Casa da Moeda de Venezuela

A **Casa da Moeda de Venezuela** é unha institución dependente do Banco Central de Venezuela, con sede en Maracay, encargada da cuñaxe de moedas e da impresión de billetes de curso legal en Venezuela, así como de selos postais e fiscais, e de papel timbrado. As súas instalacións albergan tamén as reservas internacionais do país.

Dentro do Banco Central de Venezuela ten carácter de xerencia xeral, co rango de vicepresidencia.

## Historia 
### Período colonial 
[miniatura|[Moeda colonial dun oitavo de real (1814).]]
A fabricación de diñeiro en Venezuela comezou nos inicios do século XIX, durante a época da Capitanía Xeneral de Venezuela. O capitán xeneral Manuel de Guevara y Vasconcelos decretou a eliminación da circulación das moedas e das fichas comerciais que fabricaban os comerciantes a título particular para levaren a cabo as súas operacións comerciais, co fin de centralizar eses procesos. O 12 de xuño de 1802 instalouse a Real Casa de Moeda de Caracas, que comezou a cuñaxe de moedas de cobre, metal pouco habitual nas emisións coloniais.

A partir de 1810, a casa de moeda comezou a alternar a cuñaxe de moedas de prata (1 e 2 reais) coa de moedas de cobre (½ e ¼ de real).]]
Durante a guerra de independencia o establecemento cambiou de mans en moitas ocasións, entre realistas e independentistas. A casa da moeda estivo en poder dos independentistas republicanos ata a ofensiva realista de 1814. O daquela intendente da institución encargoulle a Felipe de Llaguno a continuación da emisión de moeda, mais en 1815 o realista Pablo Morillo ordenou a clausura das actividades na ceca. No entanto, o ano seguinte unha real orde estableceu a súa reapertura, que foi efectiva o 1 de outubro de 1816. Mentres, diversas localidades do país que estaban en mans dos sublevados emitían moedas non oficiais para uso local.

### Período republicano 
Durante os seguintes seis anos usáronse moedas da época colonial reseladas para suplir a demanda de circulante. As dificultades continuaban cara a 1828, polo que a Xunta de Arbitrios determinou a cuñaxe de moedas de baixa lei na cantidade necesaria para as finanzas. Foi este o motivo da reapertura da Casa da Moeda de Caracas o 14 de agosto de 1829, logo de se decretar a produción de corenta mil pesos en moedas dun cuarto de real cuñadas a martelo. Porén, o 5 de xullo de 1830, o Congreso de Venezuela acordou pechar definitivamente o establecemento. Logo da desintegración da Gran Colombia, a circulación de moedas ata 1843 creceu debido a que as moedas de circulación en Venezuela comezaron a producirse por encarga en cecas doutros países.]]
[miniatura|[Deseño da moeda de 100 bolívares de 2016.]]
A idea dunha casa de moeda propia para Venezuela retomouse en 1983, para mellorar o grao de autonomía do país no aprovisionamento de medios de pagamento.

As autoridades do Banco Central de Venezuela adquiriron uns terreos de 10.367 m² contiguos á súa sede en Caracas, nos que se proxectaba construír a fábrica, no lugar que hoxe é a praza Juan Pedro López. Contratouse a Casa da Moeda do Brasil para a realización dos estudos de viabilidade e de factibilidade e, ante os resultados positivos, o Banco Central aprobou o proxecto, aínda que modificou a localización da súa sede, que se decidiu que fose no predio *La Placera*, nas aforas de Maracay, por cuestións estratéxicas de accesibilidade, dada a proximidade dos portos de La Guaira e Puerto Cabello.

O complexo empezou a construírse en 1989 e iniciou as súas operacións en setembro de 1999. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Bolívar venezolano

### Ligazóns externas 
* Casa da Moeda de Venezuela
* Banco Central de Venezuela