open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Copa do Rei de Rugby 2008-2009

Na tempada 2008-2009 disputouse a **76ª edición da Copa do Rei de rugby**, o torneo nacional máis antigo do rugby español. Organizado pola F.E.R., acadaron o dereito a competir no torneo os oito equipos que ocuparon os primeiros postos na táboa da División de Honra unha vez rematada a primeira volta da liga regular.

O torneo copeiro comezou unha vez rematada a competición de liga. Na final, xogada no Campo de San Pablo de Sevilla o 10 de maio de 2009, o CRC Madrid de Pozuelo de Alarcón, que viña de gañar o campionato de liga, acadou tamén o título copeiro derrotando por 34 a 26 ó Cajasol Ciencias de Sevilla, que xogaba a final no seu propio campo.

## Formato 
O formato da competición contou con tres roldas eliminatorias:
* Cuartos de final: Encontro único. Emparellamentos por sorteo puro entre os oito mellores equipos da liga na primeira volta.
* Semifinais: Encontro único. Emparellamentos por sorteo puro.
* Final: Encontro único nun campo elixido pola Federación Española de Rugby antes do comezo do torneo.

## Participantes 
Os oito equipos participantes saíron do campionato nacional de liga na súa División de Honra. Acadaron o dereito a participar na Copa do Rei os oito primeiros equipos da táboa ó remate da primeira volta.

Así quedou a táboa da liga trala primeira volta (os oito equipos clasificados para disputar a Copa do Rei están marcados en cor azul):

## Torneo 
* Cuartos de final: Encontro único (25/26 de abril de 2009)
** Les Abelles 3-82 CRC
** El Salvador 34-10 Santboiana
** Ciencias 97-5 Bera Bera
** Ordizia 29-0 Getxo
* Semifinais: Encontro único (2/3 de maio de 2009)
** CRC 55-25 El Salvador
** Ciencias 41-12 Ordizia
* Final: Encontro único (10 de maio de 2009)
** Ciencias 26-34 CRC
;Cadro da competición

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos
Paule-Marguerite Françoise de Gondi

**Paule-Marguerite Françoise de Gondi**, nada o 12 de marzo de 1655 en Machecoul e finada o 21 de xaneiro de 1716 en París, foi duquesa de Retz (1676-1716)

## Traxectoria 
Seu pai foi Pierre de Gondi e súa nai Catherine de Gondi. Casou o 12 de marzo de 1675 con François Emmanuel de Blanchefort-Créquy. Ao ano seguinte á morte de seu pai herdou os seus títulos: duquesa de Retz, señora de Machecoul, marquesa de La Garnache, condesa de Joigny e baronesa de Mortagne. Herdeira e sucesora da familia dos Gondi, que despois dos episodios protagonizados por seu tío, o cardeal de Retz, conta cunha mala reputación na corte do rei Lois XIV. Tivo un fillo pero morreu en 1703 aos 25 anos e á morte de Paule-Marguerite os seus títulos pasaron á casa de Neufville-Villeroy
La Trinité-Surzur

**La Trinité-Surzur** (en ) é un concello do departamento de Morbihan, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía
## Notas
Ventosa (zooloxía)

miniatura|Porción dun *raxo* de polbo cocido, coa súa dupla fileira de ventosas.
A **ventosa** é un órgano de certos animais acuáticos ou endoparasitos doutros animais. Nalgúns casos, as ventosas son utilizadas apenas para a fixación do animal a un substrato, como nas rémoras, mentres que noutros son unha adaptación da boca e serven non soamente para a fixación, senón tamén para succión dos fluídos do interior do corpo do hospedeiro, como no caso da lamprea ou da samesuga.

Un caso ben coñecido de endoparasito que usa ventosas localizadas na cabeza para se fixar ás paredes do tubo dixestivo do hospedeiro é a tenia.

Aínda máis coñecidas son as dos cefalópodos, especialmente dos polbos e as luras, nos que as ventosas son órganos musculosos de forma circular constituídas por tecido muscular do mesmo tipo que o do resto do corpo (polo que tamén son comestíbeis). Situadas na superficie dos brazos ou *raxos*, funcionan á perfección como unha ventosa das que se utilizan, por exemplo, para desatascarmos os vertedoiros, é dicir, ao exerceren presión sobre outra superficie, énchese de baleiro a ventosa, expulsando a auga cara ao exterior, o que permite adherirse fortemente ao polbo ou á lura (ou a calquera outro cefalópodo que as utilice).

Estas ventosas teñen unha función dupla: non só axudan ao animal na locomoción, como no caso dos polbos e outros moluscos bentónicos, que usan os tentáculos para desprazarse, senón que serven tamén para asegurar as súas presas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Petromyzon-marinus2 FWS.jpg|Boca-ventosa da lamprea .
File:Taenia solium tapeworm scolex with its four suckers and two rows of hooks 5262 lores.jpg|Escólex (cabeza) de tenia común, do porco ou armada, *Taenia solium*, mostrando as ventosas e os ganchos de fixación.
Ficheiro:Cysticercus bovis.jpg|Escólex de tenia da vaca, ou inerme, *Taenia solium*, coas ventosas e sen ganchos.
Ficheiro:Ventouse calmar.jpg|Ventosas dun cefalópodo do xénero *Mastigoteuthis*.

## Notas
Lingua gumuz

O **gumuz** é un continuo dialectal considerada lingua falada entre Etiopía e o Sudán e clasificada dentro da familia nilo-sahariana. A maioría dos falantes en Etiopía viven nas zonas Kamashi e Metekel da rexión de Benishangul-Gumuz, non obstante uns 1000 viven en aldeas próximas á cidade de Welkite na rexión das Nacións, Nacionalidades e Pobos do Sur. Os falantes sudaneses viven nunha área ao leste de Er Roseires, arredor de Famaka e Fazoglo no Nilo Azul.

O primeiro testemuño escrito da lingua foi unha lista de palabras recollidas na zona do Monte Guba en febreiro de 1883 por Juan María Schuver.

## Variedades 
As variedades gumuz non son intelixibles entre si, e as formas gramaticais son distintas entre as variedades do norte e do sur.

## Fonoloxía 
Gumuz conta tanto con consoantes exectivas como con implosivas. Nalgúns dialectos estase a perder en posición velar. Hai unha serie de consoantes palatais, tanto exectivas como implosivas. Os tons son alto e baixo, con abaixamento tonal distintivo. Nalgúns dialectos como o de Sirba aparecen oclusivas bilabiales simultaneamente labializadas e palatalizadas, como na palabra  'rata'
## Gramática 
O gumuz é unha AVO, con caso nominativo marcado, así e todo no norte a orde é AOV, probablemente por influencia do amhara .

## Notas
La Ilustración Gallega

***La Ilustración Gallega*** foi unha revista editada na Coruña en 1891.

## Historia e características 
Apareceu en febreiro de 1891. Dirixida por Manuel Amor Meilán. Entre os seus colaboradores figuraron Emilia Pardo Bazán, Eduardo Vincenti, Aureliano J. Pereira, Alberto García Ferreiro, Juan Barcia Caballero, Nicanor Rey Díaz, Filomena Dato Muruais. Imprimíase en Lugo.

## Notas
Brazo (cefalópodo)

[miniatura|220px|Porción dun raxo de [polbo cocido.]]
Nos cefalópodos, denomínase **brazo**, ou **raxo**, aos membros pares de función, entre outras, locomotora, situados na cabeza. Todos os cefalópodos teñen polo menos oito brazos.

Eran os *Nautiloidea* (dos que o náutilo, *Nautilus pompilius*) os que tiñan máis, pero os seus membros non estaban equipados con ventosas, a diferenza dos outros cefalópodos. As luras e as sepias teñen dez brazos, mentres que os octópodos (polbos e especies afíns), son os que teñen oito.
 
Nas clasificacións clásicas, baseadas nestes caracteres sinapomórficos, os dous subgrupos de octópodos difiren, entre outras cousas, pola presenza de pares de cilios ou pestanas en cada ventosa, os chamados ***cirri*** en latín científico. O *Cirrina* dispoñen deles, mentres que os *Incirrina* non os presentan.

## Utilización dos termos brazo e tentáculo 
[miniatura|120px|A [sepia ten 8 brazos e 2 tentáculos.]]

Para evitaren as confusións, certas fontes distinguen os **brazos** dos cefalópodos dos **tentáculos**. Cando se fai esta distinción, os tentáculos refírense aos dous membros adicionais, máis longos que os outros membros, que teñen luras e sepias. Así, o termo tentáculo sería inapropiado para os polbos, que carecen destes dous órganos.

Nos brazos as ventosas dispóñense en toda a súa lonxitude, mentres que nos tentáculos están só ao final. Porén outras fontes non fan esta distinción.

O termo *tentáculo* deriva do verbo latín medieval *tentare*, que significa "tentar", "apalpar", "sentir", "tocar".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dáctilo
* Hectocótilo
* Tentáculo
Lombo de porco

miniatura|300px|Raxo con patacas e pementos.

O **lombo de porco**, ou **raxo**, é cada unha das dúas pezas da carne do porco ao longo do espiñazo e sobre as costelas do animal. Adoita ter unha forma cilíndrica.

## Formas de consumilo 
É frecuente consumilo como embutido, secado ao aire, ou cociñado de diversas formas, en adobo ou sen el; asado, guisado ou en filetes.

Na cociña castelá e frecuente encontralo en forma de bocadillo pequeno, que se denomina *montado de lomo* ou *montadito de lomo*.

Na cociña galega é moi frecuente, e moi popular, cociñado en anacos pequenos en forma de dados, adobado ou sen adobar, e coñecido como **raxo** por antonomasia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lombo (anatomía)

### Ligazóns externas 
* Raxo con patatas y pimientos de Padrón en recetasderechupete.com .
* Festa do raxo. Ponteceso Turismo. Deputación da Coruña , .
Raxo

O termo **Raxo** pode referirse a:

***Raxo**, cada un dos membros pares situados na cabeza dos cefalópodos, especialmente do polbo;
***Raxo**, cada unha das dúas pezas da carne do porco que están ao longo do espiñazo e sobre as costelas do animal.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
La Pluma

***La Pluma*** foi un periódico editado en Ourense en 1882.

## Historia e características 
Periódico literario humorístico, apareceu en marzo de 1882. Dirixido por Alberto García Ferreiro. Foi suspendido gobernativamente en xullo de 1882.

## Notas
Tentáculo

[miniatura|250px|Tentáculos de [actinias.]]
[miniatura|250px|*[Anemonia viridis*.]]
[miniatura|180px|[Escifozoos da especie *Chrysaora quinquecirrha*.]]

Un **tentáculo** é un apéndice, alongado e flexíbel, sen esqueleto, que presentan algúns animais invertebrados, e que ten diferentes funcións, segundo os distintos grupos taxonómicos.

O termo *tentáculo* deriva do verbo latín medieval *tentare*, que significa "tentar", "apalpar", "sentir", "tocar". 
[miniatura|100px|Larva dun *[Trypanorhyncha* (só se mostran 2 tentáculos dos 4 que ten).]]
Cando si se fai esta distinción, os tentáculos refírense aos dous membros adicionais, máis longos que os outros membros, que teñen luras e sepias. Así, o termo tentáculo sería inapropiado para os polbos, que carecen destes dous órganos.

Nos *brazos*, as ventosas dispóñense en toda a súa lonxitude, mentres que nos *tentáculos* están só ao final.

Porén outras fontes non fan esta distinción.

## Cestodos tripanorrincos 
Os cestodos *Trypanorhyncha* son diminutos parasitos de peixes. O seu escólex leva catro tentáculos que están cubertos de espiñas. Estes tentáculos contribúen á fixación do cestodo adulto á paree intestinal dos tiburóns ou das raias que parasitam en estado adulto. Os mesmos tentáculos tamén están presentes nas larvas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Brazo (cefalópodo)
Vítor Amadeu II de Savoia

**Vítor Amadeu II de Savoia**, nado como **Vittorio Amedeo Francesco** o 14 de maio de 1666 en Turín, e finado o 31 de outubro de 1732, foi duque de Savoia entre 1675 e 1732, e posteriormente rei de Sicilia (1713-1720) e rei de Sardeña (1720-1732). Tamén ostentaba os títulos de marqués de Saluzzo, duque de Monferrato, príncipe de Piemonte, conde de Aosta, Saint-Jean-de-Maurienne e Niza.

O rei Lois XIV de Francia organizou a súa voda para manter a influencia francesa no ducado, pero axiña Vítor Amadeu se desvinculou da influencia de Francia. Trala morte do seu pai en 1675, a súa nai tomou a rexencia no seu nome (xa que só tiña 9 anos) até 1684. Despois de loitar na guerra de sucesión española, converteuse en rei de Sicilia en 1713, pero viuse forzado a cambiar o seu título polo de rei de Sardeña en 1720.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sabaudia.org
Capacidade cranial

[miniatura|dereita|170px|Sección saxital dun [cranio|cranio humano.]]
[miniatura|dereita|170px|[Encéfalo dun rato.]]
[miniatura|dereita|170px|Encéfalo [home|humano.]]
A **capacidade cranial** é a medida do volume interior do cranio dos vertebrados, é dicir, dos animais que posúen tanto cranio coma cerebro. A unidade de medida máis usada é o centímetro cúbico (cm3).

O volume do cranio úsase como un indicador aproximado do tamaño do cerebro, e este, á súa vez, úsase como un indicador para estimar a intelixencia potencial dun organismo. Así, nos vertebrados, o aumento desta capacidade, observado ao longo da evolución, está en relación co aumento da intelixencia e a complexidade psicocomportamental. O aumento desta capacidade atinxe o seu máximo no ser humano e prodúcese grazas a un aumento masivo do córtex cerebral que, facendo fronte a un volume non expansíbel da caixa cranial, engurrou, formándose sucos profundos chamados circunvolucións. A superficie do córtex chega a alcanzar máis de 0,22 m², e parece que hai unha relación entre o grao de engurramento e a intelixencia.

Porén, as capacidades craniais máis grandes non son sempre indicativas de que un ser vivo sexa máis intelixente, debido a que tamén se require un volume maior para controlar un corpo máis grande ou, nalgúns casos, é unha característica adaptativa para a vida nun medio máis frío.

## Exemplos de capacidade cranial en mamíferos actuais 
* Orangutáns: 275–500&nbsp;cm³
* Chimpancés: 275–500&nbsp;cm³
* Gorilas: 340–752&nbsp;cm³
* Neandertais: 1100–1900&nbsp;cm³
* Humanos: 1200–1850&nbsp;cm³

## Exemplos de capacidade cranial en homínidos primitivos 
*Notas*:1. Os volumes indicados son orientativos, existindo variación para cada un dos fósiles individuais2. MA = millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McHenry, Henry M. (2002): "Introduction to the fossil record of human ancestry", en Walter C. Hartwig, *The Primate Fossil Record*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-66315-6

### Outros artigos 
* Córtex cerebral
* Craniometría
* Evolución humana
* Intelixencia
Brazo (homónimos)

**Brazo** pode referirse a:
* **Brazo**, parte do corpo humano.
* A totalidade do membro superior do corpo humano, do que o ***brazo*** é unha subdivisión (denominada neste caso antebrazo).
* Calquera **pata** dun cuadrúpede
* **Brazo**, ou **raxo**, cada un dos membros pares dos cefalópodos de función, entre outras, locomotora, situados na cabeza. 
* **Rama**
* **Brazo de mar**, porción estreita de mar que entra na terra, ou que separa dúas terras próximas.

## Véxase tamén
*Abrazo
*Abrazadeira
*Braza
*Brazada
*Tentáculo
Juan Martínez Míguez

**Juan Martínez Míguez**, tamén coñecido como **Vilafíns** e **Villafíns** en lembranza do seu pai, nado en Santiago de Compostela en 1919 e finado na mesma cidade en 1985, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
Único fillo do tamén pintor Lino José Martínez Villafínez, tivo un estilo pictórico semellante a el, de xeito que ás veces son confundidos. O 30 de marzo de 1941 fixo a súa primeira exposición de debuxos xunto a obras do seu pai no *Centro Compostelán* de Vigo, onde semella que obtivo un grande éxito, vendéndoo todo. O 30 de xuño deste ano inaugurou unha exposición con corenta e dúas obras, debuxos, acuarelas e pastel, no *Salón da Unión Protectora de Artesáns*, en Santiago, cunha magnífica acollida da crítica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Galantiqua* (en castelán).
El Montmell

**El Montmell** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Baix Penedès.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de El Montmell
Lino Martínez Villafínez

**Lino José Martínez Villafínez**, coñecido tamén como **Lino Villafínez**, nado en Marín o 23 de setembro de 1892 e finado en Santiago de Compostela o 9 de febreiro de 1970, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
Sexto fillo do carabineiro Bertoldino Martínez e Dolores Villafines, que eran orixinarios de Santa María de Mourente (Pontevedra). Tivo seis irmáns. Foi bautizado na igrexa parroquial de Santa María do Porto o 3 de outubro do ano do seu nacemento. O seu apelido materno, Villafines, acabou co tempo transformado á súa forma castelá. Desde ben cedo, interesouse pola pintura, datándose os seus primeiros cadros sobre 1913, fundamentalmente mariñas.

En 1924, por mediación de Luis Blanco Rivero-de Aguilar, trasladouse a Santiago de Compostela, onde desenvolveu case toda a súa actividade pictórica. Comezou a traballar como subalterno (enfermeiro e debuxante de quirófano) no Hospital Provincial de Santiago.

Residiu durante tempadas breves en Vigo, en Rianxo (grazas á axuda de Ángel Baltar Cortés, primeiro, e do seu fillo Ramón Baltar Domínguez, posteriormente) e en Neiro, Sabugueira.

Sobre todo na etapa final da súa vida (1945-1970), con problemas co alcohol e numerosas débedas, viuse na obriga de pintar cada vez con maior rapidez, o que derivou na repetición incesante de temas da paisaxe compostelá e a definición que a crítica fixo del de facer pintura en serie. Foi enterrado no Cemiterio de Boisaca.

Unha rúa compostelá leva o nome de *Pintor Lino Villafínez* na súa lembranza.

## Vida persoal 
Casou con María Míguez Dedel (nacida en Sigüeiro) e foi pai do tamén pintor Juan Martínez Míguez, alcumado **Vilafíns**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*, Tomo XLIV (VILAN - Z), voz "*VILLAFÍNEZ, Lino*", páxina 79.
*  e : *Villafínez 1892-1970*. Deputación de Pontevedra; 1998. 115 p. ISBN 84-89690-46-4. Catálogo, coa reprodución de 57 obras de Villafínez, dunha exposición celebrada no Museo de Pontevedra comisariada por Xosé Carlos Valle.
* : *Vida y obra del pintor Villafínez*, tese.
* 
*  en *Historia del arte gallego*, Editorial Alhambra, Madrid, 1982, ISBN 84-205-0913-2.

### Ligazóns externas
Impresora de inxección

miniatura|HP Thinkjet, unha dos primeiros modelos comerciais de impresoras de inxección (1984)
Unha **impresora de inxección** é un tipo de impresora que recrea unha imaxe dixital expelendo pingas de tinta en papel, plástico ou outros elementos. Son impresoras populares para o pequeno usuario pola súa capacidade de impresión de calidade a baixo custo, a súa baixa velocidade de impresión ou o alto custo do mantemento por desgaste non son factores importantes polo baixo número de copias realizadas nestes contornos.
## Funcionamento 
A impresión de inxección é un método sen contacto coa cabeza de impresión. Os filtros que se atopan na cabeza botan a tinta mentres percorre a páxina en franxas horizontais, usando un motor para moverse lateralmente, e outro para pasar o papel en pasos verticais. O papel móvese logo de imprimirse unha franxa listo para a seguinte. Para acelerar o proceso a cabeza non só imprime unha simple liña de píxeles en cada pasada, senón tamén unha liña vertical de píxeles á vez. A tinta procede duns cartuchos substituíbles. 
Algunhas impresoras utilizan dous cartuchos, un para a tinta negra e outro para a de cor, onde adoitan estar as tres cores básicas. Este sistema facilita a manipulación pero implica o cambio do cartucho en canto unha das cores estea esgotada. Pero a aparición no mercado de impresoras con cartuchos de tinta de cores individuais facilitou un maior rendemento ao ter só que cambiar a cor esgotada.

## Notas
La Pandereta

***La Pandereta*** foi un semanario editado en Lugo en 1891.

## Historia e características 
Apareceu en setembro de 1891. Periódico semanal ilustrado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bengala (pirotecnia)

miniatura|Bengalas iluminando a noite nun exercicio de adestramento militar
Unha **bengala** é un dispositivo pirotécnico que produce unha luz brillante ou intensa sen que haxa unha detonación. Utilízanse para sinalizar, iluminar ou como contramedidas defensivas en aplicacións civís e militares. As bengalas producen a súa luz pola combustión de material pirotécnico, ás veces baseado no magnesio, mesmo poden chegar a ser de cores pola inclusión de colorantes pirotécnicos. As bengalas de calcio utilízanse para a iluminación subacuática.
Bengala (homónimos)

**Bengala** pódese referir a:

## Lugares 
* **Bengala**, rexión situada no norlés do subcontinente indio.
* **Bengala Occidental**, un estado no leste da India.
***Bengala Oriental**, máis coñecido como Paquistán Oriental, actual Bangladesh
* O **Golfo de Bengala**.

## Animais 
* **Tigre de Bengala**
* **Bengala**, híbrido entre un gato doméstico e un *Prionailurus bengalensis*.

## Obxectos 
* **Bengala**, elemento de pirotecnia.
* **Bengala**, contramedida defensiva
* **Bengala**, insignia antiga de mando militar
La Tranca (Vigo)

***La Tranca*** foi un semanario editado en Vigo en 1891.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico literario*, pareceu en maio de 1891. Dirixido por Luciano Varela Martínez, o administrador era Orencio Arosa. Tiña carácter humorístico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Manuel Lastres Abente

**Manuel Lastres Abente**, nado en Vigo o 5 de maio de 1903 e finado en Málaga o 2 de xaneiro de 1984, foi un médico e político galego.

## Traxectoria
Fillo do cirurxián José Lastres García. Trasladouse cos seus pais e irmáns a Vilaboa (Culleredo). Casou en Almeiras con Elisa Pardo Pernas en 1927. Médico de profesión, abriu consulta na Coruña e traballou tamén na Casa de Socorro. Logo de repetirse as eleccións municipais o 24 de maio de 1931, o 5 de xuño constitúese o novo Concello e Manuel Lastres foi elixido alcalde. Foi cesado en 1932, aínda que permaneceu como concelleiro ata a súa dimisión en novembro de 1934. Ingresou no Partido Galeguista en 1932. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 incorporouse á Cruz Vermella na zona de Catro Camiños e estivo curando aos feridos que entraban xunto a outros médicos, ata que chegaron os soldados. Despois foi mobilizado como médico militar. Marchou a Madrid para preparar oposicións a Médicos de Asistencia Pública Domiciliaria, aprobou en 1940 e obtivo praza nunha vila de Las Palmas. En 1945 obtivo praza en Jimena de la Frontera e en 1959 pasou a Marbella. En 1973 xubilouse e marchou vivir a Málaga.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Manuel Lastres Abente, o primeiro alcalde de Culleredo na II República
Luciano Varela

O nome de **Luciano Varela** pode referirse a:

***Luciano Varela Martínez**, avogado e xornalista galego (f. 1920);
***Luciano Varela Castro**, maxistrado galego (n. 1948).
Luciano Varela Martínez

**Luciano Varela Martínez**, nado en Santiago de Compostela e finado en Pontevedra o 6 de xaneiro de 1920, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Sobriño de Manuel Martínez González. Dirixiu *La Tranca* de Vigo e foi redactor de *La Revista Popular*. Rematou a carreira de Dereito en 1899. Foi redactor de *La Correspondencia Gallega*. Foi oficial do Goberno civil de Pontevedra.

## Notas
Pavillón municipal de Redondela

O **Pavillón Municipal de Redondela**, tamén coñecido como **A Bombonera** polo seu aspecto desde o exterior, é un recinto deportivo cuberto do concello pontevedrés de Redondela. É usado como feudo local polos equipos da Sociedade Atlética Redondela de balonmán e o Redondela FS de fútbol sala.

O pavillón localízase no barrio da Marisma, á beira do río Pexegueiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista dos pavillóns de Galicia de maior capacidade
Que voltem para a casa

**Que voltem para a casa** é un movemento social organizado nunha plataforma que defende o retorno dos, por eles definidos como presos políticos galegos, en especial daqueles que se atopan cumprindo condenas por delitos de terrorismo. Dita organización ten como obxectivo o cesamento da aplicación da lexislación antiterrorista a este grupo de presos, rematando coa política de dispersión empregada habitualmente en condenas por delitos de terrorismo.

A plataforma foi creada en 2013 após a lectura dun manifesto en Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Resistencia Galega
### Ligazóns externas 
* quevoltem.org en Internet Archive.
Luz y Sombra (Santiago de Compostela)

***Luz y Sombra*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela en 1892.

## Historia e características 
Subtitulada *Periódico semanal, literario y artístico*, apareceu en maio de 1892. Entre os seus redactores figurou José Landrón Náter. Aínda se publicaba en outubro de 1892.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Josep Maria Llompart

**Josep Maria Llompart de la Peña**, nado en Palma o 23 de maio de 1925 e finado na mesma cidade o 28 de xaneiro de 1993, foi un poeta, ensaísta, activista cultural, crítico literario, editor e tradutor mallorquino.

## Traxectoria
Foi membro fundador de Obra Cultural Balear, que presidiu entre 1978 e 1986. De 1983 a 1987 presidiu tamén a Associació d'Escriptors en Llengua Catalana. En 1985 foi nomeado membro da Sección Filolóxica do Institut d'Estudis Catalans

## Obra 
### Poesía 
* *Poemes de Mondragó* (1961)
* ''La Terra d'Argensa* (1972)
* *Urbanitat i Cortesia* (1979)
* *Mandràgola* (1980)
* *La Capella dels Dolors i altres poemes* (1981)
* *Obra poètica* (Antoloxía; 1983)
* *Jerusalem* (1990)
* *Spiritual* (1992)

### Ensaio 
* *La literatura moderna a les Balears* (1964)
* *Memòries i confessions d'un adolescent de casa bona* (1974)
* *Retòrica i Poètica* (dos volumes; 1982)
* *Països Catalans? i altres reflexions* (1991)
* *La narrativa a les Illes Balears* (1992)
* *Vocabulari Privat* (1993; con Antònia Vicens)
* *Els Nostres escriptors* (1996)
* *El llac i la flama* (1998)

### Traducións 
* *Quinze poetes gallecs* (1976)
* *Poesia galaico-portuguesa* (1984)
* *Poesia gallega, portuguesa i brasilera moderna* (1988)
* *Poemes de Luís Pimentel i Celso Emilio Ferreiro'' (1992)

## Premios e recoñecementos 
* Premi Crítica Serra d'Or de poesia por *Mandràgola* (1981)
* Premi Nacional de la Crítica de Madrid por *Mandràgola* (1981)
* Premi d'Honor de les Lletres Catalanes (1982)
* Creu de Sant Jordi da Generalitat de Cataluña (1982)
* Premi d'assaig literari de la Generalitat de Catalunya por *Retòrica i Poètica* (1982)
* Lletra d'Or por *La Capella dels Dolors i altres poemes* (1982)
* Premi Crítica Serra d'Or de poesia por *Spiritual* (1993)

## Notas
Rdio

**Rdio** é un servizo de streaming musical. Permite escoitar cancións buscando por artista, álbums, cancións ou listas de reproducións feitas polos usuarios. Está dispoñíbel na súa plataforma online, en aplicacións clientes para sistemas operativos Microsoft Windows e Mac OS X  e en aplicacións para móbiles iOS, Android, Windows Phone e BlackBerry que dispoñen tamén dunha función de caché para reprodución sen conexión á rede. Hai tamén servizos para Sonos e Roku. O servizo conta con máis de 20 millóns de cancións na súa biblioteca.

O servizo está dipoñíbel en 85 países entre os que se encontran países como: Portugal, Estados Unidos de América, Suecia, Alemaña, Francia, España, Brasil e Nova Zelandia.

## Historia
Rdio foi creada polos fundadores de Skype Niklas Zennström e Janus Friis o 3 de agosto de 2010. A esta data xa tiña competidores como Deezer, Spotify e Napster entre outros.

## Notas
El Relámpago

***El Relámpago*** foi un semanario editado en Bueu en 1899.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario destinado a la defensa de los intereses materiales*, apareceu o 26 de maio de 1899. Fundado por Salvador Avilleira Estévez. Só editou o primeiro exemplar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Sánchez Cidrás, Arturo. de Bueu*
Paisaxe do Val do Arno (Leonardo)

A ***Paisaxe do Val do Arno***, é un debuxo (19 x 28,5&nbsp;cm), feito con pluma e tinta autenticada de escritura empregada por Leonardo da Vinci. Sinalou, el mesmo na esquina superior esquerda, o día en que o deseño foi executado o 5 de agosto de 1473, o día da festa de Santa María das Neves (*di di Santa Maria delle Neve addi 5 daghosto 1473*). 
## Descrición e estilo
A paisaxe é o val do Arno, preto de Florencia, "como se describe na parte inferior das pinturas florentinas de moitos artistas, incluíndo as de Antonio Pollaiolo". Deste traballo xorde o interese do novo artista polos fenómenos naturais: ríos, lagos, plantas e o seu dominio dun estilo sinxelo. A necesidade da perspectiva é moi sensible, a simulación como unha rede nos campos, alcanzan a distancia dentro da chaira cunha reixa perceptible, o primeiro plano dáo a altura rochosa e un pobo fortificado.

Este deseño consérvase na Galería Uffizi en Florencia

## Notas 
## Véxase tamén
Nampa, Idaho

**Nampa** é unha cidade do estado de Idaho dos Estados Unidos. Con 85 930  habitantes é a meirande localidade do condado de Canyon. Está situada a 32&nbsp;km ao oeste de Boise e a 10&nbsp;km ao oeste de Meridian e forma parte da área metropolitana de Boise-Nampa.

## Xeografía 
Nampa está situada en 43°34′29 " ao norte, 116°33'49 " ao oeste (43.574807, -116.563559)GR1.

Segundo a oficina de censo dos Estados Unidos, a cidade ten unha área total de 81,17&nbsp;km² . Destes, 80,78&nbsp;km² é terra e 0,2&nbsp;km² é auga. 
### Clima 
## Notas
L'Ametlla de Mar

'''L'Ametlla de Mar''' é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Baix Ebre.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de L'Ametlla de Mar
Coroa de Bohemia e Moravia

A **Coroa de Bohemia e Moravia** foi a moeda oficial durante o establecemento do Protectorado de Bohemia e Moravia por parte da Alemaña Nazi, o cal estivo vixente dende o ano 1939 ó ano 1945, a coroa era tamén coñecida coma a *Coroa do Protectorado* (en checo: Protektorátní koruna), que estaba subdividida en 100 haléřů.

## Moedas
No que se refire as moedas, estas foron acuñadas entre os anos 1940-1944, cuns valores de 10, 20, 50 haleru e 1 koruna, esta última comezouse a acuñar a partir do ano 1941 ata o 1944. Estaban feitas totalmente de cinc, de xeito semellante a outras moedas acuñadas nos territorios ocupados polo réxime nazi. Os deseños dos reversos eran moi semellantes ós das moedas checas previas.

## Billetes
Os billetes da R. de Checoslovaquia de 1 e 5 korun foron selados cun cuño do protectorado e a partir do 9 de febreiro de 1940 comezaría a emisión de billetes ordinarios. Despois do *selado* inicial, o goberno fixo tiradas regulares de 1, 5, 50 e 100 korun no ano 1940, 10 korun no 1942, e 20 e 50 korun en 1944. O Nationalbank für Böhmen und Mähren en Praga (Banco Nacional de Bohemia e Moravia en Praga) introduciu billetes de 500 e 1.000 korun no ano 1942, e xa no ano 1943 introduciría billetes checoslovacos de 5.000 korun *sobreimpresos*. A partir de 1944, o Banco Nacional imprimiría billetes ordinarios de 5.000 korun.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
*

### Outros artigos
*Coroa (moeda)
*Coroa de Checoslovaquia
* Coroa checa
* Coroa eslovaca

### Ligazóns externas
* 
* Protectorate banknotes (catálogo, galería e outros detalles)
El Maestro Gallego

***El Maestro Gallego*** foi un semanario editado en Ourense en 1900.

## Historia e características 
Apareceu o 1 de xaneiro de 1900. Dirixido por Gerardo Álvarez Limeses. Cesou a súa publicación en outubro de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Intolerancia (homónimos)

O termo **intolerancia** (do latín *intolerantĭa*) pode referirse a:

; Medicina
* Intolerancia aos alimentos (enfermidade);
** Intolerancia á frutosa
** Intolerancia á lactosa
** Intolerancia á proteína lisinúrica
** Intolerancia á sacarosa
** Intolerancia á trehalosa
** Intolerancia ao exercicio
** Intolerancia ao glute
** Intolerancia ás proteínas do leitee de vaca
** Intolerancia ortostática
** Sensibilidade química múltipla

; Socioloxía
* Intolerancia, en socioloxía, incapacidade de aceptar as opinións o as ideas dos demais que non coinciden coas propias.
** intolerancia á ambigüidade
** Intolerancia conversacional
** Intolerancia étnica
** Intolerancia política
** Intolerancia relixiosa

; Medios 
* *Intolerancia*, película dirixida por David Wark Griffith, estreada en 1916

## Véxase tamén 
* Discapacidade
* Feminismo
* Machismo
* Tolerancia
* Tolerancia cero 
* Xenofobia
Lois IX de Francia

**Lois IX de Francia**, nado o 25 de abril de 1214 en Poissy e finado o 25 de agosto de 1270 preto de Tunes, foi rei de Francia entre 1226 e 1270. Tamén é venerado como santo pola Igrexa católica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Livre des saintes paroles et des bons faiz nostre roy saint Looys*, Jehans de Joinville (texto integral) 
* *Vie de Saint Louis*, Jean de Joinville, J. Monfrin (editor)
Intolerancia aos alimentos

Enténdese por **intolerancia aos alimentos** a incapacidade de consumir certos alimentos ou nutrientes sen sufrir efectos adversos sobre a saúde. Estes efectos poden ser máis ou menos rápidos.

A intolerancia aos alimentos distínguese da alerxia alimentaria en que esta última provoca unha resposta do sistema inmune, activando a inmunoglobulina E (IgE), mentres que a intolerancia, non.

O exemplo máis común de intoleracia aos alimentos é a intolerancia á lactosa, que se debe non só á insuficiencia do enzima lactase, que impide a correcta absorción da lactosa, senón tamén á  intolerancia ás proteínas da vaca. Preséntase en nenos ao consumir leite de vaca ou leite materno dunha nai (ou dunha ama de cría) que consumira leite ou carne de tenreira. Outras intolerancias comúns son ao glute,  ao ovo e ao peixe ou marisco.

Segundo o grao de intolerancia á lactosa, pódese producir desde un rexeitamento inmediato a toda clase de leite até síntomas de difícil diagnóstico, xa que unha malabsorción da lactosa produce unha acumulación de gases no intestino, causantes de dor abdominal e incluso dor de estómago e vómitos. É un exemplo de efecto rápido sobre a saúde.

No caso da intolerancia ás proteínas do leite de vaca (IPLV), as persoas, en especial os nenos, non son capaces de dixerilas e prodúcenlles trastornos dixestivos que sinalan chorando e non podendo durmir. Esta intolerancia adoita desaparecer ao pasaren uns anos e combátese mediante biberóns dun leite especial que non provén da vaca ou un leite hidrolizado.

## Tipos de intolerancia aos alimentos 
* Intolerancia á lactosa
* Intolerancia á sacarosa
* Intolerancia á trehalosa
* Intolerancia á frutosa
* Intolerancia á galactosa
* Intolerancia ao glute

## Véxase tamén 
* Alerxia alimentaria
ARN polimerase T7

miniatura|dereita|ARN polimerase T7 (azul) producindo o ARNm (azul claro) a partir dun molde de ADN bicatenario (laranxa).
A **ARN polimerase T7** (*T7 RNA polymerase*) é unha ARN polimerase do bacteriófago T7, que cataliza a formación de ARN en dirección 5'→ 3'.

## Actividade 
A polimerase T7 é extremadamente específica para o seu promotor e transcribe só o ADN que está *augas abaixo* do promotor T7. A polimerase T7 tamén require un molde de ADN e o ión Mg2+ como cofactor para a síntese de ARN. Ten unha taxa de erro moi baixa. A polimerase T7 ten un peso molecular de 99 kDa. Consta dunha soa subunidade e non precisa cofactores proteicos.

## Estrutura 
A polimerase T7 foi cristalizada en varias formas e as estruturas poden consultarse na base de datos PDB. As diferentes estruturas son as listadas aquí. Estes explican como a polimerase T7 se une ao ADN e o transcribe.

## Proteínas relacionadas 
Membros relacionados desta familia de encimas son as polimerases do fago T3 e SP6, pero esta familia está tamén relacionada coa ARN polimerase mitocondrial. A familia T7 de ARN polimerases é distinta estrutural e evolutivamente da familia de multisubunidades das ARN polimerases (incluíndo as subfamilias bacterianas e eucariotas). En contraste coas ARN polimerases bacterianas, as polimerases T7 non son inhibidas polo antibiótico rifampicina. Non obstante, compártense moitas características funcionais con estes encimas máis complexos.

## Aplicación 
En aplicacións biotecnolóxicas, a ARN polimerase T7 utilízase frecuentemente para transcribir o ADN que foi clonado en vectores que teñen dous promotores de fagos diferentes (por exemplo, T7 e T3, ou T7 e SP6) en orientación oposta. O ARN pode ser selectivamente sintetizado a partir da febra do ADN inserido coas diferentes polimerases. Utilízase para obter transcritos específicos e estudar a transcrición. O encima é estimulado pola espermidina. O ARN monocatenario etiquetado homoxeneamente pode xerarse con este sistema. Os transcritos poden ser etiquetados non radioactivamente con actividade altamente específica con certos nucleótidos etiquetados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*  - nótese que a actividade nuclease da que se informa aquí é un artefacto.

### Ligazóns externas 
* T7 RNA Polymerase Enzymology
* OpenWetWare
Caligrafía xeorxiana

miniatura|O apóstolo, fragmento dun manuscrito asomtavruli

A **caligrafía xeorxiana** () é unha forma de caligrafía, ou escrita artística da lingua xeorxiana usando os seus tres alfabetos.

## Historia 
Xeorxia goza dunha rica e longa tradición caligráfica, o cristianismo e a Igrexa Ortodoxa Xeorxiana xogaron un papel fundamental na creación e difusión de manuscritos, converténdoos nun fenómeno cultural e nacional ao rexistraren os monxes os acontecementos históricos xeorxianos.

No interior de Xeorxia o reino de Taoklarjeti foi o centro cultural do país e nel traballaron a maioría dos grandes mestres da arte caligráfica xeorxiana. Fóra de Xeorxia, os monxes xeorxianos tamén crearon manuscritos xeorxianos en varios mosteiros, como o de Bachkovo (Bulgaria), Iviron (Monte Athos), da Cruz e Mar Saba (Xerusalén), Santa Catarina (Sinaí), Antioquía e Constantinopla

En Xeorxia cada ano conmemórase o 14 de abril o Día da Lingua Xeorxiana, entre as actividades máis populares están os concursos de caligrafía, recibindo os gañadores os seus galardóns no Centro Nacional de Manuscritos de Xeorxia.

## Galería 

Ficheiro:ვეფხისტყაოსანი XVII საუკუნე.jpg
Ficheiro:მარიამისეული ქართლის ცხოვრება.JPG
Ficheiro:1798. გიორგი XII-ის წყალობის წიგნი ალექსანდრე მაყაშვილისადმი.jpg
Ficheiro:George V of Georgia charter.jpg
Ficheiro:Amilakhvari. Erekle.jpg
Ficheiro:Charter of ErekleII 1789 copy.png
Ficheiro:1745. მეფე თეიმურაზ II-ის წიგნი ქალაქში სახლ-კარის ნასყიდობის შესახებ.jpg
Ficheiro:1597. კახეთის მეფე ალექსანდრე II-ის გუჯარი გარეჯის მეტოქი აკურის მონასტრისადმი.jpg
Ficheiro:1712. ვახტანგ და ბაქარ ბატონიშვილების სითარხნის წიგნი სიონის მხატვარ გიორგისადმი.jpg
Ficheiro:Shalva Kvenipneveli agape charter 1470.jpg
Ficheiro:Document of donation by the eristavi Vameq Shaburisdze to Bodorna church. 1494.jpg
Ficheiro:"Greek law", a Georgian MSS (1788).jpg
Ficheiro:A donation charter to the Manglisi church. 1525.jpg
Ficheiro:Mokvi gospel-2.JPG
Ficheiro:Vani gospels filio 12 c.jpg
Ficheiro:Bichvinta Gospel MSS Н 2120.JPG
Ficheiro:MSS Geo-28, f. 21.jpg
Ficheiro:Jruchi MSS.jpg
Ficheiro:Martvili Gospels initial; 11th c..jpg
Ficheiro:Georgian Letter ქ.jpg
Ficheiro:Georgian Alphabet Letter ფ.jpg
Ficheiro:Georgian Letter უ.jpg
Ficheiro:Bagrat IV royal decree.jpg
Ficheiro:Joseph Tbileli MSS.JPG
Ficheiro:Surameli will.jpg
Ficheiro:1785. ერეკლე II-ის გერბის დამტკიცების სიგელი ამბროსიანთ ოჰანეზასადმი.jpg
Ficheiro:Автограф Гарсевана Чавчавадзе.jpg

## Notas 
## Ligazóns externas 
* საქართველოს კალიგრაფთა კავშირი (Unión de Calígrafos de Xeorxia) 
* კალიგრაფია თუ ფონტი?
* ვის აქვს ყველაზე ლამაზი ხელწერა საქართველოში და როგორ გადახატეს „ვეფხისტყაოსნის” აფორიზმები კონკურსანტებმა
José Manuel B. López Vázquez

**José Manuel Bernardi López Vázquez**, nado en Santiago de Compostela o 3 de setembro de 1952, é un historiador da arte galego.

## Traxectoria 
Especialista en arte galega e na obra de Francisco de Goya, foi membro do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento e profesor titular do Departamento de Historia da Arte da Universidade de Santiago de Compostela.

## Obra bibliográfica 
Algúns dos seus libros son:
* *El arte del Finisterre gallego* (1978), Universidade de Santiago.
* *Declaración de las pinturas de Goya* (1999), Deputación da Coruña.
* *Goya: El programa neoplatónico de las pinturas de la Quinta del Sordo* (1981).
* *Los Caprichos de Goya y su significado* (1982), Universidade de Santiago.
* *Alfredo Brañas e os artistas* (2000), Fundación Alfredo Brañas.

### Colectiva 
* *Galicia eterna* (1981), volume. 5. ISBN 84-278-0689-2 .
* "El arte contemporáneo" en *Enciclopedia temática de Galicia*, t. V-Arte, p.&nbsp;151-240, Nauta, Barcelona, 1990 , ISBN 84-278-1210-8.
* Proxecto *Galicia*, *Arte*, *Tomo XV: Arte Contemporánea*, 1995, Hércules de Ediciones, canda Iago Seara, con fotos de Xulio Gil. ISBN 84-89468-11-7.
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
La Selva del Camp

**La Selva del Camp** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Baix Camp.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de La Selva del Camp
Cataratas de Kegon

As  localízanse no Lago Chuzenji (fonte do río Oshiri) no Parque Nacional de Nikko, preto da cidade de Nikkō, Prefectura de Tochigi, Xapón. As cataratas foron formadas cando o Río Daiya cambiou o seu curso polo fluxo de lava. Preto de doce fervenzas menores sitúanse detrás e dos lados das cataratas de Kegon, filtrándose a través de moitas fendas entre a montaña e fluxo de lava.

Con 97 m de altura, son unha das tres maiores fervenzas do Xapón. No outono, o tráfico na estrada de Nikko para Chuzenji pode ás veces aumentar cos visitantes que acoden a ver as cores do outono.

En 1927, as cataratas de Kegon foron recoñecidas como unha das "Oito Vistas" que mellor mostraban o Xapón e a súa cultura no período Showa.

As cataratas de Kegon son famosas polos suicidios, especialmente entre os mozos xaponeses.

## Suicidios 
[miniatura|left|170px|[Poema de morte de Misao Fujimura.]]
Misao Fujimura (1886 – 22 de maio de 1903), un estudante xaponés de filosofía e poeta, é moi recordado polo seu poema de despedida escrito directamente sobre o tronco dunha árbore antes de cometer suicidio pulando polas cataratas de Kegon.

A historia pronto foi explotada de xeito sensacionalista en xornais da época e foi comentada polo famoso escritor Natsume Soseki, profesor no instituto de Fujimura, na súa novela *Kusamakura* (1906). Isto levou a famosa fervenza a converterse nun lugar notorio onde mozos desesperados acaban coas súas propias vidas (Efecto Werther).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Asakura, K. (2005). *Jisatsu no shisō* 自殺の思想 [Pensar o suicidio; en xaponés]. Edicións Ōta. 
* Sōseki, N. (2021). *Kusamakura* (en castelán). Tradución de Emilio Masiá e Moe Kuwano. Ediciones Sígueme. 

### Outros artigos 
* Monte Nantai
* Lago Chuzenji
El Maestro Orensano

***El Maestro Orensano*** foi un semanario editado en Ourense entre 1902 e 1929.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista decenal dedicada a la primera enseñanza pública, oficial y no oficial*, apareceu a finais de 1902. En 1905 sufriu unha denuncia. Empezou como decenal e despois pasou a ser semanal. Dirixida por Ángel Ferrín Moreiras, a quen sucedeu José Álvarez. Aínda se publicaba en outubro de 1929.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* *Magisterio Orensano*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
La Sénia

**La Sénia** é un concello da provincia de Tarragona, na comarca de Montsià. En 2022 tiña 5475 habitantes. Ao longo do século XX e ata a actualidade, Cenia foi recoñecida pola súa destacada industria do moble.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de La Sénia
Intolerancia á trehalosa

A **intolerancia á trehalosa** ou **intolerancia aos cogomelos** é unha enfermidade pouco coñecida, debida á falta do enzima trehalase no intestino delgado.

Ao non existir este enzima, a trehalosa (un disacárido) non pode ser desdobrado nas dúas moléculas de glicosa que o forman. A falta deste enzima nas vilosidades do intestino delgado provoca que a trehalosa pase sen dixerir ao intestino groso, onde é fermentada polas bacterias, producindo gases, malestar, diarreas etc.

É unha doenza moi difícil de diagnosticar, xa que os síntomas son moi similares a outras intolerancias e pátoloxías dixestivas máis comúns, como a enfermidade celíaca, a intolerancia á lactosa, a síndrome de intestino irritábel, a enfermidade de Crohn etc.

Unha forma de diagnosticala é efectuar unha biopsia intestinal, tomar unha mostra das vilosidades intestinais e analizar a cantidade de enzima presente.
IZAL

**IZAL** foi un grupo de música pop/rock orixinario de Madrid, formado por Mikel Izal (vocalista e compositor), á fronte dunha formación que completan Alejandro Jordá (batería), Emanuel Pérez “Gato” (baixo), Alberto Pérez (guitarras) e Iván Mella (teclados).

## Discografía 
### EP 
* *Teletransporte* (2010)

### Álbums 
* *Magia y efectos especiales* (2012)
* *Agujeros de gusano* (2013)
* *Copacabana* (2015)
* *Autoterapia* (2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Charles Crichton

**Charles Ainslie Crichton**, nado en Wallasey (Cheshire) o 6 de agosto de 1910 e finado en Londres o 14 de setembro de 1999 foi un director e montador inglés.

## Traxectoria 
Crichton comezou a ser coñecido por dirixir moitas comedias producidas nos Ealing Studios. Tivo unha carreira de corenta anos montando e dirixindo filmes e programas televisivos.

En 1988 conseguiu dúas candidaturas ao Oscar, como director e como guionista por *Un peixe chamado Wanda*.

## Filmografía 
### Director de cinema 
* *For Those in Peril* (1944)
* *Dead of Night* (1945) (codirector)
* *Painted Boats* (1945)
* *Hue and Cry* (1947)
* *Against the Wind* (1948)
* *Another Shore* (1948)
* *Train of Events* (1949)
* *Dance Hall* (1950)
* *The Lavender Hill Mob* (1951)
* *Hunted* (|1952)
* *The Titfield Thunderbolt* (1953)
* *The Love Lottery* (1954)
* *The Divided Heart* (1954)
* *Man in the Sky* (1957)
* *Law and Disorder* (1958)
* *Floods of Fear* (1959)
* *The Battle of the Sexes* (1959)
* *The Boy Who Stole a Million* (1960)
* *The Third Secret* (1964)
* *He Who Rides a Tiger* (1965)
* *Un peixe chamado Wanda* (1988)

### Televisión 
* *Danger Man*
* *Man in a Suitcase*
* *The Avengers* (cinco episodios)
* *The Adventures of Black Beauty*
* *Space: 1999*
* *The Professionals*
* *Dick Turpin*
* *The Adventurer*
* *Strange Report*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Entrevista
López Vázquez

Os apelidos **López Vázquez** poden referirse a:

***Ramón Romero López Vázquez**, finado en Santiago de Compostela en 1886, avogado e político galego.
***José Luis López Vázquez de la Torre** (Madrid, 1922 - Madrid, 2009), actor español. 
***José Manuel B. López Vázquez**, historiador da arte galego.
***Diego López Vázquez**, nado na Coruña en 1986, futbolista galego.
Meiga (homónimos)

O termo **meiga** pódese referir:
## Esoterismo 
***Meiga**, muller á que se lle atribuía un pauto co demo, do que recibía poderes para realizar meigallos, adiviñar o futuro etc.
***Bruxa**, muller con coñecementos de medicina natural e que se supón que ten poderes sobrenaturais, que adiviña o porvir, realiza curacións etc. Balura, feiticeira, maga.

## Animais 
### Peixes 
***Meiga común**, (*Lepidorhombus whiffiagonis*) peixe mariño comestible da superorde dos teleósteos, da familia dos escoftálmidos, de corpo oval e boca grande e oblicua, do que existen varias especies. Rapante, rapapelos, rapaconas, rapacús.
***Meiga punteada**, (*Zeugopterus punctatus*), peixe osteíctio da orde dos pleuronectiformes e familia dos escoftálmidos, tapa.
***Meiga de Noruega**, (*Phrynorhombus norvegicus*), peixe mariño da familia dos escoftálmidos.
***Meiga real**, (*Zeugopterus regius*), peixe mariño da familia dos escoftálmidos.
### Insectos 
***Meiga**, insecto da orde dos coleópteros (*Lampyris noctiluca*), do que a femia emite luz na escuridade, vagalume, bicho do lume, cociñeiro, coco de luz, lucecú, verme da luz.