open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pluripartidismo

O **pluripartidismo** é un sistema de partidos políticos onde unha gran cantidade de partidos políticos teñen amplas posibilidades de obter o poder executivo, así como o poder lexislativo atópase dividido entre unha gran cantidade de bancadas ó fraccións, en contraposición ao bipartidismo (a hexemonía de dous partidos políticos), ou o unipartidismo (a hexemonía dun só partido político). 
Países con sistemas políticos pluripartidistas hai moitos, como o caso de Francia, Italia, Portugal, Grecia, Chile, Guatemala, Ecuador, Bolivia, México, Rusia, a India e o Xapón. 
Así mesmo, aínda que tiveron sistemas bipartidistas ata hai pouco, actualmente teñen un sistema pluripartidista o Brasil, Colombia, Costa Rica, o Perú, o Uruguai e Venezuela

Existen dous xeitos de enfocar unha democracia pluripartidista e bipartidista:

**Bipartidismo*: cando dous partidos políticos de ideoloxías opostas absorben a maioría abafadora dos votos, deixando espazo escaso a outros partidos. Neste sistema, os partidos minoritarios adoitan ser rexionalistas ou de ideoloxías extremistas. Os exemplos máis claros atopámolos en Estados Unidos (Demócratas e Republicanos). 
**Polipartidismo*: onde varios partidos políticos (de 4 a 8, normalmente) se repárten os escanos, estando obrigados a realizar alianzas para acadar o poder. Este sistema é quizais máis realista no sentido de expresar a ideoloxía dos cidadáns, pero trae consigo maior risco de que ideoloxías antidemocráticas acaden o goberno. Algúns exemplos son Alemaña, Israel e Italia. 
**Centrismo*: Entre varios partidos políticos hai un de centro que obtén a maioría dos votos, pero que xeralmente ten que levar a cabo coalicións co resto de partidos que adquiren máis ou menos votos segundo as tendencias do momento.

## Véxase tamén 
*Bipartidismo
*Unipartidismo
Primavera de Praga

Durante a guerra fría, a **Primavera de Praga** (en checo: *Pražské jaro*; en eslovaco: *Pražská jar*) foi un período de intento de liberalización política en Checoslovaquia que durou dende o 5 de xaneiro de 1968 ata o 20 de agosto dese mesmo ano, cando o país foi invadido pola URSS, e os seus aliados no Pacto de Varsovia (fóra de Romanía) nunha acción que pretendía evitar o ingreso dun potencial sistema capitalista dentro de Checoslovaquia.

Os checos e os eslovacos mostraban crecentes signos de independencia baixo o liderado de Alexander Dubček. As reformas de Dubček en materia dos procesos políticos dentro de Checoslovaquia, ás que el se refería como "Socialismo con rostro humano", non representaba unha completa destrución do vello réxime, como no caso de Hungría en 1956. De todos os xeitos, isto foi visto polos líderes soviéticos como unha ameaza á súa hexemonía sobre os outros estados de Europa do Leste.

A política da URSS de reforzar os gobernos leais dentro dos seus estados satélites, usando a forza militar de ser necesario, foi coñecida como a Doutrina Brezhnev, chamada así en honra ao líder soviético Leonid Brezhnev, quen foi o primeiro en declarala publicamente. Esta doutrina continuou aplicándose ata que foi substituída pola Doutrina Sinatra, baixo o réxime de Mijail Gorbachov nos 1980s.

O período de liberalización política en Checoslovaquia chegou ao seu final o 20 de agosto de 1968, cando 200.000 soldados e 5.000 tanques do Pacto de Varsovia invadiron o país. As críticas dende Occidente foron case inexistentes; escritores de esquerda, como Tariq Ali, argumentaron que isto se debía a que os estados de Occidente vían o socialismo humano e democrático de Checoslovaquia como unha ameaza máis grande ao capitalismo que o comunismo soviético que, en gran medida, xa estaba moi desacreditado en 1968.

Unha década despois, A Primavera de Praga "prestou" o seu nome a un período de aperturismo político na China, coñecido como a Primavera de Pequín.[miniatura|300x300px|O presidente romanés [Nicolae Ceauşescu critica a invasión en Bucarest o 21 de agosto de 1968.|centro]]
François Furet

**François Furet**, nado o 27 de marzo de 1927 en París, falecido o 12 de xullo de 1997, foi un historiador francés e membro da Academia francesa.

### Obras 
* *La Révolution française*, con Denis Richet, Fayard, París, 1965.
* *Penser la Révolution française*, Gallimard, París, 1978.
* ''L'atelier de l'histoire*, Flammarion, París, 1982.
* *Le Siècle de l'avènement républicain*, Gallimard, « Bibliothèque des histoires », París, 1993. 
* *Le Passé d'une illusion*, *essai sur l'idée communiste au XXe siècle*, Laffont/Calmann-Lévy, París, 1995, 580p.
* *Fascisme et Communisme*
* *La Révolution*, Histoire de France, Hachette, París.
* *Dictionnaire critique de la Révolution Française''
EXE

No ámbito da informática, **EXE** (do inglés, *executable*) é unha extensión que se refire a un ficheiro executable de código reubicable, é dicir, as súas direccións de memoria son relativas.

Os sistemas operativos que utilizan esta extensión son DOS, Microsoft Windows, OS/2 e ReactOS.
O formato de ficheiros EXE foi introducido en marzo de 1983, na versión 2.0 de MS-DOS, que ata esa versión só podía executar ficheiros COM e segue sendo utilizado na última versión de Microsoft Windows (Windows Vista).

## Evolución do formato EXE 
O formato EXE foi evolucionando ó longo do tempo, velaquí un breve resumo desta evolución:

* Executable para DOS: Foi introducido con DOS 2.0 e pode executarse tanto en DOS coma en Windows. Pode ser identificado cós caracteres ASCII MZ (as iniciais de Mark Zbikowski,un dos programadores de MS-DOS) ou en forma hexadecimal 4D 5A ó comezo do ficheiro (o chamado Número Máxico).
* Executable para 16 bits: Foi introducido con Multitasking MS-DOS 4.0 e non pode executarse en ningunha das demais versións de MS-DOS pero si en calquera versión de Windows e OS/2. Pode ser identificado polos caracteres ASCII NE (as siglas de *New Executable*) ou en forma hexadecimal 4E 45.
* Executable mesturado para 16/32 bits: Foi introducido con OS/2 2.0 e pode ser identificado cos caracteres ASCII LX ou en forma hexadecimal 4C 45. Este formato non é moi usado en aplicacións pero si en *drivers* tipo VxD baixo Windows 3.x e 9x.
* Executable lineal para 32 bits: Foi introducido có OS/2 2.0 e pode executarse unicamente en OS/2 2.0 ou superior. Pode ser identificado cos caracteres ASCII LX ou en forma hexadecimal 4C 58. Tamén foi usado nalgúns DOS extenders.
* Executable portátil para 32 bits: Foi introducido con Windows NT, este é o máis complexo de todos e pode executarse en tódalas versións de Windows NT e tamén en Windows 95 e superior. Tamén foi usado en BeOS RC3, pero algo violaba as especificacións PE xa que non utilizaba un subsistema correcto. Pode ser identificado polo encabezamento de ficheiro *Portable Executable*; os caracteres ASCII PE (hexadecimal 50 45).
* Executable portátil para 64 bits: Foi introducido nas versións de 64 bits de Windows, estes son ficheiros PE pero para unha CPU de 64 bits cun set de instrucións x86-64 ou IA-64. Pode ser executado unicamente nas versións de 64 bits de Windows (Windows XP 64 Bits Edition ou Windows Server 2003 64 Bits Edition).
Hercogamia

A **hercogamia** é o conxunto de mecanismos de separación espacial que evitan a autopolinización debido á posición relativa dos estames e carpelos.

## Tipos
Segundo a posición relativa de anteras e estigmas pode ser:

***De aproximación**: os estigmas localízanse por enriba das anteras.
***Revertida**: os estigmas atópanse por debaixo das anteras.
***Recíproca** ou **heterostilia**: desigualdade en dous (distilia) ou tres (tristilia) tipos de flores hermafroditas dunha poboación caracterizadas pola disposición e lonxitude recíproca de anteras e estigmas.
Dicogamia

A **dicogamia** é un mecanismo de separación temporal nas flores hermafroditas para evitar a autofecundación. Os estames e estigmas dunha mesma flor non acadan a un tempo a madurez. Cando son os estames os que maduran primeiro, denomínase **protrandia** e cando pola contra maduran antes os estigmas referímonos a **protoxinia**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Alogamia
-220

## Acontecementos 
* Expedición militar do cartaxinés Haníbal contra vacceos e carpetanos. Toma e saquea a cidade de Helmantike dos primeiros, e derrota nas beiras do río Texo, un exército de ambos pobos, ao que tamén se axuntaran os olcades.

## Nacementos 
* Pacuvio, dramaturgo romano (m. ca. -140).

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Michaëlle Jean

**Michaëlle Jean**, nada en Porto Príncipe (Haití) o 6 de setembro de 1957, é unha xornalista e política canadense.

Traballou en Radio Canadá, e foi gobernadora xeral do Canadá dende 2005 ata 2010, logo de ser nomeada pola raíña Isabel II para suceder a Adrienne Clarkson.
Ernest Mandel

**Ernest Ezra Mandel** (tamén coñecido polos seus pseudónimos **Ernest Germain**, **Pierre Gousset**, **Henri Vallin** ou **Walter**) foi un economista e político alemán nado en Frankfurt en 1923 e finado en Bruxelas o 20 de xullo de 1995. 
Os seus pais eran xudeus de Polonia que emigraron a Alemaña e logo a Bélxica.  
Durante a segunda guerra mundial foi encerrado na prisión de Saint-Gilles e destinado á deportación cara a Auschwitz, pero conseguiu escaparse. 
Foi dirixente do Secretariado Unificado da Cuarta Internacional, de tendencia trotskista. 
Especializouse no estudo das crises cíclicas.

## Obras
Entre as súas obras atópanse:

* *Tratado de economía marxista* (1962) Amadora, Bertrand. 
* *A formación do pensamento económico de Karl Marx*. Madrid: Siglo XXI Editores, 1967. ISBN 84-323-0133-7 
* *Resposta socialista ao desafío americano*. Editorial Nova Terra, 1968/1970. 
* *Leccións de Maio do 68*. A Habana: Instituto do Libro, Editorial de Ciencias Sociales, 1969. 
* *O fascismo*. Ediciones Akal, 1969/1987. ISBN 84-7600-256-4 
* *Consellos obreiros, control obreiro e autoxestión* (antoloxía). Santiago de Chile: Ediciones Carlos Mariátegui, 1969/1972. 
* *Construír o partido*. Bos Aires: Shapire Editor, 1972/1974. 
* *O capitalismo tardío*. México: Ediciones Era, 1972/1979. ISBN 968-411-009-0 
* *A recesión xeneralizada*. México: Editorial Transición, 1974/1979. 
* *As ondas longas do desenvolvemento capitalista: unha interpretación marxista*. Madrid: Século XXI Editores, 1980/1986. ISBN 84-323-0558-3 
* *A crise 1974-1980*. México: Edicións Era, 1980. 
* *O poder e o diñeiro*. Madrid: Século XXI Editores. ISBN 968-23-1921-8

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* ErnestMandel.org/é/Escritos  (oito textos de Ernest Mandel). 
* Ernestmandel.org/es/debates/txt/conciencia_de_clase.htm  (entrevista a Ernst Mandel). 
* RevoltaGlobal.net/Web/form_IniciacinALaEconomiaMarxi.pdf (*Iniciación á Economía Marxista*, de Ernest Mandel, en formato PDF). 
* Trotskyana.net/Trotskyists/Ernest_Mandel/Ernest_Mandel.html (bibliografía e máis de Ernest Mandel, en inglés). 
* Video.Google.es/VideoPlay?docid=-2455682297980881616&hl=es (vídeo documental: *Ernest Mandel: una vida para la revolución*, de Chris Den Hond, 90 min., 2005).
Retablo

[miniatura|Retablo na catedral de Roskilde, [Dinamarca.]]
O **retablo** é unha construción de madeira, de mármore ou doutro material, labrada, que queda por tras ou por riba do altar e que, normalmente, inclúe un ou máis paneis, pintados ou en baixorrelevo.

## Características 
Alén da súa riqueza visual e da súa complexidade presentada na súa confección material, os retablos xeralmente tamén comportan múltiplas mensaxes e significados non sempre aparentes a primeira vista. Por exemplo, no retablo dos apóstolos de Friedrich Herlin (ver a fotografía ao lado), ao aumentar a imaxe, pódese constatar que nun dos paneis laterais menores (á dereita) o artista ilustrou a circuncisión de Xesús.

[miniatura|O retablo dos doce [apóstolos por Friedrich Herlin (1466), St. Jakobs-Kirche (igrexa de san Xacobo), Rothenburg (ob der Tauber), Alemaña.]]

[miniatura|O retablo da [Basílica de Nosa Señora do Pilar de Zaragoza, Aragón, España, por Damián Forment é un exemplo de construción en pedra.]]

En culturas diferentes ao cristianismo europeo, como moitas atopadas na Asia (budismo, hinduísmo, xintoísmo etc), tamén xurdiron, en diferentes épocas, expresións artístico-relixiosas cuns padróns semellantes aos do retablo, formados tamén por partes ou paneis detallados con ricos aderezos e detalles visuais, sempre co obxectivo de axudar aos devotos a alcanzar comuñón cun estado espiritual elevado e non mundano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Talla dourada
* Relicario
Lobo (arquitectura)

[dereita|miniatura|250px|[Arcada cega na Saint Chapelle, París, Ilustração de Viollet-le-Duc, 1856. Quadrilóbulo inscrito nun arco quebrado, intradorso trilobado.]]
En arquitectura o termo **lobo** fai referencia a un elemento decorativo formado por un segmento de círculo que se multiplica formando un conxunto ornamental. Estes conxuntos poden ser de 3 arcos (*Trilobo*), 4 arcos (*Cuadrilobo* ou *Cuadrifolio*), ou tamén polilobados cando presentan máis de 4 arcos de círculo. 

[esquerda|miniatura|200px|Quadrilobo con motivo [escultura|escultórico, Igrexa La Chaise-Dieu, Francia]]

A utilización deste elemento en forma de trevo é variada podendo aparecer inscrito nunha circunferencia en óculos propios da arquitectura románica, en rectángulos ou outras formas poligonais. Na arquitectura gótica o seu uso multiplícase e evolucionan utilizándose lóbulos en decoracións con trazaría, revestindo as catedrais, aplicados a gabletes, nos intradorso de arcos, vitrais etc. Tamén no portugués estilo manuelino obsérvase unha ampla aplicación de lobos con 4 follas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* CALADO, Margarida, PAIS DA SILVA, Jorge Henrique, *Dicionário de Termos da Arte e Arquitectura*, Editorial Presença, Lisboa, 2005, ISBN 20130007
* KOEPF, Hans; BINDING, Günther (Überarbeitung), *Bildwörterbuch der Architektur*, Alfred Kröner Verlag, Stuttgart, 1999, ISBN 3-520-19403-1
Euphoria

**Euphoria** é unha linguaxe interpretada desenvolta por Robert Craig como tese doutoral, e logo comercializado pola firma RDS (Rapid Deployment Software). O seu nome provén das iniciais de End "*User Programming with Hierarchical Objects for Robust Interpreted Applications*". Ofrece unha gran flexibilidade para manexo de datos (aloxamento dinámico), e aplicacións robustas que corren baixo tres plataformas: DOS 32 bits, Windows 32 bits, e Linux/BSD.

## Características
É unha linguaxe estruturada, imperativa, simple e potente, nacida en 1993 e que, comparada con outras linguaxes interpretadas, ofrece bastante maior velocidade de execución, principalmente en contornas de texto. Aínda que non é orientada a obxecto a súa flexibilidade no manexo de datos, rendemento e sinxeleza, convérteno nunha opción moi atractiva para desenvolvementos nas plataformas máis utilizadas de 32 bits.

En canto á programación en contornas gráficas, o intérprete ofrece unha gama talvez algo limitada de instrucións, pero mellórase grandemente co uso de bibliotecas externas e unha contorna de desenvolvemento IDE/RAD externo dispoñible de forma gratuíta.

Tamén existe un tradutor gratuíto de Euphoria a C que permite compilar o código Euphoria con diferentes compiladores C dispoñibles en DOS, Windows e Linux/BSD, co cal a súa velocidade de execución pódese incrementar ao máximo.

### Actualidade
Actualmente atópase en experimentación un sistema de multitarea implementado dentro do mesmo intérprete. Tamén está dispoñible o código fonte dun intérprete Euphoria escrito completamente en linguaxe Euphoria. Actualmente Euphoria é "Open Source", realízanse desenvolvementos cooperativos e disponse dunha gran cantidade de funcións e bibliotecas co seu código fonte accesible de forma gratuíta.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial da linguaxe Euphoria
Pazo de Bendoiro de Abaixo

O **Pazo de Bendoiro de Abaixo** é un pazo galego situado na parroquia lalinense de Bendoiro, na marxe dereita da estrada N-525 ao adiantar Prado.

## Historia
Foi construído a finais do século XVIII, segundo se le na capela no ano 1773. Conta cunha gran solaina, unha cheminea de grandes proporcións e un escudo de grandes dimensións sobre o portón de entrada no que se representan as armas dos Arias, López de Lemos, Churruchaos, Taboada e Arias. A arquitectura é amurallada.

Manuel Saco Taboada Feijoo, un titular da casa, foi xustiza da torre-fortaleza de Lalín.  Nela naceu tamén **María Antonia Taboada Bueno**, esposa de José María Moscoso de Altamira primeiro conde de Fontao, Moscoso e Altamira, ministro de Gobernación e presidente do Senado na época de Isabel II.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Pazos de Galicia
Pazo de Anzuxao

O **pazo de Anzuxao** atópase no lugar de Anzuxao, na parroquia de Madriñán, pertencente ao concello de Lalín.
O pazo está construído en cantaría de granito de pequeno tamaño con perpiaño nos cantos, ten planta en L e conta cunha escaleira lateral e galería con balaústre de pedra. Conta ademais cunha pequena capela con espadana, solaina, hórreo, lareira e pombal.

As orixes do pazo remóntanse a 1713 e relaciónase coa familia Andrade.

O escudo da fachada procede do pazo de Calzada (Bendoiro). Na actualidade a carón do pazo está situada unha fábrica de derivados lácteos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pazos de Galicia
### Ligazóns externas 
*Lácteos Anzuxao, con información e fotos do pazo.
Forth

**Forth** ou **FORTH** é unha linguaxe de programación atípica para computador e ideado por Charles H. Moore e Elisabeth Rather entre os anos 1965 e 1970 no National Radio Astronomy Observatory de Kitt Peak, Arizona.

Inicialmente deseñado para unha aplicación moi concreta, a astronomía (cálculo de traxectorias de corpos en órbita, cromatografías, análise de espectros de emisión), evolucionou ata ser aplicable a case todos demais campos relacionados ou non con esa rama da ciencia (cálculos de probabilidade, bases de datos, análises estatísticas e ata financeiros).

O seu nome é unha contracción da palabra inglesa fourth, dado que os seus creadores considerábanlle destinado á cuarta xeración de computadoras, pero a primeira edición da linguaxe foi preparada para un IBM 1130, que só permitía nomes cunha lonxitude máxima de cinco letras; o seu nome quedou xa para sempre en FORTH. Posteriormente, un programa para a adquisición automática e continua de datos realizado nesta linguaxe descubriu polo menos a metade dos cúmulos interestelares coñecidos na actualidade.

Unha das súas importantes características é a utilización dunha pila de datos
para pasar os argumentos entre as **palabras**, que son os constituíntes dun programa en Forth. (Para unha iluminadora analogía cf. Fith ).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Joy

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de FORTH, Inc. (en inglés).
* Stack, a pila de parámetros (en inglés).
* Open Directory Project : unha lista de ligazóns útiles sobre a linguaxe Forth, cf. especialmente Open Firmware (en inglés).
* PFE -- Portable Forth Environment (en inglés).
* Gforth -- GNU Forth Language Environment (en inglés).
* kForth -- Small Forth Interpreter written in C++ (en inglés).
* Information on FORTH for 8-bit Home-Computer (Atari, Apple, ZX-80, ...) (en inglés).
* Fith , The Alien Language With A Lifo Grammar *that specifically violated linguistic universals and could never be spoken by a human in actual practice* (en inglés).
* Introdución a Forth (en inglés).
* Referencia de Forth (en inglés).
* Wiki acerca de Forth (en inglés).
Flow-Matic

**Flow-Matic** é a primeira linguaxe de alto nivel orientado ao ámbito de xestión. Foi creado por Grace Murray Hopper (1906 – 1992) en 1955 para UNIVAC. Estableceu o concepto de linguaxes de programación baseados en palabras da linguaxe natural tamén desenvolveu os primeiros compiladores da historia o A-0 (Math Matic) e o B-0. E en 1960 presentou a súa primeira versión da linguaxe COBOL (Common Business-Oriented Language).
Pazo de Cardexía

O **pazo de Cardexía** é un pazo situado no lugar de Cardexía, na parroquia lalinense de Filgueira. Actualmente o edificio atópase en estado de abandono.

## Características
O pazo, realizado en cantería de pequeno tamaño, ten planta rectangular e tellado a catro augas. Conta con balcón sobre columnas de pedra na fachada principal e cheminea de grandes dimensións. A parte oposta á fachada principal está rodeada por un muro alto. Neste lugar atópanse as cortes para cabalarías e gando.

Están presentes no pazo os escudos do Taboada, Salgado, Deza e Gil.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Pazos de Galicia
Kebnekaise

O **monte Kebnekaise** é a montaña máis elevada de Suecia, cunha altura de 2111 msnm.

## Nome
O nome é unha adaptación ao sueco do saami *Giebmegáisi* ou *Giebnegáisi*, que significa " Cima do Caldeiro", unha denominación corrente para certas montañas en distintos lugares. O *caldeiro* adoita aludir a algún gran circo glaciar que se desenvolveu nas proximidades do cume.

## Características especiais
O Kebnekaise forma parte do macizo orográfico do mesmo nome, que forma parte dos Alpes Escandinavos. A montaña ten dous picos, dos cales o máis elevado é do sur con 2.104 metros, consonte a última medición. O pico norte, con  2.097 metros é penedoso e libre de neve. Como o glaciar que cobre a cota sur flutúa, a altura do Kebnekaise tamén cambia. A cifra tradicional é de 2.111 m, e nas medicións máis antigas dábanse até 2.117 m. De proseguir a fusión de xeos, ao ritmo que o fai na actualidade, é posíbel que o pico norte pase a ser a maior altura de Suecia, e de feito é a maior altitude *fixa* do país.

## Situación
O Kebnekaise érguese na Laponia sueca, a uns 150&nbsp;km ao norte do Círculo Polar Ártico e a 70&nbsp;km ao oeste da cidade de Kiruna. Preto do macizo pasa a popular senda Kungsleden, entre Abisko e Nikkaluokta.

En Europa non hai unha montaña máis alta tan ao norte. Parte do territorio visíbel desde o monte pertence a Noruega, pero a Suecia corresponde 9% da área que se pode ver desde o cume, que son uns 40.000&nbsp;km², unha superficie similar á de Holanda ou Estremadura.

## Rutas e equipamento
Existe un refuxio de montaña ao pé do pico. É o punto de partida para dúas vías de ascenso: a ruta oeste (västra leden), que se estende uns 13&nbsp;km, con 4 a 6 horas de camiño até a cima; e ruta leste (östra leden), de 10&nbsp;km, e 3 a 5 horas até o cume. A vía oeste leva por ladeiras verticais até a cima intermedia de Vierranvárri e de aí para á xeada cima sur. A ruta leste conduce por glaciares e rochas de grao I-II (UIAA), estando  ben equipada con cables fixos.
-451

## Acontecementos 
* Aprobación da Lei das XII Táboas.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
Historia ano a ano
Portada (arquitectura)

[miniatura|dereita|200px|Portada da [Igrexa de Santa Mariña de Gomariz|Igrexa románica de Gomariz]]
En arquitectura, unha **portada** é a entrada principal que xeralmente se presenta profusamente ornamentada, principalmente nunha igrexa, catedral ou nun grande edificio. As portadas evolucionaron desde os antigos portais da antiga Grecia.

A portada nas igrexas cristiás, ao orientárense cara ao leste, adoita situarse na fachada occidental aos pés do edificio, pero algúns templos tamén presentan a súa portada nunha fachada lateral. Son a parte exterior máis coidadosamente decorada, aínda que na arquitectura románica a cabeceira adoita tamén ser igualmente considerada.
Río Támese

[260px|miniatura|O río Támese ao paso por [Londres.]]
O **río Támese** ou **río Támesis** (en inglés *Thames*, pronunciado /temz/) é un río de Inglaterra que conecta Londres co mar. Hoxe en día é o río máis importante de Inglaterra e a principal fonte de abastecemento de auga de Londres.

## Etimoloxía 
O nome do río é prerromano, dunha raíz indoeuropea **tam-* "de cor escura" que aparece en numerosos hidrónimos galegos: Tamuxe, Tambre, Támoga, Támega, Tameiga en Mos.

## Curso 
As fontes do Támese atópanse preto da localidade de Kemble; segue logo ata Oxford, Wallingford, Reading, Henley-on-Thames, Marlow, Maidenhead, Eton, Windsor e Londres. O Támese ten unha lonxitude de 346 quilómetros e desemboca no Mar do Norte.

## Historia 
Durante o Plistoceno, o primitivo río Támese fluía dende Gales ata Clancton-on-Sea, percorrendo o que na actualidade é o Mar do Norte para rematar sendo un afluente do Rin. Este curso bloqueouse por unha masa de xeo durante a Idade do xeo. O río desviouse ata tomar o seu curso actual, chegando ata a que hoxe é a cidade de Londres.
miniatura|*O Támese xeado* (1677).
Durante os séculos XVI e XVII, o río foi un dos principais medios de transporte entre Londres e Westminster. Durante os séculos XVII e XVIII, o río conxelouse en diversas ocasións. Dende entón, o Támese non se volveu a conxelar totalmente. A construción dunha nova ponte de Londres, con menos alicerces cá antiga, permite que o río flúa con máis facilidade, evitaron que a corrente sexa demasiado lenta, o que permitiría a conxelación das augas.

A partir do século XIX o río comezou a contaminarse. A finais dese século e ata mediados do século XX, realizouse unha limpeza masiva do Támese. Na actualidade é un dos ríos máis limpos dos que flúen a través dunha gran cidade.
miniatura|

## A regata Oxford-Cambridge 
O Támese é o escenario dunha das carreiras máis populares do Reino Unido: a regata Oxford-Cambridge, que enfronta cada ano aos remeiros das universidades de Oxford e Cambridge.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Río Severn
### Ligazóns externas 
* Where Thames Smooth Waters Glide - Pictures and history and tides and poetry and conditions .
* The River Thames Society .
* Thames Path National Trail .
* River Thames London Hired Boats and News Blog  .
-367

## Acontecementos 
* Aprobación das Leges Liciniae Sextiae que supoñen a equiparación dos patricios e dos plebeos.

### Arte e cultura 
* Aristóteles ingresa na "Academia" do filósofo ateniense Platón.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
Historia ano a ano
-524

## Acontecementos 
* Fracasan as dúas expedicións enviadas por Cambises, xa e faraón, desde Exipto, contra o oasis de Ammón e contra Nubia.
* Milcíades é elixido arconte de Atenas.
* Fundación da cidade de Capua, no centro de Italia.
* Aristodemo, tirano de Cumas, vence aos etruscos.

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Anaxímenes de Mileto, filósofo grego presocrático (n. 558 a.C.).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-474

## Acontecementos 
* Batalla de Cumas: A cidade de Cumas, con axuda de Hierón I de Siracusa, derrota no mar a escuadra dos etruscos, forzando a estes a renunciar a expandirse pola Campania (Italia).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-420

## Acontecementos 
* Inicio en Tiro, Fenicia, do reinado de Abdemón (até -411).
* Os samnitas, en plena expansión, toman e saquean a polis helena de Cumas na rexión da Campania, Italia.

## Arte e cultura 
* Niké ("vitoria"), escultura de Peonio de Mende, en Olimpia, recuperada nas escavacións posteriores a 1875.

## Nacementos 
* Data aproximada - Iseo, letrado ateniense (m. ca. -350).

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-423

## Acontecementos 
* Guerra do Peloponeso: tregua entre Esparta e Atenas neste ano.
* Os samnitas toman a cidade etrusca de Volturnus (Capua)., na Campania, en Italia central.

### Arte e cultura 
* Incendio do templo de Hera en Argos, Grecia, que sería reedificado.
* Primeira representación da comedia Nubes de Aristófanes, que acada o terceiro premio.

## Outros 
Historia ano a ano
Forth (homónimos)

Co termo inglés **Forth**, podemos referirnos:

* Ao río Forth, un río de Escocia.
* Ao estuario do Forth, a desembocadura dese río que forma unha ampla manga de auga entre as costas de Edimburgo e Dunfermline.
* A vila de Forth, en Lanarkshire do Sur, en Escocia.
* A vila de Forth, en Australia.
* A linguaxe de programación informática Forth.
* *Forth*, un álbum da banda inglesa The Verve.
-310

## Acontecementos 
* Batalla do lago Vatimon: os romanos vencen sobre os etruscos.
* O tribuno da plebe romana, Marco Decio, propén a creación dos *duoviri navales* para dirixir mellor a escuadra romana, nas vindeiras campañas no Mar Tirreno.

## Nacementos 
* Calímaco - poeta grego (m. -240).
* Data aproximada : Teócrito, poeta grego, creador da poesía bucólica (m. -250).

## Mortes 
* Roxana viúva de Alexandre Magno e o seu fillo son asasinados
* Heráclides Póntico, filósofo e astrónomo grego (data de deceso aproxim.; n. ca. -388).
* Piteas - Navegante grego (data aproximada) (m. c. -380).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-272

## Acontecementos 
* Os romanos toman a cidade de Taranto, no sur de Italia.

## Nacementos 
* Arato de Sición, xefe da Liga Aquea (m. -213).

## Mortes 
*
Historia ano a ano
-214

## Acontecementos 
* Segunda guerra púnica:
** Os romanos recuperan o control de Casilinum, preto de Capua, na Campania, fronte os cartaxineses.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
Historia ano a ano
Parada, Xuño, Porto do Son

**Parada** é un lugar da parroquia de Xuño no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 77 habitantes (38 homes e 39 mulleres).

Parada linda ao norte con Carballido, ao leste con Rial, e ao sur con Carballosa estas últimas pertencentes a San Pedro de Muro.

## Descrición 
Está composta por pequenos núcleos do poboación que se solapan. Comezando polo norte e seguindo o curso da estrada AC-550 que a atravesa, a ambas ribeiras da estrada atópase Parada de Arriba, onde radicaba a antiga taberna e ultramarinos. Ao outro lado da estrada atópanse varias casas, e detrás delas sitúase Parada de Abaixo, por onde pasa o río.

Parte da poboación desta aldea emigrou aos Estados Unidos e a Bélxica.

## Patrimonio 
Neste lugar está situada a Mámoa de Parada.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xuño 
### Parroquias de Porto do Son
Fénix (homónimos)

O termo **fénix** (e as súas variantes gráficas), pódese referir a:

## Astronomía 
* **Fénix** ou **Phoenix**, unha constelación;

## Literatura e publicacións
***Fenix**, un personaxe de banda deseñada da Marvel Comics;
***Fenix**, unha revista polaca;
****El Fénix***, un xornal pontevedrés publicado entre 1862 e 1864;
****O fénix na espada***, relato do escritor estadounidense Robert E. Howard (1932).

## Lugares
***Illas Fénix**, un dos arquipélagos que integran Kiribati;
***Fênix**, un municipio do Paraná, no Brasil;
***Fenix**, unha cidade de Carolina do Norte (Estados Unidos);

## Mitoloxía
***Fénix** ou **ave fénix**, unha criatura mitolóxica capaz de rexurdir das súas cinzas;
* **Fénix**, un personaxe da *Ilíada*;

## Moeda 
* **Fénix** ou **phoenix**, moeda da Grecia moderna entre 1827 e 1832;

## Véxase tamén
****Fénix de los Ingenios***, alias do escritor español Lope de Vega;
****Harry Potter e a Orde do Fénix***, novela con versións en cine e en videoxogo;
***Proxecto Fenix**, un desenvolvemento de linguaxe GNU para a programación de videoxogos.

### Outros artigos
Terra de Francisco Xosé

**Terra de Francisco Xosé** (en ruso: Земля Франца-Иосифа, transliteración: *Zemlya Frantsa-Iosifa*) é un arquipélago ao norte de Rusia. Atópase no océano Ártico ao norte de Nova Cembla (Новая Земля, *terra nova* en ruso) e ao leste de Spitzbergen, e pertence á provincia (Oblast) de Arkángel (Архангельск). Consiste en 191 illas cubertas de xeo cunha área de 16.134&nbsp;km² e están deshabitadas.300px|miniatura|.|esquerdaÉ o grupo máis ó norte de illas asociadas con Eurasia entre as latitudes 80,0º e 81,9º norte. O extremo máis ó norte é o cabo Fligely na Illa Rudolf, e está a só de 900 a 1110&nbsp;km do Polo Norte. Este sería o punto que estaría máis preto do polo se non fose pola illa canadense de Ellesmere e Groenlandia.

O arquipélago foi posibelmente descuberto por primeira vez polos navegantes noruegueses Nils Fredrik Rønnbeck e Aidijärvi a bordo da goleta "Spidsbergen" en 1865 quen, de acordo a uns escasos informes, navegaron cara ó leste dende Svalbard ata que chegaron a unha nova terra que chamaron Nordost-Spitsbergen (Svalbard era o nome naquel tempo de Spitzbergen). Non se sabe se desembarcaron, e as novas illas rapidamente foron esquecidas.[miniatura|300px|Localización da Terra de Francisco Xosé (mapa anotado en [Lingua alemá|alemán).|esquerda]]A descuberta oficialmente recoñecida ocorreu no 1873 pola expedición austro-húngara ó Polo Norte liderada polos exploradores polares Payer e Weyprecht, que renomearon o arquipélago en honor ó emperador austro-húngaro Francisco Xosé I. Ó seren a expedición só sufragada por diñeiro privado e non oficial, estas illas nunca foron parte de Austria.

No 1926, as illas foron tomadas pola Unión Soviética, e unhas poucas persoas foron asentadas nelas para a investigación e por motivos militares. O acceso por mar é só posíbel durante unhas poucas semanas do verán e require un permiso especial.
## Véxase tamén
Sveinbjörn Beinteinsson

**Sveinbjörn Beinteinsson**, nado en Dragháls o 4 de abril de 1924 e finado na mesma vila o 24 de decembro de 1993, foi un relixioso e escritor islandés, promulgador da redescuberta relixión precristiá islandesa.

## Traxectoria 
Fillo do actor Beinteinn Einarsson e de Helga Pétursdóttir, Sveinbjörn alzou unha estatua de dous metros.

Casou en 1965 con Svanfríður Hagvaag, coa que tivo dous fillos e da que se divorciou anos despois.

Morreu en 1993 por un ataque cardíaco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista .
Stephen McNallen

**Stephen A. McNallen**, nado o 15 de outubro de 1948 en Breckenridge, Texas, é un influente líder neopagán xermánico e escritor.

Licenciado en ciencias políticas pola Midwestern University, estivo moi envolvido no Ásatrú desde os anos 70. En 1972 fundou o grupo proto-Ásatrú "the Viking Brotherhood", e comezou unha pequena publicación periódica chamada *the Runestone*. "The Viking Brotherhood" pasou a denominarse "the Asatru Free Assembly".
Teodismo

O **Teodismo** é unha rama do etenismo nada e difundida en América setentrional apartir de 1976. A relixión teodista preséntase como un movemento principalmente reconstruccionista das relixións practicadas polas tribos do norte de Europa antes da difusión do cristianismo.

Orixinalmente o teodismo baséase principalmente no paganismo anglosaxón, pero co tempo o termo cobre todas as congregacións etenistas que se basean nas antigas tradicións da tribos teutónicas, é dicir, os normandos, saxóns, frisóns, xutos, godos, alemáns, suecos e daneses, todas as variantes da relixión xermánica.
Palacio de Westminster

O **Palacio de Westminster** é o lugar no que se reúnen as dúas cámaras do Parlamento do Reino Unido (a Cámara dos Lores e a Cámara dos Comúns). O palacio atópase situado na beira norte do río Támese en Westminster en Londres, preto doutros edificios gobernamentais en Whitehall. O palacio serviu inicialmente como residencia real, a pesar de que ningún monarca viviu nel dende o século XVI. A maior parte da estrutura actual data do século XIX, data na que o palacio foi reconstruído logo dun incendio en 1834 que destruíu a maior parte do edificio. Os arquitectos responsables da reconstrución do palacio foron Sir Charles Barry e Augustus Pugin. O edificio é un exemplo do estilo neogótico. Unha das características máis senlleiras do palacio é a torre do reloxo, unha atracción turística que aloxa a campá chamada Big Ben, nome asignado erroneamente ao reloxo da torre.

O palacio contén máis de mil habitacións, sendo as máis importantes as correspondentes aos Salóns da Cámara dos Lores e a Cámara dos Comúns. O palacio tamén inclúe salas de reunión, bibliotecas, corredores, comedores, bares e ximnasios. É o lugar onde se realizan importantes cerimonias de estado, das cales a máis importante é a Cerimonia de apertura do Parlamento. O palacio está moi asociado coas dúas Cámaras, tal como o demostran o emprego da palabra "Westminster" para referirse ao "Parlamento". As oficinas dos parlamentarios atópanse en edificios próximos, tales como a Casa Portcullis e os Edificios Norman Shaw.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Palacio de Westminster, páxina oficial do Parlamento do Reino Unido 
* Guía de visitantes á Cámara do Parlamento
Cuestor

Un **cuestor** (do&nbsp;latín&nbsp;QVÆSTOR&nbsp;'indagador') é un maxistrado da antiga Roma. Os primeiros **cuestores** foron xuíces encargados dos casos de asasinato e de insurrección ou alta traizón. Co tempo a súa denominación máis común foi *Decumviri Perduillionis et parricidii*. Eran nomeados para cada caso e non constituían unha maxistratura permanente.

A fins do Século III a.C os *decumviri* ou cuestores perderon as súas atribucións xudiciais que pasaron aos *triunviri nocturni*.

Simultaneamente a estes cuestores xudiciais existiron os cuestores administrativos, nos cales delegaba ao rei a administración dos fondos públicos. Coa república as súas funcións pasaron aos cónsules que as delegaron en dous cuestores civís (para o Tesouro público) e dous cuestores militares (para as arcas do Exército). Foi nese momento. 309 a.C., no que os plebeos conseguiron acceder á Cuestura, que até entón estaba reservada só para patricios, e ocuparon tres das catro prazas, quedando a cuarta para un patricio. O seu número seguiu aumentando até que na época de Xulio César chegaron a ser 40.  Máis tarde o seu nomeamento pasou aos comicios tribunados.

Tamén existiron catro cuestores da Mariña, encargados da administración das catro bases navais romanas. Finalmente establecéronse, xunto aos cuestores existentes, os cuestores Itálicos, con competencias para coordinar os censos da parte de Italia sometida a Roma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Maxistraturas romanas
Pazo dos Xil

O **Pazo dos Gil** ou **Pazo dos Xil** está situado na parroquia lalinense de Barcia, no camiño que une Barcia e Ribela.
Foi construído no século XVII, sendo un edificio vinculado ás casas de Bergazos e Des. No seu escudo figuran armas dos Gil, Taboada, Varela, Camba e Deza.

A planta do edificio é en ele. A solaina está sostida por columnas con capiteis decorados. A factura é de sólidos muros de perpiaño. As columnas do piso inferior están decoradas con diversos motivos. Incluída na construción atópase unha torre lateral rematada con floróns e gárgolas.

O conxunto está flanqueado por un muro de cantería, coa entrada principal de perpiaño en arco de medio punto rematado este por un frontón e escudo sobre a clave.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Pazos de Galicia
Proximidades Asturias

thumbnail|Mapa da rede|300px

As **Proximidades de Asturias** (en castelán e oficialmente: *Cercanías Asturias*) son un servizo ferroviario entre Oviedo, Xixón e outras cidades e vilas do Principado de Asturias operado por Renfe sobre vías de Adif.

A rede existe dende os anos 80, momento en que se crearon os núcleos e redes de proximidades actuais. No caso de Asturias está formada por 9 liñas, 3 de ancho ibérico e 6 de ancho métrico que foran xestionadas previamente por Feve.

## Liñas de ancho ibérico 
Son tres as liñas que circulan sobre vías de ancho ibérico:

## Liñas de ancho métrico 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Proximidades Renfe
* Proximidades
* Renfe
* Feve
* Adif
Festival de Salzburgo

O **festival de Salzburgo** é un importante festival de música e teatro, que se leva a cabo na cidade austríaca de Salzburgo, vila natal de Wolfgang Amadeus Mozart. Está considerado un dos festivais de música e teatro máis concorridos do mundo.

## Historia 
O primeiro destes festivais tivo lugar en 1877 pero logo descontinuouse en 1910.

En 1918, ao rematar a primeira guerra mundial, a idea de realizar un festival ao redor da figura de Mozart foi retomada, da man do poeta e dramaturgo Hugo von Hofmannsthal, o compositor Richard Strauss, o director Max Reinhardt e o director de orquestra Franz Schalk.

O obxectivo principal do festival durante estes primeiros anos era, non só celebrar a figura de Mozart, senón tamén xuntar fondos para a construción dun teatro do festival. En 1927 foi inaugurado o Festspielhaus (teatro do festival), un teatro de ópera.

O repertorio musical concentrábase principalmente nas obras de Mozart e Strauss, pero outros traballos como os clásicos de Viena, *Fidelio* de Beethoven, ou a ópera bufa italiana tamén foron representados.

Máis adiante foise agregando máis diversidade ás realizacións presentadas, como *Tristán e Iseu* de Wagner e tamén *Falstaff* de Verdi.

Desde 1934 ata 1937, Toscanini dirixiu un gran número de representacións.

Cando o partido nazi chegou ao poder en Alemaña, o festival adquiriu un novo rol, xa que recrutaba a aqueles artistas que eran perseguidos polo goberno de Hitler. Este rol viuse logo reducido entre 1938 e 1944, pois unha gran cantidade destes artistas atopábase exiliada, ou prefería non facer presentacións baixo o réxime nazi. A pesar de todo, os organizadores lograron que o festival se seguise realizando durante toda a segunda guerra mundial.

A partir de 1946, o festival de Salzburgo comezou a converterse nun símbolo da identidade cultural de Austria. Incluíndo polo menos unha ópera do século XX en todas as súas edicións, e promovendo a innovación musical a través da inclusión de novos directores e compositores nos repertorios.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.salzburgfestival.at Sitio oficial .
* Artigo na enciclopedia aeiou .
* Información xeral do festival .
Proba diabólica

A **proba diabólica** (en latín, *probatio diabolica*) é unha expresión do ámbito do Dereito que describe a práctica de esixir unha proba imposible. Nunha *probatio diabolica* o interpelado deberá, por exemplo, demostrar que algo *non* ocorreu, a inexistencia de algo, ou a súa propia inocencia nun proceso xudicial, cando o correcto segundo o Dereito moderno é que a «carga da proba» corresponde a quen ha de probar a existencia de algo, ou probar a culpabilidade.

Os procedementos xudiciais do Antigo Réxime non respectaban a presunción de inocencia e adoitaban incorrer en absurdos lóxicos dos que os acusados non podían saír (por exemplo: se confesas, es culpable; se non confesas, nin aínda baixo tortura, é que o diaño deuche forzas para soportala, e xa que logo es tamén culpable).

Un exemplo de *proba diabólica* sería pedirlle a alguén que demostre que non existen os extraterrestres. Aínda que, hipoteticamente, sería posible demostrar a existencia de vida non terrestre (bastaría con mostrar un caso empiricamente contrastable), non é fácticamente posible demostrar a súa inexistencia. Probar a inexistencia (de culpa ou de calquera outra cousa) é tamén un imposible lóxico, que alimenta en moitos casos a pervivencia de crenzas como o fenómeno OVNI, a teoría da conspiración.

Pola súa natureza xurídica e racionalmente perversa, este tipo de proba é rexeitada polos tribunais modernos suxeitos ao Estado de Dereito e aos procedementos garantistas, pois supón un investimento do *onus probandi* ou carga da proba. Por extensión, é tamén excluída de calquera procedemento racional de proba.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
**Onus probandi*
*Presunción de inocencia
*Falacia ad ignorantiam

### Ligazóns externas
*Prueba de hechos negativos, en www.miguelgallardo.es
Metropolitan Opera

A **Ópera do Metropolitan** (tamén coñecido simplemente como o **Metropolitan**, o **Met** ou o **Metropolitan Opera House**) é un teatro de ópera situado no Lincoln Center de Nova York, e é un dos máis coñecidos do mundo, famoso polas súas producións fastuosas, detallistas. É toda unha institución no mundo da ópera, xunto a A Scala de Milán, Ópera Garnier de París, o Teatro Colón de Buenos Aires ou o Gran Teatre del Liceu de Barcelona. Foi fundado en abril de 1880.

O teatro estivo situado antes noutra área da cidade, nun edificio deseñado por J. Cleveland Cady. Foi destruído por un incendio o 27 de agosto de 1892. Logo de ser renovado, seguiu funcionando alí ata 1966, cando se mudou á localización actual no Lincoln Center. O edificio orixinal foi demolido en 1967.

O actual teatro de ópera do Metropolitan foi deseñado polo arquitecto Wallace K. Harrison. Foi inaugurado o 16 de setembro de 1966, coa estrea da ópera Anthony and Cleopatra de Samuel Barber. No recibidor exhíbense dous inmensos murais creados especialmente para o espazo por Marc Chagall. A capacidade do edificio é de case catro mil persoas. O teatro ten a tecnoloxía necesaria para substituír diariamente o escenario da ópera que se representa, utilizando un complexo sistema de escenarios, tremoias e cicloramas. Esta calidade permite que no Metropolitan haxa funcións case todos os días do ano.
miniatura|Teatro coa capacidade completa o 28 de novembro de 1937.
O Met ofrece un servizo de transmisión radiofónica en directo. A primeira transmisión realizouse o 25 de decembro de 1931, cunha produción da ópera *Hänsel und Gretel* de Engelbert Humperdinck.

## Véxase tamén
Teatro Colón de Buenos Aires

miniatura|250px|Interior do Teatro.
miniatura|250px|Función de Gala en 1935.

O **Teatro Colón de Buenos Aires** é un edificio cultural da capital arxentina, Buenos Aires, considerado un dos teatros máis grandes do mundo. Foi deseñado por Francesco Tamburini e Víctor Meano. Inaugurouse o 25 de maio de 1908 coa interpretación da Ópera *Aida* de Giuseppe Verdi. En novembro de 1989 foi declarado monumento histórico nacional (Decreto do Poder Executivo Nacional 1259/89).

## Características 
Atópase situado na Praza Lavalle San Nicolás, no mesmo lugar onde se atopaba a Estación do Parque do Ferrocarril Oeste de Buenos Aires, cabeceira da primeira liña ferroviaria da Arxentina. Con capacidade para 3.000 persoas e nunha contorna de estilo ecléctico, mestura de neorrenacentismo italiano e de barroco francés, o deseño do teatro presenta unha rica decoración en dourado e escarlata. A cúpula mostra figuras pintadas polo recoñecido artista contemporáneo Raúl Soldi.

Ao longo da súa historia o Teatro Colón albergou grandes personaxes como Arturo Toscanini, Herbert von Karajan, Renata Tebaldi, Victoria de los Ángeles, Enrico Caruso, Maria Callas, Plácido Domingo, Luciano Pavarotti, Astor Piazzolla e Mercés Eslamiada. Tamén é habitual escenario de espectáculos de ballet e, ocasionalmente, de actos oficiais e privados e de música popular. O seu status artístico está arraigado de tal forma no imaxinario colectivo arxentino que se saúda ao berro de *¡Al Colón!* aos triunfadores das máis diversas expresións culturais.

Dada a precaria situación económica arxentina, nos últimos anos o Teatro viviu horas de zozobra, sendo atacado por algúns sectores que cuestionaron o financiamento estatal do seu elevado orzamento. Desde o ano 2006 estase encarando unha remodelación integral da sala, polo cal a súa actividade será limitada e manterá as súas portas pechadas ata o 25 de maio de 2008, cando se proxecta reabrilo para o centenario da súa inauguración.

## Instituto Superior de Arte do Teatro Colón 
Dentro do teatro funciona este instituto que fusionou en 1960 as distintas academias de ensino que funcionaban previamente. Dítanse as carreiras de: 
* Danza Clásica. 
* Canto Lírico. 
* Régie. 
* Dirección Musical de Ópera. 
* Caracterización.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información e foto con respecto ao teatro Colón
* Sitio web do Teatro Colón
* O Teatro Colón de Buenos Aires, esa lenda
Arrondissement

Un ***arrondissement*** ou distrito é unha división administrativa común nalgúns países francófonos e un distrito xudicial nos Países Baixos.

## Bélxica
Bélxica atópase dividida en provincias, á súa vez subdivididas en *arrondissements* (ou distritos), que á súa vez están divididos en comunas (ou municipios).

## Canadá
No Quebec (Canadá), as cidades de Quebec, Cookshire-Eaton, Grenville-sur-a-Rouge, Lles Îles-de-a-Madeleine, Longueuil, Lévis, Montreal, Métis-sur-Mer, Saguenay e Sherbrooke están divididas en *arrondissements*.

## Francia
En Francia, existen dous tipos de arrondissements: 
*Os *arrondissements* departamentais son subdivisiones dos departamentos, administrados cada un por un subprefecto encargado de axudar ao prefecto do departamento. 
*Os *arrondissements* municipais son subdivisións de certos municipios (París, Lión, Marsella).

## Países Baixos
Nos Países Baixos, un *arrondissement* é unha subdivisión xudicial equivalente a distrito.