Giulietta Masina

**Giulia Anna Masina**, coñecida artisticamente como **Giulietta Masina**, nada en San Giorgio di Piano (Emilia-Romaña) o 22 de febreiro de 1921 e finada en Roma o 23 de marzo de 1994, foi unha actriz italiana, esposa do cineasta Federico Fellini.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Filla do violinista e profesor de música Gaetano Masina e da mestra Angela Flavia Pasqualin, pasou a maior parte da súa infancia e adolescencia en Roma vivindo en casa dunha tía súa que quedou viúva. Estudou no liceo das Irmás Ursulinas e posteriormente licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade La Sapienza. Durante o seu paso pola universidade, cultivou a súa paixón pola interpretación e no curso 1941–1942 participou en numerosos espectáculos de danza, música e teatro universitario no Stadium Urbis, que logo se convertería no Teatro Ateneo de Roma. En 1943 entrou a formar parte da Compañía de Teatro Cómico Musical onde actuou como bailarina, cantante e actriz en diferentes operetas e obras cómicas.

### Fellini e Giulietta 
Nesas datas, comezou a traballar como actriz de radio, xunto a Nella Maria Bonora e Franco Becci, voces moi populares na época. Comezou a ser coñecida polo éxito do serial radiofónico *Terziglio* que contaba as aventuras de Cico e Pallina, que interpretaba xunto ao locutor Angelo Zanobini. Estaba escrito por Federico Fellini, por entón un mozo versátil, redactor da revista satírica ''Marc'Aurelio*. Giulietta e Federico casaron o 30 de outubro de 1943, comezando así unha intensa relación afectiva e artística, unha das máis relevantes da historia do cine italiano. Varios meses despois do matrimonio, unha caída por unha escaleira produciulle un aborto. Tras isto, o 22 de marzo de 1945, naceu o seu fillo Pierfederico, que desgraciadamente faleceu só un mes despois, o 24 de abril de insuficiencia respiratoria. Foi o único fillo que tivo a parella.

Despois do fin da segunda guerra mundial, retomou o teatro universitario coa obra *Angelica*, escrita e dirixida por Leo Ferrero e coprotagonizada por Marcello Mastroianni. A obra *Gli innamorati* foi a súa última incursión no teatro en 1951.

A súa primeira incursión no cine produciuse en 1946 como extra no filme *Paisá, camarada* de Roberto Rossellini, pero o seu verdadeiro primeiro traballo foi en 1947 no filme *Senza pietà*, dirixido por Alberto Lattuada e interpretado xunto a Carla del Poggio. Este papel de moza de bo corazón e aspecto alegre, repetiuse nesa primeira etapa en filmes dirixidos por Carlo Lizzani, Giuseppe Amato ou Renato Castellani. Porén, foi da man do seu marido que alcanzou a popularidade mundial coa súa mítica personaxe de Gelsomina no filme *La strada* (1954), xunto a Anthony Quinn e Richard Basehart.

En 1957, Masina interpretou o que probablemente foi o papel máis relevante da súa carreira en *Le notti di Cabiria* dirixido polo seu home. Esta personaxe aparecía fugazmente xa no primeiro filme de Fellini *O xeque branco* de 1951. En 1958 traballou xunto a Alberto Sordi no filme *Fortunella* do director Eduardo De Filippo. Fellini contou tamén coa súa dona na súa primeira longametraxe en cor, *Giulietta dos espíritos* (1965), unha historia de forte carga surrealista sobre a infidelidade na parella. Vinte anos máis tarde, en 1985, volveu actuar para Fellini na melancólica historia *Ginger e Fred*, onde xunto a Marcello Mastroianni interpretaron unha antiga parella de baile que imitaban a Fred Astaire e Ginger Rogers, moi populares durante a guerra e que se reúnen ao cabo de moitos anos convidados por un grandilocuente *show* televisivo, paradigma do consumismo e do sentimentalismo fácil.

### Radio e televisión 
A pesar de que a súa carreira cinematográfica foi predominante, Masina traballou tamén en radio e televisión. De 1966 a 1969 foi presentadora con grande éxito dun programa radiofónico titulado *Lettere aperte*, no que os oíntes escribían á actriz. Estas cartas foron posteriormente recompiladas nun libro. Tamén traballou en televisión fundamentalmente na década de 1970, en dúas producións de grande éxito: *Eleonora* (1973) dirixida por Silverio Blasi e *Camilla* (1976) dirixida por Sandro Bolchi, adaptación da novela *Un inverno freddissimo'' de Fausta Cialente.

### Falecemento 
Giulietta Masina morreu, vítima do cancro, na capital italiana en marzo de 1994, á idade de 73 anos. Só sobreviviu cinco meses o seu esposo, que falecera en outubro de 1993. Fellini e Masina foron enterrados xunto ao seu malogrado fillo no cemiterio de Rimini, cidade natal do director. En 2003 descubriuse xunto á tumba un monumento en bronce en forma de vela realizado polo escultor italiano Arnaldo Pomodoro.

## Premios cinematográficos 
Entre os premios máis importantes da súa traxectoria pódense destacar os catro Nastri d'Argento do Sindicato de xornalistas cinematográficos italianos, como actriz principal en *Le notti di Cabiria* (1958) e *Ginger e Fred* (1986) e como actriz secundaria en *Senza pietà* (1948) e *Luces de variedades* (1950). Ademais foille concedido un David de Donatello á mellor actriz por *Giulietta dos espíritos*, ademais dun David especial no 30.º aniversario dos premios en 1986. Foi candidata en dúas ocasións aos Premios BAFTA británicos como mellor actriz estranxeira en 1954 e 1957.

Nos festivais de cine, Giuletta Masina obtivo o recoñecemento como mellor actriz polo seu papel en *Le notti di Cabiria* en 1957 en Cannes e en San Sebastián.

En 1957 foi galardoada coa medalla do Círculo de Escritores Cinematográficos á mellor actriz estranxeira pola súa interpretación en *La Strada*, e ao ano seguinte repetiu premio polo seu papel en *Le notti di Cabiria*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén