Ekaterina Vorontsova-Dashkova

A princesa **Ekaterina Romanovna Vorontsova-Dashkova** (en ), nada en San Petersburgo o 28 de marzo de 1743 e finada en Moscova o 15 de xaneiro de 1810,

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
[miniatura|esquerda|Escudo da [familia Vorontsov]]
Nada como condesa Ekaterina Vorontsova, foi a terceira filla do conde Roman Vorontsov, membro do senado, e destacou polos seus dotes intelectuais. O seu tío Mikhail Illarionovich e o seu irmán Alexander Romanovich prestaron servizo como chanceleres imperiais, mentres que o seu irmán Semyon foi embaixador de Rusia en Gran Bretaña e un recoñecido anglófilo. Recibiu unha educación excepcional, demostrando dende moi nova gustos e habilidades que fixeron a súa carreira tan singular. Estudou matemáticas na Universidade de Moscova. En literatura, os seus autores favoritos eran Bayle, Montesquieu, Boileau, Voltaire e Helvétius.

### Golpe de estado de Catarina 
miniatura|Mikhail Ivanovich Dashkov
Mentres aínda era unha nena, tivo relación coa corte rusa, e acabou por converterse nunha das líderes do partido ligado á gran duquesa Catarina Alexeievna.

Antes dos dezaseis anos casou co príncipe Mikhail Ivanovich Dashkov (1736–1764), prominente nobre ruso da dinastía Rurik, en febreiro de 1759, e pasou a residir con el en Moscova.

En 1762, foi a San Petersburgo e, segundo ela mesma conta, asumiu o liderado no golpe de estado polo que Catarina chegou ao trono; non obstante, isto foi desmentido por Catarina nas súas cartas. Outro curso dos acontecementos probablemente resultaría na ascensión ao trono da irmá máis vella da princesa Dashkova, Elizaveta, antiga amante do emperador. O seu fillo converteuse en axudante de Grigorii Potemkin.

Viaxou a Irlanda, onde se pode ver pasando revista aos Voluntarios Irlandeses nun cadro de Francis Wheatley en novembro de 1779. Fixo amizade con Georgiana Shipley, filla de Jonathan Shipley, en Londres. Coñeceu a Benjamin Franklin en París o 3 de febreiro de 1781.

### Directora de dúas academias 
En 1782, Dashkova volveu á capital rusa e foi tomada en consideración pola emperatriz, coa que simpatizou en gustos literarios e especialmente no desexo de elevar o ruso a un lugar máis alto entre as linguas literarias de Europa. A versión inglesa das súas memorias foron editadas por Mrs. W. Bradford.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**The princess & the patriot: Ekaterina Dashkova, Benjamin Franklin , and the Age of Enlightenment*, Volume 96, Part 1, Editor Sue Ann Prince, American Philosophical Society, 2006, 
* Woronzoff-Dashkoff, A.  *Dashkova: A Life of Influence and Exile.*  American Philosophical Society: Philadelphia, 2008.
**The memoirs of Princess Dashkova*, Editors Jehanne M. Gheith, Alexander Woronzoff-Dashkoff, Translator Kyril FitzLyon,Duke University Press, 1995, 
*"Princess Ekaterina Romanovna Vorontsova Dashkova", *Great Women Travel Writers: From 1750 to the Present*, Editors Alba Amoia, Bettina Knapp, Continuum International Publishing Group, 2006, 
### Outros artigos 
* Maria Choglokova
* Praskovya Bruce
### Ligazóns externas 
*The Vorontsov Virtual Museum
*Madame Directeur de l'Academie 
*Brooklyn Museum Heritage Floor: Yekaterina Dashkova
*Russian Princess Stands With Franklin as Comrade of the Enlightenment