open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Igrexario, Morás, Arteixo

**O Igrexario** é un lugar da parroquia de Morás no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña catorce habitantes (oito homes e seis mulleres).
## Toponimia 
O topónimo **O Igrexario** débese á presenza no lugar da igrexa de Santo Estevo de Morás.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Morás 
### Parroquias de Arteixo
Martulo

O topónimo **Martulo** pode referirse a:

;En Galiza
***Martulo**, lugar da parroquia de Morás, no concello de Arteixo;
***Martulo**, lugar da parroquia de Boente, no concello de Arzúa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Marulo**, lugar da parroquia de Brabío, no concello de Betanzos;
***Marfulo**, lugar da parroquia de Vilaño, no concello da Laracha.
Manuel Soto Freire

**Manuel Soto Freire**, nado en Lugo o 26 de xaneiro de 1826 e finado en Pantón o 27 de marzo de 1897, foi un xornalista e editor galego.

## Traxectoria 
Formado en Lugo como caixista na imprenta Pujol, estableceu os seus obradoiros tipográficos en 1851. Considerado o primeiro editor que planificou todo un proceso editorial en Galicia, dividiu os seus proxectos en dúas seccións, a relixiosa, a máis numerosa, e outra variada onde incluíu unha parte literaria, ensaio, manuais e grandes obras.

Editou os xornais *La Aurora del Miño* (1857), do que foi director e fundador; *El Correo de Lugo* (1860), que dirixiu; *El Diario de Avisos* (1861 e 1865), *Boletín del Clero del Obispado de Lugo* (1861), *Boletín Oficial de Ventas de Bienes Nacionales* (1861-1868), *El Gallego* (xullo 1867-decembro 1867), *La Paz* (1869-1873), *La Patria* (1869), *La Fe* (1873) e *El Lucense* (1883). Editou *Análisis de las aguas minerales de Lugo* (1853), a publicación anual do *Calendario de Galicia* (1857), os almanaques *Almanaque de Galicia* (1858), *Las Dos Asturias* (1864) e *El Reino de Galicia* (1866), e o *Boletín eclesiástico* (1868), a primeira revista relixiosa editada en Galicia.

Publicou, por entregas, os dous primeiros tomos da *Historia de Galicia* (1865-1866) de Manuel Murguía, e a *Gramática Gallega* (1868) de Saco y Arce, amais de obras de Rosalía de Castro, como *El caballero de las botas azules*. Tamén publicou, en 1873, as *Antigüeades prehistóricas y célticas de Galicia*, de José Villa-amil y Castro.

O ano seguinte, en 1874, pasoulle o taller e a imprenta a Juan María Bravos.

Foi autor do ensaio *La imprenta en Galicia. Ensayo bibliográfico*, de consulta obrigada no estudo da prensa periódica en Galicia, de 1868, que quedou inédito até que en 1982, grazas a Xosé Ramón Barreiro Fernández e ao Círculo das Artes de Lugo, viu a luz.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
*
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Sam Neill

**Nigel John Dermot "Sam" Neill**, nado o 14 de setembro de 1947, é un actor neozelandés de orixe irlandesa. É especialmente coñecido polo seu papel do doutor Alan Grant en *Parque Xurásico* e *Parque Xurásico III*.

## Traxectoria 
Despois de traballar na National Film Unit de Nova Zelandia como director e actor, Neill foi escollido como o protagonista do filme *Sleeping Dogs*. A continuación el apareceu no clásico australiano, *My Brilliant Career* (1979), xunto con Judy Davis.

Neill é coñecido polos seus papeis en filmes importantes, incluíndo *Calma total* (1989), *La révolution française* (1989), *The Hunt for Red October* (1990), *Memoirs of an Invisible Man* (1992), *The Piano* (1993), *Parque Xurásico* (1993), *Sereas* (1994),*In the Mouth of Madness* (1994), *Event Horizon* (1997) e *Parque Xurásico III* (2001).

En 1993, Neill co-protagoniza con Anne Archer *Leap of Faith*, un drama independente, baseado nunha historia verdadeira sobre a loita dunha muller a vencer o cancro e ter un bebé.

Neill foi invitado a desempeñar o papel de Elrond na adaptación de *O Señor dos Aneis*, de Peter Jackson, pero rexeitou por mor das súas obrigas contractuais para *Jurassic Park III*. Organizou e narrou unha serie de documentais para a BBC, titulada *Space* (*Hyperspace*, nos Estados Unidos) en 2002.

Neill tamén apareceu en *Merlin* (1998), un filme baseado na lenda do Rei Artur e a Dama do Lago, retratando o lendario bruxo. Tamén repetiu o seu papel como Merlín, na película ''Merlin's Apprentice* (2006) no que Merlín descobre que el tivo un fillo coa Dama do Lago.

Neill protagoniza o drama histórico *The Tudors* na rede Showtime facendo o papel do Cardeal Thomas Wolsey.

Tamén protagoniza unha produción de TV ABC chamada *Happy Town* (2010) na que interpretou a Merritt Grieves, un misterioso dono dunha tenda de recordos. Engadiuse ao elenco dunha adaptación para o cinema da obra de Arthur Miller *A View from the Bridge'', que ía rodarse en xuño de 2011 mais nunca se filmou.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión
Xoán Ramiro Cuba

**Xoán Ramiro Cuba Rodríguez**, nado en Lugo o 20 de xaneiro de 1958, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Traballa no Museo Provincial de Lugo como responsable de publicacións. En 1992 creou con Ofelia Carnero Vázquez, Mercedes Salvador Castañer e Antonio Reigosa o *Grupo de Investigación Etnográfica Chaira*, realizando diversos proxectos, traballos de campo, arquivo e publicación levados adiante en distintas comarcas lucenses, fundamentalmente na Terra Chá e no concello da Pontenova.

## Obras 
### Literatura infanto-xuvenil 
* *O caracol Remoldiño*, 2003, Xerais.
* *Remoldiño vai á feira*, 2007, Xerais.

### Obras colectivas 
* *Polavila na Pontenova. Lendas, contos e romances*, 1998, Deputación de Lugo.
* *Guía do Museo Provincial de Lugo*, 2003, Deputación de Lugo.
* *Da fala dos brañegos. Literatura oral do concello de Abadín*, 2004, Deputación de Lugo.

#### Con Xosé Miranda e Antonio Reigosa 
* *Contos marabillosos I e II*, 1998, Xerais.
* *Contos marabillosos. III e IV*, 1999, Xerais.
* *Dicionario dos seres míticos galegos*, 1999, Xerais. Traducido ao castelán como *Diccionario de los seres míticos gallegos* no 2006 na mesma editorial.
* *Contos de maxia, I, II, III e IV*, 2000, Xerais.
* *Antoloxía do conto de tradición oral*, 2001, Biblioteca Galega 120, La Voz de Galicia.
* *Contos colorados: narracións eróticas da tradición oral*, 2001, Xerais.
* *Contos de animais, I e II*, 2001, Xerais.
* *Pequena mitoloxía de Galicia*, 2001, Xerais.

## Véxase tamén
Sabón, Oseiro, Arteixo

**Sabón** é un lugar da parroquia de Oseiro no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 25 habitantes (quince homes e dez mulleres).
Dá nome ao polígono industrial de Sabón e mais á central térmica de Sabón.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oseiro
### Parroquias de Arteixo
Belsar

O topónimo **Belsar** pode referirse a:

;En Galiza
***Belsar**, lugar da parroquia das Encrobas, no concello de Cerceda;
***Belsar**, lugar da parroquia das Xesteda, no concello de Cerceda;
***Belsar**, lugar da parroquia de Xerdiz, no concello de Ourol;
***Belsar**, lugar da parroquia de Torres, no concello de Vilarmaior.
Belsar, Xesteda, Cerceda

**Belsar** é un lugar da parroquia de Xesteda no concello coruñés de Cerceda na comarca de Ordes. Tiña 16 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 7 eran homes e 9 eran mulleres.

Dista da capital do concello 6 quilómetros.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xesteda 
### Parroquias de Cerceda
Belsar, Xerdiz, Ourol

**Belsar** é un lugar da parroquia de Xerdiz no concello lugués de Ourol na comarca da Mariña Occidental. Tiña 18 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 10 eran homes e 8 eran mulleres.

Dista da capital do concello 3 quilómetros.

Está dividido en **Belsar de Baixo** e **Belsar de Riba**.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xerdiz 
### Parroquias de Ourol
Belsar, Torres, Vilarmaior

**Belsar** é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 6 eran homes e 3 eran mulleres.

Dista da capital do concello 2,8 quilómetros.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torres 
### Parroquias de Vilarmaior 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mosteiro de Belsar
A Furoca, Pastoriza, Arteixo

**A Furoca** é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 4 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pastoriza 
### Parroquias de Arteixo
Monticaño, Pastoriza, Arteixo

**Monticaño** é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

Neste lugar atópase un parque forestal, construído no terreo do que antes era unha antiga zona militar.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Pastoriza
### Parroquias de Arteixo
Aeroporto de Dublín

O **Aeroporto de Dublín** (**Aerfort Bhaile Átha Cliath** en irlandés ou **Dublin Airport** en inglés) (código IATA: **DUB**, código ICAO: **EIDW**) é un aeródromo situado na localidade de Collinstown, en Fingal, ao norte da cidade de Dublín e no condado homónimo. Con máis de 32,9 millóns de pasaxeiros no 2019, é o aeroporto con maior volume de pasaxeiros na illa de Irlanda, por diante de Belfast, Shannon e Cork.

## Aeroliñas e destinos 
### Pasaxeiros
### Carga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do Aeroporto de Dublín
Y Prydydd Bychan

**Y Prydydd Bychan** (*o Prydydd pequeno*) foi un poeta cortesán galés do século XIII na corte do rei de  Deheubarth do que descoñecemos o nome: era fillo de Phylip Brydydd, o seu antecesor no posto.

Del só quedan 19 poemas (528  versos en total). Son poemas de loanza aos príncipes e algún *marwnad* ou elexía.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ANDREWS, Rhian *et al. Ed.* (1996): *Gwaith Bleddyn Fardd a beirdd eraill ail hanner y drydedd ganrif ar ddeg*. Cyfres Beirdd y Tywysogion. VII. Gwasg Pryfsgol Cymru. Aberystwyth.
David Lean

**David Lean**, nado en Croydon, Londres (Inglaterra), o 25 de marzo de 1908 e finado en Limehouse, Londres, o 16 de abril de 1991, foi un director de cine británico.

## Traxectoria 
Lean iniciouse na industria como axudante de cámara en 1927 na Gaumont Pictures, para logo ascender posicións. En 1930 traballaba na montaxe de noticias e a partir de 1934 no de filme. Montou obras como *Escape me Never* (1936), *Pygmalion* (1938), *49th Parallel* (1941) e *One of our Aircraft Is Missing* (1942).

Os seus primeiros catro traballos como director estiveron baseados en obras do dramaturgo Noël Coward, co que codirixiu o primeiro deles, *In Which We Serve* de  1942). O máis salientable deste grupo foi o filme *Breve encontro* (1945), que compartiu unha Palma de Ouro no Festival de Cannes.

David Lean rodou dúas adaptacións de novelas de Charles Dickens, *Great Expectations* (1946) e *Oliver Twist* (1948). Despois realizou o drama aeronáutico *The Sound Barrier* (1952) e ''Hobson's Choice* (1954), situado no mundo vitoriano.

### Na industria hollywoodiense 
Coa chegada do cinema en cor, Lean converteuse nunha figura sólida da industria hollywoodiense. Traballou para ela dende 1955 e triunfou comercialmente. As superproducións polas que é máis popular comezaron en 1957 con *A ponte sobre o río Kwai*, pola que gañou o oscar ao mellor director, igual que por *Lawrence de Arabia* (1962).

Despois do éxito de *Doutor Zhivago* (1965) veu un filme con menor éxito, *Ryan's Daughter* (1970). Tras unha longa parada de catorce anos dirixiu *A Passage to India* (1984).

Finou en Londres mentres planeaba un filme baseado na obra *Nostromo*, de Joseph Conrad.

## Filmografía 
### Como montador 
### Como director 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alain Silver e James Ursini, *David Lean and his Films*, Silman-James, 1992.
* Kevin Brownlow, *David Lean*, Faber & Faber, 1997.
* Silverman, Stephen M., *David Lean*, Harry N. Abrams, 1989.
* Santas, Constantine, *The Epics Films of David Lean,* Scarecrow Press, 2011
* Turner, Adrian *The Making of David Lean's Lawrence of Arabia'' (Dragon's World, Limpsfield UK, 1994)
* Turner, Adrian *Robert Bolt: Scenes from two lives* (Hutchinson, Londres 1998)
* Williams, Melanie, *David Lean*, (Manchester University Press, 2014)
* Morris, L. Robert e Lawrence Raskin, *Lawrence of Arabia: the 30th Anniversary Pictorial History,* Anchor Books, Doubleday, 1992
Anna Paquin

**Anna Hélène Paquin**, nada en Winnipeg (Canadá) o 24 de xullo de 1982, é unha actriz neozelandesa.

O primeiro filme co que acadou sona internacional foi *The Piano*, de Jane Campion, grazas ó que gañou o Óscar á mellor actriz secundaria en 1994, cando tiña once anos, converténdose deste xeito na segunda persoa máis nova en acadar este premio. Despois do éxito en *The Piano*, a súa traxectoria como actriz colle folgos unha década máis tarde con papeis en filmes como ''She's All That*, *Almost Famous* e *X-Men*, sendo neste último onde interpreta a Pícara, papel polo cal é amplamente coñecida.

Malia gañar o premio Óscar tan nova logrou manter unha carreira coherente e moita discreción na súa vida privada. Actualmente, Paquin conseguiu recoñecemento da crítica polo seu papel como Sookie Stackhouse na serie de *True Blood* e foi premiada co Globo de Ouro á mellor actriz en serie de televisión dramática no 2009.

## Traxectoria 
É filla de Mary Paquin (Brophy, apelido de solteira) mestra de inglés nada en Nova Zelandia e do canadense Brian Paquin, mestre de educación física. Ten un irmán, Andrew (1977), e unha irmá, Katya (1980). Á idade de catro anos marchou coa súa familia a Lower Hutt en Nova Zelandia.

En 1995 produciuse o divorcio dos seus pais e cando tiña 15 anos, trasladouse coa súa nai aos Ánxeles para impulsar a súa carreira como actriz. Cando rematou o instituto trasladouse a Nova York, onde se matriculou na Universidade de Columbia e asistiu as clases durante un ano, ata que decidiu deixar os estudos para continuar como actriz. No 2001, adquiriu a nacionalidade neozelandesa, de xeito que posúe dobre nacionalidade canadense e neozelandesa, aínda que ela se considera abertamente neozelandesa.

Está casada co seu compañeiro do elenco de actores de *True Blood*, Stephen Moyer, que encarnou o seu mozo tamén na ficción. Anna e Stephen comezaron a saír pouco despois das audicións para a serie, pero non confirmaron a súa relación até febreiro de 2009. Seis meses despois anunciaron que estaban prometidos para casaren o 21 de agosto do seguinte ano en Malibú. Por mor da rodaxe de *True Blood*, Paquin trasladouse a Venice nos Ánxeles en 2007.

En 2009, Paquin interpretou a Irena Sendler, unha muller polaca heroína do Holocausto, no filme *O corazón valente de Irena Sendler*, un filme biográfico baseado no libro *Mother of the Children of the Holocaust: The Irena Sendler Story*, de Anna Mieszkowska.

En 2019, tivo un papel no filme de Martin Scorsese *The Irishman*, que foi aclamado pola crítica. Ese mesmo ano tamén produciu e protagonizou a serie de televisión *Flack* e apareceu na serie de televisión *The Affair*. En 2021, interpretou a muller de Kurt Warner no filme, *American Underdog*.

## Filmografía 
miniatura|Paquin no ano 2006.
[miniatura|Paquin co seu home e compañeiro na serie*[True Blood'' Stephen Moyer, ano 2009.]]
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
Naia

O topónimo galego **Naia** pode referirse a:

;En Galiza
***Casa de Naia**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
****Casa de Naia**, lugar de dita parroquia;
***Naia**, lugar da parroquia de Pastoriza, no concello de Arteixo;
***Naia**, lugar da parroquia de Lavadores, no concello de Vigo;
***Os Muíños de Naia**, lugar da parroquia de Cambre, no concello de Cambre.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Santa Icía

O nome **Santa Icía** refírese á mártir cristiá Icía de Roma. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Santa Icía**, lugar da parroquia de Morás, no concello de Arteixo;
***Santa Icía**, lugar da parroquia de Loureiro, no concello de Sarria.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Cecilia
Trevonzos, Cespón, Boiro

**Trevonzos** é un lugar da parroquia de Cespón no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 70 habitantes (29 homes e 41 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cespón
### Parroquias de Boiro
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Artigo en *La Voz de Galicia*.
Phylip Brydydd

**Phylip Brydydd**, nado contra o 1200 e finado en 1225, foi un poeta cortesán galés do século XIII. Traballou na corte de Rhys Gryg, que reinou en parte do  Deheubarth.

## Traxectoria 
O seu fillo, coñecido como Y Prydydd Bychan, foi tamén poeta da corte de Deheubarth.
Consérvanse catro poemas dedicados a Rhys Gryg e a outros príncipes de Deheubarth e Gwynedd.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*COSTIGAN, N. G. *et al. Ed.* (1995): *Gwaith Dafydd Benfras ac eraill o feirdd hanner cyntaf y drydedd ganrif ar ddeg*. Cyfres Beirdd y Tywysogion. Gwasg Prifysgol Cymru. Caerdydd.
Parrocha

O termo **Parrocha** pode referirse a:

*O nome que se dá á **sardiña** antes de chegar ó estado adulto;
*Unha das denominacións que coloquialmente recibe a **vulva**.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Agüela no concello de Antas de Ulla;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Teilán no concello de Bóveda;
***A Parrocha**, lugar da parroquia do Esto no concello de Cabana de Bergantiños;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Meixigo no concello de Cambre;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Asadur no concello de Maceda;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos no concello de Paradela;
***A Parrocha**, lugar da parroquia das Cortes no concello de Paradela;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de San Salvador de Camba no concello de Rodeiro;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Bembrive no concello de Vigo;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Coruxo no concello de Vigo;
***A Parrocha**, lugar da parroquia de Noche no concello de Vilalba;
***A Parrocha de Abaixo**, lugar da parroquia de Nete no concello de Vilalba;
***A Parrocha de Arriba**, lugar da parroquia de Nete no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Graña, O Castro, Begonte

**A Graña** é un lugar da parroquia do Castro, no concello lugués de Begonte. Forma un único núcleo xunto coa Graña (Bóveda).
## Toponimia
O topónimo **A Graña** deriva do latín , referido a un celeiro ou hórreo onde gardar o gran.

## Historia 
Na Graña houbo un convento de frades beneditinos, da orde do Císter, do que aínda quedan restos. A súa existencia está documentada no ano 1019, xunto coa doutro convento de monxas situado en Senande (Donalbai), xa desaparecido. Atopouse un sartego antropomorfo. No ano 1184 había doce monxes e mais o abade.

En 1187 o rei Fernando II fíxolle doazón ó mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes da granxa de Constantín, que tiña xurisdición sobre as parroquias de Bóveda, Vilariño e O Castro, entre outras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro 
### Parroquias de Begonte
## Notas
Cinema Paradiso

***Cinema Paradiso*** (en ) é un filme italiano de 1988 dirixido e escrito por Giuseppe Tornatore. Está protagonizado por Jacques Perrin, Philippe Noiret, Leopoldo Trieste, Marco Leonardi, Agnese Nano e Salvatore Cascio, e foi producido por Franco Cristaldi e Giovanna Romagnoli. A banda sonora é obra de Ennio Morricone, xunto co seu fillo Andrea. Recibiu o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios.

Foi emitido na TVG o 27 de xaneiro de 2007.

## Trama 
É unha historia de amor en torno ao cine como arte e toda a sociedade e mitos que se desenvolven ao ser redor. O filme narra a historia dun neno dun pobo de Sicilia cuxo pasatempo é desfrutar das películas do *Cinema Paradiso*, pouco a pouco vaise facendo amigo do operador do Cine, Alfredo, a cambio de axuda para superar os exames do ensino para adultos. Tras unha xuventude con accidentes e desamores decide comezar unha nova vida fora do pequeno pobo de *Giancaldo*. Trinta anos despois e xa cunha carreira de éxito no mundo do cine volve a casa para o enterro de Alfredo.

## Actores e personaxes 
* Philippe Noiret como Alfredo
* Salvatore Cascio como Salvatore Di Vita (neno)
* Marco Leonardi como Salvatore Di Vita (adolescente)
* Jacques Perrin como Salvatore Di Vita (adulto)
* Agnese Nano as Elena Mendola (adolescente)
* Antonella Attili como Maria (nena)
* Enzo Cannavale como Spaccafico
* Isa Danieli como Anna
* Pupella Maggio como Maria (old)
* Leopoldo Trieste como Padre Adelfio
* Nino Terzo como pai de Peppino
* Giovanni Giancono como alcalde
* Brigitte Fossey (*versión estendida*) como Elena Mendola (adulta)

## Galardóns 
* 1988: 5 nomeamentos ao Premios David di Donatello: Gañadora á Mellor música.
* 1989: Premios Oscar: Mellor película en lingua non inglesa.
* 1989: Globo de Ouro: Mellor película en lingua non inglesa.
* 1989: Festival de Cannes: Premio Especial do Xurado
* 1990: 11 nomeamentos aos Premios BAFTA, incluíndo mellor película de fala non inglesa. Gañadora de 5 premios BAFTA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Open McDonald's

O '''Open McDonald's** ou **McDonald's Championship''' foi unha competición internacional entre clubs de baloncesto masculino disputada entre os campións das competicións continentais e un equipo invitado da NBA no mes de outubro, xusto antes do comezo da tempada na NBA. Esta competición sucedeu ao Mundial de Clubs de Baloncesto ou Copa Intercontinental. Estaba coorganizado pola NBA e a FIBA e patrocinado pola empresa McDonald's. Disputouse en nove ocasións entre 1987 e 1999, as cinco primeiras edicións disputáronse anualmente, e dende 1991 disputouse cada dous anos. O Open McDonald's tiña lugar cada edición nunha cidade diferente, elixida de común acordo pola NBA e a FIBA.

## Historia 
Nas nove edicións desta competición o título foi para o equipo da NBA , mais dúas veces por moi pouca marxe. A primeira vez foi nas semifinais da edición de 1990, cando os New York Knicks perdían por tres puntos ao equipo italiano do Scavolini Pesaro (107-104) con 30 segundos no marcador, logo dunha gran defensa, os Knicks recuperaron a posesión e Gerald Wilkins anotou unha tripla a oito segundos do final, levando o partido á prórroga, na que gañaron finalmente por catro puntos (119-115). O outro partido gañado por pouca marxe por un equipo da NBA foi en 1991, cando Los Angeles Lakers gañaron ao campión da Liga ACB, o Joventut Badalona, por dous puntos (116-114).

O Open McDonald's deixou de disputarse en 1999, mais no 2010 había intención de crear unha nova competición entre os clubs campións continentais cun formato similar, o Campionato Mundial de Clubs da FIBA. Porén, no 2010 non foi invitado ningún equipo da NBA, a FIBA pretende convidar ao campión da NBA nos vindeiros anos. Os equipos que máis veces foron convidados a xogar este torneo foron o Real Madrid, o FC Barcelona e o KK Split, que participaron en tres ocasións.

### Formato 
Despois da primeira edición (con formato de 3 equipos), a competición foi disputada nun sistema de eliminación directa na que o equipo gañador pasaba á seguinte rolda. A competición combinaba as regras americanas e europeas.

### Finais 
## MVP 
[miniatura|180px|[Tim Duncan.]]

## Palmarés 
### Por equipo 
### Por país 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* FIBA
* NBA

### Ligazóns externas 
* NBA International Pre-Season and Regular-Season Games
* List of champions at a-d-c
* hoopedia.nba.com
O Porto, Sorrizo, Arteixo

**O Porto** é un lugar da parroquia de Sorrizo no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 11 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 6 eran homes e 5 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sorrizo 
### Parroquias de Arteixo
O Capelán, Santa María de Arzúa, Arzúa

**O Capelán** é un lugar da parroquia de Santa María de Arzúa no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Arzúa 
### Parroquias de Arzúa
Bosende

O topónimo **Bosende** pode referirse a:

;En Galiza
***Bosende**, lugar da parroquia de Santa María de Arzúa, no concello de Arzúa;
***Bosende**, lugar da parroquia de Arxiz, no concello de Taboada;
***Bosende**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Portiño

O topónimo **O Portiño** pode referirse a:

;En Galiza
***O Portiño**, lugar da parroquia de Suevos, no concello de Arteixo;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Muros;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Centroña, no concello de Pontedeume;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Dornelas, no concello de Silleda;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Saiáns, no concello de Vigo;
***O Portiño**, lugar da parroquia de Morás, no concello de Xove.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Sé episcopal

A **sé episcopal** (do latín *sedem*, cadeira) é o trono (cátedra) dun bispo. No sentido máis estrito, a *sé episcopal* (un *epíscopo* é un bispo) refírese á catedral dun bispo. Os termos *sé diocesana* e *sé arquidiocesana* teñen o mesmo significado, aínda que especifican o rango da xurisdición na xerarquía da igrexa á que pertenzan.

Por extensión emprégase a palabra para denominar ao pobo ou a cidade onde estea a catedral. Por exemplo, usando o sentido estrito, a sé da Arquidiocese de Westminster en Inglaterra, é a catedral de Westminster, pero nun sentido máis amplo, esa mesma sede é a cidade de Londres, onde se localiza a catedral. Ás veces, mesmo se usa, erroneamente, este termo para referirse a toda a diocese, aínda que esta cubra máis dun pobo ou cidade; os termos correctos, diocese e arquidiocese, cobren este significado con maior precisión.

Un caso especial é a *Santa Sé*, que na Igrexa Católica refírese á oficina papal, ou á cidade do Vaticano en xeral.

O termo vese con maior frecuencia nas Igrexas Católica e anglicana, aínda que tamén se emprega nalgunhas igrexas luteranas.
Carmen Avendaño

**Carmen Avendaño Otero**, nada en Lavadores (Vigo) o 21 de novembro de 1945, é unha muller coñecida pola súa loita contra o narcotráfico en Galicia. É presidenta e coordinadora da fundación Érguete-Integración.

## Traxectoria 
miniatura|CIS Carmen Avendaño Otero
Foi pioneira na loita integral contra o narcotráfico, denunciando os grandes traficantes e organizando plans integrais de rehabilitación e reinserción. Fundou a Federación Provincial e a Federación Galega de Axuda ó Drogodependente. A partir de 1995 foi concelleira do PSOE no Concello de Vigo e deputada provincial do PSOE en Pontevedra. Tamén foi membro da asemblea xeral de Caixanova e do consello de administración do Real Club Celta de Vigo. Segundo o diario *El Correo Gallego* figuraba no posto 94 na lista dos 125 galegos máis influentes.

En 2005 rodouse en Galicia o filme *Heroína*, protagonizado por Adriana Ozores e baseado na súa historia. Leva o seu nome o Centro de Inserción Social de Vigo, inaugurado en 2006, que acolle condenados que cumpren o terceiro grao ou que fan traballos comunitarios.

## Premios 
Recibiu, entre outros galardóns:
* Premio Xustiza e Sociedade (1993)
* Premio Nacional do PSOE Rosa Manzano
* Premio La Voz de Galicia á Solidariedade (1998)
* Premio Sardiña de Ouro do Concello de Vigo (1999)
* Premio Galicia en Feminino (2002)
En 2010 a raíña Sofía entregoulle a Cruz de Prata da Orde Civil da Solidariedade Social, como recoñecemento ao seu compromiso persoal en defensa dos mozos afectados pola adicción ás drogas e pola súa actitude decidida de loita contra o tráfico de drogas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada, 2005.

### Outros artigos 
* Pazo Baión
* Fariña (libro)
* Fariña (serie de televisión)
### Ligazóns externas 
*Asociación Érguete-Vigo .
*Fundación Érguete-Integración.
*Ficha de Carmen Avendaño  en Vieiros.
Patricia Ferreira Mañá

**María Jesús Patricia Ferreira Mañá** coñecida como **Patricia Ferreira**, nada en Madrid en 1958 e finada na mesma cidade o 27 de decembro de 2023, foi unha directora e guionista de cine e televisión española de ascendencia lucense.

## Filmografía 
### Series 
* *Paraísos cercanos*
* *Todo el mundo es música*
* *Las abogadas*

### Filmes: Directora e guionista 
* *Sei quen es* (2000, gañadora dun Premio Goya)
* *O alquimista impaciente* (2002)
* *En el mundo a cada rato* (2004)
* *Para que non me esquezas* (2005)
* *Señora de* (2010)
* *Los niños salvajes* (2012)
* *Thi Mai* (2017)

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Soportal do audiovisual galego
A unión fai a forza

**A unión fai a forza** (en alemán: *Einigkeit macht stark*, en francés: ''L'union fait la force*, en neerlandés: *Eendracht maakt macht*) é o lema nacional de Bélxica, adoptado máis tarde tamén por Bulgaria e Haití.

## Historia 
O lema foi previamente empregado polas Provincias Unidas na súa forma latina: *Concordia res parvae crescunt*. Despois da proclamación do Reino, os Países Baixos tomaron o lema da Casa Real de Orange-Nassau: *Je maintiendrai''.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Bélxica
*Bulgaria
*Haití
Bandeira de Bahrain

A **bandeira de Bahrain** (en árabe: علم البحرين) consiste nunha franxa branca á esquerda, separada dun campo de goles ou vermello á dereita por cinco triángulos que forman unha liña serrada.

## Deseño 
O vermello é a cor tradicional das bandeiras dos estados árabes do Golfo Pérsico. O branco está do lado do mastro, e os cinco triángulos representan aos cinco alicerces do islam (profesión de fe, oración, xaxún, caridade e peregrinación). É moi semellante á bandeira de Qatar, a cal ten máis triángulos e é dun vermello máis escuro.

## Historia 
As bandeiras máis antigas coñecidas de Bahrain eran completamente vermellas. En 1820 Bahrain asinou un tratado co Reino Unido, e a franxa branca foi engadida á bandeira indicar a tregua. En 1932, un bordo serrado foi engadido para distinguir a bandeira da dos países veciños. A bandeira orixinal posuía vinte e oito puntos brancos, mais foi reducida a oito en 1972, e posteriormente a cinco en 2002.

### Bandeiras históricas 

File:Flag of Bahrain (before 1820).png|Bandeira usada até 1820
File:Flag of Bahrain (1820-1932).png|Bandeira usada dende 1820 até 1932
File:Flag of Bahrain (1932 to 1972).svg|Bandeira usada dende 1932 até 1972
File:Flag of Bahrain (1972-2002).svg|Bandeira usada dende 1972 até 2002
File:Royal Standard of Bahrain.svg|Estandarte real dende 2002

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Qatar
* Escudo de Bahrain

### Ligazóns externas 
*
CatPeople

**CatPeople** é unha banda galega de post-punk revival procedente de Vigo, aínda que na actualidade residente na cidade de Barcelona.

## Traxectoria 
CatPeople naceu en Vigo a mediados do ano 2003 formada por Adrián PD (voz), Paco Iglesias (batería) e Adolfo Rodríguez (baixo). Inicialmente a banda chamouse Isósceles e posteriormente rebautizárona como Magic Noise, nome co cal gravaron a súa primeira maqueta, para a cal se uniu a eles o guitarrista Javier Abalo.

Durante os seus primeiros anos a banda estaba dividida entre Galiza e Barcelona por motivos de estudos dos seus membros (Adrián e Javier estudaban cine na cidade catalá). A mediados do ano 2005 Paco trasladouse a Barcelona e entraron na banda Raúl Muñoz nos teclados e Nadas no baixo, ao quedar Adolfo en Galiza (aínda que este se mantería como compositor). O grupo xa adoptara o nome de CatPeople o comezaba a preparar o seu traballo de estrea, despois de que a súa demo *CatPeople* fose elixida pola revista *Mondosonoro* como a mellor do ano 2005.

En xaneiro de ano 2006 comezou a gravar no estudio barcelonés Blind Records o seu primeiro álbum, *Reel#1*, co selo PuPilo Records. Durante a xira de promoción do álbum tocaron en diversas cidades españolas e en países europeos como Portugal, Francia, Alemaña e a República Checa, así como en varios festivais como *Benicassim*, *Contempopránea*, *Sonorama*, *Festival Do Norte*, *Europavox* ou *Popkomm*.

O seu segundo álbum, ''What's the Time Mr Wolf?*, gravado tamén en Blind Records a finais do ano 2007, foi lanzado polo selo PIAS España o 9 de novembro do 2008.

O seu terceiro álbum, *Love Battle*, foi editado no mes de abril de 2011 e distribuído gratuitamente coa revista *MondoSonoro*.

## Membros 
* Adrián PD - voz e guitarras
* Raúl Muñoz - guitarras e teclados
* Iván Fernández - baixo
* Paco Iglesias - batería

## Discografía 
* *Reel#1* - 2006 (PuPilo Records)
* *What's the Time Mr Wolf?* - 2008 (PIAS España)
* *Love Battle'' - 2011

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* MySpace de CatPeople
* Perfil da banda en Facebook
Sliver: The Best of the Box

***Sliver: The Best of the Box*** é un álbum recompilatorio da banda estadounidense de grunge Nirvana, editado o 1 de novembro do 2005 a través do selo DGC Records. Trátase do quinto álbum da banda editado tras a morte de Kurt Cobain en 1994. Estreouse no número 21 da lista *Billboard 200* e no ano 2007 o álbum levaba vendidas ao redor das 300.000 copias só nos Estados Unidos.

O disco contén 19 temas collidos do seu *box set* do 2004 *With the Lights Out*, ademais de tres gravacións non editadas anteriormente: "Spank Thru" da demo de 1985 "Fecal Matter"; unha gravación de estudio de 1990 de "Sappy", e unha gravación demo de 1991 de "Come as You Are".

## Listaxe de cancións 
#"Spank Thru" (decembro de 1985, demo de Fecal Matter)&nbsp;– 3:45
#"Heartbreaker" (marzo de 1987, concerto en Raymond, WA)&nbsp;– 2:59
#"Mrs. Butterworth" (verán de 1987, demo)&nbsp;– 4:05
#"Floyd the Barber" (23 de xaneiro de 1988, concerto en Tacoma, WA)&nbsp;– 2:33
#"Clean Up Before She Comes" (1988, demo caseira)&nbsp;– 3:12
#"About a Girl" (1988, demo caseira)&nbsp;– 2:44
#"Blandest" (6 de xuño de 1988, sesión de estudio en Seattle, WA. Producida por Jack Endino)&nbsp;– 3:56
#"Ain't It a Shame" (agosto de 1989, sesión de estudio en Seattle, WA)&nbsp;– 2:02
#"Sappy" (xaneiro de 1990, sesión de estudio en Seattle, WA. Producida por Jack Endino)&nbsp;– 3:33
#"Opinion" (25 de setembro de 1990, concerto na radio KAOS)&nbsp;– 1:35
#"Lithium" (25 de setembro de 1990, concerto na radio KAOS)&nbsp;– 1:49
#"Sliver" (1990, demo caseira)&nbsp;– 2:10
#"Smells Like Teen Spirit" (marzo de 1991, demo)&nbsp;– 5:40
#"Come as You Are" (marzo de 1991, demo)&nbsp;– 4:10
#"Old Age" (maio de 1991, das sesións do *Nevermind*) &nbsp;– 4:21
#"Oh, the Guilt" (abril de  1992, sesión de estudio en Seattle, WA)&nbsp;– 3:25
#"Rape Me" (maio de 1991, demo caseira acústica)&nbsp;– 3:23
#"Rape Me" (outubro de 1992, sesión de estudio en Seattle, WA)&nbsp;– 3:03
#"Heart-Shaped Box" (xaneiro de 1993 sesión de estudio en Rio de Janeiro)&nbsp;– 5:32
#"Do Re Mi" (1994, demo caseira acústica)&nbsp;– 4:24
#"You Know You're Right" (1994, demo caseira acústica)&nbsp;– 2:30
#"All Apologies" (demo caseira acústica, ao redor de 1992)&nbsp;– 3:33
Lanterna (arquitectura)

[miniatura|upright|Lanterna de Sant'Ivo alla Sapienza ([Roma), de Francesco Borromini, famosa polo seu desenvolvemento en espiral.]]
A **lanterna** en arquitectura é a estrutura en forma de torre colocada sobre unha cúpula, que mediante ventás permite a iluminación e a ventilación no interior do edificio.

De planta circular o poligonal, ábrese ao interior directamente sobre a cúpula, sen nivel de base que a sosteña. A súa función é dar luz á cúpula, a través de paredes verticais sobre as que se abren fiestras; por esta razón, e pola súa semellanza na forma, reciben o nome de "lanterna". Unha segunda función era, pola tendencia do aire quente a subir, a de tiro de cheminea sacando a calor e o fume das candeas da bóveda.

Sobre a parte superior da lanterna instálanse habitualmente, en edificios de tipo relixioso, unha cruz, símbolo do cristianismo.

A partir do Renacemento, cando se descubriu a técnica para construír as cúpulas, os artistas comezaron a pensar formas e solucións orixinais para as lanternas, dándolles a máxima importancia como elementos distintivos que se destacan no ceo.

## Véxase tamén
Suevos, Suevos, Arteixo

**Suevos** é un lugar da parroquia de Suevos no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 401 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 204 eran homes e 197 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Suevos 
### Parroquias de Arteixo
Arcosolio

[upright|miniatura|Arcosolio no cubículo de [Tellus, hipoxeo da Vía Dino Compagni, en Roma.]]

**Arcosolio** (do latín *arcus*, arco, e *solium*, sepulcro, sarcófago) é un termo arquitectónico aplicado a un nicho cuberto cunha bóveda en arco que se empezou a usar como lugar de soterramento nas catacumbas.

## Historia
O arcosolio era unha tumba, de forma abovedada, destinada a personaxes notables como santos e mártires. Nas catacumbas, a parte máis ensanchada ou galería con arcosolios, servía de capela funeraria, a miúdo decoradas con pinturas murais e esculturas. Utilizáronse con frecuencia durante o século III en Roma.

A partir do século XIII vólvese a utilizar este tipo de tumbas, situadas agora nas paredes das igrexas. O nicho no que se introduce o sarcófago ten agora forma de arco oxival e, posteriormente, coa chegada do Renacemento, de medio punto. En canto ao sarcófago, sobre a súa tapa, asdoita colocarse a representación do corpo xacente do defunto; en casos excepcionais, represéntase en posición orante. Nos estilos gótico flamíxero, plateresco, renacentista e manierista o arcosolio decórase con gran profusión de detalles.

Domenico Fancelli recupera esta tipoloxía e como exemplo en España pódese mencionar o monumento funerario que realizou para o cardeal Diego Hurtado de Mendoza y Quiñones, que se atopa na Catedral de Sevilla. Foi realizado en Italia e trasladado e montado por pezas.

Dous dos mellores sepulcros baixo arcosolio españois son os do infante Afonso, irmán de Isabel a Católica, que foi realizado no século XV por Gil de Siloé na Cartuxa de Miraflores (Burgos) e o do Doncel de Sigüenza (Guadalaxara).

## Galería

Bernardo (e forse Antonio) Rossellino, monumento funebre di Leonardo Bruni, 1450, 02.jpg|Bernardo Rossellino: Tumba en arcosolio de Leonardo Bruni.
Ficheiro:Cartuja de Miraflores (Burgos) - Tumba de Alfonso de Castilla - Detalle.jpg|Detalle da tumba de Afonso de Castela na Cartuxa de Miraflores (Burgos).
Ficheiro:Sigüenza - Sepulcro de Martín Vázquez de Arce.jpg|Doncel de Sigüenza. Arcosolio gótico.
Ficheiro:OrpheusMarcellinus.jpg|Catacumba de Marcelino: arcosolio co mito de Orfeo, símbolo de resurrección.

## Notas
## Véxase tamén
Facultade de Filoloxía da Coruña

A **Facultade de Filoloxía da Coruña** é un centro educativo da Universidade da Coruña situado no campus da Zapateira.
## Historia 
Os estudos de Filoloxía na Coruña remóntanse ao ano 1972, cando se comezou a impartir no antigo Colexio Universitario o primeiro ciclo das licenciaturas en Filoloxía Hispánica, Románica e Xermánica. Os estudos comezaron en pavillóns provisionais no Campus de Riazor, no centro urbano, para posteriormente trasladarse ó Campus da Zapateira.

Coa creación da Universidade da Coruña e da Facultade de Humanidades (1989), completáronse os segundos ciclos de Filoloxía Hispánica (1990), nas subseccións de Español e Galego-portugués, e de Filoloxía Inglesa (1993). En 1995, a Facultade trasládase do Campus da Zapateira a un novo edificio no Campus de Elviña. Ese mesmo ano créase a Facultade de Filoloxía por desmembración, xunto coa Facultade de Ciencias da Educación, da antiga Facultade de Humanidades. Finalmente, en 2003 a Facultade de Filoloxía trasládase de novo ó Campus da Zapateira, onde ocupa un edificio situado na parte alta do campus.

A implantación do Espazo Europeo de Educación Superior determinou que as antigas licenciaturas deran paso no curso 2009/2010 ós novos títulos de grao e mestrado.

## Titulacións 
Está en proceso de adaptación ó EEES nado a raíz do proceso de Bologna. Tras esta reforma universitaria, na Facultade impártense os graos en español (estudos lingüísticos e literarios), en galego e portugués (estudos lingüísticos e literarios), e en inglés (estudos lingüísticos e literarios).

Impártense tamén os mestrados en lingua e usos profesionais, en lingüística e as súas aplicacións, e mais en lingüística galega.

Desde o curso 2011/2012 impártese tamén o Mestrado en Literatura, cultura e diversidade nas especialidades de español, inglés e galego-portugués.

## Equipo decanal 
A actual decana é Teresa López Fernández, elixida nas eleccións celebradas o 21 de xaneiro de 2005 e reelixida o 4 de marzo de 2009. María José Martínez López, anterior decana da Facultade, ocupa actualmente o posto de vicerreitora de Estudantes e Relacións Internacionais da UDC

## Departamentos 
Os departamentos dos que consta a Facultade son Filoloxía española e latina, Galego-portugués, francés e lingüística, e Filoloxía inglesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filoloxía
* Universidade da Coruña

### Ligazóns externas 
Páxina web da Facultade
Capitán Furilo

**Capitán Furilo** foi unha banda de rock galega procedente de Ponteareas e fundada a mediados do ano 2006. Algúns dos seus membros proviñan da banda O Caimán do río Tea, tamén de Ponteareas.

## Traxectoria 
A historia da banda comezou cun encontro casual en Dublín a mediados dos 2006 entre Oscar T., que se atopaba alí cunha bolsa de estudos internacionais, e Miguel Pino, de viaxe visitando a familiares. De volta a Galiza completaron a formación do novo proxecto, ao que bautizaron como Capitán Furilo, pola admiración de ambos á serie *Hill Street Blues*, e comezaron a gravar o que sería a súa primeira maqueta.
 
A principios do ano 2007 lanzaron a través da Regueifa Plataforma o seu traballo de estrea, a maqueta de catro temas (tres en galego e un en inglés), bautizada como *Non hai problema*. No ano 2008 autoeditaron o seu primeiro EP, titulado *Pop?*, gravado en outubro de 2007 nos estudios Océano de Nigrán.

O seu primeiro álbum, *Rock*, formado por once cancións, foi gravado nos estudios Élite de Vigo e foi presentado o 7 de novembro do ano 2009 nunha cea-baile en Ponteareas.

O 9 de marzo de 2013 deron o seu concerto de despedida na sala *JJ Copas* de Ponteareas.

## Membros 
* Oscar T. - Batería e percusións
* Miguel Pino - Guitarra e voz
* Monkel S. - Baixo e voz
* Ronchi M. - Guitarra e voz (Rafael Martínez?)

## Discografía 
* *Non hai problema* (2007; maqueta, A Regueifa Plataforma).
* *Pop?* (2008; EP, autoeditado).
* *Rock* (2009; Falcon Records).
* *Tercer Round* (2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Caimán do río Tea

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Capitán Furilo en MySpace
Definitely Maybe

***Definitely Maybe*** é o álbum de estrea da banda inglesa de britpop Oasis, editado o 30 de agosto de 1994 a través do selo Creation Records. Tivo un éxito inmediato no Reino Unido, tanto de vendas como de crítica, extraéndose del os sinxelos "Supersonic", "Shakermaker" e "Live Forever".

*Definitely Maybe* entrou directo ao número 1 das listas británicas de álbums. Foi o disco de estrea coas vendas máis rápidas no Reino Unido ata ese momento, sendo superado no 2006 polo álbum de Arctic Monkeys ''Whatever People Say I Am, That's What I'm Not*. Foi certificado sete veces platino nese país, ao vender 2,1 millóns de copias. O traballo marcou o comezo do éxito de Oasis nos Estados Unidos, vendendo 1 millón de discos a pesar de acadar só o posto 58 na lista *Billboard 200''. En todo o mundo o disco acadou unhas cifras de 7 millóns de copias vendidas.

## Listaxe de cancións
Bandeira da China

**Bandeira da China** pode referirse a:

*  **Bandeira da República Popular da China**, país coñecido simplemente como China.
*  **Bandeira da República da China**, tamén coñecida como Taiwán.
Kerplunk

***Kerplunk*** é o segundo álbum da banda estadounidense de punk rock Green Day, editado o 17 de xaneiro de 1992 polo selo Lookout! Records. Kerplunk foi o seu derradeiro lanzamento nun selo independente e foi tamén o primeiro álbum coa súa formación actual, con Tré Cool na batería. Trátase dun dos álbums editados a través dun selo independente máis vendido de todos os tempos. Moitas grandes discográficas tomaron nota da popularidade de *Kerplunk* e achegáronse á banda. Green Day decatouse de que chegaran ao máximo da capacidade de distribución de Lookout! e entón asinaron un contrato con Reprise Records, selo co que gravarían e editarían o seu terceiro traballo no ano 1994, *Dookie*.

O álbum oficialmente inclúe só 12 temas, pero as versións lanzadas en CD e casete teñen as 4 cancións do EP *Sweet Children*. Un deses temas é unha versión da canción de The Who "My Generation". Outra canción que destaca do álbum é "Welcome to Paradise", que a banda regravaría para o seu seguinte traballo *Dookie*.

En agosto do ano 2010 *Kerplunk* levaba vendidas 753.000 copias nos Estados Unidos e 1 millón en todo o mundo.

## Listaxe de cancións
Space Invaders

***Space Invaders*** é un videoxogo de arcade deseñado por Toshihiro Nishikado e lanzado ao mercado en 1978. Nun principio foi fabricado e vendido por Taito Co. no Xapón, para posteriormente ser licenciado para produción e distribución en Estados Unidos por Midway, división de Bally Technologies.

## Características 
esquerda|150px|miniatura|Xogo de Space Invaders.
Space Invaders é un dos primeiros xogos shoot 'em up. É un dos videoxogos máis importantes da historia. O seu obxectivo é eliminar ondas de alieníxenas cun canón láser e obter a maior cantidade de puntos posíbel. Para o deseño do xogo, Nishikado inspirouse en *Breakout* e *Star Wars*.

Aínda que é un xogo simple para os estándares actuais, foi un dos precursores dos videoxogos modernos e axudou a expandir a industria do sector, dende unha mera novidade a unha industria global. Foi exitoso e popular desde o seu lanzamento, tanto que chegou a unha breve escaseza de moedas de cen iens no Xapón. Ao ano 2007, Taito gañou US$500 millóns en utilidades.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Things Falling Apart

***Things Falling Apart*** é un álbum de remesturas da banda de metal industrial estadounidense Nine Inch Nails, editado o 21 de novembro do 2000 polo selo Nothing Records. *Things Falling Apart* é o sexto lanzamento oficial do grupo e é o álbum de remesturas de acompañamento de *The Fragile*, aínda que a diferenza deste non se trata dun disco dobre.

O álbum recibiu polo xeral malas críticas despois da súa edición. Entre os seus detractores estaba a revista *NME*, que lle deu unha puntuación de 10 sobre 10 como unha broma en contraste co texto que describía a súa desaprobación con respecto ao disco. Moitos críticos consideran *Things Falling Apart* o peor traballo da banda, ademais do peor disco editado por Nothing Records.

## Listaxe de cancións 
### Versión en CD 
# "Slipping Away" (Trent Reznor, Alan Moulder) - 6:11
# "The Great Collapse" (Reznor, Moulder) - 4:42
# "The Wretched (Keith Hillebrandt Mix)" (Keith Hillebrandt) - 5:52
# "Starfuckers, Inc. (Adrian Sherwood Mix)" (Adrian Sherwood) - 5:11
# "The Frail (Benelli Mix)" (Benelli) - 2:47
# "Starfuckers, Inc. (Dave Ogilvie Mix)" (Dave Ogilvie) - 6:06
# "Where Is Everybody? (Danny Lohner Mix)" (Danny Lohner, Telefon Tel Aviv) - 5:07
# "Metal (Gary Numan cover)" - 7:05
# "10 Miles High (Keith Hillebrandt Mix)" (Hillebrandt) - 5:11
# "Starfuckers, Inc. (Charlie Clouser Mix)" (Charlie Clouser) - 5:09

### Versión en vinilo 
;Disco 1
# "Slipping Away" (Reznor, Moulder) - 6:11
# "The Great Collapse" (Reznor, Moulder) - 4:42
# "The Wretched (Version)" (Hillebrandt) - 5:52
# "Starfuckers, Inc. (Version)" (Sherwood) - 5:11
;Disco 2
# "The Frail (Version)" (Benelli) - 2:47
# "Starfuckers, Inc. (Version)" (Ogilvie) - 6:06
# "10 Miles High (Version)" (Hillebrandt) - 5:11
# "Metal" - 7:05
# "Where Is Everybody? (Version)" (Lohner, Telefon Tel Aviv) - 5:07
# "Starfuckers, Inc. (Version)" (Clouser) - 5:09