Boeing 767

O **Boeing 767** é un avión comercial de reacción fabricado por Boeing. Trátase dun modelo de fuselaxe ancha, que foi presentado case ao mesmo tempo que o 757, o seu semellante de fuselaxe estreita, co que comparte características de deseño e cuberta de voo, o que permite que os pilotos poidan obter unha mesma certificación para operar os dous avións. Ten un alcance de entre 9 400 e 12 200&nbsp;km e pode transportar entre 181 e 375 pasaxeiros, dependendo da configuración.

O 767 foi tamén o primeiro avión de fuselaxe ancha de Boeing cunha ponte de mando para só dúas persoas, eliminando a necesidade dun enxeñeiro de voo. O avión fabricouse con tres lonxitudes de fuselaxe. O orixinal 767-200 entrou en servizo en 1982 con United Airlines, seguido polo 767-300 en 1986, e o 767-400ER no ano 2000. O 767-200ER e o 767-300ER teñen maior capacidade de carga e alcance. O 767-300F, unha versión de carga, entrou en servizo en 1995. Este foi alongado novamente e xurdiu o 767-400ER, que entrou en servizo en setembro do ano 2000.

Para complementar ao máis grande 747, ten unha sección transversal de sete asentos por fila, e pode acomodar contedores de carga LD2 ULD máis pequenos. O 767 estaba inicialmente equipado con motores turboventilador General Electric CF6, Rolls-Royce RB211, ou Pratt & Whitney JT9D. Os JT9D foron posteriormente substituídos por PW4000. O avión ten unha cola convencional e unha á de perfil supercrítico para reducir a resistencia aerodinámica. A súa cabina de cristal para dous tripulantes, a primeira nun avión de pasaxeiros de Boeing, desenvolveuse conxuntamente para o 757. O estudos para un 767 de maior capacidade en 1986 levaron a Boeing a desenvolver o máis grande 777, introducido en xuño de 1995.

O 767-200 de 48,5 m de longo pode transportar nunha configuración típica a 216 pasaxeiros a 7 200 km, mentres que o 767-200ER transporta a 181 pasaxeiros a unha distancia de 12 200 km. O 767-300 de 54,9 m leva en configuración típica 269 pasaxeiros a 7 200 km, mentres que o 767-300ER senta a 218 pasaxeiros e pode voar 11 070 km. O 767-300F pode transportar 52,7 toneladas de carga a 6 025 km, e o 767-400ER de 61,37 m senta a 245 pasaxeiros e pode voar ata 10 415 km. Entre os derivados militares atópanse o E-767 para vixilancia e os KC-767 e KC-46 de abastecemento en voo.

En xullo de 2018 había 742 destes avións en servizo, sendo Delta Air Lines o maior operador con 77 unidades na súa frota. Ata xaneiro de 2022 Boeing recibira 1 346 pedidos de 74 clientes, dos cales 1 240 aparellos foran xa entregados, mentres que o resto son das variantes de carga e de abastecemento en voo. Entre os seus competidores atópanse os Airbus A300, A310, e A330-200. O seu sucesor, o 787 Dreamliner, entrou en servizo no ano 2011.

## Variantes 
O 767 fabricouse con tres lonxitudes de fuselaxe. Estas estreáronse de forma progresiva como os 767-200, 767-300, e 767-400ER. As variantes de longo alcance inclúen os 767-200ER e 767-300ER, e as conversións dos modelos de pasaxeiros 767-200 e 767-300.

Cando se refiren ás distintas variantes, Boeing e as aeroliñas adoitan a combinar o número do modelo (767) e o designador da versión, como -200 ou -300, nunha forma como por exemplo "762" ou "763". Despois do número de capacidade pode engadirse o identificador de alcance, aínda que -200ER e -300ER son designacións de mercadotecnia da compañía e non están certificados como tal. todas as variantes baseadas nos 767-200 e  767-300 clasifícanse baixo os códigos "B762" e  "B763", e o 767-400ER recibe a designación "B764". O tipo ten sido usado principalmente polas principais aeroliñas estadounidenses para rutas domésticas entre grandes centros de conexións como Os Ánxeles e Washington. O 767-200 foi o primeiro avión en usarse en voos ETOPS transatlánticos, comezando con TWA o 1 de febreiro de 1985 baixo regras de desvío de 90 minutos. Os competidores deste modelos son os Airbus A300 e A310.

O 767-200 fabricouse ata o ano 1987 cando a produción cambiou ao 767-200ER de rango estendido. Algúns dos primeiros 767-200 foron posteriormente actualizados á especificación de rango aumentado. e Israel Aerospace Industries obtivo a licenza para realizar as conversións a partir de 2005. O proceso de conversión implica a instalación dunha porta de carga lateral, o reforzo do chan da cuberta principal, e a adición de equipamento de monitorización da carga e seguridade. O primeiro avión entregouse á USAF en xaneiro de 2019, e en xaneiro de 2021 xa tiña entregadas 42 unidades das 94 pedidas.

### 767-200ER 
[miniatura|250x250px|767-200ER de [El Al]]
O 767-200ER foi o primeiro modelo de rango estendido e entrou en servizo con El Al en 1984. O maior alcance do tipo débese á súa maior capacidade de combustible e a un maior peso máximo de engalaxe de ata 179 000 kg.

Esta versión ofreceuse orixinalmente cos mesmos motores que o 767-200, aínda que posteriormente estiveron dispoñibles os máis potentes Pratt & Whitney PW4000 e General Electric CF6.

### 767-300 
O 767-300, a primeira versión alongada do avión, entrou en servizo con Japan Airlines en 1986. O 767-300 fabricouse de 1986 ata 2000, e entregáronse un total de 104 unidades do modelo. En novembro de 2017 entregáranse un total de 583 767-300ER.

### 767-300F 
O 767-300F, a versión de carga de produción do 767-300ER, entrou en servizo con UPS Airlines en 1995. O 767-300F pode transportar 24 palés estándar de 220 por 320 cm na súa bodega principal e ata 30 dispositivos de carga LD2 na bodega inferior, O cargueiro ten unha porta principal de carga e saída de tripulación, En agosto de 2019 entregáranse 161 767-300F, e 61 avións estaban pendentes de entrega. O traballo de conversión foi realizado en Singapur por ST Aerospace Services, a primeira compañía en ofrecer un programa de conversión 767-300BCF,

### 767-400ER 
miniatura|250x250px|767-400ER de Continental Airlines
O 767-400ER, o primeiro reactor de fuselaxe ancha de Boeing produto de dous alongamentos da fuselaxe, entrou en servizo con Continental Airlines no ano 2000. A envergadura incrementouse tamén 4,36 m coa adición de puntas de á inclinadas. A potencia é proporcionada polos motores mellorados General Electric CF6. Debido a que a súa capacidade de combustible non aumentou con respecto a modelos anteriores, o 767-400ER ten un alcance de 10 418 km, menos que anteriores 767 de rango estendido. Non se desenvolveu ningunha versión 767-400.

O 767-400ERX de maior alcance ofreceuse en xullo de 2000 antes de cancelarse un ano despois, deixando ao 767-400ER como única versión do 767 máis longo. Boeing retirou o 767-400ER e o -200ER da súa lista de prezos en 2014.

Entregáronse un total de 37 767-400ER aos dous clientes do modelo, Continental Airlines (agora fusionada con United Airlines) e Delta Air Lines. O seu principal competidor é o Airbus A330-200.

## Notas 
## Bibliografía 
* 

* 

* 

* 

* 

* 

*