open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mariano Casas Gil

**Mariano Casas Gil**, nado en Madrid en 1971, é un artista galego.

## Traxectoria 
Despois de estudar en Barcelona, licenciouse en Belas Artes por Pontevedra (Universidade de Vigo). Mariano Casas é pintor, debuxante de banda deseñada, realizador de curtametraxes e profesor de Educación Plástica e Visual no CPI de Touro dende o 2002-2003. Vive en Santiago de Compostela, onde posúe un estudio aberto ao público.

Ten acadado diversos premios en concursos de pintura, carteis etc. No ano 2008 acadou o prestixioso Premio Castelao de Banda Deseñada. Tamén practica o audiovisual, con numerosas curtas, algunhas animacións, e o documental *15.000 horas*

Mariano Casas é un dos tres fundadores do Movemento Hartista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en www.galegos.info
* Blog sobre o seu estudio e últimos traballos artísticos
Julio César de León

**Julio César de León**, tamén coñecido como ***Rambo***, nado en Puerto Cortés o 13 de setembro de 1979, é un futbolista hondureño. Xoga de volante e o seu equipo en 2009 era o Parma FC.

## Clubs 
## Distincións individuais
Provincia de Yamashiro

**Yamashiro** (山城国, やましろのくに, *Yamashiro-no-kuni* ou 山城, やましろ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma o sur da prefectura de Kyoto, historicamente na parte de Kinai, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshu. A antiga capital xaponesa, Kyō estaba nesta provincia, Kyō actualmente chámase Kyoto.

Yamashiro limitaba coas provincias de Tanba (丹波), Settsu (摂津), Kawachi (河内), Yamato (大和), Iga (伊賀), Ōmi (近江) e Wakasa (若狭).
Simone Pepe

**Simone Pepe**, nado en Albano Laziale (Roma, no Lacio), o 30 de agosto de 1983, é un exfutbolista italiano que xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Empeza xogando na canteira do AS Roma. O salto ao fútbol profesional deuno no ano 2002 co Lecco Calcio, e logo disputando unha inesquecible tempada co Teramo Calcio chegou directamente á Serie A co US Palermo. Logo de varios cambios de equipos no 2006 fichou polo Udinese Calcio, co que se consolidou na Serie A de Italia e converteuse nun dos dianteiros referencia do campionato. Durante a tempada 2008-09 puido debutar na copa da UEFA e na selección italiana.
Turgovia

**Turgovia** (en alemán: *Thurgau*, francés: *Thurgovie*, en italiano: *Turgovia*, en romanche: *Turgovia*) é un cantón da confederación Suíza, situado ao noroeste do país.
Luca Ferri

**Luca Ferri** (Roma, 19 de marzo de 1980) é un futbolista italiano. Xoga de defensa e o seu equipo actual é o Cisco Roma da Serie C2 de Italia.

## Clubs 
## Ligazóns externas 
* Páxina do xogador na web do Cisco Roma
Matteo Momentè

**Matteo Momentè**, nado en Jesolo o 26 de febreiro de 1987, é un futbolista italiano. Xoga de dianteiro e o seu club actual é o UC AlbinoLeffe.

## Clubs
Florian Myrtaj

**Florian Myrtaj**, nado en Vlorë o 15 de setembro de 1976, é un exfutbolista albanés. Xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1999-2000 é cedido ao Teramo Calcio, onde logra marcar 6 goles. Entre 2000 e 2002, e xa como xogador do Teramo, marca un total 41 goles en 53 partidos.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en national-football-teams.com
Federico Turienzo

**Federico Ezequiel Turienzo**, nado en La Plata o 6 de febreiro de 1983, é un futbolista arxentino. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Salernitana Calcio 1919 de Italia.

## Traxectoria 
Federico Turienzo xogou no Gimnasia y Esgrima La Plata arxentino entre 2002 e 2005, ano no que é transferido ao Brighton & Hove Albion FC inglés, equipo no que milita durante unha campaña. No 2006 ficha polo Teramo Calcio italiano e en 2007 polo Salernitana Calcio 1919, o seu actual club.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en seagulls.co.uk
Daniel Ola

**Daniel Ola** (Accra, 23 de novembro de 1982) é un futbolista ghanés-nixeriano. Xoga de defensa e o seu club actual é o Persebaya Surabaya.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en skysports.com
Provincia de Tanba

**Tanba** (丹波国, たんばのくに, *Tanba-no-kuni* ou 丹波, たんば) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma o leste da prefectura de Hyōgo, o oeste da prefectura de Kyoto e unha pequena parte do norte da prefectura de Osaca, na parte de San'in na rexión de Kinki, na illa de Honshu. Tanba limitaba coas provincias de  Harima (播磨), Tajima (但馬), Tango (丹後), Wakasa (若狭), Yamashiro (山城) e Settsu (摂津).
Interleucina 11

A **interleucina 11** (IL-11) é unha citocina xerada polas células do estroma da medula ósea. Tamén é coñecida como factor inhibitorio da adipoxénese (AGIF) e a IL-11 recombinante chámase oprelvequina.

## Funcións biolóxicas 
A IL-11 estimula a recuperación das plaquetas en pacientes con recontos plaquetarios baixos (trombocitopenia) por mor da quimioterapia. Así mesmo, a IL-11 ten a propiedade de modular as respostas específicas antíxeno-anticorpo, potenciar a maduración dos megacariocitos, e regular a adipoxénese da medula ósea.

## Outros artigos 
*Interleucina

## Notas 
* Paul SR, Bennett F, Calvetti JA, Kelleher K, Wood CR, O'Hara RM, Leary AC, Sibley B, Clark SC, Williams DA (1990). Molecular cloning of a cDNA encoding interleukin 11, a stromal cell-derived lymphopoietic and hematopoietic cytokine. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 87 (19): 7512–6. PMID 2145578.
* McKinley D, Wu Q, Yang-Feng T, Yang YC (1992). Genomic sequence and chromosomal location of human interleukin-11 gene (IL11). Genomics 13 (3): 814–9. PMID 1386338.
Provincia de Settsu

**Settsu** (摂津国, せっつのくに, *Settsu-no-kuni* ou 摂津, せっつ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma o norte da prefectura de Osaca, historicamente na parte de Kinai, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshu.

Settsu limitaba coas provincias de Harima (播磨), Tanba (丹波), Yamashiro (山城), Kawachi (河内) e Izumi (和泉).
Luca Ettorre

**Luca Etorre** (23 de marzo de 1988) é un futbolista italiano. Xoga de defensa e o seu equipo actual é o Teramo Calcio.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador na web do equipo
Fabio Grosso

**Fabio Grosso**, nado en Chieti o 28 de novembro de 1977, é un exfutbolista italiano. Xogaba de defensa, e xogou coa selección de fútbol de Italia. Ostenta o título de Cabaleiro Oficial da Orde ao Mérito da República Italiana. O seu derradeiro club como xogador foi a Juventus F.C., onde xogou de 2009 a 2012. Dende o 2018, é o adestrador do Hellas Verona F.C.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil e estatísticas
Cantón de Xura

O **cantón de Xura** (en francés: *République et Canton du Jura*, en arpitano: *Rèpublica et Quenton du Jura*, alemán: *Republik und Kanton Jura*, en italiano: *Repubblica e Canton Giura*, en romanche: *Republica e Chantun Giura*) é un cantón da confederación Suíza. É o máis moderno dos cantóns suízos, fundado en 1979 trala súa escisión do Cantón de Berna.

## Xeografía 
O cantón de Xura atópase situado na parte noroccidental de Suíza. O territorio consiste maioritariamente na cordilleira do Xura na parte sur, e no altiplano de Jura na parte norte, onde se atopa a rexión de Ajoie.

Ao norte e oeste limita coa Francia, ao leste cos cantóns de Soleura e Basilea-Campo e ao sur cos de Berna e Neuchâtel. Os ríos Doubs e Birs bañan a rexión. O Doubs únese ao Saona para desembocar no Ródano, mentres que o Birs e tributario do Rin.

## Historia 
Tratase do cantón suízo de fundación máis recente (1979). Separouse do cantón de Berna influído pola fenda lingüística, cultural e económica que existe entre ambas as comunidades. No Jura fálase francés, mentres que en Berna fálase alemán.

A capital e Delémont, cunha poboación aproximada duns 14.000 habitantes (agosto de 2004).

O Jura é un dos poucos cantóns suízos onde a maioría da poboación está a favor da integración de Suíza na Unión Europea.

O cantón é coñecido tamén pola antiga asociación de reloxeiros anarquistas, a Federación do Xura.

## Institucións 
O poder lexislativo esta en mans do parlamento do Jura. Está formado por 60 membros (deputados) elixidos por escrutinio proporcional polos electores das tres circunscricións electorais. O parlamento é escollido cada catro anos.

O poder executivo é detentado polo Goberno do Jura, equivalente ao "Conseil d'État" (consello de estado) nos demais cantóns da Romandía (zona francófona). Está composto de 5 membros (ministros) elixidos por sufraxio maioritario.

Os partidos políticos actuais son:
# Parti démocrate-chrétien jurassien (PDC) democracia cristiá 19 deputados
# Parti socialiste jurassien (PSJ) socialismo, socialdemocracia 13 deputados
# Parti libéral radical jurassien (PLRJ) dereita, liberalismo 11 deputados
# Parti chrétien-social indépendant (PCSI) socialcristianismo, esquerda cristiá 9 deputados
# Parti ouvrier et populaire jurassien (POP) comunismo, esquerda radical 3 deputados
# Union démocratique du centre (UDC) extrema dereita, conservadorismo, populismo 3 deputados
# Les Verts jurassiens ecoloxismo, esquerda 2 deputados
# Combat socialiste (CS) esquerda radical
# Parti Radical Réformiste (PRR) centrismo
# Jeunesse socialiste et progressiste jurassienne (JSPJ) socialismo
# Union démocratique fédérale (UDF) conservadorismo, evanxelismo
Provincia de Izumi

**Izumi** (和泉国, いずみのくに, *Izumi-no-kuni* ou 和泉, いずみ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte oeste da prefectura de Osaca, historicamente na parte de Kinai, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshu.

Izumi limitaba coas provincias de Settsu (摂津), Kawachi (河内) e Kii (紀伊). A capital da provincia de Izumi estaba na actual cidade de Izumi.

## Historia 
A provincia de Izumi foi fundada o 8 de maio de 757.

No período de Edo do Shogunato de Tokugawa, dentro da provincia situábanse dous dominios de Han, o dominio de Kishiwada (岸和田藩, きしわだはん) e o dominio de Hakata (伯太藩, はかたはん).
Basilea-Campo

O **cantón de Basilea-Campo** (en alemán: *Basel-Landschaft*, francés: *Bâle-Campagne*, en italiano: *Basilea Campagna*, en romanche: *Basilea-Champagna*, no dialecto alemán suízo: *Basel-Land/Baselbiet*) é un semicantón da confederación Suíza.
Cantón de Soleura

O **cantón de Soleura** (en alemán: *Solothurn*, francés: *Soleure*, en italiano: *Soletta*, en romanche: *Soloturn*) é un cantón da confederación Suíza situado no noroeste ao pé da Cordilleira do Xura na conca do río Aar. A poboación é de lingua alemá, a maioría de relixión católica cunha importante minoría protestante.
Adewale Dauda Wahab

**Adewale Dauda Wahab**, nado en Port Harcourt o 4 de outubro de 1984, é un futbolista nixeriano. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o AC Bellinzona de Italia.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do xogador na web do AC Bellinzona
Non me deixes nunca

***Non me deixes nunca*** é unha novela en lingua inglesa de Kazuo Ishiguro, publicada no 2005 co título de ***Never Let Me Go***. Foi traducida ao galego por Eva Almazán e publicada por Editorial Galaxia en 2007.

Seguindo o estilo clásico do "Bildungsroman" ou novela de iniciación, narra o proceso de desenvolvemento e aprendizaxe dunha rapaza internada nun centro en Inglaterra.
Cantón de Zug

O **cantón de Zug** (en alemán: *Zug*, francés: *Zoug*, en italiano: *Zugo*, en romanche: *Zug*) é un cantón da confederación Suíza.
Casa Milà

miniatura|dereita|Fachada da Casa Milà
A **Casa Milà**, tamén coñecida como "**La Pedrera**", é un edificio modernista que se localiza no Paseo de Gracia de Barcelona, na esquina coa rúa de Provença. Foi deseñada por Antoni Gaudí por encarga do comerciante Pere Milà i Camps, e foi construída entre os anos 1906 e 1910; foi moi polémica no seu momento, por mor das atrevidas formas onduladas da fachada de pedra e os ferros forxados retorcidos que decoran as balconadas e xanelas, deseñados en gran parte por Josep Maria Jujol, quen tamén proxectou algúns dos ceos rasos de xeso. No ano 1984 foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Actualmente é a sede da Fundació Catalunya-La Pedrera, a cal xestiona as diversas exposicións e actividades que se fan no seu interior.

## Galería 

File:Milà plano sótano.jpg|Deseño en 1906
File:Barcelona Part Deux - 65 (3466899772).jpg|Ferraxes na porta principal
Image:LaPedreraParabola.jpg|Arco da Catenaria baixo a terraza da *Casa Milà*
File:casa mila atrium.jpg|*Casa Milà* atrium ao atardecer, logo da resturación
Image:Casa Mila Rooftop.jpg|*Casa Milà* na azotea na primavera
File:Catenary arch - Roof of Casa Milà - Barcelona 2014 (2).jpg|Arco no tellado
Image:Casa Milà 01.jpg|Torres de ventilación
File:Casa Milà (Barcelona) - 9.jpg|Torres de vidro no teito
Image:La Pedrera Staircase (5837381385).jpg|Escaleira
Image:Barcelona Part Deux - 63 (3466899120).jpg|Pinturas no teito
Image:CaMilá25062006(005).JPG|Detalle dun balcón orixinal
File:Casa_Milà_(Antoni_Gaudi)_(atrium),_92,_Passeig_de_Gràcia._Eixample,_Barcelona,_Catalonia,_Spain-2.jpg|Atrio
File:Casa_Milà_(Antoni_Gaudi)_(atrium),_92,_Passeig_de_Gràcia._Eixample,_Barcelona,_Catalonia,_Spain.jpg|Atrio
File:Casa_Milà_(Antoni_Gaudi)_(atrium,_reflections),_92,_Passeig_de_Gràcia._Eixample,_Barcelona,_Catalonia,_Spain.jpg|Atrio das reflexións
File:Casa_Milà_(Antoni_Gaudi)_(exterior_details),_92,_Passeig_de_Gràcia._Eixample,_Barcelona,_Catalonia,_Spain.jpg|Detalles do exterior

## Véxase tamén
Obwalden

O **cantón de Obwalden** (en alemán: *Obwalden*, francés: *Obwald*, en italiano: *Obvaldo*, en romanche: *Sursilvania*) é un cantón do centro de Suíza. Foi un dos tres primeiros cantóns da confederación, aínda que nesa época formaba xunto con Nidwalden o cantón de Unterwalden.
Provincia de Kawachi

**Kawachi** (河内国, かわちのくに, *Kawachi-no-kuni* ou 河内, かわち) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte leste da prefectura de Osaca, historicamente na parte de Kinai, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshu.

Kawachi limitaba coas provincias de Settsu (摂津), Yamashiro (山城), Yamato (大和), Kii (紀伊) e Izumi (和泉).
Franschhoek

dereita|miniatura|Val do Franschhoek

**Franschhoek** (en holandés: "Recuncho francés") é unha pequena cidade da Provincia Western Cape e unha das cidades máis antigas de Suráfrica.

## Historia 
Este val de Suráfrica foi establecido orixinalmente en 1688 polos refuxiados hugonotes franceses, a moitos deles foron dadas terras polo goberno holandés nun val chamado Olifantshoek (recuncho dos elefantes), nomeado deste xeito polas grandes mandas de elefantes que viviron na zona.

O nome axiña mudou a Franschhoek, xa que moitos dos colonos nomeaban as súas novas granxas con nomes das áreas das que chegaron. La Motte, La Cotte, Cabrière, Provence, Chamoix, Dieu Donné e La Dauphine estaban entre algunhas das primeiras granxas (moitas aínda conservan as súas casas orixinais a día de hoxe).

A herdanza hugonote presérvase hoxe co monumento hugonote que foi posto na entrada do pobo.
A arquitectura holandesa non foi agredida, foron establecidas restricións a quen quixese facer restauracións ou novas construcións, para conservaren o espírito dos colonos orixinais da zona.

## Desenvolvemento 
A vila comezou a experimentar un pulo desde os anos 90, e con isto medraron os prezos das propiedades. O tempo ideal de verán, os cumios nevados de inverno e a proximidade de Cape Town fixeron de Franschhoek unha das rexións resindenciais máis solicitadas de Suráfrica. A construción da escola privada tamén trouxo moitos habitantes á vila.

Franschhoek é famosa por ter algúns dos restaurantes de maior clase do país. Este feito, así como a cultura do viño e a beleza natural e arquitectónica fixeron de Franschhoek o que moitos coñecen como a 'capital da comida e do viño' de Suráfrica. As características de Franschhoek convertérono nun destino turístico popular.

## Véxase tamén 
* Boschendal
* Hugonotes en Suráfrica

## Ligazóns externas 
* Franschhoekweb
* Franschhoek Wine Valley
* Official Franschhoek Wine Valley & Tourist information guide
* Cape Winelands Tourism your guide to Winelands accommodation, holiday and visitor information
* Official Western Cape and Cape Town tourism guide
* Franschhoek at your fingertips
* Franschhoek Information, Tourism and Business listings
* The Franschhoek Month newspaper
Appenzell Exterior

O **cantón de Appenzell Exterior** (en alemán: *Appenzell Ausserrhoden*, francés: *Appenzell Rhodes-Extérieures*, en italiano: *Appenzello Esterno*, en romanche: *Appenzell Dador*) é un cantón da confederación Suíza.
Appenzell Interior

O **cantón de Appenzell Interior** (en alemán: *Appenzell Innerrhoden*, francés: *Appenzell Rhodes-Intérieures*, en italiano: *Appenzello Interno*, en romanche: *Appenzell Dadens*) é un cantón da confederación Suíza.

É tamén o segundo cantón máis pequeno de Suíza.

Appenzell é a capital deste semicantón. Appenzell Interior está situado no nordés de Suíza. Limita ao norte co cantón de Appenzell Exterior, ao leste co Sankt Gallen. A súa superficie é de 173&nbsp;km². O pico do Säntis con 2.501,9 msnm é unha das atraccións principais do cantón.

## Historia 
En 1513 o cantón de Appenzell foi o décimo terceiro cantón en unirse á Confederación Suíza. En 1597 o cantón dividiuse en dous semicantóns, debido ás desavinzas relixiosas: o semicantón de Appenzell Interior (católico) e o de Appenzell Exterior (protestante).

A constitución foi introducida en 1872.

## Economía 
As principais actividades agrícolas do cantón son o pastoreo e a gandaría. Teñen certa relevancia os servizos financeiros, o turismo e a industria do metal.

Ingresos (en millóns de CHF): 646 fr

## Política 
Os cidadáns do cantón reúnense todos nunha das prazas de Appenzell, o último domingo do mes de abril, para a *Landgemeinde* (asemblea xeral). Alí as persoas naturais (suízos) votan para elixir os seus representantes ao parlamento cantonal. O cantón de Appenzell Interior foi o último cantón en introducir o voto feminino no 1992. Só logo dunha decisión federal, o cantón viuse obrigado a introducir o voto das mulleres.

200px|esquerda|miniatura|O cumio do Säntis no sur do cantón.

## Municipios 
O cantón está dividido en distritos no canto de municipios, o que quere dicir que os distritos equivalen ás comunas dos demais cantóns suízos. O seis distritos son:
* Appenzell
* Schwende
* Rüte
* Schlatt-Haslen
* Gonten
* Oberegg
Gerardo Machado

**Gerardo Machado Morales**, nado en Camajuaní o 28 de setembro 1871 e finado en Miami Beach, Florida, o 29 de marzo 1939, foi un político cubano, que foi o quinto presidente de Cuba.

## Infancia, mocidade e camiño cara ao poder 
Naceu o 28 de setembro de 1871 en Camajuaní, fillo de crioulos os cales pertencían a unha clase non moi acomodada. Ingresou moi novo ao chamado Exército Liberador, no cal se foi destacando até que chegou a ser xeral. Combateu na zona de As Vilas xunto a José Miguel Gómez, o home que anos despois o recoñecería como Secretario de Gobernación. 

En 1917 participou en Rebelión de A Chambelona, unha pequena guerra política que rematou coa derrota do Partido Liberal, ao cal pertencía Machado. Foi un importante executivo da General Electric Co. e ademais vicepresidente da Cuban Electric Company.

## Ditadura 
A partir de 1924 durante a campaña presidencial, anuncia o seu programa electoral no cal se destacan os seus proxectos en canto a benestar social, educación, sanidade e viarias. A consigna da súa campaña era: "agua, caminos y escuelas" (auga, camiños e escolas). Foi electo Presidente da república e asumiu o cargo o 20 de maio de 1925. Durante o seu goberno destacáronse a construción do Capitolio da Habana, a *Carretera Central* e diversos pero insignificantes logros económicos. 

O seu mandato caracterizouse por unha feroz represión contra as forzas opositoras. Durante o seu goberno, realizouse unha dura loita contra os comunistas cubanos, os cales atoparon en Machado un importante inimigo. Durante o seu goberno comezáronse a fortalecer os movementos revolucionarios.

### Fortalecemento da oposición. Caída de Machado 
Machado quen violara a Constitución cubana, foi elixido de novo nas eleccións (que aínda non foron aclaradas). Durante o seu goberno, presentáronse importantes figuras revolucionarias, tal é o caso de Julio Antonio Mella, Rubén Martínez Villena e un nacente Antonio Guiteras Holmes. 

O 10 de xaneiro de 1929, Mella foi asasinado e isto levantou o poder opositor. O 12 de agosto de 1933, nunha folga revolucionaria, encabezada por Rubén Martínez Villena, Machado foi derrocado e obrigado a emigrar aos Estados Unidos cunha fortuna de dous millóns de dólares nas súas maletas. Alí morreu en 1939.

## Valoración 
O intelectual cubano Rubén Martínez Villena, durante a Folga de Fame de Julio Antonio Mella, chamouno: "*Asno con garras*".
Gabrielle Renaudot

**Gabrielle Renaudot Flammarion**, nada en 1877 e finada o 31 de outubro de 1962, foi unha astrónoma francesa e muller do tamén astrónomo Camille Flammarion.

## Traxectoria 
Traballou no Observatorio de Juvisy-sur-Orge e foi secretaria xeral da *Société Astronomique de France*. Publicou varios traballos sobre a evolución das características da superficie do planeta Marte, sobre a Gran Mancha Vermella de Xúpiter e tamén sobre observacións que sacou doutros planetas, planetas menores e estrelas variables.

Trala súa morte, en 1973 a Unión Astronómica Internacional aprobou poñerlle o seu apelido a un cráter do planeta Marte, coñecido como Cráter de Renaudot.

## Notas
Miguel Rellán

**Miguel Rellán**, nado en Tetuán (Marrocos) o 7 de novembro de 1943 é un actor español que participou en numerosas películas, obras de teatro e series de televisión, tendo exercido tamén como escritor.

No cinema destacou nas dúas entregas de *El crack*, con dirección de José Luis Garci, e ás ordes de José Luis Cuerda en *El bosque animado* e *Amanece, que no es poco*, así como no *Perro del hortelano*, de Pilar Miró.

Na televisión acadou popularidade co seu papel protagonista na serie xuvenil *Compañeros*, que Antena 3 emitiu entre o 1998 e o 2002.

## Galardóns 
Foi galardoado na 1ª edición dos Premios Goya como mellor actor secundario polo seu papel en *Tata mía*, de José Luis Borau.

## Filmografía 
## Televisión 
* *Vergüenza* (2017-?)
* *La que se avecina* (2016)
* *Águila Roja* (2015)
* *El ministerio del tiempo* (2015-2016)
* *Los misterios de Laura* (2011-2014)
* *Frágiles* (2013)
* *Fenómenos* (2012-2013)
* *Soy el solitario* (2008)
* *La Dársena de Poniente* (2007)
* *Películas para no dormir: Regreso a Moira* (Mateo Gil, 2006)
* *Paco y Veva* (2004)
* *Compañeros* (1999-2002)
* *Menudo es mi padre* (1996-1998)
* *La Regenta* (Fernando Méndez Leite, 1995)
* *Una hija más* (1991)
* *Goya* (1985)
* *Los desastres de la guerra* (1983)
* *Juanita la larga* (1982)
Enrico Chiesa

**Enrico Chiesa**, nado o 29 de decembro de 1970 en Xénova é un exfutbolista italiano que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comeza a súa carreira no Pontedecimo durante a tempada (1986-87), pasando ao termo desta á UC Sampdoria, equipo da Serie A, onde militou tres tempadas en tres épocas diferentes. Tras alternar a Sampdoria con outros equipos menores da finalmente o salto á elite ao fichar en 1996 polo Parma FC, onde permaneceu tres tempadas.

En 1999 fichou pola ACF Fiorentina, onde compartiu dianteira co arxentino Gabriel Batistuta e en 2002 polo SS Lazio, no que so permanecería un ano. O seu último equipo na Serie A sería o AC Siena, finalmente retirouse nas filas do AS Figline.

## Ligazóns externas 
* Páxina do xogador na web do AC Siena
Kazuo Ishiguro

**Kazuo Ishiguro**, en カズオ・イシグロ *Kazuo Ishiguro*, formalmente en 石黒一雄 *Ishiguro Kazuo*, nado en Nagasaki o 8 de novembro de 1954, é un escritor xaponés-británico en lingua inglesa, que conseguiu o premio Nobel de Literatura en 2017.

## Traxectoria 
Con seis anos foi cos seus pais vivir a Londres, onde está establecido. Estudou na universidade de Kent e na de Anglia do Leste.

## Obra 
### Novelas 
**A Pale View of Hills* (1982)
**An Artist of the Floating World* (1986)
**The Remains of the Day* (1989)
**The Unconsoled* (1995)
**When We Were Orphans* (2000)
**Non me deixes nunca* (*Never Let Me Go*, 2005)
**The Buried Giant* (2015)

### Guións cinematográficos 
**The Saddest Music in the World* (2003)
**The White Countess* (2005)

### Relatos 
* *A Village After Dark* (The New Yorker) (2001)
**Nocturnes: Five Stories of Music and Nightfall*: *Crooner*, *Come Rain or Come Shine*, *Malvern Hills*, *Nocturne* e *Cellists* (2009)

## Traducións ao galego 
En galego están publicados *Non me deixes nunca* traducido por Eva Almazán e *Nocturnos* traducido por María Alonso Seisdedos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Kazuo Ishiguro en Contemporary Writers 
* NHK WORLD (2017). Entrevista exclusiva con Kazuo Ishiguro.
Hiperpotasemia

A **hiperpotasemia** é un trastorno hidroelectrolítico que afecta ao potasio no que os niveis sanguíneos deste ión están elevados por riba de 5,5 mEq/kg. O potasio é un ion fundamentalmente intracelular, que se introduce na célula cando actúa a insulina, nunha descarga β adrenérxica ou na alcalose. Á súa vez, sae da célula nas acedoses.

## Pseudohiperpotasemias
Cando unha extracción sanguínea se complica e pasa moito tempo sen que algún tecido reciba sangue, pode ocorrer unha **pseudohiperpotasemia**. Cando falta sangue aparecen procesos necróticos e acedose, co que o potasio sae da célula xerando na mostra de sangue unha aparente hiperpotasemia. Porén, a concentración do potasio nestas mostras non é representativa da potasemia sistémica.

## Causas de hiperpotasemias 
Existen varios tipos de causas de **hiperpotasemias**:
* Escasa excreción renal: o ril non é quen de eliminar o suficiente potasio. Por exemplo, nalgúns enfermos tratados con IECAs.
* En enfermidades que cursen con elevada morte celular, por exemplo nas hemólises intensas.

## Manifestacións clínicas
Aparecen nos casos moderados ou graves (potasio por riba de 6 ou 7 mEq/kg). As manifestacións máis notables acontecen a nivel cardíaco. Reflíctense no electrocardiograma con atraso do segmento Q-R e unha maior intensidade da onda T. Nos niveis máis graves aparecen arritmias, descenso da velocidade de condución, taquicardia e finalmente fibrilación.

## Tratamento 
O tratamento primordial deste trastorno baséase en tratar a súa orixe. Por outra banda, é preciso reducir a concentración sérica de potasio mentres actúa o tratamento etiolóxico. Para iso empréganse:
* Gluconato cálcico: que protexe a función cardíaca.
* Insulina, que introduce o potasio dentro da célula.
* Resina de intercambio iónico
* Ión bicarbonato, para alcalinizar a ouriña e favorecer a excreción renal de potasio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Potasio
*Hipopotasemia
OU-11

A **OU-11** ou **Autovía centro de Ourense** é unha vía interurbana con dobre carril de máis de 4&nbsp;km de lonxitude que conecta a A-52 co barrio do Couto, o centro de Ourense e a N-120 e a súa futura autovía, a A-76. Axuda a desconxestionar as entradas á cidade desde a A-52, xa que Ourense unicamente dispuña de dous accesos: ao sur, por San Cibrao das Viñas, que requiría un percorrido de 6&nbsp;km por estrada nacional; e un acceso norte, que tamén se atopaba a máis de 6 quilómetros do centro da cidade; e crea un viario que une os dous extremos da autovía periférica de Ourense, a OU-30, formada pola A-52, A-76 e A-56. Este acceso arrinca desde o seminario maior e descende mediante un complexo viaduto de case 2 quilómetros ata enlazar nunha glorieta co acceso a Ourense, continuado polo antiga trazado da N-120 (Vigo-Logroño) ata chegar á pasarela de circunvalación, onde se une á A-76 no tramo que esta forma parte da circunvalación.
A-57

A **Autovía do Atlántico** ou **A-57** é unha futura autovía situada no corredor occidental de Galicia, que discorrerá dende A Coruña ata O Confurco (Ponteareas), pasando por Santiago de Compostela e Pontevedra.

Na actualidade, dividiuse para a súa tramitación en bastantes treitos, con diferentes estados. O único treito en obras é o traxecto entre Vilaboa e A Ermida, que pertence á circunvalación leste de Pontevedra.

A A-57 empezará na cidade da Coruña, aproveitará a autovía AC-14 dende o seu inicio ata a súa conexión coa A-6, irá ata Santiago ao oeste da N-550 e a AP-9. En Santiago de Compostela circunvalará polo oeste, creando unha auténtica circunvalación circular en dita cidade. Logo rodeará Padrón, Pontecesures e Valga polo oeste chegando a Curro onde haberá un gran nó de conexións coa AP-9, AG-41 a Sanxenxo e a futura AG-47 a Vilagarcía de Arousa. O último treito, coa tramitación máis avanzada e os proxectos construtivos listos, bordeará Pontevedra polo leste, en Vilaboa terá conexións coa AP-9 e a futura A-59 a Vigo, logo subirá polo monte para chegar á zona do Confurco, nas proximidades do Porriño, onde se conectará coa A-52 e a A-55.

Ata o 1 de outubro do 2015, a A-57 ía dende Barro ata O Confurco. En 2015, cambiouse a orixe ata a cidade da Coruña e foi bautizada co novo nome de Autovía do Atlántico.

## Treitos 

## Notas
Telmario de Araújo Sacramento

**Telmario de Araújo Sacramento**, máis coñecido simplemente coma **Dinei**, é un futbolista brasileiro que xoga na Primeira división española co CD Tenerife no posto de dianteiro.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* sambafoot.com 
* rubronegro.net
Hipopotasemia

A **hipopotasemia** é un trastorno hidroelectrolítico no que a concentración sanguínea de potasio é menor de 3,5 mEq/l.
## Causas de hipopotasemia 
Son varias as causas de hipopotasemia:
# Déficit dietético de potasio: é moi infrecuente xa que o potasio se atopa en moitísimos alimentos. Só hai déficit en pacientes con dieta sen ningún contido de potasio.
# Exceso de aldosterona: a aldosterona estimula a bomba de sodio-potasio e cando hai un exceso desta hormona, na nefrona distal excrétase moito potasio, tanto como para orixinar unha hipopotasemia.
# Nalgúns síndromes que afectan á reabsorción tubular, como o **síndrome de Barther**. Neste síndrome non hai reabsorción tubular proximal de sodio e chega unha gran cantidade deste ion á nefrona distal. Isto induce un alto funcionamento da bomba Na+/K+, co que se reabsorbe moito sodio e se excreta moito potasio.
# Co uso dalgúns diuréticos proximais, que favorecen a excreción de potasio á luz do túbulo renal.
# Trala inxección de insulina ou con descargas β adrenérxicas (abundantes no dellirium tremens).
# Nas alcaloses.

## Manifestacións clínicas 
Aparecen nas hipopotasemias moderadas ou graves, sobre todo a nivel coronario. No electrocardiograma reflíctese cun descenso na intensidade da onda T e a aparición da onda U.
Televigo

**Televigo** foi a primeira televisión local con sede en Vigo. Nada en 1995, era propiedade da sociedade Tranvías Eléctricos de Vigo, e non tiña relación con ningún outro grupo de comunicación local. Televigo emitía sen licenza, a través da Televisión Dixital Terrestre, TDT, dende o día 12 de maio na canle 32.

En marzo de 2011 anova a súa páxina web, cunha interface moito máis moderna e coa posibilidade de ver a canle en directo ou recuperar algúns dos programas en diferido.

Interrompeu as emisións o 10 de outubro de 2014. O 1 de decembro do mesmo ano retomou as emisións co nome provisional de *La Tele de Vigo* para despois volver adoptar o nome orixinal o 18 de marzo de 2015, o 30 de setembro dese ano pecha definitivamente as súas emisións. En 2017 a marca Televigo foi comprada polo grupo Radio Vigo, dono de Localia Vigo. Así, a que fora a súa única competidora absorbeu a marca e pasou a chamarse Localia Televigo.

## Programación
Contaba con programas como:
**Diálogos con el alcalde*
**8 y medio*
**60 minutos*
**Á sombra da oliveira*
**Viajeros*
**Peloteando.com*
**Diga lo que quiera* (patrocinado polo concello de Vigo)
**Sete días*
**Son TV*
**Viajeros*

## Notas 
## Véxase tamén
* TeleVigo

### Ligazóns externas
*Páxina web oficial de Televigo
*Se subastan los fondos de Televigo *La Voz de Galicia*, 3/6/2016 .
Telecoruña

**Telecoruña** foi unha emisora privada de televisión que emitiu entre os anos 1994 e 2017 na Coruña e na súa área metropolitana.

## Historia
A cadea Telecoruña era propiedade da sociedade Telecoruña Canal 41 S.A. A empresa propietaria foi fundada no 1994 baixo a xerencia de José Manuel Brandariz Suárez.

No ano 2006 a Xunta de Galicia resolveu unha concesión de licenzas para emitir en dixital que resultou polémica. Nela denegábaselles a licenza a Telecoruña, Ferrol Television, Código TV e Televigo, que a tiñan solicitado. A actividade da emisora rematou no ano 2008 ante a imposibilidade de seguir emitindo en analóxico.

## Traxectoria
Telecoruña estaba orientada á difusión de noticias de ámbito local e de programas relacionados coas actividades socio-culturais comarcais. Telecoruña pertenceu á Asociación Galega de Televisións Locais (Asgatel) e á Red de Televisiones Locales (UNE). Estivo afiliada á cadea Telemundo, que producía unha gran parte da súa programación.

A súa área de recepción limitábase á provincia da Coruña, especialmente nos concellos da Coruña, Ferrol, Arteixo, Carballo, Culleredo e Santiago de Compostela. Posteriormente foi posible a súa recepción a través do operador R Cable y Telecomunicaciones Galicia S.A.

## Notas
Ichinoseki

**Ichinoseki** (一関市, いちのせきし, *Ichinoseki-shi*) é unha cidade e concello da prefectura de Iwate no Xapón. Está situado na rexión de Tōhoku e ó sur da prefectura, ao noroeste da illa de Honshū. A súa superficie é de 1.133,10&nbsp;km², a poboación é de 120.980 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 107 h/km². Ichinoseki é a terceira cidade máis poboada da prefectura.

O concello de Ichinoseki limita cos concellos de Ōshū, Hiraizumi, Sumita, Rikuzentakata, Fujisawa (que son da prefectura de Iwate); Kurihara, Tome, Motoyoshi, Kesennuma (que son da prefectura de Miyagi); e Higashinaruse (este último é da prefectura de Akita).

## Turismo e lugares de interese 
* Geibikei (猊鼻渓).
* Genbikei (厳美渓).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:230729 Geibikei Ichinoseki Iwate pref Japan13s3.jpg|Geibikei.
Ficheiro:230727 Genbikei Ichinoseki Iwate pref Japan01s3.jpg|Genbikei.

## Cidades irmandadas 
*  Miharu-machi, prefectura de Fukushima, Xapón (1987).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ichinoseki .
Kamaishi

**Kamaishi** (釜石市, かまいしし, *Kamaishi-shi*) é un concello da prefectura de Iwate no Xapón. Está situado na rexión de Tōhoku e ó sueste da prefectura, ao nordeste da illa de Honshū. A súa superficie é de 441,42&nbsp;km², a poboación é de 40.209 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 91,1 h/km².

O concello de Kamaishi limita cos concellos de Ōtsuchi, Tōno, Sumita e Ōfunato.

## Cidades irmandadas 
*  Digne-les-Bains, Alpes da Alta Provenza, Provenza-Alpes-Costa Azul, Francia (1994).
*  Tōkai-shi, Prefectura de Aichi, Xapón (2007).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kamaishi .
Ninohe

**Ninohe** (二戸市, にのへし, *Ninohe-shi*) é un concello da prefectura de Iwate no Xapón. Está situado na rexión de Tōhoku e ó sueste da prefectura, ó nordés da illa de Honshū. A súa superficie é de 420,31&nbsp;km², a poboación é de 29.920 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 71,2 h/km².

O concello de Ninohe limita cos concellos de Hachimantai, Ichinohe, Kunohe, Karumai (que son da prefectura de Iwate); Takko, Sannohe e Nanbu (que son da prefectura de Aomori).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ninohe .
* Sitio web oficial da cidade de Ninohe .
Hirakawa

**Hirakawa** (平川市, ひらかわし, *Hirakawa-shi*) é un concello da prefectura de Aomori no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Tōhoku e no centro-sur da prefectura, no norte da illa de Honshū. A súa superficie é de 345,81&nbsp;km², a poboación é de 34.113 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 98,6 h/km².

O concello de Hirakawa limita cos concellos de Ōwani, Hirosaki, Kuroishi, Towada (que son da prefectura de Aomori); de Ōdate e Kosaka (que son da prefectura de Akita).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hirakawa .
Armórica

miniatura|Armórica, 500 a.C.
**Armórica** era unha rexión da Galia, a área costeira do noroeste francés, comprendida entre Pornic (preto de Nantes) a Dieppe. Comprendía a actual Bretaña, o noroeste do Países do Loira e a totalidade do litoral de Normandía.

## Historia 
O seu nome provén da expresión gala *are mori* (no mar), que evolucionou en *Aremorica* ou *País fronte ao mar*. Na súa *Historia Natural*, Plinio o Vello afirma que *Armórica* é o antigo nome de Aquitania e menciona que os Pireneos son como o bordo austral da rexión. Tendo en conta a orixe gala do nome, esta afirmación ten sentido se se considera que *Armórica* non describe a un país específico, senón a unha rexión xeográfica cuxa característica é estar fronte ao mar.

A República romana tivo longos anos de relacións comerciais cos galos e cos armoricanos (facendo distinción entre estes). Con todo, Armórica revendía os produtos de Roma aos bretóns e os belgas. Deste xeito, coa Guerra das Galias, Roma conseguiría desfacerse do intermediario comercial, e de paso estendía o seu territorio para compensar a demanda de terras polos plebeos romanos.

O comercio entre Armórica e as Illas Británicas foi descrito por Diodoro Sículo. Despois da campaña de Craso no 57 a.C., a resistencia armoricana ao dominio romano era apoiada polos aristócratas celtas de Britania. En resposta, Roma invadiu Britania en dúas ocasións, en 55 a.C. e 54 a.C., baixo o mando de Xulio César.

No Imperio romano, Armórica foi parte da provincia de Gallia Lugdunensis, a cal tiña o seu capital en Lugdunum (Lión). Cando as provincias romanas foron reorganizadas no século IV, Armórica foi colocada baixo as segunda e terceira divisións de Lugdunensis. Armórica rebelouse contra Roma en dúas ocasións no século V, expulsando aos oficiais romanos na segunda ocasión. A península da Bretaña comezou a ser colonizada por celtas bretóns nos séculos V a VII. Durante os séculos IX e X os viquingos comezaron a establecerse na península de Cotentin, o cal carrexou o desuso do nome de Armórica, favorecendo o de Normandía.

## Cultura popular 
Nas novelas gráficas de René Goscinny e Albert Uderzo, Astérix vive nunha aldea situada en Armórica, segundo di a introdución que teñen todos os libros da serie.

## Ciencia 
No Ordovícico existían dous grandes continentes, Laurasia, formado por Norteamérica, Groenlandia e o norte e centro de Europa; e Gondwana, que se corresponde cos actuais territorios de África, Suramérica, Australia e a Antártida. Porén, había outros máis pequenos, e un deles recibe o nome de Armórica, un continente que se uniría a Laurasia no Carbonífero, antes da unión definitiva con Gondwana. Parte deste continente correspondese hoxe en día con Galicia e Bretaña.
## Notas
Mino

**Mino** (美濃市, みのし, *Mino-shi*) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e no centro da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 117,05&nbsp;km², a poboación é de 22.665 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 194 h/km².

O concello de Mino limita cos concellos de Seki e Gujō.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Mino .
Supercopa de Europa

A **Supercopa de Europa da UEFA** é unha competición futbolística organizada pola UEFA que enfronta aos campións das dúas máximas competicións europeas de clubs, o campión da Liga de Campións (*Champions League*) e o da UEFA Europa League.

Inaugurouse en 1972 (aínda que non foi oficial se non ata 1973) e ata 1999 enfrontaba ao campión da Copa de Europa (hoxe Liga de Campións) e ao campión da Recopa de Europa, hoxe xa desaparecida competición. A final disputouse a dobre partido ata 1997.

Dende 1998, o trofeo xogabase a partido único a finais de agosto no Estadio Lois II de Mónaco, na véspera do sorteo das competicións europeas da nova tempada. Mais dende o ano 2012, isto cambiou e o partido disputase nalgunha outra sede europea. A final da Supercopa supón o inicio oficial da tempada das competicións europeas.

O actual campión da Supercopa da UEFA é o Atlético de Madrid. Os equipos con máis trofeos gañados son o AC Milan italiano e o FC Barcelona, empatados con 5 cetros.

## Historial 
### Finais a dobre partido 
***R**: Campión da Recopa; **E**: Campión de Europa*

### Finais a partido único 
Ata a edición do ano 2012, todas as finais foron xogadas no Stade Louis II de Mónaco. A partir do ano 2013, a final dispútase en diferentes estadios europeos.
***E**: Campión de Europa; **U**: Campión da UEFA Europa League; **R**: Campión da Recopa.*

*¹ Prórroga; ² Vencedor por gol de ouro; † Gol en propia meta.*

## Palmarés 
### Por equipos 
### Por países 
## Estatísticas 
### Equipos españois 
: Actualizado ata a edición do ano 2018

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga de Campións
* UEFA Europa League

### Ligazóns externas 
* Web oficial da Supercopa UEFA
Bandeira da Bretaña

A **bandeira da Bretaña** chamada *Gwenn-ha-du* que quere dicir *branco e negro* en bretón é a bandeira que representa á Bretaña, hoxe rexión de Francia. É tamén utilizada (aínda que non de xeito oficial) no departamento francés do Loira Atlántico, que aínda que se atopa na rexión dos Países do Loira, é territorio tradicional bretón.

miniatura|dereita|A Gwen-ha-du
miniatura|A Kroaz du

## Gwen-ha-du 
As dimensións da bandeira non están fixadas, e van de 9:14&nbsp;cm a 8:12 m. A bandeira non é unicamente utilizada por asociacións culturais e autonomistas senón por todos en xeral. Durante moitos anos, a administración consideraba á bandeira un símbolo separatista, mais esta actitude trocou e actualmente a bandeira xa non inclúe esas connotacións e aparece en tódolos sitios, até en moitos edificios públicos bretóns xunto coas outras bandeiras oficiais. Debido á falta de lexislación sobre as bandeiras rexionais en Francia, a bandeira tamén ondea nos barcos. O deseño dos armiños (os símbolos con forma cruz na parte superior esquerda da bandeira) pode variar, mais a súa aparencia máis habitual é a mostrada na imaxe superior.

Tradicionalmente, é unha das poucas bandeiras que nos desfiles se leva sobre a cabeza.

A bandeira foi creada en 1923 por Morvan Marchal, inspirada nas bandeiras dos Estados Unidos e de Grecia, xa que estes dous países eran vistos respectivamente coma símbolos de liberdade e democracia.

As nove barras horizontais representan ás nove dioceses tradicionais nas que historicamente estivo dividido o Ducado da Bretaña. As cinco barras negras representan as comunidades onde se fala francés e galó (Dol-de-Bretagne, Nantes, Rennes, Saint-Malo E Saint-Brieuc). As catro barras brancas representan á súa vez as dioceses onde se fala bretón (Bro-Dreger, Léon, Cornouaille e Vannes). Os armiños fan referencia ao Ducado da Bretaña.

## Kroaz du 
A *Kroaz du* é a bandeira tradicional bretoa. Foi a bandeira e insignia do Exército bretón, entre os séculos XIV e XVI. Historicamente, os bretóns utilizaran unha cruz negra sobre fondo branco, inversamente ao pendón de San Piran, a bandeira de Cornualla.

Foi concedida en 1188 polo Papa aos cruzados bretóns como un signo de recoñecemento. Este modelo é defendido fronte á nova bandeira polos grupos tradicionalistas fronte aos nacionalistas, por ter unhas raíces históricas e non ser de inspiración estadounidense.

Ficheiro:Blason Pierre Ier de Bretagne.svg|Escudo de armas de 1213
Ficheiro:Special-guidon-breton.png|Insignia do exército bretón
Ficheiro:Armoiries Bretagne - Arms of Brittany.svg|Escudo de armas de 1316
Ficheiro:Blason Rennes.svg|Escudo de armas de Rennes

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bretaña

### Ligazóns externas 
* *Bannieloù Breizh*, heráldica da Bretaña 
* *Gwen-ha-du*, historia da bandeira bretoa *(en bretón)*
Gujō

**Gujō** (郡上市, ぐじょうし, *Gujō-shi*) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado ao centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e no centro da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 1.030,79&nbsp;km², a poboación de 45.453 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 44,1 h/km².

O concello de Gujō limita cos concellos de Takayama, Gero, Seki e Mino (que son da prefectura de Gifu); e Ōno (este último é da prefectura de Fukui).
Bro gozh ma zadoù

**Bro gozh ma zadoù** (en galego: *A terra dos meus devanceiros*) é o himno da Bretaña. Foi composto o 1919 e a letra é de François Taldir-Jaffrenou (1879-1956). Este himno está inspirado no himno de Gales, *Hen Wlad Fy Nhadau*, composto polo bardo galés Evan James o 1856 e musicado polo seu fillo James James.

Escoitouse por primeira vez en 1898 durante a Resistencia de Morlaix, imprimíndose en follas volantes co subtítulo *Henvelidigez* (Adaptación). A melodía dos tres cantos é idéntica. Foi recollida no libro An Delen Dir en 1900, e empezou a ser cantado nas reunións de estudantes bretóns de Rennes, que fixeron o seu propio himno. No Congreso de Lesneven de 1903 foi escollido polo xurado da Unión Rexionalista Bretoa como "canto nacional" por mor da irmandade entre os galeses e os bretóns. Maurice Duhamel rexistrou a cantiga para piano en 1910.

## Letra 

## Notas
Provincia de Yamato

**Yamato** (大和国, やまとのくに, *Yamato-no-kuni* ou 大和, やまと) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a prefectura de Nara, historicamente na parte de Kinai, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshū.

Yamato limitaba coas provincias de Kawachi (河内), Yamashiro (山城), Iga (伊賀), Ise (伊勢) e Kii (紀伊).
Provincia de Kii

**Kii** (紀伊国, きいのくに, *Kii-no-kuni* ou 紀伊, きい) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha maior parte da zona que hoxe forma a prefectura de Wakayama e unha pequena parte que forma a prefectura de Mie, historicamente na parte de Nankaidō, actualmente na rexión de Kinki, na illa de Honshū.

Kii limitaba coas provincias de Izumi (和泉), Kawachi (河内), Yamato (大和) e Ise (伊勢).
Assassin's Creed (videoxogo)

'''''Assassin's Creed'''* é un videoxogo de acción e aventura lanzado para PlayStation 3, Xbox 360 e PC en novembro de 2007. Dende a súa saída ao mercado, *Assassin's Creed* vendeu 3,38 millóns segundo Vgchartz. En abril de 2008 lanzouse unha versión de Microsoft Windows titulada *'''Assassin's Creed: Director's Cut Edition''** que contén contido adicional.

## Sinopse 
Ambientado na Terceira Cruzada e no ano 2012. No 2012 controlamos a Desmond Miles, que se atopa secuestrado pola corporación Abstergo. Durante a Terceira Cruzada manexamos a Altair, un xove pertencente a un grupo de asasinos, cuxa misión é a de salvagardar Terra Santa da intrusión dos cruzados.

### Cidades que aparecen 
Aparecen tres cidades: Xerusalén, Damasco e Acre. As tres están recreadas con gran detalle e nelas Altair debe asasinar certos obxectivos. Tamén pode axudar a diversos cidadáns e enfrontarse aos soldados de ámbolos bandos: cruzados e musulmáns. As tres cidades están conectadas por camiños, que constitúen o maior escenario do xogo: o reino. Nel áchanse batallóns de soldados, poboados e construcións defensivas.

## Xogabilidade 
### Habilidades de Altair 
Como asasino, Altair posúe unha espada, unha daga agochada e coitelos que pode lanzar. Ademais, tamén pode escalar e saltar. Nalgúns sitios elevados pode saltar e caer nun montón de palla (saltos de fe).

### Misións secundarias 
Ademais das misións de asasinatos, no xogo poden realizarse misións secundarias, coma axudar a algúns cidadáns, atopar numerosos estandartes e eliminar a 60 templarios distribuídos por toda Terra Santa.

## Crítica 
As revistas e páxinas web especializadas déronlle boas notas a **Assassin's Creed''': 90 en GameSpot, 77 en IGN acadando finalmente un 81 en Metacritic para Xbox 360, un 80 para PlayStation 3 e un 79 para PC.

## Notas
Promozione

O campionato de **Promozione** é a sexta categoría do sistema de ligas de fútbol en Italia.

Trátase do terceiro campionato máis importante de afeccionados, e o segundo a nivel rexional.

## Grupos
Serie C

A **Serie C** é a terceira máxima categoría do sistema de ligas do fútbol profesional en Italia. Organizada pola Lega Italiana Calcio Professionistico, sitúase inmediatamente por debaixo da Serie B, e por riba da Serie D.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Nix

* Na mitoloxía grega, **Nix** é a deusa primordial da noite.
* Na astronomía, **Nix** é un satélite natural de Plutón.
* Tamén na astronomía, **(3908) Nix** é un asteroide.
* **Unix-like**, abreviado como *nix* ou **nix*.
* **Nix** é unha marca de refrescos uruguaia.
* Nix é tamén unha das cidades MMORPG Argentum.