open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miren Etxezarreta

**Miren Etxezarreta Zubizarreta**, nada en Ordizia, Guipúscoa o 23 de marzo de 1936, é unha economista e intelectual de esquerdas estreitamente vinculada aos movementos sociais. Desde 2007 é Catedrática Emérita en Economía Aplicada da Universidade Autónoma de Barcelona.

## Traxectoria 
Estudou Economía no campus de Bilbao da Universidade do País Vasco e fixo un máster na London School of Economics, universidade na que tamén se doutorou. Anos máis tarde, na Universidade Autónoma de Barcelona, volvería a doutorarse.

Está influída por Karl Marx, Rosa Luxemburg e por economistas postkeynesianos como Joan Robinson ou economistas marxistas como Paul A. Baran e Paul Sweezy, entre outras influencias.

### Activismo político e social 
A principios de 2012, Miren Etxezarreta expresaba o seu escepticismo sobre as transformacións sociais procedentes de revolucións lideradas por poderes xerárquicos e elitistas. Cuestionaba a evolución política de Venezuela pero, sobre todo, manifestaba a súa decepción polo desenlace da revolución Sandinista de 1979, coa cal aseguraba ter aprendido moito. Por este motivo, Miren reiteraba a importancia de «xerar ámbitos de autonomía» e puña énfase en levar a cabo unha transformación social «de abaixo cara arriba» e non ao revés.

Guiada por devanditas premisas, nunca participou en estruturas xerárquicas propias de partidos políticos ou sindicatos senón que preferiu colaborar co tecido asociativo de base, traballou xunto con numerosos colectivos de esquerda, participou en múltiples e variadas campañas e mesmo fundou o Seminario de Economía Crítica Taifa, como exemplo de grupo para «cambiar a sociedade mediante microcosmos».

A finais da década dos anos 1990, o nacemento e propulsión do movemento antiglobalización consolidou a Miren como unha voz de referencia dos movementos sociais altermundialistas, debido á súa postura decididamente anticapitalista e o seu punto de vista marxista da economía.

En 2008 impulsou unha campaña coordinada a nivel europeo e promovida por economistas de toda Europa chamada Especulación e crise: xa basta! contra a liberdade de circulación do capital promovida polo Tratado de Lisboa. 

En 2009 participou no *III Fòrum Social de Mallorca* , no que foi relatora dun coloquio sobre o proceso de privatización dos servizos públicos e sociais.

## Notas
José Iglesias Fernández Dopazo

**José Iglesias Fernández** **Dopazo**, nado  o 27 de decembro de 1931 en Ourense, é un economista crítico, moi vinculado aos movementos sociais barceloneses e membro fundador do Seminari d'Economia Crítica Taifa (1995-2018). Tamén é membro da Mesa Cívica da Renda Básica, da asociación EcoConcern e, ademais, pertence ao colectivo Baladre. Dedicouse sobre todo ao estudo e divulgación da renda básica.

## Traxectoria 
Estudou Economia e Ciencias Sociais na Universidade de Oxford e na London School of Economics.

Casou coa economista vasca Miren Etxezarreta,con quen ten un fillo.

## Notas
La Voz de Ferrol

**La Voz de Ferrol** pode referirse a:

****La Voz de Ferrol***, xornal editado en Ferrol entre 1919 e 1920.
***La Voz de Ferrol**, emisora de radio de Ferrol.
Chupa

***Chupa*** é un filme estadounidense de 2023 dirixido por Jonás Cuarón e protagonizado por Demián Bichir e Christian Slater. Producido por 26th Street Pictures, estreouse o 7 de abril de 2023 en Netflix con versión de dobraxe e subtitulado en galego.

## Sinopse 
Durante unha visita á súa familia en México, Alex descobre un chupacabras no alpendre do seu avó. Para salvar a esta criatura mítica, Alex e os seus curmáns deberán embarcarse na maior aventura das súas vidas.

## Elenco 
* Demián Bichir como Chava
* Christian Slater como Richard Quinn
* Evan Whitten como Alex
* Ashley Ciarra como Luna
* Nickolas Verdugo como Memo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
### Ligazóns externas 
*Avance do filme en galego
Red de Emisoras del Movimiento

**Red de Emisoras del Movimiento** (REM) foi unha cadea de radios españolas de titularidade pública, dependente da Secretaría Xeral do Movemento na Ditadura de Francisco Franco. Operativa entre 1954 e 1974, as súas emisoras eran denominadas "La Voz de..." e o nome da localidade. 

## Historia 
A REM naceu para agrupar as emisoras creadas baixo o patrocinio de FET de las JONS ao longo da década de 1940 e 1950, igual que se creou a Cadena Azul de Radiodifusión, pertencente á Frente de Juventudes, e a Cadena de Emisoras Sindicales, ligada ao Sindicato Vertical.

A maioría das emisoras da REM eran de ámbito provincial e a que actuaba como cabeceira era La Voz de Madrid. En Galicia contou coa emisora La Voz de Vigo (fundada en 1957) e La Voz de Ferrol (pechada en 1969). A REM foi promotora do Festival de Benidorm, fundado en 1959. En 1974 acabou sendo fusionada con outras redes públicas de radiodifusión para dar lugar a Radiocadena Española, que se integrou en RTVE antes de desaparecer en 1989.

## Relación de emisoras 
## Notas
Peḷḷuno, Ayer

miniatura|dereita|Sinal na estrada de camiño a Peḷḷuno.
**Peḷḷuno** é unha parroquia do concello asturiano de Ayer. Linda ao norte co concello de Llaviana e coas parroquias de Vega, Beyo, Cuergo e Santibanes de la Fuente. Atópase a 578 metros de altitude.

Nos seus 16,6 km² vivían un total de 169 persoas (datos de 2019) repartidas entre as localidades de Les Bolgueres, Cueves, Entepenes, El Pendu la Tabla e Peḷḷuno.

### Sitios 
## Notas
Elvira Ramírez

**Elvira Ramírez** (c. 935 – despois de 986) foi unha princesa leonesa que exerceu como rexente do reino de Galiza entre 962 e 975 durante a minoría de idade do seu sobriño Ramiro III.

## Traxectoria 
### Infancia 
Nacida cara ao 935, era filla do rei Ramiro II

En 968-69 os viquingos invadiron o reino e Elvira organizou a súa defensa. presentou recentemente unha visión diferente dela, como gobernar un reino que atraía homes que buscaban oportunidades de todo o reino e ata Pamplona e liderando unha coalición peninsular para resistir Córdoba, e só perdendo a súa posición como consecuencia dunha traxedia militar.

## Notas
Cadena Azul de Radiodifusión

**Cadena Azul de Radiodifusión** (CAR) foi unha rede de emisoras de radio públicas baixo o control de Frente de Juventudes de FET de las JONS. Creada en 1954, foi fusionada coa Red de Emisoras del Movimiento para dar lugar a Radiocadena Española en 1974. As estacións locais eran denominadas como "Radio Juventud".
## Historia 
Na década de 1940, Frente de Juventudes, rama xuvenil da FET de las JONS, creara as "*emisoras* *escola*" coas que pretendía formar a mozos e mozas en profesións relaccionadas coa radiodifusión. A primeira delas foi a fundada polo Sindicato Español Universitario en Madrid en 1941. No ano 1954, estas "emisoras escolas" foron agrupadas na Cadena Azul de Radiodifusión. Con todo, a rede non emitía en cadea, senón que a maioría da programación era elaborada a nivel local. Na grella, predominaba o entretemento con emisións musicais, os concursos e as dedicatorias de cancións. Os contidos informativos limitábanse á lectura da prensa escrita local e á conexión obrigatoria co parte de Radio Nacional de España. Malia a seren de titularidade pública e a que FET de las JONS nomeaba á dirección, as emisoras financiábanse autonomamente mediante a publicidade e achegas dos clubs de oíntes. En 1974, acabou sendo fusionada con outras redes públicas de radiodifusión para dar lugar a Radiocadena Española, integrada en RTVE antes de desaparecer en 1989.

### Galicia 
En Galicia, existiron varias emisoras da Cadena Azul de Radiodifusión, eran *Radio Juventud* de Ribadavia (creada en 1949), *Radio Juventud* da Coruña (fundada en 1952) e *Radio Juventud* de Monforte de Lemos (dende 1953).

## Notas
Ácido hidroxipirúvico

O **ácido hidroxipirúvico** é o composto orgánico coa fórmula HOCH2C(O)CO2H. É un sólido branco. A súa forma desprotonizada é o **hidroxipiruvato**. Intervén en varias rutas metabólicas, sendo o derivado oxidado do ácido láctico, un produto da degradación do encima RuBisCO, e o resultado da desaminación oxidativa da serina. É un metabolito da fotorrespiración, onde nos peroxisomas a serina se transforma en hidroxipiruvato por transaminación co alfa-cetoglutarato, e posteriormente o hidroxipiruvato convértese en glicerato con gasto de NADH.

## Notas
Patrimonio da Humanidade en Lesotho

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Lesotho**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Lesotho ratificou a convención o 25 de novembro de 2003, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Lesotho
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Orde de Santa María do Monte Gaudio

A **Orde de Santa María do Monte Gaudio** de Xerusalén, ou simplemente **Montegaudio**, foi unha orde relixiosa militar de cabalaría fundada  polo conde galego Rodrigo Álvarez de Sarria, grazas ao consentimento de Afonso II de Aragón que cedeu tenencias á orde no Reino de Aragón, concretamente o castelo de Alfambra e o de Orrios.

Esta orde foi aprobada pola bula papal de 1173, pero non tivo posesións ata o traslado do castelo de Alfambra, que pasou a ser a súa sede.

Foi unha das ordes militares máis importantes do século XII, cunha ampla presenza internacional, incluso en Xerusalén. Contará co apoio dos monarcas aragoneses, o que lle permitirá absorber a Orde do Hospital de San Redentor, con sede en Teruel. Esta unión de ordes coñécese como Orde Alfambra. Finalmente, será absorbido pola orde do Temple en 1196, por influencia da Casa Condal de Barcelona.

Tras a súa absorción polo Temple, parte dos seus cabaleiros rexeitaron esta medida e renunciaron ao seu hábito. Acabarán fundando a comandancia de Monfragüe, en Estremadura, dentro da Orde de Calatrava.

Tras a desaparición da Orde do Temple, a maior parte das súas posesións pasarán á Orde de San Xoán do Hospital de Xerusalén, Rodas e Malta, dentro da que destacará Xoán Fernández de Heredia como Gran Mestre de Rodas, que comezou a súa carreira na orde como comandante de Alfambra.

Existen diferentes nomes para a Orde de Monte Gaudio, como *Montjoie* ou *Trufac*, que non eran os nomes oficiais e posiblemente fosen sinónimos locais da mesma.

O símbolo é unha cruz ensanchada ou patada vermella. Ás veces foi substituída pola mesma cruz en branco (tamén pasou a representarse cunha cruz metade vermella e metade branca de oito puntas, semellante á de Malta, que non é medieval.

## Notas
Arenteiriño, Oseira, San Cristovo de Cea

**Arenteiriño** é un lugar da parroquia de Oseira, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 2 habitantes (2 homes).

Debe o seu nome a estar situado preto do río Arenteiro no seu tramo inicial.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Oseira 
### Parroquias de San Cristovo de Cea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Cristovo de Cea
Eugenio Curiel Curiel

**Eugenio Curiel Curiel**, nado en Ferrol e finado en Villadangos del Páramo o 27 de outubro de 1936, foi un profesor e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito e Filosofía e Letras pola Universidade de Valladolid. Foi concelleiro de Valladolid na primeira corporación republicana. Militante de Izquierda Republicana. Foi catedrático do Instituto de Astorga e director do mesmo dende 1933. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 trasladouse a Vigo para apoiar ao seu irmán Luis na causa militar aberta contra el. Logo de ser sobresido o proceso contra Luis, volveu a Astorga. Foi detido o 18 de setembro xunto co sacerdote Bernardo Blanco Gaztambide e trasladado á prisión de San Marcos de León o 20 de setembro. O 27 de outubro sacáronos da prisión xunto con outros detidos coa desculpa dun traslado e asasináronos na estrada Astorga-León en Villadangos del Páramo.
## Recoñecementos 
En 2015 o Concello de Astorga dóulle o seu nome a unha rúa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gracias, juez, artigo de Enrique Curiel.
*
La Voz de Vigo (emisora)

***La Voz de Vigo*** foi unha radio viguesa pertencente á Red de Emisoras del Movimiento (REM) que  empregaba como indicativo EFE 31. Fundada en 1957 mantívose en funcionamento ata 1989, aínda que a partir de 1981 cambiou de nome a Radiocadena Española de Vigo.

## Historia 
A emisora era a principal da Red de Emisoras del Movimiento, pertencente a FET de las JONS, en Galicia. A estación inaugurou os seus estudos, inicialmente no Monte do Castro, o 4 de agosto de 1957, aínda que xa emitía en probas desde abril dese ano. *La Voz de Vigo* contaba co apoio dun club de amigos da emisora que chegou a sumar máis de 15 000 adherintes e foi unha das radios máis oídas de Vigo e do conxunto de Galicia. 

A radio emitía de 7 a 1 horas, aínda que en 1979 pasou a cubrir as 24 horas do día. Varios programas son destacables como "Marcador", en antena 30 anos, "Vigo-Europa-Sábado", "Xuntanza de amigos", "Meridiano 8", "Club transistor", "La caldera fantástica" "Teatro de la Ópera", merecente do Premio Nacional de Radio en 1971, ou "Raíz e Tempo", un programa cultural en galego dirixido por Xohana Torres. Tamén colaboraron coa emisora Álvaro Cunqueiro ou Celso Emilio Ferreiro. Ademais, Ramón Villot Villot, quen logo sería director de REM, RNE e de CRTVG, participou na fundación da emisora e foi director de La Voz de Vigo entre 1966 e 1971. 

Como o resto de emisoras da REM, integrouse coa Cadena Azul de Radiodifusión en 1974 para formar Radiocadena Española. Esta cadea de emisoras foi incorporada a RTVE, e dende 1981, a estación viguesa deixou de empregar o distintivo *La Voz de Vigo* fronte o de Radiocadena Española Vigo. Finalmente, en 1989 Radiocadena Española foi absorvida por RTVE pasando as súas frecuencias a Radio Nacional de España. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Radio Juventud (A Coruña)

**Radio Juventud**, co indicativo EFJ 11, foi unha emisora integrada na Cadena Azul de Radiodifusión que existiu na Coruña entre 1952 e 1989.

## Historia 
A sección xuvenil da FET de las JONS, Frente de Juventudes, desenvolveu dende a década de 1940 a creación de diferentes radios, chamadas estacións escolas, coa idea de formar a futuros profesionais da radiodifusión. Con esa filosofía, en 1952 fundaron unha estación escola na Coruña que, en 1956, pasou a denominarse Radio Juventud. Os seus primeiros estudios localizáronse na rúa Juana de Vega, aínda que na década de 1960 instalouse no edificio A Terraza dos Xardíns de Méndez Núñez. 

Na Radio Juventud da Coruña traballaron profesionais como Xosé Antonio Perozo, Antón Luaces, Jesús Mariñas, Alberte Suras, Francisco Gutiérrez Ríos, Carmen Deus, José María Comesaña, Manuel Torreiglesias, María Xosé Porteiro, ou Nonito Pereira, que fixo un programa de jazz en 1967. O primeiro director da emisora foi Joaquín Antonio Tabernero Balsa (1952-1956), substituído por José Couceiro Tovar (1956-1981). 

Como parte da Cadena Azul de Radiodifusión, Radio Juventud da Coruña integrouse en Radiocadena Española. En 1986, adoptou o nome de Radiocadena Compás, dedicada á radio fórmula musical. Finalmente, en 1989, logo da absorción de Radiocadena por RNE, a frecuencia de Radio Juventud atribuíuse a Radio 5 Todo Noticias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Cadena Azul de Radiodifusión
Federico Landrove Moíño

**Federico Landrove Moíño**, nado en Ferrol o 31 de xullo de 1883 e finado en Segovia o 6 de xuño de 1938, foi un profesor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Gerardo Landrove Timiraos e Hipólita Moíño. Estudou en Ferrol e logo de aprobar as oposicións ao Maxisterio foi destinado a Bilbao. Ingresou na Escola Superior do Maxisterio, onde realizou os estudos de Ciencias e ao rematar foi nomeado profesor de matemáticas da Normal de Maxisterio de Valladolid en abril de 1911. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi suspendido de emprego e soldo logo dun rexistro policial no seu domicilio, onde se encontrou un paquete con follas clandestinas publicadas en Madrid. Abríronlle expediente disciplinario pero despois das declaracións dos seus compañeiros de claustro e dos estudantes, levantáronlle a sanción. Foi concelleiro delegado de ensinanza no concello de Valladolid entre 1917 e 1920 e candidato do PSOE nas eleccións a deputados provinciais de 1923, pero non foi elixido.

Despois das eleccións municipais do 12 de abril de 1931 foi elixido alcalde de Valladolid, ocupando o cargo ata xaneiro de 1932, cando foi substituído por Antonio García Quintana. Foi delegado do Goberno na Mancomunidad Hidrográfica do Douro e Director Xeral de Ensinanza Primaria, substituindo a Rodolfo Llopis, de maio a agosto de 1933. Foi candidato do PSOE por Albacete, Oviedo e Valladolid nas eleccións xerais de 1933, sendo elixido deputado por Valladolid. Formou parte das comisións de Instrución Pública e de Estatutos. En novembro de 1934 renunciou á acta de deputado por unha grave enfermidade.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 3 de agosto xunto co seu fillo, Federico Landrove López. Xulgados en consello de guerra o día 10, foron condenados, o seu fillo a morte e el a trinta anos de reclusión. Logo de permanecer uns meses na cadea de Valladolid, foi trasladado ao Forte de San Cristovo de Pamplona. Alí contraeu unha grave enfermidade renal polo que foi trasladado ao hospital penitenciario de Segovia, onde finou o 6 de xuño de 1938.

## Notas
Jesús Díaz López

**Jesús Díaz López**, nado en Ribadeo e finado no mesmo concello en maio de 1942, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Díaz Braña. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1928. Na República foi presidente do coro Cantigas d'a Mariña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Ribadeo o 27 de outubro de 1939. Permaneceu no cargo ata a súa morte en maio de 1942.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Bustelo Olavarrieta en 1933.
## Notas
Frankia

***Frankia*** é un xénero de bacterias fixadoras do niutróxeno que viven en simbiose con plantas actinorrícicas, similar ás bacterias *Rhizobium* atopadas nos nódulos radiculares de legumes da familia Fabaceae. *Frankia* tamén inicia a formación de nódulos radiculares.

Este xénero foi nomeado orixinalmente por Jørgen Brunchorst en 1886 en honra do biólogo alemán Albert Bernhard Frank. Brunchorst considerou que o organismo que identificara era un fungo filamentoso. Jan-Hendrik Becking redefiniu o xénero en 1970 como de bacterias actinomicetas e creou para el a familia **Frankiaceae** dentro da orde Actinomycetales (hoxe na orde Frankiales). Mantivo o nome orixinal de *Frankia* para o xénero. Polo momento *Frankia* é o único xénero validamente publicado da familia Frankiaceae.

[202px|miniatura|Sección dun [nódulo radicular de amieiro.]]

## Características 
A maioría das cepas de *Frankia* son específicas de distintas especies de plantas coas que viven en simbiose. Son bacterias filamentosas e converten o nitróxeno atmosférico en amoníaco utilizando o encima nitroxenase, un proceso coñecido como fixación do nitróxeno. Fano mentres viven nos nódulos das raíces de plantas actinorrícicas. As bacterias poden fornecer a maioría ou todos os requirimentos de nitróxeno da planta hóspede. Como resultado, as plantas actinorrícicas colonizan e a miúdo prosperan en solos que teñen baixos niveis de nutrientes.

Agora disponse de varios xenoma de *Frankia*, que poden axudar a aclarar como evolucionou a simbiose entre procariotas e plantas, como ocorreron as adaptacións ambientais e xeográficas, a diversidade metabólica e o fluxo horizontal de xenes entre os procariotas simbiontes. Poden ser beneficiosas para os solos degradados. O solo degradado é un solo rico en metais pesados ou desprovisto de nutrientes debido á seca.

As *Frankia* son bacterias grampositivas, xa que as súas paredes celulares están feitas dunha grosa capa de  peptidoglicano. Isto axúdalle a resistir os metais pesados que poida haber en solos degradados.

Son bacterias que toleran un estreito rango de temperaturas e niveis de pH do solo. Crecen mellor arredor dos 30° Celsius e nun ambiente a pHs entre 6,5 e 7. Isto indica que as *Frankia* son moi sensibles ao seu ambiente.

## Plantas simbiontes 
* Todas as especies do xénero *Alnus* da familia Betulaceae.
* Algunhas especies de catro xéneros da familia Casuarinaceae: *Allocasuarina*, *Casuarina*, *Ceuthostoma* e *Gymnostoma*.
* Certas especies do xénero *Coriaria* da familia Coriariaceae.
* *Datisca cannabina* e *Datisca glomerata* da familia Datiscaceae.
* Todas as especies de tres xéneros da familia Elaeagnaceae: *Elaeagnus*, *Shepherdia* e *Hippophae*
* Todas as especies dos xéneros *Myrica*, *Morella* e *Comptonia* da familia Myricaceae.
* Todas as especies de cinco ou seis xéneros da familia Rhamnaceae: *Ceanothus*, *Colletia*, *Discaria*, *Trevoa* e posiblemente *Adolphia*.
* Algunhas especies da familia Rosaceae, incluíndo todas as especies dos xéneros *Cercocarpus*, *Cowania*, *Purshia*, *Chamaebatia* e algunhas especies de *Dryas*.

## Notas
Patrimonio da Humanidade en Luxemburgo

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Luxemburgo**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Luxemburgo ratificou a convención o 28 de setembro de 1983, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Luxemburgo
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
César Margolles de la Vega

**César Margolles de la Vega**, nado en Ribadeo o 26 de xaneiro de 1911, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre de Vilaselán (Ribadeo) ata 1934 e despois de Benquerencia (Barreiros) e militante do PSOE. Logo da vitoria da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi delegado gobernativo en Barreiros. Participou en varios mitins da campaña pro Estatuto en xuño de 1936, como o de Viveiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Asturias. Foi destituído como mestre en agosto. Foi paseado en Asturias. Suponse que foi soterrado dunha fosa común na estrada de Vegadeo a Garganta, preto do desvío a Meredo. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1937.

## Notas
Bill Conti

**William "Bill" Conti**, nado o 13 de abril de 1942 en Providence, Rhode Island, é un compositor e director de orquestra estadounidense, coñecido principalmente polas súas composicións para producións audiovisuais.

## Traxectoria 
Bill Conti compuxo bandas sonoras de películas como *Rocky* (e catro das súas secuelas), *The Karate Kid* (e todas elas as súas secuelas), *For Your Eyes Only*, *He-Man and the Masters of The Universe*, *The Big Chill* ou *The Right Stuff*, entre outras, que gañou un Oscar á mellor banda sonora orixinal. 

Recibiu nomeamentos na categoría de mellor canción orixinal por "Gonna Fly Now" de Rocky e a canción principal de *Só para os teus ollos*. Tamén fixo sintonías para series como *Dinastía (Dynasty)*. 

Foi director musical dos Oscars dezanove veces.

### Premios e Honras 
#### Oscar 
Conti foi nomeado tres veces aos premios da Academia, gañando un na categoría de mellor banda sonora orixinal por *The Right Stuff* . Tamén recibiu nomeamentos na categoría de mellor canción orixinal por " Gonna Fly Now " de Rocky e a canción principal de For Your Eyes Only.

#### Globos de Ouro 
Tivo tres nomeamentos aos Globos de Ouro; dous á mellor banda sonora orixinal para *Rocky* e *One Woman*, e unha á mellor banda sonora orixinal para a canción principal de *For Your Eyes Only*.

#### Emmy 
Conti tamén recibiu trece nomeamentos aos Emmy, todas menos unha polo seu papel de director musical nos Premios da Academia (a excepción, o seu primeiro nomeamento, foi pola súa música para a serie de 1985 *North and South*). Gañou cinco premios Emmy á mellor dirección musical nas cerimonias 64ª, 70ª e 75ª dos premios da Academia.

O 22 de abril de 2008, no LSU Union Theatre da Universidade Estatal de Luisiana, Conti foi incluído no Louisiana Music Hall of Fame.

## Notas 

## Véxase tamén 
* Banda sonora orixinal
Grande Mestre (orde)

**Grande Mestre** (latín: *Magister Magnus*; alemán: *Großmeister*; francés: *Grand Maître*) é o título que corresponde ao xefe supremo de varias ordes, incluídas as ordes de cabalaría como as ordes militares e as ordes dinásticas. O título tamén aparece nas organizacións fraternais como os masóns. Ademais, numerosas ordes modernas autodenominadas tentan imitar os hábitos dos antigos corpos.

## Historia 
[miniatura|300x300px|O rei [Afonso VIII de Castela|Afonso VIII de Castela e a raíña Eleonor Plantagenet entregando a cidade e a aldea de Uclés ao Grande Mestre da Orde de Santiago Pedro Fernández de Castro (no centro). *Tombo menor de Castela*.]]

### Época medieval 
En ordes militares medievais como os Cabaleiros Templarios ou os Irmáns Livonios da Espada, o Grande Mestre era o xefe formal e executivo dunha xerarquía militar e feudal, que pode considerarse coma un "estado dentro do estado", especialmente no contexto cruzado *lato sensu*, especialmente dirixido a Terra Santa ou territorios pagáns do leste de Europa, así como na reconquista da Península Ibérica.

Se a unha orde se lle concede a condición de Estado e considerada soberana, o Gran Mestre tamén é o seu Xefe de Estado, e polo tanto, un verdadeiro Príncipe da igrexa, como era o caso dos Cabaleiros Teutónicos e a Soberana Orde Militar de Malta.

### Época moderna 
Excepto a continuación moderna das organizacións de fundación medieval, o título de Grande Mestre foi usado polos xefes das Grandes Loxas dos Masóns desde 1717, e por Odd Fellows desde o século XVIII.

O título de Grande Mestre tamén é usado por outras irmandades, incluídas as académicas asociadas ás universidades. O líder nacional da Fraternidade Kappa Sigma recibe o título de "Digno e Grande Mestre". Os xefes dos capítulos locais usan o título de "Grande Mestre".

### Ordes de cabalería 
Un monarca soberano adoita posuír o título de Grande Mestre das máis altas ordes dinásticas honoríficas de cabalaría, ou pode conferirllo ou encomendarllo a outra persoa, incluído a un príncipe da familia real, habitualmente o herdeiro do trono, que noutras ordes pode ocupar outro rango/título.

O termo "soberano" úsase xeralmente en lugar de "Grande Mestre" para o xefe supremo de varias ordes en Gran Bretaña e outras nacións da Commonwealth. Na Orde Soberana Militar de Malta, o Grande Mestre denomínase "Soberano", por exemplo *Grande Mestre Soberano*, pola súa condición de entidade soberana independente a nivel internacional.

Nas nacións republicanas, un presidente tamén pode servir como gran mestre das distintas ordes estatais, como en Francia, onde o presidente é o grande mestre da Lexión de Honra, e Portugal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Orde militar
* Orde relixiosa
O oso (filme de 1988)

***O oso*** (en ) é un filme francés de 1988 dirixido por Jean-Jacques Annaud e distribuído por TriStar Pictures. É unha adaptación da novela de *The Grizzly King* (1916) do autor estadounidense James Oliver Curwood, e o guión foi escrito por Gérard Brach. Está ambientado na Columbia Británica, no Canadá, e conta a historia dun cachorro de oso grizzly orfo que se fai amigo dun gran macho adulto oso Kodiak mentres dous cazadores de trofeos os perseguen pola natureza.

Estreouse en galego o 7 de abril de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Bart the Bear como o oso Kodiak
* Youk the Bear como o oso cachorro
* Tchéky Karyo como Tom Wallace
* Jack Wallace como Bill Wallace
* Andre Lacombe como o cazador con cans

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Orde de cabalaría

Unha **orde de cabalaría**, **orde de irmandade de cabaleiros**, **orde cabaleiresca** ou **orde ecuestre** é unha orde de cabaleiros, normalmente fundada durante ou inspirada nas ordes militares católicas orixinais das Cruzadas (c. 1099–1291) e combinada con conceptos medievais dos ideais de cabalaría.

Desde o século XV, as ordes de cabalería, moitas veces como ordes dinásticas, comezaron a establecerse dun xeito máis cortesán, por unha cuestión de diferenciación nobiliaria. Estas ordes conservarían a miúdo a noción de ser unha confraría, sociedade ou outra asociación de membros, pero algunhas delas eran, en definitiva, puramente honoríficas e consistían nunha condecoración de medalla. De feito, estas decoracións en si mesmas pasaron a coñecerse informalmente como ordes. Estas institucións, á súa vez, orixinaron as ordes de mérito modernos dos estados soberanos, coma a orde de mérito civil española.

## Notas
Mercedes Corbillón

**María Mercedes Corbillón Fernández,** coñecida como **Mercedes Corbillón**, nada en Pontevedra o 21 de xullo de 1969, é unha libreira e escritora galega.

## Traxectoria 
Residente en Santiago desde que foi estudar graduado social na USC, comezou no negocio inmobiliario e despois foi cofundadora da libraría Cronopios de Pontevedra e Santiago de Compostela. Ten colaborado semanalmente en *La Voz de Galicia, Diario de Pontevedra* e *El Progreso*, ademais de *Tempos Novos*. Tamén é colaboradora de *Un alto en el camino* de Onda Cero, conducido por Susana Pedreira, no que fala de libros e viaxes.

Foi xurado de numerosos premios literarios: Xerais, Torrente Ballester, Alfaguara, Viadutos... 

Foi a editora de *Bajo la lluvia no pesan las historias* de Carmen Quinteiro.

## Obra 
* *Verano en A Toxa* (2022). El Patito Editorial, colección Illadas. Ilustracións de Maru Godás. 88 páxs. ISBN 9788412247855. En castelán.
* *La belleza debe morir* (2023). Madrid: Espasa Libros. 256 páxs. ISBN 9788467067255. En castelán.
* [miniatura|Con [Susana Pedreira presentando *La belleza debe morir / A beleza debe morrer* na Libraría Cronopios de Pontevedra en abril de 2023]]*A beleza debe morrer* (2023). Vigo: Galaxia. 289 páxs. ISBN 978-84-1176-018-8. Tradución da autora.
* *Volver, un tango pontevedrés* (2023). Silleda: Ed. Elvira. En "San Mauro. Historias para coñecer Pontevedra", do Diario de Pontevedra. 61 páxs. ISBN 978-84-128006-4-7.

### Libros colectivos 
* *Oito olladas sobre a folga feminina do 8 de marzo* (2018). Vigo: Galaxia. Ed. de Inma López Silva.
* *O libro do fútbol* (2023). Vigo: Galaxia.

## Premios 
* Premio Follas Novas do Libro Galego 2022.

## Notas
Síndrome FG

A **síndrome de FG** (**FGS** polas siglas en inglés, tamén coñecida como **síndrome de Opitz-Kaveggia**) é unha síndrome xenética rara vinculada ao cromosoma X e que causa anomalías físicas e atrasos no desenvolvemento. Foi informado por primeira vez por Opitz e Kaveggia en 1974. As súas principais características clínicas inclúen atraso mental, comportamento hiperactivo, estrinximento grave, hipotonía (diminución do ton muscular) e un aspecto facial característico. 

## Características 
Entre as principais características clínicas da síndrome de FG poden estar o atraso mental, xeralmente grave; comportamento hiperactivo, moitas veces cunha personalidade extravertida; estrinximento grave, con ou sen anomalías estruturais no ano, como atresia anal; macrocefalia; hipotonía severa; e un aspecto facial característico debido á hipotonía, é dicir, a cabeza inclinada, a expresión "boca aberta", o beizo superior fino e o beizo inferior grande. Aproximadamente un terzo dos casos morren na infancia, normalmente por unha infección respiratoria; despois da infancia é común a morte prematura.

## Historia 
[miniatura| [Kim Peek (1951–2009) probabelmente padecía a **síndrome de FG**.]]
O nome da síndrome provén das iniciais dos apelidos de dúas irmás, que tiveron cinco fillos coa síndrome. O primeiro estudo sobre a síndrome, publicado en 1974, estableceu que estaba ligado á herdanza do cromosoma X.

Un estudo de 2008 concluíu que Kim Peek, o modelo do personaxe de Dustin Hoffman na película *Rain Man*, probabelmente padecía a síndrome de FG.

## Notas
Novo Partido do Benestar

O **Partido do Benestar de Novo** (en turco: *Yeniden Refah Partisi*; **YRP**) é un partido político islamista turco, sucesor do Partido do Benestar (en turco, Refah Partisi), que foi fundado o 23 de novembro de 2018 baixo o liderado de Muhammed Ali Fatih Erbakan e que asume a ideoloxía da *Perspectiva Nacional* (turco: *"Millî Görüş").*

Segundo os estatutos do partido, a súa abreviatura oficial é "Yeniden Refah" e o seu símbolo é unha espiga dentro dunha media lúa.

## Notas
Código de Cabalaría

[miniatura|[Konrad von Limpurg como un cabaleiro armado pola súa dama no Codex Manesse (principios do século XIV)]]
O **código de cabalaría** ou só **cabalaría**, é un código de conduta informal e variado desenvolvido en Europa entre 1170 e 1220. Foi asociado coa institución cristiá medieval de cabalaría, o comportamento dos cabaleiros e señores viñan gobernados por estes códigos. Os códigos ideais de cabalaría popularizáronse na literatura medieval, en particular os ciclos literarios coñecidos como a Materia de Francia, relacionados cos compañeiros lendarios de Carlomagno e os seus homes de armas, os paladíns, e a Materia de Bretaña, informada por Godofredo de Monmouth na *Historia Regum Britanniae*, escrita na década de 1130, que popularizou a lenda do Rei Artur e os seus cabaleiros da Táboa Redonda. O termo "cabalaría" deriva do termo francés antigo *chevalerie*, que se pode traducir como "soldados a cabalo". Orixinalmente, o termo referíase só aos homes a cabalo, da palabra francesa para cabalo, *cheval*, pero posteriormente asociouse cos ideais de cabalaría.

Co paso do tempo, o seu significado en Europa foise perfeccionando para salientar virtudes sociais e morais máis xerais. O código de cabalaría, tal e como estaba na Baixa Idade Media, era un sistema moral que combinaba a ética do guerreiro, a piedade do cabaleiro e costumes corteses, todos combinados para establecer unha noción de honra e nobreza. A fonte da idea cabaleiresca, é o orgullo que aspira á beleza, e o orgullo formalizado dá lugar a unha concepción de honra, que sería un dos piares da vida nobre.

## Notas
Desulfovibrio

***Desulfovibrio*** é un xénero de bacterias redutoras do sulfato gramnegativas. Pero, aínda que o seu crecemento está limitado en presenza de O2, estas bacterias poden sobrevivir en ambientes con O2, polo que serían aerotolerantes, debido a que posúen varias encimas oxíxeno redutases.

En anos recentes observouse que algunhas especies de *Desulfovibrio* teñen un potencial na biorremediación de radionúclidos tóxicos como o uranio por un proceso de bioacumulación redutora.

## Filoxenia 
A taxonomía actualmente aceptada está baseada na List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature (LPSN) e no National Center for Biotechnology Information (NCBI)

Especies non asignadas:
* "*D. caledoniensis*" Tardy-Jacquenod et al. 1996
* "*D. cavernae*" Sass & Cypionka 2004
* "*D. diazotrophica*" Sayavedra et al. 2021
* "*D. halohydrocarbonoclasticus*" Zobell 1947
* "*D. hontreensis*" Tarasov et al. 2015
* "*D. lacusfryxellense*" Sattley & Madigan 2010
* "*D. multispirans*" Czechowski et al. 1984
* "*D. oliviopondense*" Qatabi Sr. 2007
* "*D. oryzae*" Ouattara et al. 2000b
* "*D. rubentschikii*" (Baars 1930) ZoBell 1948
* "*D. singaporenus*" Sheng et al. 2007

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*
Radio Juventud (Monforte de Lemos)

**Radio Juventud**, co indicativo EFJ 48, foi unha emisora de Monforte de Lemos integrada na Cadena Azul de Radiodifusión que existiu entre 1953 e 1989. 

## Historia 
A finais do ano 1953 comezaron as probas técnicas da radio cun equipo emisor de 50 watts cedido pola Radio Juventud da Coruña. Esta emisora foi fundada seguindo a liña das estacións escolas de Frente de Juventudes, coas que pretendía formas a futuros profesionais da 

radiodifusión. As emisións regulares comezaron o 1 de marzo de 1954 ás 20.30 horas coa reprodución do *Cara al Sol*, o Himno Nacional de España e oración do *Angelus*. 

En 1966 foi transferida a Cadena de Emisoras Sindicales (CES), outra das redes de radio do Movimiento Nacional, polo que foi renomeada como *La Voz Sindical de Lugo-Radio Monforte* e adoptando o indicativo CES 17. Coa fusión das redes de emisoras de CES, REM e CAR  en Radiocadena Española, en 1978, a emisora quedou dentro desta nova organización, ata que, en 1989, foi absorvida por Radio Nacional de España, retransmitindo a sintonía de Radio 5. En 1991, Radio Nacional de España pechou os estudios en Monforte, herdados da antiga Radio Juventud.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cadena Azul de Radiodifusión
Oligosacárido do núcleo

[200px|miniatura|[Lipopolisacárido. O núcleo da molécula inclúe unha parte interna e outra externa.]]
O **oligosacárido do núcleo** (ou na literatura inglesa *core oligosaccharide*) é unha curta cadea de residuos de azucre que se encontra no núcleo ou parte central da molécula do lipopolisacárido (LPS) de bacterias gramnegativas. Este oligosacárido é moi diverso nas distintas especies de bacterias e incluso en cepas da mesma especie.

## Estrutura 
[miniatura|300px|**Estrutura do oligosacárido do núcleo do LPS e vías metabólicas:** oligosacárido de *[Escherichia coli* R1. Os núcleos do LPS de moitas bacterias tamén conteñen compoñentes non carbohidratos, como substituíntes fosfato, aminoácidos e etanolamina. Na parte final o núcleo continúase co compoñente antíxeno O.

Describíronse moitas estruturas do núcleo do LPS na literatura; esta descrición está baseada na estrutura xeral *tradicional* (que se encontra nas bacterias entéricas e *Pseudomonas*). Ver a figura de arriba para un esquema da estrutura que se encontra en *E. coli* R1.

### Núcleo interno da molécula 
A "base" do núcleo interno está formada por de 1 a 3 residuos de KDO. O último KDO está a miúdo modificado cun grupo fosfato ou etanolamina. Aos KDOs únense 2 ou 3 heptosas (concretamente L-glicero-D-*mano*heptulosa) que xeralmente están fosforiladas. Estes KDO e heptosas comprenden o "núcleo interno" completo. O enlace cetosídico entre o KDO e o lípido A (α2→6) é especialmente susceptible á rotura causada por ácidos. Para estudar o LPS utilízase un débil tratamento con ácido para separar as porcións lipídica e polisacarídica do LPS.

Unha molécula de LPS que inclúe só un lípido A e un núcleo interno (ou menos Ver exemplo) denomínase "LPS bruto profundo" (*"deep-rough LPS"*).

### Núcleo externo da molécula 
O núcleo externo está constituído por residuos de hexosas que se unen ao último residuo de haptosa do núcleo interno. Entre as hexosas que se encontran con frecuencia no núcleo externo están: D-glicosa, D-manosa, D-galactosa, *etc.*. Hai usualmente polo menos tres hexosas con enlaces β1→3, e o antíxeno O está ligado á terceira hexosa. Outras hexosas están a miúdo unidas ao núcleo externo, ramificándose do oligómero principal.

O LPS que inclúe o lípido A e un oligosacárido completo do núcleo (interno e externo) denomínase como "LPS bruto" (*"rough LPS"*).

## Biosíntese 
Os encimas implicados na síntese do oligosacárido do núcleo están conservados entre *Escherichia coli* e *Salmonella*. A especie *Pseudomonas aeruginosa* ten algúns encimas únicos.

## Función 
O mecanismo polo que o oligosacárido do núcleo da molécula de lipopolisaccárido afecta ao comportamento da membrana non se coñece ben.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Endotoxina
PRR

O acrónimo **PRR** pode referirse a:

* **PRR** (do inglés, *Pattern Recognition Receptor),* Receptor de recoñecemento de padrón.
* **PRR**, Partido Republicano Radical, un partido político español que existiu entre 1908 e 1939, fundado por Alejandro Lerroux.

## Notas
Andoni Alonso

**Andoni Alonso Puelles**, nado en Vitoria o 4 de abril de 1966, é un filósofo, investigador e profesor universitario español.

## Traxectoria 
Alonso licenciouse en Filosofía na Universidade de Navarra en 1989 e realizou o doutamento  na Universidade do País Vasco en 1995  coa tese: *Wittgenstein y el  arte*. *El Siglo  de Wittgenstein*.

Especialista en Ludwig Wittgenstein, o seu traballo de investigación centrouse basicamente na filosofía da tecnoloxía, cunha visión crítica sobre a utilidade e o papel que xogan as TIC.

## Notas
Photidae

**Photidae** é unha familia de crustáceos anfípodos mariños. As súas 224 especies distribúense por todo o mundo.

## Clasificación 
Recoñecense os seguintes xéneros:
**Ampelisciphotis* Pirlot, 1938
**Audulla* Chevreux, 1901
**Corogammaropsis* Tzvetkova, 1990
**Dodophotis* G. Karaman, 1985
**Falcigammaropsis* Myers, 1995
**Gammaropsis* Liljeborg, 1855
**Graciliphotis* Myers, 2009
**Latigammaropsis* Myers, 2009
**Megamphopus* Norman, 1869
**Microphotis* Ruffo, 1952
**Papuaphotis* Myers, 1995
**Paranaenia* Chilton, 1884
**Photis* Krøyer, 1842
**Podoceropsis* Boeck, 1861
**Posophotis* J. L. Barnard, 1979
**Rocasphotis* Souza-Filho & Serejo, 2010
**Virgammaropsis* Myers, 2009

## Notas 
## Véxase tamén
Radio Pontevedra

**Radio Pontevedra**, tamén denominada **Radio Pontevedra-Cadena Ser**, é unha emisora de radio de Pontevedra con concesión dende 1932 e ten o indicativo EAJ 40. A estación está asociada á SER da que retransmite boa parte da programación canda as producións propias.

## Historia 
En 1932 foille concedida a licenza necesaria para unha emisora a Enrique Vázquez Lescaille, promotor da emisora canda os seus irmáns Evaristo e Vicente. As primeiras emisións deberon facerse a principios do ano 1933 paralelos aos de Radio Galicia dende Santiago de Compostela. Aínda que ambas as dúas reivindican ser as pioneiras da radio en Galicia e de que hai testemuños orais de que as emisións en proba puideron ser anteriores no caso pontevedrés, non existe documentación que o certifique polo que Radio Galicia é considerada a decana. 

Os irmáns Vázquez Lescaille instalaron os primeiros estudios de Radio Pontevedra nun alpendre tras o comercio que tiñan na rúa Peregrina, e no que vendían receptores de radio dende 1929. As emisións regulares de Radio Pontevedra comezaron o 24 de xaneiro de 1934 de 13.30 a 15 horas cun programa musical que comezaba co *Cuarteto en re, opus 11(Andante Cantabile)* de Petr Ilich Chaikovskii e que pechou *A volta da festa* dos Gaiteiros de Soutelo. Nos primeiros anos da emisora destacou o radio teatro do xoves á noite, en cuxa adaptación de *La vida es sueño* de Calderón de la Barca participaría a actriz Josefina Blanco, viúva de Ramón María del Valle-Inclán. 

No 1942 os irmáns Vázquez Lescaille venderon Radio Pontevedra a José Hermida Vidal, quen potenciou a emisora e a asociou á SER no ano 1953. Radio Pontevedra pertence dende entón á familia Hermida e o seu actual director é Jorge Juan Hermida Aldao. 

Ao longo da traxectoria de Radio Pontevedra diferentes profesionais destacaron na emisora: Balbino de las Fuentes Mora, María Elena Alonso, Meli Fandiño, Xosé Luis Portela ou Eugenio Giráldez, director de informativos dende 1981 a 2012.

## Frecuencias 
Na actualidade, Radio Pontevedra lidera un grupo que explota diferentes radios de Prisa Radio:

* Radio Pontevedra-SER: 1116 da OM  98.7 da FM e 99.7 FM (Meis)
* Radio Arosa-SER: 95.6 da FM
* Cadena Dial-Pontevedra: 91.4 da FM
* LOS40 Pontevedra: 89.1 da FM
* LOS40 Classics: 105.1 da FM
* LOS40 Dance: 92.7 da FM

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Radio Pontevedra
Corophiidae

**Corophiidae** é unha familia de crustáceos anfípodos mariños. As súas 166 especies distribúense por todo o mundo.

## Clasificación 
Recoñécense os seguintes xéneros agrupados en dúas subfamilias:
* **Subfamilia Corophiinae**  Leach, 1814
** Tribo Corophiini  Leach, 1814
*** *Americorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Apocorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Chelicorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Corophium* Latreille, 1806
*** *Crassicorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Eocorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Hirayamaia* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Laticorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Lobatocorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Medicorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Microcorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Monocorophium* Bousfield & Hoover, 1997
*** *Sinocorophium* Bousfield & Hoover, 1997
** Tribo Haplocheirini Myers & Lowry, 2003
*** *Anonychocheirus* Moore & Myers, 1983
*** *Haplocheira* Haswell, 1879
*** *Kuphocheira* K. H. Barnard, 1931
*** *Leptocheirus* Zaddach, 1884
** Tribo Paracorophiini Myers & Lowry, 2003
*** *Paracorophium* Stebbing, 1899
*** *Stenocorophium* G. Karaman, 1979
* **Subfamilia Protomedeiinae** Myers & Lowry, 2003
*** *Cheirimedeia* J.L. Barnard, 1962
*** *Cheiriphotis* Walker, 1904
*** *Goesia* Boeck, 1871
*** *Pareurystheus* Tzvetkova, 1977
*** *Plumiliophotis* Myers, 2009
*** *Protomedeia* Krøyer, 1842

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Corophium sp.* , *Paracorophium hartmannorum*  en catálogo Macrofauna Bentónica do IFOP.