Selección de fútbol de Iugoslavia

A **selección nacional de fútbol de Iugoslavia** foi o equipo que representou ao Reino de Iugoslavia e á República Federal Socialista de Iugoslavia nas competicións internacionais de fútbol até a desintegración do país en 1992. A selección estaba rexida pola Fudbalski Savez Jugoslavije, federación creada en Zagreb no ano 1919, e de seguido foi admitida na FIFA. No ano 1929 o país troca o nome do reino polo de Iugoslavia e xa un ano despois participa no primeiro mundial de fútbol, no Uruguai, caendo finalmente nas semifinais.

Trala segunda guerra mundial o país convértese nunha república socialista e a federación vólvese constituír despois dos anos da guerra. O maior logro da selección nesta época foi gaña-los Xogos Olímpicos de 1960. O xogador que máis partidos diputou coa selección foi Dragan Džajić, que xogou 85 encontros entre 1964 e 1979, sendo o máximo goleador de tódolos tempos Stjepan Bobek, que anotou 38 goles entre 1946 e 1956. Cómpre destacar que o equipo sub-21 gañou o Campionato de Europa en 1978, e anos despois o sub-20 foi campión do mundo no ano 1987. Con todo, esta xeración perdeuse para o fútbol de seleccións durante uns anos mentres non rematou a Guerra de Iugoslavia. Despois da desintegración do estado, Serbia e Montenegro seguiu a empregar o nome de Iugoslavia até o ano 2003. Dende aquela a selección quedou fragmentada nas seleccións de Bosnia e Hercegovina, Croacia, Eslovenia, Macedonia, Montenegro e Serbia.

## Historia 
O primeiro equipo nacional iugoslavo foi durante o reino que existiu entre as dúas guerras mundiais. A Federación de Fútbol do que entón era o Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos foi fundada en Zagreb en 1919 baixo o nome de *Jugoslovenski nogometni savez*, sendo admitida na FIFA en 1923. Así, o equipo nacional xogou o seu primeiro partido internacional nos Xogos Olímpicos de Anveres en 1920, sendo o seu opoñente , o once inicial que presentou a selección do Reino foi: Vrđuka, Župančić, Šifer, Tavčar, Cindrić, Rupec, Vragović, Dubravčić, Perška, Granec e Ružić. Con todo, Iugoslavia perdeu por unha ampla marxe (0-7).

En 1929 o país pasou a chamarse oficialmente Iugoslavia, e a federación trasladou a súa sede central a Belgrado. Ao ano seguinte, o combinado nacional participou no primeiro mundial de fútbol, no que acabou na cuarta praza. No seu primeiro partido de mundial, en Montevideo, Iugoslavia venceu por 2-1 contra a poderosa selección do Brasil, saíndo ao terreo de xogo coa seguinte aliñación: Jakšić, Sekulić, Tirnanić, Ivković, Bek, Đokić, Marjanović, Arsenijević, Vujadinović, Mihajlović e Stefanović. Con todo, o equipo só consitía en xogadores serbios, xa que a selección foi boicoteada polos croatas polo traslado da Federación de Zagreb a Belgrado.

A federación e o fútbol en xeral foi interrompido pola segunda guerra mundial. Despois da guerra foi formada a federación socialista, e a federación de fútbol restituída. Así, en 1954, foi un dos membros fundadores da UEFA e anos despois organizaou a Eurocopa de fútbol de 1976, que se xogou integramente entre Belgrado e Zagreb. A selección participou en oito copas do mundo, catro Eurocopas e gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1960 (ademais de tres de prata e unha de bronce). O xogador que máis partidos diputou coa selección foi Dragan Džajić, que xogou 85 encontros entre 1964 e 1979 e o máximo goleador foi Stjepan Bobek, que anotou 38 goles entre 1946 e 1956.

## Resultados 
### Copa Mundial de Fútbol 
### Eurocopa 
## Enfrontamentos 
## Xogadores 
### Máis partidos disputados 
## Adestradores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do fútbol iugoslavo na RSSSF
* Xogadores iugoslavos na RSSSF