open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Victoriano Marcos

**Victoriano Marcos Alonso**, nado en Ourense o 20 de outubro de 1903 e finado en México o 1 de xuño de 1958, foi un político e militar galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Marcos. Empregado de banca na sucursal do Banco de España de Ourense, onde colaborou en *La Zarpa*. Membro do Sindicato de Banca da UGT dende 1931. Despois trasladouse ao Banco de España en Santiago de Compostela, onde foi presidente do Centro Republicano Federal de Izquierda Gallega e redactor do seu órgano *Galicia Federal*. A finais de 1932 foi trasladado a Madrid.. Estivo exiliado na Unión Soviética pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934. Regresou a Madrid en 1936 e ingresou no PSOE.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ás Milicias, tomou o mando do batallón Largo Caballero, constituído o 2 de agosto, e participou na guerra co grao de maior. Durante a guerra pertenceu ao PCE. Ao rematar foi detido e condenado en Consello de Guerra celebrado en Alcalá de Henares en setembro de 1939, a 30 anos de prisión. Pasou polas cadeas de Alcalá de Henares (1939), Forte de San Cristovo de Pamplona (1940), Figueirido (agosto de 1940 a xuño de 1943), Ourense (xuño a setembro de 1943) e Burgos, ata que en marzo de 1944 saíu en liberdade vixiada. Foi detido novamente en febreiro de 1945, pasando polas cadeas de Ourense e A Coruña. Saíu en liberdade provisional en xullo de 1946 marchando a Madrid, onde contactou coa organización socialista clandestina. En novembro de 1947 exiliouse en México. Pertenceu á Agrupación Socialista Española do PSOE. Morreu en 1958 en accidente de coche cando viaxaba a Puebla.

## Notas
Páramos de Esgueva

miniatura|Páramos del Esgueva en cor vermella
**Páramos del Esgueva** é unha bisbarra situada ao leste da  provincia de Valladolid (Castela e León) pola cal  discorre o río Esgueva.
miniatura|Vista de Castronuevo de Esgueva

## Concellos 
*Encinas de Esgueva
*Canillas de Esgueva
*Fombellida
*Torre de Esgueva
*Castroverde de Cerrato
*Villaco de Esgueva
*Amusquillo
*Villafuerte de Esgueva
*Esguevillas de Esgueva
*Piña de Esgueva
*Villanueva de los Infantes
*Olmos de Esgueva
*Villarmentero de Esgueva
*Castronuevo de Esgueva
*Renedo de Esgueva 
miniatura|Vista de Villarmenteros de Esgueva
miniatura|Vista de Villanueva de los Infantes
## Véxase tamén 
* Valle del Esgueva
* Mancomunidad Valle del Esgueva
* Provincia de Valladolid
* Gastronomía de la provincia de Valladolid
La Churrería

**La Churrería** é unha bisbarra histórica castellá. Comprende maioritariamente localidades da provincia de Segovia, agás de Campaspero, na provincia de Valladolid. Sitúase no centro da Meseta Norte, na comunidade autónoma de Castela e León, España.

Está integrada por sete localidades, distribuídas en cinco municipios. Todas elas comparten trazos comúns, diferenciadores, que as distinguen do resto de localidades da zona.

Os seus concellos son:
* Adrados
* Campaspero, único de Valladolid.
* Hontalbilla.
* Olombrada, que comprende no seu concello as pedanías de Moraleja de Cuéllar e Vegafría
* Perosillo.

Non se debe confundir La Churrería histórica coa actual Mancomunidade de La Churrería, de distribución de auga, integrada por bastantes máis concellos sen ningún vencello coa devandita bisbarra histórica.

Os seus habitantes son coñecidos como *churros*, polo que é un xentilicio aplicado a xente de varias localidades e polo tanto, de distinta procedencia.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
*
Mercury-Redstone 3

**Mercury-Redstone 3** ou **MR-3**, e tamén coñecida como Freedom 7 polo nome da cápsula, foi a primeira misión espacial tripulada dos Estados Unidos de América, levada a cabo dentro do proxecto Mercury, co astronauta Alan Shepard a bordo. Foi unha misión suborbital que tivo lugar 23 días despois do histórico voo de Iuri Gagarin.

## Desenvolvemento da misión 
Os obxectivos de MR-3 foron familiarizarse coa entorna espacial nunha primeira toma de contacto, con todas as etapas (engalaxe, voo propulsado, voo en ingravidez, reentrada e aterraxe) do voo espacial, avaliar a validez do astronauta como unha parte máis das misións espaciais e a súa capacidade para tomar o control en caso necesario, estudar as reaccións psicolóxicas do astronauta ao voo espacial e recuperar intactos tanto ao astronauta como á nave.

O lanzamento, pese a algunhas vibracións do foguete Redstone MRLV, tivo lugar sen contratempos. Trala separación da cápsula xa no espazo, Shepard probou algunhas manobras manuais. Tódolos sistemas funcionaron tal como estaba previsto. A cápsula non tiña ventás polas que mirar cara a fóra, pero Shepard dispoñía dun periscopio co que obter vistas dos arredores da cápsula. A velocidade máxima que alcanzou a nave foi de 8200&nbsp;km/h e a súa altura máxima, 186,4&nbsp;km. A cápsula amarou a 483&nbsp;km de Cabo Cañaveral, a 75 graos e 53 minutos de latitude norte e 27 graos e 13,7 minutos de lonxitude norte, no océano Atlántico, sendo recuperada polo portaaeronaves USS Lake Champlain. Shepard soportou aceleracións de ata 6 g durante o lanzamento e case 12 g durante a reentrada. A duración total do voo foi de 15 minutos e 22 segundos. Permaneceu en ingravidez durante uns 5 minutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proxecto Mercury
*Mercury-Redstone 4
*Mercury-Atlas 6
*Mercury-Atlas 7
*Mercury-Atlas 8
*Mercury-Atlas 9
*Redstone MRLV
Mercury-Redstone 4

**Mercury-Redstone 4** ou **MR-4**, e tamén coñecida como Liberty Bell 7 polo nome da cápsula, foi a segunda misión espacial (e última suborbital) tripulada dos Estados Unidos de América, levada a cabo dentro do proxecto Mercury, co astronauta Virgil I. Grissom (alcumado *Gus*) a bordo.

## Desenvolvemento da misión 
Os obxectivos de MR-4 foron familiarizarse coa entorna espacial durante todas as etapas (engalaxe, voo propulsado, voo en ingravidez, reentrada e aterraxe) do voo espacial, avaliar a validez do astronauta como unha parte máis das misións espaciais e a súa capacidade para tomar o control en caso necesario, estudar as reaccións psicolóxicas do astronauta ao voo espacial e recuperar intactos tanto ao astronauta como á nave. Tamén se intentou validar o uso do zapón de saída do astronauta, que facía uso de pernos explosivos.

O lanzamento e voo suborbital desenvolveuse de maneira similar ó de MR-3. Grissom dispuxo tamén de 5 minutos de ingravidez e realizou manobras manuais coa cápsula, validando os controis e demostrando a súa relativa facilidade de uso. A diferenza da cápsula de Shepard, a *Liberty Bell 7* dispoñía dunha ventá pola que Grissom podía mirar e dun zapón con pernos explosivos. A velocidade máxima que alcanzou a nave foi de 8270&nbsp;km/h e a súa altura máxima, 189&nbsp;km. A cápsula amarou a 483&nbsp;km de Cabo Cañaveral, no océano Atlántico, tras 15 minutos e 37 segundos de voo.

Tras amarar os pernos explosivos do zapón disparáronse prematuramente, mentres Grissom estaba no interior agardando ao helicóptero de recuperación. Grissom saíu polo seu pé, tirándose á auga, mentres un helicóptero intentaba recuperar a cápsula, que comezou a afundirse debido ó auga que entraba polo zapón. Grissom foi recollido por outro helicóptero uns minutos despois e levado ó portaavións USS Randolph. A pesar da perda da cápsula a misión foi declarada un éxito. A investigación pola perda da nave resultou nun cambio de operativa que garantiría a imposibilidade de disparo prematuro dos pernos.

*Liberty Bell 7* foi finalmente recuperada o 20 de xullo de 1999 tras un intento frustrado anterior, en maio dese mesmo ano. A cápsula aínda tiña inserido o cable co que o helicóptero a intentara recuperar 38 anos antes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proxecto Mercury
*Mercury-Redstone 3
*Mercury-Atlas 6
*Mercury-Atlas 7
*Mercury-Atlas 8
*Mercury-Atlas 9
*Redstone MRLV
Sines

**Sines** é unha cidade portuguesa do distrito de Setúbal, da rexión do Alentexo e a subrexión do Alentejo Litoral. Segundo o censo de 2011 tiña 14.238 habitantes cunha densidade de poboación de 70,03 hab/km². O porto de Sines é o maior porto artificial de Portugal. Sines limita ao norte e ao leste co concello de Santiago do Cacém, ao sur con Odemira e ao oeste co océano Atlántico.

## Xeografía 
[miniatura|esquerda|Mapa das [freguesías do concello.]]
O concello de Sines divídese en dúas freguesías:
* Porto Covo
* Sines

## Demografía 

[1] Integrado en Santiago do Cacém
Fonte: INE

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de cidades en Portugal
* Lista de municipios de Portugal
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Castelo de Urueña

O **castelo de Urueña** é unha fortaleza de orixe medieval situada na vila de Urueña (a chamada *Vila do Libro*), na provincia de Valladolid.

## Descrición 
miniatura|Vista da muralla de Urueña.
Ten torre da homenaxe cadrada e cubos nas esquinas. Está bastante arruinado e serviu durante moitos anos como cemiterio. Cando se edificou foi unha fortaleza moi importante, pois formaba a liña fronteiriza entre os reinos de Castela e de León, división que levara a cabo a mediados do século XII o rei Afonso VII.

Aquí viviron personaxes importantes da historia de España. Foi a mansión habitual de dona María de Padilla, amante de Pedro I o Cruel. Outros estiveron prisioneiros, como a princesa de Portugal dona Beatriz, quen máis tarde casou con Pero Niño, señor de Cigales (Valladolid). O conde de Urgell Xaime II, derrotado no Compromiso de Caspe e militarmente en Balaguer, foi xulgado e traído prisioneiro por don Fernando de Antequera. A lenda conta que o hóspede prisioneiro máis famoso foi o conde castelán Pedro Vélez, ao ser sorprendido en amoríos dentro do recinto cunha curmá carnal do rei Sancho III de Castela. Un romance conta a historia completa, con estrofas tan descritivas como esta:
::::::::::::*que o conde don Pedro Vélez*
::::::::::::*no pazo foi achado*
::::::::::::*con unha curmá carnal*
::::::::::::*do rei Sancho o Desexado,*
::::::::::::*as calzas ao xeonllo*
::::::::::::*e o xibón desabrochado…*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Castelo de Trigueros del Valle

O **castelo de Trigueros del Valle** é unha fortificación de orixe medieval situada na localidade de Trigueros del Valle, na provincia de Valladolid. É propiedade do Concello, e atópase en estado ruinoso sen proxectos de restauración.

## Historia 
En 1427 Xoán II de Castela concedeu privilexio a Fernán Alfonso de Robles para fundar Morgado, incluíndo Trigueros e o seu val, pero ese mesmo ano foi encarcerado por alzarse contra o valido real e morreu asasinado tres anos máis tarde. En 1453 o seu fillo Gutierre de Robles coa súa muller, María de Guevara, realizaron obras no castelo: os seus escudos poden verse sobre a porta, xunto á data. En 1469 mandaron facer o cruceiro e as súas capelas funerarias na igrexa de San Miguel.

Á morte de Gutierre, o seu fillo Fernán non acatou as disposicións testamentarias que favorecían a súa nai, e tomou o castelo. Finalmente acordaron deixar a fortaleza en mans de Fernán (1480); o seu despotismo provocou o asalto do castelo por parte dos veciños durante a guerra das comunidades, que se recrea historicamente cada verán. Os danos reparáronse e a barreira adaptouse para o uso da artillaría; as torres angulares son de nova planta.

Ao recinto principal, máis antigo, éntrase baixo unha torre defensiva que presenta unha enorme troneira accesible dende os adarves, aos que a torre dá continuidade cun corredor aloxado no muro; a estrutura reaparece na torre da homenaxe, optimizando a defensa; a edificación doméstica pegábase aos muros do recinto. O castelo presenta unha singular despregadura de grandes cortes subterráneas abovedadas.

Arredor duns oito metros dunha parte da muralla exterior do castelo sufriu un derrubamento en abril de 2016 por mor da choiva. Esta parte da muralla non estaba restaurada, xa que logo o concello pediu un plan de restauración do tramo deteriorado e derrubado á Xunta de Castela e León .

## Notas
Farsa de Ávila

miniatura|Sepulcro do infante Afonso de Castela en Burgos.

A **farsa de Ávila** foi unha cerimonia que tivo lugar nos arredores de Ávila o 5 de xuño de 1465, cando un grupo de grandes nobres casteláns depuxo en efixie o rei Henrique IV de Castela e proclamou rei no seu lugar o seu medio-irmán o infante Afonso, máis coñecido como "Afonso o Inocente". O nome de *farsa* foi dado polos detractores á proclamación, e con ese nome pasou á historia. Porén, hoxe en día, a denominación de "farsa" é rexeitada pois interprétase que foi unha deposición real.

## Antecedentes 
Durante o reinado de Henrique IV os diversos bandos nobiliarios loitaron entre eles e contra o rei para acaparar parcelas de poder. O poderoso marqués de Villena estaba descontento co trato de favor de Enrique aos seus rivais os Mendoza e o valido Beltrán de la Cueva. O marqués formou unha alianza contra o rei xunto cos arcebispos de Toledo, Sevilla e Santiago, a familia Enríquez, os condes de Plasencia e de Alba e outros nobres e eclesiásticos menores.

O 11 de decembro de 1464 a liga en contra do rei Henrique deu un ultimato: si o rei non rectificaba no seu comportamento e non se desfacía do seu goberno, destituiríano. Henrique tratou de negociar pero non houbo acordo e o rei foi deposto, primeiro en Plasencia o 27 de abril de 1465 e, a continuación, en Ávila o 5 de xuño.

## Desenvolvemento da cerimonia 
[miniatura|Murallas medievais de [Ávila.]]
esquerda|miniatura|Farsa de Ávila
Sobre un gran taboado visible desde gran distancia, os conxurados colocaron unha estatua de madeira que representaba ao rei vestido de loito e ataviado coa coroa, o bastón e a espada reais. Na cerimonia estaban presentes Alfonso Carrillo arcebispo de Toledo, o marqués de Villena, o conde de Plasencia, o conde de Benavente e outros cabaleiros de menos status, ademais dun público composto por persoas do pobo chan. Tamén se atopaba alí o infante Afonso, que por entón aínda non chegaba aos 13 anos de idade. Da brillantez desta corte fíxose lingua o propio Jorge Manrique nas súas *Coplas a la muerte de su padre*:
::::::::Pues su hermano el Inocente,
::::::::que en su vida subcesor
::::::::::se llamó,
::::::::¡qué corte tan excelente
::::::::tuvo y quánto gran señor
::::::::::que le siguió!

Máis adiante, o marqués de Villena, os seus parentes e parte dos seus aliados romperon con Isabel e, ao morrer Henrique en 1474, apoiaron á princesa Xoana como herdeira ao trono, aínda que non poucos dos integrantes da Corte de Afonso XII pasáronse ao bando isabelino e prosperaron nel. Estalou así a Guerra de Sucesión castelá, que se prolongaría ata 1479.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Isabel I de Castela
* Henrique IV de Castela
* Afonso o inocente
* Tratado dos Touros de Guisando
* Xoana a Beltranexa
Industrias del Tablero Sociedad Anónima

**Industrias del Tablero Sociedad Anónima** (**INTASA**) é unha empresa galega adicada á produción e comercialización de derivados da madeira. Ten a súa sede da Coruña.

## Historia
As orixes da empresa están no grupo industrial creado pola familia Tojeiro nas Pontes de García Rodríguez. A empresa INTASA creouse en 1987 coas axudas do goberno á zona de urxente reindustrialización de Ferrol.

## Fábricas
*INTASA, San Sadurniño
*Rechapados del Eume, As Pontes de García Rodríguez
*Galparquet, As Pontes de García Rodríguez
*Unemsa, Coristanco

## Produtos
*parqué flotante
*tarima fusión
*chan laminado
*rechapado
*MDF
*melamina
*aglomerado

## Notas
Euriápsidos

miniatura|dereita|235px|Un cranio euriápsido no que *po* indica o óso postorbital, e *sq* o óso escamoso.
Os **euriápsidos** (**Euryapsida**) son un grupo de réptiles que se distinguen por teren no seu cranio unha soa abertura ou fenestra temporal detrás da órbita do ollo, en posición superior, baixo a cal se articulan os ósos postorbital e escamoso. O grupo é polifilético, é dicir, non é un grupo natural e está formado por membros non estreitamente relacionados entre si. Crese que os euriápsidos son en realidade un tipo de diápsidos (animais con cranios con dúas fenestras temporais), que modificaron os seus cranios perdendo a fenestra temporal inferior. Os euriápsidos diferéncianse dos sinápsidos (que tamén teñen unha soa fenestra temporal) pola situación da súa fenestra, xa que nos sinápsidos esta abertura se encontra por debaixo da articulación entre os ósos post-orbital e escamoso, e nos euriápsidos por riba. Son exemplos de animais euriápsidos os ictiosauros, placodontes, notosauros e plesiosauros, todos eles réptiles mariños extintos, que non deixaron descendentes que chegaran á actualidade.

[dereita|miniatura|[Ictiosauro.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anapsida
* Diapsida
* Synapsida
Castelo de Peñaranda de Duero

O **castelo de Peñaranda de Duero** é unha fortaleza situada sobre un outeiro das proximidades do núcleo burgalés de Peñaranda de Duero.

A súa primeira construción data do século XI, co fin de frear o avance árabe, e facilitar a súa expulsión da península durante a Reconquista. A construción seguiu o deseño do Castelo de Peñafiel.

No centro, sobresae a torre da homenaxe, de planta cadrada, que conta con catro pisos de vigas de madeira. A antiga muralla, da que se conservan escasos paramentos, tiña un gran grosor, e protexía o castelo e o casarío actual.

Da construción, o aspecto máis interesante é a perfección das súas proporcións, o cal converte o Castelo de Peñaranda nunha das mellores construcións históricas da provincia de Burgos.

O 3 de xuño de 1931 o conxunto formado polo Castelo, o Pazo de Abeledo, e a propia vila de Peñaranda de Duero, foi declarado Monumento Histórico Artístico, sendo un dos lugares de maior interese turístico de Burgos. Posteriormente o castelo foi protexido polo Decreto do 22 de abril de 1949 e a Lei 16/1985 sobre patrimonio histórico español.

## Ligazóns externas
Castelo de Henrique II

O **castelo de Henrique II**, tamén coñecido como **Castelo de Henrique II de Trastámara** ou **Castelo de Ciudad Rodrigo**, é unha fortaleza do século XIV, localizada na cidade salmantina de Ciudad Rodrigo.

A pesar de que se lle coñece co nome doutro monarca, foi Fernando II de León quen mandou construír o castelo orixinal sobre unha fortificación primitiva da vila. En 1372, foi de novo reconstruído, esta vez por Henrique II de Trastámara, quen contratou o arquitecto zamorano Lope Arias Jenízaro. Nunha placa sobre o arco de entrada ao recinto, figura unha placa conmemorativa da data da súa construción: o 1 de xuño de 1372.

A fortaleza desenvólvese en torno á torre da homenaxe, unha torre cadrada de 17 metros de lado. En torno a esta torre, desenvólvese un muro con dúas pequenas torres cadradas nos seus extremos. A torre da homenaxe conta con dous pisos.

A finais do século XV, durante o reinado de Fernando III, levouse a cabo a construción dunhas murallas urbanas de man do arquitecto galego Juan de Cabrera. Tamén se engadiu un segundo perímetro amurallado oval en torno á cidade, cunha lonxitude total superior aos dous quilómetros.

Dende o 3 de outubro de 1929 é Parador Nacional.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* https://web.archive.org/web/20130809064517/http://www.castillosnet.org/programs/castillosnet.php?tip=inf
Masahiko Nishimura

, nado en Toyama o 12 de decembro de 1960, é un actor xaponés de teatro e cinema. É coñecido por interpretar papeis cómicos.

## Filmografía 
### Cine 
**Tomoko no baai* (1996)
**Shichi-gatsu nano ka, Hare* (1996)
**Radio no Jikan: Welcome Back, Mr. McDonald* (1997)
**Mononoke Hime (1997)
**Marutai no onna* (1997)
**Kuroi ie* (1999)
**Godzilla 2000* (1999)
**O-juken* (1999)
**GTO* (1999)
**Kawa no Nagare no You ni* (2000)
**Denen no yuutsu* (2001)
**Ghiblies: Episode 2* (2002)
**Ganryujima* (2003) - Sasaki Kojirō
**Nin Nin the Movie* (2004)
**Furyo shonen no yume* (2005)
**Warai no Daigaku* (2006)

### Animación de televisión
**An American Tail: The Treasure of Manhattan Island* (*'O'Bloat'*)

### Drama de televisión 
**Furikaereba Yatsu ga Iru*(1993)
**Furuhata Ninzaburo*  (1994) - Shintaro Imaizumi
**Ousama no restoran* (1995)
**Hideyoshi* (1996) - Tokugawa Ieyasu
**Otona no otoko* (1997)
**Yamato Nadeshiko* (2000)
**Yome wa mitsuboshi* (2001)
**Koi no chikara* (2002)
**Itsumo futari de* (2003)
**Kanojo ga shinjatta* (2004)
**Wonderful Life* (2004)
**Nodame Cantabile'' (2006)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Castelo de Villafuerte de Esgueva

O **castelo de Villafuerte de Esgueva** é unha fortificación do século XV situada na vila de Villafuerte de Esgueva, na provincia de Valladolid.

## Historia 
É un castelo señorial acomodado ao estilo doutros da época, como o de Fuensaldaña e o de Torrelobatón. Foi residencia da familia Franco, xudeus conversos provenientes de Toledo, que adquiriron o señorío de Villafuerte. Actualmente é propiedade da Asociación Española de Amigos dos Castelos. Está bastante completo, pero en proceso de restauración. A torre da homenaxe está restaurada e amoblada.

miniatura|Vista traseira do castelo

## Notas
Merlin 1A

**Merlin 1A** foi o primeiro motor usado nun foguete de SpaceX, o Falcon 1. O motor foi desenvolvido pola propia compañía inspirándose nos conceptos de inxector da empresa TRW usados na etapa de descenso do módulo lunar do programa Apolo. O desenvolvemento completouse en 2005. O motor foi usado dúas veces en sendos lanzamentos, en 2006 e 2007.

## Notas 
### Outros artigos 
*Merlin 1C
*Merlin 1D
China (rexión)

:*Este artigo refírese á civilización chinesa. Para o estado político moderno referido como "China" no seu nome formal e que comprende a China continental, Hong Kong e Macau, véxase **República Popular da China**. Para o estado político moderno referido como "China" no seu nome formal e que comprende as illas de Taiwán, Penghu, Kinmen e Matsu, véxase **República da China**. Para outros usos, véxase **China (homónimos)**.
miniatura|250px|Cambios territoriais na China a través da súa historia.
**China** (chinés tradicional: ; chinés simplificado: ; Pinyin: Jhongguó; Hanyu Pinyin: ; Wade-Giles (chinés mandarín): Chung¹kuo²) é unha rexión cultural, unha civilización antiga e, dependendo da perspectiva, unha entidade nacional ou multinacional que se estende por gran parte da Asia Oriental.

A última guerra civil chinesa (finalizada en 1949) conduciu á aparición de dúas entidades políticas que utilizan o nome "China":

* A  **República Popular da China**, coñecida comunmente como **China Popular**, **China Comunista** ou simplemente **China**, que ten control sobre China continental e os territorios autogobernados de Hong Kong (desde 1997) e Macau (desde 1999).
* A  **República da China**, coñecida comunmente como **China Nacionalista** ou **Taiwán**, que ten control sobre as illas de Taiwán, Pescadores, Kinmen e Matsu.

China é o berce dunha das civilizacións continuas máis antigas do mundo, presente en estados e culturas que se remontan até seis milenios atrás. Posúe o sistema de escritura de uso continuo máis antigo e foi o lugar onde se produciron numerosos inventos de moita importancia, tanto é así que o erudito británico Joseph Needham denominou as "catro grandes invencións da China Antiga": o papel, o compás, a pólvora e a imprenta. Historicamente, a esfera cultural da China estendeuse a través do leste de Asia en todas as súas formas: a súa relixión, os seus costumes e o seu sistema de escritura foron adoptados en diversos graos polos seus veciños, tales como o Xapón, Corea e Vietnam.

A primeira evidencia de presenza humana na rexión encontrouse na cova de Zhoukoudian, e é un dos primeiros espécimes do *Homo erectus'', que é máis coñecido como o home de Pequín, e que se estima que viviu aproximadamente entre 300.000 e 550.000 anos atrás.
Interleucina 3

A **interleucina 3**, abreviada como **IL-3** (ou IL3), é unha proteína reguladora inmunitaria do tipo das interleucinas, que nos humanos está codificada no xene *IL3* do cromosoma 5. O xene humano da IL-3 codifica unha proteína de 152 aminoácidos, e a IL-3 natural está glicosilada. O xene humano da IL-3, está situado a só 9 kb do xene do GM-CSF, e a súa función é bastante similar á deste.

## Función 
A interleucina 3 (IL-3) é unha interleucina, un tipo de sinal químico biolóxico (citocina) que pode mellorar a resposta natural do corpo ás doenzas como parte do sistema inmunitario. Actúa uníndose ao receptor da interleucina 3.

A IL-3 estimula a diferenciación das células nai hematopoéticas multipotentes en células proxenitoras mieloides ou, coa adición de IL-7, en células proxenitoras linfoides. Ademais, a IL-3 estimula a proliferación de todas as células da liñaxe mieloide (granulocitos, monocitos, e células dendríticas), en conxunción con outras citocinas, por exemplo, a eritropoetina (EPO), factor estimulante das colonias de granulocitos-macrófagos (GM-CSF), e IL-6. É segregada polos basófilos e por células T activadas para apoiar o crecemento e diferenciación das células T nas respostas imunitarias. As células T activadas poden inducir a súa propia proliferación e diferenciación por sinalización autócrinsa ou poden inducilas noutras células T por sinalización parácrina, e en ambos os casos está implicada a unión de IL-2 ao receptor de IL-2 das células T (regulado á alza cando se activa a célula, baixo a indución feita pola IL-1 segregada por macrófagos).

## Descubrimento 
A interleucina 3 descubriuna JN Ihle orixinariamente nos ratos. Atopou un factor derivado das células T que inducía a síntese de 20alfa-hidroxiesteroide deshidroxenase en células hematopoéticas e denominouno interleucina 3.

## Interactions 
A interleucina 3 presenta interaccións con IL3RA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Merlin 1C

**Merlin 1C** é un motor foguete desenvolvido por SpaceX para o seu foguete Falcon 9. Refrixérase rexenerativamente facendo pasar o propelente por condutos na tobeira do motor o cal permite aumentar o rendemento do motor, a diferenza do Merlin 1A, que refrixerábase pasivamente. A turbobomba que posúe úsase tamén para presurizar os actuadores hidráulicos, aforrando a necesidade dun circuíto independente para mover a tobeira e proporcionar control sobre o foguete.

## Notas 
### Outros artigos 
*Merlin 1A
*Merlin 1D
Alcázar de Toro

O **Alcázar de Toro**, chamado tamén **Alcázar Real de Toro**, é unha fortificación de planta cadrada situada na cidade de Toro (provincia de Zamora). A primitiva construción data do século X, porén as numerosas reconstrucións fan notar que é unha edificación máis recente. Encóntrase preto da ribeira, situado nun alto, posúe unhas murallas defensivas flanqueadas por sete Torre do homenaxe formou parte do conxunto de murallas que defendían e abranguían á cidade. O alcázar foi lugar de residencia dos Reis Católicos.

## Historia 
O alcázar foi construído no século X nunha acrópole da cidade (elevada a 110 metros do río río Douro). Foi escenario dunha das máis crueis matanzas do rei Pedro I de Castela. O 16 de xaneiro de 1356, encontrábase aí María de Portugal, esposa do rei Afonso XI de Castela, cando o seu fillo Pedro o Cruel chegou e ordenou os seus escudeiros a matar varios nobres que acompañaban á raíña. Pedro López de Ayala nas súas crónicas dos reinados de Pedro I, Henrique II, Xoán I, e de Henrique III, describe así os feitos:

Foi residencia de Xoán II de Castela cando asistía ás cortes en Toro. Es posible que existisen outras residencias reais. O castelo tivo o seu protagonismo durante a guerra de Sucesión Castelá e concretamente na Batalla de Toro acaecida o 1 de marzo de 1476. Tralo abandono que sufriu no século XVI como residencia real, o castelo iniciou un lento declive. Foi declarado Monumento Histórico Artístico en 1931.

## Notas
Rexión de Ternopil

A **rexión de Ternopil** (en , *"Ternopilska oblast"*), tamén coñecida como **Ternopilshchyna** (en ) é unha rexión *(oblast)* de Ucraína. O seu centro administrativo é a cidade de Ternopil. Ten unha superficie de 13.823&nbsp;km², e en 2013 a súa poboación era de 1.075.455 habitantes. 

## Véxase tamén
Cisleitania

[miniatura|250px|Cisleitania (vermello) dentro de [Austria-Hungría. As outras partes son Transleitania (gris claro) e a Provincia de Bosnia e Hercegovina (gris escuro).]]
**Cisleitania** (en ) era o nome da parte austríaca do Imperio Austrohúngaro. Tiña por capital a cidade de Viena, e unha poboación de 28&nbsp;571&nbsp;900 habitantes en 1910.

## Provincias 
Cisleitania estaba formada por 15 territorios da coroa, que enviaban representantes ao *Reichsrat*:

400px|miniatura|Mapa de Austria-Hungría. **Cisleitania**: 1. Bohemia, 2. Bucovina, 3. Carintia, 4. Carniola, 5. Dalmacia, 6. Galicia, 7. Kustenland, 8. Baixa Austria, 9. Moravia, 10. Salzburgo, 11. Silesia, 12. Estiria, 13. Tirol, 14. Alta Austria, 15. Vorarlberg; **Transleitania**: 16. Hungría, 17. Croacia e Eslavonia; 18. **Bosnia e Hercegovina**.
Interleucina 9

A **interleucina 9** (**IL-9** ou IL9) é unha proteína citocina (molécula de sinalización celular) pertencente ao grupo das interleucinas, codificada nos humanos no xene *IL9* do cromosoma 5.

## Función 
Esta proteína é unha citocina producida polas células T axudantes CD4+, que actúa como regulador de varias células hemotopoéticas. Esta citocina estimula a proliferación celular e impide a apoptose. Estimula tamén o crecemento de mastocitos. Funciona a través do receptor da interleucina 9 (IL9R), o cal activa diferentes transdutores de sinais e proteínas activadoras (STAT) e deste modo conecta esta citocina con varios procesos biolóxicos. O xene que codifica esta citocina foi identificado como un xene candidato asociado á asma. Os estudos xenéticos feitos en modelos de ratos da asma demostraron que esta citocina é un factor determinante na patoxénese da hiperrresposta bronquial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Palacio de Catarina

O **Palacio de Catarina** (ruso: Екатерининский дворец) era a residencia de verán dos tsares de Rusia, de estilo rococó e situada na cidade de Tsarsekoe Selo (actualmente chamada Pushkin), a 25&nbsp;km ao sueste de San Petersburgo, antiga capital do Imperio ruso. O palacio está integrado, xunto co conxunto de palacios e parques da cidade de Pushkin, así como o seu centro histórico (código **540-006**) no lugar Patrimonio da Humanidade chamado «Centro histórico de San Petersburgo e conxuntos monumentais anexos».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tsarskoe Selo
* Catarina II de Rusia
* Imperio Ruso

### Ligazóns internas 
* Páxina web oficial
* Descrición e historia detalladas de Tsarsekoe Selo en 1910
* Percorrido fotográfico da Galería Cameron coa *Alexander Palace Time Machine*
* Charles Cameron - Arquitecto Imperial 
* Fotos del interior del Palacio de Catalina
Teresa Rodríguez-Rubio

**María Teresa Rodríguez-Rubio Vázquez**, nada en Rota o 18 de setembro de 1981, é unha política andaluza.

## Traxectoria 
Licenciada en filoloxía árabe e eurodeputada da formación Podemos. No momento de ser elixida eurodeputada nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2014, traballaba en Cádiz como profesora de lingua e literatura españolas no ensino secundario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Rodríguez no Parlamento Europeo
Ivan Khoma

**Ivan Khoma** (en ), nado en Khyriv (rexión de Lviv, Ucraína) o 27 de novembro de 1923 e finado en Roma o 3 de febreiro de 2006, foi un eclesiástico católico ucraíno, bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok entre 1977 e 1991, e reitor da Universidade Católica Ucraína entre 1985 e 2001.

## Traxectoria 
Durante a guerra marchou a Italia, estudando a partir de 1946 no Pontificio Colexio de San Xosafat, e posteriormente doutorouse en Teoloxía pola Pontificia Universidade Urbaniana.

## Obra 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arquidiocese católica latina de Atlanta

A **arquidiocese de Atlanta** (en ) é unha arquidiocese da Igrexa Católica Latina no sur dos Estados Unidos. Componse dos condados do norte do estado de Xeorxia, e está dirixida por un prelado arcebispo, que é tamén pastor da Igrexa Católica, da Catedral de Cristo Rei na Cidade de Atlanta.

## Territorio 
En 2014, a arquidiocese incluía 100 parroquias e misións. No 2007, a Arquidiocese tiña 84 parroquias, que servían aos seguintes condados do norte de Xeorxia:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Igrexa Católica Latina
* Diocese católica latina de Savannah

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da arquidiocese de Atlanta  .
* Perfil da arquidiocese de Atlanta en Catholic-Hierarchy.org .
A Cela Vella, Baredo, Baiona

**A Cela** **Vella** é un lugar da parroquia de Baredo, no concello pontevedrés de Baiona, na comarca de Vigo. 

Neste lugar, foi escondida a Virxe da Cela (patroa de Baredo) despois de ser atopada no mar. Tamén foi construída unha ermida para venerar a devandita Virxe, agora está en ruínas. A Virxe da Cela tomou o seu nome deste lugar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baredo 
### Parroquias de Baiona 
## Notas
Pontificio Instituto Oriental

O **Pontificio Instituto Oriental** (en , **PIO**) é unha universidade pontificia para o estudo do cristianismo oriental.

Foi fundado polo papa Bieito XV, e ten dúas facultades:
* Estudos eclesiásticos orientais (coas seccións histórica, teolóxico-patrística e litúrxica). 
* Dereito canónico oriental.

## Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Castelo de Turégano

O **castelo de Turégano** é unha fortificación de orixe medieval, situada na vila de Turégano, na provincia de Segovia. Está construído sobre unha construción anterior de orixe celtibera. En 1931 foi declarado Conxunto Histórico-Artístico. Integrada no conxunto está a igrexa de San Miguel.

miniatura|Castelo visto desde a Praza Maior de Turégano.

En 1585 estivo preso neste castelo Antonio Pérez, secretario do rei Filipe II de España. Os seus partidarios planearon a súa fuxida, e para iso establecéronse na próxima vila de Muñoveros. Estes conseguiron entrar no castelo, pero a astucia do alcalde convenceunos para que desistisen do seu intento.

miniatura|Vista traseira.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
José María Sánchez Brea

**José María Sánchez Brea**, nado en San Pedro de Ancorados (A Estrada) o 15 de maio de 1888 e finado no mesmo concello o 24 de abril de 1949, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Cuba, onde publicou a noveliña *La caída de un cacique* e dirixiu o periódico *Ideal Gallego*. Retornou á Estrada e na Segunda República foi membro da Comisión de Prensa do Centro de Emigrados e secretario da Federación Agraria. Dirixiu os periódicos *La Vanguardia* e *El Emigrado*. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido. Entre outros lugares refuxiouse na casa de Manuel García Barros.
miniatura|left|*La caída de un cacique*.
## Obras 
* *La caída de un cacique*, 1922.

## Vida persoal 
Casou na Habana con Josefa Albertí.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Igrexas, Manuel: "A caída dun cacique" (4/2/2015) en *Historias de Deza*.
Castelo de Montealegre de Campos

O **castelo de Montealegre de Campos** é unha fortificación medieval situada en Montealegre de Campos, na provincia de Valladolid, separado do núcleo da vila.

Ten formas cadradas e altos muros. Divísase dende Terra de Campos e dende os Montes Torozos. Pódense ver os castelos de Ampudia, Torremormojón e Belmonte entre outros.

miniatura|esquerda|Castelo de Montealegre de Campos.

## Historia 
miniatura|esquerda|Visto dende lonxe.
Foi construído no século XIII, e os seus altos muros nunca foron conquistados. Na década de 1960 rodouse parte da película *O Cid* con Charlton Heston. No século XXI o castelo foi renovado e restaurado pola Fundación do Patrimonio, aberto ao público como Centro de Interpretación da Idade Media e dos castelos.

## Véxase tamén
Segundo Ventín Cerviño

**Segundo Ventín Cerviño**, nado en Monteagudo (Codeseda, A Estrada) en 1936, e finado en Combarro (Poio) o 21 de xullo de 2016, foi un mestre e escritor galego.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia labrega. En decembro de 1936 o seu pai e dous irmáns, canteiros, foron fusilados en Zamora pola súa militancia socialista. Aos oito anos comezou a ir á escola no Codesal, no colexio de Miguel Sieiro e Manuel Iglesias Cabada (curmán de Xosé Manuel Cabada). Rematou os estudos na Estrada, e na revista do centro publicou o seu primeiro poema.

Comezou a estudar Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, pero logo de dous anos deixouno e estudou Maxisterio en Pontevedra. En 1956 montou unha academia privada na casa de Vilas, e tras aprobar as oposicións públicas en 1960 comezou a dar clase na escola mixta de Armonda (Moimenta, Campo Lameiro). Logo de dous anos alí estivo cinco cursos en Anllares del Sil (Páramo del Sil, provincia de León) e despois pasou á escola mixta de Chacente (O Campo, Campo Lameiro), onde foi director do centro. Participou na vida social de Campo Lameiro, e foi secretario de Cámara Agraria, correspondente do INSS, tenente de alcalde, secretario da sociedade de caza e do club de fútbol. Pasou a dar clase no CP Isidora Riestra de Poio e despois foi profesor de lingua castelá no IES dese mesmo concello até a súa xubilación en 2001.
 
## Obra 
* *O rei de Ovisterre* (conto infantil, 1992)
* *Instantes de sentimiento* (poesía en castelán e galego, 1993)
* *Biografía da primavera en catro tempos* (teatro, inédito)
* *A fuga a Exipto* (teatro, inédito)
* *A nova mestra* (teatro, inédito)
* *O coelliño* (relato, inédito)
* *A deusa do mar* (relato, inédito)
Castelo de Castilnovo

O **castelo de Castilnovo** é unha fortificación medieval situado na vila de Condado de Castilnovo, na provincia de Segovia. En xuño de 1931 foi declarado Ben de Interese Cultural.

É de orixe é árabe, construído entre os séculos XII e XV en estilo mudéxar toledano, obra de alarifes árabes. Foi sede do condado de Castilnovo, e pertenceu a Álvaro de Luna, á familia Zúñiga (antes Estúñiga), e aos Duques de Frías. O topónimo da vila fai referencia á fortificación, "Castelo Novo". É coñecido tamén como castelo de Galofre.

Encóntrase na depresión do val do río San Juan (afluente do Duratón), entre Villafranca e Valdesaz. Está ben conservado e cun frondoso arboredo.

## Descrición 
O seu estado actual pouco lembra á época califal, debido ás múltiples modificacións ao longo da historia, responsables da amálgama de estilos arquitectónicos que sobre a fortificación se superpoñen. É unha mestura entre fortaleza e pazo, de planta cadrada, na cal destacan as súas impoñentes torres, tres prismáticas e outras tres cilíndricas, que perden sinxeleza ao estaren adornadas de numerosos balcóns e ventanais, algúns encadrados con alfiz, aximezados, con arcos de ferradura, conopiais e apuntados. Nel pódese ver unha bela mestura de pedra de cadeirado, con ladrillos mudéxares e cachotaría, todo iso rodeado dunha densa vexetación que cobre unha boa parte do edificio. Dentro do castelo existe un patio de armas e varias salas museo, así como unha biblioteca.

## Historia 
A orixe do castelo está aínda na penumbra. Algúns investigadores atribúeno a Abderramán I, quen o fundaría no século VIII. Outros investigadores inclínanse por atribuírllo a Almanzor no século X. Lamentable non quedan restos desa época tan remota. Nos séculos XII e XIII datamos os arcos apuntados do lado Oeste do Patio de Armas. Posteriormente, fóronse pegando as seis torres: Solaina, Porta e Vella, e máis tarde as do Mouro, Caracol e Álvaro de Luna. As últimas reformas remóntanse aos séculos XIX e XX.

Aloxou os reis de Aragón, Fernando I e Leonor. Posteriormente Xoán II fixo entrega deste ao seu valido, Álvaro de Luna. Á morte deste Henrique IV entregou Castilnovo a Juan Pacheco.

É adquirido posteriormente, xunto cunha grande extensión de terreo ao seu arredor, por Fernando o Católico, creando deste xeito o Condado de Castilnovo para ser cedido como dote para a súa neta Juliana Ángela de Velasco e Aragón, primeira condesa de Castilnovo, en 1557. No século XVI aloxou os fillos do rei de Francia, Francisco I, como reféns, trala Batalla de Pavia.

En 1859 o príncipe alemán de Hohenzollern, o seu propietario, vendeullo a José Galofre, secretario e pintor de Cámara da raíña Isabel II. Foi restaurado no século XIX. O castelo pertenceu despois aos marqueses de Quintanar,quen o venderon a unha asociación hispano-mexicana, chamada Castilnovo S.A., convertendo este nunha gran mansión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda
Guillerme de Orange

**Guillerme de Orange** pode referise a:
## Idade Media 
* **Guillerme I de Tolosa** (c.768-812), conde de Tolosa e santo da Igrexa Católica, tamén coñecido como San Guillerme de Gellone, aparece na literatura épica do século XII como Guillerme de Orange.
* **Guillerme, bispo de Orange** (?-1098), participou na Primeira Cruzada.

## Membros da Casa de Orange 
* **Guillerme I de Baux** (c.1155-1218).
* **Guillerme II de Baux** (c.1200-1239).
* **Guillerme III de Baux** (c.1220-1256).
* **Guillerme IV de Baux** (c.1240-1281).
* **Guillerme VIII de Chalon** (c.1415-1475).

## Príncipes de Orange-Nassau 
* **Guillerme I de Orange o Taciturno** (1533-1584), Príncipe de Orange, fundador da Casa de Orange-Nassau, Estatúder de Holanda, Zelandia e Utrech, líder da revolta contra a soberanía española nos Países Baixos e considerado o padre da patria holandesa.
* **Guillerme II de Orange-Nassau** (1626-1650), Estatúder das Provincias Unidas.
* **Guillerme III de Orange-Nassau** (1650-1702), máis coñecido como Guillerme III de Inglaterra (en inglés *William III*), Estatúder das Provincias Unidas, reinou en Inglaterra como Guillerme III e en Escocia como Guillerme II.
* **Guillerme IV de Orange-Nassau** (1711-1751), primeiro Estatúder Xeral hereditario das Provincias Unidas.
* **Guillerme V de Orange-Nassau** (1748-1806), último Estatúder das Provincias Unidas.

## Reis e príncipes dos Países Baixos 
;Reis 
* **Guillerme I dos Países Baixos** (1772-1843), primeiro Rei dos Países Baixos e primeiro Gran Duque de Luxemburgo.
* **Guillerme II dos Países Baixos** (1792-1849), Rei dos Países Baixos e Gran Duque de Luxemburgo, foi o comandante das forzas belgas e holandesas na batalla de Waterloo.
* **Guillerme III dos Países Baixos** (1817-1890), Rei dos Países Baixos e Gran Duque de Luxemburgo. 
* **Guillerme Alexandre dos Países Baixos** (1967-), Rei dos Países Baixos desde 2013.
;Príncipes herdeiros
* **Guillerme de Orange (1840-1879)**, fillo máis vello de Guillerme III, foi príncipe herdeiro dos Países Baixos, pero finou antes que o seu pai e por tanto nunca chegou a ser rei.

## Outros 
* **Guillerme de Orange** (c.1944), pomba mensaxeira utilizada polo servizo militar británico.
Manuel Durán Durán

**Manuel Durán Durán**, nado na Estrada, foi un empresario e xornalista galego.
## Traxectoria 
Emigrou a Cuba, onde foi secretario e despois presidente da Sociedade Hijos de Tabeirós na Habana, e secretario da Sociedade Hijos del Ayuntamiento de La Estrada en Cuba. Retornou á Estrada a finais de 1932 e montou a tinturaría "Madrid"; incorporouse á Comisión de prensa do Centro de Emigrados e foi secretario do Centro e administrador de *El Emigrado*, asumindo a dirección do periódico en agosto de 1935, logo do cesamento de José María Sánchez Brea. Continuou como director até xullo de 1936. En marzo de 1936 foi nomeado concelleiro da Estrada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Portugal. Desde alí marchou a Cuba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Igrexa ortodoxa rusa

A **Igrexa ortodoxa rusa** (en , *Russkaia pravoslavnaia tserkov*), é unha das igrexas ortodoxas autocéfalas, en comuñón co resto da Igrexa ortodoxa.

O primado da Igrexa é o patriarca de Moscova, o quinto na orde de precedencia da Igrexa ortodoxa logo dos patriarcas de Constantinopla, Alexandría, Antioquía e Xerusalén. Reclama xurisdición exclusiva sobre todos os crisitáns ortodoxos que viven nas antigas repúblicas da U.R.S.S., coa excepción de Xeorxia e Armenia, aínda que dita xurisdición é disputada en países como Estonia, Ucraína e Moldova. Ten tamén autoridade sobre os cristiáns ortodoxos do Xapón e da China.

O 15 de outubro de 2018 o Sínodo da Igrexa ortodoxa rusa rompeu a comuñón eclesiástica coa Igrexa ortodoxa de Constantinopla por mor da decisión desta de conceder a autocefalia á Igrexa ortodoxa ucraína.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial   .
Alfa-taxilina

**Alfa-taxilina** (**TXLNA**) é o nome que se lle dá actualmente á proteína reguladora tamén coñecida como **interleucina-14** (**IL-14** ou IL14) ou **factor de crecemento das células B de alto peso molecular** (**HMW-BCGF**), que nos humanos está codificada no xene *TXLNA* do cromosoma 1.

A alfa-taxilina ou IL-14 é unha citocina que controla o crecemento e a proliferación de células B tanto normais coma cancerosas. A alfa-taxilina ou IL-14 induce a proliferación de células B, inhibe a secreción de anticorpos por estas células, e expande os subgrupos de células B seleccionados. Esta interleucina é producida principalmente polas células T e certas células B malignas.

## Xene 
No rato prodúcense dous transcritos distintos das febras opostas do xene *il14* que se denominan IL-14α e IL-14β.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Beta-taxilina

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Beta-taxilina

A **beta-taxilina** (**TXLNB**) é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *TXLNB* do cromosoma 6. Exprésase no músculo esquelético. Crese que promove a rexeneración de nervios motores e ten algunha implicación no tráfico intracelular de vesículas.

## Interaccións 
A TXLNB ten interaccións coa STX4 e outras proteínas da familia da sintaxina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Madrigal de las Altas Torres

**Madrigal de las Altas Torres** é unha localidade e concello de España pertencente á provincia de Ávila, na comunidade autónoma de Castela e León. Trátase dunha das vilas máis significativas da comarca de La Moraña, localizada no norte da provincia. No 2014, o concello contaba cunha poboación de 1.544 habitantes. Isabel I de Castela naceu no lugar o 22 de abril de 1451.

## Administración 
miniatura|esquerda|Casa do concello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Jaume Sanllorente i Trepat

**Jaume Sanllorente i Trepat**, nado en Barcelona o 9 de xullo de 1976, é un periodista catalán. Estudou periodismo na Universidade Ramon Llull e especializouse en periodismo económico. Actualment dirixe a fundación Sonrisas de Bombay, da cal é fundador e dedica os seus esforzos a axudar ós desfavorecidos da India.

Despois de traballar durante varias anos no eido da prensa económica, como delegado en Cataluña da revista *Comercio Exterior*, marchou de vacacións no 2003 á India por primeira vez, onde quedou abraiado coa pobreza e a vulnerabilidade dos cativos nas rúas de Bombai.

Despois de coñecer un pequeno orfanato que ía pechar por razóns económicas, Jaume Sanllorente decidiu deixar o seu traballo e a súa vida en Barcelona e trasladarse a Bombai, onde funda a ONG Sonrisas de Bombay. Esta ONG puxo en marcha proxectos para axudar ás comunidades máis desafavorecidas de Bombai, entre os que destacan un orfanato, dúas escolas e diversos programas para doentes de lepra e para os seus fillos, sumando en total máis de 5.000 beneficiats d'entre els carrers de Bombai.

O labor de Sanllorente valeulle a distinción de ocupar as primeiras páxinas do Times of India, e obter o recoñecemento de numerosas entidades de ámbito internacional. A entidade médica india Bombay Leprosy Project designouno no 2008 "Embaixador perante o Mundo".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Entrevista con Jaume Sanllorente no programa Siluetas (RNE)