Maks Luburić

**Vjekoslav Luburić**, nado en Humac, preto de Ljubuški, o 20 de xuño de 1913 e finado en Carcaixent, Valencia, o 20 de abril de 1969, foi un militar croata destacado na Segunda guerra mundial, tamén coñecido como ***Maks Luburić*** ou ***Maks o carniceiro***.

Foi membro do movemento Ustaša e dirixiu o campo de concentración de Jasenovac, considerado un dos campos de exterminio máis crueis de todos os tempos. Trala fin da guerra e a súa saída de Croacia, durante o seu exilio na España franquista recibiu o falso nome de ***Vicente Pérez García***.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Durante a súa mocidade só asistiu á escola primaria. En 1931 uniuse ao movemento ustashi, participando en diversas accións contra o estado iugoslavo. Por iso, tivo que emigrar a Hungría en 1932 e instalouse no campo de Jankapuszta preto de Budapest, onde chegou a ser xefe do comisario do campo. En abril de 1941, após a invasión alemá de Iugoslavia, regresou á Croacia controlada polos nazis.

### Segunda guerra mundial 
Durante a formación do Estado Independente de Croacia (NDH), ao comezo da segunda guerra mundial, foi ascendido a xeneral e foi posto á fronte da rexión de Drina, o que lle valeu o alcume de *Xeneral Drinjanin* (Xeneral da Drina). Desde o establecemento dos campos de exterminio polo estado pronazi croata, foi nomeado o seu comandante principal e, nunha cerimonia celebrada o 9 de outubro de 1942, felicitouse da gran "eficacia" do *centro de asasinatos* de Jasenovac . Durante o banquete que seguiu, afirmou con orgullo: *"Matamos máis persoas aquí en Jasenovac que o Imperio Otomán durante a súa longa estancia en Europa".* 

Luburić adestrouse en Auschwitz e visitou outros campos de concentración alemáns para aprender métodos de exterminio e aplicalos en Jasenovac. Non obstante, o modelo sobre o que construíu Jasenovac foi o campo de concentración de Sachsenhausen.   Algúns observadores nazis cualificárono, en diversos informes oficiais, de "sádico extremo" e "enfermo mental".

Ao final da guerra, coa derrota do Estado Independente de Croacia, Luburić liderou brevemente unha formación paramilitar chamada *Os Cruzados* (Križari). Non obstante, non conseguiu o seu obxectivo de restablecer o réxime pronazi croata contra a Iugoslavia de Tito.
[miniatura|250x250px| **Maks Luburić** xunto a un oficial alemán das [Schutzstaffel|SS, no campo de concentración de Stara Gradiška .]]

### Exilio español 
Ao final da guerra, pasou ilegalmente a Hungría, despois a Austria e Francia e posteriormente instalouse en España, onde viviu no concello de Benigánim (Valencia) protexido polo franquismo, que lle deu un nome falso: **Vicente Pérez García**. Casou cunha española, coa que tivo catro fillos, e pese a estar prohibido o divorcio na ditadura franquista, separouse dela en 1957. Participou en actividades das organizacións de emigrantes croatas en España, Suecia, Alemaña Occidental e o Canadá. Alonxado do movemento Ustasha na segunda metade da década de 1950, fundou a Irmandade dos *Amigos da Drina*, e máis tarde unha organización chamada *Resistencia Nacional Croata*. En España dirixiu unha imprenta encargada de difundir a propaganda destes movementos, co apoio do franquismo.

### Asasinato 
Foi asasinado na súa casa de Carcaixent o 20 de abril de 1969 por Ilija Stanic, un presunto axente dos servizos secretos iugoslavos (UDBA) que fora encuberto como empregado da súa imprenta. Stanic nunca foi arrestado e chegou á Iugoslavia de Tito, onde foi recibido como un heroe nacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Campo de exterminio de Jasenovac 
* Informe Semanal (TVE): *El asesinato de Vicente Pérez*