open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio do Brasil de 1974

O **Gran Premio do Brasil de 1974** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 27 de xaneiro de 1974 no circuíto de Interlagos de São Paulo. Foi a segunda carreira da tempada de .

## Resumo da carreira 
Emerson Fittipaldi logrou a pole position na carreira de casa. O inicio da carreira atrasouse xa houbo que limpar a pista de cristais das celebracións dos espectadores. Cando se deu a saída, a bandeira pillou algúns pilotos desprevidos na pista. Reutemann e Ronnie Peterson aproveitáronse da confusión tomar a dianteira, pero na volta 4, Reutemann sáese da pista. A carreira converteuse nun duelo clásico entre Fittipaldi e Peterson, o brasileiro tomou a cabeza na volta 16 antes de que o sueco tivera que entrar en boxes cunha roda picada (que se cre foi causado por un vidro que aínda quedaba na pista).

Fittipaldi lideraba por diante de Clay Regazzoni e Jacky Ickx ata que na volta 31 abriuse o ceo e comezou a diluviar. Coa pista inundada e condicións perigosas, a carreira foi cancelada. Foi a segunda vitoria do ano de McLaren, pero foi Ferrari, que con Regazzoni, encabezou a táboa de pilotos, por primeira vez desde marzo de 1971.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Metencéfalo

[miniatura|dereita|[Ponte de Varolio e cerebelo e na parte inferior a medula oblonga ou bulbo raquídeo.]]
O **metencéfalo** é a segunda vesícula formada no cerebro embrionario en desenvolvemento, e está composto pola ponte de Varolio e o cerebelo, contén unha porción do cuarto ventrículo, e tamén o nervio trixémino (par cranial V), nervio abducens (par VI), nervio facial (par VII), e unha porción do nervio vestíbulo-coclear (par VIII).

## Embrioloxía 
O metencéfalo orixínase a partir da metade superior ou rostral do rombencéfalo embrionario, e diferénciase do mielencéfalo no embrión de aproximadamente 5 semanas. No terceiro mes, o metencéfalo diferénciase nas súas dúas estruturas principais, a ponte e o cerebelo.

## Funcións 
A ponte regula a respiración por medio de certos núcleos que regulan o centro respiratorio do bulbo raquídeo. O cerebelo funciona coordinando os movementos musculares, mantén a postura, e integra información sensorial procedente do oído interno e proprioceptores dos músculos e articulacións.

## Desenvolvemento 
Nos estadios máis temperáns do desenvolvemento do encéfalo, as vesículas encefálicas que se forman son imperativas. Cada rexión do encéfalo caracterízase pola súa propia arquitectura específica. Estas rexións do encéfalo son determinadas por unha combinación de factores de transcrición e de sinais que cambian a súa expresión. O tectum é a parte dorsal do metencéfalo. O tectum inclúe os colículos superiores e inferiores, que xogan un papel no procesamento visual e auditivo. Dous dos xenes principais que afectan ao metencéfalo son Fgf8 e Wnt1, os cales se expresan arredor do istmo. O produto do xene Fgf8 tamén se coñece como Factor de Crecemento do Fibroblasto 8. É unha proteína que se cre que é o sinal organizador máis importante. A súa función principal é establecer e manter a barreira entre o mesencéfalo e o rombencéfalo, especificamente entre mesencéfalo e metencéfalo. Crese que no estadio do desenvolvemento cerebral no que o encéfalo rostral está rexionalizado nas súas diferentes partes (telencéfalo, diencéfalo, metencéfalo, e mesencéfalo) os enes Otx2 e Otx1 protexen ao diencéfalo e mesencéfalo da súa caudalización en metencéfalo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Rombencéfalo
* Mielencéfalo
Trabada (homónimos)

Como topónimo **Trabada** pode referirse a:

;En Galiza
***Trabada**, concello da comarca da Mariña Oriental;
****Trabada**, parroquia de dito concello;
*****Trabada**, lugar de dita parroquia;
***A Trabada**, lugar da parroquia das Oiras, no concello de Alfoz;
***Río Trabada**, lugar da parroquia de Sante, no concello de Trabada.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Trabada**, parroquia do concello de Grandas de Salime.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lombarda

A **lombarda** ou **col lombarda** ('''*Brassica oleracea* var. *capitata* f. *rubra*'*) é unha coia semellante a un repolo roibo de follas rubias violáceo característico. Esta cor débese á presenza dun pigmento chamado antocianina. A forza desta cor pode depender en gran medida da acidez (pH) do solo, as follas medran máis arroibadas en solo de medio acedo, mentres que nos alcalinos son máis azuis.

## Usos 
thumb|left|Lombarda pola metade|200x200px
É propio das cociñas das zonas frías de Europa, normalmente cocida con patacas. En Alemaña e Suecia adóitase cocer con compota de mazá e un chisco de vinagre con sabor suave. Pode atoparsa tamén en ensaladas así como na elaboración do mollo Coleslaw. É un prato típico do Nadal en Madrid. Era costume cociñala pola Noiteboa, un chisco antes de ir á misa do Galo e comela coma gornición de peixes (preferentemente ollomol)e adubado con allo, cebola, aceite, mazá, touciño, azucre, sal e pementa).

En Galiza non é un repolo moi tradicional. Porén Juan Cuveiro Piñol en 1876 e Eladio Rodríguez xa falaban dela, dicindo que das súas follas se preparaba un xarope empregado contra as catarreiras crónicas ademais do Sauerkraut, especie de preparación culinaria obtida por fermentación, de propiedades antiescorbúticas.

### Indicador do pH 
[thumb|Cores do zume de lombarda: Á esquerda, solucións [Ácido|acedas; á dereita, alcalinas.]]A lombarda emprégase coma indicador do pH natural. Férvese o zume, que como xa dixemos contén antocianina, e emprégase coma indicador dos niveis de hidróxeno iónico (pH) nas solucións acuosas. Este pigmento atópase tamén noutras plantas, coma nas petunias.
:

## Composición química da lombarda 
thumb|Lombarda con mazá.
* Auga 91%
* Glícidos 5% (fibra 1%)
* Proteínas 2, 6%
* Lípidos 0,2%
* Potasio 210&nbsp;mg/100 g
* Sodio 28&nbsp;mg/100 g
* Fósforo 23&nbsp;mg/100 g
* Calcio 42&nbsp;mg/100 g
* Ferro 5&nbsp;mg/100 g
* Vitamina C 46&nbsp;mg/100 g
* Vitamina A 6&nbsp;mg/100 g
* Baixa en calorías. Rica en compostos de xofre, vitamina C e ácido cítrico. Aporta moita fibra o que lle confire propiedades laxantes. É unha fonte importante de antioxidantes.

## Cultivo da lombarda 
* Esixencias e cultivo como as do repolo.

### Pragas e enfermidades 
* - *Helicoverpa armigera* Cadela da verdura, eiruga da coia.
* - Pulgóns.
* - Vermes cinsentos
* - Gurgullo das coles.
* - Hernia da col.
* - *Pieris brassicae* bolboreta da col, bolboreta da verza.
* - *Pieris rapae* bolboreta pequena da col.

## Conservación 
A conservación axeitada para manter en perfecto estado a lombarda por dúas ou tres semanas é na gabeta das verduras da neveira envoltas nunha saqueta de plástico furada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Col de Savoia
* Repolo
* Col *Brassica oleracea* (especie)
* *Brassica'' (xénero)
### Ligazóns externas 
* Receitas de lombarda (inglés)
* Como facer un indicador de pH co zume de lombarda (en inglés)
Der letzte Mann

***Der letzte Mann*** (*O derradeiro home*) é un filme mudo alemán dirixido por F. W. Murnau que se estreou en 1924. Historicamente recoñecido como o primeiro filme que explorou o movemento de cámara.

## Sinopse 
Historia do porteiro dun luxoso hotel, un ancián orgulloso do seu traballo e respectado por todos, que de súpeto é degradado a mozo dos lavabos. Privado do seu antigo traballo e do uniforme que o identifica, intenta agochar a súa nova condición.

## Personaxes 
* Emil Jannings como 'Hotelportier' (porteiro do hotel)
* Maly Delschaft como 'seine Nichte' (a súa sobriña)
* Max Hiller como 'ihr Bräutigam' (o seu mozo)
* Emilie Kurz como Tía do esposo
* Hans Unterkircher como 'Geschäftsführer' (director do hotel)
* Olaf Storm como 'junger Gast' (mozo convidado)
* Hermann Vallentin como 'spitzbäuchiger Gast' (convidado barrigudo)
* Georg John como 'Nachtwächter' (sereno)
* Emmy Wydaa como 'dünne Nachbarin' (veciña delgada)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Percival Davson

**Percival May Davson**, nado en Georgetown o 30 de setembro de 1877 e finado en Londres o 5 de decembro de 1959, foi un tenista e tirador de esgrima inglés, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Davson xa xogaba torneos de tenis en Inglaterra en 1903. Competiu no Campionato de Wimbledon entre 1907 e 1926 logrando os seus mellores resultados nas edicións de 1914 e 1922 ao chegar a cuartos de final . En 1919 xogou na final da Copa Davis contra Francia, perdendo en catro sets o seu primeiro partido contra André Gobert pero foi decisiva a súa vitoria sobre William Laurentz para desfacer o empate que deu a vitoria a Gran Bretaña.

Davson tamén era un tirador de sona, participou nos Xogos Olímpicos de 1908 e nos de 1912, conseguindo nos primeiros a medalla de prata co equipo británico de espada.

## Notas
E comercial

O **e comercial** é o signo **&**. O nome alternativo **et** é debido a que o signo é unha ligadura da conxunción copulativa latina “et”, en galego “e”.

## Historia 
O signo foi usado no Imperio romano xa no primeiro século despois de Cristo, atribuíndose a súa invención a Marcus Tullius Tiro. A representación máis antiga que se conserva atópase nun graffiti pompeiano.

## Usos en informática 
O e comercial é moi usado en linguaxes de programación para representar operacións, como na C, ou enderezos de memoria coma en BASIC.

No protocolo HTTP emprégase para separar os parámetros dunha consulta. 

En Excel, úsase para concatenar celas.

## Notas
Cancelo (signo)

O **cancelo**, **grade** ou **grella** é un signo gráfico que se escribe **#**. É similar ao símbolo de notación musical díese (♯), ao que substitúe ás veces na escrita cando a fonte escollida non posúe o signo musical.

O seu código Unicode é U+0023, e o seu valor ASCII 0x23 (hexadecimal).

## Historia 
O signo do cancelo deriva da abreviatura latina “lb”, que representaba a unidade de peso chamada *libra*.

## Usos 
* Introduce comentarios nalgunhas linguaxes de programación (como Perl e PHP) ou nos ficheiros de configuración dalgúns programas (como Apache).
* Precede a códigos de cores en formato hexadecimal.
* É un pulsador do teléfono que activa funcións especiais ou códigos abreviados.
* En xornalismo, indica fin de transcrición.
* Na web aparece nalgunhas hiperligazóns da linguaxe HTML, que serve para levar a unha sección dunha páxina.
* En xadrez serve para indicar mate: 1 e4 e5 2 Ac4 Ac5 3 Dh5 Cc6 4 Dxf7# (mate pastor).
* En Twitter serve para indicar en que cancelo se atopa un chío.
* Nos países anglosaxóns adoita usarse para indicar un número.
* Na Wikipedia tamén se usa para facer listaxes.
* En Matemáticas indica o cardinal dun conxunto.

## Notas
Eredivisie 2013-2014

A tempada **2013–14** da **Eredivisie** é a 58ª edición da máxima competición ligueira de fútbol dos Países Baixos. O torneo comezou o 2 de agosto de 2013 e finalizará o 18 de maio de 2014. O defensor do título é o AFC Ajax.

## Clasificación
## Resultados
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial da Eredivisie
Beta (homónimos)

**Beta** pódese referir:

## Grafémica e linguaxe 
* **Beta**, a segunda letra do alfabeto grego β**;
* **Beta** (β) **fricativa bilabial sonora** no Alfabeto Fonético Internacional;

## Ciencias 
### Botánica 
* ***Beta*** xénero de plantas da familia das quenopodiáceas ao que pertencen a beterraba e a acelga;

### Zooloxía 
* ***Betta*'* xénero de peixes de auga doce, e en especial o *Betta splendens*;

### Estatística 
* **Beta**, unha distribución de probabilidad usada na estatística;
* **Función beta**;
### Física 
* **Partícula beta**, particula emitida durante a **desintegración beta**;

## Informática 
* **Beta**, unha linguaxe de programación orientada a obxectos;
* ***Versión beta**'' é aquela que aínda está suxeita a desenvolvemento mais que se lanza con motivo de ensaio;
* **Beta de cc**
* **Beta inverso**

## Finanzas 
* **Coeficiente Beta (β)** é a medida da volatilidade dun activo financeiro;

## Toponimia 
* **Beta**, unha vila de Rusia.

## Medicina e bioloxía 
* **Célula beta**, célula constituínte dos illotes de Langerhans, que contén gránulos de insulina.
* **Interferón beta-1a** é unha droga que se emprega para tratar a esclerose múltiple;
* **Desintegración beta**, desintegración do núcleo dun radionúclido inestable, na que aumenta ou diminúe en 1 o número atómico ao emitir unha partícula con carga positiva ou negativa (beta) e un neutrino mentres que o número de masa non se modifica.
* **Fibras beta**, fibras do tacto e da temperatura de tipo A, con velocidade de condución de 30 a 70 m por sg e diámetro de 8 a 13 m.
* **Globulina beta**
* **Raio beta**
* **Naftol beta**
* **Oxidación beta**
* **Ritmo beta**
* **Substancia beta**
* **Talasemia beta**

## Outros significados 
* **Beta**, nome de muller, Beatriz.
* **Beta Motor**, fábrica de motocicletas;
* **Beta**, un proxecto alemán de foguete monoetapa.
* **Beta** é a abreviatura de **Betamax**, un sistema analóxico e magnético de almacenamento de vídeo;

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* **Veta**
Homo gautengensis

***Homo gautengensis*** é unha especie de homínido proposta polo antropólogo Darren Curnoe no 2010. A especie sería para restos fósiles de homínidos africanos que antes se tiñan clasificado como *Homo habilis*, *Homo ergaster* ou nalgún caso como *Australopithecus*. Curnoe argumenta que sería unha das primeiras especies do xénero *Homo*

## Descuberta e análises 
No 2010 Curnoe a publicou a revisión dun cranio conservado parcialmente de xacementos de Suráfrica nas covas de Sterkfontein , preto de Xohanesburgo, que se escavara décadas antes. Nel clasifícase a nova especie como *Homo gautengensis*. Outros autores descartan a clasificación como esa especie polos conflitos coas clasificacións de "*Australopithecus sediba*". Os primeiros restos da especie foran descubertos no 1930 por Broom e Robinson e o cranio máis completo (especie Holotipo Stw 53) levantada do xacemento en 1977, a cal fora clasificada como *Homo habilis*. Este rango de especie está a proponse como sinónimo de “*A. africanus*”, mais a meirande parte dos analistas considérano dentro do xénero *Homo*, tendo sido xa proposto os restos desta como especie nova antes de que Curnoe a propuxera.

## Xeocronoloxía 
A identificación de *Homo gautengensis* está baseada en cranios parciais, varias mandíbulas, dentes e outros ósos atopados en diferentes momentos e en diferentes lugares do Berce da Humanidade. O espécime máis antigo é de Swartkrans e data de entre 1.9 e 1.8 millóns de anos. Un espécime da cova de Gondolin data de aproximadamente 1.8 millóns de anos. Outros espécimes de Sterkfontein, o membro 5, data de entre 1.4 e 1.1 millóns de anos.

## Descrición 
Segundo Curnoe *Homo gautengensis* tiña unha ampla boca axeitada pola mastigación de material de plantas. Ao contrario do que ca *Australopithecus garhi,* Curnoe propón a *Australopithecus garhi*, que foi atopada en Ethiopia e que data de arredor de 2.5 millóns de anos, é unha mellor candidata a ser o primeiro antecesor non-*Homo* na liña evolutiva de *Homo sapiens*. Porén, outros autores indican que "un múltiple número de especies, seguramente de curta duración, de proto-humanos viviron tanto no leste como sur de África no período de 2 a 1 millón de anos atrás" e poden ser realmente calquera desas o antecesor común dos actuais *Homo sapiens*.

## Notas
Cebú (cidade)

miniatura|200px|Monumento a Magallanes en Mactán, Cebú, Filipinas.Erixido polo goberno de Isabel II.
A **cidade de Cebú** (en filipino e lingua cebuana *Dakbayan sa Sugbo*, en inglés *City of Cebu* ou *Cebu City*, en castelán *Ciudad de Cebú*, coñecida popularmente como *La Reina del Sur*) é unha cidade filipina situada na costa oriental da illa de Cebú, na rexión das Visayas Centrais. É a capital da provincia de Cebú. A súa poboación en 2007 era de 814 296 habitantes, chegando aos 2&nbsp;314&nbsp;897 na aglomeración (Gran Cebú).

Cebú es, tras a Gran Manila, o centro económico e mercantil máis importante de Filipinas. Ten numerosos parques empresariais, distrito de negocios, universidades, colexios, hospitais e outros servizos. Por outra parte, nas súas proximidades está a illa de Mactán, que acolle un nutrido turismo.

Cebú está conectada co resto do arquipélago das Visayas, das que é a capital, así como co resto do país e con diversos destinos internacionais grazas ao seu aeroporto (Aeroporto Internacional Mactán-Cebú) e ao seu porto marítimo.

## Historia 
Cando o explorador portugués ao servizo do imperio español Fernão de Magalhães arribou coa súa frota ao que hoxe é o arquipélago das Visayas, tras unha viaxe épica a través do Pacífico buscando as illas das Especias, os nativos sinaláronlle a *Sugbo* como o centro comercial do arquipélago, que xa era unha cidade próspera desde había 3 000 anos. Tiña relacións comerciais con China e outros países do Sueste asiático.

O 16 de marzo de 1521, os conquistadores chegaron a Cebú. Non foi sorprendente que o raxá Humabon e a súa esposa Humamay, que eran os caciques da cidade, lle deran a benvida sonrientes, xa que eran os primeiros occidentais que poñían pé a tierra naquela zona. Porén, hai que indicar que os forasteiros non eran estraños aos cebuanos, xa que desde había séculos, os barcos cargados con porcelana, seda, especias, ferro e outras mercadorías arribaban a porto, desde os puntos máis afastados de oriente.

Magalhães o primeiro que fixo foi plantar a cruz na cidade e bautizar aos nativos na fe católica; pero a inicial benvida tornouse rapidamente en rebelión fronte aos visitantes. Tras algunhas escaramuzas, un rei da veciña illa de Mactán, chamado Lapu-Lapu, asasinouno.

Elcano, que tomou o mando da frota española, completou a gran proeza, dando por primeira vez a volta ao mundo.

Tras corenta anos de interludio, en marzo de 1565 Miguel López de Legazpi desembarca na illa de Cebú con 380 homes. O 27 de abril de 1565 funda a **Villa de San Miguel** (actual Cebú), cabeceira dos dominios españois en Filipinas até 1571, e base para a conquista do arquipélago filipino.

Transcorreron cerca de cincocentos anos desde a chegada dos españois, e a cruz erixida por Magallaães continúa alzada no centro da cidade, símbolo da cristiandade, o legado —non o único— máis forte deixado por eles.

## Cidades irmandadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cebu Investment Promotions Center
* Comisión de Turismo da Cidade de Cebú
Beta (xénero)

***Beta*** é un xénero de fanerógamas, soadas en horticultura da familia das Amaranthaceae. A este xénero pertencen plantas tan populares coma a beterraba (*Beta vulgaris*) ou a acelga (*Beta vulgaris var. cicla*).

O nome beterraba deriva do substantivo francês *betterave* (sendo *bette* a acelga, e *rave* nabo). O colo tuberizado serve, para alén dos fins culinarios, produción de azucre (sacarosa). Tamén existe unha variante cultivada para alimentación animal.
É común achar que a beterraba é unha raíz, como a cenoria, porén o órgano de reserva é o caule, mais especificamente o colo da planta.
  
## Descrición 
Son herbas suculentas con talo engurrado e follas alternas, xeralmente enteiras. Flores perfectas, solitarias ou agrupadas en inflorescencias axilares; cada grupo unidos polas súas bases; brácteas miúdas herbáceas; bractéolas moi pequenas ou ausentes. Periantio con 5 lóbulos. Utrículo (froita) fechado dentro do periantio e connados polas súas bases para formaren unha inflamación que se desprende na madureza. Semente lenticular ou en forma de ril, brillante.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 222. 1753. A especie tipo é: *Beta vulgaris* L.	

## Especies aceptadas 
A seguir amósase unha listaxe das especies do xénero *Beta* aceptadas até outubro de 2012, ordenadas alfabeticamente. Para cada unha indícase o nome binomial seguido do autor, abreviado segundo as convencións e usos.

* *Beta corolliflora* Zosimovic ex Buttler	
* *Beta lomatogona* Fisch. & C.A.Mey.	
* *Beta macrocarpa* Guss.	
* *Beta macrorhiza* Steven	
* *Beta nana* Boiss. & Heldr.
* *Beta palonga* R.K.Basu & K.K.Mukh.	
* *Beta patellaris* Moq.	
* *Beta patula* Aiton	
* *Beta procumbens* C.Sm. ex Hornem.	
* *Beta trigyna* Waldst. & Kit.	
* *Beta vulgaris* L. 
** *Beta vulgaris* var. *cicla* - acelga
** *Beta vulgaris* var.*alba* - beterraba forraxeira
** *Beta vulgaris* subsp. *vulgaris* var. *altissima* - beterraba azucreira
** *Beta vulgaris* subsp *maritima* ou *Beta maritima* - acelga mariña	
* *Beta webbiana* Moq.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, Nova York.
* Flora of North America Editorial Committee, e. 2003. Magnoliophyta: Caryophyllidae, part 1. 4: i–xxiv, 1–559. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
* Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. 2011. Flora de Antioquia. Catálogo de las Plantas Vasculares, vol. 2. Listado de las Plantas Vasculares del Departamento de Antioquia. pp.&nbsp;1–939.
* Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
* Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
* Standley, P. C. & J. A. Steyermark. 1946. Chenopodiaceae. In Standley, P.C. & Steyermark, J.A. (Eds), Flora of Guatemal a - Part IV. Fieldiana, Bot. 24(4): 137–143.

### Outros artigos 
* Beterraba
* Beterraba azucreira
* Acelga
Homo rhodesiensis

***Homo rhodesiensis*** (o home de Rodesia) é unha especie de homínidos do xénero *Homo*, descrita a partir do fósil do *cranio de Kabwe*. Outros restos morfoloxicamente comparables do mesmo período, ou antes, foron atopados en Suráfrica (Hopefield ou *Saldanha*), África do leste (Bodo, Ndutu, Eyasi, Ileret), e do norte de África (Salé, Ravat, Dar-es-Soltane, Djabel Irhoud, Sidi Aberrahaman, Tighenif). Eses xacementos datan de entre 300 mil e 125 mil anos atrás.

Porén, *Homo rhodesiensis* está hoxe en día catalogada pola maioría da comunidade científica como a especie *Homo heidelbergensis*.

## Descuberta 
Kabwe 1 foi catalogada por primeira vez en 1921 por Arthur Smith Woodward como *Homo rhodesiensis*, un individuo que hoxe se cataloga como *Homo heidelbergensis*.. Ese cranio fora atopado cunha mina de zinc en Broken Hill, na daquela Rodesia do Norte e hoxe Zambia, no 1921 por un mineiro suízo, Tom Zwiglaar. Ademais do cranio, atopouse unha mandíbula doutro individuo, unha tibia e dous fragmentos de fémures. Ao cranio chamóuselle o *Home de Rodesia* na hora da súa descuberta. O home de Rodesia dataría de entre 125-300 mil anos. A capacidade cranial estímase en 1,2300&nbsp;cm3. O cranio é dun individuo robusto, con cellas grandes e amplas e cunha cara que se ten descrito como similar a dos neaderthais, mesmo chamándoselle os *neandethais africanos*. Porén, inda cando é robusta, os estudos recentes apuntan a que ten características intermedias entre os homes modernos e os neanderthais.

Outros espécimes clasificados como *H. rhodesiensis* foron catalogados posteriormente como *Homo erectus*.

## Clasificación 
En África obsérvanse diferenzas en ferramentas Acheulenses feitas antes de despois de hai 600 mil anos. Isto tense argumentado estar relacionado coa aparición de *Homo rhodesiensis*, uns 300 mil anos despois.

Algúns autores que estudaron as relacións entre restos fósiles clasificados como *H. rhodesiensis*, expuxeron que o home de Rodesia estaría dentro de *Homo heidelbergensis*. Outros teñen proposto a clasificación como *Homo sapiens arcaicus* e *Homo sapiens rhodesiensis*. Autores como Tim White teñen proposto que o home de Rodesia é un *Homo sapiens idaltu* (Home de Herto), que sería o predecesor de *Homo sapiens sapiens*

## Notas
Francis Charles Fraser

**Francis Charles Fraser**, nado o 16 de xuño de 1903 e finado o 21 de outubro de 1978, foi un zoólogo briánico condiserado como unha das maiores autoridades mundiais no estudo dos cetáceos.

Traballou no British Museum desde 1933 até 1969.

Foi elixido como membro da Royal Society en 1966.

A especie *Lagenodelphis hosei* descrita por el, é denominada, na bibliografía internacional e na súa honra, como *golfiño de Fraser* (''Fraser's dolphin'').

## Notas
Billy o neno (filme de 1941)

***Billy o neno*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por David Miller que se estreou en 1941. É un remake a cor do filme homónimo de 1930. Está protagonizado por Robert Taylor, que interpreta a Billy, e por Brian Donlevy que fai unha versión ficcionada de Pat Garrett, chamado "Jim Sherwood" no filme. Baséase no libro de Walter Noble Burns.

Estreouse en galego na TVG o 31 de agosto de 2013.

## Sinopse 
Un vaqueiro pasa a ser un fóra da lei despois de asasinar o seu patrón, vingándose dese xeito da morte do su pai.

## Personaxes 
* Robert Taylor como Billy the Kid
* Brian Donlevy como Jim Sherwood
* Ian Hunter como Eric Keating
* Mary Howard como Edith Keating
* Gene Lockhart como Dan Hickey
* Lon Chaney Jr. como 'Spike' Hudson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arroaz de Fraser

O **arroaz de Fraser** (*Lagenodelphis hosei*) é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos, a única do xénero ***Lagenodelphis***, que habita en augas profundas do océano Pacífico e, en menor medida, dos océanos Índico e Atlántico.

## Taxonomía 
En 1895, Charles E. Hose  encontrou un cranio nunha praia de Sarawak, Borneo, que doou ao Museo Británico. O cranio permaneceu sen investigar até 1956, cando Francis Fraser  o examinou e concluíu que era similar aos das especie dos xéneros *Lagenorhynchus* e *Delphinus* pero que non pertencía a ningunha delas. Así que creou un novo xénero cuxo nome construíu unindo estes dous nomes: *[Lageno]delphis* e *[Delphis]*. O nome específico foi unha homenaxe ao descubridor e doador do cranio.

Até 1971 non se viron individuos vivos deste arroaz, nas illas Cocos, no Pacífico oriental, en Australia Meridional e en Suráfrica. Desde aquela, fixéronse moitos avistamentos, e non parece ser tan raro como se pensou ao principio. De todos os xeitos aínda se coñece bastante mal.

## Características 
Miden aproximadamente 1 m de longo e pesan uns 20&nbsp;kg ao nacer, e poden chegar até 2,75 m e 200&nbsp;kg na idade adulta.

Algunhas das súas principais características son:

## Comportamento 
A análise das presas capturadas suxire que *Lagenodelphis hosei* se mergulla até grandes profundidades, capturando o seu alimento (peixes, cefalópodos e crustáceos) a un mínimo de 250 a 500 m de profundidade. Ten un estilo de natación *agresivo*: cando sobe á superficie a respirar adoita abandonar as augas facendo unha gran cantidade de escuma. Sábese que pode saltar no aire, pero polo xeral non chama a atención nin é afeccionado a *xogar*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, Mark (1995): *Ballenas, delfines y marsopas*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): *Encyclopedia of Marine Mammals*. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Cetáceos
* Odontocetos
* Delfínidos

### Ligazóns externas 
* *Lagenodelphis holsei* en ADW  Contén informacións e imaxes da especie.
* *Lagenodelphis holsei* en Convention on Migratory Species (CMS)  Contén abundante información e bibliografía.
Gladys Davies

**Gladys Muriel Davies**, nada en 1893 en Chiswick e finada en data descoñecida, foi unha tiradora de esgrima inglesa, gañadora dunha medalla olímpica.
## Traxectoria 
Participou nos Xogos Olímpicos de 1924 en florete, chegando ata a final onde se enfrontou coa danesa Ellen Osiier perdendo por 5-3. Foi campioa inglesa en 1923 e 1925.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en sports-reference.com 
*Filme de 1925 onde aparece Davies practicando esgrima
Acelga mariña

A **acelga mariña** ou **acelga brava**, '''*Beta vulgaris* subsp. *maritima*'* ((L.) Arcangeli.), é un membro da familia Amaranthaceae, anteriormente clasificada coma Chenopodiaceae, do xénero *Beta* (o mesmo xénero e especie ca a acelga e maila beterraba) . Carl von Linné describiuna primeiro coma *Beta vulgaris* en 1753; na segunda edición de *Species Plantarum* en 1762 dividiu as especies en variedades bravas e cultivadas, dándolle o nome de *Beta maritima* ao taxon bravo.

A acelga mariña é nativa das costas de Europa, norte de África, e sur de Asia. Chega ás costas de Galiza e da Gran Bretaña.

A acelga mariña é o devanceiro de hortalizas tan coñecidas coma a beterraba, a beterraba azucreira ou a acelga As follas teñen unha textura e un sabor agradábel tanto crúas coma cociñadas, de aí o nome de acelga brava.

É unha planta perenne que medra até 1,2 m, e florea polo verán. As flores son hermafroditas e polinizadas polo vento. Require solos húmidos con boa drenaxe, non tolerando a sombra. Porén, pode tolerar ben altos niveis de sal no ambiente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Beta''
* Acelga
### Ligazóns externas
Diencéfalo

miniatura|dereita|Esquema das principais subdivisións do encéfalo embrionario de vertebrado. No prosencéfalo orixínase o diencéfalo (en rosa).
miniatura|dereita|Reconstrución dos nervios periféricos dun embrión humano de 10,2 mm.

O **diencéfalo** é a rexión do tubo neural dos vertebrados que dá lugar ás estruturas do prosencéfalo posterior. Durante o desenvolvemento embrionario, o prosencéfalo, que é a vesícula máis anterior do tubo neural, dá orixe ao diencéfalo e telencéfalo. Nos adultos, o diencéfalo está situado no extremo superior do tronco cerebral, entre o cerebro e o tronco cerebral. Está formado por catro compoñentes: tálamo, subtálamo, hipotálamo (onde se localiza a glándula pituitaria) e epitálamo (onde se localiza a glándula pineal).

## Organización 
* diencéfalo
** territorio medio diencefálico
*** pretálamo
*** zona limitante intratalámica
*** tálamo
** hipotálamo
** epitálamo
** glándula pineal
** metatálamo (cos corpos xeniculados externo e interno)

## Funcións 
O diencéfalo é a rexión do tubo neural dos vertebrados que orixina as estruturas do prosencéfalo posterior, como o tálamo, hipotálamo, porción posterior da glándula pituitaria, e a glándula pineal. O hipotálamo realiza numerosas funcións vitais, a maioría das cales están relacionada directa ou indirectamente coa regulación das actividades viscerais a través doutras rexións encefálicas e do sistema nervioso autónomo. O tálamo é a vía de entrada para todos os estímulos sensoriais excepto o olfactorio; está conectado co córtex cerebral e filtra os estímulos que chegan a ela, e é o centro onde residen as emocións e sentimentos.
miniatura|Diencéfalo.

## Nervios 
Ao diencéfalo únese o nervio óptico (par cranial II). O nervio óptico é un nervio sensorial (aferente) responsable da visión; iníciase no ollo e a través do canal óptico do cranio chega ao diencéfalo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Telencéfalo
* Prosencéfalo

### Ligazóns externas 
* BrainMaps - diencephalon http://brainmaps.org/index.php?q=diencephalon
* NIF Search - Diencephalon  pola Neuroscience Information Framework
Ariana Afghan Airlines

miniatura|Avións de Ariana Afghan Airlines no Aeroporto de Cabul
**Ariana Afghan Airlines** é a principal liña aérea de Afganistán e serve como aeroliña de bandeira do país. A súa base de operacións é o Aeroporto Internacional de Cabul, desde onde opera os voos nacionais con Herat e Kandahar e as conexións internacionais que enlazan Afganistán coa India, Emiratos Árabes Unidos, Kuwait, Rusia, Arabia Saudita e Turquía. A aeroliña está na lista de aeroliñas que non poden operar na Unión Europea desde outubro de 2006.
## Historia 
A aeroliña fundouna en 1955 o estadounidense Peter Baldwin por encarga do goberno afgán con catro Douglas C-47, dous anos despois o goberno afgán quedou co 51% da compañía, pasando o 49% restante a mans da Pan Am ao tempo que incorporaba dous Douglas DC-4.

## Frota 
[miniatura|Un Airbus A310-300 de Ariana Afghan Airlines achegándose ao [Aeroporto de Sheremetyevo en 2010.]]
[miniatura|Un [Boeing 727-200 Advanced de Ariana Afghan Airlines no Aeroporto Internacional Atatürk en 2006.]]
A frota de Ariana Afghan Airlines estaba composta en marzo de 2012 por:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Steno bredanensis

[miniatura|250px|Lámina de *Steno perspicillatus* (= *S. bredanensis*), de [Frederick W. True|F. W. True (1858-1914).]]
***Steno bredanensis*** é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos, a única do xénero *Steno*, que vive nas augas tropicais e subtropicais de todo o mundo.
* *Glyphidelphis* Gervais, 1859

**Especie**:
* *Delphinus rostratus* Desmarest, 1817
* *Delphinus bredanensis* G. Cuvier in Lesson, 1828
* *Delphinus compressus* Gray, 1843
* *Delphinus perspicillatus* Peters, 1876
* *Steno perspicillatus* (Peters, 1876)

### Nomes vulgares 
Na bibliografía internacional a especie coñécese con nomes vulgares equivalentes a *golfiño de dentes rugosos* ou *golfiño de fociño estreito*.

### Subespecies 
A especie non ten subespecies recoñecidas.

## Comportamento 
É difícil de observar, xa que pode estar mergullado até 15 min, e os seus saltos non adoitan ser rechamantes. Nada con rapidez, ás veces xusto debaixo da superficie, coa aleta dorsal e unha pequena parte do lombo claramente visíbeis. Ás veces acompaña aos barcos, sobre todo á popa da embarcación, aínda que non con tanta frecuencia como outros golfiños tropicais. Aliméntase fundamentalmente de peixes e cefalópodos. No hai datos sobre a época en que se reproducen, e aínda que é un dato que no se coñece con exactitude, crese que a xestación dura aproximadamente 12 meses. En cada parto as femias adoitan teren soamente unha cría.

## Estado de conservación 
En canto ao seu estado de conservación a UICN cualificouno en 1996 como *sen datos suficientes*, pero en 2008 como de risco baixo, *LC* (pouco preocupante), situación confirmada en 2012 e que se mantén na actualidade (2016), debido a que a especie está moi estendida e é moi abundante (con estimacións da poboación actual de ao redor de 150 000 individuos), e a que non se informou de que a súa poboación estea descendendo nin que se identificaran importantes ameazas sobre ela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, Mark (1995): *Ballenas, delfines y marsopas*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): *Encyclopedia of Marine Mammals*. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Cetáceos
* Odontocetos
* Delfínidos

### Ligazóns externas 
* *Steno* na ADW.
* *Steno*  na EOL.
* *Steno* Gray 1846  en Fossilworks.
* *Steno bredanensis* na ADW. 
* *Steno bredanensis*  na EOL.
* *Steno bredanensis* Lesson 1828  en Fossilworks.
Globicephala

miniatura|250px|*Globicephala macrorhynchus*.
***Globicephala*** é un xénero de cetáceos odontocetos da familia dos delfínidos catacterizados sobre todo poque o seu melón frontal está moi desenvolvido, o que fai que teñan a cabeza bulbosa, máis pronuciada nos machos adultos, e ao que alude o nome do xénero, *Globicephala*, literalmente "os de cabeza en forma de globo", e que en galego coñécense como **caldeiróns**.

Son animais sociais que se desprazan frecuentemente en grupos que oscilan entre unha decena e varios centos de individuos. 
* *Cetus* Wagler, 1830
* *Globiceps* Flower, 1884
* *Sphaerocephalus* Gray, 1864

### Clasificación 
O xénero comprende dúas especies,

En canto a *Globicephala macrorhynchus*, as razóns aducidas pola UICN son as mesmas que para a especie anterior.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, Mark (1995): *Ballenas, delfines y marsopas*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): *Encyclopedia of Marine Mammals*. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Cetáceos
* Odontocetos
* Delfínidos
* *Grampus griseus*

### Ligazóns externas 
* *Globicephala* na ADW.
Hello Kitty

**Hello Kitty** (en xaponés ハローキティ Harō Kiti) é unha personaxe imaxinaria representada por unha gatiña branca humanizada cun lazo vermello e sen boca de caracteres estilizados. Foi deseñada en 1974 por Yuko Shimizu para a empresa xaponesa Sanrio.

Inicialmente Hello Kitty era un deseño para nenas empregado en accesorios escolares e roupa. Actualmente existen produtos licenciados dirixidos a tódalas idades.

Hello Kitty refírese tamén a un grupo de personaxes relacionados, e especificamente a gatiña branca recibiu o nome de *Kitty White* (キティ・ホワイト Kiti Howaito)

## Historia 
Hello Kitty naceu como un produto da empresa Sanrio, establecida en 1960 como Yamanashi Silk Company dedicada á venda sandalias con deseños de flores pero o seu propietario Shintaro Tsuji contratou debuxantes para que os deseños fosen máis xeitosos e así apareceu unha liña de produtos con personaxes e así naceu Hello Kitty deseñada por Yuko Shimizu e engadida a esa liña en 1974, aparecendo por primeira vez nun portamoedas de vinilo, sentada entre unha botella de leite e unha carpa nun recipiente. Sanrio decidiu que o personaxe fose británico por estar na época os países estranxeiros, e en particular o Reino Unido e os Estados Unidos, de moda no Xapón e xa tiñan moitos personaxes estadounidenses. Shimizu tomou o nome *Kitty* da obra de Lewis Carroll *Alicia do outro lado do espello*, onde Alicia xoga cun gato ao que chama *Kitty* ao que Sanrio engadiu o "Hello" como unha forma de comunicación social para agradecer o galano.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Páxina oficial de Hello Kitty
Sarras

**Sarras** pode referirse a:
*Sarras o nome da illa á que disque levaron o Santo Graal.
*A comuna de Sarras no departamento francés de Ardèche.
Kad Merad

**Kaddour Merad**, máis coñecido como **Kad Merad**, nado o 27 de marzo de 1964 en Sidi Bel Abbès, é un humorista, actor, director, guionista e produtor franco-alxeriano.

## Filmografía 
### Como actor 
* 2001 : ''La Stratégie de l'échec* 
* 2001 : *La Grande Vie !* 
* 2003 : *Bloody Christmas* (curtametraxe)
* 2003 : *Le Pharmacien de garde* 
* 2003 : *La Beuze* 
* 2003 : *Mais qui a tué Pamela Rose ? 
* 2003 : *Rien que du bonheur* 
* 2003 : *Les Clefs de bagnole* 
* 2004 : *Os coristas*
* 2004 : *Monde extérieur* (curtametraxe)
* 2004 : *Les Dalton* 
* 2005 : *Iznogoud* 
* 2005 : *Propriété commune* (curtametraxe)
* 2005 : *Les Oiseaux du ciel* (curtametraxe)
* 2006 : ''Un ticket pour l'espace*
* 2006 : *Je vais bien, ne t'en fais pas* 
* 2006 : *J'invente rien* 
* 2006 : *Les Irréductibles* 
* 2006 : *Essaye-moi* 
* 2007 : *Je crois que je l'aime* 
* 2007 : *La Tête de maman* 
* 2007 : *Pur Week-end* 
* 2007 : *Trois amis* 
* 2007 : *Ce soir je dors chez toi* 
* 2008 : *Bienvenue chez les Ch'tis* 
* 2008 : *Modern Love*
* 2008 : *Faubourg 36* 
* 2008 : *Mes stars et moi* 
* 2009 : *Safari*  
* 2009 : *Après l'océan* 
* 2009 : *Le Petit Nicolas* 
* 2009 : *R.T.T.* 
* 2010 : *Protéger et Servir* 
* 2010 : *L'Immortel* 
* 2010 : *L'Italien* 
* 2011 : *La Fille du puisatier* 
* 2011 : *Monsieur Papa* 
* 2011 : *Les Tuche* 
* 2011 : *La Nouvelle Guerre des boutons* 
* 2012 : *JC... Comme Jésus Christ* 
* 2012 : *Superstar* 
* 2012 : *Mais qui a retué Pamela Rose ?* 
* 2013 : *Des gens qui s'embrassent* 
* 2013 : *Le Grand méchant loup* 
* 2013 : *Supercondriaque* 
* 2014 : *Les Vacances du petit Nicolas* 
* 2014 : *On a marché sur Bangkok*

## Como director 
* 2011 : *Monsieur Papa*
* 2012 : *Mais qui a retué Pamela Rose ?

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Gran Premio de Suráfrica de 1974

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 30 de marzo de 1974. Foi a terceira rolda da tempada de Fórmula Un de .

## Resumo da carreira 
Debido á crise enerxética a celebración do Gran Premio de Suráfrica estivo en dúbida, pero fíxoo, aínda que con atraso en marzo. Lotus sorprendeu ao paddock cun modelo innovador, presentado catro pedais e un embrague eléctrico.

Con todo, a práctica viuse ensombrecida por un tráxico accidente que custou a vida de Peter Revson, como consecuencia o seu equipo Shadow retirouse.
Niki Lauda logrou a pole por diante de Carlos Pace. Os dous coches de Lotus engancháronse pouco despois da saída, tamén víronse involucrados Jochen Mass e Henri Pescarolo, a carreira de Tom Belsø non durou máis duns centos de metros, debido á problemas do embrague. Lauda liderou un tren de vehículos composto por Carlos Reutemann, Clay Regazzoni, Jody Scheckter e James Hunt, que sufría problemas de vibración no seu Hesketh.

Mike Hailwood alcanzou e pasou a Scheckter cando se perdeu unha marcha, e logo pasou Reutemann na volta 9. Na volta 75, case ao final, Lauda tivo que retirarse con problemas de encendido e baixa presión de aceite, dándolle a vantaxe a Reutemann. Esta foi a primeira vitoria dun arxentino desde Juan Manuel Fangio e a primeira de Brabham desde o Gran Premio de Suráfrica de 1970. Jean-Pierre Beltoise acadou o segundo posto e Mike Hailwood completou o podio final.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Durante a sesión de probas antes da carreira pilotando o Ford UOP Shadow-Ford DN3, Peter Revson sufriu a rotura da suspensión dianteira, e estrelouse con forza contra as barreiras na parte exterior da curva da Barbacue (curva 2), e morreu. Denny Hulme tratou de salvarlle a vida, pero foi en balde.
* Primeira vitoria na Fórmula Un de Carlos Reutemann.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Liebestod

thumb|250px| Malvina Schnorr von Carolsfeld (1825-1904), a primeira Isolda, 1865.
thumb|300px
**Liebestod** (en lingua galega "Morte de amor", do alemán *Liebe*: amor; *Tod*: morte), é o termo acuñado para describir a aria final do *drama musical* *Tristan und Isolde* de Richard Wagner.
Musicalmente, sinala un dos cumios do romanticismo tardío, onde a tonalidade é levada ao límite.

## Descrición e historia 
No tráxico final da ópera, a heroína Isolde transfigúrase cara a outra dimensión "morrendo de amor" fronte ao corpo sen vida do seu amado Tristan.

Cando se emprega como un termo literario, *Liebestod* (do alemán *Liebe*, amor; e *Tod*, morte) refírese ao tópico literario da morte erótica ou "morte no amor" pola que os dous amantes consuman o seu amor na morte ou despois de morrer. Xa se observaran situacións similares en *Romeu e Xulieta* de Shakespeare e As mágoas do mozo Werther de Goethe, aínda que Wagner lévao ao límite musical e dramaticamente.

De acordo ao texto (do propio Wagner) o *Liebestod* non está asociado coa dor física, é unha transformación, un paso a outra dimensión, onde ondas de son a cargo da masa orquestral somerxen a voz da protagonista ata facela desaparecer.

No momento da súa composición Wagner vivía un romance ilícito - aparentemente platónico - con Mathilde Wesendonck, poeta e esposa do seu mecenas, o banqueiro Otto Wesendonck. Wagner inmortalizou a imposibilidade de concretalo no tráxico amor da lenda celta de *Tristán e Iseu* e nas Wesendonck Lieder, dúas das cales serviron de bosquexos para a música da ópera ou *drama musical* segundo a caracterización do compositor.

## Interpretacións 
Non só como corolario da obra senón que tamén é interpretado en concertos seguindo ao preludio do drama *Tristan und Isolde*, sendo unha das máis populares pezas wagnerianas no repertorio sinfónico. Do mesmo xeito, algúns directores escollen interpretacións sen a soprano, quedando como unha peza sinfónica. Franz Liszt, sogro de Richard Wagner (casado con Cosima Liszt), fixo unha versión para piano.

## Texto 
## Adaptacións 
*Mild und leise* é tamén o título dunha composición sintetizada de 18 minutos de Paul Lansky, composta en 1973 nun IBM 360. Partes dela chegaron a ser as bases para a canción de Radiohead "Idioteque".

O compositor brasileiro residente nos Países Baixos Cristiano Melli compuxo "Immer Lichter" (2012) para fagot so, baseado na liña vocal de Isolde.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Elisabeth Bronfen: Liebestod und Femme fatale. Der Austausch sozialer Energien zwischen Oper, Literatur und Film, Frankfurt am Main: Suhrkamp 2004. ISBN 3-518-12229-0

### Outros artigos 
* *Tristan und Isolde*
* Richard Wagner

### Ligazóns externas 
* Liebestod, versión en piano por Vladimir Horowitz
* "Liebestod" en concerto por Birgit Nilsson
* No Festival de Bayreuth 1995
* Versión orquestral sen soprano
Asterisco

Un **asterisco** (*****) é un signo ortográfico auxiliar, chamado así polo seu parecido a unha estrela  (do latín *asteriscus* e este do grego *ἀστερίσκος*, *asteriskos*, «estrela pequena»).

## Usos 
### Escritura 
O uso máis habitual é indicar unha chamada de nota, colocándoo na parte superior dunha palabra.

### Informática 
* En informática é un carácter comodín, empregado para substituír varios caracteres.
* Aparece habitualmente durante a introdución dun contrasinal no lugar de cada un dos seus caracteres para que outras persoas non o poidan ler.
* Nalgunhas linguaxes de programación representa operacións como multiplicacións ou potencias.

### Matemáticas 
En Matemáticas ten usos, como o de representar espazos duais de espazos vectoriais, ou diferentes tipos de produtos segundo o contexto.

### Lingüística 
* Úsase o asterisco para indicar unha palabra hipotética ou reconstruída. 
* Indica tamén que unha palabra, sintagma ou oración é incorrecta.

### Telefonía 
Nos teléfonos o asterisco: * é unha tecla especial, como o grade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*
Birgitta Haukdal

**Birgitta Haukdal Brynjasdóttir**, máis coñecida como **Birgitta**, é unha cantante islandesa. É coñecida internacionalmente por representar a Islandia no Festival de Eurovisión 2003 coa canción "Open your heart".

En 2003, Birgitta conseguiu a vitoria na preselección nacional do seu país para participar en Eurovisión coa canción "Segðu mér allt" ("Dimo todo"). No Festival de Eurovisión 2003 celebrado en Riga alcanzou a oitava posición coa versión en inglés do devandito tema, "Open your heart" ("Abre o teu corazón").

A comezos de ano, participou no Söngvakeppni Sjónvarpsins de 2006 (a preselección nacional islandesa para participar en Eurovisión) coa canción "Mynd Af Þér" ("Unha imaxe de ti"). Non obstante, non puido conseguir o billete para representar a Islandia en Atenas.

## Notas