open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A Praza

O topónimo **A Praza** pode referirse a:

;En Galiza
***A Praza**, lugar da parroquia de Figueroa, no concello de Abegondo;
***A Praza**, lugar da parroquia de Sofán, no concello de Carballo;
***A Praza**, lugar da parroquia de Castelo, no concello de Cervo;
***A Praza**, lugar da parroquia de Oca, no concello da Estrada;
***A Praza**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira;
***A Praza**, lugar da parroquia de Arantei, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Praza**, lugar da parroquia de Porto, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Praza**, lugar da parroquia de Ferreira, no concello de San Sadurniño;
***A Praza**, lugar da parroquia de Sabugueira, no concello de Santiago de Compostela;
***A Praza**, lugar da parroquia de Paramos, no concello de Tui;
***Praza dos Duques da Conquista**, lugar da parroquia de San Sadurniño, no concello de San Sadurniño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Prazuela**, lugar da parroquia de Ludrio, no concello de Castro de Rei.
Gasalla

O topónimo **Gasalla** pode referirse a:

;En Galiza
***Gasalla**, lugar da parroquia de Abellá, no concello de Frades;
***Gasalla**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello da Pastoriza;
***A Gasalla**, lugar da parroquia de Córneas, no concello de Baleira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galería de imaxes de Abades, Silleda

**Santiago de Abades** é unha parroquia que se localiza no concello de Silleda.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Cruceiro e fonte en Abades, Silleda.JPG|Cruceiro e fonte en Abades.
Ficheiro:Chousa-nova-lousa.jpg|Túmulo a Chousa Nova.
Ficheiro:Estación da Bandeira, Silleda.JPG|Estación da Bandeira.

### Santuario da Nosa Señora dos Desamparados

Ficheiro:Santuario de Santa María de Abades, Silleda.JPG|Santuario da Nosa Señora dos Desamparados.
Ficheiro:Santuario de Abades, Silleda.JPG|Santuario da Nosa Señora dos Desamparados.
Ficheiro:Santuario da Nosa Señora dos Desamparados en Abades, Silleda.jpg|Santuario da Nosa Señora dos Desamparados.

### Igrexa de Santa María de Abades

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Abades, Silleda.jpg|Igrexa de Santa María de Abades.
Ficheiro:Portada da igrexa de Santa María de Abades, Silleda.JPG|Portada da igrexa de Santa María de Abades.
Ficheiro:Canzorros da igrexa de Santa María de Abades, Silleda.jpg|Canzorros da igrexa de Santa María de Abades.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Silleda
Barbeita

Como topónimo **Barbeita** pode referirse a:

;En Galiza
***Barbeita**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Mañón;
***Barbeita**, lugar da parroquia das Ribeiras do Sor, no concello de Mañón;
***Barbeita**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira;
***Barbeita**, lugar da parroquia de Moucide, no concello do Valadouro;
***A Barbeita**, lugar da parroquia de Callobre, no concello de Miño.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Barbeita**, freguesía de Monção.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Taberna, Abellá, Frades

**A Taberna** é un lugar da parroquia de Abellá no concello coruñés de Frades da comarca de Ordes. Tiña 127 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE, dos cales 64 eran homes e 63 eran mulleres.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abellá 
### Parroquias de Frades
Barbeitas

Como topónimo **Barbeitas** pode referirse a:

;En Galiza
***Barbeitas**, lugar da parroquia de Santiago de Mondoñedo, no concello de Mondoñedo;
***Barbeitas**, lugar da parroquia de Goiriz, no concello de Vilalba;
***Barbeitas**, lugar da parroquia de Sancovade, no concello de Vilalba;
***As Barbeitas**, lugar da parroquia de Vilaíz, no concello de Becerreá;
***As Barbeitas**, lugar da parroquia de Toubes, no concello da Peroxa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Campo, Mogor, Mañón

**O Campo** é un lugar da parroquia de Mogor no concello coruñés de Mañón, na comarca de Ortegal. Segundo o INE, en 2025 tiña 12 habitantes (5 homes e 7 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 21 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mogor 
### Parroquias de Mañón 
## Notas
A Devesa, Mogor, Mañón

**A Devesa** é un lugar da parroquia de Mogor no concello coruñés de Mañón, na comarca de Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 contaba cun habitante (1 home). Non obstante, en 2024 xa estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mogor 
### Parroquias de Mañón
Esteiro

O termo **Esteiro** pode referirse a:

*Un **esteiro** ou **estuario** é un accidente xeográfico. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Esteiro**, barrio da cidade de Ferrol;
***Esteiro**, parroquia do concello de Muros;
***Esteiro**, parroquia do concello de Cedeira;
***Esteiro**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Boiro;
***Esteiro**, lugar da parroquia de Barizo, no concello de Malpica de Bergantiños;
***Esteiro**, lugar da parroquia de Nogueirosa, no concello de Pontedeume;
***Esteiro**, lugar da parroquia da Devesa, no concello de Ribadeo;
***O Esteiro**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño;
***O Esteiro**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Mañón;
***O Esteiro**, lugar da parroquia de Mugardos, no concello de Mugardos;
***O Esteiro**, lugar da parroquia de San Miguel de Tabagón, no concello do Rosal;
***Esteiro de Abaixo**, lugar da parroquia de Feás, no concello de Cariño;
***Esteiro de Arriba**, lugar da parroquia de Feás, no concello de Cariño;
***O Sesteiro**, lugar da parroquia de Mondariz, no concello de Mondariz;
***O Xesteiro**, lugar da parroquia de San Martiño de Oleiros, no concello de Toques.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galicia Textil

**Galicia Textil SA** é unha empresa galega con sede en Xuvia, Neda (A Coruña) actualmente propiedade da empresa Textil Santanderina SA.

## Historia 
miniatura|esquerda|200px|Instalacións á beira do río Xuvia, á dereita; á esquerda o muíño.

Despois do peche das instalacións como fábrica de moeda, o 9 de novembro de 1876 Francisco de Barcón y Quevedo compra ao Estado a Real Fábrica de Moeda e Cobrería de Xuvia xunto con todo o predio. Creando alí unha fábrica de fiados e tecidos, baixo o nome de Barcón & Cía. a empresa foi inaugurada o 10 de marzo de 1878.
O 19 de febreiro de 1928 Barcón vende a fábrica a Dionisio Tejero Pérez coa que funda a firma Galicia Industrial. O 1 de xaneiro de 1956, Galicia Industrial troca de nome ao ser absorbida pola firma Dionisio Tejero, S.A. O 1 de marzo de 1982 un grupo téxtil formado por: Textil Santanderina S.A., Vic Industrial S.A. e Gerona Textil S.A. compran a fábrica creando a actual Galicia Textil S.A.

A empresa explota unha central eléctrica no río Xuvia de 200&nbsp;kW.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Real Casa da Moeda de Xuvia
* Historia da moeda en Galicia
* Moeda cuñada en Galicia

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Empresa 

### Bibliografía 
* Esperanza Casado Aguado. La venta en subasta de las Casas de Moneda de Madrid, Sevilla, Segovia y Jubia (1866-1883) Marzo, 2001
Lamna

***Lamna*** é un xénero de condrictios elasmobranquios da orde dos lamniformes (*Lamniformes*), da familia dos lámnidos (*Lamnidae*).

## Especies 
O xénero comprende actualmentre tan só dúas especies descritas:
* *Lamna ditropis* Hubbs & Follett, 1947 (o marraxo do Pacífico) 
* *Lamna nasus* (Bonnaterre, 1788) (o marraxo propiamente dito) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Lamniformes
* Lámnidos
Fábrica (homónimos)

O termo **Fábrica** pode referirse a:

***Fábrica**, lugar físico ou virtual onde se produce algún obxecto, material ou servizo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Fábrica**, lugar da parroquia de Lobios, no concello de Lobios;
***A Fábrica**, lugar da parroquia de Nodar, no concello de Friol;
***A Fábrica**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Mañón;
***A Fábrica**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Ordes;
***A Fábrica**, lugar da parroquia de Canaval, no concello de Sober;
***A Fábrica de Labora**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***A Fábrica de Xuvia**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***A Fábrica do Monte**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Fábricas**, lugar da parroquia de Sargadelos, no concello de Cervo.
Gustav Stresemann

**Gustav Stresemann**, nado en Berlín o 10 de maio de 1878 e finado na mesma cidade o 3 de outubro de 1929, foi un político alemán, fundador e dirixente do Partido Popular Alemán, chanceler en 1923 e Ministro de Asuntos Exteriores desde 1923 ata a súa morte.

## Traxectoria 
Figura ineludible da República de Weimar, permitiu a Alemaña recobrar o peso diplomático e económico perdido trala primeira guerra mundial mediante a posta en práctica dunha política pragmática. Esta política, onde os compromisos tiveron unha importante presenza, non foi unicamente a costa dos intereses alemáns. A cada concesión alemá correspondeu un avance diplomático ou económico. Tras controlar a hiperinflación que ameazaba a existencia mesma de Alemaña, Stresemann encarou outros problemas como a ocupación do Ruhr polos exércitos francés e belga, as reparacións de guerra ou a cuestión fronteiriza latente desde o tratado de Versalles.

A índole pragmática da súa política atraeulle moitos inimigos, sendo abandonado por unha gran parte da clase política coa que Stresemann tivo que lidar. Xunto a Aristide Briand, foi o artífice da aproximación franco-alemá e de numerosos cambios diplomáticos en Europa, o que lles valeu a ambos a concesión do premio Nobel da Paz. Con todo, esta aproximación detívose coa morte de Stresseman, perdendo a República de Weimar a un dos seus últimos defensores.

## Notas
Insuas

Como topónimo **Insuas** pode referirse a:

;En Galiza
***Insuas**, lugar da parroquia de Verdía, no concello de Santiago de Compostela;
***As Insuas**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Mañón;
***As Insuas**, lugar da parroquia das Ribeiras do Sor, no concello de Mañón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Hay una cosa que te quiero decir

***Hay una cosa que te quiero decir*** é un programa de televisión producido por Magnolia TV e emitido en Telecinco desde o 24 de abril de 2012 con bos rexistros de audiencia. A nova versión do formato italiano ''C'è posta per te* obtivo na súa estrea un 15,8% de share e foi líder en varias emisións durante a primeira tempada. En canto á mecánica, en cada programa adoitan haber unha ou máis celebridades para sorprender aos invitados.

A adaptación está baseada no programa *Hay una carta para ti*, presentado por Isabel Gemio e emitido en Antena 3 entre 2002 e 2004. Agora oito anos despois, a súa competidora recupera o formato e preséntao Jorge Javier Vázquez.

## Mecánica 
Este programa baséase en que unha persoa (denominada como *remitente*) chama ao programa principalmente para poder reencontrarse con outra persoa (denominada como *destinatario*) que non mantén contacto desde hai moito tempo ou para comunicarlle algo especial. Entón unha persoa (denominada como *emisario*) é enviada para comunicar e entregar unha carta ao *destinatario* de que está invitado ao programa, pero non sabe quen é o verdadeiro *remitente*.

O *destinatario* pode aceptar ou rexeitar a invitación. Cando o *remitente* e o *destinatario* están no programa, separados por un sobre, o sobre desprégase e o *destinatario* decide se quere escoitar o que lle ten que dicir o *remitente'' ou pechar o sobre. Se escolle que quere escoitarlle, escoitaríalle e reencontraríanse. No caso de que decidise que non quere escoitarlle, o sobre pecharíase e non se reencontrarían.

## Programas e audiencias 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web en telecinco.es
Constantin Fehrenbach

**Constantin Fehrenbach**, nado en Bonndorf (Baden) o 11 de xaneiro de 1852 e finado en Friburgo o 26 de marzo de 1926, foi un político alemán católico, un dos líderes principais do Partido de Centro (*Zentrum*), e chanceler de Alemaña entre 1920 e 1921.

## Traxectoria 
Foi elixido presidente do Reichstag en 1918, e logo o Presidente da Asemblea Nacional de 1919 a 1920. Pola dimisión dos Socialdemócratas do goberno en xuño de 1920 como consecuencia do seu pobre resultado nas eleccións daquel ano, Fehrenbach converteuse no Chanceler de Alemaña, formando unha coalición co partido liberal de esquerda DDP e o nacional-liberal DVP. O seu goberno durou menos dun ano.

Dimite en abril de 1921, en protesta contra a avaliación das reparacións aliadas que foron anunciadas aquel mes. Fehrenbach encabezou o Partido de Centro desde 1923 ata a súa morte en 1926.

## Notas
Muíño do Vento

O topónimo **Muíño do Vento** pode referirse a:

;En Galiza
***Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Sada;
***O Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Mañón;
***O Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Muros, no concello de Muros;
***O Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Trasancos, no concello de Narón;
***O Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Liáns, no concello de Oleiros;
***O Muíño do Vento**, lugar da parroquia de Alcabre, no concello de Vigo;
***O Muíño do Vento**, lugar do barrio do Couto, na zona urbana de Narón;
***O Muíño do Vento**, lugar do barrio da Solaina, na zona urbana de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Muíños de Vento**, lugar da parroquia de Catoira, no concello de Catoira.
Enciclopedia Temática Ilustrada A Nosa Terra

A **Enciclopedia Temática Ilustrada** é unha enciclopedia temática en galego editada no ano 2004 pola editorial A Nosa Terra.

## Características 
A enciclopedia está composta por 20 volumes nos que cada un deles trata un tema determinado, centrando o seu contido na súa relación con Galicia e a súa cultura. Cada volume foi redactado por un ou unha combinación de dous autores.

### Temas 
Os temas que se tratan son: 
* Tomo I: *O medio mariño*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo II: *A vide e o viño*, autores: Hernando Martínez Chantada e Manuel Núñez Perez
* Tomo III: *A ecoloxía*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo IV: *O pan*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo V: *O medio terrestre*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo VI: *O leite*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo VII: *Os recursos mariños*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo VIII: *A auga*, autores: Valeria Martínez Ropero e Julio César Iglesias
* Tomo IX: *A enerxía*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo X: *A casa*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XI: *Os ríos*, autor: Manuel Núñez Pérez
* Tomo XII: *As árbores*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XIII: *As rochas e os minerais*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XIV: *O aire*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XV: *A industria*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XVI: *Os transportes*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XVII: *Os espazos naturais*, autores: Víctor Caamaño Rivas, Mon Daporta Padín, e Adela Leiro Lois
* Tomo XVIII: *O agro*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XIX: *Os alimentos*, autores: Adela Leiro Lois e Mon Daporta Padín
* Tomo XX: *A paisaxe*, autora: Valeria Martínez Ropero

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galipedia
* Enciclopedia Galega Universal
* Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
* Enciclopedia temática de Galicia
Santa Marina de Valdeón

300px|miniatura|dereita|Arquitectura popular.
**Santa Marina de Valdeón** é unha localidade do concello leonés de Posada de Valdeón (Castela e León). A súa poboación (INE 2011) é de 56 habitantes (29 homes e 27 mulleres). Dista 3 km da capital municipal.

Na Idade Media foi un concello independente que pertenceu ao señorío da Igrexa de León. Na Idade Moderna pasou a formar parte do alfoz do concello reguengo de Valdeón e até o século XIX non se incorporou ao concello de Posada de Valdeón.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello 
*Datos da vila en picosdeeuropaleon.es 
*Datos do padrón municipal
Espinama

**Espinama** é unha localidade española do concello de Camaleño (Cantabria). A súa poboación (INE 2011) é de 105 habitantes (53 homes e 52 mulleres). Dista 12&nbsp;km da capital municipal. Está enclavado aos pés dos Picos de Europa.

## Barrios
La Cortina, El Arenal, Sobrevilla, La Cotera, Puente de San Vicente, Quintana, Trescardá, Plaza de Saturnino Briz Larín e Resturo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello  
*Datos do padrón municipal
Fuente Dé

**Fuente Dé** é unha localidade española do concello de Camaleño (Cantabria). A súa poboación (INE 2011) é de 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres). Dista 16&nbsp;km da capital municipal. O seu circo glaciar, poboado de faias e no cal nace o río Deva, é un punto de interese xeomorfolóxico.

## Teleférico 
Este lugar posúe un teleférico que salva un desnivel de 753 metros cunha lonxitude de cable de 1.640 m. A estación superior do teleférico chámaselle El Cable, existindo alí un miradoiro sobre o val. O traxecto realízase en pouco máis de 3 minutos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do teleférico na páxina oficial do concello 
* Páxina do teleférico de Fuente Dé
Soto de Valdeón

**Soto de Valdeón** é unha localidade española do concello leonés de Posada de Valdeón (Castela e León). A súa poboación (INE 2011) é de 101 habitantes (55 homes e 46 mulleres). Dista 1 km da capital municipal.

En Soto atópase a ermida da Virxe Branca (agora baixo a advocación do Carme), coñecida no val como La Capilla, data do século XVI. O máis destacado nesta poboación é que posúe os hórreos máis antigos construídos a dúas augas e cos taboleiros en sentido horizontal, en concreto podemos atopar 17 hórreos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello 
*Datos da vila en mispueblos.es 
*Datos do padrón municipal
Prada de Valdeón

**Prada de Valdeón** é unha localidade española do concello leonés de Posada de Valdeón (Castela e León). A súa poboación (INE 2021) é de 36 habitantes (25 homes e 11 mulleres). Dista menos de 1 km da capital municipal.

As casas, de arquitectura tradicional, atópanse moi concentradas sobres as rúas estreitas. A vila conserva 15 hórreos e un muíño que funcionaba con auga do río Arenal, o afluente máis importante do río Cares.

O contorno de bosque e pradeiras enmarcados polas moles calcarias dos Picos de Europa entre as que destaca a Torre del Friero (2.445 m.) permite efectuar paseos por bosques veciños ou ascensións aos cumes. Entre os sendeiros máis coñecidos que parten de Prada de Valdeón atópanse o do Mercadillo e o de Montó.

O 8 de setembro a vila celebra a festa da Nosa Señora de Corona.

## Localidades limítrofes 
Confina coas seguintes localidades:
* Ao norte con Los Llanos de Valdeón.
* Ao nordés con Cordiñanes de Valdeón.
* Ao sueste con Santa Marina de Valdeón.
* Ao oeste con Soto de Valdeón.
* Ao noroeste con Posada de Valdeón, capital municipal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello 
*Datos da vila en picosdeeuropaleon.es 
*Datos do padrón municipal
Cordiñanes de Valdeón

**Cordiñanes de Valdeón** é unha localidade española do concello leonés de Posada de Valdeón (Castela e León). A súa poboación (INE 2024) é de 45 habitantes (20 homes e 25 mulleres). Dista 2 km da capital municipal.

No século XIX desapareceu a súa ermida, sendo o seu patrón Santiago. A poucos metros desta poboación localízase o Mirador del Tombo, onde existe unha escultura dun rebezo a tamaño natural, animal emblemático dos Picos de Europa, e un relevo do macizo central e das súas correspondentes alturas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello 
*Datos da vila en todopueblos.com  
*Datos do padrón municipal
Viveiro (xardinaxe)

Un **viveiro** é o conxunto de instalacións agronómicas no que se plantan, xermolan, madurecen e endurecen todo tipo de plantas. Adóitaselle dar tamén o nome de viveiro aos establecementos comerciais que só venden plantas ornamentais(sen produción).

## Infraestrutura 
thumb|220px|right
Calquera viveiro de mediana produción require de, alo menos, un:

* Umbráculo, lugar abeirado dos raios directos do sol, choiva e ar. A proteccion pode ser con láminas translúcidas ou coa follaxe de certos tipos de plantas rubideiras. 
* Invernadoiro de policarbonato
* Invernadoiro de vidro 
* Encoro
* Terreo de cultivo ao ar libre

E, en casos máis complexos, pode posuír: 
* Laboratorios
* Lisímetro de pesada
* Estación meteorolóxica
* Coutadas experimentais

### Substrato empregado 
Xeralmente trátase de turba rubia, ou ben mesturas destas con vermiculita, perlita, la de roca ou fibra de coco.

### Rega 
Crucial para o bo desenvolvemento da cultura, se ben demasiada pode ocasionar micose e outras doenzas fúnxicas. 

### Adobo 
Empréganse fertilizantes de liberación lenta ou líquidos a base de N-P-K ou microelementos. Tamén se empregan algúns biostimulantes, *starters* (iniciadores), enraizantes a base de aminoácidos e algas.

### Contedor 
Na fase de alcouve adoita tratarse de bandexas de 60 alvéolos de 240 cc onde a cepeira pode posuír unha forte raíz primaria non espiralada e multitude de raíces secundarias. Durante o desenvolvemento da planta esta se transplanta a contedores maiores, até de varios litros.

### Luz 
Necesaria para a fotosíntese e para evitar micose. A selección de lonxitudes de onda do seuespectro electromagnético ha ser controlada en invernadoiros e umbráculos.

### Temperatura e humidade ambiental 
Xa que afecta ao grao de transpiración e evaporación.

### Presenza de micorrizas 
Que facilitan o desenvolvemento de biomasa vexetal e a súa resistencia ao estrés hídrico.

## Tipos de viveiros 
* De plantas ornamentais
* De especies forestais
* De especies agrícolas

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alcouve
Alar del Rey

**Alar del Rey** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 1.055 habitantes (INE 2011).

## Localidades 
* Nogales de Pisuerga
* Barrio de San Vicente
* San Quirce del Río Pisuerga

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Alcouve

miniatura|250px|Alcouve para horta ou xardín.
Un **alcouve**, **sementeiro** ou **pebideiro** é un lugar onde se botan as sementes de certas plantas e onde se crían estas durante un curto período de tempo, para seren logo transplantadas xeralmente a un **viveiro**. Tamén pode denominarse sementeiro ou pebideiro ao lugar onde se gardan as sementes.

É unha área de terreo preparado e arranxado especialmente para botar as sementes co obxectivo de que estas grelen ou xermolen nas mellores condicións e coidados, de xeito que medren sen dificultade até que a plantiña estea pronta para o transplante.

O alcouve é o sitio axeitado para que a semente inicie a súa primeira fase de desenvolvemento. Despois  a planta medrará e será transplantada ao terreo definitivo.

## Tipos de alcouve 
Segundo a área de terreo e material dispoñíbel poden ser:

**Alcouves portátiles:**
 
Aqueles que poden ser trasladados dun lugar a outro segundo a necesidade; utilízanse para pequenas sementeiras e poden ser construídos en caixóns, caixas de madeira ou de plástico, saquetas de polietileno ou outro material fácil de transportar. As súas dimensións aproximadas son: 50&nbsp;cm de longo, 35&nbsp;cm de largo e 10&nbsp;cm de fondura; cómpre que o caixón teña pequenos furados para permitiren o desaugamento.

**Alcouves temporais ou transitorios:**

Aqueles que se usan unha soa vez ou para curta duración; as súas dimensións aproximadas son: longo de acordo coa necesidade, largo 1.10 m, alto 20&nbsp;cm.

**Alcouves semipermanentes:** 
Aqueles que que se utilizan para variar as culturas ou sementeiras; non son nin temporais nin fixos; contrúense facendo un cerrume de táboas ou ladrillo nos bordos, e as súas dimensións aproximadas son: longo segundo a dispoñibilidade do terreo e material, largo 1,10 m, alto 20&nbsp;cm.

**Alcouves permanentes ou fixos:** 
Son aqueles utilizados de xeito permanente; os bordos constrúense en cemento e bloques, o fondo vai con *pellets* a xeito de peneira, para facilitar a drenaxe.

## Importancia dos alcouves 
Permiten un mellor aproveitamento e rendemento por metro cadrado nas plantacións, xa que garanten unha mellor escolla de sementes, polo que se aumenta a produtividade da colleita. facilita a actividade agrícola familiar. Ademais son moi importantes nalgúnhas especies vexetais de hortalizas con sementes moi miúdas, como a leituga, a cebola ou o tomate, que deste xeito non se sementan no agro senón que se transplantan, acadando deste xeito un bo desenvolvemento no seu primeiro período de vexetación.

## Labores culturais 
Os labores culturais abranguen un conxunto de actividades conexas coas agrícolas que se realizan dende a sementeira, e continúan durante a xerminación até o transplante ao local definitivo. Estes labores son: rega, control de malas herbas, control de pragas, pestes e doenzas.

## Véxase tamén
* Viveiro (xardinaxe)
Pumar de Vale, Mogor, Mañón

**Pumar de Vale** é un lugar da parroquia de Mogor no concello coruñés de Mañón, na comarca de Ortegal. Segundo o INE, en 2025 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 4 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mogor 
### Parroquias de Mañón 
## Notas
Xuvia

O topónimo **Xuvia** pode referirse a:

;En Galiza
***Xuvia**, arciprestado da diocese de Mondoñedo-Ferrol;
***Xuvia**, antiga parroquia do concello de Narón, actual parroquia urbana de Narón;
****Xuvia** (Nosa Señora dos Desamparados) ou **Piñeiros**, barrio de dita parroquia;
****Xuvia** (San Martiño) ou **O Couto**, barrio de dita parroquia;
****Xuvia** (San Xosé Obreiro) ou **O Alto do Castiñeiro**, barrio de dita parroquia;
****Xuvia** (Santa Icia) ou **A Solaina**, barrio de dita parroquia;
****Xuvia** (Santa Rita) ou **Xuvia**, barrio de dita parroquia;
****Xuvia** (Santiago Apóstolo) ou **A Gándara**, barrio de dita parroquia;
***Xuvia**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***A Fábrica de Xuvia**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda.
***A Ponte de Xubia**, lugar do barrio de Xuvia, na zona urbana de Narón;
***As Xuvias**, lugar da parroquia de Oza, no concello da Coruña.

;Río de Galiza
***Río Xuvia** ou **río Grande de Xuvia**, río que forma a ría de Ferrol.

;Transportes
***Estación de Xuvia**, estación de ferrocarril no barrio de Xuvia.

;Mosteiro de Galiza
***Mosteiro de Xuvia**, tamén coñecido como Mosteiro do Couto, cenobio no barrio de Xuvia (San Martiño) ou do Couto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Real Casa da Moeda de Xuvia**, antiga ceca no lugar de Xuvia;
***Ponte de Xuvia**, ponte sobre o río Xuvia, entre os concellos de Narón e Neda;
***Xuvia-Castro**, espazo natural (ZEC) nos concellos da Capela, Moeche, Narón, Neda, San Sadurniño, As Somozas e As Pontes, percorridos polo río Xuvia e o seu afluente o Castro.
Xardíns de Galicia

Esta é unha lista dalgúns dos principais **xardíns de Galicia** agrupados por provincias:

## Provincia da Coruña
## Provincia de Lugo
## Provincia de Ourense
## Provincia da Pontevedra
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xardinaxe
* Árbores senlleiras de Galicia
### Ligazóns externas 
* Xardíns e parques en Turgalicia.
Tiburón (homónimos)

O termo **tiburón** pode designar a:
* **Tiburón**, denominación xenérica de certos peixes cartilaxinosos elasmobranquios, tamén chamados quenllas ou escualos.
** **Tiburóns serra**, denominación xenérica dos peixes elasmobranquios selaquimorfos pertencentes á orde dos pristioforiformes*.
** **Tiburóns anguía**, denominación xenérica dos peixes elasmobranquios selaquimorfos pertencentes á familia dos clamidoseláquidos, especialmente do
::* **tiburón anguía** propiamente dito, a especie *Clamydoselachus anguineus*. 
* **Tiburón branco**, a especie *Carcharodon carcharias*, tiburón da famila dos lámnidos.
* **Tiburón raposo**, un dos sinónimos do **raposo do mar**, a especie *Alopias vulpinus*.    
* ***Tiburón**'', película de terror, dirixida por Steven Spielberg, sobre un tiburón branco devorador de homes.
* **Tiburón**, petroleiro liberiano de tripulación galega que foi afundido en augas do golfo Pérsico en 1984.
Luis Ameijide Aguiar

**Luis Ameijide Aguiar**, nado en Lugo o 21 de xuño de 1911 e finado na mesma cidade a finais de marzo de 1982, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi gobernador do Banco da Coruña en Lugo. Alcalde do concello de Lugo en 1952, foi presidente da Deputación de Lugo tomando posesión o 1 de abril de 1958. Continuou no cargo até 1963. Foi procurador en Cortes. Foi nomeado Gobernador civil de Zamora e de León (1964). Finou en Lugo a finais de marzo de 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. ISBN 84-87987-25-7.
Antonio Palmeiro Pérez

**Antonio María Palmeiro Pérez**, nado en Mosteiro (Pol) o 26 de novembro de 1884 e finado o 25 de xullo de 1936, foi un mestre e sindicalista galego.

## Traxectoria 
De ideas socialistas, fundou en Mosteiro a Sociedad de Trabajadores de la Tierra de Pol y sus Contornos, afiliada á UGT. Foi correspondente de *La Voz de la Verdad* e escribiu o folleto pedagóxico *Didáctica modernista* (1926). Mestre de Luaces, foi paseado. O seu fillo José Palmeiro Valcarce, tamén mestre, que estaba facendo o servizo militar cando estalou a guerra, ao saber da morte do pai, desertou e volveu cun permiso, e tamén foi asasinado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O engano familiar e a violación da liberdadearquivado do orixinal o 1 de xullo de 2013.
Hierve el Agua

miniatura|dereita|280px|Hierve el Agua.
**Hierve el Agua** é un sistema de cascadas petrificadas, formadas por carbonato de calcio. As cascadas son de orixe natural e formáronse hai miles de anos, polo escorregamento de auga con alto contido de minerais. O lugar sitúase a uns 50&nbsp;km da cidade de Oaxaca, na poboación de San Isidro Roaguía, municipio de San Lorenzo Albarradas, estado de Oaxaca, en México, nas proximidades da zona arqueolóxica de Mitla e a 630&nbsp;km da Cidade de México.

É tamén un lugar de interese arqueolóxico, pois posúe un complexo sistema de irrigación e socalcos construído polos zapotecos hai uns 2500 anos.

A auga posúe unha temperatura duns 25 °C e as cascadas teñen entre 12 e 30 metros de alto. O manancial que deu orixe ás cascadas aproveitouse para formar unha grande alberca que actualmente funciona como balneario natural polas súas augas termais. Ademais, na zona hai algunhas pozas naturais escavadas desde onde se poden observar as cascadas petrificadas.

As augas termais, o ambiente natural característico e o sitio arqueolóxico permitiron que actualmente sexa un sitio de interese ecoturístico.

A única cascada similar é a de Pamukkale, situada en Turquía.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Descrición do lugar
A Igrexa, Añá, Frades

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Añá no concello coruñés de Frades da comarca de Ordes. Tiña 15 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE, dos cales 6 eran homes e 9 eran mulleres.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Añá 
### Parroquias de Frades 
## Notas
As Augas, As Ribeiras do Sor, Mañón

**As Augas** é un lugar da parroquia das Ribeiras do Sor no concello coruñés de Mañón, na comarca de Ortegal. Segundo o INE, en 2025 estaba deshabitado, ao igual que en 2011.
## Lugares e parroquias 
### Lugares das Ribeiras do Sor 
### Parroquias de Mañón 
## Notas
Víctor Basanta Varela

**Víctor Manuel Basanta Varela**, nado en Lugo o 22 de abril de 1935 e finado na mesma cidade o 22 de febreiro de 1998, foi un avogado, empresario e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1959. Dedicouse a negocios agrícolas e despois exerceu a avogacía. Foi Alcalde do concello de Lugo entre 1975 e 1976. Foi procurador en Cortes en representación dos concellos da provincia de Lugo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. ISBN 84-87987-25-7.
Petar Mladenov

**Petar Toshev Mladenov** (en búlgaro: Петър Тошев Младенов), nado en Vidin o 22 de agosto de 1936 e finado en Sofía o 31 de maio do 2000, foi un político e diplomático comunista búlgaro.

## Traxectoria 
Foi o primeiro Presidente de Bulgaria, dende o 3 de abril de 1990 ata o 6 de xullo de 1990. Tamén foi xefe do Consello de Estado entre o 17 de novembro de 1989 e o 3 de abril de 1990, ao ser abolido o seu cargo trala proclamación da República de Bulgaria substituíndo á República Popular de Bulgaria pasou a ser Presidente de Bulgaria.

Casou con Galia Mladenova.
Partido Comunista de Bulgaria

O **Partido Comunista de Bulgaria** foi un partido político búlgaro de ideoloxía marxista-leninista que gobernou a República Popular de Bulgaria en carácter de partido único entre 1946 e 1990, cando se renomeou a si mesmo como Partido Socialista Búlgaro.
Dende 1954 ata 1989, dirixiu o partido Todor Zhivkov, un gran defensor da Unión Soviética que mantivo estreitas relacións con ese país durante o mandato de Leonid Brezhnev. O seu goberno logrou unha relativa estabilidade política e un aumento nos niveis de vida.

No ámbito das Revolucións de 1989, Zhivkov presentou a súa dimisión, sendo substituído por Petar Mladenov. O partido adoptou unha posición máis moderada, abandonando o marxismo-leninismo en 1990 e renomeándose como Partido Socialista Búlgaro.

## Referencias
Georgi Dimitrov

**Georgi Dimitrov Mijáilov** (en búlgaro, **Георги Димитров Михайлов**), tamén coñecido como **Georgi Mijáilov Dimitrov** (**Георги Михайлов Димитров**), e igualmente pola forma rusa do seu nome, **Georgy Mijáilovich Dimítrov** (**Георгий Михайлович Димитров**) nado en Pernik o 18 de xuño de 1882 e finado en Moscova (URSS) o 2 de xullo de 1949, foi un político búlgaro, secretario xeral da Internacional Comunista entre 1934 e 1943 e Secretario Xeral do Partido Comunista de Bulgaria e Primeiro Ministro entre 1946 e 1949.

## Traxectoria 
Militante comunista dende a súa xuventude, foi un dos dirixentes da infrutuosa insurrección revolucionaria en Bulgaria de 1923. Exiliouse do seu país e traballou para a Komintern en varios países, o que fixo que o detiveran en 1933 en Alemaña trala toma de poder por parte dos nazis, acusado da queima do Reichstag(esta acción serviu de pretexto aos nazis para encarcerar e perseguir os militantes e activistas comunistas).

Tras ser encarcerado en Alemaña, estudou o dereito e as leis xermanas para expor a súa defensa perante un tribunal, finalmente absolvérono de todos os cargos e repatriárono á URSS, que lle concedeu a nacionalidade soviética. En 1934 foi elixido secretario xeral da Internacional Comunista e, como tal, presidiu o seu último Congreso en 1935, no que se aprobou a táctica das frontes populares, levada a cabo en países como Chile, Francia ou España.

Escribiu numerosas resolucións contra o fascismo e os seus métodos como 'O fascismo é a guerra'. Trala segunda guerra mundial e coas tropas do Exército Vermello no seu país, volveu a Bulgaria e foi elixido deputado pola *Fronte Democrática*, que gañou as eleccións por maioría absoluta. En 1946, os búlgaros declararon nun referendo o seu desexo de establecer unha república, poñendo fin á monarquía de Simeón II, e ao ano seguinte o Partido Comunista de Bulgaria (BKP) fíxose co poder, nacionalizando a economía. Dimitrov foi elixido secretario xeral do BKP.

Tras unha longa enfermidade, foi enviado a un hospital á URSS, onde faleceu en xullo de 1949. Na súa honra construíuse un mausoleo en Sofía, onde permaneceu ata a caída da República Popular de Bulgaria en 1990. Tamén se denominou na súa honra o Batallón Dimitrov a unha unidade das Brigadas Internacionais durante a Guerra Civil Española, formada por voluntarios procedentes dos Balcáns, Grecia e Europa Central.

Actualmente, continúa en pé unha estatua de Dimitrov na *Place Bulgarie* de Cotonou, no país africano de Benín. Tamén existe unha avenida co nome do político búlgaro en Phnom Penh, a capital de Camboxa. Ambos feitos sucederon nos anos nos que estes países eran repúblicas socialistas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Partido Comunista de Bulgaria
* Internacional Comunista

### Ligazóns externas
Emma Penella

**Manuela Ruiz Penella**, máis coñecida como **Emma Penella**, nada en Madrid o 2 de marzo de 1931 e finada o 27 de agosto de 2007, foi unha actriz española de cine, teatro e televisión.

## Traxectoria 
Intérprete de marcada personalidade e gran prestixio desde a década de 1950, triunfou en cine grazas a películas como *El verdugo*, de Luis García Berlanga e mantivo unha intensa actividade teatral. Tras unha retirada a mediados da década de 1990, volveu adquirir gran popularidade mercé á súa participación na exitosa serie de televisión *Aquí no hay quien viva* e posteriormente en *La que se avecina* xunto con Gemma Cuervo e Mariví Bilbao.

## Vida persoal 
Filla do político Ramón Ruiz Alonso e de Magdalena Penella Silva, neta do compositor Manuel Penella Moreno e bisneta do tamén músico Manuel Penella Raga, era irmá das tamén actrices Elisa Montés e Terele Pávez e casou co produtor de cine Emiliano Piedra. Ademais, era tía da actriz Emma Ozores (filla da súa irmá Elisa e do actor Antonio Ozores).

## Filmografía 
### Cine 
* *Carne de horca* (Ladislao Vajda, 1953).
* *Cómicos* (Juan Antonio Bardem, 1953).
* *Los peces rojos* (José Antonio Nieves Conde, 1955).
* *Fedra* (Manuel Mur Oti, 1956).
* *El batallón de las sombras* (Manuel Mur Oti, 1956).
* *De espaldas a la puerta* (José María Forqué, 1956).
* *La guerra empieza en Cuba* (Manuel Mur Oti, 1957).
* *Sentencia contra una mujer* (1960).
* *Alegre juventud* (Mariano Ozores, 1963).
* *El verdugo* (Luis García Berlanga, 1963).
* *La hora incógnita* (Mariano Ozores, 1963).
* *Lola, espejo oscuro* (Fernando Merino, 1966).
* *Fortunata y Jacinta* (Angelino Fons, 1970).
* *La Regenta* (Gonzalo Suárez, 1974).
* *Padre Nuestro* (Francisco Regueiro, 1985).
* *El amor brujo* (Carlos Saura, 1985).
* *La estanquera de Vallecas* (Eloy de la Iglesia, 1987).
* *Doblones de a ocho* (Andrés Linares, 1990).
* *Mar de luna* (Manolo Matji, 1994).
* *Pídele cuentas al Rey* (José Antonio Quirós, 1999).
* *Los novios búlgaros* (Eloy de la Iglesia, 2003).

### Televisión 
* *Estudio 1* (1981-1982)
* *Juncal* (1987).
* *El Quijote de Miguel de Cervantes* (1991).
* *La huella del crimen* 2: *El crimen de Don Benito* (1991).
* *Aquí no hay quien viva* (2003–2006).
* *La que se avecina* (2007)

### Teatro 
* *Micaela* (1962).
* *Los baños de Argel* (1979).
* *Juana del amor hermoso* (1983).
* *Frank V* (1988) no Teatro María Guerrero.
* *El señor de las patrañas* (1990).
* *La taberna de los cuatro vientos* (1994).
* *El enfermo imaginario* de Molière (1996).
* *¿Le gusta Schubert*? (1998).

## Premios e candidaturas 
**Círculo de Escritores Cinematográficos**

**Fotogramas de Prata**

**Outros**
* Premio do Sindicato Nacional do Espectáculo por *El verdugo* (1963).
* Premio Sant Jordi por *Fortunata y Jacinta* (1970).
* Premio da "F" de famosa, formidable e fabulosa (1971).
* Premio Mayte de Teatro (1995).
* Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes (1997).
* Premio Júbilo (compartido xunto a Gemma Cuervo e Mariví Bilbao, actrices de *Aquí no hay quien viva*).
* Estrela no Paseo da Fama de Madrid (2011).

## Notas
Platanus

***Platanus*** é o xénero ao que pertencen as árbores chamadas comunmente **plátanos**, da familia ***Platanaceae***, nativas da Eurasia e de América do Norte. Son típicas dos climas subtropical e temperado. Polo xeral, son árbores de interese ornamental, podendo atinxir máis de 30 metros de altura. Posúen follas lobadas semellantes ás do pradairo común, que se tornan amareladas e avermelladas no outono antes de caeren no inverno, diferenciándose, porén, dos pradairos polas flores reunidas en inflorescencias globosas, en contraste cos amentos presentes nos pradairos, e tamén pola ausencia de resina nos plátanos, entre outras diferenzas estruturais menores.

O xénero *Platanus* comprende dez especies e varios híbridos, cultivados para fins ornamentais. Os exemplares máis antigos deste grupo datan do Cretáceo (ca. 115 millóns de anos).

Moitas veces, crese que a folla do plátano é a que está simbolizada na bandeira do Canadá. No entanto, a folla ilustrada é a de pradairo vermello; a confusión ocorre debido á semellanza física entre elas. As dúas árbores pertencen a xéneros diferentes: plátano (*Platanus*) e pradairo vermello (*Acer*).

## Etimoloxía 
O nome galego "Plátano" vén do grego *platanos*, polo latín *platanu*.

## Especies e orixe 
Híbrido (?) *Platanus × hispanica*  Mill. ex Münchh., 1770 (= *P. orientalis* var. *acerifolia* Aiton, 1789; *P. hybrida* Brot., 1804; *P. vulgaris* Spach, 1841, *nom. illeg.*; *P. × acerifolia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* **Plátano común**
* **Platanaceae**

### Ligazóns externas 
* *Platanus* spp.

be-tarask:Плятан
Paredes de Nava

**Paredes de Nava** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 2.072 habitantes (INE 2011).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Moncho Gil

**Ramón Gil Sequeiros**, nado en Vigo o 16 de agosto de 1897 e finado na mesma cidade o 18 de xaneiro de 1965, foi un futbolista galego  máis coñecido como **Moncho Gil**, que xogaba na demarcación de dianteiro. Foi medallista olímpico en 1920.
## Traxectoria 
Comezou a xogar no Real Vigo Sporting Club pero comezou a despuntar facendo o servizo militar, cando se organizou o primeiro campionato militar de fútbol de España. Para ese torneo o Rexemento de Infantaría Murcia destacado en Vigo fixo moi bo equipo ao contar con varios xogadores do Vigo Sporting Club e do Real Club Fortuna de Vigo. Tan ben o fixeron que chegaron á final, onde gañaron cun gran papel de Ramón, que marcou os dous goles da vitoria.
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
Segundo os datos da Real Federación Española de Fútbol, o vínculo de Ramón Gil co fútbol en activo seguiu ata 1927, chegando a militar no Celta de Vigo catro tempadas dende a súa fundación en 1923. Foi internacional coa Selección de fútbol de Galicia e varias ocasións, entre elas o primeiro encontro do combinado galego, disputado o 19 de novembro de 1922 ante a Selección de Castela.

Tamén disputou coa Selección de fútbol de España os Xogos Olímpicos de 1920 realizados en Anveres (Bélxica), onde o combinado español obtivo a medalla de prata, disputou dous encontros, ante Holanda e Italia. El e Luis Otero Sánchez son os primeiros galegos en ser medallistas olímpicos.

## Vida persoal
De familia con posibles, era fillo de Ramón Gil Vidal, cónsul de Haití e comerciante eminente da cidade de Vigo. Casou en 1923 con Aurora Curbera.

## Notas
Antonio Quintana Peña

**Antonio Quintana Peña**, nado en Lugo en 1923 e finado en León o 24 de xuño de 2014, foi un político galego.

## Traxectoria
Profesor de Ciencias do Instituto Masculino de Lugo. Foi alcalde do concello de Lugo entre 1965 e 1966. Foi procurador en Cortes en representación dos concellos da provincia de Lugo. Foi delegado do Ministerio de Información y Turismo en León (1968) e Valladolid (1975) e gobernador civil de León (1976). Presidente provincial de Coalición Democrática de León (1980), presentouse como candidato nas eleccións xerais de 1979.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha como Procurador en Cortes
Torpedo

**Torpedo** pode referirse a:

**Bioloxía:**
* ***Torpedo***, do latín *torpere*, "agarrotarse", "quedar paralizado", xénero tipo  da familia dos torpedínidos, e da orde dos torpediniformes, peixes  elasmobranquios batoideos coñecidos vulgarmente como **torpedos**, **estrugas**, **ortigas** ou **raias eléctricas**. O nome do xénero alude ao efecto producido en alguén que manipula ou pisa un torpedo vivo.

**Armamento:**
* **Torpedo**, un proxectil autopropulsado que se move por debaixo da auga, cuxo nome está inspirado no deste xénero biolóxico.
* **Mina mariña**, denominación orixinal desta arma.
* **Torpedo humano**, unha arma secreta naval da segunda guerra mundial.
* **Torpedo Bangalore**, un dispositivo explosivo no que a carga está colocada no extremo dun longo tubo extensíbel.

**Outros:**
* '**Torpedo***, filme bélico de 1958.
* ***Torpedo*** ou ***Torpedo 1936***, serie española de banda deseñada con guión de Enrique Sánchez Abulí e debuxada por Jordi Bernet.
* **FC Torpedo Moscova**, (**Футбольный клуб "Торпедо" Москва** en ruso), un equipo profesional de fútbol da cidade de Moscova (Rusia), que actualmente xoga na Primeira División de Rusia.
* **Torpedo Nizhny Novgorod** (**Торпедо Нижний Новгород*' en ruso), un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Nizhny Novgorod, Óblast de Nizhny Novgorod (Rusia), que actualmente forma parte da División Tarasov da Kontinental Hockey League (KHL).
Núria de Gispert

**Núria de Gispert i Català**, nada en Barcelona o 6 de abril de 1949, é unha política e avogada catalá, foi presidenta do Parlamento de Cataluña entre 2010 e 2015.

## Traxectoria 
Núria de Gispert i Català é a filla do tamén político e avogado Ignasi de Gispert i Jordà, e descendente da insigne benfeitora Dorotea de Chopitea. De Gispert licenciouse en Dereito pola Universidade de Barcelona. Ten o título de interpretación xurada polo Ministerio de Asuntos Exteriores. Exerceu de avogada desde 1971 ata 1973. Ademais, foi funcionaria da Deputación de Barcelona desde 1974 a 1980.

Foi militante da Unió Democràtica de Catalunya desde 1986 e membro da Federación de Convergència i Unió e tras a súa separación de UDC e CDC foi unha das fundadoras de Demòcrates de Catalunya. Foi secretaria xeral de Xustiza e de Gobernación desde 1984 a 1993 e vicepresidenta do Comité Director para a Organización da Administración da Generalitat de Cataluña desde 1993 ata o 1994. É vicepresidenta de Relacións Institucionais do Comité de Goberno de UDC e membro do Consello Nacional.

No Goberno de Cataluña 1992-1995 presidido por Jordi Pujol, foi nomeada conselleira de Xustiza en substitución de Antoni Isac i Aguilar nunha remodelación do goberno que se produciu o 1 de xaneiro de 1995. No Goberno de Cataluña 1995-1999 e Goberno de Cataluña 1999-2003, continuou no cargo da consellería de Xustiza pero tras os axustes no goberno que houbo o 5 de febreiro de 2001, foi nomeada conselleira de Gobernación substituíndo a Josep Antoni Duran i Lleida. Estivo un ano na consellería ata que nunha nova remodelación do goberno, foi nomeada Xustiza e Interior (unificando os dous departamentos). presidiu a parte catalá da Comisión Mixta de Transferencias Estado-Generalitat e foi relatora do Estatuto de autonomía de Cataluña de 2006.

Foi elixida deputada no Parlamento de Cataluña nas eleccións do 2003, as de 2006 e as do 2010.

Polo seu labor como avogada, recibiu a Cruz de honra de Sant Raimon de Penyafort (1998), a Cruz ao Mérito ao Servizo da Avogacía Española (2002) e a Medalla do Colexio de Avogados de Barcelona (2004). É colexiada, sen exercicio, do Colexio de Avogados de Barcelona. É membro da Academia de Xurisprudencia e Lexislación de Cataluña desde 2006 e defensora do mutualista da Mutua dos Avogados (2005).

Durante a campaña electoral das eleccións ao Parlamento de Cataluña 2010, fíxose público que se CiU tiña unha ampla maioría na cámara catalá, sería elixida como presidenta do Parlamento.

O 16 de decembro de 2010, foi elixida presidenta do Parlamento de Cataluña na sesión constitutiva da cámara para a IX lexislatura, sendo a primeira muller en ocupar este cargo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha de Deputada no sitio web do Parlament