open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pilón

**Pilón** é un municipio de Cuba que se encontra na parte suroeste da provincia de Granma.

## Xeografía 
O concello, situado a unha altitude media de 6 msnm, ocupa unha superficie de 462&nbsp;km².

No ano 2017 contaba cunha poboación de 29 546 habitantes, polo que, nese ano, a súa densidade de poboación era de 64,4 hab./km².

Pilón é unha pequena cidade rodeada de campos cultivados, á beira dun mar aínda non colonizado pola industria turística, preto da serra Maestra co seu Parque Nacional do Pico Turquino.

## Irmandamento 
O municipio de Pilón está irmandado con:
*  Cervo, Italia.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Costa del mar Caribe en Pilón.jpg|Costa do mar Caribe en Pilón
Ficheiro:Hotel Club Amigo Farallon del Caribe.jpg|Hotel "Club Amigo Farallón del Caribe", en Pilón
Ficheiro:Sierra Maestra near Marea del Portillo.jpg|Vista da serra Maestra cerca de Marea del Portillo, Pilón
Ficheiro:Carretera Granma.jpg|Estrada "Granma", cerca da fronteira entre as provincias de Gramma e de Santiago de Cuba
Ficheiro:Pilón Formation.jpg|Un afloramento rochoso en Pilón
Ficheiro:Río Macío.jpg|O río Macío, no Parque Nacional Turquino, preto de Pilón

## Nota 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Municipios de Cuba

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da provincia de Gramma .
Esther Teijeiro Lemos

**Esther Teijeiro Lemos**, nada en 1936 en Nogueira de Miño (Chantada), é unha viticultora galega. En 1987 foi a primeira persoa que inscribiu a súa adega baixo o selo da Denominación de Orixe Ribeira Sacra e tamén a primeira en elaborar viño ecolóxico en Galicia no ano 2000.

## Traxectoria 
Os seus pais e avós xa se dedicaban ao cultivo da vide e ela sempre estivo vinculada ao sector. Ficou orfa de nai e pai cando tiña 15 anos. Ecoloxista por instinto ao lembrar que os seus pais non lle botaban nin herbicidas nin insecticidas á terra (que ela consideraba que estaba enferma ao non lle medrar a herba), no ano 2000, con 64 anos, Teijeiro creou a primeira adega de viño ecológico de Galicia. A agricultura ecolóxica non estaba daquela no seu vocabulario, senón que lle chamada producir "san". Teijeiro tiña convicción no que facía, pero foi duro porque ninguén cría nela e tivo que facer fronte a mofas, burocracia, dificultades técnicas e machismo. Teijeiro tamén foi a primeira en embotellar o seu propio viño cando o resto o vendía a granel. A súa adega produce entre 10&nbsp;000 e 13&nbsp;000 botellas de tinto mencía e brancos godello e treixadura sen químicos nin maquinaria.

En febreiro de 2017, foi protagonista dun episodio do programa de televisión *Volando voy*, do aventureiro leonés Jesús Calleja, no que se deu a coñecer o seu traballo.

## Premios e recoñecementos 
* 2001 Premio no X Concurso Internacional de viños de montaña polo seu viño D.O. Ribeira Sacra.
* 2003 Medalla de prata da Xunta de Galicia ao viño tinto.
* 2003 Medalla de bronce da Xunta de Galicia ao viño branco.
* 2003 Primeiro selo de viño ecolóxico que se emitiu en Galicia.
* 2019 Premio *Son Muller*, da Asociación de Mulleres Empresarias da Provincia de Lugo (Aelu), pola súa longa traxectoria empresarial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Adegas e viñedos Diego de Lemos
Oficina Filatélica e Numismática da Cidade do Vaticano

A **Oficina Filatélica e Numismática da Cidade do Vaticano** (en italiano: *Ufficio Filatelico e Numismatico*) é a entidade responsable da emisión dos selos postais e das moedas da Cidade do Vaticano.

## Produtos 
[esquerda|miniatura|155x155px|[Selo postal do Vaticano (2003)]]

Aínda que os selos vaticanos só se poidan usar dentro da Cidade do Vaticano e que a cantidade de moedas dese Estado que se cuñan anualmente sexa moi limitada (por exemplo: o valor total das moedas emitidas en 2002 estivo restrinxido a 310.400 euros), as moedas e os selos do Vaticano convertéronse un importante sinal de soberanía deste microestado, e a súa escaseza fixo que se convertesen en pezas moi populares entre os coleccionistas numismáticos e filatélicos.

[miniatura|155x155px|Museo Filatélico e Numismático da [Cidade do Vaticano]]

De feito, este interese e a demanda xerada no mercado xustificaron a creación en 2007 do Museo Filatélico e Numismático da Cidade do Vaticano, integrado nos Museos Vaticanos, acontecemento que foi obxecto de emisión de dous selos conmemorativos.

Malia ser a autoridade emisora, o *Ufficio* non se encarga da cuñaxe das moedas vaticanas, senón que é o *Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato*, de Italia, quen se ocupa dese labor. Isto é así en virtude dun tratado monetario asinado anteriormente coa República Italiana, que foi asumido tamén pola Unión Europea, que recoñece o euro como moeda propia da Cidade do Vaticano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Museo Filatélico e Numismático Vaticano
**Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato*

### Ligazóns externas 
* Sitio web do *Ufficio Filatelico e Numismatico*
Casting JonBenet

***Casting JonBenet*** é un filme documental estadounidense de 2017 sobre a morte de JonBenét Ramsey e o grande impacto que xerou. O filme foi dirixido por Kitty Green.

## Sinopse 
*Casting JonBenet* documenta o proceso de casting para a recreación do caso de JonBenét Ramsey nun documental. Diversos actores da zona de Colorado son entrevistados e postos a proba para os papeis das persoas reais involucradas no caso, incluíndo a John e Patsy Ramsey, Burke Ramsey, John Mark Karr e os oficiais de policía de Boulder. Durante o proceso, os aspirantes a actores, vestidos como as persoas que van interpretar, amosan as súas emocións e opinións sobre o caso. Máis que ser un documental sobre o crime, o filme observa como os eventos relacionados co caso se converteron nunha obsesión da cultura popular e das teorías de conspiración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Pandemic: How to Prevent an Outbreak

***Pandemic: How to Prevent an Outbreak*** é unha serie documental estadounidense de 2020 sobre as pandemias. Estreouse a través de Netflix o 22 de xaneiro de 2020. A serie abrangue unha serie de temas arredor das pandemias, como a posibilidade dun abrocho de gripe, a investigación por conseguir unha vacina universal, os virus emerxentes, os antivacinas e o abrocho da enfermidade polo virus Ébola en África.

## Acollida 
A serie atraeu a atención dos medios de comunicación por mor da pandemia por coronavirus de 2019-2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Sin (filme)

***Sin*** é un filme bosníaco de 2019 dirixido por Ines Tanović. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Arman é un rapaz adoptado de 18 anos que ten un conflito coa súa identidade que afecta ó seu irmán irmán Dado, o cal cae nas drogas.

## Personaxes 
* Dino Bajrović como Arman
* Snežana Bogdanović 
* Uliks Fehmiu
* Emir Hadžihafizbegović

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Beni Bırakma

***Beni Bırakma*** é un filme bosníaco de 2017 dirixido por Aida Begić. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ismail Hakki como Xurado
* Carol Abboud como Doaa
* Motaz Faez Basha como Motaz
* Isa Demlakhi como Isa
* Feyyaz Duman como Adil
* Nisreen Faour como Hiba

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Muškarci ne plaču

***Muškarci ne plaču*** é un filme bosníaco de 2017 dirixido por Alen Drljević. Foi escollido como o candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme gañou o Premio Especial do Xurado no Festival Internacional de Cinema de Karlovy Vary.

## Personaxes 
* Boris Isaković como Miki
* Leon Lučev como Valentin
* Emir Hadžihafizbegović como Merim
* Ermin Bravo como Ahmed
* Ivo Gregurević como Josip
* Sebastian Cavazza como Ivan
* Izudin Bajrović como recepcionista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Smrt u Sarajevu

***Smrt u Sarajevu*** é un filme bosníaco de 2016 dirixido por Danis Tanović. Foi escollido para competir polo Oso de Ouro na 66ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. En Berlín gañou o Gran Premio do Xurado, así como o premio FIPRESCI. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Snežana Marković como Lamija
* Izudin Bajrović como Omer
* Vedrana Seksan como Vedrana
* Muhamed Hadžović como Gavrilo
* Jacques Weber como Jacques
* Aleksandar Seksan como Enco
* Faketa Salihbegović como Hatidža
* Edin Avdagić Koja como Edo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Jorge Pueyo Losa

**Jorge Antonio Pueyo Losa**, nado en Santiago de Compostela o 28 de outubro de 1952, é un xurista e profesor galego. Foi catedrático do departamento de Dereito público e Teoría do Estado da Universidade de Santiago de Compostela, na área de Dereito Internacional Público e Relacións Internacionais.
## Traxectoria 
Doutorouse pola Universidade de Santiago de Compostela en 1980 coa tese *El archipiélago oceánico: regulación jurídico-marítima internacional*, dirixida por José Luis de Azcárraga Bustamante, editada pola USC en 1980 e pola Internacional Law Association (Sección Española) no 1981.

Conta con números artigos publicados en revistas e colaboracións en obras colectivas. É tamén autor de varios libros e tamén director das teses doutorais, entre outras de Miguel Arenas Meza, Julio Jorge Urbina, Isabel Lirola Delgado, Carlos Teijo García, profesores da Universidade de Santiago de Compostela na mesma área.

O 12 de xaneiro de 1987, foi nomeado catedrático da área de Dereito Internacional Público e Relacións Internacionais pola Universidade de Estremadura, e o 4 de decembro de 1887 foi nomeado catedrático desa mesma área pola Universidade de Cantabria.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
### Ligazóns externas 
* Autores Galegos na BUSC
* Nomeamento da Universidade de Extremadura *DOE* n.º 6 de 22/1/1987 
* Nomeamento da Universidade de Cantabria *BOE* n.º 298 de 14/12/1987 .
Miss axente especial 2: Armada e fabulosa

***Miss axente especial 2: Armada e fabulosa*** (en ) é un filme estadounidense de 2005 dirixido por John Pasquin, escrito e producido por Marc Lawrence, e protagonizado por Sandra Bullock, Regina King, Enrique Murciano, William Shatner, Ernie Hudson, Heather Burns, Diedrich Bader e Treat Williams. É a continuación do filme de 2000 *Miss axente especial*.

*Miss axente especial 2: Armada e fabulosa* foi distribuído por Warner Bros. Pictures o 24 de marzo de 2005 e recadou máis 101 millóns de dólares en todo o mundo, recibindo valoracións negativas por parte da crítica.

## Personaxes 
* Sandra Bullock como Gracie Hart
* Regina King como Sam Fuller
* Enrique Murciano como Jeff Foreman
* William Shatner como Stan Fields
* Ernie Hudson como Harry McDonald
* Heather Burns como Cheryl Frasier (Miss United States)
* Diedrich Bader como Joel
* Vic Chao como Axente Hills
* Treat Williams como Walter Collins
* John DiResta como Axente Clonsky
* Abraham Benrubi como Lou Steele
* Nick Offerman como Karl Steele
* Eileen Brennan como Carol Fields
* Stephen Tobolowsky como Tom Abernathy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Miss axente especial*

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Naša svakodnevna priča

***Naša svakodnevna priča*** é un filme bosníaco de 2015 dirixido por Ines Tanović. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Uliks Fehmiu como Saša
* Mediha Musliović como Sabina
* Goran Navojec como Hike
* Emir Hadžihafizbegović como Muhamed
* Maja Izetbegović como Lejla
* Goran Bogdan como Damir
* Boro Stjepanović como Aljo
* Enis Bešlagić como Hare
* Aleksandar Seksan como Slaviša
* Mirvad Kurić como Etko
* Moamer Kasumović como Malik

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Sa mamom

***Sa mamom*** é un filme bosníaco de 2013 dirixido por Faruk Lončarevič. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Marija Pikić como Berina
* Mira Furlan como Jasna
* Branko Đurić como Mladen
* Sanja Vejnović como Kaca
* Igor Skvarica como Tarik
* Edina Kordić como Luna
* Mirela Lambić como compañeira de traballo
* Nina Đogo como enfermeira
* Faketa Salihebgović como traballadora

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Epizoda u životu berača željeza

***Epizoda u životu berača željeza*** é un filme bosníaco de 2013 escrito e dirixido por Danis Tanović. É unha coprodución entre Bosnia e Hercegovina, Francia e Eslovenia. O filme estreouse na competición da 63ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín onde gañou o Gran Premio do Xurado e Nazif Mujić gañou o Oso de Prata ó mellor actor. Estreouse na sección de Cinema Contemporáneo do Mundo no Festival Internacional de Cinema de Toronto. O filme foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de xaneiro.

## Personaxes 
* Nazif Mujić como Nazif
* Senada Alimanović como Senada
* Šemsa Mujić como Šemsa
* Sandra Mujić como Sandra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Djeca

***Djeca*** é un filme bosníaco de 2012 dirixido por Aida Begić. O filme competiu na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2012 onde gañou o premio de Distinción especial. O filme foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Marija Pikić como Rahima
* Ismir Gagula como Nedim
* Bojan Navojec como Davor
* Sanela Pepeljak como Vedrana
* Vedran Đekić como Čiza
* Mario Knezović como Dino
* Jasna Beri como Saliha
* Nikola Đuričko como Tarik
* Staša Dukić como Selma
* Aleksandar Seksan como Rizo
* Velibor Topić como Mirsad Melić

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Xénero tipo

[miniatura|Unha femia de [lavanco (*Anas platyrhynchos*) coa súa camada de patiños. *Anas* é o xénero tipo da familia dos anátidos.]]

En bioloxía, especialmente en zooloxía, chámase **xénero tipo** ao xénero que se usa para definir un grupo taxonómico de maior rango, como unha familia ou unha orde.

A partir deste xénero defínese a especie tipo e faise a descrición e caracterización do grupo.

## Nomenclatura zoolóxica 
Segundo o Código Internacional de Nomenclatura Zoolóxica, *International Code of Zoological Nomenclature* (ICZN), «o tipo que leva o nome dun taxon nominal do grupo familiar é un xénero chamado "xénero tipo"». O nome do grupo familiar está baseado no do xénero tipo.

Calquera nome do grupo familiar debe ter un xénero tipo (e calquera nome do grupo xénero debe ter unha especie tipo, pero calquera nome de grupo de especies pode, pero non necesariamente, ter un ou varios espécimes tipo). O xénero tipo para un nome de grupo familiar é tamén o xénero á cuxa raíz se engade o sufixo latino *-idae* (para as familias).

: Exemplo: o nome da familia dos Anatidae ten como xénero tipo o xénero *Anas* Linnaeus, 1758.

## Nomenclatura botánica 
Na nomenclatura botánica, a frase "xénero tipo" úsase, non oficialmente, como un termo de conveniencia. No Código Internacional de Nomenclatura para algas, fungos e plantas, *International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants* (ICN) esta frase non ten status. O Código usa espécimes de tipo para rangos de até a familia, e os tipos son opcionais para rangos máis altos. O Código non se refire ao xénero que contén ese tipo como "xénero tipo".

Para as familias, o sufixo latino empregado para engadir á raíz do nome do xénero tipo é *-aceae* (-áceas).

: Exemplo: o nome da familia das Rosaceae ten como xénero tipo o xénero *Rosa* Linnaeus 1753.

: Exemplo: ***Poa*** é o xénero tipo da familia das Poaceae e da orde das Poales. É un xeito de dicir que os nomes Poaceae e Poales están baseados no nome xenérico *Poa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Especie tipo
*Taxonomía (bioloxía)
Montpellier Business School

A **Montpellier Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Montpellier.

## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1897. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores business school do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times.

A escola, cunha rede de 17.700 antigos alumnos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Cuéntame un cuento

***Cuéntame un cuento*** é o terceiro disco publicado pola banda española de rock Celtas Cortos.

Foi publicado en 1991 pola discográfica DRO e supuxo o punto de inflexión definitivo a partir do cal a banda consegue chegar a un público masivo conseguindo vender máis de 500 000 exemplares do mesmo.

O álbum contiña cancións que ao cabo se converterían en grandes clásicos como *20 de abril* ou o tema que lle daba nome ao disco que lle serviron á banda para facerse co Premio Ondas ao grupo revelación de 1991.

## Lista de cancións 
## Créditos 
* Produtor executivo: Juan Ignacio Cadrado
* Axudante de son: Francisco Gude
* Gravado en: Track, maio-agosto de 1991

; Celtas Cortos
* Nacho Martín : Piano, sintetizador, acordeón e órgano Hammond
* Carlos Soto: Frauta travesa, uilleann pipe e pito midi
* Goyo Yeves: Saxos soprano e tenor, e whistles
* Alberto García Violín
* Óscar García: Baixo eléctrico
* Jesús H. Cifuentes: Voz, guitarras eléctrica e acústica
* César Conca: Guitarra eléctrica e banxo
* Nacho Castro: Batería e percusións
* Eduardo Pérez: Marróns 

; Músicos invitados
* Andreas Prittwitz: Clarinete en "Más kilómetros!!"
* Perico Duarte: Percusión en "Cuéntame un cuento" e "Onda Caribe 10.5 (muévete brother, aquí y ahora)"
* Jimmi: Coros en "¡¡Ya está bien!!"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Análise do disco en LaFonoteca
* Celtas Cortos en indyrock.es
* "Llegar a los veinte"
Cirkus Columbia

***Cirkus Columbia*** é un filme bosníaco de 2010 dirixido por Danis Tanović. Está protagonizado por Miki Manojlović, Mira Furlan, Boris Ler e Jelena Stupljanin. O filme está ambientado na zona de Hercegovina de Bosnia e Hercegovina a comezos da década de 1990, logo da disolución de Iugoslavia, e pouco antes das  guerras iugoslavas. Baséase na novela *Cirkus Columbia* do escritor Ivica Đikić.

Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 83ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Miki Manojlović como Divko Buntić
* Mira Furlan como Lucija
* Boris Ler como Martin Buntić
* Jelena Stupljanin como Azra
* Milan Štrljić como Ranko Ivanda
* Mario Knezović como Pivac
* Svetislav Goncić como Savo
* Ines Fančović como Starica
* Ermin Bravo como Fra Ante Gudelj
* Mirsad Tuka como Dragan
* Slaven Knezović como Miro
* Izudin Bajrović como Major Kostelić

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Paulo Castilho (escritor)

**Paulo Castilho,** nado en Matosinhos o 10 de febreiro de 1944, é un escritor e diplomático portugués.

## Traxectoria 
Fillo do diplomático e ensaísta Guilherme de Castilho e da escritora Marta de Lima (pseudónimo de Zulmira Castilho), viviu de novo na África do Sul, Hong-Kong, Macau e Lisboa. Licenciouse en Dereito, na Universidade de Lisboa.

Como diplomático de carreira estivo en Washington D.C. no perído de 1970 a 1971  e Londres (conselleiro da embaixada) no período de 1980 a 1985. Foi tamén embaixador en Estocolmo, na Letonia e na Irlanda.. Foi representante de Portugal no Consello da Europa, en Estrasburgo.

É un narrador atento aos desencontros ideolóxicos entre a xeración dos 60 e a xeración dos 80 de Portugal. Nunha escrita que usa a técnica da alternancia de puntos de vista na observación desapaixonada mais exacta do comportamento humano e da realidade cotiá, o estilo novelístico de Paulo Castilho, con recursos á frase curta, frecuentemente nominal, nunha especie de *zapping* construtivo, descompón unha civilización dominada polos *media*, pola publicidade, por unha visión do mundo construída a partir da industria cinematográfica norteamericana.

Foi condecorado pola  Presidência da República coa Grã-Cruz da Ordem do Mérito en 1995.

## Publicacións 
* *O Outro Lado do Espelho* (1983). Ed. Notícias. 164 páxs.
* *Fora de Horas* (1989). Contexto Ed.: ISBN 978-9725750759. Dom Quixote (2006) ISBN 9789722018517.
* *Sinais Exteriores* (1993). Contexto Ed. 304 páxs.
* *Parte Incerta* (1997). Contexto Ed. 234 páxs. ISBN 978-9725752265.
* *Por Outra Palavras* (2000). Contexto Ed. 430 páxs.
* *Letra e Música* (2008). Océanos. ISBN 9789892303222.
* *Domínio Público* (2011). Dom Quixote. 408 páxs. ISBN 978-9722046442.
**O sonho portugués* (2015). Dom Quixote. 472 páxs. ISBN 978-9722057530.
**Despesa* (2019). Kindle Edition.

## Premios 
* Premio Fernando Namora con *Dominio Público* (2012)
* Premio P.E.N. Club Portugués de Novelística con *Fóra de Horas* (1990)
* Grande Premio de Novela e Novela Curta APE/IPLB con *Fóra de Horas* (1989)
* Premio Municipal Eça de Queirós con *Fóra de Horas* (1989)
* Premio Literario Diario de Noticias con *O* *Outro Lado do Espello* (1984)

## Notas
Ares, O Aparral, As Pontes de García Rodríguez

**Ares** é un lugar da parroquia do Aparral no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Aparral 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
Snijeg

***Snijeg*** é un filme bosníaco de 2008 dirixido por Aida Begić. É unha coprodución entre Bosnia e Hercegovina, Alemaña, Francia e Irán. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Zana Marjanović como Alma
* Jasna Beri como Nadija
* Sadžida Šetić como Jasmina
* Vesna Mašić como Safija
* Emir Hadžihafizbegović como Mehmed
* Irena Mulamuhić como Nena Fatima
* Jelena Kordić como Sabrina
* Jasmin Geljo como Miro
* Dejan Spasić como Marc
* Alma Terzić como Lejla
* Muhamed Hadžović como Hamza
* Benjamin Đip como Ali
* Nejla Keškić como Zehra
* Mirna Ždralović como Hana
* Emina Mahmutagić como Azra

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Muhammed Faris

**Muhammed Ahmed Faris**, nado en Alepo o 26 de maio de 1951 e finado o 20 de abril de 2024, foi o primeiro astronauta sirio. Formou parte das misións Soiuz TM-2 e Soiuz TM-3. Pasou un total de 7,96 días no espazo.

## Traxectoria
Faris graduouse Escola Militar de Pilotos de Aleppo en 1973, chegando a ser coronel e piloto da Forza Aérea de Siria. Especializouse en navegación e foi elixido como primeiro sirio en ir ao espazo na misión Soiuz TM-3, durante a cal Faris viaxou ata a estación espacial Mir para facer diversos experimentos. Tras case oito días volveu á Terra na misión Soiuz TM-2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-2
*Soiuz TM-3
Teško je biti fin

***Teško je biti fin*** é un filme bosníaco de 2007 dirixido por Srđan Vuletić. É unha coprodución entre Bosnia e Hercegovina, Eslovenia, Serbia e Alemaña. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Saša Petrović como Fudo
* Daria Lorenci como Azra
* Emir Hadžihafizbegović como Sejo
* Senad Bašić como Bato
* Aleksandar Seksan como Mrki
* Jasna Žalica como Medicinska sestra
* Izudin Bajrović como Doctor
* Damir Savić como Beba
* Miraj Grbić como Recepcionista

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Grbavica (filme)

***Grbavica*** é un filme bosníaco de 2006 dirixido por Jasmila Žbanić. Conta a historia dunha nai soa no Saraxevo contemporáneo logo das violacións sistemáticas de mulleres bosníacas por soldados serbios durante a guerra de Bosnia. O título refírese a un barrio de Saraxevo onde vive a protagonista e que era un dos máis deprimidos da cidade. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Mirjana Karanović como Esma Halilović
* Luna Mijović como Sara 
* Leon Lučev como Pelda 
* Kenan Ćatić como Samir 
* Jasna Beri como Sabina  
* Dejan Aćimović como Čenga 
* Bogdan Diklić como Šaran 
* Emir Hadžihafizbegović como Puška 
* Ermin Bravo como Profesor Muha 
* Semka Sokolović-Bertok como nai de Pelda 
* Maike Höhne como Jabolka 
* Jasna Žalica como Plema 
* Nada Džurevska como tía Safija 
* Emina Muftić como Vasvija 
* Dunja Pašić como Mila

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Kod amidže Idriza

***Kod amidže Idriza*** é un filme bosníaco de 2004 dirixido por Pjer Žalica e escrito por Namik Kabil. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Senad Bašić como Fuke
* Mustafa Nadarević como Idriz
* Semka Sokolović-Bertok como Sabira
* Emir Hadžihafizbegović como Ekrem
* Jasna Žalica como Buba
* Nada Đurevska como Begzada
* Izudin Bajrović como Izudin
* Dragan Marinković como Muhamed
* Sanja Burić como Šejla
* Enis Bešlagić como a máis nova da veciñanza

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
José Luis Carro Fernández-Valmayor

**José Luis Carro Fernández-Valmayor**, nado en Madrid o 9 de outubro de 1942, é un xurista e profesor galego. Catedrático da Universidade de Santiago de Compostela e Profesor Emérito do Departamento de Dereito Público e Teoría do Estado, área de Dereito Administrativo

## Traxectoria 
De familia coruñesa, aínda que nado en Madrid, estuda Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, continuando estudos xurídicos tamén nas facultades de Dereito de Tolosa, Heidelberg e Boloña. Doutorouse en Dereito pola Universidade de Boloña co premio Vittorio Emanuele II á mellor tese doutoral da devandita Universidade, e foi investigador da Fundación alemá Alexander von Humboldt no Max-Planck-Institut de Dereito Público Comparado e Dereito Internacional.

É membro de numerosas sociedades xurídicas (entre elas da Real Academia Galega de xurisprudencia e Lexislación; da Societas Iuris Publici Europaei de Göttingen, en Alemaña; da Asociación italo-española de Profesores de Dereito Administrativo; da Asociación Española de Profesores de Derecho Administrativo (AEPDA); do Consello de Catedráticos do Instituto Internacional de Estudos de Direito do Estado (Brasil); Presidente do Comité Científico do Observatorio Internacional da Regulación das Entidades do Sector Público (OIRESP); etc.). Así mesmo é membro dos consellos de redacción de numerosas revistas do ámbito xurídico (*Revista de Estudios de la Administración Local*, *Revista de Administración Pública*, *Revista General de Derecho Administrativo*, *Anuario de Gobierno Local*, *Cuadernos de Derecho Local*, *Direito Regional e Local* da Universidade do Minho etc.).

Foi avaliador externo da Agencia Nacional de Evaluación y Prospectiva, da Agence Nationale de la Recherche de Francia e da *Revista Diritto e Processo Amministrativo* de Italia, así como de revistas españolas da súa área científica. Foi vogal do Comité Asesor do campo científico “Derecho” da Comisión Nacional Evaluadora de la Actividad Investigadora, así como membro de xurados avaliadores de premios de investigación e de comités organizadores de encontros e congresos científicos.

## Recoñecementos 
Entre outros galardóns e recoñecementos foi distinguido coa Cruz de Honor da Orde de San Raimundo de Peñafort.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Autores galegos na BUSC
* Perfil académico. Real Academia Galega de Xurisprudencia e Lexilación
Gori vatra

***Gori vatra*** é un filme bosníaco de 2003 dirixido por Pjer Žalica. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 76ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Enis Bešlagić como Faruk
* Bogdan Diklić como Zaim
* Saša Petrović como Husnija
* Izudin Bajrović como Mugdim
* Emir Hadžihafizbegović como Stanko
* Jasna Žalica como Hitka
* Almir Čehajić como Osman
* Alban Ukaj como Glavar

## Banda sonora 
O cantante folk bosníaco Emina Zečaj gravou a música do filme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 76ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Magareće godine

***Magareće godine*** é un filme bosníaco de 1994 dirixido por Nenad Dizdarević. O filme foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 67ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Draško Trninić como Brankić
* Sedin Kahriman como Baja
* Igor Bjelan como Dule Dabić
* Esvedin Husić como Krsto Buva
* Milan Lazić como Branko Mandić
* Milenko Lazić como Ranko Mandić
* Biljana Preradović como Zora Tanković
* Sabina Tabić como Zora Kutić

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Bertalan Farkas

**Bertalan Farkas**, nado en Gyulaháza o 2 de agosto de 1949, foi o primeiro astronauta húngaro. Formou parte das misións Soiuz 36 e Soiuz 35. Pasou un total de 7,86 días no espazo.

## Traxectoria
Farkas graduouse na facultade de Aeronáutica, en Szolnok, en 1969. En 1972 graduouse na Facultade da Forza Aérea en Krasnodar, Rusia. Chegou a xeneral de brigada na Forza Aérea de Hungría. Foi elixido como primeiro húngaro en ir ao espazo na misión Soiuz 36, en 1986, no marco do programa Interkosmo. Tras case oito días volveu á Terra na misión Soiuz 35.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 35
*Soiuz 36
Özgön

**Özgön** (en kirguiz: Өзгөн *Özgön*) é unha cidade do Kirguizistán situada na rexión de Osh.

## Historia
A cidade é mencionada nos anais chineses do século II a.C. e foi unha das capitais dos karakhánidas, chamada **Mavarannahr** na época destes, que deixaron tres mausoleos aínda preservados na actualidade. A cidade era a morada de Muhammad b. Nasr durante a división do kanato en dúas ramas.
alt=Uzgen Minaret|left|miniatura|310x310px|Minarete de Özgön.

Atopáronse relatos en Özgön obra de escritores árabes como Al-Muqaddasi e Ibn Hawqal do século X.

## Xeografía
Özgön sitúase no leste do val de Fergana, xusto enriba do punto onde entra o Kara-Darya no val. Está a 48 quilómetros ao nordés da cidade de Osh, e a 32 quilómetros ao sueste de Jalal-Abad (actual Manas).

### Clima 
Özgön ten un clima mediterráneo continental (Dsa). Os veráns son secos e quentes e as choivas son principalmente no inverno e meses adxacentes.

## Notas
Museo de Selos e Moedas de Mónaco

O **Museo de Selos e Moedas de Mónaco** (en francés: *Musée des Timbres et des Monnaies de Monaco*), situado na zona de Fontvieille, en Mónaco, é un museo filatélico e numismático que expón as coleccións privadas do príncipe Raineiro III, fundador da institución, centradas na historia postal do Principado de Mónaco desde 1885 e que recolle a cronoloxía completa das moedas monegascas desde o ano 1641 ata as actuais emisións en euros.

## Historia 
esquerda|miniatura|Edificio do museo, no porto de FontvieilleA finais do século XIX, o pastor inglés G. G. Barbier reuniu unha importante colección de selos de Mónaco que abranguía, entre outros, algúns exemplares sardos anteriores a 1860.

Logo do pasamento de Barbier, o príncipe Alberte I comprou a colección, que foi enriquecida moi considerablemente polo seu sucesor, Lois II. Cando foi herdada por Rainiero III, este deulle un novo pulo e, en 1950, decidiu expola ao públiio creando o chamado Museo Postal.

En 1987 formouse unha comisión asesora, responsable da clasificación e da conclusión da colección filatélica. Unha orde soberana de Rainiero III estableceu o museo en decembro de 1995 e o ano seguinte abriu ao público, chamado inicialmente Museo de Selos. En 2001 modificou o seu nome a Museo de Selos e Moedas para reflectir o contido das súas coleccións.

## Coleccións 
O museo estrutúrase en dous espazos: a "gran sala" e a "sala de selos raros".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de museos numismáticos

### Ligazóns externas 
* Visita virtual ao Museo de Selos e Moedas de Mónaco
* Sitio web do Museo de Selos e Moedas de Mónaco
* Office des Timbres. Principauté de Monaco
Ibtesam Badhrees

**Ibtesam Saeed Badhrees,** nada en Jeddah (Arabia Saudita),  é unha investigadora experimental de física de partículas  en King Abdulaziz City for Science and Technology (KACST) e unha *Distinguished Fellow* do New Westminster College.

Foi a primeira e na actualidade única muller saudita do CERN. Ademais é a única muller saudita cun doutoramento que traballa no Centro Nacional de Matemáticas e Física no King Abdulaziz City for Science and Technology. As súas áreas de investigación son física de partículas, astrofísica, física médica e física nuclear. Badhrees tamén traballa como profesora adxunta na Universidade de Carleton en Ottawa, Canadá.

## Traxectoria 
Ibtesam Badhrees naceu en Yeda, Arabia Saudita. graduouse en física na Universidade do Rei Abdulaziz en 1990 e obtivo unha mestría en física aplicada/láser na Universidade Fairleigh Dickinson en 1997. Completou o seu doutoramento en física de partículas na Universidade de Berna en 2011. Tamén obtivo un doutoramento en relacións internacionais da Escola de Diplomacia e Relacións Internacionais de Xenebra. Recibiu o premio á excelencia académica Misión Cultural Saudita en 1996, 1997, 2007 e foi nomeada "*Física do Mes*" en agosto de 2014 pola American Physical Society.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres en física
A Casanova, O Deveso, As Pontes de García Rodríguez

**A Casanova** é un lugar da parroquia do Deveso no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Deveso 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
Almigonde, Espiñaredo, As Pontes de García Rodríguez

**Almigonde** foi un lugar da parroquia de Espiñaredo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. A pesar de constar no Nomenclátor de Galicia de 2003, a localidade desapareceu pola construción da mina de lignito das Pontes, quedando debaixo dos entullos da mina.

Estaba situado xunto a Almigonde (Vilavella).

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Espiñaredo
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
A Vida Invisível

***A Vida Invisível*** é un filme xermano-brasileiro dirixido por Karim Aïnouz. Baséase na novela *A Vida Invisíbel de Eurídice Gusmão* de Martha Batalha. Estreouse na sección *Un Certain Regard* do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019, onde gañou o premio principal. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Carol Duarte como Eurídice Gusmão
* Julia Stockler como Guida Gusmão
* Gregorio Duvivier como Antenor
* Bárbara Santos como Filomena
* Flávia Gusmão como Ana Gusmão
* Maria Manoella como Zélia
* Antônio Fonseca como Manuel Gusmão
* Cristina Pereira como Cecília
* Gillray Coutinho como Afonso
* Fernanda Montenegro como Eurídice Gusmão do presente

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Gran Lago do Oso

O **Gran Lago do Oso** (en , en slave *Sahtú*, en ) é un lago do bosque boreal canadense. É o cuarto lago máis grande de Norteamérica e o oitavo do mundo. O lago está nos Territorios do Noroeste, sobre o círculo polar ártico entre os paralelos 65 e 67 latitude norte e os meridianos 118 e 123 lonxitude oeste.

O nome orixinouse da palabra chipewyan *satudene*, que significa "pobo da auga do oso grizzly". O pobo sahtu dene recibe o nome do lago, e o nome da Grizzly Bear Mountain na beira do lago tamén é chipewyan, e significa "outeiro do grande oso".

A península Sahoyue (Grizzly Bear Mountain) no sur do lago e a península Edacho (Scented Grass Hills) no oeste forman o Lugar Histórico Nacional Canadense de Saoyú-ʔehdacho.

## Xeografía 
O lago ten unha superficie de 31&nbsp;153&nbsp;km² e un volume de 2236&nbsp;km³. O Gran Lago do Oso está cuberto de xeo dende finais de novembro a xullo.>

## Galería 

Ficheiro:Fort Confidence2.jpg|Ruínas de Fort Confidence na foz do río Dease en 1911
Ficheiro:Deline4.jpg|Comunidade de Deline sobre o lago
Ficheiro:Bear Mountain, Great Bear Lake, Northwest Territories.jpg|Grizzly Bear Mountain
Ficheiro:Great Bear Lake.jpg|Gran Lago do Oso. Sobre el vense restos do fume de incendios forestais

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*1867 account of the lake by William Carpenter Bompas
Más vale tarde

***Máis vale tarde*** (**MVT**), é un programa televisivo, vespertino e magacín*,  producido polos Servizos Informativos de laSexta que se emite de luns a venres en laSexta. Toma o seu nome do refrán «Máis vale tarde que nunca».

Magacín* presentado por Mamen Mendizábal –e Hilario Pino na súa substitución– que conta con varios faladoiros e análises sobre a información diaria con mesa de debate, onde distintos xornalistas debaten os temas relacionados coa xornada. Emítese de luns a venres de 17:25 a 20:00 horas.

## Historia 
O programa comezou as súas emisións o 1 de outubro de 2012 como unha edición adiantada de La Sexta Noticias a modo de resumo. Tratábase dunha hora de emisión como abreconcertos de laSexta Noticias 2.

O 29 de outubro de 2012, o programa afianzouse na programación de La Sexta cun novo estudio baixo o nome de *Máis vale tarde*. O 19 de xullo de 2013, o programa finalizou a súa primeira tempada.

## Colaboradores 
* María Claver: Xornalista
* Euprepio Padula: Experto en política
* Jesús Maraña: Director editorial de Infolibre
* Miguel Ángel Aguilar: Xornalista
* Elisa Beni: Xornalista
* Ana R. Cañil: Xornalista e escritora
* Benjamín Prado: Escritor
* Nacho Escolar: Xornalista e director de Eldiario.es
* José Luis Roig: Lainformación.com
* Mayte Alcaraz: ABC
* Chema Crespo: Director xeral de Público
* Lucía Méndez: Xornalista de El Mundo
* Jesús Fonseca: Xornalista
* Carmen Morodo: Xornalista de La Razón
* Ángeles Caballero: Xornalista de El Confidencial.
* Antonio Maestre: Xornalista.
* Beatriz de Vicente: Avogada e criminóloga
* Fernando Berlín: Director de Radiocable
* Jesús Cintora: Xornalista

## Audiencias 
## Premios 
* Antena de Oro, (2013)

## Versións 
* En Chile a canle Mega fixo unha adaptación do programa titulado igual que o orixinal *Máis vale tarde* conducido por Álvaro Escobar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de *Más vale tarde*
* Ficha do programa en FormulaTV
Manuel Remuñán Ferro

**Manuel Remuñán Ferro**, nado en Santiago de Compostela o 17 de novembro de 1921 e finado na mesma vila o 1 de febreiro de 2014, foi profesor Doutor de Dereito Público e Privado e de Relacións Internacionais na Universidade de Santiago de Compostela durante máis de 40 anos, até que se xubilou.

## Traxectoria 
Naceu na Casa da Concha, actual sede do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela, na rúa da Conga. Foi xerente da empresa Fraga durante 25 anos, cargo que herdou do seu pai, profesor de Literatura na Universidade de Santiago de Compostela, que xestionaba o Teatro Principal e o Salón Teatro en Santiago.
Adicouse, de xeito altruísta, a defensa do patrimonio histórico compostelán ao longo de máis de 50 anos polo que foi membro do comité español do ICOMOS, da Comisión de Defensa do Patrimonio Histórico Artístico de Santiago de Compostela e da Comisión Asesora da Cidade Histórica do Concello e asesor cultural da Xunta de Galicia na Comisión do Patrimonio Histórico da Cidade.

Tras as eleccións municipais de 1977 en Galicia foi elixido concelleiro en Santiago de Compostela pola lista de Unión de Centro Democrático, na que concorría como independente.
Tivo un papel destacado nas medidas de rehabilitación para acadar que Santiago de Compostela fose declarada pola UNESCO coma Patrimonio da Humanidade, xunto con Xerardo Estévez, daquela alcalde de Santiago.

O 11 de decembro de 1983 ingresou como académico correspondente da Real Academia Galega.

## Recoñecementos 
* Medalla Castelao da Xunta de Galicia no ano 1997.
* Medalla de Ouro da Cidade de Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Pino, Concha (31/1/2009) «La mejor hora para recorrer el casco viejo es por la noche» *La Voz de Galicia* .
* "Remuñán Ferro, Manuel, 1921-2014". Autores Galegos na BUSC
Abdelaziz Djerad

**Abdelaziz Djerad**, nado en Jenchela o 12 de febreiro de 1954, é un politicólogo e profesor de relacións internacionais. O 28 de decembro de 2019 foi nomeado primeiro ministro de Alxeria polo presidente Abdelmadjid Tebboune.

## Traxectoria 
Orixinario de Jenchela, na zona de Aurés, licenciouse na Facultade de Ciencias Políticas e Relacións Internacionais da Universidade de Alxer en 1976 e completou un doutoramento na Universidade París X Nanterre (1981). Foi membro da FLN, da que formou parte da administración nos anos noventa.

Foi director da Escola Nacional de Administración de Alxer de 1989 a 1992, conselleiro diplomático da Presidencia da República de 1992 a 1993 xunto ao presidente Ali Kafi e un ano despois foi nomeado secretario xeral da presidencia da República (1993-1995 ) cargo que ocupou durante o primeiro ano do mandato do presidente Liamine Zéroual (1994-1999), tamén orixinario da zona de Aurés e de quen foi considerado próximo. De 1996 a 2000 foi director xeral da Axencia Alxeriana de Cooperación Internacional e de 2001 a 2003 asumiu a secretaría xeral do Ministerio de Asuntos Exteriores durante o primeiro mandato de Abdelaziz Buteflika, que finalmente o cesou.

Politicólogo e profesor de relacións internacionais na Facultade de Ciencias Políticas de Alxeria e da Escola Nacional de Administración, o 28 de decembro de 2019, foi nomeado primeiro ministro polo presidente Abdelmadjid Tebboune, en substitución de Sabri Boukadoum, ministro de Asuntos Exteriores que fora nomeado primeiro ministro interino tras a dimisión de Nureddine Bedui o 19 de decembro, día da inauguración de Tebboune como novo xefe de Estado.

Dende que comezaron as protestas en Alxeria, Djerad realizou varias intervencións radiofónicas apoiándoas e esixindo que Bouteflika e os seus aliados renunciaran ao poder.

## Notas
Helena Marques

**Helena Maria Pereira Gonçalves Marques**, coñecida como **Helena Marques,** nada en Carcavelos (Portugal) o 17 de maio de 1935, é unha xornalista e escritora portuguesa.

## Traxectoria 
Foi de nena para a Madeira de onde seus pais eran orixinarios. Exerceu o xornalismo durante 36 anos, iniciando a súa carreira no *Diário de Notícias* do Funchal e terminouna no *Diário de Notícias* de Lisboa (onde residiu desde 1971), no que foi directora adxunta desde 1986 a 1992. Tamén foi redactora doutros diarios, como *A Capital*, *Jornal do Comércio, República* e *A Luta*. Formou parte da Casa da Imprensa e do Sindicato dos Jornalistas.

A súa obra está traducida a alemán, italiano, castelán, grego, romanés e búlgaro.

A obra que a deu a coñecer, *O último cais,* foi un grande éxito e relata as historias de varias personaxes dalgunhas familias madeirenses, decorre maioritariamente no Funchal durante o século XIX. As súas novelas buscan a identidade da muller portuguesa a través do tempo e do espazo, comezam no século XIX e van até o século XXI.

## Obras 
* *O último cais* (1992). Dom Quixote. ISBN 9789722010610. 196 páxs. En castelán: *El último puerto* (2003), El Cobre Ediciones, ISBN 9788496095205, traducido por Pere Comellas Casanova.
* *A Deusa Sentada* (1994). Dom Quixote. 213 páxs. ISBN 9789722011983.
* *Terceiras Pessoas* (1998). Dom Quixote. 190 páxs. ISBN 9789722014526.
* *Os Íbis Vermelhos da Guiana* (2002). Dom Quixote. ISBN 978-9722021036.
* *Ilhas Contadas* (2007). Dom Quixote. 142 páxs. ISBN 9789722031691. Son dez historias sobre illas.
* *O Bazar Alemão* (2010). Dom Quixote. 224 páxs. ISBN 978-9722041188.

## Premios 
*O Último Cais* recibiu os premios:

* Grande Prémio de Romance e Novela da Associação Portuguesa de Escritores
* Prémio Revista Ler/Círculo de Leitores
* Prémio Máxima de Revelação
* Prémio Procópio de Literatura 
* Prémio Bordallo de Literatura da Casa da Imprensa

En 1986 foi Prémio Jornalista do Ano da revista *Mulheres*

## Notas