open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Traballo reprodutivo

[miniatura|300x300px|**Catro xeracións**, o [fillo en brazos de súa nai, a avoa e a bisavoa por liña materna. A reprodución humana e a&nbsp;reprodución social ten estado garantida pola muller. No entanto, o **traballo reprodutivo** -a reprodución e as atencións e coidados para a supervivencia- non é recoñecido nin pagado. O traballo da muller ten sido historicamente expropiado ao situala nunha posición social inferior e de submisión, converténdoa en mera *fábrica de man de obra.* A revolución reprodutiva -diminución do esforzo reprodutivo ao diminuír o número de fillos- das últimas décadas está modificando o papel tradicional da muller.]]

O **traballo reprodutivo** ou **traballo da reprodución** refírese tanto ao traballo necesario para a reprodución humana realizada pola muller ao longo da historia (embarazo, parto ou lactación) como ao conxunto de atencións e coidados necesarios para o sustento da vida e a supervivencia humana: alimentación, coidados físicos e sanitarios, educación, relacións sociais, apoio afectivo e psicolóxico ou mantemento dos espazos e bens domésticos.

Denomínase&nbsp;*traballo reprodutivo* para diferenciar do *traballo produtivo* dirixido a xerar bens e servizos. Fronte ao traballo produtivo, asalariado e recoñecido socialmente nas sociedades industrializadas, o traballo da reprodución non se recoñece nin económica nin socialmente. As mudanzas sociais no ámbito produtivo e reprodutivo obrigan a repensar a tradicional e desigual distribución de cargas entre mulleres e homes ben como o recoñecemento social e económico do traballo reprodutivo (salario para o traballo doméstico). Porén, o tempo dedicado ao traballo reproductivo representa unha parte inmensa e crecente nos países do capitalismo avanzado.

Amaia Pérez Orozco acuñou o concepto de “traballador champiñon” para explicar como a cultura capitalista invisibiliza o traballo reprodutivo. 

“a única poboación relevante é o empresariado e aquela parte das familias que vai ao mercado laboral. O resto é unha carga, socialmente desexable, pero economicamente custosa. A forma de entender ás persoas traballadoras é a que, desde as análises centradas nos coidados, denominamos o traballador champiñón: aquel que só importa na medida en que se incorpora ao proceso produtivo. Non importa onde estaba antes de chegar á empresa nin onde vai cando se marcha. Presuponse que co seu salario resólveo todo xa que non ten desesidades máis aló daquelas que cobre co consumo mercantil. Tampouco ten responsabilidades sobre o ben-estar alleo que sexan recoñecidas como algo que interfira ou condicione a súa inserción laboral. Con todo, ese traballador champiñón non é tal: alguén se fixo cargo del cando era neno, faio cando enferma, farao cando envelleza; farao cando envelleza; dalgunha maneira xestiona a súa rexeneración diaria, tanto corporal como emocional" 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anarquismo feminista
* Ecofeminismo
* Economía feminista
* Feminismo marxista
* Feminismo radical

* Feminismo socialista
* Feminización da pobreza
* Patriarcado
* Servizo doméstico
* Teoría feminista
Administración Federal de Aviación

A **Administración Federal de Aviación**​ (en inglés, *Federal Aviation Administration*, **FAA**) é unha autoridade nacional con poderes para regular todos os aspectos da aviación civil. Estes inclúen a construción e operación de aeroportos, a xestión do tráfico aéreo, a certificación de persoal e aeronaves, e a protección de activos estadounidenses durante o lanzamento ou reingreso de vehículos espaciais comerciais.

## Funcións principais 
As funcións da FAA inclúen:
* Regulación do transporte espacial comercial estadounidense.
* Regulamento das normas xeométricas e de inspección en voo das instalacións de navegación aérea.
* Fomento e desenvolvemento da aeronáutica civil, incluída a nova tecnoloxía aeronáutica.
* Emisión, suspensión ou revogación de certificados de piloto.
* Regulación da aviación civil para promover a seguridade, especialmente a través de oficinas locais chamadas *Flight Standards District Offices*.
* Desenvolver e operar un sistema de control e navegación do tráfico aéreo tanto para avións civís como militares.
* Investigación e desenvolvemento do Sistema Nacional de Espazo Aéreo e Aeronáutica Civil.
* Elaboración e execución de programas de control do ruído dos avións e outros efectos ambientais da aviación civil.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da FAA
Cinioch

**Cinioch**, chamado **Cínaed mac Luchtren** nos anais irlandeses, foi rei dos pictos dende o ano 616 até o 631, ano no que aparece a súa morte nos Anais do Ulster, nos Anais de Tigernach e no Chronicon Scotorum.

Segundo a lista de reis da crónica picta, reinou entre 14 e 19 e foi sucedido por Gartnait III.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Paul Watkins, Stamford, 1990. ISBN 1-871615-03-8
Cecilio Benítez Osés

**Cecilio Benítez Osés**, finado en Ponferrada en maio de 1922, foi un avogado e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi rexistrador da propiedade de Alba de Tormes, Vilalba e Ponferrada, onde morreu con 35 anos. Escribiu dúas novelas e publicou poemas en periódicos e revistas.

## Obras 
* *Dos viudos*, 1908.
* *32 encarnado*.
* *El noveno mandamiento*, 1921.
* *Rosas de otoño*.

## Vida persoal 
Casou en 1916 con Carmen López de Castro e foi pai de Cecilio Benítez de Castro.

## Notas
Piscívoro

[miniatura|A serpe *[Nerodia sipedon* comendo un peixe]]
Un **piscívoro** ou **ictiófago** é un animal carnívoro que come principalmente peixes. Os peixes eran a dieta dos primeiros tetrápodos (anfibios); a dieta insectívora apareceu despois, e co tempo, os réptiles engadiron a dieta herbívora.

Algúns animais, como os leóns mariños e os aligátores, non son completamente piscívoros, e adoitan depredar invertebrados acuáticos ou animais terrestres ademais dos peixes, mentres que outras, como os morcegos pescadores Noctilionidae e o gavial, son máis estritamente dependentes do peixe para a súa alimentación. Os humanos poden vivir con dietas baseadas no peixe, como tamén os seus animais mascotas domesticados, como cans e gatos. Algúns animais, como os cnidarios, polbos, luras, tiburóns, cetáceos, osos grizzly, xaguares, serpes, tartarugas, e gaivotas e outras aves mariñas, poden ter os peixes como unha parte significativa ou nalgúns casos dominante das súas dietas.

Os efectos ecolóxicos dos piscívoros poden estenderse a outras cadeas tróficas. Nun estudo da troita *Oncorhynchus clarkii*, os investigadores encontraron que a adición deste piscívoro ao ecosistema pode ter efectos destacables sobre organismos non acuáticos, neste caso os morcegos que se alimentan de insectos que emerxen da auga pola presenza da troita.

Os piscívoros poden clasificarse en primarios e secundarios. Os primairos, tamén chamados "especialistas", pasan a este hábito alimenticio nos primeiros poucos meses das súas vidas. Os piscívoros secundarios pasan a comer principalmente peixes máis tarde nas súas vidas. Hipotetízase que a dieta dos piscívoros secundarios débese a unha adaptación para manter a eficiencia no uso da enerxía cando están medrando.

## Notas
A Corveira de Baixo, Buciños, Carballedo

**A Corveira de Baixo** é un lugar da parroquia de Buciños que se localiza no concello de Carballedo da comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 7 habitantes (3 mulleres e 4 homes).

## Topnimia 
O topónimo deriva do latín  sitio de corvos, situado nun lugar  baixo . A xente da zona di *A Curveira*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Buciños 
### Parroquias de Carballedo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Fedor Chispiiakov

**Fedor Stepanovich Chispiiakov** (en ), nado en Kosoy Porog en 1906 e finado en 1978, foi un escritor, tradutor e educador shor, considerado o fundador da literatura shor.

## Traxectoria 
Naceu nunha pequena localidade, que se integrou na cidade de Mezhdurechensk pouco despois da súa formación, a mediados do século XX.  Traballou como profesor na denominada, Montaña Shoria, no sur do distrito de Kemerovo,  o país dos shor. Entre 1925 e 1931 anos estudou no Instituto dos Pobos do Norte de Leningrado, converténdose no primeiro shor en recibir educación superior. Tras rematar fixo un curso de posgrao en Moscova,  Volveu a Siberia e comezou a traballar en institucións educativas; do Distrito Nacional Gorno-Shorski, que existiu entre 1926-1939

O seu primeiro libro, unha colección de poemas, *Шолбан* publicouse en 1934. Na década de 1940 escribiu unha novela *В долинах Мрас-су*, as coleccións de relatos *Чулеш* e *Таныш* e outras obras. Traduciu ao shor varias obras da literatura rusa como *Капитанскую дочку* de Pushkin e foi autor de varios libros escolares.

## Notas
Loureiro de Baixo, Buciños, Carballedo

**Loureiro de Baixo** é un lugar da parroquia de Buciños que se localiza no concello de Carballedo da comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 17 habitantes (7 mulleres e 8 homes).

## Topónimo
**Loureiro de Baixo** é un fitónimo que deriva do nome en latín  e da situación xeográfica , baixo. Loureiro foi parroquia ata 1890 en que foi agregada a Buciños..

## Patrimonio 
A **Casa Grande** de Buciños data do século XVIII e pertencía á familia dos Ribadeneira, o bispo de Valladolid, Don José Antonio Ribadeneira, naceu nesta casa. Posúe un escudo na porta de entrada, unha gran cheminea, un campanario situado entre dúas chemineas e unha capela cun escudo de armas no lintel da porta. Na entrada da casa atópase un gran carballo, que se considera o avó de Europa.

## Alcumes populares en Buciños 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Buciños 
### Parroquias de Carballedo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Minoría sexual

**Minoría sexual** refírese ao grupo social cuxa identidade de xénero, orientación sexual ou prácticas sexuais consentidas difiren dos da maioría da sociedade na que viven. É un termo que se emprega en socioloxía para referirse ao conxunto da diversidade sexual e de xénero, incluído habitualmente baixo as siglas LGTBI.

É un concepto análogo ao de minoría étnica. As minorías sexuais tamén poden manifestar comportamentos e prácticas que en conxunto conforman unha subcultura. En certos lugares e momentos históricos, as minorías sexuais han chegado mesmo a desenvolver unha linguaxe propia co que identificarse sen ser recoñecidos polo resto da sociedade.

En moitos lugares as minorías sexuais enfróntanse ao rexeitamento social e a riscos de saúde asociados que van máis aló das súas prácticas sexuais, como maiores taxas de depresión ou de suicidio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Argot LGBT
* Cultura LGBT
Binóculo

miniatura|Deseño clásico de binóculo prismático.
miniatura|Deseño moderno de binóculo prismático compacto.
O **binóculo** ou **prismáticos** é un instrumento óptico empregado para ampliar a imaxe dos obxectos afastados, igual que o anteollo e o telescopio, mais a diferenza destes provoca o efecto da estereoscopía na imaxe e por iso é máis cómodo apreciar a distancia entre obxectos afastados e seguilos en movemento.

O binóculo posúe un par de tubos e cada tubo contén unha serie de lentes e un prisma, que amplían a imaxe para cada ollo, producindo a estereoscopía.

## Funcionamento 
Este instrumento serve para ver obxectos afastados que non se poden ver a simple vista. A ampliación lógrase cando a luz atravesa cada serie de lentes. Os prismas corrixen a imaxe colocándoa na posición correcta, por medio do principio da reflexión interna total, a diferenza dos telescopios que a amosan invertida. Tradicionalmente, a maioría dos modelos empregan un par de prismas. O ocular de cada cámara non está aliñado co obxectivo e o prisma reflicte a luz en forma de *S* cara ao ocular.

Moitos modelos permiten axustar a distancia entre os oculares para adaptarse ao observador. Tamén posúen unha roda de enfoque que se xira para enfocar a imaxe. Xeralmente o ocular dereito ten un anel de corrección dióptrica que se xira para conseguir a dioptría diferente no ocular esquerdo e mellorar o enfoque da imaxe observada con ambos os ollos.

400px|center

Ao ser o binóculo un pequeno telescopio refractor cun sistema de prismas para acurtar o tubo de soporte e evitar a visión invertida, ten menor capacidade de aumento ca un telescopio, mais ten maior campo de visión. Para impedir as vibracións convén fixalo nun trípode.

## Clasificación de binóculos 
miniatura|Binóculos de gran tamaño empregados na mariña.
miniatura|Binóculo turístico que funciona con moedas
A clasificación baséase no nivel de ampliación da imaxe e o diámetro do obxectivo medido en milímetros; indícase con dous números separados por un ×. Por exemplo, un binóculo de *12×50* ten un nivel de ampliación de 12× (12 aumentos) e un par de obxectivos de 50&nbsp;mm de diámetro.

O binóculo de menor alcance é de *3×10* e adoita usarse nos teatros. Os de *7×50* e  *10×50* son para a observación afeccionada e observacións astronómicas. Os de *12×50* ata *20×50* para a exploración. Todos estes sostéñense coas mans, mais existen binóculos tan grandes como *20×80*, *20×140*, que teñen que soster en trípodes debido ao seu peso.

Nos binóculos de ampliación variable como os *8-24×50* aprovéitase unha configuración interna móbil para proporcional un binóculo que amplía dende 8× ata 24× empregando o corpo dun só binóculo.

O nivel de ampliación práctico é ata 10× e os modelos que se poden soster coas mans son de ata 20×.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Walter J. Schwab, Wolf Wehran: "Optics for Hunting and Nature Observation". ISBN 978-3-00-034895-2. 1.ª edición, Wetzlar (Alemaña), 2011
### Ligazóns externas 
* A Guide to Binoculars  by Emil Neata
* The history of the telescope & the binocular  by Peter Abrahams, maio de 2002
SOHLA 1

**SOHLA 1**, tamén coñecido como **Maido 1**, é un satélite artificial da asociación xaponesa SOHLA lanzado o 24 de xaneiro de 2009 mediante un foguete H-IIA desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
SOHLA 1 é un pequeno satélite de 50&nbsp;kg de masa construído pola asociación industrial xaponesa SOHLA e adicado a probar varias novas tecnoloxías, entre elas unha cámara de observación da cobertura nubosa e dos raios das tormentas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*H-IIA

## Notas
Ferdowsi

**Abu ʾl-Qasim Ferdowsi Tusi** máis coñecido só como **Ferdowsi**, nado en Paj c. 940 e finado en Tus en 1020, foi un poeta persa, autor de *Shahnameh*, o poema épico máis longo creado por un único autor, e a épica nacional do Grande Irán. Ferdowsi celébrase como o autor máis influente da literatura persa e un dos principais da historia da literatura.

## Traxectoria 
Ferdowsi naceu no seo dunha familia de propietarios de terra (*dehqans*) nunha aldea preto da cidade de Tus  na rexión de Khorasan do Imperio Samánida, na actual provincia Razavi Khorasan do nordeste de Irán. Pouco é o que se sabe da vida do poeta, coñécese que tiña unha muller e un fillo que lle morreu con 37 anos e que recordou nunha elexia inserida en *Shahnameh*.

miniatura|Ferdowsi e os tres&nbsp; poetas gaznávidas da corte
Non se sabe se escribiu algunha obra anterior, comezou a traballar en *Shahnameh* arredor do ano 977 coa intención de continuar o traballo do poeta Daqiqi  asasinado por un escravo. Como Daqiqi, Ferdowsi empregou como unha das fontes o *Shahnameh de Abu-Mansuri*, en prosa e preislámico. Recibiu xeneroso patrocinio do samánida Mansur e completou unha primeira versión en 994. Cando o turcos gaznávidas derrubaron os samánidas en 999, Ferdowsi continuou a traballar no poema, reescribindo seccións enteiras para eloxiar o novo sultán Mahmud. Ferdowsi finalmente rematou a súa obra épica o 8 de marzo de 1010. Practicamente nada se sabe con algunha certeza da última década da súa vida.

## Notas
Martín Belda y Mencía del Barrio

**Martín Belda y Mencía del Barrio** nado en Cabra (Córdoba) o 12 de agosto de 1820 e finado en Madrid o 1 de xaneiro de 1882, foi un militar e político español, e ministro de Mariña, durante o reinado de Isabel II de España.

## Traxectoria 
Fillo do valenciano Francisco Belda Calabuig, comerciante de panos, e empregado de correos, procedente de Bocairent, e Rosa Mencía del Barrio López, natural de Cabra. Aprende na súa cidade natal as primeiras letras e cando tiña 15 anos marchou para Madrid. A pesar de ter só unha educación básica, prosperou no mundo político pola súa capacidad de creear unha rede de intereses no sur de Córdoba, onde foi deputado, polo distrito de Cabra, en varias lexislaturas desde 1846.

### Cargos públicos 
Martín Belda é un exemplo prototípico da persoa que non é un político tradicional de familia de avoengo, nin unha persoa con fortuna, senón que tivo moi claro que debía ser un político que serve os intereses dos votantes importantes do seu distrito e por iso, continuamente, aparece como deputado nas sucesivas eleccións.

Soubo buscar influencias e co apoio de paisanos como Vicente Alcalá Galiano obtivo o primeiro oficio en Madrid de escribente no ministerio de Mariña. De contado, pasou a formar parte do Partido Moderado da tendencia denominada os "polacos" que dirixía Luis José Sartorius y Tapia, conde de san Luis, que o axudou a obter o grao de coronel na mariña. Foi Ministro de Mariña durante os gobernos do partido moderado dominado por Narváez e González Bravo, entre os anos 1867 e 1868. Unha das primeiras medidas que tomou foi a de anular un pedido de buques de guerra o que motivou o descontento da oficialía de mariña e o apoio destes ao pronunciamento que se preparaba contra Isabel II. Ao se producir a Gloriosa, marchou con Isabel II ao exilio a París.

Despois da restauración borbónica, recibiu do novo rei Afonso XIII o marquesado de Cabra no ano 1875 pola súa lealdade á Coroa (decreto do 5 de febreiro e despacho do 17 de xuño). Foi tamén presidente do Congreso, de xeito interino entre febreiro e marzo de 1865 e, de xeito efectivo entre marzo e decembro de 1867. Tamén

Foi elixido membro do parlamento de Cabra nas eleccións xerais de 1876 e 1879. Durante o goberno de Cánovas del Castillo, foi apoderado xeral de Isabel II e de aí pasou a ser  nomeado Gobernador do Banco de España entre febreiro de 1878 e marzo de 1881.

### Outras características 
Foi amigo do autor egabrense Juan Valera y Alcalá Galiano aínda que as relacións foron entubiándose. Tamén foi un benfeitor do Real Colexio da Inmaculada Concepción de Cabra, hoxe IES Aguilar y Eslava, do que foi antigo alumno. Foi condecorado coa Gran Cruz da orde de Carlos III.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Garrido Ortega, José M.(2004). *Martín Belda, unha política de servizo de Isabel II (2 vols.).* UCOPress, Editorial Universidad de Córdoba. Córdoba ISBN 8478017127

### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España

### Ligazóns externas 
* Cordobeses ilustres
Hexemonía cultural

A **hexemonía cultural** é un concepto da filosofía marxista que designa a dominación da sociedade, culturalmente diversa, pola clase dominante, cuxa cosmovisión —crenzas, moral, explicacións, percepcións, institucións, valores ou costumes— convértese na norma cultural aceptada e na ideoloxía dominante, válida e universal. A hexemonía cultural xustifica o *status quo* social, político e económico como natural e inevitable, perpetuo e beneficioso para todo o mundo, en lugar de presentalo como un construto social artificial que beneficia unicamente á clase dominante.

En filosofía e socioloxía, o termo hexemonía cultural ten connotacións derivadas da palabra grega *ἡγεμονία*, que indica liderado e goberno. En política, hexemonía é o método xeopolítico de dominación imperialista indirecta, no que o estado hexemónico goberna a outros estados subordinados, baixo a ameaza de intervención como un medio implícito de poder, máis que pola forza militar directa (invasión, ocupación ou anexión).

A hexemonía cultural é un termo desenvolvido por Antonio Gramsci para analizar as clases sociais e a superestrutura. Propuña que as normas culturais vixentes dunha sociedade son impostas pola clase dominante (hexemonía cultural burguesa), de maneira que non deberían percibirse como naturais ou inevitables, senón recoñecidas como unha construción social artificial e como instrumentos de dominación de clase. Esta práctica sería indispensable para unha liberación política e intelectual do proletariado, reivindicando e creando a súa propia cultura de clase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Alienación
* Hexemonía
* Identidade cultural
* Loita de clases
* Violencia simbólica
Metabolismo social

O **metabolismo social** ou **metabolismo socioeconómico** é o conxunto de fluxos de materiais e de enerxía que se producen entre a natureza e a sociedade, e entre distintas sociedades entre si, levados a cabo cunha forma cultural específica.

Os procesos metabólicos sociais comezan coa *apropiación* por parte dos seres humanos de materiais e enerxía da natureza. Estes poden ser *transformados* e *circular* para ser *consumidos* e finalmente *excretados* de novo á propia natureza. Cada un destes procesos ten un impacto ambiental diferente dependendo da maneira na que se realizan, a cantidade de materiais e enerxía implicados no proceso, a área onde se produce, o tempo dispoñible ou a capacidade de rexeneración da natureza.
o metabolismo social tamén se ocupa de estudar en detalle outros procesos metabólicos, como os efectuados en sociedades máis pequenas, os servizos que a natureza presta aos seres humanos, así como a forma cultural concreta que as persoas adoptan ao desenvolver cada proceso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Brecha metabólica
* Economía circular

* Economía ecolóxica
* Economía enerxética
* Pegada ecolóxica

* Racismo ambiental
* Sistema complexo
Yayo Herrero

**Yayo Herrero López**, nada en Madrid en 1965, é unha antropóloga, enxeñeira, profesora e activista ecofeminista española. É unha das investigadoras máis influentes no ámbito ecofeminista e ecosocialista a nivel europeo.

## Traxectoria 
Yayo Herrero é Licenciada en Antropoloxía Social e Cultural, Enxeñeira Técnica Agrícola,  Diplomada en Educación social e DEA en Ciencias da Educación.

Foi coordinadora estatal de Ecoloxistas en Acción e participou en numerosas iniciativas sociais sobre promoción dos Dereitos Humanos e ecoloxía social. Actualmente é profesora da Universidade Nacional de Educación a Distancia e directora xeral da FUHEM. Colabora habitualmente con diversos medios de comunicación como eldiario.es.

## Obra 
A investigación de Yayo Herrero céntrase na crise ecolóxica actual derivada do modelo de desenvolvemento e produción capitalista. Neste sentido, sostén que o propio capitalismo non pode existir sen que exista crecemento económico, pero que nun mundo físico que ten límites, un crecemento indefinido é imposible. Ademais, sostén que neste modelo económico prímanse traballos superfluos, mentres que os traballos que fan posible o mantemento da vida humana, como a produción agrícola ou o traballo reprodutivo, están completamente precarizados ou directamente excluídos de toda remuneración.

Desta maneira, propón unha transición cara a un modelo económico diferente, que teña en conta a inclusión social de todas as persoas e sexa compatible coa capacidade de rexeneración da natureza.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
Entrevista de Marcos Pérez Pena en Praza Pública
Aeroporto Internacional O'Hare

O '''Aeroporto Internacional Chicago O'Hare** (IATA: **ORD**, ICAO: **KORD**, FAA LID: **ORD**), tamén coñecido como **Aeroporto O'Hare**, **Aeroporto Internacional de Chicago**, **Chicago O'Hare**, ou sinxelamente **O'Hare''', é un aeroporto internacional situado no noroeste de Chicago, Illinois, a 27&nbsp;km do centro da cidade. É o principal aeroporto que serve á área metropolitana de Chicago, xunto co Aeroporto Internacional Midway, que se atopa a uns 16&nbsp;km máis preto do centro e que serve como aeroporto secundario. Está operado polo Departamento de Aviación da cidade de Chicago.

O'Hare foi o aeroporto máis concorrido do mundo en número de operacións no ano 2014, por diante do Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson, que mantivo ese título dende 2005 ata 2013; porén no ano seguinte Atlanta volveu a superalo. Ata 1998 O'Hare tamén foi o aeroporto máis concorrido do mundo en número de pasaxeiros; foi superado principalmente debido aos límites impostos no aeroporto polo goberno federal para reducir os atrasos nos voos. En 2016 O'Hare foi o sexto aeroporto máis concorrido do mundo en número de pasaxeiros, o terceiro dos Estados Unidos, e o máis concorrido do Medio Oeste. O'Hare ten oito pistas de aterraxe, máis que calquera outro aeroporto internacioanal.

En xaneiro de 2017 O'Hare tiña servizos directos a 208 destinos, incluídos 153 domésticos nos Estados Unidos e 55 internacionais cara Norteamérica, Suramérica, Asia e Europa, facendo del unha porta de entrada internacional a gran parte do medio oeste estadounidense. O'Hare atópase entre un selecto grupo de aeroportos de todo o mundo coa distinción de ter servizos a máis de 200 destinos, xunto con Heathrow, Frankfurt, Atatürk, Ámsterdam, Charles de Gaulle, Atlanta, Dallas/Fort Worth, Múnic e Dubai.

O'Hare serve como un gran centro de conexións para United Airlines e American Airlines, ademais de facelo para a aeroliña rexional Air Choice One, e é unha cidade focal para Frontier Airlines e Spirit Airlines. É o centro de conexións máis grande de United Airlines tanto en pasaxeiros transportados anualmente (16,6 millóns en 2016) e en voos diarios (585 de media). Tamén é o terceiro centro de conexións máis grande de American Airlines, despois do Aeroporto Internacional de Dallas-Fort Worth e do Aeroporto Internacional de Charlotte-Douglas, con 527 voos diarios a 120 destinos.

O'Hare foi votado como o "mellor aeroporto de Norteamérica" durante 10 anos polas revistas *Business Traveler Magazine* (1998–2003) e *Global Traveler Magazine* (2004–2007).  Pola outra banda, a lista da revista *Travel + Leisure* das "Cidades favoritas dos Estados Unidos" (2009) sitúan ao sistema aeroportuario de Chicago (O'Hare e Midway) como o segundo peor en atrasas, despois do sistema de aeroportos de Nova York (JFK, Newark Liberty e LaGuardia). O'Hare acumula case o 20% dos atrasos e cancelacións de voos do país.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Soisalo

A **illa Soisalo** () é, cunha superficie de 1.638&nbsp;km², a illa máis grande de Finlandia e a illa continental máis grande de Europa. Situada en Savonia do Norte (antiga provincia de Finlandia Oriental), está rodeada polos lagos Kallavesi, Suvasvesi, Kermajärvi, Ruokovesi, Haukivesi e Unnukka. Xeograficamente, Soisalo, malia estar rodeado de auga, non é unha illa como tal, porque os lagos non están no mesmo nivel. A maior diferenza entre os lagos é de 6 m. Sääminginsalo, unha illa moi próxima de 1.069&nbsp;km², está igualmente rodeada de lagos, pero que están no mesmo nivel. Con todo, Sääminginsalo está tamén en parte rodeada por unha canle artificial, polo que non pode ser considerada unha verdadeira illa tampouco. En tal caso, Fasta Åland, con 685&nbsp;km², sería a illa máis grande do país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Marta Flich

**Marta Flich**, nada en Valencia o 21 de xullo de 1978, é unha actriz española.

## Traxectoria 
Nada en Valencia, viviu gran parte da súa vida en La Vall d'Uixó. Ao sete anos comezou a estudar piano e canto no conservatorio de música. É licenciada en Economía pola Universidade de Valencia e máster en Comercio Internacional pola Universidade de Delaware. Traballou en banca, profesión que compaxinou coa súa formación en interpretación. Ademais de actriz, tamén traballou como presentadora de televisión.

Desde 2016 colabora no Huffington Post nun vídeo-blog onde explica a actualidade económica dunha maneira sinxela e mordaz.

## Televisión 
## Cine 
## Teatro 
; Actriz

; Directora

## Referencias
Tanahbesar

**Tanahbesar** (ou **Wokam**) é unha das catro illas principais nas Illas Aru no Mar de Arafura. A súa superficie é de 1604&nbsp;km².
Está situado na provincia de Maluku, Indonesia.

As outras illas principais do arquipélago son Kobroor, Illa Kola e Maikoor.

## Notas
## Véxase tamén
Illa Rantau

**Rantau** (en indonesio: *Pulau Rantau*, ou ata *Tebingtinggi Tebing Tinggi*) é unha illa de Indonesia na costa leste de Sumatra, situada no estreito de Malaca.

Cunha superficie de 1.597´5&nbsp;km², é a máis grande dunha serie de illas que se atopan na costa leste de Sumatra, que están separadas por só uns quilómetros de ancho das demais. Ao sur da illa esta Sumatra, ao nordés atópase Rangsang, Merbau no norte e ao noroeste Padang. Merbau esta a tan só 100 metros de Rantau e están separadas por unha canle de 14´3 quilómetros de lonxitude, polo que ás veces Merbau non aparece en moitos mapas como unha illa separada. Rantau ten de 76&nbsp;km de longo, ata 26&nbsp;km de largo e é cha por completo.

Ao leste atópanse directamente en fronte dúas illas pequenas Menggung e Topang, e no sueste Labu e Serap.

Administrativamente, a illa pertence aos órganos de administración de Rantau (kabupaten) *Kepulauan Meranti* da provincia de Riau e consta de dous subdistritos (Kecamatan) *Tebing Tinggi* e *Tebing Tinggi Barat* que en conxunto teñen 91.889 habitantes (2007). A vila máis grande e máis importante é Selat Panjang na costa norte da illa.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arquipélago de Riau

### Ligazóns externas
* [L'isola Rantau nel sito dell'UNEP(https://gl.wikipedia.org/wiki/Programa_das_Naci%C3%B3ns_Unida_para_o_ambiente)]
Banda de Bolaño

A **Banda de Bolaño** foi unha agrupación musical do século XX con orixe na parroquia de Bolaño, no concello lugués de Castroverde. A banda naceu no ano 1890 e estivo activa ata 1947.

## Notas
Kunashir

**Illa Kunashir** (; , *Kunashiri-tō*;  ou クナシㇽ, *Kunasir*), posiblemente significando a "illa negra" ou a "illa herbosa" en Ainu é a illa máis meridional das illas de Kuriles, un arquipélago actualmente baixo control de Rusia, entre as cales catro (entre elas a illa Kunashiri) son reclamados polo Xapón (ver disputa das Illas Kuriles).

Atópase entre o estreito da Illa Kunashir, Catherine, Izmena, e Kuril Sur. A illa de Kunashir é visible desde a próxima illa xaponesa de Hokkaido, da cal está separada polo estreito de Nemuro.

* Superficie: 1.490&nbsp;km²
* Lonxitude: 123&nbsp;km
* Largo: 4–30&nbsp;km

A illa Kunashir está formada por catro volcáns que eran illas separadas pero que se uniron desde entón por áreas baixas con lagos e augas termales. Todos estes volcáns seguen activos: Tyatya (1.819 m), Smirnov, Mendeleev (Rausu-yama), e Golovnin (Tomari-yama).

A illa está formada por rochas volcánicas e cristalinas. O clima é continental húmido con precipitacións moi fortes especialmente no outono e un forte atraso estacional con temperaturas máximas en agosto e setembro. A vexetación componse principalmente de abetos, piñeiros, abies, e bosques mixtos Caducifolios con lianas e arbustos de bambú. As montañas están cubertas de bidueiros e piñeiros anano de Siberia, flores herbáceas ou rochas espidas.

En xullo de 2001 atopáronse carballos centenarios (Quercus crispula) na illa de Kunashiri.

## Historia 
En 1789 a illa Kunashir foi un dos escenarios da batalla de Menashi-Kunashiri na cal o pobo Ainu se rebelou contra os comerciantes e colonos xaponeses.

O navegante ruso Vasily Golovnin intentou cartografar e explorar a illa en 1811, pero foi detido polas autoridades xaponesas e pasou dous anos en prisión.

O 1 de setembro de 1945, ou un día antes de que os documentos de rendición da segunda guerra mundial fosen asinados o 2 de setembro de 1945, de acordo coas decisións tomadas na Conferencia de Yalta, a Unión Soviética adquiriu as Illas Kuriles. O goberno xaponés afirma que os Territorios do Norte non eran parte das Illas Kuriles, debido a razóns históricas. Isto ocorreu despois de que a Unión Soviética renunciara ao Pacto de Neutralidade Soviético-Xaponés en abril de 1945 e declarara a guerra ao Xapón o 9 de agosto de 1945 (oficialmente, o pacto mantívose en vigor ata o 13 de abril de 1946).
miniatura|240px|Volcán Mendeleyev
miniatura|240px|Sulfuric River, Illa Kunashir

## Asentamentos 
O establecemento máis grande na illa de Kunashir é Yuzhno-Kurilsk (Centro administrativo do ditrito Yuzhno-Kurilsky).

## Economía 
A principal actividade económica é a industria pesqueira. A illa ten un porto á beira de Yuzhno-Kurilsk.

## Transporte 
A illa é atendida polo aeroporto de Yuzhno-Kurilsk Mendeleyevo.

## Poboación 
Despois do terremoto de 1994 nas Illas Kuriles, aproximadamente un terzo da poboación da illa de Kunashir foise e non regresou. En 2002, a poboación da illa era de aproximadamente 7.800 habitantes. A poboación total das disputadas illas Kuriles nese momento era de aproximadamente 17.000 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illas Kuriles

### Ligazóns externas 
*Sakhalin Oblast
Castro, Trasmonte, Oroso

**Castro** é un lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Oroso. Conta con 53 habitantes repartidos en 14 casas

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Trasmonte
### Parroquias de Oroso
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Oroso
Illa Flaherty

A **Illa de Flaherty** é a illa máis grande do grupo de Illas Belcher na Baía de Hudson na rexión de Qikiqtaaluk, Nunavut, Canadá. Ten unha forma moi infrecuente.

A comunidade Inuit de Sanikiluaq localízase na súa costa norte. Sanikiluaq é a comunidade máis austral de Nunavut.

A illa chámase así na honra do antropólogo visual Robert J. Flaherty.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Flaherty Island in the Atlas of Canada - Toporama; Natural Resources Canada
Alas de Papel

***Alas de Papel*** foi unha revista viguesa de arte, ciencia e literatura (poesía, ensaio e narrativa) editada entre 1995 e 1996.
## Historia e características 
Publicada en castelán e galego e dirixida por Rufino Peral e Carmen Solla. Comezou a publicarse en 1995 baixo o título ***Revista alas de papel*** e naceu con vocación de ser trimestral, mais non se publicou con esa periodicidade, xa que os intervalos de tempo nos exemplares dos que hai constancia foron de seis meses e un ano. O número cero publicouse en marzo de 1995, o número un en setembro de 1995 e xa baixo o nome ***Alas de Papel***

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Dúas letters

***Dúas letters*** é unha novela do escritor guipuscoano Bernardo Atxaga, publicada orixinalmente en lingua éuscara en 1984 co título orixinal de *Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian*. Foi traducida ao galego por Leandro García Bugarín a partir da versión en lingua castelá do propio autor, e publicada por Editorial Galaxia en 2005.

Segundo conta na contracapa: *Dúas cartas son quen de poñer a andar a máquina das lembranzas. Lembranzas do país perdido no que naceu un pastor vasco que pasou toda a vida nos Estados Unidos*.

## Notas
Aeroporto Internacional de Pequín-Capital

O **Aeroporto Internacional de Pequín-Capital** (IATA: **PEK**, ICAO: **ZBAA**) é o principal aeroporto internacional que serve a Pequín. Está situado a 32&nbsp;km ao nordés do centro da cidade, nun enclave do distrito de Chaoyang rodeado polo distrito de Shunyi. O aeroporto pertence á Beijing Capital International Airport Company Limited, unha compañía controlada polo estado que tamén se encarga de operalo.

O aeroporto é o principal centro de conexións de Air China, a aeroliña nacional do país, que voa a uns 120 destinos (sen contar os de carga), dende Pequín. China Eastern Airlines, Hainan Airlines e China Southern Airlines tamén usan o aeroporto como centro de conexións.

Pequín-Capital inaugurou a súa Terminal 3 en 2008, xusto a tempo para os Xogos Olímpicos de 2008, converténdose na segunda terminal máis grande do mundo tras a terminal 3 do Aeroporto Internacional de Dubai e no sexto edificio máis grande en superficie. O Aeroporto Internacional de Pequín-Capital cobre unha área de 1 480 hectáreas de terra.

Pequín-Capital ascendeu rapidamente nos ránkings de aeroportos máis concorridos do mundo na pasada década. En 2009 converteuse no aeroporto con máis número de pasaxeiros e de movementos de avións de Asia. Vén sendo o segundo aeroporto máis concorrido do mundo en tráfico de pasaxeiros dende o ano 2010. En 2012 rexistrou 557 167 movementos de avións, chegando ao sexto posto mundial. En termos de carga o aeroporto de Pequín-Capital tamén conseguiu un rápido crecemento. No ano 2012 converteuse no 13º máis concorrido do mundo en tráfico de mercadorías, rexistrando 1 787 027 toneladas.

## Aeroliñas e destinos
[miniatura|250px|[Airbus A319 de Air China aterrando]]
[miniatura|250px|[Boeing 787 de All Nippon Airways aterrando]]
[miniatura|250px|[Boeing 787 de American Airlines rodando]]
[miniatura|250px|[Airbus A330 de China Eastern Airlines engalando.]]
[miniatura|250px|[Boeing 737 de China Southern Airlines aterrando]]
[miniatura|250px|[Airbus A340 de Hainan Airlines aterrando]]
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
Arturo Romaní García

**Arturo Romaní García**, nado en Muros o 9 de abril de 1918 e finado en 2002, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Félix Romaní Mariño, instalouse na Estrada. Colaborou en *La Noche*, *El Correo Gallego*, *La Voz de Galicia*, *El Ideal Gallego*, e nas revistas *Cuadernos de Estudios Gallegos*, *Atenea*, *Vieiros* e *Lar*, así como en *Chan* e *Dígame*.

## Obras 
### Ensaio 
* *Xogos infantiles de Galicia*, 1979.
* *La pesca de bajura en Galicia*, 1981.
* *A revolución tecnolóxica na industria salgadeira de Galicia*, 1991.
* *Una industria salazonera catalana en Galicia. Origen, apogeo y ocaso : La familia Romaní*, 1998.

### Poesía 
* *Pseudopoesía. A la costa de la muerte : Marineras*, 1978.

### Teatro 
* *O patriarca : Traxedia*, 1980.
* *Horfa*.

### Novela 
* *Barlovento*, 1992.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

* "ROMANÍ GARCÍA, Arturo" in *Gran Enciclopedia Gallega*

* 

*
Fidel Diéguez

**Fidel Diéguez Díez**, nado no Saviñao en 1956 e finado en Santiago de Compostela o 22 de marzo de 2013, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
En 1961 a súa familia instalouse en Madrid, onde se formou académica e intelectualmente. Cursou Enxeñería Industrial e Enxeñería en Telecomunicacións na Universidade Politécnica de Madrid. Fixo parte dos ambientes culturais e políticos do Madrid antifranquista, participando na Aula de Cultura Galega do Ateneo de Madrid, así como do Club de Amigos da UNESCO. Nese ambiente coñeceu a Ramón Muñiz de las Cuevas e a Bautista Álvarez, e cara a 1974 ingresou na Unión do Povo Galego e no 1975 na Asemblea Nacional-Popular Galega. Foi un dos primeiros membros da Agrupación Cultural Lóstrego

En marzo de 2013 faleceu por mor dun cancro, contra o que loitara desde a primavera de 2012.

## Vida persoal 
Foi pai de Uxío-Breogán, Iria-Zéltia e Breixo-Fidel Diéguez Cequiel.

## Notas
Aeroporto Internacional Atatürk

O **Aeroporto Internacional Istanbul Atatürk** (IATA: **IST**, ICAO: **LTBA**) é o principal aeroporto internacional de Istanbul e o aeroporto máis grande de Turquía por número de pasaxeiros, destinos e movemento de avións. Inaugurado en 1924 en Yesilköy, na parte europea da cidade, está situado a 24&nbsp;km ao oeste do centro da cidade e serve como centro de conexións principal para Turkish Airlines. O outro aeroporto internacional da cidade é o máis pequeno de Sabiha Gökçen. En febreiro de 2017 tiña 273 destinos, sendo o segundo aeroporto do mundo con máis destinos tras o Aeroporto de Frankfurt.

Foi chamado orixinalmente **Aeroporto Yesilköy**. Nos anos 80 foi renomeado Aeroporto Internacional Atatürk na honra de Mustafa Kemal Atatürk, o fundador e primeiro presidente da República de Turquía. No ano 2015 pasaron polas súas instalacións máis de 60 millóns de pasaxeiros, converténdoo no 11º aeroporto máis concorrido do mundo en termos de pasaxe. En 2017 é o quinto aeroporto máis concorrido de Europa tras Londres-Heathrow, París-Charles de Gaulle, Frankfurt  e Ámsterdam-Schiphol, despois de caer dende o terceiro posto debido a temores pola seguridade.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do aeroporto

## Notas
Arturo Romaní

O nome de **Arturo Romaní** pode referirse a:

***Arturo Romaní García**, xornalista e escritor galego (1918-2002);
***Arturo Romaní Biescas**, banqueiro español;
***Arturo Romaní Sancho**, subsecretario de defensa de España, fillo do anterior.
Aeroporto de Ängelholm-Helsingborg

O **aeroporto de Ängelholm-Helsingborg** (IATA: **AGH**, ICAO: **ESTA**) é un aeroporto sueco situado a 34&nbsp;km de Helsingborg e a  7 de Ängelholm, no sur do país.

## Historia 
No ano 1945 abriuse unha base militar da forza aérea. En 1960 comezaron os voos civís de pasaxeiros dende o aeroporto. No ano 2002 a forza aérea abandonou as instalación e converteuse nun aeroporto unicamente civil. A súa ruta con Estocolmo é a que sempre tivo un maior número de pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos 
## Estadísticas 
O aeroporto de Ängelholm-Helsingborg é o terceiro aeroporto máis grande do sur de Suecia (Götaland) e o décimo máis grande de todo o país. No ano 2013 pasaron polas súas intalacións 412 852 pasaxeiros.

## Notas
Accidente ferroviario do Porriño

dereita|miniatura|Unidade da serie 592 como a accidentada.

O **accidente ferroviario do Porriño de 2016** foi un descarrilamento ferroviario que tivo lugar o 9 de setembro de 2016 no Porriño. O tren cubría o servizo Celta entre Vigo e Porto.

O accidente tivo lugar ás 9:25 da mañá á entrada da estación do Porriño desde Redondela. Unha unidade *420* de Comboios de Portugal descarrilou e provocou a morte de 4 persoas (o maquinista José Arnaldo Moreira, de nacionalidade portuguesa, o interventor e dous pasaxeiros, un deles de Vigo e outro estadounidense) e 48 feridas. En total viaxaban no tren 63 persoas.

Tras a recuperación da caixa negra comprobouse que o tren circulaba a 118&nbsp;km/h nun tramo limitado a 30. Estaba nun tramo recto cando descarrilou, e logo de chocar cuns paus o tren quedou parado contra unha torre de electricidade.

Tras o accidente abriuse unha investigación por parte da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios.

## Notas
Paraxó

Como topónimo **Paraxó** pode referirse a:

;En Galiza
***Paraxó**, lugar da parroquia de Ordoeste, no concello da Baña;
***Paraxó**, lugar da parroquia de Agar, no concello da Estrada;
***Paraxó**, lugar da parroquia de Luou, no concello de Teo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Paraxal**, lugar da parroquia de Mandaio, no concello de Oza-Cesuras.
Aeroporto de Åre Östersund

O **aeroporto de Åre Östersund** (IATA: **OSD**, ICAO: **ESNZ**), anteriormente coñecido como **aeroporto Östersund–Frösön**, é un aeroporto internacional sueco situado a uns 11&nbsp;km ao oeste de Östersund e a 94&nbsp;km ao leste de Åre. O aeroporto foi inaugurado no ano 1958. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 495 700 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas
Lamont Mack

**Lamont Mack**, nado o 16 de marzo de 1987 en Chicago, Illinois, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado nas universidades de Angelina e Charlotte, desenvólvese nas posicións de ala e ala-pivote cunha altura de 2,01 metros.

## Traxectoria 
Nado en Chicago, Illinois, na Universidade de Angelina en Lufkin, Texas foi elixido Junior College All-American e clasificado como o vixésimo primeiro mellor xogador universitario júnior. Posteriormente, entre 2007 e 2009, xogou para os Charlotte 49ers mentres estudaba Dereito penal. Na súa primeira temporada fixo unha media de 15,6 puntos por encontro, mellorando de xeito destacábel durante a segunda parte da temporada. Tras acabar o seu periplo universitario continuou a súa carreira baloncestística en Europa, onde xogou nas principais ligas do continente como a A1 Ethniki (Grecia), a Serie A (Italia), a Basketball Bundesliga (Alemaña), a ACB (España), a Pro A (Francia) ou a Liga do Adriático, así como en competicións continentais como o EuroChallenge.

### Clubs 
*20px|border|A1 (Grecia) AEK Atenas (A1 Ethniki, 2009–2011)
*20px|border|NBL (Bulgaria) Lukoil Academic (NBL / EuroChallenge, 2011–2012) 
*20px|border|Serie A (Italia) Scavolini Pesaro (Serie A, 2012–2013) 
*20px|border|BBL (Alemaña s.Oliver Baskets (BBL, 2013) 
*20px|border|Korisliiga (Finlandia) Korihait Uusikaupunki (Korisliiga, 2014) 
*20px|border|ACB (España) Blancos de Rueda Valladolid (ACB, 2014) 
*20px|border|LNB (Arxentina) La Unión de Formosa (LNB, 2014) 
*20px|border|LNBP (México) Gigantes Edomex Toluca (LNBP, 2015) 
*20px|border|Liga Națională (Romanía) CS Energia (Liga Națională / EuroChallenge / FIBA Europe Cup, 2015−2016) 
*20px|border|Pro A (Francia) STB Le Havre (LNB Pro A, 2016) 
*20px|border|ABA (Macedonia) Karpoš Sokoli (ABA Liga, 2016) 
*20px|border|FLB (Líbano) Hoops Club (FLB, 2016) 
*20px|border|LUB (Uruguai) Club Malvín (LUB, 2017)

## Palmarés 
* **Liga de baloncesto Bulgaria (NBL)** (2): 2011, 2012
* **Copa de baloncesto Bulgaria** (1): 2012

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket 
* Perfil en ESPN.com 
* Perfil en ACB.com
José Viador Traseira

dereita|miniatura|Necrolóxica de cabodano en *El Progreso*, 19-IV-1941.
**José Viador Traseira**, nado en Lugo cara a 1901 e finado na Fraga Vella (Romariz, Abadín) o 7 de abril de 1940, foi un falanxista galego.

## Traxectoria 
No curso 1913-14 iniciou os estudos no seminario de Lugo. Contratista de obras, en 1932 foi denunciado por maltrato a un veciño. 

Fundador da Falange Española de las JONS de Lugo, da que foi xefe provincial dende febreiro de 1936, aínda que só do norte da provincia, pois debido aos conflitos internos, Manuel Hedilla dividiu en dous sectores a provincia, adxudicando o sur a Mario González Zaera. En 1935 tivo un  altercado no bar Tupi a consecuencia do cal foi xulgado con outros 15 militantes. En maio de 1936 foi condenado a un mes e un día de arresto por tenza ilícita de armas e reunión clandestina.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado xefe provincial de milicias. Despois foi inspector provincial de feiras e inspector provincial da Falange. Trasladouse a Abadín, onde se fixo cunha gran propiedade en Romariz ao cercar case 700 hectáreas do monte comunal Fraga Vella que pertencía aos veciños de cinco parroquias. Foi axustizado o 7 de abril de 1940, e as autoridades atribuíron a autoría da morte ao guerrilleiro Luís Trigo Chao.

## Vida persoal 
Casou en Madrid con Mercedes Rubio en 1929.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Walk on Water

"**Walk on Water**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock progresivo 30 Seconds to Mars, editado o 22 de agosto do 2017. Está sacado do seu quinto álbum e foi producido por Jared Leto.

## Listaxe de cancións 
# "Walk on Water" - 3:06