open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ostře sledované vlaky

***Ostře sledované vlaky*** é un filme checoslovaco de 1966 dirixido por Jiří Menzel, un dos máis coñecidos na Nova Vaga do cinema checoslovaco.

Baseado nunha novela homónima de Bohumil Hrabal, narra a historia dun mozo que traballa nunha estación ferroviaria na Checoslovaquia ocupada por Alemaña durante a segunda guerra mundial. Foi producido polos Barrandov Studios de Praga.

## Argumento 
A finais da segunda guerra mundial, a Alemaña nazi está perdendo en todas as frontes. O mozo Miloš Hrma traballa por conta propia sen remuneración nunha pequena estación ferroviaria. O xefe da estación ten unha esposa amable, mais ten envexa do éxito coas mulleres do vendedor de billetes, Hubička. A vida cotiá na estación vese trastornada coa chegada do concelleiro Zednicek, un colaborador nazi.

## Elenco 
[miniatura|275px|Estación de [Loděnice onde se filmou o filme]]
* Václav Neckář como Miloš Hrma
* Vlastimil Brodský como o concelleiro Zednicek
* Jitka Bendová como o condutor Máša
* Josef Somr como o billeteiro Hubička
* Libuše Havelková como a esposa do xefe de estación
* Vladimír Valenta como xefe de estación
* Jitka Zelenohorská como a telegrafista Zdenička
* Naďa Urbánková como Viktoria Freie
* Jiří Menzel como o doutor Brabec

## Premios 
* Oscar ao mellor filme en lingua non inglesa de 1967.
* Gran Premio no International Filmfestival Mannheim-Heidelberg (1966).
* Candidato ao BAFTA ao mellor filme (1968).
* Candidato aos Premios do Sindicato de Directores polo mellor logro en dirección cinematográfica (1969).
* Candidato ao Globo de Ouro ao mellor filme estranxeiro (1968).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 40ª edición dos Óscar
* Filmes de Checoslovaquia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Bibliografía 
* Hames, Peter. *The Czechoslovak New Wave*. 2.ª edición, 2005, Londres e Nova York, Wallflower Press.
* Škvorecký J. *Jiří Menzel and the history of the «Closely watched trains»*. Boulder: East European Monographs, 1982
### Ligazóns externas 
* Criterion Collection essay by Richard Schickel
Soiuz TM-10

**Soiuz TM-10** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 1 de agosto de 1990 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-10, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Gennadi Manakov e Gennadi Strekalov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir e facer experimentos xeofísicos, astrofísicos e biolóxicos. Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-5 e da Soiuz TM-11.

Os cosmonautas regresaron, xunto co periodista Toyohiro Akiyama, chegado á estación na Soiuz  TM-11, o 10 de decembro de 1990 ás 6:07 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-11

## Notas
Metilmalonil-CoA

O **metilmalonil-CoA** é o tioéster do coencima A e do ácido metilmalónico. É un intermediario importante na biosíntese de moitos compostos orgánicos, así como no proceso de asimilación de carbono.

O metilmalonil-CoA prodúcese como un intermediario na degradación dos ácidos graxos cun número impar de átomos de carbono e algúns aminoácidos (tales como isoleucina, valina, metionina e treonina). O produto formado durante a degradación de metilmalonil-CoA é o succinil-CoA producido no metabolismo e no ciclo do ácido cítrico ou de Krebs, e a reacción co guanosín difosfato (GDP) e o fosfato libre é catalizada pola succinil-CoA sintetase, e subministra o análogo ao ATP, o guanosín trifosfato (GTP).

## Biosíntese 
Os dous enantiómeros, L e D (ou R e S), do metilmalonil-CoA interveñen na degradación dos lípidos a través da secuencia de reaccións seguinte :

* O D-metilmalonil-CoA deriva do propionil-CoA (que á súa vez deriva da beta-oxidación dos ácidos graxos de número impar de átomos de carbono) pola acción da propionil-CoA carboxilase, que require biotina (vitamina B7 ou B8) como coencima. 
* O D-metilmalonil-CoA isomerízase a L-metilmalonil-CoA por medio da acción do encima metilmalonil-CoA epimerase.
* A L-metilmalonil-CoA convértese en succinil-CoA a través da acción da metilmalonil-CoA mutase con adenosilcobalamina (unha forma da vitamina B12) como coencima, o que lle permite entrar no ciclo de Krebs.

O seguinte diagrama mostra as reaccións antes mencionadas:

:Propionil-CoA → Metilmalonil CoA → Succinil-CoA

Tamén está implicado na degradación de certos aminoácidos tales como isoleucina, metionina, treonina e valina.

## Isómeros 
Estrutura do L-metilmalonil-CoA (á esquerda) e do D-metilmalonil-CoA (á dereita). Se usamos as regras de Cahn-Ingold-Prelog (CIP), temos que o enantiómero L se chamaría *R* e o D sería o *S*.

## Notas
Museo do Ouro

O **Museo do Ouro** do Banco da República de Colombia é unha institución que contén pezas de ourivaría e olaría de culturas indíxenas do período precolombiano. Atópase no centro histórico da cidade de Bogotá.

Posúe a meirande colección de ourivaría prehispánica do mundo con arredor de trinta e catro mil pezas de ouro e tumbaga, preto de vinte e cinco mil obxectos en cerámica, pedra, cuncha, ósos e téxtiles. Expón pezas de diferentes culturas indíxenas asentadas na actual Colombia antes da chegada dos conquistadores españois, entre as que destacan a calima, a muisca, a Nariño, a quimbaya, a zenú, a tairona, a San Agustín, a Tierradentro, a Tolima, entre outras cousas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Peças do museu do ouro (3326024913).jpg|Pezas de ouro
Ficheiro:Poporoquimbaya.JPG|Poporo quimbaya
Ficheiro:Museo del Oro - Tolima pectoral.jpg|Peitoral da cultura Tolima.
Ficheiro:Museo Del Oro, Bogota (24580555593).jpg|Máscara de ouro

Ficheiro:Museo Del Oro, Bogota (24546916613).jpg|Cuncha de ouro
Ficheiro:Muisca Tunjo 2 - Museo del Oro - Bogotá.jpg|*Tunjo*
Ficheiro:Museo del Oro San Agustín golden fish.jpg|Peixe dourado
Ficheiro:Musée del Oro (46).JPG|Prato de ouro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo muisca
* Pobo quimbaya
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Vicerreinado de Nova Granada

O **Vicerreinado de Nova Granda** (en ), tamén coñecido como **Vicerreinado de Santafé** ou **Vicerreinado do Novo Reino de Granada**, foi unha entidade territorial, integrante do Imperio Español, estabelecida pola Coroa (1717-1723, 1739-1810 e 1816-1819) na derradeira fase da colonización española de América. Foi creado polo rei Filipe V en 1717 dentro da nova política dos borbóns e suspendido en 1723, por problemas financeiros, sendo reinstaurado en 1739 até que o movemento independentista o disolve de novo en 1810. En 1815, foi reconquistado polo exército do rei Fernando VII, sendo novamente restaurado, até que o exército libertador logrou a súa independencia definitiva do poder español en 1819.

A capital do vicerreinado foi Santafé (Bogotá). O escudo de armas do vicerreinado foi herdado por Bogotá, que o conserva como insignia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
13 fantasmas

***13 fantasmas*** (en ) é un filme estadounidense de terror escrito por Robb White e dirixido por William Castle. O filme está protagonizado por Charles Herbert, Jo Morrow, Rosemary DeCamp, Martin Milner, Donald Woods, xunto con Margaret Hamilton. O filme foi estreado con dobre billete en 1960 xunto con *The Electronic Monster* ou *Battle in Outer Space*.

Estreouse en galego o 13 de agosto de 1994 a través da TVG.

## Personaxes 
*Charles Herbert como Arthur "Buck" Zorba
*Jo Morrow como Medea Zorba
*Rosemary DeCamp como Hilda Zorba
*Martin Milner como Benjamin Rush
*Donald Woods como Cyrus Zorba
*Margaret Hamilton como Elaine Zacharias
*John van Dreelen as Van Allen
*William Castle como El mesmo
*David Hoffman como mensaxeiro
*Roy Jenson como pantasma do Doutor Plato Zorba

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Orangután de Tapanuli

O **orangután de Tapanuli** (*Pongo tapanuliensis*) é unha especie de orangután, nativo do sur de Tapanuli, na illa de Sumatra, en Indonesia. É unha de tres especies coñecidas de orangután, xunto co orangután de Sumatra (*Pongo abelii*), que habita na parte noroeste da illa, e o orangután de Borneo (*Pongo pygmaeus*). Foi descrito como unha especie diferente no ano 2017 e é a primeira especie de homínido descrita dende o bonobo (*Pan paniscus*) en 1929.

## Descubrimento e nome 
Unha poboación illada de orangutáns na área de Batang Toru de Tapanuli foi descuberta en 1939. A poboación foi redescuberta por unha expedición á área en 1997, pero non foi recoñecida como unha especie diferente daquela. *Pongo tapanuliensis* foi identificado como unha especie despois dun detallado estudo filoxenético en 2017. O estudo analizou as mostras xenéticas de 37 orangutáns salvaxes de Sumatra e Borneo e levouse a cabo unha análise morfolóxica dos esqueletos de 34 machos adultos. A caveira e o postcranio do espécime consérvanse no Museo zoolóxico de Bogor. O estudo xenético tamén sinalou que a poboación de Batang Toru podería ser considerada unha especie diferente, xa que os xenomas dos dous individuos da poboación amosan trazos distintivos.

O nome científico, *tapanuliensis,* así como o nome común, o orangután de Tapanuli, refírese a Tapanuli, a área do norte de Sumatra onde vive a especie.

## Notas 
## Véxase tamén
Androsterona

miniatura|Fórmula esquelética da androsterona. CAS: 53-41-8
miniatura|Modelo da androsterona
A **androsterona** ou **5α-androstan-3α-ol-17-ona** é unha hormona esteroide endóxena, neuroesteroide e posible feromona. É un andróxeno débil cunha potencia que é aproximadamente 1/7 do da testosterona. A androsterona é un metabolito da testosterona e da dihidrotestosterona (DHT). Ademais, pode volver a converterse en dihidrotestosterona pola acción da 3α-hidroxiesteroide deshidroxenase e a 17β-hidroxiesteroide deshidroxenase, sorteando a formación de intermediarios convencionais como a androstenediona e a testosterona, polo que pode considerarse que é un intermediario metabólico.

A androsterona tamén é un androstano neuroesteroide inhibidor, que actúa como modulador alostérico positivo do receptor GABAA, e posúe efectos anticonvulsivos. O enantiómero non natural da androsterona é máis potente como modulador alostérico positivo dos receptores GABAA e como anticonvlsivo que a forma natural. o isómero 3β da androsterona é a epiandrosterona, e o seu epímero 5β é a etiocholanolona. O isómero 3β,5β é a epietiocholanolona.

## Función biolóxica 
A androsterona é xeralmente considerada un metabolito inactivo da testosterona, o cal cando se conxuga por glucuronidación e sulfatación permite que a testosterona sexa eliminada do corpo, pero é un neuroesteroide débil que pode cruzar o cerebro e podería ter efectos sobre a función cerebral. Pode ademais ser segregada polas glándulas sebáceas humanas.

## Historia 
A androsterona foi illada primeiramente en 1931 por Adolf Friedrich Johann Butenandt e Kurt Tscherning. Destilaron uns 17&nbsp;000 litros de urina humana, dos cales obtiveron 50&nbsp;mg de androsterona cristalina, que era suficiente para que encontraran que a fórmula química era moi similar á estrona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada para a androsterona na HMDB
Altiplano Cundiboyacense

miniatura|250px|Mapa do altiplano.
[miniatura|250px|Paisaxe típica do altiplano, preto de [Arcabuco, Boyacá.]]
O **Altiplano Cundiboyacense** é unha meseta alta que se atopa na Cordilleira Oriental dos Andes colombianos, abranguendo partes dos departamentos de Cundinamarca e Boyacá. O altiplano corresponde co antigo territorio dos muiscas. O Altiplano Cundiboyacense comprende tres rexións chás distintivas; a sabana de Bogotá, os vales de Ubaté e Chiquinquirá e os vales de Duitama e Sogamoso. A altitude media do altiplano é de 2&nbsp;600m por riba do nivel do mar, pero varía entre os 2&nbsp;500m e os 4&nbsp;000m.

O altiplano é o lugar onde se encontraron os tres conquistadores españois Gonzalo Jiménez de Quesada, Sebastián de Belalcázar e Nicolás de Federmann en 1538 despois da fundación hispánica de Santafé de Bogotá no lugar onde se atopaba a vila muisca de Bacatá. É un lugar arrodeado de numerosas montañas, na metade da Cordilleira Oriental. No sur, atópase a sabana de Bogotá, a chaira máis extensa de Colombia, tamén limita co Ermo de Sumapaz. Polo norte, limita coas montañas de Santander, polo leste limita coa cordilleira que a separa de Piedemonte llanero e polo oeste coa cordilleira que o separa do Valle del Magdalena.

## Cidades do altiplano 
Sobre o altiplano atópanse as cidades de Bogotá (capital de Colombia, do Distrito Capital e do departamento de Cundinamarca), Tunja, capital do departamento de Boyacá e distrito histórico, cultural e universitario e Zipaquirá, a cidade salineira de Colombia e posuidora da Catedral de Sal, a primeira das sete marabillas de Colombia.

Os lugares máis importantes do altiplano son:

* Bogotá
* Tunja
* Soacha
* Zipaquirá
* Facatativá
* Chía
* Sogamoso
* Duitama
* Chiquinquirá
* Ubaté
* Cajicá
* Tocancipá
* Villa de Leyva
Mestizo

[miniatura|250px|Pintura dun home [Pobo español|español, unha muller indíxena peruana e o seu fillo mestizo, 1770.]]
**Mestizo** é un termo tradicionalmente empregado en España, Filipinas, partes de América Central (especialmente en Belize) e América do Sur que orixinalmente facía referencia a unha persoa descendente dun europeo e dun amerindio ou insular do Pacífico, sen ter en conta onde naceu o individuo. O termo foi empregado como unha categoría étnica e racial nun sistema de castes empregado polo Imperio Español durante a época de dominio das colonias en América. Hoxe en día, e particularmente en América do Sur, o termo adquiriu connotacións máis culturais, xa que a cultura dominante latinoamericana considérase como mestiza, independentemente da súa ascendencia real, e o termo "indio" está reservado exclusivamente para as persoas que mantiveron unha identidade étnica separada, coa súa propia lingua e afiliacións tribais. Por mor disto, a gran maioría dos latinoamericanos de fala hispana son considerados mestizos, aínda que debido a esta nova definición cultural, este termo non pode tomarse como un indicativo de ascendencia real.

Para previr confusión co uso orixinal do termo, os mestizos comezaron a ser chamados colectivamente como castas. Durante o período colonial, os mestizos convertéronse axiña no grupo maioritario da América hispánica e cando as colonias comezaron a acadar a independencia de España, os grupos mestizos fixéronse os dominantes. Nalgúns países de América Latina, como en México, o concepto de "mestizo" foi fundamental para a formación da nova identidade independente que non era nin totalmente española nin totalmente indíxena, e a palabra mestizo adquire o seu significado actual, que é empregado polo goberno para referirse a tódolos mexicanos que non falan linguas indíxenas, incluíndo xente de ascendencia totalmente europea e indíxena, ou mesmo asiáticos e africanos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Métis
### Bibliografía 
*
*
*
*
*Leibsohn, Dana, e Barbara E. Mundy, “Reckoning with Mestizaje,” *Vistas: Visual Culture in Spanish America, 1520-1820* (2015). http://www.fordham.edu/vistas(https://vistas.ace.fordham.edu/themes/mestizaje-surveying/).
Science Centre Delft

O **Science Centre Delft** (en galego: "**Centro de Ciencia de Delft**") é unha  institución que alterna o seu papel de museo técnico e científico coas tarefas de investigación, sita na cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos. Organicamente, forma parte da Universidade de Tecnoloxía de Delft (TU Delft).

O Science Center Delft amósalles aos visitantes dun xeito participativo o papel da tecnoloxía en temas actuais diversos, como o cambio climático, a seguranza e os xogos informáticos de carácter formativo.

## A colección 
O centro é un escaparate das innovacións científicas e das liñas de investigación que se desenvolven na TU Delft.

No principal espazo expositivo, chamado *Amazing Technology*, expóñense produtos finais de proxectos dos estudantes desa universidade.

## O edificio 
O Science Center Delft ocupa parte das instalacións da antiga facultade de Minaría e Extracción Petrolífera, no segundo andar dun edificio construído en 1912 segundo o proxecto de Jan Vrijman, o arquitecto do Goberno dos Países Baixos que se encargaba do deseño dos centros educativos. Este edificio recibiu en 2002 a consideración de monumento nacional dos Países Baixos (*rijksmonument*).

Ata a década de 1960, no segundo andar deste edificio exhibíase a colección colonial do Museo Mineralóxico-Xeolóxico.

Ademais do Science Center Delft, o edificio alberga outras institucións públicas e privadas.

## Historia 
### Prologómenos 
O nacemento do museo remóntase á década de 1970, co nome de Centro de Exposicións Técnicas (en neerlandés: *Technisch Tentoonstellingscentrum*), que realizou unha serie de exitosas exhibicións itinerantes. Xa nos anos oitenta, aquel centro transformouse en Museo Técnico de Delft (*Techniek Museum Delft*). Este xermolo do centro actual estivo ata marzo de 2008 nas instalacións do antigo Laboratorio de Mecánica e Construción Naval da TU Delft. Nesa época, o museo exhibía permanentemente algunhas das coleccións históricas da universidade, con obxectos como máquinas-ferramenta, motores de vapor, gas e diésel, calculadoras mecánicas e robots, e para os cativos había diversas actividades e obradoiros.

### A sede actual 
Debido a que o propietario do edificio, o municipio de Delft, quería darlle ao edificio un destino diferente, e tendo en conta ademais que este xa quedara demasiado pequeno para a envergadura que o centro tomara, a finais de 2007 decidiuse pechar o Techniek Museum Delft, que en marzo de 2008 renaceu como Science Center Delft, xa na súa localiación actual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Universidade de Tecnoloxía de Delft
* Museo Mineralóxico-Xeolóxico (Delft)

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial *(en neerlandés)*
* Techniek museum wordt science center  *(en neerlandés)*
Ingwaer

**Ingwær** (tamén escrito **Ingvar**, **Ivar**, ou **Ivarr**), finado o 5 de agosto de 910, foi un rei que gobernaba no século décimo a Northumbria conquistada polos viquingos, chamada por eles *Jórvik*. Na *Crónica de Æthelweard*, o seu nome aparece xunto cos reis Eowils e Halfdan que morreron na batalla de Tettenhal, pero a *Crónica anglosaxoa non o menciona*.

## Traxectoria 
Despois da vitoria viquinga na batalla do Holme no 902, e a derrota de Æthelwold, tres irmáns chamados Eowils, Halfdan e Ingwaer reclamaron o trono de *Jórvik* e parece que conseguiron gobernar xuntos. A poboación do *Danelaw* foi aumentado coa chegada no 902 dos viquingos da comunidade de Dublín, de onde foran expulsados. Durante a primeira década do século décimo, os viquingos de Northumbria e os viquingos de Anglia Oriental realizaron incursións en territorio dos anglosaxóns para poñer a proba as forzas de Eduardo o novo rei de Wessex. O 910 os tres reis estaban preparando un exército para atacar Wessex, pero foron derrotados e, aínda que fuxiron, os soldados de Edward os habían perseguir ata lles dar captura en Tettenhall e acabar con eles o día 5 de agosto. Os tres reis morreron alí.

## Identificación 
A identidade destes tres reis é tema de debate. Non se atoparon moedas que poderían datar os seus reinados. Tampouco no sabe con seguridade se  gobernaron xuntos, ou se se repartiran as diferentes rexións do reino. Tamén podería ser que as fontes documentais da época, que lles dan o título de *rei*, estivesen equivocadas, e só fosen comandantes do exército. Ingwær é coñecido porque é mencionado na *Crónica de Æthelweard*, que parece ser unha versión en latín da *Crónica anglosaxoa*, ou, polo menos, describe os mesmo feitos, pero en ningún dos manuscritos da *Crónica anglosaxoa* consta o seu nome, aínda que neles si que aparecen os dos seus compañeiros Eowils e Halfdan. Estes nomes poderían ser o mesmo Ímar (Ivar), Auisle (Eowils) e Halfdan Ragnarsson, tres viquingos que estaban activos nas illas británicas durante o século IX que eran irmáns; se iso fose verdade pertencerían á liñaxe dos Uí Ímair. Segundo o historiador Clare Downham, a coincidencia é moi rechamante como para non a ter en conta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Architeuthis sanctipauli

***Architeuthis sanctipauli*** é unha especie de lura xigante da familia de Architeuthidae, que pode acadar os dez metros de lonxitude.

## Wheke 
Un exemplar, polo momento o único do mundo, foi naturalizado por primeira vez en 2008. Trátase dunha femia que acadou 9 metros de lonxitude e pesaba 84&nbsp;kg e foi pescada o 27 de xaneiro de 2000 a 615 metros de profundidade en Nova Zelandia. Apelidado como "Wheke" pola lenda maorí, foi doado ó Museo Nacional de Historia Natural de Francia, que o levou a Italia para un laboratorio de plastinación, VisDocta Research, para naturalizalo. O proceso de plastinación consistiu esencialmente na deshidratación do corpo das luras e na substitución das súas partes líquidas cunha resina endurecida que lle dá a súa rixidez actual. O proceso de deshidratación provocou que o animal minguase 2,5 metros, dándolle unha lonxitude final de 6,5 metros. Dado que os ollos e os pigmentos orixinais non se puideron preservar, colocáronse os ollos de cristal no lugar dos ollos reais e aplicouse unha capa de pintura que restaura a cor natural do cefalópodo. Chegou a París o 25 de marzo do 2008, e Wheke está en exhibición pública na Great Evolution Gallery dende o 26 de marzo de 2008, no mesmo sitio que o modelo de tamaño real que o museo amosaba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Téutidos
* Xigantismo abisal
Grande exército de verán

O **grande exército de verán** foi unha segunda arremetida dos viquingos daneses que tivo lugar no verán de 871 seguindo ao grande exército pagán na conquista de Inglaterra, esta vez encabezados polo caudillo Bagsecg, sumando as súas forzas ás xa existentes de Halfdan Ragnarsson que combatía aos pictos no norte, e Guthrum, acompañado de dous lugartenentes chamados Oskytel e Anwend polo sur. En 876 sumáronse máis forzas que serviron para gañar a batalla de Wareham. Alfredo o Grande devolveu o golpe e finalmente conseguiu a vitoria sobre o exército nórdico na Batalla de Ethandun en 878, forzando o Tratado de Wedmore; no entanto, considérase unha vitoria pírrica, pois non serviu para evitar que os escandinavos se asentasen e lograsen crear o Danelaw, enclave viquingo que durante décadas (até 954) había dominar o nordés das Illas Británicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estandarte do corvo.
* *Leidang*.
* Viquingos.

### Ligazóns externas 
* Invasións viquingas
Soiuz TM-11

**Soiuz TM-11** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 2 de decembro de 1990 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-11, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Viktor Afanasiev, Toyohiro Akiyama (un xornalista xaponés) e Musa Manarov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir e facer experimentos científicos e manter a estación. Akiyama é considerado o primeiro pasaxeiro comercial ao espazo, ao pagar a compañía para a que traballaba, TBS, 28 millóns de dólares polo seu voo ata a Mir. Akiyama volveu a terra na Soiuz TM-10 e durante a súa estancia na Mir fixo varias retransmisións televesivas e radiofónicas.

Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-7, que estivo a punto de causar un accidente coa estación, e da Soiuz TM-12.

Afanasyev e Manarov, xunto con Helen Sharman (chegada a bordo da Mir na Soiuz  TM-12), regresaron o 26 de maio de 1991 ás 10:03 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-10
*Soiuz TM-12

## Notas
Reino de Sicilia (homónimos)

O termo **Reino de Sicilia** pode referirse a:
* **Reino de Sicilia**, estado soberano que existiu desde 1130 a 1816.
* **Reino de Sicilia**, dito estado durante o período en que estivo gobernado directamente pola dinastía borbónica desde 1734 a 1816.
* **Reino de Sicilia**, estado soberano xurdido da Revolución siciliana de 1848, que existiu desde 1848 a 1849.

; Véxase tamén 
* **Reino das Dúas Sicilias**.
Reino de Sicilia (1848-1849)

O **Reino de Sicilia** foi un Estado constituído en Sicilia o 25 de marzo de 1848 pola proclamación do novo reino polo Parlamento siciliano, independizándose deste xeito do Reino das Dúas Sicilias, no curso da Revolución siciliana de 1848.

Foi un Estado efémero, xa que foi reconquistado o 15 de maio de 1849 polas tropas borbónicas.

Retomou o nome de Reino de Sicilia, suprimido polos Borbóns en decembro de 1816.
Aplastodiscus lutzorum

***Aplastodiscus lutzorum*** é unha especie de anuro da familia dos hílidos ou ras arborícolas comúns, endémica do bioma do Cerrado, no Brasil. É a única especie endémica dun só bioma no xénero *Aplastodiscus.* Posúe de 30 a 36 milímetros de lonxitude, sendo a menor do clado da especie, e diferénciase das outras especies pola duración da súa vocalización e pola cor do iris.

A descrición da especie foi publicada o día 3 de xaneiro de 2017, por cinco investigadores brasileiros. Recibiu o nome de *Aplastodiscus lutzorum* en homenaxe ós estudosos Adolfo e Bertha Lutz, pioneiros nos estudos das especies do xénero. Aínda non foi catalogada pola IUCN, mais posibelmente será categorizada como especie pouco preocupante.

## Taxonomía 
A especie foi descrita o día 3 de xaneiro de 2017, por Bianca Berneck, Ariovaldo Giaretta, Reuber Brandão, Carlos Cruz e Célio Haddad na revista científica ZooKeys. Tras as análises, foi posíbel descubrir que a especie formaba parte do xénero *Aplastodiscus*, máis especificamente ao clado *Aplastodiscus perviridis*. Os individuos recollidos foron atopados en Minas Xerais, Distrito Federal e Goiás, tendo machos e femias. Os espécimes usados como referencia no estudo foron atopados en Unaí, Minas Xerais en febreiro e marzo de 2007 e todos eran machos. O holotipo era un macho e foi atopado o 12 de decembro de 2011 na Facenda San Bento, en Alto Paraíso de Goiás, Goiás, a unha altitude de 1&nbsp;150 metros. Trátase dunha nova especie debido a seu tamaño reducido en relación ós outros representantes do clado, entre 30 e 36 milímetros, por presentar a iris bicolorida e tamén por presentar unha vocalización o dobre de longa que a dos outros individuos. Tamén foron feitos exames xenéticos nos Estados Unidos e en Corea do Sur que atestaron a especie. Co descubrimento da especie, existen un total de 15 especies no xénero.

## Notas
Hipertermia

A **hipertermia** é a subida da temperatura do corpo por mor dun fallo na termorregulación, que ocorre cando o corpo produce ou absorbe máis a calor da que disipa.  A suba da temperatura extrema convértese entón nunha emerxencia médica que require tratamento inmediato para evitar incapacidade ou morte.

As causas máis comúns inclúen golpe de calor e reaccións adversas a fármacos. A primeira é unha elevación aguda da temperatura causada por exposición a calor excesiva, ou combinación de calor e humidade, que atafega os mecanismos que regulan a calor.  O segundo é un efecto secundario relativamente raro presente en moitos fármacos, particularmente os que afectan ó sistema nervioso central. A hipertermia maligna é unha complicación rara dalgúns tipos de anestesia xeral.

A hipertermia difire da febre en que o axuste da temperatura do corpo non varía. O oposto é a hipotermia, a cal ocorre cando  a temperatura descende por debaixo do que se require para manter un metabolismo normal. O termo provén do grego  ὑπέρ, *hyper*, significando "por riba de" ou "enriba", e  θέρμος, *thermos*, significando "quente".

## Notas
Soiuz TM-12

**Soiuz TM-12** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 18 de maio de 1991 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-12, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Anatoli Artsebarski, Sergei Krikalev e Helen Sharman (a segunda pasaxeira comercial cara a Mir e a primeira muller en viaxar a ela) a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir e facer experimentos científicos e manter a estación. O cometido de Sharman, no marco do iniciativa privada proxecto Juno, foi facer experimentos biolóxicos e físicos e participar en retransmisións educativas.

Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-9 e da Soiuz TM-13.

Sharman volveu a terra na Soiuz TM-11 mentres que Artsebarski, xunto con Franz Viehböck e Toktar Aubakirov (chegados á Mir na Soiuz  TM-13), regresaron na Soiuz  TM-12 o 10 de outubro de 1991 ás 4:11 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-11
*Soiuz TM-13

## Notas
Fabega

O topónimo **Fabega** pode referirse a:

;En Galiza
***Fabega**, lugar da parroquia de Seivane de Vilarente, no concello de Abadín;
***A Fabega**, lugar da parroquia do Carme, no concello de Mondoñedo.
Faxil

O topónimo **Faxil** pode referirse a:

;En Galiza
***Faxil**, lugar da parroquia de Viladavil, no concello de Arzúa;
***Faxil**, lugar da parroquia de Agudelo, no concello de Barro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Faramello

O topónimo **O Faramello** pode referirse a:

;En Galiza
***O Faramello**, lugar da parroquia de Ribasar, no concello de Rois;
***O Faramello**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo.

;Pazo de Galiza
***Pazo do Faramello**, pazo barroco (século XVIII) situado na parroquia de Ribasar no concello de Rois.
Guillaume Geefs

**Guillaume Geefs**, nado o 10 de setembro de 1805, e finado o 19 de xaneiro de 1883, tamén coñecido como **Willem Geefs**, foi un escultor belga. Malia que é coñecido principalmente polos seus traballos monumentais e retratos públicos de estadistas e figuras nacionalistas, tamén explorou temas mitolóxicos, a miúdo cunha temática erótica.

## Traxectoria
[miniatura|esquerda|200px|*[Le génie du mal* (1848)]]
miniatura|dereita|100px|Detalle da escultura de Rubens feita por Geef.
As primeiras obras de Geefs caracterizáronse por un "estado de ánimo predominantemente elexíaco". Porén, a finais da década de 1830, desenvolveu un poderoso estilo realista en obras monumentais como *Xeneral Belliard* e *Frédéric de Mérode* (erixidas en Bruxelas, 1836 e 1837) e *Peter Paul Rubens* (Anveres, 1841). Foi prolífico na produción de tumbas, púlpitos, estatuas, bustos e grupos esculturais.

### Obras 
A obra de Guillaume Geefs inclúe:
* *Frédéric de Mérode* (1833/1837), monumento na tumba.
* *Xeneral Belliard* (1836), rue Royale, Bruxelas.
* *Vítimas da Revolución* (1838).
* Leopoldo I
* *Treurende Adonis* (1839)
* *Grétry* (1842)
* *Le génie du mal*, na Catedral de San Paulo, Liexa.
* *Carlomagno* (1843), estatua na Basílica de San Servacio en Maastricht.
* *O gladiador romano*
* *Le lion amoreux* (1851), mármore, Royal Museums of Fine Arts of Belgium.

## Notas
Anabolismo

O  **anabolismo** (do grego ana ‘cara a arriba’, e *ballein* ‘lanzar’) é o conxunto de procesos do metabolismo que teñen como resultado a síntese de compoñentes celulares a partir de precursores de baixa masa molecular, polo que tamén recibe o nome de **biosíntese.** É unha das dúas partes en que adoita dividirse o metabolismo. Aínda que anabolismo e catabolismo son dous procesos contrarios, os dous funcionan coordinada e harmonicamente, e constitúen unha unidade difícil de separar.

Consiste na síntese de moléculas orgánicas (biomoléculas) máis complexas a partir doutras máis sinxelas, orgánicas ou inorgánicas, con requirimento de enerxía (reaccións endergónicas) e de poder redutor, ao contrario que o catabolismo. Os procesos anabólicos son procesos metabólicos de construción, nos que se obteñen moléculas grandes a partir doutras máis pequenas. Nestes procesos consómese enerxía.

Os seres vivos utilizan estas reaccións para formar, por exemplo, proteínas a partir de aminoácidos. Mediante os procesos anabólicos créanse as moléculas necesarias para formar novas células.

## Funcións 
O anabolismo é o responsable de: 
* O aumento da masa muscular.
* A fabricación dos compoñentes celulares e tecidos corporais e por tanto do crecemento. 
* O almacenamento de enerxía mediante enlaces químicos en moléculas orgánicas (amidón, glicóxeno, triacilglicéridos).

## Algunhas rutas anabólicas 
* Fotosíntese.
* Quimiosíntese.
* Ciclo de Calvin.
* Fixación do nitróxeno.
* Gliconeoxénese.
* Glicoxenoxénese.
* Ruta das pentosas.
* Biosíntese de proteínas.
* Biosíntese de ácidos graxos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Catabolismo
* Metabolismo
Facha

O termo **Facha** (do latín , "feixe") pode referirse a:

***Facho**, presa de palla atada á que se lle prende lume para iluminar; **fachuzo**;
*O aspecto exterior dunha persoa, xeralmente en sentido pexorativo;
***Fascista**, doutrina totalitaria de extrema-dereita.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Facha**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
****Facha**, lugar de dita parroquia;
***A Facha**, lugar da parroquia de Vilameá de Ramirás, no concello de Ramirás;
***A Facha**, lugar da parroquia de Esperante, no concello de Taboada;
***A Pena Fachada**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz;
***O Fachal**, lugar da parroquia de Mezonzo, no concello de Vilasantar.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Facha**, freguesía portuguesa do concello de Ponte de Lima.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fachán**, lugar da parroquia de Taragoña, no concello de Rianxo;
***A Fachita**, lugar da parroquia de Baralla, no concello de Baralla.
Fanny Geefs

**Fanny Geefs**, nada en Bruxelas o 2 de maio de 1807 e finada en Schaerbeek o 23 de xaneiro de 1883, foi unha pintora belga de ascendencia irlandesa.

## Traxectoria
miniatura|dereita|''La vie d'une Femme : Piété, Amour, Chagrin* de Fanny Geefs.

Nada como **Isabelle Marie Françoise Corr** ben en Dublín ou en Bruxelas, estudou arte dende nena. Na década de 1830, estudou con François-Joseph Navez. Ademais de retratos, pintou imaxes relixiosas e históricas como *Our Lady Appearing to the Oppressed* que se atopa na Igrexa da Sagrada Familia de Schaerbeek. Casou co escultor Guillaume Geefs en 1836.
Traballou en comisións para a familia real belga, incluíndo numerosos retratos da raíña Luísa María de Orleáns. O seu tríptico *La vie d'une Femme : Piété, Amour, Chagrin* tivo grande influencia en Charlotte Brontë, en particular na súa novela autobiográfica *Villette*, ambientada en Bruxelas.

Coa súa morte en 1883, a Biblioteca Real de Bélxica mercou unha gran colección das súas obras.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Creusen, Alexia (2006). "CORR, Fanny (1807-1883, épouse GEEFS", in Eliane Gubin, Catherine Jacques, Valérie Piette & Jean Puissant (eds), *Dictionnaire des femmes belges: XIXe et XXe siècles.'' Bruxelles: Éditions Racine.
Fachas

Como topónimo **Fachas** pode referirse a:

;En Galiza
***Fachas**, lugar da parroquia de Cumbraos, no concello de Mesía;
***As Fachas**, lugar da parroquia de San Xusto de Cabarcos, no concello de Barreiros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fachelas**, lugar da parroquia de Adelán, no concello de Alfoz;
***Folión de Fachas**, festa que se celebra o último venres de setembro no lugar da Besta (Vilelos, O Saviñao);
***Queima das Fachas**, festa celebrada na parroquia de Castelo, no concello de Taboada.
Le génie du mal

***Le génie du mal*** é unha escultura relixiosa executada en mármore branco do artista belga Guillaume Geefs instalada en 1848. Tamén é coñecida como "Lucifer" ou o "Lucifer de Liexa". Os historiadores de arte francófonos tamén se refiren á obra como un *ange déchu* (anxo caído). Atópase nun elaborado púlpito Catedral de San Paulo de Liexa. Representa un home dunha beleza clásica, sentado e encadeado e case espido, agás pola tea que ten sobre as súas coxas. A escultura substitúe unha obra anterior feita polo irmán de Geefs, Joseph Geefs, retirada da catedral por mor da súa beleza enfermiza.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Guillaume Geefs' *Le génie du mal* may be viewed online in its architectural context; also angle showing the stained glass
* Joseph Geefs, ''L'ange du mal* (as *Le génie du mal'') full view; hands detail; side view
Gueixa

[miniatura|Perfil da gueixa Kimiha de&nbsp;Miyagawacho, levando un&nbsp;[Quimono|kimono&nbsp;negro formal&nbsp;(tomesode) e un nihongami de estilo shimada.]]
miniatura|Geiko Tsunemomo de Gion Higashi

[miniatura|esquerda|100px|Escritura *[kanji* da verba *geisha* (lit. ‘persoa das artes’).]]
As ,  ou  son artistas femininas xaponesas tradicionais que actúan como anfitrioas. As súas habilidades inclúen varias artes como a&nbsp;música clásica, a danza, os xogos, e a conversa, tradicionalmente para entreter clientes masculinos, mais tamén clientes femininas no presente. Contrariamente á opinión popular, as gueixas non son un equivalente oriental das prostitutas, senón que a condición de gueixa é cultural, simbólica e chea de status, delicadeza e tradición. Ó longo dos séculos, ese contexto foi desenvolvido polo perfeccionamento da técnica desas artes e pola estrutura ríxida necesaria para se converter nunha gueixa.
## Etimoloxía 
Gueixa (pron: /'ɡeiʃa/; xaponés: [ɡe̞ːɕa̠]), como todos os substantivos xaponeses, non ten singular distinto ou variantes plurais. A palabra está composta por dous *kanji*, *gei* (芸), que quere dicir "arte", e *sha* (者), que quere dicir "persoa" ou "practicante". A tradución máis literal de gueixa sería "artista", "persoa que fai arte". Outro nome para gueixa é *geiko* (芸子), que é normalmente empregado para referirse á gueixa do oeste do Xapón, rexión que inclúe Kyoto.

As aprendices de gueixa son chamadas *maiko* (舞子 ou 舞妓), literalmente "pequena danzarina", ou *hangyuku* (半玉), "media xoia" (o que significa que elas son pagadas soamente coa metade do salario dunha gueixa completa), ou polo termo máis xenérico *o-shaku* (御酌), literalmente "aquela que derrama (alcohol)".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aihara, Kyoko. *Geisha: A Living Tradition*. Londres: Carlton Books, 2000. , .
* Ariyoshi Sawako, *The Twilight Years*. Traducido por Mildred Tahara. Nova York: Kodansha America, 1987.
* Burns, Stanley B., e Elizabeth A. Burns. *Geisha: A Photographic History, 1872–1912*. Brooklyn, N.Y.: powerHouse Books, 2006. .
* Downer, Lesley. *Women of the Pleasure Quarters: The Secret History of the Geisha*. Nova York: Broadway Books, 2001. , .
* Foreman, Kelly.  "The Gei of Geisha.  Music, Identity, and Meaning."  Londres:  Ashgate Press, 2008.
* Ishihara, Tetsuo. Peter MacIntosh, trans. *Nihongami no Sekai: Maiko no kamigata (The World of Traditional Japanese Hairstyles: Hairstyles of the Maiko)*. Kyōtō: Dōhōsha Shuppan, 1993. .
* Iwasaki, Mineko, with Rande Brown. *Geisha, A Life* (also known as *Geisha of Gion*). Nova York: Atria Books, 2002. , ; . 
* Scott, A.C. *The Flower and Willow World; The Story of the Geisha*. Nova York: Orion Press, 1960.
Soiuz TM-14

**Soiuz TM-14** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 17 de marzo de 1992 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-14, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Klaus-Dietrich Flade (cosmonauta alemán), Aleksandr Kaleri e Alexander Viktorenko a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.

Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-12, a Progress M-13 e a Soiuz TM-15.

A Soiuz  TMA-14 volveu a terra o 10 de agosto de 1992 ás 21:47 GMT, con Kaleri, Viktorenko e Michel Tognini a bordo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-13
*Soiuz TM-15

## Notas
Periferia do Peloponeso

A **periferia do Peloponeso** (en ) é unha das 13 periferias de Grecia, e ocupa a maior parte da península do Peloponeso, ao sur do país.

## Xeografía 
Ten unha superficie de 15 490 km2 e, no ano 2011, tiña unha poboación de 577 903 habitantes, o que facía unha densidade de 41,2 hab./km².

A capital da periferia é a cidade de Trípoli.

Está dividida en 5 unidades periféricas ou nomos, das sete que conta a península:
* Arcadia
* Argólida
* Corintia
* Laconia  
*  Mesenia

Soamente dúas unidades periféricas da penísula, as de Acaia e Élide (ou Élis), forman parte da periferia de Grecia Occidental.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Periferias de Grecia
* Peloponeso

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
Sphere (filme de 1998)

***Sphere*** é un filme estadounidense de ciencia ficción e suspense dirixido e producido por Barry Levinson que se estreou en 1998. Está protagonizado por Dustin Hoffman, Sharon Stone e Samuel L. Jackson. *Sphere* baséase na novela homónima de Michael Crichton. O filme foi estreado nos Estados Unidos o 13 de febreiro de 1998.

## Personaxes 
* Dustin Hoffman como Dr. Norman Goodman
* Sharon Stone como Dr. Elizabeth "Beth" Halperin
* Samuel L. Jackson como Dr. Harry Adams
* Liev Schreiber como Dr. Ted Fielding
* Peter Coyote como Capt. Harold C. Barnes
* Queen Latifah como Alice "Teeny" Fletcher
* Marga Gómez como Jane Edmunds
* Huey Lewis como piloto de helicóptero
* Bernard Hocke como Seaman
* James Pickens, Jr. como Instrutor de OSSA
* Michael Keys Hall como Oficial de OSSA
* Ralph Tabakin como Oficial de OSSA

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Acosado

***Acosado*** (en ) é un filme dramático estadounidense dirixido por Arthur Penn que se estreou en 1965. Está protagonizado por Warren Beatty e o guión é obra de Alan Surgal.

Estreouse en galego o 22 de xaneiro de 1994 a través da TVG.

## Personaxes 
*Warren Beatty como Mickey One
*Alexandra Stewart como Jenny Drayton
*Hurd Hatfield como Ed Castle
*Franchot Tone como Rudy Lopp
*Teddy Hart como George Berson
*Jeff Corey como Larry Fryer
*Kamatari Fujiwara como o artista
*Donna Michelle como a rapaza
*Ralph Foody como capitán de policía
*Norman Gottschalk como o evanxelista
*Richard Lucas como axente de emprego
*Jack Goodman como Dono do café
*Jeri Jensen como Helen
*Charlene Lee como The Singer
*Aram Avakian como atormentador de Mickey
*Taalkeus Blank como sen fogar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Mario Diz

**Mario Diz**, nado en Pontevedra en 1980, é un compositor e director de orquestra galego.

## Traxectoria 
Discípulo do mestre Antón García Abril no eido da composición. Exerce dende os últimos anos unha intensa actividade compositiva para diferentes agrupacións musicais, entre as que cabe destacar estreas absolutas nos últimos ciclos das "Xornadas de Música Contemporánea de Santiago de Compostela" por parte da Banda Municipal de Santiago de Compostela e a suite *Todos os nenos soñan*, estreada pola mezzosoprano Nuria Lorenzo. Mario Diz compuxo diferentes obras para multitude de formacións de música de cámara.

Mestre de violín e viola, a súa paixón didáctica por estes instrumentos reflíctese na publicación do libro *O meu Primeiro Libro de Violín* (2015) para a iniciación ó violín dende idades máis temperás.

Dende o ano 2010 é director da Orquestra de Espazo de Cámara da Universidade de Santiago de Compostela.

## Obras 
**5 Sentidos* (1998). Exposición Arquitecturas 1998, Pontevedra
**Seis danzas Galegas* (2010)
**O meu primeiro libro de violín* (2014)
*Unidades didácticas Real Philarmonía de Galicia (2014)
**Variaciones SARA* (2016)
*''Es gibt dich (Existes) (2016)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Es gibt dich (Existes), interpretado polo Quarteto Bretón.
* Todos os nenos soñan, 2012
Waag (Delft)

O **Waag** (en galego: "a pesa") é un edificio situado na parte traseira da sede histórica da casa do Concello, no lado occidental da Gran Praza da cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos.

miniatura|Fachada posterior do edificio, coa inscrición *Collegium Medico Pharmaceuticum 1767*

## O edificio 
Trátase dun edificio levantado en ladrillo, cunha cubrición a dúas augas e cun frontal triangular en madeira cunha representación dos símbolos do comercio. Na súa fachada principal exhibe tamén unha pedra conmemorativa do gremio de ourives da cidade coa data de 1770, e a súa fachada posterior está adornada con outra pedra, do *Collegium Medico Pharmaceuticum*, datada en 1767. O edificio ten a consideración de monumento nacional dos Países Baixos ou rijksmonument.

## Historia 
Aínda que o edificio loce na cornixa da súa fachada o ano de 1770, esta data debe corresponder a unha restauración e o ano da súa construción debe ser moi anterior, probablemente despois do incendio da cidade de 1536.

Ata 1960 o edificio mantivo o seu uso inicial como balanza de uso público da cidade. A partir desa data tivo usos diversos, e entre eles serviu como teatro. Desde 1999 o edificio está en uso como bar e restaurante (*Stadscafé De Waag*). Este local de hostalaría foi o primeiro nos Países Baixos en aceptar os Bitcoin como medio de pagamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft

### Ligazóns externas 
* Sitio web do establecemento hostaleiro que explota o edificio *(en neerlandés)*
Lebedian

**Lebedian**, (no cirílico da lingua rusa, **Лебедянь**) é unha cidade do oblast de Lipetsk, en Rusia, así como o centro  administrativo du raion Lebedianski. A súa poboación en 2013 era de 20 478 habitantes.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Lebedian 
* Mapas topográficos da zona 
* Sitio web de Lebedyansky
Agora ou nunca

***Agora ou nunca*** (en ) é un filme estadounidense de comedia dirixido por Rob Reiner, producido por Reiner, Alan Greisman, Craig Zadan e Neil Meron, escrito opor Justin Zackham, e protagonizado por Jack Nicholson e Morgan Freeman. O argumento principal xira arredor de dous homes doentes terminais nunha viaxe polas estradas e cunha lista de cousas por facer antes de morrer.

Estreouse o 15 de decembro de 2007 en Hollywood. Tivo unha estrea limitada nos Estados Unidos e no Canadá o 25 de decembro de 2007 e foi distribuído por Warner Bros. A súa grande estrea nos dous países non se produciu até o 11 de xaneiro de 2008, e no Reino Unido até o 8 de febreiro de 2008, e en Australia até o 21 de febreiro de 2008. Recibiu críticas diversas pero foi un éxito de recadación, conseguindo máis de $175,4 millóns en todo o mundo.

Estreouse en galego o 1 de novembro de 2014 a través da TVG.

## Personaxes 
*Jack Nicholson como Edward Cole
*Morgan Freeman como Carter Chambers
*Sean Hayes como Thomas/Matthew
*Beverly Todd como Virginia Chambers
*Rob Morrow como Dr. Hollins
*Alfonso Freeman como Roger Chambers
*Rowena King como Angelica
*Jennifer DeFrancisco como Emily Cole
*Serena Reeder como Rachel
*Annton Berry Jr como Kai
*Verda Bridges como Chandra
*Destiny Brownridge como Maya
*Brian Copeland como Lee
*Ian Anthony Dale como instrutor
*Noel Guglielmi como mecánico
*Jonathan Hernandez como Manny
*Andrea J. Johnson como Elizabeth
*Jordan Lund como tatuador
*Jonathan Mangum como Richard
*Christopher Stapleton como Kyle
*Alex Trebek como el mesmo
*Taylor Ann Thompson como neta de Edward

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes