Omara Portuondo

**Omara Portuondo Peliez**, nado na Habana o 29 de outubro de 1930, é unha cantante cubana de son e boleros, ademais de ser unha das maiores representantes do chamado *Feeling*. Coñecida como «A diva do Buena Vista Social Club» ou «A noiva do feeling».

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
A nai de Portuondo pertencía a unha familia cubana de avoengo de ascendencia española e esperábase dela un casamento que a unise a outras familias da sociedade; pola contra, escapou co home ao que amaba, un xogador de béisbol do equipo nacional. O matrimonio tivo tres fillas, e como en todos os fogares cubanos había música na súa casa; non tiñan diñeiro, mais tiñan as voces dos pais, cantando na cociña onde facían as súas vidas diarias. Omara, que naceu no barrio de Cayo Hueso da Habana, lembraba as súas cancións, incluída entre as súas favoritas "La bayamesa", de Ernesto Grenet e Sindo Garay (tamén cantada por Compay Segundo en Buena Vista Social Club). Estas foron as súas primeiras leccións informais de canto, e esas cancións pasaron a formar parte do seu repertorio durante toda a súa vida.

Cando a súa irmá Haydée se converteu en bailarina do famoso cabaré Tropicana, Omara axiña a seguiu por accidente: a compañía de danza viuse reducida un día de 1945 cando unha bailarina se retirou dous días antes dunha importante estrea. Omara vira ensaiar a súa irmá tan a miúdo, que sabía todos os pasos, así que lle pediron que ocupase o lugar que deixara libre:

 
Porén, a súa nai convenceuna ao dicirlle que non podía defraudalos; así comezou unha carreira como bailarina, formando unha parella famosa co bailarín Rolando Espinosa. Continuou toda a vida a actuar no Tropicana.

### A noiva do feeling 
As fins de semana Omara e Haydée cantaban estándares de jazz con algúns amigos como César Portillo de la Luz, José Antonio Méndez e o pianista Frank Emilio Flynn. O grupo chamouse Loquibambla Swing, e o estilo que tocaban era unha música con influencias do jazz que logo se coñeceu como *feeling*, palabra que foi castelanizado como «filin». No seu debut na radio, foi anunciada como Omara Brown, «a noiva do filin». Ese nome artístico foi esquecido, mais non a definición que o acompañou.

En 1950 foi integrante da Orquesta Anacaona, e contra 1952 Omara e a súa irmá Haydée Portuondo formaban un cuarteto vocal feminino con Elena Burke e Moraima Secada, liderado pola pianista Aída Destro. Convertéronse nun dos cuartetos vocais máis importantes da música cubana e Omara permaneceu co Cuarteto Las d'Aida durante quince anos, aínda que a formación orixinal só gravou un álbum para RCA Víctor en 1957. Realizaron numerosas xiras por América con innovadores arranxos vocais de Aida; tiveron oportunidade de compartir escenarios con Édith Piaf, Pedro Vargas, Rita Montaner, Bola de Nieve e Benny Moré e tamén serviron como acompañantes de Nat King Cole cando este se presentou no Tropicana.

### Carreira en solitario 
miniatura|Omara Portuondo en concerto.
Debutou en solitario co álbum *Magia negra*, publicado en 1959, en que cruza música cubana e jazz e inclúe versións de *That Old Black Magic* e *Caravan* de Duke Ellington.

### Os novos tempos 
En 2000 World Circuit lanzou *Buena Vista Social Club presenta... Omara Portuondo*, o terceiro disco deste conxunto que contou coa participación de músicos como Rubén González, Orlando "Cachaíto" López, Manuel "Guajiro" Mirabal e Jesús "Aguaje" Ramos, e ademais aparicións de artistas convidados como Eliades Ochoa, Compay Segundo, Manuel Garban e Ibrahim Ferrer.

O álbum, acollido con grandes eloxios da crítica, conduciu a Omara a unha xira mundial en 2000-2001 cos seus compañeiros do Buena Vista, Rubén González e Ibrahim Ferrer.

O 2002 realizou unha extensa xira internacional en solitario, con numerosas datas en Norteamérica e Europa. No outono do mesmo ano participou no Festival de Jazz no Xapón. En 2003 fixo unha xira polo Canadá e os Estados Unidos.

En setembro de 2003 gravou nos estudios da EGREM o seu segundo disco en solitario producido por World Circuit. O álbum Flor de amor marcou un cambio de dirección e os músicos cubanos combinados cunha selección de músicos brasileiros deron ao disco un son distinto. O álbum foi candidato aos premios Grammy na categoría de mellor disco tradicional tropical e nos Billboard Latin Music Awards en 2005 obtivo o premio ao mellor disco tropical do ano.

En 2010 presentouse a súa biografía titulada *Omara, los ángeles tamén cantan*, de Óscar Oramas Oliva. e a Medalla de Ouro ao Mérito das Belas Artes.

## Discografía 
* 1958: *Magia negra*
* 1966: *Como un milagro*
* 1967: *Esta es Omara Portuondo*
* 1967: *Omara Portuondo*
* 1974: *Omara Portuondo y Martín Rojas*
* 1981: *Y tal vez*
* 1983: *Omara Portuondo*
* 1984: *Jorrín*
* 1984: *Omara Portuondo canta el son*
* 1991: *Soy cubana*
* 1995: *Pensamientos* 
* 1995: *Omara Portuondo*
* 1995: *Cuarteto Las D’Aída* (reedición dun LP de 1957).
* 1995: *Palabras*
* 1996: *Amigas*
* 1997: *La novia del feeling*
* 1997: *Desafíos* (Irakere).
* 2000: *Buena Vista Social Club presenta: Omara Portuondo* (WCD059).
* 2000: *Omara Portuondo - La colección cubana*
* 2000: *Veinte años* (Edenways).
* 2004: *Flor de amor* (Harmonia Mundi).
* 2005: *Lágrimas negras*
* 2007: *Duets*
* 2007: *Singles*
* 2008: *Gracias*
* 2008: *Omara Portuondo e Maria Bethania*
* 2008: *Omara Portuondo e Maria Bethania ao vivo* (DVD).
* 2009: *Gracias*
* 2018: *Omara Siempre* (Egrem)
* 2020: *Mariposas*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Biografía de Montuno Producións e Eventos SL

{{ORDENAR:Portuondo, Omara}