open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piollo do corpo

miniatura|dereita|Fases do desenvolvemento de *P. h. humanus*.
O **piollo do corpo humano**, que pertence á subespecie ***Pediculus humanus humanus*** (tamén chamada *Pediculus humanus corporis*), é un piollo (insecto da orde Phthiraptera ou Psocodea) que infesta aos humanos e vive no seu corpo. Tamén se lle chama ás veces piollo da roupa. A infestación por piollos (piollos da cabeza, o do corpo ou o pubiano) chámase en xeral pediculose e a infestación polo piollo do corpo denomínase pediculose do corpo ou *pediculosis corporis*. A secuencia do xenoma do piollo do corpo foi publicada en 2010. A diferenza do piollo da cabeza, que é inofensivo, o piollo do corpo pode transmitir enfermidades infecciosas (de orixe bacteriana) como o tifo exantemático, (causado por *Rickettsia prowazekii*) febre das trincheiras (por *Bartonella quintana*) e febres recorrentes (por *Borrelia recurrentis*).

## Ciclo vital e morfoloxía 
*Pediculus humanus humanus* é indistinguible en aspecto da subespecie *Pediculus humanus capitis* (o piollo da cabeza) pero non se hibridan normalmente en condicións naturais (só se observou en condicións de laboratorio). No seu estado natural viven en diferentes hábitats, xa que o da cabeza se especializou en vivir entre os pelos do coiro cabeludo, sobre os cales pon os ovos, mentres que o piollo do corpo evolucionou para adherir os seus ovos á roupa e vive polo corpo. Crese que as dúas subespecies empezaron a diferenciarse cando o seu humano empezou a utilizar frecuentemente roupa hai entre 100.000 e 30.000 anos. O piollo corporal aliméntase de sangue humano.

O ciclo de vida do piollo do corpo consta de tres estadios: ovo (son as lendias), ninfa, e adulto.

# **Lendias**. Son os ovos do piollo. Son xeralmente doados de ver nas costuras da roupa dunha persoa infestada, especialmente arredor da zona da cintura, baixo as axilas ou no pelo do corpo. Son ovais e xeralmente de amarelos a brancos. Tardan de 1 a 2 semanas en eclosionar.
# **Ninfa**. É o piollo inmaturo que eclosiona do ovo. Unha ninfa semella un adulto, pero máis pequeno. As ninfas sofren varias mudas e maduran a adultos nun lapso de 9 a 12 días despois de eclosionaren. Aliméntanse de sangue.
# **Adulto**. O piollo do corpo adulto é aproximadamente do tamaño dunha semente de sésamo (2,5–3,5&nbsp;mm), ten seis patas, e é agrisado branquecho. As femias poñen ovos pechando o ciclo. Aliméntanse de sangue. Se se separan do seu hóspede, os piollos morren a temperatura moderada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O piollo na cultura popular galega

### Ligazóns externas 
* Body and head lice on the UF / IFAS Featured Creatures Web site
Julia Gutiérrez Caba

250px|miniatura|Julia Gutiérrez Caba
**Julia Gutiérrez Caba**, nada en Madrid o 20 de outubro de 1932, é unha actriz española.

## Biografía 
Nacida nunha familia con gran tradición artística, é filla dos actores Emilio Gutiérrez Esteban e Irene Caba Alba, neta de Irene Alba, sobriña de Julia Caba Alba e irmá de Irene e Emilio Gutiérrez Caba; é, ademais, tía do produtor José Luis Escolar e tía-avoa da actriz Irene Escolar. En maio de 1964 casa co director teatral Manuel Collado Álvarez (falecido en 2009).

Debutou no teatro en 1951 en *Mariquilla Terremoto*, coa Compañía de Catalina Bárcena, de onde pasou á de Isabel Garcés.

En anos sucesivos convértese nunha reputada actriz teatral, con obras como *Las entretenidas*, *Petra Regalada*, de Gala ou *El jardín de los cerezos*, de Chejov. En 1970 crea a súa propia compañía xunto ao seu esposo.

O seu debut cinematográfico prodúcese en 1960, nada menos que da man de Juan Antonio Bardem na película *A las cinco de la tarde*. O seu paso polo cine estivo case sempre marcado pola interpretación de personaxes de grave ton dramático. En 1977 apártase do cine e non volvería ata 20 anos despois con *La herida luminosa*, de José Luis Garci. A súa seguinte película conxunta, ''You're the One (una historia de entonces)*, repórtalle un Premio Goya como mellor actriz secundaria.

En televisión debuta ás ordes de Jaime de Armiñán e desenvolveu unha sólida carreira case sempre en TVE, aínda que non tan avultada en títulos como a da súa irmá Irene. En 1972 protagonizou a serie *Buenas noches, señores*, na que interpretaba un papel distinto en cada episodio. Ao igual que sucedeu co cine, tamén tivo un período de máis de 20 anos en que non pisou un estudio de televisión para centrarse na súa carreira teatral. O seu regreso produciuse coas series *Los Serrano* (2003-2008) e *Águila Roja* (2011-2012).

## Filmografía parcial 
* *A las cinco de la tarde* (1960)
* *Usted puede ser el asesino* (1961)
* *Accidente 703* (1962)
* *La gran familia* (1963)
* *Nunca pasa nada* (1964)
* *La familia y uno más* (1965)
* *Un millón en la basura* (1967)
* *Fortunata y Jacinta* (1970)
* *Doña Perfecta* (1977)
* *La herida luminosa* (1997)
* *El color de las nubes* (1997)
* *You're the One (una historia de entonces)* (2000)
* *Los ojos de Julia* (2010)

## Televisión 
* *Día a día* (1963)
* *Rosi y los demás* (1963)		
* *Novela* (1963-1965)	
* *Primera fila* 	(1963-1965)	
* *Confidencias* (1963-1965)
* *La pequeña comedia* (1966)
* *Tiempo y hora* (1965-1967)		
* *Las doce caras de Juan (1967) 
* *Buenas noches, señores* (1972)
* *Mujeres insólitas* (1977)
* *El señor Villanueva y su gente* (1979)	
* *Estudio 1* (1966-1980)	
* *Los Serrano* (2003-2008)
* *Águila roja* (2011-2013)

## Véxase tamén
Diego Perotti

**Diego Perotti**, nado en Moreno (Buenos Aires) o 26 de xullo de 1988, é un xogador profesional de fútbol arxentino que xoga no club italiano Genoa CFC. Adoita xogar como extremo esquerdo ou mesmo como medio-atacante, e pode xogar cos dous pés.

Pasou a maior parte da súa carreira co Sevilla FC, onde xogou 159 partidos oficiais ao longo de seis tempadas, nas que anotou 16 goles e venceu dous títulos importantes.
La Cultura

***La Cultura*** foi un periódico quincenal editado en Buenos Aires de 1911 a 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista Quincenal. Órgano da Propaganda Pro-Escuela en Moraña*, apareceu o 20 de xaneiro de 1911. Saía o 5 e o 20 de cada mes. Estaba dirixido por José Carbajales e o administrador era Albino Barral. Antonio S. Freán e José Piñeiro pertencían á redacción. Era a revista da sociedade e tiña unha orientación pedagóxica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
*Publicacións impresas da diáspora galega
José Antonio Cacabelos

**José Antonio Cacabelos Rico** é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Entrou no PSOE en 2006. Nas eleccións municipais de 2007 foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía do Grove e foi elixido alcalde formando un goberno cuadripartito. En 2011, pese a experimentar unha notable subida de votos e concelleiros, non puido lograr un acordo e pasou á oposición. Foi deputado provincial de 2011 a 2015. Nas municipais de 2015 recuperou a alcaldía tras lograr unha contundente vitoria que deixou ó PSdeG ó bordo da maioría absoluta, e cunha ampla marxe para sumar apoios coas forzas de esquerdas, sendo elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. No 2019 foi reelixido con maioría absoluta, sendo a primeira vez que alguén a conseguía no Grove. No 2023 logrou de novo a vitoria, se ben perdeu a maioría absoluta, e foi reelixido alcalde como cabeza da lista máis votada.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais no Grove

### Ligazóns externas
*
Bournemouth

**Bournemouth** é unha vila da costa de Inglaterra, xusto ó leste da Costa Xurásica, a 155&nbsp;km do Patrimonio da Humanidade. Segundo o censo de 2011, a vila tiña unha poboación de 183&nbsp;491 habitantes, sendo a meirande do condado de Dorset.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
O espolio (El Greco)

***O espolio*** ou ***O despoxo das vestiduras de Cristo no Calvario*** é un cadro ó óleo pintado por El Greco (Domenikos Theotokopoulos, 1541-1614), para a sancristía da catedral de Toledo. É unha pintura ó óleo sobre lenzo e mide 285 centímetros de atura e 173 centímetros de ancho. Foi realizada entre os anos 1577 e 1579 e aínda se conserva na sancristía da catedral. Está colocada como un retablo ó fondo da sala e está emmarcada por dúas columnas corintias de mármore.

O resultado da composición da pintura non foi do gusto dos comitentes, xa que alegaron que teoloxicamente a testa de Cristo tería que ocupar a parte superior da pintura, sen que houbese ninguén que o superase e tamén se discutiu sobre a conveniencia de que aparezan as tres Marías nesta escena, xa que segundo capítulo catedralicio en ningún relato dos Evanxeos saen como presentes nesta escena.

De acordo con Manuel Bartolomé Cossío, este cadro é o máis poético e expresivo do artista, feito que supón un momento álxido da súa produción. Para Josep Gudiol Ricart, é unha das mellores obras do pintor e unha obra capital da historia da pintura europea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
*
La Gioconda (copia do Museo do Prado)

A '*copia de *La Gioconda'''* é unha pintura realizada ó óleo a comezos do século XVI e conservada dende 1819 no Museo do Prado de Madrid. A primeira referencia documental é a feita en 1666 nun inventario despois da morte do rei Filipe IV. A obra repite de xeito moi preciso o famoso cadro de *La Gioconda*, obra mestra do pintor italiano Leonardo da Vinci exposta no Museo do Louvre. A súa restauración e estudo fixéronse logo dunha petición para participar na exposición *L'ultime cher-d'oeuvre de Léonard de Vinci, la Sainte Anne* a finais de marzo de 2012 no Louvre. Esta considerada como a copia máis importante de *La Gioconda* de Leonardo. Esta nova foi publicada por vez primeira a comezos de febreiro de 2012 en *The Art Newspaper*, onde o estudoso Martin Bailey afirmaba que era a primeira copia xamais feita de *La Gioconda''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Leonardo da Vinci
* Museo do Prado
### Ligazóns externas 
* Ficha no Museo do Prado
Spark-Renault SRT 01E

O **Spark-Renault SRT 01E** é un monopraza eléctrico deseñado e construído especialmente para a tempada inaugural (2014-2015) da Fórmula E, competicón organizada pola Federación Internacional do Automóbil.

## Desenvolvemento 
[left|thumb|300px|[Daniel Abt durante o ePrix de Berlín da tempada 2014-2015.]]
[thumb|left|300px|O Spark-Renault SRT 01E de [Dragon Racing.]]
O desenvolvemento do monopraza comezou en setembro do ano 2012. Lucas di Grassi foi nomeado como piloto de probas oficial, facendo unha demostración do prototipo, o Formulec EF01 (construído no 2010). O Formulec EF01 contaba cun chasis construído por Mercedes GP e motores fabricados por unha marca que non é de coches, Siemens. O coche empregouse no vídeo de promoción oficial e para demostracións en cidades de todo o mundo.

O 1 de novembro de 2012, annciouse que McLaren Electronic Systems sería provedor do motor eléctrico, da transmisión e dos sistemas electrónicos para a Fórmula E. A organización Fórmula E encargoulle 42 monoprazas a Spark Racing Technologies. Para cumprir con este pedido, Spark asociuse ao coñecido fabricante italiano, Dallara.

O 28 de marzo do 2013, Michelin foi nomeado como subministrador exclusivo de pneumáticos. O 15 de maio do mesmo ano tamén se anunciou que a fabricante de coches francesa, Renault sería un socio técnico de Spark Racing Technologies. A experiencia de Renault cos seus programas de Renault Z.E. (Cero Emisión) e Fórmula 1, sería aproveitada para beneficio da Fórmula E. Ese mesmo día, Fórmula E revelou o deseño do tan esperado Spark-Renault SRT 01E.

O deseño das baterías correu a cargo de Williams Advanced Engineering, parte do Grupo Williams ao cal a escudería WilliamsF1 tamén pertenence.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fórmula E

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Xaime Iglesias

**Xaime Óscar Iglesias Pérez** é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do BNG en Baños de Molgas e foi elixido alcalde co apoio dos dous concelleiros do PSdeG-PSOE. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do BNG e foi elixido alcalde con maioría absoluta. En outubro de 2021 renunciou ao salario como alcalde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Baños de Molgas
Hippoglossoides

[miniatura|250px|Cabeza de *[Hippoglossoides platessoides*.]]
***Hippoglossoides*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pleuronectinos. propios das costas do norte dos océanos Atlántico e Pacífico.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1835 polo botánico alemán Carl Moritz Gottsche.

### Etimoloxía 
O nome *Hippoglossoides* deriva do xénero] *Hippoglossus* ao que se engade a desinencia do latín científico *-oides*, derivado do grego antigo είδοσ *eídos*, "aspecto", paea indicar a súa semellamza coas especies daquel xénero, os halibuts.

### Sinónimo 
Ademais de polo nome que lle impuxo Gottsche, o xénero coñécese tamén polo sinónimo *Drepanopsetta* Gill, 1861.

### Especies 
Na actualidade recoñécense dentro do xénero as seguintes catro especies:
* *Hippoglossoides dubius* P. J. Schmidt, 1904 
* *Hippoglossoides elassodon* D. S. Jordan & C. H. Gilbert, 1880 
* *Hippoglossoides platessoides* (O. Fabricius, 1780) 
* *Hippoglossoides robustus* Gill & C. H. Townsend, 1897

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. e Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al*., eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0, pp.&nbsp;357–374.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* Pleuronectinos

### Ligazóns externas 
* *Hippoglossoides* en ADW.
* *Hippoglossoides* na EOL.

## Notas
As Meninas (Picasso)

***As Meninas*** é unha serie de 58 cadros que Pablo Picasso pintou en 1957 facendo unha análise polo miúdo, reinterpretando e recreando varias veces *As Meninas* de Diego Velázquez. A *suite* consérvase na súa totalidade no Museo Picasso de Barcelona, sendo a única serie completa do artista que se conserva xunta. Trátase dun estudo de obra moi extenso, que consta de 45 interpretacións, 9 escenes dun pombeiro, 3 paisaxes e 1 *Retrato de Jacqueline*.

O propio Picasso concibía a serie toda coma un conxunto, e como tal doouna ó museo barcelonés en maio de 1968, en lembranza de Jaume Sabartés, morto ese mesmo ano. É famosa a frase de Picasso dita a Sabartés en 1950:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* As Meninas
* Pablo Picasso
Latas de sopa Campbell

***Latas de sopa Campbell*** (en ), tamén coñecida como ***32 latas de sopa Campbell***, é unha obra de arte producida en 1962 polo artista estadounidense Andy Warhol. Consiste en trinta e dous lenzos, cada un de 50,8&nbsp;cm de altura e 40,6&nbsp;cm de largura, nos que hai pintada unha lata de sopa Campbell que reproduce tódalas variedades de sopa enlatada que a compañía ofrecía daquela. As pinturas individuais foron realizadas cun proceso semimecanizado de serigrafía. O apoio de ''Campbell's Soup Cans* respecto dos temas da cultura popular axudou á arte pop a converterse nun movemento artístico de transcendencia.

Para Warhol, un ilustrador comercial que se convertería nun autor de éxito, pintor e director de cinema, esta obra supuxo a súa primeira exposición individual nunha galería de arte como artista profesional. A obra, exposta por vez primeira na Galería Ferus de Os Ánxeles, marcou o comezo da arte pop na costa oeste dos Estados Unidos. Ó comezo, a mestura do proceso semimecanizado, o estilo e o tema comercial provocaron anoxo, xa que o evidente comercialismo mundano representaba unha aldraxa directa á técnica e filosofía do expresionismo abstracto, un movemento artístico que foi dominante durante o período posterior á segunda guerra mundial e que se aferrabaa, non só ós valores e á estética das «Belas Artes», senón tamén a unha inclinación mística. Esta controversia conducíu a un gran debate sobre a ética e os méritos que supoñían este traballo. Os motivos de Warhol como artista foron postos en cuestión, e continúan a día de hoxe. A gran conmoción pública axudar a transformar a Warhol dende un experimentado ilustrador comercial dos anos 1950 a un notable artista de belas artes, e distinguíuno doutros artistas pop emerxentes. Aínda que a demanda comercial polas súas pinturas no foi immediata, a relación de Warhol co tema fixo que o seu nome se convertese en sinónimo das pinturas de *Latas de sopa Campbell''.

## Notas
Libro de horas da raíña María de Navarra

***Libro de horas da raíña María de Navarra*** é un libro de miniaturas iluminadas góticas feito en Barcelona por encarga do rei Pedro IV de Aragón en 1342, como agasallo para a súa primeira esposa, María de Navarra. O seu autor é Ferrer Bassa, segundo a encarga real, se ben estilisticamente identifícanse dous artistas máis do seu taller, o seu fillo Arnau Bassa e o Mestre de Baltimore.
## Características
A obra conta cunha abondosa ilustración que complementa a riqueza do contido litúrxico, de características exclusivas, como as horas en honra do seu ascendente directo, Lois IX de Francia. Ás imaxes engádeselle o tratamento do espazo e uso de cores vivas e delicadas. A característica que define o estilo do artista é a forma de retratar as facianas das personaxes, con fociños picudos e ollada penetrante.

O exemplar do *Libro de horas* atópase actualmente na Biblioteca Marciana de Venecia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Libro de horas

**Livro de Horas de D. Manuel*
Juan José Blanco Riveiro

**Juan José Blanco Riveiro**, nado no Brasil o 12 de xaneiro de 1980, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Piloto aeronáutico. Estableceu a súa residencia en Mazaricos en 2004. É un dos responsables do centro de turismo activo Naturmaz. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do BNG en Mazaricos que obtivo catro concelleiros. Volveu ser cabeza de lista nas municipais de 2011 logrando tres concelleiros. Foi deputado provincial dende febreiro de 2014 ata a fin do mandato, trala renuncia de Xosé Lois Piñeiro. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas eleccións municipais de 2019 e 2023 volveu consegui-la alcaldía con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Mazaricos

### Ligazóns externas 
*Entrevista en *Radio Xallas*
El Primitivo

***El Primitivo*** foi un periódico editado en Buenos Aires entre 1905 e 1911.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista mensual. Propiedad del Orfeón Gallego Primitivo*, apareceu o 1 de decembro de 1905. Publicación editada polo Orfeón Gallego Primitivo, estaba dirixido por A. Estrach e N. Rodríguez. Pretendía achegar a realidade de Galicia aos seus asociados e facer unha defensa dos seus intereses. Polemizou sobre o galeguismo e o nacionalismo catalán. O número 30 é un extraordinario dedicado a conmemorar o centenario do 2 de maio de 1808.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Rinoceronte de Dürer

O ***Rinoceronte de Dürer*** é un gravado en madeira de Albrecht Dürer realizado en 1515 que se converteu nunha icona cultural, e que segundo algúns críticos, é a «representación dun animal que máis influencia tivo na historia da arte». Está baseado en bosquexos e descricións duns dos primeiros rinocerontes que chegaron a Europa, concretamente na corte portuguesa.

## Historia e características 
O gravado contén inexactitudes anatómicas. Representa ó animal cuberto de placas duras, coma se tivese unha armadura, e con escamas nas patas, que o fan semellante a un réptil. Dürer nunca viu o rinoceronte real, o primeiro exemplar vivo visto en Europa dende tempos do Imperio Romano. A finais de 1515, o rei de Portugal, Manuel I, enviou o animal como agasallo ó papa León X, pero morreu ó naufragar o barco que o transportaba cara a costa de Italia, a comezos de 1516. Non se volvería a ver un rinoceronte vivo en Europa até a chegada dun segundo exemplar da India á corte española de Filipe II contra o 1579.

Malia as imprecisións anatómicas, o gravado de Dürer tivo unha gran popularidade en Europa e foi copiado en moitas ocasións durante os tres séculos seguintes. Estivo considerado unha representación fiable dun rinoceronte até finais do século XVIII. Ó cabo, foi substituído por pinturas e debuxos máis realistas, especialmente do *rinoceronte Clara*, que foi exhibido por Europa nas décadas de 1740 e 1750. Sobre o gravado de Dürer tense dito que: «Probablemente ningunha outra pintura dun animal exerceu unha influencia tan grande nas artes».

Os franceses erixiron unha escultura da obra (na cal se inspirou Salvador Dalí) e diversos artistas barrocos incluírono nos seus cadros, sobre todo despois de coñecer rinocerontes reais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Museo Británico
Virxe dos Consellers

***Virxe dos Consellers*** (en ) é unha táboa pintada ó óleo polo artista Lluís Dalmau en 1445 e que se atopa no Museo Nacional de Arte de Cataluña en Barcelona. Amosa os cinco concellers do goberno municipal de Barcelona arredor da Virxe entronizada co Neno Xesús e presentados por santa Eulalia e santo André. Representa unha devota homenaxe dos conselleiros da Virxe como se se tratase dunha *sacra conversazione*. O uso da técnica do oli de llinosa, a capacidade retratista e a incorporación da paisaxe como un fonde son unha manifestación da inspiración na pintura flamenga de Jan van Eyck, de quen Dalmau é considerado un discípulo, especialmente da *Virxe do canónigo Van der Paele*.
Está considerada como unha das primeiras obras que introducen o concepto do retrato, tal como especificaba o contrato da obra, e é tamén innovadora en Cataluña na aplicación da técnica do aceite facendo servir o retablo como soporte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Museo Nacional de Arte de Cataluña
Xogo de patriotas

***Xogo de patriotas*** (en ) é un filme estadounidense de suspense dirixido por Phillip Noyce que se estreou en 1992. Baséase na novela homónima de Tom Clancy. É unha secuela do filme de 1990 *The Hunt for Red October*, pero con diferentes actores nos papeis principais, Harrison Ford como Jack Ryan e Anne Archer como a súa muller.

## Personaxes 
* Harrison Ford como Jack Ryan
* Anne Archer como Dr. Caroline Catherine "Cathy" Ryan
* Patrick Bergin como Kevin O'Donnell
* Sean Bean como Sean Miller
* Thora Birch como Sally Ryan
* James Fox como lord William Holmes
* Ellen Geer como Rose
* Samuel L. Jackson como Tenente Robby Jackson
* Polly Walker como Annette
* J. E. Freeman como Marty Cantor
* James Earl Jones como vicealmirante Jim Greer
* Richard Harris como Paddy O'Neil
* Alex Norton como Dennis Cooley
* Hugh Fraser como Geoffrey Watkins
* Alun Armstrong como sarxento Owens
* David Threlfall como inspector Robert Highland
* Andrew Connolly como Charlie Dugan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
The Father Christmas Letters

***The Father Christmas Letters***, ou ***Letters from Father Christmas*** *(As cartas do Pai Nadal)*, é unha colección de cartas escritas e ilustradas por J. R. R. Tolkien para os seus fillos entre 1920 e 1942, facendo de Pai Nadal. Foron publicadas postumamente, no terceiro aniversario do pasamento de Tolkien, o 2 de setembro de 1976.
Rexión de Homieĺ

A **Rexión de Homieĺ** (en belaruso *Гомельская вобласць*, *"Homieĺskaja voblasć"*) é unha rexión de Belarús, con capital na cidade de Homieĺ.

Tanto a rexión de Homieĺ como a de Mahilioŭ sufriron severamente a catástrofe nuclear de Chernóbil de abril de 1986.

As cidades máis importantes da rexión son Homieĺ, Mazyr e Žlobin.
El misterio de la cripta embrujada

***El misterio de la cripta embrujada*** é unha novela policial e humorística en lingua castelá do escritor barcelonés Eduardo Mendoza, publicada por Seix Barral en 1978. É a primeira obra da saga do paciente do doutor Sugrañes, continuada con *El laberinto de las aceitunas*, *La aventura del tocador de señoras* e *El enredo de la bolsa y la vida*. A novela foi traducida a 9 idiomas.

## Trama 
A acción ten lugar en Barcelona no comezo da transición española, trala morte de Francisco Franco. O comisario Flores é un inspector da Brigada de Investigación Criminal, que pide axuda a un antigo criminal depravado que está interno nun manicomio, para que lle dea información sobre a desaparición dunha nena dun colexio internado de nais lazaristas. O comisario e o interno chegan a un acordo: se este axuda a resolver o caso, concederanlle a liberdade.

Así, logo de cinco anos no hospital mental, o protagonista volve á cidade, e vai na procura da súa irmá. Mantén o control de si mesmo, pero para lograr información non dubida en inventarse identidades, suplantar outras ou abrir portas sen chaves. Coa axuda de Mercedes, unha ex alumna da escola da que desapareceu a nena, acaba por descubrir que un empresario da cidade tentara ocultar un cadáver, para o cal cometera varios delitos.

## Contexto 
É a segunda novela de Eduardo Mendoza, que en 1976 gañara o Premio da Crítica de narrativa castelá con *La verdad sobre el caso Savolta*. Escribiu *El misterio de la cripta embrujada* mentres traballaba en Nova York como tradutor para a ONU, onde permaneceu até 1982.

## Notas
Virxe do Rosario co Neno

***Virxe do Rosario co Neno*** (en ) é unha pintura ó óleo sobre lenzo realizada polo pintor sevillano Bartolomé Esteban Murillo entre os anos 1650 e 1655. Atópase na colección permanente do Museo do Prado (Madrid) e está clasificada co número P00975. Anteriormente estivo no Mosteiro do Escorial –polo que tamén é coñecida como *Virxe do Escorial*– e no Palacio Real de Madrid. Versións semellantes á que se exhibe no museo do Prado hai outras tres, repartidas por diferentes museos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Museo do Prado

### Ligazóns externas 
* Ficha no Museo do Prado
Michel Azama

**Michel Azama**, nado en Villelongue-de-la-Salanque (Pireneos Orientais) en 1947, é un escritor e dramaturgo francés.

## Traxectoria
Graduado en Filosofía e Letras na Universidade Paul Valéry de Montpellier, formouse como actor na Escola de Jacques Lecoq de París. Escribiu o seu primeiro texto, *Bled*, ao termo dunha estancia de dous anos en Marrocos.

Dramaturgo e asesor literario do Centro Dramático Nacional francés. As súas obras están traducidas en varias linguas, traducindo el mesmo os seus textos ó castelán.

Alén da súa actividade docente internacional á fronte de numerosos obradoiros de escritura teatral en Francia, Italia, España, Colombia ou Chile, traduciu numerosos autores de expresión castelá (José Sanchis Sinisterra) e catalá (Sergi Belbel, Josep Maria Benet i Jornet).

En 2002 foi nomeado presidente de Écrivains Associés du Theatre (EAT), entidade profesional que agrupa a máis de 300 dramaturgos franceses.

## Obras 
* *Ruptures* (1981)
* *Bled* (1984)
* *Vie et mort de P. Paolo Pasolini* (1986)
* *Croisades* (1988)
* *Le Sas* (1989)
* *Iphigenie ou le pêche des Dieux* (1991)
* *Asteques* (1991)
* *Medee Black* (1992)
* ''Les deux terres d'Akhenaton* (1994)
* *Zoo de nuit* (1997)
* *Faits divers* (1998) 
* *Saintes familles'' (2002)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Michel Azama sobre o website do Centro nacional das escrituras do espectáculo A Chartreuse de Villeneuve lez Aviñón
Febre das trincheiras

A **febre das trincheiras** ou febre quintana é unha doenza infecciosa bacteriana moderadamente grave transmitida polo piollo do corpo (*Pediculus humanus humanus*). A enfermidade é causada pola bacteria *Bartonella quintana* (antes chamada *Rickettsia quintana* e *Rochalimea quintana*), que se encontra na parede estomacal do piollo do corpo  Alemaña e Rusia  A. A. Milne, e C. S. Lewis). A epidemia chegou a ter grande importancia, xa que de 1915 a 1918 entre un quinto e un terzo de todas as tropas británicas declaradas enfermas tiveron a febre das trincheiras, mentres que nos exércitos alemán e austríaco aproximadamente un quinto de todos os soldados enfermos o estaban por esta febre. Documentáronse gromos, por exemplo, en Seattle e Baltimore nos Estados Unidos entre drogadictos por vía intravenosa e en Marsella, Francia,

## Patoloxía e transmisión 
*Bartonella quintana* é transmitida por contaminación dunha abrasión da pel ou unha picadura de piollo con feces dun piollo do corpo (*Pediculus humanus humanus*). Tamén hai informes de que unha picadura dun piollo infectado pode transmitir directamente a infección.

## Síntomas 
A doenza é clasicamente unha febre que se presenta cada cinco días recorrente, que raramente ten un curso continuo. O período de incubación é relativamente longo, dunhas dúas semanas. O inicio dos síntomas é xeralmente repentino, con febre alta, dor de cabeza grave, dor ao mover os ollos, mialxia nos músculos das pernas e costas, e frecuentemente hiperestesia na zona das tibias (aumento da sensibilidade). A febre inicial vai xeralmente seguida en poucos días por un aumento curto e único, pero pode haber moitos episodios recorrentes entre períodos sen febre. O síntoma máis constante é dor nas pernas. A recuperación leva un mes ou máis. Os casos mortais son raros, pero nuns poucos casos "a febre persistente podería levar a un fallo cardíaco". As secuelas poden ser neurastenia, trastornos cardíacos e mialxia.

## Diagnóstico 
Para obter un diagnóstico médico definitivo utilízanse probas serolóxicas, concretamente a proba de Weil-Felix. A maioría das probas serolóxicas só teñen éxito despois dun certo período de tempo despois do inicio dos síntomas (xeralmente unha semana). A lista do diagnóstico diferencial con outras doenzas parecidas inclúe o tifo, ehrlichiose, leptospirose, enfermidade de Lyme e exantemas causados por virus (sarampelo ou rubéola).

## Tratamento 
Os antibióticos que normalmente se usan son os do grupo das tetraciclinas (doxiciclina, tetraciclina). O cloranfenicol é unha alternativa que se recomenda en circunstancias que fan que o uso de derivados da tetraciclina non sexa recomendable, como as disfuncións hepáticas graves, deficiencias renais, ou en nenos de menos de nove anos e en mulleres preñadas. O fármaco debe administrarse durante de sete a dez días.

## Notas
Foetus

**Foetus** é o principal proxecto do prioneiro da música industrial J. G. Thirlwell. Ata o ano 1995 a banda tivo varios cambios de nome, aínda que todos incluían a palabra *foetus*. Entre estes están **Foetus Under Glass**, '''You've Got Foetus on Your Breath** e **Scraping Foetus Off The Wheel**. Tras 1995 o nome pasou a ser **Foetus**, aínda que en 1997 creouse o proxecto relacionado **The Foetus Symphony Orchestra'* que continúa activo.

Thirlwell actúa como único instrumentista, vocalista, compositor e produtor de todos os traballos de Foetus, e polo tanto é o único membro da banda. Outros artistas poden colaborar ocasionalmente con Thirlwell, pero non son considerados membros de Foetus.

J. G. Thirlwell ten moitos proxectos paralelos, nos cales frecuentemente se lle coñece co nome de Clint Ruin. Un deses proxectos foi o grupo Wiseblood, onde traballaba co antigo membro de Swans Roli Mosimann. O seu material é máis escuro e máis sexual que as cancións de Foetus. Wiseblood existiu interrompidamente dende mediados dos 80 ata principios dos 90.

## Discografía 
* *Deaf'' – 1981 – You've Got Foetus on Your Breath
* *Ache* – 1982 – You've Got Foetus on Your Breath
* *Hole* – 1984 – Scraping Foetus Off the Wheel
* *Nail* – 1985 – Scraping Foetus off the Wheel
* *Thaw* – 1988 – Foetus Interruptus
* *Gash* – 1995 – Foetus
* *Flow* – 2001 – Foetus
* *Love* – 2005 – Foetus
* *Hide* – 2010 – Foetus
* *Soak* – 2013 – Foetus

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Distrito de Asipovicki

O **distrito de Asipovicki** (en , *"Asipovicki rajon"*; en , *"Osipovichskii raion"*) é un distrito *(raion)* da rexión de Mahilioŭ, en Belarús. O centro administrativo do distrito é a vila de Asipovicki; a poboación en 2009 era de 52.447 habitantes, vivindo o 62% deles na vila.
Doutores honoris causa pola Universidade Complutense de Madrid

A **Universidade Complutense de Madrid** ten nomeado como doutor honoris causa ás seguintes persoas:
## 2010 - 2019 
## 2000 - 2009 
## 1990 - 1999 
## 1980 - 1989 
## 1970 - 1979 
## 1960 - 1969 
## 1950 - 1959 
## 1940 - 1949 
## 1930 - 1939 
## 1920 - 1929 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Doctores honoris causa Universidade Complutense de Madrid
Distrito de Babrujsk

O **distrito de Babrujsk** (en , *"Babrujski rajon"*; en , *"Bobruiskii raion"*) é un distrito *(rajon)* da rexión de Mahilioŭ, en Belarús. O centro administrativo do distrito é a vila de Babrujsk. A poboación en 2009 era de 20.660 habitantes.
Franc Rodé

**Franc Rodé**, C.M., nado en Liubliana (Reino de Iugoslavia) o 23 de setembro de 1934, é un eclesiástico católico latino esloveno, cardeal e relixioso lazarista.

## Traxectoria 
Franc Rodé naceu o 23 de setembro de 1934 en Liubliana (entón parte do Reino de Iugoslavia, hoxe en Eslovenia). 

O 4 de outubro de 1959 foi ordenado diácono da súa congregación polo bispo de Ningbo André-Jean-François Defebvre.

En 1987 foi nomeado secretario da Secretaría para os Non Crentes. 

En 1993 foi nomeado secretario do Pontificio Consello para a Cultura.

O 5 de marzo de 1997 foi nomeado arcebispo de Liubliana. Recibiu a ordenación episcopal o 6 de abril do mesmo ano, de mans do arcebispo emérito de Liubliana Alojzij Šuštar, e tendo como co-consagrantes principais ao arcebispo de Belgrado-Smederevo Franc Perko e ao arcebispo de Toronto Aloysius Matthew Ambrožič.

O 11 de febreiro de 2004 foi nomeado prefecto da Congregación para os Institutos de Vida Consagrada e as Sociedades de Vida Apostólica. Logo da elección de Bieito XVI foi confirmado no seu cargo.

O 24 de marzo de 2006 o papa Bieito XVI creouno cardeal, co título de cardeal-diácono de *San Francesco Saverio alla Garbatella*.

Retirouse o 4 de xaneiro de 2011. O 20 de xuño de 2016 foi elevado ao rango de cardeal-presbítero.

## Obra 
*
*
*
*
*
### Obras colectivas 
*

## Notas
Anguieiro

O topónimo **Anguieiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Anguieiro**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Boimorto;
***Anguieiro**, lugar da parroquia das Encrobas, no concello de Cerceda;
***Anguieiro**, lugar da parroquia de Santo André de Castro, no concello de Lugo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Anguieira**, lugar da parroquia de San Cosme de Barreiros, no concello de Barreiros;
***Os Anguieiros**, lugar da parroquia de Montefurado, no concello de Quiroga.
A Angustia

O topónimo **A Angustia** pode referirse a:

;En Galiza
***A Angustia**, lugar da parroquia de Nigrán, no concello de Nigrán;
***A Angustia**, lugar da parroquia de Posmarcos, no concello da Pobra do Caramiñal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Angustias**, lugar da parroquia de San Pedro das Viñas, no concello de Betanzos.
Angustín

O topónimo **Angustín** pode referirse a:

;En Galiza
***Angustín**, lugar da parroquia de San Mamede de Ribadulla, no concello de Vedra;
***Angustín**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Ribadulla, no concello de Vedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Nefrina

A **nefrina** é unha proteína necesaria para o correcto funcionamento da barreira de filtración renal. Dita barreira consta de células endoteliais fenestradas, a membrana basal glomerular, e os podocitos. A nefrina é uha proteína transmembrana que é un compoñente estrutural das fendas de filtración dos podocitos.

Un defecto no xene da nefrina, *NPHS1*, está asociado coa síndrome nefrótica conxénita de tipo finlandés e causa a perda pola urina de cantidades masivas de proteínas, ou proteinuria. A nefrina tamén é necesaria para o desenvolvemento cardiovascular.

## Interaccións 
A nefrina presenta interaccións con:
* CASK, 
* CDH3 
* KIRREL, e
* NPHS2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
Podocito

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Anfeoz

Como topónimo **Anfeoz** pode referirse a:

;En Galiza
***Anfeoz**, parroquia do concello de Cartelle;
****Santa Baia de Anfeoz**, lugar de dita parroquia.
CD2AP

A **proteína asociada a CD2** (**CD2AP**) é unha proteína que nos humanos está codificada polo xene *CD2AP* situado no cromosoma 6, que intervén no funcionamento do citoesqueleto.

## Función 
Este xene codifica unha molécula de armazón que regula o citoesqueleto de actina. A proteína interacciona directamente coa actina filamentosa e unha variedade de proteínas da membrana celular por medio de múltiples sitios de unión á actina, dominios SH3, e unha rexión rica en prolina que contén sitios de unión para os dominios SH3. A proteína citoplásmica localízase en pregamentos da membrana, balsas lipídicas, e os bordos anteriores das células en avance. Está implicada na remodelación da actina dinámica e no tráfico de membrana que ocorre durante a endocitose mediada por receptor e a citocinese. A haploinsuficiencia deste xene está implicada na susceptibilidade a enfermidades glomerulares. 
* NPHS2, 
* Nefrina, e
* RAB4A.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Glomeruloesclerose segmentaria focal

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Abel Molinero

**Abel Molinero Pons**, nado o 28 de abril de 1989 en Madrid, é un futbolista profesional español da canteira do Atlético de Madrid, que xoga como extremo esquerdo no Fuenlabrada da Segunda División B.

## Traxectoria 
Nado en Madrid, Abel Molinero formouse na canteira nun dos principais equipos da súa cidade natal, o Club Atlético de Madrid. Con 18 anos debuta no fútbol sénior co terceiro filial do equipo, o Atlético de Madrid C, equipo no que permanece até 2010 xogando 71 partidos de liga. Posteriormente comeza a participar co segundo equipo, o cal participaba na Segunda División B. No ano 2011 asino coa Unión Deportiva Almería, equipo no que se reparte entre o filial de Segunda B e o equipo principal que participaba na Segunda División. Na seguinte temporada, xa como membro permanente do primeiro equipo consegue o ascenso á Primeira División, aínda que no verán asina polo Real Jaén, equipo co que non chega a xogar a debutar. Finalmente sería transferido ao San Fernando Club Deportivo da Segunda B, equipo no que realiza un bo ano. Isto chama a atención do Guadalajara, que tenta formar un proxecto para retornar á categoría de prata. No equipo castelán convértese nun dos principais xogadores, conseguindo anotar 12 goles na competición. O 13 de xullo de 2015, o Club Deportivo Lugo da Segunda División anuncia a contratación do xogador castelán para a tempada 2015-16 por unha temporada con opción a dúas.

### Clubs 
## Títulos 
* **Ascenso á Primeira Disivisón** (2012-2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt 
* Datos do xogador en Soccer Database
2675 Tolkien

O **2675 Tolkien** é un pequeno asteroide do cinto principal (entre as órbitas de Marte e Xúpiter), situado a 1,9878711 UA. Estímase que tarda unhas 1060 horas en rotar (período de rotación sideral). É do tipo espectral S.

Foi descuberto por M. Watt en 1982 desde o a Estación Anderson Mesa (Arizona, Estados Unidos), operada desde o observatorio Lowell. A súa denominación provisoria foi 1982 GB pero despois déuselle o seu nome definitivo en honor ao escritor, filólogo e profesor universitario J. R. R. Tolkien,  autor d' *O hobbit* e *O Señor dos Aneis*.

## Notas
John Lone

**John Lone** (en , en pinyin: Zūn Lóng), nado en Hong Kong o 13 de outubro de 1952, é un actor estadounidense. Lone interpretou a Charlie en *Iceman* (1984), a Puyi en *O derradeiro emperador* (1987), e ademais actuou en *M. Butterfly* (1993).

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dominio SH3

O **dominio SH3** (do inglés *SRC Homology 3*) é un pequeno dominio proteico duns 60 residuos de aminoácidos que foi identificado primeiramente como unha secuencia conservada na proteína adaptadora viral v-Crk e nas partes non catalíticas de encimas como a fosfolipase e varias tirosina quinases citoplasmáticas como Abl e Src. Tamén foi identificado noutras familias de proteínas como: PI3 quinase, Ras proteína activadora da GTPase Ras, CDC24 e cdc25. Os dominios SH3 encóntranse en proteínas de vías de sinalización que regulan o citoesqueleto, a proteína Ras, e a quinase Src e moitas outras. Tamén regulan o estado de actividade de proteínas adaptadoras e outras tirosina quinases e crese que incrementan a especificidade de substrato dalgunhas tirosina quinases ao unirse lonxe do centro activo da quinase. Atopáronse aproximadamente 300 dominios SH3 en proteínas codificadas no xenoma humano.

## Estrutura 
O dominio SH3 ten un pregamento característico en barril beta que consiste en cinco ou seis febras β dispostas como dúas follas β antiparalelas estreitamente empaquetadas. As rexións de enlace poden conter hélices curtas. O pregamento de tipo SH3 é un pregamento antigo atopado en eucariotas e procariotas.

## Unión a péptidos 
O dominio SH3 clásico encóntrase xeralmente en proteínas que interaccionan con outras proteínas e median na ensamblaxe de complexos proteicos específicos, tipicamente por medio da unión a péptidos ricos en prolina da proteína á que se teñen que unir. Os dominios SH3 clásicos están restrinxidos en humanos a proteínas intracelulares, aínda que a pequena familia MIA humana de proteínas extracelulares tamén contén un dominio cun pregamento similar ao SH3.

Moitos epitopos de unión a SH3 de proteínas teñen unha secuencia consenso que pode representarse como unha expresión regular ou un motivo lineal curto:
 -X-P-p-X-P-
  1 2 3 4 5

onde 1 e 4 son aminoácidos alifáticos, 2 e 5 sempre, e ás veces 3 son a prolina. A secuencia únese ao peto hidrófobo do dominio SH3. Máis recentemente, describíronse dominios SH3 que se unen a un motivo consenso central R-x-x-K. Exemplos son os dominios C-terminais SH3 de proteínas adaptadoras como Grb2 e Mona (tamén chamados Gads, Grap2, Grf40, GrpL etc.). Atopáronse outros motivos de unión SH3 e outros seguen aparecendo no decurso de varios estudos moleculares, o que salienta a versatilidade deste dominio.

## Proteínas con dominio SH3 
* Proteínas adaptadoras
* CDC24
* Cdc25
* PI3 quinase
* Fosfolipase
* Proteína activadora da GTPase Ras
* Protooncoxene Vav
* GRB2
* p54 S6 quinase 2 (S6K2)
* SH3D21
* C10orf76 (potencialmente)
* STAC3
* Algunhas miosinas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dominio proteico

### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* Nash Lab Protein Interaction Domains in Signal Transduction - The SH3 domain
* [GENEART - Criba unha proteína con respecto a todos os dominios SH3 humanos nun só ciclo de *phage display(https://gl.wikipedia.org/wiki/phage_display)*]
Tempada 2014-15 da Fórmula E

A **tempada 2014-15 da Fórmula E** foi a tempada inaugural dun novo campionato de monoprazas impulsados por enerxía eléctrica organizado pola Federación Internacional de Automobilismo (FIA). A tempada comezou o 13 de setembro de 2014 en Pequín e rematou o 28 de xuño de 2015 en Londres tras disputarse 11 carreiras reunidas en 10 ePrix desenvolvidos en varias cidades situadas arredor de todo o mundo.
## Monopraza 
[miniatura|dereita|300px|O [Spark-Renault SRT 01E.]]

Na tempada inaugural do Campionato de Fórmula E da FIA todos os equipos competiron co mesmo monopraza, o Spark-Renault SRT 01E. Os chasis deseñounos Dallara, McLaren creou os motores (o mesmo motor que o do McLaren P1), Williams fabricou as baterías e Michelin foi o único subministrador oficial de pneumáticos.

## Equipos e pilotos 
A FIA autorizou aos pilotos do campionato a escoller entre o nº 2 e o nº 99 para realizar toda a súa traxectoria na Fórmula E. O nº 1 só o pode empregar o vixente campión se así o desexa.

## Calendario 
## Estatísticas do campionato 
### Sistema de puntuación 
### Campionato de pilotos 
|valign="top"|

**Grosa** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
* - FanBoost
† Pilotos que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

### Campionato de equipos 
|valign="top"|

**Grosa** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Coches que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fórmula E

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Żarczyce Duże

**Żarczyce Duże** é unha localidade do concello de Małogoszcz, no condado de Jędrzejów, voivodato de Świętokrzyskie (Polonia). Está a 4&nbsp;km ao suroeste de Małogoszcz. Ten unha poboación de 540 habitantes.
Condado de Augustów

O **condado de Augustów** (en ) é un condado do voivodato de Podlaquia, no nordeste de Polonia, na fronteira con Belarús. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. A súa capital e maior cidade é Augustów.

## Subdivisións 
thumb|right|250px|Concellos do condado de Augustów.
O condado divídese en sete concellos: un concello urbano, un concello mixto, e cinco concellos rurais:
#Nowinka (concello rural)
#Płaska (concello rural)
#Augustów (concello rural)
#Augustów (concello urbano)
#Bargłów Kościelny (concello rural)
#Sztabin (concello rural)
#Lipsk (concello mixto)
Concello de Płaska

O **concello de Płaska** é un concello *(gmina)* rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 20&nbsp;km ao leste de Augustów.

O concello ten unha superficie de 373,19&nbsp;km2, e unha poboación total de 2.555 habitantes (2006).
Baptismo

O **baptismo** é unha corrente protestante evanxélica que ten orixe nas ideas do pastor inglés John Smyth, que rexeitou o bautismo de cativos. Caracterízase pola importancia dada á Biblia, ao *novo nacemento*, ao bautismo a idade adulta e á autonomía das congregacións.

## Notas
Black Label Society

**Black Label Society** é unha banda estadounidense de heavy metal procedente dos Ánxeles e formada no ano 1998 por Zakk Wylde. O grupo leva editados nove álbums de estudio, dous recompilatorios, un EP e tres álbums de vídeo.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Circuíto urbano de Putrajaya

O **Circuíto urbano de Putrajaya** é un circuíto de carreiras urbano localizado na cidade de Putrajaya en Malaisia. O 22 de novembro de 2014, o circuíto acolleu o seguundo ePrix da tempada 2014-15 da Fórmula E. O trazado ten 2'56&nbsp;km de lonxitude e conta cun total de 14 curvas.

### Todos os gañadores de Fórmula E, no circuíto urbano de Putrajaya 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ePrix 2014 de Putrajaya
* Fórmula E
* Tempada 2014-15 da Fórmula E

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Fórmula E
* Resultados do ePrix