Texas hold'em

O '''Texas hold'em'* é unha das modalidades máis disputadas de póker a nivel mundial, tanto na súa versión con límite fixo de apostas (*Limit Texas hold'em*), con límite variábel (*Pot limit Texas hold'em*) ou sen el (*No limit Texas hold'em''). Precisamente nesta última versión dispútase o Evento Principal das World Series of Poker ou o World Poker Tour.

A diferenza doutros tipos de póker, o Texas hold'em é un xogo de cartas comunitarias, onde cada xogador ten que consegui-la mellor xogada posíbel de cinco naipes combinando as dúas cartas repartidas de man (*pocket cards* ou *hole cards*) coas cinco comunitarias dispoñíbeis para o resto de xogadores, existindo catro roldas de apostas acumuladas no *bote* dende que se reparten as cartas iniciais até que se destapan (*showdown*), momento no que o xogador gañador leva o bote. Tamén pódese gaña-lo bote sen necesidade de chegar ó *showdown* cando non hai ningún xogador que vexa a aposta do gañador.

O Hold'em en tódalas súas variantes foi gañando popularidade pouco a pouco a finais do século XX, pero a súa verdadeira explosión como fenómeno de masas a nivel mundial produciuse a comezos do século XXI por mor de tres factores chaves: a aparición do póker online e unida a isto a vitoria de Chris Moneymaker no Evento Principal das World Series of Poker de 2003, o aumento dos torneos televisados e o uso das pocket cams neles e a publicación dunha morea de libros especializados no xogo.

## Historia 
### Nacemento e expansión 
Aínda que pouco se sabe do nacemento do Texas Hold'em, existen teorías, recoñecidas de xeito oficial pola Cámara lexislativa de Texas no ano 2007, que indican que o lugar de nacemento do xogo foi o pobo de Robstown no estado norteamericano de Texas .

Pouco tempo despois, o xogo estenderíase durante as décadas de 1950 e 1960 por todo o Estado da Estrela Solitaria da man dos chamados Texas Rounders, un grupo de xogadores profesionais formado por Doyle "Texas Dolly" Brunson, Thomas Austin "Amarillo Slim" Preston, Crandell "Dandy" Addington e Brian "Sailor" Roberts.. Nesta época, ser un xogador profesional de póker era ilegal e perigoso: o xogo era delito menor en Texas, e por mor da morea de cartos que gañaban nas súas viaxes, eran branco de delincuentes e bandas organizadas.

## Desenvolvemento do xogo 
:*Nesta explicación asúmese que o lector está familiarizado co xogo do póker en xeral e co seu ránking de mans. Se non é así, pode introducirse neses temas nos artigos sinalados.*

### Estrutura de apostas 
miniatura|350px|Posicións iniciais das cegas en relación ó botón nunha man estándar de Texas hold'em.

Unha man típica de Texas hold'em comeza coa colocación do botón de *dealer*. Este botón sinala ó xogador na posición de *dealer*, o derradeiro en falar, e vai rotando en cada man no sentido das agullas do reloxo. Inmediatamente despois, os xogadores á dereita do botón fan dúas apostas obrigatorias (*blinds*), chamadas *small blind* (o primeiro xogador á dereita do botón) e *big blind* (o segundo xogador á dereita do botón), e que tamén van rotando. A *big blind* equivale á aposta mínima, sendo a *small blind* normalmente a metade. En caso de que haxa, tódolos xogadores poñen o ante, outra aposta obrigatoria normalmente máis pequena que as cegas, e utilizada sobre todo en torneos de póker. Outra particularidade do torneo sobre o xogo normal é que o valor das *blinds* e dos antes vaian aumentando periodicamente. Algúns casinos tamén permiten ás veces a colocación de *straddles*, unha aposta voluntaria que realiza o terceiro xogador á dereita do *dealer*, que pasa a actuar como *big blind*.

Porén, cando só son dous os xogadores na partida, a colocación das apostas iniciais muda: o xogador co botón de *dealer* coloca a *small blind* e antes do flop é o primeiro en falar, sendo o derradeiro no resto da man. O outro xogador coloca a *big blind*.

Hai tres variacións de Texas hold'em segundo o límite de apostas nas catro roldas das que consta unha man. Na súa versión *no limit*, os xogadores poden apostar calquera cantidade, dende a aposta mínima até tódalas súas fichas (*all-in*), en calquera das catro roldas de apostas, agás cando o xogador sobe unha aposta previa, xa que esta debe ser de polo menos unha vez a aposta que fixera o anterior xogador. No extremo contrario está a versión *limit*, onde as apostas están restrinxidas a un patrón, no que nas dúas primeiras roldas de apostas pódese xogar como máximo unha cantidade equivalente á *big blind* (esta cantidade é coñecida como *small bet*), mentres que nas derradeiras dúas roldas a aposta está limitada a dúas veces a *big blind* (o que é coñecido como *big bet*). En cada rolda de apostas, limítanse a catro as veces que se pode subi-la aposta. No medio atópase a versión *pot limit*, onde a aposta debe estar no rango comprendido entre o tamaño da *big blind* e o do bote.

### Estrutura dunha man 
miniatura|dereita|200px|Só se reparten dúas cartas para cada xogador, que son as primeiras en ser repartidas.

Após a colocación das *blinds* e dos *antes*, cada xogador recibe dúas cartas boca abaixo procedente dunha baralla americana estándar de 52 naipes sen comodíns. Son as chamadas *pocket cards* ou *hole cards*, os únicos naipes que cada xogador recibe de forma individual.

Inmediatamente despois vén a primeira rolda de apostas, chamada rolda *preflop*, nas que os xogadores apostan, se o desexan, no sentido das agullas do reloxo, sentido que se conservará durante toda a man. Cando tódolos xogadores que apostaron poñen a mesma cantidade de fichas no bote, ou se un deles non puidera por non ter esa cantidade e foi *all-in*, o croupier pon a disposición de tódolos xogadores as tres primeiras cartas comunitarias no chamado *flop*. Porén, se ningún xogador iguala a cantidade da *big blind* o xogador nesa posición gaña a man e o bote. O mesmo ocorre se ningúen ve a suba dun xogador anterior. O desenvolvemento das outras tres roldas de apostas é igual ó *preflop*.
miniatura|esquerda|200px|O croupier saca o *turn* ou cuarta rúa, a cuarta carta comunitaria. Podemos ver na imaxe como xa hai tres anteriores, ese é o *flop*.

Após o *flop*, ten lugar a segunda rolda de apostas, e cando esta remata, o crupier saca a cuarta carta comunitaria, o *turn* ou cuarta rúa. Hai outra rolda de apostas, e logo chega o *river* ou quinta rúa, a derradeira rolda de apostas da man, e, se é preciso, o *showdown*.

No xogo en vivo, e a diferenza do póquer online, o croupier, antes de saca-lo *flop*, o *turn* e o *river*, descarta o primeiro naipe da baralla, a chamada *burn card*. Isto ten a finalidade principal de evitar que os xogadores tomen vantaxe na información da que dispoñen en base a ve-lo reverso da seguinte carta comunitaria, que podería estar marcado.

### O *showdown* 
Se un xogador aposta e ningún outro o ve, tirando as súas cartas, entón o xogador que apostou gañou o bote e non está obrigado a ensina-las súas cartas. Porén, se dous ou máis xogadores chegan á derradeira rolda de apostas, e cando esta finaliza todo o mundo investiu a mesma cantidade de cartos no bote, eses xogadores deben amosa-las súas cartas. Isto é o chamado *showdown*.

Nesta fase do xogo, os xogadores que chegaran deben facer a mellor xogada de cinco cartas que poidan entre as cartas comunitarias e as súas *hole cards*. Para iso, poden utiliza-las dous *hole cards*, unha ou ningunha. Cando un xogador non utiliza ningunha, só as cinco cartas comunitarias, entón dise que está a xoga-lo *board* (denominación para as cinco cartas comunitarias), e ó máximo ó que pode aspirar é a dividi-lo bote, xa que os xogadores restantes poden usa-lo tamén para construí-la mesma man.

Cando dous ou máis xogadores comparten a mellor man, entón o bote é dividido entre eles (*split pot*). Cando das fichas entre os xogadores non é exacta, as fichas sobrantes son para o primeiro xogador que se atope á dereita do botón no sentido do reloxo.

Se as cartas que compoñen unha man son menos de cinco, en caso de empate o xogador gañador determínase polo *kicker*, que son as cartas restantes para completar as cinco da man. No caso de que a carta máis alta sexa compartida por todos os xogadores mírase o seguinte, e así até desface-lo empate ou até chegar a completa-las cinco cartas que forman unha man. En Texas hold'em, o pau das cartas non ten importancia, só contan os valores numéricos.

## Notas, fontes e referencias 
* Poker Hands Simulation by Olivier Leroux