open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piratas de Galicia

**Piratas de Galicia** (de siglas **PIRATA.GAL**) é un partido político español con ámbito en Galicia, herdeiro da ideoloxía do Partido Pirata de Suecia que procura a reforma das leis de propiedade intelectual e industrial, a inclusión da democracia directa no sistema político e a defensa dos dereitos humanos dentro e fóra da rede .

## Historia 
O partido fundouse en decembro de 2011 e admítese oficialmente no Rexistro de Partidos Políticos do Ministerio do Interior de España o 26 de xaneiro de 2012 .

Preséntase por primeira vez ás Eleccións ao Parlamento de Galicia 2012, nas circunscricións de Ourense e Pontevedra, acadando 336 votos na primeira (0,18%) e 1.215 na segunda (0,24%).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do partido
Genoa Cricket and Football Club

miniatura|Acta da fundación do club.
O **Genoa Cricket and Football Club**, ou simplemente **Genoa**, é unha entidade deportiva italiana da cidade de Xénova, en Liguria, fundada o 7 de setembro de 1893. Ó longo da súa historia gañou 9 veces o *Scudetto* e 1 vez a *Coppa Italia*. O equipo compite na edición 2011-12 da Serie A.

O Genoa CFC disputa os seus encontros como local no Estadio Luigi Ferraris, un recinto con capacidade para acoller a 36.536 seareiros, que comparte co seu veciño e máximo rival, o UC Sampdoria, co cal disputa o denominado *Derbi della Lanterna*.

A entidade ten outras seccións deportivas non profesionais, como a de crícket, a de wáter-polo e a de fútbol feminino.

Dende 2003 preside o club o empresario multimillonario Enrico Preziosi, nado en 1948, fundador e dono da empresa Giochi Preziosi, a cuarta empresa fabricante de xoguetes a nivel mundial despois de Lego, Mattel e Hasbro.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
* 20px|Scudetto **Scudettos (9)** = 1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914-15, 1922-23, 1923-24
* 20px|Coppa Italia **Coppa Italia (1)** = 1936-37
### Torneos internacionais 
* Copa dos Alpes (2) = 1962, 1964
* Copa da Amizade (1) = 1963
* Copa Anglo-Italiana (1) = 1995-96

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Genoa
Emilio Merino Losada

**Emilio Merino Losada**, nado en Santiago de Compostela o 8 de febreiro de 1918 e finado na Coruña o 31 de outubro de 2004, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi director de *El Compostelano*. En 1946 deixou Compostela e trasladouse a vivir á Coruña, onde permaneceu o resto da súa vida. Traballou nas redaccións de diversos medios de comunicación: *El Correo Gallego*, *La Noche*, *El Ideal Gallego*  e *La Voz de Galicia* (no que foi redactor xefe). Foi presidente da asociación da prensa coruñesa e o último director da *Hoja del lunes* da Coruña.

Era membro correspondente da Real Academia Galega, do Instituto José Cornide de Estudos Coruñeses e da Asociación Española de Críticos Literarios. Finou na Coruña o 31 de outubro de 2004.

## Obras 
* *Mujeres de ideas largas*, 1985.
* *Pequeña historia de un hombre cabal. Memorias de un periodista*, 1988.
* *La vida que vuelve*, 1989.
* *Los españoles: entre caballeros y pícaros*, 1992.
* *El Mundo que conocí*, 1999.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Misa de funeral por el periodista Emilio Merino en A Coruña
Estevo Vladislav I

**Estevo Vladislav I**, **Estevo III Vladislav I** Nemanjić ou **Stefan Vladislav I**, en serbio latino *Stefan Vladislav I*, en serbio cirílico *Стефан Владислав I*, nado contra 1200 e finado en 1269), foi rei de Serbia desde 1233 até 1243.

## Vida 
Era fillo de Estevo II Nemanjić *Prvovenčani* e neto do gran príncipe Estevo Nemanja e Ana, a neta de Enrico Dandolo, dux de Venecia.
miniatura|esquerda|200px|**Mosteiro de Mileševa**, construído polo rei Vladislav entre 1234 e 1236.

Vladislav derrocou ao seu medio irmán máis vello, o rei Estevo Radoslav, coa axuda do seu sogro Iván Asen II de Bulgaria, adoptando o nome real de Stefan.

Con este cambio substituiuse a influencia do Despotado de Epiro que caracterizou o reinado de Radoslav por unha maior presenza búlgara na política serbia.

Estevo Vladislav asumiu o trono de Serbia tras de ser coroado polo seu tío Sava de Serbia, arcebispo de Serbia (San Sava).

En 1237, Vladislav trasladou o corpo de San Sava desde Tarnovo, lugar no que morrera, ao mosteiro de Mileševa.

Despois da morte do seu sogro Iván Asen II, durante a invasión de Batu Kan en Europa Central, e durante a primavera de 1243, Estevo Vladislav foi derrocado polo seu irmán máis novo, Estevo Uroš.

Crese que este permitiulle a Vladislav gobernar o Principado de Zeta ou, en calquera caso, non o apartou completamente dun papel activo no goberno.

## A bandeira de Serbia 
esquerda|miniatura|Reconstrución da bandeira de Serbia tal como a describe un documento de 1281.
A descrición máis antiga coñecida dunha bandeira de Serbia é a que se fai en 1281 dunha bandeira no tesouro do rei Estevo Vladislav (1233–1243), que se encontrou na República de Dubrovnik.

A descrición é: "*vexillum unum de zendato rubeo et blavo*", unha bandeira de tea vermella e azul (*zendato*-*čenda* un tipo de tea lixeira, sedosa),

Porén non se sabe como era o padrón das cores; a bibanda horizontal que se mostra á esquerda ás veces utilízase en conmemoracións de eventos medievais en Serbia.

Como Vladislav reinou desde 1233 até 1243 e morreu despois de 1264, a bandeira é anterior á data en que se describiu, polo tanto probabelmente se utilizara xa ao redor de mediados do século XIII.

Esta bandeira utilizouse até o ano 1918, en que se substituíu pola actual tricolor eslava.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* John V.A. Fine Jr., *The Late Medieval Balkans*, Ann Arbor, 1987.

### Outros artigos 
* Estevo Radoslav
* Estevo Uroš I
* Historia de Serbia
* Historia dos eslavos do sur
* Reino de Serbia (medieval)
* Casa de Nemanjić
Ben Gazzara

**Biagio Anthony Gazzara**, coñecido como **Ben Gazzara**, nado o 28 de agosto de 1930 e finado a consecuencia dun cancro de páncreas o 3 de febreiro de 2012, foi un actor estadounidense de cinema, televisión e teatro.

## Filmografía 
* *The Strange One* (1957)
* *Anatomía dun asasinato* (1959)
* *Risate di gioia* (1960)
* *The Young Doctors* (1961)
* *Convicts 4* (1962)
* *Conquered City* (1962)
* *Carol for Another Christmas* (1964)
* *A Rage to Live* (1965)
* *The Bridge at Remagen* (1969)
* ''If It's Tuesday, This Must Be Belgium* (1969)
* *Husbands* (1970)
* *Pursuit* (1972)
* *The Neptune Factor* (1973)
* *QB VII* (1974)
* *Capone* (1975)
* *O asasinato dun corredor de apostas chinés* (1976)
* *Voyage of the Damned* (1976)
* *The Death of Richie* (1977)
* *Opening Night* (1977)
* *Saint Jack* (1979)
* *Bloodline* (1979)
* *Inchon* (1981)
* *They All Laughed* (1981)
* *Tales of Ordinary Madness* (1982)
* *The Girl from Trieste* (1982)
* *A Proper Scandal* (1984)
* *La donna delle meraviglie* (1985)
* *An Early Frost* (1985)
* *Figlio mio infinitamente caro* (1985)
* *The Professor* (1986)
* *Il Giorno prima* (1987)
* *Road House* (1989)
* *Lies Before Kisses* (1991)
* *Parallel Lives* (1994)
* *Shadow Conspiracy* (1997)
* *Stag* (1997)
* *The Spanish Prisoner* (1997)
* *Buffalo '66* (1998)
* *O gran Lebowski* (1998)
* *Happiness* (1998)
* *Illuminata* (1998)
* *The Thomas Crown Affair* (1999)
* *Summer of Sam* (1999)
* *Believe* (2000)
* *Very Mean Men* (2000)
* *Brian's Song* (2001)
* *Hysterical Blindness* (2002)
* *Dogville* (2003)
* *Quiet Flows the Don* (2006)
* *Paris, je t'aime* (2006)
* *Looking Fot Palladin (2008)
* *13* (2010)
* *Ristabbanna* (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
José Rego López

**Juan Vicente Rego López**, coñecido como **José Rego**, nado en Devesos (Ortigueira) o 8 de febreiro de 1887 e finado na Habana o 15 de agosto de 1976, foi un sindicalista e político galego.

Foi un dos fundadores en Cuba do Primeiro Partido Comunista, precursor do actual Partido Comunista de Cuba.

## Traxectoria 
Os seus pais levárono a Cuba cando tiña trece anos. Matriculouse na escola Concepción Arenal do Centro Gallego de La Habana onde conseguiu un certo nivel de instrución. Pero pronto tivo que poñerse a traballar primeiro como dependente nunha panadería, e despois como pasador. Con 17 anos afiliouse ao Gremio de Obreros de Lavado y Planchado, onde foi delegado de barrio, secretario financeiro e secretario xeral. Durante os gobernos de Menocal e Zayas participou nas grandes folgas que conmoveron o país.

En 1921, fundou, xunto ao pintor José Peña Vilaboa e ao tipógrafo Alfredo López, a Federación Obrera da Habana. Dous anos máis tarde, o 18 de marzo de 1923, crearon a Agrupación Comunista da capital. Nese ano foi detido durante unha asemblea na que participaba como dirixente da súa organización no Centro Obrero da Habana. Na Agrupación Comunista foi secretario contador (1923-1924) e tesoureiro (1925). En 1925 fundou o Primeiro Partido Comunista de Cuba con Pedro Peña, José Miguel Pérez e Carlos Baliño. No primeiro congreso foi elixido membro suplente do Comité Central e membro da Comisión Secretaria Fiscalizadora.

No partido encomendóuselle a atención ao traballo sindical, sobre todo coa emigración galega. Durante a ditadura de Gerardo Machado (1922-1933) destacou como líder do movemento sindical en defensa dos intereses do Frente Único Obrero.

En 1930 foi novamente detido dentro da política de persecución e terror que a ditadura machadista desatou contra os líderes sindicalistas tras asentarse no poder, pero grazas á mobilización de varias agrupacións de traballadores o Goberno viuse obrigado a liberalo. Foi expulsado do país en 1931, e regresou a Ortigueira. Nos dous anos que permaneceu en Galicia mantivo contactos co PCE da comarca e organizou aos mariñeiros de Espasante.

Co derrocamento de Machado, volveu a Cuba, incorporándose ao movemento sindical. Participou nas folgas de outubro de 1934 e marzo de 1935 nos primeiros anos da ditadura de Fulgencio Batista. Pola súa relación co tamén ortegano Pancho Pego conseguiu traballo como dependente en Partagás. Alí foi dirixente da sección sindical e do comité do Partido.

Trala declaración da guerra civil española, participou activamente cos republicanos españois, acompañando a Castelao á súa chegada a Cuba e asistindo a algúns dos actos antifranquistas nos que participou.

Co triunfo da Revolución cubana asumiu a administración da fábrica de tabacos da Sociedad de Amistad Cubano-Española (SACE).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Volto!

**Volto!** é unha banda estadounidense de jazz rock fusion procedente dos Ánxeles (California). O son de Volto! varía enormemente, sendo difícil de clasificar. O guitarrista John Ziegler cita noitas influencias, como Billy Cobham, Jimi Hendrix e Miles Davis. A banda inspírase en gran medida no rock progresivo e incluso foi adoptado pola comunidade do jazz. O seu repertorio inclúe tanto cancións propias como versións clásicas do rock e do jazz fusión, de artistas como Jimi Hendrix, ZZ Top, The Allman Brothers, Led Zeppelin, Billy Cobham e Tony Williams Lifetime.

Os membros de Volto! son: Danny Carey, batería da banda de metal progresivo Tool; o baixista Lance Morrison, que ten gravado álbums de estudio de Alanis Morissette, Don Henley e Jim Brickman, e tamén apareceu en varias bandas sonoras; o guitarrista John Ziegler, coñecido por Monday Night Jamz, banda residente do The Baked Potato Jazz Club en Studio City, California, e tamén compoñente do grupo Pigmy Love Circus, na cal tamén toca Danny Carey; e Kirk Covington, coñecido polo seu traballo co grupo de jazz progresivo de fusión Tribal Tech e con Scott Henderson.

## Discografía 
* *Incitare* - 2013 (Concord Music Group)
Pedro Pais Lapido

**Pedro Pais Lapido**, nado en Santiago de Compostela o 2 de setembro de 1841 e finado en Barcelona o 8 de febreiro de 1917, foi un xurista e político galego.

## Traxectoria 
Doutor en Dereito pola Universidade Central de Madrid, foi letrado no corpo de Facenda, director da Caixa de Aforros de Santiago de Compostela, presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago e presidente do comité executivo da Exposición Rexional de 1909. Xosé Luís Barreiro defíneo como “home de fortuna, pero sobre todo soñador de utopías (...) o grande impulsor, a máquina motora desta exposición”; parece que puxo moito diñeiro do seu propio peto (o déficit alcanzou as 265.000 pesetas), por iso en Santiago se acuñou a frase: “que o pague Pais Lapido”. Membro do Partido Conservador, foi deputado polo distrito de Noia en tres lexislaturas (1886-1896).

## Obras 
* *Documentos del monasterio de Tojos-Outos*, 1889.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carta aos electores do distrito de Padrón
Racing Club

O **Racing Club**, tamén coñecido como **Racing de Avellaneda**, é unha entidade polideportiva arxentina da cidade de Avellaneda, fundada o 25 de marzo de 1903, cuxa principal actividade é o fútbol profesional. Ó longo da súa historia ten sido o primeiro club arxentino en acadar 3 campionatos nacionais seguidos, o segundo en acadar a Copa Libertadores e o primeiro en acadar a Copa Intercontinental. No seu palmarés ten 18 ligas, 9 delas da época de afeccionados (anterior a 1931), época na que gañou o alcume de *La Academia*.

O equipo xoga os seus encontros como local no Estadio Presidente Juan Domingo Perón, da súa propiedade, que ten capacidade para acoller a 51.389 seareiros. O máximo rival do Racing Club é o seu veciño Club Atlético Independiente, co cal disputa o chamado *Clásico de Avellaneda*.

O seu presidente dende 2024 é Diego Milito, que sucedeu no cargo ao galego Víctor Blanco.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
* **Primeira División da Arxentina (18):** 1913, 1914, 1915, 1916, 1917, 1918, 1919, 1921, 1925, 1949, 1950, 1951, 1958, 1961, 1966, Ape 2001, 2014, 2019.

### Títulos continentais 
* **Copa Intercontinental (1):** 1967.
* **Copa Libertadores (1):** 1967.
* **Supercopa Suramericana (1):** 1988.
* **Copa Suramericana (1):** 2024.
* **Recopa Suramericana (1):** 2025.
* **Copa Aldao (2):** 1917, 1918.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Racing Club 

center|1000px|
Little Thoughts EP

***Little Thoughts*** é un EP recompilatorio da banda inglesa de post-punk revival Bloc Party, editado o 15 de decembro de 2004 no Xapón. Combina o sinxelo británico "Little Thoughts" con caras b do sinxelo "Helicopter".

## Listaxe de cancións 
O EP tamén contén un vídeo musical de "Little Thoughts".
Un giorno di regno

***Un giorno di regno, ossia il finto Stanislao*** (en galego *Un día de reinado, ou o falso Estanislau*) é unha ópera cómica en dous actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Felice Romani baseado na obra de Alexandre Vincent Pineu-Duval, *Le faux Stanislas*. A ópera foi estreada o 5 de setembro de 1840 no Teatro alla Scala de Milán.

Trátase da segunda ópera de Verdi e a primeira ópera cómica das dúas que compuxo ao longo da súa vida do compositor italiano. A ópera resultou un completo fracaso, ao que contribuíu a súa propia traxedia: a súa primeira dona Margherita Barezzi morreu durante a composición da obra. Verdi non tentou compoñer outra ópera cómica ata o final da súa carreira, con Falstaff.

Esta ópera rara vez se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con só 6 representacións para o período 2005-2010.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén
Estevo Uroš III Dečanski

'*Estevo VII Uroš III *Dečanski*** Nemanjić, **Estevo Uroš III Dečanski** ou **Stefan Uroš III Dečanski*', (en serbio latino *Stefan Uroš III Dečanski*, en serbio cirílico, Стефан Урош Дечански III), nado contra 1285 e finado o 11 de novembro de 1331, foi rei de Serbia de 1321 até o 8 de setembro de 1331.

Tomou o seu nome, *Dečanski*, do gran Mosteiro de Visoki Dečani que construíu en Kosovo, e foi canonizado pouco despois da súa morte.

## Vida 
Era fillo do rei Estevo Uroš II Milutin e Ana de Bulgaria. Os seus avós maternos eran Xurxo I de Bulgaria e María, irmá de Iván Asen III de Bulgaria.

Sendo aínda mozo foi enviado polo seu pai ás ordes do xeneral Nogai Khan, do Imperio da Horda de Ouro, e ao seu regreso encargouno do goberno do Principado de Zeta (aproximadamente o actual Montenegro).

Casou en primeiras nupcias con Teodora, filla de Smilets de Bulgaria e, posteriormente, coa princesa bizantina María Paleologina.

## Reinado 
Segundo a lenda, en 1314 seu pai, despois dunha pelexa de Uroš, enviouno a Constantinopla para que o cegaran, pero conseguiu recupera a visión.

En 1320 se lle permitiu regresar a Serbia e tivo que derrotar a varios pretendentes ao trono antes de ser coroado en 1321.

Entre eles estaba o seu medio irmán Stefan Constantino, a quen derrotou e matou en 1322, e o seu curmán Ladislau, a quen tamén derrotou e exiliou en 1324.

Os pretendentes buscaran apoio no exterior, e Uroš tivo que facer fronte a unha alianza de Bulgaria e o Imperio bizantino.

O emperador búlgaro Miguel III Shishman, da dinastía Asen, divorciouse de Ana, irmá de Uroš, e casou coa princesa bizantina Teodora Paleologina. A súa intención era unir as súas forzas para unha grande invasión de Serbia en 1330. Isto levou ao acontecemento máis importante do reinado de Uroš III, a Batalla de Velbazhd, na que derrotou aos búlgaros e morreu o seu emperador Miguel III.
miniatura|esquerda|200px|*A coroación de Stefan Dečanski*.

Tras a derrota do seu aliado, o emperador bizantino Andrónico III Paleólogo optou por retirarse, dirixíndose cara obxectivos máis sinxelos.

As conquistas de Uroš III permitíronlle estender as fronteiras de Serbia cara ao sur, cara a Macedonia bizantina. Algúns dos seus cortesáns, porén, estaban descontentos coa súa política e conspiraron para destronalo en favor do seu fillo Dušan. Así, pasou os últimos días da súa vida no castelo de Zvecan, onde morreu, posibelmente asasinado, en 1331.

Foi un gobernante moi relixioso e, en 1327, doou unha valiosa icona para a Basílica de San Nicolás, en Bari. e a Igrexa ortodoxa serbia canonizouno. Os seus restos mortais permanecen na igrexa do Mosteiro de Visoki Dečani, que fixo construír en Kosovo. Como santo, conmemórase o 24 de novembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino de Serbia (medieval)
* Historia de Serbia
* Stefan (título)

### Ligazóns externas 
* Delo cara Dušana. *(en serbio latino)*
SCISAT-1

**SCISAT-1** é un satélite artificial canadense lanzado o 13 de agosto de 2003 mediante un foguete Pegasus desde a base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
A misión de SCISAT-1 é monitorizar e medi-lo ozono e aerosois atmosféricos
entre os 4 e os 100&nbsp;km de altura. O satélite leva dous instrumentos a bordo, ACE-FTS e MAESTRO.

## Instrumentos 
* Atmospheric Chemistry Experiment Fourier Transform Spectrometer (ACE-FTS)
* Measurements of Aerosol Extinction in the Stratosphere and Troposphere Retrieved by Occultation (MAESTRO)

## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
* Páxina de ACE-FTS

## Notas
O Adro, Abegondo, Abegondo

**O Adro** é un lugar da parroquia de Abegondo no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística ten 59 habitantes (31 homes e 28 mulleres).
## Patrimonio
Xunto á igrexa parroquial de Santaia sitúase o Cruceiro Bonito.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abegondo 
### Parroquias de Abegondo 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Abegondo
AP-4

A **AP-4** ou **Autoestrada do Sur** é unha autoestrada española, continuación da autovía A-4 cara ao sur.

A AP-4 comeza en Sevilla á altura de Dos Hermanas aproximadamente no quilómetro 560 da A-4 e termina na N-443 en Cádiz; vai paralela á estrada N-IV. É a vía máis directa desde a Baía de Cádiz á capital andaluza e tamén a máis directa (xunto á A-381) para chegar a Sevilla desde a baía de Alxeciras.

Debido a que une as cidades de Sevilla e Cádiz, en Sevilla é coñecida como a "Autoestrada de Cádiz"; e en Cádiz, chámaselle "Autoestrada de Sevilla".

En 1986 **AUMAR** fusionouse con Bética de Autopistas, a concesionaria da vía, e mantivo a concesión ata o 31 de decembro de 2019. A peaxe entre Xerez da Fronteira e Cádiz foi liberada en 2005, como parte do Plan MASCERCA da Xunta de Andalucía, garantindo deste xeito un itinerario libre de peaxe entre Cádiz e Alxeciras alternativo á N-340.

## Saídas 
## Concesión 
A concesión da autoestrada corresponde á empresa Abertis (antes AUMAR) e finaliza o 31 de decembro de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista de autoestradas e autovías de España
* N-IV
* Autovía A-4
Iñaki Tejada

**Iñaki Tejada Fernández**, nado en Bilbao o 19 de novembro de 1965, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de defensa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Fabio Capello

**Fabio Capello**, nado en San Canzian d'Isonzo (Gorizia, Friúl-Venecia Xulia) o 18 de xuño de 1946, é un exfutbolista e ex-adestrador de fútbol italiano. Xogaba de centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en soccerbase.com
Fontelo, Viveiro, Celanova

**Fontelo** é un lugar da parroquia de Viveiro no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 38 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 18 eran homes e 20 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Viveiro 
### Parroquias de Celanova
Cerdedo, Acevedo do Río, Celanova

**Cerdedo** é un lugar da parroquia de Acevedo do Río no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 16 habitantes (sete homes e nove mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Acevedo do Río 
### Parroquias de Celanova
Luis Cembranos

**Luis Cembranos Martínez**, nado en Lucerna (Suíza) o 6 de xuño&nbsp;de 1972, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español.

## Traxectoria
Xogaba de centrocampista. Adestrou a Cultural Leonesa entre 2011 e 2015, e pasou a traballar como segundo adestrador do Club Deportivo Lugo canda a Luis Milla. Tras a renuncia ao cargo deste último, Cembranos tamén abandonou o club lucense.
Transmuta

***Transmuta*** é un libro de poesía do coruñés Xabier Cordal publicado por Edicións Xerais de Galicia a comezos de 2012.

## Características 
## Premios 
* O poemario recibiu o Premio da Crítica Galicia de Creación literaria 2013.

## Notas 
*
Tego Calderón

**Tego Calderón**, nado en Santurce o 1 de febreiro de 1972, é un compositor e cantante portorriqueño, unha das figuras do reggaeton e do hip hop latino máis destacadas do panorama actual.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia acomodada. Chegou a converterse nun dos cantantes máis famosos de reggaeton e música nativa do seu país, Porto Rico. As súas composicións conseguiron ter éxito en boa parte debido a que demostran unha importante influencia da salsa e os ritmos característicos da música antillana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
Feliciano Barrera

**Feliciano Barrera Fernández**, nado en Guláns (Ponteareas) en 1918 e finado en Madrid o 9 de febreiro de 2012, foi un empresario galego relacionado coa activade xornalística.

## Traxectoria 
Doutor en Económicas pola Universidade Complutense de Madrid, foi fundador de empresas como o Hotel Mindanao e o Banco Industrial do Tajo. Destacou como editor do grupo de comunicación El Correo Gallego, do cal se fixo cargo ao obter a maioría accionarial de Editorial Compostela en 1965. Dende aquel traballou no mundo empresarial ligado ao xornalismo. Segundo unha enquisa de *El Mundo*, atopábase entre as 25 persoas de maior influencia de Galicia. Presentouse como candidato a procurador en Cortes en representación do terzo familiar pola provincia de Pontevedra en 1971, pero non foi elixido.
miniatura|CEIP Plurilingüe Feliciano Barrera.
Nos últimos anos da súa vida residiu en Madrid.

### Distincións e recoñecementos 
Foi designado Fillo Predilecto de Ponteareas, onde ten dedicada unha rúa, conta coa Medalla Afonso X o Sabio, Medalla da Orde de Cisneros, Medalla da Orde de Santo Hermenexildo, Medalla de Galicia, Medalla Castelao, Insignia de Ouro da Universidade de Santiago de Compostela, Medalla de Ouro ao Mérito Empresarial, outorgada polo concello de Santiago de Compostela de onde é fillo adoptivo e onde tamén ten dedicada unha rúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* "Feliciano Barrera, editor de honor del Grupo Correo Gallego, falleció esta madrugada…" (9/2/2012). *El Correo Gallego*.
Praza.gal

***Praza.gal*** é un xornal dixital en galego que comezou a editarse o 1 de febreiro de 2012. Actualmente é o segundo diario dixital de información xeral en galego por audiencia, detrás de Galicia Confidencial.

## Traxectoria 
É editado pola Fundación Praza Pública, entidade sen ánimo de lucro declarada de interese público e cuxo financiamento depende das achegas periódicas ou puntuais da cidadanía e da publicidade inserida no xornal. Foi presentado o 31 de xaneiro de 2012 no Museo do Pobo Galego en Santiago de Compostela expoñendo nese acto a base da súa liña editorial, a transparencia, tanto na xestión económica coma na informativa

No seu inicio, o traballo xornalístico remunerado corría a cargo de tres persoas: Marcos Pérez Pena, David Lombao e máis Lara Graña. Tras a marcha de Lara Graña incorporouse ao equipo o xornalista Miguel Pardo.

Difunde anualmente informes de transparencia sobre a súa situación organizativa, social, económica e de audiencia, mostrando os datos económicos desagregados por ingresos e gastos de cada mes.

En decembro de 2018 lanzou a reformulación do seu deseño, coa creación dunha área privada para as socias e edicións locais das sete cidades. Nese momento tamén se estreou baixo a súa plataforma a revista dixital *Vinte*.

## Redes sociais e comunidade 
[miniatura|300px|Pola licenza libre que usan, [CC BY-SA, moitas das imaxes que publica poden reutilizarse, coma esta das protestas leiteiras do 2015.]]
Desde a súa creación, o diario Praza.gal apostou polas redes sociais. Así, en marzo de 2018 a súa comunidade ascendía a máis de 40.000 persoas entre Facebook, Twitter e YouTube. Na portada mantén a sección *Fálase de...*, dedicada a compartir mensaxes curtas de noticias de última hora, vídeos, fotografías ou noticias de medios asociados como eldiario.es, Nós televisión ou outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Vinte
### Ligazóns externas 
* Páxina do diario
Rudy Gay

**Rudy Carlton Gay, Jr.**, nado o 17 de agosto de 1986 en Brooklyn, Nova York, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria 
Gay foi seleccionado na 8ª posición do Draft da NBA de 2006 polos Houston Rockets, e foi traspasado esa mesma noite aos Memphis Grizzlies xunto a Stromile Swift a cambio de Shane Battier. Gay fixo 10,8 puntos por partido en 2007 para axudar ao equipo nas 22 vitorias que conseguiu, e na súa segunda tempada, fixo 20.1 puntos e capturou 6.8 rebotes por partido. Tras o traspaso de Pau Gasol aos Los Angeles Lakers, Gay converteuse no máximo anotador do equipo. Os Grizzlies remataron esa tempada co mesmo récord ca anterior.

Participou no concurso de mates do NBA All-Star Weekend de 2008. Foi invitado tamén para participar ao ano seguinte, pero non puido debido a unha lesión, e o seu lugar foi ocupado por J. R. Smith. O 1 de xullo de 2010, Gay asinou un novo contrato cos Grizzlies, por 5 anos e cun valor de 82 millóns de dólares.

O 30 de xaneiro de 2013, os Grizzlies traspasaron a Gay ós Toronto Raptors nun traspaso a tres bandas que incluía tamén ós Detroit Pistons. O 9 de decembro de 2013, os Raptors traspasaron a Gay, Quincy Acy e Aaron Gray ós Sacramento Kings a cambio de Greivis Vasquez, Patrick Patterson, John Salmons e Chuck Hayes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Don Omar

**William Omar Landrón Rivera**, coñecido artisticamente como **Don Omar**, nado en San Xoán o 10 de febreiro de 1978, é un cantante, compositor, actor, empresario e produtor musical portorriqueño de reggaeton. Así mesmo gravou en xéneros como salsa, mambo, música electrónica, e bachata, entre outros. Tamén é cantautor, empresario e coordinador musical.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
Stromile Swift

**Stromile Swift**, nado o 21 de novembro de 1979 en Shreveport, Louisiana, é un ex xogador estadounidense profesional de baloncesto.

## Traxectoria 
Swift pasou a súa carreira universitaria en Louisiana State, antes de ser seleccionado na 2ª posición do Draft da NBA do ano 2000 polos Vancouver Grizzlies. Estivo nos Grizzlies, en Vancouver e en Memphis, ata o ano 2005.

Tras a tempada 2004-05, deixou os Grizzlies coma axente libre e asinou un contrato por 4 anos e 22 millóns de dólares cos Houston Rockets. O día do Draft de 2006, foi traspasado de novo aos Memphis Grizzlies xunto á 8ª elección do Draft, Rudy Gay, a cambio de Shane Battier.

O 4 de febreiro de 2008, Swift foi traspasado aos New Jersey Nets a cambio de Jason Collins e diñeiro. Catro días despois, xogou os seus primeiros minutos cos Nets contra os Charlotte Bobcats.

O 1 de marzo de 2009, Swift foi cortado polos Nets, e tres días máis tarde, asinou un contrato cos Phoenix Suns para o que quedaba de tempada. Tamén en setembro de 2009, asinou un contrato cos Philadelphia 76ers, pero foi cortado en outubro sen xogar nin un só minuto.

En decembro de 2009, Swift asinou un contrato cos Shandong Lions da Chinese Basketball Association, e fixo o seu debut días máis tarde.

## Estatísticas NBA 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Biografía nos LSU Tigers
Centro Oncolóxico de Galicia

O **Centro Oncolóxico de Galiza** é un centro hospitalario da Coruña inaugurado en 1972, que ten por obxectivo principalmente a prestación da asistencia sanitaria especializada en materia oncolóxica. Funciona dende o ano 2008 como Consorcio, do que son partícipes a Fundación Centro Oncolóxico de Galiza, o concello da Coruña e o SERGAS.

## Historia
En 1953 creouse a Asociación Española Contra o Cancro, que se dedicaba basicamente á atención dos enfermos de cancro, para a atención dos seus coidados xerais e tamén tratamentos específicos, para o que recadaba fondos mediante cuestacións e doazóns.

A finais de 1960 a AECC decidiu crear centros monográficos que tratasen os doentes de cancro. O Estado español adquiriu 20 equipos de cobalto, que foron empregados pola AECC para dotar os centros que creara, un deles na Coruña, sendo presidente da Xunta Provincial da AECC José Antonio Quiroga y Piñeyro.

En 1970 chegouse a un acordo co Concello, que autoriza a crear un edificio pegado ao Hospital de Beneficencia Municipal Labaca, no que se abre unha unidade de cobalto 60 que, xunto coa que había na USC e á que despois se instalou en Povisa, eran toda a dotación radioterápica que existía en Galiza.

Co Servizo Nacional de Saúde estableceuse o pago dos servizos que se lles daba aos doentes a través dunhas tarifas xerais que había para todo o estado. En 1972 inaugúrase o centro, sendo director Francisco Carro.

Os centros dependentes da AECC, foron os de Zaragoza, Sevilla, A Coruña, València, Donostia e Barcelona. Este último pasou ao SNS antes de ser rematado. Co tempo, dado o encarecemento das tecnoloxías, do persoal especializado e das novas menciñas, a AECC decidiu irse desprendendo dos restantes.

Valencia e A Coruña constitúense en Fundacións Benéficas sen ánimo de lucro a mediados dos 80. A Fundación Centro Oncolóxico de Galiza José Antonio Quiroga y Piñeyro, constituíuse en 1987, sendo inscrita no rexistro de fundacións galegas se participando no seu padroado a Xunta de Galiza e o concello da Coruña.

Así veu funcionando ata o 2008. Ese ano, o 28 de maio, asinouse o convenio entre a Fundación Centro Oncolóxico de Galiza, concello da Coruña e SERGAS, polo que crean o Consorcio Oncolóxico de Galiza, entidade xurídica pública, de natureza institucional e de base asociativa, dotada de personalidade xurídica plena e independente da dos seus membros, adscrito á Consellería de Sanidade, ao que a Fundación contribúe o coa totalidade da capacidade asistencial do Centro Oncolóxico.

O Servizo Galego de Saúde contribúe ao consorcio co financiamento necesario para a prestación da asistencia sanitaria e mediante o contrato-programa co consorcio, que permitirá vincular o seu financiamento cos criterios de planificación do Servizo Galego de Saúde e as necesidades dos usuarios.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Centro Oncolóxico de Galiza
Columbofilia

miniatura|Pomba mensaxeira
A **columbofilia** é a cría e adestramento de pombas para convertelas en pombas mensaxeiras, capaces de volver ao seu pombal desde puntos distantes e que derivou na época moderna nun deporte que xa non ten como finalidade levar mensaxes e si percorrer un traxecto no menor tempo posible medido mediante reloxos especiais. Como deporte o país que ten máis licenzas é China (300.000 licenzas 2005) seguida de Alemaña (58.000), Bélxica (43.000), Polonia (43.000), Reino Unido (37.800), Países Baixos (29.800) e existe unha Olimpíada Columbófila.

O primeiro concurso columbófilo que se coñece data do 15 de xuño de 1820, nesa época é tamén cando os diferentes exércitos establecen a aplicación militar da columbofilia, coñecida como columbofilia militar que tivo o seu auxe durante a primeira guerra mundial. En España o primeiro pombal militar data de 1879 e actualmente os pombais militares están integrados no Servizo Columbófilo Militar (SCM), que é ademais o encargado de regular a posesión e utilización de pombas mensaxeiras en España, o número de licenzas en España en 1999 era de 4.200 con 320.000 pombas e o SCM posuía 5 pombais con 600 pombas. En Galicia existe a Federación Columbófila Galega adscrita á Real Federación Columbófila Española que ten o maior número de integrantes nas Canarias debido á influencia inglesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Federación Internacional de Columbofilia 
*Federación Columbófila Galega
Tom Welling

**Thomas John Patrick** "**Tom**" **Welling** nado o 26 de abril de 1977 en Putnam Valley, Nova York, é un actor, modelo e produtor estadounidense. Coñecido por interpretar o papel de Clark Kent na serie de televisión *Smallville*.

## Filmografía 
### Filmes 
### Televisión 
## Véxase tamén
Luces da cidade

**Luces da cidade**, pode referirse a:

* ***Luces da cidade***, filme de Charles Chaplin (1931).
* ***Luces da cidade***, programa emitido pola TVG (1989).
Starčevo

**Starčevo** (en serbio cirílico Старчево) é unha vila de Serbia situada na provincia autónoma de Voivodina no termo municipal de Pančevo, capital do distrito do Banato meridional.

En 2002 tiña  habitantes, dos que a maioría eran de nacionalidade serbia.

O nome da vila significa *o lugar do home vello*.

## Historia 
A *cultura de Starčevo*, antiga civilización danubiana que se remonta a 6 000 anos a.C., denomínase así polos achados que se fixeron nun sitio arqueolóxico situado nas proximidades da vila. Este sitio figura na lista dos *Monumentos culturais de importancia excepcional* e na lista dos *Sitios arqueolóxicos de importancia excepcional* da República de Serbia.

A cultura de Starčevo desapareceu contra 4 200 anos a.C., coa invasión dos Pelasgos (O nome de *pelasgos* —en grego antigo Πελασγοί *Pelasgoí*, singular Πελασγός, *Pelasgós*—, usárono algúns escritores da antiga Grecia para aludir aos pobos predecesores dos helenos como habitantes de Grecia, "un termo empregado para calquera pobo antigo, primitivo e, presumibelmente, indíxena do mundo grego"; en xeral, "pelasgo" alude a todos os habitantes indíxenas das terras exeas e ás súas culturas antes da chegada do idioma grego).

## Demografía 
dereita|miniatura|200px|Mapa do municipio de Pančevo, no que se ve, ao SE, a situación de Starčevo.
miniatura|200px|Igrexa católica de Sain Mauricio Mártir en Starčevo.

### Evolución histórica da poboación 

**ano** **habitantes**

**1948** 3.880**1953** 3 676**1961** 4 854**1971** 6 545**1981** 7 304**1991** 7 579**2002** 7 615

En 2010, a poboación de Starčevo estimábase en 7 649 habitantes.

### Repartición da poboación (2002) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Starčevo *(en serbio)*
* Maplandia
Solar Anomalous and Magnetospheric Particle Explorer

**SAMPEX** (acrónimo de *Solar Anomalous and Magnetospheric Particle Explorer*), tamén coñecido como **Explorer 68**, é un observatorio espacial da NASA pertencente ó programa Explorer e lanzado o 3 de xullo de 1992 mediante un foguete Scout G1 desde a base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
A misión de SAMPEX foi obter datos e realizar medicións de raios cósmicos anómalos, das emisións de partículas do Sol e dos electróns relativistas atrapados na magnetosfera.

O satélite estabilízase nos tres eixos, co eixo de elevación apuntando ó Sol. Os paneis solares proporcionaban unha potencia de 16,7 vatios e o sistema de telemetría emitía en banda S a unha velocidade de ata 1,5 Mbps. Os instrumentos científicos apuntaban cara ao cénit local para poder observar optimamente o fluxo de raios cósmicos.

## Instrumentos 
SAMPEX levaba catro instrumentos a bordo:

* HILT (Heavy Ion Large Area Proportional Counter Telescope)
* LEICA (Low Energy Ion Composition Analyzer)
* MAST (Mass Spectrometer Telescope)
* PET (Proton/Electron Telescope)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de SAMPEX 
* SAMPEC Data Center

## Notas
ABA

**ABA** pode referirse a:

* Adriatic Basketball Association, organizador da Liga ABA de baloncesto.
* American Basketball Association, desaparecida competición de baloncesto norteamericana.
* American Basketball Association (2000), sucesora da competición anterior.

:* Véxase tamén ABBA, grupo musical sueco.
.
Scott Phillips

**Thomas Scott "Flip" Phillips**, nado en Valdosta (Xeorxia) o 22 de febreiro de 1973, é un músico e compositor estadounidense, coñecido por ser o batería e cofundador das bandas de rock Creed e Alter Bridge. Comezou tocando para unha banda chamada Crosscut cando tiña 18 anos. En 2004, uniuse aos seus compañeiros en Creed, Brian Marshall e Mark Tremonti para formar Alter Bridge.

## Discografía 
### Creed 
* *My Own Prison* (1997)
* *Human Clay* (1999)
* *Weathered* (2001)
* *Full Circle* (2009)
* *Creed Live* (2009)

### Alter Bridge 
* *One Day Remains* (2004)
* *Blackbird* (2007)
* *Live from Amsterdam* (2009)
* *AB III* (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*FlipOnline
*Web oficial Alter Bridge
*Web Oficial Creed
Alfonso Barasoain

**Alfonso Barasoain**, nado en Mungia (Biscaia) o 28 de xaneiro de 1958, é un adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
En decembro de 2011 foi contratado polo SD Lemona, en substitución de Javier González Etxebarria, tras sumar 10 partidos sen vitorias (3 empates e 7 derrotas, penúltima posición na táboa do Grupo 2 de Segunda División B).

## Notas
André Villas-Boas

**Luís André de Pina Cabral e Villas-Boas**, nado en Porto o 17 de outubro de 1977, é un adestrador de fútbol portugués.

## Traxectoria 
O 4 de marzo de 2012 foi destituído do Chelsea tras perder na casa contra o West Bromwich Albion (0–1).

## Palmarés 
;Porto
* Primeira Liga: 2010–11
* Taça de Portugal: 2011
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2010
* UEFA Europa League: 2011

;Zenit San Petersburgo
* Liga Premier de Rusia: 2014–15
* Copa de Rusia: 2015–16
* Supercopa de Rusia: 2015

;Marseille
* Supercopa de Francia: finalista 2020

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en goal.com 
* Datos do adestrador en soccerbase.com 
* Datos do adestrador en tottenhamhotspur.com
Josep Escolà

**Josep Escolà Segalés**, nado en Barcelona o 28 de agosto de 1914 e finado na mesma cidade o 7 de marzo de 1988, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.

## Persoal 
É pai do tamén futbolista Ricardo Escolà Sala.

## Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Belén Cachafeiro

**Belén Cachafeiro Anta**, nada en Forcarei en 1969, é unha empresaria e política galega do PPdeG.
## Traxectoria 
Empresaria do sector servizos en Soutelo de Montes. Foi presidenta de AMFOR dende 1994. Presentouse na candidatura do PPdeG nas eleccións municipais de 1999 e foi elixida concelleira e continuou como concelleira nas sucesivas eleccións municipais. 

Logo do falecemento do alcalde David Raposeiras, foi elixida alcaldesa de Forcarei o 9 de febreiro de 2012. Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixida alcaldesa con maioría absoluta. Foi elixida deputada provincial en 2015.

Presentouse nas listas do PPdeG ás eleccións autonómicas de 2020 e, aínda que non saíu elixida á primeira, entrou en setembro de 2021 na cámara galega logo da renuncia de varios conselleiros aos seus escanos. O 31 de xullo de 2025 encabezou unha moción de censura co apoio do concelleiro non adscrito, que abandonara o grupo municipal socialista, e fíxose coa alcaldía de Forcarei.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Forcarei
Josu Uribe

**Jesús Uribesalgo Gutiérrez**, coñecido como **Josu Uribe**, nado en Xixón o 25 de maio de 1969, é un adestrador de fútbol español.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do adestrador en bdfutbol.com 
*Datos do adestrador en futbolme.com
Vicente Moreno

**Vicente Moreno Peris**, nado en Massanassa (Valencia) o 28 de outubro de 1974, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en futbolme.com
Arta (homónimos)

O termo **Arta** pode referirse a:
* Prefectura de Arta, en Grecia.
* Arta, Grecia, cidade de Grecia, capital da prefectura anterior.
* Despotado de Arta, estado formado tras a caída do Imperio bizantino.
* Golfo de Arta, golfo do mar Xónico, en Grecia, antigamente chamado "*Golfo de Ambracia*".

## Véxase tamén 
* Artà, municipio da illa de Maiorca, España.
* Baía de Artà, baía na costa da illa de Maiorca, España.
* Covas de Artà, covas subterráneas na illa de Maiorca, España.
Amedo, Barxa, Celanova

**Amedo** é un lugar da parroquia de Barxa no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 27 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 11 eran homes e 16 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxa 
### Parroquias de Celanova
A Lampaza, Barxa, Celanova

**A Lampaza** é un lugar da parroquia de Barxa no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 54 habitantes (27 homes e 27 mulleres).
Sitúase a carón do río Arnoia, xunto á estrada OU-540.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Barxa
### Parroquias de Celanova
Silk

***Silk*** (en , *Gui si*) é un filme taiwanés dirixido por Su Chao-Bin que foi estreado no 2006.

## Sinopse 
Un grupo de científicos liderados polo doutor Hashimoto conseguiron capturar á pantasma dun neno, grazas a un novo invento creado por eles mesmos chamado a “Esponxa Menger”.

## Personaxes 
* Chang Chen como Tung
* Yosuke Eguchi	como Hashimoto
* Kar Yan Lam como Wei (como Karena Lam)
* Barbie Hsu como Su
* Bo-lin Chen como Ren
* Chun-Ning Chang como Mei
* Fang Wan como A nai da pantasma do neno
* Kuan-Po Chen	 como O neno pantasma
* Chi Chin Ma como A nai de Tung
* Leon Dai como Líder dos Swat
* Kevin S. Smith como James
* Masane Tsukayama como Director
* Kouhei Masiba como Asistente de Director
* Teddy Chan como Pai
* Chiao-Ju Hsu como Filla

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Accio

**Accio** (en grego *Aktios*, en latín *Actium*) é un promontorio ao norte de Acarnania (Grecia), na embocadura do *Sinus Ambracius* (golfo de Arta), ao oeste de *Anactorion*, fronte ao cal libráronse dúas batallas:

* A primeira no ano -435, na que a frota de Corinto enviada contra Corcira (Corfú) foi completamente destruída. Ese episodio foi unha das causas da Guerra do Peloponeso.
* A segunda, e máis famosa, o 2 de setembro de -31 (723 de Roma), foi unha batalla naval na que Octavio Augusto, cuxa frota estaba baixo o mando de Agripa, venceu á  da coalición entre Marco Antonio e a raíña Cleopatra de Exipto. Esa batalla puxo fin á guerra civil de Roma e á República romana.

No promontorio había un templo dedicado a Apolo, onde se facía un festival en honor do deus. Octavio Augusto contruíu na outra banda da costa a cidade chamada *Nicópolis Actium* (Nicópolis, do grego *Niké*, a *Vitoria*), e renovou o festival ou xogos alí instituídos (*Ludi Actiaci*), transferíndoos a Roma. Estes xogos, que constaban de exercicios ximnásticos, loitas a cabalo e concertos musicais, celebrábanse cada cinco anos.

A vitoria de Actium converteuse no punto de partida dunha época particular, denominada era actíaca (*Actiaca Aera*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Batalla de Accio
Los cronocrímenes

***Los cronocrímenes*** é un filme español dirixido por Nacho Vigalondo que se estreou no 2007.

## Sinopse 
Un home descobre a través dos seus prismáticos unha fermosa rapaza espíndose e intenta atopala na profundidade do bosque. De súpeto, un individuo armado cunhas tesoiras e coa cara vendada atácao polas costas, a pesar do cal, consegue fuxir e chegar a un laboratorio científico. Alí, unha máquina ofrécelle a oportunidade de realizar unha viaxe extraordinaria, unha viaxe na que a posibilidade de atoparse a si mesmo será a primeira dunha serie de catástrofes imprevisíbeis.

## Personaxes 
* Karra Elejalde como Héctor
* Candela Fernández como Clara
* Bárbara Goenaga como a rapaza do bosque
* Nacho Vigalondo o científico

## Galardóns e nomeamentos 
* 2008: XXIII edición dos Premios Goya, Nomeado a Mellor Director Novel (Nacho Vigalondo).
* 2007: Festival de Sitges: Sección oficial longametraxes a concurso.
Baltis Vallis

**Baltis Vallis** é unha sinuosa canle da superficie de Venus, cun ancho de entre 1-3 quilómetros e un longo de máis de 7&nbsp;000 km, algo máis longo có Nilo, o cal fai desta canle a máis longa de todo o Sistema Solar. Pensase que antigamente foi un *río de lava*.

A canle está situada nunha área consistente en grandes planicies e cristas sinuosas (Dorsa). A topografía da canle é ondulada, algunha veces ensanchase ó ir costa arriba, suxerindo que varias rexións polas que pasa a canle sufriron pulos de elevación e subdución dende que a canle se formou.

O comezo e o final da canle están escurecidos, así que non se coñece a súa lonxitude exacta. A canle foi inicialmente descuberta pola sondas soviéticas Venera 15 e 16, as cales detectaron (a pesar da súa resolución de só un quilómetro) unha canle de máis de 1&nbsp;000&nbsp;km. Estes accidentes xeolóxicos con forma de canle son moi comúns nas planicies de Venus. Nalgúns lugares semellan terse formado por lava que por fundido ou por erosión térmica construíron unha ruta a través das planicies da superficie. A meirande parte destas canles teñen entre 1–3&nbsp;km de ancho. Aseméllanse nalgúns aspectos os serpeantes ríos terrestres, con meandros, arcos e segmentos abandonados. Con todo, as canles de Venus non son tan sinuosas coma os ríop terrestres. A meirande parte destas canles están parcialmente borradas por planicies de lava máis novas, facendo moi difícil identifica-lo nacemento da súas *fontes*. Algunha destas canles teñen asociadas vastas planicies escuras ó radar, que suxiren o fluxo no pasado de grandes volumes de material. Este tipo de canles semellan ser máis vellos có resto dos outros tipos de canles, xa que están normalmente cortadas por *Dorsa* (cristas) e fendas, e tamén están moitas veces borradas parcialmente por materiais volcánicos. Ademais, algunhas atravesan os chanzos de fallas, suxerindo que as planicies foron alteradas por movementos tectónicos locais despois da formación das canles.

## Notas
Jérusalem

***Jérusalem*** (en galego *Xerusalén*) é unha grand opéra en catro actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en francés de Alphonse Royer e Gustave Vaéz. Foi estreada no Théatre de l'Opera de París o 26 de novembro de 1847. Foi a primeira colaboración de Verdi para un teatro non italiano e baseouse na súa propia ópera de 1843 I Lombardi alla prima crociata, mais realizando unha versión ao gusto francés, cun novo texto, nova música, variacións no argumento e a inclusión dun ballet, esixencia imprescindible para os franceses tal como entendían a ópera. O 26 de decembro de 1850 foi estreada no Teatro alla Scala de Milán, traducida ao italiano e sen ballet, baixo o nome de *Gerusalemme*.

## Personaxes 
## Véxase tamén