open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mona de Pascua

thumb|Mona de Pascua tradicional.
thumb|Outra mona de Pascua.

A **mona de Pascua** é un doce elaborado cunha masa fermentada de fariña, ovos e azucre, cocida no forno e decorada con ovos duros ou figuras de chocolate, que adoitan regalar os padriños e madriñas aos seus afillados e afilladas pola Pascua. A mona é unha sobremesa de gran tradición en todo o Mediterráneo; prepárase nas rexións murciana, valenciana, catalá, aragonesa e castelá-manchega. A súa degustación simboliza que a Coresma e as súas abstinencias remataron. O nome provén da *munna* ou *mouna*, termo árabe que significa «provisión da boca», regalo que os musulmáns facían aos seus señores.

En Galicia non existe a mona en si; o tradicional era que os padriños regalasen ovos aos nenos; tamén se facían biscoitos ou pan doce con manteiga no que se lle puñan por riba ovos coa casca e se cocían no forno. Hoxe en día a tradición da Pascua galega é un roscón ou rosca. En Asturias ocorre o mesmo, o tradicional é un roscón que se denomina *peragata* ou *bolla*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Roscón
Cristovo

**Cristovo** é un nome propio masculino galego. A súa orixe é o grego: Χριστόφορος (Khristóphoros), que significa *portador de Cristo*, *o que leva a Cristo*.

## O nome en Galicia 
O nome Cristovo (galego antigo: Christovo) non é común hoxe en día en Galicia. Porén, 65 parroquias teñen a San Cristovo coma patrón (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Cristovo).

## Santoral 
* 10 de xullo: San Cristovo, igrexa católica.
* 9 de maio: igrexa ortodoxa.

### Variantes noutras lingua 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Cristovo
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns

### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Consello Insular

Un **Consello Insular** (en catalán: *Consell Insular*) é unha institución propia de autogoberno nas Illas Baleares (illas de Mallorca, Menorca, Eivisa e Formentera).

Os seus membros son elixidos por sufraxio universal directo dos cidadáns de cada illa. Segundo o artigo 66 do Estatuto de Autonomía das Illas Baleares, o Presidente do Consello Insular é elixido polo Pleno entre os seus membros. Pode cambiar mediante unha moción de censura posterior. Os Consellos insulares abarcan diversas competencias establecidas no Estatuto de Autonomía das Illas Baleares de 1983.

## Regulamento 
Os Consellos Insulares réxense polo establecido no Estatuto de Autonomía das Illas Baleares (capítulo IV do título IV: artigos 61 a 74), desenvolvido neste punto pola Lei 8/2000, de 27 de outubro, de consellos insulares. O seu réxime de financiamento está regulado na Lei 2/2002, de 3 de abril, de sistema de financiamento definitivo dos consellos insulares.

Igualmente, cada consello insular ditou un regulamento orgánico propio no que se definen os órganos que os integran e as funcións que desenvolven.

## Organización 
Dende a aprobación do Estatuto de Autonomía de 2007 os membros dos consellos insulares son elixidos para un mandato de catro anos en eleccións separadas ás eleccións a deputados do Parlamento das Illas Baleares, excepto no caso do Consello Insular de Formentera, formado polos concelleiros do Concello de Formentera.

En cada consello insular hai necesariamente un pleno, un presidente e un consello executivo (este último non é obrigatorio no caso do Consello Insular de Formentera), ademais de todos os demais órganos complementarios que cada consello poida crear no seu regulamento orgánico. Así, por exemplo, as competencias de urbanismo e ordenación do territorio exércense mediante comisións insulares de urbanismo e ordenación do territorio.

## Consellos insulares 
*Consello Insular de Eivisa
*Consello Insular de Formentera
*Consello Insular de Mallorca
*Consello Insular de Menorca
Cristovo I de Alexandría

**Cristovo I de Alexandría** foi o patriarca Ortodoxo de Alexandría entre 817 e 841. Sucedeu a Eustacio de Alexandría. No 836 participou no Concilio de Xerusalén contra a iconoclastia. Sucedeuno Sofronio de Alexandría.

As súas obras forman parte *Patrologia Graeca*, de Jacques Paul Migne (tomo 100).
First Coast

**First Coast** é unha rexión vernácula dos Estados Unidos en Florida, situada na costa atlántica de Florida do Norte. A Primeira Costa comprende aproximadamente aos cinco condados que rodean a cidade de Jacksonville: Duval, Baker, Clay, Nassau e St. Johns, coincidente en gran parte coa Área Metropolitana de Jacksonville. O termo ten a súa orixe nunha efectiva campaña de mercadotecnia da década de 1980 que a situou desde entón como unha das rexións vernáculas máis coñecidas de Florida. First Coast esténdese pola mesma área que a rexión direccional de Northeast Florida, que inclúe ademais os condados de Putnam e Flagler.

## Historia 
Tal como o seu nome suxire, First Coast foi a primeira zona de Florida colonizada por europeos, pero, como sucedeu con outras moitas rexións vernáculas de Florida, a identificación desta área co nome produciuse primeiro a nivel da industria turística antes de ser aceptada pola poboación en xeral. O nome de First Coast creouno para a Cámara de Comercio de Jacksonville a axencia de publicidade William Cook Advertising Agency en 1983. Jacksonville empregaba daquela outros alcumes e slogans, pero funcionarios locais querían levar a cabo unha campaña de mercadotecnia que integrase por enteiro a área metropolitana (os condados de Duval, Baker, Clay, Nassau e Saint Johns) para promover a rexión por enriba das identidades das diferentes localidades que se incluían nela. O nome Florida's First Coast foi acuñado polos membros da compañía William Cook Kay Johnson, Bryan Cox e Bill Jones, e preentouse oficialmente no Gator Bowl (un partido de fútbol americano polo campionato local) de 1983, ao interpretarse o *First Coast Anthem* (*Himno da Primeira Costa*).

First Coast é similar a outras rexións "costeiras" de Florida, como Space Coast e Gold Coast que xurdiron como resultado dunha campaña de mercadotecnia. Juan Ponce de León debeu chegar a esta rexión durante a súa primeira expedición en 1513 e a primeira colonia francesa de Forte Caroline fundouse en 1563 no que hoxe por hoxe é Jacksonville. Dun xeito moi significativo, a Primeira Costa inclúe Saint Augustine, a poboación máis antiga dos Estados Unidos no continente en manterse habitada de xeito continuo desde a súa fundación en 1565. En 2013 o xornal *The Florida Times-Union* informou que a Primeira Costa ás veces esténdese tan ao sur como Flager Beach, no Condado de Flagler e que, na mesma área, o Condado de Saint John tiña comezado a empregar para si mesmo o termo "*Costa Histórica*" ().

## Notas 
## Véxase tamén 
### Referencias xornalísticas 
* 
* 
* 
*
Parque escultórico da Torre de Hércules

O **Parque escultórico da Torre de Hércules** é un museo ao aire libre situado arredor do faro. O parque está incluído na área Patrimonio Mundial da Humanidade.

## Localización 
O museo esténdese dende a praia do Areal pola península da Torre e Punta Herminia ata o Campo da Rata. Ocupa unha superficie de 47 hectáreas.

Están sinaladas tres rutas nesta área, que integran outros elementos, como o Cemiterio Mouro, os petróglifos do Monte dos Bicos e as balizas de navegación.
* "Menhires", de Manolo Paz
* "Monumento aos fusilados na guerra civil", de Isaac Díaz Pardo
* "Portas", de Francisco Leiro
* "Hércules na nave dos Argonautas", de Gonzalo Viana
* "A copa do Sol", de Pepe Galán
* "Caracola", de Moncho Amigo
* "Caronte", de Ramón Conde
* "Breogán", de Xosé Cid
* "Gardiáns", de Soledad Penalta
* "Ara Solis", de Silverio Rivas
* "Rosa dos Ventos", de Correa Corredoira
* "Menhir pentacefálico", de Ramón Miranda
* "Ártabros", de Arturo Andrade
* "Combate entre Hércules e Xerión", de Xosé Espona e Tim Behrens
* "Guitarra", de Pablo Serrano
* "Monumento a Carlos III", de Pablo Serrano
* "Hidra", de Fidel Goás

A escultura "Espiñento", de Enrique Saavedra, instalada na Furna dos Touciños, foi desmantelada en 2008.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Los Dólmenes, Parque de La Torre, La Coruña, España, 2015-09-25, DD 06.JPG|"Monumento aos fusilados na Guerra Civil"
Ficheiro:Torre de Hércules - Portas.jpg|"Portas"
Ficheiro:Estatua3.001 - A Coruña.JPG|"Hércules na nave dos argonautas"
Ficheiro:Copa al sol e Torre de Hércules.jpg|"A copa do Sol"
Ficheiro:Caracola (Moncho Amigo, escultor), punta Herminia, A Coruña.jpg|"Caracola"
Ficheiro:Estatua e Torre de Hércules.jpg|"Caronte"
Ficheiro:Parque escultórico da Torre (4).jpg|"Gardiáns"
Ficheiro:A Coruña - Parque de la Torre 09.JPG|"Ara Solis"
Ficheiro:Rosadosventoshercules.jpg|"Rosa dos ventos"
Ficheiro:A Coruña - Torre de Hércules 15.JPG|"Menhir pentacefálico"
Ficheiro:A Coruña - Parque de la Torre 05.JPG|"Ártabros"
Ficheiro:Parque escultórico da Torre (2).jpg|"Combate entre Hércules e Xerión"
Ficheiro:Parque escultórico da Torre (1).jpg|"Guitarra"
Ficheiro:A Coruña - Parque de la Torre 03.JPG|"Monumento a Carlos III"
Ficheiro:Hidra de Lerna (escultura).001 - A Coruña.jpg|"Hidra"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parque escultórico de la Torre de Hércules
* Guía do Xardín de Hércules
* Roteiro pola Coruña mariñeira con Xurxo Souto
Tsar Kolokol

thumb|O *Tsar Kolokol* con persoas para a perspectiva, a peza rota está ao lado esquerdo, fóra de vista

A **Tsar Kolokol** (, *Tsar-kolokol*), tamén coñecida como a **Campá Tsar**, **Tsar Kolokol III**, ou **Campá Real**, é unha campá de 6.14 metros de alto por 6.6-metros de diámetro que se exhibe no Kremlin de Moscova. A campá foi encargada pola Emperatriz Ana I de Rusia, sobriña de Pedro o Grande.

## Descrición xeral 
A Tsar Kolokol está localizada entre o Iván a Gran Torre da Campá e as murallas do Kremlin. Construída en bronce, a campá rompeu durante a fundición do metal e nunca foi tocada.
A campá é na actualidade a máis grande do mundo, pesando 201&nbsp;924 quilogramos, cunha altura de 6.14 metros e diámetro de 6.6 metros, e cun grosor de até 61 centímetros. A peza rota pesa 11&nbsp;500 quilogramos.

A campá está decorada con imaxes en relevo de anxos barrocos, plantas, medallóns ovais con santos, e imaxes a case tamaño real da vida da emperatriz Ana e do tsar Alexis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Klein, Mina. The Kremlin: Cidadel of History. MacMillan Empresa editorial (1973). ISBN 0-02-750830-7
* Tropkin, Alexander. The Moscow Kremlin: history of Russia's unique monument. Publicado por "Russkaya Zhizn" (1980). ASIN: B0010XM7BQ

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  .
Gran Premio de Alemaña de 1986

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de  (oficialmente o **Großer Preis von Deutschland**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Hockenheimring o 27 de xullo de 1986. Foi a décima rolda da tempada de .

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Notas 
* O coche de Alain Prost quedou sen combustible na recta final da última volta. No canto de retirarse, Prost baixou do seu coche e tratou de empuxalo á meta, con grande aplauso da multitude. A liña de meta estaba moi lonxe, e nunca chegou a ela. Clasificouse sexto na carreira, marchaba terceiro cando o seu auto quedou sen combustible, e foi adiantado por Nigel Mansell e René Arnoux. como o coche sétimo clasificado estaba unha volta atrás. Rosberg entrou na última volta por diante de Prost de modo que clasificouse quinto malia parar primeiro.
* Nelson Piquet, Ayrton Senna, Keke Rosberg e Alain Prost estaban quedando sen combustible ao final da carreira e chegaron xustos á liña de meta, agás Prost, que non chegou logo de tratar de empuxar o seu coche ata a liña de meta e perdeu 3 posicións. Senna zigzagueou co seu Lotus lado freneticamente na recta de meta para conseguir as últimas pingas de combustible nas válvulas do seu motor Renault no Lotus. Piquet quedábase sen combustible na recta logo da segunda chicana e tamén zigzagueou freneticamente o seu Williams de lado a lado para lograr o impulso necesario para que o seu motor Honda chegara ata o final, cousa que conseguiu.
* A grella de saída foi a primeira fila toda McLaren desde o Gran Premio do Canadá de 1972. Tamén foi a única pole position de Keke Rosberg co equipo e a quinta e última pole da súa carreira na F1.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

### Ligazóns externas
Gran Premio de Hungría de 1986

O **Gran Premio de Hungría de 1986**, foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 10 de agosto de 1986, no recentemente construído Hungaroring. Foi a undécima carreira da tempada de 1986.

Foi o primeiro Gran Premio de Fórmula Un que se celebrou detrás da Cortina de Ferro, o primeiro Gran Premio de Hungría en 50 anos e contou cunha asistencia de 200.000 espectadores de todas partes dos países comunistas de Europa do Leste. A carreira caracterizouse pola loita entre os feroces rivais brasileiros Nelson Piquet e Ayrton Senna. Piquet, logo dun intento errado na volta anterior, logrou pasar o piloto de Lotus polo exterior cando entraron na primeira curva, e bloqueou ao contrario. Tamén foi obxecto dalgunhas críticas despois da carreira como que esqueceu dicirlle ao seu compañeiro de equipo Nigel Mansell os beneficios dun novo diferencial que proporcionaba un mellor agarre na poeira superficie esvaradiza.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Wideband (satélite)

**Wideband**, tamén coñecido como **P76-5**, foi un satélite artificial lanzado o 22 de maio de 1976 mediante un foguete Scout B1 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
Wideband foi inxectado nunha órbita inicial de 1058&nbsp;km de apoxeo e 998&nbsp;km de perixeo, cun período orbital de 105,6 minutos e 99,9 graos de inclinación orbital.

A misión de Wideband foi estudar o efecto da propagación das ondas de radio e radar a través do plasma da ionosfera terrestre.

O satélite foi construído usando a unidade número 15 da serie de satélites de navegación Transit-O, modificándoa para a misión. Estabilizábase mediante gradiente gravitatorio grazas a un mastro despregable. A enerxía era proporcionadao por catro paneis solares. A carga útil do satélite consistía exclusivamente na radiobaliza DNA-002, capaz de emitir en varias frecuencias entre a VHF e a banda S. Considérase que Wideband cumpriu o 80% dos seus obxectivos. As investigacións do satélite foron continuadas anos máis tarde pola misión HILAT.

## Resultados 
* Early results from the DNA Wideband satellite experiment--Complex-signal scintillation

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* HILAT
Verges

O topónimo **Verges** pode referirse a:

***Verges**, concello catalán da provincia de Xirona;
***Verges**, comuna francesa do departamento de Jura, na rexión de Franco Condado
***Deux-Verges**, comuna francesa do departamento de Cantal, na rexión de Auvernia;
***Saint-Jean-de-Verges**, comuna francesa do departamento de Ariège, na rexión de Mediodía-Pireneos.
Porto de Eivisa

[right|275px|miniatura|Vista do porto de Eivisa dende [Dalt Vila.]]
O **Porto de Eivisa** (en catalán: ''Port d'Eivissa'') é un porto pesqueiro, comercial, de pasaxeiros e deportivo da cidade de Eivisa, na illa balear homónima.

O porto conta, ademais dos peiraos para mercadorías e pasaxeiros, co dique de Botafoc, onde se realiza a descarga de combustibles que consome a illa e lugar onde amarran os grandes cruceiros que recalan nela. Tamén dispón de varias dársenas deportivas cun total de 1 400 amarres para embarcacións de recreo. O porto é de grande importancia para a illa de Formentera, xa que a conexión entre os dous portos é a única regular de pasaxeiros e mercadorías que funciona todo o ano.

A actividade portuaria na zona data da fundación cartaxinesa, cara ao 650 a. C. e a súa continuidade documéntase cos romanos, vándalos, bizantinos, árabes, cataláns e españois. No século XVII xa había edificios con finalidades portuarias na zona do Raval. A principios do século XX construíuse un dique de abrigo que protexe a zona sur do porto, e desde entón a súa modernización foi intensa.

## Notas 
## Véxase tamén
Axencia de desenvolvemento económico

Unha **axencia de desenvolvemento económico** ( ou tamén , do que deriva o acrónimo *IPA*) é a miúdo unha axencia gobernamental (ou, ocasionalmente, unha organización sen ánimo de lucro que funciona dun xeito similar a unha cámara de comercio ou unha consultoría empresarial) que ten como misión atraer investimentos a un país, un estado, unha rexión ou unha cidade. Tamén recibe o nome de **axencia de promoción económica**, **axencia de investimento e desenvolvemento** ou **axencia de promoción e investimento**. Xeralmente, as IPAs teñen catro funcións principais: o desenvolvemento da imaxe dun país candidato a investimento estranxeiro directo, a xeración de investimentos, a xestión de proxectos e o fornecemento de servizos de atención. Algunhas IPAs teñen unha función de promoción adicional sobre todo en países en desenvolvemento nos que o clima de investimentos non son totalmente favorables.

Unha IPA leva a cabo o seu labor presentando os investidores aos fornecedores locais (de materias primas ou outros insumos), subministrando datos estatísticos e información empresarial como os indicadores macroeconómicos (PNB, PIB, IDH, inflación, etc...), a produtividade da man de obra, os salarios medios ou os sectores atractivos da economía local, e xestionando calquera outro incentivo de investimento que a cidade, o estado ou o país poida ofrecer aos investidores estranxeiros (sexan compañías ou particulares).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Investimento estranxeiro directo
*World Association of Investment Promotion Agencies
Andreas Uldum

**Andreas René Uldum**, nado o 21 de abril de 1979 en Qeqertarsuaq, é un músico e político groenlandés.

## Traxectoria 
Diplomado en traballo social, fíxose famoso no seu país como guitarrista da banda de rock DDR, formada en 2002. No ano 2007 debutou como solista co CD de música infantil, *Angakkuakkatut*. Membro do Parlamento desde 2009, entre 2013 e 2014 foi tamén concelleiro e vicealcalde de Sermersooq.

En 2014 o seu partido, os Demócratas, elixiuno como o seu presidente e tras as eleccións xerais dese ano converteuse en viceprimeiro ministro e ministro de finanzas.. En novembro de 2015 anunciouse que Andreas Uldum collera unha baixa por estrés, nomeándose de forma temporal un novo ministro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do parlamento (*inglés*)
Praia da Insuela

Baixamar.|dereita|miniatura

A **praia da Insuela** é un areal situada no lugar de Panchés, na parroquia de San Mamede de Carnota (Carnota).

É unha praia de area grosa de pequenas dimensións. As súas características fan que sexa axeitada para a pesca submarina e a de superficie.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Baixada insuela.jpg|Camiño da praia
Ficheiro:Praia insuela.jpg|Botes de remos
Ficheiro:Insuela.JPG|Casetas coa Moa ao fondo
Ficheiro:Insuela.jpg|Á fronte, Lira
Parcé

**Parcé** (en , e en galó: *Parczae*) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Gran Premio de Austria de 1986

O **Gran Premio de Austria de 1986** foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 17 de agosto de 1986. Foi a décimo segunda carreira da tempada de Fórmula Un de , o 19º Gran Premio de Austria e o décimo sétimo que se celebrou en Österreichring. A carreira levouse a cabo sobre 52 voltas ao circuíto de 5´942 quilómetros para unha distancia total de carreira de 309 quilómetros.

Sorprendentemente Teo Fabi e Gerhard Berger dous pilotos do aínda relativamente novo pero emerxente equipo Benetton-BMW cualificaron na primeira fila.

Na saída Gerhard Berger tomou o liderado por un tempo, o seu compañeiro de equipo Teo Fabi finalmente acadou o liderado de Berger por uns 5-6 segundos na Bosch-Kurve, o motor BMW do coche de Fabi fallou logo de pasar a Berger e Berger inmediatamente retomou a dianteira a través da Bosch-Kurve. Berger tivo que entrar en boxes e perdeu 4 voltas reparando un problema coa súa batería.

Derek Warwick non puido arrincar. Nas probas pola mañá, a caixa de cambios do seu Brabham rompeuse, o que sobre-acelerou o BMW. O coche foi reparado, cambiouse a culata do BMW, e Warwick ocupou o seu lugar na grella. Cando Riccardo Patrese colocouse no seu lugar na grella, a caixa de cambios do seu coche rompeuse deixándoo sen a 2ª ou 3ª marcha. Como o coche de Patrese era de feito o de reposto desde que se estrelara co seu coche de carreiras e que logo fora destruído polo lume na cualificación, como piloto máis veterano e tamén como o cualificador máis rápido dos dous, a dirección do equipo tomou a decisión de entregar o coche de Warwick a Patrese para a carreira. Warwick máis tarde admitiu que o dono do equipo Bernie Ecclestone tivo que arrastrar fisicamente do coche, xa que se negou a entregalo. Patrese retirouse inmediatamente da proba logo de só dúas voltas. O Campión do Mundo de  James Hunt definiu nun comentario á televisión, unha **carreira miserable para Brabham**.

Malia os problemas de Brabham, o circuíto de Österreichring coa súa falta de curvas lentas mostrou a potencia dos motores BMW e o valor da aerodinámica de liña baixa do BT55 sendo o coche de Warwick o máis rápido no control de velocidade (achegándose á Bosch-Kurve) a 344&nbsp;km/h durante a cualificación.

## Clasificación 
### Cualificación
### Carreira
## Líderes por volta 
Gerhard Berger (1-25), Nigel Mansell (26-28), Alain Prost (29-53)

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas
P80 (motor foguete)

**P80** é a designación do motor foguete usado polo lanzador europeo Vega na súa primeira etapa.

## Características 
O motor P80 usa o propelente sólido HTPB 1912. Foi desenvolvido pola empresa Fiat-Avio para introducir tecnoloxías de baixo custo en foguetes de propelente sólido para ser reutilizadas en futuras evolucións do foguete Ariane 5. Entre as novas tecnoloxías usadas están o uso dunha carcasa de epoxy-grafito de 3 metros de diámetro, o uso de goma de baixa densidade para o illamento interno, unha baixa proporción de ligante e unha alta proporción de aluminio no propelente, unha tobeira simplificada que fai uso dun material lixeiro a base de carbono fenólico, un acendedor consumible e control vectorial da tobeira mediante un dispositivo electromecánico que fai uso de baterías de ión litio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Zefiro 9
*Zefiro 23
*Vega (foguete)
*Ariane 5
Manuel Filiberto de Savoia-Aosta

right|miniatura|316x316px|Manuel Filiberto en brazos da súa nai.
**Manuel Filiberto de Savoia-Aosta** (en italiano: *Emanuele Filiberto)* nado en Xénova o 13 de xaneiro de 1869 e finado en Turín o 4 de xullo de 1931, foi un nobre italiano, II duque de Aosta, príncipe da Casa de Savoia, fillo do rei de España Amadeu I de España e da raíña consorte María Vitoria dal Pozzo della Cisterna.

## Infancia e mocidade 
Manuel Filiberto viviu a súa infancia entre Italia e España. Mentres os seus pais ocuparon o trono de España, ostentou a dignidade da súa Alteza Real e o título de Príncipe de Asturias. A morte da súa nai, ocorrida en 1876 en Turín, fíxolle herdeiro de todos os títulos desta, que quedaron adheridos á rama dos duques de Aosta. Así mesmo, tras a morte do seu pai, ocorrida en 1890, herdou o ducado de Aosta.

## Matrimonio e descendencia 
Casado en Kingston-on-Thames o 25 de xuño de 1895 coa princesa Helena de Orleáns, con quen tivo dous fillos:
* Amadeu II de Savoia-Aosta, (Amadeu Humberto de Savoia-Aosta, III duque de Aosta (1898-1942).
* Tomislau II de Croacia (Aimón Roberto de Savoia-Aosta, IV duque de Aosta) (1900-1948).

## Período militar e morte 
O príncipe Manuel Filiberto serviu na Terceira Armada Italiana como comandante e foi nomeado Mariscal de Italia por Benito Mussolini en 1926. Faleceu en 1931 e está enterrado no Santuario Militar de Redipuglia, xunto a miles de soldados máis.

## Distincións honoríficas 
### Distincións honoríficas italianas 
*  50x50px Cabaleiro da Suprema Orde da Santísima Anunciación (1890).
*  50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde dos Santos Mauricio e Lázaro (1890).
*  50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde da Coroa de Italia (1890).
*  50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde Militar de Savoia (28/12/1916).
*  50x50px Cabaleiro da Orde Civil de Savoia.
*  50x50px Medalla de Ouro ao Valor Militar (24/06/1937).

### Distincións honoríficas estranxeiras 
* 50x50px Cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro (España)
* 50x50px  Cabaleiro de honra e devoción da Orde de Malta.
* 50x50px Cabaleiro da Orde da Xarreteira (Reino Unido).
* 50x50px Cabaleiro da Orde da Aguia Negra (Imperio alemán).
* 50x50px Cabaleiro da Orde dos Serafines (Reino de Suecia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Amadeu de Savoia
### Ligazóns externas 
*Xenealoxía da Casa Real de Italia 
*Biografía do Duque de Aosta&nbsp;
Begoña Fernández Rodríguez

**Begoña Fernández Rodríguez** é unha historiadora da arte galega.

## Traxectoria 
Doutorada en 1998, en Xeografía e Historia, pola USC, coa tese "El patronato artístico de las cofradías de mareantes en la Galicia Medieval (siglos XV y XVI)", dirixida polo Catedrático Manuel Núñez Rodríguez, é profesora, dende 2006, na Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela.

## Obra bibliográfica 
* (1998). *A iglesia de Santiago da Pobra do Dean e a influencia da nova devotio*. Asociación Cultural La Miserela. ISBN 978-84-605-8010-2.
* (2005). *Santa María la Mayor. Una iglesia parroquial*. Xunta de Galicia .
* "Del espacio cerrado al público. Reflexiones sobre los proyectos de puesta en valor de los monasterios gallegos en la última década del siglo XX" en (2010) *Mirando a Clío. El arte español. Espejo de su historia: Actas del XVIII Congreso CEHA* .
* (2012). *50 años. Basílica de Santa María La Mayor. Pontevedra*. Teófilo Ediciones .
* (2014) *El reflejo del tiempo. El conjunto histórico de Baiona*, Andavira Editora .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "La creación de una identidad patrimonial. Baiona y el descubrimiento de América" en *Revista de Patrimonio* 2013, Universidade de Granada
Alberto Abalde Rodríguez

**Alberto Abalde Rodríguez**, nado en Vigo o 10 de novembro de 1958, é un ex baloncestista galego. 
Ten unha estatura de 201&nbsp;cm, e a súa posición na cancha era a de á.

É o pai dos tamén xogadores de baloncesto Tamara Abalde e Alberto Abalde Díaz.

## Clubs 
* **1980-1981** Porcelanas Santa Clara Vigo.
* **1982-1986** Obradoiro Santiago.
* **1986-1992** C.B. OAR Ferrol.
* **1992-1993** Concello de Meis Pontevedra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Abalde na páxina web da ACB.
Delio Fernández

**Delio Fernández Cruz**, nado en Moaña o 17 de febreiro de 1986, é un ciclista profesional galego.

## Traxectoria 
Comezou a practicar aos 5 anos. A esa idade gañou o seu primeiro premio por ser o ciclista máis novo. Aos 7 anos sacou a licenza para competir en ciclismo na rúa.

Fíxose ciclsita profesional no ano 2008, con 21 anos. Practica o ciclismo de estrada e de ruta.

A súa mellor carreira foi a Volta a España no ano 2010.

En categorías inferiores destacou como ciclista de ciclocrós, chegando a participar nos mundiais da especialidade. En categoría Sub23 pasouse definitivamente ao ciclismo en estrada obtendo algúns postos de mérito que lle valeron para dar o salto ao profesionalismo da man do Xacobeo Galicia, en 2008. Desde o seu debut, desempeñouse como gregario e tivo opción de participar nas carreiras máis importantes que disputaba o seu equipo.

En 2010, trala desaparición do Xacobeo Galicia, foi dos poucos compoñentes do equipo que puido manterse en categoría de afeccionados, nas filas do equipo luso Onda, equipo onde permaneceu até 2012 sendo un dos ciclistas máis destacados da formación. Na tempada 2013 fichou polo equipo continental de Portugal OFM-Quinta da Lixa.

## Palmarés 
**2013**
* 1 etapa da Volta a Portugal
* Gran Premio Liberty Seguros
**2014**
* Trofeo Joaquim Agostinho
**2015**
* 2 etapas da Volta a Portugal

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Delio Fernández (sitiodeciclismo.net)
Carlos Ramón Fort y Pazos

**Carlos Ramón Fort e Pazos**, nado na Coruña o 24 de novembro de 1807 e finado en Madrid o 9 de abril de 1878, foi un escritor e historiador galego.

## Traxectoria 
Doutor en ambos dereitos e catedrático de Disciplina eclesiástica, foi reitor da Universidade de Vitoria e do Colexio de Fonseca e profesor nas Universidades de Barcelona, Madrid e Salamanca. Individuo de número e Bibliotecario da Real Academia da Historia, investigou a Historia da Igrexa en España e escribiu monografías sobre o Concordato de 1851 e os convenios entre os monarcas españois e a Santa Sé. Continuou a *España Sagrada* do padre Enrique Flórez no seu tomo LI, "De los obispos españoles titulares de iglesias in partibus infidelium o auxiliares en las de España".

## Obras 
* *Discursos leídos en sesión pública celebrada por la Real Academia de la Historia el 28 de junio de 1857*.
* *Discurso sobre el estado de los estudios históricos en España durante el reinado de Carlos II, leído en la junta pública que en 1º de julio de 1860 celebró la Real Academia de la Historia*.
* *De los obispos españoles titulares de iglesias in partibus infidelium ó auxilares en las de España*, 1879 póstuma.
* *El concordato de 1851 comentado y seguido de un resumen*.
* *Cartas de San Ignacio de Loyola*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 

* Vilanova Rodríguez, Alberto. Artigo "FORT Y PAZOS, Carlos Ramón" na *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*.
Limacia iberica

A ***limacia iberica***, é unha lesma mariña, unha especie de Doridacea nudibranquia. É un molusco gasterópodo mariño da familia Polyceridae.

## Distribución 
A *Limacia iberica* foi descrita na plataforma do Sobreiro, na Ría de Arousa, Galicia.

## Notas
The Visit (filme de 2015)

***The Visit*** é un filme estadounidense de terror escrito, producido e dirixido por M. Night Shyamalan que se estreou no 2015. Está protagonizado por Olivia DeJonge, Ed Oxenbould, Deanna Dunagan, Peter McRobbie e Kathryn Hahn. O filme foi estreado en Norte América o 11 de setembro de 2015 por Universal Pictures.

## Personaxes 
* Olivia DeJonge como Rebecca Jamison
* Deanna Dunagan como Nana
* Peter McRobbie como Pop Pop
* Benjamin Kanes como Robert
* Celia Keenan-Bolger como Stacey
* Jon Douglas Rainey, Brian Gildea, Shawn Gonzalez e Richard Barlow como Oficiais de policía
* Erica Lynne Marszalek e Shawn Gonzalez como Pasaxeiros de tren
* Michael Mariano como Hairy Chested Contestant

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
El castigo

***El castigo*** é unha miniserie española producida por Antena 3 Films e New Atlantis e dirixida por Daniel Calparsoro. Consta de só dous capítulos que foron ofrecidos por Antena 3 entre o 15 e o 16 de decembro de 2008.

## Personaxes 
* Guillermo Barrientos como Alejandro
* Miriam Giovanelli como Simona
* Joel Bosqued como Hugo
* Esmeralda Moya como Eva
* Óscar Sinela como Ruben
* Marta Calvó como Ara
* Alfredo Villa como Tony
* Ramiro Alonso como Marco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Taifa de Dénia

A **Taifa de Dénia** foi unha taifa andalusí con capital na cidade levantina de Dénia que abranguía unha pequena parte do sueste peninsular e as Illas Baleares. Apareceu no ano 1010, tras a fragmentación do Califato de Córdoba a finais do século X e comezos do século XI.

Os dous reis aue tivo pertencían á dinastía Amirí: Muyahid al-Muwaffaq (1010 -1045) e Ali Iqbal al-Dawla (1045-1076).

No ano 1076 foi conquistada por Al-Muqtadir, pasando a formar parte da Taifa de Zaragoza. Os territorios insulares pasaron a formar, a partir dese momento, a Taifa de Mallorca.
Corrección de probas (bioloxía)

O termo **corrección de probas** ou **revisión de probas** (do inglés *proofreading*) utilízase en bioloxía molecular para referirse aos procesos de corrección de erros, propostos orixinalmente por John Hopfield e Jacques Ninio, que se producen na replicación do ADN, especificidade do sistema inmunitario, recoñecemento encima-substrato e outros procesos, que requiren unha gran especificidade pero nos que se poden cometer inicialmente erros. Os mecanismos de corrección de probas de Hopfield e Ninio son procesos activos de non equilibrio que consomen ATP para mellorar a especificidade de varias reaccións bioquímicas.

Nas bacterias, as súas tres ADN polimerases (a I, II e III) teñen capacidade de corrección de probas, para o cal utilizan unha actividade exonuclease 3’ → 5’. Cando a ADN polimerase recoñece que se colocou un par de bases incorrecto (non complementario co seu molde), a ADN polimerase inverte a súa dirección recuando un par de bases no ADN e escinde a base mal apareada. Despois da escisión da base, a polimerase pode reinserir a base correcta e a replicación continúa.

En eucariotas só ten capacidade e corrección de probas (actividade exonuclease 3’ → 5’) a polimerase que realiza a elongación (delta e epsilon).

A corrección de probas ocorre tamén na tradución do ARNm para a síntese de proteínas. Neste caso, un mecanismo é a liberación de calquera aminoacil-ARNt incorrecto antes da formación do enlace peptídico.

A extensión da corrección de probas na replicación do ADN determina a taxa de mutación, e é diferente en distintas especies.
Por exemplo, a perda da corrección de probas debido a mutacións no xene da ADN polimerase epsilon ten como resultado un xenotipo hipermutado con >100 mutacións por Mbase de ADN nos cancros colorrectais humanos.

A extensión da corrección de probas noutros procesos moleculares pode depender do tamaño efectivo de poboación das especies e do número de xenes afectados polo mesmo mecanismo de corrección de probas.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Idaho U. DNA proofreading and repair (Corrección de probas e reparación do ADN)
* "DNA polymerase ε and δ proofreading suppress discrete mutator and cancer phenotypes in mice"
*
Saint-Coulomb

**Saint-Coulomb** (en ) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
The Man with the Iron Fists

***The Man with the Iron Fists*** é un filme estadounidense de artes marciais de 2012 dirixido por RZA e escrito por RZA e Eli Roth. Está protagonizado por RZA, Russell Crowe, Cung Le, Lucy Liu, Byron Mann, Rick Yune, Dave Bautista e Jamie Chung. Está ambientado na China do século XIX, e conta a historia dunha serie de guerreiros que se ven obrigados a unir forzas para derrotar un inimigo común.

## Personaxes 
miniatura|300px|Selección dos actores. Orde das agullas do reloxo: Rick Yune, Russell Crowe, Lucy Liu, Cung Le, Jamie Chung e David Bautista.
* RZA como Blacksmith / The Man with the Iron Fists
* Rick Yune como Zen-Yi
* Russell Crowe como Jack Knife
* Lucy Liu como Madam Blossom
* David Bautista como Brass Body
* Jamie Chung como Lady Silk
* Cung Le como Bronze Lion
* Byron Mann como Silver Lion:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en RottenTomatoes
Humberto I de Savoia

**Humberto I de Maurienne e Belley** (máis tarde tamén de Chablais), chamado *Humberto das mans brancas*, nado no Reino de Borgoña cara ao 980 e finado en Hermillon, condado de Savoia, o 1 de xullo de 1048, foi o primeiro conde de Maurienne, que foi o embrión da futura Savoia (1032 - 1048) e o iniciador da posterior chamada dinastía Savoia no que se había converter no condado do mesmo nome.

## Traxectoria 
Naceu ao redor do 980 nunha aldea da actual Maurienne, daquela parte do Reino de Borgoña e agora parte de Savoia. Era descendente da nobreza saxoa, italiana, borgoñona ou provenzal. Chamárono "o das mans brancas" pola súa gran xenerosidade ao longo da súa vida.

Morreu na aldea de Hermillon, agora no departamento francés de Savoia, o 1 de xullo de 1048.

### Subida ao trono condal 
Durante as guerras entre Rodolfo III de Borgoña e Henrique II do Sacro Imperio Romano Xermánico, Humberto apoiou a este cedendo provisións e soldados polos seus lazos familiares. Como resultado desta axuda, o emperador Henrique II nomeouno conde de Aosta, unha rexión montañosa do Reino de Borgoña e concedeulle o norte de Vienés. Pola súa situación nestas terras, Humberto protexeu o flanco do exército de Henrique durante a súa invasión da península italiana en 1004.

As terras de Humberto eran esencialmente autónomas á morte de Henrique II grazas á súa inaccesibilidade e importancia reducida. Así, en 1032, na desintegración do Reino de Borgoña pola morte de Rodolfo III sen descendentes dividiuse o condado de Viena no condado de Albon e Maurienne por Conrado II do Sacro Imperio Romano Xermánico.

### Matrimonio e descendentes 
Casou con Ancilla de Lenzbourg, filla do mestre de cerimonias do Reino de Borgoña, con quen tivo catro fillos coñecidos:

* Amadeu I de Savoia (? - 1051 ), conde de Savoia.
* Bucardo de Savoia (? - 1068 ), arcebispo de Lión.
* Aimone de Savoia (? - 1055 ), bispo de Sion.
* Odón I de Savoia (V 1020 - 1060 ), conde de Savoia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
### Outros artigos
* Dinastía Savoia.
*Condado de Savoia.
Henrique I de Francia

**Henrique I de Francia**, nado en Reims o 4 de maio de 1008 e finado en Vitry-aux-Loges o 4 de agosto de 1060, foi rei de Francia do 1031 até a súa morte.

## Traxectoria 
Henrique foi o segundo fillo de Roberto II e de Costanza de Arles. Asociado ao trono polo seu pai á morte do seu irmán máis vello, Hugo, en 1025. Foi coroado como *rex designatus* na Catedral de Reims como Rei o 14 de maio de 1027.

Á morte de Roberto II, disputou a coroa de Francia co seu irmán máis novo, Roberto o Vello. Feitas as paces entre os irmáns, en 1032, Henrique cedeulle o Ducado de Borgoña, que o seu pai lle concedera no 1016.

Debido á dificultade de gobernar aos señores feudais aínda demasiado conscientes do seu poder e soberanía, este rei foi chamado na historiografía como *rei de París* para evidenciar así que o seu poder mostrábase bastante minguado.

Titor de quen sería máis tarde Guillerme o Conquistador, aínda que con posterioridade enfrontaríase a el en dúas batallas que perdería entre 1054 e 1058 por Normandía.

Henrique finou o 4 de agosto de 1060 en Vitry-aux-Loges, e foi soterrado na Basílica de San Denís. Foi sucedido polo seu fillo Filipe, quen tiña 7 anos no momento da súa morte, exercendo polo tanto a súa nai, Ana de Kíiv, como a súa rexente.

## Matrimonio e fillos 
Casado en primeiras nupcias con Matilde de Frisia e en segundas nupcias coa princesa Ana de Kíiv (1024 - 1075), filla do Gran Príncipe Iaroslav I o Sabio de Kíiv, da cal tivo tres fillos e unha filla:
:* Filipe (1052 - 1108), rei de Francia.
:* **Roberto** (1054-1063)
:* **Emma** (1055-1109)
:* Hugo *o Grande* (1057-1102), conde de Vermandois, esposo de Adelaida de Vermandois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vajay, S. Mathilde, reine de France inconnue (Journal des savants), 1971
### Outros artigos 
* Ana de Kíiv
* Roberto I de Borgoña
As aventuras de Tintín (serie de televisión)

***As aventuras de Tintín*** (en ) é unha serie de televisión franco-canadense baseada na serie de banda deseñada *As aventuras de Tintín*, de Hergé. Emitiuse en 1991, e foron estreados 39 episodios ó longo de 3 tempadas.

Estreouse en galego en 2003, a través da TVG no espazo infantil e xuvenil *Xabarín Club*.

## Episodios 
### Tempada 1 
# O caranguexo das tenaces de ouro (Parte 1)
# O caranguexo das tenaces de ouro (Parte 2)
# O segredo do alicorno (Parte 1)
# O segredo do alicorno (Parte 2)
# O tesouro de Rackham o Roxo
# Os xarutos do faraón (Parte 1)
# Os xarutos do faraón (Parte 2)
# O Loto Azul (Parte 1)
# O Loto Azul (Parte 2)
# A illa negra (Parte 1)
# A illa negra (Parte 2)
# O asunto Tornasol (Parte 1)
# O asunto Tornasol (Parte 2)

### Tempada 2 
# A estrela misteriosa
# A orella rota (Parte 1)
# A orella rota (Parte 2)
# O cetro de Ottokar (Parte 1)
# O cetro de Ottokar (Parte 2)
# Tintín no Tíbet (Parte 1)
# Tintín no Tíbet (Parte 2)
# Tintín e os pícaros (Parte 1)
# Tintín e os pícaros (Parte 2)
# Tintín no país do ouro negro (Parte 1)
# Tintín no país do ouro negro (Parte 2)
# Stock de coque (Parte 1)
# Stock de coque (Parte 2)

### Tempada 3 
# Voo 714 para Sidney (Parte 1)
# Voo 714 para Sidney (Parte 2)
# As 7 bolas de cristal (Parte 1)
# As 7 bolas de cristal (Parte 2)
# O templo do sol (Parte 1)
# O templo do sol (Parte 2)
# As xoias da Castafiore (Parte 1)
# As xoias da Castafiore (Parte 2)
# Obxectivo: a Lúa (Parte 1)
# Obxectivo: a Lúa (Parte 2)
# Explorando a lúa (Parte 1)
# Explorando a lúa (Parte 2)
# Tintín en América

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Citel Video
Matriz nuclear

En bioloxía, a **matriz nuclear** é unha hipotética rede de fibras que se encontra dentro do núcleo celular e é un concepto parecido ao do citoesqueleto do citoplasma, aínda que se propón que a matriz nuclear é máis dinámica que o citoesqueleto. A matriz nuclear, xunto con lámina nuclear, axuda a organizar a información xenética dentro da célula.

O concepto de matriz nuclear é polémico e non todos os investigadores o aceptan. Discútese a súa función exacta e tamén a súa mesma existencia. As primeiras evidencias de que podería existir no núcleo unha matriz obtivéronse en 1948 (Zbarskii e Debov), e descubríronse moitas proteínas nucleares que poderían formar parte da matriz. Algnhas destas proteínas son as chamadas Proteínas Asociadas ao Armazón ou Proteínas Asociadas á Matriz, que teñen un papel na organización da cromatina. A matriz podería estar implicada na regulación da expresión xénica na planta *Arabidopsis thaliana*.

A composición das proteínas que formarían esta matriz nuclear varía segundo o tipo celular en cancros humanos, polo que sería específica de tumor e distinta da observada en células normais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*

### Outros artigos 
* Citoesqueleto
* Territorio cromosómico
Galiciana

**Galiciana** é a biblioteca dixital de Galicia. A súa xestión corre a cargo da Biblioteca de Galicia e ten como misión difundir e preservar o patrimonio documental e bibliográfico galego. Está impulsada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia e a Fundación Cidade da Cultura de Galicia.

## Historia 
[miniatura|[Biblioteca de Galicia.]]
O CSBG (Centro Superior Bibliográfico de Galicia), que posteriormente pasou a ser a Biblioteca de Galicia, comezou os seus traballos no ano 1986. Creouse de forma oficial no ano 1989 e cumpre as funcións de Biblioteca Nacional a nivel autonómico. O seu proxecto de dixitalización iniciouse no ano 1997, coa dobre finalidade de salvagardar materiais únicos e facilitar a súa difusión e o acceso aos mesmos. A partir do ano 1999 fíxose posible o acceso á súa base de datos a través de Internet. En outubro de 2008 desenvolveuse a nova versión da plataforma, e así naceu Galiciana, un repositorio OAI cuxos metadatos poidan ser colleitados por Hispana e agregados a Europeana, OAIster e ROAR.

## Obxectivos 
A creación e obxectivos da Biblioteca Dixital de Galicia están estreitamente relacionados coas circunstancias específicas de creación do CSBG:
* Non contar con fondo histórico
* Non dispor dun espazo físico axeitado para o almacenamento e custodia do depósito legal
* A existencia de coleccións de gran valor dispersas xeograficamente por todo o territorio galego e a imposibilidade de reunilas a todas nun mesmo lugar.
Por todo isto decídese dixitalizar os fondos dispersos pola comunidade galega e crear unha biblioteca dixital cuxas funcións serán dar a máxima visibilidade dos recursos dixitais integrados nela e cumprir os estándares para que a interoperabilidade cos principais proxectos de dixitalización existentes sexa posible.

## Descrición 
A biblioteca dixital de Galicia ofrece, ademais da referencia bibliográfica dos impresos a posibilidade de acceder a documentos dixitalizados de gran parte do Patrimonio Bibliográfico Galego ou de interese para Galicia. Esta dixitalización cumpre a aplicación das últimas directrices e estándares nacionais e internacionais co fin de normalizar o acceso.

## Contido 
* Fondos propios da Biblioteca de Galicia
* Obras dixitalizadas en colaboración coas principais bibliotecas patrimoniais galegas como a Universidade de Santiago de Compostela, o Museo do Pobo Galego, a Fundación Penzol, e a Real Academia Galega.
* Fondos dixitalizados procedentes das bibliotecas do Seminario de Mondoñedo e da de Estudos Locais da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Biblioteca Virtual Galega
* Biblioteca Virtual de Literatura Universal en Galego
* Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes

### Ligazóns externas 
* Galiciana. Patrimonio Dixital de Galicia
Campo de concentración de Camposancos

O **campo de concentración de Camposancos** foi un dos campos de concentración do Franquismo, e acolleu prisioneiros políticos e combatentes do Exército Popular da República. Situado na parroquia de Camposancos (A Guarda), estivo activo entre 1938 e 1941.

## Historia 
O edificio, que tempo atrás fora un colexio xesuíta e posteriormente unha das primeiras universidades desa mesma compañía, foi reconvertido en prisión polo bando sublevado na Guerra Civil xa en xullo de 1936. Nestes primeiros meses de conflito producíronse un número indeterminado de execucións extraxudiciais de detidos.​ Existe constancia documental do seu uso uso como campo de concentración en outubro de 1937, e en novembro de 1939 volveu a pasar a depender da Dirección Xeral de Prisións. Chegou a albergar a máis de 2000 presos.

O 28 de outubro de 1937, tal e como deixou constancia por escrito o alcalde e arquiveiro de Baiona, fondeou nesta localidade galega o vapor *Arichachu* con 3.167 homes, 140 mulleres e algúns nenos capturados en Asturias, que foron conducidos en camións a Camposancos. Neste recinto de concentración, coñecido en Galicia como «a porta do inferno», faleceron polo menos 74 reclusos por golpes ou enfermidades provocadas polo pouco espazo e a falta de hixiene e atención médica.300px|miniatura|Clasificación dun prisioneiro.Tamén alí tiveron lugar consellos de guerra sumarísimos, tendo documentado o investigador Marcelino Laruelo, 31 deles. A duración media era dunha hora, pero ao ser xuízos colectivos o tempo dedicado a cada acusado era de apenas cinco minutos. O tribunal comezou a actuar o 4 de xuño de 1938, celebrando tres consellos de guerra nos que se xulgou a vinte homes en cada un deles.​ Durante todo ese período ditáronse 222 penas de morte (executándose 156), 143 cadeas perpetuas, 118 condenas a 20 anos de reclusión, 51 a 5 anos e 9 a 12 anos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Laruelo Roa, M. (1999). "Campo de concentración de Camposancos " en *La libertad es un bien muy preciado* ISBN 978-84-931175-0-4 .
*
*
* Uris Guisantes, José Antonio e Santidrián Arias, Víctor Manuel (2022). *A porta do inferno. O campo de concentración de Camposancos na Guarda (Pontevedra)*. Fundación 10 de Marzo.
### Outros artigos 
* Colexio dos xesuítas de Camposancos
### Ligazóns externas 
* Campo de concentración de Camposancos no proxecto Todo é cárcere.
* Campo de concentración de Camposancos
* 20px José Ballesta e Manxo Fernández: *Memoria de Camposancos* 2007.
* Podcast documental *Un silencio enterrado* (2023)