open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sonsoles Ónega

**Sonsoles Ónega Salcedo**, nada en Madrid o 30 de novembro de 1977, é unha xornalista, presentadora de televisión e escritora española.

## Biografía 
Filla do tamén xornalista Fernando Ónega e de Marisol Salcedo e irmá de Cristina Ónega, licenciouse en Xornalismo pola Universidade CEU San Pablo.

Especializada en medios audiovisuais, comezou a súa andaina profesional en CNN+. De aí pasou á cadea Cuatro. En 2008 incorporouse aos servizos informativos de Telecinco, onde durante dez anos exerceu como cronista parlamentaria, destacada no Congreso dos Deputados.

Desde 2018 até 2022, presentou o programa de sucesos da mesma cadea *Ya es mediodía*.

Ademais, colaborou como analista político no espazo radiofónico *La tarde de COPE*.

En canto á súa faceta literaria, en 2004 publicou a novela curta *Calle Habana, esquina Obispo*. Seguiría *Donde Dios no estuvo*, sobre o 11-M. No entanto, o seu maior éxito foi a novela *Después del amor* (2017), ambientada na España da II República. En 2023 gañou o Premio Planeta con *Las hijas de la criada*. 

En 2020, Sonsoles embarcouse en novo proxecto televisivo e foi a encargada de presentar as galas dominicais do seu primeiro reality, *La casa fuerte* un espazo de prime time.

Durante 2021 e 2022, presentou *Ya son las ocho*.

En xullo de 2022, fichou por Atresmedia Televisión para presentar un novo proxecto en Antena 3 chamado *Y ahora Sonsoles*, estreado o 24 de outubro dese mesmo ano.

En decembro de 2023 participa como colaboración especial nos capítulos 2773 e 2775 da última tempada da serie *Amar es para siempre* interpretando a Sonsoles, xefa de prensa do alcalde madrileño Tierno Galván.

### Sonsoles Ónega e Galicia 
Ao ser filla do galego nado en Pol Fernando Ónega, Galicia sempre foi o seu refuxio na infancia, a adolescencia e a madureza. Ao recoller o premio Planeta recalcou que era filla da maxia literaria galega e das lendas que percorren a terra.

## Vida privada 
Casada desde 2008 co avogado Carlos Pardo Sanz, é nai de dous fillos. En agosto de 2019 cesou a convivencia co seu marido e en 2020 deuse a coñecer a súa separación.

É íntima amiga da raíña Letizia. 

## Obra literaria 
* *Calle Habana, esquina Obispo* (2004). Septem Ed. 101 páxs. ISBN 9788495687951.
* *Donde Dios no estuvo* (2007). Grand Guignol Ed. Sobre o 11-M. ISBN 9788493509057.
* *Después del amor* (2017). Planeta. 592 páxs. ISBN 978-84-08-17390-8. Ambientada na España da II República.

## Televisión 
#### Como convidada 
## Premios 
* Antena de Prata
* Premio Letras de novela Corta (2004).
* Premio Fernando Lara de Novela (2017).
* Premio Planeta pola súa novela *Las hijas de la criada* (2023).
## Notas
Sheva Brachot

***Sheva Brachot*** (en ) é un filme israelí de 2023 dirixido por Ayelet Menahemi. Está protagonizado por Reymond Amsalem quen escribiu o guión con Eleanor Sela. Estreouse o 7 de setembro de 2023 nos cinemas de Israel.

Foi escollido como candidato de Israel para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Ambientada a comezos dos 90 en Xerusalém, conta a historia dunha familia de xudeus marroquís buliciosa e chea de drama, con numerosos membros que falan varias linguas (hebreo, árabe, francés e dialecto franco-marroquí). Porén, detrás da fachada de alegría de vivir escóndense segredos, mentiras e unha vella e dolorosa ferida do pasado.

## Personaxes 
* Reymond Amsallem como Marie
* Tikva Dayan como Hana
* Eleanor Sela como Irit
* Rivka Bahar como Gracia
* Eran Mor como Dan
* Daniel Sabag
* Yael Levental
* Idit Teperson
* Anna Baziz
* Yogev Keinan
* Yoav Levi
* Emanuel Busidan
* Morin Amor
* Hila Di Castro
* Stav Magen
* Sylvain Biegeleisen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Israel propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Esimde

***Esimde*** (en ) é un filme kirguiz de 2022 dirixido e protagonizado por Aktan Abdykalykov. Foi escollido como candidato de Kirguizistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais foi descualificado.

## Sinopse 
Un home que perdeu a memoria mentres traballaba en Rusia regresa a Kirguizistán logo de 20 anos.

## Personaxes 
* Aktan Abdykalykov como Zarlyk
* Mirlan Abdykalykov como Kubat
* Taalaikan Abazova como Umsunai
* Elnura Osmonalieva como Meerim
* Ainazik Seyitkanova como Syrga
* Anar Nazarkulova como Kadicha
* Nazym Mendebairov como Jaichy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kirguizistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Io capitano

***Io capitano*** é un filme italiano de 2023 dirixido por Matteo Garrone a partir dun guión escrito por Garrone con Massimo Gaudioso, Massimo Ceccherini e Andrea Tagliaferri. O filme, unha coprodución internacional entre Italia, Bélxica e Francia, baséase nunha idea orixinal de Garrone, inspirada en historias reais das rutas africanas dos migrantes a Europa. A rodaxe tivo lugar no Senegal, Marrocos e Italia.

*Io capitano* competiu polo León de Ouro na 80ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde gañou o León de Prata pola dirección de Matteo Garrone e o premio Marcello Mastroianni pola interpretación de Seydou Sarr. Foi escollido como candidato de Italia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, sendo nomeado xunto a outros catro filmes.

## Personaxes 
* Seydou Sarr como Seydou
* Moustapha Fall como Moussa
* Issaka Sawagodo como Martin
* Hichem Yacoubi como Ahmed
* Doodou Sagna como Charlatan
* Khady Sy como nai de Seydou
* Bamar Kane como Bouba
* Cheick Oumar Diaw como Sisko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
A Grixa, Berdeogas, Dumbría

**A Grixa** é un lugar da parroquia de Berdeogas no concello coruñés de Dumbría, na Comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres).

## Toponimia
O topónimo **A Grixa** débese á presenza no lugar da igrexa de Santiago de Berdeogas.
## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia de Berdeogas
### Parroquias de Dumbría
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Dumbría
Mana Brīvība

**Mana Brīvība** é un filme dramático letón de 2023 dirixido por Ilze Kunga-Melgaile. O guión foi escrito por Anna Kalnina e Inga Rozentale. Foi escollido como candidato de Letonia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Erika Eglija como Alicija
* Darius Meskauskas como Ilgvars
* Gints Gravelis como Normunds
* Ilze Kuzule como Dita
* Velta Zygure como Lidija
* Timurs Ibraimovs como Jureks
* Egons Dombrovskis como Kurts

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Letonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Borás, Barallobre, Fene

**Borás** é un lugar da parroquia de Barallobre no concello coruñés de Fene, na Comarca de Ferrol.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barallobre 
### Parroquias de Fene
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fene
As Neves (filme)

***As Neves*** é un filme galego de 2024 escrito e dirixido por Sonia Méndez. É un drama rodado en lingua galega e protagonizado por Andrea Varela, David Rodríguez Fernández, Antía Mariño e Lucía Veiga, xunto aos debutantes Xacobe Bruña Alonso, Irene Rodríguez Vence, Diego Caro, Santi Carmena Rico, Jenny Soto Romarís e Adriana Fernández Pazó. Estreouse de forma mundial no Festival de Málaga o 6 de marzo de 2024, e nos cines españois o 10 de maio de 2024, con distribución de Sideral Cinema.

## Sinopse 
As Neves é unha vila galega de montaña onde todos se coñecen. A noite de Entroido un grupo de adolescentes celebran unha festa e dróganse con cogomelos por primeira vez. Ao día seguinte espertan cun temporal de neve e a noticia de que Paula, unha das mozas da festa, desapareceu. Mentres, a vila queda incomunicada e cae Internet. Cada vez é máis urxente atopala. Iníciase unha investigación que causará un profundo cambio nas súas vidas e na súa relación co mundo.

## Personaxes 
* Andrea Varela como Erea
* David Rodríguez Fernández como Manu
* Antía Mariño como Paula
* Xacobe Bruña Alonso como Diego
* Irene Rodríguez Vence como Sabela
* Diego Caro como Óscar
* Santi Carmena Rico como Breo
* Jenny Soto Romarís como Pomba
* Adriana Fernández Pazó como Bea
* Lucía Veiga como o Sarxento Portas
* Luísa Merelas como a avoa
* Xabier Deive como o pai

## Produción 
O 15 de decembro de 2022, anunciouse que a rodaxe da película *As Neves*, dirixida por Sonia Méndez na súa primeira longametraxe de ficción, comezaría na vila galega da Fonsagrada. Para xaneiro de 2023, a película xa alcanzara a fase final da rodaxe. O músico británico Andy Bell, anteriormente baixista de Oasis, compuxo a banda sonora para a película.

Aínda que o orzamento total da cinta se descoñece, a longametraxe recibiu 302.892 euros procedentes das axudas xerais do ICAA, así como dous importes en axudas da Xunta de Galicia de 18.200 euros para a fase de desenvolvemento en 2019 e de 260.000 euros para a rodaxe en 2022.

## Lanzamento e promoción 
miniatura|dereita|220px|Entrada para o filme *As Neves* nos cines Tamberlick de Vigo.
En febreiro de 2024, anunciouse que *As Neves* tería a súa estrea mundial no Festival de Málaga o 6 de marzo de 2024, e Sideral Cinema programou a súa estrea en cines para o 10 de maio de 2024. O 18 de abril de 2024 foi lanzado o tráiler final da película.

Foi preestreada na Fonsagrada, o lugar onde se rodou, xunto coa Pontenova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Gaceta de Galicia (homónimos)

****Gaceta de Galicia*** foi unha publicación que se editou en Santiago de Compostela de 1812 a 1814.
****Gaceta de Galicia*** foi un xornal que se editou en Santiago de Compostela entre 1879 e 1918.
****Gaceta de Galicia*** foi unha revista, de carácter bilingüe, editada en Vigo en 1929.
Hermandad

* ***Hermandad***, periódico editado no Carballiño en 1928.
* ***Hermandad***, *por la patria, el pan y la justicia : órgano de la Delegación Provincial Sindical*, da Coruña, (1939-).http://biblioteca.galiciana.gal/gl/consulta/registro.do?id=7698
Ana María Rodríguez Rivas

**Ana María Rodríguez Rivas**, nada en Lugo en 1967, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Traballou como xornalista en *El Progreso*, *La Voz de Galicia* e *El Correo Gallego*. Doutora en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, é profesora de Xornalismo e Comunicación Audiovisual na Universidade Rei Xoán Carlos de Madrid. Membro da directiva da asociación cultural Aquilino Iglesia Alvariño de Muimenta.
## Obras 
* *Xosé Trapero Pardo, a crónica dun século*. Fundación Caixa Galicia, 2000.
* *O xornalismo en Galicia: percorrido histórico pola prensa de Lugo*. Galaxia, 2006.
## Premios 
* Premio Literario Ánxel Fole (2000) por *Trapero Pardo, a crónica dun século*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da autora en Editorial Galaxia
Boston Fleet

O **Boston Fleet** é un equipo feminino profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Saint Paul, Minnesota (Estados Unidos). É unha das seis franquías da Professional Women's Hockey League (PWHL). Boston xoga os seus partidos como local no Xcel Energy Center de Saint Paul.

## Historia 
O 29 de agosto de 2023 anunciouse que unha das primeiras seis franquías da PWHL estaría localizada en Boston. O 1 de setembro a liga anunciou que Danielle Marmer, antiga cazatalentos e asistente de desenvolvemento de xogadores dos Boston Bruins da National Hockey League, sería a directora xeral do equipo. O 15 de setembro anunciouse que a adestradora asistente do equipo feminino da Universidade de Boston Courtney Birchard-Kessel sería a primeira adestradora do equipo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Northrop Alpha

O **Northrop Alpha** é un avión de transporte rápido de pasaxeiros/correo de á baixa estadounidense de sete prazas, e totalmente metálico, usado na década de 1930. O traballo de deseño realizouse na Avion Corporation, que en 1929 converteuse na Northrop Aircraft Corporation con sede en Burbank, California.

## Notas 
## Bibliografía 
* Eden, Paul e Soph Moeng. *The Complete Encyclopedia of World Aircraft*. Londres: Amber Books Ltd., 2002. .
Mirpur

**Mirpur** (en urdú مِيرپُور) é unha cidade de Paquistán, situada na provincia de Azad Caxemira .

## Véxase tamén
Ukiyoburo

***Ukiyoburo*** (, lit. "Os baños do mundo flotante") é unha novela de Shikitei Sanba, escrita entre 1809 e 1813. Trátase dunha das obras mestras do xénero humorístico *kokkeibon*. Ten ilustracións de Utagawa Kuninao e Kitao Shigemasa.

## Contidos 
*Ukiyoburo* describe o humor da vida e mais da cultura cotiás, a través das conversas dun grupo de clientes dun baño público. Shikitei decidiu ambientar a historia nun local deste tipo inspirado polo libro *Kengu irigomi sentō shinwa* (), de Santō Kyōden, e por unha peza de *rakugo* de Sanshōtei Karaku.

## Estrutura 
O texto componse de catro partes:

Malia anunciar tres partes máis, estas nunca chegaron a escribirse.

## Uso da linguaxe 
*Ukiyoburo* destaca pola representación de características dialectais. Na segunda parte da obra, unha muller emprega o dialecto de Kansai, namentres outra fala no de Tokyo. A primeira delas nota como a segunda di [kwa] no canto de [ka].

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Versión dixitalizada de *Ukiyoburo* (Universidade Waseda)
PWHL 2023–24

A **tempada 2023–24 da PWHL** é a primeira tempada da Professional Women's Hockey League. A liga comezou o 1 de xaneiro de 2024 e estivo integrada por seis equipos, tres do Canadá e outros tres dos Estados Unidos. A tempada finalizou coa disputa dos *play-offs* nun formato de semifinais e final ao mellor de cinco encontros entre os catro mellores equipos da liga regular para determinar o equipo campión.

## Equipos 
## Liga regular 
### Asistencia 
Na súa tempada inaugural a PWHL bateu varios récords de audiencia. O 27 de xaneiro de 2024, durante o partido que disputaron Montreal e Ottawa no Place Bell de Laval (Quebec) rexistrouse a maior audiencia a un partido profesional de hóckey sobre xeo feminino no Canadá logo de rexistrar 8&nbsp;646&nbsp;persoas nas bancadas. Posteriormente, no Little Caesars Arena de Detroit superouse o récord de asistencia a un partido feminino nos Estados Unidos de América con 13&nbsp;736&nbsp;persoas nas bancadas durante a vitoria de Boston fronte a Ottawa o 16 de marzo de 2024. O 16 de febreiro de 2024 superouse un novo rexistro de asistencia cando 19&nbsp;285&nbsp;persoas presenciaron en directo no Scotiabank Arena de Toronto o partido entre Toronto e Montreal, coñecido como "The Battle on Bay Street". Con todo, o maior fito da competición chegou o 20 de abril de 2024, cando 21&nbsp;105&nbsp;persoas encheron o Bell Centre de Montreal durante o partido entre o equipo local e Toronto, converténdose deste xeito no partido máis visto na historia do hóckey sobre xeo feminino.

## *Play-offs* 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
McDonnell XP-67

O **McDonnell XP-67**, coñecido de forma non oficial como "**Bat**" ou "**Moonbat**", foi un prototipo dun interceptor bimotor de longo alcance e un único asento para as Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos. Aínda que o deseño era conceptualmente avanzado, estivo acosado por numerosos problemas, sobre todo do motor Continental XI-1430,

## Notas 
## Bibliografía 
* Mesko, Jim. *FH Phantom/F2H Banshee in action*. Carrollton, Texas, USA: Squadron/Signal Publications, Inc, 2002. .
Lockheed Martin C-130J Super Hercules

O **Lockheed Martin C-130J Super Hercules** é un avión de transporte militar turbohélice de catro motores. O C-130J é unha actualización completa do Lockheed C-130 Hercules, con novos motores, cabina de voo e outros sistemas.

O C-130J é a versión máis nova do C-130 Hercules e a única fabricada no presente. En marzo de 2022 foran entregados 500 exemplares de C-130J a 26 operadores de 22 países.

## Notas
McDonnell Douglas A-4G Skyhawk

O **McDonnell Douglas A-4G Skyhawk** é unha variante do avión de ataque Douglas A-4 Skyhawk desenvolvida para a Armada Real de Australia (RAN). O modelo estaba baseado na variante A-4F do Skyhawk, e estaba equipado unha aviónica lixeiramente diferente, así como coa capacidade de operar mísiles aire-aire AIM-9 Sidewinder. A RAN recibiu dez A-4G en 1967 e outros dez en 1971, e operou o tipo dende 1967 ata 1984.

No servizo australiano o A-4Gs formou parte do grupo aéreo do portaavións HMAS *Melbourne*, e foi usado principalmente para proporcionar defensa aérea á frota. Participaron en exercicios en toda a rexión do Pacífico e tamén apoiaron o adestramento de buques de guerra da RAN, así como outros elementos do exército australiano. Os Skyhawk non entraron en combate, e unha despregadura planificada dalgúns dos seus pilotos para loitar na guerra de Vietnam foi cancelada. Dez A-4G resultaron destruídos por mor de fallos de equipamento e accidentes durante o tempo de servizo do tipo coa armada, causando a morte de dous pilotos.

A RAN non necesitaba a maior parte dos seus avións de á fixa despois de que o *Melbourne* fose dado de baixa en 1982, e dous anos despois os dez A-4G restantes foron vendidos á Real Forza Aérea de Nova Zelandia (RNZAF) como adestradores. Entre 1986 e 1991 eses avións foron actualizados e redesignados A-4K. Dous dos antigos A-4G estrelaronse durante 2001, o que provocou a morte dun piloto. Os Skyhawk da RNZAF foron retirados en 2001. Oito A-4K, incluíndo seis antigos A-4G, foron vendidos a Draken International en 2012 e están en servizo apoiando exercicios de adestramento militar dos Estados Unidos.

## Notas
Nieuport B.N.1

O **Nieuport B.N.1** foi un prototipo británico dun caza monomotor da primeira guerra mundial. Era un biplano deseñado para substituír ao Sopwith Camel, pero só chegou a construírse un exemplar que resultou destruído nun accidente. O Sopwith Snipe construíuse no seu lugar para substituír ao Camel.

## Desenvolvemento e deseño 
En 1917, como resultado dunha Investigación oficial (o Informe Burbidge) nas actividades da Royal Aircraft Factory, o deseño e construción de avións en Farnborough cesaron, e os equipos de deseño da Factory foron divididos. Isto permitiu a Nieuport & General Aircraft Co Ltd, que se formara en Cricklewood, Londres en 1916, para licenciar a produción de avións Nieuport franceses, adquirir os servizos de Henry Folland, responsable anteriormente do deseño do caza S.E.5, como deseñador xefe.

Esta aeronave, designada **Nieuport B.N.1** (por "British Nieuport"), era un biplano tractor monomotor dun só asento e construción de madeira. Tiña dúas ás de dous tramos sen graduar e de igual envergadura, unha fuselaxe cos laterais rectos e estaba impulsado por un motor rotativo Bentley BR2 de 230 CV. Un trazo distintivo era unha aleta ventral, como a que usaba S.E.5 (que se convertería nunha marca distintiva de moitos dos deseños de Folland). O armamento era o par normal de metralladoras Vickers sincronizadas xunto cun canón Lewis montado na á superior, disparando sobre a hélice.

Pedíronse tres B.N.1, voando o primeiro deles en febreiro de 1918. Cando foi avaliado, demostrou un rendemento xeral superior ao do Snipe, cun moito mellor teito. Porén, o aparello quedou destruído o 10 de marzo de 1918 cando o seu motor (só o sexto BR2 fabricado) incendiouse no aire. Isto fixo que o B.N.1 fose abandonado, sendo mercado o Snipe como substituto do Camel, e Folland concentrándose no deseño do máis avanzado Nieuport Nighthawk.

## Notas 
## Bibliografía 
* Bruce, J.M. *British Aeroplanes 1914-18*. Londres: Putnam, 1957.
* Bruce, J.M. *War Planes of the First World War: Volume One:Fighters*. Londres: Macdonald, 1965.
* Mason, Francis K. *The British Fighter since 1912*. Annapolis, USA: Naval Institute Press, 1992. .
* "New Companies Registered". *Flight*, 16 de novembro de 1916. p.&nbsp;1016.
IAR 27

O **IAR 27** foi un adestrador primario monoplano de á baixa deseñado e construído pola compañía romanesa Industria Aeronautică Română nos anos 1930.

## Deseño e desenvolvemento 
O IAR 27 está baseado no anterior IAR 21 e en particular no IAR 22 pero o deseño simplificouse para poder ser fabricado en masa.

### **Características xerais** 
* **Tripulación:** 2
* **Lonxitude:** 7.41 m
* **Envergadura:** 9.10 m
* **Altura:** 2.40 m
* **Superficie alar:** 16.60 m2
* **Peso baleiro:** 670 kg
* **Peso bruto:** 948 kg
* **Motor:** 1 motor de pistón en liña IAR 6-G1 de 180 CV

### **Rendemento** 
* **Velocidade máxima:** 180 km/h
* **Velocidade mínima:** 90 km/h
* **Alcance:** 400 km
* **Teito de servizo:** 5 000 m

## Notas 
## Bibliografía 
*
Amio, San Lázaro, Santiago de Compostela

**Amio** é un lugar da parroquia de San Lázaro, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Lázaro 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela
New York Sirens

O **New York Sirens** é un equipo feminino profesional de hóckey sobre xeo da área metropolitana de Nova York, Estados Unidos. É unha das seis franquías da Professional Women's Hockey League (PWHL). New York xoga os seus partidos como local no Total Mortgage Arena de Bridgeport (Connecticut) e no UBS Arena de Elmont (Nova York).

## Historia 
O 29 de agosto de 2023 anunciouse que unha das primeiras seis franquías da PWHL estaría localizada na área metropolitana de Nova York. O 1 de setembro a liga anunciou que Pascal Daoust, antigo director xeral dos Val-d'Or Foreurs da Quebec Maritimes Junior Hockey League, sería o director xeral do equipo. O 15 de setembro anunciouse a Howie Draper como primeiro adestrador do equipo, ausentándose do seu posto como adestrador do programa de hóckey sobre xeo da Universidade de Alberta para desempeñalo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Heinkel HD 14

O **Heinkel HD 14** foi un torpedeiro biplano monomotor desenvolvido pola compañía alemá Ernst Heinkel Flugzeugwerke na década de 1920 do que só se un prototipo foi fabricado baixo licenza pola sueca Svenska Aero en Estocolmo.

## Desenvolvemento 
O Heinkel HD 14, desenvolvido por Ernst Heinkel Flugzeugwerke, foi pedido en en setembro de 1924 pola Mariña de Suecia para probalo. O avión foi construído por Svenska Aero AB en Lindigö, e en xuño de 1925 foi enviado desmontado aos estaleiros da Mariña en Estocolmo. Tras montalo, o 13 de setembro de 1925 comezou as probas de entrega. Foi bautizado "Bellona", pero debido ao seu pobre rendemento non cubríu as necesidades da Mariña. O contrato foi rescindido en setembro de 1926 e o avión foi devolto ao fabricante.

Heinkel mellorou o seu deseño e desenvolveu a partir del o HD 16. O avión voou por primeira vez a principios de 1928, construíndose dous exemplares que operaron coa Forza Aérea de Suecia.

## Notas
Fisterra, Fisterra, Fisterra

**Fisterra** é un lugar da parroquia de Fisterra, no concello coruñés de Fisterra, na comarca de Fisterra. Segundo o IGE, en 2023 tiña 2.685 habitantes (1.372 homes e 1.313 mulleres). É a capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fisterra 
### Parroquias de Fisterra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fisterra
O Castro de Duio, Duio, Fisterra

**O Castro de Duio** é un lugar da parroquia de Duio, no concello coruñés de Fisterra, na comarca de Fisterra. Segundo o IGE, en 2023 tiña 45 habitantes (21 homes e 24 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Duio 
### Parroquias de Fisterra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Fisterra
Ilyushin Il-1

O **Ilyushin Il-1** (cirílico: Илью́шин Ил-1) foi un caza soviético desenvolvido durante a segunda guerra mundial pola oficina de deseño Ilyushin.Deseñouse en 1943 como un caza blindado para ser usado a altitudes baixas e medias contra os últimos cazas alemáns, pero cando realizou o seu primeiro voo en maio de 1944 os soviéticos xa obtiveran a superioridade aérea e polo tanto xa non era necesario. Só chegou a fabricarse un exemplar, pero a versión paralela de ataque de dous asentos levou ao exitoso Ilyushin Il-10.

## Desenvolvemento 
En 1943 Sergey Ilyushin comezou a traballar nun novo avión, o caza blindado **Il-1**, en versións mono e biplaza. O Il-1 era semellante ao deseño do Ilyushin Il-2, pero era máis moderno e compacto, e estaba impulsado por un novo motor Mikulin, o AM-42. O Il-1 usaba o mesmo principio de carcasa blindada para protexer o motor e ao piloto como facía o Il-2, pero a protección incrementouse movendo o refrixerador do aceite e o radiador dentro da carcasa, arrefriada por condutos próximos á unión entre as ás e a fuselaxe. O tren de aterraxe retraíase cara a popa e as rodas xiraban para quedar planas dentro das ás. Os dous canóns VYa-23 aproveitáronse do Il-2, pero eran o seu único armamento nesa forma. Podía levar externamente 200 kg de bombas en condicións de sobrecarga. Na parte traseira levaba un dispensador de 10 granadas para usar contra os cazas perseguidores.

O Il-1 realizou o seu voo de estrea o 19 de maio de 1944 e demostrou unha velocidade máxima de 580 km/h durante as probas do fabricante, pero esta era significativamente menor que a de cazas soviéticos xa en servizo polo que Ilyushin decidiu non presentalo para os ensaios de aceptación do Estado.

Dende o principio, Ilyushin decidira converter a versión de dous asentos do Il-1 nun avión de ataque terrestre, coa designación cambiada a Ilyushin Il-10 en abril de 1944, xa que os números impares estaban reservados para os cazas. O Il-10 voou por primeira vez o 19 de abril de 1944, e foi sometido ás probas estatais con éxito o mes seguinte.

## Notas 
## Bibliografía 
*
Verdía

Como topónimo **Verdía** pode referirse a:

;En Galiza
***Verdía**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
****Verdía de Abaixo**, lugar da parroquia de Verdía, no concello de Santiago de Compostela;
****Verdía de Arriba**, lugar da parroquia de Verdía, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Eurocopter EC 130

O **Eurocopter EC 130** (agora **Airbus Helicopters H130**) é un helicóptero utilitario lixeiro dun só motor desenvolvido a partir do anterior Eurocopter AS350 Écureuil, sendo un dos cambios principais a adopción dun dispositivo anti-torque Fenestron en lugar dun rotor de cola convencional. Foi lanzado e producido polo Grupo Eurocopter, que máis tarde sería rebautizado como Airbus Helicopters.

## Desenvolvemento 
Durante a década de 1980 houbo un considerable interese no fabricante aeroespacial francés Aerospatiale en seguir desenvolvendo a súa serie de helicópteros AS350 Écureuil, que fora desenvolvida orixinalmente a principios dos anos 70. O 6 de febreiro de 1987 un prototipo AS350 Z (un AS350 B2 modificado) realizou o seu primeiro voo cunrotor de cola Fenestron en lugar dun convencional. O programa de probas do AS350 Z estendeuse varios anos, recibindo a aeronave modificacións adicionais como unha nova entrada de aire baseada na do Eurocopter EC120. O AS350 Z contribuíu ao desenvolvemento global do rotor de cola Fenestron.

A principios dos 90 Eurocopter continuou o desenvolvemento do novo helicóptero, tras fusionarse Aerospatiale na organización multinacional Eurocopter Group. O 24 de xuño de 1999 o primeiro prototipo do EC130 realizou o seu voo de estrea, sendo voado dende un aeródromo francés por Steven Page, un piloto de probas australiano. Os principais cambios con respecto ao AS350 anterior incluíron a adopción dun sistema hidráulico dual, o dispositivo anti-torque Fenestron pechado e un amplo corpo principal para proporcionar unha cabina cun espazo interior considerablemente maior.
miniatura|240x240px|H130 en Suíza
*Vertical Magazine* describiu o EC130 como "un dos helicópteros monomotor de maior éxito no servizo médico aéreo".

En febreiro de 2012 Eurocopter desvelou formalmente o EC130 T2, unha variante actualizada do EC130 cun motor turboeixo Turbomeca Arriel 2D máis potente. O 70% da fuselaxe do EC130 T2 difería do modelo inicial, adoptáronse cambios para mellorar as condicións dos pasaxeiros como un sistema de control activo de vibracións e mellores sistemas de aire acondicionado, e afirmouse que o consumo de combiustible reducírase un 14%. En 2012 Eurocopter recibiu pedidos de 50 EC130 T2 de Maverick Helicopters, e outros clientes, como Papillon e Blue Hawaiian, levaron o total da orde da nova variante a 105.

O EC130 T2 entrou en servizo en 2012. En agosto de 2013 a filial vbrasileira de Airbus Helicopter, Helibras, montou o seu primeiro EC130 T2; o primeiro EC130 T2 montado en Australia apareceu en decembro de 2013.

En 2021 Airbus probou unha asistencia eléctrica híbrida nun H130 para estender o tempo de reacción ata 30 segundos durante a transición á autorrotación despois dunha avaría do motor.

## Notas
Lema de Euclides

En álxebra e teoría de números, **o lema de Euclides** recolle unha propiedade fundamental dos números primos, a saber: 

Vemos un exemplo, se , , , entón , e dado que isto é divisible por 19, o lema implica que un ou os dous de 133 ou 143 tamén son divisibles por 19. De feito, .

Se a premisa do lema non se cumpre, é dicir,  é un número composto, o seu resultado pode ser verdadeiro ou falso. Por exemplo, no caso de , , , o número composto 10 divide , pero 10 non divide nin 4 nin 15.

Esta propiedade é a clave na demostración do teorema fundamental da aritmética.  Utilízase para definir elementos primos, unha xeneralización de números primos a aneis conmutativos arbitrarios. O lema de Euclides mostra que nos números enteiros os  elementos irredutibles tamén son elementos primos. A proba usa a indución polo que non aplica a todos os dominios de integridade.

## Formulacións 
O lema de Euclides úsase habitualmente na seguinte forma equivalente:

O lema de Euclides pódese xeneralizar do seguinte xeito de números primos a calquera número enteiro.

## Historia 
O lema aparece primeiro como proposición 30 no Libro VII dos *Elementos* de Euclides. Está incluído en practicamente todos os libros que abranguen a teoría elemental de números.     

A xeneralización do lema a números enteiros apareceu no libro de texto de Jean Prestet *Nouveaux Elémens de Mathématiques* en 1681.

## Proba 
### Usando a identidade de Bézout 
Nas matemáticas modernas, unha demostración común implica a identidade de Bézout, que era descoñecida na época de Euclides. A identidade de Bézout afirma que se  e  son enteiros primos (é dicir, non comparten divisores comúns distintos de 1 e −1) existen números enteiros  e  tales que

: 
rx+sy = 1.

Sexan  e  coprimos, e supoña que . Pola identidade de Bézout, existen  e  tal que

: 
rn+sa = 1.

Multiplicanso os dous lados por :

: 
rnb+sab = b.

O primeiro termo da esquerda é divisible por , e o segundo termo é divisible por , que por hipótese é divisible por . Polo tanto, a súa suma, , tamén é divisible por .

### Proba do tratado E*lementos* 
O lema de Euclides está demostrado na Proposición 30 do Libro VII dos *Elementos* de Euclides. A proba orixinal é difícil de entender tal como é, polo que podemos consultar o comentario de .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*.
*
*
*
*
*
*
*.
*
*.
*.
### Outros artigos 
*Identidade de Bézout
*Algoritmo de Euclides
*Teorema fundamental da aritmética
*Elemento primo
*Número primo
*Ideal primo
### Ligazóns externas 
*
A Igrexa, Bamonde, Teo

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Bamonde, no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 9 habitantes (7 homes e 2 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de Santa María de Bamonde.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bamonde 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
A Torreira, Vista Alegre, Santiago de Compostela

**A Torreira** é un lugar da parroquia de Vista Alegre, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vista Alegre 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela
Cacheiras

O topónimo **Cacheiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Cacheiras**, parroquia do concello de Teo;
****Cacheiras**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Cacheiral**, lugar da parroquia de Sobradelo, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***Cacheirás**, lugar da parroquia de San Vicente do Grove, no concello do Grove.
Raxó

O topónimo **Raxó** pode referirse a:

;En Galiza
***Raxó**, parroquia do concello de Poio;
***Raxó**, lugar da parroquia de Cacheiras, no concello de Teo;
***Raxó**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo;

;Praia de Galiza
***Praia de Raxó**, areal en Raxó, no concello de Poio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Eio

O topónimo **Eio** pode referirse a:

;En Galiza
***Eio dos Ferreiros**, lugar da parroquia de Oza, no concello de Teo;
***Eio dos Menecos**, lugar da parroquia de Oza, no concello de Teo.
Tu man nieko neprimeni

***Tu man nieko neprimeni*** é un filme lituano de 2023 dirixido e escrito por Marija Kavtaradzė. É unha coprodución entre Lituania, España e Suecia. Retrata a proximidade e a intimidade dentro dunha relación que desafía os estereotipos e as nocións convencionais de parella. O filme tivo a súa estrea mundial en xaneiro de 2023 no Festival de Cinema de Sundance e a súa estrea en Europa no Festival Internacional de Cinema de Karlovy Vary en xullo de 2023. Foi escollido como candidato de Lituania para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Greta Grinevičiūtė como Elena
* Kęstutis Cicėnas como Dovydas
* Pijus Ganusauskas como Vilius
* Laima Akstinaitė como Viktorija
* Vaiva Žymantė como Viltė
* Mantas Barvičius como Jokūbas
* Rimantė Valiukaitė como nai de Elena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Lituania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
BC Nokia

O **Basketball Club Nokia** ou **BC Nokia** é un equipo de baloncesto da cidade de Nokia, Finlandia. O equipo foi fundado en 1997 e na tempada 2023-24 compite na máxima categoría do baloncesto finlandés, a Korisliiga. En 2024 chegou o maior fito na historia do equipo logo de proclamarse campión da Korisliiga ao derrotar no sétimo partido das finais aos Helsinki Seagulls.

## Pavillón 
Durante a tempada 2023-24 BC Nokia xoga os seus partidos como local no Harjuniityn liikuntahalli mentres se constrúe un novo pavillón en Kankaantaankatu. O pavillón foi inaugurado en 2016 e ten capacidade para 707&nbsp;persoas sentadas, cun máximo de 750&nbsp;persoas.

## Palmarés 
* Korisliiga:
::Campión: 2024
::Medalla de bronce: 2016
* Suomen cup:
::Finalista: 2024

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Pedra do Patrimonio Mundial

O nome **Pedra do Patrimonio Mundial** (en inglés *Global Heritage Stone Resource, GHSR*) refírese ao recoñecemento internacional dos recursos de pedra natural que acadaron unha ampla utilización na cultura humana. Os detalles da proposta de "Pedra do patrimonio mundial" foron dados por primeira vez publicamente no 33º Congreso Xeolóxico Internacional celebrado en Oslo en agosto de 2008. Porén, esta iniciativa foi suxerida en 2007 para sinalar un recoñecemento internacional das pedras famosas.

Na mesma conferencia acordouse avanzar na proposta do GHSR baixo os auspicios da "Commission C-10 Building Stones and Ornamental Rocks" da Asociación Internacional de Enxeñaría Xeoloxía e Medio Ambiente. Desde a conferencia de Oslo, a designación tamén gañou o apoio da Unión Internacional de Ciencias Xeolóxicas.

A partir de febreiro de 2019, as seguintes rochas foron designadas como pedras do patrimonio mundial: pedra de Portland, Larvikita, Petit Granit, gneis de Hallandia, pedra calcaria de Podpeč, mármore de Carrara, mármore de Estremoz, pedra de Lede, lousa de Gales, pedra Mar del Plata, mármore serpentino de Kolmarden, pedra de Lioz, pedra de Jacobsville e pedra calcaria de globixerina de Malta.

## Ligazóns externas 
*Geoscienceworld.org page on GHSR book
*Report on Stone-Ideas.com

## Notas
Albagueira, Arabexo, Val do Dubra

**Albagueira** é un lugar da parroquia de Arabexo, no concello coruñés de Val do Dubra, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arabexo 
### Parroquias de Val do Dubra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Val do Dubra
Bouñou, Rarís, Teo

**Bouñou** é un lugar da parroquia de Rarís, no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 66 habitantes (36 homes e 30 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rarís 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
Moha Moukhliss

**Mohamed Aiman Moukhliss Agmir,** coñecido como **Moha Moukhliss,** nado en Madrid o 6 de febreiro de 2000,  é un futbolista hispano-marroquí, que xoga como centrocampista no Barcelona Atlètic da Primeira División  RFEF, cedido polo Andorra.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no San Blas, antes de ingresar na canteira do Real Madrid en 2010, con 10 anos, para xogar no equipo alevín. Na estrutura do club branco foi queimando etapas até terminar a súa etapa de xuvenil en 2019. A continuación foi cedido ao Celta B, da Segunda División B, onde disputou 23 partidos, anotando un gol.

En agosto de 2020 quedou libre do Real Madrid e asinou polo Valladolid Promesas por dúas tempadas, nas que disputou 58 encontros e fixo un gol.

No verán de 2022 fichou polo Andorra da Segunda División por tres tempadas. Xogou 11 partidos co equipo andorrano, antes de saír cedido en xaneiro de 2023 ao Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF, cesión que se ampliou no verán de 2023 por un ano máis.

### Selección nacional 
Foi internacional en distintas categorías inferiores da selección española como a sub-17, a sub-18 e a sub-19. En 2017 formou parte da selección sub-17 que conquistou o Campionato Europeo en Croacia.

En 2019 proclamouse campión do Europeo Sub-19, disputado en Armenia. 

## Notas
Mikayil Faye

**Mikayil Ngor Faye**, nado en Sédhiou (Casamansa, Senegal), o 14 de xullo de 2004, é un futbolista senegalés que xoga como defensa central no Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF. É internacional coa selección senegalesa.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Diambars FC, na cidade de Saly, pertencente á rexión de Thiès, onde coincidiu con Bamba Dieng, xogando como defensa central e en ocasións como lateral esquerdo. A prensa vencellouno ao Olympique de Marsella e ao Stade de Reims, pero foi co Dinamo Zagreb co que pasou a adestrar, antes de fichar polo NK Kustošija.

### NK Kustošija 
O 8 de marzo de 2023 debutou co primeiro equipo do Kustošija na Prva NL, nun encontro ante o HNK Orijent. Marcou o seu primeiro gol na liga o 22 de maio de 2023 contra o NK Hrvatski Dragovoljac.

### Barcelona 
En xuño de 2023 foi fichado polo Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF.

### Selección nacional 
Internacional coas categorías inferiores da selección do Senegal, participou na Copa Mundial Sub-17 de 2019, acadando os oitavos de final. Foi convocado tamén pola selección sub-20 dirixida por Youssouph Dabo para as eliminatorias da Copa África sub-20 2021, aínda que non participou en ningún partido.

O 22 de marzo de 2024 debutou coa selección absoluta do Senegal nun partido amigable contra Gabón, conseguindo cun espectacular disparo dende lonxe o segundo dos tres goles do seu equipo (3-0).

## Notas
Daniel Rojo Bonilla

**Daniel Rojo Bonilla**, nado en Barcelona o 2 de decembro de 1962, máis coñecido popularmente coma **Dani el Rojo**, ou polo seu alcume de «**El Millonario**», é un antigo gánster catalán. Foi un delincuente activo dende mediados da década dos '70 ata finais dos '90, cumprindo ata 15 anos de cárcere. Segundo os posteriores relatos da súa vida criminal, chegou a atracar uns 150 bancos acadando unha prea total e equivalente á beira dos 60 millóns de euros.

## Traxectoria 
Fillo dun empresario de Guinardó, Rojo descríbese coma un rebelde contra a conservadora cultura franquista dos '60, incluíndo un primeiro incidente no que chegou a agredir a un profesor de debuxo por tentar acosalo sexualmente, durante a súa infancia. Con tan só trece anos, iniciouse nas drogas e comezou cos roubos, atracando o seu primeiro banco aos dezaseis anos e fundando, iñantes da súa maioría de idade, a súa primeira banda de ladróns. Durante certo tempo formou parte tamén dunha problemática banda, co que máis tarde se convertería no popular cantante Loquillo.

Rojo e os seus socios chegaron a asaltar ata cinco bancos diarios. Aínda que se lle imputaron 150 asaltos, Daniel Rojo cre que a cifra real a supera amplamente, acadando segundo el, os 500. O total de preas adquiridas durante a súa carreira criminal ascendería actualmente a 60 millóns de euros. A súa paixón por atracar bancos e tal que, unha vez xa en prisión, denegou a súa posibilidade de gozar do seu primeiro permiso de fin de semana a conta de que os bancos atopábanse pechados.

Practicante de judo, karate e boxeo, chegaría a perpetrar un dos seus primeiros atracos armado cun nunchaku, imitando deste xeito a Bruce Lee. Noutro dos seus episodios marciais, acontecido xa en prisión, recibiu unha acoitelada no pé ao derrubar cunha patada de karate a un agresor, durante un intento de atentar contra a súa vida.

Cumpriu condena na coñecida Cárcere Modelo de Barcelona, primeiro en pequenas penas e logo sendo condanado a 32 anos en 1991, aínda que só chegaría a cumprir catorce en total por boa conduta. Coa axuda dos servizos da prisión, decidiu cambiar de vida e reinserirse na sociedade, para o cal tivo que desengancharse da súa toxicomanía. Aprobou a Selectividade para maiores de 25 e estudou o primeiro curso da carreira de psicoloxía. Coñeceu á súa muller actual durante a súa reinserción, após a cal, foi contratado por Loquillo coma conselleiro de merchandising.

Tempo despois exerceu coma gardacostas de figuras coma Rosario Flores, Enrique Bunbury, Andrés Calamaro, Antonio Carmona, Paulina Rubio e Lionel Messi.

## Obras 
* *Confesiones de un gánster de Barcelona* (2010)
* *El gran golpe del gánster de Barcelona* (2012)
* *El secuestro de la Virgen negra* (2014)
* *La venganza de Tiburón* (2014)
* *Mi vida en juego* (2014)
* *Gran golpe en la pequeña Andorra* (2015)
* *Así salí del infierno de las drogas* (2017)
* *Sobrevivir a la Modelo* (2018)

## Notas
Marc Guiu

**Marc Guiu Paz**, nado en Granollers o 4 de xaneiro de 2006, é un futbolista español que xoga como dianteiro no Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Nado en Granollers, comezou a xogar ao fútbol na Penya Barcelonista Sant Celoni, unha peña do FC Barcelona. Na tempada 2013/14 ingresou na canteira do propio Barcelona e tras ir subindo polas diferentes categorías inferiores, foi convocado por primeira vez polo primeiro equipo en xuño de 2023, antes dos partidos de pretemporada contra o Celta de Vigo e o Vissel Kobe. Realizou o seu debut non oficial co Barcelona neste último partido, substituíndo tralo descanso a Robert Lewandowski.

O 22 de outubro debutou na Primeira División, saltando á herba do Camp Nou nos minutos finais dun partido ante o Athletic Club, e só 23 segundos despois marcou o gol da vitoria co seu segundo toque ao balón. Con 17 anos e 291 días, converteuse no debutante máis novo e máis rápido en marcar co Barcelona en liga.

Tres días despois debutou tamén na Liga de Campións, na vitoria por 2-1 contra o Shakhtar Donetsk. Marcou o seu primeiro gol na competición europea e o segundo da tempada o 13 de decembro, nunha derrota por 3-2 ante o Royal Antwerp.

### Selección nacional 
Foi internacional coas seleccións sub-17 e sub-19 de España. 

## Notas
Glauco de Rexio

**Glauco de Rexio** (en grego antigo Γλαῦκος, en latín *Glaucus*) foi un poeta e músico grego nado en Rexio, ás veces considerado simplemente itálico, que escribiu unha obra titulada *σύγγραμμά τι περὶ τῶν ἀρχαίων ποιητῶν τε καὶ μουσικῶν* *sobre os poetas e músicos antigos*.
## Traxectoria 
Dióxenes Laercio cita as súas opinións sobre Empédocles e Demócrito, e di que era contemporáneo de Demócrito. A súa obra tamén foi atribuída ao orador Antifonte, segundo Plutarco.

## Notas
Läif a Séil

***Läif a Séil*** é un filme luxemburgués de 2023 dirixido por Loïc Tanson no seu debut como director. Está protagonizado por Sophie Mousel e conta a historia de Hélène, quen regresa á súa aldea natal baixo unha nova identidade, na procura de vinganza e lista para facer calquera cousa para destruír a familia Graff. Estreouse na 56ª edición do Festival de Cinema de Sitges o 9 de outubro de 2023 e posteriormente estreouse nos cinemas de Luxemburgo o 25 de outubro.

Foi escollido como candidato de Luxemburgo para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Argumento 
Luxemburgo, 1854. Hélène volve a súa aldea cunha identidade nova para vingarse da familia Graff, que goberna a comunidade con puño de ferro. Ela está furiosa por ver como os seus parentes e veciños son oprimidos polos poderosos e crueis señores. Planea unha vinganza contra a autoritaria familia para destruílos, ela soa. 

## Personaxes 
* Sophie Mousel como Hélène - Oona
* Timo Wagner como Jon
* Jules Werner como Graff
* Luc Schiltz como Pier
* Philippe Thelen como Luc
* Konstantin Rommelfangen como pai de Hélène
* Larisa Faber como nai de Hélène
* Henner Momann como soldado neerlandés
* Tommy Schlesser como Henri
* Marie Jung como Marie
* Jean-Paul Maes como Pastor Meyers
* Denis Jousselin como Kremer
* Jeanne Werner como Sindonie
* Max Gindorff como Tom
* Colette Kieffer como muller da vila
* Marc Baum como home da vila
* Jules Waringo como home da vila
* Pierre Bodry como home da vila
* Frank Grotz como Appersmann

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Luxemburgo propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Lamela, Abellá, Frades

**Lamela** é un lugar da parroquia de Abellá no concello coruñés de Frades, na comarca de Ordes.

## Toponimia 
O topónimo **Lamela** é un orónimo procedente da forma *, derivado do termo prelatino *, que indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abellá 
### Parroquias de Frades 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Frades
Outrocanto, Arabexo, Val do Dubra

**Outrocanto** é un lugar da parroquia de Arabexo, no concello coruñés de Val do Dubra, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arabexo 
### Parroquias de Val do Dubra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Val do Dubra
O Casal de Reis, Rarís, Teo

**O Casal de Reis** é un lugar da parroquia de Rarís, no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 48 habitantes (28 homes e 20 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rarís 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
Lingua yonaguni

A **lingua yonaguni** (与那国物言/ドゥナンムヌイ *Dunan Munui*) é unha lingua ryukyana falada por arredor de 400 persoas na illa de Yonaguni, nas Illas Ryukyu, un arquipélago xaponés ao leste de Taiwán. Está estreitamente relacionada coa lingua yaeyama. Debido á política xaponesa en relación ás linguas, non está recoñecida polo goberno, e é considerado un dialecto (与那国方言, "Yonaguni hōgen"). Segundo a clasificación da UNESCO, o yonaguni é unha das linguas que se atopan en maior perigo de todo o Xapón, só por detrás do ainu. O yonaguni está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*. "." . , 1997. Print.  ()
*. "." . 4 (1975): Print. 
*, . . : , 1964. Print. 
*. "". : , 1987. Print. 
*. "".  35, 95-105, 2008. 
*, . "(,)".  :  16, 17-74, 2004