Ganga de barriga branca

A **ganga de barriga branca**, que tamén foi chamada **ganga ibérica** ou **cortizol ventrialbar**, (***Pterocles alchata***) é unha ave medianamente grande da familia dos pteróclidos. Ten unha testa e pescozo pequenos similares aos dun pombo e un corpo robusto e compacto. Ten unhas ás longas e bicudas, que son brancas na parte inferior, unha cola longa e un voo directo e rápido. As bandadas voan a pozas de auga ao amencer. A chamada que emiten é un forte *kattar-kattar*. Esta especie gregaria reprodúcese en chairas abertas sen árbores e secas e outros hábitats similares. O seu niño é unha escavación na terra na cal poñen dous ou tres ovos de cor crema con marcas crípticas. Ambos os sexos chocan os ovos.

Mide uns 35 cm de longo. Ten unha cabeza e partes superiores verdes amareladas. As partes inferiores son brancas cunha banda no peito castaña que separa a barriga do pescozo. Os sexos son bastante similares, pero as femias está mellor camufladas e ten unha cola máis curta que o macho. Hai dúas subespecies: *P. a. alchata*, que se reproduce no sur de Europa, e *P. a. caudacutus*, que se reproduce no noroeste de África, Oriente Proximo e sueste de Asia. É unha ave parcialmente migratoria, con algunhas poboacións de Asia que se desprazan ao Oriente Próximo e norte de Paquistán en inverno. Os machos da raza do leste teñen partes inferiores máis claras que as aves europeas, e as femias teñen as cobertoiras das ás brancas en vez de amarelas.

## Taxonomía 
Existen dúas subespecies. A raza nomeada, *P. a. alchata*, reprodúcese na Península Ibérica e sur de Francia, e a forma do oriente, *P. a. caudacutus* (Gmelin, 1774), atópase no noroeste de África e desde o sueste de Turquía ao leste ata Kazakhstán.

O nome da especie *alchata* pénsase que deriva do nome árabe *al-gata القطا*, que deriva da chamada que emite a ave.

## Descrición 
É unha ave robusta de medio tamaño duns 31 a 39 cm de longo. A súa coloración xeral é críptica, con tons en áreas, barras e manchas verde oliva, marróns, amarelas, grises e negras. As partes ventrais e as patas emplumadas son brancas apagadas.

A femia é xeralmente similar ao macho pero as cores son máis apagadas. As meixelas son de cor beixe dourada e carece do ton verdoso do macho. Hai unha liña negra que pasa polos ollos. O queixo é branco e ten unha banda beixe amarelada adicional que cruza o peito cunha liña negra ancha por riba, outra máis delgada a un terzo de distancia cara a abaixo e outra liña negra estreita na base. O dorso e as ás son cincentas, con barras negras. A rabadilla e a cola (que teñen unhas plumas centrais máis curtas que as do macho) son similares en coloración ás do macho mais teñen barras negras máis finas.

Habitan en áreas abertas de terras pedregosas semiáridas ao bordo dos desertos, chairas sen árbores e por veces en chairas de barro secas. En inverno poden visitar zonas agrícolas aradas ou en barbeito, pero prefire solos areentos e é moito menos dependente da cuberta de vexetación que a ganga de barriga negra (*Pterocles orientalis*), que ten unha área de distribución similar. Non vive en alturas de máis de 1000. A área de distribución pode estar ampliándose á parte sueste de Turquía, posiblemente como resultado de cambios no clima. Porén, as súas poboacións en partes de Europa están decrecendo debido a cambios na produción agrícola. A especie permanece en España, pero na única localidade do sur de Francia onde se atopaba, en La Crau, só quedaban unhas 170 parellas en 2002, mentres que en Portugal só había menos de 100 parellas reprodutoras ese mesmo ano.

## Notas