open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xosé Robles Pazos

**Xosé Robles Pazos**, nado en Santiago de Compostela en 1897 e finado en 1937, foi un profesor, tradutor, e activista de esquerdas galego.

## Traxectoria 
miniatura|250px|*Downtown*, debuxo de Xosé Robles, 1928
Naceu en Compostela nunha familia aristócrata. Criouse en Madrid, onde o seu pai, que foi tradutor ocasional de poesía galega, traballaba como arquiveiro. Estivo na Institución Libre de Enseñanza. Coñeceu a John Dos Passos por casualidade durante unha viaxe a Toledo e introduciuno no ambiente intelectual de Madrid. Animado por Dos Passos postulouse como candidato a profesor na Johns Hopkins University e foi aceptado. Trasladouse a Baltimore en 1920 coa súa muller, Márgara Villegas e o seu fillo. Converteuse en amigo de Dos Passos, tamén militante radical de esquerdas, e no seu tradutor ao castelán. Aínda na actualidade está vixente a súa tradución de *Manhattan Transfer*. Tamén traduciu algunhas obras de Sinclair Lewis.

Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 Xosé Robles estaba de vacacións en España. Apoiou a causa republicana, traballando de tradutor para o Ministerio da Guerra. Coñecedor da lingua rusa, foi nomeado tenente coronel polo Goberno e asignado como tradutor e colaborador do xeneral Vladimir Gorev. Pero a súa visión independente levouno a un conflito cos axentes da Unión Soviética, que estaban a conseguir cada vez máis poder no goberno e na zona republicana.

A comezos de 1937 Xosé Robles desapareceu. O xornalista estadounidense de esquerdas Josephine Herbst, nunha visita á fronte de guerra, descubriu que fora arrestado e fusilado por ser un espía das tropas franquistas, e deu esta información a Ernest Hemingway e Dos Passos, que estaban en Madrid. As circunstancias exactas da súa morte nunca foron clarificadas, poñéndose en dúbida o cargo de ser espía das tropas fascistas. Pola contra, suxeriuse que foi matado por axentes da NKVD (liderados por Alexander Orlov), xunto a outros militantes de esquerda como Andreu Nin.

A morte de Xosé Robles provocou a ruptura da amizade entre Hemingway e Dos Passos. Hemingway xustificou a morte, como necesaria en tempos de guerra, mentres que Dos Passos, conmocionado pola morte do seu amigo, rompeu o seu compromiso coa esquerda e comezou a súa deriva cara á dereita.

Xosé Robles era irmán de Ramón Robles Pazos, militar franquista, que chegou a tenente xeneral.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Stephen Koch, "The Breaking Point: Hemingway, dos Passos, and the Murder of Jose Robles", artigo de George Packer en *The New Yorker*, 31 de outubro de 2005 .
* Martínez de Pisón, I.: *Enterrar a los muertos* (2005). Editorial Seix Barral .
* Preston, P.: *We Saw Spain Die. Foreign Correspondents in the Spanish Civil War*. Constable, Londres, (2008)

### Ligazóns externas 
* El trágico final de José Robles, el mejor amigo de John Dos Passos
David Rodríguez Sánchez

**David Rodríguez Sánchez**, nado en Talavera de la Reina (Toledo) o 14 de febreiro de 1986, é un futbolista español. Xoga como dianteiro centro no Racing de Ferrol da Segunda división RFEF.

## Traxectoria 
Formouse nas filas do Atlético de Madrid, onde permaneceu ata 2005, ano no que é cedido ao Ciudad de Murcia aínda que, ante a falta de minutos no club murciano, no mercado de inverno ficha pola UD Las Palmas. Para a tempada 2006/07 volve ao filial do Atlético de Madrid, onde acaba como máximo goleador.

Ao finalizar a tempada é fichado polo UD Salamanca, onde realiza unha gran tempada que lle vale un traspaso por 400.000€ ao UD Almería de primeira división, pero antes de debutar nela, é cedido ao Celta de Vigo de segunda división. Tras a campaña no club celeste é repescado polo Almería para formar parte do seu primeiro persoal.

Tras non contar demasiado para os técnicos da UD Almería, o 17 de xullo de 2010 confírmase o seu traspaso ao Real Club Celta de Vigo da Segunda División de España, cun contrato no equipo celeste de catro tempadas.

## Selección nacional 
Era un habitual das categorías inferiores da selección española, e ata finalizou máximo goleador da Eurocopa sub-17 de 2003 con 6 goles, tras un gran partido nas semifinais fronte á selección austríaca onde anotou 4.

## Clubs 
## Notas
Tomás Legido Sánchez

**Tomás Legido Sánchez**, nado na Coruña o 8 de marzo de 1972, é locutor e empresario galego.

## Traxectoria 
Estudou Empresariais na Universidade da Coruña, na que se incorporou ao Club de Prensa en 1994, dende onde colaborou en *Rollos de Universidad* en Radio Coruña - Cadena SER. En xaneiro de 1995 comeza a realizar unha sección no programa *A pé de campus* (Radio Kaos), pensaron que a UDC debería ter unha radio que dese voz a todos os estudantes e colectivos, así que o 15 de xuño de 1995 crearon o Colectivo de Universitarios Activos como Asociación Xuvenil. Este colectivo crearía en 1996 a emisora comunitaria Cuac FM. De todos os fundadores, unicamente Tomás Legido (con Mariano Fernández e Bea *Ulalume*) un magazine que informa de temas culturais, sociais e políticos, principalmente referentes á actualidade coruñesa ou galega.

Dende 2003 a 2009, realizou xunto con Mariano Fernández o programa *Claves de Carral*, na emisora municipal de Carral, Carral Radio. Ademais, en 2008 colabora no programa de Mayte González de Radio Coruña - Cadena SER, *Por fin es sábado*.

En 1999, xunto con Mariano Fernández e Antón Lezcano, fundaron

Participou en diversos encontros de medios comunitarios, participando na creación en 2006 na creación da Rede Galega de Radios Libres e Comunitarias (que aínda non ten personalidade xurídica), e en 2009, da Rede de Medios Comunitarios, na que Mariano Fernández sería Secretario e Coordinador de Lexislación, e da que Cuac FM se convertería na súa sede social.

## Notas
Matera

**Matera** (Materano: ) é unha cidade na provincia de Matera na rexión de Basilicata, na Italia Meridional. É a capital da provincia de Matera e foi a capital de Basilicata entre 1663 e 1806. A cidade está situada nun pequeno canón esculpido polo río Gravina. Tiña 60.023 habitantes en 2012. Esténdese por unha área de 387,40 km2, tendo unha densidade de poboación de 150 hab/km2.

Coñecida como  ("a cidade subterránea"), Matera é unha das cidades máis antigas habitadas de seguido do mundo, leva habitada desde o 10º milenio a.C. O seu centro histórico Sassi", xunto co conxunto das igrexas rupestres, recibiu o status de Patrimonio da Humanidade pola UNESCO desde 1993.

O 17 de outubro de 2014, Matera foi declarada anfitrioa italiana da Capital Europea da Cultura para 2019 xunto coa cidade búlgara de Plovdiv.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Matera
Río Termes

O **río Termes** é un río galego que transcorre polo concello pontevedrés das Neves. Afluente do río Miño pola súa marxe dereita, forma parte do zona especial de conservación (ZEC) do Baixo Miño.

Nace nos montes da Paradanta, na parroquia nevesa de Cerdeira, a unha altitude aproximada de 803 metros. Ao longo dos seus 9 quilómetros de lonxitude percorre, ademais de Cerdeira, as parroquias de San Xosé de Ribarteme, San Cibrán de Ribarteme e Santiago de Ribarteme, desembocando no río Miño a xeito de fronteira entre Vide e Setados. 

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* *Mapa de Galicia* (2007), Edicións do Cumio.
Brandon Polk

**Charles Brandon Polk II**, nado o 9 de xaneiro de 1984 en Wichita, Kansas, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense con pasaporte comunitario actualmente cos Hobart Chargers de Tasmania (Australia). O seu último foi o Lobe Huesca na Liga LEB. Formado na Universidade de Butler, e cunha altura de 2,00 metros, xoga habitualmente de ala-pivote.

## Traxectoria 
Brandon Polk formouse no instituto de North Redlands en Wichita, Kansas, a súa cidade natal, co cal conseguiu acadar o subcampionato a nivel estatal na temporada 2004. Ese mesmo ano ingresa na Universidade de Butler, onde disputa a NCAA, e onde permaneceu durante dúas temporadas, de 2004 a 2006. Ao graduarse rematou cunhas medias de 18 puntos e case 5 rebotes, co que obtivo o título de MVP da súa conferencia no seu último ano. Esa tempada tamén foi o terceiro máximo anotador da mesma, ademais do mellor en porcentaxe de tiro e tapóns.

Finalizada a súa etapa universitaria móvese a Europa, onde xoga no seu primeiro ano na liga suíza co Benetton Fribourg Olympic, co que gaña a Liga e a Copa. Ao ano seguinte recalou en Finlandia, onde xogou co KTP Kotka e co Kauhajoen Karhu, equipo co que tamén gañou a Liga e a Copa do país, onde xogou até 2009, proclamándose novamente Campión da Liga Regular e Campión de Liga. Unha vez concluída a súa última tempada en Finlandia, disputou a Liga ABA de Australia cos Hobart Charges.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Australia Basket
*Perfil na web da Universidade de Butler
Ander Murillo

**Ander Murillo García**, nado en Donostia o 22 de xullo de 1983, é un futbolista vasco. Xoga de defensa e o seu equipo en 2010 é o Celta de Vigo da Segunda División de España.

É fillo de Luciano Murillo e sobriño de Eliseo Murillo, xogadores profesionais de fútbol da década de 1970, que xogaron na Real Sociedad.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Antiguoko club, desde onde pasou ao Athletic. xogou nas súas categorías inferiores ata 2001, ano no que pasa a formar parte do primeiro equipo.

Debutou en Primeira división o 24 de novembro de 2001 aos 18 anos de idade, no partido FC Barcelona 1:2 Athletic Club. Na súa primeira tempada xogou 11 partidos de liga. No Athletic xogou 7 tempadas consecutivas en primeira división, varias delas de titular, incluíndo partidos da Copa da UEFA (2004/05) e dúas semifinais da Copa do Rei (2002 e 2005). Coa chegada do adestrador Joaquín Caparrós ao equipo en 2007, a defensa do club bilbaíno fortaleceuse e a competencia fíxose maior, a irrupción de xogadores como Aitor Ocio ou Fernando Amorebieta desbancaron a Murillo, que perdeu peso no equipo e pasou a un segundo plano, ata desapareceu das convocatorias. As tempadas 2007/08 e 2008/09 foron a confirmación de que Murillo xa non contaba para o club branquivermello, por iso para a tempada 2009/10 foi cedido á Unión Deportiva Salamanca de Segunda división (equipo no que o seu pai terminou a súa carreira como xogador), para que puidese ter algúns minutos e non quedase estancado. Na UD Salamanca realizou unha boa actuación, sendo titular indiscutible e chegando a xogar 37 partidos de liga. Isto non cambiou as cousas no seu regreso a Bilbao, xa que antes de comezar a pretemporada 2010/11 comunicóuselle ao xogador que non se contaba con el e que se buscase equipo. En agosto de 2010 Ander Murillo pechou a súa fichaxe co Celta de Vigo, o cal será o seu equipo para as próximas tempadas.

### Selección nacional 
Nunca foi internacional coa selección absoluta, aínda que si coa sub-17, sub-19, sub-20 e sub-21.

## Clubs 
### Xuvenil 
### Profesional 
## Palmarés 
### Copas internacionais 
(*) Incluíndo a Selección

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Ficha de Ander Murillo en Athletic Club Net
* Murillo en www.lfp.es
Mariano Fernández Cabarcos

**Mariano Enrique Fernández Cabarcos**, nado en Ponferrada o 26 de xaneiro de 1972, é un locutor, técnico de son e empresario galego. É o secretario e coordinador de lexislación da Rede de Medios Comunitarios.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade da Coruña, na que se incorporou ao Club de Prensa en 1994, dende onde colaborou na publicación *A Tarima*. Tomás Legido e Mariano Fernández, (con Tomás Legido e Bea *Ulalume*) un magazine que informa de temas culturais, sociais e políticos, principalmente referentes á actualidad coruñesa ou galega.

De forma simultánea á súa participación en Cuac FM, tivo seccións fixas sobre a actualidade universitaria en emisoras como Radio Voz ou Radio Coruña - Cadena SER; e dende 2003 a 2009, realizou xunto con Tomás Legido o programa *Claves de Carral*, na emisora municipal de Carral, Carral Radio. Tamén colaborarou na revista humorística *4 gatos*.

Participou en diversos encontros de medios comunitarios, participando na creación en 2006 da Rede Galega de Radios Libres e Comunitarias (que aínda non ten personalidade xurídica), e en 2009, da Rede de Medios Comunitarios, na que Mariano Fernández sería Secretario e Coordinador de Lexislación, e da que Cuac FM se convertería na súa sede social. ás acusacións que dende os medios de comunicación comerciais fixeron a todas as emisoras de radio sen licenza.

## Notas
Crotone

**Crotone** é unha cidade e comuna con 61.392 habitantes (2009), capital da provincia de Crotone, na costa oriental de Calabria (Italia) fronte ao Mar Xónico na zona chamada Golfo de Tarento.

É coñecida por ser a cidade de Pitágoras e Milón.
Aeroporto de Da Nang

O **aeroporto de Da Nang** debe o seu nome á cidade onde se sitúa (Da Nang), dentro do concello de Nam Trung Bo, Vietnam, a poucos quilómetros da cidade.

Foi inaugurado o 18 de maio de 1956 e o seu primeiro voo foi coa liña de Vietnam Airlines dende Saigón ata Da Nang e volta.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
#### Chárter
### Carga
## Notas
Catanzaro

**Catanzaro** é unha comuna italiana da rexión de Calabria, provincia de Catanzaro, con cerca de 93.540 habitantes. Esténdese por unha área de 111 km2, tendo unha densidade de poboación de 843 hab/km2.

Ten lindes cos concellos de Borgia, Caraffa di Catanzaro, Gimigliano, Pentone, San Floro, Sellia, Settingiano, Simeri Crichi e Tiriolo.
Provincia de Quảng Bình

[240px|dereita|miniatura|[Phong Nha-Ke Bang, Quang Binh]]
A **provincia de Quang Binh** é unha provincia vietnamita integrada actualmente na Bac Trung Bo.

O territorio da provincia abarca 8.559&nbsp;km² e conta con 898.028 habitantes (2009). Trátase dunha poboación fortemente envellecida e en clara regresión demográfica. O seu principal núcleo de poboación é Dong Hoi, capital da provincia. Outras localidades, cabezas de partido xudicial xunto coa anterior, son Le Thuy, Bo Trach e Quang Trach.
Forlì

**Forlì** é unha comuna italiana da rexión de Emilia-Romaña, provincia de Forlì-Cesena, con cerca de 110.209 habitantes. Esténdese por unha área de 228 km², tendo unha densidade de poboación de 471,98 hab/km². Ten lindes con Bertinoro, Brisighella (RA), Castrocaro Terme e Terra del Sole, Faenza (RA), Forlimpopoli, Meldola, Predappio, Rávena (RA), Russi (RA).
Parma

**Parma** é unha cidade e comuna da rexión de Emilia-Romaña, capital da provincia de Parma, con cerca de 178.718  habitantes (31-12-2007). Ten unha área de 260 km2.

Ten lindes cos concellos de Collecchio, Felino, Fontanellato, Fontevivo, Gattatico (RE), Langhirano, Lesignano de' Bagni, Mezzani, Montechiarugolo, Noceto, Sala Baganza, Sant'Ilario d'Enza (RE), Sorbolo, Torrile, Traversetolo, Trecasali.

É famosa polo seu queixo, o parmesano.
Reggio Emilia

**Reggio Emilia**, tamén chamada '''Reggio nell'Emilia'*, é unha cidade de 167.678 habitantes (2009) capital da provincia homónima, na rexión da Emilia-Romaña, Italia

Na época romana era chamada *Regium Lepidi'' na honra de Marco Emilio Lépido, fundador da cidade e da vía que dá nome á rexión, a vía Emilia. Antes da unidade de Italia, a cidade era coñecida simplemente como Reggio.

## Véxase tamén
Antonio Domínguez Olano

**Antonio Domínguez Olano**, coñecido como **Antonio D. Olano** ou **Antonio de Olano**, nado en Vilalba o 25 de maio de 1938 e finado en Madrid o 29 de decembro de 2012, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Traballou en periódicos como *La Noche*, *El Correo Gallego*, *El Alcázar*, *Pueblo*, *Sábado Gráfico*, *ABC*, *Gaceta Ilustrada* ou *La Codorniz*. Foi correspondente de guerra en varios países, e colaborou na Cadena SER.

Prestoulle servizos ao PCE, como a entrevista que mantivo con Xosé Castro Veiga en 1953 enviado por Santiago Carrillo para pedirlle que depuxese as armas, e ao réxime franquista, sobre todo a Manuel Fraga, do que foi colaborador e amigo. Traballou en África e en Cuba, onde acompañou a Fidel Castro desde Sierra Maestra á Habana.

Como autor teatral en lingua castelá estreou 30 obras, destacando *Locos por la democracia*, *Madrid. Pecado moral*, *Las divinas* ou *Cara al sol con la chaqueta nueva*. Publicou as novelas *Los hombres se visten de plata* e *La España del buitre*. Xunto ao seu amigo Borobó escribiu a versión teatral d'A Bela Otero. Con Juan Pardo fixo comedias musicais, e colaborou no disco *Galicia miña nai dos dous mares* con poemas de Ramón Cabanillas, Curros Enríquez, Rosalía de Castro e el mesmo. Tamén foi guionista de cine e radio, poeta e biógrafo e amigo de Pablo Picasso e Salvador Dalí. Foi comentarista taurino e cronista de Madrid.

## Obras 
### Ensaio 
* *Guía secreta de Madrid*.

* *Pecar en Madrid*.
* *Locos por la democracia*.
* *Yo soy el Pera*.
* *Dalí, Secreto*.

### Novela 
* *Los hombres se visten de plata*.
* *La España del buitre*.
* *Carta abierta a un muchacho "diferente"*.
* *El Niño que bombardeó París* (Actas. 2012. ISBN 978-84-9739-118-4).
* *Yiyo, Adiós, príncipe, adiós*.

### Teatro 
* *Locos por la democracia*.
* *Madrid. Pecado moral*.
* *Las divinas*.
* *Cara al sol con la chaqueta nueva*.
## Recoñecementos 
* Foi galardoado co premio Antonio Machado de contos por *Trenes*.
* Foille concedida a Medalla de Bronce de Galicia en 1998.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en www.galegos.info
Jamón beibe

**Jamón beibe** é o sétimo álbum de estudio do grupo de rock español Mamá Ladilla. Publicouse o 14 de setembro de 2010.

A edición consiste nun disco-libro de 96 páxinas.

## Lista de cancións
#"El clip" (05:48)
#"Jamón beibe" (04:14)
#"Nestor Patou" (02:01)
#"Para siemore" (03:51)
#"Los Charlies" (04:20)
#"Majaderos" (04:04)
#"Fuenteborreguna" (02:29)
#"Muchas unidades" (03:41)
#"El piercing" (00:34)
#"Himno" (02:59)
#"No me lo digas" (02:49)
#"Mérilin Feifa" (03:54)
#"Melodías imposibles" (02:36)
#"Absolutamente nada" (03:14)
#"Truños catódicos" (04:21)
#"Comportamientos atípicos" (03:58)
#"Analfabestia" (05:46)
O ponche dos desexos

miniatura|Locución do título orixinal en alemán.
***O ponche dos desexos: infernalcoholeosatanarqueolóxico*** (título orixinal en alemán, *Der satanarchäolügenialkohöllische Wunschpunsch*), é unha novela de Michael Ende publicada orixinalmente en 1989. A novela foi galardoada co premio literario suízo "La vache qui lit" no ano 1990.

Foi traducida ao galego por Ramón Lorenzo e Úrsula Heinze, e publicada en 1990 por S.M. No ano 1990, a tradución gañou o Premio Ramón Cabanillas de Tradución.

## Trama 
Belcebú Sarcasmo, un mago de laboratorio de 187 anos, e maila súa tía Tirania Vampir, unha meiga de máis de 300 anos capaz de multiplicar os cartos, son dúas persoas ávidas de facer o mal no mundo. Asinaron contratos con Belcebú, segundo o cal cada ano deberán realizar un sinfín de maldades de diversa índole a cambio de lograr varios poderes.

Para evitar que leven a cabo as súas atrocidades, todas elas contra a natureza e o medio ambiente, o Consello de Animais mandou espías para descubrir o que pasa. En casa do mago está o gato Félix, un gato lambón con aspiracións artísticas e nobiliarias, que ó cabo é domesticado. Á casa de Madam Vampir foi un corvo calamitoso chamado Xacobe Osadías.

A trama desenvólvese a tarde-noite do 31 de decembro. Chegou o último día do ano e aínda non levaron a cabo boa parte das maldades pactadas, polo que desde o inferno mandan o funcionario Maledictus Oruga para lembrarlles que deben cumprir os contratos ou serán secuestrados. O mago e a meiga deciden aliarse e usar unha poderosísima receita: o ponche dos desexos. Esta receita concede todos os desexos o día de San Silvestre, coa particularidade de que logo de bebelo se debe pedir o contrario ao que se quere conseguir. Porén, Maurizio e Xacobe tamén se alían, e conseguen que o poder dunha badalada de ano novo desfaga o enfeitizo.

## Notas
Sociedad Deportiva Sporting Sada

O **Sociedad Deportiva Sporting Sada** é un club de fútbol galego, do concello de Sada fundado en 1942. Xoga no Grupo 1 da Primeira Autonómica de Galicia e o seu campo é o Campo Municipal das Mariñas - Andrés Pena, con capacidade para 1.000 espectadores.

## Datos do club
### Historial na liga
| valign="top" width="0%" |

| valign="top" width="0%" |

|}

## Palmarés
***Copa da Coruña** (3): 1979, 1980, 2015

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do club en lapreferente.com 
*Datos do club en siguetuliga.com
Tonhito de Poi e Rasa Loba

**Tonhito de Poi e Rasa Loba** foi un grupo galaico-portugués de rock creado en 2007 por Tonhito de Poi.

## Integrantes 
* Tonhito de Poi
*Poni
* Hugo Machado
* Tonecho España: batería

## Historia 
Tonhito de Poi e Rasa Loba nace no verán de 2007 como un novo proxecto do artista polifacético Tonhito de Poi tras a disolución do seu anterior grupo, A Banda de Poi, debido a múltiples problemas no seo da formación. Publicaron un disco en 2008 titulado *Instinto*.

## Discografía 
* *Instinto* (2008)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace oficial do grupo
Porfirio Lobo

**Porfirio Lobo Sosa**, nado o 27 de decembro de 1947, é un político, profesor universitario, administrador de empresas, propietario agrícola e gandeiro hondureño. É o actual Presidente da República de Honduras, tras resultar vencedor nas eleccións celebradas tras o golpe de estado de 2009. Actualmente é recoñecido como presidente de Honduras por 86 países entre eles: os Estados Unidos, o Canadá, Colombia, Taiwán, Costa Rica, o Perú, Panamá, entre outros.

## Notas
Síndrome de Reye

A **síndrome de Reye** é unha enfermidade grave que ten lugar con maior asiduidade en nenos menores de 10 anos. Caracterízase por vómitos, síndrome confusional, hepatomegalia, somnolencia e ata coma.

É unha esteatose hepática microvesicular. O sistema nervioso central aparece edematoso.

Ó microscopio electrónico vense unhas mitocondrias anormais. A causa da enfermidade é un trastorno mitocondrial sistémico que impide a β-oxidación dos ácidos graxos.
Souain-Perthes-lès-Hurlus

**Souain-Perthes-lès-Hurlus** é unha poboación e comuna francesa, na rexión de Champaña-Ardenas, departamento de Marne, no distrito de Châlons-en-Champagne e cantón de Suippes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* INSEE
Río Eifonso

O **río Eifonso** é un río galego que transcorre integramente polo concello de Vigo. Afluente do río Lagares, constitúe un dos espazos naturais con maior valor ecolóxico do concello vigués. Recibe o seu nome da aldea de Eifonso, da parroquia de Bembrive.

## Descrición 
Nace no Monte das Lagoas, próximo ao campus universitario vigués, a unha altura de 450 metros. Transcorre polas parroquias de Beade, Bembrive e Sárdoma, onde desauga no Lagares, tras percorrer 6 quilómetros. Á súa beira transcorre unha ruta de sendeirismo que atravesa fragas de ribeiras únicas no concello, muíños e unha fervenza. No camiño está o antigo poboado de  (Bembrive), xa abandonado, erguido no século X.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fervenza do río Eifonso.jpg|Fervenza do río Eifonso en Bembrive, Vigo.
Ficheiro:Ribeira do río Eifonso.jpg|Ribeira do río Eifonso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Recorrido Eifonso* en *Las mejores rutas de senderismo*, Faro de Vigo.
### Ligazóns externas 
* Sendeiro do río Eifonso en Galicia Máxica
Patatotas

**Patatotas, S.L.L.** é unha empresa galega de alimentación creada en Castro de Rei en 1999. Adícase á produción de patacas fritidas.
Antonio Lorenzo

**Antonio Lorenzo Pérez**, nado en Leiro en 1914 e finado na Coruña o 25 de marzo de 2009, foi un banqueiro galego.

## Traxectoria 
En 1935 comezou a traballar para Fábricas Coruñesas de Gas y Electricidad, de onde pasou á Sociedad General Gallega de Electricidad coa súa absorción por esta, e posteriormente da Fenosa tamén como consecuencia dun proceso de absorción, onde se ocupa da dirección de persoal. Naquela altura ademais convértese en profesor de escola de Comercio.

En 1959 ficha pola que daquela era a Caixa de Aforros da Coruña e Lugo onde accede ao posto de director xeral en substitución de Manuel López Companioni . Ao mando desa caixa conduciu o proceso de fusión coas outras caixas do norte de Galicia, que deron lugar a Caixa Galicia: en 1978 coa Caixa de Aforros de Ferrol e en 1980 coa Caixa de Aforros de Santiago. Dese cargo dimitiu en 1981, cando foi substituído por José Luis Méndez López.

## Vida persoal 
Foi director de Cáritas na cidade da Coruña e fundador de Aspronaga. Tivo dez fillos.

## Notas
Nervio dorsal da escápula

O **nervio dorsal da escápula** é un nervio do membro superior humano. Orixínase da raíz C5 do plexo braquial. Diríxese en sentido posterior, en ocasións furando o músculo escaleno medio no pescozo, para chegar e percorrer o bordo medial da escápula.

Innerva os músculos romboideo maior e menor dende as súas superficies fondas.
Nervio torácico longo

O **nervio torácico longo** é un nervio do membro superior humano. Orixínase das pólas anteriores de C5 a C7. Descende verticalmente polo pescozo, atravesando a entrada da axila, e descende pola parede medial da mesma, para innervar o músculo serrato anterior. Sitúase na parte máis superficial do músculo.
Nervio supraescapular

miniatura|200px|Nervio supraescapular.
O **nervio supraescapular** é un nervio do membro superior humano formado por febras pertencentes a C5 e C6. É unha póla dun tronco do plexo braquial. Diríxese lateralmente, a través do triángulo posterior do pescozo, e polo burato supraescapular para entrar na rexión posterior da escápula. Innerva os músculos supraespiñal e infra-espiñal. Na zona lateral do pescozo e na rexión posterior da escápula vai acompañado pola arteria supraescapular.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Gray. Anatomía para estudiantes. Miembro superior*
Ra Patera

**Ra** é un volcán ou patera que está situado na superficie da lúa de Xúpiter, Ío. Trátase dun volcán activo.

## Características 
Foi estudado por vez primeira no ano 1979, grazas ás imaxes tomadas pola sonda Voyager 1, a cales definiron a súa xeoloxía, topografía e concretaron o lugar da fonte das erupcións. No momento do seu descubrimento, a súa montaña tiña ó redor dun quilómetro de altitude e posuía numerosos regueiros de lava, pola forma destes regueiros, estes deben estar formados por lavas de baixa viscosidade ou a través de erupcións de grandes masas de lava.

Posiblemente sexa un volcán que emite gran cantidade de xofre líquido.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
* Vulcanismo en Ío
Sisavang Vong

**Sisavang Vong**, nado en Luang Prabang o 14 de xullo de 1885 e finado na mesma cidade o 29 de outubro de 1959, foi o rei de Luang Prabang entre o 1904 e o 1945. Foi tamén rei de Laos, entre o 1946 e a súa morte, o 1959.

## Traxectoria 
Fillo do rei Sakarindra e da raíña Thongsy. Estudou no *Lycée Chasseloup-Laubat* en Saigón, despois na *École Coloniale*, en París. Era coñecido como un rei *playboy* que chegou a ter 15 esposas, sendo dúas delas súas medio irmás, ademais de 50 fillos. Catorce dos seus fillos morreron nun accidente de barco no río Mekong.

Logo da morte de Sakarindra, Sisavang Vong sucedeuno como rei de Luang Prabang o 25 de marzo de 1904. Luang Prabang era nese momento un protectorado francés na Indochina Francesa. Sisavang sempre apoiou o mandato francés en Indochina, e o 1945 rexeitou cooperar cos nacionalistas, sendo derrubado cando o país proclamou a súa independencia. En abril de 1946 os franceses ocuparon unha vez máis o país, e el foi reconducido ao trono.

Cando caeu doente, Sisavang Vong fixo do seu fillo, Savang Vatthana, rexente. Savang Vatthana sucedeuno no trono á súa morte, en 1959.

## Notas
Joan Monleon

**Joan Monleon**, nado en Valencia o 18 de outubro de 1936 e finado o 28 de decembro de 2009, foi un actor, cantante e presentador de televisión valenciano.

## Traxectoria 
Joan Monleon comezou a súa carreira artística como actor de teatro, afección que compaxinaba co seu traballo nunha orchatería. Na década de 1970 saltou á fama á fronte do grupo de música folk *Els Pavesos*, unha formación satírica con espírito crítico que recuperaba cancións do folclore valenciano. Máis tarde actuou en espectáculos de revista, comedias e en máis dunha vintena de películas. Traballou con directores como Vicent Escrivà (*El virgo de Vicenteta*, 1979), Carles Mira (''Daniya, jardí de l'harem*, 1988; *Jalea real*, 1981), Toni Canet (*Amanece como puedas*, 1988), Luis García Berlanga (*Moros y cristianos*, 1987) e Ventura Pons (*La rossa del bar*, 1986; *Puta misèria!*, 1989). Nos anos oitenta participa no primeiro programa de radio en valenciano, *De dalt a baix*, en Radiocadena Española.

No ano 1989, cando se iniciaban as emisións de Televisió Valenciana, a dirección da entidade pública encarga a Joan Monleon a presentación dun programa de variedades en Canal 9, *El Show de Joan Monleon*. O espazo, que combinaba o xénero do concurso e mais outros, como a entrevista ou o *talk show*, con elementos da cultura popular valenciana, converteuse axiña nun mito da televisión no País Valenciano. O programa se mantivo do 1989 até ao 1992 e converteu o de Monleon nun dos rostros máis populares da incipiente canle autonómica Máis tarde retirouse do mundo do espectáculo. No 2008 foi homenaxeado no Festival de Cine en Valenciano *Inquiet* de Picassent pola súa achega cultural.

Morreu na mañá do 28 de decembro de 2009 no Hospital 9 de Octubre de Valencia, dunha afección cardíaca.

## Filmografía 
* *El virgo de Vicenteta* (1979)
* *Vicenteta, esta-te queta* (1979)
* *El vicari d'Olot* (1980)
* *Jalea real* (1980)
* *Con el culo al aire* (1980)
* *Las aventuras de Zipi y Zape* (1981)
* *Los pornoaficionados* (1982)
* *El fascista, doña Pura y el follón de la escultura* (1983)
* *Un genio en apuros* (1983)
* *La gran quiniela* (1984)
* *Un, dos, tres... ensaïmades i res més* (1985)
* *La rossa del bar* (1985)
* *Moros y cristianos* (1987)
* *Daniya, jardí de l'harem* (1988)
* *Amanece como puedas* (1988)
* *Puta misèria!* (1989)
* *Rencor'' (2002)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xavier García de Paredes

**Xavier García de Paredes y Moro**, nado en Ávila en 1960, é un banqueiro galego, quen foi o último director de Caixa Galicia.

## Traxectoria 
De familia de Ribadeo, naceu en Ávila e licenciouse en Dereito na Universidade Complutense de Madrid. Comezou a súa carreira como avogado en diversos despachos e en 1987 fichou pola entidade bancaria La Caixa, como responsable da súa asesoría xurídica con sede en Madrid. En 1999 comezou a traballar para Caixa Galicia como asesor xurídico. Ao pouco entrou a formar parte do consello de administración da empresa, e en 2006 pasou a ocupar o posto de secretario.

En 2008 ascendeu a unha das direccións da caixa, e en 2010 pasou a ocupar o cargo máximo de director xeral, logo da xubilación do seu predecesor José Luis Méndez López. Dende esa posición participou no proceso de fusión con Caixanova que deu lugar a Novacaixagalicia e posteriormente ao NCG Banco. Uns días despois de que se constituíse este banco, que foi nacionalizado por parte do Estado en setembro de 2011, anunciou a súa prexubilación, recibindo íntegra unha indemnización multimillonaria.

A Audiencia Nacional abriu unha causa contra el, a raíz dunha demanda presentada pola Fiscalía Anticorrupción despois dunha investigación que se iniciou en outubro do 2011 por unha denuncia da CIG.

En sentenza da Audiencia Nacional de outubro de 2015, García de Paredes foi declarado inocente e absolto de tódolos cargos. Os outros 5 acusados foron condenados a diferentes penas.

## Galardóns
* Orde de San Raimundo de Peñafort.

## Notas
Jesús Mariñas

**Jesús Manuel Pérez Mariñas**, coñecido simplemente como **Jesús Mariñas**, nado na Coruña o 3 de outubro de 1942 e finado en Madrid o 10 de maio de 2022, foi un xornalista galego, que traballou fundamentalmente no eido da prensa do corazón.

## Traxectoria 
De novo quería ser actor, pero a súa profesora do conservatorio animouno a ser xornalista. Comezou a súa carreira en *El Ideal Gallego* como mozo dos recados.

En 1959 traballaba coidando ao fillo de Carlos Larrañaga, polo que estivo presente na voda do actor con María Luisa Merlo. Así, con 16 anos, comezou a traballar na crónica de sociedade. Empezou a escribir para revistas como *Semana* ou *Pronto*. En 1967 traballou en Barcelona para *Tele Expres*, cubrindo a viaxe de Richard Nixon coa súa filla.

En 1972 iniciou a súa sección no programa *Protagonistas*, con Luis del Olmo en Barcelona, Marbella e Madrid.  Viviu unha época dourada na radio, colaborando con Luis del Olmo durante 20 anos.

Na década de 1980 comezou a participar na revista *Época* na sección "La vida es rosa", que mantivo até o 2000. Máis tarde pasou a colaborar de forma estable no programa *Tómbola* de Canal Nou, con xente como Lydia Lozano. Foi substituído por Karmele Marchante, amiga e compañeira durante anos até que deixaron de falarse por mor das súas continuas pelexas no polémico programa.

Na década de 1990 comezou a colaborar con María Teresa Campos en *Pasa la vida* de TVE, facendo a súa sección propia e a tertulia do corazón xunto a Mayka Vergara, Rosa Villacastín, Enrique Miguel, Cuca García de Vinuesa, Josemi Rodríguez Sieiro, Carmen Rigalt, Amalia Enrique e Karmele Marchante entre outros.

Entre setembro de 1996 e 2004, Jesús Mariñas seguiu con María Teresa Campos en Telecinco, en *Día a día* e outros programas da mesma canle. A partir de 2004, Jesús Mariñas traballou con María Teresa Campos en programas como *Cada día* e *Lo que interesa*.

A partir de 1998 escribiu no xornal *La Razón*, e desde 2000 na revista *Tiempo*.

Colaborou en programas como *Tela Marinera*, *Cafe de Ximo*  ou en *Matí, matí* e *Amb el cor en la mà*, de Canal Nou. Tamén traballou en Antena 3 en *En Antena* (2006-2007), *¿Dónde estás corazón?* (setembro de 2007) *A 3 bandas* (setembro de 2008) *El método por dos*, *Tal cual lo contamos* (outubro de 2008) e desde o verán de 2009 en *Vaya par* xunto a María Patiño.

O 11 de outubro de 2021 anunciou que padecía cancro de vexiga. Ese mesmo ano publicou *Jesús por Mariñas, memorias desde el corazón*, un libro no que repasa a súa carreira como cronista social. O 31 de marzo de 2022 ingresou no Hospital Universitario Ramón y Cajal de Madrid, onde faleceu o 10 de maio dese mesmo ano por mor dunhas complicacións derivadas do tratamento oncolóxico que recibía polo cancro de vexiga.

## Notas
Surt (volcán)

**Surt** é un volcán activo que está situado na superficie da lúa de Xúpiter, Ío. Está situado na cara (no hemisferio) *visible* de Ío (visible dende Xúpiter) e as súas coordenadas na superficie da lúa son [45,21° N 336,49° O](http://toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Surt_(volcano)&params=45.21_N_336.49_W_globe:io&title=Surt).

## Características 
Surt consiste nunha fosa ovalada volcánica (chamada patera) duns 75 por 40 km, rodeado de varios depósitos circulares de xofre vermello e de brillante dióxido de xofre, localizados ó sur e leste da fosa. O volcán foi visto por primeira vez en imaxes tomadas pola sonda *Voyager 1* en marzo de 1979. Máis tarde e dentro dese mesmo ano, a Unión Astronómica Internacional deulle oficialmente o nome de *Surt*, dentro da mitoloxía islandesa, Surtr era un deus dun volcán islandés.

Dende que a *Voyager 1* descubriu este volcán, foron vistas varias erupcións nel. A primeira erupción foi vista dende observatorios terrestres que estaban seguindo o descubrimento do vulcanismo en Ío que nese momento estaba focalizado en Surt, o 11 de xuño de 1979, entre os sobrevoos da *Voyager 1* e da *Voyager 2*.  Cando a *Voyager 2* chegou ó sistema de Xúpiter en xullo do ano 1979, a erupción semellaba terse detido, pero podíase observar un depósito fresco duns 600 km de ancho ó redor de Surt, procedente dunha unha pluma eruptiva do propio Surt. A cantidade total de enerxía emitida durante esa erupción de Surt (7, 2&ndash;8,4 1013W) estaba próxima a acada-la suma da media de enerxía emitida por tódolos volcáns de Ío. A pesar desta violentisima erupción, detectáronse poucos cambios na superficie próxima a Surt nas imaxes tomadas pola *Galileo* seis meses despois, suxerindo así que boa parte dos cambios desapareceran ou quedaron 'murchados'.  Máis tarde, en agosto do 2001, a *Galileo* tomou imaxes de depósitos vermellos frescos, ricos en sulfuros, que estaban situados ó nordeste de Surt.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
* Vulcanismo en Ío
Bonilla a la Vista

**Bonilla a la Vista** é unha empresa galega de alimentación creada por Salvador Bonilla en Ferrol en 1932. Adícase á produción de patacas fritidas, chocolate e churros. Ten a fábrica no polígono de Sabón, en Arteixo e varios negocios de hostalería na cidade da Coruña.

## Negocio 
A empresa ten seis locais de hostalería como churrerías na cidade da Coruña:
*rúa Galera, 52
*rúa Barcelona, 43
*ronda de Outeiro, 256
*rúa Real, 54
*rúa Ramón y Cajal, 45 
*rúa Juan Flórez, 30

### Produtos 
*Patacas fritidas en aceite de oliva 100%
*Churros 
*Chocolate
*Bonisnaks

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial da empresa 
* Visitamos "Bonilla a la Vista" CEIP Juan Fernández Latorre
* «Vía V» Entrevista al gerente de Bonilla a la Vista (cap. 639 - parte 1 - 30/01/14)
* https://www.youtube.com/watch?v=4bpso8bsQhQ&t=1s
* http://www.lavozdegalicia.es/noticia/coruna/2016/05/30/coreanos-enloquecen-patatas-gallegas/00031464619116286584506.htm
* http://www.traveler.es/viajes/mundo-traveler/articulos/bonilla-a-la-vista-exito-en-corea-del-sur/8944 
* http://www.traveler.es/gastronomia/articulos/las-mejores-patatas-fritas-de-bolsa-de-espana/3094
*
Pordenone

**Pordenone** (***Pordenon*** en friulano e véneto pordenonés) é un comuna de Italia de 51.512 habitantes (2009), capital da provincia homónima de Pordenone, na rexión do Friúl-Venecia Xulia.

Ten unha área de 38,23&nbsp;km² e ten lindes cos concellos de Azzano Decimo, Cordenons, Fiume Veneto, Pasiano di Pordenone, Porcia, Prata di Pordenone, Roveredo in Piano, San Quirino e Zoppola.

## Galería fotográfica 

File:Pordenone - Chiesa di Santa Maria degli Angeli.JPG|Chiesa di Santa Maria degli Angeli
File:Pordenone_-_Chiesa_della_Santissima_Trinità_da_Via_San_Marco.JPG|Chiesa della Santissima Trinità da via San Marco
File:Pordenone-Castello (carcere).jpg|Il Castello, sede carceraria
File:Pordenone-Piazza della Motta.jpg|Vista di piazza della Motta

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Comune di Pordenone .
Treviso

**Treviso** (en ) é unha cidade da rexión do Véneto, Italia, capital da provincia homónima. É unha comuna con 82.208 habitantes (2009) e unha área de 55 km².

Ten lindes cos concellos de Carbonera, Casier, Paese, Ponzano Veneto, Preganziol, Quinto di Treviso, Silea, Villorba e Zero Branco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da cidade
Nervio subclavio

miniatura|Plexo braquial

O **nervio subclavio** é un nervio do membro superior humano. Trátase dunha pequena póla do tronco superior do plexo braquial. Diríxese anteroinferiormente sobre a arteria e vea subclavias. Innerva o músculo subclavio.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Agalmatofilia

miniatura|dereita|250px|Mito de Pigmalión.

A **agalmatofilia**, tamén chamada **galateísmo**, **pigmalionismo**, **estatuofilia**, **monumentofilia** ou **petrifilia**, é unha parafilia que consiste na consecución da excitación sexual por medio de estatuas, bonecas ou manequíns.

## Características 
### Historia 
Os nomes de pigmalionismo e galateísmo proveñen da lenda que falaba do amor entre o escultor Pigmalión e a súa estatua de Galatea, referido por Ovidio nas súas *Metamorfoses*: a estatua de marfil foi convertida en carne por Afrodita cando viu que o escultor se namorara da súa obra. Casos similares atópanse na historia, varios deles referidos a estatuas esculpidas por Praxiteles (a Venus de Cnido, o Cupido de Pario, o Eros de Tespias e outros), pero tamén noutros lugares e épocas posteriores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parafilia.
* Sexo.
Tristán Ulloa

**Tristán Ulloa**, nado en Orleáns o 6 de maio de 1970, é un actor galego.

## Traxectoria
Naceu en Orleáns (Francia) debido a que os seus avós estaban exiliados, pero axiña se trasladou a Vigo. Estudou Ciencias Empresariais, participando no seu tempo libre en grupos teatrais da universidade.

En 1998 debutou no cine en *Memorias del ángel caído*, de David Alonso e Fernando Cámara. Acadou sona co seu papel en *Mensaka, páginas de una historia*. En 2007 estreou a súa primeira longametraxe, *Pudor*, dirixida xunto ao seu irmán David Ulloa. Ese mesmo ano presentou o reality *Puntodoc* (Antena 3).

Desde 2008 continúa con ese labor televisivo presentando en Telecinco 2 un ciclo de reportaxes en coprodución con Amnistía Internacional.

## Filmografía
## Televisión
**La catedral del mar* (2018)
**Fariña* (2018)
**Narcos* (2017-?)
**La embajada* (2016)
**La sonrisa de las mariposas* (2016-?)
**Los nuestros* (2015)
**El tiempo entre costuras* (2013-2014)
**Gran Reserva* (2010-2013)
**El comisario* (1999-2000)
**La vida en el aire* (1998)

## Premios e candidaturas 
**Premios Goya**

**Fotogramas de Plata**

**Unión de Actores**

**Outros**
* Premio Fundación Aisge a Dos Generaciones no Festival de Sitges (2005)
* Mención Especial Festival Internacional de Cine de Mar del Plata de 2003
* Mellor actor en *Toulouse Cinespaña* por *Mensaka* (1998)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Filmografía completa
*Páxina web oficial
Nervio pectoral medial

miniatura|200px|Nervio pectoral lateral

O **nervio pectoral medial** é un nervio do membro superior humano. Orixínase como unha póla do fascículo medial do plexo braquial. Recibe unha póla comunicante do nervio pectoral lateral e despois diríxese anteriormente entre a arteria e a vea axilares.

O nervio innerva ao músculo pectoral menor. Algunhas das febras furan o pectoral menor para innervar ao músculo pectoral maior. Outros grupos de febras rodean ao pectoral menor polo bordo inferior ou lateral para acadar o pectoral maior.
Rieti

**Rieti** é unha comuna italiana da rexión do Lacio, capital da homónima provincia de Rieti.

Esténdese por unha área de 206 km², e no 2010 tiña uns 47.881 habitantes.

Ten lindes cos concellos de: Belmonte in Sabina, Cantalice, Casperia, Castel Sant'Angelo, Cittaducale, Colli sul Velino, Concerviano, Contigliano, Greccio, Longone Sabino, Micigliano, Monte San Giovanni in Sabina, Montenero Sabino, Poggio Bustone, Rivodutri, Roccantica, Stroncone (TR), Terni (TR), Torricella in Sabina.
Como

**Como** (en ) é unha cidade da Lombardía, Italia, capital da provincia de Como. Atópase a 45&nbsp;km ao norte de Milán, onda o Lago de Como. A comuna de Como ten unha área de 37&nbsp;km² e no 2001 tiña uns 78.315 habitantes. Foi feita polos romanos e daqueles tempos conserva o trazado urbano do centro histórico.

Ten lindes cos concellos de: Blevio, Brunate, Capiago Intimiano, Casnate con Bernate, Cavallasca, Cernobbio, Chiasso (CH-TI), Grandate, Lipomo, Maslianico, Montano Lucino, San Fermo della Battaglia, Senna Comasco, Tavernerio, Torno, Vacallo (CH-TI)

## Historia 
Foi unha importante cidade da Roma Antiga, fundada no século I antes de Cristo, inicialmente a cidade estabeleceuse nas montañas, pero por orde de Xulio César trasladouse á súa localización actual. A cidade foi chamada Novum Comum e tiña o status de municipio. Alcanzou o seu apoxeo no século XI. Tras ser destruída polos milaneses en 1127, foi reconstruída polo Emperador Frederico Barbarroxa, antes de incorporarse de novo a Milán en 1355.

Na Idade Media, loitou moitas veces contra Milán, tanto no período comunal como no século XV, cando caeu en mans de Francesco Sforza.

Despois do século XVI converteuse nun dos centros europeos principais onde se tecía a seda, tradición que conserva incluso agora.

En Como naceron os historiadores latinos Plinio o Vello e Plinio o Novo (século I a.de C.) e o científico Alessandro Volta (século XVIII-XIX).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Fernando Távora

**Fernando Luís Cardoso de Meneses e Tavares de Távora**, nado no Porto o 25 de agosto de 1923 e finado o 3 de setembro de 2005 en Matosinhos, foi un arquitecto portugués residente no Porto, decano dos arquitectos portugueses.

## Traxectoria 
Fernando Távora foi un dos fundadores da chamada Escola arquitectónica do Porto, mestre de Álvaro Siza e Souto de Moura. Introduciu a partir dos anos 50 a arquitectura moderna en Portugal, cunha reflexión sobre o papel social da arquitectura, en oposición ás realizacións e ós discursos oficiais da época. Como creador dunha nova lóxica de construción, prestou sempre atención ás paisaxes orixinais, utilizándoas como datos culturais que deben ser integrados no diálogo coa construción final.

No ámbito pedagóxico contribuíu de forma moi significativa á consolidación do curso de Arquitectura da Escola de Belas Artes do Porto (máis tarde Facultade de Arquitectura da Universidade do Porto) e do curso de Arquitectura do Departamento de Arquitectura da Facultade de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade de Coímbra, que axudou a construír ó final da década dos 80.

Existe un documental da RTP dedicado a súa persoa, con guión de António Silva e realización de Cristina Antunes.

Hoxe hónrase a súa memoria co Premio Fernando Távora de arquitectura.

## Obra 
* Escola Primaria do Cedro, en Vila Nova de Gaia (1961).
* Mercado Municipal de Santa María da Feira (1959).
* Pavillón de Tenis, e Matosinhos (1960).
* Casa de Ofir (1958).
* Pousada de Santa Mariña, Guimarães (1984).
* Ampliación da Asemblea da República (1999).
* Facultade de Dereito da Universidade de Coímbra (2000).
* Casa dos 24, Porto (2002)
* Quinta da Concepción, Matosinhos
* Remodelación do Museo Nacional de Soares dos Reis, Porto.
* Remodelación do Palacio do Freixo, Porto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fernando Távora, Antigo Estudante da Escola de Belas Artes do Porto
Nervio cutáneo medial do brazo

miniatura|200px|Área de innervación do nervio cutáneo medial do brazo

O **nervio cutáneo medial do brazo** é un nervio do membro superior humano. Deriva dunha póla do fascículo lateral do plexo braquial. Pasa a través da axila e o brazo, onde fura a fascia fonda e innerva a pel da superficie medial ou interna do terzo distal do brazo. Na axila, comunícase co nervio intercostobraquial de T2. As febras do cutáneo medial do brazo innervan tamén o chan da axila.
Bundespräsident

***Bundespräsident*** (*President da Federación* ou *Presidente Federal*) é o título en lingua alemá para:

* O Presidente de Alemaña.
* O Presidente de Austria.
* O Presidente de Suíza.

***Bundespräsident*** é o título para homes e ***Bundespräsidentin*** para mulleres. A forma correcta de cortesía para mulleres é "Frau Bundespräsidentin" e para homes "Herr Bundespräsident".
Muá, Muá

***Muá, Muá*** (título orixinal en inglés ***Kiss Kiss***) é unha colección de relatos curtos de Roald Dahl, publicados conxuntamente en 1960 por Alfred Knopf. Foron traducidos o galego por Isabel Fortes e publicados por Ir Indo en 1990.

Contén os seguintes relatos:

* "A patrona"
* "William e Mary"
* "A subida aos ceos"
* "O pracer dun crego"
* "Mrs Bixby e o abrigo do coronel"
* "Xelea real"
* "Georgy Porgy"
* "Xénese e catástrofe, unha historia verdadeira"
* "Edward o Conquistador"
* "Porco"
* "O campeón do mundo"

Sen chegar a ser relatos de terror, estas son algunhas das historias máis macabras de Dahl. Sutilmente, o inxenuo castiga o malvado, mais tamén ao revés.

A maioría das historias son presentadas como narracións típicas, aínda que con personaxes imaxinativos. O horror de cada relato aparece construído arredor da implicación, pero non se relata explicitamente, polo que moitos dos finais, con morte ou situacións desagradábeis, só poden ser imaxinados.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina da editorial.
Nervio cutáneo medial do antebrazo

miniatura|200px|Área de innervación do nervio cutáneo medial do antebrazo

O **nervio cutáneo medial do antebrazo** ou **cutáneo antebraquial medial** é un nervio do membro superior humano.

## Características 
Deriva dunha póla do fascículo medial do plexo braquial. Sae da axila e chega ao brazo, onde dá unha póla para a pel situada sobre o músculo bíceps braquial. Despois continúa descendendo polo brazo para furar a fascia fonda xunto coa vea basílica e dirixirse inferiormente para innervar a pel situada sobre a superficie anterior do antebrazo. Innerva a pel da superficie medial do antebrazo ata o pulso.