open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Portugalete, Castro, Carballedo

**Portugalete** é un lugar da parroquia de Castro, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña cinco habitantes (dúas mulleres e tres homes).

## Toponimia 
O topónimo fair referencia a un *pequeno Portugal*.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castro 
### Parroquias de Carballedo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Cousiño

O topónimo **Cousiño** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cousiño**, lugar da parroquia de Toubille, no concello de Láncara;
***O Cousiño**, lugar da parroquia de Nespereira, no concello de Sarria.

Como apelido **Cousiño** era levado en 2017 por 289 persoas, destacando nos concellos de Covelo, A Lama e Fornelos de Montes. Pode referirse a:

***Francisco de Paula Cousiño**, licenciado galego (m. 1826);
***Buenaventura Cousiño**, avogado e político chileno (1808-1855);
***Matías Cousiño**, empresario chileno (1810-1863);
***Luis Cousiño**, empresario, político e filántropo chileno, fillo do anterior (1835-1873);
***Micaela Cousiño Quiñones de León**, nobre francesa, bisneta do anterior (n. 1938);

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Coutiño**, lugar da parroquia de Caxide, no concello de Parada de Sil.
AirBaltic

**airBaltic**, legalmente AS Air Baltic Corporation, é unha aeroliña de baixo custo propiedade do goberno de Letonia que actúa tamén como aeroliña nacional. Ten a súa sede e o seu principal centro de conexións no aeroporto de Riga, e ten bases nos aeroportos de Talín e Vilnius.

## Frota 
En agosto de 2017 a frota de airBaltic estaba formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña

## Notas
Ciniod I

**Ciniod, fillo de Uuredech** (en irlandés antigo: *Cináed mac Feradaig*; en inglés: *Kenneth, fillo de Feradach*) foi rei dos pictos dende 763 até 775.

Crese que o pai de Ciniod foi o fillo de Selbach mac Ferchair, rei de Dál Riata, que foi capturado e encadeado por Óengus mac Fergusa en 736. O seu reinado é omitido nalgunhas versión das listas de reis da crónica picta, pero está rexistrada a súa morte, así como o seu nome de rei dos pictos polos *Anais do Ulster*, os *Anais Cambriae* e a *Crónica de Melrose*. Gartnait, fillo de Feredach está listado como rei dos pictos un tempo antes, quizais na década de 720 e 730, nas listas de reis que omiten a Ciniod.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Ralphie May

**Ralph Duren "Ralphie" May**, nado en Chattanooga, Tennessee o 17 de febreiro de 1972 e finado o 6 de outubro de 2017, foi un actor e comediante estadounidense.

## Filmografía 
* 2002: *For Da Love of Money*
* 2003: *Just Correct*

## Discografía 
* 2005: *Just Correct*
* 2006: *Girth of a Nation*
* 2007: *Prime Cut*
* 2008: *Austin-Tatious*
* 2012: *Too Big to Ignore*
* 2013: *Imperfectly Yours*
* 2015: *Unruly*

## Notas 
## Véxase tamén
Aeroporto de Bremen

O **aeroporto de Bremen** (IATA: **BRE**, ICAO: **EDDW**) é un aeroporto internacional que serve á cidade e ao estado de Bremen, no norte de Alemaña. Está situado a 3,5&nbsp;km ao sur da cidade e no ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 2 573 501 pasaxeiros. Nel operan principalmente voos cara a destinos metropolitanos e de lecer en Europa e serve como base para Germania e Ryanair.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto 

## Notas
Aeroporto de Bruxelas Sur-Charleroi

O **aeroporto de Bruxelas Sur-Charleroi** (IATA: **CRL**, ICAO: **EBCI**), tamén chamado **aeroporto de Charleroi** ou **aeroporto de Gosselies**, é un aeroporto internacional situado en Gosselies, unha parte da cidade de Charleroi en Valonia. O aeroporto atópase a 7,4&nbsp;km ao norte de Charleroi e a 46&nbsp;km ao sur do centro de Bruxelas. En termos de pasaxeiros e movementos de avións é o segundo aeroporto máis concorrido de Bélxica, pasando no ano 2016 7 303 720 pasaxeiros en 75 038 operacións. Tamén é un importante aeródromo para a aviación xeral, sendo o fogar de 3 escolas de voo.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Aeroporto de Beauvais-Tillé

O **aeroporto de Beauvais-Tillé** (IATA: **BVA**, ICAO: **LFOB**), comercializado como **aeroporto de París-Beauvais**, é un aeroporto internacional próximo á cidade de Beauvais, na comuna francesa de Tillé. É o décimo aeroporto máis concorrido de Francia, pasando polas súas instalacións 3 997 856 pasaxeiros no ano 2016, e é usado principalmente por aeroliñas de baixo custo.

A pesar do seu nome comercial, o aeroporto atópase na rexión da Picardía a 85&nbsp;km ao norte de París. O nome de París-Beauvais foi usado de xeito non oficial ata que o aeroporto recibiu a súa nova marca no ano 2017.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Poznań-Ławica

O **aeroporto de Poznań-Ławica Henryk Wieniawski** (IATA: **POZ**, ICAO: **EPPO**) é un aeroporto polaco que serve á cidade de Poznań. Construído no ano 1913, é un dos aeroportos máis antigos de Polonia. Está situado a 5&nbsp;km ao oeste do centro de Poznań. Toma o seu nome da veciñanza de Ławica, parte do distrito de Grunwald, aínda que as súas instalacións están realmente no distrito de Jeżyce.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Aeroporto de Weeze

O **aeroporto de Weeze** (IATA: **NRN**, ICAO: **EDLV**), tamén coñecido como **aeroporto de Niederrhein**, é un aeroporto menor da rexión alemá da Baixa Renania. É usado principalmente por aeroliñas de baixo custo, especialmente por Ryanair. O aeroporto está situado a 3,7&nbsp;km ao suroeste do municipio de Weeze, a 7&nbsp;km ao noroeste de Kevelaer, a 33&nbsp;km ao sueste da cidade neerlandesa de Nijmegen e a 48&nbsp;km ao noroeste de Duisburgo.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Pablo Fernández Santos

**Pablo Fernández Santos**, nado en León o 4 de xuño de 1976, é un político español, procurador nas Cortes de Castela e León por Podemos.

## Traxectoria 
Pablo Fernández é licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid. Foi traballador autónomo, rexentando un quiosco de prensa na súa cidade natal.

En 2014 comezou a súa militancia en Podemos, sendo elixido representante para o Consello Cidadán do partido. En febreiro de 2015 as bases do partido escollérono como secretario xeral de Podemos en Castela e León, sendo igualmente designado candidato á presidencia da Xunta en abril do mesmo ano e conseguindo nas eleccións autonómicas de maio representación nas Cortes por todas as provincias castelá-leonesas exceptuando Soria.

En maio de 2017 foi reelixido secretario xeral de Podemos en Castela e León.

## Referencias
Filipe III de Francia

**Filipe III de Francia**, coñecido como **Filipe o Atrevido**, nado o  en Poissy, Illa de Francia, Reino de Francia, e finado o  en Perpiñán, Rosellón, Reino de Mallorca, foi o Reino de Francia desde 1270 até a súa morte.

Era fillo do rei Lois IX (San Lois), que morreu durante a Oitava Cruzada na que Filipe o acompañaba.

Durante o seu reinado Filipe fixo varias adquisicións territoriais, principalmente o Condado de Tolosa, anexionado en 1271.

Despois das Vésperas Sicilianas iniciadas polo rei Pedro III de Aragón contra Carlos I de Sicilia, seu tío, liderou unha cruzada, sen éxito, para axudar Carlos.

Obrigado a retirarse, acabou morrendo en 1285, sendo sucedido polo seu fillo Filipe IV.

Foi enterrado inicialmente en Narbona, e despois na Basílica de Saint-Denis

## Véxase tamén
Betaína

En química, unha **betaína** é calquera composto químico neutro cun grupo funcional catiónico cargado positivamente como un amonio cuaternario ou catión fosfonio (xeralmente: ións onio) que non leva ningún átomo de hidróxeno e cun grupo funcional cargado negativamente como o grupo carboxilato, que non pode estar adxacente ao sitio catiónico. Unha betaína pode ser un tipo específico de zwitterión. Historicamente o termo estaba reservado só para a TMG (trimetilglicina). Bioloxicamente, a betaína está implicada nas reaccións de metilación e detoxificación da homocisteína.

O nome do composto deriva da planta da que primeiro se illou, *Beta vulgaris* subsp. *vulgaris*, a remolacha azucreira.

En sistemas biolóxicos, moitas das betaínas naturais serven como osmólitos orgánicos, as substancias sintetizadas ou captadas do medio polas células para protexerse do estrés osmótico, seca, alta salinidade ou alta temperatura. A acumulación intracelular das betaínas, que non perturba a función encimática, estrutura das proteínas e integridade da membrana, e permite a retención de auga nas células, protexendo así dos efectos da deshidratación. É tamén un doante de metilo de importancia cada vez máis recoñecida en bioloxía.

## Glicina betaína, a betaína orixinal 
[miniatura|Estrutura química da [trimetilglicina]]

A betaína orixinal, *N*,*N*,*N*-trimetilglicina, foi nomeada así por ser descuberta na remolacha azucreira (*Beta vulgaris* subsp. *vulgaris*) no século XIX. Este composto é un pequeno aminoácido *N*-trimetilado, que existe en forma zwitteriónica a pH neutro. Esta substancia é agora a miúdo chamada *glicina betaína* para distinguila doutras betaínas que están amplamente distribuídas en microorganismos, plantas e animais.

## Usos comerciais 
As fosfonio betaínas son intermediarios na reacción de Wittig.

A adición da betaína nas reaccións en cadea da polimerase mellora a amplificación do ADN ao reducir a formación da estrutura secundaria en rexións ricas en GC. A adición de betaína mellora a especificidade da reacción en cadea da polimerase ao eliminar a dependencia da composición de pares de bases na fusión do ADN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mesoiónico
*Betaína mesomérica
*Iluro
*Osmoprotector

### Bibliografía 
*
Estación de tren de Delft

A **estación de tren de Delft** (en neerlandés: *Station Delft*) é a principal estación ferroviaria desta localidade da Holanda Meridional, nos Países Baixos. Sitúase nunha sección das liñas ferroviarias máis antigas do país, que une as cidades da Haia e Rotterdam.

## Historia 
### Instalacións anteriores 
miniatura|esquerda|A antiga estación de Delft, en activo entre os anos 1885 e 2015
Inicialmente, a estación de tren de Delft situábase en Houttuinen, nas inmediacións das instalacións actuais, nun edificio que foi declarado en 2002 monumento nacional dos Países Baixos (*rijksmonument*). O primeiro tren que pasou por ela fíxoo o 31 de maio de 1847, tres días antes da apertura oficial ao público das instalacións.

O rápido incremento do número pasaxeiros e do transporte de mercadorías fixo necesaria a construción dunha nova estación, de maior tamaño, que foi inaugurada en 1885, ao do sur da estación primitiva. Ese segundo edificio, deseñado por Christiaan Posthumus Meyjes, goza dun indubidable valor histórico-artístico.

### O edificio actual 
Xunto cun novo túnel ferroviario de 2,3 quilómetros que discorre baixo o centro de cidade, a estación actual inaugurouse o 28 de febreiro de 2015. O edificio novo, que comparte as instalacións de estación con oficinas públicas municipais, foi deseñado pola empresa de arquitectura Mecanoo, de ámbito internacional e orixinaria da propia cidade de Delft. O proxecto incluíu tamén a reconstrución da estación de autobuses, novas paradas do tranvía e a mellora do aparcadoiro de bicicletas.

## Proxecto de zona ferroviaria de Delft 
Desde 1964, o ferrocarril circulaba por Delft por un viaduto de dobre vía creado para eliminar os cruzamentos a nivel, concibido para mellorar a seguranza e a fluidez do tráfico pola cidade. Cada día pasaban por el entre 300 e 350 trens, e isto ocasionaba un importante problema de contaminación acústica. Para ver de solucionalo, en 1999 presentouse un proxecto de envergadura deseñado polo experto en planificación urbana catalán Joan Busquets, que consistiu na substitución do viaduto por dous túneles baixo a cidade.
miniatura|O viaduto elevado polo centro da cidade
A primeira fase das obras finalizouse en febreiro de 2015, e consistiu nun primeiro túnel con dúas vías operativas. Prevese que o antigo viaduto sexa derrubado en 2020 e se vexa substituído por un segundo túnel, con dúas novas vías, que discorra pola mesma traxectoria que o viaduto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Estación de tren de Delft Sur

### Ligazóns externas 
* Sitio web da compañía ferrovoiaria NS *(en neerlandés)*
* Planificador de viaxes do Sistema Holandés de Transporte Público* (en neerlandés)*
* Información sobre monumentos nacionais dos Países Baixos (Número 525335) *(en neerlandés)*
Alpín II

**Alpín, fillo de Uuroid** (en irlandés antigo: **Alpín mac Feredaig**) foi rei dos pictos dende 775 até 778. Alpín puido ter sido o irmán do seu predecesor Ciniod, fillo de Uuredach xa que teñen patrónimos semellantes, o equivalente picto do Feredach en irlandés antigo, pero non hai probas evidentes para a súa identificación.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Bridei VI

**Bridei**, fillo de Uurad foi rei dos pictos dende 842 até 843. Dous dos seus irmáns, Ciniod e Drest, que tamén aparecen na lista de reis da crónica picta, reinaron despois del durante un breve período.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Nande, Castro, Carballedo

**Nande** é un lugar da parroquia de Castro, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada.

Segundo o INE en 2016 o lugar contaba con 3 habitantes, unha muller e dous homes.

## Toponimia 
O topónimo fai referencia ás terras de , antropónimo visigótico.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castro 
### Parroquias de Carballedo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Drest X

**Drest** (en gaélico escocés: *Drust*; latín: *Durst*) foi un rei dos pictos desde 845 até 848, un rival de Kenneth MacAlpin (Cináed mac Ailpín). Segundo a crónica picta, era o fillo de Uurad (tamén escrito Vurad, Ferant, Ferat).

Drest morreu en Scone nun acontecemento coñecido na historia como a traizón de MacAlpin. Foi o derradeiro rei dos pictos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Alan Orr Anderson

**Alan Orr Anderson**, nado en 1879 e finado en 1958, foi un historiador escocés. Graduouse na Universidade de Edimburgo.

## Traxectoria 
En 1908, despois de cinco anos de traballo esponsorizado polo Carnegie Trust, publicou *Scottish Annals from English Chroniclers*, unha recompilación de fontes sobre a historia de Escocia antes de 1286 escritas en Inglaterra ou por cronistas nados en Inglaterra. Catorce anos despois, publicou un traballo de dous volumes titulado *Early Sources of Scottish History, A.D. 500 to 1286*, unha recompilación de fontes meirande, desta volta a partir de material non inglés (a maioría gaélicas). Até certo punto, este traballo superpúxose coas recompilacións publicadas por William Forbes Skene en *Chronicles of the Picts and Scots* (Edimburgo, 1867), pero o de Anderson difire do de Skene en que foron traducidas ó inglés.

Anos de ler manuscritos difíciles baixo a escasa luz foron quizais a causa da falta de visión de Anderson, e durante un longo período de tempo, confiou nunha estudante graduada (posteriormente a súa muller) Marjorie Cunningham para facer os traballos de lectura. Morreu o 9 de decembro de 1958.

## Obra 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History: AD 500–1286*, 2 vols, Edimburgo: Oliver & Boyd, 1922; republicado, Marjorie Anderson (ed.) Stamford, 1990
* Anderson, Alan Orr, *Scottish Annals from English Chroniclers: AD 500–1286*, Londres: David Nutt, 1908; republicado, Marjorie Anderson (ed.) Stamford, 1991
Ciniod II

**Ciniod** (en gaélico escocés: *Cináed*) foi un rei dos pictos que gobernou ó redor do ano 843. O seu nome aparece como **Kineth** nas listas de reis da crónica picta. Segundo esta fonte, era fillo de Uurad (tamén chamado *Ferach*, *Ferech*) e irmán dos reis Bridei e Drest.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Bridei VII

**Bridei** (en ) foi un rei dos pictos dende 843 até 845, competindo con Kenneth MacAlpin (Cináed III mac Ailpín/Ciniod III [fillo de] Elphin). Segundo a crónica picta, era fillo de Uuthoil (ou en gaélico Fochel, Fotel; Fodel).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Rafael Lapesa

**Rafael Lapesa Melgar**, nado en Valencia o 8 de febreiro de 1908 e finado en Madrid o 1 de febreiro de 2001, foi un filólogo valenciano, profesor da Universidade de Madrid e membro da Real Academia Española e da Real Academia da Historia.

## Obra 
* *Historia de la lengua española*, Madrid, Escelicer, 1942. 9ª edición refundida y aumentada, Madrid, Gredos, 1984. 
* *Introducción a los estudios literarios*, Barcelona, Rauter, 1947. 18ª edición, corregida y aumentada, Madrid, Anaya, 1992. 
* *La trayectoria poética de Garcilaso*, Madrid, Revista de Occidente, 1948. Última edición revisada, Madrid, Alianza, 1985. 
* *Los decires narrativos del Marqués de Santillana*. Discurso de ingreso na Real Academia Española, Madrid, 1954. 
* *La obra literaria del Marqués de Santillana*, Madrid, Ínsula, 1957. 
* *De la Edad Media a nuestros días*, Madrid, Gredos, 1967. 
* *Poetas y prosistas de ayer y de hoy. Veinte estudios de historia y crítica literarias*, Madrid, Gredos, 1977. 
* *Estudios de historia lingüística española*, Madrid, Paraninfo, 1985. 
* *Garcilaso: estudios completos*, Madrid, Istmo, 1985.
* *De Ayala a Ayala. Estudios literarios y estilísticos*, Madrid, Istmo, 1988. 
* *Léxico e historia*, Madrid, Istmo, 1992. 
* *El español moderno y contemporáneo: estudios lingüísticos*, Barcelona, Grijalbo-Mondadori, 1996. 
* *De Berceo a Jorge Guillén: estudios literarios*, Madrid, Gredos, 1997. 
* *El dialecto asturiano occidental en la Edad Media*, Sevilla, Universidad, 1998. 
* *Generaciones y semblanzas de claros varones y gentiles damas que ilustraron la filología hispánica de nuestro siglo*, Madrid, Real Academia da Historia, 1998. 
* *Estudios de morfosintaxis histórica del español*, Madrid, Gredos, 2000.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo Rafael Lapesa Melgar na Biblioteca Valenciana .
* Bibliografía de Rafael Lapesa no Instituto Cervantes .
* Biografía de Rafael Lapesa por José Manuel Blecua .
*Miquel Ángel Pérez Riego. "Rafael Lapesa (1908-2001)", in: *Asociación hispánica de Literatura Medieval.Miembros de Honor*
O Couto Carballo

O topónimo **O Couto Carballo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Couto Carballo**, lugar da parroquia de Corneira, no concello da Baña;
***O Couto Carballo**, lugar da parroquia de Ordoeste, no concello da Baña.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lista de reis dos pictos

A **lista de reis dos pictos** está baseada nas listas de reis da crónica picta. Estes son documentos tardíos e non rexistran as datas nas que reinaron os reis. As diversas listas sobreviventes discrepan nos sitios e nos nomes dos reis, así como a duración dos seus reinados. Unha porción grande das listas, non reproducidas aquí, pertencen á mitoloxía mitoloxía caledonia ou irlandesa. As últimas partes das listas poden ser reconciliadas en gran parte con outras fontes.

## Reis dos pictos 
As diferentes cores sinalan reis presuntamente relacionados.

### Reis antigos 
### Reis históricos antigos 
O primeiro rei picto que aparece en múltiples fontes antigas é Bridei, fillo de Maelchon, e os reis do século VI en diante poden ser considerados históricos xa que as súas mortes aparecen reflectidas en fontes irlandesas.

### Reis históricos posteriores 
### Reis dos pictos 839&ndash;848 
As mortes de Eógan e Bran levaron a unha época de conflito con moitos pretendentes ó trono dos pictos.

### Reis dos pictos tradicionalmente contados como reis dos escoceses 
Cináed mac Ailpín (Kenneth MacAlpin en inglés) derrotou ós reis rivais arredor dos anos 845&ndash;848. Tradicionalmente é considerado o primeiro "Rei dos escoceses", ou dos "Pictos e Escoceses", xa que supostamente conquistou ós pictos como un gael. Porén, a maioría dos estudosos modernos sinalan, que en realidade era "Rei dos Pictos", e os termos "Rei de Alba" ou "Rei dos Escoceses" non foi empregado até varias xeracións despois del.

### Rei de Alba
## Notas
Carlos Sadness

**Carlos Sadness**, nado en Barcelona, o 31 de marzo de 1987, é un cantante, compositor e ilustrador español.

## Traxectoria 
Carlos comezou como estudante de deseño mentres publicaba algunhas cancións en myspace. Tras uns anos de percorrido underground chamou a atención dos medios e discográficas, chegando a ser, nomeado polo xornal "El País" como "un das facianas para o 2009" e meses máis tarde, facendo a canción do filme *Fuga de cerebros*. Durante ese ano traballou xunto a Fernando Vacas (produtor musical de Russian Red) en novas cancións en busca dun son diferente que abriría unha nova etapa.

## Discografía 
Como Carlos Sadness

Como Shinoflow

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Facebook oficial
Aeroporto de Liexa

O **aeroporto de Liexa** (IATA: **LGG**, ICAO: **EBLG**), anteriormente chamado *aeroporto de Liexa-Bierset*, é un aeroporto internacional situado a 9,3&nbsp;km ao oeste da cidade belga de Liexa, en Valonia. Está centrado principalmente no transporte de carga. A finais do ano 2015 era o 8º maior aeroporto de carga de Europa e o 22º do mundo.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
The Secret Life of Pets

***The Secret Life of Pets*** é un filme de animación estadounidense producido por Illumination Entertainment e estreado no ano 2016. Foi dirixido por Chris Renaud e Yarrow Cheney, e escrito por Brian Lynch, Cinco Paul e Ken Daurio. Está protagonizado por Louis C.K., Eric Stonestreet, Kevin Hart, Steve Coogan, Ellie Kemper, Bobby Moynihan, Lake Bell, Dana Carvey, Hannibal Buress, Jenny Slate e Albert Brooks.

## Personaxes 
* Louis C.K. como Max
* Eric Stonestreet como Duke
* Kevin Hart como Snowball
* Jenny Slate como Gidget
* Ellie Kemper como Katie
* Lake Bell como Chloe
* Dana Carvey como Pops
* Hannibal Buress como Buddy
* Bobby Moynihan como Mel
* Steve Coogan como Ozone
** Steve Coogan como Reginald
* Albert Brooks como Tiberius
* Chris Renaud como Norman
* Michael Beattie como Tattoo
* Sandra Echeverría como Maria
* Jaime Camil como Fernando
* Kiely Renaud como Molly

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
David Guapo

**David Callejón**, nado en Barcelona o 9 de decembro de 1981, máis coñecido como **David Guapo**, é un humorista e cantautor catalán.

## Traxectoria
Comezou a súa carreira como músico tocando a guitarra nalgúns pubs de Barcelona. Aínda que a súa estrea na televisión tivo lugar na canle de pay-per-view *Paramount Comedy*, Berto Romero descubriuno durante unha das súas actuacións e deulle a oportunidade de colaborar en *Buenafuente*. Tamén colaborou en programas como *Sé lo que hicisteis*, *El hormiguero*, *Ya te digo* de Europa FM, e *Las mañanas de la Cope* a carón de Ernesto Sáenz de Buruaga. O salto definitivo deuno despois das súas aparicións no *Club de la Comedia*, así iniciou a xira en solitario para todo o territorio español. Tamén fixo de actor para o filme *Casting* e na curtametraxe *La muerte es cosa de dos*, da que tamén é produtor.

Como músico, David Callejón lanzou un disco homónimo no mercado, no ano 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Turismofobia

miniatura|300px|Pintada contra o turismo en Vilagarcía de Arousa
A **turismofobia** é un neoloxismo polémico (formado a partir de «turismo» e «-fobia») referido ao odio, animadversión ou rexeitamento cara ao turismo e, máis concretamente, aos efectos negativos que o turismo de masas trae a unha determinada poboación ou sociedade. A saturación turística, a sobreexplotación hoteleira e as consecuencias negativas do turismo son algúns dos xermes da turismofobia, coñecida noutros países coma *overtourism*. Diversos grupos sociais amosáronse en contra do turismo masivo, en ocasións de xeito violento.

## Causas
[350px|miniatura|[Praia de Silgar, no concello pontevedrés de Sanxenxo, ateigada de bañistas. Ao fondo, inmobles a pé de praia destinados principalmente ao uso turístico.]]

A turismofobia e o rexeitamento teñen unha orixe complexa. Baséase principalmente na idea de que o impacto do turismo na economía e na sociedade do país ou rexión receptora posúa máis efectos negativos que positivos, ou ben que os efectos positivos non se reflicten na práctica na meirande parte da poboación. 

### Conversión de espazos públicos en privados
A explotación turística pode traer consigo o aproveitamento de espazos públicos por empresas privadas, previa licenza das autoridades pertinentes. Así pois, isto pode significar que espazos públicos, coma prazas, praias ou parques, pasen a ser utilizados por empresas ou particulares, privando aos residentes e á cidadanía en xeral do usufruto destes espazos.

Mención especial merecen os areais e praias. Estes espazos foron obxecto de uso privado, ben mediante a privación dos accesos, ben mediante a colocación de hamacas e parasoles.

### Inflación e redución do poder adquisitivo
A recepción de turistas procedentes de países con maior poder adquisitivo pode levar a unha tendencia inflacionista e un aumento dos prezos que prexudicaría ós cidadáns residentes. O aumento dos prezos do alugueiro ou da compra por metro cadrado dos inmobles son algunhas das principais problemáticas que sinalan os colectivos *anti-turismo*.

### Emprego precario
Diversos economistas sosteñen que a turismofobia pode ter tamén orixe na idea de que un modelo económico baseado no turismo non se reflicte en melloría económica para a sociedade receptora dos turistas. O turismo crearía empregos principalmente no sector servizos, sobre todo en hostalaría e lecer. Estes ámbitos adoitan fomentar o traballo temporal, estacionario e precario, o cal non beneficiaría a economía local.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Claudio Milano. *Overtourism e Turismofobia: Tendencias globais e contextos locais.* The Ostelea School of Tourism and Hospitality. Dispoñíbel aquí.
### Outros artigos
* Xentrificación
* Turismo de masas
Pobo emberá

Os **emberá**, tamén coñecidos na literatura histórica como *chocó* ou *katío* son un pobo indíxena de Colombia e Panamá. Na lingua emberá, a verba *ẽberá* pode empregarse para referirse a persoa, home ou indíxena, dependendo do contexto no que se empregue. Hai arredor de 33&nbsp;000 emberá vivindo en Panamá e uns 56&nbsp;504 en Colombia.

## Lingua 
A lingua emberá ou *ẽberá bedéa*, non é unha lingua única senón un grupo lingüístico mutuamente intelixible que se fala a través de Panamá e Colombia. Xunto coa lingua wounaan, son os dous únicos membros vivos da familia de linguas chocó e non están relacionadas con ningunha outra familia de América Central ou  América do Sur, malia que no pasado se propuxeron relacións coas linguas caribes, coas linguas arauacas e coas linguas chibchas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
Toshiba

, coñecida sinxelamente como **Toshiba** e estilizada como **TOSHIBA**, é unha multinacional xaponesa de tecnoloxía con sede en Tokyo, no Xapón. Os seus produtos e servizos diversificados inclúen tecnoloxías da información, sistemas e equipamentos de comunicación, compoñentes e materiais electrónicos, sistemas de infraestruturas sociais e industriais, electrónica de consumo, equipamento médico, equipamento de oficina, así como iluminación e loxística.

Toshiba foi fundada en 1939 como **Tokyo Shibaura Denki K.K.** a través da fusión de Shibaura Seisaku-sho (fundada en 1875) e Tokyo Denki (fundada en 1890). O nome da compañía foi cambiado oficialmente a Toshiba Corporation en 1978. Toshiba fixo un importante número de adquisicións ó longo da súa historia, incluíndo a de Semp en 1977, a de Westinghouse Electric LLC no ano 2006, a de Landis+Gyr en 2011, e a do negocio point-of-sale de IBM en 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal mundial de Toshiba
Lenovo

**Lenovo Group Ltd.** ou **Lenovo PC International**, tamén acurtado como **Lenovo** (en , pinyin: Liánxiǎng jítuán); anteriormente estilizado como ***lenovo***) é unha multinacional chinesa de tecnoloxía con sedes en Beijing, e en Morrisville, Carolina do Norte. Deseña, desenvolve, manufactura e vende ordenadores persoais, tabletas, teléfonos intelixentes, estacións de traballo, servidores, dispositivos de almacenamento de datos, software IT e televisións intelixentes. Dende 2013, Lenovo é o meirande vendedor de ordenadores persoais en unidades vendidas. Comercializa a liña dos computadores ThinkPad, os portátiles IdeaPad e Yoga e a liña de ordenadores de escritorio IdeaCentre e ThinkCentre.

## Notas
Osmoprotector

Os **osmoprotectores** ou **solutos compatibles** son pequenas moléculas que actúan como osmólitos e axudan os organismos a sobrevivir ao estrés osmótico extremo. En plantas, a acumulación destas substancias pode incrementar a supervivencia durante estreses como a seca. Exemplos de solutos compatibles son as betaínas, aminoácidos e o azucre trehalosa. Estas moléculas acumúlanse nas células e equilibran a diferenza osmótica entre o medio que rodea a célula e o citosol. En casos extremos, como nos rotíferos bdeloideos, tardígrados, artemias e nematodos, estas moléculas poden permitir que as células sobrevivan a pesar de quedaren completamente desecadas e permiten que entren nun estado de animación suspendida chamado criptobiose. Neste estado o citosol e os osmoprotectores convértense nun sólido similar ao cristal que axuda a estabilizar as proteínas e membranas celulares antes os efectos daniños do desecamento.

Os solutos compatibles xogan tamén un papel protector no mantemento da actividade encimática a través dos ciclos de conxelación-fusión e a maiores temperaturas. As súas accións específicas son descoñecidas, pero crese que están preferentemente excluídos da interface das proteínas debido á súa propensión para formar estruturas na auga.

## Función dos osmoprotectores 
Os estreses abióticos son en conxunto responsables da perda de colleitas agrícolas en todo o mundo. Entre varios estreses abióticos, a seca e a salinidade son os máis destrutivos. Os seres vivos adoptaron diferentes estratexias para enfrontarse a estes estreses. Como son caracteres complexos, as estratexias de cruzamento tradicional tiveron menos éxito en mellorar a tolerancia ante o estrés por salinidade e seca. Os papeis dos solutos compatibles nos estreses por salinidade e seca foron estudados amplamente. A nivel fisiolóxico, o axuste osmótico é un mecanismo adaptativo implicado na tolerancia á seca ou salinidade e permite o mantemento da presión de turxencia baixo condicións de estrés. Hai crecentes evidencias en estudos in vivo e in vitro que implican estratexias fisiolóxicas, bioquímicas, xenéticas así como estratexias moleculares que suxiren fortemente que os osmólitos como os compostos de amonio (poliaminas, glicina betaína, beta-alanina betaína, dimetil-sulfonio propionato e colina-O-sulfato), azucres e azucres-alcohol (frutano, trehalosa, manitol, d-ononitol e sorbitol) e aminoácidos (prolina e ectoína) realizan importantes funcións no axuste das plantas ante os estreses por salinidade e seca e detoxifican os efectos adversos das especies reactivas do oxíxeno. Cómpre unha mellor comprensión destes dous conxuntos de parámetros para desenvolver medidas para aliviar os impactos daniños destes estreses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Osmorregulación
*Prolina
*Ectoína
007: Moonraker

***007: Moonraker*** (en ) é o décimo primeiro filme de espías baseado na personaxe de James Bond que se estreou en 1979. Foi producido por Eon Productions, e é o cuarto filme da serie protagonizado por Roger Moore. É o terceiro e derradeiro filme da serie dirixido por Lewis Gilbert, e está co-protagonizado por Lois Chiles, Michael Lonsdale, Corinne Cléry e Richard Kiel.

## Personaxes 
* Roger Moore como James Bond
* Lois Chiles como Holly Goodhead
* Michael Lonsdale como Hugo Drax
* Richard Kiel como Jaws
* Corinne Cléry como Corinne Dufour
* Bernard Lee como M
* Geoffrey Keen como Frederick Gray
* Desmond Llewelyn como Q
* Lois Maxwell como Miss Moneypenny
* Toshiro Suga como Chang
* Emily Bolton como Manuela
* Michael Marshall como Coronel Scott
* Walter Gotell como Xeneral Gogol
* Blanche Ravalec como Dolly
* Jean-Pierre Castaldi e Leila Shenna como piloto e anfitrioa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Joaquín María Ferrer Cafranga

**Joaquín María de Ferrer y Cafranga**, nado en Pasaia (Guipúscoa) o 8 de decembro de 1777 e finado en Santa Águeda (Guipúscoa) o 30 de setembro de 1861, foi un político e militar español.

## Traxectoria 
Adicouse ao comercio con América e conseguiu facer fortuna. En 1811 aparece destinado como capitán do Rexemento de Voluntarios Distinguidos da Concordia Española do Perú. Pasou, en terras americanas, catro anos até o seu retorno a España en 1815.

Foi moi activo en política, converténdose en deputado por Guipúscoa nas eleccións de 1822 durante o Trienio Liberal. Pouco despois chegou a ser presidente do Congreso dende o 1 de maio até o 1 de xuño de 1823. Ese mesmo ano, viuse obrigado a marchar ao exilio por mor do xiro absolutista de Fernando VII. Residiu en Francia e no Reino Unido pero regresou en 1833.

Durante a minoría de idade de Isabel II, no goberno de Calatrava foi Ministro de Facenda durante un só día (entre o 14 e o 15 de agosto de 1836), en momentos especialmente convulsos. Despois foi elixido deputado, de novo, e presidiu por segunda vez as Cortes Xerais entre o 2 e o 31 de xaneiro de 1837.  Entre 1837 e 1839 foi senador por Guipúscoa e de 1841 a 1843 por Navarra e finalmente, en 1847, foi nomeado senador vitalicio.

A partir de entón apenas participou na actividade política, agás para algunhas misións diplomáticas e de relacións comerciais internacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes de España
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados de España
Canle de calcio

Unha **canle de calcio** é unha canle iónica proteica situada nas membranas biolóxicas que mostra permeabilidade selectiva a ións calcio. Moitas veces utilízase como sinónimo de canle de calcio dependente de voltaxe, aínda que existen tamén canles de calcio dependentes de ligando.

## Táboas de comparativa 
As seguintes táboas explican a función, localización e apertura de diferentes tipos de canles de calcio, tanto os dependentes de voltaxe coma de ligando.

### Canles de apertura regulada por voltaxe 
### Canles de apertura regulada por ligando 
*as *canles de calcio operadas por receptor* (na vasoconstrición)
**receptores P2X

## Farmacoloxía 
Os bloqueantes de canle de calcio de tipo L utilízanse para tratar a hipertensión.
Os bloqueantes de canle de calcio de tipo T utilízanse para tratar a epilepsia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Canle iónica regulada por voltaxe
* Canle iónica regulada por ligando

### Ligazóns externas 
* 
* 
*
007: Panorama para matar

***007: Panorama para matar*** (en ) é o décimo cuarto filme de espías baseado na personaxe de James Bond en ser producido por Eon Productions. É o sétimo e o derradeiro filme de Roger Moore como o Axente 007. Malia que o título do filme procede da historia curta de Ian Fleming "From a View to a Kill", o argumento é totalmente orixinal. En *Panorama para matar*, Bond debe deter a Max Zorin, que quere destruír Silicon Valley.

Estreouse en galego o 6 de maio de 1993 na TVG.

## Personaxes 
* Roger Moore como James Bond
* Christopher Walken como Max Zorin
* Tanya Roberts como Stacey Sutton
* Grace Jones como May Day
* Patrick Macnee como Sir Godfrey Tibbett
* Patrick Bauchau como Scarpine
* David Yip como Chuck Lee
* Willoughby Gray como Dr. Carl Mortner
* Fiona Fullerton como Pola Ivanova
* Manning Redwood como Bob Conley
* Alison Doody como Jenny Flex
* Robert Brown como M
* Desmond Llewelyn como Q
* Lois Maxwell como Miss Moneypenny
* Geoffrey Keen como Fredrick Gray
* Walter Gotell como Xeneral Gogol
* Papillon Soo Soo como Pan Ho
* Daniel Benzali como W. G. Howe
* Mary Stavin como Kimberley Jones
* Bogdan Kominowski como Klotkoff
* Dolph Lundgren como axente da KGB
* Jean Rougerie como Achille Aubergine

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Kvaløya (Tromsø)

**Kvaløya** (; lit. "Illa Balea") é unha illa Noruega, en Tromsø. Ten unha superficie de 737&nbsp;km², converténdose na quinta illa máis grande da Noruega continental. Está conectada coa illa veciña de Tromsøxa, ao leste coa ponte Sandnessund, e a Ringvassøxa, ao norte co tunel submarino Kvalsund, a Sommarøe ao oeste pola Ponte Sommarøe, e ao continente ao sur polo Túnel Rya. A illa de Sommarøe, na costa suroeste, é unha popular zona de recreo cunha magnifica paisaxe costeira.

## Xeografía 
[miniatura| left | [Store Blåmann 1.044 m., 4 de maio de 2009.]]
Kvaløxa é unha illa montañosa, con polo menos dez montañas de máis de 700 m, e tres que alcanzan unha elevación de máis de 1.000 m. dos cales o máis alto é Store Blåmann con 1.044 m., pódese escalar sen equipo de subida, a última parte é empinada. Hai tamén varios pequenos fiordes, que dividen a illa en dúas ou tres porcións: Kaldfjorden, Ersfjorden, e Kattfjorden. O Rystraumen é unha corrente de marea no Estreito Straumsfjorden que separa Kvaløxa do continente ao sur. Preto desta corrente, no lado de Kvaløxa, atópase *Straumhella* (a 30&nbsp;km da cidade), unha popular zona recreativa con boas oportunidades de pesca. Ryøxa é unha illa no medio de Rystraumen, cunha pequena poboación de bois almiscreiros pastando no bosque de piñeiros silvestres, a única poboación deste tipo en Noruega do Norte.

## Demografía 
Aproximadamente 11.000 persoas viven en Kvaløxa, a maioría delas no lado oriental preto de Kvaløysletta (que constitúe unha área suburbana da cidade de Tromsø) cerca da ponte de Sandnessund.

## Clima 
Segundo as estatísticas climáticas oficiais, a costa oeste de Kvaløxa, fronte ao mar aberto, é a parte máis cálida do municipio de Tromsø. A estación meteorolóxica de Sommarøe, na costa oeste, ten unha media de -1.9ª C en xaneiro, e unha temperatura media de 11´9&nbsp;°C en xullo e unha tmperatura media anual de 3´9&nbsp;°C, mentres que a precipitación anual é fe 940&nbsp;mm.
miniatura|As montañas de Kvaløya vistas desde Skulsfjord.
miniatura|Crepúsculo do mediodía en Kvaløya no inverno.
800px|Tromsø coas montañas nevadas de Kvaløya no fondo.
800px|Panorama Middagstinden, 2011.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
*Climbing Store Blåmann - information and pictures
*Spaceweather.com - picture of spectacular aurora borealis above Kvaløya fjord Feb 15 2010
*37 kg cod caught on fishing rod near Kvaløya
*https://www.independent.co.uk - image of Northern Lights seen through the boreal forest of Kvaløya
21 horas en Munich

***21 horas en Munich*** (en ) é un telefilme estadounidense dirixido por William A. Graham que se estreou en 1976. Baséase no libro *The Blood of Israel* de Serge Groussard e conta os eventos reais ocorridos no masacre de Múnic. Foi emitido pola canle ABC o 7 de novembro de 1976. Malia a súa orixe televisiva, o filme foi estreado nos cines de varios países.

Estreouse en galego o 6 de xullo de 1992 a través da TVG.

## Personaxes 
* William Holden como Xefe de Policía Manfred Schreiber
* Franco Nero como Luttif Afif, alias Issa
* Shirley Knight como Anneliese Graes
* Anthony Quayle como Xeneral Zvi Zamir
* Richard Basehart como Chanceler Willy Brandt
* Noel Willman como Bruno Merk
* Georg Marischka como Hans-Dietrich Genscher
* Walter Kohut como Feldhaus
* Jan Niklas como Axudante de Schreiber
* David Hess como Berger
* Paul L. Smith como Gutfreund
* Hartmut Becker como Mattes

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xoana II de Navarra

**Xoana II de Navarra**, nada en Conflans (Francia) o 28 de xaneiro de 1311 e finada e Bréval o 6 de outubro de 1349, foi raíña de Navarra entre 1328 e 1349.
A Cela, Chouzán, Carballedo

**A Cela** é un lugar da parroquia de Chouzán, no concello de Carballedo, na comarca de Chantada. O Instituto Galego de Estatística non achega datos de poboación para a localidade.

## Toponimia 
O topónimo deriva do latín , que vén sendo unha sala pequena nunha igrexa, cemiterio, etc.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chouzán 
### Parroquias de Carballedo
007: Octopussy

***007: Octopussy*** (en ) é o décimo terceiro filme baseado na personaxe de James Bond que foi producido por Eon Productions. É o sexto filme de Roger Moore como o axente 007.

O título do filme ten a súa orixe na historia curta de Ian Fleming *Octopussy and The Living Daylights*, malia que o argumento do mesmo é orixinal. Porén, inclúe unha escena inspirada pola historia curta de Fleming "The Property of a Lady".

## Personaxes 
* Roger Moore como James Bond
* Maud Adams como Octopussy
* Louis Jourdan como Kamal Khan
* Kristina Wayborn como Magda
* Kabir Bedi como Gobinda
* Steven Berkoff como Xeneral Orlov
* David Meyer e Anthony Meyer como Mischka e Grischka
* Desmond Llewelyn como Q
* Robert Brown como M
* Lois Maxwell como Miss Moneypenny
* Michaela Clavell como Penelope Smallbone
* Walter Gotell como Xeneral Gogol
* Vijay Amritraj como Vijay
* Geoffrey Keen como Fredrick Gray
* Douglas Wilmer como Jim Fanning
* Albert Moses como Sadruddin
* Paul Hardwick como xefe soviético
* Eva Reuber-Staier como Rublevitch
* Peter Porteous como Lankin
* Andy Bradford como 009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOffice
Pobo iban

Os **iban** ou **sea dayaks** son un pobo dayak de Borneo. A maioría dos viven no estado malaisiano de Sarawak. Crese que o termo "iban" era orixinalmente un exónimo empregado polo pobo kayan. Os iban eran coñecidos como cazadores de testas e a súa expansión tribal e territorial, e tiñan unha reputación como guerreiros fortes no pasado. Dende a chegada dos europeos e a subsecuente colonización da área, a caza de testas esmoreceu gradualmente malia que moitos outros trazos culturais sobreviviron, como a lingua iban. A poboación iban concéntrase en Sarawak, Brunei, e na provincia de Borneo Occidental, Indonesia. Viven ó xeito tradicional en casas comunais chamadas *rumah panjai*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sir Steven Runciman, *The White Rajahs: a history of Sarawak from 1841 to 1946* (1960).
* James Ritchie, *The Life Story of Temenggong Koh* (1999)
* Benedict Sandin, *Gawai Burong: The chants and celebrations of the Iban Bird Festival* (1977)
* Greg Verso, *Blackboard in Borneo*, (1989)
* Renang Anak Ansali, *New Generation of Iban*, (2000)
Revista Española de Anestesiología y Reanimación

A **Revista Española de Anestesioloxía e Reanimación (REDAR)** é unha publicación periódica de investigación médica en formato revista. A temática abrangue o campo da anestesia, a reanimación e a terapéutica da dor. Constitúe o órgano científico da Sociedade Española de Anestesiología e Reanimación. O seu director é Alfredo Abad-Gurumeta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Sociedad Española de Anestesiología y Reanimación
* British Journal of Anesthesia
### Ligazóns externas
* Páxina da REDAR.
Cazadores de testas

miniatura|310x310px|Un sacerdote da era do Mississippi, cunha maza cerimonial e unha testa cortada.
En antropoloxía, fálase de **cazadores de testas** para referirse ós grupos humanos que practicaban o ritual de preservar a testa dunha persoa despois de matala. A caza de cabezas foi practicada en tempos históricos en partes de Oceanía, Asia Meridional e Sueste asiático, África Occidental e Central e en Mesoamérica, así como en certas tribos dos celtas, pobos xermánicos e escitas da Europa antiga. En Europa, produciuse até o remate da Idade Media en Irlanda e na rexión da fronteira anglo-escocesa, e até o século XIX en Montenegro, Croacia, Albania e as partes occidentais de Hercegovina.

Esta práctica foi obxecto de intenso estudo dentro da comunidade antropóloga, e os estudosos tentaron definir e interpretar o seu rol social, así como as súas funcións e motivacións. Os escritos de antropólogos achegan temas como a mortificación do rival, a violencia ritual, o equilibro cosmolóxico, o canibalismo, o prestixio de capturar o espírito e poder do rival, e como xeito de conseguir os servizos da vítima como escravo na outra vida.

No presente, os estudosos concordan que a función primaria da caza de testas era ritual e cerimonial. Algúns expertos teorizan que a práctica provén da crenza de que a cabeza contén a "alma" ou a forza vital, que podería ser aproveitada a través da súa captura.

## Notas
Wakaliwood

**Wakaliwood** é como se coñece á industria do cine desenvolvida en Wakaliga, nun suburbio da capital de Uganda, Kampala. O seu principal director é Nabwana Isaac Godfrey Geoffrey, que está considerado como o Tarantino de Uganda, pola violencia gratuíta dos seus filmes. Wakaliwood é coñecido polos seus orzamentos moi baixos (que se estima arredor de $200) os seus filmes ultra violentos, como *Who Killed Captain Alex?*, *Tebaatusasula* ou *Tebaatusasula: EBOLA*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
24 horas ó límite

***24 horas ó límite*** (en ) é un filme francés dirixido por Louis-Pascal Couvelaire que se estreou en 2003. Está protagonizado por Sagamore Stévenin e Diane Kruger. Representa os eventos da carreira das 24 Horas de Le Mans, amplamente baseado na personaxe de banda deseñada Michel Vaillant.

## Personaxes 
* Sagamore Stévenin como Michel Vaillant
* Peter Youngblood Hills como Steve Warson
* Diane Kruger como Julie Wood
* Jean-Pierre Cassel como Henri Vaillant
* Béatrice Agenin como Élisabeth Vaillant
* Philippe Bas como Jean-Pierre Vaillant
* Lisa Barbuscia como Ruth
* Agathe de La Boulaye como Gabrièle Spangenberg
* François Levantal como Bob Cramer
* Stefano Cassetti como Giulio Cavallo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
33 graos á sombra

***33 graos á sombra*** (en ) é un filme estadounidense escrito e dirixido por Thomas McGuane que se estreou en 1975. Baséase na novela de 1973 do mesmo nome. Está protagonizado por Peter Fonda, Warren Oates, Elizabeth Ashley e Margot Kidder.

Estreouse en galego o 23 de xaneiro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
*Peter Fonda como Tom Skelton
*Warren Oates como Nicholas Dance
*Margot Kidder como Miranda
*Burgess Meredith como Goldsboro
*Harry Dean Stanton como Carter
*Elizabeth Ashley como Jeannie Carter
*Sylvia Miles como Bella

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
37 horas desesperadas

***37 horas desesperadas*** (en ) é un filme dirixido por Michael Cimino que se estreou en 1990. *37 horas desesperadas* está protagonizado por Mickey Rourke, Anthony Hopkins, Mimi Rogers, Kelly Lynch, Lindsay Crouse, Elias Koteas e David Morse.

Estreouse en galego o 3 de xaneiro de 2002 a través da TVG.

## Personaxes 
* Anthony Hopkins como Tim Cornell
* Mickey Rourke como Michael Bosworth
* Mimi Rogers como Nora Cornell
* David Morse como Albert
* Lindsay Crouse como Axente do FBI Chandler
* Kelly Lynch como Nancy Breyers
* Elias Koteas como Wally Bosworth
* Shawnee Smith como May Cornell
* Matt McGrath como Kyle
* Danny Gerard como Zack Cornell

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo