Armand Jean Le Bouthillier de Rancé

miniatura|Retrato do abade Armand Jean le Bouthillier de Rancé
**Armand Jean Le Bouthillier de Rancé**, da orde do Císter, nado o 9 de xaneiro de 1626 en París e finado o 27 de outubro de 1700 na Abadía de La Trappe (Soligny-la-Trappe, Francia), é un dos precursores da Orde Cisterciense da Estrita Observancia (chamados trapistas, fundada en 1892). É unha figura destacada na espiritualidade do *Grand Siècle* francés. Chateaubriand dedicaralle o seu último traballo, *La Vie de Rancé* .

## Traxectoria 
### Mocidade 
Armand Jean Le Bouthillier de Rancé procedía dunha familia da nobreza de toga, ben relacionada coa corte. Nado o 9 de xaneiro de 1626, o primeiro nome de Armand foille dado polo seu padriño, o cardeal Armand Jean de Richelieu. Foi o segundo fillo de Denis Le Bouthillier de Rance, conselleiro de Estado, e da súa esposa Charlotte Joly, quen era secretaria particular da raíña María de Médicis.

Aínda que estaba destinado a unha carreira militar, logo da morte do seu irmán máis vello, Denis-François, quen debía tomar os votos eclesiásticos, a  familia orientou a Armand Jean cara a Igrexa. Desde os once anos, en 1637, foi cóengo da catedral de Notre-Dame de París e abade comendador de cinco mosteiros, incluído o de La Trappe, en Normandía. Destas abadías cobraba rendas malia a non ter obrigas monásticas. En 1638, a súa nai morreu e a súa irmá entrou no convento. Licenciouse como mestre en artes no ano 1643 . En 1650, o seu pai tamén morreu, quen lle legou unha importante fortuna.

Ese ano coñeceu a Marie d'Avaugour, duquesa de Montbazon, catorce anos maior ca el, quen o presentou á alta sociedade parisiense.

Foi ordenado sacerdote en 1651 despois de brillantes estudos en París, onde tivo a Bossuet como compañeiro de estudos. En 1654 obtivo o doutoramento na Sorbona. O mesmo ano, foi posto á fronte dunha das arquidiaconías do seu tío, Victor Le Bouthillier (1596-1670), arcebispo de Tours. Foi capelán do duque de Orleáns, Gastón de Borbón, irmán do rei Lois XIII.

En 1657, o seu tío quixo nomealo coadxutor con dereito de sucesión, pero Mazarino negouse, unha decisión relativamente normal dada a idade do candidato, pero sobre todo Rancé é partidario do cardeal de Retz, inimigo de Mazarino.

Durante os seus primeiros anos como sacerdote foi relaxado no cumprimento dos votos tomados. Aínda que cara finais da década de 1650 e principios de 1660, dúas experiencias achégano á observancia relixiosa. 

O 28 de abril de 1658 morreu a duquesa de Montbazon. A dor de perder a quen amaba marca un punto de inflexión na súa vida. Durante tres anos mantivo un retiro e reflexión na propiedade familiar de Véretz, preto de Tours. Aproveitou para estudar e traducir a certos Pais da Igrexa ou doutores da vida monástica, como Basilio de Cesarea e Evagrio o Póntico, que deixaron unha pegada duradeira no seu pensamento. En 1660, o pasamento do duque de Orleáns tamén causou un fondo impacto en De Rancé.

### Promotor da reforma trapista 
miniatura|Abadía de La Trappe, a fachada actual da igrexa é de estilo neogótico e feita no século XIX
En 1660, visitou La Trappe, que estaba caendo en ruína, tanto patrimonialmente como na súa observancia monástica. Entón asume que como abade comendador ten a responsabilidade de buscar solucións.

Renunciou a tres abadías e dous priorados, que tiña por herdo, e preparouse para ingresar na vida monacal de La Trappe.  Feito o noviciado na abadía de Perseigne, fixo a súa profesión de fe e tomou os hábitos de monxe o 6 de xuño de 1664, unhas semanas máis tarde é xa o abade do mosteiro de La Trappe.

Entón comeza a súa reforma da abadía: aos monxes que estaban dalles opción de sumarse ou de machar cunha pensión. A súa idea é volver á cumprir con fidelidade, ou con estreita observancia, a Regra de San Bieito seguida polos fundadores do Císter, insistindo na abstinencia de carne e o traballo manual diario. A súa prosposta de estrita observancia reuniu unhas sesenta abadías (como Perseigne, Sept-Fons, Tamié, Val-Richer, Orval, Clairmarais, Val-des-Choux, entre outras) pero sen  deixaron a orde do Císter, nin formar, sequera, unha congregación separada.  

A súa concepción da Estrita Observancia recolleuna en *Declarationes in regulam beati Benedicti ad usum Domus Dei Beatae Mariae de Trappa.* Esta  nunca foi impresa e só se coñece por un manuscrito en latín, unha tradución francesa así coma por algunhas citas, e, sobre todo, pola famosa obra *De la sainteté et des devoirs de la vie monastique* (1683), que vai ter unha ampla distribución e que provocará controversias con outras grandes ordes como cartuxos e mauristas.

A reforma de La Trappe foi aprobada pola Santa Sé mediante dous escritos do 2 de agosto de 1677 e do 23 de maio de 1678 que establecen que La Trappe e as súas seguidoras seguen formando parte do Císter mais cunha normativa específica. O que marcou a Rancé nos seus esforzos de reforma foi un profundo sentido da continuidade da vida monástica desde os Pais do Deserto ata os Cistercienses: de aí a súa insistencia nos temas clásicos monásticos da necesidade do arrepentimento, a abnegación, a humildade e o ascetismo. Tamén por iso a insistencia no silencio, no traballo manual duro, sobre todo na agricultura, e da abstinencia. Foi este afán de humildade o que lle fixo rexeitar calquera estudo científico no mosteiro: Rancé, que fora un teólogo brillante e admirado, quixo evitar aos seus monxes a tentación do orgullo intelectual, pero ao mesmo tempo caeu nun antiintelectualismo que lle será reprochado, en particular polo beneditino Mabillon. O seu énfase na penitencia levou a que fose acusado, falsamente, de xansenista.

En 1695 solicitou deixar de ser o abade do mosteiro de La Trappe, onde permaneceu como monxe ata o seu falecemento en 1700. 

A reforma ranceana tivo, porén, un grande éxito nun momento no que todos os mosteiros non brillaban co seu fervor: La Trappe acolleu postulantes por ducias e mesmo por centos, que ás veces xa eran sacerdotes ou relixiosos.

Un herdeiro de Rancé, dom Augustin de Lestrange, permitiu que a comunidade de La Trappe non fose destruída pola Revolución Francesa: exiliada en Suíza, daría a luz en 1892 á Orde dos Cistercienses Reformados da Nosa Señora de La Trappe, que pouco despois se renomeou como Orde Cisterciense de Estrita Observancia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos: 
* Orde Cisterciense da Estrita Observancia
* Orde do Císter

### Ligazóns externas: 
* Páxina web da Orde Cisterciense da Estrita Observancia
* Páxina web da abadía de La Trappe