open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Oliveirense Basquetebol

O **Oliveirense Basquetebol** é un equipo profesional de baloncesto da cidade de Oliveira de Azeméis, Portugal. O equipo xoga na Liga Portuguesa de Basquetebol (LPB), a máxima categoría do baloncesto luso. Os seus maiores éxitos son os títulos de Liga de 2018 e 2019, a Taça de 2003 e as Supertaças de 2003 e 2018. É a sección de baloncesto da União Desportiva Oliveirense.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Brandon Davies

**Brandon Davies**, nado o 25 de xullo de 1991 en Filadelfia, Pensilvania, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2013, Davies uniuse ós Los Angeles Clippers para a Liga de Verán da NBA de 2013. O 5 de setembro de 2013 asinou cos Clippers, pero foi cortado o 21 de outubro.

O 28 de outubro de 2013, Davies asinou cos Philadelphia 76ers. Xogou o seu primeiro partido na NBA o 2 de novembro de 2013 contra os Chicago Bulls.

O 11 de decembro de 2014, Davies foi traspasado ós Brooklyn Nets a cambio de Andrei Kirilenko, Jorge Gutiérrez e unha elección da segunda rolda do Draft de 2020.

O 4 de xullo de 2019, Davies asinou un contrato de dous anos co FC Barcelona da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com  
* Estatísticas en acb.com
O enfermo imaxinario

***O enfermo imaxinario*** (en ) é a última comedia escrita polo dramaturgo francés Molière. É unha comedia-ballet en tres actos (cada un con oito, nove e quince escenas, respectivamente), escrita en verso que foi representada no Teatro do Palacio Real o 10 de febreiro de 1673 pola *troupe* de Molière. Inspírase na comedia da arte. A música é de Marc-Antoine Charpentier e os ballets de Pierre Beauchamp.

Foi traducida ó galego por Manuel Guede e Eduardo Alonso e foi publicada pola Editorial Galaxia no ano 1986. No ano 2005, foi publicado de novo cunha tradución de Guede e Alonso dentro da colección Biblioteca Galega de Clásicos Universais.

## A música na obra 
A obra concibiuse nun principio con intermedios musicais ó final de cada acto, incluída a entronización final de Argan como médico. Ademais, Cléante e Angélique cantan unha pequena peza ó comezo do segundo acto. O autor recorreu a Marc-Antoine Charpentier para a composición.

A partitura, que se cría perdida, foi atopada nos arquivos da Comédie-Française por William Christie, quen a interpretou integralmente con Les Arts Florissants durante unha representación no teatro de Châtelet, o 16 de marzo de 1990.

Até ese momento, outros compositores trataron de ilustrar musicalmente a obra. Entre eles destaca Jacques Offenbach, en 1851.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
### Bibliografía 
* Garreau, Joseph E. (1984). "Molière", pp.&nbsp;397–418 in *McGraw-Hill Encyclopedia of World Drama*, Stanley Hochman, editor en xefe. Nova York: McGraw-Hill. .
Cándido ou o optimismo

***Cándido ou o optimismo*** (en ) é un conto filosófico publicado polo filósofo ilustrado Voltaire en 1759. Voltaire nunca admitiu abertamente ser o autor da controvertida novela, a cal está asinada co pseudónimo *«Monsieur le docteur Ralph»* (literalmente, «o señor doutor Ralph»).
[miniatura|Edición inglesa de [1762.]]

Foi traducida ó galego por Henrique Harguindey e foi publicada por Edicións Xerais no ano 1999, con introdución de Herminio Barreiro.

## Ideas da obra 
A obra narra, dende un punto de vista sardónico, as peripecias do protagonista Cándido no seu primeiro encontro co precepto do optimismo leibniziano de que «todo sucede para ben neste, o mellor dos mundos posibles» e nunha serie de aventuras subsecuentes que refutan de forma dramática o famoso precepto malia a obstinación coa que o personaxe se aferra a este.

A novela satiriza a filosofía de Leibniz, e é un mostrario dos horrores do mundo do século XVIII. En *Cándido*, Leibniz está representado polo filósofo Pangloss, titor do protagonista. A pesar de observar e experimentar unha serie de infortunios, Pangloss afirma repetidamente que *«tout est au mieux»* («todo sucede para ben») e que vive en *«le meilleur des mondes possibles»* («o mellor dos mundos posibles»).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Coralie Frei

**Coralie Frei**, nada en Ouani o 12 de outubro de 1951, é unha enfermeira e escritora comoriana.
## Traxectoria
Comezou os estudos na súa vila local, e seguiunos en Mutsamudu e despois no Lycée Saïd Mohamed Cheik de Moroni. Despois de obter un *baccalauréat* en Filosofía en 1973, casou, mais a relación non prosperou e viaxou a Francia para seguir estudando e para lograr o divorcio. Estudou Lingua Inglesa e Lingua Castelá na Universidade de Tolosa e a Universidade de Pau e Pays de l'Adour, e casou de novo. Despois de graduarse en Pau, estudou para ser enfermeira.

Escribe tanto en lingua francesa como en lingua alemá. Publicou seis libros e dous CDs, e parte da súa obra poética foi musicada.

Ten cinco fillos, e é avoa. Actualmente vive en Suíza.

## Obra
**La perle des Comores*
*''L'autre côté de l'océan*
**Le journal de Maya. Confidences d'un chat''

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.coralie-frei.ch
NoViolet Bulawayo

**Elizabeth Zandile Tshele**, nada en Tsholotsho o 12 de outubro de 1981 é unha escritora de Zimbabwe,, coñecida polo nome artístico de **NoViolet  Bulawayo**.

## Traxectoria
Fixo a educación secundaria nos institutos de Njube, Mzilikazi e nos Estados Unidos no Kalamazoo Valley Community College,. Estudou Lingua e Literatura inglesa na Texas A&M University-Commerce e na  Universidade Metodista do Sur. En 2010 rematou un mestrado de Escritura creativa na Universidade de Cornell, onde foi premiada pola Truman Capote Literary Trust., publicado no *Boston Review* en 2010 e que se convertería no capítulo inicial da súa primeira novela, *We Need New Names*, publicada en 2013. A obra foi seleccionada para o Premio Booker,, co que Bulawayo se converteu na primeira muller negra africana e a primeira persoa de Zimbabwe en ser seleccionada para dito premio. A obra recibiu tamén o Premio Etisalat e o Hemingway Foundation/PEN Award.

## Obra
*"Snapshots" (2009), publicado en *New Writing from Africa 2009* (J. M. Coetzee, ed.)
*"Hitting Budapest" (2010), publicado en *Boston Review* e *The Caine Prize for African Writing 2011*
*2013: *We Need New Names*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* NoViolet Bulawayo , official website.
O corvo

***O corvo*** (en ) é un poema narrativo escrito polo estadounidense Edgar Allan Poe. Publicado por vez primeira en xaneiro de 1845, o poema caracterízase pola súa musicalidade, linguaxe estilizada e atmosfera sobrenatural. Conta a misteriosa visita dun corvo parlante a un amante angustiado, trazando a lenta caída do home cara a tolemia. O amante, a miúdo identificado como un estudante, láiase pola morte do seu amor, Lenore. Sentado no busto de Palas, o corvo semella angustiar aínda máis ó protagonista coa súa constante repetición da palabra "Nevermore" (*Nunca máis*). O poema emprega referencias folclóricas, mitolóxicas, relixiosas e clásicas.

Poe afirmou ter escrito o poema de xeito lóxico e metódico, coa intención de crear un poema que atraese os gustos críticos e populares, como explicou nun ensaio de 1846, "The Philosophy of Composition". O poema foi inspirado en parte polo corvo parlante da novela ''Barnaby Rudge: A Tale of the Riots of 'Eighty'' de Charles Dickens. Poe usa o ritmo complexo e a métrica do poema de Elizabeth Barrett "Lady Geraldine's Courtship", e usa a rima interna e a aliteración.

"O corvo" foi atribuído a Poe de maneira impresa en *New York Evening Mirror* o 29 de xaneiro de 1845. A súa publicación deulle popularidade a Poe na súa vida, aínda que non lle retribuíu moito éxito financeiro. O poema axiña foi reimpreso, parodiado e ilustrado. A opinión crítica está dividida en canto ó status literario do poema, aínda que segue a ser un dos poemas máis famosos xamais escritos.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado por Urco Editora no ano 2008.

## Notas
Festival de Eurovisión Júnior 2019

O XVII Festival de Eurovisión Júnior (**Junior Eurovision Song Contest 2019** en inglés, francés: Concours Eurovision de la chanson junior 2019 polaco: **Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci 2019** e silesiano: **Ojrowizyjŏ Junior 2019**) e celebrarase en Polonia, na cidade de Gliwice o 24 de novembro de 2019 e a televisión polaca revelou que serían os presentadores desta edición
Aleksander Sikora, o presentador e xornalista, Ida Nowakowska, a actriz, bailarina e presentadora, e Roksana Węgiel, a gañadora da edición anterior. Dezanove países confirmaron a súa participación. España voltará ao festival trece anos despois sen participar, e por outra banda, Azerbaidján e Israel deixan de participar (a pesar de que inicialmente confirmaran a súa participación).

## Slogan e escenario
O slogan desta edición será **Share the Joy** (en galego: Comparte a alegría), que se presentou o 13 de maio de 2019 nunha conferencia de prensa previa ao Festival da Canción de Eurovisión 2019 en Tel Aviv.
## Participantes
### Cancións e selección
### Voceiros
* Efi Gjika (a representante de ALbania na edición anterior)
* Erik Antonyan
* Szymon
* Emilia
* Aruzhan Hafiz
* Violeta Leal (Corista de Melani García)
* Karolina
* Cadi
* Leo Kearney
* Maria Iside Fiore (a representante de Italia na edición de 2017)
* Magdalena
* Paula
* Anne Buhre (a representante dos Países Baixos na edición anterior)
* Marianna Józefina Piątkowska
* Zofia
* Alisa Khilko e Khryusha
* Bojana Radovanović (a representante de Serbia na edición anterior)
* Darina Krasnovetska (a representante de Ucraína na edición anterior)
* Anastasia Garsevanishvili

### Comentaristas
* Andri Xhahu (RTSH)
* Avet Barseghyan e Mane Grigoryan (Armenia 1)
* Pip Rasmussen, Ava Madon e Drew Parker (ABC Me)
* Evgeny Perlin (Belarus 1, Belarus 24)
* Tony Aguilar e Julia Varela (La 1, TVE Internacional)
* Stéphane Bern e Sandy Héribert (France 2)
* Trystan Ellis-Morris, en galés e Stifyn Parri, en inglés (S4C)
* Mario Acampa e Alexia Rizzardi (Rai Gulp)
* Buddy Vedder (NPO Zapp)
* Artur Orzech (TVP1, TVP Polonia, TVP ABC)
* Nuno Galopim (en directo RTP1 e RTP Internacional, atrasada en RTP Internacional Ásia e RTP África)
* Vadim Takmenev e Lera Kudryavtseva (NTV), Descoñecido (Carousel)
* Tijana Lukić (RTS2)
* Timur Miroshnychenko (UA:First, UA:Kultura, canles rexionais da UA:PBC)
* Demetre Ergemlidze e Tamar Edilashvili (1TV)

**Países que non participan**

* Artur Orzech (TVP Wilno)
* Ewan Spence (Fun Kids)

## Outros países
Para que un país poida optar a unha posible participación no Festival de Eurovisión Júnior, debe ser un membro activo de EBU. [9]

* 
* 
* Azerbaidján 
* 
* 
* Bulgaria   
* 
* 
*  
* 
* Eslovaquia 
* 
* 
* 
* 
* 
* Israel 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Festival de Eurovisión 2019
*Coro do ano de Eurovisión 2019
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do festival
Rauno Nurger

**Rauno Nurger**, nado o 24 de novembro de 1993 en Keila, Harju, é un xogador profesional internacional de baloncesto estoniano. Formado na universidade de Wichita State, cunha altura de 2,08 m xoga nas posicións de pivote e ala-pivote.

## Traxectoria 
Nado en Keila, no Condado de Harju, Nurger comezou a súa carreira no baloncesto no Tallinna Kalev e no TYCO Rapla da Korvpalli Meistriliiga, máxima categoría do baloncesto estoniano. Posteriormente foi aos Estados Unidos, onde acudiu á Sunrise Christian Academy e á Universidade de Wichita State, onde competiu cos Shockers da NCAA. Na liga universitaria estadounidense fixo unha media de 3,5 puntos e 2,1 rebotes por partido en catro anos. Para a temporada 2018−19 asina co Peñas Huesca da Liga LEB, sendo un dos xogadores destacados da competición cunha media de 13,3 puntos (61,2% en tiros de dous e 78,4 % tiros libres), 6,3 rebotes, 1 asistencia, 1 tapón e 1 mate por encontro en 26 minutos sobre a cancha. Tras finalizar a temporada, o 11 de xullo de 2019 anunciouse a súa fichaxe polo Leite Río Breogán, club onde permaneceu unha temporada. Posteriormente regresou durante dúas temporadas a Estonia, ao BC Kalev/Cramo. O 18 de xullo de 2022 anunciouse a súa incoporación polo Acunsa Gipuzkoa Basket da LEB Ouro. 

### Clubs 
*  Tallinna Kalev (KML, 2011−2012)
*  TYCO Rapla (KML, 2012−2013)
*  Sunrise Christian Academy (Insituto, 2013−2014)
*  WSU Shockers (NCAA, 2014−2018)
*  Peñas Huesca (LEB, 2018–2019)
*  CB Breogán (LEB, 2019−2020)
*  BC Kalev/Cramo (KML, 2020−2022)
*  Acunsa Gipuzkoa Basket (LEB, 2022−presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en feb.es
Ionikos Nikaias B.C.

O **Ionikos Nikaias B.C.** (en grego: Iωνικός Νικαίας K.A.E.), é un equipo de baloncesto grego en Nikaia, no Pireo. Actualmente xoga na A1 Ethniki, a máxima categoría do baloncesto heleno, tras conseguir o ascenso na temporada 2018−19. Disputa os seus partidos como local no *Platonas Gymnasium*, un pavillón con capacidade para 1.200 espectadores.

## Historia 
O club polideportivo Ionikos foi fundado en 1965 con sección de fútbol e de baloncesto. O equipo xogou o seu primeiro xogo o 9 de agosto de 1966 contra o Α.Ο. Zografou participando no campionato da Clase A de Atenas-O Pireo. Xogou en categorías inferiores até que na temporada 1972−73 logrou o ascenso á segunda división nacional. En 1975, con Panagiotis Giannakis liderando ao equipo, logrou o ascenso á A1 Ethniki, a primeira división helena. En 1979 logran acceder por vez primeira a unha competición europea, a Copa Korać, caendo na primeira rolda.

Permaneceu na primeira división até a temporada 1986-87, na que descenderon á A2 Ethniki, comezando un longo período no que se moverían en diferentes niveis inferiores do baloncesto grego, chegando mesmo a descender até a quinta división. Xa na tempada 2017-18 fixéronse co campionato da B Ethniki, a terceira división, regresando á segunda categoría. No seu primeiro ano na A2 o equipo consegue facerse co campionato e regresar á elite do baloncesto heleno.

## Xogadores 
### Destacados 
* Panagiotis Giannakis
* Georgios Kalafatakis
* Kostas Alexandridis
* Marios Batis
* Dimitris Bogdanos
* Tasos Dimitriadis
* Andreas Kanonidis
* Vangelis Karampoulas
* Fotios Katsikaris
* Sotiris Katoufas
* Vassilis Kavvadas
* Dimitris Kompodietas  
* Nikos Liakopoulos   
* Vangelis Margaritis
* Iakovos Milentigievits 
* Nikos Oikonomou
* Michael Paragyios
* Christos Petrodimopoulos
* Giannis Sachpatzidis   
* Angelo Tsagarakis     
* Fotis Vasilopoulos
* Roeland Schaftenaar 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Sitio web oficial
Maitena

**Maitena Inés Burundarena Streb**, nada en Buenos Aires o 19 de maio de 1962,

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Maitena Burundarena naceu en Buenos Aires e criouse no conurbano bonaerense, na localidade de Bella Vista, xunto aos seus seis irmáns. O seu pai, Carlos Burundarena, foi ministro de educación durante a ditadura arxentina na década de 1980 e a súa nai, Janina Streb, era arquitecta.

Maitena debuxou tiras eróticas para varias publicacións europeas, como *Makoki*, en Barcelona. Na Arxentina, traballou en *Sex Humor*, *Fierro*, *Hum®* e *Cerdos y Peces*.

### *Mujeres Alteradas* 
En 1993, a revista feminina arxentina *Para Ti* propúxolle que fixese unha páxina de humor semanal. Esta foi a orixe de *Mujeres Alteradas*, que foi traducida a diversas linguas. Foi posteriormente recompilada en cinco libros, que venderon 150&nbsp;000 exemplares só na Arxentina.

En xuño de 2003, Maitena comezou a publicar a banda dominical *Curvas peligrosas* en *La Nación*. Entre os anos 2000 e 2012 residiu en La Pedrera (Uruguai), mais posteriormente regresou á Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* "Lo peor de Maitena": los dibujos más calientes, por Daniel Santos en *Ciudad Equis, La Voz del Interior* (abril de 2015).
* Burundarena, Maitena, en Auñamendi Encyclopedia
* Entrevistas para *EuskoNews & Media* (Nº 309 - 2005/07/15-22) por Julia López. RealMedia
* Son
* Entrevista en *The New York Times*
* Maitena entrevistada por Raquel Garzón en 2011
* Crítica de Rumble en Babelia, de *El País*
Lee Nak-yon

**Lee Nak-yon** (en coreano 이낙연), nado o 20 de decembro de 1951, é un político surcoreano, que foi o 41º primeiro ministro de Corea do Sur entre 2017 e 2020.

Anteriormente ocupou o cargo de gobernador da provincia de Jeollanam-do. Antes de ser gobernador, traballou como xornalista para o *Dong-un Ilbo* e foi membro da Asemblea Nacional durante catro lexislaturas.

## Traxectoria 
Lee naceu o 20 de decembro de 1951 no condado de Yeonggwang na provincia de Jeolla Sur. Despois de licenciarse en dereito na Universidade Nacional de Seúl, traballou como xornalista no xornal *Dong-a Ilbo* ata o ano 2000.

## Carreira política 
Entrou na política no 2000 "en base aos seus lazos co ex presidente Kim Dae-jung". Despois da súa saída do *Dong-a Ilbo*, foi elixido deputado da Asemblea Nacional en 2000 e cumpriu catro lexislaturas.

Deixou o cargo de deputado no medio do seu cuarto mandato en 2014 para rexistrarse con éxito para gobernador da provincia de Jeolla Sur.

## Primeiro ministro 
O 10 de maio de 2017, foi nomeado polo presidente Moon Jae-in para ser o próximo primeiro ministro de Corea do Sur, sucedendo a Hwang Kyo-ahn. O mesmo día deixou o cargo de gobernador da provincia de Jeolla Sur. É visto como póximo aos políticos xaponeses clave, servindo moitos anos como oficial superior na Unión de parlamentarios Corea-Xapón. Lee e fala fluidamente en xaponés. O 25 de xuño, o primeiro ministro Lee instou a Corea do Norte a liberar os seus prisioneiros. O 16 de agosto, Lee reaccionou negativamente ás acusacións de que Corea do Sur posuía armas nucleares, dicindo que o movemento socavaría as chamadas de Seúl a Corea do Norte para se desnuclearizar, e que desencadearía unha carreira de armas nucleares que poñería o país baixo sancións internacionais. Reflexionando sobre este tipo de chamadas, a principal oposición do Partido da Liberdade de Corea adoptou unha demanda para a redistribución de armas nucleares tácticas dos Estados Unidos como liña oficial do partido durante unha reunión xeral dos seus lexisladores. O 13 de decembro, Lee visitou Pyeongchang, onde se ían celebrar os Xogos Olímpicos de Inverno en febreiro.

## Notas
ARNr 18S

O **ARNr 18S** (ou 18S rRNA) é un tipo de ARN ribosómico cun coeficiente de sedimentación de 18 svedberg (18S), que forma parte estrutural da subunidade menor (de 40S) dos ribosomas eucariotas citosólicos, polo que está presente en todas as células eucariotas. Este ARNr é o homólogo eucariota citosólico do ARNr 16S presente nos ribosomas procariotas e mitocondriais.

Os xenes que codifican este ARN denomínanse **xenes do ARNr 18S**. Os datos da secuencia destes xenes utilízanse moito nas análises moleculares para reconstruír a historia evolutiva dos organismos, especialmente en vertebrados, xa que súa baixa taxa evolutiva faino axeitado para reconstruír as diverxencias antigas.

## Usos en filoxenia 
O xene do ARNr 18S da subunidade ribosómica menor (SSU) é un dos xenes máis frecuentemente usados en estudos filoxenéticos e un importante marcador para a reacción en cadea da polimerase (PCR) de diana aleatoria en cribados de biodiversidade ambiental. En xeral, as secuencias do xene do ARNr son de acceso fácil debido a que teñen rexións flanqueantes altamente conservadas que permiten o uso de cebadores universais. o xene foi considerado o principal candidato a usar para reconstruír a a árbore da vida dos metazoos. E, de feito, posteriormente as secuencias do 18S proporcionaron evidencias para a división dos Ecdysozoa e Lophotrochozoa, polo que contribuíu ao cambio revolucionario máis recente na nosa comprensión das relacións entre dos metazoos.

Porén, durante a última parte da década de 2000, e cun número crecente de taxons incluídos nas filoxenias moleculares, fixéronse evidentes dous problemas. Primeiro, existen impedimentos de secuenciación predominantes en representantes de certos taxons, como os moluscos das clases Solenogastres e Tryblidia, taxons de bivalvos seleccionados e a enigmática clase de crustáceos Remipedia. Fracasar á hora de obter as secuencias 18S dun determinado taxon é considerado un fenómeno común, pero raramente se informa del. En segundo lugar, a diferenza das altas esperanzas iniciais que se tiñan, o 18S non pode resolver nodos en todos os niveis taxonómicos e a súa eficacia varía considerablemente entre clados. Isto foi discutido como un efecto da rápida radiación antiga en curtos períodos de tempo. Pénsase actualmente que as análises multixene dan resultados máis fiables para trazar eventos de ramificación profunda en Metazoa, pero o 18S aínda é amplamente utilizado e análises filoxenéticas.

## Notas 
Este artigo incorpora texto con licenza CC-By-2.0 da referencia: Meyer A., Todt C., Mikkelsen N. T. & Lieb B. (2010). "Fast evolving 18S rRNA sequences from Solenogastres (Mollusca) resist standard PCR amplification and give new insights into mollusk substitution rate heterogeneity". *BMC Evolutionary Biology* **10**: 70. doi 10.1186/1471-2148-10-70
Fugees

**Fugees** (tamés escrito como **The Fugees**) foi un grupo estadounidense de hip hop, R&B, soul e reggae, formado en West Orange (Nova Jersey) en 1989. Os seus membros eran Wyclef Jean, Lauryn Hill e Pras Michel. Tanto Jean como Michel teñen ascendencia haitiana, mentres que Hill é afroestadounidense. O nome do grupo procede da palabra inglesa  (refuxiado).

Publicaron dous discos, o primeiro, *The Score*, foi multiplatino e gañador de dous premios Grammy: ao Mellor álbum de rap e á Mellor interpretación R&B en dúo ou en grupo, este último pola canción *Killing Me Soflty with His Song*. Despois do seu segundo traballo en 1997, cada un dos seus compoñentes iniciou carreiras en solitario.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Blunted on Reality* (1994)
* *The Score* (1996)

### Álbums en directo 
* *Live at New Pop Festival* (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do grupo
Álvaro Muñoz

**Álvaro Muñoz Borchers**, nado o 25 de novembro de 1990 en Ávila, é un xogador profesional de baloncesto español que actualmente xoga para o Obradoiro CAB da Primeira FEB.

## Traxectoria 
O 18 de xullo de 2019, anunciouse a súa fichaxe por tres tempadas polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 26 de xullo de 2022, Muñoz e o Obradoiro acordaron a continuación do xogador por unha tempada máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Rego do Batán, río Masma

O **rego do Batán** é un subafluente do río Masma que discorre polo concello de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.

## Características
Nace na parroquia da Muxueira, a máis setentrional do concello de Riotorto, na serra das Augas Santas. Deseguida intérnase no concello de Lourenzá pola parroquia de Santo Adrao, flanqueando as faldras occidentais da serra da Cadeira, que separa as bacías do río Eo e do Masma.

Neste primeiro treito recibe o nome de rego da Carballeira, ata amecer as súas augas coas dos regos da Carqueixa e do Costal. Aquí deixa as terras costentas do seu curso alto para entrar no vizoso val de Lourenzá.

Percorre o val de sur a norte, atravesando as parroquias de Santo Adrao e San Tomé, nas que segue recibindo regatos pola súa marxe dereita. Nesta última parroquia pasa preto do Pazo de Tovar. O nome do rego probablemente provén de antigos batáns na zona, xa que en ambas as parroquias pasa por senllos lugares chamados O Batán.

O principal dos seus afluentes pola esquerda é o río Vaos, no lugar de Mazúa, xa na parroquia de San Xurxo. No entanto, a maioría das fontes actualmente tenden a considerar o Vaos como curso fluvial principal e o Batán como afluente seu; entre elas o concello e o egrexio laurentino Francisco Fernández del Riego. Os carteis máis recentes nas pontes que cruzan o río augas abaixo a partir deste punto tamén indican 'río Baos'. A plataforma colaborativa de microtoponimia Galicia Nomeada inclúe neste treito a etiqueta 'río Vaos'. Mapas online como Google Maps e OpenStreetMap identifícano como 'río Batán' e 'rego do Batán' respectivamente, mentres que na aplicación cartográfica Iberpix do Instituto Xeográfico Nacional non se especifica nome ningún para o río entre a confluencia de Mazúa e a súa desembocadura no Masma. Mesmo institucións como a Xunta de Galicia seguen reflictindo na súa documentación oficial a confusión verbo da denominación do río ao seu paso pola parroquia de Santa María.

Ben como Baos ou Vaos (ortografía coherente coa orixe do hidrónimo), ben como Batán, este curso de auga continúa en dirección noroeste nos últimos quilómetros do val antes de formar un meandro que abraza a capital municipal, Vilanova, que lle queda á esquerda. Tras pasar por baixo da Ponte da Pedra, abandona a vila nunha caivanca que é salvada polo viaduto da estrada N-634. Uns dous quilómetros máis adiante pasa por debaixo dun segundo viaduto, o da autovía A-8, antes de desembocar no río Masma, preto do lugar da Ribeira.
## Notas
Universo Treviso Basket

O **Universo Treviso Basket**, tamén coñecido como **NutriBullet Treviso Basket** por motivos de patrocinio, é un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Treviso, Véneto. Fundado en 2012 como sucesor da Benetton Treviso co nome de Treviso Basket 2012, actualmente compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto transalpino.

## Historia 
Após o abandono planificado da familia Benetton do baloncesto profesional en xullo de 2012 e de ver ao Benetton Treviso sen apoio, o consorcio Universo Treviso comezou un proxecto en marzo de 2012 co obxectivo de asegurar a presenza do club como equipo profesional. Ex-jugadores, baixo o liderado de Riccardo Pittis, foron a base da iniciativa. Despois de superar algúns obstáculos grazas aos esforzos de Pittis, Claudio Coldebella e Paolo Vazzoler, o consorcio conseguiu obter fondos suficientes para crear un novo club o 4 de xullo de 2012. A maior parte dos fondos procedían de cinco empresarios e de sesenta e sete empresas locais.

A nova administradora do club, Treviso Basket s.r.l., recibiu de forma gratuíta os dereitos deportivos da Benetton Treviso, o cal xa decidira deixar a súa praza da Serie A para adicarse ás categorías de formación. Porén, a Federación Italiana de Baloncesto, que decide que clubs son admitidos nas ligas nacionais, rexeitou a solicitude de Treviso Basket para unirse á Serie A, unha decisión confirmada polo Consiglio Federale o 2 de agosto de 2012. A explicación do presidente da Federación, Dino Meneghin, foi que a situación iría contra o regulamento da liga e que crearía un precedente legal insostíbel (por exemplo, clubs endeudados que formasen unha nova organización para permanecer na liga). Meneghin tamén lamentou a falta de reacción desde que Benetton anunciou o seu retiro dezaoito meses antes e o feito de que as dúas entidades non se tivesen fusionado.

O novo club reaccionou tarde á nova situación, mais comezou o seu camiño na Promozione (sétima división) grazas ao apoio da Benetton Treviso que lles transferiu ao seu equipo sub-19 e varios empregados para comezar a competir. O Treviso Basket ascendeu á Serie D tras gañar os playoffs da Promozione en 2012-13. Ao ano seguinte conseguiron unha invitación da competir na Divisione Nazionale B (cuarta división), onde conseguiron finalizar en cuarto lugar tras seren eliminados nos cuartos de final do playoff de ascenso. Após comprar os dereitos do B.N.B. Corato, o Universo Basket Treviso, xogou na seguinte campaña na Serie A2 Silver (daquela terceira división, mais logo fusionouse coa A2 Gold para formar unha nova segunda categoría). En xuño de 2019, despois de vencer ao Benfapp Capo d'Orlando nos playoffs o Treviso Basket conseguiu o ascenso á LBA, a máxima categoría do baloncesto italiano.

### Patrocinadores 
Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:
*'''De' Longhi Treviso** (2012–2021)
***NutriBullet Treviso''' (2012–presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Luka Šamanić

**Luka Šamanić**, nado o 9 de xaneiro de 2000 en Zagreb, é un xogador croata de baloncesto profesional que xoga nos Utah Jazz da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2019, Šamanić foi elixido na 19ª posición do Draft da NBA de 2019 polos San Antonio Spurs. O 1 de xullo de 2019, Šamanić asinou o seu contrato de rookie cos Spurs. O 11 de outubro de 2021, Šamanić foi cortado polos Spurs.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket.com
Aké Loba

**Gérard Aké Loba**, nada en Abobo Baoule o 15 de agosto de 1927 e finada en Aix-en-Provence o 3 de agosto de 2012, foi unha escritora e política de Costa do Marfil.

## Traxectoria
A súa novela máis destacada, ''Kocoumbo, l'étudiant noir*, gañou en 1961 o Premio Literario da África Negra.

Foi concelleira e alcaldesa de Abobo (Abidjan) entre 1985 e 1990.
 
## Obra
**Kocoumbo, l’étudiant noir* (Flammarion, 1960)
**Les fils de Kouretcha* (1966; Éditions de la Francité, 1966)
**Les Dépossédés* (Éditions de la Francité, 1973)
**Le Sas des parvenus'' (Flammarion, 1992)
 
## Notas
Chris Czerapowicz

**Chris Czerapowicz**, nado o 15 de setembro de 1991 en Gotemburgo, é un xogador profesional de baloncesto sueco-estadounidense que xoga no GTK Gliwice polaco.

## Traxectoria 
O 19 de xullo de 2019, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 2 de marzo de 2020, Czerapowicz renovou o seu contrato co Obradoiro unha tempada máis.

O 5 de xullo de 2021, Czerapowicz asinou un contrato por un ano co UCAM Murcia da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en RealGM.com
Tim Gajser

**Tim Gajser**, nado en Ptuj o 8 de setembro de 1996, é un piloto de motocrós profesional esloveno. Compite no Campionato Mundial de Motocrós da FIM co equipo HRC Honda.

En 2015 gañou o seu primeiro Campionato Mundial de Motocrós, na categoría MX2. Ao ano seguinte pasou á categoría MX1 e gañou o Mundial de 2016.

## Traxectoria 
Naceu en Ptuj, e é nativo de Makole, un pequeno asentamento duns 20 quilómetros ao suroeste. O seu pai Bogomir tamén foi piloto de motocross e meteu ao seu fillo no deporte dende moi novo. Segue sendo o seu adestrador ata o día de hoxe.

En 1995 a súa familia sufriu unha traxedia cando o seu irmán de 3 anos, Žan, morreu nun accidente. Durante unha carreira o pequeno meteuse na pista por baixo dun dos saltos e foi golpeado na cabeza pola motocicleta do seu pai durante a aterraxe, morrendo ao instante. Tim Gajser leva o número 243 en honor do seu falecido irmán, que naceu o 24 de marzo.

## Estatísticas de carreiras 
* **2007** : 1º lugar no Campionato Europeo EMX 65cc da UEM  
* **2009** : 1º lugar no Campionato Europeo EMX 85cc da UEM  
* **2012** : 1º lugar no FIM MOTOCROSS 125 JUNIOR WORLD CHAMPIONSHIP e 1º lugar no Campionato Europeo de EMX 125 da UEM 
* **2014** : 5º lugar no FIM Motocross World Championship MX2 
* **2015** : Campionato do Mundo MX2 
* **2016** : Campionato do Mundo MXGP

### Por tempadas 
### Grandes Premios gañados 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato Mundial de Motocrós
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial de Tim Gajser
*Perfil de Tim Gajser no sitio web de MXGP
*Perfil de Tim Gajser en Instagram
*Perfil de Tim Gajser en Twitter
ARNr 28S

[miniatura|400px|[Filoxenias dos ADN ribosómico 28S nuclear e do 16S mitocondrial de tres especies de moluscos pertencentes o xénero *Waldo*.]]

O **ARNr 28S** (ou 28S rRNA) é un tipo de ARN ribosómico cun coeficiente de sedimentación de 28 uniddes svedberg (28S) que é un compoñente estrutural da subunidade maior do ribosoma citosólico eucariota, polo que está presente en todas as células eucariotas. É o homólogo eucariota nuclear do ARNr 23S procariota.

## Uso en filoxenia 
Os xenes que codifican o ARNr 28S denomínanse ADNr 28S (ou 28S rDNA). A comparación das secuencias destes xenes utilízase ás veces en análises moleculares para construír árbores filoxenéticas, por exemplo en protistas, fungos, insectos, tardígrados, e vertebrados.

## Bases de datos 
Existen varias bases de datos que proporcionan aliñamentos e anotacións de secuencias dos ARNr da subunidade maior ribosómica (LSU) con fins comparativos:
* RDP, o *Ribosomal Database Project*;
* SILVA, un proxecto de base de datos de xenes de ARN ribosómico.

## Notas
Eduardo Sánchez Lata

**Eduardo Sánchez Lata**, nado en Vilardevesa (Cabrui, Mesía) cara 1904 e finado na Coruña, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Foi un dos autores dun atraco ao muíño de Ramón Sar na Illana (Fisteus, Curtis) o 30 de marzo de 1940. O atraco frustrouse e os dous asaltantes foron perseguidos por veciños armados liderados polo alcalde de Curtis. Eduardo recibiu un disparo e foi apresado e entregado no cuartel da Garda Civil. Procesado por un delito de rebelión militar, foi condenado a morte. No xuízo acusou a Benigno Andrade García de ser o seu cómplice no atraco, pero este negouno cando foi procesado en 1952. Morreu no cárcere da Coruña antes de que se executase a sentenza.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Censo das mortes violentas na comarca de Ordes (1936-1952)
The Score

***The Score*** é o segundo e último álbum de estudio do grupo estadounidense de hip hop Fugees, publicado o 13 de febreiro de 1996 por Columbia Records.

Alcanzou un grande éxito comercial, chegando ao número un tanto na lista *Billboard* 200 como no *Top R&B/Hip Hop Albums*. En 1998 foi incluído entre os 100 mellores álbums de rap da historia segundo a revista *The Source,* e en 2003 a revista *Rolling Stone* situouno no posto 469 da lista dos 500 mellores álbums de tódolos tempos.

## Notas
José Ríos Gómez

**José Ríos Gómez**, nado en Poulo (Ordes) cara 1912 e finado en Ordes o 9 de agosto de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Domiciliado en Parada. Enlace da guerrilla antifranquista. Foi detido e torturado pola Garda Civil no cuartel de Ordes. Morreu a consecuencia das torturas.

## Vida persoal 
Casou con Jesusa del Río Veiras e tiña dous fillos: Manuel e Dosinda.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* Censo das mortes violentas na comarca de Ordes (1936-1952)
ARNr 5,8S

O **ARNr 5,8S** (5.8S rRNA) é un tipo de ARN ribosómico non codificante que forma parte da subunidade maior do ribosoma eucariota e desempeña un importante papel na tradución de proteínas. É transcrito pola ARN polimerase I como parte dun precursor grande de 45S, que contén os ARNr 18S e 28S. Pénsase que a súa función ten que ver coa translocación do ribosoma. Tamén se sabe que forma enlaces covalentes coa proteína supresora de tumores p53. O ARNr 5,8S pode utilizarse como xene de referencia para a detección de microARN. O ARNr 5,8S utilízase para ter unha mellor comprensión doutros procesos dos ARNr e de vías da célula.

## Estrutura 
A estrutura do ARNr 5,8S é a dun ARN duns 150 nucleótidos que consta de zonas apareadas e monocatenarias.
Este ARN ribosómico, xunto cos de 28S e 5S e 46 proteínas ribosómicas, forma a subunidade maior de 60S do ribosoma eucariota citosólico. O ARNr 5,8S está localizado entre as dúas rexións ITS, nas que o ITS1 o separa do ARNr 18S en dirección 5', e o ITS2 o separa do ARNr 28S en dirección 3'. Os ITS e ETS son clivados e eliminados durante a maduración do ARNr. Isto realízase por medio dunha vía de clivaxe continua levada a cabo por enzimas endonucleases e exonucleases, que cortan os espazadores en puntos específicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Secuencia do ARNr 5,8S de *Arabidopsis*
* Secuencia do ARNr 5,8D do arroz
Consuelo García Meijide

**Consuelo García Meijide**, coñecida como **Consuelo de Lata**, nada en Galegos (Frades) e finada en Senra (Oroso) o 18 de xaneiro de 1948, foi unha colaboradora da guerrilla antifranquista galega.

## Traxectoria 
Veciña da Garabanxa (Calvente), onde rexentaba unha taberna. Foi detida, torturada e asasinada pola Garda Civil o 18 de xaneiro de 1948 en Ponte Arderís (Senra), acusada de colaborar coa guerrilla dándolle acubillo á partida de Manuel Ponte Pedreira. O seu home Pedro García, tamén foi detido e estivo preso acusado de colaborar coa guerrilla.

## Vida persoal 
Casou con Pedro García Barreiro, e tiña unha filla: Josefina García García
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Censo das mortes violentas na comarca de Ordes (1936-1952)
Leandro Carrillo Cabanas

**Leandro Carrillo Cabanas**, nado en Budiño (O Pino) o 1 de xaneiro de 1908 e finado en Moar (Frades) o 30 de xaneiro de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Labrego veciño de San Migueliño (Budiño). Enlace da guerrilla antifranquista, que tiña un acubillo no Castro de San Migueliño. Foi asasinado pola Garda Civil o 30 de xaneiro de 1948 entre A Garabanxa e O Barazón (Moar). Os veciños atoparon o cadáver e chamaron a Garda Civil, que ordenou o traslado a butilla da igrexa de Moar. Ao día seguinte apareceu o forense e e soterraron o cadáver no adro da igrexa de Moar sen a presenza da familia, que o estaba buscando.

## Vida persoal 
Casou con María Naveiro Ramos, e tiña cinco fillos: Carnen, Dolores, Raúl, Estrella e Manuel Carrillo Naveiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Censo das mortes violentas na comarca de Ordes (1936-1952)
Antonio Díaz Ortiz

**Antonio Díaz Ortiz**, nado en Cangas (Foz) o 17 de xaneiro de 1909 e finado en Madrid o 22 de outubro de 2003, foi un militar e empresario galego.

## Traxectoria 
Fillo de Teresa Ortiz Carranza, de Covarrubias (Burgos), e Ángel Díaz Río, un emigrante de Cordido que traballou en fornos e pastelerías de Madrid. Ángel tiña fábrica propia na rúa Ayala e puido dar estudos ao seu fillo Antonio. Conseguiu a praza de oficial de Correos en Pola de Laviana e despois en Xixón, onde estaba traballando cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Incorporouse a filas co grao de capitán. Durante a guerra combateu en Albacete, Cuenca e Teruel. Cando as tropas franquistas entraron en Madrid en 1939, escondeuse na casa de José Novo Ferreiro onde permaneceu meses argallando un plan de fuga. Finalmente, no camión de Pascual Fernández Saá, que transportaba pescado de Galicia a Madrid, armaron entre o eixe e a caixa un trebello de madeira no que meteron a Antonio e así chegou a Cangas. Estivo agochado tres anos en Cangas e Cordido e foi xulgado en rebeldía en Xixón. De volta a Madrid, na posguerra chegou a ser un empresario de éxito: tiña panaderías en Madrid, barcos de pesca en Foz e A Coruña e terreos de cultivo de cereal en Cuenca e Toledo. Nos anos cincuenta gravou e fotografou diversos aspectos da Mariña de Lugo, entre outros o documental *Foz, Cangas e Lourenzá*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antonio Díaz, el capitán republicano que huyó de Madrid oculto en la caja de un camión
José Candal Bouzas

**José Candal Bouzas**, nado en Ardemil (Ordes) cara a 1907 e finado no mesmo lugar o 20 de novembro de 1990, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Domiciliado nas Mámoas (Ardemil). Militou nas Juventudes Socialistas durante a República. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu na casa nos primeiros momentos, intentando pasar inadvertido para salvar a vida. Botou unha tempada agochado. Enlace da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, foi detido o 7 de agosto de 1947, despois da caída de Manuel Ponte Pedreira. Levárono ao cuartel da Garda Civil de Ordes canda José Ríos Gómez onde foi torturado. Finou nas Mámoas o 20 de novembro de 1990, aos 83 anos.

## Vida persoal 
Foi pai de José e Manuel Candal Gómez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
David Álvarez Carballido

**David Álvarez Carballido**, nado en San Martín de Suarna (A Fonsagrada) en 1922 e finado no mesmo concello o 1 de febreiro de 2017, foi un reloxeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fuxiu a Buenos Aires en 1948, onde asistiu ás reunións da Federación de Sociedades Galegas e participou nas actividades dos republicanos contra a ditadura franquista. Foi detido en varias ocasións. Durante a súa estadía en prisión ingresou no Partido Comunista de España en 1952. Regresou a Galicia clandestinamente en 1962. Axudou a constituír células comunistas e estableceu contactos cos enlaces sindicais de fábricas e asteleros. Estableceuse en Vigo e participou na campaña para impedir o fusilamento de Julián Grimau. Foi detido e torturado ata que foi trasladado á prisión de Carabanchel. En 1964 foi condenado a 18 anos de prisión. Ao saír da prisión retornou a Fonsagrada e traballou como reloxeiro. Despois viviu en Lugo e A Coruña, onde seguiu desenvolvendo actividades vinculadas co PCE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* David Álvarez, o militante "que traballaba moito e non presumía de nada"
* As memorias de David Álvarez Carballido, incansable loitador antifranquista
O inferno

***O inferno*** (en ) é unha novela de Henri Barbusse escrita en 1908. No libro, un narrador anónimo axexa ós seus compañeiros de casa a través dunha mira na súa parede. *O inferno* foi notablemente popular e amplamente discutido en Francia, vendendo máis de cen mil copias só no ano 1917. Colin Wilson prestou moita atención á novela de Barbusse na súa influente obra *The Outsider*.

Foi traducida ó galego por Celia Recarey e foi publicada pola editorial Irmás Cartoné en xullo de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Voyeurismo
* Octave Mirbeau
David Álvarez

***David Álvarez Carballido**, reloxeiro e político galego (1922-2017).
***David Álvarez Martínez**, xermanista e tradutor galego (n. 1972).
***David Álvarez Rey**, futbolista español coñecido como **Davo** (n. 1994).
Kosta Koufos

**Konstantine Demetrios "Kosta" Koufos**, nado o 24 de febreiro de 1989 en Canton, Ohio, é un xogador greco-estadounidense de baloncesto profesional que xoga no NBA G League Ignite da NBA G League.

## Traxectoria profesional 
Koufos foi seleccionado na 23ª posición do Draft da NBA de 2008 polos Utah Jazz. Durante a súa tempada de rookie, foi asignado un tempo ós Utah Flash da NBA D-League.

O 13 de xullo de 2010, Koufos foi traspasado xunto a dúas futuras eleccións da primeira rolda do Draft ós Minnesota Timberwolves, a cambio de Al Jefferson.

O 22 de febreiro de 2011, Koufos foi traspasado ós Denver Nuggets nun traspaso entre tres equipos. O 25 de xaneiro de 2012, asinou unha extensión de contrato cos Nuggets.

O 27 de xuño de 2013, Koufos foi traspasado ós Memphis Grizzlies a cambio de Darrell Arthur e os dereitos do Draft de Joffrey Lauvergne.

O 13 de xullo de 2015, Koufos asinou cos Sacramento Kings.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Lee Trevino

**Lee Buck Trevino**, nado en Dallas, Texas, o 1 de decembro de 1939, é un ex golfista estadounidense, considerado un dos mellores xogadores da historia dese deporte. Foi incluído no World Golf Hall of Fame en 1981.

Trevino gañou seis campionatos e 29 torneos do PGA Tour durante a súa carreira. É un dos só catro xogadores que gañaron o U.S. Open, The Open Championship e o PGA Championship. O Masters foi o único campionato importante que non logrou.

É unha icona dos mexicanos estadounidenses, e adoita ser alcumado "The Merry Mex" e "Supermex", nomes que lle deron outros golfistas.

## Vitorias en campionatos 
1 Venceu a Jack Nicklaus nun playoff a dezaoito buratos: Trevino 68 (−2), Nicklaus 71 (+1).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Profile at answers.com
Vicente González Losada

**Vicente González Losada**, nado o 8 de xaneiro de 1887, foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Instituto de Santiago de Compostela, obtendo o grao en 1909. Colaborou en *El Eco de Santiago*. Aprobou as oposicións en 1910 e foi mestre de Leiro dende esa data. En Leiro dirixiu o periódico *La Voz del Labrador* (1913-1914). En 1933 trasladouse á Escola Concepción Arenal da Coruña.
## Vida persoal 
Casou en Ourense coa tamén mestra Olimpia Vázquez Gutiérrez en 1925.
## Notas
KK Pieno žvaigždės

O **Krepšinio klubas Pieno žvaigždės** (en galego: *Club Baloncesto Pieno žvaigždės*) é un equipo de baloncesto profesional da cidade de Pasvalys (Lituania), sendo o mellor club de dita cidade. Actualmente compite na Lietuvos Krepšinio Lyga e na Liga Báltica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Neptūnas
Mouna-Hodan Ahmed

**Mouna-Hodan Ahmed** ou **Mouna-Hodan Ahmed Ismail**, nada en 1972, é unha profesora e escritora francófona djibutiana.

## Traxectoria
Nada nunha familia de cinco fillos e fillas, estudou primaria e secundaria en Djibouti antes de continuar os estudos superiores en Francia. Regresou ao seu país como mestra de lingua francesa.

A súa primeira novela, *Les Enfants du khat*, foi publicada en 2002. Describe a vida dunha rapaza djibutiana, filla máis vella dunha familia na que o pai é adicto ao qat e é a nai a que traballa para alimentar a prole.

## Notass
Impresións dunha viaxe por Galicia en 1935

***Impresións dunha viaxe por Galicia en 1935*** é un libro de viaxes autobiográfico de Federica Montseny, publicado en 1936 na *Revista Blanca*, froito da viaxe da anarquista catalá a Galiza en decembro de 1935.

## Viaxe 
Federica Montseny visitou Galiza en decembro de 1935, convidada pola Confederación Rexional Galaica para dar unha serie de mitins.

A autora chegou en tren á Coruña desde Madrid a mañá do 3 de decembro de 1935. Alí recibiuna Claro José Sendón xunto con outros dous compañeiros militantes. Pola tarde deu un mitin en Betanzos xunto con Sendón e o tamén catalán Jaime Baella, e pola noite outro no Teatro Jofre de Ferrol, tamén con Sendón e Baella. Ao día seguinte visitou Ferrol e á noitiña foi a Cariño a dar outro mitin. Na vila do Ortegal pasou dous días, e despois desprazouse a Santiago de Compostela.

Á mañá seguinte asistiu por vez primeira a unha misa, na catedral compostelá. Despois desprazouse á Coruña, onde visitou a Torre de Hércules. Pola noite deu unha charla na Fábrica de Tabacos da Coruña á que só asistiron as cigarreiras, e o día seguinte deu outra conferencia no Teatro Rosalía de Castro. Pola tarde foi falar a Carballo.

Logo de que se cancelase outro mitin en Viveiro volveu visitar A Coruña e continuou cara a Lugo, mais a charla nesta cidade foi suspendida pola caída do goberno de Joaquín Chapaprieta, igual ca outra conferencia en Vigo. Con todo, ao día seguinte falou na Praza de Abastos luguesa. De regreso na Coruña deu tres charlas no cine Doré. Finalmente asistiu en Ourense ao mitin de apertura do Pleno Rexional Galaico

## Narración
A autora fala das conferencias que dá, sobre o anarcosindicalismo e a Confederación Nacional do Traballo, mais tamén conta anécdotas sobre o aloxamento, os xantares ou o transporte, falando da sociedade galega do momento. Montseny fala da lingua galega, e de poetas galegos como Curros Enríquez, Rosalía de Castro ou Eduardo Pondal.

## Edicións
A obra foi publicada orixinalmente por entregas en *La Revista Blanca* co título de *Impresiones de un viaje por Galicia*. O texto foi traducido ao galego por Enrique Sánchez Rodríguez e publicado en 2011 por Editorial Trifolium na colección Fume de Leña, que abrangue varios relatos de viaxes e estancias en Galiza de xente estranxeira. O volume conta cunha introdución de Eliseo Fernández Fernández, e con fotografías e imaxes da época, como un retrato da propia Federica, carteis dos mitins ou follas dos periódicos que daban conta dos mesmos. A portada é un deseño da coruñesa Ánxela Pérez Meilán.

A viaxe aparece recordada na autografía da autora *Mis primeros cuarenta años*, publicada en 1987.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Montseny, Federica: *Impresións dunha viaxe por Galicia en 1935*. Ed. Trifolium, 2011. ISBN 9788493866907