open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Angela Gossow

**Angela Nathalie Gossow**, nada o 5 de novembro de 1974 en Colonia, é unha cantante alemá principalmente coñecida por ser a antiga vocalista principal da banda de death metal melódico sueca Arch Enemy. Con anterioridade tamén foi integrante dos grupos musicais Asmodina e Mistress.

## Discografía 
### Con Asmodina 
**Your Hidden Fear* (Demo, 1991)
**The Story of the True Human Personality* (Demo, 1994)
**Promo 1996* (Demo, 1996)
**Inferno* (1997)

### Con Mistress 
**Mistress* (Demo, 1998)
**Worship the Temptress* (Demo, 1999)
**Party in Hell* (Demo, 2000)

### Con Arch Enemy 
**Wages of Sin* (2001)
**Burning Angel* (2002, EP)
**Anthems of Rebellion* (2003)
**Dead Eyes See No Future* (2004, EP)
**Doomsday Machine* (2005)
**Live Apocalypse* (2006, 2-discos DVD)
**Revolution Begins* (2007, EP)
**Rise of the Tyrant* (2007)
**Tyrants of the Rising Sun* (2008)
**The Root of All Evil* (2009)
**Khaos Legions* (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Arch Enemy
* Páxina oficial de Angela Gossow
Abla

**Abla** é unha localidade e concello da provincia de Almería, na comunidade autónoma de Andalucía, situado na comarca de Filabres-Tabernas, a 65 km da capital de provincia, Almería.

En 2013 tiña 1&nbsp;422 habitantes, a súa extensión superficial é de 45,24&nbsp;km² e tiña unha densidade de 31,43 hab/km².

## Toponimia 
A cuestión de fondo está na antiga cidade de ABVLA, orixe de onde procede o xentilicio 'abulense', cuxa confusión na súa localización xeográfica orixinou que á cidade castelá de Ávila atribúaselle o antecedente desta histórica cidade e por conseguinte o seu xentilicio. Para resolver a cuestión suscitada, resulta de especial importancia identificar a cidade de Abula, mencionada polo soado xeógrafo Tolomeo (s. II) na súa obra *Geographia* (II 6, 60), que a localiza na 'regio' ibérica de Bastetania. Tamén aparece mencionada historicamente como unha das primeiras cidades hispanas cristianizadas no século I, segundo a tradición cristiá de 'Os Sete Varóns Apostólicos', cuxo evanxelizador San Segundo estableceu na mesma a súa sé episcopal.

Os historiadores modernos revisaron a xeografía ptolomeica da Península Ibérica, identificando a cidade de Obila situada na rexión central dos vettones con Ávila, mentres que Abula localízana na rexión sueste de Bastetania, xuntamente coa cidade de Acci (Guadix), que xeograficamente está próxima a Abla. Establecida a identidade histórica de Abula e Abla, xorde a cuestión da atribución do gentilicio ?abulenses?. Actualmente existen varias cidades e poboacións que comparten un xentilicio común, podemos citar a título de exemplo: Huesca, Huéscar (Granada) e Adahuesca (Huesca), cuxos habitantes denominar comunmente 'oscenses'. Tamén sucede cos procedentes de Galilea e Pozo Estreito (Murcia), que se denominan igualmente 'galileos'. Por razóns anteriormente aludidas, o xentilicio 'abulense' aparece actualmente compartido tanto polos naturais de Ávila como polos de Abla (Almería).

En conclusión, o xentilicio que lexitimamente corresponde á poboación almeriense de Abla, amparado na fundamentación histórica sinalada, é de ?abulenses?. Para evitar o confusionismo de procedencia que puidese inducir o xentilicio, hai que indicar o nome da poboación que permita a súa distinción. Deste xeito, o mesmo que coexisten os oscenses de Huesca e Huéscar, en igual situación atópanse os abulenses de Ávila e Abla.

## Xeografía 
O termo municipal de Abla ocupa 46&nbsp;km² na comarca de Filabres-Tabernas, limitando coa comarca do Río Nacemento. Esténdese ao longo dunha franxa que vai desde os contrafortes de Sierra Nevada ao sur, cara á serra dos Filabres ao norte. Parte do seu territorio atópase protexido polo Parque Natural de Sierra Nevada, e é unha das portas de entrada á Alpujarra almeriense.

Ademais da localidade de Abla, o municipio inclúe o pequeno núcleo urbano de Las Adelfas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Concello de Abla
Hecateo

O antropónimo masculino **Hecateo** pode referirse a:

***Hecateo de Mileto**, historiador e xeógrafo grego de finais do século VI a.n.e. e principios do século V a.n.e.;
***Hecateo de Abdera**, tamén chamado Hecateo de Teos, historiador e filósofo grego do século IV a.n.e.;
***Hecateo de Cardia**, tirano do século IV a.n.e.
Azar

**Azar** (do árabe *az-zahar*) pódese referir a:

* **Sorte** ou **incerteza** que xera un suceso (véxase xogo de azar);
* A **flor da laranxeira** e doutros cítricos;
***Azar**, noveno mes do calendario persa;

Como apelido en lingua castelá pode referirse a:
***Amado Azar**, un boxeador arxentino (1913-1971);
***Roberto Azar**, tenista arxentino (n- 1966).
Flor de laranxeira

miniatura|right|Flor de laranxeira.
[miniatura|right|Azar de [limoeiro (detalle e gomos).]]

A **flor de laranxeira** ou **azar** é a flor dalgúns cítricos, especialmente da laranxeira, de cor branca e moi aromática, que se utiliza en infusión e produtos de perfumaría. Tamén adoita referirse ás flores do limoeiro e da cidreira. O nome azar procede do árabe hispánico *azzahár*, e este, do árabe clásico *az-zahr* (que significa flores). O nome asóciase popularmente coa flor de laranxeira, nome máis común en galego, a máis apreciada de todas pola súa beleza, recendo e propiedades, as cales son tradicionalmente consideradas terapéuticas.

O ingrediente esencial en varias infusións polas súas propiedades sedantes.

**Indicacións**: as flores presentan unha acción sedante, lixeiramente hipnótica e espasmolítica, aperitivo-eupéptica e aromatizante. Os froitos teñen propiedades como vitamínicos, pola súa riqueza en ácido ascórbico, e laxantes. A pectina conférelle propiedades como antidiarréico e hipocolesterolemiante. O pericarpo e tamén as follas actúan como venotónico e vasoprotector; os principios amargos son responsábeis do seu efecto aperitivo e eupéptico. As flores utilízanse para ansiedade, insomnio, espasmos gastrointestinais ou distonías neurovexetativas.

Indicado con gastrite, úlcera gastroduodenal (froitos). Abstenerse de prescribir aceites esenciais por vía interna durante a preñez, a lactanción, a nenos menores de seis anos ou a pacientes con gastrite, párkinson ou outras doenzas neurolóxicas. Non administrar, nin aplicar topicamente a nenos menores de seis anos nin a persoas con alerxias respiratorias ou con hipersensibilidade coñecida a este ou outros óleos esenciais. Non expor a pel ao sol trala aplicación de aceite esencial (especialmente as persoas con peles sensíbeis): pode producir un fenómeno de fotosensibilización.

## Outros usos 
O perfume de azar, ou auga de colonia, é tamén usado tradicionalmente como perfume caseiro; créase mediante a maceración de pétalos da flor en alcol. En cosmética, utilízase como tónico facial e desmaquillante.

A auga de azar, produto da destilación da flor de laranxeira aceda, utilízase tamén en repostaría para dar un especial aroma a certas sobremesas e masas pasteleiras, por exemplo as que se usan para preparar o roscón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Propiedades medicinais da flor de laranxeira
* Véxase flor de laranxeira.
Sempreviva

O termo **sempreviva** pódese referir as seguintes especies botánicas:
* Ás plantas do xénero ***Sempervivum***;
** Á especie ***Sempervivum tectorum***, a herba punteira ou sempreviva de albeares.
* Á especie ***Sedum acre***, vermicularia, pan de paxaro ou sempreviva picante.
* Á especie ***Aeonium arboreum***.
* Á especie ***Limonium sinuatum***, sempreviva azul.
* Á especie ***Xerochrysum bracteatum***, flor de papel, comúns en xardinaxe.
Cala

O termo **Cala** pode referirse a:

***Cala**, escavación que se fai á beira dos cimentos dun edificio xa construído e que se enche de formigón co fin de reforzalos;
***Cala**, única especie do xénero ***Calla***, da familia das aráceas, a **cala**;
***Cala**, especie *Zantedeschia aethiopica*, planta acuática da familia das aráceas, de follas longas que nacen desde o pé e grandes flores brancas con forma de corneta, que teñen no seu interior unha especie de mazaroca de cor entre amarela e laranxa;
***Cala**, cabo de moito grosor empregado en certas artes de pesca;
***Cala**, instrumento usado polos cirurxiáns para examinar un órgano enfermo ou unha ferida;
***Cala**, variña metálica que serve para coñecer o nivel de aceite dun motor;
***Cala**, pequena entrada que fai o mar na costa, pequena badía ou enseada.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
* **Cala**, concello andaluz da provincia de Huelva; 
* **Encoro de Cala**, encoro está situado ao norte da provincia de Sevilla no concello de El Ronquillo.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Ismael Cala**, xornalista cubano;
***Juan Cala**, futbolista español.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
Condado de Santa Clara, California

O **Condado de Santa Clara** é un dos 58 condados do estado de California. Segundo o censo do ano 2010 a súa poboación era de 1&nbsp;781&nbsp;642 habitantes. A súa capital está en San Jose, California, a décima cidade máis poboada dos Estados Unidos.

Localizado no extremo sur da baía de San Francisco, o altamente urbanizado val de Santa Clara Valley dentro do condado tamén é coñecido como Silicon Valley. Santa Clara é o condado con máis habitantes da área da baía de San Francisco, e un dos máis ricos dos Estados Unidos.

## Véxase tamén
Inquietude

miniatura|Morder os beizos pode ser unha manifestación externa de inquietude.
A **inquietude** ou **inquedanza** é un dos compoñentes principais da ansiedade. O outro compoñente sería a emocionalidade, que se refire aos síntomas fisiolóxicos tales como suar, sufrir palpitacións ou ter alta a presión arterial. O termo inquietude emprégase para nomear a falta de quietude, o alboroto, o desasosego ou a desazón. Pode entenderse a inquietude como un estado de nerviosismo que se produce nunha determinada situación, e tamén pode analizarse como un síntoma de ansiedade. Ao estar inquieta, a persoa non pode concentrarse no que está facendo debido a que a súa atención e os seus pensamentos están localizados noutra cuestión. Isto fai que a inquietude poida causar problemas cotiáns. É máis, dentro do ámbito da medicina fálase de inquietude como un fenómeno de axitación. Esta é un estado de excitación extrema, de nerviosismo ou de emoción que experimenta unha persoa por distintas circunstancias.

## Consecuencias 
A inquietude produce alteración no humor e inconsciencia nos sentimentos, axitación pesada e dolorosa que causa calquera temor. A inquietude produce unha incerteza dos acontecementos futuros, sempre máis difíciles de afrontar que o propio presente. Non podemos confundir a inquietude coa irresolución, xa que podemos estar á vez inquietos e resoltos; nin co temor, sentimento ou opresión de que imos retroceder ou vacilar. A intranquilidade é unha forma de ver o espírito, que nos advirte un perigo como posible, mentres que o temor é unha emoción en vista do perigo. Cando a inquietude é grave, somérxenos na confusión e altera a nosa percepción do mundo e da realidade. Tamén pode haber confusión nas ideas. Prodúcese unha confusión no espírito, unha desorde das opinións. Na inquietude entra sempre unha parte de malestar. O medo agranda os obxectos, xa que sempre esaxerarmos o que temos. O medo e sobre todo o terror, son máis instintivos, e preséntanse moito antes que a inquietude.

## A inquietude na filosofía 
A teoría postulada por Liebert e Morris en 1967, cualifica a inquietude como o principal compoñente da ansiedade, tamén denominada ansiedade de proba, máis especificamente. E conclúen que se produce unha relación inversa entre a ansiedade, e as variables do rendemento en condicións adecuadas, que é atribuíble principalmente á relación de preocupación. A inquietude inflúe no déficit de rendemento. Por outra parte, a través da historia a filosofía caracterizouse por ser unha actividade do pensamento humano centrada en interrogar ao mundo acerca das inquietudes humanas, e a buscar explicacións satisfactorias fronte aos diferentes problemas e acontecementos que se presentan en todos os niveis da vida. A filosofía xorde precisamente do encontro do ser humano co mundo, da admiración do home fronte a todo o que existe, e das chamadas "inquietudes filosóficas", as cales lles intentamos dar unha explicación.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Inquietud filosófica
Sokon Matsumura

**Sokon Matsumura** (en , *Matsumura Sōkon*) foi un mestre de karate da súa época, do estilo Shuri-te, que aprendeu cando foi alumno do mestre Kanga Sakukawa. 

## Traxectoria 
Natural da vila de Yamagawa, pertencía á caste de guerreiros de Okinawa, viviu entre os anos de 1797 e 1889, comezando a adestrar karate (na época, *tode*) aínda neno por petición do seu pai. Mesmo con temperamento forte, destacábase nos estudo, polo que ficou coñecido por ser un habilidoso calígrafo.

## Notas
Teófanes III, patriarca ortodoxo de Xerusalén

**Teófanes III**, nado en 1570 en Dimitsana e finado o 15 de decembro de 1644 Entre 1620 e 1621 estivo en Kíiv, onde coa consagración de Yov Boretskyi restaurou a metrópole ortodoxa de Kíiv, desaparecida dende a unión da sé anterior á Igrexa católica na Unión de Brest.

## Notas
Igrexa de San Francisco

O nome de **igrexa de San Francisco** pode referirse a diversos templos relixiosos construídos baixo a advocación de Francisco de Asís. En Galicia, boa parte delas naceron no século XIII como parte dun convento urbano:

### Galiza 
***Igrexa de San Francisco de Betanzos**, na vila de Betanzos;
***Igrexa de San Francisco de Cambados**, na vila de Cambados;
***Igrexa de San Francisco da Coruña**, na vila da Coruña;
***Convento de San Francisco de Lugo**, na vila de Lugo;
***Convento de San Francisco de Louro**, na vila de Muros;
***Igrexa de San Francisco de Noia**, na vila de Noia;
***Igrexa de San Francisco de Ourense**, na vila de Ourense;
***Convento de San Francisco de Herbón**, na vila de Padrón;
***Convento de San Francisco de Pontevedra**, na vila de Pontevedra;
***Convento de San Francisco de Ribadavia**, na vila de Ribadavia;
***Convento de San Francisco do Val de Deus**, na vila de Santiago de Compostela;
***Convento de San Francisco de Tui**, na vila de Tui;
***Convento de San Francisco de Vigo**, na vila de Vigo;
***Igrexa de San Francisco de Viveiro**, na vila de Viveiro.

### Portugal 
***Igrexa de San Francisco do Porto**, na cidade do Porto.
Majo no takkyūbin

é un filme xaponés de 1989 de animación e fantasía escrito, producido e dirixido por Hayao Miyazaki como unha adaptación da novela homónima de Eiko Kadono. Foi animado por Studio Ghibli para Tokuma Shoten, Yamato Transport e Nippon Television Network e foi distribuído por Toei Company. O filme conta a historia dunha rapaza bruxa, Kiki, quen se muda a unha nova cidade e usa a súa habilidade para voar para gañarse a vida. Nesta obra Miyazaki mostra o comezo do camiño á idade adulta do personaxe, coa responsabilidade que iso comporta.

*Majo no takkyūbin* estreouse no Xapón o 29 de xullo de 1989, e gañou o Gran Premio de Anime Animage. Foi o primeiro filme en estrearse na distribución a menores de 15 anos coa colaboración de The Walt Disney Company e Studio Ghibli.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Lista dos metropolitas de Kíiv

[miniatura|dereita|250px|*O bautismo de Vladimiro*, fresco de [Viktor Vasnetsov. A cristianización da Rus de Kíiv afianzouse decididamente co bautismo do Gran Príncipe de Kíiv Vladimiro.]]
Esta é unha lista dos **metropolitas de Kíiv**, dende a creación da metrópole baixo a autoridade do Patriarcado Ecuménico de Constantinopla, pasando polo Gran Cisma, e até a Unión de Brest, na que na Igrexa de Kíiv volveu á comuñón coa Igrexa católica.
## Metropolitas de Kíiv e toda a Rus (988 - 1458) 
### Metropolitas até o Gran Cisma (988 - 1054) 
### Metropolitas até o traslado a Vladimir (1054 - 1246) 
### Metropolitas de Kíiv con sé en Vladimir (1246 - 1325) 
### Metropolitas de Kíiv con sé en Moscova (1325 - 1458) 
## Metropolitas de Kíiv, Galicia e toda a Rus (1458 - 1595) 
## Sucesión á metrópole 
Á morte de Michal Rahoza, sucedeuno Ipatii Potii e posteriormente unha longa serie de metropolitas de Kíiv até a abolición final da unión nos territorios do Imperio Ruso en 1839, logo da morte de Jazafat Bulhak. A unión, porén, sobreviviu na metrópole de Lviv, baixo dominio austríaco. En 2005 a sé de Kíiv foi unida á arquieparquía maior de Lviv, durante o pontificado de Liubomyr Huzar, tomando entón o título de *Arcebispo Maior de Kíiv-Galicia.
:*Para a sucesión católica ucraína, vexa: Arquieparquía Maior de Kíiv-Galicia.*

De xeito paralelo, en 1620 Teófanes III consagrou a Yov Boretskyi como metropolita de Kíiv baixo a Igrexa Ortodoxa de Constantinopla. A sucesión á metrópole baixo o patriarcado de Constantinopla continuou até 1686, cando a metrópole de Kíiv foi transferida á xurisdición da Igrexa Ortodoxa Rusa.
:*Para a sucesión ortodoxa constantinopolitana, vexa: Metrópole ortodoxa grega de Kíiv.*

Por outra parte, en 1686 a xurisdición sobre a metrópole de Kíiv pasou á Igrexa Ortodoxa Rusa. En 1990 a Igrexa Ortodoxa Ucraína (Patriarcado de Moscova) obtivo autonomía.
:*Para a sucesión ortodoxa rusa/ucraína, vexa: Metrópole ortodoxa ucraína de Kíiv (Patriarcado de Moscova).*

En 1992 gran parte da Igrexa Ortodoxa Ucraína escindiuse da xurisdición rusa e proclamouse patriarcado, creando a Igrexa Ortodoxa Ucraína (Patriarcado de Kíiv). 
:*Para a sucesión ortodoxa ucraína, vexa: Igrexa ortodoxa ucraína (Patriarcado de Kíiv).''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gonyaulax

*Gonyaulax* é un xénero de dinoflaxelados, que ten como especie tipo a *Gonyaulax spinifera* (Claparède et Lachmann) Diesing.

A fórmula das placas da teca do xénero *Gonyaulax* Diesing foi redefinida como Po, 3’, 2a, 6”, 6c, 4-8s, 5’”, 1p, 1””.

*Gonyaulax spinifera* foi relacionada coa produción de yessotoxinas (YTXs), un grupo de toxinas poliéteres estruturalmente relacionadas descubertas inicialmente na vieira * Patinopecten yessoensis*, que se poden acumular no marisco e poden producir síntomas similares aos producidos pola toxina PSP dos moluscos.

Todas as especies son mariñas, excepto unha única especie de auga doce chamada *Gonyaulax apiculata*.

O xénero incluía inicialmente varias especies que agora se considera que pertencen a outros xéneros, por exemplo: *Gonyaulax tamarensis* (agora *Alexandrium tamarense*), *Gonyaulax grindleyi* (agora *Protoceratium reticulatum*) e *Gonyaulax polyedra* (agora *Lingulodinium polyedrum*).

## Notas
Xosé Fuentes Alende

**Xosé Fuentes Alende**, nado en Cuntis, é un articulista e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi secretario técnico do Museo Provincial de Pontevedra.

Foi galardoado no 2017 co I Premio de Investigación en Humanidades e Ciencias Sociais Olimpio Arca por un traballo sobre os exvotos.

## Obra 
* Colectiva: *Filgueira Valverde. Publicaciones. Conferencias. Curriculum. Homenaje de sus discípulos*. Pontevedra, 1976.
* *Xanciño de Zoxín, o can Canito e o coello Coli*, 2008.
* *Xogos Populares en Pontevedra* de José Casal y Lois, 2009.
**Os exvotos na relixiosidade popular galega. A súa dimensión patrimonial* (2019). Andavira.

## Notas
Jesús Salgado de la Riva

**Jesús Salgado de la Riva**, nado en Caldas de Reis e finado en Toledo o 26 de xullo de 1935, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Salgado Rodríguez. Foi xefe de Administración da Facenda Pública. Colaborou en *Fray Prudencio* de Caldas de Reis e *Gaceta de Galicia*.

## Notas
Mayka Braña

**Mayka Braña**, nada o 28 de xaneiro de 1968 en Marín, é unha actriz galega.

## Traballos 
### Cine 
* *Trece badaladas* (2002), de Xavier Villaverde.
* *Heroína* (2005), de Gerardo Herrero.
* *Vilamor* (2012), de Ignacio Vilar, como Amalia.
* *La sirvienta* (2023), de Pablo Moreno.

### Televisión 
* *Libro de familia* (2005-2013). TVG. Como *Sara Cebrián*.
* *Pazo de familia* (2014). TVG. Tamén como *Sara Cebrián*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pazo de familia*. Portfolio
El Cuarto Estado

***El Cuarto Estado*** foi unha revista editada en Ourense entre 1886 e 1887.

## Historia e características 
Revista anarquista que apareceu en xullo de 1886. Publicación quincenal, estaba dirixida por Antonio Díaz. Os seus redactores foron detidos en setembro, pero postos inmediatamente en liberdade. Aínda se publicaba en 1887.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Arturo Santos Zas

** Arturo Santos Zas**, nado en Pontevedra o 24 de xullo de 1956, é un actor e interiorista galego.

## Traxectoria 
Compaxinou o traballo de actor e interiorista, co de Escenógrafo na Televisión de Galicia máis de 35 anos.

En 2023 publicou a novela *Sin marcar huellas*.

## Traballos 
### Audiovisual 
* 2009: *O Nordés*.
* 2009: *Mar libre*. TV movie.
* 2009--2012*: Matalobos*
* 2010: *Piratas* (Telecinco).
* 2012-2013-2014*: Águila Roja.* Capítulos*.*
* *El secreto de Puente Viejo*
* 2013*: Escoba!*
* 2013*: Chapa e pintura.* Capítulos*.* 
* 2013: *Todos os santos*. TV movie. 
* 2014: *B&B* (Telecinco). Capítulos. 
* 2014-2015*: Pazo de Familia.* Protagonista

### Novela 
* *Sin marcar huellas* (2023). Círculo Rojo. 364 páxs. ISBN 9788411114196.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pazo de familia*. *Portfolio*
El Liberal Coruñés

***El Liberal Coruñés*** foi un periódico editado na Coruña entre 1886 e 1887.
## Historia e características 
Apareceu en 1886 patrocinado polos partidarios de Sagasta na Coruña. Foron os seus directores Ventura García Rivera, Manuel de Marcos Santos (dende xullo de 1887) e Eduardo Vaamonde Durricar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Joaquín Castro Arias

**Joaquín Castro Arias**, nado en Osedo (Sada) e finado en Buenos Aires o 17 de outubro de 1888, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito. Foi promotor fiscal, xuíz de primeira instancia e escribano de cámara da Audiencia de Galicia. Colaborou na *Revista Gallega de Legislación y Jurisprudencia*, dirixiu *El Adalid*, *El Siglo* e *El Comercio Gallego*. Colaborou en *El Telegrama*. En febreiro de 1880 fíxose cargo da dirección de *El Noroeste* até a súa marcha a Arxentina. En Buenos Aires organizou os Xogos Florais e colaborou na *Revista Galaica*, *La España Moderna* e *La Nación Española*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Período Sanzan

O **período Sanzan** ou **Sanzan jidai** (en ) foi un período da historia do arquipélago de Okinawa, entre 1322 e 1429, cando existiron simultaneamente tres reinos independentes, que disputaban polo control de toda a rexión.

## Notas
Ventura García Rivera

**Ventura García Rivera**, finado en Cerdido o 19 de abril de 1911, foi un médico, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, non exerceu a súa profesión até a vellez, dedicándose ao xornalismo, a literatura e a investigación histórica. Colaborou en *Diario de Avisos*, foi redactor de *El Clamor del País* e dirixiu *El Liberal Coruñés*. En 1887 marchou a Sevilla como secretario particular do Gobernador Antonio del Moral López. Dirixiu *La Voz de Galicia* en 1890 como suplente. En 1896 foi director de *La Mañana*. En 1899 foi nomeado médico titular do concello de Cambre, traballou como médico nos buques da compañía Linea Arreti, e en 1906 foi nomeado médico do concello de Cerdido, onde morreu o 19 de abril de 1911.

## Notas
Alexandrium

***Alexandrium*** é un xénero de dinoflaxelados mariños principalmente de zonas costeiras, que comprende moitas especies relacionadas coa produción de toxinas paralizantes (toxina PSP) nas mareas vermellas. Os quistes de dinoflaxelados producidos por esta especie son considerados moito máis tóxicos que as células nadadoras. Están cubertos por unha armadura de placas e teñen dous flaxelos. A maioría das especies son autótrofas, pero hai especies heterótrofas. A reprodución asexual é por fisión binaria, mais teñen tamén un ciclo sexual con produción dun cigoto móbil, que despois orixina un quiste. Algunhas especies viven en colonias, como *A. cartenella*, que forma cadeas de individuos unidos. Poden ser parasitados polo flaxelado *Parvulucifera infectans*. Poden proliferar en gran número formando mareas vermellas cando as condicións lle son favorables; algunhas especies producen neurotoxinas, e outras non (pero tamén son nocivas, porque poden causar anoxia no ecosistema se proliferan moito).

Os datos electroforéticos de encimas  e as análises xenéticas de ARN  mostran que dúas das especies, *Alexandrium fundyense* e *A. tamarense*, están moi estreitamente relacionadas, mentres que as compatibilidades de apareamento mesmo suxiren que son variedades dunha soa especie heterotálica.

Traballos moleculares recentes demostran que existe un complexo *Alexandrium tamarense* (complexo Atama, que inclúe *A. tamarense*, *Alexandrium fundyense*, *Alexandrium catenella*) e que ningunha das tres designacións de morfoespecies orixinais forma grupos monofiléticos nas actuais árbores filoxenéticas baseadas na SSU (ARNr da subunidade ribosómica menor) e nas previas baseadas na LSU (ARNr da subunidade ribosómica maior), é dicir, estas designacións de especies non serían válidas. Isto necesita máis investigacións.

Algunhas especies estaban antes clasificadas noutros xéneros; por exemplo *A. tamarensis* antes chamábase *Gonyaulax tamarensis*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Microbewiki - Alexandrium
Saudade (Ferrol)

***Saudade*** foi unha revista publicada en Ferrol entre 1924 e 1925.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista Ilustrada*, apareceu o 7 de decembro de 1924. Revista de carácter literario artísticodeportivo dirixida por Joaquín de Castro Martín. Os redactores eran Rafael Bermejo Sanz, Henrique Díaz Baamonde, Alberto Conde Pérez e Gonzalo Meirás Otero. Ilustrada con fotografías, publicaba literatura, informacións de sociedade e deportes. Entre os seus colaboradores figuraron Ramón Gómez de la Serna, Mario Mar, Chalín, Rafael Marquina e Álvaro Sánchez Hernández. Editábase no obradoiro de *El Correo Gallego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Castro Tomé, Germán (4/3/2016). "Ferrol, ciudad prolífica en cabeceras periodísticas mensuales a lo largo de los siglos XIX y XX" deferrolparaelmundo.blogspot.com .
Manuel de Marcos Santos

**Manuel de Marcos Santos**, nado en Ribeira o 21 de febreiro de 1860 e finado no Carril, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Asentado da Pobra do Caramiñal onde traballou como curial no xulgado e foi correspondente de *El Motín*. Trasladouse á Coruña e foi redactor de *El Liberal Coruñés*, do que chegou a director en 1887. Foi Secretario do concello de Cee (1890) e do de Fisterra (1893). En 1881 Eduardo Riva editoulle en Noia o libro de poemas *Risas y lágrimas*, na imprenta do periódico *El Zumbido*, Manuel de Marcos engadiu na portada o sobrenome **El poeta de Santa Baya**. No libro hai seis textos en galego.

## Vida persoal 
Casou na igrexa do Santiago do Deán con Perfecta Acuña-Valdivieso o 30 de setembro de 1889.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
El Duende

***El Duende*** foi un periódico editado na Coruña entre 1886 e 1897.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario satírico. Defensor de las clases productoras. Utile et dulce*, apareceu o 1 de xuño de 1886. Estaba dirixido por Baldomero Nache. Constaba das seccións: Trasnadas, Potpurri, Buenos días, Espectáculos e Anuncios que asinaban El Duende, Pepe, Mercurios, San Hermógenes, Fausto, Ernesto Noboa e J. Soldado. Imprimíase nos obradoiros tipográficos da papelería de Ferrer e despois pasou a editarse en La Gutenberg, propiedade do director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Karenia

***Karenia*** é un xénero que comprende doce especies de dinoflaxelados sen armadura, que anteriormente estaba incluído no xénero *Gymnodinium*.

Varias especies deste xénero causan mareas vermellas en augas costeiras tropicais e subtropicais, como *Karenia brevis* na costa de Florida, e *Karenia mikimotoi*, descrita inicialmente no Xapón, pero agora distribuída tamén polo océano Atlántico, probablemente espallada pola auga de lastre vertida polos barcos mercantes. Esta especie ten orixinado mareas vermellas en Galicia.

## Notas
Eduardo Vaamonde Durricar

**Eduardo Vaamonde Durricar**, finado na Coruña o 11 de marzo de 1911, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Tenente de Carabineros. Foi director de *El Liberal Coruñés*. Foi condecorado coa placa de san Hermenegildo e Cruz do mérito da Pátria. Casou con Purificación Hoyos Cardama.

## Obras 
* *El tesoro de los pobres. Ejercicios devotos, oraciones y sanos consejos*, 1890.

## Notas
Fanfare Ciocărlia

[miniatura|Fanfare Ciocarlia, Zelt Musik Festival 2017, en [Freiburg, Alemaña           ]]
**Fanfare Ciocărlia** é un grupo musical romanés, formado orixinalmente por doce músicos, que combina elementos das bandas de música militares coa música dos Balcáns. En xullo de 2003 actuaron en Galiza no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.

## Discografía 
### CD 
* *Radio Paşcani* (1998)
* *Baro Biao* (1999)
* *Iag Bari* (2001)
* *Gili Garabdi* (2005)
* *Queens and Kings* (2007)
* *LIVE!* (2009)
* *Balkan Brass Battle* (2011) xunto con *Boban & Marko Marcovic Orkestar*

### DVD 
* *Gypsy Brass Legends - The Story of the Band* (2004)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Fanfare Ciocărlia
Selección masculina de hóckey sobre xeo de Suecia

A **selección masculina de hóckey sobre xeo de Suecia**, alcumado ***Tre Kronor*** (en galego *Tres Coroas*), é o equipo que representa a Suecia nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo. En 2014, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Suecia ocupou o primeiro posto. A selección de Suecia é considerada como un dos *"Big Seven"*, xunto co Canadá, a República Checa, Rusia, Eslovaquia, Finlandia e os Estados Unidos.

O último título mundial conseguido polo combinado sueco chegou o 19 de maio de 2013 cando se alzou co Campionato do Mundo tras derrotar na final do campionato, celebrada en Estocolmo (Suecia) ao combinado suízo por 1 gol a 5 (1 - 2, 0 - 0, 0 - 3).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Selección masculina de hóckey sobre xeo da República Checa

A **selección masculina de hóckey sobre xeo da República Checa** é o equipo que representa á República Checa nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo. En 2014, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que a República Checa ocupou o quinto posto. A selección da República Checa é considerada como un dos *"Big Seven"*, xunto co Canadá, Suecia, Rusia, Eslovaquia, Finlandia e os Estados Unidos.

O último título mundial conseguido polo combinado checo chegou o 23 de maio de 2010 cando se alzou co Campionato do Mundo tras derrotar na final do campionato, celebrada en Colonia (Alemaña) ao combinado ruso por 1 gol a 2 (0 - 1, 0 - 1, 1 - 0).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Condomiñas

O topónimo **Condomiñas** pode referirse a:

;En Galiza
***Condomiñas**, lugar da parroquia de Vilapedre, no concello de Vilalba;
***As Condomiñas**, lugar da parroquia de Vilamourel, no concello de Paderne;
***Condomiñas de Abaixo**, lugar da parroquia de Santo André de Boimente, no concello de Viveiro;
***Condomiñas de Arriba**, lugar da parroquia de Santo André de Boimente, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Iria Sobrado

**Iria Fernández Sobrado**, nada no Carballiño o 13 de novembro de 1979, é licenciada en Matemáticas e actriz galega de teatro e televisión.  Formouse no teatro e no *performance*, e desenvolveu a súa carreira artística con compañías como Nut Teatro, Churras e Ibuprofeno Teatro.

## Traballos en televisión 
Todos na TVG:
* *Rías Baixas* (2000).
* *Avenida de América* (2002).
* *Land Rober* (2009-2011).
* *Tourilandia* (2012)
* *Pazo de Familia* (2014), 8 temporadas
* *Viradeira*, (2017)
* *A lei de Santos* (2020-)
* *Rapa* (2022)

## Teatro 
* Insubmisa (2024).

## Cine 
* *Cinco Irmás (Por un amor que morreu)*, curtametraxe, (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://culturagalega.org/avg/persoas_detalle.php?Cod_prsa=1986 ] no soportal do audiovisual galego.
* *Pazo de familia*. *Portfolio*
* Ficha na Asociación Sindical Galega de Guionistas (AGAG)
* Ficha en FilmAffinity
Jaime Faraldo

**Jaime Faraldo Gómez**, nado en Oleiros o 22 de xaneiro de 2002, é un actor xuvenil galego.

## Traballos 
### En televisión 
* Aparece nun episodio de *Padre Casares*, no ano 2013.
* Fai de *Lolo Cabanas* en *Pazo de familia*, dende 2014.
### No cinema 
* *A historia dun satélite* (2017).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Beatriz Serén

**Beatriz Serén Díaz**, nada o 13 de xuño de 1987 en Lugo, é unha actriz galega.

## Traxectoria 
Estudou arte dramática e produción audiovisual, complementando a súa formación con mestres coma Fernando Piernas ou Macarena Pombo entre moitos outros. Tamén ten formación en danza, esgrima e hípica.

Iniciou a súa carreira profesional no 2008 participando en varias producións audiovisuais. Foi a protagonista de longametraxes como *El camino de la vida* (2009) ou *Blockbuster* (2013). 

Participou en series da Televisión de Galicia como *Matalobos* e *Pazo de familia*, nesta última co personaxe de Claudia Pardo durante as oito temporadas da serie, papel polo que foi nomeada en 2017 e en 2019 a mellor actriz nos premios Mestre Mateo da Academia Galega do Audiovisual.

Presentadora de *Luar* xunto a Xosé Ramón Gayoso, tamén colaborou en diferentes programas da TVG como *Land Rober Tunai Show* ou *Adiviña quen ven estar tarde*. Presentou en solitario varios programas da mesma canle como *Adiviña quen ven esta noite*.

## Traballos 
### Cinema 
* *EL camino de la vida* (2009)
* *Blockbuster* (2013)
* *El club de los incomprendidos* (2014)
### Televisión 
* *Matalobos* (2012)
* *Pazo de familia* (2014-2018) 
* *Land Rober Tunai Show* (2018-2019)
* *Adiviña quen ven esta tarde* (2019)
* *Adiviña quen ven esta noite* (Presentadora) (2019)
**Luar (2019-2020)*
* *El desorden que dejas* (2020)

### Galardóns 
* "Mellor actriz de reparto" Premios Mestre Mateo 2017, pola serie ''Pazo de familia (nomeada)
* "Mellor actriz de reparto" Premios Mestre Mateo 2019, pola serie Pazo de familia (nomeada)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.beatriz-seren.com/
Muxa

Como topónimo **Muxa** pode referirse a:

;En Galiza
***Muxa**, parroquia do concello de Lugo;
****Muxa de Arriba**, lugar de dita parroquia;
***San Salvador de Muxa**, parroquia do concello de Lugo;
****Muxa de Abaixo**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Caramuxo**, lugar da parroquia de Santo André de Comesaña, no concello de Vigo;
Teopompo (homónimos)

O antropónimo masculino **Teopompo** pode referirse a varias personalidades da Antiga Grecia:

***Teopompo**, historiador grego do século IV a.n.e.;
***Teopompo de Esparta**, rei de Esparta que gobernou a finais do século VIII e principios do VII a.n.e..
Teopompo

**Teopompo**, nado en Quíos no -380 e finado en -323 foi un historiador grego, posibelmente o máis importante do século -IV.
## Traxectoria 
Naceu na illa de Quíos, no Exeo. O seu pai, Damisístrato, deulle unha educación esmerada. Nas discordias entre Tebas, Atenas e Esparta, a súa familia pronunciouse por Esparta, o que motivou a saída da súa terra. Sábese que en Atenas asistiu á escola de Isócrates. Fixo numerosas viaxes para documentar as súas obras. A máis importante é as *Filípicas*, formado por 58 libros, centrado na historia de Filipo II de Macedonia. Na súa obra predomina un estilo moralista, distiguíndose pola súa crítica á vida privada de Filipo á vez que apoiaba as súas accións políticas. Recibiu influencias de Heródoto, Isócrates e Antístenes.

Perdeuse todo o seu traballo, pero é coñecido polas longas citas que fan del outros autores. Ademais das *Filípicas* escribiu unhas *Helénicas*, continuación da obra de Tucídides, que abarca desde o -410 ata a batalla de Cnido. As *Helénicas*, parecen ser de menor importancia a tenor do pouco citada que é, propia da etapa inicial do autor. Sobre esta obra, o experto en historiografía Arnaldo Momigliano declara que  Momigliano destaca en Teopompo a superación ao modelo de Tucídides. A entrada de Filipo invalida o esquema Esparta-Atenas, debendo adecuar os modelos históricos á nova realidade política. Tamén escribiu unha *Diatriba contra Platón* e uns *Panexíricos*. Segundo Dionisio de Halicarnaso, non só foi un gran historiador, senón un orador excelente e un dos discípulos que honraron máis a escola de Isócrates.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fragmentos da obra de Teopompo.
** Texto francés, con introdución e anotacións neste idioma, no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011): trad. de Eugène Cavaignac (1876 - 1969); ed. de 1912, en París.
Toni Salgado

**Antonio Salgado**, nado o 29 de abril de 1978 en Verín, é un actor galego.

## Traxectoria 
Ten participado en numerosos espectáculos de teatro e representacións do Centro Dramático Galego así como series de televisión e películas e estuda Dirección de Escena na Escola Superior de Arte Dramática de Galicia.

## Traballos 
### Cinema 
* *Doentes* (2011)
* *Os fillos do sol* (2017)
* *A sombra da lei* (2018) como "Hombre del parche"

### Televisión 
* *Pratos combinados* (2006) como "Ferrallas"
* *Mar libre* (2010) como "Iván"
* *Piratas* (2011) como "Soldado Torres"
* *Escoba!* (2012-2013)
* *Códice* (2014) como "Responsable GRECO"
* *Hospital Real *(2015)
* *Pazo de familia* (2014-2017), como *"Nino"*
* *Serramoura* (2017) como "Corso"
**Contou Rosalía* (2017). Telefilme.
* *Sabuesos* (2017)
**O sabor das margaridas* (2018) como "Mauro Seoane"
**Néboa* (2020) como "Miguel Ferreiro"

### Teatro 
* *Raclette (2016) de Ibuprofeno Teatro, como "Raúl" *
* *O Principio de Arquímedes (2015) de Teatro do Atlántico, como "Xurxo"*
* *La Tempestad* de Shakespeare (2014) de Voadora como "Calibán"
* *Antiheroica* (2014) de UTTópico Teatro.
* *O Gordo e o Fraco*. J. Mayorga.(2013) de Produccións A Artistica como "Fraco"
* *Faust.Box***.** Fran Godón. (2012) de UTTopico Teatro como "Fausto"
* *Alicia & Alicia.* Paula Carballeira (2010) de Produccións A Artistica
* *Na meta***.** Thomas Bernhard (2010) de Ónfalo Teatro.
* *A boa persoa de Sezuan.* Bertolt Brecht. (2008) de Centro Dramático Galego
* *Castronós. O baile.* Creación colectiva (2007) de A Factoría Teatro
* *O regreso ao deserto*. B.M.Koltès.(2006) Centro Dramático Galego como "Mateo"

## Premios 
* Premio María Casares ó mellor actor protagonista en 2015 por *O Principio de Arquímedes.*
* Nomeado ao Premio María Casares ó mellor actor secundario en 2016 por *Raclette.*
* Nomeado ao Premio Mestre Mateo 2018 ó mellor actor protagonista por *O sabor das margaridas.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pazo de familia*. *Portfolio*
Fernando Martín

O nome de **Fernando Martín** pode referirse a:

***Fernando Martín Álvarez**, empresario español, expresidente do Real Madrid CF (n. 1947);
***Fernando Martín Espina**, xogador de baloncesto español (1962-1989).
***Fernando Martín Carreras**, xogador de fútbol español (1981-2025).

## Véxase tamén
Soritáceos

Os **soritáceos** (**Soritacea**) son un grupo de foraminíferos bentónicos miliólidos que posúen testas porcelanosas. Poden presentar diversas formas de crecemento pero tipicamente teñen moitas cámaras. Algúns da familia dos sorítidos poden crecer ata un centrímetro, o que é un tamaño enorme para un protista. Todos os soritáceos albergan no seu corpo algas endosimbióticas, ás que seguramente se debe que poidan acadar os seus grandes tamaños. Algunhas especies teñen como simbiontes algas vermellas, outras teñen algas verdes, e outras presentan endosimbiontes dinoflaxelados, como Symbiodinium. Estes grandes foraminíferos que conteñen simbiontes atópanse normalmente en augas oligotróficas tropicais. O seu rango estratigráfico vai do Permiano superior á actualidade. Ao grupo dáselle xeralmente á categoría de superfamilia, e xunto co nome tradicional Soritacea, o grupo tamén se denomina ás veces Soritoidea, dentro da suborde Miliolina.

## Notas
Condado de Empúries

O **condado de Empúries** era un condado medieval que se estendía polo que hoxe en día constitúe a bisbarra do Empordán, en Cataluña. Tras a integración deste condado na Coroa de Aragón, dende o 13 de xaneiro de 1463 é un título nobiliario, creado polo rei Afonso V de Aragón para o seu irmán Henrique de Aragón.

O nome do condado fai referencia á localidade de Empúries, na provincia de Xirona.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Marca Hispánica
*Condado de Barcelona
Iolanda Muíños

** Iolanda Muíños Paredes** (ás veces **Yolanda Muíños**), nada o 16 de outubro de 1975 en Narón, é unha actriz galega de teatro, televisión e cinema.

## Traballos 
### Cinema 
* *Trece badaladas* (2003)
* *Mar adentro* (2004)
* *Crebinsky* (2011)
* *Cuñados* (2021), longametraxe de Toño López.
* *+Cuñados* (2024), longametraxe de Luis Avilés.

### Televisión 
* *Pratos combinados* (2002)
* *Rías Baixas* (2003)
* *Los Serrano* (2004)
* *Libro de familia (2006)
* *Efectos secundarios* (2007)
* *Escoba!* (2011)
* *Pazo de Familia* (2014)
* *Fariña (2018)
**48 horas para o si* (2021)

## Recoñecementos 
* 2005. Nomeada a mellor actriz protagonista dos Premios María Casares por *Fobias*
* 2006. Nomeada a mellor actriz protagonista nos premios Mestre Mateo por *Libro de Familia*
* 2007. Nomeada a mellor actriz no festival de Cans por *Estació Diciembre*
* 2011. Gañadora da mellor actriz protagonista dos Premios María Casares por *Life is a paripé* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://www.culturagalega.org/avg/persoas_detalle.php?Cod_prsa=713 ] no soportal do audiovisual galego.
* *Pazo de familia*. *Portfolio*
Cricétidos

A dos **cricétidos** (***Cricetidae***) é unha familia de roedores miomorfos que forma parte da gran superfamilia dos muroideos.

Esta familia inclúe, entre outros animais, aos hámsteres, as ratas de auga, os lemmings e as ratas e ratos do Novo Mundo. Con case 600 especies, é a segunda familia de mamíferos máis numerosa.

Os cricétidos foron inicialmente clasificados como parte da familia dos múridos e despois como unha subfamilia desta. Por outro lado, estudos xenéticos modernos puxeron en evidencia que parte das subfamilias e xéneros que foron incluídos tradicionalmente entre os critécidos non forman parte desta familia.

## Taxonomía 
A familia foi descrita en 1817 polo entomólogo e paleontólogo alemán, nacionalizado ruso, Johann Fischer von Waldheim, en *Mém. Soc. Imp. Nat. Moscow*, '*5*: 372.

Na actualidade, a familia dos cricétidos subdivídese en 6 subfamilias (máis unha extinta), que inclúen 112 xéneros e unhas 580 especies vivas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jansa, S. A. and M. Weksler (2004): "Phylogeny of muroid rodents: relationships within and among major lineages as determined by IRBP gene sequences" *Molecular Phylogenetics and Evolution* **31**: 256-276.
* Michaux, J.; A. Reyes and F. Catzeflis (2001): "Evolutionary history of the most speciose mammals: molecular phylogeny of muroid rodents" *Molecular Biology and Evolution* *17*': 280-293.
* Norris, R. W.; K. Y. Zhou, C. Q. Zhou, G. Yang, C. W. Kilpatrick and R. L. Honeycutt (2004): "The phylogenetic position of the zokors (Myospalacinae) and comments on the families of muroids (Rodentia)". *Molecular Phylogenetics and Evolution* **31**: 972-978.
* Steppan, S. J.; R. A. Adkins and J. Anderson (2004): "Phylogeny and divergence date estimates of rapid radiations in muroid rodents based on multiple nuclear genes" *Systematic Biology* **53**: 533-553.

### Outros artigos 
* Roedores
* Miomorfos
* Muroideos

### Ligazóns externas 
* *Cricetidae*. *World rats and mice, voles, hamsters, and relatives*, na Animal Diversity Web. Contén abundante información, imaxes e bibliografía .
* *Cricetidae* na Encyclopedia of Life .
Stryi

**Stryi** (en , en ) é unha cidade á beira do río homónimo, na provincia de Lviv de Ucraína. Malia ser capital do distrito de Stryi, é un distrito diferenciado deste. Stryi considérase a primeira cidade de Ucraína en empregar a bandeira nacional marela e azul, xa que foi colgada na casa do concello o 14 de marzo de 1990, antes da caída do réxime soviético.
## Galería 

File:Church of the Annunciation of the Blessed Virgin Mary. Stryi, Lviv Oblast.jpg|Church of the Annunciation of the Blessed Virgin Mary. Stryi
File:Церква Успення Пресвятої Богородиці.JPG|Stryj. Church of the Assumption of the Blessed Virgin Mary.
File:Стрий. Костел Різдва Пресвятої Діви Марії.JPG|Catholic church of the Nativity of of the Blessed Virgin Mary.
Batea, Tarragona

miniatura|Batea
**Batea** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. É un pequeno municipio da comarca de Terra Alta, no linde con Aragón.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 1.877 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* miniatura|Bateaminiatura|BateaPáxina do concello de Batea
Isabel García Tejerina

**Isabel García Tejerina**, nada en Valladolid o 9 de outubro de 1968, é unha política española, membro do PP. Foi ministra de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente entre 2014 e 2018.

## Traxectoria 
Isabel García Tejerina estudou no Colexio "La Enseñanza" de Valladolid, pertencente á Compañía de María. É enxeñeira agrónoma pola Universidade Politécnica de Madrid e licenciada en Dereito pola Universidade de Valladolid. Conta, ademais, con sendos máster en Comunidades Europeas pola Universidade Politécnica de Madrid e en Economía Agraria pola Universidade de California en Davis.

Desenvolveu practicamente a totalidade da súa carreira política no Ministerio de Agricultura, primeiro como asesora dos ministros Loyola de Palacio, Jesús Posada e Miguel Arias Cañete, e posteriormente como Secretaria Xeral de Agricultura e Alimentación no ente ministerial, en dúas etapas: de 2000 a 2004 e de 2012 a 2014.

Foi, igualmente, directora de planificación estratéxica da empresa Fertiberia entre 2004 e 2012 e nese mesmo período, conselleira da compañía mercantil alxerina de fertilizantes Fertial S.P.A.

O 28 de abril de 2014 foi nomeada ministra de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente en substitución de Miguel Arias Cañete.

En xullo de 2020 renunciou ao seu escano no Congreso dos Deputados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de ministros de Agricultura de España
Liceo Normal de Hämeenlinna

O **Liceo Normal de Hämeenlinna** (en finés **Hämeenlinnan normaalilyseo**') foi o primeiro *Liceo Normal* en finés. Foi fundado o 1 de setembro de 1873 na cidade de Hämeenlinna (Finlandia), e foi trasladado a Helsinqui en 1887. Dende aquela, o Hämeenlinnan klassillinen lyseo continuou levando a ensinanza secundaria á capital de Tavastia Propia, e hoxe en día a tradición escolar continúa no Hämeenlinnan lyseon lukio.

Entre os seus alumnos máis destacados están o sétimo presidente de Finlandia Juho Kusti Paasikivi, o compositor Jean Sibelius, ou o poeta e xornalista Eino Leino.

## Notas
Eparquía católica ucraína de Stamford

A **eparquía de Stamford** (en ) é unha diocese católica ucraína sufragánea da arquieparquía de Filadelfia. En 2010 tiña 16.750 bautizados. O seu bispo actual é Paul Patrick Chomnycky.

## Territorio 
A eparquía abrangue os territorios de Nova Inglaterra e o estado de Nova York. A sé diocesana é a cidade de Stamford, en Connecticut. O territorio está organizado en 54 parroquias.

## Historia 
O 20 de xullo de 1956 o papa Pío XII erixiu o exarcado apostólico de Stamford, coa bula *Optatissimo unitatis*, en territorio do exarcado apostólico para os fieis orientais nos Estados Unidos.

O 10 de xullo de 1958, coa bula *Apostolicam hanc*, o mesmo Pío XII elevou o exarcado a eparquía, facéndoa parte da provincia ecclesiastica da arquieparquía de Filadelfia.

## Episcopoloxio 
* Ambrosii Senyshyn (20 de xullo de 1956 - 14 de agosto de 1961, nomeado arcebispo de Filadelfia)
* Joseph M. Schmondiuk (14 de agosto de 1961 - 20 de setembro de 1977, nomeado arcebispo de Filadelfia)
* Basil Harry Losten (20 de setembro de 1977 - 3 de xaneiro de 2006, retirado)
* Paul Chomnycky (3 de xaneiro de 2006 - actualidade)

## Véxase tamén 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org