open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marga Tojo

**Marga Tojo González**, nada en Santiago de Compostela, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Tojo é colaboradora dos medios dixitais *Praza Pública*, *Eldiario* ou o diario *Público* e Nós Diario, así como da *Revista Luzes*, da *Revista do Audiovisual Galego* ou da canle televisiva Galizaanocero.

É membro do Consello Editorial de *Altermundo.org*, foi confundadora e presidenta do xornal *Dioivo* e traballou durante anos no diario *Galicia Hoxe*, onde coordinaba a sección de políticas sociais e mais o suplemento de cultura.

Así mesmo, participou no equipo do festival Cineuropa da capital galega.

Manifestou publicamente o seu activismo por causas como a normalización da lingua galega, o dereito ao aborto ou a promoción de modelos alternativos de maternidade e coidado da infancia dende unha óptica feminista e de progreso.

## Obra 
### Poesía 
* *Últimos bruídos (*2016). Santiago: Edicións Positivas. 180 páxs. ISBN 978-84-87783-75-9.
* *Cara de velocidade* (2018). Pontevedra: Kalandraka. Ilustrado por María Hergueta. 48 páxs. ISBN 978-8484643760.
* *Arder* (2021). Santiago: Edicións Positivas. 44 páxs. ISBN 978-84-124258-8-8.

### Narrativa 
* *Sarela* (2025). Santiago: Edicións Positivas.
### Ensaio 
* *Maternidade fóra de catálogo* (2018). Vigo: Edicións Xerais. 326 páxs. ISBN 978-84-9121-372-7.
## Premios 
* Premio Selic de creación literaria 2024 pola novela negra *Sarela*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Marga Tojo: "Criminalízanse e danse tintes terroristas á nosa propia cultura", no Debate sobre as políticas do medo organizado por *Galiza Ano Cero*.
INaturalist

**iNaturalist** é un proxecto científico e cidadán e unha rede social conectada de naturalistas, científicos e biólogos co obxectivo de construír e mapear a biodiversidade en todo o globo compartindo observacións. As observacións poden ser engadidas a través da páxina web ou dende unha aplicación móbil. As observacións achegan valiosos datos abertos a unha gran variedade de proxectos investigadores científicos, museos, xardíns botánicos, parques, e outras organizacións. Os usuarios de iNaturalist contribuíron con máis de dous millóns de observacións dende o súa creación no 2008, e o proxecto foi chamado "un líder das aplicacións móbiles de historia natural". e o proxecto está considerado como "líder entre as aplicacións móbiles de historia natural."

## Historia 
iNaturalist.org comezou no 2008 como un proxecto final de Nate Agrin, Jessica Kline, e Ken-ichi Ueda, da Universidade de California, Berkeley. Nate Agrin e Ken-ichi Ueda continuaron traballando no sitio con Sean McGregor, un desenvolvedor de web. No 2011, Ueda empezou a colaborar con Scott Loarie, un socio investigador en Universidade de Stanford e profesor universitario en Berkeley. Ueda e Loarie son os actuais co-directores de iNaturalist.org. O 24 de abril de 2014, iNaturalist.org fusionouse coa Academia de California de Ciencias. No 2014, iNaturalist celebrou a súa observación un millón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* 
* Presentando iNaturalist por Suzanne Cadwell
Josu Urrutikoetxea

**José Antonio Urruticoechea Bengoechea**, nado en Ugao-Miraballes, Biscaia o 24 de decembro de 1950, tamén coñecido como **Josu Ternera** e como **Josu Urrutikoetxea Bengoetxea**, é un membro histórico da organización terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA) e ex-deputado de Euskal Herritarrok no Parlamento Vasco.

## Traxectoria 
Urrutikoetxea uniuse a ETA en 1968 e pertenceu a ETA-V Asemblea na que ocupou, até o seu paso á clandestinidade, o cargo de responsable político en Biscaia. En maio de 1971 foxe a Francia, En 2013, xunto con David Pla Martín e Iratxe Sorzabal, reuniuse con representantes do goberno de España en Noruega. Foi detido en Francia o 16 de maio de 2019, nun hospital de Salenches. O Tribunal de Apelación de París deixouno baixo liberdade provisional en xuño de 2019 pasando por controis xudiciais e sen poder saír do país.

## Actividade política 
A finais da década de 1990 foi deputado do Parlamento Vasco, electo en Biscaia polas listas de Euskal Herritarrok, que despois sería ilegalizada. Foi, así mesmo, membro da Comisión de Dereitos Humanos de dita cámara.

Foi citado a declarar en dúas ocasións ante o Supremo quen investigou se deu a orde de cometer o atentado contra a casa cuartel da Garda Civil de Zaragoza en 1987, no que morreron once persoas, entre elas cinco nenos. Fuxiu de España en novembro de 2003 ó ser imputado polo atentado, permanecendo dende entón en paradoiro descoñecido.

En decembro de 2011, o Departamento de Estado dos Estados Unidos incluíuno na lista de terroristas polo seu rol decisivo na banda ETA, conxelando todos os seus bens e contas que puidese ter en chan norteamericano ó constituír unha ameaza para o país.

## Enfermidade 
En novembro de 2008 sóubose que padecía un cancro terminal de estómago, segundo fontes da loita antiterrorista española, e que se atopaba en tratamento dende había anos. Ditas fontes consideraron que estaba apartado da dirección de ETA. Con todo, tras o anuncio en outubro de 2011 do cesamento definitivo da súa actividade armada, a policía española considerouno de novo á fronte da organización xunto con David Pla e Iratxe Sorzabal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Txomin Ziluaga
NGC 32

**NGC 32** é unha estrela anana amarela G7 na constelación de Pegasus.

## Descubrimento 
NGC 32 rexistrouna por primeira volta o astrónomo e astrofísico alemán Johann Friedrich Julius Schmidt o 10 de outubro de 1861.

## Notas
Vivian French

**Vivian June Isoult French**, nada o 5 de xuño de 1945 en Bedfordshire, é unha autora británica de libros ilustrados infantís, así como de novelas, pezas de teatro e ensaio, sempre no eido da literatura infantil e xuvenil.

Estudou na vila de Exeter e foi distinguida como membro da Orde do Imperio Británico.

## Obra 
Esta listaxe é incompleta, mais contén moitos dos traballos máis representativos da escritora.

* *One ballerina two*, 1991
* (con John Prater) *Once upon a time*, 1993 
* *Caterpillar, caterpilla*, 1993
* *Lazy Jack*, 1995
* *A song for little toad*, 1995
* ''Oliver's vegetables*, 1995
* *Oliver's fruit salad*, 1998
* *The story of Christmas*, 1998
* *Growing frogs*, 2000
* *A present for Mom*, 2002
* *Baby Baby*, 2002
* *I love you, Grandpa*, 2004
* *T. Rex*, 2004
* *Princess Alice and the magical mirror*, 2005, ilustr. po Sarah Gibb
* *Princess Charlotte and the birthday ball*, 2005, ilustr. Gibb
* *Princess Daisy and the dazzling dragon*, 2005, ilustr. Gibb
* *Henny Penny*, 2006
* *The robe of skulls*, 2007
* *The bag of bones*, 2008
* *The heart of glass*, 2009
* *Yucky worms*, 2009, Walker Books and Candlewick Press, ilustr. Jessica Ahlberg
* *The Flight of Dragons*, 2011
* " The Adventures of Alfie Onion", 2016
* *Mountain Mona*
* *Morris plays hide and seek''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da autora
Wat

Un **wat** (en ; en ; en ) é un tipo de templo budista ou hindú típico do sueste asiático como Camboxa, Laos, Myanmar, Tailandia, Yunnan (China) ou o sur de Sri Lanka.

Estritamente falando, un wat é un templo budista e unha escola con monxes residentes. Un templo sen monxes residentes non podería denominarse *wat*, aínda que o termo adóitase utilizar de forma extensiva, mesmo para facer referencia ás ruínas de templos antigos.

## Etimoloxía 
A palabra *wat* deriva do sánscrito *vāṭa*, que significa "recinto pechado". O termo ten diferentes sentidos dependendo da rexión: ás veces refire a unha clase específica de gran mosteiro, que pode estar recoñecido polo goberno; outras, a calquera templo budista ou hindú.

En lingua coloquial en Tailandia, *wat* fai referencia a calquera lugar de oración con excepción das mesquitas. Por tanto, *wat cheen* sería un templo chinés (xa sexa budista ou taoísta), *wat khaek* sería un templo hindú e wat kris, *wat krit* ou *wat fa-hrang* faría referencia a unha igrexa cristiá.

## Notas
Arnica (homónimos)

O termo **árnica** pódese referir a:
* As plantas do xénero ***Arnica***.
** ***Arnica montana*** planta con propiedades medicinais. Atópase en Galicia nas zonas montañosas.
* **Árnica falsa** ou **Flor de San Xoán**, nome común da planta *Helichrysum foetidum*. Naturalizada en Galicia, principalmente nos hábitats costeiros.
Oswald Durand

**Charles Alexis Oswald Durand**, nado en Cap-Haïtien o 17 de setembro de 1840 e finado en Porto Príncipe o 22 de abril de 1906, foi un escritor, político e xornalista haitiano en francés e crioulo haitiano, foi o primeiro gran poeta da literatura haitiana e está considerado o poeta nacional de Haití, é autor do canto patriótico *Quand nos Aïeux brisèrent leurs entraves * que desempeñou as funcións de himno nacional dende 1893 ata 1904.

## Traxectoria 
Neto do barón de Vastey, Pompée Valentin Vastey. Tras o terremoto de 1842 quedou orfo de nai e pai, educándoo súa avoa materna. Pasou a súa primeira infancia en Ouanamithe. Oswald Durand foi profesor e despois director do instituto local de Gonaïves en 1866. Foi secretario do Consello de Ministros, en 1868. Estivo dous anos na cadea polas súas ideas políticas (1883-1885) e exerceu como deputado dende 1885, reelixido ata seis veces, foi presidente da cámara en 1888. Fundou o xornal satírico *Les Bigailles*. Mentres estivo en prisión escribiu un dos seus poemas máis famosos en crioulo, e tamén o primeiro escrito nesa lingua con calidade literaria, *Choucoune* ao que puxo música Michel Mauléart Monton e que se converteu nun himno oficioso do país. Adaptouse en inglés co título de *Yellow Bird* e converteuse nunha melodía popular fóra do país, gravado por entre outros Harry Belafonte.

En 1896 publicou dous volumes con poemas aparecidos en xornais dende 1869 co título de *Rires et pleurs* que inclúe 160 poemas, dous escritos en crioulo.

## Notas
Antonio Pereiro Gil

**Perfecto Antonio Pereiro Gil**, nado en Noceda (Lalín) o 19 de agosto de 1896 e finado na provincia de Córdoba (Arxentina) en 1968, foi un político galego, alcalde de Silleda nos anos da Segunda República Española.

## Traxectoria 
Fillo máis vello do empresario Perfecto Pereiro Castro, foi elixido alcalde o 5 de xuño de 1931 e permaneceu no cargo até o 17 de agosto de 1932. Posteriormente emigrou á Arxentina. Alí casou con Emma Eguía, coa que tivo unha filla, Ana. Regresou a Silleda por unha tempada, volvendo de novo á Arxentina onde faleceu en 1968.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Serradoiro

[miniatura|233x233px|Clásico serradoiro de fins do [século XIX nos Estados Unidos.]]
[miniatura|Serradoiro romano de [Hierápolis do século III da Era Cristiá. É a mostra máis antiga do mecanismo biela-manivela.]]
Un **serradoiro** ou **serra** é unha instalación mecanizada ou artesanal dedicada ao serrado de madeira.

Os serradoiros son industrias de primeira transformación da madeira; subministran produtos semielaborados que xeralmente son destinados a unha industria de segunda transformación (carpintaría, ebanistaría, construción, etc.) encargada de fabricar obxectos ou partes de obxectos de consumo.

As primeiras serras mecánicas eran movidas por muíños, polo que os serradoiros estaban situados tradicionalmente nas proximidades dos cursos de auga, os cales tamén facilitaban o transporte dos troncos.

A fins do século IX foi cando comezaron a utilizarse serradoiros. Estes tiñan movemento propio grazas ao quecemento da auga dentro de si para convertela en vapor. 

## Notas
Johann Friedrich Reichardt

**Johann Friedrich Reichardt**, nado o 25 de novembro de 1752 en Könisberg, Reino de Prusia (hoxe Kaliningrado, Rusia), e finado o 27 de xuño de 1814 en Giebichenstein (preto de Halle), Electorado de Saxonia, foi un músico, compositor e crítico musical alemán.

## Traxectoria 
Reichardt era fillo do músico Johann Reichardt e, desde a súa infancia, foi iniciado na música, especialmente na interpretación do violín, pero tamén dalgúns teclados (espineta, clavicordio e fortepiano) e do laúde. Recibiu ademais ensinanzas de seu pai de composición (para piano forte) e de Veichtner (para violín).

Á idade de dez anos, en compañía de seu pai, emprendeu unha xira de concertos de "neno prodixio" por toda a Prusia Oriental.

Porén, decontado abandonou os seus mestres, que consideraba demasiado insuficientes e continuou a súa formación como autodidacta. Coñeceu a Immanuel Kant, e animado por este, inscribiuse para facer cursos de filosofía e dereito, primeiro na universidade da súa cidade natal e posteriormente na de Leipzig, de 1769 a 1771.

Nos tres anos seguintes realizou varias viaxes por Alemaña e, en 1774, foi nomeado mestre de capela (*Kapellmeister*) do rei de Prusia Frederico o Grande (hoxe, *Staatsoper Unter den Linden*) cargo no que continuou até 1794.

En 1796 casou coa cantante, pianista e compositora de *lieder* Juliane Benda, filla de Franz Benda.

Despois dunha estancia en Italia, en 1783, foi a Viena, onde fundou os *Concertos Epirituais*, para poder propoñer e executar o seu novo traballo musical. Dous anos máis tarde viaxou a Londres e París, onde obtivo un grande éxito como director de orquestra e como compositor dunha *Paixón*.

Desde 1786 estableceu unha estreita relación con Goethe, Herderd, Schiller e Hamann. Foi o editor do periódico *Deutschland*, onde Friedrich Schlegel publicou as súas recensións.

Despois dun largo retiro en Giebichenstein, dedicado á composición, a principios do século XIX, aceptou a invitación de Xerónimo Bonaparte, rei de Westfalia e asumiu o cargo de mestre de capela na súa capital, Kassel.

## Obras 
Entre as principais composicións de Reichardt inclúense moitas óperas francesas, alemás e italianas e, especialmente, os numerosísimos *lieder*, que ascenden a cerca de 1 500, para os que utilizou os textos de 125 poetas, entre eles Goethe e J. G. Herder, do que musicou até 49 poemas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV. AA. (19863): *Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Allgemeine Enzyklopädie der Musik*. Kassel: Bärenreiter-Verlag. ISBN 978-3-7618-1108-5.
* Günter Hartung (1964): *Johann Friedrich Reichardt (1752-1814) als Schriftsteller und Publizist*. Halle: Univ., Diss.
* Dietrich Fischer-Dieskau (1992): *Weil nicht alle Blütenträume reiften. Johann Friedrich Reichardt - Hofkapellmeister dreier Preußenkönige*. Stuttgart: DVA. ISBN 978-3-4210-6531-5.
* Johann Friedrich Reichardt (2003): *Un hiver à Paris sous le Consulat*. Présenté et annoté par Thierry Lentz. Bibliothèque napoléonienne. París: Tallandier. ISBN 978-2-84734-064-8.

### Ligazóns externas 
* Composicións de J. F. Reichardt
Gran Enciclopedia Aragonesa

A **Gran Enciclopedia Aragonesa**, a miúdo abreviada como GEA, é unha enciclopedia temática sobre Aragón.

## Historia 
### Antecedentes 
O precedente da GEA é a obra *Los* aragoneses, publicada en 1977 pola editorial Istmo, entre cuxos autores se atopa Eloy Fernández Clemente.

### Edicións impresas 
En 1978, José Mª Sáiz fundador da editorial Unión Aragonesa del Libro (UNALI) propón a Eloy Fernández Clemente dirixir unha enciclopedia sobre Aragón, que verá a luz entre 1980-1981. Esta primeira edición da *Gran Enciclopedia Aragonesa* publicouse en 12 tomos e tivo unha grande acollida.

Entre 1983 e 2007, publicáronse os Apéndices I a V. Foron directores dos apéndices: Eloy Fernández Clemente (I, III e IV), Manuel Martín Bueno (II) e Wifredo Rincón García (V).

En 1999, a editora do xornal El Periódico de Aragón adquiriu os dereitos da enciclopedia e actualizouna, publicando ó ano seguinte unha nova edición da que se venderon máis de 8000 exemplares. Esta nova edición é  popularmente coñecida como *GEA 2000.*

*GEA 2000* reordenou todas as voces e incluíu nunha mesma orde alfabética as de todos os apéndices publicados até entón, Apéndice I (1983), Apéndice II (1987) e Apéndice III (1997), polo que esa nova edición consta de 16 tomos.

### GEA OnLine 
A enciclopedia comezou a dixitalizarse en 2002, e en setembro de 2003 lanzouse a versión 1.0 da Gran Enciclopedia Aragonesa On-Line, que será coñecida como *GEA OnLine.*
O Goberno de Aragón apoiou a revisión e actualización dos contidos da enciclopedia en liña para adaptalos ó currículo aragonés e fomentar así a súa utilización didáctica, á vez que o seu acceso libre a través de Internet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Portada da GEA .
David Pla

**David Pla Martín**, nado en Pamplona en 1975, é un membro da organización terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA), ó que a policía española atribúe ser un dos tres voceiros de ETA que leron o comunicado de outubro de 2011 polo que dita organización declaraba o cesamento definitivo das accións terroristas e o comunicado de xaneiro de 2011 no que ETA declaraba o seu cesamento do fogo «permanente, xeral e verificable». Foi detido en Francia o 22 de setembro de 2015, xunto con Iratxe Sorzabal.

## Traxectoria 
David Pla é considerado un dos membros destacados do aparato político etarra e atribúeselle a xefatura das estruturas da organización terrorista para apoiar os seus presos. Foi dirixente da organización xuvenil Jarrai na década de 1990, máis tarde ilegalizada por considerarse que formaba parte da estrutura de ETA. Presentouse como candidato de Herri Batasuna ó concello de Pamplona nas eleccións municipais de 1995, sen resultar elixido.

Foi detido en 2000 acusado de pertenza a ETA e de integrar o 'comando Aragón' co que se pretendía atentar contra o alcalde de Zaragoza, daquela José Atarés. Finalmente foi condenado a seis anos de prisión por integración en banda armada. Posto en liberdade en 2006, foi de novo detido en abril de 2010 en Francia, como consecuencia de diversas actuacións policiais en España contra a estrutura de apoio ós presos etarras e ó denominado «colectivo de avogados de ETA» (*Halboka*), pero foi posto en liberdade polas autoridades xudiciais francesas ó considerar que non había probas de cargo abondas.

As autoridades policiais españolas sinalaron entón que Pla, tiña «un papel importante dentro da estrutura política dos terroristas, en canto ás súas posibilidades de relacionarse coas organizacións da súa contorna». O 22 de setembro de 2015, foi detido en Francia xunto a Iratxe Sorzabal.

## Notas
Iratxe Sorzabal

**Iratxe Sorzabal Díez**, alias *Ezpela*, nada en Irún o 6 de novembro de 1971, é un membro e dirixente da organización terrorista española Euskadi Ta Askatasuna (ETA), considerada pola policía unha dos tres integrantes da banda que anunciaron o cesamento definitivo da violencia en 2011 no que ETA declaraba o seu cesamento do fogo «permanente, xeral e verificable». Foi detida en Francia o 22 de setembro de 2015, xunto con David Pla —ambas as cabezas do aparato político de ETA—; tamén foron detidos o propietario da casa onde os localizaron, Francisco Flores, e Ramón Sagarzazu, que fora en 2005 xefe do aparato internacional da banda.

## Traxectoria 
Acusada de formar parte de ETA dende a década de 1990 integrada no comando *Ibarla*, foi detida por vez primeira en 1997 polas autoridades francesas, e condenada por pertenza a banda armada a tres anos de prisión, sendo posta en liberdade ó cumprir dous terzos da pena. De regreso en España, foi detida en marzo de 2001 acusada de formar parte dun comando legal de ETA, aínda que non foi xulgada por iso. Porén, de novo en Francia, reincorporouse á organización terrorista como responsable da estrutura de control dos presos *Halboka.* Foi condenada en rebeldía polos tribunais franceses en 2006, xunto con Manu Ugartemendia, a cinco anos de cárcere. Estivo a piques de ser detida xunto a Izaskun Lesaka en 2007. Até a súa aparición en 2011 facendo público o comunicado de ETA sobre cesamento da violencia, só se tiveron pistas sobre ela en 2009. A policía considera que Sorzabal reuniuse xunto con David Pla e Josu Urrutikoetxea en Oslo (Noruega) en 2012 nun intento de negociación co Goberno español. Foron expulsados do país nórdico en 2013. No momento da súa detención en setembro de 2015, tiña pendentes de cumprir dúas penas impostas polos tribunais franceses.

## Notas
Lara Rodríguez

**Lara Rodríguez Peña**, nada en Lalín o 12 de decembro de 1989, é unha profesora e política galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Granada, é profesora de Lingua Castelá e Literatura no ensino público.

En 2015 foi elixida candidata número un da Plataforma Aberta Cidadá de Lalín ás Eleccións municipais de 2015 en Galicia. Foi elixida concelleira e nomeada terceira tenenta de alcalde, facéndose cargo das concellerías de Cultura e Educación.
[miniatura|Papeleta dos candidatos de [En Marea ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.]]
Foi elixida, a través de primarias, para formar parte da candidatura de En Marea para as eleccións xerais de 2015, e finalmente foi a número catro pola provincia de Pontevedra. Volveu ocupar o cuarto posto nas listas de En Marea nas eleccións xerais de 2016.

Nas municipias de 2019 volveu encabezar a candidatura da Plataforma Aberta Cidadá ao concello de Lalín, pero non foi elixida.

Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024 formou parte da lista de SUMAR Galicia no posto 16 da Circunscrición Electoral de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Lalín

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Persuasión*
Mikel Garikoitz Aspiazu Rubina

**Mikel Garikoitz Aspiazu Rubina**, nado en Bilbao o 6 de xullo de 1973, máis coñecido como **Txeroki**, é un membro da banda terrorista ETA, da que asumiu a xefatura militar no 2008 até a súa detención en novembro do mesmo ano.

## Traxectoria 
Nado en 1973 en Bilbao, País Vasco, foi captado para a kale borroka con 24 anos e adestrado no uso de armas por Gorka Palacios e María Soledad Iparraguirre, *Anboto*, con quen estabeleceu unha estreita amizade.

O seu primeiro atentado foi no 2001, o 7 de novembro. Foi identificado como un dos autores do asasinato do xuíz José María Lidón, cando saía do seu coche en Getxo acompañado da súa muller e seguido noutro vehículo por un dos seus fillos. Tras a tregua de 1998, reorganizou os comandos de ETA, asumindo o mando. Existen sospeitas fundadas de que foi un dos seus lugartenentes o que ordenou *in situ* o asasinato de dous gardas civís desarmados de 24 e 23 anos en Francia, en decembro de 2007. Ambos os activistas de ETA, tanto **Txeroki** como o seu lugartenente, estaban entre os terroristas máis buscados nas listas da Garda Civil.

Foi detido a madrugada do 17 de novembro de 2008 na localidade francesa de Cauterets, nunha operación conxunta da Garda Civil e a xendarmería francesa. A policía antiterrorista considerou que foi substituído por Aitzol Iriondo.

Txeroki foi trasladado a España dende Francia en setembro de 2009 de xeito temporal, para ser interrogado en relación a cinco das causas que tiña abertas na Audiencia Nacional. O 30 de maio de 2011 foi trasladado por segunda vez a España, tamén de forma temporal durante tres meses, para asistir como imputado ó xuízo polo intento de asasinato de Enrique Ybarra Ybarra, presidente  do Grupo Correo.

## Xuízos en España 
A comezos de xullo de 2011, Txeroki foi absolto da acusación de participar no envío dun paquete bomba en 2006 contra o que era entón presidente do Grupo Correo, Enrique Ybarra. Porén, no seu segundo xuízo en España poucos días despois,  foi condenado pola Audiencia Nacional a 377 anos de prisión por un total de 20 delitos de tentativa de asasinato e estragos terroristas, entre eles o da tenente de alcalde de Portugalete, Esther Cabezudo.

## Notas
Aitzol Iriondo

**Aitzol Iriondo Yarza**, alias *Gurbitz* e *Barbas, *nado en Donostia o 8 de marzo de 1977, é un membro da organización terrorista ETA, xefe militar de devandita organización dende o 17 de novembro de 2008, até a súa detención o 8 de decembro seguinte. Substituíu a Mikel Garikoitz Aspiazu Rubina, *Txeroki* como líder de ETA.

Está acusado de asasinar o verán de 2000 en Tolosa ó ex gobernador civil de Guipúscoa, o socialista Juan María Jáuregui. E crese que tamén acabou a tiros coas vidas do edil socialista Froilán Elespe en 2001 en Lasarte e do policía municipal Joseba Pagazaurtundúa en 2003 en Andoain.

Ademais, a Garda Civil ten a certeza de que tamén asasinou en 2008 ó edil socialista Isaías Carrasco e que participou en decembro de 2007 no dobre crime de gardas civís en Capbreton, Francia.

Segundo as forzas antiterroristas españolas considéraselle "moi esixente, pide atentados importantes [...] Está convencido da vitoria, de seguir coa loita, de dobregar ó Estado español [...] Di que hai que ter o noso sangue preparado para ser derramada por Euskal Herria".

O 8 de decembro de 2008 foi detido en Francia pola Garda Civil e a Policía francesa, xunto a Eneko Zarrabeitia, alias "Sorgin", e Aitor Artetxe, cando o tres acudían a unha cita nunha igrexa da localidade francesa de Gerde.
Eneko Zarrabeitia

**Eneko Zarrabeitia Salterain**, alias *Sorgin*, nado en Abadiño o 2 de xuño de 1981 é un terrorista membro da organización terrorista ETA, detido o 8 de decembro de 2008 en Francia pola Garda Civil e a policía francesa xunto a Aitzol Iriondo e Aitor Artetxe.

## Traxectoria 
Eneko Zarrabeitia está acusado de pertencer ós comandos "Biscaia" (2006) e "Larrano". Coa caída de parte do comando Biscaia fuxiu a Francia. En 2007, Mikel Garikoitz Aspiazu Rubina, *Txeroki* integrouno no comando Larrano, que actuou en Cantabria en xullo dese mesmo ano cun coche bomba en Santander. Cando a policía detivo ao seu compañeiro, Aritz Arginzoniz, Zarrabeitia conseguiu fuxir de novo a Francia

En maio de 2008 sospéitase que tivo un encontro con membros de ETA do comando "Hegoak" ós que entregou unha furgoneta que fixeron estalar con explosivos no cuartel da Garda Civil de Legutio o día 14 de devandito mes, e no que morreu o axente Juan Manuel Piñuel.

Está acusado na Audiencia Nacional como integrante do Comando Larrano e pola entrega do coche bomba co que se atentou en Legutio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Un dos terroristas detidos xunto a Iriondo é Eneko Zarrabeitia, Diario Información, 8 de decembro de 2008.
* Eneko Zarrabeitia entregou o coche bomba utilizado no cuartel de Legutiano, Vasco Press a través de ABC, 8 de decembro de 2008.
* Deteñen en Francia a Aitzol Iriondo, o sucesor de 'Txeroki', e a outros dous presuntos etarras, Radio Televisión Española, 8 de decembro de 2008.
Gorka Palacios

**Gorka Palacios Alday**, nado en Barakaldo o 17 de outubro de 1974, é un terrorista da organización Euskadi Ta Askatasuna (ETA) que foi xefe militar da mesma xunto a Ibon Fernández Iradi.

A policía española considerouno integrante do *Comando Larrano* de ETA que estivo activo no verán de 1996 colocando diversas bombas en Málaga, Almuñecar, Granada e Xaén. Fuxiu de Barakaldo en 1997 e formou parte do *Comando Donosti* e despois do *Comando Madrid*, participando no atentado que custou a vida ó tenente coronel Jesús Blanco, o 21 de xaneiro de 2000, e que supuxo a ruptura da tregua de ETA co goberno de José María Aznar.

Foi detido en Francia no 2003 e condenado xunto a Ibon Fernández Iradi en novembro de 2009 a 18 anos de prisión como xefe militar de ETA. Foi entregado a España provisionalmente en marzo de 2010 para ser xulgado nun dos múltiples casos que tiña pendentes. En setembro de 2010, foi condenado a 83 anos de prisión pola Audiencia Nacional de España por asasinato terrorista, estragos terroristas, catro delitos de lesións terroristas e 16 faltas de lesións, no atentado do *Comando Madrid* en xullo de 2001 xunto a Aitor García Aliaga e Ana Belén Egües Gurrutxaga no que foi asasinado o policía nacional Luis Ortiz de la Rosa. Foi o primeiro membro de ETA condenado tras o cesamento do fogo da banda en 2010.

## Notas
Ibon Fernández Iradi

**Ibon Fernández Iradi**, alias *Susper*, nado en&nbsp;Donostia&nbsp;en&nbsp;1972, é un terrorista membro da organización Euskadi Ta Askatasuna (ETA).

## Traxectoria 
A policía francesa considerouno en dúas ocasións o xefe do aparello militar de ETA. Detido en 2002 e 2003 en Francia, foi condenado a 15 e 30 anos de prisión respectivamente por ferir gravemente a un xendarme francés, asociación de malfeitores con fins terroristas, tenencia de armas e explosivos, portar documentos falsificados e recepción de vehículos procedentes de roubos. A súa detención en 2002 permitiu a captura posterior de máis dun centenar de membros da banda.

En xuño de 2010 foi extraditado a España de forma temporal, xunto con Balbino Saenz Olarra, para ser interrogado e, no seu caso, procesado e xulgado, polo Xulgado Central de Instrución número 3 e a Audiencia Nacional por asasinato terrorista. Por entón tiña procedementos abertos pola súa participación activa en 18 atentados en España (un deles contra o ertzaintza Iñaki Totorika) en Hernani en 2001.

## Notas
## Véxase tamén
Mikel Antza

**Mikel Albisu Iriarte**, máis coñecido polo seu alcume **Mikel Antza**, nado en Donostia en 1961, foi un dos máximos dirixentes da banda terrorista ETA. Foi o dirixente do grupo que máis tempo estivo á fronte da organización, dende que en 1993 se fixo cargo da súa dirección política ata que foi detido en 2004 en Francia xunto a outros membros de ETA, entre eles a súa parella, María Soledad Iparraguirre 'Anboto', na casa que ocupaban dende xuño de 1999 en Salies de Béarn. Antes da súa detención, Antza fora condenado en Francia en tres ocasións *en rebeldía* (ausente), cada unha delas a cinco anos de cárcere. Como estratego de ETA, cambiou as tácticas da mesma, tratando de desbordar ó Estado rompendo a unidade dos partidos democráticos no País Vasco combinando accións terroristas —o asasinato do concelleiro Miguel Ángel Blanco considérase a primeira mostra da nova estratexia— co chamado proxecto de "construción nacional" ou "alternativa democrática" que levou á firma do Pacto de Lizarra en 1998. Foi condenado o 17 de decembro de 2010 a 20 anos de prisión como responsable político de ETA, a mesma pena que á súa compañeira, María Soledad Iparraguirre, *Anboto*.

## Actividade literaria 
Mikel Albisu tamén é coñecido pola súa actividade como escritor dende hai máis de 30 anos. Publicou o seu primeiro conto co pseudónimo de Mikel Antza no primeiro número da revista literaria Susa en 1979. Posteriormente traballou e foi colaborador habitual do semanario Argia como responsable da área de teatro e outros labores. Esta actividade intelectual levouno a estar moi ligado a Joseba Sarrionandia, ó que visitou en numerosas ocasións en prisión.

En 1983 gañou o premio literario Cidade de Irún con *Suzko gezi bat bezala* (Como unha frecha de lume). En 1984 publicou xunto con Iñaki Uria a obra de teatro *Beteluko balnearioko mirakulua* (*O milagre do balneario de Betelu*), representada posteriormente pola compañía Branka. A súa segunda obra teatral, *Hiru damatxo* (*Tres señoritas*) é de 1986. Foi coordinador da peza teatral *Marinela*, de Fernando Pessoa, en 1985. En 1985 igualmente publicou a colección de narracións *Lehen bilduma 82-84* (*Primeira colección 82-84*) e en 1987 a novela *Odolaren usaina* (O cheiro do sangue). Hoxe día continúa escribindo e publicando libros.

### Selección da súa obra 
; Narrativa
* *Suzko gezi bat bezala* (1983, GAK)
* *Lehen bilduma 82-84* (1985, Susa)
* *Odolaren usaina* (1987, Susa)
* *Ospitalekoak* (2010, Susa)
* *Bakarmortuko kronikak* (2011, Ataramiñe)
; Teatro
* *Beteluko balnearioko mirakulua* (1985, Susa) con Iñaki Uria
* *Hiru damatxo* (1986)
; Cancións
* *JFK*, con Fermin Muguruza
* *Euskaldunok eta zientzia*
* Numerosas cancións para diversos grupos

## Notas
Ferdinand Kwasi Fiawoo

**Ferdinand Kwasi Fiawoo**, nado o 26 de decembro de 1891 en Wasuta  e finado o 21 de xullo de 1969, foi un sacerdote, dramaturgo, político e educador ghanés, fundador do Zion College, a primeira escola secundaria da Rexión Volta de Ghana.

## Traxectoria 
Fillo de John Kpeglo Fiawoo, empresario que pertencía á familia real  Awadada de Anlo e de Maria Dzatugbei Dadsehoe Agbodzi. Inicialmente comezou a traballar no comercio cun irmán mais despois de visitar Freetown en 1920, empezou a realizar cursos por correspondencia. En 1928 viaxou aos Estados Unidos e estudou na Universidade Johnson C. Smith en Charlotte. En cinco anos graduouse en artes e teoloxía. Mentres estudaba escribiu o seu primeiro drama en lingua ewe, *Toko Atolia*. En 1933 ordenouse ministro de Igrexa episcopal metodista africana de Sión en Gloversville, Nova York..

## Obra 
* *Toko Atolia*, Accra: Achimota Press, 1942. (Ewe)
** Traducido ao alemán por D. Westermann e R. Schober, Berlín, 1937
** Adaptado libremente ao inglés por Fiawoo como *The Fifth Landing Stage*, Londres: United Society for Christian Literature, 1943
* *Tuniese*, manuscrito sen publicar, 1945 (drama nun acto de oito escenas, destruído nos disturbios en Anloga de 1953.)
***Tuniese*, reescrito, 1958 (tres actos e sete escenas, en ewe e traducido ao inglés)
* *Fiayidziehe*, 1962 (en ewe; máis tarde traducido ao inglés)

## Notas
Papoi, Marmancón, Ferrol

**Papoi** é un lugar da parroquia de Marmancón no concello de Ferrol na provincia da Coruña. No lugar está o Castro de Papoi.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Doniños
### Parroquias de Ferrol
Caneiro de Don Eduardo

O **caneiro de Don Eduardo** é un caneiro situado no curso alto do río Miño, entre Gondai (Parada, Outeiro de Rei) e San Xillao (Bocamaos, Lugo).
## Características 
Está construído en cachotería de granito e ten unha disposición en forma de V, canalizando as augas por unha boca no guiar dereito e por cinco bocas na punta. Conta cun caseto na punta construído con muros de cachotería de granito e cuberta de lousa sobre armazón de madeira. O conxunto atópase en bo estado de conservación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Caneiro de Ombreiro

O **caneiro de Ombreiro** é un caneiro situado no curso alto do río Miño, augas abaixo da desembocadura do Narla, entre A Ponte (Ombreiro, Lugo) e O Vilar (Bocamaos, Lugo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Psicodelia

miniatura|dereita|Exemplo de arte psicodélica.
A **psicodelia** (do grego antigo ψυχή = psychẽ «alma», e δηλοῦν = dẽloun «visibilizar, amosar») é un movemento da contracultura aparecido contra mediados da década de 1960 no que se pon en valor a percepción sensorial causada por diversas substancias alucinóxenas, ben presentes en certos vexetais ou ben obtidas mediante un proceso de síntese, tales como a ayahuasca, algunhas variedade de cogomelos, coma a *psilocybes*, o LSD, o MDMA, a mescalina ou outras de máis recente fabricación.

O termo foi creado polo psiquiatra Humphry Osmonden 1957 e popularizado polo moviment hippy. Abrangue distintos tipos de arte, entre elas a música ou a pintura; é común referirse a esta arte como arte lisérxica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Neopsicodelia
### Ligazóns externas 
* Historia da psicodelia
Dinámica de virus

miniatura|A dinámica de virus úsase frecuentemente para estudar o VIH. Na imaxe VIH-1, en verde, emerxendo dun cultivo de linfocitos.
A **dinámica de virus** é o campo da Biomatemática dedicado á descrición do comportamento dos virus. Os modelos matemáticos empregados reflicten os cambios da poboación de células afectada ao longo do tempo, así como a competición entre distintas cepas víricas e o efecto da resposta inmunitaria.

Orixinalmente, a dinámica vírica baseábase nos modelos preexistentes para epidemias e na actualidade manteñen unha semellanza considerable no que ás ferramentas matemáticas empregadas se refire, como por exemplo o uso do *número básico de reprodución*. Porén, existen diferenzas noutros aspectos, entre as que destaca a disparidade da escala considerada: *dentro* dun individuo fronte a *entre* individuos, respectivamente.

Un campo de aplicación frecuente desta disciplina é o estudo do VIH, así como as hepatites B, e C

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Viral Dynamics Mathematical Modeling Training, Center for AIDS Research, University of Washington
Walt Faulkner

**Walt Faulkner** (nado o 16 de febreiro de 1918 finado o 22 de abril de 1956). Foi un piloto de carreiras estadounidense de  Tell, Texas, que se trasladou a Milledgeville, Georgia Estados Unidos, á idade de dous anos e medio, e a Lake Wales, Florida, á idade de oito anos. Trasladouse aos Ánxeles (California) en 1936. Faulkner competiu principalmente no National Championship e en carreiras autos comúns. En 1950 Faulkner converteuse no primeiro novato en lograr a pole position nas 500 Millas de Indianápolis. Morreu en 1956 logo dun choque na cualificación dunha carreira da USAC Stock Car en Vallejo, California.

No inicio da súa carreira, Faulkner correu en motocicletas e logo coches Midget co equipo Edelbrock. Tivo grande éxito nas carreiras en terra de coches midget e foi incluído no National Midget Auto Racing Hall of Fame en 2007.

## Resultados nas 500 Millas de Indianápolis 
|

|}
 Unidade compartida con Chuck Stevenson
 Unidade compartida con Bill Homeier. Cada piloto anotou 1 punto no Campionato Mundial

## Resumo da participación no Campionato Mundial 
As 500 MIllas de Indianápolis formou parte do Campionato Mundial de FIA de  a . Os pilotos que competiron na Indy durante eses anos participaron e puntuaron no Campionato do Mundo. Walt Faulkner participou en 5 carreiras do Campionato do Mundo. Comezou na pole 1 vez, e logrou un total de 1 punto no campionato.

## Notas 
### Ligazóns externas
María Soledad Iparraguirre

**María Soledad Iparraguirre Guenechea**, alias **Anboto** e **Marisol**, nada en Eskoriatza, Guipúscoa en 1961, é unha dirixente e membro da banda terrorista ETA, detida preto de Pau (Francia) en 2004 xunto ao seu compañeiro sentimental e cerebro da banda Mikel Antza na casa que ocupaban dende xuño de 1999 en Salies de Béarn.

## Traxectoria 
**Anboto**, filla dun membro de ETA, xa de moza cooperaba co *comando Araba* prestando a vivenda familiar para acoller membros da organización ou agochar explosivos. Cando a familia foi detida nunha operación policial en 1981, fuxiu a Francia. Regresou en 1985 para, xunto con Kantauri, integrar o *comando Araba* até 1987 e, dende 1992, o *comando Madrid.* Foi a segunda muller que se atopaba na dirección de ETA, tras Dolores González Katarain, Yoyes, asasinada pola propia ETA na década de 1980. Está acusada en España de 14 asasinatos. Foi xefa dos chamados *comandos legais* de ETA de 1992 a 1998. Como xefa de administración de ETA dirixía as operacións de cobro, xestión e distribución do imposto revolucionario.

Tras a detención en 2004, o xuízo en Francia contra Soledad Iparraguirre e outro oito procesados iniciouse no Tribunal do Criminal de París, en novembro de 2010, acusada de ser a xefa de administración de ETA ó tempo da súa detención, polo que o fiscal solicitou 30 anos de prisión. Foi condenada a 20 anos de prisión, a mesma pena que a Mikel Antza o 17 de decembro de 2010.

## Notas
Iñaki de Juana Chaos

**José Ignacio de Juana Chaos**, máis coñecido como **Iñaki de Juana Chaos**, nado en Legazpi o 21 de setembro de 1955, é un exmembro de Euskadi Ta Askatasuna.

## Traxectoria
Trala súa detención en 1987, foi condenado xudicialmente pola súa participación en 25 asasinatos a case 3000 anos de prisión, dos que cumpriu 18 anos de acordo ao Código Penal baixo o cal foi xulgado e o principio de non retroactividade das disposicións penais prexudiciais para o reo. Atópase fuxido dende 2008, e en busca e captura por orde da Audiencia Nacional.
Dende o ano 2006 converteuse nunha figura nos medios de comunicación con repercusións políticas por mor da súa falta de arrepentimento, xerándose un amplo debate sobre o sistema penal español.

No 2015 foi atopado na localidade venezolana de Chichiriviche, onde reside e rexenta unha licorería e Tasca chamada Jock's.

## Notas
Jurdan Martitegi

**Jurdan Martitegi Lizaso**, nado en Durango, Biscaia 10 de maio de 1980, é un membro do grupo terrorista nacionalista vasco Euskadi Ta Askatasuna (ETA). É coñecido por ser a cabeza do comando militar da banda dende finais de 2008 até que o 18 de abril de 2009, cando foi arrestado por policía francesa. É considerado como un dos membros máis perigosos de ETA.

Gañou prominencia na sección militar de ETA por liderar o 'comando Biscaia' após o cesamento da violencia no 2006 xunto con Arkaitz Goikoetxea. Ascendeu ó nivel máis alto do liderado militar de ETA  co arresto en decembro de 2008 Aitzol Iriondo alias *Gurbita* quen substituíra a Miguel de Garikoitz Aspiazu Rubina alias *Txeroki*, arrestado menos dun mes antes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Perfil de Martitegi na páxina web da Ertzaintza](https://web.archive.org/web/20110723120135/http://datos.ertzaintza.net/web/PTERPR04.nsf/(GenerarPagImagenAmpliada)?OpenAgent&IDIOMA=4&DOCID=48A6CA93C5CB6AE5C125739C00454A34&ORIGENLLAMADA=Internet)
Enric Millo

**Josep Enric Millo i Rocher**, nado en Terrasa en 1960, é un político español do Partido Popular de Cataluña, exmilitante de Unión Democrática de Cataluña. En novembro de 2016 foi nomeado delegado do Goberno en Cataluña.

## Traxectoria 
É licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais pola UAB. Profesor de Economía e Estruturas Organizativas á UPC (1987-1988), e da Escola Superior de Turismo (1987-1989). Exerceu como delegado territorial do Departamento de Traballo da Xeneralidade de Cataluña, en Xirona, entre 1991 e 1995.

### Carreira política 
Millo, que iniciou a súa carreira política como dirixente de Unión Democrática de Cataluña, foi deputado do Parlamento de Cataluña na V, VI, VIII e IX lexislaturas. Foi deputado no Parlamento por CiU entre 1995 e 2003, e chegou a ser voceiro adxunto do grupo parlamentario converxente entre 1999 e 2003. Posteriormente, e cando ás eleccións catalás de 2003 o partido decidiu que non fose ningún de lista por Xirona, pasouse ao PP. Dende 2010 é voceiro do grupo parlamentario do PPC ao Parlamento.

Foi membro do Comité Executivo do PPC, dende o 2004; secretario executivo de Comunicación Interna do PPC (2006); presidente do PPC de Xirona dende 2008; e vicesecretario de acción política e económica do PPC dende 2012.

Foi o cabeza de lista do PP en Xirona para as eleccións ó Parlamento de Cataluña de 2010.

Deputado por Xirona da XI lexislatura do Parlamento de Cataluña, en novembro de 2016 foi nomeado delegado do Goberno en Cataluña para substituír a María de los Llanos de Luna, tomando posesión o día 21.

## Notas
Triángulo invernal

miniatura|O triángulo invernal: a estrela de abaixo é Sirius, arriba á dereita está Betelgeuse e á esquerda Procyon
O **triángulo invernal** é un asterismo astronómico formado polas tres estrelas máis brillantes do ceo do hemisferio norte no inverno.
É un triángulo equilátero imaxinario debuxado na esfera celeste cos vértices definidos por Sirius, Betelgeuse e Procyon, as estrelas primarias nas tres constelacións de Canis Major, Orión e Canis Minor respectivamente.

## Visibilidade 
esquerda|miniatura|Triángulo invernal
En inverno durante a maior parte da noite o triángulo invernal permanece alto no ceo nas latitudes centrais e setentrionais, pero tamén se pode ver no outono nas primeiras horas da mañá no leste. Na primavera o triángulo vese no serán no oeste antes das súas estrelas desapareceren do horizonte.  No hemisferio sur aparece ao revés e máis baixo no ceo durante os meses de verán.

O triángulo rodea a maior parte da tenue constelación de Monoceros, así e todo é difícil darse de conta a simple vista.

## Notas
Castellgalí

**Castellgalí** é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Bages. Atópase na zona sur da chaira do Bages, na confluencia dos ríos Llobregat e Cardener.

Tiña en 2014 unha poboación de 2.022 habitantes repartidos en 3 entidades de poboación: Boades, Can Font, Castellgalí, La Fàbrica, Mas Planoi, Mas Planoi IV, La Torre del Breny e Els Torrents.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Sant Llorenç de Morunys

**Sant Llorenç de Morunys** é un concello da provincia de Lleida, en Cataluña, pertencente á comarca do Solsonès. O seu territorio é o máis pequeno da comarca e está dividido en dúas partes, situadas entre os concellos de La Coma i la Pedra, Guixers e Navès.

Tiña en 2014 unha poboación de 993 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Clariana de Cardener

**Clariana de Cardener** é un concello da provincia de Lleida, en Cataluña, pertencente á comarca do Solsonès. Atópase nos vales dos ríos Cardener e Negre.

Tiña en 2014 unha poboación de 140 habitantes, agrupados en 4 entitades de poboación: Clariana de Cardener, Hortoneda, Sant Just i Joval e Sant Ponç.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Txomin Ziluaga

**José Domingo Ciluaga Arrate**, máis coñecido como **Txomin Ziluaga**, nado en Erandio en 1939 e finado en Bilbao o 24 de outubro de 2012, foi un político de ideoloxía nacionalista vasca e comunista que participou na fundación do partido Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI), do que chegou a ser secretario xeral, e na creación da coalición Herri Batasuna (HB), de cuxa Mesa Nacional formou parte durante anos. Tras o seu retiro da primeira liña da política, motivado pola decisión da dirección de ETA de cambiar a liña política de HASI, Ziluaga foi tamén profesor de Ciencias Políticas na UNED.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI)

### Bibliografía 
* Fernández Soldevilla, Gaizka (abril - xuño de 2010). 
* VV.AA. Enciclopedia Vasca Auñamendi

### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento Vasco
* Ficha no Congreso dos Deputados
Cardona

**Cardona** é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Bages.

Tiña en 2014 unha poboación de 4.921 habitantes, agrupados en 2 entidades de poboación: a capital Cardona e a localidade de La Coromina.

Cabe destacar o seu castelo que domina a localidade e a Montaña de Sal, formación xeolóxica xa explotada na época dos romanos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Igrexa de san Vicente de Cardona
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Xardíns botánicos reais de Kew

Os **Royal Botanic Gardens, Kew**, abreviadamente **Kew** (en galego **xardín botánico real de Kew**), fundado en 1759, é unha institución pública do Reino Unido patrocinada polo Departamento de Ambiente, Comida e Asuntos Rurais. Como entidade de investigación e educación botánica de importancia internacional en Botánica procura e institución de educación, emprega 750 persoas. O seu executivo de xefe é o director actual, Richard Deverell. O seu cadro directivo está presidido por Marcus Agius, anterior presidente de Barclays.

A organización xestiona os xardíns botánicos en Kew en Richmond upon Thames ó suroeste de Londres e o Wakehurst Place, unha propiedade do Patrimonio Nacional en Sussex que alberga o importante banco de sementes internacional Millenium Seed Bank. O Banco de Semente é tamén o lugar onde se levan a cabo moitos proxectos de investigación e colaboracións internacionais con polo menos 80 países. As sementes almacenadas no banco cumpren dúas funcións: proporciona un recurso de conservación ex situ e tamén facilita a investigación ao redor do globo por actuar como repositorio para os científicos que investigan a semente. Conxuntamente coa Forestry Comission, Kew fundou o Bedgebury Pinetum en Kent, que está especializado no cultivo de coníferas.

## Persoal científico 
Kew emprega aproximadamente 250 científicos, e tamén alberga uns 40 estudantes de doutoramento e 88 asociados e socios investigadores honorarios. O director científico é a profesora da Universidade de Oxford Kathy Willis. O seu deputado é a profesora Monique Simmonds. O profesor Mark Chase é o investigador máis vello.

### The Plant List 
Kew tamén coopera co Missouri Botanical Garden nun proxecto relacionado chamado The Plant List, o cal, a diferenza do IPNI, proporciona información sobre os nomes actualmente aceptados. Trátase dun proxecto de enciclopedia en Internet lanzado en 2010 para compilar unha lista sistemática de nomenclatura botánica. Contra 2014 tiña 1,040,426 nomes científicos de plantas ó nivel de especie, dos cales 298,900 son aceptados. Ademais, a lista ten 620 familias de plantas e 16,167 xéneros.

## Ve tamén 
* *Índice Kewensis*, un índice masivo de planta nomea arrancado e mantido por Kew Xardíns

## Referencias 
## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* BBC *Un Ano en Kew* documental polo interior dos Kew Gardens
* Kew Charla de estudantes do diploma sobre o curso e as súas implicacións