Peteiro dos cefalópodos

[miniatura|O peteiro da [lura xigante, rodeado da masa bucal e os brazos.]]
O **peteiro** ou **rostro** (**rostrum**) que teñen todos os cefalópodos existentes é unha estrutura dividida en dúas partes, situada na masa bucal e rodeado dos apéndices cefálicos (brazos) musculares. As dúas pezas que forman o peteiro, moitas veces denominadas mandíbulas, son a mandíbula dorsal e a inferior, que encaixan funcionando a modo de tesoira. Está composto principalmente de quitina e proteínas con enlaces cruzados, polo que os peteiros son case indixeribles e a miúdo son os únicos restos identificables dos cefalópodos que se encontran nos estómagos de especies predadoras coma os cachalotes. Poden utilizarse para estimar a lonxitude do manto e o peso total do corpo do animal orixinal así como a biomasa inxerida total da especie. Os peteiros dos cefalópodos fanse gradualmente menos ríxidos a medida que nos movemos desde o extremo á base, un gradiente que resulta da composición química diferente das distintas zonas. Nos peteiros hidratados das luras de Humboldt (*Dosidicus gigas*) este gradiente de rixidez abrangue dúas ordes de magnitude.

Coñécense restos fosilizados dos peteiros de varios grupos de cefalópodos, tanto extintos coma aínda existentes, incluíndo luras, polbos, belemnitas, e vampiromorfos. Os ápticos, estruturas en forma de placas que se encontran nos ammonites, poderían tamén ser elementos das mandíbulas.

Nas ilustracións móstranse os termos utilizados para referirse ás distintas partes do peteiro dos cefalópodos.

## Medidas 
miniatura|Peteiro de lura xigante e músculos asociados coa man como comparación de escala.
En teutoloxía utilízanse comunmente como medidas do peteiro a *lonxitude rostral inferior* (*lower rostral length*, LRL) e a *lonxitude rostral superior* (*upper rostral length*, URL), respectivamente. Estas son as medidas estándar da medida do peteiro nos Decapodiformes, mentres que a *lonxitude da cuberta* (*hood length*) é a preferida para os Octopodiformes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aldridge, A.E. (2009). Can beak shape help to research the life history of squid? *New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research* **43**(5): 1061–1067. 
* Bolstad, K.S. (2006). Sexual dimorphism in the beaks of *Moroteuthis ingens* Smith, 1881 (Cephalopoda: Oegopsida: Onychoteuthidae). *New Zealand Journal of Zoology* **33**(4): 317–327. 
* Chen, X., H. Lu, B. Liu, Y. Chen, S. Li & M. Jin (2012). Species identification of *Ommastrephes bartramii*, *Dosidicus gigas*, *Sthenoteuthis oualaniensis* and *Illex argentinus* (Ommastrephidae) using beak morphological variables. *Scientia Marina* **76**(3): 473–481.
* Cherel, Y. & K.A. Hobson (2005). Stable isotopes, beaks and predators: a new tool to study the trophic ecology of cephalopods, including giant and colossal squids. *Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences* **272**(1572): 1601–1607. 
* Clarke, M.R. & N. MacLeod (1974). Cephalopod remains from a sperm whale caught off Vigo, Spain. *Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom* **54**(4): 959–968. 
* Clarke, M.R. & L. Maddock (1988). Beaks of living coleoid Cephalopoda. In: M.R. Clarke & E.R. Trueman (eds.) *The Mollusca. Volume 12. Paleontology and Neontology of Cephalopods*. Academic Press, San Diego. pp.&nbsp;121–131.
* Clarke, M.R. & R.E. Young (1998). Description and analysis of cephalopod beaks from stomachs of six species of odontocete cetaceans stranded on Hawaiian shores. *Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom* **78**(2): 623–641. 
* Hernańdez-García, V., U. Piatkowski & M.R. Clarke (1998). Development of the darkening of *Todarodes sagittatus* beaks and its relation to growth and reproduction. *South African Journal of Marine Science* **20**(1): 363–373. 
* Hernández-López, J.L. & J.J. Castro-Hernández (2001). Age determined from the daily deposition of concentric rings on common octopus (*Octopus vulgaris*) beaks. *Fishery Bulletin* **99**(4): 679–684.
* Hobson, K.A. & Y. Cherel (2006). Isotopic reconstruction of marine food webs using cephalopod beaks: new insight from captively raised *Sepia officinalis*. *Canadian Journal of Zoology* **84**(5): 766–770. 
* Hsu, C.-C. (2002). Geomorphometric study of *Octopus* and *Cistopus* (Cephalopoda: Octopodidae) based on landmarks of beaks. Master's thesis, National Sun Yat-sen University, Kaohsiung, Taiwan.
* Ivanovic, M.L. & N.E. Brunetti (1997). Description of *Illex argentinus* beaks and rostral length relationships with size and weight of squids. *Revista de Investigación y Desarrollo Pesquero* **11**: 135–144.
* Lalas, C. (2009). Estimates of size for the large octopus *Macroctopus maorum* from measures of beaks in prey remains. *New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research* **43**(2): 635–642. 
* Lefkaditou E. & P. Bekas (2004). Analysis of beak morphometry of the horned octopus *Eledone cirrhosa* (Cephalopoda: Octopoda) in the Thracian Sea (NE Mediterranean). *Mediterranean Marine Science* **5**(1): 143–149.
* Lu, C.C. & R. Ickeringill (2002). Cephalopod beak identification and biomass estimation techniques: tools for dietary studies of southern Australian finfishes. *Museum Victoria Science Reports* **6**: 1–65.
* Martínez, P., A. Sanjuan & Á. Guerra (2002). Identification of *Illex coindetii*, *I.&nbsp;illecebrosus* and *I.&nbsp;argentinus* (Cephalopoda: Ommastrephidae) throughout the Atlantic Ocean; by body and beak characters. *Marine Biology* **141**(1): 131–143. 
* Ogden, R.S., A.L. Allcock, P.C. Watts & J.P. Thorpe (1998). The role of beak shape in octopodid taxonomy. *South African Journal of Marine Science* **20**(1): 29–36. 
* Roeleveld, M.A.C. (2000). Giant squid beaks: implications for systematics. *Journal of the Marine Biological Association of the UK* **80**(1): 185–187. 
* Uchikawa, K., M. Sakai, T. Wakabayashi & T. Ichii (2009). The relationship between paralarval feeding and morphological changes in the proboscis and beaks of the neon flying squid *Ommastrephes bartramii*. *Fisheries Science* **75**(2): 317–323. 
* Xavier, J.C., M.R. Clarke, M.C. Magalhães, G. Stowasser, C. Blanco & Y. Cherel (2007). Current status of using beaks to identify cephalopods: III International Workshop and training course on cephalopod beaks, Faial Island, Azores, April 2007. *Arquipélago: Life and Marine Sciences* **24**: 41–48.
* Xavier, J.C. & Y. Cherel (2009). *Cephalopod Beak Guide for the Southern Ocean*. British Antarctic Survey, Cambridge. 129&nbsp;pp.
* Xavier, J.C., R.A. Phillips & Y. Cherel (2011). Cephalopods in marine predator diet assessments: why identifying upper and lower beaks is important. *ICES Journal of Marine Science* **68**(9): 1857–1864. 

### Ligazóns externas