open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Semónides de Amorgos

**Simónides** - ou, máis correctamente, **Semónides de Amorgos** - (Σημωνίδης ο Αμοργίνος, Illa xonia de Samos, nado no século -VII e finado no século -VI, foi un poeta iámbico grego, considerado, xunto con Arquíloco, o creador da sátira grega, aínda que o obxecto dos seus ataques é máis xeral no caso do primeiro que neste.
## Traxectoria
Naceu na illa de Samos pero, marchou á veciña de Amorgos como dirixente dunha colonia, segundo a Suda.

Escribiu dous libros de iambos ou sátiras e algunhas elexías. Consérvanse deles 29 fragmentos, o máis extenso dos cales é unha sátira misóxina: «O home non pode coñecer bendición máis grande que unha boa esposa, nin peor maldición que unha mala». Afirma das malas mulleres que son sucias como porcos, astutas como raposos, mexericas como cans, tan apáticas como a terra, tan caprichosas como o mar, tan obstinadas como os asnos, tan incontinentes como as donicelas, tan orgullosas como as eguas de puro sangue ou máis feas que un mono; pola contra, as boas mulleres son tan hacendosas e melíferas como as abellas.
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Juan Manuel Rodríguez Tobal: *El ala y la cigarra. Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica*. Edición bilingüe. Hiperión, Madrid, 2005. 

### Ligazóns externas 
* Semónides de Amorgos: *Sobre as mulleres*.
** Texto francés, con anotacións neste idioma, no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
* Semónides de Amorgos: *Iambo das mulleres*.
** Textoinglés no sitio de The Stoa Consortium.
*** Comentario del *Yambo de las mujeres*: en español, en Scribd.
* Textos de Semónides en grego, no sitio da Bibliotheca Augustana (Augsburgo).
** Elexía: texto.
** Iambos.
Julián Zarco-Bacas

**Eusebio Julián Zarco-Bacas y Cuevas**, nado en Cuenca o 27 de xullo de 1887 e finado en Paracuellos de Jarama o 30 de novembro de 1936, foi un sacerdote católico e historiador español, membro da Orde de Santo Agostiño, bibliotecario do Mosteiro do Escorial e membro da Real Academia da Historia. Foi asasinado ao comezo da Guerra Civil Española xunto con outros 50 presos, e é considerado mártir pola Igrexa Católica, sendo beatificado xunto a outros 497 mártires polo papa Bieito XVI o 28 de outubro de 2007.

## Obra 
* *Relaciones de pueblos del obispado de Cuenca hechas por orden de Felipe II*, 2 vols. Cuenca, 1927.
* *Bibliografía de Fr. Luis de León*. 1928.
* *Los jerónimos de San Lorenzo el real de El Escorial; discursos leídos ante la Real academia de la historia en la recepción pública*. El Escorial, 1930. 
* *Pintores españoles en San Lorenzo el Real de El Escorial (1566-1613)*, Madrid, 1931.
* *El Monasterio de San Lorenzo el Real de El Escorial y la Casita del príncipe*. El Escorial, 1932.
* *Pintores italianos en San Lorenzo el real de El Escorial 1575-1613*. Madrid, 1932.
* «Testamento de Pompeyo Leoni, escultor de Carlos V y de Felipe II, otorgado en Madrid a 8 de octubre de 1608», en *Revista española de arte*, 1932.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Matanzas de Paracuellos
### Ligazóns externas 
* Padre Eusebio Julián Zarco-Bacas y Cuevas
Gargallo

O topónimo **Gargallo** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Aragón
***Gargallo**, concello aragonés da provincia de Teruel.

;En Italia
***Gargallo**, concello piemontés da provincia de Novara;
***Priolo Gargallo**, concello siciliano da provincia de Siracusa.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Pablo Gargallo**, escultor e pintor aragonés (1881-1934).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Gargallóns**, lugar da parroquia de Fragas, no concello de Campo Lameiro.
Xingra

**Xingra** é unha discográfica galega dirixida polos produtores Javier Ferreiro e Nani García. Dedícase fundamentalmente ao jazz e ás bandas sonoras.
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.xingra.com
Mandy Patinkin

**Mandel** " **Mandy** " **Bruce Patinkin**, nado o 30 de novembro de 1952, é un actor e cantante estadounidense, coñecido polo seu traballo no teatro musical, na televisión e no cine. En Broadway, colaborou con Stephen Sondheim e Andrew Lloyd Webber. Os papeis principais de Patinkin no escenario e na pantalla valéronlle numerosos recoñecementos, incluíndo un Premio Tony e un premio Primetime Emmy, así como nomeamentos a sete premios Drama Desk, tres Globos de Ouro e un Premio do Sindicato de Actores.

Patinkin debutou en teatro en 1975, protagonizando xunto a Meryl Streep a nova obra cómica *Trelawny of the "Wells"* no Festival de Shakespeare do Teatro Público. Interpretou a Che na primeira produción de Broadway de *Evita* (1979), de Andrew Lloyd Webber, pola que gañou un Premio Tony ao mellor actor nun musical, así como os papeis de Georges Seurat / George en *Sunday in the Park with George* (1984), de Stephen Sondheim*,* polo que foi nomeado ao premio Tony ao mellor actor nun musical. Interpretou a Lord Archibald Craven no elenco orixinal de Broadway de *The Secret Garden* (1991), de Lucy Simon. Patinkin substituíu a Michael Rupert como Marvin en *Falsettos* (1993), de William Finn, en Broadway. Protagonizou a Burrs en *The Wild Party* (2000) coa que obtivo unha segunda candidatura ao premio Tony ao mellor actor nun musical.

Patinkin tivo papeis principais en series de televisión, interpretando ao Dr. Jeffrey Geiger en *Chicago Hope* (1994 - 2000); ao SSA Jason Gideon na serie dramática e policial da CBS *Criminal Minds* (2005 - 2007); a Saul Berenson na serie dramática de Showtime *Homeland* (2011 - 2020); e a Rufus Cotesworth na serie de misterio de Hulu *Death and Other Details* (2024). Polo seu traballo en televisión, recibiu sete nomeamentos aos premios Primetime Emmy, gañando o premio ao mellor actor principal nunha serie dramática por *Chicago Hope* en 1995. Tivo papeis recorrentes en *Dead Like Me* (2003–2004) e *The Good Fight* (2021).

Tamén tivo papeis no cine, interpretando a Íñigo Montoya na película de aventuras familiar de Rob Reiner *A princesa prometida* (1987) e a Avigdor na épica musical de Barbra Streisand *Yentl* (1983), pola que gañou unha candidatura ao Globo de Ouro ao mellor actor nunha película musical ou de comedia. Outros traballos cinematográficos inclúen *Ragtime* (1981); *Maxie* (1985); *Dick Tracy* (1990); *True Colors* (1991); *Impromptu* (1991); *Wonder* (2017); e *Life Itself* (2018). Patinkin tamén fixo a voz en *Castelo no ceo* (2003) e *O vento levántase* (2013), de Hayao Miyazaki.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Free Code Jazz Records

**Free Code Jazz Records** é unha discográfica galega de jazz creada en 2006 por Paco Charlín. O seu catálogo en 2016 incluía máis de 120 referencias, con discos de Sumrrá, Iago Fernández ou Xan Campos entre outros.
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.freecodejazzrecords.com/
Alfonso de Cal

**Alfonso de Cal Fernández**, nado en Ferrol cara a 1877 e finado na mesma cidade o 9 de novembro de 1937, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel de Cal. Foi fiscal de Ferrol (1913) e presidente do Comité romanonista ferrolán (1915). Colaborou en *Diario Ferrolano*, *Estudios Gallegos*, *El Noroeste* e *Acción Coruñesa* e dirixiu *El Correo Gallego* en 1913. Na ditadura de Primo de Rivera foi tenente de alcalde de Ferrol. Na Segunda República foi alcalde de Valdoviño de forma alterna en 1931, 1932 e 1934. Cambiou a Casa Consistorial de Pazos a Lanzós. Foi presidente de Unión Republicana de Ferrol e dirixiu o semanario *Renovación* en 1936. Tamén colaborou en *El Pueblo Gallego*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ferrol por rebelión con José Eiroa Mosquera, sendo condenado á pena de morte. Foi executado na Punta do Martelo do Arsenal o 9 de novembro de 1937.

## Vida persoal 
Casou en Ferrol  con Mª Asunción Iribarne Garay en 1906.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes anteriores do concello de Valdoviño
Adriano Paz Suárez

**Adriano Paz Suárez**, coñecido como **Valdés de Zayas**, natural de Pontedeume, foi un político galego.

## Traxectoria 
Obreiro naval. Estivo afiliado ao Partido Federal. Colaborou no semanario *Renovación*. Foi elixido candidato a concelleiro na asemblea de Unión Republicana de Ferrol a principios de abril de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ferrol por auxilio á rebelión o 18 de agosto. Foi condenado a 12 anos e 1 día de prisión. Foi expulsado da Constructora Naval. En 1940 conmutáronlle a pena por 6 anos e 1 día. Pasou polas prisións de La Casería de Ossio de San Fernando (ata novembro de 1941) e Provincial de Huelva, de onde saíu en liberdade provisional o 22 de xullo de 1942. En 1949 obtivo o licenciamento definitivo. Publicou o libro *Otra vida... Liberación. Poesía y prosa* (2005).

## Vida persoal 
Casou con Josefina Martínez Ruíz en 1929.

## Notas
Secuela

Unha **secuela** é unha obra artística (narrativa, cinematográfica, teatral, musical…) que continúa ou expande a historia comezada nunha obra anterior.

## Cronoloxía
Hai moitos xeitos de continuar obras anteriores con respecto á cronoloxía do orixinal. Para describilos creáronse varios neoloxismos, como precuela e “reboot”.

## Historia
É imposible dicir con seguridade cal foi a primeira secuela que fixo a humanidade. Pódese por exemplo considerar a *Odisea*, de Homero como secuela da *Ilíada*, no sentido de que expande unha situación e unha personaxe do texto anterior.

O crecemento do mercado literario a principios do século XVIII deu lugar a unha cultura baseada nos autores que levou á súa profesionalización. A edición de secuelas era produto da busca do éxito baseado nos traballos que xa obtiveran recoñecemento comercial.

## Franquías
Nalgúns casos, as personaxes ou o escenario dun filme ou videoxogo orixinal acaban creando  unha franquía nos medios. Xeralmente, a serie de secuelas desenvólvense paralelamente ao merchandising. En ocasións xa están planeadas múltiples secuelas e os actores e os directores poden asinar contratos que garantan a súa participación.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Remake
* Triloxía
### Bibliografía
*
### Ligazóns externas
* *Slate*: "The Midas Formula (How to create a billion-dollar movie franchise)"
* *Box Office Mojo*: Film franchise earning comparison
Remake

No cinema, un **remake** é un filme baseado noutro producido con anterioridade. Unha nova versión dunha serie de televisión tamén é chamada remake.

## Cinema 
O termo "remake" emprégase en xeral para referirse a un filme que usa un filme anterior como fonte principal, e non a unha segunda parte ou continuación baseada na mesma fonte. Por exemplo, ''Ocean's Eleven* (2001) é un remake de *Ocean's 11*; *Batman* (1989) é unha reinterpretación do material da banda deseñada que xa inspirara o filme de 1966; *Psycho*, dirixida por Gus Van Sant en 1998 é unha copia plano por plano de *Psicose* de Alfred Hitchcock.

Ocasionalmente os remakes son filmados polo mesmo director: Yasujirō Ozu dirixiu en branco en negro *Ukigusa monogatari* e en cor o seu remake *Herbas errantes*. Alfred Hitchcock tamén fixo o mesmo con *The Man Who Knew Too Much* (1934, en branco e negro) e *The Man Who Knew Too Much* (1956, en cor). En 2008, Michael Haneke dirixiu *Funny Games* calcando plano a plano o seu orixinal *Funny Games*, levando aos Estados Unidos e en inglés o que orixinariamente ocorría en Austria e en alemán.

## Televisión 
Os remakes son menos habituais na televisión, pero téñense feito novas versións de series, como *Battlestar Galactica* (1978 e 2004) ou *Hawaii Five-O* (1968, 2010). Porén, si se fixeron varios remakes nos Estados Unidos de series británicas, como *Three's Company*, remake de *Man About the House*, que mesmo deu lugar a remakes de spin-offs, como *The Ropers* e *George e Mildred''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Secuela
Don Gato

***Don Gato*** (orixinalmente en inglés *Top Cat*) é unha serie animada estadounidense para a televisión de apenas 30 episodios de trinta minutos, ideada polo mozo Luis Pistocchi, producida por Hanna-Barbera (dirixida por William Hanna e Joe Barbera) en 1961 e emitida no horario estelar na cadea ABC dos Estados Unidos a partir do 27 de setembro de 1961 até o 8 de abril de 1962. A serie foi producida por Alan Dinehart; guión de Kin Platt Paul Sommer; e animadores: Kenneth Muse, Ed Aardal e Charles Nichols.

En Galiza emitiuse, en galego no espazo infantil Xabarín Club da TVG. Xa se emitira coa dobraxe hispanoamericana con anterioridade en TVE.

O protagonista, Don Gato, é o líder dunha manda de gatos da rúa que garulean en Manhattan: Panza (*Fancy-Fancy*), Espanto (*Spook*), Bieito B. Bodoque e B. (*Benny the Ball*), Demóstenes (*The Brain*) e Cucho (*Choo-Choo*). Pola súa banda, o Oficial Carlos Matute (*Officer Dibble*), policía do barrio, trata infrutuosamente de apañalos e levalos á cadea. Un dos motivos para o arresto era que Don Gato trataba de utilizar un teléfono coma propio mais que era propiedade da policía.

En 2005 a serie completa foi lanzada ao mercado en formato DVD.

Don Gato é un mico amarelo con chapeu e colete violeta, é o protagonista da serie e líder da manda de gatos. Don Gato é traspuesto e persuasivo, un líder que pode tamén ser un amigo. No orixinal inglés a súa voz é interpretada polo comediante norteamericano Arnold Stang, mentres que na dobraxe mexicana é interpretado por Julio Lucena.

O filme de animación en 3D *Top Cat: The Movie* estreouse en 2011, é unha coprodución realizada por Ánima Estudios *(México)* e Illusion Studios *(Arxentina)*. En México considérase *Don Gato* unha serie de culto por mor á súa recoñecida dobraxe, malia non ter sido tan exitosa nos Estados Unidos. En España e Galicia estreouse en 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre os debuxos de Hanna-Barbera (en castelán)
Alyssa Sutherland

: *Para outros artigos sobre persoas co mesmo apelido, véxase a páxina de homónimos **Sutherland***

**Alyssa Sutherland**, nada o 23 de setembro de 1982 en Brisbane é unha actriz e modelo australiana.

## Traxectoria 
### Coma modelo 
Comezou a súa carreira coma modelo en 1997 na revista para adolescentes de Australia, *Girlfriend*, asinando tamén un contrato con *Vogue Australia*. Levou a cabo unha intensa campaña publicitaria, sendo a imaxe de Bulgari, Ralph Lauren, Garnier, Calvin Klein, Chanel, John Frieda, Kerastase, Hugo Boss e Abercrombie & Fitch.

Co tempo ademais da súa participación en Vogue, tanto en Australia coma en Alemaña, Italia, Grecia ou USA, tivo aparicións en *Elle*, *Marie-Claire*, ''Harper's Bazaar*, *Glamour Italy*, *I.D.*, *Wallpaper** e *The Face and Scene*

### Coma actriz 
O seu primeiro papel no cinema foi en *The Devil Wears Prada* (*O demo vístese de Prada*), seguido de *Day on Fire*, *Don't look up* e a serie de televisión *New Amsterdam''. O seu papel máis coñecido ata o momento foi a súa participación na serie Vikings a finais da primeira tempada, coma a princesa Aslaug.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Teófilo

O antropónimo masculino **Teófilo** pode referirse a:
***Teófilo**, arconte epónimo de Atenas en -348 e -347.
***Teófilo**, personaxe a quen están dedicados o *Evanxeo de Lucas* e os *Feitos dos Apóstolos*.
***Teófilo de Antioquía**, sexto bispo de Antioquía (Siria) no século II.
***Teófilo de Cesarea**, bispo de Cesarea Palestina (ou Cesarea Marítima), morto en 195.
***Teófilo**, patriarca de Alexandría entre 385 e 412.
***Teófilo**, emperador bizantino entre 829 e 842, o segundo da chamada dinastía *frixia*.
***Teófilo Presbítero**, beneditino do século XII, autor de varios tratados artísticos considerados precedentes da historiografía da arte.
***Teófilo Braga**, político, escritor e ensaísta portugués (1843-1924).
***Teófilo Caamaño**, mariñeiro e guerrilleiro antifascista galego (1912-1997).
***Teófilo Borunda**, político mexicano, membro do Partido Revolucionario Institucional (n. en 1912).
***Teófilo Cubillas**, futbolista peruano (n. en 1949).
***Teófilo Comunicación**, editorial de Santiago de Compostela.
Provincia Central, Sri Lanka

A **Provincia Central** (Cingalés: මධ්‍යම පළාත Madhyama Palata, Támil: மத்திய மாகாணம் Malaiyakam Maakaanam) é unha provincia de Sri Lanka situada no centro do país. É a sexta provincia máis grande do país e a segunda máis poboada. A provincia limita polo norte coa Provincia Norte Central, polo leste coa Provincia Uva, polo leste coa Provincia Nordeste e polo sueste coa Provincia Sabaragamuwa. A capital da provincia é Kandy.

## Historia 
Aínda que tres poderes europeos sucesivos invadiron Sri Lanka dende o século XVI ata ao século XIX, a Provincia Central mantivo a súa independencia ata principios do século XIX cando os británicos finalmente conquistaron Kandy.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Organización territorial de Sri Lanka
Bandeira da Provincia Central (Sri Lanka)

A **bandeira da Provincia Central** é a bandeira adoptada pola Provincia Central de Sri Lanka o 17 de novembro de 1987.

## Simbolismo 
A bandeira da Provincia Central, como moitas das outras bandeiras provinciais de Sri Lanka, describe a imaxe dun león amarelo no centro. Á esquerda do león atópanse as imaxes do Sol e a Lúa, cunha cara sobre o Sol e un coello na lúa. A bandeira ten as verbas *Provincia Central* escrita sobre a bandeira tres veces, en cingalés na parte superior e en támil e inglés no parte inferior.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Sri Lanka
Fernando Alonso (compositor)

**Fernando Alonso**, nado o 16 de abril de 1961 na Coruña, é un compositor galego.

## Traxectoria 
Fernando Alonso naceu na Coruña en 1961, aos nove anos ingresou no Conservatorio da Coruña, onde cursou estudos de piano ata o curso 1982-83, cando finalizou o grao profesional. Posteriormente trasladouse a Madrid, onde ampliou a súa formación Real Conservatorio Superior de Música de Madrid con Ángel Botia (Formas Musicais), Francisco Calés (Contrapunto e Fuga), Luís de Pablo (Técnicas Contemporáneas) e Antón García Abril (Composición), obtendo o título de Profesor superior de Solfexo e Teoría da Música en 1987.

Foi profesor das materias Historia da Música, Historia da Arte, Estética musical e Acústica no Conservatorio Profesional de Música de Madrid durante o curso 1987-88. Hoxe en día é profesor numerario de Ensino Secundario pola materia de Música.

## Obra 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Fernando Alonso na web da Asociación Galega de Compositores
Ángel Rizo Bayona

**Ángel Rizo Bayona**, nado en Madrid o 7 de xuño de 1887 e finado en México en 1959, foi un político español.

## Traxectoria 
Masón, Gran Maestre del Gran Oriente Español. Procedía da Armada, onde chegou ao grao de capitán de corveta. Foi Director Xeral da Mariña mercante. A principios dos anos vinte pasou adscrito á Comandancia de Cartaxena. Pasou á Comandancia de Ferrol a finais da Ditadura de Primo de Rivera. Nos meses anteriores á República foi desterrado a Canarias. Coa República regresou a Cartaxena, onde foi elixido presidente do Comité local do Partido Radical. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado por Cartaxena. Nas eleccións de 1933 non obtivo acta de deputado. Logo do triunfo do Fronte Popular foi nomeado Director Xeral da Mariña Mercante e despois foi Almirante da Mariña de Guerra. Despois da Guerra civil exiliouse en México en 1942, onde finou en 1959.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha en Nomes e Voces
* Ficha na Secretaría de Gobernación. Departamento de Migración de México
Promoción de ascenso a Segunda División B 2014

A **promoción de ascenso a Segunda División B** é a eliminatoria de promoción de equipos de Terceira División a Segunda División B. Está formada polos campións dos 18 grupos da Terceira División 2013–14, así como os 3 seguintes clasificados, formando un total de 72 equipos. O sorteo realizouse o 12 de maio de 2014 na Cidade do Fútbol de Las Rozas, sede da Real Federación Española de Fútbol.

## Equipos

|}

|}

|}

## Eliminatoria de campións
Neste grupo xogaron entre si os primeiros clasificados de cada grupo. Os partidos de ida xogáronse o día 18 de maio de 2014, e os de volta os días 24 e 25 de maio de 2014.

|}

Os campións ascenderon a Segunda División B. Os perdedores entraron na segunda rolda da eliminatoria cos non campións de grupo.

## Eliminatoria de non campións
### Primeira rolda
Neste grupo xogan os 2º contra 4º clasificados, e 3º entre si. Os partidos de ida xogáronse o día 18 de maio de 2014, os de volta os días 24 e 25 de maio de 2014.

|}

### Segunda rolda 
Os campións no global avanzaron á terceira rolda. Os partidos de ida xogáronse o 1 de xuño de 2014, e os de volta o 8 de xuño de 2014.
 

|}

### Terceira rolda 
Os campións ascenderon a Segunda División B.
 

|}

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos da eliminatoria en futbolme.com
Gerard McCarthy

**Gerard McCarthy**, nado o 31 de marzo de 1981 en Belfast é un actor de Irlanda do Norte.

## Traxectoria 
A súa carreira coma actor comezou no teatro, cando entrou no *Laine Theatre Arts*, graduándose en 2002.

Máis recentemente realizou os papeis de *Kevin McSwain* no drama da BBC *The Fall* e Bronsted na serie de televisión Vikings.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do actor 
* Perfil do actor en IMDb
Vasafua

**Vasafua**, é un illote do Pacífico que forma parte do atol Funafuti, pertencente ao estado de Tuvalu. É unha das seis illas pertencentes á área de conservación de Funafuti, unha zona de 33 quilómetros cadrados establecida en 1996 co obxectivo de conservar a flora e a fauna.

Ao norte do illote transcorre o *Te Ava Fuagea*, un profundo paso de acceso á lagoa interior do Atol. Con 18,3 metros de profundidade e 160 metros de anchura separa a illa do illote de Fuafatu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mapa do Atol Funafuti  
* Espazo de conservación de Funafuti
Pedro Acacio Sandoval

**Pedro Acacio Sandoval**, nado en Villarrobledo (provincia de Albacete) en 1870 e finado na mesma localidade o 28 de xullo de 1936, foi un político español. Pertencía a unha das familias acomodadas desa localidade. Foi propietario do *Diario de Albacete*, deputado agrario en 1933 e posteriormente deputado da CEDA.

## Traxectoria 
Durante o seu primeiro período de actividade política foi monárquico conservador, e presidiu a Deputación de Albacete entre o 4 de maio de 1915 e o 1 de maio de 1917.

O 29 de xaneiro de 1931 tomou posesión como concelleiro de Villarrobledo, localidade da que chegou a ser alcalde. Coa chegada da II República presentouse a deputado nas Cortes como agrario independente, non resultando elixido. Porén, en 1933 conseguiu un escano logo de presentar a súa candidatura pola Unión Agraria Provincial. Nas eleccións de 1936 foi reelixido como candidato de CEDA xunto a Antonio Bernabeu Yeste, de Acción Popular, e Mateo Sánchez Rovira, do Partido Agrario, dentro da candidatura do Centro Dereita.

Finou asasinado nos inicios da guerra civil española, fusilado no camposanto de Villarrobledo a noite do 27 ao 28 de xullo de 1936.
## Vida persoal
Casou con Mery de la Peña Acacio.

## Notas
Aeródromo de Castriz

O **aeródromo de Castriz**, tamén coñecido como **aeródromo de Santa Comba**, é un aeródromo situado na parroquia de Xallas de Castriz, no concello de Santa Comba. Conta cunha pista de terra de 380 metros.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aeroportos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Datos do aeródromo en aviador.es 
* Datos do aeródromo en aterriza.org
Manuel de Cal

**Manuel de Cal de Vicente**, finado en Ferrol en setembro de 1914, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante do Partido Liberal. Dirixiu o periódico *El Departamento*. Foi alcalde de Ferrol entre o 14 de setembro de 1889 e o 27 de decembro dese ano e novamente de 1894 a 1895. Despois foi concelleiro e presidente da Liga Popular.

Foi pai de Alfonso de Cal Fernández.

## Notas
El Departamento

***El Departamento*** foi un periódico editado Ferrol en 1892.

## Historia e características 
Apareceu en 1892. Publicado e dirixido por Manuel de Cal. Apareceu como consecuencia das diverxencias existentes no Partido Liberal. Tivo curta vida.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Aeródromo de Vilaframil

O **aeródromo de Vilaframil** (OACI: **LEVF**) é un aeródromo situado no concello de Ribadeo. A súa única pista está asfaltada, ten 1000 metros de lonxitude por 20 de anchura, e está situada a tres quilómetros do núcleo urbano e a 500 metros da costa. As instalacións complétanse con dous hangares.

O aeródromo foi construído polo empresario madrileño Rafael del Pino, fundador e presidente da empresa Ferrovial, quen tiña unha casa en Ribadeo. Na actualidade está xestionado polos socios do Club Aéreo de Ribadeo.

A carón do aeródromo atópanse as instalacións da empresa fabricante de avións lixeiros Construcciones Aeronáuticas de Galicia, presidida por José Luis González Miró, quen tamén preside o Club Aéreo de Ribadeo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aeroportos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Páxina do Club Aéreo Ribadeo 
* Datos do aeródromo en pasionporvolar.com 
* Datos do aeródromo en aterriza.org 
* Datos do aeródromo en aviador.es
Vicente López

O nome de **Vicente López** pode referirse a:

***Vicente López Portaña**, pintor español (1772-1850);
***Vicente López Enguídanos**, gravador español (1774-c. 1799);
***Vicente López y Planes**, músico e político arxentino, autor do himno nacional arxentino e segundo presidente da nación (1785-1856);
***Vicente Fidel López**, historiador arxentino, fillo do anterior (1815-1903);
***Lucio Vicente López**, escritor e político arxentino, fillo do anterior (1848-1894);
***Vicente López Puigcerver**, militar e político español (1844-1911);
***Vicente López Veiga**, editor galego, fundador da revista *Galicia* (1847-1928);
***Vicente López Tovar**, político e militar español (1909-1998);
***Vicente López Copete**, verdugo español (n. 1914);
***Vicente López Mosquera**, avogado e político galego (f. 1919);
***Vicente López Rosat**, médico e político español (1925-2003);
***Vicente López Barberá**, futbolista e adestradador español (1936-2017);
***Vicente López Carril**, ciclista galego (1942-1980);
*'*Vicente López Novo, *Rufino***, guerrilleiro antifranquista galego (f. 1948);

Amais, como topónimo, dá nome a dous lugares:
***Vicente López**, localidade de Buenos Aires;
***Partido de Vicente López*', na provincia de Buenos Aires.
Montenegro no Festival de Eurovisión

**Montenegro** participaba no Festival da Canción de Eurovisión, primeiro como parte de Iugoslavia e logo como parte da unión entre Serbia e Montenegro. No 2006, Serbia e Montenegro tivéronse que retirar da competición, debido a unha diferenza entre ambos países. O mesmo ano un referendo levado a cabo o 21 de maio do 2006 decidiu que Montenegro sería un país independente.

Serbia e Montenegro participaron por primeira vez no 2004 cun participante serbio. No 2005, un participante montenegrino (No Name) gañou a selección nacional, o acto quedou en 7º lugar e deulles o seu boleto á final do 2006. Durante a preselección do 2006 descubriuse corrupción por parte do país para enviar de novo a No Name e polo tanto Serbia refusou envialos, resultado en que ambos países retirásense da competencia.

En 2007, como un estado independente, Montenegro seleccionou ao seu primeiro representante durante unha rolda final, MontenegroSong, antes unha das dúas semifinais (a outra sendo a de Serbia). O debut do país non foi totalmente exitoso xa que o seu representante, Stevan Faddy e a canción *"Ajde, Kroči"* terminaron no 23º lugar durante a semifinal. participaron tanto en 2008 como en 2009, non logrando pasar ningunha vez á final. Montenegro realizou a súa volta ao Festival en 2012, quedando eliminado na 1º Semifinal que tivo lugar en Bakú o 22 de maio.

## Participacións como parte de Iugoslavia/Serbia e Montenegro 
## Participacións independentes 
[miniatura|dereita|250px|Stevan Faddy en [Helsinqui (2007).]]
[miniatura|dereita|250px|[Stefan Filipović en Belgrado (2008)]]
[miniatura|dereita|250px|[Sergej Ćetković en Copenhague (2014)]]

## Puntos outorgados 
Montenegro deu máis puntos a:

* Estes resultados son da *final*

## Puntos recibidos 
Montenegro recibiu máis puntos de:

* Estes resultados son das *semifinais.*

## 12 puntos 
### Semifinal 
### Final 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Iugoslavia no Festival de Eurovisión
* Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión
* Serbia no Festival de Eurovisión
### Ligazóns externas 
* Montenegro  *eurovisioncovers.co.uk*
Iugoslavia no Festival de Eurovisión

**Iugoslavia** participou no Festival da Canción de Eurovisión 27 veces, cada ano entre 1961 e 1992, excepto entre 1977 e 1980, así como en 1985. Gañou unha soa vez, en 1989, pouco antes de que comezase a súa desintegración.

A partir de 1993 comezaron a participar algúns dos novos estados desintegrados de Iugoslavia (Eslovenia, Croacia e Bosnia e Hercegovina) e Iugoslavia decidiu non participar. Regresaría, xa convertida en Serbia e Montenegro en 2004.
## Participacións 
## 12 puntos 
* Iugoslavia deu 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bosnia e Hercegovina no Festival de Eurovisión
* Croacia no Festival de Eurovisión
* Eslovenia no Festival de Eurovisión
* Macedonia no Festival de Eurovisión
* Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión
* Serbia no Festival de Eurovisión
* Montenegro no Festival de Eurovisión

### Ligazóns externas 
* Iugoslavia  *eurovisioncovers.co.uk*
Trattegio

[miniatura|250px|Fresco estragado de [Andrea Mantegna da capela Ovetari.]]
O **tratteggio** é un tipo de reintegración cromática empregada na conservación e restauración para proporcionarlle ao ben patrimonial a súa lexitimidade e facilitala súa lectura evitando que a atención se centre na falta de material en vez de na obra.

## Características
Esta técnica, creada en 1939 polo Istituto Centrale dei Restauro en Roma, pretende cubrir a lagoa ou falta de capa pictórica dunha obra para que resulte imperceptible desde lonxe pero que sexa visible ao aproximarse a obra e observala de preto. O que se pretende é mostrar que se trata dunha intervención actual e que, polo tanto, non forma parte de orixinal.

A metodoloxía consiste na creación dun xogo visual (teorías da Gestalt) coa interpolación das cores mediante o emprego de trazos ou liñas unhas por riba das outras, isto é, mesturadas cromaticamente na superficie, crean unha trama pictórica para ser observada a certa distancia. As cores empregadas son primarias e aplícanse con acuarela sobre un fondo branco (estucado ou preparación que se aplicaba encima do lenzo). Esta técnica, a diferenza do rigattino, non utiliza cores aproximadas senón primarias e, as liñas que son paralelas no rigattino son liñas entrecruzadas.

As dúas tipoloxías máis habituais fanse en función da reconstrución do tecido pictórico. Por un lado, o tratteggio de liñas cruzadas que adoita ser empregado en lagoas de grandes dimensións ou pola ausencia de referencias formais imitables. Mentres que, por outro lado, o tratteggio direccional procura reproducir a dirección das pinceladas ou de volumes (en caso de escultura policromada).

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*VILLARQUIDE, A.: *Alteraciones, materiales y tratamientos de restauración*. Nerea, 2005. P. 366 - 376

### Ligazóns externas 
*Vídeo do proceso de tratteggio
**Diccionario de restauración y diagnóstico* (es)
Air Austral

**Air Austral** é unha aeroliña francesa que ten a súa sede e a súa principal base de operacións no Aeroporto Roland Garros de Sainte-Marie, Reunión. Realiza voos dende reunión ata a Francia metropolitana, Suráfrica, Tailandia, India e varios destinos no océano Índico. A compañía ten ao redor de 900 empregados.

## Historia 
Air Austral creouna en decembro de 1974 o empresario local Gérard Ethève. Foi a primeira aeroliña comercial de Reunión, coñecida como Réunion Air Services (RAS). Cara agosto de 1977 RAS iniciou servizos rexionais dende Sainte-Marie ata Mayotte cun Hawker Siddeley HS 748 de 32 asentos. RAS converteríase en Air Réunion en decembro de 1986.

En outubro de 1990 Sematra, unha compañía pertencente nun 46% aos concellos locais de Reunion, mercou a aeroliña coas restantes accións en mans de bancos e investidores privados. Un mes despois Air Réunion converteríase en Air Austral. Tras dous meses máis a aeroliña mercaría o seu primeiro Boeing 737-500. Outro 737-300 foi adquirido en 1994, e en 1997 a compañía fíxose cun 737-300QC, que permitía o tráfico de pasaxeiros e carga. En 2000 a aeroliña recibiu un ATR 72-500, un turbohélice de curto alcance. Cara entón, Air Austral operaba tanto dende o Aeroporto Roland Garros en Sainte-Marie como dende o Aeroporto de Pierrefonds en Saint Pierre con servizos cara Mayotte, Xohanesburgo, Comores, Mauricio, Seychelles, e varios destinos en Madagascar (Antananarivo, Tamatave, Nosy Be, Majunga).

En 2003 Air Austral lanzou o seu primeiro servizo de longa distancia entre Reunión e París, con dous Boeing 777-200ER. A estes uníuselles un terceiro en 2005. A aeroliña abriría segunda ruta de longa distancia dende Reunión ata Marsella e Lión. En 2007 a aeroliña comezou a voar cara Tolosa vía Marsella.

No ano 2008 a aeroliña indroduxo novos uniformes para os seus empregados e tripulantes, deseñados por Balenciaga. Engadíuse un segundo ATR 72-500 á súa frota, seguido por un terceiro poucos meses despois.

En abril de 2009 comezou a voar cara Sydney e Nova Caledonia, abrindo así unha nova ruta entre París e Sydney a través de Reunión. A aeroliña tamén mercou dous Boeing 777-300ER. No mes de novembro, fixo un pedido en firme por dous Airbus A380 de 840 asentos, todos de clase económica, para a súa entrega en 2014. Estes avións serán usados para os seus voos entre Reunión e París.

En xuño de 2010 anunciouse que Air Austral iniciaría voos dende Reunión cara a Bordeos e Nantes a partir do mes de febreiro de 2011. En agosto deste último ano a aeroliña recibiría o seu primeiro Boeing 777-200LR.

No mes de abril de 2012 Air Austral foi incapaz de pagar por un novo 777-200LR que agardaba ser entregado. A compañía buscou vender o avión en vez de aceptar a entrega. Debido a estes problemas, Air Austral anunciou en maio dese ano que aprazaría ou cancelaría os seus pedidos polos dous Airbus A380. Finalmente tomaría a decisión de cancelar estes pedidos a finais dese mes.

## Frota 
En xaneiro de 2014 Air Ausral contaba cunha frota de 8 avións cunha idade media de 5,2 anos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña
Lista de aeroportos de Portugal

[miniatura|180px|[Aeroporto de Portela, en Lisboa.]]
[miniatura|180px|[Aeroporto Francisco Sá Carneiro, en Porto.]]
[miniatura|180px|[Aeroporto de Faro, en Faro.]]
Esta é unha **lista de aeroportos en Portugal** (incluíndo os Azores e Madeira), clasificados por localización.

## Lista 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España
Voyager 2

dereita|miniatura|220px|Sonda Voyager 2.

A sonda espacial **Voyager 2** (*viaxeira*, en inglés) foi lanzada ao espazo o 20 de agosto de 1977 pola NASA a bordo dun foguete Titan IIIE. A súa estrutura é semellante á da sonda Voyager 1.

## Traxectoria 
miniatura|right|180px|Traxectoria inicial da sonda *Voyager 2*
Chegou a Xúpiter no ano 1979 sufrindo unha impulso debido ao seu campo gravitacional. No ano 1981 pasou por Saturno en dirección a Urano e Neptuno polos que pasou nos anos 1986 e 1989 respectivamente, tomando os únicos planos detallados ata o momento. No ano 2012 atopábase nos confíns do Sistema Solar. 

Para facer unha aproximación a Tritón en1989, pasou sobre o polo norte de Neptuno, o que fixo que a partir de entón se dirixira cara ó sur do plano da eclíptica, facendo que fora perdendo a liña de vista coas radio antenas do hemisferio norte. Así, en 2020 está a uns 18,8 mil millóns de km da Terra e pode comunicarse con ela só mediante a DSS43, a antena do Deep Space Network da NASA en Camberra (Australia, pois as outras dúas están en Goldstone, California, e Madrid, ambas ho hemisferio norte). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio da NASA
*Sitio da ESA
Marrocos no Festival de Eurovisión

**Marrocos** só participou no Festival da Canción de Eurovisión unha vez, en 1980 cando Israel non participou no festival. Logo dun pobre resultado, Hasan II de Marrocos xurou que o país nunca máis participaría no festival. Aínda que xeograficamente non forma parte de Europa, Marrocos é elixible para participar xa que é un membro da Unión Europea de Radiodifusión.

En 1980, Samira Saïd terminou no 18º lugar con tan só 7 puntos do xurado italiano. A TVM suscitouse para participar no 2008. O goberno valorou positivamente que Marrocos podería aproveitar a popularidade da música marroquí en Europa apoiado no feito de que este xénero musical é moi parecido á música turca e Turquía obtivera éxitos notables en edicións anteriores. Con todo e segundo as regras do concurso, o país estaría obrigado a retransmitir todo o festival na súa totalidade. Actualmente, TVM retransmite o festival cada ano pero non mostra aqueles aspectos que puidesen desentoar coa liña oficial do goberno marroquí. Así por exemplo se existe algo que vaia en contra das leis locais (por exemplo mostrar demasiado - Silvía Night, The Jet Set - ou letras contrarias ao islam - Lordi) transmite publicidade, o cal non podería facer se participase. Ao final decidiuse non participar.

A estación comercial 2M TV enviou a súa solicitude de pertenza á UER para que Marrocos poida participar dentro do Festival da Canción de Eurovisión e no Festival de Eurovisión Júnior. A UER mantén á estación como candidata, e polo tanto non poderá participar.

## Participación 
## Votación de Marrocos 1980 
Marrocos deu máis puntos a:

Marrocos recibiu máis puntuación de

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Actuación de Marrocos no Festival de 1980
* Sitio oficial de Eurovisión
Hostias para todos

***Hostias para todos*** é o segundo álbum de estudio da banda galega de garage punk Terbutalina, publicado en 2012. E considerabelmente máis curto co anterior disco, con tan só 7 pistas.

Foi gravado en *Hertzcontrol Studios* (Caminha, Portugal) e mesturado por Manelson Studios.

## Lista de cancións
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
*Datos do álbum en terbutalina.bandcamp.com
Ritmo serbio

***Ritmo serbio*** é o terceiro álbum de estudio da banda galega de garage punk Terbutalina, publicado en 2013. Foi gravado nos estudios A Ponte e mesturado por Manelson Studios.

## Colaboracións 
* Víctor Manelson (Funk’n Bastards)
* Manuele Caamagno e Francesco Caamagno (Familia Caamagno)
* Miguel Duarte (Ruxe Ruxe e Deseqilibrio Mental)
* Sokram e Mou (Dios ke te crew)

## Lista de cancións
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
*Datos do álbum en terbutalina.bandcamp.com
Os tolos do volante

***Os tolos do volante*** (en inglés ***Wacky Races***) é unha serie de debuxos animados da produtora estadounidense Hanna-Barbera. O argumento está baseadon un grupo de 11 coches que compiten entre si en diferentes carreiras, cos seus pilotos intentando gañar o título de "Piloto máis tolo do mundo". A serie era peculiar polo gran número de personaxes habituais, vinte e tres en total.

Esta serie foi inspirada no filme *A carreira do século* (*The Great Race*), de 1965. Emitiuse orixinalmente na canle de televisión estadounidense CBS entre o 14 de setembro de 1968 e o 5 de setembro de 1970. Producíronse dezasete episodios, cada un dos cales incluía dúas carreiras distintas, facendo logo un total de trinta e catro carreiras.

En Galiza emitiuse primeiro en TVE coa dobraxe mexicana. Posteriormente emitiuse en galego na TVG, dentro do espazo infantil *Xabarín Club*.

## Sinopse 
Entre os corredores estaban o estereotipado vilán propio da serie, Dick Rañas (Dick Dastardly, na versión orixinal), e o seu secuaz, o can Paspán (*Muttley* no orixinal). Rañas lograba unha gran vantaxe e logo, coma Wile E. Coyote (o Coiote) nos debuxos animados do O Coiote e o Papaleguas, levaba a cabo todo tipo de elaboradas fazañas para facer que os demais corredores caesen en trampas, se desviasen, pinchasen ou se detivesen, só para ver como lle saía o tiro pola culata espectacularmente. A lección a aprender podería ter sido que Dick contaba cun dos coches probabelmente máis rápidos da serie e tería gañado varias carreiras se se houber concentrado nelas, no canto de argallar as trampas. Coma no caso do Coiote (Wile E. Coyote), Dick Rañas xamais gaña. Moitos dos plans de Dick son sospeitosamente familiares aos usados en episodios do Coiote e o Papaleguas, que pode deberse ao feito de que Mike Maltese fose guionista de ambas as dúas series.

Un dos plans orixinais para a serie era que as propias carreiras serían parte dun concurso de televisión real con Merrill Heatter e Bob Quigley, o equipo responsábel da serie de televisión *Hollywood Squares*. O plan de Heatter e Quigley era que os concursantes apostasen a que coche tolo cruzaría primeiro a liña de meta.

## Notas
Familia Caamagno (disco)

***Familia Caamagno*** é o primeiro álbum de estudio da banda galega de Rock and roll con nome homónimo, publicado en 2012.

Foi gravado nos estudos *Rapapoulo* en abril de 2012 e masterizado en *Abrigueiro Estudios*.

## Lista de cancións
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
*Datos do álbum en familiacaamagno.bandcamp.com
Rock (Capitán Furilo)

***Rock*** é o segundo disco editado polo grupo de rock Capitán Furilo, publicado no ano 2009.

## Lista de cancións 
# "Levame i estarei" (03:32)
# "Todo foi por amor" (02:56)
# "Estación" (03:12)
# "Onde esta" (03:35)
# "Sus labios son para mi" (04:30)
# "Xa non quero saber nada diso" (02:54)
# "Olvidame" (03:00)
# "Sexo" (03:03)
# "Parece" (03:22)
# "Rehabilitarme" (03:40)
# "Esperame na Lanzada" (03:07)
# "Parece (Remix)" (04:11)
# "Estación (Remix)" (05:22)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do grupo
A muerte

***A muerte*** é o cuarto álbum de estudio da banda galega de garage punk Terbutalina, publicado o 13 de febreiro de 2014. Foi gravado e masterizado nos estudos A Ponte por Tomás Ageitos.

## Lista de cancións
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
*Datos do álbum en terbutalina.bandcamp.com
Campionato do mundo de hóckey sobre xeo 2014

miniatura|Selo de Belarús dedicado aos mundiais de 2014
O 78º **campionato do mundo de hóckey sobre xeo** celebrouse na capital de Belarús, a cidade de Minsk entre o 9 e o 25 de maio de 2014. A selección de Rusia que permaneceu invatida durante todo o campionato fíxose coa medalla de ouro ao derrotar na final a Finlanida por 5-2. Suecia logrou o bronce logo de vencer a Chequia por 3-0.

## Selección da sede 
O 8 de maio de 2009 a candidatura bielorrusa logrou a maioría dos votos para acoller os mundiais de hóckey sobre xeo de 2014, con 75 votos impúxose a Hungría (24 votos), Letonia (3) e Ucraína (3). Os recintos principais para disputaren os partidos son o Minsk Arena (capacidade para 15.000 espectadores) e o Chizhovka Arena (capacidade para 8.000), os dous de nova creación, o primeiro inaugurado en 2010 e o segundo completado en 2012.
miniatura|Autobús en Minsk en 2012 anunciando os mundiais de 2014

A selección de Belarús como organizadora causou controversia, realizándose unha campaña internacional para impedilo, mesmo o 11 de abril o senador estadounidense Dick Durbin e o congresista Michael Quigley pedíronlle á Federación Internacional de Hóckey sobre Xeo a levar os campionatos a outro lugar alegando o carácter autoritario do goberno de Aliaksandr Lukašenka e a violación dos dereitos humanos nese país que viría referendado polas sancións impostas ao presidente e 157 dos seus asociados pola Unión Europea e os Estados Unidos. A petición contou co apoio do antigo xogador eslovaco e europarlamentario Peter Stastny. Non obstante, a FIHX aduciu que os seus estatutos non permiten a discriminación por contextos políticas e voceiros das federacións lituana e letoa argüíron que non desexaban mesturar a política co deporte.

## Participantes 
Participanron equipos de Europa, América do norte e Asia. Cada selección nacional debeu acudir como mínimo con 15 xogadores de movemento, entre atacantes e defensores e dous porteiros e como máximo con 22 xogadores de movemento e tres porteiros. 

## Rolda preliminar 
miniatura|14 de maio de 2014, República Checa 2:0 Italia
Os equipos dividíronse en dous grupos para xogaren unha rolda preliminar, ao seu remate os catro primeiros equipos de cada grupo xogaron os cuartos de final, mentres o último clasificado retrocedeu á División IA.

### Grupo A 
### Grupo B 
miniatura|esquerda|400px|Os partidos do grupo B xóganse no Minsk Arena

## Fase final 
### Goleadores 
miniatura|Volat, mascota oficial de Minsk 2014

*PX = Partidos xogados; G = Goles; A = Asistencias; Pts = Puntos; +/− = Plus/Minus; PIM = Penaltis en minturos; POS = Posición*
Fonte: IIHF.com

### Porteiros principais 
Os mellores cinco porteiros, baseándose na porcentaxe de tiros parados, e que xogaran cando menos o 40% dos minutos do seu equipo.

*TX = Tempo xogado (minutos:segundos); TP = Tiros á súa porta; GE = Goles encaixados; MGE = Media de goles encaixados; P% = Porcentaxe de paradas; SO = PRI = Partidos sen recibir goles*
Fonte: IIHF.com

## Notas
La Unión Democrática

***La Unión Democrática*** foi un periódico editado en Ourense entre 1885 e 1886.

## Traxectoria 
Apareceu en decembro de 1885. Estaba dirixido por Luciano Cid Hermida. Deixou de publicarse a principios de 1886.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
52nd Street

**52nd Street** foi unha banda británica de jazz-funk e R&B formada en Manchester a finais do ano 1980, ao redor do período no que tanto o punk/new wave e o jazz-funk sacudiron a escena de clubs. Durante os 80 o grupo non só gozou de éxito no Reino Unido, tamén nos Estados Unidos. O seu sinxelo máis exitoso foi "Tell Me (How It Feels)", publicado en 1985 por 10 Records, subsidiaria de Virgin Records no Reino Undo, e mese despois a través de MCA Records nos Estados Unidos.

A formación orixinal estaba composta por Tony Henry (guitarra), Derrick Johnson (baixo), Desmond Isaacs (teclados), Tony Thompson (batería) e Jennifer McCloud (voces). Seis mese despois chegaron e marcharon o vocalista Rose Williams e o saxofonista Eric Godden, antes de que a formación se establecese con John Dennison (teclados) substituíndo a Desmond Isaacs, e Beverley McDonald (voces) no posto de Jennifer McCloud.
Chelsea Light Moving

**Chelsea Light Moving** foi unha banda estadounidense de rock alternativo formada en 2012 na cidade de Nova York. O grupo estaba composto por Samara Lubelski, John Moloney, Thurston Moore e Keith Wood. O seu álbum de estrea, *Chelsea Light Moving*, foi publicado no ano 2013 a través do selo Matador Records. O nome da banda foi referencia ao nome dunha empresa de mudanzas que fundou o compositor Philip Glass nos anos 70. O grupo separouse no ano 2015 e posteriormente Thurston Moore continuou baixo o seu propio nome.

## Discografía 
* *Chelsea Light Moving* - 2013 (Matador Records)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aeroporto de Menorca

O **Aeroporto de Menorca** (en catalán: *Aeroport de Menorca*)  é un aeroporto internacional que serve á illa de Menorca nas Illas Baleares no mar Mediterráneo, preto da costa de España. O aeroporto está localizado a 4,5 km ao suroeste de Maó, e foi inaugurado o 24 de marzo de 1969, cando todos os servizos civís foron trasladados do veciño Aeródromo de San Luis. Agora ten 16 portas ligadas por pasarelas ao edificio principal da terminal, e no ano 2011 serviu a 2&nbsp;576&nbsp;209 de pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do aeroporto en Aena.es 

## Notas
O Outeiro, Luaces, Pol

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Luaces no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Luaces 
### Parroquias de Pol 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Pol