Ibn Abdun (xurista)

**Ibn Abdun**, Muhammad Ahmad Abdun al-TuyÌbÌ al-IsbÌlÌ, nado posibelmente en Sevilla no século quinto do calendario musulmán (século XI da era Común), e finado no  s. VI H]]. (s. XII), foi un xurista informador da realidade económica, social e ética dos mercados urbanos musulmáns da Sevilla de Al-Andalus durante o final do reino taifa e dos primeiros anos da invasión almorábide.

Foi coetáneo do rei da taifa de Sevilla Al-Mu'tamid, que reinou de 1068 a 1091, e en época almorábide, polos comentarios despectivos que fixo nos escritos conservados sobre eles. Tampouco se coñece o ano da súa morte.

Foi coetáneo de Ibn Abdun, poeta de Al-Andalus natural de Évora, secretario do rei da taifa de Badaxoz.

## Obra 
Ibn Abdun foi autor dun tratado *hisba*, de ordenanzas para actividade artesanal nos zocos titulada *Risala fil-Qada’ wa-l-hisba* *Epístola sobre o cadiazgo e o almotacenazgo*, xeralmente coñecida como *Tratado de Ibn Abdun*. É unha das 2 ordenanzas municipais conservadas na Península Ibérica xunto á de *Al-Saqali* de Málaga, sobre a legalidade e ética no mercado, destinada aos inspectores de mercado (*zabazoque* ou *almotacene*). 

O manuscrito en árabe deste libro foi rescatado polo historiador francés Évariste Lévi-Provençal, quen o traduciu e editou por primeira vez en lingua francesa ao publicalo como *Un document sur a vie urbaine et lles corps de métiers à Séville au début du XII.e siècle: Le traité de Ibn Abdun*, en *Journal Asiatique* CCXXIV (1934, pp. 177-299). 

En 1936 apareceu unha versión en italiano publicada polo profesor da Universidade de Roma Francesco Gabrieli, titulada ''Il trattado censorio dei Ibn 'Abdun sul buon governo dei Siviglia*, en *Rendiconti delle Clase de Scienze morali, storische e filologiche da Reale Academia Nacionale dei Linzei*. 

En castelán está a versión traducida e adaptada por Emilio García Gómez, que, co título de *Sevilla a comienzos del siglo XII El tratado de Ibn 'Abdun*, foi publicado por *Ediciones Moneda y Crédito* en 1948. Pedro Chalmeta en 1973 fixo unha reedición comentada con apreciacións sobre os trazos sicolóxicos e sociolóxicos na obra.

A maior parte do Tratado está dedicado a recomendar medidas para evitar as fraudes e a realizar un control de calidade dos numerosos produtos nos zocos, e a lograr unha hixiene axeitada nos alimentos para impedir a transmisión de enfermidades. O propio Ibn Abdún escribiu que as materias do tratado eran unha mínima parte das necesarias para emendar as nocivas prácticas comerciais e artesanais daquel momento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* E. Lévi-Provençal, “Un document sur la vie urbanie et les corps de métiers à Seville au début du XII siècle: La traité d´Ibn ‘Abdun, Publio avec une introduction et un glossaire”, en Jourrnal Asiatique, CCXXIV, (1934), págs. 177-299
* G. Vajda, “À propos de la situation des Juifs et des des Chretiens à Seville au début de XII siècle”, en Revue des Études Islamiques (1934), págs. 127-129.
* F. Gabrieli, “Il trattato censorio de Ibn ‘Abdun sul buon governo di Siviglia”, en Rendiconti delle Classe di Scienze morali, storiche e filologiche, de la Reale Academia Nazionale dei Lincei, VI, vol. XI-XII, fasc. 11-12 (1936), págs. 878-935.
* “Ibn ‘Abdun”, en The Encyclopaedia of Islam (ed. Fr.), III, Leiden, E. J. Brill, 1960, 702-703
* P. Chalmeta, El señor del zoco, Madrid, Instituto Hispano-Arabe de Cultura, 1973.
* E. Lévi-Provençal y E. García Gómez, Sevilla a comienzos del siglo XII. El Tratado de Ibn ‘Abdun, Madrid, Moneda y Crédito, 1948 (reed. Facsímil, Sevilla, Fundación Cultural del Colegio Oficial de Aparejadores, 1998).
* P. Cano Ávila “Ibn ‘Abdun al-IsbilÌ, Muhammad”, en J. Lirola Delgado y J. M. Puerta Vilches (dirs.), Diccionario de autores y obras Andalusíes, vol. I, Granada, Fundación El Legado Andalusí, 2002, págs. 334-336.
* Escartín González, Eduardo, *Estudio económico sobre el tratado de Ibn Abdún el vino y los gremios en al-Andalus antes del siglo XII'', Sevilla: Fundación El Monte; 2006.