Historia de Suráfrica

A **historia de Suráfrica** abrangue a historia de Suráfrica e dos seus estados predecesores. 

## Prehistoria 
Descubríronse vestixios de homínidos que poboaron o actual territorio de Suráfrica hai máis de 3 000 000 de anos. Evolucionaron gradualmente ata hai 1 000 000 millón de anos cando aparece o *Homo erectus* na rexión. Os primeiros coñecementos que se teñen do *Homo sapiens* datan de hai 100 000 anos. Os primeiros *Homo sapiens* que se coñecen no área son as tribos san despectivamente coñecidos como bosquimáns, os cales eran principalmente cazadores. Hai uns 2 500 anos tribos bantúes emigraron do delta do río Níxer cara ao que hoxe é Suráfrica e, aparentemente, viviron pacificamente cos *bushman* na rexión. Pouco se coñece desta época, estas tribos non coñecían a escritura e o escaso coñecemento que se ten provén de achados arqueolóxicos. Posteriormente emigraron outras tribos a Suráfrica tales como os khoi, san, xhosas, zulús e outras.

## Idade Moderna 
A historia escrita de Suráfrica comeza coa chegada dos europeos á rexión. Os primeiros en facer incursións foron os portugueses, quen fundaron un asentamento precursor de Cidade do Cabo no Cabo de Boa Esperanza e practicamente exterminaron os khoikhoi e san que habitaban na rexión. Os holandeses, arrebataron a colonia aos portugueses en 1652, estableceron pequenos asentamentos no Cabo de Boa Esperanza e expandironse ata formar a Colonia do Cabo. Ao final do século XVIII os ingleses apoderáronse da colonia holandesa, transformándose entón nunha colonia británica. A poboación europea comezou a expandirse e comezaron as loitas cos nativos sobre a posesión da terra con abundantes baixas en ámbolos lados. As hostilidades tamén se iniciaron entre os holandeses e os británicos e moitos destes holandeses emigraron e establecéronse na zona central da rexión coñecida como Highveld onde formaron catro repúblicas. Os holandeses, eran coñecidos como os *bóers* (granxeiros, en holandés), tiveron dúas guerras cos británicos, chamadas Guerra dos Boers, que terminaron na derrota destes e das súas repúblicas independentes.

## Idade Contemporánea 
miniatura|300px|Bóers cruzando o Karoo.En 1910 as catro principais repúblicas da rexión uníronse configurando a Unión Surafricana. Aos poboadores de raza negra non se lles deu o dereito de voto nesta república e a falta de dereitos dos negros, os denominado "homes de cor" e asiáticos continuou erosionando o concepto de unión.

Os descendentes dos colonos brancos sempre constituíron unha minoría entre os africanos de raza negra. Logo da segunda guerra mundial os brancos ditaron as súas regras racistas a través do Apartheid, mediante unha serie de leis que establecían a segregación racial. O sistema do Apartheid empezouse a cuestionar internacionalmente ao comezar o último cuarto do século XX, polo que o goberno do Partido Nacional incrementou as sancións, os arrestos e a opresión contra a poboación que non era branca.

En 1990, logo dun longo período de resistencia por parte de varios movementos anti-Apartheid (sobre todo o Congreso Nacional Africano) e da presión internacional por campañas como Free Nelson Mandela, o goberno do Partido Nacional viuse forzado a dar un primeiro paso cara á negociación abolindo a prohibición do Congreso Nacional Africano e outras organizacións políticas de esquerdas, e liberando a Nelson Mandela logo de 27 anos en prisión. Para a entrega do poder á maioría negra leváronse a cabo negociacións que incluían o mantemento do sistema económico preexistente, a lei de reconciliación e o desmantelamento do programa nuclear de Suráfrica para que os africanos non dispuxesen da bomba atómica. A lexislación do Apartheid foi gradualmente substituída dos textos estatutarios e leváronse a cabo as primeiras eleccións multirraciais en 1994. O Congreso Nacional Africano (ANC) gañounas cunha gran maioría, e desde entón mantívose no poder.

O país está actualmente baixo control da maioría negra, a cal constitúe o 80 % da poboación. Malia a eliminación do Apartheid, millóns de surafricanos negros continúan vivindo na miseria e a taxa de desemprego oficial rolda no 40 %. De todos os xeitos leváronse a cabo cambios lexislativos baixo os auspicios do BEE (Black Economic Empowerment), axudando a nivelar as condicións de vida dos grupos raciais do país, situación provocada por mor de décadas de dominio económico desproporcionado por parte da minoría branca.