open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jessie J

**Jessica Ellen Cornish**, nada o 27 de marzo de 1988 en Basildon, Essex, Reino Unido, coñecida como **Jessie J**, é unha cantante e compositora británica. En febreiro de 2011 gañou o premio elección dos críticos nos Brit Awards. Foi aclamada polo cantante Justin Timberlake como «a mellor cantante do mundo do momento».

## Traxectoria 
O seu álbum debut, *Who You Are*, foi lanzado ao mercado o 25 de febreiro de 2011 e acadou un bo recibimento comercial. Entrou nos repertorio dos máis vendidos na maioría dos países arredor do mundo, entre os que se atopan Australia, Canadá, Irlanda e Nova Zelandia. Ademais vendeu máis dun millón de copias no Reino Unido. Do álbum lanzáronse dous sinxelos, titulados «Do It Like a Dude» e «Price Tag», que obtiveron unha boa acollida comercial. O primeiro deles chegou ao número dous da lista *UK Singles Chart*, ademais recibiu un disco de ouro por parte da British Phonographic Industry, mentres que o segundo converteuse nun éxito número un en países coma Francia, Irlanda e Nova Zelandia, ademais de ser certificado en ocasións con discos de platino neses países.

Foron lanzados, tamén, outros tres sinxelos do disco: «Nobody's Perfect», lanzado o 27 de maio de 2011 en iTunes, «Who's Laughing Now», que logrou colocarse nos números dezaseis e vinte e oito das listas *UK Singles Chart* e *Irish Singles Char*, e «Who You Are». En medio da promoción do álbum, a cantante lanzou outro sinxelo pertencente a súa edición de luxo, chamado «Domino», que obtivo boa recepción en Australia, Nova Zelandia e os Estados Unidos de América, neste último converteuse no primeiro *top* 10 da cantante, mentres que no Reino Unido converteuse no seu segundo número un, detrás de «Price Tag». O último sinxelo do disco, «LaserLight», acadou a quinta posición da lista *UK Singles Chart*, o que converteu a Jessie na primeira e ata o de agora única cantante británica en ter seis sinxelos *top* 10 dun mesmo álbum nesa lista

Por outra banda, Jessie tamén ten escrito cancións para outros artistas baixo o seu nome real, Jessica Cornish. Entre elas atópanse «Party in the U.S.A» de Miley Cyrus, «Repeat» de David Guetta —onde tamén colabora como voz principal—, e «I Need This» de Chris Brown; esta última tamén foi interpretada por ela e incluída en *Who You Are*. Para abril de 2012, a cantante tería vendido un total de 13,5 millóns de copias dos seus materiais discográficos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Adele
Xavier Malián Crosas

**Xavier Malián Crosas**, máis coñecido como **Xavi Malián**, nado en Sant Hipòlit de Voltregà (provincia de Barcelona) o 5 de setembro de 1989, é un xogador catalán de hóckey a patíns que xoga de porteiro. Dende a tempada 2019-20 xoga no FC Porto.

## Traxectoria 
Xavi Malián comezou no equipo da súa cidade natal, o Club Patí Voltregà, club co que gañou 3 campionatos de España nas categorías alevín, infantil e xuvenil, e co que debutou na OK Liga. Na tempada 2009-10 asinou polo Club Patín Cerceda galego, equipo que debutaba na OK Liga. Logo do descenso do equipo cercedense, daquela vencellado ao HC Liceo da Coruña, Malián fichou por este último. Co equipo coruñés gañou dúas Copas de Europa de xeito consecutivo, unha Copa Continental e outra Intercontinental, así como a OK Liga de 2013. Deixou o club ao remate da tempada 2018-19, pasando a ser xogador do FC Porto.

Xavier Malián ten xogado na selección española dende que xogaba en categorías inferiores, tendo gañado tres títulos coa mesma en distintas categorías.

## Equipos 
* CP Voltregà: ata o 2009
* CP Cerceda: tempada 2009-2010
* HC Liceo: 2010 ata 2019
* FC Porto: 2019 ata agora

## Palmarés 
### HC Liceo 
* **2 Copas de Europa:** 2011, 2012
* **1 Copa Continental:** 2012
* **1 Copa Intercontinental:** 2012
* **1 OK Liga:** 2013

### Selección española 
* **1 Europeo Xuvenil:** 2007
* **1 Mundial Sub-20:** 2009
* **1 Copa Latina:** 2010

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na web oficial do HC Liceo
* Xavi Malián en www.hoqueipatins.cat
Claudio Ranieri

**Claudio Ranieri**, nado en Roma o 20 de outubro de 1951, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol italiano. Xogaba de defensa. Dende 2023 dirixe o Cagliari, da Serie A.

## Traxectoria
O 13 de xullo de 2015 foi anunciado como novo adestrador do Leicester City F.C. en substitución de Nigel Pearson, cun contrato por tres tempadas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en soccerbase.com
João Moutinho

**João Filipe Iria Santos Moutinho**, nado en Portimão o 8 de setembro de 1986, é un futbolista portugués. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o Wolverhampton Wanderers FC.

## Palmarés 
;Sporting
* Taça de Portugal: 2006–07, 2007–08
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2007, 2008

;Porto
* UEFA Europa League: 2010–11
* Primeira Liga: 2010–11, 2011–12, 2012–13
* Taça de Portugal: 2010–11
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2010, 2011, 2012

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en footballzz.co.uk 
* Datos do xoagdor en foradejogo.net  
* Datos do xogador en portugoal.net  
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Xbox One

**Xbox One** é unha consola de videoxogos desenvolvida por Microsoft e anunciada en maio de 2013. É a sucesora da Xbox 360 e a terceira consola da familia Xbox, lanzada á venda en Norteamérica, algúns países de Europa, Australia e no Brasil en novembro de 2013, e no Xapón, China e outros países europeos en setembro de 2014. Compite coa consola de Sony PlayStation 4 e a Wii U de Nintendo como parte oitava xeración de videoconsolas. Foi a primeira consola de Xbox vendida na China, especificamente na Zona de Mercado Libre de Shanghai. A Xbox One supuxo un cambio de volta á arquitectura x86 usada na Xbox orixinal, cuha APU de AMD construída ó redor dun conxunto de instrucións x86-64.
El Eco de Teo

***El Eco de Teo*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1916 e 1920.

## Historia e características 
Revista mensual, apareceu o 10 de marzo de 1916 como órgano de prensa do Centro de residentes de Teo en Sud-América co lema "Por Galicia. Por el trabajador de la tierra gallega: Defiende los intereses colectivos del Distrito Municipal de Padrón". A revista foi órgano oficial da Sociedad Agrícola de Residentes de Vedra en Buenos Aires. Estaba dirixida por Manuel Oliveira Viqueira e contou coa colaboración de Joaquín Pesqueira, J. Buela, Luis Sánchez, Antón Zapata García, Felipe Abeleira e Julio Díaz Miranda. A publicación xurdiu a partir dunha escisión na Federación de Residentes de Teo, editora da revista *Teo*. Incluíu información semellante á desta pero cunha maior tendencia galeguista, acompañada de fotografías da sociedade e ilustracións de Lourido. Sucedeuno *Hércules*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Manuel Oliveira

Co nome de **Manuel Oliveira** podemos referirnos a:

***Manuel Oliveira Blanco**, gaiteiro galego (1911-1976).
***Manuel Oliveira Viqueira**, xornalista e político galego de Bos Aires (1870-1949).

## Véxase tamén
### Outros artigos
*José Manuel Oliveira
*Manuel González Oliveira
*Manoel de Oliveira
Manuel Oliveira Viqueira

**Manuel Oliveira Viqueira**, nado en Trobe (Vedra) en 1870 e finado en Buenos Aires en 1949, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrado á Arxentina, foi membro das comisións directivas de distintas sociedades de Teo e impulsou e dirixiu *El Eco de Teo*. Consistiu en 1923 a Irmandade Nazonalista Galega de Buenos Aires e participou na súa refundación en 1925, pasando a dirixir o seu voceiro *A Fouce*. Tamén colaborou en *Céltiga*. En maio de 1929 creou con Antón Zapata García e Francisco Regueira a Institución Cultural Gallega, protectora do Seminario de Estudos Galegos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A emigración en Vedra
* A poesía galega de Antón Zapata García
Rally Ribeira Sacra

O **Rally Ribeira Sacra** é unha proba de rally que se celebra anualmente dende 2012 nos arredores do concello de Nogueira de Ramuín (Ourense), organizada pola Escudería Luintra e é puntuable para o Campionato de Galicia de Rally. Víctor Senra é o piloto máis laureado da proba, con catro vitorias, seguido de Iván Ares con dúas.

## Palmarés 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Carlos Ivan Alonso, Ribeira Sacra 2016 04.jpg|Rally Ribeira Sacra 2016
Ficheiro:David González Gil, Ribeira Sacra 2016 01.jpg|Rally Ribeira Sacra 2016
Ficheiro:Jorge Pérez Oliveira, Ribeira Sacra 2016 05.jpg|Rally Ribeira Sacra 2016
Ficheiro:David González Gil, Ribeira Sacra 2016 02.jpg|Rally Ribeira Sacra 2016
Ficheiro:David González Gil, Ribeira Sacra 2016 03.jpg|Rally Ribeira Sacra 2016

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Laurence Sterne

miniatura|250px|Retrato de Laurence Sterne, por Sir Joshua Reynolds
**Laurence Sterne**, nado en Clonmel (Irlanda) o 24 de novembro de 1713 e finado en Londres o 18 de marzo de 1768, foi un escritor inglés.

## Traxectoria 
Nado en Clonmel (Tipperary), no sur de Irlanda, de pai militar inglés destinado nese país. Estudou na Cambridge. Foi ordenado sacerdote da Igrexa de Inglaterra en 1738. En 1741 casou con Elizabeth Lumley, coa que tivo unha filla, Lydia. En 1760 outorgáronlle o vicariato de Coxwold (Yorkshire), onde chamou a atención polos seus excéntricos sermóns. A finais de 1760 estableceuse en Londres, onde levou unha vida disoluta pese a encontrarse xa afectado por unha tuberculose. Por razóns de saúde, de 1762 a 1764, viviu en Tolosa (Francia) coa súa muller, enferma mental, e a súa filla.

Empezou a escribir aos 46 anos. En 1765 emprendeu unha viaxe por Francia e Italia que deu lugar ao libro *Unha viaxe sentimental por Francia e Italia*, obra pensada orixinalmente en catro partes das que Sterne só puido completar dúas, nas que evoca con reflexións cheas de fantasía, humor e melancolía a súa viaxe por Calais, Ruán, París e os arrabaldes de Lión.

En 1767 deu a coñecer as súas *Cartas a Eliza*, correspondencia dirixida á súa amante Eliza Draper. Admirou a Cervantes, Rabelais e Jonathan Swift. É un dos escritores máis innovadores e influentes da literatura. Nietzsche di de Sterne que é «o escritor máis libre de todos os tempos», e «o gran mestre do equívoco... este é o seu propósito, ter e non ter razón á vez, mesturar a profundidade e a bufonería... Hai que renderse á súa fantasía benévola, sempre benévola». Sterne anticipa moitos dos recursos narrativos das vangardas literarias de fins do século XIX e inicios do XX, en gran medida fai unha especie de monólogo interior que preanuncia o de Joyce.

Morreu de tuberculose o 18 de marzo de 1768 en Londres.

En 2005, o director inglés Michael Winterbottom, realizou *A Cock and Bull Story* (*Unha historia de gallo e touro*), película baseada na novela *A vida e opinións do cabaleiro Tristram Shandy*, produción do Reino Unido que contaba con Steve Coogan no papel de Tristram Shandy.

## Obras 
* *A vida e opinións do cabaleiro Tristram Shandy* http://www.gasl.org/refbib/Sterne__Shandy_Journey.pdf , publicada por entregas a partir do 1 de xaneiro de 1760 ata 1767.
* *Sermóns de Mr Yorick* (1760–1769) 
* *Cartas a Eliza* (1767)
* *Unha viaxe sentimental por Francia e Italia* (1765–1768)
* *Correspondencia* (edición póstuma en 1775).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Denis Diderot 
* Literatura experimental

### Ligazóns externas
Jean-Pierre Thiollet

**Jean-Pierre Thiollet**, nado en Poitiers o 9 de decembro de 1956, é un escritor francés.

## Traxectoria 
Estudou na Sorbona. Colaborou como crítico no xornal *Le Quotidien de París* (1980-1994) e ''L'Amateur d'Art*. As súas obras máis coñecidas son *Le Chevallier à découvert*, *Jules Barbey d'Aurevilly*, *Je m'appelle Byblos*, *Carré d'Art* e *88 notes pour piano solo*.

En 2017, creou o Cercle InterHallier en homenaxe a Jean-Edern Hallier.

## Obras 
* *Utrillo* (1982) con algúns autores
* *Euro-CV* (1997)
* *Le Chevallier à découvert* (1998)
* *Sax, Mule & Co* (2004)
* *Je m'appelle Byblos* (2005)
* *Barbey d'Aurevilly ou le triomphe de l'écriture* (2006)
* *Carré d'Art'' (Byron, Barbey d'Aurevilly, Salvador Dalí, Hallier)
* *Bodream ou rêve de Bodrum* (2010)
* *Piano ma non solo* (2012)
* *88 notes pour piano solo* (2015)
* ''Hallier, l'Edernel jeune homme* (2016)
* *Improvisation *so* piano* (2017)
* *Hallier ou l'Edernité en marche* (2018)
* *Hallier Edernellement vôtre* (2019)
* *Hallier, l'Homme debout* (2020)
* *Hallier, l'Edernel retour* (2021)
* *Hallier en roue libre* (2022)
* *Hallier tout feu tout flamme* (2023)
* *Hallier, chagrins d'amour* (2024)
* *Hallier de A à Z'' (2025)

## Notas
Bruxelas (homónimos)

O topónimo **Bruxelas** (en francés **Bruxelles**, en neerlandés **Brussel**, en alemán **Brüssel**) pode referirse a distintas divisións administrativas e eclesiásticas belgas:

* A **Cidade de Bruxelas**, capital oficial de Bélxica e principal cidade da rexión de Bruxelas.
* A Rexión de **Bruxelas-Capital**, unha das tres rexións de Bélxica, xunto con Flandres e Valonia.
* A **arquidiocese de Malinas-Bruxelas**, sé do arcebispo primado de Bélxica. A sé está compartida polas cidades de Malinas e Bruxelas.
Stipe Erceg

**Stipe Erceg**, nado en Split o 30 de outubro de 1974, é actor xermano/croata. Coñecido polo seu papel de Peter no filme de Hans Weingartner *Die fetten Jahre sind vorbei* xunto cos actores Daniel Brühl e Julia Jentsch.

## Filmografía 
* *Kiki+Tiger* (2003)
* *Der Typ* (2003)
* *Yugotrip* (2004)
* *Die fetten Jahre sind vorbei* (2004)
* *Dont Look For Me* (2004)
* *Puca* (2005)
* *Hunt for Justice: The Louise Arbour Story* (2005)
* *Crash Test Dummies* (2005)
* *Ich sehe was, was Du nicht siehst...* (2005)
* *Stadt als Beute* (2005)
* *Hunt for Justice* (2005)
* ''L'Annulaire* (2005)
* *Nothing But Ghosts* (2006)
* *Die Aufschneider* (2007)
* *Der Baader Meinhof Komplex* (2008)
* *Johan Falk - Operation Näktergal* (2009)
* *Der Albaner* (2010)
* *Sen identidade* (2011)
* *Hell* (2011)
* *Blaubeerblau* (2011)
* *The Fourth State* (2012)
* *Schilf'' (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Descent

***The Descent*** é un filme británico dirixido por Neil Marshall que se estreou no 2005.

## Sinopse 
Seis amigas reúnense nunha remota montaña para emprender unha expedición espeleolóxica. Juno é a líder que dirixe a aventura. Os outras rapazas son as medio irmás Rebecca e Sam, Holly e Beth, unha profesora de inglés que vai para cuidar de Sarah, que acaba de perder ó seu home e fillo nun accidente de automóbil. O grupo queda atrapado nunha cova cando unha rocha se desprende e bloquea a saída. Mentres buscan outra forma de saír no medio dun labirinto, son perseguidas por unha especie humanoide que se adaptou a vivir na escuridade das covas.

## Personaxes 
* Shauna Macdonald como Sarah
* Natalie Mendoza como Juno
* Alex Reid como Beth
* MyAnna Buring como Sam
* Saskia Mulder como Rebecca
* Nora Jane Noone como Holly
* Molly Kayll como Jessica
* Oliver Milburn como Paul

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Países da Bretaña

Os **países da Bretaña** (en lingua bretoa *Broioù kozh Breizh*) son as subdivisións tradicionais da Bretaña histórica. Trátase dunha estrutura complexa porque os territorios que a compoñen teñen evolucionado e cambiado ó longo da historia. Distínguense dous niveis de país: os países históricos e os países tradicionais. Dende 1999 e a aprobación da lei de orientación pola xestión e o desenvolvemento sostíbel do territorio (LOADDT), tamén se pode engadir o país « Loi Voynet », aínda que agora so ten un carácter administrativo.

## Historia 
Antes de 1789, a Bretaña foi de xeito simultáneo unha provincia, unha généralité, unha intendencia, unha parte da provincia eclesiástica de Tours, etc. Estas entidades tiñan á súa vez diversas divisións administrativas: os presidios, as senescalías (división xudicial, de 26 a 40 segundo as épocas), as dioceses (división relixiosa, 7 despois 9) etc. Todas estas subdivisións desapareceron trala Revolución Francesa e foron substituídas por unha nova división administrativa única, o departamento.

## Países históricos 
miniatura|dereita|350px|Mapa dos nove países históricos da Bretaña (nomes en francés).
Os países históricos ou provincias (en bretón *bro*, en plural *broioù*) a miúdo son asimilados ós antigos bispados, mais nalgúns fanse lixeiras distincións. As fronteiras dos bispados foran reorganizadas a fin de axeitalos ós novos límites departamentais o 29 de novembro de 1801. Os *broioù* son nove:
* Bro Gernev
* Bro Leon
* Bro Dreger
* Bro Gwened 
* Bro Zol
* Bro Sant Brieg
* Bro Sant Malou
* Bro Naoned
* Bro Roazhon

## Países tradicionais 
miniatura|dereita|350px|Mapa dos países tradicionais da Bretaña (nomes en francés).
Os países tradicionais (en bretón *paou*, en plural *peier* ou *broig*, en plural *broioùigoù*), son subdivisións dos países históricos, aínda que non teñen uns límites fixados. Tamén tiveron funcións diversas ó longo da historia: algúns tiveron un papel administrativo mentres que outros son esencialmente territorios identitarios.

## País "Loi Voynet" 
Os países de xestión do territorio, ou países «Loi Voynet» foron creados pola lei de dirección da xestión e o desenvolvemento sostíbel do territorio (LOADDT) de 25 de xuño de 1999. Excepto Naoned e Sant-Nazer, que se atopan no departamento do Loira Atlántico e non pertence á actual rexión da Bretaña, todas as cidades importantes da Bretaña son base dun país. Hai 26, das que 21 atópanse na rexión actual da Bretaña.

## Outros 
Hai outras subdivisións territoriais que levan ou levaron a designación de "país". Por exemplo, ademais de ser un país "Loi Voynet", o país de Morlaix ten a etiqueta de País de Arte e de Historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pays.region-bretagne.fr : Web da Rexión da Bretaña e os seus 21 países « Loi Voynet » 
* Geobreizh.com : portal xeográfico e cartográfico bretón.
Elefante de Borneo

O **elefante de Borneo** tamén chamado **elefante pigmeo de Borneo** vive no nordeste de Borneo. A súa orixe permanece aínda en obxecto de debate. Unha clasificación definitiva como subespecie baixo o nome de *Elephas maximus borneensis* depende da conclusión dun estudo xenético. Dende 1986, *Elephas maximus* foi sinalado como especie ameazada pola IUCN xa que a súa poboación descendeu polo menos un 50% nas últimas tres xeracións. A especie está ameazada pola perda, degradación e fragmentación de hábitat.

O Sultán de Sulu introduciu elefantes en Borneo no século XVIII, que foron ceibados na xungla. Comparacións da poboación do elefante de Borneo con outras poboacións en análises de ADN indican que o elefante de Borneo deriva dunha especie de Sondalandia orixinaria de Borneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ananismo insular
Anglicanorum Coetibus

A constitución apostólica ***Anglicanorum Coetibus*** do papa Bieito XVI en 2009 foi unha resposta da Santa Sé para as preocupacions e peticións con orixe tanto nas parroquias de uso anglicano da Igrexa Católica como nalgunhas igrexas anglicanas que non pertencían á Comuñón Anglicana ou en sectores anglo-católicos dentro dela, como o movemento *Forward in Faith*.

Este documento preveu a creación de ordinariatos persoais "*erixidos pola Congregación para a Doutrina da Fe dentro dos confíns territoriais dunha determinada Conferencia Episcopal, logo de ter consultado a propia Conferencia*". Os ordinariatos están xuridicamente asimilados a unha diocese, constituídos por fieis até entón pertencentes ao anglicanismo e que aceptan as ensinanzas da Igrexa.

En 2013 o papa Francisco engadiu un parágrafo ás normas que atinxen á incorporación de fieis aos ordinariatos, até entón só posible para fieis procedentes do anglicanismo. Coa nova normativa tamén se poden incorporar a eles aqueles fieis bautizados como católicos que abandonaran a fe e que volven a ela a través dos ditos ordinariatos.

## Notas
Troyes AC

**Espérance Sportive Troyes Aube Champagne** é un club de fútbol francés da cidade de Troyes. Foi fundado en 1986 e compite na Ligue 2. O seu campo é o Stade de l'Aube, con capacidade para 20.400 espectadores.

## Palmarés 
***Ligue 2**: 2014–15
***Copa Intertoto da UEFA**: 2001

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Elefante sirio

O **elefante sirio** (*Elephas maximus asurus*) é un nome proposto para nomear ás poboacións de elefante asiático (*Elephas maximus*) que vivían máis ó oeste, e que se extinguiu na antigüidade. Restos de esqueletos de *E. m. asurus* foron atopados en Oriente Medio (Turquía, Iraq e Siria) dun período que data entre hai 3 millóns de anos e -100.

Os antigos artesáns sirios usaron os seus cairos para facer esculturas de marfil. En Siria, a produción de obxectos de marfil acadou o seu apoxeo durante o primeiro milenio a.C, cando os arameos acostumaban decorar o seu mobiliario con incrustacións de marfil. A sobre explotación deste tipo de elefante debeu na súa extinción no -100.

## Descrición
Os elefantes sirio foron a subespecie de elefante asiático máis grande que sobreviviu ata tempos históricos, medindo 3,5 de altura ou pode que aínda máis. Os esqueletos atopados revelan que non se diferenciaba moito da subespecie india, agás no seu tamaño.

## Controversia 
Os elefantes sirios son frecuentemente mencionados na historia helenística; os reis Seléucidas que tiñan numerosos elefantes de guerra, reinaron en Siria durante ese período. Crese que estes elefantes eran en realidade indios (*E. m. indicus*), os cales foran adquiridos polos reis Seléucidas durante a súa expansión. Está rexistrado por fontes antigas como Estrabón e Polibio
 que os reis Seleuco I Nicátor e Antioco III o Grande tiveron un número importante destes elefantes indios importados. Descoñécese o motivo polo que foron importados dende a India, pero se cadra debeuse á escaseza de elefantes sirios nativos ou ás dificultades de adestramento e domesticación como elefantes de guerra.

O xeneral cartaxinés Haníbal tivo un elefante de guerra coñecido como "Surus" e suxeriuse que ben puidera significar "o sirio". Pero tamén cabe a posibilidade de que se trate un dos elefantes dos Seléucidas. O elefante de guerra cartaxinés máis común era o elefante do norte de África [*Loxodonta africana pharaoensis*], unha subespecie extinta de elefante africano de sabana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Elefante do norte de África, unha subespecie de elefante africano que se extinguiu no século II.

### Ligazóns externas 
*Elefantes e nabateos 
*Mosaico antigo cun elefante sirio loitando cun león asiático 
* - Imaxe do esqueleto dun elefante sirio atopado en Kahramanmaraş, Turquía
Laval

## Lugares
###### * **Laval**, unha rexión administrativa do Quebec, Canadá.

* **Laval**, a cidade capital do departamento de Mayenne.
* **Laval**, unha comuna do departamento de Isère.
* **Laval-Atger**, unha comuna do departamento de Lozère.
* '''Laval-d'Aix**, unha comuna do departamento de Drôme.
* **Laval-d'Aurelle**, unha comuna do departamento de Ardèche.
* **Laval-de-Cère**, unha comuna do departamento de Lot.
* **Laval-du-Tarn**, unha comuna do departamento de Lozère.
* **Laval-en-Brie**, unha comuna do departamento de Seine-et-Marne.
* **Laval-en-Laonnois**, unha comuna do departamento de Aisne.
* **Laval-le-Prieuré**, unha comuna do departamento de Doubs.
* **Laval-Morency**, unha comuna do departamento de Ardennes.
* **Laval-Pradel**, unha comuna do departamento de Gard.
* **Laval-Roquecezière**, unha comuna do departamento de Aveyron.
* **Laval-Saint-Roman**, unha comuna do departamento de Gard.
* **Laval-sur-Doulon**, unha comuna do departamento de Haute-Loire.
* **Laval-sur-Luzège**, unha comuna do departamento de Corrèze.
* **Laval-sur-Tourbe**, unha comuna do departamento de Marne.
* **Laval-sur-Vologne**, unha comuna do departamento de Vosges.
* **Bonchamp-lès-Laval**, unha comuna do departamento de Mayenne.
* **Le Poët-Laval**, unha comuna do departamento de Drôme.
* **Magnac-Laval**, unha comuna do departamento de Haute-Vienne.
* **Mont-de-Laval**, unha comuna do departamento de Doubs.
* **Saint-Genis-Laval**, unha comuna do departamento de Rhône.
* **Saint-Germain-Laval**, unha comuna do departamento de Loira.
* **Saint-Germain-Laval**, unha comuna do departamento de Seine-et-Marne.
* **Saint-Pierre-Laval**, unha comuna do departamento de Allier.
* **Viols-en-Laval**, unha comuna do departamento de Hérault.
## Persoas
* **Pierre Laval''', primeiro ministro de Francia en 1931-1932 (Terceira República Francesa).
Laval, Mayenne

**Laval** é unha cidade francesa, capital do departamento francés Mayenne dentro da rexión País do Loira.

## Xeografía 
Está situada na ruta que une París á Bretaña, e equidistante entre Rennes e Le Mans. Está atravesada polo río Mayenne, afluente do Loira que dá nome ao departamento.

## Patrimonio arquitectónico 
* O castelo, cunha capela do século XII e a torre da homenaxe e mais as habitacións do século XIII
* A catedral, de estilo gótico, do século XI

## Cidades irmandadas 
* , Boston (1958)
* , Mettmann
*  Garango
*  Gandia
*  Laval
*  Departamento de Chalcidique
*  Modesto
Selección de fútbol de Xibraltar

A **selección de fútbol de Xibraltar** (en inglés: *Gibraltar national football team*) representa a Xibraltar nas competicións oficiais internacionais de fútbol e depende da Asociación de Fútbol de Xibraltar (*Gibraltar Football Association*). Desde o 24 de maio de 2013 é membro de pleno dereito da UEFA, en cumprimento dunha resolución do Tribunal Internacional de Arbitraxe (TAS). En 2016 foi tamén admitida como membro da FIFA. Xibraltar é o membro da UEFA máis pequeno en termos de superficie poboación.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da selección de Xibraltar 
*Páxina da Asociación de Fútbol de Xibraltar
Cistina

A **cistina** é un aminoácido dímero formado pola oxidación e unión de dous residuos do aminoácido cisteína por medio dun enlace disulfuro covalente. Este composto organosulfurado ten a fórmula (SCH2CH(NH2)CO2H)2 . É un sólido branco, que funde a 247–249&nbsp;°C. Foi descuberto en 1810 por William Hyde Wollaston pero non foi recoñecido como un derivado das proteínas ata que foi illado do corno da vaca en 1899. A cisteína, orixinando cistina por medio da formación de enlaces ou pontes disulfuro nunha cadea proteica ou entre dúas cadeas proteicas, determina de forma significativa a estrutura terciaria da maioría das proteínas. A formación de pontes disulfuro, xunto coa formación de pontes de hidróxeno e interaccións hidrófobas é parcialmente responsable da formación da matriz de glute do pan. O pelo humano contén aproximadamente un 5% de cistina na súa masa.

## Propiedades 
A cistina forma parte de moitas proteínas como a hormona insulina ou os anticorpos, nos que as pontes disulfuro da cistina unen as distintas cadeas que forman a proteína ou establecen dominios estruturais dentro dunha mesma cadea. É menos frecuente en proteínas intracelulares ca nas que son segregadas fóra da célula. Nas queratinas, como as que forman o pelo, as cistinas son numerosas; nas queratinas máis duras, como as da cuncha da tartaruga, os residuos transversais de cistina son moi abondosos.

O enlace disulfuro da cistina é rapidamente reducido para dar o correspondente tiol cisteína. Esta reacción é normalmente realizada con tioles como o mercaptoetanol ou o ditiotreitol.
:(SCH2CH(NH2)CO2H)2 + 2 RSH → 2 HSCH2CH(NH2)CO2H + RSSR
Por esta razón, os beneficios nutricionais e fontes de cistina son idénticos aos da máis común cisteína, que é un dos 20 aminoácidos estándar das proteínas. Os enlaces disulfuro rompen máis rapidamente a maiores temperaturas.

En presenza de oxíxeno a cisteína oxídase dando lugar a cistina.
miniatura|esquerda|500 px

## Cristais de cistina na urina 
Os cristais de cistina teñen 6 lados. Poden atoparse na urina animal e humana examinada con microscopio óptico. A presenza de cristais de cistina adoita ser indicativo de defectos na reabsorción de aminoácidos nos riles. A cistinuria dáse tamén en moitas razas de cans. Nos humanos a presenza de cristais de cistina na urina (cistinuria) é indicativa de cistinose, unha rara doenza xenética.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lantionina
* Nó de cistina
Lantionina

A **lantionina** é un aminoácido non proteinoxénico coa fórmula química (HOOC-CH(NH2)-CH2-S-CH2-CH(NH2)-COOH), que presenta un enlace monosulfuro. En estrutura pode considerarse análogo á cistina, pero esta é disulfuro e lantionina é monosulfuro. a cistina está formada pola unión de dous residuos de cisteína, mentres que a lantionina está composta por dous residuos do aminoácido alanina que teñen enlazados os seus dous átomos de carbono β por un enace tioéter. A pesar do seu nome, a lantionina non contén lantano.

## Características
En 1941 illouse por primeira vez a lantionina da la tratada con carbonato de sodio e foi sintetizada por primeira vez a partir de cisteína e β-cloroalanina. As lantioninas encóntranse moi distribuídas na natureza e foron illadas do pelo humano, lactoalbumina, e plumas. As lantioninas tamén se encontran na parede celular bacteriana e son os compoñentes dun grupo de péptidos antibióticos codificados xeneticamente chamados lantibióticos, entre os que están a nisina (un conservante alimentario), subtilina, epidermina (un axente anti-estafilococos e anti-estreptococos), e ancovenina (un inhibidor encimático).

## Preparación
Publicáronse varios modos de sintetizar lantionina como a extrusión de sulfuro a partir de cistina, a apertura do anel da serina β-lactona, O método de extrusión de sulfuro é a única forma de obter lantionina que foi empregada para a síntese total de lantibióticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cistina
* Alanina
Código dos Canons das Igrexas Orientais

O **Código dos Canons das Igrexas Orientais** (en latín: *Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium*, abreviado como *CCEO* nos documentos eclesiásticas) é o conxunto organizado de leis e normas que rexen para as Igrexas católicas orientais. Foi promulgado polo papa Xoán Paulo II o 18 de outubro de 1990, con aplicación dende o 1 de outubro de 1991.
## Historia
Ao mesmo tempo que notábase a necesidade dunha colección da lexislación eclesiástica na Igrexa Latina, comezouse tamén a ver a necesidade dun traballo similar para a lexislación vencellada á liturxia e discilina nas igrexas orientais. O patriarca melquita, Gregorio II Yusif solicitou, con motivo da celebración do Concilio Vaticano I, unha revisión do dereito en vigor para esas igrexas, pero non foi posible facer isto pola oposición existente á realización dun código separado daquel da Igrexa Latina. Entón as diferentes igrexas orientais comezaron a organizar as súas propias coleccións: a Igrexa Greco-Católica Romanesa (dende 1872 a 1900), a Igrexa Católica Siria (1888), a Igrexa Católica Bizantina Rutena (1891), a Igrexa Católica Copta (1898) e a Igrexa Católica Armenia (1911).

Dende 1926, logo do pulo dado anteriormente por Bieito XV coa creación da *Congregación para as Igrexas Orientais*, retomouse a idea e se solicitou ao papa Pío XI a súa realización. El, en 1929, formou un consello para a elaboración de dito código. O mesmo ano o consello foi elevado a "comisión cardenalicia", a *Commissio cardinalitia pro studiis praeparatoriis Codificationis Orientalis* cun grupo de expertos e consultores. En 1935 mudou o seu nome polo de *Pontificia Commissio ad Redigendum Codicem Iuris Canonici Orientalis*. Pío XI quen opúxose con firmeza á idea de unificar as normas legais e deixar só a parte litúrxica distinta nas Igrexas orientais, malia desexar os membros da comisión empregar como base o Código de Dereito Canónico de 1917.

A finais da segunda guerra mundial a comisión completara un esquema con 2.666 canons, dos que 1.590 foron promulgados até 1957. Porén, a celebración do Concilio Vaticano II paralizou os traballos. O problema de manter un só código para toda a Igrexa Católica xurdiu novamente e durou até 1972, cando o papa Paulo VI formou unha nova comisión, a *Pontificia Commissio C.I.C. Orientali recognoscendo*. Esta comisión foi elaborando as diversas partes do código, someténdoas á revisión das mesmas igrexas e das universidades pontificias. Os traballos prolongáronse até 1988, cando a comisión entregou o texto que consideraba definitivo ao papa Xoán Paulo II, quen o aprobou e promulgou en 1990.

## Deselvolvementos posteriores
## Bibliografía 
*Edward Farrugia (ed), *Diccionario enciclopédico del Oriente cristiano*, Ediciones Monte Carmelo, Burgos 2007, ISBN 978-84-8353-087-0
## Ligazóns externas 
*Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium, texto orixinal .
*''Instruzione per l'applicazione delle prescrizioni liturgiche del Codice dei Canoni delle Chiese Orientale'' .
*Hani Bakhoum Kiroulos fala sobre o código elaborado en tempos de Pío XII
The Hunger Games

***The Hunger Games*** é unha novela de ciencia ficción escrita pola estadounidense Suzanne Collins que foi publicada en 2008. Está escrita en primeira persoa na voz dunha adolescente de 16 anos, Katniss Everdeen, que vive na nación postapocalíptica de Panem, no que outrora foran os Estados Unidos de América. O Capitolio, unha metrópole moi avanzada, exerce o control político sobre o resto do nación. Os coñecidos como **"Xogos da Fame"** son un evento anual no que un rapaz e unha rapaza de entre 12 e 18 anos de cada un dos doce distritos que rodean o Capitolio son escollidos por lotaría para enfrontarse nunha batalla televisada a morte.

O libro recibiu críticas maioritariamente positivas de críticos e escritores, como os autores Stephen King e Stephenie Meyer. Loouse a súa historia e o desenvolvemento do personaxe principal, malia que algúns críticos atoparon semellanzas entre o libro de Collins e o de Koushun Takami *Battle Royale* (1999). Para escribir *The Hunger Games*, Collins empregou elementos da mitoloxía grega, os combates de gladiadores romanos e os realities de televisión. A novela gañou numerosos premios, incluído o California Young Reader Medal, e foi incluído na listaxe "Best Books of the Year" (mellores libros do ano) polo *Publishers Weekly*' en 2008.

*The Hunger Games* foi publicado o 14 de setembro de 2008 por Scholastic, cunha cuberta deseñada polo ilustrador Tim O'Brien. Após unha tiraxe inicial de 200&nbsp;000 exemplares, o libro acadou as 800&nbsp;000 copias vendidas en febreiro de 2010. Dende a súa publicación, *The Hunger Games* foi traducido a 26 linguas, con dereitos de publicación vendidos en 38 territorios. A novela é a primeira dunha triloxía seguida por *Catching Fire* (2009) e *Mockingjay* (2010). A adaptación cinematográfica, dirixida por Gary Ross e coescrita e coproducida pola propia Collins, estreouse no 2012, e xunco cos outros dous libros formará a tetraloxía: *The Hunger Games (serie de filmes)*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**Os xogos da fame (filme)*, filme baseado na novela.
Elefante do norte de África

O **elefante do norte de África** (*Loxodonta africana pharaoensis*) foi unha posible subespecie do elefante africano de sabana (*Loxodonta africana*), ou pode que unha especie separada de elefante, que existiu no norte de África ata a súa extinción durante a era romana. Estes foron os famosos elefantes de guerra usados por Cartago nas guerras púnicas no seu conflito coa República Romana. Malia que esta subespecie foi formalmente descrita, non está recoñecida amplamente polos taxonomistas. Outros nomes para este tipo de elefante son **elefante cartaxinés** e **elefante de Atlas**. Orixinalmente, a súa distribución natural estendeuse por todo o norte de África e nas costas das actuais Sudán e Eritrea.

## Descrición 
[miniatura|esquerda|Estatua romana de bronce dun [elefante de guerra.]] 
Frescos cartaxineses  e moedas acuñadas por quen controlaba o Norte de África en diversos momentos da historia amosan un animal relativamente pequeno (2,5 metros de altura) con grandes orellas e os lombos cóncavos típicos dos *Loxodonta*. O elefante do norte de África era máis pequeno que o actual elefante africano de sabana (*L. a. africana*), probablemente semellante en tamaño ó elefante africano de bosque (*L. cyclotis*). Tamén é probable que fose máis dócil e doado de manexar, permitindo que os cartaxineses o domasen cun método que se perdeu na historia. Estudos modernos aseguran que os elefantes cartaxineses eran armados con torres de combate; o cal se evidencia no feito de que os elefantes africanos do bosque ben poderían levar torres en determinados contextos militares.

## Notas
Ofis ar Brezhoneg

miniatura|dereita|Automóbil co logotipo da Ofis ar Brezhoneg.

**Ofis ar Brezhoneg** (*Oficina da lingua bretoa* en galego) é un organismo creado o 1 de maio de 1999 para substituír o *Servizo da Lingua Bretoa* que existía dentro do Instituto Cultural da Bretaña (*Skol uhel ar Vro*). Actualmente é unha institución pública coñecida como Ofis Publik ar Brezhoneg (*Oficina pública da lingua bretoa*).

## Misión 
Un dos seus principais obxectivos consistiu en estudar de xeito científico os datos sociolingüísticos da lingua bretoa. Polo tanto, xogou o papel de observatorio da lingua bretoa (*Arsellva an implijoù yezh*), publicou os datos lingüísticos e asesorou no tocante á sinalización bilingüe, os nomes de lugares e os microtopónimos do catastro, para que foran revisados. Por último, dentro das súas obrigas debía axudar a particulares, administracións e empresas que quixeran empregar o bretón. Segundo datos de 1999, entre o 1 de xullo e 15 de setembro dese ano, 42 administracións, asociacións e empresas acudiron a este organismo en busca de asesoramento.

## Promoción da lingua 
Ten participado na promoción de cursos de bretón para adultos. Segundo as súas publicacións, no primeiro ano asistiron unhas 9.3000 persoas ós cursos, xa sexa por correspondencia, en pasantías ou en clases nocturnas. Un total de 6.700 continuaron os cursos, dos que 1.200 eran da Alta Bretaña (zona onde case non se fala bretón e a lingua propia e o galó). En toda a Bretaña, 165 organismos ofrecían clases nocturnas, ademais de 28 fóra da Bretaña, das que 15 se atopaban na rexión de París.

No 2003, a Ofis publicou un mapa de estradas da Bretaña en bretón no que se incluíu tamén o departamento do Loira Atlántico. Neste proxecto tamén colaborou o principal patrocinador da campaña, que foi Ya d'ar brezhoneg.

## Financiamento 
Ofis ar Brezhoneg ten sede na vila de Karaez-Plougêr e nun principio constituíuse como unha asociación independente, presidida por Lena Louarn e que contaba cun orzamento dun millón de euros que maioritariamente proviñan do Consello Rexional da Bretaña. Porén, no 2004 o goberno rexional anunciou a súa vontade de modificar os estatutos para converter a organización nunha institución pública de cooperación cultural. Finalmente, o 17 de setembro de 2010 pasou a ser pública e pasou a chamarse Ofis Publik ar Brezhoneg.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ofis Publik ar Brezhoneg

### Ligazóns externas 
* Web oficial
Wagina

**Wagina**, ou como o que adoitaba ser mal escrito na época colonial, **Vaghena** é unha pequena comunidade nas Illas Salomón, con 320 habitantes, a maioría dos cales viven ao longo da beiras da Baía Kenli, onde foi construído un pequeno peirao para os residentes e visitantes.
Hai tres aldeas en Wagina: Kukutin, Arariki e Nikumaroro. Os habitantes desta illa son de etnia I-Kiribati (Micronesia), que foron trasladados polos británicos ao Protectorado das Illas Salomón (agora coñecidas simplemente como as Illas Salomón) das illas de Orona (Illa do casco) e Nikumaroro (Illa Gardener).
O xeito máis fácil de chegar a Wagina é en avión desde a pista de aterraxe de Kagau, na provincia de Choiseul, desde Honiara (actualmente dúas veces á semana). Desde Kagau tárdase só 45-60 minutos en OBM a Wagina.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Páxina privada con algunhas imaxes de Vaghena
Dan Majerle

**Daniel Lewis Majerle**, nado o 9 de setembro de 1965 en Traverse City, Míchigan, é un ex xogador de baloncesto estadounidense que xogou na National Basketball Association (NBA) dende 1988 até 2002. Xogaba nas posicións de escolta e aleiro.

## Traxectoria 
### Xogador 
Majerle foi seleccionado na 14ª posición do Draft da NBA de 1988 polos Phoenix Suns. Xogou 14 anos na NBA, maiormente nos Phoenix Suns, e tamén nos Miami Heat e os Cleveland Cavaliers. Foi elixido tres veces para xogar o NBA All-Star Game, en 1992, 1993 e 1995.

Gañou a medalla de bronce coa selección dos Estados Unidos nos Xogos Olímpicos de 1988, e a medalla de ouro no Campionato do Mundo da FIBA de 1994.

### Adestrador 
Majerle foi adestrador asistente dos Phoenix Suns de 2008 a 2013. O 15 de marzo de 2013, anunciouse que Majerle ía adestrar á Grand Canyon University na súa primeira tempada coma equipo da Division I da NCAA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
* Estatísticas de Dan Majerle
Fauro

**Fauro** é unha pequena illa da provincia Occidental das Illas Salomón.

Os 75&nbsp;km² da illa forman parte das Illas Shortland. Atópase a poucos quilómetros ao sur da fronteira do seu país  veciño Papúa-Nova Guinea. Fauro é de orixe volcánica e está bordeado por unha barreira de coral, o punto máis alto atópase a uns 480 metros sobre o nivel do mar.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Breve información
Mateu Isern

**Mateu Isern Estela**, nado en Sineu o 4 de abril de 1959, é un político balear.

## Traxectoria 
Estudou no colexio Luis Vives e en 1976 iniciou a carreira de dereito na Universidade das Illas Baleares, licenciándose en 1981. Milita no PP desde a década de 1990.

Da man de José María Rodríguez, formou parte do consello de administración da Societat Municipal d'Aparcaments. Con anterioridade, traballou como xefe dos servizos xurídicos no Banco de Crédito Balear, departamento no que coincidiu co que posteriormente foi Presidente do Congreso dos Deputados Félix Pons, e co avogado Tomeu Sitjar.

Nas eleccións municipais de España de 2011, o seu partido, o PP, gañou en Palma con 17 dos 29 concelleiros, coa maioría absoluta máis folgada da historia de Palma. Tras isto, foi investido alcalde de Palma o 11 de xuño de 2011 cos votos dos concelleiros do seu partido (17) a favor, e cos do PSIB-PSOE (9) e a coalición PSM-IniciativaVerds-Entesa (3) en contra.

## Notas
Illas Treasury

As **Illas do Tesouro** (Treasury Islands) son un pequeno grupo de illas a poucos quilómetros ao sur de Bougainville e a 24 quilómetros das Illas Shortland. Forman parte da Provincia Occidental das Illas Salomón. As dúas illas máis grandes das Illas do Tesouro son a Illa Mono e a máis pequena Illa Stirling. O estreito de augas profundas entre estas dúas illas chámase Blanche Harbor.

Estas illas foron descubertas en 1788 polo oficial británico da Royal Navy o tenente John Shortland.

Durante a segunda guerra mundial as illas caeron en mans do Xapón ata o 25 - 27 de outubro de 1943, cando as illas foron invadidas mediante un asalto anfibio por unidades de Nova Zelandia.
Logo da invasión, foi construída unha pista de aterraxe na máis plana illa de Stirling pola USN. Este campo de aviación foi utilizado para apoiar unha campaña para neutralizar o poder aéreo xaponés en Rabaul. O aeródromo de Stirling atópase aínda en uso hoxe en día servido polas Solomons Airlines.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* The Treasury Islands Campaign
* Stirling Island
Illa Mono

A **illa Mono** é unha illa volcánica no noroeste das Illas Salomón. Está separado polo estreito de Blanche Harbour da Illa Stirling e das outras illas de coral que o rodean. O pobo de Falamai é o principal núcleo de poboación da illa. A illa está bordeada por cantís de pedra calcaria de máis de vinte metros de altura. A illa ten ao redor de 1800 habitantes.

O terremoto do 1 de abril de 2007 e o tsunami tralo terremoto causou danos considerables en Mono. Cinco casas e todos os edificios escolares colapsaron e catro persoas foron reportadas como desaparecidas.

## Historia 
Durante a segunda guerra mundial as tropas xaponesas ocuparon Mono durante a súa invasión das illas Salomón. O 27 de outubro de 1943, tropas da Mariña dos Estados Unidos e de Nova Zelandia aterraron en dous lugares: en Falamai (lugar da base xaponesa da illa) no sur, e en Purple Beach en Soanotalu no norte. O 7 de novembro a illa estaba baixo control aliado. Doce estadounidenses e corenta neozelandeses morreron durante a campaña. Para os neozelandeses, foi a primeira operación anfibia desde Gallipoli.

A Illa Stirling converteuse nunha enorme pista de aterraxe dos aliados, que foi abandonado logo do termo da guerra.

## Turismo 
a Illa Mono é un paraíso para o mergullo e é de cando en vez un porto de escala para os buques de cruceiro.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* The Treasury Islands Campaign
* Pacific Wrecks
* Paintings of battle scenes on Mono
Lentionina

[miniatura|dereita|Estrutura da lentionina.[Número CAS: 292-46-6.]]
[miniatura|dereita|Modelo da lentionina.[Nomenclatura da IUPAC|Nome IUPAC: 1,2,3,5,6-pentatiepano.Outros nomes:1,2,3,5,6-pentatiacicloheptano.]]

A *lentionina*' é un composto organosulfurado cíclico, que se encontra nos cogomelos shiitake (*Lentinula edodes*) e é en parte responsable do seu olor fragrante. O seu modo de formación non está claro, pero probablemente intervén o encima C-S liase.

Ademais de lle dar olor aos cogomelos shiitake, a lentionina inhibe a agregación das plaquetas, polo que é un prometedor tratamento para a trombose. Outros compostos organosulfurados encontrados no allo teñen un efecto similar.

## Notas
Mbava

**Mbava** é unha illa das Illas Salomón, que se atopa no arquipélago das Illas Nova Xeorxia na Provincia Occidental Atópase ao oeste da Vella Lavella e ao norte de Ranongga.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Illa Stirling

A **Illa Stirling** é a illa máis pequena das Illas Treasury, nas Illas Salomón. Está separada da máis grande Illa Mono polo estreito Blanche Harbor. Illa Stirling componse de coral, e foi unha vez parte da barreira de coral que rodea a illa Mono.

Illa Stirling non ten poboación permanente. Con todo, un campo de aviación e outros restos da base dos aliados da segunda guerra mundial aínda permanecen aquí.

En maio de 2011 o primeiro ministro das Illas Salomón Danny Phillip fixo unha oferta ao goberno australiano para que a base aérea abandonada na illa de Stirling acollera a tramitación dos solicitantes de asilo. Crese que as negociacións chegaron a un estado razoablemente avanzado antes de ser interrompidas.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Campaña das Illas Treasury
* Localización da illa
Henrik Ibsen

**Henrik Johan Ibsen**, nado o 20 de marzo de 1828 en Skien e finado o 23 de maio de 1906 en Christiania, foi un dramaturgo, poeta e novelista noruegués. É considerado o máis importante dramaturgo noruegués e un dos autores máis influentes na dramaturxia moderna. Referido como o "pai do realismo", foi un dos fundadores do modernismo no teatro.

## Obra 
* 1850 *Catilina*
* 1850 *Kjæmpehøjen*
* 1851 *Norma*
* 1852 *Sancthansnatten*
* 1854 *Fru Inger til Østeraad*
* 1855 *Gildet paa Solhaug*
* 1856 *Olaf Liljekrans*
* 1858 *Hærmændene paa Helgeland*
* 1862 *Digte* 
* 1862 *Kjærlighedens Komedie*
* 1863 *Kongs-Emnerne*
* 1866 *Brand*
* 1867 *Peer Gynt* 
* 1869 *De unges Forbund*
* 1873 *Kejser og Galilæer*
* 1877 *Samfundets Støtter*
* 1879 *Casa de Bonecas*
* 1881 *Gengangere*
* 1882 *En Folkefiende*
* 1884 *Vildanden*
* 1886 *Rosmersholm*
* 1888 *Fruen fra Havet*
* 1890 *Hedda Gabler*
* 1892 *Bygmester Solness*
* 1894 *Lille Eyolf*
* 1896 *John Gabriel Borkman*
* 1899 ''*Når vi døde vaagner*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ibsen.nb.no