open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Civilización do val do Indo

[miniatura|Extensión da civilización do val do Indo entre os anos [-2900|2900 e 1900 a.C..]]
[miniatura|Ruínas escavadas de [Mohenjo-daro, na provincia de Sindh, en Paquistán, cos grandes baños ó fondo. Mohenjo-daro, na beira dereita do río Indo, é Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, sendo o primeiro sitio do sur de Asia en ser declarado.]]
A **civilización do val do Indo** foi unha civilización da Idade de Bronce orixinaria da rexión noroesee do subcontinente indio, que durou dende o 3300 até o 1300 a.C., sendo a súa fase de maior madureza entre 2600 e 1900 a.C. Xunto co Antigo Exipto e Mesopotamia, foi unha das tres civilizacións máis antigas, e das tres, foi a que alcanzou unha maior área de influencia, dende o nordeste de Afganistán, a través de gran parte de Paquistán até o oeste e noroeste da India. Floreceu na conca do río Indo, que flúe ó longo de Paquistán, e ó longo dun sistema de ríos perennes, na súa maioría alimentados por monzóns, que outrora discorrían preto do estacional río Ghaggar-Hakra, no noroeste da India e leste de Paquistán.

As cidades desta civilización caracterizábanse pola súa planificación urbana, casas de ladrillo cocido, complexos sistemas de drenaxe, sistemas de subministración de auga, grupos de grandes edificios non residenciais, e novas técnicas de artesanía (produtos de cornalina) e metalurxia (cobre, bronce, chumbo e estaño). As grandes cidades de Mohenjo-daro e Harappa chegaron a ter entre 30&nbsp;000 e 60&nbsp;000 habitantes, e a propia civilización durante o seu momento de máximo apoxeo puido ter entre un e cinco millóns de habitantes. O gradual secado do terreo durante o terceiro milenio a.C. foi o estímulo inicial para a urbanización asociada a esta civilización, mais eventualmente tamén reduciu a subministración de auga, causando a desaparición da civilización, e a dispersión da poboación cara ó leste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
*
Carl Jakob Sundevall

**Carl Jakob Sundevall**, nado na parroquia de Högestad (Ystad, Escania), o 22 de outubro de 1801 e finado en Estocolmo o 2 de febreiro de 1875, foi un médico sueco dedicado á zooloxía. 

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Lund, onde obtivo un mestrado en Filosofía (*M.Phil.*) en 1823. Tras viaxar ao leste de Asia, estudou Medicina acadando o grao de doutor en 1830.

Foi empregado do Museo Sueco de Historia Natural, en Estocolmo, desde 1833, e profesor e conservador da sección de vertebrados desde 1839 a 1871. Escribiu o libro *Svenska Foglarna* (1856-1887), no que describiu 238 especies de aves observadas en Suecia. Clasificou numerosos paxaros encontrados en África por Johan August Wahlberg. 

En 1835 desenvolveu unha filoxenia para as aves baseada nos músculos da cintura pelviana e as patas, que contribuíu ao traballo posterior de Thomas Huxley. Despois seguiu examinando os profundos tendóns proximais das patas das aves. Esta información segue sendo utilizada polos taxónomos dedicados á ornitoloxía. 

Sudevall foi tamén un destacado entomólogo e aracnólogo.

En 1862 escribiu unha monografía onde propoñía un alfabeto fonético universal, *Om phonetiska bokstäver*.

## Outras obras 
* *Lärobok i zoologien*, 1835.
* *Handatlas till lärobok i zoologien*, 1843.
* *Methodisk öfversigt af idislande djuren, Linnés Pecora*, 1844–1845.
* *Conspectus avium picinarum*, 1866.
* *Methodi naturalis avium disponendarum tentamen*, 1872.

## Abreviatura 
A abreviatura **Sundevall** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anónimo (1875): [Sundevall, C. J.] en *Journ. Ornith* **23**: 214-215.
* Anónimo (1875): [Sundevall, C. J.] en *J. Zool.* **4**: 61
* Areschoug, J. E. (1879): *Minnesteckning öfver C. J. Sundevall*. Estocolmo.
* Bonnet, P. (1945): *Bibliographia Araneorum*. Toulouse.

### Ligazóns externas 
* Obituario en *Ibis*.
* Biografía en runeberg.org
Estela (monumento)

[miniatura|350px|[Miliarios romanos en Lobios.]]

**Estela** é a denominación dun monumento, usualmente un monólito (pero tamén poden ser circulares, rectangulares etc.), con inscricións. Teñen forma de lápida, pedestal o cipo (miliario), que se erixe sobre o solo e pode ter unha función conmemorativa, funeraria, relixiosa, máxico-curativa ou xeográfica.

## Características 
Normalmente son monolíticas, de diversos materiais pétreos e variados tamaños, podendo algunhas alcanzar grandes dimensións.

Nas estalas inscribíanse textos, signos, símbolos e figuras nas que se descríban o por que da súa situación e significado, constituído polo tanto importantes documentos para arqueólogos e historiadores, apoiados por especialistas en epigrafía. 

As estelas conmemorativas, de carácter funerario, erixíronse desde datas remotas, por pobos de diversas culturas, rexións e relixións, e seguen usándose actualmente.

## Etimoloxía 
O termo deriva do grego antigo στήλη *stḗlē*, plural, στήλαι, *stḗlai*, que pasou ao latín *stela, -ae*, plural, *stelae*.

## Galería 

Estela Vidrieros 002.JPG|Estela medieval de Vidrieros (Palencia, Castela e León).
Estelas mayas en San Francisco de Campeche.jpg|Estelas maias en Campeche, México.
Miliario de Zadagós a.jpg|Miliario de Zadagós, Sandiás.
CopanNSouthCatherwood.jpg|Estela N de Copán, debuxada por Catherwood en 1839.
Ludwig Reichenbach Gedenkstele Dresden.JPG|Estela da sepultura de Ludwig Reichenbach no *Trinitatisfriedhof* de Dresde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Boardman, John; I. E. S. Edwards; N. G. L. Hammond & E. Sollbergered, eds. (1982): *The Cambridge Ancient History*, Part 1, 2nd Edition. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-5212-2496-3.

### Ligazóns externas 
* Limestone funerary Stela: Egypt.
Vía do alfa-aminoadipato

[miniatura|O aminoácido L-[lisina.]]

A **vía do α-aminoadipato** é unha vía metabólica para a síntese do aminoácido L-lisina. Nos eucariotas esta vía é exclusiva dos fungos superiores (que conteñen quitina nas súas paredes celulares) e os euglénidos. Tamén se atopou nas bacterias do xénero *Thermus*.

## Vía metabólica 
O homocitrato é inicialmente sintetizado a partir de acetil-CoA e 2-oxoglutarato pola homocitrato sintase. Este é despois convertido en homoaconitato pola homoaconitase e despois a homoisocitrato pola homoisocitrato deshidroxenase. Un átomo de nitróxeno engádese desde o glutamato pola aminoadipato aminotransferase para formar o α-aminoadipato polo cal esta vía recibe o seu nome. Este despois é reducido pola aminoadipato redutase por medio do intermediario acil-enzima a un semialdehido. A reacción co glutamato catalizada por unha clase de sacaropina deshidroxenase rende sacaropina, que é despois clivada por unha segunda sacaropina deshidroxenase para formar lisina e oxoglutarato.

## Ácido alfa-aminoadípico 
O **ácido α-aminoadípico** (ou alfa-aminoadipato se está desprotonado) é un aminoácido intermediario na vía do α-aminoadipato para o metabolismo da lisina e a sacaropina. É sintetizado a partir do homoisocitrato pola aminoadipato aminotransferase e reducido pola aminoadipato redutase para formar o semialdehido.

Un estudo de 2013 identificou ácido α-aminoadípico (ácido 2-aminoadípico) como un "novo preditor do desenvolvemento da diabetes" e suxeriu que é "un potencial modulador da homeostase da glicosa en humanos".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido adípico
Ålands skärgård

**Ålands skärgård** (en finés *Ahvenanmaan saaristo*) é unha das tres subrexións da rexión de Åland. En 2017 tiña unha poboación de 2&nbsp;090 habitantes.

## Municipios 
## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Brändö     
* Sitio web de Föglö 
* Sitio web de Kumlinge   
* Sitio web de Kökar   
* Sitio web de Sottunga  
* Sitio web de Vårdö
Catherine Coleman

**Catherine Grace "Cady" Coleman**, nada en Charleston (Carolina do Sur) o 14 de decembro de 1960, é unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-93, STS-73 e Soiuz TMA-20 e das expedicións 26 e 27 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 180,17 días no espazo.

## Traxectoria
Coleman é graduada en química polo Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 1983 e doutorada en ciencias e enxeñería de polímeros pola Universidade de Massachusetts en 1991.

Foi seleccionada pola NASA en marzo de 1992, participando nas misións STS-93, STS-73 e Soiuz TMA-20 e nas expedicións 26 e 27.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-93
*STS-73
*Soiuz TMA-20
*Expedición 26
*Expedición 27
Ana Marcello

**Ana Marcello Santos**, nada en León o 19 de maio de 1984, é unha política española, deputada por León no Congreso dos Deputados nas lexislaturas XI e XII.

## Traxectoria 
Diplomouse en 2004 en traballo social pola Universidade de León. Entre 2008 e 2015 traballou como coordinadora do servizo de axuda a domicilio.  Deputada por Unidos Podemos no Congreso logo das eleccións xerais de 2015 repetiu responsabilidade nas de 2016. Forma parte da Comisión de Orzamentos e é voceira adxunta da Comisión de Emprego e Seguridade Social e mais da Comisión de Sanidade e Servizos Sociais.

## Notas
Necturus maculosus

O ***Necturus maculosus*** é unha especie de píntega do xénero *Necturus* que vive en Norteamérica. Son animais nocturnos e só saen durante o día se a auga na cal viven está turba. No *N. maculosus* estas hormonas exprésanse normalmente a diferenza do axolote. Porén, crese que en vez de ter tecidos insensibles a elas con receptores defectuosos que bloquean os seus efectos, algúns tecidos do animal, como as branquias externas, perderon co tempo a capacidade de ser reguladas polas hormonas tiroides. Esta insensibilidade selectiva ás hormonas tiroides suxire un nivel normal de actividade no eixe hipotalámico-hipofisario-tiroide durante o desenvolvemento desta especie, a diferenza doutras especies de píntegas.

*N. maculosus* tampouco ten glándula paratiroide. A maioría das píntegas con glándulas paratiroides dependen delas para a regulación da hipercalcemia; esta regulación en *N. maculosus* faina no seu lugar principalmente a glándula pituitaria (hipófise).

## Distribución 
*N. maculosus* vive en ríos, lagos e lagoas da parte occidental de Norteamérica. Todos os dentes, malia as súas diferentes localizacións, son pequenos, cónicos e moi similares (dentición homodonta). O animal nunca abandona o seu ambiente acuático e non sofre morfoxénese, pero moitas píntegas fano e desenvolven dentes diferenciados. Os dentes das píntegas acuáticas utilízanse para dificultar o escape das presas, pero non teñen a misión de esmagar. Cando a píntega usa o estilo de alimentación de "absorber e abrir a boca", a presa é impulsada cara a dentro da boca e a función dos dentes é agarrar a presa dentro da boca e impedir que escape.

## Reprodución 
Tardan seis días en chegar á madurez sexual. O apareamento ten lugar normalmente en outono, aínda que non poñen os ovos ata moito máis tarde. Cando os machos están listos para a reprodución, as súas cloacas están inchadas. Os machos depositan os seus espermatóforos no substrato ambiental. A femia recólleos despois coa súa cloaca e almacénaos nunha pequena glándula ou bolsa especializada, a espermateca, ata que os ovos sexan fertilizados. As femias almacenan o esperma ata a ovulación e a fecundación é interna e ten lugar, xeralmente xusto antes da posta, en primavera. Antes de que os ovos sexan depositados, os machos abandonan o niño. Cando está lista, a femia deposita os ovos nun lugar seguro, xeralmente baixo nunha rocha ou tronco. Pode poñer de 20 a 200 ovos, normalmente unha media de 60. Os ovos non están pigmentados e teñen uns 5 ou 6&nbsp;mm de diámetro. A femia permanece cos ovos durante o período de incubación (arredor de 40 días). As crías son de 2,5&nbsp;cm de longo e crecen ata os 3,6&nbsp;cm antes de que consuman completamente a xema pegada aos seus corpos.

## Subespecies 
**N. m. louisianensis* Viosca, 1937 
**N. m. maculosus* (Rafinesque, 1818) 
**N. m. stictus* Bishop, 1941 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Mudpuppy (*Necturus maculosus*), Natural Resources Canada
O Universo nas túas mans

**O Universo nas túas mans** (**Hands on Universe**, **HOU** polo seu nome en inglés) é un proxecto a escala global (G-HOU) co obxectivo de contribuír á renovación do ensino da ciencia. Céntrase na investigación da astronomía e o espazo e introduce aos estudantes en problemas abertos relacionados, permitíndolles desenvolver a súa curiosidade e creatividade.

Foi constituído por un consorcio de máis de 20 institucións de todo o mundo que desenvolven instrumentación, exercicios e aplicacións informáticas para dar canle, dirixir e motivar o proceso de descubrimento no ensino medio. A súa orixe foi a Universidade de Berkeley (Estados Unidos).

Desde 2009, aproveitando o Ano Internacional da Astronomía, a Unión Astronómica Internacional (UAI) ten promovido un programa para levar á comunidade educativa a paixón polo descubrimento científico: o Programa de Formación de Profesores Galileo (GTTP, Galileo Teacher Training Program). HOU é colaborador deste programa.

No 2019, HOU está a traballar en proxectos asociados: descobre o COSMOS, as infraestruturas electrónicas para unha aula electrónica atractiva e a radio Comenius.

## Notas 
## Ligazóns externas 
Web de HOU en España
Alberto Casero

**Alberto Casero Ávila**, nado en Cáceres o 15 de novembro de 1978, é un político estremeño do Partido Popular, deputado no Congreso dos Deputados. Foi alcalde de Trujillo.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta das [Eleccións xerais de España de novembro de 2019|Eleccións xerais de novembro de 2019.]]
Licenciouse en dereito pola Universidade de Estremadura. Militou dende os dezaoito anos nas Novas Xeracións do Partido Popular. En 2001 a militancia elixiuno presidente provincial da organización en Cáceres, posto que mantivo ata 2006 e asemade foi membro da súa executiva nacional.

En 2003 converteuse no deputado máis novo da Asemblea de Estremadura, e pouco despois tamén asumiu a vicesecretaría xeral do PP na provincia de Cáceres, alén de ser membro da dirección do Partido Popular de Estremadura. Dende 2007 é secretario xeral do Partido Popular da provincia de Cáceres, e ao tempo presidente da agrupación local de Cáceres, que xa viña exercendo dende 2005.

En xuño de 2011 accedeu á alcaldía de Trujillo tras gañar o seu partido as eleccións locais co 64,68% dos votos, unha maioría absoluta que revalidou en 2015 co 54,87%.

Nas eleccións xerais de 2011 resultou elixido senador pola provincia de Cáceres, cargo que compatibilizou co de alcalde. Nas eleccións xerais de 2019 encabezou a lista ao Congreso dos Deputados polo Partido Popular na provincia de Cáceres.

Dende finais de 2021, Alberto Casero Ávila ten aberta unha investigación por un *posíbel delito de prevaricación continuada.* Saltou á primeira liña informativa o 3 de febreiro de 2022 cando, por erro, votou telematicamente a prol da revalidación do decreto de Reforma Laboral proposto polo goberno de Pedro Sánchez, cando todo o seu partido político votou en contra. Sen o voto favorable de Alberto Casero o devandito decreto non tería sido revalidado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de datos no sitio web do Congreso dos Deputados.
* Ficha de datos no sitio web do Senado.
* Ficha de datos no sitio web da Asemblea de Estremadura.
Dámaso Ledesma

**Dámaso Ledesma Hernández**, nado en Ciudad Rodrigo o 3 de febreiro de 1866 e finado en Salamanca o 13 de xuño de 1928, foi un relixioso, investigador e musicólogo español.

## Traxectoria
Estudou no seminario de Ciudad Rodrigo, e foi ordenado sacerdote en 1889. Formouse como músico profesional e foi organista na catedral de Salamanca a partir de 1896.

Colaborou na confección do *Cancionero Salmantino*, publicado en 1907, e foi un dos investigadores máis amplamente recoñecidos da música popular tradicional salmantina, coñecido como "folklore charro". Compuxo o "Himno a Ciudad Rodrigo" para coros e orquestra, estreado no Teatro Nuevo. Compuxo tamén o pasodobre “Bienvenida” para el ganadero Antonio Pérez Sanchón Tabernero.

En 1906 foi nomeado académico da Real Academia de Belas Artes de San Fernando.
En 1977 creouse a Coral Mirobrigense Dámaso Ledesma.

## Notas
María Isabel Blanco Llamas

**María Isabel Blanco Llamas**, nada en Madrid o 19 de agosto de 1972, é unha política zamorana. 

## Traxectoria 
Estudou enxeñería de Camiños na Universidade de Cantabria. Logo de traballar na empresa privada dende 1999 é funcionaria da Deputación de Zamora. Militante do Partido Popular, dende 2011 ata 2015 foi procuradora nas Cortes de Castela e León. Nas eleccións xerais de 2019 encabezou a lista do PP ao Congreso dos Deputados pola provincia de Zamora e saíu elixida deputada pero ao pouco renunciou para ser conselleira de familia e igualdade de oportunidades no goberno de Castela e León e tomou posesión o 19 de xullo de 2019.
## Notas
Ana Belén Fernández Casero

**Ana Belén Fernández Casero**, nada o 22 de decembro de 1974 en Cáceres, é unha política estremeña.

## Traxectoria 
Comezou os estudos de relacións laborais pola Universidade de Valencia en 1996, mais non chegou a completar a carreira. Traballou na empresa privada e no Instituto Nacional de Estadística e na Tesourería da Seguridade Social para aprobar oposicións de funcionaria na Xunta de Estremadura. Militante do PSOE é concelleira en Cáceres dende 2015 e membro da executiva do PSOE. Nas eleccións xerais de 2019 encabezou a lista ao Congreso dos Deputados pola provincia de Cáceres.

## Notas
Estela

O termo **Estela** ou **estela** pode referirse a:

***Estela**, monumento en forma de lápida, pedestal ou cipo;
***Estela**, patrón que presentan os feixees de xilema e floema no corte transversal do caule, a raíz ou o pecíolo das plantas;
***Estela**, pegada que deixa tras de si un obxecto en movemento;
***Estela de condensación**, pegada que deixa tras de si un avión de motor a reacción;

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
*As **illas Estelas**, arquipélago galego no concello de Nigrán.

;Fóra de Galiza

;Na Arxentina
***Estela**, localidade arxentina do partido de Puan, provincia de Buenos Aires.

;En Portugal
***Estela**, freguesía da cidade portuguesa de Póvoa de Varzim.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Estelo**, lugar da parroquia dos Remedios, no concello de Mondoñedo;
***Lista de estelas con escrita do Suroeste**
Subrexión de Helsinqui

A **subrexión de Helsinqui** (en finés *Helsingin seutukunta*) é unha das catro subrexións da rexión de Uusimaa. En 2017 tiña unha poboación de 1&nbsp;529&nbsp;405 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2009: a subrexión de Lohja uniuse á de Helsinqui, pasando os municipios de Karjalohja, Karkkila, Lohja, Nummi-Pusula e Vihti, que pertencían a Lohja, a formar parte da subrexión de Helsinqui.
* 1 de xaneiro de 2011: Sipoo mudouse á subrexión procedente da [[subrexión de Porvoo.
* 1 de xaneiro de 2013: Lohja fusionouse cos municipios de Karjalohjan e Nummi-Pusulan para formar a nova cidade de Lohja.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Espoo   
* Sitio web de Helsinqui   
* Sitio web de Hyvinkää  
* Sitio web de Järvenpää  
* Sitio web de Karkkila 
* Sitio web de Kauniainen   
* Sitio web de Kerava  
* Sitio web de Kirkkonummi   
* Sitio web de Lohja  
* Sitio web de Mäntsälä 
* Sitio web de Nurmijärvi   
* Sitio web de Pornainen 
* Sitio web de Sipoo   
* Sitio web de Siuntio  
* Sitio web de Tuusula   
* Sitio web de Vantaa   
* Sitio web de Vihti
En Común

**En Común-Unidas Podemos** (**Podemos-EU-Mareas En Común-Equo**), coñecida simplemente como **En Común**, é unha coalición electoral formada por Podemos, Esquerda Unida, Equo e Mareas en Común xurdida en abril de 2019, tras retirarse de En Marea, co obxectivo de presentarse ás eleccións xerais dese ano nas catro circunscricións electorais de Galicia.

As cabezas de lista nas Eleccións Xerais de abril de 2019 en España foron:

* por A Coruña, Antón Gómez-Reino Varela
* por Lugo, Vanessa Somoza Domínguez
* por Ourense, a educadora social Ledicia Piñeiro
* por Pontevedra, Yolanda Díaz Pérez.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unidas Podemos
* En Comú Podem
### Ligazóns externas
Eileen Collins

**Eileen Marie Collins**, nada en Elmira (Nova York) o 19 de novembro de 1956, é unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-114, STS-93, STS-84 e STS-63. Pasou un total de 36,34 días no espazo. Foi a primeira muller piloto do transbordador espacial e a primeira muller comandante dunha nave dos Estados Unidos.

## Traxectoria
Collins é graduada en matemáticas e economía pola Universidade de Siracusa en 1978 e máster en investigación pola Universidade de Stanford en 1986, así como un máster en xestión de sistemas espaciais pola Universidade Webster en 1989.

Foi seleccionada pola NASA en xaneiro de 1990, converténdose oficialmente en astronauta en xullo de 1991. Foi piloto nas misións STS-63 e STS-84 e comandou a STS-93 e a STS-114. Pasou un total de 36,34 días no espazo. Retirouse da NASA en maio de 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mulleres na NASA
*Mulleres no espazo
Dolors Montserrat

:*Non confundir con Dolors Montserrat i Culleré (1947), a nai*.

**Dolors Montserrat i Montserrat**, nada en Sant Sadurní d'Anoia o 18 de setembro de 1973, é unha avogada e política catalá que foi ministra de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade de España de 2016 a 2018

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito pola Universidade Abat Oliba CEU de Barcelona e traballou como avogada de 1997 e 2011, especializada en dereito civil, propiedade e familia. Iniciou a súa actividade política na súa localidade natal, onde foi concelleira e voceira do grupo municipal popular entre 2003 e 2015. Membro do Comité Executivo do Partido Popular de Cataluña e mais de España, en 2012 accedeu á vicesecretaría de organización e acción social do PPC. Elixida deputada do Congreso dos Deputados nas eleccións de 2008, 2011, 2015 e 2016. Entre 2011 e 2016, durante a X Lexislatura, foi vicepresidenta terceira do Congreso.

Ao investirse en 2016 Mariano Rajoy como Presidente do Goberno por un segundo mandato, este elixiuna ministra de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, asumindo o posto o 4 de novembro de 2016.

O Congreso reprobou a súa xestión á fronte do ministerio o 29 de maio de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dolors Montserrat i Culleré (nai)
Icky Mettle

***Icky Mettle*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Archers of Loaf, publicado o 7 de setembro de 1993 a través do selo Alias Records. Foi producido e gravado por Caleb Southern nos Kraptone Studios de Chapel Hill, Carolina do Norte. Merge Records lanzou unha reedición *deluxe* do disco en 2011.

O álbum foi gravado e mesturado en sete días, e segundo Eric Bachmann gastaron 5 000ndólares para facelo.

## Listaxe de cancións 
## Notas
You in Reverse

***You in Reverse*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Built to Spill, publicado o 11 de abril de 2006 a través do selo Warner Bros. Records. O grupo incorporou un novo membro para este disco, converténdose nun cuarteto por primeira vez. Tamén foi o seu primeiro álbum dende *Ultimate Alternative Wavers* que non foi gravado ou producido por Phil Ek. Neste disco a banda estaba formada por Martsch, Brett Nelson, Scott Plouf e Jim Roth. *You in Reverse* foi gravado en Portland, Oregón, no estudio Audible Alchemy.

## Listaxe de cancións
Porcelain

***Porcelain*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Sparta, publicado o 13 de xullo de 2004 a través do selo Geffen Records. O disco chegou ao número 60 da lista *Billboard 200*. O seu primeiro sinxelo foi "Breaking the Broken".

## Listaxe de cancións
Samiam

**Samiam** é unha banda estadounidense de punk rock procedente de Berkeley, California, activa dende o ano 1988. No presente está formada por Jason Beebout (voces), Sergie Loobkoff (guitarra), Colin Brooks (batería), Sean Kennerly (guitarra/baixo) e Chad Darby (baixo). Ata a data o grupo leva publicados nove álbums de estudio.

## Discografía 
### Álbums
María Eugenia Rodríguez Palop

**María Eugenia Rodríguez Palop**, nada en Llerena (provincia de Badaxoz) o 9 de marzo de 1970, é unha xurista e política española, profesora de filosofía do dereito na Universidade Carlos III de Madrid, especializada en dereitos humanos.

## Traxectoria 
Irmá de María Isabel, responsable de comunicación da dirección xeral de Turismo da Xunta de Estremadura e  de María Luisa, correspondente de TVE en París. Licenciouse en dereito pola Universidade Pontificia Comillas en 1993 e obtivo o doutoramento na Universidade Carlos III de Madrid (UC3M) no ano 2000.

Investigadora do Instituto de Estudios de Género e mais do Instituto de Dereitos Humanos Bartolomé de las Casas da UC3M, foi un dos 60 académicos asinantes en xuño de 2018 dun manifesto reclamando a reforma da Constitución española para lle dar pulo a un «proxecto político federal».

En marzo de 2019, co anuncio da renuncia de Pablo Bustinduy a encabezar a lista da coalición Unidas Podemos cambiar Europa para as eleccións ao Parlamento Europeo de 2019, Podemos e Bustinduy anunciaron que Palop, como independente, ocuparía o lugar de Bustinduy na candidatura.

## Obras 
* *La nueva generación de derechos humanos. Origen y justificación* (Dykinson, 2002)
* *Claves para entender los nuevos derechos humanos* (Catarata, 2011)
* *Revolución feminista y políticas de lo común frente a la extrema derecha* (Icaria, 2019)

## Notas 
## Véxase tamén
Arnold Palmer

**Arnold Daniel Palmer**, nado en Latrobe (Pensilvania) o 10 de setembro de 1929 e finado en Pittsburgh o 25 de setembro de 2016, foi un golfista estadounidense, considerado xeralmente como un dos mellores e máis carismáticos xogadores da historia do deporte. A partir de 1955, gañou numerosos eventos tanto no PGA Tour como no PGA Tour Champions. Alcumado **The King** ("O rei"), foi unha das estrelas máis populares e está considerado un pioneiro, a primeira superestrela do deporte na televisión, que comezou na década de 1950.

O impacto social de Palmer no golf non tivo rival entre os seus colegas profesionais; a súa orixe humilde e popularidade axudaron a cambiar a imaxe do golf dun pasatempo da elite e das clases superiores (clubs de campo) a un deporte máis popular accesible ás clases medias e traballadoras (cursos públicos). Palmer, Jack Nicklaus e Gary Player foron "The Big Three" ("Os tres grandes") do golf durante a década de 1960; están amplamente considerados como os que popularizaron e comercializaron o deporte en todo o mundo.

Durante unha carreira de máis de seis década, gañou 62 títulos do PGA Tour. Ata hoxe, é o quinto máis vitorioso de todo momento do Tour, só superado por Sam Snead, Tiger Woods, Jack Nicklaus e Ben Hogan. Gañou sete títulos principais nos seis anos de dominio entre os Masters de 1958 e 1964. Tamén gañou o PGA Tour Lifetime Achievement Award en 1998, e en 1974 foi un dos trece incluídos orixinais no World Golf Hall of Fame.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Arnold Palmer Invitational  – PGA Tour event
*Arnold Palmer Design Company
*Arnold Palmer Hospital for Children
*Arnold Palmer's Restaurant in La Quinta, California
*Bay Hill Club and Lodge  – Palmer's winter home course
*Latrobe Country Club – Palmer's summer home course
*Arnold Palmer Tee – Palmer's namesake half iced tea and half lemonade drink
*American Society of Golf Course Architects profile
Fragua Social

***Fragua Social*** foi un xornal editado pola Confederación Nacional do Traballo (CNT) na rexión de Valencia entre 1936 e 1939.

## Traxectoria 
En xullo de 1936, milicianos valencianos incautaron o diario *Las Provincias* e nos seus talleres imprimiron, o inicialmente unitario, Fragua Social, que posteriormente quedaría como órgano da CNT en Valencia. O xornal tratou de ser algo máis que un rotativo sindical acompañando as opinións con informacións xerais, espectáculos e caricaturas de Vas e Muro. O seu director foi Manuel Villar Mingo.

En 1939, deixou de se editar, e só reapareceu de xeito clandestino en 1944 editado por Ramón Rufat pasando a ser semanario e chegando aos 6.000 exemplares de tirada entre 1944 e 1946. Posteriormente, seguiuse editando mais sen continuidade, con varias interrupcións e reaparicións.

Trala morte de Francisco Franco, volveu saír en 1976 (Alacant e Valencia) como portavoz rexional de CNT do País Valenciano, chegando a 25 números até 1980, data na que foi autodisuelto tralas divisións internas entre CNT-Renovada (actual CGT, Confederación General del Trabajo) e a CNT-Histórica (actual CNT-AIT). De novo, volveu editarse entre 1994 e 1999, con 30 números. Como portavoz da CNT acadou máis de 800 números e tivo unha tirada de 40.000 exemplares. Entre os seus redactores figuraron Jesús Muro, Félix Paredes, Enrique López Alarcón, Gastón Leval, Juan López, etc.

No ano 2006, a CGT en Valencia recuperou o nome da cabeceira, editando dous boletíns en papel. A partir de 2016, a Rexional de Levante da CNT-AIT continuou coa VIª época.

### En América 
Tamén, en 1963, apareceu un xornal homónimo en Caracas, portavoz da CNT reunificada de Venezuela que apenas chegou ós 3 números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Iñiguez, Miguel. *Esbozo de una enciclopedia histórica del anarquismo español.* Fundación de Estudos Libertarios Anselmo Lorenzo, Madrid, 2001; px.235.
* 
### Ligazóns externas 
* *Fragua Social* no Catálogo Colectivo de la Red de Bibliotecas de los Archivos Estatales (MECD).
The Thermals

**The Thermals** foi unha banda estadounidense de indie rock baseada en Portland, Oregón. O grupo formouse no ano 2002. Con fortes influencias tanto do lo-fi como do rock stándar, as cancións da banda son tamén coñecidas pola súa imaxinería política e relixiosa.

## Historia 
No ano 2002 os antigos compañeiros de banda Hutch Harris e Kathy Foster xuntáronse novamente para formar The Thermals, tras traballar xuntos no dúo folk Hutch & Kathy. O seu primeiro álbum, *More Parts per Million*, foi editado en 2003 por Sub Pop Records. O disco foi gravado e interpretado enteiramente por Hutch Harris, que se encargou de todos os instrumentos. A primeira formación ao vivo estaba composta por Harris con Kathy Foster no baixo, Jordan Hudson (tamén en M. Ward e The Operacycle) na batería, e Ben Barnett na guitarra. e gañou gran parte do recoñecemento do grupo, aparcendo en múltiples listas de mellores álbums de 2006 como as de NPR, The AV Club e Pitchfork. A canción "A Pillar of Salt" tamén apareceu no videoxogo de Electronic Arts *Skate 3*. Jordan Hudson deixou a banda durante a gravación deste terceiro álbum. Kathy Foster encargouse das tarefas de percusión no estudio e Lorin Coleman na xira. 

O cuarto álbum de The Thermals, *Now We Can See,* foi editado en 2009 a través do selo Kill Rock Stars coa produción de John Congleton. Kathy Foster encargaríase novamente da percusión no traballo. Westin Glass uniríase á banda como batería tras finalizar o disco. 

O seu quinto traballo, *Personal Life*, apareceu o 7 de setembro de 2010. Dous anos despois o súa versión da cabnción "Little Boxes" usouse como tema de apertura do capítulo 8 da oitava temporada de *Weeds*, "Five Miles From Yetzer Hara"; a súa canción "Here's Your Future" de *The Body, The Blood, The Machine* xa aparecera no capítulo "A Pool and his Money" en 2007. 

En outubro de 2012 o antigo guitarrista Joel Burrows morreu por complicacións debidas a un atropelo que sofrera meses antes.
miniatura|250x250px|The Thermals ao vivo en 2009
O 31 de xaneiro de 2013 The Thermals fichou por Saddle Creek Records e en abril dese ano lanzou o seu primeiro traballo co selo, o álbum *Desperate Ground*.  

O en xaneiro de 2016 a banda anunciou o lanzamenro do seu sétimo álbum de estudio, titulado *We Disappear.* O disco apareceu o 25 de marzo dese ano a través de Saddle Creek Records. 

O día 9 de abril de 2018 a anda anunciou a través da súa conta de Twitter a súa disolución tras 16 anos de carreira. 

## Membros
### Derradeira formación 
*Hutch Harris - voces, guitarra (2002&ndash;2018)
*Kathy Foster - baix, voces (2002&ndash;2018)
*Westin Glass - batería, voces (2008&ndash;2018)

### Antigos membros
*Jordan Hudson - batería (2002&ndash;2005)
*Ben Barnett - guitarra (2002&ndash;2003)
*Caitlin Love - batería (2006)
*Lorin Coleman - batería (2007&ndash;2008)
*Joel Burrows - guitarra (2007)

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Subrexión de Loviisa

A **subrexión de Loviisa** (en finés *Loviisan seutukunta*) é unha das catro subrexións da rexión de Uusimaa. En 2017 tiña unha poboación de 17&nbsp;899 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de Janeiro de 2001: Myrskylä e Pukkila mudáronse á subrexión de Porvoo.
* 1 de Janeiro de 2010: Liljendal, Pernaja e Ruotsinpyhtää uníronse a Loviisa e formaron a nova cidade de Loviisa.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Lapinjärvi  
* Sitio web de Loviisa
Timbuktu (filme de 2014)

***Timbuktu*** é un filme francés-mauritano de 2014 dirixido por Abderrahmane Sissako. Foi escollido para competir pola Palma de Ouro na competición principal do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2014. En Cannes, gañou o Premio do Xurado Ecuménico e o Premio François Chalais. Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, e foi nomeado ó BAFTA ó mellor filme en lingua non inglesa na 69ª dos premios. Gañou o premio de mellor filme nos Africa Movie Academy Awards. O filme foi considerado o décimo segundo "mellor filme do século XXI" en 2017 por The New York Times.

## Sinopse 
A película explora a poboación da cidade de Tombuctú, no centro de Malí, trala ocupación da cidade por islamistas extremistas que levaban unha bandeira negra xihadista. Os xihadistas aplican unha estrita interpretación da xaria, incluíndo a sentenza de lategazos por xogar ao fútbol, ​​cantar e estar con persoas non familiares doutro sexo, e a lapidación por adulterio. O islam dos xihadistas contrasta co islam predicado polo imam local.

Kidane, un gandeiro tuareg, vive fóra da cidade coa súa muller Satima e a súa filla Toya. Unha das súas vacas dana accidentalmente a rede de Amadou, un pescador, que posteriormente a mata. Kidane, armado cunha pistola, enfróntase a Amadou e dispáralle accidentalmente. Os xihadistas arrestan a Kidane mais ofrécenlle perdoar a vida se a familia de Amadou o perdoa e el paga *diya* por corenta reses. Toya e o seu amigo Issan poden reunir o suficiente gando, mais a familia de Amadou non quere perdoar a Kidane.

## Personaxes 
* Ibrahim Ahmed dit Pino como Kidane
* Toulou Kiki como Satima
* Layla Walet Mohamed como Toya
* Mehdi Ag Mohamed como Issan
* Kettly Noel como Zabou
* Abel Jafri como Abdelkerim
* Hichem Yacoubi
* Fatoumata Diawara como La Chanteuse
* Omar Haidara como Amadou
* Damien Ndjie como Abu Jaafar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Mauritania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Quelea

[miniatura|240px|Badada de *[Quelea quelea* sobre unha fonte de auga.]]
***Quelea*** é un xénero de aves da orde dos paseriformes, suborde dos oscines, infraorde dos paséridos, encadrado na familia dos ploceidos. 

O xénero comprende tres especies propias da África subsahariana. 

### Etimoloxía 
O nome científico *Quelea* probabelmente sexa un nome tribal africano.
 
### Especies 
O xénero comprende as seguintes tres especies, coas subespecies que se indican:

## Filoxenia 
Segundo unha análise recente de ADN, *Quelea quelea* é irmán dun clado que agrupa ás outras dúas especies do xénero *Quelea*, *Q. cardinalis* e *Q. erythrops*. E o xénero pertence ao grupo dos chamados *verdadeiros tecedores* (subfamilia dos ploceinos), e está máis relacionado con *Foudia*, un xénero que comprende sete especies que se encontran nas illas do océano Índico occidental. Este clado é irmán das especies asiáticas do xénero *Ploceus*.

A seguinte árbore filoxenética representa unha visión actual das relacións entre as especies de *Quelea* e os seus parentes máis achegados.

## Galería 

Red-billed Quelea (Quelea quelea) (6040990915).jpg|Macho de *Q. q. lathamii* coa plumaxe nupcial
Red-billed Quelea (Quelea quelea) - Flickr - Lip Kee.jpg|Macho de *Q. q. lathamii* fóra da época de celo
Quelea erythrops -South Africa -building nest-8.jpg|Macho de *Quelea erythrops* comezando a contruír o seu niño en Suráfrica
Quelea cardinalis - Cardinal Quelea.jpg|*Quelea cardinalis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Craig, Adrian (2010): "Family Ploceidae (Weavers)". En del Hoyo, J.; Elliott, A. & Christie, D. A. *Handbook of the Birds of the World 15*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 978-84-9655-368-2.
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A., Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Barcelona / Cambridge, UK: Lynx Edicions / BirdLife International. ISBN 978-84-9655-398-9.
* Fry, C. H. & Keith, S. (2004): *The birds of Africa. Volume VII*. Londres, Reino Unido: Christopher Helm. ISBN  978-0-7136-6531-4.
* Sekercioglu, Cagan Hakki (2006): "Foreword". En: Josep del Hoyo, Andrew Elliott & David Christie (eds.) *Handbook of the Birds of the World 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers*. Barcelona: Lynx Edicions. p. 48. ISBN 978-84-9655-306-4.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Ploceidos

### Ligazóns externas 
* *Quelea* na ADW.
* *Quelea* Reichenbach 1850 na EOL.
Abel Carvajales Gutiérrez

**Abel Carvajales Gutiérrez**, nado na provincia de Ourense o 28 de maio de 1904, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre en Ansemil, foi presidente da Asociación de Maestros Nacionales de Celanova. Foi un dos fundadores da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense. Militante de Izquierda Republicana, foi concelleiro de Celanova dende marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abríronlle expediente de depuración, aínda que non foi separado do servizo, grazas ás xestións da súa dona, pertencente a unha familia relixiosa e conservadora, foi sancionado con suspensión de emprego e soldo por dous anos, traslado forzoso dentro da provincia e inhabilitación para cargos directivos. Foi destinado a Vilapún (Cervantes) en novembro de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941. En 1943 foi destinado á escola da Siota (Xunqueira de Ambía, e en 1946 pasou á escola unitaria de Loñoá do Camiño (Covas, O Pereiro de Aguiar). Foi nomeado mestre por consorte para a escola de Melias (O Pereiro de Aguiar) en setembro de 1958. En 1967 recibiu o Premio Luis María Sobredo da Delegación Provincial de Juventudes como mestre de Melias.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Santa Eufemia Fernández, filla de Francisco Santa Eufemia, mestra de profesión, en abril de 1934. Tivo dous fillos Abel e Dolores, maxistrado e mestra respectivamente, e catro netos, Eligio, Javier, Begoña e Diego.

## Notas
Clepton

En bioloxía, un **clepton** (abeviado **kl.**, de *klepton*) e un **sinclepton** (abreviado **sk.**, de *sinklepton*) é unha especie que necesita a contribución doutro taxon biolóxico (normalmente dunha especie que está estreitamente relacionada coas especies cleptónicas) para completar o seu ciclo reprodutor. Tipos específicos de cleptons son os *cigocleptons*, que se reproducen por cigoxénese, os *xinocleptons*, que se reproducen por xinoxénese e os *ticocleptons*, que se reproducen por unha combinación de ambos os sistemas. O termo deriva da palabra grega, *kleptein*, 'roubar'.

A reprodución cleptoxénica pode orixinar tres posibles resultados. Unha femia unisexual pode simplemente activar a división celular no ovo pola presenza de esperma do macho sen incorporar nada do material xenético masculino. Isto ten como resultado a produción de proxenie clonal. Outra posibilidade é que a femia incorpore o esperma do macho (co seu material xenético) no ovo, pero pode facelo sen escindir nada do seu propio material xenético feminino, o cal orixina un incremento dos niveis de ploidía, que vai desde a triploidía á pentaploidía en individuos silvestres. Finalmente, a femia tamén ten a opción de substituír algo do seu material xenético feminino polo do macho, resultando un "híbrido" de seleccións ou combinacións sen incrementar a ploidía.

## Exemplo nas píntegas 
Na natureza cinco especies de píntegas *Ambystoma* contribúen a un complexo unisexual que se reproduce por unha combinación de xinoxénese e cleptoxénese, que son: *A. tigrinum*, *A. barbouri*, *A. texanum*, *A. jeffersonium* e *A. laterale*. Atopáronse na natureza unhas vinte combinacións xenómicas, que van desde individuos "LLJ" (dous xenomas de *A. laterale* e un de *A. jeffersonium*) a individuos "LJTi" (un xenoma de *A. laterale*, outro de *A. jeffersonium* e outro de *A. tigrinum*). facendo que sexa a especie de vertebrado unisexual máis antiga da Terra 
	
O feito de que estas píntegas perisistiran durante tan longo tempo é salientable, xa que contradí a noción de que a maioría das liñaxes asexuais se orixinaron cando as condicións eran boas e desapareceron rapidamente. Argumentouse que esta persistencia débese moito máis probablemente á estratexia de "substitución de xenoma" antes mencionada que acompaña a reprodución cleptoxénica. Substituír unha porción do xenoma materno co ADN parental na descendencia permitiu que os individuos unisexuais "actualicen" o seu material xenético co tempo. Esta faceta da cleptoxénese foi recentemente avaliada por investigacións xenéticas, que indican que non hai ningún xenoma ancestral de *A. laterale* que se manteña dun individuo unisexual ao seguinte e que non hai un xenoma "L" específico que se encontre con máis frecuencia que outros. O material xenetico "L" encontrado nestas píntegas tamén evolucionou para ser substancialmente único con respecto aos xenomas sexuais.

Outras especies estudadas que mostran esta propiedade inclúen as ras *Pelophylax*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Apomixe gametofítica, un fenómeno nas plantas que require a fertilización do endospermo, pero a reprodución é clonal.
Parda alpina

A **parda alpina** (Braunvieh) é unha raza de vaca doméstica autóctona dos Alpes suízos e presente en varias subrazas por toda a zona alpina. Así é denominada como ***Braunvieh*** en alemán (en galego traducido por "vaca moura") ou ***Bruna alpina vecchia ceppo,*** en italiano. Orixinariamente era unha raza de tripla aptitude, usada para a produción de leite, carne e traballo; as vacas pardas alpinas modernas dedícanse maioritariamente á produción láctea. É a raza da cal proveñen as actuais razas suízas Brown Brown e American Brown .

## Historia 
A pardo alpina derívase das vacas de cor marrón agrisada criadas dende a Idade Media no cantón de Schwyz (Suíza central). Documentos de finais do século XIV no mosteiro de Einsiedeln documentan a exportación deste gando a Vorarlberg, agora parte de Austria. O primeiro libro xenealóxico coñecido por unha raza de gando é precisamente o da pardo alpina conservado na abadía de Einsiedeln de 1775 a 1782. Unha descrición de 1795 do gando de Schwyz defíneo como o máis grande e o mellor do país.

A pardo alpina foi exhibida na Exposición Universal de Agricultura, Industria e Belas Artes de París (1855) e na Grande Exposición de Londres (1862).

As vacas de Schwyz e outras dúas razas de gando pardo alpino foron recoñecidas en 1875, e en 1879 uníronse nun só libro xenealóxico co nome de Schweizerische Braunvieh.

### Razas derivadas da pardo alpina 
* Parda de montaña cantábrica (con núcleo na  provincia de León).
* Parda de montaña pirenaica (con núcleo na  provincia de Huesca).
* Parda dos Pireneos ou *Bruna dels Pirineus* (con núcleo na provincia de Lleida).
* Parda suíza ou *Brown Swiss* (orixinaria do Canadá e os Estados Unidos).

## Morfoloxía 
A parda alpina é unha vaca de capa uniforme parda ou gris-parda, co nariz negro e bocibranca. Os cornos son curtos e delgados, e claros coas puntas escuras. O fociño é de cor gris lousa rodeado dun halo branco. As orellas están forradas con longos pelos brancos que lembran aos animais de peluche. O touro é máis escuro na cruz. Mide 135 a 140&nbsp; cm á cruz de 600 a 700&nbsp; kg 

## Uso 
Trátase dunha vaca de aptitude leiteira. Dependendo da zona a produción oscila entre 7.200 (rexións de montaña) e 12.000 litros ao ano. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en ARCA, no Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente
*Páxina oficial dos criadores suízos de Braunvieh
Casimiro Morcillo

{{sen referencias
**Casimiro Morcillo González**, nado en Soto del Real (provincia de Madrid) o 26 de xaneiro de 1904 e finado en Madrid o 30 de maio de 1971, foi un eclesiástico católico latino, primeiro bispo de Bilbao, arcebispo de Zaragoza e arcebispo de Madrid.
## Traxectoria 
O 18 de decembro de 1926 foi ordenado sacerdote. O 25 de xaneiro de 1943 foi nomeado bispo auxiliar de Madrid e bispo titular de *Agathopolis*. Recibiu a ordenación episcopal o 9 de maio do mesmo ano, de mans do bispo de Madrid Leopoldo Eijo Garay, e tivo como coconsagrantes o bispo de Tortosa Félix Bilbao Ugarriza e o bispo de Mondoñedo Benjamín de Arriba y Castro.

O 13 de maio de 1950 foi nomeado primeiro bispo da nova diocese de Bilbao. O 21 de setembro de 1955 foi nomeado arcebispo de Zaragoza. O 27 de marzo de 1964 foi nomeado arcebispo de Madrid. Finou no cargo o 30 de maio de 1971.
Subrexión de Porvoo

A **subrexión de Porvoo** (en finés *Porvoon seutukunta*) é unha das catro subrexións da rexión de Uusimaa. En 2017 tiña unha poboación de 59&nbsp;142 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2001: Myrskylä e Pukkila mudáronse da subrexión de Loviisa á de Porvoo.
* 1 de xaneiro de 2011: Sipoo mudouse á subrexión de Helsinqui.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Askola 
* Sitio web de Myrskylä  
* Sitio web de Porvoo    
* Sitio web de Pukkila
Jorge Buxadé

**Jorge Buxadé Villalba**, nado en Barcelona en 1975, é un avogado e político catalán. 

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito pola Universidade Abat Oliva en 1999. En 2003 ingresou no corpo de avogados do Estado, destinado ao Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña  . 

Foi o avogado coa responsabilidade de recorrer contra o referendo de Arenys de Munt en 2009 . Traballou en diversos despachos de avogados e dende marzo de 2018 é árbitro no Tribunal Arbitral de Barcelona . 

En 1995 presentouse na candidatura da Falange Española de las JONS en Tarragona como número sete nas eleccións ao Parlamento de Cataluña. Ao ano seguinte figurou no número oito da Falange Española Auténtica por Barcelona nas eleccións xerais de 1996 . En 2016 integrou como vicepresidente segundo a candidatura de Santiago Abascal para presidir Vox, e forma parte da executiva nacional do partido . 

É profesor asociado de dereito administrativo na Universidade Internacional de Cataluña e na Universidade Abat Oliva. Foi presidente do Foro Català de la Família, secretario da Fundación Joan Boscà (2014 - 2015) e un dos impulsores da creación da Sociedad Civil Catalana.

En marzo de 2020 ás portas do Parlamento Europeo dixo que eran "fermosas" as imaxes dun vídeo no que se vía a inmigrantes refuxiados fuxindo dunha violenta persecución por parte da policía grega despois de que os refuxiados tentasen entrar ao país heleno.

## Notas