open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Club Deportivo Moaña

O **Club Deportivo Moaña** é un equipo de fútbol de Moaña, fundado en 1977, que milita na Preferente Autonómica de Galicia. Foi o club onde comezaron a súa carreira os xogadores Iago Aspas e Jonathan Aspas.

A vestimenta do equipo componse de camisola azul celeste, pantalón branco e medias azul celeste.

## Historia
O CD Moaña foi inscrito na Federación Galega de Fútbol o 16 de xuño de 1977, sendo Antonio Verde Eiroa o seu primeiro presidente. O primeiro partido que disputou o club foi o 24 de agosto dese mesmo ano no Estadio Municipal da Xunqueira de Moaña fronte o Alondras CF de Cangas, rematando o partido con vitoria visitante,

A finais de outubro de 1977, por iniciativa da directiva, procedeuse ó peche total do Campo da Xunqueira, pois ata entón só tiña peche a zona norte. A xunta directiva solicitou a colaboración ós afeccionados e ó pobo en xeral para poder levar a cabo o valado da zona sur, lindeira coa praia da Xunqueira.

Co club xa inscrito na Federación Galega de Fútbol, comezou a competir en categoría sénior no Campionato de Terceira Categoría Rexional Grupo 5º, sendo o rival na primeira xornada o Marín C.F., partido disputado no Campo Municipal da Xunqueira o día 27 de novembro de 1977.

Nesta primeira tempada finalizou o campionato en segunda posición, por detrás do Domaio e por diante do Marín, ascendendo os tres equipos á 2ª Categoría Rexional. Ese mesmo ano o equipo disputou a *Copa Comarca de Pontevedra*, clasificándose para a final, despois de eliminar o San Miguel de Deiro, Atlético Cuntis, Umia de Barrantes e Vilalonga, todos eles equipos de superior categoría, disputando a final contra o San Adrián de Cobres. Esta final disputouse en Arcade, sendo derrotado o Moaña por 3 goles a 2.

Ao longo dos anos foron moitos os presidentes que se fixeron cargo do club, habitualmente para evitaren unha eventual desaparición da institución. Entre eles estiveron Antonio Verde Eiroa (presidente fundador), Antonio Fervenza, Santomé, José Cidras, Pablo Trigo Piñeiro, Antonio Sobrino García, Cándido Costas Tobio, José Núñez Giraldez, Manuel Juncal Souto, J. Antonio Xil Ríos, Carlos Trigo Fervenza, Alberto Miranda Cancelas, Miguel Ángel Nogueira Pérez e Cándido Blanco.

Desde o ano 2009 o club disputa os seus partidos como local no Campo do Casal, de herba artificial, por mor da rehabilitación da Praia da Xunqueira, que linda co estadio da Xunqueira. Tamén nese mesmo ano fundouse o equipo filial, o Moaña Sporting, tamén coñecido como Moaña B.

## Historial 
### Tempada a tempada
|valign="top" width=0%|

|}

## Xogadores famosos 
* Jonathan Aspas
* Iago Aspas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moaña
### Ligazóns externas 
* CD Moaña Web resultadosdefutbol.com
Eleccións xerais de España de 1996

O 3 de marzo de 1996, os españois maiores de idade, foron chamados ás urnas para renovar as Cortes, por sétima vez dende a Transición.

Nestas eleccións, o PSOE, liderado por Felipe González, sufriu un forte descenso en escanos, propiciando así a subida do PP, liderado por José María Aznar, que conseguiu a súa primeira maioría simple.

:* Os resultados co 99,99% dos votos escrutados foron:

## As eleccións en cifras 
O 14 de marzo estaban inscritos no censo electoral 32&nbsp;531&nbsp;833 persoas, das cales un 77,38% votou, e un 22,62% abstívose.

* Outras cifras
*: Votos válidos: 99,5%
*: Votos nulos: 0,5%
*: Votos a candidaturas: 99,03%
*: Votos brancos: 0,97
Granma

**Granma** refírese a:
*Granma (iate), embarcación utilizada por Fidel Castro para desembarcar en Cuba en 1956
*Granma (diario), diario oficial do Partido Comunista de Cuba
*Provincia de Granma, provincia cubana creada en 1976
*Universidade de Granma, universidade cubana con sede en Bayamo
Temotu

**Temotu** (ou **Te Motu**, literalmente "a illa" en polinesio) é a provincia máis oriental das Illas Salomón. A provincia era antigamente coñecida como Provincia das Illas Santa Cruz. Consta, esencialmente, de dúas cadeas de illas que van paralelas entre si dende o noroeste ata o sueste. Ten unha superficie de 895&nbsp;km² e 18.912 habitantes (1999). 

## Divisións administrativas
A provincia de Temotu está subdividida nos seguintes barrios:

**Provincia de Temotu (poboación 21.362)**

* Illas de Coral
** Illas Polinesias Exteriores (353) 
** Fenualoa (1,305) 
** Nipua/Nopoli (880)
** Lipe/Temua (796)
** Manuopo (1,030)
** Nenumpo (1,163)
* Illas Santa Cruz
** Graciosa Bay (1,264) 
** North East Santa Cruz (1,843)
** Nanggu/Lord Howe (1,863) 
** Nea/Noole (1,770) 
** Nevenema (947) 
** Luva Station (2,335)
** Neo (1,558) 
* illas e grupos illados
** Illas Duff (509)
** Utupua (1,168)
** Vanikoro (1,293)
** Tikopia (1,285)

## Illas
As illas ou grupos de illas que compoñen a provincia son:

* Anuta
* Illas Duff (incluída Taumako)
* Fatutaka
* Malo
* Illas de Coral (incluídas Fenualoa, Lomlom, Makalom, Matema, Nalongo w Nupani, Nifiloli, Nukapu, Patteson Shoal, Illa Pigeon e Pileni)
* Illas Santa Cruz (incluída a grande illa de Nendo)
* Tikopia
* Tinakula
* Utupua
* Vanikoro (incluída Banie e Teanu)

A capital provincial é Lata, situada en Nendö, a máis grande e importante das illas Santa Cruz.

## Poboación
[thumb|right|250px|[Tepukei (canoa estabilizadora oceánicos) das Illas Santa Cruz, exposto no Museo Etnolóxico de Berlín.]]

A poboación de 21.362 (2009) é bastante diversa para a pequena superficie terrestre que abarca. Os habitantes da illa Santa Cruz son predominantemente melanesios, aínda que existen tres grupos de nativos papúas nas illas Santa Cruz e Reef, mentres que os habitantes de Tikopia, Anuta, illas Duff e algúns das illas Reef son polinesios.

## Idiomas
A provincia deu o seu nome ás *Linguas Temotu*, un supuesto subgrupo lingüístico dentro da familia máis ampla de linguas Oceánicas.

As linguas que se falan na provincia inclúen as nove linguas propiamente ditas *Temotu*, ademais de dúas linguas Polinesia atípica: Vaeakau-Taumako e Tikopia .

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Solomon Islands Photogallery of Temotu Province.  Includes a map.
5ª edición dos Premios Mestre Mateo

[250px|miniatura|[Teatro Colón da Coruña.]]
A **5ª edición dos Premios Mestre Mateo** celebrouse o 9 de maio de 2007 e galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2006. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Teatro Colón da Coruña e os presentadores da gala foron os actores Manuel Manquiña e Antonio Durán "Morris". A produción *Un franco, 14 pesetas*, foi a produción máis votada.

## Premios 
[miniatura|150px|[Carlos Iglesias Serrano, mellor director.]]
[miniatura|150px|[Miguelanxo Prado, mellor director.]]
[miniatura|dereita|150px|[Luís Tosar, mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Isabel Blanco, mellor actriz.]]
[miniatura|150px|[Antonio Durán "Morris", mellor actor secundario.]]
[miniatura|150px|[Rosa Álvarez, mellor actriz secundaria.]]
[miniatura|dereita|150px|[Paco Lodeiro, mellor comunicador.]]
Entregáronse un total de 25 premios en distintas categorías, entre as 107 obras e profesionais nomeados. O gran gañador desta edición foi o filme *Un franco, 14 pesetas*, que acaparou 6 premios das 15 categorías ás que estaba nomeado. A segunda candidata en número de nomeamentos foi o filme de animación De profundis, que finalmente obtería 3 galardóns.

Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letra grosa**.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Pedro Amalio López

## Notas
4ª edición dos Premios Mestre Mateo

miniatura|O PALEXCO da Coruña.
A **4ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2005 celebrouse o 19 de marzo de 2006. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 26 categorías. A cerimonia celebrouse no Pazo de Exposicións da Coruña e foi presentada por Luis Piedrahita.

A longametraxe *León e Olvido* obtivo o premio ó mellor filme e o de mellor actriz (Marta Larralde), mentres que Jorge Coira e Carlos Sedes foron galardoados co premio á mellor dirección pola serie *As leis de Celavella*, producida por Voz Audiovisual para a TVG.

## Premios 
[miniatura|150px|[Fernando Fernán Gómez, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Marta Larralde, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Carlos Blanco Vila, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[María Bouzas, mellor actriz secundaria]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Marcial Lens

### Premio José Sellier á traxectoria empresarial 
* Equipo de cine Imaxe da Coruña

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Academia Galega do Audiovisual
* Lista de gañadores Premios Mestre Mateo 2005
* Lista de nomeados Premios Mestre Mateo 2005
2ª edición dos Premios Mestre Mateo

A **2ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou ás producións audiovisuais de Galicia de 2003 e celebrouse o 26 de xuño de 2004. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Pazo de Congresos, en Santiago de Compostela. O presentador foi Javier Veiga.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Luís Tosar, Mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Antonio Mourelos, Mellor actor secundario.]]
[miniatura|dereita|150px|[María Pujalte, mellor actriz secundaria.]]
[miniatura|dereita|150px|[Luís Álvarez Pousa, premio de honra.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letra grosa**.

## Premios especiais 
### Premio especial José Sellier 
* *Cineclubes de Pontevedra*
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Luis Álvarez Pousa

### Premio Revelación Chano Piñeiro 
* Ricky Morgade

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Academia Galega do Audiovisual
* Gañadores da Cerimonia na páxina da Academia Galega do Audiovisual.
* Finalistas dos Premios na páxina da Academia Galega do Audiovisual.
Un bosque de música

miniatura|Ignacio Vilar
***Un bosque de música*** é unha película documental galega dirixida por Ignacio Vilar no ano 2003 sobre o grupo de música folk galego Luar na Lubre. A súa duración é de 89 minutos

## Características 
Esta produción fai un percorrido pola historia do grupo e dos seus compoñentes naquel momento (Patxi Bermúdez, Xan Cerqueiro, Eduardo Coma, Xavier Ferreiro, Bieito Romero, Pedro Valero, Xulio Varela e Rosa Cedrón) que son os protagonstas da mesma.

A súa estrea internacional foi en Nova York o 24 de marzo de 2004 e os lugares nos que se desenvolveu a rodaxe foron A Coruña, Vigo, Lisboa e en escenarios naturais de Galicia coma os canóns do Sil (Ourense) ou o Teixedal da Pena Trevinca.

## Equipo artístico 
* Patxi Bermúdez: bodhran, tambor e djimbeck.
* Xan Cerqueiro: frautas e teclados.
* Eduardo Coma: violín. 
* Xavier Ferreiro: percusión.
* Bieito Romero: gaitas e acordeón.
* Pedro Valero: guitarras.
* Xulio Varela: bouzoki.
* Rosa Cedrón: cello e voz.

## Equipo técnico 
* **Dirección**: Ignacio Vilar.
* **Axudante de dirección**: Xosé Antonio Blanco.
* **Guión**: Ignacio Vilar.
* **Dirección de arte**: Demetrio Rodríguez.
* **Dirección de fotografía**: Federico Ribes.
* **Montaxe**: Guillermo Represa.
* **Axudante de montaxe**: David Pinillos.
* **Produción**: Marina Fariñas.
* **Maquillaxe**: Eva Alfonso e Noemí Noia.
* **Peiteado**: Xulia Remy.
* **Xefatura de produción**: Domingo Díaz.
* **Operadores de cámara**: Victorino Lourido e Juan José Morgade.
* **Música**: Luar na Lubre
* **Xefatura de son**: José María Bloch.
* **Montador de son**: José Luis Vázquez.
* **Foto fixa**: Xosé Abad e Miguel Ares.

## Premios 
* Premio Mestre Mateo á mellor longametraxe documental
* Premio Mestre Mateo ó mellor son (Nani García e Xabier Ferreiro)
* Premio Mestre Mateo á mellor banda sonora (Luar na Lubre).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* IMDb
* Consello da Cultura Galega
* Axencia Audiovisual Galega
3ª edición dos Premios Mestre Mateo

[miniatura|250px|Teatro Sala de Concertos de [Caixanova en Vigo.]]
A **3ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou ás producións de Galicia de 2004 e celebrouse o 20 de marzo de 2005. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 26 categorías. A cerimonia celebrouse no Teatro Sala de Concertos de Caixanova en Vigo. O presentador foi Moncho Borrajo e o tema central da gala foron os espectáculos clásicos.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Jorge Coira (esquerda), Mellor director.]]
[miniatura|dereita|150px|[Javier Veiga, Mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Marta Etura, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Luís Zahera, mellor actor secundario.]]
A longametraxe *O ano da carracha*, dirixida por Jorge Coira, foi a máis premiada da cerimonia ao acadar un total de oito galardóns.

Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Equipo Lupa

### Premio Revelación Chano Piñeiro 
* Chano Piñeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Academia Galega do Audiovisual
* Gañadores da Cerimonia na páxina da Academia Galega do Audiovisual.
* Finalistas dos Premios na páxina da Academia Galega do Audiovisual.
Campións de Wimbledon (dobres mixtos)

O torneo de dobres mixtos de Wimbledon dispútase dende 1913, o mesmo ano en que comezou tamén a modalidade de dobres femininos.

O torneo non se disputou nos períodos de 1915 a 1918 e de 1940 a 1945 debido ás dúas guerras mundiais.

## Edicións 
## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campións de Wimbledon (Individual homes)
* Campións de Wimbledon (Individual mulleres)
* Campións de Wimbledon (Dobres homes)
* Campións de Wimbledon (Dobres mulleres)
Mar García Rodríguez

**María do Mar García Rodríguez**, nada en Madriñán (Lalín) en 1967, é unha escultora e pintora galega. Actualmente imparte clases de plástica no IES Laxeiro de Lalín.

## Traxectoria 
Mar García é licenciada en Belas Artes na especialidade de escultura pola facultade de BB.AA. da Universidade de Salamanca. Durante os anos que estivo estudando (1987-1991), a artista conseguiu varias bolsas: unha Bolsa de Pintores Pensionados en Segovia no 1988, e unha Bolsa de Colaboración en Escultura durante o curso 1990-91 na facultade de Salamanca. Os primeiros premios da súa carreira como escultora recibiunos entre os anos 1987 e 1988 na *Escuela de Nobles y Bellas Artes de Sam Eloy* en Pintura I e Pintura II, pertencente á *Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca*. En 1997 participou nunha exposición colectiva celebrada na Galería Sargadelos de Ourense. Nese mesmo ano amosou as súas obras na reunión que baixo o título *Nós Outras* se celebrou na librería *María Balteira* de Santiago de Compostela. Este ano foi o máis completo da súa actividade, participando tamén en dúas exposicións colectivas celebradas en Lalín. A súa primeira individual foi no Concello de Silleda, en 1998; nese mesmo ano presentou, con ocasión da celebración da feira *Turiarte’98* na Fundación Semana Verde de Silleda, unha obra que se inspira na natureza; cores frías que semellan o mar embravecido a través dunha composición que rolda a abstracción. Tres anos despois, no 2001, presentaba, con motivo da V Bienal *Pintor Laxeiro* celebrada no Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín, a obra *Roda sen ti*; unha obra mixta de óleo sobre lenzo e madeira e de formato circular, semellando unha roda, que ofrece unha paleta de cores na que unha man que sobresae fai referencia á predilección da artista pola escultura. A mestura de materiais propón o desexo da autora por afastarse da pintura tradicional e deixar fluír a súa imaxinación.

## Exposicións e certames
*1987:
:*Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca.
*1988:
:*Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca.
:*Torreón de Lozoya. Salamanca.
*1991:
:*Museo de Salamanca.
*1994 Restaurante Zarampallo, Ourense.
:* "10 anos de Algarabía". Museo Ramón Mª Aller de Lalín.
:*Museo Municipal "Ramón Mª Aller" de Lalín.
*1996: 
:*Casa de Cultura de Xinzo de Limia.
*1997: 
:*Galería Sargadelos de Santiago de Compostela.
*1998:
:*"Turiarte", recinto Semana Verde de Galicia, Silleda.
*1999:
:*Cafetería Copacabana de Lalín.
*2000: 
:*Fundación Xoán Piñeiro, Museo Quiñones de León, Vigo.
*2001: 
:*"Arte Solidaria", Museo Municipal Ramón Mª Aller de Lalín.
:*V Bienal Laxeiro, Museo Municipal Ramón Mª Aller de Lalín.
:*2º Premio Galería Burela 2001, concello de Burela.
:*Publicación-Ilustración *O Primeiro Partido de Fútbol*. Ed. Fervenza.
:*Colectiva Hostal dos Reis Católicos, Santiago de Compostela.
Muggle

O termo **muggle**, empregado na serie de libros *Harry Potter* escritos por J. K. Rowling, serve para denominar ás persoas que non teñen ningunha habilidade máxica de seu, e que non pertencen á comunidade de meigos.

## Uso en *Harry Potter* 
O termo muggle úsase ás veces de xeito pexorativo nos libros. Segundo Rowling, un cuarto dos estudantes que cada ano chegan a Hogwarts proveñen de pais non-máxicos; tamén hai nenos nacidos dun proxenitor máxico mentres que o outro non o era, os mestizos. A poboación muggle normalmente non sabe da existencia do mundo máxico.

Rowling afirmou que creou o termo "muggle" a partir da palabra *mug*, un termo inglés empregado para describir unha persoa á que se engana facilmente. Finalmente engadiu a raíz "-gle" ó final da palabra para evitar que resultase un termo tan degradante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pureza de sangue (*Harry Potter*)
Ra (deus)

**Ra**, tamén chamado *Rê* segundo o nome copto reconstruído como *Rīʕu (ri-ah), tamén Phra e despois como **Amon-Ra**, significando literalmente "Sol". Foi a principal deidade na relixión do Antigo Exipto. Identificado inicialmente co Sol do mediodía, o centro principal de culto estaba en Heliópole ("Cidade do Sol"). Nas postreiras dinastías, Ra pasou a **Horus**. Estaba asociado cun falcón.

## Iconografía 
Posúe o corpo dun home con cabeza de falcón e represéntase co disco solar.

## Historia 
A principios do Imperio Antigo, *Ra* era só unha das varias deidades solares existentes, pero cara ao 2400 a. e. c. convertérase no deus oficial dos faraóns, que se consideraban a súa descendencia, e mesmo as súas encarnacións. Durante a dinastía V foi elevado a deidade nacional e posteriormente vencellado ao deus tebano Amón para converterse en Amón-Ra, a principal deidade do panteón exipcio.

Durante o período de Amarna, o faraón Akhenatón suprimiu o culto de Ra en favor dunha soa deidade solar Atón, o disco solar deificado, pero após a morte de Akhenatón restaurouse o culto a Ra como deus do sol.

## Notas
Francisco Ciutat de Miguel

**Francisco Ciutat de Miguel**, nado o 28 de outubro de 1909 e finado o 30 de novembro de 1986, foi un militar español.

## Traxectoria 
De familia de militares, estudou na Academia de infantería de Toledo (1925-1928), destinado a Bilbao, ao principiar a Guerra Civil española era tenente de infantaría e estaba realizando estudos de Estado Maior na Escola Superior de Guerra de Madrid, incorporouse como Xefe de Estado Maior do Exército Republicano no Norte ata que tres meses despois o substituíu Francisco Llano, participou no verán de 1937 na batalla de Santander, de ideoloxía comunista tivo importantes discrepancias co presidente vasco, Aguirre ao estar en contra de que este dispuxera de forzas militares. Ao caer a fronte do norte ascendeu a tenente coronel e pasou como xefe de operacións ao Estado Maior do Exército do Levante.

Despois da derrota na Guerra, exiliouse na URSS e deu clase na Academia Vorochilov, enviado en 1960 como asesor militar da URSS a Cuba, organizou a estrutura militar das Forzas Armadas Revolucionarias cubanas,   significativo foi o seu papel durante o intento de invasión da Baía de Cochinos. Tamén asesorou ao exército alxeriano e o de Vietnam.

En 1977 volveu a España pero xa enfermo de gravidade marchou a Cuba en abril de 1985 onde morreu. Publicou *Relatos y reflexiones de la Guerra de España 1936-1939* en 1978.
Ra (homónimos)

O termo **Ra** pode referirse a:

***Ra**, anfibio;
***Ra**, deus exipcio;
***Ra**, xogo;
***Ra**, símbolo do radio;
***Ra**, banda de rock duro dos Estados Unidos;
***Ra**, kana xaponés ら e ラ;
***Rå**, criatura da mitoloxía nórdica.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Ra**, lugar da parroquia de Boimorto, no concello de Vilamarín.

;Fóra de Galiza

;En Fiji
***Ra**, provincia de Fiji

## Véxase tamén
### Outros artigos
Para que non me esquezas

***Para que non me esquezas*** (en ) é unha coprodución galega da directora Patricia Ferreira Mañá do ano 2005. Trátase dun drama de 100 minutos de duración producido por Canal +, Continental Producciones, S.A., TVG e TVE e subvencionado pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.

Con Fernando Fernán Gómez, Emma Vilarasau e Roger Coma nos papeis protagonistas, o elenco conta tamén con actores galegos coma Carlos Blanco, Víctor Mosqueira, Mónica García, Gonzalo Uriarte, Celso Bugallo, Antonio Mourelos e Mercedes Castro.

A rodaxe tivo lugar entre Madrid e A Coruña entre o 2 de febreiro e o 27 de marzo de 2004. Estreouse o 18 de febreiro de 2005.

## Sinopse 
*Para que non me esquezas* narra a historia dunha muller, Irene (Emma Vilarasau), que convive sen problemas co seu pai Mateo (Fernando Fernán Gómez) e co fillo, David (Roger Coma), de 22 anos. A relación con este último desenvólvese sen problemas ata que el, un brillante estudante da carreira de Arquitectura, decide marchar a vivir coa moza Clara (Marta Etura), unha rapaza que gaña a vida como caixeira dun supermercado. A Irene cústalle comprender e aceptar a decisión do fillo.

## Equipo técnico 
* Dirección artística: Federico G. Cambero e Félix Murcia
* Figurinista: Bina Daigeler
* Maquillaxe: Karmele Soler
* Peiteado: Itziar Arrieta
* Produción: Pancho Casal
* Produción Executiva: Gerardo Herrero
* Xefatura de son: Mark van der Willigen

## Recoñecementos 
* Premio Sant Jordi á mellor actriz española (Emma Vilarasau) 
* Premio Turia especial a Patricia Ferreira.
* Premio Turia á mellor actriz (Emma Vilarasau)
* Nomeamento ó premio Goya á mellor actriz (Emma Vilarasau) 
* Nomeamento ó Premio Goya á mellor actriz secundaria (Marta Etura)
* Nomeamento ó Premio Goya á mellor dirección artística (Félix Murcia e Federico G. Cambero) 
* Nomeamento na categoría de mellor actriz catalá (Emma Vilarasau) nos Premis Butaca de teatre i cinema de Catalunya.
* Nomeamento ó premio do Festival Internacional de Mar de Prata á mellor película.
* Nomeamento ó Premio do Círculo de Escritores Cinematográficos á mellor actriz secundaria (Marta Etura)
* Participante na Sección Oficial do Festival Internacional de Cine de Berlín (2005). 
* Premio do Público no Festival de Tolosa (Francia) (2005).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Consello da Cultura Galega
Fronteira

[miniatura|Edificio da alfándega na [A Raia|Raia entre Galiza e Portugal, que deixou de ter uso en 1992 ao adoptaren España e mais Portugal o Acordo de Schengen.]]

Unha **fronteira** define o límite xeográfico de entidades políticas ou xurisdicionais, tales como gobernos, estados, ou tamén subdivisións administrativas de tales estados ou países.

Antigamente, moitas fronteiras non estaban definidas claramente por liñas, senón por zonas neutrais chamadas "marcas" (como a Marca Hispánica de Carlomagno). Isto aínda se reflectía en tempos recentes nas zonas neutrais establecidas nas fronteiras de Arabia Saudita con Kuwait e Iraq (aínda que xa non existen tales zonas). Hoxe en día, a maioría de fronteiras do mundo están marcadas con precisión, de aí que se empregue a palabra "raia" como sinónimo de fronteira. En Galiza e Portugal, a hispano-portuguesa é a raia por antonomasia.

A maioría dos países contan con algunha forma de control de fronteiras, de cara a restrinxir o movemento de persoas, animais e/ou mercadorías, ben para entrar ou ben (ou tamén) para saír do país. Para cruzar as fronteiras son entón necesarios pasaportes e visados, ou outras formas de documento de identidade. Para a permanencia máis alá de certo tempo dentro de fronteiras de países estranxeiros, é posible que sexa necesario documentos especiais de inmigración ou permisos que autoricen tal estadía.
## Véxase tamén
Nelson Piquet

miniatura|dereita|250px|Nelson Piquet conducindo o BMW M1 en 1980

**Nelson Piquet Souto Maior**, nado en Río de Xaneiro o 17 de agosto de 1952, máis coñecido coma **Nelson Piquet**, é un ex-piloto de carreiras brasileiro, campión de Fórmula 1 de 1981, 1983 e 1987.

## Traxectoria
Era fillo dun ministro do goberno brasileiro. Para ocultar a súa identidade, xa nos inicios da súa carreira empezou a utilizar o apelido de solteira da nai, Piquet.

Piquet foi un xove prodixio na Fórmula 3 Británica durante os 70, e a súa promoción á Fórmula 1 marcou o inicio na categoría da que sería unha das súas máis grandes figuras. Xunto ao equipo Brabham, incluíndo o xefe de equipo Bernie Ecclestone e o deseñador Gordon Murray, foi sempre un contendente ao título, a pesar da transición de motores Ford V8 a BMW turbo.  Foi nesta escudería na que obtivo os seus dous primeiros campionatos.

O seu pase en 1986 ao equipo Williams marcou o inicio do que sería un dos máis grandes duelos da categoría, fronte a Nigel Mansell. O feito de ter dous pilotos talentosos con semellantes egos no mesmo equipo era un presaxio de futuros conflitos, e así foi. Ese ano Piquet e Mansell chegaron con posibilidades de título á última carreira do ano, pero a súa rivalidade fixo que se quitaran entre si a posibilidade de gañar puntos, o cal permitiu que Alain Prost se alzara co título.

Piquet purgou as súas culpas ao ano seguinte, cando as súas notables condicións técnicas lle permitiron consagrarse campión, a pesar de ter gañado menos carreiras que Mansell.

O cambio do piloto e dos motores Honda ao equipo Lotus en 1988 marcaron unha volta na carreira de Piquet, quen comezou a perder a súa reputación ao non obter vitorias en 1988 e incluso non clasificar nunha carreira en 1989.

A súa utilización da prensa para atacar os seus rivais valeulle a sona de bocalán. Porén, un acordo co equipo Benetton baseado en pago por resultados permitiulle volver ás primeiras planas, con dúas vitorias. O seu último triunfo data de 1991 en Montreal, onde superou a Nigel Mansell, o seu rival de sempre.

## Resultados completos na Fórmula 1
As carreiras en letra grosa indican que conseguiu a *pole position*, as carreiras en itálica indican volta rápida

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*O mellor adiantamento. Vídeo
XVII edición dos Premios Goya

A **17ª Cerimonia de entrega dos Premios Goya** tivo lugar no Palacio Municipal de Congresos do Campo das Nacións en Madrid o 1 de febreiro de 2003.

Esta edición estivo marcada polas mostras de rexeitamento do mundo do cine ó apoio amosado polo goberno de José María Aznar á invasión estadounidense de Iraq. Actores e directores levaron chapas co lema "Non á guerra" e converteron o acto nunha alegación contra ela. Pola súa parte, certos sectores conservadores criticaron estas manifestacións por non condenar o terrorismo de ETA coa mesma vehemencia que a guerra en Iraq.

Ademais, cabe salientar o éxito nesta edición da película *Os luns ó sol*, rodada en parte en Galicia e con profesionais galegos no seu equipo, entre eles Luís Tosar e José Ángel Egido, que recolleron os premios ó mellor actor secundario e ó mellor actor revelación respectivamente.

## Presentadores da cerimonia 
* Alberto San Juan e Guillermo Toledo (Condutores da gala)
* Penélope Cruz e Alejandro Amenábar (Premio á mellor película)
* Aitana Sánchez-Gijón (Premio á mellor dirección)
* Juan Carlos Fresnadillo (Premio á mellor dirección novel)
* Antonia San Juan (Premio ó mellor actor)
* Rosa Maria Sardà (Premio á mellor actriz)
* Alaska e Iñaki Perurena (Premio ó mellor actor secundario)
* Javier Bardem e Juan Carlos Bellido (Premio á mellor actriz revelación)
* Santiago Segura (Premio ó mellor actor revelación)
* Achero Mañas e Eduard Fernández (Premio ó mellor guión orixinal e adaptado)
* Jeanne Moreau (Premio á mellor película europea)
* Federico Luppi (Premio á mellor película estranxeira de fala hispana)
* Ernesto Alterio e Javier Cámara (Premio á mellor canción orixinal)
* Terele Pávez (Premio á mellor fotografía)
* Lola Dueñas e Candela Peña (Premio á mellor montaxe)
* El Gran Wyoming, Juanjo de la Iglesia e Javier Martín (Premio ó mellor son e ós mellores efectos especiais)
* Blanca Portillo (Premio á mellor dirección artística)
* Enrique de Castro e Kiti Manver (Premio ó mellor vestiario e á mellor maquillaxe e peiteado)
* Cristina Marcos e Javier Guzmán (Premio á mellor curtametraxe de animación)
* Antonio Resines e Álvaro de Luna (Premio Goya de Honra)

## Candidaturas 
### Goya de Honra 
* Manuel Alexandre (Actor)

### Mellor película 
### Mellor dirección 
### Mellor dirección novel 
### Mellor actriz 
### Mellor actor 
### Mellor actriz secundaria 
### Mellor actor secundario 
### Mellor actriz revelación 
### Mellor actor revelación 
### Mellor guión orixinal 
### Mellor guión adaptado 
### Mellor película europea 
### Mellor película estranxeira de fala hispana 
### Mellor película de animación 
### Mellor música orixinal 
### Mellor canción orixinal 
### Mellor fotografía 
### Mellor montaxe 
### Mellor dirección artística 
### Mellor dirección de produción 
### Mellor deseño de vestiario 
### Mellor maquillaxe e peiteado 
### Mellor son 
### Mellores efectos especiais 
### Mellor película documental 
### Mellor curtametraxe de ficción 
### Mellor curtametraxe documental 
### Mellor curtametraxe de animación
Analfabetismo

O **analfabetismo** é a incapacidade de ler e escribir, que se debe xeralmente á falta de aprendizaxe. Nos países que teñen unha escolarización obrigatoria, concretamente no Primeiro mundo, o analfabetismo é minoritario.

Porén, nalgúns países a comprensión lectora pode ser deficiente a pesar de que a súa taxa de analfabetismo sexa pequena (iletrismo), xa que ler non é só decodificar as letras senón entender mensaxes por escrito.

Nalgúns países as leis conteñen disposicións especiais para analfabetos. Así, por exemplo, o Código Civil español establece que aqueles analfabetos que desexen outorgar testamento cerrado, e pidan a outra persoa que o escriba, deben firmar en todas e cada unha das páxinas.

Hogano moitos países realizan intentos desesperados por erradicaren o analfabetismo con sistemas que demostraron unha escasa efectividade.

Analfabetismo dixital é un proceso da cultura da Nova Economía que consiste en non posuír os rudimentos necesarios para moverse coas novas tecnoloxías, especialmente a Internet, o que contribúe á fenda dixital.[270px|miniatura|Porcentaxes de [escolarización por país.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Alfabetización
*Analfabetismo en Galiza
Individuo

Un **individuo** é unha unidade elemental dun sistema maior ou máis complexo. Respecto de dito sistema non ten sentido algo menor que un individuo. Por exemplo, respecto dunha sociedade humana non ten sentido algo menor que unha persoa.

En metafísica, a palabra individuo, se ben algunhas veces significa "unha persoa", máis frecuentemente designa calquera cousa numericamente singular. "Individuo", en canto elemento do vocabulario filosófico é un termo moi usado que se adoita encontrar en compañía de "particular" (de feito moitas veces trátase como sinónimo de particular, aínda que un se pregunta se os particulares abstractos se poden contar como individuos) e así úsase en contraposición con "universal"

O individuo é unha unidade, cadaquén é un ser diferente que posúe intelixencia.

Unha famosa obra sobre os individuos e a súa individualización é a escrita por P. F. Strawson,Individuals: An essay in Descriptive Methaphysics(Londres: Methuen & Co.Ltd., 1959; Nova York: Anchor 1963)

Na vida diaria un individuo é un conxunto de pensamentos e accións que se considera coma unha entidade. Adóitase considerar a un individuo responsable das súas accións.

Pero non obstante, ocorre que despois de accidentes e enfermidades que causaron dano cerebral, os pensamentos e accións dun corpo tórnanse tan drasticamente distintas que moita xente non opina que este corpo mantén ó mesmo individuo.

No pasado as persoas non se consideraban responsables polos danos causados en estado de embriaguez. Aparentemente considerábase que nese estado o corpo non mantén ó mesmo individuo que en estado sobrio.

Pódese supoñer que a tolemia transitoria pódelle acontecer a calquera, e daquela o individuo normal é considerado ausente do corpo e polo tanto non responsable.
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Existencia
Partido Socialista Escocés

O **Partido Socialista Escocés** (en inglés: **Scottish Socialist Party**, en gaélico escocés: **Pàrtaidh Sòisealach na h-Alba**) é un partido de esquerda escocés que ten como obxectivos un sistema económico socialista e a independencia de Escocia.
The Queen

***The Queen*** é unha película de 2006 dirixida por Stephen Frears. Trátase dunha coprodución inglesa, francesa e italiana de 97 minutos de duración e protagonizada por Helen Mirren, Michael Sheen, James Cromwell, Sylvia Syms, Alex Jennings, Helen McCrory, Roger Allam e Tim McMullan.

## Sinopse 
O 1 de setembro de 1997 o mundo esperta co tráxico accidente da herdeira ó trono británico, Diana de Gales, muller do Príncipe Carlos (Alex Jennings). A xente deposita flores no Buckingham Palace, pero a Familia Real británica permanece allea ós acontecementos marchando ó Castelo de Balmoral.

Para Tony Blair (Michael Sheen), actual primeiro ministro, é unha oportunidade para consagrarse a nivel internacional. A raíña Isabel II (Helen Mirren) négase a realizar un funeral de estado.

## Premios 
### 79ª edición dos Óscar 
### Goya 2006 
### Premios BAFTA 2006 
### Premios Globo de Ouro 2006
Laura Marx

**Jenny Laura Marx**, nada en Bruxelas o 26 de setembro de 1845 e finada o 26 de novembro de 1911, foi unha activista socialista, segunda filla de Karl Marx e Jenny von Westphalen.

En 1868 casou con Paul Lafargue. Os dous suicidáronse xuntos inxectándose ácido cianhídrico. Está soterrada no cemiterio do Père-Lachaise de París.

## Notas
Cadeira (anatomía)

[300px|miniatura|dereita|[articulación (anatomía)|Articulación da cadeira humana dereita. Vista frontal.]]
A **cadeira** é, en anatomía, a proxección do fémur, coñecida como *trocante maior* e o tecido muscular e graxo que recobre. A articulación da cadeira é a unión entre o fémur e o acetábulo da pelve. A súa función principal é a de soportar o peso do corpo en posturas tanto estáticas como dinámicas.

## Movementos 
Son posibles sete formas de movementos diferentes na articulación da cadeira:

* Flexión e extensión na ou da columna
* Abdución e adución do fémur
* Rotación interna (media) e externa (lateral) da pelve ou da columna
* Circundución do fémur ou a pelve
Globo de Ouro ó mellor actor - Comedia ou musical

Os Globos de Ouro son uns premios celebrados a principios de cada ano que recompensan os traballos cinematográficos que a xuízo da prensa estranxeira instalada nos Ánxeles son os mellores do exercicio anterior. Por tales motivos ordénase a listaxe de premios polo ano no que se corresponde a estrea en Estados Unidos de cada película e non ó da cerimonia, a fin de evitar confusións.
Estes son os actores premiados co *Globo de Ouro* ó mellor actor nun filme de comedia ou musical.
Toyota Stadium (Frisco)

O **Toyota Stadium** é un estadio multiúsos situado en Frisco, Texas, nos Estados Unidos. Nel xoga coma local o equipo da MLS (Major League Soccer) FC Dallas é unha das principais sedes da InterLiga.

Neste estadio só se viviu unha final e foi a dos Tigres UANL fronte os Rayados de Monterrey do torneo InterLiga 2006 que rematou gañando os Tigres UANL.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Toyota Stadium Páxina oficial do Estadio
República de Nova África

[miniatura|A Bandeira da República de Nova África foi empregada inicialmente por [Marcus Garvey.]]
miniatura|275px|dereita|O territorio proposto é onde é onde hai unha maior densidade de poboación negra nos Estados Unidos (2000).
A **República de Nova África** (en inglés: **Republic of New Afrika**) foi unha comunidade nacionalista negra e grupo político establecido en Detroit, Míchigan, Estados Unidos en marzo de 1968 e que reclamaba a creación dun estado soberano afroamericano no sueste dos Estados Unidos.

## Historia
O manifesto orixinal da RNA demandaba a cesión por parte dos Estados Unidos dos estados sureños de Luisiana, Mississippi, Alabama, Xeorxia, e Carolina do Sur e o pago de 400 billóns de dólares como reparacións polas inxustizas sufridas polos americanos de raza negra durante os períodos de escravitude e segregación racial. Estas concesións serían as bases para a creación dun estado negro independente.

O goberno provisional da república foi establecido nunha conferencia de militantes nacionalistas negros en Detroit en 1968. A conferencia foi convocada polo avogado Milton Henry e o seu irmán Richard, antigos coñecidos de Malcolm X que se renomearon eles mesmos como Gaidi Obadele e Imari Abubakari Obadele. Imari Obadele foi elixido como "Presidente Provisional".

O grupo defendía as cooperativas económicas e a autosuficiencia comunitaria, pero tamén apoiaban uns dereitos políticos e liberdades de prensa limitadas, prohibindo os sindicatos e legalizando a poligamia.

O FBI pensaba que a República de Nova África era un grupo sedicioso, e realizou persecucións contra as súas reunións, o que levou a violentas confrontacións e o arresto e encarceramento repetido de líderes da RNA. O grupo foi un obxectivo da operación COINTELPRO.

Trala súa liberación en 1980 de prisión, Imari Obadele asistiu á Universidade e obtivo un título en ciencias políticas. Dende entón ten ensinado en varias universidades e publicado libros e artigos apoiando os obxectivos da RNA.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cinto Negro
### Ligazóns externas
* RNA documents
* Contention in Space-Time - The Republic of New Africa, 1967-1974
* *Understanding Covert Repressive Action: The Case of the US Government Against the Republic of New Africa*
* The Real Republic of New Africa
Cuncha de Ouro á Mellor Película

[dereita|miniatura|[Bahman Ghobadi, gañador *ex aequo* da Cuncha de Ouro na 54 edición do Festival Internacional de Cine de Donostia, recollendo o premio.]]
A **Cuncha de Ouro** é un premio entregado na sección oficial do **Festival Internacional de Cine de Donostia** que lle concede o xurado a unha das películas a concurso. Outórgase desde o ano 1957, cando a Federación Internacional de Asociacións de Produtores de Filmes lle outorgou ao festival a categoría A como festival competitivo non especializado.

## Palmarés 
Nas edicións de 1953 e 1954 só se premiaron películas españolas. A Cuncha de Ouro, como tal, e de manera oficial, non se outorgou ata a edición de 1957. En 1963 os premios outorgáronse de maneira extraoficial. Entre 1980 e 1984 non se concedeu a Cuncha de Ouro como tal, ó perder o Festival a categoría A da FIAPF. No seu lugar, o galardón foi o Gran Premio da Crítica Internacional. No resto de edicións concedeuse a Cuncha de Ouro oficial.

## Notas
Cuncha de Prata ó mellor director

A **Cuncha de Prata ó mellor director** ou directora é un premio entregado no **Festival Internacional de Cine de Donostia** que recompensa ó mellor director das películas a concurso da Sección Oficial. Outórgao o Xurado oficial.

## Palmarés
Nas edicións de 1953 e 1954 só se premiou a directores españois. A Cuncha de Prata, como tal, específica para a dirección e de maneira oficial, nse outorgou ata a edición de 1977, outorgándose ata esta edición o denominado **Premio San Sebastián** á mellor dirección e de maneira non continua. Entre 1980 e 1984 non seconcedeu a Cuncha de Prata como tal, ó perder o Festival a categoría A da FIAP, e só se entregou un premio a novos realizadores.
Bandeira da Cidade do Vaticano

A **bandeira da Cidade do Vaticano** consiste en dúas bandas verticais de cores amarelo e branco coas chaves de San Pedro cruzadas e a Tiara Papal centrada na banda branca. É unha das dúas bandeiras estatais cadradas do mundo, sendo a bandeira de Suíza a outra.

## Historia 
A bandeira foi adoptada o 7 de xuño de 1929, o ano no que o papa Pío XI fixo o tratado con Italia, establecendo un novo estado independente gobernado polos Papas, que en 1870 perderan a súa soberanía territorial coa incorporación final a Italia dos anteriores Estados Pontificios, moito máis grandes. A bandeira está dividida en dúas bandas, a metade máis próxima ó mastro é a amarela. O Escudo de armas da Santa Sé atópase na metade branca.

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of the Papal States (pre 1808).svg|Estados Pontificios(1808)
Ficheiro:Flag of the Papal States (1808-1870).svg|Estados Pontificios(1808-1870)

### Ligazóns externas 
*
Cuncha de Prata á mellor actriz

A **Cuncha de Prata** á mellor actriz é un premio entregado no **Festival Internacional de Cine de Donostia** que recompensa as mellores interpretacións femininas pertencentes a unha das películas a concurso.

## Palmarés 
## Notas
Cuncha de Prata ó mellor actor

A **Cuncha de Prata ó mellor actor** é un premio, concedido durante o transcurso do Festival Internacional de Cine de Donostia, que recompensa aquela interpretación masculina máis apreciada polos compoñentes do xurado.

O actor galego Luís Tosar, premiado por Te doy mis ojos en 2003, está entre os distinguidos con este galardón.

*2006- Juan Diego, Vete de mí
*2005- Juan José Ballesta, 7 vírgenes.
*2004- Ulrich Thomsen, Brother.
*2003- Luís Tosar, Te doy mis ojos.
*2002- Liu Peipei
*2001- Düzgün Aylan,Escape to Paradise.
*2000- Gianfranco Brero, Tinta roja.
*1999- Jacques Duphilo, ¿Qué es la vida?
*1998- Ian McKellen, Dioses y monstruos.
*1997- Federico Luppi, Martín(Hache)
*1996- Michael Caine, Sangre y vino.
*1995- Nicolas Cage, Leaving Las Vegas.
*1994- Javier Bardem, El detective y la muerte.
*1993- Juan Echanove, MadreGilda.
*1992- Roberto Sosa, El patrullero.
*1991- Sili Seppala, Zombie ja kumminltsjua.
*1990- Mulie Jarju, Las cartas de Alou.
*1989- Aris Bery
*1988- Fernando Rey, Diario de invierno.
*1987- Imanol Arias, El Lute: camina o revienta.
*1986- Ernesto Gómez Cius, El imperio de la fortuna.
*1985- Piotr Siwkiewicz, Yesterday (película.
*1963- Jack Lemmon por Días de vino y rosas de Blake Edwards
Festival de Edimburgo

[miniatura|250px|Actuación na [Royal Mile. Na rúa actúan tanto as compañías que promoven os seus espectáculos como outros artistas de rúa]]
O **Festival de Edimburgo** é un termo co que se agrupan distintos festivais de actividades culturais que teñen lugar todos os meses de agosto na cidade de Edimburgo, a capital de Escocia.

## Historia
En 1947 ten lugar a primeira edición do Festival Internacional de Edimburgo, centrado no teatro. Paralelamente, oito compañías dramáticas promoveron, no marco dese mesmo festival, un ciclo paralelo, que co tempo evoluiría ata converterse no The Fringe, o festival alternativo (en inglés, *marxinal*). Tamén nese primeiro ano se botou a andar o Festival Internacional de Cine de Edimburgo.

Co tempo, serían moitas outras actividades as que se virían sumar ao Festival de Edimburgo, convertendo a cidade na capital cultural non oficial de Europa no mes de agosto, se ben as súas datas de comezo e fin non sempre coinciden co festival orixinal de teatro.
## Lista de festivais
*Festival Internacional de Edimburgo (1947). O orixinal e máis oficial, que inclúe unha selección restrinxida de ópera, danza, música e teatro, maiormente de carácter clásico, e con prestixio internacional.
*The Fringe (1947). O festival alternativo, basicamente de teatro e danza, que superou en dimensión e espazos de representación a calquera outro da cidade. 
*Festival Internacional de Cinema de Edimburgo (1947).
*Desfile Militar de Edimburgo (1950).
*Festival de Jazz e Blues de Edimburgo (1978). 
*Festival Internacional do Libro de Edimburgo (1983).
*Festival de Arte de Edimburgo (2004).

Ademais, unha serie de certames e mostras celebradas en agosto en Edimburgo aparecen vencelladas ao Festival, pero non son recoñecidos como tal oficialmente. Son:
*Festival Internacional de Televisión de Edimburgo (1976). Encontro de produtores e técnicos, de carácter privado.
*Mela (1995). Certame de celebración das culturas migrantes asiáticas.
*Festival Internacional de Internet de Edimburgo (1999). Creacións artísticas relacionadas coas tecnoloxías electrónicas.
*Festival do Pobo de Edimburgo (2002). Pequena mostra de eventos diversos
*Festival Interactivo de Edimburgo (2003). Videoxogos.
*Anual de Edimburgo (2004). Arte contemporánea.
*Festival de Política de Edimburgo (2005). Conferencias sobre temas de actualidade.
*Festival da Espiritualidade e a Paz (2005). Encontros de distintas relixións.
*iFest (2007). Encontro de profesionais e afeccionados á comunicación.
*Festival de Edimburgo de Bailes de Salón (2007).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Festivais de Edimburgo
Festival de Jazz e Blues de Edimburgo

O **Festival de Jazz e Blues de Edimburgo** é unha mostra con carácter de exhibición que ten lugar en Edimburgo entre os meses de xullo e agosto de cada ano. Creado en 1978, o festival intégrase oficialmente no conxunto que conforma o Festival de Edimburgo.

Abrangue unha programación xeneralista, de todos os estilos do jazz e o blues, tanto de artistas de renome internacional como de jazz escocés. O seu director xeral actual é Brian Fallon.

## Edicións
* 2007. A 29ª edición celebrouse do 27 de xullo ao 5 de agosto. Entre as súas actuacións destacadas contouse a de Chris Barber, Big Al Carson, Pierrick Pedron's Quartet, Benny Golson, Dr Lonnie Smith ou Barbara Morrison.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Festival Internacional de Cinema de Edimburgo

O **Festival Internacional de Cine de Edimburgo** é un certame competitivo de cine que se celebra na segunda metade do mes de agosto en Edimburgo, a capital de Escocia. Recoñecido oficialmente como parte do Festival de Edimburgo, é o certame de cine que leva máis edicións ininterrompidamente, dende 1947.

## Características 
O Festival Internacional de Cine de Edimburgo comezou en 1947 dedicado unicamente a documentais, nun momento en que só existían no mundo os festivais de Cannes e Venecia, pero na actualidade recolle todo tipo de xéneros.

Os tres principais galardóns son o premio Michael Powell, que se lle outorga a filmes británicos por medio dun xurado, un premio do público, e un premio a directores noveis. Todos os filmes que se exhiben son estreas no Reino Unido, e moitas delas ademais estreas en Europa ou mundiais.

A sede do festival é a Filmhouse de Edimburgo, se ben existen unha ducia de espazos de exhibición na cidade, ademais dese. Dende setembro de 2006 a directora artística do festival é Hannah McGill, crítica de cine e xornalista, que substituíu a Shane Danielson, directora entre 2002 e 2006. Sean Connery e Tilda Swinton son patróns de honra do festival.

## Edicións 
* 2006. A 60ª edición do festival celebrouse entre o 14 e o 27 de agosto de 2006. O festival abriuse con *O escocés voante*, un filme sobre ciclismo, e contou coa presentación de *Unha verdade incómoda*, realizada polo seu protagonista, Al Gore. 
* 2007. A 61ª edición do festival celebrouse entre o 15 e o 26 de agosto de 2007. O festival abriuse co filme británico *Hallam Foe*, de David Mackenzie.

## Palmarés 
### Premio Michael Powell ao mellor filme británico 
* 1993. *Blue* (Derek Jarman)
* 1994. *Priest* (Antonia Bird)
* 1995. *Small faces* (Gillies Mackinnon)
* 1996. *Jude* (Michael Winterbottom)
* 1997. *Under the Skin* (Carine Adler)
* 1998. *Love is the Devil* (John Maybury)
* 1999. *The War Zone* (Tim Roth)
* 2000. *Last Resort* (Pawel Pawlikowski)
* 2001. *Gas Attack* (Kenny Glenaan)
* 2002. *Out of Control* (Dominic Savage)
* 2003. *Young Adam* (David Mackenzie)
* 2004. *My Summer of Love* (Pawel Pawlikowski)
* 2005. *Tsotsi* (Gavin Hood)
* 2006. *Brothers of the Head* (Keith Fulton e Louis Pepe)
* 2007. *Control* (Anton Corbijn)

### Premio do público 
* 1997. *The Full Monty* (Peter Cattaneo)
* 1998. *Get Real* (Simon Shore)
* 1999. *Buena Vista Social Club* (Wim Wenders)
* 2000. *Billy Elliot* (Stephen Daldry)
* 2001. *Amélie* (Jean-Pierre Jeunet)
* 2002. *Rabbit-Proof Fence* (Phillip Noyce)
* 2003. *Afterlife* (Alison Peebles)
* 2004. ''Inside I'm Dancing'' (Damien O'Donnell)
* 2005. *Tsotsi* (Gavin Hood)
* 2006. *Clerks II* (Kevin Smith)
* 2007. *We Are Together* (Thina Simunye)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial