Célula de Leydig

[miniatura|dereita|300 px|Sección histolóxica do [parénquima testicular de porco. 1 Lume da parte convoluta dos túbulos seminíferos, 2 espermátidas, 3 espermatocitos, 4 espermatogonias, 5 célula de Sertoli, 6 miofibroblastos, 7 células de Leydig, 8 capilares.]]
As **células de Leydig**, tamén chamadas **células intersticiais de Leydig**, encóntranse nos espazos ou intersticios que hai entre os túbulos seminíferos que enchen o testículo. A súa función principal é producir testosterona, a hormona masculina máis importante. As células de Leydig teñen forma poliédrica, teñen un núcleo grande, e un citoplasma acidófilo con numerosas vesículas cheas de lípidos.

## Historia 
Reciben ese nome porque as descubriu o anatomista alemán Franz Leydig en 1850.

## Funcións 
As células de Leydig liberan hormonas esteroides do grupo dos andróxenos. Secretan testosterona, androstenediona e deshidroepiandrosterona (DHEA), cando son estimuladas pola hormona luteinizante (LH) secretada pola glándula pituitaria. A hormona luteinizante fai que se incremente a actividade da colesterol desmolase (un encima asociado coa conversión de colesterol a pregnenolona), o que fai que se active a síntese de testosterona e a actividade secretoria das células de Leydig.

A prolactina (PRL) aumenta a resposta das células de Leydig á hormona luteinizante ao incrementar o número de receptores para a LH expresados polas células de Leydig.

Nalgunhas especies as células de Leydig dos machos posúen tamén os encimas necesarios para sintetizar oxitocina testicular *de novo*, por exemplo, as ratas estimuladas pola vitamina C (a cal poden fabricar endoxenamente) e en cobaias (que deben recibir esta vitamina exoxenamente, como os humanos) poden fabricar oxitocina nos testículos.

## Ultraestrutura 
A célula de Leydig de mamífero é unha célula poliédrica epitelioide cun núcleo único grande, ovoide e excéntrico. O núcleo contén dun a tres nucléolos prominentes e grandes cantidades de heterocromatina periférica densamente tinguida. O citoplasma é acidófilo e xeralmente contén numerosas pingas lipídicas rodeadas de membrana e un extenso retículo endoplasmático liso, con pequenas zonas de retículo endoplasmático rugoso. Ademais, destacan no citoplasma varias mitocondrias grandes. Frecuentemente, atópanse o pigmento lipofuscina e estruturas cristalinas con forma de bastón de 3 a 20 micrómetros de diámetro (cristais de Reinke), que son inclusións de estrutura descoñecida. Ningunha outra célula intersticial dos testículos ten un citoplasma con estas características, polo que a identificación das células de Leydig é doada.

## Desenvolvemento 
miniatura|dereita|Sección do cordón xenital do testículo dun embrión humano de 3,5 cm. de lonxitude.
As células de Leydig de tipo *adulto* diferéncianse nos testículos posnatais, pero están quiescentes ata a puberdade. Antes, entre a 8ª-20ª semana de xestación aparecen no testículo as células de Leydig de tipo *fetal*, que producen testosterona dabondo para provocar a masculinización do feto macho.

## Patoloxía 
As células de Leydig poden reproducirse de forma incontrolada orixinando un tumor de célula de Leydig. Estes tumores son xeralmente benignos e poden ser hormonalmente activos, é dicir, segregan testosterona.

Outro exemplo de doenza que afecta ás células de Leydig é a adrenomieloneuropatía, na cal a testosterona do paciente pode descender malia os niveis maiores do normal das hormonas luteinizante (LH) e estimulante dos folículos (FSH).

Ficheiro:Leydig cell tumour2.jpg|Micrografía a aumento intermedio dun tumor de célula de Leydig con tinguidura de hematoxilina-eosina.
Ficheiro:Leydig cell tumour3.jpg|Micrografía a grande aumento dun tumor de célula de Leydig con tinguidura de hematoxilina-eosina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Célula de Sertoli
* Túbulo seminífero
* Esteroide sexual

### Ligazóns externas 
* BUHistology - 16907loa http://www.bu.edu/histology/p/16907loa.htm
* Reproductive Physiology
* Diagram at umassmed.edu