open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Angela Bassett

**Angela Evelyn Bassett**, nada en Harlem, Nova York, o 16 de agosto de 1958, é unha actriz, produtora, directora e activista estadounidense.

## Traxectoria 
Bassett debutou como actriz en 1985, no papel dunha prostituta no telefilme *Doubletake*; o seu primeiro papel no cinema chegou en 1986 co filme *F/X*, en que interpretaba o papel dunha reporteira.

Despois de protagonizar moitas series de televisión, o seu primeiro papel importante foi no filme de John Singleton *Boyz n the Hood* (1991). En 1992 Spike Lee contratouna para *Malcolm X*. Bassett interpretou a Betty Shabazz, a esposa de Malcolm X.

En 1993 interpretou a Tina Turner no filme ''What's Love Got to Do with It*, que lle valeu unha candidatura ao Óscar á mellor actriz. En 1995 foi recoñecida polo gran público pola súa interpretación nos filmes *Strange Days*, dirixido por Kathryn Bigelow, *Vampire in Brooklyn*, dirixido por Wes Craven e *Waiting to Exhale*, dirixido por Forest Whitaker.

En 2002 interpretou a Rosa Parks no telefilme *The Rosa Parks Story*.

## Vida persoal 
[miniatura| Bassett na cidade de Nova York co seu marido [Courtney B. Vance|Courtney Vance.]]
Bassett é unha persoa que non fala da súa vida persoal. É relixiosa e asiste á Igrexa de Deus en Cristo nos Ánxeles, co actor e amigo Denzel Washington. Bassett dixo a *Los Angeles Times*: "Amar a Deus é como ser negro. Só está aí. [Ninguén di] Sabes que? Quero ser negro hoxe! É a miña cultura. Non é algo que poña, quite ou ensine. Simplemente comunica o modo de vida".

Está casada co actor Courtney B. Vance dende 1997. No verán de 2005 protagonizaron unha produción de *His Girl Friday* no teatro Guthrie Minneapolis, Minnesota. Os fillos da parella, Slater Josiah e Bronwyn Golden, naceron o 27 de xaneiro do 2006. Durante unha entrevista no programa de televisión de Oprah Winfrey, a parella confirmou que os xemelgos naceran a través dunha nai subrogada despois de varios anos de intentos fracasados de teren fillos de xeito natural.

Bassett apoia programas para as artes, especialmente para a mocidade. Asiste a festivais para nenos con diabetes e polo acollemento cada ano e é embaixadora activa de UNICEF.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bassett en Wireimage.com 
* Bassett en TvGuide.com 
* Entrevista con Angela Bassett e Courtney B. Vance en *Sidewalks Entertainment''
Gau (rexión)

[miniatura|300px|As *Gaue* do [Sacro Imperio Romano Xermánico|Sacro Imperio contra o ano 1000]] 
Unha ***Gau*** (en neerlandés *gouw* [ɣʌu], en frisón occidental *gea* [ɡɪə] ou *goa* [ɡoə]), en plural, ***Gaue***, é un termo alemán usado ao longo de diferentes momentos da historia para referirse ás rexións administrativas do país. Pode ser traducida por país, sendo equivalente ao *"pagus"* latino. Este termo pasou ao galego coa forma *govia*, por exemplo en Argovia. 

## Historia 
As *Gaue* correspóndense aproximadamente en moitos casos coas provincias ou rexións que hai na actualidade como en Rheingau ou Allgäu. 

Empregouse orixinariamente na Idade Media. As *Gaue* foron as divisións administrativas básica da parte oriental do Imperio carolinxio na alta Idade Media, xeralmente baixo o madato de condes e, máis tarde, dentro do Reino de Alemaña xurdido no Tratado de Verdún en 843, e posteriormente do Sacro Imperio Romano Xermánico.

## Período nazi 
miniatura|300px|*Gaue* do NSDAP en 1926, 1928, 1933 e 1937.
O termo *Gau* foi revivido na investigación histórica alemá nos séculos XVIII e XIX e foi considerado, erroneamente, unha antiga estrutura de administración dos pobos xermánicos. Na década de 1920, a partir de 1926, foi adoptada como denominación para as asociacións rexionais do Partido Nazi (NSDAP) nos estados alemáns e nas provincias prusianas tal como se formaran trala primeira guerra mundial.​  

Cada *Gau* representaba unha rexión administrativa, creadas por un estatuto do partido o 22 de maio de 1926. Cada *Gau* estaba encabezado por un *Gauleiter* (xefe do Gau). As 33 *Gaue* orixinais coincidiron cos distritos electorais do *Reichstag* da República de Weimar, baseados nos estados constituíntes *(Länder)* e as provincias de Prusia que seguiron existindo trala Lei habilitante de 1933, aínda que perderon moitas das súas funcións. 

Trala represión das institucións políticas dos *Estados federados* durante o proceso da *Gleichschaltung* e o nomeamento de *Reichsstatthalter* (gobernadores do *Reich*) en 1933, as *Gaue* convertéronse de facto nas rexións administrativas do estado e cada *Gauleiter* individual tiña un poder considerábel dentro do seu territorio. En 1945, cando desapareceron, xa eran 42.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Divisións administrativas da Alemaña nazi

### Ligazóns externas 
* Lista de Gaue e Gauleiter entre 1934 e 1945  (*en alemán*)
William F. Readdy

**William Francis Readdy**, nado en Quonset Point, Rhode Island, o 24 de xaneiro de 1952, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-51, STS-42 e STS-79.

## Traxectoria 
Readdy graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1974 e na Escola de Pilotos de Proba da Armada dos Estados Unidos en 1980.

Uniuse ao Centro Espacial Johnson da NASA en outubro de 1986 como piloto de investigación no Campo Ellington, en Houston, Texas. Foi seleccionado como astronauta en 1987, participando nas misións STS-51, STS-42 e STS-79 e pasando un total de 28,03 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51
*STS-42
*STS-79
Recta numérica

A **recta real**  ou **recta numérica** é un gráfico unidimensional ou liña recta que contén todos os números reais ben mediante unha correspondencia biunívoca ou mediante unha aplicación bixectiva, usada para representar os números como puntos especialmente marcados, por exemplo os números enteiros mediante unha recta denominada **recta graduada como a enteira**
: Exemplo: Se H =  . Os puntos 1, 3, 5 e 6 non son puntos interiores de H. Mentres que int(H) = ∪.
:Cómpre ter presente que se H forma parte de J entón o interior de H forma parte do interior de J. Tamén que o interior de H forma parte de H.

;Conxunto aberto
Un subconxunto K de ℝ denomínase **aberto** se todo punto de K é punto interior de K. É dicir, K ⊂ Int(K).
: É obvio que ℝ e ∅ son conxuntos abertos.
:Calquera intervalo aberto ⊂ℝ é subconxunto aberto de ℝ
: A intersección de  con  é un subconxunto aberto de ℝ, para calquera n enteiro positivo
:  - [4, 6] é un subconxunto aberto de ℝ.
: Para calquera conxunto de números reais o seu interior é conxunto aberto.

#### Propiedades topolóxicas 
# A unión dunha familia de abertos de ℝ é un aberto.
# A intersección de dous abertos de ℝ é un aberto de ℝ (considerando o conxunto baleiro como aberto).
# A intersección arbitraria de infinitos abertos non ten porque ser un aberto.
# Os intervalos   son conxuntos abertos; para o caso, o primeiro é a unión dos abertos , n percorre todo ℤ+.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Recta numérica estendida
* Plano complexo
* Círculo unidade

### Ligazóns externas 
*
Kenneth S. Reightler, Jr.

**Kenneth Stanley Reightler Jr.**, nado en Patuxent River, Maryland, o 24 de marzo de 1951, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-60 e STS-48.

## Traxectoria 
Reightler graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1973 e é máster en enxeñaría aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1984.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1987, participando nas misións STS-48 e STS-60 e pasando un total de 13,65 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-60
*STS-48
RD-0216

**RD-0216** foi un motor foguete utilizado na primeira etapa dos foguetes Proton. Tamén era coñecido polo seu índice GRAU como **15D2**.

## Características 
O motor RD-0216 usábase na primeira etapa dos foguetes Proton xunto co RD-0217, unha variante para presurizar o propelente. Cada un proporcionaba ata 219,4 kN de impulso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*RD-0217
Euritión

Co nome de **Euritión** coñécense diversos personaxes mitolóxicos:

* **Euritión**, o pastor que gardaba os bois de Xerión, que roubou Heracles.

* **Euritión**, defensor de Troia fronte ó asedio dos atenienses.

* **Euritión**, un dos participantes na caza do Xabaril de Calidón.

* **Euritión**, un centauro ó que Heracles fixo fuxir a Fóloe.

* **Euritión**, outro centauro, que matou Heracles por intentar casar á forza coa filla do rei de Óleno.

* **Euritión**, un centauro que intentou raptar a Hipodamía, noiva de Pirítoo
James F. Reilly

**James Francis Reilly II**, nado en Mesquite, Texas, o 18 de marzo de 1954, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-89, STS-104 e STS-117.

## Traxectoria
Reilly graduouse en xeociencias pola Universidade de Texas-Dallas en 1977 e é máster na mesma materia pola mesma universidade en 1987. Ten un doutoramento feito en 1995.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en decembro de 1994, participando nas misións STS-89, STS-104 e STS-117 e pasando un total de 35,44 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-89
*STS-104
*STS-117
Garrett Reisman

**Garrett Erin Reisman**, nado en Nova Jersey o 10 de febreiro de 1968, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-123, STS-124 e STS-132 e foi membro das expedicións 16 e 17 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Reilly graduouse en economía pola Universidade de Pensilvania en 1991, en enxeñaría mecánica pola mesma universidade en 1991, é máster na mesma materia polo Instituto de Tecnoloxía de California en 1992 e ten un doutoramento na mesma materia polo mesmo instituto en 1997.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1998, participando nas misións STS-123, STS-124 e STS-132 e sendo membro das expedicións 16 e 17 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 107,14 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-123
*STS-124
*STS-132
*Expedición 16
*Expedición 17
*Estación Espacial Internacional
Thomas Reiter

**Thomas Arthur Reiter**, nado en Frankfurt o 23 de maio de 1958, é un astronauta alemán que formou parte das misións STS-116, STS-121 e Soiuz TM-22 e foi membro das expedicións 13 e 14 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Reiter graduouse en tecnoloxía aeroespacial pola Universidade de Neubiberg/Munich, onde ten tamén un doutoramento honorario. Foi seleccionado como astronauta pola ESA en 1992, participando nas misións STS-116, STS-121 e Soiuz TM-22 e sendo membro das expedicións 13 e 14 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 350,23 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-116
*STS-121
*Soiuz TM-22
*Expedición 13
*Expedición 14
*Estación Espacial Internacional
Mitsumasa Anno

, nado en Tsuwano o 20 de marzo de 1926 e finado o 24 de decembro de 2020, foi un ilustrador e escritor de libros infantís xaponés, coñecido porlos seus libros de ilustracións con poucas ou ningunha palabra. Recibiu o premio Hans Christian Andersen en 1984 polas súas "duradeiras achegas á literatura infantil".

## Traxectoria 
Anno naceu e medrou en Tsuwano, nunha pequena vila da prefectura de Shimane. Como estudante dun instituto rexional estudou arte, debuxo e os escritos de Hermann Hesse.

Durante a segunda guerra mundial reclutárono no exército xaponés. Morreu o 24 de decembro de 2020 dunha cirrose hepática.

## Notas
The Forest of Love

***The Forest of Love*** (en ) é un filme xaponés de 2019 dirixido por Sion Sono. O filme baséase nos asasinatos, torturas e extorsións cometidos polo asasino en serie Futoshi Matsunaga, ocorridos en Kyushu, no Xapón dende mediados da década 1990 ata comezos de 2000. Estreouse o 11 de outubro de 2019 en Netflix. Está protagonizado por Kippei Shiina, Kyoko Hinami e Shinnosuke Mitsushima.

## Personaxes 
* Kippei Shiina como Joe Murata
* Shinnosuke Mitsushima como Shin
* Kyoko Hinami como Taeko
* Eri Kamataki como Mitsuko
* Sei Matobu como nai de Mitsuko
* Denden como pai de Mitsuko
* Young Dais como Jay
* Natsuki Kawamura como Eiko/Romeo
* Yuzuka Nakaya como Ami
* Dai Hasegawa como Fukami

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Overlord (filme de 2018)

***Overlord*** é un filme estadounidense de terror e acción de 2018 dirixido por Julius Avery e escrito por Billy Ray e Mark L. Smith. Está protagonizado por Jovan Adepo, Wyatt Russell, Mathilde Ollivier, John Magaro, Gianny Taufer, Pilou Asbæk, Bokeem Woodbine e Iain De Caestecker. Foi producido por J. J. Abrams a través da compañía Bad Robot Productions, e Lindsey Weber. Conta a historia de varios soldados estadounidenses que son lanzados detrás das liñas inimigas o día antes do desembarco de Normandía e descobren experimentos nazis secretos.

*Overlord* estreouse nos Estados Unidos o 9 de novembro de 2018 a través de Paramount Pictures. O filme recadou 41 millóns de dólares sobre un orzamento de 38 millóns.

## Personaxes 
* Jovan Adepo como soldado de primeira clase Edward Boyce
* Wyatt Russell como cabo Lewis Ford
* Pilou Asbæk como capitán Wafner
* Mathilde Ollivier como Chloe Laurent
* John Magaro como soldado de primeira clase Lyle Tibbet
* Bokeem Woodbine como sarxento Rensin
* Iain De Caestecker como soldado Morton Chase
* Dominic Applewhite como soldado de primeira clase Jacob Rosenfeld
* Gianny Taufer como Paul Laurent
* Jacob Anderson como soldado de primeira clase Charlie Dawson
* Erich Redman como Dr. Schmidt
* Patrick Brammall como oficial estadounidense
* Mark McKenna como soldado de primeira clase Murphy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Despicable Me 3

***Despicable Me 3*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Pierre Coffin e Kyle Balda. Distribuído por Universal Pictures, é 
a secuela de *Despicable Me 2* (2013), o terceiro título e o cuarto filme en ser estreado da franquía *Despicable Me*. Conta coas voces de Steve Carell, Kristen Wiig, Trey Parker, Miranda Cosgrove, Steve Coogan, Jenny Slate, Dana Gaier e Julie Andrews.

## Personaxes 
*Steve Carell como Felonious Gru
**Carell tamén pon a voz de Dru Gru
*Kristen Wiig como Lucy Wilde
*Trey Parker como Balthazar Bratt
*Miranda Cosgrove como Margo Gru
*Dana Gaier como Edith Gru
*Nev Scharrel como Agnes Gru
*Pierre Coffin como Mel
**Coffin como voz do director de museo
*Steve Coogan como Silas Ramsbottom
**Coogan tamén como voz de Fritz
*Julie Andrews como Marlena Gru
*Jenny Slate como Valerie Da Vinci
*Andy Nyman como Clive
*Adrian Ciscato como Niko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Antonio Hervella

* **Antonio Hervella Ferreira**, notario e escritor galego.
* **Antonio Hervella Martínez**, neto do anterior, político galego (1935-2020).

* **Antonio Hervella Tovar**, maxistrado e político galego (1912-1994).
Nevo

miniatura|dereita| Un **nevo** localizado no brazo
**Nevo** (plural **nevos**, do latín *nævus*, plural *nevi*) é o termo médico que describe unha lesión na pel popularmente coñecida como mancha, pinta ou sinal.

En latín, o termo *nævus* significa *marca de nacenza*. No entanto, en dermatoloxía, o termo *nevo* é usado tanto para manchas conxénitas (observadas no momento do nacemento) canto para manchas adquiridas (observadas após o nacemento).

Os nevos son sempre benignos. Non obstante, cerca de 1/3 dos melanomas (un tipo de cancro de pel) son orixinarios dun nevo preexistente.

## Clasificación 
### Nevos melanocíticos 
É común usar o termo nevo como sinónimo de nevo melanocítico que é formado por melanocitos.

* Nevo melanocítico conxénito: é o nevo melanocítico presente no nacemento ou as primeiras semanas após o nacemento.
* Nevo melanocítico adquirido: é o nevo melanocítico xorde após algúns meses de vida.
* Nevo displástico: é o nevo melanocítico adquirido que posúe formacións anormais semellantes ás encontradas no melanoma.

alt=|miniatura|Nevo melanocítico

### Nevos vasculares 
* Hemanxioma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cancro de pel

### Ligazóns externas 
* Sociedade Brasileira de Dermatologia (SBD) - Como identificar o cancro de pel 
* Sociedade Brasileira de Dermatologia (SBD) - Coidados coa pel
Tampere-talo

O **Tampere-talo** é o centro de concertos e congresos máis grande dos países nórdicos, situado en Sorsapuisto, na cidade de Tampere, Finlandia. O edificio foi encargado en 1990 e deseñado polos arquitectos Sakari Aartelo e Esa Piironen, mentres que Alpo Halme foi o responsable do deseño acústico das salas. En 2016 completouse unha nova ampliación do edificio.

O Tampere-talo é a sede da Tampere Filharmonia e do Muumimuseo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Tampere-talo
Evelina Hervella

**Evelina Lucila Crisóstoma Hervella Nieto**, nada no Barco de Valdeorras o 21 de setembro de 1908 e finada en Vigo o 14 de xaneiro de 2007, foi unha farmacéutica galega.

## Traxectoria 
Filla de Antonio Hervella Ferreira. Fixo o Bacharelato no Instituto de Ourense entre 1917 e 1927. Marchou a Madrid para facer o curso selectivo de Ciencias (1927-28). Permaneceu dous cursos máis na Universidade Central de Madrid (1928-30) e posteriormente trasladou o expediente a Oviedo, onde fixo o curso 1931-32. Volveu trasladar o expediente á Universidade de Santiago de Compostela, onde estudou de 1933 a 1936. Non chegou a exercer como farmacéutica.
miniatura|Lousa no camposanto de S. Pedro da Ramallosa.
## Vida persoal 
Casou con Francisco Fernández del Riego. Non tivo fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* As mulleres nos estudos experimentais na Universidade de Santiago: 1910-1960

### Ligazóns externas
* Localización no Arquivo Histórico Nacional do expediente académico do curso 1927-28 de Evelina Hervella Nieto, alumna da Facultad de Ciencias da Universidade Central de Madrid
Consello de administración

miniatura|Sala de xuntas dun consello de administración
O **consello de administración** é o órgano de dirección dunha sociedade mercantil. É un organismo representativo, pois os seus membros, chamados conselleiros, son representantes dos accionistas, propietarios da empresa. O consello de administración pode asumir colectivamente as súas responsabilidades de xestión ou ben atribuír determinadas funcións nun conselleiro delegado ou nunha comisión executiva. 

As lexislacións determinan o número mínimo de conselleiros e a súa elección, responsabilidades, así como, os procedementos básicos na toma de decisións. En Galicia é aplicable a Lei de Sociedades de Capital que os define como un órgano consultivo, executivo e colexiado, composto por un mínimo de 3 conselleiros e un máximo de 12. Ademais, estipula que debe reunirse polo menos unha vez por trimestre e que as súas decisións deben ser tomadas por maioría absoluta dos conselleiros asistentes á convocatoria, aínda que para delegar facultades débese contar coas dúas terceiras partes dos seus membros.

## Notas
Minju Kim

**Minju Kim** nada en Gwangju en 1985/1986 é unha deseñadora de moda surcoreana coñecida pola súa roupa feminina e o uso de estampados. En 2020 foi a gañadora da primeira tempada do programa de Netflix *Next In Fashion*.

## Traxectoria 
Kim naceu en Gwangju, Corea do Sur, e estudou en Nova Zelandia sendo adolescente. Orixinalmente quixo asistir a unha escola de arte e converterse en debuxante, mais foi animada polos seus pais a que estudase deseño de moda en Seúl. Kim acredita a influencia de deseñadores e intrutores de RAFA como Walter Van Beirendonck no seu amor polo deseño de moda. É coñecida por comezar os seus desfiles de moda cun deseño que presenta unha impresión central que se replica no resto da colección. A súa colección de outono de 2018 estivo baseada na serie manga Galaxy Express 999. Tamén ensina clases de deseño na Universidade Kookmin. Como gañadora, Kim recibiu 250&nbsp;000 dólares estadounidenses de Net-a-Porter para lanzar unha colección de venda na súa páxina web. Kim foi a gañadora anteriormente do H&M Design Award de 2013 e quedou na lista curta de premio LVMH para deseñadores de moda mozos de 2014.

## Notas
Trofeo Teresa Herrera 1973

O **Trofeo Teresa Herrera de 1973** foi a 28ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña entre o 3 e o 5 de agosto de 1973. O campión foi o Atlético de Madrid, que derrotou na final por 2-1 ao Spartak Trnava checoslovaco.

O torneo abriuse coa primeira semifinal que enfrontou ao Atlético de Madrid co Újpest Dózsa, gañando o equipo madrileño por 4-2. Na outra semifinal o Spartak Trnava remontou os tres goles iniciais do Ajax de Ámsterdam para gañar por 3-5. Os neerlandeses, tricampións de Europa, perderon tamén contra Újpest Dózsa no partido polo terceiro posto, nun partido resolto a penaltis.

A final rematou con empate a cero goles no tempo regulamentario, precisándose de dúas prórrogas ata que Gárate desfixo o empate a favor dos atléticos no minuto 137, no partido máis longo da historia do torneo. Francisco Franco, presente no estadio, entregoulle o trofeo ao capitán do equipo branquivermello, Luis Aragonés. O húngaro Ferenc Bene levou o premio ao mellor xogador do torneo.

O coro Cántigas da Terra realizou unha actuación no descanso da final.

## Participantes 
## Resultados 
## Partidos 
### Primeira semifinal 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Segunda semifinal 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Partido polo terceiro posto 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas
Bridgerton

***Bridgerton*** é unha serie de televisión estadounidense de 2020 creada por Chris Van Dusen e producida por Shonda Rhimes. Está baseada nas novelas de Julia Quinn. Estreouse en Netflix o 25 de decembro de 2020. En xaneiro de 2021, a serie foi renovada para unha segunda tempada.

A historia céntrase na familia Bridgerton: Violet, Dowager Viscountess Bridgerton; os seus catro fillos, Anthony, Benedict, Colin e Gregory e as súas catro fillas, Daphne, Eloise, Francesca e Hyacinth. Tamén fala da familia Featherington: Portia, Lady Featherington; o seu marido o barón; as súas tres fillas, Philippa, Prudence e Penelope; e a súa curmá Marina Thompson.

## Personaxes 
* Adjoa Andoh como Lady Danbury
* Jonathan Bailey como Anthony
* Phoebe Dynevor como Daphne Bridgerton
* Ruby Barker como Marina Thompson
* Regé-Jean Page como Simon Basset
* Sabrina Bartlett como Siena Rosso
* Harriet Cains como Philippa Featherington
* Bessie Carter como Prudence Featherington
* Nicola Coughlan como Penelope Featherington
* Ruth Gemmell como Violet
* Florence Hunt como Hyacinth Bridgerton
* Claudia Jessie como Eloise Bridgerton
* Ben Miller como Archibald
* Luke Newton como Colin Bridgerton
* Golda Rosheuvel como raíña Charlotte
* Luke Thompson como Benedict Bridgerton
* Will Tilston como Gregory Bridgerton
* Polly Walker como Portia
* Julie Andrews como voz de Lady Whistledown

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Páxina oficial
Game Freak

é unha compañía de desenvolvemento de videoxogos xaponesa, máis coñecida por desenvolver a serie de videoxogos de *Pokémon* distribuídos por Nintendo.

## Historia 
Antes dunha compañía de videoxogos, *Game Freak* foi unha publicación propia de videoxogos creada por Satoshi Tajiri e Ken Sugimori na década de 1980. Tajiri escribiu e editou os textos e Sugimori facía as ilustracións. Tajiri tamén usou "Game Freak" como pseudónimo cando escribía como independente para publicacións como *Family Computer Magazine* e *Famicom Tsūshin*.

O 26 de abril de 1989, Tajiri, Sugimori e Junichi Masuda fundaron unha compañía de desenvolvemento de videoxogos co mesmo nome. Un dos primeiros xogos de Game Freak foi o videoxogo de acción e crebacabezas para Nintendo Entertainment System *Quinty*, que se estreou en América do Norte como *Mendel Palace*. A súa serie máis popular, *Pokémon*— unha romanización da marca xaponesa — é publicada e distribuída respectivamente por The Pokémon Company e Nintendo en todo o mundo.

En outubro de 2015, Game Freak mercou Koa Games, unha compañía de desenvolvemento de móbiles. En maio de 2019, o director de Game Freak Masayuki Onoue desvelou que Game Freak preorizou a creación de videoxogos orixinais co obxectivo de facer medrar a experiencia do seu persoal. A iniciativa da compañía Gear Project, que anima ós creadores a presentar ideas de xogos orixinais durante os períodos tranquilos, ata agora deu lugar a xogos orixinais como *HarmoKnight*, *Pocket Card Jockey*, *Tembo the Badass Elephant* e *Giga Wrecker*.

## Xogos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Costuras (álbum)

***Costuras*** é o sexto álbum de estudio da cantante galega Guadi Galego. Saíu á venda o 20 de novembro de 2020 baixo o selo Altafonte Music.

Consta de dez temas e contou coas colaboracións de Carlos Abal e Paula Grande.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do álbum en itunes.apple.com
Vladimír Remek

**Vladimír Remek**, nado en České Budějovice o 26 de setembro de 1948, é un astronauta e político checo que formou parte da misión Soiuz 28.

## Traxectoria
Remek graduouse en física e matemáticas en Cheslva en 1966 e entrou na Escola de Alta Aviación de Coshice, de onde se graduou en 1970. Serviu na Forza Aérea da República Checa (ala Zvolensk) e en 1976 recibiu adestramento na Academia Gagarin da Forza Aérea na Unión Soviética. Foi seleccionado como cosmonauta en 1976 para participar no programa Interkosmos xunto con Oldrich Pelczak. Participou na misión Soiuz 28, pasando un total de 7,93 días no espazo. Máis tarde continuou a súa carreira na Forza Aérea e traballou como asistente do xefe do Instituto de Investigación Militar de Checoslovaquia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 28
Pazo de Xustiza da Coruña

O **Pazo de Xustiza** é un edificio situado no Ensanche da cidade da Coruña. Acolle a sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

## Historia 
miniatura|esquerda|200px|Vista xeral do Pazo de Xustiza
O edificio foi proxectado en 1908 polos arquitectos Ricardo Boán e Julio Galán Carvajal no seu único proxecto común. Porén, aprobouse en 1926 e a súa construción non comezou ata 1928, cando xa falecera Boán e Galán se trasladara a Asturias.

Situouse na que tería que ser unha gran praza do Ensanche para acoller os xulgados da Coruña.

Dende 1989 é a sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. Entón os xulgados trasladáronse a un edificio de nova construción deseñado por Xosé Bar Boo.

## Descrición 
O pazo é de estilo ecléctico con influencias necoclasicistas e modernistas,

Está formado por tres corpos con dous patios nas zonas intermedias e fachadas simétricas.

Posúe unha escalinata solemne central, separada das escaleiras de servizo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
Roberto García González

**Roberto García González**, nado nos Vilares (Guillar, Rodeiro) o 13 de novembro de 1958, é un gandeiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Gandeiro. Militante de Unións Agrarias dende 1983, foi elixido secretario xeral en 1987. Foi secretario xeral adxunto de UPA. Volveu ser reelixido secretario xeral de Unións Agrarias en 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* “Na crise do leite apareceron salvadores que só querían cargarse a representación sindical”, entrevista en Campo galego.
* Roberto García: ­Es impensable para el ganadero que este año sea tan nefasto como 2009
Roberto García

***Roberto García González**, sindicalista galego (n. 1958).
***Roberto García Pernas**, político galego (n. 1965).
Satoshi Tajiri

é un deseñador e director de videoxogos xaponés, máis coñecido por ser o creador da franquía *Pokémon* de Nintendo, así como un dos fundadores e o presidente da empresa de desenvolvemento de videoxogos Game Freak.

Seareiro dos xogos arcade, Tajiri escribiu e editou a súa propia revista sobre videoxogos, *Game Freak*, xunto con Ken Sugimori antes de evolucionar a empresa cara a unha desenvolvedora baixo o mesmo nome. Tajiri declarou que unir dúas consolas Game Boy a través do cable Link foi o que o inspirou a crear un xogo cuxo obxectivo orixinal era coleccionar insectos, a súa grande afección da nenez. O xogo, que despois se convertería en *Pokémon Red* e *Pokémon Green*, levou seis anos para ser completado e foi o xermolo dunha franquía multimillonaria que deu un pulo renovado a Nintendo no sector das consolas portátiles. Tajiri continuou a traballar como director da serie de videoxogos *Pokémon* ata o desenvolvemento de *Pokémon Ruby* e *Sapphire*, cando cambiou o seu rol a produtor executivo.

Tajiri tamén traballou noutros proxectos como os spin-offs da franquía *Mario*, e foi o produtor executivo do filme de acción en vivo *Detective Pikachu*.

## Obras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tajiri, Satoshi *A Catcher in Pac-Land: Video Game Youth Story* (abril de 1990) JICC 
* Tajiri, Satoshi *New Game Design* (1995) Enix 

### Ligazóns externas 
*
Divisións administrativas da Alemaña nazi

[miniatura|Alemaña entre [1919 e 1937]]
Tras a supresión dos *Länder* (estados individuais) da República de Weimar en 1934, as *Gaue* (singular *Gau*) eran as subdivisións administrativas *de facto* da Alemaña nazi. 

## Historia 
[miniatura|Divisións administrativas da [Alemaña nazi en 1944]]
As *Gaue* nazis formáronse en 1926 como distritos do Partido Nazi dos respectivos estados alemáns e provincias prusianas tal como se formaran tras a primeira guerra mundial. 

Cada *Gau* tíña un responsáble administrativo, o *Gauleiter* (xefe da Gau). Aínda que os *Länder* e as provincias prusianas continuaron existindo tras a Lei habilitante de 1933, a súa administración reduciuse a un órgano rudimentario unido ás respectivas administracións da *Gau* no proceso da *Gleichschaltung*. En total, Alemaña estaba constituída por 32 *Gaue* en 1934, que eran 42 cando desapareceu a Alemaña nazi en 1945.

As rexións ocupadas en 1938 (Anschluss [anexión] de Austria e a Rexión dos Sudetes de Checoslovaquia polo Acordo de Múnic), e en 1939 (rexión de Klaipeda e o Territorio de Memel de Lituania), así como as zonas conquistadas durante a segunda guerra mundial, foron incorporadas ás *Gaue* existentes ou foron organizadas en *Reichsgaue*, similares en todo ás *Gaue* excepto no nome. Nos *Reichsgaue*, o *Gauleiter* tamén ostentaba a posición de *Reichsstatthalter*, o que formalmente combinaba as esferas do partido e do goberno estatal.

Finalmente, como resultado da derrota na guerra, na Conferencia de Ialta Alemaña perdería non só os territorios recentemente anexionados, senón algúns dos territorios que ocupaba antes de que o goberno nazi asumira o poder, ademais de pasar a maior parte da seguinte metade do século XX dividida en dous Estados separados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Der große Atlas der Weltgeschichte*. Múnic: Orbis Verlag, 1990. ISBN 978-1-4054-5533-6.

### Outros artigos 
* Reino de Prusia
* Imperio alemán
* República de Weimar
* Alemaña nazi
Juan Constenla Carbón

**Juan Manuel Constenla Carbón**, nado na Estrada o 24 de xuño de 1964, é un enxeñeiro e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta do PP nas [Eleccións xerais de España de novembro de 2019.]]

Enxeñeiro. Foi director da Escola Taller de Estrada. Foi presidente da xestora do PPdeG da Estrada e secretario xeral do PPdeG da Estrada. Concelleiro na Estrada, foi primeiro tenente alcalde. Nas eleccións xerais de abril de 2019 foi candidato número catro ao Congreso pola provincia de Pontevedra e nas de novembro do mesmo ano foi número cinco. Logo da renuncia da deputada María Ramallo e de Elena Suárez Sarmiento, que preferiu continuar como deputada do Parlamento de Galicia, foi deputado en 2021 mantendo o seu posto de concelleiro da Estrada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* "Juan Constenla, nº 4 del PP al Congreso, «ilusionado y con ganas de trabajar»" (24/3/2019). *La Voz de Galicia* .
Lois I de Baviera

[miniatura|300px|Estatua de Lois I de Baviera fronte á universidade dedicada a el en [Múnic.]]
**Lois I de Baviera** (en alemán *Ludwig I. von Bayern*), nado en Estrasburgo o 25 de agosto de 1786 e finado en Niza o 29 de febreiro de 1868, foi rei de Baviera de 1825 a 1848 ao suceder ao seu pai, o rei Maximiliano I.

## Traxectoria 
Lois era o fillo primoxénito de Maximiliano I de Baviera e da súa primeira esposa, a princesa Augusta Guillermina de Hesse-Darmstadt. Durante a súa xuventude adquiriu o gusto polas artes, efectuando numerosas viaxes a Italia. Tomou parte nas Guerras Napoleónicas, inicialmente coas tropas de Napoleón Bonaparte, para logo cambiar de bando en 1813.

En 1810 casou coa princesa Teresa de Saxonia-Hildburghausen, á que lle sería repetidamente infiel. 

Con motivo das celebracións nupciais, realizáronse festas populares que son consideradas como a orixe da *Oktoberfest*, a Festa da Cervexa de Múnic.

Tras a morte de seu padre en 1825, Lois accedeu ao trono. En 1833 favoreceu a formación da Unión Aduaneira de Alemaña. Adoptou unha política constitucional moderada durante os primeiros anos do seu reinado, pero máis tarde gobernou como un monarca absoluto en resposta ao espírito revolucionario que triunfaba en Europa. 

Os políticos católicos dominaron a vida do país na última década do seu mandato, pero non conseguiron que desterrara á súa amante, a bailarina irlandesa Lola Montez.

Abdicou en favor de seu fillo Maximiliano II de Baviera durante a Revolución de 1848, que se estendeu desde Francia a outras partes de Europa. Posteriormente trasladouse a Francia, onde pasou case todo o resto da súa vida, morrendo en Niza en 1868.

## Descendencia 
Lois I contraeu matrimonio en Múnic o 12 de outubro de 1810,ref>Ficha xenealóxica de Lois I de Baviera. coa princesa Teresa de Saxonia-Altenburgo. 

A parella tivo en total nove fillos:
* Maximiliano (1811-1864), rei de Baviera (1848-1864); con sucesión.
* Matilde Carolina (1813-1862), casada co Gran Duque Lois III de Hesse-Darmstadt; sen sucesión.
* Otón (1815-1867), designado rei de Grecia (1832-1862); sen sucesión.
* Teodolinda de Baviera (1816-1817), que faleceu prematuramente. 
* Leopoldo (1821-1912), rexente de Baviera (1886-1912); pai do futuro Lois III de Baviera.
* Aldegunda (1823-1914), casada co Gran Duque Francisco V de Módena.
* Hildegarda (1825-1864), casada col arquiduque Alberte de Austria, duque de Teschen; con sucesión.
* Alexandra (1826-1875), falecida solteira. 
* Adalberto (1828-1875), casado coa infanta Amalia de Borbón, irmá do rei consorte de España Francisco de Asís; con sucesión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lois II de Baviera
* Reino de Baviera
Familia Adam

A **familia Adam** foi unha importante dinastía de escultores franceses do século XVII e XVIII, orixinaria de Nancy, en Lorena.
[miniatura|240x240px|A casa da familia Adam en [Nancy]]

## Unha dinastía de escultores 
A orixe da familia remóntase a **Sigisbert Adam**, escultor, e a **Lambert Adam**, ambos activos en Lorena  na segunda metade do século XVII.

O fillo de Lambert, **Jacob Sigisbert Adam**, traballou esencialmente en Nancy. Os seus tres fillos foron todos eles escultores (os que alcanzaron máis fama da familia):

* **Lambert Sigisbert Adam** (1700-1759), chamado *Adam o vello*, en ;
* **Nicolas Sébastien Adam** (1705-1778), chamado *Adam o mozo*, en ;
* **François Gaspard Balthazar Adam** (1710-1761).

Dous fillos de Nicolas Sébastien foron importantes artistas:

* **Jean Charles Nicolas Adam**, pintor;
* **Gaspard Louis Adam**, escultor.

A filla de Jacob Sigisbert, Anna Adam, casou cun escultor de Metz, Thomas Michel, e tiveron dous fillos escultores:

* **Sigisbert François Michel** (1727-cara a 1785) e
* Claude Michel, chamado **Clodion** (1738-1814), que foi discípulo do seu tío Lambert Sigisbert .

## Galería de imaxes 

F54 Nancy Adams-détail.JPG|Detalle da fachada da casa dos Adam, obra de de Jacob Sigisbert Adam.
Parc de Versailles, bassin de Neptune, Le Triomphe de Neptune et d'Amphitrite, Lambert-Sigisbert Adam 01.jpg|*O triunfo de Neptuno e Anfitrite" (1740), parque do Palacio de Versalles, obra de Lambert-Sigisbert Adam.
F54 Nancy tombeau-Catherine-Opalinska.JPG|Maousoleo de Catherine Opalinska (1749), obra de Nicolas Sébastien Adam.
Sanssouci 06 4 small.jpg|*Xuno* (1753), Palacio de Sanssouci, obra de François-Gaspard-Balthazar Adam.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* "" *Enciclopedia Encarta Online''. 2008. Microsoft .
Igrexa ortodoxa de Tampere

A **Igrexa ortodoxa de Tampere** (en finés *Tampereen ortodoksinen kirkko*), tamén coñecida como **igrexa de Santo Alexandre Nevski e San Nicolao** (en finés *Pyhän Aleksanteri Nevskin ja Pyhän Nikolaoksen kirkko*) é un templo ortodoxo sitiado na cidade de Tampere, Finlandia. Foi deseñada por T. U. Jazukov e localizada no corazón da cidade, ao leste do Tammerkoski. Ten planta de cruz e foi construída en estilo bizantino. O seu teito conta con sete cúpulas de chama, e a súa cúpula principal ten 17 metros de altura.

A igrexa foi construía con doazóns nun terreo cedido pola cidade. As obras tamén recibiron o apoio do Santo Sínodo de Rusia e do estado.

Foi consagrada polo arcebispo Nikolai e durante a guerra civil finlandesa foi danada e valeirada. Tamén desapareceu unha boa parte do mobiliario e os artefactos da igrexa logo da conquista da cidade como resultado do seu saqueo por parte do exército branco e a confiscación do estado, quen devolveu a igrexa á igrexa ortodoxa finlandesa en 1919.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da congregación ortodoxa de Tampere
Euritión (pastor)

Na mitoloxía grega, **Euritión** era o pastor que alindaba os afamados bois vermellos do xigante Xerión. Era fillo de Ares e da hespéride Eritia.

Euritión e o seu monstruoso can de dúas cabezas, Ortro (ou Orto), coidaban o gando de Xerión na illa Eritia . A localización desta illa é discutida: hai autores que a sitúan máis alá da corrente do Océano (no extremo occidental do Mediterráneo, máis alá do mundo coñecido), outros fronte á costa de Lusitania e os máis fronte á cidade de Gades, hoxe Cádiz.
miniatura|Heracles dá morte a Xerión. No chan, malferido, Euritión (ánfora ática de figuras negras, c. 540 a.C., Louvre)
Heracles recibiu a orde, no décimo dos seus doce traballos, de roubar estes bois, especialmente fermosos e apreciados. Tras diversas aventuras chegou a Eritia e foi inmediatamente ventado por Ortro, que se abalanzou contra el. Heracles matouno dun golpe de maza. Nas representacións artísticas deste episodio aparece ás veces asetado polas frechas do heroe.

O pastor, Euritión, chegouse para auxiliar ó can pero morreu do mesmo xeito. Finalmente, Heracles tamén matou o dono do gando, Xerión, e regresou a Micenas co rabaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017, 370.
* GRAVES, Robert: *Los mitos griegos*, Ed. Gredos, 1ª ed. 2019, 538.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016, II, 5, 10 [a numeración segue a utilizada neste texto].
Esther Estévez

miniatura|260x260px|Esther Estévez nunha entrevista en Nós TV.
**Esther Estévez Casado**, nada en Verín o 18 de novembro de 1997, Trátase dun programa diario de curta duración que se difunde a través de G24.gal, e redes sociais como YouTube, Instagram e TikTok.

O 18 de outubro de 2020 Estévez pasou a presentar tamén o programa *Cachadas*, un espazo semanal de humor que recolle algúns dos momentos divertidos da programación da TVG. Ten participado noutros programas de TVG como o Luar ou o especial 25 de xullo de 2022.

Dende o 17 de maio de 2021 Esther presenta *Dígocho eu* no Twitch da CRTVG con dous programas semanais: o primeiro, «O reto do #DígochoEu», onde realiza entrevistas e probas lingüísticas a personaxes relevantes galegofalantes; e o segundo, «Apuntamento lusófono», que se emite dende o 19 de maio, o cal presenta xunto co actor portugués Rodrigo Paganelli, no cal Esther trata de aprender portugués, e Rodrigo galego. Posteriormente, estes programas son resubidos á páxina web e a canle de YouTube da TVG.

O 19 de marzo de 2022 recibiu o Premio Mestre Mateo á mellor comunicadora na 20ª edición dos premios polo programa *Dígocho eu*, que tamén gañou o premio a mellor programa de televisión. Na 21ª edición dos Premios Mestre Mateo en 2023, volveu gañar outra vez o premio á mellor comunicadora.

En 2023 comezou a presentar o *Luar* trala marcha temporal de Xosé Ramón Gayoso. Estévez seguiu colaborando en dito programa xunto con Gayoso ata xullo de 2025.

## Galardóns e nomeamentos 
*Premio Mestre Mateo 2022 á mellor comunicadora por *Dígocho eu*
*Premio Mestre Mateo 2023 á mellor comunicadora por *Dígocho eu*
* Premio Lois Peña Novo 2025 en recoñecemento ao seu firme compromiso coa promoción e normalización da lingua galega, destacando como presentadora do espazo da TVG *Dígocho eu*.

## Notas
Tsunekazu Ishihara

, nado o 27 de novembro de 1957, é un deseñador, director e produtor de videoxogos xaponés, ademais de ser o presidente de The Pokémon Company. Antes de traballar para a serie *Pokémon*, Ishihara formou parte de Ape Inc. e colaborou en títulos como *EarthBound*. Dez anos máis tarde fundou Creatures Inc.

Ishihara traballou en Pokémon dende as primeiras fases de desenvolvemento na década de 1990, sendo produtor de criaturas ó tempo que traballou en conseguir licenzas de produtos spin-off como o Pokémon Trading Card Game, sendo fundador de The Pokémon Company para poder xestionar todas estas actividades. Tamén foi unha persoa crucial no desenvolvemento de *Pokémon Go*, dando o seu apoio ó concepto dun xogo de Pokémon baseado na localización.

## Traxectoria 
Ishihara naceu o 27 de novembro de 1957 na cidade de Toba, na prefectura de Mie. En 1983, completou un mestrado en Arte e Deseño na Universidade de Tsukuba. Logo da súa graduación uniuse a Ape Inc. en 1991, onde traballou no desenvolvemento de varios videoxogos, entre outros *Mario & Wario* (1993) e *EarthBound* (1994). En 1995, despois de deixar Ape Inc., Ishihara fundou a empresa de desenvolvemento Creatures Inc.,  coa asistencia de Satoru Iwata. No ano 2019, Ishihara era director representante e xefe de criaturas.

## Notas
Salvatore Schillaci

**Salvatore Schillaci**, nado en Palermo o 1 de decembro de 1964 e finado na mesma cidade o 18 de setembro de 2024, foi un futbolista siciliano, coñecido como "Totó" Schillaci.

## Traxectoria 
No 1983 empezou xogando para o Messina FC, club que daquela alternaba as series B e C (2ª e 3ª categorías italianas). Xogou seis anos no club siciliano, ata que foi contratado pola Juventus de Turín. Destacou como especialista goleador e no club turinés gañou unha Copa de Italia e unha Copa da UEFA. En 1992 fichou polo Inter de Milán e tras unha temporada mediocre continuou a súa carreira no Júbilo Iwata da Liga xaponesa. Retirouse neste mesmo club aos 35 anos no 1999.

## O seu fútbol 
Foi un 9 puro, un dianteiro centro presionante, oportunista, sen grandes capacidades técnicas, pero si físicas e, sobre todo, cunha gran capacidade goleadora. O seu gran momento foi a Copa do Mundo de Italia 90, da que foi o seu máximo goleador.
Serafín Parcero

**Serafín Parcero Pérez**, nado en Moaña o 25 de xullo de 1955, é un mestre e escritor galego. 

## Traxectoria 
Exerceu de mestre ata a súa xubilación como profesor no IES María Soliño de Cangas do Morrazo.

De novo cultivou a poesía social. Influído pola súa profesión, comezou a escribir contos e teatro para nenos. Iniciouse no ámbito do microrrelato no ano 2000. Colaborou no recompilatorio *Póker de d(r)amas* e na publicación *As escolas de Cangas* (Asociación Cultural A Cepa).

## Obra 
* *Ollos de cinsa* (2009). Concello de Bueu, Concellería da Igualdade. 105 páxs.
* *Insulae Deourum* (2017). Ed. de autor. 336 páxs. ISBN  978-1548914776. Na novela un axente secreto do goberno franquista viaxa a Buenos Aires para acabar coa vida de Castelao.
* *Viúvas de vivos e de mortos* (2019). Tandaia, Do peirao. 244 páxs. ISBN 978-84-17393-95-3. Ambientada na posguerra en Moaña.
* *As illas dos deuses* (2021). Xerais. 368 páxs. ISBN 978-84-9121-700-8. ePub: ISBN 978-84-9121-661-2. Versión actualizada de *Insulae Deourum.*
* *As tres vidas e as catro mortes de Roberto Seoane* (2024). A Coruña: Medulia. 626 páxs. ISBN 978-84-10324-01-5.

## Premios 
* 2000 e 2004: Gañador dos Concursos de Narración Curta da A.A. V.V. Nós.
* 2004: 1º premio do Certame de Microrrelatos convocado pola Literaria de Moaña.
* 2008: IV Premio do Certame de Relatos de Muller “Matilde Bares”, convocado polo CIM do Concello de Bueu, coa obra Ollos de cinsa.

## Notas
Euritión (fillo de Áctor)

Na mitoloxía grega, **Euritión** (ou Éurito) foi un rei de Ftía, fillo de Áctor .

Participou na partida para cazar ó Xabaril de Calidón, onde resultou ferido accidentalmente por unha xavelina que lanzou Peleu (fillo de Éaco). Outras fontes din que Euritión resultou morto.

O devantito xabaril era un animal enorme e de forza extraordinaria que secaba as terras e mataba a xente e o gando, que mandara Artemisa como castigo a Eneo, rei de Calidón, que esqueceu honrar a esta deusa nunha ofrenda que fixera ós deuses olímpicos cos primeiros froitos colleitados en Etolia, nunha anada de abundancia, como adoitaba facer tódolos anos. 

Para acabar co animal, Eneo chamou a tódolos campións da Hélade e prometeu a súa pel a quen acabara con el. Reuníronse moitos homes de distintos lugares de Grecia , entre eles Euritión.

Peleu (que logo sería o pai de Aquiles) e o seu irmán Telamón asasinaron por envexa ao seu medio irmán Foco , pois este destacaba nas competicións. Cando o crime foi descuberto, Éaco, o pai, desterrou de Exina a ambos; entón Telamón foise a Salamina e Peleu a Ftía. En Ftía foi purificado polo rei Euritión, quen lle deu á súa filla Antígona por esposa e unha terceira parte do seu reino. Posteriormente, Peleu e Euritión participaron na cazaría do xabaril de Calidón, na que Peleu deu morte involuntariamente ó seu sogro Euritión. 

Tras este segundo asasinato, Peleu tivo que exiliarse outra vez, desta volta a Iolco, na corte de Acasto. Como compensación ofreceu a Ftía un rabaño de carneiros e bois, pero rexeitaron o presente. Consultado o oráculo, este decidiu que deixara o gando en liberdade, quedando así ceibo no monte. Pero Psámate enviara un lobo a matar a Peleu (ou ben ela mesma converteuse en lobo), como vinganza por ter matado ó seu fillo Folo, e grazas a ese gando ceibo puido salvar a vida, pois o lobo fartouse a comer no gando e non atacou a Peleu. Tamén se di que os deuses converteron o lobo nunha estatua de pedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HIXINO: *Fábulas mitológicas*. Tradución, introdución e notas de Francisco Miguel del Rincón Sánchez. Alianza Editorial 2009.
* OVIDIO: *Metamorfosis*. Tradución de Antonio Ramírez de Verger. Alianza Editorial 3ª ed. 2015, 2ª reimp. 2017 [a numeración segue a utilizada neste texto].
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].