Gran Premio de Suecia

O **Gran Premio de Suecia** (en ) foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula 1 de 1973 a 1978. Levouse a cabo no Scandinavian Raceway (Circuíto de Escandinavia) en Anderstorp (Municipio Gislaved), a uns 30&nbsp;km de Jönköping, en Småland, Suecia. A década de 1930 tivo dúas carreiras de gran premio, o *Gran Premio de Suecia de verán* e unha carreira sobre xeo, o Gran Premio de Suecia de inverno, similar ás carreiras celebradas en Estonia , Finlandia e Noruega.

Na década de 1960 houbo carreiras de Fórmula 2 chamadas Gran Premio de Suecia.

## Historia 
### Antes da guerra 
As carreiras en Suecia teñen unha longa historia, foi en 1931 que houbo unha carreira titulada Gran Premio. O primeiro Gran Premio de Suecia de Inverno levouse a cabo nun circuíto xigantesco de 46 quilómetros preto do Lago Rämen, cun tempo de volta de aproximadamente de 35 minutos.

En 1933, o primeiro Gran Premio de Suecia de verán levouse a cabo nun circuíto de 30 quilómetros en Norra Vram, unha carreira que pode ser comparada cos modernos grandes premios. A primeira volta, viu unha colisión múltiple con varios pilotos feridos, dous de gravidade, e un mecánico resultou morto. Un dos coches provocou un incendio que se expandiu a unha casa próxima e reduciuna a cinzas. A carreira continuou, mentres que os servizos de urxencia asistiron ó accidente e a carreira foi gañada finalmente por Antonio Brivio (Alfa Romeo). As carreiras importantes pararon logo diso.

### Carreira de 1973 
O éxito de Ronnie Peterson co Team Lotus foi o catalizador dun Gran Premio sueco, e a carreira celebrouse por primeira vez en 1973 nun circuíto chamado pomposamente circuíto escandinavo. Peterson non defraudou aos seus fans e acadou a pole na cualificación, no seu Lotus.

Durante 70 voltas, parecía que ía ser un dobrete para o equipo Lotus con Peterson primeiro e o campión do mundo Emerson Fittipaldi segundo. Con todo, ocorreu o desastre, Fittipaldi retirouse por un fallo na caixa de cambios. Mentres tanto, Denny Hulme foi pechando rapidamente a brecha coa cabeza, Peterson tiña problemas importantes co desgaste dos pneumáticos e loitaba por manterse na pista.

Na volta 79 e penúltima volta Hulme foi capaz de pasar ó heroe local e arrebatarlle a vitoria, a decisión do neozelandés de montar pneumáticos duros no seu **McLaren -Cosworth ** deu resultado. Peterson foi o segundo. Iso foi o máis cerca que calquera sueco chegou a estar de gañar na súa terra natal.

Vale a pena sinalar que durante a tempada de  , o motor Cosworth DFV V8 acadou á vitoria en todas as carreiras da tempada un total de 15, un suceso que nunca máis se repetiría.

### Carreira de 1974 
En 1974 o Gran Premio de Suecia foi totalmente dominado polos dous '*Tyrrell- Cosworth 007* de Jody Scheckter e Patrick Depailler. Foi o francés o que logrou a pole por diante do seu compañeiro de equipo, con todo Scheckter gañoulle por 0´380 segundos na carreira.

Foi o primeiro surafricano en gañar un Gran Premio.

### Carreira de 1975 
Niki Lauda a miúdo refírese a 1975 como "o ano incrible".

No seu segundo ano co Caballino Rampante o equipo proporcionaralle un **Ferrari 312T** un coche que era tecnicamente moi superior a calquera da competencia. Gañou o seu primeiro título mundial con cinco vitorias e unha ampla marxe sobre o segundo no campionato.

En Anderstorp logrou a súa terceira vitoria consecutiva da tempada logo da de Mónaco e Bélxica.

A pole position foi para Vittorio Brambilla no seu March, Lauda clasificouse quinto e o seu compañeiro de equipo Clay Regazzoni 11. Na carreira Brambilla tomou a iniciativa, pero na volta 16 foi alcanzado polo Brabham de Carlos Reutemann. Mentres tanto, Lauda foi progresando constantemente na pista e na volta 42 era segundo. Fixo unha serie de voltas rápidas, acercóuselle o Reutemann e superouno para gañar o Gran Premio por 6 segundos. Reutemann terminou segundo con Regazzoni terceiro no segundo Ferrari 312T.

### Carreira de 1976 
O GP de Suecia de  rexistrou a primeira (e única) vitoria dun coche de seis rodas o ** Tyrrell P34**. A teoría era que as súas catro pequenas rodas dianteiras aumentarían o agarre dianteiro - con máis goma na estrada - e así eliminar o subviraxe, mentres que ao mesmo tempo melloraba nas curvas e no freado.

Cando apareceron foron a sensación da tempada . O coche era unha oportunidade para tomar fotos das rodas - as seis, eran precisamente a razón - e deron a Elf máis publicidade gratuíta na pretempada de  da que tivo durante todo o  e .

O Tyrrell de Jody Scheckter logrou a pole, con Patrick Depailler no cuarto posto. Na carreira os Tyrrell lograron unha esmagadora vitoria 1º e 2º. O surafricano, que máis tarde confesou que pensaba que o concepto das seis rodas era ridículo, estaba radiante no podio.

Con todo, o fácil triunfo en Sueci demostrou ser un golpe de sorte, e o P34 nunca gañou outra carreira de novo.

### Carreira de 1977 
En Anderstorp, Jacques Laffite no seu Gitanes patrocinador de ** Ligier-Matra** logrou á vitoria no Gran Premio de Suecia de 1977. Francia púxose de novo no mapa: era a primeira vez que un coche francés cun motor francés, apoiado por unha empresa francesa, e conducido por un piloto francés gañaba un Gran Premio.

### Carreira de 1978 
[esquerda|miniatura|[Brabham BT46B "Fancar"]] 
En  o GP de Suecia desenvolveuse sen incidentes, foi o coche gañador o que creou o seu propio lugar na historia ao gañar a carreira.

O responsable deste contundente golpe foi a intelixente idea de Gordon Murray de Brabham, quen estaba tratando de eclipsar a invención de Colin Chapman do efecto de chan no Lotus 79, o coche rozou a primeira fila, desde o seu debut en Zolder. Murray incorporou na parte traseira do Brabham BT46B un enorme ventilador que aumentaba o fluxo de aire por baixo do automóbil e, polo efecto Bernoulli, incrementaba a adherencia á pista. O único problema é que os dispositivos aerodinámicos móbiles estaban prohibidos pola FIA. Gordon Murray alegou que era un "ventilador de arrefriamento".

A súa legalidade foi protestada antes, pero se lle permitiu correr, Niki Lauda e John Watson cualificaron 2º e 3º detrás do Lotus 79 de Mario Andretti. Andretti finalmente retirouse debido a unha válvula rota, o que permitiu a Lauda tomar a dianteira. Lauda gañou por 34´6 segundos. O coche do ventilador foi máis tarde retirado voluntariamente por Brabham, e nunca correu de novo. O coche, con todo, foi considerado legal, permitindo a vitoria, con todo, custoulle a Arrows as súas posibilidades de vitoria na tempada do seu debut.

## Desaparición 
Non houbo ningún Gran Premio de Suecia despois de 1978. As mortes en 1978 dos dous pilotos suecos Ronnie Peterson e Gunnar Nilsson contribuíu á desaparición desta carreira do campionato do mundo, así como o interese da Fórmula Un en Suecia.

## Os gañadores do Gran Premio de Suecia 
As carreiras que non formaban parte do Campionato Mundial de Fórmula Un indícanse cun fondo de cor rosa. 
Nota: as carreiras antes de 1967 chámase oficialmente Gran Premio de Suecia de verán.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Scandinavian Raceway

### Ligazóns externas
* https://web.archive.org/web/20110927125602/http://www.allf1.info/tracks/anderstorp.php(https://web.archive.org/web/20110927125602/http://www.allf1.info/tracks/anderstorp.php)
* https://web.archive.org/web/20110927125657/http://www.allf1.info/history/sweden.php(https://web.archive.org/web/20110927125657/http://www.allf1.info/history/sweden.php)