Āstika e nāstika

***Ástica*** (en ) e ***nástica*** (en ), tamén transcrito ***āstika*** e ***nāstika***, son conceptos empregados en textos textos hindús, budistas e xainistas, así como por estudosos modernos, para clasificar as distintas filosofías indias. 

As diversas definicións das filosofías *ásticas* e *násticas* foron disputadas dende tempos antigos e non hai un consenso; a súa interpretación cambiou ao longo do tempo e depende do contexto en que se usen. 

## Teísmo e ateísmo 
Na literatura filosófica tradicional sánscrita antiga e medieval, *ástica* e *nástica* non se referían orixinalmente ao teísmo ou ateísmo tal e como se entende hoxe nas linguas indias actuais, como o telugu, o hindi e o bengalí. A súa principal diferenza estaba na aceptación ou rexeitamento da autoridade dos Vedas como textos supremos e revelados. As escolas chamadas *ásticas*, como Nyaya, Vaisesika, Sankhya, Ioga, Purva-Mimamsa e Vedanta, aceptaban en maior ou menor medida a autoridade védica, mentres que as escolas *násticas*, como o budismo, o xainismo e o charvaka, rexeitaban os Vedas como fonte última de verdade. 

Nesta concepción orixinal, a etiqueta de *ástica* ou *nástica* non dependía da crenza nun deus ou dunha visión teísta. Por outra banda, nas linguas indias modernas como o hindi, o telugu ou o bengalí, ástica e os seus derivados acostuman significar "teísta", mentres que *nástica* adoita asociarse ao ateísmo. Isto mostra unha evolución na súa interpretación, onde agora os termos tamén se utilizan para describir as crenzas sobre a existencia ou non de Deus, especialmente no discurso común.

Sankhya considérase tradicionalmente unha escola ástica porque non rexeita os Vedas e integra os seus principios na súa doutrina. Con todo, é non teísta no sentido de que a súa formulación clásica non inclúe un Deus creador como elemento central na súa formulación clásica. En lugar diso, centra a súa atención na dualidade entre *purusha* (conciencia) e *prakriti* (materia), e "Deus" só aparece eventualmente como epíteto da conciencia dentro dalgunhas interpretacións. Así, unha escola pode ser ástica sen necesariamente ser teísta, o que complica unha clasificación sinxela baseada unicamente na crenza en Deus. 

Do mesmo xeito, aínda que o budismo é considerado *nástico*, porque non recoñece os Vedas como autoridade suprema. Esta etiqueta non implica que o budismo sexa necesariamente ateo no sentido occidental do termo, senón que se refire ao feito de que non se basea na autoridade dos textos védicos para a súa doutrina.

Ademais, algúns textos e tradicións hindús tratan de integrar o budismo dentro do seu marco, considerándoo parte do *dharma* ou mesmo atribuíndo a Siddhartha Gautama (Buda) o papel dun avatar de Vishnu nalgunhas tradicións. 

Os Vedas, mencionados repetidamente como punto de referencia, non son meros textos épico-mitolóxicos. Contan cunha dimensión litúrxica e especulativa que, na súa época orixinaria, sentou as bases para a reflexión filosófica posterior. Inclúen himnos (*Rigveda*), fórmulas ritualísticas (*Yajurveda*), cánticos (*Samaveda*) e textos esotéricos ou máxicos (*Atharvaveda*). A súa influencia continuou nos Upanishads, onde se atopan as primeiras formulacións de conceptos metafísicos como *Brahman* (o absoluto) e *Atman* (o eu interior). Polo tanto, clasificar unha escola como *ástica* implica que esta recoñece, de forma directa ou indirecta, a importancia destes textos como fonte fundamental de saber e autoridade, aínda que non sempre interprete ou use os Vedas de forma literal.
## Ser ou non Ser 
***Astica*** (en    ; *asti*, 'hai, existe') significa quen cre na existencia dun Ser ou Brahman, etc.:

# como os que aceptan a autoridade epistémica dos Vedas;
# como os que aceptan a existencia de *ātman* ;
# como aqueles que aceptan a existencia de *Ishvara*.

***Nástica*** (sánscrito: *na*, 'non' + ''*), son os que negan todas as definicións respectivas de *āstika*;

## Ortodoxia e heterodoxia 
* As seis escolas *ásticas* máis estudadas das filosofías indias, ás veces chamadas escolas ortodoxas, son Nyaya, Vaisya, Sankhya, Ioga, Mimansa e Vedanta. 

* As catro escolas násticas máis estudadas das filosofías indias, ás veces chamadas escolas heterodoxas, son o budismo, o xainismo, o charvaka e o ajivica. 

Non obstante, esta terminoloxía ortodoxa-heterodoxa é unha construción das linguas occidentais e carece de raíces académicas en sánscrito. Estudos eruditos recentes afirman que houbo varias traducións heresiolóxicas de *ástica* e *nástica* na literatura do século XX sobre filosofías indias, pero moitas son pouco sofisticadas e imperfectas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Apte, V. S. (1965), *A Practical Sanskrit Dictionary*
* Banerji, S. C. (1992), *Tantra in Bengal*, ISBN 81-85425-63-9, 2nd Revised & Enlarged ed., Delhi: Manohar
* Bhattacharyya, N. N. (1999), *'History of the Tantric Religion*, ISBN 81-7304-025-7, 2d Revised ed., Nova Delhi: Manohar
* Flood, Gavin (1996), *An Introduction to Hinduism*, ISBN 81-7596-028-0, Cambridge: Cambridge University Press
* Clooney, Francis (2003), Flood, Gavin, ed. *Blackwell companion to Hinduism*, [S.l.]: Blackwell Publishing, ISBN 0-631-21535-2
* Monier-Williams, Monier (2006), *Monier-Williams Sanskrit Dictionary*, ISBN 1-881338-58-4, Nataraj Books
* Radhakrishnan, Sarvepalli; Moore, Charles A. (1989) [1957], *****'A Source Book in Indian Philosophy''', ISBN 0-691-01958-4, Princeton paperback 12th ed., Princeton University Press
* Vivekananda, Swami (1900), *Complete Works of, Volume 1, Lectures and Discourses*, ISBN 978-8185301761