open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Julia Higgins

**Julia Higgins** (antes **Downes**), nada en Surbiton (Londres) o 1 de xullo de 1942 é unha química e física británica especialista en ciencia e tecnoloxía de polímeros.

## Traxectoria 
Realizou os seus estudos no Somerville College, Universidade de Oxford, Julia traballou no Instituto Laue-Langevin antes de ser nomeada profesora de ciencia de polímeros no Imperial College. Neste centro realizou importantes investigacións sobre o comportamento dos polímeros mediante a aplicación de técnicas de dispersión de neutróns.

Higgins foi decana da Facultade de Enxeñería do Imperial College, onde desenvolveu moitos proxectos para apoiar o papel das mulleres na ciencia.

## Notas
Në kërkim të Venerës

***Në kërkim të Venerës*** é un filme dramático kosovar de 2021 dirixido por Norika Sefa. É unha coprodución entre Macedonia do Norte e Kosovo. O guión foi escrito orixinalmente en albanés por Norika Sefa. Está protagonizado por Erjona Kakeli. Foi escollido como candidato de Kosovo para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Venera é unha adolescente tranquila e taciturna que vive nunha pequena vila de Kosovo. Na casa, onde conviven tres xeracións, apenas ten privacidade.

## Personaxes 
* Kosovare Krasniqi como Venera
* Rozafa Celaj como Dorina
* Erjona Kakeli como Nora (nai de Venera)
* Basri Lushtaku como Luan (pai de Venera)
* Bleon Monolli como Nol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kosovo propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Címbalo

O **címbalo** ou **prato** é un instrumento de percusión común. Moitas veces usados en parellas, os címbalos consisten en discos finos feitos de varias aliaxes. A maioría dos címbalos son de ton indefinido, aínda que os máis pequenos baseados en deseños antigos soan nota definidas (como os crótalos). Os címbalos úsanse en moitos conxuntos que van dende a orquestra, os conxuntos de percusión, as bandas de jazz, as bandas de heavy metal e os grupos de marcha. As baterías adoitan incorporar polo menos un *crash*, *ride* ou *crash/ride* e un par de hi hats.

## Etimoloxía 
A palabra címbalo deriva do latín *cymbalum*, que é a latinización da palabra grega κύμβαλον *kymbalon*, "pratiño", que á súa vez deriva de κύμβη *kymbē*, "copa, cunca".

## Notas 
## Véxase tamén 
* Instrumentos de percusión
* Batería
* Hi hat
* Crótalo
Little Joe

miniatura|Little Joe 1B engalando o 21 de xaneiro de 1960.
**Little Joe** foi o nome dunha serie de foguetes da NASA para facer probas suborbitais con cápsulas do proxecto Mercury.

## Características
Os foguetes Little Joe usáronse para probar as cápsulas do proxecto Mercury e en particular a torre de escape que debía poñer a salvo ao astronauta se algo ía mal durante a engalaxe. Os Little Joe eran foguetes relativamente pequenos, de 15,20 m de altura e 2,03 m de diámetro e que, segundo a versión, usaban seis ou oito motores. Podían enviar as cápsulas Mercury en voos suborbitais de ata 89 km de altura.

Lanzáronse sete Little Joe entre 1959 e 1961, tres deles con fallos, máis un Little Joe que fallou ao principio pola ignición en terra da torre de escape.

Unha versión máis grande dos Little Joe, os Little Joe II, usáronse para probas similares do proxecto Apollo.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proxecto Mercury
*Little Joe II
Suicideboys

**Suicideboys** (estilizado como **$uicideboy$**) é un dúo estadounidense de hip hop de Nova Orleáns, Luisiana, fundado en 2014 polos curmáns **Ruby da Cherry** e **Scrim** (estilizado como **$crim**). A través do servizo de streaming de música SoundCloud, o dúo alcanzou a súa popularidade polos seus ritmos abrasivos e autoproducidos, así como o seu contido lírico duro e os temas que destacan o abuso de substancias e as ideas suicidas. Posúen e operan o seu propio selo, G*59 Records, baixo o cal toda a súa música é distribuída por Virgin Music Label & Artist Services.

O dúo é considerado un dos factores máis populares na escena do rap underground e teñen un gran número de seguidores de culto. Despois de varios anos de lanzar unicamente EPs e mixtapes, o álbum de estudio de debut de Suicideboys *I Want to Die in New Orleans* foi lanzado o 7 de setembro de 2018. Saíu moi ben comercialmente, converténdose no seu primeiro álbum no top ten do Billboard 200 dos Estados Unidos. En maio de 2019, lanzaron o seu EP colaborativo de seis pistas co batería de Blink-182 Travis Barker titulado *Live Fast, Die Whenever*, que tamén contou co guitarrista de Korn James Shaffer.

## Notas
Patrimonio da Humanidade en Suriname

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Suriname**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Suriname ratificou a convención o 23 de outubro de 1997, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Suriname
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Southern hip hop

O **southern hip hop** (en galego: **hip hop sureño**), tamén coñecido como **southern rap**, **south coast hip hop** ou **dirty south**, é un termo xeral para un subxénero rexional da música hip hop estadounidense que xurdiu no sur dos Estados Unidos, especialmente en Atlanta, Nova Orleans, Houston e Memphis e Miami, cinco cidades que constitúen a "rede do sur" na música rap.

A música foi unha reacción ao fluxo da cultura hip hop dos anos 80 da cidade de Nova York e da zona dos Ánxeles e pódese considerar a terceira escena do hip hop estadounidense, xunto co east coast hip hop e west coast hip hop. Moitos dos primeiros artistas de rap do sur lanzaron a súa música de forma independente ou en mixtapes despois de atopar dificultades para conseguir contratos con selos discográficos na década de 1990. A principios da década de 2000, moitos artistas do sur alcanzaron o éxito e, a medida que pasou a década, tanto as variedades mainstream como underground de hip hop do sur convertéronse entre as máis populares e influentes de todo o xénero.

## Notas
Hip hop underground

O **hip hop underground** (tamén coñecido comunmente como **hip hop indie** ou **rap underground**) é un termo xeral para a música hip hop que está fóra do canon comercial xeral. Normalmente asóciase con artistas independentes, asinados con selos independentes ou sen ningún selo. O hip hop underground caracterízase a miúdo por letras socialmente conscientes, positivas ou anti-comerciales. Non obstante, non hai un tema unificador nin universal: AllMusic suxire que "non ten significantes sonoros". "The Underground" tamén se refire á comunidade de músicos, fans e outros que apoian música non comercial ou independente. As escenas musicais con fortes vínculos co hip hop underground inclúen o hip hop alternativo e o hip hop político. Moitos artistas que hoxe son considerados "underground" non sempre o foron, algúns chegaron a romper as listas de Billboard.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Cultura underground
Judi Bari

**Judi Bari**, nada en Baltimore (Maryland) o 7 de novembro de 1949 e finada en California o 2 de marzo de 1997, foi unha líder obreira e ambientalista, feminista e anarquista estadounidense.

## Traxectoria
Foi a principal organizadora a través de Earth First! de campañas contra a talla nos antigos bosques de sequoias do norte de California nos anos 80 e 90. Tamén organizou esforzos a través de Earth First! - Traballadores Industriais do Mundo para xuntar a madeira e ecoloxistas nunha causa común.

## Notas
Hi hat

Un **hi hat** (**hihat**, **high-hat**, etc.) é unha combinación de dous címbalos e un pedal, todo montado nun soporte metálico. É parte da batería estándar presente en moitos xéneros musicais, incluíndo rock, pop, jazz e blues. Os hi hats consisten nun par de pratos de tamaño pequeno e mediano combinados montados nun soporte, cos dous pratos enfrontados. O prato inferior está fixo e a parte superior está montada nunha varilla que o move cara a abaixo cando se aperta o pedal (un hi hat que está nesta posición dise que está "pechado" ou "hi hats pechados").

## Notas 
## Véxase tamén 
* Címbalo
* Batería
Charlene Spretnak

**Charlene Spretnak**, nada en Pittsburgh (Pensilvania) o 30 de xaneiro de 1946, é unha autora estadounidense que escribiu nove libros sobre historia cultural, crítica social (incluídos feminismo e política Verde), relixión e espiritualidade, e arte.
## Pensamento 
Ao longo da súa vida como escritora, conferenciante e activista, sentiuse atraída a interrelación dinámica, que desempeña un papel central en todos os temas que a atraeron. Interésanlle especialmente os descubrimentos do século XXI que indican que o mundo físico, incluído o corpo-mente humano, está moito máis interrelacionado dinamicamente coa natureza e con outras persoas do que a modernidade supuxera. Varios dos seus libros tamén propoñen un "mapa do terreo" dos movementos de cambio social emerxentes e unha exploración dos problemas que expoñen. Contribuíu a crear un marco de referencia e unha visión ecosocial nos ámbitos da crítica social (incluídos o feminismo e o ecofeminismo), historia cultural, crítica de tecnoloxía,  e a espiritualidade das mulleres.

Desde mediados da década de 1980, os seus libros examinaron as múltiples crises da modernidade e impulsaron os esforzos correctivos que están a xurdir. O seu libro *Green Politics* (1984) foi un importante catalizador para a formación do movemento estadounidense do Partido Verde, do que foi cofundadora nos meses seguintes á súa publicación. O seu ensaio *A View from the Xute* (2018) propón un posible novo enfoque para falar cos negacionistas do cambio climático sobre a acción contra o cambio climático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Frédérique Duyrat

**Frédérique Duyrat**, nada en Châtenay-Malabry,  departamento de Altos do Sena, o 6 de outubro de 1970, é unha bibliotecaria, historiadora e numismática francesa.

## Traxectoria 
Frédérique Duyrat cursou estudos superiores de Historia na Universidade Paris-Sorbonne (Paris IV), onde se graduou en 1994. O ano seguinte acadou o mestrado en Historia Grega e en 2000 o seu doutoramento en Historia, baixo a dirección de André Laronde, pola mesma universidade, cunha tese acerca das emisións monetarias de Arados na época helenística. 

Duyrat especializouse na historia e a numismática do Próximo Oriente clásico e helenístico, e entre 1996 e 1998 exerceu como bolseira de investigación no Instituto Francés de Arqueoloxía do Próximo Oriente, en Damasco.

Entre outras entidades asociativas e académicas, Duyrat é membro da Sociedade de Profesores Universitarios de Historia Antiga, da Asociación Francesa de Historia Económica e da Sociedade Francesa de Numismática. Tamén forma parte da terna de directores da *Revue numismatique*.
## Publicacións 
Duyrat é autora dun bo número de artigos e colaboracións publicados en revistas especializadas e en publicacións conxuntas. Ademais, é autora e editora dalgúns traballos monográficos sobre numismática antiga:

* (2002). *Les monnayages syriens, quel apport pour l’histoire du Proche-Orient hellénistique et romain ?* (con C. Augé). Institut français d'archéologie du Proche-Orient. ISBN 2912738172
* (2005). *Arados hellénistique. Étude historique et monétaire*. Institut français d'archéologie du Proche-Orient , Beirut. ISBN 2912738334
* (2008). *L’exception égyptienne ? Production et échanges monétaires en Égypte hellénistique et romaine* (con O. Picard, eds.) Institut français d'archéologie orientale, O Cairo. ISBN 978-2724704105
* (2012). *Le Charaktèr du Prince. Expressions monétaires du pouvoir en temps de troubles* (con A. Suspène, eds.). Cahiers d’histoire ancienne 49.
* (2016). *Les monnaies de fouille du monde grec (VIe-Ier s. a.C.). Apports, approches et méthodes* (con C. Grandjean, eds.). Scripta Antica n° 93. Ausonius, Bordeaux. ISBN 9782356131706
* (2016). *Wealth and Warfare. The Archaeology of Money in Ancient Syria*. American Numismatic Society, Nova York. ISBN 978-0-89722-346-1

## Notas
Sweetheart (crocodilo)

miniatura|Sweetheart no Museo e Galería de Arte do Territorio do Norte.
**Sweetheart** foi o nome que se lle deu a un crocodilo mariño macho de 5,1 m de lonxitude que as historias populares do Territorio do Norte australiano facían responsable dunha serie de ataques a barcos en Australia na década de 1970. 

## Historia 
Sweetheart adquiriu sona por primeia vez en 1974 e foi denominado polos habitantes locais como o "campión dos pesos pesados" do *billabong* Sweets, de onde procede o nome que o animal acabou tendo, da zona do río Finniss no Territorio do Norte, ao suroeste de Darwin. Este crocodilo con frecuencia atacaba barcas con motor foraborda, botes pneumáticos, e barcos de pesca, pero non se coñece ningún caso de ataque a humanos. En xullo de 1979 Sweetheart foi finalmente capturado vivo por un equipo da Comisión de Parques e Vida Silvestre do Territorio debido ao temor que causaba ás persoas, que non se sentían seguras, pero morreu mentres o transportaban cando quedou atrapado nun tronco do río. A causa da súa morte foi despois atribuída a afogamento, probablemente debido á administración do relaxante muscular Flaxedil. e finalmente quedou exposto permanentemente no Museo e Galería de Arte do Territorio do Norte. A historia de Sweetheart foi interpretada con considerable licenza artística polo director de cine Greg McLean na súa película de 2007 *Rogue,* protagonizada por Radha Mitchell e Michael Vartan. Na película as dimensións de Sweetheart aumentáronse dous metros máis, e isto valeulle ao deseñador de criaturas monstruosas e gañador dun Óscar John Cox para gañar tamén o premio da AFI pola súa construción do crocodilo usado en pantalla nesta película.

## Notas
José María Lago Cabo

dereita|miniatura|José María Lago nun pleno municipal do Concello da Gudiña, 2021.
**José María Lago Cabo**, nado na Gudiña en 1973, é un enxeñeiro e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Fillo de Guillermo Lago Pérez. Enxeñeiro técnico industrial, impartiu cursos para a Fundación Galega do Metal. Nas eleccións municipais de 2015 foi o número dous da candidatura do PPdeG. Logo do falecemento do seu pai en xaneiro de 2016 por mor dun infarto, foi elixido alcalde da Gudiña. Nas municipais de 2019 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde con maioría absoluta.
Presentouse de novo ás eleccións municipais en 2023 mais non acadou a alcaldía, e ademais de concelleiro pasou a ser deputado provincial.

## Vida persoal
Está casado e ten unha filla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Gudiña
Elena Rivo

**Elena Rivo López**, nada en Ourense en 1971, é unha economista e política galega.

## Traxectoria 
Estudou Económicas na Universidade Complutense de Madrid. Doutora en Administración e Dirección de Empresas coa tese *Creación de valor en la empresa familiar, del enfoque tradicional a la moderna concepción global* (2002). É profesora asociada do Departamento de Organización de Empresas e Mercadotecnia da Universidade de Vigo dende 1999. Foi decana da Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo de Ourense (2013-2019). É vicerreitora do campus de Ourense.

Nas eleccións municipais de 2003 foi a número tres da candidatura do PPdeG ao concello de Ourense, e foi elixida concelleira. Foi concelleira de facenda. En xuño de 2023 foi nomeada conselleira de Promoción do Emprego e Igualdade.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Ourense, pero dimitiu aos poucos días do seu escano, logo de ser destituída como conselleira de Promoción do Emprego e Igualdade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados da XII Lexislatura do Parlamento de Galicia
### Ligazóns externas 
* Ficha na Universidade de Vigo
Néstor Ogando

**Néstor Ogando Blanco**, nado en Arcucelos (Retorta, Laza), é un apicultor e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Estivo emigrado en Barcelona. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía da Gudiña que obtivo tres concelleiros, pero foi elixido alcalde grazas ao apoio de tres concelleiros do PPdeG, que o votaron para castigar a lista de Centristas de Galicia. En outubro de 1992 unha moción de censura quitóulle a alcaldía. Nas municipais de 1995 foi elixido concelleiro. Foi candidato de novo nas eleccións municipais de 2003, onde foi a segunda forza máis votada. 20 anos máis tarde, nas municipais de 2023 volveu encabezar a candidatura do PSdeG-PSOE, e gañou as eleccións aínda que sen maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Gudiña
Sílvia Orriols

**Sílvia Orriols i Serra**, nada en Vic en 1984, é unha política catalá, presidenta do partido político independentista e islamófobo Aliança Catalana. Foi candidata á alcaldía de Ripoll nas eleccións municipais de 2019 e 2023, e é alcaldesa dende o 17 de xuño de 2023.

## Traxectoria 
Diplomouse en biblioteconomía e documentación pola Universidade de Vic. Dende 2006, traballa como administrativa nunha empresa privada.

Como política, foi militante de diversos partidos políticos. No ano 2004 formou parte das listas de Estat Català para as eleccións europeas. Despois do 1 de outubro, comezou a participar activamente nas protestas contra o 155 de Ripoll, e progresivamente foi collendo protagonismo neste tipo de actos. En marzo de 2020 abandonou o partido (onde colaboraba como independente), continuando como rexedora non adscrita. Presentouse como alcaldable nas eleccións municipais de 2023, conseguindo ser a forza máis votada no concello, obtendo 6 concelleiros e máis do 30% dos votos. Aos poucos días, parte do resto de partidos anunciou que estudarían un pacto para evitar que Orriols se converta na alcaldesa de Ripoll. Ao final Junts per Catalunya desmarcouse do acordo e Sílvia Orriols conseguiu a alcaldía.

É membro da asociación de xigantes de Ripoll.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Front Nacional de Catalunya (2013)
Karen J. Warren

**Karen J. Warren**, nada en Nova Inglaterra o 10 de setembro de 1947 e finada en Minneapolis (Minnesota) o  21 de agosto de 2020, foi unha escritora, académica e profesora estadounidense, presidenta da Cátedra de Filosofía do Macalester College, coñecida polo seu traballo no campo do ecofeminismo. 

## Pensamento filosófico 
Usando a ética como marco filosófico, Warren argumentou que os humanos deberían ter dereito a elixir cando é o momento de morrer cando se enfrontan a unha enfermidade terminal incurable. Warren presentou o seu caso en foros públicos, incluíndo falar diante do Senado do estado de Minnesota e escribir artigos para distintas  publicacións 

Warren tamén ensinou filosofía  en distintas organizacións. Como parte do seu compromiso coa filosofía pública, deu conferencias a todo tipo de públicos, tanto académicos como non especializados, á vez que exerceu como consultora de pensamento crítico no Science Museum de Minnesota e como facilitadora de cuestións femininas no Minnesota Book. Grupo Barnes &amp;amp; Noble . 

Warren escribiu sobre pensamento crítico, ética ambiental e ecofeminismo.

## Notas
Pablo J. Rañales

**Pablo Javier Rañales Pérez**, coñecido como **Pablo J. Rañales**, nado en Mugardos o 25 de xaneiro de 1999, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Graduouse en Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela (USC), co Mestrado en Medios sociais e Creación de Contidos Dixitais da Universidade de Vigo.

Publicou o conto *Amor imperfecto* na revista norteamericana *Contrapuntos V: The Gaze*. Foi profesor de escritura creativa e corrector de estilo de *La Sonrisa Eterna* (Ticha & Mofi Edicións, 2019).

En 2023 gañou o VII Premio de narrativa Illa Nova con *Os afogados*.
## Obra en castelán 
* *Siervos de tinta* (2021). Valhalla Ediciones. 230 páxs. ISBN 978-8412468106. Historia de metaliteratura fantástica. Novela.

* *En la chepa del busero* (2023). Valhalla Ediciones. 342 páxs. ISBN 978-84-126706-7-7. Novela.

### Obras colectivas 
* *La Narrativa de Suspense* (2015). Editorial Círculo Rojo. Manual teórico sobre a escritura de misterio e terror. ISBN 978-8490957806.
* *Seis días para leer y mil noches para soñar* (2016). Editorial Círculo Rojo. Conxunto de relatos grupo literario Círculo de Ares. ISBN 978-8491406990.
* *Contrapuntos V: The Gaze: Volume 5* (2017). Digitus Indie Publishers; N.º 1. ISBN 978-0998253916.

## Obra en galego 
* *Os afogados* (2023). Editorial Galaxia. 230 páxs. ISBN 978-84-1176-160-4. Historia de ciencia ficción. Novela.

### Obras colectivas 
* *A sombra do mal. Antoloxía do novo relato galego de misterio.* (2023). Edicións Embora. .

## Premios 
* 2020: I Premio de Literatura Experimental da Fundación Wenceslao Fernández Flórez.

* 2023: VII Premio de narrativa Illa Nova con *Os afogados*.

## Notas
Little Joe II

miniatura|Little Joe II engalando o 8 de decembro de 1964.
**Little Joe II** foi o nome dunha serie de foguetes da NASA para facer probas suborbitais con cápsulas do proxecto Apollo.

## Características
Os foguetes Little Joe II usáronse para probar as cápsulas do proxecto Apollo e en particular a torre de escape que debía poñer a salvo ao astronauta se algo ía mal durante a engalaxe, de igual xeito que os Little Joe se usaron para o mesmo fin coas cápsulas do proxecto Mercury. Os Little Joe II estaban deseñados por General Dynamics e usaban entre seis e nove motores de propelente sólido. Tiñan unhas dimensións de 26,20 m de altura e 3,96 m de diámetro e podían enviar as cápsulas Apollo en voos suborbitais ata a 23 km de altura.

Lanzáronse catro Little Joe II entre 1963 e 1966, fallando un deles.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proxecto Apollo
*Little Joe
Elisa López Velasco

**Elisa López Velasco**, nada en Mollina (Málaga) o 19 de febreiro de 1884 e finada en 1935, foi unha mestra española vencellada á Institución Libre de Enseñanza.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio en Sevilla e desenvolveu a súa primeira etapa docente en Villablanca (Huelva) e en Sanlúcar de Barrameda (Cádiz). Máis tarde trasladouse a Madrid, onde foi bolseira na Residencia de Señoritas no curso 1918-1919. Grazas á Junta de Ampliación de Estudios, viaxou a Francia, Alemaña, Austria, Suíza e Italia. Participou en 1925 no curso de Escolas Novas de Heidelberg e no curso de verán do Instituto Jean-Jacques Rousseau. Formou parte do grupo de mestres e mestras que, baixo a dirección de Ángel Llorca, fixeron posible de 1920 a 1935 a experiencia innovadora do Grupo Escolar Cervantes, seguindo as pautas da Institución Libre de Enseñanza.

En 1931 foi unha das primeiras mulleres en formar parte da executiva da Federación de Trabajadores de la Enseñanza, adscrita á UXT. 

Faleceu no ano 1935, vítima dunha doenza cardíaca.

## Notas
Heinz Tursky

**Heinz Tursky**, nado o 14 de decembro de 1941 e finado o 16 de abril de 2023, foi un numismático austríaco especializado na moeda do Tirol. 

## Traxectoria 
### Formación e carreira docente 
Heinz Tursky foi o primeiro dos tres fillos de de Walter e Anna Tursky. Cursou a súa primeira educación en Kufstein. Aos seus 10 anos iniciouse na numismática como coleccionista afeccionado.

Posteriormente estudou Química en Innsbruck. En 1969 aprobou as oposicións para o ensino secundario nesa especialidade, que exerceu no *Bundes-Oberstufen realgymnasium* de Innsbruck e, durante 24 anos, na Academia Pedagóxica Federal.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables dos publicados ao longo da traxectoria de Heinz Tursky:

* (1977). *Die Münzstätte Hall in Tirol 1477-1665* (con H. Moser). Erhard, Innsbruck. 
* (1981). *Die Münzstätte Hall in Tirol 1665-1809* (con H. Moser). Erhard, Innsbruck.
* (1985). *Tiroler Münzbuch. Die Geschichte des Geldes aus den Prägestätten des alttirolischen Raumes* (con H. Moser e H. Rizzsolli). Haymon, Innsbruck. ISBN 9783852180106
* (1986). *Die Münzen Kaiser Rudolfs II. aus der Münzstätte Hall in Tirol: 1602-1612* (con H. Moser). Erhard, Innsbruck.
* (1986). *Corpus Nummorum Tirolensium : Die Münzen Kaiser Rudolfs II aus der Münzstätte Hall in Tirol 1602-1612* (con H. Moser). Eberhard, Innsbruck.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kampmann, U. (2023). "Heinz Tursky (1941-2023)". En *Coins Weekly*. 27 de abril de 2023.
Lixing 1

**Lixing 1**, tamén coñecido como **LX-1**, foi un satélite artificial da Academia China de Ciencias (*CAS* polas súas siglas en inglés) lanzado o 15 de agosto de 2016 mediante un foguete CZ-2D desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
A misión de Lixing 1 foi estudar a atmosfera superior da Terra, para o cal foi enviado a unha órbita infrecuentemente baixa, de só 124 km de perixeo e 140 km de apoxeo. Tiña forma de cilindro cunha masa de 110 kg e reentrou na atmosfera o 15 de agosto de 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2D
Galegos, Póvoa de Lanhoso

**Galegos** é unha parroquia portuguesa do concello de Póvoa de Lanhoso, con 2,50&nbsp;km² de superficie e 559 habitantes (censo de 2021). A súa densidade de poboación é de 223,6&nbsp;hab./km² .
## Demografía 
A poboación rexistrada no censo en 1864 era de 255 habitantes, e en 2021 era de 559. O maior rexistro demográfico aconteceu en 2001, con 629 habitantes.

## Historia e patrimonio 
* Igrexa parroquial de S. Martinho. Construído a principios do século XVIII, consta de tres altares: o maior, onde se atopa unha imaxe de San Martiño, e dous altares laterais.
* No século XIX foi a zona de inicio da revolución de María da Fonte.

## Notas 
## Véxase tamén
A Fraga do Rei, Oliveira, Ponteareas

**A Fraga do Rei** é un lugar da parroquia de Oliveira, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 48 habitantes (48 homes e 20 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Oliveira 
### Parroquias de Ponteareas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponteareas
Luís Menor

**Luis Menor Pérez**, nado no Pereiro de Aguiar en 1964, é un avogado, funcionario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Diplomado en Educación pola Universidade de Santiago de Compostela, licenciouse despois en Dereito na UNED. Posteriormente realizou cursos de especialización en criminoloxía. Laboralmente, iniciouse traballando como axente xudicial na década dos 80, onde foi medrando primeiro a oficial de xustiza e posteriormente a secretario de xulgado, posto que acadou en 2009. Nese mesmo ano comezou a traballar en cargos de libre designación da Administración, nomeado polo Partido Popular de Galicia: primeiro foi escollido xefe territorial da consellería de Presidencia na provincia de Ourense, ao ano seguinte accedeu ao posto de secretario territorial da delegación provincial da Xunta de Galicia, e en 2014 á dirección xeral de Emerxencias e Interior, na consellería de Presidencia.

A finais de 2018 fíxose público que encabezaría a lista do Partido Popular nas eleccións municipais de 2019 no seu concello natal, O Pereiro de Aguiar. ao igual ca nas municipais de 2023. 

Deputado provincial, o pleno da Deputación de Ourense elixiuno presidente na sesión plenaria do 17 de xullo do 2023 en substitución de José Manuel Baltar. Uns meses despois, a finais de outubro, substituíu tamén a Baltar fillo como presidente do PP ourensán.

En xullo de 2023, foi designado candidato do PP ao Senado pola provincia de Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Pereiro de Aguiar
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha en *Faro de Vigo*
* Ficha de  no sitio web do Senado de España.
Arce

**Pablo Arce**, nado en Santiago de Compostela o 9 de novembro de 1990, é un rapeiro galego.
## Traxectoria 
Empezou a rapear desde a súa casa no 2002, en 2007 ingresou no Centro de Menores Concepción Arenal (Palavea, A Coruña), despois de saír gravou *Polvo de ángel*, a súa primeira maqueta. Seguíronlle *Antes mendigo que madero*, *Perro Viejo* e *21 gramos*. En 2010 firmou coa produtora Digital Hustlers e comezou a encher salas en Bilbao, Madrid e Barcelona.

## Discografía 
### Álbums 
* *Lucifer* (2015)
* *Stand By* (2022)
* *Pedigrí* (2019)
* *Toke de queda* (2014)
* *21 gramos* (2013)

### Sinxelos 
## Notas
García MC

**García MC** é o nome artístico de **Serxio Regos** un rapeiro e MC galego.

## Traxectoria 
Comeza a rapear as súas propias letras con 13 anos, na adolescencia, forma parte do proxecto musical de rap Ghamberros, editando un disco en 2004. Tamén é un dos fundadores do famoso Dios Ke Te Crew en 2003, co que realizan unha ampla xira por Galicia, toda España e Cuba. De 2006 a 2016 participou activamente tanto no proxecto Dios Ke Te Crew como no Labregos do tempo dos Sputniks, así como na súa iniciativa en solitario.

Ten a súa pegada en ducias de discos de grupos eclécticos do panorama musical galego contemporáneo. Fixo cancións dos poemas de Celso Emilio Ferreiro e formou parte da Banda Fura Fura (Homenaxe a Zeca Afonso). En 2012 edita *Abaixo e de pé* facendo unha ampla xira de presentación tamén en México. Levou o rap galego a lugares como Dinamarca, Guinea-Bissau ou Portugal. En decembro de 2013 publicou "Abaixo e de Remix" remixes de *Abaixo e de pé*. A principios de 2016 saíu *Libremente*, disco que pechaba unha década da carreira de Labregos do Tempo dos Sputniks. en 2023 sacou dous sinxelos "Latexo" e "Quen son eu?".

Tamén é un educador independente, imparte obradoiros e xornadas sobre cultura hip hop durante máis dunha década.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Dios Ke Te Crew
* Labregos do tempo dos Sputniks
Duke Sam

**Samuel Carrera**, nado no Porriño, é un  rapeiro galego, coñecido co nome artístico de  **Duke Sam**.
## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no hip hop escribindo as súas primeiras rimas e a facendo as primeiras gravacións na casa. Aínda que Duke Sam levaba xa varios anos en activo, destacado como un dos mellores freestylers nas batallas comunitarias, o seu debut discográfico chegou en 2006, cando coñeceu a Puto Coke quen se ofreceu para producir e gravar o seu primeiro disco titulado "Origami". Un ano despois, xunto con Dikeyti (produtor e MC), formou o seu propio colectivo artístico, estudio e selo independente baixo o nome de "Track Asedio". Track Asedio consolidouse en Galicia como unha sólida plataforma para artistas de hip hop e que hoxe conta con numerosos MCs, produtores e disc-jóckeis así como varios discos autoeditados que suman centos de vendas e miles de descargas. Duke Sam é un dos artistas hip hop máis prolíficos e activos do panorama galego. As letras destacan a acidez e o sarcasmo que pon nas súas críticas, de marcado carácter social e reivindicativo aínda que tamén cheo de boas mensaxes.

## Discografía 
### Álbums 
* *Origami* (2006)
* *Papiroflexia* (2007)
* *Solo para personal autorizado* (2009)
* *El extraterrestre* (2010)
* *El vendedor del humo* (2011)
* *Planeta Absurdo* (2014)
* *Relatos de un don nadie* (2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canle de Youtube

## Notas
Patrimonio da Humanidade en Islandia

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Islandia**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Islandia ratificou a convención o 19 de decembro de 1995, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

En 2023, tiña tres sitios inscritos na lista. O primeiro sitio engadido á lista foi o Parque Nacional de Þingvellir, en 2004. Engadíronse outros dous sitios máis tarde, Surtsey en 2008 e o Parque Nacional Vatnajökull en 2019. Þingvellir é un sitio cultural, mentres que os outros dous son sitios naturais.

## Lista de lugares candidatos 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerar para ser nomeados. Só se aceptan candidaturas para a lista do Patrimonio da Humanidade se o sitio figuraba previamente na lista provisional. No ano 2023, Islandia tiña seis lugares na súa lista de candidatos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Sokram

**Marcos Couso Sánchez**, nado en Ordes, é un artista multidisciplinar (ilustración, muralismo e rapeiro) galego coñecido co nome artístico de **Sokram**.

## Traxectoria 
Musicalmente forma parte dos grupos Sokram e Dios ke te crew, e antes de 5Talegos. En 2015 editou o primeiro LP en solitario "Chuvia Ácida". En 2016 foi ecoñecido como o mellor artista de hip hop galego na III edición dos Premios Martín Códax da Música. Con importantes colaboracións musicais coma L.A.R. Legido (Sumrrá), Hevi (Malandrómeda, Fluzo), Jamas e MØU (Dios ke te crew) ou A Magnifique Bande dos Homes sen Medo entre outros.

En canto ao arte pictórico, forma parte de Mutante Creativo, onde desenvolve o seu traballo en deseño gráfico, arte mural, ilustración, audiovisual e creación musical. É o organizador e coordinador dos festivais de arte urbana DesOrdes Creativas de Ordes e do Rexenera Fest de Carballo, entre outros. O seu estilo bebe do graffiti, do cómic underground americano, da ilustración Lowbrow contemporánea e do deseño gráfico, mesturando liñas firmes e contundentes vectoriais cunha ampla gama cromática.

## Galería 

Ficheiro:Mural Sokram detalle.jpg|Mural por Sokram, Pazo da Cultura de Carballo, Galicia.
Ficheiro:Desordes Creativas - Sokram I (6160131475).jpg|"Malas linguas" por Sokram, Ordes, Galicia.
Ficheiro:Mural by Mou and Sokram in Malaga.jpg|Mural por Sokram e MØU, Málaga.
Ficheiro:Desordes económicas e sociais - Sokram - 1 (8396189205).jpg|Mural por Sokram, Ordes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conta de Behance
Dafatir maya

***Dafatir maya*** (en ) é un filme de 2021 escrito e dirixido por Joana Hadjithomas e Khalil Joreige. Está protagonizado por Rim Turki, Manal Issa e Paloma Vauthier. Estreouse internacionalmente na 71ª edición do Festival de Berlín en marzo de 2021. *Dafatir maya* é o primeiro filme nomeado, entre 15 candidatos, para a Berlinale Competition en catro décadas. Foi escollido como candidato do Líbano para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Rim Turki 
* Manal Issa 
* Paloma Vauthier 
* Michelle Bado
* Rita Bado
* Rabih Mroué
* Patrick Chemali

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Líbano propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Janvāris

**Janvāris** é un filme dramático letón de 2022 dirixido por Viesturs Kairišs. Foi escollido como candidato de Letonia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Kārlis Arnolds Avots como Jazis
* Baiba Broka como Biruta
* Alise Danovska como Anna
* Rudolfs Cirulis como Annas Freund
* Aleksas Kazanavičius como Andrejs
* Juhan Ulfsak como Juris Podnieks

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Letonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Yoly Saa

**Yolanda Saa Filgueira**, coñecida como **Yoly Saa**, nada en Pontevedra o 4 de outubro de 1992, é unha cantautora e ex xogadora de fútbol sala galega.

## Traxectoria 
### Carreira deportiva 
Comezou a xogar ao fútbol sala na canteira do Queiroga, equipo pontevedrés que acabou por fusionarse coa sección feminina do Leis. Converteuse nunha das mellores xogadoras do equipo, o que lle supuxo ser convocada en numerosas ocasións pola selección galega, tanto nas categorías inferiores como máis tarde na selección absoluta. Durante esa época compaxinaba os seus partidos na máxima categoría do fútbol sala cos seus estudos de Educación Infantil e cos inicios da súa carreira musical.

Despois de tres tempadas en Primeira co Poio, no verán de 2016 regresou ao Leis, pero non conseguiu adaptarse ao equipo, polo que acabou pedindo a baixa do club.

### Carreira musical 
Comezou a cantar dende moi pequena grazas ao seu pai, quen lle inculcou a paixón polos boleros. Con 13 anos regaláronlle a súa primeira guitarra polo Nadal e comezou a tocar de forma autodidacta, En 2013, mentres xogaba no Poio Pescamar, un amigo convenceuna para realizar unha versión do tema "Lucha de gigantes" de Antonio Vega e publicala na súa canle de YouTube. O vídeo tivo éxito e deulle recoñecemento no panorama musical galego, comezando ese mesmo ano a realizar as súas primeiras actuacións con público. Comezou a tocar no Metro de Madrid e máis tarde pasou a actuar en diversos bares de música en vivo. Presentouse ao concurso *Abriendo Ventanas* lanzado por Andrés Suárez en 2018 e acabou gañando o certame, que tiña como obxectivo buscar novos artistas emerxentes que o acompañasen como abreconcertos. En 2020 asinou un contrato coa discográfica Warner Music.

Ese mesmo ano publicou o seu primeiro EP, titulado *Magma*, pero foi en 2021, co lanzamento de *Todo contigo* cando a artista acadou sona no panorama musical español, conseguindo varios millóns de reproducións en Spotify en pouco tempo e soando habitualmente nas emisoras de radio do país.

En abril de 2022 publicou *A golpes de fe*, o seu primeiro álbum, conformado por 11 temas, e en outubro do mesmo ano comezou a súa participación no concurso de TVE, *Dúos increíbles*, formando parella coa veterana artista Sole Giménez  coa que acadou a final. 

Ademais ten traballado como compositora e letrista para diferentes artistas como Luz Casal ou Malú.

## Discografía 
* *Magma* (2020). *EP.*
* *Golpes de fe* (2022).

## Notas
Ernst Nordin

**Ernst Erik Axel Nordin**, nado en Selånger, condado de Västernorrland, en 1934, é un escultor, pintor, medallista e deseñador de moedas sueco.

## Traxectoria 
Enst Nordin recibiu a súa educación artística na *Konstfackskolan* (Universidade de Artes, Artesanía e Deseño) e na Academia de Belas Artes, ambas en Estocolmo.

Como escultor, modelou varias esculturas públicas instaladas non só en Estocolmo, senón en diversas cidades de todo o país, como Umeå, Trelleborg, Boden, Sundsvall ou Linköping. Unha das súas esculturas públicas máis sobranceiras é *Non Serviam* (1980), sita na rúa Malmskillnadsgata, Estocolmo. Tanto nas súas medallas como nas súas moedas, a arte de Nordin exprésase sinaladamente a través dos seus retratos.

En paralelo ao seu labor creativo, Nordin desenvolveu tamén unha longa carreira docente, na *Konstfackskolan* e na Escola de Arquitectura do Real Instituto de Tecnoloxía, nesta última como profesor titular de Teoría da Forma. 

## Recoñecementos 
* 2014: Medalla de ouro do Rei de Suecia (12ª edición).
* 2015: Medalla Gunnar Holst, da Fundación Numismática Gunnar Holst (*Gunnar Holst Stiftelse för Numismatik*), de Gotemburgo, Suecia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bergroth, T. C. (2014). ”En konstnär som ger kunglig glans”. En *Svensk Numismatisk Tidskrift*. 5 (setembro). Páxina 111.
* Voisin, M. A. (2003). "Ernst Nordin - ny utställning på Kungl. Myntkabinettet". En *Svensk Numismatisk Tidskrift*. 1 (febreiro). Páxina 15.
* Voisin, M. A. (2003-b-). *Ernst Nordin.* Kungliga Myntkabinettet, Estocolmo. ISBN 91-89256-15-8
A Illán, Xinzo, Ponteareas

**A Illán** é un lugar da parroquia de Xinzo, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xinzo 
### Parroquias de Ponteareas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponteareas
Fita americana

[miniatura|Fita distribuída por [Skilcraft.]]
A **fita americana** ou  **cinta americana**, coñecida tamén como **fita de tea** ou **fita prateada** (en inglés orixinariamente *duck tape*e despois *duct tape*) é un tipo de fita adhesiva que se caracteriza por ter unha rede ou fiado de fibras naturais ou sintéticas parecida a unha venda como reforzo con recubrimento de polietileno. O resultado é unha fita doada de cortar coas mans, máis forte e resistente á tracción e presión que outras fitas e que ten múltiples usos. Adoita presentarse en rolos moito máis anchos que outras fitas adhesivas. O lado non adhesivo normalmente é de cor gris metálica, pero hainas negras e doutras cores. Desenvolvéronse varios tipos.

Non se debe confundir coa fita *gaffer*, que é parecida pero de distinta composición, sen capa plástica, e ten un adhesivo máis resistente á calor e máis fácil de despegar. É máis cara. Utilízase moito nas producións de teatro, cine e televisión. 

## Usos 
Emprégase frecuentemente en obradoiros, barcos, construción, industria automotriz, etc.

Pode utilizarse para unir ou reparar tubos flexibles, tapar rachóns en roupas, tendas de campaña e velas náuticas, fixar tubaxes provisoriamente, etc.

Aínda que non se usa como fita illante, os electricistas profesionais ás veces utilízana para fixar cables temporalmente.

Existen versións especiais para uso aeroespacial e militar.

## Invención 
Inventouse nos Estados Unidos (de aí o seu nome) no século XX. O primeiro material que en EUA se chamou *"duck tape"* eran longas bandas non adhesivas de simple tea dun algodón chamado *cotton duck* usadas na primeira década do século XX para reforzar zapatos, decoración de roupa, envolver cables de aceiro ou condutores eléctricos para protexelos da corrosión ou desgaste. En 1910 xa había variantes que tiñan adhesivo incorporado. En 1925 Revolite unha división de Johnson & Johnson fixera cintas adhesivas deste tipo de uso médico e despois desenvolveron un novo adhesivo, creando unha fita deseñada para romperse coa man, sen tesoiras. Despois a compañía Vesta Stoudt desenvolveu en 1943 unha fita que podía usarse para selar as caixas de municións na segunda guerra mundial. Como esta fita era fácil de colocar e de retirar, foi moi utilizada polos soldados e axiña foi adaptada para reparar rapidamente equipos militares, incluíndo vehículos e armas. Despois da guerra, esta fita empezou a venderse en ferretarías para reparacións domésticas. Pouco a pouco o seu uso foise xeneralizando en EUA e todo o mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Fita adhesiva 
* Fita illante
MØU

**Javier Mourón Figueroa**, nado en Ordes,  é un artista multidisciplinar (ilustración, muralismo e rap) galego coñecido co nome artístico de **MØU**.

## Traxectoria 
Formouse na Escola de Artes Pablo Picasso da Coruña. É director de Mutante Creativo, un estudio de deseño, arte e comunicación, desde onde fai deseño gráfico, arte mural, ilustración, fotografía de reportaxe, publicidade, audiovisual, creación musical, en obradoiros de graffiti e produción musical. Ademais, é membro da banda Dios ke te crew.

Xunto a Sokram é un gran impulsor do panorama artístico urbano galego, destacando por ser o organizador e coordinador dos festivais de arte urbana DesOrdes Creativas de Ordes e do RexeneraFest de Carballo, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conta de Behance
Nervo

**Cristopher Machado Ibáñez**, nado en Caracas no 1988, é un rapeiro galego coñecido polo seu nome artístico **Nervo**. É a voz principal da banda Rebeliom do Inframundo e foi antigo membro de Track Asedio xunto a Duke Sam.

## Traxectoria 
Aínda que naceu en Venezuela e pasou parte da adolescencia no municipio de Ponteareas, considérase un vigués da parroquia de Teis. El e os compañeiros da banda comezaron a rapear nuns bloques a medio facer en Ponteareas, lugar que chamaban o "inframundo". En 2005 forma a banda xunto aos demais integrantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Rebeliom do Inframundo
José Ramón Castro Frade

**José Ramón Castro Frade**, nado en Silleda en 1952, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Xermánica. É técino de empresas turísticas e guía de turismo de Galicia. Traballou durante quince anos na Semana Verde de Galicia, na que foi tesoureiro, vicepresidente, e director de Turisport. Foi profesor do Colexio María Inmaculada de Silleda e profesor de español para estranxeiros no Instituto Cervantes. Na súa mocidade foi un dos promotores da revista *Xuventude*.
## Obras 
* *A luz da escuridade*. Fervenza, 2016.

* *Feirear*. Galaxia, 2023.
## Vida persoal 
Casou con Gloria Neira Rodríguez, é pai de Miguel, Abraham e Ramón Castro Neira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Galaxia

* José Ramón Castro Frade: "El mundo rural pasó de un gran salto cualitativo del bidón de leche al tanque de frío"
Piligrimai

***Piligrimai*** é un filme lituano de 2021 dirixido por Laurynas Bareiša. Foi escollido como candidato de Lituania para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Gabija Bargailaite como Indre
* Giedrius Kiela como Paulius
* Indre Patkauskaite como Ieva
* Paulius Markevicius como Martynas
* Jolanta Dapkunaite como Jolanta
* Ieva Andrejevaite como Karolina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Lituania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Verónica Martínez Barbero

**Verónica Martínez Barbero**, nada en Xixón en 1980, é unha avogada e política galega de orixe asturiana.

## Traxectoria 
[miniatura|page=8|Papeleta de [Sumar en Pontevedra nas Eleccións xerais de 2023.]]
Licenciada en Dereito pola Universidade de Oviedo e grao en Administración e Dirección de Empresas.

En decembro de 2015, cofundou Novovinilo Edicións, con sede en Vigo, empresa con actividade durante o par de anos seguintes. 

Foi inspectora de traballo. Foi presidenta do Consello Galego de Relacións Laborais dende 2017 e profesora da Escola de Relacións Laborais da Coruña. Foi nomeada directora xeral de Traballo do Ministerio de Traballo e Economía Social en xaneiro de 2020, posto do que cesou o 13 de xuño de 2023 para encabezar a lista de Sumar pola provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 2023. Neses comicios foi elixida deputada. Máis dun ano despois, logo das dimisións sucesivas de Marta Lois e de Íñigo Errejón, converteuse na voceira do grupo parlamentar multinacional de Sumar, en novembro de 2024. 

É veciña de Santa Cristina da Ramallosa (Baiona).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición