Maragota

A **maragota**, *Labrus bergylta*, é un peixe osteíctio mariño da orde dos perciformes, suborde dos percoideos, superfamilia dos perocideos e familia dos lábridos, unha das 4 especies integradas no xénero *Labrus*, segundo o WoRMS e a FishBase, ou as 17, segundo o ITIS.

Esta especie presenta dúas variedades con distintas coloracións, parda verdosa na **maragota** e vermella alaranxada con pintas brancas na coñecida popularmente nalgúns portos de Galicia e nos mercados como **pinto**.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1767 polo zoólogo noruegués Peter Ascanius, no seu traballo ''Icones rerum naturalium, ou figures enluminées d'histoire naturelle du Nord*, editado en Copenhagen.

## Morfoloxía 
As principais características morfolóxicas de *Labrus bergylta* son as seguintes:

miniatura|280px|Maragota

* Corpo ovalado, cuberto de escamas relativamente grandes e duras, xeralmente con menos de 50 (de 42 a 48) na liña lateral. É o lábrido de maior tamaño, podendo acadar os 60 cm de lonxitude e os 3 kg de masa corporal (no caso dos pintos), aínda que os espécimes pescados miden normalmente entre os 30 e os 50 cm.
* A coloración é moi variábel (recórdese o dito sobre a maragota e o pinto no encabezamento deste artigo).
* Cabeza de bo tamaño, con boca pequena con labios grandes, protuberantes. Ambos os maxilares están armados de grandes dentes cónicos separados os uns dos outros.
* A porción branda da aleta dorsal (con até 10 raios) é máis alta cá espiñenta (constituída por uns 21 raios) e ten fórmula de lóbulo de contorno arredondado.
* A porción branda da aleta anal (cuns 10 raios) é máis alta cá espiñenta (con tres raios), e tamén presenta esa lobulación.
* A aleta caudal ten a marxe posterior pouco arredondada, case recta.

## Bioloxía 
Os datos da súa bioloxía son:                                  

Nas costas atlánticas medias estes peixes atópanse escondidos baixo algas ou en buratos. Non son demasiado bravos e si curiosos, o que os fai vulnerábeis aos pescadores submarinos. Son extremadamente sedentarios (non se desprazan máis de 1 000 m ao día), e son moi fieis ao seu territorio, que non abandonan en todo o ano.

miniatura|280px|Detalle da cabeza dun pinto

Aliméntanse principalmente de pequemos crustáceos e moluscos (mexillóns en especial) que trituran cos seus dentes. Os ourizos tamén forman parte importante da súa dieta, así como as algas e as miñocas. Os grosos labios e os afiados dentes cónicos frontais son unha adaptación para extraeren mariscos das rochas, e compleméntanse con potentes dentes farínxeos situados máis atrás, na garganta, que poden romper as cunchas para accederen á carne do interior.

Reprodúcense na primavera, de marzo a abril. No momento da desova os machos dominan un pequeno territorio a onde acudirán as femias, e constrúen un *niño* con algas, onde as femias poñen de 500 a 3 000 óvulos, que son custodiados, e fecundados polos machos. Os machos defenden o niño até que os óvulos eclosionan en larvas peláxicas ao cabo de unha ou dúas semanas. Os individuos xuvenís presentan unha coloración críptica, que coincide co seu hábitat, e que varía do verde claro ao verde escuro, e algúns se describiron como de cor verde esmeralda brillante. Son hermafroditas e, ao naceren, son todos femias. Alcanzan a madurez sexual aos dous anos de vida, e o cambio de sexo prodúcese entre os 4 e os 14 anos, cando algúns transfórmanse en machos. Os peixes máis grandes desta especie son case sempre machos.

## Interese pesqueiro e comercial 
En Galicia, o pinto e a maragota teñen fama de seren peixes espiñentos e, polo tanto, pouco apreciados; porén a maragota substitúe con frecuencia ao abadexo e ao bacallau fresco. Péscase en litorais rochosos e pouco profundos, xeralmente en augas limpas, capturándose ao trasmallo, aínda que non é moi considerado en gran parte do Reino Unido e Irlanda. 

Nos últimos anos converteuse nun popular obxectivo de captura para os pescadores deportivos que usan aparellos de pesca lixeiros.
 
Tamén se usa para eliminar os parasitos do salmón de granxa en Noruega, técnica que tamén se está a desenvolver en Escocia.

Así mesmo, a especie tamén se pode encontrar nos comercios de peixes de acuario., publicada en 1788, onde aparece citada como *Labrus pavo* e *L. guaza*. 

A maragota e o pinto son uns dos principais obxectivos da frota artesanal e dos pescadores deportivos de practicantes da pesca submarina galegos e cuxas capturas anuais conxuntas alcanzan as 300 toneladas.

A designación *maragota* en castelán é probablemente un préstamo galego ou portugués. O étimo non está claro.

## Estado de conservación 
Segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) non hai ameazas importantes coñecidas para esta especie o que, unido a que está moi estendida no Atlántico nordeste, fai que o seu status se cualifique como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Campbell, A. C.(1979): *Guía de campo de la flora y fauna de las costas de España y se Europa*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-0543-4, páx. 288.
* Bauchot, M. K. e Pras, A. (1982): *Guía de los peces de mar de España y Europa*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-0685-6. 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. St. Louis: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Hoboken: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Paxton, J. R. & Eschmeyer, W. N., eds. (1988): *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. ISBN 0-12-547665-5.
* Rodríguz Solórzano, Manuel; Devesa Regueiro, Sergio e  Soutullo Garrido, Lidia (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Galaxia, ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1994): *Peixes do mar de Galicia (II). Peixes óseos: xeneralidades e orde perciformes*. Vigo: Xerais. ISBN 84-7507-784-6. 

### Outros artigos 
* Lábridos
* *Labrus*
* Pinto

### Ligazóns externas 
* El pinto en Todopesca Galicia. Pesca submarina.
* *Labrus bergylta* na ADW.
* Ballan Wrasse. *Labrus bergylta*, Ascanius 1767 na EOL.
* Grande vieille. *Labrus bergylta*, Ascanius, 1767 en DORIS.
* *Labrus bergylta'' Ascanius, 1767 en FishBase.