Rabilongo das canaveiras

O **rabilongo das canaveiras** (***Panurus biarmicus***) é un pequeno paseriforme de cola longa atopado en zonas acuáticas con canaveiras e xunqueiras na zona temperada de Eurasia. Historicamente considerábase que estaba relacionado cos páridos, mais hoxe sábese que carece de parentes próximos vivos e é a única especie do xénero ***Panurus*** e da familia dos **panúridos** (**Panuridae**). Linné baseou a súa descrición na especie *"beardmanica or bearded tit-mouse"* que fora descrita e ilustrada en 1731 polo naturalista inglés Eleazar Albin e no "least butcher-bird" que fora descrito e ilustrado en 1747 por George Edwards. O rabilongo das canaveiras foi despois retirado da familia dos páridos e situado na familia Paradoxornithidae. Autores posteriores clasificárono de diversas maneiras como membro dos Muscicapidae, Sylviidae ou Timaliidae. Os estudos de filoxenética molecular mostran que é un paseriforme único, que non forma parte de ningunha destas familias. Agora é situado na súa propia familia Panuridae, que foi creada en 1860 (como subfamilia Panurinae) por Marc Athanase Parfait Œillet Des Murs.

O actual nome do xénero, *Panurus*, foi introducido por Carl Ludwig Koch en 1816. procede do grego antigo *panu*, "extremadamente", e *ουρά*, "cola, rabo". O adxectivo de especie, *biarmicus*, vén de "Biarmia", unha forma latinizada do nome da rexión de Bjarmalandia, hoxe parte de Rusia dentro do oblast de Arkhangelsk e da península de Kola (como resultado dunha confusión cando se describiu a especie, porque o rabilongo das canaveiras non vive nesas áreas).

### Subespecies 
Recoñécense tres subespecies:

* *P. b. biarmicus* (Linné, 1758), de cor medianamente escura e atopado no norte e sur de Europa, tamén en Turquía e Azerbaixán.
* *P. b. russicus* (Brehm, CL, 1831), claro e atopado no leste de Europa, desde o sur de Rusia e Asia Central a Mongolia e norte da China.
* *P. b. kosswigi* Kumerloeve, 1959, escuro e atopado na provincia de Hatay do sur de Turquía e moi probablemente tamén na lindante Siria.

Nalgunhas partes de Europa central e do leste non hai total certeza de se están presentes *P. b. biarmicus*, *P. b. russicus* ou intermedios. As tres subespecies son bastante similares; algunhas autoridades suxeriron que a especie debería considerarse monotípica (é dicir, sen subespecies) debido á cantidade de variación individual e a variación clinal xeral.

## Distribución e hábitat 
miniatura|esquerda|Bandada no hábitat de canaveiras típico da especie durante o inverno en Finlandia, a parte máis setentrional da súa distribución.
miniatura|esquerda|Macho xove pousado e movéndose polas canaveiras nos Países Baixos.

É unha especie nativa da Eurasia temperada, atopándose desde España, Francia e as Illas Británicas ata Manchuria, pero a súa distribución tende a ser bastante localizada (non continua) debido aos hábitats que prefire. En Europa adoitaba estar limitado a altitudes medias ou baixas, incluíndo tamén Gran Bretaña, mais na segunda metade do século XX expandiuse cara ao norte a Escandinavia, Finlandia e o norte dos países bálticos.

É un visitante non reprodutor ocasional de Chipre e Irán, e en raros casos foi rexistrado como ave vagante no oeste, sur e leste da súa distribución normal en Portugal, norte de África, Israel, Kuwait, Paquistán, Xapón e Corea. Adultos e xoves poden facer dispersións eruptivas fóra da tempada reprodutora e en períodos con alimento limitado ou tempo frío os rabilongos das canaveiras poden realizar outros movementos, maiormente locais. pero noutros momentos pode vagar máis libremente. Mentres que eses puntos/manchas varían deste estar ausentes a fortemente marcados no rango occidental da especie, están ausentes ou feblemente marcados no leste. O bico da femia adulta é algo máis claro que o bico amarelo-alaranxado intenso do macho. Estas diferenzas relacionadas co sexo na cor do bico dos xoves son xa evidentes ao final do período que pasan as crías no niño.

Debido á súa plumaxe tan boa para a camuflaxe e ao seu denso hábitat de canaveiras e carrizas, pasan facilmente desapercibidos, pero a súa presenza adoita revelarse pola súa característica chamada metálica "ping", que utilizan para manter o contacto con outros individuos da súa especie. A canción do macho foi descrita como un melodioso "tschin-schik-schra". A lonxitude dos "bigotes" negros (marcas na face) do macho é un sinal honesto que indica a súa dominancia (en competicións polo alimento con outros machos o que ten os "bigotes" máis longos adoita ser o vencedor) e as femias prefiren os machos que teñen o "bigote" máis longo. En catividade, onde non teñen as mesmas limitacións que na natureza, poden xa comezar a reproducirse a finais de febreiro e excepcionalmente poden intentar criar ata sete roladas de polos nunha tempada, aínda que é dubidoso que todas elas cheguen a criarse con éxito. O apareamento é moi infrecuente, e para incrementar as posibilidades de ser pai dunha rolada de polos, o macho ten unha protuberancia cloacal relativamente grande e muscular que funciona como órgano copulatorio, que é único entre os paseriformes.

### Alimentación 
No verán, o rabilongo das canaveiras come principalmente insectos, as súas larvas e pupas, e outros pequenos invertebrados (colémbolos, arañas, caracois, etc), normalmente capturando especies que se moven de vagariño. Esta é tamén a comida que a parella proporciona ás crías antes e despois de emplumaren. Para poderen dixerir as dietas tan diferentes do verán e do inverno, ocorren cambios significativos no seu sistema dixestivo.

## Conservación 
miniatura|Despois dun inverno rigoroso, unha poboación de rabilongo das canaveiras pode quedar fortemente reducida.
En conxunto, o rabilongo das canaveiras está moi estendido, ten grandes poboacións e non se considera ameazado. Estímase que tan só en Europa hai uns 500.000 ou máis adultos e a gran maioría da área de distribución da especie está en Asia, o que significa que o total da poboación adulta podería ser de polo menos 3.000.000. Isto foi parte dunha expansión global no noroeste de Europa durante a década de 1960, que parece que principalmente impulsou dispersións eruptivas desde a gran poboación dos Países Baixos.
Ficheiro:Panurus biarmicus -Oare Marshes, Kent, England -female-8 (2).jpg|Femia adulta en Oare Marshes, Kent, Inglaterra.

## Notas