Arenicola marina

::*Para a miñoca "de terra" ver Lumbricus terrestris.*

***Arenicola marina*** é unha especie de verme anélido poliqueto que vive nas zonas mariñas costeiras. Ten os nomes populares de **bichoca** **cagón**, **cagulo** e **mangón**. Tamén se lle dá o nome de **miñoca** ou **mioca**, pero téñase en conta que esa denominación tamén a reciben varios vermes oligoquetos terrestres como *Lumbricus terrestris* e outros similares. Vive enterrada na area, polo que rara vez se ve, a non ser que se escave para recollela, xa que se utiliza moito como isco para a pesca con anzol, pero si poden verse doadamente as pequenas moreas de area que formou na praia ao defecar area desde o seu túnel. Son depredadas por peixes e aves.

Cando crece ata o seu máximo tamaño esta miñoca mariña chega a ter nas costas europeas ata uns 23&nbsp;cm de longo e uns 9&nbsp;mm de diámetro. Ten o corpo segmentado en aneis e unha cabeza vermella anegrada con papilas bucais; a parte intermedia do corpo é máis grosa e vermella, e a cola é máis delgada dunha cor vermella amarelada, pero as cores son variables. Viven uns 6 anos e son maduros sexualmente aos 2 anos. Ademais dos vasos ventral e dorsal típicos dos anélidos, *Arenicola* presenta tamén un vaso sanguíneo supraneural conectado co vaso ventral. Nalgunhas zonas ten cámaras pulsátiles para impulsar o sangue, pero non son verdadeiros corazóns. Cando escava o túnel por primeira vez a miñoca mariña abranda a area da rama "da cabeza" do túnel empurrándoa coa súa cabeza como un pistón. A cantidade de area que moven as *Arenicola* nas zonas costeiras é enorme: escavan os 50–60&nbsp;cm superficiais e chegan a remover unha 3800 toneladas de area por hectárea e ano, tragando area durante unhas 5 a 8 horas diarias.

300px|miniatura|Moreíñas de area nunha praia creadas por *A. marina* vistas durante a marea baixa.

## Reprodución 
O animal ten sexos separados, e a fecundación ten lugar na auga. Durante un par de días a principios de outubro todas as *A. marina* liberan os seus ovos e espermatozoides durante a marea baixa. Isto parece que está sincronizado por sinais químicos. Os machos soltan o esperma en charcos na area, que é levado pola marea, e as femias poñen os ovos no túnel, a onde as correntes arrastran os espermatozoides e ten lugar a fecundación. Os ovos están nunha masa xelatinosa e a larva inicia o seu desenvolvemento nas galerías onde están os ovos, pero despois saen e son levadas pola marea. Despois, as larvas forman inicialmente un tubo xelatinoso ancorado ao substrato por un extremo, do que finalmente saen cando medran ata ter uns 12 segmentos no corpo e empezan a parecerse aos adultos. Entón, escavan na area, xeralmente nunha zona máis alta da praia que os adultos, e gradualmente van mudándose a zonas máis baixas conforme se fan adultos.

## Especies parecidas 
Recentemente creouse a especie *Arenicola defodiens* separándoa de *A. marina*, xa que se diferencian na morfoloxía das branquias, nos aneis, tamaño, galería, polimorfismo xenético, cor máis escura e outras características (Cadman & Nelson-Smith, 1993 ).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arenicola marina (*lugworm*) na Britannica Online