Fina Miralles

**Fina Miralles Nobell**, nada en Sabadell o 27 de setembro de 1950, é unha artista visual catalá que traballou con todo tipo de soportes: desde a pintura até a arte conceptual. Desempeñou un papel destacado na arte conceptual catalá que xurdiu con forza nos anos setenta do século xx. Tamén participou na creación do Espai 10, o Espai 13 en 2021 da Fundación Joan Miró, a finais desa década. A partir dos anos oitenta deixou as representacións, vídeos, instalacións e libros de artista para dar un cambio brusco cara a pintura como paisaxe para explorar o que ela chamou "o invisíbel / visíbel". Desde 1999 vive en Cadaqués por decisión propia, á parte da escena artística. A partir de aí Miralles segue activa e fiel ao seu diálogo diario coa terra, o mar e os ritmos da natureza.

## Traxectoria 
Estudou nas Escolapias de Sabadell e, despois de rematar o bacharelato, estudou na Facultade de Belas Artes da Universidade de Barcelona. Ten unha dilatada carreira no eido cultural nacional e internacional: dirixiu a Sala Vinçon de Barcelona, a Sala Tres de Sabadell, entre outras. A partir de 1983 abandona o mundo profesional da arte e viaxa a América Latina e Francia. Estabeleceuse definitivamente en Cadaqués en 1999, despois de vinte e cinco anos de peregrinación.

### Etapa conceptual (1972-1978) 
Miralles dirixiu a programación da Sala Vinçon en 1974, ao ano seguinte participou na dirección da Sala Tres de Sabadell e a partir dese mesmo ano formou parte da Área de Investigación, que iniciaría a incorporación de artistas novos (de idade) ao programa expositivo da Fundació Joan Miró. A súa exposición individual no Espai 10 foi un momento de cambio fundamental na súa carreira.

#### Natureza 
A obra de Fina Miralles está marcada por un forte vínculo coa natureza e polo interese pola dicotomía entre o natural e o artificial. Por unha banda, traballa dentro do mesmo medio natural; e, por outra banda, utiliza os materiais da natureza sen ningunha transformación esteticista, de xeito que se produce unha equivalencia entre as propiedades físicas do material e o seu valor plástico. En canto aos materiais naturais, quere facer evidentes 5 puntos:  Nesta tesitura ten pezas como *Costumari català* (1974).

#### Etapa política: reflexións sobre as relacións de poder e as estruturas sociais 
A partir de 1975, Fina Miralles xerou un traballo máis relacionado cos problemas sociais da época. Esta obra é o resultado dun período histórico convulso: remata o franquismo, a partir de 1977 legalízanse os partidos políticos, nace a Assemblea de Catalunya, así como outras asembleas democráticas de artistas. Así, o traballo de Miralles asume unha carga política moito máis acusada que antes; e reflexiona sobre poderes totalitarios, as estruturas sociais patriarcais, a morte ou a violencia. As obras *Triangle de poder i mort* (1976) ou *Triangle sobre quadrat* (1977) son representativas deste período.

Segundo a súa autobiografía, despois da morte do seu pai en marzo de 1978, pasou unha tempada en Serrallonga coa nai, o que lle provocou un estado emocional de regreso ás súas orixes, unha comuñón panteísta única coa natureza, que tivo como consecuencia directa a exposición de pintura conceptual da Fundació. Coa tea de mosquiteira que lle quedaba da instalación ''Mediterrani t'estim*, que presentara na primeira participación oficial española na Bienal de Venecia, —ademais de pedras, terra e tomiño de Serrallonga— creou unha serie de paisaxes que desintegraban os elementos do cadro. O marco e o bastidor, elementos estáticos, apoiaban a tea, que se converteu nun obxecto orgánico sobre o que non se reproducía o motivo da representación, senón que se presentaba en si mesmo como unha posta en escena, convertendo a natureza da paisaxe nunha consecuencia das forzas dinámicas que entran en xogo na formalización das pezas. A exposición presentouse en xuño do mesmo ano na Galería Artema de Barcelona.

### Pintura no Buit 
Aínda que Fina Miralles recibiu unha formación artística tradicional, na súa primeira etapa tivo a necesidade de deixar de lado o ambiente "irrespirábel" da academia para buscar novos medios de expresión artística.  Non obstante, a partir de 1979, a artista volveu á pintura. É un xeito de pintar pouco ortodoxo, estreitamente ligado á súa traxectoria conceptual anterior. Traballa coa pintura máis como obxecto que como imaxe, e as súas pezas caracterízanse por un carácter fortemente matérico, utilizando recursos como a ensamblaxe ou o traballo co mesmo soporte, facendo que a tea ou o bastidor sexan máis significativos que a representación. Nesta liña, a peza *Paisatge* (1979), exposta no Espazo 10 da Fundació Miró (en 2021 Espazo 13 ), é notábel.

A partir de 1983 a pintura de Miralles volveuse máis figurativa, revisando temas clásicos da pintura como a paisaxe e o retrato. Fixo numerosas viaxes e finalmente abandona o mundo da arte profesional e toma a pintura como un tema vivencial, á marxe do mercado e dos circuítos institucionais. É neste momento cando tamén se intensifica o seu interese por expresarse a través da escritura e a palabra adquire unha dimensión paralela á imaxe.

En 1999 doou a súa colección persoal ao Museo de Arte de Sabadell.

## Premios e recoñecementos 
* 2018 - Premio Nacional de Artes Visuais, dentro dos Premios Nacionais da Cultura, outorgados polo Consell Nacional de la Cultura i de les Arts
* 2021 - Premi GAG honorífico, outorgado polas Galeries d’Art de Catalunya e a Associació Art Barcelona.
* 2025- Premio Nacional de Artes Plásticas.

## Exposicións e libros 
### Exposicións individuais destacadas 
Estas son algunhas das súas exposicións máis destacadas:
* *Sensitiveland*, llibreria Platón (Barcelona, 1972)
* *Naturaleses Naturals*, Sala Vinçon (Barcelona, 1973)
* *Translacions*, Associació del personal de la Caixa de Pensions (Barcelona, 1974)
* *Sala Tres* (Sabadell, 1974)
* *Imatges del zoo*, Sala Vinçon (Barcelona, 1974)
* *Relacions*, Sala Tres (Sabadell, 1975)
* *Triangle*, Museu Municipal (Mataró, 1976)
* *Emmascarats* (Barcelona, 1976)
* *Triangle sobre quadrat*, galería 3 i 5 (Xirona, 1977)
* *Matances*, galería Gaetan (Xenebra, 1977) e galería G (Barcelona, 1977)
* *Paisatge*, Espai 13, Fundació Joan Miró (Barcelona, 1979)
* *Fragments*, galería 491 (Barcelona, 1980)
* *Doblec d'ona*, Exzema (Sabadell, 1981)
* *En l'aire*, Sala Metrònom (Barcelona, 1982)
* *A l'espai*, Galería Joan Prats (Barcelona, 1983)
* *Itinerari de la terra a l'aigua*, Galería Cadaqués (Cadaqués, 1983)
* *Paisatge i retrat*, Galería Central (Sabadell, 1991)
* *Floréal*, Galerie Serge Fourchon (Luc-sur-Mer, 1993)
* *La línia és l'excusa per donar vida al buit*, galería Nova Tres (Sabadell, 1995)
* *Les formes del vent*, galería Nova Tres (Sabadell, 1996)
* *De les idees a la vida'', Museu d'Art de Sabadell (Sabadell, 2001)
* *Nadala. Fina, sembra, que uns altres ja recolliran*, Fundació Joan Miró (Barcelona, 2014)
* *Fina Miralles. Itinerari pel traç, la pintura i la vivència,* Museu d'Art de Sabadell (Sabadell, 2015)
* ''Fina Miralles. L'illa de Firdrac'', Museu d'Art de Sabadell (Sabadell, 2015)
* *Fina Miralles. Paraules fèrtils 1972-2017*, Museu d'Art de Sabadell (Sabadell, 2018)
* *Fina Miralles. Soc totes les que he sigut*. Museu d'Art Contemporani de Barcelona (Barcelona, 2020).

### Exposicións colectivas  
* *Natura Morta*, Primera Mostra d'Art Actual (L'Hospitalet de Llobregat, 1972)
* *Mar, cel i Terra*, Sala Vinçon (Barcelona, 1973)
* ''Fruits de pedra, noves tendències d'art*, FAD (Barcelona, 1974)
* *L'arbre, Valors actuals del costumari català en les arts plàstiques* (Itinerante en Cataluña, 1975)
* *Taula de terra i petjades. L'objecte*, Fundació Joan Miró (Barcelona, 1976)
* *Tres esquemes de mort artificial*, 10a Biennal de París, Palais de Tokio (París, 1977) e 54a Bienal de Venècia, 1978
* *Fragments*, Muestra de Arte Conceptual (Eivissa, 1979)
* *Camí i festa de la lletra*, galería Eude (Barcelona, 1979)
* *Homenatge a Picasso'', Antic Hospital de la Santa Creu (Barcelona, 1981), Arco '82, galería Joan Prats (Madrid, 1982)
* ''Mostra d'art contemporani català* (Toronto e Boston, 1982)
* *Expositia Artisti Catalani*, galería Caminui Artei (Bucarest, 1982)
* *Idees i Actituds entorn de l'art conceptual a Catalunya 1964-1980'', Centre d'Art Santa Mònica (Barcelona, 1992), Col·lecció MACBA (Barcelona, 1997)
* *Genealogías feministas en el arte español*, Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León (MUSAC) (León, 2012)

### Traballo escrito 
* *Vuit poemes*. Barcelona: 1993. Cafè Central. Plaquettes, 39.
* *De la llum, cap a la llum*. Camallera: 2005. Edicions de la nau côclea.
* *Testament vital*. Sabadell: 2008. Edicions de Gràfic Set. El pot petit, 8. .
* *Fina Miralles. Paraules fèrtils 1972-2017*. Sabadell. 2018. Fundació Ars. .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Creus, Maia. "Fina Miralles. Dir el món en femení". *Quadern de les idees, les arts i les lletres*, núm. 202. Sabadell: 2015, p. 20-23.
* 
* 
* 
* Miralles, Fina. "L'illa de Firdrac". *Quadern de les idees, les arts i les lletres*, núm. 202. Sabadell: 2015, p. 24.

### Ligazóns externas 
* Fina Miralles - Páxina web 
* Parlem de... Fina Miralles | Juan Canela | MACBA
* Parlem de... Fina Miralles| Maite Garbayo | MACBA