Parque Nacional da Reunión

**Parque Nacional da Reunión** () é un Parque Nacional de Francia situado na illa de Reunión, un departamento de ultramar no oeste do océano Índico. Establecido o 5 de marzo de 2007, o parque protexe os ecosistemas endémicos de *Les Hauts*, o interior montañoso da Reunión, e cobre ao redor do 42% da illa. As especies endémicas notables inclúen o Cuco da Reunión e o Gueco do día da Illa da Reunión.

Os plans para un parque remóntanse a 1985, e nunha enquisa pública en 2004, as Comunas do departamento de Reunión aprobaron a creación dun parque nacional. Xurdiu oficialmente en 2007. A paisaxe volcánica do parque, incluíndo o Piton da Fournaise, un volcán activo, foi designado Patrimonio da Humanidade en 2010, baixo o nome de "Pitons", circos e escarpas da Illa da Reunión" polo seu impoñente terreo accidentado e a súa excepcional biodiversidade. A misión do parque, ademais de preservar a paisaxe e a biodiversidade, é compartir coñecementos e acoller visitantes, e traballar xunto coas comunas locais. É un destino popular para sendeirismo e montañismo.

Xurdiron polémicas sobre o desenvolvemento económico do parque, especialmente a explotación da enerxía xeotérmica. En 2016, o Consello Rexional da Reunión tiña plans para degradar o parque nacional a un parque natural rexional para facilitar o desenvolvemento do turismo. Isto foi impugnado polas autoridades do parque e os políticos da oposición.

## Historia
As propostas de creación dun parque formuláronse por primeira vez a partir de 1985. A Carta Ambiental da Reunión e o Plan de Desenvolvemento Rexional estableceron formalmente o principio de que se debería crear un parque en *Les Hauts*, o interior montañoso da illa. O Ministerio de Medio Ambiente francés foi consultado oficialmente para a creación dun parque nacional.

Entre 2000 e 2003 púxose en marcha un proceso de consulta no que o Estado, a rexión, o *departamento*, e a asociación de alcaldes acordaron un protocolo e estableceron un comité de dirección. 27 de 29 institucións avalaron o plan de creación dun parque nacional e, o 29 de marzo de 2003, o Primeiro Ministro francés asinou un decreto polo que se recoñecía o proxecto. En abril de 2007, o Consello de Administración tomou oficina; entre 2007 e 2009 empregouse persoal e realizáronse instalacións no lugar. En 2008, comezaron os traballos para configurar a carta do parque nacional.

## Xeografía
thumb|upright=1.32|Área central (azul) e zona tampón (verde) do Parque Nacional da Reunión
O núcleo do Parque Nacional da Reunión ocupa 1053,84 km² no interior da illa, que corresponde ao 42% da súa superficie e esténdese por 23 comunas. Esta zona central inclúe tamén algunhas terras habitadas e cultivadas. Adxacente ao núcleo hai unha zona de compromiso voluntario (''aire d'adhésion*, zona tampón) que abarca 876,96 km² e toca as 24 comunas da illa. En conxunto, o parque esténdese por máis do 75% da illa. Dous volcáns forman a súa columna vertebral: o Piton des Neiges, de máis de 3000 m. de altura, e o aínda activo Piton da Fournaise.
Catro áreas principais forman o corazón do parque nacional, catalogado como Patrimonio da Humanidade:

O centro de visitantes do parque, *La Maison du Parc* en La Plaine-des-Palmistes, inaugurouse o 21 de agosto de 2014 polo Presidente francés François Hollande.

Un consello científico (*Conseil Scientifique, CS*), con 18 membros de diversas disciplinas e 11 expertos externos, asesora ao consello de administración e ao director do parque. Ademais, existe un consello económico, social e cultural (*Conseil économique, social et culturel, CESC'') composto por personaxes públicos e representantes de institucións e asociacións locais.

O escenario volcánico ten potencial para a produción de enerxía renovable a partir da enerxía xeotérmica. Non obstante, isto entra en conflito coa vocación do parque nacional de preservar a paisaxe natural e cultural.

En febreiro de 2016, a maioría conservadora no Consello Rexional da Reunión co presidente Didier Robert anunciou plans para transformar o parque nacional nun parque natural rexional. Citouse como motivo unhas regras demasiado restritivas, que dificultaban o desenvolvemento do turismo. Sería o primeiro caso de degradación dun parque nacional en Francia. Isto levou ao presidente do parque, Daniel Gonthier, a sospeita de interferencia política; Hoarau criticara a Robert por lanzar unha convocatoria de propostas sobre o futuro do parque.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Mapa dinámico do parque nacional da Reunión