open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dirty Dancing

***Dirty Dancing*** é unha longametraxe de xénero romántico con números de baile. Estreouse en 1987 e está escrita por Eleanor Bergstein e dirixida por Emile Ardolino. Acadou un importante éxito comercial e considerase un clásico da década dos oitenta. O intérprete masculino do filme é Patrick Swayze. Estreouse en galego na TVG o 7 de maio de 2011.

## Sinopse 
Johnny Castle é un profesor de baile con certa experiencia profesional. Baby Houseman, pola súa banda, é unha idealista e inocente moza. Durante a estadía de Baby no hotel de montaña no cal Johnny traballa polo verán como bailarín e profesor, coñécense.

Dende a primeira vez que Baby ve a Johnny, sente atracción por el a pesar das diferenzas entre os dous. Paseniñamente diversas situacións e a intención de Baby de axudar a Johnny e maila súa compañeira de baile fan que os dous se acheguen cada vez máis un ao outro. O baile axuda a crear unha atmosfera de complicidade.

## Personaxes 
* Patrick Swayze como Johnny Castle
* Jennifer Grey como Frances "Baby" Houseman
* Jerry Orbach como Dr. Jake Houseman
* Kelly Bishop como Marjorie Houseman
* Jane Brucker como Lisa Houseman
* Cynthia Rhodes como Penny Johnson
* Jack Weston como Max Kellerman
* Max Cantor como Robbie Gould
* Lonny Price como Neil Kellerman
* Charles Coles como Tito Suarez
* Neal Jones como Billy Kostecki

## Premios 
* 1987: Oscar á mellor canción orixinal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
*Ficha en RottenTomatoes 
*Ficha en AllMovie
Alberguería, A Veiga

miniatura|Vista do encoro de Prada.

**Alberguería** foi unha aldea e unha parroquia do concello da Veiga, asolagada en 1958 pola construción do encoro de Prada, do río Xares. No momento do asolagamento tiña 103 veciños e 536 habitantes. A maioría destes marchou á emigración a Arxentina, Venezuela, Brasil, Francia, Alemaña, Suíza, o País Vasco e Cataluña e uns poucos desprazáronse a Ourense e Vigo. A igrexa parroquial, de estilo neoclásico, foi reconstruída en 1959 na Veiga de Cascallá (Rubiá). Existe unha asociación cultural que traballa para a recuperación da memoria da comunidade. 

## Referencia histórica 
O *Diccionario geográfico-estadístico-historico de España y sus posesiones de ultramar* de Pascual Madoz (1846-1850) recolle o lugar como Abergaría (p. 52) e Albergaría (p. 314) que identifica como "felig. en la prov. de Orense, part. jud. de Valdeorras, y ayunt. de Vega del Bollo". O artigo describe en detalle a vida da aldea na época con clima san, muíños fariñeiros, monte abundante, prados, terras de regadío, terras de secaño destinadas ao cultivo de cereais, e viñedo, que define “en general de buena calidad”. O núcleo reunía unhas 140 casas e outras 4 "separadas, al N. constituyen el barrio de Olleros" (seguramente *Oleiros*). Tiña unha escola "para niños y niñas en la que llegan a reunirse hasta 135 en algunas temporadas". Unha transcrición completa foi feita por Eulogio Diéguez Pérez (2009).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Asociación Cultural Alberguería - Oleiros.
* Casas da vila, traballo realizado en marzo de 2006 por Secundino Lorenzo Fernández, rexistrado no Arquivo Histórico Provincial de Ourense.
Alberguería

O topónimo **Alberguería** pode referirse a:

;En Galiza:
***Alberguería**, antiga parroquia do concello da Veiga, asolagada en 1958;
***A Alberguería**, parroquia do concello de Laza;
****A Alberguería**, lugar de dita parroquia;
***A Alberguería**, parroquia do concello de Vilar de Barrio;
***Alberguería**, lugar da parroquia de Moraime, no concello de Muxía;
***A Alberguería**, lugar da parroquia de San Miguel de Castro, no concello da Estrada;
***A Alberguería**, lugar da parroquia de Saiáns, no concello de Moraña;
***A Alberguería**, lugar da parroquia de Cerreda, no concello de Nogueira de Ramuín.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Alberguería de Herguijuela**, localidade do concello de Herguijuela del Campo, na provincia de Salamanca;
***La Alberguería de Argañán**, concello da provincia de Salamanca.

;Transportes
***Estación da Alberguería-Prado**, apeadoiro ferroviario de Adif situado no límite entre as parroquias do Castro de Laza (Laza) e Prado (Vilar de Barrio).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Urien

dereita|miniatura|Brasón atribuído a Urien na Idade Media coa representación do corvo. 
**Urien**, moitas veces chamado **Urien Rheged**, foi a finais do século VI rei de Rheged, un antigo reino britano do *Hen Ogledd* (norte de Inglaterra e sur de Escocia).

## Historia
O seu poder e as súas vitorias, incluídas as batallas de Gwen Ystrad e Alt Clut Ford, son celebradas nos poemas laudatorios que lle dedicou Taliesin, preservados no *Libro de Taliesin*. Tivo catro fillos, chamados Owain, Rhiwallon, Rhun e Pasgen, dos cales o máis vello foi o seu sucesor. Converteuse no 'Rei Urien de Gore' da lenda artúrica posterior e o seu fillo Owain mab Urien foi logo coñecido como Ywain.

Segundo as xenealoxías, Urien foi fillo de Cynfarch Oer, fillo de Meirchion Gul, fillo de Gorwst, fillo de Cenau, fillo de Coel Hen (o rei Cole), o primeiro líder militar postromano documentado na área do muro de Hadrián. Loitou contra os gobernantes do reino anglo de Bernicia (a moderna Northumberland). Un nobre anglo, Ida, ocupou Metcauld a mediados do século sexto e comezou a devastar o continente. Urien aliouse con outros reis setentrionais, Rhydderch Hael "o Xeneroso" de Strathclyde e outros dous descendentes de Coel, Gwallog mab Llaenog e Morgant Bwlch. Venceron aos anglos e cercáronos en Lindisfarne pero, segundo a *Historia Brittonum*, Urien foi asasinado por orde de Morgant Bwlch que estaba celoso do seu poder. Moi pouco despois os anglos uníronse aos escotos do Ulster para inflixir a definitiva derrota en Dagsestone que fixo caer o poder dos reinos britanos setentrionais. Unha das tríades galesas chama ao asasinato de Urien un dos "Tres asasinatos desafortunados" e outra inclúeo nos "Tres grandes líderes militares de Britania".

## Lenda
Urien ficou como unha figura popular en Gales por séculos, e el e o seu fillo Owain foron incorporados á lenda artúrica cando se expandiu de Britania á Europa continental. O seu reino foi finalmente transferido á mítica terra de Gore, e os reis Lot de Lothian e Auguselus de Escocia aparecen ás veces como irmáns seus. Durante o reinado de Uther Pendragon casa coa irmá de Artur (a miúdo Morgana, pero ás veces aparece outra irmá). El, como os reis doutras terras, ao principio oponse ao ascenso de Artur ao trono tras a morte de Uther. Urien e os outros rebélanse contra o xove monarca, pero tras a súa derrota, os rebeldes vólvense aliados e vasalos de Arturo.

Na lenda o seu matrimonio con Morgana non aparece retratado como feliz. Nunha historia Morgana conspira para apoderarse de Excalibur, matar a Urien e Arturo, e poñerse ela e máis o seu amante Accolon no trono. Sempre se lle atribúe a paternidade de Ywain (Owain), e moitos textos dánlle un segundo fillo, Ywain o Bastardo, concibido coa muller do seu senescal. A tradición galesa atribúelle unha filla chamada Morfydd.

Thomas Malory ás veces escribe o seu nome como "Urience", cousa que levou a algúns (e.g. Alfred Tennyson) a identificalo co rei Rience.
Scarlets

Os **Scarlets** (en galés: *Y Sgarlets*) son un dos catro equipos profesionais galeses de rugby. Teñen a súa sede na cidade de Llanelli, ao suroeste de Gales, sendo o seu estadio local o Parc y Scarlets, recinto con capacidade para 14.870 espectadores. Compiten no Pro14, unha liga que inclúe equipos profesionais de Escocia, Gales, Irlanda, Italia e Suráfrica, e na European Rugby Champions Cup. Orixinalmente o nome do club era *Llanelli Scarlets*, mais ao comezo da temporada 2008−09 mudou o seu nome seguindo a liña dos Ospreys en 2005.

Os Scarlets foron fundados en 2003 como un dos cinco, agora catro, equipos rexionais creados pola Welsh Rugby Union (WRU). O equipo está afiliado a múltiples clubs locais amadores e semi-profesionais, incluído equipos da Welsh Premier Division como o Llanelli, o Carmarthen Quins e o Llandovery. Antes de xogar no Parc y Scarlets, até a temporada 2007–08, o equipo disputaba a maioría dos seus xogos no Stradey Park de Llanelli, aínda que tamén tiñan utilizado o Racecourse Ground en Wrexham. Entre o seu palmarés destacan os dous campionatos do Pro14 (antes Celtic League/Pro12) conseguidos en 2004 e 2017.

## Elenco 
Os seguintes son os xogadores dos Scarlets para o Pro14 de 2019−20.

## Xogadores destacados 
### British and Irish Lions 
miniatura|Matthew Rees.
Os seguintes xogadores xogaron cos British and Irish Lions mentres xogaban para os Scarlets.
*  Simon Easterby: 2005
*  Dwayne Peel: 2005
*  Stephen Jones: 2009
*  Matthew Rees: 2009
*  Jonathan Davies: 2013, 2017
*  George North: 2013
*  Ken Owens: 2017
*  Liam Williams: 2017

### Internacionais 
Os seguintes son xogadores dos Ospreys que foron máis de 20 veces internacionais coas súa seleccións.

## Adestradores 
A seguinte é unha lista de todos os adestradores da historia dos Scarlets.

## Palmarés 
***Pro14**
****Campións (2)**: 2004, 2017
***Subcampións (1)*: 2018
* **Celtic Cup**
***Subcampións (1)*: 2005
* **Anglo-Welsh Cup**
***Subcampións (1)*: 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pro12

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Edinburgh Rugby

**Edinburgh Rugby** (anteriormente **Edinburgh Reivers** e **Edinburgh Gunners**) é un dos dous equipos profesionais de rugby de Escocia. O club compite no Pro14 xunto cos Glasgow Warriors, o seu máis antrigo rival. O Edinburgh xoga a maioría dos seus partidos como local no Murrayfield Stadium, estadio con capacidade para 67.144 espectadores e que tamén alberga os encontros da . O equipo ten as súas orixes no encontro disputado en 1972 entre os xogadores dos Distritos de Edimburgo e Glasgow, con vitoria para os primeiros por 3−0. O equipo afeccionado do distrito converteurse ao profesionalismo en 1996 para participar na Heineken Cup, torneo no que conseguiron chegar ás semifinais na temporada 2011−12. Por outra banda, o Edinburgh foi o primeiro equipo escocés de rugby en xogar unha final europea. Foi na temporada 2014−15, onde perderon a final da Challenge Cup contra o Gloucester (13–19).

## Elenco 
Os seguintes son os xogadores do Edinburgh para o Pro14 de 2019−20.

## Destacados 
### Xogadores 
Antigos xogadores que xogaron no Edinburgh Rugby e teñen máis de 20 partidos no seu respectivo país.

*  Mike Blair
*  Todd Blackadder
*  Geoff Cross
*  Nick De Luca
*  Rob Dewey
*  Alasdair Dickinson
*  Marcus Di Rollo
*  Ross Ford
*  Phil Godman
*  Ryan Grant
*  Dougie Hall
*  Jim Hamilton
*  Dave Hewett
*  Nathan Hines
*  Duncan Hodge
*  Ally Hogg
*  Allan Jacobsen
*  Alastair Kellock
*  Greig Laidlaw
*  Brendan Laney
*  Rory Lawson
*  Ander Monro
*  Scott Murray
*  Chris Paterson
*  Mike Pyke
*  Craig Smith
*  Hugo Southwell
*  Alasdair Strokosch
*  Netani Talei
*  Simon Taylor
*  Tim Visser
*  Simon Webster

### Adestradores 
*  Iain Rankin (1996–2000)
*  Bob Easson (2000)
*  Frank Hadden (2000–2005)
*  Todd Blackadder (2005–2006)
*  Lynn Howells (2006–2007)
*  Henry Edwards (2007, interino)
*  Andy Robinson (2007–2009)
*  Rob Moffat (2009–2011)
*  Nick Scrivener (2011, interino)
*  Michael Bradley (2011–2013)
*  Stevie Scott (2013, interino)
*  Alan Solomons (2013–2016)
*  Duncan Hodge (2016–2017, interino)
*  Richard Cockerill (2017– )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pro14
Celtic Warriors

**Celtic Warriors** (lingua galesa: Rhyfelwyr Celtaidd) era un club de rugby rexional de Gales que competiu na Celtic League e na Heineken Cup entre 2003 e 2004.
Dragons

Os **Dragons** (en galés: *Dreigiau*) son un dos catro equipos profesionais rexionais de rugby de Gales. O club é propiedade da Welsh Rugby Union e xoga principalmente os seus encontros como local no Rodney Parade, un estadio con capacidade para 8.700 espectadores situado en Newport. Os Dragons compiten no Pro14, unha competición profesional que agrupa equipos de Gales, Escocia, Irlanda, Italia e Suráfrica, así como en competicións europeas como a Champions Cup ou a Challenge Cup na tempada 2008-09. 

Fundado en 2003 como resultado da introdución de equipos rexionais en Gales, os Dragons abarcan a rexión sueste do país, incluíndo Blaenau Gwent, Caerphilly, Monmouthshire, Newport e Torfaen, cunha poboación total duns 600.000 habitantes. Ademais, ten afiliados varios equipos semi-profesionais e afeccionados, como por exemplo o Bedwas RFC, o Cross Keys RFC, o Ebbw Vale RFC e o Newport RFC da Welsh Premier Division.

## Elenco 
Os seguintes son os xogadores dos Dragons para o Pro14 de 2019−20.

## Xogadores destacados 
### British and Irish Lions 
miniatura|150px|Taulupe Faletau.
Os seguintes xogadores xogaron cos British and Irish Lions.

## Adestradores 
miniatura|Bernard Jackman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pro14

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Trapos Sucios

**Trapos Sucios** é un grupo galego de rock, formado en Muros en 2002.

## Traxectoria 
En 2006 gravaron a súa primeira maqueta, *En un lugar olvidado*. En xuño de 2007 editaron o primeiro disco, *¿Y tú qué opinas?*, que contou coa colaboración de Javi Maneiro, cantante de Heredeiros da Crus e Jabón Blue.

A mediados de 2008 gravaron unha segunda maqueta de 4 cancións, da que se regalaron 1.000 copias, en adianto do seu segundo disco en estudio, *Con el agua al cuello*, editado en xullo de 2009.

Trapos Sucios compartiron cartel con grupos como Rosendo, Barricada, Barón Rojo, Porretas, Gatillazo, The lokos, Forraje ou Jabón Blue.

Colaboraron no seu directo artistas como Charlie, baixista de Los Suaves.

No 2008 quedaron cuartos clasificados no concurso A polo ghit, e gañaron o I Concurso Rock da Deputación da Coruña.

En 2013, despois de moito tempo preparando o seu seguinte traballo e apartados dos escenarios, presentaron "Idiocracia", 12 novas cancións coas que iniciaron un novo período de concertos.

En 2014 gañaron o I concurso Rock in Rio Tea de Ponteareas.

## Compoñentes 
* Germán Mosqueira (Voz)
* Ricardo Mayo "Kaio" (Guitarra)
* Denís Lamela (Guitarra)
* Manolo Romero "Tararo" (Baixo)
* Pedro A. Lago Lestón (Batería)

## Discografía 
* *¿Y tú qué opinas?* (2007)
* *Con el agua al cuello* (2009)
* Idiocracia (2013)
Nabucodonosor

**Nabucodonosor** pode referirse a:

* Nabucodonosor I, rei de Babilonia da II Dinastía de Isín (IV Dinastía de Babilonia);
* Nabucodonosor II, rei de Babilonia da Dinastía Caldea (XII Dinastía de Babilonia);
* Nabucodonosor III (*Nidintubel*), autoproclamado *rei* de Babilonia en rebelión contra Darío I;
* Nabucodonosor IV (*Arakha*), autoproclamado *rei* de Babilonia en rebelión contra Darío I.
Tammy Wynette

**Virginia Wynette Pugh**, nada en Tremont (Mississippi) o 5 de maio de 1942 e finada en Nashville, Tennessee o 6 de abril de 1998, foi unha compositora e cantante de música country estadounidense, coñecida artisticamente como **Tammy Wynette**.

## Traxectoria 
Trátase dunha das máis recoñecidas artistas do xénero e da vocalista feminina de meirandes vendas musicais nos Estados Unidos. Moitos dos éxitos de Tammy Wynette tratan temas clásicos de soidade, divorcio e as dificultades de relacións de parella. Xunto con Loretta Lynn e Dolly Parton foi quen marcou o papel que haberían seguir as vocalistas de country a partir de década de 1970.

## Discografía 
* ''Tammy's Greatest Hits* 1969
* *The World of Tammy Wynette* 1970
* *First Songs of the First Lady* 1971
* *Tammy's Greatest Hits, Volume II* 1971
* *Tammy Wynette's Greatest Hits, Volume Three* 1975
* *Greatest Hits* 1977
* *Greatest Hits, Volume 4* 1978
* *Encore* 1981
* *Biggest Hits* 1982
* *Anniversary: 20 Years of Hits* 1987
* *Greatest Hits, Volume 2* 1992
* *Tears of Fire: The 25th Anniversary Collection* 1992
* *George and Tammy Super Hits* 1995
* *The Best of Tammy Wynette* 1996
* *Tammy Wynette: Collector's Edition* 1998
* *Stand by Your Man: The Best of Tammy Wynette* 2008

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Tammy Wynette 
* Country Music Hall of Fame and Museum - Tammy Wynette 
* *Stand by your man'', meirande éxito da artista
Cantón de Uri

**Uri** (en alemán **Kanton Uri**) é un dos 26 cantóns de Suíza. O alemán é a lingua oficial. A capital é Altdorf. A súa poboación rolda os 35.000 habitantes, dos cales 3.046 (8, 7%) son estranxeiros. A lenda de Guillerme Tell ten a súa orixe neste cantón.

## Xeografía 
O seu territorio comprende o val do río Reuss, que se estende desde o lago dos Catro Cantóns, ao norte, ata o paso de San Gotardo ao sur, na vertente norte dos Alpes suízos. Ten 1.077&nbsp;km². Só a metade do territorio considérase terra produtiva, xa que os bosques cobren unha considerable parte e os glaciares supoñen un 20 % do mesmo. O punto máis alto do cantón é o Dammastock, a 3.630 m de altitude, situado ao norte do porto de Furka ou Furkapass.

O cantón de Uri limita, ao norte, co cantón de Schwyz; ao sur, cos cantóns de Tesino e Valais; ao leste, cos cantones de Berna, Obwalden e Nidwalden; e ao oeste, cos cantóns de Grisones e de Glaris.

## Demografía 
A poboación fala maioritariamente alemán e practica a relixión católica (o 86 %, fronte ao 6 % de protestantes).

## Historia 
Uri foi mencionado por primeira vez en 732 como pertencente ao abade de Reichenau. En 853 foi entregado ao convento de Zürich por Lois o Xermánico.

Crese que o nome *Uri* deriva da antiga palabra alemá *Auroch*, que significa uro, boi salvaxe. Isto baséase en que o escudo da rexión ten unha cabeza de touro.

En 1243 a rexión tivo un selo común. En 1274 o poderoso Rodolfo de Habsburgo recoñeceu estes privilexios. Uri foi un dos tres cantóns suízos orixinais, trala firma do Pacto Federal de 1291 (*Bundesbrief*). En 1386 Uri participou na vitoria sobre os austríacos en Sempach, obtendo como recompensa as terras de *Urseren* en 1410.
Lucerna

**Lucerna** (en alemán *Luzern*, en francés *Lucerne*, en italiano e romanche *Lucerna*) é unha cidade da Suíza central, capital do cantón de Lucerna. A cidade levántase á beira do Lago dos Catro Cantóns (*Vierwaldstättersee*), cunha famosa ponte de madeira (a *Kapellbrücke*) e á vista dos montes Pilatus e Rigi. Cunha poboación de 81.592 habitantes (2016), Lucerna é a oitava cidade de Suíza.
 
## Xeografía 
Lucerna atópase localizada na ribeira superior do Lago dos Catro Cantóns, o cal desauga no río Reuss. A cidade limita ao norte coas comunas de Emmen e Ebikon, ao leste con Adligenswil e Meggen, ao sur con Horw, e ao oeste con Kriens e Littau.

Grazas ao enclave situado no cantón de Nidwalden, limita tamén coas comunas de Ennetbürgen e Stansstad no cantón de Nidwalden, e Weggis no cantón de Lucerna.

## Historia 
A cidade xurdiu dun pequeno pobo localizado á beira do Lago de Lucerna que foi fundado trala creación dun mosteiro no ano 700. O nome latino *Luciaria* aparece por primeira vez nos rexistros históricos no ano 840. Séculos máis tarde, baixo o Sacro Imperio Romano Xermánico, conseguiría o status de inmediación imperial e ser un importante membro da Antiga Confederación Suíza.

Tras a Reforma protestante do século XVI moitas cidades suízas pasaron a abrazar a nova corrente do cristianismo, mais Lucerna permaneceu fiel á fe católica. Os protestantes, que dominaban a Confederación Suíza ao controlar enclaves tan importante coma Zürich, Berna ou Basilea derrotaron aos católicos na guerra de Vilmerg en 1712, co que Lucerna perdeu a súa posición de control na Confederación.

O 17 de xuño de 2007 os habitantes de Lucerna e os da veciña vila de Littau acordaron en referendo a fusión de ambos os concellos, con efectos a partir do 1 de xaneiro de 2010. O novo concello, que de momento segue a chamarse Lucerna, posúe 76.000 habitantes. Con este resultado, agárdase facilitar o camiño para as negociacións con outras cidades e pobos próximos nun esforzo por crear un sistema unificado de cidade-rexión.

## Cultura 
miniatura|esquerda|200px|A *Kapellbrücke* coa *Wasserturm* no centro.
As propostas culturais de Lucerna van dende a cultura máis clásica á cultura alternativa, habendo espazos habilitados especificamente para acoller actos de ambas as dúas opcións. É soado o seu entroido cara a fins do inverno e o seu Festival de Blues no mes de xullo.

Lucerna é a cidade das pontes, que permiten salvar o río Reuss. A máis soada é a *Kapellbrücke* (*Ponte da Capela*). Datada en 1333 e con 204 metros de lonxitude, é a ponte de madeira máis vella de Europa e unha das principais atraccións turísticas de toda Suíza. No centro da mesma érguese a *Wasserturm* (*Torre da Auga*), unha torre octogonal construída posiblemente antes que a ponte e que foi arquivo da cidade, torre de vixilancia, cámara do tesouro e mesmo prisión e cámara de tortura. Hoxe en día, acolle tendas de *souvenirs* e o local da asociación de artillaría de Lucerna.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello de Lucerna
Stans

**Stans** é unha comuna suíza, capital do cantón de Nidwalden, localizada no centro do cantón. Limita ao norte con Stansstad, ao leste con Ennetbürgen, Buochs e Oberdorf, ao sur con Dallenwil, e ao oeste con Ennetmoos.
A localidade de Niederdorf tamén fai parte do territorio comunal.

## Historia 
Stans foi mencionado por porimera vez en 1172. En 1798 foi atacado polas tropas francesas, logo de que Nidwalden non aceptase a nova constitución esixida por Napoleón. Foi nesta cidade onde Pestalozzi creou a súa primeira escola para orfos. A celebración da asemblea municipal (Landsgemeinde) foi celebrado ata 1997, data na cal foi abolida.

## Industria 
Ten unha poboación de 7300 persoas, das cales o 12% é de nacionalidade estranxeira (2002). Hai 650 negocios locais que empregan a 6900 persoas. O 2% destes están no sector agrícola, o 37% en industria e comercio, e o 61% en servizos.

Stans é a sede do fabricantes de avións Pilatus Aircraft.

## Paisaxes 
As vistas principais de Stans son: a montaña e centro turístico de Stanserhorn (1900m), a praza principal (Dorfplatz), e a parroquia San Pedro e San Paulo (construída entre 1641 e 1647) a cal ten unha torre  de estilo romanesco, o mosteiro de Santa Clara, o monumento do heroe local Winkelried, o seu lugar do nacemento (Winkelriedhaus), un mosteiro de Capuchinos, unha casa de almacenaxe de sal, e unha vella ruela (Schmiedgasse).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Consello Nacional suízo

O **Consello Nacional** (en alemán *Nationalrat*, en francés *Conseil National*, en italiano *Consiglio Nazionale*, en romanche *Cussegl naziunal*) é a cámara baixa da Asemblea Federal de Suíza. Representa ao pobo suízo.

## Composición 
O Consello Nacional está formado por 200 deputados, chamados tamén conselleiros nacionais. Cada cantón constitúe unha circunscrición electoral que elixe polo menos un conselleiro nacional *pro rata* da súa poboación, aínda se esta sexa inferior á mediana nacional de habitantes por escano (que actualmente é de 36.000 habitantes). Os conselleiros nacionais son elixidos por medio do escrutinio proporcional.

### Escanos por cantón 
### Escanos por grupo político 
Tralas eleccións de 2007 viuse unha aumentación importante no número de escanos de Os Verdes 8 (20 escanos para 12 conselleiros saíntes) e da UDC 7 (62 escanos para 55 conselleiros saíntes). Estas progresiones a dereita e centro-esquerda déronse en detrimento do PSS -9 e do PRD -5, así como da extrema dereita -1 DS, que desaparece do parlamento e da dereita cristiá conservadora (UDF-EDU) e da extrema esquerda -2 (POP). O centro refórzase con 3 para o PDC e 2 para os Verdes Liberais.
Sarnen

**Sarnen** é unha comuna suíza, capital do cantón de Obwalden, situada no centro do cantón, na fronteira co cantón de Lucerna. Limita ao norte con Alpnach, ao leste con Kerns e Sachseln, ao sur con Giswil, e ao leste con Flühli (LU), Hasle (LU) e Entlebuch (LU).
Ten unha poboación de 9500 persoas, dos cales 1100 son da nacionalidade estranxeira (2000). Hai 800 negocios locais que empregan a 5857 persoas. O 9% destes están no sector agrícola, o 31% en industria e comercio, e o 60% en servizos.

## Historia 
Os achados da idade de pedra e da idade de bronce proban que o val de Sarnen foi habitado a partir dos tempos máis temperáns. Cos anos Sarnen converteuse nun gran centro de negocios e que pode ollar atrás con orgullo nos seus séculos de historia. Por todas partes pódese admirar o centro histórico da cidade que proporciona evidencias da historia que sempre cambia.

## Xeografía 
Sarnen está na beira do idílico lago de Sarnen. O lago cobre unha área aproximada de 7,5&nbsp;km². A cidade é rodeada por cadeas de montañas e un pantano protexido atópase nas proximidades. A altitude media é de 473m. A montaña máis coñecida preto de Sarnen é o monte Pilatus cunha elevación de 2.132 metros (6.994 pés).

Fan parte do territorio comunal as localidades de: Bitzighofen, Glaubenberg-Langis, Kägiswil, Kirchhofen, Oberwilen, Ramersberg, Stalden e Wilen.

## Vivir en Sarnen 
A cidade de Sarnen experimentou o excedente constante de crecemento nos últimos anos. A cidade converteuse nun grande atractivo habitacional grazas á súa proximidade da cidade de Lucerna. Moitos viaxeiros traballan en Lucerna e utilizan a autoestrada ou o ferrocarril para ir ao traballo.

Moita xente prefire a forma de vida relaxada e non tan urbanizada como a de Sarnen. Como todo hai algunhas compañías importantes en Sarnen que teñen condicións de traballo excelentes. Entre elas algunhas compañías internacionais como Sarna Polymer Holding (sistemas da impermeabilización para a industria da construción e de enxeñería civil), Leister technologies e Nahrin AG (nutrición).

A xente de Sarnen séntese orgullosa de tan só ver a paisaxe que os rodea. As posibilidades de facer todo tipo de deportes ao aire libre, realmente, é unha cidade cun excelente nivel de vida. Aínda que Sarnen sexa pequeno, nel pódese atopar todo o que se necesita, isto inclúa os hipermercados, a escola primaria e secundaria, hospitais, administración pública e por suposto forzas de seguridade como a policía.

## Transporte 
### Autoestrada 
En autoestrada, a A8 pasa por Sarnen, saídas: Sarnen Süd e Sarnen Nord.

### Tren 
A estación do ferrocarril sitúase no centro da cidade. Sarnen atópase na liña ferroviaria Lucerna Interlaken. Toma 23 minutos en tren para chegar a Lucerna e 1h30 a Interlaken. En Lucerna pódese chegar a todas as cidades suízas importantes e a varios destinos internacionais. Os trens son manexados polos SBB-CFF-FFS, ferrocarrís federais suízos.

## Monumentos 
* Castelo de Landenberg
Niihama

**Niihama** (新居浜市, にいはまし, *Niihama-shi*) é un concello da prefectura de Ehime no Xapón. Está situado no centro-norte da rexión de Shikoku e ao leste da prefectura, na illa de Shikoku. A súa superficie é de 234,30&nbsp;km², a poboación é de 122.861 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 524 h/km².

O concello de Niihama limita cos concellos de Saijō, Shikokuchūō (que son da prefectura de Ehime); e de Ino e Ōkawa (que son da prefectura de Kōchi).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Niihama .
* Sitio web oficial da cidade de Niihama .
Oyama, Tochigi

**Oyama** (小山市, おやまし, *Oyama-shi*) é un concello da prefectura de Tochigi no Xapón. Está situado ao norte da rexión de Kantō e ao sur da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 171,61&nbsp;km², a poboación é de 163.549 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 953 h/km².

O concello de Oyama limita cos concellos de Nogi, Fujioka, Ōhira, Tochigi, Shimotsuke, Mooka (que son da prefectura de Tochigi); de Chikusei, Yūki e Koga (que son da prefectura de Ibaraki).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Oyama .
Centenario do Deportivo

O **Centenario do Deportivo** fai referencia ao conxunto de actos celebrados ao longo de 2006 para celebrar o século de historia do RC Deportivo da Coruña, cen anos que se cumpriron exactamente o día 2 de marzo dese ano.

## Partido conmemorativo 
O acto central da efeméride tivo lugar o día 3 de setembro co partido correspondente ao Trofeo Juan Acuña disputado en Riazor entre dúas seleccións de xogadores e ex xogadores do conxunto herculino. Enfrontábanse por unha banda integrantes do mítico Superdépor, que recibía dez anos despois unha merecida homenaxe, e, por outra banda, unha selección de xogadores que desde os anos 60 até o momento defenderan nalgún momento as cores branquiazuis. Nos banquiños estaban respectivamente Arsenio Iglesias e Amancio Amaro. Entre as ausencias a destacar as de Miroslav Đukić, Alfredo Santaelena ou Luis Suárez.

## Xogadores 
### Súper Dépor 
:Adestrador: Arsenio Iglesias.

### Veteranos do Deportivo 
:Adestrador: Amancio Amaro.

## Outros actos 
* Emisión por parte de Correos dun selo conmemorativo do Centenario.
* Saída dunha camisola especial conmemorativa.
* Entre o 12 e o 14 de outubro tivo lugar Deporsaúde 2006, un congreso médico que reuniu a máis de 200 especialistas en Medicina deportiva.
* O venres 15 de decembro a ONCE dedicou *El Cuponazo* dese día ao Centenario do Deportivo.

## Notas
Ōta, Tokyo

**Ōta** (大田区, おおたく, *Ōta-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo, no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kanto e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 59,46&nbsp;km², a poboación é de 684.226 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 11.510 hab./km².

O barrio de Ōta limita cos barrios de Shinagawa, Meguro, Setagaya (que son da prefectura de Tokyo); e co concello de Kawasaki (que é da prefectura de Kanagawa).

## Cidades irmandadas 
*  Salem (1991).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Ōta .
Kōka, Shiga

**Kōka** (甲賀市, こうかし, *Kōka-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Shiga. Está situado ao sur da prefectura, ao leste da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 481,69&nbsp;km², a poboación é de 89.202 habitantes (2019) e ten unha densidade de poboación de 195 hab./km².

O concello de Kōka limita cos concellos de Ōtsu, Rittō, Konan, Ryūō, Higashiōmi, Hino (que son da prefectura de Shiga); Komono, Yokkaichi, Suzuka, Kameyama, Iga (que son da prefectura de Mie); Minamiyamashiro, Wazuka e Ujitawara (que son da prefectura de Kyoto).

Kōka ou máis común Kōga é moi coñecido como a terra dos ninjas e como a terra veciña de Iga no Xapón.

## Historia 
A cidade de Kōka foi fundada pola fusión de 5 concellos de vilas do distrito de Kōka (Minakuchi, Kōnan, Kōka, Tsuchiyama e Shigaraki) o 1 de outubro de 2004.

## Turismo e lugares de interese 
* Casa antiga dos ninjas de Kōka (甲賀流忍術屋敷, Casa antiga de Mochiduki Izumo-no-kami) - Única casa de ninjas conservada no Xapón.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kōka .
* Casa antiga dos ninjas de Kōka .
Flashforward (homónimos)

Un ***flashforward*** é unha técnica narrativa utilizada en cine e literatura.

Os termos ***flashforward** ou **Flash Forward** pódense referir tamén:

*A ***Flash Forward***, unha serie de televisión de 1996
*A ***Flashforward***, unha novela de Robert J. Sawyer
*A ***FlashForward**'', unha serie de televisión de 2009 baseada na novela de Sawyer
*Ao **festival Flashforward**, un festival de películas Flash celebrado dúas veces ao ano.
Dan Gadzuric

**Daniel "Dan" Gadzuric**, nado o 2 de febreiro de 1978 na Haia, é un ex xogador profesional de baloncesto neerlandés. A súa nai é serbia e o seu pai de San Vicente e as Granadinas.

## Carreira 
### Universidade 
Gadzuric xogou ao baloncesto universitario en UCLA, entre 1998 e 2002, onde fixo 10,5 puntos e 7,3 rebotes.

### Profesional 
Foi elixido por Milwaukee Bucks na quinta posición da segunda rolda do Draft da NBA de 2002. A súa tempada de maior rendemento foi a de 2004-05, onde xogou 81 partidos e todos de titular, promediando 7,3 puntos e 8,3 rebotes, e onde rematou na sétima posición dos mellores reboteadores ofensivos da NBA, a pesar de xogar tan só 22 minutos por partido. O 22 de xuño de 2010, Gadzuric, xunto a Charlie Bell, foi traspasado aos Golden State Warriors a cambio de Corey Maggette.

O 16 de xullo de 2012, Gadzuric, Jared Jeffries, os dereitos de Kostas Papanikolaou e Giorgos Printezis, e unha elección de Draft de segunda rolda foron traspasados ós Portland Trail Blazers a cambio de Kurt Thomas e Raymond Felton. O 19 de xullo de 2012, foi cortado polos Trail Blazers.

En setembro de 2012, Gadzuric uniuse ós Philadelphia 76ers para os seus adestramentos. Porén, non conseguiu entrar no equipo final.

O 27 de setembro de 2013, Gadzuric asinou cos Los Angeles Lakers, pero foi cortado o 9 de outubro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Dan Gadzuric
Matsudo

**Matsudo** (松戸市, まつどし, *Matsudo-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Chiba. Está situado ao sur da rexión de Kanto e ao noroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Shimōsa, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 61,33&nbsp;km², a poboación é de 484.278 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 7.900 hab./km².

O concello de Matsudo limita cos concellos de Nagareyama, Kashiwa, Kamagaya, Ichikawa (que son da prefectura de Chiba); Misato (que é da prefectura de Saitama); e co barrio de Katsushika (que é da prefectura de Tokyo).

## Cidades irmandadas 
*  Whitehourse, Australia (1971).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Matsudo .
* Sitio web oficial da cidade de Matsudo *(en xaponés (hiragana))*.
* Sitio web oficial da cidade de Matsudo .
Ta'u

'''Ta'u''', en samoano Taʻū, é a illa máis grande do grupo Manua, na Samoa Americana. Tamén se chamou illa Manua e Opoun.

A illa é de orixe volcánica, cunha altitude máxima de 931 metros no monte Lata, o punto máis alto da Samoa Americana.

O aeroporto máis grande das illas Manua atópase no extremo nordés de Ta'u, en Fiti'uta. No extremo noroeste hai un pequeno porto, en Faleāsao. Unha estrada na beira da ribeira setentrional conecta os diferentes pobos.

Toda a metade sur de Ta'u, incluída a selva do monte Lata, o litoral meridional e os arrecifes de coral asociados, son parte do Parque Nacional da Samoa Americana. Dentro do parque atópase o lugar sacro de Saua, considerado o lugar de nacemento dos polinesios.

Nas vilas do extremo noroeste de Ta'u é onde a antropóloga Margaret Mead fixo o seu traballo de campo en 1925 sobre a cultura samoana e especialmente a adolescencia.

## Ligazóns externas 
* Mapa de Ta'u
Hannō

**Hannō** (飯能市, はんのうし, *Hannō-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Saitama. Está situado no centro da rexión de Kanto e ao suroeste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 193,18&nbsp;km², a poboación é de 83.378 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 432 hab./km².

O concello de Hannō limita cos concellos de Chichibu, Yokoze, Tokigawa, Ogose, Moroyama, Hidaka, Sayama, Iruma (que son da prefectura de Saitama); Ōme e Okutama (que son da prefectura de Tokyo).

## Cidades irmandadas 
*  Brea (1981)

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hannō  .
Version 2.0

***Version 2.0*** é segundo álbum da banda de rock alternativo Garbage.

## Track listing 
## Sinxelos 
* 1998 "Push It" #9 RU, #52 EE. UU.
* 1998 "I Think I'm Paranoid" #9 RU
* 1998 "Special" #15 RU, #52 EE. UU.
* 1999 "When i grow up" #9 RU
* 1999 "The Trick is To Keep Breathing"
* 1999 "You Look So Fine" #19 RU
Illas Manua

As **illas Manua** (en samoano: *Manuʻa tele*) é un arquipélago de tres illas: Ta'u , Ofu e Olosega. Forman un dos tres distritos da Samoa Americana, situadas a 110&nbsp;km ao leste de Tutuila.

## Xeografía 
As tres illas son de orixe volcánica. Ta'u é a illa máis grande con 44,3&nbsp;km². As illas Ofu (7,2&nbsp;km²) e Olosega (5,1&nbsp;km²) están unidas por un arrecife de coral pouco profundo e, desde 1970, por unha ponte. A poñente de Ofu atópase o illote Nu'utele. A poboación total no censo do 2000 era de 1.378 habitantes coa seguinte distribución por illas: 873 en Ta'u, 289 a Ofu e 216 a Olosega.

A capital tradicional é a vila de Taʻū. A metade da illa Ta'u forma parte do Parque Nacional de Samoa-americana. A terra é de propiedade comunal das familias de Manu'a e por lei non se poden vender. As terras do parque nacional que están alugadas ao servizo de Parques Nacionais dos Estados Unidos.

## Historia 
As illas Manu'a foron descubertas, o 14 de xuño de 1721, polo neerlandés Jacob Roggeveen que chamounas *illas Bouman*.

Segundo as tradicións orais, a orixe da cultura samoana e das xenealoxías da Polinesia oriental atópase en Manu'a. O xefe tradicional das illas chamábase Tui Manu'a. O último foi Tui Manu'a Elisala, que morreu o 2 de xullo de 1909. O 14 de xullo de 1904 asinou o acta de cesión das illas Manu'a aos Estados Unidos, como consecuencia do tratado de Berlín de 1899 onde Alemaña e os Estados Unidos repartíronse as illas Samoa.

Por vontade de Tui Manu'a Elisala, o título non se cedeu ao seu sucesor. Tecnicamente, o título e as posesións do Tui Manu'a hoxe seguen baixo custodia do clan Anoalo, pero non existe un titular.

A influencia cultural foránea é menos acusada nas illas Manu'a que na máis grande e poboada Tutuila. Consérvase a lingua samoana nunha forma máis arcaica. En 1925 foi o lugar onde a antropóloga Margaret Mead fixo o seu controvertido traballo de campo sobre a adolescencia.

## Notas 
*Datos da oficina do censo dos EUA 
*Mapa das illas Manu'a
Ofu

**Ofu** e **Olosega** son parte dun dobrete volcánico nas Illas Manua na Samoa Americana. Aínda que os restos volcánicos están xeograficamente separados, só un pequeno estreito pouco profundo (Asaga), os separa aínda que un arrecife de coral serve de ponte natural. Antes de 1970, había que pasar entre as dúas illas durante a marea baixa, pero agora unha ponte sobre o estreito conecta os pobos de Ofu cos de Olosega.

## Ofu 
Ofu é a parte occidental da formación volcánica da illa de Ofu-Olosega. O pobo principal de Ofu atópase na beira occidental, protexida detrás dun illote no mar (erosión toba volcánica), coñecido como Nu'utele. Ofu ten unha pequeno aeroporto e un porto que atenden á poboación de Ofu e Olosega.

A maior parte da ribeira sur e os arrecifes de coral asociadas son parte do Parque Nacional de Samoa Americana. Na actualidade (2005) se negocia cos consellos de Olosega para ampliar o parque ao redor da illa.

A illa é o Condado de Ofu subdivisión do Distrito Manua. Ten unha superficie de 7´215&nbsp;km², e tiña unha poboación oficial de 289 persoas no censo de 2000. 
miniatura|left | 300px | costa sur de Ofu visto desde Olosega a través do estreito que os separa. O pico, un complexo de dique da erosión, é nomeado Sunu'itao.

## Olosega 
Olosega Island é un remanente do volcán.

A illa é o Condado de Olosega subdivisión do Distrito Manua. Ten unha superficie de 5´163&nbsp;km², e tiña unha poboación oficial de 216 persoas no censo de 2000.

Hai dous pobos en Olosega: Olosega e Sili. Sili, so consta dunha residencia permanente logo de que gran parte da aldea fora destruída polos furacáns (e posteriormente abandonada). Case a totalidade da poboación de Olosega reside agora na vila de Olosega na costa suroeste.

## Notas 
* Ofu County and Olosega County, Manu'a District, United States Census Bureau

## Ligazóns externas
* National Park Service map of the Manu‘a Islands
* Persistence of Coral Reefs Under Extreme Environmental Stress in American Samoa G. Piniak, C. Birkeland, e G. Garrison (2004). Universidade de Hawai.
Atol Rose

O **atol de Rose** é un dos dous atois da Samoa Americana, situado ao leste das Illas Manua. Como territorio estadounidense é o punto máis meridional dos Estados Unidos.

## Xeografía 
O atol ten unha forma case cadrada. A superficie terrestre é de 0´214&nbsp;km² e a superficie total, incluíndo a lagoa e os arrecifes, é de 5&nbsp;km². Dispón dunha canle de entrada á lagoa de 40 m de ancho. Só ten dous illotes: Rose Island no extremo nordés, con 3´5 m de altitude, e Sand Island ao norte, á beira do paso, con 1´5 m de altitude.

O atol está deshabitado e está protexido como reserva natural. O "Rose Atoll National Wildlife Refuge" está xestionado pola oficina federal US Fish and Wildlife Service e o goberno da Samoa Americana.

## Historia 
Foi descuberto por Jacob Roggeveen, o 13 de xuño de 1721, e chamouno *Vuyle* (illa dos paxaros). O 21 de outubro de 1819 chegou o francés Louis de Freycinet. A súa esposa, Rose Marie Pinon, embarcouse clandestinamente disfrazándose de mariñeiro para burlar as ordenanzas da mariña. Freycinet chamouna ''l'île Rose* en honra á súa muller escribindo no diario de a bordo: «o nome dunha persoa extremadamente querida». O desexo de Rose Pinon que a súa illa se vise libre de naufraxios só durou 50 anos ata que o barco estadounidense *Good Amornar* estrelouse nos arrecifes e só sobreviviron tres tripulantes. O 2 de abril de 1824 foi visitado por Otto von Kotzebue que o chamou *Kordinkov*, nome do seu primeiro lugartenente.

## Notas
*Datos da oficina do censo dos EUA 
**A Summary of Information on Rose Atoll'' (Atoll Research Bulletin #29)
Solomon Jones

**Solomon Jones III**, nado o 16 de xullo de 1984 en Eustis, Florida, é un xogador profesional norteamericano de baloncesto que actualmente é axente libre.

## Traxectoria 
### Universidade 
Solomon foi á Mount Dora High School, dende onde saltou á Universidade de Florida do Sur. A súa primeira tempada pasouna en branco, e no seu ano *sophomore* asinou 6,6 puntos e 6,2 rebotes. Foi na súa terceira tempada cando amosou unhas calidades que se viron reflectidas nos seus números: 13,2 puntos, 9,2 rebotes e 3,1 tapóns, rematando 2º na clasificación de reboteadores e taponadores da Big East nun equipo frouxo coma Florida do Sur (que paradoxalmente compite nunha grande conferencia como a Big East). Algúns dos seus mellores partidos foron estes: 7 puntos, 17 rebotes, 5 asistencias e 5 tapóns fronte a Villanova; 12 puntos, 12 rebotes e 6 tapóns fronte aos Huskies e 23 puntos (9 de 10 en tiros), 9 rebotes, 3 asistencias e 2 tapóns fronte a Georgetown.

### NBA 
Solomon Jones foi elixido polos Atlanta Hawks no Draft da NBA de 2006 no posto nº 33. No seu ano coma *rookie* fixo 3,3 puntos e 2.2 rebotes nunha tempada na que unicamente contou con minutos cando os partidos estaban resoltos. A súa mellor actuación chegou no último encontro dos Hawks, fronte aos Indiana Pacers, onde asinou 14 puntos, 8 rebotes e 2 tapóns. Outra das súas actuacións máis salientables tivo lugar o 23 de decembro fronte aos Detroit Pistons, onde fixo o seu primeiro e único dobre-dobre ata o momento: 10 puntos e 10 rebotes. O 30 de xullo de 2009 asinou polos Indiana Pacers coma axente libre.

En 2012, uniuse aos Los Angeles Clippers, pero foi cortado tras xogar 10 partidos. O 15 de febreiro de 2012, asinou un contrato de dez días cos New Orleans Hornets. O 27 de febreiro de 2012, asinou cos Hornets un segundo contrato de dez días.

O 12 de abril de 2013, asinou un contrato cos New York Knicks.. Foi cortado tres días máis tarde.

En setembro de 2013, asinou cos Orlando Magic. O 4 de xaneiro de 2014, foi cortado polos Magic. O 10 de febreiro de 2014, foi adquirido polos Erie BayHawks da NBA Development League.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en NBA.com de Solomon Jones 
* Estatísticas de Solomon Jones
Jermaine O'Neal

'''Jermaine Lee O'Neal''', nado o 13 de outubro de 1978 en Columbia, Carolina do Sur, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que é axente libre. Mide 2,11 m e pode xogar tanto de ala-pivote como de pivote.

## Traxectoria 
Grazas á súa altura e axilidade pronto comezou a amosar aptitudes para algúns deportes, aínda que finalmente decidiuse polo baloncesto. Ingresou no instituto de Eau Claire da súa cidade natal. En dito centro sobresaíu de tal modo que no ano 1996 (con tan só 17 anos) foi elixido no Draft da NBA polos Portland Trail Blazers.

Jermaine O'Neal posuía a honra de ser o xogador máis novo da historia en disputar un partido, ata que Andrew Bynum chegou á liga sendo aínda máis novo ca el. Tras uns inicios moi decepcionantes, no ano 2000 foi traspasado aos Indiana Pacers. A partir dese cambio naceu o O'Neal que hoxe todos coñecemos. A súa carreira comezou a coller pulo de verdade. Comezou a facer máis de 20 puntos por tempada e sempre ao redor dos 10 rebotes. Foi All Star en 5 ocasións. 

Foi sancionado con 25 partidos por un altercado no Palace. Sobre ese acontecemento fíxose un documental estreado en Netflix en 2021, no que O'Neal dá a súa versión. 

Un gran tiro de curta e media distancia, unha gran capacidade reboteadora e, sobre todo, unha sobrenatural capacidade defensiva (máis de 2 tapóns por partido) fan del unha das estrelas da NBA e un dos ídolos da liga. Pero tras unha tempada 2007/08 non demasiado boa, os Pacers decidiron traspasalo aos Toronto Raptors xunto con Nathan Jawai a cambio de T.J. Ford, Rasho Nesterovic, Maceo Baston e a elección nº17 do Draft do 2008, Roy Hibbert.

O 13 de febreiro de 2009 foi traspasado a Miami Heat xunto con Jamario Moon por Shawn Marion e Marcus Banks.. Na primeira tempada cos Heat, O'Neal xogou 27 partidos, nos que promediou 13.0 puntos, 5.4 rebotes e 2.0 tapóns. Nos seus primeiros 12 partidos, os Heat conseguiron un récord de 7-5, o que lles fixo asegurar o cuarto posto na Conferencia Leste, e xogar así os playoffs, onde caeron ante Atlanta Hawks en sete partidos. No verán de 2010 asinou un contrato por dous anos cos Boston Celtics. O 20 de abril de 2012, foi cortado polo Celtics.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Chris Quinn

**Christopher James Quinn**, nado o 27 de setembro de 1983 en Nova Orleáns, Luisiana, é un ex xogador profesional de baloncesto. Cunha altura de 1,88 metros xogaba na posición de base. Actualmente traballa como adestrador asistente dos Miami Heat.

## Instituto 
Quinn asistiu ao Instituto Dublin Coffman en Dublin, Ohio, onde estableceu 14 récords e foi nomeado Xogador do Ano por Columbus Dispatch Agonis en 2002. Foi elixido tamén en dúas ocasións no mellor quinteto estatal do ano, xogador do ano da Ohio Capital Conference e segundo na votación do "Mr. Basketball" de Ohio no seu ano sénior. Quinn liderou ao seu equipo aos campionatos de conferencia de 2001 e 2002, ademais de proclamarse campión de distrito en dúas ocasións.

## Universidade 
Na Universidade de Notre Dame pasou tres anos, sendo o co-capitán en dúas ocasións. Xogou 122 partidos, 80 coma titular, e fixo 11,1 puntos, 3,5 asistencias, 2,7 rebotes, 1,27 roubos e 31,3 minutos cun 44,7% en tiros de campo, 41,7% en triplas e 82,5% en tiros libres. Coma sénior, foi elixido no mellor quinteto da Big East Conference tras facer 17,7 puntos, 6,5 asistencias e 3,8 roubos por partido, liderando ao equipo en anotación, asistencias e empatado en roubos de balón. A tempada anterior foi seleccionado para disputar o *Big East Academic All-Star*, xogando na campaña 27 partidos e asinando 13,1 puntos, 3,2 asistencias e 2,9 rebotes. Coma sophomore os seus números foron 14,3 puntos e 3,3 asistencias por partido, e coma *freshman* 3,9 puntos e 1,6 rebotes, sendo seleccionado para o *Big East Academic All-Star*.

## Traxectoria profesional 
Despois de non ser drafteado, Miami Heat fichouno coma axente libre no verán de 2006. Na súa primeira tempada na liga, Quinn disputou 42 partidos, un deles coma titular, facendo 3,4 puntos, 1,5 asistencias e 0,7 rebotes en 9,7 minutos na pista. Quinn fixo a mellor anotación da súa traxectoria na NBA o 15 de abril do 2009 contra os Detroit Pistons, cando anotou 26 puntos. Anotou 19 dos 30 últimos puntos dos Heat naquel partido.

O 21 de xullo de 2011, fichou polo BC Khimki.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en nba.com 
* Estatísticas de Chris Quinn 
* Perfil en espn.com