open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Angelique Rockas

[thumb|[Angelique Rockas, Medea , Theatro Technis,Londra ]]
**Angelique Rockas** é unha actriz, produtora e activista con sede en Londres. A súa carreira abarca teatro, cine e televisión, pioneira no teatro multirracial e multinacional.  
O nome da súa compañía teatral era o **Teatro Internacionalista** 

## Traxectoria 
Rockas comezou a súa carreira teatral no Theatro Technis London con George Eugeniou, onde interpretou a 'Medea' de Eurípides traducid0 por Philip Vellacott,  , IO en 'Prometeo Encadeado' por Esquilo  

A súa primeira produción foi "É unha pena que sexa unha puta" baixo o nome de New Theatre dirixido por Declan Donnellan

Con Teatro Internacionalista, ademais dos papeis de Emma en "El Campo" de Griselda Gambaro,   e 
'Señorita Julie' de August Strindberg Carmen 'O balcón' de Jean Genet, Yvette 'Nai Coraxee os seus fillos' de Bertolt Brecht , Miriam 'No bar dun hotel de Tokio' de Tennessee Williams, Tatiana 'Inimigos' de Maxim Gorki.

Os papeis cinematográficos inclúen a Henrietta na  'A maldición das meigas ' dirixido por Nicolas Roeg, Nereid na 'Oh Babylon!' dirixido por Costas Ferris,  e como muller de mantemento  na Atmosfera cero(Outland) de Peter Hyams. 
Na televisión interpretou o papel principal da señora Ortiki na serie de televisión grega 'Emmones Idees' de Thodoros Maragos  

## Producións do Teatro Internacionalista
*'O Balcón' de Jean Genet traducido por Bernard Frechtman (xuño de 1981)
*A primeira estrea no Reino Unido de calquera obra da gran dramaturga latinoamericana Griselda Gambaro, 'El Campo' traducido por William Oliver (outubro de 1981) 
*'Nai coraxe e os seus fillos'  de Bertolt Brecht traducido por Eric Bentley (marzo de 1982);
*A estrea no Reino Unido de 'Liola' de Luigi Pirandello (xullo de 1982) dirixido por Fabio Perselli que tamén fixo a tradución: 
* Estrea no Reino Unido de 'No bar dun hotel de Tokio' de Tennessee Williams (maio de 1983);
* 'Señorita Julia' de August Strindberg traducido por Michael Meyer (xaneiro de 1994);  
* 'Os inimigos' de Maxim Gorki, produción con Ann Pennington, (marzo de 1985).

## Arquivos
*https://archiv.adk.de/objekt/2583471 Bertolt-Brecht-Archiv Akademie der Künste 
*[http://searcharchives.bl.uk/IAMS_VU2:IAMS032-003377398 ]  British Library (A Biblioteca Británica), Angelique Rockas/Manuscritos Occidentais (Western Manuscripts) 
[https://www.flickr.com/photos/angelique_rockas/albums/72157660952236708 ]
*http://collections-search.bfi.org.uk/web/Details/ChoiceArchive/110078562 British Film Institute  Angelique Rockas Archivo /Archive
*http://www.apgrd.ox.ac.uk/productions/people/3272  APGRD Archivos, Centro de Clásicos University of Oxford Angeliki/ Angelique Rockas, Medea y Prometheo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*IMDb https://www.imdb.com/name/nm0734214/
Rotterdam Ahoy

O **Rotterdam Ahoy** é un estadio cuberto situado en Rotterdam, Países Baixos. Ten unha capacidade para máis de 40 000 persoas.

O Ahoy foi utilizado principalmente para concertos, entre as bandas que se presentaron no recinto atópanse: Armin van Buuren, U2, Gloria Estefan, Mariah Carey, Lady Gaga, Green Day, Queen, Shakira, Britney Spears, Golden Earring, Roger Waters, Rush, Tina Turner, Janet Jackson, Shania Twain, Simple Minds, Destiny's Child, Bruce Springsteen, Kylie Minogue, Christina Aguilera , My Chemical Romance e Within Temptation. Ademais realizáronse alí os MTV Europe Music Awards de 1997 e 2016, e o Festival da Canción de Eurovisión Júnior de 2007. En 2020, iá albergar o Festival da Canción de Eurovisión no mes de maio. Tras a cancelación da edición de 2020 pola pandemia de COVID-19, o estadio confirmouse como sede do LXV Festival de Eurovisión en 2021.

Por outra banda, acolleu competicións deportivas como o Torneo de Rotterdam de tenis, o Campionato de Europa de Atletismo Cuberto de 1973, o Campionato Mundial de Ximnasia Artística de 2010, o Campionato do Mundo de tenis de mesa de 2011, o Campionato do Mundo de ciclismo BMX de 2014 e mais o Campionato de Europa de voleibol feminino de 2015. En 2013 organizou un programa de loita libre da WWE durante o Raw Wrestlemania Revenge Tour. En 2016 acolleu o partido mixto de artes marciais UFC Fight Night: Overeem vs. Arlovski.

En canto a e-sports, en abril de 2016 albergou as finais do *split* de primavera da LCS, a maior liga de League of Legends a nivel europeo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sitio web oficial do Rotterdam Ahoy
Universidade de Colorado

A **Universidade de Colorado** (CU), é un sistema de universidades públicas do estado de Colorado, composto por catro campus:
* Universidade de Colorado en Boulder
* Universidade de Colorado en Colorado Springs
* Universidade de Colorado en Denver, no centro da cidade de Denver, e 
* Anschutz Medical Campus en Aurora. 
O sistema está rexido polo "Consello de Rexentes" elixido e composto por nove membros da Universidade de Colorado. O presidente deste consello na actualidade (2021) é Mark Kennedy.

Foi fundada en 1876. 

O seu orzamento no ano 2020 foi de 153.000 millós de US$.

## Notas
Luís Caramés

**Luís Antonio Caramés Viéitez**, nado en Cerdedo o 21 de setembro de 1949 e finado en Lugo o 6 de xuño de 2021 a causa dun derramo cerebral, foi un profesor e economista galego.

## Traxectoria 
Doutor en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela foi catedrático de Economía Aplicada na Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da USC, da que foi decano. Foi director do Mestrado de Administración Financeira e Tributaria (USC e Ministerio de Facenda). Foi profesor convidado nas universidades de Bordeos e Pau, Católica de Santos, Pontificia de São Paulo e Business School de Curitiba. Tamén dirixiu a Cátedra Bolíbar da USC.

Foi director executivo do Plan Estratéxico de Santiago de Compostela, membro do Consello Científico do Centro de Estudos Avanzados da USC, coordinador científico do Instituto Estudos Económicos Pedro Barrié.  Coeditor da revista "Urban Public Economics Review" e membro do consello asesor da revista ‘Hacienda Pública Española’. Pertenceu á comisión nacional para a reforma do Financiamento Autonómico.

Foi académico correspondente da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas e da Real Academia Galega de Ciencias.

*Revista galega de economía, Papeles de economía española, Revista de Economía Pública Urbana = Urban Public Economics Review, Cuadernos de Información económica, Outeiro*, son algunhas das publicacións coas que colaborou ao longo da súa vida académica, ademais dun mangado de libros colectivos.

Despois de xubilarse presidiu o Grupo Colmeiro e a Fundación Belarmino Fernández, foi conselleiro territorial de MAPFRE

## Publicacións 
* *La hacienda del municipio de Vigo: perspectiva histórica y situación actual* (1979). Universidade de Santiago de Compostela, ISBN 84-7191-130-2.
* *Los temas actuales de la hacienda pública: discurso inaugural lido na solemne apertura do curso académico 1989-90* (1989). Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-555-3.
* *Introducción a la Hacienda local y autonómica* (1994). Madrid: Civitas. ISBN 84-470-0304-3.
* *La política de incentivos en Galicia: entre el posibilismo de la teoría y las paradojas de los beneficiarios* (2000). A Coruña : Instituto de Estudios Económicos de Galicia Pedro Barrié de la Maza. ISBN 84-89748-78-0.
* *Los efectos del gasto público sobre el crecimiento económico: el caso de comunidades autónomas* (2002). Con Santiago Lago Peñas. A Coruña : Instituto de Estudios Económicos de Galicia, Pedro Barrié de la Maza. ISBN 84-9752-003-3.
* *Economía Pública Local* (2004). Madrid: Civitas. ISBN 84-470-2284-6.
* *Innovaciones educativas a nivel Universitario, en Formación Profesional y Secundaria: buenas prácticas metodológicas* (2010). Con Luis Antonio Caramés Viéitez. Universidad de La Rioja. ISBN 978-84-693-6072-9.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O contexto adecuado: as políticas monetarias e orzamentarias (YouTube), 2013
Alberto Seoane

**Alberto Seoane Alcaraz**, nado na Coruña o 29 de xuño de 1987, é un deportista galego de tenis de mesa adaptado. 
## Traxectoria 
Pacede a síndrome TAR polo que carece de cúbito e radio. Comezou a xogar a pimpón no Colexio Compañía de María da Coruña, onde estudaba, pasando despois a adestrar no Club do Mar de San Amaro, unha sociedade recreativa coruñesa.

Compatibilizou o seu desempeño deportivo co estudo da licenciatura de Ciencias económicas na Universidade da Coruña, reprensentándoa nos campionatos interuniversitarios de España de 2008 e 2009 e nos Xogos Deportivos Galaico-Durienses de 2008. Foi campión galego por equipos sub 23 en 2010 e dúas veces campión do mundo por equipos (en 2014 e 2017). Clasificado para os Xogos Paralímpicos de Río en 2016 acadou dobre diploma paralímpico. Foi galardoado co Premio UDC Deportes en 2017, a decisión foi tomada por unanimidade polo xurado que valorou os "*éxitos acadados durante a súa traxectoria deportiva e especialmente na preparación paralímpica*". En 2021, adestra no Centro de Alto Rendemento de Sant Cugat del Vallès. Ademais, combina a súa carreira deportiva con charlas en centros educativos e, dentro do programa CAR Speakers, a empresas sobre valores asociados ao deporte como o compromiso e a superación. Tamén colabora con Teledeporte. En 2022, proclamouse campión de España en clase 6 de tenis de mesa adaptado.

## Palmarés 
* Campión individual clase 6 Spanish Open en 2018
* Campión do mundo por equipos clase 6 en 2017 
* Dobre diploma paralímpico nos Xogos de Río en 2016
* Campión individual clase 6 do Slovakia Open en 2014
* Campión do mundo por equipos clase 7 en 2014
* Campión galego por equipos sub 23 en 2010. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tenis de mesa 
*Xogos Paralímpicos

### Ligazóns externas 
*Páxina web de Alberto Seoane 
*Ficha de resultados de Alberto Seoane no Comité Paraolímpico Internacional 
*Ficha de resultados de Alberto Seoane no Comité Paraolímpico Español
Cefoideos

A dos **cefoideos** (*Cephoidea*) é unha pequena superfamilia de insectos himenópteros pertencente á suborde dos sínfitos.

## Taxonomía 
### Descrición 
Tanto a superfamilia como a familia foron descritas e 1835 polo entomólogo, botánico e escritor inglés Edward Newman.

### Etimoloxías 
Os nomes científicos da superfamilia e da familia están formados ambos os dous sobre a raíz do nome do seu xénero tipo, *Cephus*, coa adición dos sufixos -*oidea* e -*ĭdae*, propios son nomes da superfamilias e as familias de animais respectivamente.

### Clasificación 
A superfamilia na actualidade (2021) comprende unicamente unha familia con especies viventes, a dos céfidos (*Cephidae*),  

### Xéneros 
A familia dos céfidos conta con seguintes xéneros:

**Australcephus* Smith & Schmidt, 2009
**Caenocephus* (Strobl, 1895)
**Calameuta* Konow, 1896
**Cephalocephus* Benson, 1946
**Cephus* Latreille, 1803
**Characopygus* Konow, 1899
**Cuspilongus* Archibald & Rasnitsyn, 2015
**Electrocephus* Konow, 1897
**Hartigia* Schiødte, 1839
**Heterojanus* Wei & Xiao, 2011
**Hissarocephus* Gussakovskii, 1945
**Janus* Stephens, 1829
**Jungicephus* Maa, 1949
**Magnitarsijanus* Wei, 2007
**Megajanus* Wei, 1999
**Mesocephus* Rasnitsyn, 1968
**Miscocephus* Wei, 1999
**Neosyrista* Benson, 1935
**Pachycephus* J.P.E.F.Stein, 1876
**Phylloecus* Newman, 1838
**Sinicephus* Maa, 1949
**Stenocephus* Shinohara, 1999
**Stigmatijanus* Wei, 2007
**Sulawesius* Smith & Shinohara, 2002
**Syrista* Konow, 1896
**Trachelus* Jurine, 1807

## Distribución xeográfica 
A maioría das especies encóntranse no hemisferio norte, especialmente en Eurasia. 

## Características 
Son excepcionalmente esveltos comparados con outros sínfitos, e a miúdo parécense a outros tipos de avespas. Son os únicos sínfitos que carecen do ovipositor recto, que posúen o resto das especies do grupo.

As larvas perforan os caules de varias plantas, especialmente de gramíneas, pero tamén doutras plantas herbáceas, arbustos e árbores. Unhas poucas especies son pragas de cereais (por exemplo *Cephus cinctus*, que ataca ao trigo).

## Galería 

Calameuta filiformis (Cephidae sp.), Arnhem, the Netherlands.jpg|*Calameuta filiformis*
Calameuta haemorrhoidalis.JPG|*Calameuta haemorrhoidalis*
Calameuta pallipes.jpg|*Calameuta pallipes*
Calameuta sp. 02.JPG|*Calameuta* sp.
Cephus sp. ( pygmaeus^).Cephidae. - Flickr - gailhampshire.jpg|*Cephus pygmaeus*
Hartigia trimaculata.jpg|*Hartigia trimaculata*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Borror, D. J., DeLong, D. M. & Triplehorn, C. A.(1976): *An introduction to the study of insects*. Cuarta edición. Nova York, Chicago: Holt, Rinehart and Winston. ISBN 0-0308-8406-3.
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Himenópteros
* Sínfitos
NovaMundi: The Spear of Chaquén

***NovaMundi: The Spear of Chaquén*** é un videoxogo de estratexia desenvolvido pola empresa colombiana Slashware Interactive.

O xogo estreouse en "acceso anticipado" de Steam o 13 de abril de 2021.

## Modo de xogo 
*NovaMundi: The Spear of Chaquén* é un videoxogo de estratexia con perspectiva de cámara isométrica. É un xogo de rol en tempo real con opción de pausa táctica.

## Sinopse 
O xogo está ambientado no ano 1537 na confederación muisca (no Altiplano Cundiboyacense), na época da conquista española das nacións chibchas por Gonzalo Jiménez de Quesada.

O videoxogo baséase na ficción histórica e ofrece a posibilidade de cambiar o rumbo da historia e unir aos muiscas para repeler a expedición de Jiménez de Quesada. Para conseguilo, o xogador deberá explorar a rexión, sobrevivir na natureza, facer misións, loitar contra inimigos e lograr sumar forzas contra a invasión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Slashware
Raya and the Last Dragon

***Raya and the Last Dragon*** é un filme estadounidense de 2021 producido por Walt Disney Pictures e Walt Disney Animation Studios, e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. É o quincuaxésimo noveno filme producido polo estudio, e foi dirixido por Don Hall e Carlos López Estrada, coa colaboración de Paul Briggs e John Ripa. Foi producido por Osnat Shurer e Peter Del Vecho, escrito por Qui Nguyen e Adele Lim, e a música é obra de James Newton Howard. Conta cun elenco predominantemente asiático americano, incluíndo as voces de Kelly Marie Tran como Raya e Awkwafina como Sisu, a dragoa, xunto con Izaac Wang, Gemma Chan, Daniel Dae Kim, Benedict Wong, Sandra Oh, Thalia Tran, Lucille Soong e Alan Tudyk.

## Personaxes 
*Kelly Marie Tran como Raya
*Awkwafina como Sisu
*Izaac Wang como Boun
*Gemma Chan como Namaari
*Daniel Dae Kim como Xefe Benja
*Benedict Wong como Tong
*Sandra Oh como Virana
*Thalia Tran como Little Noi
*Lucille Soong como Dang Hu
*Alan Tudyk como Tuk Tuk

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Steam

**Steam** é un servizo de distribución dixital de videoxogos desenvolvido por Valve Corporation. Foi lanzado en setembro de 2003 como unha forma para Valve de achegar actualizacións de xeito automático aos seus xogos, mais acabou ampliándose para incluír xogos que non son de Valve senón de terceiros. Steam ofrece protección contra a pirataría, servidores de emparellamento, transmisións de vídeo e servizos de redes sociais. Tamén achega ao usuario a instalación e a actualización automática de xogos e características de comunidade como grupos e listas de amigos, gardado na nube, voz no xogo e funcionalidade de chat.  

É empregado ora por pequenos desenvolvedores independentes, ora por grandes corporacións de software para a distribución de videoxogos e material multimedia relacionado. 

Para poder desfrutar de todos estes servizos, é preciso estar rexistrado no servizo mediante a creación dunha conta de balde, á cal se vinculan os videoxogos mercados polo xogador. Estes xogos poden ser tanto os xogos que se ofrecen para a compra na propia plataforma como certos xogos comprados en tendas físicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Res extra commercium

***Res extra commercium*** é un aforismo propio do Dereito Romano que significa literalmente ***cousa fóra do comercio*** e que comprende aqueles bens que están fóra dos negocios xurídicos e por tanto non poden ser obxecto da propiedade ou posesión dunha persoa nin tampouco poden constituír o obxecto de ningún contrato ou acordo, é dicir, non poden ser vendidos, arrendados, prestados, doados nin permutados.

Por exemplo, o artigo 1271 do Código Civil de España, estabelece: "*Poden ser obxecto de contrato todas as cousas que non están fóra do comercio dos homes, aínda as futuras...."*

## Historia 
O xurista romano Gaio (120-178) distinguía na súa obra Institucións entre *res in commercio* e *res extra commercium*, segundo a súa capacidade de estabelecer relacións xurídicas privadas. Podían estar fóra do comercio por razóns de dereito divino, que eran aquelas destinadas a satisfacer esixencias de tipo relixioso, ou por dereito humano positivo. Dentro destas últimas estaría a denominada *res publica*, que comprendería as cousas destinada a uso público como ríos, pontes, calzadas, prazas, foros, teatros, acuedutos etc.

## Notas
Batalla de Pasca

A **batalla de Pasca** foi unha batalla entre o territorio sur da Confederación muisca, liderado polo seu zipa Saguamanchica, e a alianza entre os panches e os sutagaos, liderados polo cacique de Fusagasugá. A batalla tivo lugar  1470 preto de Pasca, na actual Cundinamarca, Colombia, e o resultado foi unha vitoria para Saguamanchica.

## Batalla 
miniatura|esquerda|Guerreiro sutagao en Fusagasugá.
Pouco despois de tomar o poder arredor do ano 1470, Saguamanchica decidiu conquistar aos sutagaos. Enviou unha forza de avanzada para recoñecer a área e seguiu dende Bacatá cun exército de arredor de 30&nbsp;000 güechas.

O cacique de Tibacuy foi quen negociou a submisión dos sutagaos a Saguamanchica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
I Am All Girls

***I Am All Girls*** é un filme surafricano de 2021 dirixido por Donovan Marsh, escrito por Wayne Fitzjohn e Marcell Greeff e protagonizado por Deon Lotz, Erica Wessels e Masasa Mbangeni. O filme estreouse en liña a través de Netflix o 14 de maio de 2021.

O filme conta a historia dunha investigadora de crimes sexuais, a inspectora Jodie Snyman, que recibe o caso dun asasino en serie que está acabando con sospeitosos de tráfico sexual de menores.

## Personaxes 
* Erica Wessels como Jodie Snyman
* Hlubi Mboya como Ntombizonke Bapai
* Leshego Molokwane como Ntombizonke de nena
* Nomvelo Makhanya como Ntombizonke de adolescente
* Deon Lotz como FJ Nolte
* Mothusi Magano como Capitán George Mululeki
* Brendon Daniels como oficial Samuel Arendse
* J.P. du Plessis como Gert de Jager
* Lizz Meiring como noiva de Gert
* Rafiq Jajbhay como o iraniano
* Masasa Mbangeni como Thamsanqa
* Ben Kruger como Oupa Carel Duvenhage
* Tamarin du Toit como Liezel Lourens
* Marcus Mabusela como Coronel
* Cindy Swabepoel como Mrs Lourens
* Israel Matseke Zulu como pimp
* Mampho Brescia como irmá do xefe mafioso
* Khutjo Green como Agnes
* Jason Fiddler como oficial de Khan
* Lovie Ramasrai como oficial dos contedores
* Afzal Kahn como Salim Khan
* Matt Stern como avogado de Salim Khan
* Kaseran Pillay como Pharwaz Khan
* Federico Fernandez como iraniano mozo
* Kate Liquorish como empregado da aeroliña
* Eduard Horn como interrogador de Gert

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lucas Fernández de Piedrahita

**Lucas Fernández de Piedrahita**, nado en Bogotá en 1624 e finado na Cidade de Panamá o 29 de marzo de 1688, foi un prelado católico que serviu como o bispo de Panamá (1676–1688) e bispo de Santa Marta (1668–1676). Foi o autor de *Historia general de las conquistas del Nuevo Reino de Granada*.

## Traxectoria 
[miniatura|*Historia general de las conquistas del Nuevo Reyno de Granada* de Lucas Fernández Piedrahita, impreso por Juan Baptista Verdussen en [Anveres, en 1688. O gravado calcográfico é obra de Joseph Mulder.]]
Lucas Fernández de Soto Piedrahita naceu en Santa Fe de Bogotá, sendo fillo de Domingo Hernández de Soto Piedrahita e Catalina de Collantes. Tiña un irmán e dúas irmás: Gregorio Hernández de Collantes, María Sayago e María Fernández de Piedrahita, e a súa nai era de ascendencia inca. O 27 de febreiro de 1668, foi nomeado polo rei de España e confirmado polo papa Clemente IX como bispo de Santa Marta. En 1669, foi consagrado por Antonio Sanz Lozano, bispo de Cartaxena. O 16 de novembro de 1676, foi nomeado polo rei de España e confirmado polo papa Inocencio XI como bispo de Panamá. Serviu nese posto até a súa morte o 29 de marzo de 1688. Foi o principal consagrador de Sancho de Andrade de Figueroa, bispo de Ayacucho Huamanga.

## Muisca 
Fernández de Piedrahita contribuíu de forma extensiva no coñecemento sobre os muiscas, os habitantes da rexión de Bogotá antes da invasión española. Fernández de Piedrahita naceu na antiga capital de Bacatá, na parte sur da Confederación muisca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*
*
*
Batalla de Chocontá

A **batalla de Chocontá** foi unha batalla que se produciu no seo do conflito entre os muiscas do norte e do sur da confederación muisca, na época precolombiana do centro de Colombia. A batalla produciuse  1490 en Chocontá. Enfrontáronse un exército de 50&nbsp;000 güechas do sur, liderados polo zipa Saguamanchica, e 60&nbsp;000 güechas do norte liderados polo zaque Michuá, quen tamén contaba co apoio do cacique de Guatavita.

miniatura|dereita|250px|Mapa dos territorios muiscas. Chocontá atópase na fronteira do territorio do *zipa* (verde) e a área vermella.

## Contexto 
[upright=.5|esquerda|miniatura|O zipa [Saguamanchica.]]
[upright=.5|esquerda|miniatura|O zaque [Michuá.]]
Nas décadas anteriores á chegada e invasión dos conquistadores españois ás terras altas centrais de Colombia, a área estaba gobernada por dous grupos principais: o *zacazgo* da rexión muisca do norte e o *zipazgo* da rexión muisca do sur. Se ben as dúas faccións estaban unidas nunha confederación, libraban numerosas guerras para dominar o terreo e obter acceso aos recursos da zona, principalmente ouro, cobre e esmeraldas.

Os muiscas do norte habitaban a área que aproximadamente se corresponde co actual departamento de Boyacá, mentres que os muiscas dos sur vivían no actual departamento de Cundinamarca. A capital do *zaque* era Hunza, actual Tunja, e a do *zipa* era Bacatá, que máis tarde se convertería na capital de Colombia, Bogotá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gáster

miniatura|280px|Diagrama dunha formiga obreira.O **gáser** na zona posterior, verde

En zooloxía denomínase **gáster** á porción bulbosa posterior do metasoma presente nas especies de himenópteros da orde dos apócritos (as abellas, avespas e formigas). 

O estreitamennto, chamado vugarmente "cintura de avespa", só separa aparentemente o abdome do tórax. De feito,  encóntrase entre o primeiro segmento (tagma) abdominal, que se fusiona co tórax para formar o mesosoma, e o segundo segmento abdominal. A parte do abdome separada do mesosoma chámase metasoma ou gáster. 

## O gáster nas formigas 
O gáster comenza, na maioría das formigas, co segmento abdominal III, pero algunhas tienen un post pecíolo constituído polo segmento III, en cuxo caso o gáster comenza co segmento abdominal IV.

Os segmentos individuais que forman os gástrer están separados, especialmente nas formigas, por membranas intersegmentarias moi delgadas e flexíbeis. Como resultado, estes segmentos gástricos individuais poden, dependendo do grao de enchido dos órganos internos, estirarse considerabelmente debido á comida inxerida.

## Etimoloxía 
O nome científico *gáster* deriva do grego antigo γαστήρ *gastḗr*, "estómago".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Himenópteros
* Apócritos
* Pecíolo (insectos)
Diego Aguirre Parra

**Diego Aguirre Parra**, nado en Toledo o 17 de outubro de 1990, é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo e centrocampista no CD Manchego, da Segunda División RFEF.

## Traxectoria 
Criouse na canteira do Toledo, e entre 2009 e 2011 xogou no seu filial, o Toledo B. En decembro de 2010 debutou co primeiro equipo na Terceira División, nun encontro fronte ao Manzanares, e na tempada seguinte subiu definitivamente ao primeiro equipo, no que militou ata 2014, vivindo dous ascensos a Segunda B e un descenso.

En xuño de 2014 anunciouse oficialmente a súa fichaxe polo Rayo Vallecano, da Primeira División, para a tempada seguinte e dúas máis, e foi presentado publicamente o día 15, xunto a Derek Boateng. Con todo, un mes despois foi cedido ao Leganés, da Segunda División, categoría na que debutou na segunda xornada fronte ao Llagostera. Marcou o seu primeiro gol na xornada 8 contra o Sporting de Gijón no Molinón e disputou case todos os encontros da tempada, 24 deles como titular. Na seguinte campaña xogou cedido no Real Oviedo, onde só puido disputar 10 encontros como titular. Na tempada 2016/17 regresou de Oviedo para xogar cun descendido Rayo. Vestiu a camiseta do club madrileño dúas campañas, xogando 39 partidos e marcando cinco goles, e proclamándose na segunda delas campión de Segunda, con Míchel no banco.  

En 2018 deixou o equipo madrileño para fichar polo Real Zaragoza, onde disputou 22 encontros, 7 deles como titular. Despois dunha tempada no club aragonés, en xuño de 2019 marchou a Chipre, ingresando no Apollon Limassol, da Primeira división chipriota.  En xaneiro de 2021 regresou a España e fichou polo Numancia, de Segunda B, sendo titular en case todos os restantes encontros da tempada. 

Ao remate desta foi anunciado como novo xogador do Deportivo da Coruña para a nova Primeira División RFEF. No club galego tivo que competir polo posto de lateral esquerdo con Héctor Hernández e xogou tamén algún partido como lateral dereito e como extremo. Completou a campaña cun total de 20 encontros, 11 deles como titular. Ao remate da competición o club comunicoulle que non renovaría o seu contrato. co que disputou 36 partidos, 17 deles como titular. Para a tempada 2023/24 baixou unha categoría para xogar co CD Manchego na Segunda División RFEF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do xogador en Transfermarkt .
Olaf Gulbransson

**Olaf Gulbransson** nado en Oslo o 26 de maio de 1873 e finado en Tegernsee, Alemaña, o 18 de setembro de 1958, foi un artista, pintor e debuxante noruegués. É coñecido sobre todo polas súas caricaturas e ilustracións. 

## Traxectoria 
A partir de 1890 traballou en moitas revistas noruegas, como *Pluk*, *Paletten* ou *Sfinx*. En 1902 trasladouse a Alemaña para traballar na revista satírica *Simplicissimus* despois de que o editor Albert Langen estivera en contacto co autor Bjørnstjerne Bjørnson buscando talento noruegués. En 1929 converteuse en profesor da academia de arte de Múnic. En 1921 Castelao viaxa a Alemaña e coñece a súa obra na *Simplicissimus.* Segundo Siro, Forain e Gulbranson foron dous dos autores que máis influíron no artista galego, o primeiro polos seus textos nos pés de páxina e o segundo pola liña. Valentín Paz-Andrade negou varias veces esa influencia. 

En 1933 a Academia de Arte de Berlín organizou unha exposición especial para celebrar o 60 aniversario de Gulbransson. O partido nazi pechou a exposición despois de só dous días. A pesar diso, os editores de *Simplicissimus*, Franz Schoenberner e T. T. Heine sinalaron que Gulbransson cooperou activamente cos nazis a partir de 1933 até o final da II guerra mundial ao facer obras satíricas contra os aliados, e Klaus Mann sinalou que iso lle doera especialmente. 

As historietas de Gulbransson contiñan unha liña precisa, e rexeitaba a arte de retrato no estilo decorativo da época. Foi coñecido como un dos máis destacados caricaturistas noruegueses. Casou tres veces, a última coa sobriña de Bjørnstjerne Bjørnson, Dagny Bjørnson. Ao final da súa vida recibiu a medallla Goethe. Hoxe en día un premio de humoristas gráficos en Alemaña leva o seu nome.  

En 2004 os artistas Lars Fiske e Steffen Kverneland publicaron o libro *Olaf G*., un álbum retrospectivo sobre Gulbransson.

## Galería 

File:Olaf-Gulbransson-Museum_Tegernsee.jpg|Museo en Tegernsee
File:Steffen_Kverneland_Olaf_G.jpg|Álbum *Olaf G.*, de Lars Fiske e Steffen Kverneland

## Notas
Jean-Louis Forain

**Jean-Louis Forain** , nado en Reims o 23 de outubro de 1852 e finado o 11 de xullo de 1931, foi un pintor, debuxante, caricaturista e ilustrador francés, vinculado a Toulouse-Lautrec, a quen en realidade precedeu como observador da vida moderna. É considerado o membro máis novo do grupo impresionista.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha modesta familia de artesáns. Trasladado a París ao once anos de idade, contou coa protección do escultor Jean-Baptiste Carpeaux e estudou por un tempo na *École deas Beaux-Arts*, no estudo de Jean-Léon Gérôme e co caricaturista André Gill, aínda que a súa formación foi autodidacta en gran medida. Destacou como ilustrador de publicacións como *Le Monde parisien* e *Le Rire*. Tamén buscou o humor nos seus debuxos máis satíricos de xuíces e avogados, nos que tivo un ilustre predecesor, Honoré Daumier. Segundo Siro, Forain foi un dos autores que máis influíron en Castelao, xunto con Olaf Gulbransson, o primeiro polos seus textos nos pés de páxina e o segundo pola liña. 
Baixo influencia de Manet e Degas, Forain abordou temas recorrentes neles: o teatro, os cafés, a ópera, as casas de alterne e as carreiras de cabalos. Entre 1879 e 1886 participou en catro exposicións impresionistas, invitado por Degas e nunha colectiva da galería *Durand-Ruel* en Nova York. 

A súa primeira mostra individual foi en 1890, na galería *Boussod et Valadon* dirixida por Theo van Gogh, irmán de Vincent.

Destacou como autor popular a partir de 1890, coas súas caricaturas satíricas. Admirador de Goya, visitou Madrid en 1894 e 1900, a segunda vez para visitar unha exposición súa.

En 1913 expuxo 390 piezas no Museo de Artes Decorativas de París, e en 1917 participou na Exposición de Arte Francesa celebrada en Barcelona con 75 obras. En 1921, por compromiso ofrece ao museo de Reims, a súa cidade natal, un importante lote de debuxos. Morreu o 11 de xullo de 1931

## Obras 
* *Scène de café* (1878). Museo de Brooklyn
* *Bailarina en rosa*. Colección Thyssen-Bornemisza.
* *Vestíbulo en la Ópera*. Museo de Belas  Artes de Boston.
* *Le Veuf* (1884). Museo de Orsay.
* *Anna de Noailles* (1905).

## Exposicións 
* De xuño a setembro de 1952, na Bibliothèque nationale polo centenario do seu nacemento.
* De maio a xuño de 1978, no museo Marmottan de París.
* De xaneiro a xullo de 1986, no Museo des deux guerres mondiales.
* 2003, no museo Brayer de Baux de Provence.
* Do 8 de abril ao 28 de setembro de 2003 no museo Angladon de Aviñón.
* Do 10 de marzo ao 5 de xuño de 2011 no Petit Palais de París.

## Galería 

Ficheiro:Bmr_41_jl_forain_dans_son_atelier_l'illustration_17_fev_1923.jpg|Jean-Louis Forain debuxando no seu estudio
Ficheiro:La_danseuse_-_Jean-Louis_Forain.jpg|A danseuse - Jean-Louis Forain
Ficheiro:Danseuse_et_admirateur_derrière_la_scène_-_Jean-Louis_Forain.jpg|*Danseuse et admirateur derrière a scène* (Museo de Belas Artes de Buenos Aires)
Ficheiro:Forain_-_The_tightrope_walker.jpg|*A funambulista* (Art Institute de Chicago)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Jean-Louis Forain en Artehistoria
* Caricatura de Forain
Propodeo

miniatura|280px|Propodeo dunha formiga, indicado pola frecha
En zooloxía denomínase **propodeo** ao primeiro segmento (tagma) abdominal dos insectos himenópteros da suborde dos apócritos (abellas, avespas e formigas). 

## Etimoloxía 
O nome científico *propodeo* é a adaptación  do latín científico *propodeum*, alteración de *propodeon*, e está formado pola unión dos elementos *pro*- e -*podeo*, derivados do grego antigo πρό *pro*, "antes, diante de", e πόδιον *pódium*, "pé", respectivamente. 

## Estrutura 
Este segmento fusionouse co tórax para formar o mesosoma. É un só esclerito grande, non subdividido, e ten un par de espiráculos. Está fortemente constrinxido posteriormente para formar a articulación do pecíolo, e dá
aos apócritos a súa forma distintiva. Os segmentos restantes do abdome levan o nome de metasoma ou, máis propiamente, gáster, neste grupo de himenópteros.

Pode haber unha sutura entre o propodeo e o tórax, como nos sínfitos, ou non, e a presenza ou ausencia desa sutura pode axudar na identificación de espécimes.

## Noutros grupos de animais 
### Crustáceos 
Nos crustáceos o propodeo é o nome do cuarto segmento do endopodio dos apéndices, situado entre o carpo e o dáctilo.

### Moluscos 
Nalgúns moluscos gasterópodos mariños que viven en substratos brandos, o propodeo é a rexión anterior do pé, modifidada como  unha gran sola en forma de pá, adaptada para a escavación.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Himenópteros
* Apócritos
* Sínfitos
* Pecíolo (insectos)
Lois Oreiro

**Lois Oreiro Serrano**, nado en Pudenza (Zas) o 12 de xuño de 1966, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid. Entre 1991 e 2004 foi delegado da TVG en Madrid. De volta á terra, alternou o seu labor con colaboracións noutros medios audiovisuais, escribindo tamén artigos en *Grial*, *Diario de Pontevedra*, *La Opinión* da Coruña, *Xornal de Galicia* e *Avui.cat*. Foi condutor de informativos de Correo TV. 

O seu libro *Xallas. Teoría da existencia* (2007) é unha viaxe literaria seguindo o percorrido do río Xallas, que posúe diferentes denominacións ó longo do seu traxecto, pero que foi con esta coa que nomeou toda unha contorna.*Uns ós outros* (2009) é un libro de poemas con tres partes: a da razón («Caer caendo»), a das emocións («Desamor» e «Poemario básico») e a do contexto ou contorna («Fisterrá»). Con *Os mundos de agora* (2021) Galaxia inaugurou a colección Hoxeéhoxe, obra na que abre o debate sobre a pegada tecnolóxica.

## Obras 
### Ensaio 
* *Xallas. Teoría da existencia* (2007). tresCtres. 290 páxs. ISBN 978-8493556280.
* [miniatura|Presentando *Os mundos de agora* con [Irene Lourido na Libraría Paz de Pontevedra en novembro de 2021|239x239px]]*Os mundos de agora* (2021). Vigo: Galaxia, Col. Hoxeéhoxe. 346 páxs. ISBN 978-84-9151-634-7.
### Poesía 
* *Uns ós outros* (2009). tresCtres. 129 páxs. ISBN 978-8492727117.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha na Editorial Galaxia
Centro Académico Romano Fundación

O **Centro Académico Romano Fundación** (CARF) é unha entidade sen ánimo de lucro que xurdiu en 1989 co obxectivo de apoiar a formación dos seminaristas e sacerdotes católicos. Os bolseiros estudan na Pontificia Universidade da Santa Cruz e na Universidade de Navarra. Diversas entidades realizan actividades anualmente para recadar fondos para a entidade.

A institución formouse cando Xoán Paulo II pediu ao beato Álvaro del Portillo, daquela, prelado do Opus Dei, que comezase unha universidade en Roma (Italia) para proporcionar unha sólida formación aos futuros sacerdotes.

Nos seus case 30 anos de historia, preto de 16 000 estudantes de 128 países beneficiáronse das súas subvencións para poder formarse.

## Notas
María Dionisia Vives y Zires

**María Dionisia de Vives y Zires**, nada na Coruña o 13 de agosto de 1823 e finada en Madrid o 30 de marzo de 1892, foi unha nobre e filántropa galega. Ostentou os títulos de duquesa de Pastrana e condesa de Cuba.

## Traxectoria 
Filla de Francisco Dionisio Vives. Foi segunda condesa de Cuba, casou primeiro con Juan Bessières y Portas, brigadier dos Reais Exércitos. Após enviuvar, volveu contraer matrimonio con Manuel de Toledo Lesparre Salm Salm y Silva, grazas ao cal pasou a ostentar os títulos de duquesa de Pastrana, marquesa do Cenete e condesa de Villada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
A grande evasión

***A grande evasión*** (en ) é un filme estadounidense de 1963 dirixido por John Sturges e protagonizado por  Steve McQueen, James Garner e Richard Attenborough, xunto con James Donald, Charles Bronson, Donald Pleasence, James Coburn, Hannes Messemer, David McCallum, Gordon Jackson, John Leyton e Angus Lennie. Foi filmado en Panavision.

O filme baséase no libro homónimo non fiticio de Paul Brickhill, un relato de primeira man da fuxida masiva de prisioneiros de guerra da Commonwealth británica do campo de prisioneiros Stalag Luft III en Sagan (actual Żagań, en Polonia), durante a segunda guerra mundial. O filme retrata unha versión moi ficticia da fuxida, con numerosos cambios para mellorar o seu atractivo comercial, como centrarse máis na participación estadounidense na fuga.

Estreouse en galego o 9 de maio de 2002 a través da TVG.

## Personaxes 
* Steve McQueen como Capitán Virgil Hilts 'The Cooler King'
* James Garner como Tenente Bob Hendley 'The Scrounger'
* Richard Attenborough como Líder do escuadrón Roger Bartlett 'Big X'
* James Donald como Capitán Ramsey 'The SBO'  
* Charles Bronson como Tenente Danny Welinski 'Tunnel King'
* Donald Pleasence como Tenente Colin Blythe 'The Forger'
* James Coburn como Oficial Sedgwick 'The Manufacturer'
* Hannes Messemer como *Oberst* von Luger "The Kommandant"
* David McCallum como Tenente Comandante Eric Ashley-Pitt 'Dispersal'
* Gordon Jackson como Tenente Andy MacDonald 'Intelligence'
* John Leyton como Tenente Willie Dickes 'Tunnel King'
* Angus Lennie as Flying Officer Archie Ives 'The Mole
* Nigel Stock como Tenente Dennis Cavendish 'The Surveyor'
* Robert Graf como Werner 'The Ferret'
* Jud Taylor como Segundo Tenente Goff
* Hans Reiser como Kuhn
* Harry Riebauer como *Stabsfeldwebel* Strachwitz
* William Russell como Sorren
* Robert Freitag como *Hauptmann* Posen
* Ulrich Beiger como Preissen
* George Mikell como *SD* *Hauptsturmführer* Dietrich
* Lawrence Montaigne como Haynes "Diversions"
* Robert Desmond como Griffith 'Tailor'
* Til Kiwe como Frick
* Heinz Weiss como Kramer
* Tom Adams como Dai Nimmo 'Diversions'
* Karl-Otto Alberty como *SD* *Untersturmführer* Steinach

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Detalla a persecución por parte da unidade de investigacións especiais da Royal Air Force despois da guerra para atopar e levar a xuízo aos autores dos "asasinatos de Sagan".
* 
* 
* 
* 
* 
*  Memoir by the surviving Norwegian escapee.
*  Story of Wing Commander Harry "Wings" Day.
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Giuseppe Frassinetti

**Giuseppe Frassinetti**, nado o 15 de decembro de 1804 en Xénova e finado na mesma cidade o 2 de xaneiro de 1868, foi un crego católico italiano, fundador da Congregación dos Fillos de Santa María Inmaculada.

## Traxectoria
Quedou orfo de nai (Angela Viale) con tan 14 anos; ficou, el e mais os seus catro irmáns máis novos, ao coidado do pai e dunha tía que se mudou á casa. O pai, Giovanni Battista Frassinetti, tiña un comercio de tecidos.

Estudou no seminario da diocese de Xénova, onde tivo como profesor a Antonio Maria Gianelli. Ordenárono sacerdote en 1827 en Savona, e en 1831 chegou a ser o párroco de Quinto al Mare, nos arrabaldes de Xénova. Os seus outros tres irmáns homes (Francesco, Giovanni e Raffaelle) tamén acabaron sendo sacerdotes, e a única irmá muller, Paola Frassinetti, que despois sería fundadora das irmás Doroteas, foi onda el para formarse. Foi precisamente na parroquia de Quinto al Mare onde Paola Frassinetti abriu a primeira escola, inicialmente no propio templo. Neses anos, con Luigi Sturla, fundou un centro de formación para os sacerdotes novos, chamado a Congregazione del Beato Leonardo.  

En 1839 foi o crego da parroquia de Santa Sabina, co título de prioiro. En 1848 a "congregazione" pechou polas presións políticas e fundou sucesivamente a Pia Associazione per la conservazione ed incremento della santa Fede, centrada na participación social dos cristiáns, logo a primeira sociedade católica de Mutuo Soccorso (1854), centrada no vículo co movemento obreiro e, ao ano seguinte, en 1855, a Pia Unione delle Figlie di santa Maria Immacolata, dirixida a mulleres, e cinco anos despois, en 1860, a mesma asociación pero para homes: a Pia Unione dei Figli di santa Maria Immacolata (1855). Estes dous proxectos tiñan como finalidade preparar a homes e mulleres de familias pobres para que se ordeasen sacerdotes ou monxas, respectivamente. 

En 1903 estes proxectos abrocharían na orde da congregación dos Fillos de Santa María Immaculada, ben logo do pasamento de Frassinetti.

O seu proceso de canonización comezou en Génova en 1916 e en 1991 o papa Xoán Paulo II atribuíulle o título de venerable.

## Obras
* ''Compendio della Teologia Morale di s. Alfonso M. De' Liguori'' (1865-1866).

## Notas
Villa Paula

**Villa Paula** é unha das casas das Irmás de Santa Dorotea en Pontevedra, situada na rúa Afonso XIII a carón do centro de ensino da orde. Nela viven unha pequena parte das relixiosas, malia que o edificio tamén está habilitado para actuar como escola infantil.
Maker Faire Galicia

A **Maker Faire Galicia** é un evento onde durante uns días se reúnen tanto persoas expertas, como afeccionadas e interesadas no mundo do "Faino ti mesmo" ou DIY (*Do It YourSelf*, en inglés), no que mediante o uso de software e hardware de fontes abertas (open source, en inglés) poden realizar creacións técnicas que aúnan as Artes, as Ciencias, a Enxeñería e a Artesanía, que deriva da filosofía educativa STEAM en inglés (Science, Technology, Engineering, Arts and Maths), na que se combinan as diferentes ramas técnicas e artísticas para impulsar a creatividade e acadar un maior coñecemento e aproveitamento dos recursos dispoñibles.

O DIY oriéntase, por unha banda, ás fontes abertas e, por outra banda, ao autodidactismo, aínda que tamén fomenta a creación en grupo (DIWO, Do It With Others, Faino Con Outros, en inglés).

A Maker Faire de Galicia comezou no ano 2015 como unha mini Maker, logrando cos anos obter a categoría de Feira Maker e chegando en 2021 a ser unha das Maker Faire máis grandes de Europa.

## Notas
Maker Faire

**Maker Faire** é un evento creado pola revista Make para "celebrar as artes, a artesanía, a enxeñería e os proxectos de ciencia dende a filosofía de "faino ti mesmo" (DIY - *Do It Yourself*, en inglés).
## Principais feiras 
As grandes feiras de fabricantes celébranse en San Mateo, California, Detroit e Nova York. A New York Maker Faire tamén é coñecida como "World Maker Faire".

A Maker Faire Galicia é unha das maiores de Europa.

### Feira 2013 
* 18-19 de maio, área da baía de San Francisco, Centro de eventos do condado de San Mateo, San Mateo, California
* 27-28 de xullo, área de Detroit en The Henry Ford, Dearborn, MI
* 21-22 de setembro, Nova York, no New York Hall of Science, Flushing Meadows Corona Park, Queens, Nova York

#### Outras feiras 
* Maker Faire Kerkrade: 7 e 8 de setembro de 2013. Organizado polo museo de ciencias Continium e os FabLabs en Maastricht, Aquisgrán, Genk, Lieja e Luxemburgo.
* Orange County Mini Maker Faire (Irvine, CA): 17 de agosto de 2013
* '''European'''  Maker Faire en Roma 3-6 de outubro de 2013
* Mission Mini Maker Faire (San Francisco, CA): TBD
* Makers´ Faire Tokyo: 3-4 de novembro

## Mini Maker Faires e outros eventos 
### Eventos en España 2015 
* 25 de abril, Madrid Mini Maker Faire, Madrid; primeira edición.
* 12 de setembro, León Mini Maker Faire, León; segunda edición.
* 19 de setembro, Barcelona Mini Maker Faire, Barcelona, ​​terceira edición.
* 17 de outubro, Santiago de Compostela Mini Maker Faire, Santiago de Compostela; primeira edición.
* 20-22 de novembro, Bilbao Maker Faire, Bilbao, primeira gran edición en España despois de dous anos de Mini edición. Situado na antiga fábrica Artiach (Ribera de Deusto) 

### Feiras de Mini Maker 2013 
* 5 de outubro, Northern Colorado Maker Faire, Loveland, CO
* 5 de outubro, Orlando Mini Maker Faire, Orlando, FL 
* Do 11 ao 12 de outubro, Saint-Malo Mini Maker Faire, Saint-Malo Francia
* 12 de outubro, Groningen Mini Maker Faire NNT Machinefabriek e Ebbingekwartier, Groningen, Holanda 
* 19 de outubro, Hampton Roads Mini Maker Faire, Norfolk, VA
* 26 de outubro, Atlanta Mini Maker Faire, Atlanta, GA 
* 23-24 de novembro, Twente Mini Maker Faire, Hazemeijer Hengelo (Creatieve fabriek), Hengelo (ov), Países Baixos 
* 24 de novembro, Sydney Mini Maker Faire, Powerhouse Museum, Sydney, Australia 
* 7 de decembro, San Diego Mini Maker Faire, Del Mar Fairgrounds,  San Diego, CA

### Feiras do mini fabricante de 2014 
* 5 de abril, Greenbelt, Maryland
* 12-13 de xullo, Bilbao Mini Maker Faire, Bilbao, España  Tivo lugar en:

* 2009 en Acra, Ghana
* 2010 en Nairobi, Kenya
* 2011 en O Cairo, Exipto

## Notas 
## Véxase tamén
Economía muisca

thumb|right|235px|As esmeraldas foron explotadas usando fosas escavadas xunto á formación. Debido a que as esmeraldas de Somondoco se atopaban en rochas sedimentarias, limpábanse nas fosas durante a estación das choivas.
miniatura|dereita|235px|Os muisas eran famosos pola súa fina ourivaría.
Este artigo describe a **economía** dos **muiscas**. Os muiscas eran os habitantes orixinais do Altiplano Cundiboyacense, o chaira dos Andes centrais da actual Colombia. A súa economía e habilidades de comercio eran ben coñecidas polas outras comunidades indíxenas da área, e segundo describiron os conquistadores españois, o seu principal obxectivo era a adquisición de recursos minerais como ouro, esmeraldas, carbono, prata e cobre.

A economía muisca era autosuficiente no que respecta á subministración básica de alimentos, grazas ás avanzadas técnicas agrícolas que desenvolveron en socalcos elevados. O sistema de comercio estaba ben estabelecido, achegando tanto ás clases sociais superiores da sociedade muisca como á poboación en xeral abundancia de ouro, plumas, caracois mariños, coca, yopo e outros artigos de luxo. Os mercados levábanse a cabo cada catro a oito días en varios asentamentos ao longo da Confederación Muisca e organizábanse mercados especiais en torno a festividades nas que comerciantes de fóra dos Andes intercambiaban os seus produtos cos muiscas.

Ademais da agricultura, os muiscas desenvolvéronse ben na produción de diferentes artesanías, empregando as materias primas comercializadas cos pobos circundantes. Famosos son os obxectos dourados e de "tumbaga" feitos polos muiscas. As mantas, teas e redes de algodón eran confeccionadas polas mulleres muiscas, e intercambiábanse por bens valiosos, froitas tropicais e pequenas teas como cartos. Os muiscas foron os únicos en Suramérica en ter moedas reais de ouro, chamadas "tejuelos".

A minaría era unha importante fonte de ingresos para os muiscas, a quen chamaban "a xente do sal" polas súas minas de sal en Zipaquirá, Nemocón e Tausa. Ó igual que os seus veciños occidentais, os muzos, que eran chamados o "pobo esmeralda", extraían esmeraldas nos seus territorios, principalmente en Somondoco. O carbón atopábase en toda a rexión dos muiscas en sedimentos do Eoceno e usouse para os lumes de cociña e para a produción de sal e ornamentos dourados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*