Álvaro Fernández Suárez

**Álvaro Fernández Suárez**, nado en Couxela (Ribadeo) o 21 de decembro de 1906 e finado en Madrid o 21 de agosto de 1990, foi un escritor e economista galego.

## Traxectoria 
En 1924 fundou con Eustaquio Lago na Veiga o periódico "Ecos Vegadenses", posteriormente estudou en Donostia e Madrid, licenciándose en Dereito. Militou no Partido Republicano Presidencialista de España, publicando artigos no periódico *El Presidencialista*, órgano deste partido entre 1928 e 1930. Ingresou por oposición en 1931 no Corpo de Técnicos Comerciais do Estado. Foi axudante na cátedra de Adolfo Posada na Universidade de Madrid. Tratou a intelectuais e artistas como Francisco Ayala, Rafael Alberti, ou Agustín de Foxá, e foi moi amigo de León Felipe.

Marchou a Xenebra como delegado do goberno republicano no Comité de Expertos para establecer as Sancións a Italia por parte da Sociedade de Nacións. Ao estalar a Guerra Civil española en 1936 estaba de Agregado Comercial na Embaixada de España en Roma, o goberno da República trasladouno a París, de onde o chamaron despois a Madrid. Pasou a guerra seguindo ao goberno republicano, de Madrid a Valencia e de Valencia a Barcelona. Cando caeu esta cidade en 1939, saíu en avión cara Orán e de alí a Francia.

En Francia conviviu con Manuel Azaña en Pyla, preto de Arcachón. De Francia marchou exiliado a Uruguai onde pasou grandes penurias ata que logrou diversas colaboracións literarias e un emprego na Universidade de Montevideo. En 1949 pasou a Buenos Aires, colaborando en *La Nación*, *Sur* e outras publicacións, mentres escribiu e publicou varias obras de ficción.

En 1954 solicitou o seu regreso á Embaixada de España, sendo admitido a pesar do que tiña escrito contra o réxime franquista. Obtivo o reingreso no Corpo de Técnicos Comerciais do Estado; *lo obtuve con explícita constancia de mi ideología y de mi conducta durante la guerra civil*.

En Madrid desempeñou tamén a subdirección da revista cultural *Indice*, e reiniciou a súa carreira de ensaísta social e económico, publicando un incisivo ensaio sobre política agrícola, *Los mitos agrarios*, e con *El pesimismo español* logrou ser finalista do prestixioso Premio *Espejo de España* en 1983.

## Obras 
* *España, su forma de gobierno en relación con su geografía y su psicología*, 1930.
* *Futuro del Mundo Occidental*, 1933 
* *Hermano Perro. La novela de los tiempos*. México, 1942. Reeditada por Do Castro (Biblioteca do Exilio), 2006.
* *Cosas vistas y oídas*, Montevideo, 1943.
* *El retablo de Maese Pedro. Farsa endiablada de hombres y muñecos*. Montevideo, 1945.
* *Se abre una puerta...* Bos Aires, 1953.
* *Los mitos del Quijote*. Madrid, 1953.
* *El Tiempo y el “Hay”*. Madrid, 1955.
* *Los mundos enemigos*. Madrid, 1955.
* *España, árbol vivo*. Madrid, 1960.
* *El camino y la vida*. Madrid, 1965.
* *La ciénaga inútil*. Madrid, 1968.
* *Los mitos agrarios*. Madrid, 1977.
* *El pesimismo español*. Barcelona, 1983.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* El exilio literario español de 1939 : actas del Primer Congreso Internacional  (Incluye: **"Álvaro Fernández Suárez y su obra novelística"** por Ignacio Soldevila Durante y **"«Se abre una puerta...» (1953): los primeros cuentos de Álvaro Fernández Suárez"** por Fernando Valls)
* Biografía
* Recensión