open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Simone Assemani

**Simone Assemani**, nado en Roma o 19 de febreiro de 1752 e finado en Padua o 7 de abril de 1821, foi un numismático e orientalista Italiano de orixe libanesa.

## Traxectoria 
### Orixe familiar 
Assemani é o apelido dunha ilustre familia maronita do Líbano, catro de cuxos membros, todos eles cregos, se distinguiron pola súa erudición durante o século XVIII en Oriente e en Europa.

Un deles foi Simone Assemani, nado en Roma o 19 de febreiro de 1852, fillo de nai italiana, chamada Marta Maria Devoti, e de pai libanés maronita, chamado Elia Antonio Assemani. Simone era sobriño neto do tamén orientalista Giuseppe Simone Assemani.

### Carreira como erudito 
Cursou estudos de Teoloxía na Universidade La Sapienza de Roma e recibiu a orde sacerdotal polo rito latino, en lugar do maronita. actividade que mantivo ata a súa morte en 1821.

### Numismática 
* (1787-1788). *Museo Cufico Naniano*.  (1787);  (1788). Padua.
* (1809). *Supra le monete Arabe effigiate*. Padua.
* (1818). *Spiegazione di due rarissime medaglie cufiche della famiglia degli Ommiadi appartenenti al Museo Majnoni in Milano*. Milán.
* (1820). '**. Milán.

### Orientalismo 
* (1787). **'. Padua.
* (1787-1792). *Catalogo dei codici manoscritti orientali della Biblioteca Naniana.*  (1787); Parte II (1792). Padua.
* (1790). . Padua.
* (1803). *Trattato intorno al santo sacrificio della messa*. Padua.
* (1804). *Illustrazione della patena mistica creduta di S*. ''Pier Grisologo la quale si conserva nella chiesa cattedrale d'Imola*. Padua.
* (1807). *Se gli Arabi ebbero alcuna influenza sull' origine della poesia moderna in Europa*. Padua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Canini, E. (2021). "Simone Assemani: la Sacra Scrittura e le lingue orientali". En *Periodico Daily*. 19 de febreiro.
* Contadini, A. (1989). "Simone Assemani, professore di lingue orientali a Padova*".* En Gallotta, A.; Marazzi, U. (Hrsg.). *La Conoscenza dell'Asia e dell'Africa in Italia nei secoli XVIII e XIX*3, 1. Istituto Universitario Orientale, Nápoles. Páxinas 209-245.
* Levi della Vida, G. (1962). "[Assemani, Simone](https://www.treccani.it/enciclopedia/simone-assemani_(Dizionario-Biografico)/)". En *Dizionario biografico degli Italiani*. Vol. 4.
* Oussani, G. (1907-1912) "Assemani. Illustrious Maronite family of Mount Lebanon, Syria". En *Catholic Encyclopedia* (*Catholic.com'').
* Pontani, A. (2013). "Nuovi contributi all'archivio di Simone Assemani (1752-1821): la biografia e il carteggio con Giovanni Cristofano Amaduzzi". En ''Quaderni per la storia dell'Università di Padova*, 46. Páxinas 61-104.
* Zabeo, G. P. (1821). "Assemani Simone". En *Prospetto delle letture … del cesareo-regio istituto di scienze, lettere ed arti...'' Bettoni, Padua. Páxinas 144-147.
San Cosmede, Pombeiro, Pantón

**San Cosmede** é un lugar da parroquia de Pombeiro no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
## Toponimia
O topónimo **San Cosmede** é un haxiotopónimo referido ao mártir Cosmede e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pombeiro 
### Parroquias de Pantón
Universidade de Karlstad

A **Universidade de Karlstad** é unha institución pública de educación superior da cidade de Karlstad, Suecia, no distrito de Kronoparken, a pouco máis de cinco quilómetros ao nordés do centro da cidade de Karlstad. Forma parte do Grupo Compostela de Universidades.

## Historia 
Foi fundada en 1999, cando a Karlstad Higher School foi promovida á universidade. A súa biblioteca abriuse en 2002, con 4 plantas e  prazas de lectura. En 2013 tiña  alumnos. 

### Precursores 
As primeiras experiencias educativas vinculadas a educación remóntase a 1843, cando se fundou en Karlstad un seminario para profesores de primaria. En 1967 estableceuse unha rama da Universidade de Gotemburgo en Karlstad e ao ano seguinte o seminario de profesores de primaria transformouse nun colexio de profesores. En 1977, a Universidade de Karlstad formouse como a dirección conxunta de toda a educación académica en Karlstad, que formaba parte da Rexión Universitaria de Gotemburgo. A universidade transformouse en 1999 na Universidade de Karlstad. Polo tanto, é unha das universidades máis novas do país.  

### Fundación, século XXI 
Foi fundada en 1999, cando a Karlstad Higher School foi promovida á universidade. A súa biblioteca abriuse en 2002, con 4 plantas e  prazas de lectura. En 2013 tiña  alumnos.

En 2006, a Universidade de Karlstad converteuse na primeira universidade acreditada por ECTS de Suecia. A nova biblioteca completouse en xaneiro de 2002. Desde entón, o campus universitario creceu aínda máis cun novo edificio de ciencia e tecnoloxía, que se inaugurou en setembro de 2008. 
## Estrutura 
### Oferta lectiva 
A Universidade de Karlstad ten preto de 75 programas de grao e 750 cursos en 50 áreas temáticas en humanidades, ciencias sociais, ciencias naturais, tecnoloxía, ensino, saúde e música. 

Desde 2002, a Academia de Música Ingesund en Arvika forma parte da Universidade de Karlstad e é o único departamento que non está en Karlstad. 

### Facultades 
A Universidade de Karlstad tiña 3 facultades en 2019.

* Facultade de Humanidades e Ciencias Sociais
* Facultade de Ciencias da Saúde, Ciencia e Tecnoloxía
* Facultade de Formación do Profesorado

## Alumnado 
Na universidade hai varias asociacións de estudantes, o Karlstad University Sports Club (KAUIF) e dous coros, Sällskapet CMB e Söt Likör. Hai unha zona de aloxamento para estudantes preto da universidade, chamada Campus Futurum.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ne.se/karlstads-universitet Enciclopedia Nacional Sueca (en sueco)
* Omuniversitetet (arquivado)
A Touza, Pombeiro, Pantón

**A Touza** é un lugar da parroquia de Pombeiro no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos.

## Toponimia 
O termo galego *Touza* provén dun probábel *, posibelmente da raíz indoeuropea  'inchar, crecer'. É un orónimo que indica un terreo pechado con árbores ou matos, ou ben un grupo de penas ou rochas na praia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pombeiro 
### Parroquias de Pantón 
## Notas
María Luisa Palop

**María Luisa Palop**, nada en Benissa (Alacant) en 1900 e finada na mesma localidade en 1973, foi unha pintora alicantina.

Sentíase atraída pola paisaxe mediterránea e a comarca de La Marina. Reproduciu coa técnica do impresionismo o Penyal d'Ifac, as montañas da Serra d'Aitana, a montaña de Puigcampana e paisaxes e escenas tradicionais. Na súa obra vense influencias do impresionismo local co esquematismo e a sinxeleza do modernismo.
## Traxectoria
María Luisa estudou na Real Academia de Belas Artes de San Carlos de Valencia na década de 1920. Discípula do pintor Ramon Stolz, participou en diversas exposicións colectivas no Cercle de Belles Arts e na *Sala Blava*. En 1926 gañou un premio extraordinario na Exposición do Círculo de Belas Artes por un tapiz pintado, copia dunha Madonna de Rafael. En 1932 presentou a obra *Flores y frutas* na *Exposición Nacional de Bellas Artes* de Madrid e en 1933 formou parte da *I Exposición de artistas valencianos reunidos* nas Galeries Empòrium de Barcelona. 

En 1934 presentou a obra *Cactus* na *Exposición Nacional* *de Belas Artes*, que ilustraba o catálogo do certame. Participou de novo na primeira edición despois da Guerra Civil en 1941, cun bodegón de flores e froitos. Nesa edición coincidiu con artistas como Xulia Minguillón (quen gañou a primeira medalla), Marisa Roesset (medalla de segunda categoría), María Revenga, María del Carmen Corredoyra, Carlota Fereal e Rosario de Velasco. En 1945 participou na exposición *Pintores Valencianes*, organizada pola asociación cultural Lo Rat Penat.

Na actualidade moitas das súas obras pertencen a coleccións privadas ou están expostas en museos de varios países.

## Notas
Porcís, Ribeiras de Miño, Pantón

**Porcís** é un lugar da parroquia de Ribeiras de Miño no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. A pesar de constar no Nomenclátor de Galicia, a localidade atópase actualmente anegada polo encoro dos Peares.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribeiras de Miño 
### Parroquias de Pantón
Liga Española de Baloncesto 1958

A **temporada 1958 da Primeira Divisón**, celebrada entre o 19 de xaneiro e o 19 de maio de 1958, foi a segunda campaña da Liga Española de Baloncesto. Con respecto á edición anterior, mantívose o formato mudando o número de equipos de 6 a 10. Nesta edición, o Real Madrid, gañou o seu segundo título consecutivo e a participación na Copa de Europa. O máximo anotador foi de novo Alfonso Martínez do Real Madrid.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que competiron na segunda edición da Primeira Divisón.

## Clasificación 
### Promoción de descenso 
Os equipos que ocuparon os postos noveno e décimo, CD Layetano e Canoe NC, tiveron que xogar unha eliminatoria pola permanencia ante equipos da promoción rexional. A eliminatoria xogouse ao mellor de dous encontros, téndose que xogar un desempate no caso de que cada equipo gañase un xogo. Nesta edición, o Canoe NC conseguiu a permanencia, mentres que o CD Layetano descendeu.

|}

## Líderes estatísticos 
### Puntos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga Española de Baloncesto

### Ligazóns externas 
* ACB.com
Nefrozoos

Os **nefrozoos** (**Nephrozoa**) son un dos grandes clados en que se dividiron os animais bilaterais, subdividido en protóstomos e deuteróstomos, que contén case todos os filos de animais con aproximadamente un millón de especies. O seu clado irmán é o dos Xenacoelomorpha. Os Ambulacraria (convencionalmente deuteróstomos) eran antes considerados un grupo irmán dos Xenacoelomorpha, formando os Xenambulacraria como Deuteróstomos basais ou Bilateria basais, o que invalidaba os Nephrozoa e os Deuteróstomos en previos estudos. O celoma, o tracto dixestivo, os órganos excretores (nefridios), e os cordóns nerviosos están desenvolvidos nos Nephrozoa. Argumentouse que, debido a que os protonefridios só se atopan nos protóstomos, non poden considerarse como unha sinapomorfía deste grupo. Isto faría que Nephrozoa fose un nome inapropiado, quedando **Eubilateria** como nome deste clado.

Os cordados (que inclúen todos os vertebrados) son deuteróstomos. Parece moi probable que o fósil de hai 555 millóns de anos *Kimberella* fose un protóstomo. De ser así, isto significa que as liñaxes dos protóstomos e os deuteróstomos deberon de separarse algún tempo antes de que aparecese *Kimberella*, polo menos hai 558 millóns de anos e, por tanto, bastante antes do comezo do Cámbrico hai 538,8 millóns de anos.

## Notas 
### Bibliografía 
* 
* 
*
A Ermida, San Vicente de Castillón, Pantón

**A Ermida** é un lugar da parroquia de San Vicente de Castillón no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 12 habitantes (4 homes e 8 mulleres).

## Toponimia
O topónimo deriva do latín , que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente de Castillón 
### Parroquias de Pantón 
## Notas
Stefan Heidemann

**Stefan Heidemann**, nado en Versmold, Renania do Norte-Westfalia, o 3 de abril de 1961, é un historiador, orientalista e numismático alemán.

## Traxectoria 
Entre 1982 e 1991, Stefan Heidemann cursou estudos de Economía, Estudos Islámicos e Historia Moderna nas universidades de Ratisbona, Berlín, Damasco e O Cairo, e en 1993 acadou o seu doutoramento na Universidade Libre de Berlín cunha tese acerca do Califato de Aleppo.

Entre 1994 e 2000 foi profesor axudante na Universidade de Jena, na que en 2001 accedeu á cualificación para a docencia. Nesta institución ocupou diversos postos entre 1994 e 2010, entre eles o de coordinador do Gabinete de Moeda Oriental de Jena,

De volta a Europa, a partir de 2011 Heidemann pasou a ocupar a praza de  profesor de Estudos Islámicos no Instituto de Asia e África da Universidade de Hamburgo, traballo que compatibiliza con frecuentes viaxes a sitios arqueolóxicos, entre os que destacan a cidadela de Alepo, en Siria, e tamén outros diversos en Afganistán.
* (2015): Membro da Academia de Ciencias e Literatura de Maguncia.

* (1994). *Das Aleppiner Kalifat (A.D. 1261). Vom Untergang des Kalifates in Bagdad über Aleppo zu den Restaurationen in Kairo*. Brill, Leiden 1994. ISBN 978-9004100312
* (2000). *Islamische Numismatik in Deutschland. Eine Bestandsaufnahme*. Harrassowitz, Wiesbaden. ISBN 978-3447042697
* (2000).*Transregional and Regional Elites: Connecting the Early Islamic Empire* (con H-I. Hagemann). De Gruyter. ISBN 978-3110666489
* (2002). *Die Renaissance Der Stadte in Nordsyrien Und Nordmesopotamien*. Brill, Leiden. ISBN 978-9004122741
* (2005). *Sylloge Der Munzen Des Kaukasus Und Osteuropas. Orientalischen Munzkabinett Jena* (con T. Mayer et al.). Harrassowitz. ISBN 978-3447048934
* (2003). *Die islamische Stadt* (con A. Becker). Zabern, Maguncia. ISBN 9783805331531
* (2017). *Regional History and Coin Finds from Assur / Regionale Geshichte und Munzfunde aus Assur* (con Kevin Butcher). Otto Harrassowitz, Wiesbaden. ISBN 978-3447107617
* (2022). *The Reach of Empire* (con K. Mewes). De Gruyter. ISBN 978-3110678260

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Heidemann, Stefan. Historian and Islamic Studies Specialist". En *Coins Weekly*. 2 de maio de 2019.
* "Stefan Heidemann". En *Coins Weekly*. 12 de outubro de 2010.
San Cibrao, San Cibrao, Viana do Bolo

**San Cibrao** é un lugar da parroquia de San Cibrao, no concello ourensán de Viana do Bolo, na comarca de Viana. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 54 habitantes (28 homes e 26 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **San Cibrao** é un haxiotopónimo referido a Cibrán de Cartago e débese á presenza no lugar da igrexa de San Cibrao da Touza.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cibrao 
### Parroquias de Viana do Bolo
San Vicente, San Vicente de Castillón, Pantón

**San Vicente** é un lugar da parroquia de San Vicente de Castillón no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña seis habitantes (tres homes e tres mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Vicente** é un haxiotopónimo referido a Vicente de Zaragoza e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente de Castillón 
### Parroquias de Pantón
Papías (almirante)

**Papías** foi un almirante romano no século I a.C. Durante as guerras civís romanas participou na Guerra de Sicilia como un dos almirantes baixo o mando de Sexto Pompeio.

## Traxectoria 
Canto se sabe del provén de Apiano que menciona a Papías varias veces na súa obra *De bellis civilibus* (en galego*, As guerras civís* [*Emphylia, Ἐμφύλια]*), cando describe a loita por Sicilia. No verán do 36 a. C., Papías atacou a frota de Lépido que estaba a transporta-lo seu exército de invasión dende África a *Lilybaeum* (Marsala) no suroeste de Sicilia. Aínda que conseguiu inflixir grandes perdas á frota de Lépido, pois das catro lexións, conseguiu destruír dúas, non puido impedir que as outras dúas desenbarcasen e se reunisen con Lépido. Máis tarde, o 11 de agosto do mesmo ano, dirixiu a frota de Sexto Pompeio que se enfrontou a Agripa na batalla de Mylae. 

### Batalla de Mylae 
Durante o curso da batalla, o propio barco de Papías foi embestido pola proa do barco de Agripa e afundido pero logrou nadar ata outro barco da súa frota que estaba preto e continuou a batalla. Non obstante, Sexto Pompeio, que observou a batalla dende a costa, ordenou a retirada despois de recoñecer que a batalla parecía inclinarse a favor de Agripa e que tamén lle chegaban reforzos. Papías conseguiu unha retirada ordenada da frota cara a zonas de escaso calado, onde os barcos máis grandes e pesados ​​da frota de Agripa non se atreviron a seguilos. Tras perder trinta barcos e afundir cinco, os restantes 17 barcos que Papías conseguiu salvar, escaparon, e navegaron cara aos seus portos.

Con posterioridade á batalla de Milae, Papias desaparece e non volve ser mencionado, descoñecéndose o seu destino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
O Carme, Santalla de Toiriz, Pantón

**O Carme** é un lugar da parroquia de Santalla de Toiriz no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. Está situado xunto ao Carme (Santa María de Toiriz).
## Toponimia
O topónimo **O Carme** é un haxiotopónimo referido á Nosa Señora do Monte Carmelo e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santalla de Toiriz 
### Parroquias de Pantón
Abuíme, Santo Estevo do Mato, Pantón

**Abuíme** é un lugar da parroquia de Santo Estevo do Mato no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 11 habitantes (4 homes e 7 mulleres).

Está situado xunto a Abuíme (Fión, O Saviñao).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Estevo do Mato 
### Parroquias de Pantón
Berce

[miniatura|200px|Prototipo de berce prismático, obra de [Peter Keler (1922). Bauhaus Museum de Weimar.]]
Un **berce**, **barrelo** ou **rolo** é unha cama para os nenos pequenos, que xeralmente pode ser abaneada. 

En sentido figurado, berce, refírese ao lugar de orixe dunha persoa, unha poboación ou a unha cultura.

## Historia 
Na súa orixe foron cestas cóncavas ou pequenos recipientes de madeira. Os berces tradicionais tiñan pés semicirculares que servían para balancealas e así inducir o sono do bebé,

Nos modernos pódense dispoñer apliques ou brazos para colgantes ou dispositivos móbiles (pezas articuladas movíbeis) para distraer a atención do bebé. Tamén existe a tradición de *vestir* os berces con faldras que se adornan con cintas, lazos ou outros obxectos estéticos.

Os modelos de berces para nenos de até tres ou catro anos son máis grandes e teñen os laterais altos para previr saltos ou caídas. Nalgúns casos, unha das paredes é abatíbel para meter ou sacar ao neno con menor esforzo.

## Tipos 
* *Berce de viaxe*: modelo pregábel que se utiliza para desprazamentos.
* *Moisés*: tipo de berce que se usa para os recentemente nados. As dimensións son máis pequenas para que o bebé non extrañe o ventre da nai. Adóitanse cambiar a berces despois de 6 meses.

## Galería

Image:British oak cradle, dated 1661, Dayton Art Institute.JPG|Berce de carballo de 1661.
Image:Cradle from Damascus, Syria, 19th century, wood, mother-of-pearl and metal wire, Honolulu Academy of Arts.JPG|Berce de madeira, madreperla e fío de metal, Damasco, séc. XIX.
Image:Rzemiosło - kosz pleciony z Zawadki Osieckiej.jpg|Berce en forma de cesta.
Image:Старажытная люлька.JPG|Berce suspendido.
Image:Festiwal Słowian i Wikingów 2009 20.jpg|Moisés.
Image:Indian cradle.jpg|Berce de madeira da India.

## Na arte 

Peter Paul Rubens - The Holy Family with St Elizabeth - WGA20198.jpg|*A Sagrada Familia con Santa Isabel*. Rubens
Der Kinderwiege - Kretzschmer.jpg|*O berciño*, Johann Hermann Kretzschmer (1875). Berce-balancín de madeira
Berthe Morisot 008.jpg|*Le berceau*, Berthe Morisot (1872). Berce con dosel.
A Hindoo Cradle.jpg|Berce-hamaca, nun manuscrito hindú (ca. 1820).
Rembrandt Harmensz. van Rijn 058.jpg|*A Sagrada Familia*, Rembrandt (1645). Berce-balancín de vimbio.
Goltzius Saenredam Night.jpg|Gravado de Jan Saenredam, circa 1595.
A flood LCCN2006677667.jpg|Neno nun moisés. Gravado de John E. Millais.
Léon-Emile Caille - Young Woman Praying Beside Baby's Cradle - Walters 371402.jpg|*Moza rezando a carón do berce do bebé*. Léon-Emile Caille, 1864
20210419 Het leven Anno Smith Diever.jpg|Parella cun berce. Escultura de Anno Smith.

## Notas 
## Véxase tamén
Hodge M. Malek

**Hodge Mehdi Malek**, nado en Londres o 11 de xullo de 1959, é un xurista e numismático británico.

## Traxectoria 
Hodge Malek cursou estudos de Dereito, dos que se diplomou na Universidade Sorbona de París en 1978. En 1981 acadou o mestrado en Xurisprudencia na Universidade de Oxford e un ano máis tarde o trítulo de *Bachelor* en Dereito Civil na mesma universidade.

Paralelamente ao seu labor como xurista, Malek é un estudoso da numismática do mundo islámico, e centra as súas investigacións e as súas publicacións na economía monetaria e na moeda dos Abásidas e dos árabe-sasánidas.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos publicados por Hodge Malek en materia numismática.

* (2004). ''The Dābūyid Ispahbads and early 'Abbāsid governors of Tabaristān : history and numismatics*. Special Publications. Royal Numismatic Society, Londres. ISBN 9780901405838
* (2019). *Arab-Sasanian Numismatics and History during the Early Islamic Period in Iran and Iraq''. 2 vols. Special Publications. Royal Numismatic Society, Londres. ISBN 978-0-90140-594-4

## Notas
Scott Altman

**Scott Douglas "Scooter" Altman**, nado en Lincoln, Illinois, o 15 de agosto de 1959, é un piloto de combate e astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-125, STS-106, STS-90 e STS-109.

## Traxectoria 
Altman graduouse en enxeñaría aeronáutica e astronáutica pola Universidade de Illinois en 1981 e é máster en enxeñaría aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados en 1990.

Foi seleccionado como candidato a astronauta pola NASA en marzo de 1995, participando nas misións STS-125, STS-106, STS-90 e STS-109, pasando un total de 51,53 días no espazo. Deixou a NASA en setembro de 2010 para traballar en Asrc Research and Technology Solutions.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-125
*STS-106
*STS-90
*STS-109
AMOS 4

**AMOS 4** é un satélite de comunicacións israelí lanzado o 31 de agosto de 2013 mediante un foguete Zenit-3SLB desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
AMOS 4 ten unha masa de 4250 kg (3400 kg baleiro de propelente) e leva a bordo 8 transpondedores en banda Ku e 4 en banda Ka. Usa o bus AMOS-HP.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*AMOS 1
*AMOS 2
*AMOS 3
AMOS 5

**AMOS 5** é un satélite de comunicacións israelí lanzado o 11 de decembro de 2011 mediante un foguete Proton M Briz-M desde o cosmódromo de Baikonur xunto co satélite Luch 5A.

## Características 
AMOS 5 ten unha masa de 1972 kg e leva a bordo 16 transpondedores en banda Ku e 18 en banda C. Usa o bus Ekspress-1000N. Despois do lanzamento o satélite sufriu un problema no seu sistema de enerxía, afectando tamén ao sistema de propulsión. O 21 de novembro de 2015 perdeuse contacto co satélite por razóns descoñecidas, sen que se chegase a retomar o contacto e dándose por perdido. Foi substituído por AMOS 17.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*AMOS 1
*AMOS 2
*AMOS 3
*AMOS 4
Zoe Rosinach Pedrol

**Zoe Rosinach Pedrol,** nada en  Lleida o  6 de febreiro de 1894  e finada en  Zaragoza, o 31 de xaneiro de 1973,  foi a primeira doutora española en Farmacia. 

## Traxectoria 
Zoe Rosinach naceu no seo dunha familia culta e liberal, sendo a primeira filla, despois de dous irmáns, de Pablo Rosinach, dentista ambulante, e de Carmen Pedrol, partera. 

## Notas
María Josefa Cerrato Rodríguez

**María Josefa de los Reyes Cerrato Rodríguez** nada en Badaxoz o 6 de xaneiro de 1897 e finada o 30 de abril de 1981, foi unha veterinaria española. Pioneira neste campo, foi a primeira muller de España e a terceira de Europa en obter o título universitario de Veterinaria, rematou brillantemente os seus estudos e licenciouse en 1925 na Escola Especial de Veterinaria de Córdoba, centro de orixe da actual Facultade de Veterinaria de Córdoba.

## Traxectoria 
A súa familia tiña unha ferrería na súa vila e daquela era obrigatorio que este negocio fose supervisado por un veterinario. O seu avó e o seu pai foran veterinarios, e a súa nai mestra, pero cando o seu pai se xubilou, o seu irmán, que dirixía o negocio familiar, tería que pechalo se non había veterinario. Foi o seu pai quen a animou a matricularse na universidade para obter o título de veterinaria. Daquela as mulleres tiñan prohibido cursar esta carreira, polo que en 1923 María Josefa tivo que obter un permiso especial do Ministerio de Instrución Pública, que incluía un certificado médico que avalaba as súas aptitudes físicas.

Asistiu aos tres primeiros cursos de Farmacia na Universidade de Granada. Matriculouse como alumna libre na Escola Especial de Veterinaria de Córdoba en 1924 e obtivo a súa licenciatura o 6 de xuño de 1925. O 16 de febreiro de 1926 matriculouse no Colexio Oficial de Veterinarios de Badaxoz. Unha vez rematada a carreira de veterinaria, trasladouse a Santiago de Compostela, onde realizou os restantes cursos de Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela.

Traballou como Inspectora Veterinaria Municipal, mestra e farmacéutica en Calamonte entre 1926 e 1967.

## Notas
Trichodactylidae

***Trichodactylidae*** é unha familia de crustáceos decápodos da infraorde *Brachyura* que habita en augas doces de Suramérica e Centroamérica, xeralmente a menos de 300 m de altitude.

## Xéneros 
* **Subfamilia** *Dilocarcininae*
:*Botiella*
:*Dilocarcinus*
:*Forsteria*
:*Fredilocarcinus*
:*Goyazana*
:*Melocarcinus*
:*Moreirocarcinus*
:*Poppiana*
:*Rotundovaldivia*
:*Sylviocarcinus*
:*Valdivia*
:*Zilchiopsis*
* **Subfamilia** *Trichodactylinae*
:*Avotrichodactylus*
:*Rodriguezia*
:*Trichodactylus*

## Véxase tamén
### Bibliografía
* De Melo, Gustavo Augusto Schmidt (ed.) 2003. *Manual de identificação dos Crustacea Decapoda de água doce do Brasil*: 198-288. São Paulo:Editora Loyola.
* Smalley, Alfred Evans e Rodríguez G. 1972. *Trichodactylidae from Venezuela, Colombia, and Ecuador (Crustacea: Brachyura)*. Tulane University.
* Inés I. César, Laura C. Armendáriz, Romina V. Becerra e Romina Libero. . *Temas de la Biodiversidad del Litoral fluvial argentino*. Tucumán, 2004. ISSN 1514-4836
Wikipedia en pa'o

A '''Wikipedia en pa'o''' é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua pa'o. A Wikipedia en pa'o foi creada o 19 de xullo de 2022.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en pa'o
* Wikipedia en pa'o (móbil)
Campelos, Siós, Pantón

**Campelos** é un lugar da parroquia de Siós no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Siós 
### Parroquias de Pantón
Lari (moeda)

O **lari** (en xeorxiano: **ლარი**) é a moeda de curso legal da República de Xeorxia. Divídese en 100 tetri (en xeorxiano: **თეთრი**). O seu código ISO 4217 é **GEL**.

O nome provén dun antigo vocablo xeorxiano que denota unha posesión ou propiedade, mentres que a palabra "tetri" deriva dunha antiga moeda xeorxiana do século XIII.

## Historia 
Tras a independencia de Xeorxia da Unión Soviética en 1991, a nova república emitiu unha moeda de transición para substituír o rublo soviético en billetes, chamada **kupon lari**, a razón de 1 rublo por cupón. Debido á hiperinflación que sufriu o país, emitíronse billetes que ían desde 1 a 1.000.000 de laris.

O 2 de outubro de 1995, o goberno de Eduard Shevardnadze decidiu crear unha nova moeda para substituír os cupúns. A taxa de cambio fixouse en 1 GEL = 1.000.000 de cupóns. Desde entón, o lari ficou relativamente estable.

Até 2014 a moeda carecía de símbolo. Nese ano adoptouse un símbolo baseado na letra xeorxiana ლ (L).

## Moedas 
As primeiras moedas do ano 1993 incluían denominacións de 1, 2, 5, 10, 20 e 50 tetri. A finais de 2006 acuñáronse tres novas moedas, de 50 tetri, 1 e 2 lari.

## Billetes 

### Familia de billetes do ano 2016 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Banco Nacional de Xeorxia (en xeorxiano e inglés)
* Moedas de Xeorxia 
* Billetes de Xeorxia
Faldra (carne)

[miniatura|250px|En azul, a faldra dun [becerro]]
miniatura|250px|Arrachera (filete de faldra abrandado e/ou marinado), un prato popular mexicano
[miniatura|250px|Unha tlayuda en [Oaxaca de Juárez|Oaxaca, servida cun anaco de filete de faldra á grella]]
A **faldra** ou **filete de faldra** é un corte de filete de carne de tenreira.

É longo, plano e prezado polo seu su sabor, máis que pola súa textura. Ás veces tamén se lle dá este nome ao *filete de flanco* (en inglés *flank steak*), un corte adxacente xeralmente similar, que está máis cerca do cuarto traseiro do animal.

## Características 
Tanto o filete de faldra anterior como o posterior son a porción sen óso recortada do músculo do diafragma unida ás costelas 6a a 12a na parte inferior. Estes filetes están cubertos por unha membrana resistente que se debe quitar antes de cociñar. 

Nos Estados Unidos, a NAMP (Asociación Norteamericana de Procesadores de Carne) clasifica todos os filetes de faldra. O NAMP 121 subdivídese en filete de faldra exterior (NAMP 121C) e  filete de faldra interior (NAMP 121D). O filete de carne *flanco* (NAMP 193) está na faldra máis achegada do cuarto traseiro do animal.

## Usos 
A faldra é o corte elixido para acer fajitas, rancheiras, salteado chinés, churrasco e en empanadas de Cornualla. 

Para minimizar a dureza e poteniar o sabor, os filetes de faldra a miúdo marínanse antes de asalos á grella, sazóanse, ou cocíñanse moi lentamente, xeralmente estufados. Polo xeral, córtanse contra o músculo antes de servir para maximizar a tenreza. 

Na gastronomía peruana denomínase *malaya*, e úsase particularmente para a *malaya frita*.

## Na gastronomía galega 
A faldra de Ternera Gallega procede de animais novos da raza rubia galega, e destaca pola súa calidade debido á súa alimentación e e ao seu coidado polos gandeiros galegos en explotacións levadas de forma tradicional. Esta faldra é parte do cuarto traseiro e utilízase sobre todo para cocer (carne ao caldeiro) ou para asar (churrasco).

A faldra de tenreira galega ten máis tecidos nerviosos que o resto da carne, por iso é unha peza tenra e saborosa.

O prato estrela de moitas das festas de Galicia é a carne ao caldeiro. Faise con carne de faldra (mellor con óso e algo de graxa), patacas galegas, un anaco pequeno de unto, pemento moído, aceite de oliva virxe extra e sal gordo.

## Notas 
## Véxase tamén
Faldra (armadura)

miniatura|150px|Armadura con faldra, 1520
A **faldra** era a parte dunha armadura que pendía do peto e do espaldar, que se levaba aberta.

Tiveron seu maior auxe durante o século XVI.

## Tipos 
En principio eran de malla, despois de láminas de ferro e, por último, de teas ricamente labradas e blasonadas como complemento decorativo das armaduras de gala e de xustas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pérez de Guzmán y Gallo, Juan (1913): *Glosario de voces de Armería por D. Enrique de Leguina, Barón de la Vega de Hoz*.
O Colado, Aldosende, Paradela

**O Colado** é un lugar da parroquia de Aldosende no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 14 habitantes, dos cales 7 eran homes e 7 eran mulleres.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *O Colado* deriva do antropónimo  que sería o posuidor da vila, pero tamén pode estar relacionado con *colado*: terreo elevado, cómaro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aldosende
### Parroquias de Paradela
## Notas
Quilo (aparato dixestivo)

O **quilo** (do grego antigo χυλός *chylos*, 'zume',) é un fluído corporal de aparencia leitosa que os vasos linfáticos (quiliferos) das vilosidades intestinais toman do intestino delgado despois da dixestión completa de comida rica en graxas. Unha vez nos vasos linfáticos, o quilo consiste en linfa e graxas emulsionadas ou ácidos graxos libres. Os lípidos do quilo no sistema linfático están suspendidos coliodalmente en quilomicrons. O quilo é levado ata o conduto torácico linfático e desemboca nas veas subclavia e xugular, polo que acaba mesturándose co sangue.

## Importancia clínica 
Unha fístula de quilo ocorre cando certos defectos nos vaos linfáticos teñen como resultado a filtración do fluído linfático, que normalmente se acumula nas cavidades torácica (pleural) ou abdominal (peritoneal), o que orixina unha efusión pleural quilosa (quilotórax) ou unha ascite quilosa, respectivamente.

A diagnose dunha fístula de quilo pode ser realizada pola análise do fluído pleural/peritoneal. A identificación da fonte (localización do defecto linfático) adoita ser complicada, pero pode realizarse por linfoanxiografía, a cal ás veces está asociada a un efecto terapéutico casual (resolución da filtración), que se cre é secundaria a un efecto esclerosante do contraste da linfoanxiografía.

Debido á extrema fraxilidade dos vasos linfáticos, a reparación directa dos defectos é imposible. Por tanto, o tratamento das fístulas de quilo depende da diminución da produción de fluído linfático para permitir que curen os defectos do vaso linfático ou unha desviación permanente do fluído linfático no vaso defectuoso. A diminución da produción de fluído linfático pode realizarse pola restrición dietética (ou substitución completa da inxestión oral por medio de nutrición parenteral total), así como pola medicación con octreotide (un análogo sintético da hormona somatostatina) e orlistat (un inhibidor da lipase que diminúe a absorción de graxas da dieta). A desviación permanente do fluído linfático pode practicarse pola embolización do conduto torácico (un procedemento baseado no uso dunha agulla que oclúe o conduto depositando nel un material pegañento/embólico) ou pola ligadura do conduto torácico (un procedemento de cirurxía aberta para ocluír o conduto suturándoo fortemente todo arredor).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Quimo
A escola da vida

***A escola da vida*** (en ) é un filme francés de 2017 dirixido por Nicolas Vanier.

Estreouse en galego o 21 de xullo de 2022 a través da TVG.

## Personaxes 
miniatura|O director e os actores principais na estrea, en outubro de 2017.
* Jean Scandel como Paul
* François Cluzet como Totoche
* Éric Elmosnino como Borel
* Valérie Karsenti como Célestine
* François Berléand como Conde de Fresnaye
* Urbain Cancelier como Lucien

## Notas
Marilyn

[miniatura|dereita|280px|En vermello, os Marilyn das [illas británicas.]]
Un **Marilyn** defínese como un pico cunha prominencia de 150 metros de altura (492 pés) ou máis, independentemente da altura ou calquera outro mérito (p. ex. illamento topográfico, como se usa en Munros). O nome foi acuñado por Dawson como un xogo de palabras en contraste coa clasificación ***Munro*** (pronunciado igual que *Monroe*) das montañas escocesas por riba de , pero que non ten un limiar de protagonismo explícito, sendo homófono con (Marilyn) Monroe. A lista de Marilyns foi ampliada a Irlanda por Clem Clements.

### Clasificación 
Marilyn foi a primeira das varias clasificacións posteriores das Illas Británicas que dependen unicamente da prominencia, incluíndo os P600, os HuMPs e os TuMPs. A prominencia topográfica é máis difícil de estimar que a elevación topográfica, polo que require levantamentos de cada curva de nivel ao redor dun pico, polo que as listas que usan prominencia están suxeitas a revisión. 

Aínda que moitas das montañas máis grandes das illas, incluíndo Ben Nevis, Carrantuohill, Scafell Pike e Snowdon, son Marilyns, moitos outros grandes picos como Cairn Gorm, varios Munros e outeiros coñecidos como Bowfell, Langdale Pikes e Carnedd Dafydd, non son Marilyn porque non teñen a suficiente altura en relación ao terreo circundante (é dicir, teñen "pais") máis altos. Non todos os Marilyn son outeiros no sentido habitual: Crowborough () atópase nunha cidade, mentres que o bispo Wilton Wold punto máis alto dos Yorkshire Wolds (  ) atópase xunto á estrada A166 . No outro extremo están Stac Lee ( ) e Stac an Armin (  ), os dous farallóns máis altas das Illas Británicas, no arquipélago de St Kilda,  ao oeste da Escocia continental. miniatura| Bishop Wilton Wold (Marilyn de 248 m)miniatura| Stac an Armin (Marilyn de 196 m)

## Número 
Segundo a actualización de 2020, hai 2011 Marilyns nas illas británicas, con 1219 en Escocia, incluíndo 202 dos 282 Munros; os Munros con prominencia Marilyn son chamados ás veces *Real Munros;*  hai outros 454 Marilyns en Irlanda, 175 en Inglaterra, 158 en Gales, e 5 na Illa de Mann. En xullo de 2018, 10 *Marilynistas* subiran ás 1.557 Marilyns de Gran Bretaña, mentres que 270 entraran no *Salón da Fama de Marilyn* escalando máis de 600 Marilyns.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Database of British and Irish Hills (DoBIH), a maior base de datos das montañas das Illas Británicas
* Hill Bagging UK & Ireland, a interface de busca para o DoBIH
* MountainViews: The Irish Mountain Website, o DoBIH para Irlanda (República e Norte)
* MountainViews: Irish Online Mountain Database, a base de datos en busca de MountainViews
* The Relative Hills of Britain, un sitio web dedicado á clasificación de montañas e outeiros
* Ficheiro .kmz de Google Earth que  mostra todos os Marilyns
Keep Sweet: Pray and Obey

***Keep Sweet: Pray and Obey*** é unha miniserie documental estadounidense de Netflix. Conta a historia da polígama Igrexa Fundamentalista de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días, unha derivación do Mormonismo, e do seu líder Warren S. Jeffs. A serie estreouse o 8 de xuño de 2022 a través de Netflix. Foi dirixida por Rachel Dretzin, que comezou a entrevistar sobreviventes en Short Creek, Utah, a sede desta Igrexa fundamentalista.

Até o 19 de xuño de 2022 a docuserie foi vista durante 58,78 millóns de horas en Netflix globamente.

## Notas
Pavelló Girona-Fontajau

O **Pavelló Girona-Fontajau** é un pavillón multiúsos situado nas Palmas de Gran Canaria. Foi inaugurado o 4 de setembro de 1993 e ten capacidade para 5&nbsp;500 espectadores. Entre 2013 e 2013 foi o pavillón local do CB Sant Josep, mentres que actualmente é a casa do Uni Girona da Liga Feminina de Baloncesto e do Bàsquet Girona da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O Pavillón en girona.cat
A vinganza de Jane

***A vinganza de Jane*** (en ) é un filme estadounidense de 2015 dirixido por Gavin O'Connor e escrito por Brian Duffield, Joel Edgerton e Anthony Tambakis. Está protagonizado por Natalie Portman, Joel Edgerton, Noah Emmerich, Rodrigo Santoro, Boyd Holbrook e Ewan McGregor.

Despois dun longo período de problemas de produción dende 2012, que implicaron cambios no director e no elenco, a fotografía principal comezou o 21 de marzo de 2013. O filme estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 29 de xaneiro de 2016.

Estreouse en galego o 20 de xullo de 2022 a través da TVG.

## Personaxes 
* Natalie Portman como Jane Hammond
* Joel Edgerton como Dan Frost
* Noah Emmerich como Bill "Ham" Hammond
* Rodrigo Santoro como Fitchum
* Boyd Holbrook como Vic Owen
* Ewan McGregor como John Bishop 
* Alex Manette como Buck
* James Burnett como Cunny Charlie
* Sam Quinn como Slow Jeremiah

## Notas
Pokémon Scarlet e Violet

***Pokémon Scarlet*** e ***Pokémon Violet*** son dous videoxogos de rol de 2022 desenvolvidos por Game Freak e publicados por Nintendo e The Pokemon Company para a consola Nintendo Switch. Os videoxogos foron anunciados en febreiro de 2022, sendo os primeiros títulos da novena xeración de *Pokémon* e a súa estrea está prevista para o 18 de novembro de 2022.

## Modo de xogo 
*Scarlet* e *Violet* están configurados para seren mundos abertos que inclúen áreas urbanas e desertos sen fronteiras entre ambos. Os xogos presentan tres novos Pokémon iniciais: Sprigatito, Fuecoco e Quaxly; e dous novos Pokémon lendarios: Koraidon e Miraidon.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Filón (xeoloxía)

[miniatura|333x333px| Un **filón** de [cuarzo, deixada destacada como resultado da meteorización da rocha circundante.]] 

**Filón**, **vea** ou **veta** é a designación que se dá en xeoloxía e petroloxía aos corpos foliares de diferentes materiais, ás veces duns poucos milímetros de espesor, incrustados nunha masa rochosa ou rocha. 

## Composición e formación 
O filón está formado xeralmente por minerais distintos dos presentes na rocha hóspede. Fórmanse cando os constituíntes minerais transportados por unha solución acuosa que se filtran (percolación) a través da rocha son depositados por precipitación. O fluxo hidráulico subxacente ao proceso adoita ser debido á circulación hidrotermal.

## Etimoloxía 
**Filón** provén do latín *filum* (fío) e este da  raíz indoeuropea *gwhi (filamento).

**Vea** provén, o mesmo que a acepción biolóxica de **vea**, do latín *vena*, que designaba a todo tipo de condutos.

**Veta** provén do latín *vitta* (lazo, banda). A palabra latina provén da raíz indoeuropea **wei* (dobrar, torcer).

## Notas 

## Véxase tamén
María Fandiño

**María Fandiño Iglesias**,  é unha arquitecta galega, gañadora do Premio Arquitectura 2021 na categoría de ‘Sostibilidade e Saúde. Valores universais’ do Consello Superior dos Colexios de Arquitectos de España (CSCAE) polo seu proxecto para a Explanada do Horizonte do Rosal.

## Traxectoria 
Estudou Arquitectura na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Posteriormente realizou o máster en Arquitectura del Paisaje na Universitat Politècnica de Catalunya.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* María Fandiño
Evangelion: 3.0 You Can (Not) Redo

é un filme xaponés de animación de 2012 escrito e dirixido por Hideaki Anno. É o terceiro título da serie de filmes *Rebuild of Evangelion*, que están baseado na serie anime *Neon Genesis Evangelion*. Foi producido e distribuído por Studio Khara de Anno e estreouse nos cinemas do Xapón o 17 de novembro de 2012. O seguinte filme da serie foi *Evangelion: 3.0+1.0 Thrice Upon a Time*, estreado en 2021.

## Personaxes
Evangelion: 3.0+1.0 Thrice Upon a Time

é un filme xaponés de animación de 2021 codirixido, escrito e producido por Hideaki Anno. Producido por Studio Khara, é o cuarto e derradeiro filme da serie *Rebuild of Evangelion*, a cal forma parte da franquía *Neon Genesis Evangelion*.

Despois dun desenvolvemento prolongado e múltiples atrasos, *Thrice Upon a Time* foi lanzado o 8 de marzo de 2021, recibiu críticas positivas e converteuse no filme con maior recadación da franquía e no segundo filme xaponés con maior recadación de 2021, con 10,28 billóns de iens. Foi lanzado internacionalmente o 13 de agosto do mesmo ano a través do servizo de vídeo en liña Amazon Prime Video. O 17 de xuño de 2022, anunciouse que GKIDS adquiriu os dereitos norteamericanos do filme e que o estreará nos cinemas e en formato de vídeo para visionado doméstico.

## Personaxes 
## Notas
Agurtión, Andreade, Paradela

**Agurtión** é un lugar da parroquia de Andreade no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 7 habitantes, dos cales 4 eran homes e 3 eran mulleres.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *Agurtión* deriva do antropónimo  (de *Agortius*, que xa figura no Código de Xustiniano) que sería o posuidor da vila.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Andreade
### Parroquias de Paradela
## Notas
Cadeiras, Barán, Paradela

**Cadeiras** é un lugar da parroquia de Barán no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.

Segundo Nicandro Ares *Cadeiras* deriva do latín vulgar  (derivado *cathedra*) por ser sitio de bancais ou muras similares a asentos.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Barán
### Parroquias de Paradela
## Notas
Mull of Kintyre

The **Mull of Kintyre** (en gaélico *Maol Chinn Tire*  [mɯːl̪ˠ çiɲˈtʲʰiːɾʲə] ) é o extremo sur da península de Kintyre, ao suroeste de Escocia. O seu nome é unha *anglicización* do orixinal goidélico *Maol Ceanntìre*. Na zona hai un faro histórico, e a súa fama estendeuse enormemente desde que en 1977 o ex Beatle Paul McCartney coa súa banda Wings lle dedicou unha canción homónima na súa honra.

## Xeografía 
O *Mull de Kintyre* está situado no extremo sur da península do mesmo nome, polo que é un importante punto de paso e vixilancia. Esta península está entre o mar das Hébridas e o Firth of Clyde. Desde este promontorio pódese ver tanto Ailsa Craig como a costa norte de Irlanda.

O estreito de Moyle, que forma parte da Canle do Norte, permite navegar desde o mar de Irlanda até o océano Atlántico. No seu punto máis próximo, Irlanda está a só 20 km a través do estreito, sendo a distancia máis curta entre a illa de Irlanda e Gran Bretaña.

Os bordos empinados e elevados da costa de Kintyre fan que sexa un perigo para a aviación, especialmente para os avións pequenos. Na beira do *Mull* pódense ver os restos de varios avións estrelados durante a Segunda guerra mundial.

## Historia 
O *Mull*, pola súa situación estratéxica, foi unha importante ponte de conexión ao longo da historia. Crese que xa era usado polos primeiros europeos que cruzaron a Irlanda. En tempos máis próximos, foi utilizado polos escotos cando viaxaban desde Irlanda para establecer o reino de Dalriada na zona da actual Dál Riata.

### Faro 
O faro *de Mull of Kintyre* foi o segundo construído por orde do Northern Lighthouse Board. Foi deseñado e construído polo enxeñeiro Thomas Smith, e foi rematado en 1788. Este faro tivo que ser reconstruído na década de 1820, pasou a ser eléctrico en 1976 e automatizouse en 1996 . A antiga casa do faro é hoxe un lugar turístico dirixido polo National Trust for Scotland .

## O termo *mull* 
O nome *Mull* provén do Goidelic *Maol*, e designa un outeiro redondo, un cumio ou unha montaña sen árbores (figurativamente tamén se usaba para referirse a unha testa ou unha calva). Como adxectivo, a palabra designa algo que está espido. En Escocia úsase máis habitualmente no suroeste do país, onde se emprega para referirse a golfos ou promontorios e, máis concretamente, ao final dunha península. Ademais de Kintyre, hai outros *mulls* en Escocia, como o *Mull of Galloway*, o *Mull of Oa* (en Islay), o *Mull of Cara* (no sur da illa de Cara), o *Mull of Logan* (nos Rhins de Galloway ) ou *Mull Head* en Orkney (Orcadas).

O nome da illa de Mull, nas Hébridas Interiores, parece ter unha derivación pregaélica diferente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de turismo de Kintyre 
* *Kintyre Lighthouse on the Mull* Información sobre o faro (arquivado).
Corvás, Toiriz, Pantón

**Corvás** é un lugar da parroquia de Toiriz no concello lucense de Pantón na comarca de Terra de Lemos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toiriz 
### Parroquias de Pantón
San Pedro, Paradela, Paradela

**San Pedro** é un lugar da parroquia de Paradela no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *San Pedro* deriva do antropónimo latino relacionado con  (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Paradela
### Parroquias de Paradela
Castro, Castro, Paradela

**Castro** é un lugar da parroquia de Castro no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 10 habitantes (4 homes e 6 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *castro* deriva do latín  moi común como nome de lugar ou apelido en Galicia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro
### Parroquias de Paradela
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Paradela
A Eirexe, Castro, Paradela

**A Eirexe** é un lugar da parroquia de Castro no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.

## Toponimia 
O topónimo **A Eirexe** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Mamede de Castro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro
### Parroquias de Paradela
## Notas
A Torre, Castro, Paradela

**A Torre** é un lugar da parroquia de Castro no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *A Torre* deriva do latín  (torre) e tamén podería ser a vila dun señor chamado *Turrius*.
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro
### Parroquias de Paradela
Bacorelle, Castro de Rei de Lemos, Paradela

**Bacorelle** é un lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 23 habitantes (10 homes e 13 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares, citando a J. Piel, *Bacorelle* trataríase dunha , terras de *Baccorus*.
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro de Rei de Lemos
### Parroquias de Paradela