WRN

A **helicase dependente de ATP da síndrome de Werner** (**WRN**), tamén chamada **ADN helicase, similar a RecQ tipo 3** é un encima que en humanos está codificado no xene *WRN* situado no cromosoma 8. A proteína WRN é un membro da familia da helicase RecQ. A WRN pode tamén ser importante no mantemento e replicción dos telómeros dos cromosomas, especialmente a replicación de secuencias ricas en G.

A WRN é un oligómero que pode actuar como monómero cando desenrola o ADN, peroactúa como dímero en solución ou como tetrámero cando está en complexo co ADN, e tamén foi observado en formas tetrámeras e hexámeras. A difusión da WRN foi medida en 1,62  \tfrac{\mathrm{\mu m}^2}{\mathrm{s}}  no nucleoplasma e en 0,12  \textstyle \tfrac{\mathrm{\mu m}^2}{\mathrm{s}}  nos nucléolos. Atopáronse ortólogos de WRN noutros organismos, como na mosca *Drosohphila*, no anfibio *Xenopus*, e no verme *Caenorhabditis elegans*. A WRN é importante para a estabilidade do xenoma, e as células con mutacións no xene *WRN* son máis susceptibles aos danos no ADN e ás roturas no ADN.

O amino terminal da WRN está implicado tanto nas actividades de helicase coma de nuclease, mentres que o C-terminal interacciona con p53, un importante supresor de tumores. O ARNm que codifica a WRN foi identificado na maioría dos tecidos humanos.

### Modificacións postraducionais 
A fosforilación da proteína WRN en residuos de serina/treonina inhibe as actividades de helicase e exonuclease, que son importantes para a reparación do ADN posreplicación. A desfosforilación neses sitios potencia a actividade catalítica da WRN. A fosforilación pode afectar a outras modificacións postraducionais, incluíndo a SUMOilación e a acetilación.

## Importancia clínica 
A síndrome de Werner está causada por mutacións no xene *WRN*. Esta proteína acurtada pode tamén ser degradada rapidamente, o que causa a perda da proteína da síndrome de Werner na célula. Sen unha proteína da síndrome de Werner normal no núcleo, as células non poden realizar as tarefas da replicación do ADN, reparación e transcrición. Os investigadores están aínda determinando a maneira en que estas mutacións causan a aparición dun envellecemento prematuro na síndrome de Werner.

## Deficiencias no xene *WRN* en cancros 
As células que expresan cantidades limitadas de WRN teñen elevadas frecuencias de mutación comparadas coas células de tipo salvaxe. Un incremento das mutacións pode dar lugar a un cancro. Os pacientes de síndrome de Werner, con mutacións homocigotas no xene *WRN*, teñen un incremento da incidencia de cancros, incluíndo sarcomas de tecidos brandos, osteosarcomas, cancro de tiroide e melanomas.

As mutacións no xene *WRN* son raras na poboación xeral. A taxa de mutacións de perda de unción heterocigotas no *WRN* é de aproximadamente unha por millón. Nunha poboación xaponesa estudada a taxa é do 6 por 1.000, a cal é maior, pero aínda segue sendo baixa.

Os defectos mutacionais no xene *WRN* son relativamente raros nas células cancerosas comparados coa frecuencia das alteracións epixenéticas no *WRN* que reducen a expresión de *WRN* e poderían contribuír á carcinoxénese. A situación é similar á doutros xenes de reparación do ADN cuxa expresión está reducida en cancros debido principalmente a alteracións epixenéticas en vez de a mutacións.

A táboa seguinte mostra os resultados das análises de 630 tumores primarios humanos para a hipermetilación de illas CpG no xene *WRN*. Esta hipermetilación causou unha redución da expresión da proteína WRN, un suceso común na tumoroxénese. 
* DNA-PKcs, 
* FEN1, 
* Ku70, 
* Ku80, 
* PCNA, 
* TERF2, e
* WRNIP1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*  In 
* GeneCard
* Werner Syndrome Mutational Database