open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Música do Romanticismo

A **música do Romanticismo** é aquela composta segundo os principios da estética do Romanticismo,  predominante durante o século XIX. Na historia da música, corresponde ao período que se seguiu ao clasicismo.
## Historia e características 
A Sinfonía nº 3 (*Eroica*), de Beethoven, obra de 1804,  é por veces considerada como o marco do fin do período clásico e do comezo da música romántica.  Mais algúns musicólogos sitúan o inicio do romanticismo na música xa a finais do século XVIII, mentres outros  consideran que o período romántico comezou arredor de 1810), ano en que o termo "romántico", antes só era aplicado ó movemento literario, foi usado para cualificar  Beethoven por E.T.A. Hoffmann (1776-1822), nos seus ensaios sobre a Sinfonía nº 5 . Xa o final do Romanticismo na música é situado entre 1880 e 1910, segundo o autor. 

A época do Romanticismo musical coincide co Romanticismo na literatura, filosofía e artes plásticas. A idea xeral do Romanticismo é que a verdade non podería ser deducida a partir de axiomas. Certas realidades só poderían ser captadas a través da emoción, do sentimento e da intuición. Por esa razón, a música romántica é caracterizada pola maior flexibilidade das formas musicais e procurando enfocar máis o sentimento transmitido pola música do que propiamente a estética, ó contrario do clasicismo. Porén, os xéneros musicais clásicos, tales como a sinfonía e o concerto, continuaron sendo escritos.

### Estética musical 
No Romanticismo, estabelecéronse varios conceptos de tonalidades para describir os vocabularios harmónicos herdados do Barroco e do clasicismo. Os compositores románticos tentaron xuntar as grandes estruturas harmónicas desenvolvidas por Haydn e perfeccionadas por Mozart e Beethoven con súas propias innovacións, buscando maior fluidez de movemento, maior contraste, e cubrir as necesidades harmónicas de obras máis extensas. O cromatismo utilizou unha forma máis frecuente e variada, así como as disonancias. A mudanza de ton acontecía de maneira máis brusca que no Clasicismo, e as modulacións ocorrían entre tons cada vez máis distantes. As propiedades dos acordes de sétima menor, que permiten modular a practicamente calquera tonalidade, foron explotadas exhaustivamente.

### Posromanticismo 
Estabelecer a herdanza do romanticismo é unha tarefa tan complexa como estabelecer as orixes do movemento. Algúns compositores do século XX, como Serguéi Rakhmáninov (1873-1943), continuarán a ser románticos, sen porén declaralo. De certo modo, movementos como o impresionismo de Claude Debussy (1862-1918) e Maurice Ravel (1875-1937), e o verismo de Giacomo Puccini (1858-1924) tamén son herdeiros da tradición romántica.
AgustaWestland

**AgustaWestland** (coa marca **Leonardo Helicopters** dende xaneiro de 2016) foi unha compañía de deseño e fabricación de helicópteros. Era unha subsidiaria da firma italiana Leonardo S.p.A. (anteriormente Finmeccanica). Formouse en xullo do ano 2000 como unha compañía multinacional anglo-italiana, cando Finmeccanica e GKN fusionaron as súas respectivas subsidiarias de helicópteros (Agusta e Westland Helicopters) para crear AgustaWestland, mantendo cada unha o 50% das accións. Finmeccanica marcou a participación de GKN en AgustaWestland en 2004.

## Produtos 
* Westland Lynx - helicóptero militar fabricado baixo licenza.
* AgustaWestland AW109 - bimotor de oito asentos.
* AgustaWestland Apache - AH-64 Apache fabricado baixo licenza para o Exército británico.
* Agusta-Bell 412 - Bell 412 fabricado baixo licenza.
* PZL W-3 Sokół - utilitario bimotor.
* Agusta A129 Mangusta - helicóptero de ataque.
* AgustaWestland AW101 - trimotor.
* AgustaWestland AW119 Koala - AW109 monomotor con oito asentos.
* AgustaWestland AW109S Grand - AW109 alongado.
* NHIndustries NH90 - bimotor militar.
* PZL SW-4 - monomotor multipropósito.
* AgustaWestland CH-149 Cormorant - designación dos AW101 canadenses.
* AgustaWestland AW139 - bimotor de 15 asentos.
* AgustaWestland AW609 - tiltrotor. 
* Lockheed Martin VH-71 Kestrel - variante VIP do AW101 cancelada realizada con Lockheed Martin e Bell Helicopter.
* TAI/AgustaWestland T-129 - desenvolvemento de A129 con TAI.
* AgustaWestland AW159 Wildcat - desenvolvemento do Lynx.
* AgustaWestland AW149 - helicóptero militar medio.
* AgustaWestland Project Zero - demostrador tiltrotor híbrido/fan-in-wing.
* AgustaWestland AW189 - bimotor.
* AgustaWestland AW169 - bimotor de 10 asentos.
* AgustaWestland AW249 - helicóptero de ataque substituto do A129.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da compañía
Mosteiro de Santa María de Penamaior

O **mosteiro de Santa María de Penamaior** é unha antiga abadía beneditina situado na parroquia de Penamaior, no concello de Becerreá.

## Historia 
A referencia máis antiga deste mosteiro é do ano 922, cando Ordoño II encargou ó abade Virila a restauración do mosteiro de Samos, daquela en clara decadencia. Virila enviou 16 dos seus monxes até Samos a facer este traballo. Enténdese logo que Penamaior foi fundado nunha data anterior ó 922. Porén, semella que o edificio actual foi construído nunha data un pouco posterior, xa o tímpano da entrada foi gravado no 1177.

En 1188, dependía como priorado do mosteiro de Carracedo e é en 1203 cando Carracedo se afilia á abadía de Císter cos dez mosteiros que controlaba, entre os cales estaba o de Penamaior. En 1225, o mosteiro de Penamaior aparece co título de abadía que depende de Citeaux.

No ano 1505, o mosteiro afiliouse á Congregación de Castela, quedando unida a San Salvador de Salamanca e perdendo definitivamente a dignidade abacial. Penamaior era un dos mosteiros cistercenses máis pequenos de Galicia, cunha comunidade que contaba con tres membros, en 1584, ou sete, en 1803.

Ficheiro:Gallaecia petrea 01-30c.JPG|Relevo de Vilarín (s. I-II)
Ficheiro:Santa María de Penamaior (detalle).jpg|Mosteiro de Santa María de Penamaior
Ficheiro:Santa María de Penamaior (ábsides).jpg|Mosteiro de Santa María de Penamaior

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Freire Camaniel, José: *El monacato gallego en la alta edad media*, Fund. Pedro Barrié de la Maza, A Coruña, 1998.
* Pérez Rodríguez, Francisco Javier: *Mosteiros de Galicia na Idade Media*, Deputación Provincial de Ourense. Ourense, 2008.
* Seijas Montero, María: *Los cistercienses en el sudoeste de Galicia a fines del Antiguo Régimen*, Santiago de Compostela, 2009.

### Outros artigos 
* Mosteiros e conventos de Galicia
Buster, o roubo do século

***Buster, o roubo do século*** (en ) é un filme británico de 1988 dirixido por David Green. É unha comedia baseada nos eventos do asalto ó tren postal de Glasgow-Londres. Está protagonizado polo músico Phil Collins, Julie Walters, Larry Lamb e Sheila Hancock.

Estreouse en galego o 13 de marzo de 2000 a través da TVG.

## Personaxes 
* Phil Collins como Buster Edwards 
* Julie Walters como June Edwards
* Larry Lamb como Bruce Reynolds 
* Stephanie Lawrence como Franny Reynolds
* Ellie Beaven como Nicky Edwards
* Ralph Brown como Ronald Biggs
* Christopher Ellison como George
* Sheila Hancock como Mrs. Rothery
* Martin Jarvis como Inspector Jack Mitchell
* Anthony Quayle como Sir James McDowell
* Michael Attwell como Harry
* Michael Byrne como Poyser
* Clive Wood como Sarxento Chalmers
* Harold Innocent como Justice Parry
* Rupert Vansittart como Fairclough
* John Benfield como Jimmy
* John Barrard como Walter
* Carole Collins como Linda
* Amy Shindler como Susan
* David Shindler como David

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Google Maps

**Google Maps** é un servizo de mapeo web desenvolvido por Google. Foi anunciado por primeira vez en Google Blog o 8 de febreiro de 2005. Orixinalmente soportaría só ós usuarios de Internet Explorer e Mozilla Firefox, pero o soporte para Opera e Safari foi engadido o 25 de febreiro de 2005. O software estivo na súa fase beta durante seis meses, antes de converterse en parte de Google Local, o 6 de outubro de 2005.

## Características 
Google Maps permite visualizar o mundo a través de imaxes vía satélite, imaxes de mapas ou combinar estas dúas. Grazas ao buscador, podemos buscar lugares de todo o mundo e poder visualizalo de forma efectiva.

As imaxes de satélite comparten a base de datos de Google Earth, o que significa que son as mesmas imaxes que se verán no devandito programa e coa mesma resolución.

Os mapas só están dispoñibles en certos lugares, o que significa que a función híbrida de mapa e satélite só estea dispoñible nos lugares onde se cumpran as dúas características.

### Linguaxe 
Como nas aplicacións web de Google, úsanse un gran número de arquivos Javascript para crear Google Maps. Como o usuario pode mover o mapa, a visualización do mesmo báixase dende o servidor. Cando un usuario busca un negocio, a localización é marcada por un indicador en forma de pin, o cal é unha imaxe PNG transparente sobre o mapa. Para lograr a conectividade sen sincronía co servidor, Google aplicou o uso de AJAX dentro desta aplicación. É unha aplicación para o desenvolvemento de mapas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Google Maps
** Mobile phone version
** Google Sky
** Google Moon
** Google Mars
** Google Transit
* Google Maps Development
* Google Maps for Work
* Google Maps parameters
González Fernández

Os apelidos **González Fernández** poden referirse a:

***Xosé Avelino González Fernández**, actor galego (n. 1962);
***Ramón González Fernández**, filántropo e empresario galego (1856-1925);
***Roberto González Fernández**, pintor galego (n. 1948);
***Eva María González Fernández**, modelo e presentadora andaluza (n. 1980);
***Carlos González Fernández**, empresario e economista galego (n. 1949);
***África González Fernández**, médica española;
***Daniel González Fernández**, xornalista galego (f. 1899);
***Emilio González Fernández**, psiquiatra e escritor galego (n. 1943);
***Helena González Fernández**, profesora e lingüista galega (n. 1967);
***María Isabel González Fernández**, profesora e lingüista galega;
***Xoán Xesús González Fernández**, mestre, xornalista, avogado, escritor e político galego (1895-1936);
***Manuel González Fernández**, mestre e político galego (1944-2010)
***José Benito González Fernández**, político galego (1853-1909);
***Juan Antonio González Fernández**, futbolista balear (n. 1997);
***Evaristo González Fernández**, catedrático galego 1917-1994);

## Véxase tamén
### Outros artigos
***González**
***Fernández**
*
García de Diego

Os apelidos **García de Diego** poden referirse a:
***Vicente García de Diego**, filólogo, lexicógrafo, folclorista e crítico literario español (1878-1978);
***Antonio García de Diego**, músico, compositor e produtor discográfico español (n. 1949).
Cabaleiros da morte

***Cabaleiros da morte*** (en ) é un filme estadounidense de 1995 dirixido por Jacobsen Hart e Paul G. Volk. Está protagonizado por Joe Lara, Bo Svenson, Stacie Foster, Brion James, Kane Hodder, James C. Victor, Billy L. Sullivan, Robert O'Reilly, Brian Huckeba e Adolfo Quinones. Está ambientado nun oeste americano postapocalíptico.

Estreouse en galego o 30 de maio de 2002 a través da TVG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lingua rifeña

A **lingua rifeña** ou **bérber rifeño** (nome nativo *Tmaziɣt*; nome externo: *Tarifit*) é unha lingua bérber do norte. É falado por uns 4&nbsp;240&nbsp;000 (2016) de rifeños de Marrocos e Alxeria, principalmente nas provincias do Rif, en Al Hoceima, Nador, Driouch, Berkane e como lingua minoritaria en Tánxer, Oujda-Angad, Tetuán e Leɛrayec. Ademais, o rifeño é falado polas comunidades emigrantes noutros países.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biarnay, Samuel. 1911. ''Etude sur le dialecte des Bet't'ioua du Vieil-Arzeu*. Alger: Carbonel.
* Biarnay, Samuel. 1917. *Etude sur les dialectes berbères du Rif*. París: Leroux.
* Cadi, Kaddour. 1987. *Système verbal rifain. Forme et sens.* París: Peeters.
* Colin, Georges Séraphin. 1929. "Le parler berbère des Gmara." *Hespéris* 9: 43-58.
* Kossmann, Maarten. 2000. *Esquisse grammaticale du rifain oriental*. París: Peeters.
* Lafkioui, Mena. 2007. *Atlas linguistique des variétés berbères du Rif*. Köln: Rüdiger Köppe.
* McClelland, Clive. *The Interrelations of Syntax, Narrative Structure, and Prosody in a Berber Language* (Studies in Linguistics and Semiotics, V. 8). Lewiston, NY: Edwin Mellen Press, 2000. ()
* Renisio, A. 1932. *Etude sur les dialectes berbères des Beni Iznassen, du Rif et des Senhaja de Sraïr''. París: Leroux.
Andrej Kryt

**Andrej Kryt** (en ), nado como **Aliaksandr Piatrovič Kryt** (en ) o 3 de xullo de 1901 en Marchačoŭščyna (entón na gobernación de Minsk, Imperio Ruso) e finado o 21 de maio de 1983 en Cleveland (Ohio), foi un eclesiástico belaruso, primado da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa entre 1971 e 1983.

## Traxectoria  
Naceu o 3 de xullo de 1901 en Marchačoŭščyna, fillo de Piotr Varfalamiejevič Kryt e de Teklia Kryt, un matrimonio de ortodoxos belarusos.

miniatura|esquerda|O metropolita Kryt celebrando unha voda.
En 1970 foi elixido para dirixir a Igrexa nos Estados Unidos. Durante este período, estebeleceu como sé a parroquia de Cleveland. Posteriormente levou a cabo unha viaxe polo Reino Unido, visitando diferentes parroquias, e o 25 de setembro de 1971 visitou a casa mariana de Londres, onde foi recibido por Časlaŭ Sipovič.

En 1972 foi elixido primeiro xerarca da Igrexa belarusa, elevándoo ao rango de arcebispo. Nun segundo sínodo en maio de 1972 en Nova Jersey a Igrexa foi organizada como metrópole, e noutro sínodo do 13 de xullo de 1973 se definiron as eparquías dos Estados Unidos e Australia, da que Kryt foi nomeado metropolita, e a do Canadá e Europa, da que foi nomeado arcebispo Mikalaj Macukievič. Co gallo do pasamento do greco-católico Leŭ Haroška en 1977 escribiu unha carta de condolencia.

Nos seus últimos anos tivo desacordos co bispo Macukievič. O conflito comezou en 1981, por mor da decisión de Andrej Kryt de nomear bispo a Iziaslaŭ Brucki; sen escoitar a opinión de Macukievič, Kryt consagrou a Brucki como bispo, co título de Polack; isto provocou un cisma que duraría até 2003, cando se realizou un sínodo de unificación entre as dúas faccións.

O metropolita Andrej finou o 21 de maio de 1983. As súas exequias foron celebradas na catedral de San Cirilo de Turaŭ de Brooklyn, e está enterrado no cemiterio de East Brunswick, en Nova Jersey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tempada 2018-2019 da OK Liga Feminina

A **tempada 2018-2019 da OK Liga Feminina** é a 11ª edición da máxima competición do hóckey a patíns español. Comezou o 20 de outubro de 2018 e finalizará o 25 de maio de 2019 coa disputa da derradeira xornada.

## Clasificación 

### Lenda
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Real Federación Española de Patinaxe
Scoglio d'Africa

miniatura|270px|Mapa do arquipélago toscano
O '''Scoglio d'Africa**  (ou **Scoglio d'Affrica**) tamén chamado **Formica di Monte Cristo''' ("Formiga de Monte Cristo"), é un arrecife solitario pertencente ao Arquipélago Toscano situado no mar aberto entre o Mar Tirreno e a Canle de Córsega. Está situado a 18´5&nbsp;km ao oeste da illa de Montecristo, 23´5&nbsp;km ao sur de Pianosa e 43´1&nbsp;km ao leste de Córsega. Administrativamente pertence á comunidade de Campo nell'Elba. Tamén forma parte do Parque Nacional do Arquipélago Tártaro.

## Descrición 
En canto ao seu tamaño e forma, pode considerarse a todos os efectos unha rocha emerxente nun tramo de mar baixo. Ten un contorno redondeado cun diámetro de 70 metros, cunha superficie de 3.000 metros cadrados e unha altitude de só 3 metros sobre o nivel do mar, dependendo da marea e das ondas.
Xeoloxicamente, o arrecife pertence a unha crista submarina a poucos quilómetros ao leste de Capraia e esténdese cara ao sur ata chegar a Pianosa. A crista está a unha profundidade media de 80 metros pero diminúe na proximidade da illa para chegar a 8 metros. As profundidades da rexión entre o arrecife e Montecristo alcanzan os 200 metros.

## Fauna 
O leito mariño ao redor da rocha está composto por dous tipos de briozoos, o primeiro está formado por algas, briozoos e polychaetes que forman unha estrutura rica en cavidades; o segundo está formado por praderías de Posidonia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Faro Scoglio d'Africa
### Ligazóns externas 
*
* la Formica di Montecristo
Human Flesh

***Human Flesh*** é o álbum de estrea da banda galega de stoner rock/grunge Bala, publicado o 14 de setembro de 2015 a través do selo Matapadre. O disco foi gravado e mesturado por Hugo Santeiro e Fernando Mejuto nos Estudios Montealto da Coruña.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Tuusula

**Tuusula** (en sueco *Tusby*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 38&nbsp;773 habitantes. A superficie do termo municipal é de 225,45&nbsp;km2, dos cales 5,96&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 176,7 hab./km². O seu centro administrativo está na vila de Hyrylä.

Limita cos municipios de Hyvinkää, Järvenpää, Kerava, Mäntsälä, Nurmijärvi, Sipoo e Vantaa, todos eles na rexión de Uusimaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da cidade de Tuusula
Día dos Caídos (Estados Unidos)

[miniatura|250px|As lápidas do [cemiterio Nacional de Arlington adornadas por bandeiras estadounidenses nun fin de semana do Día dos Caídos en guerra.]]
O **Día dos caídos en guerra** ou **Memorial Day** é unha data conmemorativa de carácter federal que ten lugar nos Estados Unidos de América o último luns de maio de cada ano, co obxectivo de lembrar os soldados estadounidenses que morreron en combate. Inicialmente foi estabelecido para conmemorar os soldados caídos da Unión americana que participaron na guerra civil estadounidense, aínda que trala primeira guerra mundial foi estendido para render homenaxe a tódolos soldados estadounidenses falecidos nas guerras nas que participou ese país.

Comezou como un ritual de conmemoración e reconciliación trala guerra civil, aínda que posteriormente, a principios do século XX, empezou a ser visto como unha ocasión para render homenaxe ós mortos en xeral. Tal é así que os cidadáns visitan as tumbas dos seus parentes falecidos, sirvan no exército ou non. Así mesmo converteuse nun día de reunión familiar, onde a xente realiza diversas actividades recreativas como ir de compras ou pasar un día na praia, e de eventos masivos a nivel nacional, tales como as 500 millas de Indianápolis, que se disputan nesta data anualmente dende 1911.

En 1971 o Congreso dos Estados Unidos aprobou a acta Nacional dos festivos. Foi o momento que se decidiu que o Día dos caídos se conmemoraría o derradeiro luns de maio, cun fin de semana con tres días de dó. É común que o presidente dos Estados Unidos dea un discurso nesta data no que se lembre o labor dos soldados caídos en combate.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Albanese, Catherine. "Requiem for Memorial Day: Dissent in the Redeemer Nation", *American Quarterly*, Vol. 26, No. 4 (Oct. 1974), pp.&nbsp;386–98 in JSTOR
*Bellah, Robert N. "Civil Religion in America". *Daedalus* 1967 96(1): 1–21. online edition
*Bellware, Daniel, e Richard Gardiner, *The Genesis of the Memorial Day Holiday in America* (Columbus State University, 2014).
Tempada 2018-2019 do Campionato suízo de hóckey a patíns

A **tempada 2018-2019 da LNA** é a 97ª edición da máxima categoría do hóckey a patíns suízo. Comezou o 7 de outubro de 2018. Nesta edición tomaron parte na competición nove equipos, oito suízos e un austríaco. O equipo ascendido foi o RHC Wimmis, que ocupou a praza do RSV Weil alemán, descendido na edición precedente.
## Sistema de competición 
A competición consta de dúas fases, unha liga regular na que todos os equipos se enfrontan a dobre volta, e os *play-offs* polo título.

O sistema de puntuación empregado na liga regular é o que segue:

* 3 puntos a vitoria.
* 2 puntos a vitoria na prórroga.
* 1 punto a derrota na prórroga.
* 0 puntos a derrota.

## Equipos 
## Liga regular 
### Clasificación 

#### Lenda 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Suíza de Hókey a Patíns
Melinda Gates

**Melinda Ann Gates** DBE (de solteira **French**), nada en Dallas o 15 de agosto de 1964 é unha filántropa estadounidenses, cofundadora da Bill & Melinda Gates Foundation. Traballou en Microsoft, onde foi *project manager* de Microsoft Bob, *Encarta* e Expedia.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|[Bill Gates e Melinda Gates en Oslo, xuño de 2009]]
Melinda Ann French naceu en Dallas (Texas) en 1964. É a segunda dos catro fillos de Raymond Joseph French Jr., enxeñeiro aerospacial, e Elaine Agnes Amerland, ama de casa. Melinda ten unha irmá máis vella e dous irmáns máis novos.

Melinda, católica, estudou en St. Monica Catholic School, onde tivo o mellor expediente da súa promoción.

Melinda graduouse con honra da Ursuline Academy of Dallas en 1982. Recibiu un grao en ciencia da computación e economía da Duke University en 1986 e un MBA da Fuqua School of Business de Duke en 1987. En Duke, foi membro da fraternidade feminina de Kappa Alpha Theta, Beta Rho Chapter.

Pouco despois de graduarse da universidade uniuse a Microsoft e participou no desenvolvemento de moitos dos produtos multimedia da empresa, incluíndo Publisher, Microsoft Bob, Encarta e Expedia. Cando traballaba alí coñeceu a Bill Gates. Asiste ademais ás conferencias do grupo Bilderberg e mantén un asento no cadro directivo da compañía de *The Washington Post*. Retirouse da xunta de Drugstore.com en agosto de 2006 para pasar máis tempo traballando para a Bill & Melinda Gates Foundation.

Ata 2014, Melinda e Bill Gates doaran 28 mil millóns de dólares á fundación.

## Vida privada 
[miniatura|Fachada da [Bill & Melinda Gates Foundation en Seattle]]
Melinda e Bill Gates teñen tres fillos: three children: Jennifer Katharine Gates (nada en 1996), Rory John Gates (nado en 1999) e Phoebe Adele Gates (nada en 2002). A familia reside nunha propiedade na beira do lago Washington preto de Seattle.

## Traballo coas mulleres na tecnoloxía 
En setembro de 2016, Gates anunciou o seu desexo de traballar na falta de mulleres na tecnoloxía, dicindo:

Explicou que durante os seguintes dous anos estaría en "modo aprendizaxe" tralo que comezaría a dirixir o problema.

Tamén falou do tema como conferenciante na Grace Hopper Celebration o 4 de outubro de 2017. Na carta anual da Gates Foundation de 2016, indicou que as mulleres debería "pasar máis tempo facendo traballo pagado, comezando negocios ou contribuíndo de calquera xeito no benestar económico das sociedades arredor do mundo. O feito de que non poidan, contén as súas familias e as súas comunidades".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Profile at the Bill & Melinda Gates Foundation 
* Melinda Gates Goes Public, *Fortune*, 4 de xaneiro de 2008
* Melinda Gates Philanthropic Profile , GiveSmart.org, novembro de 2012
* Melinda Gates Vídeo producido por *Makers: Women Who Make America*
Copa das Nacións de Montreux 2017

A **Copa das Nacións de Montreux 2017** foi a 67ª edición da competición homónima. O torneo, organizado polo Montreux Hockey Club, tivo lugar entre o 12 e o 16 de abril de 2017.

Ao finalizar o torneo a selección arxentina conquistou o terceiro título da súa historia.

## Participantes 
;Seleccións
*  Angola
*  Arxentina
*  Chile
*  España
*  Francia
*  Italia
*  Portugal

;Club
*  20px Montreux Hockey Club

## Primeira fase 
### Grupo A 
### Grupo B 
## Segunda fase 
### 5º a 8º posto 
### 1º a 4º posto 
## Clasificación final 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Risultati coppa delle Nazioni 2017 
* Sitio web do Montreux HC
Premio Laudamuco

O **Premio Laudamuco** é un galardón anual concedido polo Concello de Brión, a Academia Galega de Teatro e Edicións Positivas de forma anual a partir do ano 2019 a obras dramáticas escritas en lingua galega.

O seu nome conmemora a figura de Roberto Vidal Bolaño ao darlle o nome da súa obra *Laudamuco, señor de ningures*. Ten dotación económica, 7000 euros en 2018.

## Obra gañadora 
*I Edición (2019): *Na miña alma ouvea un lobo* de Xavier Lama
*III Edición (2021): *A vinganza de Fortimbrás* de Francisco Antonio Vidal Blanco

*VI Edición (2024): *A porta. Un relato de violencia*, de José Luís Baños de Cos

## Notas
Os cabaleiros do rei Artur

***Os cabaleiros do rei Artur*** (en ) é un filme estadounidense de 1953 dirixido por Richard Thorpe e producido por Pandro S. Berman. Foi o primeiro filme en CinemaScope feito por Metro-Goldwyn-Mayer. O guión é obra de Talbot Jennings, Jan Lustig e Noel Langley a partir da obra ''Le Morte d'Arthur* de Thomas Malory, publicada por vez primeira en 1485 por William Caxton.

Estreouse en galego baixo o título *Os cabaleiros da táboa redonda* o 4 de agosto de 1989, a través da TVG, e co título *Os cabaleiros do rei Artur'' o 22 de decembro de 2007.

## Personaxes 
* Robert Taylor como Lanzarote do Lago
* Ava Gardner como Xenevra
* Mel Ferrer como Rei Artur 
* Anne Crawford como Morgana 
* Stanley Baker como Mordred
* Felix Aylmer como Merlín 
* Maureen Swanson como Elaine 
* Gabriel Woolf como Perceval 
* Anthony Forwood como Gareth 
* Robert Urquhart como Gauvain 
* Niall MacGinnis como Cabaleiro Verde
* Ann Hanslip como Nan
* Jill Clifford como Bronwyn
* Stephen Vercoe como Agravain
* Howard Marion-Crawford como Simon
* John Brooking como Bedivere
* Peter Gawthorne como bispo
*  Alan Tilverne como escudeiro
* John Sherman como Lambert
* Dana Wynter como serva de Morgana
* Mary Germaine como Brigid
* Martin Wyldeck como John
* Barry MacKay como escudeiro do Cabaleiro Verde
* Derek Tansley como escudeiro do Cabaleiro Verde
* Roy Russell as Leodegrance
* Gwendoline Evans como Enid
* Michel de Lutry como bailarín
* Ralph Truman como Rei Marr (sen acreditar)
* Desmond Llewelyn como Heraldo (sen acreditar)
* Patricia Owens como Lady Vivien (sen acreditar) 
* Laurence Harvey (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
### Outros artigos 
* Lista de filmes baseados na lenda artúrica
Lingua flamenga

O **neerlandés flamengo** (*vlaams-nederlands*), ou simplemente **flamengo** (*vlaams*), é o dialecto ou variedade rexional da lingua neerlandesa&nbsp;falada en Flandres polo pobo flamengo, e polo tanto unha das linguas de Bélxica. O neerlandés era falado orixinalmente na zona da desembocadura dos ríos Rin, Escalda e Mosa que aproximadamente cubría os actuais Países Baixos, Norte de Bélxica, Norte de Francia (Dunkerque, Calais) e unha pequena parte do noroeste de Alemaña.

A guerra dos Oitenta Anos (1568-1648) provocou a división das Dezasete Provincias nas Provincias Unidas&nbsp;ó norte e os Países Baixos do Sur&nbsp;ó sur. Esta separación política entre as provincias neerlandófonas provocou que en cada zona a lingua sufrise unha evolución con algunhas singularidades.

A hexemonía das provincias de Flandres no sur e de Holanda no norte deu lugar a que, de maneira algo informal, se usase o termo flamengo para distinguir as peculiaridades do sur e holandés para as do norte, aínda que ambos deben ser considerados dous dos principais dialectos do neerlandés.

Ademais, cada cidade, vila e aldea ten a súa propia fala, case sempre en progresivo declive. O conxunto de todos os dialectos falados na rexión de Flandres sería o que se adoita chamar *lingua flamenga*.

## Distribución dos dialectos 
Existen en realidade moitos dialectos do neerlandés, tanto nos Países Baixos como en Bélxica, se ben as singularidades que se atopan en Flandres son máis rechamantes.

Unha rápida clasificación que adoita facerse é reducir os seus dialectos a dous, holandés no norte e flamengo no sur. Nunha clasificación máis polo miúdo teríamos oito variantes principais que en realidade serían grupos de dialectos locais.

Os mapas amosan a distribución dos dialectos do neerlandés, obviando algunhas peculiaridades que se dan nalgunhas cidades. O baixo saxón neerlandés, o zelandés e o limburgués amósanse tamén como dialectos, se ben é discutible se se trata dun dialecto ou unha lingua diferenciada, pois nas linguas xermánico-occidentais é moi problemático estabelecer unha clara fronteira entre *dialecto* e *lingua*.

|}

**Flamengo** é como se denomina en xeral ó conxunto de dialectos do sur, marcados cos números 1, 22, 23 e 24*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Flamengo occidental
* Lingua neerlandesa
IAR 316

O **IAR 316** é un helicóptero Aérospatiale SA 316B Alouette III fabricado baixo licenza en Romanía por Industria Aeronautică Română (IAR).

## Desenvolvemento 
IAR comezou a fabricar o IAR 316 en 1971 na súa planta preto de Brașov, Romanía. A produción rematou en 1987. Fabricáronse 250 unidades, 125 das cales foron para as forzas armadas romanesas que aíndan as usan no presente como adestradores. Algúns IAR 316 foron operados en roles civís tanto e Romanía como noutros países a onde se exportou o modelo, como Paquistán, Angola e Guinea. O IAR 316 foi modificado para poder levar armas máis comúns no bloque oriental, como foguetes de 57&nbsp;mm, metralladoras de 7,62&nbsp;mm, e mísiles anti-carro. Un dos primeiros exemplares foi exhibido no Paris Air Show en xuño de 1973.

### IAR 317 
O 317 foi un intento de IAR de facer un helicóptero de ataque á parte do IAR 316. Equipado co mesmo motor turboeixo Turbomeca Artouste IIIB fabricado baixo licenza, o IAR 317 contaba cunha cabina blindada en tándem para o piloto e o artilleiro. A pluma de cola e a fuselaxe traseira eran case idénticas ás do 316. Montáronse píos nos dous lados da fuselaxe para levar armas como foguetes, metralladoras ou mísiles. Foi chamado Airfox aínda que finalmente só se construíu un prototipo que participou no Paris Air Show de 1985.
Os cabaleiros prefírenas loiras

***Os cabaleiros prefírenas loiras*** (en ) é un filme estadounidense de 1953 dirixido por Howard Hawks. Trátase dunha comedia musical baseada e foi estreada por 20th Century Fox. Está protagonizado por Jane Russell e Marilyn Monroe, xunto con Charles Coburn, Elliott Reid, Tommy Noonan, George Winslow, Taylor Holmes e Norma Varden nos papeis secundarios.

O guión é obra de Charles Lederer e baséase no musical homónimo de Broadway de 1949, dirixido por John C. Wilson. Á súa vez, o musical baséase na novela *Gentlemen Prefer Blondes: The Intimate Diary of a Professional Lady* de  1925.

Estreouse en galego o 2 de maio de 1987 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jane Russell como Dorothy Shaw
* Marilyn Monroe como Lorelei Lee (a voz de canto nas notas altas é de Marni Nixon)
* Charles Coburn como Sir Francis "Piggy" Beekman
* Elliott Reid como Ernie Malone
* Tommy Noonan como Gus Esmond
* Taylor Holmes como Mr. Esmond Sr.
* Norma Varden como Lady Beekman
* George Winslow como Henry Spofford III
* Steven Geray como dono do Hotel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Mambotron

***Mambotron*** é o terceiro e derradeiro álbum de estudio da banda galega de math rock Unicornibot, publicado o 11 de setembro de 2013 a través do selo Matapadre. O disco foi gravado no Estudio Brazil de Madrid no mes de maio de 2013.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Isaac Bonga

**Isaac Evolue Etue Bofenda Bonga**, nado o 8 de novembro de 1999 en Neuwied, é un xogador alemán de baloncesto profesional que xoga nos FC Bayern München da Basketball Bundesliga.

## Traxectoria profesional 
En xuño de 2016, Bonga asinou un contrato de catro anos co Skyliners Frankfurt da Basketball Bundesliga. Debutou na Bundesliga con 16 anos o 23 de setembro de 2016, na derrota por 84-55 contra o Brose Bamberg.

O 21 de xuño de 2018, Bonga foi seleccionado na 39ª posición do Draft da NBA de 2018 polos Philadelphia 76ers. O 6 de xullo foi traspasado ós Los Angeles Lakers a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2019. Tras o traspaso, Bonga asinou un contrato de rookie cos Lakers. Fixo o seu debut na NBA o 7 de decembro de 2018 contra os San Antonio Spurs.

O 5 de xullo de 2019, Bonga foi traspasado ós Washington Wizards nun traspaso entre tres equipos.

O 12 de agosto de 2021, Bonga asinou cos Toronto Raptors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com  
* Perfil en Eurobasket.com
Arauca, Arauca

**Arauca** é unha cidade e concello&nbsp;colombiano, capital do departamento de Arauca**.** Atópase sobre a marxe sur do río Arauca. Limita con Venezuela&nbsp;polo norte, coa cal está conectada mediante a Ponte Internacional José Antonio Páez e comunícase por vía terrestre cara ó centro de Colombia mediante a Ruta dos Libertadores, que une ás cidades de Caracas e Bogotá.

## Historia 
Arauca antes de 1780 era un casarío indíxena arauaco&nbsp;(que se atopaba no actual Parque Caldas). O 4 de decembro de 1780 chega o Juan Isidro Daboín, da Compañía de Xesús, proveniente de Barinas (Venezuela). Para estas mesmas datas constrúese a primeira parroquia en proximidades á catedral actual, e dáselle á vila o nome de "Villa de Santa Bárbara de Arauca".

No&nbsp;1816 a poboación de Arauca é escenario de paso e recrutamento das tropas lideradas por Simón Bolívar, constituíndose así por un lapso de catro meses como capital da República de Nova Granada. En 1899, as relacións colombo-venezolanas chegaron ó momento máis crítico, sendo Arauca tomada baixo control das tropas federais venezolanas co consentimento e a participación de membros liberais, quen participarían na Guerra dos Mil Días á beira do Xeneral Foción Soto e Rafael Uribe Uribe. No medio da consternación política e a hexemonía da elite conservadora, Antonio Laverde sublévase contra a autoridade conservadora boyacense, creando estrago á autoridade local e fomentando a secesión de Arauca con Boyacá; Laverde é militarmente derrotado e emigra a Venezuela. No ano&nbsp;1911 é erixido correxemento por ordenanza departamental de Boyacá e por lei. Ese mesmo ano créase a Prefectura Apostólica, sendo o bispo francés Émile Larqueré o seu primeiro encargado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Florencia, Caquetá

**Florencia** é un concello colombiano, capital do departamento de Caquetá. É a cidade máis importante no sueste do país polo seu número de habitantes, os seus máis de cen anos de historia e desenvolvemento institucional do Estado. É coñecida como «A Porta de Ouro da Amazonía Colombiana». Ten unha superficie de 2&nbsp;292 km² e 178&nbsp;449 habitantes (2017).

É unha cidade nova, punto de converxencia dos concellos do norte e do sur do Caquetá. Está situada na zona de piedemonte entre a Cordilleira Oriental e a Amazonia, na marxe dereita do río Hacha, o cal lle dá unha posición privilexiada ambientalmente ó ser a ligazón entre a Rexión Andina e a Rexión Amazónica. Dista 519&nbsp;km da cidade de Bogotá, capital da República de Colombia. Conta con 163 323 habitantes de acordo coa proxección do DANE para 2012. A súa extensión territorial é de 2292 km², a súa altitude media é de 242 msnm, a súa precipitación media anual é de 3840&nbsp;mm e a súa temperatura media é de 25&nbsp;°C. Está constituída por catro comunas na súa área urbana e sete correxementos na súa área rural.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antonio Mojón Vázquez

**Antonio Mojón Vázquez**, coñecido como **Chico**, nado na Cañiza o 10 de outubro de 1915 e finado en Vigo o 31 de outubro de 1936, foi un mestre e político galego.
## Traxectoria 
Mestre, foi destinado a Gorgua (Padrenda) en abril de 1936. Militante do PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido na Cañiza. Trasladado á prisión de Vigo, foi xulgado en consello de guerra por rebelión militar con María Gómez González, Jesús Eugenio Pérez Pérez, Tirso Gómez Freijido e Justo Moure Giráldez. Condenado a pena de morte, foi executado, ás 16 horas do 31 de outubro de 1936, nas inmediacións do castelo do Castro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cañiza Republicana
M-Base

O **M-Base** é un movemento artístico introducido polo saxofonista americano Steve Coleman durante o inicio da súa carreira en solitario como o acrónimo de "Macro-Basic Array of Structured Extemporizations". O movemento pretendía agrupar novas formas creativas de expresión centradas na improvisación co obxectivo de transmutar experiencias humanas en son.

## Historia do movemento 
O movemento presentouse por Coleman como reacción aos novos intentos de estándarización do jazz na segunda metade dos anos 80, M-Base suxería, en oposición, unha deviación baseada nos principios estéticos da nova escena dos músicos negros americanos de vangarda. Os discos producidos baixo este movemento como *Motherland Pulse* (1985) ou *Point of View* (1986) cun identificábel son de funk descentrado levou á crítica a utilizar M-Base como unha etiqueta identificativa dun estilo de jazz en concreto, iniciativa combativa polo propio Coleman ao non compartir unha visión tan esencialista do movemento. No ano 1993 Coleman publica *Anatomy of Groove(DIW)* baixo o nome de M-Base, un disco con harmonías tinguileantes que moitos críticos viron como unha intelixente fusión de xéneros.

## Artistas agrupados no colectivo M-Base 
* O saxofonista Steve Coleman.
* O cornetista Graham Haynes.
* O saxofonista alto Greg Osby.
* O pianista Geri Allen.
* A cantante Cassandra Wilson.

## Notas 
### Ligazóns externas 
*Definición do movemento por Steve Coleman na páxina oficial do M-Base

## Outros artigos 
* Jazz galego
Miguel Rio Branco

**Miguel Rio Branco**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 11 de decembro de 1946, é un artista multidisciplinar e fotógrafo brasileiro, correspondente da axencia Magnum Photos dende 1978.

## Traxectoria 
En 1966 comezou estudos no Instituto de Fotografía de Nova York e en 1968 na Escola Superior de Deseño Industrial de Río de Xaneiro. O seu primeiro éxito profesional acadouno no ano 1972, grazas a unha reportaxe sobre a prostitución no Salvador. Comezou a colaborar coa axencia Magnum Photos en 1980 e en 1982 converteuse en correspondente, mais non chegou a ser membro da mesma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
*Miguel Rio Branco  na páxina web de Magnum Photos
Vasiĺ Tamaščyk

**Vasiĺ Tamaščyk** (en ), nado como **Uladzimir Tamaščyk** (en ) o 15 de abril de 1900 en Ozierany Wielkie (Gobernación de Grodno, Imperio Ruso; hoxe Polonia) e finado o 9 de xuño de 1970 en Nova York, foi un eclesiástico ortodoxo belaruso, arcebispo da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa.
## Traxectoria 
Naceu nunha familia ortodoxa belarusa, fillo de Danila e Maria. polo arcebispo de Minsk e Belarús Sierhij Achatenka, primado da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa, e polos bispos da Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína Platon Artemiuk e Viacheslav Lysytskyi. Trasladouse aos Estados Unidos en 1951, e recibiu o título de arcebispo de Vilnius e Nova York, dirixindo a diocese norteamericana da Igrexa belarusa. Finou o 9 de xuño de 1970 en circunstancias non aclaradas, e está enterrado no cemiterio belaruso de East Brunswick.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Aleksandr Kalinin

**Aleksandr** (en ), nado como **Avdei Diomidovich Kalinin** (en ), nado o 25 de novembro de 1957 en Volgogrado (RSFS de Rusia), é un bispo da Igrexa vello-ortodoxa rusa, dirixente da mesma dende o 9 de maio de 2000; o 3 de marzo de 2002 foi elevado ao rango patriarcal, co título de «patriarca de Moscova e de toda Rusia».

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu nunha familia de vellos crentes, da que saíran varios xerarcas da Igrexa ortodoxa do vello rito rusa. En 1977 graduouse pola Escola Técnica Ferroviaria de Volgogrado, e entre 1977 e 1979 fixo o servizo militar. Traballou durante varios meses, e posteriormente entrou no seminario teolóxico de Moscova, graduándose en 1983. Continuou os seus estudos na Academia Teolóxica de Moscova, da que se graduou en 1986 cun traballo dedicado ao metropolita de Moscova Cibrán.

A partir do 1 de setembro de 1983 foi secretario persoal do arcebispo Gennadii Antonov. O 11 de xaneiro de 1987 foi tonsurado monxe, tomando o nome de Aleksandr. O 14 de xaneiro do mesmo ano foi ordenado diácono, e o 6 de decembro foi ordenado sacerdote. En outubro de 1988 foi impulsor da canonización dos mártires seguidores de Avvakum Petrov e doutros vellos crentes do século XVII pola Igrexa vello-ortodoxa rusa.

En 1990 foi nomeado reitor da Escola Telóxica Vello-Ortodoxa de Novozybkov. O 15 de abril de 1992 foi nomeado abade do mosteiro da Santa Trindade de Kamenka. O 21 de setembro do mesmo ano foi elevado o rango de arquimandrita.
### Episcopado 
O 8 de febreiro de 1996 foi consagrado bispo titular de Briansk-Zlynkovskii polo arcebispo de Novozybkov Aristarkh Kalinin e polo bispo de Homieĺ Varnava Edigarev. En xuño do mesmo ano foi nomeado bispo auxiliar de Aristarkh Kalinin e transferido a Moscova, onde se converteu no xestor da eparquía. 
### Primado 
Logo do pasamento de Aristarkh, o 7 de maio de 2000 foi elixido o seu sucesor, e entronizado o 9 de maio. En agosto do mesmo ano, tomou a decisión de trasladar a catedral dende Novozybkov a Moscova. En 2002 foi elevado ao rango patriarcal, co título de patriarca de Moscova e de toda Rusia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Illa de Cerboli

A **Isola di Cerboli**, en latín *Cerbania*, é unha pequena illa do Arquipélago toscano situada na Canle Piombino, e pertencente ao municipio de Río. No século XIII é citada (Annali del Caffaro) como *«...insulam qua Cervi dicitur...»* e *Cerbulo*.

## Descrición 
Está situada ao leste do extremo nor-oriental da Illa de Elba e ao sur de Piombino, case na entrada do Golfo de Follonica. En 1108 construíuse unha torre pola República de Pisa, reconstruída pola familia Appiano en 1567. O perfil do illote cambiou debido a unha canteira de calcaria aberta en 1927 para fornecer a planta de aceiro Ilva de Piombino. No lado suroeste existe unha cova chea de estalagmitas que se estende por preto de 25 metros. O illote de Cerboli é propiedade do escritor Carlo Cassola.

Forma parte do Parque Nacional Arquipélago Toscano.

## Endemismos 
* * Podarcis siculus * ssp. * cerbolensis * (Lagarto de Cerboli)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*|2=Isola di Cerboli |acceso=22 de setembro de 2008 https://web.archive.org/web/20080622123013/https://web.archive.org/web/20080622123013/http://www.bloob.it/Italia/toscana/Livorno/TotalDive/Immersioni/cerboli.htm |dataarquivo=22 giugno 2008 |urlmorto=sì
Virolahti

**Virolahti** (en sueco *Vederlax*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kymenlaakso. En 2018 a súa poboación era de 3&nbsp;180 habitantes. A superficie do termo municipal é de 558,92&nbsp;km2, dos cales 186,93&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 8,55 hab./km².

Limita cos municipios Hamina e Miehikkälä, ambos pertencentes á súa mesma rexión. O concello fai fronteira con Rusia no seu extremo oriental.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Virolahti
Mäntsälä

**Mäntsälä** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 20&nbsp;739 habitantes. A superficie do termo municipal é de 596,11&nbsp;km2, dos cales 15,29&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 35,71 hab./km².

Limita cos municipios de Pukkila, Askola, Pornainen, Sipoo, Järvenpää, Tuusula e Hyvinkää na súa mesma rexión, Hausjärvi na rexión veciña de Tavastia Propia, e Kärkölä e Orimattila pertencentes á rexión de Päijänne Tavastia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Mäntsälä
Cinética de Michaelis-Menten

A **cinética de Michaelis-Menten** describe a velocidade de reacción de moitas reaccións encimáticas. Recibe este nome en honra a Leonor Michaelis e Maude Menten. Este modelo só é válido cando a concentración do substrato é maior que a concentración da encima, e para condicións de estado estacionario, é dicir, cando a concentración do complexo encima-substrato é constante.

## Determinación de constantes 
Para determinar a velocidade máxima dunha reacción encimática, a concentración de substrato, (*[S]*) auméntase até alcanzar unha velocidade constante, de formación de produto. Esa é a *velocidade máxima* (Vmax) da encima. Nese caso, os sitios activos da encima están saturados con substrato.

*Diagrama de velocidade de reacción e constante de Michaelis-Menten*.Ficheiro:Michaelis-Menten.png

## Velocidade de reacción 
A *v*elocidade V indica o número de moléculas do substrato que se converten en produto por segundo. Con concentracións crecentes de substrato [S], a encima vai achegándose asintoticamente á súa velocidade máxima Vmax, pero nunca a alcanza. Por esta razón, non hai un valor de [S] determinado para a Vmax. De todos os xeitos, pódese definir un parámetro característico da encima empregando a concentración de substrato á cal se alcanza a metade da velocidade máxima (Vmax/2).

## Constante de Michaelis 
Aínda que é imposible medir exactamente a concentración de substrato que dá Vmax, as encimas poden caracterizarse mediante a concentración de substrato á cal a velocidade de reacción é a metade da velocidade máxima. Esta concentración de substrato coñécese como constante de Michaelis-Menten (KM).

Para encimas que exhiben unha cinética de Michaelis-Menten simple esta constante representa a constante de disociación do complexo encima-substrato (ES) (ou a inversa da afinidade entre encima e substrato). Valores baixos indican que o complexo ES está unido moi fortemente e raramente se disocia sen que o substrato reaccione para dar produto.

## Ecuación de Michaelis-Menten 
Por derivación obtense unha ecuación da velocidade de formación de produto nun momento determinado (V) en función da velocidade máxima (Vmax), da concentración de substrato ([S]) e da constante de Michaelis-Menten (KM).
V = V_{max}\frac{[S]}{K_M + [S]} 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gráfica de Hanes-Woolf
* Gráfica de Lineweaver-Burk
* Gráfica de Eadie-Hofstee
* Gráfica lineal directa