Aerodramus

***Aerodramus*** é un xénero de aves da subclase das neornites, infraclase dos neognatos (clado dos cipselomorfos), orde dos apodiformes, familia dos apódidos, e tribo dos colocaliinos, coñecidas como salanganas.

Son aves pequenas de longas ás, coloración escura, e moi boas voadoras, que se localizan nas rexións tropicais e subtropicais do sur de Asia, en Oceanía e no nordeste de Australia.

Moitas das súas especies antigamente foron clasificados dentro do xénero *Collocalia*, pero o ornitólogo estadounidense Harry Church Oberholser creou nun xénero separado en 1906.

O que distingue ás especies de *Aerodramus* doutras salanganas, dos cirrios e, de feito, de case todas as demais aves, é a súa capacidade de usaren unha forma simple, pero efectiva, de ecolocalización, o que lles permite voaren dentro das covas onde crían e descansan.

Os niños de *Aerodramus* sp. están construídos con saliva como compoñente principal. En dúas especies, *Aerodramus fuciphagus* e *Aerodramus maximus*, a saliva é o único material utilizado, e os niños recoléctanse para facer a famosa *delicatessen* chinesa denominada (impropiamente) sopa de niño de anduriña, cuxa sobreexplotación exerce unha gran presión sobre as poboacións de salanganas.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1906 polo ornitólogo estadounidense Harry Church Oberholser, en *Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* **58**: 179.  

### Etimoloxía 
O nome *Aerodramus* está fomado polos elementos *aero-* e *-dramus*, ambos os dous derivados do grego antigo. O primeiro da palabra grega ἀερο, *árero*, "aire", e o segundo é unha adaptación (errada) do termo δρόμος, *drómos*, "carreira", en alusión á velocidade coa que voan estas aves.

### Especies 
*Aerodramus* é un grupo de taxonomía complicada, debido á gran similitude de moitas das súas especies, e coas do xénero *Collocalia* (de feito, moitas especies de *Aerodramus* estiveron até hai poucos anos incluídas en *Collocalia*). Para estableceren as relacións dentro do grupo usáronse as súas formas de ecolocalización, a secuenciación de ADN e incluso os piollos que as parasitan, aínda que polo de agora non están resoltas totalmente todas as relacións entre elas, como a localización exacta de *Aerodramus papuensis* (a salangana de Papúa).

En 1970 R. K. Brooke estudou a división das salanganas, baseada esencialmente na capacidade de ecolocalización. As especies de *Aerodramus* posúen esta capacidade, e Brooks suxiriu que as especies de *Collocalia* non. Pero en 2004 demostrouse claramente que a especie *Collocalia troglodytes* (a salangana pigmea) ten a capacidade de ecolocalización. Polo tanto, esta propiedade perdeu a súa destacada importancia para distinguir entre os xéneros *Aerodramus* e *Collocalia*. Un grupo de investigación dirixido por Henri Thomassen suxeriu en 2005 que a ecolocalización da salangana anana foi causada por evolución converxente. Aínda que a monofilia de *Aerodramus* e *Collocalia* tamén se utilizou nestes estudos, os autores consideraron que todas as salanganas deberían reunirse nun só xénero, xa que agora non hai unha característica externa clara para discriminalas.

Finalmente o, Congreso Ornitolóxico Internacional (IOC), organización cuxas decisións seguen a maioría dos ornitólogos, establece na actualidade (2019) a seguinte clasificación do xénero:  

* *Aerodramus bartschi* Mearns, 1909
* *Aerodramus elaphrus* (Oberholser, 1906)
* *Aerodramus francicus* (Gmelin, 1789)
* *Aerodramus unicolor* (Jerdon, 1840)
* *Aerodramus mearnsi* (Oberholser, 1912)
* *Aerodramus infuscatus* (Salvadori, 1880)
* *Aerodramus sororum* (Stresemann, 1931)
* *Aerodramus ceramensis* (van Oort, 1911)
* *Aerodramus hirundinaceus* (Stresemann, 1914)
* *Aerodramus spodiopygius* (Peale, 1849)
* *Aerodramus terraereginae* (E. P. Ramsay, 1875)
* *Aerodramus brevirostris* (Horsfield, 1840)
* *Aerodramus vulcanorum* (Stresemann, 1926
* *Aerodramus whiteheadi* (Ogilvie-Grant, 1895)
* *Aerodramus nuditarsus* (Salomonsen, 1962)
* *Aerodramus salangana* (Streubel, 1848)
* *Aerodramus vanikorensis* (Quoy & Gaimard, 1832)
* *Aerodramus amelis* (Oberholser, 1906)
* *Aerodramus pelewensis* (Mayr, 1935)
* *Aerodramus inquietus* (Kittlitz, 1858)
* *Aerodramus leucophaeus* (Peale, 1849)	
* *Aerodramus ocistus* (Oberholser, 1906)		
* *Aerodramus maximus* (Hume, 1878)
* *Aerodramus fuciphagus* (Thunberg, 1812)
* *Aerodramus germani* (Oustalet, 1876)
* *Aerodramus papuensis* (Rand, 1941)	

## Características 
Son aves pequenas de longas ás e plumaxe de tonalidades escuras, como todas as salanganas. E, como os seus parentes, dormen e aniñan en covas, e son capaces de usaren un método simple pero efectivo de ecolocalización para desplazárense na escuridade das cavernas, o que as diferencia dos demais apodiformes e do resto das aves.

Varias das especies están confinadas en pequenas illas, e a súa limitada área de distribución fanas vulnerábeis, como *Aerodramus elaphrus* (a salangana das Seychelles), *Aerodramus whiteheadi* (a salangana de Whitehead) e *Aerodramus bartschi* de Guam. 

Recentemente descubriuse un novo membro fósil do grupo, *† Aerodramus manuoi*, a salangana de Mangaia (a illa máis meridional do arquipélago das Illas Cook).

## Costumes 
Os niños das salanganas do xénero *Aerodramus* (como as de *Collocalia*) constrúense coa súa saliva destas aves como compoñente principal. En dúas especies, *Aerodramus fuciphagus* e *Aerodramus maximus*, na súa construción utilizan unicamente a saliva, e non usan plumas nin materias vexetais como o resto dos seus parentes, e os seus niños, así como os de *Collocalia linchi*, son os máis bucados polos recolectores para a confeccionaren a famosa *delicatessen* chinesa denomianda sopa de niño de anduriña; a sobreexplotación dos niños exerce unha enorme presión sobre as poboacións destas salanganas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chantler, Phil & Gerald Driessens (2000): *A Guide to the Swifts and Tree Swifts of the World*. Mountfield: Pica Press. ISBN 1-8734-0383-6.
* Dickinson, E. C. & Remsen Jr., J. V. (2013): *The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World. Volume 1 Non-passerines*, 4th Edition. Eastbourne, U.K.: Aves Press. ISBN 978-0-9568-6112-2.
* Hoyo, Josep del; Andrew Elliott, Jordi Sargatal & Nigel J. Collar (1999): *Handbook of the Birds of the World, Vol. 5: Barn Owls to Hummingbirds*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-425-2.
* Rheindt, F. E., *et. al*. (2017): "Speciation in Indo-Pacific swiftlets (Aves: Apodidae): integrating molecular and phenotypic data for a new provisional taxonomy of the *Collocalia esculenta* complex. *Zootaxa* **4250** (5): 401-433. (Resume).

### Outros artigos 
* Apodiformes
* Apódidos
* *Collocaliini*