Top 14 2010-2011

A fase regular da **tempada 2010-2011 do campionato francés de rugby** comezou o 13 de agosto do 2010, chegou tras 26 xornadas ata abril do 2011, e en maio foron os *playoffs* polo título. Os 6 mellores equipos da tempada regular se clasificaron para estes playoffs. A final xogouse o 4 de xuño en París, no Stade de France.

Clermont era o defensor este ano do título obtido na pasada tempada, mentres que Agen e La Rochelle eran os equipos que debutaban este ano ó logradr o ascenso o ano anterior. Albi, que rematou na derradeira posición o ano anterior, descendeu, pero Bayonne volveu competir de novo na máxima competición do rugby francés a pesar de rematar a pasada tempada segundo pola cola, xa que outro equipo, Montauban, foi degradado de categoría por motivos económicos.

## Equipos 
## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Empates
!bgcolor="#efefef" width="20"|Perdidos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left| Toulouse        ||bgcolor=#ffffa5|**82**|| 26 ||17 || 1 || 8 || 12
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 2 ||align=left| Racing Metro    ||bgcolor=#ffffa5|**78**|| 26 ||16 || 2 || 8 || 10
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 3 ||align=left| Castres         ||bgcolor=#ffffa5|**76**|| 26 ||16 || 1 || 9 || 10
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 4 ||align=left| Clermont        ||bgcolor=#ffffa5|**72**|| 26 ||15 || 0 ||11 || 12
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 5 ||align=left| Biarritz        ||bgcolor=#ffffa5|**72**|| 26 ||15 || 1 ||10 || 10
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 6 ||align=left| Montpellier     ||bgcolor=#ffffa5|**72**|| 26 ||15 || 1 ||10 || 10
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left| Bayonne         ||bgcolor=#ffffa5|**71**|| 26 ||16 || 0 ||10 || 7
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left| Toulon          ||bgcolor=#ffffa5|**70**|| 26 ||15 || 0 ||11 || 10
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 9 ||align=left| Perpignan       ||bgcolor=#ffffa5|**63**|| 26 ||13 || 3 ||10 || 5
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 10 ||align=left| Agen           ||bgcolor=#ffffa5|**51**|| 26 ||11 || 1 ||14 || 5
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 11 ||align=left| Stade Français ||bgcolor=#ffffa5|**49**|| 26 ||10 || 1 ||15 || 7
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 12 ||align=left| Brive          ||bgcolor=#ffffa5|**46**|| 26 || 8 || 2 ||16 || 10
|- bgcolor=#eeff66 align=center
| 13 ||align=left| La Rochelle    ||bgcolor=#ffffa5|**33**|| 26 || 6 || 1 ||19 || 7 
|- bgcolor=#eeff66 align=center
| 14 ||align=left| Bourgoin       ||bgcolor=#ffffa5| **5**|| 26 || 2 || 0 ||24 || 2 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
En **azul** os 2 equipos que se clasificaron para disputar as semifinais polo título.

En **verde** os 4 equipos que se clasificaron para disputar os cuartos de final polo título.

Os **2 últimos** clasificados descenden de categoría.

**Bourgoin** foi sancionado con 5 puntos.

A vitoria vale 4 puntos e o empate 2. Os bonus, dun punto cada un, danse por conseguir 3 ensaios ou máis, e por perder por 7 puntos ou menos. 
|}

[120px|dereita|miniatura|Maxime Médard, do [Stade Toulousain]] 
[210px|dereita|miniatura|Jonathan Wisniewski, do [Racing Metro 92|Racing Metro]]
**Estatísticas do campionato**:
* A clasificación estivo liderada dende a xornada 11 polo Stade Toulousain, que rematou primeiro con 82 puntos en 26 encontros.
* A táboa de anotadores de ensaios rematou liderada polo zagueiro internacional francés do Stade Toulousain, **Maxime Médard**, con 15 ensaios.
* A táboa de realizadores de puntos rematou liderada polo apertura do Racing Metro 92, **Jonathan Wisniewski**, con 336 puntos.

## Play Offs 
## Final 
A final disputouse en campo neutral, como cada ano, no Stade de France, en París, e nela se enfrontaron diante de 77.000 persoas o Stade Toulousain e o Montpellier HR. O Stade Toulousain viña de rematar primeiro na clasificación da liga regular, con 82 puntos en 26 xornadas, vencendo nas semifinais a ASM Clermont Auvergne por 29-6 en Marsella. Pola súa banda, o Montpellier HR viña de rematar 6º na liga regular, polo cal tivo que disputar unha eliminatoria de cuartos de final, na que se enfrontou a Castres Olympique, vencendo por 18-17 en Castres. Despois tivo que vencer na semifinal a Racing Metro 92, o 2º equipo na liga regular, cun 26-25 no taboleiro, co cal Montpellier HR acadou a súa primeira final do Top 14 dende a fundación do club.

O encontro, arbitrado por Patrick Péchambert, comezou ás 20:45 h. do 4 de xuño. Stade Toulousain xogou co seu segundo equipamento, de cor branca, mentres que Montpellier HR vestíuse co seu primeiro equipamento, de cor azul. Na primeira metade do encontro pasaron 26 minutos ata que se estreou o taboleiro. Foi entón cando Timoci Nagusa, nunha xogada individual, acadou o único ensaio do encontro a prol de Montpellier HR, que Martín Bustos Moyano transformou, deixando o resultado en 0-7. No minuto 37 David Skrela anotou un golpe de castigo para deixar o resultado en 3-7 cando chegou tempo de descanso.

A segunda metade comezou cun *drop* de François Trinh-Duc no primeiro minuto a prol do Montpellier HR. O resultado era 3-10 a prol do equipo de Hérault. Montpellier HR xa non anotou ningún punto mais no resto do encontro. David Skrela sumou 2 golpes de castigo a prol do Stade Toulousain nos minutos 47 e 67, de xeito que o taboleiro sinalaba un estreito 9-10. Non obstante, a actuación do apertura francés foi desafortunada, xa que acertou só 3 dos 8 golpes de castigo que pateou. Nos derradeiros minutos Nicolas Bézy engadiu 2 golpes de castigo mais a prol do Stade Toulousain nos minutos 70 e 75, que lle deron a volta ó taboleiro, e deixaron o resultado no 15-10 definitivo. Despois diso Montpellier HR atacou á desesperada co obxectivo de acadar un ensaio antes de que o árbitro pitase o final do encontro, pero non foi quen. O equipo de Hérault perdeu o encontro nos derradeiros 20 minutos coincidindo con 2 *sin bin*, un do á Nagusa e outro do medio de melé suplente Paillaugue.

Con esta vitoria, o Stade Toulousain acadou o seu 18º título de campión francés, e valeu para curar a decepción pola eliminación do equipo nas semifinais da Heineken Cup fronte a Leinster Rugby un mes atrás. 
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Top 14.
* Heineken Cup 2010-2011.
* Aviva Premiership 2010-2011.
* Magners League 2010-2011.
* Liga Española de rugby 2010-2011.

### Ligazóns externas
* Páxina oficial da LNR .
* Estatísticas do torneo en Itsrugby .