open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anna Wintour

**Dame Anna Wintour**, nada en Londres o 3 de novembro de 1949 é unha xornalista e editora británica-estadounidense. É a xefa de redacción de *Vogue* dende 1988, e directora artística de Condé Nast, editora de *Vogue* dende 2013. Coa súa imaxe con corte de pelo de estilo *pageboy* e *bob* e lentes de sol escuras, converteuse nunha figura importando do mundo da moda, recoñecida pola súa visión das tendencias e o seu apoio a deseñadores novos. A súa personalidade distante e esixente valeulle o alcume de "Nuclear Wintour", xogo de palabras con *nuclear winter*.

Filla máis vella de Charles Wintour, editor do *Evening Standard* de Londres (1959–76), o seu pai consultoulle como facer o seu xornal máis atractivo para a mocidade. Dende a súa adolescencia sentiuse interesada pola moda e a súa carreira no xornalismo especializado comezou en dúas revistas británicas. Despois mudouse aos Estados Unidos, con traballos en *New York* e *House & Garden*. Volveu a Londres para ser editora da versión británica de *Vogue* entre 1985 e 1987. Un ano máis tarde, asumiu o control da revista en Nova York, revivindo o que moitos vían como unha publicación estancada. O seu uso da revista para dar forma á industria da moda foi tema de debate nesta. Os activistas polos dereitos dos animais atacárona pola súa promoción das peles, mentres que outros criticaron o emprego da revista para promover visións elitistas da feminidade e da beleza.

Unha antiga axudante persoal, Lauren Weisberger, escribiu en 2003 o *roman à clef* de éxito *The Devil Wears Prada*, despois levado ao cinema con Meryl Streep como Miranda Priestly, editora de moda, que se cre está inspirada en Wintour. En 2009 foi o centro doutro filme, o documental de R.J. Cutler *The September Issue*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Oppenheimer, Jerry; ''Front Row: The Cool Life and Hot Times of Vogue's Editor In Chief'', St. Martin's Press, Nova York, 2005, 
### Ligazóns externas 
*
*Horyn, Cathy; 1 de febreiro de 2007; "Citizen Anna"; *The New York Times*. Consultado o 2 de febreiro de 2007.
*
The Blind Leading the Naked

***The Blind Leading the Naked*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de folk punk Violent Femmes, publicado no ano 1986 a través do selo Slash Records. Foi producido por Jerry Harrison de Talking Heads e o seu título é un xogo co idiotismo "the blind leading the blind."

*The Blind Leading the Naked* foi o primeiro disco do grupo en entrar nas listas da *Billboard*, acadando o número 84, e o único en entrar nas listas británicas.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Say What You Will, Clarence... Karl Sold the Truck

***Say What You Will, Clarence... Karl Sold the Truck*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Soul Asylum, publicado o 24 de agosto de 1984 a través do selo Twin/Tone Records.

A versión orixinal, titulada ***Say What You Will... Everything Can Happen***, estaba formada por nove cancións e vendeu 6 738 copias en vinilo e 2 639 en casete. O disco foi reeditado co seu novo nome en CD en 1988 con cinco temas extra. Esas cinco cancións estiveran anteriormente dispoñibles só no casete ''Time's Incinerator'' (1986).

"Karl Sold the Truck" refírese ao baixista Karl Mueller vendendo a súa pickup Chevrolet por unha furgoneta Dodge máis grande que sería o seu transporte durante a súa xira de 1984.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Pirner.

#"Draggin' Me Down" - 2:08
#"Long Day" - 2:46
#"Money Talks" - 2:32
#"Voodoo Doll" - 3:42
#"Stranger" - 3:44
#"Do You Know" - 1:54
#"Sick of That Song" - 0:52
#"Religiavision" - 5:09
#"Spacehead" - 2:08
#"Walking" - 2:20
#"Broken Glass" - 2:23
#"Masquerade" - 5:16
#"Happy" - 2:45
#"Black and Blue" - 3:27
Murmur

***Murmur*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., publicado o 12 de abril de 1983 a través do selo I.R.S. Records. O disco foi aclamado pola crítica tras o seu lanzamento polo seu son pouco común, definido polas letras crípticas do vocalista Michael Stipe, o duro e discordante estilo de guitarra de Peter Buck, e as liñas melódicas do baixista Mike Mills.

En 2003 o álbum foi situado no número 197 da lista da revista *Rolling Stone* dos *500 mellores álbums de todos os tempos*. Mantivo ese posto na lista de 2012 e subiu ata o número 165 na revisión de 2020.

## Gravación 
R.E.M. comezou a gravar o seu álbum de estrea en decembro de 1982. I.R.S. emparellou á banda co produtor Stephen Hague, que tiña un perfil máis alto que o anterior produtor de R.E.M. Mitch Easter. A énfase de Hague na perfección técnica non encaixou co grupo; o produtor fixo ao grupo interpretar múltiples tomas da canción "Catapult", o que desmoralizou ao batería Bill Berry. Ademais, Hague colleu o tema completo e levouno ao estudio Synchro Sound de Boston onde lle engadiu partes de teclado sen o permiso do grupo. Insatisfeitos, os membros de R.E.M. pedíronlle ao selo poder gravar con Easter. I.R.S. accedeu a unha sesión de proba, permitindo á banda viaxar a Carolina do Norte e gravar a canción "Pilgrimage" con Easter e o seu compañeiro Don Dixon. Tras escoitar o resultado I.R.S. permitiu ao grupo traballar con Dixon e Easter.

O 6 de xaneiro de 1983 R.E.M. entrou nos Reflection Studios en Charlotte, Carolina do Norte, para comezar as sesións de gravación con Easter e Dixon. Gran parte do material da banda para o disco probárase en anteriores xiras. Debido á mala experiencia con Hague, o grupo gravou o traballo a través dun proceso de negación, rexeitando incorporar clichés do rock como solos de guitarra ou os populares sintetizadores da época, para darlle á súa música unha sensación intemporal. Dixon e Easter adoptaron un enfoque práctico na meirande parte do proceso de gravación. A parella só arranxou unha pista de voz e pedíronlle ao vocalista Michael Stipe regravar se era moi deficiente. A gravación rematou o día 23 de febreiro de 1983.

## Listaxe de cancións 
'*Canción extra da edición *deluxe'' de 2008 (Live at Larry's Hideaway in Toronto, July 9, 1983)'''
#"Laughing"&nbsp;– 3:51
#"Pilgrimage"&nbsp;– 4:08
#"There She Goes Again" (Reed)&nbsp;– 2:43
#"Seven Chinese Brothers"&nbsp;– 4:15
#"Talk About the Passion"&nbsp;– 3:02
#"Sitting Still"&nbsp;– 4:11
#"Harborcoat"&nbsp;– 3:45
#"Catapult"&nbsp;– 3:51
#"Gardening at Night"&nbsp;– 3:33
#"9-9"&nbsp;– 3:16
#"Just a Touch"&nbsp;– 2:27
#"West of the Fields" (Berry, Buck, Mills, Stipe, and Bogan)&nbsp;– 3:06
#"Radio Free Europe"&nbsp;– 4:57
#"We Walk"&nbsp;– 2:55
#"1,000,000"&nbsp;– 3:05
#"Carnival of Sorts (Box Cars)"&nbsp;– 3:58

## Notas 
## Bibliografía 
* 
*
In the Flat Field

***In the Flat Field*** é o álbum de estrea da banda inglesa de post-punk Bauhaus, publicado o 3 de novembro de 1980 a través do selo 4AD. Trátase do primeiro longa duración editado por esa discográfica. O disco está considerado un do primeiros do rock gótico.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Mall (álbum)

***Mall*** é o quinto álbum de estudio da banda inglesa de post-punk Gang of Four, publicado o  a través do selo Polydor Records. Sete anos despois da ruptura do grupo, os membros fundadores Jon King e Andy Gill reuníronse para *Mall*. Habilmente producido cunha forte énfase nos sintetizadores e nos ritmos funk, o enfoque lírico devolve á banda á area política. Como suxire o título, *Mall* fala de consumismo e economía, mentres que o tema "F.M.U.S.A." é un ensaio sobre a guerra de Vietnam. O disco conta cunha versión da canción de Bob Marley "Soul Rebel".

## Listaxe de cancións
Piñeiro, Cedofeita, Ribadeo

**Piñeiro** é un lugar situado na zona alta da parroquia de Cedofeita, no concello de Ribadeo, no límite con Trabada. Ten un teleclube que forma parte da rede de telecentros de Ribadeo, con acceso a Internet.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cedofeita 
### Parroquias de Ribadeo
Cerdocyon thous

***Cerdocyon thous*** é unha especie de cánido común no norte e centro de Suramérica, que habita as rexións costeiras e montañosas adaptándose a alturas até de 2000 msnm. Xunto co *Speothos venaticus* e o lobo de crina (*Chrysocyon brachyurus*), é un dos cánidos máis comúns en Suramérica.

## Taxonomía e evolución 
*Cerdocyon thous* apareceu en Suramérica durante o Plioceno e é descendente do extinto *Cerdocyon avius* que tamén viviu en Norteamérica, sobreviviron no subcontinente suramericano, formando esta especie, e é por tanto, o único representante vivo do xénero *Cerdocyon.* O seu parente vivo máis próximo é o raposo de orella curta (*Atelocynus microtis*).

O nome do xénero, "Cerdocyon", vén do grego "Kerdo", que significa raposo, e "Cyon", que significa can, dando as súas numerosas confusións cun can rueiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Detailed Cerdocyon thous PDF articleat the Canid Specialist Group (CSG) site (2004).
*Animal Diversity Web: Cerdocyon thous-Information
*Leão, Tigre & Cia. — Raposa Caranguejeira — Cerdocyon thous
Andy Gill

**Andrew James Dalrymple "Andy" Gill**, nado o 1 de xaneiro de 1958 en Manchester e finado o 1 de febreiro de 2020, foi un membro fundador e guitarrista da banda inglesa de post-punk Gang of Four. Gill era coñecido polo seu áspero estilo de guitarra en álbums como *Entertainment!* (1979) e *Solid Gold* (1981), e en sinxelos como "At Home He's a Tourist," "Damaged Goods," "Anthrax," "What We All Want" e "I Love a Man in a Uniform."

Gill tamén produciu a meirande parte dos traballos de Gang of Four, incluído o seu álbum *What Happens Next* (2015), e discos doutros artistas como Red Hot Chili Peppers, The Jesus Lizard, The Stranglers, The Futureheads, Michael Hutchence, Killing Joke, Polysics, Fight Like Apes, Therapy? e The Young Knives.

## Notas
Girl (filme de 2018)

***Girl*** é un filme belga de 2018 dirixido por Lukas Dhont. Foi escrito por Dhont e Angelo Tijssens. Foi estreado na sección Un Certain Regard do Festival de Cinema de Cannes de 2018. Gañou a Caméra d'Or, así como a Queer Palm. Tamén en Cannes, Victor Polster gañou o premio do xurado Un Certain Regard pola súa interpretación. Foi escollido como o candidato belga para os Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios.

## Sinopse 
Lara, unha rapaza transxénero de 15 anos, estuda nunha prestixiosa academia de danza belga. Os rigores do adestramento como bailarina son cada vez máis complicados por mor da súa preparación para unha cirurxía de reasignación de sexo.

## Personaxes 
* Victor Polster como Lara
* Arieh Worthaler como pai de Lara
* Valentijn Dhaenens como Pascal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Gabinete de Medallas

A expresión **Gabinete de Medallas** fai referencia a varias institucións:

***Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia**, o departamento de numismática desa institución francesa;
***Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica**, o departamento de numismática desa institución belga;
***Gabinete de Medallas do Museo de Belas Artes de Lión**, o departamento de numismática desa institución lionesa.
Tapir de Baird

O **tapir de Baird** (*Tapirus bairdii*) é unha especie de mamífero perisodáctilo da familia dos tapíridos, unha das catro especies americanas que existen de tapir. Poboa as selvas existentes entre o sur mexicano e o norte de Ecuador.

## Descrición 
Alcanza entre 2 e 2,2m de lonxitude, 1m de alzada e 300 kg de peso. Presenta crina curta, fociño longo e robusto, pelame pardo a agrisado, o bordo da orella branco e o do beizo abrancazado a agrisado.

A xestación dura 400 días e nace unha cría de 8 a 9 kg, esta última pasará máis dun ano coa súa nai até alcanzar 2/3 do tamaño dela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ARKive – images and movies of the Baird’s Tapir *(Tapirus bairdii)*
Technique

***Technique*** é o quinto álbum de estudio da banda inglesa de synthpop New Order, publicado o 30 de xaneiro de 1989 a través do selo Factory Records. Parcialmente gravado na illa de Eivisa, incorpora ritmos baleares e influencias do acid house no son dance-rock do grupo. O álbum foi influenciado pola entón crecente escena acid, e polas experiencias de Bernard Sumner no 500 Club de Nova York e o Shroom en Londres. Foi o primeiro dunha serie de poucos álbums onde o son do baixo de Peter Hook foi predominante.

*Technique* foi o primeiro disco de New Order e acadar o número 1 da lista británica de álbums, e "Fine Time", o seu primeiro sinxelo, chegou ao número 11. Versións remesturadas de "Round & Round" e "Run" tamén se publicaron como sinxelos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Río Quindío

O **río Quindío** é o principal río do departamento de Quindío, Colombia. Combínase co río Barragán no Val de Maravelez para formar río La Vieja, á súa vez afluente do río Cauca.

## Descrición 
O río ten unha extensión de 69 quilómetros (43 millas) de longo. Fórmase nas montañas ó leste de Salento e flúe en dirección suroeste, pasando polo concello de Salento e formando o límite oriental da cidade de Armenia. Os seus principais afluentes son o río Verde e o río Navarco (estes á súa vez teñen os afluentes de Santo Domingo e Boquerón, respectivamente). O total da conca incluíndo estes afluentes é de 691 quilómetros cadrados (267 millas cadradas). O caudal medio na boca é de 29 metros cúbicos por segundo (1.000 pés cúbicos/s).

O río é a fonte de auga potable para a maioría dos habitantes do departamento. O aumento continuo da demanda está a pór unha presión significativa sobre este recurso. Ademais, existen problemas de contaminación debido á insuficiencia de tratamento de augas residuais instalacións nos concellos ó longo do río.

## Véxase tamén
Ceroxylon quindiuense

A **palma de cera de Quindío** (*Ceroxylon quindiuense*) é unha palmeira nativa dos vales altos andinos do Parque Nacional Natural Los Nevados, presente no val de Cocora do departamento do Quindío no eixo cafetero, Colombia.

## Descrición 
En boas condicións, medra 60 metros, e mesmo até máis. É a máis grande monocotiledónea do mundo. As súas follas son verde escuras e agrisada, con pecíolos de máis de 2 m de lonxitude. O tronco é cilíndrico, liso e cuberto de cera. Cando as follas morren e caen, deixa un anel negro arredor do tronco. É unha especie protexida. *Ceroxylon quindiuense* ten un crecemento extremadamente alto, e vive máis de cen anos. Foi estudado por Alexander von Humboldt en 1801.

## Ecoloxía 
[miniatura|Panorama do [Val de Cocora con palmas de cera.]]
Esta planta constitúe un hábitat para moitas formas de vida, frecuentemente especies en risco de extinción como o ''Ognorhynchus icterotis'. Medra en grupos sobre as estribacións occidentais dos Andes, entre 2.500 a 2.800 msnm, con temperaturas oscilando entre 12 e 19&nbsp;°C, e choivas media de 1800&nbsp;mm/ano, en chans areosos de alta acidez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Henderson, A., G. A. Galeano & R. Bernal. 1995. Field Guide Palms Amer. 1–352. Princeton University Press, Princeton, New Jersey.
* Idárraga-Piedrahita, A., R. D. C. Ortiz, R. Callejas Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universidade de Antioquia, Medellín.
Val de Cocora

[miniatura|280px|[Ceroxylon quindiuense|Palmeiras de cera no val de Cocora.]]
O **val de Cocora** é unha paisaxe natural que se atopa nun val montañoso da cordilleira Central dos Andes colombianos, especificamente no departamento de Quindío, formando parte do Parque Nacional Natural Los Nevados. É o principal fogar da árbore nacional de Colombia, a palmeira de cera de Quindío (*Ceroxylon quindiuense*), así como dunha gran variedade de flora e fauna, moita dela en perigo de extinción, protexida baixo o status de parque nacional natural. O val, así como a localidade próxima de Salento, sitúanse entre os principais destinos turísticos de Colombia.

## Toponimia 
*Cocora* era o nome dunha princesa quimbaya, filla do cacique Acaime, e cuxo significado é *estrela de auga*.

## Protección 
Co obxectivo de previr a explotación da palmeira de cera e das especies endémicas propias do val de Cocora, o goberno de Belisario Betancur propuxo a creación dun santuario natural en devandito lugar e a preservación da palmeira de cera como árbore nacional de Colombia a través da lei 61 de 1985, ratificada o 16 de setembro de 1985.

## Notas
Filipe II de Francia

**Filipe II de Francia**, tamén chamado **Filipe Augusto** (en ), nado en Gonesse o 21 de agosto de 1165 e finado en Mantes-la-Jolie o 14 de xullo de 1223, foi o sétimo rei da dinastía dos Capetos, fillo e herdeiro de Lois VII de Francia *o Mozo* e de Adela de Champaña. Ocupou o trono de Francia entre 1180 e 1223.

Filipe Augusto é un dos monarcas máis admirados e estudados da Francia medieval non só en razón do seu longo reinado, senón tamén polas súas importantes vitorias militares e, sobre todo, polo desenvolvemento dos proxectos levados a cabo para asegurar o poder real fronte ós grandes señores feudais.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
Primeira guerra dos Baróns

A **primeira guerra dos Baróns** (1215-17) foi unha guerra civil entre o Reino de Inglaterra na que un grupo de baróns rebelados, liderados por Robert Fitzwalter e apoiados polo exército francés baixo o mando do futuro Lois VIII de Francia, declaráronse en guerra contra o rei Xoán de Inglaterra. A guerra debeuse á negativa do rei a aceptar e acatar a *Carta Magna* que selara o 15 de xuño de 1215, e das ambicións do príncipe francés, que desatou a guerra despois de que moitos dos baróns rebeldes houbesen asinado a paz co rei Xoán.

## Antecedentes 
O rei Xoán viuse obrigado en xuño de 1215 a pór o seu selo de "Os Artigos dos Baróns" por un grupo de baróns poderosos que xa non podían soportar o liderado errado e despótico de Xoán. Concedéuselles o Gran Selo Real o 15 de xuño de 1215. En troques, os baróns renovaron o seu xuramento de fidelidade ó rei Xoán o 19 de xullo de 1215. Creouse un documento para rexistrar a acta do acordo, levado a cabo pola chancelería real o 15 de xullo: tratábase da Carta Magna orixinal. "A lei da terra" é unha das grandes consignas da Carta Magna, que opón á omnipotencia e vontade absoluta do rei.

A Carta Magna de 1215 contiña cláusulas que, en teoría, reducían notablemente o poder do rei, como a cláusula 61, a "cláusula de seguridade". Nesta cláusula permitiuse a un grupo de 25 baróns anular o rei en calquera momento por medio da forza, un proceso legal medieval de prema que era normal nas relacións feudais, pero que nunca se aplicou a un rei. Despois duns meses de intentos pouco entusiastas de negociar, no verán de 1215, a guerra aberta tivo lugar entre os baróns rebeldes e o rei, apoiado polos seus partidarios.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Salter, Mike (2000). *The Castles of Kent*. Folly Publications, Malvern. 
*Warren, W. Lewis. (1991) *King John.* Londres: Methuen. .
* 
*
Río Bogotá

O **río Bogotá**  é un dos ríos máis importantes do departamento de Cundinamarca e da cidade de Bogotá, no centro de Colombia. É a principal canle fluvial da sabana de Bogotá. Non é navegable nin caudaloso. Desemboca no Magdalena, que chega até o mar Caribe. Na súa conca viven unhas 9.000.000 de persoas, dos cales 8.500.000 viven en Bogotá. Ten unha lonxitude aproximada de 380&nbsp;km. Presenta altísimos niveis de contaminación. Aínda que está contaminado dende moi preto do seu nacemento, o groso dos tóxicos e refugallos industriais e urbanos débellos a Bogotá. Dende hai varias décadas desenvolvéronse proxectos e iniciativas para descontaminalo.

## Tramos 
Polas súas características físicas, pero tamén polos seus diferentes niveis de contaminación, adóitase dividir o percorrido do Bogotá no seguintes tres partes:

### Conca Alta 
O río Bogotá nace no páramo de Guacheneque nas proximidades do municipio de Villapinzón ó norte de Cundinamarca a unha altura de 3.300 msnm, percorre a provincia de Almeidas e a sabana de Bogotá de norte a sur bañando coa súa auga os concellos de Cundinamarca e localidades de Bogotá: Villapinzón, Chocontá, Suesca, Sesquilé, Tominé, Gachancipá, Zipaquirá, Tocancipá, Cajicá, Chía, Cota, Suba, Engativá, Fontibón, Kennedy, Bosa, Funza, Mosquera e Soacha. Na conca alta o río ten un caudal medio de 10 m³/s.

### Conca Media 
Na cidade de Bogotá recibe as augas dos ríos Salitre e o Fucha, así como a maior parte dos refugallos líquidos contaminantes (22 m³/s) e algúns refugallos sólidos que o converten nunha canle de augas negras moi contaminadas. Un dos seus principais afluentes é o río Tunjuelo, que nace no Páramo de Sumapaz na lagoa dos Tunjos, logo de fornecer coas súas augas os encoros de Chisacá e La Regadera desemboca no Bogotá.

Nas inmediacións das localidades de Engativá, e Bosa e o concello de Soacha recibe ademais as augas de diferentes fábricas. A auga do río úsase para a rega no distrito La Ramada abaixo da cidade de Bogotá.

### Conca Baixa 
[miniatura|O [Fervenza do Tequendama|salto do Tequendama.]]
Na metade do seu percorrido o río abandona a sabana de Bogotá, deixa atrás o seu caudal apracible e precipítase formando o encoro do Muña, no poboado de Chusacá no concello de Soacha, e despois ó salto do Tequendama, tamén en Soacha. Neste sitio, o río empeza o seu torrentoso descenso entre encañonados vales en busca do río Magdalena pasando polos concellos de San Antonio del Tequendama, Tena, La Mesa, El Colegio, Anapoima, Apulo, Tocaima, Agua de Dios e Ricaurte.

Desemboca a 280 msnm no río Magdalena, no concello de Girardot, tras descender 3.020 metros.
Constitución do Reino Unido

A **Constitución do Reino Unido** (*Constitution of the United Kingdom*) é o conxunto de leis e principios baixo os cales o Reino Unido é gobernado. Non é constituído dun único documento constitucional, como o é, por exemplo, a Constitución dos Estados Unidos. É, moitas veces, dito que o país ten unha constitución "non escrita", "non codificada" ou *de feito* ("na práctica"). A maior parte da constitución británica existe na forma escrita de leis, xurisprudencia, tratados e convencións.

O alicerce da constitución británica ten sido, tradicionalmente, a soberanía parlamentaria, segundo a cal os estatutos son aprobados polo Parlamento do Reino Unido, suprema e última fonte de dereito. Isto significa que os membros do parlamento poden mudar a constitución simplemente ó aprobar novas leis. Porén, membros da Unión Europea teñen dificultado nese principio. O Decreto das Comunidades Europeas de 1972 coloca o Reino Unido baixo todas as leis da Unión Europea (e desabilita calquera disposicións acerca dos seus propios conflitos), o que pasa tamén cos outros estados-membros.

## Notas
Premio Xela Arias

O **Premio Xela Arias** é un premio creado en 2018 pola Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación. O seu nome recoñece o labor de Xela Arias como tradutora. Os seus obxectivos son poñer en valor a tradución profesional e o galego como lingua de traballo.

Ten carácter simbólico e premia empresas, entidades ou persoas que destaquen pola promoción da tradución ou a interpretación cara a ou desde o galego.

## Premios 
* 2018: María Alonso Seisdedos.
* 2019: Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo.
* 2020: NUMAX. O xurado valorou a súa aposta polo galego "procurando usalo coma lingua de divulgación do audiovisual" e a visibilidade que dan aos tradutores.
* 2021: *Viceversa*.
* 2022: A Mesa pola Normalización Lingüística.
* 2023: Asociación Galega de Editoras.
* 2024: Takekazu Asaka e Gabriel Álvarez Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio de Tradución Plácido Castro
* Premio Lois Tobío ao Libro Traducido
* Premio Ramón Cabanillas de Tradución
* Premio Realia de Tradución Literaria
Josefa María Barrera Izaguirre

**Josefa María Barrera Izaguirre**, nada como **María del Carmen** en Ferrol o 23 de marzo de 1881 e finada mártir en Madrid o 18 de novembro de 1936, foi unha relixiosa católica galega, beata da Igrexa católica.
## Traxectoria 
Naceu en Ferrol en 1881. O 15 de outubro de 1918 entrou no primeiro mosteiro da Visitación en Madrid, das salesas, tomando o nome relixioso de *Josefa María*. Cando a comunidade marchou a Oronoz-Mugairi (Navarra), ela permaneceu en Madrid xunto a outras seis irmás da súa orde.

O 18 de xullo de 1936 deixaron o mosteiro e agocháronse nun piso na cidade. Logo de sufrir varios rexistros, foron denunciadas por relixiosas, e o 18 de novembro foron detidas e posteriormente fusiladas.

## Culto 
Foi beatificada por Xoán Paulo II na basílica de San Pedro o 10 de maio de 1998, xunto a outras nove relixiosas (dúas irmás corazonistas, seis salesas, e unha carmelita descalza).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Costanza da Bretaña

**Costanza de Penthièvre** (en bretón: Konstanza Penture, ou Konstanza Breizh), nada c. 1161 e finada o 5 de setembro de 1201, foi duquesa hereditaria da Bretaña entre 1166 e 1201, e a condesa hereditaria de Richmond entre 1171 e 1201. Costanza era a filla de Conan IV, duque da Bretaña e conde de Richmond, e da súa esposa Margarida de Huntingdon, condesa de Herford, irmá dos reis Malcolm IV e Guillerme I de Escocia.

## Traxectoria 
O pai de Costanza, Conan IV, reunira o Ducado da Bretaña en guerras con Henrique II de Inglaterra. Despois das guerras con Henrique II, Conan IV enfrontou rebelións dalgúns nobres bretóns. Fixo unha chamada de axuda a Henrique II para sufocar as rebelións. En 1166, como parte do seu acordo con Henrique II, en troques da axuda do rei, Conan IV prometera á súa filla e única herdeira, para casar con Godofredo Plantagenet, o cuarto fillo lexítimo de Henrique II de Inglaterra e Aliénor de Aquitania, e abdicou no seu favor. Henrique II tomou baixo a súa custodia á nena, e administrou a Bretaña ata que o seu fillo Godofredo tivese a suficiente idade para gobernar o ducado.

En 1181, con vinte anos de idade, Costanza foi obrigada a contraer matrimonio con Godofredo Plantagenet. En 1186, Godofredo foi pisado até a morte nun accidente de equitación durante un torneo en París. Costanza, a partir de entón converteuse na gobernante titular da Bretaña, aínda que tivo que soportar as inxerencias inglesas na Bretaña.

Porén, o 3 de febreiro de 1189, Henrique II de Inglaterra arranxou que Costanza casase con Ranulfo de Blondeville, 6° conde de Chester, un dos máis poderosos condes de Inglaterra. En 1191 o rei Ricardo I de Inglaterra proclamou oficialmente ó seu sobriño, Artur da Bretaña, o fillo de Costanza, como o seu herdeiro nun tratado asinado con Filipe II de Francia.

Para promover a posición e a herdanza do seu fillo Artur, Costanza incluíuno no goberno do ducado en 1196. O matrimonio de Costanza con Ranulfo deteriorouse, cando Ranulfo encarcerou a Costanza no mesmo ano. Con Costanza prisioneira, varias rebelións foron provocadas na Bretaña no seu nome. Ranulfo cedeu á crecente presión e tivo que liberar a duquesa en 1198. De regreso na Bretaña, Costanza tiña o seu matrimonio anulado.

Máis tarde, en 1199 en Angers, Costanza tomou a Guido de Thouars como o seu seguinte esposo.

Entre 1199 e o momento da súa morte, no parto das súas fillas xemelgas, Costanza aconsellou ó seu fillo cara a unha alianza con Francia, seguindo a política do seu defunto esposo Godofredo II.

## Notas
Revolta de 1173-1174

A **revolta de 1173-1174** foi unha rebelión fracasada contra o rei de Inglaterra, Henrique II, levada a cabo por tres dos seus fillos, Henrique o Rei Mozo, Ricardo (o futuro Ricardo I, *Corazón de León*) e Godofredo, duque da Bretaña, xunto coa súa propia muller, Aliénor de Aquitania, Guillerme, rei de Escocia, o rei Lois VII de Francia (á vez sogro de Henrique o Mozo e o exmarido de Leonor), o conde de Flandres, Filipe e o de Boulogne, Mateu, entre outros.

A revolta comezou en abril de 1173, cando as tropas dos condes de Flandres e de Boulogne invadiron Normandía dende o leste, á vez que o rei de Francia, co seu xenro, atacou dende o sur e o duque da Bretaña dende o oeste. Guillerme atacou o norte de Inglaterra.

Entre as múltiples consecuencias da fracasada revolta destacan a morte do conde de Boulogne, a derrota do rei de Francia e do duque da Bretaña, ademais da captura, en xullo de 1174, de Guillerme na batalla de Alnwick, feito que o levou a asinar o Tratado de Falaise segundo o cal o rei de Escocia xurou que Escocia estaría sempre subordinada á coroa inglesa, a súa igrexa á de Inglaterra e que soldados ingleses ocuparían varios castelos clave en Escocia, os de Roxburgh, Berwick, Jedburgh, Edimburgo e Stirling, a cargo dun imposto especial para a súa manutención.

## Notas
José Domingo Duquesne

**José Domingo Duquesne**, nado en Bogotá o 23 de febreiro de 1748 e finado ibídem o 30 de agosto de 1822, foi un crego, teólogo, científico e escritor colombiano. Sendo políglota, Duquesne falaba castelán, francés, latín, grego antigo, italiano e chibcha.

## Traxectoria 
José Domingo Duquesne naceu en Bogotá, a capital do Vicerreinado de Nova Granada. Os seus pais eran o francés Juan Francisco Duquesne, orixinario de Montpellier, e Clara Ignacia de la Madrid, de Bogotá.

En 1795 Duquesne publicou a súa obra *Disertación sobre el calendario de los muyscas, indios naturales de este Nuevo Reino de Granada*. Neste traballo trata o complexo calendario muisca de tipo lunisolar. José Celestino Mutis entregou o traballo de Duquesne ó famoso científico natural Alexander von Humboldt que visitou os territorios colombianos en 1801.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Godofredo II da Bretaña

**Godofredo II da Bretaña** (en ; en , en anglonormando: *Geoffroy*) naceu en Londres, o 23 de setembro de 1158, e morreu en París o 19 de agosto de 1186. Era o cuarto fillo home de Henrique II de Inglaterra, duque de Normandía e conde de Anjou, e da súa esposa Aliénor de Aquitania. Foi duque da Bretaña en nome da súa prometida Costanza da Bretaña.

## Traxectoria 
O duque da Bretaña Conan IV subtraeu o poder ó seu titor Eon de Porhoët grazas ó apoio do rei de Inglaterra. Pero esta rivalidade, así como a intervención de Henrique II, provocaron as rebelións sucesivas de moitos das súas vasalos, dirixidos por Eon e os príncipes de León. Proclamado duque en 1156, tivo que abdicar en 1166 cando Henrique II invadiu a Bretaña e, á cabeza dunha armada, arrasou as vilas insurrectas. Para controlar mellor a Bretaña, Henrique II comprometeu dous nenos: o seu fillo Godofredo (13 anos), e a herdeira Costanza (10 anos), filla de Conan IV. Henrique II fíxose nomear rexente do ducado até a maioría de idade de Godofredo.

### Morte 
O matrimonio de Godofredo e Costanza produciuse en xullo de 1181, pero o poder efectivo de Godofredo foi breve porque faleceu accidentalmente durante un torneo no que participou, en París (Francia) —onde se refuxiou logo de rebelado contra o seu pai, o rei Henrique II—, o 19 de agosto de 1186, ós 27 anos de idade, sendo enterrado na Catedral de Notre Dáme. Porén, tivo tempo de ordenar a redacción, por unha asemblea de xuristas (1185), dun texto xurídico, *Assise au Comte Geoffroy*, mediante o cal trataba de limitar a división dos grandes feudos, o que lle valeu o favor dos baróns.

### Descendencia 
Do seu matrimonio naceron 3 fillos:
* Leonor (n. 1184 - m. presa no castelo de Bristol, 12 de agosto de 1241), pretendente á sucesión do ducado á morte do seu irmán, pero foi encarcerada por orde do seu tío Xoán sen Terra até a súa morte.
* Matilde (n. 1185 - m. cara a 1189).
* Artur I (fillo póstumo), Nantes, 29 de marzo de 1187 - m. asasinado, Ruán, 3 de abril de 1203), sucesor do seu pai no ducado e pretendente ó trono de Inglaterra.

### Legado 
O novo rei de Inglaterra, Ricardo Corazón de León, continuou coa política paterna de suxeición da Bretaña e apresou á duquesa en 1197 en Carhaix. Os bretóns reaccionaron e derrotaron á súa armada, motivo polo cal Artur I da Bretaña foi confiado ó rei de Francia, Filipe Augusto, a fin de garantir a súa seguridade.

## Notas
A derradeira leición do mestre

***A derradeira leición do mestre*** é unha obra pictórica de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao que foi pintada no ano 1945 en Buenos Aires. O cadro consérvase no Centro Galicia de Buenos Aires.

## Características
A obra está baseada na estampa nº 6 do seu álbum *Galicia mártir*. Trátase dunha homenaxe ó seu amigo e intelectual Alexandre Bóveda, que foi fusilado na Caeira, en Poio, o 17 de agosto de 1936. No cadro represéntase o asasinato de Bóveda e o intento do fascismo por aniquilar o nacionalismo galego.

O 2 de outubro de 2018 a pintura chegou a Galicia por vez primeira co gallo da exposición *Castelao maxistral* da Cidade da Cultura de Galicia, que foi aberta ó público o 5 de outubro. O cadro estivo en exposición en Galicia, xunto con outras 92 pezas de Castelao, até o 3 de marzo de 2019.

## O cadro na cultura
esquerda|miniatura|Chévere representando *Ictus* en Pontevedra.

En 2026 a compañía Chévere presentou a obra de teatro *Ictus*, na que o cadro serve de fío condutor.. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *A derradeira leición do mestre*. Óleo de 1945 a partir de "A derradeira lección do mestre", estampa seis de *Galicia Mártir*
Nós (Uruguai)

***Nós*** foi un periódico en lingua castelá que se publicou en Montevideo, Uruguai. Saíron en total catro números, entre o 1 de xuño de 1964 e o 1 de maio de 1965.

## Historia e características 
Co subtítulo ***Órgano Oficial de la Asociación Uruguaya de Hijos de Gallegos***, estivo dirixido por Carlos A. Zubillaga Barrera e administrado por María del Rosario Losada.

Centrou a súa actividade en avogar polo recoñecemento do feito diferencial galego.

Non contiña ilustracións.

## Colaboradores 
Ana María Siri, Carlos A. Zubillaga Barrera, J. M. Zubillaga, José Diz Bértoa, Juan Carlos Mira, Julia Siri García, María Teresa Bernengo e Juana de Ibarbourou.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Tabio

**Tabio** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Sabana Centro, a 45&nbsp;km de Bogotá e 8 km dende o Portal da 80 da Rúa 80 e o Portal do Norte da Rúa 170. Conta cunha poboación de máis de 27.000 habitantes en 2015 (proxección). Forma parte da área metropolitana de Bogotá segundo o censo oficial do DANE de 2005.

Foi fundado oficialmente o 8 de abril de 1603 por Diego Gómez de Mena sobre a poboación muisca preexistente.

## Toponimia 
O topónimo «Tabio» deriva do vocábulo muisca *Teib*, que en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «brecha» ou «fenda», termo acorde coa súa posición xeográfica, xunto á fenda do río Frío ou Huitaca. Tamén foi interpretado como «A fendedura da Labranza”».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Suba

**Suba** é a localidade número 11 de Distrito Capital de Bogotá. Atópase situada no norte da cidade. Entre os seus residentes atópanse todas as clases sociais aínda que predomina a clase baixa e media baixa na parte occidental, estrato socioeconómico 2 e 3; e predomina a clase media alta na parte oriental, o estrato socioeconómico 4 e 5; aínda que tamén con presenza de clase alta, estrato socioeconómico 6. Salienta por ser a máis poboada da cidade con máis dun millón de habitantes, e por ser a localidade con maior poboación de estrato medio alto da cidade, principalmente na zona leste da localidade, coñecida como «A Cidade do Sol».

## Etimoloxía 
Directamente tomado do antigo toponímico muisca da rexión, "S*uba*" significa "Flor do Sol" (Uba = Froito ou Flor, *Sua* = Sol, menos a súa última vogal, converténdose en posesivo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Vincent Poirier

**Vincent Poirier**, nado o 27 de outubro de 1993 en Clamart, é un xogador profesional de baloncesto francés que xoga para o Anadolu Efes SK turco. Cunha estatura de 2,13 metros pode xogar nas posicións de ala-pivote e pivote.

## Traxectoria profesional 
O 14 de xuño de 2017, anunciouse a súa fichaxe por tres anos polo Baskonia da Liga ACB.

O 15 de xuño de 2019, Poirier asinou cos Boston Celtics.

O 19 de novembro de 2020, Poirier foi traspasado ós Oklahoma City Thunder a cambio dunha futura elección da segunda rolda do Draft. O 8 de decembro de 2020, foi traspasado ós Philadelphia 76ers xunto a Danny Green e Terrance Ferguson..

O 25 de marzo de 2021, Poirier foi traspasado ós New York Knicks nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Oklahoma City Thunder, pero foi cortado catro días máis tarde.

O 12 de abril de 2021, Poirier asinou por tres tempadas e media co Real Madrid da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com  
* Perfil en ACB.com
Tarsykiia Matskiv

**Tarsykiia Matskiv** (), nada como **Olha Matskiv** (en ) o 23 de marzo de 1919 en Khodoriv e finada o 17 de xullo de 1944 en Krystynopil, foi unha monxa e mártir greco-católica ucraína.
## Traxectoria 
Entrou na Congregación das Servas de María Inmaculada o 3 de maio de 1938, facendo os primeiros votos o 5 de novembro de 1940. Xa antes da chegada do Exército Vermello fixera a promesa ante o seu director espiritual Volodymyr Kovalyk de dar a súa vida pola conversión de Rusia e pola Igrexa católica.

O 17 de xullo de 1944, arredor das oito da mañá, un soldado ruso chamou á porta do convento. Cando Matskiv atendeu a porta, recibiu disparos e finou. Posteriormente se soubo que dispararon contra ela simplemente "porque era unha monxa".
## Culto 
O papa Xoán Paulo II beatificouna o 27 de xuño de 2001 na súa visita pastoral a Ucraína, xunto a Mykolai Charnetskyi e compañeiros mártires. A súa festa individual celébrase o 18 de xullo, día no que o *Martiroloxio Romano* a lembra do seguinte xeito:

## Notas 
## Véxase tamén 
*Páxina oficial das Servas de María Inmaculada no Canadá, inclúe un apartado coas causas de canonización . 
*Perfil en Santiebeati.it .
*Perfil en Catholic-Saints.info .
Beacons of Ancestorship

***Beacons of Ancestorship*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de post-rock Tortoise, publicado o 23 de xuño de 2009 a través do selo Thrill Jockey.

## Listaxe de cancións
ECIM

***ECIM*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de post-rock Cul de Sac, publicado no ano 1991 a través do selo Capella.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Sancha Afonso

**Sancha Afonso** pódese referir a:

*Sancha Afonso, filla de Afonso VI de León e Isabel
*Sancha de Galiza e León, filla de Afonso VIII de Galiza e León e Tareixa de Portugal
*Sancha Afonso, filla de Afonso VIII de Galiza e León e Teresa Gil de Soverosa
Johannes Voigtmann

**Johannes Voigtmann**, nado o 20 de setembro de 1992 en Eisenach, é un xogador profesional de baloncesto alemán que xoga para o FC Bayern München da Basketball Bundesliga. Cunha estatura de 2,14 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, anunciouse a súa fichaxe polo Baskonia da Liga ACB.

O 2 de xullo de 2019, Voigtmann fichou polo CSKA Moscova tras firmar un contrato por dúas tempadas, converténdose no primeiro xogador alemán da historia en xogar no equipo ruso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net
Folha de S. Paulo

***Folha de S. Paulo***, ***Folha de São Paulo***, ou simplemente ***Folha***, é un xornal brasileiro editado na cidade de São Paulo. É o diario de maior circulación no Brasil, segundo o *Instituto Verificador de Circulação* (IVC).

A empresa tivo éxito, o que permitiu aos socios comprar unha sede propia, unha rotativa e, en xullo de 1925, crear un segundo periódico, este matutino: a *Folla da Mahã*. En 1949 fundouse un terceiro diario, a *Folha da Tarde*. Finalmente, en 1960, os tres periódicos fusionáronse en *Folha de S.Paulo*.
esquerda|miniatura|250x250px|Montaxe das páxinas da *Folha*, nunha fotografía de 1974.
O edificio da Alameda Barão de Campinas quedou pequeno, polo que foi ampliado ao final dos anos 1960 coa construción dun segundo edificio na alameda Barão de Limeira, no barrio dos Campos Elísios. Hoxe, este edificio é a entrada principal da empresa.. a *Folha* inaugurou seu novo parque gráfico.

### A *Folha de S. Paulo* na actualidade 
Actualmente, a *Folha* é o centro dunha serie de actividades na esfera da industria das comunicacións, abranguendo xornais, un banco de datos, un instituto de investigacións de opinión e de mercado, unha axencia de novas, un servizo de información e entretemento en tempo real, e unha empresa de transporte. Ao lado de *O Globo*, *Estado de Minas*, *Zero Hora*, *Correio Braziliense* e *O Estado de S. Paulo*, entre outros, forma o grupo dos principais xornais de referencia do Brasil.

## Versión dixital 
A versión dixital da *Folha de São Paulo* foi o primeiro xornal en tempo real en portugués. Ao igual ca versión impresa ofrece noticias, artigos e temáticas sobre diversos asuntos, como política, deportes e economía.

En xullo de 2011 o xornal comezou a publicar en Internet a *Folha Internacional*, con noticias traducidas ao castelán e ao inglés.

## Correspondentes no exterior 
No segundo semestre de 2017, a *Folha* contaba con correspondentes, entre fixos e bolseiros, nas seguintes cidades:
* Washington, D.C. (Estados Unidos)
* Nova York (Estados Unidos)
* Buenos Aires (Arxentina)
* Madrid (España)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Versión en español do xornal
*Conta oficial do xornal en Twitter
Grupo Folha

O **Grupo Folha** é un conglomerado de cinco empresas brasileiras de Medios de cominicación, fundado polo empresario Octavio Frias de Oliveira (1912-2007) e dirixido polo seu fillo Luiz Frías desde 1992.

## Datos económicos 
Na última década o grupo case triplicou a súa facturación, chegando aos 2 700 millóns de reais en 2010. O lucro antes de descontar os intereses, impostos, depreciacións e amortizacións (EBITDA) alcanzou os 600 millóns de reais.

O grupo publica o xornal de maior circulación do Brasil, a  *Folha de S. Paulo* (en portugués, *Folha de S. Paulo*) que, desde 1986 mantén o liderado entre os diarios nacionais de interese xeral.
 
En febreiro de 2012, este periódico ampliou o seu liderado entre os diarios de prestixio no Brasil, con 297 500 exemplares en circulación, media diaria do mes, situándose nun 12 % por diante do carioca *O Globo*, e nun 20,3 % por riba de *O Estado de S. Paulo*.
 
En setembro de 2016 o Grupo Globo comprou a última parte do Grupo Folha e pasou a ser o único dono do diario *Valor Econômico*.

## Distribución e impresión 
Nos sectores de distribución e impresión, o Grupo Folha conta coas unidades de negocio Transfolha e Folhagráfica. Tamén posúe participacion accionarial nas empresas Plural e SPDL. A Plural é resultado dunha *joint-venture* coa estadounidense Quad/Graphics e co control do Grupo Folha.

A SPDL é unha asociación entre os grupos Folha (50 %) e Estado (50 %) e distribúe os xornais das dúas empresas. Tamén fan parte do Grupo Folha o Datafolha, un dos principais institutos de investigación sociolóxica do país; a editora Publifolha; o selo Três Estrelas, lanzado en 2012 para publicar libros nas áreas de humanidades, e a axencia de noticias Folhapress.

## Internet 
miniatura|300px|Entrada principal do grupo Folha.

### 1995
* A *Folha* lanza o primeiro xornal en tempo real do país, o FolhaWeb.

### 1999
* O FolhaWeb pasa a chamarse Folha Online.
* O grupo comezou a producir e distribuír o contido xornalístico en formato compatíbel con dispositivos móbiles.

### 2012
* O xornal adopta o paywall.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Grupo Folha - Institucional 
* Universo Online 
* Livraria da Folha 
* TV Folha
Sociedade Galega de Terminoloxía

A **Sociedade Galega de Terminoloxía (SGaT)** é unha asociación sen ánimo de lucro formada por persoas interesadas na terminoloxía galega.

## Historia 
O día 6 de outubro do ano 2004 diferentes investigadores, tradutores e especialistas en terminoloxía reuníronse en Santiago de Compostela, en dependencias do Consello da Cultura Galega para constituíren a Sociedade Galega de Terminoloxía. Nesta reunión formounse unha Comisión Promotora, que convocou a todas as persoas interesadas a participar na súa primeira Asemblea Xeral, que tivo lugar o día 27 de xaneiro de 2005, ás 17.00 h, no Salón de Graos da Facultade de Filoloxía da USC. Nesta xuntanza presentouse oficialmente a asociación e elixiuse a súa primeira Xunta Directiva, ao tempo que se debateron as liñas de traballo que a entidade desenvolverá no futuro.

### Primeira Xunta Directiva 
Na antedita asemblea quedou constituída a primeira xunta directiva da SGaT, formada polas seguintes persoas:
* Presidenta: Iolanda Galanes Santos     
* Vicepresidente: Luís Daviña Facal 

O día 25 de abril de 2006 a profesora Rute Costa Vilhena, presidenta da Asociación Europea de Terminoloxía e da Associação Portuguesa de Terminologia, pronunciou, no Salón de Actos do Consello da Cultura Galega, a conferencia "A cooperación en terminoloxía no contexto internacional", acto organizado en colaboración co Consello da Cultura Galega.

## Fins da sociedade 
A SGaT ten como obxectivos, entre outros, facilitar o coñecemento e a cohesión entre as persoas relacionadas coa terminoloxía en Galicia, promover accións formativas e propiciar o intercambio de información e coñecementos neste eido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da SGaT .
* Estatutos da SGaT.
* Xusto A. Rodríguez Río: "A modernización terminolóxica e o uso do galego en contextos científico-técnicos: o papel das universidades".
Raffaele Danise

**Raffaele Danise, M.I.**, nado o 23 de xullo de 1818 en Nápoles e finado o 8 de xaneiro de 1898, foi un relixioso católico latino napolitano, bispo de Caiazzo dende 1884 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
En 1839 profesou como relixioso camiliano. Foi ordenado sacerdote o 25 de abril de 1841. O 9 de agosto de 1883 foi nomeado bispo de Cassano all'Ionio, recibindo a consagración episcopal o 15 de agosto de mans do cardeal Raffaele Monaco La Valletta, e tendo como co-consagrantes a Giulio Lenti e a Placido Maria Schiaffino. Porén, chegou a tomar posesión da sé ao non obter a aprobación das autoridades civís, e finalmente foi nomeado bispo Antonio Pistocchi.

O 24 de marzo de 1884 foi nomeado bispo de Caiazzo, cargo que exerceu até o seu pasamento o 8 de xaneiro de 1898.

## Notas
Give a Glimpse of What Yer Not

***Give a Glimpse of What Yer Not*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Dinosaur Jr., publicado o 5 de agosto de 2016 a través do selo Jagjaguwar. O disco foi anunciado o 24 de maio e o videoclip do seu primeiro sinxelo, "Tiny", lanzouse o día 20 de xuño. O segundo sinxelo, "Goin Down", editouse o 27 de xullo. O nome do traballo está sacado dunha liña da letra do tema "Knocked Around".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por J Mascis agás onde se indique.

## Notas
The Velvet Underground (álbum)

***The Velvet Underground*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de art rock The Velvet Underground, publicado en marzo de 1969 a través do selo MGM Records. Foi o seu primeiro disco con Doug Yule, que foi o substituto de John Cale. Gravado en 1968 nos TTG Studios de Hollywood, California, o son do álbum, formado principalmente por baladas e cancións rock sinxelas, marcou un significativo cambio no estilo da banda con respecto aos seus anteriores traballos. 

Temáticamente, *The Velvet Underground* fala sobre o amor, contrastando os lanzamentos anteriores da banda. Reed deseñou a súa orde de cancións e baseou as súas composición nas relacións e na relixión. Billy Name tomou a fotografía da portada do álbum, coa banda sentada nun sofá no estudio The Factory de Andy Warhol. O proceso de gravación comezou con pouca antelación e, aínda que a banda tiña a moral alta, finalmente sentíronse decepcionados de que Reed creara a súa propia mestura do produto final.

No ano 2003 a revista *Rolling Stone* situouno no número 314 na súa lista dos 500 mellores álbums de todos os tempos. Na súa revisión de 2012 pasou ao posto 316.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Lou Reed.

## Notas
Vicente Fernández

O nome **Vicente Fernández** pode referirse a:

* **Vicente Fernández Hermida**, estudoso galego;
* **Vicente Fernández Rodríguez** (1836-1901), científico mexicano;
* **Vicente Fernández Gómez** (Huentitán el Alto, Xalisco, 1940-2021), cantante e actor mexicano;
* **Vicente José Fernández Biurrun** (São Paulo 1959), futbolista vasco-brasileiro;
* **Vicente Fernández Pujante** (Vilanova i la Geltrú 1975), futbolista catalán;

## Véxase tamén 
*