Complexo industrial da mina de carbón de Zollverein en Essen

O **complexo industrial da mina de carbón de Zollverein** (en alemán **Zeche Zollverein**) é un antigo gran sitio industrial da cidade de Essen, Renania do Norte-Westfalia, Alemaña. A primeira mina de carbón no recinto fundouse en 1847, e as actividades mineiras tiveron lugar desde 1851 ata o 23 de decembro de 1986. Durante décadas, a partir de finais da década de 1950, as dúas partes do sitio, a "mina de carbón de Zollverein" e a "planta de coque de Zollverein" (construída entre 1957 e 1961, pechada o 30 de xuño de 1993), situáronse entre as máis grandes do seu tipo en Europa. O pozo 12, construído no estilo Nova Obxectividade, inaugurouse en 1932 e considérase unha obra mestra arquitectónica e técnica, o que outorgoulle a reputación de ser a "mina de carbón máis fermosa do mundo". 

Debido á súa arquitectura e testemuño do desenvolvemento da industria pesada en Europa, o complexo industrial inscribiuse como Patrimonio da Humanidade da UNESCO o 14 de decembro de 2001, e é un dos puntos de ancoraxe da Ruta Europea do Patrimonio Industrial. Despois dunha expansión a principios da década de 1970, Zollverein situouse entre as coquerías máis produtivas do mundo con preto de 1.000 traballadores e unha produción de ata 8.600 toneladas de coque ao día no chamado *lado escuro*. O *lado branco* da planta producía produtos secundarios como amoníaco, benceno en bruto e alcatrán cru.

En 1968, Zollverein foi entregado a Ruhrkohle AG (RAG), a maior empresa mineira de Alemaña.

### 1968–1993
thumb|23 de decembro de 1986: último día laborable

A RAG comezou unha nova mecanización e consolidación das actividades mineiras. En 1974, Zollverein uniuse nunha Verbundbergwerk (minas unidas) coas minas de carbón próximas de Bonifacius e Holland en Kray e Gelsenkirchen, respectivamente. En 1982, a mina de carbón *Nordstern* de Gelsenkirchen tamén se uniu a esa Verbund.

A capa de carbón *Flöz Sonnenschein* no norte do territorio de Zollverein foi a última capa na que se desenvolveron actividades mineiras no territorio de Zollverein, a partir de 1980. A produción da *Verbundbergwerk Nordstern-Zollverein* foi de aproximadamente 3,2&nbsp; millóns de toneladas, pero isto non resultaba o suficientemente rendible e en 1983 votouse un peche completo do sitio de Zollverein.

Cando pechou, Zollverein era a última mina de carbón activa que quedaba en Essen. Mentres que a coquería permaneceu aberta ata o 30 de xuño de 1993, as actividades mineiras no Pozo 12 cesaron o 23 de decembro de 1986. Aínda que é o eixe central do Patrimonio da Humanidade, o Pozo 12 non se pode visitar xa que segue a utilizarse como drenaxe de auga. para a zona central do Ruhr xunto co pozo 2.

### 1993– 
Zollverein é un dos escenarios da novela gañadora do Premio Pulitzer de 2014 *All the Light We Cannot See* de Anthony Doerr.

Zollverein apareceu como unha "Marabilla" no videoxogo *Civilization VI*, representando o Val do Ruhr.

### Converterse nun monumento
Do mesmo xeito que coa maioría dos sitios das industrias pesadas que foran pechadas, previuse que Zollverein enfrontarase a un período de decadencia. Sorprendentemente, o estado de Renania do Norte-Westfalia (NRW) comprou o territorio das minas de carbón á RAG inmediatamente despois de que fora pechado a finais de 1986, e declarou o pozo 12 como sitio patrimonio. Isto foi xunto coa obrigación de preservar o sitio no seu estado orixinal e de minimizar os efectos da intemperie. En 1989, a cidade de Essen e NRW fundaron a *Bauhütte Zollverein Schacht XII* que debería coidar o lugar e que substituíuse pola *Stiftung Zollverein (Fundación Zollverein)* en 1998.

Despois de que pecharse en 1993, planeouse vender a coquería a China. As negociacións fracasaron e, posteriormente, foi ameazada con ser demolida. Porén, outro proxecto do estado de NRW fixou a mina de carbón nunha lista de futuros sitios de exposicións, o que resultou en primeiras modificacións suaves e a coquería tamén se converteu nun patrimonio oficial en 2000.

Na súa 25ª sesión, en decembro de 2001, a Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) declarou tanto os sitios dos pozos 12 e 1/2 como a coquería como Patrimonio da Humanidade.

### Museo do Ruhr
O Museo do Ruhr no antigo lavadoiro de carbón, situado no Zollverein, Patrimonio da Humanidade da UNESCO, é o museo rexional da rexión do Ruhr. Na súa exposición permanente, o Museo do Ruhr presenta, con máis de 6.000 exhibicións, a fascinante historia dunha das rexións industriais máis grandes do mundo, desde a formación do carbón hai 300 millóns de anos ata o actual cambio estrutural cara á Metrópole do Ruhr. O Museo do Ruhr ten amplas coleccións sobre xeoloxía, arqueoloxía, historia industrial e social, así como fotografías do sitio.

Ademais da súa exposición permanente, o Museo do Ruhr amosa regularmente exposicións especiais e ofrece un programa variado con obradoiros, visitas guiadas, excursións, conferencias, noites de cine, audioguías e a bolsa do museo para familias.

Zeche Zollverein1.jpg|Histórica antiga mina de carbón na cidade de Essen, en Renania do Norte-Westfalia
Zeche Zollverein Essen Kanal.JPG|Impresión fotográfica da coquería que fora unha “zona prohibida” ata mediados de 1993. A canle artificial ábrese para patinaxe sobre xeo no inverno.
Zeche Zollverein - Schacht 12 - Rückansicht - 2013.jpg|Vista traseira do pozo 12
Zeche-Zollverein - Fördermaschine der Maschinenfabrik Gustav Schade - 2013.jpg|Apilador-recuperador
Zeche Zollverein Rolltreppe IMGP5125 wp.jpg|Escaleras mecánicas á antiga planta de lavado de carbón
Rolltreppe Zeche Zollverein.JPG|Escaleiras mecánicas á antiga planta de lavado de carbón

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patrimonio da Humanidade en Alemaña
### Ligazóns externas
*Zollverein Coal Mine Industrial Complex in Essen / Páxina oficial da UNESCO
*/ Páxina oficial