open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Igrexa de Halla

A **igrexa de Halla** (sueco: *Halla kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Halla, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A parte máis antiga da igrexa de Halla é a nave románica que data de ao redor do ano 1200, que posteriormente uniuse ao novo coro a través dunha extensión. A torre é un pouco posterior (sobre 1225) e da mesma escala que a nave, mentres que o desproporcionadamente grande coro e de mediados do século XIV, construído en estilo gótico e substituíndo a un anterior románico de ao redor do ano 1120.

En 1697 abriuse unha pequena fiestra rectangular ao lado do púlpito, e ao redor do ano 1860 ampliáronse as dúas fiestras orixinais da nave, unha no sur e outra no norte.

O exterior da igrexa é así unha mestura de estilos románico e gótico. Unhas poucas pedras esculpidas decoran a nave románica, probablemente realizadas polo escultor coñecido como Master Sigraf. Dúas pedras rúnicas fragmentarias están entre as paredes do coro. Unha delas contén a frase "...homes de Lübeck mortos...". O portal do coro está decorado con capiteis esculpidos.

No interior a nave está dominada por un gran teito pintado que data do ano 1697. No medio hai unha representación do Xuízo Final e en círculos nas esquinas están San Pedro e San Paulo. As paredes do coro está decoradas con frescos bastante desgastados. Representan apóstolos e varios santos, incluídos San Martiño e San Xurxo e o Dragón. Os frescos son dos séculos XV e XVI e algúns deles foron atribuídos ao artista coñecido como Passionsmästaren.

A igrexa ten dous obxectos medievais interesantes: unha cruz triunfal de mediados do século XV, probablemente feita fóra de Gotland, e unha pía bautismal realizada polo escultor Hegvald ao redor de 1120. A pía está considerada unha das máis interesantes da illa. Nos seus relieves represéntase, entre outros obxectos, a infancia de Cristo.

A igrexa de Halla foi renovada no ano 1965.

## Galería de imaxes 

Portal sur do coro da igrexa de Halla.jpg|Portal do coro
Capitel na igrexa de Halla.jpg|Capitel do portal do coro
Portal sur da nave da igrexa de Halla.jpg|Portal sur da nave
Pía bautismal da igrexa de Halla.jpg|Pía bautismal
San Paulo na igrexa de Halla.jpg|Teito da nave

## Notas
Triens

::*Para a moeda romana e bizantina con valor dun terzo de sólido, ver **Tremissis**.*
[dereita|miniatura|**Triens **fundido en [Roma, entre 241 e 235 a. de C., do sistema do aes grave. Peso: 107 g.]]
O **triens** (plural *trientes*), tamén denominado **triente**, foi unha moeda da antiga Roma de bronced da época republicana, co valor dun terzo de ás ou catro onzas (*unciae*).

## Caracterización 
[dereita|miniatura|Deseño do **triens ** padrón: [Minerva no anverso e proa de navío no reverso, cos catro puntos en ambas as faces]]
O deseño máis común do triens correspóndese coa representación do bust de Minerva e catro puntos grosos (a modo de marca de valor, indicando as catro onzas) no anverso, e unha proa de navío no reverso, xunto co topónimo ROMA.

Nos seus inicios tratábase dunha moeda fundida da serie do *aes grave*, e produciuse tanto na cidade de Roma como noutras vilas da Italia central que utilizaban este circulante.

A súa produción non foi moi regular nin numerosa e o derradeiro triens emitido data de ca. 89 a. de C.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Roma
*Moeda etrusca

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Burnett, Andrew. *Coinage in the Roman World*. Seaby. Londres, 1987. ISBN 978-0-900652-84-4
* Burnett, Andrew. *La Numismatique romaine, de la République au Haut-Empire.* Errance, París, 1991. ISBN 9782903442699
*Crawford, M. H. *Coinage and Money Under the Roman Republic*. University of California Press. Berkeley - Los Angeles. 1985. ISBN 0-520-05506-3
*Depeyrot, Georges. *La monnaie romaine : 211 av. J.-C. - 476 apr. J.-C*. Éditions Errance. 2006. ISBN 2877723305
* Melville Jones, John R. *A Dictionary of Ancient Roman Coins.* Spink. Londres, 2003.
*Sutherland, C. H. V. *Roman Coins*. Barrie and Jenkins. Londres, 1974. ISBN 0-214-66808-8

### Ligazóns externas 
* "Triens". En *CoinArchives*.
*Sistema monetario na República Romana
*Identificador de moedas da Antiga Roma
* *Digital Library Numis* (bibliografía sobre numismática da Antiga Roma)
* La Bible des monnaies romaines de 313 à 476 ap. J.-C.
Bracha L. Ettinger

**Bracha Lichtenberg Ettinger** (en ), nada en Tel Aviv en 1948, é unha artista israelí. Como artista visual produciu principalmente pinturas, debuxos, cadernos e fotografías. Tamén é filósofa, psicanalista e escritora.
## Traxectoria 
A obra de Ettinger consiste principalmente en pinturas ó óleo. Ettinger está considerada unha figura prominente da escena artística francesa e israelí. A arte de Ettinger' foi analizada polo miúdo no libro *Women Artists at the Millennium*, en *Encounters in the Virtual Feminist Museum* de Griselda Pollock e na antoloxía ''Women's Work is Never Done* de Catherine de Zegher. As súas ideas sobre a teoría cultural, a psicanálise e o feminismo francés conseguiron o recoñecemento despois da publicación de *Matrix and Metramorphosis* (1992), anacos dos seus cadernos (Moma, Oxford, 1993) e *The Matrixial Gaze'' (1995). Durante dúas décadas o seu traballo foi influente na historia da arte, estudos cinematográficos, psicanálise, estética e estudos de xénero.

Ettinger é profesora no European Graduate School de Saas-Fee, Suíza.

## Notas
Equiocio

**Equiocio** é un evento multidisciplinar cun eixe no mundo dos cabalos que se celebra en Covas desde 1992. Nel desenvólvense competicións que abarcan múltiples disciplinas relacionadas co deporte pero tamén coa industria ecuestre e que ten como complemento unha gran oferta de lecer dirixida a toda a familia.

En 2017, o mesmo escenario, representa o nacemento dun novo Equiocio, con máis deporte, máis actividades, máis natureza, máis conciencia ... 26 anos avalan este evento que foi pioneiro no seu formato, que combina o deporte coa cultura, o turismo, o lecer e a súa crecente participación con diferentes organizacións cun obxectivo común. Cun programa de actividades que serven de polo de atracción para persoas de todas as idades, especialmente para os miles de nenos que participan nos diferentes talleres cada ano, converténdose nunha das principais obras de Equiocio, que representa a a contratación dun gran número de familias.

Catalogada pola prensa como "referencia ecuestre", Equiocio conta co apoio de cabaleiros e amazonas, cunha media de 220 cabalos, procedentes de Galicia, Asturias, Cantabria, País Vasco, Madrid e unha ampla representación de Portugal. Unha porcentaxe importante de atletas de fóra da comunidade, todos con alto poder adquisitivo, que tamén representan un gran predio para a industria hoteleira local, que, xunto co evento como centro de atracción para os buscadores de lecer, confirman a importante contribución de Equiocio ao turismo da rexión.

Equiocio ten desde o principio o apoio de grandes empresas como Gadis, Coca-Cola, Mahou ou Abanca, entre outros, e tamén con apoio institucional, tanto a nivel provincial como rexional, contando ao longo da súa historia coa presenza dos presidentes da Xunta, da Deputación Provincial da Coruña, e numerosos conselleiros e alcaldes que hoxe manteñen a súa aposta.

Ademais de empresas e institucións, tamén se uniron moitas caras coñecidas do mundo do deporte, o audiovisual e a música, que coa súa presenza impulsaron o evento a nivel de medios. Deste xeito puideron verse lendas deportivas como Juan Antonio Corbalán, Fernando Romay, Paco Fernández Ochoa, Lorenzo Rico, Sandra Azón e Alvaro Bultó. Presentadores de televisión como Paloma Lago, sempre incondicional ao evento, Belinda Washington, Yolanda Vázquez, Carlos Lozano, Jordi Hurtado ou Luís del Olmo. Diseñadores como Roberto Verino; os actores Javier Gutiérrez, Carlos Iglesias, María Castro, Serxio Pazos, Isabel Branca, Lucía Regueiro, Estíbaliz Veiga, Susana Sampedro, Monti Castiñeiras; o produtor Mamen Casal ou os directores Ben Kendall e Paula Cons
Nora Twomey

**Nora Twomey**, nada en Cork o 31 de outubro de 1971, é unha cineasta e animadora irlandesa. Foi seleccionada para o Oscar de mellor animación na edición de 2018 por *The Breadwinner*. É cofundadora do estudo Cartoon Saloon.

## Filmografía 
* *The Breadwinner* (2017)
* *Song of the Sea* (2014)
* *Somewhere Down the Line* (2014)
* *Escape of the Gingerbread Man!!!* (2011)
* *The Secret of Kells* (2009)
* *Old Fangs* (2009)
* *Backwards Boy* (2004)
* *Los Reyes Magos* (2003)
* *From Darkness* (2002)

## Notas
Écriture féminine

A ***écriture féminine*** é unha teoría que disocia o rexistro psicolóxico e cultura do corpo coa diferenza da muller na linguaxe e nos textos. É un piar da teoría da literatura francesa feminista da década de 1970, e naceu do traballo de intelectuais como Hélène Cixous, Monique Wittig, Luce Irigaray, Chantal Chawaf, Catherine Clément e Julia Kristeva. Este movemento estendeuse a moitos escritores, incluíndo a psicanalista Bracha L. Etting, que se incluíron nesta área a comezos de 1990.

A teoría de écriture féminine ten como primeira característica, a importancia da linguaxe para a comprensión psíquica. Esta teoría baséase na psicanálise como unha forma que teñen os seres humanos de entender os seus papeis sociais. Ó facelo, un non pode entender como as mulleres, que están situados como "outros" en relación a unha simbólica orde masculina, poden reafirmar a súa comprensión do mundo por estar involucrada na súa propia exterioridade.

## Notas
Os mandaríns

***Os mandaríns*** (en )&nbsp;é unha novela escrita en 1954 por Simone de Beauvoir gañadora do Premio Goncourt. É considerada a obra máis importante desta autora.

## Sinopse 
A novela está ambientada na época da posguerra en Francia, trala segunda guerra mundial. Fai referencia a un marco intelectual moi influído pola política e os bandos ideolóxicos daqueles anos. Tamén trata outros temas como son o feminismo e o existencialismo.

É unha novela que vira arredor da vida de Enrique Perron e Ana Dubreuilh, dous intelectuais. Perron é un relevante escritor, tamén editor do xornal ''L'Espoir*, que mantén unha infeliz relación con Paula. Ana Dubreuilh é unha importante psicóloga, casada con Roberto Dubreuilh, outro importante intelectual, co que ten unha filla, Nadine. Considérase que Perron é Albert Camus, que Roberto é Jean-Paul Sartre, que Ana é a propia Simone de Beauvoir e que *L'Espoir* é en realidade o xornal *Combat.'' Ademais, durante a obra móstrase a relación que ten Ana con Lewis Brogan, un escritor norteamericano que representaba a Nelson Algren, un dos romances que tivo Simone de Beauvoir nos Estados Unidos e a quen lle dedicou o libro unha vez foi publicado.

A obra capta a incerteza e o desencanto deses anos, que foran tan esperados, pero que non se sabía se rematarían nunha próxima guerra.

## Premios 
* Premio Goncourt (1954)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Simone de Beauvoir
Quincunx

::*Para a disposición xeométrica, ver *'quincunce.*
[miniatura|**Quincunx** do [Casa de moeda|obradoiro monetario de Teate (ca. 225-200 a. de C.). Peso: 20,68 g. Anverso: cabeza de Atenea con casco corintio; cinco puntos. Reverso: TIATI, bufo sobre capitel xónico; estrela e cinco puntos, como sinal de valor.]]
O **quincunx** foi unha moeda de bronce da antiga Roma, da época da República, divisionaria do ás, co valor de cinco onzas (*unciae*).

## Historia 
A palabra quincunx ten a súa orixe no numeral latino *quinque*, que significa "cinco", e a palabra *uncia* ("onza"), que significa "un doceavo", xa que unha onza equivalía a 1/12 do ás, que nos seus primeiros momentos pesaba unha libra. Xa que logo, o quincunx tiña unha equivalencia de 5/12 do ás.

Tendo en conta que non se adapta ao padrón do resto dos divisores do ás (baseado no sistema doudecimal: *sextans*, *quadrans*, *triens*...), considérase que o quincunx non formaba parte do sistema monetario Romano.

A súa emisión foi conxuntural e limitouse á segunda guerra Púnica (218 a 204 a. de C.), en obradoiros monetarios establecidos en Luceria (nos Apeninos do norte), Teate (a actual Chieti), Larinum (na costa sur do Adriático) e no norte de Apulia.
[miniatura|**Quincunx** da rexión de [Puglia|Apulia (posterior a 220 a. de C.), do sistema do *aes grave* (peso: 40,84 g), cos puntos indicativos do valor na característica disposición de quincunce]]
Da mesma maneira que ocorría co resto dos divisores do ás, é frecuente que o quincunx amose entre os seus motivos a súa equivalencia en onzas, mediante cinco puntos grosos. A característica composición deses cinco puntos, á maneira en que aparecen nun dado, deu lugar a que esta composición se coñeza tamén como *quincunx* ou quincunce.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Roma

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7 *(en castelán)*
*Burnett, Andrew. *Coinage in the Roman World*. Seaby. Londres, 1987. ISBN 978-0-900652-84-4
* Burnett, Andrew. *La Numismatique romaine, de la République au Haut-Empire.* Errance, París, 1991. ISBN 9782903442699
*Crawford, M. H. *Coinage and Money Under the Roman Republic*. University of California Press. Berkeley - Los Angeles. 1985. ISBN 0-520-05506-3
*Depeyrot, Georges. *La monnaie romaine : 211 av. J.-C. - 476 apr. J.-C*. Éditions Errance. 2006. ISBN 2877723305
* Melville Jones, John R. *A Dictionary of Ancient Roman Coins.* Spink. Londres, 2003.
*Sutherland, C. H. V. *Roman Coins*. Barrie and Jenkins. Londres, 1974. ISBN 0-214-66808-8

### Ligazóns externas 
* "Quincunx". En *CoinArchives*.
*Sistema monetario na República Romana
*Identificador de moedas da Antiga Roma
* *Digital Library Numis'' (bibliografía sobre numismática da Antiga Roma)
* La Bible des monnaies romaines de 313 à 476 ap. J.-C.
Feminismo socialista

O **feminismo socialista** é unha corrente teórica e política que fai unha crítica tanto do capitalismo como do patriarcado, salientando as esferas tanto pública como privada a vida das mulleres, e que argumenta que a liberación só pode ser lograda a través de pór fin ás fontes tanto económicas como culturais da opresión das mulleres. É unha teoría e movemento que amplían o argumento tradicional marxista do papel da sociedade de clases na opresión das mulleres.

## Definición 
Comparte certos aspectos da teoría do feminismo radical relacionados coa súa crítica do papel do patriarcado, e co feminismo liberal en relación coa necesidade de loitar por dereitos iguais na sociedade actual. Ó mesmo tempo, rexeita a formulación central do feminismo radical de que o patriarcado é a única ou central fonte da opresión das mulleres, e a idea fundamental do feminismo liberal de que as mulleres se poden liberar no eido da sociedade de clases sen unha transformación das relacións de produción a súa opresión, xa que é clave para a existencia mesma do capitalismo.
Propiedade privada

[dereita|miniatura|250x250px|A fábrica [Volkswagen  é un exemplo de propiedade privada. A fábrica é propiedade privada dos seus accionistas quen obteñen fondos das ganancias que xera o seu funcionamento.]]
**Propiedade privada** son os dereitos das persoas e empresas a obter, posuír, controlar, empregar, dispor e deixar en herdanzas, capital, cousas e outras formas de propiedade. A propiedade privada diferénciase da propiedade pública en que esta última se refire a bens propiedade do Estado ou Goberno, e non de individuos, comunidades ou entidades empresarias. O concepto de propiedade foi sufrindo modificacións ó longo da historia. A finais do século XVIII, durante a Revolución Industrial, a propiedade privada xurdiu como a forma predominante de propiedade no eido da produción e as terras, desprazando á propiedade feudal, gremios, sistema de obradoiros de traballo e produción artesá, que se baseaban na propiedade das ferramentas de produción por parte de traballadores individuais ou gremios de artesáns.

Os marxistas fan unha distinción entre *propiedade privada* e *propiedade persoal*, definindo á primeira como os medios de produción, facendo referencia á empresa privada baseada nunha produción socializada e man de obra asalariada; mentres que a segunda son os bens de consumo ou cousas producidas por un individuo. Historicamente, até o desenvolvemento do capitalismo, o termo propiedade designaba á tenencia de terras; a partir de entón o termo *propiedade* comezou a utilizarse para referirse á *propiedade* sobre os medios de produción. Dende entón, na súa acepción común, expandiuse para abarcar ás posesións persoais e á propiedade non produtiva que posúen os individuos.

## Notas
Feminismo liberal

O **feminismo liberal** é unha forma individualista de teoría feminista centrada na capacidade das mulleres para manter a súa igualdade a través das súas propias accións e decisións. As feministas liberais argumentan que a sociedade ten a falsa crenza de que as mulleres son, por natureza, menos capaces que os homes intelectual e fisicamente, polo tanto, tende a discriminar as mulleres na academia, o foro e o mercado. As feministas liberais cren que "a subordinación feminina se basea nun conxunto de restricións de costumes e legais que bloquean a súa entrada e o éxito no chamado espazo público". A súa loita é, pois, lograr a igualdade entre os sexos a través da reforma política e legal.

## Historia 
O obxectivo das feministas liberais a finais de 1800 e principios de 1900 era lograr o voto das mulleres coa idea de posteriormente gañar a liberdade individual. Preocupáballes obter a liberdade a través da igualdade pondo fin á crueldade dos homes cara ás mulleres e logrando a liberdade de oportunidades para converterse en persoas completas. Consideraban que ningún goberno ou costume debía prohibir o exercicio da liberdade persoal. As feministas liberais iniciais tiveron que combater o suposto de que só os homes brancos merecían ter todos os dereitos de cidadanía.

Feministas como Mary Wollstonecraft, Judith Sargent Murray e Frances Wright avogaron pola inclusión política plena das mulleres.  En 1920, despois de case 50 anos de intenso activismo, finalmente se concedeu ás mulleres dos Estados Unidos o dereito de voto e o dereito a exercer unha función pública.[miniatura|[Mary Wollstonecraft |centro]]
## Notas
Feminismo poscolonial

miniatura|Algunhas mulleres negras sentíanse marxinalizadas polo Movemento de Liberación da Muller.
O **feminismo poscolonial** é unha forma de feminismo que se desenvolveu como resposta ó feito que o feminismo parecía centrarse só nas experiencias de mulleres das culturas occidentais. Busca dar conta da maneira en que o racismo, a política económica de longa duración, e os efectos culturais do colonialismo afectan a mulleres non-brancas, non-occidentais no mundo poscolonial.

Orixínase como unha crítica ás teóricas feministas dos países desenvolvidos. A crítica sinala as tendencias universalizadoras da corrente feminista principal e argumenta que as mulleres que viven en países non occidentais son vistas de maneira terxiversada.

O feminismo poscolonial argumenta que ó empregar o termo «muller» como grupo universal, as mulleres son entón só definidas polo seu xénero e non por clase social, raza, etnicidade ou preferencia sexual. As feministas poscoloniais tamén traballan para achegar as ideas do indixenismo e outros movementos feministas do terceiro mundo na corrente principal do feminismo occidental. O *feminismo do terceiro mundo* sostén a idea de que o feminismo en países deste espazo xeopolítico non é importado do primeiro mundo, senón orixinado de ideoloxías e factores socioculturais internos.

## Notas
Mar de Vigo (álbum de SonDeSeu)

***Mar de Vigo*** é o primeiro álbum de estudio da orquestra folk galega SonDeSeu. Componse de oito temas e foi publicado no ano 2003.

## Listaxe de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de SonDeSeu
Cerco de Acre de 1291

O **Cerco de Acre**, tamén coñecido como a **Caída de Acre**, tivo lugar en 1291 e resultou na perda da cidade de Acre de mans dos cristiáns. Considérase unha das batallas máis importantes do período, e frecuentemente é mencionada polos historiadores como o evento que marcou o fin das Cruzadas. Cando Acre caeu, os cruzados perderon a súa última gran fortaleza no Reino Cristián de Xerusalén. Con todo, aínda mantiveron baixo o seu control unha fortaleza, ao norte, na cidade de Tartus (Siria), e realizaron varias incursións costeiras así como un intento de reconquista desde a pequena illa de Arwad, que posteriormente perderon tamén en 1302 no Cerco de Arwad. Para entón, os cruzados xa non posuían terras, cidades ou fortalezas en Terra Santa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Novena cruzada
* Reino de Xerusalén
Show, don't tell

'''''Show, don't tell'''* (*Mostrar, non contar*) é unha expresión de técnica narrativa de procedencia anglosaxoa.

Úsase como unha recomendación para os escritores que fan uso excesivo de explicacións e comentarios en detrimento da acción e os diálogos. Se o escritor utiliza a acción e o diálogo para presentar un personaxe, a trama ha ser máis interesante para o lector. Este último debe sentir coma se vise a escena desenvolvéndose perante el e, en consecuencia, chegar á súa propia interpretación, sen interferencia ostensible do autor.

Un dos primeiros exemplos de tal suxestión vén de Henry James. No prefacio da edición de Nova York da súa obra *Daisy Miller*, deixou unha marxinalia a pluma para non esquecerse de "¡Dramatizar, dramatizar!".

A importancia deste recurso narrativo na ficción contemporánea é salientado pola crítica:Fredric Jameson apunta tres indicacións técnicas que vencellan a novela coas anteditas modificacións na subxectividade e nas relacións de clase desde a segunda metade do século XX; pódense resumir así: escribir sobre o que se coñece, amosar en troques de contar, atopar unha voz propia. Ao aplicar a regra de *"amosar, non contar"'', o escritor fai moito máis que dicir ao lector algo sobre un personaxe, presenta o personaxe a través do que este di e fai. Pódese "mostrar" de diversas formas: escribindo escenas; describindo as accións dos personaxes; presentando o personaxe a través do diálogo; mediante as sensacións do personaxe, cando sexa posible.

Amosar é dramatizar unha escena nunha historia, facendo que o lector esqueza que está a ler, axudándoo a descubrir os personaxes, facendo a escritura máis interesante.

## Notas
Crítica ó capitalismo

[miniatura|Portada da primeira edición de 1867 do libro *[Das Kapital* de Karl Marx. O libro contén unha crítica da economía política.]]
O **capitalismo** foi criticado dende moitas perspectivas durante a súa historia. As críticas varían dende xente a quen lles desagrada os principios do capitalismo na súa integridade até aqueles que discrepan cos resultados particulares do capitalismo. Entre os que desexan substituír o capitalismo cun método diferente de distribuír os bens, pódese facer unha distinción entre aqueles que cren que o capitalismo só pode ser superado cunha revolución (por exemplo, a revolución socialista) e aqueles que cren que o cambio pode vir paseniño por medio do reformismo (por exemplo, a democracia social). Algunhas críticas recoñecen méritos no capitalismo e buscan equilibrar o capitalismo con algunha forma de control social, tipicamente a través de regulación gobernamental (por exemplo, o Partido Laborista do Reino Unido).

## Historia 
As críticas orixínanse pouco despois do xurdimento do capitalismo moderno. Segundo as críticas contemporáneas, a rápida industrialización trala revolución industrial creou condicións laborais consideradas inxustas, incluíndo 14 horas de traballo diario, explotación infantil e asentamentos informais. Algunhas novelas populares xurdiron durante este tempo tendo unha visión pesimista da revolución industrial, como é o caso dalgunhas escritas por Charles Dickens. Os economistas modernos optimistas argumentaban que as condicións foran aínda peores con anterioridade e que a evidencia empírica mostraba que mesmo a revolución industrial temperá incrementou a media dos estándares de vida e a expectativa de vida. Os economistas modernos máis pesimistas argumentaron que as condicións non melloraron ou só o fixeron lentamente despois de 1840.

Algúns pensadores temperáns socialistas rexeitaron o capitalismo por completo, tentando crear comunidades socialistas libres das inxustizas percibidas como propias do capitalismo temperán. Entre estes "socialistas utópicos" atopábase Charles Fourier e Robert Owen. Outros pensadores socialistas argüían que o socialismo non podía ser posto en funcionamento antes de que as forzas históricas creasen as condicións axeitadas e viron a revolución industrial como un novo sistema que podía potencialmente producir suficientes bens para a poboación humana enteira, pero que era obstaculizado polo seu método ineficiente de distribuír bens. En 1848, Karl Marx e Friedrich Engels publicaron o Manifesto Comunista, un panfleto que bosquexou unha crítica política e económica do capitalismo, baseada na filosofía do materialismo histórico. Dende entón, o seu manifesto converteuse nun dos libros máis influentes. Un coetáneo de Marx, o mutualista Pierre-Joseph Proudhon foi un dos primeiros en chamalo anarquista.

## Notas
Fredric Jameson

**Fredric Jameson**, nado en Cleveland (Ohio) o 14 de abril de 1934 e finado en Durham o 22 de setembro de 2024, foi un crítico e teórico literario de ideoloxía marxista.
## Traxectoria 
Despois de licenciarse no Haverford College en 1954, trasladouse a Europa por un breve período, estudou en Aix en Provence, Múnic e Berlín, onde se puxo ao tanto das últimas tendencias en filosofía continental, incluído o estructuralismo. Ao ano seguinte, volveu aos Estados Unidos para facer o doutoramento na Universidade de Yale, baixo a dirección de Erich Auerbach. Obtivo recoñecemento pola súa análise das tendencias da cultura contemporánea, especialmente despois de publicar o libro *Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism* en 1991. Jameson considera o posmodernismo como a claudicación de cultura contra a presión do capitalismo organizado, pensamento que vencella coa súa teoría da posmodernidade.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Vilanuñe

Como topónimo **Vilanuñe** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilanuñe**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
****Vilanuñe**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Kuortane

**Kuortane** (en sueco *Lappo*) é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 3.655 habitantes. A superficie do termo municipal é de 484,88 km2, dos cales 22,72&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 7,91 hab./km².c

Limita cos municipios de Alajärvi, Alavus, Lapua e Seinäjoki, todos eles na súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

Kuortane é o lugar de nacemento do célebre arquitecto finlandés Alvar Aalto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Rosemary Hennessy

**Rosemary Hennessy**, nada o 2 de marzo de 1950, é unha profesora de inglés e directora do centro para o estudo das mulleres, xénero e sexualidade na Universidade Rice. Forma parte da facultade de Rice dende 2006.

Escribiu extensivamente sobre feminismo materialista.

## Educación 
Recibiu o seu Ph.D en inglés pola Universidade de Siracusa, o seu M.A. en inglés pola Universidade Temple, e o seu B.A. en inglés pola Universidade de Pensilvania.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Haloxenación de Hell-Volhard-Zelinsky

A **haloxenación de Hell-Volhard-Zelinsky**, é unha reacción que permite haloxenar na posición alfa dos ácidos carboxílicos. Esta reacción toma nome dos químicos alemáns Carl Magnus von Hell, Jacob Volhard e do ruso Nikolái Zelinski. Como reactivo, úsase bromo molecular (Br2) catalizado mediante fósforo (P), estes forman tribromuro de fósforo que é a especie catalizadora.

centro|senmarco|431x431px

## Mecanismo 
Esta reacción consta de catro etapas:

# **Formación do bromuro de acilo** alt=Etapa 1 do mecanismo da reacción de Hell-Volhard-Zelinsky|centro|senmarco|537x537px|Etapa 1 do mecanismo da reacción de Hell-Volhard-Zelinsky
# **Enolización**centro|senmarco|394x394px
# **Bromación**centro|senmarco|393x393px
# **Intercambio**

centro|senmarco|587x587px

## Aplicación en síntese de α-aminoácidos 
Esta reacción pode ser usada na síntese de α-aminoácidos, entre outros compostos, actuando sobre o produto final de reacción con amoníaco (NH3) mediante unha reacción de substitución nucleófila bimolecular (SN2), libreando unha molécula de bromuro de hidróxeno (HBr).
centro|senmarco|551x551px

Aquí podemos ver a obtención de Alanina, mais obtense unha mestura enantiomérica de *R* e *S* alanina, polo que é un método pouco eficaz para este fin.

## Referencias
Movemento polos dereitos civís nos Estados Unidos

O **movemento polos dereitos civís nos Estados Unidos** foi unha loita longa, e principalmente non-violenta, para estender o acceso pleno ós dereitos civís e a igualdade ante a lei ós grupos que non os teñen, sobre todo ós cidadáns negros. Foron numerosos movementos a prol doutros grupos nos Estados Unidos a través do tempo, pero xeralmente úsase o termo para referirse ás loitas que tomaron lugar entre 1955 e 1968 para rematar coa discriminación contra os afroamericanos e rematar coa segregación racial, especialmente no sur dos Estados Unidos.miniatura|King falando na marcha polos dereitos civís no monumento a Lincoln durante a marcha de 1963.|esquerdaAdoita considerarse que este período comeza co boicot de autobuses de Montgomery en 1955 e remata co asasinato de Martin Luther King en 1968, aínda que o movemento polos dereitos civís nos Estados Unidos segue de moitas formas até os nosos días.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Back, Adina "Exposing the Whole Segregation Myth: The Harlem Nine and New York City Schools" in *Freedom north: Black freedom struggles outside the South, 1940–1980*, Jeanne Theoharis, Komozi Woodard, eds.(Palgrave Macmillan, 2003).
* Bartley, Abel A. *Keeping the Faith: Race, Politics and Social Development in Jacksonville, 1940–1970* (Greenwood Publishing Group, 2000)
* Bass, S. Jonathan (2001) *Blessed Are The Peacemakers: Martin Luther King Jr., Eight White Religious Leaders, and the "Letter from Birmingham Jail"*. Baton Rouge: LSU Press. 
* Beito, David T. and Beito, Linda Royster, ''Black Maverick: T.R.M. Howard's Fight for Civil Rights and Economic Power'', University of Illinois Press, 2009.
Sara Ahmed

**Sara Ahmed**, nada en Salford (Inglaterra) o 30 de agosto de 1969, é unha académica británica-australiana cuxa área de estudo céntrase na intersección da teoría feminista, a teoría queer, a teoría da crítica á raza e o poscolonialismo.

## Traxectoria 
O seu pai é paquistaní e a súa nai inglesa, e migraron a Australia na década de 1970. Relacionados con estas experiencias están os seus temas de investigación, entre os que se atopan a migración e a identidade. Realiza os seus primeiros estudos na Universidade de Adelaida e o seu doutoramento no Centro de Teoría Crítica e Cultural da Universidade de Cardiff.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mullerismo

O **mullerismo** é unha teoría social profundamente enraizada na opresión racial e de xénero das mulleres negras. Existen distintas interpretacións sobre o que o termo significa e os esforzos para achegar unha definición concisa e abranguente só tiveron un éxito marxinal. A ambigüidade dentro da teoría permite a expansión continua dos seus principios básicos.

Na súa esencia, o mullerismo é unha perspectiva de mudanza social baseada nos problemas cotiáns e experiencias das mulleres negras e doutras mulleres demograficamente minoritarias, mais de forma máis ampla procura métodos para erradicar as desigualdades non só para as mulleres negras, senón para todas as persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feminismo negro
### Ligazóns externas 
* Womanist Theology  
* Womanist Musings, *Womanist blog*
Mar de Vigo

**Mar de Vigo** é o nome dado antigamente á ría de Vigo. Pode referirse a:

***Auditorio Pazo de Congresos Mar de Vigo**, construción civil situada en Vigo;
****Mar de Vigo***, disco da orquestra de folk galega SonDeSeu (2003).
Congreso dos Estados Unidos de América

O **Congreso dos Estados Unidos** (en ) é o depositario do poder lexislativo dos Estados Unidos. É un órgano bicameral, composto pola Cámara de Representantes e o Senado.

A Cámara de Representantes ten 435 membros que representan un distrito congresual ó que serven por un bienio. Os postos divídense en función da poboación de cada estado. No presente, o seu número non medra, aínda que nos inicios, correspondía un representante por cada 30.000 persoas.

En troques, cada estado conta con dous Senadores, sen importar a súa poboación. Hai 100 senadores, que serven polo menos un sexenio. Tanto os representantes como os senadores son hoxe día elixidos polo pobo, aínda que nalgúns estados o gobernador pode pór un substituto no caso de que o posto dalgún senador do seu estado estea vacante.

Ambas as cámaras reúnense no edificio do Capitolio, en Washington, D.C.

## Historia 
O Congreso dos Estados Unidos deriva do Primeiro Congreso Continental, unha reunión de representantes de doce das dezasete colonias de Gran Bretaña en Norteamérica, no outono de 1774. O 4 de xullo de 1776, o Segundo Congreso Continental declarou as Trece Colonias do leste da costa de Norteamérica (dende Xeorxia até Massachusetts do Norte ou Maine), referíndose a si mesmos como "Os Estados Unidos de América". Baixo os Artigos da Confederación, o Congreso era un órgano unicameral onde cada estado tiña igual representación, e no cal cada estado podería pór vetos en case todas as accións. A falta de efectividade deste goberno federal fixo que o Congreso convocase unha Convención, que se celebrou en 1787. Esta tiña como obxecto revisar os Artigos da Confederación, terminou escribindo unha nova constitución.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Casa de Representantes 
* [//www.senate.gov/ Senados dos Estados Unidos]
Shirley Chisholm

**Shirley Anita St. Hill Chisholm**, nada o 30 de novembro de 1924 e finada o 1 de xaneiro de 2005, foi unha política, educadora e escritora estadounidense que en 1968 foi a primeira muller afroamericana elixida para o Congreso dos Estados Unidos e representou o 12.º distrito congresional do estado de Nova York na Cámara de Representantes durante sete mandatos de 1969 a 1983. Tamén foi a primeira afroamericana en buscar a candidatura presidencial ó interior dun dos grandes partidos dos Estados Unidos e a primeira muller en competir pola candidatura presidencial do Partido Demócrata. Foi elixida para formar parte do National Women's Hall of Fame en 1982; ademais, en 2015, o presidente Barack Obama concedeulle de maneira póstuma a Medalla Presidencial da Liberdade, considerada o máis alta honra civil dos Estados Unidos.

## Notas
The Legend of Zelda: The Minish Cap

***The Legend of Zelda: The Minish Cap*** (coñecido no Xapón como . é un videoxogo de aventuras e o décimo segundo título da serie *The Legend of Zelda*. Desenvolvido por Capcom e Flagship, xunto con Nintendo supervisando o proceso de desenvolvemento, foi estreado para a consola Game Boy Advance no Xapón e en Europa en 2004, e en América do Norte e Australia o ano seguinte. En xuño de 2014, adaptouse para Wii U Virtual Console.

*The Minish Cap* é o terceiro filme de *Zelda* sobre a lenda da Cuarta Espada, expandindo a historia de *Four Swords* e *Four Swords Adventures*. Un gorro máxico falante chamado Ezlo pode facer minguar o protagonista Link até o tamaño dun minish, unha raza do tamaño dun insecto que vive en Hyrule. O xogo mantén moitas das características dos anteriores títulos de *Zelda*, como a presenza de "gorons", ó tempo que introduce kinstones e outros trazos novos no modo de xogo.

## Notas
Cosmos Arena

O **Cosmos Arena** é un estadio de fútbol ruso da cidade de Samara. Ten capacidade para 44.918 espectadores, e é o fogar do FC Krylia Sovetov Samara da Liga Premier de Rusia. En 2018, albergará seis partidos do Mundial de Fútbol Rusia 2018.

## Mundial de Fútbol Rusia 2018 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do Cosmos Arena
Pamela Abbot

**Pamela Abbott**, nada o 27 de xuño de 1947, é unha académica en socioloxía, xénero e estudos de desenvolvemento. É unha profesora de honra na Universidade de Aberdeen, e directora do centro para o desenvolvemento global.

Abbott lidera o proxecto de investigación financiado polo goberno escocés *Fostering a Social Practice Approach to Adult Literacies for Improving People’s Quality of Life in Western Rwanda*.

Nas súas escrituras sobre perspectivas feministas en socioloxía, Abbott reta unha consideración limitada de asuntos de xénero dentro da socioloxía dominante, e defende un reconceptuialización e unha achega interdisciplinaria para o cuestionamento dos supostos fundamentais na disciplina.

Os principais focos de interese investigador de Abbott son a calidade de vida e as transicións socioeconómicas nas sociedades aue experimentaron a primavera árabe.

## Notas
Feminismo negro

O **feminismo negro** é unha corrente de pensamento dentro do feminismo que defende que o sexismo, a opresión de clases e o racismo están estreitamente relacionados. A maneira en que estes conceptos se relacionan entre si recibe o nome de interseccionalidade.

## Teoría da interseccionalidade 
O termo 'interseccionalidade' foi cuñado por primeira vez pola xurista Kimberlé Crenshaw en 1989. No seu traballo, Crenshaw sostén que a experiencia de ser unha muller negra non pode ser entendida de xeito independente en termos de ser negra ou de ser muller, senón que debe ser incluída no debate a súa interdependencia. O feminismo no seu núcleo é un movemento para abolir as desigualdades que enfrontan as mulleres. O Colectivo *Combahee River* argumentou en 1974 que a liberación das mulleres negras implica a liberdade para todas as persoas, xa que suporía o fin do racismo, o sexismo e a opresión de clases. Trace Rose dixo que "a instalación de vídeo dunha soa canle co monitor de televisión volveu ó seu carón, en branco e negro, os sons, as dimensións variables".

## Historia do feminismo negro 
O feminismo negro popularizouse na década de 1960 como resposta ó movemento polos dereitos civís, o cal excluía ás mulleres dos postos de poder, e o racismo percibido dende o movemento feminista. Durante as décadas de 1970 e de 1980, as feministas negras formaron varios grupos dende onde abordaban o papel das mulleres negras no nacionalismo negro, a liberación gai e a segunda onda do feminismo. Na década de 1990, a polémica do caso de Anita Hill puxo o foco de atención no feminismo negro. As teorías feministas negras chegaron a un público máis amplo na década de 2010, grazas ó apoio dos medios de comunicación.

As defensoras do feminismo negro argumentan que as mulleres negras están situadas dentro dunhas estruturas de poder dunha forma fundamentalmente diferente ás mulleres brancas. Nos últimos anos, a distinción do feminismo negro deu a luz á etiqueta de "feminismo branco", utilizada para criticar as feministas que non recoñecen os problemas da interseccionalidade. Os críticos do feminismo negro sosteñen que as divisións raciais debilitan a forza do movemento feminista global.

Entre as teorías que se desenvolveron a partir do feminismo negro atopamos o "mullerismo" de Alice Walker e un revisionismo histórico que centra a súa atención nas mulleres negras. Angela Davis, bell hooks, Kimberlé Williams Crenshaw, e Patricia Hill Collins xurdiron como líderes académicas do feminismo negro, mentres que outras mulleres famosas, en particular Beyoncé, alentaron a discusión do feminismo negro nos medios de comunicación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feminismo islámico
* Feminismo poscolonial
* *Purplewashing*
* Feminacionalismo
* Black Lives Matter
Construtivismo social

O **construtivismo social** é unha teoría que suxire que o coñecemento científico non constitúe un *corpus* neutro de datos independente das prácticas culturais e os valores, senón que se orixina no seo da sociedade, co que iso leva.

Polo tanto, os datos e as prácticas da ciencia son, ou ben construcións sociais na súa totalidade (construtivismo duro) ou ben o son en parte (construtivismo brando).

Na práctica, o construtivismo social interésase polo traballo no laboratorio, as publicacións científicas e os fluxos de información en tanto que procesos deben estudarse dende unha perspectiva sociolóxica e non só en termos puramente científicos.

## Notas
Stefka Kostadinova

**Stefka Georgieva Kostadinova** () nada en Plovdiv o 25 de marzo de 1965 é unha atleta búlgara que competiu en salto de altura. O seu récord de 2,09 metros está vixente dende 1987. Foi campioa olímpica en 1996, dúas veces campioa do mundo e cinco veces campioa do mundo en pista cuberta. Dende 2005 é a presidenta do Comité Olímpico Búlgaro.

## Competicións internacionais 
## Notas
Kristinestad

**Kristinestad** (en finés *Kristiinankaupunki*) é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia. En 2017 a súa poboación era de 6.671 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.678,98 km2, dos cales 996,45&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 9,77 hab./km².

Limita cos municipios de Isojoki, Karijoki e Teuva na rexión veciña de Ostrobotnia do Sur, Merikarvia na da Satakunta, e Närpes na súa mesma rexión.

O concello é bilingüe con maioría de poboación de fala sueca e minoría finesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kristinestad
Gran Premio da Arxentina de 1996

O **Gran Premio da Arxentina de 1996** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un celebrada o 7 de abril de 1996 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Bos Aires, Arxentina. A pesar de sufrir unha intoxicación alimentaria, Damon Hill logrou tres vitorias de tres, xunto a Jacques Villeneuve, que axudou a Williams a completar o segundo dobrete da tempada. Jos Verstappen logrou o seu único punto da tempada, Andrea Montermini a súa única llegada a meta da tempada.

Pedro Diniz estivo involucrado en dous grandes incidentes durante a carreira. Primeiro, chocou con Luca Badoer, cuxo Forti envorcou e aterrou boca abaixo na grava, obrigando aos comisarios a sacar o coche de seguridade. Os comisarios de pista foron fortemente criticados polo seu atraso no auxilio para sacar a Badoer do coche. Finalmente, o italiano viuse obrigado a arrastrarse por debaixo do Forti (a explicación posteriormente dada polos comisarios foi que un infrecuente atraso do coche de seguridade esperando o líder da carreira causara confusión na pista). Diniz logrou continuar e fixo unha parada en boxes mentres o coche de seguridade estaba preparado para controlar a carreira, só para retirarse cando regresou á pista e o seu Ligier estoupou en chamas, porque unha válvula de seguridade do tanque de combustible quedara aberta, como resultado o coche de seguridade quedou fóra por tres voltas máis.

## Clasificación 
### Clasificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Valverde del Majano

**Valverde del Majano** é un concello da comunidade autónoma de Castela e León, na provincia de Segovia.

## Xeografía 
Situado a algo máis de 12&nbsp;km ao oeste da capital segoviana, limita ó norte cos concellos de Garcillán, Los Huertos, Hontanares de Eresma e Valseca, ó sur con Abades e Segovia, ó leste con Valseca e Segovia e ó oeste con Garcilán, Martín Miguel e Abades.

### Demografía 
Segundo o Instituto Nacional de Estadística, no ano 2017 tiña 1064 habitantes, 540 homes e 524 mulleres (1027 no 2010 e 501 no 2000).

## Cultura 
### Patrimonio 
miniatura|Igrexa da Asunción
* Igrexa da Asunción
* Ermida da Virxe da Aparecida.

## Economía 
Polígono industrial Nicomedes García.

## Política e goberno 
O alcalde é, dende o ano 2015, o socialista Javier Lucía Marugán.
miniatura|Casa do concello

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de concellos de Segovia
### Ligazóns externas 
* 20px *Segovia de Pueblo en Pueblo* La 8 .
Polychaos dubium

***Polychaos dubium*** é un microorganismo ameboide de auga doce e unha das especies de eucariotas unicelulares de maior tamaño. Como outros amebozoos, *P. dubium* móvese por medio de proxeccións temporais chamadas pseudópodos. *P. dubium* ten un dos tamaños xenómicos máis grandes de todos os organismos coñecidos, aínda que nun estudo de 2004 sinálase que este feito debe tratarse con precaución mentres non se comprobe con técnicas modernas.

## Características físicas 
Unhas poucas características serven para distinguir *Polychaos dubium* doutras especies de *Polychaos*. Os cristais que flotan no citoplasma teñen forma de bipirámides planas, placas planas ou parecen plaquetas agrupadas. O núcleo é elipsoide, ten gránulos preto da membrana, e carece dun endosoma. A célula xeralmente ten moitos pseudópodos (é polipodial), e o endoplasma e ectoplasma do citoplasma son claros.
pero como media adoita ter 12 pseudópodos.

*Polychaos dubium* ten un dos xenomas máis grandes coñecidos nun organismo, constando de 670 miles de millóns de pares de bases ou 670 Gbp,
que é unhas 200 veces maior que o xenoma humano (de 3,2 Gbp). Porén, os autores dun estudo de 2004 suxiren que se debe tratar esta medida con precaución, porque foi obtida antes da chegada dos métodos xenómicos modernos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Genome News Network
Gran Premio de Europa de 1996

O **Gran Premio de Europa de 1996** (oficialmente o **XLI Gran Premio de Europa**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 28 de abril de 1996 no circuíto de Nürburgring, Nürburg, Alemaña. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de . Jacques Villeneuve logrou a súa primeira vitoria na Fórmula 1 na súa cuarta carreira na Fórmula Un.

Ambos Benetton comezaron moi lentos, debido a que os freos se lles bloquearon. Berger foi forzado a entrar en boxes a por pneumáticos novos despois de facer un plano, mentres que Alesi rematou a volta 1 no 13º posto e trompeou mentres intentaba recuperarse.

Os Tyrrells foron desclasificados por diferentes infraccións. Salo terminou décimo pero o seu coche foi descualificado logo da carreira por ter un peso insuficiente, mentres que Katayama terminou décimo sexto pero foi descualificado por recibir un empurrón ilegal na volta de quecemento.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
***Líderes por volta:** Jacques Villeneuve 67 (1-67)
*Mika Häkkinen recibiu dúas penalizacións por exceso de velocidade no pit lane debido a un problema co seu limitador de velocidade.
*Primeiro punto da tempada para Martin Brundle.

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Gran Premio de San Marino de 1996

O **Gran Premio de San Marino de 1996** foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 5 de maio de 1996 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari, Imola, Emilia-Romagna, Italia. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de . A carreira de 63 voltas foi gañada por Damon Hill pilotando para o equipo Williams despois de comezar desde a segunda posición. Michael Schumacher terminou segundo pilotando un Ferrari, malia que o seu freo dianteiro dereito se agarrou á metade da volta final, con Gerhard Berger en terceiro lugar para o equipo de Benetton. Jacques Villeneuve retirouse preto do final da carreira tras ser golpeado por Jean Alesi.

## Clasificación 
### Clasificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas
## Véxase tamén