open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ibiza, Madrid

**Ibiza** é un barrio pertencente ao distrito madrileño (España) de Retiro.

Limita polo norte co distrito de Salamanca e polos seus lados oeste, sur e leste con outros barrios do Retiro.

Os seus límites son os seguintes:

Norte: a rúa de O'Donnell marca o límite co barrio de Goya (distrito de Salamanca).
Oeste: a avenida de Menéndez Pelayo marca o límite co barrio de Jerónimos (distrito de Retiro).
Sur: a rúa do Doce de Outubro, a rúa de Antonio Arias (nº15) e a rúa do Alcalde Sáinz de Baranda (do nº52 ao nº64) marcan o límite co barrio de Niño Jesús (distrito de Retiro).
Leste: a rúa do Doutor Esquerdo marca o límite co barrio de Estrela (distrito de Retiro).

Ademais, xeograficamente, o barrio de Ibiza limita cos barrios de Recoletos e Fuente del Berro (ambos do distrito de Salamanca) a través do seu extremos noroeste e nordés, respectivamente.
Pacífico, Madrid

O **barrio do Pacífico** pertence ao distrito de Retiro de Madrid (España), sendo administrativamente o barrio 31 da cidade. O seu nome provén da rúa do Pacífico, principal rúa do barrio que o percorre dun extremo a outro.
Niño Jesús

**Niño Jesús** é un barrio do distrito madrileño (España) de Retiro. Atópase no centro do distrito, polo que está delimitado polos outros 5 barrios do distrito: Pacífico ao sur, Adelfas ao sueste, Estrela ao leste, Ibiza ao norte e Jerónimos ao oeste.
Castellana, Madrid

**Castellana** é un dos seis barrios pertencentes ao distrito de Salamanca, na cidade de Madrid (España). Debe o seu nome a unha das súas rúas limítrofes, o paseo da Castellana.

O barrio atópase limitado pola rúa María de Molina polo norte, Príncipe de Vergara polo leste, Paseo da Castellana polo polo oeste e a rúa Don Ramón da Cruz polo sur.
Jayati Ghosh

**Jayati Ghosh**, nada o 16 de setembro de 1955, é unha economista  india. 

## Traxectoria 
Ensinou economía na Universidade Jawaharlal Nehru durante 35 anos, e dende  xaneiro de  2021 é Profesora de Economía na Universidade de Massachusetts Amherst, EE.UU. As súas principais áreas de estudo son a economía internacional e a globalización, os modelos de emprego nos países en desenvolvemento, a política macroeconómica e o xénero e o desenvolvemento.

## Notas
Jerónimos

**Jerónimos** é un barrio do distrito madrileño (España) de Retiro. Nel atópanse o parque do Retiro e a igrexa dos Jerónimos, de onde provén o seu nome. Creouse a partir de 1865, sobre terreos que pertenceron ao desaparecido palacio do Bo Retiro e que foron vendidos ao Estado por parte da raíña Isabel II (1830-1904), para ser urbanizados. Forma parte do denominado Paisaxe da Luz xunto ao paseo do Prado, declarado Patrimonio da Humanidade o 25 de xullo de 2021.
Fuente del Berro

**Fuente del Berro** é un dos seis barrios administrativos que compoñen o distrito de Salamanca, en Madrid (España). Neste barrio atópase a Colonia de Fuente del Berro, pequenos chalés e encostados que se construíron a principios do século XX para a clase media. Tamén se atopa o parque do Quinta de la Fuente del Berro situado na parte oriental do barrio.

O barrio atópase limitado pola rúa de Alcalá polo norte, a rúa do Doutor Esquerdo polo oeste, Avenida da Paz ou M-30 polo leste e a rúa de O'Donnell polo sur.
Pila AA

thumb|Comparación de pilas comúns.|300x300px
A **pila AA** (pronunciado "dobre A"), coñecida tamén como LR6 (CEI), 15A (ANSI/ANDE); é un tamaño estándar de pila eléctrica.

## Visión xeral 
As pilas AA son polo xeral utilizadas en dispositivos electrónicos portátiles. Está formada por unha soa cela electroquímica. A voltaxe nos terminais e a capacidade depende da reacción química na cela. Algunhas celas recargábeis fabrícanse con este tamaño. Unha pila AA mide un máximo de 50,5 mm e un mínimo de 49,2 mm de lonxitude, e un máximo de 14,5 mm e un mínimo de 13,5 mm de diámetro. O terminal negativo plano debe ter un diámetro mínimo de 7 mm.

## Historia 
A pila AA foi estandarizada por ANSI en 1947, pero estivera en uso por algún tempo iñantes da súa estandarización formal en lanternas pequenas e dispositivos electrónicos.

## Química e capacidade 
### Non recargábeis 
As pilas primarias (non recargábeis) de zinc-carbono (pila seca) teñen ao redor de 400 a 900 miliamperios-hora de capacidade; esta medida é moi dependente das condicións de proba, o ciclo de traballo, e a voltaxe de corte. As pilas de zinc-carbono comercialízanse xeralmente como pilas de uso xeral. As pilas de zinc-cloruro almacenan ao redor de 1000 a 1500 mAh e véndense como para traballo pesado ou extra forte. As pilas alcalinas de 1700 mAh a 3000 mAh custan máis ca as baterías de zinc-cloro, pero proporcionalmente, duran máis tempo.

As pilas de litio non recargábeis fabrícanse para dispositivos que utilizan unha gran cantidade de enerxía, tales como cámaras dixitais, onde o seu alto custo compénsase cun maior tempo de funcionamento entre os cambios de pila e tensión máis constante durante a descarga. A partir da metade da década de 2010, saíron ao mercado pilas de litio non recargábeis en formatos AA e AAA.

As pilas de litio-disulfuro de ferro poden ter unha voltaxe de circuíto aberto tan alto como 1,8 voltios, pero a tensión en circuíto redúcese, polo que esta química é compatíbel cos equipos destinados ás baterías de zinc. Unha pila de zinc alcalina nova pode ter unha voltaxe de circuíto aberto de 1,6 voltios, pero unha pila de disulfuro de ferro cunha voltaxe de circuíto aberto por debaixo de 1,7 voltios está totalmente descargada.

### Recargábeis 
As pilas recargábeis de tamaño AA están dispoñíbeis en múltiples composicións químicas: de níquel-cadmio (NiCd) cunha capacidade de 500 até 1.100 mAh, de níquel-metal hidruro (Nin-MH) en varias capacidades de 1.300 até 3.000 mAh e de ións de litio. As de química de ións de litio teñen unha voltaxe nominal de 3,6 voltios. A estas pilas chámaselles baterías Li-ion 14500.

As pilas de níquel-cinc (NiZn) están tamén dispoñíbeis, pero non tan amplamente.

### Características 
As pilas deste tamaño posúen denominacións diversas. Unha cela de carbón-zinc (Leclanche) deste tamaño é denominada 15D polo estándar ANSI C18.1 vixente, **E91** polo estándar DIN e **AM3** polo estándar JIS. A IEC denomínaas co código **R6**.

## Notas
Goya, Madrid

**Goya**  é un barrio señorial do distrito de Salamanca, en Madrid (España). Neste barrio atópanse edificios de grande importancia, como o Pazo de Deportes da Comunidade de Madrid ou a Real Casa da Moeda.

O barrio atópase limitado pola rúa Don Ramón da Cruz polo norte, rúa Príncipe de Vergara polo oeste, rúa Doutor Esquerdo polo leste e a rúa O'Donnell polo sur.
Recoletos

**Recoletos** é un dos seis barrios nos que se divide o distrito de Salamanca da cidade de Madrid (España). Neste barrio atópanse edificios cunha grande importancia, como a Biblioteca Nacional de España, o Museo Arqueolóxico Nacional de España ou a igrexa de San Manuel e San Benito. Tamén é unha importante zona comercial de artigos de luxo, concretamente na rúa de Serrano.

O barrio de Recoletos atópase limitado pola rúa Don Ramón da Cruz polo norte, Príncipe de Vergara e Menéndez Pelayo polo leste, Paseo da Castellana e Paseo de Recoletos polo oeste e a rúa Álcala polo sur.
Amposta, Madrid

**Amposta** é un barrio de Madrid (España) integrado no distrito de San Blas-Canillejas. Ten unha superficie de 37,03 hectáreas e unha poboación de 9.122 habitantes (2009). 

Limita ao norte con Simancas e Hellín, ao sur con Arcos, ao leste con Rosas e ao oeste con Pueblo Nuevo do distrito de Ciudad Lineal.

Está delimitado ao norte polos rúa Alberique e a avenida de Arcentales, ao sur pola rúa Pobladura de Valle, ao leste pola avenida de Hellín e ao oeste pola rúa dos Irmáns García Noblejas.
Canillejas

**Canillejas** é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito de San Blas-Canillejas.

O concello de Canillejas pertenceu ao partido xudicial de Alcalá de Henares ata que foi anexionado ao concello de Madrid por Decreto do 24 de xuño de 1949. Cando se produciu a división administrativa de Madrid en distritos non conseguiuse recuperar o nome de Canillejas, que pasou a formar parte de San Blas. Isto cambiou en setembro de 2012, cando San Blas cambiou o seu nome polo de San Blas-Canillejas, para dar xustiza histórica ao antigo concello.
Arcos, Madrid

**Arcos** é un barrio do distrito de San Blas-Canillejas, na cidade de Madrid (España). Contaba cunha poboación de 23.274 habitantes en 2015. Delimítano a rúa dos Irmáns García Noblejas, a rúa de Pobladura del Valle, a avenida de Canillejas a Vicálvaro e a autoestrada M-40.

Neste barrio atópanse o Centro Cultural Antonio Machado, a Fundación Goyeneche, a Escola Oficial de Idiomas de San Blas e o Centro Comercial Las Rosas.
Hellín, Madrid

**Hellín** é un barrio de Madrid (España) integrado no distrito de San Blas-Canillejas. Ten unha superficie de 54,90 hectáreas e unha poboación de 9737 habitantes (2009). 

Limita ao norte e leste con Simancas, ao sur con Arcos e Amposta, ao leste con Rosas.

Está delimitado ao sur polas rúas Alberique e Arcos de Jalón, ao norte e oeste pola avenida de Arcentales, e ao leste pola avenida de Canillejas a Vicálvaro.
Rosas

**Rosas** é un barrio administrativo de Madrid (España) situado ao leste da cidade e pertencente ao distrito de San Blas-Canillejas. Nel atópanse a colonia das Musas, os terreos onde se sitúa o Estadio Metropolitano e parte do ámbito das Rosas (o Ensanche Este de San Blas), atopándose o resto deste dividido entre os barrios de Arcos e Pueblo Nuevo do distrito de Ciudad Lineal. Cunha superficie de  km².
Salvador, Madrid

**Salvador** (máis coñecido como **El Salvador**) é un barrio no distrito de San Blas-Canillejas, na cidade de Madrid (España). Contaba cunha poboación de 11.569 habitantes en 2014. Está delimitado ao norte pola avenida de América, ao sur pola rúa de Alcalá (números impares), ao leste polas rúas Esparta (parte final), María Tarín, Eduardo Terán, a leira do parque Quinta de Torre Arias (a última leira privada da cidade, adquirida en 2012 polo Concello de Madrid) e a rúa Rodríguez Ayuso (comezo), e ao oeste pola rúa Xeral Aranaz (números pares). Trátase dun barrio de clase media-alta e altamente urbanizado.

No barrio de Salvador atópanse o parque Quinta dos Molinos, de 20,16 Ha, propiedade que pasaría a titularidade pública en 1980.
Simancas, Madrid

**Simancas** é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito de San Blas-Canillejas. Ten unha superficie de 227,80 hectáreas e unha poboación de 28.836 habitantes (maio de 2022).

Limita ao norte co barrio de Salvador, ao sur cos barrios de Hellín e Amposta, ao leste co barrio de Canillejas e ao oeste co Pueblo Nuevo do distrito de Ciudad Lineal.

Está delimitado ao sur pola avenida de Arcentales, ao norte pola rúa de Alcalá, ao oeste pola rúa Irmáns García Noblejas e ao leste pola avenida de Canillejas a Vicálvaro.

No barrio hai unha estación da liña 7 de Metro de Madrid: Estación de Simancas.
Rejas

**Rejas** é un barrio administrativo da cidade española de Madrid (España), pertencente ao distrito de San Blas-Canillejas.

Cunha superficie de 5,01573218 km², e rodeado das estradas A-2, M-40 e M-21, considérase como unha zona «illada». A poboación concentrábase orixinalmente en pártea oeste do barrio, na chamada Ciudad Pegaso. Inclúe tamén chan industrial.

Neste barrio tamén se atopa o centro comercial e de lecer Centro Comercial Plenilunio. En 2019 inaugurouse o instituto de educación secundaria Jane Goodall.
Carme Rodríguez Rodríguez

**Carme Rodríguez Rodríguez**, nada en Ribadeo en 1996, é unha compositora, orquestradora, arranxadora e multiinstrumentista galega.

## Traxectoria
Filla de Mª del Carmen Rodríguez Cancelo e José Rodríguez Saavedra, ambos mestres e afeizoados á música e participando por moitas décadas na Coral Polifónica de Ribadeo, da que a nai é directora, recibiu dende pequena a afección á música da familia.

Formada primeiramente en Ribadeo, obtivo con matrícula de honor o grao de Composición de Músicas Contemporáneas na Escola Universitaria de Artes e Espectáculos TAI de Madrid no 2018,
* CreaClásica (2019)
* III Concurso Internacional de Composición María de Pablos (2020) pola obra *Ánimas*, composición para piano e clarinete baseada no cadro *Un mundo*, de Ángeles Santos (no Museo Reina Sofía).

## Notas
Metcalfe

O apelido **Metcalfe** pode estar referido a:

***Percy Metcalfe** (1895-1970), escultor, gravador e deseñador de moeda inglés;
***Robert Metcalfe** (nado en 1946), enxeñeiro e empresario estadounidense;

## Véxase tamén
Metcalf

O apelido **Metcalf** pode estar referido a:

***Michael Metcalf** (1933-2018), numismático do Reino Unido;
***William E. Metcalf** (nado en 1947), numismático e historiador estadounidense;
***Dorothy Metcalf-Lindenburger** (nada en 1975),  astronauta estadounidense,

## Véxase tamén
Adoración Nocturna

A **Adoración Nocturna** é unha asociación de católicos que ten como fin a adoración eucarística nas horas da noite e en comuñón coa Igrexa.

## Historia e características 
Fundada en París en 1848 por Herman Cohen. Luis de Trelles estableceuna en España, con aprobación pontificia, o 3 de novembro de 1877, na Igrexa de Santo Antonio do Prado de Madrid.
O seu lema é: Adoradores de noite, testemuñas de día.

En 1962 creóuse en Roma a Federación Mundial da Adoración Nocturna a Xesús Sacramentado e outras Obras Eucarísticas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sobre la Adoración Nocturna Española
Almenara, Madrid

**Almenara** é un barrio administrativo da cidade española de Madrid (España), pertencente ao Tetuán. Corresponde á zona 64 segundo a división administrativa do Concello de Madrid. A esta zona da capital coñécella comunmente como La Ventilla.

Está delimitado ao norte pola avenida Sinesio Delgado, ao leste polo Paseo da Castellana, ao sur pola rúa Piñeiros Alta, a rúa de Bravo Murillo e a Praza de Castilla. A principal arteria do barrio é a avenida de Asturias.

Na avenida de Asturias ten lugar todos os domingos e festivos un rastro.
Guindalera

**Guindalera** (máis coñecido como **La Guindalera**) é un barrio de Madrid pertencente ao distrito de Salamanca. Atópase delimitado pola avenida de América, as rúas de Francisco Silvela e Alcalá e pola circunvalación M-30.
Berruguete

**Berruguete** é un barrio do distrito de Tetuán, situado na zona noroeste da cidade de Madrid (España) e chamado así pola Rúa de Berruguete, en honra ao coñecido escultor palentino Alonso Berruguete. Os seus límites son ao norte a rúa Marqués de Viana e o Paseo da Dirección, ao sur a rúa Francos Rodríguez, ao leste coa rúa e Bravo Murillo e ao oeste coa rúa Ofelia Nieto.
Castillejos

**Castillejos** é un barrio administrativo do distrito de Tetuán, situado na zona noroeste da améndoa central da cidade de Madrid (España). Os seus límites son delimitados ao sur pola rúa de San Germán, ao norte e ao oeste coa rúa de Bravo Murillo e ao leste co Paseo da Castellana. Polo centro discorre a rúa de Sor Ángela da Cruz.
Cuatro Caminos

**Cuatro Caminos** é un barrio administrativo de Madrid (España) pertencente ao distrito de Tetuán e situado na zona noroeste da cidade. Recibe o nome da glorieta de Catro Camiños, importante nó de comunicacións madrileño.

Os límites do barrio son, ao sur, a rúa Raimundo Fernández Villaverde, ao norte coa rúa de San Germán, que o separa do barrio de Castillejos; ao oeste coa rúa de Bravo Murillo e ao leste co paseo da Castellana. 

Ao sueste do barrio atópase unha dos centros económicos de Madrid, AZCA.
Valdeacederas

**Valdeacederas** é un barrio administrativo de Madrid (España) pertencente ao distrito de Tetuán, situado na zona noroeste da cidade. Os seus límites son ao sur a rúa Marqués de Viana e o Paseo da Dirección, ao norte a rúa Sinesio Delgado, ao leste coas rúas Piñeiros Alta e Bravo Murillo e ao oeste coa rúa Villaamil.
Almendrales

**Almendrales** é un barrio pertencente ao distrito de Usera de Madrid (España). Limita ao norte con Marcelo Usera, ao leste co río Manzanares e a vía da C-5, ao sur con cálelas Doutor Tolosa Latour, Cristo de la Vega, Parque de Pradolongo, Amor Hermoso e Mamerto López e ao oeste coa rúa Nicolás Usera.
Moscardó

**Moscardó** é un barrio pertencente ao distrito de Usera de Madrid (España). Limita ao norte co paseo Santa María da Cabeza (distrito de Arganzuela), ao leste co río Manzanares e ao sur coa rúa Marcelo Usera.
Orcasitas

**Orcasitas** é un barrio de Madrid (España), situado no distrito de Usera. Conta cunha extensión de pouco máis dun quilómetro cadrado (110 hectáreas), e unha poboación duns 22.500 habitantes. Limita ao norte coa avenida dos Poboados, ao oeste coa A-42, ao leste co barrio de San Fermín e ao sur coa M-40.
Orcasur

**Orcasur** é un barrio ao sur de Madrid (España) pertencente ao distrito de Usera. Limita ao norte co barrio de Almendrales, ao oeste cos barrios de Orcasitas e Pradolongo, ao leste co barrio de San Fermín e ao sur co distrito de Villaverde.
 
A maior parte das rúas deste barrio reciben o nome de localidades da provincia de Granada.
Pradolongo, Madrid

**Pradolongo** é un barrio pertencente ao distrito de Usera de Madrid (España). Limita ao norte coa rúa Marcelo Usera; ao leste coas rúas Nicolás Usera, Mamerto López, Amor Hermoso e Doutor Tolosa Latour; ao oeste coa avenida de Rafaela Ybarra, e ao sur coa avenida dos Poboados.
San Fermín, Madrid

O** barrio de San Fermín** é un barrio pertencente ao distrito de Usera, na cidade de Madrid (España).

O barrio está delimitado polo río Manzanares ao leste, a M-30 e o nó sur ao norte, ao oeste a avenida de Andalucía e o barrio de Orcasitas e ao sur coa autoestrada M-40 e o nó super-sur.
Zofío

**Zofío** ou **El Zofío** é un barrio de Madrid (España) situado en distrito de Usera. Limita ao norte con Marcelo Usera, ao oeste coa A-42, ao leste con Rafaela Ybarra e ao sur coa avenida dos Poboados.
El Cañaveral

**El Cañaveral** é un barrio administrativo de Madrid (España) pertencente ao distrito de Vicálvaro. Creado en 2017, anteriormente o nome facía referencia ao nome do desenvolvemento urbanístico da zona, parte entón do barrio de Casco Histórico de Vicálvaro. Segundo os datos do INE de 2021, esta área ocuparía o segundo posto entre as zonas de maior potencial urbanístico de España só por detrás do tamén madrileño barrio de Valdebebas.
Casco Histórico de Vicálvaro

O **Casco Histórico de Vicálvaro** é o principal dos 4 barrios que conforman o distrito de Vicálvaro, pertencente ao termo municipal de Madrid (España). Corresponde á trama urbana do casco antigo do pobo de Vicálvaro.

Dentro del atópase un campus da Universidade Rei Xoán Carlos. Tamén se atopan monumentos como a Igrexa Santa María a Antiga ou a Necrópole da Almudena.

O barrio está limitado pola M-45, a M-50 e a A-3.
Valdebernardo

**Valdebernardo** é un barrio administrativo de Madrid (España) pertencente ao distrito de Vicálvaro. Constituído como tal en 1995, tras os cambios na delimitación territorial interna do distrito levada a cabo polo Concello de Madrid.

O barrio de Valdebernardo está situado ao suroeste do distrito de Vicálvaro. Está limitado ao oeste pola autovía de circunvalación M-40. Ao sur pola autovía do Leste A-3. Ao leste pola vía ferroviaria de Proximidades Madrid (liñas C-2 e C-7). Ao norte está delimitado pola avenida das Comunidades, a rúa Marmolina, a rúa da Dehesa de Vicálvaro, a avenida da Aurora Boreal, a avenida da Democracia, a Praza de Alosno, e o camiño Vello de Vicálvaro.
Lista, Madrid

**Lista**  é o barrio máis pequeno dos 6 nos que está dividido o distrito de Salamanca, pertencente á capital de España (Madrid). Limita ao sur co barrio de Goya, un dos máis luxosos da cidade.

O barrio de Lista está limitado polas rúas de Príncipe de Vergara, Don Ramón da Cruz e pola rúa Francisco Silvela.
Casco Histórico de Vallecas

**Casco Histórico de Vallecas** é un dos 3 barrios que conforman o distrito de Villa de Vallecas pertencente ao termo municipal de Madrid (España). Corresponde á trama urbana do casco antigo do pobo de Vallecas. Dentro del atópase Mercamadrid, un dos mercados de alimentos máis grandes do mundo, cunha destacable elevada actividade pola noite. Tamén se atopan monumentos como a igrexa San Pedro Ad Vincula.

O barrio está limitado ao oeste con Villaverde, ao sur con Rivas-Vaciamadrid, ao leste coa A-3 e ao norte coa M-40.

Administrativamente limita cos barrios do Ensanche de Vallecas e Santa Eugenia, e cos distritos de Puente de Vallecas, Usera, Villaverde e Vicálvaro, así como co concello de Rivas-Vaciamadrid.
Ensanche de Vallecas

O **Ensanche de Vallecas** é un barrio administrativo de Madrid (España), pertencente ao distrito de Villa de Vallecas, exposto na década de 1990 para ampliar a cidade. Recoñecido administrativamente en 2017, os seus primeiros veciños chegaron ao barrio en novembro de 2006. Tamén coñecido popularmente como PAU de Vallecas, debido á súa denominación como Plan de Actuación Urbanística (PAU). 

Para a súa construción dividiuse en seis unidades de execución que quedaron ao carón e outro da autovía M-45 que o atravesa:

* A parte oeste do barrio. As Unidades de Execución 1 e 2.
* A parte leste do barrio. As Unidades de Execución 3, 4, 5 e 6.
Santa Eugenia, Madrid

**Santa Eugenia** é un barrio da cidade de Madrid (España) que forma parte do distrito de Villa de Vallecas. Atópase a 9 km ao sueste do centro da cidade. Caracterízase pola gran variedade de zonas axardinadas que rodean os seus edificios.
Colexio Dequidt

O **Colegio de Segunda Enseñanza para carreras especiales**,

En 1885 faleceu Luis Dequidt e a dirección pasou ao seu fillo Enrique Dequidt Hevia, de vinte e catro anos, que trasladou a sede á rúa de Juana de Vega 5. Ademais foi o primeiro colexio da cidade que empregou un autobús escolar. As árbores da praza do Libro formaban parte dos campos do colexio.

## Ensinanzas 
No Colexio Dequidt estudábase desde o ensino infantil ata o bacharelato, ademais da carreira práctica de comercio. Existía tamén unha "sección de señoritas". Os alumnos podían ser internos, mediopensionistas, externos vixiados e externos libres.

No colexio dábase importancia á educación física, así como ás linguas estranxeiras. Na primeira ensinanza era obrigatorio o inglés e nos párvulos ofrecíase francés, que eran impartidos por profesores estranxeiros.

## Alumnado 
Entre os alumnos que estudaron no colexio están Roberto Nóvoa Santos, Santiago Casares Quiroga, Julio Wais, Wenceslao Fernández Flórez, Enrique Hervada, Manuel Iglesias Corral, Alfonso Molina ou Manuel Casás.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Valderrivas

**Valderrivas**, ás veces escrito como **Valderribas**, é un barrio administrativo de Madrid (España) pertencente ao distrito de Vicálvaro. Constituído como tal en 2017, tras producirse unha redelimitación interna do distrito, o topónimo de *Valderrivas*, correspondente ao núcleo urbano diferenciado preexistente, fai referencia á fábrica cementeira de **Portland Valderrivas S.A.**, instalada antigamente na zona.
Butarque

**Butarque** é un barrio do distrito de Villaverde, pertencente ao concello de Madrid (España). 

Tras Villaverde Alto, Casco Histórico de Villaverde é o barrio máis extenso do distrito de Villaverde. 

Próximo á ribeira do río Manzanares, con importantes zonas arqueolóxicas e naturais sen igual no Concello de Madrid. Encajonado entre as vías do ferrocarril, a M-40, a A-4 e a M-45.

Orixinalmente núcleo industrial xunto á estación de Villaverde Bajo, hoxe Butarque divídese en Butarque Norte (enlazado e integrado pola Avenida dos Rosales) e o Butarque Sur, máis coñecido como Novos Rosales. Máis ao sur podemos atopar o futuro desenvolvemento de Hercesa que albergará a unhas 1900 familias no 2007-2008.
Los Rosales, Madrid

**Los Rosales** é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito de Villaverde. Contaba cunha poboación de 33.000 habitantes en 2001. Destaca a zona residencial denominada Villaverde Bajo.
Los Ángeles, Madrid

**Los Ángeles** (coñecido popular e extraoficialmente como **Ciudad de Los Ángeles** ou **Ciudad Los Ángeles**) é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito de Villaverde. A principios de 2021 contaba cunha poboación de 32.673 habitantes.
Villaverde Alto, Casco Histórico de Villaverde

**Villaverde Alto, Casco Histórico de Villaverde** (anteriormente **San Andrés**) é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito de Villaverde. O barrio é o centro histórico do antigo concello de Villaverde, que dá nome ao distrito. 

Está encadrado xunto coas barriadas de Prata e Castiñeira, a Colonia Marconi e o Polígono Industrial de Villaverde. Está situado a uns 9 quilómetros da Puerta del Sol de Madrid, a 596 metros de altitude.

Desde 1954 pasou a chamarse Villaverde Alto ao integrarse en Madrid, en contraposición ao novo barrio situado alén da antiga estrada de Andalucía xunto aos talleres de ferrocarril, que denominouse Villaverde Bajo. Nunha organización de distritos e barrios de Madrid, pasou a chamarse barrio de San Andrés, nome polo que aínda é coñecido. Aprobada inicialmente pola Xunta Municipal de Distrito de Villaverde en decembro de 2015, en outubro de 2017 o pleno do Concello de Madrid deu o visto e prace ao cambio de denominación do barrio de «San Andrés» a «Villaverde Alto, Casco Histórico de Villaverde».
Edgar González

**Edgar González Estrada**, nado en Sallent o 1 de abril de 1997, é un futbolista español que xoga como defensa central ou centrocampista defensivo no Almería, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Cornellà e do Espanyol. O 31 de agosto de 2016 debutou co primeiro equipo do Cornellà na Copa do Rei, ante a UD San Sebastián de los Reyes. 

En xullo de 2018 foi traspasado ao Real Betis, sendo asignado inicialmente ao Betis Deportivo, da Terciera División. O 23 de novembro de 2019 debutou na Primeira División, saíndo como titular nunha vitoria por 2-1 contra o Valencia.

Para a tempada 2020/21 foi cedido ao Real Oviedo, da Segunda División. Marcou os seus dous primeiros goles na categoría de prata o 8 de novembro, nunha vitoria por 4-0 sobre o Castellón. De volta no Betis, en xullo de 2021 marcou o seu primeiro gol en Primeira, contra o Levante UD. En xullo de 2023 asinou por cinco anos co Almería.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador no sitio web do Real Betis .
Sergiu Mureșan Mureșan

**Sergiu Claudiu Mureșan Mureșan**, nado en Baia Mare o 18 de maio de 1991, é un árbitro de fútbol romanés-español, que milita na Segunda División. 

## Traxectoria 
Despois de dúas campañas na Segunda División B, en 2021 pasou a competir na nova Primeira División RFEF e só tres anos despois conseguiu o ascenso á Segunda División.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
San Cristóbal, Madrid

**San Cristóbal de Los Ángeles** é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no extremo sur do distrito de Villaverde. Conta cunha poboación de 16.675 habitantes en 2022, dos cales preto do 36 % eran inmigrantes, sendo un dos barrios de Madrid con maior porcentaxe.

O barrio estivo historicamente illado, ao ser un rectángulo limitado ao norte e leste polo ferrocarril, ao sur polo antigo Parque de Automobilismo do Exército de Terra e ao oeste pola antiga estrada de Andalucía (A-4), actualmente avenida de Andalucía. En 2017, un 25% das vivendas do barrio estaban desocupadas.

Hoxe en día é un dos barrios mellor comunicados por medio de diferentes transportes.
Certame de poesía Torre de Caldaloba

O **Certame de poesía Torre de Caldaloba** é un certame de poesía convocado polo Concello de Cospeito e a Asociación Recreativa e Cultural de San Martiño de Pino dende o ano 2018 para poñer en valor a Torre de Caldaloba.

## Historia e características 
Iniciado en 2018. Nas primeiras edicións contaba con dúas categorías: adultos e menores de 18 anos.

## Gañadores 
## Notas
Milo Taboada

**Milo Taboada**, nado na Coruña o 12 de marzo de 1981, é un actor galego. Na 19ª edición dos Premios Mestre Mateo gañou o Premio á mellor interpretación masculina secundaria pola súa interpretación de Pepe no filme *A illa das mentiras*.

## Filmografía 
### Cinema 
* *El laberinto del fauno* (2006), como mozo.
* *Café solo... o con ellas* (2007), como Jorge.
* *Somos xente honrada* (2013), como tipo coca.
* *Dhogs* (2017), sen acreditar.
* *Elisa e Marcela* (2019), home do club da Coruña.
* *A illa das mentiras* (2020), como Pepe.
* *Todos los nombres de Dios* (2023), como xeneral.
* *El maestro que prometió el mar* (2023), como Padre Primitivo.
* *Desmontando un elefante* (2024), como Enrique.

## Notas
Léo Baptistão

**Leonardo Carrilho Baptistão**, coñecido como **Léo Baptistão**, nado en Santos o 26 de agosto de 1992, é un futbolista brasileiro que xoga como dianteiro ou extremo no Almería, da Segunda División.

Desenvolveu a maior parte da súa carreira en España, disputando 238 partidos na Primeira División, na que anotou 43 goles. Vestiu as camisetas do Rayo Vallecano, o Betis, o Villarreal, o Espanyol, o Almería e o Atlético de Madrid, conquistando con este último o campionato de liga na tempada 2013/14. Tamén xogou brevemente no Santos, do Campionato Brasileiro.

## Traxectoria 
Nacido en Santos, formouse como futbolista na canteira do Portuguesa, coincidindo con Neymar. Con só 16 anos trasladouse a España e ingresou nas categorías inferiores do Rayo Vallecano. O 25 de agosto de 2012 debutou co primeiro equipo na Primeira división, nunha vitoria por 2-1 sobre o Betis, na que marcou un gol e deu unha asistencia. Axiña se fixo coa titularidade ás ordes de Paco Jémez, disputando 48 partidos en ano e medio, anotando 11 goles.

### Atlético de Madrid 
En xuño de 2013 asinou un contrato de cinco anos co Atlético de Madrid. Debutou co seu novo equipo o 21 de agosto, substituíndo a Arda Turan ante o FC Barcelona no partido de ida da Supercopa de España, que finalmente perdeu pola regra do gol en campo contrario.

Fixo o seu primeiro gol co Atlético o 18 de setembro de 2013, na vitoria por 3-1 ante o Zenit San Petersburgo na Liga de Campións, no que era o seu debut na máxima competición europea.

En xaneiro de 2014 foi cedido ata o final da tempada ao Betis. Marcou un gol na vitoria por 2-0 contra o máximo rival do Betis, o Sevilla, no choque de oitavos de final da UEFA Europa League, pero a eliminatoria acabou coa eliminación na quenda de penaltis.

Na tempada 2014/15 xogou cedido no Rayo Vallecano, e na seguinte no Villarreal. O 9 de xullo de 2016 asinou por cinco anos co Espanyol. Na súa segunda tempada marcou nove goles, o mellor rexistro da súa carreira.

O 31 de xaneiro de 2019 foi transferido ao Wuhan Zall FC da Superliga chinesa. O 21 de agosto de 2021 fichou polo Santos, regresando así ao fútbol do seu país e da súa cidade despois de 13 anos fóra. Debutou o 4 de setembro, nunha derrota por 2-1 ante o Cuiabá, e rematou a tempada con só oito partidos debido a unha lesión.

O 10 de agosto de 2022 anunciouse o seu traspaso á UD Almería.

## Notas
Kiawentiio

**Kiawenti:io Tarbell** (/ˌɡjɑːwənˈdiːjoʊ/), nada en Akwesasne o 28 de abril de 2006, coñecida simplemente como **Kiawentiio**, é unha actriz e cantante mohawk. Fixo o seu debut nunha serie de televisión na terceira tempada de *Anne with an E* (2019) e o seu debut no cinema con *Beans* (2020). Tamén é coñecida por interpretar a Katara no remake de acción en vivo de Netflix de *Avatar: The Last Airbender* (2024).

## Traxectoria 
Kiawentiio é mohawk do clan do lobo e naceu no seo dunha familia mohawk en Akwesasne, unha reserva india que se atopa na fronteira entre o Canadá e os Estados Unidos, ao longo do río St. Lawrence. No lado estadounidense, tamén é coñecida como reserva mohawk St. Regis.

O seu nome quere dicir "boa mañá" en mohawk (*kanienʼkéha*). Medrou nunha casa en Kawehno:ke (tamén coñecida como illa Cornwall) e asistiu a Akwesasne Freedom School e Cornwall Collegiate and Vocational School. Vive entre Otava, Montreal e Nova York, e ten dobre cidadanía canadense e estadounidense.

### Carreira como actriz 
Tarbell foi unha das 200 actrices indíxenas canadenses que fixeron audición para o papel de Ka'kwet, que aparece na terceira tempada de *Anne with an E*. Tivo que aprender a pronunciar a lingua micmac e comprender a historia e cultura do pobo. Tamén protagonizou o papel principal de *Beans* no papel dunha moza mohawk de 12 anos que vive en Kahnawake en 1990, na época da crise de Oka.

Apareceu como a personaxe recorrente Maya Thomas na comedia de situación *Rutherford Falls* (2021). En 2021, tamén foi seleccionada para interpretar a Katara na versión de acción en vivo de Netflix da serie *Avatar: The Last Airbender*.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas
Ellen Gabriel

**Ellen Gabriel**, nada en 1959, tamén coñecida como '''Katsi'tsakwas''', é unha activista e artista mohawk de Kanehsatà:ke, do clan da tartaruga, coñecida pola súa implicación como voceira oficial durante a crise de Oka.

## Traxectoria 
Ellen Gabriel naceu en 1959 en Kanehsatà:ke, no Quebec. Dende pequena foi unha apaixonada pola arte. Gabriel creceu durante os anos 60 e 70, sendo testemuña de movementos contra a guerra e polos dereitos das mulleres, o que espertou o seu interese polo activismo.

En maio de 1990, licenciouse en Belas Artes pola Universidade Concordia, especializándose en Studio Art.

## Activismo 
En marzo de 1990, Gabriel uniuse ao movemento contra a expansión dun campo de golf en Oka, Quebec. Ese evento acabou por escalar na crise de Oka. Para dar a coñecer a crise, viaxou internacionalmente, incluíndo visitas á Haia, Estrasburgo e o Xapón.

O 19 de maio de 2009, Gabriel pronunciou un discurso na oitava sesión do Foro Permanente das Nacións Unidas sobre as cuestións indíxenas.

Entre o 11 e o 15 de xullo de 2011, pronunciou un discurso na cuarta sesión do Mecanismo de Expertos en Dereitos dos Pobos Indíxenas..

O 7 de maio de 2013, no que se refire ao proxecto de lei S-2, pronunciou un discurso ante o 41º Parlamento, 1ª Sesión, na Comisión Permanente da Condición Social da Muller.

Gabriel ocupa tamén un cargo como membro do Comité Directivo de Acción Climática Indíxena.

## Notas
Dispareunia

O **coito doloroso** ou **dispareunia** é un termo médico xenérico para a dor intensa durante as relacións sexuais e inmediatamente despois do acto. É unha queixa moito máis común nas mulleres, pero tamén ocorre nos homes. Moitas mulleres relatan dor ocasional, pero algunhas teñen dor severa con cada encontro sexual. A dor adoita ser tanto física como psicolóxica, ligada aos estados emocionais.

## Etimoloxía 
Provén do termo greco-latino para perturbación do acto sexual, de "*dyspareunos*", composto polo prefixo δυς- ("dis-" = trastorno ou dificultade), παρευνάζομαι = pareunázomai, ('a condición de compartir a cama') de πάρευνος ("pareunos" = compañeiro de cama) máis o sufixo "-ια". " (-ia = calidade).).

## Prevalencia 
Esta é unha condición médica común que afecta a unha de cada cinco mulleres nalgún momento da súa vida. É a segunda queixa máis común de problemas sexuais entre os xinecólogos, só despois da falta de desexo sexual. A prevalencia xeral varía, por idades, entre o 1% e o 40%.

## Causas 
Existen numerosas causas posibles para o coito dolorosoː

* Vaxinismo (contraccións involuntarias da vaxina);
* Lubricación vaxinal insuficiente;
* Vulvodinia (irritación crónica na vulva);
* Doenza inflamatoria pelviana (PID);
* Infección do tracto urinario;
* Tumores xenitais como cancro vulvar, cancro vaxinal ou cancro de pene;
* Quiste ovárico;
* Cistite intersticial;
* Vaxinite atrófica;
* Traumatismo posparto;
* Infeccións fúnxicas ou bacterianas;
* Enfermidades de transmisión sexual ;
* Problemas da pel como lique escleroso, lique plano, eccema, psoríase... ;
* Efectos secundarios de certos fármacos;
* Síntomas relacionados coa menopausa e/ou o envellecemento;
* Reaccións alérxicas a anticonceptivos, lubricantes, roupa, espermicidas, cera depilatoria... ;
* Trauma por agresión sexual;
* Mutilación xenital feminina (MGF);
* Quiste de Bartholin ;
* Endometriose .

Quizais o menos común sexa a dor que só ocorre despois das relacións sexuais ou do orgasmo. Poden ser consecuencia de contraccións uterinas durante o orgasmo. As mulleres con este problema poden obter algún alivio tomando analxésicos antes das relacións sexuais para diminuír a dor das contraccións uterinas. Algunhas mulleres teñen un hime que non se rompe por completo despois dos seus primeiros intentos de relacións sexuais, o que pode provocar unha dor intensa coa penetración. O malestar psicolóxico, a inseguridade, a autoestima e o día do período fértil inflúen na sensación de pracer e dor sexual.

Recoméndase utilizar lubricantes a base de auga para reducir o rozamento e previr lesións (o uso de vaselina é desaconsellable, xa que a substancia pode ser prexudicial para os tecidos vaxinais, ademais de provocar a rotura do preservativo). Cambiar a posición do acto para permitirlle á muller máis control e unha penetración menos profunda pode axudar. A terapia individual e de parella pode axudar a mellorar a libido e o benestar xeral.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Dor
* Pracer
* Relación sexual humana
* Sexualidade
O pudin máxico

***O pudin máxico*** (título orixinal en ) é un filme australiano de animación de 2000 dirixido por Karl Zwicky. É unha adaptación solta baseada no libro homónimo de 1918 do autor Norman Lindsay. O elenco de voces está composto por Sam Neill, Geoffrey Rush, Hugo Weaving, Jack Thompson, Toni Collette e John Cleese. O filme foi producido por Energee Entertainment, un estudio australiano que tamén produciu a serie de televisión *Wicked!*. Energee pechou en 2002 por mor das perdas financeiras de *O pudin máxico*.

## Sinopse 
Bunyip Bluegum, un koala noviño que sempre pensara que era orfo, descobre que pode que os seus pais estean vivos, polo que comeza unha viaxe para atopalos. Na súa viaxe coñece a Bill Barnacle, un mariñeiro en terra; a Sam Sawnoff, un pingüín amestrado; e a Albert, un pudding que se rexenera constantemente e ao que lle encanta ser comido.

## Dobraxe 
* **Data:** 2002
* **Dirección:** Xerardo Couto
* **Actores da dobraxe:**

## Estrea 
A película estreouse por primeira vez en Australia o 14 de decembro de 2000 e foi estreada nos cines pola filial local da 20th Century Fox. En España a película estreouse nos cines o 28 de xuño de 2002 baixo a distribución de Filmax, e foi dobrada a catro linguas. Estas catro dobraxes tamén se distribuíron en DVD nos anos 2000.

## Produción 
A familia Lindsay rexeitara previamente moitas solicitudes internacionais para vender os dereitos de "O pudin máxico", preferindo esperar a que unha empresa australiana presentase a fórmula adecuada para a adaptación. Os aspirantes anteriores foron Rolf Harris, Jim Henson Productions e ata o propio Walt Disney. Finalmente, en 1997, os Lindsay venderon os dereitos cinematográficos a Energee Entertainment, unha das empresas de animación independentes daquela líderes do país.

## Recepción 
A película foi lanzada con críticas mixtas e a maioría dos críticos percibírona como un intento errado de facer xustiza ao traballo de Lindsay.

Críticos australianos, como Louise Keller, Andrew L. Urban e David Edwards, deron críticas positivas á película.

Despois fracaso de recadación, Energee entrou en dificultades financeiras. Foi posto en administración o 28 de xuño de 2002 e pechou definitivamente non moito tempo despois.

## Notas 
## Véxase tamén
Guillermo Vázquez

O nome **Guillermo Vázquez** pode referirse a:

***Guillermo Vázquez Núñez**, relixioso e historiador galego (1884-1936);
***Guillermo Vázquez**, industrial e poeta galego de San Vicente de Fervenzas, Aranga (n. 1897);
***Guillerme Vázquez Vázquez**, político galego (n. 1952);
***Guillermo Vázquez Herrera**, futbolista mexicano (n. 1967);
***Guillermo Vázquez Colman**, xadrecista paraguaio (n. 1997).

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Guillermo Vásquez
Vicente Díaz González

:''Non confundir con Vicente Díaz González (cantante), nado en Sotu'l Barcu, Asturias, en 1948*.

**Vicente Díaz y González**, nado en Santalla de Valdoviño en 1870 e finado en Ferrol o 7 de xaneiro de 1941, foi un debuxante, paisaxista, retratista e miniaturista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|[Eduardo Sánchez Miño, Vicente Díaz González, Wenceslao Fernández Flórez, Joaquín Arias de Miranda e José Fitor Cabot (1909).]]
Viviu en Ferrol ata os trece ou catorce anos en que marchou a América. En Cuba dedicouse ao comercio. Despois da súa estadía americana, volveu a Galicia en xuño de 1893. O concello de Ferrol concedeulle unha pensión para continuar os seus estudos en Madrid. Durante os tres anos que permaneceu alí colaborou como ilustrador en *Nuevo Mundo*.

Volveu a Galicia en 1896 e foi profesor na Escola de Artes e Oficios de Ferrol onde tivo por alumnos a Valentín Castro Díaz e a Felipe Bello Piñeiro. Participou nos faladoiros da Cova Céltica e foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Retratou, entre outros, á raíña rexente María Cristina de Habsburgo-Lorena, a Concepción Arenal (para a Deputación de Ourense), a frei Xoán Xacobe Fernández (para o centro Galego de Madrid), a Eladio Mille Suárez, ó mestre Chané, a José Canalejas, a Manuel Curros Enríquez, a Andrés Comerma e a Juana de Vega. Fixo unha miniatura de marfil de Eduardo VII do Reino Unido. Colaborou no bonaerense *Almanaque Gallego'' de Manuel Castro López de 1900 a 1927. Hai obra súa no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense e no Museo de Belas Artes da Coruña.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Bibliografía de pintura gallega: Vicente Díaz y González, (Valdoviño, 1870-Ferrol, 1941)
María del Pilar González Pérez

**María del Pilar González Pérez**, nada na Pobra do Caramiñal o 2 de marzo de 1917 e finada en Vigo o 19 de setembro de 2006, foi unha escritora galega.

## Traxectoria 
Colaborou no xornal santiagués *El Compostelano*, para logo facelo no *Faro de Vigo*, onde apareceron varios dos seus poemas. En 1950 colaborou na revista de poesía *Alba*, onde publicou o soneto *Irmandade*, o único texto en galego que se lle coñece. fillo de súa irmá Pepita González Pérez, que casou con Franco Cobas Lamas.

## Obra 
* 

## Notas
Mina da Silvarosa

dereita|miniatura|Cargadeiro de mineral da Insua.

A **mina da Silvarosa** foi unha antiga explotación mineira situada en Covas (Viveiro), dedicada á extracción de ferro. Funcionou desde finais do século XIX até a década de 1960, xestionada pola empresa The Vivero Iron Ore Co. Ltd. Debe o seu nome á aldea da Silvarosa.

## Historia 
A extracción de ferro na contorna para uso industrial empezou a comezos do século XIX, coa construción do primeiro alto forno de España en Sargadelos (Cervo) para a obtención de ferro coado. En 1889 Ricardo de Llano Oleaga solicitou a inscrición no Rexistro Mineiro de varios filóns situados nos concellos de Viveiro, O Vicedo e Ourol, aínda que nunca chegou a explotalos.
O empresario alemán Otto Kreizner e mais o enxeñeiro Joseph Massenez fixéronse cos dereitos de explotación mineira da Silvarosa e fundaron a sociedade alemá The Vivero Iron Ore Co. Ltd., arrendataria da concesión de Kreizner e Massenez. Os traballos preparatorios da mina empezaron en 1893 baixo a dirección do enxeñeiro Frederic Staaden, e o 20 de decembro de 1899 partiu do cargadeiro da Insua o primeiro barco mercante con rumbo a Alemaña.

Ao comezo, a extracción de mineral de ferro realizábase ao descuberto, seguindo a veta. No primeiro ano de actividade lográronse extraer 104.197 toneladas, que se transportaron en 35 cargamentos. A partir de 1910 continuaron os labores, pero de maneira subterránea.

Para poder transportar o mineral de ferro desde a mina até os barcos mercantes deseñouse un sistema teleférico, construído pola compañía Adolf Bleichert & Co. de Leipzig. Este teleférico tiña unha capacidade para transportar 250 toneladas de ferro á hora.

En 1914, co estalido da primeira guerra mundial, a actividade mineira quedou paralizada. A mina adquiriuna o empresario vasco Horacio Echevarrieta, que retomou a actividade no ano 1919, mais a actividade viuse de novo interrompida en 1932 por mor da persecución política e económica a Horacio Echevarrieta por parte da Segunda República.

No ano 1951, durante a ditadura de Francisco Franco, o Instituto Nacional de Industria fíxose cos dereitos da mina, que explotou a través da Empresa Nacional Siderúrgica. O INI mantivo activa a mina até 1966, cando se decidiu abandonar a actividade, debido a que o mineral de ferro que se extraía da Silvarosa tiña numerosas impurezas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Kahn-Tineta Horn

**Kahn-Tineta Horn**, nada en Nova York o 16 de abril de 1940, é unha activista política, funcionaria e modelo mohawk. Dende 1972, ocupou varios cargos nas seccións de políticas de desenvolvemento social, comunitario e educativo do federal canadense do departamento de Asuntos Indíxenas e do Norte do Canadá. É membro do clan do oso de Kahnawake.

Horn e as súas fillas foron participantes salientables na crise de Oka de 1990. A súa filla Waneek Horn-Miller (nada en 1975), foi acoitelada no peito pola baioneta dun soldado mentres sostiña a súa irmá pequena, Kaniehtiio, que daquela tiña 4; a fotografía do incidente, publicada na primeira páxina dos xornais, simbolizou o enfrontamento entre os mohawks e o Goberno canadense. Waneek converteuse en locutora ​​​​e cocapitá do primeiro equipo nacional feminino de waterpolo do Canadá nos Xogos Olímpicos de 2000 en Sydney. Kaniehtiio é actriz de cinema e televisión. A súa filla máis vella, a doutora Ojistoh Horn, é médico de medicina familiar e tradicional en Akwesasne.

## Traxectoria 
Na década de 1960 e principios dos 70, Kahn-Tineta Horn fíxose moi coñecida polas súas críticas ao racismo antinativo e á política gobernamental relativa aos pobos das Primeiras Nacións, e pola súa defensa do separatismo nativo. Estivo implicada na Conferencia sobre a Pobreza Indíxena de 1962 en Washington D.C., no bloqueo da ponte internacional Three Nations en Akwesasne en 1968 e outras campañas a prol dos dereitos indíxenas.

Kahn-Tineta chamou a atención dos medios en 1964, cando foi "destituída como Directora do National Indian Council e como Princesa India do Canadá". En 1972, as súas opinións separatistas apareceron nas páxinas de The Harvard Crimson e The New Yorker, e foi entrevistada por The Webster Reports de KVOS-TV, unha emisora ​​de Bellingham, Washington que transmite a Vancouver, na Columbia Británica.

Kahn-Tineta Horn apareceu en dúas curtametraxes, *Artisans de notre histoire, Volume 2: Les Explorateurs (1995)* e *David Thompson: The Great Mapmaker (1964)*. Foi editora de *Mohawk Nation News*, directora da Canadian Alliance in Solidarity with Native Peoples e coordinadora da Free Wolverine Campaign.

En 2002, fixo un relatorio na conferencia "You Are on Native Land" organizada pola Universidade McGill titulada *How Canada violated the BNA Act to Steal Native Land: The Forgotten Arguments of Deskaheh.*

En 2006, Kahn-Tineta Horn foi unha das dúas mulleres que presentaron un "aviso de embargo" aos desenvolvedores de Amaranth Wind Farm preto de Shelburne, Ontario en nome dos haudenosaunee, e impartiu unha clase de historia na Universidade Concordia de Montreal.

En 2008, aos 68 anos, sufriu un ataque cardíaco mentres estaba "esposada nun alxube policial" no paso fronteirizo de Cornualles/Akwesasne.

## Notas