Illa Floreana

A **illa Floreana** é unha illa meridional do arquipélago das Galápagos, en Ecuador. A illa ten unha superficie de 173 km². Formouse por unha erupción volcánica. O punto máis alto da illa é o Cerro Pajas, con 640 m, que tamén é o punto máis alto dun volcán, como a maioría das illas máis pequenas das Galápagos. A illa ten unha poboación duns 100 habitantes.

## Etimoloxía 
Floreana, ás veces escrita como Floriana, recibe o seu nome na honra de Juan José Flores, o primeiro presidente de Ecuador. Foi durante a presidencia de Flores que Ecuador tomou posesión do arquipélago. A illa era coñecida anteriormente en español como **illa Mercedes**, ás veces corrompida como **Mascarenas**, na honra da esposa de Flores, Mercedes Jijón. Tamén era coñecida como **Santa María**, pola Virxe María e o Santa María, un dos barcos de Cristovo Colón durante a súa viaxe inicial. A illa Pinta conmemora do mesmo xeito outro dos seus barcos.

O pirata inglés William Ambrosia Cowley aparentemente non cartografou nin nomeou esta illa nos seus relatos do século XVII sobre as Galápagos, pero o capitán británico James Colnett malinterpretou algúns dos mapas de Cowley e en 1793 deulle a Floreana o nome de **King Charles**

En 1820, aínda coñecida como a illa Charles, foi incendiada como resultado dunha broma que saíu mal do temoneiro Thomas Chappel do barco baleeiro de Nantucket Essex. Estando no auxe da estación seca, o lume de Chappel axiña se descontrolou e varreu a illa. Ao día seguinte, a illa aínda ardía mentres o barco navegaba cara a un fondeadoiro na costa e, despois dun día enteiro de navegación, o lume aínda era visible no horizonte. Moitos anos despois, Thomas Nickerson, que fora grumete no Essex, regresou á illa Charles e atopou un ermo carbonizado: «non apareceron árbores, arbustos nin herba desde entón». Crese que o lume contribuíu á extinción dalgunhas especies que se atopaban orixinalmente na illa.

O 8 de abril de 1888, o USS Albatross, un buque de investigación tripulado pola Armada asignado á Comisión de Pesca dos Estados Unidos, visitou a illa Floreana durante unha investigación de dúas semanas das illas.

En 1929, Friedrich Ritter e Dore Strauch chegaron a Guayaquil desde Berlín para estabelecerse en Floreana e enviaron cartas de volta que foron amplamente divulgadas na prensa, animando a outros a seguir o exemplo. En 1932, Heinz e Margret Wittmer chegaron co seu fillo Harry desde Alemaña e, pouco despois, naceu alí o seu fillo Rolf, a primeira persoa que se sabe que naceu nas Galápagos. Máis tarde, en 1932, a "baronesa" austríaca von Wagner Bosquet chegou con dous compañeiros alemáns, Robert Philippson e Rudolph Lorenz, así como o guía ecuatoriano Manuel Valdivieso Borja. Unha serie de estrañas desaparicións e mortes (incluíndo posibles asasinatos) e a partida de Strauch deixaron aos Wittmer como os únicos habitantes restantes do grupo que se establecera alí. Estabeleceron un hotel que aínda xestionan os seus descendentes. A señora Wittmer escribiu un relato das súas experiencias titulado ''Floreana: A Woman's Pilgrimage to the Galápagos*. Mentres residía en Tahití en 1935, Georges Simenon escribiu a novela *Ceux de la Soif*, que relata estes acontecementos en forma ficticia. A historia publicouse por primeira vez como folletín no xornal *Le Soir* entre o 12 de decembro de 1936 e o 1 de xaneiro de 1937, e como novela por Gallimard en 1938. A novela de Simenon foi adaptada para a televisión en 1989 por Laurent Heynemann. Un documental que relata estes acontecementos, *The Galapagos Affair*, estreouse en 2013, e unha película ficticia, *Eden*, estreouse no Festival de Cine de Toronto en 2024.

Asilo de la Paz, situado nas terras altas da illa Floreana, foi o lugar do primeiro asentamento humano da illa e agora é unha das súas atraccións turísticas máis populares.

As demandas destes visitantes, dos primeiros colonos e as especies introducidas devastaron gran parte da fauna local, coa declaración de extinción da tartaruga xigante de Floreana, endémica, e a extirpación do *Mimus trifasciatus'', endémico, da illa (os poucos que quedan atópanse nas illas próximas de Gardiner e Champion).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
* .
* .
* .