open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Esgonzo ibérico

O **esgonzo ibérico** ou **escáncer de patas ibérico** (***Chalcides bedriagai***) é unha especie de lagarto da familia dos escíncidos endémico da Península Ibérica. Está presente en zonas costeiras de Galicia, pero é moito máis escaso que o outro esgonzo galego, o esgonzo común. As poboacións galegas do esgonzo ibérico pertencen á subespecie *Chalcides bedriagai pistaciae*. O seu nome científico déuselle polo herpetólogo Jacques von Bedriaga.

## Descrición 
É un lagarto de pequeno tamaño, cunha cabeza pequena, triangular, alargada e con fociño arredondado. O seu corpo é curto e groso de sección arredondada ou cuadrangular, recuberto de escamas lisas e brillantes. Extremidades pequenas, pero maiores que as do esgonzo común, e teñen 5 dedos (no esgonzo común son 3 dedos). O rabo de sección circular de menor lonxitude que o corpo. A especie ten dimorfismo sexual, xa que as femias son de maior tamaño, pero polo demais son moi parecidas aos machos. A coloración pode ser de pardo-amarelada a olivácea, co ventre abrancazado ou de tons amarelos. Poden ter pequenos ocelos. A especie é ovovivípara.

## Distribución 
É unha especie endémica da Península Ibérica e distribúese na maior parte dela, agás no extremo norte (Cordilleira Cantábrica, Asturias e País Vasco) e falta tamén en gran parte de Galicia e en moitas zonas de Portugal. En Galicia ten unha distribución limitada en zonas das Rías Baixas, na zona de Muros-Carnota e nas illas Cíes e na de Ons. Existen poboacións en illas tanto no Atlántico (en Galicia as xa mencionadas das Illas Cíes, e Illa de Ons, en Portugal na illa do Pesegueiro, e no sur na Illa de Sancti Petri gaditana), coma no Mediterráneo (illas do Mar Menor e Illa de Tabarca).

## Hábitat 
A práctica totalidade da súa área de distribución encóntrase dentro da rexión bioclimática mediterránea e nas zonas máis frescas, suroeste de Galicia, sur de Cantabria e norte de Burgos, sempre ocupa áreas moi térmicas.

Necesita unha serie de requirimentos básicos, solos (preferentemente areoso ou terroso), abundantes refuxios (pedras, raíces e follas secas) e orientación (zonas solleiras térmícas), cuxa falta ou escaseza poden limitar a súa presenza. En Galicia viven principalmente en zonas de dunas e áreas areosas próximas ás praias con vexetación herbácea e mato.

## Ameazas 
Ao ser unha especie en xeral escasa, cunha distribución moi localizada e vinculada a determinados hábitats, calquera modificación destes provoca a desaparición de toda a poboación. As poboacións das illas e as costeiras son as que están máis ameazadas pola excesiva presenza humana e as súas consecuencias (incendios, captura ilegal, destrución do hábitat etc.) e a presión urbanística nas costas tanto mediterráneas coma atlánticas, que fan temer pola súa conservación. A IUCN clasifícaa como especie "case ameazada".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Catálogo galego de especies ameazadas
* Esgonzo común
* Lista de réptiles de Galicia

### Ligazóns externas 
* *Chalcides bedriagai* en Carrascal, L. M. Salvador, A. (Eds). Enciclopedia virtual de los vertebrados españoles. Museo Nacional de Ciencias Naturales, Madrid. España.
* Fotos
Smoothie

O **smoothie** (tamén chamado *smoothee* ou *smoothy*) é unha bebida feita de froita crúa e/ou vexetais, engadindo despois auga ou xeo, e azucre.

## Historia
As tendas de comida saudábel da Costa Oeste dos Estados Unidos comezaron a vender smoothies nos anos 1930, grazas á invención da licuadora eléctrica, baseados en receitas orixinarias do Brasil. Xa a mediados dos anos trinta, comezaban a comercializarse industrialmente.

A finais dos anos sesenta os smoothies eran amplamente vendidos a través dos Estados Unidos por vendedores de xeado, así como en tendas de comidas saudábeis. Eran principalmente feitos de froita, zume de froita, e xeo, aínda que a principios dos anos setenta ás veces se engadía leite para crear o *smoothie*.

En 1973 Steve Kuhnau fundou *Smoothie King*, chegando a ter locais na actualidade nos Estados Unidos de América, Corea do Sur, Singapur e nas Illas Caimán.

## Características
Acostuma ter unha consistencia algo densa, e a súa consistencia é semellante á dun batido pero máis espeso. Diferénciase principalmente do resto de produtos do mesmo sector pola súa cremosidade. Adóitaselle engadir leite, leite de soia ou ben iogur natural para engadirlle proteínas.

Os smoothies industriais conteñen anacos triturados ou licuados de varias froitas, aos que se lle engaden diversos zumes elaborados con deshidratados ou concentrados, podendo algúns ser naturais. Non teñen aditivos que modifiquen o seu aspecto ou sabor, pero conteñen a miúdo vitaminas engadidas para compensar a carencia de vitaminas naturais. A mestura triturada consérvase mediante pasteurización.

O auténtico smoothie elabórase en base dunha mestura de froitas frescas ou conxeladas, trituradas ou licuadas no momento de consumilo. Tradicionalmente, nos Estados Unidos de América, o smoothie consumíase mesturado con xeo picado, polo que semellaba un granizado natural, pero máis cremoso, de aí o seu nome.

Unha recomendación para recoñecer un verdadeiro smoothie é que non veñan comercializados en envases *tetra brik* ou *tetra pack*, vidro ou metal, xa que significa que pasaron por un proceso de concentración e vaporización da auga mediante calor, proceso que diminúe rápida e progresivamente as vitaminas que poida conter. Tamén é importante observar os ingredientes, posto que se elaboran con numerosos produtos alternativos como polpa, purés, néctares e outros aditivos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Batido
Raj News Kannada

**Raj News Kannada** é un canal de noticias de 24 horas kannará, presentado por Chennai Raj Network Television en Karnataka, India.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Inanna

**Innana** (en acadio **Ishtar**) era a deusa do sexo e a guerra en Sumeria. Debido á forza do seu culto rematou absorbendo cultos doutras deusas menores.

## Mitoloxía 
Era filla dos deuses Nannar (deus da Lúa) e Ningal (deusa das canas), e neta de Enki. Nalgúns mitos aparece casada con Dumuzi (pastor heroe de Uruk) e noutros ten múltiples amantes cun destino tráxico.

### Mitos onde aparece 
*A árbore de Huluppu: Innana atopa unha semente que planta e dela sae unha árbore que a deusa pretende converter no seu trono; pero a madeira é infestada por tres seres que llo impiden ata que Gilgamesh os expulsa e así Innana consegue facer o seu trono.
*Enki e Inannana: Innana faise cos "Me" (poderes civilizadores) do deus Enki mediante un estrataxema e así transforma para ben a cidade de Uruk.
*Viaxe de Innana aos infernos: Mito que explica a alternancia de meses cálidos e fríos. Innana pretende conquistar o submundo gobernado por Ereshkigal, pero esta véncea e só lle permite regresar á superficie se deixa abaixo un substituto. Inanna elixe a Dumuzi.
*Epopea de Gilgamesh: Inanna vese atraída por Gilgamesh, pero este rexéitaa, coñecedor do destino de tódolos amantes desta deusa. Ela enfádase con el e lánzalle o touro celeste, que Gilgamesh e Enkidu logran matar. Debido a esta morte dun ser celestial os deuses condenan a morte a Enkidu, compañeiro de Gilgamesh, o que provocará que este vaia atrás da inmortalidade.[miniatura|Parte da fachada do templo de Inanna en [Uruk.]]
*Poema de Agusaia: Inanna provoca disputas e guerras e desgusta os deuses que se reúnen na asemblea para ver que facer; Enki ten a idea de crear un ser que sexa tan belicoso e arrogante coma a deusa para que se enfronte con ela. Tras vencela os deuses organizan a festa anual na que mulleres e homosexuais se visten de guerreiros e bailan armados no seu santuario de Parsimu.
*A vitoria de Innana sobre o Ebih: O Ebih é un terrible ser divino/montaña nos Montes Zagros. No mito Inanna sente que lle falta ao respecto (o territorio rexeitou a civilización que ela representaba) e loita contra el, vencéndoo e unificando o país de Sumer de norte a sur. Para festexalo ergue un templo e institúe festas con grupos de homes ambiguos e efeminados armados con cerimonias licenciosas que evocan a personalidade da deusa, guerreira e adicada ó sexo e á alegría.
*Inanna e Sukaletuda: Este mito explica as orixes e progresos da xardinería, da fruticultura e a horticultura, de importancia capital nesta rexión. O xardineiro de Enki, Sukaletuda, coidando un día o xardín descobre a Inanna durmindo e viólaa; esta, ao espertar, descobre a súa profanación e busca o agresor, que fuxiu a agocharse entre a multitude por consello de Enki. Inanna desata ata tres pragas antes de descubrir o seu violador ao que transforma en animal.

## Notas
Cabeza de fauno (Michelangelo)

A ***Cabeza de fauno*** é unha escultura desaparecida de Michelangelo, crese que foi copiada doutra antiga e executada durante a súa aprendizaxe no Pazo Medici Riccardi de Lourenzo o Magnífico en Florencia, entre 1489 e 1492.

Na Casa Buonarroti atópase dende 1989, unha escultura de Cesare Zocchi que está sen datar, pero pénsase que a realizou a finais do século XIX, na que representa a Michelangelo moi pequeno esculpindo a *cabeza de fauno*, unha escultura que se gardaba na Galería Uffizi e que se pensaba que podería ser a de Buonarroti, desapareceu durante a segunda guerra mundial nun traslado realizado polas tropas alemás.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Hodson, Rupert (2000). *Miguel Ángel, escultor*. Florencia, Gruppo Editoriale Faenza Editrice. ISBN 88-8138-044-7.
Alireza Panahian

**Alireza Panahian** (tamén coñecido como **Alí-Reza Panahian**), nado en Teherán en 1965, é un influente clérigo xiíta iraniano.

## Traxectoria 
El é un ḥujjatu l-Islām (en lingua árabe حجة الإسلام), é dicir, posúe un título honorífico que significa "autoridade sobre o islam" ou "proba do islam". Tamén é xefe do grupo "think tank for universities" formado polo líder supremo Ali Khamenei. En febreiro de 2011 estaba entre os setenta oficiais de alto rango da República Islámica que crearon unha organización chamada "Ammar" ou "Cuarteis Ammar", que pediron o xuízo e a execución dos antigos candidatos presidenciais e líderes das protestas do Movemento Verde Iraniano Mir-Hossein Mousavi e Mehdi Karroubi.

Raja News enumeronouno como un dos "alumnos, confidentes e compañeiros políticos" achegado ao líder conservador Aiatolá Mohammad-Taqi Mesbah-Yazdi.

Panahian tamén dirixiu o "Seminario da Unidade Islámica" de 2010, en Lahore, Paquistán sobre o carácter do profeta Mahoma e a unidade islámica.

## Notas
Óscar ó mellor axudante de dirección

O **Óscar ao mellor axudante de dirección** foi un premio entregado pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas como parte dos premios Óscar. Entregouse en cinco edicións do premio na década de 1930.

## Candidatos e gañadores 
Na primeira edición que se entregou o premio non se fixo mención a filme ningún. Houbo dezaoito candidatos e entregáronse sete premios.

*1933 **gañadores**
** Charles Barton (Paramount)
** Charles Dorian (MGM)
** Scott Beal (Universal)
** Fred Fox (United Artists)
** Gordon Hollingshead (Warner Bros. )
** Dewey Starkey (RKO Radio)
** William Tummel (Fox)
*1933 **candidatos adicionais**
** Al Alleborn (Warner Bros.)
** Sid Brod (Paramount)
** Orville O. Dull (M-G-M)
** Percy Ikerd (Fox)
** Arthur Jacobson (Paramount)
** Edward Killy (RKO Radio)
** Joseph A. McDonough (Universal)
** William J. Reiter (Universal)
** Frank Shaw (Warner Bros.)
** Ben Silvey (UA)
** John Waters (M-G-M)
*1934 '*John Waters - *Viva Villa!* 
** Scott Beal - *Imitation of Life*
** Cullen Tate - *Cleopatra*
*1935  *'Clem Beauchamp and Paul Wing - *The Lives of a Bengal Lancer*
** Joseph M. Newman - *David Copperfield*
** Eric G. Stacey - *Les Misérables*
** Sherry Shourds - ''A Midsummer Night's Dream* (Candidato *a posteriori*)
*1936 *'Jack Sullivan - *A carga da brigada lixeira*
** Clem Beauchamp - *The Last of the Mohicans*
** William Cannon - *Anthony Adverse*
** Joseph M. Newman - *San Francisco*
** Eric G. Stacey - *The Garden of Allah*
*1937 '*Robert Webb - *In Old Chicago*
** Charles C. Coleman - *Lost Horizon*
** Russ Saunders - *The Life of Emile Zola*
** Eric G. Stacey - *Naceu unha estrela*
** Hal Walker - *Souls at Sea''

## Notas 
## Véxase tamén
Estevo Ladislau II de Serbia

**Ladislau** (en alfabeto cirílico Стефан Владислав II) ou **Estevo Ladislau II** naceu en 1280 e finou en 1325. Foi un monarca serbio da dinastía Nemánica. Derradeiro rei da Sirmia (1316-1325), era pretendente ao trono do Reino de Serbia.

Fillo do rei Estevo Dragutin, debería de suceder no trono ao seu tío Milutino, mais aquel designou ao seu propio fillo Estevo Uroš III Dečanskii como o seu sucesor.

En 1323, Dečanski declarou a guerra ao seu primo Ladislau, que aínda posuía as terras de Dragutino. Só tres anos máis tarde, en 1326, é cando Dečanski atacou. Ladislau fuxiu en Hungría e seus pais, en Ragusa, malia pouca resistencia, depoñen as armas.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *A pequena enciclopedia "Sveznanje"*, publicada por "Narodno delo", Belgrado, en 1937, no dominio público. *Parte deste artigo pode estar escrito a partir do punto de vista de que lugar e tempo poden non reflectir opinións modernas ou descubrimentos recentes.*
* *Drago Njegovan*, Pris Ujedinjenje Vojvodine Srbiji, Novi Sad, de 2004.
Óscar á mellor dirección de danza

O **Óscar á mellor dirección de danza** (**Academy Awards for Best Dance Direction**) foi un premio entregado pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas como parte dos premios Óscar. Entregouse en tres edicións durante a década de 1930.

## Candidatos e gañadores 
*'*1935: Dave Gould - *Broadway Melody of 1936'' ("I've Got a Feeling You're Fooling") e *Folies Bergère* ("Straw Hat") 
** Busby Berkeley - Gold Diggers of 1935 ("Lullaby of Broadway") e ("The Words Are in My Heart")
** Bobby Connolly - Broadway Hostess ("Playboy from Paree") e Go Into Your Dance ("Latin from Manhattan")
** Sammy Lee - King of Burlesque ("Lovely Lady") e ("Too Good to Be True")
** Hermes Pan - Top Hat ("Top Hat") 
** LeRoy Prinz - All the King's Horses ("Viennese Waltz") e The Big Broadcast of 1936 ("It's the Animal in Me") 
** Benjamin Zemach - She ("Hall of Kings")
*'*1936: Seymour Felix - *The Great Ziegfeld'' ("A Pretty Girl Is Like a Melody")
** Busby Berkeley - Gold Diggers of 1937 ("Love and War")
** Bobby Connolly - Cain and Mabel ("1000 Love Songs")
** Dave Gould - Born to Dance ("Swingin' the Jinx Away")
** Jack Haskell - One in a Million ("Skating Ensemble")
** Hermes Pan - *Swing Time* ("Bojangles of Harlem")
** Russell Lewis - *Dancing Pirate* ("The Finale")
*'*1937: Hermes Pan - *A Damsel in Distress* ("Fun House")
** Busby Berkeley - *Varsity Show* ("The Finale")
** Bobby Connolly - *Ready, Willing, and Able* ("Too Marvelous for Words")
** Dave Gould - *A Day at the Races'' ("All God's Children Got Rhythm")
** Sammy Lee - *Ali Baba Goes to Town* ("Swing Is Here to Stay")
** Harry Losee - *Thin Ice* ("Prince Igor Suite")
** LeRoy Prinz - *Waikiki Wedding* ("Luau")

## Notas 
## Véxase tamén
Acanthodactylus erythrurus

miniatura|dereita|250px|*A. erythurus*.
miniatura|250px|Exemplar inmaturo co seu característico rabo vermello.
***Acanthodactylus erythrurus*** é unha especie de lagarto da familia dos lacértidos, O seu nome científico significa "dedos con espiñas" (*Acanthodactylus*), polas espiñas que moitas especies do xénero teñen nos dedos das patas posteriores, que forman unha especie de peite, aínda que non son patentes nesta especie, e "de rabo vermello" (*erythrurus*), porque os individuos xoves teñen o rabo desa cor.

## Distribución 
*A. erythrurus* vive na Península Ibérica (gran parte de España e unha parte de Portugal) e en Alxeria, Marrocos e parte de Tunicia. Dentro do estado español escasea no norte, e en Galicia só pode verse ás veces no límite do país (non obstante, está incluído na Lista de réptiles de Galicia). O seu status para a IUCN é "pouco preocupante"

## Hábitat 
Aínda que esta especie prefire rexións secas con vexetación escasa, non está restrinxida a terreos áridos, e non é rara noutros ambientes con máis vexetación.

## Descrición 
A coloración deste lagarto e o patrón das súas manchas son extremadamente variables. Como resultado, os zoólogos clasificaron ás veces as poboacións con esas variacións en especies distintas. Hainos de cor lisa, pero a maioría dos adultos son pardos ou grises con moitas liñas (ata 10) lonxitudinais e manchas. Os inmaturos teñen o rabo e as coxas vermellas, característica que pode permanecer nalgúns adultos. Na cabeza carecen de escama occipital e só teñen dúas supraoculares sobre cada ollo. A lonxitude media total dos adultos maduros sexualmente incluíndo o rabo é de 18 a 20&nbsp;cm.

## Comportamento 
Igual que outros membros do xénero *Acanthodactylus*, pode defenderse agresivamente e morder tenazmente cando o tratan de capturar. Implícanse continuamente en liortas con outros membros da súa especie e os machos defenden enerxicamente os límites dos seus territorios. A súa posición característica de repouso é coas patas anteriores ergueitas. Ten a capacidade de correr a gran velocidade.

## Reprodución 
*A. erythrurus* é ovípara. O número de ovos nas súas postas varía de 3 a 7.

## Subespecies 
Recoñécense tres subespecies, incluíndo a subespecie nominotípica, que son:

* *Acanthodactylus erythrurus atlanticus* Boulenger, 1918 - Marrocos
* *Acanthodactylus erythrurus belli* Gray, 1845 - Alxeria e Marrocos
* *Acanthodactylus erythrurus erythrurus* (Schinz, 1833) - Península Ibérica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Salvador A. 1982. A revision of the lizards of the genus *Acanthodactylus* (Sauria: Lacertidae). *Bonner Zoologische Monographien* (16): 1-167. (*Acanthodactylus erythrurus*, pp.&nbsp;57–65, Figures 23-25, Map 11). 
* Schinz HR. 1833. *Naturgeschichte und Abbildungen der Reptilien.* Leipzig: Brodtmann. iv + 240 pp. + Plates 1-102. (*Lacerta erythrurus*, p.&nbsp;102 + Plate 38).

### Ligazóns externas 
* http://www.ittiofauna.org/webmuseum/rettili/acantodactylus_erythrurus01.htm
* http://pdubois.free.fr/espece.php?MyEspece=ACAERY
* http://www.mediterranea.org/cae/divulgac/reptiles/lagcolir.htm
Dejan Dražić

**Dejan Dražić** (en serbio cirílico: Дејан Дражић) nado o 26 de setembro de 1995 en Sombor é un futbolista profesional serbio que xoga na demarcación de extremo esquerdo no Real Valladolid da Liga 1|2|3.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do FK Partizan e FK Teleoptik tras un período de proba no Rubin Kazan ruso asinou o seu primeiro contrato profesional en 2013 co OFK Beograd. O bo papel co equipo serbio na primeira división do país levárono a fichar polo Celta de Vigo no verá de 2015.

## Notas
Chalcides

***Chalcides*** é un xénero de lagártos escíncidos entre os que están incluídos as dúas especies de esgonzos presentes en Galicia, o esgonzo común (*Chalcides striatus*) e o esgonzo ibérico (*Chalcides bedriagai*).

Xeralmente o xénero clasifícase na subfamilia Scincinae (= Scincidae *sensu* Hedges 2014), un clado monofilético de esgonzos fundamentalmente africanos.

O nome do xénero procede do grego "chalcides", que significa "cobre".

## Especies 
As seguintes especies son recoñecidas como válidas actualmente (as que teñen entre paréntese o nome da autoridade binomial quere dicir que a especie foi descrita orixinalmente noutro xénero):
* *Chalcides armitagei* 
* *Chalcides bedriagai* . É o esgonzo ibérico, de cinco dedos, presente en Galiica, aínda que escaso.
* *Chalcides bottegi* 
* *Chalcides boulengeri* 
* *Chalcides chalcides*  
* *Chalcides coeruleopunctatus* 
* *Chalcides colosii*  
* *Chalcides delislei* 
* *Chalcides ebneri*  – 
* *Chalcides guentheri*  
* *Chalcides lanzai*  
* *Chalcides levitoni*  – 
* *Chalcides manueli*  
* *Chalcides mauritanicus*  
* *Chalcides mertensi*  
* *Chalcides minutus*  
* *Chalcides mionecton*  
* *Chalcides montanus* 
* *Chalcides ocellatus*  
* *Chalcides parallelus*  
* *Chalcides pentadactylus*  
* *Chalcides pistaciae*  = *C. bedriagai pistaciae*  
* *Chalcides polylepis* 
* *Chalcides pseudostriatus*  
* *Chalcides pulchellus*  
* *Chalcides ragazzii*  
* *Chalcides sepsoides* 
* *Chalcides sexlineatus*  
* *Chalcides simonyi*  
* *Chalcides sphenopsiformis* 
* *Chalcides striatus* . É o esgonzo común, de tres dedos, presente en Galica, onde abunda. 
* *Chalcides thierryi*  
* *Chalcides viridanus* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Austin, J.J. & Arnold, E.N. 2006. Using ancient and recent DNA to explore relationships of extinct and endangered *Leiolopisma* skinks (Reptilia: Scincidae) in the Mascarene islands. *Molecular Phylogenetics and Evolution* **39** (2): 503–511.  (HTML abstract)
* Hedges, S. Blair. 2014. The high-level classification of skinks (Reptilia, Squamata, Scincomorpha), http://www.hedgeslab.org/pubs/258.pdf
Xosé Luís Rei Núñez

**Xosé Luís Rei Núñez**, coñecido como **Luís Rei**, nado no Grove en 1960 e finado en Pontevedra o 9 de agosto de 2015, foi un bibliotecario e escritor galego.

## Traxectoria 
Profesor de EXB, bibliotecario e técnico de cultura do Concello de Cambados. Foi concelleiro do BNG no Grove. Investigou sobre vida e obra de Ramón Cabanillas, foi promotor da conmemoración do Ano Cabanillas en 2009 e comisario da exposición *Ramón Cabanillas. A roseira dos recordos*, aberta co gallo da celebración. Foi presidente da Asociación Ecoloxista do Grove, presidiu o Colectivo Ecoloxista do Salnés, foi fundador da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial en 1993, membro destacado do Comité Organizador da VII Edición do Encontro de Embarcacións Tradicionais de Galicia, en Cambados en 2005 e dirixiu a revista *Ardentía*. 

Recibiu o Premio Ramón Cabanillas en 2015.

## Obras 
### Artigos 
* "Cabanillas en Cambados, a forxa dun poeta" (2000)
* "Ramón Cabanillas: a disidencia republicana" (2006)

### Libros 
* *Ramón Cabanillas, xornalista cambadés* (2001), con Xabier Camba.
* *Camiño longo. Antre as roseiras de Cabanillas* (2004).
* *Ramón Cabanillas. Crónica de desterros e saudades* (2009).
* *Basiliana.* *Materiais para unha biografía de Basilio Álvarez que ficou inconclusa* (2022)*.* Lobishome Producións. A edición anotada leva a sinatura de Emilio Xosé Ínsua e o epílogo é unha contribución de Francisco Fernández Rei.

## Recoñecementos 
A Biblioteca municipal de Cambados, situada na Casa dos Fraga, foi bautizada co nome de Luís Rei en 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de autor en Galaxia
* Entrevista
* Entrevista
Perlada, Merlán, Chantada

**Perlada** é un lugar na parroquia de Merlán, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2015 tiña 4 habitantes deles 1 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Merlán 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
Arciprestado de Entenza

O **arciprestado de Entenza** era un arciprestado pertencente á diocese de Tui-Vigo. Recibía o seu nome da parroquia de Entenza (Salceda de Caselas), e abranguía 16 parroquias dos concellos de Ponteareas, O Porriño, Tui, Salceda de Caselas e Salvaterra de Miño:

Nogueira (Ponteareas), San Salvador de Budiño (O Porriño), Santo Estevo de Budiño, Soutelo, Entenza, Parderrubias, San Xurxo de Salceda, Santa María de Salceda e A Picoña (Salceda de Caselas), Alxén, Cabreira, Arantei e Porto (Salvaterra de Miño), Paramos, Baldráns e Caldelas de Tui (Tui).

No ano 2016, fusionouse co Arciprestado de Tui, formando o Arciprestado de Tui-Entenza.

Salceda de Caselas, Entenza.jpg|Igrexa parroquial de Entenza, que lle daba nome ó arciprestado.
Igrexa de San Salvador de Budiño, O Porriño.jpg|Igrexa parroquial de San Salvador de Budiño, O Porriño.
San Vicente de Soutelo.jpg|Igrexa parroquial de San Vicente de Soutelo.

## Notas
Galantis

**Galantis** é un dúo sueco de música electrónica formado por Christian Karlsson e Linus Eklöw. Son principalmente coñecidos internacionalmente polo éxito do seu sinxelo de 2014 "Runaway (U & I)".

## Discografía 
### Álbums 
* *Galantis EP* (2014)
* *Pharmacy* (2015)
* *The Aviary* (2017)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Dwight Powell

**Dwight Harlan Powell**, nado o 20 de xullo de 1991 en Toronto, Ontario, é un xogador canadense de baloncesto profesional que xoga nos Dallas Mavericks da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
### Boston Celtics 
O 26 de xuño de 2014, Powell foi elixido na 45ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Charlotte Hornets. O 12 de xullo de 2014, os dereitos de Powell foron traspasados xunto a Brendan Haywood ós Cleveland Cavaliers, a cambio de Scotty Hopson e unha compensación económica. Disputou a Liga de Verán da NBA de 2014 cos Cavaliers, e o 23 de agosto de 2014 asinou un contrato con eles. O 25 de setembro de 2014, foi traspasado ós Boston Celtics xunto a John Lucas III, Erik Murphy, Malcolm Thomas e dúas eleccións da segunda rolda de Cleveland dos Drafts de 2016 e 2017, a cambio de Keith Bogans e dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft. Durante a súa tempada coma rookie nos Celtics, foi asignado en varias ocasións ós Maine Red Claws da NBA Development League.

### Dallas Mavericks 
O 18 de decembro de 2014, Powell foi traspasado xunto a Rajon Rondo ós Dallas Mavericks, a cambio de Jae Crowder, Jameer Nelson, Brandan Wright, unha elección da primeira rolda do Draft de 2015 e unha elección da segunda rolda do Draft de 2016. En xullo de 2015, uniuse ó equipo dos Mavericks para a Liga de Verán da NBA de 2015.

## Estatísticas 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Monte Lobeira

O **Monte Lobeira** é unha montaña situada en András (Vilanova de Arousa). Ten 289 metros de altura, e está situada preto do mar, cun miradoiro no cumio desde o cal se aprecia a ría de Arousa cara ao oeste. A panorámica permite ver A Illa de Arousa, unha gran superficie do interior da provincia de Pontevedra, cara ao leste; a cara sur da Serra do Barbanza, na comarca de Barbanza cara ao norte; e as montañas e cidades da comarca do Salnés até a Illa de Ons, cara ao sur.

O miradoiro apouséntase no lugar onde se erguía o Castelo de Lobeira, que permaneceu en posesión de monarcas españois na época medieval. A orixe de Lobeira está marcada por diversos sucesos acontecidos ao longo da historia xa que os séculos XI e XII destacan polo protagonismo do Castelo de Lobeira, onde a raíña Urraca decidiu asentarse cando procuraba a seguridade necesaria para Galiza. Cando a raíña rematou a súa función de defensa nestas terras, deixou tamén de ser residencia de reis, e a partir dese momento o castelo foi abandonado.

En 1175, coa entrega do castelo á mitra compostelá e posteriormente ás mans de Xoán García Manrique foise deteriorando ao estar rodeado dun monte sen veciñanza nin poboación no seu ámbito; ao que se suma a febre destrutiva no século XV durante as loitas irmandiñas.

Inda se pode observar algúns dos perpiaños que conformaban unha das torres da muralla, e conserva os alxibes onde se almacenaban víveres para as batallas; os restos da outra torre quedaron ocultos polas obras da localización da cruz, cuxa orixe é do ano 1896, para perpetuar a morte de tantas vítimas cobradas polo mar, acumuladas a través dos tempos .

Accédese ao pé do miradoiro por vías forestais, para continuar ascendendo a través de escaleiras. Desde o alto pódese apreciar a vista explicada antes e tamén a súa cruz, unha cruz que culmina o miradoiro.

Un pouco máis abaixo atópase o *Faro da Lúa*, un miradoiro de aceiro inoxidábel deseñado polo arousán Manolo Chazo, e que recibe ese nome por reflectir os raios do sol nas tres lúas situadas na súa parte máis alta.

Esta montaña sufriu, ao igual que outros montes galegos, a vaga de incendios forestais de 2006.

* *Aí vén o maio/ polo pico de Lobeira,/ vén a patadas/ ca filla da Oleira* .

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* . *Guía histórica del Monte Lobeira*, 1997. Deputación de Pontevedra. ISBN 84-89690-18-9.
Parque Natural de Peñalara

O **parque natural de Peñalara** sitúase na comunidade de Madrid, no termo municipal de Rascafría.

Trátase dun parque natural de alta montaña, localizado na Serra de Guadarrama. A alta concentración de picos xustifican tal denominación, así, temos o Peñalara (2428 metros), *Dos Hermanas* (2085 metros) e *Claveles* (2390 metros). O relevo é de orixe terciaria, formado hai máis de 300 millóns de anos. A acción dos xeos e a erosión do vento e ríos conformaron e perfilaron a paisaxe actual. Salientar tamén a presenza de lagos de orixe glaciar.

A vexetación é rica e variada. Por debaixo dos 1600 metros dominan os freixos, acivros e piñeiros. Por enriba deste nivel os xenebreiros e piñeiros albar van deixando paso ás típicas praderías alpinas.

A zona é frecuentada por practicantes de deportes de montaña, tales coma o esquí, o esquí de fondo e o alpinismo. Presenza de dúas estacións de esquí: a de Valcotos e a de Valdesquí.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guía turística del canal de Isabel II. La Sierra del Agua. El Pais/Aguilar, 2005
Reserva da Biosfera da Serra do Rincón

miniatura|Reserva da Biosfera da Serra do Rincón en Puebla de la Sierra.
A **reserva da biosfera da Serra do Rincón** sitúase no extremo nordés da Comunidade de Madrid.

Esta reserva abarca 15000 hectáreas, distribuída en cinco municipios: *La Hiruela*, *Horcajuelo*, *Montejo de la Sierra*, *Prádena del Rincón* e *Puebla de la Sierra*. A agricultura e oficios tradicionais permitiron a conservación da zona, mais tamén o despoboamento.Debido ós seus valores ecolóxicos, culturais (presenza de arquitectura popular) e paisaxísticos, a reserva foi declarada oficialmente en xuño de 2005 pola UNESCO.

Existen múltiples especies vexetais e animais de interese. Os bosques adoitan ser variados con presenza das faias, carballos, aciñeiras e piñeiros. Mais tamén existe a vexetación de ribeira, as praderías e os pastos. Entre a fauna, salientar o voitre leonado, a aguia real, o corzo, o cervo, o xabarín e o raposo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guía turística del canal de Isabel II. La Sierra del Agua. El Pais/Aguilar, 2005
Monte Faro de Domaio

O **monte Faro de Domaio** é un monte galego situado na península do Morrazo, na localidade pontevedresa de Moaña. Ten 628,20 m de altura e é a máxima altitude da serra do Morrazo que percorre a península de leste a oeste.

O nome do pico provén da parroquia de Domaio, na que se erixe. Domina as rías de Pontevedra e Vigo cunha situación estratéxica que o converteu nun importante centro de telecomunicacións.

No seu cumio atópase unha zona de lecer chamada Chan da Arquiña que rodea un dolmen e unha mámoa co mesmo nome, e que constitúe a ruta de sendeirismo homónima. O monumento megalítico posúe máis de 5 000 anos de antigüidade, e consta dunha cámara poligonal composta de 11 pedras verticais e dun corredor, composto de 5 pedras verticais. Ten orientación cara ao leste. Nas escavacións encontrouse un enxoval funerario completo composto de diferentes útiles e ferramentas de pedra e fragmentos de cerámica.

Nel nacen varios ríos, pequenos e de caudal irregular, que verten, polo sur na ría de Vigo e polo norte na de Pontevedra. A vexetación está composta por bosque atlántico onde abunda o carballo e o castiñeiro, que van cedendo paso aos eucaliptos e piñeiros que veñen da man da reforestación con fins de explotación forestal.

O terreo é granítico con grandes rochas deste material. Unha estrada sobe até o seu cumio onde hai unha gran cantidade de antenas de todo tipo para servizos de telecomunicacións e televisión.

No cumio do Monte Faro de Domaio instalouse un vértice xeodésico de primeira orde.

## Galería de imaxes

Moaña,_monte_Faro_de_Domaio.JPG|Vigo (ao fondo) vista desde o monte Faro de Domaio desde Chan da Arquiña.
Moaña vista monte faro.JPG|Faro de Domaio, vista desde o porto de Moaña.
Moaña, monte Faro de Domaio.JPG|Monte Faro de Domaio visto desde o miradoiro das Fragas.
Chan da Arquiña - Lago Castiñeiras (Moaña).jpg|Área de lecer Chan da Arquiña-Lago Castiñeiras
Dolmen_de_Chan_da_Arquiña_(5666454416).jpg|Dolmen do Chan da Arquiña.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Chan da Arquiña
* Domaio, Moaña
### Ligazóns externas 
* Vista e localización do Monte Faro de Domaio
* Datos do vértice xeodésico, IGN
Praia de Baltar

A **praia de Baltar** ou **praia de Portonovo**  é un areal situado en Portonovo (Sanxenxo). En 2016, como en anos anteriores, foi recoñecida co distintivo europeo da Bandeira Azul. Xunto ás de Canelas e Caneliñas, conforman as praias de Portonovo.

Recibe o seu nome da aldea de Baltar, situada ó outro lado da estrada PO-308, que percorre a praia lonxitudinalmente.

## Características 
A praia está separada da estrada por un cordón de dunas formadas polo vento que levanta a area da praia e a empurra cara á súa zona posterior. Ente a duna e a estrada e ó longo da praia esténdese un paseo de madeira que une as localidades de Sanxenxo e de Portonovo.

A praia esténdese dende a liña urbana da vila, a partir do peirao do Chasco, alcanzando uns 600 m de lonxitude, aproximadamente, até a rochosa Punta do Vicaño, que separa a praia de Baltar da de Silgar. É de area branca e fina, e con augas tranquilas, ó estar protexida polo promontorio de Punta Vicaño ó leste, e as instalacións do porto ó oeste.

No citado peirao atópase o Club Náutico de Portonovo, entidade potenciadora dos deportes náuticos na zona. Tamén foi distinguido en 2016 cunha Bandeira Azul.

## Aeródromo 
Nesta praia existiu un aeródromo, onde voou a primeira muller piloto de Galicia, Elisa Patiño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ficha da praia na páxina web do concello 
* Galicia Máxica 
+ Ficha en Turismo.gal
Cobra de ferradura

miniatura|dereita|250px|Debuxo de *H. hippocrepis*.
A **cobra de ferradura** (*Hemorrhois hippocrepis*, antes *Coluber hippocrepis*) é unha especie de cobra da familia Colubridae.

## Descrición 
Estas serpes teñen formas estilizadas, a cabeza bicuda, bastante diferenciada do tronco e un rabo longo e delgado. Trátase dunha serpe moi veloz e áxil, que pode subir con gran facilidade aos arbustos, árbores e rochas na procura de presas ou niños de aves. Esta cobra pode medir como media un metro, pero pode chegar a 156&nbsp;cm en casos extremos. Ten unha cor amarela de fondo pouco evidente, xa que tanto a cabeza como o dorso posúen manchas negras que, en conxunto, lle dan ao réptil un ton escuro case negro. O ventre é amarelo, laranxa ou vermello. Pupila redonda. Na parte posterior da cabeza, unha destas manchas ten, con frecuencia, a forma dunha ferradura (forma de U ou V invertidos) que rodea a caluga. A esta característica debe o seu nome en moitos idiomas.

## Distribución 
Vive na Península Ibérica, menos nas zonas máis ao norte e no noroeste de África. En Galicia é rara (ver Lista de réptiles de Galicia). Na Península Ibérica distribúese esencialmente na metade meridional, sen superar normalmente o norte do Sistema Central; polo oeste téñense detectado en partes do Macizo Galaico e pola zona leste chega ata Cataluña. Máis ao sur vive no noroeste de África de Marrocos a Libia e pode baixar polo sur na estepa subdesértica subsahariana. Tamén hai poboacións nas illas de Sardeña e Pantelleria.

## Hábitat 
Habita nos bosques secos ou en zonas pedregosas cubertas de mato. A súa principal ameaza é a perda do seu hábitat, pero a IUCN dálle o status de "pouco preocupante".

## Alimentación 
Esta serpe é activa polo día, e a súa alimentación é moi variada. Adoitan comer lagartas, outras serpes (incluso da súa mesma especie), pequenos mamíferos como ratos ou musarañas e aves. Esta cobra é belicosa e moi agresiva. Poden responder a calquera ataque, mesmo se a especie que a ataca é o dobre de grande. Ademais, se algunha outra especie trata de cazala, revólvese e utiliza a cola como látego ou morde.

## Notas 
## Véxase tamén
Faial de Montejo

O **Faial de Montejo** é unha masa boscosa localizada no municipio madrileño de Montejo de la Sierra.

## Características 
Trátase dunha masa boscosa de máis de 100 hectáreas de gran valor paisaxístico e ecolóxico; na que se mesturan faias e carballos. Considérase o faial máis meridional de toda Europa.

## Protección 
No 1974, por medio do Decreto 2868/1974, do 30 agosto, declarouse o lugar coma *Sitio natural de interese nacional*. Posteriormente no 2005, englobouse dentro da Reserva da Biosfera da Serra do Rincón. O lugar recibe unha grande afluencia de visitantes e unha variada rede de sendeiros permite o seu coñecemento. Para evitar o impacto destas afluencia humana regulouse o número de visitantes por día mediante un plan de uso público.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guía turística del canal de Isabel II. La Sierra del Agua. El Pais/Aguilar, 2005
Praia de Silgar

A **Praia de Silgar** é un areal galego situado no tramo de costa urbano do concello pontevedrés de Sanxenxo. Ten unha extensión de 750 metros e é acompañada de punta a punta polo paseo marítimo homónimo.

Está separada da praia de Baltar, na parroquia de Portonovo, por un saínte de terra coñecido como *Punta do Vicaño*.

Neste areal atópase, situada nunha rocha a poucos metros da costa, a estatua de Madama, obra do artista Alfonso Vilar Lamelas.

## Galería de fotos
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes da praia de Silgar.
* María Silgar pseudónimo de María Ignacia Ramos.

### Ligazóns externas 
* Foto: Vista nocturna de La Madame en la Playa de Silgar, Sanxenxo
* Foto:Paseo Nocturno, Playa del Silgar
Praia de Bascuas

A **praia de Bascuas** é unha pequena praia nudista do municipio de Sanxenxo, na parroquia de Adina. Ten forma de media cuncha, situada nun ámbito case despoboado.

## Acceso 
Dende Sanxenxo, pola estrada PO-308 en dirección ao Grove, en Aios, tomar desvío á esquerda cara á praia de Bascuas.

## Notas
Pegusa nasuta

[miniatura|250px|Exemplares de *P. nasuta* capturados no golfo de [Odesa, mar Negro, Ucraína.]]

***Pegusa nasuta*** (Pallas, 1814) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, coñecida en galego como **linguado do mar Exeo**.

É unha especie moi semellante a *P. lascaris*, o linguado do mar Exeo, coa que adoito se confunde, que habita nas costas do Mediterráneo, especialmente nas da beira norte, e nos mares Negro e de Azov.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1814 polo zoólogo alemán Peter Simon Pallas, co nome de *Pleuronectes nasutus*.

## Características e bioloxía 
Moi semellante a *Pegusa lascaris*, é un pequeno linguado de até 20&nbsp;cm de lonxitude, que vive en augas subtropicais, mariñas e salobres, demersal e oceanódromo, nas costas do Mediterráneo, especialmente nas da beira norte, e nos mares Negro e Azov.	

## Pesca 
*Pegusa nasuta* captúrase na súa área de distribución, na zona de pesca 37 (Mediterráneo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Vachon, J.; M. Desoutter & F. Chapleau (2005): Solea bleekeri Boulenger, 1898, a junior synonym of Pegusa nasuta (Pallas, 1814), with the recognition and redescription of Solea turbynei Gilchrist, 1904 (Pleuronectiformes: Soleidae)". *Cybium* **29** (4): 315-319.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronectoideos
* Soleidos
* *Pegusa*
* *Pegusa lascaris*

### Ligazóns externas 
* *Pegusa nasuta*  na EOL. Con informacións, imaxes e mapas de distribución .
Praia de Areas

A **praia de Areas** é un areal galego do concello de Sanxenxo, situado na ría de Pontevedra.

Ten unha forma rectilínea e semicurva nun extremo e está situada nun ámbito urbano de baixa densidade de poboación, maioritariamente flotante ou estacional. Limitada no extremo este pola pequena Cala dos Mortos, con acceso en baixamar e Punta Cabicastro. Composta por area branca e fina. Recollida dos ventos, con augas tranquilas propicias para realizar deportes acuáticos: esquí acuático, vela, motonáutica, wíndsurf (con límite á praia de 200 metros). Existe un fondeadoiro para embarcacións.

No seu extremo oriental atópase a Punta de Areas que delimita a ría interior da exterior.

## Acceso 
Dende Sanxenxo, tomar a estrada C-550 dirección a Pontevedra, en Areas, tomar desvío sinalizado á dereita á praia.
Praia de Montalbo

A **praia de Montalbo** é un areal do concello de Sanxenxo, situada na parroquia de Arra.

Situada nun ámbito rural, está limitada, no extremo norte, pola Punta de Montalbo, promontorio e miradoiro natural, e, no extremo sur, pola Punta Paxariñas, menos pronunciada, que separa a praia de Montalbo da de Paxariñas.

Un paseo de madeira comunica polo bordo do mar as praias de Montalbo e Paxariñas.

Ten forma rectilínea, con area branca e fina formando suaves dunas con vexetación dispersa que delimitan a praia do piñeiral próximo que a separa da estrada PO-550. É unha praia aberta, ventosa e con ondada moderada, e dispón de zona de fondeo de embarcacións.

## Acceso 
Dende Sanxenxo, pola estrada C-550 en dirección ao Grove, debe tomarse o desvío á esquerda á praia, ó chegar ó lugar de Montalbo.

miniatura|esquerda
DTM 2014

[miniatura|dereita[Marco Wittmann en Hungría.]]
O **DTM 2014** foi a 15ª tempada do Deutsche Tourenwagen Masters. A tempada comezou o 4 de maio no circuíto de Hockenheim e rematou o 19 de outubro no mesmo lugar, tras 10 carreiras. O campión da clasificación de marcas foi Audi, mentres que o campión dos pilotos foi o condutor alemán de BMW, Marco Wittmann.

## Equipos e pilotos 
## Calendario 
## Estatísticas do campionato 
### Sistema de puntuación 
Este foi o sistema de puntuación que se empregou en todas as carreiras do campionato.

### Campionato de pilotos 
|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Pilotos que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

### Campionato de Marcas 
O campionato de marcas é un campionato no que gaña a marca de coches que máis puntos consegue. Para esta puntuación conta o resultado de cada piloto xa que as tres marcas teñen 8.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deutsche Tourenwagen Masters

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do DTM
Butterflies (canción de Kamaliya)

**"Butterflies"**' é unha canción e sinxelo da cantante ucraína Kamaliya. A canción foi composta por Joern Uwe Fahrenkrog-Petersen e Ronny Svendsen, e mestura o pop e o house co clásico de ópera *Madama Butterfly*, sendo as dúas partes (lírica e normal) interpretadas por Kamaliya.

En España foi lanzada no 2012 coa discográfica *Blanco y Negro Music*, chegando a soar en Europa FM e Los 40 Principales.

A canción foi escollida para formar parte do álbum compilación de Europa FM do ano 2013.

## Listaxe de cancións
## Posición nas listas
## Notas
Praia de Area

A **praia de Area** é un areal do concello de Viveiro, situado a 4&nbsp;km da vila.

Conta con 1450 metros de lonxitude e un ancho variable entre 80 e 30 metros dependendo das mareas. Esta praia posúe unha gran variedade de accesos, un amplo paseo en paralelo, de toda clase de servizos turísticos (postos de socorro, hoteis, restaurantes, discoteca-pub, albergue xuvenil...), así coma unha alta ocupación na tempada estival e augas transparentes e tranquilas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Catálogo de Playas del Ministerio de Medio Ambiente.
Praia de Covas

A **praia de Covas** é unha praia de 1650 m de lonxitude, situada no concello de Viveiro. Esta praia goza de instalacións e servizos, e de alta ocupación na tempada estival, dotada de paseo marítimo, de augas tranquilas, con equipos de salvamento e seguridade e acceso para discapacitados.

Na parte occidental da praia hai unhas rochas sobresaíntes coñecidas como Os Castelos. Nestas rochas levántase un monumento dedicado á lembranza da *Santa María Magdalena* e do bergantín *Palomo* que naufragaron xuntos nunha noite de terrible temporal, o ano 1810 causando máis de 500 vítimas. Restos do naufraxio adornan algúns cantos da cidade: canóns no Parque de Pernas Peón, xunto á praia de Covas, e áncoras nalgunha praza da zona urbana, e no propio monumento dos Castelos.

## Notas
Distrito de Gagra

O **Distrito de Gagra** (en , en , en ) é un dos 7 distritos de Abkhazia. Este corresponde ao distrito xeorxiano do mesmo nome. Na época medieval, foi coñecido como a parte sur de Sadzen. Fica na parte máis ao oeste de Abkhazia, na fronteira con Rusia. A súa capital é Gagra, que lle pon nome ao distrito. A poboación da capital en 1989 era de 77,079 habitantes, pero este número baixou dramaticamente seguindo o colapso da Unión Soviética e a Guerra de Abkhazia de 1992-1993, tengo no 2003 37,002 habitantes. A etnia armenia na actualidade é a máis habitada na zona.

## Demografía
Segundo o censo de 2003, o distrito de Gudauta tiña unha poboación de 36,775:

*Armenios (44.1%)
*Abkhazos (27.2%)
*Rusos (20.0%)
*Xeorxianos (3.3%)
*Gregos (0.7%)

## Cidades
As principais cidades do distrito son:

*Gagra
*Pitsunda
*Leselidze
*Tsandripsh
*Bzyb

## Galería de imaxes

Old Gagra.jpg|Cidade vella de Gagra.
Ridge view from pitsunda cape.jpg|Vista de montañas en Pitsunda.
Tsandrypsh.JPG|Tsandripsh.
Bzyb village.jpg|Vila de Bzyb.

## Notas
Praia de Sacido

A **praia de Sacido** é unha praia de 282 metros de lonxitude, situada no concello de Viveiro. Esta praia goza de instalacións e servizos, e dunha ocupación media na tempada estival, sendo as súas augas tranquilas. Está rodeada por un alto cantil.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Catálogo de Playas del Ministerio de Medio Ambiente.
Faustino Domínguez Coumes-Gay

**Faustino Domínguez Coumes-Gay**, nado na Coruña o 31 de agosto de 1845 e finado na mesma cidade o 17 de xullo de 1900 foi un arquitecto galego.

## Traxectoria
Fillo do arquitecto Faustino Domínguez Domínguez e de María Luisa Coumes-Gay, en 1861 ingresou na escola de Arquitectura de Madrid, obtendo o título de arquitecto en 1867. Entre 1868 e 1870 foi arquitecto municipal de Ferrol, antes de volver a Madrid. Casou na Coruña con Sabina de la Cámara Bayou. e as Escolas da Guarda (1891), a reconstrución do Teatro Rosalía de Castro, as casas de esquina que creou na Coruña, Compostela e Ferrol, e o mercado municipal de Padrón.

Deseñou tamén a fachada que durante cen anos se empregou nos fogos do Apóstolo e a igrexa de Santo André da Coruña (1890), considerado o mellor templo neorrománico de Galicia.

## Galería 

Ficheiro:IES Eusebio da Guarda A Coruña.jpg|Instituto Eusebio da Guarda, A Coruña.
Ficheiro:Cemiterio británico.jpg|Pórtico do cemiterio británico de santo Amaro
Ficheiro:Igrexa de Santo André.JPG|Igrexa de santo André (1884-1890)
Ficheiro:Praza de Lugo 1.JPG|Casas no Ensanche da Coruña (1889)
Ficheiro:Escolas Da Guarda.jpg|Escolas da Garda (1891)
Ficheiro:Ferrol-09.jpg|Teatro Jofre (1892)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
*
Pharmacy (álbum)

***Pharmacy*** é o primeiro álbum de estudio do grupo de música electrónica sueco Galantis, publicado o 8 de xuño de 2015.

## Listaxe de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Galantis