Marroio

O **marroio** ou **herba dos lombos**

## Distribución 
É unha especie nativa de Eurasia e norte de África, pero debido á dispersión epizoócora das súas sementes —grazas ao ganchos dos sépalos do cáliz ao cal as núculas quedan fixadas.—, o seu repartición xeográfica actual é practicamente cosmopólita, e mesmo se volveu invasora en certas rexións como, por exemplo, o sur de Australia e Tasmania.

## Propiedades 
### Principios activos 
* Lactonas diterpénicas (principios amargos): marrubiína (1%);
* Outros diterpenos (marrubiol, peregrinol, vulgarol);
* Acedos fenólicos (ácido marrubíico);
* Trazas de óleos esenciais;
* Colina (substancia básica existente na bile de moitos animais, que forma parte das lecitinas e actúa como neurotransmisor);
* Taninos (2-3%);
* Sales minerais (ferro, potasio);
* Saponósidos;
* Flavonoides: apinenina, vitexina, luteolina.

### Propiedades farmacolóxicas 
* Os principios amargos confírenlle propiedades como aperitivo, dixestivo e balsámico (expectorante), acción sobre a árbore bronquial á que contribúen os saponósidos, ademais confírenlle un efecto hipoglucemiante suave, antipirético e colerético (acción reforzada polos ácidos fenólicos).
* Os sales potásicos son responsábeis da súa acción como diurético.
* Indicado para inapetencia, dispepsias hiposecretoras, disquinesias hepatobiliares. Bronquite, asma, arrefriados, gripe, estados nos que se requira un aumento da diurese: afeccións xenitourinarias (cistite, ureterite, uretrite, pielonefrite, oliguria, urolitiase), hiperazotemia, hiperuricemia, hipertensión arterial, edemas, retención de líquidos.
* Infusión (úsanse as follas e as sumidades floridas): unha culler de sobremesa por cunca. Infundir dez minutos. Tres cuncas ao día antes (como aperitivo), ou despois das comidas.

## Taxonomía 
*Marrubium vulgare* foi descrito por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum*, vol. 2, p.&nbsp;583, 1753.
; Sinonimia
* *Prasium marrubium* E.H.L.Krausein Sturm, *nom. illeg*.
* *Marrubium album* St.-Lag.
* *Marrubium* apulum'Ten.
* *Marrubium ballotoides* Boiss. & Balansa *in* Boiss.
* *Marrubium germanicum* Schrank ex Steud.
* *Marrubium hamatum* Kunth
* *Marrubium uncinatum* Stokes
* *Marrubium vulgare* subsp. *apulum* (Ten.) H.Lindb.
* *Marrubium vulgare* var. *apulum* (Ten.) K.Koch
* *Marrubium vulgare* var. *caucasicum* K.Koch
* *Marrubium vulgare* var. *gossypinum* Nábelek
* *Marrubium vulgare* var. *lanatum* Benth.
* *Marrubium vulgare* var. *microphyllum* Baguet
* *Marrubium vulgare* var. *oligodon* Rech.f.

## Nome común 
* Galego: Marroio, herba dos lombos, marroio branco, marrubio, alcar, marroxo, melrubio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Données des Plantes à Fleurs D'Afrique.
* CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. México. CONABIO, Mexico City.
* Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. 2012. Rubiaceae a Verbenaceae. 4(2): i–xvi, 1–533. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera (eds.) Fl. Mesoamer.. Missouri Botanical Garden Press, St. Louis.
* Flora of Chinesa Editorial Committee. 1994. Flora of China (Verbenaceae through Solanaceae). 17: 1–378. In C. E. Wu, P. H. Raven & D. E. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
* Forzza, R. C. 2010. Lista de espécies Flora do Brasil . Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro.
* Hokche, Ou., P. E. Berry & Ou. Huber. (eds.) 2008. Novo Cat. Fl. Vasc. Venezuela 1–860. Fundación Instituto Botánico de Venezuela, Caracas.
* Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Pousada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidade de Antioquia, Medellín.
* Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
* Zuloaga, F. Ou., Ou. N. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo das plantas vasculares do Cono Sur. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107: 3 Vols., 3348 p.
* Font Quer, P. Plantas Medicinais. O Dioscórides renovado. Editorial Labor. 5.ª Ed. Barcelona. 1979.
* Polunin, Ou.; Huxley A. Flores do Mediterráneo. H Blume Edicións. 1.ª Ed. Madrid. 1978.
* Thomson, A.R.W. Guía práctica ilustrada das plantas medicinais. Editorial Blume. 1.ª Ed. Barcelona. 1980.
* Barnes, J.; Anderson, L.A.; Phillipson, J.D. Plantas medicinais. Pharma editores. 1.ª Ed. Barcelona. 2005.
* Stulzer, H.K.; Tagliari, M.P.; Zampirolo, J.A.; Cechinel-Filho, V.; Schlemper, V. Journal of Ethnopharmacology 108: 379-384, 2006.
* Meyre-Sylva, C.; Yunes, R.A. Schlemper, V.; Campos-Buzzy, F.; Cechinel-Filho, V. Il Farmaco 60: 321-326, 2005.