Bonito do norte

O **bonito do norte** (*Thunnus alalunga*, Bonaterre, 1788) é un peixe mariño do grupo dos túnidos, familia escómbridos. Esta especie tamén se denomina **albacora** ou **atún branco**, e chámaselle *monos* aos exemplares que pesan menos de 3&nbsp;kg.

É a especie máis apreciada entre tódolos túnidos e a súa pesca ten un alto valor económico. Cómpre distinguilo do *bonito atlántico*, *bonito do sur* ou, simplemente, bonito (*Sarda sarda*) menos apreciado.

## Descrición 
miniatura|300px|esquerda
O bonito do norte ten o dorso de cor azul escuro metálico, uniforme, e o ventre prateado. Carece de manchas ou marcas no corpo. A aleta caudal mostra o bordo posterior branco, as pínnulas dorsais son amareladas e as anais prateadas ou mouras.

A primeira aleta dorsal ten 14-15 raios espiñosos, a segunda, 12-16 raios. Ten tamén 8-9 pínnulas dorsais e 7-9 anais. A súa característica principal é o tamaño das aletas pectorais, moito máis longas que as do atún, que superan a segunda dorsal, se ben cómpre ter presente que nos exemplares subadultos a pectoral é dun tamaño similar á que posúen o atún de aleta amarela ou o atún patudo.

Esta especie ten unha medida media de 65&nbsp;cm, alcanzando facilmente os 100–110&nbsp;cm (cun máximo de 130&nbsp;cm). O peso normalmente é de 5 a 15&nbsp;kg, e pode alcanza-los 40&nbsp;kg. 

Á carne é basicamente branca, non vermella como acontece con outros túnidos.

## Ecoloxía 
É unha especie peláxica e migratoria, como os outros atúns, que busca augas cunha temperatura de entre 17 e 21&nbsp;°C, polo que está presente en augas tropicais de todo o mundo entre os paralelos 40 N e S, incluído o mar Mediterráneo. Ós efectos de control pesqueiro considérase un stock no Atlántico norte e outro no sur (separados polo paralelo 5º N), máis outro stock no Mediterráneo. Os exemplares adultos poden desprazarse a augas máis frías.

Alcanza a madurez sexual ós 5-6 anos, con tamaños de 60–70&nbsp;cm e uns 4&nbsp;kg. A desova prodúcese no verán excepto no Mediterráneo, ó que penetran xa chegado setembro. Aliméntase principalmente de pequenos crustáceos, xarda, bocareu, cefalópodos etc.

## Aproveitamento pesqueiro 
miniatura|Bonito conxelado nun almacén frigorífico.
O bonito do norte vive durante o inverno nas augas próximas aos Azores e desprázase a finais da primavera (maio ou xuño) ao Mar Cantábrico. É durante estas migracións cando se inicia a campaña do bonito, chamada *costeira*, que remata xeralmente en setembro. Nela participan barcos procedentes de Galicia, Asturias, Cantabria, Euskadi e Francia.

Os bonitos novos nadan en augas superficiais, polo que se capturan con artes de superficie, como o corricán, pero os adultos alcanzan augas máis profundas (entre 100 e 200 m), polo que se pescan normalmente con palangres.

Os métodos de pesca máis empregados son a cacea ou corricán, con cebo artificial , sistema empregado por barcos galegos, e cebo vivo ou *tanque*, empregado principalmente por barcos vascos ou cántabros. O emprego das volantas por parte de barcos franceses supuxo numerosos conflitos con mariñeiros españois que tivo como momento álxido a Guerra das volantas no verán de 1994. Na actualidade as volantas foron erradicadas da *costeira* do bonito polos estragos que causa este sistema de pesca no resto da fauna mariña.

miniatura|300px|Etiqueta identificadora do bonito da lonxa de Burela.

Na pesca artesanal practicada co corricán, os bonitos péscanse un a un e remátanse a bordo, para ser refrixerados inmediatamente. Os exemplares capturados identifícanse individualmente mediante un precinto de cor verde no pedúnculo caudal. Con este precinto identifícase tamén o barco do que procede, para garanti-la rastrexabilidade do peixe, pero o seu obxectivo é máis unha indicación de calidade no procesamento e da obtención mediante métodos de pesca artesanais (fronte ós exemplares capturados pola frota francesa, que utiliza redes de arrastre).

Burela é o principal porto do Cantábrico en capturas de bonito ó corricán, con 3.064 toneladas en 2006 (o 75% do total). Outros portos pesqueiros con capturas importantes desta especie son Celeiro, con 519 toneladas (o 13%, e A Coruña, con case 445 (o 11%). 

A importancia da pesca do bonito para esta localidade lucense explica que acolla un vello barco boniteiro reconvertido en museo, o Barco Museo Boniteiro "Reina del Carmen", que foi acondicionado para lembra-la pesca do bonito, mostrando os seus aparellos e tódolos útiles, algúns propios da pesca tradicional. Poden visitarse tódolos espazos do barco e observar como era a vida a bordo dos seus tripulantes durante os días que duraba unha marea.

## O bonito na alimentación 
miniatura|200px|Pezas de atún branco afumado.
Xa se mencionou o feito de se-la especie de maior valor económico entre os túnidos. Tamén que a súa carne adoita ser máis clara que a doutras especies. O seu contido graxo é bastante máis baixo, de ó redor do 6%, e, en consecuencia, as calorías que achega á dieta tamén son moito menores: sobre 138 calorías por 100 gramos.

Destínase principalmente ó consumo en fresco (á grella, con aros de cebola, ou mariñado), así como á elaboración de conservas, identificadas como de *bonito do norte* ou *atún branco*. Noutros países é común o tratamento por afumadura.

### Festas gastronómicas 
* **Festa do Bonito en Burela**, o primeiro domingo de agosto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Comité Permanente de Investigacións e Estatísticas da Comisión Internacional para a Conservación do Atún Atlántico (CICAA) (sen data): *Glosario de términos pesqueros*. 
* Consellería de Pesca e Asuntos Marítimos (2007): *Anuario de pesca 2006*.
* LÓPEZ MUÑOZ, Daniel (coord.): *Guía do consumidor de peixe fresco*. Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura, 1999.
* MARCH, Lourdes (1993): *La cesta de la compra*. Alianza Editorial, Madrid. 
* MUUS, B.J. e DAHLSTRÖM, P. (1981): *Guía de los peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Ediciones Omega S.A., Barcelona.
* PIVNICKA, Karel e CERNY. Karel (1990): *El gran libro de los peces*. Susaeta Ediciones, Madrid.
* ZUDAIRE, Maite e YOLDI, Gema (2005): *Pescados y mariscos*. Eroski Publicaciones, Elorrio (Biscaia).

### Outros artigos 
* Barco Museo Boniteiro "Reina del Carmen" (Burela)
* Túnidos

### Ligazóns externas 
* O bonito do norte
* Consumer.es
* O FROM lanza unha campaña de orientación ao consumo do Bonito do Norte.
* A *Festa do Bonito* de Burela (Lugo). 
* Barco Museo Boniteiro "Reina del Carmen" (Burela).