open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MA-5A

**MA-5A** é a denominación do sistema de motores usados na primeira etapa dos foguetes Atlas II.

## Características 
Os MA-5A eran fabricados por Rocketdyne e usaban osíxeno líquido e queroseno como propepelentes. Substituíron os anteriores MA-5, mellorando o impulso específico en 4 segundos a nivel do mar e modificándose algúns aspectos como a eliminación dos motores vernier laterais e o traslado do control de xiro e axuste á interetapa do foguete.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas II
MABES

**MABES** (acrónimo de *Magnetic Bearing Flywheel Experimental Satellite*), rebautizado tras o lanzamento como **Jindai**, foi un satélite artificial xaponés lanzado o 12 de agosto de 1986 mediante un foguete H-I desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
MABES foi un satélite experimental adicado a medir as características oscilatorias e rotatorias dun modelo de volante de inercia magnético para guiado en voo en condicións de ausencia de gravidade e confirmar o bo funcionamento do dispositivo. O experimento en si ía acoplado á segunda etapa do foguete lanzador, quedando en órbita nesta configuración.

## Notas
Concello de Trasparga

**Trasparga** foi un antigo concello de Galicia creado en 1840. Asumiu e sucedeu aos de Parga e Guitiriz, desaparecendo o de Baamonde, creados en 1835.

## Historia
As parroquias asociadas ao novo Concello foron todas as actuais, excepto a de Santa Mariña que foi creada a finais do século XIX. No século XX fixouse a capital que, dende 1930, xa estaba en Guitiriz. Por Orde do Ministerio da Gobernación de 29 de novembro de 1945, o concello de Trasparga pasou a denominarse concello de Guitiriz con capitalidade nesa mesma vila.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Tras las huellas de Guitiriz
Dani Rodríguez

**Daniel Rodríguez García**, coñecido como **Dani Rodríguez**, nado o 13 de febreiro de 1984 en Esplugues de Llobregat, Barcelona, é un xogador profesional catalán de baloncesto. Actualmente xoga para o Chocolates Trapa Palencia da Liga LEB Ouro, no que xoga na posición de base cunha alzada de 1,82 metros.

## Traxectoria deportiva 
*20px|border|EBA CB Monzón (EBA, 2003–2004)
*20px|border|LEB CB Tarragona (LEB, 2004)
*20px|border|ACB Lleida (ACB, 2004)
*20px|border|LEB Melilla (LEB, 2004–2006)
*20px|border|LEB 2 Gestibérica Vigo (LEB 2, 2006–2007)
*20px|border|LEB Prata Huesca (LEB Prata, 2007–2008)
*20px|border|LEB Prata / LEB CB Tarragona (LEB, 2008–2010)
*20px|border|LEB UB La Palma (LEB, 2010–2011)
*20px|border|LEB Cáceres (LEB, 2011–2012)
*20px|border|LEB Força Lleida (LEB, 2012–2013)
*20px|border|LEB Breogán (LEB, 2013–2014)
*20px|border|LEB Palencia (LEB, 2014–2017)
*20px|border|LEB Melilla (LEB, 2017–2018)
*20px|border|LEB Real Betis (LEB, 2018–2019)
*20px|border|LEB Palencia (LEB, dende 2019)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en ACB.com 
* Ficha en FEB.es
El Poblenou

**El Poblenou** é un dos dez barrios que forman o distrito de Sant Martí da cidade de Barcelona. O barrio está limitado entre as rúas Pere IV e a avenida Diagonal polo oeste, a rúa Bac de Roda ao norte, o Paseo Taulat, a rúa Taulat e a avenida Icària polo leste, e a rúa Àvila ao sur. O seu eixo cívico principal e máis popular é a Rambla del Poblenou.

A orixe está nun dos núcleos habitados de Sant Martí de Provençals, que creceu pronto en industria e habitantes. A finais do século XIX chegou a ser a área con máis concentración industrial de Cataluña.

Os límites actuais estableceunos en 2006 a división administrativa en barrios de Barcelona, que recortou a extensión tradicional e creou novos barrios, hoxe adxacentes, co topónimo "Poblenou" no nome: El Parc i la Llacuna del Poblenou, La Vila Olímpica del Poblenou, Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou, i Provençals del Poblenou.

Actualmente é unha zona en constante transformación, onde se sitúa o distrito tecnolóxico de Barcelona, o 22@, convivindo as fachadas de antigas fábricas e unha vida veciñal que intenta conservar o espírito familiar e popular tradicional.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:PereIV-HabitatSky.jpg|Vista da Rúa Pere IV co hotel Habitat Sky de fondo.
Ficheiro:RamblaPoblenou.jpg|Edificio modernista na Rambla del Poblenou.

## Véxase tamén 
### Ligazóns exterrnas 
*El Poblenou, na web do Concello de Barcelona 
*Asociación de veciños do Poblenou 
*Portal de actualidade do barrio
Trasparga

Como topónimo **Trasparga** pode referirse a:

;En Galiza
***Concello de Trasparga**, antigo concello que hoxe é o concello de Guitiriz;
***Trasparga**, parroquia do concello de Guitiriz;
****Trasparga**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
El Congrés i els Indians

**El Congrés i els Indians** é un dos barrios do distrito de Sant Andreu da cidade de Barcelona. Os límites do núcleo inicial deste barrio son as rúas Alexandre Galí, Ramon Albó, Riera d'Horta, Concepción Arenal, Garcilaso, Felip II e Puerto Príncipe. Na actualidade, considéranse do mesmo barrio as rúas e as zonas confinantes do que orixinalmente foi propiamente o "Congrés Eucarístic", como por exemplo o chamado barrio dos Indians, formado por un conxunto de illas onde se instalaron indianos cando volveron de América.

A orixe deste barrio foi o XXXV Congreso Eucarístico Internacional de Barcelona (1952), celebrado entre o 26 de maio e o 1 de xuño. Gregorio Modrego foi o impulsor e artífice dun Congreso que, dalgunha maneira abría as portas dunha Ditadura illada. Ao congreso asistiron representantes de 80 países, 49 cardeais, 225 arcebispos, bispos e abades e 20.000 sacerdotes, relixiosos e seminaristas. Cubriron o Congreso 356 correspondentes de prensa nacionais e 124 estranxeiros. Ademais inscribíronse 300.000 congresistas.

Con motivo deste evento e desde o punto social, Gregorio Modrego promoveu a edificación de diferentes polígonos de vivendas para familias traballadoras. Elixiuse o proxecto de urbanización elaborado polos arquitectos Josep Soteras Mauri, Antoni Pineda e Carles Marqués, e o Concello aprobou en febreiro de 1953 o Plan parcial de ordenación do barrio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:barri_Congrés_plaza.jpg|Praza do Congrés
Ficheiro:barri_Congrés.jpg|Rúa Felip II con Praza do Congrés

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*El Congrés i els Indians, na web do Concello de Barcelona
Navas

**Navas** é un dos sete barrios que forman o distrito barcelonés de Sant Andreu. Cunha superficie de 0,4&nbsp;km² e cunha poboación de 21.258 habitantes (2008) é un dos barrios máis recentes de Sant Andreu.

Abarca parte dos antigos territorios do Clot e da Sagrera, a banda e banda da avenida Meridiana. A rúa Navas de Tolosa é a vía central e a que dá nome ao barrio e limítao; doutra banda, a rúa Felip II fai de linde natural con La Sagrera. O centro neurálxico do barrio é a praza Ferran Reyes, situada sobre a Meridiana. Preside a praza a igrexa parroquial de Sant Joan Bosco.

O barrio claramente dividido en dúas partes pola avenida Meridiana, conta coa Banda Muntanya, unha parte constituída por rúas que conservan a trama do ensanche de Ildefons Cerdà, mentres que outra parte forma un conxunto moi popular chamado "casas do gobernador". Situada na parte superior da Meridiana, chega ata o eixo da Praza Maragall.

Por debaixo da avenida Meridiana atopamos a chamada Banda Mar, coa Praza Islàndia, a rúa de Bofarull, que cruza o barrio de lado a lado, ata a rúa Mallorca e a Torre del Fang, casa de finais do século XI situada xa no adxacente barrio de La Sagrera.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Església parroquial de Sant Joan Bosco (barri de Navas).JPG|Igrexa parroquial de Sant Joan Bosco

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Navas, na web do Concello de Barcelona
Trinitat Vella

**Trinitat Vella** (en galego, *Trindade Vella*) é un dos barrios que forman o distrito de Sant Andreu da cidade de Barcelona. Antes de ser un barrio barcelonés era un extremo afastado do municipio independente de Sant Andreu de Palomar coñecido como Coll de Finestrelles.

Ten unha superficie de 84 hectáreas e uns 8.000 habitantes. Os seus límites actuais son o río Besòs, a avenida Meridiana e a estrada de Ribes e o paseo de Santa Coloma.

## Historia 
En 1413 construíuse a capela da Trindade (*Trinitat* en catalán), que foi queimada durante a Guerra de Independencia española. En 1445 puxéronse as forcas xurisdicionais de Barcelona, consistentes en tres pedras e unhas madeiras dereitas postas enriba.

A Trinitat era unha zona pouco habitada e con poucas masías, a pesar das viñas que se cultivaban na parte alta e que se mantiveron ata a década de 1950. Entre 1952 e 1954 as viñas desapareceron para construír bloques de vivendas e para converter a parte máis alta en prisión. Poucos anos despois, a expansión de novas vías de circulación separou a Trinitat en dous barrios: a Trinitat Nova e a Trinitat Vella. O tren do norte desapareceu en 1960 e un ano despois inaugurouse a prolongación da avenida Meridiana.

O último cambio urbanístico que sufriu o barrio foi a construción do *Nus de la Trinitat* (nó da Trinitat) en 1992, eixo e confluencia das roldas que rodean a cidade de Barcelona.

En 2009 comezaron as obras de derrubamento da prisión para realizar outros proxectos nesa zona, como novos equipamentos para o barrio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Falques-AiguesMontcada-1273r.jpg|Antiga planta depuradora de augas de Montcada para abastecer Barcelona, obra de Pere Falqués de 1915.
Ficheiro:Centre_Penitenciari_de_Joves_de_Barcelona.jpg|Centro Penitenciario de Xoves de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Trinitat Vella, na web do Concello de Barcelona
Jesús Posse

**Jesús Posse García**, finado en Santiago de Compostela o 14 de maio de 1938, foi un sindicalista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Anarquista. Foi redactor de *La Defensa*, participou no artellamento da Federación Local de Sociedades Obreras e foi director de *Lucha Social*, onde tamén escribía poemas rebeldes que asinaba co pseudónimo **Esop**. Militou no grupo anarquista Aurora Libertaria. Participou na fundación do grupo teatral Brisas Futuras (1916) co que representou obras de contido obreiro e *O Fidalgo* de Jesús San Luís Romero, integrouse despois no cadro teatral A Terriña co que representou en 1919 o monólogo *O quinteiro*, tamén de Jesús San Luís Romero. Escribiu con Juan López Gacio un apropósito titulado *Momo o el sueño de un fumador*, que se estreou o mércores de cinza de 1920. Entrou a traballar como porteiro na Universidade en xullo de 1931. Foi secretario do Centro Republicano Federal de Izquierda Gallega e colaborou no seu periódico *Galicia Federal*. En 1935 recibiu unha homenaxe pola súa traxectoria como loitador organizada polo semanario *Ser* no que interviñeron Ramón Suárez Picallo, Arturo Cuadrado e José Pasín Romero. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi suspendido no traballo da Universidade. Finou de tuberculose en 1938.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
José Luis Coedo

**José Luis Coedo Novo**, nado en 1949, é un político e empresario galego, que foi alcalde das Nogais durante dúas décadas.

## Traxectoria 
Foi elixido alcalde das Nogais polo PSdeG-PSOE, con maioría absoluta, logo das eleccións de 1987. Renovou o cargo repetidas veces (1991, 1995, 1999, 2003), sempre con maioría absoluta. Nas eleccións de 2007 conservou o bastón de mando, se ben perdeu a maioría absoluta. Non concorreu á reelección nos comicios de 2011 e abandonou a alcaldía.

En 2011 foi xulgado porque o vertedoiro municipal carecía de licenza, pero resultou absolto. En 2013 foi xulgado de novo, desta volta por malversación de fondos no seu tempo como alcalde, e el mesmo recoñeceuse culpable. Foi condenado a dous anos de prisión, ademais de a unha pena de inhabilitación.

Empresarialmente é propietario de establecementos de hostalaría. É o autor da guía *Os Ancares: turismo rural*, publicada en 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais nas Nogais
Parrulo boreal

O **parrulo boreal** (*Aythya marila*) é unha ave anseriforme da familia dos anátidos.

## Distribución e costumes 
Pódese atopar en América do Norte, Asia e Europa. Cría nas latitudes árticas e inverna en zonas de clima temperado.
Prefire os hábitats acuáticos, sobre todo preto do mar, pero tamén se poden ver en lagos de auga doce.

## Subespecies 
Distínguense dúas subespecies de *Aythya marila*:
* *Aythya marila marila* (Linnaeus) 1761. Subespecie nativa do norte de Eurasia.
* *Aythya marila nearctica* (Stejneger) 1885. Subespecie nativa do norte de Asia oriental e América do Norte.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Aythya marila4.jpg|Varios *Aythya marila* na baía de Tokyo.
Ficheiro:Aythya marila3.jpg|Macho e femia xuntos.
Ficheiro:Aythya marila MHNT.ZOO.2010.11.20.1.jpg|Ovos de pato bastardo.
Ficheiro:Zwemmende toppereenden-4961904.webm|Vídeo de pato bastardo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Aythya marila* en Iucnredlist.org
José Enrique Porto

**José Enrique Porto Lareo**, **Kike Porto**, nado o 21 de outubro de 1977 en Vigo, é un ciclista galego. A súa discapacidade é visual.

## Traxectoria 
Compite na modalidade de tándem xunto co piloto José Antonio Villanueva Trinidad. Nos Xogos Paralímpicos de Londres 2012 obtiveron a medalla de prata na proba do quilómetro en pista e a medalla de bronce na carreira de velocidade en pista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na páxina do Comité Paralímpico Español .
El verdugo

***El verdugo*** é un filme español dirixido por Luis García Berlanga que se estreou en 1963.

## Sinopse 
José Luis, o empregado dunha funeraria, proxecta emigrar a Alemaña para converterse nun bo mecánico. A súa moza é a filla de Amadeo, un verdugo profesional. Cando este os sorprende na intimidade, obrígaos a casar. Ante a urxente falta de medios económicos dos acabados de casar, Amadeo, que está a piques de xubilarse, trata de persuadir a José Luis para que solicite a praza que el vai deixar vacante.

## Personaxes 
*Nino Manfredi como José Luis Rodríguez, o enterrador
*Emma Penella como Carmen, a filla de Amadeo
*José Isbert como Amadeo, o verdugo 
*José Luis López Vázquez como Antonio Rodríguez, o irmán máis vello de José Luis
*Ángel Álvarez como Álvarez, o enterrador 
*Guido Alberti como Director da prisión
*Julia Caba Alba como Muller visitante da obra nº 2
*María Luisa Ponte como Estefanía
*María Isbert como Ignacia
*Erasmo Pascual
*Xan das Bolas como Garda da obra
*José Orjas 
*José María Prada 
*Félix Fernández como Monaguillo nº 2 
*Antonio Ferrandis

## Galardóns e nomeamentos 
*1963: Venecia: FIPRESCI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gustavo Nieves

**Gustavo Nieves Campello**, nado o 9 de marzo de 1982 en Vilalba, é un atleta galego.

## Traxectoria 
Ao pouco de nacer emigrou cos seus pais a Alemaña e volveu aos cinco anos. Xogador de fútbol cando mozo, estivo no Sárdoma de categoría xuvenil, e chegou a probar co Celta de Vigo. Ao perder inesperadamente a vista aos 17 anos deixou ese deporte e trocouno polo atletismo. A súa categoría como invidente é a T12, que se refire a atletas de carreiras, no seu caso de fondo, que son capaces de ver formas e luces a curta distancia.

Comezou no atletismo no Celta, co que participou nos Xogos de Sydney no ano 2000. Alí quedou sexto na final de 10.000 metros en T12. Estudante de enxeñería de minas na Universidade de Vigo dende 2004, a súa traxectoria como atleta quedou nun segundo plano para dedicarse á súa carreira profesional. A partir de 2007 regresa a probas de nivel nacional e en 2008 participa na Liga de Clubs co Celta, en Segunda División masculina, competindo no 3.000, e obtén a medalla de bronce nos campionatos galegos de atletismo, na proba de 5.000. Ese ano tamén obtén a medalla de ouro dos campionatos de España na categoría T12, e nesa proba tamén participa por segunda vez nuns Xogos Paralímpicos, os de Pequín.
 
Ao ano seguinte, en 2009. En 2009 fichou pola Sociedad Gimnástica de Pontevedra e mudou de adestrador, para pasar ás ordes de Pablo Díaz. Co club pontevedrés proclamouse campión galego de 3.000m e subcampión de 10.000, e participou na Liga de Clubs, pero desta vez en División de honra. Volveu repetir o subcampionato galego de 10.000, pero o seu maior éxito foi a participación nos Campionatos de Europa de Para-atletismo, onde se proclamou campión de Europa dos 10.000 e dos 5.000, e subcampión de 1.500, sempre na categoría T12. Ademais, estableceu o récord do mundo de 10.000m ese mesmo ano, nunha proba celebrada en Santiago de Compostela , récord que aínda ostenta.

En 2010 bateu por dúas veces o récord mundial de 10.000 (T12), quedou campión galego e 17º no campionato de España. En 2011, logo de obter o subcampionato galego de 5.000 lesionouse no metatarso e perdeu gran parte da temporada. En 2012 proclamouse campión paralímpico de España en 5.000, e ao sufrir de tendinite non participou nos Campionatos de Europa e centrouse nos Xogos Paralímpicos de Londres. Na capital británica finalizou cuarto na distancia de 5.000m (T12).

Ao ano seguinte, en xullo de 2013, participou nos Campionatos do Mundo de Para-Atletismo, que se celebraron en Lión, nas disciplinas de 5.000 e 10.000m.

## Notas
Marcelino Puente González

**Marcelino Puente González**, nado en Santiago de Compostela cara a 1875, foi un tipógrafo e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Sindicalista compostelán. Foi presidente da Sociedad Tipográfica en 1916 e volveu ser presidente cando se reorganizou en 1919. Foi o primeiro director do semanario *Lucha Social*. Representou aos obreiros santiagueses no Congreso Obrero de Vigo de 1922. En 1922 era veciño de Vilagarcía. Foi elixido secretario da Asociación Tipográfica en 1929.

## Notas
Eduardo Puente Carracedo

**Eduardo Puente Carracedo**, coñecido como **Nécoras**, nado en Santiago de Compostela en 1887 e finado na mesma cidade o 28 de xuño de 1937, foi un sindicalista e librepensador galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Puente Arrochena, dunha familia de panadeiros. Foi un dos fundadores da Juventud Liberal e participou nun mitin en lembranza de Ferrer i Guardia en 1910. Emigrou a Arxentina e destacou en Tierra de Fuego como un dos alicerces da Federación Obrera de Magallanes, pasou un ano na prisión de Ushuaia e foi deportado en 1921. Retornou a Santiago de Compostela e foi asesor do Sindicato de Panaderos La Espiga da CNT. A mediados dos anos 20 dirixiu o negocio familiar afastándose da organización obreira. Na República fíxose célebre por rexentar unha taberna no Pombal denominada El Infierno e polas súas actitudes anticlericais. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 buscou refuxio nos restos do Castelo da Rocha Forte, pero foi capturado, estivo preso e foi asasinado na ponte da Rocha, no lugar da Amañecida, en Compostela.

A súa vida serviu de inspiración para a novela *Home sen nome* de Suso de Toro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Represión franquista en Galicia
Andrés Ares Díaz

**Andrés Ares Díaz**, nado en Corvelle (Vilalba) en 1891 e finado en Barallobre (Fene) o 3 de outubro de 1936, foi un sacerdote galego.

## Traxectoria 
Foi párroco do Monte (Xove) e dende 1931 do Val de Xestoso (Monfero). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi denunciado por negarse a entregarlle aos sublevados a recadación da colecta para a festa dos Remedios que se ía celebrar o primeiro domingo de setembro. Acusado de entregar cartos para o Socorro Vermello Internacional, foi arrestado por un grupo de falanxistas e gardas civís que o levaron a Pontedeume e despois a Barallobre onde confesou co párroco Antonio Casas. Levárono ao cemiterio e executárono ás 11 da mañá do 3 de outubro de 1936, para escarmentar ao cura de Barallobre, sospeitoso de colaborar cos republicanos. Na súa partida de defunción indicase que foi eliminado pola Garda Civil, ao intentar fugarse cando era conducido a practicar unha dilixencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A vida valía menos que unha pataca
División de Honra de Rugby 1984-1985

A **tempada 1984-1985 da Liga Española de rugby** foi a décimo oitava edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 10 equipos participantes. O calendario da competición estivo formado por 18 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos en dúas voltas. Ó remate do campionato o CR Cisneros saíu campión por segunda vez na súa historia.

## Sistema de puntuación 
O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos por vitoria.
* 1 punto por empate.
* 0 puntos por derrota.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **CR Cisneros** 
|bgcolor=#ffffa5|**29**|| 18|| 13 || 3 || 2 || 358 || 212

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2 ||align=left|  At.San Sebastián 
|bgcolor=#ffffa5|**23**|| 18 || 11 || 1 || 6 || 270 || 179

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3 ||align=left|  CD Arquitectura
|bgcolor=#ffffa5|**21**|| 18 || 10 || 1 || 7 || 297 || 249

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4 ||align=left|  FC Barcelona
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 18 || 9 || 1 || 8 || 278 || 312

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  CDU Valladolid
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 18 || 9 || 1 || 8 || 214 || 237

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  RC Valencia
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 18 || 9 || 1 || 8 || 271 || 247

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7 ||align=left|  UE Santboiana 
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 18 || 8 || 0 || 10 || 269 || 258

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8 ||align=left|  CAU Madrid
|bgcolor=#ffffa5|**13**|| 18 || 6 || 1 || 11 || 248 || 323

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 9 ||align=left|  RC Cornellá 
|bgcolor=#ffffa5|**11**|| 18 || 5 || 1 || 12 || 196 || 235

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 10 ||align=left|  Hernani CRE
|bgcolor=#ffffa5|**10**|| 18 || 5 || 0 || 13 || 189 || 338

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  o campión de liga (1º).  En **vermello**  as posicións de descenso directo (9º e 10º).
|}

* O **Club de Rugby Cisneros** conseguiu o campionato nacional de liga, con 29 puntos en 18 xornadas. Foi o 2º título de liga para o club madrileño.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
* Resultados da última xornada e clasificación final na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
----
Parrulo de colar

O **parrulo de colar** (*Aythya collaris*) é unha ave anseriforme da familia dos anátidos.

## Características 
Presenta un marcado dimorfismo sexual que se aprecia non só na coloración da plumaxe, senón tamén no seu talle e peso. Os machos son lixeiramente meirandes que as femias e seméllanse moito ós seus parentes, os parrulos cristados. Son aves mergulladoras e omnívoras que se alimentan de vermes, insectos, caracois, sementes e plantas acuáticas.

## Distribución e costumes 
Cría en lagos e lagoas do norte dos Estados Unidos e o Canadá. Durante o inverno móvese cara ao sur, ocupando lagos e zonas costeiras do oeste e sur dos Estados Unidos, México, o Caribe e América Central.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ringneck.jpg|*Aythya collaris* femia.
Ficheiro:Ring-necked Duck (Aythya collaris) RWD1.jpg|*Aythya collaris* macho.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Aythya collaris* en Iucnredlist.org
Trevo (homónimos)

O termo **trevo** pódese referir a:

## Botánica 
* **Trevo**, plantas herbáceas anuais da familia das leguminosas do xénero ***Trifolium***.
** **Trevo branco**, (*Trifolium repens*).
** **Trevo rubio** ou violeta (*Trifolium pratense*).
** **Trevo encarnado**, (*Trifolium incarnatum*).
* **Trevo de catro follas**, trevo obxecto de superstición.

Diferentes especies de herbáceas doutros xéneros:
* **Trevo das pozas**, trevo de auga, (*Menyanthes trifoliata*);
* **Trevo acedo** (*Oxalis acetosella*, *Oxalis pes-caprae*), aleluia;
* **Trevo bituminoso** (*Pasoralea bituminosa*);
* **Trevo caracol** (*Medicago sativa*), alfalfa, alforfa, lucerna;
* **Trevo de cornos** (*Lotus corniculatus*).
* **Trevo de cheiro** (*Melilotus officinalis*), meliloto, chuchamel.

## Apicultura 
* **Trevo**, conxunto de pequenos compartimentos hexagonais, elaborados con cera, onde as abellas depositan o alimento e os ovos, favo, panal.

## Xogos 
* **Trevos**, un dos catro paus da baralla francesa, que se representa mediante trevos.
Math rock

[220px|thumbnail|right|[Slint interpretando *Spiderland* no Pitchfork Music Festival de Chicago.]]
O **math rock** é un estilo de rock experimental e indie rock ritmicamente complexo e baseado normalmente nas guitarras aparecido a finais dos anos 90, influenciado por bandas de rock progresivo como King Crimson e polos compositores minimalistas do século XX como Steve Reich. Caracterízase por estruturas rítmicas complexas e atípicas (con paradas e inicios irregulares), contrapuntos, compases impares, melodías angulares e extensos acordes acotío disonantes.

## Características 
Mentres que a meirande parte da música rock usa unha medida básica 4/4 (aínda que acentuado ou sincopado), o math rock usa frecuentemente tempos asimétricos como 7/8, 11/8, ou 13/8, ou tempos que cambian continuamente baseados en diversas agrupacións de 2 e 3. Esta complexidade rítmica, vista como "matemática" por moitos oíntes e críticos, é a que lle dá nome ao xénero.

O son está normalmente dominado por guitarras e batería como no rock tradicional, e debido aos complexos ritmos, os baterías de grupos de math rock adoitan a destacar máis que noutros grupos. E común que os guitarristas destas bandas usen a técnica do *tapping* á hora de tocar, e de cando en vez incorpóranse pedais de *loop*, como fai Battles. As guitarras tamén adoitan a ser tocadas en tons limpos, máis que noutros xéneros de rock, aínda que algunhas bandas tamén usan distorsión.

As letras non adoitan ser un elemento primordial no math rock; a voz trátase como calquera outro son na mestura. Acotío as voces non son dobradas, e son psicionadas a un volume baixo na mestura, como no estilo de gravación de Steve Albini. Moitos dos grupos mais famosos do xénero son totalmente instrumentais, como Don Caballero ou Hella, aínda que ámbolos dous experimentaron con voces en varios graos.
Xerardo Vidal Rivas

**Xerardo Vidal Rivas**, nado en Lugo en 1979, é un escritor galego. Adoita asinar os seus artigos simplemente como **Vidal**.

## Traxectoria 
Ten publicados relatos en varios volumes colectivos e foi premiado en certames literarios coma o de Contos de Verán do diario *El Progreso* (2016), o Certame de Relato do Liceo de Noia (2014) ou o Premio Modesto R. Figueiredo (2018). Publicou en 2001 o seu primeiro libro en solitario, *A balada do nudista caviloso* (Sotelo Blanco Edicións), un volume de relatos. A finais do 2011 comezou a colaborar no sitio web Letraenobras.com, primeiro como un dos autores do volume colectivo de relatos co que o sitio web iniciou a súa andaina, e finalmente como articulista habitual.

Editou por conta propia a través de Amazon a novela *Fisterrania* en 2017, a novela *Os cans na bouza* en 2018, en 2019 o libro de relatos *Os nunca escollidos* e a novela *12 cordas*, en 2020 o libro de relatos *A deriva sinistra* e en 2021 a novela *As caras verdes*.
A comezos de marzo de 2023, recibiu o primeiro premio no certame Contos de Verán do diario *El Progreso* polo relato *O condicional*, sendo a segunda vez que gañou o devandito certame.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Biblioteca Virtual Galega
* Ficha en Letra en Obras
* A Pequena Novela Galega (blog persoal).
* Vida de Vidal blog persoal .
Mage 1

**Mage 1** é a denominación do motor foguete do usado como última etapa dos Ariane 1.

## Características 
Os Mage 1 eran motores de circularización, usados na última etapa dos Ariane 1 para circularizar a órbita dos satélites que necesitaran unha órbita final circular. Usáronse por primeira vez en 1979 e lanzáronse 11 unidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 1
*Mage 2
Juan Prieto Balsa

**Juan Prieto Balsa**, coñecido como **Escacho**, nado en Mugardos en 1903 e finado en Ombre (Pontedeume) o 24 de xullo de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrante en Cuba onde fundou e presidiu a Unión de Viveristas del Puerto de la Habana (1921), que se converteu en 1922 no Sindicato Único de la Industria de la Pesca en Cuba, militou en 1925 no primeiro grupo comunista da Habana e na Confederación Obrera Cubana. Foi deportado en 1930 e participou en xullo de 1931 na fundación do Sindicato de Marineros y demás Oficios de Mugardos vencellado á CNT. Despois abandonou a CNT e pasou a militar no Partido Comunista. Logo das eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde de Mugardos. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi fusilado en Ombre en cumprimento do Bando de Guerra con Manuel Serantes Iglesias e Felipe Tejedor Torio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Magalhães (sonda espacial)

**Magalhães** (*Magellan* en inglés) foi unha sonda espacial estadounidense lanzada o 4 de maio de 1989 mediante o transbordador espacial Atlantis na misión STS-30 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral cara Venus.

## Características 
Magalhães foi a primeira misión estadounidense adicada ó estudo e cartografado da superficie de Venus mediante radar de apertura sintética (SAR pola súa sigla en inglés). A nave construíuse con partes sobrantes ou recambios doutras naves para aforrar custos, en particular das naves Galileo, Viking, Voyager, Mariner, do Skylab e a Ulysses.

Os obxectivos principais da Magalhães foron cartografar a superficie venusiana cunha resolución de 1&nbsp;km, obter un mapa topográfico de 50&nbsp;km de resolución espacial e 100 m de resolución vertical, cartografar o campo gravitatorio do planeta e estudar a súa xeoloxía.

O instrumento principal da nave era unha antena parabólica de 3,7 m de diámetro, usada tanto como SAR como para as comunicacións coa Terra. A altura total da nave era de 6,4 m, cunha envergadura de 9,2 m cos paneis solares estendidos. Baixo a antena atopábase unha sección rectangular coa electrónica da nave, os volantes de inercia e as baterías. Baixo esta sección atopábase un segmento decahédrico que soportaba os paneis solares, o buscador estelar, a antena de media ganancia, a computadora de a bordo e dúas gravadoras de cinta. Por último atopábase o módulo de propulsión.

Os paneis solares xeraban unha potencia de ata 1029 vatios que alimentaban unha batería de níquel-cadmio a unha tensión de 28 voltios. A nave estabilizábase nos tres eixos mediante tres volantes de inercia ortogonais entre si. O sistema de propulsión usaba hidracina como propulsante e as comunicacións e as medicións científicas usaban a banda S e banda X.

Magalhães chegou a Venus o 10 de agosto de 1990. A primeira fase da misión durou oito meses, entre o 15 de setembro de 1990 e o 15 de maio de 1991, durante a cal cartografou mediante radar o 84% da superficie venusiana. A segunda fase da misión tivo lugar entre o 15 de maio de 1991 e o 15 de xaneiro de 1992, e durante a cal Magalhães cartografou o polo sur venusiano e encheu os baleiros da cartografía da primeira fase. A terceira fase comezou o 24 de xaneiro de 1992 e durou ata o 15 de setembro de 1992, completando a cartografía e obtendo imaxes adicionais coas que formar imaxes estereográficas da superficie. A cuarta fase transcorreu entre o 15 de setembro de 1992 e maio de 1993 para obter datos gravitatorios. Entre maio e agosto de 1993 Magalhães fixo manobras de aerofreada para rebaixar a órbita. A quinta e última fase tivo lugar entre o 3 de agosto de 1993 e o 29 de agosto de 1994, mellorándose a resolución dos datos sobre o campo gravitatorio. Durante setembro de 1994 Magalhães fixo un experimento denominado de *muíño de vento*, durante o cal os paneis solares foron colocados en ángulos diferentes, como un muíño de vento, xerando un torque cuxa magnitude daba información sobre a densidade da atmosfera á altura á que estaba viaxando a Magalhães. Finalmente a nave caeu á superficie de Venus o 14 de outubro de 1994.

## Notas 
## Véxase tamén
Trindade e Martim Vaz

**Trindade e Martim Vaz** é un arquipélago descuberto polo navegante galego Joan de Novoa, hoxe pertencente ao Brasil. Está localizado 1.150&nbsp;km ao leste de Vitória no océano Atlántico sur, parte do Estado de Espírito Santo. As illas, cunha área de 10,4&nbsp;km², están deshabitadas, fóra dunha gornición da Armada Brasileira. O grupo componse da Illa Trindade, a maior illa do arquipélado con diferenza, cunha área de 10.1&nbsp;km², e as Illas de Martín Vaz, 47&nbsp;km ao leste, cunha área de só 0,3&nbsp;km² (30 ha). A distancia que separa Trindade das Illas de Martín Vaz é de 30 km.

## Historia 
As illas de Trindade e Martín Vaz foron descubertas en 1502 polo navegantes galego Joan de Novoa e, xunto co Brasil, formou parte dos dominios de ultramar de Portugal. Dos moitos visitantes que tivo a illa, o máis soado foi o astrónomo inglés Edmund Halley, quen tomou posesión da illa en nome da Coroa Inglesa en 1700.

Varios importantes exploradores británicos fixeron escala na Illa de Trindade nas súas viaxes cara ao Sur. De entre eles destacan James Clark Ross quen pasou un día na illa en 1839 na súa viaxe cara á Antártida en 1901 co Discovery na súa primeira viaxe á Antártida. En 1895, Inglaterra tratou novamente de tomar posesión desta estratéxica posición no Atlántico. Con todo, os esforzos diplomáticos do Brasil, xunto co apoio de Portugal, restituíron a illa Trindade á soberanía brasileira.

Para deixar en claro a soberanía das illas, que agora forman parte do estado de Espírito Santo, un monumento foi construído o 24 de xaneiro de 1897. Actualmente, o control do Brasil sobre estas illas leva a cabo mediante a presenza dunha base da Mariña Brasileira na illa principal.

## Xeografía 
### Características 
O pequeno asentamento da Mariña Brasileira sitúase no sur de Illa Trindade, na Enseada dos Portugueses, cunha gornición naval de 32 efectivos. As illas son de orixe volcánica, de terreo abrupto. Son maioritariamente terreos baldíos, excepto a parte sur de Trindade. Foron descubertas en 1502 polo navegante galego Joan de Novoa e pertenceron a Portugal até a independencia do Brasil. De 1890 a 1896, Trindade foi ocupada polo Reino Unido, ata que un acordo mediado por Portugal adxudicou a illa a Brasil.

### Illas 
* Illa de Trindade
* Illas de Martim Vaz
** Illa do Norte, 300 m ao NNW de Illa da Racha, 75 m de altitude máxima.
** Illa da Racha, 175 m de altitude máxima, preto da punta noroeste.
** Illote de Angulha, unha rocha plana circular, a 200 m da punta noroeste da Illa da Racha, 60 m de altura.
** Illa do Sul, 1.600 m ao sur de Illa da Racha. Un pináculo rochoso que é o punto máis oriental do Brasil.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información adicional
* Información sobre as illas Martim Vaz
* Información e fotografías
* Información e fotografías das illas brasileiras
* Imaxes do arquipélago
Suárbol

miniatura|250px|dereita|Hórreo.
**Suárbol** é unha parroquia do concello leonés de Candín, na comarca do Bierzo. Na actualidade está deshabitado. Suárbol pertence ao ámbito lingüístico galego-berciano, e os seus habitantes falaban un dialecto do galego chamado ancarés.

Segundo as versións dos maiores do lugar, antes chamábase Ambasaugas, porque hai dous ríos na aldea: un á entrada e outro á saída.

## Patrimonio 
Suárbol caracterízase pola súa arquitectura tradicional: os hórreos e as pallozas típicas dos Ancares. Tivo a palloza máis grande do Bierzo, coñecida como a *Gran palloza de Suárbol*, pero ardeu en 1957; hoxe en día queda o terreo onde se levantaba esta palloza. No entanto, aínda se conservan varias pallozas en bo estado no lugar.

Os hórreos son de planta cadrada e cubertas de lousa coma a inmensa maioría dos edificios de Suárbol, que substituíron os seus teitos por tellados de lousa. É un edificio de estilo barroco clasicista do XVII. O cemiterio da aldea atópase dentro da Igrexa.

Suárbol tamén posúe outros bens históricos como unha Calzada romana que unía as minas de ouro en Ibias (Asturias) coas do Bierzo. Tamén destacan os baixorelevos de Suárbol, de significado descoñecido.

## Festas
A principal festa é a do Corpus que a celebran os emigrantes, cando volven ao lugar.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Candín
* Serra dos Ancares
* O Bierzo
División de Honra de Rugby 1986-1987

A **tempada 1986-1987 da Liga Española de rugby** foi a vixésima edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 10 equipos participantes. O calendario da competición estivo formado por 18 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos en dúas voltas. Ó remate do campionato a UE Santboiana saíu campión por segunda vez na súa historia.

## Sistema de puntuación 
O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos por vitoria.
* 1 punto por empate.
* 0 puntos por derrota.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **UE Santboiana** 
|bgcolor=#ffffa5|**24**|| 18 || 11 || 2 || 5 || 351 || 162

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2 ||align=left|  CD Arquitectura
|bgcolor=#ffffa5|**21**|| 18 || 10 || 1 || 7 || 337 || 259

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3 ||align=left|  RC Valencia
|bgcolor=#ffffa5|**21**|| 18 || 9 || 3 || 6 || 311 || 284

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4 ||align=left|  Getxo RT 
|bgcolor=#ffffa5|**20**|| 18 || 10 || 0 || 8 || 242 || 227

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  CR Cisneros 
|bgcolor=#ffffa5|**20**|| 18|| 9 || 2 || 7 || 241 || 235

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  CR Filosofía 
|bgcolor=#ffffa5|**17**|| 18 || 8 || 1 || 9 || 234 || 232

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7 ||align=left|  CDU Valladolid
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 18 || 6 || 4 || 8 || 272 || 256

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8 ||align=left|  CR El Salvador
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 18 || 8 || 0 || 10 || 183 || 275

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 9 ||align=left|  CR Liceo Francés
|bgcolor=#ffffa5|**15**|| 18 || 7 || 1 || 10 || 231 || 353

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 10 ||align=left|  Hernani CRE 
|bgcolor=#ffffa5|**10**|| 18 || 3 || 4 || 11 || 166 || 285

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  o campión de liga (1º).  En **vermello**  as posicións de descenso directo (9º e 10º).
|}

* A **Unió Esportiva Santboiana** acadou o campionato nacional de liga, con 24 puntos en 18 xornadas. Foi o 2º título de liga para o club catalán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
* Resultados da última xornada e clasificación final na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
----
Luis Plaza Rey

**Luis Plaza Rey**, nado en Santiago de Compostela en 1878, foi un ebanista e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Ebanista de ideario anarquista, empregado no obradoiro de Jesús Landeira, foi con José Pasín Romero un dos líderes da Sociedad de Carpinteros y Ebanistas de Compostela a finais do século XIX. Emigrou a Lisboa a principios de século XX, onde instalou un obradoiro de ebanistería e casou en 1905. Organizou o Centro de Sociedades Obreras en Vigo e en novembro de 1910 asistiu ao Congreso fundacional da CNT en Barcelona como delegado de tres sociedades de resistencia viguesas. En marzo de 1911, xunto con Juan Nó, foi un dos fundadores da Federación Sindical Solidaridad Obrera de Galicia. Volveu a Lisboa, foi detido e estivo preso en 1912. Despois exerceu como director dun periódico anarquista. Desde Lisboa enviou colaboracións a *La Voz del Obrero*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
La Sagrera

**La Sagrera** é un barrio da cidade de Barcelona, situado no distrito de Sant Andreu. Limita ao norte con Vilapicina i la Torre Llobeta e Sant Andreu de Palomar, ao leste co barrio de La Verneda i la Pau, ao sur con El Clot e Sant Martí de Provençals, e polo oeste con El Congrés i els Indians e Navas.

O barrio de La Sagrera está integrado administrativamente no distrito de Sant Andreu, aínda que nunca pertenceu ao antigo municipio de Sant Andreu de Palomar, senón ao de Sant Martí de Provençals; con todo a realidade político-administrativa e urbanística fixo que La Sagrera manteña máis relacións con Sant Andreu que co resto de barrios de Sant Martí de Provençals.

A orixe deste nome remóntase ao século XI, cando os campesiños de Cataluña viven baixo as ameazas e as agresións dos nobres. O Abade Oliba, vendo a necesidade de protexelos, pacta cos nobres a creación das *sagreres*, un espazo de 30 pasos ao redor das igrexas en que persoas e bens estarían a resgardo de calquera agresión. Nestes espazos os campesiños construían uns pequenos edificios chamados *sagrers*, que se utilizaban para gardar as colleitas do párroco e a xente do contorno. Deste xeito nace o barrio da Sagrera, como a zona protexida do pobo de Sant Martí de Provençals.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Edificio Meridiana O. Bohigas1.jpg|Edificio Meridiana de Oriol Bohigas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La Sagrera, na web do Concello de Barcelona
Alfalfa (homónimos)

O termo **alfalfa** pódese referir a:

## Botánica 
* **Alfalfa**, a planta forraxeira *Medicago sativa*, alforfa, lucerna.
** Por extensión, outras plantas do xénero ***Medicago***:
****Alfalfa arbórea**: nome común da planta ***Medicago arborea***.
****Alfalfa lupulina**: nome común da planta ***Medicago lupulina***, alforfa negra.

*A planta **Euphorbia peplis**, en castelán chamada: "alfalfa del boticario", en galego recibe o nome de **herba leiteira**.*

*A planta **Galega officinalis**, en castelán chamada: "alfalfa gallega" ou "alfalfa inglesa" , en galego recibe o nome de **galega**, **ruda de cabra** ou **ruda cabreira**.*

## Toponimia 
* **Alfalfa**, un barrio de Sevilla, España.
* **Alfalfa**, unha vila en Oregón, EUA.
* **Condado de Alfalfa**, un condado de Oklahoma, EUA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alforfón (trigo mouro, trigo sarraceno)
La Voz del Obrero

***La Voz del Obrero*** foi o nome de varias publicacións:

## En Galicia
****La Voz del Obrero***, periódico publicado en Ferrol en 1894.
****La Voz del Obrero***, periódico publicado na Coruña entre 1910 e 1920.
La Voz del Obrero (A Coruña)

***La Voz del Obrero*** foi un periódico editado na Coruña entre 1910 e 1920.

## Historia e características 
Apareceu o 1 de abril de 1910. Periódico anarcosindicalista, foi voceiro das sociedades de resistencia integradas na Federación Local Obrera da Coruña. O seu primeiro director foi Esteban Fernández Temprano e en 1920 o director era David Díaz Rodríguez. De periodicidade irregular, foi suspendido varios meses pola folga xeral de 1917. Os seus redactores foron Juan Nó Iglesias, José Creo Liste, Enrique Taboada Chas, José Suárez Duque (con crónicas dende París asinadas como Celso Dotet) e Luis Plaza Rey (con crónicas dende Lisboa). Tamén colaboraron os mestres Constancio Romeo e Joaquín Patricio Patiño. Publicou artigos de notorios libertarios como Tárrida del Mármol, Marcelino Suárez e José Negre. Foi suspendido en xaneiro de 1920 e continuado por *Solidaridad Obrera*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Al pueblo demócrata de la Coruña
* A todos Suplemento ó núm. 104.
* ¡Guerra al flamenquismo! ¡Guerra a las corridas de toros! ¡Abajo la prensa ruín y engañadora! Suplemento ó núm. 104.
* Al pueblo Suplemento ó núm. 184.
* Un buen consejo Suplemento ó núm. 244.
* Al Pueblo Suplemento ó núm. 280.
* El Sindicato de demandaderas del puerto "La energía social" al pueblo Suplemento ó núm. 313.
* Las cigarreras del Sindicato La Nueva Aurora a la opinión Suplemento ó núm. 314.
Esteban Fernández Temprano

**Esteban Fernández Temprano**, nado na Coruña o 13 de decembro de 1877 e finado en Madrid o 5 de xuño de 1952 foi un tipógrafo, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Membro da Agrupación Socialista da Coruña, da que foi elixido presidente en 1904. Colaborou en *El Socialista*. Presentouse ás eleccións municipais como candidato socialista en decembro de 1909 e novembro de 1911, pero non saíu elixido. Na súa imprenta editábase *La Voz del Obrero*, do que foi o primeiro director. Participou no Congreso Regional Obrero de Vigo en marzo de 1911, que deu lugar á Federación Sindical Solidaridad Obrera de Galicia.

Trasladouse a Viveiro coa súa familia en 1912, chamado por Benigno López Muñoz para que dirixira os seus talleres tipográficos, e o semanario *Heraldo de Vivero*, que tamén dirixiu. Tamén colaborou en *Landro*. En 1926 fundou e dirixiu *La Voz del Pueblo*. Publicou algunhas colaboracións en *La Voz de Galicia*.

En 1928 representou ao Ramo da Construción de Vivero no XVI Congreso da UGT e ese ano trasladouse a Madrid para traballar como tipógrafo. Foi detido ao rematar a guerra civil e despois de saír en liberdade traballou como corrector de probas na imprenta Rivadeneyra (1949) ata a súa morte.

## Vida persoal 
Casou con Purificación Oreña Martínez en 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Heraldo de Vivero cumple un siglo de vida, número especial do periódico do 17 de febreiro de 2012.
Bon Pastor

**Bon Pastor** é un barrio do distrito de Sant Andreu da cidade de Barcelona, limítrofe con Santa Coloma de Gramenet e Sant Adrià de Besòs. Está dividido en dous sectores: L'Estadella, o máis novo, e as Cases Barates, o máis vello.

O primeiro núcleo de asentamento nos terreos que serán posteriormente coñecidos como Bon Pastor foron o barrio de Sanchis e os cultivos dos arredores. En 1929 edifícanse as casas baratas como vivendas de protección oficial de alugamento polo Instituto Municipal da Vivenda, sobre terreos que pertencían naquel momento ao municipio de Santa Coloma de Gramenet. Era o máis grande dos catro polígonos de casas baratas da cidade; os outros, Eduardo Aunós (na Zona Franca), Ramón Albó (en Horta) e 
Baró de Viver (moi preto do Bon Pastor, tamén na ribeira do Besòs) foron remodelados no curso dos anos.

En 2003 apróbase a remodelación do Bon Pastor, que finalmente faise efectiva a partir de 2007. As obras consisten no derrubamento das casas baratas e a construción de novos bloques de vivendas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cases barates 2004 bn.jpg|As casas baratas en 2004.
Ficheiro:Plaça Mossen Joan Cortinas.jpg|Praza de Mossen Joan Cortinas, en l'Estadella tocando ao municipio de Sant Adrià de Besòs.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bon Pastor, na web do Concello de Barcelona