open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jud Buechler

**Judson Donald Buechler**, nado o 19 de xuño de 1968 en San Diego, California, é un ex xogador e actual adestrador estadounidense de baloncesto profesional que é adestrador asistente dos New York Knicks da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
Buechler foi seleccionado polos Seattle SuperSonics na 38ª posición do Draft da NBA de 1990, e os seus dereitos foron traspasados ós New Jersey Nets, onde xogou pouco máis dunha tempada.

Tras un breve paso polos San Antonio Spurs, asinou cos Golden State Warriors, onde acadou 6.2 puntos, 1.3 asistencias e 2.8 rebotes na tempada 1992-93. A súa etapa máis exitosa foi de 1994 a 1998 nos Chicago Bulls de Michael Jordan, onde conseguiu tres campionatos da NBA consecutivos.

Tras o proceso de reconstrución dos Bulls en 1999, Buechler asinou cos Detroit Pistons, onde xogou durante tres tempadas antes de ser traspasado ós Phoenix Suns. En 2002, Buechler retirouse coma profesional tras unha breve estancia nos Orlando Magic. Durante 12 tempadas na National Basketball Association (NBA), Buechler xogou 720 partidos para sete equipos diferentes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Edward Gibson

**Edward George "Ed" Gibson**, nado en Buffalo (Nova York) o 8 de novembro de 1936, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte da misión Skylab 4.

## Traxectoria
Gibson graduouse en enxeñería pola Universidade de Rochester en 1959 e é máster na mesma materia polo Instituto de Tecnoloxía de California (Caltech) en 1960. Tamén ten un doutoramento en enxeñería e física polo Caltech en 1964.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1965. Participou na misión Skylab 4, pasando un total de 84,05 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Skylab 4
Fils

[miniatura|221x221px|100 **fils** de [Bahrain de 1965]]
[miniatura|221x221px|500 **fils** de [Xordania de 1952]]
O **fils** (en árabe: فلس) é unha moeda divisionaria da unidade monetaria principal utilizada por diversos países árabes. 

## Denominación 
*Fils* é unha palabra singular en lingua árabe; a súa forma de plural é *fulûs* (فلوس) e significa tamén, xenericamente, "diñeiro", nalgunhas das variedades do árabe.

O termo é unha transcrición moderna de *fals*, unha moeda altomedieval dos califatos Omeias (661-750) e dos Abbásidas (750-1258), e procede, pola súa vez, da forma latina *follis*, que designaba unha moeda romana de cobre e tamén, posteriormente, unha moeda bizantina.

## Países e equivalencias 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Album, S. (2011). *Checklist of Islamic Coins*. 3ª ed. ISBN 978-0-615-56244-5
* Alfaro Asins, C. et al. (2009). *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
Edith Quimby

**Edith Hinkley Quimby**, nada en Rockford (Illinois) o 10 de xullo de 1891 e finada en Manhattan o 11 de outubro de 1982, foi unha investigadora en medicina e física, pioneira no uso de elementos radioactivos en medicina e no estudo de métodos de protección fronte aos efectos nocivos das radiacións ionizantes, no campo da medicina nuclear.

## Traxectoria 
Edith Quimby graduouse en 1912 en matemáticas e física no Whitman College en Washington. Despois dun breve tempo traballando como profesora de secundaria, en 1914 obtivo unha bolsa para realizar un máster na Universidade de California. Mentres estudaba para o seu grao de máster, que obtivo en 1916, casou con Shirley L. Quimby.

En 1919, xunto co seu marido, trasladouse a Nova York, onde conseguiu un traballo no Memorial Hospital for Cancer and Allied Diseases como física axudante de Gioacchino Failla; en 1932 converteuse en titular. A súa investigación no Memorial Hospital centrábase no estudo das doses seguras de radiación na medicina, observando a enerxía emitida polos materiais potencialmente empregados en medicina nuclear así como a cantidade de radiación absorbida polo corpo provindo de diferentes fontes. Tamén estudou o potencial de radioisótopos sintéticos para tratar o cancro e noutras aplicacións de investigación en medicina. En 1941 incorporouse ao Cornell University Medical College como profesora adxunta de radioloxía. Ao ano seguinte ano converteuse en profesora titular de física das radiacións na Facultade de Medicina e Cirurxía da Universidade de Columbia. En 1954 converteuse en  profesora catedrática  ata que se xubilou en 1960; despois seguiu como profesora emérita ata 1982

A investigación de Edith Quimby permitiu determinar e estandarizar as doses exactas de radiación para aplicalas directamente aos tumores co mínimo de efectos colaterais. Foi a primeira en establecer os límites de radiación que pode tolerar o corpo humano.

Edith Quimby recibiu moitos premios polo seu traballo ao longo de toda a súa carreira e formou parte de varias sociedades científicas. En 1940, o American Radium Society outorgoulle a Medalla Janeway. Ao ano seguinte, outorgóuselle a Medalla de Ouro da Radiological Society of North America. En 1954 foi elixida presidenta da American Radium Society. En 1963, o American College of Radiology concedeulle a súa Medalla de Ouro. Foi unha  das primeiros membros do American Association of Physicists in Medicine (AAPM) e na súa honra instituíuse o Edith H. Quimby Lifetime Achievement Award, premio que se outorga a socios ou socias da AAPM en recoñecemento da súa carreira.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Oakes, Elizabeth H. *International Encyclopedia of Women Scientist*. Facts Onde Fío, Inc., 2002. ISBN 0-8160-4381-7.
* Ogilvie, Marilyn; Harvey, Joy. *The Biographical Dictionary of Women in Science: L-Z*, 2000. ISBN 978-0-415-92040-7.

### Ligazóns externas 
* Edith Quimby, pionera de la radiofísica hospitalaria artigo de Laura Morrón no Blog Mujeres con Ciencia
*American Radium Society
* Radiological Society of North America
* Memorial Sloan Kettering Cancer Center (anteriormente Memorial Hospital for Cancer and Allied Diseases)
Trend TV

**Trend TV** é unha estación de televisión local de Croacia con sede en Karlovac. Dende 2014 a canle forma parte de KA-VISION, propiedade de Marko Vuković, e virou para unha programación máis rexional. Presente en varias compañías de televisión por cable, pódese sintonizar así por toda Croacia.

## Cobertura do sinal 
As emisións pódense sintonizar en tres subrexións locais dixitais: 

**d44** - Zagreb, Velika Gorica, Sveta Nedelja, Stupnik e parte do concello de Samobor 

**d45** - Jastrebarsko, Klinča Sela, Krasic e Pisarovina 

**d46** - Karlovac, Lasinja, Ozalj, Zakanje, Draganic, Netretic, Duga Resa, Generalski Stol, Barilovici, Krnjak, e parte dos concellos de Vojnic e Bosiljevo.

## Programación 
Tradicionalmente, a programación estrutúrase en varias franxas: programa matinal ata 12 horas, programa de mediodía e tarde de 12 a 20 horas, programa vespertino de 20 a media noite e o programa nocturno de 24 a 6 horas da mañá. 

O elemento central do programa vespertino era o noticiario local *Karlovački obzornik*, con novas dos acontecementos diarios na cidade e rexión. Os espectáculos orientados rexionalmente eran *Iver*, *Pokupska kronika* e *Žumberak zov*. Trend TV segue tamén a actividade das organizacións da sociedade civil, así como institucións con sede en Zagreb, Kordun e Karlovac e ten programas para as minorías relixiosas e étnicas con temas específicos como o patrimonio étnico, especialidades culturais e similares.  

Ten produción propia de contido divulgativo, informativo, deportivo e musical. A produción independente está presente con programas como *Trend putovanja* ou *Moja Istra*. O programa*Domaći zvuci* céntrase nas sociedades culturais e artísticas do condado de Karlovac e vídeos de artistas populares. 

Coa conversión nunha canle con maior enfoque no ámbito rexional, o telexornal pasou a se denominar *Dnevnik*, diversificouse a programación coa emisión de programas como *Europa u fokusu*, revista de actualidade e divulgación europea producida pola Deutsche Welle en lingua croata  *Život piše priče*, programa que visita localidades da rexión de Eslavonia e Baranja e no que se adoita empregar a variedade local do croata, *Privredni.hr* programa de carácter económico, *Novi milenij*, dedicado ás novidades tecnolóxicas, o programa de entrevistas *Intervju tjedna*.

## Notas
María Vallet Regí

**María Vallet-Regí,** nada nas Palmas de Gran Canaria o 19 de abril de 1946, é unha investigadora e catedrática de Química Inorgánica e directora do departamento de Química Inorgánica e Bioinorgánica da Facultade de Farmacia da Universidade Complutense de Madrid.

## Traxectoria 
En 1974 obtivo o doutoramento en ciencias químicas na Universidade Complutense de Madrid. En 1990 foi nomeada catedrática de Química Inorgánica e directora do Departamento de Química Inorgánica e Bioinorgánica da Facultade de Farmacia de devandita universidade.

En 2004 foi nomeada académica da Real Academia de Enxeñaría e en 2011 da Real Academia Nacional de Farmacia.

### Investigación 
Realizou unha extensa labor investigadora, marcada por un enfoque multidisciplinar, plasmada en máis de 550 publicacións científicas recollidas no ISI Web of Knowledge, a maioría nas áreas de química e ciencia de materiais. Segundo o ISI, é a española da área de Ciencia de Materiais máis citada nas dúas últimas décadas.

A súa actividade investigadora céntrase no campo dos biomateriais con aplicacións en traumatoloxía, odontoloxía, enxeñaría de tecidos ou na liberación controlada de fármacos.

Formou parte do Comité Reitor do Programa ‘Science for Peace’ da OTAN (1999-2005), o Comité Nacional da CNEAI (2004-2008), e foi vicepresidenta da Real Sociedade Española de Química (1999-2007).

### Premios e recoñecementos 
* Premio Nacional de Investigación 2008 Leonardo Torres Quevedo en Enxeñarías
* Doutora *Honoris causa* pola Universidade do País Vasco.
* Premio de Investigación 'Miguel Catalán' 2013
* Doutora Honoris Causa pola Universidade Jaume I, Castelló, España, 2015.
* Premio á carreira distinguida en Química 2016 da Fundación Lilly, 2016.
* Premio *Rei Jaime I de Investigación Básica*, 2018.
* En 2018 foi incluída en *La Tabla Periódica de las Científicas* por ser o 2019 o Ano Internacional da Táboa Periódica dos Elementos Químicos, con motivo do 150º aniversario da publicación de Mendeléyev.
* En 2019 recibiu o *Premio Influentials* á traxectoria profesional, outorgado por El Confidencial e Herbert Smith Freehills.
* En 2019  foi galardoada coa *Medalla al Mérito en la Investigación y en la Educación Universitaria* xunto a Emilio Lledó e Dolores Cabezudo, a entrega fíxoa o ministro Pedro Duque.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Cápsulas de SON", conto radiofónico sobre mulleres científicas con achegas na historia da biomedicina .
*¿Por qué tan pocas?. María Vallet Regí
Kladenetzat

***Kladenetzat*** (en ) é un filme búlgaro de 1991 dirixido por Docho Bodzhakov. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Lyuben Chatalov como Bashtata
* Vania Tzvetkova como Uchitelkata / Dariya
* Petar Popyordanov como Sinat
* Boyan Kovachev como Sinat kato malak
* Daniela Vasileva como Dariya kato malka

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Sezonat na kanarchetata

***Sezonat na kanarchetata*** (en ) é un filme búlgaro de 1993 dirixido por Evgeni Mihailov. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 66ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Paraskeva Djukelova como Lily de moza
* Plamena Getova como Lily de adulta
* Mikhael Dontchev como Malin
* Petar Popyordanov como Ivan
* Michail Alexandrov como Malin de mozo
* Ani Vulchanova como Margarita
* Plamen Serakov como Tanasi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 66ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Margarit i Margarita

***Margarit i Margarita*** (en ) é un filme búlgaro de 1989 dirixido por Nikolai Volev. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 63ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Irini Antonios Zampona como Margarita-Rita
* Hristo Shopov como Margarit
* Rashko Mladenov como Yuliyan o coreógrafo
* Vassil Mihajlov como Nerizanov
* Veselin Vulkov como Yanev
* Iliya Raev como director do colexio
* Tanya Shahova como Kostova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 63ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Za kude putuvate

***Za kude putuvate*** (en ) é un filme búlgaro de 1986 dirixido por Rangel Vulchanov. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1986 e participou na competición principal da 15ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 61ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Stoyan Aleksiev como Dotzent Radev
* Georgi Kaloyanchev como Bay Denyo
* Katerina Evro como Katerina
* Iossif Surchadzhiev como Strezov
* Yordan Spirov como Uchitelyat
* Katerina Angelova
* Dimo Kolarov
* Stefan Ilyev
* Vasil Dimitrov

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 61ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Vreme na nasilie

***Vreme na nasilie*** (en ) é un filme búlgaro de 1988 dirixido por Ludmil Staikov. Baséase na novela *Vreme razdelno* (Време разделно) de Anton Donchev. Consta de dous episodios cunha duración combinada de 288 minutos. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1988. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Yosif Sarchadzhiev como Kara Ibrahim
* Rusi Chanev como o sacerdote, pop Aligorko
* Ivan Krastev como Manol
* Anya Pencheva como Sevda
* Valter Toski como o veneciano
* Vasil Mihaylov como Süleyman Aga
* Kalina Stefanova como Elitza
* Max Freeman como Momchil
* Konstantin Kotsev como pai de Karaibrahim
* Stoyko Peev como Goran
* Bogomil Simeonov como Ismail Bey
* Djoko Rosic como Kara Hasan
* Velko Kanev como Köprülü Fazıl Ahmed Pasha
* Stefka Berova como Gyulfie
* Angel Ivanov como Mircho
* Nikola Todev como Stoyko protsvet

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Khan Asparuh

***Khan Asparuh*** (en ) é un filme búlgaro de 1981 dirixido por Ludmil Staikov. Conta a historia do Khan Asparukh e os eventos arredor da fundación do Primeiro Imperio Búlgaro no ano 681. Foi rodado e estreado con motivo do aniversario 1300 de Bulgaria. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 55ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 55ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Barierata

***Barierata*** (en ) é un filme búlgaro de 1979 dirixido por Christo Christov. Foi estreado na 11ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova, onde gañou o Premio de Prata. O filme foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 52ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Innokentiy Smoktunovskiy como Antoni Manev
* Vania Tzvetkova como Doroteya
* Yevgeniya Barakova como Saprugata
* Maria Dimcheva como D-r Yurukova
* Ivan Kondov como Sledovatelyat
* Roumiania Parvanova como Mashtehata

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 52ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Posledno lyato

***Posledno lyato*** (en ) é un filme búlgaro de 1974 dirixido por Christo Christov. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 47ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Grigor Vachkov como Ivan Efreytorov
* Dimitar Ikonomov como Dinko
* Bogdan Spasov como Dyadoto
* Vesko Zehirev como Vuychoto
* Lili Metodieva como Maykata
* Daniela Danailova como Karakachankata
* Lyuben Boyadzhiev como Generalat
* Yuli Toshev como Majorat
* Peter Goranov como Partizaninat
* Dimitar Milanov como Dyavolat

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 47ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Koziyat rog

***Koziyat rog*** (en ) é un filme búlgaro de 1972 dirixido por Metodi Andonov, e protagonizado por Anton Gorchev e Katya Paskaleva. O filme está ambientado na Bulgaria do século XVII, onde a muller de Kara Ivan é violada e asasinada por catro señores feudais otománs.

O filme gañou o Premio Especial do Xurado no Festival Internacional de Cinema de Karlovy Vary. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 45ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Katya Paskaleva como Maria
* Anton Gorchev como Karaivan
* Milen Penev como Ovcharyat
* Todor Kolev como Deli
* Kliment Denchev como Turchin
* Stefan Mavrodiyev como Mustafa
* Nevena Andonova como Maria kato malka
* Marin Yanev como Nasilnik
* Krasimira Petrova como Lyubimata na Mustafa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 45ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
ShindaiSat

**ShindaiSat**, tamén coñecido **Ginrei**, foi un satélite artificial da Universidade de Shinshu lanzado o 27 de febreiro de 2014 mediante un foguete H-IIA desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
ShindaiSat foi lanzado para probar un sistema de comunicacións ópticas desde órbita. Un sistema de [[LED]s lle permitirían comunicarse a distancias de ata 400 km usando luz visible. Estabilizábase nos tres eixos mediante doua volantes de inercia e tres torques magnéticos. O satélite reentrou na atmosfera terrestre o 24 de novembro de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*H-IIA
In the Life of Music

***In the Life of Music*** (en ) é un filme camboxano de 2018 dirixido por Caylee So que e Sok Visal. Foi escollido como candidato de Camboxa para o Óscar ó mellor internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Tres xeracións están conectadas a través da canción "Champa Battambang" de Sinn Sisamouth.

## Personaxes 
* Ratanak Ben como Little Comrade
* Daniel Chea como Montha
* Socheat Chea como Samay
* Sreynan Chea como Phally
* Arn Chorn-Pond como Mith
* Ellen Wong como Hope
* Vandarith Phem como Chy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
The Last Reel

***The Last Reel*** (en ) é un filme camboxano de 2014 coproducido e dirixido por Kulikar Sotho. Foi escollido como o candidato de Camboxa para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Rous Mony como Veasna
* Ma Rynet como Sophoun
* Dy Saveth como Srey Mom
* Hun Sophy como Coronel Bora
* Sok Sothun como Vichea

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Globalstar

miniatura|256px|O logo de Globalstar.
**Globalstar** é unha rede de satélites de comunicacións en órbitas medias adicado a dar servizos móbiles como telefonía, datos e fax.

## Características 
Os satélites Globalstar operan en órbitas a 1410 km de altura e 52º de inclinación orbital. Cunha masa de 450 kg, os satélites foron construídos por Space Systems Loral e Alenia Aerospazio e usan o bus LS-400, cun corpo de forma trapezoidal e dous paneis solares que proporcionan ata 1100 W de potencia. Estabilízanse nos tres eixos e como sensores de actitude levan magnetómetros nun mastro despregable, sensores solares e GPS. O sistema de propulsión usa hidracina. Para as comunicacións cada satélite usa antenas de aliñamento de fase, podendo comunicarse usando as bandas C, L e S. Podían ser lanzados mediante Delta 7420, Zenit-2, Soiuz U Ikar e Soiuz FG Fregat, frecuentemente en grupos de varios a un mesmo tempo.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta 7420
*Zenit-2
*Soiuz U Ikar
*Soiuz FG Fregat
Taralezhite se razhdat bez bodli

***Taralezhite se razhdat bez bodli*** (en ) é un filme búlgaro de 1971 dirixido por Dimitar Petrov. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Melbourne de 1972. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 44ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ivaylo Dzhambazov como Tedi
* Neyko Neykov como Koko
* Petar Peychev como Denbi
* Andrey Slabakov como Kancho
* Ivan Arshinkov como Nasko
* Dimitar Tzonev como Mitko
* Sarkis Muhibyan como Bay Tanas
* Rumena Trifonova como Uchitelkata po peene Dilyanska
* Dimitar Panov como Dyadoto, koyto zhivee sam
* Nikolay Doychev como Dyadoto na Koko
* Vasil Stoychev como Klasniyat Penev
* Zlatina Doncheva como Maykata na Kancho
* Domna Ganeva como Maykata na Nasko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 44ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Iuri Glazkov

**Iury Nikolaievich Glazkov**, nado en Moscova o 2 de outubro de 1939 e finado o 9 de decembro de 2008, foi un cosmonauta soviético que formou parte da misión Soiuz 24.

## Traxectoria
Glazkov graduouse na Escola Superior de Enxeñería Kharlov en 1962 e doutorouse en ciencias técnicas en 1991. Pertenceu á Forza Aérea da Unión Soviética e foi paracaidista.

Adestrouse para ser cosmonauta entre novembro de 1965 e decembro de 1967. Participou na misión Soiuz 24. Pasou un total de 17,73 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 24
L'Image manquante

'''''L'Image manquante''''' (en ) é un filme documental franco-camboxano de 2013 dirixido por Rithy Panh sobre os khmer vermellos en lingua francesa. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2013 onde gañou o premio principal. Tamén foi estreado na sección de Cinema do Mundo no Festival Internacional de Cinema Cinemanila, onde gañou o Gran Premio do Xurado. Gañou o Premio Lumières ó mellor documental na 21ª edición dos Premios Lumières e foi nomeado ó Premio César ó mellor filme documental.

Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios. Aproximadamente a metade do filme está composta por material de novas e imaxes de época, mentres que a outra metade emprega figuras para dramatizar o que ocorreu en Camboxa cando Pol Pot chegou ó poder.

## Sinopse 
Empregando figuriñas de barro e imaxes de arquivo, Rithy Panh testemuña as atrocidades cometidas polos kmres vermellos en Camboxa entre 1975 e 1979.

## Personaxes 
* Randal Douc como o narrador (na versión orixinal francesa)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Robert L. Gibson

**Robert Lee "Hoot" Gibson**, nado en Cooperstown (Nova York) o 30 de outubro de 1946, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-41-B, STS-61-C, STS-27, STS-47 e STS-71.

## Traxectoria
Gibson graduouse en enxeñería polo Colexio Comunitario do Condado de Suffolk en 1966 e en enxeñería aeronáutica pola Universidade Politécnica do Estado de California en 1969.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978. Participou nas misións STS-41-B, STS-61-C, STS-27, STS-47 e STS-71, pasando un total de 36,18 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41-B
*STS-61-C
*STS-27
*STS-47
*STS-71
Iuri Gidzenko

**Iuri Pavlovich Gidzenko**, nado en Elanets (Oblast de Mikolaiv) o 26 de marzo de 1962, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TM-22, Soiuz TM-31, Soiuz TM-34, Soiuz TM-33 e STS-102, e ademais foi membro da Expedición 1 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Gidzenko graduouse na Escola Superior de Pilotos Militares en Khárkiv (Ucraína) en 1983 e na Universidade do Estado de Xeodesia e Cartografía en Moscova en 1994.

Adestrouse para ser cosmonauta entre decembro de 1987 e xuño de 1989. Participou nas misións Soiuz TM-22, Soiuz TM-31, Soiuz TM-34, Soiuz TM-33 e STS-102 e foi membro da Expedición 1 á ISS. Pasou un total de 329,95 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-22
*Soiuz TM-31
*Soiuz TM-34
*Soiuz TM-33
*STS-102
*Expedición 1
GLOMR

**GLOMR** (acrónimo de **Global Low Orbiting Message Relay Satellite**) foi un satélite artificial da axencia estadounindese DARPA lanzado o 30 de outubro de 1985 desde a bodega de carga do transbordador espacial Challenger.

## Características 
A misión de GLOMR foi probar a capacidade de recoller datos enviados por estacións remotas, almacenalos e retransmitilos ao seu destino. O satélite foi construído por Defense Systems Inc. (DSI) e Rockwell e consistía nun poliedro de 62 caras sen ningún tipo de estabilización. Inicialmente ía ser lanzado coa misión STS-51-B, pero un problema nas baterías fixo que se devolvera a terra. Finalmente voou na misión STS-61-A. Reentrou na atmosfera o 26 de decembro de 1986

GLOMR foi sucedido por SECS, un satélite con funcións semellantes pero máis avanzado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Transbordador espacial Challenger
*STS-61-A
*MACSAT
*SECS
Khlea t tow sen chhngay

***Khlea t tow sen chhngay*** (en ) é un filme camboxano de 2010 dirixido por Chhay Bora e baseado en acontecementos reais. É o primeiro filme camboxano en máis que vinte anos en abordar os feitos ocorridos durante a era dos khmer vermellos. Foi escollido como o candidato de Camboxa para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. É o segundo filme de Camboxa en ser presentado ós Óscar na categoría de mellor filme en lingua non inglesa.

## Personaxes 
* Kauv Southeary como Nun Sila

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Super Bowl LIV

A **Super Bowl LIV** foi a 54ª edición da Super Bowl e a 50ª final da era moderna da National Football League (NFL) de fútbol americano. O partido xogouse o 2 de febreiro de 2020 no Hard Rock Stadium de Miami Gardens, Florida (Estados Unidos), ante 62.417 espectadores. Esta foi a décimo primeira Super Bowl que acollida no sur do estado de Florida.

O partido enfrontou aos campions da National Football Conference (NFC), San Francisco 49ers, contra os campións da American Football Conference (AFC), os Kansas City Chiefs. A vitoria foi para os Chiefs por 31−21, sendo nomeado mellor xogador do encontro o quarterback Patrick Mahomes. Mahomes conseguiu facer 26 pases de 42 intentos para 286 iardas (dous touchdowns, dúas intercepcións) e correr 29 iardas (un touchdown).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da National Football League
* Sitio web oficial da Super Bowl en nfl.com
Kalasy pad siarpom tvaim

***Kalasy pad siarpom tvaim*** (literalmente: *Espigas baixo a túa fouce*) é unha novela histórica en lingua belarusa de Uladzimir Karatkievič que se publicou pola primeira volta nos números 2-6 da revista *Polimia* en 1965 e que saíu do prelo en forma de libro en 1968 en Minsk. Escrita entre 1962 e 1965 o autor pensaba nunha triloxía, cunha primeira parte centrada nas vésperas da insurrección de xaneiro, a segunda na rebelión (1863-1864) e a terceira na derrota. Pero ao se publicar o primeiro libro dividiuse en dous. A obra ábrese cunha dedicatoria á súa nai como símbolo de todas as nais belarusas e unha epígrafe bíblica de Mateo. Do segundo libro só escribiu dous capítulos que se publicaron de forma póstuma en 1989 en *Polimia* e empeza cun epígrafe coa epístola de Paulo aos efesios. 
A novela traduciuse ao ucraíno e ao ruso .
 
## Características artísticas 
A novela describe a formación da nación belarusa, que representa por medio de tres xeracións da familia nobre Zagorski. O personaxe principal é Alés Zagorsky, que aparece trazado na súa etapa de formación e desenvolvemento, entre os 14 e os 20 anos. Tamén se describen familias nobres de Raŭbichov e Kliejn, os terratenentes Krojer, Tarkaila e outros, a familia campesiña de Kohut, os rebeldes Chorny Bojna e Korczak, e os amigos do instituto de Vilna e da Universidade de San Petersburgo de Alés: Kastuś e Victor Kalinoŭski, Usiaslaŭ Hryma e Mscislaŭ Majeŭski. Dos personaxes históricos están presentes, ademais de Kastuś Kalinoŭski, Izmail Sraznevsky, Taras Schevchenko e Piotr Valuyev, e tamén aparece como acontecemetno histórico  a abolición da servidume. A historia preséntase por orde cronolóxica con poucas rupturas temporais e na composición da novela hai tres fragmentos de carácter metanarrativo e poemas que conforman o protagonista principal. 

Na novela hai abondosas descricións de ritos, costumes e moito material folclórico belaruso, en particular a lenda do poldro branco convértese nunha clave simbólica da obra. 

## Notas
Neak sre

***Neak sre*** (en ) é un filme camboxano de 1994 dirixido e coescrito por Rithy Panh. É unha adaptación da novela de 1966 *Ranjau Sepanjang Jalan*, da autora malaisia Shahnon Ahmad. A historia está ambientada no estado de Kedah en Malaisia, e conta a historia dunha familia rural na era dos khmer vermellos de Camboxa, que loita por conseguir unha colleita de arroz. Foi rodado na vila camboxana de Kamreang, nas áreas de Kien Svay e Boeung Thom da provincia de Kandal, preto de Phnom Penh, nas beiras do río Mekong. O elenco componse de actores profesionais e non profesionais.

O filme estreouse na competición principal do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1994 e foi escollido como candidato para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 67ª edición dos premios, sendo a primeira vez na historia que Camboxa presentou un filme na categoría.

## Personaxes 
* Peng Phan como Om
* Mom Soth como Poeuv
* Chhim Naline como Sakha
* Va Simorn como Sokhoeun
* Sophy Sodany como Sokhon
* Muong Danyda como Sophon
* Pen Sopheary como Sophoeun
* Proum Mary como Sophat
* Sam Kourour acomo Sopheap

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 67ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Yahan Ameena Bikti Hai

***Yahan Ameena Bikti Hai*** é un filme indio-camerunés de 2016 dirixido por Kumar Raj. A empresa MD4 Production tivo un pequeno papel na produción do filme. Malia iso, foi escollido como candidato do Camerún para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios. Porén, o filme non foi incluído na lista final de propostas publicada pola Academia.

## Elenco 
* Rekha Rana
* Chirag Jani

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Camerún propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Notre fille

***Notre fille*** é un filme camerunés de 1981 dirixido por Daniel Kamwa. Estreouse na 12ª edición Festival Internacional de Cinema de Moscova. O filme foi escollido como candidato do Camerún para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 53ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Nicole Okala como Colette
* Daniel Kamwa como André
* Stanislas Awona como Mbarga
* Elise Atangana como Mme Mbarga
* Berthe Mbia como Charlotte Mbarga
* Florence Niasse como Maria
* Lucien Mamba como Le domestique
* Francis Messi
* Berthe Ebe Evina como Martha

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Camerún propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 53ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Antigone (filme de 2019)

***Antigone*** é un filme canadense de 2019 dirixido por Sophie Deraspe. É unha adaptación da obra grega *Antígona* de Sófocles, e conta a historia dunha familia de refuxiados en Montreal. Está protagonizado por Nahéma Ricci como Antígona, xunto con Rawad El-Zein, Hakim Brahimi, Rachida Oussaada, e Nour Belkhiria. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto e recibiu valoracións positivas por parte da crítica e gañou o premio ó mellor filme canadense. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Nahéma Ricci como Antigone Hipponome
* Rawad El-Zein como Polynice Hipponome
* Hakim Brahimi como Étéocle Hipponome
* Rachida Oussaada como Méni Hipponome
* Nour Belkhiria como Ismène Hipponome
* Antoine Desrochers como Hémon
* Paul Doucet como Christian

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Cabila

[miniatura|320x320px|Mapa das cabilas durante o [Protectorado Español de Marrocos]]
**Cabila** é un termo de orixe árabe (**قبيللة**, *qabīla*, plural **قبائل**, *qabā*ʾ*il)* empregado para designar as tribos bérberes do Norte de África, especialmente no norte de Marrocos e Alxeria e os territorios que tradicionalmente ocupan. O termo adóitase confundir co pobo bérber que habita a Cabilia, unha rexión montañosa do norte de Alxeria .

Segundo a definición do antropólogo David Montgomery Hart, unha cabila é unha "unidade homoxénea e independente política e socialmente que ocupa unha zona determinada".

Durante o Protectorado Español de Marrocos, na primeira metade do século XX, as cabilas foron a base da organización territorial político-administrativa. Cada unha delas era gobernada por un *caid* (alcaide), agás aquelas que se resistiron a aceptar a estrutura administrativa colonial, as cales foron administradas directamente por gobernador militares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Glonass

miniatura|256px|Maqueta dun satélite Glonass K.
**Glonass** é un sistema de navegación por satélite soviético/ruso.

## Características 
Glonass comezou na época soviética, co lanzamento do primeiro satélite en 1982. É o equivalente ao sistema GPS estadounidense e a súa orixe é similar: a finais dos anos 1960 os militares soviéticos identificaron a necesidade de ter un sistema de navegación por radio mediante satélites para mellorar a precisión dos nos mísiles balísticos. O sistema precedente a Glonass, Tsiklon, necesitaba varios minutos de observación desde unha posición fixa en terra para ter coordenadas precisas, insuficiente para actualizar correccións de traxectoria durante o voo dun mísil. Como resultado, en decembro de 1976 o goberno emitiu un decreto para comezar o desenvolvemento do sistema Glonass. En outubro de 1982 lanzáronse dúas maquetas a bordo dun foguete Proton K/DM-2, seguidos por varias decenas durante os anos seguintes. En 1989 tamén se lanzaron dous satélite xeodésicos Etalon para caracterizar a contorna gravitatoria das órbitas dos satélites Glonass.

O sistema Glonass úsase tamén en occidente como complemento do GPS. Operativamente o sistema consta de 21 satélites en tres planos orbitais, con tres satélites de apoio xa en órbita. O sinal civil ten unha precisión de 100 metros, mentres que o militar chega ao 10 metros. 

Existen tres clases de satélites que dan servizo de sinal Glonass, os Uragan, Uragan-M e Uragan-K, coa previsión de que entre en escena un novo modelo, Uragan-K2. como foguetes lanzadores usáronse Proton K/DM-2, Proton M/DM-2, Proton M, Proton M/DM-2 e Soiuz-2-1b Fregat-M.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K/DM-2
*Proton M/DM-2
*Proton M
*Proton M/DM-2
*Soiuz-2-1b Fregat-M
Linda M. Godwin

**Linda Maxine Godwin**, nada en Cape Girardeau (Missouri) o 2 de xullo de 1952, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-59, STS-37, STS-108 e STS-76.

## Traxectoria
Godwin graduouse en matemáticas e física pola Universidade do Sueste de Missouri en 1974 e é máster en ciencias e doutorada en física pola Universidade de Missouri en 1976 e 1980 respectivamente.

Foi seleccionada como astronauta pola NASA en 1980. Participou nas misións STS-59, STS-37, STS-108 e STS-76, pasando un total de 38,26 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-59
*STS-37
*STS-108
*STS-76
Cardiotrofina 1

A **cardiotrofina-1** (CT-1) é unha citocina. É un factor proteico hipertrófico cardíaco de 21,5 kDa, membro da familia de citocinas da IL-6. 

## Patoloxía 
A CT-1 está asociado coa fisiopatoloxía de doenzas cardíacas, como a hipertensión, infarto de miocardio, enfermidade cardíaca valvular e insuficiencia cardíaca conxestiva.

## Modo de acción 
Esta proteína exerce os seus efectos celulares interaccionando co heterodímero glicoproteína 130 (gp130)/receptor beta do factor inhibidor da leucemia (LIFR). Ademais, a CT-1 activa a fosfatidilinositol 3-quinase (PI-3 quinase) en cardiomiocitos e potencia as actividades de unión ao ADN do factor de transcrición NF-κB. 

A CT-1 exprésase abundantemente no corazón, músculo esquelético, próstata e ovario e en menores niveis nos pulmóns, riles, páncreas, timo, testículos e intestino delgado. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Rally do Lacón de 1994

O **Rally do Lacón de 1994** foi a 28ª edición de dito rally e a novena proba da tempada 1994 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 30 de outubro de 1994 e o vencedor foi o noiés Arturo Rial, sobre un Citroën ZX.

## Clasificación 
## Notas
Neurofisina I

A **neurofisina I** é unha proteína carrexadora cun tamaño de 10 kDa que contén de 90 a 97 aminoácido. ë un produto da clivaxe (corte dunha molécula máis longa) da preprooxifisina. O outro produto de clivaxe desa molécula é a hormona oxitocina. A neurofisina I transpórtase en vesículas unida á oxitocina, ao longo dos axóns, desde as neuronas magnocelulares do hipotálamo ata o lobo posterior da hipófise (neurohipófise). Aínda que se almacena en gránulos neurosecretores xunto coa oxitocina e se libera xunto con ela, a súa acción biolóxica non está clara.

## Función 
A neurofisina I é unha proteína carrexadora de oxitocina. Prodúcese nos corpos celulares dos núcleos paraventricular e supraóptico e é  transportada ao seu sitio de liberación nos terminais axónicos da hipófise posterior. As neuronas produtoras de neurofisina I son máis abundantes nos núcleos paraventriculares, mentres que as produtoras de neurofisina II o son nos núcleos supraópticos. A vasopresina, unha hormona de estrutura similar á oxitocina, únese de forma análoga e é transportada pola neurofisina II. Ambas as hormonas teñen unha lonxitude de nove residuos e comparten oito deles. A oxitocina posúe unha Ile-3, mentres que a vasopresina posúe unha Phe-3. Tanto a Ile coma a Phe son aminoácidos hidrófobos e sofren unha unión análoga ás neurofisinas.

## Estrutura 
A secuencia de aminácidos da neurofisina I é:

NH2 - Ala - Ala - Pro - Asp - Leu - Asp - Val - Arg - Lys - Cys - Leu - Pro - Cys - Gly - Pro - Gly - Gly - Lys - Gly - Arg - Cys - Phe - Gly - Pro - Asn - Ile - Cys - Cys - Ala - Glu - Glu - Leu - Gly - Cys - Phe - Val - Gly - Thr - Ala - Glu - Ala - Leu - Arg - Cys - Gln - Glu - Glu - Asn - Tyr - Leu - Pro - Ser - Pro - Cys - Gln - Ser - Gly - Gln - Lys - Ala - Cys - Gly - Ser - Gly - Gly - Arg - Cys - Ala - Val - Leu - Gly - Leu - Cys - Cys - Ser - Pro - Asp - Gly - Cys - His - Ala - Asp - Pro - Ala - Cys - Asp - Ala - Glu - Ala - Thr - Phe - Ser - Gln – Arg - OH

(Pontes disulfuro: 10-54; 13-27; 21-44; 28-34; 61-73; 67-85; 74-79)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Neurofisinas
* Neurofisina II
Lagosuchus

***Lagosuchus*** é un xénero de pequeno arcosauro avemetatarsaliano do período Triásico medio e serodio. Pénsase que está estreitamente relacionado cos dinosauros, como membro do Dinosauromorpha. Os seus fósiles foron atopados na formación Chañares da Arxentina, a datación dos cales é incerta; algunhas fontes dátano do Triásico medio mentres que outras ó Carniano temperán.

## Historia 
A especie tipo, ***Lagosuchus talampayensis***, foi descrita por primeira vez por Alfred S. Romer en 1971, quen o considerou como un "pseudosuquio" (daquela unha colección de varios dinosauros "tecodontes"). En 1972, nomeouse unha segunda especie, *Lagosuchus lilloensis*, coñecido por un grande esqueleto ben conservado. Unha revisión posterior de José Fernando Bonaparte en 1975 considerou as dúas especies como sinónimas e considerou o *Lagosuchus* como un intermedio entre os "pseudosuquios" e os dinosauros saurisquios.

## Notas
Neurofisina II

A **neurofisina II** é unha proteína carrexadora cun tamaño de 19&nbsp;687,3 Da e está formada por un dímero de dúas cadeas polipeptídicas virtualmente idénticas. A neurofisina II é un produto de clivaxe (ou corte dunha molécula maior) da prepro-vasopresina ; o outro produto da clivaxe é a propia vasopresina. A neurofisina II é unha hormona neurohipofisaria que é transportada en vesículas, xunto coa vasopresina, ao longo dos axóns, desde as neuronas magnocelulares do hipotálamo ao lobo posterior da hipófise (neurohipófise). Aínda que a neurofisina II se almacena en gránulos neurosecretores con vasopresina e é liberada coa vasopresina na corrente sanguínea, a súa acción biolóxica non está clara. A neurofisina II é tamén un estimulador da secreción de prolactina.

## Función 
A neurofisina II é unha proteína carrexadora da vasopresina (ADH). Prodúcese nos corpos celulares dos núcleos paraventriculares e supraópticos e é transportada ao seu sitio de liberación nos terminais axónicos da neurohipófise. A oxitocina, unha hormona similar en estrutura á vasopresina, únese de xeito análogo e é transportada pola neurofisina I. Ambas as hormonas, vasopresina e oxitocina, teñen nove residuos de longo, e só difiren nos aminoácidos das posicións 3 e 8. A oxitocina posúe unha Ile-3, mentres que a vasopresina posúe unha Phe-3. Tanto a Ile coma a Phe son aminoácidos hidrófobos e sofren unha unión similar ás neurofisinas.

## Estrutura 
A neurofisina II é un dímero e cada un dos seus monómeros consta de dúas follas β antiparalelas. Cada cadea é idéntica coa excepción da substitución dun só aminoácido (a cadea 1 contén Lys-18, mentres que a cadea 2 contén Ala-18). Cada cadea é de 95 aminoácidos de lonxitude e únese a unha soa molécula de oxitocina.
A secuencia de aminoácidos da neurofisina II é:

NH2 - Ala - Met - Ser - Asp - Leu - Glu - Leu - Arg - Gln - Cys - Leu - Pro - Cys - Gly - Pro - Gly - Gly - Lys - Gly - Arg - Cys - Phe - Gly - Pro - Ser - Ile - Cys - Cys - Ala - Asp - Glu - Leu - Gly - Cys - Phe - Val - Gly - Thr - Ala - Glu - Ala - Leu - Arg - Cys - Gln - Glu - Glu - Asn - Tyr - Leu - Pro - Ser - Pro - Cys - Gln - Ser - Gly - Gln - Lys - Ala - Cys - Gly - Ser - Gly - Gly - Arg - Cys - Ala - Ala - Phe - Gly - Val - Cys - Cys - Asn - Asp - Glu - Ser - Cys - Val - Thr - Glu - Pro - Glu - Cys - Arg - Glu - Gly - Phe - His - Arg - Arg - Ala - OH

(Pontes disulfuro: - 10-54; - 13-27; - 21-44; - 28-34; - 61-73; - 67-85; - 74-79)

## Importancia clínica 
Mutacións puntuais nos xenes que codifican a vasopresina e/ou a súa proteína carrexadora neurofisina II subxacen en moitos casos do trastorno dominante autosómico familiar diabetes insípida neurohipofisaria. (tamén chamada diabetes insípida hipotalámica hereditaria). Esta condición ten como resultado unha insuficiencia da liberación de vasopresina (ADH) na circulación sanguínea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copeptina
* Neurofisinas
* Neurofisina I

### Ligazóns externas 
*
Neurofisinas

miniatura|O dominio da proteína neurofisina II non unido á vasopresina
miniatura|O complexo neurofisina-oxitocina
As **neurofisinas** son proteínas carrexadoras que transportan as hormonas oxitocina e vasopresina á hipófise posterior (neurohipófise) desde os núcleos paraventricular e supraóptico do hipotálamo, respectivamente. Dentro de gránulos neurosecretores, as moléculas análogas neurofisina I e II forman complexos estabilizantes coas mencionadas hormonas por medio de interaccións covalentes. Os complexos estabilizantes neurofisina-hormona que se forman nos gránulos neurosecretores localizados na neurohipófise facilitan o transporte intraaxonal das hormonas. Durante o transporte intraaxonal, crese que as neurofisinas impiden que a hormona que levan unida se perda no espazo citoplasmático e sexa dixerida proteoliticamente por encimas. Porén, debido á baixa concentración de neurofisinas no sangue, é probable que o complexo proteína-hormona se disocie unha vez que chegan ao sangue, o que indica que a neurofisina non axuda no trasporte da hormona a través do sistema circulatorio .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corpos de Herring

### Ligazóns externas 
*