open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Un conto para Olivia

***Un conto para Olivia*** (en ) é un filme galego de 2008 dirixido por Manane Rodríguez rodado orixinalmente en lingua castelá.

Na 7ª edición dos Premios Mestre Mateo foi nomeado a dous premios, nas categorías de mellor filme e mellor montaxe, mais finalmente non gañou ningún dos galardóns.

## Sinopse 
Olivia é unha nena suramericana de 6 anos que é adoptada por unha parella, Ana e Alberto. Dende o punto de vista da nena, o filme conta o rexeitamente cara ó estranxeiro.

## Personaxes 
* Paulina Gálvez como Ana
* Luisana Álvarez como Olivia
* Manolo Cortés como Alberto
* Alexis Valdés como músico

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
A promesa

***A promesa*** (en ) é un filme español de 2004 dirixido por Héctor Carré. Está protagonizado por Carmen Maura. Tivo un orzamento de 2&nbsp;000&nbsp;000 € (estimado) e recadou 335.864,56 €.

## Sinopse 
Despois de matar ó seu marido maltratador e infiel, a ama de casa relixiosa e esquizofrénica Gregoria abandona Madrid e viaxa a Galicia para visitar unha igrexa onde un descoñecido lle dixo que todos deberían ir, vivos ou mortos. Cando Gregoria chega, salva a vida do neno Daniel e a súa nai Dorita en agradecemento invítaa a xantar na súa casa. Gregoria cambia o seu nome a Celia e acepta traballar como neneira e camareira de Dorita e o seu marido disfuncional Leandro. O comportamento violento de Leandro desencadea un proceso de tolemia en Celia, que é perseguida por demos e pantasmas.

## Personaxes 
* Carmen Maura como Celia
* Ana Fernández como Dorita
* Juan Margallo como Roberto
* Santiago Barón como Daniel
* Evaristo Calvo como Leandro
* Xulio Lago como Senén
* Luísa Merelas como Felisa
* Antonio F. Simón como Don Damián
* Luís Iglesia como doutor
* Víctor Mosqueira como cura
* Chete Lera como Amable

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
A casa da luz (filme)

***A casa da luz*** é un filme galego de 2011 escrito e dirixido por Carlos Amil. É unha adaptación da novela homónima de Xabier P. Docampo. Na 10ª edición dos Premios Mestre Mateo obtivo un só nomeamento na categoría de mellor filme, mais finalmente non conseguiu o galardón. Obtivo o premio do público infantil na 5ª edición do Festival Internacional de Cinema para nenos de Galicja, celebrado no 2012 (Polonia).

Estreouse en liña o 25 de xullo de 2025 a través da plataforma do Xabarín Club.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
### Ligazóns externas 
* Ficha do filme no Consello da Cultura Galega
El árbol magnético

***El árbol magnético*** é un filme hispano-chileno de 2013 escrito e dirixido por Isabel de Ayguavives, no seu debut como directora. Foi rodado en Chile.

Na 12ª edición dos Premios Mestre Mateo obtivo un só nomeamento na categoría de mellor filme, mais finalmente non conseguiu o galardón.

## Personaxes 
* Andrés Gertrúdix como Bruno
* Manuela Martelli como Marianela
* Catalina Saavedra como Carla
* Gonzalo Robles como Diego
* Juan Pablo Larenas como Javier
* Daniel Alcaíno como Alberto
* Edgardo Bruna como Tata
* Lisette Lastra como Tere

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Noces (filme)

***Noces*** é un filme de 2016 dirixido por Stephan Streker. É unha coprodución internacional entre Bélxica, Francia, Luxemburgo e Paquistán. Estreouse na sección Discovery do Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2016. Recibiu oito nomeamentos nos Premios Magritte, incluíndo mellor filme e mellor director, gañando os dous. Baséase no asasinato de honra de Sadia Sheikh. Streker describiu o filme como unha traxedia grega.

## Personaxes 
* Lina El Arabi as Zahira Kazim
* Sebastien Houbani como Amir Kazim
* Babak Karimi como Mansoor Kazim
* Neena Kulkarni as Yelda Kazim
* Olivier Gourmet como André
* Alice de Lencquesaing como Aurore
* Zacharie Chasseriaud como Pierre
* Aurora Marion como Hina Kazim

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
9 ondas

***9 ondas*** é un filme galego de 2013 dirixido por Simone Saibene. O filme foi producido mediante crowdfunding e cun orzamento total de 23.000€.

Na 12ª edición dos Premios Mestre Mateo obtivo un só nomeamento na categoría de mellor filme, mais finalmente non conseguiu o galardón.

## Sinopse 
Na fronteira entre Galicia e Portugal un home detense a beber auga dunha fonte e perde a memoria.

## Personaxes 
* Darío Merlini como Joao/Manolo/Manu
* María Tasende como María
* Isabel Risco
* Miguel Manzano como Iván
* Emilio Parado como pai de María
* Geli Rodríguez como Begoña

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en Cultura Galega
Ray W. George

miniatura|250px|Espécime xuvenil de ***Panulirus cygnus***
**Ray W. George** é  un zoólogo australiano especializado en carcinoloxía.

## Traxectoria 
Traballou no Departamento de Carcinoloxía do Museo de Australia Occidental entre 1953 e 1982, onde realizou investigacións sobre os hábitos do cangrexo de río comercial.

En 1962 describiu unha nova especie de lagosta, *Panulirus cygnus*,  no seu traballo "Description of *Panulirus cygnus* sp. nov., the commercial crayfish (or spiny lobster) of Western Australia". *Journal Royal Society Western Australia*, **45** (4): 100–110. (Ver o artigo completo).

## Abreviatura 
A abreviatura **George** emprégase pare recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Premio Burnett Anderson Memorial

O **Premio** **Burnett Anderson Memorial** (formalmente e en inglés: *Burnett Anderson Memorial Award for Excellence in Numismatic Writing*) é un premio numismático concedido con periodicidade anual a un autor, xornalista ou investigador en recoñecemento das contribucións á numismática entendida como un hobby, feitas ao longo da súa carreira. O premio contou desde a súa creación co patrocinio da editora Krause Publications, da que Burnett Anderson era correspondente en Washington. O gañador de cada edición é seleccionado nun proceso cooperativo entre a *American Numismatic Association* (ANA), a *American Numismatic Society* (ANS) e o Gremio Literario Numismático (*Numismatic Literary Guild* -NLG-).

O seu primeiro receptor foi o xornalista numismático que lle deu nome ao premio, Burnett Anderson, en 1999 a título póstumo.
* 1999: Burnett Anderson.
* 2000: Q. David Bowers.
* 2002: Robert W. Julian.
* 2003: Edward C. Rochette.
* 2004: Margo Russell.
* 2005: Clifford L. Mishler.
* 2007: David Harper.
* 2008: Wayne Homren.
* 2009: Chester L. Krause.
* 2010: David T. Alexander.
* 2011: Thomas K. DeLorey.
* 2012: Robert W. Hoge.
* 2015: Ursula Kampmann.
* 2016: Scott A. Travers.
* 2017: Donn Pearlman.
* 2018: Kenneth E. Bressett.
*2020: Oliver Hoover.
*2021: Joel Orosz.
*2022: David Hendin.
*2023: David W. Lange.
*2024: Ute Wartenberg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *American Numismatic Association*
* *American Numismatic Society*

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *American Numismatic Association* 
* Sitio web da *American Numismatic Society* 
* Sitio web do *Numismatic Literary Guild*
Schimbare

***Schimbare*** é un filme galego de 2014 dirixido por Álex Sampayo rodada orixinalmente en lingua castelá. Conseguiu o galardón ó mellor filme internacional no Festival de Cinema de San Diego.

Na 13ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado en oito categorías, conseguindo finalmente facerse cos premios de mellor dirección de produción e mellor son.

## Sinopse 
Luis e Elvira viaxan a Romanía logo de ter contactado cunha organización criminal. Cando están a piques de chegar ó seu destino reciben unha chamada que os obriga a cambiar de traxectoria. Deben detenerse en Budapest e recoller unha nena de oito anos.

## Personaxes 
* Candela Peña como Elvira
* Luis Zahera como Luis
* Sandra Mokrzycka como rapaza
* Maurycy Lyczko como Emil
* Martijn Kuiper como Radu
* Huichi Chiu como Jun
* Mariana Achim como Teodora

## Produción 
O filme rodouse a finais de 2013 entre Galicia e Hungría.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aquelados

[miniatura|240px|*[Palinurus elephas*, un  palinúrido.]]
A dos **aquelados** (*Achelata*) é unha infraorde de crustáceos malacostráceos da orde dos decápodos e suborde dos pleociemados.

## Taxonomía 
### Descrición 
A infraorde foi descrita en 1995 polos zoólogos alemáns Gerhard Scholtz e Stefan Richter, no seu traballo :

"Phylogenetic systematics of the reptantian Decapoda (Crustacea, Malacostraca)". *Zoological Journal of the Linnean Society* **113** (3): 289-328.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martin, J. W. & Davis, G. E. (2001): An updated classification of the recent Crustacea. Science Series, 39. Natural History Museum of Los Angeles County. Los Angeles, CA, USA. 
* Chan, T. Y. (2010): "Annotated Checklist of the World's Marine Lobsters (Crustacea: Decapoda: Astacidea, Glypheidea, Achelata, Polychelida)". *The Raffles Bulletin of Zoology*. **Supplement Nº 23**: 153–181. 
* Palero, F. *et al*. (2009): "Phylogenetic relationships between spiny, slipper and coral lobsters (Crustacea, Decapoda, Achelata)". *Molecular phylogenetics and evolution* **50** (1): 152–162.
 
### Outros artigos 
* Decápodos
* Pleociemados
Migas de pan

***Migas de pan*** é un filme uruguaio-galego de 2016 dirixido por Manane Rodríguez. Está protagonizado por Cecilia Roth e Justina Bustos. Foi escollido como candidato do Uruguai para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

Na 15ª edición dos Premios Mestre Mateo, o filme foi nomeado en tres categorías, mellor filme, mellor guión e mellor maquillaxe e peiteado, mais finalmente non conseguiu ningún dos galardóns.

Estreouse en galego o 6 de marzo de 2021 na tvG2.

## Sinopse 
A moza Liliana Pereira (Justina Bustos), en Montevideo, universitaria e nai dun bebé, participa nas loitas estudantís contra a ditadura cívico-militar no seu país. Xunto a outras mulleres, é secuestrada, encerrada e torturada, e desposuída da patria potestade do seu fillo. O apoio mutuo coas súas compañeiras de reclusión fortalécea e acompáñaa. Tras anos de exilio en España, e ó decatarse de que será avoa, Liliana Pereira (Cecilia Roth) decide volver ó Uruguai para participar coas súas excompañeiras na denuncia do inferno sufrido na súa mocidade e para recuperar os vínculos sentimentais co seu fillo.

## Elenco 
* Cecilia Roth como Liliana Pereira
* Justina Bustos como Liliana Pereira (moza)
* Patxi Bisquert
* Ernesto Chao
* María Pujalte
* Margarita Musto
* Quique Fernández
* Andrea Davidovics
* Ignacio Cawen
* Stefanía Crocce
* Sonia Méndez
* Nuria Fló
* Inés Lage
* Sergio Quintana
* María Vidal
* Artur Trillo

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Uruguai propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Bee Thousand

***Bee Thousand*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Guided by Voices, publicado o 21 de xuño de 1994 a través do selo Scat Records. Tras o seu lanzamento a banda converteuse nun dos grupos máis importantes asociados ao xénero lo-fi, un movemento definido pola relativa baixa fidelidade dos seus traballos. Musicalmente o álbum inspírase no rock da época da invasión británica e no punk rock. Tras a aparición do disco a banda comezou a atraer a atención doutros selos discográficos, asinando finalmente con Matador Records para o seu seguinte álbum.

En novembro do ano 2003 a publicación el liña Pitchfork Media situou a *Bee Thousand* no número 10 da súa lista dos mellores álbums dos 90.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Elizabeth Bragg

**Elizabeth Bragg**, nada en San Francisco o 23 de abril de 1854 e finada o 10 de novembro de 1929, é unha enxeñeira estadounidense. Foi a primeira muller  en obter o título de enxeñaría civil dunha universidade norteamericana.

## Traxectoria 
Criada no seo dunha familia burguesa, Elizabeth Bragg foi unha dos nove fillos de Robert Bragg e Mary Bragg, de Philbrook. O seu pai era un importante construtor de barcos en San Francisco. Tres dos seus irmáns entraron no negocio familiar, mentres Elizabeth e as súas irmás estudaron unha carreira universitaria en ciencia ou enxeñaría.

En 1876, Elizabeth Bragg licenciouse en enxeñería civil pola Universidade de California en Berkeley. Converteuse así na primeira estadounidense que obtivo o título de enxeñeira.

En 1888 casou con George Cumming, enxeñeiro civil da Compañía Ferroviaria do Pacífico Sur. Elizabeth Bragg nunca traballou como enxeñeira.

## Notas  
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres enxeñeiras
* Historia das mulleres na enxeñaría
Palinuro

:*Para o xénero de crustáceos vexase Palinurus*.
miniatura|200px|O cabo Palinuro.
Na mitoloxía romana **Palinuro** (en latín *Palinurus*) era o piloto da nave de Eneas desde a súa saída de Troia tras a destrución da cidade. 

## Na *Eneida* 
miniatura|200px|**Cenotafio de Palinuro**. Gravado de W. Gmelin (1819).
Conta Virxilio na *Eneida* que, tras parlamentaren Venus e Neptuno, este prometeulle á deusa que os troianos arribarían ao Lacio con navegación segura a cambio dunha ofrenda humana. Durante a travesía nocturna, Somnus (equivalente romano de Hipnos) visitou a Palinuro e durmiuno; Palinuro caeu ao mar, chegou a unha praia e alí o mataron uns bandidos. Cumpriuse así a profecía neptúnica, aínda que aínda haberían de encontrar os troianos moitas dificultades por terra antes de chegaren a Italia.

Cando Eneas descendeu ao inframundo, encontrouse alí co espírito de Palinuro, que, ao ter quedado insepulto o seu corpo, carecía de descanso, e pediulle ao troiano que o axudase a pasar á outra beira. A Sibila de Cumas, que acompañaba ao heroe no seu descenso, foi tallante opoñéndose ao seu desexo, pois isto sería contrario ao designio dos fados. Porén, prometeulle que os seus propios verdugos, perseguidos por acontecementos prodixiosos, erixiríanllen un cenotafio e lle farían ofrendas, e que un cabo levaría o seu nome.

## Outras citas 
Servio e Dionisio de Halicarnaso confirman narracións da morte de Palinuro anteriores á Eneida. Trataríase, pois, duna lenda que intentaría explicar algún accidente xeográfico, en concreto o cabo da costa da Campania que leva o seu nome.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bulfinch, Thomas (2005): ''Bulfinch's Mythology*. Nova York, NY, USA: Gramercy. ISBN 978-0-5172-2688-9.
* Kury, Mario da Gama (2009): "Palinuro". En: *Dicionário de Mitologia Grega e Romana'' 8ª ed. Rio de Janeiro: Zahar. ISBN 85-7110-128-0.
Panulirus cygnus

miniatura|260px|Individuo adulto agochado entre as rochas 
***Panulirus cygnus*** é unha especie de crustáceo malacostráceo da orde dos decápodos, suborde dos pleociemados, infraorde dos aquelados e familia dos palinúridos, unha das integrantes do xénero *Panulirus*, coñecida na bibliografía internacional como **lagosta australiana** (aínda que nas costas do sur de Australia vive outra especie de lagosta).

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1962 polo zoólogo australiano, especializado en carcinoloxía, Ray W. George,

### Hábitat 
As larvas de *Panulirus cygnus* viven nadando libremente no océano durante o primeiro ano da súa vida. Cando eclosionan dos ovos poden encontrarse atá os 1 500&nbsp;km da costa. A medida que crecen, regresan á costa para vivir durante aproximadamente cinco anos nos arrecifes coralinos en augas duns 40 m de profundidade, ou menos. Despois deste período, migran cara a arrecifes máis profundos e afastados da costa. Durante esta nova etapa da súa vida, esta  langosta encóntrase en profundidades de entre os 0 e os 90 m, e rara vez até os 120 m. Cando adultos, son de hábitos nocturnos, polo que durante o día refúxianse en fendas dos corais e das rochas, para ocultárense dos seus depredadores.

*Panulirus cygnus* ten unha masa duns 5&nbsp;kg, e a máis grande citada alcanzou os 5,5&nbsp;kg. A lonxitude media da súa casca é de 8 a 10&nbsp;cm, pero o seu corpo acada de 9 a 11&nbsp;cm de lonxitude nas femias ovíxeras (as que levan  óvulos) e nos machos con espermatóforos.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UINC), temd en conta que *Panulirus cygnus*  se colleita en toda a súa área de distribución, ao longo da costa de Australia Occidental, e que os datos de captura por unidade de esforzo indican estabilidade no seu *stock*, xa que a pescaría está ben xestionada e introducíronse restricións apropiadas candose rexistrou unha diminución continua das súas capturas,e que hai importantes investigacións que garante que a súa pesqaría siga a ser sustentábel, cualifica o statua da especie co o *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chan, T. Y. (2010): "Annotated Checklist of the World's Marine Lobsters (Crustacea: Decapoda: Astacidea, Glypheidea, Achelata, Polychelida)". *The Raffles Bulletin of Zoology*. **Supplement Nº 23**: 153–181. 
* George, R. W. & L. B. Holthuis (1965): "A revision of the Indo-West Pacific spiny lobsters of the *Panulirus japonicus* group". *Zoölogische Verhandelingen, Leiden*, **72**: 1–36.
* Martin, J. W. & Davis, G. E. (2001): An updated classification of the recent Crustacea. Science Series, 39. Natural History Museum of Los Angeles County. Los Angeles, CA, USA.
* Melville-Smith, R.; Thomson, A. W.; Caputi, N. (2004): "Improved forecasts of recreational western rock lobster (*Panulirus cygnus*) catches in Western Australia, by predicting licence usage". *Fisheries Research* **68** (1-3): 203-208.

### Outros artigos 
* Decápodos
* Palinúridos

### Ligazóns externas 
* *Panulirus cygnus* na ADW.
* Australian Spiny Lobster *Panulirus cygnus* George 1962 na EOL.
Lucía Cernadas

**Lucia Cernadas Varela**, nada en Cecebre (Cambre) en 1997, é unha cantante, escritora e poeta galega.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato no IES Afonso X O Sabio de Cambre. Estudou Filoloxía Inglesa e Galego-Portuguesa na Universidade da Coruña onde realizou simultaneamente o Grao en Inglés e o Grao en Galego e Portugués e, dende 2023, traballa como profesora de galego na Universidade de Oxford.

En 2015 gañou o III premio escolar da Fundación Rosalía de Castro na modalidade de Bacharelato. En 2016 gañou o XXIII Certame literario de poesía e narración breve do concello de Cambre. En 2017 gañou o XXIV Premio de Creación Literaria e Ensaio da Facultade de Filoloxía. En 2019 autopublicou o poemario *Sutura* baixo o paraugas de Leite Edicións. É a presidenta do coro Cantabile desde marzo de 2019.

## Obras 
* *Sutura*, 2019.
* *Espinha*, 2020.

* *O corpo é umha promessa*, 2024.
### Obras colectivas 
* *Poesía galega novísima*, 2020, Urutau.

* *Mafia, amiga*, 2021, Leite Edicións.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* #FamiliaCantabile: Jesús Rodil e Lucía Cernadas 

* Lucía Cernadas: "A poesía é un xénero con certo prestixio e capital simbólico, e cunha aura requintada"
Nieves Neira

**Nieves Neira Roca**, nada en Lugo o 9 de setembro de 1983, é unha xornalista e poeta galega.

## Traxectoria 
Filla de Manuel de Neira Pol. É sobriña neta da fotógrafa Maruja Roca. Traballa como xornalista en *El Progreso*.

Publicou desde hai anos textos poéticos e críticos en distintos medios pero, sobre todo, é recoñecida polo seu traballo periodístico. Está a preparar unha tese sobre Uxío Novoneyra, curmán de seu pai.

En 2022 participou en *Rosalía en Camiño. Diálogos literarios multilingües,* celebrados en Padrón, Santiago e Pontevedra. Organizados pola Fundación Rosalía de Castro.

## Obras 
### Poesía 
* *Neve de agosto* (2022). Santiago: Chan da Pólvora. ISBN 9788412473186. O libro fala desa ruptura da muller que buscou a neve un 5 de agosto; que era mentira, pero atopouna.

### Ensaio 
* *O feitizo de Maruja Roca. El hechizo de Maruja Roca. The magic of Maruja Roca* (2020)*.* ACentral Folque. Ed. Eutropio Rodríguez. Colección Cámara Escura baixo a dirección artística de Ramom Pinheiro Almuinha. É un asombroso libro sobre a súa tía avoa, unha fotógrafa do Becerreá da posguerra. ISBN 978-84-122867-0-0.
## Recoñecemento 
Premio de xornalismo Johán Carballeira 2020 pola reportaxe "A fotógrafa revelada" sobre Maruja Roca, unha das pioneiras da fotografía galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigos de Nieves Neira
Rosalía Génova Freire

**Rosalía Génova Freire**, nada en Santiago de Compostela o 23 de febreiro de 1904, foi unha política galega.

## Traxectoria 
Casada co militante comunista José Domingo González Boullosa, vivían en Vilagarcía de Arousa en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida o 24 de xullo. Permaneceu en prisión sen procesamento xudicial até 1939. As súas fillas, todas menores, foron dadas en adopción a varias familias da provincia de Ourense, aínda que ao saír da cadea puido recuperalas.

## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con José Domingo González Boullosa en marzo de 1921, e tivo tres fillas e un fillo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A morte de José Domingo González "O Tapiceiro"
Os fillos do sol

***Os fillos do sol*** (en ) é un telefilme galego-catalán de 2017 dirixido por Ramón Costafreda e Kiko Ruiz. Baséase na historia real do nacemento da farmacética Zeltia grazas á colaboración entre o científico catalán Fernando Calvet Prats, Ramón Obella Vidal, un médico e empresario santiagués, e os irmáns empresarios Xosé e Antonio Fernández.

Na 16ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado en sete categorías, entre elas a de mellor filme, e finalmente conseguiu un só galardón á mellor maquillaxe e peiteado.

## Personaxes 
* Pablo Derqui como Fernando Calvet Prats
* Xosé Barato como Ramón Obella Vidal
* Vicky Luengo como Elena
* Tamar Novas como Nicolás
* Víctor Duplá como Xosé Fernández
* Xulio Abonjo como Antonio Fernández
* Roser Tapias como Carmela Doménech
* Celso Bugallo como Ramiro
* Clara Segura como Antonia Doménech
* Xabier Deive como Isidro Parga Pondal

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha na web de Portocabo TV
Memorias dun home en pixama

***Memorias dun home en pixama*** (título orixinal en ) é un filme galego-catalán de 2019 que mestura animación e imaxe real dirixido por Carlos Fernández de Vigo. É unha comedia romántica protagonizada por Raúl Arévalo e María Castro con música de Love of Lesbian. É unha produción de Dream Team Concept e Ladybug Films, coa participación de TV3, TVE, Movistar + e À Punt. Estreouse o 4 de xaneiro de 2019. Gañou o premio Gaudí ó mellor filme de animación.

Na 17ª edición dos Premios Mestre Mateo, estivo nomeado a tres premios nas categorías de mellor filme, mellor guión e mellor música orixinal, mais finalmente non acadou ningún galardón.

## Sinopse 
Paco, un home único nos seus corenta anos, consegue o que sempre quería facer: traballar en pixama dende casa. Pero cando pensou atopar a suma de felicidade, aparece Jilguero na súa vida de quen se namora tolamente.

## Personaxes 
* Raúl Arévalo como Paco
* María Castro como Jilguero
* Manuel Manquiña como mensaxeiro
* Santi Balmes como Escorpio
* Julián Saldarriaga como Tauro
* Elena S. Sánchez como entrevistadora

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Die flambierte Frau

***Die flambierte Frau*** é un filme alemán de 1983 dirixido por Robert van Ackeren. Está protagonizado por Gudrun Landgrebe, Mathieu Carrière e Hanns Zischler. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 56ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Gudrun Landgrebe como Eva
* Mathieu Carrière como Chris
* Hanns Zischler como Kurt
* Gabriele Lafari como Yvonne
* Matthias Fuchs como Markus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 56ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Eligiuspreis

O ***Eligiuspreis*** (en galego: **Premio Santo Eloi** ou **Premio Santo Elixio**) é un premio outorgado con periodicidade anual pola Sociedade Numismática Alemá (*Deutsche Numismatische Gesellschaft* -DNG-) ás persoas que se distinguisen polo seu labor no terreo da numismática. O *Eligiuspreis* toma o seu nome de Santo Elixio ou Santo Eloi de Noyon, patrón dos numismáticos e dos coleccionistas de moedas.

## Historia 
[esquerda|miniatura|180x180px|Detalle da [medalla, que representa a Santo Eloi cuñando unha moeda]]
O premio toma o relevo dun precedente que estivo vixente entre 1978 e 1995, creado cun propósito semellante por iniciativa de Gerd Frese, daquela presidente da Federación de Asociacións de Moedas de Alemaña, antecedente da DNG. 

As persoas elixibles son numismáticos non especialistas, tanto de Alemaña coma do estranxeiro, que fagan as súas publicacións acerca dalgún aspecto da numismática desde o seu propio coñecemento como coleccionistas, que deben ser traballos documentados científica e historicamente e escritos en alemán. No caso de recaer nunha persoa de nacionalidade alemá, esta terá que ser necesariamente socia dalgunha das entidades adheridas á Sociedade Numismática Alemá.

O xurado independente é nomeado polo presidente da Sociedade e está composto por persoas relacionadas coa numismática en calquera dos seus ámbitos. En caso de empate entre os votos, o presidente ten un voto de calidade. Desde 1996 a 2013, o xurado estivo presidido polo numismático alemán Bernhard Overbeck (1942-2018) e a partir desa data o seu presidente foi Albert Raff.
* 1997: Gerd Martin Forneck e Konrad Schneider.
* 2007: Arnold Schwede.
* 2008: Monika Lücke.
* 2009: Peter Götz Güttler.
* 2010: Reiner Cunz.
* 2011: Paul Arnold.
* 2012: Günter Unshelm.
* 2013: Klaus Giesen.
* 2014: Heinz Thormann.
* 2015: Wolfgang Steguweit.
* 2016: Eberhard Auer e Peter Hammer.
* 2017: Ulrich Klein.
* 2018: Fritz Rudolf Künker.
* 2019: Rainer Albert.
*2020: Elke Bannicke e Lothar Tewes.
*2021: Peter Ilisch.
*2023: Ulf Dräger.
*2024: Albert Raff.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sociedade Numismática Alemá

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Sociedade Numismática Alemá
Iolanda de Anjou

**Iolanda** ou **Violante de Anjou**, nada en Nancy o 2 de novembro de 1428 e finada tamén en Nancy o 23 de marzo de 1483, foi duquesa de Lorena (1473) e de Bar (1480), filla de Renato I, rei de Nápoles, duque de Anjou, de Bar e Lorena, conde da Provenza, e Isabel, duquesa de Lorena. 

## Traxectoria  
Casou en 1445 en Nancy co seu primo Federico II de Lorena (1420 - 1470), conde de Vaudémont. Este matrimonio puxo fin ao litixio que había entre os pais dos dous cónxuxes, con respecto á sucesión do ducado de Lorena. Tiveron a: 

* Renato II (1451 - 1508), conde de Vaudémont, duque de Lorena e Bar. 
* Nicolau, señor de Joinville e Bauffremont, morreu preto de 1476. 
* Pedro, morto en 1451. 
* Xoana (1458 - 1480), casou en 1474 con Carlos IV, conde do Maine (1436 - 1481). 
* Iolanda, morta en 1500, casou en 1497 con Guillerme II, landgrave de Hesse (m. 1509). 
* Margarida (1463 - 1521), casou en 1488 con Renato (1454 - 1492), duque de Alençon. Foi declarada beata. 

En 1473, á morte do seu sobriño Nicolau de Lorena, herdou o ducado de Lorena e pasoullo inmediatamente ao seu fillo, Renato II. Fixo o mesmo en 1480, á morte do seu pai, co ducado de Bar.
Die gläserne Zelle

***Die gläserne Zelle*** é un filme alemán de 1978 dirixido por Hans W. Geißendörfer. Baséase na novela *The Glass Cell* de Patricia Highsmith.

Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 51ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Brigitte Fossey como Lisa Braun
* Helmut Griem como  Phillip Braun
* Dieter Laser como David Reinelt
* Walter Kohut como Robert Lasky
* Claudius Kracht como Timmie Braun
* Günter Strack como Direktor Goller
* Martin Flörchinger
* Hans-Günter Martens como Staatsanwalt
* Edith Volkmann como Nachbarin
* Bernhard Wicki como Kommissar Österreicher

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 51ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Der amerikanische Freund

***Der amerikanische Freund*** é un filme franco-alemán de 1977 dirixido por Wim Wenders. É unha adaptación da novela ''Ripley's Game* de Patricia Highsmith.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 50ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Dennis Hopper como Tom Ripley 
* Bruno Ganz como Jonathan Zimmermann 
* Lisa Kreuzer como Marianne Zimmermann 
* Gérard Blain como Raoul Minot 
* Nicholas Ray como "Derwatt"
* Samuel Fuller como o americano
* Peter Lilienthal como Marcangelo
* Daniel Schmid como Igraham
* Jean Eustache como Friendly Man 
* Sandy Whitelaw como Doutor
* Lou Castel como Rodolphe 
* Andreas Dedecke como Daniel
* David Blue como Allan Winter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Schenkar, Joan. *The Talented Miss Highsmith: The Secret Life and Serious Art of Patricia Highsmith''. St. Martin's Press, 2009. 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 50ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Ansichten eines Clowns

***Ansichten eines Clowns*** é un filme alemán de 1976 dirixido por Vojtěch Jasný. Baséase na novela homónima de 1963 do gañador do Premio Nobel de Literatura Heinrich Böll.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 49ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Helmut Griem como Hans Schnier
* Hanna Schygulla como Marie Derkum
* Gustav Rudolf Sellner como pai Schnier
* Eva Maria Meinekecomo nai Schnier
* Hans Christian Blech como pai Derkum
* Alexander May como Prälat Sommerwild
* Jan Niklas como Leo
* Helga Anders como Sabine

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 49ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Pasítea

**Pasítea** pode referise a:
* **Pasítea**, unha das tres Grazs da mitoloxía grega.
* **Pasítea**, segundo Hesíodo, era o nome de unha das Nereidas.
* **Pasítea**, unha lúa irregular retrógrada de Xúpiter.
Einer von uns beiden

***Einer von uns beiden*** é un filme alemán de 1974 dirixido por Wolfgang Petersen. Foi o primeiro filme de Petersen e baséase na novela homónima de Horst Bosetzky, publicado de xeito anónimo baixo o alcume -ky. É un suspense psicolóxico que se centra no conflito entre un profesor universitario e un chantaxista.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 47ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Klaus Schwarzkopf como Profesor Rüdiger Kolczyk
* Jürgen Prochnow como Bernd Ziegenhals
* Elke Sommer como Miezi
* Ulla Jacobsson como Reinhild Kolczyk
* Kristina Nel como Ginny Kolczyk
* Anita Kupsch como Sekretary Beate Blau
* Walter Gross como avó Melzer
* Fritz Tillmann como Dr Sievers
* Berta Drews como nai Braats
* Claus Theo Gärtner como Kalle Prötzel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 47ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Der Fußgänger

***Der Fußgänger*** é un filme de 1973 dirixido por Maximilian Schell. A historia xira arredor do xuízo dun vello criminal de guerra. Foi coproducido conxuntamente entre empresas de Alemaña, Suíza e Israel.

Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa en representación de Alemaña do Oeste na 46ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Gustav Rudolf Sellner como Heinz Alfred Giese
*En orde alfabética:*
* Peggy Ashcroft como Lady Gray 
* Gertrud Bald como Henriette Markowitz 
* Elisabeth Bergner como Frau Lilienthal 
* Lil Dagover como Frau Eschenlohr 
* Käthe Haack como Frau von Rautenfeld 
* Peter Hall como Rudolf Hartmann 
* Ruth Hausmeister como Inge Marie Giese 
* Dagmar Hirtz como Elke Giese 
* Johanna Hofer como Frau Bergedorf 
* Silvia Hürlimann como Hilde 
* Christian Kohlund como Erwin Gotz 
* Walter Kohut como Dr. Rolf Meineke 
* Alexander May como Alexander Markowitz 
* Herbert Mensching como Reporter 
* Peter Moland como Reporter 
* Françoise Rosay como Madame Dechamps   
* Maximilian Schell como Andreas Giese 
* Margarete Schell Noé como Frau Buchmann 
* Norbert Schiller como el mesmo 
* Walter Schmidinger como policía 
* Franz Seitz como Dr. Karl Peters 
* Manuel Sellner como Hubert Giese 
* Sigfrit Steiner como Auditor 
* Walter Varndal como Dr. Kratxer 
* Gila von Weitershausen como Karin 
* Elsa Wagner como Elsa Giese

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 46ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Rally Sur do Condado de 2019

O **Rally Sur do Condado de 2019** foi a 16ª edición de dito rally e a quinta proba da tempada 2019 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse do 12 ao 14 de xullo de 2019 e o vencedor foi Víctor Senra.

## Itinerario 
Constou de nove treitos: Covelo-Mondariz, Ponteareas, Salvaterra de Miño e Salceda de Caselas, con dúas pasadas por cada un deles, así como un treito máis curto por Arbo. Este último xunto co de Salvaterra disputáronse en formato de bucle, dando dúas voltas ao "circuíto".

## Inscritos 
Inscribíronse 130 equipos, destacando as presenzas do líder do campionato, Víctor Senra, e dos seus máximos rivais polo título, Iago Caamaño e Alberto Meira, sendo este último o vencedor das catro últimas edicións do rally, así como o piloto máis laureado da proba, con seis vitorias.

## Resumo 
Alberto Meira comezou liderando, ao marcar os mellores tempos nos dous primeiros treitos, por diante de Iago Caamaño. O máis rápido no terceiro tramo foi Víctor Senra, pero mantendo Meira o liderado, até que un trompo no cuarto tramo, en Ponteareas, deixou ao piloto de Gondomar case sen opcións. Con todo, gañou o quinto treito, mentres que o sexto foi para Iago Caamaño. Pola súa banda, Manuel Fernández Estévez, o máis regular do rally, gañou o sétimo treito e colocouse líder da proba a falta dos dous últimos tramos, aproveitando unha picada de roda de Senra e o abandono de Iago Caamaño tras perder unha roda., logrando así a súa terceira vitoria da tempada e a primeira neste rally. Manuel Fernández e Alberto Meira acompañárono no podio.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación completa do rally 
* Revista oficial 
* Rally Sur do Condado 2019 en ewrc.com .
Trotta (filme)

***Trotta*** é un filme alemán de 1971 dirixido por Johannes Schaaf. Baséase na novela de 1938 *Die Kapuzinergruft*, do autor austríaco Joseph Roth. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 45ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Participou no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1972.

## Personaxes 
* András Bálint como Trotta
* Elma Bulla
* Rosemarie Fendel como Almarin
* István Iglódi
* Doris Kunstmann como Elisabeth Kovacs
* Tamás Major
* Liliana Nelska
* Mari Törőcsik

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 45ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Hipnos

[miniatura|215px|**Hipnos** e [Tánatos levando a Sarpedón, lécito ático, c. 440 a.C. Museo Británico.]]
miniatura|215px|Hipnos co corno de líquido soporifero, copia romana da orixinal grega do séc. IV-III a.C.
miniatura|215px|Hipnos representado con ás nas tempas.
Na mitoloxía grega, **Hipnos** (en grego antigo Ὕπνος, *Hýpnos* "sono", "sopor"), era a personificación do sono. 

O seu equivalente na mitoloxía romana é Somnus.

## Historia mitolóxica 
A súa nai era Nicte, o **Nix**, a noite, que o tivo sen intervención masculina, aínda que nalgunha outra tradición seu pai foi Erebo. O seu irmán xemelgo era Tánatos (a morte sen violencia).

O seu palacio era unha cova escura onde o Sol nunca brillaba. Na súa entrada crecían papoulas e outras plantas hipnóticas.
 
Segundo algunhas fontes, vivía xunto con Tánatos nun palacio subterráneo próximo ao de Nix. Segundo outras, facíao nunha cova baixo unha illa grega, a través da cal fluía o Lete, o río de Hades ou río do esquecemento.

Nunha ocasión, Hera prometeulle a Hipnos a man dunha das Cárites (as tres Grazas), Pasítea, se o axudaba a dormir a Zeus. O Sono obedeceu, pero Zeus espertou iracundo e guindaría a Hipnos do monte Olimpo se non intervira a súa nai Nix, que demostrou así o poder que exercía tanto sobre os deuses como sobre os homes.

Con Pasítea tivo mil fillos, os Oniros. Os tres máis importantes aparecían nos sonos dos reis: Morfeo, Fobétor e Fantaso. Segundo outro mito, Morfeo ocupábase do contido animado dos sonos dos seres humanos, mentres que os outros dous Oniros eran os responsábeis dos animais e dos obxectos inanimados nos sonos.

Tamén Hera recorreu a Hipnos, a través de Iris, para que adoptara a forma de Ceix e, en sonos, se lle presentara á súa muller e lle explicara a súa morte, pois a pobre Alcíone esperaba ansiosa o regreso do seu marido ignorando que este morrera hai tempo.

Endimión recibiu de Hipnos o poder de durmir cos ollos abertos, para poder así vixiar constantemente a súa amada Selene (a primeira representación da Lúa).

## Na arte 
Na arte, Hipnos era retratado como un home mozo aspido e con ás nos ombros ou nas tempas. Tamén se mostra en ocasións con barba, parecido ao seu irman Tánatos. Ás veces represéntase como un home durmido nunha cama de plumas con cortinas negras ao seu redor. Os seus atributos inclúen un corno de opio indutor de sono, un caule de papoula, unha póla da que gotea a rosada do río Lete e un facho invertido. Morfeo é o seu principal axudante que evita que os ruídos o esperten. En Esparta, a imaxe de Hipnos sempre se situaba cerca da morte.

## Xenealoxía 
### Pais 
Segundo a Teogonía de Hesíodo, a súa nai foi Nix, e era irmán xemelgo de Tánatos. 

Caio Xulio Hixino e Cicerón engaden a Erebo como pai.

### Fillos 
Segundo Ovidio, esta foi a súa descendencia:
* Morfeo	
* Fobétor
* Fantaso	
* outros Oniros

## Notas 
## Véxase tamén
Minor League Baseball

As **Minor League Baseball** (**MiLB**, do inglés: **Ligas Menores de Béisbol**) é unha xerarquía de ligas béisbol profesionais en América (con equipos nos Estados Unidos, o Canadá, México e a República Dominicana) que compiten a niveis inferiores á Major League Baseball ou Grandes Ligas (MLB). Estas competicións funcionan como cateogrías de canteira e formación de novos xogadores, aínda que están operadas todas como negocios independentes.

A maioría de ligas funcionan baixo unha organización coñecida como National Association of Professional Baseball Leagues (NAPBL), a cal opera baixo o mando co Comisionado do Béisbol. As outras ligas que non están baixo está organización reciben o nome de ligas independentes e non teñen ningunha ligazón coa MLB.  Excepto a Liga Mexicana, os equipos das ligas menores adoitan estar relacionados con equipos da MLB, funcionando así como equipos de canteira ou "farm system". As competicións das ligas menores clasifícanse en diferentes clases en función do seu nivel, de maior a menor: Triple-A (AAA), Double-A (AA), High-A (A+), Single-A (A) e Rookie.

## Distribución 
### Ligas menores 
;Triple-A
* International League
* Pacific Coast League

;Double-A
* Eastern League
* Southern League
* Texas League

;High-A (A+)
* Midwest League
* Northwest League
* South Atlantic League

;Single-A (A)
* California League
* Carolina League
* Florida State League

;Rookie
* Arizona Complex League
* Florida Complex League
* Dominican Summer League

;Ligas de outono
* Arizona Fall League

;Ligas asociadas
* American Association 
* Atlantic League 
* Frontier League 
* Pioneer League 

### Equipos 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
José Domingo González Boullosa

**José Domingo González Boullosa**, nado en Marcón (Pontevedra) e finado na Estrada o 9 de outubro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Tapiceiro de profesión, viviu algúns anos en Santiago de Compostela onde traballou como tapiceiro no teatro Cervantes. Militante do Partido Comunista de España, nos anos da República instalouse coa familia en Vilagarcía de Arousa, onde activou o PCE en colaboración con José Fernando Fernández Vázquez. En 1934 foi detido por excitación á rebelión e ao ano seguinte multárono con 150 pesetas por distribución de follas clandestinas. Participou en varios mitins da Fronte Popular.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou como vogal no Comité da Fronte Popular en representación do PCE. Logo permaneceu no seu domicilio. O día 24 de xullo detiveron a súa muller, fuxiu coa súa filla Teresa e pasou a noite nunha casa de Abalo, e de alí marchou a Setecoros (Valga) onde o acolleu o cura Santiago Garrido Álvarez, irmán de Xesús Garrido Álvarez. Residiu alí ata o 3 de agosto que marchou a Lantaño para ver os seus fillos, e alí o detiveron o 7 de agosto membros da Garda Cívica daquela localidade e entregárono á Garda Civil. O 9 de outubro sacárono da cadea e levárono preto da Estrada, no km 23 da estrada Chapa-O Carril, onde foi asasinado xunto a Severino García Teijeiro, Juan Bacariza Sánchez, Xesús Froiz Gómez, Manuel Guillán Abalo e Ramón Muíños Lorenzo. Os cadáveres foron trasladados ao cemiterio da Estrada onde os soterraron.
## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Rosalía Génova Freire en marzo de 1921.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A morte de José Domingo González "O Tapiceiro"
* Seis republicanos paseados na Estrada, artigo de Manuel Igrexas.
Das Schloß (filme de 1968)

***Das Schloß*** é un filme alemán de 1968 dirixido por Rudolf Noelte e protagonizado por Maximilian Schell, Cordula Trantow, Trudik Daniel e Helmut Qualtinger. Baséase na novela homónima de Franz Kafka

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 44ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Tamén foi escollido para competir no Festival Internacional de Cinema de 1968, mais o festival foi cancelado por mor dos eventos ocorridos en maio do 68.

## Personaxes 
* Maximilian Schell como 'K'
* Cordula Trantow como Frieda
* Trudik Daniel como muller de Innkeeper
* Friedrich Maurer como Mayor
* Helmut Qualtinger como Burgel
* Else Ehser como Mizzi
* E. O. Fuhrmann como Momus
* Karl Hellmer como Schoolmaster
* Benno Hoffmann como home uniformado
* Hanns Ernst Jäger como Landlord
* Iva Janzurová como Olga
* Georg Lehn como Barnabas
* Leo Mally como Gerstäcker
* Franz Misar como Arthur
* Johann Misar como Jeremiah
* Armand Ozory como Erlanger
* Hans Pössenbacher como Innkeeper
* Martha Wallner como Amalia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 44ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Pasítea (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Pasítea** (en  grego antigo Πασιθέα *Pasithea*, "relaxación"), era unha das Cárites (en grego antigo Χάριτες), máis coñecidas como **as tres Grazas**, e era a personificación da relaxación, a meditación, as alucinacións e todos os demais estados alterados da conciencia. 
[miniatura|As tres Grazas, por [Antonio Canova (Ermitage, San Petersburgo)]]
Adoita dicirse que estas tres deidades eran fillas de Zeus e Eurímone, pero segundo o poeta Nono de Panópolis era filla de Hera, e de Dioniso.

## Familia 
Pasítea estaba casada con Hipnos, o deus do sono.

As súas irmás eran Aglaia ("a resplandecente"), Eufrósine ("a alegría") e Thalía ("a florecente"). Na mitoloxía romana coñecíanse como as *Gratiae*, as "Grazas".

No libro 14 da *Ilíada* de Homero, Pasítea era unha das Cárites máis xoves. Hera prometeuna en matrimonio a Hipnos, o deus do sono a cambio dun favor: se o axudaba a dormir a Zeus. 

## Outra Pasítea 
Segundo Hesíodo, Pasítea era tamén o nome de unha das Nereidas.

## Notas
Fitzcarraldo

***Fitzcarraldo*** é un filme alemán de 1982 escrito e dirixido por Werner Herzog e protagonizado por Klaus Kinski. Conta a historia dun señor do caucho, un irlandés coñecido no Perú como Fitzcarraldo, que está determinado a transportar un barco de vapor sobre un outeiro para acceder a un rico territorio do caucho na conca do Amazonas. O filme baseáse nos feitos reais do peruano Carlos Fitzcarrald e a súa fazaña de transportar un barco de vapor desmontado sobre o istmo de Fitzcarrald.

O filme tivo unha produción complicada. Herzog obrigou ó seu equipo a transportar manualmente o barco de vapor de 320 toneladas por un outeiro, o que provocou tres feridos. O protagonista orixinal do filme, Jason Robards enfermou na metade da rodaxe polo que Herzog contou con Kinski, con quen previamente tivera un enfrontamento violento durante a produción de *Aguirre, der Zorn Gottes*. A súa segunda colaboración non foi mellor e un dos extras mesmo se ofreceu a matar a Kinski.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 55ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Klaus Kinski como Brian Sweeney Fitzgerald (Fitzcarraldo)
* Claudia Cardinale como Molly
* José Lewgoy como Don Aquilino
* Miguel Ángel Fuentes como Cholo
* Paul Hittscher como Capitán (Orinoco Paul)
* Huerequeque Enrique Bohórquez como Huerequeque (o cociñeiro)
* Grande Otelo como xefe da estación
* Peter Berling como dono da ópera
* David Pérez Espinosa como xefe do campamento indíxena
* Milton Nascimento como home negro na casa da ópera
* Ruy Polanah como señor do caucho
* Salvador Godínez como misioneiro vello
* Dieter Milz como misioneiro novo
* William "Bill" Rose como notario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 55ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Manuel Vázquez Otero

**Manuel Vázquez Otero**, nado na Estrada cara a 1900, foi un político galego.

## Traxectoria 
Durante a República foi secretario da Casa del Pueblo da Estrada. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido xunto con Manuel Coto Chan e Higinio Carracedo Ruzo acusados de cortar os fíos telegráfico e telefónico a noite do 5 ao 6 de outubro, deixando incomunicada a vila da Estrada; xulgados en novembro polo Tribunal de Urxencia, foron condenados a un ano, catro meses e un día de prisión, e en decembro foron trasladados á colonia penitenciaria do Dueso. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi indultado. Foi xefe da oficina de colocación obreira da Estrada.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse. Instruído procedemento por rebelión, aparecen requisitorias na prensa a principios de setembro. Estivo agochado na casa de Josefa Campos Plaza, de Guimarei.

## Notas