Moeda seléucida

[miniatura|[Tetradracma de prata a nome de Alexandre I Balas (152-145 a. de C.), co busto de Alexandre o Grande no anverso. Ceca de Tiro.]]
A **moeda seléucida** é a emitida pola autoridade do Imperio Seléucida, que no período de máxima expansión se estendía desde o mar Mediterráneo ata o océano Índico e abranguía parte de Anatolia, Siria, Mesopotamia e Persia. Este período comeza arredor de 312 a. de C., despois da morte de Alexandre o Grande, e finaliza en 63 a. de C., coa conquista romana.

Estas cuñaxes estaban inspiradas nas de Alexandre o Grande e baseadas, pola súa vez, no sistema monetario e ponderal ateniense.

O símbolo da moeda seléucida era a áncora, que aparece frecuentemente nos anversos das moedas que amosan, de maneira póstuma, o busto de Alexandre o Grande. Algúns bronces seléucidas presentan cantos serrados, do mesmo xeito que algúns denarios romanos e, menos comunmente, algunhas moedas macedonias.

A primeira ceca real seléucida foi a de Seleucia do Tigris. Posteriormente, Antioquía, como nova capital, albergou a ceca máis importante logo de que Seleuco I trasladara a esa localidade os traballadores desde a de Seleucia.

## Denominacións e valores 
### Bronce 
[miniatura|Moeda de [bronce de Antíoco IV]]
En bronce emitíronse cinco valores con diferente tipoloxía; os pesos e os tamaños son moi variables e o máis probable é que non se fixera esforzo ningún por cumprir cun padrón establecido. Estes bronces adoitan denominarse en calcos (*chalkoi*).

* Tipo A: > 23&nbsp;mm = > 10 g.
* Tipo B: 18–23&nbsp;mm = 6,77 - 8,63 g
* Tipo C: 13–17&nbsp;mm = 3.88 g.
* Tipo D: 12–13&nbsp;mm = 1,59 g.
* Tipo E: 10–12&nbsp;mm = 1,13 g.

### Prata 
[miniatura|[Tetradracma de prata do usurpador Alexandre II Zabinas. Ceca de Antioquía]]
Canto ás emisións en prata, con denominacións en óbolos e dracmas, estas son as imaxes máis comunmente reproducidas:

Polo xeral, as moedas que non estaban baseadas no sistema ponderal do padrón ático, como é o caso das emisións tolemaicas, as moedas de Rodas e as atálidas, non circularon dentro do imperio. Suponse que debeu haber regulacións dirixidas a facer cumprir o padrón ático, cunha base máis orde pragmática que de índole política. Con todo, Celesiria e Fenicia, conquistadas en 200 a. de C. por Antíoco III, foron excepcións no uso do padrón ático, xa que os seléucidas cuñaron algunhas moedas segundo o padrón tolemaico para seren utilizados na rexión, na que coexistiron, xa que logo, ambos os sistemas.

As regulacións monetarias seléucidas difiren en varios aspectos das da Persia aqueménida, xa que neste último caso os gobernantes non intentaron unificar os padróns para a cuñaxe, senón que deixaron que os sátrapas locais emitisen ao seu nome as súas propias moedas. Pola contra, mesmo conservando os seléucidas o sistema de sátrapas, estes prohibiron aos gobernantes locais a emisión de circulante propio. Algunhas cidades tiveron, iso si, as súas cecas para as cuñaxes de bronce (con control real), en tanto que as de ouro e as de prata grande só se cuñaban nas cecas reais.

Cando o imperio seléucida empezou a declinar, particularmente nalgunhas rexións, nas derradeiras décadas do século segundo a. de C., as autoridades locais comezaron a cuñar as súas propias moedas de prata para amosaren a súa autonomía fronte ao poder central.

Malia as regulacións tendentes a centralizar o control das emisións, a política monetaria seléucida aínda era algo permisiva, en comparación coa do reino tolemaico, que impuxo o poder exclusivo da emisión de moeda.

## Cecas seléucidas 
[miniatura|400x400px|En amarelo o [Imperio Seléucida, coas súas principais cidades]]
No territorio central seleúcida arredor de Siria houbo unha grande concentración de obradoiros monetarios. Pola contra, as provincias orientais tiveron só unha ceca cada unha. As rexións mediterráneas do imperio estaban máis monetizadas e tiñan unha economía moito máis dependente da política monetaria. Pola súa vez, o uso da moeda en Mesopotamia, incluídas as rexións de Babilonia e Susiana, limitábase ao ámbito urbano e estaba moi vinculada aos impostos e aos pagamentos oficiais e, malia facerse máis xeral na época helenística, os métodos tradicionais de pagamento non chegaron a desaparecer completamente.

Seleucia do Tigris albergou a primeira ceca seléucida na súa condición de capital. Máis tarde, cando Seleuco I Nicátor lle deu máis relevancia á construción dunha importante cidade portuaria en Antioquía, os operarios da ceca primitiva foron trasladados a esta nova capital, onde pasaron a cuñarse as moedas de ouro e tamén as de bronce emitidas a nome do rei. O antigo obradoiro monetario de Seleucia, pola contra, continuou a súa actividade coa consideración de ceca municipal, centrada nas emisións de bronce de carácter local.

A ceca de Tolemaida estaba entre as máis activas e continuou a bater moeda baseada nun padrón diferente do ático, mesmo con posterioridade a ser conquistada por Antíoco III o Grande. É probabelmente que esta cidade mantivese a cuñaxe de moeda de prata sen interrupción mesmo despois de cambiar mans, xa que se trataba dunha cidade de moita importancia en Fenicia.
* Babilonia. Este motivo comezou a utilizarse nos reversos das moedas que amosaban nos seus anversos a imaxe de Alexandre o Grande, seguindo unha iconografía moi habitual nos territorios dos Diádocos.

A moeda cuñada por Antíoco IV pode ser considerada como innovadora desde o punto de vista iconográfico, ao recorrer a diversos atributos celestes e a símbolos como estrelas e raios sobre a súa cabeza. Tanto Antíoco IV como Seleuco IV emitiron moedas coa deidade solar Helios. Outra divindade estreitamente asociada ao reinado destes dous irmáns gobernantes é Apolo.
miniatura|Moedas de bronce seléucidas co canto serrado e a típica forma de tapón de botella

### Moedas co canto serrado 
Algunhas moedas seléucidas de bronce presentan os seus cantos serrados, algo pouco habitual na moeda antiga, o que lles dá un aspecto similar ao dun tapón de botella. As cecas seléucidas cuñaron este tipo de bronces entre os anos 187 e 141 a. de C, durante os reinados de Seleuco IV e Antíoco VI.

Segundo algúns estudosos, esta forma dos cantos faría máis doado demostrar que a moeda era de metal sólido, aínda que isto poida resultar contraditorio con que só se lles aplicase ás moedas de bronce e non ás de prata nin ás de ouro. No caso dos denarios romanos serrados parece claro que se trataba de dificultar a falsificación e a alteración das moedas, aínda que no caso dos bronces seléucidas podería tratarse simplemente dun motivo ornamental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Grecia
*Dinastía tolemaica
*Moeda tolemaica
* Moeda do reino do Ponto
*Moeda sasánida
*Moeda aqueménida

### Bibliografía 
* Babelon, E. (1890). ''Les roys de Syrie d'Arménie et de Commagene, catalogue des monnaies greques de la Bibliothèque Nationale*. Bibliothèque nationale de France. París.
* Barclay V. Head. (1911). "The Seleucid Kings". En *Historia Nummorum: a manual of Greek numismatics*. Páxinas 755-774.
* Crawford, Michael H. (1985). *Coinage and Money Under the Roman Republic: Italy and the Mediterranean Economy*. University of California Press. ISBN 978-0-520-05506-3
* Gardner, P. (1878). *Catalogue of Greek Coins of the Seleucid Kings of Syria in the British Museum.* British Museum. Londres.
* Houghton, A. (2004). *Seleucid Coinage and Monetary Policy of the 2nd c. B.C. Reflections on the Monetization of the Seleucid Economy*. En *Topoi. Orient-Occident*. Supl. 6. Páxinas 49-79.
* Houghton, A. et al. (2002). *Seleucid coins: a comprehensive catalogue I: Seleucus I through Antiochus III*. American Numismatic Society. Nova York. ISBN 9780970926838
* Houghton, A. et al. (2008). *Seleucid coins: a comprehensive catalogue II: Seleucus IV through Antiochus XIII*. American Numismatic Society. Nova York. ISBN 9780970926845
* Howgego, Ch. (2002). *Ancient History from Coins*. Routledge. Nova York. ISBN 978-1-134-87783-6
* Markowitz, M. (2019). "Ancient Coin Series: The Seleucids and Their Coins". 1ª parte (31 de xaneiro) e 2ª parte (28 de febreiro). En *CoinWeek*.
* Metcalf, W. E. (2012). *The Oxford Handbook of Greek and Roman Coinage*. Oxford University Press. Oxford. ISBN 978-0-19-530574-6
* Mørkholm, O. (1991). *Early Hellenistic Coinage from the Accession of Alexander to the Peace of Apamaea (336-188 BC)*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-39504-5
* Newell, Edward T. (1921). *The first Seleucid coinage of Tyre*. American Numismatic Society. Nova York.
* Saulcy, F. (1871). *Mémoire sur les monnaies datées des Séleucides*. Leclere, París.

### Ligazóns externas 
* Proxecto *Seleucid Coins Online''  (American Numismatic Society)
* Moedas do Reino Seléucida
* Galería de moedas seléucidas: Seleuco I
* Galería de moedas seléucidas: Antíoco I
* Base de datos de moedas orientais: Reino Seléucida
* Historia do Imperio Sléucida e os seus reis