open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paradela, A Estrada

**Santa María de Paradela** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2012 tiña unha poboación de 189 persoas (101 mulleres e 88 homes), distribuída en 4 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 270 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 176 persoas.

## Patrimonio 
* Igrexa de Santa María de Paradela, do século XVIII.

## Paradela na literatura popular 
* *As nenas de Paradela/ elas son moi bailadoras,/ bailan na punta do pé/ como se foran señoras* .
* *Canta, miña prima, canta./ ¡No adro de Paradela/ non entra mellor garganta* .
* *O pandeiro toca ben,/ as ferreñas danlle o son,/ as meniñas que o tocan/ de Paradela elas son* .

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro en Paradela, A Estrada.JPG|Cruceiro en Paradela.
Ficheiro:Reloxo de sol na igrexa de Paradela, A Estrada.JPG|Reloxo de sol na igrexa de Paradela.
Ficheiro:Local social de Paradela, A Estrada.JPG|Local social de Paradela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Ribeira, A Estrada

**Santa Mariña de Ribeira** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2013 tiña 298 habitantes (140 homes e 158 mulleres), distribuídos en 11 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 314 habitantes.

## Patrimonio 
* Igrexa neoclásica
* Pazo dos Araúxo.
* Hórreos da casa de Otero.

* Capela de San Vicente

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribeira 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Remesar, A Estrada

**San Cristovo de Remesar** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2011 tiña unha poboación de 135 persoas (72 mulleres e 63 homes), distribuída en 10 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 246 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 212 persoas.

## Xeografía 
Está situada na aba do monte Sisalto, no val do río Ulla. Limita coas parroquias de Orazo, Agar, Loimil, San Tomé de Ancorados, Riobó e Oca.

## Patrimonio 
O castro de Remesar está situado a carón da igrexa. Nel foron atopados restos de muíños de man.

A igrexa parroquial, de estilo románico, está datada entre os séculos XII e XIII. Dela destaca a súa fachada románica con arco apuntado sobre dúas columnas de capitel. No adro da igrexa hai un cruceiro con pedestal cúbico, unha columna octogonal lisa, capitel con volutas e follas de acanto e cruz latina de brazos redondos co cristo crucificado no anverso.

## Festas 
A festa patronal celébrase o día 10 de xullo. Tamén se celebra o San Ramón o primeiro sábado de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Remesar 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Olives, A Estrada

**Santa María de Olives** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE no ano 2013 a parroquia tiña 165 habitantes (82 homes e 83 mulleres), distribuídos en 5 entidades.

## Patrimonio
A lagoa Sacra de Olives está entre esta parroquia e o concello de Forcarei. Sitúase a 700 m de altitude, e no seu perímetro consérvanse os restos dunha muralla. Nos arredores hai brañas e bosques.

Na parroquia consérvase a mámoa de Boi Morto e o castro de Viladafonso.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Olives
### Parroquias da Estrada
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos
*Lugares da Estrada
Ribela, A Estrada

**Santa Mariña de Ribela** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. No ano 2019 tiña 135 habitantes, 43 menos ca en 2009 (93 mulleres e 85 homes segundo o IGE) e 120 menos ca en 1986. En 1842 tiña unha poboación de feito de 300 persoas. Ten dez entidades de poboación.

## Patrimonio
miniatura|Castro de Entrecastrelo/Castro de Ribela/Eira dos Mouros.
A Igrexa de Santa Mariña de Ribela data do ano 1865. En Ribela é de grande importancia a presenza do río Umia, no que verte as súas augas o regueiro de Esqueiro en forma de fervenza, no lugar da Aldea Grande.
O Outeiro de Trabadela, O castro da Aldea Grande e o Castro de Entrecastrelo (36017038), coñecido tamén como Castro de Ribela, Castro de Parada ou Castro de Eira dos Mouros, no que aínda se conservan restos de recintos amurallados e da porta de entrada. Existen tamén varios petróglifos.

* Casona dos Ballesteros.
* Hórreo da casa reitoral.
* Pombal do Cura.
* Muíño do Cura.
* Restos da Ponte do Cura.
* Colexio de Ribela.
* Castro de Ribela/Castro de Entrecastrelo/Castro de Parada/Castro de Eira dos Mouros.
* Ponte de Leira
* Presa de Leira
* Cruceiros.
* Muíños de auga.
* Fábrica de Luz de Ribela.

## Festas 
Cada ano, despois de mediados de xullo, celébranse as Festas de Santa Mariña, patroa de Ribela.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Acueduto de leira 3.jpg|Acueduto de Leira en Trabadela.
Ficheiro:Rivela, Concello de A Estrada.jpg|O río Umia ao seu paso por Ribela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribela 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Sabucedo, A Estrada

**San Lourenzo de Sabucedo** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o padrón municipal de 2009 tiña 60 habitantes (31 mulleres e 29 homes), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 78 habitantes.

## Patrimonio 
Nesta parroquia celébrase a afamada rapa das bestas de Sabucedo.

A igrexa de San Lourenzo de Sabucedo, de estilo románico foi reconstruída na primeira metade do século XIX. Ao seu carón estaba o antigo curro.

Ruta dos muíños de Vesacarballa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sabucedo.jpg|Igrexa de San Lourenzo de Sabucedo.
Ficheiro:Rapa das bestas. Galiza.jpg|Rapa das bestas.
|"Aloitador" intentando suxeitar a besta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sabucedo 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
San Miguel de Barcala, A Estrada

**San Miguel de Barcala** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2009 tiña 173 habitantes (88 mulleres e 85 homes), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 200 habitantes.

Eclesiasticamente, inclúe tamén a localidade de Bandín (Carcacía, Padrón).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barcala 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
San Tomé de Ancorados, A Estrada

**San Tomé de Ancorados** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2012 tiña 122 habitantes (62 mulleres e 60 homes), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 159 habitantes.

## Patrimonio 
A igrexa de San Tomé de Ancorados ten numerosas mostras do románico no interior. É dunha soa nave e con ábsida rectangular.

As festas parroquiais celébranse o 21 de decembro, día de San Tomé.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Tomé de Ancorados 2.JPG|Igrexa de San Tomé de Ancorados.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Ancorados 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Lingua licia

O **licio** é unha lingua da familia indoeuropea, e máis precisamente da rama anatolia, falada nos séculos -V e -IV, coñecida esencialmente por unha estela descuberta en Xanthos, onde se lía unha inscrición trilingüe en grego, arameo e licio. O licio deriva do luvita e distínguense xeralmente dúas formas desta lingua:

* o *milio* ou *licio B*, máis arcaico e que conservou numerosos trazos do luvita, coñecido por un número reducido de inscricións;
* o *licio ordinario* ou *licio A*, máis recente e que conforma a maioría das inscricións.

Esta lingua testemúñase na costa sur da Turquía moderna e nos se estinguíu, substituída polo grego, ata o século primeiro antes da nosa era. Utiliza o seu propio alfabeto, o alfabeto licio, que é un derivado do alfabeto grego.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* lingüística
* linguas do mundo
* linguas indoeuropeas
* linguas anatolias
Northern Exposure

***Northern Exposure*** foi unha serie de televisión norteamericana que emitiu a CBS entre 1990 e 1995, cun total de 110 episodios. A serie estaba ambientada nun pequeno e remoto lugar de Alasca chamado Cicely e comeza cando chega Joel Fleischman (Rob Morrow), un xudeu de Nova York, que fixo a carreira de medicina grazas a unha bolsa de estudos do estado de Alasca e segundo as condicións da bolsa está obrigado a exercer durante catro anos en Alasca.

En España a serie emitiuna a segunda canle de TVE co título de ***Doctor en Alaska***, en castelán.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cynthia Geary Rob Morrow and Janine Turner at the 45th Emmy Awards.jpg|Cynthia Geary, Rob Morrow e Janine Turner nos premios Emmy de 1993
Ficheiro:Peg Phillips and Barry Cobin.jpg|Peg Phillips e Barry Corbin nos premios Emmy de 1993

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* 
*Guía de Kimiye sobre Northern Exposure (en inglés)
*Cicelyonline (en castelán)
*Preguntas máis frecuentes (en castelán)
Paredes, San Lázaro, Santiago de Compostela

**Paredes** é un lugar da parroquia de San Lázaro en Santiago de Compostela. Segundo o INE no ano 2018 tiña 22 habitantes en 2014 (11 homes e 11 mulleres).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Paredes de San Lázaro 1.JPG
Ficheiro:Paredes de San Lázaro 2.JPG

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Lázaro 
### Parroquias de Santiago de Compostela
Porto Velho

**Porto Velho** é a capital do estado brasileiro de Rondonia. Xurdiu no comezo do século XX coa creación do ferrocarril Madeira-Mamoré, implantado para exportar o caucho producido na Bolivia, e que foi unha das condicións impostas polo goberno daquel país para aceptar a soberanía brasileira sobre Acre.

miniatura|esquerda|A cidade de Porto Velho, co río Madeira ó fundo.
Ademais do caucho, a rexión produce tamén ouro e *casiterita* (mineral de estaño). A partir do comezo da década de 1970 a súa poboación aumentou de modo considerábel grazas á migración de brasileiros do sur do país, que viñan en busca de terras baratas para cultivar. Hoxe é unha das principais cidades do sur da Amazonia brasileira. É sede dunha universidade pública, a Universidade Federal de Rondônia.

miniatura|esquerda|Administración da Universidade Federal de Rondônia.
## Véxase tamén
San Xurxo de Vea, A Estrada

**San Xurxo de Vea** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2012 tiña 335 habitantes (172 mulleres e 163 homes), distribuídos en 15 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 446 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 398 persoas.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Xurxo de Vea, conserva da época románica unha pía bautismal de 1160.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fonte no Souto de Vea.JPG|Fonte no Souto de Vea.
Ficheiro:Souto de Vea, San Xurxo de Vea.JPG|O Souto de Vea.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Vea 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Guimarei, A Estrada

**San Xiao de Guimarei** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2011 tiña 391 habitantes (196 mulleres e 195 homes), distribuídos en 19 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 589 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 417 persoas.

## Patrimonio 
* A torre de Guimarei é unha torre medieval de planta cadrada que data do século XII. Constitúe o último resto dun castelo medieval que foi derruído polos Irmandiños en torno ao século XV. No século XVII construíuse un pazo barroco de planta cuadrangular pegado á torre. Atópase en estado semirruinoso.
* Pazo de Xerlís.
* Casa de Badía.
* Igrexa de Guimarei 

## Festas 
Na segunda semana de setembro celébrase a Feira da Becerra Selecta no Mercado Comarcal de Gando de Guimarei. Esa semana celébrase tamén a festa de Nosa Señora das Dores. O domingo e o luns de entroido hai festa. Tamén se celebra o San Xoán e o magosto no local do Outeiro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pazo de Guimarei.jpg|Pazo de Guimarei.
Ficheiro:O MONTE ENFEITIZADO (Guimarei, A Estrada).jpg

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guimarei 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
A Somoza, A Estrada

**Santo André da Somoza** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2011 tiña 222 habitantes (117 mulleres e 105 homes), distribuídos en 9 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1999 cando tiña 243 habitantes.

## Patrimonio 
Eira de hórreos en Castro Ramiro.

## A Somoza na literatura popular 
* *Teño que vir á Somoza/ nuns zoquiños de abeneiro;/ pra que peleien por min/ heime meter arrieiro*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fachada da igrexa de Santo André da Somoza.JPG|Fachada da igrexa da Somoza.
Ficheiro:Cruceiro da Somoza, A Estrada.JPG|Cruceiro da Somoza.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Somoza 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Souto, A Estrada

**Santo André de Souto** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2014 tiña 221 habitantes (132 mulleres e 89 homes), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 349 habitantes.

## Patrimonio 
Ademais da igrexa parroquial, existe a capela de San Bieito, dous cruceiros (un no camposanto e outro no adro da igrexa), muíños nos regueiros de Montillón, Enviande e Souto e a Eira de hórreos de Enviande.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Souto 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Tabeirós, A Estrada

**Santiago de Tabeirós** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2012 tiña 344 habitantes (194 mulleres e 150 homes), distribuídos en 13 entidades, o que supón unha diminución respecto do ano 1986 cando tiña 603 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 561 persoas.

## Patrimonio 
* Igrexa de Santiago de Tabeirós, románica. Ten nave de ábsida rectangular con contrafortes e canzorros, que destacan polas súas orixinais esculturas. Cando se realizaron obras de restauración, en 1998, atopáronse unha ara orixinal románica e pinturas do século XVI.
* Peto de ánimas de Tabeirós.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Capela da Consolación en Tabeirós, A Estrada.JPG|Capela da Consolación.
Ficheiro:Igrexa de Santiago de Tabeirós, A Estrada 2.jpg|Canzorros da igrexa de Tabeirós.
Ficheiro:Peto de ánimas de Tabeirós, A Estrada.JPG|Peto de ánimas de Tabeirós.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tabeirós 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Vinseiro, A Estrada

**Santa Cristina de Vinseiro** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2012 tiña 321 habitantes (171 mulleres e 150 homes), o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 411 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 405 persoas.

## Patrimonio 
* Casa de Correáns.
* Houbo un vía crucis na parroquia que na actualidade só ten dúas cruces.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa Cristina de Vinseiro 2.JPG|Igrexa de Santa Cristina de Vinseiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vinseiro 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Aciveiro, Forcarei

**Santa María de Aciveiro **(do latín *acifu*- 'acivro' + -*ario*, sufixo abundancial, 'lugar con abundancia de acivros') é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei. Segundo o padrón municipal de 2010 tiña 329 habitantes (164 mulleres e 165 homes), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 405 habitantes.Enquisa do concello.

## Topónimo 
Fitotopónimo, lugar no que hai ou houbo moitos acivros.

## Patrimonio 
Na parroquia está situado o Mosteiro de Santa María de Aciveiro.

* *No convento de Acibeiro/ había un frade galiñeiro/ que así que se puña o sol:/ ¡churras, churras, ó poleiro!* .

## Festas 
**8 e 9 de setembro:** Festas na honra á Virxe dos Remedios e San Roque.

**Domingo anterior ao 7 de setembro:** Festa na honra a Santa María a Real.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ponte Vella de Andón, Forcarei, Río Lérez.jpg|Ponte Vella de Andón.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aciveiro 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
Castrelo, Forcarei

**Santa Mariña de Castrelo** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 136 habitantes (73 mulleres e 63 homes), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 147 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 96 habitantes, sendo 51 homes e 45 mulleres.

## Topónimo 
Diminutivo do latín *castrum*, cidade alta e fortificada.

## Patrimonio
Na parroquia está a Torre da Barciela.

## Festas 
Na parroquia celébranse as festas patronais na honra a Santa Mariña e San Roque os días 18 e 19 de xullo. Así como a festa na honra a Santa Bárbara o 4 de decembro e o primeiro domingo de decembro.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de Forcarei
Forcarei, Forcarei

**San Martiño de Forcarei** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 815 habitantes (387 mulleres e 428 homes), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 872 habitantes.

## Topónimo 
Topónimo de posesor, de *Fulcaredus*, posesor ou dono das terras.

## Festas 
As festas da vila teñen lugar cada ano a última fin de semana do mes de agosto.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Martiño de Forcarei.jpg|Vista lateral da igrexa parroquial.
Ficheiro:Concello de Forcarei.jpg|Casa do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Forcarei 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
A Madanela de Montes, Forcarei

**Santa María Madanela da Madanela de Montes** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o  IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 578 habitantes, sendo 272 homes e 306 mulleres.

## Patrimonio 
No IES Chano Piñeiro consideraron a posibilidade de que a orixe do topónimo puidese ser orixinalmente *medanela* diminutivo de *meda*.
A igrexa parroquial inaugurouse en 1964.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Madanela de Montes 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
Santeles, A Estrada

**San Xoán de Santeles** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2009 tiña 393 habitantes (203 mulleres e 190 homes), distribuídos en 16 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 613 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 167 persoas.

## Historia 
Tivo unha importante feira en tempos, hoxe desaparecida.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Xoán de Santeles, románica da segunda metade do século XII. Foi doada por Gumersindo Cidiz á Catedral de Santiago. De planta basilical con bóveda de medio canón sobreimposta, ten portada de arquivoltas semicirculares sobre columnas acodilladas nas xambas.
* Casa de Miranda.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Xoán de Santeles, A Estrada. Capiteis.jpg|Capiteis da igrexa de San Xoán de Santeles
File:Igrexa de San Xoán de Santeles, A Estrada. Tímpano.jpg|Tímpano da igrexa de San Xoán de Santeles
File:Igrexa de San Xoán de Santeles, A Estrada, Galiza. Capiteis.jpg|Capiteis da igrexa de San Xoán de Santeles

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santeles 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Meavía, Forcarei

**San Xoán de Meavía** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 238 habitantes (117 homes e 121 mulleres), 55 menos ca en 2004 (148 mulleres e 145 homes) e 69 menos ca en 1999. Ten nove entidades de poboación.

Desta parroquia era o pintor Xesús Muras (1958-2008).

## Topónimo 
Deriva de *media vía*, lugar equidistante no camiño vreeiro.
## Patrimonio
Capela de Santo Amaro, en ruínas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Casa de Xesús Muras, Meavía, Forcarei.jpg|Casa do pintor Xesús Muras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meavía 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
Millarada, Forcarei

**Santo Amedio de Millarada** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2012 tiña 456 habitantes (233 mulleres e 223 homes), 213 menos ca en 1999. Ten 14 entidades de poboación.

## Topónimo 
Deriva do latín *milium*, para indicar un lugar onde abundaba o millo miúdo..

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Amedio de Millarada 2.JPG|Igrexa de Santo Amedio de Millarada.
Ficheiro:Cruceiro en Malburgo, Millarada, Forcarei.JPG|Cruceiro en Malburgo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Millarada 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
Dúas Igrexas, Forcarei

**Santa María de Dúas Igrexas** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei. Segundo o IGE en 2009 tiña 382 habitantes (214 mulleres e 168 homes), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 461 habitantes.

## Topónimo 
Nesta parroquia houbo dúas igrexas moi próximas e de igual categoría, unha consagrada a San Vicente e outra a Santa María.

## Patrimonio
A igrexa de Santa María de Dúas Igrexas é de orixe románica. A ábsida construíuse en 1742 e cubriuse con bóveda de crucería. O corpo da igrexa, a torre e a portada realizáronse en 1822. No interior conserva unha pía bautismal románica da antiga igrexa de San Vicente.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Dúas Igrexas
### Parroquias de Forcarei
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Forcarei
Pereira, Forcarei

**San Bartolomeu de Pereira ** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 158 habitantes (80 homes e 78 mulleres), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 170 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 137 habitantes, sendo 64 homes e 73 mulleres.

## Topónimo 
A orixe do topónimo pode vir tanto do latín *pirariam*, que viría de *piru(m)* ("pera") + -*ariam* (sufixo abudancial), "lugar cheo de peras" como de *petra(m)*, "pedra". O significado de "lugar elevado localizado nunha zona pedregosa" cúmprese neste caso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
San Miguel de Presqueiras, Forcarei

dereita|miniatura|Nave de Estañíferas de Galicia SA.

**San Miguel de Presqueiras** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 210 habitantes (95 homes e 115 mulleres), 70 menos ca en 2004 (153 mulleres e 127 homes nese ano segundo o padrón municipal) e 73 menos ca en 1999. Ten cinco entidades de poboación.

## Topónimo 
Posibelmente do étimo *petriscarias*, derivado do latín *petra(m)* co sufixo latino *-aria*, lugar onde abundan as pedras.

## Historia 
Nesta parroquia estaba a sede dos Xuíces-Meiriños nomeados polos arcebispos de Compostela para gobernar a Terra de Montes. O Arcebispo Xelmírez mandara construír unha fortaleza e unha torre, das que hoxe só quedan ruínas, nunha pequena península que forma o río Castro, afluente do río Lérez, derrubada en 1466 na Gran Guerra Irmandiña.
Nos séculos XIX e XX a compañía Estañíferas de Galicia SA explotou as minas de Presqueiras
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Presqueiras 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei

### Ligazóns externas 
* Páxina persoal sobre Presqueiras
Calvos, Fornelos de Montes

**Santo Adrián de Calvos** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Fornelos de Montes na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 398 habitantes (224 mulleres e 174 homes), distribuídos en 4 entidades de poboación (Coruxeira, Alén -de Arriba, e de Abaixo-, Cima de Vila e O Pereiral), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 428 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 318 habitantes, sendo 142 homes e 176 mulleres.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Encoro de Eiras, Fornelos de Montes.jpg|Encoro de Eiras, entre Castro Barbudo e Calvos.
Ficheiro:Fornelos de Montes, Santo Adrián de Calvos, igrexa.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Fornelos de Montes, Santo Adrián de Calvos.jpg|Detalle.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Calvos 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
As Estacas, Fornelos de Montes

**Santa María das Estacas** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Fornelos de Montes na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2014 tiña 141 habitantes (65 homes e 76 mulleres), 25 menos ca en 2004 (94 mulleres e 72 homes) e 48 menos ca en 1999 Ten tres entidades de poboación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fornelos de Montes, Santa María das Estacas.jpg|Igrexa parroquial, detalle.
Ficheiro:Fornelos de Montes, Santa María das Estacas, igrexa.jpg|Igrexa 

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Estacas 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
Quintillán, Forcarei

**San Pedro de Quintillán** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 256 habitantes (131 mulleres e 125 homes), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 286 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 181 habitantes, sendo 84 homes e 97 mulleres.

## Topónimo 
Topónimo de posesor, do nome *Quintilianus* que sería o posesor ou dono das terras.

## Historia
A sociedade dos emigrantes da Terra de Montes na Arxentina, *Residentes del Ayuntamiento de Forcarey en El Plata Pro Cultura y Protección*, fundada o 22 de outubro de 1922 axudou a erguer un edificio escolar no lugar de Levoso. A primeira pedra colocouse o 4 de setembro de 1927, inaugurándose un ano despois.

## Patrimonio
A igrexa de San Pedro de Quintillán conserva varias imaxes do século XVI e unha pía bautismal do XIV. Existen numerosos cruceiros, entre os que destaca o "Cruceiro das Procesións", barroco e moi historiado, no adro da igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Quintillán
### Parroquias de Forcarei
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Forcarei
Fornelos de Montes, Fornelos de Montes

**San Lourenzo de Fornelos de Montes** é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 597 habitantes (280 homes e 317 mulleres), 60 menos ca en 2004 (352 mulleres e 305 homes) e 110 menos ca en 1999. Ten seis entidades de poboación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fornelos de Montes, San Lourenzo de, fachada.jpg|Fachada.
Ficheiro:Fornelos de Montes, San Lourenzo de, detalle.jpg|S. Lourenzo coa grella na man.
Ficheiro:Fornelos de Montes, San Lourenzo de, cruceiro e torre.jpg|Cruceiro e torre.
Ficheiro:Fornelos de Montes, San Lourenzo de, altitude.jpg|336 msnm.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fornelos de Montes 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
A Laxe, Fornelos de Montes

**San Xosé da Laxe** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 86 habitantes (42 homes e 44 mulleres), 30 menos ca en 2004 (63 mulleres e 53 homes) e 51 menos ca en 1999. Ten catro entidades de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Laxe 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
Oitavén, Fornelos de Montes

**San Vicente de Oitavén** é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2010 tiña 182 habitantes (91 mulleres e 91 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 233 habitantes.
[miniatura|[Cruceiro no adro.]]

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oitavén
### Parroquias de Fornelos de Montes
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Fornelos de Montes
Ventín, Fornelos de Montes

**San Miguel de Ventín** é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 225 habitantes (109 homes e 116 mulleres), 17 menos que en 2004 (128 mulleres e 114 homes) e 45 menos que en  1999. Ten dúas entidades de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ventín 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
Praza do Paraíso

A **Praza do Paraíso** era unha praza medieval de Santiago de Compostela, que se localizaba entre o mosteiro de San Martiño Pinario e a porta norte da Catedral de Santiago de Compostela á que servía de adro, ademais era o final do Camiño de Santiago.

A praza descríbese no *Códice Calixtino* como un lugar empedrado no que se xuntaban habitualmente os comerciantes e artesáns da cidade. Unha fonte no medio da praza, construída en 1122, servía para que se bañasen os peregrinos antes de entrar na catedral.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praza de Cervantes
* Praza da Quintana
Borreiros, Gondomar

**San Martiño de Borreiros** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Gondomar na comarca de Vigo. Segundo o IGE, no 2014, tiña 1.254 habitantes (666 mulleres e 588 homes), distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.047 habitantes. O lugar de cabeceira, onde está a igrexa e o centro cultural, é San Martiño. Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Historia 
A primeira referencia escrita data do 1170, onde o rei Fernando II de León doa ó Bispo de Tui a igrexa de San Martiño de Borreyros. Neste documento, sinala os seus longos límites. E outra referencia data de 1409, onde Lorenzo Canes de Cadaval, escudeiro morador en terra da Louriña, fai doazón ó Mosteiro de Oia, a metade do Coto de Borreyros coas súas casas, as súas herdades, as súas viñas, as súas devesas etc. Durante tempo, a parroquia de Santa Cristina da Ramallosa (Baiona), pertenceu a ela ata que se independizou.

## Patrimonio 
Pola parroquia discorre o río Miñor. Posúe unha capela, chamada Capela da Xunqueira que data do ano 1723 (segundo a inscrición que hai no arco da entrada).

No monte veciñal atópase un poboado castrexo da idade de ferro, o castro da Pedra Moura. Ten parapetos defensivos, e desde el vese o Val Miñor e a ría de Vigo. Está en terreos propiedade da Comunidade de Montes.

Na parroquia tamén se encontra a Fraga de Oliveira, que está situada entre as parroquias de Borreiros, Belesar e Donas no contorno do río da Groba, aínda que os sendeiros que están dentro do sendeiro da Grela, están sen sinalizar e abandonados.

## Festas 
* Santo Antonio de Padua: 13 de xuño (na capela da Virxe da Luz Xunqueira).
* Virxe da Luz: 8 de setembro (na capela da Virxe da Luz Xunqueira).
* San Martiño: 11 de novembro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Borreiros, Gondomar, cruceiro.jpg|Cruceiro de San Martiño.
Ficheiro:San Martiño de Borreiros, ábsida.jpg|Ábsida: estatua e gravado.
Ficheiro:San Martiño de Borreiros, Gondomar.jpg|Igrexa parroquial de San Martiño.
Ficheiro:A Xunqueira, Borreiros, Gondomar.jpg|Capela da Virxe da Luz da Xunqueira.
Ficheiro:Castro da Pedra Moura (6210561939).jpg|Castro da Pedra Moura
Ficheiro:Castro da Pedra Moura (6214407081).jpg|Castro da Pedra Moura

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Borreiros 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar
### Ligazóns externas 
* San Martiño de Borreiros Diocese de Tui-Vigo.
Chaín, Gondomar

**Santa María de Chaín** é unha parroquia que se localiza no concello de Gondomar. Segundo o IGE en 2009 tiña 855 habitantes (447 mulleres e 308 homes), distribuídos en 11 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 714 habitantes. 

## Xeografía 
É unha das parroquias menos poboadas das vinte e dúas dos tres concellos do Val Miñor, aínda que nos últimos anos proliferou a construción de segundas vivendas, dedicadas, principalmente, ó veraneo. Cabe destacar a Fervenza da Torre.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Parroquia de Chaín.jpg|Chaín
Ficheiro:Petróglifos da Gándara III, Chaín, Gondomar.jpg|Petróglifos da Gándara.
Ficheiro:Ermida da Nosa Señora das Mercedes, Chaín, Gondomar.jpg|Ermida das Mercedes.
Ficheiro:Cruceiro das Mercedes, Chaín, Gondomar.JPG|Cruceiro das Mercedes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chaín 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar
ROT-13

**ROT-13** é un sistema de cifrado de texto moi sinxelo.

O alfabeto inglés ten 26 letras, pois cada letra deste alfabeto substitúese pola que está 13 posicións detrás dela, desta forma o *A* seria o *N*; o *B* seria o *O* e así con cada unha das letras.
Os números e os signos de puntuación non se modifican.

## Exemplo 
      Texto orixinal                      Viva Galicia e a Galipedia

      Resultado                           Ivin Tnyvpvn r n Tnyvcrqvn

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Posta en funcionamento do Rot13 en linguaxes de programación

#### Encriptadores/Desencriptadores 
* Decode.org
* Rot13.com
* Rot13.de
Ventoxo, Forcarei

**San Nicolao de Ventoxo** é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 123 habitantes (63 homes e 60 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 117 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 103 habitantes, sendo 50 homes e 53 mulleres.

## Topónimo 
No IES Chano Piñeiro consideraron a posibilidade de que a orixe do topónimo puidese ser a palabra celta *bend* que significa *branco*, *luminoso*.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ventoxo
### Parroquias de Forcarei
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Blog do pobo 
*Facebook
*YouTube 
*Twitter
Cyrano de Bergerac

miniatura|dereita|225px|Estatua de Cyrano de Bergerac
**Savinien Cyrano de Bergerac**, nado en París o 6 de marzo de 1619 e finado en Sannois o 28 de xullo de 1655, foi un escritor francés. Foi contemporáneo de Molière. Morreu aos 36 anos como consecuencia das feridas que lle causou unha viga ao caerlle encima.

## Biografía 
Era fillo dun avogado do parlamento e pasou a maior parte da súa infancia en Saint-Forget. Trasladouse a vivir a París e alí discorreu case toda a súa vida.

Logo de retirarse da vida de soldado tras recibir unha ferida durante o sitio de Arras, dedicouse á filosofía facéndose discípulo de Pierre Gassendi.

A influencia da escola materialista percíbese principalmente nas súas obras filosóficas: A Historia Cómica dos Estados e Imperios da Lúa e A Historia Cómica dos Estados e Imperios do Sol, publicadas postumamente nos anos 1657 e 1662 respectivamente.

Na actualidade é máis coñecido pola obra *Cyrano de Bergerac* de Edmond Rostand, na que se narra unha época da súa vida, que polas súas propias obras. Esta peza foi levada varias veces ao cine, o que deu a coñecer aínda mais a Cyrano.

## Obras 
* *Les Entretiens pointus* - 1652
* *Agripina* (''La mort d'Agrippine) - 1653
* *Lettres* - 1654
* *Le Pédant joué* - 1654
* ''L'autre monde ou les états et empires de la Lune* - 1657

### Traducións ao galego 
En galego están traducidas as obras *Os Estados e Imperios da Lúa* e *Os Estados e Imperios do sol'' por Henrique Harguindey en Rinoceronte Edicións.

## Notas 
## Véxase tamén
Santa Cristina de Vea, A Estrada

**Santa Cristina de Vea** é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2011 tiña 373 habitantes (182 mulleres e 191 homes), distribuídos en 19 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 382 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 393 persoas.

## Patrimonio 
* Castro da Casa do Monte.
* Capela da Gándara.
* Hórreo do igrexario.
* Hórreo do Tracesto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cristina de Vea 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
Traspielas, Fornelos de Montes

**Santa María de Traspielas** é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2010 tiña 289 habitantes (152 mulleres e 137 homes), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 379 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fornelos de Montes, Traspielas.jpg|Panteón familiar.
Ficheiro:Fornelos de Montes, Traspielas, cruceiro.jpg|Cruceiro.
Ficheiro:Fornelos de Montes, Traspielas, Cristo.jpg|Detalle.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Traspielas 
### Parroquias de Fornelos de Montes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fornelos de Montes
Riobó, A Estrada

**San Martiño de Riobó** é unha parroquia do concello da Estrada, composta por 9 entidades de poboación. Segundo o IGE en 2009 tiña 226 persoas (118 homes e 108 mulleres), o que significa unha diminución con respecto a 1986, cando tiña 387 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 250 persoas.

## Xeografía 
Riobó está situado a uns 10 quilómetros da Estrada, na zona do Ulla. Recibe o nome do río que a cruza, o río Boo.

Limita ó norte con Arnois e Oca; ó sur con Ancorados e Remesar; ó leste con Remesar e Oca; e ó oeste con Berres.

Entre as súas vías de comunicación conta coa estrada de Callobre a Ponte Ledesma, e varios camiños rurais, como a ponte de Riobó na Estrada e os pontillóns de Barcia, Portecelo, Lamas entre as Penas e Remesar, e Pardiñeira entre San Martín e Pena.

## Patrimonio 
dereita|miniatura|200px|Ábsida da igrexa.
* A **igrexa de San Martiño de Riobó** conserva practicamente íntegra a súa obra románica. A nave, con cuberta de madeira, sufriu unhas reformas no muro sur que deixaron a súa porta tapiada. Os arcos da portada occidental son lisos e ao igual que o tímpano carecen de ornamentación. De ábsida semicircular, conserva da fachada orixinaria románica a entrada composta por dous arcos semicirculares en aresta. O arco exterior apóiase nas xambas e o interior nun par de columnas de fuste monolítico acaroado. Baixo o tellado da sancristía consérvanse parte dos canzorros.

:Preto da igrexa de Riobó estivo a torre da Barreira, fortaleza medieval desde a que o arcebispo de Santiago exercía o control sobre a comarca de Tabeirós.

* O **pazo da Mota** é unha antiga casa señorial vencellada a importantes familias da comarca do Deza. Na fronte ten un elegante cruceiro. Ten solaina, ampla balconada, típica cociña de pazo, capela e escudo de armas á entrada. Na horta hai un bo hórreo.

## Festas 
A festa patronal celébrase o 11 de novembro, e tamén se celebra San Blas o 3 de febreiro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fiestra na ábsida da igrexa de San Martiño de Riobó.jpg|Fiestra na ábsida da igrexa de Riobó.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Riobó 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
John Wyndham

**John Wyndham Parkes Lucas Beynon Harris**, nado o 10 de xullo de 1903 en Knowle e finado en 1969, foi un escritor británico.

## Traxectoria
Fillo dun avogado, intentou varias profesións (desde agricultor ata tratante de arte ou publicista) ata que comezou a escribir a finais dos 30, onde os seus relatos curtos detectivescos ou de ficción científica alcanzaron un éxito limitado. Enrolouse no exército da súa Maxestade durante a segunda guerra mundial, e participou no desembarco en Normandía. Este feito marcaríalle tan profundamente que supuxo que logo da guerra decantásese polas historias catastróficas e apocalípticas, principalmente de invasións extraterrestres. Por exemplo, o seu maior éxito, '**The Day of the Triffids**', que está escrito xusto tras terminar a guerra, é fundamentalmente unha historia de invasión de Gran Bretaña por parte de "estranxeiros" (neste caso, os Trífidos).

Wyndham non gustaba de publicitarse, e é pouco o que se coñece da súa vida.

## Estilo
A obra de Wyndham mestura ficción científica con horror. Por exemplo, *Os coitelos de Midwich* na súa versión cinematográfica deu orixe a *O pobo dos malditos*, unha historia onde a invasión de extraterrestres faise mediante o nacemento -simultáneo- duns estraños pícaros de tódalas mulleres fértiles do pobo de Midwich. Nenos todos louros, de ollos azuis, moi intelixentes e, como se descobre posteriormente, con poderes telepáticos. A propia *O día dos trífidos* é a historia da loita contra unhas perigosas plantas carnívoras andantes por parte dunha humanidade cegada por unhas estrañas luces no ceo e en *O kraken axexa*, a invasión extraterrestre provén do fondo do mar. O máis terrible destas historias é que a humanidade non se enfronta con terribles monstros, senón con situacións aparentemente "normais": a Wyndham encántalle describir os pobos da campiña inglesa, eses mesmos pobos que serán invadidos por horrorosos *aliens*.

A evolución é un tema sempre presente nas súas obras. A maioría dos *aliens* invasores podemos interpretalos como especies mellor adaptadas que o home que se fan co control da contorna que os rodea. Neste sentido, '**The Chrysalids**' é a súa obra máis paradigmática. Nela describe o fundamentalismo xenético xurdido nunha sociedade posnuclear, que obriga a sacrificar a calquera afectado por unha malformación.

## Obra
### Novelas
**The Day of the Triffids* (1951)
**The Kraken Wakes* (1953)
**The Chrysalids* (1955)
**The Midwich Cuckoos* (1957)
**Trouble with Lichen* (1960)

### Antoloxías de relatos
**The Seeds of Time* (1956)
Couso, Gondomar

**San Cristovo de Couso** é unha parroquia que se localiza no concello de Gondomar na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2014 tiña 414 habitantes (209 homes e 205 mulleres), catro máis ca en 2004 (210 mulleres e 200 homes segundo o padrón municipal) e 21 máis ca en 1999. Ten seis entidades de poboación.

## Xeografía 
Destaca o Alto de Santo Antoniño pola súa área de lecer e as vistas panorámicas de boa parte do Val Miñor. Pola parroquia pasa o río de Couso.

Dentro da arquitectura relixiosa destaca a igrexa parroquial e unha capela. Entre a arquitectura popular destacan os canizos ou hórreos, pontes, cruceiros e casas.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **couseiro**.

## Cultura e asociacionismo 
Da parroquia é a banda de gaitas Novos Aires. Nela hai dúas asociacións de Augas e dúas Comisións de Festas (San Cristovo e Os Remedios).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Couso 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar
### Ligazóns externas 
* Couso na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
Morgadáns, Gondomar

**Santiago de Morgadáns** é unha entidade local menor e unha parroquia que se localiza no concello de Gondomar, na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 1.255 habitantes (624 homes e 631 mulleres), distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón un aumento progresivo en relación aos anos 2004, cando tiña 1.229 habitantes, e 1999, con 1.160.

## Historia 
Durante o Antigo Réxime formou un morgadío xunto ás parroquias de Chenlo (O Porriño) e Pazos de Reis (Tui).

Pertenceu primeiro á xurisdición de Baiona para formar despois concello propio ata a distribución municipal definitiva de 1836, cando foi integrada en Gondomar. Xa en 1844 hai constancia de que os veciños de Morgadáns, xunto ós da parroquia veciña de Chaín reclamaron infrutuosamente formar concello, con capital en San Roque de Morgadáns, hoxe un lugar desta parroquia.

O 7 de agosto de 1932 constituíuse nunha das 9 entidades locais menores que existen en Galiza. Trala guerra civil suspendeu as súas actividades ata 1955. Entre os bens que xestiona destaca o monte do Galiñeiro.

Eclesiasticamente pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Río Morgadáns.jpg|Río Morgadáns
Ficheiro:Santiago de Morgadáns, Galicia, igrexa parroquial.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Capela de San Roque de Morgadáns, Gondomar, Galicia.jpg|Capela de San Roque.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Morgadáns 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar
### Ligazóns externas 
* Morgadáns na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
Gondomar, Gondomar

**San Bieito de Gondomar** é unha parroquia, a capital e máis poboada do concello pontevedrés de Gondomar na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 2.675 habitantes (1.363 mulleres e 1.312 homes), distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 2.379 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación medrara ata os 3.562 habitantes, sendo 1.757 homes e 1.805 mulleres.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes 

File:San Bieito, Gondomar, torre.jpg|San Bieito, torre.
File:San Bieito, Gondomar, traseira.JPG|Vista traseira.
File:Cruceiro de San Bieito, Gondomar.JPG|Cruceiro, ano 1646.
File:SAN BENITO ABAD 1948.JPG|Lavadoiro, 1948.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gondomar 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar
Peitieiros, Gondomar

**San Miguel de Peitieiros** é unha parroquia que se localiza no concello de Gondomar. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 774 habitantes (392 homes e 382 mulleres), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 707 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 924 habitantes, sendo 465 homes e 459 mulleres.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro de Peitieiros, Gondomar.jpg|Cruceiro de Peitieiros.
Ficheiro:Capiteis dereita portada igrexa San Miguel de Peiteiros, Gondomar.jpg|Igrexa de San Miguel de Peitieiros.
Ficheiro:Capiteis esquerda portada igrexa San Miguel de Peiteiros, Gondomar.jpg|Igrexa de San Miguel de Peitieiros.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Peitieiros 
### Parroquias de Gondomar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Gondomar