Illas Pitcairn

As **Illas Pitcairn** (; [[Pitkern] ]: '**), oficialmente as **Illas Pitcairn, Henderson, Ducie e Oeno'*, son un grupo de catro illas volcánicas no sur do océano Pacífico que forman o único Territorio Británico de Ultramar que queda no océano Pacífico. As catro illas Pitcairn, Henderson, Ducie e Oeno, están espalladas por varios centos de quilómetros de océano e teñen unha superficie terrestre combinada duns 47 km². A illa Henderson ocupa o 86% da superficie terrestre, e é a única illa habitada. As illas máis próximas ás illas Pitcairn son Mangareva (da Polinesia Francesa) ao oeste e Illa de Pascua ao leste.

Pitcairn é a xurisdición nacional menos poboada do mundo. Os insulares de Pitcairn son ​​un grupo étnico birracial que descende na súa maioría de nove amotinados da *Bounty* e un puñado de tahitianas consortes, como aínda se desprende dos apelidos de moitos dos insulares. O motín da Bounty e as súas consecuencias foron obxecto de moitos libros e películas. En xaneiro de 2020, o territorio tiña só 47 habitantes permanentes. (de nove familias).

## Historia 
As illas Pitcairn tiveron antigamente unha poboación de orixe polinesia que se cre chegou ao arquipélago ao redor do ano 800. Estes poboadores viviron na Illa Pitcairn e na illa de Henderson, xa que o resto do arquipélago non era habitable. As illas tiñan un comercio constante entre elas e coa illa Mangareva, máis afastada, o cal daba aos habitantes dun e outro lado os recursos dos que carecían naturalmente.

Ao redor de 1500 o comercio entre as tres illas desapareceu, probablemente por un desastre ambiental en Mangareva que levaría á extinción de varias especies e a incapacidade de seguir comerciando. Isto provocou o illamento de Pitcairn e Henderson, cuxas poboacións agora carecían de recursos fundamentais para a súa supervivencia e desapareceron. Crese que as illas de Henderson, Ducie e Pitcairn foron redescubertas polo navegante portugués Pedro Fernández de Quirós o 26 de xaneiro de 1606, aínda que non existe total seguridade respecto diso. Do que si podemos estar seguros é de que Pitcairn foi redescuberta en 1767, Ducie en 1791, Henderson en 1819 e Oeno en 1824.

As illas son coñecidas debido a que os amotinados do HMAV Bounty se asentaron nesta illa, converténdose nos seus primeiros habitantes en séculos. Isto ocorreu en 1790 e os descendentes destes amotinados aínda habitan nela.

Pitcairn converteuse en colonia británica en 1838, e en 1850 a illa quedou completamente deshabitada cando a poboación se volveu demasiado grande para sosterse e se mudou á Illa Norfolk. 18 meses despois, 17 habitantes regresaron a Pitcairn para repoboala. Desde ese momento a poboación alcanzou un pico de 223, pero dado que a maioría da xente emigra a Nova Zelandia, normalmente habitan a illa uns 50 habitantes.

En 1838 as illas foron o primeiro territorio do mundo onde se aprobou o sufraxio feminino, coas mesmas características que o sufraxio masculino.

## Goberno e política 
Nominalmente, o gobernador das illas Pitcairn é o Alto Comisionado británico en Nova Zelandia, actualmente Richard Fell. Debido a que o Alto Comisionado non reside na illa, a xestión diaria correspondía anteriormente ao maxistrado presidente do Concello da Illa (*Island Council*). Cada tres anos celebrábanse eleccións para este posto. Con todo, logo dunha reforma constitucional en 1998, estas funcións pasaron ao alcalde de Pitcairn a partir de 1999. Os outros cargos electos da illa son o Maxistrado da Illa (*Island Magistrate*) e o Presidente do Comité Interno (*Chairman of the Internal Committee*). Desde o 15 de decembro de 2004, o alcalde de Pitcairn é Jay Warren, que substituíu a Steve Christian, ao ser este condenado por violación infantil xunto con outros homes. Un terzo da poboación (de preto de 50 persoas) foi xulgada por abusos sexuais en 2004.

## Xeografía 
As illas Pitcairn constitúen unha extensión xeolóxica do arquipélago Tuamotu da Polinesia Francesa, e consisten en cinco illas: a Pitcairn (illas Pitcairn), Sandy, Oeno, Henderson e Ducie:

As illas Pitcairn son un grupo de illas cuxa área de exclusión marítima se estende por 56.000&nbsp;km². Pitcairn é unha illa volcánica, Ducie e Oeno son atois de coral, a illa Sandy é só unha barra de area que forma parte do mesmo atol de Oeno, e a illa Henderson é unha illa de coral formada tras levantamentos tectónicos.

* A única illa habitada, Pitcairn, ten unha superficie de 5&nbsp;km² e está situada a 300&nbsp;km de Tahití (|25|04|S|130|06|W|display=inline}}), só accesible a través da Baía de Bounty. 
* A illa Henderson, que representa o 67% da superficie total do territorio, está situada a 200&nbsp;km ao noroeste de Pitcairn (|24|22|01|S|128|18|57|W|display=inline}}). A súa costa comprende uns cantís de calcaria de orixe coralina que rodean uniformemente toda a illa. 
* O atol formado por Sandy e Oeno está situado a 140&nbsp;km ao norte da illa principal (|23|55|26|S|130|44|03|W|display=inline}}). 
* A illa máis remota é o atol de Ducie a 360&nbsp;km de Henderson (|24|22|01|S|128|18|57|W|display=inline}}). 
O punto máis elevado da illa é o Pawala Valley Ridge, con 347 m de altitude.

Aínda hoxe a illa está extremadamente apartada e illada. A maior relación mantena con Nova Zelandia, onde a maior parte da poboación está emigrada.

A illa Pitcairn non ten fonte de auga permanente; porén, a illa ten tres mananciais semipermanentes estacionais

}
|-
| Henderson || Illa de coral levantada || style="text-align:right"| 37.3 || style="text-align:right"| 37.3 || style="text-align:right"| 0 || |24|22|01|S|128|18|57|W|}}
|-
| Oeno || Atol† || style="text-align:right"| 0.65 || style="text-align:right"| 16.65 || style="text-align:right"| 0 || |23|55|40|S|130|44|30|W|}}
|-
| Pitcairn || Illa volcánica || style="text-align:right"| 4.6 || style="text-align:right"| 4.6 || style="text-align:right"| 50 || |25|04|00|S|130|06|00|W|}}
|-
| Illas Pitcairn(todas as illas) || - || style="text-align:right"| 43.25 || style="text-align:right"| 62.45 || style="text-align:right"| 50 || 23°55′40″ a 25°04′00″S,124°47′10″ a 130°44′30″W
|}
† Inclúe o arrecife e a lagoa dos atois.

## Economía 
O chan fértil dos vales de Pitcairn produce unha gran variedade de froitas e verduras, incluíndo cítricos, cana de azucre, sandías, bananas, iñames, e feixóns. Os habitantes viven da pesca, a agricultura de subsistencia e a artesanía. O troco é moi importante na súa economía. As ganancias de diñeiro veñen principalmente da venda de selos postais para coleccionistas, o mel e a venda de artesanía para os barcos de paso, a maioría que veñen do Reino Unido a Nova Zelandia pasando a través da Canle de Panamá. O comercio está restrinxido debido á complicada xeografía da illa, que carece de portos ou aeródromo, co que todo o comercio se realiza con botes cos barcos ancorados lonxe da costa. Ás veces, algúns pasaxeiros de cruceiros de aventura desembarcan na illa se o tempo o permite.

## Demografía 
En 1997 a illa tiña unha poboación activa de 12 homes e dun número non determinado de mulleres. É o país menos poboado do mundo (aínda que non é soberano): 46 habitantes, de 9 familias.

A maior parte da poboación descende dos amotinados do barco Bounty, como se pode deducir dos apelidos. Todos os habitantes son membros da Igrexa Adventista do Sétimo Día.

## Cultura 
A cultura de Pitcairn, como o seu idioma, é unha mestura de influencias inglesas e tahitianas. A Igrexa Adventista, que antigamente foi moi importante na configuración dos costumes dos habitantes, perdeu relevancia, xa que actualmente só oito insulares asisten a misa regularmente. No entanto, aínda a maioría deles acode en ocasións especiais.

## Galería 

File:Pitcairn Island NOAA.jpg|Vista desde o lado leste da illa Pitcairn
File:Pitcairnsatellite.png|Foto de satélite da illa Pitcairn
File:Pitcairn Island Group.svg|Mapa das illas Pitcairn
File:Bounty bay.jpg|Vista de Bounty Bay 

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### *Motín do HMS Bounty* 
* *Mutiny on the Bounty* por Charles Nordhoff e James Norman Hall, 1932
* *The Bounty: The True Story of the Mutiny on the Bounty* por Caroline Alexander (Harper Perennial, Londres, 2003 pp.&nbsp;491)
* *The Discovery of Fletcher Christian: A Travel Book* por Glynn Christian, a descendant of Fletcher Christian, Bounty Mutineer (Guild Press, Londres, 2005 pp.&nbsp;448)

### Despois do Motín 
* *Men Against the Sea* por Charles Nordhoff e James Norman Hall, 1933
* *Pitcairn's Island* por Charles Nordhoff e James Norman Hall, 1934
* *The Pitcairners* by Robert B. Nicolson (Pasifika Press, Auckland, 1997 pp.&nbsp;260)
* *After the Bounty: The Aftermath of the Infamous Mutiny on the HMS Bounty—An Insight to the Plight of the Mutineers* by Cal Adams, a descendant of John Adams, Bounty Mutineer (Self-published, Sydney, 2008 pp.&nbsp;184)
* *The "Re-colonising of Pitcairn* por Sue Farran, Senior Lecturer, University of Dundee; Visiting Lecturer, University of the South Pacific.
* Ball, Ian M. – *Pitcairn: Children of Mutiny.* 1973
* Belcher, Lady – *The Mutineers of the Bounty and Their Descendants in Pitcairn and Norfolk Islands.* 1870
* Birkett, Dea – *Serpent in Paradise.* Anchor Doubleday, 1997. .
* Brodie, Walter – *Pitcairn Island and the Islanders in 1850.* 1851
* Christian, Glynn – *Fragile Paradise: The Discovery of Fletcher Christian, Bounty Mutineer.* 2005
* Clarke, Peter – *Hell and Paradise: The Norfolk-Bounty-Pitcairn Saga.* 1986
* Fullerton, W. Y. – *The Romance of Pitcairn Island.* 1923
* Hancock, W. K. – *Politics in Pitcairn and Other Essays.* 1947
* Lucas, Charles – *The Pitcairn Island Register Book.* 1929
* Lummis, Trevor – *Pitcairn Island: Life and death in Eden.* 1997
* Manorial Research with the National Maritime Museum (UK) – *Mutiny on the Bounty, 1789-1989.* 1989
* Murray, Rev. T. B. – *Pitcairn: The Island, the People, and the Pastor.* 1853
* Oliver, Dawn, ed. – *Justice, Legality and the Rule of Law: Lessons from the Pitcairn Prosecutions.* 2009
* Oliver, Douglas – *Return to Tahiti: Bligh's Second Breadfruit Voyage.* 1988
* Randall, John E. – *Reef and Shore Fishes of the South Pacific: New Caledonia to Tahiti and the Pitcairn Islands.* 2005
* Shapiro, Harry L. – *The Heritage of the 'Bounty': The Story of Pitcairn Through Six Generations.* 1936
* Silverman, David – *Pitcairn Island.* 1967
* Tobin, George, Lt. – *Captain Bligh's Second Chance: An eyewitness account of his return to the South Seas.* 2007

### Ficción 
* Chamier, Frederick – *Jack Adams, the Mutineer*. 1838
* Kinsolving, William – *Mister Christian*. 1996
* McDermid, Val – *The Grave Tattoo*. 2006
* Mountain, Fiona – *Isabella*. 1999
* Nordhoff, Charles e James Norman Hall – *Pitcairn's Island*. 1934
* Souhami, Diana – *Coconut Chaos: Pitcairn, mutiny and a seduction at sea.* 2007
* Wilson, Erle – *Adams of the Bounty.* 1958

### Outros
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos
### Ligazóns externas
* 

### Goberno 
* Pitcairn Government official website 

### Viaxes 
* Pitcairn Island Tourism Official tourism site of the Pitcairn Islands.
* Google Street View June 2013
* 

### Noticias locais 
* Pitcairn News from Big Flower  News from Big Flower, Pitcairn Island.
* Pitcairn Miscellany News from Pitcairn Island. Jacqui Christian, ed.
* Pitcairn News  information from Chris Double, a Bounty descendant based in Auckland
* *Uklun Tul Un Dem Tul'' Pitcairn news by Kari Young, a Pitcairn resident.

### Grupos de estudo 
* U.S. Pitcairn Islands Study Centre
* U.S. Pitcairn Islands Study Group