Marco Claudio Marcelo (cónsul 166 a. C.)

**Marco Claudio Marcelo** (en latín, M. Claudius M.f.M.n. Marcellus), nado cara o 209 a. C. e finado no 148 a. C., foi un cónsul romano durante a República. Durante a súa estancia en Hispania, fundou a cidade de *Corduba*, a actual Córdoba.

## Traxectoria 
### Familia 
Marcelo pertencía á rama plebea da Gens Claudia, que, segundo os historiadores, estaba inicialmente moi relacionada cos patricios da Gens Claudia: O primeiro Marcelo, que chegou ás maxistraturas, aínda puido ser un cliente dos Claudio Craso. O *cognomen* Marcellus é unha forma diminutiva do *praenomen* Marcus, aínda que Plutarco construíu a etimoloxía a partir do nome do deus romano da guerra, Marte. O primeiro portador deste apelido, mencionado nas fontes, foi cónsul no 331 a.C. 

Seu pai, tiña o seu mesmo nome e fora cónsul no ano 196 a.C.  e seu avó, tamén co mesmo nome, fora un dos heroes da Segunda guerra púnica e accedera ao consulado 5 veces.

### Carreira política 
A primeira mención se produce cando seu pai morre no 177 a. C. e Marcelo o sucede no cargo de pontífice. Posteriormente, foi tribuno da plebe no 171 a. C. en neste momento, que se estaba a recrutar un exército para a Terceira guerra macedónica, os centurións queixáronse aos tribunos de estaren sendo recrutados sen atender a méritos anteriores. Tanto Marcelo como outro dose seus colegas, Marco Fulvio Nobilior, pretenderon deriva-la queixa aos cónsules, mais o resto dos tribunos se negaron e apoiaron as demandas dos centurións. 

No ano 169 a. C. foi pretor en Hispania das súas provincias, a Citerior e a Ulterior. Foi nesta etapa cando leva a cabo a fundación dunha colonia latina que dará orixe á cidade de *Corduba* (actual Córdoba). A localización, a carón do río Betis (actual Guadalquivir), xa coñecía da existencia dun poboado ibérico anterior e da creación dun campamento durante as guerras con Cartago. A nova cidade máis tarde se converteu no centro administrativo da provincia de Hispania Ulterior, posteriormente convertida na Bética.

### Primeiro (166 a. C. ) e segundo consulados (155 a. C.) 
No 166 a.C. foi nomeado cónsul de Roma, con Caio Sulpicio Galo. Neste mandato, conseguiu vencer a varias tribos dos galos dos Alpes e a varias tribos dos ligures polo que obtivo as honras do triunfo. 

No 155 a. C. volveu de novo ao consulado e venceu aos ligures celebrando un triunfo. No 152 a. C. accedeu ao consulado pola terceira vez, xunto con Lucio Valerio Flaco, e foi enviado a Hispania para substituír a Quinto Fulvio Nobilior, que fora incapaz de facer fronte á rebelión dos celtiberos. Malia conseguir que estes enviasen embaixadores a Roma e que os lusitanos aceptasen a paz, a súa actitude a prol da paz non foi aceptada en Roma e continuou a guerra.

Polo sur os vetóns e lusitanos sometéronse a Marco Atilio, acatando a súa obediencia, mais como este abandonou axiña a zona, volveron á revolta. Daquela, Marcelo tivo que acudir, de novo, conseguindo pacificalos e ocupando a cidade de Nertóbriga. 

No inverno do 152 ao 151 a. C. pasou a Córdoba, que pouco antes establecera como colonia, para pasa-lo inverno.  A embaixada dos arévacos a Roma non logrou concertar a paz, xa que o senado acusou a Marcelo de indolencia e non ratificou o acordo, elixindo a Lucio Licinio Lúculo como novo cónsul para continuar a guerra. Ao coñecer Marcelo a resolución, finxiu un ataque aos celtiberos, que se someteron incondicionalmente, quizais por medio dun pacto preestablecido, e que o cónsul aceptou, asinando a paz en Numancia, restablecendo os antigos tratados, e así entregou a provincia ao seu sucesor totalmente pacificada.

Porén, ao regreso a Roma, ao remate do consulado, non obtivo o dereito de triunfo. Segundo A. V. Korolenkov, "para Marcelo, dúas veces triunfante, isto non tivo unha importancia fundamental". No Templo da Honra e da Virtude, Marco Claudio colocou tres estatuas, a súa, a do seu pai e a do seu avó, coa inscrición: *Tres Marcelli novies consules* (en galego: *Os tres Marcelos, que foron nove veces cónsules*). 

Case ao mesmo tempo, no 151 a.C., Catón o Vello fixo un discurso no Senado no que reclamaba a prohibición de ser elixido por segunda vez para o consulado, pero non se sabe se se aprobou a lei correspondente. No 148 a. C. mentres se dirixía como embaixador a Masinisa de Numidia, o seu navío naufragou resultando morto.

## Recoñecementos 
Na cidade de Córdoba, que el fundou ten adicada unha rúa, a rúa, preto de onde estaba o foro romano antigo e un templo. Amais disto, no 2015, erixiuse unha estatua na súa honra, realizada polo escultor Marcos Augusto Dueñas.​

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos na República