Giovanni de' Bardi

[thumb|Pa de Giovanni de' Bardi (Incruscato) na [Accademia della Crusca]]
'''Giovanni de' Bardi''', nado o 5 de febreiro de 1534 en Florencia e finado en setembro de 1612, conde de Vernio, foi un literato, militar, escritor, compositor e crítico italiano. É coñecido por ser un dos promotores da Camerata Fiorentina ou Camerata de' Bardi.

Giulio Caccini, no prefacio de *Euridice*, fala del nos seguintes termos:

Ás veces é coñecido como '''Giovanni de' Bardi** ou **Giovanni dei Bardi'''.

## Traxectoria 
Giovanni de' Bardi naceu en Florencia o 5 de febreiro de 1534. Pertencente á rama da famosa familia Bardi de Vernio, estudou latín, grego e composición musical, aínda que durante os seus anos de xuventude participou en campañas militares. Combateu en Siena contra o exército de Cosimo I de' Medici e logo participou no asedio de Malta contra os turcos en 1565. Posteriormente, co rango de capitán, combateu xunto a Maximiliano II, contra os turcos en Hungría. Mais cando non se atopaba en campañas militares exerceu como mecenas de música e arte no seu pazo de Florencia.

Bardi é famoso por se o anfitrión, patrón e inspirador do grupo de compositores, teóricos musicais e académicos que formaban a Camerata Florentina, o grupo que tentou restaurar o efecto estético da antiga música grega á práctica contemporánea. Algunhas personalidades que formaron parte do grupo foron Vincenzo Galilei (pai do astrónomo Galileo), Giulio Caccini, e Pietro Strozzi, e derivaron a súa inspiración de escritos de Girolamo Mei, o primeiro erudito do teatro grego antigo e a música da época. O resultado da asociación foi a invención da monodía, e pouco despois, a ópera; ademais, as innovacións introducidas na música pola Camerata baixo a dirección de Bardi foron algunhas das características definitorias da música barroca.

Aínda que tamén era compositor, poucas das súas obras sobreviviron: unicamente uns cantos madrigais. Curiosamente, parece que non probou sorte coa monodia el mesmo. Así mesmo, organizou ou escribiu varios *intermedi* en Florencia, os entretementos populares da corte que tiñan lugar entre os actos dos dramas falados (e que inclúen actuación, cancións, danza e mimo — e polo tanto sendo outro importante precursor da ópera). Tamén escribiu obras de teatro, incluíndo algunhas das obras para as que tamén se escribiron os *intermedi*.

Vincenzo Galilei tiña un alto concepto de Bardi, e adicoulle o seu famoso *Dialogo della musica antica et della moderna*. No *Dialogo*, Galilei condena a polifonía, gaba a monodia, e expresa o seu desexo de que se restaure a práctica musical da Antiga Grecia; a música contemporánea, corrupta e incomprensible, debería ser substituída por unha versión idealizada da suposta música antiga de Grecia. Ironicamente, a Contrarreforma do Concilio de Trento acababa de condenar a práctica polifónica, pola mesma suposta falta (era demasiado difícil de comprender o seu texto), mais por razóns espirituais e non seculares.

A ópera de Bardi ''L'amico Fido*, posta en escena por Bernardo Buontalenti foi interpretada en 1586 no *Salone degli uffizi'', con ocasión da voda entre Virginia De' Medici e Cesare D'Este.

## Calcio florentino 
Giovanni Bardi tamén escribiu as regras en vigor na súa época do Calcio florentino (1580). O regulamento conta con 33 capítulos (*Capitoli*), e constitúe a día de hoxe a base das regras do xogo moderno. Para este traballo, contou coa axuda do historiador Giulio Dati *il Licurgo di sì fatta pugna*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Camerata", "Giovanni de Bardi" en *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. Londres, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2
* Gustave Reese, *Music in the Renaissance*. Nova York, W.W. Norton & Co., 1954. ISBN 0-393-09530-4

### Ligazóns externas 
Francesca Chiarelli at goldsmiths.ac.uk Consultado 2011-12-02