open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joan Colom

**Joan Colom i Altemir**, nado en Barcelona en 1921, e finado o 3 de setembro de 2017, foi un fotógrafo catalán, un dos pioneiros na composición de series fotográficas.

## Traxectoria 
Naceu en 1921 en Barcelona. Tras estudar contabilidade e traballar nunha empresa iniciouse, de forma autodidacta, no mundo da fotografía ingresando en 1957 na Agrupación Fotográfica de Cataluña (AFC). Así mesmo, en 1960 participou na creación do grupo artístico "El Mussol".

No 2002 foi galardoado co Premio Nacional de Fotografía concedido polo Ministerio de Cultura de España, no 2003 coa Medalla de Ouro ó Mérito Cultural concedida polo Concello de Barcelona, no 2004 co Premio Nacional de Artes Visuais e no 2006 coa Creu de San Jordi, concedidas estas dúas últimas distincións pola Generalitat de Cataluña.

Faleceu o 3 de setembro de 2017 á idade de 96 anos.

## Actividade fotográfica 
En 1958 iniciou a súa actividade presentando un seguido de fotografías ó IV Salón Internacional de Fotografía de Murcia, do cal recibiu o sétimo premio. Ese ano empezou a interesarse pola realidade existente no Barrio Chinés de Barcelona, o actual Raval, converténdose nun dos principais ollos da realidade existente.

En 1962, viaxou a París seleccionado nunha mostra da fotografía española do momento, á beira, entre outros, de Xavier Miserachs e Oriol Maspons e agrupados no movemento denominado "Nova Vanguàrdia", os cales serían os precursores da composición en series fotográficas, e inspirados fortemente nos traballos de Francesc Catalá Roca, Cartier-Bresson ou Man Ray.

## Notas
Todos vós sodes capitáns

***Todos vós sodes capitáns*** é un filme documental galego escrito e dirixido por Óliver Laxe. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes no 2010, e gañou o Premio Fipresci. Foi rodado en branco e negro.

## Sinopse 
Un director de cine europeo chegado de Europa desenvolve o proxecto de rodaxe dun filme cos rapaces dun centro social de Tánxer, Marrocos. Durante a rodaxe, os métodos pouco ortodoxos do director por mor da interacción cos nenos fai que o curso inicial do proxecto se vexa alterado.

## Galardóns 
* 2010: Premio Fipresci, concedido pola Federación Internacional de Críticos de Cine no Festival de Cannes.
* 2010: Premio do xurado mozo no XLVIII Festival de Xixón.
* 2010: Premio Signis no Festival Mar de Plata.
* 2010: Premio Cineuropa.
* 2011: Premio de Play-Doc, o festival de documentais de Tui.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en Zeitun Films
* *Todos vós sodes capitáns* en AVG
Núria Picas

miniatura|250px|Núria Picas na Ultra-Trail du Mont-Blanc do 2013.
**Núria Picas i Albets**, nada en Manresa o 2 de novembro de 1976, é unha corredora de montaña catalá. Nos primeiros anos da década de 2010 gañou ducias das carreiras de montaña máis importantes. Vive en Berga e adestra polas montañas dos arredores de Berguedà. Despois de acumular resultados coa selección catalá de carreiras de montaña, dende 2012 é membro da Buff pro equipo de carreiras de montaña, e dende o ano 2014 é colaboradora de Leksport.

## Resultados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Illa Lougheed

A **illa Lougheed** é unha das illas deshabitadas do arquipélago ártico canadense na rexión de Qikiqtaaluk, Nunavut. Ten unha superficie de 1.312&nbsp;km². Está relativamente illada comparada con outras illas árticas canadenses, e está situado no océano Ártico, a medio camiño entre a illa Ellef Ringnes ao nordés e a Illa Melville cara ao suroeste. Forma parte do Grupo Findlay.

## Historia 
O primeiro avistamento coñecido da illa foi en 1916 por  Vilhjalmur Stefansson, durante a súa Expedición ártica.

O 14 de abril de 1993, Environment Canadá revogou un permiso concedido a Panarctic Oils Ltd. para desfacerse de 400 toneladas de chatarra no océano fronte á illa de Lougheed. A decisión tomouse en resposta ás preocupacións expresadas polos residentes de Grise Fiord, Resolute, Arctic Bay e Pond Inlet. En lugar de botar o material no mar, iniciouse un proxecto de investigación para avaliar o impacto ambiental da acumulación de chatarra na illa Lougheed.

En 1994, Larry Newitt do Geological Survey of Canadá e Charles Barton da Australian Geological Survey Organization estableceron un observatorio magnético temporal na illa de Lougheed, preto da posición prognosticada do Polo Norte magnético, co fin de monitorear as flutuacións a curto prazo do campo magnético da Terra.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas da Raíña Isabel

### Ligazóns externas
* Lougheed Island no Atlas do Canadá - Toporama; Natural Resources Canada
Olalla González

**Olalla González Paz**, nada en Marín en 1977, é unha escritora e editora galega.

## Traxectoria 
Diplomouse en Maxisterio, coa especialidade de educación primaria e reside en Bueu. Profesionalmente traballa para a editorial Kalandraka, onde desenvolve tarefas de escritora e de animación á lectura.

Os seus libros están editados en sete idiomas.

Durante un tempo xestionou o espazo «O lobo coxo» na Banda do Río (Bueu).

## Obras
* *Chibos Chibóns* (2007). Pontevedra: Kalandraka. 40 páxs. ISBN 978-84-8464-617-4. Ilustracións de Federico Fernández.
* *Garavanciño*, con Marc Taeger (2008). 36 páxs. Pontevedra: Kalandraka. ISBN 978-84-8464-682-2. Tamén en castelán, catalán, portugués e italiano.
* *Un máis*, con Marc Taeger (2017). 40 páxs. ISBN 978-8484643234. Tamén en castelán, éuscaro, portugués, italiano, inglés.

## Premios 
* *Chibos Chibóns,* Premio Nacional de lectura (SEP Méxido) en 2007 e Programa Nati per Leggere (Italia) en 2012
* *Un máis* acadou (con Marc Taeger) foi Premio Frei Martin Sarmiento de Literatura Infantil.

## Notas
Carmen Arias

**Carmen Arias de Castro Montero**, "**Mimina**", nada na Coruña o 15 de abril de 1921 e finada no pazo do Castro de Samoedo (Sada) o 1 de novembro de 2013, foi unha artista e empresaria galega. Foi parella de Isaac Díaz Pardo.

## Traxectoria 
miniatura|Isaac Díaz Pardo e Mimina.
Foi filla do avogado Alicio Arias de Castro e Blanca Montero de Doiztúa, e sobriña de Fernando Montero de Doiztua. Grazas ao interese de Germán Díaz Baliño, de nova comezou a tomar clases de pintura da man de Dolores Díaz Baliño. Con ela coñeceu importantes artistas, ademais de Isaac Díaz Pardo, sobriño da súa mestra e fillo do pintor e escenógrafo Camilo Díaz Baliño.

Logo da guerra civil española estivo dous anos como axudante da súa mestra nas clases prácticas de debuxo no IES Eusebio da Guarda. Na primavera de 1942 ambas as dúas decidiron realizar en Madrid o exame de ingreso en Belas Artes, se ben Carmen Arias non puido porque o seu pai só lle permitiu realizar estes estudos por libre.

En xuño de 1945 casou con Isaac Díaz Pardo no Pazo Castro de Samoedo, e trasladouse a vivir a Madrid con el. Carmen non chegou a rematar os estudos de Belas Artes pola súa maternidade e polo inicio do proxecto das Cerámicas do Castro, nas que traballou decorando as primeiras pezas e exercendo de mestra de decoración das novas empregadas que se ían incorporando á factoría. Cando o seu home marchou a Arxentina para crear alí unha fábrica similar, ela quedou encargada de manter a produción de cerámica. En 1958 viaxou a Bos Aires para retomar as tarefas de mestra de decoración. En 1970, coa posta en marcha da factoría de Sargadelos en Cervo, Carmen montou un obradoiro de xoiería.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Charo Portela Yáñez: "Carmen Arias *Mimina*. Unha traxectoria polos camiños da arte"  Álbum de Mulleres, CCG.
* Memorias de Sada, Pazo Castro de Samoedo.
* "El arte de Carmiña Arias de Castro", *Hoja Oficial del Lunes*, 7/6/1937 .
* Centenario de Carmen Arias de Castro "Mimina" Concello de Sada.
* 
*
Soiuz 23

**Soiuz 23** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 14 de outubro de 1976 mediante un foguete Soiuz 11A511 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 23, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Valeri Rozhdestvenski e Viacheslav Zudov a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial militar Saliut 5. Despois de entrar en órbita e achegarse á estación a nave foi incapaz de acoplarse debido a uns sensores defectuosos que indicaban unha velocidade lateral irreal, co que os propulsores intentaban corrixir constantemente un desvío inexistente. Tras varios intentos a tripulación apagou o sistema automático, pero xa non quedaba propelente para intentar un acoplamento manual, co que a nave tivo que volver a terra. A reentrada atmosférica foi normal pero a Soiuz  descendeu sobre o lago Tengiz no medio dunha tormenta de neve, con temperaturas de ata -20&nbsp;°C. O paracaídas, mollado, arrastrou a cápsula tripulada baixo a superficie xeada, arrefriándoa. Os equipos de rescate intentaron chegar ata a cápsula mediante vehículos anfibios, sen logralo. A solución para sacala foi atala mediante un cable, levado baixo a superficie por medio de mergulladores, a un helicóptero que a arrastrou durante quilómetros a través da auga xeada ata terra. Os dous cosmonautas conseguiron saír pola mañá, para sorpresa dos rescatadores, que os daban por mortos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 11A511
*Soiuz 21
*Soiuz 24
*Saliut 5

## Notas
Aeroporto de Berlín-Schönefeld

O **aeroporto de Berlín-Schönefeld** (IATA: **SXF**, ICAO: **EDDB**) é o aeroporto internacional secundario de Berlín, a capital de Alemaña. Está situado a 18&nbsp;km ao sueste da cidade, preto de Schönefeld. É o máis pequenos dos dous aeroportos de Berlín, despois do de Tegel, e é unha base de Condor, easyJet e Ryanair.

Schönefeld foi o principal aeroporto civil da República Democrática Alemá e o único do antigo Berlín Oriental. Tense previsto incorporar parte das infraestruturas de Schönefeld ao novo aeroporto de Berlín-Brandenburgo cando abra, nalgún momento do ano 2018. Anunciouse que as terminais de Schönefeld se usen ata polo menos o ano 2023 para encargarse das aeroliñas de baixo custo como parte do novo aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
Soiuz 22

**Soiuz 22** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 15 de setembro de 1976 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 22, unha Soiuz  modelo 7K-MF6 cos cosmonautas Valeri Bikovski e Vladimir Aksionov a bordo, foi lanzada para facer observacións da Terra mediante unha cámara multiespectral fabricada por Carl Zeiss, así como con outros instrumentos. A nave era a xemela e sustituta da Soiuz 19 para a misión ASTP en caso dun problema con esta.

A Soiuz  22 volveu a terra despois de case 8 días en órbita, aterrando a 150&nbsp;km ao noroeste de Astana (Kazakhstán) o 23 de setembro de 1976 ás 7:42 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 19
*ASTP

## Notas
Lente líquida

A tecnoloxía da **lente líquida** propón substituír o plástico, ou vidro, de entre os materias máis comúns para a produción do obxectivo dunha cámara fotográfica por unha cápsula de almacenamento de líquido con axeitadas propiedades ópticas, por exemplo unha maior transparencia que os plásticos usados neste proceso de fabricación como o acrílico.

## Principio de funcionamento
Este líquido (auga) acumulado cunha alta tensión superficial presenta unha curvatura similar a dunha lente convencional. Cando se lle aplica tensión eléctrica dunha forma controlada esta curvatura cambia e polo tanto tamén se modifica o valor da súa distancia focal. Xa que esta tensión aplicada a dito líquido en estado estábel altera o seu enlace molecular nunha relación medíbel co seu nivel de curvatura

A lente líquida sería capaz de lograr un sistema de autofoco sen intervención de elementos mecánicos.

## Precedentes na industria
En 2004 Philips presentou unha lente líquida cilíndrica imitando as propiedades do ollo humano. En 2008 Varioptic fixo público unha serie de prototipos de lente líquida. A lente líquida 'Artic 316' obtiña un zoom de 7 centímetros sobre o infinito en menos de 30 segundos e cunha transmisión da luz visíbel do 97% 

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Fotografía dixital
* Lente (óptica)
Soiuz 24

**Soiuz 24** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 7 de febreiro de 1977 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 24, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Iuri Glazkov e Viktor Gorbatko a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial militar Saliut 5. A diferenza de Soiuz 23, a Soiuz  24 acoplouse sen problemas, e a diferenza da tripulación da Soiuz 21, Glazkov e Gorbatko non sufriron problemas físicos nin psicolóxicos ata o punto de que nos seus 17 días de misión fixeron tanto traballo como a tripulación da Soiuz  21 nos seus 50 días de misión.

Dada a sospeita de que a atmosfera da estación puido ser en parte a causante dos problemas dos cosmonautas da Soiuz  21, a misión da 24 levou a bordo equipamento para cambiar por completo a atmosfera. A pesar de que as análises feitas ao chegar non mostraron contaminantes nin toxinas no aire, a tripulación fixo un cambio completo de atmosfera polo método de expulsar a orixinal a través da esclusa para paseos espaciais e volvendo a presurizar a estación con aire novo. Durante o resto da misión os cosmonautas fixeron diversos experimentos e probas.

A Soiuz  24 volveu a terra despois de case 18 días en órbita, aterrando a 37&nbsp;km ao nordeste de Arkalyk (Kazakhstán) o 25 de febreiro de 1977 ás 9:38 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 21
*Soiuz 23
*Saliut 5

## Notas
Leonardo Demétrio

**Leonardo Demétrio**, nado o 24 de marzo de 1994 en Curitiba, Paraná, é un xogador profesional de baloncesto brasileiro, aínda que tamén posúe a nacionalidade italiana. Actualmente xoga para o Carpegna Prosciutto Pesaro da Lega Basket Serie A. Cunha altura de 2,04 metros xoga na posición de ala-pivote.

## Traxectoria 
Nado en Curitiba, Paraná, Demétrio chegou ao Círculo Militar do Paraná en 2004, onde comezou a xogar ao baloncesto. Catro anos despois, en 2008, gañou relevancia nacional defendendo a selección paranaense de base. En 2011, con dezasete nos, múdase para Belo Horizonte, onde comeza a xogar no Minas Tênis Clube, equipo da máxima categoría do baloncesto brasileiro. Destaca na súa temporada  2015−16, facendo unha media de 10,8 puntos, 5,6 rebotes e 11,6 de valoración en 23 minutos de xogo por partido, o que leva a asinar en maio de 2016 polo Montakit Fuenlabrada da Liga ACB. No equipo castelán disputa tres partidos, un de fase regular e dous de playoff, facendo unha media de 3 puntos e 2 rebotes en 8 minutos por partido. Na temporada 2016−17 xoga para o Actel Força Lleida de Liga LEB, onde fai unha media de 10,9 puntos e 5,6 rebotes por encontro. Tras un bo ano no equipo catalán, o 6 de setembro de 2017 asinou polo Cafés Candelas Breogán.

### Clubs 
*20px|border|NBB Minas Tênis Clube (NBB, 2012−2016)
*20px|border|ACB Montakit Fuenlabrada (ACB, 2016)
*20px|border|LEB Actel Força Lleida (LEB, 2016−2017)
*20px|border|LEB Cafés Candelas Breogán (LEB, 2017−2018)
*20px|border|LEB Bilbao Basket (LEB, 2018−2019)
*20px|border|NBB Flamengo (NBB, 2019−2021)
*20px|border|LBA Carpegna Prosciutto Pesaro (LBA, 2021−presente)

### Selección 
Demétrio defendeu diversas seleccións de base do Brasil. Foi subcampión da Copa América sub-18 e disputou o Mundial sub-19 no ano seguinte. En 2013, foi escollido para o International All-Tournament Team do Nike Global Challenge. En 2015, foi convocado para a disputa da Universíada, onde o Brasil ficou co cuarto lugar. En 2016 foi convocado coa selección absoluta para disputar o Suramericano de 2016, porén, non chega a xogar o torneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com  
* Perfil en FEB.es
Mimosas

***Mimosas*** é un filme dramático dirixido e co-escrito por Óliver Laxe que se estreou no ano 2016. O filme é a segunda longametraxe de Laxe, sendo descrita por el mesmo como 'un western místico'. Trátase dunha coprodución entre Galicia, Marrocos, Francia e Qatar. Foi estreado na sección "semana da crítica" Festival de Cannes de 2016 onde gañou o Gran Premio.

Rodado orixinalmente en lingua árabe, estreouse dobrado en galego o 26 de xullo de 2020 a través da TVG. A directora de dobraxe foi Charo Pena.

## Sinopse 
Seguindo a última vontade dun venerado xeque marroquí de ser soterrado nas ruínas de Sijilmasa, dous homes ofrécense para levar o corpo alén dos cumios do Cordal do Atlas, malia que todos dubidan das súas verdadeiras intencións.

## Personaxes 
* Ahmed Hammoud como Ahmed
:Voz da dobraxe galega de Óscar Fernández
* Shakib Ben Omar como Shakib
:Voz da dobraxe galega de Carlos Jiménez
* Said Aagli como Saïd
:Voz da dobraxe galega de Matías Brea
* Ikram Anzouli como Ikram 
* Ahmed El Othemani como Mohammed
* Hamid Fardjad como Sheikh
* Margarita Albores como Noor
* Abdelatif Hwidar como Guía

## Produción 
En *The Sky Trembles and the Earth is Afraid and the Two Eyes are not Brothers* (2015) Ben Rivers mestura documental (un "como se fixo" de *Mimosas*) con ficción (adaptación dun relato de Paul Bowles, "A Distant Episode"). Óliver Laxe fai de si mesmo na primeira parte e incorpórase como protagonista na ficción da segunda parte.

## Acollida 
O filme obtivo recensións positivas por parte da crítica especializada. Na páxina web Rotten Tomatoes, o filme conta cunha valoración do 88%. Jonathan Romney de *Screen Daily* afirmou que o filme «fai un uso abraiante dun elenco non profesional» e refiríndose ó director, asegurou que «Laxe ten un ollo infalible para as caras que contan unha historia».

Ben Keingsberg da revista *Variety* afirmou que «o filme combina reflexións espirituais e paisaxes asombrosas». Peter Bradshaw de *The Guardian* referiuse ó filme da seguinte maneiraː «Certas escenas parecen improvisadas no lugar e hai algo exasperantemente non comprometedor e provisional ó respecto. Pero certamente vense marabillosas». No ano 2017, *Mimosas* foi escollido entre os mellores filmes do ano polo crítico de cine de *The New Yorker* Richard Brody, aparecendo na súa lista no posto 33.

### Galardóns e nomeamentos 
O filme gañou o Gran Premio da Semana da Crítica do Festival de Cannes en 2016 e o Premio Especial do Xurado no Festival de Sevilla, onde tamén acadou unha mención especial ó mellor son e montaxe.

; Festival de Cannes

; Premios Mestre Mateo

### Estrea caseira 
A estrea en DVD e Blu-ray produciuse o 14 de decembro de 2017. Esta edición conta con opción de subtitulado en galego e castelán, xa que os diálogos son en árabe. O contido extra inclúe a curtametraxe *París #1* (2007), a primeira obra de Laxe con certa repercusión, o tráiler e mais o diario de rodaxe *A debilidade de crer*, obra do guionista Santiago Fillol que conta as condicións da rodaxe no Cordal do Atlas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
### Ligazóns externas 
* Ficha en Zeitun Films
Castración

A **castración** é a eliminación das gónadas nos seres humanos, animais ou plantas. O procedemento quirúrgico de extirpar ou inutilizar os testículos no macho denomínase orquiectomía, o dos ovarios na femia chámase ovariectomía. A castración tamén pode conseguírse mediante a administración de hormonas, de produtos químicos ou a través de irradiación con raios röntgen.
[500px|miniatura|*A castración de Urano*Afresco de [Giorgio Vasari e Cristofano Gherardi, c. 1560 (Sala di Cosimo I, Palazzo Vecchio)]]

## Castración para fins terapéuticos 
A orquiectomía e a ovariectomía son realizadas exclusivamente con fins terapéuticos (eliminación de tumores), ou sempre mediante a expresión dun consentimento informado e cunha sentenza positiva do xuíz, tamén pode formar parte do processo de transición de persoas que optan por cambiar o sexo.

## Efectos da castración 
A eliminación das gónadas implica como primeira consecuencia a imposibilidade de procrear, así como unha serie de cambios físicos e psicolóxicos causados pola alteración do equilibrio hormonal do suxeito a castración (hipogonadismo) con consecuencias relativas).

## Notas
Pobo italiano

Os **italianos** (en ) son unha nación e un grupo étnico nativo de Italia, que comparte unha cultura, unha historia, unha herdanza e unha lingua comúns.
Legalmente, tódolos italianos son cidadáns da República de Italia, sen ter en conta a súa orixe ou nación de residencia (malia que o principio jus sanguinis é empregado a miúdo na lei nacional italiana), e distínguense das persoas de ascendencia italiana e dos italianos étnicos que viven nos territorios adxacentes da Península Itálica. A maioría dos italianos son falantes nativos do italiano standard, malia que moitos italianos tamén falan noutra das linguas nativas de Italia (tamén chamados coloquialmente "dialectos italianos").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Elena Cornaro Piscopia

**Elena Lucrezia Cornaro Piscopia**, nada o 5 de xuño de 1646 e finada o 26 de xullo de 1648, foi unha filósofa italiana de ascendencia nobre, que se converteu nunha das primeiras mulleres en obter un grao académico dunha universidade e en 1678, converteuse na primeira muller do mundo en recibir un doutoramento en filosofía.

Elena tamén foi considerada unha música experta. Ademais de dominar o sciblis, o que significa que dominou case todo o coñecemento do seu tempo, Elena dominou o clavicémbalo, o clavicordio, a arpa e o violín. As súas habilidades musicais foron demostradas pola música que compuxo ó longo da súa vida.

Foi membro de numerosas academias e foi estimada en toda Europa polos seus logros e virtudes. En ''Hypatia's Heritage'', Margaret Alic afirma que se converteu en profesora de matemáticas na Universidade de Padua en 1678.

## Legado 
A súa experiencia inspirou a Charles Patin, profesor de Medicina en Padua, para proporlle á súa filla máis vella, Gabrielle-Charlotte Patin que comezase os seus estudos na universidade, mais a universidade cambiou os seus estatutos para prohibir o ingreso das mulleres. A seguinte muller en doutorarse foi o de Laura Bassi en 1732, na Universidade de Boloña.

## Notas 
## Véxase tamén
Aeroporto de Bristol

O **aeroporto de Bristol** (IATA: **BRS**, ICAO: **EGGD**) é un aeroporto británico que serve a Bristol. Atópase a 13&nbsp;km ao sueste do centro da cidade. Construído onde se atopaba un antigo aeródromo da Royal Air Force, inaugurouse no ano 1957 como **aeroporto de Bristol (Lulsgate)**, substituíndo ao de Bristol (Whitchurch) como aeroporto municipal. Dende 1997 ata 2010 foi coñecido como **Aeroporto Internacional de Bristol**.

No ano 2016 foi o noveno aeroporto máis concorrido do Reino Unido, pasando polas súas instalaciñons 7,6 millóns de pasaxeiros, un incremento dun 12% con respecto a 2015. Entre as aeroliñas con base no aeroporto están easyJet, Ryanair, Thomas Cook, Thomson Airways e BMI Regional.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Aeroporto de Viena-Schwechat

O **aeroporto de Viena-Schwechat** (IATA: **VIE**, ICAO: **LOWW**) é o aeroporto internacional de Viena. a capital de Austria. Atópase en Schwechat, a 18&nbsp;km do sueste do centro de Viena e a 57&nbsp;km ao oeste de Bratislava. É o aeroporto máis grande do país e serve como centro de conexións para Austrian Airlines e como base para Eurowings. Ten capacidade para manexar avións de fuselaxe ancha ata do tamaño do Airbus A380. O aeroporto conta cunha densa rede de destinos europeos ademais de operar voos de longa distancia a Asia, Norteamérica e África. Durante o ano 2016 utilizaron o aeroporto 23,4 millóns de pasaxeiros, un 2,4% máis que no a2015.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
O cabaleiro enmascarado

***O cabaleiro enmascarado*** (en ) é un telefilme estadounidense que se estreou no 2003. Foi un intento de Warner Bros de revivir a franquía *Lone Ranger* nunha nova xeración. Está protagonizado por Chad Michael Murray e por Nathaniel Arcand.

## Personaxes 
* Chad Michael Murray como The Lone Ranger / Luke Hartman
* Nathaniel Arcand como Tonto
* Anita Brown como Alope
* Fay Masterson como Grace Hartman
* Sebastian Spence como Harmon Hartman
* Wes Studi como Kulakinah
* Bradford Tatum como Tryon
* Jeffrey Nordling como James Landry
* Lauren German como Emily Landry
* Tod Thawley como Tera
* Gil Birmingham como One Horn
* Paul Schulze como Sheriff Landry

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jesús Parrado Vaamonde

**Jesús Parrado Vaamonde**, nado en Santiago de Compostela o 30 de xaneiro de 1911 e finado en Arzúa o 11 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi secretario xeral PCE en Santiago de Compostela de 1931 a 1933. Foi directivo da Casa do Pobo. Membro da loxa masónica Agarimo. Colaborou en *El Pueblo Gallego*. En xaneiro de 1932 foi designado para integrar o comité de goberno do Centro Republicano Federal de Izquierda Gallega de Compostela. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido en novembro; xulgado na Coruña en consello de guerra o 6 de xullo de 1935 acusado de excitación á rebelión, foi absolto. Foi elixido presidente da Sociedad de dependientes de comercio e industria de Compostela o 6 de maio de 1936. Participou nos mitins de propaganda para pedir o SI no referendo do Estatuto de autonomía como os de Muros e Esteiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e asasinado en Arzúa o 11 de agosto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Guillermo Cedrón

**Guillermo Cedrón Gómez**, nado en Ferrol en 1882 e finado na mesma cidade o 18 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Home de negocios na Habana, onde foi fundador e primeiro secretario da asociación Ferrol y su Comarca en 1909, e da que foi presidente en 1911. Retornou a Galicia en 1917 establecéndose na Coruña. Foi viaxante de comercio e exerceu como mestre. Vinculado ás Irmandades da Fala, participou na I Asemblea Nacionalista. Militou no PCE e organizou e presidiu o raio comunista de Ferrol. Foi delegado na Federación comarcal da UGT de Ferrol. Conferenciante habitual no Ateneo Ferrolano. Foi candidato polo PCE nas eleccións de novembro de 1933. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido o 10 de outubro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi inculpado nunha causa militar en Ferrol e posto a disposición gobernativa. Morreu en Ferrol a mans da "Fuerza Pública".

## Obras 
* *El Comunismo y el proletariado español*, 1931.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Airport '77

'''''Airport '77'''* é un filme estadounidense do xénero de desastres de 1977  a terceira parte da franquía Aeroporto. Na película traballan varios actores veteranos como Jack Lemmon, James Stewart, Joseph Cotten e Olivia de Havilland, así como George Kennedy que xa traballara nas dúas películas anteriores da serie. O filme dirixiuno Jerry Jameson, o produtor foron Jennings Lang e William Frye e o guión escribírono Michael Scheff e David Spector.

A trama céntrase nun Boeing 747 privado cheo de VIP e obras de arte de valor incalculable e que unha banda secuestra antes de caer ao mar, no triángulo das Bermudas, o que leva os sobreviventes a unha desesperada loita pola supervivencia.

Malia as críticas, en xeral non moi positivas, *Airport '77'' foi un éxito de recadación con ingresos de 30.000.000 de dólares , o 19º filme por recadación en 1977. Tivo dúas candidaturas aos premios da Academia.
miniatura|O filme contou cun bo número de estrelas veteranas como James Stewart (foto de 1973)
## Argumento 
Un luxoso Boeing 747-100 do millonario Philip Stevens realiza un voo privado con convidados, amigos e familiares, e coa súa colección privada de arte, con destino ás súas propiedades en Palm Beach (Florida), onde pensa abrir un novo museo. Unha banda de ladróns dirixida polo copiloto Bob Chambers decide secuestrar o avión e apoderarse así da valiosa colección.

## Elenco 
[miniatura|George Kennedy estivo na repartición de [Airport e das súas secuelas, incluíndo Airport'77 (foto de 1975)]]
miniatura|O filme tamén tivo lugar para actores e actrices que principiaban, como Kathleen Quinlan (foto de 1975)
* Jack Lemmon como capitán Don Gallagher
* Lee Grant como Karen Wallace
* Brenda Vaccaro como Eve Clayton
* Joseph Cotten como Nicholas St. Downs III
* Olivia de Havilland como Emily Livingston
* James Stewart como Philip Stevens
* George Kennedy como Joseph "Joe" Patroni
* Darren McGavin como Stan Buchek
* Christopher Lee como Martin Wallace
* Robert Foxworth como Chambers
* Robert Hooks como Eddie
* Monte Markham como Banker
* Kathleen Quinlan como Julie
* Gil Gerard como Frank Powers
* James Booth como Ralph Crawford
* Monica Lewis como Anne
* Maidie Norman como Dorothy
* Pamela Bellwood como Lisa Stevens
* Arlene Golonka como Mrs. Jane Stern
* Tom Sullivan como Steve
* M. Emmet Walsh como Dr. Williams
* Michael Pataki como Wilson
* George Furth como Gerald Lucas
* Richard Venture como comandante Guay
* Elizabeth Cheshire como Bonnie Stern

## Recepción 
Rotten Tomatoes informa que tivo críticas positivas do 50% dos seis críticos que avaliaron; a clasificación media é 5.1/10. *Variety* escribiu: "Durante a maior parte do tempo crese a banal historia e hai algún bo procedemento real de busca e rescate da Mariña dos Estados Unidos intercalado na trama". Roger Ebert de *Chicago Sun-Times* valorouna con 2/4 estrelas e escribiu, "A película é un grande e hábil entretemento, incansablemente ridícula e, polo tanto, nunca aburrida durante moito tempo". Para *The New York Times*  "''Airport '77'' parece menos o traballo dun director e guionistas e máis unha decisión empresarial."

## Notas
Proteína receptora serina/treonina quinase

En encimoloxía, unha **proteína receptora serina/treonina quinase** () é un encima que cataliza a reacción química

:ATP + [proteína receptora] \rightleftharpoons ADP + [proteína receptora] fosfato

Así, os dous substratos deste encima son o ATP e unha proteína receptora, mentres que os produtos son o ADP e unha proteína receptora fosfato.

Este encima pertence á familia das transferases, concretamente ás que transfiren grupos que conteñen fosfato proteína-serina/treonina quinases. O nome sistemático desta clase de encimas é **ATP:[proteína receptora] fosfotransferase**. Outros nomes de uso común que se lles dan son **receptor de activina quinase**, **receptor tipo I serina/treonina proteína quinase**, **receptor tipo II serina/treonina proteína quinase**, **STK13**, **TGF-beta quinase** e **receptor serina/treonina proteína quinase**. Este encima participa en 7 vías metabólicas: vía de sinalización da MAPK, interacción citocina-receptor de citocina, vía de sinalización de TGF beta, así como na unión adherente, cancro colorrectal, cancro pancreático e leucemia mieloide crónica.

## Estudos estruturais 
En 2007, resolvéranse cinco estrcturas de encimas desta clase, que en PDB tiñan os códigos de acceso , , ,  e .

## Notas 
* 
* 
*
Aeroporto de Edimburgo

O **aeroporto de Edimburgo** (IATA: **EDI**, ICAO: **EGPH**) é un aeroporto escocés situado na área de Ingliston da cidade de Edimburgo. Foi o aeroporto máis concorrido de Escocia en 2016, pasando un total de 12,3 millóns de pasaxeiros nese ano, cun incremento do 11,1% con respecto a 2015. Tamén foi o sexto máis concorrido do Reino Unido por número de pasaxeiros en 2016. Atópase a 9,3&nbsp;km do oeste do centro da cidade, xusto ao lado das autoestradas M8 e M9. O seu propietario é Global Infrastructure Partners, que tamén ten a meirande parte do accionariado do aeroporto de Londres-Gatwick. O aeroporto ten dúas pistas de aterraxe e unha terminal de pasaxeiros e emprega a unhas 2 500 persoas.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web do aeroporto

## Notas
Soiuz 25

**Soiuz 25** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 9 de outubro de 1977 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 25, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Vladimir Kovalionok e Valeri Riumin a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. Tras achegarse e acoplarse en modo suave, a tripulación foi incapaz de acadar un acoplamento duro (mecanicamente consistente e sólido), sen o cal a presurización e a apertura da portela entre ambas naves era imposible. Máis tarde atopouse que a causa foi un defecto mecánico no mecanismo de acoplamento da Soiuz  25, pero chegouse a pensar que era o mecanismo de atraque da Saliut 6 o danado, co que misións posteriores tampouco poderían acoplarse.

A Soiuz  25 tivo que volver a terra sen completar a súa misión, despois de pouco máis de 2 días en órbita, aterrando o 11 de outubro de 1977 ás 3:24 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Saliut 6

## Notas
Aeroporto de Birmingham

O **aeroporto de Birmingham** (IATA: **BHX**, ICAO: **EGBB**), é un aeroporto internacional británico situado a 10,2&nbsp;km do centro da cidade de Birmingham, en Solihull. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións uns 11,6 millóns de pasaxeiros, facendo de Birmingham o sétimo aeroporto máis concorrido do Reino Unido. Ofrece tanto voos domésticos dentro do país como voos internacionais cara Europa, Oriente Medio, o subcontinente indio, Norteamérica e o Caribe. O aeroporto de Birmingham é unha base para BMI Regional, Flybe, Jet2.com, Monarch Airlines, Ryanair, Thomas Cook Airlines e Thomson Airways. A partir de maio de 2018 converterase tamén en base de rutas de longa distancia para Primera Air.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Soiuz 27

**Soiuz 27** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 10 de xaneiro de 1978 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 27, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Oleg Makarov e Vladimir Dzhanibekov a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6, xa ocupada pola tripulación da Soiuz 26, Iuri Romanenko e Georgi Grechko, converténdose na primeira nave en visitar unha estación xa ocupada. Makarov e Dzhanibekov pasadon apenas 6 días a bordo, facendo probas e experimentos xunto con Romanenko e Grechko. Finalmente regresaron a terra a bordo da Soiuz  26, o 16 de xaneiro, mentres que a Soiuz  27 quedou para uso da tripulación permanente, volvendo a terra o 16 de marzo de 1978.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 28
*Saliut 6

## Notas
Bridei II

**Bridei**, fillo de Foith ou fillo de Uuid (morto en 641) foi un rei do pictos dende 635 até 641.

A crónica picta indican un reinado de cinco anos despois do seu irmán Gartnait III.

A súa morte está rexistrada nos Anais do Ulster e nos Anais de Tigernach. Foi sucedido polo seu irmán, Talorc III, segundo a lista de reis.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
Soiuz 26

**Soiuz 26** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 10 de decembro de 1977 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 26, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Iuri Romanenko e Georgi Grechko a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A diferenza da Soiuz 25, a Soiuz  26 acoplouse completamente coa estación ao usar o segundo porto dispoñible e os cosmonautas puideron pasar ao seu interior. Pasaron un total de 96 días a bordo, marcando un récord no seu momento. As súas tarefas consistiron en facer diversas probas coa estación, así como experimentos e un paseo espacial (o primeiro desde unha estación Saliut, o 20 de decembro) para inspeccionar o porto de atraque ao que a Soiuz  25 se acoplou defectuosamente, determinando que o porto da estación estaba ben e o fallo estaba na Soiuz . Durante a súa estancia tivo lugar o primeiro avituallamento en órbita: a primeira nave Progress acoplouse á estación o 22 de febreiro, levando a bordo subministracións e propelente.

A Saliut 6 coa Soiuz  26 acoplada foi tamén a primeira estación que recibiu unha tripulación visitante, a Soiuz 27, que atracou no porto libre o 10 de xaneiro de 1978. Así, durante cinco días, a estación estivo ocupada coas dúas Soiuz  e cos catro cosmonautas a bordo, que se adicaron a facer probas e experimentos nalgúns casos dirixidos a comprobar o comportamento da estrutura formada polas tres naves e a súa resposta a perturbacións e resonancias. A tripulación visitante (Oleg Makarov e Vladimir Dzhanibekov) regresou a terra na Soiuz  26, deixando a máis nova Soiuz  27 para a tripulación de longa duración. O 3 de marzo de 1978 a Saliut 6 recibiría unha nova nave tripulada, a Soiuz 28, coa primeira misión Interkosmos a bordo.

A Soiuz  26 volveu a terra o 16 de xaneiro de 1978 ás 11:25 GMT, con Dzhanibekov e Makarov a bordo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Saliut 6

## Notas
Talorgan I

**Talorcan** (ou **Talorgan**) **mac Enfret** (morto en 657) foi un rei do pictos dende o 653 até o 657. Era o fillo de Eanfrith de Bernicia, que se exiliou entre os pictos despois de que o seu pai, Æthelfrith de Northumbria, fose asasinado arredor do ano 616. Eanfrith casou cunha princesa picta, e o seu fillo foi Talorcan.

Talorcan converteuse en rei no ano 653; o ano seguinte, derrotou e asasinou a Dúnchad mac Conaing, rei de Dál Riata, nunha batalla en Strath Ethairt. Suxeriuse que esta batalla ben puidera ser parte dunha "incursión inaugural" contra veciños hostís para marcar o goberno dun novo rei. Talorcan era o sobriño do poderoso Oswiu de Northumbria; díxose de Oswiu "subxugado e fixo tributarios a maioría dos pictos" (xunto con Dál Riata), e é posible que Talorcan estivese suxeito a Oswiu

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
Gartnait IV

**Gartnait** (tamén coñecido como **Gartnait mac Domnaill** ou **Gartnait mac Dúngail**) (morto en 663) foi rei do pictos dende o 657 até o 663.

Sucedeu a Talorgan mac Enfret despois da súa morte no ano 657. A crónica picta atribúelle un reinado de seis ou seis anos e medio, correspondendo coa nova da súa morte nos Anais do Ulster e nos Anais de Tigernach en 663.

A lista de reis sinala que foi sucedido polo seu irmán Drest VI.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
Arde amor

***Arde amor*** é unha película galega dirixida por Raúl Veiga no ano 1999.

## Argumento 
Unha parella, Lucio (Miguel Pernas) e Rosa (María Bouzas), remata coas súas vidas a consecuencia dun pacto de morte;  Ranxel (Chete Lera), amigo de Lucio, non o dá evitado. A traxedia conmociona a Luís (Sergi López) e Modia (Rosana Pastor), os anteriores amantes de Rosa e Lucio. Despois de moito tempo sen se veren, Luís procura a Modia para que lle axude a entender toda a traxedia.

## Recepción 
Recibiu críticas mixtas da prensa especializada e dos usuarios en plataformas como IMDb e Letterboxd. Mentres algúns críticos, como os de *El País*, cualificaron a película de "colección de frases profundas, excesivamente literarias e de escasa verosimilitude". En Letterboxd, en troques recibe unha profunda análise “cada personaxe arde na súa propia forma de amor: o que non soporta a perda, o que se constrúe sobre as ruínas doutros, o que non tolera non ser correspondido” e é valorada pola súa carga emocional e a intensidade poética das súas escenas, sendo considerada “máis artística que para todo o público, pero altamente recomendada”.

## Proxección 
O filme recibiu os seguintes premios e distincións:
* Premio á mellor actriz (Rosana Pastor) na *XX Mostra Cinema del Mediterrani* (1999), festival recoñecido pola F.I.A.P.F.
* Premio na categoría “low-budget” na *WorldFest Flagstaff* de Arizona (1999).
* Gran Premio do Xurado á mellor película estranxeira no *Bare Bones Film Festival* de Oklahoma (2000).
* Premio *AGAPI* 2000 ao mellor guión.
* Premio *AGAPI* 2000 á mellor montaxe.
* Premio *AGAPI* 2000 á mellor produción.
*Arde amor* foi seleccionado tamén, entre outros, para os seguintes festivais internacionais:
* *Fort Lauderdale International Film Festival* 1999 (competición oficial “foreign film”).
* *XX Festival Internacional de Cine de Porto/Fantasporto 2000* (competición oficial “Semana dos realizadores”), festival recoñecido pola F.I.A.P.F.
* *New York International Independent Film* & Video Festival 2000.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
https://elpais.com/diario/1999/10/17/cvalenciana/940187897_850215.html
https://www.imdb.com/es-es/title/tt0220313/?ref_=ttrt_ov_i
https://letterboxd.com/brunobellas_/film/arde-amor/
Drest VI

**Drest** (tamén coñecido como **Drest mac Domnal** ou **Drest mac Dúngail**; finado en 677) foi un rei do pictos dende o 663 até o 672.

Sucedeu ó seu irmán Gartnait IV despois da morte deste no ano 662. A crónica picta atribúelle un reinado de seis ou sete anos. Crese que foi o líder da derrotada revolta picta contra Ecgfrith de Northumbria no ano 671.

Os Anais do Ulster e os Anaisde Tigernach sinalan que foi deposto como rei, presuntamente por Bridei. Morreu no ano 677.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
Bridei III

O rei **Bridei III** (ou *Bridei mac Beli*; en irlandés antigo: *Bruide mac Bili*) (616/628?-693) foi un rei do pictos dende o ano 672 até o 693.

Bridei puido ter nado no ano 616, ou non máis tarde de 628. Foi o fillo de Beli, rei de Alt Clut. A súa reclamación polo reinado pasou polo seu avó, o rei Nechtan dos pictos. O *Historia Brittonum* de Nennio conta que Bridei foi *fratruelis* do rei Ecgfrith's, curmán materno. A nai de Bridei foi probablemente a filla do rei Edwin de Deira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
* 
* 
* Fraser, James E., *The Battle of Dunnichen: 685* (Charleston, 2002)
* Woolf, Alex, "Dun Nechtain, Fortriu and the Geography of the Picts", *Scottish Historical Review* 85(2006), 182-201.
* Woolf, Alex, "Pictish matriliny reconsidered." *Innes Review* vol. 49, no. 2, pp.&nbsp;147&ndash;167. ISSN 0020-157X
Taran mac Ainftech

**Taran**, fillo de Ainftech, foi un rei dos pictos dende o ano 693 até o 697 segundo as listas de reis pictos. O seu nome é o mesmo que o do deus galo dos tronos, Taranis.

O nome do seu pai aparece rexistrado de formas diferentes, *Entifidich* no *manuscrito Poppleton*, *Enfidaig*, *Amfredech*, *Anfudeg*, e *Amfodech* en *Scalacronica.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
*
Bridei IV

**Bruide mac Der-Ilei**, finado en 706, foi un rei dos pictos dende 697 até 706. Converteuse en rei cando Taran foi deposto en 697.

Era irmán do seu sucesor Nechtan IV. Suxeriuse que o pai de Bridei foi Dargart mac Finguine (finado en 686) de Cenél Comgaill, un rei de Dál Riata que controlou Cowal e a Illa de Bute. A parentela da súa nai, Der-Ilei, non é coñecida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
*
Wild Things

***Wild Things*** é un filme de suspense erótico estadounidense de 1998 dirixido por John McNaughton, e protagonizado por Matt Dillon, Neve Campbell, Kevin Bacon, Denise Richards e Theresa Russell.

En 2004 editouse en DVD unha versión sen cortes, con sete minutos máis. A sona da película veulle por varias escenas de sexo, mais en particular unha que implica un home e dúas mulleres asemade; esas escenas son máis explícitas do habitual en filmes das grandes producións de Hollywood. Realizáronse tres secuelas que saíron directamente en DVD *Wild Things 2* (2004),* Wild Things: Diamonds in the Rough* (2005) e *Wild Things: Foursome* (2010).

A película recibiu a cualificación R da MPAA por "sexualidade, nudez, linguaxe e violencia forte".

## Argumento 
Kelly Van Ryan, unha rapaza popular, e Suzie Toller, unha marxinada social, acusan a Sam Lombardo, un acreditado conselleiro de orientación escolar de Miami, de violación. Lombardo contrata o avogado Kenneth Bowden para que o defenda. No xuízo, Suzie admite que ela e Kelly acusárono para vingarse de Lombardo: Suzie por un cargo menor por posesión de drogas e Kelly por ter unha aventura coa súa nai. A nai de Kelly queda humillada polo escándalo, e Lombardo e Bowden negocian un acordo de 8.500.000 dólares por difamación. Mais o certo é que, Lombardo e as dúas rapazas acordaran utilizar o xuízo como unha forma de obter diñeiro da rica familia de Kelly. Para celebraren o seu éxito, os tres cómplices deciden ter relacións sexuais.

## Elenco 
miniatura|Denise Richards, unha das protagonistas, nunha imaxe de 1999
* Kevin Bacon como o sarxento Ray Duquette
* Matt Dillon como Sam Lombardo
* Neve Campbell como Suzie Toller
* Theresa Russell como Sandra Van Ryan
* Denise Richards como Kelly Van Ryan
* Daphne Rubin-Vega como a detective Gloria Perez
* Carrie Snodgress como Ruby
* Jeff Perry como Bryce Hunter
* Robert Wagner como Tom Baxter
* Bill Murray como Kenneth Bowden

## Recepción 
A película ten unha cualificación do 64% entre os críticos avaliados por Rotten Tomatoes, con respostas variadas pero en xeral positivas. O filme recibiu unha puntuación de 52/100 en Metacritic, con críticas variadas pero en xeral mornas.

*Variety* eloxiou o elenco de Dillon, Bacon, Campbell, Richards, Russell, Murray e Snodgress: "É un conxunto que parece gozar o reto de realizar papeis pouco frecuentes e de temas pouco usuais. Non hai unha nota discordante". A revista tamén eloxiou o filme como "orixinal", cunha "brillante e irreal calidade que encaixa moi ben co pulso do drama".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Soiuz 29

**Soiuz 29** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 15 de xuño de 1978 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 29, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Vladimir Kovalionok e Aleksandr Ivanchenkov a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. Unha vez a bordo a tripulación adicouse a tarefas de mantemento e facer diversos experimentos. A estación recibiu a visita da Soiuz 30 o 29 de xuño e da Soiuz 31 o 7 de setembro, ambas misións Interkosmos, mentres que as Progress 2 e 3 avituallaron á tripulación acoplándose o 9 de xullo e o 10 de agosto respectivamente. O 3 de setembro a Soiuz  29 volveu a terra cos cosmonautas da Soiuz  31 (Valeri Bikovski e o alemán Sigmund Jähn). O 7 de setembro, Kovalenko e Ivanchenkov moveron a Soiuz  31 do porto posterior ao porto anterior da estación, a primeira manobra deste tipo e que deixou sitio libre para a Progress 4. A tripulación estableceu un récord de permanencia no espazo, cos seus case 140 días na estación.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Saliut 6

## Notas
Soiuz 28

**Soiuz 28** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 2 de marzo de 1978 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 28, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Aleksei Gubarev e Vladimír Remek (da entón República Socialista Checa) a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6, xa ocupada pola tripulación da Soiuz 26. Soiuz  28 foi a primeira misión Interkosmos, un programa cooperativo no que un dos cosmonautas era non soviético. Remek, checo, converteuse así no primeiro viaxeiro espacial nin soviético nin estadounidense. A tripulación, durante aproximadamente unha semana, levou a cabo diferenteis probas e experimentos relacionados coa bioloxía, o procesamento de materiais e o estudo da atmosfera superior da Terra.

A Soiuz  28 retornou o 10 de marzo de 1978, cos cosmonautas sendo recuperados ás 13:45  GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Saliut 6

## Notas