Jean Baptiste Christophore Fusée-Aublet

**Jean Baptiste Christophore Fusée-Aublet**, escrito ás veces como **Jean Baptiste Christophore Fusée Aublet**, nado en novembro de 1723 en Salon-de-Provence, localidade da antiga rexión francesa da Provenza, e finado o 6 de maio de 1778 en París, foi un botánico, farmacéutico e  explorador francés.

Foi un dos primeiros exploradores botánicos de Suramérica, e un dos primeiros científicos que estudou a etnobotánica da Rexión Neotropical.

## Traxectoria 
Fusée-Aublet pasou a primeira parte da súa vida adulta estudando Historia Natural e Química. Un dos seus mentores foi Bernard de Jussieu, que máis tarde o axudou a identificar e describir as coleccións que serviron de base para as súas *Histoires des Plantes*. 

Poivre confiou as súas plantas en máis ou menos bo estado a varios habitantes, plantas que non sobreviviron, e acusou enganosamente a Fusée-Aublet de ser o responsábel, por mor duns celos ou unha traizón relacionada cunha "misión secreta que recibira dos inimigos do [seu] proxecto". Poivre escribiu cartas e memorias, en particular ao Consello Superior da illa, para responsabilizar a Fusée-Aublet do fracaso das súas misións.

Despois de pasar  moitas dificultades en Mauricio, Aublet regresou a Francia en 1762 e, finalmente, aceptou un posto de boticario na Güiana francesa que lle ofreceu o rei de Francia. Partiu para o seu novo posto o 30 de maio de 1762 e chegou á illa de Caiena o 23 de agosto. Durante os dous anos que pasou na Güiana Francesa dedicou todos os momentos libres que tiña a observar e recoller plantas («*Tous les momens que me laissoient mes devoirs étoient consacrés à la recherche des plantes, et à les décrire avec tout le soin possible sur le lieu mème*,...»), reunindo un inmenso herbario que lle permitiu publicar a súa *Historia das plantas da Güiana Francesa*, adornada con ao redor de 400 gravados. A saúde de Aublet comezou a declinar cara ao final da súa estadía na Güiana Francesa, e partiu cara a Haití en 1764 por invitación do Conde d'Estaing. Alí supervisou a construción dunha serie de edificios que enumerou na súa *Histoire*. Porén, a mala saúde que sufriu durante os últimos meses da súa estadía na Güiana Francesa seguiu en Haití e obrigouno a regresar a París en 1765, onde continuou tendo problemas de saúde. A pesar do seu mal estado físico puido escribir a súa *Histoire des Plantes*, libro que serviu de punto de partida para o estudo da flora da Güiana Francesa. No mesmo ano publicouse *Plantae Surinamensis* por Linneo (1775) que, xunto coa *Histoire*, é unha referencia que a maioría dos botánicos estudosos das plantas neotropicais precisan consultar nalgún momento nas súas carreiras. Ademais, a *Histoire* inclúe ensaios sobre plantas economicamente importantes, como *Manihot esculenta* e a cana de azucre, e sobre a xente da colonia. Aublet, segundo Plotkin *et al*., foi probabelmente o "pai fundador" da etnobotánica no Neotrópico.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Plotkin, M. J.; B. M. Boom & M. Allison (1991): "The ethnobotany of Aublet's Histoire des Plantes de la Guiane Françoise (1775)". *Monogr. Syst. Bot Missouri Bot. Gard*. **35**: 1-108.
* VV. AA. (2002): *Marseille. 2600 ans de découvertes scientifiques Coffret 3 volumes : Volume 1, La tradition scinetifique à Marseille et en Provence. Volume 2, Vers la ... Volume 3, Découvreurs et découvertes*. Aix-en-Provence: Presses de L'Université de Provence. ISBN 978-2-8539-9516-0.
* VV. AA. (1982): *Les botanistes à Marseille et en Provence du XVIe au XIXe siècle*. Marseille. ISBN 978-2-9039-3800-0.