Novak Đoković

**Novak Đoković** (en alfabeto cirílico *Новак Ђоковић*, ás veces escrito como **Novak Djokovic**), nado en Belgrado o 22 de maio de 1987, é un tenista profesional serbio.

Está considerado, xunto con Roger Federer e Rafael Nadal, un dos mellores tenistas de todos os tempos.

## Logros no tenis 
Gañou 24 títulos de Grand Slam, que é o récord de homes e mulleres combinados, empatado con Margaret Smith Court. Gañou os catro torneos de Grand Slam diferentes, converténdose no oitavo xogador da historia e no quinto da era Open en lograr un "Grande Slam seguido" en individuais, despois de Rod Laver, Andre Agassi, Roger Federer e Rafael Nadal. En 2015 e 2016 gañou os catro torneos de Grand Slam consecutivos (Wimbledon 2015, US Open 2015, Australian Open 2016, Roland-Garros 2016), que non se viron desde a tempada de Rod Laver en 1969. Non obstante, logrou esta fazaña en dous anos e non nunha soa tempada. Novak Djokovic logrou catro veces o Pequeno Slam (en 2011, 2015, 2021 e 2023), o que constitúe o récord masculino. Só el e Rafael Nadal gañaron tres títulos de Grand Slam no mesmo ano en tres tipos de superficies diferentes (dura, terra batida, herba). É o único xogador na historia do tenis que ten polo menos tres títulos en cada torneo de Grand Slam e o único xogador masculino na historia do tenis que ten polo menos sete títulos en dous torneos de Grand Slam diferentes (Open d Australia e Wimbledon). É o que máis gañou o Aberto de Australia con 10 títulos. Ao gañar o US Open en setembro de 2023, converteuse no gañador máis vello deste torneo con 36 anos, 3 meses e 19 días.

Ten o récord de títulos de máster. En novembro de 2023, gañou un 7º Master e converteuse, con 36 anos, 5 meses e 28 días, no xogador máis vello en gañar este torneo. Tamén ostenta o récord de títulos na categoría Masters 1000 con 40 títulos. É o único xogador da historia do tenis que gañou os nove torneos diferentes nesta categoría de individuais, que constitúe o Gold Masters, chegando incluso a gañalos en dúas ocasións. 

Gañou a medalla de bronce nos Xogos Olímpicos de 2008 e a de ouro nos Xogos Olímpicos de 2024, a Copa Davis coa selección serbia en 2010 e a primeira edición da Copa ATP con Serbia en 2020. Gañador de todos os torneos de Grand Slam, polo menos tres veces, de todos os Masters 1000 polo menos dúas veces, de Masters e de ouro olímpico, Novak Djokovic ten o récord máis completo da era Open. É así o único xogador con Andre Agassi que gañou os sete títulos máis prestixiosos no tenis individual masculino: os catro torneos de Grand Slam, a medalla de ouro olímpica, o Masters e a Copa Davis. 

Alcanzou o número un do mundo por primeira vez o 4 de xullo de 2011 e rematou o número 1 despois de oito tempadas, marca que comparte con Steffi Graf, tanto en homes como en mulleres. Desde o 27 de febreiro de 2023, mantén o récord do número de semanas que pasou como número 1 mundial en homes e mulleres, por diante de Roger Federer e Steffi Graf. Tamén ostenta o récord de puntos ATP alcanzados por un xogador en individual, con 16.950 puntos o 6 de xuño de 2016, ao día seguinte da súa coroación en Roland-Garros, pero tamén o récord de puntos a finais de ano en 2015 con 16.585 puntos. Tamén é o xogador de máis idade en rematar unha tempada ATP no máis alto da clasificación, en 2023, con 36 anos, 7 meses e 9 días. Foi elixido Xogador do Ano da ATP oito veces e oito veces campión do mundo de tenis. 

## Biografía 
Fillo dos esquiadores serbios Srđan e Dijana Djoković, convertidos á restauración, Novak Djoković comezou a xogar ao tenis aos cinco anos. Os seus dous irmáns, Marko e Đorđe, nados en 1991 e 1994, tamén teñen a ambición de converterse en tenistas profesionais; Marko ás veces xoga a dobres con el. 

### Vida privada 
Ademais da súa lingua materna, Novak Djokovic fala inglés e italiano con fluidez; durante os torneos, tamén pode falar en alemán, francés ou español. 

## Traxectoria 
### 1993-2004: orixe e carreira xuvenil 
Cando os pais de Novak Djokovic se mudaron a Kopaonik, non había pista de tenis preto do seu restaurante. Porén, a finais da década dos 80, cando o pequeno Novak Djokovic comezaba a dar os seus primeiros pasos, xusto diante do restaurante familiar constrúense tres pistas de tenis (estas pistas foron destruídas pola OTAN en 1999 durante a Operación Forza Aliada). 

Jelena Genčić, que xa descubrira a Monica Seles e Goran Ivanišević, abriu un campo de tenis no verán de 1993. Novak, entón de seis anos, pasaba a mañá vendo os intercambios. Jelena fíxase nel, e pídelle que veña se quere aprender. Á mañá seguinte, o pequeno Djokovic únese a Jelena, pero non só coa súa raqueta: tamén ten unha bolsa grande coas súas cousas dobradas dentro, unha botella de auga e un plátano, “como un profesional”. Jelena pregúntalle se a súa nai lle preparou o bolso. A continuación, o neno mírao e responde: “Quero xogar ao tenis”. 

Tamén conta que viu un neno en Kopaonik que, con seis anos, sabía o que quería, dicíndolle con confianza que quería xogar e gañar todo. 

Durante unha entrevista aos sete anos, anunciou que era un xogo limpo e que nunca se enfadou cando o seu opoñente gañou contra el. Tamén explica que o tenis é un deber para el e non un xogo, e que o seu obxectivo final é converterse no tenista número un do mundo. 

Despois de tres días con Novak, Jelena quere coñecer aos seus pais e dilles "tedes un fillo de ouro". Os pais, inicialmente reticentes, están convencidos pola seriedade de Jelena. A principios de 2006, estaba no posto 78 con 18 anos18. Foi este ano no que se deu a coñecer ao gran público, destacando pola súa brillante actuación durante o torneo de Roland-Garros, no que eliminou a tres cabezas de serie, chegando aos cuartos de final ante Rafael Nadal; neste partido, tivo que retirarse por unha lesión nas costas tras perder os dous primeiros sets.

Gañou dous torneos, en Amersfoort e Metz, e chegou á final do torneo de Umag. Tamén xogou unha semifinal no Torneo de Zagreb e un cuarto de final no Torneo de Rotterdam, onde foi derrotado no partido decisivo do último set polo futuro gañador do torneo Radek Štěpánek.

Estas grandes actuacións permitíronlle rematar 2006 no posto 16 do mundo con 19 anos.

### 2007-2010: o ascenso ao poder 
O ano 2007 comezou para el cunha vitoria no Torneo de Adelaida, onde venceu na final ante o australiano Chris Guccione en tres sets. Despois continuou con oitavos de final no Aberto de Australia, perdendo ante Roger Federer (6-2, 7-5, 6-3). Tras unha derrota na primeira rolda en Marsella, Novak Djokovic chegou ás semifinales en Rotterdam e despois aos cuartos de final do Aberto de Dubai, onde volveu perder contra o número 1 do mundo e futuro vencedor do evento Roger Federer.

Confirmou as súas boas intencións en marzo ao chegar á final do Indian Wells Masters, final que perdeu por 6-2 e 7-5 ante o español Rafael Nadal. Era a primeira vez que xogaba nunha final da Masters Series pero repetiu esta actuación a semana seguinte en Miami. Nesta ocasión gañou o torneo ante Guillermo Cañas (6-3, 6-2, 6-4) sen perder nin un só set na quincena e eliminando a Rafael Nadal en cuartos de final, logrando así a súa primeira vitoria ante o español. Logo converteuse no gañador máis novo deste torneo e foi un dos dezaoito xogadores menores de 20 anos que entraron no Top 10. Despois desta vitoria, converteuse no número sete do mundo e declarou que o seu obxectivo era converterse no número un do mundo.

Grazas ás súas vinte e catro vitorias en tres meses, o deportista pasou ao segundo posto da clasificación de carreiras, a só catro puntos de Roger Federer e ao quinto posto na clasificación técnica da ATP. A principios de maio venceu en Estoril ante o francés Richard Gasquet: (7-6, 0-6, 6-1).

En xuño comeza o torneo de Roland-Garros. Djokovic pasou sen moitas dificultades as dúas primeiras xornadas e logo gañou en cinco sets un dos partidos máis fermosos da quincena ante o sorprendente xogador francés Olivier Patience (7-6, 2-6, 3-6, 7-6, 6 -3). Nos oitavos de final eliminou rapidamente ao español Fernando Verdasco en tres sets (6-3, 6-3, 7-6). Despois gañou ao ruso Igor Andreev (6-3, 6-3, 6-3) grazas a boas variacións. Polo tanto, atópase na semifinal, a primeira da súa carreira no Grand Slam, ante o gran favorito do evento, Rafael Nadal. Despois de dous sets moi disputados, o serbio rompeu para perder (7-5, 6-4, 6-2) en dúas horas e media. Durante esta edición, gañou o premio Bourgeon, outorgado á "revelación do circuíto internacional, a alza do tenis de mañá". Esta actuación permítelle pasar do sexto ao cuarto posto do mundo.

En Wimbledon, tras disputar dez tie-breaks (con oito vitorias) durante as roldas anteriores, destacando contra Lleyton Hewitt (7-6, 7-6, 4-6, 7-6) en 4 h 13 min e Márcos Baghdatís ( 7-6, 7-6, 637, 4-6, 7-5) en 4 h 59 min, chegou á semifinal onde volveu atopar a Rafael Nadal. Desta volta, conseguiu gañar o primeiro set, pero cedeu no terceiro set tras as lesións, certamente provocadas polos longos partidos disputados as xornadas anteriores; o resultado foi (6-3, 1-6, 1-4 ab.).

No torneo de Umag (en Croacia sobre terra batida), onde Djokovic é cabeza de serie número 1, pasou a primeira volta con facilidade, ante o español Pablo Andújar (158º da clasificación ATP), en dous sets (6-1, 6-3).  Pero na segunda volta foi eliminado polo seu compatriota e amigo serbio Viktor Troicki, entón xogador número 176 do mundo, en tres sets (6-2, 4-6, 5-7). Tamén participa no torneo de dobres co seu irmán menor, Marko Djokovic. Os dous serbios non superan o obstáculo da parella francesa Mathieu Montcourt-Édouard Roger-Vasselin (5-7, 1-6).

O 12 de agosto gañou o Masters canadense tras vencer sucesivamente ao estadounidense Andy Roddick, ao español Rafael Nadal en semifinal cun marcador de (7-5, 6-3) e, na final, ao suízo número un do mundo, Roger Federer (7-6, 2-6, 7-6). Desde que Rafael Nadal e Roger Federer ocuparon os dous primeiros postos da clasificación mundial, Djokovic é o primeiro en vencelos no mesmo torneo. Esta actuación permitiulle converterse no primeiro xogador desde Boris Becker en 1994 en vencer a tres xogadores do Top 5 do mundo nun mesmo torneo.

No torneo de Cincinnati (Ohio/Estados Unidos - Hard), Novak Djokovic perdeu ante Carlos Moyà na segunda rolda (6-4, 6-1).

Comeza o US Open, e Djokovic pasa á segunda rolda a costa de Robin Haase (que substitúe a Mario Ančić, renuncia), (6-2, 6-1, 6-3). Nun partido moito máis intenso ante Radek Štěpánek, clasificouse para oitavos de final (6-7, 7-6, 5-7, 7-5, 7-6), logo derrotou en 3 sets ao arxentino Juan Martín del Potro. (6-1, 6-3, 6-4) para chegar aos oitavos de final. Djokovic continúa o seu camiño alegre, en primeiro lugar chegando aos cuartos de final, grazas á vitoria ante Juan Mónaco (7-5, 7-6, 6-7, 6-1). Despois vingouse de Cincinnati eliminando a Carlos Moyà (6-4, 7-6, 6-1) para chegar ás semifinais, onde venceu facilmente ao español David Ferrer (6-4, 6 -4, 6). -3). Encontrou así na final ao suízo Roger Federer, 1º da clasificación ATP, ante o que fallou co marcador de (7-6, 7-6, 6-4). Esta primeira final de Grand Slam valeulle unha benvida triunfal ao seu regreso a Serbia; O primeiro ministro Vojislav Koštunica, en particular, agarda por el no aeroporto.
miniatura|US Open 2007
Unha semana despois desta fazaña, Novak Djokovic e os seus colegas serbios Janko Tipsarević, Nenad Zimonjić e Viktor Troicki levaron a Serbia ao grupo mundial da Copa Davis. Por iso, venceron a Australia liderada por Lleyton Hewitt en terra batida (Indoor) en Belgrado (Serbia). No primeiro partido, Djokovic superou a Peter Luczak, despois os australianos volveron co 1-1 coa vitoria de Hewitt sobre Tipsarević (6-2, 3-6, 4-6, 6-1, 6-1). Grazas ao acerto da parella Zimonjić/Djokovic ante a parella Hanley/Hewitt, os serbios levan a vantaxe no 2-1. Estando Lleyton Hewitt baixa por contaxio, foi Chris Guccione quen tentou, en balde, impedir que Serbia entrase no grupo mundial ante Djokovic, ante quen perdeu (6-3, 7 -63, 7-6).

O 8 de outubro gañou o torneo de Viena, o seu 5º título do ano e 7º da súa carreira, eliminando ao estadounidense Robby Ginepri, entón o checo Tomáš Zíb. Djokovic impúxose, con dificultades, ao arxentino Juan Ignacio Chela (ao salvar dous puntos de partido), logo venceu en semifinais ao italiano Andreas Seppi, antes de conseguir o título a costa do suízo Stanislas Wawrinka en dous. sets (6 -4, 6-0).

En Madrid, Novak Djokovic perdeu na semifinal ante David Nalbandian cun marcador de (4-6, 64-7), tras eliminar a Fernando Verdasco, Mario Ančić e . No Masters de París-Bercy, o xogador perdeu nada máis entrar na pelexa contra o francés Fabrice Santoro en dous sets (6-3, 6-2), partido no que Djokovic "non xogou digno do seu rango de 3º mundial" e "perdeu o seu partido", sobre todo por 34 erros non forzados, ou a metade dos puntos do francés. É un final de ano difícil para Djokovic que, mal recuperado dunha operación recente, perdeu nos partidos de grupo no Masters de Shanghai ante David Ferrer, Richard Gasquet e Rafael Nadal (6-4, 6-4), é dicir, un total de 3 derrotas de 3 partidos disputados.

O deportista rematou o ano con 68 vitorias dos 84 partidos disputados e chegou ás semifinais de Wimbledon, Roland Garros e a final do Aberto de Estados Unidos por primeira vez na súa carreira. Acadou o 3º posto do mundo, a súa mellor clasificación. Ademais, é o único (desde Boris Becker en 1994) que venceu no mesmo torneo (no Masters de Montreal) a 3 xogadores dos 5 primeiros da época, a saber, Roger Federer (1º), Rafael Nadal (2º) e Andy Roddick (5º). Djokovic tamén acadou a súa mellor clasificación en dobres, acadando o 3º posto.

#### 2008: A consagración 
Novak Djokovic comeza a súa tempada coa Hopman Cup, onde chega, coa súa compatriota Jelena Janković, á final ante as estadounidenses Serena Williams e Mardy Fish. Pero perderon esta final, 2 partidos a 1 (Djokovic gañou o seu individual, Jankovic perdeu o seu e ambos perderon o dobres).

Novak Djokovic, Aberto de Australia 2008. Durante o Aberto de Australia, Novak Djokovic tranquiliza aos seus seguidores tras un desastroso final de 2007. Eliminou sucesivamente a Benjamin Becker, Simone Bolelli, Sam Querrey, Lleyton Hewitt, David Ferrer e clasificouse para a final ao vencer ao número 1 do mundo Roger Federer (7-5, 6-3, 7-6), e todo iso sen perder o máis mínimo set. Convértese así no primeiro xogador que vence a Federer en 3 sets nun torneo de Grand Slam desde Gustavo Kuerten en Roland Garros 2004, e pon fin así á racha suíza de 10 finais consecutivas de Grand Slam. Oponse, na final, ao francés Jo-Wilfried Tsonga, que derrotou o español Rafael Nadal. Tras unha loita espectacular, Djokovic gañou por fin ao francés, cun resultado de (4-6, 6-4, 6-3, 7-6), sucedendo así a Roger Federer na lista de gañadores deste torneo. Nótese que é o primeiro serbio da historia do tenis en gañar un torneo individual de Grand Slam (homes e mulleres conxuntos).

A primeira volta de Serbia na Copa Davis xógase entón contra Rusia, defensora do título. Tras a retirada de Djokovic -padeceu de febre- para os primeiros sinxelos, e Janko Tipsarević, tamén enfermo, Rusia axiña tomou vantaxe para liderar 2-0, grazas ás vitorias de Nikolay Davydenko a costa de Viktor Troicki e de Mikhail. Youzhny contra Nenad Zimonjić. A parella Novak Djokovic/Nenad Zimonjić venceu entón contra a parella rusa Mikhail Youzhny/Dmitri Toursounov e Serbia chegou ao 2-1. Ante Nikolay Davydenko, durante o partido número 1, o xogador superou ao inesgotable ruso e levou dous sets a nada, antes de ser superado polo cansazo da enfermidade e a acumulación de partidos, e ter que renunciar (a raíz deste abandono, tivo para ir a revisión ao hospital). Serbia foi finalmente eliminada por Rusia cun resultado de 3-2, tras a vitoria de Viktor Troicki sobre Dmitri Toursounov no partido opcional.

Novak Djokovic aliouse entón no Open 13, contra o consello dos que o rodeaban. Fóra de forma, foi eliminado nos cuartos de final polo campión francés Gilles Simon en 3 sets (2-6, 7-6, 3-6).

Despois cancelou a súa participación no Torneo de Rotterdam, para prepararse mellor para o Aberto de Dubai e defender despois os puntos da súa final en Indian Wells e os da súa vitoria en Miami o ano anterior.

No Open de Dubai, Novak Djokovic perdeu na semifinal ante o estadounidense Andy Roddick, número 6 do mundo, e futuro gañador do torneo, en 2 sets (7-65, 6-3). A semana seguinte, viaxou a Indian Wells para competir na primeira Masters Series da tempada. Fixo o torneo perfecto, superando sucesivamente a Andreas Seppi, Philipp Kohlschreiber, Guillermo Cañas, Stanislas Wawrinka e Rafael Nadal, sen perder nin un só set. Na final, atopouse enfrontándose ao regresado estadounidense Mardy Fish, que derrotou a Nikolay Davydenko, Lleyton Hewitt, David Nalbandian e o número 1 do mundo Roger Federer. Despois dun encontro con múltiples voltas e voltas, o serbio gañou (6-2, 5-7, 6-3).

Continuou cunha auténtica mala actuación ao perder na segunda volta do Masters de Miami, do que era vixente campión, vencido polo surafricano Kevin Anderson en 3 sets (6-7, 6-3, 4-6). Esta mala actuación prexudicou moito o seu afán de converterse en número 1 do mundo porque perdeu o beneficio dos puntos adquiridos a tempada anterior durante este mesmo torneo. Con todo, o tenista seguiu confiado: está moi por diante do seu primeiro perseguidor directo na clasificación, o ruso Nikolay Davydenko, e terá a posibilidade de poñerse ao día de Nadal durante a tempada de terra batida, na que o español terá máis de 2.000 puntos por defender.

Chegou ás semifinais do Masters de Montecarlo antes de rendirse ante Roger Federer, mentres estaba por detrás (6-3, 3-2 ab.). Ante os xornalistas, explicou que sufriu dor de garganta. Dúas semanas despois, o 11 de maio de 2008, gañou o Masters de Roma ante o asombroso suízo Stanislas Wawrinka, tras unha final feroz (4-6, 6-3, 6-3). Gañou sucesivamente ao belga Steve Darcis, ao ruso Igor Andreev, ao español Nicolás Almagro en cuartos de final e ao rival de Federer, o checo Radek Štěpánek, nas semifinais. Esta é a cuarta Masters Series da súa nova carreira.

No Masters de Hamburgo chegou sen problema á semifinal, onde se enfrontou a Rafael Nadal. Este partido pasará aos anais dos partidos de terra batida. De feito, os xogadores evolucionan simultaneamente a un nivel de xogo extraordinario. Djokovic leva 3-0 dende o primeiro set xogando a tenis inxogable, despois un Nadal ao que hai tempo que non vemos volve ao encontro e ambos xogan ao máximo nivel durante tres sets. Vitoria de Nadal (7-5, 2-6, 6-2), que gañou o torneo ao día seguinte a costa de Roger Federer.

Roland-Garros 2008: Novak Djokovic venceu sucesivamente ao alemán Denis Gremelmayr (4-6, 6-3, 7-5, 6-2), despois ao español López Jaen (6-1, 6-1, 6-3) derrotando ao estadounidense Wayne Odesnik (7-5, 6-4, 6-2) e despois ao francés Paul-Henri Mathieu (6-4, 6-3, 6-4) nos oitavos de final. Nos cuartos de final, coñeceu ao mozo prodixio letón Ernests Gulbis. Este último supuxo un problema, sobre todo grazas ao seu formidable servizo, frecuentemente por encima dos 210 km/h. Nervioso, o serbio con todo logrou derrotalo en tres asaltos. Enfrontouse en semifinal a Rafael Nadal, unha terrible derrota do seu compatriota Nicolás Almagro (6-1, 6-1, 6-1), e perdeu en tres sets (6-4, 6-2, 7-63). tras un partido no que o español só se estremeceu no terceiro set. Desaproveitou así a oportunidade de roubarlle a Nadal o seu segundo posto na clasificación ATP.

Participou á semana seguinte no torneo Queen's Club. En cuartos de final, venceu a Lleyton Hewitt en 2 sets seguidos (6-2, 6-2), e non deixou ningunha oportunidade ao número 8 mundial David Nalbandian, ao que esmagou na semifinal (6-1, 6-). 0) en só 45 minutos. Foi derrotado na final por un confiado Rafael Nadal nun partido soberbio, perdendo por 7-6, 7-5, 2 sets durante os que, con todo, conseguira obter 1 descanso por adiantado cada vez.

Novak Djokovic, Toronto 2008. En Wimbledon eliminou a Michael Berrer na 1a xornada (7-5, 2-6, 6-3, 6-0) pero perdeu na 2ª contra Marat Safin en 3 sets (6-4, 7-6, 6). Esta foi a primeira vez en 5 torneos de Grand Slam que Novak Djokovic non chegou ás semifinais.
miniatura|Novak Djokovic: Rogers Cup2
No Masters canadense onde era o vixente campión, foi eliminado en cuartos de final por Andy Murray en 2 sets (6-3, 7-63). No Masters de Cincinnati, Novak Djokovic logrou unha suntuosa vitoria na semifinal ante Rafael Nadal, xa asegurado de converterse no número 1 do mundo e que se cría invencible (6-1, 7-5). Pon fin a unha serie de 32 vitorias consecutivas do español e clasifícase para a final. Na final, con todo, fallou e perdeu en dous sets ante Andy Murray (7-6, 7-6) en 2 horas e 23 minutos de xogo. Ao final do torneo, o deportista recuperou o seu posto como número 2 na clasificación ATP Race 2008 (clasificación dos mellores xogadores do ano) por detrás de Rafael Nadal pero por diante de Roger Federer. Novak Djokovic perdeu na semifinal dos Xogos Olímpicos ante Rafael Nadal (6-4, 1-6, 6-4) tras un partido de máis de 2 horas de duración. Saíu da pista visiblemente moi afectado por esta derrota, pero con todo logrou a medalla de bronce ao día seguinte durante o partido polo 3º posto que o enfrontou a James Blake.

Tras as boas actuacións de Djokovic en Cincinnati e nos Xogos Olímpicos, e as relativas malas actuacións de Roger Federer nestes dous torneos, a diferenza de puntos entre estes dous xogadores é de só 825 puntos ao final do OJ. O serbio ten, polo tanto, a posibilidade de roubarlle ao suízo o seu posto como número 2 do mundo se gaña o US Open, ou se chega á final e Federer falla antes dos cuartos de final. No US Open clasificouse para as semifinais tras eliminar a Arnaud Clément (6-3, 6-3, 6-4), Robert Kendrick (7-6, 6-4, 6-4), Marin Čilić (6-7, 7-5, 6-4, 7-6), Tommy Robredo (4-6, 6-2, 6-3, 5-7, 6-3) e Andy Roddick (6-2, 6-3). , 3-6, 7-6). Con todo, non volveu repetir a actuación do ano anterior, derrotado por Roger Federer (6-3, 5-7, 7-5, 6-2) ás portas da final. Así, non aproveitou a ocasión para ocupar o posto do número 2 do mundo do suízo. Dúas semanas despois, Novak Djokovic aliñouse no torneo de Bangkok, Tailandia. Gañou a Simon Stadler (6-1, 6-3), despois tivo que loitar na seguinte rolda para derrotar ao sueco Robin Söderling (6-4, 7-5), antes de vencer na semifinal ao checo Tomáš Berdych. (7-5, 6-1). Na final atopouse con Jo-Wilfried Tsonga, a quen vencera na final do Aberto de Australia e que desta volta superou ao número tres do mundo (7-6, 6-4).

Perdeu no Masters de Madrid contra Ivo Karlović, o mellor servidor do circuíto con Roddick, en 2 tie-breaks. Participou no Masters de París-Bercy, que é o último torneo da tempada (á parte do Masters). Nunca brillou alí e quere rematar a tempada con boa nota. Efectivamente, o ano anterior, foi eliminado por Santoro na primeira volta. Este ano, pasou a primeira volta sen incidentes ante Dmitri Toursounov tras abandonar o segundo set (abandono 6-4, 4-3). Nos oitavos de final, atopou a Jo-Wilfried Tsonga para o seu terceiro enfrontamento do ano cunha vitoria en todas partes. Foi noqueado en tres sets polo francés (6-4, 1-6, 6-3) xogando por debaixo do seu mellor nivel. Tsonga será o futuro gañador do evento.

Na Copa Máster, o xogador serbio atópase no grupo de ouro con Jo-Wilfried Tsonga, Nikolay Davydenko e Juan Martín del Potro. Gañou o seu primeiro encontro ante o del Potro (7-5, 6-3). Grazas á derrota de Tsonga ante del Potro e á súa vitoria ante Davydenko (7-6, 0-6, 7-5), clasificouse para as semifinais mesmo antes de xogar o seu terceiro partido de grupo contra Tsonga, partido que tamén perderá 1. -6, 7-5, 6-1. Na semifinal enfrontouse ao francés Gilles Simon, ao que tivera que perder en Marsella. Nesta ocasión gañoulle en 3 sets (4-6, 6-3, 7-5) e clasificouse para a final. Gañou a final contra Davydenko (6-1, 7-5) e gañou a súa primeira Masters Cup31.

Con tan só 21 anos, Novak Djokovic pecha a mellor tempada da súa carreira en apoteose, marcada por un título de Grand Slam (Aberto de Australia), 2 títulos de Masters Series (Indian Wells e Roma) e o título da Masters Cup. Segue sendo número 3 do mundo, pero está só 10 puntos máis preto do segundo posto que ocupa Roger Federer.

#### 2009: Decepción no Gran Slam, vitoria en París-Bercy e catro finais Master 1000 
Novak Djokovic comezou a súa tempada no Aberto de Brisbane onde, sendo cabeza de serie número 1, perdeu na primeira volta ante Ernests Gulbis (6-4, 6-4). No torneo de Sydney necesitaba chegar á final para roubarlle o seu posto como número 2 do mundo a Roger Federer, pero despois de eliminar facilmente a Paul-Henri Mathieu e Mario Ančić, fallou na semifinal ante Jarkko. Nieminen. O serbio tratou entón de conservar o seu título no Aberto de Australia. Na 1ª rolda, derrotou o clasificado Andrea Stoppini antes de vencer con máis dificultade o francés Jérémy Chardy na 2ª e a Amer Delić na 3ª. En 1/8 de final impúxose a Márcos Baghdatís en 4 axustados sets (6-1, 7-6, 6-7, 6-2). Retirouse nos cuartos de final ante Andy Roddick, baixando 2 sets a un e cansado polo seu partido contra Márcos Baghdatís.

Tras unha semana de descanso, participou no Open de Dubai, onde conseguiu o primeiro título da súa tempada na súa semifinal ante Gilles Simon (3-6, 7-5, 7-5 en 2 h 46 min). A fin de semana seguinte, o tenista foi seleccionado para disputar o partido da Copa Davis entre Serbia e España. Perdeu nos primeiros individuais ante David Ferrer, de Dubai (6-3, 6-3, 7-6). Despois participou no torneo de Indian Wells, onde era o defensor do título, pero reproducindo o mesmo escenario que no Aberto de Australia un mes antes, Andy Roddick eliminouno en cuartos de final.

O serbio tivo un inicio de tempada difícil, pero á semana seguinte no Masters de Miami, recuperouse eliminando a Jo-Wilfried Tsonga en rápida sucesión nos cuartos de final e despois o número 2 do mundo, Roger Federer, nas semifinais. Con todo, perdeu na final ante Andy Murray.

A pesar de dúas derrotas na Copa Davis en terra batida unhas semanas antes, o atleta comezou bastante ben a tempada de terra batida. Durante o Masters de Montecarlo volveu ser convincente, vencendo notablemente a Fernando Verdasco (6-2, 4-6, 6-3) e chegando á final por primeira vez na súa carreira. Encontrou a Rafael Nadal na final e logrou levar un set ao mallorquino que non cedeu ningún desde 2006; o serbio, con todo, quedou desbordado fisicamente ao final e acabou rompendo (3-6, 6-2, 1-6).

Djokovic continuou co Masters de Roma, onde chegou á final eliminando en semifinais o número 2 do mundo Roger Federer como en Miami. Pero perdeu por oitava vez consecutiva en terra batida ante Rafael Nadal (7-6, 6-2). A semana seguinte, gañou na casa en Belgrado sobre terra batida o seu segundo torneo da tempada ante o polaco Łukasz Kubot cun marcador de 6-3 e 7-6. O 11 de maio deixou o 3º posto mundial na clasificación ATP, por diante de Andy Murray, o lugar que ocupaba desde xullo de 2007.
miniatura|Roland-Garros 2009
Tivo a posibilidade de recuperar o seu 3º posto mundial se chegase á final do Masters de Madrid de 2009, pero tropezou na semifinal ante o número 1 do mundo Rafael Nadal (3-6, 7-6, 7-6) cunha duración récord de 4 horas 2 minutos, onde non obstante obtivo 3 puntos de partido no tie-break do 3º set. En Roland Garros, perdeu na terceira rolda contra o alemán Philipp Kohlschreiber; o serbio, con todo, quedou en dúas semifinais consecutivas en París. Despois admitiu que o partido en Madrid, contra Nadal, lle pesou moito moralmente, ata Wimbledon. Sobre herba, á semana seguinte, no Aberto de Halle en Alemaña, perdeu na final contra outro alemán Tommy Haas, entón 41º da ATP, cun resultado de (6-3, 6-7, 6 -1). Foi contra este mesmo xogador alemán que Novak Djokovic perdeu no torneo de Wimbledon, na fase de cuartos de final (7-5, 7-6, 4-6, 6-4.

A súa xira norteamericana comeza cuns cuartos de final no Master canadense. Despois dunha primeira volta contra Peter Polansky, levantou a voz para corrixir a Mikhail Youzhny. Pero fallou nos cuartos de final ante Andy Roddick, en dous axustados sets. Non foi o suficiente para recuperar a confianza do ano anterior. Con todo, en Cincinnati volveu á pista. Eliminou sucesivamente a Ivan Ljubičić, Jérémy Chardy, Gilles Simon e Rafael Nadal sen perder unha rolda. Na final mostrouse impotente ante Roger Federer, intocable dende o primeiro ata o último punto (6-1, 7-5). Riuse diso cando se entregaron os trofeos: "De todo o partido, agora é o que máis preto tería estado do título". No US Open, volveu ser derrotado polo suízo (7-6, 7-5, 7-5) por segundo ano consecutivo nas semifinais, tras eliminar sucesivamente a Ivan Ljubičić, Carsten Ball, Jesse Witten, Radek Štěpánek e Fernando Verdasco.

Só retomou a súa tempada no torneo de Pequín a principios de outubro. Remontou, vencedor sucesivo de Victor Hănescu (6-3, 7-5), Viktor Troicki (6-3, 6-0), Fernando Verdasco (6-3, 1-6, 6-1), Robin Söderling. (6-3, 6-3) e unha das revelacións deste final de tempada, Marin Čilić (6-2, 7-6). Continuou co Masters 1000 en Shanghai. As baixas de Roger Federer e Andy Murray, o mal estado de forma de Rafael Nadal e a prematura derrota de Juan Martín del Potro situárono como o gran favorito do torneo pero na semifinal, tras tres sólidas vitorias, foi eliminado no remate dun enorme Nikolay Davydenko (6-4, 4-6, 6-7), que ao día seguinte esmagou a Rafael Nadal polo título.

Novak Djokovic, lonxe de desanimarse, está decidido a salvar a súa tempada de 2009, ata entón moito menos brillante que a de 2008. Por iso fai cola en Basilea, bastión dun tal Roger Federer. Despois de dúas rápidas vitorias ante Andreas Beck (6-3, 7-5) e Jan Hernych (6-0, 6-0), loitou contra Stanislas Wawrinka. Chegou a dous puntos da eliminación, pero escapou (3-6, 7-6, 6-2). O máis difícil está por chegar: na semifinal enfróntase á rede ao case intocable Radek Štěpánek, salva tres puntos de partido e dálle a volta ao partido para gañar en tres sets (6-7, 7 -5, 6). -2). Tras dous días de descanso, o deportista disputaba a primeira proba do Masters 1000 en París-Bercy ante Juan Mónaco (6-3, 7-5). Destacouse nos 1/8 de final ante Arnaud Clément (6-2, 6-2), antes de saír vitorioso en cuartos de final contra o finalista do Roland-Garros Robin Söderling (6-4, 1-6, 6-3). . Na semifinal atopouse con Rafael Nadal (6-2, 6-3). Na final, o serbio atopa a Gaël Monfils. Aproveita o 6-2 e 3-0. Perdeu o segundo set e ao final dun terceiro set, viuse metido nun partido decisivo. Gañou co resultado final de 6-2, 5-7, 7-6.

Despois dunha semana de respiro, atopámolo no Masters de Londres. O seu primeiro partido fíxoo gañar en case 3 horas ante o ruso Nikolay Davydenko (3-6, 6-4, 7-5). Polo tanto, vingase do Masters 1000 de Shanghai. Pero Djokovic estaba canso: no seguinte encontro, tras un axustado primeiro set, derrubouse ante o sueco Robin Söderling (7-6, 6-1). Para o seu último partido de grupo, o xogador enfróntase a Rafael Nadal. A primeira volta foi un concurso de erros non forzados entre o canso serbio e o español non estaba ao seu mellor nivel. Novak Djokovic embolsouse finalmente o primeiro set no desempate, antes de subir de nivel no segundo set, gañou en pouco máis de dúas horas (7-6, 6-3). Pero a vitoria de Nikolay Davydenko pola noite ante Robin Söderling eliminou o serbio. Ao final da tempada 2009, Novak Djokovic xogou nada menos que dez finais, por cinco vitorias. Este é o récord da tempada, así como a súa marca persoal.

## Palmarés 
## Grand Slam 
### Percorrido no Grand Slam 
#### Gañados 
#### Finais 
### Xogos olímpicos. Individual 
### Percorrido nos Masters 
### Percorrido nos Masters 1000 
## Clasificación mundial 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tenis

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Perfil ATP (en inglés).