open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mancomunidade Valverde

A **Mancomunidade Valverde** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Benavente y Los Valles.

Para o ano 2012 consignou uns orzamentos de ingresos e de gastos de 254.050 euros.​

## Concellos integrados 
A mancomunidade Valverde está formada polos seguintes concellos:

*Arcos de la Polvorosa
*Bretocino
*Burganes de Valverde
*Friera de Valverde
*Milles de la Polvorosa
*Morales de Valverde
*Navianos de Valverde
*Pueblica de Valverde
*Santa Colomba de las Monjas
*Santa Cristina de la Polvorosa
*Santa María de Valverde
*Villanázar
*Villanueva de las Peras
*Villaveza de Valverde

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración terán a súa sede na localidade onde radique o seu presidente, mentres a mancomunidade non teña inmobles propios.​ Actualmente a sede social radica en Burganes de Valverde.

## Fins 
O establecemento, desenvolvemento e xestión do servizo de recollida domiciliaria de residuos sólidos urbanos conxunto aos concellos mancomunados, tanto os referentes ao transporte dos mesmos á entulleira que establézase como a instalación de contedores.​​

A mancomunidade queda aberta á posta en funcionamento doutros servizos que considérense convenientes para o benestar dos concellos mancomunados. A asunción destas funcións non poderá nunca levar consigo a asunción da totalidade das funcións que son propias dos concellos.​​

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da mancomunidade corresponde aos seguintes órganos:​​​

*Presidente.
*Consello da Mancomunidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora

​
William Krawczewicz

**William Krawczewicz**, nado o 26 de maio de 1966, é un ilustrador e deseñador de medallas e moedas estadounidense.

## Traxectoria  
[miniatura|esquerda|[Anverso do dólar da Declaración de Dereitos (1993). |180x180px]]

Logo de se graduar no *College Park*, da Universidade de Maryland, traballou inicialmente na Oficina de Patentes dos Estados Unidos, e logo incorporouse á Casa da Moeda dos Estados Unidos, e tamén traballou para a Oficina de Gravado e Impresión, como deseñador de moedas e billetes.

Dentro do seu traballo na *US Mint*, a Krawczewicz débeselle o deseño do anverso do dólar de prata conmemorativo da Declaración dos Dereitos (1993), xunto a Thomas D. Rogers. Tamén foi o deseñador, nalguns casos, e o gravador, noutros, de varias moedas emitidas con motivo do Mundial de Fútbol de 1994 e dos Xogos Olímpicos de Atlanta de 1996, ambos celebrados nos Estados Unidos.  

Krawczewicz foi tamén o deseñador da medalla de toma de posesión da presidencia dos Estados Unidos por parte de George W. Bush, en 2001.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 252.
Mancomunidade del Raso de Villalpando

A **Mancomunidade Intermunicipal do Raso de Villalpando** é unha asociación tradicional de trece concellos pertencentes á Tierra de Campos da provincia de Zamora, Castela e León, España.​​​​

Aínda que o seu nome inclúe a denominación de mancomunidade, non é considerada como tal, motivo polo que non atópase incluída nos rexistros correspondentes a este tipo de entidades locais e que son xestionados polas distintas administracións públicas, especialmente o da Deputación de Zamora.

## Historia 
Xorde a finais do século X ou principios do século XI por doazón dos Reis leoneses, posiblemente Afonso V, a Villalpando, por aquela época cabeza do Alfoz, e ás aldeas do mesmo.

## Concellos integrados 
Os concellos integrados na **El Raso** son os de:

*Cañizo
*Cerecinos de Campos
*Cotanes del Monte
*Prado
*Quintanilla del Monte
*Quintanilla del Olmo
*San Martín de Valderaduey
*Tapioles
*Villalpando
*Villamayor de Campos
*Villanueva del Campo
*Villar de Fallaves
*Villárdiga

## Fins 
Actualmente conta con recoñecemento legal, existindo coa finalidade contemplada nos seus estatutos, basicamente os de administrar o seu propio patrimonio e o arranxo de camiños conforme aos seus estatutos.​

Este consorcio municipal é o titular da explotación do monte público **"Raso de Villalpando"**, este último declarado pola Xunta de Castela e León de utilidade pública e incluído dentro dos montes de utilidade pública da provincia de Zamora.​

Este monte está situado na zona nordés da provincia de Zamora, na denominada Tierra de Campos, no termo municipal de Villalpando. Ten unha superficie total de 1.654 hectáreas das cales 90 pertencen a situados. Pertence á Mancomunidade Intermunicipal del Raso de Villalpando, tendo carácter patrimonial e aproveitamento comunal, estando consorciado co número de Elenco 3028. As bases do Consorcio, entre o Patrimonio Forestal do Estado e a Mancomunidade del Raso de Villalpando foron aprobadas con data 13 de febreiro de 1948. Conta con servidumes como unha liña eléctrica de alta tensión, o denominado Camiño de Villalpando a San Pedro de Latarce e o de Villalpando a Belver de los Montes. O monte non está inscrito no Rexistro da Propiedade.

Desde un punto de vista botánico, este monte está poboado por especies como o pinus pinea e pinus pinaster, aínda que tamén existen rodales de pinus nigra. Áchase presente o quercus rotundifolia e de maneira moi illada crataegus monogyna, cistus ladaniferus e populifolius así como chamaespartium tridentatum.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora

​
Mancomunidade de Benavente y Comarca

A mancomunidade denominada **«Mancomunidade de Benavente y Comarca»**, conforme aos seus estatutos, era unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​​​

Tiña personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Englobaba unha poboación de 25.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Benavente y Los Valles.

A mancomunidade foi suprimida en novembro de 2014​​​​​​ e substituída pola Mancomunidade ETAP Benavente y los Valles.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Benavente y Comarca estaba formada polos seguintes concellos:

*Benavente
*Fuentes de Ropel
*La Torre del Valle
*Manganeses de la Polvorosa
*Pobladura del Valle
*San Cristóbal de Entreviñas
*Santa Cristina de la Polvorosa
*Villanueva de Azoague

## Sede 
Os órganos de goberno e administración da mancomunidade terán a súa sede na casa do concello de Benavente.

## Fins 
A «Mancomunidade de Benavente y Comarca» constitúese para os seguintes fins:

*Estudo xeral do abastecemento á Zona de Benavente
*Realización de proxectos.
*Realización de obras necesarias para un adecuado abastecemento á poboación.
*A prestación en común no ámbito da mesma dos servizos de prevención e extinción de incendios e protección civil.

## Estrutura orgánica 
O goberno e a administración da Mancomunidade corresponderá aos seguintes órganos:​

*Asemblea de Concelleiros.
*Consello Directivo.
*Presidente.
*Vicepresidente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

​
Mancomunidade Valle del Tera

A **Mancomunidade de Servizos Valle del Tera** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Benavente y Los Valles.

## Concellos integrados 
A mancomunidade Valle del Tera está formada polos seguintes concellos:

*Ayoó de Vidriales
*Brime de Sog
*Brime de Urz
*Calzadilla de Tera
*Camarzana de Tera
*Fuente Encalada
*Granucillo
*Melgar de Tera
*Micereces de Tera
*Quintanilla de Urz
*Quiruelas de Vidriales
*San Pedro de Ceque
*Santa Croya de Tera
*Santibáñez de Tera
*Santibáñez de Vidriales
*Uña de Quintana
*Vega de Tera
*Villageriz

## Sede 
O domicilio social e o lugar de radicación dos seus órganos de goberno e administración será rotativo entre os concellos mancomunados e durante o período dun ano natural. A capitalidade elixirase inicialmente por sorteo entre os concellos mancomunados e posteriormente rotará pola orde alfabética a partir do concello inicialmente elixido. Se, no futuro, o Consello da Mancomunidade adquirir locais propios onde poder instalar os seus órganos de goberno e xestión, o domicilio social deste ente será automaticamente o correspondente ao lugar onde radiquen tales locais.

## Fins 
O fin inmediato da mancomunidade consiste no establecemento, posta en funcionamento, desenvolvemento e xestión do servizo de recollida domiciliaria de residuos sólidos urbanos conxunto, aos concellos mancomunados, tanto o referente ao transporte dos mesmos á entulleira que establézase, como a instalación de contedores e o resto de instalacións complementarias vinculadas directamente co devandito servizo.

Esta Mancomunidade queda aberta á posta en funcionamento doutros servizos que considérense convenientes para o benestar dos concellos mancomunados, sen que poida asumir a totalidade de competencias dos mesmos, de acordo con o establecido no artigo 32.2 do Regulamento de Poboación e Demarcación Territorial das Entidades Locais. A inclusión de novos servizos requirirá a aprobación do consello da mancomunidade por maioría absoluta e a ratificación por parte dos plenos dos distintos concellos mancomunados, por igual quorum.

Na prestación destes servizos utilizaranse os sistemas e procedementos que o Consello da Mancomunidade considere como máis adecuados ás necesidades do momento, axustándose a lexíslaa ción vixente en materia de Administración Local.

## Estrutura orgánica 
O goberno e administración da mancomunidade estarán a cargo dos seguintes órganos:​

*Consello da Mancomunidade.
*Presidente e o Vicepresidente.
*Secretario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora

​
Mancomunidade Hábitat Rural

A **Mancomunidade Hábitat Rural** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​​​

## Concellos integrados 
A mancomunidade Hábitat Rural está formada polos seguintes concellos:

*El Perdigón
*Pajares de la Lampreana
*San Agustín del Pozo
*Villalba de la Lampreana
*Villafáfila

## Sede 
Os Órganos de Goberno e Administración terán a súa Sede na localidade de Pajares de la Lampreana.

## Fins 
Establécese como fin principal da Mancomunidade a realización de todas aquelas actividades que resulten precisas para a promoción, xestión, desenvolvemento e execución do ARI, consistente na rehabilitación, de forma integrada, dos conxuntos urbanos e áreas rurais de interese arquitectónico, histórico, artístico, cultural, ambiental ou social, e que fosen declaradas así polo órgano competente da comunidade autónoma, previo acordo co Concello afectado.

A xestión do ARI, que corresponderalle á Mancomunidade, como ente aglutinador dos intereses municipais, poderá comprender as seguintes actuacións:

*As operacións de rehabilitación de edificios e vivendas, tales como cubertas, fachadas, habitabilidade interior, instalacións, accesos comúns etc.
*A execución da urbanización ou reurbanización do ámbito considerado, comprendendo incluso as obras de demolición.
*Aqueloutras que se deriven do propio proxecto ARI.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponden aos seguintes órganos:​

*Presidente.
*Vicepresidente.
*Asemblea de Concelleiros.
*Consello Directivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora

​
Mercadotecnia de afiliación

A **mercadotecnia de afiliación**, tamén coñecida como **márketing de afiliación** ou ***affiliate marketing***, é un acordo comercial no sector de marketing entre un anunciante (*advertiser*, unha empresa que pretende vender o seu servizo ou produto) e un afiliado (unha persoa que promociona o servizo ou produto do anunciante). Un terceiro, a plataforma de afiliados, pode actuar entre o afiliado e o anunciante. O papel da plataforma de afiliados é actuar como un árbitro terceiro entre o anunciante e o afiliado (tamén chamado "editor" ou *publisher*), ofrecendo o servizo máis imparcial posible para a verificación da actividade realizada e para a elaboración de informes e o pagamento.

O traballo do afiliado é atraer visitantes ao sitio web ou á aplicación do anunciante, utilizando calquera canle de tráfico en liña dispoñible (de pago, SEO ou mercadotecnia por correo electrónico (DEM)) para xerar accións ou vendas do usuario (neste caso, chamadas conversións).

Unha conversión pódese definir de xeito diferente dependendo do programa ou campaña no que participe o afiliado. A información relevante sempre se establece no plan de comisións do anunciante e adoita definirse como custo por acción. Por exemplo, unha acción podería ser un clic, unha venda, a compra de información de contacto, a descarga dun catálogo, etc.

Normalmente, os afiliados cobran en función das conversións que xeran. O prezo que se paga por cada acción adoita chamarse CPA (*Cost per Action* ou "custo por acción")

## Historia 
A práctica estableceuse na web a mediados da década de 1990. En 1994, *CDNow* lanzou o programa *BuyWeb*, citado a miúdo como un dos primeiros sistemas de afiliados na web. En 1996, Amazon introduciu *Associates*, o seu programa de asociados, que contribuíu á xeneralización dos programas de afiliados. Entre os traballos anteriores inclúense os de William J. Tobin (*PC Flowers & Gifts*) e as súas patentes estadounidenses relacionadas sobre seguimento e afiliación (presentadas en 1996; concedidas en 2000).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism

***Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism*** (en ) é un libro de Fredric Jameson publicado orixinalmente en 1991. O núcleo da obra é unha crítica do modernismo e o posmodernismo dende unha perspectiva marxista. Ten a súa orixe nun artigo de 1984 para a *New Left Review*.

## Contidos 
Jameson define o posmodernismo como o sistema cultural da sociedade capitalista no seu estado global e financeiro. Neste sentido, caracterízase por unha "crise da historicidade", unha "decadencia dos afectos" e unha predominancia do pastiche. Así, pescuda estas características a través dunha variedade de eidos e medios, como o cinema, a televisión, a literatura, a arquitectura ou a filosofía. Nun dos seus exemplos máis senlleiros, comparou as diferenzas entre modernismo e posmodernismo comparando *O par de zapatos* de Van Gogh e os *Diamond Dust Shoes* de Andy Warhol. Para Jameson, o posmodernismo é unha forma de cultura de masas dirixida polo capitalismo que subxace a todos os aspectos da nosa vida diaria.

## Notas
XM (satélites)

miniatura|Logo de XM Satellite Radio.
**XM** é unha serie de satélites de comunicacións pertencentes a XM Satellite Radio Holdings Inc. adicados á emisión de programas de radio dixital.

## Características
Os satélites XM son satélites en órbita xeoestacionaria deseñados para emitir programación de radio dixital a usuarios en terra. Lanzáronse varios satélites desta serie, os dous primeiros (XM 1, alcumado *Rock*, e XM 2, *Roll*) o 8 de maio de 2001 e o 18 de marzo de 2001 respectivamente, cada un cunha masa de 4600 kg, ambos usando foguetes Zenit 3SL e montados co bus BSS-702 de Boeing Satellite Systems. Entre os dous emitían ata 100 canais dixitais accesibles con pequenas antenas desde terra. Os satélites estaban deseñados para consumir ata 18 kW de potencia proporcionados polos seus paneis solares, pero un problema nos mesmos disminuiu a potencia dispoñible. Ambos satélites tiñan unha esperanza de vida de 15 anos grazas ao uso de motores iónicos XIPS e levaban a bordo dous transpondedores en banda S. XM 1 foi retirado do servizo en 2016.

Os dous seguintes satélites XM, o XM 3 (*Rhythm*) e XM 4 (*Blues*) foron lanzados o 1 de marzo de 2005 e o 30 de outubro de 2006, tamén mediante Zenit 3SL, usando o mesmo bus e as mesmas prestacións que os dous primeiros pero con paneis redeseñados para evitar os seus problemas de enerxía. O XM 5 foi lanzado o 14 de outubro de 2010 usando o bus SSL-1300S de Space Systems/Loral e mediante un foguete Proton M Briz-M. Cunha masa de case 6000 kg, ten unha esperanza de vida de 15 anos e usa dous reflectores de 9 m de diámetro para emitir o sinal.

A terceira xeración dos satélites XM está formada polos satélites SXM 7, 8, 9 e 10, lanzados mediante Falcon 9 entre 2020 e 2025 e usando o bus SSL-1300. SXM 7 sufríu un problema na carga útil que o deixou fora de funcionamento en febreiro de 2021.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Zenit 3SL
*Proton M Briz-M
*Falcon 9
Mancomunidade Tierra de Tábara

A mancomunidade denominada **«Tierra de Tábara»**, conforme aos seus estatutos, é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de máis de 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarcas de Tierra de Tábara e Tierra de Alba.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierra de Tábara está formada polos seguintes concellos:

*Carbajales de Alba
*Faramontanos de Tábara
*Ferreras de Abajo
*Ferreras de Arriba
*Ferreruela
*Losacino
*Losacio
*Manzanal del Barco
*Moreruela de Tábara
*Olmillos de Castro
*Otero de Bodas
*Perilla de Castro
*Pozuelo de Tábara
*Riofrío de Aliste
*Santa Eufemia del Barco
*Tábara
*Vegalatrave

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración terán a súa sede no municipio que elixa o Consello da Mancomunidade para cada lexislatura, polo voto favorable da maioría absoluta legal dos membros do Consello da Mancomunidade.

= Fins=

É fin primeiro e constitutivo da Mancomunidade, a prestación do servizo de recollida, transporte, vertedura e tratamento de residuos sólidos urbanos. Ademais serán fins da Mancomunidade os que se enumeran a continuación, previo acordo favorable dos Plenos dos Concellos integrantes da Mancomunidade, por maioría absoluta legal dos mesmos, a proposta exclusiva do Consello da mesma.​

Outros fins da Mancomunidade:

*Protección do medio ambiente e, en xeral, conservación da natureza.
*Protección civil.
*Prevención e extinción de incendios.
*Protección da salubridade pública.
*Participación na xestión da atención primaria da saúde.
*Servizos sociais e de promoción e reinserción social.
*Ordenación, xestión, execución e disciplina urbanística.
*Pavimentación de vías públicas urbanas.
*Conservación de camiños e vías rurais.
*Parques e xardíns.
*Creación, mantemento e conservación de instalacións e redes de subministración e evacuación, cloración e saneamento.
*Creación, mantemento e conservación de iluminación pública.
*Asistencia técnica e administrativa.
*Recadación de recursos económicos.
*Fomento do turismo e creación das correspondentes infraestruturas.
*Fomento do sector agrícola, vinícola, gandeiro e forestal.
*Promoción, fomento e desenvolvemento da cultura.
*Promoción, fomento e desenvolvemento do deporte, e Servizo de Matadoiro.

## Estrutura orgánica 
O goberno e a administración da Mancomunidade corresponderá aos seguintes órganos:​

*Presidente.
*Vicepresidente.
*Consello da Mancomunidade.
*Comisión de Goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
João Resende

**João Pedro Moreira Resende**, nado en Guimarães o 23 de marzo de 2003, é un futbolista portugués que xoga na posición de dianteiro. O seu equipo actual é o Pontevedra Club de Fútbol da Primeira Federación, cedido polo CF Estrela da Amadora da Primeira Liga. 

## Traxectoria
Formouse nas categorías inferiores da AD Fafe, da Casa Benfica Póvoa de Lanhoso e do Vitória de Guimarães. En 2019 pasou a formar parte do equipo xuvenil do Benfica e en 2021 foi promovido ao S.L. Benfica B. En xullo de 2023, Resende asinou un contrato de tres anos coa União de Leiria da Segunda Liga.

O 31 de xaneiro de 2024 anunciouse a cesión de Resende á Académica de Coimbra da Liga 3 durante o resto da tempada 2023/24. O 1 de xullo de 2025, Resende comezou un contrato de tres anos co CF Estrela da Amadora na máxima categoría do fútbol portugués. Tras debutar na Primeira Liga, o 1 de setembro de 2025 foi cedido ao Pontevedra Club de Fútbol da Primeira Federación.

### Traxectoria internacional
João Resende ten xogado nas categorías inferiores da selección portuguesa.

## Palmarés
*Campeonato Nacional de Juniores: 2021–22
* Liga Xuvenil da UEFA: 2021–22
*Copa Intercontinental Sub-20: 2022

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* João Resende Perfil na Federación Portuguesa de Fútbol
* João Resende Perfil en LaPreferente.com
Mancomunidade Lago de Seabra

A mancomunidade denominada **Mancomunidade Lago de Seabra** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Seabra.

## Concellos integrados 
A mancomunidade Lago de Seabra está formada polos seguintes concellos:

*Cobreros
*Galende
*Pedralba de la Pradería
*Requeixo de Seabra

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración teñen a súa sede na localidade de Requeixo de Seabra.

## Fins 
A mancomunidade, conforme aos seus estatutos sociais, ten recoñecidos os seguintes fins:​

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: Asemblea de Concelleiros, Consello Directivo, Presidente e Vicepresidente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora

​
Tipos móbiles

miniatura|Unha caixa de pezas de tipos móbiles de metal fundido e material tipográfico.
Os **tipos móbiles** don tipos de letras baseado en pezas habitualmente metálicas en forma de prisma, creadas dunha aliaxe chamada «tipográfica» (chumbo, antimonio e estaño). Cada unha destas pezas contén un carácter ou símbolo en relevo e invertido especularmente. Normalmente están compostos de caracteres alfanuméricos individuais ou signos de puntuación.
María Lamela

**María Lamela Morado**, nada en Vilalba o 21 de outubro 1991, é unha xornalista e presentadora de televisión galega.

## Traxectoria 
Graduada en Comunicación Audiovisual pola Universidade da Coruña, cun mestrado en reporteirismo televisivo pola Universidade Rei Xoán Carlos, además de formación en Arte Dramática.  Gozou dunha bolsa Erasmus na Universidade italiana de Téramo.

Traballou na TVG e en Telemadrid (enviada especial ao Mundial de Fútbol de 2018), Telecinco (informativos), Cuatro (*Crónica Cuatro*), TVE e LaSexta. Foi redactora en *UMO Magazine*, traballou en Ryanair, Movistar, Mediaset.

Na TVG presentou o reality *Salvaxe* e conduciu *Hora Galega* as fins de semana.

En febreiro de 2026 converteuse na presentadora do reality *Supervivientes* de Telecinco.

## Obra 
* *Microdramas. Peripecias arriesgadas de las reporteras más kamikazes de la TV* (2024). Con Marina Valdés. Ediciones Martínez Roca.  296 páxs. ISBN 978-84-270-5289-5.

## Notas
Timoclea

**Timoclea** (en grego, Τιμόκλεια) foi, na Antiga Grecia, unha muller de Tebas que aparece no asedio das tropas de Alexandre o Grande contra Tebas no ano 335&nbsp;a.&nbsp;C.

## Traxectoria 
Segundo relata Plutarco, cando as tropas de Alexandre tomaron a cidade, uns soldados tracios do seu exército asaltaron a casa onde vivía Timoclea, unha das mulleres principais da cidade. Mentres varios soldados saqueaban os seus bens, o comandante violouna e despois preguntoulle se tiña ouro e prata escondidos en algures. Timoclea dixo que escondera os seus bens máis prezados nun pozo que tiña no seu xardín. Cando o comandante tracio se asomou ao pozo para comprobalo, Timoclea empurrouno dentro e lanzoulle pedras até matalo.       

Na súa obra *Virtudes de mulleres,* Plutarco, relata unha versión con algunhas diferenzas. Nela o comandante non foi empuxado, senón que descendeu el só até o fondo. Foi entón cando Timoclea e as súas criadas o mataron botándolle pedras.      

Tras descubriren o cadáver, os soldados levaron a Timoclea atada ante Alexandre. Cando este lle preguntou quen era, ela respondeu, sen mostrar medo, que era irmá de Teáxenes, que combatera contra Filipo (pai de Alexandre) na Batalla de Queronea pola liberdade dos gregos para evitar que tivesen que sufrir experiencias como a que ela pasara aquel día. Porén, ao ter que padecer o mal que sufrira, xa non fuxían da morte porque consideraban mellor morrer que ter que volver pasar experiencias semellantes.

Alexandre, admirado pola valentía de Timoclea, ordenou que fose posta en liberdade xunto cos seus fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Plutarco, *Vida de Alexandre o Grande*, 12.
* Plutarco, *Virtudes de mulleres*, 24 (259D-260D).
* Polieno, *Estrataxemas* VIII,40.
*
Javier Garrido Valenzuela

**Javier Garrido Valenzuela**, nado en Madrid en 1961, é un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Instalado en Pontevedra. Militou en Alianza Popular, foi membro da mesa de idade do seu congreso de constitución en Galicia; integrou algunha das listas de AP nas eleccións do País Vasco. Director dunha empresa de promoción inmobiliaria. É presidente da Asociación de Promotores Inmobiliarios da Provincia de Pontevedra (Aproin) dende 2007. Vicepresidente da Confederación de Empresarios de Pontevedra, foi elixido membro do Consello Social da Universidade de Vigo en representación da Confederación de Empresarios de Pontevedra en 2012.

## Vida persoal 
É irmán de Fernando e Irene Garrido Valenzuela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* JAVIER GARRIDO VALENZUELA, Presidente de la Federación de Promotores de Galicia y de Aproim: "El 90% de los promotores son el prototipo de honorable, pero nos han demonizado"

* Javier Garrido: "La construcción comenzará a recuperarse este año"
Vedoiro

Os **vedoiros** (tamén chamados **vedeiros** e **vedoreiros**) son uns personaxes da mitoloxía galega con poderes para adiviñar feitos futuros e de ver cousas ocultas (como tesouros e obxectos perdidos). Tamén son quen de adiviñar quen vai morrer e de ver as ánimas.

Esta propiedade adquírese cando o crego utiliza o óleo dos defuntos para bautizar un meniño, en lugar de utilizar o correcto, o *óleo dos vivos*; ou ben cando no bautizo se emprega unha auga bendita que xa se utilizara nun enterro. Tamén se di que foi porque o cura que lle bautizou usaba a mesma estola que utilizara nos enterros. Pero tamén poden ter estas capacidades de nacemento, cando coincide a data de nacemento coa de Xesús (24 de decembro) ou coa da súa morte (o Venres Santo).

Hai un tipo de vedoiro que semella estar especializado e anunciar a morte de alguén, e recibe o nome de *antaruxo*. Chámaselle así porque se supón que realmente é un *antaruxado*, é dicir, un membro da Compaña. É un personaxe alto e fraco, feo e de aspecto descoidado, sucio. Cóntase dunha moza vedoira que sabía cando ía vir a Compaña e así podía avisar ó seu mozo para que marchara antes de toparse coa procesión.

En Suegos (O Vicedo, Lugo) dise que dunha volta ían unha muller e un home pola rúa. A muller parou e advirtiulle que viña un enterro e, ante o rexeitamento do home, que se negaba a crer nesas cousas, engadiu que o enterro ía saír da súa casa. E, efectivamente, esa mesma noite morreulle a muller a este home.

Vítor Vaqueiro cita a existencia documentada da *vedoira de Sanfoxa* (chamada Crista, e que fora bautizada co óleo de defuntos) e de *Dolores de Esqueira*, do Valadouro (Lugo). Ademais de adiviñar o momento da morte, esta última adiviñaba se a súa alma se ía salvar ou condenar.

Recolle tamén o caso dunha vella vedoira de Laíño (Dodro). A vella morre e é conducida ó enterro, no que unha moza vai quedando atrás para non ir ata o cemiterio, pois di que ten moito que facer. Cando a moza xa marcha, atopa unha vella sentada á porta dunha casa que, moi enfadada, lle berra que o seu enterro é máis importante que tódalas tarefas que poida ter que facer. E descúbrese mostrándolle o rostro devorado polos vermes. Polo seu desleixamento, a vella anuncia á moza unha morte espantosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Alexia Dotras Bravo

**Alexia Dotras Bravo**, nada en Maracaibo (Venezuela) o 12 de decembro de 1978, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía  Hispánica (2000) e Filoloxía Galega (2002), doutorouse en Filoloxía Española pola Universidade de Vigo en 2006 coa tese *Los trabajos cervantinos de Salvador de Madariaga. Historia de una idea doble: sanchificación y quijotización*, e realizou un mestrado en Literatura Infantil e Promoción da Lectura pola Universidade de Castilla-La Mancha (2009). Foi profesora adxunta da Escola Universitaria de Maxisterio de Vigo (2005-2009) e traballou na Universidade de Coímbra como investigadora auxiliar no Centro de Literatura Portuguesa (2009-2012). Traballa como profesora adxunta da Escola Superior de Educação de Braganza dende abril de 2012.

## Obras 
* *Los trabajos cervantinos de Salvador de Madariaga. Historia de una idea doble: sanchificación y quijotización*, 2008.

* *Jugar al palacio de Rosa*.

* *Querido Peles y otros relatos*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Curriculum

* Alexia Dotras: «Todas mis historias tienen ecos, personajes e ideas cervantinas»
Sam Mostyn

**Samantha Joy Mostyn**, nada en Camberra o 13 de setembro de 1965 é unha empresaria e política australiana que exerce como 28ª gobernadora xeral de Australia desde o 1 de xullo de 2024.

Activista contra cambio climático e a prol da igualdade de xénero, foi a primeira muller directiva da Australian Football League e foi presidenta de Chief Executive Women de 2021 a 2022. Foi membro do consello de administración de numerosas empresas e organizacións, como Mirvac, Transurban, GO Foundation, Climate Council, Virgin Australia e os Sydney Swans.

## Traxectoria 
Samantha Joy Mostyn naceu o 13 de setembro de 1965 en Camberra, sendo a maior de catro irmás. Unha das súas irmás ten unha discapacidade intelectual, polo que a familia estaba involucrada no sector da discapacidade. O seu pai, William "Bill" Mostyn, graduouse no Royal Military College de Duntroon e ascendeu ata coronel, servindo durante case 40 anos no exército australiano. Como maior do Royal Australian Signal Corps, serviu no Cuartel Xeral da Forza Australiana de Vietnam durante a Guerra de Vietnam. Tamén viviu en Melbourne, Estados Unidos e Canadá. Mentres estudaba Artes e Dereito na Universidade Nacional Australiana, traballou como investigadora para o maxistrado xefe local Ron Cahill.

Traballou en varias empresas e gobernos, realizando funcións en estratexia empresarial, recursos humanos, cambio cultural, xestión de riscos e participación comunitaria. Tamén participou en organizacións de defensa de asuntos como cambio climático, a igualdade de xénero, a reconciliación indíxena e a sostibilidade ambiental. Traballou como *solicitor* para Freehills e Gilbert + Tobin.

En 2005 foi nomeada como a primeira muller membro da Comisión da Australian Football League. Exerceu como directiva ata 2016 e foi unha figura clave no desenvolvemento da Política de Respecto e Responsabilidade da AFL, así como defensora da creación da competición feminina. Tamén foi profesora no Programa de Negocios e Sostibilidade do Príncipe de Gales, así como directora non executiva e asesora de sostibilidade. 

### Traballo sobre o cambio climático 
Mostyn foi un dos participantes do Cume de Australia 2020. É presidenta do Consello do Clima e escribiu sobre os incendios forestais e o cambio climático para o Consello do Clima. É membro da Autoridade do Cambio Climático.

Foi membro inaugural da xunta de ClimateWorks Australia (agora Climateworks Centre), un centro de investigación independente sen fins de lucro centrado na transición climática, cofundado en 2009 pola Fundación Myer e a Universidade de Monash como parte do Instituto de Desenvolvemento Sostible de Monash. Permaneceu na xunta até 2019.

Tamén é fundadora e presidenta de 1 Millón de Mulleres, o grupo de mulleres de acción climática.

## Gobernadora xeral 
O 3 de abril de 2024, o primeiro ministro Anthony Albanese anunciou que o rei Carlos III aprobara o nomeamento de Mostyn como a próxima gobernadora xeral de Australia, en substitución de David Hurley. Asumiu o cargo o 1 de xullo de 2024.
## Notas
Sumicio

O **sumicio** é un personaxe da mitoloxía galega, tamén presente en Asturias, do tipo dos trasnos pero que parece ser invisible e impalpable. O sumicio é un xenio doméstico e dedícase a facer travesuras de pouca importancia, tal como agochar as cousas que a xente utiliza e no momento no que as necesita. Para que as devolva ó seu sitio cómpre rezar unha oración a Santo Antón.

Un personaxe similar descríbese tamén en Francia ou Italia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
XPNAV 1

**XPNAV-1** (*X-Ray Pulsar Navigation*), coñecido tamén como , é un satélite artificial chino lanzado o 9 de novembro de 2016 mediante un foguete CZ-11 desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
XPNAV 1 foi un satélite chino lanzado para probar o voo autónomo e navegación de espazo profundo mediante a localización mediante os sinais de raios X dos púlsares. A navegación mediante púlsares é un método novedoso de navegación que usa a triangulación mediante a medición dos sinais destes obxectos para obter unha localización precisa da nave no espazo. XPNAV 1 foi deseñado para usar o sinal de 26 púlsares coñecidos e crear unha base de datos de púlsares útiles para navegación. Tras cumprir a súa misión reentrou na atmosfera o 11 de xuño de 2025.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-11
Dawn of Man

***Dawn of Man*** é un videoxogo de supervivencia e construción de cidades desenvolvido por Madruga Works, composta polos galegos Martiño Figueroa e Tucho Fernández Calo. A beta pechada comezou a semana do 17 de outubro de 2018 e o xogo foi lanzado o 1 de marzo de 2019.

## Xogo 
En Dawn of Man, o xogador lidera un grupo de colonos prehistóricos para formar un asentamento e garantir a súa supervivencia desde a era paleolítica ata a Idade de Ferro. Os colonos deben defenderse dos ataques dos animais, cazar animais e recoller vexetais para comer, o que require a elaboración de ferramentas feitas de madeira, óso ou pedra. Obter recursos, elaborar ferramentas e construír estruturas axuda a avanzar a través dunha árbore tecnolóxica, o que permite ferramentas e formas máis complexas de facer que os alimentos e as estruturas sexan máis duradeiros. A caza-recolección pode abandonarse co descubrimento da agricultura e a domesticación de animais. Os invasores aparecen en etapas posteriores, o que require a construción de armas e estruturas defensivas.

## Notas
Mega Babies

***Mega Babies*** é unha serie de televisión animada creada polos irmáns Christian e Yvon Tremblay, que anteriormente fixeran o programa de Hanna-Barbera *SWAT Kats: The Radical Squadron*. Foi producida por CinéGroupe e Landmark Entertainment Group para Sony Wonder.

A serie emitiuse en Fox Family Channel e Teletoon. O programa tamén se emitiu no Reino Unido nas mañás dos días laborables de Sky One e posteriormente repetiuse en Channel 5 as mañás dos fins de semana entre 2001 e 2002.

## Sinopse 
A serie trata sobre un trío de bebés mutantes que loitan contra monstros malvados e alieníxenas. Os seus nomes son Meg, Derrick e Buck e o nome da súa coidadora é a enfermeira Lazlo. Despois do seu nacemento, foron levados a un orfanato. Cando todo o Sistema Solar se aliñou, os bebés e a súa enfermeira foron alcanzados por un raio. Os bebés recibiron superforza e outros superpoderes, e o coeficiente intelectual da enfermeira Lazlo aumentou.

## Videoxogo 
Un videoxogo baseado na serie foi desenvolvido e publicado por Global Star Software no ano 2000, exclusivamente para PC.

## Notas
X-Sat

O **X-Sat** é un satélite artificial de Singapur lanzado o 20 de abril de 2011 mediante un foguete PSLV-G desde o Centro Espacial Satish Dhawan.

## Características 
O X-Sat é unha colaboración de CREST (*Centre for Research in Satellite Technologies*), unha institución xurdida da Universidade Tecnolóxica Nanyang e os Laboratorios Nacionais DSO de Singapur. O seu obxectivo é demostrar tecnoloxía dirixida a obter imaxes de alta resolución da superficie terrestre e implementar algoritmos de procesamento en paralelo a bordo do satélite para mellorar os resultados de pequenos satélites con capacidades de transmisión limitadas. O satélite leva a bordo unha cámara cunha resolución de 10 metros en modo multiespectral, usando tres bandas no espectro visible e no infravermello, a unidade de procesamento en paralelo e un recepto GPS proporcionado por DLR con fins de experimentación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*PSLV-G

### Ligazóns externas 
*Web de X-Sat na Universidade Tecnolóxica de Nanyang
Ognjen Teofilović

**Ognjen Teofilović** (no alfabeto cirílico serbio: Огњен Теофиловић), nado en Belgrado o 19 de setembro de 2006, é un futbolista serbio que xoga na posición de dianteiro. O seu equipo actual é o Club Deportivo Lugo da Primeira Federación.

## Traxectoria
Comezou a súa formación nas categorías inferiores do Estrela Vermella de Belgrado. En 2018 pasou a formar parte do FK Čukarički, un ano despois ingresou no FK Brodarac e posteriormente xogou nos equipos xuvenís do FK 011 e do FK Voždovac. No ano 2023 asinou o seu primeiro contrato profesional co FK TSC e comezou a adestrar co primeiro equipo.

Teofilović regresou ao Estrela Vermella en 2024 cun novo contrato de dous anos. Debido ao compromiso de varios futbolistas coas seleccións nacionais, en marzo de 2025 o adestrador Vladan Milojević convocou 12 xogadores xuvenís para unirse ao equipo sénior, incluído Teofilović. O seu debut tivo lugar nun encontro da rolda de dezaseisavos da Copa de Serbia perante o OFK Belgrado. No minuto 83, Teofilović e o seu compañeiro Uroš Tegeltija estreáronse co primeiro equipo e entraron como substitutos de Strahinja Stojković e Bruno Duarte.

O 3 de setembro de 2025, Ognjen Teofilović asinou un contrato de catro tempadas co Club Deportivo Lugo da Primeira Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ognjen Teofilović en LaPreferente.com
Alfredo Acosta Zapata

**Luis Alfredo Acosta Zapata**, tamén coñecido como **Lucho Acosta**, nado en Caloto, no departamento de Cauca en 1973, é un líder indíxena nasa, e dende o 21 de xaneiro de 2026 é ministro de Igualdade e Equidade de Colombia, como parte do goberno de Gustavo Petro.

## Traxectoria 
É fillo de Ana Tulia Zapata, educadora e lideresa social, xestora do Consello Rexional Indíxena do Cauca (CRIC), e de Moisés Acosta, quen foi desaparecido pola guerrilla das FARC cando el tiña oito anos.

Acosta Zapata desenvolveu a súa traxectoria no eido comunitario e organizativo dentro do movemento indíxena colombiano. Foi profesor bilingüe de primaria (en nasa e en castelán) en Toribío. Foi Coordinador Nacional da Organización Nacional Indíxena de Colombia (ONIC) durante máis de 14 anos, onde liderou procesos de articulación, mobilización e defensa dos dereitos dos pobos étnicos en distintos territorios do país.

Foi tamén unha figura central na Garda Indíxena Nacional, a organización de protección comunitaria da ONIC, encargada de vixiar o cumprimento de dereitos, protexer territorios e garantir a seguridade en zonas de conflitos e ausencia do Estado.

Participou en operacións de procura e salvamento, como a localización dos catro nenos Mucutuy na selva do Yarí, en articulación con forzas militares e comunidades locais.

A súa experiencia organizativa inclúe labores de etnoeducación, transmisión de saberes ancestrais e acompañamento a comunidades en procesos de resistencia e preservación cultural.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo nasa
* Movemento Alternativo Indíxena e Social
Desenvolvemento inmobiliario

[miniatura|245px|Nos [Países Baixos, practicamente todas as vivendas son desenvolvidas e construídas a través de promotores inmobiliarios, incluíndo o desenvolvemento en segmentos de alta gama.]]
O **desenvolvemento inmobiliario** é un proceso empresarial que abrangue actividades que van dende a renovación e o rearrendamento de edificios existentes ata a compra de terreos en bruto e a venda de terreos ou parcelas urbanizadas a terceiros. Os promotores inmobiliarios son as persoas e empresas que coordinan todas estas actividades, convertendo as ideas do papel en bens inmobles. A **promoción inmobiliaria** é diferente da construción ou da edificación de vivendas, aínda que moitos promotores tamén xestionan o proceso de construción ou se dedican á construción de vivendas.

Os promotores compran terreos, financian acordos inmobiliarios, constrúen ou encargan que os construtores constrúan proxectos, desenvolven proxectos en empresas conxuntas e crean, imaxinan, controlan e orquestran o proceso de desenvolvemento de principio a fin. Os promotores adoitan asumir o maior risco na creación ou renovación de bens inmobles e reciben as maiores recompensas. Normalmente, os promotores inmobiliarios compran un terreo, determinan a comercialización da propiedade, desenvolven o programa e o deseño da construción, obteñen a aprobación pública e o financiamento necesarios, constrúen as estruturas e alúgana, xestionana e, finalmente, véndena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Steve Witkoff

**Steven Charles Witkoff**, nado o 15 de marzo de 1957, é un promotor inmobiliario e investidor estadounidense, fundador do Witkoff Group. Desde 2025, Witkoff exerce como enviado especial dos Estados Unidos para Oriente Medio e enviado especial para misións de paz. Tamén actuou como enviado *de facto* para contactos co presidente ruso Vladimir Putin.

## Traxectoria 
Nado no Bronx e criado en Long Island, Witkoff obtivo unha licenciatura en ciencias políticas e un doutoramento en dereito pola Universidade Hofstra. Despois de comezar a súa carreira como avogado inmobiliario, pasou á promoción inmobiliaria en Nova York e Miami. Witkoff adquiriu edificios en Manhattan, incluíndo o Daily News Building e o Woolworth Building. En maio de 2025, *Forbes* estimou o seu patrimonio neto en 2.000 millóns de dólares.

Durante a primeira administración Trump, Witkoff foi membro dos *Great American Economic Revival Industry Groups*, creados para combater o impacto económico da pandemia da COVID-19 nos Estados Unidos.

## Activismo 
Tras a morte do seu fillo, Andrew, por unha sobredose de opioides en 2011, Witkoff converteuse nun defensor da concienciación sobre as adiccións e dos esforzos de recuperación, abordando o tema no seu discurso na Convención Nacional Republicana de 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ataque estadounidense-israelí contra Irán de 2026

### Ligazóns externas 
*
Intel 8085

O **Intel 8085** é un microprocesador de 8 bits lanzado por Intel en marzo de 1976. Como sucesor do Intel 8080, era compatible con el en formato binario, pero integraba un xerador de reloxo (Intel 8224) e un controlador de bus (Intel 8228), ademais de presentar unha xestión de interrupcións máis robusta. O «5» do seu nome referíase ao feito de que o procesador só requiría unha tensión de funcionamento de 5 volts. No mercado, o Intel 8085 competía co Zilog Z80, lanzado no mesmo ano, que tamén era retrocompatible en termos binarios co Intel 8080. O chip utilizouse en varios ordenadores con CP/M, en cursos de formación profesional en electrónica, así como microcontroladores en máquinas de escribir, osciloscopios e mesmo no *rover* *Sojourner* de Mars Pathfinder.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rosa Rodríguez Ramírez

**María Rosa Rodríguez Ramírez**, nada en Berazategui (Arxentina) o 18 de outubro de 1993, é unha filóloga, profesora e concursante de televisión galega nada na Arxentina. É coñecida pola súa participación no concurso *Pasapalabra* de Antena 3, onde foi a primeira muller en superar os 300 programas en competición. 

O 5 de febreiro de 2026 pasou a ser unha das poucas mulleres en gañar o concurso. Tras 306 duelos, Rosa levou o maior premio económico do programa ata ese momento, 2&nbsp;716&nbsp;000 €, ao completar correctamente as 25 palabras do Rosco.

## Traxectoria 
### Infancia e adolescencia 
Rosa Rodríguez naceu en Berazategui, unha cidade do leste da Arxentina situada a 29 quilómetros ao sueste de Buenos Aires, á beira do Río da Prata. Aos sete anos, os seus pais, Irma Ramírez e Tino Rodríguez (emigrante galego na Arxentina), decidiron trasladarse a Galicia e a familia estableceuse en Oleiros. Ten tres irmáns, un dous anos maior, Matías, e dous tres e catro anos máis novos, Enrique e Alejandra. É a segunda dos irmáns. 

Creceu, estudou e estableceuse na Coruña, un ambiente que foi fundamental para o seu desenvolvemento persoal e académico.

### Formación universitaria 
Rosa Rodríguez é licenciada en Filoloxía Inglesa pola Universidade da Coruña. Posteriormente, realizou tres másteres: un máster en Lingüística, outro en Educación e outro en Neurociencia aplicada á educación. 

Rosa Rodríguez pediu unha excedencia no traballo para participar en *Pasapalabra*. Debutou o 19 de novembro de 2024 no concurso.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Pasapalabra
Juan Anta

**Juan Anta Rodríguez**, é un avogado e político do PPdeG.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2015, encabezou a lista do PPdeG no concello da Veiga e sacou maioría absoluta sendo, con 33 anos, o alcalde máis novo da provincia. Nas eleccións municipais de 2019 e de 2023 revalidouna nas dúas ocasións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Veiga
Five Dice, All Threes

***Five Dice, All Threes*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Bright Eyes, publicado o 20 de setembro de 2024 a través do selo Dead Oceans. O álbum inclúe colaboracións de Alex Orange Drink, Cat Power e Matt Berninger. Foi acompañado por dous sinxelos: "Bells and Whistles" e "Rainbow Overpass".

O álbum foi gravado por Mike Mogis nos ARC Studios en Omaha, Nebrasca, dende setembro de 2023 ata febreiro de 2024. En canto ao recurso temático dos dados no álbum, Oberst afirmou: "A vida é un xogo de azar e unha metafórica pelexa rueira, así que iso é o que estamos a publicar".

## Listaxe de cancións 
## Notas
XTAR-EUR

**XTAR-EUR** é un satélite de comunicacións colaboración entre Estados Unidos e España lanzado o 12 de febreiro de 2005 mediante un foguete Ariane 5 desde o Centro Espacial de Kourou.

## Características 
XTAR-EUR está construído usando o bus SSL-1300 e leva a bordo doce transpondedores en banda X e opera sobre a rexión do océano Índico, a 29° de lonxitude leste. O satélite é operado por XTAR LLC, con sede en Washington, D.C., unha empresa conxunta participada pola estadounidense Space Systems/Loral (56%) e a española HISDESAT (44%) e con sucursais en Madrid e Palo Alto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 5