Satanismo

miniatura|dereita|O pentáculo invertido é adoito empregado para representar o satanismo.

O **satanismo** é un amplo termo que se refire a un grupo de crenzas ideolóxicas e filosóficas. O satanismo inclúe unha asociación simbólica con Satanás ou unha admiración por el, a quen os satánicos ven coma unha figura inspiradora e liberadora. Estimouse que había 50 000 satánicos en 1990. É posíbel que agora haxa 100 000 satánicos no mundo.
 
Aínda que a práctica pública do satanismo comezou coa fundación da Igrexa de Satán en 1966, existen precedente históricos: un grupo chamado o *Ophite Cultus Satanas* foi fundada en Ohio por Helbert Arthur Sloane en 1948.

Grupos satánicos que xurdiron despois da década de 1960 son moi diversos, mais dous grandes tendencias son o satanismo tradicional ou teísta e o satanismo ateísta. Os satánicos teístas veneran a Satanás coma unha deidade sobrenatural, véndoo non coma omnipotente senón máis ben coma un patriarca. En contraste, os satánicos ateístas consideran a Satanás coma un mero símbolo de certos trazos humanos.

Hai sinais de que as crenzas satánicas volvéronse máis socialmente toleradas. O satanismo agora está permitido na Royal Navy das Forzas Armadas do Reino Unido, a pesar da oposición dos cristiáns, e en 2005, o Tribunal Supremo dos Estados Unidos debateu sobre a protección dos dereitos relixiosos dos reclusos do cárcere despois dunha demanda contra o problema que se presentou a eles.

## Contexto histórico 
[esquerda|miniatura|Satanás en *[O paraíso perdido*, ilustrado por Gustave Doré.]]
Especialmente despois da Ilustración europea, algunhas obras, coma *O paraíso perdido*, foron tomadas polos románticos coma Lord Byron e descritas coma se presentasen o Satanás bíblico coma unha alegoría que representa unha crise de fe, o individualismo, o libre albedrío, a sabedoría e a iluminación. Esas obras efectivamente mostran a Satanás coma unha personaxe heroica, aínda que son menos abondosas si existen. George Bernard Shaw e Mark Twain (cf. *Cartas dende a Terra*) inclúen tales caracterizacións das súas obras moito antes de que os satánicos relixiosos tomaran a pluma. A partir de entón, Satanás e o satanismo comezaron a gañar un novo significado fóra do cristianismo.

## Satanismo teísta 
[miniatura|esquerda|O sixilo enteiro de Lucifer, como orixinariamente apareceu no libro *[Grimorium Verum*.]]
miniatura|Unha versión máis simétrica do símbolo á esquerda, empregado por algúns satánicos modernos.
O satanismo teísta (tamén coñecido coma satanismo tradicional, satanismo espiritual ou adoración o diabo) é unha forma de satanismo coa crenza principal de que Satanás é unha deidade real ou forza para venerar ou adorar. Outras características do satanismo teísta é que poden incluír unha crenza na maxia, que se xestiona a través do ritual, a pesar de que non é un criterio de definición, e os satánicos teístas poden centrarse exclusivamente na devoción. A diferenza do satanismo de LaVey, o satanismo teísta cre que Satanás é un ser real e non un símbolo do individualismo.

### Luciferismo 
O luciferismo pode entenderse mellor como un sistema de crenzas ou credo intelectual que venera as características esenciais e inherentes que se fixan e comunmente dan a Lucifer. O luciferismo indentifícase adoito coma un credo auxiliar ou un movemento do satanismo, debido á identificación común de Lucifer con Satanás. Algúns luciferinos aceptan esta identificación e/ou consideran a Lucifer coma o "portador de luz" e o aspecto iluminado de Satanás, dándolles o nome de satánicos e o dereito a levar o título. Outros rexéitano, dando o argumento de que Lucifer é unha máis positiva e tolerante ca Satanás. Inspíranse nos mitos antigos de Exipto, Roma e Grecia, o gnosticismo e o ocultismo occidental tradicional.

### Palladismo 
O palladismo é unha suposta sociedade satánica teística. O nome de Palladio vén de Pallas e refírese á deusa greco-romana da sabedoría e a aprendizaxe.

### *Our Lady of Endor Coven* 
*Our Lady of Endor Coven*, tamén coñecido coma *Ophite Cultus Satanas* (escrito orixinalmente "*Sathanas*"), era unha seita satánica fundada en 1948 por Herbert Arthur Sloane en Toledo, Ohio. O grupo foi fortemente influenciado polo gnosticismo (especialmente o que se atopa no libro contemporáneo de Hans Jonas, *The Gnostic Religion*), e adorou a Satanás, o seu nome para Satanás (*Cultus Satanas* é unha versión latina de culto de Satanás). Satanás defínese en termos gnósticos coma a serpe no Xardín do Edén que revela o coñecemento do verdadeiro Deus a Eva. Iso chamouse a si mesmo "Ofita", é unha referencia á unha antiga seita gnóstica dos ofitas, coñecidos por adorar á serpe.

## Satanismo ateísta 
miniatura|dereita|O sixilo de Baphomet, a insignia oficial da Igrexa de Satán e do satanismo de LaVey.
O **satanismo LaVey** é unha filosofía relixiosa fundada en 1966 por Anton LaVey, codificada na *Biblia Satánica* e supervisada pola Igrexa de Satán. As súas crenzas e filosofías están baseadas no individualismo, o egoísmo, o epicureísmo, a autodeificación e a autoconservación, e propágase unha visión do mundo da lei natural, o materialismo, o darwinismo social, lei de talión, e a humanidade coma animais nun mundo amoral. Os adherentes á filosofía describiron o satanismo coma unha relixión non-espiritual da carne, ou "... a primeira relixión carnal do mundo".

Contrariamente á crenza popular, o satanismo LaVey non implica un "culto ao diabo" ou adoración a deuses. É unha filosofía atea que afirma que "cada individuo é o seus propio deus [e que] non hai lugar para ningún outro deus". Os adherentes en lugar de ver o carácter de Satanás coma un arquetipo da soberbia, a carnalidade, a liberdade, a iluminación, a sabedoría, e dun cosmos que os satanistas perciben estar motivado por unha "forza evolutiva escura da entropía que imbúe toda a natureza e ofrece a unidade da supervivencia e propagación inherente a todos os seres vivos". Tamén serve coma un marco conceptual e unha proxección metafórica externa de [os satanistas] máis alto potencial persoal. Satanás (hebreo: שָּׂטָן *satan*, que significa "adversario") é visto coma un símbolo de desafío para o conservadorismo das principais correntes filosóficas e relixiosas, sobre todo as relixións abrahámicas, que ven a esta personaxe coma a súa antítese.

A Igrexa manifestou a súa contenda de que eles son a primeira relixión organizada formalmente en adoptar o termo "satanismo" e afirma que o satanismo e a "adoración de Satanás" non son congruentes. O termo "satanismo teísta" foi descrito coma "oxímoro", pola Igrexa e o seu sumo sacerdote. A Igrexa de Satanás rexeita a lexitimidade doutras organizacións que din ser satánicas, chamándoos o contrario dos cristiáns, pseudosatánicos e adoradores do diabo. Hoxe, a Igrexa de Satanás proclámase como a única representación auténtica do satanismo, e publica adoito materiais subliñando esta afirmación.

Os fundamentos das crenzas desta relixión sintetízanse en *The Nine Satanic Statements*, *The Nine Satanic Sins*, e *The Eleven Satanic Rules of the Earth*.

## Acusacións de satanismo 
Historicamente, algunhas persoas ou grupos foron especificamente descritas coma adoradores de Satán ou o Diaño, ou sendo devotas do traballo de Satán. A extensión destes grupos nas culturas europeas está en parte conectada coa importancia e significado de Satán dentro do cristianismo.

### Cristianismo 
* Pagáns adorando a Pan, Odín, Perkūnas, ou outras deidades pagás foron adoito afirmadas pola Igrexa Católica coma adoradores do Diabo e as súas bruxas e subalternos.
* Gilles de Rais (século XV, Francia) foi un nobre francés que foi xulgado e executado polos asasinatos de centos de nenos en rituais cuasisatánicos.

## Notas