open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Cruceiro, Barxés, Muíños

**O Cruceiro** é un lugar da parroquia de Barxés no concello ourensán de Muíños na comarca da Baixa Limia. Non amosa datos o Instituto Nacional de Estadística desa aldea.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxés 
### Parroquias de Muíños
Barrio, Cados, Muíños

**Barrio** é un lugar da parroquia de Cados no concello ourensán de Muíños na comarca da Baixa Limia. Tiña 22 habitantes no ano 2020 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 10 eran homes e 12 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cados 
### Parroquias de Muíños
Asmaa Rasheed

**Asmaa Jamil Rashid** é unha profesora iraquí no Centro de Estudos da Muller da Universidade de Bagdad. Ten un doutoramento en socioloxía e está especializada na socioloxía do xénero. Rashid é representante da Liga das Mulleres Iraquís  e realizou presentacións e obradoiros sobre os temas da resistencia da xuventude a votar, a violencia doméstica, a discriminación de xénero no currículo escolar, a taxa de abandono escolar das mulleres nas áreas rurais, a limitación do matrimonio infantil, e o emprego das mulleres viúvas. Rashid tamén é profesora no Centro para o Renacemento do Patrimonio Científico árabe.

## Publicacións 
Rashid publicou numerosos artigos, incluíndo os seguintes:

* "Institutions concerned with domestic violence and counseling and support centers in Iraq Challenges and gaps" en *Al-Adab Journal*
* "Historical studies regarding the woman Analytical review of the historical writing in Iraq between 2008-to-1996" en *Journal of Arabian Sciences*
* "Factors associated with the phenomenon of marriage outside the court And the consequences of it A field study in Sadr City" en *Journal Of Educational and Psychological Research*
* "The social, psychological and educational problems of the displaced women in Iraq, field study in the camps of Baghdad, Ambar and Saladin provinces"
* "Mechanisms of protection of masculine power in tribal construction" en *Arab Scientific Heritage Journal*

## Notas
O Reguego, Couso de Salas, Muíños

**O Reguego** é un lugar da parroquia de Couso de Salas no concello ourensán de Muíños na comarca de Baixa Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Couso de Salas 
### Parroquias de Muíños
Aïda Yazbeck

A irmá **Aïda Yazbeck** é unha monxa católica  que é Directora do Centro Cultural Al-Mouna en Xamena, Chad. O seu traballo céntrase en educar grupos nacionais e internacionais e ONGs sobre os conflitos entre diferentes grupos no Chad. Ó capacitar ás persoas na resolución de conflitos, a súa organización busca promover o respecto entre grupos culturalmente diferentes e promover a paz en tódolos aspectos da vida.

## Activismo 
A irmá Yazbeck e a súa fundación traballaron con grupos de fóra do Chad para promover a resolución de conflitos. Estes inclúen a Embaixada suíza no Chad e a Fundación Xenebra Córdoba, quen axudaron a capacitar ó persoal do Centro Cultural para entender os tipos de conflito e como resolvelos pacificamente.

En abril de 2020, a irmá Yazbeck cambiou os seus esforzos para axudar a combater a pandemia da COVID-19. Xunto cos voluntarios do Centro Cultural, Yazbeck axudou a distribuír desinfectante de mans, bebidas, e máscaras para a cara a quen as precisaba na capital. Ademais, axudou a organizar unha campaña virtual de concienciación sobre formas de mitigar o impacto da pandemia.

## Notas
Nogueiras, Calvos, Calvos de Randín

**Nogueiras** é un lugar da parroquia de Calvos no concello ourensán de Calvos de Randín na comarca da Limia. Non aparecen datos no INE.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Calvos 
### Parroquias de Calvos de Randín
Dolores Pedrares

**María Dolores Pedrares Alonso**, nada o 17 de xaneiro de 1973 en Tui, é unha lanzadora de martelo retirada galega. A súa marca persoal (67,14 metros) acadouna o 26 de xuño de 2004 en Valladolid. Pedrares foi catro veces campioa de España en lanzamento de martelo entre os anos 1999 e 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Dolores Pedrares na páxina da Asociación Internacional de Federacións de Atletismo
*Traxectoria deportiva de Dolores Pedrares en Vidaatleticadegalicia.org
Näsinneula

**Näsinneula** é unha torre de observación de 168 metros de altura situada á beira do lago Näsijärvi, na cidade de Tampere, Finlandia. Foi inaugurada en 1971 e encóntrase nas instalacións do parque de atraccións Särkänniemi. Näsinneula é o edificio máis alto de Finlandia e a torre de observación máis alta dos países nórdicos logo de que a Torre Kaknäs de Estocolmo pechara ao público en 2018.
James Stirling (gobernador)

O almirante Sir **James Stirling**, nado o 28 de xaneiro de 1791 e finado o 22 de abril de 1865, foi un oficial naval escocés e administrador colonial. O seu entusiasmo e persistencia persuadiron ao goberno británico a establecer a colonia do río Swan e Stirling converteuse no primeiro gobernador e comandante en xefe de Australia Occidental.
Dérapages (serie de televisión)

***Dérapages*** é unha serie de televisión francesa de 2020 baseada no libro *Cadres Noirs* de Pierre Lemaitre. Está protagonizada por Éric Cantona, Suzanne Clément e Alex Lutz.

## Sinopse 
Alain Delambre, un eficiente director de recursos humanos, desempregado hai seis anos por mor da súa idade, fai pequenos traballos e teme a precariedade. Vive coa súa muller Nicole nun vello apartamento que a parella paga dende hai anos. Pai de dúas fillas cunha boa situación, Delambre teme que chegará o día en que unha delas deixará agochado algún billete durante unha visita para axudalos.

## Personaxes 
* Éric Cantona como Alain Delambre
* Suzanne Clément como Nicole Delambre
* Alex Lutz como Alexandre Dorfmann
* Gustave Kervern como Charles Bresson
* Alice de Lencquesaing como Lucie Delambre
* Louise Coldefy como Mathilde Delambre

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Salomé Ureña

**Salomé Ureña Díaz de Henríquez**, nada en Santo Domingo, na República Dominicana, o 21 de outubro de 1850 e finada en Santo Domingo, República Dominicana, o 6 de marzo de 1897, foi unha poetisa e educadora dominicana, sendo unha das figuras centrais da poesía lírica do século XIX. e innovadora na educación das mulleres no seu país, influenciada pola escola positivista e a educación normalista de Eugenio María de Hostos, de quen foi estudante. As súas obras centráronse no amor á patria e a súa contorna familiar.

Aínda que dispón dunha listaxe de obras non demasiado extensa, conseguiu chamar a atención de gran parte de América Latina pola profundidade das súas obras. Entre os seus traballos máis notables están *Ofrenda a la Patria*, *El Ave y el Nido* e *Sombras*, entre outros.

## Traxectoria 
Nada en Santo Domingo o 21 de outubro de 1850, foi filla do avogado e tamén escritor Nicolás Ureña de Mendoza e Gregoria Díaz de León quen, xunto coa súa avoa e tía maternas, deron á súa filla as primeiras leccións educativas. Dende moi nova entrou en contacto coa literatura. O seu pai ensinoulle as obras clásicas de autores españois e franceses que axudaron á moza Salomé a desenvolver a súa propia carreira e a arte da declamación coa súa irmá Manuela, recitando en castelán, francés, inglés e latín.

Comezou a escribir versos con quince anos de idade, publicando posteriormente as súas primeiras obras con dezasete anos de idade, cunha pegada característica de espontaneidade e tenrura. En 1867 publicou as súas primeiras obras baixo o pseudónimo «Herminia», nome que usou até o ano 1874.

Co paso do tempo, a súa obra volveuse tráxica e triste con poemas como *En horas de angustia*; ou patriótica e con enerxía como se aprecia nos seus poemas *A La Patria y Ruinas*. Nos anos seguintes, incluíu nas poesías temas autobiográficos, como se pode ver en *Mi Pedro*, dedicado ó seu fillo, se cadra o seu poema máis afectuoso, *La llegada del invierno* e un libro que se fixo moi popular chamado *Esteban*, onde fala do seu país, a súa familia, as plantas e flores.

Ureña morreu de tuberculose con corenta e seis anos de idade, sendo enterrada na igrexa de Nuestra Señora de las Mercedes e trasladada en 1972 ó Panteón da Patria.

## Obras 
### Obras poéticas 
As súas obras poéticas, preto de sesenta composicións, inclúen épica e lírica.

* *La gloria del progreso* (1873)
* *Ruinas* (1876)
* *La llegada del invierno* (1877)
* *La fe en el porvenir* (1878)
* *Anacaona* (1880)
* *Poesía de Salomé Ureña de Henríquez* (1880)
* *Sombras* (1881)
* *Mi Pedro* (1897)
**Herminia* (1897)

### Outras obras 
* *A la Patria*
* *A mi madre*
* *A Quísqueya*
* *Amor y anhelo*
* *Angustias*
* *Caridad*
* *El ave y el nido*
* *El cantar de mis cantares*
* *En defensa de la sociedad*
* *En el nacimiento de mi primogénito*
* *Impresiones*
* *Las horas de angustias*
* *Luz*
* *Melancolía*
* *Mi ofrenda a la Patria*
* *¡Padre mío!*
* *Quejas*
* *Sueños*
* *Locuras*
* *Una esperanza*
* *Pobre niño*
* *Tristeza*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Estadio Santiago de Compostela

O **Estadio Santiago de Compostela**, máis coñecido como **Parque Santiago** ou **PST**, é un estadio de fútbol situado na cidade brasileira de Salvador. 

Situado no barrio de Brotas, ten capacidade para 2000 espectadores e é propiedade do Galícia Esporte Clube.

## Historia 
Comezou a ser construído na década de 1980 polo Galicia, que ata entón tiña utilizado outros estadios como o antigo Campo da Graça, o Fonte Nova ou o Pituaçu. Inaugurouse o 11 de febreiro de 1995, despois de rematar a primeira fase de construción.

Uns anos antes de inaugurarse, na preparación para a Copa América de 1989, foi o campo de adestramento oficial da selección brasileira de fútbol.

Debido ás dificultades económicas do Galícia, o estadio foi construído cunha capacidade de só 2.000 espectadores. Debido aos criterios do *Estatuto do Torcedor*,  á súa capacidade relativamente baixa e a que unha tormenta danou parte das bancadas, non se puido empregar para partidos profesionais. No seu lugar, o Galícia ten utilizado outros estadios de Salvador, principalmente o estadio Roberto Santos e, en menor medida, o Manoel Barradas, e o Octávio Mangabeira (antes da súa demolición). Con todo, o estadio usouse para adestrar e disputar partidos amigables, partidos do equipo feminino, de fútbol base e de rugby.

En 2020, durante o mandato na presidencia do Galícia de Manolo Muiños, iniciouse unha reforma do estadio, demoléndose as vellas bancadas.

Debido á orixe galega do club, no estadio hai unha capela dedicada ao Apóstolo Santiago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Galícia Esporte Clube
* Información na páxina web "Templos do fútbol"
Meiko Kaji

**Masako Ohta**, nada en Chiyoda, Tokyo, o 24 de marzo de 1947, é unha actriz e cantante xaponesa coñecida como **Meiko Kaji** (en , **Kaji Meiko**). Apareceu en preto de cen filmes, sendo os seus papeis máis célebres os de personaxes fóra da lei en filmes de principios da década de 1970, como unha das rebeldes da serie *Onna banchō nora-neko rokku* ou as asasinas de *Shurayuki-hime* e *Joshū Nana-maru-ichi Gō / Sasori*.

## Traxectoria 
Meiko Kaji naceu na área de Kanda, en Tokyo, e formouse no instituto Yakumo en Meguro. Comezou a traballar na industria cinematográfica co seu nome real, Masako Ota, no estudo Nikkatsu en 1965 despois de graduarse no instituto. En 1969 apareceu en *Nihon Zankyoden*, unha das series de filmes dirixidos por Masahiro Makino, que recoñeceu a súa capacidade interpretativa e lle deu o seu nome artístico de Meiko Kaji. De 1970 a 1971 apareceu na serie de filmes sobre mozos delincuentes *Noraneko Rokku*.

En 1971, Nikkatsu pasouse ao pinku eiga e, para evitalo, Kaji cambiouse á Toei Company.

Kaji traballou na televisión desde os anos oitenta. En 1989 interpretou a Omasa, unha informante, no drama televisivo *Onihei Hankachō* (versión de Shochiku–Fuji Television protagonizada polo actor kabuki Nakamura Kichiemon II).

Kaji tamén foi cantante. Interpretou a canción de *Shurayuki-hime*, "Shura no Hana" (修羅 の 花), e o tema da serie *Joshū Nana-maru-ichi Gō*, "Urami Bushi" (怨 み 節). Cando estas dúas cancións foron empregadas no filme de Quentin Tarantino, *Kill Bill*, en 2003, En 2009 lanzou un sinxelo, "Onna wa yametai". En 2011, Kaji lanzou o seu primeiro disco novo en 31 anos, *Aitsu no suki-so-na burūsu* (あ い つ の 好 き そ な ブ ル ー ス) con cancións escritas por Ryudo Uzaki e Yoko Aki.

Kaji recibiu ofertas para actuar en Hollywood, mais rexeitounas a todas, dicindo que non podía realizar unha boa interpretación nun idioma diferente ao xaponés.

En maio de 2020, Kaji lanzou a súa propia canle en YouTube, como un xeito de celebrar o seu traballo con fans de todo o mundo e como un xeito de devolver todo o apoio que recibiu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rikke Schubart: *Super Bitches and Action Babes: The Female Hero in Popular Cinema, 1970–2006* (McFarland & Company, USA 2007) 
### Ligazóns externas 
* 
* Yahoo Japan Profile
Defiance (filme de 2008)

***Defiance*** é un filme estadounidense de 2008 dirixido por Edward Zwick e ambientado durante a ocupación de Belarús pola Alemaña nazi. O guión foi escrito por Clayton Frohman e Zwick, e baséase no libro de 1993 de Nechama Tec *Defiance: The Bielski Partisans*, que conta a historia dos partisanos de Bielski, un grupo liderado polos irmáns polacos xudeus que salvarone recrutaron xudeus en Belarús durante a segunda guerra mundial. Está protagonizado por Daniel Craig como Tuvia Bielski, Liev Schreiber como Zus Bielski, Jamie Bell como Asael Bielski e George MacKay como Aron Bielski.

A produción comezou en setembro de 2007. Despois dunha estrea limitada nos Ánxeles e Nova York o 31 de decembro de 2008, distribuíuse internacionalmente en xaneiro e febreiro de 2009.

## Personaxes 
* Daniel Craig como Tuvia Bielski
* Liev Schreiber como Zus Bielski
* Jamie Bell como Asael Bielski
* George MacKay como Aron Bielski
* Alexa Davalos como Lilka Ticktin
* Allan Corduner como Shimon Haretz
* Mark Feuerstein como Isaac Malbin
* Tomas Arana como Ben Zion Gulkowitz
* Jacek Koman como Konstanty "Kościk" Kozłowski
* Mia Wasikowska como Chaya Dziencielsky
* Iben Hjejle como Bella
* Jodhi May como Tamara Skidelski
* Kate Fahy como Riva Reich
* Iddo Goldberg como Yitzhak Shulman
* Sam Spruell como Arkady Lubczanski
* Ravil Isyanov como Viktor Panchenko
* Rolandas Boravskis como Gramov
* Kristina Skokova como muller rubia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Pokémon Pikachu

**Pokémon Pikachu**, tamén coñecido como  no Xapón, é unha serie limitada de dous xogos portátiles de *Pokémon* (semellantes ó Tamagotchi) nos cales a mascota dixital é Pikachu. Lanzouse no Xapón o 27 de marzo de 1998 (en América do Norte o 2 de novembro de 1998) e foi concibido como unha mascota dixital de exercicio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  
*  
* Pokémon Pikachu (orixinal) en Nintendo Customer Service
* Pokémon Pikachu en IMDb
Concepción Bona

**Concepción Bona y Hernández**, nada en Santo Domingo o 6 de decembro de 1824 e finada en Santo Domingo o 2 de xullo de 1901, foi unha educadora e activista dominicana do século XIX; xunto con María Trinidad Sánchez, Isabel Sosa e Maria de Jesús Pina confeccionou a bandeira da República Dominicana.

## Recoñecementos 
Unha das estacións da liña 2 do metro de Santo Domingo leva o nome de Concepción Bona na súa honra.

## Notas
Tratado de Amiens

**Tratado de Amiens** pode referirse a algún dos diferentes tratados ou paces asinados nesta localidade francesa:

* Tratado de Amiens (1279), entre Filipe III de Francia e Eduardo I de Inglaterra, polo que o monarca francés aceptaba a aplicación do Tratado de París (1259) e aceptaba ceder ao monarca inglés, trala morte de Afonso de Poitiers, Agen e Périgord.
* Tratado de Amiens (1423), foi unha alianza entre o John de Lancaster (duque de Bedford), Jean V (duque da Bretaña) e Filipe III de Borgoña, pola que recoñecían a Henrique VI de Inglaterra como rei de Francia comprometéndose a combater contra o delfín Carlos e as súas pretensións ao trono de Francia.
* Tratado de Amiens (1802), que puxo fin á guerra entre o Reino Unido, dunha banda, e a República Francesa, o Reino de España e a República Bátava. doutra.
Scary Stories to Tell in the Dark (filme)

***Scary Stories to Tell in the Dark*** é un filme estadounidense-canadense de 2019 dirixido por André Øvredal, baseado na serie de libro para nenos creados por Alvin Schwartz. O guión foi adaptado por Dan e Kevin Hageman, a partir dun story creado por Guillermo del Toro, así como por Patrick Melton e Marcus Dunstan. O filme, unha coprodución internacional entre os Estados Unidos e o Canadá, está protagonizado por Zoe Colletti, Michael Garza, Gabriel Rush, Austin Zajur, Natalie Ganzhorn, Austin Abrams, Dean Norris, Gil Bellows e Lorraine Toussaint.

## Personaxes 
* Zoe Colletti como Stella Nicholls
* Michael Garza como Ramón Morales
* Gabriel Rush como August "Auggie" Hilderbrandt
* Austin Zajur como Charlie "Chuck" Steinberg
* Natalie Ganzhorn como Ruth "Ruthie" Steinberg
* Austin Abrams como Tommy Milner

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Rosa María Rodríguez Magda

**Rosa María Rodríguez Magda**, nada en Valencia en 1957, é unha filósofa e escritora española, especialista en pensamento contemporáneo e feminismo. Acuñou en 1989 o termo de "transmodernidade". Exerceu a crítica literaria e desenvolvido unha ampla actividade na xestión cultural e editorial.

## Traxectoria 
Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación, Doutora *cum laude* en filosofía e Premio Extraordinario de Doutoramento pola Universidade de Valencia.
* Celia Amorós de ensaio (2019).

## Obra 
* *Discurso/Poder*,  Madrid, EDE col. Teoría y práctica, 1984. (Ensaio).
* *La seducción de la diferencia*,  Valencia, ed. Victor Orenga, 1987. (Ensaio).
* *En alguna casa junto al mar*, Valencia, ed. Victor Orenga.1987. (Narrativa). Segunda edición: Valencia, editorial Palmart, 2002.
* *La sonrisa de Saturno. Hacia una teoría transmoderna*, Barcelona, ed. Anthropos, 1989. (Ensaio).
* *Tríptico*,  Madrid, ed. Endymion, 1992. (Narrativa).
* *Femenino fin de siglo. La seducción de la diferencia* (reedición corrixida e aumentada de: La seducción de la diferencia),  Barcelona, ed. Anthropos, 1994.
* *Las palabras perdidas*, Madrid, Huerga & Fierro, 1997. (Aforismos).
* *El modelo Frankenstein*. De la diferencia a la cultura post (Premio Juan Gil Albert de Ensaio 1996),  Madrid, ed. Tecnos, decembro de 1997.
* *Y de las pavesas surgió el frío*, Valencia, ed. Palmart, 1998. (Aforismos)
* *Foucault y la genealogía de los sexos*, Barcelona, ed. Anthropos, 1999. (Ensaio)
* *El deseo y la mirada*, Valencia, ed. Palmart, 2003. (Poesía)
* *El placer del simulacro*, Barcelona, ed. Icaria, 2003. (Ensaio)
* *Transmodernidad*, Barcelona, ed. Anthropos, 2004. (Ensaio)
* *La España convertida al islam*, Barcelona, Áltera, 2006. (Ensaio)
* *Inexistente Al Andalus. De cómo los intelectuales reinventan el Islam*, (Premio Internacional de Ensayo Jovellanos 2008) Oviedo, Nobel, 2008.

* *Razón digital y vacío, Valencia*, Alfons el Magnànim, 2010. (Ensaio)
* *Mínima Inmoralia*, Sevilla, Los libros de Umsaluoa, 2011. (Poesía)
* *Encuentro en el Café de Flore con Simone de Beauvoir*, Madrid, Sequitur, 2017. (Ensaio e ficción)
* *De playas y espectros. Ensayo sobre pensamiento contemporáneo*, Valencia, Pre-textos, 2017. (Ensaio)
* *La mujer molesta. Feminismos postgénero y transidentidad sexual*, Madrid, Ménades, 2019 (Ensaio)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Blog de Rosa María Rodríguez Magda
* Revista Debats
* Transmodernidade
* Transmodernity
* Biografía
Juana Saltitopa

**Juana de la Merced Trinidad**, nada en 1815 e finada en 1860, tamén coñecida como **Juana Saltitopa**, foi unha activista e militar dominicana que tivo unha participación destacada na guerra pola independencia dominicana, concretamente na batalla do 30 de marzo de 1844 en Santiago de los Caballeros. Descoñécese a data exacta do seu nacemento e morte. A súa actitude de audacia e valentía valeulle o alcume de "La Coronela". 

## Orixe 
Juana Saltitopa naceu na comunidade de Jamo, en Concepción de la Vega. Foi unha rapaza extravertida e enérxica, á que lle gustaba subir ás árbores e saltar de póla en póla. De aí que gañase o alcume de "Saltitopa".

## Notas
Antonia Santos

**María Antonia Santos Plata**, nada en Cincelada, departamento de Santander, 10 de abril de 1782 e finada en El Socorro o 28 de xullo de 1819, foi unha das heroínas da independencia de Colombia. Considerada unha das mulleres máis representativas da loita pola independencia xunto con Policarpa Salavarrieta e Manuelita Sáenz, Antonia Santos uniuse á causa do independentista venezolano Simón Bolívar. Creou a guerrilla de Coromoro e Cincelada, a primeira que se formou na provincia do Socorro para loitar contra a invasión española e o seu irmán Fernando Santos Plata converteuse nun dos líderes desta guerrilla. Este grupo interceptou as comunicacións das tropas realistas, subministrou e mantivo informada ás forzas rebeldes e xogou un papel importante durante as batallas dos pantanos de Vargas e Boyacá.

Traizoada por un dos seus amigos, Antonia Santos foi arrestada e levada ó cárcere do correxemento de Cincelada, que no presente leva o seu nome como homenaxe. Foi executada posteriormente o 28 de xullo de 1819, acusada de lesa maxestade. Na honra das súas accións heroicas, o batallón ASPC nº7 da sétima brigada da cuarta división do Exército Nacional de Colombia leva o nome de Antonia Santos. Entre os seus descendentes están Eduardo Santos Montejo e Juan Manuel Santos, que foron respectivamente presidentes de Colombia en 1938 e en 2010.

## Notas
Silveria Espinosa de Rendón

**Silveria Espinosa de los Monteros y Dávila**, nada en Sopó o 20 de xuño de 1815 e finada en Bogotá o 16 de agosto de 1886, máis coñecida como **Silveria Espinosa de Rendón**, foi unha escritora colombiana, unha das máis importantes do país no século XIX, especialmente pola súa poesía mística.

## Traxectoria 
Naceu en Sopó o 20 de xuño de 1815, nunha familia de xornalistas. Era filla de Bruno Espinosa de los Monteros, español natural de Sevilla e un dos impresores máis antigos de Bogotá, e da bogotana Antonia Dávila. Foi educada con clases de literatura e de italiano por parte do escritor Juan Francisco Ortiz.

Como viúva dunha familia próspera, e sen fillos ó cargo, Espinosa dedicouse á actividade literaria, principalmente á poesía. e despois colaborou con outras como *La Guirnalda*, *El Aguinaldo Religioso* (1858), *La Lira Granadina* (1860), *Corona Poética de la Virgen María* (1872) e *El Parnaso Colombiano* (1887), nesta última de maneira póstuma. Tamén tradiciu obras poéticas dende o italiano. Os derradeiros días da súa vida escribiu *Consejos a las niñas cristianas*, que legou ós colombianos no seu testamento e que se publicou en 1886, despois da súa morte. Moitas das súas obras quedaron inéditas, tanto en poesía como en prosa.

Morreu o 16 de agosto de 1886, con 71 anos.

## Notas
Campo da Graça

O **Campo da Graça**, oficialmente **Estadio Arthur Morais**, foi un estadio de fútbol inaugurado en 1920 en Salvador, no estado brasileiro de Baía.

## Historia 
Foi durante anos o maior estadio de Baía, con capacidade para máis de 7000 espectadores, e nel xogaban varios dos meirandes clubs de Salvador como o Galícia, o Bahia, o Vitória, o Ypiranga ou o Guarany entre outros. Foi tamén no Campo da Graça onde tivo lugar o primeiro *Ba-Vi*, o derbi entre o Bahia e o Vitória, en 1932, con vitoria do Bahia por 3-0. Dous anos despois acolleu un encontro entre o Galícia e a selección brasileira que rematou 10-4 a favor da *canarinha*.

O Bahia xogou no Campo da Graça ata 1951, cando se inaugurou a Fonte Nova. O Campo da Graça foi perdendo protagonismo fronte a outros estadios, ata que finalmente o Vitória e o Galicia deixaron de disputar alí os seus partidos e construíron os seus propios estadios.

## Notas
Rosa Castellanos

**Rosa María Castellanos y Castellanos**, nada en Bayamo en 1834 e finada en Camagüey o 25 de setembro de 1907, coñecida como "Rosa la Bayamesa", foi unha escrava cubana liberada que tivo unha notable participación durante a guerra de independencia de Cuba, actuando principalmente como enfermeira e fundadora de varios hospitais.

## Traxectoria 
Castellanos foi orixinalmente unha escrava, filla de escravos procedentes de África. Cando foi liberada, ela e o seu esposo, José Florentino Varona, uniuse á causa da guerra dos Dez Anos en 1868. É incluída como precursora da práctica da enfermería en Cuba, boa coñecedora das cualidades das plantas medicinais, durante o conflito asistiu doentes e feridos. Tamén confeccionou roupa e fixo de mensaxeira.

En 1871, trasladouse a Camagüey, onde fundou diversos hospitais de sangue na serra de Najasa. O maior xeneral Máximo Gómez nomeouna capitá de sanidade e encomendoulle a misión de crear un hospital que recibiu o nome de «Santa Rosa» na súa honra. Cando estoupou a guerra de independencia de Cuba (1895), tiña xa 60 anos, mais continuou colaborando cos rebeldes e Gómez volveuna poñer á fronte do hospital que ela fundou. Afírmase que cando non había feridos que atender, ela mesma participaba nas accións bélicas.

Despois da guerra, continuou traballando como comadroa. Morreu en Camagüey o 25 de setembro de 1907 e o seu cadáver foi velado publicamente na sede do concello da cidade.

## Homenaxes 
No ano 2002 erixiuse unha estatua dela na saída de Bayamo, a súa cidade natal, obra de Alberto Lescay.

## Notas
María Trinidad Sánchez

**María Trinidad Sánchez**, nada en Santo Domingo o 19 de xuño de 1794, e finada o 27 de febreiro de 1845, foi unha política dominicana e loitadora polas liberdades, heroína da guerra dominicana de independencia. Participou a carón dos rebeldes como mensaxeira. Xunto con Concepción Bona, Isabel Sosa e María de Jesús Pina, participou no deseño da bandeira da República Dominicana. Foi executada logo de rexeitar traizoar ós seus colaboradores en troques da súa vida. A provincia de María Trinidad Sánchez recibe o seu nome na súa honra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía e valoración en *Red Poder Comunitario*
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

Esta é unha lista dos filmes propostos na 81ª edición dos Óscar para o **mellor filme en lingua non inglesa**. A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS) convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar un filme para o Óscar ó mellor filme internacional cada ano dende que o premio foi creado na edición de 1956. O premio é presentado anualmente pola Academia para un filme producido fóra dos Estados Unidos cun diálogo maioritariamente en lingua non inglesa. O Comité do Premio Internacional de Longametraxes supervisa o proceso e revisa todos os filmes enviados. cun récord de 67 filmes en competición. Xordania enviou un filme por primeira vez e Letonia volveu participou despois de quince anos.

A lista curta de nove candidatos anunciouse o 13 de xaneiro de 2009. Debido a unha nova regra, só seis filmes da lista curta se decidían polos votos do comité completo. Os outros tres foron seleccionados polo comité executivo da Academia para os filmes estranxeiros. Os cinco candidatos (Alemaña, Austria, Francia, Israel e o Xapón) anunciáronse o 22 de xaneiro de 2009. O filme xaponés *Okuribito* de Yōjirō Takita gañou o premio, primeiro filme xaponés que o conseguiu dende que a categoría é competitiva.

## Propostas 
## Controversia 
A proposta coreana, *Keurosing* inicialmente presentou dúbidas xa que foi acusada de plaxio por outro guionista. O Consello de Cinematografía de Corea dixo que seleccionaría outro filme se *Keurosing* era declarado culpábel, mais finalmente o caso foi desestimado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website of the Academy Awards
Servílio de Jesus

**Servílio de Jesus**, máis coñecido como **Servílio**, nado en São Félix, Baía, o 15 de febreiro de 1915 e finado en São Paulo o 10 de abril de 1984, foi un futbolista brasileiro que xogaba de centrocampista e dianteiro.

## Traxectoria 
Tras xogar no Galícia acabado de fundar marchou ao Bahía en 1935, pero volveu dous anos despois. Co Galícia proclamouse en 1937 campión baiano, o primeiro título do club. 

Foi descuberto polo Corinthians en 1938, nunha excursión do club paulista ao estado de Baía. Incorporouse entón ao equipo paulista e adaptouse rapidamente, converténdose no principal armador do xogo xunto a Teleco, a grande estrela do equipo. Foi ademais o máximo goleador do campionato nos anos 1945, 1946 e 1947.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Servílio na web da Confederación Brasileira de Fútbol
Abante (homónimos)

Co nome de **Abante** coñécense diversos personaxes mitolóxicos:

* **Abante**, rei de Argos, fillo de Linceo e Hipermnestra
* **Abante**, un fillo de Poseidón e da ninfa Aretusa
* **Abante**, un fillo de Melampo e pai de Lisímaca
* **Abante**, un dos centauros, fillo de Ixión e de Néfele, a nube creada por Zeus a imaxe de Hera
Área de sendeirismo de Kintulammi

miniatura|Vista de Kaukaloistenkallio, un dos catro laavu de Kintulammi.
A **área de sendeirismo de Kintulammi** é unha reserva natural e zona de sendeirismo situada en Teisko, a uns 20 quilómetros ao nordés do centro da cidade de Tampere, Finlandia. A área é propiedade da cidade de Tampere e encóntrase nas proximidades do lago Kintulammi. Outros lagos da zona son o Kortejärvi e o Saarijärvi. A reserva ten unhas 600 hectáreas que a converten na maior de Tampere.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kintulammi
Paloma Rodríguez Vázquez

**María Paloma Rodríguez Vázquez**, nada en Ferrol o 23 de maio de 1956 e finada na mesma cidade o 15 de marzo de 2021, foi unha mestra, psicóloga, escritora e política galega, afiliada ao PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciada en psicoloxía, traballou como mestra de ensino infantil nun colexio de Fene, pero tamén en Madrid, no Instituto da Muller, e na Xunta de Galicia en áreas de igualdade e muller. Formou parte da candidatura do PSOE ás eleccións de 2011 pola provincia da Coruña, pero non saíu elixida deputada. Porén, logo da dimisión de Francisco Caamaño a finais de 2012 como deputado, accedeu ao Congreso dos Deputados, onde permaneceu case tres anos.

Formou parte durante moitos anos da dirección do PSdeG na cidade de Ferrol. Tamén foi presidenta de Alvixe, unha asociación de axuda ás vítimas da violencia de xénero.

Como escritora, publicou varios volumes orientados ao público infantil e xuvenil, onde abordaba temáticas de igualdade de xénero. Estes libros foron escritos a canda Cristina Justo.

## Obra 
* *O país dos mandóns* (2009)
* *O segredo de Flora* (2010)
**A urna dos desexos* (2010)
* *Canto te quero, profe!* (2013)
* *Iriña bailarina* (2013)
* *Teño dúas casas* (2013)

## Notas
Pedro Almazán Ramos

**Pedro Almazán Ramos**, nado en Ferrol cara a 1909 e finado no mesmo concello o 21 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fixo a carreira de Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando en 1929. Foi mestre da escola de Ferrol Vello dende 1932, e despois de Bardaio (Cores, Ponteceso) e de Quinta (O Val, Narón). Foi elixido vogal da Alianza de Izquierda Republicana de Ferrol en 1933. Militante do PCE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e estivo preso na Escollera do Arsenal. Foi asasinado polos franquistas o 21 de agosto de 1936 e a súa morte foi rexistrada a mans da "Fuerza Pública".

## Notas
Eugenio Meizoso Núñez

**Eugenio Meizoso Núñez**, nado en Ferrol cara a 1908 e finado en Narón o 22 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Meizoso Pita, primeiro condestable da Armada. Participou nos festivais de teatro organizados pola sociedade "La Gran Peña" da Graña. Traballaba como mecánico da Armada na base naval da Graña, onde sufriu un accidente e tiveron que amputarlle dous dedos na man en 1924. Fixo a carreira de Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando en 1928. Colaborou en *El Correo Gallego*. Foi mestre interino de Bardaos (1930-31). Aprobou as oposicións en 1931. Foi mestre de Portela e dende 1934 da escola de Sedes (Narón). Militante do PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado o 22 de agosto de 1936 no cemiterio de San Xiao de Narón.

## Vida persoal 
Casou con Herminia Mouriño Pena, e foi pai de Elías e Marcos Meizoso Mouriño.

## Notas
José Novás Soto

**José Novás Soto**, nado en Mañón cara a 1907 e finado no mesmo concello o 27 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1927. Foi nomeado mestre interino das Pontes de García Rodríguez en 1927, da escola de Mañón en 1929, e da de Santaballa (Ortigueira) en 1932. Militante da UGT. En 1936 era mestre de San Claudio (Ortigueira). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi destituído como mestre en agosto. Foi asasinado o 27 de agosto de 1936 e a súa morte foi rexistrada a mans da "Fuerza Pública".

## Notas
José Ambrós Gordillo

**José Ambrós Gordillo**, nado en Badaxoz o 6 de maio de 1900 e finado en Ferrol o 25 de agosto de 1936, foi un mestre e político español.

## Traxectoria 
Mestre en Mañón. En 1934 foi nomeado mestre da escola de Porto do Cabo en Vilarrube (Valdoviño). Membro da FETE da UGT e militante de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 5 de agosto e encarcerado no barco prisión Plus Ultra. O 24 de agosto foi posto a disposición da Xefatura de Policía de Ferrol xunto con Manuel López González e Manuel López López. Foi asasinado por un grupo de gardas civís e falanxistas o 25 de agosto de 1936 e a súa morte foi rexistrada a mans da "Fuerza Pública".

## Recoñecementos 
O 25 de xuño de 2005 os veciños de Pantín colocaron na escola unitaria unha placa de homenaxe aos mestres represaliados en 1936 Frutos Burgos Ramos, Reinaldo Sarria Delgado, José Ambrós Gordillo, Manuel López González e Joaquín Pérez Garre.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Luís Pérez Amil

**Luís Pérez Amil**, nado en Ferrol e finado na Coruña, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre dunha Escola Racionalista na rúa do Socorro do barrio de Santa Lucía da Coruña, coñecida pola escola do ferrolán. Militante da CNT. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Cambre. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado.

## Vida persoal 
Casou na Coruña con María Gómez Arévalo en abril de 1922, e foi pai de Jesús, Francisco, Alfonso, María Luisa, Josefa e Dolores Pérez Gómez.

## Notas
Shenzhou 8

**Shenzhou 8** foi un voo de probas non tripulado no que se levou a cabo o primeiro acoplamento automático entre unha nave Shenzhou e unha estación espacial, a Tiangong 1. Foi lanzada o 31 de outubro de 2011 mediante un foguete CZ-2F desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
Shenzhou 8 foi unha misión non tripulada que se acoplou de maneira automática á primeira estación espacial chinesa, a Tiangong 1, deshabitada no momento dos acoplamentos. Shenzhou 8 permaneceu en órbita 18 días, durante os cales fixo dous acoplamentos automáticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2F
*Shenzhou 1
*Shenzhou 2
*Shenzhou 3
*Shenzhou 4
*Shenzhou 5
*Shenzhou 6
*Shenzhou 7
*Shenzhou 9
*Shenzhou 10
*Shenzhou 11
*Shenzhou 12
*Shenzhou 13
*Shenzhou 14
*Shenzhou 15
*Shenzhou 16
*Tiangong 1
Áreas sanitarias de Galicia

miniatura|Mapa coas sete áreas sanitarias e os catorce distritos sanitarios de Galicia
As **áreas sanitarias de Galicia** son as demarcacións territoriais coas que se organiza o sistema público de saúde galego. Cada área sanitaria está integrada polos centros de saúde e hospitais do SERGAS presentes nos concellos do seu ámbito territorial, e xestiona de xeito unitario os seus recursos e as súas prestacións sanitarias. 

As áreas sanitarias de Galicia son sete:

* Área sanitaria da Coruña e Cee,
* Área sanitaria de Ferrol,
* Área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos,
* Área sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras,
* Área sanitaria de Pontevedra e O Salnés,
* Área sanitaria de Santiago de Compostela e A Barbanza,
* Área sanitaria de Vigo.

Á súa vez, cada área sanitaria divídese en distritos sanitarios, os cales teñen unha función coordinadora da atención primaria, hospitalaria e socio-sanitaria ofrecida nos centros asistenciais da súa demarcación. En Galicia hai catorce distritos sanitarios, tendo cada un deles como referencia o hospital existente no seu territorio:

* Distrito sanitario da Barbanza,
* Distrito sanitario do Barco de Valdeorras,
* Distrito sanitario de Cee,
* Distrito sanitario da Coruña,
* Distrito sanitario de Ferrol,
* Distrito sanitario de Lugo,
* Distrito sanitario da Mariña,
* Distrito sanitario de Monforte de Lemos,
* Distrito sanitario de Ourense,
* Distrito sanitario de Pontevedra,
* Distrito sanitario do Salnés,
* Distrito sanitario de Santiago de Compostela,
* Distrito sanitario de Verín,
* Distrito sanitario de Vigo.

## Notas
Pan e rosas

miniatura|Mentres imos marchando, marchando a través do fermoso día. Un millón de cociñas escuras e miles de grises fiadeiros

son tocados por un radiante sol que asoma repentinamente. 

Xa que o pobo nos ouve cantar: Pan e rosas! Pan e rosas! 

- primeiras liñas do poema *Pan e Rosas*. Imaxe de traballadores marchando durante a folga téxtil de Lawrence.
"**Pan e rosas**" é un slogan político, así como o nome dun poema e unha canción asociados. Orixinouse a partir dun discurso da activista do sufraxio feminino Helen Todd; unha liña nese discurso sobre "pan para todos, e rosas tamén" estaba inspirada no poema *Bread and Roses* de James Oppenheim. O poema foi publicado primeiro en The American Magazine en decembro de 1911, co texto "'Pan para todos, e Rosas, tamén'—un slogan das mulleres no oeste." O poema foi traducido a outras linguas e foi musicado por polo menos tres compositores.

A frase asóciase comunmente coa exitosa folga téxtil en Lawrence, Massachusetts, entre xaneiro e marzo de 1912, agora coñecida como a "folga do Pan e as Rosas". A consigna de emparellar pan e rosas, que apela tanto a salarios xustos como a condicións dignas, atopou resonancia porque transcende "as ás veces tediosas loitas por avances económicos marxinais" á "luz das loitas laborais baseadas na loita pola dignidade e o respecto", como escribiu Robert J. S. Ross en 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bruce Watson, *Bread and Roses: Mills, Migrants, and the Struggle for the American Dream* (Nova York: Viking, 2005), .

### Ligazóns externas 
* Bread & Roses: The Strike Led and Won by Women
Pokémon Brilliant Diamond e Shining Pearl

e  son dous videoxogos futuros, remakes dos xogos de 2006 *Pokémon Diamond* e *Pearl*. O xogo foi anunciado como parte do evento de 25 aniversario da franquía *Pokémon* xunto con *Pokémon Legends: Arceus*. O seu lanzamento está prevista para finais de 2021.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pokémon Legends: Arceus

é un videoxogo de rol desenvolvido por Game Freak e publicado por The Pokémon Company e Nintendo para a consola Nintendo Switch. Forma parte da oitava xeración da serie de videoxogos de *Pokémon* e serve como precuela do videoxogo de 2006 *Pokémon Diamond* e *Pearl*. O xogo foi anunciado como parte do evento de 25 aniversario da franquía *Pokémon* xunto con *Pokémon Brilliant Diamond* e *Shining Pearl*. O seu lanzamento produciuse o 28 de xaneiro de 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*   
*
Bai Bibyaon Ligkayan Bigkay

Bai Bibyaon **Ligkayan Bigkay** é unha líder e ecoloxista Lumad. É a primeira e única xefa na historia do pobo Manobo. É defensora dos dereitos dos pobos indíxenas e foi defensora das terras ancestrais Manobo e da cordilleira do Pantaron desde 1994. A cordilleira do Pandaron alberga un dos bosques virxes máis grandes que quedan en Filipinas. A cordilleira tamén fornece a auga dos principais ríos de Mindanao, incluíndo o río Mindanao, o río Pulangi, o río Davao , o río Tagoloan, e os principais afluentes do río Agusan. Bigkay recibe o Bai honorífico que está reservado para as mulleres de estado de Mindanao e Bibyaon é o título de Bigkay como xefa da súa tribo.

Estivo entre os dirixentes que se opuxeron ás operacións de corta masiva que destruirían as terras ancestrais Manobo en Talaingod, Davao do Norte. Foi aclamada como a "Tandang Sora do campo… a Nai dos Lumads que inspira a revolución do pobo filipino pola autodeterminación nacional e a liberdade."

Tamén foi recoñecida como a gañadora máis distinguida do 5.º Gawad Bayani ng Kalikasan  (Premio ó Heroe do medioambiente) en 2018.

## Notas
Muiñeira corrida

A **muiñeira corrida**, é un baile agarrado galego que naceu como mestura da muiñeira co importado pasodobre.

## Características 
Bailase por un número indefinido de parellas colocadas en roda e agarradas. Ten dúas partes: unha primeira na que se baila un pasodobre avanzando en círculo no sentido contrario as agullas do reloxo; e unha segunda, a ritmo de muiñeira, na que as parellas fan un *galope* característico no mesmo sentido do baile ou cara a dentro e fóra da roda.

Era un baile moi popular nas foliadas da comarca de Bergantiños, onde a festa adoitaba rematar cunha muiñeira corrida na que era obrigado cambiar de parella a un sinal dado polas cantadoras. Atendendo a este aviso os bailadores tiñan que cumprir axiña para poder escoller a súa nova parella.

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Muiñeira

### Ligazóns externas 
* Muiñeira corrida ("María de Vighán" e Evangelina Trigo) - Sección de Literatura de Tradición Oral (2011) - AELG.

* Muiñeira Corrida de Bergantiños - Tequexetéldere (2016) - Youtube.
Agripina Montes del Valle

**Agripina Montes del Valle**, nada en Salamis, Caldas en 1844 e finada en 1915, foi unha profesora e escritora universitaria colombiana. Durante a edición do certame internacional de poesía de Santiago de Chile do ano 1872, foi premiado pola súa obra *A la América del Sur*. O escritor colombiano, Rafael Pombo, na súa obra "*Todo en ella*" menciona cal é, segundo el, a calidade das súas obras:

A escritora dedicouse á docencia en Bogotá, mentres colaboraba coa súa poesía en diferentes publicacións. Usou, seguindo o costume da época, pseudónimos como Porcia e Azucena del Valle.

Unha competición nacional en Colombia sobre poesía leva o seu nome. Montes del Valle morreu en Anolaima (Cundinamarca) en 1915.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* AGRIPINA MONTES DEL VALLE - Banco da República de Colombia.
Kalandraka TV

**Kalandraka TV** é unha canle televisiva galega que se emite de forma dixital. É unha cadea especializada en contido audiovisual sobre literatura infantil e xuvenil. Forma parte da empresa e editorial Kalandraka. Iniciou a súa emisión en 2018. O seu obxectivo, segundo o director da editorial Xosé Ballesteros, é o de crear contigo audiovisual sobre libros da editorial. 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Nós TV
* Kalandraka
* TVG

### Ligazóns externas
*Ficha na Asociación Galega de Editoras.
Agripina Samper Agudelo

**Agripina Casimira de los Dolores Samper Agudelo**, nada en Honda o 4 de marzo de 1833 e finada en París o 22 de abril de 1892, foi unha poeta colombiana. Escribiu prosa e poesía co pseudónimo de "Pía-Rigán", un anagrama do seu nome de nacemento. A súa obra permaneceu inédita en vida e só se publicou a título póstumo como antoloxías.

## Traxectoria 
Samper naceu o 4 de marzo de 1833 na cidade de Honda, daquela pertencente ó departamento de Cundinamarca, no seo dunha familia literaria. Os seus pais foron José María Samper Blanco e María Tomasa Agudelo Tafur. Foi a única muller entre os oito fillos da parella. Salientan dous dos seus irmáns: José María, esposo da destacada xornalista Soledad Acosta Kemble, e Miguel, recoñecido político e escritor. O 4 de xullo de 1857 casou con Manuel Ancízar Basterra, científico e escritor, matrimonio do cal naceu Roberto, Pablo, Inés, Jorge e Manuel. Enviuvou en 1882 e trasladouse cos seus fillos a París, onde morreu o 22 de abril de 1892.

## Obras destacadas 
* *Ensayos poéticos de Pía-Rigán*
* *Parnaso colombiano: colección de poesías escogidas*

## Notas
Nina Gualinga

**Nina Gualinga**, nada en xuño de 1993, é unha activista ambiental e dos dereitos indíxenas ecuatoriana. Ela é parte da comunidade de fala kichwa  e pasou a maior parte da súa vida abogando por unha maior protección medioambiental da Amazonía ecuatoriana e da vida silvestre que a habita así como das persoas que dependen deste contorno.

## Traxectoria 
Gualinga naceu e criouse na comunidade de fala kichwa da súa nai de Sarayaku na Amazonía ecuatoriana. Desde os sete anos, abogou pola xustiza climática e os dereitos dos indíxenas. Ela reclama ó goberno ecuatoriano que recoñeza a selva amazónica como un activo e que o goberno poña fin ós seus acordos contractuais coas principais empresas petroleiras e mineiras. Tamén estivo entre os delegados que abogaron pola “protección dos Bosques Vivos” nas conferencias climáticas globais COP20 e COP21 en Lima e París respectivamente. Foi integrante das mulleres indíxenas que marcharon en 2016 para unificar e defender os dereitos e territorios de mulleres de 7 nacionalidades. Formou parte da Rede de Acción polo Clima e a Terra de Mulleres (WECAN), Amazon Watch e a Delegación de Sarayaku en COP23 en Bonn e foi oradora no evento. Nina tamén formou parte da delegación de WECAN nas negociacións climáticas da COP25 en Madrid en 2019. No evento, mencionou que a saída da crise climática é escoitar ós indíxenas que foron os custodios da terra durante miles de anos. Deu unha conferencia sobre Pobos Indíxenas da Amazonía: Os Gardiáns do noso Futuro no Auditorio IAAC, Barcelona o 25 de febreiro de 2020.

## Recoñecementos 
* Premio Internacional WWF Xuventude do Presidente

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* "Ecuador: One year after decisive ruling, Sarayaku struggle goes on", Amnesty.org, xullo de 2013 .
Área sanitaria de Vigo

miniatura|Mapa da área sanitaria de Vigo.
A **área sanitaria de Vigo** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego.

Abrangue os seguintes concellos da provincia de Pontevedra: Arbo, Baiona, Cangas, A Cañiza, Covelo, Crecente, Fornelos de Montes, Gondomar, A Guarda, Moaña, Mondariz, Mondariz-Balneario, Mos, As Neves, Nigrán, Oia, Pazos de Borbén, Ponteareas, Ponte Caldelas, O Porriño, Redondela, O Rosal, Salceda de Caselas, Salvaterra de Miño, Tomiño, Tui e Vigo.

Os hospitais da área están integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Vigo, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 446.374 cidadáns con tarxeta sanitaria. O resto de cidadáns da área, aproximadamente uns 135.000 no 2019, teñen a súa tarxeta sanitaria adscrita ao hospital privado Povisa, co que o SERGAS ten concerto.
## Notas
Hey You, Pikachu!

***Hey You, Pikachu!***, coñecido no Xapón como , é un videoxogo de mascota virtual da serie de videoxogos de *Pokémon* desenvolvido para a consola Nintendo 64 por Ambrella e publicado por Nintendo. Estreouse no Xapón o 12 de decembro de 1998, e en América do Norte o 6 de novembro de 2000. O obxectivo do xogo é axudar ó Profesor Oak a través dun dispositivo de voz para comunicarse cun Pikachu (que ten unha base de datos composta de 256 palabras).

É un dos dous único xogos que utilizan o recoñecemento de voz de N64, un elemento de hardware que pode comprender e analizar a voz humana. Tamén é o único xogo que usa a VRU que se lanzou nos Estados Unidos. O xogador pode moverse e recoller elementos, ademais de falar con Pikachu e describir todo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Nintendo Japan para *Hey You, Pikachu!*