Marcial del Adalid

**Marcial del Adalid Gurrea**, nado na Coruña o 24 de agosto de 1826 e finado en Lóngora (Liáns, Oleiros) o 16 de outubro de 1881, foi un compositor musical galego. É considerado o pai do xénero da melodía galega.

## Traxectoria 
miniatura|Pazo de Lóngora, residencia de Marcial del Adalid.
Comezou os seus estudos musicais na súa cidade natal, onde empezou xa a compor. En 1844 viaxou a París coa intención de estudar con Frédéric Chopin, pero isto non chegou a suceder. Trasladouse a Londres, onde entre 1844 e 1849 estudou con Ignaz Moscheles. De volta a París, parece ser que recibiu consellos de Liszt. De volta a España viviu algúns anos en Madrid e viaxou logo a París, onde intentou infrutuosamente estrear a súa ópera *Inese e Bianca*, con libreto italiano de Achille de Lauzières. Esta ópera, a primeira obra deste xénero en galego, foi estreada modernamente pola Universidade da Coruña o 21 de abril de 2007 en versión de concerto. Retirouse despois ó seu pazo de Lóngora, onde residiu compoñendo ata a súa morte, un tanto apartado da vida musical. Está considerado como o pai da canción clásica galega.

## Obra 
A súa obra está principalmente composta para piano e voz, e amosa unha grande influencia de Chopin e Charles Gounod. Musicou moitos dos poemas da súa dona, a escritora Fanny Garrido. Tamén se interesou pola música galega e reuniu folclore galego para o cancioneiro de José Inzenga. En 1877 publicou os seus primeiros cadernos da colección *Cantares viejos y nuevos de Galicia*, a súa obra máis interpretada. A publicación non finalizou ata despois da súa morte, chegando a vinte seis cancións, quince delas orixinais e nove harmonizacións de melodías tradicionais. Maurice Ravel empregou o seu *Adios meu meniño, adios* na súa *Chanson espagnole*, incluíndo o texto galego como alternativa ao francés.

### Obra escénica 
* *Inés e Bianca*, ópera.
* *Pedro Madruga*, zarzuela (inconclusa).

### Orquestra 
* Varias marchas para orquestra. 
* Serenata para orquestra de cordas.

### Piano 
* 3 sonatas.
* 2 Sonatinas para piano a catro mans.
* Nocturnos.
* Baladas.
* Impromptus.
* Elexías.
* Romanzas sen palabras.

Música de cámara:
* Cuarteto de cordas.
* Sonata en mi bemol para violín e piano.
miniatura|Rúa Marcial del Adalid na Coruña.
### Cancións 
* *Cantares viejos y nuevos de Galicia*.
* Un centenar de *mélodies* francesas sobre poemas de Lamartine, Victor Hugo etc.
* Lied sobre Goethe.
* Outras cancións en castelán, italiano e latín.
* Motetes corais en latín.

## Legado 
A súa única filla e herdeira, María del Adalid, por consello de Félix Estrada Catoyra, depositou o 12 de decembro de 1928 na Real Academia Galega a biblioteca e arquivo do seu pai. En palabras de Xosé Ramón Barreiro, supón "Un fondo musical único e valiosísimo, máis importante ca o da Biblioteca Nacional".

## Recoñecementos 
A Real Academia Galega de Belas Artes ‘Nosa Señora do Rosario’ entrega a Medalla de Oro ‘Marcial del Adalid’ a institucións e músicos non profesionais.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* *Ritmo: revista musical ilustrada*: n.º 480 (1978) .
* *Ritmo: revista musical ilustrada*: n.º 493 (1979) .
* 
* 

### Outros artigos 
* María de los Dolores del Adalid y González Garrido
### Ligazóns externas 
* Arquivo Marcial del Adalid Galiciana. Arquivo de Galicia.
* 

*