open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alien: Earth

***Alien: Earth*** é unha serie de televisión estadounidense de terror e ciencia ficción creada por Noah Hawley. É a primeira serie televisiva na franquía de *Alien* e está ambientada dous anos antes dos acontecementos do filme de 1979. Está protagonizada por Sydney Chandler, Alex Lawther, Essie Davis, Samuel Blenkin, Babou Ceesay, Adarsh Gourav e Timothy Olyphant.

Informouse de que o desenvolvemento da serie comezou a principios de 2019, con Ridley Scott como produtor executivo de FX en Hulu. A preprodución comezou en abril de 2023, con Chandler no papel principal o mes seguinte, e a selección de novos actores tivo lugar de xullo a novembro dese ano. Despois de que a fotografía principal se atrasase por mor da pandemia da COVID-19, a produción comezou en xullo de 2023, pero detívose en agosto debido á folga SAG-AFTRA de 2023. A rodaxe retomouse en abril de 2024 e rematou en xullo dese ano.

## Sinopse 
O comezo do primeiro episodio introduce a premisa da serie como unha historia que implica tres destinos separados para a inmortalidade da humanidade. Estes son:

:Humanos ciberneticamente mellorados: Ciborgs
:Seres con intelixencia artificial: Sintéticos (Sintéticos)
:Seres sintéticos descargados con consciencia humana: Híbridos

Cando a nave espacial "Maginot" se estrela na Terra, unha moza híbrida e un grupo heteroxéneo de soldados tácticos fan un descubrimento que os coloca cara a cara coa maior ameaza do planeta.

## Notas
The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society

***The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society*** é un filme británico-francés de 2018 dirixido por Mike Newell e escrito por Kevin Hood, Don Roos e Tom Bezucha. Baséase na novela homónima de 2008 escrita por Mary Ann Shaffer e Annie Barrows. Está protagonizado por Lily James, Michiel Huisman, Glen Powell, Jessica Brown Findlay, Katherine Parkinson, Matthew Goode, Tom Courtenay e Penelope Wilton. Ambientado en 1946, a trama segue a unha escritora residente en Londres que intercambia cartas cun residente na illa de Guernsey, que estivo baixo a ocupación alemá durante a segunda guerra mundial.

## Personaxes 
* Lily James como Juliet Ashton
* Michiel Huisman como Dawsey Adams
* Glen Powell como Mark Reynolds
* Jessica Brown Findlay como Elizabeth McKenna
* Katherine Parkinson como Isola Pribby
* Matthew Goode como Sidney Stark
* Tom Courtenay como Eben Ramsey
* Penelope Wilton como Amelia Maugery
* Bronagh Gallagher como Charlotte Stimple
* Nicolo Pasetti como Christian Helman 
* Clive Merrison como Mr. Gilbert
* Bernice Stegers como Mrs. Burns
* Kit Connor como Eli Ramsey
* Florence Keen como Kit McKenna
* Andy Gathergood como Eddie Meares
* Stephanie Schonfield como membro da audiencia

## Notas
Club Sporting Guardés

O **Club Sporting Guardés** é un club de fútbol da Guarda. Foi fundado en 1967. Na tempada 2025-26 compite na Primeira Galicia, a sétima categoría futbolística e a segunda dependente da Federación Galega de Fútbol. Xoga os seus partidos de fútbol como local no estadio da Sangriña.

## Estadio 
miniatura|Campo municipal da Sangriña.
O Sporting Guardés xoga os seus partidos no Campo Municipal da Sangriña. Trátase dun estadio con bancadas cubertas e herba sintética. Sitúase no Paseo de Portugal, a poucos metros do Pavillón Municipal da Sangriña, onde xoga coma local o equipo de balonmán Atlético Guardés.

O Sporting Guardés, ademais, comparte estadio con outros tres equipos do concello: a Unión Guardesa e o Gimnástico Deportivo Miño, de fútbol, e o club de fútbol gaélico, o Gróvias FG.

Foi inaugurado en 1985, e ten unha capacidade duns 1000 espectadores. Previamente, o Sporting Guardés empregaba para os seus partidos como local o estadio da Tegra.

En 2025 realizouse unha mellora no estadio, onde se melloraron fundamentalmente as instalacións das oficinas, da cafetería, do portelo  e dunha sala. Dita intervención tivo un custo de 118.512,99€ de orzamento, financiados polo Concello da Guarda e a Deputación de Pontevedra.

## Datos do club
* Tempadas en Terceira división: 2
* Tempadas en Preferente Autonómica: 24
* Tempadas en 1ª Rexional: 24
* Tempadas en 2ª Rexional: 6
## Palmarés
* Segunda Galicia (1): 2023-24.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Atlético Guardés
Sogdianos

Os **sogdianos** (*sogdii* ou *sogdiani;* en lingua sogdiana: ''swγδ, swγδ'k*) foron un antigo pobo de fala iraniana que vivía no territorio da Sogdiana (unha rexión de Asia Central que se estendía dende os ríos Amu Daria no sur ata o Sir Daria), veciña dos bactrianos, baixo o dominio do Imperio Persa. Vivían nunha zona que ocupa parte dos actuais Taxiquistán e Uzbekistán, e posuían, entre outras, as cidades de Samarcanda e Bukhara. 

Segundo o orientalista ruso V. V. Bartold, os sogdianos poden ser chamados "os fenicios de Asia Central" pois foron un importante pobo comerciante con base na súa capital, Samarcanda, e xogaron un papel fundamental no desenvolvemento da Ruta da Seda e das rutas comerciais de Asia Central. Alcanzaron o seu auxe entre o comezo do século I a. C. e o século VII. 

Os sogdianos caeron baixo a dominación dos persas aqueménidas a mediados do século VI a. C., e despois dos gregos coas conquistas de Alexandre o Grande, quen tralo asedio da Rocha Sogdiana conseguiu unir a Sogdiana e a Bactriana. Estiveron temporalmente baixo a tutela dos seléucidas e despois baixo o dominio do reino grecobactriano ata mediados do século II a. C., cando foron invadidos polos nómades yuezhi. Posteriormente permaneceron independentes do Imperio Kushan. Estiveron dominados durante un tempo polos pobos túrquicos e finalmente polos árabes durante o século IX.

A lingua sogdiana foi unha das linguas estatais do Khaganato turco no século VI. En Asia Central, permaneceu en uso ata o século XIV.

Estaban divididos en tribos, algunhas das cales son mencionadas por Claudio Tolomeo e polos seus nomes non parecen estar relacionadas con ningún outro grupo étnico. Entre as tribos están os *pasicae* (no Pamir); os *thacori* (*takurs*, tocarios) nas beiras do nos Iaxartes; os *oxydrancae*, os *drybactae*, os *gandari* (ou *gandháras*), os *mardyeni* (*madras*), os *chorasmii* (corasmios ou *khwaresmis)* nos arredores do Oxus, e os *cirrodes* (*kirátas'', tamén na rexión do Oxus).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sogdiana
* Lingua sogdiana
Hotel Bombai

***Hotel Bombai*** (en ) é un filme de 2018 de acción e suspense dirixido por Anthony Maras e coescrito por Maras e John Collee. É unha coprodución entre Australia, a India e os Estados Unidos de América, e inspirouse no documental de 2009 *Surviving Mumbai* sobre os ataques de Bombai de 2008 no Hotel Taj Mahal, na India. Está protagonizado por Dev Patel, Armie Hammer, Nazanin Boniadi, Anupam Kher, Tilda Cobham-Hervey, Jason Isaacs, Suhail Nayyar, Nagesh Bhosle e Natasha Liu Bordizzo.

Estreouse en galego o 13 de agosto de 2025 a través da plataforma en liña AGalega.

## Personaxes 
* Dev Patel como Arjun
* Armie Hammer como David 
* Nazanin Boniadi como Zahra Kashani
* Tilda Cobham-Hervey como Sally
* Anupam Kher como Chef Hemant Oberoi
* Vitthal Nagnath Kale como DC Kanu
* Jason Isaacs como Vasili Gordetsky
* Suhail Nayyar como Abdullah
* Vipin Sharma como Dilip 
* Amandeep Singh como Imran
* Manoj Mehra como Houssam
* Dinesh Kumar como Rashid
* Kapil Kumar Netra como Ajmal Kasab
* Amrit Singh como Ismail
* Mohammad Arafat Sarguroh como Summer King
* Angus McLaren como Eddie
* Natasha Liu Bordizzo como Bree
* Sandeep Bhojak como Doorman
* Adithi Kalkunte como Dimple
* Chantal Contouri como Mrs Karvelas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Expurgación

A **expurgación** é a eliminación sistemática de recursos dunha biblioteca en base a unha serie de criterios establecidos. É o proceso contrario á selección de materiais para a súa incorporación á colección, aínda que adoitan aplicar o mesmo tipo de razoamentos. A expurgación é vital para manter unha colección activa, xa que asegura a súa actualidade, relevancia e boa condición; por iso, debería realizarse de maneira continua.

## Fundamentos da expurgación 
Segundo Kathleen Lehman, "unha colección ben mantida e expurgada é moito máis útil ca unha chea de materiais desactualizados ou sen usar". Expurgar unha colección física ten múltiples beneficios, como por exemplo:

* Gáñase espazo para engadir materiais relevantes.
* As persoas usuarias poden acceder a materiais útiles rapidamente, e o persoal da biblioteca pode orientalas máis facilmente.
* A colección obtén máis reputación ao manterse actual.
* O persoal da biblioteca pode detectar mellor os puntos fortes e débiles da colección.
* Os materiais son de boa calidade e están en boas condicións físicas.

Moitas coleccións posúen compoñentes dixitais (libros electrónicos, bases de datos etc.) para os que o espazo non é un problema. Porén, isto non implica que as coleccións dixitais non deban expurgarse; do mesmo xeito que as coleccións físicas, deben permanecer actuais e facilmente accesibles: "desfacerse dos materiais que non se usan facilita a procura das persoas usuarias ao reducir o número de rexistros antigos ou irrelevantes nos seus resultados de busca".

## Criterios de expurgación 
A expurgación debería ser un elemento tratado nas políticas de desenvolvemento da colección dunha biblioteca, establecendo os criterios da entidade. A seguinte lista recolle algúns parámetros a ter en conta para as expurgacións:

# Contido. Os materiais poden expurgarse se o seu contido está anticuado ou obsoleto; se é nesgado, racista ou sexista; se é irrelevante para as necesidades das persoas usuarias (por exemplo se, nunha biblioteca escolar ou universitaria, non se adapta ao currículo educativo); se non se axusta á idade das persoas usuarias (un criterio especialmente importante nas bibliotecas escolares).
# Condición. Os materiais poden expurgarse se sufriron danos irreparables (páxinas rachadas, lombos rotos...); se están sucios ou colleron malos olores; se non soportarían un novo préstamo.
# Circulación. Os materiais poden expurgarse se non foron utilizados polas persoas usuarias durante un certo tempo.
# Outros parámetros. Os materiais poden expurgarse se hai demasiados exemplares dunha mesma obra; se abondan os recursos nunha determinada área temática; se se pode sufragar a súa substitución por un exemplar novo; se existe un exemplar da mesma obra con mellores características visuais ou de contido (por exemplo, un libro ilustrado fronte a unha edición sen ilustrar).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
La Meilleraye-de-Bretagne

**La Meilleraye-de-Bretagne** (en ; en galó: *La Melherae*) é un concello do departamento do Loira Atlántico, na rexión administrativa dos Países do Loira e na Bretaña histórica, no noroeste de Francia.

## Demografía
Nguyễn Văn Hùng

**Nguyễn Văn Hùng** (chinés: 阮文雄; pinyin: Ruǎn Wénxióng; nado en 1958) é un sacerdote católico vietnamita-australiano e activista polos dereitos humanos en Taiwán. Foi recoñecido polo Departamento de Estado dos Estados Unidos como un "heroe que actúa para acabar coa escravitude moderna".

## Primeiros anos de vida 
Nguyễn Văn Hùng creceu nunha familia de clase media-baixa nos arredores da provincia de Bình Tuy, no Vietnam do Sur, con dous irmáns e cinco irmás. O seu pai era pescador, pero morreu despois dunha longa batalla contra a enfermidade, o que obrigou á súa nai, unha católica devota con raíces no norte do país, a converterse na principal sustentadora da familia. O propio Nguyễn Văn Hùng seguiu a fe da súa nai.

Deixou Vietnam en 1979 nun barco ateigado; rescatado por un barco noruegués despois de só 36 horas e levado ao Xapón, uniuse á Sociedade Misioneira de San Columbano cando chegou alí.

Viviu no Xapón durante tres anos, estudando e traballando en varios empregos para manterse, incluíndo reparación de estradas, traballador nunha acería e sepultureiro. Chegou a Taiwán por primeira vez en 1988 como misioneiro e despois foi a Sydney, Nova Gales do Sur, Australia, para estudar nun seminario. Foi ordenado en 1991 e regresou a Taiwán ao ano seguinte (en 1992).

## Traballar en Taiwán 
Nguyễn Văn Hùng estableceu a Oficina de Traballadores Migrantes e Noivas Vietnamitas no condado de Taoyuan (agora cidade de Taoyuan) en 2004 para axudar aos inmigrantes vietnamitas en Taiwán. A emisora ​​de radio vietnamita-estadounidense Little Saigon Radio e outras persoas axudárono a alugar o segundo andar dunha escola primaria; dúas habitacións de setenta pés cadrados ofrecen espazo para durmir, mentres que outras dúas utilízanse como oficinas. Ofrecen clases de mandarín, aloxamento e manutención e asistencia xurídica.

A exposición por parte de Nguyễn Văn Hùng dos abusos contra traballadores e noivas estranxeiros levou ao Departamento de Estado dos Estados Unidos a incluír a Taiwán na lista de rexións de "Nivel 2" xunto con países como Camboxa debido á súa falta de esforzo na loita contra a trata de persoas, o que resultou ser unha gran vergoña internacional para o goberno da illa. O seu traballo tamén o converteu nun obxectivo de intimidación en Taiwán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Donkey Kong Country: Tropical Freeze

***Donkey Kong Country: Tropical Freeze*** é un videoxogo de plataformas de 2014 desenvolvido por Retro Studios e publicado por Nintendo para a consola Wii U. É o quinto título da serie de videoxogos *Donkey Kong Country*, sendo unha secuela directa de *Donkey Kong Country Returns*. Lanzouse en febrerio de 2014. Un porto mellorado para a Nintendo Switch foi lanzado en maio de 2018.

En *Tropical Freeze*, Donkey Kong e a súa familia deben aventurarse a través de cinco illas para salvar o seu fogar, a Illa Donkey Kong, despois de que fose conxelada polos malvados Snowmads, un grupo de invasores dos mares do norte que atacaron a illa no aniversario de Donkey Kong. Do mesmo xeito que o seu predecesor, o xogo recibiu críticas xeralmente positivas. Os eloxios dirixíronse ao deseño de niveis, á xogabilidade e á banda sonora, aínda que o seu alto nivel de dificultade recibiu opinións máis dispares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Diddy Kong Racing

***Diddy Kong Racing*** é un videoxogo de carreiras de 1997 desenvolvido e publicado por Rare para a consola Nintendo 64. O xogo xira arredor do intento de Diddy Kong e os seus amigos de derrotar o antagonista intergaláctico, un porco mago chamado Wizpig, gañando unha serie de carreiras. O xogador toma o control de calquera dos personaxes que aparecen ao longo do xogo. *Diddy Kong Racing* presenta cinco *mundos* con catro circuítos cada un, e a capacidade de conducir un coche, un aerodeslizador ou pilotar un avión.

O desenvolvemento comezou despois do lanzamento de *Killer Instinct 2* (1996), e estaba pensado para ser un xogo de aventuras coñecido como *Wild Cartoon Kingdom* nas súas primeiras etapas. Co paso do tempo, o foco do desenvolvemento pasou dun xogo de carreiras influenciado por Walt Disney World a un título único chamado *Pro-Am 64*, no que Nintendo non participou. Debido aos atrasos de *Banjo-Kazooie*, Rare sentiu que necesitaban unha propiedade intelectual máis forte para atraer un público máis amplo para un xogo que estaba previsto que se lanzase antes do Nadal de 1997, polo que tomaron a decisión de centrar o xogo en Diddy Kong.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Donkey Kong Country (serie de televisión)

***Donkey Kong Country*** é unha serie de televisión de animación baseada nos videoxogos de *Donkey Kong Country* creados por Rare para Nintendo. Foi coproducida por Nelvana Limited, Medialab Studio L.A. (na primeira tempada) e Hong Guang Animation (na segunda tempada), en asociación con WIC Entertainment, e a participación de Teletoon. A serie estreouse en Francia o 4 de setembro de 1996 en France 2, nun bloque híbrido de acción real e animación por captura de movemento titulado *La Planète de Donkey Kong*. Posteriormente converteuse nunha serie completa e emitiuse do 15 de agosto de 1997 ao 7 de xullo de 2000.

*Donkey Kong Country* é a primeira serie de televisión animada principalmente con tecnoloxía de captura de movemento.

## Notas
Ricardo García Santín

**Ricardo García Santín**, nado en Becerreá o 23 de xullo de 1906 e finado nas Nogais o 3 de decembro de 1991, foi un panadeiro e político galego.

## Traxectoria 
Panadeiro nas Nogais. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 5 de agosto e ingresou na Prisión de Lugo; foi posto en liberdade o 12 de setembro. Volveu ser detido o 28 de abril de 1937 con Pedro Gutiérrez Gutiérrez. Procesado na causa 190/37 xunto con Luis García Vázquez, Jesús Salvador García Vázquez, Emilio Núñez Cabana, Nicomedes Lamas Díaz, Isidro Valentín Gómez Gerbolés, Pedro Gutiérrez Gutiérrez, Abel Valcárcel Puente, José González Rivero, José María Fátima Ben-Alí, José M. Freijo López, Nicolás Freijo López e José Poy Arrojo, foron xulgados en consello de guerra o 16 de febreiro de 1938; Ricardo foi condenado a reclusión perpetua por rebelión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en decembro de 1938. Cumpriu condena na Prisión Provincial de Lugo de onde saíu en liberdade condicional o 13 de xullo de 1943. Finou nas Nogais o 3 de decembro de 1991.

Foi novamente detido o 14 de febreiro de 1946 e ingresou na Prisión Provincial de Lugo encartado na causa 75/46. Foi posto en liberdade o 23 de marzo.

## Vida persoal 
Casou con María Rosón López, e foi pai de Ricardo García Rosón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo 
* Expediente procesual de Ricardo García Santín
* Expediente de responsabilidade política contra Constantino Bendoiro Carballo, Amadeo Rivero Gómez, Jesús González Simón e outros
Juan Martin Elexpuru

**Juan Martin Elexpuru Arregi**, nado en Bergara, Guipúscoa o 15 de novembro de 1950, é un escritor vasco e tradutor de lingua éuscara. Estudou filosofía e filoloxía éuscara, e de 1976 a 1996 foi profesor no Centro da UNED de Bergara. É doutor en lingua éuscara pola Universidade do País Vasco cunha tese dirixida por Ibon Sarasola.

De 2001 a 2005 foi coordinador en Guipúscoa do partido político Aralar.

## Obras 
### Narración 
* *Hamaika ipuin* (2000, *Elkar*)
* *Krabelina Beltza*, eleberri erotikoa (1998, *Txalaparta*)
* *Lasai, Juanantonio, lasai* (1987, *Kutxa*)
* *Txakur zaunkak atean* (1989, *Elkar*)

### Literatura infantil e xuvenil 
* *Laminen sekretua* (2010, *Elkar*)
* *Harpajolea* (2006, *Ibaizabal*)
* *Txepetxa eta sugea* (2000, *Elkar*)
* *Fraixko eta galtzagorriak* (1997, *Txalaparta*)
* *Marea biziak zozomikoetan* (1991, *Pamiela*)
* *Pitxirrio Zirkus* (1988, *Elkar*)
* *Fernando plaentziarra* (1984, *Elkar*)

### Antoloxías 
* *Euskal lizunkeriaren antologia* (1999, *Txalaparta*)

### Traducións 
* Florentziako Por el gobierno solasean; Francesco Guicciardini (Limes, 2019)
* *Rita tenislari; Rita En el polo; Rita y el-ladrón de tumba; Rita Robinson, Ritak nobioa tiene. Mikel Valverde* (2010, *Mutuamente*)
* *No casar, el padre!. delicado Casadelrrey* (2009, *Mutuamente*)
* *El príncipe. Nikolas Makiavelo* (2008, Limes)
* *Tartufo+Zekena. Molière* (2008, la Literatura Universal)
* Filosofía apaingelan; Donatien Alphonse F. Sade (2001, *Txalaparta*): Esté Montoriorekin a un
* Por los delitos y por las sanciones; Cesare Beccaria (1999, *el Clásico*)
* Para leer con la mano sola las cuentas; Pilar Cristobal (1999, *Txalaparta*)
* *La bomba. J.M. Almarzegi, Fernando Lalana* (1990, Bruño)
* *Gelsomino gezurtien En el territorio. Rodari* (1987, Mutuamente)
* Abereen etxaldea; George Orwell (1982, *Mutuamente*)

### Libros de viaxe 
* *Kuba triste dago* (1994, *Elkar*)
* *Alpeen itzalpean* (1993, *Elkar*)

### Ensaios 
* *¿Qué está pasando con Iruña-Veleia?* (2018, *Pamiela*)
* *Urdirotz eta Antzin. Euskal Udalekuak. Historia eta Istorioak*. (2018, *Goitikoetxea Kultur Elkartea*)
* *Euskararen aztarnak Sardinian?* (2017, *Pamiela*)
* *Elorrixoko berbetia*. Aintzane Agirrebeñarekin batera (2014, Elorrioko Udala)
* *Lan eta lan, emakumea Bergaran*. (2014, *Bergarako Udala*)
* *Iruña-Veleiako euskarazko grafitoak* (2009, *Arabera*)
* *Bergara aldeko hiztegia (2004*, *Bergarako Udala*)
* *Bergarako euskara*. (1988, UNED-Bergara)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Juan Martin Elexpuru literaturaren zubitegian
As aventuras de Paddington

***As aventuras de Paddington*** (en ) é unha serie de televisión franco-británica de 2019 desenvolvida por Jon Foster e James Lamont. Baséase nas historias do Oso Paddington creadas por Michael Bond.

Estreouse en galego o 24 de xuño de 2025 a través da plataforma do Xabarín Club.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Paíño de Swinhoe

O **paíño de Swinhoe** (***Hydrobates monorhis***) é unha pequena ave mariña totalmente marrón da familia Hydrobatidae.

## Etimoloxía 
O nome científico deriva do grego antigo. *Hydrobates* procede de *hydro*, 'auga', e *bates*, 'camiñante', e *monorhis* procede de *monos*, 'un', e *rhinos*, 'orificio nasal'. O seu nome común lembra a figura do naturalista británico Robert Swinhoe, que foi o primeiro en describir a especie en 1867.

Inicialmente, foi formalmente definido no xénero *Oceanodroma* antes que ese xénero fose considerado sinónimo de *Hydrobates*.

## Distribución 
Reprodúcese en illas das costas do noroeste do Pacífico de Rusia, China, Xapón e Corea. Nidifica en colonias preto do mar en gretas entre as rochas e pon un só ovo branco. Pasa o resto do ano no mar, frecuentando no inverno o océano Índico e o mar de Arabia.

Reprodúcese na illa Verkhovsky (7.500 parellas), ao sur de Vladivostok, Rusia, e o Xapón (un mínimo de 1.000 parellas). Hai poboacións pouco coñecidas na China, Taiwán, Corea do Norte e do Sur, e os rexistros indican que a reprodución pode producirse tamén no Atlántico norte. En inverno, migra ao sur e oeste ao norte do océano Índico. Sato et al. (2010) tamén estimaron que a poboación mundial é dun mínimo de 130.000 parellas, co que confirma que a especie ten unha poboación moi grande. Porén, Birds Korea (2010) afirma que unhas 100.000 parellas nidifican no illote Gugeul, o que implica que posiblemente un 75 % da poboación global se reproduce nun só illote moi pequeno. A especie nidifica en seis ou sete illotes de reprodución en Corea do Sur. Aparentemente, hai datos anecdóticos de que algunhas colonias están en declive. Espérase que a poboación sufra un declive moderadamente rápido nas seguintes tres xeracións, debido principalmente ao efecto negativo de especies introducidas (ratas, plantas exóticas nas que se enredan). Desde entón, rexistráronse varios casos de avistamentos de paíños cunha plumaxe e características estruturais propias da especie no mar, principalmente no Atlántico norte, e varios exemplares capturáronse durante os meses do verán en Francia (1989), Inglaterra (en 1989 dous exemplares, e en 1990, con exemplares recapturados desde 1991 a 1994), España (1994), Noruega (1996, 1997), e de novo na illa da Madeira (1991, 1994). Ademais de no Atlántico norte e mar Mediterráneo identificáronse varios individuos no oeste do Atlñantico norte, como un exemplar en Hatteras, Carolina do Norte, o 20 de agosto de 1993, outro o 8 de agosto de 1998 e outro o 2 de xullo de 2008, todos os cales foron aceptados como rexistros válidos en América do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Birding Israel
*Fotografías de Flicker Field Guide Birds of the World
*Fotografías de Russian Nature 
*Vídeo nas costas da illa de Madeira
Germán García-Ávila Arias

**Germán Aurelio García-Ávila Arias**, nado en Viana do Bolo, é un político galego do PSdeG.

## Traxectoria 
Empregado de banca xubilado. Nas eleccións municipais de 2023 encabezou ca candidatura do PSdeG-PSOE a alcaldía de Viana do Bolo e foi elixido concelleiro. En setembro de 2025 foi elixido alcalde de Viana do Bolo logo de prosperar unha moción de censura presentada por PSdeG-PSOE e BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Viana do Bolo
Machecoul-Saint-Même

**Machecoul-Saint-Même** (en ) é un concello do departamento do Loira Atlántico, na rexión administrativa dos Países do Loira e na Bretaña histórica, no noroeste de Francia. Creouse o 1 de xaneiro de 2016 coa fusión dos antigos concellos de Machecoul e Saint-Même-le-Tenu.

## Demografía 
## Notas
Agustín Nogueras

**Agustín Nogueras Pitarque**, nado en Alcolea de Cinca o 25 de xullo de 1786 e finado nas Palmas de Gran Canaria o 23 de xaneiro de 1857, foi un militar e político español.  

## Traxectoria 
Fillo de Joaquín Nogueras e de Agustina Pitarque, ingresou no exército e foi tenente con dezaoito anos xa en plena Guerra da Independencia. Participou no sitio de Zaragoza e despois desempeñou varias misións tratando de mobilizar a resistencia antifrancesa. En 1814 parte a Suramérica e participa en accións militares que tratan de sufocar as rebelións dos Vicerreinatos en Venezuela. En Porto Rico pouco despois casa con Asunción Gautier. De regreso a España xa finado Fernando VII é nomeado en 1835 gobernador militar de Castelló de la Plana e participou na primeira guerra carlista. Nas accións militares do Maestrazgo foi quen aconsellou, como escarmento, fusilar á nai do xeneral carlista Ramón Cabrera. Gobernador militar de Barcelona en 1840 e pouco máis tarde capitán xeral das Baleares. Grande amigo de Baldomero Espartero, ao final da súa rexencia en maio de 1843 é nomeado ministro da guerra, cargo que desempeñou até xullo dese ano en que o rexente se exilia a Inglaterra. Ese mesmo ano é nomeado senador pola provincia de Huesca. En agosto de 1854 foi nomeado capitán xeneral de Galicia e un mes máis tarde das Canarias, onde faleceu tres anos despois.

## Notas
Isidro Gómez Gerbolés

**Isidro Valentín Gómez Gerbolés**, nado nas Nogais cara a 1909, foi un electricista e político galego.

## Traxectoria 
Electricista e dono dunha fábrica de gasosas nas Nogais. En 1937 cumpría o servizo militar como artilleiro da Fábrica de Armas da Coruña, onde foi detido. Ingresou na prisión de Lugo o 25 de maio de 1937. O 21 de xullo pasou ao Cuartel de San Fernando. Fuxiu do calabozo xunto con Francisco Garea Rodríguez (Causa 85/38 por evasión). Procesado na causa 190/37 xunto con Luis García Vázquez, Jesús Salvador García Vázquez, Emilio Núñez Cabana, Ricardo García Santín, Nicomedes Lamas Díaz, Pedro Gutiérrez Gutiérrez, Abel Valcárcel Puente, José González Rivero, José María Fátima Ben-Alí, José M. Freijo López, Nicolás Freijo López e José Poy Arrojo, foron xulgados en consello de guerra o 16 de febreiro de 1938; Isidro foi declarado en rebeldía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Expediente procesual de Isidro Gómez Gerbolés
Johnny English, o regreso

***Johnny English, o regreso*** (en ) é un filme británico-estadounidense de 2011 dirixido por Oliver Parker e escrito por Hamish McColl a partir dunha historia de William Davies.

Estreouse en galego o 22 de agosto de 2025 a través da TVG. Foi traducido por Lucía Vázquez.

## Personaxes 
* Rowan Atkinson como Johnny English
* Gillian Anderson como Pamela "Pegasus" Thornton
* Dominic West como Simon Ambrose
* Rosamund Pike como Katherine "Kate" Sumner
* Daniel Kaluuya como Colin Tucker
* Richard Schiff como Titus Fisher
* Tim McInnerny como Patch Quartermain
* Pik-Sen Lim como Chinese Killer Cleaner
* Stephen Campbell Moore como o Primeiro Ministro do Reino Unido.
* Burn Gorman como Slater
* Togo Igawa como Ting Wang
* Mark Ivanir como Artem Karlenko
* Lobo Chan como Xiang Ping

## Notas
Pedro Gutiérrez Gutiérrez

**Pedro Gutiérrez Gutiérrez**, nado en Villarramiel (Palencia) cara a 1904, foi un barbeiro e político español.

## Traxectoria 
Barbeiro nas Nogais. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Ingresou na prisión de Lugo o 28 de abril de 1937. Procesado na causa 190/37 xunto con Luis García Vázquez, Jesús Salvador García Vázquez, Emilio Núñez Cabana, Ricardo García Santín, Isidro Gómez Gerbolés, Nicomedes Lamas Díaz, Abel Valcárcel Puente, José González Rivero, José María Fátima Ben-Alí, José M. Freijo López, Nicolás Freijo López e José Poy Arrojo, foron xulgados en consello de guerra o 16 de febreiro de 1938; Pedro foi condenado a pena de morte por adhesión á rebelión. A pena foi conmutada por 30 anos de reclusión perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en decembro de 1938, e foi condenado ao pago dunha multa de 100 pesetas o 1 de xullo de 1940. Cumpriu condena na Prisión Provincial de Lugo, de onde saíu en liberdade condicional o 13 de febreiro de 1944.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Peza separada de responsabilidade civil contra Camilo García González, David Cercedo Fernández, Pedro Gutiérrez Gutiérrez e outros
Adulfo, bispo de Mondoñedo

**Adulfo de Mondoñedo** foi un bispo galego medieval.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol
### Bibliografía 
* *Episcopologio Mindoniense*. CAL PARDO, Enrique, 2003, .
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Diocese Mondoñedo-Ferrol
Adulfo

**Adulfo** pode facer referencia a:
***Adulfo, bispo de Lugo**, (fl. 832), bispo galego
***Adulfo, bispo de Mondoñedo**, (fl. século XI), bispo galego
Adulfo de Lugo

**Adulfo**, fl. 832, foi un sacerdote galego que ostentou o título de bispo de Lugo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Consello da Cultura Galega (ed.), *Documentos da Catedral de Lugo*, (Santiago de Compostela, 1998)
Luis Ángel de las Heras Berzal

**Luis Ángel de las Heras**, nado en Segovia o 14 de xuño de 1963, é un sacerdote claretiano e prelado español, bispo de Mondoñedo-Ferrol entre 2016 e 2020, e de León a partir de 2020.

## Traxectoria 
### Episcopado
O 16 de marzo de 2016, é nomeado polo papa Francisco como novo bispo da diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol, substituíndo o seu anterior titular Manuel Sánchez Monge, quen fora trasladado á diocese de Santander. 

A súa ordenación episcopal levouse a cabo na catedral de Mondoñedo, o 7 de maio de 2016, de mans do seu metropolitano, Julián Barrio, arcebispo de Santiago de Compostela e en presenza de Renzo Fratini, nuncio do papa para España e Andorra.

O 21 de outubro de 2020 foi nomeado bispo de León, da cal tomou posesión o 19 de decembro.

## Notas
Bewis de la Rosa

**Beatriz del Monte**, nada en Madrid en 1994, máis coñecida polo seu nome artístico **Bewis de la Rosa**, é unha artista española, referente do rap rural en España.

## Traxectoria 
Naceu na periferia de Madrid, aínda que creceu no pobo conquense Villamayor de Santiago. Comezou a cursar o grao de Artes Visuais e Danza, iniciándose en danza contemporánea e teatro xestual. Presentouse á proba de acceso do Conservatorio Superior de Danza María de Ávila (Madrid) onde se especializou en coreografía. En 2014 fundou a compañía de danza e teatro físico *Malditas Lagartijas*. Formou parte de ópera dos *Tres Centavos* de Sario Téllez. As súas obras, como *Un huevo, cuatro sardinas*, *No hay jazmines sin tomates* ou *Alpiste para cabezas tristes* abordan temáticas como o rural, a memoria e a perspectiva de xénero.

Debutou como rapera en 2021. En 2023 lanzou o seu primeiro disco, *Amor más que nunca*, que o ano seguinte converteu nun EP titulado *Puchero de recena*. Actuou en festivais como o Boina Fest en Arenillas ou o Soriel Son Raíz en Córdoba e en salas como a Capitol de Compostela ou Rucula Feminista de Asturias.

## Recoñecementos 
En 2023 gañou o Premio Alcalá Suena xunto con Gizzard. Foi recoñecida co premio Sziget Festival, que lle proporcionou a oportunidade de actuar no festival homónimo, o máis relevante de Hungría. Ademais, foi seleccionada para actuar no festival Gigante.

## Notas
Alfredo Paz Lemus

**Alfredo Paz Lemus**, coñecido como **da Rexa**, nado en Ames cara a 1910 e finado en Santiago de Compostela o 4 de xuño de 1937, foi un carpinteiro e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro veciño de Covas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela en consello de guerra o 30 de marzo xunto con Elena Suárez Suárez, Benjamín Troitiño Beiro, Ramón Pose Suárez, Juan Barros Manteiga e outros veciños de Negreira, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Santiago de Compostela o 4 de xuño de 1937 xunto con Juan Barros Manteiga, Benjamín Troitiño Beiro, Ramón Pose Suárez, Manuel Fagín Páramos, José María Nieto Crego e Jesús Lens Patiño. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en febreiro de 1940. O expediente foi sobresido en agosto de 1945.

## Notas
Ruta Huichol a Huiricuta

O pobo huichol do oeste de México desprende un espírito e paixón perdurables para manter as súas tradicións. Isto exemplifícase na ruta de peregrinación entre Nayarit e Huiricuta, que se estende por case 800 km, na que se visitan ducias de lugares sagrados ao longo do camiño. A ruta segue as antigas rutas comerciais prehispánicas entre o Golfo de México e o Océano Pacífico. Unha das máis importantes destas rutas, a Huiricuta ou Wirikuta, é coñecida como tal pola súa importancia histórica na preservación da cultura huichol, así como pola gran proliferación de peregrinos que seguen a ruta. Debido a que os huichol non teñen lingua escrita, a peregrinación ten a importancia engadida de vincular as poboacións huichol e difundir o coñecemento da cultura e reforzar as prácticas culturais.

Este sitio foi engadido á Lista Provisional de Patrimonio Mundial da UNESCO o 6 de decembro de 2004 na categoría Mixto (Cultural + Natural). O sitio foi engadido á lista de Patrimonio Mundial o 12 de xullo de 2025.

## Notas
El profesor Cojonciano

**El profesor Cojonciano** é unha serie de cómic protagonizada polo personaxe homónimo e creada por Óscar Nebreda para *El Jueves* en 1977. Foi publicada sen interrupción até 2010, sendo unha dos personaxes máis duradeiros da revista.

## Argumento 
Apareceu en plena Transición española, un contexto propicio para desmantelar os tabús sexuais. Nos seus inicios, o seu protagonista levaba un consultorio sexual desde o que informaba sobre temas diversos. Co paso do tempo, variaron os temas e converteuse nun sociólogo da vida diaria. Cada semana trataba en clave de humor unha noticia de actualidade, burlándose das modas e do concepto de progreso.

O profesor Cojonciano sempre mantivo o mesmo aspecto: un home calvo, barbudo e con lentes.

## Traxectoria editorial 
Ademais da súa publicación seriada, a historieta tivo diversas recompilacións. Cando a Editorial Formentera publicaba El Jueves, saíron dous monográficos como parte da colección **El Jueves - Suplemento mensual**. Trátase de *Consultorio Sexual del Profesor Cojonciano* (1979) e *Profesor Cojonciano (2as Partes)* (1980).

Desde a creación de *Ediciones El Jueves* en 1982 e da súa colección **Pendones del Humor**, editáronse os seguintes álbums: 

* 3. *Cómo ligar*
* 11. *¡Ajo, mi nene!*
* 17. *Ice cream*
* 23. *Litronas*
* 35. *Mucho morro*
* 47. *¡Qué heavy!*
* 59. *¡Música, maestro!*
* 71. *¡Qué punto!*
* 83. *Metiendo bulla*
* 95. *¡Ponme crema!*
* 107. *¡Chicha!*
* 118. *¡Chinchín!*
* 129. *¡Dame algo!*
* 136. *¡Cómo me pones!*
* 143. *Fulltontis*
* 147. *Vamos a darnos un homenaje*
E na súa sucesora **Nuevos Pendones del Humor:**
* 5.  *¡Está que te cagas!*
* 19. *Es lo único que sabes hacer bien: fumar*
* 31. *Te lo juro por la cobertura de mi móvil*
* 51. *El código cojonci.* 

## Valoración 
O crítico Manuel Darias incluíuna na súa lista de obras mestras da banda deseñada española na súa vertente cómica.

## Bibliografía 
* 

## Referencias
Fernando López Gil

**Fernando López Gil**, nado en xuño de 1973 en Sanlúcar de Barrameda (Cádiz) é un político e empresario español vinculado ao Partido Socialista Obreiro Español. 

## Traxectoria 
É o segundo de tres irmáns. Os seus pais son orixinarios de Sanlúcar de Barrameda e pasou os seus primeiros anos en San Fernando, onde asistiu ao Liceo. Aos nove anos, volveu a San Fernando, onde reside actualmente. Estudou Socioloxía na Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED). Traballou en varios programas europeos de emprego e integración e posteriormente fundou unha empresa dedicada ao desenvolvemento local, que colaborou con concellos, asociacións empresariais, confederacións patronais, proxectos europeos e cámaras de comercio en xestión de proxectos, planificación estratéxica e formación. A empresa recibiu o recoñecemento da Xunta de Andalucía como "Mozos Emprendedores de Andalucía" polo seu traballo no fomento da economía social. Tamén abriu un restaurante en Cádiz con outros socios. Aínda que ambas empresas seguen en funcionamento, el xa non participa nelas. Casou con Mamen en 2003, con quen reside en San Fernando. Afiliouse ao PSOE en 1998. Formou parte do Comité Executivo Municipal de San Fernando no ano 2000, onde ocupou o cargo de Secretario de Comunicación. Nas eleccións municipais de 2003, presentouse como número dous na lista do PSOE en San Fernando e posteriormente converteuse en portavoz do Grupo Municipal Socialista en outubro de 2004. En xuño de 2006, foi nomeado candidato á alcaldía do seu partido para as eleccións de 2007. Nas eleccións de maio de 2007, a súa candidatura obtivo unha maioría relativa fronte ao Partido Andalucista, aínda que non acadou a maioría absoluta, e o Partido Popular facilitou que o PA mantivese a alcaldía. Durante o seguinte mandato, exerceu como concelleiro da oposición. En 2011, volveu presentarse á alcaldía, aumentando o seu reconto de votos en comparación con 2007, aínda que volveu non conseguir a maioría necesaria para gobernar. Desde 2025 é deputado no Parlamento de Andalucía. Actualmente, dende 2025, volveu ser deputado provincial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Pedro I, bispo de Mondoñedo

**Pedro I** foi un bispo galego medieval, bispo de Mondoñedo entre 1108 e 1112. Sucedeu a Gonzalo de Mondoñedo e foi sucedido por Munio Afonso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol
### Bibliografía 
* *Episcopologio Mindoniense*. CAL PARDO, Enrique, 2003, .
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Diocese Mondoñedo-Ferrol
Frank Germain Jonathan Miller

**Frank Germain Jonathan Miller**, nado en Neuchâtel (Suíza) o 24 de maio de 2006, é un xogador de fútbol helvético-camerunés. xoga como central no Celta de Vigo Fortuna, de Primeira Federación.

## Traxectoria
É fillo do futbolista camerunés Roger Milla. Milla chegou ás categorías inferiores do Celta en 2022 procedente do Al Fursan, club de Dubai por aquel entón dirixido polo exceleste Míchel Salgado.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Pere Milla
Unpacking (videoxogo)

***Unpacking*** é un videoxogo de crebacabezas dun só xogador desenvolvido por Witch Beam e publicado por Humble Bundle o 2 de novembro de 2021.

O xogo consiste en desembalar e ordenar as pertenzas dunha rapaza no seu novo fogar, comezando pola súa nenez e pasando por diferentes etapas vitais e vivendas. A través de oito mudanzas descubriremos a historia da protagonista.  

## Desenvolvemento 
A idea para facer este xogo xurdiu cando Tim Dawson, director técnico da obra, se mudou en 2018 con Wren Brier, a directora creativa. Entón os dous comezaron a crear os primeiros prototipos do xogo. En maio dese ano, foi seleccionado para o programa de aceleración de xogos Stugan, o que levou a Tim e Wren a Suecia durante dous meses para crear unha demostración xogable.

## Acollida 
En novembro de 2021 o xogo foi publicado con grande acollida por parte do público, vendendo máis de 100.000 copias nos primeiros dez días. Tamén da crítica, gañando mais de vinte premios nos anos 2021 e 2022, entre os que se atopan dous premios de videoxogos BAFTA e o Logro Sobresaínte para un Xogo Independente dos D.I.C.E. Awards.

## Notas
Parque Nacional de Murujuga

O **Parque Nacional de Murujuga** é un parque nacional situado na península de Burrup, na rexión de Pilbara, no noroeste de Australia Occidental, que abrangue unha área de 48,51 km².

## Historia
O Parque Nacional de Murujuga foi declarado oficialmente o 17 de xaneiro de 2013 como o 100º parque nacional de Australia Occidental. O parque protexe o que se considera a maior concentración mundial de petróglifos antigos, con máis de dez mil gravados rupestres creados polos pobos aborixes australianos da rexión.

## Descrición
O parque nacional está situado na parte norte e oeste da península de Burrup, tamén coñecida polo seu nome aborixe, Murujuga. Atópase aproximadamente a 200 km. ao oeste de Port Hedland e a 15 km. ao norte de Karratha, e abrangue unha área de 48,51 km². Pódese acceder a el a través de Dampier Road e Burrup Peninsula Road.

## Incluída na Lista do Patrimonio Mundial
En xullo de 2025, a UNESCO incluíu a galería de arte rupestre, unha área que abrangue case 100.000 ha. coñecida como a Paisaxe Cultural de Murujuga, como Patrimonio da Humanidade. A área inclúe o parque.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Parque Nacional de Murujuga
* Proxecto artístico de Craig Walsh en colaboración coa Corporación Aborixe de Murujuga
Sitios conmemorativos camboxanos

Os **sitios conmemorativos camboxanos: de centros de represión a lugares de paz e reflexión** son un conxunto de lugares Patrimonio da Humanidade que se compón da antiga prisión M-13 (primeira represión), o Museo do Xenocidio de Tuol Sleng (antiga prisión S-21) e o Centro do Xenocidio de Choeung Ek (antigo lugar de execución do S-21). Estes lugares foron preservados e conmemorados dende a caída do réxime dos Khmer vermellos. Serven como testemuño dos horrores levados a cabo polo réxime comunista dos Khmer vermellos entre 1975 e 1979. Antigos lugares de detención masiva, tortura e execucións, estes lugares transformáronse en profundos espazos de lembranza e aprendizaxe. Hoxe en día, serven como solemnes memoriais dun dos xenocidios máis tráxicos do século XX e ofrecen oportunidades para a reflexión, a curación e a procura da paz. 

O conxunto declarouse Patrimonio da Humanidade en 2025 durante a 47ª sesión do Comité do Patrimonio da Humanidade. En recoñecemento por parte da UNESCO destes monumentos representa un paso significativo para salvagardar a dolorosa historia de Camboxa, render homenaxe á resiliencia do seu pobo e concienciar a nivel mundial sobre o impacto devastador do totalitarismo e a violencia masiva.

## Os sitios 
## Notas
Calandra bimaculada

miniatura|Ovo de *Melanocorypha bimaculata *
A **calandra bimaculada**  (***Melanocorypha bimaculata***) é unha ave da familia Alaudidae que se reproduce en  países temperados cálidos desde Turquía en dirección leste ata Asia central. É o equivalente oriental do seu parente occidental, a calandra real.

## Taxonomía e sistemática 
A calandra bimaculada estaba orixinalmente situada no xénero *Alauda*. O actual nome do xénero, *Melanocorypha* procede do grego antigo *melas*, 'negro', e *koruphos*, un termo usado polos escritores antigos para un paxaro descoñecido, pero que neste caso se confundiu con *korudos*, 'calandra'. O adxectivo específico *bimaculata* procede do neolatín *bimaculatus*, 'con dúas manchas'.

## Descrición 
É unha calandra grande e robusta, de 16–18&nbsp;cm de lonxitude. É unha especie cuxa presenza no chan é difícil de percibir, cun debuxo principalmente con manchas grises no dorso e branca por debaixo e con dúas pequenas manchas negras nos lados do peito, que lle dan o seu nome. Ten unha sobrecella branca.

En voo mostra as súas ás anchas e curtas, que son marróns agrisadas por debaixo, e unha cola curta con puntas brancas, pero non bordos brancos. Os debuxos da á e da cola serven para distinguila do seu parente máis occidental.

A súa canción é como unha versión máis dura da canción da calandra real.

## Distribución e hábitat 
Vive desde a parte central occidental de Turquía ao sur de Kazakhstán, Kirguizistán, nordés de Irán e norte de Afganistán. Tamén se atopa no norte de Israel, Líbano, oeste de Siria e norte de Iraq. É principalmente migratoria, pasando os invernos no noroeste de África, e desprázase polo Oriente Próximo ata Paquistán, a India e o Tíbet. É unha ave errante rara en Europa occidental.

É unha ave de zonas semidesérticas pedrentas e de cultivos de alta altitude. Fai o niño no chan, poñendo 3 ou 4 ovos. Aliméntase de sementes e insectos, destes últimos especialmente na estación reprodutora. É unha ave gregaria en inverno.

## Notas
Alfred Gray (matemático)

**Alfred Gray**, nado en Dallas, Texas o 22 de outubro de 1939, e finado en Bilbao o 27 de outubro de 1998, foi un matemático estadounidense principalmente interesado na investigación en xeometría diferencial. Fixo tamén contribucións nos campos da variable complexa e as ecuacións diferenciais.

## Traxectoria 
Alfred Gray era fillo de Alfred James Gray e Eloise Evans. Estudou matemáticas na Universidade de Kansas. Recibiu o título de doutor (Ph.D.) na Universidade de California, nos Ánxeles, en 1964 e pasou catro anos na Universidade de California en Berkeley. Desde 1970 a 1998 foi catedrático na Universidade de Maryland, College Park.

Gray visitou frecuentemente España, introducido por A. M. Naveira , especialmente nas universidades de Santiago, Granada e Valencia ,
e a súa influencia pódese ver claramente na súa colaboración con Luis A. Cordero, Marisa Fernández e outros matemáticos españois. Morreu en Bilbao dun ataque ao corazón mentres traballaba de madrugada no Colexio Maior Miguel de Unamuno, preparando un curso de gráficos por computador  co software *Mathematica*.

## Contribucións matemáticas 
Na área de xeometría diferencial, fixo contribucións destacadas para clasificar varios tipos de estruturas xeométricas, como as variedades Kählerianas e case-Hermíticas.

Gray introduciu o concepto de variedade nearly-Kähleriana, deu obstrucións topolóxicas á existencia de estruturas xeométricas, fixo varias contribucións no cálculo do volume de tubos e bólas, identidades sobre a curvatura, etc. Publicou un libro sobre tubos e é o autor de dous libros de textos e arredor de cen artigos científicos. Os seus libros foron traducidos ao español, italiano, ruso e alemán. 

Foi un pioneiro no uso de gráficos de computador para ensinar a xeometría diferencial (particularmente a xeometría de curvas e superficies) e en utilizar programas de ordenador para ensinar tanto a xeometría diferencial como as ecuacións diferenciais ordinarias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de publicacións
* Sitio web de xeometría diferencial mantido na súa honra
* Webpage Do Congreso Internacional en Xeometría Diferencial en Memoria de Alfred Gray
* Un filme curto en lembranza de Prof. Alfred Gray
*
O Gran Camiño 2025

A **4ª edición** da competición ciclista **O Gran Camiño** foi unha carreira de ciclismo en ruta por etapas que se celebrou entre o 26 de febreiro e o 2 de marzo de 2025 en Galicia con inicio na cidade portuguesa de Maia e final na cidade de Santiago de Compostela, cunha distancia total de 635,37 km.

A carreira formou parte da UCI Europe Tour 2025, calendario ciclístico dos Circuítos Continentais UCI, dentro da categoría 2.1. O vencedor foi o canadense Derek Gee do Israel-Premier Tech, quen estivo acompañado no podio polo italiano Davide Piganzoli do Polti VisitMalta e o dinamarqués Magnus Cort do Uno-X Mobility, segundo e terceiro clasificado respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta ciclista a Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
O Gran Camiño 2024

A **3ª edición** da competición ciclista **O Gran Camiño** foi unha carreira de ciclismo en ruta por etapas que se celebrou entre o 22 e o 25 de febreiro de 2024 en Galicia con inicio na cidade da Coruña e final na localidade de Tui, cunha distancia total de 497,3 km.

A carreira formou parte da UCI Europe Tour 2024, calendario ciclístico dos Circuítos Continentais UCI, dentro da categoría 2.1. O vencedor foi o dinamarqués Jonas Vingegaard do Visma Lease a Bike, quen estivo acompañado no podio polo francés Lenny Martinez do Groupama-FDJ e o colombiano Egan Bernal do INEOS Grenadiers, segundo e terceiro clasificado respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta ciclista a Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial