Luís de Castro García

**Luís de Castro García**, nado na Terrachá (Entrimo) o 10 de agosto de 1912 e finado Ibídem o 4 de outubro de 1977, foi un médico e escritor galego. Con 9 anos mudouse a Valladolid coa súa familia por mor do traballo de seu pai. Concluíu o bacharelato superior por ciencias en 1928, licenciouse en medicina e cirurxía pola Universidade de Valladolid en 1934 e doutorouse o ano seguinte pola Universidade Central. Participou na guerra civil no bando sublevado, afiliado á Falanxe, realizou labores médicos como a evacuación de feridos e o coidado de doentes de tuberculose. Dedicouse profesionalmente á tisioloxía. Licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade de Valladolid en 1960. Colaborou con artigos de divulgación científica nos xornais, principalmente en *Libertad*, *El Norte de Castilla* e, durante os últimos anos da súa vida, en *La Región*. Participou en congresos e conferencias, en campos como antropoloxía, etnografía, arte, historia da medicina ou relixión, realizando numerosas publicacións.

## Traxectoria 
### Inicios 
Nado na Terrachá, capital do concello, de familia acomodada e conservadora, onde viviu ata os 8 anos e comezou a ir á escola. Contra os 9 anos a familia trasladouse a Valladolid por mor do traballo de seu pai, oficial de sala na Audiencia Territorial de Valladolid e inspector do Timbre. Concluíu o bacharelato elemental no Colexio La Providencia e rematou o bacharelato superior por ciencias en 1928 no Colexio Nosa Señora de Lourdes, pertencente ós Irmáns das Escolas Cristiás, fundado por La Salle, onde tamén estudou seu irmán Leopoldo, que estableceu amizade con Onésimo Redondo.

En 1928 ingresou na Facultade de Medicina da Universidade de Valladolid e licenciouse en medicina e cirurxía o 30 de xuño de 1934 con premio extraordinario. Empezou os estudos de doutoramento coincidindo coa súa formación militar de alférez de complemento en 1934. Doutorouse pola Universidade Central coa lectura en 1935 da súa tese de doutoramento *Contribución al estudio de la intervención del sistema retículo endotelial en la terapéutica de la tuberculosis: (pruebas de Komuso-Nakamura y Adler y Reimann)*, dirixida por Teófilo Hernando Ortega. da Casa de Galicia en Valladolid no ano 1954, foi o seu primeiro presidente e colaborou na revista *Abrente*, publicada pola institución, con numerosos artigos.

Foi nomeado académico correspondente da Real Academia de Medicina y Cirugía de Valladolid en 1963. Entrou no departamento de Historia da Medicina como axudante de Emilio Zapatero Ballesteros; na Facultade de Medicina da Universidade de Valladolid.

A partir do ano 1939 ata ben avanzada a década de 1950 publicou no xornal *Libertad* (periódico fundado por Onésimo Redondo, que funcionaba como o órgano oficial do «Movimiento» en Valladolid) unha serie de artigos de divulgación científica, de loita contra a tuberculose e, ó longo do ano 1953, unha serie de 21 artigos centrándose no Sudario de Turín como materia de estudo. Colaborou en *El Norte de Castilla*, xornal do que Miguel Delibes foi director, a quen coñeceu persoalmente. con quen publicou varios artigos. en cumprimento da Lei de memoria histórica, que lle fora concedida en 1970, renomeandoa en 2021 como rúa Camiño do Campo. médico de atención primaria en Celanova, foi autor dunha tese de doutoramento sobre seu avó coa que obtivo unha cualificación de sobresaliente *cum laude*. Concelleiro de cultura entre os anos 2011 e 2016, propuxo no ano 2018 en nome da súa familia a seu avó para renomear a rúa que lle fóra retirada a Leopoldo de Castro García, porén, a corporación municipal non tivo en consideración a proposta.

## Obra 
### Ensaio 
* 
* 
* 
* 

### Novela curta 
* 

### Literatura médica 
* 

### Artigos 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*