Laura Lechuga

**Laura M. Lechuga Gómez**, nada en  Sevilla en 1962, é unha microbióloga  investigadora e profesora española. É líder do grupo Networking Biomedical Research Center (CIBER) e directora da División de Nanobiosensores e Bioanalítica do Instituto Catalán de Nanociencia e Nanotecnoloxía (ICN2). Foi Directora do Departamento de Sensores e Biosensores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) de España.

É autora de máis de 200 publicacións científicas  e de 8 familias de patentes, das que sete foron transferidas á industria a través das empresas *spin-off* SENSIA, S.L. e BIOD, S.L. Participou en case 60 proxectos de investigación, maioritariamente internacionais, e é unha activa divulgadora científica.

Durante a pandemia de enfermidade por coronavirus 2019-2020, Lechuga desenvolveu un biosensor óptico simple, de baixo custo e rápido para detectar o COVID-19.

## Traxectoria 
Laura Lechuga interesouse na bioloxía molecular cando estaba na escola secundaria. Finalmente estudou a Licenciatura de Química na Universidade de Cádiz, onde se inspirou para seguir a súa carreira pola vía da investigación.

Lechuga completou a súa investigación doutoral na Universidade Complutense de Madrid. A súa tese doutoral foi *III-V semiconductor Schottky diodes for gas sensing and biosensing*. Pasou os dous anos posteriores ao doutoramento na Universidade de Twente (Países Baixos) e despois, cando regresou a España en 1995, incorporouse ao Centro Nacional de Microelectrónica do CSIC en Madrid, nomeada para o Instituto de Nanotecnoloxía MESA+.

### Investigación e carreira profesional 
Desde 1995, traballou no Centro Nacional de Microelectrónica do CSIC en Madrid. En 2002 foi nomeada xefa do Departamento de Sensores e Biosensores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC).

En 2008 uniuse á facultade do Instituto Catalán de Nanociencia e Nanotecnoloxía (ICN2) e é líder do grupo Networking Biomedical Research Center (CIBER).

Lechuga desenvolve biosensores baseados en silicio que poden ser integrados nunha plataforma "lab-on-a-chip". Desenvolveu diferentes tipos de sensores, incluíndo: biosensores fotónicos, interferómetros Mach-Zehnder, sensores opto-nano-mecánicos e sensores magnetoplasmónicos. Busca aplicar estes sensores en contornas clínicas, para o diagnóstico de cancro e outras enfermidades, así como para a vixilancia do medio ambiente. En 2018 presentou un dispositivo de punto de atención baseado na interferometría para a cuantificación rápida e sensible de *Escherichia coli*. O dispositivo contiña micromatrices impresas en substratos nanoplasmónicos de alto rendemento, e mesmo podía ser utilizado por persoal non experto.

Durante a pandemia de coronavirus 2019-20, Lechuga desenvolveu un sistema de probas COVID-19 simple, de baixo custo e rápido. Lechuga desenvolveu a idea en dez días, aproveitando a súa experiencia na construción de biosensores ópticos. O sensor en si mesmo consiste nun interferómetro de guía de ondas. Utiliza unha mostra de saliva ou esputo para detectar a presenza do SARS-CoV-2. Se a saliva contén SARS-CoV-2, unirase aos anticorpos e, á súa vez, cambiará a transmisión dun raio de luz que pasa a través do sensor óptico. Unha vez analizada a luz, o resultado transmitirase a un teléfono intelixente ou a unha tableta, nun proceso que dura menos de 30 minutos. Probas de ADN complementarias identificarán o ARN viral sen necesidade de usar unha reacción en cadea da polimerase (PCR).

É unha divulgadora científica moi activa.
* 2017 Incluída en *AcademiaNet*, o portal das mulleres académicas excelentes.
*2020 Premio Jume I en Nuevas Tecnologías.
*2020 Premio Ada Byron a la Mujer Tecnóloga.
*2020 Premio Nacional de investigación "Juan de la Cierva", na área de Transferencia de Tecnoloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Las científicas del coronavirus. Laura Lechuga