open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Yeşilgiresun Belediyespor

O **Yeşilgiresun Belediyespor**, antes coñecido como *Yeşilgiresun Belediyes*, foi un equipo de baloncesto da cidade de Giresun (Turquía). Xogaba os seus partidos como local no 19 Eylül Spor Salonu, recinto con capacidade para 3&nbsp;500 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado en 2006 polo Concello de Giresun. O equipo comezou a xogar na tempada 2006-2007 na Erkekler Bölgesel Basketbol Ligi. Entre 2006 e 2012, o equipo xogou entre a Erkekler Bölgesel Basketbol Ligi e a TB3L. Na tempada 2011-12 na TB3L, o equipo finalizou a tempada en terceiro lugar, perdendo a oportunidade de ascender. Con todo, o campión da tempada, o Söğüsten Seramik, retirouse da liga e o Yeşilgiresun foi convidado á TB2L pola Federación turca de baloncesto (TBF).

Na tempada 2012-13, o equipo finalizou a liga regular en terceiro lugar. Nos play-offs, o equipo venceu ao Darüşşafaka S.K. en cuartos de final, mais perdeu contra o Trabzonspor Basketbol en semifinais, disipándose a oportunidade de ascender. Na tempada 2013-14, o equipo finalizou a liga regular en quinto lugar. Nos play-offs, o equipo venceu ao Akhisar Belediye en cuartos de final, mais caeu derrotado contra Darüşşafaka Doğuş en semifinais, perdendo de novo a oportunidade de ascender.

Na tempada 2014-15, o equipo finalizou a liga regular en sexto lugar. Nos play-offs, o equipo derrotou ao BEST Balıkesir Basketbol Kulübü en cuartos de final e en semifinais venceu ao Sakarya BB, ascendendo desta maneira á TBL, máxima categoría de baloncesto do país. O equipo gañou na final ao Tüyap Büyükçekmece e proclamouse campión da TBL. O club permaneceu durante tres temporadas na máxima categoría, mais ao final da 2017−2018 o equipo descende á Türkiye Basketbol Ligi após finalizaren no 15º lugar. Ao ano seguinte o club non se inscribe en ningunha competición.

### Ano a ano 
## Xogadores 
### Destacados 
* Barış Güney
* Bora Paçun
* Emircan Koşut
* İnanç Koç
* Okben Ulubay
* Yunus Çankaya
* Josh Heytvelt
* Mike Taylor
* Patrick Miller
* Ramel Bradley
* Anthony Gill 
* Ricky Ledo
* Rašid Mahalbašić
* Tadija Dragićević

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Tadija Dragićević

**Tadija Dragićević** (en serbio cirílico: Тадија Драгићевић), nado o 28 de xaneiro de 1986 en Čačak é un ex xogador profesional de baloncesto serbio. Formado nas categorías inferiores do KK Crvena zvezda, cunha altura de 2,06 m xogaba na posición de ala-pivote. Entre os seus logros destacan o ser o MVP da Liga do Adriático (ABA Liga) en 2008 e dúas veces máximo anotador desta competición (2008 e 2016). No ano 2008 foi elixido no draft da NBA polos Utah Jazz. O seu último equipo foi o Club Baloncesto Breogán da Liga ACB.

## Traxectoria 
Nado en Čačak, Dragićević formouse na categorías inferiores do Crvena zvezda (Estrela Vermella). Co paso dos anos acabou por chegar ao primeiro equipo, onde acabou sendo o capitán e nomeado como mellor xogador (MVP) da Liga do Adriático (ABA Liga) en 2008. Ese mesmo ano é escollido no Draft da NBA polos Utah Jazz, os cales venderon os seus dereitos polo xogador aos Dallas Mavericks, quen o traspasaron aos Chicago Bulls en troques de Greg Smith. Debido ás graves dificultades económicas que pasou o seu club a comezos da década de 2010, o 22 de xaneiro ten que deixar o equipo, asinando coa Lottomatica Roma da Lega Basket Serie A para o que restaba de temporada. Na seguinte campaña asina co Alba Berlin da Basketball Bundesliga. Tras rematar o seu contrato regresa a Italia, onde asina co Angelico Biella, club onde fai unha media de 10,6 puntos e 6,4 rebotes por partido. Após xogar en diferentes equipos do máximo nivel europeo, en 2015 recala no Budućnost Podgorica, onde se converte por segunda vez na súa carreira no máximo anotador da Liga do Adriático. Tras pasar por Turquía, o 29 de decembro de 2018 anúnciase a súa fichaxe polo Club Baloncesto Breogán da Liga ACB. Após finalizar a camapaña, Dragićević anunciou a súa retirada do baloncesto profesional.

### Clubs 
*  Crvena zvezda (KLS / ABA, 2004–2010)
*  Mega Vizura (KLS, 2005–2006)
*  Lottomatica Roma (Serie A, 2010)
*  Alba Berlin (BBL, 2010−2011)
*  Angelico Biella (Serie A, 2011–2012)
*  Azovmash (USL / VTB, 2012–2013)
*  Anadolu Efes (BSL, 2013)
*  Crvena zvezda (KLS / ABA, 2014)
*  SIG Strasbourg (Pro A, 2014–2015)
*  Budućnost Podgorica (ABA, 2015–2016)
*  Aris Thessaloniki (A1, 2016–2017)
*  Yeşilgiresun Belediye (BSL, 2018)
*  Cafés Candelas Breogán (ACB, 2018–2019)

## Palmarés 
* **Liga de Montenegro**
** **Campión** (1): 2016
* **Copa de Montenegro**
** **Campión** (1): 2016
* **Copa Radivoj Korać**
** **Campión** (2): 2006, 2014
* **Copa de Francia** 
** **Campión** (1):  2015
* **MVP da ABA Liga (Liga do Adriático)** (1): 2008
* **Máximo anotador da Liga ABA** (2): 2008, 2016
* **Quinteto ideal da ABA Liga** (1): 2016

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en eurobasket.com
Reisjärvi

**Reisjärvi** é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 2&nbsp;790&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 503,19;km2, dos cales 28,73&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 5,88&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Haapajärvi e Sievi, na súa mesma rexión, Kinnula e Pihtipudas, pertencentes á rexión de Finlandia Central, e Lestijärvi, en Ostrobotnia Central.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Reisjärvi
Voo 847 de TWA

O **voo 847 de TWA** era un voo do Cairo a San Diego con escalas en Atenas, Roma, Boston e Os Ánxeles. Na mañá do venres 14 de xuño de 1985 o voo 847 foi secuestrado pouco despois de engalar de Atenas. Os secuestradores pedían a liberación de 700 musulmáns xiítas custodiados por Israel. Posteriores análises occidentais consideráronos membros de Hezbollah, aínda que a organización negou esta conclusión.

Os pasaxeiros e a tripulación sufriron unha dura proba intercontinental de tres días. Algúns pasaxeiros foron ameazados e outros golpeados. Os pasaxeiros con apelidos que soaban a xudeu foron separados dos outros. O mergullador da Armada dos Estados Unidos Robert Stethem foi asasinado, e o seu corpo foi botado á pista. Ducias de pasaxeiros foron retidos como reféns durante as seguintes dúas semanas ata que foron liberados polos seus captores despois de que se cumprisen algunhas das súas demandas.

## Notas
Pau Ribas

**Pau Ribas Tossas**, nado o 2 de marzo de 1987 en Barcelona, é un xogador español de baloncesto profesional que xoga no Joventut Badalona da Liga ACB.

## Traxectoria 
O 15 de xullo de 2009, Ribas fichou polo Baskonia por catro tempadas. En xullo de 2012, asinou un contrato de dúas tempadas co Valencia Basket.

O 23 de xullo de 2015, chegou a un acordo co FC Barcelona por tres tempadas. O 17 de xullo de 2018, Ribas e o Barcelona chegaron a un acordo para renovar o seu contrato por tres tempadas máis. En xullo de 2020, Ribas anunciou a súa marcha do Barcelona.

O 4 de xullo de 2020, anunciouse a volta de Ribas ó Joventut Badalona tras firmar un contrato por tres anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net
Elvira Albelda Conejero

**Elvira Albelda Conejero**, coñecida como **Valenciana**, nada en Navarrés (provincia de Valencia) o 15 de agosto de 1912 e finada en Montpellier (Francia) o 10 de maio de 2000, foi unha política comunista española.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Valencia. Ingresou no PCE en 1935. Durante a guerra civil española foi concelleira de Valencia e secretaria xeral do Comité Provincial da Agrupación de Mujeres Antifascistas en Valencia, cargo no que substituíu a Pilar Soler. Colaborou na revista *Pasionaria*, editada por AMA en Valencia. Ao rematar a guerra foi detida polos franquistas e encarcerada. Ao saír en liberdade, marchou a Coruña, onde formou parte do Comité Rexional de Galicia, con Alberto González García. 

En setembro de 1941 evitou ser apresada na redada policial que sucedeu á caída de Eleuterio Lobo, na que foron detidos varios dirixentes comunistas procedentes de América en Portugal e varios militantes do PCE en Madrid e Galicia como Alberto Puente e Francisco Barreiro Barciela. Marchou a Madrid, pasando a formar parte, primeiro do Comité Provincial e, despois, do Comité Central Provisional do PCE, dirixido por Jesús Bayón. Detida na primavera de 1942, foi internada na Prisión de mulleres de Ventas de Madrid. Fuxiu do cárcere en compañía de María Asunción Rodríguez o 15 de xaneiro de 1945. Logo de permanecer durante un ano escondida en Madrid, sen traballar para o PCE, marchou a Montesa (provincia de Valencia) onde vivía a súa nai. Coa axuda de dous guías pasou a Francia por Saint Laurent, dirixíndose despois a Decazeville (Aveyron) onde vivía o seu irmán Teodoro, traballando nun restaurante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Memorial democrático lahistoriaenlamemoria.blogspot.com
Roma (filme de 2018)

***Roma*** é un filme dramático de 2018 escrito, co-producido, co-editado e dirixido por Alfonso Cuarón. Trátase dunha coprodución entre os Estados Unidos e México e está protagonizado por Yalitza Aparicio, Marina de Tavira, Marco Graf, Daniela Demesa, Enoc Leaño e Daniel Valtierra. Está ambientado a comezos da década de 1970, e a historia é unha semiautobiografía do propio Cuarón e a súa nenez en Cidade de México. Conta a historia dunha serventa e neneira que traballa para unha familia de clase media. O título refírese á Colonia Roma, un barrio de Cidade de México.

*Roma* estreouse internacionalmente no Festival de Cinema de Venecia o 30 de agosto de 2018, onde gañou o León de Ouro. Tivo unha estrea limitada nos cinemas o 21 de novembro de 2018, e comezou a súa distribución en Netflix o 14 de decembro de 2018. O filme recibiu aclamación universal polo guión, dirección e fotografía de Cuarón, así como polas actuacións de Aparicio e de Tavira. Na 91ª edición dos Oscar estivo nomeado en 10 categorías, entre elas mellor actriz (Aparicio) e actriz secundaria (de Tavira); finalmente gañou os premios de mellor filme en lingua non inglesa, mellor fotografía e mellor director.

## Personaxes 
* Yalitza Aparicio como Cleodegaria "Cleo" Gutiérrez
* Marina de Tavira como Sofía
* Fernando Grediaga como Antonio
* Jorge Antonio Guerrero como Fermín
* Marco Graf como Pepe
* Daniela Demesa como Sofi
* Diego Cortina Autrey como Toño
* Carlos Peralta como Paco
* Nancy García como Adela
* Verónica García como Teresa
* José Manuel Guerrero Mendoza como Ramón
* Latin Lover como Profesor Zovek

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de México propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
The Covenant

***The Covenant*** (ás veces estilizado como THE COVENAN+) é un filme estadounidense de 2006 escrito por J. S. Cardone, dirixido por Renny Harlin e protagonizado por Steven Strait, Taylor Kitsch, Toby Hemingway, Chace Crawford, Sebastian Stan, Laura Ramsey e Jessica Lucas. O filme recibiu críticas negativas mais tivo un éxito moderado nos portelos.

## Personaxes 
* Steven Strait como Caleb Danvers
* Taylor Kitsch como Pogue Parry
* Toby Hemingway como Reid Garwin
* Chace Crawford como Tyler Simms
* Sebastian Stan como Chase Collins
* Laura Ramsey como Sarah Wenham
* Sarah Smyth como Kira Snider
* Jessica Lucas como Kate Tunney
* Kyle Schmid como Aaron Abbot
* Wendy Crewson como Evelyn Danvers
* Stephen McHattie como William Danvers III
* Kenneth Welsh como Provost Higgins
* Jon McLaren como Bordy Becklin
* Steven Crowder como Party Kid

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Francisco Barreiro Barciela

**Francisco Barreiro Barciela**, coñecido como **Paco Barreiro**, nado en Vigo en 1911 e finado en Madrid o 21 de xaneiro de 1942, foi un político comunista de Galicia e guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Afiliado á UGT dende 1932. Foi secretario da Gimnástica Recreativa de Vigo en 1933, líder das Juventudes Socialistas Unificadas (JSU) e secretario do Partido Comunista de España en Vigo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido e xulgado en Vigo por rebelión militar, co resultado de sobresemento provisional.

Foi un dos primeiros que organizou as guerrillas antifranquistas nos montes de Galicia. En 1941 era secretario do PCE en Vigo, secretario de Axitación e Propaganda do Comité Rexional de Galicia que tiña como secretario xeral a Jacinto Nogueira Nogueira e a Francisco Herrera como secretario de organización, e membro da dirección central do partido en Madrid a finais dese ano. Trala caída de Eleuterio Lobo Martín foi detida a maior parte da dirección do PCE en Portugal e extraditados os seus membros pola policía salazarista; Francisco foi arrestado en Vigo o 26 de outubro de 1941 con Eladio Rodríguez González e Jacinto Nogueira.

Xulgado en consello de guerra o 19 de xaneiro de 1942, foi condenado a morte, sendo executado nas tapias do cemiterio do Este de Madrid, o 21 de xaneiro, xunto con Isidoro Diéguez Dueñas, Jesús Larrañaga Churruca, Manuel Asarta Imaz, Jaime Girabau Estévez e Eladio Rodríguez González.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Memorial democrático BARREIRO
* Ficha en Memoria Pública 
* Ficha en Memoria Democrática
Xunta Nacional de Seguridade no Transporte

miniatura|Selo da NTSB
A **Xunta Nacional de Seguridade no Transporte** (**NTSB** polas súa siglas en inglés) é unha axencia de investigación independente do goberno dos Estados Unidos responsable da investigación de accidentes de transporte civil. Neste papel, a NTSB investiga e informa sobre accidentes e incidentes de aviación, certos tipos de accidentes en autoestradas, accidentes de busques, incidentes en gasodutos, e accidentes de ferrocarril. Cando se lle solicita, a NTSB axuda a militares e a gobernos estranxeiros a investigar accidentes. A axencia tamén ten un centro nacional de adestramento nas súas instalacións de Ashburn.

## Notas
Centro histórico de Cracovia

thumb|Vista do centro histórico

A **Cidade Vella de Cracovia** é o histórico distrito central de Cracovia, Polonia. hoxe é un dos máis famosos barrios antigos en Polonia e foi o centro da vida política de Polonia desde 1038 ata que o rei Sexismundo III de Polonia trasladou a súa corte a Varsovia en 1596.

Todo o casco histórico medieval está entre os primeiros sitios elixidos como Patrimonio Mundial da Humanidade da UNESCO, inscrito como "Centro Histórico de Cracovia". O casco histórico tamén é un dos Monumentos históricos (Pomnik historii) de Polonia.

O casco antigo é coñecido en polaco como Stare Miasto. Forma parte do primeiro distrito administrativo da cidade que tamén se denomina "Stare Miasto", aínda que abarca unha área máis ampla que a propia Cidade Vella.

A Cracovia medieval estaba rodeada por un muro defensivo de 3&nbsp;km. con 46 torres e sete entradas principais que atravesaban a mesma. As fortificacións arredor do casco antigo foron erixidas ao longo de dous séculos. O distrito conta coa Rynek Główny, ou a Praza Maior, a maior praza de cidade medieval de calquera cidade europea. Hai unha serie de monumentos históricos na súa veciñanza, como A Basílica de María (Kościół Mariacki), a Igrexa de San Wojciech ("San Adalberto"), a Igrexa de Santa Bárbara, así como outros tesouros nacionais. No centro da praza, rodeada por casas en fila e residencias nobres, o complexo Sukiennice (que aloxa mercado de telas e tallas, outras tendas diversas e restaurantes, pero tamén o Museo nacional de arte de Cracovia). Está flanqueado pola Torre do Concello (Wieża ratuszowa).

Todo o distrito está atravesado pola Rúa Real, a ruta de coroación atravesada polos Reis de Polonia. A Ruta comeza na Igrexa de San Florian fóra do costado norte das antigas murallas da cidade no suburbio de Kleparz; pasa a Barbacana de Cracovia (Barbakan) construída en 1499 e entra a Stare Miasto a través da Porta de Florian. Leva cara a abaixo a rúa Floriańska pola praza principal, e cara a Grodzka cara a Wawel, o antigo asento da realeza polaca con vistas ao río Vístula.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Satellite photograph of the Old Town from Google Maps
* Kraków Old Town  from Krakow-Poland.com
Voo 5 de Northwest Airlines

O **voo 5 de Northwest Airlines** era un servido dende o aeroporto de Miami ata o aeroporto de Minneapolis/Saint Paul que o día 4 de xaneiro de 1990 sufriu a perda do motor número 3 (o de estribor) a 35 000 pés (11 000 m) sobre Madison, Florida.

O Boeing 727-251, operado por Northwest Airlines, engalou de Miami ás 08:15 EST da mañá do 4 de xaneiro de 1990. Sobre unha hora despois, ao redor das 09:10 EST, os pilotos informaron ter escoitado un forte golpe na parte traseira do avión. realizando con seguridade unha aterraxe de emerxencia case 50 minutos máis tarde no aeroporto de Tampa ás 09:58 EST. O motor, un Pratt & Whitney JT8D-15, foi atopado un día despois nun campo preto de Madison, Florida. Tras o fallo o motor separouse do avión, como estaba deseñado.

A Xunta Nacional de Seguridade no Transporte (NTSB) determinou que a causa probable do incidente foi "o fallo do persoal da compañía para prestar o servizo axeitado ao baño dianteiro do avión".

## Notas
Voo 32 de SANSA

O **voo 32 de SANSA** foi un CASA C-212 Aviocar que de camiño ao aeroporto Palmar Sur esnafrouse no Cerro Cedral, unha montaña en Costa Rica despois de engalar do aeroporto Juan Santamaría en San Xosé o día 15 de xaneiro de 1990. Os 20 pasaxeiros e 3 tripulantes morreron no accidente. Determinouse que a causa foi a fatiga dos pilotos. Na época foi o peor accidente dun CASA C-212 Aviocar e no presente é o quinto peor dese modelo. Tamén é o segundo peor accidente en Costa Rica.

## Accidente 
O voo 32 de SANSA engalou do aeroporto Juan Santamaría ás 08:25 hora local e foi autorizado a ascender a 5 500 pés. Pouco despois a tripulación recibiu outra autorización para subir a 8 500 pés. A medio camiño do ascenso o avión chocou contra o Cerro Cedral a 7 200 pés, matando a todos os ocupantes do avión.

## Investigación 
A investigación atopou que a principal causa do accidente foi o incumplimento do plan de voo proposto discutido co control de tráfico aéreo, que debería levar ao avión a voar baixo condicións IMC (condicións meteorolóxicas de voo por instrumentos) en vez de VFR (regras de voo visual). Os factores de paoio inclúen a falta dun sistema de aviso de proximidade ao chan, fatiga dos pilotos e a falta dun programa de seguridade en SANSA.

## Notas
Sievi

**Sievi** é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 5&nbsp;025&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 800,55;km2, dos cales 13,42&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 6,38&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Haapajärvi, Kalajoki, Nivala, Reisjärvi, Ylivieska, Kannus, Lestijärvi e Toholampi, estes tres últimos pertencentes á rexión veciña de Ostrobotnia Central.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Sievi
Parque nacional Nahanni

A **Reserva do Parque Nacional Nahanni** (Nahanni National Park Reserve) na Rexión Dehcho dos Territorios do Noroeste, Canadá, ten aproximadamente 4.766&nbsp;km² e está a uns 500&nbsp;km. ao oeste de Yellowknife, protexe unha parte da Rexión Natural das Montañas Mackenzie. A peza central do parque é o Río South Nahanni (Naha Dehé). Catro canóns destacados que alcanzan a profundidade de 1000 m.,, chamados Primeiro, Segundo, Terceiro e Cuarto Canón, en liña neste espectacular río de augas bravas. O nome Nahanni provén do nome na indíxena lingua Dene para a zona; Nahʔa Dehé, que significa "río da terra do pobo Nahʔa", que algúns especulan agora poden ser os antepasados dos modernos navaghos.

## Caracteísticas
O parque foi creado en 1976. En 1978 declarouse  Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, a súa altitude varía de 180 a 2640 msnm.

O parque está atravesado en todo o seu curso polo río Nahanni Sur, que discorre marcado por catro grandes canóns. Na zona central do parque atópase a maior cascada de América do Norte, Virginia Falls, unha fervenza de 200 metros, o río cae desde unha altura de 92 metros, o dobre das cataratas do Niagara. No centro da fervenza asoma un penedo de orixe glacial, chamado Rocha de Mason en honra de Bill Mason, famoso piragüista, escritor e cineasta canadense. Hai unha proposta para cambiar o nome as fervenzas co nome de Pierre Trudeau, o ex primeiro ministro do Canadá.

A contorna natural do parque está formado por bosques de abetos e chopos, tundra alpina, cordilleiras, augas termais sulfurosas e un sistema de covas cársicas, e é o fogar de moitas especies de peixes, aves e mamíferos.

Hai un centro de visitantes en Fort Simpson, a cidade máis próxima onde se explican a xeografía, a cultura e a historia da rexión.

Os únicos medios prácticos para chegar ao parque son o hidroavión e o helicóptero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parks Canada
* South Nahanni River 
* Canadian Parks and Wilderness Society - Nahanni campaign
* Northwest Territories Tourism- Nahanni National Park Reserve information
Voo 143 de Philippine Airlines

O **voo 143 de Philippine Airlines** era un servizo doméstico dende o aeroporto Ninoy Aquino en Manila ata o aeroporto de Mandurriao en Iloilo. O día 11 de maio de 1990 no aeroporto Ninoy Aquino o Boeing 737-300 que operaba a ruta sufriu un estoupido no tanque central de combustible e foi consumido polo lume en catro minutos.

## Accidente 
A tempertura do aire era alta no momento do accidente, duns 35&nbsp;°C, mentres o Boeing 737-300 estaba aparcado en Manila. Os paquetes de aire acondicionado, situados debaixo do tanque de combustible central do 737 estiveran funcionando no chan dende antes do pushback (de 30 a 45 minutos). O tanque central de combustible, que non se enchera dende o 9 de marzo, probablemente contendo algúns vapores de combustible. Pouco despois do pushback unha potente explosión no tanque central empuxou o chan da cabina violentamente cara a arriba. Os tanques das ás romperon causando que o avión se incendiase.

A meirande parte dos 113 pasaxeiros e 6 tripulantes escaparon polas ramplas de emerxencia, que foran despregadas tras o estoupido. A aeroliña colocara luces de logotipo tras a entrega do avión o que requiriu pasar cables adicionais a través dos selos de vapor nos tanques de combustible. A NTSB recomendou á FAA que publicase unha Directiva de Aeronavegabilidade solicitando inspeccións das bombas de reforzo de combustible, o interruptor do flotador, e o cableado porque se atoparan signos de rozaduras. A FAA declinou publicar a directiva.

## Notas
Meaus

Como topónimo **Meaus** pode referirse a:

;En Galiza
***Meaus**, lugar da parroquia de Vilar no concello de Cospeito.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Meao**, lugar da parroquia dos Vilares no concello de Guitiriz;
***Meaus**, antigo nome do lugar das Maus da parroquia de Tosende no concello de Baltar.
Medina de Tunes

A **Medina de Tunes** é o barrio de Medina de Tunes, capital de Tunes. É un Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1979.

A Medina contén preto de 700 monumentos, incluíndo palacios, mesquita, mausoleo, madrasas e fontes que datan dos Almohades e da dinastía Hafsid.

## Historia 
Fundada en 698 ao redor do núcleo orixinal da Mesquita de Al-Zaytuna, a Medina de Tunes desenvolveuse ao longo da Idade Media. O eixe principal está entre a mesquita e o centro de goberno cara ao oeste no Kasbah. Ao leste esta mesma estrada principal estendese ata Bab el Bhar. As expansións cara ao norte e ao sur dividiron a Medina principal en dous suburbios ao norte (Bab Souika) e ao sur (Bab El Jazira).

Antes do Imperio almohade, outras cidades como Mahdia e Kairouan serviron de capitais. Baixo o dominio dos Almohades, Tunes converteuse na capital de Ifriqiya, e baixo a Hafsíes converteuse nun centro relixioso, intelectual e económico. Foi durante o período de Hafsid que a Medina como agora a coñecemos tomou a súa forma esencial. Adquiríu gradualmente varios edificios e monumentos que combinaban os estilos de Ifriqiya, Andaluz e as influencias orientais, pero tamén tomando prestado algunhas das columnas e capiteis do Imperio Romano e dos monumentos bizantinos.

## Galería 

Ficheiro:Terrasses de la médina de Tunis.jpg|
Ficheiro:Dar Lasram, Médina de Tunis.jpg|Dar Lasram
Ficheiro:Dar Ben Abdallah.jpg|Dar Ben Abdallah
Ficheiro:Kasbah-Kassus.jpg|Kasbah
Ficheiro:Tourbet El Bey 144.jpg|Tourbet El Bey
Ficheiro:Tunis Tourbet el Bey 2.jpg|Tourbet El Bey
Ficheiro:Le portique du premier étage.jpg|Dar Hussein
Ficheiro:Dar Hussein - détails du patio.jpg|Dar Hussein
Ficheiro:Dar Hammouda Pacha.JPG|Dar Hammouda Pacha
Ficheiro:Bir lahjar.jpg|Medresa Bir Lahjar
Ficheiro:Mosquee hammouda pacha.jpg|Mesquita Hammouda Pacha
Ficheiro:Mosquée Zitouna 17.jpg|Mesquita Zitouna
Ficheiro:Tunis Palais Kheireddine.jpg|Palacio Hayreddin
Ficheiro:Dar Ben Achour photo 4 دار ابن عاشور.JPG|Dar Ben Achour
Ficheiro:Dar Othman courtyard.jpg|Dar Othman
Ficheiro:Attarine.JPG|Souk Attarine
Ficheiro:Soukelb.JPG|Souk El Berka
Ficheiro:Tunis Bab El Bhar.JPG|Bab bhar
Ficheiro:Bab Saadoun Tunis.JPG|Bab Saadoun
Ficheiro:Le minaret de la mosquée kasbah vue du bab mnara.JPG|Mesquita Al Kasba
Ficheiro:Mosquée El Ksar 1.JPG|Mesquita El Ksar

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Association pour la sauvegarde de la medina de Tunis 
*UNESCO site on the Tunis Medina
*the Hafsia quarter of the medina of Tunis
*the former Jewish quarter (hara) of the medina
Voo 605 de Indian Airlines

O **voo 605 de Indian Airlines** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros dende Bombai ata Bangalore. O 14 de febreiro de 1990 o Airbus A320-231 con rexistro VT-EPN que operaba a ruta esnafrouse nun campo de golf mentres intentaba aterrar en Bangalore, matando 92 dos seus 146 ocupantes.

O voo 605 foi o oitavo accidente con máis vítimas mortais na India. O accidente causou a segunda perda e accidente fatal dun Airbus A320, despois do voo 296 de Air France.

Segundo o informe publicado polo equipo de investigación indio, a causa probable determinouse que foi a incapacidade dos pilotos para avanzar os aceleradores, incluso despois dos avisos de altitude de "400", "300" e "200" pés durante o descenso.

O accidente xerou críticas na Asociación de Pilotos Comerciais india que afirmaba que o Airbus A320 tiña fallos graves. Alegaron que os sistemas do avión eran demasiado confusos e que a tripulación do voo 605 se esforzou por evitar o accidente.

## Voo 
### Engalaxe e aproximación 
O voo 605 engalou do aeroporto de Bombai ás 11:58 hora local tras unha hora de atraso. Antes disto, o avión fora usado noutros dous voo o mesmo día do accidente, operando como voo 669 e voo 670, voando de Bombai a Goa e regresando. O aparello era un Airbus A320-231 con rexistro VT-EPN, que levaba 139 pasaxeiros e 7 tripulantes. A engalaxe e o voo foron normais.

Ás 12:53 hora local, a trama de radar do voo 605 apareceu no radar de Bangalore. Entón solicitóuselle que virase á dereita e fixese unha aproximación visual á pista 09. A tripulación desactivou o piloto automático e despois cambiou á torre de Bangalore tras ser transferidos polo radar de Bangalore.

### Accidente 
Mentres o voo 605 estaba intentando aterrar o tren de aterraxe tocou terra no Karnataka Golf Club, a uns 2&nbsp;800 pés do aeroporto. A meirande parte da xente no avión, incluídos algúns tripulantes, pensaron que o avión tocara na pista. O voo 605 entón ascendeu, pero despois impactou contra o chan por segunda vez. O impacto causou que os cintos de seguridade de varias persoas rompesen, facendo que fosen proxectadas dos asentos e golpeasen o chan do avión. O voo 605 golpeou un terraplén. Os dous motores e o tren de aterraxe separáronse do avión. O aparello voou sobre unha estrada e esnafrouse nunha área de herba e rochas preto do aeroporto.

### Busca e rescate 
Tras o accidente iniciouse un incendio e os superviventes comezaron a escapar dos restos ardendo. Varias persoas conseguiron saír do avión por unha abertura na fuselaxe. Os tripulantes de cabina que sobreviviron abriron a porta de emerxencia e comezaron a evacuar os pasaxeiros. No accidente morreron polo menos 92 persoas, 88 pasaxeiros e 4 tripulantes, mentres que 54 sobreviviron con feridas. 2 persoas morreron polas súas feridas tras o accidente.

Segundo testemuñas, non chegaron brigadas de bombeiros ao lugar do accidente xa que non había instalacións para comunicarse entre a torre e os vehículos de bombeiros. Había dispoñible un transmisor de radio portátil para as comunicacións entre a torre e a estación de bombeiros do aeroporto, pero ese día non estaba operativo.

## Notas
Manuel Barreiro Rey

**Manuel Barreiro Rey**, nado en Ferrol o 21 de xuño de 1913 e finado na mesma cidade o 14 de marzo de 1939, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Barreiro López, capitán de Infantaría de Mariña, e de Josefa Rey Freire. Irmán de Elvira e Antonio Barreiro Rey. En 1930, con 17 anos, ingresou voluntario como soldado no rexemento de infantaría do exército de Ferrol. Auxiliar de oficinas e arquivos da Mariña, prestaba servizos en intendencia de Mariña na base naval de Ferrol. O 8 de abril de 1936 incorporouse ao cruceiro *Almirante Cervera* en Cartaxena.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o buque estaba en dique seco en Ferrol, resistindo a entrega do barco aos sublevados ata o día 21, cando se viron obrigados a entregarse. Detido o mesmo día 21, foi trasladado ao buque prisión *Plus Ultra* o 3 de agosto e interrogado. O 21 de setembro levárono ao campo de concentración da Escollera no Arsenal, onde foi novamente interrogado. Trasladado novamente ao buque prisión *Contramaestre Casado* o 10 de febreiro de 1937, permaneceu alí ata o 21 de xuño de 1938, cando foi trasladado á Escollera para ser sometido a consello de guerra xunto a 62 procesados máis na causa 39/1936. Foi acusado de ocupar unha terraza preto da porta do dique, abrir esta para que entrasen paisanos que querían axudar á mariñaría para que os buques non fosen tomados polos facciosos, disparar contra a academia de maquinistas e promover a rebelión a bordo do cruceiro *Almirante Cervera*. Foi condenado a morte en sentenza que se fixo pública o 25 de xullo. Foi dado de baixa da armada o 24 de agosto e fusilado na Punta do Martelo do Arsenal o 14 de marzo de 1939. Foi soterrado no cemiterio de Canido de Ferrol.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biografía de Manuel Barreiro Rey

### Ligazóns externas 
* Memorial democrático BARREIRO
Campionato Portugués de Rugby 1992-1993

A **tempada 1992-1993 do Campionato Nacional** foi a edición número 35 da máxima competición de clubs do rugby en Portugal.
## Formato do torneo
O formato de competición contou con dúas fases.
# Na primeira houbo doce equipos repartidos en tres grupos de catro. Despois de seis xornadas o dous mellores equipos de cada grupo pasaron a loitar polo título e os dous peores equipos de cada grupo pasaron a loitar pola permanencia.
# Na segunda fase os equipos estaban separados en dous grupos. Nun estaban os seis mellores e noutro os seis peores. Esta fase contou con dez xornadas.
## Primeira Fase
* 
## Segunda Fase
;Grupo A

* 
;Grupo B

* 

## Liguiña pola permanencia
* 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Portuguesa de Rugby 
* Número 1 da revista Rugby Magazine 
* Número 2 da revista Rugby Magazine 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
* Copa Ibérica
Voo 2254 de Atlantic Southeast Airlines

O **voo 2254 de Atlantic Southeast Airlines** era un servizo entre Muscle Shoals, Alabama e Atlanta, Xeorxia, cunha escala en Gadsden, Alabama. O día 9 de abril de 1990 o voo viuse involucrado nunha colisión no aire cunha Cessna 172 sobre Gadsden, resultando na morte do piloto e o pasaxeiros da Cessna 172.

## Accidente 
O voo 2254 de Atlantic Southeast Airlines, operado cun Embraer EMB 120 Brasilia con rexistro N217AS, de Muscle Shoals, Alabama a Atlanta, Xeorxia, cunha escala no aeroporto rexional Northeast Alabama de Gadsden, Alabama, chocou no aire cunha avioneta Cessna 172 de Civil Air Patrol con rexistro N99501, o 9 de abril de 1990 sobre Gadsden. Tras a saída da pista 24 do aeroporto de Northeast Alabama, o voo de ASA xirou á esquerda cara ao leste na súa ruta a Atlanta a unha altitude asignada de 5 000 pés. A Cessna 172 voaba cara ao oeste á mesma altura, encarada ao sol que se estaba poñendo. Durante a colisión frontal ás 6:05 p.m. CDT, o estabilizador horizontal dereito do Embraer foi arrincado do avión. Aínda que quedou significativamente danado, o avión de ASA puido regresar ao aeroporto sen feridos entre os seus ocupanrtes. A Cessna 172 esnafrouse nun campo, ferindo mortalmente aos seus dous ocupantes. Unha testemuña do accidente non percibiu ningunha manobra evasiva por parte dos avións antes da colisión.

## Probable causa 
A NTSB atribuíu o accidente  NTSB to be “unha atención visual inadecuada dos pilotos de ámbalas dúas aeronaves que resultou na súa falta de ver e evitar o tráfico que se achegaba. Un factor relacionado co accidente foi o brillo do sol, que reduciu a visión do piloto da Cessna 172”.

## Notas
Cimbros

Os **cimbros** (en grego: Κίμβροι, *Kímbroi*; en latín, *Cimbri*) foron un pobo xermánico da Idade Antiga que xunto cos teutóns e os ambróns, emprenderon unha emigración a finais do século II&nbsp;a.&nbsp;C. dende a súa rexión de orixe na península de Xutlandia  cara a Galia e Hispania, entrando en conflito coa República Romana.

## Historia 
[miniatura|300px|right|Representación da derrota dos cimbros por [Caio Mario na batalla de *Vercellae*. Obra de Alexandre-Gabriel Decamps, museo do Louvre.]]

No ano 113&nbsp;a.&nbsp;C. invadiron Nórico. Enfrontáronse frecuentemente cos romanos, causándolles varias derrotas. Na batalla de Arausio, os cimbros exterminaron dous exércitos consulares romanos completos. No 104 a.C. entraron en Hispania, pero tiveron que volver de novo polos Pireneos cara a Aquitania tras ser derrotados por unha coalición de celtiberos. No ano 102&nbsp;a.&nbsp;C., despois de ter intentado instalarse en territorio romano, pactaron cos teutóns a invasión de península de Italia. Mais, finalmente, no ano 101&nbsp;a.&nbsp;C. foron vencidos e exterminados por Caio Mario na batalla de Vercellae, na Galia Cisalpina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Guerra címbrica
Juan Freire Barcia

**Juan Freire Barcia**, nado en Vilar de Mouros (A Capela) o 21 de marzo de 1926 e finado en Monfero o 31 de outubro de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Irmán de José Freire Barcia. Incorporouse co seu irmán á guerrilla en maio de 1949, da man de Francisco Rey Balbís. Pertencía ao destacamento Arturo Cortizas da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Morreu nun enfrontamento armado coa Garda Civil en Pazos o 31 de outubro de 1949, suicidándose xunto cos compañeiros José Temblás Paz e Rogelio Alonso Carral, pois outros catro membros do destacamento xa foran abatidos pola Garda Civil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Campionato Portugués de Rugby 1993-1994

A **tempada 1993-1994 do Campionato Nacional** foi a edición número 36 da máxima competición de clubs do rugby en Portugal.
## Formato do torneo
O formato de competición contou con dúas fases.
# Na primeira os oito equipos xogaron todos contra todos unha liga de catorce xornadas.
# Na segunda fase os catro mellores equipos da primeira fase xogaron entre si outra liga de todos contra todos de seis xornadas para determinar o equipo campión. Os catro peores equipos da primeira fase fixeron o mesmo para determinar os descensos.
## Primeira Fase
## Segunda Fase
Nesta segunda fase ningún equipo partía de cero puntos. Tódolos equipos partían coa metade dos puntos acadados na primeira fase, ós que se lle sumaron os acadados na segunda fase para ter a puntuación definitiva que determinaría a clasificación final no torneo.
;Grupo A

* 
;Grupo B

* 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Portuguesa de Rugby 
* Número 5 da revista Rugby Magazine 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
* Copa Ibérica
Mowgli: Legend of the Jungle

***Mowgli: Legend of the Jungle*** (tamén coñecido e estilizado sinxelamente como ***Mowgli***) é un filme de aventuras dirixido por Andy Serkis cun guión de Callie Kloves, baseado nas historias *All the Mowgli Stories* de Rudyard Kipling. Está protagonizado por Rohan Chand, Matthew Rhys e Freida Pinto, e conta coas voces e a captura de movementos de Christian Bale, Cate Blanchett, Benedict Cumberbatch, Naomie Harris e Serkis.

## Personaxes 
* Rohan Chand como Mowgli
* Matthew Rhys como John Lockwood
* Freida Pinto como Messua
* Christian Bale como Bagheera
* Benedict Cumberbatch como Shere Khan
* Cate Blanchett como Kaa
* Tom Hollander como Tabaqui
* Andy Serkis como Baloo
* Peter Mullan como Akela
* Naomie Harris como Nisha
* Eddie Marsan como Vihaan
* Jack Reynor como Brother Wolf
* Louis Ashbourne Serkis como Bhoot

Existe unha versión orixinal dobrada á lingua hindi, co obxectivo de atraer a audiencia india, onde as voces e a captura de movementos son achegados por Abhishek Bachchan como Bagheera, Jackie Shroff como Shere Khan, Kareena Kapoor como Kaa, Vicky Kaushal como Tabaqui, Anil Kapoor como Baloo, Shashank Arora como Akela, Madhuri Dixit como Nisha e Pavan Malhotra como Vihaan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Yutyrannus

***Yutyrannus*** (que quere dicir "tirano emplumado") é un xénero de dinosauros da familia Tyrannosauroidea que contén unha única especie coñecida, ***Yutyrannus huali***. Esta especie viviu a comezos do período Cretáceo no que hoxe se coñece como o nordeste da China. Os tres fósiles de *Yutyrannus huali*, todos eles atopados en leitos rochosos da provincia de Liaoning, son no presente os meirandes dinosauros coñecidos que conservan evidencias directas de plumas.

## Notas
Voo 5390 de British Airways

O **voo 5390 de British Airways** era un servizo entre o aeroporto de Birmingham e o aeroporto de Málaga. O día 10 de xuño de 1990, pouco despois de deixar o aeroporto de Birmingham, un parabrisas instalado incorrectamente separouse do seu marco, causando que o capitán fose expulsado parcialmente do avión. Co capitán inmobilizado contra o marco da fiestra durante 20 minutos, o primeiro oficial foi capaz de aterrar no aeroporto de Southampton sen ningunha vítima mortal.

## Incidente 
O *County of South Glamorgan* era un reactor de pasaxeiros BAC One-Eleven Series 528FL con rexistro G-BJRT. O capitán Tim Lancaster, de 42 anos, que acumulaba 11 050 horas de voo. O copiloto era Alastair Atchison, tamén de 42 anos, con 7 500 horas de voo. O aparello levaba ademais 81 pasaxeiros e 4 tripulantes de cabina.

Atchison realizou unha engalaxe rutineira ás 08:20 hora local (07:20 UTC) e despois pasoulle o control a Lancaster cando o avión continuou trepando. Os dous pilotos liberaron os seus arneses dos ombreiros e Lancaster afrouxou o seu cinto. Ás 08:33 (07:33 UTC) o avión trepara uns 17 300 pés (5,300 m) sobre Didcot, Oxfordshire, e a tripulación de cabina estaba preparándose para servir o almorzo. O asistente de voo Nigel Ogden estaba entrando na cabina de mando cando houbo un forte golpe e a cabina encheuse rapidamente de condensación. O panel do parabrisas da esquerda no lado de Lancaster separárase da fuselaxe; Lancaster foi expulsado do seu asento polo aire que saía pola descompresión e a súa cabeza saíu da cabina. Os seus xeonllos quedaron atrapados polos controis de voo e a parte superior do torso permaneceu fóra do avión, exposta a vento e frío extremo. O piloto automático desconectouse, causando que o avión descendese rapidamente. Nese momento Lancaster saíra varias polgadas máis do avión e a súa cabeza estaba golpeando repetidamente a fuselaxe. A tripulación cría que estaba morto, pero Atchison díxolle aos outros que o agarrasen porque o seu corpo podería voar cara ao motor esquerdo e danalo.

Finalmente Atchison foi capaz de escoitar a autorización do control de tráfico aéreo para facer unha aterraxe de emerxencia no aeroporto de Southampton. Os asistentes de voo conseguiron liberar os nocellos de Lancaster dos controis de voo mentres o agarraban. Ás 08:55 hora local (07:55 UTC) o avión aterrou en Southampton e os pasaxeiros desembarcaron a través de escaleiras de embarque.

Lancaster sobreviviu con conxelacións, mazaduras e a fractura do seu brazo dereito, o polgar esquerdo e o pulso dereito. Ogden dislocou o seu ombreiro e tivo conxelacións na súa cara, con danos nun ollo. Non houbo outros feridos graves. Lancaster volveu traballar en menos de cinco meses e retirouse no ano 2008.

## Notas
Sanzinia madagascariensis

***Sanzinia madagascariensis*** é unha especie de boa non velenosa endémica da illa de Madagascar. Foi considerado conespecífica coa especie *Sanzinia volontany*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Boulenger GA. 1893. *Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History). Volume I., Containing the Families ... , Boidæ, ...* Londres: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xiii + 448 pp. + Plates I-XXVIII. (*Corallus madagascariensis*, 103-104).
*Duméril A-M-C, Bibron G. 1844. *Erpétologie générale ou Histoire naturelle complète des Reptiles, Tome sixième.* París: Roret. xii + 609 pp. (*Xiphosoma madagascariense*, pp.&nbsp;549–552).
*Gray JE. 1849. *Catalogue of the Specimens of Snakes in the British Museum.* Londres: Trustees of the British Museum. (Edward Newman, printer). xv + 125 pp. (*Sanzinia madagascariensis*, p.&nbsp;99).
* Kluge AG. 1991. Boine Snake Phylogeny and Research Cycles. Misc. Pub. Museum of Zoology, Univ. of Michigan No. 178. 58 pp. PDF at University of Michigan Library. Consultado o 11 de xullo de 2008.
* Vences M, Glaw F. 2003. Phylogeography, systematics and conservation status of boid snakes from Madagascar (*Sanzinia* and *Acrantophis*). Salamandra, Reinbach, 39(3/4): p.&nbsp;181-206. PDF en Miguel Vences. Consultado o 11 de xullo de 2008.
Heosemys grandis

***Heosemys grandis*** é unha especie de tartaruga que habita nos ríos, esteiros, marismas e campos de arroz en terras baixas (arredor dos 400 m) ó longo de Camboxa e Vietnam, así como en partes de Laos, Malaisia, Myanmar e Tailandia.

## Notas
Voo 883 de Aero Caribbean

O **voo 883 de Aero Caribbean** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende Santiago de Cuba ata A Habana. O día 4 de novembro de 2010 o ATR 72-212 que operaba a ruta esnafrouse na provincia cubana Sancti Spíritus, matando aos 61 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un ATR 72-212, con rexistro CU-T1549, usado por Aero Caribbean dende outubro de 2006. Foi entregado novo en 1995 ao seu primeiro dono, Simmons Airlines e despois operou con Continental Express. A compañía cubana Aero Caribbean foi o seu terceiro propietario tras mercalo en 2006.[3] Segundo o fabricante, o avión acumulara case 25 000 horas de voo en máis de 34 500 ciclos.

## Pasaxeiros e tripulación 
O capitán ao mando do ATR era Ángel Villa Martínez, acompañado polo primeiro oficial e copiloto Luis Lima Rodríguez. Na cabina de pasaxeiros había cinco asistentes de cabina: Raciel Echevarría, María Torres, Fara Guillén, Juan Carlos Banderas e Andy César Galano. A bordo do aparello había 68 pasaxeiros de distintas nacionalidades, sendo a maioría cubanos.

## Accidente 
O voo orixinouse en Santiago de Cuba. O aparello engalou do aeroporo Santiago Maceo de camiño á Habana ao redor das 16:50 hora local (20:50 UTC). Era a derradeira saída do aeroporto antes de que pechase pola chegada do furacán Tomas. Ás 17:42 o avión esnafrouse preto da cidade de Guasimal, na provincia de Sancti Spíritus, a uns 340&nbsp;km ao sueste da Habana, despois de realizar unha chamada de emerxencia. Testemuñas dixeron que o avión estaba "voando baixo e parecía inestable... derramando fume e lume", antes de escoitar un estoupido.

As instalacións médicas en Guasimal foron postas en alerta para preparatse para recibir aos pacientes. Porén, na medianoite se lles dixo que se retiraran xa que non se esperaban superviventes.

O accidente é o peor cun ATR 72 implicado, xunto co voo 4184 de American Eagle, os dous con 68 mortos.

## Notas
Voo 4184 de American Eagle

O **voo 4184 de American Eagle** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende Indianapolis, Indiana ata Chicago, Illinois. O día 31 de outubro de 1994 o ATR 72 que operaba a ruta voou en condicións severas de xeo, perdendo o control e esnafrándose nun campo. As 68 persoas a bordo morreron no impacto a gran velocidade.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un ATR 72-212 con rexistro N401AM, equipado con dous motores turbohélice Pratt & Whitney Canada PW127. Realizara o seu primeiro voo o 7 de marzo de 1994, e fora entregado a American Eagle o 24 de marzo. Foi operado por Simmons Airlines no nome de American Eagle. American Eagle era a marca de aeroliña rexional da AMR Corporation, antes da formación de American Eagle Airlines.

## Pasaxeiros e tripulación 
O capitán do voo 4184 era Orlando Aguilar, de 29 anos. Era un piloto experimentado con case 8 000 horas de voo, incluídas 1 548 horas no ATR. Os colegas describiron as habilidades de voo de Aguilar en termos positivos e comentaron o ambiente relaxado na cabina que promovía. O primeiro oficial era  Jeffrey Gagliano, de 30 anos. Os seus compañeiros considerábano un piloto competente, e acumulaba máis de 5 000 horas de voo, incluídas 3 657 no ATR. A bordo había tamén dous asistentes de voo, unha das cales estaba no seu primeiro día no traballo.

## Notas
Vales, Vales, San Cristovo de Cea

**Vales** é un lugar da parroquia de Vales, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2023 tiña 36 habitantes (18 homes e 18 mulleres). No lugar de Vales está a igrexa parroquial.

En Vales naceu o escritor Modesto Hermida.

## Toponimia 
**Vales** é o plural do latín , co significado de *val*.

## Lugares e parroquias 
esquerda|miniatura|Igrexa parroquial.

### Lugares de Vales 
### Parroquias de San Cristovo de Cea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Cristovo de Cea
Voo 241 de Air Vanuatu

O **voo 241 de Air Vanuatu** era un servizo doméstico regular dende o aeroporto de Whitegrass en Tanna e o aeroporto internacional Bauerfield de Port Vila. O día 28 de xullo de 2018 o ATR 72 que operaba a ruta, con rexistro YJ-AV71, sufriu un incendio nun motor no aire. Na aterraxe en Port Vila o avión saíuse da pista e chocou contra dous Britten-Norman Islander, esnaquizando un e danando gravemente o outro. 13 dos 43 ocupantes do voo recibiron feridas leves.

## Avións e tripulación 
Os avións inplicados no accidente foron:

* Un ATR 72 de Air Vanuatu, con rexistro YJ-AV71 e número de serie 720. O aparello voara por vez primeiro o 6 de xuño de 2005. No momento do accidente tiña acumulados 19 887 horas e 39 minutos de voo.
* Un Britten-Norman Islander de Unity Airlines, con rexistro YJ-OO9 e número de serie 65. O avión voara por primeira vez o 11 de abril de 1969.
* Un Britten-Norman Islander de Air Taxi, con rexistro YJ-AL2
A tripulación de voo do ATR estaba formada por:

* Capitán: un francés de 34 anos que, no momento do accidente, acumulaba un total de 7 205 horas de voo, das cales 3 870 eran no ATR-72.
* Copiloto: un home de 27 anos de Vanuatu que, no momento do accidente, tiña 1 629 horas de voo, das que tan só 55 eran no ATR-72.

## Notas