The Jesus and Mary Chain

**The Jesus and Mary Chain** é unha banda escocesa de rock alternativo formada en East Kilbride, Glasgow en 1983. A base da banda fórmana os irmáns Jim e William Reid. O grupo editou un feixe de álbums, sinxelos e EPs dende a súa formación en 1983 ata a súa separación en 1999, e gañaron notoriedade nos seus primeiros días polos seus curtos concertos e a violencia que se fixo común nos mesmos. No ano 2007 a banda reuniuse.

## Historia 
### Primeiros anos 
Os irmáns Jim e William Reid inspiráranse para formar unha banda xa en 1977, escoitando grupos da escena punk británica; a principios dos 80 formaron o seu propio grupo. William dixo, "Foi o momento perfecto porque alí non había ningunha banda de guitarras. Todo o mundo estaba facendo esa música pop electrónica". Antes de formar a banda os irmáns pasaran cinco anos no paro, tempo durante o cal compuxeron e gravaron cancións en casa e traballaron no son e na imaxe do grupo. Orixinalmente chamada The Poppy Seeds, e despois Death of Joey, inicialmente dixeron aos xornalistas que tomaron o seu nome final dunha liña dunha película de Bing Crosby, aínda que seis meses despois admitiron que non era certo. Outras fontes suxiren que o nome deriva dunha oferta nun paquete de cereais para o almorzo, onde os clientes podían conseguir unha cadea de ouro de "Jesus & Mary". e a principios de 1984 recrutaron ao baixista Douglas Hart e ao batería adolescente Murray Dalglish. As primeiras demos tiñan semellanzas cos Ramones, incitando aos irmáns engadir outro elemento ao seu son; en palabras de William: "Esa é a razón pola que comezamos a usar ruído e retroalimentación. Queremos facer discos que soen diferentes". A banda comezou a realizar concertos na primavera de 1984. Nos primeiros días a guitarra de William Reid estaba desafinada, mentres que a batería de Dalglish estaba limitada a dous tambores, e o baixo de Hart só tiña tres cordas, baixando a dúas en 1985; segundo Hart "son as dúas que uso, quero dicir, porque carallo gastar cartos noutras dúas? Dúas son suficiente".

Loitando para conseguir concertos, a banda presentábase en locais dicindo ser os abreconcertos, tocando un curto repertorio e facendo unha saída rápida. O seu sinxelo de estrea, "Upside Down", foi gravado en outubro e publicado en novembro dese ano. As sesións foron producidas por Joe Foster, pero McGee, insatisfeito co traballo de Foster, remesturou a cara A, aínda que a cara B, unha versión da canción de Syd Barrett "Vegetable Man", quedou acreditada a Foster. A banda estaba gañando cada vez máis atención da prensa musical nesa época, sendo descritos por Neil Taylor, da revista *NME*, como "a mellor banda do mundo".

Dalglish deixou a banda en novembro de 1984 tras unha disputa sobre cartos e foi substituído pouco despois por Bobby Gillespie, que tamén formara Primal Scream dous anos antes, en 1982.

Tocando diante de pequenas audiencias, durante os primeiros concertos The Mary Chain fixo actuacións moi curtas, normalmente alimentadas con anfetaminas e durando uns 20 minutos,

### *Psychocandy* 
[miniatura|251x251px|[Jim Reid]]
O éxito de "Upside Down" fixo interesarse a Blanco y Negro Records, filial de WEA, que asinou un contrato co grupo a principios de 1985. A banda editou o sinxelo "Never Understand" en febreiro, acadando o número 47 da lista británica de sinxelos. O grupo estaba ansioso por lanzar "Jesus Fuck", e McGee llegou a producir edicións de proba dun relanzamento de "Upside Down" co tema como cara b, antes de que a banda insistise a Blanco y Negro para que incluíse a canción no seu seguinte sinxelo. O lanzamento de "You Trip Me Up" atrasouse debido a que o persoal da planta de prensado negouse a fabricalo debido á presenza da canción, agora retitulada "Jesus Suck"; O sinxelo publicouse en xuño de 1985 cunha nova cara b, "Just Out of Reach". en marzo e *The Tube* ese mesmo ano. O terceiro sinxelo para Blanco y Negro, "Just Like Honey", publicado en outubro, conseguindo con el o seu maior éxito ata a data e acadando o número 45. O seu álbum de estrea, *Psychocandy*, lanzouse en novembro dese ano. O disco recibiu críticas positivas e no presente considérase unha gravación histórica. O batería Bobby Gillespie anunciou a súa marcha da banda en outubro de 1985 para centrase en Primal Scream. Gillespie gravara a meirande parte das baterías en *Psychocandy*, con John Moore encargándose da batería cando Gillespie non estaba dispoñible. Finalmente Moore acabaría substituíndo a Gillespie. Nunha actuación na televisión belga en marzo de 1985 a banda esnaquizou o escenario e o equipo de son, pero isto foi a petición do produtor do programa.
[miniatura|251x251px|[William Reid]]
O 15 de marzo de 1985 The Jesus and Mary Chain realizou un concerto no North London Polytechnic diante dunha das súas maiores audiencias ata a data. Os organizadores venderan máis entradas que as que permitía a capacidade do local, deixando a centos de persoas fóra. Cando Gillespie e Hart intentaron romper as pechaduras chamouse á policía. Os abreconcertos Meat Whiplash alentaran a violencia antes da actuación de The Mary Chain cando o seu cantante Paul McDermott lanzou unha botella ao público, facendo que catro asistentes o atacasenan e que a banda tivese que deixar o escenario. Ao pouco tempo a violencia comezou a ser un obstáculo para a banda, con xente asistindo aos seus concertos só pola violencia. William comentou "Ódioo, desprézoo. Interponse no camiño de conseguir máis concertos, e interponse no camiño da nosa imaxe". Un dos principais factores para esta reacción da audiencia era a lonxitude das actuacións do grupo na época, que adoitaba a ser menor de 25 minutos. Jim explicou este feito dicindo, "nunca houbo un grupo o suficientemente bo para tocar máis". A falta de cancións tamén foi un factor segundo Jim: "Só tiñamos suficientes cancións para tocar ese tempo".

Tras o éxito do álbum no Reino Unido a banda iniciou unha xira polos Estados Unidos a finais de 1985, seguida por unha xira polo Xapón. Tras regresar ao Reono Unido xiraron polo país, desta vez sen os problemas de violencia de anteriores actuacións. A banda reviviu as súas intencións acústicas cunha sesión crua para John Peel en novembro de 1985, que incluíu "Psychocandy", a canción título orixinal que non foi incluída no álbum, e  "Some Candy Talking", un tema que levaban tocando un ano pero que non entrara no disco. Unha segunda versión de "Some Candy Talking" publicouse nun EP regalado coa revista *NME* en xaneiro de 1986, e o tema foi lanzado como sinxelo no mes de xullo. Acadou o número 13 na lista británica de sinxelos, pero xerou polémica cando o DJ da BBC Radio 1 Mike Smith decidiu que a canción era un himno ás drogas ilegais (algo negado pola banda na época pero admitido por William un ano despois) e convenceu á emisora para prohibir o tema.

### *Darklands* e *Automatic* 
En setembro de 1986 a banda deixou ao seu representante Alan McGee, e estivo a piques de separarse pouco despois, con Jim Reid sufrindo "esgotamento". John Moore convertérase en membro estable, pero moveuse á guitarra rítmica, co antigo membro de Redskins Martin Hewes uníndose ao grupo brevemente (aínda que el nega terse unido á banda) e o antigo percusionista de Dead Can Dance James Pinker facendose cargo da batería. O director de Blanco y Negro Geoff Travis encargouse de representar á banda, que regresou en decembro con dous concertos no National Ballroom en Kilburn, Londres, onde estrearon novas cancións como "April Skies" e "Hit". A principios de 1987 a banda entrou no estudio para gravar o seu segundo álbum. Os primeiros froitos desas sesións publicáronse no sinxelo "April Skies" en abril, que sería o seu primeiro en entrar no top 10. Os varios formatos editados tamén incluían unha versión de "Who Do You Love?" de Bo Diddley, un tributo a el con "Bo Diddley is Jesus", e unha versión ao vivo do tema de Can "Mushroom". "Happy When It Rains" foi o segundo sinxelo anterior ao álbum, fortemente influenciado pola canción "My Girl" de Smokey Robinson, aínda que non conseguiu o éxito de "April Skies", acadando tan só o número 25. A banda comezou outra xira británica, desta vez con concertos que duraban ata 45 minutos, aínda que con reaccións dispares da prensa especializada. A banda xirou sen batería, usando no seu lugar unha caixa de ritmos.

O segundo álbum da banda, *Darklands*, foi editado durante a xira, no mes de setembro, e foi descrito polo escritor Steve Taylor como "a mestura definitiva de luz e sombra". Cun son máis melódico, o álbum foi gravado case a súa totalidade polos irmáns Reid, Jim foi arrestado e pasou a noite na cadea, antes de ser rescatado o seguinte febreiro. Quedou libre de cargos tras acceder a doar unhas 500 libras ao Exército de Salvación e desculparse co afectado. O seu seguinte lanzamento foi a nova gravación "Sidewalking", publicada en marzo de 1988 e con varios temas ao vivo como cara b, seguido un mes máis tarde por *Barbed Wire Kisses*. Thomas tamén deixou o grupo para unirse a Renegade Soundwave. A natureza fluída da formación de Mary Chain continuou ao longo de toda a súa carreira, cunha porta xiratoria de baterías, baixistas e guitarristas recrutados para aparicións en televisión e concertos cando eran necesarios, sendo os Reid os únicos membros constantes do grupo. e regresaron en febreiro de 1992 cos froitos do seu novo estudio, o sinxelo "Reverence", o máis exitoso da banda en case cinco anos, acadando o número 10 no Reino Unido.

### Despois da separación 
Inmediatamente tras a disolución do grupo, William Reid comezou unha carreira en solitario como Lazycame, tendo xa editado un EP en abril de 1998, e Jim Reid fundou Freeheat xunto con Lurie, o ex baixista de Gun Club Romi Mori e obatería de Earl Brutus Nick Sanderson, aínda que ningún deles recibiu moita atención nin tivo éxito. En outubro de 2005 anunciouse que os Reid reuníranse; o tema de Jim Reid "Song for a Secret", un dueto coa súa muller Julie Barber, lanzouse como sinxelo emparellado co tema de Sister Vanilla "Can't Stop The Rock", composto e producido por William Reid e a súa irmá máis nova, Linda. O sinxelo foi lanzado por Transistor Records o 17 de outubro. Jim Reid promoveu a súa cara do sinxelo cun concerto moi raro no club Sonic Cathedral de Londres o John Peel Day, o xoves 13 de outubro de 2005. Jim rematou esta presentación coa interpretación do clásico de Mary Chain "Never Understand". Jim Reid tamén interpretou material novo en concertos discretos cunha nova banda formada por Phil King na guitarra, Laurence Colbert (Ride) na batería e Mark Crozer (International Jetsetters) no baixo.

O 11 de xullo de 2006 reeditáronse cinco álbums a través de Rhino Records: *Psychocandy*, *Darklands*, *Automatic*, ''Honey's Dead* e *Stoned & Dethroned*. Cada un deles foi publicado cun DVD que contiña tres videos promocionais de ese álbum en particular.

### Reunión 
The Jesus and Mary Chain reuniuse para actuar en Coachella o 27 de abril de 2007. Durante "Just Like Honey", Scarlett Johansson, que protagonizou o filme *Lost in Translation* onde aparecía a canción, actuou coa banda no escenario principal. O grupo realizara un concerto de quecemento o día anterior en Pomona, California, con Annie Hardy de Giant Drag como invitada. A primeira actuación no Reino Unido dende a reunión foi no festival Meltdown en xuño. En marzo de 2008 publicaron o tema "All Things Must Pass" para a banda sonora da serie de televisión da NBC *Heroes*, sendo a súa primeira canción dende 1998. En setembro dese ano Rhino Records publicou o recompilatorio de 4 CDs *The Power of Negative Thinking: B-Sides & Rarities.* En 2010 apareceu un álbum de grandes éxitos, *Upside Down: The Best of The Jesus and Mary Chain*, publicado por Music Club Deluxe.

A banda xirou por América do Norte en 2012 e nese mes de maio tamén tocou na China por primeira vez. A formación contaba co guitarrista John Moore e o batería de Fountains of Wayne Brian Young substituíndo a Loz Colbert. Mark Crozer substituíu a Moore a partir dos seus concertos en Tel Aviv no mes de outubro. En 2013 anunciouse que unha caixa en vinilo de toda a sía discografía, bautizada como *The Complete Vinyl Collection*, sería editada polo 30 aniversario da banda a través de Demon Music Group. En 2014 o grupo converteuse no primeiro en fichar pola reformada Creation Management, dirixida por Alan McGee. A banda tocou a totalidade de *Psychocandy* ao longo de 2015 para celebrar o 30 aniversario do disco.

En setembro de 2015 Jim Reid anunciou que a banda estaba gravando o seu primeiro álbum de estudio dende 1998. O álbum, titulado *Damage and Joy*, foi producido por Youth e publicouse o 24 de marzo de 2017. O 24 de agosto Bobby Gillespie uniuse á banda tocando a batería en tres cancións de *Psychocandy* durante a súa actuación no Festival Vilar de Mouros en Portugal. En outono de 2018 foron abreconcertos na xira por América do Norte de Nine Inch Nails *Cold and Black and Infinite*. A bands annunciou unha xira de *Darklands* por Europa en marzo e abril de 2020, que finalmente foi adiada para novembro e decembro de 2021 por mor da pandemia de COVID-19.

En xuño de 2021, a banda demandou a Warner Music Group polo control do seu álbum debut *Psychocandy* e dos álbums posteriores, e solicitou 2,55 millóns de dólares en danos. Segundo a Sección 203 da Lei de Dereitos de Autor dos Estados Unidos de 1976, os artistas poden reclamar os dereitos das súas gravacións despois de 35 anos, sempre que o notifiquen axeitadamente e a tempo ao selo actual.

O 29 de novembro de 2023 a banda publicou "Jamcod", o primeiro sinxelo do seu oitavo álbum, *Glasgow Eyes*, que debería ser inicialmente editado o 8 de marzo de 2024. No mes de febreiro anunciouse que o lanzamento do disco sería finalmente o 22 de marzo, e o mesmo día publicouse un novo sinxelo, “Girl 71”.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Recompilatorios 
### Contribucións 
Participaron en varias bandas sonoras, como a das películas* Modern Girls*,* Some Kind of Wonderful*,* Earth Girls Are Easy* ,* The Crow*,* All Over Me*,* Lost in Translation* ou* One Last Thing ...* e series como* Miami Vice* e* Beavis and Butt-Head''.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
* 

* 

* 

* 

* 

* 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial (offline)