open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piélagos

**Piélagos** é un concello español de Cantabria, pertencente á comarca de Santander. No ano 2005 tiña 15.748 habitantes

## Xeografía
Limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste con Miengo, Polanco e Torrelavega, ao sur con Puente Viesgo e Castañeda e ao leste con Villaescusa, El Astillero, Camargo e Santa Cruz de Bezana.

Abrangue as lucalidades de Arce, Barcenilla, Boo, Carandía, Liencres, Mortera, Oruña, Parbayón, Quijano, Renedo de Piélagos (Capital), Vioño de Piélagos e Zurita.

## Economía
Está situado no eixo Santander-Torrelavega, foco industrial e residencial da rexión, participando o municipio destas dúas calidades da zona.

Tradicionalmente, o principal sector da zona foi a gandería, con todo debido á súa estratéxica situación, o municipio foi lugar de asentamento de varias empresas, entre elas algunhas leiteiras, intimamente relacionadas coa explotación gandeira.

Debido á beleza da súa costa e ás boas comunicacións, a construción está experimentando un auxe urbanístico non sempre respectuoso coa natureza e moitas veces masivo pero que efectivamente está aumentando continuamente a poboación de Piélagos.

## Natureza
Con 8 quilómetros de costa, Piélagos ten sete praias entre as que destaca a de Valdearenas, incluída no Parque natural das Dunas de Liencres, na desembocadura do río Pas.

## Símbolos
O escudo está timbrado coa Coroa Real pechada e sobreposto a unha cartela de rolos cor pel, como adorno exterior. En campo de prata dúas pontes: o ponte de Arce e o ponte de Carandia estimando que ambos son puntos históricos e xeográficos representativos do municipio.

A bandeira do municipio de Piélagos é de fondo verde está interrompida por dúas franxas brancas, situadas unha na parte superior e outra na parte inferior. Inserido o escudo heráldico rodeado de doce estrelas, que representan aos doce pobos do municipio.

## Patrimonio
Cinco son os bens de interese cultural do municipio: 
***Torre medieval de Veo**, en Arce, coa categoría de monumento. 
***Ponte do século XVII**, en Arce, monumento. 
***Palacio da Conquista Real e a súa portalada**, en Arce, monumento. 
***Cova de Santián ou de Santiyán**, coa categoría de zona arqueolóxica. 
***Cova de El Calero II**, en Arce, zona arqueolóxica.

Ademais, hai catro Bens de interese local: 
***Palacio dos Condes de Mortera**, en Mortera. 
***Santuario da Virxe de Valencia**, en Vioño. 
***Palacio da Chaira ou do Outeiro**, en Zurita. 
***Estruturas Militares do Monte Picota**.

E tres bens inventariados: 
***Palacio e capela dos Bustamante**, en Renedo de Piélagos. 
***A Ponte de Barcenilla**, en Barcenilla . 
***Palacio da Flor**, en Carandía.

## Demografía
Fonte: Instituto Nacional de Estadística

## Administración
Jesús Ángel Pacheco Bárcena (PP) é o actual alcalde do municipio. As seguintes táboas mostran os resultados das eleccións municipais celebradas no ano 2003 e 2007.

* Alcalde electo: Jesús Ángel Pacheco Bárcena (PP). 
| 

*Alcalde electo: Jesús Ángel Pacheco Bárcena (PP). 
|}
Sedaví

**Sedaví** é un concello do País Valenciano que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

## Xeografía
Situado no sector meridional da comarca. O seu termo, estreito e alargado e o seu relevo é totalmente chairo e cuberto por sedimentos da época cuaternaria, aínda en proceso de colmatación no extremo oriental do termo, ocupado hoxe por arrozais. O termo municipal de Sedaví limita coas localidades de Alfafar, Llocnou de la Corona e Valencia todas elas da Horta Sud.

A súa altitude media mantense por baixo dos 10 m. O clima é tipicamente mediterráneo, con medias térmicas que oscilan entre os 10&nbsp;°C e os 25&nbsp;°C de xullo.

## Historia
A súa orixe histórica parece estar na alquería musulmá denominada *Beni-Cedaví* que, tras a conquista cristiá, foi doada polo rei Xaime I ao cabaleiro Octavià no ano 1239. Dende o século XVI até 1814 formou parte da familia Barradas.

## Demografía
Sedaví conta cunha poboación de 9.750 habitantes (2008).

## Economía
A súa economía, baseada tradicionalmente nos cultivos hortícolas e o arroz, sufriu no presente século unha profunda transformación até converterse eminentemente en industrial, centrada en torno ao ramo do moble e a madeira. Non existen cultivos de secaño e os cultivos de regadío repártense entre o arroz, a laranxeira, o millo e as hortalizas, que son os que maior extensión ocupan. A gandaría apenas está representada por algunhas cabezas de vacún estabulado, para a produción de leite.

A industria é o sector económico máis importante e factor clave para o aumento da poboación baseado na inmigración de man de obra. O moble é a especialidade que lle dá renome e nel traballa máis dun terzo da poboación activa. A produción realízase en pequenos talleres de orixe artesanal e familiar, ampliados a empresas medianas nos últimos anos. Expórtase a países europeos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web do Concello de Sedaví
Colindres

**Colindres** é un municipio situado na parte oriental de Cantabria (España). O municipio é un cruzamento de camiños importante entre Santander, Bilbao e Burgos grazas a que por el pasan a Autovía do Cantábrico unindo Santander e Bilbao, a estrada N-629 que une Burgos con Colindres, e tamén a estrada N-634 que discorre por toda a costa cantábrica.
Colindres está formado por un único núcleo de poboación homónimo, con todo a poboación de Colindres divídese en dúas zonas diferenciadas coñecidas popularmente como **Colindres de arriba** (casco antigo) e **Colindres de abaixo** (parte moderna). Actualmente estas dúas partes están separadas pola Autovía do Cantábrico, xa que o seu trazado discorre entre as dúas.

Ten unha poboación de 7.677 habitantes.

miniatura|centro|1000px|Vista panorámica de **Colindres**.
miniatura|centro|750px|Vista de **Colindres** na actualidade, coas dúas pontes.
Marina de Cudeyo

[300px|miniatura|dereita|Praia de [Pedreña, ao fondo a cidade de Santander.]]

**Marina de Cudeyo** é un municipio da comarca de Trasmiera, na comunidade autónoma de Cantabria, España. Sitúase a 14 quilómetros de Santander, concretamente ao sur da baía de Santander e está maioritariamente arrodeado por auga. Ao norte atópase o concello de Ribamontán al Mar e dita baía, ao leste Ribamontán al Monte, Entrambasaguas e a desembocadura do Miera, coñecida como ría de Cubas, ao sur Medio Cudeyo e a Ría de Tijero e para rematar ao oeste o municipio de El Astillero do que está separado pola ría de San Salvador.

## Demografía 

Fonte: INE
Cartes

[300px|miniatura|Rúa de Cartes co [Torreón de Cartes ao fondo.]]
**Cartes** é un municipio situado na comunidade autónoma de Cantabria, España, na comarca do Besaya. Os seus límites son: ao norte con Reocín, ao oeste con Mazcuerras, ao sur con Los Corrales de Buelna e ao leste Torrelavega.

O municipio de Cartes sitúase no eixo do río Besaya, xusto na zona de influencia de dúas dos focos industrialles máis importantes da comunidade: Torrelavega e Los Corrales de Buelna. Debido principalmente a este feito, é un dos máis dinámicos de Cantabria, demográficamente falando xa que alberga a unha poboación en crecemento continuo e que ademais se caracteriza pola súa mocidade.

## Demografía 

Fonte: INE
Santa Cruz de Bezana

**Santa Cruz de Bezana** é un municipio, e unha localidade de devandito municipio, da comunidade autónoma de Cantabria, España. Limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste con Piélagos, ao sur con Camargo e ao leste con Santander. Está situado na zona de influencia da capital cántabra, por iso encádrase a este municipio na comarca de Santander.

## Localidades 
* Azoños
* Maoño
* Mompía
* Prezanes
* Sancibrián
* **Santa Cruz de Bezana** (Capital)
* Soto de la Marina

## Demografía 

Fonte: INE 

## Administración 

* Alcalde electo: Carlos de la Torre Lacumbe (PSC-PSOE).

* Alcalde electo: Juan Carlos García Herrero (PP).
Los Corrales de Buelna

**Los Corrales de Buelna** é un municipio cántabro, asentado xunto na conca do río Besaya a 12 km da cidade de Torrelavega e a 32 da capital cántabra, Santander. Limita cos municipios de San Felices de Buelna, Cartes, Mazcuerras, Anievas, Areas de Iguña e co Val de Cieza. Pertence á comarca do Besaya.
Son importantes para a economía local as industrias metalúrxica e química, a avicultura, a gandería e agricultura.

## Demografía

Fonte: INE

## Patrimonio
A **estela xigante** de Barros e o **santuario da Nosa Señora de Las Caldas** (Las Caldas de Besaya) foron declarados Ben de Interese Cultural.

A **igrexa parroquial e asilo de San Vicente Mártir**, declarada ben de interese local en 2002, é un conxunto arquitectónico formado pola actual igrexa parroquial e mailo Asilo de San Xosé, proxectado entre 1916 e 1918 e rematado dez anos despois. É de estilo ecléctico, de inspiración herreriana e asignable á chamada arquitectura rexional montañesa. Os peches son de cachotaría, con perpiaños nos piares, esquinais e vans. A madeira é usadada nas vigas, zapatas e solainas. O ferro destaca nas ventás e adornos das columnas dos pisos superiores.

O **pazo dos Condes de Mansilla**, tamén declarado BIL no 2002, é un conxunto arquitectónico rodeado por un muro de cachotería e composto polo pazo, unha casa de gardas, un alxibe e mais un xardín arborado. O pazo consta de edificio principal, capela acaroada, aportalada e pezas armeiras. Foi construído no século XVII.

O **santuario da Nosa Señora de La Cuesta**.

Os **leguarios** son monólitos de arenito colocados co gallo da construción do Camiño Real en 1753, ante a necesidade de mellorar a comunicación entre a Meseta Castelá e os peiraos mariños da costa cantábrica, neste caso o de Santander. O *leguario* de Los Corrales está no barrio de Pie Bandera, xunto ao cuartel da Garda Civil. O outro está no barrio de La Rueda, na localidade de Barros, xunto á ermida de La Rueda.

**Calzada romana de Monte Fresneda**.
Reocín

**Reocín** é un municipio da comunidade autónoma de Cantabria, España. Limita ao norte con Alfoz de Lloredo e Santillana del Mar, ao oeste con Cabezón de la Sal, ao sur con Mazcuerras e Cartes e ao leste con Torrelavega.

Berce da historia da Cantabria moderna, a súa capital, Puente San Miguel, alberga a denominada Casa de Xuntas de Cantabria, lugar onde en 1778 os Nove Vales das Asturias de Santillana decidiron constituír un corpo de provincia e pasar a depender directamente do poder real.

## Demografía 

Fonte: INE
Medio Cudeyo

**Medio Cudeyo** é un municipio da comarca de Trasmiera, na comunidade autónoma de Cantabria, España. Dista uns 15 quilómetros de Santander. Limita ao norte con Marina de Cudeyo, ao leste con Entrambasaguas, ao sur con Liérganes e Riotuerto e ao oeste con Villaescusa. Os ríos que destacan deste municipio son: 
Miera, Cubón e Pámanes.

## Demografía 

Fonte: INE
Manzanares, Cidade Real

**Manzanares** é un municipio da provincia de Cidade Real na Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha, España, a beiras do río Azuer, estratexicamente situada no centro-sur de España, dista 171&nbsp;km de Madrid (Autovía de Andalucía (N-IV), antigo Camiño de Andalucía) e 51 de Cidade Real capital (Autovía A-43 Portugal-Levante), cunhas comunicacións excelentes. En plena chaira manchega no Campo de Calatrava, álzase a torre da parroquia manzanareña nunha estampa sen comparación.

Ten unha poboación de 18.791 habitantes.
Figueirido

O termo **Figueirido** pode referirse a:

***Figueirido** é un fitónimo galego, referido a un lugar con figueiras. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Figueirido**, parroquia do concello de Vilaboa;
***Figueirido**, lugar da parroquia de Sargadelos, no concello de Cervo;
***Figueirido**, lugar da parroquia de Nogueirosa, no concello de Pontedeume;
***Figueirido**, lugar da parroquia de Palmeira, no concello de Ribeira;
***Figueirido**, lugar da parroquia da Florida, no concello de Vigo;
***Figueirido**, lugar da parroquia de Sobradelo, no concello de Vilagarcía de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
La Roda

**La Roda** é un municipio da provincia de Albacete (España) pertencente á Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha. Está situada a 39 km da capital provincial, a 112&nbsp;km. de Cuenca e a 185&nbsp;km de Murcia. É un punto estratéxico na comunicación entre o centro e o levante da Península. O municipio inclúe a actual pedanía de Santa Marta, e o antigo Señorío da Vila do Cerro.

## Demografía
Minokamo

**Minokamo** (美濃加茂市, みのかもし, *Minokamo-shi*) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao sur da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 74,81&nbsp;km², a poboación é de 54.407 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 727 h/km².

O concello de Minokamo limita cos concellos de Sakahogi, Seki, Tomika, Hichisō, Kawabe, Yaotsu, Mitake e Kani.
Santa María de Cayón

**Santa María de Cayón** é un municipio de Cantabria, España, da comarca do Pas-Miera. Alberga o val de Cayón, regado polo río Pisueña, próximo de localidades importantes como Puente Viesgo, a cidade de Torrelavega (20&nbsp;km), a 2 quilómetros do Parque da Natureza de Cabárceno e a 23&nbsp;km de Santander.

O municipio limita ao norte con Villaescusa e Penagos, ao leste con Miera, ao sur con Villafufre e Saro e ao oeste con Castañeda e Santiurde de Toranzo.

## Localidades 
* San Román
* La Penilla
* Argomilla
* La Encina
* Sarón
* **Santa María de Cayón** (Capital)
* La Abadilla
* Esles
* Totero
* Lloreda

## Demografía 
miniatura|300px|Val de Santa María de Cayón.|dereita

Fonte: INE

## Administración 

* Alcalde electo: Gastón Gómez Ruiz (PP).
|

* Alcalde electo: Gastón Gómez Ruiz (PP).
|}

## Véxase tamén
Cobres

Como topónimo **Cobres** pode referirse a:

;En Galiza
***Cobres**, parroquia do concello de Vilaboa;
***Santa Cristina de Cobres**, parroquia do concello de Vilaboa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Alcobre**, lugar da parroquia de Piloño, no concello de Vila de Cruces.
Silla, Valencia

**Silla** é un concello da Comunidade Valenciana que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

## Xeografía 
Situado na parte meridional da comarca e nas proximidades do lago da Albufeira de Valencia. O termo municipal de Silla limita coas localidades de Picasent, Alcàsser, Beniparrell, Albal, Valencia, Almussafes e Sollana todas da provincia de Valencia.

O relevo é totalmente chairo e mantense sempre por baixo dos 20 msnm de altitude, excepto nos límites con Picassent onde hai unha elevación apenas perceptible por encima dos 30m. Pola súa banda occidental discorre o Caldeirón Real, da que nacen os caldeiróns para a rega, mentres que toda a metade oriental áchase ocupada por campos de arroz e o Parque Natural da Albufeira.

O clima é de tipo clima mediterráneo.

## Historia 
[miniatura|esquerda|[Carta poboa de Silla (1243).]]
Popularmente, cóntase que o nome da localidade provén da contracción de "sa illa", en galego "a illa", nome que lle darían os primixenios poboadores, ao estar asentado o casal nun istmo sobre a albufeira de Valencia.

O casal de Silla foi dado polo rei Xaime I o 15 de xaneiro de 1233 á Orde de Sant Joan de l'Hospital, sendo Mestre desta, Hugo de Fullaquer quen conquistou a torre árabe, centro neurálxico de Silla que pasou despois á Orde de Montesa. No ano 1317 acabou o dominio en Silla da orde do Hospital, pasando a formar parte da orde de Santa María de Montesa e continuando baixo este dominio até o ano 1837 que se produce a desamortización de Mendizábal e en consecuencia a desaparición de prerrogativas e as propiedades.

## Demografía 
Silla conta cunha poboación de 18.985 habitantes en 2008.

## Economía 
A proximidade a Valencia facilitou a súa industrialización, aínda que non perdeu totalmente o seu carácter agrícola inicial. Dentro do regadío atópanse o arroz, as hortalizas e o millo. En secaño quedan oliveiras e alfarrobeiras. En xeral a excepción do arrozal, o chan agrícola está a perder terreo rapidamente para dar cabida ás plantas industriais que crecen a ritmo acelerado. A gandaría ten cabezas de gando vacún estabulado para o leite, gando lanar e varias granxas avícolas e porcinas. Existe comunidade de pescadores que traballan sobre caldeiróns e no lago da Albufeira.

Dentro do sector industrial, o de maior peso económico na actualidade, conta cun censo de máis de 500 industrias, hai fábricas de mobles, papeis pintados, moquetas, artigos de plástico, xoguetes, materiais para a construción, licores, confeccións, tapicerías, embalaxe de cartón, maquinaria, construcións metálicas, pneumáticos, pinturas, vernices etc.

## Véxase tamén
Picassent

**Picassent** é un concello da Comunidade Valenciana que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

## Xeografía 
Picassent está situado no extremo suroeste da Horta valenciana, sendo o seu medio climático típico mediterráneo. Nos outeiros próximos á vila levantáronse nas últimas décadas varias urbanizacións residenciais; a *Creueta*, a *Canyada del Císcar*, *El Alter* etc..

O termo municipal de Picassent limita cos concellos de Alcàsser, Alfarb, Almussafes, Benifaió, Llombai, Monserrat, Silla e Torrent, todos situados na provincia de Valencia. Accédese a esta localidade desde Valencia tomando a N-332 ou pola Autovía A-7 E-15. Tamén se pode acceder a través da liña 1 de MetroValencia.

## Historia 
No termo municipal de Picassent hai restos da idade de bronce (Molló de l'Almud i Avenc de l'Àguila) e da época romana (Mais dels Foressos). Tanto a vila como as súas pedanías de Nillerola e de Espioca, que conserva unha torre da época islámica, foron na súa orixe alquerías musulmás.

No 1237, Xaime I entregou o sitio a Roderic Çabata ( "Rodericus Çabata, miles, alqueriam de Pichaçen, totam, idus octobris" . Llibre do Repartiment do Regne de València), a quen sucedeu o seu fillo Eiximén. Permaneceu despoboado de musulmáns despois de 1248 mais, a causa do fracaso da repoboación de cristiáns, o señor tivo que admitir de novo á poboación islámica.

Agnès Ximénez Sabata herdou o señorío e transmitiuno ao seu fillo Fernando de Aragón, bastardo de Pedro III o Grande, que o vendeu a Ramón Boïl en 1347. Esta familia dispón do señorío ata que no 1367 pasa á familia Castellà que no 1451 compraron Espioca. Ramón Castellà vendeu o señorío a Ramón Peixó, no ano 1511.

Despois da guerra de sucesión española, adquire a propiedade o Marqués de Dues Aigües que a mantivo até a abolición dos señoríos. Segundo Jeroni Munyós, a mediados do século XVI, tiña 65 veciños que a finais do século, segundo unha memoria elaborada na vila, chegaron a ser 493 habitantes. Cavanilles, no 1794, consigna 390 veciños. Madoz, a mediados do século XIX achega a cifra de 2.121.

## Demografía 
Picassent ten 19.385 habitantes (2008).

## Economía 
Antigamente predominaban os cultivos de secaño, pero a construción do caldeirón Real do río Xúcar a finais do século XVII, transformou a zona oriental do termo en regadío, predominando actualmente os cultivos de laranxeira. Parte importante da economía de Picassent, son tamén, o comercio, os servizos, a construción e a industria, destacando o seu polígono industrial en plena fase de expansión.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Concello
Gran Premio de Turquía de 2009

O **Gran Premio de Turquía de 2009** (formalmente o **V Gran Premio de Turquía**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 7 de xuño de 2009 no Circuíto de Istanbul, Istanbul, Turquía. Foi a sétima carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2009.

## Clasificación 
:*Os monoprazas que empregaron o sistema KERS están marcados cun "‡".*

### Cualificación 
### Carreira 
## Campionato tras a carreira 
;Campionato de pilotos

;Campionato de construtores

* **Nota:** só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados oficiais do Gran Premio de Turquía
** Formula1.com
El Astillero

**El Astillero** (*Real Astillero de Guarnizo*), é un municipio cántabro, situado á beira das rías de Solía, e a de El Carmen e a de Astillero (Baía de Santander).

Está situado entre os termos municipais de Camargo, ao que antigamente pertenceu El Astillero, Villaescusa, Piélagos, Medio Cudeyo e Marina de Cudeyo. Situado ao pé de Pena Cabarga, atópase a 7,5 quilómetros da capital da comunidade, Santander, e está a 20 metros de altitude sobre o nivel do mar.

A confluencia das rías e a costa da baía forma unha grande extensión de zonas húmidas onde aniñan durante todo o ano diversas aves migratorias. O municipio ten unha superficie de 6,80&nbsp;km².

Con 17.632 habitantes (INE, 2008), este municipio é o sexto núcleo máis poboado de Cantabria.
Galinux-Ubuntu

:*Non confundir con Galinux-Slax.*
[miniatura|Logo de Galinux, deseñado por [Alberte Permuy.]]
miniatura|
**Galinux-Ubuntu** é un sistema operativo de código aberto baseado na distribución Ubuntu. Foi creado pola Consellería de Innovación e Industria da Xunta de Galicia en 2008. O sistema está completamente en galego, e conta coas principais aplicacións de ofimática e multimedia xa preinstaladas. Ó estar baseado na popular distribución Ubuntu pódese actualizar, así como tamén é posíbel a descarga de balde de multitude de aplicacións.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina de Galinux-Ubuntu
* Información de Galinux na wiki de mancomún 
* Presentación de Galinux-Ubuntu
Albalat dels Sorells

**Albalat dels Sorells** (do árabe: *albalat*, "o camiño") é un concello da Comunidade Valenciana, pertencente á provincia de Valencia, situado na zona norte da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 3.758 habitantes (INE 2008).

## Xeografía
Alabalat dels Sorells está situado na chaira da marxe esquerda do río Turia, ao norte da cidade de Valencia. O Caldeirón Real de Montcada atravesa o termo de sur a norte. Pódese acceder a esta localidade a través da liña 3 de MetroValencia e a estrada de Valencia a Barcelona, que cruza o termo.

O concello de Albalat dels Sorells limita coas localidades de Montcada, Albuixech, Museros e Foios todos da Horta Nord.

## Historia
Ten a súa orixe nunha alquería islámica. Xaime I efectuou diversas doazóns no seu termo, probablemente adquiridas despois por un dos beneficiarios, Pere d'Azllor, que figura en 1242 como o señor da poboación. Diferentes familias adquirirán o señorío até a súa extinción no século XIX.

A principios do século XIV posuíao Guillem Colom, cidadán de Valencia e xurado da cidade. O catalán Pere March, tesoureiro do rei Xaime II foi señor de Albalat, sucedéndolle o seu fillo Xaime, avó do poeta Ausiàs March, en 1352 o dominio pasaría por compra a Berenguer de Codinachs, a cuxo liñaxe pertenceu por espazo de século e medio. Nesa época engádese ao nome da localidade o apelativo de Codinachs ou Codinats para diferenciala doutras poboacións homónimas.

En 1480, a decadencia da familia supuxo a venda do señorío por parte de Lluís Agulló de Codinats ao opulento cidadán de València, Tomàs Sorell, fillo dun poderoso burgués orixinario de Cataluña establecido na cidade o século anterior. O cambio de dominio comportou o do apelativo da poboación chamada entón Albalat de Mossén Sorell ou dels Sorells, e nesta liñaxe, ennobrecido na persoa de Bernat Sorell, cabaleiro, sobriño e herdeiro de Tomás Sorell, perpetuarase o señorío na Idade Moderna.

En 1626 elevouse o señorío a condado. Dende a época da conquista, Albalat dependía no eclesiástico da parroquia de Foios, até a creación da parroquia independente en 1426.

## Demografía
Conta cunha poboación de 3.758 habitantes en 2008.

## Economía
Tradicionalmente agrícola, a meirande parte do termo está formada pola horta regada coas augas do Turia a través do caldeirón Real de Montcada. Na actualidade, predomina o cultivo da laranxa coincidindo cunha apreciábel actividade industrial. Debemos destacar que grazas ao apoio dos habitantes da poboación, constituíuse e medrou a Caixa Albalat, pertencente ao grupo de Caixas Rurais que mantén a súa independencia e presenta uns resultados magníficos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
* Noticias de Albalat dels Sorells
Mizunami

**Mizunami** (瑞浪市, みずなみし, *Mizunami-shi*) é unha cidade da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao sueste da prefectura, na zona da provincia histórica de Mino, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 175,00&nbsp;km², a poboación é de 41.280 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 236 h/km².

O concello de Mizunami limita cos concellos de Toki, Mitake, Yaotsu, Ena (que son da prefectura de Gifu); e Toyota (este último é da prefectura de Aichi).

## Cidades irmandadas 
*  Takahama, prefectura de Aichi, Xapón (1989).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Mizunami .
Albuixech

**Albuixech** (escrito coa actual normativa do catalá: *Albuixec*, oficialmente: *Albuixech*), é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona norte da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 3.793 habitantes (2008). O topónimo é de orixe árabe, *Abu-Saak*.

## Xeografía
Situado na comarca da Horta Nord, atópase a 9 km da capital Valencia. É un municipio da zona costeira da horta de Valencia, distando a 2 km do centro urbano, é baixa e areosa, cunha extensión de praia de varios quilómetros. Albuixech limita coas localidades de Massalfassar, Museros e Albalat dels Sorells todas da Horta Nord.

## Demografía
Albuixech conta cunha poboación de 3.793 habitantes en 2007.

## Economía
A economía do concello está baseada tradicionalmente na agricultura. Os cultivos de horta lógranse en rotacións intensivas moi variadas que producen tres colleitas anuais. Na actualidade gañaron peso as industrias fincadas no poligono do Mediterrani e entre elas algunhas multinacionais como Vossloh (antiga Alstom).

## Gastronomía
O arroz é a base da cociña máis tipicamente valenciana, predominante en todo o litoral, e o prato máis coñecido é a paella, aínda que tamén destacan o "arroz abanda" (*arròs abanda*) prato mariñeiro ao que da o sabor dominante o peixe e os mariscos ou o "arròs amb fesols i naps", con carnes de vacún, de porco e, ás veces de pato da Albufeira.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
Filosofía social

A **filosofía social** é a rama da filosofía encargada do estudo do comportamento social (en especial nos humanos).

Comparte coa socioloxía o seu obxecto material, a sociedade, pero, mentres que a socioloxía estuda como son as relacións en e entre as diversas comunidades, a filosofía social apunta a saber como deben ser esas relacións para que realmente sexan formalizadas como unha perfección para o ser humano. Así mesmo imparte coa ciencia política a racionalidade xurídica na sociedade para que todo isto sexa eficaz na práctica.

A esencia mesma da filosofía social constitúea o concepto de relación, en canto a sociedade non é senón un conxunto de relacións libremente constituídas entre os homes dende a súa remota antigüidade. Polo tanto, a filosofía social céntrase no estudo do home en canto ser libre e relacionable, pois a súa esencial sociabilidade non pode senón proceder da creatividade consubstancial a súa natureza. Só dende a súa liberdade enténdese a sociedade como unha determinación da súa propia vontade, e deste xeito responsabilidade colectiva do grupo que a constitúe.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Crítica social

### Ligazóns externas
*Sitio de Filosofía Social
Chupa Chups

**Chupa Chups** é unha empresa catalá fundada polo confeiteiro catalán Enric Bernat en 1958 e adicada á fabricación de doces. En 2006, a compañía foi adquirida polo grupo italiano Perfetti Van Melle.

## Historia 
miniatura|esquerda|150px|*Chupa Chups*.
A idea do chupa-chups xurdiu cando Enric Bernat tentou deseñar un carambelo para os nenos de forma que estes o puideran comer sen mancharse as mans. Así, apareceu o primeiro chupa-chups, que consistía nunha bóla doce fixada a un pau de madeira. Anos despois substituiríase o pau de madeira por un de plástico. Os primeiros chupa-chups podían elixirse entre un total de sete sabores e custaban unha peseta.

Para buscarlle un nome ao seu produto, Enric Bernat contratou a unha axencia de publicidade, que lle suxeriu o nome *Chups*. Isto, xunto coa canción publicitaria para promover a lambetada (*"chupa, chupa, chupa, chupa Chups!"*) deu lugar ao nome co que se designa hoxe en día.

Inicialmente a compañía contaba cunha fábrica en Asturias, *Asturias S.A.*. En 1967 inaugurou unha nova planta en Sant Esteve de Sesrovires (Barcelona) e ese mesmo ano decidiu establecer a súa primeira filial en Francia.

Con máis de 100 sabores entre os que elixir, **Chupa Chups** factura ao ano 414 millóns de euros coa venda de 3.780 millóns de carambelos. Entre os seus récords figura ser o primeiro caramelo con pau consumido no espazo (a bordo da estación espacial MIR).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de *Chupa Chups* (en flash)
Godello

**Godello** é unha variedade galega de vide de uva branca. É a máis empregada na produción de viño de Galicia. Dáse na ribeira do río Sil, principalmente na provincia de Ourense, pero é na comarca de Valdeorras onde o Godello alcanza o seu máximo esplendor. Emprégase todas as denominacións de orixe e indicacións xeográficas do país. A orixe do nome é escura, non se puido concretar ata o de agora de onde é que procede esta voz.

## Características 
Ten acios de tamaño pequeno ou medio e compactos. As bagas son de tamaño mediano, forma ovada e cor verderola ou amarelada. A floración e maduración é temperá. É unha planta sensíbel ao oídio, cunha uva de gran calidade e moi aromática. o bago achega moito alcol pois produce viños equilibrados, dunha graduación entre 11,5 e 12,5 graos, de cor amarela palla; desprende aromas florais e afrutados (a mazá). Amais de na propia Galiza, a variedade tamén está autorizada para algunhas zonas de Asturias, Cantabria e Castela e León, segundo a orde de ámbito estatal *APA/1819/2007*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Denominación de orixe
* Viño
* Vide
Reinosa

300px|miniatura|Praza da Liberdade en **Reinosa**.
**Reinosa** é un municipio e cidade da comunidade autónoma de Cantabria, España, e o centro administrativo e económico da comarca de Campoo-Los Valles. Está asucada polos ríos Ebro e Híjar e é a cidade cántabra coas temperaturas medias máis baixas. O seu termo municipal está rodeado completamente polo de Campoo de Enmedio, sendo Reinosa o municipio con menos superficie de toda Cantabria.

## Demografía 

Fonte: INE

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello de Reinosa
Godella

**Godella** é un concello da Comunidade Valenciana, pertencente á provincia de Valencia, situado na zona noroeste da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 12.835 habitantes (2008).

## Xeografía
Godella está situado na Horta de Valencia, ao noroeste da capital. O termo municipal de Godella limita coas localidades de Bétera, Burjassot, Paterna, Rocafort e Valencia, todas elas da provincia de Valencia. O terreo participa da chaira da horta e dos outeiros calcarias que se elevan cara ao interior, até alcanzar unha altura superior aos 120 m en Las Colonias e Camarena, no extremo noroeste do termo. O relevo accidentado vén constituído polo último esporón do suave anticlinal calcario que separa as concas do río Turia e do barranco do Carraixet.

A parte baixa da horta está formada por sedimentos cuaternarios. O barranco dos *Frades* é o accidente de maior importancia. Pódese acceder a esta localidade a través da liña 1 de MetroValencia.

## Historia
Dos primeiros tempos da Idade dos Metais proceden os restos máis antigos atopados até agora no termo de Godella. Proceden da *Covatella* e forman un nivel inferior, posiblemente dun enterramento colectivo, sobre o que se atopa outro estrato da época romana. Os restantes vestixios arqueolóxicos son todos eles de época romana.

En tempos da reconquista cristiá era un casal árabe dos dous que aparecen co nome de *Godayla* no *Llibre do Repartiment*. Xaime I doouna a *Pere Maça* en 1238, mais tamén deu terras pertencentes a dito casal a Sancho Pérez de Novailes, a Pascual Castellet e a Pedro Azlor. Pasou logo a propiedade de Sancho Tena, e a principios do século XVI, a Bartolomeu Almenar. Pasou logo a mans da familia Juliá Muñoz, e finalmente aos baróns de Santa Bárbara.

A expulsión dos mouriscos, en 1609, deixou case sen habitantes a Godella, pero foi repoboada antes que outros lugares, dada a súa proximidade á cidade de Valencia. Aínda que isto é o que afirma a historiografía tradicional, non hai documentos escritos que o sustenten. Antes ao contrario, os documentos escritos demostran que Godella era un lugar habitado por "cristiáns vellos", sen mouriscos polo menos dende finais do século XV. Se houbo despoboamento en Godella durante os inicios do século XVII debeuse a que o señor xurisdicional do lugar, Cristóbal Muñoz, levou vasalos "seus" de Godella para repoboar outros lugares.

## Demografía
miniatura|250px|Casa do Concello de Godella.
A principal característica de Godella son as diversas urbanizacións existentes no seu termo municipal que fixeron que se produza unha forte corrente de inmigración de clase media-alta dende outros municipios da comarca. Conta cunha poboación de 12.835 habitantes en 2008.

## Economía
Aínda que unha parte do seu termo municipal cultivouse (prodúcense diversos produtos como patacas, cebolas ou chufas), a agricultura non ten apenas importancia na economía local. Tamén atopamos o polígono industrial de "Obradors", onde un edificio a resaltar é a nave-taller de Andreu Alfaro, eminente escultor valenciano.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
Anfíbolo

miniatura|Anfíbolo (Hornblenda).
Os **anfíbolos** son un conxunto de minerais do grupo dos silicatos, subgrupo inosilicatos. Son metasilicatos de calcio, magnesio e ferro.

A unidade estrutural fundamental dos anfíbolos é o tetraedro de silicio e osíxeno (SiO4) enlazado en forma de longas cadeas dobres. A fórmula química de cada mineral anfíbolo é o resultado de substitucións metálicas na dobre cadea: RSi4O11. Agrúpanse xeralmente en anfíbolas monoclínicas e anfíbolas ortorrómbicas. De cores escuras, con predominancia para o verde e o azul, están presentes en rochas ígneas e metamórficas, sendo máis abundantes nas primeiras.

## Orixe do nome 
O nome de anfíbolo deriva do grego *αμφιβολος - amphibolos*, que significa ambiguo, en alusión ás variedades cambiantes, en composición e aparencia, que presentan estes minerais. Foi orixinalmete acuñado polo mineraloxista René Just Haüy para incluír a tremolita, actinolita e a horneblenda. O uso do termo foi despois estendido a todo o grupo dos silicatos de dobre cadea.

## Variedades 
Hai centos de variedades.
* Antofilita (Mg,Fe)7Si8O22(OH)2
* Tremolita Ca2Mg5Si8O22(OH)2
* Actinolita Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2
* Cummingtonita Fe2Mg5Si8O22(OH)2
* Grunerita Fe7Si8O22(OH)2
* Hornblenda Ca2(Mg,Fe,Al)5(Al,Si)8O22(OH)2
* Glaucofana Na2(Mg,Fe)3Al2Si8O22(OH)2
* Riebeckita Na2Fe2+3Fe3+2Si8O22(OH)2
* Arfvedsonita Na3Fe2+4Fe3+Si8O22(OH)2
* Crocidolita Na2Fe2+3Fe3+2Si8O22(OH)2
* Richterita Na2Ca(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2
* Pargasita NaCa2Mg3Fe2+Si6Al3O22(OH)2
* ...

## Notas
Suances

**Suances** é un municipio e capital municipal da comunidade autónoma de Cantabria, España, situado na costa occidental de devandita rexión. Limita ao norte co Mar Cantábrico, ao oeste con Santillana del Mar, ao sur con Polanco e ao leste coa ría de San Martín de la Arena, desembocadura dos ríos xa unidos Saja e Besaya. Alén da ría de San Martín da Area atópase a praia de Cuchía do municipio de Miengo.

## Localidades 
Os seus 7.998 habitantes (INE, 2008) repártense por:
* Cortiguera, 683 hab. 
* Hinojedo, 1.406 hab.
* Ongayo, 181 hab.
* Puente Avíos, 172 hab. 
* **Suances** (Capital), 5.066 hab.
* Tagle, 490 hab.

## Demografía 
300px|miniatura|dereita|Vista da localidade de Suances.

Fonte: INE

## Administración 

* Alcalde electo: Francisco Javier Gómez Blanco (PRC).
|

* Alcalde electo: Andrés Ruiz Moya (PSC-PSOE).
|}

## Véxase tamén
Chavela Vargas

**Isabel Vargas Lizano**, nada en San Joaquín de Flores (Costa Rica) o 17 de abril de 1919 e finada en Cuernavaca (México) o 5 de agosto de 2012, é unha cantante con nacionalidade mexicana, tendo residido no país norteamericano por máis de sete décadas. Artisticamente é coñecida como **Chavela Vargas**. Trátase dunha figura capital dentro dos xéneros musicais do bolero e mais da ranchera.

## Traxectoria 
A súa vida pódese explorar no documental *Chavela*. En México tivo relación con Frida Kahlo.

## Discografía 
* *El Corrido Hablado*
* *Piensa en mí*, 1991
* *Boleros*, 1991
* *Sentimiento de México (vol. 1)*, 1995
* *De México y del mundo*, 1995
* *Le canta a México*, 1995
* *Volver, volver*, 1996
* *Dos*, 1996
* *Grandes momentos*, 1996
* *Macorina*, 1996
* *Colección de oro*, 1999
* *Con la rondalla del amor de Saltillo*, 2000
* *Para perder la cabeza*, 2000
* *Las 15 grandes de Chavela Vargas*, 2000
* *La dama del poncho rojo*, 2001
* *Grandes éxitos*, 2002
* *Para toda la vida*, 2002
* *Discografía básica*, 2002
* *Antología*, 2004
* *Somos*, 2004
* *Chavela Vargas, 2004
* *En Carnegie Hall*, 2004
* *La llorona*, 2004
* *Cupaima*, 2007
* *¡Por mi culpa!*, 2010
* *Luna Grande*, 2012

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo do tema *La llorona'', en directo.
Johann Jakob Balmer

**﻿Johann Jakob Balmer**, nado o 1 de maio de 1825 e finado o 12 de marzo de 1898, foi un matemático suízo e físico honorario. É coñecido por ter sido o autor da fórmula que leva o seu nome, a cal permite obter os números de onda da serie espectral do átomo de hidróxeno.
Yotsukaidō

**Yotsukaidō** (四街道市, よつかいどうし, *Yotsukaidō-shi*) é un concello da prefectura de Chiba no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kantō e ao norte da prefectura, na zona da provincia histórica de Shimōsa, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 34,70&nbsp;km², a poboación é de 86.456 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.490 h/km².

O concello de Yotsukaidō limita cos concellos de Chiba e Sakura.

## Cidades irmandadas 
*  Livermore, California, Estados Unidos (1977).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Yotsukaidō .
Olivier Besancenot

miniatura|dereita|Besancenot en 2005
**Olivier Besancenot**, nado o 18 de abril de 1974 en Levallois-Perret (Altos do Sena), é un persoeiro da política francesa, enmarcado nos grupos de ideoloxía de extrema esquerda. Carteiro de profesión, foi candidato da Liga Comunista Revolucionaria (LCR) para as eleccións presidenciais de 2002 e 2007, onde recolleu respectivamente 1.210.562 e 1.498.581 votos.

Dende a súa creación, é un dos dirixentes do Novo Partido Anticapitalista (NPA).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web do NPA  
* Artigos de Olivier Besancenot, en *La Brèche Numérique*.
Cochabamba

**Cochabamba** (en ; en ) é unha cidade e concello de Bolivia que se atopa no centro do país nun val entre a cordilleira dos Andes. É a capital do departamento de Cochabamba, sendo a cuarta meirande cidade de Bolivia cunha poboación de 630&nbsp;587 persoas de acordo co censo de 2012. O seu nome provén do quechua *qucha* "lago" e *pampa*, "chaira aberta." Os veciños da cidade e dos seus arredores son comunmente denominados "cochalas" ou, máis formalmente, "cochabambinos".

## Notas
Asahi, Chiba

**Asahi** (旭市, あさひし, *Asahi-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Chiba. Está situado ó sur da rexión de Kanto e ó leste da prefectura, na zona da provincia histórica de Shimōsa, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 129,91&nbsp;km², a poboación é de 69.476 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 535 hab./km².

O concello de Asahi limita cos concellos de Sōsa, Katori, Tōnoshō e Chōshi.

## Cidades irmandadas 
*  Chino.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Asahi .
Adrián López Álvarez

**Adrián López Álvarez**, nado en Teberga (Asturias) o 8 de xaneiro de 1988, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o CA Osasuna da Liga Santander.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira como futbolista no Oviedo, debutando en Segunda División B con tan só 17 anos, na tempada 2005/06, da man de Antonio Rivas. Disputou un total de 30 partidos e marcou 3 goles.

No verán de 2006, cando aínda tiña 18 anos, foi fichado polo Deportivo da Coruña. Anotou o seu primeiro gol en Primeira División nun partido de Liga contra o FC Barcelona nunha grande internada polo centro que culminou ante o porteiro Víctor Valdés o 31 de marzo de 2007.

A tempada 2007/08 comezouna no Deportivo, aínda que se foi cedido ao Deportivo Alavés de Segunda División no mercado de inverno, onde anotou tres goles que axudaron ao equipo vitoriano a manter a categoría.

Na campaña 2008/09 foi cedido novamente, esta vez ao Málaga CF, onde marcou tres goles en 28 partidos xogados, o primeiro deles o 28 de setembro de 2008 contra o Real Valladolid.

A partir da tempada seguinte regresou ao Deportivo, conseguindo afianzarse no equipo titular e mellorando as súas cifras goleadoras. Na tempada 2010/11 foi o máximo goleador do equipo con 8 goles. Con todo, o equipo coruñés terminou descendendo a Segunda División ao final desa campaña.

O 11 de agosto de 2017 anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña, cedido polo FC Porto durante unha temporada con opción de compra.

## Selección nacional 
Foi internacional coa Selección de fútbol Sub-20 de España.
Actualmente é convocado habitualmente para os partidos da Sub-21. En maio de 2011 foi convocado para xogar a Eurocopa sub-21, celebrada en Dinamarca en xuño do mesmo ano, onde se proclamou campión e máximo goleador do torneo con cinco goles.

#### Participacións en Copas do Mundo 
En 2007 disputou a Copa Mundial de Fútbol Sub-20 coa selección española no Canadá. Adrián foi un dos estandartes da selección, obtendo a Bota de Prata do mundial con 5 goles.

## Palmarés 
### Club 
### Selección 
#### Campionatos internacionais 
#### Distincións individuais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Tōgane

**Tōgane** (東金市, とうがねし, *Tōgane-shi*) é un concello da prefectura de Chiba no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kantō e no centro da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 89,34&nbsp;km², a poboación é de 61.511 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 689 h/km².

O concello de Tōgane limita cos concellos de Chiba, Ōamishirasato, Kujūkuri, Sanmu e Yachimata.

## Cidades irmandadas 
*  Rueil-Malmaison, Altos do Sena, Illa de Francia, Francia (1990).
Globo (xoguete)

miniatura|dereita|Globos con cores diversas.
Un **globo** é un recipiente de material flexíbel enchido con gas, decote destinado a ser un xoguete para os cativos ou para enfeitar festas tal que aniversarios ou outras cerimonias. Así mesmo, os globos tamén son un bo soporte publicitario ao permitir seren serigrafados co logo ou eslogan da marca comercial en cuestión. Os globos modernos están fabricados con materiais como goma, látex, ou nailon, podendo adoptar diversas formas que se manifestan ao seren inflados. O seu interior adoita ser enchido ben con aire o con helio, sendo necesario para este último caso o uso dun inflador específico.

Cómpre salientar que os primeiros globos estaban feitos coa mexa dos animais namentres que o globo moderno é un invento de Michael Faraday e tivo lugar nos primeiros compases do século XIX, se ben a produción en masa non se alcanzou até a década de 1930.
Forno de cal

[miniatura|Forno de cal de [Cobres, Vilaboa|Cobres, Vilaboa.]]
[miniatura|Restos dun forno de cal da [Serra de Tramontana (Mallorca, España).]]
Un** forno de cal**, tamén chamado **caleira** ou **caleiro**, é un forno que permite crear óxido de calcio, é dicir **cal**, mediante a calcinación da pedra calcaria. O humanista Antonio de Nebrija definiu a «caleira» no século XVI como lugar ou enxeño «do se haze cal».
 
## Proceso 
A reacción ten lugar a 900&nbsp;°C (temperatura á cal a presión parcial de CO2 é de 1 atmosfera), pero xeralmente úsase unha temperatura duns 1000 °C (temperatura á cal a presión parcial do CO2 é de 3,8 atmosferas) para facer que a reacción se produza con maior rapidez.

### Caleiras andaluzas e mallorquinas 
A súa abundancia e tradición chegaron a constituír un elemento típico da paisaxe andaluza e balear.

### Caleiras da Comunidade de Madrid 
[miniatura|Restos dunha *caleira* feita de [cachotería, en Almocita (Almería, España).]]
Documentáronse máis de cen *caleiras* na Comunidade madrileña xa a comezos da Idade Media, sendo un fenómeno común observado en case toda a Península Ibérica. Como a demanda de xeso era local os fornos atópanse nas proximidades das poboacións. Estes fornos estiveron en produción até mediados do século XX.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Os fornos de cal .
Alboraia

**Alboraia** (en valenciano: *Alboraia*, en castelán: *Alboraya*) é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona norte da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord, da que conserva todo o sabor típico da de la horta valenciana, é chamada por iso como "El portal de l'Horta" (*"O Portal da Horta"*). Con 22.174 habitantes (2008) a vila é coñecida por ser o berce da orchata.

## Xeografía
O termo municipal aínda conserva amplas zonas de horta, con cultivos intensivos que constitúen a riqueza fundamental que sempre tivo esta terra. A medida que pasan os anos, a extensión de horta vaise reducindo, debido á presión urbanística. A designación da cidade de Valencia como cidade sede da Copa América 2007, supuxo un desenvolvemento importante para os terreos para a urbanización do sector terciario no municipio de Alboraia, debido á súa proximidade co futuro campo de regatas, a dispoñibilidade dun porto deportivo activo e a actual situación dos seus tres polígonos industriais. Isto tivo como consecuencia que unha porcentaxe aproximada do 75% dos equipos regatistas fixeron as súas bases de operacións para o evento deportivo nesta poboación.

Con todo, dado que hai esas grandes zonas de regadío, o termo divídese en oito partidas: Calvet, Desamparats, Mar, Massamarda, Masquefa, Miracle, Savoia e Vera.

Pódese acceder a esta localidade a través da liña 3 de MetroValencia con dúas estacións na poboación, Alboraia-Palmaret e Alboraia-Peris Aragó. O Concello ofrece ao pobo un servizo local de autobús, que percorre os núcleos de poboación de Alboraia.

Almàssera polo noroeste, Meliana polo norte, Tavernes Blanques polo oeste, Valencia cidade polo sur e o mar Mediterráneo polo leste. Todas da Horta Nord.

## Demografía
A poboación medrou moito nos últimos anos; así, no ano 1986 vivían 11.267 persoas, pasando no ano 2002 a subir até os 18.656, dos cales, o 58,84% declaraban no censo de 2001 que sabían falar valenciano. Hoxe conta cunha poboación de 22.174 habitantes (2008).

## Economía
A actividade económica da poboación distribúese da seguinte maneira (datos de 1994): o 45,80% traballa no sector servizos, o 33% na industria, o 16,70% na agricultura e, finalmente, o 3,60% na construción. O cultivo máis importante é o da chufa, coa que se fai a coñecida orchata de Alboraia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
* Web de turismo de Alboraia na Comunitat Valenciana
* Web do Museo da Chufa e da Orchata