open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
William Goldsmith

**William Goldsmith**, nado o 4 de xullo de 1972 en Seattle, Washington, é un batería de rock coñecido sobre todo polo seu tempo coa banda de Seattle Sunny Day Real Estate. Actualmente traballa con The Fire Theft, tamén estivo en bandas como Foo Fighters, 5iveStyle e IQU, e gravou e tocou en directo con moitos outros grupos. A súa maior influencia é Keith Moon de The Who.

### Discografía
**Diary* (1994) - Sunny Day Real Estate
**LP2* (1995) - Sunny Day Real Estate
**Return of the Frog Queen* (1996) - Jeremy Enigk (toca en "Abigail Anne")
**The Colour and the Shape* (1997) - Foo Fighters (toca en "Doll", "Up in Arms" e "My Poor Brain")
**Got No Shadow* (1998) - Mary Lou Lord (toca no tema "Subway")
**How It Feels to Be Something On* (1998) -- Sunny Day Real Estate
**Slickaphonics* (1999) - The Replikants
**Live* (1999) - Sunny Day Real Estate
**The Rising Tide* (2000) - Sunny Day Real Estate
**The Fire Theft* (2003) - The Fire Theft
Chris Shiflett

**Christopher Aubrey Shiflett**, nado o 6 de maio de 1971, é guitarrista da banda de rock alternativo Foo Fighters. Uniuse á banda despois da edición do seu terceiro traballo, *There Is Nothing Left to Lose*. O primeiro álbum no que tocou foi *One by One*. É irmán do baixista Scott Shiflett.

## Traxectoria 
Shiflett comezou a súa carreira musical nunha banda chamada Lost Kittenz, con actuais membros de Sugarcult. Antes de unirse aos Foo Fighters, Shiflett foi guitarrista na banda de punk rock No Use for A Name. Foo Fighters perdera aos seus dous guitarristas anteriores, Pat Smear (que tocara en The Germs e fora guitarrista de xira de Nirvana) e o seu substituto na banda, o compañeiro de Dave Grohl en Scream Franz Stahl, convocando unha audición para un novo guitarrista. Vendo unha oportunidade que non podía deixar pasar, Chris deixou a súa banda e realizou a audición.

A súa saída foi difícil, xa que No Use for a Name estaba a piques de comezar unha xira para presentar o seu recente álbum *More Betterness!*. Finalmente foi substituído por Dave Nassie, guitarrista durante moito tempo da banda Suicidal Tendencies.

Na actualidade toca na banda de versións punk rock Me First and the Gimme Gimmes, no seu propio proxecto paralelo Jackson United e en Viva Death co seu irmán Scott. En varios proxectos Shiflett actuou baixo o nome de Jake Jackson.

No ano 2009 tocou nunha banda chamada The Real McCoy, fundada por Andy McCoy, guitarrista do desaparecido grupo finés Hanoi Rocks. A banda separouse despois de dar só tres concertos. En 2010 Shiflett creou un novo proxecto paralelo orientado cara ao country, Chris Shiflett & the Dead Peasants, co que leva editado un álbum auto-titulado.
Pepito Arriola

**José Rodríguez Carballeira**, nado en Betanzos o 14 de decembro de 1895 e finado en Barcelona o 24 de outubro de 1954, foi un músico galego. Destacou fundamentalmente como pianista, pero tamén como compositor e violinista.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Pepito Arriola (1901)
Fillo de Josefa Rodríguez Carballeira, nai solteira. Foi inscrito no rexistro en Betanzos cos apelidos de súa nai ao non ter pai coñecido. Porén, sempre o chamaron polo segundo apelido do avó materno, de orixe vasca. Cando súa nai marchou a Madrid quedou ao cargo da irmá desta, Aurora Rodríguez Carballeira (nai de Hildegart, curmá de Pepito), quen o educou.

Tras descubrir as súas habilidades, a nai levouno a Madrid a comezos de novembro de 1899, onde comezou unha fulgurante carreira como neno prodixio tocando o piano. O seu primeiro recital foi o 4 de decembro de 1899 na casa dos señores Montano, ao que asistiron unhas 300 persoas. O programa incluíu a *Marcha Real* e a *Alborada* de Pascual Veiga. Tocou no Ateneo o 2 de febreiro de 1900 e ese mesmo ano deu un concerto con seis obras de seu no Palacio Real. A raíña amadriñou o neno e pagou os seus estudos musicais.

A nai e o rapaz trasladáronse a Alemaña en 1902. Arriola estudou no conservatorio de Berlín con Richard Strauss e tocou coa Orquestra Filharmónica de Berlín baixo a dirección de Nikisch. Foi elixido pianista da corte de Guillerme II. 

Deu xiras por todo o mundo con enorme éxito, tocou nos Estados Unidos (na Metropolitan Opera e no Carnegie Hall, entre outros) e realizou unha extensa xira por Cuba en 1910. Foi unha das grandes figuras da música alemá da época.

En 1946 tivo que volver a España, onde xa non volveu ter éxito. Morreu na miseria, aos cincuenta e nove anos de idade, nun apartamento alugado na rúa Sans de Barcelona.

## Obra 
* *Aurora*, habanera (piano) 1898
* *Impresiones argentinas* (piano), publicadas en "Mundial Música, ano I, nº 8-9 (agosto-setembro 1916), 1916
* *Hommage à Manuel de Falla*/Homenaxe a Manuel de Falla (piano), 1942

Postumamente descubríronse 11 obras escritas en Barcelona tras o seu regreso:
miniatura|300px|Imaxe da Rondalla Airiños da Miña Terra de Ferrol, da que Pepito foi parte
* Divertimento concertante para 2 pianos e orquestra de cordas con frauta obrigada, 1946
* Tres textos cervantinos para voces e orquestra (: 2333-4231-Tp.-Cordas), 1946
** I: "Aqui lloró Don Quijote", para Soprano, Contralto, Barítono e Baixo.
** II: "Mal me guardaréis", para Soprano
** III: "Marinero soy de amor", para Barítono
* Tres textos cervantinos, redución para 2 pianos, 1947
* Concerto para corno (trompa) e orquestra (: 2022-0000-Tp.-Cordas), 1948
* Schlichte Weise para violín e piano, 1948
* Song para Soprano e piano (texto de Christina Georgina Rossetti), 1948
* Don Quixote in DM, 1949
* Seis poesías de Antonio Machado para Baritono e orquestra (: 2222-4231-Tp., perc.-Cordas), 1949
* Cuarteto en Dó maior para cordas, 1949
* Pequena serenata para cello e piano, 1951
* Concertino para piano e orquestra (: 2332-4131-Tp.-Cordas), 1953

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*
Eixe

Un **eixe** ou **eixo** pode facer referencia a:

* **Eixe terrestre**, liña imaxinaria arredor da cal xira a Terra no seu movemento de rotación. 
* **Eixe (mecánica)**, elemento da mecánica que serve para guiar o movemento de rotación dunha ou dun conxunto de pezas, como unha roda ou unha engrenaxe.
;Parroquia:
* **Tras do Eixo**, lugar da parroquia de Cacheiras no concello de Teo.
;Xeometría:
* **Eixe de revolución**, por exemplo do cono, do cilindro ou da esfera.
* **Eixe de simetría**, liña imaxinaria que divide unha forma en dúas partes nas que os seus puntos son equidistantes entre si. 
* Os eixes X, Y e Z usados no sistema de coordenadas cartesianas
;Xeografía:
* **Eixo Atlántico**
***Eixe atlántico de alta velocidade**
* **Eixe interior de Galicia**
***Eixo cafeteiro**
;Outros:
* **Potencias do Eixe**, estados opostos aos Aliados na segunda guerra mundial.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
685

## Acontecementos 
### Europa 
* O Papa Bieito II sucede a Xoán V.
### Asia 
* Comezo do goberno de Abd al-Malik, califa de Damasco (até 705).
** Os árabes toman Cabul (actual Afganistán).
* Proclamación do budismo como relixión oficial do Xapón.

## Nacementos 
* 23 de agosto - Carlos Martel, dirixente dos francos (m. 741).
* Clotario IV, rei franco.

## Mortes 
* 6 de febreiro - Holthhere, rei de Kent.
* 8 de maio - Bieito II, papa.
* Marwan I, califa omeia.
* Constantino IV Pogonata, emperador bizantino.

## Outros 
* Historia ano a ano
Os outros feirantes (serie de televisión)

***Os outros feirantes*** é unha serie de televisión producida pola TVG en 1989, baixo a dirección de Antón Dobao rodáronse 6 capítulos de 30 minutos de duración cada un baseados na obra homónima de Álvaro Cunqueiro. Entre os actores que participaron na serie estiveron Tuto Vázquez, Ernesto Chao, Xosé Manuel Olveira "Pico", José Ángel Egido, Roberto Vidal Bolaño e Margarita Fernández López.

## Capítulos
# *Padín de Carracedo*. Con: Xosé Manuel Olveira "Pico", Ernesto Chao.
# *O verdugo*. Título do conto de Álvaro Cunqueiro: *O verdugo na Cañiza.* Con: Alfredo Landa, Ángel Mora, Tuto Vázquez.
# *A orella dereita de Antón de Leivas*. Con: Santiago Ramos, Carmen Carpinteros, Serxio Pazos.
# *Roque das Goás*. Con: Andrés Pajares, Manolo Lourenzo, Susana Dans, Tuto Vázquez.
# *Tristán García*. Con: Gabino Diego, Ernesto Chao, Vicente Montoto.
# *Hermelina da Ponte*. Con: Rossy de Palma, Teresa Morán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha no soportal do audiovisual galego.
Pacto de Múnic

[miniatura|dereita|Adolf Hitler saúda ó primeiro ministro británico [Neville Chamberlain nas escaleiras do Berghof, o 15 de setembro de 1938]]
O **Pacto de Múnic** (en alemán *Münchner Abkommen*, en checo *Mnichovská dohoda*) levouse a cabo en dita cidade de Baviera (Alemaña), en 1938, para resolver a crise dos Sudetes. Nel estableceuse a incorporación deste territorio de Checoslovaquia ó estado alemán.

Os asinantes foron: Adolf Hitler (Alemaña), Edouard Daladier (Francia), Benito Mussolini (Italia) e Neville Chamberlain (Reino Unido). É por iso que o entón presidente checoslovaco, Edvard Beneš proclamou: "Decidiron sobre nós, sen nós".

Este tipo de política é xeralmente chamada como "appeasement" ou acougo. A consecuencia foi que Hitler logrou desestabilizar a defensa de Checoslovaquia (que tiña un sistema defensivo militar moi ben preparado) e abriu o camiño para a ocupación de Checoslovaquia poucos meses despois. Checoslovaquia era o segundo produtor de armamentos do mundo e involuntariamente asistiu a Alemaña durante a segunda guerra mundial.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cole, Robert A. "Appeasing Hitler: The Munich Crisis of 1938: A Teaching and Learning Resource," *New England Journal of History* (2010) 66#2 pp 1–30.
* 
### Outros artigos 
* Cronoloxía da segunda guerra mundial
* Historia da República Checa
Le Voyage dans la Lune

***Le Voyage dans la Lune*** é unha película muda francesa de ficción científica en branco e negro de 1902. Baséase libremente en dúas novelas populares do seu tempo: *Da terra á lúa* de Jules Verne e *Os primeiros homes na lúa* de H. G. Wells. Foi escrita e dirixida por Georges Méliès, con axuda do seu irmán Gaston. A súa metraxe é de 14 minutos en 16 fotogramas por segundo.
esquerda|miniatura|Proxección do filme con música en directo.
Recoñécese como unha das primeiras películas do xénero de ficción científica, e pola súa animación innovadora.

## Véxase tamén 
* Cine mudo
* Curtametraxe
* Historia do cinema

* Historia do cine de animación
Aelita

***Aelita***, en ruso, ***Аэлита***, é un filme mudo dirixido por Yákov Protazanov nos estudios Mezhrabpom-Rus e estreado en 1924. Baséase na novela do mesmo nome escrita por Aleksei Nikolaevich Tolstoi.

A historia trata sobre un rapaz, Losi, que viaxa ao planeta Marte para dirixir un levantamento popular contra o rei, co apoio da raíña Aelita que se namorou del despois de velo por un telescopio.

## Sinopse 
Aelita, a raíña de Marte, farta de vivir sometida ó seu despótico pai, lanza unha chamada de socorro á Terra. Tras descifrar a mensaxe, o enxeñeiro da Estación de Radio de Moscova, xunto co revolucionario Gusev, emprende unha viaxe a Marte na nave que construíu. Os dous axudan a Aelita a derrocar o tirano, mais a continuación, tamén ela implanta un réxime totalitario.

## Véxase tamén
Frau im Mond

***Frau im Mond***, literalmente en galego *A muller na lúa*, é unha película dirixida en 1929 en Alemaña polo director de cine austríaco Fritz Lang.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fiche en IMDb
* Ficha en Filmaffinity
Metropolis

***Metropolis*** é un filme mudo de ciencia ficción de Fritz Lang, rodada en Alemaña en 1927. Está considerada como a máis sobranceira representante do expresionismo no eido cinematográfico. Producido nos Babelsberg Studios por UFA, trátase dunha longametraxe de ciencia ficción cuxa trama se desenvolve nunha distopía urbana futurista. É considerado o pioneiro dos filmes de ciencia ficción, sendo a primeira longametraxe deste xénero. Ademais, é un dos máximos expoñentes do expresionismo alemán nas artes cinematográficas.

O guión foi escrito por Fritz Lang e a súa muller Thea von Harbou, inspirándose nunha novela de 1926 da propia Von Harbou. Protagonizárono Brigitte Helm, Gustav Fröhlich, Alfred Abel e Rudolf Klein-Rogge.

*Metropolis* é un dοs poucos filmes considerados Memoria do Mundo pola Unesco (outros son os filmes documentais dos irmáns Lumière, *Los olvidados*, dirixida por Luis Buñuel de 1950 e *The Wizard of Oz* de Victor Fleming de 1939). Foi o primeiro en posuír esta categoría, amparado na vívida encarnación de toda a sociedade, e na profundidade do seu contido humano e social.

Feito en Alemaña durante a República de Weimar, *Metropolis* segue os intentos de Freder, o fillo do gobernante da cidade, e Maria, cuxo pasado non é explicado no filme, por superar o abismo que os separa nunha sociedade clasista. *Metropolis* foi rodada en 1925, e tivo un custo aproximado de 5 millóns de Reichsmarks. Así, foi o filme máis caro daquela época.

## Sinopse 
Nunha megalópole do ano 2026, os obreiros viven recluídos nun gueto subterráneo, onde se atopa o corazón industrial da cidade e do que non poden saír. Pero, incitados por un robot, rebélanse contra a clase intelectual que ten o poder e ameazan con destruír a cidade exterior. Freder (Gustav Fröhlich), o fillo do soberano de Metropolis, e María, unha rapaza de orixe humilde, intentarán evitar a destrución apelando ós sentimentos e ó amor.

## Personaxes 
[miniatura|Cartel dunha proxección de Metropolis no [Brasil en 1930.]]
miniatura|dereita|Réplica do robot Maria.
* Alfred Abel como Joh Fredersen, o líder da cidade.
* Gustav Fröhlich como Freder, fillo de Fredersen, quen trata de mediar entre a elite e os traballadores.
* Brigitte Helm como Maria.
* Rudolf Klein-Rogge como C. A. Rotwang, un científico tolo.
* Heinrich George como Grot.
* Fritz Rasp como "Der Schmale" ("The Thin Man").
* Theodor Loos como Josaphat.
* Erwin Biswanger como 11811 - Georgy, o traballador con quen Freder troca os papeis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity 
* Box Office Mojo
Frankenstein (filme de 1931)

***Frankenstein*** é un filme estadounidense de 1931 dirixido por James Whale e producido por Carl Laemmle Jr. que se basea na novela *Frankenstein ou o moderno Prometeo* de Mary Shelley. *Frankenstein* protagonizouno Colin Clive no papel de Henry Frankenstein, un científico obsesionado que desenterra cadáveres co seu axudante para crear un ser vivo a partir de partes do corpo. A criatura resultante, coñecida como monstro de Frankenstein, é interpretada por Boris Karloff.

## Personaxes 
* Colin Clive como Henry Frankenstein
* Mae Clarke como Elizabeth Lavenza
* John Boles como Victor Moritz
* Boris Karloff como o monstro
* Edward Van Sloan como Dr. Waldman
* Frederick Kerr como barón Frankenstein
* Dwight Frye como Fritz
* Lionel Belmore como Herr Vogel
* Marilyn Harris como Little Maria
* Michael Mark como Ludwig

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Doherty, Thomas Patrick. *Pre-Code Hollywood: Sex, Immorality, and Insurrection in American Cinema 1930–1934*. Nova York: Columbia University Press 1999. 
* 
* Vieira, Mark A., *Sin in Soft Focus*. Nova York: Harry N. Abrams, Inc. 2003. 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Taubaté

**Taubaté** é unha cidade do estado brasileiro de São Paulo. En 2010 tiña 273&nbsp;426 habitantes.

Está a 123&nbsp;km de distancia da capital do estado, a cidade de São Paulo, coa que está unida pola autoestrada Presidente Dutra. É un centro industrial importante no camiño entre Río de Xaneiro e São Paulo e ten unha fábrica de automóbiles Ford.
Funxicida

Un **funxicida** é un produto aplicado no control de pragas producidas por fungos parasitos. Os funxicidas son compostos químicos empregados para previr os graves danos que os fungos ocasionan en colleitas e nos xardíns. Os funxicidas tamén se empregan para loitar contra as infeccións causadas por fungos.

Os funxicidas poden actuar por contacto ou de xeito sistémico. Un funxicida de contacto pulverízase sobre a superficie da planta e mata os fungos ó poñerse en contacto con eles. Un funxicida sistémico é absorbido pola planta e distribuído polo sistema vascular da mesma, deste xeito chega ós fungos ós que mata.

Os funxicidas poden ser prexudiciais para a saúde humana cando se entra en contacto con eles de xeito directo, pero tamén indirectamente cando se consomen produtos procedentes de colleitas tratadas cos mesmos. Poden producir irritación, dores de cabeza, diarrea, ocasionar danos en distintos órganos e enfermidades relacionadas co sistema nervioso.

Existe o perigo de que contaminen ecosistemas e augas. Pequenas doses de funxicidas poden ser acumuladas e chegar a ser tóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Antifúnxico (medicamento)
Hilario Camacho

**Hilario Camacho**, nado en Chamberí (Madrid) o 8 de xuño de 1948 e morto na mesma cidade o 16 de agosto de 2006, foi un cantante e compositor español.

## Traxectoria 
Cantautor todo terreo, Hilario Camacho comezou publicando pouco antes da morte do xeneral Franco e moveuse durante toda a súa carreira fóra dos circuítos tradicionais.

Durante o tempo que botou na universidade (de 1965 a 1968) iniciou unha traxectoria semiprofesional durante a que, a canda outros compañeiros, adaptaba poemas de autores como Antonio Machado, Federico García Lorca ou Miguel Hernández.

Foi coñecido fundamentalmente por unha canción, *Tristeza de amor*, que foi empregada como peza de abertura dunha serie de televisión homónima. Entre os seus traballos para a pequena pantalla tamén destaca a canción "David", da serie de animación *David el Gnomo*. Tamén traballou como músico para montaxes de teatro de pequenas compañías de teatro independente e alternativo, así coma para o filme *Lola*.

Ademais, compuxo para artistas como Joaquín Sabina, María del Mar Bonet, Cómplices, Moncho Alpuente, Pedro Ruy Blas, Luz Casal ou Martirio.

En setembro de 1993 actuou en Ourense, durante o encontro de cantautores do Xacobeo.

## Discografía 
* *Ensayo 2* (1968). Disco recompilatorio universitario, de varios autores, onde Camacho inclúe dúas versións de poemas de Nicolás Guillén, "El son del desahucio" e "El fusilamiento".
* *A pesar de todo* (1972)
* *De paso* (1975)
* *La estrella del alba* (1977)
* *La mirada del espejo* (1981)
* *Subir subir* (1986)
* *Gran ciudad* (1986). Inclúe o tema "Tristeza de amor".
* *El mercader del tiempo*. (1990)
* *Lo esencial* (1991). Dobre recompilatorio.
* *Tristeza de amor* (1994). Reedición de *Gran ciudad* con tres cancións novas.
* *En concierto* (1997). Directo, con dous temas novos.
* *Lunático veneno* (1998)
* *Madrid amanece* (2002). Recompilatorio.
* *Arquitecto de sueños* (2002). Recompilatorio.
* *No cambies por nada* (2003)
* *Una mirada diferente* (2006). Faleceu durante a súa produción.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do cantante
Jesse Hughes

**Jesse "The Devil" Hughes**, nado o 24 de setembro de 1972, é un músico estadounidense de Greenville, Carolina do Sur. Hughes e o líder da banda de California, Eagles of Death Metal.
Os Tonechos

**Os Tonechos** foi un dúo humorístico formado polos actores galegos Roberto Vilar ("Tonecho") e Víctor Fábregas ("Tucho"), que logo se converteu nun cuarteto cando se sumaron ao dúo Mariana Carballal ("Maribel") e Dorotea Bárcena ("Amadora") (†)

## Traxectoria 
Roberto Vilar, Víctor Fábregas e o guionista e escritor Xavier Manteiga coincidiron no programa de televisión *Con perdón*, que realizaba bromas a cidadáns anónimos mediante o sistema de cámara oculta. Este programa emitíase na TVG, e foi nesa cadea, pero con intervencións en *Luar* a partir de 2002, un programa de variedades onde realizaban pequenos sketches cómicos. Despois dunha longa traxectoria nesta emisión de variedades, dedicáronse a facer especiais para logo teren un programa de seu, *O show dos Tonechos* (cuxo episodio piloto se estreou o 18 de abril do 2005).

O seu humor baséase na retranca  e no surrealismo. Algunhas das súas expresións máis coñecidas son: "Papa macho, pasa de todo tío", "Báilanme as perniñas" (Tucho) e "Eu nacín no Congho Belga", "Está posto con malicia", "Jamás, jamás, jamás" ou "no pequeño ghran show y no lo quieren y no lo quieren y no lo quieren y no hay manera y al carallo" (Tonecho). Tamén son constantes as referencias á cultura popular e á actualidade social.

Na ficción do show dos Tonechos, Tonecho e Tucho son pai e fillo, a nai chámase Maribel (interpretada por Mariana Carballal) e a avoa Amadora (por Dorotea Bárcena).

En xaneiro de 2009 anunciaron a súa separación temporal como dúo cómico.

O 23 de setembro do 2022 fixeron a súa última actuación con motivo do 30 aniversario do Luar da TVG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os Tonechos, vídeos e fotografías en AVG
* Páxina dos Tonechos na web da CRTVG, dende a que se poden visualizar os capítulos emitidos.
Dan Peters

**Dan Peters**, nado o 18 de agosto de 1967 é o batería da banda de grunge estadounidense Mudhoney.

Uniuse a Bundle of Hiss cando só tiña quince anos. Tocou tamén a batería con Nirvana, aparecendo no sinxelo *Sliver*. Peters só fixo unha actuación en directo con Nirvana, foi o 22 de setembro de 1990 no Motorsports Int Garage, en Seattle. Peters continuou tocando en Mudhoney, mentres que en Nirvana foi substituído por Dave Grohl. Tamén tocou a batería na banda Screaming Trees entre 1990 a 1991.
Steve Turner

**Steve Turner**, nado o 28 de marzo de 1965, é un guitarrista estadounidense, coñecido polo seu traballo coa banda de grunge Mudhoney.

## Traxectoria 
A primeira banda de Turner chamábase The Ducky Boys. A formación incluía ao futuro membro de Pearl Jam Stone Gossard. The Ducky Boys separouse ao redor de 1983 e Turner uniuse a Mark Arm en Mr. Epp and the Calculations, que Arm describía como *a peor banda do mundo*. O grupo fixo o seu último concerto con Turner en 1984. Turner tocou tamén en Green River onde novamente estaba con Arm e Gossard, e tamén contaba con Jeff Ament no baixo. Turner deixou a banda en 1994 citando diferenzas con Ament. Arm e Turner formarían Mudhoney o día de ano novo de 1988. O baixista dos Melvins Matt Lukin e o batería Dan Peters completarían a banda. Con Mudhoney, Turner gravou todos os seus álbums, dende *Superfuzz Bigmuff* en 1988 ata *The Lucky Ones* no ano 2008.  Turner tamén apareceu en proxectos paralelos coma The Thrown Ups, Monkeywrench, The Fall Outs e tivo un propio no que fixo gravacións en solitario de estilo folk.
In Your Honor

***In Your Honor*** é o quinto álbum da banda de rock alternativo Foo Fighters, foi internacionalmente editado o 13 de xuño de 2005, e un día despois nos Estados Unidos. Trátase dun álbum dobre, estando o segundo disco composto por cancións acústicas.

## Lista de cancións 
### Disco 1 
# "In Your Honor" &ndash; 3:50
# "No Way Back" &ndash; 3:17
# "Best of You" &ndash; 4:16
# "DOA" &ndash; 4:12
# "Hell" &ndash; 1:57
# "The Last Song" &ndash; 3:19
# "Free Me" &ndash; 4:39
# "Resolve" &ndash; 4:49
# "The Deepest Blues Are Black" &ndash; 3:58
# "End Over End" &ndash; 5:56
# "The Sign" &ndash; 4:01

### Disco 2 
# "Still" &ndash; 5:13
# "What If I Do?" &ndash; 5:02
# "Miracle" &ndash; 3:29
# "Another Round" &ndash; 4:25
# "Friend of a Friend" &ndash; 3:13
# "Over And Out" &ndash; 5:16
# "On The Mend" &ndash; 4:31
# "Virginia Moon" &ndash; 3:49
# "Cold Day In The Sun" &ndash; 3:20
# "Razor" &ndash; 4:53

## Sinxelos 
* "Best of You" 
* "DOA"
* "Resolve"
* "No Way Back"/"Cold Day In the Sun"
* "Miracle"
The Colour & the Shape

***The Colour and the Shape*** é o segundo álbum da banda de rock alternativo Foo Fighters. Foi editado o 20 de maio de 1997 a través da Roswell/Capitol Records. O álbum acadou o número tres no Reino Unido e o dez nos Estados Unidos, sendo o disco da banda máis vendido nese país, cuns dous millóns de copias.

O álbum foi a estrea de Foo Fighters como banda, xa que o seu líder Dave Grohl gravara todo no seu primeiro traballo, *Foo Fighters*, a excepción dunha parte de guitarra feita por Greg Dulli, membro dos Afghan Whigs.

## Listaxe de cancións 
{{Track listing
| todas_escritas   = Dave Grohl, Nate Mendel e Pat Smear agás onde se indique
| writing_credits = yes
| title1        = Doll
| length1       = 1:23
| title2        = Monkey Wrench
| length2       = 3:51
| title3        = Hey, Johnny Park!
| length3       = 4:08
| title4        = My Poor Brain
| length4       = 3:33
| title5        = Wind Up
| length5       = 3:32
| title6        = Up in Arms
| length6       = 2:15
| title7        = My Hero
| length7       = 4:20
| title8        = See You
| length8       = 2:26
| title9        = Enough Space
| writer9       = Grohl
| length9       = 2:37
| title10       = February Stars
| length10      = 4:49
| title11       = Everlong
| writer11      = Grohl
| length11      = 4:10
| title12       = Walking After You
| writer12      = Grohl
| length12      = 5:03}
| title13       = New Way Home
| length13      = 5:40
| duración_total  = 46:57
}}
There Is Nothing Left to Lose

***There Is Nothing Left to Lose*** é o terceiro álbum da banda de rock alternativo estadounidense Foo Fighters. Foi editado o 2 de novembro de 1999 polo selo RCA Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Grohl, Nate Mendel e Taylor Hawkins.
# "Stacked Actors" – 4:17
# "Breakout" – 3:21
# "Learn to Fly" – 3:58
# "Gimme Stitches" – 3:42
# "Generator" – 3:48
# "Aurora" – 5:50
# "Live-In Skin" – 3:53
# "Next Year" – 4:37
# "Headwires" – 4:38
# "Ain't It the Life" – 4:17
# "M.I.A." – 4:03
# "Fraternity" (canción extra en Australia) – 3:10
Rhythm and blues

O **rhythm and blues** (**R&B** ou **RnB**) é un termo musical introducido en Estados Unidos en 1949 por Jerry Wexler da revista *Billboard*, e foi designado como unha mestura de jazz, gospel e blues. Substituíu o termo coñecido como "música negra", considerado ofensivo, así como á categoría de Billboard "Harlem Hit Parade" en xuño de 1949, e principalmente era usado para identificar o estilo musical que máis tarde evolucionaría ao rock and roll.
Lori Barbero

**Lori Barbero**, nada en Minneapolis (Minnesota) o 27 de novembro de 1961, é unha música estadounidense. Foi a batería da banda de riot grrrl Babes in Toyland. Tocou tamén nas bandas Eggtwist e Koalas.

Foi tamén unha das propietarias do agora desaparecido selo de Minneapolis Spanish Fly Records, que contaba con bandas como Smut, Dumpster Juice, Milk, REO Speedealer, Sleep Capsule e Likehell.

Lori aparece no documental *1991: The Year Punk Broke*, que se centra na xira europea de finais de 1991 de Nirvana e Sonic Youth, e no que tamén aparece Babes in Toyland interpretando o tema "Dust Cake Boy".

Na actualidade traballa no Hole in the Wall en Austin (Texas) como camareira de cócteles.
When Worlds Collide

**When Worlds Collide** é un filme estadounidense de ciencia ficción dirixido por Rudopl Maté que se estreou en 1951. Producido por George Pal, protagonizárono Richard Derr, Barbara Rush, Peter Hansen e John Hoyt. Foi distribuído por Paramount Pictures. O filme baséase na novela homónima de 1933 escrita por Philip Wylie e Edwin Balmer.

## Sinopse 
A historia céntrase na inminente destrución da Terra estrela chamada Bellus e os esforzos desesperados da humanidade por construír unha arca espacial para transportar un grupo de homes e mulleres ao único planeta de Bellus, Zyra.

## Personaxes 
* Richard Derr como David Randall
* Barbara Rush como Joyce Hendron
* Larry Keating como Dr. Cole Hendron
* John Hoyt como Sydney Stanton
* Peter Hansen como Dr. Tony Drake
* Hayden Rorke como Dr. Emery Bronson
* Frank Cady como Harold Ferris
* Rachel Ames como Julie Cummings (acreditada como Judith Ames)
* Stephen Chase como Dr. George Frye
* James Seay como Donovan (sen acreditar)
* Kirk Alyn como alborotador con armas (sen acreditar)
* Stuart Whitman como alborotador no banco (sen acreditar)
* John Ridgely como Inspector xefe de aduanas (sen acreditar)
* Paul Frees como narrador/Presidente dos Estados Unidos (sen acreditar)
* Art Gilmore como Paul (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hickman, Gail Morgan. *The Films of George Pal*. South Brunswick, Nova Jersey:  A. S. Barnes and Company, Inc., 1977. .
* Matthews, Melvin E. ''Hostile Aliens, Hollywood, and Today's News: 1950s Science Fiction Films and 9/11*. Nova York: Algora Publishing, 2007. .
* Miller, Ron, Chesley Bonestell, Frederick C. Durant e Melvin H. Schuetz. *The Art of Chesley Bonestell*. Nova York: HarperCollins, 2001. .
* Miller, Scott. *Sex, Drugs, Rock & Roll, and Musicals*. Lebanon, New Hampshire: University Press of New England, 2011. .
* Mitchell, Charles P. *A Guide to Apocalyptic Cinema*.  Westport, Connecticut: Greenwood Press, 2001. .
* Perkowitz, S. *Hollywood Science: Movies, Science, and the End of the World*. Nova York: Columbia University Press, 2007. .
* Reginald, R. e Douglas Menville. *Things to Come: An Illustrated History of Science Fiction Film*. Nova York: Times Books, 1977. .
* Sullivan, III, C. W., Tobias Hochscherf, James Leggott, Donald E. Palumbo, et al., eds. *British Science Fiction Film and Television: Critical Essays, Critical Explorations in Science Fiction and Fantasy 29*. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company,  2011. .
* Warren, Bill. *Keep Watching the Skies, American Science Fiction Movies of the 50s'', Vol. I: 1950 - 1957. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, 1982. .

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
José Luis Moreno

*José Luis Moreno-Ruiz (1953-), escritor.
*José Luis Rodríguez Moreno (1947-), ventrílocuo e produtor de televisión.
Shirley Manson

**Shirley Ann Manson**, nada o 26 de agosto de 1966, é unha cantante escocesa, vocalista da banda de rock alternativo Garbage.

## Traxectoria 
Manson é a segunda de tres fillas; o seu pai é xenetista e a súa nai foi cantante. Empezou a estudar piano á idade de 7 anos, e máis tarde acudiu á Escola de Música da Cidade de Edimburgo onde tamén formou parte do grupo de teatro.

Na escola, os demais nenos metíanse frecuentemente con ela. Burlábanse do seu aspecto e da cor do seu pelo. Ás veces, regresaba a casa ensanguentada e magullada por culpa do acoso. Os interminables acosos e burlas conducírona a unha profunda depresión e empezou a autolesionarse, entre outras cousas.

Traballou brevemente como dependenta nunha tenda. A súa primeira experiencia musical foi coas bandas Autumn 1904 e Wild Indians. Cando tiña 16 anos uniuse ao grupo Goodbye Mr. Mackenzie onde tocaba os teclados e facía de segunda vocalista. Neste grupo estivo unha década ata a súa disolución en 1992. Despois desta, Shirley, xunto con dous membros do grupo, fundaron Angelfish, outra banda na que Shirley era a vocalista.

Angelfish editou un álbum autotitulado e dous sinxelos. A banda estivo de xira polos Estados Unidos, Canadá, Bélxica e Francia, chegando a ser abreconcertos de Live en Norteamérica. O seu videoclip para a canción "Suffocate Me" foi emitido no programa da MTV *120 Minutes*, e o produtor e músco Steve Marker, que viu esa emisión, pensou que podería ser unha boa vocalista para o seu grupo, Garbage.
Patty Schemel

**Patricia Theresa Schemel**, nada en Marysville (Estado de Washington) o 24 de abril de 1967, é unha música estadounidense.

## Traxectoria 
Tocou a batería no álbum *Live Through This* da banda Hole. En *Celebrity Skin*, o derradeiro disco de Hole, traballou na creación do mesmo xunto con Courtney Love, Eric Erlandson e Melissa Auf der Maur, pero foi substituída por un músico de sesión para a gravación e por Samantha Maloney para a xira posterior, aínda que, inexplicablemente, Courtney Love elixiu usar o nome e a foto de Pattty no álbum.

Patty tamén tocou no primeiro álbum en solitario de Courtney Love, ''America's Sweetheart*, onde aparece como compositora parcial dalgúns temas. Tamén gravou con Phranc, tocando a batería no seu EP *Goofyfoot*, e coa banda de Juliette Lewis, Juliette and the Licks, no seu EP de debut *...Like a Bolt of Lightning*, e antes de deixar a banda tamén gravou no álbum *You're Speaking My Language''. Estivo de xira como batería da banda dos Ánxeles Imperial Teen, liderada polo amigo de Courtney Roddy Bottom, antigo membro de Faith No More.
Interludio

En lingüística, fálase de **interludio** cando á hora de segmentar unha palabra en sílabas, non resulta doado determina-la fronteira silábica, por mor de se presentaren unidades consonánticas en determinadas posicións que non se deixan atribuír claramente a unha sílaba ou a outra.

Casos posibles de interludio son as realizacións dos arquifonemas /I/ e /U/ en posición intervocálica: *ca**i**ado*, *e**u**e* (-e paragóxico), ou *de**u** a cara*.

Domingo Prieto considera que estes arquifonemas teñen unha dobre cara pois no seu corpo fónico hai un elemento vocálico e outro consonántico.

Amable Veiga non acepta esta explicación e indica que o único que posúen de consonántico é a súa distribución, que os sitúa exclusivamente nas marxes silábicas. No suposto de que, como di Domingo Prieto, houbese nelas un elemento vocálico e outro consonántico terían que poder repartirse en dúas sílabas, e achámonos con que eses dous elementos son simultáneos e non sucesivos.

Segundo Veiga resulta indiferente que a fronteira silábica vaia antes ou despois da realización do arquifonema, ou que estea indeterminada. O problema carece de interese fonolóxico.
Duke Erikson

**Douglas Elwin Erikson**, nado en Nebraska o 15 de xaneiro de 1953, é un compositor, produtor e multiinstrmentista estadounidense coñecido por ser fundador e guitarrista da banda de rock alternativo Garbage. Antes de crear Garbage, Erikson foi membro dos grupos Spooner e Fire Town.

## Traxectoria 
Aos 16 anos formou a súa primeira banda, The British. Erikson estudou historia da arte, e pagou os seus estudos facendo numerosos traballos, como carpinteiro ou condutor de camións.

En 1979, a banda de Erikson, Spooner, na cal era o cantante e principal compositor, editou un EP con catro cancións que a converteu nunha das bandas máis populares da rexión. Dous álbums seguiron a ese EP, *Every Corner Dance* e *Wildest Dreams*, distribuído por todo o país. En 1987 Duke e Butch Vig, con Phil Davis como cantante, crearon a banda Firetown. Firetown publicou dous álbums e seis sinxelos nun moi curto período de tempo, á parte dun vídeo para o sinxelo "Carry The Torch", pero separáronse en 1989.

Nese momento, o sinxelo de Spooner "Mean Old World" chegou ao número un en Madison, de onde proviña, o cal axudou a que a banda se unise outra vez. Un novo traballo, *Fugitive Dance*, apareceu seguido dunha xira, antes de que a banda se separase en 1993. Nese tempo Butch Vig xa se fixera un nome como produtor musical.

En 1994, Duke Erikson formou Garbage xunto a Shirley Manson, Butch Vig e Steve Marker.
Complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán

O **complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán** é un parque natural O arquipélago de Sálvora, e o seu mar, así como parte do litoral de Porto do Son atópanse dentro do ZEC do *Complexo húmido de Corrubedo*, co que se amplía a súa área a 9.264,64 ha. Así é que a costa entre o cabo de Corrubedo e o Castro de Baroña, o mar arredor das illas de Sálvora e as lagoas de Carregal e Vixán quedan baixo a protección do parque natural e a ZEC.

## Xeoloxía e hábitats
miniatura|Panorámica das praias de Lagoa e Ladeira e a duna, que están á fronte da marisma do Carregal.
miniatura|As dunas.
O parque natural é un complexo entrante costeiro con pequenos cantís de rochas e un sistema dunar que discorre entre a Pedra do Pino, Corrubedo e A Graña, Carreira en Ribeira. En xeoloxía, defínese como un sistema de *praia-barreira-lagoon* e atópase nun estado avanzado na súa evolución natural. No seu interior (nas parroquias de Olveira, Artes e Carreira) ten unha marisma salobre (a marisma de Carregal), de forma triangular e cun máximo de ancho de case 1,7&nbsp;km (a altura de Arribas, Artes, Ribeira e Viñas, Artes, Ribeira en Artes), sendo de punta a punta de ata 7&nbsp;km. Nas marismas, a lagoa de Vixán péchaa a frecha litoral e a lagoa de Carregal está máis dominada pola entrada de auga salgada.
* Zona de especial protección dos valores naturais (ZEPVN) desde o 19 de xuño de 2003.
* Zona especial de conservación desde o 29 de decembro de 2004. e  zona húmida protexida galega *Complexo das praias, lagoa e duna de Corrubedo,* desde o 7 de xuño de 2004.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Consellería de Medio Ambiente.
Neutralización

En fonoloxía a **neutralización** consiste na eliminación da **oposición** (diferenza) que se establece entre dous fonemas nun determinado contexto, de maneira que foneticamente soan igual, aínda que se trate da realización de dous fonemas distintos. É un termo introducido por Trubetzkoy

En alemán, por exemplo, a distinción que existe entre os pares mínimos /t/ e /d/; /k/ e /g/ ou /p/ e /b/ (distinción baseada no trazo [±sonoro]) desaparece en posición final de palabra. Así, Rad (bicicleta) e Rat (consello) pronúncianse igual (ra:T). Ese son que, ao producirse a neutralización, engloba a máis dun fonema é o arquifonema (escríbese con maiúscula na transcrición fonolóxica). Porén, non se trata do mesmo fonema, pois ao engadir un morfema, como en xenitivo singular, si que aparece unha oposición: **Rades/Rates**, son pares mínimos.

## Neutralización léxica
As oposicións léxicas poden neutralizarse, é dicir, en determinados contextos ou situacións, unha distinción, que normalmente é funcional, pode quedar suspendida e un dos seus termos, o caracterizado ou 'marcado positivamente' inclúese no 'non marcado'. O termo marcado ten un único valor, fronte ó non marcado que ten o negativo e o neutro:

centro|600px
Navalla (molusco)

miniatura|250px|Cunchas de *Ensis ensis*.
A **navalla**, *Ensis ensis*, é unha especie de molusco bivalvo da orde dos veneroides e familia dos fáridos.

A especie foi definida en 1758 por Linnaeus na 10ª edición do seu *Systema Naturae* co nome de *Solen ensis*. Posteriormente reclasificouse no xénero *Ensis*.
 
É comestíbel e moi apreciada gastronomicamente.

## Descrición 
Ten unha cuncha alongada, algo curvada (máis do que na especie *Ensis arcuata*) coas valvas simétricas, de até uns 15&nbsp;cm de lonxitude.

## Distribución 
Vive en praias de areas un pouco lamacentas da zona infralitoral.

É unha especie moi común no océano Atlántico nororiental, desde Noruega até o noroeste de África (Marrocos), pasando polo mar do Norte, o canal da Mancha, golfo de Biscaia, Cantábrico e as costas atlánticas da Península Ibérica (entre elas as galegas), e no Mediterráneo.

## En Galicia 
Segundo Rolán e Otero-Schmitt, encóntrase en toda a costa galega, especialmente desde a ría de Muros e Noia até a desembocadura do Miño, aínda que é pouco abundante.

Estes autores danlle os nomes populares de **carallote**, **carallete**, **navalla**, **longueirón** e **caramelo**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ardovini, R. & Cossignani, T. (2004): ''West African seashells (including Azores, Madeira and Canary Is.) = Conchiglie dell'Africa Occidentale (incluse Azzorre, Madeira e Canarie)''. English-Italian edition. L'Informatore Piceno: Ancona, Italy. ISBN 88-86070-11-X.
* Gofas, S.; Le Renard, J. & Bouchet, P. (2001): "Mollusca", en: Costello, M. J. *et al*. (eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, 50: pp.&nbsp;180–213. ISBN 2-85653-538-0. 
* Montero Agüera, I. (1971): *Moluscos bivalvos españoles*. Sevilla: Publicaciones de la Universidad de Sevilla, 5.
* Rolán, R. e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* *Ensis ensis* en ARKive.
Arquifonema

Un **arquifonema** é o conxunto de trazos comúns a dous fonemas dunha oposición que se neutraliza nun determinado contexto

En fonoloxía a neutralización consiste na eliminación da **oposición** (diferenza) entre dous fonemas nun determinado contexto, de maneira que foneticamente soen igual, aínda que se trate da realización de dous fonemas distintos. É un termo introducido por Trubetzkoy

Un dos exemplos máis evidentes de arquifonema na lingua galega dáse no sistema vocálico átono. O galego posúe sete vogais en posición tónica:

miniatura|320px|Vocalismo tónico do galego

*/i/: fonema vocálico anterior pechado
*/e/: fonema vocálico anterior semipechado
*/ɛ/: fonema vocálico anterior semiaberto
*/a/: fonema vocálico medio aberto
*/ɔ/: fonema vocálico posterior semiaberto
*/o/: fonema vocálico posterior semipechado
*/u/: fonema vocálico posterior pechado.

mais en posición átona postónica este sistema redúcese a cinco vogais porque se neutraliza a oposición que hai entre /e/ e /ɛ/ e entre /ɔ/ e /o/

miniatura|320px|Vocalismo átono do galego

*/i/: fonema vocálico anterior pechado
*/E/: **arquifonema** vocálico anterior de abertura media
*/a/: fonema vocálico medio aberto
*/O/: **arquifonema** vocálico posterior de abertura media
*/u/: fonema vocálico posterior pechado.

"*Neutralizarse a oposición*" significa que o emprego dun son, por exemplo [o] ou [ɔ], non provoca nunca variación no significado nun contexto determinado, mentres que noutro contexto, neste caso en posición átona, si o provoca: *oso* / *óso*, *pola* / *póla*.

## Arquifonemas da lingua galega
Obsérvese que os arquifonemas se escriben con maiúscula
*/E/
*/O/
*/R/
Paragoxe

A **paragoxe** é un fenómeno fonolóxico consistente na adición dun fonema ou son na posición final dunha palabra ou secuencia fónica. Este fenómeno, tamén chamado **epítese**, pode darse ó longo da historia dunha lingua ou sincronicamente en diferentes variedades diatópicas. Nalgunhas linguas é un recurso habitual na adaptación de estranxeirismos, así o inglés *cement* adaptouse en ganda como *sementi*.
## A paragoxe en lingua galega 
### E paragóxico
O caso da adición dun "e paragóxico" é habitual no galego coloquial (e con máis liberdade aínda nas cancións tradicionais, para forzar a pronuncia paroxítona ou grave de xeito que a sílaba tónica sexa a penúltima) para verbos en infinitivo ou palabras rematadas en "-n", debido a que o galego foxe das sílabas trabadas polo seu pouco rendemento fonolóxico.

En si é un termo simple, pero que pode dar lugar a realidades que presentan lecturas moi diferentes. Cando a adición desa vogal na fala é de carácter sincrónico, considérase un vulgarismo:

::*Moito che gusta comer**e***.

Porén, cando para a captación da mesma pode desenvolverse unha valoración estética, a paragoxe pode converterse nunha licenza poética que posibilita o metro regular e a rima, e que, en casos como este verso de Rosalía de Castro, achega a fala popular:

::*Todo é folgar**e***.

Á hora de ser representada a paragoxe na escrita, reflíctese na mesma a lingua falada.

## Exemplos
Exemplos de paragoxe son *traballare, *comere, *falare, *mare, *corazone e moitos outros.

: *A raíz do toxo verde*
: *é moi mala de arrincare*.
: *Os amorciños primeiros*
: *son moi malos de olvidare*.

: *Cal das ondiñas do mare*
: *morren bicando na area*,
: *así, amantiña, contigo*,
: *así finarme eu quixera*.
## Notas
Gran Premio dos Estados Unidos

O **Gran Premio dos Estados Unidos** é unha carreira de coches que se correu de forma intermitente desde 1908, cando era coñecido como o *Gran Premio de América*. A carreira máis tarde pasou a formar parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un. Ata  disputouse en 47 edicións, a carreira celebrouse en dez lugares diferentes en total. Desde , celebrouse no Circuíto das Américas en Elroy, Texas (19&nbsp;km. ao sur de Austin).

## Gañadores múltiples (pilotos) 
Pilotos en letra grosa seguen competindo no campionato de Fórmula Un
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.

## Gañadores múltiples (construtores) 
Equipos en letra grosa seguen competindo no campionato de Fórmula Un
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.

## Por ano 
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gran Premio do oeste dos Estados Unidos
* Gran Premio Caesars Palace
* Gran Premio de Detroit
* Gran Premio de Dallas
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto de Indianápolis
Andrea Costas

**Andrea Costas Lago**, nada en Vigo en 1978, é unha artista e fotógrafa galega. É licenciada en Belas Artes pola Universidade de Vigo.

## Traxectoria 
Tras *Formas de Ser*, publicado no 2002, no ano 2006 publica na mesma colección Do Trinque o seu segundo libro, *Persoal e Transferíbel*, un proxecto que se expuxo na Fundación Torrente Ballester de Santiago de Compostela.

Tamén realizou exposicións individuais no Pazo de Mugartegui de Pontevedra, no Outono Fotográfico de Ourense (2002), na Fundación Laxeiro de Vigo (2003) e dentro do ciclo Miradas Virxes no Terceiro Espazo do Centro Torrente Ballester de Ferrol (2001).

Ten participado en exposicións colectivas como *A fraxilidade da mirada*, no Pazo de congresos e Exposicións de Pontevedra; *Esperando 1000 palabras*, na Casa Galega da Cultura (Vigo); *Boas Pezas*, na SalaX da Facultade de Belas Artes de Pontevedra (2006); *Colección Fotográfica do Concello de Vigo*, no Centro Portugués da Fotografía de Porto (2004/05); O *Feito Fotográfico*, no Museo de Arte Contemporánea de Vigo (2004); *Imaxes Maiores*, (itinerante en distintas salas da Obra Social Caixa Galicia 2002); *Identidades*, na IX Fotobienal de Vigo e no Museo do Pobo Galego en Santiago de Compostela; *Novos Valores 2001*, no Edificio Sarmiento do Museo de Pontevedra (2001); *Certame de Fotografía Injuve 2002*, (itinerante por España 2002/03); *Estancias*, no COAG de Vigo e *Mulleres Artistas*, no Teatro principal de Pontevedra (2000).

Forma parte do colectivo artístico 3Marías e do grupo de *performance* Aquí? Agora? (Ciclo do CGAC *Arte no Parque*, *Kaldarte*, *Chámalle X* (Pontevedra), *Ano da Memoria* na Illa de San Simón, e Festival de Teatro Alternativo de Vigo (2006).

En 2012 realizou a *performance* *O medo*, na Cidade da Cultura de Galicia, co músico Nacho Muñoz e o poeta Daniel Landesa.

Ademais, recibiu a III Bolsa de Creación Fotográfica do Concello de Santiago de Compostela (2004/05), un accésit no Certame de Fotografía Injuve 2002, 1ºPremio no Certame de Artes Plásticas Novos Valores 2001 de Pontevedra, e gañou 1º Certame de Fotografía Deportiva Celta de Vigo (na categoría non profesional), no 2000.

## Obras publicadas en libro
### Obras colectivas
**Cociñando ao pé da letra*, 2011, Galaxia. Coeditora, xunto a Yolanda Castaño.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*www.andreacostas.com 
*Entrevista na *Embaixada Prusiana*
**Formas de ser*
*Serie de autorretratos *Incorporados*