Victoriano Taibo

**Victoriano Taibo García**, nado en Santiago de Compostela o 22 de abril de 1885 e finado en Vigo o 13 de marzo de 1966, foi un mestre, poeta e narrador galego. De ideas galeguistas e de esquerdas, foi membro fundador das Irmandades da Fala

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Taibo Filgueira e Josefa García Lameiro, Victoriano foi o máis novo de cinco irmáns. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, onde foi redactor de *Miña Terra*. Alí contactou co movemento galeguista a través da Irmandade da Fala local. Nese tempo tivo sobre el unha grande influencia Luís Porteiro Garea. Asinou o manifesto da Asambleia nazonalista de Lugo de 1918.

Como mestre de escola foi destinado a, entre outros, A Ponte de Mera (Ortigueira), Oza (A Coruña), Sigrás (Cambre), Cerdido, As Fiestras (Xinzo de Limia), Morgadáns (Gondomar, onde estaría máis de dezaseis anos) e Lavadores (Vigo).

[miniatura|esquerda|[I Asemblea Nacionalista]]

Colaborou en numerosas publicacións, entre elas, *O Gaiteiro de Lugo*, *A Nosa Terra*, *Céltiga*, ''O Tio Marcos d'a Portela*, *Nós*, *Ilustración Gallega*, *Rexurdimento*, *Vida Gallega*, *Labor Gallega*, *A Fouce*, *Airiños*, *Alborada*, *La Noche*, *Lar*, *El Pueblo Gallego*, *Faro de Vigo*, *Ronsel*, *ABC* e *Sonata Gallega*.

Mantivo relación epistolar con Manuel Antonio. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos desde 1926 e socio correspondente do Instituto Histórico do Minho desde 1930.

Participou activamente na campaña a prol do Estatuto de autonomía de Galicia de 1936. Son coñecidas algunhas das súas actuacións en mitins na compañía de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Valentín Paz-Andrade e Antón Alonso Ríos. Tralo Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi trasladado forzosamente en 1938 a Villalar de los Comuneros, Valladolid, por causa das súas ideas políticas. En 1950 instalouse en Vigo, onde viviu ata o seu pasamento en 1966. Xubilouse como mestre en 1954.

A poesía de Taibo segue as direccións dos primeiros libros de Cabanillas, de quen foi discípulo literario: costumismo, lirismo intimista e poesía de loita.

## Vida persoal 
miniatura|
*O galego que non fala*
*na lingua da súa terra,*
*nin sabe o que ten de seu*
*nin é merecente dela.*
Casou o 12 de setembro de 1929, na Ponte de Mera (Ortigueira), con Carmen Rebollar Martínez, irmá de Alfredo Rebollar Martínez, director de bandas de música e que foi alcalde de Ortigueira pola Fronte Popular na II República, ata a Guerra Civil. Tiveron dous fillos, Francisco Vicente *Fuco* (1930) e Gloria (1931).

## Recoñecemento 
Déuselle o seu nome ao Premio de poesía Victoriano Taibo.

En 2018 o Concello de Gondomar nomeouno Fillo Adoptivo.

## Obra 
### Poesía 
* *Abrente, versos galegos* (1922, *El Eco de Santiago*).
* *Da vella roseira, cántigas orixinás* (Santiago de Compostela, 1925), adicado a Cabanillas.
* *Abicedo. Cabrinfollas* (2008), Follas Novas. Edición de Armando Requeixo.
* *Lembranza da Tecedeira*, 2013, ed. facsimilar comentada (1947). IEM.

### Narrativa 
* *Da agra aberta: contos e lêndas* (Vigo, 1956). Reeditado en 2008 polo IEM.
* *Contos pequenos*, 2016 (1955), Instituto de Estudos Miñoranos.

### Ensaio 
* *Rosalía de Castro, precursora da fala*, 1972 (1948), RAG. Con resposta de Ramón Otero Pedrayo.

### Teatro 
* *A estrana*, comedia inédita, en colaboración con Xaime Quintanilla.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (1976). "Victoriano Taibo García" Boletín da RAG n.º 358, pp.&nbsp;121–128.
* 
* 
* : "Victoriano Taibo (1885-1966). Poeta das Irmandades"
* 

### Outros artigos 
* Premio de poesía Victoriano Taibo
* Instituto de Estudos Miñoranos

### Ligazóns externas 
* : "Que nos coñezan polas obras" *Revista de Estudos Miñoráns'', 2008.
* : Álbum das Irmandades da Fala Consello da Cultura Galega.
* : Victoriano Taibo García, ortegano de adopción 26/3/2012