Frederick Turner

**Frederick Turner**, nado en 1943 en Northamptonshire, Inglaterra, é un poeta e tradutor anglo-estadounidense afiliado ao movemento literario coñecido como *New Formalism* ("novo formalismo"). É autor de dous longos poemas épicos de ciencia ficción (*The New World* e *Genesis),* de varios libros de poesía e de diversas traducións literarias, entre outras obras.

## Traxectoria 
### Primeiros anos, formación 
Turner é fillo do antropólogo cultural escocés Victor Witter Turner e da antropóloga inglesa Edith Turner. Tiña catro irmáns, entre eles o científico Robert Turner e o antropólogo Rory Turner. Nunha entrevista con William Baer, Turner recordou: *"De feito, meu pai quería ser poeta", pero escolleu ser antropólogo para manter a familia (...)* *Adoitaba dicirme que me convertería en poeta porque el sempre quixo selo".*

### Infancia en África 
En 1952, o pai de Turner aceptou un traballo financiado polo Rhodes-Livingstone Institute para estudar o pobo ndembu oriental de Rodesia do Norte. Falando con Baer, Turner lembrou a viaxe, *"Foron sete días estupendos, navegando polo Atlántico mirando a Illa da Ascensión e outras vistas ao longo do camiño* (...) ''En África, vivíamos principalmente en cabanas de herba. Eran marabillosas, cun cheiro a feno afumado... De vez en cando encamiñabamos subministracións e había un pequeno centro comercial chamado Mwinilunga, que tiña algunhas tendas. Tamén compramos 'carne de arbusto' á xente do lugar"* . 

Mentres crecía en África, Turner foi educado na casa polos seus pais. Lembra: *"Os meus pais tiñan direccións de varias librerías de segunda man, con varios catálogos, así que pediamos desde África. De rapaz, lin todos os libros politicamente incorrectos! Moito Kipling e Rider Haggard e todo Stevenson, como A illa do tesouro e The Master of Ballantrae".*

Turner dixo que eran os libros que seu pai lía en voz alta polas noites *"e despois relíaos eu só: The Swiss Family Robinson, Kim e O libro da selva, por suposto. Máis tarde, cando comezou a saír, leunos a serie O Señor dos Aneis. Creo que o leu tres veces, e despois xa o lin cinco ou seis veces máis pola miña conta. Tamén lemos Narnia de CS Lewis, John Buchan, Arthur Conan Doyle, algúns Dickens e moito Shakespeare".*

Os fins de semana, a familia Turner conducía en camión até os rápidos do río Zambezi, que achaba a faltar ao regresaren a Inglaterra.

Turner tamén recordou dos seus pais que: *"foron alí como antropólogos tradicionais, estruturalistas e funcionalistas de orixe marxista. Os dous eran ateos, e eu crieime como un bo ateo e humanista, moi idealista, sempre crendo na irmandade do home. O seu interese principal era estudar a estrutura dos roles, estados e parentesco na cultura (...) Esperaban descubrir que os factores económicos serían as forzas primarias na cultura, pero descubriron, en cambio, que eran a ideoloxía, as ideas, a relixión e o simbolismo ritual os que dirixían a sociedade... Así que os meus pais ficaron impresionados co poder da relixión e do ritual na cultura ndembu, e convertéronse en expertos de renome mundial neses temas".* 

Turner tamén lembra: *"Unha vez, realmente iniciáronme nalgún tipo de culto, pero o máis fascinante de todos eran os rituais da puberdade das mulleres. Nunca nos permitían asistir aos rapaces, pero facíamos todo o posible por coarnos, aínda que moitas veces nos expulsaban con terribles maldicións polas mulleres de idade avanzada. O que acontecía neses rituais era absolutamente fascinante, e miña nai escribiu sobre iso de forma bastante extensa".*

En 1955, o seu pai aceptou un posto na Universidade de Manchester e a familia regresou a Inglaterra.

### Educación 
Estudou na Manchester Grammar School. Entre 1962 e 1967, foi é Universidade de Oxford, onde obtivo os títulos de BA, MA e B.Litt. en Lingua e Literatura Inglesas. En Oxford, a directora de tese de Turner foi Helen Gardner. Os outros examinadores foron Lord David Cecil e John Bayley, o marido da novelista Iris Murdoch.

O título da súa tese foi "*Shakespeare and the Nature of Time"*, que posteriormente foi publicado por insistencia de Gardner.

No seu libro de 1995 *The Culture of Hope*, Turner criticou duramente a contracultura dos anos 60 e escribiu: *"Cando se busca unha igualdade radical e unha poda total da árbore da autoridade, obtén un Oliver Cromwell, un Napoleón, un Hitler, un Stalin (...) En tempos recentes, o movemento comunal igualitario deu a luz a monstruosidades como Charlie Manson e Jimmy Jones. Calquera de nós que estivemos implicados en grupos radicais de concienciación nos anos sesenta, setenta e oitenta podemos lembrar a atmosfera opresiva de control do pensamento e autoridade, a forma na que xurdiu algún líder non recoñecido apoiado por un pequeno grupo de axentes morais e 'yes-men' (sicofantas) e a intimidación dos débiles ou independentes".* 

Despois de mudarse aos Estados Unidos e traballar alí, foi naturalizado en 1977 como cidadán estadounidense.

### Carreira profesional 
Despois de doutorarse, Turner traballou como profesor asistente na Universidade de California, Santa Bárbara de 1967 a 1972. Pouco despois da súa chegada a California en 1967, a tese de doutoramento de Turner, *Shakespeare and the Nature of Time*, publicouse como un libro e chamou a atención do filósofo e físico húngaro-estadounidense Julius Thomas Fraser, quen invitou a Turner a unirse á Sociedade Internacional para o Estudo do Tempo. Mentres visitaba Austria e asistía a unha das conferencias trianuais da Sociedade xunto a moitos estudosos gañadores do Premio Nobel de diferentes disciplinas, Turner "involucrouse nun dos subgrupos", que *"estaba interesado no fondo neurobiolóxico e evolutivo da estética humana. Por que atopamos cousas bonitas? Por que temos a capacidade de experimentar a beleza? E por que este fenómeno é pancultural? Unha vez que tiñamos os feitos á nosa disposición, era imposíbel entreter algunha destas nocións post-estruturalistas de que tales formas e convencións humanas son simplemente sistemas pechados e culturalmente únicos. De feito, estaba claro que a estética humana xurdiu da bioloxía humana. De todos xeitos, este subgrupo conseguiu unha subvención da Werner-Reimers-Stiftung, e puidemos involucrar aínda máis xente interesante doutras disciplinas que van desde a física até a antropoloxía e a música. Así que comezamos a reunirnos durante un período de nove anos, e aí foi onde se iniciaron as nosas ideas sobre a lira neural"*.

A principios da década de 2000, James Matthew Wilson escribiu: *"Turner pasou décadas comprometido nunha procura conscientemente sincrética para atraer os descubrimentos da neurociencia, a física, a antropoloxía e as relixións orientais e occidentais nunha visión coherente da cultura e do mundo tal e como se forman e están moldeados pola natureza humana. Como argumentou Turner en A Culture of Hope (1995), esta procura non é nin progresista nin conservadora, senón que compartía as mellores ideas de ambas".*

Despois de deixar Santa Bárbara, Turner traballou como profesor asociado no Kenyon College entre 1972 e 1985. Entre 1979 e 1983, Turner e Ronald Sharp serviron como editores de *The Kenyon Review*, onde publicaron tanto os poemas como os ensaios dos primeiros poetas *New Formalists.*

Entre tanto, Turner e o psicólogo e neurocientífico Ernst Pöppel do Instituto Max Planck de Múnic, Alemaña Occidental, fixeron un gran avance científico ao demostrar, segundo William Baer, *"que o ritmo regular realmente induce ao cerebro a liberar endorfinas que crean pracer".*

Sobre a investigación e a súa amizade con Pöppel, Turner dixo: *"Ernst era membro da Sociedade do Tempo, polo que nos coñecíamos desde facía bastante e adoitabamos falar no bar sobre todo tipo de cousas. Tamén me embarquei nun estudo serio da métrica do mundo, e notei que todas as sociedades humanas tiñan poesía, sempre dividida en liñas e que, incluso nas sociedades prealfabetizadas, todas as liñas duraban uns tres segundos. Ernst advertiu do mesmo xeito que os humanos temos un ciclo de tres segundos nos que escoitamos e entendemos a linguaxe... Entón, claramente houbo algún tipo de fenómeno de tres segundos. Despois conectamos cun grupo de estruturalistas bioxenéticos que estudaron, por exemplo, a neurofisioloxía dos cantos rituais, examinamos os seus efectos e aprendemos que producen cambios significativos nas ondas cerebrais así que comezamos a xuntar moitas cousas e escribimos ese ensaio".*

En 1985, Turner e Pöppel publicaron os seus descubrimentos no premiado *The Neural Lyre: Poetic Meter, the Brain, and Time* na revista *Poetry Magazine.*

Turner tamén traballou como profesor visitante na Universidade de Exeter en Inglaterra de 1985 a 1986. Desde 1986 até a súa xubilación en setembro de 2020, Turner foi profesor fundador de Artes e Humanidades na Universidade de Texas en Dallas.

## Escritura 
É gañador do Milán Füst Prize (compartido con Zsuzsanna Ozsváth) e do Levinson Poetry Prize, concedido pola revista *Poetry* (1983). Foi descrito como *"un estudoso universal, un achado raro nun mundo de sobreespecialización, cuxo traballo transecta e toma prestado de campos diversos".

#### *The New World* 
O seu poema de 1985 *The New World*  celebra a cultura mundial no ano 2376 d.C. Segundo James Matthew Wilson, a visión do futuro de Turner *"é á vez distópica e utópica. A procura de explotar os recursos naturais e desenvolver tecnoloxía avanzada levou á fragmentación dos estados-nacións en faccións tribais hostís, pero tamén levou a algunhas das faccións a acadar un alto nivel de civilización...* ''Segmentos enteiros da poboación estadounidense, chamados 'Riots', viven agora como 'liberados' tolos adictos ás drogas e á violencia, outros pérdense nunha Jihad cristiá fundamentalista. E aínda así, parece que estes desenvolvementos permiten a Turner dramatizar un tema que chegou a ser o foco de gran parte da súa obra: a forma en que a natureza, o mundo material, conforma e é moldeado polo mundo feito cultural".*

Na súa introdución a *The New World*, Turner explicou que sacou as múltiples tramas da súa épica a partir de "varias grandes historias". Do mesmo xeito que a *Odisea*, a épica de Turner conta: *"dun home que debe loitar para volver a casa e reclamar a súa familia aos seus inimigos"*. Do mesmo xeito que a *Saga de Njal*, *The New World* conta *"unha tráxica disputa familiar"* e, como o *Parsifal* de Wolfram von Eschenbach, *"non é a destreza do heroe, senón as súas preguntas as que lle permiten atopar o Santo Graal"*. Do *Bhagavad Gita*, Turner debuxou a trama na que *"un heroe canso da guerra é capaz de conciliar o seu deber co seu coñecemento"*. Turner tamén admitiu que se baseou na vida da raíña Isabel I, así como na guerra civil estadounidense e nas lendas e literatura do Vello Oeste.

Turner explicou ademais que pretendía celebrar a cultura americana, do mesmo xeito que o fixo *Beowulf* coa cultura nórdica, e as epopeas de Homero e Virxilio coa cultura da antiga Grecia e a Roma Imperial.

Cando a súa épica foi reeditada en 2011, Turner incluíu un escrito despois de reler a súa obra. Comentou que, a diferenza das obras de Asimov e da maioría dos outros escritores de ciencia ficción dos anos 70 e 80, *The New World* predixo correctamente que a Unión Soviética colapsaría sen a destrución masiva dunha guerra nuclear. Turner comentou ademais: *""A identificación do poema do fundamentalismo monoteísta autoritario fanático (cristián e islámico) como implicado nunha loita contra o hedonismo sen sentido por un lado e o sincretismo democrático libre por outro parece bastante acertada".*

#### *Genesis* 
A segunda épica de Turner é o poema *Genesis* de 1990, moi influenciado pola mitoloxía grega, e trata sobre a colonización humana de Marte *Genesis* non só, segundo Turner, foi ben en termos de vendas, senón que "mesmo foi adoptado pola NASA".

#### *Apocalypse* 
O terceiro poema épico de Turner, *Apocalypse*, trata dos intentos da humanidade de responder ao cambio climático en 2067. Foi publicado en 2016.

### Tradución literaria 
Unha colección de poemas de Miklós Radnóti, un poeta bélico xudeu húngaro, converso ao catolicismo e asasinado polo Real Exército Húngaro no Holocausto., foi traducido en 1992 por Turner e Zsuzsanna Ozsváth, unha xudía húngara refuxiada que levou os poemas de Radnóti no peto do abrigo en 1957, cando fuxiu de Budapest a Occidente tras a derrota da Revolución.

Nunha entrevista, Baer preguntou pola colección e Turner dixo: *"Un día, un dos amigos de Radnóti viuno na rúa en Budapest, e o poeta murmuraba algo así como: 'Du-duh-du-duh-du- duh", e o seu amigo dixo: "Non entendes?! Hitler está a invadir Polonia! E supostamente Radnóti respondeu: "Si, pero isto é o único co que teño que loitar".* Como a súa poesía deixa claro, Radnóti cría que o fascismo era a destrución da orde. Destruíu e vulgarizou á sociedade civil. *"Era coma se quixeses crear un gato ideal e colleses o teu gato, o matases, lle quitases a carne, a puxeses nun molde e a presionases coa forma de gato. Iso é o que fai o fascismo".*

Sobre o traballo con Ozsváth, Turner dixo: *"Acordamos dende o principio manter os formatos húngaros.* *Queriamos captar o son do húngaro, que é bastante inusual. Afortunadamente, os poetas húngaros usan moitos metros e formas que tamén usamos, Iambos e sonetos, por exemplo, pero a lingua ten moitos máis troqueos e dáctilos, e os húngaros adoitan combinar os dous ritmos de xeito fascinante, de maneira que funcionan moi ben en inglés. Como dixo unha vez George Steiner, os poemas húngaros non deberían soar como poemas americanos. Así que traballamos duro para crear os sons húngaros".*

Cando se lle preguntou sobre as súas traducións da poesía chinesa, en particular dos poemas que datan da dinastía Tang, Turner comentou: *"Foi un pouco máis difícil, pero ao final decateime de que a sílaba chinesa equivale aproximadamente a dúas sílabas en inglés, e iso fixo que as cousas fosen moito máis doadas.* *A poesía chinesa ten que ser recitada moito máis lentamente que a poesía inglesa, e cando unha liña de poesía chinesa ten cinco sílabas, probabelmente fará falta dez sílabas para traducila ao inglés. Sempre que traduzo, xa sexa do húngaro ou do chinés, sempre escoito primeiro o poema recitado. Despois escribo unha "partitura" para o poema, marcando os acentos, o esquema de rima, a cadencia, etc.".*

### Poesía relixiosa 
Cando se lle preguntou sobre a súa poesía cristiá, Turner dixo: *"No século XX, era cada vez peor visto anunciar as túas opinións relixiosas.* *En parte foi unha reacción contra a "hipocrisía tolerante" dos vitorianos, pero a razón principal, por suposto, foi a moda intelectual da morte de Deus. Realmente non poderías ser un pensador respectado a menos que fixeses un acto de fe en que non hai máis que materia no mundo. Agora sabemos, por suposto, por incontables descubrimentos científicos, que a propia materia ten unha aparición relativamente tardía no universo, e se o universo se parece a algo, parece un pensamento xigantesco, que Eddington afirmou hai moito tempo. A mellor metáfora do universo non é unha máquina xigantesca, senón un pensamento, que dende o punto de vista teolóxico é perfectamente razoable. Pero aínda hai moita presión para conformarse nas artes e na academia, e tamén ten ramificacións profesionais. A xente certamente podería perder o seu traballo por expresarse como Hopkins, Dickinson ou Milton".*

## Recensións e comentarios 
* *"En '"Hadean Eclogues'", Frederick Turner, un estudoso interdisciplinar e devoto dos clásicos, busca unha Arcadia moderna, a porta de entrada sagrada e tabú entre o ceo e a Terra que inspirou aos poetas de sempre.* *Atópao nun lugar sorprendente: os suburbios emerxentes das cidades da súa casa de adopción, Texas"*. -- *Minneapolis Star-Tribune.*

## Vida persoal 
Está casado con Mei Lin Turner, a quen coñeceu na Universidade de Oxford, desde 1966 e ten dous fillos. Turner, segundo Baer, *"escribiu numerosos poemas de amor, dirixidos á súa muller, como 'The Mei Lin Effect'".''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial