Balduíno I de Flandres

**Balduíno I de Flandres**, tamén chamado **Balduíno I Brazo de Ferro**, ou **Balduíno I o Bo**, nado en Laon e finado na Abadía de Saint-Bertin en 879, foi marqués ou conde de Flandres de 863 a 879. Segundo a tradición, Balduíno era o fillo do "*forestier*"  Odacro (*Odoacro*, *Odoscer*, *Audacer*) á súa vez fillo de Ingelram (Enguerrando). Sucedeu ao seu pai como "*forestier*" á súa morte en 837, e distinguiuse como un formidábel guerreiro, o que lle valeu o seu alcume. 

## Traxcetoria 
Non se coñece ben a súa traxectoria. Participou na batalla de Fontenoy-en-Puisaye no 841, no campo do emperador Lotario, que foi derrotado polo seu irmán Lois o Xermánico e polo seu medio irmán Carlos o Calvo. Conde do *Flandrensis Pagus*, loitou activamente contra os normandos, que arrasaron a rexión da que estaba ao cargo desde 810. Dise que era de boa altura, de pel morena, de corpo e extremidades fortes e nerviosas, áxil a cabalo. A tradición faino, de novo, gañador dunha loita contra un oso da que saíu vitorioso; esta proeza fíxoo destacar ante o rei Carlos o Calvo. 
esquerda|miniatura| A investidura de *Balduíno Brazo de Ferro*, primeiro conde de Flandres, por Carlos o Calvo.
Durante unha estancia na corte real en Senlis no 862, Balduíno levou consigo a princesa Xudit (c. 843 -  870), filla do rei Carlos o Calvo e de Ermentruda de Orleáns. Xudit non tiña aínda vinte anos, pero era a viúva de dous reis anglosaxóns: de Aethelwulf (m. 858) e do fillo deste Aethelbald de Wessex (m. 860), reis de Wessex. Para cometer o secuestro, Balduíno conseguiu a axuda do irmán de Xudit, o príncipe Lois, o futuro Lois o Tatexo. Non se sabe se foi por amor ou por cálculo político. O certo é que Xudit parece que o seguiu voluntariamente, convenientemente disfrazada. Balduíno casou en segredo con ela en Harelbeke e por medo ás consecuencias das súas accións, buscou refuxio con Lois II o Mozo, mentres que Lois o Tatexo buscou seguridade en Bretaña (?). Antes, o rei opúxose ao matrimonio, polo que enviou cartas ao xefe viquingo Rorik de Dorestad e ao bispo Hunger, pedíndolle que non lles desen asilo e mesmo persuadiu aos seus bispos para excomungalos. A excomuñón foi pronunciada por unha asemblea de bispos celebrada en Soissons. Balduíno e Xudit foron despois a Roma para defender a súa causa ante o papa Nicolao I.  O pontífice intercedeu moito co rei de Francia occidental, ao que finalmente convenceu. O matrimonio foi ratificado en Auxerre, segundo as fontes 862 ou 863, pero en ausencia do rei. 

Este episodio é a orixe dunha lenda de Artois, apoiada nas crónicas da abadía de Mont Saint-Eloi, que atribúe a Balduíno a presenza de dous megálitos chamados "As pedras xemelgas" ou "Pedras de Acq" na aldea de Écoivres, preto de Arras. 

Ademais dos bosques, Carlos o Calvo atribuíu a Balduíno a marca de Flandres (é dicir, o territorio entre o Escalda occidental e o Yser do sur, que defendía o norte do territorio franco) nunha doazón de 866. En 870 adquiriu o territorio correspondente á Abadía de Sankt Peter de Gante; defendeu os seus territorios contra as incursións dos viquingos. Balduíno I fortificou Gante, Arras e Bruxas, a capital, onde fundou, segundo lenda, a igrexa de San Donato, no lugar dunha antiga capela dedicada á Virxe. O corpo de Donato, oitavo bispo de Reims, foi levado alí. En 870, o marqués tamén construíu un convento beneditino en Furnes, que recibiu as reliquias de Santa Walburga (Walpurgis). 

Balduíno Brazo de Ferro foi de feito o último conde funcionario da provincia de Bélxica Segunda (Belgica Secunda). En 877 (á morte de Carlos o Calvo), apoiou a Lois II de Francia; o cargo volveuse hereditario na casa de Balduíno e o condado de Flandres entrou no período feudal, sendo un dos principais señores de Francia Occidentalis. 

Balduíno I morreu en 879 en Sithiu (despois Saint-Omer), despois de tomar o hábito monástico na abadía de Saint-Bertin. Está enterrado na abadía, mentres o seu corazón e os seus intestinos foron levados á igrexa de San Pedro en Gante.

## Descendentes 
Do seu matrimonio coa carolinxia Xudit tivo tres fillos: 

* Carlos, falecido aos 12 anos. 
*Balduíno II dito o Calvo, segundo conde de Flandres (? -  918 ).
* Raúl (? -  17 de xuño de 896 ), conde de Cambrai, asasinado por Heriberto I de Vermandois. 
* Guinidilda de Empuries. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Balduíno I Conde de Flandres na *Biographie nationale de Belgique*
* Le Glay Edward : ''Histoire des comtes de Flandre jusqu'à l'avènement de la Maison de Bourgogne*, Comptoir des Imprimeurs-unis, París, MDCCCXLIII.
* Dumont Georges-Henri: *Histoire de la Belgique*, Histoire/le cri, Bruxelas 1977, .
* Douxchamps Cécile et José: *Nos dynastes médiévaux*, Wepion-Namur 1996, José Douxchamps, editor; .
* Desmulliez Janine et Milis Ludo: *Histoire des provinces françaises du Nord* (dir. Alain Lottin), volum 1 *De la Préhistoire à l'an Mil'', Westhoek Éditions des Beffrois, 1988, .
* Balduíno I de Flandres.
* Condado de Flandres.

### Ligazóns externas 
*  Biografía ben referenciada de Balduíno I.