open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monte da Guía

miniatura|O monte da Guía dende o monte do Castro.
miniatura|Ermida da Nosa Señora da Guía, no cumio do monte.
O **monte da Guía** é unha elevación situada no lugar da Guía, na parroquia viguesa de Teis, a carón da ría de Vigo. 

## Situación 
Acada 128 metros de altitude. É un dos parques maiores da cidade. Desde o alto do promontorio hai unha vista bastante completa da cidade de Vigo, así como da ría, as illas Cíes, a cara sur da península do Morrazo e a ponte de Rande. 

O monte da Guía está conectado co centro da cidade mediante o autobús urbano (liña 17).

## Historia 
Antigamente, as mulleres dos pescadores subían a este monte para facer fogueiras e así poder orientar os seus maridos de regreso ao peirao., obra do arquitecto Manuel Gómez Román.

Ata o ano 2000 estivo situada na súa ladeira máis protexida, cara ao mar, a Escola de Transmisións da Armada, localización militar que tivo relevancia na segunda guerra mundial, ó ser usada como lugar de aprovisionamento por submarinos alemáns, o que se evidencia nalgunha película bélica. Naquela época fíxose un túnel baixo o monte para que o tren chegase ás instalacións militares para levar provisións. Tempo despois, ó ser innecesario o transporte ferroviario, o túnel foi usado como almacén militar.

Na súa aba, hai pequenas praias como a da Lagoa ou a da Punta, e un paseo a través dunha senda botánica sinalada. Conta cunha carballeira e distintas especies ornamentais de interese, entre as que ademais dos carballos, destacan os piñeiros.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Parques de Vigo
Wacław Święcicki

miniatura|175px|Tumba de Wacław Święcicki.
**Wacław Święcicki**, nado en Varsovia en 1848 e finado na mesma cidade en 1900, foi un poeta e sindicalista polaco.

## Traxectoria
É o autor da  "Varchavianka", "Warschawjanka" ou "Varsoviana", canción creada en 1883 baseada nun tema popular polaco (aínda que outras versións apuntan a "A marcha dos zuavos" ou "Les hussards de Bercheny"). Esta canción foi adaptada ó castelán por Valeriano Orobón Fernández nunha partitura de 1933, que se publicou co nome de "¡Marcha triunfal!" e subtítulo de "¡A las barricadas!".

A canción, coñecida na actualidade como "A las barricadas", é o himno da CNT e da CXT, sindicatos anarcosindicalistas españois.
Península do Morrazo

O **Morrazo** é unha península situada no oeste da provincia de Pontevedra, na zona das rías Baixas. Mide uns 40&nbsp;km. de lonxitude por 10 de ancho, e separa as rías de Vigo e Pontevedra.

## Xeoloxía
A península do Morrazo é un exemplo de horst. A elevación do terreo que a conforma debeuse ó afundimento das rías que separa. O seu istmo vai de Ponte Sampaio a Pontevedra.

A súa parte occidental vese desgaxada de norte a sur por unha ampla fendedura tectónica inundada: a Ría de Aldán, que individualiza a subpenínsula do Hío, parroquia máis occidental da comarca do Morrazo. Pola súa parte, o seu extremo meridional e confín da península, Cabo Home, morre a pouca distancia das Illas Cíes (integradas no Parque nacional das Illas Atlánticas).

O Morrazo é unha península montuosa atomizada en ducias de vales, outeiros, e enseadas, que conforman un complexo tecido de unidades individualizadas, ricas e moi humanizadas que albergan unha elevada densidade de poboación. O punto máis alto da península é a meseta da Chan da Carqueixa (628 m), no Monte Xaxán (Domaio).

Os miradoiros de Cotorredondo, Monte do Faro, A Fraga, Agudelo, A Paralaia, A Magdalena, O Balcón do Rei, Varalonga, Liboreiro o Ermelo ofrecen amplas panorámicas da súa paisaxe, desde a ría de Pontevedra á de Vigo.

## Demografía
O poboamento do Morrazo é moi disperso, e a maioría dos máis de 200 núcleos de poboación da península se encadran nun contínuum rururbán onde destacan algunhas vilas. A poboación achégase ás 100.000 persoas , cunha densidade de poboación superior a 500 hab./km².

A península correspóndese cos concellos de Cangas, Bueu, Marín e Moaña, así como dúas parroquias de Pontevedra (Lourizán e Salcedo), e catro de Vilaboa (San Adrián de Cobres, Santa Cristina de Cobres, Vilaboa e Figueirido). Cangas é a capital histórica, así como o concello máis poboado.
[miniatura|[Chan da Arquiña|Dolmen de Chan da Arquiña.]]

A lista compreta das 29 parroquias pode verse na seguinte táboa:

## Economía e cultura
A pesca e o turismo son as dúas áreas económicas máis destacadas, e a súa riqueza exprésase tamén na cultura, o deporte e a gastronomía da zona.

O deporte das traíñas e do remo en xeral son moi populares, co canonista David Cal á cabeza.

Entre os eventos culturais destaca o Festival Intercéltico do Morrazo, celebrado en Moaña a finais de xullo.

Entre os seus monumentos destacan o cruceiro do Hío, o Dolmen de Chan da Arquiña, os Petróglifos de Mogor ou o Museo Massó.
A las barricadas

**A las barricadas** é o título dunha das máis populares cancións relacionadas co anarcosindicalismo ou o anarquismo (ou tamén o comunismo libertario) durante a guerra civil e a Revolución Española. Actualmente é tamén o himno da CNT e da CXT.

## Historia 
A canción orixinal, a "Varchavianka", "Warszawianka" ou "Varsoviana", foi composta en 1883 polo poeta polaco Wacław Święcicki, cando estaba preso no cárcere de Varsovia, nun momento no que o movemento obreiro polaco sostiña duras loitas reivindicativas e pelexaba contra a ocupación rusa. A canción baseouse nun tema popular polaco (outras versións apuntan a “A marcha dos zuavos” ou “Les hussards de Bercheny”). Cantouse por primeira vez na manifestación obreira do 2 de marzo de 1885 en Varsovia, popularizándose e ocasionando versións da mesma en toda Europa pola solidariedade do movemento obreiro con Polonia.

Chegou a España co nome de “Marcha triunfal” e co subtítulo “¡A las barricadas!”. Publicouse a súa partitura en novembro de 1933, no suplemento da revista *Tierra y Libertad* de Barcelona. Os arranxos musicais para coro mixto fíxoos Ángel Miret, e a adaptación da letra Valeriano Orobón Fernández. Xunto á letra sinalábase que esta canción, de carácter sindicalista, a trouxeran a España uns anarcosindicalistas alemáns, e que se fixera popular, sobre todo entre os máis novos, substituíndo á tradicional canción anarquista española “Hijos del pueblo”.

Ten sido interpretada por artistas como Ades, Dandelion Junk Queens, Los Dólares, Pascal Comelade, Los Muertos de Cristo, Ana Belén, JoMo, Serge Utgé-Royo, ou Extremoduro.

Dá nome ó portal web alasbarricadas.org, de carácter libertario.

## Letra 
*Negras tormentas agitan los aires,*
*nubes oscuras nos impiden ver,*
*aunque nos espere el dolor y la muerte,*
*contra el enemigo nos llama el deber.*
*El bien más preciado es la libertad.*
*Hay que defenderla con fe y  valor. *
*Alza la bandera revolucionaria,*
*que del triunfo sin cesar nos lleva en pos.*
*Alza la bandera revolucionaria,*
*que del triunfo sin cesar nos lleva en pos.*
*¡En pie pueblo obrero, a la batalla!*
*¡Hay que derrocar a la reacción!*
*¡A las barricadas! ¡A las barricadas*
*por el triunfo de la Confederación!*
*¡A las barricadas! ¡A las barricadas*
*por el triunfo de la Confederación!*

:Negras tormentas axitan os aires
:nubes escuras impídennos ver
:aínda que nos espere a dor e a morte
:contra o inimigo chámanos o deber
:o ben máis prezado é a liberdade
:hai que defendela con fe e valor
:alza a bandeira revolucionaria 
:que do triunfo sen cesar lévanos en pos
:alza a bandeira revolucionaria
:que do triunfo sen cesar lévanos en pos
:en pé pobo obreiro á batalla
:hai que derrotar á reacción
:ás barricadas, ás barricadas
:polo triunfo da Confederación
:ás barricadas, ás barricadas
:polo triunfo da Confederación

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*partitura
*Himno da CNT (mp3)
*Vídeo con dúas versións de "A las barricadas"
Max Nettlau

**Max Heinrich Hermann Reinhardt Nettlau**, nado en Viena o 30 de abril de 1865 e finado en Ámsterdam o 23 de xullo de 1944, foi un historiador do anarquismo alemán e internacional. Era partidario do anarquismo sen adxectivos.

## Breve biografía 
Aínda que nado en Viena, Austria, mantivo a nacionalidade prusiana. Estudou lingua e literatura céltica en Viena, mais moi logo se interesou polo movemento anarquista internacional. En 1885 viaxou a Londres para aprender lingua e literatura galesa e foi alí onde estivo afiliado á Liga Socialista de William Morris até 1895. Viaxou logo por Francia e Suíza, máis despois da primeira guerra mundial perdeu case toda a súa fortuna, pasando a vivir de maneira precaria. De 1928 ao 1936, mercé á súa amizade con Federico Urales e Teresa Mañé, colaborou con La Revista Blanca, onde se traduciron as súas biografías de Mikhail Bakunin, Elisée Reclus e máis Errico Malatesta. En 1935 vendeu a súa colección de documentos á *Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis* (IISG: Instituto Internacional de Historia Social).

## Obras 
* *Michael Bakunin. Eine Biographie*, 3 vols, Londres, 1896-1900.
* ''Bibliographie de l'anarchie* (1897).
* *Miguel Bakunin, la Internacional y la Alianza en España (1868-73)* (1925).
* *Geschichte der Anarchie* (Historia da anarquía). 7 vols., só 4 publicados entre 1925 e 1984.
* *Der Anarchismus von Proudhon zu Kropotkin; Seine historische Entwicklung bis zum 1880*, Berlín, 1927 (O anarquismo de Proudhon a Kropotkin: o seu desenvolvemento histórico até 1880). 
* *Élisée Reclus - Anarchist und Gelehrter*, Berlín, 1928 (Élisée Reclus: anarquista e profesor).
* *Anarchisten und Sozialrevolutionäre der Jahre 1880-1886*, Berlín, 1931 (Anarquistas e social-revolucionarios dos anos 1880-1886).
* *Esbozo de historia de las utopías*, Buenos Aires, 1934.
* *La anarquía a través de los tiempos* (1935). 
* *La première internationale en Espagne (1868-88)'' (1969).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Max Nettlau, Biografía en acracia.org
* La anarquía a través de los tiempos, por Max Nettlau
Cançons d'amor i droga

'''''Cançons d'amor i droga'''* é un dobre disco de Albert Pla do ano 2003.

## Características
### Letras
Está composto por un disco con 19 temas (*Pla es fa el Sales*) escritos por Pepe Sales (coa maioría das letras en catalán), e outro cd (*Un regalito para Espanya. Pla se hace el Sales*) con 12 temas, a maioría deles xa incluídos no primeiro disco pero desta volta cantados en castelán.

A temática dos textos inclúe o sexo, tanto homo como heterosexual, a drogadicción, a saúde e a enfermidade, a liberdade e a reclusión no cárcere, ou o amor e o desamor. Son narracións da vida real da Barcelona pre-olímpica, estando presentes os bares suburbiais, traballadores de matadoiros, o gol de Koeman fronte á Sampdoria na final da Copa de Europa de 1992, ou a SIDA.

### Música
Musicalmente é moi variada. Moitas das letras xa estaban musicadas por Sales, e outras foron compostas por Albert Pla e mesmo por Judit Farrés, Quimi Portet e Lulú Martorell. No disco tamén colaboran músicos como Min (loops, scratches, clarinete, voz e arranxos), Quimi Portet (guitarra, baixo e arranxos), Antonio Fidel (baixo, guitarra, voz), Juan Carlos García (batería, percusión, voz),  Diego Cortés (guitarra española), Gerard Quintana (voz) ou Roberto Iniesta (voz).

Destaca a presenza en moitos temas guitarra eléctrica, xa distorsionada, xa melancólica. Acompáñana bases electrónicas, e por veces mesmo clarinetes, cellos e efectos múltiples. O tema "Moro, moro", e a súa correspondente en castelán "Nueva York", usan a base musical da canción "Superfreaky Memories" do grupo Luna, incluída no disco *The Days of Our Nights* (1999).

Hai temas moi lentos, nas que a música acompaña á tristeza ("Nocturn", "Home con cal"...). Pero outros son máis alegres, como "Era Perkins" (rumba catalá con Diego Cortés), ou "Joan Pere". Hainas tamén desgarradoras, coma "Cristo de les farmàcies", unha auténtica súplica inquedante, ou con momentos eclécticos, coma o retrouso de "Poble de stars" (colaborando Robe na versión castelá).

Judit Farrés non só fai de dj, metendo as bases e facendo scratches, senón tamén arranxando a maioría dos temas e mesmo tocando o clarinete. Escóitase nun tema a voz do propio Sales. Unha voz moi grave e dura, aínda pouco castigada.

### Presentación
A presentación en directo da xira deste disco foi moi espectacular e cunha forte carga teatral. Albert ía vestido cunha funda de traballador e coa súa guitarra, e Judit ía espida ou vestida cunha funda similar, ambos baixo unha gran cruz verde de farmacia. Correndo polo escenario, ou sentado nunha randeeira ou nunha cadeira, había moita ruptura da cuarta parede e dirixíase decote ó público.

Entre os lugares onde se presentou estivo o Pazo da Cultura de Pontevedra.

## Lista de cancións
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
**Cançons d'amor i droga*, crítica en *La Higuera'', 13 de outubro de 2003 .
Metro de Sevilla

O **Metro de Sevilla** é unha rede de ferrocarril metropolitano lixeiro que opera na cidade andaluza de Sevilla, en España. A primeira liña foi inaugurada o 2 de abril de 2009, aínda que na data de inauguración só se puxo en funcionamento en torno ao 80 % do trazado con 17 das 22 estacións previstas, todas as restantes (salvo a estación de Guadaíra) estiveron operativas meses máis tarde, no outono dese mesmo ano. Actualmente é a quinta rede de metro de España en canto ao número de persoas transportadas e quilómetros explotados.

A liña 1 conta cun total de 22 estacións repartidas por catro termos municipais do área metropolitana, a cuarta de España con máis de 1&nbsp;500&nbsp;000 habitantes. A tipoloxía desta primeira liña é subterránea polos núcleos urbanos polos que transcorre, e en viaduto ou en superficie con plataforma 100% segregada nas zonas non urbanizadas do exterior dos municipios.

A rede de Metro de Sevilla foi a sexta inaugurada en España, por detrás dos metros de Madrid, Barcelona, Valencia, Bilbao, e Palma de Mallorca. Á súa vez, foi o primeiro dos metropolitanos de Andalucía en prestar servizo, por diante das redes de Málaga e Granada.

## Liñas 
A táboa de abaixo describe cada unha das liñas do Metro de Sevilla. Emprégase a cor utilizada para a súa representación nos mapas. Dáse información da data de apertura da primeira sección de cada liña, lonxitude e o número de estacións das mesmas. As liñas 2, 3 e 4 aínda están en proxecto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Metro de Sevilla (empresa concesionaria)  
* Sitio oficial do Metro de Sevilla
Asemblea

Unha **asemblea** é unha reunión onde afectados por un determinado asunto ou membros dunha organización opinan ou deciden sobre un tema directamente e sen representantes (democracia directa), ou ben son representantes doutras persoas os que debaten e deciden (democracia indirecta). No primeiro tipo de asembleas adoita tomarse a decisión por consenso para acadar acordos mínimos aceptables para tódolos implicados, e reservarse as votacións para os casos nos que non hai acordo posible.

En moitas organizacións a asemblea é un órgano político que toma decisións. En ocasións asume total ou parcialmente o poder lexislativo e, ás veces, mesmo o executivo e xudicial. Unha asemblea fórmase por persoas da propia organización, que están relacionadas ou que teñen o permiso explícito da mesma para participar.

Moitas organizacións democráticas teñen unha asemblea como órgano máximo de decisión, como as organizacións sociais, sindicais, profesionais e os estados. As asembleas máis coñecidas son os parlamentos ou congresos dos estados.

## Historia
Historicamente (na política) as asembleas se formaron para facilitar a participación democrática do pobo nas decisións que podían afectarlles. Esta forma de política foi unha das primeiras para contribuír á desaparición do despotismo. Por esa razón as asembleas foron prohibidas nos países e rexións totalitarias.

Na actualidade aínda son vetadas en moitos lugares.

## Véxase tamén
* Organización
* Asemblea constituínte
* Asemblea nacional
### Ligazóns externas 
* Como facer unha asemblea
Retroceso dos glaciares desde 1850

[miniatura|dereita|280px|Este mapa do balance de cambios dos glaciares de montaña dende [1970 amosa a diminución do grosor en amarelo e vermello, e o aumento en azul.]]
A retirada dos glaciares dende 1850 está ben documentada e converteuse nun importante asunto climático, xa que afecta ós deportes de montaña, ó acceso a auga doce para irrigación da terra e uso doméstico, á vida de animais e plantas que dependen que dependen dos ciclos de desxeo dos glaciares e en última instancia, ó nivel dos océanos.

Dende a fin da **Pequena Idade de Xeo** (arredor de 1850), os glaciares de todo o mundo viron decrecer o seu volume. Este fenómeno, estudado polos *glaciólogos*, é denominado como *retroceso dos glaciares*, e foi atribuído principalmente ó cambio climático antropoxénico global, baseándose na coincidencia temporal dese retroceso cun aumento constatado dos gases de efecto invernadoiro causado pola actividade humana. As cordilleiras de latitudes medias, tales como o Himalaia, os Alpes, as Montañas Rochosas e os Andes meridionais, así como cumios tropicais illados como o Monte Kilimanjaro en África, están mostrando algunhas das máis importantes perdas en proporción.

A Pequena Idade de Xeo foi un período entre aproximadamente 1550 e 1850 durante o cal o mundo experimentou temperaturas relativamente frescas en comparación coa actualidade. De forma subseguinte, ata arredor do ano 1940 os glaciares arredor do mundo retrocederon a causa do quentamento global. O retroceso dos glaciares ralentizouse e incluso chegou a inverterse  nalgúns casos. Porén, dende 1980 o retroceso de glaciares volveuse cada vez máis rápido e estendido polo mundo, e por iso moitos glaciares desapareceron e a existencia da maioría dos restantes está baixo ameaza. En lugares como os Andes de Suramérica e o Himalaia en Asia, o retroceso dos glaciares terá un forte impacto na subministración de auga. O retroceso dos glaciares de montaña, especialmente no oeste de Norteamérica, Asia, os Alpes, Indonesia e África, e rexións tropicais e subtropicais de Suramérica foron utilizados como evidencia cualitativa para o aumento global de temperaturas dende finais do século XIX. O substancial retroceso dos últimos anos e a aceleración do índice de retroceso dende 1995 dun número clave de glaciares de saída do casquete polar groenlandés e o da capa de xeo do oeste da Antártida pode facer aumentar o nivel do mar, podendo ter un efecto nas rexións costeiras de todo o mundo.
[250px|esquerda|miniatura|[Puncak Jaya capa de xeo,  1936 USGS]][250px|esquerda|miniatura|Glaciares de [Puncak Jaya en 1972.]]
Cefeo (constelación)

**Cepheus** ou **Cefeo** é unha constelación do norte que representa ó lendario rei de Etiopía Cefeo, casado con Casiopea e pai de Andrómeda. É unha das 88 constelacións modernas e unha das 48 constelacións nomeadas por Tolomeo.

## Estrelas principais 
* α Cephei (Alderamin), a estrela máis brillante da constelación con magnitude 2,44, de cor branca.
* β Cephei (Alfirk), prototipo das variables Beta Cephei, estrela branco-azulada de brillo variable entre magnitude 3,15 e 3,21. Ademais é unha estrela Be que expulsa materia da súa superficie.
* γ Cephei (Errai), con magnitude 3,22 é un sistema binario cun planeta extrasolar ó redor da estrela principal, unha subxigante laranxa.
* δ Cephei, unha das estrelas máis famosas do ceo por se-lo prototipo das variables Cefeidas. É ademais unha estrela dobre.
* ε Cephei (Phicares), o seu nome é de orixe fenicio, é unha variable Delta Scuti de magnitude 4,18.
* ζ Cephei, superxigante laranxa de magnitude 3,39 a 725 anos luz de distancia.
* μ Cephei, a *estrela granate*, unha superxigante vermella e unha das estrelas visibles de maior tamaño.
* ν Cephei, superxigante branca de magnitude 4,29.
* ξ Cephei (Alkurhah), estrela dobre moi vistosa cunhas compoñentes que están separadas 8 segundos de arco.
* 19 Cephei, estrela azul tan afastada que non se coñece con exactitude a distancia á que se atopa.
* OV Cephei, unha xigante vermella a só 3º do polo norte celeste que se atopa a 500 anos luz de distancia.
* VV Cephei, unha das estrelas máis grandes que se coñecen; ademais é unha binaria eclípsante.
* Kruger 60, un sistema estelar composto por dúas ananas vermellas distante só 13 anos luz do sistema solar.

## Obxectos Notables de espazo profundo 
* NGC 6939, AR: 20h 31m 24.0s Dec: +60°38'00" (Época 2000). Cúmulo aberto a 2.5 graos ó sur de θ Cephei.
* NGC 188, cúmulo aberto, o máis próximo ó polo norte celeste.
* NGC 6946, galaxia espiral na que se teñen observado oito supernovas, máis ca calquera outra galaxia.
* NGC 40 e NGC 7354, nebulosas planetarias.

## Mitoloxía 
300px|miniatura|Cepheus, rei de Etiopía

Casiopea é a nai de Andrómeda e muller de Cefeo, rei de Etiopía. Casiopea estaba tan fachendosa da beleza da súa filla que, por rivalizar coas Nereidas, estas pedíronlle a Poseidón, deus dos mares, vinganza e el coma resposta enviou o monstro mariño (Cetus) ás costas do país causando grandes males.

Para enfrontarse a esta situación, Cefeo consultou o oráculo de Amón, quen lle aconsellou sacrifica-la súa filla Andrómeda expoñéndoa atada a unha rocha nuns cantís para que fose vítima do monstro. Así, Andrómeda é ofrecida a Cetus. Perseo, que viña de regreso da súa viaxe despois de derrotar a Medusa, divisou a vítima e namorouse no acto dela. Propuxo a Cefeo liberala, a cambio de que se lle concedese a súa man. Perseo mata ó monstro e posteriormente casase con Andrómeda.

Cefeo, o pai de Andrómeda, foi catasterizado por vontade de Atenea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Cepheus 
* Star Tales – Cepheus
Mouzo, Carnés, Vimianzo

**Mouzo** é un lugar da parroquia de Carnés no concello coruñés de Vimianzo. Segundo o IGE tiña 100 habitantes no ano 2018 (50 homes e 50 mulleres).

É lindeiro co lugar de Cures, da parroquia de Cereixo, tamén do concello de Vimianzo. Entre os dous lugares comparten un monte comunal en man común que abrangue parte da aba oeste do monte Faro. Nese monte en man común sitúase parte dun parque eólico cuxos beneficios permiten soster un local veciñal entre os lugares de Cures e Mouzo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Carnés
### Parroquias de Vimianzo
Cerberus

350px|miniatura|Representación da constelación *Cerberus*.
**Cérbero** ou ***Cerberus*** é unha antiga constelación creada por Johannes Hevelius que aparece por vez primeira no seu atlas estelar *Firmamentum Sobiescianum* de 1690.

As súas estrelas sempre foron asociadas coa constelación de Hércules, sendo Cérbero o can de tres cabezas que garda a entrada ao Hades, o inframundo ou inferno na mitoloxía grega.

Porén, nas máis das representacións iconográficas da constelación aparece unha serpe con tres cabezas —e non un can— apreixada pola man de Hércules. Hoxe en día non é considerada unha constelación independente, estando as súas estrelas incluídas dentro da constelación de Hércules.

## Véxase tamén 
### Mitoloxía 
Para máis referencias ao mito de *Cerberus* ver:

* Hércules
* Hades

### Astronomía 
Para ver as características de obxectos e estrelas da antiga constelación *Cerberus* ir a:

* Hércules

### Ligazóns externas 
* Cerberus. Obsolete constellations (Shane Horvatin)  
* Cerberus. Star Tales (Ian Ridpath)
Tratado de Brest-Litovsk

miniatura|300px|Fronteiras impostas por Alemaña a Rusia en Brest-Litovsk.
O **Tratado de Brest-Litovsk** foi un tratado de paz asinado o 3 de marzo de 1918 na cidade belarusa de Brest-Litovsk (daquela baixo soberanía rusa, actual Brest) entre o Imperio alemán, Bulgaria, o Imperio Austrohúngaro, o Imperio Otomán e a Rusia soviética.

## Consecuencias 
Tras a revolución bolxevique Lenin decidiu retirar a Rusia da guerra a calquera prezo. Asinouse o tratado de paz de Brest-Litovsk o 3 de marzo de 1918, en virtude do cal Rusia cedía extensos territorios:

No tratado, Rusia
* Renunciaba a Finlandia, Polonia, Estonia, Livonia, Curlandia, Lituania, Ucraína e Besarabia que, a partir de entón quedaron baixo o dominio e a explotación económica dos Imperios Centrais. 
* Retirábase de Ucraína, e recoñía a súa independencia, e o tratado asinado entre este país e Alemaña o 9 de febreiro de 1918. 
* Entregaba Ardahan, Kars e Batumi ao Imperio Otomán. 
* Finalmente, pagábase unha forte indemnización de guerra.

Con este tratado, Alemaña reforzou a fronte occidental con efectivos orientais.

Porén, o tratado non foi recoñecido polos aliados que, tras a derrota alemá na primeira guerra mundial, anulárono no armisticio de Mudros, asinado o 11 de novembro de 1918.

Case todas as perdas rusas xa foran recuperadas en 1940. Soamente Finlandia e Turquía, sucesora do Imperio Otomán, conservaron os territorios recibidos en Brest-Litovsk.

## Notas
Dmitrii Medvedev

miniatura|dereita|225px|Medvedev

**Dmitrii Anatolevich Medvedev** (en ruso *Дмитрий Анатольевич Медведев*), nado o 14 de setembro de 1965 en Leningrado (actual San Petersburgo), é un político ruso, actual vicepresidente do Consello de Seguridade de Rusia dende 2020.

Anteriormente foi presidente de Rusia entre 2008 e 2012 e primeiro ministro de Rusia de 2012 a 2020.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Seu pai, Anatolii Afanasevich Medvedev, morto en 2004, era profesor do Instituto Tecnolóxico Lensovet; súa nai era profesora de lingua no Instituto Pedagóxico Hertzen, logo guía de museo. Fillo único. Vivían no barrio Kuptchino na periferia da cidade.

Diplomado pola facultade de Dereito civil da Universidade de Leningrado en 1987, doutor no 1990. Sendo aínda estudante, apaixonouse pola fotografía e o rock'n'roll. Gañou tamén competicións de halterofilia. Casou no ano 1989 coa súa compañeira de escola Svetlana Linnik, diplomada de finanzas e economía, que traballa en Moscova. O matrimonio ten un fillo, Ilia, nado en 1996.

A facultade de Dereito de San Petersburgo formou dous presidentes, Vladimir Putin (diplomado en 1975) e Medvedev (en 1987).

### Carreira profesional e política 
Entre 1990 en 1999 foi profesor da Universidade Estatal de San Petersburgo. Entre 1990 e 1995 foi conselleiro do Presidente do Concello Municipal de Leningrado, Anatolii Sobchak, experto no Comité de relacións exteriores do concello de San Petersburgo. Máis tarde serviu directamente so a dirección de Vladimir Putin. Estaba a cargo da posta a punto de diversos contratos e proxectos de investimento.

No ano 1993 foi un dos fundadores da empresa «Fincell», á súa vez matriz fundadora de «Ilim Pulp Enterprise», un dos xigantes forestais rusos. Nesta última compañía, Medvedev foi director de asuntos xurídicos. En 1998, entrou no consello de dirección dunha das maiores empresas controladas por aquela: o combinado forestal de Bratsk. Converteuse, en decembro de 1999, en director adxunto da administración presidencial, para pasar a director, ao ser designado no ano 2000.

No 2000, tórnase aínda presidente do consello de dirección do grupo Gazprom.

En outubro de 2003, pasa a xefe de administración do Kremlin.

Era desde o 14 de novembro de 2005 primeiro Viceprimeiro Ministro, coa responsabilidade da posta en marcha dos proxectos nacionais e prioritarios.

O 10 de decembro de 2007, Medvedev é designado candidato á elección presidencial rusa de 2008 por catro partidos, Rusia Unida, Rusia Xusta, Partido Agrario e Forza Civil, membros da coalición actualmente no poder e que sostiñan a Putin. Foi elixido, sen sorpresa, presidente de Rusia, o día 2 de marzo de 2008, na primeira volta das eleccións presidenciais, co 70,23 % dos votos.

Medvedev é considerado como un dos xefes da á «liberal» do Kremlin, por oposición aos «siloviki» (exército, policía, servizos de seguranza).

## Presidente de Rusia 
Aos 42 anos de idade, Medvedev converteuse no terceiro presidente da Rusia postsoviética logo de Boris Eltsin (1991-1999) e Vladimir Putin (2000-2008) e no máis novo.

Tomou oficialmente posesión do cargo o 7 de maio de 2008.

## Notas
Fernando González "Gonzo"

**Fernando González**, alcumado **Gonzo**, nado en Vigo en 1976 aínda que con orixes familiares en Riotorto (Lugo), é un xornalista galego. Actualmente presenta o programa de laSexta, *Salvados*.

## Traxectoria 
Despois de traballar en diversos medios como xornalista, como Radio Nacional de España ou *La Opinión* da Coruña, Fernando González debutou na televisión no programa *Caiga Quien Caiga*, dirixido nesa época polo humorista Manel Fuentes. Encargábase da sección chamada "¡Proteste ya!", que recollía protestas cidadás e as confrontaba co que dicían os políticos afectados, nun xeito de xornalismo de participación e implicación. Despois de rematar ese programa, mudouse para Antena 3, onde ensaiou o mesmo xénero de xornalismo-protesta, pero nunha emisión propia e presentada exclusivamente por el. A aventura non lle durou moito; a canle unha vez rematado o verán optou por converter o programa nun espazo adicado aos sucesos e a información do corazón e foi nese intre cando o presentador galego dixo basta. O programa continuou sen a súa presenza pero foi suprimido ás dúas semanas. Dende entón Antena 3 emite un magazine a base de prensa rosa e sucesos como principais ingredientes e que mantén o mesmo índice de audiencia que colleitara *El Método Gonzo* nas súas derradeiras semanas.

A seguinte aventura de Gonzo en Antena 3 concretouse en 4 documentais nos que se revisaban feitos históricos como a construción do Valle de los Caídos e a polémica sobre os republicanos alí enterrados ao longo de 30 anos, o incidente nuclear de Palomares ou a historia de Sanz Briz, o "Schlinder español".

Posteriormente o xornalista vigués estreouse na TVG á fronte da *A caixa negra*, no que se facían revisións dos acontecementos máis salientables da historia recente de Galicia. A terceira reportaxe, na que se lembrara o mal das vacas tolas, foi censurado pola directora da TVG, Rosa Vilas, no seu primeiro día á fronte da canle. A polémica, que mesmo salpicou ao recentemente estreado presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, rematou coa emisión da reportaxe unha semana despois do previsto.

Dende o 2010 uniuse como colaborador ó programa El Intermedio da cadea LaSexta, no que estivo 9 anos, ata que en 2019 pasou a presentar *Salvados*, da mesma cadea, substituíndo a Jordi Évole.

## Programas 
* *Fiestra Cultural*, TVE Galicia.
* *Caiga Quien Caiga*, Telecinco.
* *El método Gonzo*, Antena 3.
* *A caixa negra*, TVG.
* *El Intermedio*, LaSexta.
**Salvados*, LaSexta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gonzo (obxecto)
* Gran Wyoming
* Jordi Évole
Aries (homónimos)

**Aries** pode facer referencia a:
***Aries**, unha das constelacións do zodíaco;
***Aries**, en astroloxía, signo do zodíaco;
***Aries-Espénan**, concello francés;
***Dodge Aries**, modelo de automóbil;

***Aries**, proxecto musical de Isabel Fernández Reviriego.
Astenosfera

[400px|miniatura|Estrutura interna da [Terra: **1:** Codia ou Cortiza, **2:** Manto, **3:** Núcleo, *3a:* Núcleo externo, *3b:* Núcleo interno, **4:** Litosfera, **5:** **Astenosfera**, **6: **Núcleo externo líquido e **7: ** Núcleo interno sólido]]

A **astenosfera** é a zona do manto terrestre que está debaixo da litosfera, entre 100 e 240 quilómetros por debaixo da superficie da Terra.

A litosfera mide uns 100&nbsp;km por debaixo dos océanos e ao redor de 150&nbsp;km baixo os continentes. A astenosfera pode estar dotada de certa fluidez (a pesar de tratarse de rocha sólida), e absorbe os movementos que poden dar lugar á isostasia.

Na astenosfera existen lentos movementos de convección que explican a deriva continental. Ademais, o basalto da astenosfera flúe ó longo das dorsais oceánicas, o que fai que se renove constantemente o fondo oceánico.

O bordo oposto, cando se enfronta co obstáculo representado por un continente, afúndese baixo este, volvendo así a materia ó fondo. Este fenómeno coñécese como subdución.

### Dúbidas sobre a existencia da astenosfera 
Durante anos afirmouse que no interior da Terra, a partir duns 100&nbsp;km de profundidade, existiría unha zona chamada *astenosfera* que presentaría unha baixa velocidade das ondas sísmicas S, razoándose que isto se debería a unha baixa viscosidade da parte superior do manto. Desta forma explicábase o movemento continuo dentro dos continentes dentro da Teoría da Tectónica de placas,así como o fenómeno de equilibrio isostático dos continentes sobre o manto. En realidade a astenosfera nunca se detectou como unha capa continua, senón que só se observaban zonas de baixa velocidade das ondas sísmicas nalgunhas zonas do globo, pero non noutras, como baixo os escudos continentais. Fai unha década, a idea desta franxa como imprescindible para explicar a deriva continental, entrou en dúbida segundo novos datos, propoñéndose un sistema onde, debido á subdución, a codia moveríase xunto co manto subxacente chegando ata o límite entre o manto e o núcleo terrestre, onde acabaría por fundirse. Propúxose, que o equilibrio isostático produciríase entre a parte inferior do manto e a parte exterior do núcleo terrestre. Porén, esta proposta non conta cos datos suficientes ó respecto para definir a situación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Adiós a la astenosfera
Hyacinthe Rigaud

[250px|miniatura|[Lois XIV de Francia|Lois XIV, rei de Francia e de Navarra (1701), Museo do Louvre.]]

**Hyacinthe Rigaud**, de nome completo **Híacint Francesc Honrat Mathias Pere Martyr Andreu Joan Rigau**, nado en Perpiñán o 20 de xullo de 1659 e finado en París o 27 de decembro de 1743, foi un pintor francés.

## Traxectoria 
Naceu en Perpiñán, cidade da Cataluña setentrional, que nese ano pasou a dominio de Francia poucos meses despois do seu nacemento, polo Tratato dos Pireneos (7 de novembro de 1659).

Fillo dun xastre e pintor, Matías Rigau, e de María Serra, Hyacinthe debeu ter unha formación artística inicial no seo da propia familia. Á morte do pai, pechou contrato cun dourador, mais axiña pasou para Montpellier no ano 1671. Alí sábese que entrou no obradoiro de Mr. Pezet, porén a crítica considera que este era un pintor mediocre, do que non podía recibir demasiado. Cóidase, porén, que Rigaud fixo boas relacións cunha serie de artistas locais cos que debeu aprender moito máis: Sébastian Bourdon, Samuel Boissière, Jans Zueil -un flamengo que mantiña influencias de Rubens e Van Dyck- ou Antoine Ranc o vello (1634-1716). Rigaud estivo catro anos en Montpellier. Pasou desde aí para Lión, aínda que se coñece pouco da súa estada lionesa.

### En París 
En 1681 Rigaud decidiu pasar a París. Decidido a medrar presentouse á *Academia Real de Pintura e Escultura*, que controlaba as actividades artísticas na cidade. Non dubidou en se presentar a un concurso amparado pola dita institución e, no ano seguinte, 1682, gañou o prestixioso Prix de Rome, bolsa de estudo que permitía efectuar unha estada na *Academia de Francia* na cidade eterna.

Á volta tornouse o máis importante retratista da corte de Lois XIV de Francia: a súa habilidade para plasmar poses impoñentes e grandiosas presentacións achaba o favor das personalidades da familia real, de embaixadores, de eclesiásticos, de cortesáns e dos grandes negociantes que pousaron para el.

Os seus retratos son hoxe moi prezados como fonte da historia do traxe e da moda, porque, alén da semellanza fisiognómica, fornecen detalles do vestido e do coidado persoal.

A obra máis célebre de Rigaud é, sen dúbida, o retrato oficial do rei Lois XIV (1701), conservado no Museo do Louvre de París (unha copia, realizada polo artista, atópase no Palacio de Versailles). En 1709 entrou a formar parte da nobreza da súa cidade natal, Perpiñán, e no 1727 foi nomeado cabaleiro da Orde de San Miguel.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O retrato de Luís XIV en Versailles  
* Biografía as veces fantasiosa do abbé Capeille
Lema nacional

Se un lema é unha idea expresada por unha frase que serve de guía ou de motivación para unha persoa ou grupo, cando son adoptados por países ou estados condensan valores compartidos que xustifican unha acción común.

A palabra "lema" vén do grego λήμμα, que significa algo recibido, gañado, como un presente.

## Galicia 
**Denantes mortos que escravos* (Castelao)
**Deus fratresque Gallaeciae* (do latín, "Deus e os irmáns galegos", lema da Revolta Irmandiña do século XV)

## Notas
Ma Yuan

250px|miniatura|dereita|"Paseo primaveral", por Ma Yuan
**Ma Yuan**, nado no ano 1160 e finado no 1225, foi un pintor chinés e xunto con Xia Gui foi o fundador da escola Ma-Xia.

O artista naceu en Qiantang (actualmente Hangzhou, Zhejiang), no seo dunha antiga familia de pintores profesionais. Foi distinguido cun «cinto de ouro» pola Academia dos Song do Sur sita en Hangchow.

Comezou pintando flores, pero as súas pinturas máis famosas foron paisaxes. O seu estilo característico consiste en colocar o centro de acción nun recanto do cadro.

Son obra de Ma Yuan as pinturas a tinta e cores sobre seda: 
* *Tocando o laúde ao claro de lúa* (Gu Gong).
* *Paisaxe con salgueiros* (Boston).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.chinaonlinemuseum.com/painting-ma-yuan.php
O Buriz, Guitiriz

**San Pedro do Buriz** é unha parroquia que se localiza ó norte do concello de Guitiriz, a uns 11 km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o padrón municipal de 2020 tiña 339 habitantes (168 mulleres e 171 homes) distribuídos en 32 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2013 cando tiña 380 habitantes.

## Historia 
Os lugares de Estremil, Galiñeiro, A Granxa, O Prado Vello, O Rodeiro, Saa e O Toxiño pertenceron á parroquia até 1919, cando pasaron a Labrada. Esta incorporación formulouse xa na reforma parroquial da diocese de Mondoñedo de 1895; porén, agardouse ó pasamento do párroco Andrés Pérez do Barro.
A finais da década de 1960 realizáronse na parroquia escavacións arqueolóxicas dirixidas por Fermín Bouza-Brey e Carlos García Martínez.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Buriz
### Parroquias de Guitiriz
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Outros artigos
*Lugares de Guitiriz
As Negradas, Guitiriz

**San Vicenzo das Negradas** é unha parroquia situada ó sur do concello de Guitiriz, a uns 9&nbsp;km do núcleo municipal. Segundo o padrón municipal de 2012 tiña 91 habitantes (41 mulleres e 50 homes) distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2006 cando tiña 103 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Negradas 
### Parroquias de Guitiriz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos
*Lugares de Guitiriz
Santa Cruz de Parga, Guitiriz

**Santa Cruz de Parga** é unha parroquia que se localiza ó leste do concello de Guitiriz, a uns 8,9&nbsp;km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o padrón municipal de 2012 tiña 159 habitantes (72 mulleres e 87 homes) distribuídos en 14 entidades de poboación, o que non supón ningún cambio en relación ao ano 2006 cando cos mesmos 159 habitantes.

En Santa Cruz de Parga hai un campo de manobras do Exército. A mediados do século XX foi cuartel militar, e alí fixeron o servizo militar milleiros de galegos, Uxío Novoneyra e Manuel María entre outros.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Calvario-santa-cruz-parga-guitiriz.jpg|Calvario en Santa Cruz de Parga

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cruz de Parga 
### Parroquias de Guitiriz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Guitiriz
### Ligazóns externas 
* Santa Cruz na páxina do concello.
Sugar Mountain

**Sugar Mountain** é un grupo musical formado en Pontevedra no verán de 1999, que fai rock sureño.

A banda está formada por Javier Ruano (guitarra e voces), Ruben Álvarez (baixo), Yago Carreño (guitarra), Isaac Campos (órgano e pianos), Iván Trigo (batería) e Néstor Busquets (percusión).

## Discografía 
* *55 Tambo Island* (demo, 2000)
* *A Little Sugar For Your Mind* (demo, 2001)
* *HCT* (EP, 2003)
* *Hand Crafted Tunes* (CD; Good Sounds, 2004). Producido por Dan Baird.
* *In the Raw* (CD, Good Sounds, 2006). Producido por Eric "Roscoe" Ambel, mezclado por Greg Duffin e masterizado por Scott Hull.
* *Love Unique* (CD, Ernie Records, 2009). Producido por Ken Coomer/Charlie Brocco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.sugar-mountain.net
Apis (homónimos)

**Apis** pode referirse a:

* o touro **Apis** mensaxeiro do deus exipcio Ptah;
* **Apis**, segundo rei de Foronea;
* **Apis**, rei de Sición
* **Apis**, rei de Apia
* o xénero **Apis**, onde se atopan un amplo número de especies, entre elas a abella
* a **constelación Apis**, chamada na actualidade Musca.
Antínoo (homónimos)

O nome **Antínoo** pode referirse a:

*Antínoo, amante do emperador romano Hadriano, convertido despois en deus.
*Antínoo, unha antiga constelación.
*Antínoo, un personaxe secundario da *Odisea* de Homero.
Ganimedes

O nome de **Ganímedes** pode referirse a:

***Ganimedes**, na mitoloxía grega, un servinte dos deuses;
***Ganimedes**, en astronomía un satélite natural de Xúpiter e a maior lúa do Sistema Solar;
***(1036) Ganímedes**, en astronomía, é un asteroide;
***Ganímedes**, un eunuco ao servizo de Cleopatra.
Auriga (homónimos)

O termo **auriga** pode referirse a:

*un auriga, un tipo de condutor romano que guiaba carros de dous cabalos, ou bigas.
*Auriga de Delfos, escultura de bronce dun auriga en Delfos
*a constelación de Auriga.
Santa Locaia de Parga, Guitiriz

**Santa Locaia de Parga** é unha parroquia que se localiza ó sur do concello de Guitiriz, a uns 7,5&nbsp;km aproximadamente do núcleo municipal.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 110 habitantes (60 homes e 50 mulleres), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2006, cando tiña 170 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Locaia de Parga 
### Parroquias de Guitiriz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Guitiriz
Tots els detectius es diuen Flanagan

***Tots els detectius es diuen Flanagan*** é un libro escrito en 1990 por Andreu Martín e Jaume Ribera. É o segundo da saga protagonizada polo detective xuvenil **Flanagan**.

## Trama 
A historia discorre entre o 21 de decembro e o 2 de xaneiro. Comezan as vacacións de Nadal, e se atopa con dous casos.

No primeiro, Charcheneguer, un compañeiro de instituto, chantaxéao para lograr ver semi-espida a outra rapaza do centro. Pero Flanagan é enganado, e Charcheneguer non se limita a ver os encantos de Montse (alcumada *Sabrina*), senón que lle tira unhas fotos.

No segundo caso, Carmen (unha compañeira do instituto de raza xitana), pídelle que atope o seu sobriño desaparecido, de dous meses. Pero axiña descobre que José, o neno, foi vendido polo seu pai, e acaba coñecendo a un xinecólogo sen escrúpulos que trafica con bebés.

Entre tanto xorde o amor, ou o que el cre que é amor. Gústalle Carmen, e é a primeira vez que se bica cunha rapaza. Pero ó rescatar a un bebé coñece a Nines, unha rapaza de clase alta que o axudará no caso e que tamén lle acabará gustando. É a primeira vez que Flanagan actúa como crápula, aínda que tamén se sente incómodo con iso do amor.

Acaba saíndo ben parado dos dous casos, malia actuar varias veces á marxe da lei. Dálle cabazas a Nines, pero deixa un lugar para a esperanza na súa relación con Carmen.

## Narración 
Na mesma liña que o anterior e que os seguintes da saga, fala en primeira persoa das miserias diarias das clases baixas da cidade, pero tamén se adentra nas traxedias dos membros das clases máis pudentes.
Galería de imaxes de Ourol

**Galería de imaxes** do concello de Ourol na provincia de Lugo.

## Ourol 
 

Ficheiro:Situacion Ourol.PNG|Mapa coa localización.
Ficheiro:Casa do concello Ourol.jpg|Casa do concello de Ourol.
Ficheiro:Placa altimétrica Ourol 01.jpg|Placa altimétrica.
Ficheiro:Centro de Atención Primaria. Ourol.jpg|Centro de atención primaria.

## Río Landro ao paso polo concello de Ourol 

Ficheiro:Landro0.jpg|Río Landro á altura da Ponte da Torre
Ficheiro:Landro1.jpg|Río Landro entre Miñotos, Ourol e Xerdiz, Ourol
Ficheiro:Landro2.jpg|Río Landro entre Miñotos, Ourol e Xerdiz, Ourol
Ficheiro:Ameneiro0.jpg|Amieiros no río Landro en Ourol
Ficheiro:Ameneiro1.jpg|Amieiros no río Landro en Ourol

## Parroquias 
### Ambosores 

Ficheiro:Santa María de Ambosores.jpg|Igrexa

### Merille 

Ficheiro:Igrexa de Merille, Ourol.jpg|Igrexa

### San Pantaleón de Cabanas 

Ficheiro:Igrexa de San Pantaleón de Cabanas, porta.JPG|Porta principal da igrexa de San Pantaleón de Cabanas

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca da Mariña Occidental
*Lugares de Ourol
*Eleccións municipais en Ourol
Xia Gui

250px|miniatura|dereita|*Vista afastada*, de Xia Gui

**Xia Gui**, activo entre 1190 e 1225, foi un pintor paisaxistica chinés relembrado, xunto con Ma Yuan, como fundadores da escola Ma-Xia.

Orixinario de Zhejiang, traballou na Academia dos Song do Sur en Hangzhou, onde o emperador Ningzong lle conferíu o «cinto de ouro». De Xia Gui é o rolo, en tinta sobre papel, titulada  *Vista clara e afastada de montañas e de ríos*, hoxe en (Gu Gong).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xia Gui na Artcyclopedia
Pedro I

Soberanos ou nobres co nome de **Pedro I** foron:

***San Pedro**, primeiro papa. (?-67)
***Pedro I de Alexandría**, patriarca de Alexandría entre 300 e 311
***Pedro I de Bulgaria**, tsar de Bulgaria entre 927 e 969. (?-970)
***Pedro I de Hungría**, (1011-1059)
***Pedro I de Foix**, (?-1071)
***Pedro I de Savoia**, conde de Savoia entre 1060 e 1078.
***Pedro I de Aragón**, rei de Aragón e de Navarra. (1070-1104)
***Pedro I** conde de Sardeña e a Provenza. (1158-1181)
***Pedro I de Barcelona**, rei de Aragón como Pedro II, coñecido como *o Católico*. (c. 1177-1213)
***Pedro I de Constantinopla**, emperador do Imperio Latino de Constantinopla. (?-1219)
***Pedro I de Bretaña**, (c. 1190-1251)
***Pedro I de Valencia**, III de Aragón, I de Sicilia e II de Barcelona, coñecido como Pedro *o Grande*. (1239-1285)
***Pedro I de Borbón**, (1311-1356)
***Pedro I de Portugal**, *o Xusticeiro*. (1320-1367)
***Pedro I de Chipre**, rei de Chipre e titular de Xerusalén. (1328-1369)
***Pedro I de Castela**, *o Cruel*. (1334-1369)
***Pedro I de Rusia**, *o Grande*. (1672-1725)
***Pedro I de Oldemburgo**, duque de Oldemburgo entre 1823 e 1829.
***Pedro I de Montenegro**, príncipe de Montenegro entre 1781 e 1830.
***Pedro I de Brasil** e IV de Portugal, coñecido como *o Rei Soldado*. (1798-1834)
***Pedro I de Serbia**, rei de Serbia e posteriormente dos serbios, croatas e eslovenos. (1844-1921)
Pedro III

Soberanos, nobres ou eclesiásticos co nome de **Pedro III** foron:
.

* **Pedro III de Rusia**, tsar de Rusia (1728-1762).
* **Pedro III de Portugal**, rei de Portugal (1717-1786).
* **Pedro III de Aragón**, rei de Aragón, e Pedro I de Valencia (1239-1285).
* **Pedro III de Alexandría** patriarca de Alexandría (?-490).
* Pedro III, bispo de Lugo dende 1113 ata 1133.
Pedro II

Soberanos ou nobres co nome de **Pedro II** foron:

* **Pedro II de Bulgaria**, emperador búlgaro entre 1040 e 1041.
* **Pedro II de Carcasona**, conde asociado de Carcasona en dúas ocasións (¿?-1059).
* **Pedro II de Bearn**, vizconde de Bearn, de Gabardan e de Brulhois entre 1134 e 1153.
* '*Pedro II de Aragón *o Católico***, rei de Aragón e conde de Barcelona entre 1196 e 1213.
* **Pedro II de Savoia**, conde de Savoia e de Richmond (1203-1268).
* **Pedro *o Grande***, II de Barcelona, III de Aragón. (1240-1285).
* **Pedro II de Sicilia**, rei de Sicilia (1305-1342) .
* **Pedro II de La Marche**, nobre francés (1342 - 1362).
* **Pedro II de Chipre *o Gordo***, rei de Chipre e titular de Xesusalén. (c. 1357-1382).
* **Pedro II de Valencia, *o Cerimonioso***, IV de Aragón. (1319-1387).
* **Pedro II de Urgell**, conde de Urgell e vizconde de Áger, barón de Entenza, de Antillón e de Alcolea de Cinca (1340-1408).
* **Pedro II da Bretaña**, duque da Bretaña (1418-1457).
* **Pedro II de Borbón**, (1438-1503).
* **Pedro II de Portugal, *o Pacífico***, rexente e rei de Portugal (1648-1706).
* **Pedro II de Rusia**, tsar de Rusia (1715-1730).
* **Pedro II do Brasil, *o Magnánimo***, emperador de Brasil (1825-1891).
* **Pedro II de Oldemburgo**, gran duque de Oldemburgo (1827-1900).
* **Pedro II de Iugoslavia*', último rei de Iugoslavia. (1923-1970).