Manuel Senra Caamaño

miniatura|Peugeot 306 Kit Car de Senra.

**Manuel Senra Caamaño**, nado en Olveira (Dumbría) o 24 de xaneiro de 1961, tamén coñecido como **Tarolo**, é un piloto galego de rallys.

É un dos pilotos máis laureados de Galicia e un dos máis queridos pola afección, debido en gran parte á espectacularidade do seu estilo de condución. Gañou cinco veces o Campionato de Galicia de Rally (de xeito consecutivo entre 2001 e 2005), seis veces o Campionato de Galicia de Montaña (en 1997, 2014, 2015, 2017, 2019 e 2022) e dúas veces o Campionato de Galicia de Rallys en Terra (1993 e 1994). Obtivo a maioría de vitorias co seu emblemático Peugeot 306 Maxi.

É pai de Víctor Senra, tamén piloto de rally e seis veces campión de Galicia.

## Traxectoria 
### Inicios en competición (1985-1996) 
En 1980 montou un pequeno taller de coches en Olveira e uns anos despois comezou a competir en karts e logo en rallys coa Escudería Compostela e cun Renault 5 GT Turbo que comprou a medias con varios amigos. Debutou no Rally de Ferrol de 1985, tendo como copiloto a Pepe Maceiras, que o acompañaría durante os seguintes 10 anos, e chegando á meta en oitava posición. 

Ao ano seguinte quedou décimo no Rally Botafumeiro e noveno no Critérium Calvo e comezou a disputar tamén carreiras de montaña en Galicia, Asturias e Portugal, como a Subida a Carballo. En 1987 conseguiu subir ao podio no Botafumeiro, quedando terceiro co Renault 5 por detrás de Marc Etchebers e Germán Castrillón. Quedou ademais cuarto no Rally de Noia e no de Ferrol, quinto no Cidade de Cristal e sétimo no Lacón, e rematou cuarto o campionato galego.

Repetiu terceiro posto no Botafumeiro de 1988, nunha tempada na que tamén quedou terceiro nos rallys de Vigo, Cidade de Cristal e A Coruña, e segundo no Rally de Noia, e na que liderou o campionato durante gran parte do ano, rematando finalmente terceiro. En 1989 continuou con bos resultados no campionato galego, proclamándose campión da Copa Renault. Ademais dos seus éxitos individuais, o título de escudarías foi para Senra Sport, o equipo que el mesmo fundara pouco antes, e que revalidaría o título nas tres tempadas seguintes.

En 1990 pasou a correr cun Peugeot 205 GTI, co que disputou o galego de asfalto, logrando tres segundos postos, e debutou no Campionato de Galicia de Rallys de Terra, participando nas dúas últimas probas, o Rally de Narón e o Rally de Caldas, logrando a vitoria en ambas. Foi un dos pilotos protagonistas deste campionato nos seguintes anos, tendo entre os seus principais rivais a Andrés González, José Caamaño, Ana Barbero, José Alonso ou Marco Antonio Fernández. En 1991 logrou a súa primeira vitoria en asfalto, tras vencer co 205 no 4º Rally de Vigo, por diante de Javier Piñeiro e Antonio Garrido.

En 1992 logrou tres vitorias no campionato galego de asfalto sobre un Peugeot 309 GTI (no Albariño, Lacón e no Mil Vistas, organizado pola súa propia escudaría), e proclamouse subcampión, por detrás de Germán Castrillón. Proclamouse campión galego de terra na tempada 1993 co Peugeot 205 e revalidou o título co mesmo coche en 1994, a pesar do accidente sufrido en abril dese ano no Rally de Noia, onde bateu contra un muro no treito de Montemuíño, tendo que ser evacuado ao hospital en helicóptero con dúas costelas rotas. Neses anos conseguiu gañar tres veces consecutivas o Rally de Narón, por aquel entón un rally de terra.  

### Rivalidade con Castrillón (1995-2000) 
En 1995 adquiriu un Peugeot 306 Kit Car, co que participou en xuño dese ano na Subida a Culleredo. Conseguiu na primeira manga o mellor tempo entre os turismos, pero na segunda sufriu golpeando fortemente o seu vehículo. En agosto, co mesmo coche, obtivo unha vitoria entre os vehículos do grupo A na derradeira proba do Campionato de Europa de Montaña, celebrada en Suíza. Ao mes seguinte gañou o Rally de Porriño co 205, por diante de José Ramón Esturao e José Caamaño. En 1997 proclamouse con este coche campión de Galicia de Montaña por primeira vez. Con Faustino Suárez de copiloto gañou o Rally de Ferrol de 1998 e endureceu a súa rivalidade deportiva con Germán Castrillón, iniciada anos atrás. e no Rally de Ferrol, gañados estes tres por Castrillón. Chegou á última proba, o Rally de Noia, a só 15 puntos de Castrillón e liderou a carreira ata o último treito, onde un fallo eléctrico a falta de catro quilómetros fíxoo abandonar e perder o campionato. No ano 2000 gañou o Rally Vila de Lalín, o Rally Botafumeiro, o Rally de Ferrol e o de Noia, quedou terceiro no Rally San Froilán e foi excluído no Albariño por exceso de penalizacións. Quedou segundo no campionato galego, mentres que o título foi de novo para Castrillón. Ese mesmo ano quedou cuarto no Rally da Coruña, do Campionato de España, e gañou a Subida a Culleredo, do Campionato de Galicia de Montaña, ademais de quedar terceiro no Campionato de España de Montaña.

### Campión de Galicia de Rally (2001-2005) 
Comezou 2001 cunha vitoria no Rali do Cocido, e cun terceiro posto no Rally de Noia. Na proba noiesa Germán Castrillón, que chegara en primeiro lugar, foi descualificado pola falta dun libro de ruta da súa copiloto, Estrella Castrillón. Como protesta os Castrillón abandonaron o campionato (anos despois a xustiza proclamounos vencedores daquel rally). Sen Castrillón achandouse o camiño de Senra ao título. Gañou a continuación no Botafumeiro e quedou cuarto no Rally da Coruña, este último do Campionato de España de Rallys. Tras a proba coruñesa e despois de venderlle o seu Peugeot 306 a Toño Villar, comezou a utilizar outro Peugeot 306 Maxi Kit Car, comprado en Francia e que fora utilizado por François Delecour e por Gilles Panizzi no Campionato de Francia de Rally e no Campionato do Mundo de Rally. Con este coche lograría os seus maiores éxitos durante as seguintes dúas décadas. Gañou as seguintes probas do rexional en Narón, no Rally do Lacón e no Albariño, e proclamouse por primeira vez vencedor do Campionato de Galicia de Rally. Revalidou o título ao ano seguinte, tras gañar no Cocido, en Narón (por quinta vez, igualando a Castrillón), no Albariño, e lograr a súa terceira vitoria no Rally de Ferrol. En 2003 venceu no Cocido, Noia, Albariño e San Martiño, abandonou por avaría en Narón e Ferrol, e non participou no Rally San Froilán por diferenzas coa organización, chegando ao Rally Botafumeiro, última proba do campionato, con Bamarti como único rival para o título. A Senra bastáballe con quedar entre os cinco primeiros para proclamarse tricampión galego e conseguiuno de forma cómoda subindo ao podio en terceira posición, por detrás de Bamarti (1º) e Pedro Burgo (2º). Na Subida a Chantada, do campionato de montaña, quedou terceiro entre os carrozados.
[esquerda|miniatura|[Bamarti conducindo o Peugeot 306 que pertencera a Senra]]
A tempada 2004 comezou para Senra cun terceiro posto no Rally do Cocido, un abandono en Noia e a súa ausencia no 1º Rally Salón Automóvil de Vigo, sendo a vitoria nas tres probas para o piloto Toño Villar, tamén do equipo Senra Sport. Con todo, Senra logrou a vitoria nas seguintes catro probas do calendario, Albariño, Narón, Baixa Limia e Botafumeiro, proclamándose por cuarta vez campión de Galicia, con 53 puntos de vantaxe sobre o segundo, Bamarti. Participou na Subida a Chantada, quedando segundo entre os carrozados. Comezou a tempada 2005 con dúas vitorias nos tres primeiros rallys (Cocido e Sur do Condado). No terceiro rally, o Albariño, a vitoria foille concedida inicialmente a Bamarti, pero horas despois e tras revisar os tempos Senra foi proclamado campión. En xuño Bamarti comproulle a Toño Villar o 306 que pertencera a Senra anos atrás, co obxectivo de derrocar ao dumbriés. Estreouse con el na cuarta proba, o Rally Cidade de Narón, que comezou liderando Senra, cando o rally foi suspendido tras a morte do copiloto Alberto González Lamigueiro. Renunciou a participar no Rally de Ourense e no Rally San Froilán e proclamouse campión de Galicia por quinta vez tras gañar o Rally Botafumeiro. Disputou ademais a Subida a Chantada, logrando o mellor tempo entre os vehículos do grupo A.
[miniatura|[Peugeot 306 de Senra no parque pechado do Rally Botafumeiro de 2006.]]

### Derrota fronte a Bamarti e período de menos actividade (2006-2008) 
A tempada 2006 comezou cun desastroso Rally do Cocido, no que Senra tivo que empezar empurrando o seu coche na saída, antes de picar unha roda, recibir unha sanción de medio minuto e sufrir unha saída de pista, co que só puido ser sexto. A vitoria foi para Bamarti. Na segunda proba do campionato, o Rally de Noia, unha avaría e unha sanción por chegar tarde ao terceiro tramo fixeron que só puidera ser quinto, sendo a vitoria para Pedro Burgo, con Bamarti segundo. No Albariño, terceira cita do galego, tivo que abandonar cando ía terceiro tras saírse na segunda pasada por Moraña, indo parar a vitoria ás mans de Bamarti. Volveu ao podio nos dous seguintes rallys, en Narón, onde conseguiu a súa sexta vitoria na proba por diante de Burgo e Bamarti, e no Sur do Condado, onde quedou segundo tras Bamarti, que se proclamou campión na seguinte proba (Rally Ourense-Baixa Limia), á que Senra non se presentou. Fóra do campionato de asfalto, participou tamén no Campionato de Galicia de Montaña. Tomou a saída en todas as probas menos nas dúas primeiras, logrou a vitoria na Subida a Amoeiro e finalizou quinto na xeral final e campión do grupo A. En 2007 participou só na montaña, proclamándose campión dos carrozados. En 2008 só apareceu esporadicamente nalgún rally como o de Noia, onde quedou sexto, ou o Rally Comarca da Ulloa, no que quedou segundo. Tamén competiu nalgunhas subidas como a de Chantada, na que quedou 7º total e 1º do grupo A, a Escusa, terceiro do grupo P, Cerdedo, segundo por detrás de Benito Varela, Iroite, onde logrou a vitoria entre os carrozados, ou a I Subida a Cabanelas, onde quedou segundo entre os carrozados por detrás de Ricardo Silva. Rematou a tempada como campión en carrozados.

### Subidas en Galicia e competicións en Portugal (2009-2013) 
[esquerda|miniatura|Manuel Senra con Faustino Suárez no [Rally de Galicia Histórico de 2012, onde fixeron de "coche 0" co seu Peugeot 309.]]
En 2009 competiu no Rally de Noia, onde non puido rematar ao romper o motor do seu Peugeot 306, cando rodaba en segunda posición. En canto á montaña, quedou terceiro entre os carrozados na primeira proba, a Subida a Almofrei, gañou na súa categoría a Subida Concello do Pereiro, a Subida Cidade de Pontevedra, a Subida á Bola-Furriolo, a Subida ao Iroite, e quedou segundo na derradeira proba, a Subida a Cabanelas, proclamándose campión galego de montaña en carrozados, por diante de Luis Penido. Participou tamén no Rally Botafumeiro de 2009 subindo ao podio en segunda posición por detrás de Pedro Burgo.

En 2010 gañou o Rally de Noia e participou en varias probas do Campionato de Galicia de Montaña de 2010 con bos resultados como a vitoria en carrozados na Subida Cidade de Vigo e na Subida a Pontevedra, ou a segunda praza na Subida á Escusa, e quedando finalmente segundo entre os carrozados tras quedar terceiro na última proba, a Subida a Silleda, por detrás do seu fillo Víctor (1º), e de José Antonio Iglesias, que logrou o campionato de carrozados. Nos seguintes tres anos as súas participacións en competición foron escasas, destacando algunha subida en Galicia, como o terceiro posto en carrozados obtido na Subida á Bola de 2012 ou o segundo na Subida á Estrada de 2013. Participou tamén en varias competicións de Portugal (nalgunha delas co portugués António Vieira como copiloto) e competiu dende 2011 no CAM Rali Festival en Braga, subindo ao podio en 2012 (3º) e logrando a vitoria en 2013. En maio de 2013 gañou con David Vázquez de copiloto o Rallysprint Villa de Fabero, no Bierzo.

### Triunfos no Campionato de Galicia de Montaña (2014-actualidade) 
[miniatura|Manuel Senra no seu [Peugeot 306|Peugeot 306 Maxi]]
En 2014 o Campionato de Galicia de Montaña dividiuse oficialmente en dúas categorías, carrozados e non carrozados, e Senra participou co 306 na de carrozados. Non puido rematar a primeira proba do calendario, a Subida Cidade de Pontevedra, pois atropelou accidentalmente a un comisario de carreira. Na Subida á Estrada quedou primeiro entre os carrozados, mentres que quedou segundo por detrás de Pedro Burgo na Subida Terra de Lemos. Finalmente na última proba, a Subida a Santa María de Oia, quedou segundo da súa categoría, proclamándose campión galego de montaña. Ademais gañou entre os carrozados a Subida a Chantada, foi o vencedor absoluto da Subida a Riego de Ambrós, no Bierzo, e quedou segundo no CAM Rali Festival, unha das varias probas que disputou ese ano en Portugal, onde logrou a vitoria no Rally Sprint 70º Aniversário CD Póvoa en Póvoa de Varzim e quedou segundo no Rali São João de Braga. Competiu tamén en varios certames da primeira edición do Campionato de Galicia de Rallymix, que combina asfalto con terra, cun mellor resultado dun cuarto posto no Rallymix A Gudiña (1º da clase 3), onde participou co Peugeot 309.
[esquerda|miniatura|Manuel Senra no podio do II Máster de Campións de Galicia, en [2012, xunto ao seu fillo Víctor e Sergio Vallejo.]]
Comezou o 2015 cun cuarto posto no CAM Rali Festival portugués e co segundo lugar final no Rally de Noia. Na proba inaugural do Campionato de Galicia de Montaña, a Subida a Santa María de Oia, logrou a vitoria por diante de Martín Villar e Jacobo Sobral. Na segunda cita, a Subida á Pontenova finalizou en segundo lugar dos carrozados, só por detrás do Porsche 911 GT3 de Sergio Vallejo, resultado que repetiu na terceira proba, a Subida Cidade de Pontevedra, esta vez por detrás de José Antonio Iglesias. Dúas semanas despois competiu na Subida a Chantada, onde quedou terceiro entre os carrozados, por detrás de Vallejo e Iglesias mentres que en agosto quedou cuarto na Subida á Bola-Furriolo. En setembro participou no tráxico Rally da Coruña de 2015, onde ocupaba a terceira posición cando a proba foi cancelada despois de que o accidente dun piloto causara a morte de sete espectadores. Na Subida á Escusa de Poio, última proba do galego de montaña, Senra conseguiu un terceiro posto co que se volveu proclamar campión do certame. Co título xa no peto, participou co seu Peugeot 306 no I Rallye Rías Altas Histórico, do Campionato de España de Rallys para Vehículos Históricos, logrando a vitoria absoluta, con case dous minutos de vantaxe sobre o segundo. En novembro quedou segundo no Rallymix Concello de Barbadás (1º entre os carrozados) e en decembro sétimo nunha nova edición do CAM Rali Festival.
[miniatura|Senra co [Peugeot 306 na Subida Cidade de Pontevedra de 2016.]]
Comezou a tempada 2016 do Campionato de Galicia de Montaña subindo ao podio en terceira posición na Subida a Santa María de Oia. Ausentouse da segunda cita na Pontenova, e en xuño participou no berciano Rallysprint Villa de Fabero, quedando en terceiro lugar. Tamén terceiro quedou na Subida Cidade de Pontevedra e na Subida a Chantada. Non participou nas dúas seguintes probas do campionato, a Subida a Cortegada e a Subida a Ponte Caldelas, mentres que en outubro subiu ao segundo caixón do podio na Subida á Fraga, por detrás de José Antonio Iglesias, e venceu na Subida á Escusa-Poio. Con estes resultados rematou o campionato de carrozados en cuarta posición, sendo a vitoria final para José Antonio Iglesias.

En xaneiro de 2017 quedou cuarto no CAM Rali Festival e en febreiro obtivo o oitavo posto no Rally da Coruña, proba gañada polo seu fillo. En maio comezou o Campionato de Galicia de Montaña, con Senra no segundo lugar do podio na primeira proba, a Subida a Santa María de Oia, por detrás do Mitsubishi de Alberto Meira. Na segunda cita, a Subida á Pontenova, quedou de novo segundo, esta vez por detrás de Sergio Vallejo, e colocouse líder do campionato. Logrou a vitoria entre os carrozados na Subida a Pontevedra e quedou segundo na Subida a Chantada, por detrás do Lamborghini de José Antonio López Fombona. Na Subida a Ponte Caldelas quedou a un segundo do gañador, o Porsche 911 de Víctor Magariños, ao que, con todo, venceu na seguinte subida, a Subida a Cerdedo-Cotobade, onde logrou a vitoria entre os carrozados. Logo ausentouse na Subida á Escusa para participar en Asturias no Gr. A Legend Rally, onde quedou en quinta posición. Xa co título de campión galego de montaña asegurado acudiu á Subida á Estrada, onde logrou unha nova vitoria por diante de Javier Martínez Carracedo. Pechou ano coa vitoria no segundo CAM Rali Festival do ano, en Braga.

En febreiro de 2018 participou no Rally da Coruña, mais abandonou no tramo de Cerceda. En abril competiu no Rally de Noia, rematando en 16ª posición. A principios de maio deu comezo o campionato de montaña coa Subida a Oia, onde Senra logrou a súa primeira vitoria da tempada, seguida dun segundo posto na Subida á Pontenova, por detrás de López Fombona. Non asistiu á terceira proba do calendario, a Subida a Cerdedo-Cotobade, pero si á seguinte, en Pontevedra, onde situou o seu Peugeot 306 segundo por detrás do Porsche de Víctor Magariños e na Subida a Ponte Caldelas, onde volveu subir ao máis alto do podio. A continuación quedou segundo na Subida á Escusa-Poio e non participou na derradeira subida, na Estrada, quedando subcampión na clasificación final do campionato de carrozados.
[esquerda|miniatura|Manolo Senra no [Rally da Coruña de 2017.]]
No ano 2019 correu de novo o Rally da Coruña, logrando a oitava posición final. A finais de marzo rompeu o motor do seu 306 na I Subida Concello de Marín, mais isto non impediu que en abril quedase cuarto no Rally de Noia, ás portas dun podio culminado polo seu fillo Víctor. Na segunda cita do galego de montaña, obtivo o terceiro posto do podio, por detrás de Alberto Meira e Emilio Vázquez, así como o segundo lugar na Subida a Oia, gañada tamén por Meira. En xuño organizou, xunto á súa escudería, Senra Sport, a primeira edición da Subida a Dumbría, que entrou a formar parte do campionato galego de montaña, na que ademais participou como piloto e quedou segundo entre os carrozados. A continuación quedou terceiro na Subida á Pontenova, segundo na Subida Cidade de Pontevedra, segundo en Ponte Caldelas, primeiro na Subida Xunqueira de Ambía, segundo na Subida á Escusa, primeiro na Subida á Estrada e segundo na Subida a Taboadela despois de facer un trompo. Deste xeito proclamouse por quinta vez campión de Galicia de montaña, con case 800 puntos de vantaxe sobre o segundo clasificado, Luis Miguel Vidal Pazos.

No 2020 a pandemia por coronavirus reduciu o número de probas do campionato galego de montaña a só dúas: a Subida á Saleta en agosto e a Subida a Santa María de Oia en setembro, participando Senra en ambas co 306. Na Saleta logrou o mellor tempo entre os carrozados nas dúas primeiras mangas, pero foi logo excluído por non levar o coche ao parque pechado. En Oia quedou segundo entre os carrozados por detrás de Alberto Meira, rematando a tempada como quinto clasificado.

## Vehículos e copilotos 
[miniatura|O emblemático [Peugeot 306|Peugeot 306 Maxi Kit Car de Manuel Senra.]]
Aínda que comezou cun Renault 5 GT Turbo comprado entre varios amigos Trátase dun Peugeot 306 Maxi Kit Car de 1996, con 300 CV de potencia e sete relacións, e cuns 1.025 quilogramos de peso. Todas as melloras do coche son feitas no seu taller en Olveira. Ser dono dun concesionario Peugeot propiciou a preferencia de Senra pola marca francesa. Iniciouse coa Escudería Compostela, pero pouco despois creou a súa propia escudaría, Senra Sport, coa que compite dende entón.

Tivo durante os primeiros anos a José Maceiras de copiloto ata que a mediados dos anos 90 comezou a competir con Faustino Suárez, co que logrou os seus maiores éxitos durante as seguintes décadas. Puntualmente ten competido con algún outro copiloto como David Vázquez ou o portugués António Vieira, co que participou en varios rallys portugueses.

## Palmarés 
### Resultados no Campionato de España de Rallys 
### Resultados no Campionato de Galicia de Rally 
### Resultados no Campionato de Galicia de Rallys de Terra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial