open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Awakening (filme de 2011)

***The Awakening*** é un filme británico dirixido por Nick Murphy que se estreou no 2011.

## Personaxes 
* Rebecca Hall como Florence Cathcart
* Dominic West como Robert Mallory
* Imelda Staunton como Maud Hill
* Isaac Hempstead Wright como Tom Hill
* Lucy Cohu como Constance Strickland
* John Shrapnel como Reverendo Hugh Purslow
* Shaun Dooley como Malcolm McNair
* Joseph Mawle como Edward Judd

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Tecnoloxías da información e a comunicación

[[Torre de Collserola|Torre de telecomunicacións de Collserola|miniatura]]
As **tecnoloxías da información e da comunicación** (**TIC** ou **NTIC** por *novas tecnoloxías da información e da comunicación* ou *IT* para *«Information Technology»*) agrupan os elementos e as técnicas empregadas no tratamento e na transmisión das informacións, principalmente da informática, Internet e as telecomunicacións. Por extensión, designan o sector de actividade económica.

O emprego das tecnoloxías da información e da comunicación entre os habitantes dunha poboación axuda a diminuír o baleiro dixital existente nesta localidade, xa que aumentaría o conglomerado de usuarios que empregan as TIC como un medio tecnolóxico para o desenvolvemento das súas actividades e por isto se reduce o conxunto de persoas que non as utilizan.

## Historia 
As TIC poden considerarse un concepto dinámico. Por exemplo, a finais do século XIX o teléfono podería considerarse *unha nova tecnoloxía* segundo as definicións actuais. Esta mesma definición podería aplicarse á televisión cando apareceu por primeira vez e fíxose popular na década de 1950. Porén, hoxe en día non figurarían nunha lista de TIC e mesmo é moi posible que hoxe en día os ordenadores xa non poidan ser cualificados como novas tecnoloxías. Porén, nun contexto amplo, o teléfono, a televisión e o ordenador pódense considerar como parte do que hoxe se denomina TIC, tecnoloxías que favorecen a comunicación e o intercambio de información no mundo actual.

Despois da invención da escritura, os primeiros pasos cara a unha sociedade da información foron marcados pola impresión, o telégrafo eléctrico, despois o teléfono e a radiotelefonía, a televisión e Internet. O teléfono móbil e o GPS asociaron a imaxe co texto e a palabra sen fíos, e Internet e a televisión están accesibles no teléfono portátil, que tamén é unha máquina fotográfica.

A converxencia da informática e as telecomunicacións, na última década do século XX, beneficiou a miniaturización dos compoñentes, permitindo a produción de dispositivos "multifunción" a prezos accesibles dende os anos 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gliros

[miniatura|240px|Coello (*[Oryctolagus cuniculus*).]]
[miniatura|240px|Pica alpina (*[Ochotona dauurica*).]]

O dos **gliros** (*Glires*) é un clado (ás veces clasificado como granorde, taxon situado entre superorde e mirorde) dos euarcontogliros que comprende as ordes dos roedores e os lagomorfos (coellos, lebres e picas).

## Características 
A súa característica exterior máis notábel é o gran desenvovemento dos incisivos: perderon os primeriros incisivos superiores e inferiores, os terceiros incisivos inferiores, os caninos e os primeiros premolares. Os segundos incisivos tamén desapareceron, pero no seu lugar teñen grandes segundos incisivos de leite de crecemento continuo. A súa dentición mostra polo tanto un grande espazo baleiro entre os incisivos e os segundos premolares: o diastema.

## Taxonomía 
### Descrición 
O grupo dos gliros foi establecido por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*. 

### Etimoloxía 
O termo do latín científico *Glires* está tirado do latín *glīrēs*, plural de *glīs*, "leirón".

### Clasificación 
Segundo o NCBI, na actualidade recoñécense dentro dos *Glires* as seguintes dúas ordes:

* ***Glires***
** Orde *Lagomorpha* - lagomorfos
** Orde *Rodentia* - roedores

## Filoxenia 
A hipótese de que estes animaais constitúen un grupo monofilético foi longamente debatida sobre a base de evidencias morfolóxicas, e estudos morfológicos recentes apoian a monofilia dos gliros. En particular, o descubrimento de novo material fósil de membros basais dos gliros, especialmente dos xéneros *Mimotona*, *Gomphos*, *Heomys*, *Matutinia*, *Rhombomylus* e *Sinomylus*, ayudou a pechar a brecha entre os roedores máis típicos e os lagomorfos. Datos baseados no ADN nuclear respaldan que *Glires* é un grupo irmán de *Euarchonta*, para formaren *Euarchontoglires*, pero algúns datos xenéticos tanto do ADN nuclear como do ADN mitocondrial foron menos favorábeis. Un estudo que investigou os datos de ausencia de retrotransposóns respalda de maneira inequívoca a hipótese de *Glires*. Estudos recientes sitúan a *Scandentia* como irmán dos *Glires*, invalidando a *Euarchonta*.

### Relacións filoxenéticas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  as PDF

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Euterios
* Euarcontogliros
* Lagomorfos
* Roedores
* Taxonomía dos mamíferos

### Ligazóns externas 
* *Glires* no NCBI.
* *Glires* na EOL.
* Familias e subfamilias de *Glires* na ADW.
* *Glires*  en Tree of Life.
Paridade do cero

[miniatura|Esta [balanza contén cero obxectos, repartidos en dous grupos iguais.]]
O **número cero** (0) é **par**. Noutras palabras, a súa paridade (a calidade de par ou impar) é parella. O xeito máis sinxelo de demostralo é percorrer á definición de «par»: un número enteiro múltiplo  de dous (2); concretamente, . En consecuencia, o cero ten tódalas propiedades que caracterizan os números pares: é divisible por 2, ten un número impar a cada carón da recta numérica e constitúe a suma dun enteiro por si mesmo (neste caso el mesmo). Un conxunto de 0 obxectos pódese dividir en dous subconxuntos iguais, como pasa con calquera conxunto de cardinalidade par.

O cero segue as regras formadas cos outros números pares. Para que se cumpran as regras de paridade da aritmética, por exemplo que  é preciso que 0 sexa par. Tamén é un elemento do grupo de enteiros pares, o elemento identidade. O cero pode ser un punto de partida dende o cal se definen indutivamente os outros números naturais e a súa paridade. As aplicacións desta indución, dende a teoría de grafos até a xeometría computacional, baséanse na paridade par do cero. O 0 non é unicamente divisible por 2, senón por tódolos enteiros positivos. No sistema binario que se emprega nas computadoras, é especialmente relevante que o 0 sexa divisible por cada potencia de 2; neste senso, o 0 é o número «máis par» de todos.
Homo naledi

***Homo naledi*** é unha especie extinta de homínido, provisionalmente clasificado no xénero *Homo*. No 2013, foron atopados esqueletos fósiles na provincia de Gauteng en Suráfrica, dentro da Cámara Dinaledi do sistema de covas "Rising Star", a uns 800 metros ó suroeste de Swartkrans, parte do Berce da Humanidade Patrimonio da Humanidade.

## Etimoloxía 
A palabra *naledi* quere dicir "estrela" en lingua sotho. Foi escollido pola cámara onde foi descuberto, *Dinaledi* ("cámara das estrelas") dentro do sistema de covas "Rising Star".

## Notas 
## Véxase tamén
Casa consistorial do Porriño

A **casa consistorial do Porriño** é a sede do concello homónimo. Corresponde a un edificio construído dende 1919 a 1924 polo arquitecto galego Antonio Palacios Ramilo dentro da corrente rexionalista. Os deseños son realizados sen encarga previa, e ensaia nun pequeno soar un edificio con carácter monumental. Algúns autores de Galiza gabaron o labor comparándoo ao dun poeta.

En setembro de 1976 a casa consistorial sufriu un grave incendio, que destruíu totalmente o interior do edificio e gretou parte dos seus muros exteriores de pedra.

## Notas 
## Véxase tamén
Copa do Mundo de Rugby a 7 2013

A **Copa do Mundo de Rugby a 7 2013** foi a sexta edición da Copa do Mundo de Rugby a 7 celebrada entre o 28 e o 30 de setembro en Moscova, a capital de Rusia. O estadio principal foi o Estadio de Luzhnki, aínda que tamén se disputou algún partido entre mulleres no Gordook Stadium. O campionato foi organizado polo World Rugby, máximo organismo do rugby a nivel internacional. Os campións foron de Nova Zelandia tanto na categoría masculina coma na categoría feminina.

Na competición masculina, os *All-Blacks* lograron a vitoria despois de que na final se impuxeran con moita claridade ante a selección de rugby de Inglaterra. No terceiro lugar rematou o combinado da selección de Fidxi que veu na batalla polo terceiro lugar ante .

Na competición feminina, a selección de rugby de Nova Zelandia gañou á selección do Canadá na final e conseguiu o título. En terceira posición quedaron as rapazas dos Estados Unidos e en cuarto lugar finalizou a selección feminina de rugby de España.

## Elección da sede 
En decembro de 2009, a International Rugby Board confirmou que as federacións nacionais de Alemaña, Rusia e o Brasil expresaron formalmente a intención de organizar a Copa do Mundo de Rugby a 7 de 2013. A Scottish Rugby Union, que previamente expresara a súa intención de celebrar o campionato, máis tarde dixo que non tiña interese neste torneo.

En febreiro de 2010, a IRB concedeu a organización do campionato mundial á federación rusa xa que as outras dúas organizacións que poxaban pola celebración do torneo (Alemaña e o Brasil) se apearon do proxecto.

No congreso anual da IRB celebrado o 12 de maio de 2010, o torneo foi oficialmente concedido a Rusia.

## Equipos clasificados 
### Masculino 
### Feminino 
## Competición masculina 
 En verde, os combinados clasificados para a Copa de Ouro (Cup).

 En laranxa, os combinados clasificados para a Copa de Prata (Plate).

 En vermello, os combinados clasificados para a Copa de Bronce (Bowl).

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Fase final 
#### Copa de bronce (bowl) 
#### Copa de prata (plate) 
#### Copa de ouro (cup) 
## Competición feminina 
 En verde, os combinados clasificados para a Copa de Ouro (Cup).

 En vermello, os combinados clasificados para a Copa de Bronce (Bowl).

Os cuartos de final da "Cup" son os mesmos que os da "Plate" os que perden van á Copa de Prata mentres que os gañadores continúan na Copa de Ouro.

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Fase final 
#### Copa de bronce (bowl) 
#### Copa de prata (plate) 
#### Copa de ouro (cup) 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa do Mundo de Rugby a 7
* Copa do Mundo de Rugby
* Rugby a 7

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Copa do Mundo de Rugby a 7 2009

A **Copa do Mundo de Rugby a 7 2009** foi a quinta edición da Copa do Mundo de Rugby a 7 celebrada entre o 5 e o 7 de marzo en Dubai, Emiratos Árabes Unidos. O estadio no que se disputaron os encontros foi o The Sevens Stadium. O campionato foi organizado pola International Rugby Board, máximo organismo do rugby a nivel internacional. Os campións foron os xogadores do "VII do Dragón" do País de Gales en categoría masculina e as "Wallabies" de Australia na competición de féminas.

Na competición masculina, os galeses venceron na final á selección de rugby da Arxentina. As seleccións semifinalistas foron Samoa que perdeu ante o País de Gales e Kenya que tropezou con claridade ante a Arxentina.

Na competición feminina, a selección de rugby de Australia gañou á Selección de rugby de Nova Zelandia no derbi oceánico da primeira final feminina da Copa do Mundo de Sevens. Ás semifinais chegaron as rapazas dos Estados Unidos que perderon contra as "All Blacks" e a selección de Suráfrica que perdeu conta o conxunto campión.

## Elección da sede 
Un récord de sete nacións se presentou para albergar a copa inicialmente, aínda que xa no inicio Kenya e Suráfrica se apearon do proceso. Os Emiratos Árabes Unidos, Australia, os Países Baixos, Rusia e os Estados Unidos eran os cinco candidatos que foron á votación. O proceso de votación consistiu en dúas roldas. Logo de votar, as dúas candidatas que pasaron á segunda fase foron os Emiratos Árabes e Australia. Nesta segunda rolda, a IRB proclamou aos Emiratos Árabes Unidos como a nación que ía celebrar o campionato
Algúns dos factores das causa desta elección foron a creación dun novo estadio de rugby e a creación do torneo do Dubai Sevens.

## Equipos clasificados 
### Masculino 
### Feminino 
## Competición masculina 
 En verde, os combinados clasificados para a Copa de Ouro (Cup).

 En laranxa, os combinados clasificados para a Copa de Prata (Plate).

 En vermello, os combinados clasificados para a Copa de Bronce (Bowl).

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Fase final 
#### Copa de bronce (bowl) 
#### Copa de prata (plate) 
#### Copa de ouro (cup) 
## Competición feminina 
 En verde, os combinados clasificados para a Copa de Ouro (Cup).

 En vermello, os combinados clasificados para a Copa de Bronce (Bowl).

Os cuartos de final da "Cup" son os mesmos que os da "Plate" os que perden van á Copa de Prata mentres que os gañadores continúan na Copa de Ouro.

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Fase final 
#### Copa de bronce (bowl) 
#### Copa de prata (plate) 
#### Copa de ouro (cup) 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa do Mundo de Rugby a 7
* Copa do Mundo de Rugby
* Rugby a 7

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Berce da Humanidade

O **Berce da Humanidade** é un lugar Patrimonio da Humanidade pola UNESCO dende 1999, a 50 quilómetros ó noroeste de Xohanesburgo, Suráfrica, na provincia de Gauteng. O lugar ocupa unha superficie de 47&nbsp;000 hectáreas e é un complexo que contén covas calcarias.

Nas covas de Sterkfontein foi descuberto un fósil de 2,3 millóns de anos do *Australopithecus africanus* (alcumado "Mrs. Ples") en 1947 por Robert Broom e John T. Robinson. O achado axudou a corroborar o descubrimento de 1924 dunha caveira de *Australopithecus africanus*, o "Neno de Taung", por Raymond Dart, en Taung na provincia do noroeste, onde as escavacións aínda continúan.

Preto do sitio, no sistema de covas "Rising Star", dentro da Cámara Dinaledi atopáronse no 2013 quince esqueletos fósiles dunha especie extinta de homínido, provisionalmente chamado *Homo naledi*.

## Notas 
## Véxase tamén
Zhuanxu

miniatura|O emperador Zhuanxu nunha pintura mural da dinastía Han
**Zhuanxu** (Chinés:trad.&nbsp;顓頊, simp.&nbsp;颛顼, pinyin&nbsp;**Zhuānxū**), tamén coñecido como **Gaoyang** (t&nbsp;高陽, s&nbsp;高阳, p&nbsp;**Gāoyáng**), foi un emperador mítico da antiga China, recoñecido pola maioría das fontes antigas como un dos Cinco Emperadores.

## Traxectoria 
Segundo relata Sima Qian na súa obra *Shiji* (século I a.C.), Zhuanxu era neto de Huangdi (o emperador Amarelo) e liderou o clan Shi na súa emigración cara a Shandong. Aos vinte anos converteuse no soberano, gobernando durante 78 anos deica a súa morte. Fixo grandes contribucións na elaboración dun calendario unificado, na astroloxía, e realizou reformas na relixión para opoñerse ao xamanismo, apoiando o sistema patriarcal, e prohibiu o casamento entre persoas con parentesco moi próximo. 
As dinastías posteriores, Mi de Chu e Yue, Yíng de Qin, Cao de Wei reclamáronse descendentes de Zhuanxu.
Escandentios

A dos **escandentios** (*Scandentia*) é unha orde de mamíferos placentarios de costumes arborícolas, coñecidos vulgarmente na bibliografía internacional como **tupaias** ou **musarañas arborícolas**.

Son animais de pequeno tamaño e aspecto primitivo que viven nas selvas do sueste asiático. Porén, trátase do grupo máis achegado aos primates, despois dos dermópteros.
 
A orde comprende dúas familias, as dos *Tupaiidae* e os *Ptilocercidae*, e a segunda cun.

## Características 
As tupaias son pequenos mamíferos arborícolas similares en aparencia aos esquíos, que viven actualmente nas selvas do sueste asiático.

Estes animais son xeralmente diúrnos, e teñen a visión ben desenvolvida, o que constitúe o principal medio de orientación. Aliméntanse tanto de insectos como de froitos.

En canto ao nome vulgar **tupaia** deriva do malaio *tupai* "esquío" ou "pequeno animal que semella un esquío".

### Filoxenia 
Os membros desta orde consideráronse, en primeira instancia, como insectívoros, e máis tarde foron incluídos na orde dos primates, sobre a base de certas similitudes anatómicas con estes como, por exemplo, a estrutura do cerebro,

Porén, propuxéronse outras relacións entre ditas ordes.

#### Cladograma 
### Clasificación 
Segundo *Mammals Species of the World*, a orde comprende dúas familias,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Kriegs, J. O. *et al*. (2007): "Evolutionary history of 7SL RNA-derived SINEs in Supraprimates". *Trends Genet*. **23** (4): 158–161.
* Madsen, O.; Scally, M.; Douady C. J. *et al.* (2001): "Parallel adaptive radiations in two major clades of placental mammals". *Nature* **409** (6820): 610–614.
* Murphy, W. J. *et al*. (2001): "Molecular phylogenetics and the origins of placental mammals". *Nature* **409** (6820): 614–618.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas, USA: Saunders College Publishing.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
* Yates, T. L. (1984): "Insectivores, elephant shrews, tree shrews, and dermopterans" en Anderson, S. & J. K. Jones, Jr., eds. *Orders and Families of Recent Mammals of the World*. Nova York: John Wiley and Sons, pp.&nbsp;117–144.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Euterios
* Euarcontogliros 
* Euarcontos
* Taxonomía dos mamíferos

### Ligazóns externas 
* *Scandentia* na ADW. 
* *Scandentia* na EOL. 
* Order Scandentia Wagner 1855  en Fossilworks.
Forma canónica de Jordan

[dereita|miniatura|250px|Un exemplo de matriz en **forma canónica de Jordan**. Os bloques grises chámanes [Bloque de Jordan|bloques de Jordan e só teñen diferentes de cero os valores da diagonal (os valores propios) e os que quedan inmediatamente por enriba (estes valen 1). O resto de elementos da matriz, fóra dos bloques de Jordan, son todos cero (aquí representados con espazos en branco).]]

A **forma canónica de Jordan** ou **forma normal de Jordan** é un termo matemático empregado en álxebra lineal. Debe o seu nome ó matemático francés Camille Jordan, que a descubriu en 1871 para solucionar sistemas de ecuacións diferenciais complexas para matrices complexas. En concreto, é a representación dun endomorfismo cunha matriz de Jordan, que é unha forma especial de matriz triangular superior, en certa base.

O problema de atopar a forma canónica de Jordan dun endomorfismo consiste en atopar cal é a matriz de Jordan que o representa e cal é a base na que o endomorfismo colle esta forma.

A aparencia dunha matriz (ou dun endomorfismo, ou dun operador lineal) en forma canónica de Jordan é o dunha matriz con case todas as entradas nulas, levado da diagonal principal e dos elementos inmediatamente por enriba (ou por baixo) desta diagonal, que son 1 ou 0.

Nun espazo vectorial complexo de dimensión finita, calquera endomorfismo ten unha forma canónica de Jordan. En troques, nun espazo vectorial real, non todos os endomorfismos teñen unha forma canónica de Jordan real.

## Notas
Samsung Galaxy S III

O **Samsung Galaxy S III** (GT-i9300) é un teléfono intelixente multitáctil deseñado, desenvolvido e publicitado por Samsung Electronics que funciona co sistema operativo Android anunciado por Samsung. Contén características de programación adicional, maquinaria ampliada, e un deseño refeito do predecesor, o Samsung Galaxy S II. O dispositivo foi lanzado co Android 4.0.4 "Ice Cream Sandwich", e pode ser actualizado Android 4.1.2 "Jelly Bean". O sucesor do teléfono, o Samsung Galaxy S4, foi anunciado o 14 de marzo de 2013 e lanzado o mes seguinte.

## Notas
Elizabeth May

miniatura|Elizabeth May en 2014.
**Elizabeth May**, nada en Harford o 9 de xuño de 1954, é unha avogada, escritora e política canadense, líder do Partido Verde do Canadá.

## Traxectoria 
Naceu nos Estados Unidos, no seu dunha familia acomodada. Súa nai era unha prominente militante antinuclear e seu pai era un alto executivo de Aetna A súa familia instaluse na illa de Cabo Bretón en 1972.

Licenciouse en dereito na Dalhousie Law School en 1983. Exerceu de avogada e foi conselleira de Tom McMillan, ministro de Medio Ambiente no goberno de Brian Mulroney, e directora executiva do Sierra Club do Canadá entre 1989 e 2006.

Anglicana practicante, comezou a estudar teoloxía en 2004 na Universidade de San Paulo de Ottawa coa intención de se ordenar sacerdote pero que abandonou por falta de tempo.

En maio de 2006 o Partido Verde do Canadá elixiuna a súa líder co 65% dos votos. Nas eleccións federais de 2008 presentouse como candidata na circunscrición de Central Nova, logrando o 32% dos votos, tras do candidato conservador Peter MacKay (46 %).

Nas eleccións federais de 2011 resultou elixida deputada pola circunscrición de Saanich-Gulf Islands, na illa de Vancouver, derrotando ao ministro conservador Gary Lunn. A súa vitoria significou a primeira elección dun membro do Partido Verde no Parlamento Canadense.

## Obras 
* *Paradise Won : The Struggle For South Moresby*, 1990, McClelland & Stewart (ISBN&nbsp;0-7710-5772-5)
* ''Frederick Street : Life and Death on Canada's Love Canal* (avec Maude Barlow), 2000, HarperCollins Publishers (ISBN&nbsp;0-00-200036-9)
* *At the Cutting Edge : The Crisis in Canada's Forests*, 2005, Key Porter Books (ISBN&nbsp;1-55263-645-3)
* *How to Save the World in Your Spare Time'', 2006, Key Porter Books (ISBN&nbsp;1-55263-781-6)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Elizabeth May 

## Notas
Raíz cúbica

[[Ficheiro:Cube root.png|dereita|miniatura|288px|Gráfica da función *y* = \sqrt[3]{x} con 0 ≤ *x* ≤ 10.]]
En matemáticas, unha **raíz cúbica** dun número é aquela cantidade que multiplicada tres veces por ela mesma dá unha cantidade determinada, da cal é a raíz. En notación matemática escríbese \sqrt[3]{x} ou *x*1/3, é un número *a* tal que *a*3 = *x*.

A raíz cúbica real *y* dun número real *x* pódese interpretar coa lonxitude que debe ter a aresta dun cubo para que o cubo teña un volume de *x* unidades. De aquí vén o nome de ráiz *cúbica*.

## Notas
Anguía eléctrica

A **anguía eléctrica** (*Electrophorus electricus*) é unha especie de peixe da familia *Gymnotidae*. Pode emitir descargas eléctricas de até 600 voltios a partir dun grupo de células especializadas. Emprega as descargas eléctricas para cazar presas, para defenderse e para comunicarse con outras anguías. É a única especie do seu xénero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo en *National Geographic* sobre a técnica de caza da anguía eléctrica
Transportes Almacenes Transitarios SA

**Transportes Almacenes Transitarios SA** é unha empresa galega de transporte por estrada con sede en Narón, A Coruña. As orixes da empresa están nos anos 1990, no transporte de aceiro e chatarra para Megasa no porto de Ferrol. Nos inicios este transporte de mercadorías o facían camioneiros autónomos ou pequenas empresas. O volume de negocio, a necesidade de máis camións para facer o transporte de carbón cara ás Pontes e diversas folgas fixeron que Megasa e Pérez Torres (empresa de estiba do porto de Ferrol) fundasen TT como empresa de transporte. A empresa diversificou o negocio transportando cargas a outros puntos de España e traballando para outros operadores loxísticos. A empresa ten máis de 250 tráileres.

## Notas
Accidente do transbordador espacial Columbia

O '*accidente do transbordador espacial *Columbia'''* foi un accidente espacial que se produciu o 1 de febreiro de 2003 durante a misión STS-107, provocando a destrución do transbordador e a morte dos sete tripulantes durante a reentrada atmosférica.

A destrución do *Columbia* foi o resultado de danos sufridos polo transbordador durante o lanzamento, cando un anaco de escuma illante da medida dunha pequena maleta se desprendeu do tanque externo (o depósito principal de propergol) da nave espacial por mor das forzas aerodinámicas do lanzamento. Este anaco bateu contra o bordo de ataque da á esquerda, danando o sistema de protección térmica do transbordador espacial (TPS), que protexe o transbordador da calor xerada durante a reentrada á atmosfera. Cando o *Columbia'' aínda estaba en órbita, algúns enxeñeiros xa sospeitaran que se produciran danos, pero os directores da NASA limitaron as investigacións, argumentando que aínda que se atopasen problemas, non se podería facer nada.

O comité da NASA encargado da seguridade do transbordador declarou que a escuma do revestimento do tanque externo e outros anacos que impactaron contra o transbordador son problemas de seguridade que terían que terse resolto antes de autorizar un lanzamento, pero que a miúdo daban luz verde a lanzamentos malia que os enxeñeiros detectaran un problema no revestimento de escuma sen achegar unha solución. A maioría de lanzamentos de transbordadores padecían estes desprendementos de escuma e danos nas tellas térmicas, cousa que violaba as normas de seguridade. Durante a reentrada da misión STS-107, a zona danada permitiu ós gases quentes penetrar e destruír axiña a estrutura interna da á, desencadeando a desintegración do vehículo. As buscas sobre un vasto territorio en partes de Texas, Luisiana e Arcansas permitiron recuperar restos dos tripulantes e numerosos anacos do vehículo.
## Galería de imaxes

STS-107 Flight Insignia.svg|Insignia da misión STS-107
Crew of STS-107, official photo.jpg|A tripulación do STS-107
Columbia Memorial.JPG|Monumento na honra da tripulación do Columbia no cemiterio de Arlington.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Accidente do transbordador espacial Challenger
* Apollo 1
* Ilan Ramon
Gap (empresa)

**Gap** é unha empresa norteamericana adicada á produción e comercialización de roupa e complementos con sede en San Francisco. Ten seis marcas principais: Banana Republic, Old Navy, Piperlime, Intermix, Athleta e Gap Inc. É a primeira empresa do mundo en vendas e número de establecementos de roupa seguida por Inditex e H&M. Gap está centrada no mercado nos Estados Unidos, ten 135 000 empregados e opera 3 076 tendas en todo o mundo das cales 2 551 son nos Estados Unidos. A empresa non ten tendas físicas en España pero vende por Internet.
Aumento ebuloscópico

[miniatura|350px|[Diagrama de fases da auga. Na figura adxunta represéntase o diagrama de fases da auga. Unha disolución acuosa experimenta un descenso da presión de vapor do líquido, o cal se traduce nun ascenso da temperatura de ebulición, xa que é precisa máis temperatura pola presión de vapor do disolvente na disolución igual á presión atmosférica. Raoult conseguiu unha ecuación experimental que reproduce ben os datos que se obteñen a baixas concentracións onde a curva se achega a unha recta. Outros científicos, entre os cales destacan Jacobus van' t Hoff, Wilhelm Ostwald e Ernst Otto Beckmann, ampliaron posteriormente os estudos sobre o ascenso ebuloscópico.

## Notas
Grandvalira

**Grandvalira** é unha estación de esquí dos Pireneos localizada na zona leste do Principado de Andorra, nas parroquias de Encamp e Canillo. A estación está principalmente destinada para a práctica do esquí alpino e chega dende o centro da nación até o leste, onda a fronteira con Francia.

Este é o dominio esquiábel máis grande  dos Pireneos e de todo o Sur de Europa, xa que ten un total de 210 quilómetros de pistas. A etación toma o seu nome do río Valira, o río máis grande de Andorra que é resultado da fusión do río Valira de Oriente e do río Valira de Occidente en Escaldes-Engordany.

## Historia 
Grandvalira creouse no inverno de 2003 como resultado dunha fusión entre as estacións de *Pas de la Casa - Grau Roig* e *Soldeu El Tarter*. En 2007, Pas de la Casa - Grau Roig celebrou o seu 50 aniversario. O primeiro telesquí foi instalado no ano 1956 por Francesc Viladomat na cima do *Coll Blanc*. Este telesquí chegaba a transportar 450 equiadores á hora. Dende a fusión, a estación foi ampliada ao *Cercle de Pessons* e aos ''Cortals d'Encamp''.

Os primeiros canóns de neve artificiais foron instalados en 1985. O primeiro telecadeira desembragábel de seis prazas instalouse en 1997. Estes dous feitos ocorreron na estacións de esquí de Pas de la Casa - Grau Roig.

## Sectores 
A estación de esquí de Grandvalira conta con seis sectores diferentes:

* Encamp (1300m, só se pode acceder á pista por telecabina) 
* Canillo (1500m, só se pode acceder á pista por telecabina)
* O Tarter (1719 m)
* Soldeu (1800 m)
* Grau Roig (2120 m)
* Pas da Casa (2100 m)

thumb|center|800px|Panorama de Pas da Casa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estació d'esquí Pas de la Casa, Andorra, 2006.JPG|Sector de Pas de la Casa
Ficheiro:GrandValira-Grau Roig.jpg|Sector de Grau-Roig.
Ficheiro:Grandvalira ski resort, Andorra5.jpg|Sector de Soldeu.
Ficheiro:TSD6 Font Negre.JPG|Sector de Encamp.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estación de esquí
* Principado de Andorra
* Vallnord

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Colexiata de Santiago de Cangas

A antiga **Colexiata de Cangas** é un templo relixioso da vila de Cangas. A maior parte da construción data do século XVI, aínda que se cre que o primitivo templo se remonta polo menos un século máis atrás. Durante case 500 anos padeceu modificacións e contribucións de cada época e estilo, sufriu modificacións en 1585 e entre 1901-1921.

## Historia 
Descoñécese a data exacta da construción anterior á que hoxe se conserva. A actual data de principio do século XVI. Erixiuse polo papa Paulo III, en 1545, ao rango de Colexiata de Santiago de Cangas. A fachada, a parte máis valorada do edificio, porén, non se levantou até 1585, sendo proxectada por Xácome Fernández. A torre distribuída en dous corpo é do século XVIII.

## Características 
Trátase dun templo con planta de cruz latina de tres naves. O cruceiro dunha soa nave moi ancha, posúe uns brazos pouco profundos. Carece de ciborio e, no seu lugar, érguese un eirado balaustrado e profusamente decorado. Abundan, tamén, os contrafortes que sosteñen as presións das bóvedas interiores.

### Exterior 
No perímetro dos tellados atópase a presenza de gárgolas labradas de xeito realista.

No que a súa fachada se refire, é unha das mellores mostras da arquitectura e escultura renacentistas de toda Galiza. A ornamentación escultórica do frontón da fachada remite a tema bíblicos —coma a Anunciación— e representa tamén varios anxos. Existe unha figura dun bispo. As esculturas están danadas pola erosión e as inclemencias meteorolóxicas que borraron os principais trazos das esculturas. Sobre a súa única porta de entrada ten un grande rosetón e en ambos os lados uns contrafortes. Na parte dereita da fachada áchase a torre edificada durante o século XVIII.

### Interior 
O interior atópase dividido en tres naves de grande altura, divididas por vieiros e columnatas de orde xónica. A nave central péchase con bóvedas de cruzaría sexpartitas. Mentres, as naves laterais cóbrense con bóvedas de cruzaría cuadripartitas. Todas estas cubertas tende ao apuntamento gótico, mais sen chegar a esaxeralo. A ornamentación interna dos nervios tamén remite ao gótico flamíxero.

O cruceiro dispón dunha soa nave, tan ancha coma a nave central do tramo principal. Cóbrese, como esta, con bóvedas de cruzaría sexpartitas.

A colexiata conta cunha capela maior cun retablo barroco do ano 1744 e outras capelas laterais con tallas de gran valor artístico, entre os piares acaroados, reflexo interno dos contrafortes externos.

En talla, salienta a figura do Cristo do Consolo executada por Juan Pintos en 1796.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Ruta turística. Web do Concello de Cangas
Tabarra

miniatura|"En el baile nacional". Caricatura gañadora do segundo premio do certame de caricaturas de *El Liberal*

**José Laurentino Lorenzo Álvarez**, máis coñecido como **Tabarra**, nado en Ourense o 11 de abril de 1871 e finado na mesma cidade o 25 de novembro de 1923, foi un caricaturista galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1893), durante a súa época de estudante principiou a colaborar coa publicación satírica *Café con Gotas*, e tras dunha breve estada en Madrid publicou en *Solidaridad*, *La Lucha*, *La República*, *El Liberal* ou *Barcelona Cómica*. En 1903 gañou o segundo premio de caricaturas de *El Liberal*. De ideas socialistas foi membro da Agrupación Socialista de Ourense, presentándose ás eleccións municipais de 1909 nunha coalición republicano-socialista. Escribiu os folletos políticos *Nuestras Ideas* e *El Régimen Socialista*. Foi o pai de Xaquín Lorenzo e Xurxo Lorenzo Fernández.

## Notas
Pentadactilia

miniatura|210px|Os humanos son pentadáctilos.
A **pentadactilia** ou **pentadactilidade** é a calidade dun animal de ter cinco dedos, xa sexa en todas as extremidades, ou só nun par delas, anteriores ou posteriores. 

Dun animal que presente esta caracerística dise que é **pentadáctilo**.

Como só os animais vertebrados terrestres teñen dedos, unicamente a este tipo de animais se lle pode aplicar o termo. Porén, hai moitas criaturas que poden presentar esta característica.

## Etimoloxía 
O termo, e os seus derivados, está formado polo elemento *penta-*, correspondente da do grego antigo πεντα- *penta-*, de πέντε *pénte*, "cinco", e a raíz δάκτυλ- *dáctyl-* do termo grego δάκτυλος *dáktylos*, "dedo", coas desinencias do galego *-ia*, *idade* ou *-o*, respectivamente. 

## Exemplos de pentadáctilos 
* O exemplo máis coñecido de **pentadáctilo** que se pode citar é o dos humanos e os outros primates, que teñen cinco dedos en cada man e en cada pé.
* Os pangolíns.
* Os dermópteros.
* A maioría dos cánidos, félidos, úrsidos e moitos outros mamíferos carnívoros.
* Os elefantes teñen cinco dedos nas dúas patas posteriors.
* Moitas especies de anfibios, principalmente as píntegas, son **pentadáctilas**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Extremidade
* Quiridio
Duarte Mendes

**José Henrique Duarte Mendes**, máis coñecido como **Duarte Mendes**, nado en Lisboa o 7 de agosto de 1947, é un cantante portugués. É coñecido principalmente fóra de Portugal pola súa participación no Festival de Eurovisión 1975 coa canción "Madrugada".

## Carreira 
A primeira participación de Duarte Mendes no Festival RTP da Canção foi en 1970 coa canción "Então Dizia-te". En 1973 volta coa canción "Gente" logrando un terceiro lugar, chegando a editar un álbum.

Duarte foi un dos capitáns de Abril da *Revolução dos Cravos*, facendo parte da *Escola Prática de Artilharia de Vendas Novas*.

En 1975 venceu finalmente o Festival RTP da Canção coa canción "Madrugada". No Festival de Eurovisión 1975 ficou nun 16º lugar, conseguindo os *12 puntos* de Turquía.

Ata o abandono da súa carreira artística, Duarte Mendes lanzou dez álbums. En 2015 versionou o seu tema "Madrugada" co cantante luso Pedro Madeira, trinta anos após a súa participación en Eurovisión.

## Discografía 
* *Então Dizia-te* (sinxelo, Philips, 1970)
* *Adolescente/Dar e Cantar* (sinxelo, Philips, 1971)
* *Cidade Alheia/Town Without Sun* (sinxelo, Orfeu, 1972)
* *Tempo Sem Horas/Absence/Running Time* (EP, Orfeu, 1972)
* *Gente/O Retrato/Maria Vida Fria* (EP, Orfeu, 1973)
* *O Lago/Sol e Angústia* (sinxelo, Orfeu, 1973)SAT 852
* *Canção de Todos Nós/Hino à Mulher* (sinxelo, Orfeu, 1974) KSAT 504
* *Madrugada/Entre Espanha e o Mar* (sinxelo, Orfeu, 1975)KSAT 522
* *Duarte Mendes* (LP, Orfeu, 197-) SB1003
* *Clássicos da Renascença* (CD, Movieplay, 2000)

## Notas
UNII

O **UNII** ou ***Unique Ingredient Identifier*** (Identificador de ingrediente único) é un identificador non patentado (non propietario), libre, único e inequívoco, non semántico e alfanumérico vinculado á estrutura molecular dunha substancia química e/ou á información descritiva polo Sistema de Rexistro de Substancias (*Substance Registration System*, SRS) da FDA norteamericana. Un UNII sempre ten unha lonxitude de dez caracteres e xérase aleatoriamente, para que non conteña ningunha información inherente sobre o momento de entrada ou o tipo de substancia.

O SRS utilízase para xerar identificadores permanentes e únicos para as substancias en produtos regulados, tales como ingredientes de medicamentos. O sistema utiliza a estrutura molecular e a información descritiva para definir unha substancia e xerar un UNII. O principal modo usado para a definición dunha substancia é pola súa estrutura molecular representada nun plano bidimensional. Cando unha estrutura molecular non está dispoñible (por exemplo, produtos botánicos), o UNII defínese a partir da información descritiva.

O procedemento e manexo do SRS proporciónao o Consello SRS, que inclúe expertos da FDA e da United States Pharmacopeia (USP).

## Exemplos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Substance Registration System - Unique Ingredient Identifier (UNII)
Analizador de espectro

[miniatura|Analizador de espectro [Rohde & Schwarz FSL]]
miniatura|Pantalla dun analizador de espectro (Mobile Telecommunications) 
Un **analizador de espectro** é un equipo de medición electrónica que permite visualizar nunha pantalla as compoñentes espectrais dun espectro de frecuencia de sinais presentes nunha entrada, podendo ser estes calquera tipo de ondas, eléctricas, acústicas ou ópticas.

No eixe de ordenadas adoita presentarse nunha escala logarítmica o nivel en dBm do contido espectral do sinal. No eixo de abscisas represéntase a frecuencia, nunha escala en función da separación temporal e o número de mostras capturadas. Denomínase *frecuencia central* do analizador a que corresponde coa frecuencia no punto medio da pantalla.

Con el mídese o espectro da potencia eléctrica.

Actualmente está sendo substituído polo analizador vectorial de sinais.
Terremoto de México de 1985

miniatura|Epicentro do terremoto
O **terremoto de México de 1985** foi un sismo ocorrido ás 07:17:47 hora local (UTC-6), do xoves 19 de setembro de 1985, que acadou unha magnitude de 8.1 (MW).

## Características e consecuencias 
O tremor afectou á zona centro, sur e occidente de México, e en particular ao Distrito Federal, situado a 390 km do epicentro, onde se percibiu ás 07:19 hora local. Foi o máis significativo e mortífero da historia escrita do país e da súa capital, superando en intensidade e danos ao rexistrado en 1957, que ata daquela fora o máis notable na cidade. A réplica que se sentiu o día seguinte, na noite do 20 de setembro de 1985, tamén tivo unha forte repercusión na capital ao colapsar estruturas amolentadas o día anterior.

México carecía dunha cultura da protección civil, de protocolos de actuación e de recursos para facer fronte a grandes catástrofes e a inacción e o intento de minimizar as consecuencias por parte do goberno federal encabezado polo entón presidente Miguel de la Madrid contribuíu a que o estado que se viviu nas 48 horas seguintes ao sismo fora dun caos xeneralizado, paliado pola organización da sociedade da capital ao autoorganizarse no rescate e asistencia das vítimas e damnificados.

O número de mortos, feridos e os danos materiais non se coñecen con precisión ao existiren só estimacións que van desde os 4001 ata os 20 000; e os danos calculáronse en 8 mil millóns de dólares, 250 000 persoas sen fogar e 900 000 desprazados. As tarefas de rescate prolongáronse ata o mes de outubro, e as de levantamento de cascallos ata dez anos. En 2015 aínda existían campamentos derivados dos sismos.
miniatura|Edificio de apartamentos colapsado tras do terremoto
As consecuencias directas e indirectas do terremoto foron de diversa índole, pero abrangueron un gran número de aspectos tanto da Cidade de México como do propio país. As directas, derivadas do propio movemento telúrico durante os meses posteriores polo alto número de vítimas e feridos, o levantamento de cascallos e os esforzos de toda clase por lograr a —denominada así entón— *volta á normalidade*

## Notas
Igrexa da Soidade de Vigo

A **igrexa de Nosa Señora da Soidade** de Vigo é un templo católico construído en pedra no barrio do Castro, no ano 1957 polo arquitecto galego Antonio Cominges Tapias. Igrexa de estilo neoclasicista, próstilo de nave rectangular, inspirada na igrexa parisiense da Madalena de Vignon. Na fachada principal sitúase un pórtico tretástilo no que están presentes todos os elementos da orde xónica. Na entrada principal mantense o sistema clásico e en cada ángulo do paramento frontal incorpórase unha pilastra xónica. Foi promovida polo que foi bispo vigués de Madrid-Alcalá Leopoldo Eijo Garay do seu propio peculio e doada polos seus herdeiros ao bispado de Tui-Vigo o 9 de outubro de 1964.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Igrexa da Soidade na páxina do Concello
Autodesk 3ds Max

**Autodesk 3ds Max** anteriormente chamado **3D Studio Max** é un programa de renderizado 3D da empresa Autodesk. O programa é empregado para a creación de imaxes 3D realistas, anuncios de televisión, videoxogos ou películas.

## Versións
## Notas
Ariba

**Ariba** é unha empresa estadounidense de software e servizos tecnolóxicos. A súa sede sitúase en Sunnyvale, California, e o ano da súa fundación foi o 1996. O ano 2012 foi adquirida pola empresa alemá de software SAP AG por 4,3 billóns de dólares americanos.

## Orixes 
Ariba foi fundada no 1996 por Bobby Lent, Boris Putanec, Paul Touw, Rob Desantis, Ed Kinsey, Paul Hegarty e Keith Krach coa idea de usar Internet para permitir e facilitar ás empresas ó proceso de compra de subministracións e servizos. Tradicionalemente este proceso de compra (ou Procurement na terminoloxía inglesa) tíñase baseado no papel, sendo unha labor moi custosa en canto a man de obra e ineficiente en canto a consecución de bos resultados financeiros e de calidade. Os principais competidores de Ariba neste campo son Tungsten Network, GEP, Basware and iPayables. De acordo a propia web da empresa, Ariba proporciona solucións para o control do gasto; que axuda ás empresas a analizar, entender e dirixir os seus procesos de gasto para acadar redución de custos e mellorar a eficiencia do proceso de negocio da compra. Actualmente, 94 das 100 compañías da revista Fortune e outras 200.000 empresas máis empregan os produtos *software coma servizo* (SaaS) de Ariba, para dirixir os seus procesos de gasto e actividades comerciais.

## Adquisicións pasadas e competidores 
O 17 de decembro de 1999, Ariba anunciou a compra de da compañía de Atlanta, TRADEX Technologies Inc. TRADEX era o líder dos primeiros softwares empregados no campo do Digital Marketplace ou, Mercado dixital. Outras adquisicións foron, no 2001 Agile Software, no 2004 FreeMarkets, no 2007 a empresa Procuri, que permitiu a Ariba mellorar a súa rede de clientes e os seus servizos on-demand, no 2010 Quadrem e no 2011 b-process, unha empresa de capital francés e líder europeo no eido da facturación electrónica.

Os competidores de Ariba son Taulia, Wax Digital, GEP, PROACTIS, SAP, Bravosolution, In-tend Ltd, MultiQuote, Oracle, Procurify, Zycus, Rosslyn Analytics, Ivalua, Tradeshift, Coupa, SciQuest, e Emptoris.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ariba's website
Douglas C-47 Skytrain

O **Douglas C-47 Skytrain** ou **Dakota** (designación da RAF) é un avión militar de transporte desenvolvido a partir do avión de pasaxeiros civil Douglas DC-3. Foi usado estensamente polos Aliados durante a segunda guerra mundial e aínda está en servizo activo con varias forzas aéreas hoxe en día.

## Deseño e desenvolvemento 
O C-47 diferénciase do DC-3 civil en numerosas modificacións, como unha porta de carga, un chan reforzado, puntos de ancoraxe para un ascensor, un cono de cola máis curto para grilletes de remolque para planeadores, e un astrodomo no teito da cabina.

O especializado C-53 Skytrooper de transporte de tropas comezou a fabricarse en outubro de 1941 na planta de Douglas Aircraft en Santa Monica, California. Esta variante carecía da porta de carga, puntos de ancoraxe do ascensor e chan reforzado do C-47. Só se fabricaron 380 unidades en total, xa que se demostrou que o C-47 era máis versátil.

Durante a segunda guerra mundial, as forzas armadas de moitos países usaron o C-47 e DC-3 modificados para o transporte de tropas, carga e feridos. A designación para a Armada estadounidense foi R4D. En total fabricáronse máis de 10 000 avións nas fábricas de Long Beach, Santa Monica e Oklahoma City. Entre marzo de 1943 e agosto de 1945 a planta de Oklahoma City fabricou 5 354 C-47.

## Notas 
## Bibliografía 
* Herman, Arthur. ''Freedom's Forge: How American Business Produced Victory in World War II*. Nova York: Random House, 2012. .
* Parker, Dana T. *Building Victory: Aircraft Manufacturing in the Los Angeles Area in World War II''. Cypress, California: Dana Parker Enterprises, 2013. .
Douglas DC-6

O **Douglas DC-6** é un avión de pasaxe e transporte fabricado por Douglas Aircraft Company dende 1946 ata 1958. Orixinalmente pretendeu ser un transporte militar para as útimas etapas da segunda guerra mundial, pero foi redeseñado unha vez rematada a guerra para competir co Lockheed Constellation no mercado do transporte aéreo de longo alcance. Fabricáronse máis de 700 unidades e algúns deles aínda voan como cargueiros ou na extinción de incendios.

O DC-6 foi coñecido como **C-118 Liftmaster** na Forza Aérea dos Estados Unidos e como **R6D** na Armada dese país ata 1962, cando todas as variantes pasaron a designarse C-118.

## Deseño e desenvolvemento 
As Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos (USAAF) encargaron o proxecto DC-6 como o **XC-112** en 1944. A USAAF quería unha versión alongada e presurizada do transporte C-54 Skymaster baseado no DC-4 con motores máis potentes. Na época na que o prototipo XC-112A voou por vez primeira o 15 de febreiro de 1946 a guerra rematara e a USAAF rescindiu o seu requisito, sendo o avión convertido no **YC-112A**, vendido en 1955.

Douglas Aircraft modificou o deseño a un transporte civil 200 cm máis longo que o DC-4. O DC-6 civil voou por vez primeira o 29 de xuño de 1946, sendo mantido por Douglas para probas. As primeiras entregas foron para American Airlines e United Airlines o 24 de novembro dese ano. Unha serie de incendio en voo, incluído o accidente fatal do voo 608 de United Airlines, deixou en terra á frota de DC-6 en 1947. Atopouse que a causa era unha saída de combustible preto da entrada da turbina de refrixeración da cabina; todos os DC-6 foron modificados e a frota puido voar de novo tras catro meses en terra.

## Notas 
## Bibliografía 
* Roach, J and Eastwood A.B., *Piston Engined Airliner Production List*, 2007, The Aviation Hobby Shop.
Douglas DC-4

O **Douglas DC-4** é un avión cuadrimotor de pasaxeiros desenvolvido por Douglas Aircraft Company. Serviu durante a segunda guerra mundial, no bloqueo a Berlín e ata os anos 60 como avión militar. Dende 1945 moitas aeroliñas operárono por todo o mundo.

## Deseño 
Despois de que o DC-4E demostrase ser complicado de manter e pouco rendible, Douglas respondeu ás peticións de Eastern e United cun substituto máis pequeno e sinxelo. Antes de que o definitivo DC-4 puidese entrar en servizo, o estoupido da segunda guerra mundial causou que a produción se canalizase cara a Forza Aérea estadounidense, sendo designados os seus avións C-54 Skymaster, mentres que os da Armada se designaron Douglas R5D. O primeiro, un C-54, voou dende Clover Field en Santa Monica o 14 de febreiro de 1942.

O tren de aterraxe en triciclo do DC-4 permitíalle á súa fuselaxe ter unha sección transversal constante na meirande parte da súa lonxitude, polo que puido ser doadamente alongada para os posteriores DC-6 e DC-7. Fabricáronse un total de 1.163 C-54/R5D para as forzas armadas dos Estados Unidos entre 1942 e xaneiro de 1946; 79 DC-4 serían construídos despois da guerra.
Canadair CL-44

O **Canadair CL-44** foi un avión de pasaxeiros e carga turbohélice canadense baseado no Bristol Britannia e desenvolvido por Canadair entre finais dos anos 50 e principios dos 60. A pesar de ser un aparello innovador, só se fabricou un pequeno número deles para a Royal Canadian Air Force (RCAF) (como o CC-106 Yukon), e para operadores comerciais de todo o mundo.