open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wolfram Weiser

**Wolfram Weiser**, nado en Mönchengladbach o 5 de maio de 1954 e finado en Colonia o 6 de febreiro de 2022, foi un numismático alemán.

## Traxectoria 
Wolfram Weiser cursou o seu ensino secundario no *Arndt-Gymnasium* de Krefeld, no seu Estado natal, e logo de concluír o seu servizo militar realizou os seus estudos superiores de Historia, Economía, Latín e Grego na Universidade de Colonia. En 1982 acadou o seu doutoramento cunha tese acerca das moedas bitinias de bronce de Nikaia durante o Imperio Romano, baixo a dirección de Reinhold Merkelbach.

O primeiro interese das súas investigacións posteriores seguiron a ser as emisións monetarias da Asia Menor e do Oriente de fala grega na Antigüidade, aínda que tamén se ocupou intensamente na cuñaxe de moeda romana en Occidente e en diversos aspectos na numismática posterior á Antigüidade. Tamén ten varios centrados acerca das emisións do emperador Póstumo en Colonia.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos principais traballos monográficos publicados por Wolfram Weiser ao longo da súa carreira:

### Monografías 
* (1983). *Katalog der Alexandrinischen Kaisermünzen der Sammlung des Instituts für Altertumskunde der Universität zu Köln*. Westdeutscher Verlag, Opladen. 
** Vol. 4: *Claudius Gothicus - Bleimünzen*. ISBN 978-3531099170
** Vol. 5: *Indices zu den Bänden 1-4*. ISBN 978-3531099187
* (1983). *Katalog der Bithynischen Münzen der Sammlung des Instituts für Altertumskunde der Universität zu Köln.* Band 1: *Nikaia – mit einer Untersuchung der Prägesysteme und Gegenstempel*. Westdeutscher Verlag, Opladen. ISBN 978-3531099194
* (1995). *Katalog Ptolemäischer Bronzemünzen der Sammlung des Instituts für Altertumskunde der Universität zu Köln*. Westdeutscher Verlag, Opladen. ISBN 978-3531099378

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Möller-Weiser, D. "Prof. Dr. Wolfram Weiser (1954-2022"). En *Münzen Woche*. 17 de febreiro de 2022.
Lingua narragansett

O **narragansett** /ˌnærəˈɡænsɪt/ é unha lingua algonquina extinta que foi falada no pasado polo pobo narragansett no que hoxe é Rhode Island. Estaba estreitamente relacionada con outras linguas algonquinas do sur de Nova Inglaterra, como o massachusett e o mohegan-pequot. O máis antigo estudo sobre a lingua, escrito en inglés por Roger Williams, é o libro *A Key Into the Language of America* (1643).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*   (abstract)
*
* 
*OLAC resources in and about the Narragansett language 
*Dr. Frank Waabu O'Brien, Aquidneck Indian Council. New England Algonquian Language Revival. Consultado o 24 de xaneiro de 2017.
Pobo narragansett

Os **narragansett** son un pobo indíxena algonquino orixinario de Rhode Island. No presente, os narragansett están organizados federalmente nos Estados Unidos como *Tribo India Narragansett*. Conseguiron o seu recoñecemento federal no ano 1983.

A tribo estivo case sen terra durante a maior parte do século XX, mais adquiriu terras en 1991 na súa demanda *Carcieri v. Salazar*, e solicitaron ao Departamento do Interior que tomase a terra en fideicomiso no seu nome. Isto faría que as terras recentemente adquiridas fosen recoñecidas oficialmente como parte da reserva india de Narragansett, sacándoa da autoridade legal de Rhode Island. En 2009, o Tribunal Supremo dos Estados Unidos fallou contra a solicitude, declarando que as tribos que acadaran o recoñecemento federal desde a Lei de reorganización da India de 1934 non tiñan validez para ter adquirido recentemente terras tomadas en fideicomiso federal e retiradas do control estatal.

## Lingua 
Traditionalmente, a tribo falaba a lingua narragansett, un membro da familia de linguas algonquinas. Os narragansetts falaban un "dialecto Y", semellante aos "dialectos N" dos pobos massachusett e wampanoag e mutuamente intelixibles. Outros dialectos Y inclúen o shinnecock e o pequot, falados polas tribos de Long Island e Connecticut, respectivamente. No século XVII, Roger Williams aprendeu a lingua da tribo. El documentouna na obra de 1643 *A Key Into the Language of America*. Nese libro, Williams chama á tribo *nanhigganeuck*, aínda que despois usa o termo *nahigonset*.

O inglés americano absorbeu unha serie de palabras prestadas do narragansett e outras linguas estreitamente relacionadas, como o wampanoag e o massachusett. Tales palabras inclúen *quahog* (ameixa americana), *moose* (alce, *papoose* (portabebés), *pow wow*, *squash* (cabaciña) e *succotash* (un prato de verduras).

A lingua narragansett extinguise completamente durante o século XX. A tribo comezou os esforzos de revitalización lingüística, baseándose en libros e manuscritos de principios do século XX e en novos programas de ensino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cautantowwit
* Pobos indíxenas de América
### Bibliografía 
* Pritzker, Barry M. *A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples*. Oxford: Oxford University Press, 2000. .
* Simmons, William S. *The Narragansett*. Indians of North America series. New York: Chelsea House, 1989.
José Casal Fernández

**José Casal Fernández**, nado en Vilaboa o 24 de agosto de 1906 e finado o 18 de decembro de 1984, foi un carpinteiro, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro de ribeira, dirixente das mocidades socialistas de San Adrián e directivo da Sociedad de Agricultores e da Sociedad de Obreros de Construción Naval, afecta á UGT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi obrigado a presentarse no cuartel da Garda Civil de Moaña. Detido o 8 de setembro de 1936 foi xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión co seu irmán Belarmino e o seu curmán Rogelio Calvar Casal, foron condenados a cadea perpetua. Preso primeiro na illa de San Simón, foi trasladado ao Forte de San Cristovo (Pamplona), onde permaneceu ata setembro de 1940, cando saíu en liberdade provisional. Deixou un diario manuscrito do seu paso por San Simón e Pamplona.

## Vida persoal 
Casou con Casilda Rosendo, e foi pai de Democracia Casal Rosendo, que en 1936 foi bautizada como Lucrecia Casal Rosendo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Verísimo Sueiro Álvarez

**Verísimo Sueiro Álvarez**, nado no Rosal cara a 1934, é un sacerdote e político galego.

## Traxectoria 
Sacerdote destinado en parroquias rurais das Neves: Santa Eulalia de Batalláns, San Pedro de Batalláns, Cerdeira, Vilacoba, Tortoreos, Liñares e Rubiós. Presentouse ás primeiras eleccións democráticas encabezando a candidatura do PSOE como independente e foi elixido alcalde por maioría absoluta. En 1984 foi xulgado na Audiencia de Pontevedra por un delito de inxurias ao farmacéutico das Neves, Manuel Diz Garrido.

## Recoñecementos 
Foi homenaxeado polos seus fregueses polos 57 anos de sacerdocio en 2014.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais nas Neves
### Ligazóns externas 
* O cura verísimo, entrevista en *A Nova Peneira*.
Escolopacios

A dos **escolopacios** (*Scolopaci*) é unha suborde de aves neognatas da orde das caradriformes.

[miniatura|260px|*[Pedionomus torquatus*, macho]]

## Clasificación 
A suborde comprende as seguintes familias:
*Suborde Escolopacios *Scolopaci*
** Familia Escolopácidos *Scolopacidae* Rafinesque, 1815 
** Familia Pedionómidos *Pedionomidae* Bonaparte, 1856
** Familia Rostratúlidos *Rostratulidae* Ridgway, 1919
** Familia Pedionómidos *Pedionomidae* Bonaparte, 1856
** Familia Ticonóridos *Thiconoridae* Sundevall, 1836
** Familia Xacánidos *Jacanidae* Chenu & Des Murs, 1854

## Filoxenia 
Árbore filoxenética dos caradriformes, baseada nun estudo de Heiner Kuhl e colaboradores publicado en 2020. 

As familias e o número de especies son os da lista elaborada por Frank Gill, Pamela Rasmussen e David Donsker en nome da Unión Ornitolóxica Internacional, onde se ven as relacións dos escolopacios e as súas familias.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): *Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
* Harrison, Colin J. O. (1991): *Encyclopaedia of Animals: Birds*. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

### Outros artigos 
*Caradriformes
Bandeira de Tlaxcala

A **bandeira do estado de Tlaxcala** é dos símbolos do estado mexicano. Consiste nun rectángulo dividido en dúas franxas diagonais de medidas idénticas, coas cores na seguinte orde a partir do mastro: vermello e branco. Entre as dúas franxas diagonais ten o Escudo do Estado, cun diámetro de tres cuartas partes do ancho de devandita franxa. A proporción entre anchura e lonxitude da bandeira é de catro a sete.

O 30 de setembro de 2016, Tlaxcala foi o terceiro estado mexicano en recoñecer oficialmente unha bandeira propia detrás de Xalisco, e é o segundo estado cunha bandeira legalmente aceptada en cores distintas ás da bandeira de México.

### Cores e o seu significado 
As cores da bandeira teñen a súa orixe na Bandeira de Castela e León, xa que durante moito tempo empregáronse estandartes coas cores goles e branco do primeiro escudo que lle foi outorgado á Cidade de Tlaxcala; antes de facerse oficial o seu uso e deseño (vermello e branco).

As tonalidades oficiais exactas da bandeira aínda non foron definidas polas leis da entidade, pero suxírese usar as seguintes de acordo co sistema pantone.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de México
* Lista das bandeiras estatais de México
Cadoiro bioquímico

Un **cadoiro bioquímico** é unha serie de reaccións químicas nas que os produtos dunha reacción actúan como substrato nas seguintes reaccións. Existen varias reaccións bioquímicas importantes en cadoiro, incluíndo fervenzas enzimáticas, como o cadoiro de coagulación e o sistema do complemento, así como as cascadas de transdución de sinais, que fan que os potenciais eléctricos viaxen a través dos nervios até o cerebro, onde se interpretan como sinais en casos como como a vista ou o olfacto.

Os **cadoiros enzimáticos** caracterízanse polo feito de que o produto da reacción non actúa como produto senón como catalizador da seguinte reacción. Noutras palabras, cada reacción produce unha activación dun proenzima (inactivo) a unha forma encimática (activa) mediante un cambio covalente, moitas veces proteólise ou fosforilación . Isto produce unha amplificación do sinal, de xeito que en cada paso a velocidade da reacción global é maior reducindo o tempo da resposta fisiolóxica efectiva. É importante nestes casos a presenza dunha potente regulación enzimática que inhiba a cascada no punto final da reacción co fin de evitar un exceso de produto que poida levar a unha imposibilidade de volver ao inicio da fervenza e que doutro xeito podería producir indesexables. efectos fisiolóxicos (por exemplo, trombose no caso do cadoiro de coagulación).

## Termo 
A pesar de que o termo máis común noutras linguas deriva das variantes *cascada, cascade, cascata,* etc. en galego é **cadoiro** o termo hidrolóxico que se emprega como metáfora para definir este tipo de reaccións en cadea. Outros sinónimos como *abanqueiro* ou *fervenza* non se empregan, tampouco termos similares como *catarata*.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Alosterismo
* Cimóxeno

### Bibliografía 
* *Bioquímica*. Mathews e van Holde. 2ª Ed. McGraw Hill - Interamericana. ©1996
Thinocorus

***Thinocorus*** é un xénero  de aves da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, un dos dous integrados na familia dos tinocóridos.

Trátase de pequenos limícolas gregarios que se adaptaron a unha dieta herbívora.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1829 polo médico, botánico, zoólogo, anatomista, explorador e entomólogo, do grupo dos alemáns do Báltico do Imperio Ruso, Johann Friedrich von Eschscholtz.

### Etimoloxía 
O nome científico *Thinocorus* está formado pola unión dos elementos *Thin*- e -*corus* (cun -*o*- epentético parta facilitar a pronuncia). O primeiro está tomado do grego antigo θιν-, *thin*-, "esta beira", "banco de area", e o latín vulgar -*corus*, derivado irregular do grego antigo κόρυς *kórys* "helmo", "casco", "cabeza".

### Especies 
O xénero comprende tan só dúas especies, 

Habitan nunha variedade de ambientes, incluíndo prados, estepas herbáceas, desertos semiáridos e hábitats alpinos. 

Teñen unha aparencia semellante á do paspallás e ás perdices, pero teñen as ás máis longas. O seu tamaño vai desde o dun pardal común até o dunha becacina cabra. Teñen as patas curtas, pero cos dedos longos. A cor da súa plumaxe é xeralmente críptica. Hai certo dimorfismo sexual na plumaxe das especies de *Thinocorus*: os machos teñen a cara, o pescozo e o peito grises.

As femias poñen 2 ou 3 ovos nun niño consistente nun oco pouco profundo escavado no chan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): *Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
* Harrison, Colin J. O. (1991): *Encyclopaedia of Animals: Birds*. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

### Outros artigos 
*Caradriformes
*Escolopacios
*Tinocóridos
Michael Matzke

**Michael Matzke**, nado o 28 de outubro de 1966 e finado en Friburgo, Baden-Württemberg, o 20 de maio de 2020, foi un numismático e medievalista alemán, especialista na moeda da Idade Media.

## Traxectoria 
Michael Matzke cursou estudos superiores de Historia Medieval, Historia da Arte, Estudos Culturais Empíricos e Ciencias Auxiliares da Historia na Universidade de Tubinga e na Universidade de Pisa.

Logo da súa graduación, de 1991 a 1995 foi asistente de investigación no Instituto de Xeografía Histórica e Ciencias Auxiliares Históricas, así como no Centro de Investigación de Numismática Islámica de Tubinga e no Instituto de Arqueoloxía Clásica da universidade desta cidade. Entre 2001 e 2006 foi asistente de investigación de Historia Medieval e Ciencias Auxiliares Históricas na Universidade de Marburgo. Entre 2007 e 2018 tamén exerceu como profesor temporal na Universidade de Friburgo,   

## Recoñecementos 
* (2017): Premio da Sociedade de Historia Monetaria Internacional, de Frankfurt.
* (2018): Premio Duchalais, da *Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, de París.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables dos publicados por Michael Matzke ao longo da súa carreira:

* (1998). *Daibert von Pisa. Zwischen Pisa, Papst und erstem Kreuzzug*. Thorbecke, Sigmaringen. ISBN 3-7995-6754-2
* (1998). *Sylloge Nummorum Graecorum. Deutschland. Sammlung der Universität Tübingen.* *Heft 6:* *Phrygien - Kappadokien. Römische Provinzprägungen in Kleinasien* (con D. Mannsperger). Hirmer, Múnic. ISBN 3-7774-7460-6
* (2004). *Dirham und Rappenpfennig 2: Mittelalterliche Münzprägung in Südwestdeutschland* (con W. Heß e B. Breyvogel). Habelt, Bonn. ISBN 3-7749-3299-9
* (2010). *Der Basler Schatzfund von 1854 und das Rätsel der Salomon-Denare.* Baumann & Cie. Basilea. ISBN 978-3-9523739-0-3
* (2012). *Cantone Ticino. Ritrovamenti monetali da chiese* (con J. Diaz Tabernero e H-U. Geiger). Berna. ISBN 978-2-940086-09-2
* (2014). *Survey of Numismatic Research 2008-2013: Deutschland* (con H. Mäckeler). Uppsala.
* (2015). *Stadt im S(p)iegel. Basels älteste Stadtsiegel.* Baumann & Cie. Basilea. ISBN 978-3-9524338-3-6
* (2016). *Medieval European Coinage.* *Vol. 12.* *Italy I: Northern Italy*. (con W. R. Day e A. Saccocci ). ISBN 978-0521260213

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fehlmann, M. (2020). "Die ordnende Hand im Basler Münzschatz". En *Basler Zeitung*. 2 de xuño de 2020.
* Kampmann, U. (2020). "Michael Matzke (1966-2020)". En *Coins Weekly*. 4 de xuño de 2020.
A nosa xeración 2022

A nosa xeración 2022 será a primeira edición do concurso musical. Coincidindo co ano dos pobos de Rusia que foi afirmado por Putin.

## Participantes
Aínda que non se coñecen os países e territorios participantes. Sábese que os seguintes territorios e países son elixibles Rusia e as repúblicas de Donetsk e Luhansk (polo momento).
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*A nosa xeración
*Festival de Eurovisión Júnior 2022

### Ligazóns externas
* Web oficial do Festival da Canción Infantil "A nosa xeración" 
* Páxina do festival na rede social "VKontakte"
Kohei Saito

**Kohei Saito** (en  ), nado o 31 de xaneiro de 1987, é un filósofo xaponés e profesor asociado da Universidade de Tokyo. Desde unha perspectiva marxista, traballa sobre os temas de ecoloxía e economía política.

**Saito** estudou na Universidade de Wesleyan, Connecticut de 2005 a 2009. En 2009 comezou o seu máster en Berlín. Despois traballou no seu doutoramento.

Publicou o libro "Natureza versus Capital en 2016. A ecoloxía de Marx na súa crítica inacabada do capitalismo", con traducións do xaponés orixinal ao inglés, alemán ou castelán, que se remonta ao seu doutoramento. Aquí reconstrúe a crítica ecolóxica de Karl Marx ao capitalismo, empregando amplos manuscritos e fragmentos do seu legado.

Saito foi coeditor do Volume 18 da Marx-Engels Gesamtausgabe (edicións completas), publicado en 2019. O traballo neste libro tamén chegou á súa tese, que completou na Universidade Humboldt de Berlín. Andreas Arndt foi o seu supervisor de doutoramento. A versión en inglés do seu libro publicouse en 2017 e en 2020 foi galardoado co Premio JSPS da Sociedade Xaponesa para a Promoción da Ciencia. Tamén gañou o "Deutscher Memorial Award for Marxist Research", que leva o nome de Isaac Deutscher, en 2018.

Saito foi académico visitante na Universidade de California, Santa Bárbara, e de 2017 a 2022 foi profesor asociado na Universidade da cidade de Osaka. En abril trasladouse á Universidade de Tokyo.

O seu volume de 2020 人新世のマルクス：脱 のコミュニズムへの道 ("*O Capital no Antropoceno.* *Cara á idea do comunismo do decrecemento*") converteuse nun inesperado best-seller no Xapón en maio de 2021, vendendo máis de 450.000 copias a mediados de 2022.

## Publicacións (selección) 
* Edición en alemán: ''Natur gegen Kapital. Marx' Ökologie in seiner unvollendeten Kritik des Kapitalismus ("Natureza fronte ao capital.* *A ecoloxía de Marx na súa crítica inacabada ao capitalismo")*, Campus Verlag, Frankfurt 2016.
* Edición en inglés: *Karl Marx's Ecosocialism: Capital, Nature, and the Unfinished Critique of Political Economy*, Monthly Review Press 2017.
* Edición orixinal en xaponés: 人新世のマルクス：脱成長のコミュニズムへの道), 2020. ("*Capital no Antropoceno.* *Cara á idea do comunismo do decrecemento''")

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns web 
*
Euryomma muisca

***Euryomma muisca*** é unha especie de mosca do xénero *Euryomma*. Foi descrita por vez primeira por Grisales et al. en 2012.

## Etimoloxía 
*Euryomma muisca* recibe o seu nome polos muiscas, que habitaron nas terras altas da actual Colombia (Altiplano Cundiboyacense), lugar onde a mosca foi descuberta.

## Descrición 
A mosca ten un vitta frontal marrón escuro, a lonxitude do postpedicelo é 1,5 veces a lonxitude do pedicelo. As ás miden aproximadamente 3 milímetros (0,12 polgadas) de longo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Sito Mariño

**Sito Mariño**, nado en Arzúa en 1948, é un cantante e empresario galego con ampla traxectoria na música como solista e recoñecido pola súa dedicación ao sector galego.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lin-Manuel Miranda

**Lin-Manuel Miranda**, nado o 16 de xaneiro de 1980é un compositor, letrista, dramaturgo e actor estadounidense. Naceu en Nova York de pais portorriqueños. É coñecido por crear e protagonizar os musicais de Broadway *In the Heights* e *Hamilton*. Coescribiu as cancións das películas de animación de Disney *Moana* e *Encanto*. Dirixiu a súa primeira película en 2021 con *Tick, Tick...* *Boom!*. Protagonizou a película baseada na súa obra en 2020.

Os seus premios inclúen un Pulitzer, tres Grammy, un Emmy, unha bolsa MacArthur Fellowship e tres Tony.

## Actuación 
Interpretou o papel protagonista de Alexander Hamilton no musical de Broadway Hamilton. Interpretou un pequeno papel de Piragüero na película *In the Heights*. Tamén interpretou a Jack en *Mary Poppins Returns*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* Páxina web oficial 
* Lin-Manuel Miranda at the Internet Off-Broadway Database 
* Interview with Quiara Alegría Hudes in Guernica, July 2012
* Interview with Charlie Rose  Arquivado o 2016-04-06 en Wayback Machine
* Lin-Manuel Miranda at Discogs
* Lin-Manuel Miranda lyrics Arquivado o 2017-04-24 en Wayback Machine
* Lin-Manuel Miranda at Last.fm
* Lin-Manuel Miranda at Genius.com
Concello de Kalix

**Kalix** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Norrbotten. A súa capital é a localidade Kalix. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 15 391 habitantes.

Situado xunto ao golfo de Botnia, o municipio componse principalmente de terra de morena, que nalgunhas zonas é de bloques grandes. A morena está cuberta de bosque, aínda que nalgunhas partes foi talado. 

No pasado a economía do concello estaba dominada pola industria forestal e de serradoiros, pero recentemente desenvolveuse , a industria electrónica e de enxeñería, así como de empresas de servizos de telecomunicacións.

A tendencia de poboación foi positiva ata principios dos anos 80, pero posteriormente volveuse negativa, e o concello perdeu case 4.000 habitantes dende entón. O concello ten unha longa tradición de gobernos de esquerdas.

## Administración histórica 
A área do concello correspóndese coa da parroquia de Nederkalix, onde se fundou o municipio rural de Nederkalix co reforma municipal de 1862.

A localidade municipal de Kalix estableceuse o 8 de abril de 1910 e disolveuse o 31 de decembro de 1962. O muncipio rural de Töre fundouse en 1924 como unha escisión.

A reforma municipal de 1952 non afectou ás divisións da zona, e tampouco se viron afectados os condados de Västerbotten e Norrbotten.

En 1967 a partir dos concellos rurais de Töre e Nederkalix naceu o concello rural de Kalix. O muncipio de Kalix fundouse coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización do municipio rural.

Dende a súa fundación o municipio pertende ao partido xudicial de Haparanda.

Desde 2011, o municipio forma parte da área administrativa para o finés e da área administrativa para o meänkieli, o nome do concelo é *Kaihnuun kunta* en Meänkieli.

## Xeografía 
O concello de Kalix atópase no leste do condado de Norrbotten, na beira norte do golfo de Botnia. Ao leste limita co municipio de Haparanda, ao norte cos de Övertorneå e Överkalix, e ao oeste co de Luleå.

## Notas
Albert Raff

**Albert Raff**, nado en Pomerania en 1944, é un profesor e numismático alemán especializado nas moedas e medallas de Württemberg.

## Traxectoria 
Aínda que Albert Raff naceu en Pomerania, no seo dunha familia de agricultores, cando o exército ruso matou o seu pai, a nai fuxiu con Albert e os seus dous irmáns e instaláronse no distrito de Dagerloch, en Stuttgart. 

Logo de completar a súa formación como impresor tipográfico en 1964 e logo graduarse na Escola Técnica Superior en 1967, Raff ingresou na Universidade de Educación de Ludwigsburg, onde se formou como mestre.

Ata 2008 exerceu a docencia e foi directivo de varios centros educativos en Stuttgart, e en diversos momentos foi tamén  asesor técnico educativo. Entre 1995 e 2004 foi tamén asesor da Comisión Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña, e tamén presidiu a Asociación Numismática de Württemberg a partir de 1982.
* 1996: Premio Literario da Asociación Internacional de Numismáticos Profesionais.
* 2016: Premio Von Hessenthal de falerística, da Sociedade Alemá de Estudo das Ordes.
* 2024: *Eligiuspreis*, da Sociedade Numismática Alemá.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables dos publicados por Albert Raff ao longo da súa carreira:

* (1986). *Die Münzen und Medaillen der Stadt Schwäbisch Hall*. Kricheldorf, Friburgo. ISBN 9783925766510
* (1991). *Die Württembergischen Münzen von 1798-1873*. Verlag der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 9783980270618
* (1992). *Die württembergischen Münzen von 1693-1797* (con U. Klein). Verl. der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 9783980270625
* (1993). *Die Württembergischen Münzen von 1374-1693*. Verlag der Münzen- und Medaillenhandlung Stuttgart, Stuttgart. ISBN 9783980270632
* (1995). *Die Württembergischen Medaillen von 1496-1797*. Verlag der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN  9783980270649
* (1997). *Die Münzen und Medaillen von* Esslingen (con U. Klein). Verlag der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 9783980270663
* (2003). *Die württembergischen Medaillen von 1797-1864* (con U. Klein). Verl. der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 9783936047004
* (2009). *Darstellungen von Friedrich Schiller auf Münzen, Medaillen, Plaketten und Kleinreliefs* (con U. Klein). Württembergischer Verein für Münzkunde, Stuttgart. ISBN 9783000293030
* (2010). *Die württembergischen Medaillen von 1864-1933* (con U. Klein). Verl. der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 9783936047028
* (2013). *Die Münzen und Medaillen der württembergischen Nebenlinien (Mömpelgard, Neuenstadt, Oels und Weiltingen)* (con U. Klein). Verlag der Münzen- und Medaillenhandlung, Stuttgart. ISBN 3-936047-03-0

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sägesser, J. A. (2014). "Albert Raff im Porträt. Das lebendige Fotoalbum". En *Stuttgarter Zeitung*. 1 de abril.
* "Raff, Albert". En *Coins Weekly*. 3 de maio de 2017.
Concello de Karlskoga

**Karlskoga** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Örebro. A maior parte do concello pertence ao landskap de Värmland, e unha pequena parte atópase no de Närke. A súa capital é Karlskoga. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 30 459 habitantes.

## Notas
Rima Abdul Malak

**Rima Abdul Malak**, tamén grafada **Rima Abdul-Malak**, nada o  en Beirut, Líbano, é unha política de nacionalidade franco-libanesa, que desde o  é a
Ministra de Cultura da República francesa.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Rima Abdul Malak naceu o ,, no Distrito de Keserwan ao norte de Beirut, nunha familia de cultura cristiá (maronita).

Rima viviu no Líbano até os 10 anos e foi á escola no Colexio Notre-Dame de Jamhour.

### Formación académica 
Rima Abdul Malak estudou o bacharelato no Lycée International de Lyon, e iniciou os ses estudos utiversitaros no Instituto de Estudos Políticos de Lyon, onde se licenciou en 1999. No ano 2000 obtivo un DÉSS (''diplôme d'études supérieures spécialisées'') (máster) en Desenvolvemento e Cooperación Internacional na Universidade Panthéon-Sorbonne de París. Despois foi nomeada agregada cultural en Nova York.  

En novembro de 20193, foi nomeada asesora cultural e de comunicación do presidente Emmanuel Macron. E foi nomeada ministra de Cultura o 20 de maio de 2022 no goberno de Élisabeth Borne. 

## Condecoracións 
* Chevalier de l'ordre national du Mérite (2016).
* Commandeur de l'ordre des Arts et des Lettres (2022), de droit en tant que ministre de la Culture. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clowns Sans Frontières France .
* Plan Modes nouveaux .
Monte Gaiás

O **monte Gaiás** é un dos diversos montes que rodean a cidade de Santiago de Compostela, coñecido por ser o espazo xeográfico onde se localiza a Cidade da Cultura de Galicia, cuxa construción comezou no ano 2001.

## Características 
O Gaiás ten unha altura de 362 metros, o que o sitúa como terceiro cumio máis alto de Santiago de Compostela, por tras do Viso (397 m) e do Pedroso (456~461 m).

## Parques 
[alt=Vistas do monte Gaiás. Ao fondo, a cidade de Santiago de Compostela|miniatura|Vistas do [monte Gaiás. Ao fondo, a cidade de Santiago de Compostela|esquerda]]No monte Gaias hai tres espazos verdes: 

* O Bosque de Galicia, un espazo de 24 ha con 7.000 árbores de especies autóctonas (carballos, castiñeiros, salgueiros, bidueiros, ameneiros, espiños, loureiros etc.) e unha rede de sendas peonís de 3 km. Ten zonas de descanso e un miradoiro orientado ao solpor de Compostela. O proxecto partiu da idea orixinal de Eisenman Architects  Na segunda fase, o Bosque contará cunha superficie total de 34 ha e preto de 12.000 árbores novas.
* O Xardín Literario, un espazo verde dedicado aos escritores e poetas galegos. Ocupa algo máis dunha hectárea, con árbores de 14 especies diferentes que evocan na súa disposición as follas dun libro, un sendeiro chamado "o Camiño dos Libros", e unha instalación artística xerada a través de placas con citas literarias de autores galegos, rodeado de camelias.  Tapices vexetais con plantas trepadoras, taludes axardinados, un estanque, un miradoiro e un pequeno auditorio ao aire libre configuran o lugar. Foi deseñado pola arquitecta Isabel Aguirre, directora da Escola Galega da Paisaxe da Fundación Juana de Vega.
* Parque do Lago duns 51.163 m2, un proxecto de rexeneración paisaxística cun lago de 4.783 metros cadrados, rodeado de vexetación preexistente, e unha plataforma de madeira con bancos, e un sistema de iluminación con cintas led de baixo consumo. O parque conta tamén cunha carballeira convertida en espazo de lecer con mesas, bancos e elementos deportivos con camiños para corredores.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Monte do Viso, Santiago
* Monte Pedroso
* Cidade da Cultura de Galicia
Os imperfectos

***Os imperfectos*** (en ) é unha serie estadounidense de ciencia ficción creada por Dennis Heaton e Shelley Eriksen. Conta a historia de tres mozos adultos que perseguen ao científico tolo que alterou o seu ADN, resultando en superpoderes disruptivos.

Estreouse en Netflix o 8 de setembro de 2022, onde conta con versión subtitulada en galego.

## Personaxes 
* Italia Ricci como Dr. Sydney Burke
* Morgan Taylor Campbell como Tilda Weber
* Rhianna Jagpal como Abbi Singh
* Iñaki Godoy como Juan Ruiz
* Rhys Nicholson como Dr. Alex Sarkov
* Celina Martin como Hannah Moore
* Kyra Zagorsky como Isabel Finch
* Kai Bradbury como Dr. Nate Lang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Concello de Karlshamn

**Karlshamn** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Blekinge. A súa capital é Karlshamn. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 32 260 habitantes.

O municipio está na zona occidental do landskap de Blekinge. Limita ao oeste co concello de Olofström, ao suroeste co de Sölvesborg, e ao leste co de Ronneby, todos no condado de Blekinge, e ao norte co municipio de Tingsryds no condado de Kronoberg. Ao sur Karlshamn limita co mar Báltico. En dirección norte-sur flúe o río Mörrumsån, que desemboca no Báltico. No concello atópase un dos arquipélagos máis grandes de Blekinge, o arquipélago de Hällaryd.

## Administración histórica 
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Asarum, Elleholm, Hällaryd, Mörrum, Ringamåla e Åryd. Nesa parroquias, agás na de Ringamåla, fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. Na zona tamén estaba a cidade de Karlshamn que en 1863 fundou un *stadskommun*. O municipio rural de Ringamåla fundouse en 1881 ao separarse do concello de Asarum.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse na zona tres grandes concellos: Hällaryd (de Hällaryd e Åryd), Asarum (pola reunificación de Asarum e Ringamåla), e Mörrum (de Elleholm e Mörrum), mentres que a cidade de Karlshamn permaneceu sen cambios.

En 1967 os concellos rurais de Asarum, Hällaryd e Mörrum incorporáronse á cidade. O concello de Karlshamn naceu coa reforma muncipal de 1971 a través da reorganización da cidade de Karlshamn.

Dende a súa fundación ata o ano 2001 o concello pertenceu ao partido xudicial de Karlshamn, e dende entón pertence ao de Blekinge.

## Notas
Concello de Karlsborg

**Karlsborg** é un concello sueco (*kommun*) do condado de Västra Götaland. A súa capital é Karlsborg. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 7 023 habitantes.

A paisaxe da zona que conforma o municipio é moi variada. No norte hai unha costa montañosa mentres que as áreas do sur son moito máis chas. O municipio é principalmente coñecido polas súas instalacións militares, como o Rexemento Real de Húsares (K 3) e o fabricante de munición Nammo Vanäsverken AB.

## Historia administrativa 
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Brevik, Mölltorp e Undenäs. Nelas fundáronse concelllos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. En 1885 fundouse o municipio rural de Karlsborg ao separarse dos de Mölltorp e Undenäs.

O 30 de maio de 1941 estableceuse a localidade municipal de Mölltorp no concello rural do mesmo nome.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse na zona tres grandes concellos: Mölltorp (a partir de Brevik, Mölltorp e Ransberg), Karlsborg (sen cambios) e Undenäs (de Halna e Undenäs). En 1959 disolveuse a localidade municipal de Mölltorp.

O concello de Karlsborg fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir do concello rural de Karlsborg e de partes dos concellos rurais de Mölltorp (as parroquias de Brevik e Mölltorp) e Undenäs (a parroquia de Undenäs).

Dende a súa fundación ata 2009 o concello pertenceu ao partido xudicial de Mariestad och kommunen ingår sedan 2009 i Skaraborgs domsaga.

## Xeografía 
O concello está situado na parte nordés do landskap de Västergötland, na ribeira oeste do lago Vättern. Ao norte limita cos concellos de Laxå e Askersund no condado de Örebro, ao leste, no outro lado do Vättern, limita cos municipios de Motala e Vadstena, no condado de Östergötland. Ao sur limita co concello de Hjo e ao oeste cos de Tibro e Töreboda.

### Topografía e hidrografía 
A paisaxe da zona que conforma o concello é moi variada. No norte hai unha costa montañosa e accidentada, mentres que as áreas do sur son significativamente máis chas. Hai moitos lagos na zona, varias lagoas e unha parte do lago Unden. A canle Göta flúe a través do lago Viken e despois chega ao lago Vättern atravesando a capital. No municipio hai varios deltas de correntes subglaciais dos cales Skallhultsplatån, Mölltorpsplatån e Perstorpsfältet son os máis coñecidos. Estes formáronse en relación co derretimento da capa de xeo. No nordeste hai unha zona de bosque primitivo que forma parte do parque nacional de Tiveden.

## Notas
Concello de Kalmar

**Kalmar** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Kalmar. A súa capital é a cidade de Kalmar, que tamén é a capital do condado. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 72 704 habitantes.

Ao longo da costa hai un leito rochoso de arenito, pero no interior convértese en granito. A área está dominada por terras forestais, pero o municipio tamén ten unha proporción moi grande de terras agrícolas. A principios da década de 2020 a economía local estaba dominada pola industria de servizos, onde traballaba un 66% da poboación.

Dende a fundación do concello en 1971 a tendencia de poboación vén sendo positiva.

## Administración histórica 
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Arby, Dörby, Förlösa, Hagby, Halltorp, Hossmo, Kalmar, Karlslunda, Kläckeberga, Ljungby, Mortorp, Ryssby, Voxtorp, e Åby. Nelas fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. Na zona atopábase tamén a cidade de Kalmar que no ano 1863 fundou unha cidade municipal (*stadskommun*). No ano 1925o concello rural de Kalmar incorporouse á cidade de Kalmar.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse ao redor da cidade seis grandes concellos: Dörby (a partir dos municipios de Dörby, Hossmo e Kläckeberga), Ljungbyholm (de Ljungby e Sankt Sigfrid), Läckeby (de Förlösa e Åby), Mortorp (de Karlslunda, Mortorp e Oskar), Ryssby (de Ryssby), e Södermöre (de Arby, Hagby, Halltorp e Voxtorp). A cidade de Kalmar permaneceu sen cambios, pero no ano 1965 o concello rural de Dörby integrouse nela.

En 1969 partes dos concellos rurais de Mortorp e Ljungbyholm (Oskar e Sankt Sigfrid) integráronse na cidade de Nybro.

O concello de Kalmar naceu coa reforma municipal de 1971 a partir da cidade de Kalmar e dos cinco municipios rurais de Ljungbyholm, Läckeby, Mortorp, Ryssby e Södermöre.

O concello pertence ao partido xudicial de Kalmar dende a súa fundación.

## Xeografía 
O concello de Kalmar está situado na parte sueste da provincia histórica de Småland. Ao leste do municipio atópase o estreito de Kalmar e o mar Báltico. Kalmar limita ao sur co concello de Torsås, ao oeste cos de Emmaboda e Nybro, ao norte co de Mönsterås, e ao leste ten fronteira marítica cos municipios de Borgholm e Mörbylånga na illa de Öland.

O concello de Kalmar atópase en Möre, un dos "pequenos países" tradicionais de Småland.

## Notas
José Liste Naveira

**José Liste Naveira**, nado en Santiago de Compostela en 1904 e finado na mesma cidade o 6 de xullo de 1973, foi un ebanista, escultor e político galego.

## Traxectoria 
Ebanista de Santiago de Compostela. Mestre maior do gremio da artesanía de Santiago de Compostela. No franquismo foi elixido procurador en Cortes polos Gremios Artesanos Sindicales de España en abril de 1949. Finou en Santiago de Compostela o 6 de xullo de 1973.

## Vida persoal 
Casou con Carmen García Torres e foi pai de José, Carmen e Esther Liste García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Francisco Paz Fornos

**Francisco Paz Fornos**, coñecido como **Paco**, nado en Laraxe (Cabanas) cara a 1916 e finado en Fiúnte (Cabalar, A Capela) en maio de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Paz e Manuela Fornos. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufriu expediente de responsabilidades políticas en 1943. Reclamado polo xuíz militar de Santiago de Compostela en novembro de 1948 procesado na causa 546/48 xunto con José María Castelo Mosquera, Manuel Ramiro Souto e Emilio Pérez Vilariño. Participou en varios golpes económicos como o do 22 de marzo de 1949 na casa de Ramón Leira balsa na Mediña ou o do 31 de maio na casa de Hermenegildo Sanjuan Varela con Pancho e Riqueche. Estivo presente no axustizamento da guerrilleira Josefa Ramiro Santos. Volveu ser reclamado polo xuíz militar da Coruña en xullo de 1949 encartado na causa 201/49 xunto con Francisco Martínez Leira, e polo de Ferrol en setembro de 1949 encartado na causa 190/49 por atraco a man armada en Monfero o 31 de maio dese ano xunto con Adolfo Allegue Allegue e Francisco Martínez Leira. Enfermo, finou na cova refuxio de Fiúnte a finais de maio de 1951.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Masacre de Catavi

A **masacre de Catavi** ou **matanza de Catavi** foi o ataque por parte de forzas do exército de Bolivia aos campamentos mineiros da mina de estaño na localidade de Catavi, departamento de Potosí (Bolivia). Tivo lugar durante a xornada do 21 de decembro de 1942 baixo a presidencia do xeneral Enrique Peñaranda, o que acabou por ocasionar a súa caída.

## Causas 
O goberno de Bolivia colocara baixo control militar todas as minas co argumento de garantir a subministración de materias primas aos aliados durante a segunda guerra mundial. A situación facía necesario que as operacións mineiras se desenvolvesen nun marco de orde e seguridade.

Porén, desde 1941 existían reivindicacións salariais non atendidas nos xacementos de Uncía, Catavi e Siglo XX. Ante unha petición de aumento salarial no complexo Catavi-Siglo XX, tras unha extensa negociación entre o Ministerio de Traballo e a empresa explotadora, o 14 de decembro de 1942 comezou unha folga xeral. Ante a situación, o goberno enviou á zona o rexemento Ingavi, dirixido polo coronel Luis Cuenca.

## O masacre 
Durante varios días houbo conversas, tensión e simulacros de violencia por parte da representación do goberno e da empresa. Finalmente, o 21 de decembro de 1942, en dúas oportunidades, as tropas destacadas na mina dispararon contra os mineiros e as súas familias.

A primeira serie de disparos foi realizada contra un grupo de mulleres que tentaba entrar en Catavi para buscar alimentos.

A segunda foi contra unha gran manifestación que protestaba polas primeiras mortes. Uns 200 soldados dirixidos por tres oficiais dispararon contra un grupo de máis de 7000 traballadores, mulleres e nenos. Estimouse que foron asasinados uns 20 homes, mulleres e nenos, e que houbo uns 50 feridos. Entre as vítimas estaba María Barzola, quen logo deu nome ao Campo María Barzola. En dito campo tivo lugar a sinatura do decreto de nacionalización de minas en 1952.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Montoya, Víctor: «Masacre minera en el campo de María Barzola», artigo no sitio web Comibol (Bolivia).
* Querejazu Calvo, Roberto: «Masacre de Catavi», capítulo 17 do libro Llallagua, historia de una montaña. Publicado no sitio web Libros Maravillosos.

### Bibliografía 
* 
*
Celia Armas García

**Celia María Armas García**, nada en Santiago de Compostela en 1974, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Hispánica e Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela. É profesora de lingua galega e literatura no ensino secundario dende 2000, secretaria xeral da Mesa Pola Normalización Lingüística e membro do consello de administración de *Nós Diario*.

## Obra 
* *As mulleres escritoras (1860-1870)*.  Edicións Laiovento, 2002.
* *Sobre o racismo lingüístico*. Edicións Laiovento, 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lucía Barreiro e Carlos G. Vieito súmanse á comisión permanente da Mesa pola Normalización Lingüística
Francisco Cousillas Pombo

**Francisco Cousillas Pombo**, coñecido como **Paco**, nado en Ponteceso o 13 de marzo de 1922 e finado cara a 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Cousillas e María Jesús Pombo, curmán de Avelino Rivas Pombo. Foi procesado en 1945 por actos de propaganda e detido a principios de maio dese ano. Foi posto en liberdade o 21 de decembro e incorporouse á guerrilla con Manuel Bello Parga e Avelino Rivas Pombo. Integrouse no destacamento “Santiago Álvarez” de Benigno Andrade García. En maio de 1946 o grupo, composto por Benigno Andrade, Emilio Pérez Vilariño, Francisco Cousillas, Manuel Pena Camino e Lisardo Freijo López, pertencía á IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia de Manuel Ponte Pedreira na zona central da provincia da Coruña. En xuño de 1946 produciuse a caída de Marrofer, e o grupo do que Cousillas formaba parte decidiu repregarse.

Tardou uns tres ou catro meses en reincorporarse á guerrilla, xustificando que estivera moi enfermo e trasladouse por iniciativa propia a Coruña, onde estivo na casa da súa compañeira sentimental, irmá da compañeira de Manuel Bello. Ante as sospeitas de que a compañeira de Bello podería estar ao servizo da Garda Civil e para comprobar se seguía sendo fiel díxoselle que debía executar un fascista. Cousillas non se negou pero cando se realizou a operación non quixo darlle morte ao fascista. Houbo máis vacilacións e Emilio deu orde de fusilalo ou fíxoo el mesmo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El terror fascista en Galicia
A gañar!

***A gañar!*** (en ) é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Sean McNamara e protagonizado por Erin Moriarty, Helen Hunt, William Hurt e Danika Yarosh. O filme baséase na historia real do equipo de voleibol do insituto Iowa City West High despois da repentina morte da líder do equipo, Caroline Found, en 2011. Estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 6 de abril de 2018. O filme recibiu críticas dispares e recadou 10 millóns de dólares en todo o mundo.

Estreouse en galego o 15 de setembro de 2022 na TVG.

## Personaxes 
* Erin Moriarty como Kelley Fliehler
* Danika Yarosh como Caroline "Line" Found
* Helen Hunt como Kathy Bresnahan
* Jillian Fargey as Ellyn Found
* William Hurt as Dr. Ernie Found
* Garry Chalk as Principal Shaw
* Tiera Skovbye as Brie Tipton
* Nesta Cooper as Lizzy Ackerman
* Lillian Douchet-Roche as Taylor Mitchell
* Natalie Sharp as Mackenzie "Mack" Davidson
* Rebecca Merastry como xogadora voleibol #1
* Emma Barlow como xogadora voleibol #17
* Burkely Duffield como Alex
* Rebecca Staab como Bethany
* Ava Grace Cooper como Kelley de nena
* Bailey Skodje como Line de nena

## Notas
Konrad Schneider

**Konrad Schneider**, nado en Bogotá, Colombia, en 1950, é un numismático alemán.

## Traxectoria 
Konrad Schneider cursou entre os anos 1969 e 1975 estudos superiores de Historia, Inglés e Lingüística na Universidade de Bonn, onde acadou o seu doutoramento en 1976.

Entre 1977 e 1979 formouse como arquiveiro científico no Arquivo da Capital de Renania do Norte-Westfalia, en Düsseldorf, e tamén na Escola de Arquivos de Marburgo. De 1979 a 1987 exerceu como arquiveiro científico no Arquivo Estatal de Hamburgo, posto que deixou en 1991, para exercer a xefatura do Departamento de Arquivos Modernos do Instituto de Historia Urbana de Frankfurt. 
* (2001): Premio da Sociedade de Historia Monetaria Internacional, de Frankfurt.
* (2016). Premio Saalburg de preservación da historia local.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables dos publicados por Konrad Schneider ao longo da súa carreira:

* (1977). *Das Münzwesen in den Territorien des Westerwaldes, des Taunus und des Lahngebietes und die Münzpolitik des Oberrheinischen Reichskreises im 17*. Jahrhundert, Urbar. ISBN 978-3980013208
* (1983). *Hamburgs Münz- und Geldgeschichte im 19*. Jahrhundert bis zur Einführung der Reichswährung, Coblenza. ISBN 978-3923708000
* (1986). *"Banco, Species und Courant". Untersuchungen zur Hamburger Währung im 17. und 18*. Jahrhundert, Coblenza. ISBN 9783923708031
* (1990). *Frankfurt und die Kipper- und Wipperinflation der Jahre 1619-1623.* Frankfurt. ISBN 978-3782903950
* (1995). *Die Münz- und Währungspolitik des Oberrheinischen Reichskreises im 18*. Jahrhundert, Coblenza. ISBN 3923708092
* (2000). *Der Mineralwasserversand und seine Gefäßproduktion im rheinisch-hessischen Raum vom 17. bis zum Ende des 19*. Jahrhunderts, Coblenza. ISBN 3923708106

## Notas
Indian Matchmaking

***Indian Matchmaking*** é un programa de televisión producido por Smriti Mundhra que se estreou en Netflix o 16 de xullo de 2020. En agosto de 2021, Netflix renovou o programa para unha segunda tempada. En marzo de 2022, Netflix renovou a serie para unha terceira tempada.

## Notas
The Sandman (serie de televisión)

***The Sandman*** é unha serie de televisión estadounidense de drama e fantasía. Está baseada na banda deseñada de 1989–1996, escrita por Neil Gaiman e publicada por DC Comics. A serie foi desenvolvida por Gaiman, David S. Goyer e Allan Heinberg para o servizo de streaming Netflix, e foi producida por DC Entertainment e Warner Bros. Television. 

## Historia 
Ao igual que a banda deseñada, *The Sandman* conta a historia de Dream/Morpheus, o protagonista de Sandman. A serie está protagonizada por Tom Sturridge, xunto con Boyd Holbrook, Vivienne Acheampong e Patton Oswalt.

*The Sandman* estreouse o 5 de agosto de 2022 en Netflix, onde conta cunha versión subtitulada en galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
* Neil Gaiman
* Miguelanxo Prado (debuxante da publicación colectiva de *The Sandman*: *Endless Nights*, xunto a Dave McKean, Milo Manara e Bill Sienkiewicz entre poutros, premio Eisner á mellor antoloxía)