Crocodylus rhombifer

O ***Crocodylus rhombifer***, xeralmente chamado crocodilo cubano, é unha pequena especie de crocodilo que se encontra só en Cuba. A súa lonxitude habitual é de entre 2,1  e 2,3&nbsp;m e adoita pesar entre 70 e 80&nbsp;kg. Os machos grandes poden chegar como moito aos 3,5&nbsp;m de lonxitude e pesar algo máis de 215&nbsp;kg. Malia o seu modesto tamaño, é un animal moi agresivo e potencialmente perigoso para os humanos.

O crocodilo cubano é interesante para os biólogos por ter algúns trazos físicos e de comportamento únicos. Ten patas longas e fortes, e é o de costumes máis terrestres de todos os crocodilos existentes. Os seus hábitats preferidos son ambientes de auga doce como pantanos e ríos. Alí, os adultos aliméntanse de peixes, tartarugas e pequenos mamíferos, mentres que os xoves comen invertebrados e pequenos peixes. O apareamento ocorre en maio e xullo. Os animais en catividade mostran un comportamento de caza cooperativa e poden aprender algúns trucos.

Está na lista das especies en perigo crítico da Unión Internacional para a Conserfvación da Natureza. Antes estaba espallado polo Caribe, pero a súa área de distribución foi minguando ata incluír só o pantano Zapata e a illa de Pinos (ou da Juventud), debido á caza humana. Hai proxectos de crianza en catividade para axudar a especie a recuperarse.

## Características 
O crocodilo cubano ten bastantes características que o separan doutros crocodilianos, como as súas cores máis brillantes, escamas máis fortes, máis avultadas e patas longas e fortes. 
É un crocodilo de tamaño pequeno a medio. Os adultos miden normalmente entre 2,1 e 3,3&nbsp;m e pesan de 70 a 80&nbsp;kg. Os machos grandes poden chegar a 3,5&nbsp;m e 215&nbsp;kg ou máis.

## Distribución e hábitat 
Hoxe, o crocodilo cubano só pode encontrarse no pantano Zapata da illa de Cuba e na illa de Pinos (Juventud), e está en grave perigo de extinción. Antigamente podía atoparse por todo o Caribe. Hai restos fósiles desta especie nas Illas Caimán e as Bahamas.

Prefire hábitats de augas doces como pantanos e ríos e raramente nada en auga salgada.

## Bioloxía e comportamento 
Esta especie presenta comportamentos interesantes que outros crocodilianos non realizan. Unha colonia en catividade desta especie en Gatorland, Florida, mostrou o que se sospeita que era un comportamento de caza en grupo, que pode explicar a predación da megafauna prehistórica que coexistiu con esta especie, como o preguiceiro xigante.
Esta especie é o máis terrestre de todos os crocodilos, e tamén posiblemente o máis intelixente.

### Caza e dieta 
A súa dieta está formada inicialmente por pequenos peixes, artrópodos e crustáceos. Os adultos aliméntanse principalmente de pequenos mamíferos, peixes e tartarugas. Teñen dentes traseiros romos, cos que poden romper as coirazas das tartarugas que capturan. Tamén realizan a técnica de cazar saltando da auga que se observa noutros crocodilianos como o aligátor do Mississippi. Impulsándose coas súas poderosas colas poden saltar da auga e apañar pequenos animais situados nas ramas que colgan sobre a auga. O crocodilo cubano, aínda que non é especialmente grande, é xeralemnte considerado o crocodilo máis agresivo do Novo Mundo, e é, en canto comportamento, dominante sobre o máis grande crocodilo americano en áreas nas que coexisten as dúas especies. Os datos sobre ataques a seres humanos son limitados, pero os casos son raros debido á pequena área de distribución do animal.
[miniatura|Espécime no [Zoo de Miami]]

## Reprodución 
A estación reprodutora desta especie é entre os meses de maio e xullo. Isto secre que está relacionado con cambios ambientais, como as precipitacións e temperaturas. Na natureza, aniñan en pantanos húmidos; onde forman trincheiras e cobren os ovos con materia orgánica. É unha especie agresiva que pode cometer actos de canibalismo, o que contribúe a que gran parte da descendencia non sobreviva á idade xuvenil.

## Conservación 
miniatura|Crocodilo cubano
O crocodilo cubano está na lista das especies en perigo crítico da Unión Internacional para a Conserfvación da Natureza e no Apéndice 1 da lista do CITES. O seu hábitat restrrinxido e reducida área de distriución fano moi vulnerable. Os humanos cazaron esta especie case ata a súa extinción. Quedan moitas investigacións que facer sobre esta especie nas poboacións silvestres que quedan. A especie ten exemplares en catividade en Europa e os Estados Unidos, onde se iniciaron proxectos de cría en catividade. No pasado houbo problemas de hibridación, especialmente co crocodilo americano, o que limitaba a poza xénica pura da especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Crocodilian Online sobre o crocodilo cubano
*Folla de datos sobre o crocodilo cubano