open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Gran Camiño 2023

**O Gran Camiño 2023** foi a segunda edición desta competición ciclista. Celebrouse entre o 23 e o 26 de febreiro de 2023 en Galicia, con saída na cidade de Lugo e final en Santiago de Compostela, cun percorrido total de 329.4 km.

A carreira formou parte do UCI Europe Tour 2023, o calendario ciclista dos Circuítos Continentais UCI, dentro da categoría 2.1, e foi gañada polo dinamarqués Jonas Vingegaard, do Jumbo-Visma. Completaron o podio, como segundo e terceiro clasificado respectivamente, o canadense Michael Woods do Israel-Premier Tech e o ucraíno Mark Padun do EF Education-EasyPost.

## Equipos participantes 
Tomaron parte na carreira 18 equipos: 4 da categoría UCI WorldTeam convidados pola organización, 8 da categoría UCI ProTeam e 6 da categoría Continental. Formaron así un pelotón de 122 ciclistas, dos que remataron 115. Os equipos participantes foron:

## Percorrido 
O Gran Camiño 2023 contou con catro etapas divididas nunha etapa chá, unha de media montaña, unha de montaña e unha contra o reloxo individual para un percorrido total de 506,8 quilómetros.

## Etapas 
## Desenvolvemento da carreira 
### 1ª etapa 
;23 de febreiro de 2023 20px Chá Muralla de Lugo - Sarria, 188 km
A primeira etapa foi cancelada a falta de 15 km da meta, debido ás malas condicións meteorolóxicas.

### 2ª etapa 
;24 de febreiro de 2023 senmarco|20x20px Tui - A Guarda, 184,3 km

### 3ª etapa 
;25 de febreiro de 2023 senmarco|20x20px Esgos - Rubiás, 123,4 km

### 4ª etapa 
;26 de febreiro de 2023 senmarco|20x20px O Milladoiro - Santiago de Compostela, 18,1 km

## Clasificacións finais 
### Clasificación xeral 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación xuvenil 
### Clasificación por equipos 
## Evolución das clasificacións 
## UCI World Ranking 
O Gran Camiño outorgou puntos para o UCI World Ranking para corredores de equipos das categorías UCI WorldTeam, UCI ProTeam e Equipos Continentais. As seguintes táboas son a escala de puntos e os dez corredores que obtiveron máis puntos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta ciclista a Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* O Gran Camiño 2023 en procyclingstats.com .
Municipio de Limbaži

O **municipio de Limbaži ** (en letón, *Limbažu novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021.

Localizado no norte de dito país báltico fai fronteira con Estonia polo norte e fai costa co Golfo de Riga polo oeste.

A súa capital é a cidade de Limbaži.

Ten unha superficie de 2,440.96 km², e unha poboación total de 28,456 persoas na data de finais do 2021 . O Municipio cómponse de : a parroquia de Ainaži,a parroquia de Aloja, a parroquia de Braslava, a parroquia de Brīvzemnieki, a parroquia de Katvari, a parroquia de Liepupe, a parroquia de Limbaži,a parroquia de Pāle, a parroquia de Salacgrīva, a parroquia de Skulte, a parroquia de Staicele, a parroquia de Umurga, a parroquia de Vidriži e a parroquia de Viļķene.

O Municipio pertence por completo á rexión estatística de Vidzeme.

## Xeografía e Clima 
A parte occidental do Municipio ocupa unha gran chaira costeira, con case 60 quilómetros naturais recoñecidos como a Reserva da biosfera Vidzeme norte. A turfeira alta de maior extensión dos estados bálticos atópase neste municipio ata o bordo coa costa que se pecha na vila de Kuiviži, ao norte. En varias vilas da costa pódense atopar cantís ananos (Dunte, Liepupe, Tūja, Ķurmrags, Veczemju). No interior do municipio ao oeste, fóra da costa, atópanse unha serie de lagos (Vitrupe, Svētupe, Vangmuiža) Na parte sur do condado, o visitante pode atopar unha cadea de outeiros ananos nas terras altas de Limbaži, na aldea de Idumeia. O municipio é rico en arxila, grava, area e turba. Os bosques ocupan o 50% do Municipio, os pantanos arredor do 8%.

Ten unha temperatura media de -5&nbsp;°C en xaneiro, e de +17&nbsp;°C en xullo. A cantidade de precipitación na parte occidental é de 550 a 600 mm por ano, na parte oriental chega aos 800 mm.

A maioría dos ríos do Municipio de Limbaži desembocan directamente no mar: Salaca, Vitrupe, Svētupe e Aģe. 

300px|Cantil anano da parroquia de Salacgrīva, ano 2019

## Notas 
## Véxase tamén 
Reserva da biosfera Vidzeme norte

### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Theodor Kallifatides

**Theodor Kallifatides** (grego: Θοδωρής Καλλιφατίδης), nado en Molaoi o 12 de marzo do 1938, é un escritor sueco de orixe grega.

## Biografía 
Kallifatides naceu na vila de Molaoi, na rexión grega de Laconia, no ano 1938. O seu pai, Dimitrios Kallifatides, era un profesor orixinario do Ponto, e a súa nai, Antonia Kyriazakou, era natural de Molaoi. No 1946, a familia trasladouse a Atenas, onde Kallifatides fixo a secundaria. Tamén foi estudante da escola de teatro de Karolo Koun.
## Bibliografía 
### Poesía 
* *Minnet i exil: dikter* (1969)
* *Tiden är inte oskyldig: dikter* (1971)

### Novelas 
#### Novelas independentes 
* *Utlänningar* (1970)
* *Bönder och herrar* (1973)
* *Plogen och svärdet* (1975)
* *Den sena hemkomsten. Skisser från Grekland* (1976)
* *Den grymma freden* (1977)
* *Kärleken* (1978)
* *Mitt Aten* (1978)
* *En fallen ängel* (1981)
* *Brännvin och rosor* (1983)
* *Människor, skolböcker, minnen* (1986)
* *Lustarnas herre* (1986)
* *En lång dag i Athen* (1989)
* *Sidospår* (1991)
* *Vem var Gabriella Orlova?* (1992)
* *Cypern: en resa till den heliga ön* (1992)
* *Ett liv bland människor* (1994)
* *Svenska texter* (1994)
* *Det sista ljuset* (1995)
* *Afrodites tårar: om gamla gudar och eviga människor* (1996)
* *De sju timmarna i paradiset* (1998)
* *För en kvinnas röst: en kärleksdikt* (1999)
* *Ett nytt land utanför mitt fönster* (2001)
* *En kvinna att älska* (2003)
* *Herakles* (2006)

* *Mödrar och söner* (2007)

* *Vänner och älskare* (2008)
* *Slump: kollektiv roman* (2008)

* *Det gångna är inte en dröm* (2010)

* *Brev till min dotter* (2012)
* *Med sina läppars svalka* (2014)

* *Ännu ett liv* (2017)
* *Slaget om Troja* (2018)

#### Triloxía policíaca *Kristina Vendel* 
* *Ett enkelt brott* (2000)
* *Den sjätte passageraren* (2002)
* *I hennes blick* (2004)

## Filmografía 
**Como realizador y guionista**

* *Kärleken* (1980)

**Como guionista**

* *Jag heter Stelios* (1972) de Johan Bergenstråhle

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  (IMDb)
Hospital de sangue

Un **hospital de sangue** é un hospital provisional que se sitúa nun punto conveniente cerca do lugar onde se dá unha acción bélica. Recibe moitas veces persoas feridas dos diversos bandos. Tamén se denominan así algúns hospitais militares, aínda que se atopen dentro dunha poboación. 

## Características 
A orixe destes estabelecementos foi a necesidade recoñecida de auxiliar de xeito inmediato e eficaz aos feridos dunha acción que morrían en gran número sen seren socorridos. Estes hospitais ambulantes foron respectados mesmo nos momentos de máis calor e intensidade do combate, xa que salvaron moitas vidas.

Os hospitais de sangue pertenceron posteriormente á administración militar. Esta debe coidar de que estean ben abastecidos, dotados do número necesario de persoal médico, enfermeiro e de cirurxía, así como sacerdotes para o socorro moral dos doentes. As condicións locais destes estabelecementos deben axustarse á misión e destino que se lles dan, polo que estas non se poden graduar nin sinalar dun modo xeral e absoluto.

## Historia en España 
Nos escritos e documentos que se conservan no estabelecemento de El Buen Suceso consta que os Reis Católicos concibiron a fundación deste. Recoñecían a necesidade que tiña a corte nos seus continuos movementos e conquistas dun hospital ou enfermaría onde fosen asistidos os seus individuos e criados. Para os efectos pedíronlle bulas ao papa e agregáronlle ao hospital existente en Roma co título de *La Caridad*. Atopábase no sitio da cidade de Baza e a raíña fixo separar parte do seu aloxamento con camas para recibir nel os feridos. Asistíaos persoalmente con moitas das súas damas.

### Na Terceira Guerra Carlista 
[miniatura|Hospital de sangue na igrexa de San Juan [Muskiz durante a terceira guerra carlista]]
Durante a Terceira Guerra Carlista Concepción Arenal dirixiu persoalmente o hospital de sangue de Miranda de Ebro, onde se atendía aos feridos de ambos bandos.

### Na guerra civil 
Na guerra civil española funcionaron, entre outras moitas frontes, na defensa de Madrid. A maioría deles creáronse por consecuencia de que o ministerio de Sanidade e o Concello de Madrid aprobaron que diversos edificios como o Hotel Ritz e o Palace fosen destinados a albergar senllos hospitais de sangue. No Ritz morreu Buenaventura Durruti o 20 de novembro de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Buque hospital
Municipio de Ventspils

O **municipio de Ventspils** (en letón, *Ventspils novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021, mais o municipio de Ventspils permanece na mesma configuración que xa tiña desde a reorganización previa da Saeima aprobada en 2009.

Localizado no noroeste de dito país báltico conforma a parte máis ao norte da rexión histórica de Curlandia.

A xestión administrativa deste municipio exércese desde a cidade de Ventspils, rúa Skolas 4, mais curiosamente a propia cidade non pertence ao municipio de Ventspils xa que conta cun rango de autonomía propio.

Ten unha superficie de 2462,3 km² e unha poboación de 10&nbsp;777 persoas a finais de 2021. O Municipio cómponse das parroquias de Piltene, Ance, Jūrkalne, Pope, Puze, Tārgale, Ugāle, Usma, Užava, Vārve, Ziras e Zlēkas.

## Xeografía e clima 
O municipio de Ventspils está situado nas terras ao nivel do mar ao longo da costa do Mar Báltico e divídese na chaira de Irve ao norte, a chaira de Ventava ao redor de Ventspils e a chaira de Piemare ao sur. É o único municipio de Curlandia que fisioxeograficamente se atopa unicamente nas terras baixas. Nalgúns lugares, as elevacións do relevo terrestre son os remanentes no antigo lago de xeo do Báltico (como as elevacións de Puze, Ugāle e Pope de até 50, 60 e 68 m sobre o nivel do mar, respectivamente). Son comúns alí as rocas básicas expostas do Devónico medio, limolita, arxila, marga e dolomita. Máis do 60&nbsp;% do municipio está cuberto de bosques e dous terzos de todas as árbores son piñeiros.

A cantidade de precipitación é de 600 a 800 mm por ano, cun máximo ao sur, na confluencia dos ríos Venta e Abava. Ten unha temperatura media de -3 -4 °C en xaneiro, e de +16 a +16,5 °C en xullo.

miniatura|Lago na parroquia de Usma, ano 2023.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Niso Rodríguez Hernández

**Niso Rodríguez Hernández**, nado en Melide no ano 1905 e finado na Coruña en 1965, foi un secretario xudicial, fotógrafo e pintor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Amador Rodríguez Rodríguez e Inés Hernández, da familia da casa de Traspedra, en San Cosme de Abeancos. Traballou como secretario xudicial nas Canarias e Fene. Colaborador co grupo galeguista ORGA.

Niso foi un artista heráldico autor dos debuxos dos escudos no traballo de Antonio Taboada Roca para *Terra de Melide* do Seminario de Estudos Galegos (1933). En 1934 estaba colaborando no volume *Terra do Deza*, que quedou sen rematar por mor da guerra civil. Debuxou tamén o escudo a cor da casa familiar de Traspedra, coñecida como casa da Esquina do Cruce, logo de Ricardo Fernández.

Dono dunha cámara fotográfica, compuxo un arquivo fotográfico en Melide, pero botouse a perder por mor da humidade.

## Vida persoal
Casou con Julia Díez Buendía e foron pais de Amador e Fernando Rodríguez Díez.
## Recoñecementos
Unha rúa de Melide leva o seu nome.

## Notas
Julián de la Rosa Zamorano

**Julián de la Rosa Zamorano**, coñecido como **Radista**, nado en Madrid o 27 de maio de 1917 e finado na mesma cidade en 1983, foi un militar e guerrilleiro antifranquista español.

## Traxectoria 
Traballou como ebanista e despois como mozo de imprenta. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 afiliouse á JSU. Foi membro da checa dedicada á protección do ministro Ángel Galarza. En 1937 foi destinado á comisaría de policía do Congreso. En xuño examinouse na base aérea de La Rivera (Murcia). Inscribiuse no terceiro grupo de cadetes para recibir adestramento na escola de voo especial en Kirovabad na URSS; convalecente por accidente, rematou o curso de piloto coa cuarta. Foi enviado traballar como carpinteiro á fábrica de de maquinaria agrícola de Rostov, onde coincidiu con Manuel Fernández Soto. Despois pasou a Crimea, onde fixo prácticas de radio, e a Checoslovaquia, antes de ir a Francia en 1948.

En xaneiro de 1949 José Sevil ordenoulle volver a España. Chegou a Galicia na primavera de 1949 con documentación falsa a nome da **José Ruano Senra**. Reuniuse en Ourense con Manuel Fernández Soto quen lle deu uns informes para que os trasladara a Francia. En xullo José Sevil trasladouno a unha granxa preto de Tolosa para facer prácticas de radio. Volveu a Coruña cun aparello transmisor de radio e entrevistouse co dirixente do PCE **Pepe**. Trasladouse a Pontevedra á casa de Felipe Lago Castro. En outubro partiu a Ferrol para poñerse ás ordes de Francisco Rey Balbís. Acompañado de Adolfo Allegue Allegue e José Chao Rouco chegou a Chavarís onde estaba o refuxio da partida. Desde alí enviou mensaxes de radio ao Comité Central do PCE en Francia. O 18 de xullo de 1951 salvou a vida ao escapar do cerco de Meá con Josefa Gallego Abeledo e José Freire Barcia. Tras a caída de Santa María de Neda o 31 de agosto de 1951 onde morreron José Freire Barcia, Antonio Veiga Mejuto, José Antonio Castro López e José Sancho Riera, Rey Balbís ordenoulle o 16 de outubro que marchara a Francia para informar da situación. Partiu a Maniños, tomou unha lancha ata Ferrol, e de alí a Coruña onde embarcou no buque *Romeo* con destino a Pasaia. Foi detido o 19 de outubro no tren que facía o traxecto Vera de Bidasoa-Elizondo. Once días despois foi entregado á Brigada Político-Social en Madrid e logo enviárono a Coruña. Encartado na causa 59/1952, foi xulgado en consello de guerra na Coruña o 22 de xaneiro de 1953 por formar partidas armadas. Condenado a 30 anos de prisión, cumpriu condena na prisión de Burgos, de onde saíu en libredade provisional o 28 de xaneiro de 1962.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Atlético Melide

O **Atlético Melide** foi un club de fútbol galego de Melide. Tivo un equipo feminino de deportistas pioneiro en Galicia no ano 1973.

## Historia 
Fundado no ano 1973 sofre de longas tempadas dado de baixa. Retorna de xeito estábel no ano 2007 para a competición da Compostela CUP de fútbol base. Xoga do 2012 ao 2014 en Terceira Autonómica de Galicia , no 2015 en Segunda Autonómica de Galicia e en 2016 en Terceira Galicia. Liga final antes de ser substituído polo CF Cire Melide 

## Equipo Feminino 
Creado canda o equipo masculino en 1973.  Con catorce deportistas e dous adestradores . Chus Pazo Blanco, Laura Casal Vázquez, Marga Pampín Rúa, Saladina Varela Blanco, Tonucha Pampín Rúa, Malena Casal Vázquez, Cora Núñez López, Amparo Soto Agra, Ángeles González Mejuto, Camany Núñez López, María Carmen Mosteiro López, Sabela Fondevila Reboredo, Manola Noguerol Parrado e Mercedes González Mejuto. Adestradores Fernando Núñez Lago e José María Santín.

Xogan os seus primeiros partidos contra o Arzúa e o Curtis en contra da prohibición federativa, naquel ano activa, sobre que as mulleres puidesen xogar en campos oficiais.

Despois de décadas desaparecido, o Atlético Melide feminino volveu aparecer e tivo equipo dende 2010 e durante varias tempadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do club en lapreferente.com
Andreas Vollenweider

**Andreas Vollenweider**, nado o 4 de outubro de 1953, é un arpista suízo.

É xeralmente categorizado como un músico new age e usa unha arpa electroacústica modificada ao seu propio deseño. Traballou con Bobby McFerrin, Carly Simon, Luciano Pavarotti e en 1987 recibiu un Premio Grammy polo álbum *Down to the Moon*.

O estilo de Vollenweider foi descrito por *The New York Times* como "música atmosférica, que evoca a natureza, a maxia e os contos de fadas".

## Discografía 
* *Eine Art Suite In XIII Teilen* (Tages-Anzeiger 1979)
* *Behind the Gardens* (CBS, 1981)
* *Caverna Magica* (Columbia, 1982)
* *White Winds* (Columbia, 1984)
* *Down to the Moon* (CBS, 1986)
* *Dancing with the Lion* (Columbia, 1989)
* *Traumgarten* (Columbia, 1990)
* *Book of Roses* (Columbia, 1991)
* *Eolian Minstrel* (Columbia, 1993)
* *Kryptos* (Sony, 1997)
* *Cosmopoly* (Sony, 1999) coa colaboración de Carlos Núñez en *Morning Poem*, *Under One Moon*, *At The Forest Fountain*.
* *Vox* (Universal, 2004)
* *Midnight Clear* (Content, 2006)
* *Air* (Content, 2009)
* *Quiet Places* (AVAF-Music, 2020)
* *Slow Flow / Dancer* (AVAF-Music, 2022)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:AVollenweider.jpg
Ficheiro:Vollenweider TV.png
Ficheiro:Macufe4.jpg
Ficheiro:Palermototale.png
Ficheiro:Vollenweider symphonic.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
Municipio de Talsi

O **municipio de Talsi** (en letón, *Talsu novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021, que fusionou o vello e menor municipio de Talsi cos municipio de Dundaga, Mērsraga e Roja.

Localizado no noroeste de dito país báltico, fai costa ao seu leste co golfo de Riga e ao norte co estreito de Irbe. A súa capital é a propia cidade de Talsi.

Ten unha superficie de 1.763,2 km² e unha poboación de 35&nbsp;699 persoas a finais de 2021. O municipio componse das parroquias de Abava, Balgale, Ģibuļi, Īve, Ķūļciems, Laidze, Lauciene, Lībagi, Lube , Strazde, Valdgale, Vandzene, Virbi e os pobos de Talsi, Stende, Sabile e Valdemārpils.

O municipio forma parte da rexión histórica de Curlandia.

## Conflito lingüístico 
O 25 de xaneiro de 2023 o municipio instalou sinais de tráfico en lingua livonia en 14 vilas do territorio, para mostrar en paralelo coa información de tráfico letoa o nome da localidade en livonio, un exercicio de soberanía parte do proceso de normalización do livonio na rexión. A actividade pretende extenderse ata chegar a 171 vilas e lugares en todo o Municipio. O proceso foi apoiado polo Centro Estatal da Lingua en Riga, que tras a nova publicada nos xornais argumentaron que era unha política lingüística de acordo á Constitución letoa, en recoñecemento da herdanza histórica e cultural e da preservación dunha lingua que no seu último censo databa en 250 residentes os que tiñan coñecemento parcial de livonio e só entre 20-30 persoas as que o podían falar con fluídez.

Así mesmo existe un debate lingüístico sobre a forma do letón falada na cidade de Talsi. Anete Ozola, investigadora do Instituto para a Lingua Letoa da Universidade de Letonia (UL) explica que as variacións da lingua son propias a toda lingua, e que os cidadáns da vila non posúen un dialecto diferenciado. Por outra banda, na cidade son visíbeis esculturas, como na imaxe a continuación, onde se pode ler formas con diferenzas notábeis ao letón. Para a conxugación do presente do verbo ser, ou estar "būt" o letón formal escribe "Es esmu" (Eu son) mais en Talsi a deviación conxúgase como "Es i". 

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
*Arvīds Blūmentāls
Elvira Sahuquillo Balbuena

**Elena Sahuquillo Balbuena**, nada en Vigo en 1962, é unha bióloga e botánica galega e profesora dende 1999 na Universidade da Coruña.

## Traxectoria
Doutorouse en bioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e dende 1999 é profesora titular na Universidade da Coruña.

É membro da Real Sociedade Española de Historia Natural e da Sociedade Española de  Brioloxía, tamén colabora co Real Xardín Botánico de Madrid-CSIC no proxecto Flora ibérica.

## Obras
* *Trigos de cultivo tradicional en Galicia*
* *Taxonomía e identificación de los trigos cultivados en Galicia*

## Notas
Spy Kids: Armageddon

***Spy Kids: Armageddon*** é un filme estadounidense de 2023 coproducido, editado e dirixido por Robert Rodriguez, quen tamén escribiu o guión xunto ao seu fillo, Racer Max. É unha secuela de *Spy Kids: All the Time in the World* (2011) e o quinto título da franquía cinematográfica *Spy Kids*. Producido por Skydance Media, Spyglass Media Group e Troublemaker Studios, está protagonizado por Gina Rodriguez, Zachary Levi, Connor Esterson e Everly Carganilla..

*Spy Kids: Armageddon* estreouse o 22 de setembro de 2023 a través de Netflix, onde conta con versión dobrada e subtitulada en galego. Recibiu valoracións dispares por parte da crítica.

## Sinopse 
Cando os fillos dos maiores axentes secretos do mundo axudan sen querelo a un poderoso programador de xogos a liberar un virus informático que lle dá o control de toda a tecnoloxía, deben converterse eles mesmos en espías para salvar os seus pais e o mundo.

## Personaxes 
* Gina Rodriguez como Nora Torrez
* Zachary Levi como Terrence Tango como Axentes OSS
* Isaac Garza como anfitrión do torneo
* Krystle Gutierrez como locutor das novas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Receptor da somatostatina

miniatura|364x364px|Vía bioquçimica da somatostrina co receptor da somatostatina na célula diana

Os **receptores da somatostatina** (SSTR) son receptores para o ligando somatostatina, un pequeno neuropéptido asociado coa sinalización neural, especialmente na resposta postsináptica á coestimulación/activación do receptor NMDA.

Coñécense cinco receptores da somatostatina:

* SST1 ()
* SST2 ()
* SST3 ()
* SST4 ()
* SST5 ()

Todos eles son receptores sete transmembrana acoplados á proteína G.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns exterans 
*
Tito Quincio Flaminino (cónsul 198 a. C.)

**Tito Quincio Flaminino** (en ) nado no 228&nbsp;a.&nbsp;C. ou 229 a. C. e finado no 174&nbsp;a.&nbsp;C., foi un político e militar da República romana que foi nomeado cónsul no 198 a. C. e tivo un papel fundamental na conquista de Grecia.

## Traxectoria 
### Familia 
Segundo Aurelio Víctor, era fillo de C. Flaminio, quen morrera na batalla do Lago Trasimeno; mais esta afirmación aparece a partir dunha confusión da *gens* Flaminia coa familia dos Flaminini da *gens* Quincia. Era irmán do cónsul Lucio Quincio Flaminino, quen fora tribuno militar no 208&nbsp;a.&nbsp;C. baixo as ordes de Marco Claudio Marcelo, e posteriormente cuestor, probablemente en Tarento, onde obtivo o *imperium* (máxima autoridad civil e militar) durante varios anos, a partir de 205&nbsp;a.&nbsp;C.

### Primeiro anos da carreira pública 
Aparece por primeira vez citado cando, no 201 a. C., foi nomeado decenviro para a organización e repartición de terras terras entre os veteranos de Escipión o Africano, no Samnio e en Apulia. opuxéronse por non ter sido, anteriormente, nin edil in cuestor. Porén, o Senado argumentou que xa tiña idade para ser cónsul polo que podía ser candidato e os tribunos cederon.

### Consulado 
Finalmente, no 198&nbsp;a.&nbsp;C. foi elixido cónsul xunto con Sexto Elio Peto, malia contar coa oposición dos veteranos aos que dera terras. Tralo sorteo de provincias, a Flaminino tocoulle Macedonia e foi enviado a dirixi-la guerra contra Filipo V de Macedonia e conseguiu o permiso do Senado para recrutar un continxente de 3.000 infantes e 300 cabaleiros como apoio do exército existente, podendo escoller entre aqueles que se distinguiran nas campañas de Hispania e África. No 183 a. C., foi enviado como embaixador ante o rei Prusias I de Bitinia quen se ofreceu a entregar a Haníbal aos romanos (Haníbal suicidouse). Morreu ao redor do 174 a. C. ou uns meses antes (os xogos fúnebres celebráronse na súa honra no 174 a. C., e a morte debeu ser nos últimos meses).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos da República
* Tito Quincio Flaminino (cónsul 150 a. C.)
Ansi-seong

***Ansi-seong*** (en ) é un filme surcoreano de 2018 dirixido por Kim Kwang-sik. Está protagonizado por Zo In-sung, Nam Joo-hyuk e Park Sung-woong. Estreouse nos cinemas de Corea do Sur o 19 de setembro de 2018. Xa que o filme trata dunha batalla histórica coreana, o director tivo que investigar para obter máis información sobre o evento real. O director tamén se centrou na selección de actores polo xeral novos para filmar as escenas, xa que constaba de moitas escenas de acción. Aínda que parte da audiencia recibiu ben o filme, algúns criticárono por mor da súa falta de precisión histórica. Porén, foi considerado exitoso por superar os 41,5 millóns de dólares de recadación en 5,4 millóns de entradas.

## Personaxes 
*Zo In-sung como Yang Manchun
*Nam Joo-hyuk como Sa-mul
*Park Sung-woong como Li Shimin
*Bae Seong-woo como Choo Soo-ji
*Uhm Tae-goo como Pa-so
*Kim Seol-hyun como Baek-ha
*Oh Dae-hwan como Hwal-bo
*Park Byung-eun como Poong
*Jung Eun-chae como Si-mi
*Yu Oh-seong como Yeon Gaesomun 
*Sung Dong-il como Woo-dae
*Jang Gwang
*Yeo Hoe-hyun como Ma-ro

## Notas
Amar Bharati

**Mahant Amar Bharati Ji** é un asceta e sadhu indio que é coñecido por afirmar ter mantido o seu brazo dereito erguido durante 50 anos como proba da súa devoción ao deus hindú Shiva, e para pedir a paz mundial.

## Traxectoria 
Bharati traballou como empregado en Nova Deli ata que deixou o seu traballo e a súa familia e amigos en 1970 para desenvolver a súa devoción por Shiva, un dos principais deuses do hinduísmo. Despois de deixar o seu traballo, sentiu que aínda estaba conectado á súa antiga vida e levantou o brazo a partir de 1973 como mostra da súa devoción e "para militar contra as guerras e apoiar a paz mundial". Pasou dous anos da súa vida cunha dor intensa ao facer isto, pero despois perdeu toda a sensación no brazo. Os músculos do seu brazo atrofiáronse durante este tempo. Moitos dos seus seguidores inspiráronse nas súas accións, cualificándoo de "faro de esperanza" e levantando os seus propios brazos durante anos.

## Notas
Encoro de Tominé

miniatura|240px|Encoro de Tominé.
O **encoro de Tominé** é un corpo de auga que se estende por terreos da cabeceira municipal de Guatavita e o concello de Sesquilé, concellos que se atopan ao norte de Bogotá. Este encoro forma parte do sistema hídrico da sabana de Bogotá xunto cos encoros do Sisga e Neusa. Ten unha lonxitude de 18 quilómetros de longo por 4 de ancho e 50 metros de media de profundidade, con capacidade para 690 000 000 de metros cúbicos de auga, polo que se converteu nunha reserva de vital importancia para a rexión. A súa capacidade é sete veces meirande ca a do Sisga e ca a do Neusa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Represa de Tominé 3.jpg|Botes de pesca en setembro de 2008
Ficheiro:Represa de Tominé 4.jpg|Vista do encoro en decembro de 2008
Ficheiro:Embalse de Tominé.jpg|Encoro de Tominé en xuño de 2013
Ficheiro:Tominé Reservoir, Colombia, seen from Guatavita.jpg|Vista en febreiro de 2017
Ficheiro:Lowstand of Tominé Reservoir seen from Guatavita.jpg|Vista en febreiro de 2017

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lagoa de Guatavita
Encoro do Sisga

miniatura|240px|Encoro do Sisga.
O **encoro do Sisga** é un encoro de formigón situado no curso do río Sisga, no concello de Chocontá, do departamento de Cundinamarca, no centro de Colombia. Atópase a 55 km sobre a estrada principal que conduce de Bogotá a Tunja.

A construción comezou en 1948 e foi completada en 1951 pola empresa estadounidense *Raymond Concrete Pile and Wiston Bros Inc*. por petición da Caixa de Crédito Agrario, Industrial e Mineiro para regular os caudais do río Sisga e así evitar asolagamentos na cidade de Bogotá. 

No lago xerado augas arriba desenvólvense diferentes actividades económicas como turismo, pesca e deportes náuticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sistema Distrital de Prevención e Atención de Emerxencias
Atrofia

A **atrofia** é un termo empregado en bioloxía e patoloxía para facer referencia á diminución do volume, tamaño ou función dun membro, órgano ou tecido. Tamén fai referencia ao debilitamento ou diminución dalgunha facultade ou capacidade.

Tamén se fala de atrofia en referencia á involución dun órgano, tecido, etc., ou da súa función, por razóns fisiolóxicas normais (desenvolvemento ontoxenético, envellecemento, etc.), como é o caso da atrofia da arteria e vea umbilical no nacemento, a dos órganos sexuais por senilidade, ou a dos vasos condutores das plantas cando se produce o proceso de lignificación, ou por causas patolóxicas, como é o caso da dexeneración 'dalgúns tecidos tras determinadas doenzas ou lesións.

Dende o punto de vista da evolución, a atrofia é a involución filoxenética dun órgano, tecido, etc., como sofren, por exemplo, as extremidades dos cetáceos fronte á dos mamíferos tetrápodos que os precederon filoxeneticamente. A atrofia é un fenómeno común ao longo dos procesos evolutivos.

A **hipotrofia** é cando se produce un desenvolvemento inferior ao normal de células, tecidos, órganos ou individuos, sen alteración da estrutura.

## Notas
Alpens

**Alpens** é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca de Lluçanès. Atópase no centro-oeste da rexión do Alt Ter. É a parte máis ao norte da comarca, é o punto de encontro entre as comarcas de Osona, Berguedà e Ripollès. Atópanse as cabeceiras dos regatos de Lluçanès, Gavarresa e Sora, e está atravesado de sueste a noroeste pola estrada de Berga a Sant Quirze de Besora. O territorio, de 13,82 km², é montañoso, limitado ao noroeste pola serra que vai desde o Puig Cornador (Ribes de Freser) (1.212 m de altura) ata Santa Margarida de Vinyoles (1.125 m). m de altura), que a separa do Ripollès. A vila está a 855 metros sobre o nivel do mar.

O 3 de maio de 2023 o concello, que até daquela formaba parte da comarca de Osona, pasou a integrarse na nova comarca de Lluçanès.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 281 habitantes (INE 2022).
 

## Notas
L'Ametlla del Vallès

'''L'Ametlla del Vallès''' é un concello da comarca do Vallès Oriental, situado ao sur do extremo sueste dos penedos de Bertí (Cordilleira Prelitoral), xusto antes do macizo do Montseny e abandonan o desfiladeiro polo medio, xa dentro o concello veciño de El Figueró i Montmany. É un dos concellos con maior renda familiar dispoñible de Cataluña.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 9 020 habitantes (INE 2022).
 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Jan Santaló

**Jan Santaló i Lloret**, nado o 27 de novembro de 1994, é un político catalán, alcalde de L'Ametlla del Vallès dende xuño de 2023.

## Traxectoria 
Estudou Enxeñaría Industrial na Universidade Politécnica de Cataluña e complementou os seus estudos cun mestrado en economía na Universidade de Barcelona (UB) e outro na Universidade de Copenhague. Despois traballou nunha empresa catalá do sector ferroviario, nunha multinacional do sector da automoción e como profesor de economía na Universidade Autónoma de Barcelona.

Concelleiro na oposición dende 2017, inicialmente con Esquerra Republicana, presentouse en solitario coa lista de ''Ametlla't'' ás eleccións municipais de maio de 2023, obtendo 6 dos 13 concelleiros. Foi investido alcalde o 17 de xuño de 2023. A oposición municipal fana Junts per Catalunya e Esquerra Republicana.

Dentro do seu plan de goberno anunciou un novo plan urbanístico, a mellora da vía pública, o novo modelo de recollida selectiva de residuos ou a recuperación da actividade do complexo deportivo municipal de Can Camp. En outubro de 2023, uns descoñecidos entraron no seu piso e saqueárono mentres estaba nunha xunta municipal.

## Notas
Grafton

O topónimo **Grafton** pode referirse a:
;Australia
* **Grafton**, localidade do estado de Nova Gales do Sur

;Canadá
* **Grafton**, localidade da provincia de Nova Brunswick
* **Grafton**, localidade da provincia de Nova Escocia.
* **Grafton**, localidade da provincia de Ontario.

;Estados Unidos de América

* **Grafton**, cidade do estado de Nova Hampshire.
* **Grafton**, cidade do estado de Virxinia Occidental.
* **Grafton**, cidade do estado de Illinois.
* **Grafton**, cidade do estado de Dacota do Norte.
* **Grafton**, cidade do estado de Wisconsin.
* **Grafton**, cidade do estado de Nova York.
* **Grafton**, cidade do estado de Iowa.
* **Grafton**, cidade do estado de Nebrasca.
* **Grafton**, cidade do estado de Vermont
* **Grafton**, cidade do estado de Massachusetts.
* **Grafton**, cidade do estado de Ohio.
* **Grafton**, cidade do condado de Ozaukee (Wisconsin).
* **Condado de Grafton**, no estado de Nova Hampshire.
* **Grafton**, municipio do condado de Dacota do Norte.
* **Grafton**, municipio do condado de Lorain (Ohio).
* **Grafton**, municipio do condado de Sibley (Minnesota).
* **Grafton**, municipio do condado de Fillmore (Nebraska)
* **Grafton**, municipio do condado de McHenry (Illinois).
* **Grafton**, municipio do condado de Miner (Dakota do Sur).

Ademais, como apelido pode referirse a:

* **Sue Grafton** (1940-2017), escritora estadounidense.
* **Anthony Grafton**, historiador.
* **Grafton Elliot Smith**, anatomista australiano.
Skara Brae

**Skara Brae** é un asentamento neolítico construído en pedra, situado na baía de Skaill na costa oeste de Mainland, a illa máis grande do arquipélago das Orcadas en Escocia. Está composto por dez casas agrupadas, feitas con lousas e muros de terra que proporcionan soporte; as casas inclúen lareiras, camas e armarios de pedra. Conta cun sistema de saneamento primitivo, con "retretes" en cada casa, que utilizaban auga para eliminar os residuos cara a un desaugadoiro que desembocaba no océano.

O sitio foi ocupado aproximadamente desde o 3180 a. C. até arredor do 2500 a. C. e é a aldea neolítica conservada máis completa de Europa. Skara Brae obtivo o status de Patrimonio da Humanidade da UNESCO como un dos catro sitios que conforman "O Corazón das Orcadas Neolíticas". Máis antigo que Stonehenge e as Pirámides de Gizeh, coñécese como a "Pompeia escocesa" pola súa excelente conservación.

A conservación do sitio é responsabilidade de Historic Environment Scotland, que colabora con socios na xestión do sitio: o Orkney Islands Council, NatureScot (o patrimonio escocés) e a Royal Society for the Protection of Birds. Os visitantes son benvidos durante gran parte do ano.

Descuberto por unha tormenta en 1850, o sitio costeiro pode estar agora en risco debido ao cambio climático.

## Notas
Atef Salem

**Atef Salem** (), nado o 23 de xullo do 1927 en Sudán e finado o 30 de xullo do 2022 no Cairo, foi un director de cine exipcio.

## Traxectoria
Os guións de moitas das súas películas foron escritos polo novelista Naguib Mahfouz. As súas obras inscríbense na tradición do realismo socialista.
## Filmografía parcial 
* ''Serr Emra'a* ("O segredo dunha muller", 1960)
* *Omm el aroussa* ("A nai da noiva", 1963)
* *Zawga Mn Paris* ("Unha esposa de París", 1966)
* *Khan el khalili* (1967)
* *Ayn ʻaqlī'' ("Onde teño a cabeza?", 1974)

## Notas
Árbore (Galaxia)

**Árbore** é unha colección de primeiras edicións e reedicións de literatura infantil e xuvenil da Editorial Galaxia.

## Algúns títulos e autores da colección 

* *De cando o Suso foi carteiro* de Xosé Neira Vilas
* *O cabaliño de buxo* de Xosé Neira Vilas
* *Tragaxán e Tragadiño* de Bernardino Graña
* *Lobísimo do saco. Tres titiritadas* de Bernardino Graña
* *Fas e Nefas* de Eduardo Blanco Amor
* *A vaca caníbal* de Marilar Aleixandre
* *Castelao segundo Rañolas. Vida e obra de Castelao* de Marilar Aleixandre
* *Anagnórise* de María Victoria Moreno
* *Das cousas de Ramón Lamote * de Paco Martín
* *Das novas cousas de Ramón Lamote * de Paco Martín
* *A ponte que non tiña río* de Paco Martín
* *Este é Toribio* de Carlos Casares
* *Toribio contra o profesor Smith* de Carlos Casares
* *Toribio e o contador de contos* de Carlos Casares
* *Toribio ten unha idea* de Carlos Casares
* *Toribio revoluciona o tráfico* de Carlos Casares
* *Hermilindo esbirra poemas* de Paula Señarís
* *Sobremesas sobre versos* de Raquel Castro
* *Cando o avó esqueceu o meu nome* de Rosalía Morlán Vieites
* *Alén das estrelamares* de Xoán Xosé Lago Pereira
* *Voa, voa!* de Artur Trillo
* *Xoán, Xoana* de Francisco Castro Veloso
* *O tesouro do casqueiriño* de Félix Caballero
* *Quéresme adiviñar* de Antón Cortizas
* *Teño un volcán dentro* de María Canosa
* *Daniel no peirao* de Paula Carballeira
* *Estrela... fugaz?* de Carlos Labraña
* *Amiga lúa, amigo mar* de Claudia Castro

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Literatura infantil
* Premio Merlín
* Premio O Barco de Vapor
* Colección Fóra de Xogo
* Xuvenil Alfaguara
* Xabarín (colección literaria)
* IBBY
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Editorial Galaxia
Manuel Paradela Barros

**Manuel Paradela Barros**, coñecido como **Coxo**, nado en Vilaboa (Rutis, Culleredo) e finado en Filgueira de Barranca (Oza-Cesuras) o 28 de febreiro de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Tiña un pé equino e levaba zapato ortopédico. Incorporouse á guerrilla en 1948. Debido aos problemas de mobilidade que padecía, encargábase de confeccionar propaganda no Eume. Morreu nun enfrontamento coa Garda Civil en Filgueira de Barranca o 28 de febreiro de 1951 xunto con Valentín Fernández González que levaba documentación falsa a nome de **José García Castelo**. Foron soterrados no cemiterio de Filgueira de Barranca.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Municipio de Sigulda

O **municipio de Sigulda** (en letón, *Siguldas novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021 pola Saeima.

É un municipio interior, a 52 quilómetros de Riga. Limita ao leste co municipio de Cēsis, ao norte co municipio de Limbaži, ao oeste co municipio de Saulkrasti e ao sur co municipio de Ogre. O centro do municipio atópase na cidade de Sigulda.

Ten unha superficie de 1 029,9 km² e unha poboación de 30&nbsp;625 persoas a finais de 2021. O municipio cómponse das parroquias de Allažu, Inčukalna, Krimulda, Lēdurga, Mālpils, More e Sigulda.

## Xeografía e clima 
Xeograficamente, o municipio está dividido en dúas partes. A marxe dereita do río Gauja, onde se atopa a chaira de Limbaži, chaira compartida co municipio de Limbaži. E a marxe esquerda ocupada pola depresión de Madliena, suavemente montañosa.

A temperatura media é de -5,5 a -6 °C en xaneiro, e de +17 °C en xullo. A cantidade de precipitación é de 750 a 850 mm por ano.

## Protección da natureza 
Dada a súa gran propoción de espazos naturais sobre o total da superficie do municipio, Sigulda converteuse desde a pasada década nun destino turístico para o desfrute de espazos naturais. 
Parte do centro e norte do municipio (917,45 km²) está ocupado polo Parque Nacional Gauja (incluída a Reserva do Barranco de Nurmižu , a Reserva do Casco Antigo de Inciem e a Reserva do Museo Turaida). Nese parque atópase a atracción turística do castelo medieval de Sigulda, ruínas dun castelo letón do ano 1207. Ao norte, as reservas naturais dos pantanos de Laugas, Lielais e Pemmes, no sur Mazie Kangari, as fervenzas carsas de Ezernieku e os mananciais de Mežmuiža.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Tarzans Parque.jpg|Parque temático *Tarzans* en Sigulda.
Ficheiro:Sigulda uus loss 01.JPG|Castelo de Sigulda.
Ficheiro:Gauja river 2.JPG|río Gauja.
Ficheiro:Ezernieku Velna akmens - kulta vieta.jpg|Pedra do diaño, lugar de culto preto da fervenza Ezernieku.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Argençola

**Argençola** é un concello catalán da comarca de Anoia que se atopa na parte occidental da comarca. O concello ten 216 habitantes (2022) e unha superficie de 47,09 km². O topónimo do nome provén de *Argenciola* (século XI), diminutivo de *argentu*. Na zona salientan as ruínas do castelo de Argençola e da Igrexa de Sant Llorenç, aos pés do castelo de Argençola, bendicido en 1891 para substituír a anterior igrexa parroquial, que foi documentada dende 1032 e situada un pouco máis baixa ca a actual. As pedras do castelo foron empregadas na construción do novo templo, de estilo neoclásico, con campanario barroco. No seu interior consérvanse varias estelas discoides do antigo cemiterio.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 216 habitantes (INE 2022).
 

## Notas
Roberto Blach Núñez

**Roberto Blach Núñez**, tamén coñecido como **Roberto Blach Jr.**, nado en Arteixo o 16 de febreiro de 1996, é un piloto de rallys galego, que compite no Campionato do Mundo de Rally Júnior. É fillo do expiloto Roberto Blach González.

## Traxectoria 
Comezou a correr en karts aos 12 anos e anos máis tarde pasou aos rallys, seguindo os pasos de seu pai. Tras participar nalgunhas probas de exhibición en Portugal, debutou no Rally de Narón de 2014, a bordo dun Ford Fiesta R2 e con Diego Vallejo como copiloto, rematando no 17ª lugar. Ese mesmo ano correu o Rally Comunidade de Madrid, do Campionato de España, certame no que participou habitualmente nos seguintes anos. En 2015 e 2016 foi subcampión do Campionato de España Júnior, en ambas ocasións por detrás do asturiano Ángel Paniceres.

En 2018 proclamouse campión da primeira edición da Peugeot Rally Cup Ibérica, conducindo un Peugeot 208 xunto a José Murado. En 2022 conseguiu o seu primeiro podio absoluto nun rally, acabando segundo no Tramo Cronometrado Tierra Villa de Félix, do Campionato Andaluz de Terra.

En 2023 pasou a competir no Campionato do Mundo de Rally Júnior, de novo cun 208 e tendo como copiloto ao tamén arteixán Mauro Barreiro. Rematou o certame na cuarta posición, empatado a 69 puntos co irlandés Eamonn Kelly. Ese mesmo ano quedou segundo no Rally de Ferrol, do Campionato de Galicia, sendo superado só polo piloto máis laureado da historia do certame, Víctor Senra.

## Notas
Avià

**Avià** é un concello catalán da comarca de Berguedà. Ten sete núcleos de poboación: Avià, Barri de la Creu, Cal Rosal, Graugés, Molí del Castell, Obiols e La Plana.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 2 237 habitantes (INE 2022).
 

## Política 
Na lexislatura (2015-2019), a alcaldesa foi Patrocini Canal Burniol.

## Notas
Avinyó

**Avinyó** é un concello da comarca de Bages, en Cataluña. Comprende as localidades de Horta d'Avinyó, Santa Eugènia de Relat e Avinyó. O concello ten unha área de 63.2 km² atópase maioritariamente á dereita do val medio do regato Gavarresa, tocando Lluçanès, e está desaugado polo regato de Relat.

Avinyó pertenceu ao mosteiro de Sant Pere de la Portella dende 1219, mais despois pasou a xurisdición real.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 2270 habitantes (INE 2022).
 

## Notas
Avinyonet del Penedès

**Avinyonet del Penedès** é un concello catalán da comarca de Alt Penedès, con capital en Avinyó Nou.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 1706 habitantes (INE 2022).
 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Roberto Blach González

**Roberto Blach González**, nado na Coruña o 28 de xuño de 1966, é un expiloto de rallys galego, que durante as décadas de 1990 e 2000 competiu habitualmente no Campionato de Galicia e no Campionato de España. É pai do tamén Roberto Blach Núñez.

## Traxectoria 
Debutou no Rally de Ourense de 1991, a bordo dun Peugeot 205, acabando na 20ª posición, e un ano despois, conducindo un Peugeot 309, conseguiu o seu primeiro podio no Campionato de España, quedando terceiro na 10ª edición do Rally da Coruña, só por detrás de Germán Castrillón e Antonio Garrido. Continuou competindo nos certames galego e español durante as seguintes dúas décadas, logrando varios podios, o último deles no Rally do Cocido de 2011, ano da súa retirada, cando subiu ao terceiro caixón por detrás de Iván Ares e Pedro Burgo.

## Notas
Bagà

**Bagà** é un concello catalán da comarca de Berguedà. Historicamente pertenceu á Baronía de Pinós e é a capital histórica do Alt Berguedà.

Ao sur de Bagà, a uns 2 quilómetros, está o barrio de Terradelles (que forma parte do concello de Bagà). No extremo occidental do termo atópase o enclave de Cortils, separado polos concellos de Saldes e Gisclareny .

## Demografía 
Conta cunha poboación de 2 167 habitantes (INE 2022).

## Notas
Ricardo Lorenzo Seoane

**Ricardo Lorenzo Seoane**, nado en Santiago de Compostela cara a 1908, foi un carpinteiro e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro en Conxo. En febreiro de 1934 foi detido por intentar entrar no Café Suízo de Compostela, onde se celebraba un baile. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por rebelión na causa 361/36 con Luis Villaverde Lapido, Rogelio Riveiro Aboy, Vicente Fuentes, Manuel Hermida Pintor, Salvador Dopazo Lapido, José Montes e 15 máis, foi condenado a pena de morte. A sentenza foi conmutada por cadea perpetua. Volveu ser xulgado por rebelión militar na Coruña en febreiro de 1938. Abríronlle expediente de responsabiliadades políticas en xullo de 1938.

## Notas
Inas al-Saqa

**Inas al-Saqa** (en ), nada no 1970 e finada o 31 de outubro do 2023 en Gaza, foi unha dramaturga, actriz, e profesora palestina especializada no teatro infantil.

## Traxectoria 
Inas al-Saqa graduouse en Servizos Sociais pola Universidade de Al-Quds. O filme versa sobre a temática dos asasinatos de honra no mundo árabe. Tamén actuou n'*O pardal da patria*, de Mustafa al-Nabih, unha longametraxe sobre a Nakba do 1948, e sobre a ocupación israelita de Gaza e Cisxordania no 1967.

## Notas
Salvador Dopazo Lapido

**Francisco Salvador Dopazo Lapido**, coñecido como **Salvador da Mariña**, nado en Padrón cara a 1910 e finado o 4 de xuño de 1948, foi un político galego.

## Traxectoria 
Xornaleiro veciño de Pazos de Iria. Foi detido por unha pelexa en Cruces en marzo de 1930. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por rebelión na causa 361/36 con Luis Villaverde Lapido, Rogelio Riveiro Aboy, Vicente Fuentes, Manuel Hermida Pintor, Ricardo Lorenzo Seoane, José Montes e 15 máis, foi condenado á pena de morte. A sentenza foi conmutada por cadea perpetua.

Cando saíu en liberdade foi enlace da guerrilla. Días despois do enfrontamento de Luou que lle custou a vida a catro guerrilleiros o 19 de maio de 1948, cando se dirixía a traballar en bicicleta, foi detido por dous gardas civís que o levaron ao cuartel de Iria. O seu cadáver apareceu no monte das Abelendas o 4 de xuño.
## Notas
Luis Villaverde Lapido

**Luis Villaverde Lapido**, nado en Padrón cara a 1916 e finado en Santiago de Compostela o 30 de xuño de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
Xornaleiro veciño de Luáns. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela por rebelión militar na causa 361/36 con Salvador Dopazo Lapido, Rogelio Riveiro Aboy, Vicente Fuentes, Manuel Hermida Pintor, Ricardo Lorenzo Seoane, José Montes e 15 máis, foi condenado a pena de morte. Foi fusilado en Compostela o 30 de xuño de 1937 con Rogelio Riveiro Aboy, Vicente Fuentes, José Montes e Manuel Hermida Pintor.
## Notas
Carmen Lence Ferreiro

**Carmen Lence Ferreiro**, nada en Lugo en 1970, é unha empresaria galega presidenta do Grupo Leite Río e do Club Baloncesto Breogán.

## Notas