África Oriental italiana

A **África Oriental Italiana** (en italiano: ***Africa Orientale Italiana***, **AOI**) foi unha colonia italiana entre os anos 1936 e 1941, situada no corno de África.

Estaba conformada inicialmente polos territorios do Imperio etíope, recentemente ocupados despois da segunda guerra italo-etíope, e as colonias italianas de Eritrea e a Somalia italiana.

Foi establecida en nome de Vítor Manuel III, rei de Italia, que, a partir de entón, engadiría aos seus títulos o de *Emperador de Etiopía*.

En agosto de 1940, tras o comezo da segunda guerra mundial, incorporouse tamén o territorio recentemente conquistado da Somalia británica.

Durante a Campaña militar da África Oriental as forzas aliadas, lideradas por Gran Bretaña, lograron derrotar ao *Regio Esercito* (Real Exército) italiano e conquistaron toda a rexión, co que desaparecía a colonia italiana.

## Historia 
A colonia foi establecida en 1936, tras a vitoria do ditador italiano Benito Mussolini durante a segunda guerra ítalo-etíope. A derrota e exilio de Haile Selassie supuxo a desaparición do Imperio Etíope.

O control na África Oriental Italiana foi exercido por poboadores nativos (somalís ou eritreos), especialmente aqueles que aspiraban a integrar a súa cultura no Imperio Italiano a través da política fascista.

Posteriormente, soldados italianos destruíron os asentamentos nativos de Addis Abeba, sendo asasinados uns 30 000 etíopes e as súas vivendas queimadas até os alicerces.

A política colonial fascista na AOI tiña características típicas do *divide e vencerás*: coa idea de dividir os amharas, cristiáns ortodoxos, o territorio de Amhara reclamado polos eritreos foi entregado á Gobernación de Eritrea, mentres que a rexión do Ogadén, reclamada polos somalís, foi entregada á Gobernación de Somalia. A persistente resistencia dos etíopes nativos, a falta de recursos, de terreo cultivábel, e a incerteza das condicións políticas e militares desalentou o desenvolvemento industrial e o asentamento no campo etíope.

A colonia resultou ser moi cara de manter, e o orzamento da AOI en 1936-1937 solicitou de Italia nada menos que 19 136 millóns de liras para crear a infraestrutura que requiría a colonia, debido aos constantes ataques dos combatentes guerrillieros etíopes.

Xa iniciada a entrada na guerra de Italia, en 1940, a colonia veciña da Somalia británica foi ocupada por forzas italianas e automaticamente absorbida pola África Oriental Italiana. Esta conquista foi un dos poucos éxitos italianos na África Oriental, que en 1941 caería ante a ofensiva dos aliados e supuxo o fin de toda A AOI.

## Organización administrativa 
En 1936, A **África Oriental Italiana** abarcaba todos os territorios da actual Etiopía, de Eritrea e a maior parte de Somalia, coa excepción do territorio que compón a actualmente independente *de facto* República de Somalilandia (a antiga Somalia británica).

### Provincias 
A colonia foi dividida en seis provincias ou gobernacións (*Governorati*), cada unha dirixida por un gobernador italiano: 

miniatura|esquerda|300px|División administrativa en gobernacións da *África Oriental Italiana*.

As divisións administrativas da colonia eran importantes para o réxime fascista no intento de destruír as estruturas do antigo imperio de Etiopía e de fundar un ordeamento político administrativo novo. Estas reformas incluían, ademais, a construción de ferrocarrís, estradas, escolas, oficinas postais, edificios públicos, centros de saúde, comisarías de policía e un sistema bancario.

En agosto de 1940 a África Oriental Italiana foi brevemente ampliada, cando o exército italiano conquistou a Somalia británica, anexionándoa ao territorio da gobernación de Somalia. Un ano máis tarde, volvéronse a separar cando a África Oriental Italiana foi ocupada polas forzas británicas, durante a Campaña de África Oriental no marco da segunda guerra mundial.

## Sistema bancario 
[miniatura|250px|Billete de 100 [Lira de África Oriental Italiana|Liras da África Oriental Italiana, emitido polo Banco de Italia (1939).]]

En 1917, en Italia, o *Banco Italiano de Desconto* promoveu a creación do *Banco para a África Oriental* como sociedade anónima, para as colonias de Eritrea e Somalia. Este foi o primeiro intento para establecer un sistema bancario moderno no Corno de África, con sedes en Massawa e Mogadixo, comezando as súas funcións en 1918. En 1923, o banco cesou nas súas actividades, tras a quebra do Banco Italiano de Desconto. Porén, outras institucións financeiras italianas instaláronse na África Oriental. Así, en 1939, a organización bancaria presente na AOI era a seguinte:

* Banco de Italia, con sedes en Asmara, Massaua, Asab, Adi Ugri, Keren, Adi Cahié, Gondar, Dese, Addis Abeba, Jima, Harar, Mogadixo, Merca e Kismaayo.
* Banco de Roma, con sedes en Asmara, Massawa, Asab, Gondar, Dese, Debra Marcos, Addis Abeba, Lekemti, Jima, Gore, Demdi Dolo, Dire Dawa, Harar e Mogadixo.
* Banco de Nápoles, con sedes en Asmara, Massawa e Mogadixo
* Banco Nacional do Traballo, con sede en Asmara, Massawa, Addis Abeba e Decameré.

## Obras realizadas 
### Estradas 
Nos anos 20 e 30 foron realizadas numerosas obras en estradas, dando lugar a unha rede de cerca de 18 000&nbsp;km, entre as estradas prncipais e as secundarias, entre elas a estrada Asmara-Addis Abeba. En 1940 completouse a estrada máis importante, entre as tres cidades principais: Asmara-Addis Abeba-Mogadixo.

### Ferrocarrís 
As infraestruras ferroviarias da África Oriental Italiana son as seguintes:
* Liña Addis Abeba-Djibuti, completada en 2017 e construída con capital francés, de 784&nbsp;km, dos cales 106&nbsp;km eran competencia da Somalia francesa. 
* Liña Asmara-Biscia, de 227&nbsp;km e completatada en 1932.
* Liña Massaua-Asmara, de 118&nbsp;km. En 1887 os italianos construíron os primeiros treitos deste ferrocarril que, partindo da cidade portuaria de Massaua, alcanzaba o forte militar de Saati, de 26&nbsp;km, rematada en 1888. Posteriormente a vía alcanzou Asmara, en decembro de 1911.
* Liña Mogadixo-Villaggio Duca degli Abruzzi, de 113&nbsp;km e concluída en 1927.

### Obras hidráulicas e mineiras 
As obras de colonización nestes campos foron diversas. Entre elas poden mencionarse ás do encoro de Tesenei, en Eritrea, e en Somalia, as de Villabruzzi e de Genale, no río Shebelle, mentres que no capítulo da minaría pódense citar as grandes salinas de Dante en Migiurtinia, consideradas na época como as máis grandes do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Antonicelli, Franco (1961): ''Trent'anni di storia italiana 1915 - 1945*, Saggi series **295**. Torino: Einaudi. 
* Cannistraro, Philip V. (1982): *Historical Dictionary of Fascist Italy*. Westport, Conn. & Londres: Greenwood Press. ISBN 0-313-21317-8.
* Del Boca, Angelo (1986): *Italiani in Africa Orientale: La caduta dell'Impero*. Biblioteca universale Laterza **186**, Roma: Laterza. ISBN 88-420-2810-X.
* Mockler, Anthony (1984): *Haile Selassie's War: The Italian-Ethiopian Campaign, 1935-1941*. Nova York: Random House. ISBN 0-394-54222-3.
* Sarti, Roland (1974): *The Ax Within: Italian fascism in action*. Nova York: New Viewpoints. ISBN 0-531-06498-0.
* Mauri, Arnaldo (1967): *Il mercato del credito in Etiopia*. Milán: Giuffrè.
* Calchi Novati, Gian Carlo (2011): *L'Africa d'Italia* Roma: Carrocci.
* Tuccimei, Ercole (1999): *La Banca d'Italia in Africa''. Presentazione di Arnaldo Mauri. Bari: Laterza. ISBN 88-420-5686-3.

### Ligazóns externas 
* Orde de batalla das Forzas armadas italianas na África Oriental Italiana (10 de xuño de 1940).
* Comando aéreo da África Oriental Italiana.