open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anglès, Xirona

**Anglès** é un concello catalán da provincia de Xirona, na comarca da Selva.

A vila xerundense sitúase no medio dun extenso val que dista a 17&nbsp;km de Xirona, 12&nbsp;km de Santa Coloma de Farnens (capital da comarca), 100&nbsp;km da cidade de Barcelona e 40&nbsp;km da Costa Brava. A vila antiga álzase sobre unha pequena elevación situada en medio dunha chaira fértil no lado sur da desembocadura da riera de Osor no río Ter.

## Historia 
A igrexa de Sant Amanç, na actualidade en rehabilitación, está documentada dende 1019 co nome de *Sancti Amantii Anglensis*. A poboación xurdiu ao redor desta igrexa e do castelo, despois derruído, a capela é a actual igrexa parroquial.

## Lugares de interese 
* Núcleo antigo, con rúas e edificacións de orixe medieval.
* Igrexa de Sant Miquel, de estilo renacentista.
* Capela de Sant Pere Sestroques.
* Santuario de Santa Bàrbara.
* Complexo Industrial e Vapor Burés.

## Demografía 
## Política 
300px|miniatura|Xardíns Can Cendra
Argelaguer

**Argelaguer** é un concello da provincia de Xirona, Cataluña. Situado na comarca da Garrotxa. atópase á esquerda do río Fluvià.

## Entidades de poboación
## Lugares de interese
*Parroquia de Santa María. Século XII
*Castelo-pazo de Montpalau. Século XV
*Capela de Santa Ana. Románica do ano 1453
*Capela de Santa Magdalena. Século XIII
*Ermida Nosa Señora do Guilar. Ano 1334

File:Argelaguer - Església de Santa Maria - Absis i campanar - (Catalonia).jpg|Santa Maria - Àbsis i campanar
File:Argelaguer - Església de Santa Maria - Entrada - (Catalonia).jpg|Santa Maria - Entrada
File:Argelaguer - Capella de Santa Anna - (Catalonia).jpg|Capella de Santa Anna
File:Argelaguer - Panoràmica - (Catalonia).jpg|Vista panoràmica
Sulfuro de hidróxeno

O **sulfuro de hidróxeno** é un gas, máis denso que o aire, de fórmula H2S, incoloro, inflamábel, tóxico, odorífero (o seu olor é o de materia orgánica en descomposición, como de ovos podres).

A pesar disto, no organismo humano desempeña funcións esenciais.

O seu punto de ebulición é de 212,86 K.

O sulfuro de hidróxeno denomínase tamén **ácido sulfhídrico**, porque, cando está en solución acuosa, (H2Saq), é un hidrácido.

Na nomenclatura química a desinencia *-uro* corresponde aos haluros, é dicir aos sales que non conteñen oxíxeno. Posto que un sal "é un composto iónico formado por un catión distinto de H+ e un anión distinto de OH— ou O2—: ácido + base --> sal + auga", a expresión «sulfuro de hidróxeno» resulta estraña, pois implica que o hidróxeno se substitúe a si mesmo.

Para evitarmos esta incongruencia na súa denominación, o H2S poedería considerarse como a solución acuosa (*aq* na fórmula), é dicir **ácido sulfhídrico**.

A súa reacción con bases fortes xera sales: os sulfuros.

O ácido sulfhídrico encóntrase naturalmente no petróleo «cru» (non procesado), no gas natural, en gases volcánicos e nalgúns mananciais de augas termais.

Tamén pode existir en augas pantanosas, lagoas ou en augas estancadas, desaugamentos, estanques de fábricas de fariña ou de aceite de peixe, en barcos pesqueiros e en sumidoiros de augas residuais.

Téñense producido mortes en lagos ou lagoas estancadas cando o ácido sulfhídrico burbulla desde as profundidades e alcanza a persoas na superficie. Como este ácido é máis denso que o aire xéranse fraccionamentos por diferenzas de densidade. Xeralmente débese á descomposición anaerobia de restos orgánicos. Así mesmo, xérase en refinarías de petróleo.

O ácido sulfhídrico é un dos compostos destacados como causantes de molestias por malos olores. Por isto desenvolvéronse diversos procesos de desodorización que o eliminan de correntes contaminadas. Exemplos: os tratamentos de gas con aminas na industria e a utilización de nitrato cálcico en augas residuais.

É extremadamente nocivo para a saúde. Bastan 20-50 partes por millón (ppm) no aire para causar un malestar agudo que comporta á asfixia e á morte por sobreexposición. Polo seu grao de toxicidade, está directamente debaixo do ácido cianhídrico (HCN).

É habitual que traballadores do sector portuario sexan afectados con resultados fatais cando entran en adegas que transportaron produtos derivados da pesca. Neste caso, o ácido sulfhídrico provén de proteínas sulfuradas que se degradan e liberan o ácido mencionado.

## Notas
Escudo de Liberia

O **escudo de armas de Liberia** é un dos símbolos nacionais do país, que representa unha nove do século XIX chegando á costa. Este barco simboliza ós que trouxeron ós escravos dos Estados Unidos a Liberia. Por enriba do escudo aparece o lema nacional "The love of liberty brought us here", e por debaixo aparece o nome oficial do país, República de Liberia.

## Escudos históricos 

Ficheiro:Coat of arms of Liberia in 1889.svg|Escudo de armas de Liberia en 1889
Ficheiro:Coat of arms of REPUBLIC OF LIBERIA in 1921.jpg|Escudo de armas da República de Liberia en 1921
Ficheiro:Coat of arms of REPUBLIC OF LIBERIA in 1963.jpg|Escudo de armas da República de Liberia en 1963
Diocese católica latina de Chalan Kanoa

A **diocese de Chalan Kanoa** (en latín: *Dioecesis Vialembensis*) é unha sé da Igrexa Católica Latina sufragénea da arquidiocese de Agaña. En 2006 contaba con 43.000 fieis, sobre unha poboación de 71.850 habitantes. Actualmente a sé está vacante.

## Territorio 
A diocese abrangue o arquipélago das Illas Marianas Setentrionais, país do océano Pacífico en libre asociación cos Estados Unidos de América. Consiste en 14 illas, que se atopan entre Hawai e Filipinas.

A sé episcopal é a cidade de Chalan Kanoa, na illa de Saipan, onde está a catedral de Nosa Señora do Monte Carmelo.

O territorio esténdese por unha superficie de 102&nbsp;km², e está subdividido en 12 parroquias.

## Historia 
A primeira circunscrición católica autónoma no territorio da presente diocese foi a prefectura apostólica das Illas Marianas, erixida o 17 de setembro de 1902, en territorios da arquidiocese de Cebú.

O 1 de marzo de 1911 co breve *Quae Catholico nomini* de Pío X a prefectura apostólica foi unida á prefectura apostólica das Illas Carolinas, que asumiu o nome de prefectura apostólica das Illas Carolinas e Marianas (hoxe diocese das Illas Carolinas). O 4 de xullo de 1946 o territorio das illas pasou a ser parte da vigairía apostólica de Guam.

A diocese foi finalmente erixida o 8 de novembro de 1984 coa bula *Properamus* do papa Xoán Paulo II, en territorios da diocese de Guam.

## Episcopoloxio 
* Tomas Aguon Camacho (8 de novembro de 1984 - 6 de abril de 2010, retirado)
** *Administrador apostólico: Ryan Pagente Jimenez (28 de novembro de 2010 - 24 de xuño de 2016)*
* Ryan Pagente Jimenez (dende 24 de xuño de 2016)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
Moreiras, Moreiras, Toén

**Moreiras** é un lugar da parroquia de Moreiras no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 666 habitantes (341 homes e 325 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Moreiras 
### Parroquias de Toén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toén
Avinyonet de Puigventós

**Avinyonet de Puigventós** é un concello na comarca do Alt Empordà, na provincia de Xirona, en Cataluña.

## Entidades de poboación 
## Historia 
O diminutivo de *Avinyonet* dende o século XIV, comezouse a utilizar probablemente pola envergadura que ía adquirindo a cidade occitana homónima, que era sede papal. Algúns achados arqueolóxicos nos arredores demostran que o lugar estaba habitado na época romana, aínda que se fundou á idade media. A cidade creceu preto dun castelo que pertencía á orde militar de Malta. Esta fortaleza estivo en mans dos hospitalers dende o século XIII ata 1804. A casa do concello, ocupa dende principios do século XX a antiga igrexa de Sant Joan desta orde.

## Lugares de interese 
*Castelo da Orde de San Xoán de Xerusalén. Desta fortaleza só se conservan vestixios, como restos da muralla, unha torre cuadrangular, un antigo cemiterio e un gran portal alintelado que se cre podería ser a antiga entrada principal do castelo. Está declarado Ben cultural de interese nacional. 
*Igrexa parroquial de Sant Esteve. Reconstruída sobre partes do edificio románico anterior no século XV e posteriormente no século XVIII, que se cambiou a orientación, polo cal a fachada románica quedou como muro da cabeceira cun campanario de cadireta de catro ollos.
*Ermida de Santa Eugènia. De orixe románica.

## Política 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Catalunya poble a poble*, Barcelona, Edicions 62, vol. 2 (2005). ISBN 84-297-5790-2
* Josep M. Marquès, Josep Riera, "Avinyonet de Puigventós: poble, parròquia i castell", ''Annals de l'Institut d'Estudis Empordanesos'', 13 (1978), 11-66.
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello 
* Páxina web do Consello Comarcal do Alt Empordà  
* Información da Generalitat de Catalunya
* Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Astérix et Obélix : Mission Cléopâtre

***Astérix et Obélix : Mission Cléopâtre*** é un filme francés dirixido por Alain Chabat que se estreou no 2002. Baséase no libro da serie *Astérix e Cleopatra* de René Goscinny e Albert Uderzo e é a secuela do filme de 1999 *Astérix et Obélix contre César*. Foi o máis caro filme de tódolos tempos.

## Sinopse 
Cleopatra quere demostrar a Xulio César que os exipcios son quen de construír mellor que os romanos e, para iso, encárgalle a Numerobis, o arquitecto real, que proxecte un pazo e o constrúa nun prazo de tres meses. Numerobis séntese incapaz de facelo, polo que pide axuda ó seu amigo o druída Panorámix. Os galos partirán cara a Alexandría para axudar a Cleopatra a gañar a súa aposta.

## Personaxes 
* Christian Clavier como Astérix
* Gérard Depardieu como Obélix
* Jamel Debbouze como Numerobis
* Édouard Baer como Otis
* Monica Bellucci como Cleopatra
* Alain Chabat como Xulio César
* Claude Rich como Panoramix
* Gérard Darmon como Amonbofis
* Isabelle Nanty como Idea
* Noémie Lenoir como Chamandra
* Pierre Tchernia como Narrador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Partes por millón

**Partes por millón **(ppm) é unha unidade de medida coa que se avalía a concentración. Refírese á cantidade de unidades da substancia (axente, medicamento etc) que hai por cada millón de unidades do conxunto do que forma parte. Por exemplo, nun millón de grans de arroz, se se pintase un de negro, este gran representaría unha (1) parte por millón. Abréviase como "ppm".

## Características 
É un concepto análogo á da porcentaxe, só que neste caso non é partes por cen senón por millón. De feito, poderíase tomar a seguiente equivalencia:

:**10 000 ppm = 1 %**

É dicir, que 10 000&nbsp;ppm equivalen ao un por cento (unha parte por cada cen). Do anterior pódese deducir que esta unidade se usa de maneira análoga á porcentaxe, pero para concentracións ou valores moito menores. Por exemplo, cando se fala de concentracións de contaminantes en auga ou en aire, ou en solucións con moi baixas concentracións ou cantidades de partículas de po nun ambiente, entre outros.

Un exemplo podería ser as medicións de concentración dun contaminante no aire do ambiente cuxo valor máximo permisíbel sexa 10 000&nbsp;ppm. Tratar de escribir iso en porcentaxe sería pouco práctico, pois sería moito menor a 1 % (0,01 %).

Un concepto análogo utilízase para "partes por billón".

## Uso 
O uso de ppm como unidade axiliza a comunicación, pero pode ter unha connotación ambigua fóra do marco de referencia, ó poder usarse para diferentes tios de partes (g en g, cm3 en cm3, moles en moles, ou mesmo mesturados, como mg/L, asumindo a densidade unidade no S.I.).
 
;Algúns casos
* Análise química da auga: as ppm refírense a mg de analito por litro de auga; mg·L−1. Por exemplo: *Cloruros = 20&nbsp;ppm* equivale a *20 mg·L—1 como Cl—*, que quere dicir *vinte miligramos de ión cloruro por litro de auga*.

* Contaminantes do aire: ppm refírese a partes de vapor ou gas (en volume) por cada millón de partes de aire contaminado; cm³·m−3. Ou, de xeito equivalente, polas leis dos gases, número de moles por cada millón de moles. Outra forma de expresalo é en mg·m−3, do que xorde un factor de conversión que depende das propiedades físicas de cada contaminante. Por exemplo, para o benceno o factor de conversión é 1 ppm = 3,19&nbsp;mg/m³.
* Análise, en minerais, de cantidades minúsculas doutras substancias presentes; ppm refírese a g de analito por tonelada de mineral; g·Ton−1 ou mg·kg−1
* Estatística: ppm significa un caso cada un millón de casos da poboación en estudo.
* Tolerancia: ppm significa unha incerteza dun millonésimo da medición.

Ao igual que cando se usan porcentaxes, pode ser necesario aclarar se son partes en volume, en masa ou peso, se se refiren a base seca etc.

## Notas
Crónicas vampíricas

***Crónicas vampíricas*** (en ) é unha serie de televisión de drama sobrenatural creada por Kevin Williamson e Julie Plec. Está baseada na serie de novelas escrita por L. J. Smith. A serie estreouse a través da The CW o 10 de setembro de 2009. Emitiuse en galego a través da TVG.

O episodio piloto conseguiu unha audiencia para a canle The CW como ningunha outra estrea de serie o fixera xamais dende que a canle comezase en 2006. A primeira temporada conseguiu 3,6 millóns de espectadores e as seguintes tempadas mantiveron unha audiencia por enriba dos 2 millóns. Inicialmente, a serie recibiu críticas diversas, mais os críticos concordan que segundo avanzou a primeira temporada, a serie mellorou a súa calidade. As estreas das seguintes temporadas recibiron mellores críticas. A serie recibiu numerosos nomeamentos a premios, gañando catro People's Choice Awards e varios Teen Choice Awards.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web 
*Ficha na IMDb
Sebastián Rodríguez

O nome de **Sebastián Rodríguez** pode referirse a:

***Sebastián Rodríguez de Villaviciosa**, dramaturgo castelán (c. 1618-1663).
***Sebastián Rodríguez Veloso**, nadador multimedallista paralímpico español, máis coñecido como **Chano Rodríguez** (n. 1957);
***Pablo Sebastián Rodríguez**, baloncestista arxentino (n. 1978).
***Sebastián Rodríguez Iriarte**, futbolista uruguaio (n. 1992).
Juan de San Millán

[miniatura|300px|page=16|Íntegro, en [pdf: *Antigvedad de la civdad, y iglesia cathedral de tvy, y de los obispos qve se save aya auido en ella*, escrito polo bispo Frei Prudencio de Sandoval en 1610.]]
**Juan de San Millán**, nado en 1492 no lugar de Barrionuevo del Valle, concello de San Millán de la Cogolla, na Rioxa. Empezou os estudos maiores no colexio de Sigüenza e rematounos no Colexio Maior de San Bartolomeu, da Universidade de Salamanca.

Foi bispo da diocese de Tui de 1547 a 1564, tempo no que participou no Concilio de Trento, persoalmente nunha das primeiras sesións e por procurador na sesión final. Foi despois bispo de León, morreu o 11 de abril de 1578, está enterrado na capela maior do Colexio dos Xesuítas de León.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Branco lexítimo

miniatura|Cepa de Branco Lexítimo en Paderne.
**Branco lexítimo** é unha variedade de uva branca autóctona de Galiza, considerada como a variedade máis antiga das existentes no país. A recolleita está principalmente na zona de Betanzos e Paderne.

## Historia 
miniatura|esquerda|Festa do viño Branco Lexítimo en Paderne, en 2015.
miniatura|150px|Acio de Branco Lexítimo nunha mostra da Deputación de Ourense en Boimorto.
Durante séculos produciuse viño con branco lexítimo ata a desaparición das viñas por diversas pragas dende o século XIX ata finais do século XX. Os viños producidos con esta variedade de uva non tiñan saída comercial nin eran coñecidos xa que non aparecía nas etiquetas o tipo de uva. A variedade non existía no "Rexistro de variedades comerciais da oficina española de variedades vexetais" do Ministerio de Medio Rural. O 24 de marzo de 2011 foi publicada no BOE a orde que recolle a inscrición xunto co agudelo e a tinta castañal. Este recoñecemento foi traballo da Misión Biolóxica de Galicia do CSIC co apoio da Fundación Juana de Vega e a Estación de Viticultura e Enoloxía de Galicia.

## Produtores en Galiza 
En Galiza hai rexistrados nove produtores de branco lexítimo. Seis son da zona de Betanzos, tres do Barbanza (onde se coñece coma *raposo*) e un de Negueira de Muñiz (onde é coñecida coma *branco país*) . A primeira fin de semana de xullo celébrase dende 2014 a "Mostra do Branco Lexítimo" no concello de Paderne.

### Terra de Betanzos 
* Casa Beade
* Lorenzo Bescansa
* María Luísa Fraga
* María Moar
* Adegas Rilo
* Viña Ártabra

### Barbanza 
* Adegas Calidade
* Adegas Entreosrios
* Cazapitas

### Negueira de Muñiz 
* Adegas Panchín

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* viño romano

### Ligazóns externas 
* Variedades de vid de interés comercial para la zona vitícola de Betanzos. Fundación Juana de Vega. (192 páxinas)  Referíndose a branco lexítimo e agudelo.
The Mighty

***The Mighty*** é un filme estadounidense dirixido por Peter Chelsom que se estreou en 1998. Baséase na novela *Freak the Mighty* de Rodman Philbrick.

## Sinopse 
Historia de dous rapaces non integrados na sociedade que parten na busca de grandeza e bondade só para descubrir o tesouro máis valioso de todos: a amizade. Todo comeza cando Kevin Dillon e a súa nai trasládanse á veciñanza onde viven Maxvell Kane e os seus avós. Malia os seus trece anos, a aparencia de Max é a dun xigante, con problemas na escola, falto de valor e que non encaixa en ningún modelo social. Pero na súa vida entrará Kevin, un rapaz tolleito, pero máis espelido que calquera outro da cidade.

## Personaxes 
* Elden Henson como Maxwell "Max" Kane, The Mighty
* Kieran Culkin como Kevin Dillon, Freak
* Sharon Stone como Gwen Dillon
* Gena Rowlands como Susan "Gram" Pinneman
* Harry Dean Stanton como Elton "Grim" Pinneman
* James Gandolfini como Kenny "Killer" Kane
* Gillian Anderson como Loretta Lee
* Meat Loaf como Iggy Lee
* Jenifer Lewis como Mrs. Addison
* Joseph Perrino como Tony Fowler (Blade)

## Galardóns e nomeamentos 
* 1998: Globos de Ouro: Nomeado a Mellor actriz secundaria (Sharon Stone) e canción orixinal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Emblema do Iemen

O **emblema de Iemen** (en ) é un dos símbolos nacionais do país, e representa unha aguia dourada cun lazo nas gadoupas. No lazo está escrito o nome do país en árabe. No peito da aguia hai un escudo que representa a planta do café e a presa Marib. A esquerda e dereita da aguia hai dúas bandeiras do Iemen.

## Escudos históricos 
### Iemen do Norte 
Dende 1945 a 1990, Iemen estaba dividido en Norte e Sur. O Norte tiña un emblema máis semellante ó actual, e lembraba ó Reino do Iemen. 

Ficheiro:Coat of arms of Mutawakkilite Kingdom of Yemen.jpg|Escudo do Reino do Iemen (1918 - 1962)
Ficheiro:Coat of arms of Yemen Arab Republic 1962-1966.svg|Escudo de Iemen do Norte (1962–1966)
Ficheiro:Coat of arms of Yemen Arab Republic 1966-1974.svg|Escudo de Iemen do Norte (1966–1974)
Ficheiro:Coat of arms of Yemen Arab Republic (1974–1990).svg|Escudo de Iemen do Norte (1974–1990)

### Iemen do Sur 
O Sur tiña un emblema coa "Aguia de Saladino".

Ficheiro:Coat of Arms of the Federation of South Arabia.svg|Emblema da Federación de Arabia do Sur antes de 1967
Ficheiro:Coat of arms of South Yemen (1967-1970).svg|Escudo do Iemen do Sur (1967–1970)
Ficheiro:Coat of arms of South Yemen (1970-1990).svg|Escudo do Iemen do Sur (1970–1990)
Primal Carnage

***Primal Carnage*** é un videoxogo online multixogador para PC desenvolvido por Lukewarm Media. É un xogo indie cuxo argumento básease en que os dinosauros foron recreados nunha illa e conseguen liberarse. Os xogadores poden escoller loitar como un dos dinosauros escapados, ou ser parte do equipo de humanos que tentan exterminalos.

Está anunciada a estrea dunha precuela do xogo, *Primal Carnage: Genesis*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Sebastián Rodríguez Veloso

**Sebastián Rodríguez Veloso**, máis coñecido como **Chano Rodríguez**, nado o 27 de febreiro de 1957 en Cádiz e veciño de Vigo, é un nadador multimedallista paralímpico español, ex-membro dos GRAPO.

## Traxectoria
Como membro do grupo terrorista Grupos de Resistencia Antifascista Primero de Octubre participou en varios atentados, incluíndo ataques con explosivos e o asasinato en 1984 de Rafael Padura, presidente da Confederación de Empresarios de Sevilla, feitos polos que en 1985 foi condenado a 103 anos de cadea.

Estando en prisión, en 1990 fixo unha folga de fame de máis de catrocentos días que lle causaría graves problemas de saúde, ata o punto de provocarlle a falta permanente de mobilidade en ambas pernas, discapacidade que padece dende aquela, feito que suporía a súa excarceración en liberdade condicional en novembro de 1994.

Trasladouse a Vigo, onde comezou a traballar vendendo o cupón da ONCE e a practicar natación, disciplina na que acadaría moitos éxitos, incluíndo quince medallas en varias edicións dos Xogos Paralímpicos (oito de ouro, catro de prata e tres de bronce) e outras moitas vitorias en cinco convocatorias dos campionatos do mundo de natación IPC.

Un Real Decreto do Consello de Ministros do Goberno de España indultouno en abril do ano 2007. e en 2009 a Ministra de Educación concedeulle o ingresou na Real Orde do Mérito Deportivo, na categoría de Medalla de Ouro.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Doñate Mañeru, Antonio: *Acceso al comportamiento*, 2011, ISBN 9788496594791.
### Ligazóns externas
*Comité Paralímpico Español
Vimpeli

**Vimpeli** é un concello de Finlandia, na rexión de Ostrobotnia do Sur.

O concello ten unha poboación de 3 212 habitantes e unha extensión de 328,79&nbsp;km², dos cales 41,52&nbsp;km² son auga. A densidade é de 11,18/km².

O concello é de fala finesa.

## Galería

File:Vimpeli church.jpg|Igrexa de Vimpeli
File:Saarikenttä katsomoiden takaa.JPG|Estadio Saarikenttä pesäpallo
File:|

## Notas
Lodoselo, Lodoselo, Sarreaus

**Lodoselo** é un lugar da parroquia de Lodoselo no concello ourensán de Sarreaus, na comarca da Limia. Segundo o IGE en 2013 tiña 171 habitantes (89 homes e 82 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lodoselo 
### Parroquias de Sarreaus 
## Notas
Cornelia Funke

**Cornelia Maria Funke**, nada en Dorsten o 10 de decembro de 1958, é unha autora alemá de fantasía infantil e xuvenil. É coñecida pola triloxía *Inkheart*, publicada entre 2004 e 2008. As súas obras son maioritariamente dos xéneros de fantasía e aventuras. Vive en Beverly Hills (California).

Funke vendeu máis de 20 millóns de copias dos seus libros en todo o mundo.

## Novelas 
* *Herr der Diebe* (2000)
* *Drachenreiter* (2004)
* *Als der Weihnactsmann von Himmel fiel* (2006)
* *Igraine Ohnefurcht* (2007)
* *Saving Mississippi* (2010)
* *O espírito do cabaleiro* (2012)

### *MirrorWorld*
* *Reckless. Carne de pedra* (2003) (2010)
* *Reckless. Vida nas sombras* (2013)
* *Reckless. O fío de ouro.*  (2015)

### *Inkheart*
* *Inkheart* (2003)	
* *Inkspell* (2006)
* *Inkdeath* (2008)

### Ghosthunters
* *Ghosthunters and the Incredibly Revolting Ghost* (2006)
* *Ghosthunters and the Gruesome Invincible Lightning Ghost* (2006)
* *Ghosthunters and the Totally Moldy Baroness!* (2007)
* *Ghosthunters and the Muddy Monster of Doom!* (2007)

### Wild Chicks
* *Die Wilden Hühner* (1993)
* *Die Wilden Hühner auf Klassenfahrt* (1995)
* *Die Wilden Hühner&nbsp;— Fuchsalarm* (1998)
* *Die Wilden Hühner und das Glück der Erde* (2000)
* *Die Wilden Hühner und die Liebe* (2003)
* *Die Wilden Hühner&nbsp;— gestohlene Geheimnisse* CD-ROM (2004)
* *Die Wilden Hühner und das Leben* (2007)

## Libros ilustrados 
* *A princesa Sabela* (2003)
* *Pirate Girl* (2005)
* *The Wildest Brother* (2006)
* *Princess Pigsty* (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Beat It

**"Beat It"** é un sinxelo escrito e interpretado polo artista estadounidense Michael Jackson e producido por Quincy Jones (con coprodución de Jackson). É o terceiro sinxelo do seu sexto álbum en solitario, *Thriller* (1982). Eddie Van Halen executa o solo de guitarra, mais o seu selo discográfico impediulle aparecer no vídeo musical. Si o fixo no escenario con Jackson en Dallas durante a xira dos irmáns Jackson "Victory Tour". Seguindo a xeira de éxitos dos sinxelos de *Thriller* "The Girl Is Mine" e "Billie Jean", "Beat It" foi lanzado o 3 de febreiro de 1983 como o terceiro sinxelo. A canción foi promovida cun vídeo no que Jackson reconcilia dúas bandas da rúa a través da música e o baile.
Billie Jean

**"Billie Jean"** é un sinxelo escrito e interpretado polo Michael Jackson e producido por Quincy Jones (con coprodución de Jackson). É o segundo sinxelo do sexto álbum en solitario *Thriller* (1982). Foi escrito e composto por Jackson e producido por el mesmo e Quincy Jones. Hai varias teorías sobre o significado da letra. Unha delas suxire que deriva dunha experiencia real, na que unha fan dicía que Jackson era o pai dos seus xemelgos. Porén, Jackson dixo que "Billie Jean" estaba baseado nas súas experiencias coas groupies. A canción é recoñecible pola súa distintiva base de baixo, do guitarrista David Williams, e os impos vocais de Jackson.

## Notas
Wanna Be Startin' Somethin'

'''"Wanna Be Startin' Somethin'"''' é un sinxelo escrito e interpretado polo artista estadounidense Michael Jackson e producido por Quincy Jones (con coprodución de Jackson). "Wanna Be Startin' Somethin'" foi lanzado o 8 de maio de 1983, por Epic Records como o cuarto sinxelo do sexto álbum de estudio, *Thriller* en 1982. É a primeira canción de *Thriller*. A canción foi escrita, composta e co-producida por Jackson.

A letra da cación fai referencia ós estraños que difunden rumores para comezar unha liorta sen ningún motivo. Musicalmente, "Wanna Be Startin' Somethin'" é un tema transcultural de disco, semellante ó material do álbum anterior de Jackson *Off the Wall* en 1979.
Thriller (canción)

**"Beat It"** é un sinxelo do artista estadounidense Michael Jackson, composto por Rod Temperton e producido por Quincy Jones. É o sétimo e derradeiro sinxelo so sexto álbum de Jackson, Thriller. Foi lanzado o 12 de novembro de 1983 en varios países e 23 de xaneiro de 1984 nos Estados Unidos por Epic Records. A canción aparece en numerosos álbums de grandes éxitos de Jackson, como *HIStory* (1995), *Number Ones* (2003), *The Essential Michael Jackson* (2005) e ''Michael Jackson's This Is It* (2009) e foi remesturado para o álbum de 2011 *Immortal''. A canción, que conta coa narración do actor Vincent Price foi orixinalmente titulada "Starlight".
Parque Natural de Els Ports

O **Parque Natural de Els Ports** (*Parque Natural dos Portos* en tradución directa ó galego) atópase en Cataluña e esténdese polo suroeste da provincia de Tarragona (comarcas de Terra Alta, Baix Ebre e Montsià). Limita coas provincias de Teruel (Aragón) e Castelló (Valencia).

## Historia
A zona actual do parque foi poboada polo ser humano dende tempos prehistóricos. Así o testemuñan as pinturas rupestres e restos humanos atopados nas covas das montañas. Posteriormente os iberos e os árabes estiveron tamén presentes no macizo. Mais vai ser na Idade Media, co aproveitamento da madeira, a agricultura e a gandería extensiva, cando a presenza humana se vai incrementar. Nestes tempos apareceu o primeiro intento coñecido de protección e ordenación do territorio. Así en Tortosa naceu un corpo de gardas de montaña (coñecido localmente co nome de *vedalers*) que estiveron en activo ata ben entrado o século XVII. Dende entón e ata os anos cincuenta do século XX, as montañas que configuran o actual parque van sufrir a maior influencia humana. Así os pozos de xeo, as explotación labregas, a explotación do carbón e a deforestación van modificar a fisionomía e aspecto da paisaxe. Co abandono das terras, o bosque vai recuperar terreos perdidos. Dende entón e ata a creación oficial do parque no ano 2001, a caza excesiva e os posibles incendios van constituír os dous maiores perigos ambientais da zona.

## Fauna
Son numerosas as especies animais de interese do parque. Porén, sen dúbida, o animal máis emblemático do parque é a Cabra montesa (*Capra pirenaica, ssp hispanica*). Historicamente sempre sufriu a competencia do gando doméstico, mais a caza indiscriminada no século XX vai poñer en perigo a supervivencia da especie. Para evitalo vaise crear no 1966 a Reserva Nacional de caza de Ports de Tortosa-Beseit. A comezos do século XXI a súa poboación estímase ó redor dos 5.000 individuos. Outras especies como o Quebraosos, o voitre branco ou o corzo extinguíronse durante o século XIX. Actualmente os dous primeiros só son observables durante os procesos de migración; porén o corzo foi reintroducido con éxito a partir de individuos dos Pireneos.

## Véxase tamén
* Parque Natural do Delta do Ebro (Terras do Ebro-Reserva da biosfera)
### Bibliografía
* Guies Il.lustrades de natura. Flora i fauna del Parc Natural Els Ports. Toni Llobert François. Editorial Brau. Xaneiro  2010 

### Ligazóns externas
* http://parcsnaturals.gencat.cat/ca/ports
Hemisferio celeste

[right|miniatura|160px|A [Esfera celeste está dividida en **hemisferios celestes** polo ecuador celeste.]]

Os **hemisferios celestes** son as partes nas que se divide a esfera celeste polo ecuador celeste. A esfera celeste componse segundo esta división de hemisferio norte ou **hemisferio boreal** e hemisferio sur ou **hemisferio austral**. Estes hemisferios están construídos arredor dos polos celestes que forman o eixe de xiro da Terra 'sobre si mesma'. O **Polo Norte Celeste** é o que apunta de xeito aproximado á estrala Polar (Polaris, α Ursae Minoris) e da que a altura nos da a latitude do lugar.

Os hemisferios celestes correspóndense cos hemisferios terrestres norte e sur.

Os hemisferios son importantes nas coordenadas horarias, pois proporcionan o signo da declinación dun objecto celeste.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Horizonte astronómico
*Meridiano celeste 
*Ecuador celeste 
*Coordenadas horizontais 
*Coordenadas horarias
Pazo de Présaras

O **Pazo de Présaras** é un pazo situado na parroquia de Présaras, no concello de Vilasantar.

## Situación 
Atópase no lugar de Eirixe, fronte á igrexa da parroquia de Présaras, da que tamén funciona como casa reitoral.

## Características 
Trátase dunha edificación do século XVIII con planta en forma de "L" e de dúas alturas. A estrutura está formada por muros de carga de cachotaría, agás nos esquinais e enmarcados dos vans que son de cantería de granito. Ten forxados e cuberta de madeira e tella do país, así como un grande escudo con helmo na fachada. Baixo o mesmo teito conviven a casa reitoral e unha vivenda. O terreo ten hortas e plantacións de froiteiros rodeadas de leiras e prados.

## Historia 
Foi construído por Valentín Sánchez de Boado tras regresar do Perú como indiano. Tamén construíu a igrexa, cuxo conxunto escultórico encargou a Xosé Gambino.

## Notas 
## Bibliografía 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pazos de Galicia
Humanose

***Humanose*** é o segundo álbum de estudio de Dios ke te crew. Trátase dun disco conceptual no que se trata a autocrítica cara a nosa propia existencia como especie humana, que se cre o centro do universo e se converte nunha enfermidade para a Terra.

O traballo de produción, gravación e mesturas levouno a cabo Mou, Mc da banda. O disco tamén conta con colaboracións doutros artistas entre as que destaca a da banda de metal Machina.

## Listaxe de cancións
69ª edición dos Óscar

A **69ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 24 de marzo de 1997 no Shrine Auditorium dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Billy Cristal.

## Premios 
[miniatura|150px|[Geoffrey Rush, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Frances McDormand, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Cuba Gooding Jr., mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Juliette Binoche, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Irmáns Coen|Joel e Ethan Coen, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Billy Bob Thornton, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Andrew Lloyd Webber, mellor canción]]
[miniatura|150px|[David Frankel, mellor curtametraxe de acción en vivo]]
[miniatura|150px|[Rick Baker, mellor maquillaxe]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar de honor 
* Michael Kidd

### Irving G. Thalberg Award 
* Saul Zaentz

## Notas 
## Véxase tamén
Galería de imaxes de Bértoa, Carballo

Santa María de Bértoa é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Carballo.

## A Igrexa

Ficheiro:Igrexa de Bértoa I.JPG|Vista frontal
Ficheiro:Igrexa de Bértoa II.JPG|Vista frontolateral

## O Cruceiro

Ficheiro:Cruceiro da igrexa de Bértoa I.JPG
Ficheiro:Cruceiro da igrexa de Bértoa II.JPG
Ficheiro:Cruceiro da igrexa de Bértoa III.JPG
Ficheiro:Cruceiro da igrexa de Bértoa IV.JPG

## Tumba de Francisco Miguel no cemiterio de Bértoa 

Ficheiro:Tumba de Francisco Miguel en Bértoa (1).jpg
Ficheiro:Tumba de Francisco Miguel en Bértoa (2).jpg

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Carballo
XesGalicia

***XesGalicia*** é unha sociedade galega xestora de entidades de capital de risco. Está participada na súa meirande parte polo Instituto Galego de Promoción Económica (IGAPE), dependente da Xunta de Galicia, que aporta á sociedade un 70% do capital. O restante 30% fica alimentado polo aforro interno da corporación.

O seu presidente é Xoán Manuel Cividanes Roger.

## Nacemento e obxectivos 
XesGalicia foi creada no ano 1999, autorizando ao IGAPE a constituíla coa fin de financiar ás empresas galegas. Así, a sociedade constitúese baixo a forma de se S.A. cun capital social de 1.202.020 euros.

O obxectivo desta sociedade é incentivar e financiar o crecemento empresarial mediante a participación minoritaria e temporal do capital das empresas. Ten potestade tamén para outorgar préstamos ordinarios ou préstamos participativos, botando man dun *Fondo de Capital de Risco*.

Malia que o obxectivo inicial era investir en empresas economicamente viábeis, e co agravante da crise económica, na práctica XesGalicia mudou cara a unha entidade de rescate de empresas con perdas. Así, no ano 2012 un 63% das empresas participadas pola Xunta de Galicia a través de XesGalicia ficaban en números vermellos.

## Subdivisións 
*XesGalicia* conta con seis instrumentos financeiros para a axuda ao préstamo das empresas galegas:
* *Sodiga*, unha sociedade anónima destinada ás empresas con especial potencial de crecemento.
* *Fondo Adiante*, destinado para empresas que, malia seren viábeis, presentan dificultades específicas.
* *Emprende*, destinada ás novas empresas de recente creación.
* *Fundación Impulsa Ferrol*, destinada especificamente a fornecer o tecido empresarial da bisbarra da comarca de Ferrol.
* *Posibilita*, destinada á promoción de empresas de discapacitados.
* *Fondo Tecnolóxico I2C*, destinado ás empresas de desenvolvemento tecnolóxico e I+D.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Economía de Galicia
* Pequena e mediana empresa (PEME)
* IGAPE
### Ligazóns externas 
*Web de XesGalicia
Perrelos, Perrelos, Sarreaus

**Perrelos** é un lugar da parroquia de Perrelos no concello ourensán de Sarreaus, na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2013 tiña 102 habitantes (57 homes e 45 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Perrelos 
### Parroquias de Sarreaus 
## Notas
Belöp

**Bëlop** é unha banda de música indie pop galega formada en Redondela. Comezou a súa andaina no ano 2007, cando publicaron o seu primeiro EP titulado *Sometimes people need something like this*. En 2012, a súa canción *Catching Her Breath* foi empregada pola marca Mango para unha das súas campañas publicitarias.

O seu disco de debut foi lanzado ao mercado en outubro de 2013, e foi titulado *2.5.12.15.16*, polo lugar que ocupan as letras B-E-L-O-P no abecedario.

En 2016 a banda lanzou o seu segundo álbum, *Blondes*, a través do selo Sony Music, e leva inactiva dende finais dese ano.

A banda redondelá participou en numerosos festivais coma o Festival Internacional de Benicassim, Arenal Sound, Low Cost, Moneky Week, Festival Independente de Vilalba, Port América ou Ebrovisión. 

## Discografía 
### LP 
* *2.5.12.15.16* (2013)
* *Blondes* (2016)

### EP 
* *Sometimes people need something like this* (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Indie pop
### Ligazóns externas 
* Belop no cartel do Festival PortAmérica
Máquina de coser

miniatura|250px|dereita|Máquina de coser moderna (Singer Symphonie 300).

Unha **máquina de coser** é unha máquina que se emprega para coser tea e outros materiais xunto con fío.

## Historia e características 
As máquinas de coser inventáronse durante a primeira Revolución Industrial para diminuír a cantidade de traballo manual de cosido realizado nas empresas de confección de roupa. Dende a invención da primeira máquina de coser para traballar, atribuída en xeral ao inglés Thomas Saint en 1790, a máquina de coser mellorou moito a eficiencia e a produtividade da industria da confección.

As máquinas de coser domésticas están deseñadas para que unha persoa poida coser artigos individuais empregando un único tipo de puntada. Nunha máquina de coser moderna a tea deslízase de xeito doado dentro e fóra da máquina sen o inconveniente das agullas, dedais e outras ferramentas que se empregan na costura a man. A automatización do proceso comporta un aforro de tempo. Pola súa banda, as máquinas de coser industriais son meirandes, máis rápidas, máis complexas e máis variadas no seu custo, aparencia e tamaño.

O mecanismo de desprazamento da tea pode ser unha guía ou pode ser un patrón controlado (por exemplo, o tipo Jacquard). Nalgunhas máquinas de coser modernas tamén se adoitan atopar protectores de agullas e dispositivos de seguridade para evitar lesións accidentais por picadas de agulla.

## Notas
68ª edición dos Óscar

A **68ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 25 de marzo de 1996 no Dorothy Chandler Pavillion dos Ánxeles (Estados Unidos). A mestra de cerimonias foi Whoopi Goldberg.

## Premios 
[miniatura|150px|[Mel Gibson, mellor filme e mellor director]]
[miniatura|150px|[Nicolas Cage, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Susan Sarandon, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Kevin Spacey, mellor actor secundarioa]]
[miniatura|150px|[Mira Sorvino, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Christopher McQuarrie, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Emma Thompson, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Alan Menken, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Marleen Gorris, directora do mellor filme en lingua non inglesa]]
[miniatura|150px|[Christine Lahti, mellor curtametraxe de acción en vivo]]
[miniatura|150px|[Nick Park, mellor curtametraxe animada]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Chuck Jones 
* Kirk Douglas

### Special Achievement Award 
* John Lasseter por *Toy Story*

## Notas 
## Véxase tamén
Estefanía de Borgoña

**Estefanía de Borgoña**, nada contra o ano 1040 e finada despois de 1088, foi unha nobre borgoñoa de filiación non documentada.

## Traxectoria 
Foi condesa consorte de Borgoña polo seu matrimonio co conde Guillerme I.

Até o presente ningún documento menciona os pais de Estefanía de Borgoña, ou lle asignan unha orixe familiar. Desde o século XVIII os historiadores e xenealoxistas intentaron crear hipóteses ao respecto.

Estefanía de Borgoña casou entre os anos 1049 e 1057 co conde Guillerme I de Borgoña. O matrimonio tivo os seguintes fillos:
* Rexinaldo II, sucesor de Guillerme, que morreu na Primeira Cruzada.
* Estevo I, sucesor de Rexinaldo II; faleceu na Cruzada de 1101.
* Raimundo, que casou en 1090 con Urraca de León e foi conde consorte de Galicia.
* Guido de Vienne, que foi elixido papa en 1119, cando era abade de Cluny, e que reinou co nome de Calisto II.
* Sibila, casada en 1080 con Eudes I de Borgoña.
*Xisela, casada en 1090 con Humberto II de Savoia e despois con Raniero I de Montferrato.
* Adelaida.
* Eudes.
* Hugo III, arcebispo de Besançon.
* Clemencia, que casou con Roberto II, conde de Flandres e foi rexente do condado durante a súa ausencia.
* Estefanía.
* Ermentruda, casada en 1065 con Thierry I de Montbéliard.

Aínda que a súa filiación non está confirmada na documentación medieval, tamén puideron ser os pais de:
* Berta, casada en 1094 con Afonso VI, rei de León.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Patxot e Ferrer, Fernando; en *"Los héroes y las grandezas de la tierra: anales del mundo, formación, revoluciones y guerra de todos los imperios, desde la creación hasta nuestros días"* (Tomo VI, Ed. Imprenta de Cervantes, Barcelona, amno 1856).
* Vajay, Szabolcs de, "Parlons encore d'Étiennette", en: Christian Settipani e Katherine S.B. Keats-Rohan, dir. (2000): ''Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval''. Oxford: Linacre College, Unit for Prosopographical Research. Prosopographica et Genealogica. ISBN 1-9009-3401-9.
* Settipani, Christian (2004): "La Noblesse du Midi Carolingien. Études sur quelques grandes familles d'Aquitaine et du Languedoc, du IXe au XIe siècles. Toulousain, Périgord, Limousin, Poitou, Auvergne", en Oxford: Linacre College, Unit for Prosopographical Research. Prosopographica et Genealogica. ISBN 1-9009-3404-3.
* Guillerme I de Borgoña en MedLads. . Consultada o 10 de agosto de 2014.
Methanosarcinales

**Methanosarcinales** é unha orde de microorganismos arqueanos de metabolismo metanóxeno da clase Methanomicrobia. As características dos seus xenes de ARNr 16S fan que se considere que forman un clado propio. Viven en hábitats anaeróbicos de auga doce e salgada, sedimentos, rume de ungulados, lodos, augas residuais, esterco, dixestores anaeróbicos. Hai especies de Methanosarcinales en ambientes con todos os rangos de salinidade. Crecen utilizando o acetato, que converten en metano e dióxido de carbono, ou, na familia *Methanosarcinaceae*, catabolizan compostos metilo como metanol, metilaminas ou metilsulfuro (moitas *Methanosarcinaceae* poden usar o H2 para reducir o metilo). En ambientes anóxicos escuros e con CO2 como único aceptor de electróns as Methanosarcinales, como *Methanosarcina* e *Methanosaeta*, son os únicos organismos que poden degradar o acetato. Presentan unha parede celular proteica e algúns unha vaíña de heteropolisacárido (pero sen peptidoglicano nin pseudomureína). Teñen forma de cocos, pseudosarcinas ou bacilos envaiñados.

## Notas 
### Bibliografía 
;Revistas científicas

* 
* 

;Libros científicos

* 
* 
* 

;Bases de datos científicas

### Ligazóns externas
Casa Masiell

A **Casa Massiel** ou **Casa Concepción** é unha casa grande galega situada no concello pontevedrés de Redondela. Sobre a entrada principal, figura, gravada na pedra, a inscrición "**LA CONCEPCION**".

## Características 
page=12|miniatura|300px|"Apéndice 5: Estudio de patrimonio cultural". *Estudio informativo de baipás entre las líneas Monforte de Lemos–Bifurcación Chapela y Redondela-Bifurcación Arcade…
Foi construída en 1917, e atribúese a súa construción ao arquitecto franco-polonés Michel Pacewicz. O seu nome provén do seu primeiro propietario, o odontólogo vigués de ascendencia francesa Antonio Masiell.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Apéndice 5 Estudio de patrimonio cultural" p. 11. *Estudio informativo de baipás entre las líneas Monforte de Lemos–Bifurcación Chapela y Redondela-Bifurcación Arcade en el ámbito de la estación de Redondela*. Ministerio de Transportes y Movilidad Sostenible .

### Outros artigos 
* Viaduto de Madrid (Redondela)
### Ligazóns externas 
* "Casas destacadas de Cedeira e as súas inmediacións" (21/2/2021). *Anecdotario Redondelán''.
Bangelzehi

**Bangelzehi** (en persa: بنگل زهي‎, tamén romanizado como **Bangelzehī**; ou tamén coñecido como **Bagol Zā’ī** e **Bangolzī**) é un concello iraniano do distrito rural de Polan, no distrito de Polan, no condado de Chabahar na provincia de Sistan e Baluchistán. No censo do 2006, a poboación era de 293 habitantes, en 54 familias.

## Notas
Escudo de Camboxa

O **escudo de armas de Camboxa** é un dos símbolos nacionais do país e da monarquía. Existe dende o establecemento do Reino independente de Camboxa en 1953. É o símbolo do estandarte real do monarca reinante do país.

## Escudos históricos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Camboxa
Pazo de Abeledo

O **Pazo de Abeledo** é unha construción labrega situada no lugar de Abeledo, na parroquia de Foxado (concello de Curtis). O edificio, do século XIX, foi restaurado como local de turismo rural.

Ten dous andares de altura. No interior destacan os espazos amplos e o terreo que está protexido por muros de pedra. O edificio ten pozo, hórreo, xardín e dependencias para a labranza. Conta tamén cunha capela recentemente restaurada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pazos de Galicia
Trueiro

miniatura|dereita|220px|Trueiro.
O **trueiro** é un aparello de pesca manual composto por tres pezas: unha rede pequena con forma de bolsa aberta, un aro que contorna a rede na súa abertura, e un mango longo xunguido por un dos seus extremos ao aro. Pódese empregar para a captura directa dos peixes na auga ou tamén, coma medio auxiliar, para recoller peixes capturados por outros métodos.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*  (1998): *Artes e aparellos de pesca en Galicia*.
Mariano Otero Castelao

**Mariano Manuel Otero Castelao**, nado en Rianxo cara a 1907 e finado na Coruña o 12 de febreiro de 1986, foi un político galego.

## Traxectoria
[miniatura|[Eduardo Blanco Amor|Blanco-Amor nunha viaxe a Caracas, con Xosé Velo, Xoán Noya, Mariano Otero Castelao e Manuel Meilán. 1952.]]
Era curmán de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Na Segunda República foi concelleiro en Rianxo en marzo de 1936. Ao estalar o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Rianxo, pero logrou escapar do cárcere coa axuda dun falanxista amigo. Estivo fuxido até 1938, cando se presentou ao Gobernador civil de Pontevedra. Instalouse en Vigo, onde traballou como xastre e fixo amizade con Xosé Velo. En decembro de 1942 foi detido, sufriu malleiras e tiveron que extirparlle o bazo. Foi condenado a 3 anos de cadea, saíndo en liberdade vixiada aos 20 meses. En marzo de 1945 foi novamente detido acusado de pertencer á Unión Nacional xunto a Jesús Balboa López, Manuel Montero Malvar, Jesús Pérez Bustos, Manuel Álvarez, Cándido Comesaña Fernández, Leandro Aroca González, Xosé Velo Mosquera, Avelino Álvarez Meana, Aníbal González Fernández e Rosa González Cabo, encartados na causa 94/45. Pasou despois un ano agochado con Xosé Velo en Moreiras, até que logrou pasar a Portugal, onde embarcou cara a Venezuela. Pertenceu a directiva do Lar Gallego. Retornou a Galicia. Foi expulsado de España en tres ocasións. En 1966 seguía vixente a orde de prohibición de entrada. Instalouse definitivamente en Vigo en 1970, pero ante a constante vixilancia da brigada político social, marchou para A Coruña, onde faleceu aos 76 anos.

## Vida persoal 
Casou con Encarnación Fuentes Iglesias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Ermida Meilán, Xosé Ramón (23/12/2021). "Nacionalismo e guerrilla: Un capítulo da loita antifranquista na Galiza" *Nós Diario*.
Ricardo Tarrío Calvo

**Ricardo Tarrío Calvo**, nado en Asados (Rianxo) o 19 de xullo de 1882 e finado no mesmo concello en 1956, foi un político galego.

## Traxectoria 
En 1907 emigrou a Buenos Aires. Na República foi elixido concelleiro de Rianxo nas elección de maio de 1931 polo Partido Republicano Radical Socialista e nomeado Primeiro Tenente-Alcalde. Foi elixido alcalde o 6 de marzo de 1933. Cesou no cargo en marzo de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Miguel Rodríguez Segade

**Miguel Rodríguez Segade**, nado en Chorente (Rianxo) o 9 de xullo de 1895 e finado en Neuquén (Arxentina), foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Na Segunda República pertenceu ao Centro Republicano Radical Socialista de Rianxo, que triunfou nas eleccións do 31 de maio de 1931 e foi elixido alcalde de Rianxo o 23 de xuño. Cesou no cargo a finais de decembro de 1932 para participar na oposición á praza de médico titular e inspector municipal. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi obrigado polos falanxistas a traballar nas obras da estrada Rianxo-Burés. Exiliouse na Arxentina, instalouse en Buenos Aires e despois en Neuquén, onde morreu.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Algaradas en Rianxo durante a Segunda República