Mercedes Núñez

**Mercedes Núñez Targa**, nada en Barcelona o 16 de xaneiro de 1911 e finada en Vigo o 4 de agosto de 1986, foi unha militante antifascista, loitadora polas liberdades civís contra os réximes de Franco e Hitler. Sufriu a guerra, o cárcere, o exilio e a deportación e sobreviviu aos campos de concentración nazis de Saarbrücken, Ravensbrück e Leipzig-Schönefeld. 

Loitou na guerra xunto ao PSUC e en 1939 foi detida e trasladada á prisión de mulleres de Ventas. Tras ser liberada por un erro burocrático, fuxiu a Francia e tivo un papel moi activo na Resistencia francesa. Foi detida pola Gestapo en 1944 e levada ao campo de concentración de Ravensbrück. Tras sobrevivir varios meses no medio do horror, foi liberada polos aliados en 1945, poucos días antes da data en que estaba prevista a súa execución. En 1968 participou na creación do Partido Comunista de Galicia e en 1975 retornou a España.

## Traxectoria 
### Datos biográficos 
Mercedes naceu en Barcelona, no número 5 da rúa de Santa Anna, en Ciutat  Vella, no seo dunha familia acomodada. A súa nai, Ángela  Targa  Guitart, catalá, era filla dun chocolateiro con negocio na  Rambla de Canaletes. O seu pai, José Núñez Otero, natural de Bergondo (A Coruña) estableceuse na  Rambla das Flores cunha xoiería.  miniatura|239x239px|Equipo de baloncesto do Club Femení d'Esports de Barcelona, 1930Con dezaseis anos, Mercedes, que recibiu unha  esmerada educación, comezou a traballar nun laboratorio fotográfico, en contra do criterio paterno. Nos primeiros anos trinta traballou como auxiliar de contabilidade e mecanógrafa en "Películas Cinematográficas  Huguet". Durante a República, compatibilizou este traballo co de  dáctilo-mecanógrafa no Consulado de Chile en Barcelona, onde foi secretaria de Pablo  Neruda ata o traslado deste a Madrid en febreiro de 1935
Desde moi nova interesouse pola corrente reformista dos anos trinta, comprometéndose co mundo cultural e asociativo barcelonés. Foi socia do  "Ateneu Enciclopèdic Popular", da asociación higienista e naturista  "Amics del Sol" e do "Club Femení d' Esports de Barcelona", primeira entidade deportiva catalana composta exclusivamente por mulleres, do que foi tesoureira e desde o cal participou na organización das Olimpíadas Populares contra convocatoria aos Xogos Olímpicos de Berlín de 1936, que se truncaron debido ao golpe militar do 18 de xullo, que deu paso á Guerra civil española.  

Tras a morte do seu pai (abril 1936) ingresou nas Juventudes Socialistas Unificadas (JSU), que, despois do triunfo do Fronte Popular, viviron días de entusiasmo. Xa producido o Alzamento, ingresou no PSUC (Partido Socialista Unificado de Cataluña). En plena guerra, realizou labores administrativas na sede do Comité Central do Partido, na Casa Milá (A  Pedrera). Cando as tropas de Franco tomaron Barcelona en xaneiro de 1939, a dirección do Partido Comunista encomendoulle reorganizar o PC na Coruña..Na súa despedida das compañeiras de prisión, unha delas díxolle:

As deportadas identificábanse por un número cosido no traxe de raias que levaban posto, así como por un  triángulo de cor diferente segundo a clasificación da prisioneira. Para as “políticas” como Mercedes, vermello; amarelo para as xudías; azul para as apátridas (cor tamén levada por numerosos deportados españois de  Mauthausen), etc. En 1983, Mercedes foi nomeada delegada en Galicia da Amical de Mauthausen e outros campos (asociación que agrupa aos exdeportados republicanos dos campos de concentración do nazismo, así como aos familiares e amigos, tanto dos superviventes como dos deportados asesinados nos campos) e encargouse de elaborar un censo de máis de 200 galegos mortos nos campos de concentración nazis. Faleceu en Vigo o 4 de agosto de 1986, sen conseguir das autoridades galegas e estatais o recoñecemento aos deportados. a tea en forma de triángulo e cun «S» coa que foron marcados os prisioneiros españois tachados de comunistas polos nazis, a medalla da Lexión de Honra de Francia que lle concedeu De Gaulle ou a Médaille Militaire.

## Recoñecementos 
* miniatura|Placa da rúa Mercedes Núñez en Vigo
En 1959 foi condecorada polo goberno francés coa Lexión de Honra (máxima condecoración civil francesa) e a Medalla Militar (máxima condecoración militar francesa) 
*En 2011, con motivo do centenario do seu nacemento, o Partido Comunista de Galicia xunto co Foro pola Memoria fixéronlle unha homenaxe en Vigo reivindicando a súa su figura: realizaron unha ofrenda floral na rúa que leva o seu nome, presentaron a edición en castelán do libro *Destinada al crematorio,* prepararon un ciclo de conferencias e unha exposición retrospectiva que foi inaugurada o 7 de xaneiro de 2012 
*En 2016 rendéuselle unha homenaxe en Tui organizada por Levada Libre.
*En 2019, a asociación "Amigos da República" fixéronlle unha homenaxe ante a súa tumba no cemiterio de Pereiró (Vigo) con motivo da conmemoración dos 88 anos da proclamación da Segunda República en España. O acto contou coa presenza do fillo da homenaxeada, Pablo Iglesias, así como Xesús Alonso Montero, un histórico do Partido Comunista e Rubén Pérez, portavoz de Esquerda Unida. 
* O día 31 de xaneiro de 2019, o Concello de Barcelona inaugurou unha placa fronte á casa onde naceu Mercedes Núñez, na rúa Santa Anna número 5 do distrito de Ciutat Vella, enmarcando o acto na conmemoración do Día Internacional das Vítimas do Holocausto.

## Obras 
Ademais de numerosos artigos (colaborou con diversas publicacións como *Mujeres Antifascistas Españolas*, *L’Humanité*, *Información Española*, *Mundo Obrero*, *Treball*, *Nuestra Bandera*, *Nova Galicia*, etc.)
 
### Ligazóns externas 
* Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 blog.
* Entrevista con Mercedes Núñez, 1983. España, historia inmediata. Los vencidos (TVE, 1984), no youtube
* El valor de la memoria - Mercedes Núñez Targa. Charla Club Faro de Vigo, 23 de abril de 2018, no youtube
* Barcelona homenatja les Dones de Ravensbrück. acto organizado polo Concello de Barcelona e "la Amical de Ravensbrück", 2019, no youtube