open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Finlandia (Sibelius)

O poema sinfónico ***Finlandia*** (Op. 26) compúxoo Jean Sibelius en 1899 e revisou de novo en 1900 para animar a loita popular contra da revogación da autonomía finesa polo goberno imperial ruso, converteuse nunha peza moi popular no país, nun himno oficioso e secreto por canto as autoridades rusas prohibírano

Finlandia era o cadro final dunha suite de varias pezas que Sibelius compuxo para ser estreada con ocasión das Festas da Pensión da Prensa de 1899, a prensa fora precisamente un dos baluartes da oposición á rusificación de Finlandia, e o acto converteuse nun chamamento do sentimento patriótico finés nun momento no que a política rusa se facía máis agresiva. Gran parte do peza é música turbulenta e implorante, utilizando instrumentos de vento, evocando a loita do pobo finés polos seus dereitos mais cara ao fin da obra a composición vólvese máis serenamente melódica, esta última parte volveuna escribir Sibelius máis tarde como unha nova peza co nome de *Finlandia-hymni*.

## Orquestración 
A partitura de Sibelius require da utilización de:

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de composicións de Jean Sibelius

### Ligazóns externas 
* *Scores* completos de varios poemas sinfónicos de Jean Sibelius incluído *Finlandia*
* Vídeo dunha gravación de 2012 de *Finlandia* Op.26 en www.youtube.com
* Vídeo da inauguración do Musiikkitalo Helsinki coa versión coral de *Finlandia* interpretada pola Radion sinfoniaorkesteri baixo a batuta de Jukka-Pekka Saraste en www.youtube.com
-274

## Acontecementos 
* Pirro, rei do Epiro, conquista Macedonia, expulsando do trono a Antígono Gonatas.
* A cidade samnita de Benevento está baixo ocupación romana tras a terceira Guerra Samnita.
* Comeza a Primeira Guerra de Siria, entre láxidas e seléucidas.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-276

## Acontecementos 
* Antígono Gonatas, fillo de Demetrio Poliorcetes, restaura a monarquía macedónica.

## Nacementos 
* Eratóstenes - matemático e xeógrafo grego, quen chegou a dirixir a Biblioteca de Alexandría (m.-194).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Mute Records

**Mute Records** é un selo discográfico formado en 1978 por Daniel Miller, nun principio para realizar o seu propio sinxelo, *T.V.O.D./Warm Leatherette*, baixo o alcume de *The Normal*.
Mute Records comezou a ser coñecido pola firma de artistas post-punk, como Fad Gadget (pseudónimo de Frank Tovey), a Einstürzende Neubauten, Throbbing Gristle ou Cabaret Voltaire. Cando a música electrónica se situou no cumio das listas de 1981 do Reino Unido, Mute Records asinou con artistas como Depeche Mode, Nitzer Ebb, Yazoo ou Erasure, bandas que facían uso de novas tecnoloxías que redefinirían o son das pistas de baile entre os finais dos 80 e principios dos 90.

Logo desta etapa, Mute cambiou o seu estilo novamente, apoiando o rock alternativo con bandas como Sonic Youth na subselo **Blast First**. O selo ademais lanzou en 1992 a subsidiaria **Novamute Records**, principalmente como unha canle de distribución de música electrónica experimental.

Mute Records foi coñecido por ser o fogar de Depeche Mode e Erasure. Moby, Nick Cave e Laibach tamén son algúns dos piares fundamentais de Mute.

Os seguintes discos realizados por Mute Records foron nomeados para os premios Mercury:
* *We Can Create It* de Maps (2007)
* *Coles Corner* de Richard Hawley (2006)
* *Felt Mountain* de Goldfrapp (2001)
* *Soul Murder* de Barry Adamson (1992)

Mute Records foi a primeira casa discográfica británica en aparecer en Internet, co título **Mute Liberation Technologies**. Este comezou como un boletín, logo cun espazo en Telnet, e finalmente o seu propio sitio Web. Continuaron algúns anos máis ata darse de baixa, con excepción do sitio web.

O 10 de maio de 2002, EMI adquiriu Mute Records, estendendo unha exitosa relación que Mute mantiña con EMI Virgin Records durante 15 anos. Daniel Miller, presidente executivo, é o responsable de tódalas actividades da compañía.

## Ligazóns externas 
* Sitio oficial
-279

## Acontecementos 
* Invasión gálata en Macedonia e en Grecia. 
* Subida ao trono de Antígono Gonatas en Macedonia. 
* Inicio da Confederación etolia.
* Remátase de construír o Faro de Alexandría.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Tolomeo Ceraunos - rei de Macedonia, loitando contra os gálatas.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Moshé Feldenkrais

**Moshé Picas Feldenkrais ** (Slavuta, Imperio Ruso, 6 de maio de 1904 - Tel Aviv, Israel, 1 de xullo de 1984) foi un científico (físico e doutor en ciencias) israelí. 
## Traxectoria
Na súa adolescencia emigrou a Palestina.

Vivir en Palestina e *ser xudeu* significaba moitas veces a necesidade de defenderse en loitas ou pelexas de vida ou morte. Desenvolveu movementos de autodefensa e escribiu un pequeno libro ensinando técnicas de defensa en ataques con coitelo.

Anos máis tarde, en París, por causa de escribir o libro, coñeceu ao mestre xaponés Jigoro Kano. Este introduciuno no Judo e Feldenkrais converteuse no primeiro europeo en obter o cinto negro, segundo Dan en 1933. Fundou o primeiro club de Judo de Francia por pedido de Kano e escribiu varios libros sobre o tema.

En París, onde residiu a partir de 1928, graduouse como físico e enxeñeiro mecánico e electrónico e obtivo o seu doutoramento na Sorbona de París, mentres traballa no laboratorio Jean Frédéric Joliot-Curie nas primeiras investigacións nucleares. En 1951 Feldenkrais regresou a Israel, onde traballou como director do departamento electrónico do exército israelí e no Instituto Weizmann como profesor de física. En 1954 comezou a dedicarse exclusivamente a un tema: *como desenvolver a capacidade humana de aprendizaxe* ou como el o chamaba: "*aprender a aprender*". Respecto diso declararía anos máis tarde aos seus alumnos:

* "Vou ser o voso último profesor. Non porque vaia ser o mellor que xamais atopedes, senón porque ides aprender a aprender. Cando o aprendades darédesvos conta de que non hai profesores, que só hai persoas que aprenden e persoas que aprenden a facilitar a aprendizaxe".

Feldenkrais estudou a relación que existe entre o movemento corporal e o xeito de pensar, sentir, aprender e actuar no mundo, establecendo as bases do método de "Autoconciencia polo movemento" e "Integración funcional", que hoxe en día leva o seu nome "o Método Feldenkrais". Este é un sistema único de educación somática, que explora novos patróns de movementos e acrecenta a facilidade e o pracer de moverse ao expandir a autoconciencia. É moi interesante a súa definición de saúde:
* ..."a saúde mídese polo shock (o impacto) que unha persoa poida recibir sen comprometer o seu sistema de vida. Así, o sistema de vida convértese en criterio de saúde, ... unha persoa sa é aquela que pode vivir os seus soños non confesados plenamente."

Os seus pensamentos e traballos están contidos nos seus libros e en numerosos artigos, conferencias e entrevistas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
Traducidos ao castelán:

* Autoconciencia por el movimiento – Exercicios para o desenvolvemento persoal. Bos Aires, Paidós, 1980.
* La dificultad de ver lo obvio. Bos Aires/Barcelona/México: Paidós, 1991.
* El poder del yo – A autotransformación a través da espontaneidade. Barcelona/Buenos Aires, Paidós, 1993.

### Ligazóns externas
*- International Feldenkrais Training Program en Vienna, Austria
*Método Feldenkrais
Dan (artes marciais)

miniatura|300px|Os rangos Dan e Kyū están indicados pola cor do cinto ou polas raias.
**Dan** (, nivel, etapa)  é a denominación de cada un dos graos de habilidade atribuídos a alguén dentro do sistema de avaliación Dan-i, creado por Honinbo Dosaku (1645-1702), para o xogo Go. Máis tarde, foi adaptado para as artes marciais xaponesas, por Jigoro Kano, creador do judo, que atinxir o nivel de *dan* significa superar os niveis máis básicos de aprendizaxe, e a partir de aí o practicante comeza a usar un distintivo, xeralmente un cinto negro. Nalgunhas artes marciais o portador do primeiro nivel pode tornarse instrutor.

Os cintos negros foron usadas por primeira vez en 1883, no Instituto Kodokan, por Jigoro Kano, que dividiu seus alumnos en máis graduados e non graduados. Desde entón, outras artes marciais xaponesas comezaron a adoptar tamén este modelo, como foi co Karate, no cal o paradigma foi introducido polo mestre Gichin Funakoshi. O Aikido posúe outra particularidade, que xurdiu ao longo do tempo e distingue os alumnos graduados con *dan*, que é o costume do uso do hakama, unha calza larga usada tradicionalmente polos samurai. Chegar ao nivel de dan significa superar o nivel de kyu; a partir de aí o practicante usa cinto negro, e xeralmente pode tornarse instrutor. En aikido, é o momento a partir do cal é permitido o uso de hakama para os homes (as mulleres tradicionalmente xa poden usalo a partir do 2ºkyu).

Existen distintos niveis, ou *dan*, usualmente progresando de primeiro até noveno ou décimo. Os máis baixos normalmente poden ser atinxidos a través de exames ou competicións; os máis altos poden demandar décadas de experiencia e contribución para a arte, por intermedio de actividades de instrución, pescuda ou a publicación de traballos escritos. Esas graduacións só poden ser revisadas polos representantes xerarquicamente máis elevados dun determinado estilo ou organización.

En xaponés, os graos son chamados:

## Notas
Monte Kékes

O **monte Kékes** [] é un cumio dos montes Mátra, que con 1.015 m de altura constitúe a maior elevación de Hungría.

## Situación
Forma parte dos Montes Mátra, un cordal meridional dos Cárpatos, que se ergue na zona setentrional de Hungría, no condado de Heves (*Heves megye*), a nordeste da capital, Budapest.

## Economía
O Kékes é despois do lago Balatón e do río Danubio, o terceiro lugar natural máis visitado polos húngaros. Posúe hoteis e pistas de esquí, pois Lajosháza, unha localidade nos Mátra é o centro de deportes invernais do país. Ademais o monte fica dentro dunhas das zonas viñateiras de Hungría. Na cima hai un poste emisor de televisión e nos arredores un hospital de montaña para enfermidades respiratorias.

## Nome
O nome Kékes deriva do vocábulo húngaro *kék*, que significa "azul", aludindo á cor que adoita mostrar a montaña de lonxe.

## Véxase tamén
* Cárpatos.
* Xeografía de Hungría.
Fundación Xeito Novo

A **Fundación Xeito Novo** de Cultura Galega é unha entidade formada no ano 1984 en Buenos Aires (Arxentina), por mozos da colectividade galega que interpretaron a necesidade de crear un espazo onde as novas xeracións puidesen levar adiante un proxecto cultural que os identificase plenamente.

## Actividade
A Fundación Xeito Novo de Cultura Galega está conformada actualmente por máis de 350 asociados ou adherentes que participan das distintas actividades que promove a Fundación. A súa actividade divídese en dúas ramas principais.

A primeira está proxectada á difusión da cultura galega e desenvólvese por medio dos grupos artísticos e os traballos de investigación. Entre eles destácanse o grupo de música Folk Celta e o grupo de Bailes Tradicionais, que anualmente presentan o traballo realizado nun espectáculo chamado Galiza Sempre, que desde 1986 foi gañando espazo dentro do movemento cultural e artístico de Bos Aires. Convoca a máis de mil espectadores por función e recibe as mellores críticas dos xornais máis importantes da cidade. Dentro dos traballos de investigación o máis salientable é a publicación en Internet da revista *A Grileira*, con ao redor de cincuenta mil consultas no seu primeiro ano de vida. Tamén a Fundación organiza charlas e debates sobre temas relacionados coa cultura de Galicia, nas que participaron personalidades como Xosé Neira Vilas e Xosé Manuel Núñez Seixas.

A segunda rama de traballo da Fundación está orientada á formación a través de diferentes cursos que abarcan a música, o idioma, os bailes e a cociña. Deles xurdiron proxectos como a Mostra anual de Cociña Galega, que logrou converterse nun dos eventos máis populares dentro da colectividade galega na Arxentina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A Grileira. Revista de historia e musicoloxía sobre a inmigración galega 
*Congreso de Lenguas Minorizadas 
### Outros artigos 
*Cultura galega na diáspora
*Álbum da Emigración
*Publicacións impresas da diáspora galega
Volcán Barú

miniatura|dereita|320px|O Chiriquí localízase no oeste de Panamá

O **Volcán Barú** (ás veces denominado tamén **Volcán Chiriquí**) con 3.475 m. sobre o nivel do mar constitúe a maior elevación de Panamá, no sur da América Central. Trátase dun estratovolcán dormente na actualidade.

## Situación
O Chiriquí érguese no istmo de Panamá, xusto na homónima provincia de Chiriquí, no occidente do país. Forma parte da Serra de Talamanca, que ven desde Costa Rica. Na súa base levántase un fértil planalto, que regan os ríos Chiriquí e Caldera. Ao occidente da montaña sitúanse as localidades de Volcán e Cerro Punta, entanto ao oriente aséntase a cidade de Bajo Boquete.

Desde o seu cume é posíbel ver, en días despexados, tanto o mar Caribe como o océano Pacífico. Dada a latitude no que se localiza, son moi raras as nevadas, pero si son frecuentes as xeadas na cima.

## Contorno ambiental
O Barú forma parte do Parque Nacional Volcán Barú, de 14.326 ha, creado en 1977.

## Erupcións
Aínda que na actualidade é un volcán dormente, estudos realizados mostran que ca. 500 ou 600 rexistrou unha potente erupción que sepultou poboados relativamente achegados. Cara 1550, ao parecer, volveu a ter actividade eruptiva, máis os especialistas non están totalmente de acordo neste caso.

## Outros
Desde hai pouco tempo estanse a efectuar estudos con vistas á explotación das súas posibilidades de xeración e aproveitamento de enerxía xeotermal.

## Notas
Estación de Sahagún

A **estación de Sahagún** é unha estación de ferrocarril de Adif situada no concello de Sahagún, na provincia de León. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 61,2 da liña férrea de ancho ibérico que une Venta de Baños e Xixón.

## Historia 
A liña férrea, construída pola Compañía do Noroeste en 1863, orixinalmente de vía única sen electrificar, foi inaugurada no período entre 1860 e 1868, cun trazado moi favorable entre Palencia e León. Na actualidade permite desenvolver velocidades de 160&nbsp;km/h, que poderían aumentarse cambiando o modelo de catenaria. Cando se produciu o desdobramento da vía a principios do século XX, construíuse a segunda vía separada uns 50 metros da actual, cun trazado sinuoso, durante un traxecto dun 2&nbsp;km en dirección a León.

## A estación 
miniatura|Estación de Sahagún.
A estación atópase ao sueste da localidade. Ata hai poucos anos aínda se mantiña en pé o edificio de viaxeiros da antiga estación. Ten servizos de venda de billetes, teléfono, aseos e cantina. Tamén hai unha parada de taxis.

Conta con dúas plataformas de máis de 300 metros cada unha, estando recrecidas uns 280 metros, e conectadas coa estación tanto en superficie como por paso inferior. Conta con once vías, delas catro son de circulación, outras catro de estacionamento -delas dous xunto ao peirao de carga, unha dá acceso ao silo, outra á subestación e unha última vía morta.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Euronews

**Euronews** é unha canle de televisión europea producida por EuronewsNBC e adicada integramente á información.

## Características 
Pódese recibir, vía satélite, en toda Europa e no norte de África, e, pola televisión por cable, en boa parte do mundo (102 países), en especial en Norteamérica. Euronews tamén se emite a través dalgunhas canles nacionais a certas horas do día. A través de acordos de distribución esta canle paneuropea pódese ver en máis de 120 países.

Euronews foi escollida pola Unión Europea (UE) para tratar temas relativos ás institucións da mesma - ten que consagrar polo menos unha décima parte do seu tempo de emisión respecto diso - e a Europa en xeral. Neste sentido ten unha misión de **servizo público europeo**, e recibe unha subvención anual de cinco millóns de euros.

O consorcio Euronews, fundado en 1992, reúne doce cadeas nacionais: RTVE (España), France Télévisions (Francia), RAI (Italia), RTP (Portugal), RTBF (Bélxica), TMC (Mónaco), YLE (Finlandia), ERT (Grecia), CYBC (Chipre) e ERTV (Exipto). A súa sede é Lión (Francia).

A idea de crear unha cadea europea de noticias xurdiu en 1991, cando a cobertura exclusiva da primeira guerra de Iraq pola cadea estadounidense de noticias CNN puxo de manifesto a hexemonía deste país e por conseguinte o atraso europeo no dominio da información televisiva internacional.

Outras cadeas uníronse ao proxecto: ArmNews.Eu (Armenia), CT (República Checa), ENTV (Alxeria), ERTT (Tunisia), PBS (Malta), RTÉ (Irlanda), RTVSLO (Eslovenia), RTR (Rusia), NTU (Ucraína), SSR-SRG (Suíza), TVR (Romanía) e TV4 AB (Suecia). A británica ITN participa no contido das emisións. A SECEMIE é a sociedade dona e produtora de Euronews, mentres que SOCEMIE, filial da anterior, é o operador.

As emisións empezaron o 1 de xaneiro de 1993. Emite en sete idiomas: español, italiano, francés, alemán, inglés, portugués (desde 1999) e ruso (desde 2001), vinte e catro horas ao día. Durante un ano emitiu tamén en árabe.

## Información 
Aínda que o idioma pódese cambiar, son as mesmas imaxes para todos os idiomas (multiplex, posteriormente simulcast). Os seus bloques informativos son de 30 minutos, e constan dos seguintes apartados:
* News: son as noticias de ámbito xeral.
* Economía: a actualidade do mundo dos negocios.
* Sport: noticias deportivas.
* Europa: noticias e información sobre a UE.
* Europeans: reportaxes sobre os cidadáns da UE e países veciños.
* Le Mag: reportaxes e noticias sobre moda, tendencias...
* Pass: responde a cuestións europeas.
* No comment: ensina imaxes pero sen comentarios.
* Meteo: información meteorolóxica.
* Perspectivas: nos fins de semana, ensina como se comenta unha mesma noticia en diferentes países europeos (normalmente aparece TVE, RAI e televisións de Francia e Suíza).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Euronews
* Canle oficial de Euronews en YouTube
Calímaco (poeta)

**Calímaco** (Καλλίμαχος), nado en 310 a.C. e finado en 240 a.C., foi un poeta e erudito, nado en Cirene, descendente dunha familia nobre.

## Traxectoria 
Abriu unha escola nos suburbios de Alexandría, e algúns dos máis distinguidos gramáticos e poetas foron os seus alumnos, destacándose Apolonio de Rodas.

Recibiu de Tolomeo II o encargo de ordenar a biblioteca de Alexandría, cargo que exerceu ata a súa morte. Aínda que nunca o nomearon bibliotecario xefe, foi responsable da produción do catálogo de todos os volumes que figuran na Biblioteca, sendo de tal envergadura a súa tarefa que é considerado o pai dos bibliotecarios (ou polo menos dos catalogadores). A clasificación e ordenación dos autores foi de gran valor para os posteriores estudos bibliográficos e literarios realizados sobre o período clásico.
## Obra 
Da súa obra poética conserváronse algúns fragmentos, seis himnos e 63 epigramas, así como un breve poema épico, *Hecale*, co que se reafirmou na súa particular concepción da epopea, sobre a cal polemizou con Apolonio de Rodas, discípulo seu.

A súa obra máis coñecida é o poema *A cabeleira de Berenice*, que chegou a nós, con todo, non na súa versión orixinal, senón a través dunha imitación de Catulo.

Calímaco tiña unha especial visión da literatura, o que o sitúa dentro do helenismo como un dos seus máximos expoñentes. Apreciaba a Homero e chegou a consideralo como inimitable; con todo rexeitaba a épica e outros xéneros herdados nos que se intentase por extenso e coa linguaxe pretensiosa da alta poesía desenvolver un argumento unitario e orgánico. A escola de Calímaco era antiaristotélica ao rexeitar a unidade, a perfección e a extensión defendidas por Aristóteles.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Calímaco no sitio Theoi (búsquese en "3RD CENTURY B.C. - 11"); en inglés.
* Pierre Alexis Pierron: *Historia de la literatura grega* (*Histoire de la littérature grecque*, 1850).
** Entrada de «Calímaco» (*Callimaque*).
*** Texto francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011); ed. de Hachette, 1875: a entrada de Calímaco, a continuación da de Licofrón.
* Sobre Calímaco, en francés, no sitio de Philippe Remacle.
* Calímaco: *Himnos*.
**Texto bilingüe grego - español en *PDF*; os himnos, a partir da páx. 16 do libro (páx. 17 da reprodución electrónica).
*** I: A Zeus: páx. 17.
*** II: A Apolo: páx. 21.
*** III: A Artemisa: páx. 25.
*** IV: A Delos: páx. 35.
*** V: Ao Baño de Palas: páx. 47.
*** VI: A Deméter: páx. 52.
** Texto francés, con comentarios no mesmo idioma, no sitio de Ph. Remacle.
* Calímaco: *Epigramas*.
** Texto francés, con comentarios no mesmo idioma e táboa que presenta en grego o comezo de cada poema, no sitio de Ph. Remacle. Ed. en París, en 1907.
* Obras de Calímaco no Proxecto Perseus: 1; 2.
* Textos de Calímaco en grego, en Wikisource.
Jabal Katrina

O **Jabal Katrina** (en árabe: جبل كاثرين) é unha montaña con 2.637 metros de altura que constitúe a maior elevación orográfica de Exipto.

## Nome
O nome Jabal Katrina é unha transcrición do árabe, cuxa tradición literal é "montaña" (*jabal*) de "Catarina" (*Katrina*), en alusión a Santa Catarina. Pode traducirse por *Monte Catarina* ou talvez, mellor, como *Monte de Santa Catarina*. Así en francés é  *mont Sainte-Catherine*.

## Situación
O Jabal Katrina érguese no sur da península do Sinaí, no noroeste do territorio exipcio, na gobernación de Janub Siná.

## Tradicións relixiosas
O Jabal Katrina corresponde ao lugar no que Moisés recibiu as táboas da Lei, e non o que actualmente se identifica como o monte Sinaí.

Nunha aba do monte edificouse, desde moi antigamente, o mosteiro de Santa Catarina, que fica en realidade entre dúas elevacións: unha que corresponde ao cume onde Moisés recibiu as táboas da lei, e outra onde o corpo martirizado de Santa Catarina foi depositado por anxos, segundo a tradición.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Península do Sinaí
*Monte Sinaí
*Mosteiro de Santa Catarina
-282

## Acontecementos 
* Os seléucidas conquistan Sardes.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-292

## Acontecementos 
* Inicio dun goberno oligárquico en Atenas.
* Comeza a construción do Coloso de Rodas.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-299

## Acontecementos 
* Agatocles toma Corcira.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-297

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Filipo IV de Macedonia.
* Casandro de Macedonia (ou m. en -298) (n. ca. -350).

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Elaine Brown

**Elaine Brown**, nada en Filadelfia (Pensilvania) o 2 de marzo de 1943, é unha activista política, escritora e cantante afroamericana. Formou parte do Partido Pantera Negra, liderándoo entre 1971 e 1974. É a fundadora da asociación Mothers Advocating Juvenile Justice. A súa última participación política foi como candidata á presidencia polo Green Party, á que renunciou a finais do ano 2007. Actualmente vive en Atlanta.

## Traxectoria
Nacida nunha familia de clase baixa de North Philadelphia, recibiu clases en distintos centros da cidade, incluído o Conservatorio de Philadelphia, e a Temple University, unha universidade pública. Na súa mocidade comeza a interesarse polos movementos sociais, comezando a colaborar tamén co xornal Harambee, de tendencia esquerdista.

Ingresa nas Panteras Negras no ano 1967. En 1974 convértese na primeira muller en ostentar a presidencia do mesmo, cargo que ocupa até a disolución do partido, no ano 1977. A súa influencia política na organización pasa por un achegamento do movemento ás teses do feminismo contemporáneo, desterrando comportamentos sexistas que até entón foran habituais no conxunto do movemento do Black Power.

Elaine Brown aspirou á alcaldía de Oakland no ano 1973. O antigo membro dos Panteras Negras, David Horowitz ten acusado á Elaine Brown de estar involucrada no asasinato da tamén asociada Betty Van Patter, acontecido en 1974. Segundo Horowitz, Van Patter pretendía facer públicas unha serie de irregularidades económicas acontecidas dentro da organización que podían prexudicar as aspiracións de Elaine Brown como candidata á alcaldía de Oakland.

Como cantante, Elaine Brown gravou dous traballos: *Seize the Time!* (Vault, 1969) e *Elaine Brown* (Motown Records, 1973). Seize the Time inclúe a canción "The Meeting", himno dos Panteras Negras. Tamén é autora dos libros  ''A Taste of Power: A Black Woman's Story* (Doubleday, 1992), e *The Condemnation of Little B: New Age Racism in America'' (Beacon, 2002).

Como candidata do Green Party, presentouse á alcaldía de Brunswick, Xeorxia no 2005 pero tivo que retirar a súa candidatura ao non poder demostrar que residía na cidade.
-247

## Acontecementos 
* Hamílcar Barca convértese no comandante das forzas cartaxinesas.
* Qin Shihuang comeza o seu reinado como soberano do reino de Qin na China.

## Nacementos 
* Haníbal Barca - xefe cartaxinés (m.-183).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Corte de Apelación dos Estados Unidos para o Terceiro Circuíto

A **Corte de Apelación dos Estados Unidos para o Terceiro Circuíto** é un tribunal federal con xurisdición sobre as apelacións dos tribunais de distrito dos seguintes distritos federais:

* Distrito de Delaware
* Distrito de Nova Jersey
* Distrito Leste de Pensilvania
* Distrito Centro de Pensilvania
* Distrito Oeste de Pensilvania

Ten tamén xurisdición sobre as apelacións das Cortes de Distrito das Illas Virxes Estadounidenses que, a pesar do seu nome, non ten categoría de territorio xurisdicional e non pertence a ningún distrito federal.
Jigoro Kano

O **Dr. Jigoro Kano** (嘉納 治五郎 * Kanō Jigorō*), nado o 28 de outubro de 1860 en Mikage, daquela na provincia de Settsu, e hoxe na cidade Kōbe, Xapón, foi o fundador do judo.

## Traxectoria 
En 1882, Kano fundou o Kodokan, ou "Escola para o Estudo da Vía". O seu sistema de artes marciais (judo) eclipsou ás antigas escolas de Jiu-jitsu no Xapón. De xeito exitoso, Kanō logrou que o judo se incorporase ao sistema educativo xaponés.
Jigoro Kano coñece en París a Moshé Feldenkrais a quen lle insinara o judo sendo este o primeiro europeo en conseguir o cinto negro, segundo Dan.
Kanō foi representante do Xapón ante o Comité Olímpico Internacional e o seu soño foi que se incluíse ao judo nos Xogos Olímpicos. Tal anhelo fíxose realidade en 1964, ano en que os Xogos se levaron a cabo en Tokyo. Con todo, Kanō falecera había anos, o 4 de maio de 1938, a bordo do *SS Hikawa Maru* cando realizaba unha viaxe de regreso ao Xapón.

Kano recibiu a título póstumo a máxima gradación de Judo, que é a faixa branca. Segundo a filosofía do Judo este é unha continua aprendizaxe e ao morrer é coma se volvésemos empezar.

## Jigoro Kano aclama o Aikido como Budo ideal 
No outono de 1925, despois de insistentes pedidos de seu admirador, Almirante Isamu Takeshita, Morihei Ueshiba foi a Tokyo para realizar unha demostración de Aikido diante dunha distinguida audencía, entre a cal se encontraba o ex-primeiro ministro Conde Gonnohyoe Yamamoto.

O Conde Yamamoto quedou profundamente impresionado pola demostración do fundador do Aikido e solicitoulle que dirixise un seminario especial de 21 días, no palacio anexo de Aoyama, para especialistas de alto nivel de Judo e Keido do persoal da Casa Imperial.

En outubro de 1930, Jigoro Kano, fundador do Judô Kodokan, tivo oportunidade de ver a arte magnífica do mestre Morihei Ueshiba, o Aikido, e aclamouno como Budo ideal e, até mesmo, envioulle algúns dos seus mellores alumnos.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Artes marciais
* Comité Olímpico Internacional
* Gendai Budo
* Xogos Olímpicos
* Jujutsu.

### Ligazóns externas 
* Koshiki no kata Jigoro Kano - Yamashita Yoshiaki
Mangleiro

[300px|miniatura|dereita|Imaxe dun mangleiro en [Bangladesh.]]
**Mangleiro** é o nome común dun grupo de especies de árbores ou arbustos que posúen adaptacións que lles permiten colonizar terreos anegados que están suxeitos a intrusións de auga salgada, nun ecosistema chamado **mangleiral** que se distribúe polas rexións tropicais e subtropicais da Terra.

O termo *mangleiro* inclúe varias especies que teñen adaptacións semellantes, máis que pertencen a familias diferentes. Algunhas destas adaptacións son:
* Tolerancia a altos niveis de salinidade.
* Raíces aéreas que estabilizan a árbore en terreos brandos.
* Sementes flotantes (plántulas).
* Estruturas especializadas que permiten a entrada de osíxeno e a saída de dióxido de carbono (lenticelas e neumatóforos).

## Notas
-1146

## Acontecementos 
* Nabucodonosor I accede ao trono de Babilonia (até -1103).

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Historia ano a ano
-1103

## Mortes 
* Nabucodonosor I, rei de Babilonia desde o ano 1146 a.C..

## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-747

## Acontecementos 
* Nabonasar tórnase novo rei de Babilonia (até -734).
* Comeza a oligarquía dos Baquíadas en Corinto.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-660

## Acontecementos 
* A pole grega de Mileto funda a colonia de Bizancio na ruta cara ao mar Negro (data aproximada).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-715

## Acontecementos 
* Gregos de Calcidia fundan a colonia de *Zankle* (Mesina), no sur de Italia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-703

## Acontecementos 
* Fundación da colonia de Crotona por gregos procedentes da Acaia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-580

## Acontecementos 
* Fundación da colonia grega de Odessos (actual Varna, Bulgaria), na costa do Mar Negro. 
* Gregos, procedentes da illa de Rodas, funda a colonia de Akragás, en Sicilia.

### Arte e cultura 
* Porta de Ishtar, en Babilonia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Xeremías, profeta de Israel (n. ca. -650).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-2370

## Acontecementos 
* Primeira cita dun novo pobo semita en Mesopotamia: os acadios.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Fedro (Platón)

miniatura|dereita|250px
***Fedro*** é un diálogo de Platón. O diálogo platónico **Fedro** é posterior a *A República*, e presenta moitas afinidades temáticas con *O banquete*. É da penúltima fase da obra platónica e foi escrito no ano 370 a.C.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sócrates.

### Ligazóns externas 
*O Fedro* en Grego antigo.
Manuscritos de economía e filosofía

miniatura|dereita|Karl Marx, ideólogo autor dos *Cadernos de París*

Os ***Manuscritos de economía e filosofía***, tamén denominados ***Cadernos de París*** ou ***Manuscritos de Marx de 1844***, son unha serie das notas escritas entre abril e agosto de 1844 por Karl Marx. Non foron publicadas en vida do propio Marx, senón en 1932 polos investigadores Riazanov, soviético, e Lukács, húngaro. A obra está estruturada en tres manuscritos que son anteriores ao encontro do autor con Engels. Nestes textos, Marx presenta a xénese da súa obra futura, presentando influencias de Adam Smith, J. B. Say e David Ricardo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Texto dos manuscritos
Colombo

**Colombo** (en cingalés: **කොළඹ**; en ) é a principal cidade de Sri Lanka con 642.163 habitantes (2001) e máis de 2 millóns na área metropolitana. Está situada na costa suroccidental do país e, durante seiscentos anos, foi unha das capitais do país. En 1977 a capitalidade foi transferida para a próxima Sri Jayawardenapura-Kotte, mais Colombo segue a ser o centro económico do estado.

## Xeografía 
miniatura|dereita|275px|Vista de Colombo e o lago Beira.
O espazo da cidade é unha mestura de terra e auga, pois posúe numerosos canais e, no mesmo corazón do casco urbano, conta co *lago Beira* de 65 ha de superficie, que constitúe un dos lugares emblemáticos da localidade. O norte e nordeste da cidade están bordeados polo río Kelani, que desauga no mar no barrio denominado *Modera* (Mōdara en cingalés), que significa "delta de río".

O clima de Colombo é de temperaturas relativamente moderadas: 31&nbsp;°C entre marzo e abril e 22&nbsp;°C nos meses invernais. A maior alteración ocorre durante as estacións do monzón, entre maio e agosto, e entre outubro e xaneiro, nos que se poden esperar fortes chuvias. A media anual de precipitacións é de 2.400&nbsp;mm.

## Nome 
O nome Colombo foi introducido polos portugueses en 1505. Semella derivado do termo cingalés clásico *kolon thota*, que significa "porto sobre o río Kelani". Outra teoría supón que deriva da expresión cingalesa *kola-amba-thota*, que significa "porto con árbores frondosas de mango".

## Economía 
Colombo é un dos portos máis activos do océano Índico, a través do cal transitan boa parte dos produtos de exportación da illa: té, caucho, aceite de coco, copra e pedras preciosas.

Posúe industrias de trasformación (manufacturas de tabaco, fabricas téxtiles etc) e un complexo siderúrxico.

## Historia 
Colombo foi xa coñecida polos mercadores romanos, chineses e árabes hai centos de anos. Foi durante séculos un porto frecuentado polos navegantes árabes, pois acabaron por ocupala desde o século VIII, e controlaban desde a cidade o tráfico para o interior da illa. No XVI os portugueses botaron da cidade os musulmáns, levantando unha fortaleza para protexer o tráfico de especias.

Os holandeses conquistárona en 1656, logo dun épico asedio, ao termo do cal os portugueses sobreviventes recibiron un salvoconduto. Colombo foi entón a capital dos territorios marítimos da Compañía Holandesa das Indias Orientais até 1796.

Os británicos fixéronse con ela e convertérona na capital da nova colonia de Ceilán. Sri Lanka obtivo a independencia pacificamente en 1948, e Colombo tornouse a capital do novo estado.

As distintas ocupacións estranxeiras tiveron un enorme impacto na cultura local, ben visíbeis na arquitectura da cidade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sri lanka colombo.JPG|Unha vista da cidade.
Ficheiro:Dagoba Colombo.jpg|Stupa en Colombo.
Ficheiro:Colombo786.JPG|Unha rúa de Colombo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Colombo
-728

## Acontecementos 
* Deioces funda o reino de Media, que gobernará até -675.
* Gregos de Calcis fundan as colonias de Catania e Leontini en Sicilia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
Conakry

**Conakry**, ás veces transcrito como **Conacri**, é a capital e a cidade máis importante de Guinea. Situada na illa de Tombo, na costa do océano Atlántico, é o maior núcleo urbano de Guinea e o centro administrativo, económico e de comunicacións. A súa poboación, en 2005, era de 1&nbsp;871&nbsp;185 habitantes.

A economía da cidade desenvólvese, especialmente, arredor do seu porto, que está dotado de modernas instalacións para o tráfico de mercadorías e a almacenaxe, e polo cal se exportan aluminio e bananas. Ten crecente importancia a industria alimentaria e a do automóbil.

A cidade é coñecida polos seus xardíns botánicos.

## Xeografía 
Inicialmente Conakry naceu na pequena illa de Tombo, no sur da costa atlántica do país, pero o seu crecemento fixo que a cidade se estendese pola península de Kaloum, unha estreita lingua duns 36&nbsp;km de lonxitude e unha anchura que oscila entre 0,2 e 0,6&nbsp;km, e mesmo acabase por ocupar terras no continente. En Tombo radica a cidade vella, pero o centro da cidade está na actualidade na península.

O clima da cidade é tropical, cunha estación chuviosa e outra seca.

## Breve historia 
Conakry foi creada oficialmente en 1887, cando os colonizadores franceses reuniron a aglomeración de catro aldeas: Conakry, Boulbinet, Krutown e Tombo. Conakry converteuse en capital da colonia das «Rivières du Sud» (Ríos do Sur) en 1889, que mudou o seu nome como a Guinea Francesa (Guinée-Française) en 1891.

A apertura dun ferrocarril (actualmente clausurado), que a unía con Kankan, no interior do país, favoreceu a exportación das colleitas de cacahuetes, fomentando o crecemento da cidade. Con todo a súa poboación era só de arredor de 50.000 habitantes en 1958. O *boom* ocorreu logo da independencia, de xeito que en 1968 superaba xa ben os 500.000 moradores. A expansión posterior, até os cerca de 2&nbsp;000&nbsp;000 de habitantes en 2008, fixo que a cidade desbordase os seus límites insulares e se espallase pola próxima península de Kaloum.

## Centros universitarios 
Desde 1963 a cidade conta coa Universidade Gamal Abdel Nasser de tipo público. En 1999 foi creada a Universidade Kofi Annan, de carácter privado.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sat image of conakry 2004.jpg|Imaxe desde satélite
Ficheiro:Conakry3.JPG|Vista parcial da cidade
Ficheiro:Conakry-ville2.JPG|Rúa de Conakry
Ficheiro:Piroguier a Dixinn.jpg|alt=

## Notas 
## Véxase tamén
Colombo (homónimos)

**Colombo** pode referirse a:

***Colombo**, Andrés García de la Riba, nado en Pontecesures en 1911, pintor galego.
***Colombo**, cidade de Sri Lanka.
***Colombo**, título galego da serie de televisión de título orixinal Columbo.
Monte Apo

miniatura|dereita|300px|O Apo localízase no sur de Filipinas
O **Monte Apo** é un estratovolcán e a montaña máis elevada das illas Filipinas cunha altura de 2.954 metros.

## Nome 
O seu nome significa "amo" ou "avó".

## Situación 
O Apo está situado ao sueste de Mindanao, a grande illa do arquipélago, na provincia de Cotobato, a poucos quilómetros ao suroeste da cidade de Davao. A cima presenta un cume aplanado, con tres picos, e un cráter de aproximadamente 500 metros de diámetro cun pequeno lago.

## Erupcións 
Aínda que o volcán é potencialmente activo, do que son signo as súas solfataras, descoñécese a data da súa derradeira erupción, e non se coñecen rexistros históricos que poidan documentar algún dato ao respecto. É aproveitado para xerar enerxía xeotermal.

## Ascensións 
Doadamente escalábel, o Apo foi ascendido, en subida rexistrada, por vez primeira o 10 de outubro de 1880 por Joaquín Rajal e outros acompañantes. Actualmente a cima do Monte Apo é un dos destinos preferidos polos filipinos. As sendas de subida están ben marcadas, aínda que presentan abundancia de lixo.

## Contorno ambiental 
O presidente Manuel L. Quezón declarou a área do Apo parque nacional o 9 de maio de 1936. Ten sido tamén proposto para as candidaturas de Patrimonio Mundial da UNESCO.

O monte está considerado como o centro de endemismos da illa de Mindanao. A súa área alberga arredor de 270 especies distintas de aves, das que un centenar se consideran endémicas. A respecto da flora, o monte acolle tres tipos diferentes de bosques tropicais, desde a base até media ladeira, con bosque de montaña na parte superior.
Hermann Prey

**Hermann Oskar Karl Bruno Prey**, máis coñecido como **Hermann Prey**, nado en Berlín o 11 de xullo de 1929 e finado en Krailling, Baviera o 22 de xullo de 1998, foi un barítono alemán. É lembrado polas súas interpretacións de *Fígaro* durante o terceiro cuarto do século XX.

## Véxase tamén
Telecíes

**Telecíes** é unha concesión de televisión local con licenzas de TDT nas demarcacións de Vigo e Ponteareas, que na actualidade carece de emisión.

## Características
Pertence ao grupo de comunicación de *La Región*, emitiu por primeira e última vez o 8 de febreiro de 2008 ao retransmitir en directo da Copa do Mundo de Saltos Rolex FEI que celebraba en Vigo a súa sétima edición. O programa foi presentado polas xornalistas Laura Vázquez e Soledad Parral. Posteriormente a cadea mudou emitindo unicamente unha mira de axuste.

## Notas
Federico Borrell García

**Federico Borrell García**, nado en Alcoi (Alacant) en 1912 e finado en Cerro Murciano (Córdoba) o 5 de setembro de 1936, foi un miliciano anarquista que loitou na guerra civil española nas milicias da CNT, mundialmente coñecido por ser retratada a súa morte en combate polo fotógrafo Robert Capa na instantánea *Morte dun miliciano*.

## Traxectoria 
Foi un dos fundadores da sección local das Xuventudes Libertarias na súa vila natal. Coa chegada da guerra civil, integrouse nunha milicia, falecendo en Cerro Muriano con 24 anos. O fotógrafo Robert Capa retratou o momento da súa morte na instantánea coñecida como *Morte dun miliciano*. Aínda que a veracidade da foto foi cuestionada, algunhas investigacións parecen demostrar que a foto é real. 

A foto publicouse o 23 de setembro de 1936 na revista francesa *Vu* converténdose desde entón nunha das instantáneas máis míticas non xa da guerra civil española senón da fotografía de guerra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [//upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/7b/Capa%2C_Death_of_a_Loyalist_Soldier.jpg "Death of a Loyalist Soldier"], fotografía de Robert Capa.
Estación de Sant Vicenç de Calders

**Sant Vicenç de Calders** é unha estación de ferrocarril localizada no barrio homónimo de El Vendrell, na provincia de Tarragona. A estación está na confluencia das liñas Barcelona-Vilafranca-Tarragona e Barcelona-Vilanova-Valls.

## Historia 
A estación entrou en servizo o 24 de abril de 1887, cando foi construída na confluencia das liñas, que eran propiedade da Companyia dels Ferrocarrils de Tarragona a Barcelona i França (TBF).

## Servizos ferroviarios 
### Rodalies Barcelona 
É cabeceira de dúas liñas, unha diríxese cara Barcelona pola costa, a R2 Sud, e a outra tamén cara Barcelona, vía Vilafranca del Penedès, a R4.

### Media Distancia 
### Longa Distancia 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información da estación en adif.es
Illa Ross

:''Para unha illa de nome similar preto da Antártida, véxase Illa James Ross 

A **Illa de Ross** está formada por tres volcáns no mar de Ross da Antártida, fronte á costa da Terra de Vitoria no Estreito de McMurdo a . A súa área é de 2.460&nbsp;km². Só unha pequena parte da illa está libre de xeo e neve. Sir James Clark Ross descubriuna en 1841, e foi logo nomeada na súa honra por Robert F. Scott. Alberga o volcán dormente Monte Terror, de 3.230 metros de altura, e o Monte Erebus, de 3.794, son os volcáns activos máis austrais da Terra. Ambos foron nomeados por Ross polos seus barcos de nomes respectivos. A terceira maior elevación é o Monte Byrd, nomeado polo explorador estadounidense Richard E. Byrd.

A illa é reclamada por Nova Zelandia como parte da Dependencia Ross, pero esta reclamación está en suspenso en virtude do Tratado Antártico.

## Galería 

Ficheiro:Ross Island (orthographic projection).svg|Proxeción Ortográfica
Ficheiro:McMurdo_Sound_und_Ross-Insel.png|O Estreito McMurdo-Sund e a illa Ross
Ficheiro:CAPE CROZIER 14.jpg|Pingüín de Adelia en Cabo Crozier
Ficheiro:Scott's Discovery Hut.jpg|Cabana de Scotts en Hut Point
Ficheiro:HSM-16 Scott's Terra Nova Hut.JPG|Cabana de Scotts en Cabo Evans
Ficheiro:CapeRoyds.jpg|Cabana de Shackletons en Cabo Royds

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Mar de Ross
### Ligazóns externas
* Map of Ross Island and Dry Valleys, NIWA New Zealand
* Coastal-change and Glaciological Map of the Ross Island Area, Antarctica, 1962-2005 United States Geological Survey
Mark Beaumont

miniatura|dereita|Mark Beaumont
**Mark Beaumont**, nado en 1982 en Bridge of Cally, é un ciclista escocés.

## Traxectoria 
Criado na localidade de Newburgh e licenciado en Economía e Política, saltou á fama logo de bater a plusmarca da volta ao mundo en bicicleta en 2008, para a que tardou 195 días e seis horas. Beaumont saíu e chegou a París e percorreu en dirección leste ao redor de 29.000&nbsp;km.

## Percorrido 
Beaumont saíu de París o 15 de agosto de 2007. Atravesou no seu percorrido unha vintena de estados, e non foi unha volta perfecta, posto que usou outros medios de transporte ademais da bici incluso onde non era necesario. Ao partir de Francia, cruzou Bélxica, Alemaña, Polonia, Ucraína, Romanía, Bulgaria e entrou en Asia por Turquía. Sen entrar no Iraq ocupado, proseguiu a súa rota cara ao leste por Irán, Paquistán e a India, onde saltou cara a Malaisia en avión. Alí descendeu ata Singapur e volveu coller outro avión cara a Perth dende onde cruzou o continente pola liña da costa ata Brisbane. Logo percorreu as dúas illas de Nova Zelandia e voou a Seattle, nos Estados Unidos. Cruzou o país cara ao sur, seguiu de preto a fronteira mexicana en dirección leste e en Miami colleu un avión cara a Lisboa. Chegou a París de volta o 15 de febreiro de 2008, logo de cruzar España. Non pasou por Galicia.

O récord anterior levara 276 días, case tres meses máis cá marca de Beaumont.
Illa Anvers

[miniatura|Imaxe da [NASA da illa Anvers.]]
A **Illa Anvers**, (**Anvers Island** ou **Antwerp Island** ou **Antwerpen Island** ou **Isla Amberes**) é a maior do Arquipélago Palmer, a 10 Km da costa oeste da Península Antártica, atópase na parte máis austral do arquipélago, ao suroeste da Illa Brabante.

Anvers, unha illa de tipo continental, é alta e montañosa. Ten uns 61 Km de lonxitude, cunha área de 2.432 Km² e unha lonxitude de costas de 379 Km.

O seu nome débese á expedición belga, en 1898, ao mando de Adrien de Gerlache en homenaxe á cidade de Anveres, en Bélxica.

A Arxentina inclúe á illa dentro do Departamento Antártida Arxentina que forma parte da provincia de Terra do Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur, para Chile forma parte do Territorio Chileno Antártico e para o Reino Unido do Territorio Antártico Británico, pero estas reclamacións están suspendidas en virtude do Tratado Antártico.

## Base Palmer 
A Base Palmer na Illa de Anvers atópase na costa suroeste da illa e é a única base estadounidense ao norte do círculo antártico. A construción terminou en 1968. Ao redor de 50 persoas poden habitar a Estación de Palmer ao mesmo tempo. A estación chámase así por Nathaniel Palmer, probablemente foi unha das tres primeiras persoas en ver a Antártida. Hai laboratorios de ciencias na base, así como un peirao.
-441

## Acontecementos 
* Rebelión da illa de Samos contra a hexemonía atenense.

## Arte e cultura 
* O dramaturgo grego Sófocles presenta a traxedia *Antígona*.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Yapen

miniatura|dereita|200px|Arquipélago Schouten, en Indonesia
**Yapen** (tamén **Japen**, **Jobi**) é unha illa pertencente ao arquipélago Schouten, na provincia de Papua, Indonesia. O estreito de Yapen separa Yapen e as Illas Biak ao norte. Está na baía de Cenderawasih da costa do noroeste da illa de Nova Guinea. Ao oeste atópase a illa Mios Num, a través do estreito de Mios Num, e ao leste a illa Kurudu. Na costa sueste de Yapen atópanse as Illas Amboi e ao suroeste as Illas Kuran. Pobóase coas comunidades Yobi, Randowaya, Serui, e Ansus. O seu punto máis alto ten 1.496 m.

## Historia 
A primeira observación rexistrada polos europeos foi por Álvaro de Saavedra, que desembarcou o 24 de xuño de 1528 ao intentar volver de Tidore a Nova España. Foi cartografiada entón como "Paine" dentro das "Islas de Oro" (Illas de Ouro) como chamaron as Schouten. En 1545 visitouna Íñigo Ortiz de Retes a bordo do Galeón *San Juan*.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Selva tropical na illa de Yapen
-413

## Acontecementos 
## Arte e cultura 
* O dramaturgo grego Sófocles presenta a traxedia *Electra*.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Nicias, político e xeneral ateniense, executado (n. -470).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-409

## Acontecementos 
* Os cartaxineses saquean a cidade de Selinunte en Sicilia.

## Arte e cultura 
* O dramaturgo grego Sófocles presenta a traxedia *Filoctetes*.

## Nacementos 
* Dión, oligarca de Siracusa, Sicilia (m. -354).

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-437

## Acontecementos 
* Fundación da colonia ateniense de Anfípolis, ao norte do mar Exeo.
### Arte e cultura 
* O arquitecto Mnesicles recibe o encargo de construír o acceso monumental á Acrópole de Atenas: os Propileos (rematados en -432).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-810

## Acontecementos 
* Minoría de idade de Adadnarari III. Comeza a rexencia de Sumuramat (orixe probábel da lenda de Semíramis) en Asiria (até -806).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1513

## Acontecementos 
* Babilonia fica sometida como reino vasalo do de Hatti, polo rei Mursilis I.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
Historia ano a ano