Lacertilios

A dos **lacertilios** (***Lacertilia***) é unha suborde de réptiles escamosos que inclúe a maioría dos réptiles actuais, como varanos, iguanas, lagartos, lagartas, camaleóns e xecos, así como algunhas formas fósiles moi notábleis, como os mosasauros do Cretáceo superior. 

Xunto coas subordes das serpentes (*Serpentes*) e das cobras cegas (*Amphisbaenia*), forma a orde dos escamosos (*Squamata*), que comprende case 5 000 especies.

## Taxonomía 
### Descrición 
A suborde foi descrita en 1867 polo zoólogo británico de orixe alemá Albert Günther.

### Etimoloxía 
O nome científico *Lacertilia* está formado pola adición á raíz do nome do seu xénero tipo, *Lacerta*, o sufixo do latín científico *-ilia*, indicando plural.

### Sinónimo 
* **Sauria** Macartney, 1802

### Variacións taxonómicas 
Antes denominábase **saurios** (***Sauria***) á suborde formada polos lacertilios e as serpentes, pero dado que este resultou ser parafilético, o nome *Sauria* aplícase agora a un clado maior de réptiles que inclúe a maioría da subclase dos diápsidos.

### Clasificación 
A suborde comprende as infraordes seguintes:
* **Suborde** ***Lacertilia***
** '*Infraorde *Dibamia***
** **Infraorde *Iguania***
** **Infraorde *Scincomorpha*** 
** **Infraorde *Diploglossa*** 
** **Infraorde *Platynota'* 

## Características 
Normalmente tenen catro patas, oído con apertura externa e pálpebras móbiles. O rango de lonxitudes vai duns poucos centímetros dalgúns xecos do Caribe até os cerca de tres metros do dragón de Komodo.

Algunhas especies de lacertilios, as chamadas *cobras cegas* (como *Blanus cinereus*), non teñen patas funcionais, a pesar de teren vestixios do esqueleto das patas. Distínguense das verdadeiras serpentes pola presenza de aberturas timpánicas e pálpebras. O seu corpo é alongado e teñen unha cola ben desenvolvida.

Os lacertilios da infraorde dos Scincomorpha a miúdo presentan cores brillantes e iridiscentes que parecen húmidos. Pero como o resto dos lagartos, teñen a pel seca, prefirindo xeralmente evitar a auga (aínda que todos os lagartos poden nadar se é necesario).

Todos os lacertilios poden cambiar de cor en resposta á súa contorna ou en momentos de perigo. O exemplo máis típico é o dos camaleóns, pero tamén poden suceder cambios de cor máis sutís noutras especies de lacertilios.

Algunhas especies son capaces de romper e desprender a súa cola cando se ven en perigo ou son capturados por un depredador; esta capacidade, denominada autotomía, débese á presenza de planos especiais de ruptura nas vértebras caudais. Tras a autotomía, a cola rexenérase, pero a nova cola non é idéntica á perdida; en efecto, as vértebras non poden rexenerarse e son substituídas por un tubo cartilaxinoso non segmentado.

## Bioloxía e ecoloxía 
Os lacertilios aliméntanse xeralmente de invertebrados, como insectos ou arácnidos e, en ocasións (e dependendo da especie), de pequenos vertebrados, incluíndo a outras especies de lacertilios. Unhas poucas especies son omnívoras e poden comer plantas. Soamente un xénero é velenoso, *Heloderma*, que inclúe as especies *Heloderma suspectum* (monstro de Gila) e *Heloderma horridum''. Estas especies habitan no oeste de México e o sur de Texas, e posúen dúas glándulas velenosas na mandíbula. Porén, en 2009 descubriuse que o dragón de Komodo posibelmente tamén sexa velenoso, tras o achado dun par de glándulas de veleno no seu maxilar inferior. De todos os xeitos está en discusión o efecto real que poida ter tras unha trabada. 

A maioría dos lacertilios poñen ovos, aínda que as femias dunhas poucas especies retéñenos no seu interior e paren directamente as crías vivas (ovovivíparos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escamosos

### Ligazóns externas 
* Types of Lizards . Fotos de varios lagartos
* Reptile database .