As crónicas do sochantre

[miniatura|O título foi incluído na [Biblioteca Galega 120, co número 32.]]
***As crónicas do sochantre*** é un libro de Álvaro Cunqueiro publicado en 1956 por Editorial Galaxia. A obra xunta varias historias de misterio e crime. Está ambientada nos tempos da Primeira República Francesa, e narra as viaxes do sochantre de Pontivy polos camiños da Bretaña acompañado dunha comitiva de finados contadores de historias.

## Trama 
Charles Anne de Crozón é un home bretón, de finais do século XVIII. Logo de aprender a tocar o bombardino, pasou a ser o sochantre de Pontivy, e como tal, adoita tocar nos servizos relixiosos. Un día de 1793 é chamado para ir tocar no enterro dun veciño de Quelven. Ao saír de mañanciña da súa vila, dinlle que debe subir a unha carroza con outras persoas que tamén van ao enterro.

Ao pouco de partiren, descobre que os cinco acompañantes son cadáveres de persoas falecidas: Coulaincourt de Bayeux (un coronel aforcado), Guy Parbleu (queimado na fogueira), Jean Pleven (un escribán aforcado), Clarina de Saint-Vaast (unha muller envelenada) e monsieur de Nancy. A carroza está tirada por tres cabalos mortos.

Logo do susto inicial, vai collendo confianza con eles. Ao chegar a noite, os corpos perderon as súas carnes, quedando só os esqueletos. E nunha parada da carruaxe, os mortos comezan a contar as súas historias. Ao proseguir a viaxe, que se ve delongada, vense envoltos nunha batalla da Revolución Francesa, e fan unha particular representación de *Romeu e Xulieta*.

O sochantre, á fin, toca para o fidalgo de Quelven, pero vese envolto nunha lea amorosa co seu esqueleto, e remata correndo escapando del. Finalmente, chega de regreso á súa casa, logo de tres anos de viaxe.

## Narración 
A obra está contada en terceira persoa. Hai numerosas descricións, tanto do espazo como da fisionomía das persoas e as súas roupas.

### Estrutura 
Comeza cunha introdución sobre a terra da Bretaña e outra sobre o personaxe do sochantre. A acción está dividida en catro partes: "A carroza" (4 capítulos), "As historias" (7), "Os viaxes" (4 capítulos, incluíndo a representación da obra de teatro, e unha parte final.) A seguir, hai dous apéndices: o *Dramatis personae* e unha noticia sobor dun personaxe secundario.

## Edicións 
Foi editado por vez primeira en agosto de 1956 por Editorial Galaxia, coa portada deseñada por Ignacio Suárez Llanos e ilustracións de Xohán Ledo, adicado a Francisco Fernández del Riego. A editorial publicouno posteriormente na colección *Narrativa*. En 2002 fíxose unha edición para a *Biblioteca Galega 120* de *La Voz de Galicia*, e en 2004 apareceu na *Biblioteca Álvaro Cunqueiro*.

## Traducións 
*Ao castelán polo propio autor co título de *Las crónicas del Sochantre* publicado en 1959 por Editorial Destino, recibindo a obra o Premio da Crítica de narrativa castelá en 1960.
*Ao italiano por Giovanni Allegra co título de *Cronache di un maestro di coro* publicado en 1983 por Jaca Book, Col. Jaca letteraria.
*Ao francés por Claude Bleton co título de *Les Chroniques du Sous-chantre* publicado en 1992 por Actes Sud, Col. Lettres hispaniques.
*Ao alemán por Elke Wehr co título de *Die Chroniken des Kantors * publicado en 1996 por Suhrkamp Verlag.
*Ao asturiano por Milio Rodríguez Cueto co título de *Les cróniques del sochantre* publicado en 1999 por VTP na colección *Kêr ar mor*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web da editorial.