Piedad de la Cierva

**Piedad de la Cierva Viudes**, nada en Murcia o 1 de xuño de 1913 e finada en  Madrid o 31 de decembro de 2007, foi unha científica española, pioneira nos estudos de radiación artificial en España e na industrialización do vidro óptico.

## Traxectoria 
Piedad de la Cierva foi filla de Juan de la Cierva López e de Encarnación López. Parente de Juan de la Cierva Peñafiel, tivo tres irmáns, Julián, Juan e Francisco.

O seu pai, home de grandes miras e moi esixente con Piedad, foi capaz de adiviñar o novo rol que as mulleres debían desempeñar na sociedade tras a Gran Guerra. É por iso que se preocupou de proporcionar os medios para que Piedad puidese estudar e alcanzar unha adecuada educación universitaria. Matriculouse na Facultade de Ciencias da Universidade de Murcia.

O 2 de outubro de 1928 empezou a estudar como alumna oficial na Universidade de Murcia, co que se converteu na única muller na citada Universidade. As súas aptitudes intelectuais, impediron ser obxecto de discriminación, e os seus profesores axudáronlle na súa promoción profesional, como o profesor Fernando Ferrando. Durante o curso, 1929-30, trasladouse a Valencia para continuar a carreira, onde puido atopar outras mozas universitarias na Residencia de Escolapias na que se aloxaba, deixando o illamento que sufrira en Murcia. Alí coincidiu con tres estudantes de Maxisterio e dúas de Medicina.

Licenciouse en Ciencias pola Universidade de Valencia en 1932, recibindo o Premio Extraordinario de Licenciatura, e sendo unha das afortunadas que formaba parte dese 6% de alumnado feminino do total de alumnos universitarios.

### Actividade científica 
Acabada a tese en 1935, obtivo unha bolsa para marchar ao Instituto de Física Teórica Niels Bohr en Dinamarca, un centro pioneiro na desintegración artificial do átomo, para investigar baixo a dirección do profesor Georges von Hevesy.

Von Hevesy dirixiu os seus estudos, ensinoulle as principais técnicas de radiación artificial e encomendoulle varias investigacións, en concreto unha sobre a transmutación do Aluminio e outra sobre a separación dos isótopos do Bromo que se traduciron en dous artigos científicos publicados en España na Revista Anais da Sociedade Española de Física e Química.

Á súa volta a España contaba con dirixir os estudos sobre radiación artificial en España, pero o estalido da Guerra Civil en xullo de 1936 deu ao traste con todos os seus plans.

Despois da Guerra volveu retomar a súa actividade científica. En primeiro lugar, formou parte do inicial Instituto de Óptica a proposta de José María Otero Navascués. Este incipiente instituto converteríase posteriormente no Instituto de Óptica "Daza de Valdés", dependente do CSIC. Ademais, foi nomeada Auxiliar da Cátedra “Estrutura atómico-molecular e Espectroscopia” na Universidade Complutense.

En 1941 presentouse ás oposicións de Cátedra de Físicoquímica para as universidades de Sevilla, Murcia e Madrid xunto con Teresa Salazar e outros tres profesores de universidade. Para a súa decepción só dous dos homes conseguiron unha praza e a outra preferiron deixala deserta para que non a obtivera unha muller o que lle fixo reformularse a súa dedicación á universidade.

En 1945 foi contratada como Persoal Técnico Civil da Mariña polo  LTIEMA (Laboratorio e Taller de Investigación do Estado Maior da Armada) para encargarse sobre todo da industrialización do vidro óptico. Con este fin viaxou aos Estados Unidos para familiarizarse cos procedementos. Visitou a  National Bureau  of  Standards (Washington), a Facultade de Enxeñería do Vidro da Universidade de Toledo ( Ohio) e a  Libby  Owens

En 1954 conseguiu fabricar o primeiro ensaio de vidro óptico. A Memoria dese ensaio foi publicada polo Consello Superior de Investigacións Científicas e foi premiada co 1º Premio de investigación técnica “Juan de la Cierva” en 1955.

Outro campo de investigación liderado por Piedad de la Cierva desde o LTIEMA foi a fabricación de ladrillos refractarios con cascarilla de arroz, moi útiles para as caldeiras dos barcos e outros fornos. Nesta ocasión volveu recibir de novo o Premio “Juan de la Cierva” en 1966.

En 1945 coñeceu o Opus Dei a través de *Camiño*, un libro de Xosemaría Escrivá. O 25 de decembro de 1952 pide a súa admisión como Agregada.

## Recoñecementos 
Na súa honra creronse os premios  Piedad de la Cierva, para reconocer a traxectoria de mulleres da Rexión de Murcia con toda unha vida adicada á ciencia, e as bolsas Piedad de la Cierva para alumnas que inician os estudos en Enxeñería ou Arquitectura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Zen, Giovanni (2018). "Piedad de la Cierva in the Instituto de Óptica "Daza de Valdés" and her contribution to the optics research". *Optica pura y aplicada* **51** (4): 2. ISSN&nbsp;2171-8814.
* Pablos, Ana Romero de (2017). "Mujeres científicas en la dictadura de Franco. Trayectorias investigadoras de Piedad de la Cierva y María Aránzazu Vigón". *Arenal: Revista de historia de las mujeres* **24** (2): 319–348. ISSN&nbsp;1134-6396.
* Alva Rodríguez, I. (2016). Piedad de la Cierva: una sorprendente trayectoria profesional durante la segunda república y el franquismo. *Arbor*, 192 (779): a322. doi: http://dx.doi.org/10.3989/arbor.2016.779n3012.

### Ligazóns externas 
* Piedad de la Cierva y el Laboratorio y Taller del Estado Mayor de la Armada en Jornadas Ciencia y Género Proyecto Meitner.