open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
FC Espanya de Barcelona

O **Futbol Club Espanya** foi un club de fútbol da cidade de Barcelona. Foi fundado en 1905, en 1923 cambiou o seu nome por *Gràcia FC* e en 1931 por *Cataluña FC* tras unirse ao CE Europa. Disolveuse en 1932.

## Historia 
Foi fundado por tres estudantes, Graells, Rossendo e Just, en setembro de 1905. O seu primeiro partido foi contra o segundo persoal do FC Barcelona.

Gozaron dunha época dourada na década de 1910 cando chegaron a gañar o Campionato de Catalunya tres veces e foron subcampións catro veces. Tamén foron finalistas da Copa do Rei en 1914. En 1923 o club cambiou o seu nome por *Gràcia FC* e en 1931 fusionouse co CE Europa, o cal foi relegado un ano despois a Terceira División por problemas financeiros.

## Palmarés 
### Torneos rexionais 
* ** Campionato de Catalunya (3)**: 1912-13, 1913-14, 1916-17 
* **Campionato de Catalunya de Segunda Categoría (1)**: 1921-22
* Subcampión da Copa do Rei (1): 1914
* **Copa dos Pireneos (1)**: 1914
Club Español de Madrid

O **Club Español de Madrid** foi un club de fútbol da cidade de Madrid. O club foi fundado orixinalmente en 1900. En 1902, unha escisión no club deu lugar ao Real Madrid.

O Club Español foi campión do Campionato Centro en 1904 e 1909. En 1904 o presidente da Federación Madrileña de Foot-Ball, quen tamén era presidente do Club Español, declarou ao club campión da Copa do Rei. Con todo, esta reclamación non foi recoñecida polos demais clubs participantes, que declararon gañador ao Athletic de Bilbao. O Club Español foi finalista en 1909 e 1910 da Copa do Rei.

## Primeiros anos 
O fútbol foi introducido en Madrid polos profesores e estudantes da Institución Libre de Ensino. Entre eles figuraban varios graduados das universidades de Oxford e Cambridge. En 1895 fundaron o **Foot-ball Sky**, un club que xogaba os domingos pola mañá na Moncloa. En 1900 unha escisión dentro deste club viu a aparición de dous novos clubs, **New Foot-Ball de Madrid** e **Club Español de Madrid**. O primeiro presidente do Club Español foi Julián Palacios. En 1902 Palacios axudou a formar un novo club, **Sociedad Madrid FC**, máis tarde convertido no Real Madrid.

### Copa do Rei de 1904 
En 1904 o Club Español gañou o Campionato Rexional Centro, unha liga rexional utilizada como clasificación para a Copa do Rei. Con todo, a posterior competición, xogada en Madrid, terminou nun caos. Na rolda inicial o Club Español xogou contra o Madrid FC con resultado dun 5-5. Ambos os equipos negáronse a xogar tempo extra e organizouse un partido de desempate para o día seguinte. Con todo o Madrid FC non se presentou e deuse por gañador ao Club Español. Na semifinal xogaron contra o FC Moncloa. O Club Español abandonou o partido con 1-0 por mor dunha grave lesión dun xogador do Club Español. O Club Español foi declarado gañador e avanzou á final. Con todo, unha mestura da datas da final resultou en ser declarado gañador o Athletic de Bilbao sen xogar un partido. O presidente da *Federación Madrileña de Foot-Ball*, quen tamén era presidente do Club Español, tratou de declarar gañador ao Club Español, que se presentou a xogar noutra data. Con todo, os outros clubs negáronse a recoñecer esta reclamación.

### Copa do Rei de 1909 e 1910 
En 1909 o Club Español gañou o Campionato Centro unha vez máis, e de novo clasificouse para a Copa do Rei. Na semifinal derrotou ao FC Barcelona por 3-2 pero logo perdeu 3-1 na final co Club Ciclista de San Sebastián.

En 1910 organizáronse dúas copas, a Copa do Rei e a **Copa FEF** na que xogou o Club Español xunto co FC Barcelona e o Deportivo da Coruña. A competición xogouse como unha mini-liga e no partido decisivo gañou o FC Barcelona ao Club Español por un 3-2. O Club Español, que gañara 3-1 contra o Deportivo, terminou como subcampión.

## Palmarés 
* **Campionato Rexional Centro (2)**: 1904, 1909
* Subcampión da Copa do Rei (2): 1909, 1910

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Morbo: La historia del fútbol español* (2003), Phil Ball. http://www.amazon.co.uk/Morbo-Spanish-Football-Phil-Ball/dp/0954013468
César López Otero

**César López Otero**, nado en Acevedo (San Xurxo de Piquín, Ribeira de Piquín; por entón pertencente ao concello de Meira), en 1903 e finado en Meira o 12 de setembro de 1939, foi un avogado, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Homenaxe a Otero Pedrayo polo seu ingreso na [RAG en 1929. De pé: César Otero, José Berguer, Pardo, Liste Mourenza, Abelaira, Salvador Mosteiro, Manuel Cabanillas, Calviño Domínguez e A. Villar Ponte. Sentados: Laureano Alonso, Eladio Rodríguez, Otero Pedrayo, Risco, Ángel del Castillo e Rafael González Villar.]]
Dende 1923 presidiu a Federación Provincial Agraria (FPA) e a Confederación Rexional de Agricultores Gallegos (CRAG). Integrouse na ORGA en 1930 e despois no Partido Republicano Gallego. En 1930 participou no Pacto de Lestrobe. Foi gobernado civil da Coruña do 12 de xuño de 1931 ata a súa dimisión o 8 de xullo de 1932. Logo foi dirixente de Izquierda Republicana. Xunto co seu irmán Avelino López Otero foi o promotor da constitución do concello de Ribeira de Piquín, constituído o 5 de marzo de 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 1 de outubro de 1937, o día 15 foi conducido ao Hospital, e morreu uns meses despois de saír da cadea.

## Obras
* *Abolición de foros, censos y otras rentas de origen señorial*, 1934.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Nomes e Voces
* Ficha en Represión franquista en Lugo
*Retrato de César López Otero por Arturo Souto
Henrique IV do Sacro Imperio Romano Xermánico

**Henrique IV**, nado en 1050 e finado en 1106, foi o terceiro emperador da dinastía Salia do Sacro Imperio Romano Xermánico. Fillo de Henrique III e de Agnes de Poitou.

## Traxectoria 
Trala morte de Henrique III o 5 de outubro de 1056 Henrique IV só tiña 6 anos. Tanto a súa protección como a do Imperio foi confiada ó papa Vítor II, quen, grazas á súa habilidade diplomática, logrou asegurar a sucesión e permitiu a rexencia da nai do rei; incluso outorgándolle a esta o dereito de escoller sucesor en caso de morte do seu fillo.

Trala morte de Vítor II, tanto a sé pontificia como a nobreza do Imperio se aproveitaron da debilidade dun rei menor de idade. Escolléronse papas, sen sequera comunicarllo ó imperio e Nicolao II aproveitou para cambiar o sistema de elección papal quedándolle ó emperador o chamado dereito de asentimento, aínda que non está claro se o asentimento era antes ou despois da elección cardinalicia. Nicolao II tamén conseguiu un xuramento de fidelidade por parte dos Normandos asentados no sur da Península Itálica; pasando estes a ser vasalos do pontífice. Outorgando o papa dereitos sobre terras que antes da conquista normanda pertencían ó imperio.

Toda esta política independente do papa viuse con resentimento dende as terras imperiais e un sínodo cortesán declarou nulas as súas decisións, sendo ignorado polo imperio ata a súa morte. Pouco despois dáse o golpe de estado de Kaiserwerth comandado pola nobreza e que afasta ó rei da súa nai, deixando esta de ser rexente. O arcebispo de Colonia Annón pasou a ser o rexente.

Trala morte do papa se produciu un conflito sucesorio, habendo dous papas á vez, Annón influíu sobre o rei para escoller ó partidario das reformas que se estaban a producir na Igrexa, Alexandre II.

### Querela das investiduras 
No 1070 Widón de Milán, canso do seu cargo de bispo de Milán, envíalle o anel e o báculo ó emperador e este decide investir como bispo ó clérigo nobre Godofredo. Pero trala morte de Widón en 1072, o papa nomea bispo a Atón, producíndose así un cisma, que, trala morte de Alexandro II en 1073, continuaría co papa Gregorio VII.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* HUBERT,J. (1970). *Manual de Historia de la Iglesia*, vol. 3. Barcelona: Herber.
* TORRES DELGADO, C. e POCIÑO PÉREZ, A. (1983). *Vida del emperador Enrique IV de Alemania*. Universidad de Granada.
* GARCÍA CORTÁZAR, J.A. e RUIZ DE AGUIRRE e SESMA MUÑOZ, J. A. (1997). *Historia de la Edad Media, una síntetis interpretativa*. Madrid: Alianza Editorial.
* LADERO QUESADA, M. A. (1987). *Historia Universal, Edad Media*. Barcelona: Vicens Universidad.
Cabezón de Liébana

**Cabezón de Liébana** é un municipio situado na comunidade autónoma de Cantabria (España), na comarca de Liébana. Linda polo sur con Pesaguero, polo leste con Polaciones e Rionansa, polo oeste con Potes e Vega de Liébana e polo norte con Lamasón e Cillorigo de Liébana.

## Localidades 
Os 697 habitantes do municipio (2008, INE), distribúense por:
* Aniezo, 32 hab.
* Buyezo, 37 hab.
* Cabariezo, 12 hab.
* **Cabezón de Liébana** (Capital), 96 hab.
* Cahecho, 50 hab.
* Cambarco, 34 hab.
* Frama, 161 hab.
* Lamedo, 31 hab.
* Luriezo, 47 hab.
* Perrozo, 59 hab.
* Piasca, 75 hab.
* San Andrés, 36 hab.
* Torices, 27 hab.

## Economía 
As actividades económicas principais de Cabezón de Liébana son a gandaría, a agricultura, e tamén o sector servizos, debido ao turismo incipiente atraído polo patrimonio natural e artístico, cuns grandes expoñentes que por excelencia son o Parque Nacional dos Picos de Europa. O microclima que se dá na comarca lebaniega permite cultivar especies vexetais que non se dan en zonas adxacentes.

## Núcleo de poboación 
[miniatura|dereita|300px|Os [Picos de Europa desde Lamedo.]]
Cabezón de Liébana é tamén unha localidade, capital municipal. No 2008 contaba cunha poboación de 96 habitantes (INE). Atópase a unha distancia de 122 quilómetros da capital cántabra, Santander, e está a unha altitude de 363 metros sobre o nivel do mar.

## Patrimonio 
Neste concello hai dous bens de interese cultural:
* Igrexa de Santa María de Piasca, na categoría de monumento.
* A Ruta Lebaniega, que enlaza o Camiño de Santiago da costa co Camiño Francés, que afecta, ademais de a este municipio, aos de San Vicente de la Barquera, Val de San Vicente, Herrerías, Lamasón, Cillorigo de Liébana, Potes, Camaleño e Vega de Liébana.

## Demografía 
Fonte: INE

## Administración 
Manuel Heras Gómez (PP) é o actual alcalde do municipio. As seguintes táboas amosan os resultados das eleccións municipais celebradas en 2003 e 2007.

* Alcalde electo: Manuel Heras Gómez (PP).
|

* Alcalde electo: Manuel Heras Gómez (PP).
|}

## Fillo ilustre 
* José María Pérez González (28 de setembro de 1941): Arquitecto, debuxante, e académico da Institución Tello Téllez de Meneses desde o 3 de marzo do 2000. Presidente da Fundación Santa María la Real de Aguilar de Campoo desde o 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Ayuntamiento de Cabezón de Liébana
Russell Means

**Russell Charles Means**, nado o 10 de novembro de 1939 na Reserva india de Pine Ridge e finado o 22 de outubro de 2012 en Porcupine, foi un actor, músico e activista político síux, tamén coñecido en lingua lakota como **Oyate Wacinyapi**.

## Traxectoria 
Russell Means nado en Wanblee, Dacota do Sur, nunha comunidade que se atopa no Reserva india de Pine Ridge, é fillo de Theodora Feather e Harold "Hank" Means. Foi bautizado como Oyate Wacinyapin, que en lakota quere dicir "traballa para a xente". Os seus pais eran os dous síux Oglala.

### Carreira profesional 
Means comeza a súa carreira como actor en 1992, encarnando ó xefe Chingachgook en *O derradeiro dos mohicanos*, un filme dirixido por Michael Mann. A partir de entón aparece en filmes como *Asasinos natos*, *Into The West* ou *Pathfinder*. En *Pocahontas*, presta a súa voz para o personaxe do pai, o Xefe Powhatan. Tamén a prestou para o videoxogo *Under A Killing Moon*.

## Activismo 
En 1968 uniuse á American Indian Movement (AIM) unha organización que loita polos dereitos dos indios americanos, e rapidamente converteuse nun dos seus líderes. En 1969, uniuse a un grupo de nativos da organización *Indians Of All Tribes* (IOAT) para ocupar a illa de Alcatraz durante 18 meses e, ao ano seguinte, converteuse nun dos líderes da organización. Máis tarde ese ano, Means foi un dos líderes da ocupación do monte Rushmore por parte de AIM. En 1972, participou na ocupación AIM da Oficina de Asuntos Indios en Washington, e en 1973 dirixiu a ocupación de Wounded Knee, que foi a acción máis famosa do grupo.

## Retratos de Warhol 
Andy Warhol pintou dezaoito retratos de Russell Means na súa serie de indios de América. O instituto de arte de Dayton ten un deses cadros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* AIM
Amistad

***Amistad*** é un filme dirixido por Steven Spielberg que se estreou en 1997. É un drama baseado en feitos reais sobre o amotinamento dos escravos que ían a bordo do veleiro español "La Amistad" no ano 1839, e a loita legal que provocou. Foi rodada en tres linguas; en inglés, en español e en lingua mende.

## Sinopse 
No ano 1839, un barco español chamado "La Amistad" é o escenario dun amotinamento por parte dos escravos africanos que transportaba. Estes fanse co control do navío tentando volver ó seu fogar, pero non conseguen o seu obxectivo e son levados ós Estados Unidos para seren xulgados por asasinato. Este suceso pon en evidencia a división social do país pola diferenza de posturas sobre a escravitude que hai entre o norte e o sur dos Estados Unidos. A Guerra de Secesión é unha ameaza para o presidente Martin Van Buren. Ademais diso hai mesturados importantes intereses económicos, mentres que para os presos só se trata dun dereito fundamental do ser humano, a liberdade.

## Personaxes 
## Galardóns e nomeamentos 
* 1997: 4 Nomeamentos ó Oscar: Actor secundario (Hopkins), fotografía, vestiario, bso.
* 1997: 4 Nomeamentos ó Globo de Ouro, incluíndo director (Spielberg), película drama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* La Amistad
* Joseph Cinqué

### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
El Corte Inglés

[250px|miniatura|Edificio de El Corte Inglés en [Vigo.]]
**El Corte Inglés** é o primeiro grupo de distribución de España e o número 40 do mundo por volume de vendas e está composto por empresas de distintos formatos entre os que cabe destacar o orixinario de grandes almacéns por departamentos. Neste formato é o líder europeo por volume de vendas e o segundo a nivel mundial detrás de Sears e por diante de Macy's. El Corte Inglés está considerado a segunda empresa familiar de España, impulsada inicialmente polo asturiano Ramón Areces, e a 66 do mundo. É a empresa privada con máis empregados en España. Ten a súa sede en Madrid.

Está formado polos grandes almacéns El Corte Inglés, que representan o 59% do peso do grupo, Óptica 2000, Opencor, Hipercor, Bricor, Telecor, Supercor e Viajes El Corte Inglés.

## Distribución xeográfica 
No 2016, El Corte Inglés dispoñía de 95 grandes almacéns:

* **España**: 93
** **Andalucía (20)**: Alxeciras, Cádiz, Córdoba (2), El Ejido, Granada (2), Huelva, Xaén, Xerez da Fronteira, Linares, Málaga (2), Marbella, Mijas, San Fernando, San Juan de Aznalfarache e Sevilla (3).
** **Aragón (5)**: Zaragoza (5).
** **Asturias (4)**: Avilés, Xixón e Oviedo (2).
** **Baleares (2)**: Palma de Mallorca (2).
** **Canarias (3)**: Las Palmas de Gran Canaria (2) e Santa Cruz de Tenerife.
** **Cantabria (1)**: Santander.
** **Castela-A Mancha (3)**: Albacete, Guadalajara e Talavera de la Reina.
** **Castela e León (6)**: Burgos, León, Salamanca e Valladolid (3).
** **Cataluña (10)**: Barcelona (6), Cornellà de Llobregat, Girona, Sabadell e Tarragona.
** **Estremadura (1)**: Badaxoz.
** **Galicia (4)**: A Coruña (2), Santiago de Compostela e Vigo.
** **Comunidade de Madrid (17)**: Alcorcón, Alcalá de Henares, Arroyomolinos, Xetafe, Leganés (2), Madrid (10) e Pozuelo de Alarcón.
** **Rexión de Murcia (4)**: Cartaxena, Murcia, Espinardo e Molina de Segura.
** **Navarra (1)**: Pamplona.
** **País Vasco (4)**: Bilbao (2), Éibar e Vitoria.
** **Comunidade Valenciana (8)**: Alacant, Castelló de la Plana, Elx e Valencia (5).
* **Portugal**: 2 (Lisboa e Porto).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información corporativa de El Corte Inglés
Txupinazo

[miniatura|Txupinazo nas festas de San Antolín, en [Plentzia, Biscaia, España.]]Chámase **txupinazo** ou **chupinazo** ao foguete pirotécnico que se lanza para sinalar o inicio dunha festa, un espectáculo ou outro acontecemento.

## En Pamplona
O chupinazo máis famoso é o que se lanza o día 6 de xullo de cada ano ás doce do mediodía desde o balcón da Casa do Concello de Pamplona, situada na Plaza Consistorial, para sinalar o inicio das festas de San Fermín ou Sanfermines. Congrega gran número de público e adóitase retransmitir en directo por televisión.

## En Vitoria
En Vitoria, cada 4 de agosto ás seis da tarde, o chupinazo que dá comezo ás festas en honra da Virxe Branca, acompáñase desde 1957 coa baixada de Celedón (un boneco suspendido por unha corda que baixa co seu paraugas aberto desde a torre da igrexa de San Miguel ante unha gran multitude que o recibe acendendo puros e abrindo botellas de champaña).

Celedón chega a un balcón do que sae, xa convertido en humano para pasar nesta ocasión camiñando entre a multitude. De aí diríxese ata a balconada da Igrexa desde onde dá un discurso alentando a todo o mundo á diversión nas festas que comezan.

## En Santander
Outro dos chupinazos máis famosos e antigos é o que se lanza o 17 de xullo para sinalar as festas de Santiago na Semana Grande de Santander.

## En Huesca
O 9 de agosto, véspera de San Lorenzo, lánzase desde o balcón do Concello de Huesca na praza da Catedral o *foguete anunciador*, dando comezo as "Festas de San Lorenzo" que finalizan o 15 de agosto.

## En Fraga
A semana do 12 de outubro lánzase o chupinazo, tamén chamado *cohetasso*, dende o balcón do concello, co que se inician as festas do Pilar de Fraga (Huesca). É un dos actos con máis afluencia de público destas festas, onde acoden miles de persoas.

## En Bilbao 
O sábado seguinte ao 15 de agosto, lánzase o txupin ou txupinazo para dar inicio á Semana Grande de Bilbao que é Patrimonio inmaterial de España e á vez, unha das festas nacionais con máis éxito.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo do Chupinazo das Festas de San Fermín
Emma Ozores

**Emma Ozores Ruiz**, nada en Madrid o 2 de febreiro de 1966, é unha actriz española. Pertence por partida dobre a unha importante saga de cómicos, actores e músicos.

## Biografía 
É filla do coñecido actor Antonio Ozores e da actriz Elisa Montés.

Por parte de pai é sobriña do actor José Luís Ozores e do director e guionista Mariano Ozores, e curmá da actriz Adriana Ozores.

Por parte de nai é sobriña das tamén actrices Emma Penella e Terele Pávez, neta do político de dereitas Ramón Ruiz Alonso, bisnieta do compositor Manuel Penella e tataranieta do compositor Manuel Penella Raga. Á súa vez, tamén é sobriña do produtor de cine Emiliano Piedra, casado coa súa tía Emma.

Xa desde pequena quería ser actriz a pesar de considerarse a si mesma unha persoa tímida. Polifacética, ao longo da súa carreira fixo revistas, musicais, teátro clásico, series de televisión e películas, aínda que se decanta por personaxes cómicos. Entre os seus últimos traballos inclúese a obra de teatro *O último que apague a luz* (2007), dirixida polo seu pai e a obra de teatro *Espidos en Central Park* con Manuel Galiana.

En 2009 e logo de 15 anos, Emma volve interpretar a Sandra no especial de Farmacia de guardia: *La Última Guardia*, unha TV-Movie que prepara Antena 3 para conmemorar os 20 anos de devandita cadea.
Ana Obregón

**Ana Victoria García Obregón**, máis coñecida como **Ana Obregón**, nada en Madrid o 18 de marzo de 1955, é unha actriz, presentadora, bailarina e cantante española moi coñecida no ámbito da televisión, tanto en series de ficción como en programas e concursos televisivos. Desde hai moitos anos é un dos rostros máis populares da prensa rosa española.

## Primeiros anos 
Nacida en Madrid no ano 1955, filla de Ana María Obregón de Urruti e Antonio García de la Parra, dono da construtora JOTSA. Licenciada en Ciencias Biolóxicas na Universidade Complutense de Madrid, de pequena estudou ballet clásico e piano.

Debutou no cine en 1979 e mantivo unha incipiente traxectoria filmográfica con varias películas de mediana resonancia a nivel nacional, polo xeral de destape ou acción rodadas no seu maior parte en España e algunhas noutros países como Francia, Estados Unidos e Italia. Entre elas destacan *Tres mulleres de hoxe* (con Norma Duval), *Bolero* con Bo Derek e Andrea Occhipinti (dirixida por John Derek) e a exitosa comedia *A vida alegre* de Fernando Colomo, seguramente a mellor película da súa currículo.

Realizou unha breve intervención nun capítulo da serie estadounidense *O Equipo A*, en 1985. Tras iso, xurdiron errados intentos por labrarse unha carreira artística nos Estados Unidos como actriz e regresou a España.

A mediados da década de 1980 empezou a espazar a súa actividade cinematográfica para intensificar as súas aparicións en televisión. Tamén exerceu como guionista, empresaria e dedicouse á xestión da empresa construtora que posúe a súa familia.

## Éxitos televisivos 
En España cultivou grandes éxitos de audiencia como presentadora de televisión en concursos como * ¿Qué apostamos?*, xunto a Ramón García. 
Retransmitiu as badaladas de fin de ano para TVE xunto a Joaquín Prat en 1994, e xunto Ramón García en 1995 e 2004. Precisamente no ano 1996 logra en TVE, co programa *Empieza con la Primera* de José María Fraguas, o maior éxito de audiencia dunha gala de fin de ano.

Posteriormente desenvolveu a súa faceta como guionista. En marzo de 2002 estreou en TVE a serie *Ana y los siete*, coa que cultivou un éxito inesperado durante tres anos, rozando ata os sete millóns de espectadores, ata que a propia actriz decidiu darlle un final.

Máis tarde Ana emprende outro proxecto: o 20 de setembro de 2006 estrea en Antena 3 a serie *Ellas y el sexo débil*, que ía ser unha versión española da serie *Sexo en Nova York* e onde ela encarnaba a unha presidenta de goberno. A serie foi terminada logo da emisión do terceiro capítulo, debido á insuficiente audiencia.

No último trimestre de 2008 participa como concursante no programa *¡Mira quién baila!* de Televisión Española onde volveu cultivar éxito.

Participando no programa Sálvame Deluxe anunciou unha nova serie escrita e protagonizada por ela para Telecinco moi avanzada que promete un novo éxito para a gran actriz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Ana Obregón
Duras

O termo **Duras** pode referirse a:

***Duras**, rei dacio;
***Oldřich Duras**, xadrecista checo;
***Marguerite Duras**, escritora e directora de cine francesa.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Francia
***Duras**, comuna do departamento de Lot e Garona.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Durás**, lugar da parroquia de Soaserra, no concello de Cabanas.
Corzo (homónimos)

O termo **Corzo** pode referirse a:

*Un **corzo** é un pequeno cervídeo comunmente encontrado na Europa e Asia.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Corzo**, lugar da parroquia de Caamaño, no concello de Porto do Son;
***O Rego do Corzo**, lugar da parroquia de Cazás, no concello de Xermade.

Como apelido, pode referirse a:

***Juan Corzo**, mestre de xadrez cubano.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Herrera (homónimos)

Co nome de **Herrera** podemos atopar:

***Herrera**, unha localidade da provincia de Sevilla.
***Herrera de Pisuerga**.
***Herrera de Soria**.
***Herrera de Valdecañas**.
***Irisberto Herrera**, un xadrecista hispano-cubano.
Illescas (homónimos)

Co nome de **Illescas** podemos atopar:

* **Illescas**, un municipio de Castela-A Mancha, pertencente á provincia de Toledo.
* **Illescas**, un municipio do Uruguai.
* **Miguel Illescas** (1965-), un xadrecista catalán.
Bernstein

Co nome de **Bernstein** podemos atopar:

* **Arturo Bernstein**, coñecido como El Alemán, músico de tango.
* **Leonard Bernstein**, un compositor, pianista e director de orquestra estadounidense.
* **Carl Bernstein**, xornalista estadounidense que, con Bob Woodward, descubriu o Watergate.
* **Elmer Bernstein**, compositor estadounidense de música de cine.
* **Felix Bernstein**, matemático alemán, autor do teorema de Cantor-Bernstein.
* **Michèle Bernstein**, escritora francesa cofundadora da Internacional Situacionista.
* **Ossip Bernstein**, un xadrecista nado en Ucraína (daquela Imperio Ruso), naturalizado francés.
Pulgar

**Pulgar** pode referirse a:

## Lugares 
***Pulgar**, un concello español na provincia de Toledo.
* **Pulgar**, un concello alemán.
* **Pulgar**, un concello colombiano.

## Persoas
***Íñigo Pulgar Sañudo** (Torrelavega, 1962- ), investigador botánico español.
Fischer

Co nome **Fischer** podemos atopar:

* **Bobby Fischer**, un xadrecista estadounidense.
* **Hans Fischer**, un químico, médico e profesor universitario alemán.
* **Heinz Fischer**, presidente federal de Austria.
* **Hermann Emil Fischer**, un químico alemán gañador do Premio Nobel de Química de 1902.
* **Jan Fischer**, Primeiro Ministro da República Checa.
* **Johann Fischer von Waldheim**, anatomista, entomólogo e paleontólogo alemán, nacionalizado ruso.
* **Ernst Otto Fischer**, un químico e profesor universitario alemán, Premio Nobel de Química.
Rubinstein

Co nome **Rubinstein** podemos atopar:

* **Akiba Rubinstein**, un xogador de xadrez  polonés.
* **Arthur Rubinstein**, un pianista polonés.
Concha Velasco

**Concepción Velasco Varona**, coñecida como ***Concha*** ou ***Conchita Velasco***, nada en Valladolid o 29 de novembro de 1939 e finada en Majadahonda o 2 de decembro de 2023, foi unha actriz, cantante, bailarina e presentadora de televisión española.

Estudou Danza Clásica e Española en Madrid e no Conservatorio Nacional dos 10 a 20 anos. Estréase como bailarina no Corpo de Baile da Ópera da Coruña e na compañía de Manolo Caracol como bailaora flamenca. Posteriormente debuta como vicetiple na de Celia Gámez. É tía da tamén actriz, Manuela Velasco e sobriña do pintor artístico Carmelo Varona García de Mardones. Concha Velasco é unha das artistas máis respectadas e queridas de España, ademais de posuír unha das carreiras máis prolíficas e brillantes do seu país. Casou con Paco Marsó, do que se divorciou en maio de 2010, poucos meses antes do falecemento deste.

Entre xaneiro de 2011 e setembro de 2020 presentou o programa de TVE *Cine de barrio* en substitución de Carmen Sevilla. En 2013 recibiu o Premio Goya de honra.

## Traxectoria 
### Filmografía 
miniatura|Concha Velasco en 1962.
### Teatro 
* "La vida por delante" (2010)
* "Filomena Marturano" (2006)
* "Inés desabrochada" (2003)
* "Hello, Dolly" (2001)
* "Las manzanas del viernes" (1999)
* "La rosa tatuada" (1997)
* "La truhana" (1992)
* "Carmen, Carmen" (1988)
* "Mamá, quiero ser artista" (1986)
* "Buenas noches, madre" (1985)
* "Yo me bajo en la próxima, ¿y usted?" (1981)
* "Santa Teresa de Jesús" (1982)
* "Filomena Marturano" (1979)
* "Las arrecogías del beaterio de Santa María Egipcíaca" (1977)
* "Las cítaras colgadas de los árboles" (1974)
* "Abelardo y Eloísa" (1972)
* "La llegada de los dioses" (1971)
* "El alma se serena" (1969)
* "Una chica en mi sopa" (1967)
* "El cumpleaños de la tortuga" (1966)
* "Don Juan Tenorio" (1966)
* "Elena para los miércoles" (1965)
* "Las que tienen que servir" (1962)
* "The boyfriend" (1962)
* "Los derechos de la mujer" (1962)
* "Ven y ven al Eslava" (1959)

### Televisión 
[miniatura|Concha Velasco en la [Semana Internacional de Cine de Valladolid|Seminci 2013.]]
* "Gran Hotel" (2011- )
* "Hospital Central" (2011)
* "Cine de barrio" (2011- )
* "Las chicas de oro" (2010)
* "Herederos" (2007-2009)
* “Mi abuelo es el mejor” (2005)
* “Motivos personales” (2005)
* “Las cerezas del cementerio” (2005)
* “Tiempo al tiempo” (2001)
* “Sorpresa, sorpresa” (1999)
* “Compañeros” (1998)
* “Mamá quiere ser artista” (1997)
* “Yo, una mujer” (1996)
* “Encantada de la vida” (1993-1994)
* “Queridos padres” (1992)
* “Querida Concha” (1992)
* “Viva el espectáculo” (1991)
* “La comedia musical española” (1985)
** *El águila de fuego*
** *La hechicera en Palacio*
** *El sobre verde*
** *Cinco minutos nada menos*
* “Teresa de Jesús” (1983)
* “Especiales Fin de Año” (1983-84-85-86)
* “¿Quiere usted jugar con mí?” (1975)
* “Las brujas de Salem” (1973)
* “Una muchachita de Valladolid” (1973)
* “Marea baja” (1971)
* “Don Juan Tenorio” (1969)
* “La alondra” (1969)
* "Viva 67" (1966)
* “La dama del alba” (1965)

### Discografía 
* *La chica ye-ye* (1965) CHART nº4 en España
* *Mamá quiero ser artista* (1986)

## Recoñecementos
Sumrrá

**Sumrrá** é un trío de Jazz galego, formado en 2000 por Manuel Gutiérrez ao piano, Xacobe Martínez Antelo ao contrabaixo, e LAR Legido á batería. En 2014 recibiu o Premio Martín Códax da Música na categoría de jazz / músicas improvisadas.

## Discografía 
* *Sumrrá*. Madame Mir, 2003
* *Sumrrá 2*. Errabal, 2006
* *3 ao vivo*. Free Code Jazz Records, 2008. Directo na sala NASA
* *4.0*. Free Code Jazz Records, 2010
* *V Journeys*. Clemont Music, 2015
* *6 Mulleres*. Clemont Music, 2018
* *7 visións*. Clemont Music, 2021

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en Praza.gal - Montse Dopico (23/04/2021)
Karel Bělohoubek

**Karel Bělohoubek**, nado en Žarošice o 29 de decembro de 1942, é un compositor, clarinetista, fagotista e director de música checo.

## Traxectoria 
Bělohoubek estudou clarinete con Rudolf Zavadil e logo de 1956 a 1959 fagot e clarinete na *Escola Militar de Música* en Roudnice nad Labem. A partir de 1959 foi o fagot solista da banda militar de Stříbro onde permaneceu ata 1961, ano no que se mudou para Praga entrando na *Posádkovoá hudba Praha* e posteriormente na *Ústřední hudba Armády České republiky*, continuando os seus estudos de fagot no Conservatorio de Praga con Karel Pivoňka e mais tamén os de dirección con Bohuslav Čížek. Desde 1978 converteuse en director na *Ústřední hudba Armády České republiky* en Praga e desde 1987 o seu director xefe, retirándose en 1999.

## Composicións 
### Obras para banda 
* *Alla Marcia*, marcha
* *Auf der Prager Burg*, marcha
* *Bagatellu pro lesní roh - Bagatella*, para trompa e banda
* *Barytonetta*, para bombardino barítono/bombardino e banda
* *Bolero*
* *Briosso*
* *Clarinet Czárdás*
* *Concertino pro klarinet*
* *Chvilka Rubata*
* *Drei Amselbrüder*
* *Eine kleine Weile*
* *Feierabend-Polka*
* *Grotesky pro fagoty s názvem Bručouni*
* *Gute Laune für Blechbläser*
* *Habanera*
* *Intrádu*
* *Klarinetový čardáš*
* *Kleine Etüde*
* *Launische Jugend*
* *Malou etudu - Mala Etuda - Piccolo-Kapriolen*
* *Malé polky a valčíky Rozmarné léto*
* *Meditace*
* *Metamorphosis of the Wind*, vals
* ''Neposedna Polka - Schenk mir ein Lächel'n*
* *Ozvěny*
* *Piu Avanti*
* *polky Pálavanka - Pálavanka Polka*
* *Perličky stříbrného plátna*
* *Podzimní promenády*
* *Polonézu - Polonaise*
* *Polky Pro dva*
* *Polky Pro tri*
* *Preludio*
* *Promenaden-Walzer*
* *Reminiscence - Die Reminiszenz*
* *Romanci pro křídlovku a tenor *
* *Russische fantasie*
* *Selanky pro trubku - Selanka*
* *Serenádu - Serenade*
* *Stavarska polka* 
* *Svaty vaclave choral*
* *Teufels-Galopp*
* *Ukolébavky*
* *Vorwärts!*, mars
* *Welcome March*
* *Zabicka*
* *Žarošické Polka*
* *Zastaveníčko*
* *Zdravice - Begrüssung - Salute*
* *Zpev Skrivana*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Vídeo de *Concertino pro klarinet''
Johann Deisenhofer

**Johann Deisenhofer**, nado en Zusamaltheim o 30 de setembro de 1943, é un bioquímico alemán galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1988.

## Traxectoria 
Estudou bioquímica no Sociedade Max Planck de Martinsried, onde se doutorou en 1974. Aquel mesmo ano ingresou neste centro, onde desenvolveu as súas investigacións científicas ata 1987, ano no cal aceptou a oferta do Instituto Médico Howard Hughes en Maryland e da University of Texas Southwestern Medical Center en Dallas.

### Investigacións científicas 
A partir de 1982, xunto a Robert Huber e Hartmut Michel, iniciou as súas investigacións no estudo da estrutura dun complexo de proteínas bacterianas chamado centro de reacción fotosintético. Este complexo de proteínas xa era coñecido como o elemento principal no inicio dun tipo sinxelo de síntese, o proceso que determina a cor verde das plantas e que fai que outros variados organismos convertan a enerxía luminosa en enerxía química.

Entre 1982 e 1985 os tres científicos utilizaron métodos cristalográficos mediante raios X para determinar a estrutura exacta dos máis de 10.000 átomos que compón o complexo desta proteína, conseguindo crear así a súa imaxe tridimensional. A súa investigación aumentou a comprensión xeral dos mecanismos da fotosíntese e revelou parecidos entre os procesos fotosintéticos de plantas e de bacterias.

En 1988 foi galardoado, xunto aos seus compatriotas Huber e Michel, co Premio Nobel de Química *pola determinación da estrutura tridimensional do centro de reacción fotosintético*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1988 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1988 
* Johann Deisenhofer en Biografías y vidas 
* Perfil de Johann Deisenhofer en NNDB
Adriana Varela

**Beatriz Adriana Lichinchi**, coñecida como **Adriana Varela**, nada en Buenos Aires o 9 de maio de 1952, é unha cantante de tango da Arxentina.

## Discografía 
* *Tangos* (1991)
* *Maquillaje* (1993)
* *Corazones Perversos* (1994)
* *Tangos de Lengue - Varela Canta a Cadícamo* (1995)
* *Vuelve el Tango* (1996)
* *Tango en Vivo* (1997)
* *Cuando El Río Suena* (1999)
* *Toda Mi Vida* (1999)
* *Más Tango* (2001)
* *Vivo* (DVD) (2005)
* *Encaje* (2006)
* *Docke* (2009)
* Y piano (2014)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Adriana Varela
Enrique Cadícamo

**Enrique Domingo Cadícamo**, coñecido como **Enrique Cadicamo**, nado en Luján (provincia de Buenos Aires) o 15 de xullo de 1900 e finado o 3 de decembro de 1999, foi un poeta e escritor arxentino, autor da letra de numerosos tangos moi famosos. Foi críado no barrio porteño de Foresta. Utilizou tamén os pseudónimos *Rosendo Luna* e *Yino Luzzi*.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía do artista
Juan Carlos Cobián

**Juan Carlos Cobián**, nado en Pigüé, Provincia de Buenos Aires, o 31 de maio de 1896 e finado en Buenos Aires o 10 de decembro de 1953, foi un destacado compositor, director de orquestra, pianista e letrista de tango arxentino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía do artista
Cátulo Castillo

miniatura|dereita|Castillo, á dereita da imaxe.
**Ovidio Cátulo González Castillo**, coñecido como **Cátulo Castillo**, nado en Buenos Aires o 6 de agosto de 1906 e finado o 19 de outubro de 1975, foi un coñecido poeta e compositor arxentino de tango. Foi autor, entre outros, dos famosos tangos "Organito de la tarde", "El aguacero".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cátulo Castillo en Todo Tango.
Eau Claire, Wisconsin

**Eau Claire** é unha cidade situada na parte oeste-central do Estado de Wisconsin, Estados Unidos. A poboación era 61.704 no censo de 2000, mais ten un total de 148.337 habitantes na área metropolitana de Eau Claire. É o asento de condado de Condado de Eau Claire, aínda que unha pequena parte da cidade atópase no veciño Condado de Chippewa. Eau Claire é a cidade principal de Wisconsin, área estatística metropolitana, que é unha parte de l'Eau-Claire-Menomonie área estatística combinada.

America's Promise nomeou á cidade como unha das 100 Mellores Comunidades para os Mozos en 2007. Eau Claire foi das primeiras cidades da árbore en Wisconsin, logo de ser recoñecido como tal desde 1980.
## Notas
IES Enrique Muruais

O **IES Enrique Muruais** é un centro educativo público situado no concello da Pontenova. Debe o seu nome a Enrique Muruais, mestre nado en Vilameá a comezos do século XX.

Comezou a funcionar no curso lectivo 1993-94. Nel impártese educación secundaria, especialmente ESO e Bacharelato, se ben no seu momento tamén ofertaba formación profesional. Conta con pouco alumnado, tratándose dun centro que acolle poboación que vive no ámbito rural.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web do instituto
Eric Schweig

**Eric Schweig**, nado como **Ray Dean Thrasher** en Inuvik, Territorios do Noroeste, Canadá, o 19 de xuño de 1967 é un actor coñecido polo seu papel de fillo de Chingachgook, Uncas, no filme *O derradeiro dos mohicanos* (1992).

## Traxectoria 
Fillo dunha muller inuit e dun pai de ascendencia portuguesa, alemá e senegalesa. É o máis vello de sete irmáns que foron todos adoptados como parte dun intento marrado do goberno do Canadá en forzar aos fillos dos inuit e Primeiras Nacións para asimilarse á sociedade branca. A súa nai biolóxica morreu de alcoholismo en 1989 e el nunca chegou a coñecela. "Non bebeu nin unha pinga de alcohol ata que nos levaron", dixo Schweig. "Formamos parte de todo o programa de asimilación, quitado á forza, aínda que os meus pais adoptivos dixéronme que non". Cando tiña seis meses, foi adoptado por unha parella franco-alemá de fala inglesa. Pasou a súa infancia en Inuvik ata os seis anos, cando a súa familia se trasladou ás Bermudas. Despois volveron ao Canadá.

"Acabei cansando de vivir nunha prisión sen paredes e fuxín cando tiña 16 anos. O que aconteceu entre daquela e agora foi unha montaña rusa de alcohol, drogas, violencia, relacións fracasadas, desesperación e confusión. Quen son eu? De onde veño? Onde está a miña familia? A onde pertenzo? Cando o misterio da vida foi esnaquizado por estraños que vixían por ti, moitas destas preguntas pérdense".

Eric fuxiu a Toronto, Ontario e en 1987, ós vinte anos de idade, un produtor de cine suxeriulle que fixera unha audición para o filme ''The Shaman's Source*. A pesar de non ter formación no mundo do teatro, gañou o papel. Ese primeiro filme foi o que o lanzou á industria cinematográfica.

Os seus papeis máis memorables son o de Uncas, no filme *O derradeiro dos mohicanos*, e o de Pike Dexter, no filme *Big Eden''.

## Filmografía 
## Galardóns e nomeamentos 
*2000: Gran Premio do Xurado no L.A. Outfest

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Eric Schweig no Internet Movie Database
Vanessa Lee Chester

**Vanessa Lee Chester**, nada o 2 de xullo de 1984, no barrio de Hollywood, nos Ánxeles (California), é unha actriz de cine e televisión estadounidense. Traballou dende cativa en numerosos proxectos sendo os máis memorables deles *The Lost World: Jurassic Park* (1997) dirixida por Steven Spielberg, e en *A princesiña* de Alfonso Cuarón.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Carolina Cerezuela

**Carolina Cerezuela Gil**, nada en Elx (Alacant) o 14 de xaneiro de 1980, é unha actriz e presentadora española.

## Traxectoria 
En 2001 gañou o premio de beleza *Linda de España*. Estudou Relacións Laborais na Universidade Miguel Hernández de Elx (Alacant). A súa carreira interpretativa comezou no teatro aos 15 anos, e a pesar de non estudar nunca arte dramática, aos 20 anos empezou a traballar en televisión.

A pesar de todas as súas actuacións, foi o seu papel como Mónica Salazar na serie *Camera Café* onde realmente se deu a coñecer entre o gran público.

Realizou distintos traballos no mundo da moda, tanto como modelo de pasarela para deseñadores como Paco Teruel, como de modelo fotográfica para catálogos ou anuncios publicitarios. As súas afeccións favoritas son o deporte (especialmente a hípica e a natación) e a música.

## Actriz 
### Teatro 
* *Cuatro corazones con freno y marcha atrás* (1996) de Jardiel Poncela.
* *Hombres* (1997) de Sergi Belbel.
* *Te odio amor mío* (1998) baseada en textos de Dorothy Parker.
* *Criaturas* (1999)
* *El enfermo imaginario* (2000) de Molière.

### Televisión 
* *Arrayán* (2003) como Julia.
* *El secreto* (2002) como Charlie.
* *La verdad de Laura* (2002) como Eva.
* *Paraíso* (2003) como Susi.
* *Aquí no hay quien viva* (2004) como Vanessa.
* *El pasado es mañana*
* *Paco y Veva* (2004) como representante.
* *Camera Café* (2005-2009) como Mónica Salazar.
* *Los Serrano* (2006), como Candy. 
* *Amistades Peligrosas* (2006) como Helena García.
* *Manolo y Benito Corporeision* (2006-2007), como Lola.
* *Esto es increíble* (2006-07), presentadora.
* *Especial Nochevieja de Telecinco* (2007), presentadora con Emilio Pineda e Carmen Alcayde.
* *Hospital Central* (2007-2009) como Verónica Solé.
* *Xq No Te Callas* (2008), co-presentadora do programa con Eugeni Alemany.
* *Tu cara me suena* (2011-2013), xurado do programa xunto a Àngel Llàcer, Mónica Naranjo e Carlos Latre.
* *Badaladas 2012* (2012), co-presentadora xunto a Carlos Sobera.

## Vida persoal 
A súa parella é o tenista Carlos Moyá co que iniciou unha relación a mediados de 2007 e con quen ten dous fillos, Carla, que naceu en Palma o 18 de agosto de 2010 ás 9.20 horas e cuxo peso foi de 2.860 gramos; e Carlos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotos e información sobre Carolina Cerezuela 
* Web dedicada a Carolina Cerezuela
A princesiña

***A princesiña*** (en ) é un filme dirixido por Alfonso Cuarón que se estreou en 1995. Está baseada na novela homónima de Frances Hodgson Burnett, *A Little Princess*. A acción desenvólvese na Nova York durante a primeira guerra mundial. Estreouse en galego na TVG o 8 de decembro de 2010.

## Sinopse 
Das selvas da India ás rúas de Nova York, esta é a historia dunha pequena e afouta cativa que queda orfa e sen cartos, pero que grazas a un máxico poder conseguirá superar os obstáculos e conseguir os seus soños. 
Sara Crewe (Liesel Matthews) chega a un estrito internado para rapazas rexido polas regras da madame Minchin (Eleanor Bron). Sara convértese nunha rapaza popular entre as demais estudantes polos seus fantásticos contos sobre a India. Todo cambiará cando recibe novas da desaparición do seu pai na guerra e polo tanto queda desposuída dos seus bens. Ante isto, a madame Minchin fai que Sara fique como criada no colexio para pagar os gastos que ocasionou coa súa estadía. Para escapar da súa penosa realidade refúxiase na fantasía coa súa amiga Becky (Vanessa Lee Chester).

## Personaxes 
* Liesel Matthews como Sara Crew
* Eleanor Bron como Miss Minchin
* Liam Cunningham como Captain Crewe/Príncipe Rama
* Vanessa Lee Chester como Becky
* Rusty Schwimmer como Amelia
* Arthur Malet como Charles Randolph
* Errol Sitahal como Ram Dass
* Taylor Fry como Lavinia
* Heather DeLoach como Ermengarde
* Darcie Bradford como Jesse
* Rachael Bella como Betsy
* Alexandra Rea-Baum como Gertrude
* Camilla Belle como Jane
* Lauren Blumenfeld como Rosemary
* Kelsey Mulrooney como Lottie
* Kaitlin Cullum como Ruth

## Premios 
* 1995: Dous nomeamentos ós Oscar: Mellor fotografía e mellor dirección artística.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Arnim

Co apelido **von Arnim** podemos atopar:

* **Achim von Arnim** (1781-1831), escritor alemán.
* **Bettina von Arnim** (1785-1859), escritora alemá, esposa do anterior.
* **Elizabeth von Arnim** (1866-1941), escritora inglesa.
* **Sixt von Arnim**, militar alemán.
* **Hans Jürgen von Arnim** (1889-1962), militar alemán.
El Emigrado

***El Emigrado*** foi un periódico trimensual aparecido na Estrada entre 1920 e 1940.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de las sociedades de emigrados y agricultores del municipio de A Estrada y patrocinado por la Sociedad Hijos de La Estrada, de Cuba*, apareceu o 15 de setembro de 1920. Fundado polos irmáns Albino e Maximino Matalobos e Xosé Otero Abelleira. En 1930 cambiou a súa cabeceira pola de *Periódico galeguista*. Dirixido inicialmente por Xosé Otero Abelleira, e despois por José Fernández da Ponte (como director interino, 1932-1933), José María Sánchez Brea (1933-1935) e Manuel Durán Durán, que tivo que abandonar a redacción en 1936 polo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. A partir dese momento, a orientación ideolóxica dos seus contidos variou, facéndose cargo da dirección novamente Xosé Otero Abelleira.

Nos seus comezos foi unha publicación de tendencia anticaciquil, que incluíu artigos de apoio á autonomía de Galicia, ao Estatuto e á Irmandade Nazonalista Galega. Contaba tamén cunha sección literaria na que se recolleu poesía e recensións de libros. Entre os seus colaboradores figuraron Manuel García Barros, que comezou a publicar nel os seus *Contiños da Terra*, Rafael Varela Pazo, Ramiro Alfonso Castro Dono, Manuel González Rodríguez, José Cortés Fernández, Ramón Puente Barcala e Delmiro Sarmiento. *El Emigrado* cesou a súa edición o 16 de decembro de 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Midleton RFC

O **Midleton Rugby Football Club** é un equipo de rugby irlandés da localidade de Midleton, Condado de Cork (Munster). Actualmente xoga na segunda división da All-Ireland League, a terceira categoría da liga de clubs de Irlanda.

## Historia
O club foi fundado orixinalmente na tempada 1927-28, mais desapareceu en 1934. O Midleton RFC foi refundado o 4 de marzo de 1967. Midleton foi ascendendo dende as competicións rexionais, buscando chegar á liga nacional, a All Ireland League, cousa que conseguiu en 1998 logo de gañar o Campionato de Munster. No 2001 ascendeu dende a Division 3 á Division 2. Na tempada 2006-07 o club viuse relegado novamente á Division 3. Entre os xogadores máis destacados que saíron do club están Tom Mulcahy, Gary Johnson, Ian Harty, Adrian Harty, Tom Lynch e Trevor Cox. Actualmente conta con xogadores importantes como Keith Cocking, James Colbert, Michael 'shmig' Daly e John Goold.

## Palmarés
* Munster Junior Cup (2) 1997-98
*Cork Charity Cup (3) 1999, 2003, 2006
*Munster Junior Clubs' Challenge Cup (1) 1997
*Munster Junior League Division 1 (2) 1997-98
*Munster Junior League Division 2 (1) 1994
Lars Hedegaard

**Lars Hedegaard Jensen**, coñecido como **Lars Hedegaard**, nado en Horsens o 19 de setembro de 1942, é un xornalista, escritor e debuxante dinamarqués.

## Traxectoria
Coñecido pola súa postura contra o islam e por ser o presidente, dende a súa fundación en 2004, da Trykkefrihedsselskabet, tamén coñecida polo seu nome en inglés International Free Press Society, unha entidade que avoga pola liberdade de expresión para todos e en calquera circunstancia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Kurt Westergaard e Lars hedegaard.