open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Canteira Penrhyn

A **canteira Penrhyn** é unha canteira de lousa localizada preto de Bethesda, no norte de Gales.

## Historia 
[miniatura|esquerda|O barón Penrhyn cunha delegación dos canteiros de Penrhyn en [1897.]]
miniatura|O depósito de auga no elevador da canteira de Penrhyn.

A finais do século XIX era a maior canteira de lousa do mundo, cun pozo principal de practicamente 1,6 km de longo e 370 m de profundidade, e uns 3000 canteiros. Dende entón, foi substituída en tamaño polas canteiras de lousa na China, España e os Estados Unidos. Penrhyn é aínda hoxe a canteira meirande de lousa de Gran Bretaña.

A canteira foi desenvolvida por primeira vez na década de 1770 por Richard Pennant, despois primeiro barón de Penrhyn, aínda que é probable que a extracción de lousa en pequena escala comezase moito antes. Gran parte destes primeiros traballos eran para uso doméstico. Os traballos a grande escala non se fixeron ata o crecemento de Pennant. A partir de entón, a lousa da canteira foi transportada cara ao porto Penrhyn dende a vía ferroviaria construída en 1798, unha das liñas ferroviarias máis antigas. No século XIX, a canteira Penrhyn, xunto coa canteira Dinorwic, dominou a industria da lousa galesa.

A canteira ten un lugar significativo na historia do movemento obreiro británico como o lugar onde se efectuaron dúas prolongadas folgas de traballadores esixindo mellores salarios e mellores condicións de seguridade. A primeira folga durou once meses no ano 1896. A segunda, comezou o 22 de novembro de 1900 e durou tres anos. Coñecida como *O Gran Golpe de Penrhyn*, esta folga foi a disputa máis longa da historia industrial británica.

Dende 1964 ata 2007 foi propiedade e estivo dirixida por Alfred McAlpine PLC. No 2007, a canteira foi adquirida por Kevin Lagan, quen cambiou o seu nome a Welsh Slate Ltd. Kevin Lagan e o seu fillo Peter (MD de Lagan Building Solutions Ltd.) son agora os directores de Welsh Slate Ltd. que tamén abrangue a canteira Oakeley en Blaenau Ffestiniog, a canteira Cwt Y Bugail e a canteira Pen Yr Orsedd.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxes en Google da canteira Penrhyn
* Imaxes en Flickr da canteira Penrhyn
* Vídeos da cantera Penrhyn en Youtube
Ferrocarril Talyllyn

miniatura|300px|Locomotora No. 4 *Edward Thomas* na estación Tywyn Wharf.
O **Ferrocarril Talyllyn** () é un ferrocarril de vía estreita conservado en Gales que aínda funciona nun traxecto de 11,6&nbsp;km dende Tywyn ata Nant Gwernol, preto da vila de Abergynolwyn. A liña foi inaugurada en 1866 para transportar lousa dende as canteiras de Bryn Eglwys ata Tywyn, e foi o primeiro ferrocarril de vía estreita autorizado pola Lei do Parlamento para poder transportar pasaxeiros usando vapor. Malia a escaseza de investimentos, a liña permaneceu aberta, e en 1951 converteuse no primeiro ferrocarril do mundo en ser protexido como patrimonio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Ferrocarril Talyllyn
* Museo da Narrow Gauge Railway
Oculus Rift

O **Oculus Rift** é unha liña descontinuada de dispositivos de realidade virtual desenvolvidos por Oculus VR, unha empresa de realidade virtual fundada por Palmer Luckey á que se lle recoñece amplamente a reactivación da industria da realidade virtual. Foi o primeiro auricular de realidade virtual en ofrecer unha experiencia realista a un prezo accesible, utilizando novas tecnoloxías para aumentar a calidade e reducir o custe en ordes de magnitude en comparanza cos sistemas anteriores. O primeiro modelo da liña foi o Oculus Rift DK1, lanzado o 28 de marzo de 2013. O derradeiro modelo foi o Oculus Rift S, descontinuado en abril de 2021.

O Rift pasou por varios modelos de preprodución antes do lanzamento do Oculus Rift CV1, o primeiro Oculus Rift destinado ao público en xeral. Dous deles, o DK1 a principios de 2013 e o DK2 a mediados de 2014, tiñan a intención de proporcionar aos desenvolvedores de contido unha plataforma de kit de desenvolvemento para crear contido para o posible lanzamento de Rift para o consumidor. Porén, os dous kits de desenvolvemento foron adquiridos por moitos entusiastas dos xogos que desexaban obter unha vista previa da tecnoloxía. O Rift foi lanzado oficialmente para o consumidor en marzo de 2016 co Oculus Rift CV1, e finalmente foi substituído en marzo de 2019 polo Oculus Rift S. A biblioteca de software Oculus Rift aínda é compatible co seu sucesor, o Oculus Quest.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Oculus Developer Forums
Parada cardiorrespiratoria

Unha **parada cardiorrespiratoria** é un cesamento da respiración e da circulación funcional do sangue por mor dun fallo do corazón en contraer correctamente. Pode deberse por diversas causas, algunhas das máis típicas son afogamento por inmersión ou shock eléctrico, efectos de anestesia e outros fármacos e o esforzo físico extremo.

A parada cardiorrespiratoria implica a detención da circulación do sangue e polo tanto implica a detención da subministración de osíxeno ó cerebro. Se un paciente entra neste estado a morte é inminente, polo tanto require de intervención inmediata a través de reanimación cardiopulmonar (RCP), que consiste nunha masaxe cardíaca e de respiración artificial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centro da Ciencia de Reanimación do Hospital Universitario de Pensilvania
Robert Aldrich

**Robert Burgess Aldrich**, nado en Cranston (Rhode Island) o 9 de agosto de 1918 e finado nos Ánxeles o 5 de decembro de 1983 foi un director de cinema estadounidense.

## Traxectoria 
Neto do senador Nelson W. Aldrich e primo de Nelson Aldrich Rockefeller estudou economía na Universidade de Virxinia. En 1941 abandonou os seus estudos por un traballo de cincuenta dólares á semana na RKO Radio Pictures. Tamén abandonou a súa familia e a súa potencial herdanza.

Deseguido conseguiu traballo como axudante de director, traballando con Jean Renoir, Abraham Polonsky, Joseph Losey e Charles Chaplin. Na década de 1950 comezou a dirixir na televisión. Tras conseguir rapidamente o recoñecemento como autor, na década seguinte dirixiu varios éxitos comerciais como *¿Que lle sucedeu a Baby Jane?*, con Bette Davis e Joan Crawford, ou *Doce do patíbulo* (1967). O éxito deste filme permitiulle establecerse como produtor, pero algúns fracasos fixeron que tivese que volver aos filmes comerciais de Hollywood. Finou en 1983, vítima dun fallo renal.

## Filmografía 
* *Big Leaguer* (1953)
* *Apache* (1954)
* *Veracruz* (1954)
* *Bico mortal* (1955)
* *O gran coitelo* (1955)
* *Follas de outono* (1956)
* *Attack* (1956)
* *Ten Seconds to Hell* (1959)
* *The Angry Hills* (1959)
* *O último solpor* (1961)
* *Sodom and Gomorrah* (1962)
* *¿Que lle sucedeu a Baby Jane?* (1962)
* *Catro tipos de Texas* (1963)
* *Hush… Hush, Sweet Charlotte* (1964)
* *O voo do Fénix* (1965)
* *Doce do patíbulo* (1967)
* *A lenda de Lylah Clare* (1968)
* *O asasinato da irmá George* (1968)
* *What Ever Happened to Aunt Alice?* (1969)
* *Too Late the Hero* (1970)
* *The Grissom Gang* (1971)
* ''Ulzana's Raid* (1972)
* *O emperador do norde* (1973)
* *The Longest Yard* (1974)
* *Hustle* (1975)
* *Twilight's Last Gleaming* (1977)
* *The Choirboys* (1977)
* *The Frisco Kid* (1979)
* *...All the Marbles'' (1981)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Virtual History
Ponte colgante de Menai

A **Ponte Colgante de Menai** (en ), é unha ponte colgante entre a illa de Anglesey e o resto de Gales. Foi deseñada por Thomas Telford e completouse en 1826, sendo unha das primeiras pontes colgantes modernas do mundo. 
miniatura|A Ponte Colgante de Menai sendo pintada, agosto de 2005.
## Construción 
Antes da finalización da ponte en 1826, a illa non tiña conexión fixa con Gales e todo o tráfico con Anglesey facíase mediante transbordador (ou a pé coa marea baixa). Porén, a Acta de Unión de 1800 incrementou a necesidade de transporte cara a Irlanda, e con Holyhead como unha das terminais principais a Dublín, decidiuse que era precisa unha ponte.
[miniatura|A ponte tal e como se pintou nun prato de [gres de Staffordshire na década de 1840. - *(Dende a casa de J L Runeberg)*]]
A tarefa de mellorar a ruta de Londres a Holyhead encomendóuselle a Thomas Telford, e unha das melloras claves foi o seu deseño de ponte colgante sobre o Estreito Menai entre un punto preto de Bangor co que daquela era a vila de Porthaethwy, coñecida hoxe en día como Menai Bridge en Anglesey. O deseño da ponte tiña que permitir a navegación ós barcos dunha altura de 100 pés para pasar baixa a cuberta en marea alta.

A construción da ponte comezou en 1819, coas torres a ámbalas beiras do estreito. Estas construíronse con pedra calcaria de Penmon e estaban ocas con tabiques cruzados internos. Despois, colocáronse as 16 enormes cadeas de cables, cada unha feita a partir de 935 barras de ferro cunha lonxitude de 176 metros. Para evitar a ferruxe, cada cable enchoupouse con aceite de liñaza. A ponte inaugurouse o 30 de xaneiro de 1826 e logrou reducir a viaxe de 36 horas de Londres a Holyhead en 9 horas.

## Historia posterior
En 1839 viuse danado por mor das refagas de vento, a estrada tivo que ser amplamente reparada e en 1893 toda a superficie de madeira foi substituída por unha cuberta de aceiro. Pasados os anos, o límite de 4,5 toneladas de peso resultou problemático pola crecente industria do transporte e en 1938 as cadeas orixinais de ferro foron substituídas por outras de aceiro sen a necesidade de pechar a ponte. En 1999 a ponte foi pechado de novo ao redor dun mes co obxectivo de repavimentar a superficie e fortalecer a estrutura, o que requiriu que todo o tráfico cruzase polo próximo Ponte Britania.

O 28 de febreiro de 2005 a ponte foi proposto á Unesco como candidato a Patrimonio da Humanidade e, coincidindo o mesmo día en que unha calzada da ponte foi pechada durante seis meses restrinxindo o tráfico a unha única calzada de maneira que o tráfico viaxase ao continente pola mañá e cara a Anglesey pola tarde.

A ponte foi finalmente reaberto ao tráfico en ambas direccións o 11 de decembro de 2005 despois de que se volvese a pintar de xeito significativo por primeira vez en 65 anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da Ponte de Menai
Mediana (cálculo)

Na estatística, a **mediana** é unha medida de posición que representa o valor central da variable nun conxunto de datos ordenados.

## Cálculo 
Existen dous métodos para o cálculo da mediana, considerando os datos en forma individual, sen agrupalos ou empregando o datos agrupados en intervalos de clase.

### Datos sen agrupar 
Sexan x_1,x_2,x_3,\ldots,x_n os datos dunha mostra *ordenada en orde creciente* e designando a mediana como M_e, distínguense dous casos:

* Se *n* é impar, a mediana é o valor que ocupa a posición (n+1)/2 porque este é o valor central. É dicir: M_e=x_{(n+1)/2}.

Por exemplo, se temos cinco datos que ordenados son x_1 = 3, x_2 = 6, x_3 = 7, x_4 = 8, x_5 = 9, o valor central é o terceiro, x_{(5+1)/2} = x_3 = 7. Este valor deixa dous datos por baixo del (x_1, x_2) e outros dous por riba (x_4, x_5).

* Se *n* é par, a mediana é a media aritmética dos dous valores centrais. Cando n é par, os dous datos que están no centro da mostral ocupan as posicións n/2 e n/2+1. É dicir: M_e = (x_{\frac{n}{2}} + x_{{\frac{n}{2}}+1})/2.

Por exemplo, se temos seis datos que ordenados son x_1 = 3, x_2 = 6, x_3 = 7, x_4 = 8, x_5 = 9, x_6 = 10 => Hai dous valores que están por baixo do x_{\frac {6} {2}} = x_3 = 7 e outros dous que quedan por riba do seguinte dato x_{{\frac {6} {2}}+1} = x_4 = 8. Polo tanto, a mediana deste grupo de datos é a media aritmética destes dous datos: M_e = \frac {x_3 + x_4}{2} = \frac {7 + 8} {2}=7,5.

### Datos agrupados 
Ao tratar con datos agrupados, se  {{\frac {n} {2}}}  coincide co valor dunha frecuencia acumulada o valor da mediana coincidirá coa abscisa correspondente.
Se non coincide co valor de ningunha abscisa calcúlase a través da semellanza de triángulos no  histograma ou no polígono de frecuencias acumuladas, utilizando a seguinte equivalencia:

:\frac{N_i-N_{i-1} }{a_i-a_{i-1} }=\frac{\frac{n}{2}-N_{i-1} }{p}\Rightarrow p=\frac{\frac{n}{2}-N_{i-1} }{N_i-N_{i-1} }(a_i-a_{i-1})

onde N_{i} y N_{i-1} son as frecuencias absolutas acumuladas tales que N_{i-1} , a_{i-1} y a_{i} son os extremos, interior e exterior, do intervalo onde se alcanza a mediana e M_e=a_{i-1}+p é a abscisa que hai que calcular, a mediana.
Obsérvase que a_{i} - a_{i-1} é a lonxitude dos intervalos seleccionados para o diagrama.

### Exemplo para datos agrupados 
Entre 1.50 e 1.60 hai 2 estudantes.
Entre 1.60 e 1.70 hai 5 estudantes.
Entre 1.70 e 1.80 hai 3 estudantes.

:Mediana= 1.60 + \left( \frac{(10/2)-2}{5} \right)0.1=1.66

## Método de cálculo xeral 
Entón:
:Mediana= x_{i1} + \left( \cfrac{(N_M/2)-N_{i-1}}{f_i} \right).(x_{i2}-x_{i1})

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Cuartil
* Desvío estándar
* Moda (estatística)
* Media (matemáticas)
* Parámetro estatístico
* Valor esperado
### Ligazóns externas
* Simulación da mediana dunha variable discreta
Esllabón Lleonesista

**Esllabón Lleonesista** (*Elo Leonesista* en galego) é unha asociación socio-cultural de ideoloxía leonesista fundanda no ano 1997 por persoas de distintas sensibilidades ligadas ao leonesismo social. Nela participan militantes e ex-militantes de partidos políticos leonesistas así como persoas independentes non ligadas a ningunha organización. O seu presidente actual é Amadeo Núñez e conta entre os seus membros militantes históricos do leonesismo como Félix Pérez Echevarría 'Cheva'.
A asociación pasou por diferentes etapas de actividade e inactividade ao longo da súa historia. Na actualidade, a asociación participa moi activamente na vida social e cultural da cidade de León, onde concentra a meirande parte das súas ocupacións. A asociación ten unha publicación propia chamada *Bolteo* a cal é publicada e distribuída pola asociación na actualidade, pero que tamén viviu períodos de inactividade coma a propia asociación.

## Obxectivos 
O obxectivo principal da asociación é o logro dunha autonomía para o que eles denominan o País Leonés así como o fomento da identidade leonesa. Para iso, pretenden vertebrar todo tipo de iniciativas de tipo social, cultural, político e lingüístico que axuden a concienciar á sociedade leonesa neste sentido.

Así, participan en todo tipo de iniciativas e organizan todo tipo de actos e manifestacións para fomentar a colaboración de todas as persoas, asociacións, e organizacións leonesistas para avanzar na consecución dunha autonomía para a Rexión leonesa dende o terreo da sociedade civil.

## Actividade 
Esllabón Lleonesista arranxa diferentes tipos de actos aos cales acoden simpatizantes leonesistas, intelectuais locais, asociacións e organizacións leonesistas. Un dos actos de maior fama é a *Noitevella leonesista*, que a asociación celebra anualmente. É un acto de tipo reivindicativo no que participan colectivos da provincia de León e que adoita celebrarse a principios de xaneiro. Nos últimos anos a asociación está a impulsar os chamados *Concejos Abiertos* nos que participan membros de organizacións e partidos políticos leonesistas así como simpatizantes. Nestas reunións, discútese sobre a situación do chamado País Leonés e vertébranse iniciativas para a mellora e solución dos problemas das provincias da Rexión de León.

A asociación organizou e participou en diferentes manifestacións reivindicativas nas que apoiaba diferentes reclamacións: unha facultade de medicina para a Universidade de León, a mellora das infraestruturas ferroviarias en León, a defensa  do GREIM (Grupo Especial de Rescate e Intervención na Montaña da Garda Civil) de Sabero e iniciativas contra a corrupción nas institucións de León entre outras.

A asociación mantén contactos con diferentes partidos políticos como a UPL. Aínda que a súa actividade se concentra na provincia de León, tamén participa en iniciativas fóra da provincia, coma no caso dunha manifestación leonesista na cidade de Salamanca no ano 2013.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Páxina Web da asociación
*Blog da asociación
The Zombie Kids

**The Zombie Kids** é un grupo formado por Edgar Candel Kerri e Cumhur Jay, dous disc jockeys e produtores discográficos que residen en España. A formación deuse a coñecer co seu debut en Rock in Rio (Lisboa 2010) e a publicación do seu primeiro sinxelo "Face" (2010), que conseguiu un grande éxito. O tema foi seleccionado para formar parte da B.S.O do filme *Tengo ganas de ti* ou do *spot* da cervexeira mexicana Cerveza Indio. A súa boa aceptación fixo que a discográfica Universal Music asinase un acordo co grupo para gravar o seu primeiro álbum, *The Zombie Kids*, que saíu á venda o 27 de xullo de 2012. Ese mesmo ano, o grupo foi premiado co MTV European Music Awards co galardón a "Mellor artista español". En 2013, The Zombie Kids foi o conxunto musical que máis actuacións realizou en España durante o verán dese ano. Tamén lanzou o seu novo proxecto "TZK Radio", con sesións mensuais e onde se deron a coñecer co seu novo tema "My House is Your House" *feat.* MC Ambush.

## Discografía 
### Álbum 
* 2012: *The Zombie Kids*

### Sinxelos 
* «Face» 
* «Zumbiezed»
* «Mamajuana Rock» 
* «Kiss mys Ass» 
* «Blow Money Fast»
* «Drums of Death»
* «Fire» 
* «My House Is Your House»
Off the Wall (álbum)

***Off the Wall*** é o quinto álbum de estudio do artista estadounidense Michael Jackson. Foi estreado o 10 de agosto de 1979 por Epic Records, despois da actuación ben recibida pola crítica no filme *O meigo*. Mentres traballaba nese proxecto, Jackson e Quincy Jones fíxeronse amigos, e Jones accedeu a traballar con Jackson no seu próximo álbum. A gravación tivo lugar entre decembro de 1978 e xuño de 1979 en Allen Zentz Recording, Westlake Recording Studios e Cherokee Studios da cidade dos Ánxeles. Jackson colaborou con numerosos artistas como Paul McCartney, Stevie Wonder e Rod Temperton. Lanzáronse cinco sinxelos dese álbum, tres dos cales tiveron o seu vídeo musical. Jackson escribiu tres das cancións el mesmo, incluíndo o máis famoso "Don't Stop 'Til You Get Enough". Foi o seu primeiro lanzamento con Epic Records, o selo co que gravaría dende aquela ata a súa morte no 2009.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Cuartil

En estatística os **cuartís** dun conxunto ordenado de datos son os tres puntos que dividen os datos en catro grupos iguais, cada un deles formado pola cuarta parte dos datos.

## Definicións 
miniatura|Diagrama cos cuartís e o percorrido intercuartílico dunha normal N(0,1σ2)
Considéranse tres cuartís:
* O **primeiro cuartil** (Q1) ou cuartil inferior deixa por baixo del o 25% dos datos. Coincide co **percentil 25**.
* O **segundo cuartil** (Q2) é a mediana, que divide os datos en dúas partes.
* O **terceriro cuartil** (Q3) ou cuartil superior deixa por baixo o 75% dos datos. Coincide co **percentil 75**.

Chámase **percorrido intercuartílico** á diferenza entre os cuartís superior e inferior (Q3 - Q1).

## Valores anómalos
Existen métodos na estatística e na análise estatística para buscar datos anómalos. No caso dos cuartís o percorrido intercuartílico pode empregarse para caracterizar eses datos.

Tras determinar o primeiro e o terceiro cuartil ademais do percorrido intercuartílico (IQR) calculamos os seguintes valores:

:\text{Extremo inferior} = Q_1 - 1.5(\mathrm{IQR}) \, 
:\text{Extremo superior} = Q_3 + 1.5(\mathrm{IQR}) \,

e poden considerarse valores anómalos os que están fóra deste intervalo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Parámetro estatístico
### Ligazóns externas
* Cuartil en MathWorld 
* MathForum 
* Calculadora de cuartís
* Cuartís
Carlos III de Francia

**Carlos III**, tamén coñecido como *o Simple* (como sinónimo de honesto non de torpe), nado o 7 de xaneiro ou 17 de setembro de 879 en Péronne (Somme) e finado o 7 de outubro de 929, foi rei de Francia occidental entre 893 e 923.

## Traxectoria 
Fillo de Lois II de Francia *o Tatexo* e de Adelaida de Friúl, no momento da morte de seu pai e seus irmáns era demasiado novo para reinar, polo que o emperador carolinxio Carlos III *o Gordo* tomou a coroa e os nobres do reino escolleron a Eudes, Conde de París, como rei de Francia occidental. Porén finalmente o 28 de xaneiro de 893 coroouse como rei de Francia en Reims, se ben non puido acceder ao trono ata a morte de Eudes no ano 898.

Xa no trono deulle solución ao continuo problema das invasións viquingas. En 911 asinou o Tratado de Saint-Clair-sur-Epte, segundo o cal acordou co caudillo viquingo Hrolf Ganger a concesión de Normandía a cambio da promesa de protexer a costa de Francia e o río Sena da pillaxe viquinga, a promesa de vasalaxe, a conversión ao catolicismo e o matrimonio coa filla do rei francés, Gisela.

Por outro lado a nivel interno non puido limitar o poder dos señores feudais, que se organiza en torno aos numerosos torreóns, loitando especialmente contra Xilberto de Lorena, Raúl de Borgoña e o futuro Roberto I, irmán de Eudes e avó de Hugo Capeto.

Á morte de Lois IV, último rei carolinxio de Xermania, Carlos reivindicou a rexión de Lorena e fixo valer os seus dereitos ao Imperio, porén é derrotado polo xermano Henrique *o paxareiro*, futuro Henrique I.

Roberto, conde de París e irmán do anterior rei, fomentou unha revolta contra a coroa e os seus partidarios escollérono como rei so o nome de Roberto I e o 29 de xuño de 922 Carlos III renunciou, obrigado, ao trono, mais contraatacou dende Lorena enfrontándose ao usurpador na batalla de Soissons o 15 de xuño de 923. Nesa batalla morreu Roberto I, mais o seu fillo, Hugo Capeto, derrotou a Carlos III.

Despois deste enfrontamento os señores feudais de Francia non recoñeceron como rei ningún dos contendentes, escollendo a Raul de Borgoña, que sería coroado co nome de Raúl I de Francia.

Carlos III refuxiouse na casa do seu vasalo Herberto II de Vermandois, quen o fixo prisioneiro no Castelo de Péronne (Somme) a causa dos seus lazos familiares con Roberto I, xa que a súa irmá era a esposa deste.

Finalmente morre en 929 despois de seis anos de cativerio.

## Descendencia 
* Con Frédérune:
** Giséle
** Rothrude
** Hildegarde
** Frérone
** Ermentrude
** Adélaïde
* Con Edwige de Wessex, filla de Eduardo o Vello, rei de Wessex:
** Lois IV de Francia, rei de Francia entre 936 e 954.
* Fillos bastardos:
** Arnulf
** Drogon
** Roricon
** Alpaïs
Claude Cahun

**Lucy Renée Mathilde Schowb**, nada en Nantes o 25 de outubro de 1894 e finada en Sáint-Hélier (illa de Jersey) o 8 de decembro de 1954, foi unha fotógrafa surrealista francesa, musa do movemento Queer e feminista, máis coñecida como **Claude Cahun**.

## Traxectoria 
As mulleres (ó igual que en moitas outras disciplinas) foron menosprezadas na arte ata o redor do século XIX, cando pouco a pouco se ve unha maior presenza de artistas mulleres destacables. Ata ese momento estas estaban destinadas a realizar accións relacionadas (segundo a mentalidade da súa época) co seu sexo.

Claude Cahun será unha destas mulleres revolucionarias que loitarán contra os estereotipos de mulleres da súa época. A pesar de que foi unha personaxe fascinante, o seu traballo quedou no esquecemento ata a década de 1990, cando se crea unha retrospectiva da súa vida e obra no Museo Nacional de Arte contemporánea de París. A partir dese momento volve ser unha artista moi valorada e as súas obras serán recollidas en moitos dos museos máis importantes do mundo, dende o Tate Modern de Londres ata a Grey Art Gallery de Nova York.

miniatura|Obra de Claude Cahun no Palau de la Virreina.

Os seus autorretratos denotan un gran desexo de querer buscar un terceiro sexo existente entre o masculino e o feminino (era lesbiana practicante), por iso é considerada como a gran musa do movemento Queer. Estamos a falar de comezos da década de 1920 polo que esta clase de fotografías eran moi atrevidas para a súa época. Para a recreación das súas fotografías, Claude travestíase a miúdo de diversos personaxes, dende un buda, unha nena, unha ximnasta...

As súas fotografías resultan moi innovadoras para a súa época, posto que o feito de experimentar co seu corpo como base artística e unha ideoloxía moi moderna (a pesar de que existían máis artistas na súa época que xogaban tamén co seu propio corpo para representar o que sentían en fotografías, como diversas alumnas da Bauhaus). Tamén é destacable o feito de que traballase con fotografía, pois esta nun principio non era considerada como unha disciplina artística e grazas a artistas como Claude terminará collendo unha maior relevancia social.
miniatura|Claude Cahun no Palau de la Virreina.

Co ascenso do réxime Nazi, Claude oponse abertamente a el e por pouco termina fusilada. O réxime nacionalsocialista considerará a súa obra como "arte dexenerado", polo que a artista se irá recluíndo na tranquilidade do seu fogar, a pesar de que seguía retratándose o feito de que os nazis desconsiderasen a súa obra, xunto con outros sucesos, axudan a que a súa arte quede totalmente no esquecemento.

En 1992 redescubriuse a súa imaxe, volvendo ó lugar que lle corresponde no mundo da arte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Claude Cahun: El tercer género o la identidad polimorfa. Diana Saldaña Alfonso
* Biografía e fotos (en castelán)
* Biografía e fotografías (en inglés)
* Páxina con abundantes fotografías e datos (en inglés)
* Páxina Web con información e fotografías (inglés)
Walk the Moon

**Walk the Moon** (estilizado como **WALK THE MOON**) é unha banda de indie rock de Cincinnati, Ohio, liderada polo cantante Nicholas Petricca. Formouse no 2008 e tivo varios cambios de compoñentes antes de que se xuntasen os actuais membros, Kevin Ray, Sean Waugaman e Eli Maiman no 2010. O nome da banda deriva da canción "Walking on the Moon" de The Police. O grupo estreou independentemente o seu primeiro álbum, *i want! i want!*, en novembro de 2010, conseguindo emisións do seu sinxelo "Anna Sun" en WCRD, WFPK, WKNH, WRLT e WTMD. En febreiro de 2011, Walk the Moon asinou con Mick Management. Estrearon o seu primeiro álbum oficial con RCA Records, *Walk the Moon*, en xuño de 2012.

## Discografía 
### Álbums 
**The Other Side: B-Sides and Rarities* (2009, auto lanzamento)
**I Want! I Want!* (2010, auto lanzamento)
**Walk the Moon* (2012, RCA)
* *Talking Is Hard* (2014)

### Extended plays 
**The Anthem* (2008)
**Anna Sun* (2012)
**Tightrope* (2013)

### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Kauhsen

**Kauhsen** foi un construtor de Fórmula 1 alemán, fundado polo expiloto Willi Kauhsen. O equipo comezou na Fórmula Dúas en 1976, compraron dous coches Renault, e correron con varios pilotos cun éxito limitado. Kauhsen participou na Fórmula 1 na tempada de , en 1978 investiu no deseño do seu propio chasis con motores Cosworth. Participaron en dous Grandes Premios do Campionato do Mundo con Gianfranco Brancatelli, non logrou clasificarse en ningunha das dúas ocasións, antes de que o equipo pechase.

## Fórmula Dúas 
Willi Kauhsen, que competera con Porsche e Alfa Romeo, fundou o seu equipo de carreiras de Fórmula Dúas en 1976, mercando os coches de Fórmula 2 gañadores do campionato Elf-Renault 2J.. Os coches, foron pilotados por Michel Leclère e Klaus Ludwig, foron renomeados como Kauhsen-Renault e nun principio comezaron con éxito, con Leclère logrando a pole na primeira carreira da tempada europea de 1977 de Fórmula Dúas en Silverstone. As continuas modificacións do chasis por Kauhsen deron lugar a descensos no rendemento, aínda que retirouse anticipadamente na carreira debido a problemas de motor. a primeira aparición no Campionato do Mundo de Kauhsen foi no Gran Premio de España de 1979, utilizando outro coche redeseñado. Brancatelli fallou outra vez na cualificación, a rotura do embrague impediu unha mellora no ritmo. Logo dos dous fracasos sucesivos, e a falta de fondos, Willi Kauhsen retirouse da Fórmula Un e pechou o equipo. que fusionouno co seu propio equipo do mesmo nome Merzario, que estivera tendo unha falta similar de éxito co chasis A2. O Kauhsen WK utilizouse como base para o Merzario A4 deseñado por Gian Paolo Dallara, pero isto non mellorou o rendemento dos coches, non logrando clasificarse en ningunha das restantes carreiras do Campionato do Mundo. A única aparición do A4 foi na carreira fóra de campionato Gran Premio Dino Ferrari, terminando no posto 11, Merzario abandonou a Fórmula Un ao final de 1979, e trasladouse ao campionato de Fórmula Dúas.

### Resultados Completos na Fórmula 2 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Ligazóns externas
Gisela de Francia

**Gisela**, tamén escrita coma Gisella ou Giséle, foi a filla do rei de Francia Carlos III e segunda esposa do caudillo viquingo e primeiro Duque de Normandía Rollo.

### Traxectoria 
O seu matrimonio en 911 co caudillo viquingo Hrolf Ganger, ou Rollo, formaba parte do tratado asinado entre este e o rei de Francia, seu pai, segundo o cal Hrolf Ganger obtiña a rexión de Normandía a cambio de protexer as costas francesas dos ataques viquingos, converterse ao catolicismo e xurar lealdade ao rei francés Carlos III.

Polo tanto é considerada como a primeira Duquesa de Normandía.

Non se teñen moitas referencias do seu nacemento e sobre o seu matrimonio, habendo dúbidas sobre a súa existencia e sobre se en realidade era unha filla bastarda de Carlos III.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Dicionario sobre heroes medievais
Coiro cabeludo

miniatura|Coiro cabeludo.
O **coiro cabeludo** é a pel que reviste o cranio do ser humano e que posúe cabelo. É diferente das outras peles por que baixo esta hai unha estrutura moi vascularizada, formada por unha ramificación enorme de vasos sanguíneos e que é a responsable das grandes hemorraxias que causan as feridas que se producen aquí.

Este tecido fino, fráxil e altamente vascularizado recibe o nome de galea aponeurótica. As feridas neste lugar deben ser necesariamente suturadas para evitar a formación de hematomas.

A máis externa das súas cinco capas é na que se presenta a caspa.

## Anatomía 
O coiro cabeludo componse de pel (polo xeral, con cabelo) e de tecido subcutáneo, e cobre o curucho dende as liñas nucais superiores do óso occipital ata as marxes supraorbitarios do óso frontal. O coiro cabeludo esténdese lateralmente sobre a facia temporal ata os arcos cigomáticos. Anatomicamente, o coiro cabeludo está considerado como unha estrutura única, independente da pel. Está formado por catro capas que son:
*Pel: O grosor da epiderme e derme varía entre 3 e 8&nbsp;mm.
*Epicranio e galea aponeurótica: os músculos occipal e frontal conéctanse no vértice do cranio pola chamada galea aponeurótica, que constitúe a lámina máis firme e resistente do coiro cabeludo e é tamén a responsable da escasa posibilidade de distensión do mesmo.
*Subepicranio (plano subgaleal ou espazo de Merkel): é o espazo entre a galea e o epicranio ocupado por un tecido delgado e lacio con poucos vasos sanguíneos. 
*Pericranio: é o estrato profundo, intimamente adherido á táboa externa do cranio.
Viño de Cabo Verde

[150px|miniatura|[Viñas no Pico do Fogo, Cabo Verde.]]

O **viño de Cabo Verde** é un dos viños máis próximos ao ecuador. A produción limítase á Illa do Fogo, en Chã das Caldeiras, ao pé do Pico do Fogo, un estratovolcán que entrou por última vez en erupción en 1995.

## Historia 
thumb|Vinho de Fogo 2013
É un viño novo, que ten 120 anos de tradición vitivinícola. Os primeiros viños foron producidos para a exportación no Brasil e Guinea-Bissau, que era entón unha colonia portuguesa como Cabo Verde. A etiquetaxe dos viños *Chã* (etiqueta vermella) é feita pola *Associação dos Agricultores de Chã * coa axuda da Unión Europea. É comercializado baixo o nome de *Vinho de Fogo*.

## Produción e comercialización 
200px|miniatura|Barricas nunha adega de Chã das Caldeiras

No 2006, a *Assosiaçao dos Agricultores de Chã* con 100.000 quilogramos de uvas, producía 40.000 caixas de viño (12 botellas cada caixa), no 2008, a colleita foi de 72.000 quilogramos de uva, o que corresponde a 55 000 botellas de 0,75 litros.

A demanda é tal que o viño tinto non é envellecido durante un tempo considerábel. Tódolos viños son consumidos ou vendidos localmente.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Bouteilles de Chã branco.jpg|Botellas de Chã branco.
Ficheiro:Vignoble du Chã das Caldeiras.jpg|Explotación en Chã das Caldeiras.
Ficheiro:Vignes dans les laves de Chã das Caldeiras.jpg|Viña en Chã das Caldeiras.
Ficheiro:Vigne à côté d'une bombe volcanique à Chã das Caldeiras.jpg|Viñas a carón dunha rocha volcánica.

## Notas
Viño de Bosnia e Hercegovina

[200px|miniatura|Viñas en [Sovići.]]

O **viño de Bosnia e Hercegovina** é o viño producido en Bosnia e Hercegovina. Este país é membro da Organización Internacional da Viña e do Viño desde o 12 de novembro de 2010.

## Orixe 
Segundo determinou nunha investigación do xeógrafo francés Henri Enjalbert, as viñas cultivadas ao sur da Dalmacia parece ser o último refuxio da vide europea trala idade do xeo, canda as de Albania e as illas Xónicas.

## Viña actual 
As viñas de Bosnia e Hercegovina foron severamente afectadas pola guerra de Bosnia (1992-1995), especialmente as concentradas na rexión de Mostar. Ao longo do val do Neretva, pequenas e grandes viñas foron plantadas en solo pedregoso que reflicte a luz solar. Algunhas das súas variedades indíxenas como a Zilavka e a Blatina son elementos fundamentais do patrimonio vitícola en todo o mundo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vignoble de Mostar sur la route menant à Dubrovnik.jpg|Viñas na estrada cara a Dubrovnik.
Ficheiro:Vin de Bosnie-Herzégovine.jpg|Viño de Bosnia e Hercegovina.
Ficheiro:Vineyards near Mostar.jpg|Viñas preto de Mostar.

## Notas
Percentil

En estatística, o *k*-ésimo **percentil** (*Pk*) é o valor *x* (*xk*) que separa o *k*% dos valores máis pequenos da mostra.

## Definicións
O percentil *k*-ésimo é o valor *x* (*xk*) que corresponde á frecuencia acumulada de *N* *k*/100, onde *N* é o tamaño da mostra. Polo tanto o primeiro percentil determina o 1 % menor dos datos e o 98º percentil determina o 98 % menor dos dados.

O 25º percentil é o primeiro cuartil; o 50º percentil é a mediana e o 75º percentil é o terceiro cuartil. De igual forma, o 10º percentil é o primeiro decil e o 80º percentil é o oitavo decil.

A definición de Mendenhall e Sincich para o *p*-ésimo percentil de *N* valores ordenados é correspondente ao valor que ocupa a posición  k = \frac{p(n+1)}{100} , arredondada ao enteiro mais próximo. A definición *Minitab* é dada como a interpolación linear do valor correspondente á  k = \frac{p(n+1)}{100} posición.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
*
Centro Arqueolóxico de Salinae

O **Centro Arqueolóxico Salinae** (Vigo) é a primeira salina romana de evaporación solar que foi conservada e musealizada do Imperio Romano. É un centro dependente do Museo do Mar de Galicia e da Xunta de Galicia.

## Descrición 
As salinas foron descubertas en 1998 durante as escavacións da construción dun centro de saúde do Sergas. A intervención arqueolóxica estivo a cargo de J.C. Castro Carrera, da empresa Anta de Moura S.L. Decidiuse modificar o proxecto do centro de saúde para conservar e musealizar o xacemento, para o cal se investiron 1,4 millóns de euros. O proxecto do centro paralizouse en 2001 e, non foi ata finais do 2008 cando estivo preparado para a súa inauguración. A musealización da salina foi levada a cabo pola empresa Ingeniaqed S.A. e, a parte arquitectónica, polo arquitecto G. Santos-Zas.

Encóntrase no centro da cidade de Vigo, no 21-23 da rúa Rosalía de Castro, na praza do centro de saúde homónimo. A visita é gratuíta e ofrece a posibilidade de visitas guiadas. O horario de apertura ó público é de martes a domingo de 11 a 14 horas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do  en Turgalicia.
Galatea

**Galatea** era unha divindade mariña que formaba parte das nereidas, fillas de Nereo. A súa lenda está ligada coa do ciclope Polifemo. Polifemo estaba namorado de Galatea pero ela rexeitouno, polo que este tomou vinganza esmagando baixo dunha roca o amado de Galatea, o pastor Acis. Galatea transformou o seu amado nun río que utilizou para volver coas súas irmás.

Literatura: esta fábula mitolóxica aparece representada en obras como *Fábula de Polifemo y Galatea* de Góngora (1612), *Polifemo* de Tomaso Stigliani (s. XVII), *Brindisi de los cíplopes* de Antonio Malatesti (s. XVII), *La zampoña* de Giambattista Marino (1620) o *Galatea* de Cervantes (1585), sendo estas últimas adaptacións de historia.

Música: creáronse diferentes obras inspiradas nesta fábula baixo o nome de *Acis y Galatea*: Lully (1686), Haendel (1720)e Haydn (1790).
La Hoya, Lorca

**La Hoya** é unha pedanía do municipio de Lorca, na Rexión de Murcia, situada ao leste da cidade. Ten 3.544 habitantes (2010) e é a terceira pedanía máis poboada do concello, por detrás de Sutullena e Campillo.
## Transporte 
La Hoya está comunicada por estrada co resto da Rexión de Murcia grazas á autovía do Mediterráneo (A-7) que cruza a pedanía polo norte. Cara ao oeste comunica con Lorca e Andalucía e en dirección leste diríxese cara á cidade de Murcia e a Comunidade Valenciana. Paralela á anterior e pasando polo centro da localidade atopamos a estrada nacional N-340.

Ademais, hai un apeadoiro ao sur da localidade con servizos da liña de Proximidades Murcia entre a capital murciana e Águilas.

## Deporte 
Entre 2003 e 2022 existiu o Lorca Club de Fútbol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información da pedanía na web do concello de Lorca
La Hoya

O topónimo **La Hoya** pode facer referencia a:

## Toponimia 
*  **La Hoya**, municipio da provincia de Salamanca, en Castela e León. 
*  **La Hoya**, pedanía do municipio de Lorca, na Rexión de Murcia.
*  **La Hoya** (*La Foia* en valenciano), pedanía do municipio de Elx, na provincia de Alacant, Comunidade Valenciana.

## Outros 
* **La Hoya Lorca Club de Fútbol**, equipo de fútbol da pedanía lorquina de La Hoya, en España.
* **La Hoya**, sitio arqueolóxico prerromano na localidade arabesa de Laguardia, en España.
* **La Hoya**, estación de esquí da provincia de Chubut, na Arxentina.
* **La Hoya**, vereda da cidade de Tunja, en Colombia.
Vincent Nichols

**Vincent Gerard Nichols**, nado o 8 de novembro de 1945 en Crosby, Merseyside (Inglaterra), é un cardeal da Igrexa católica, arcebispo de Westminster e Presidente da Conferencia dos Bispos Católicos de Inglaterra e Gales. Anteriormente foi arcebispo de Birmingham, entre 2000 e 2009. O 22 de febreiro de 2014 o papa Francisco creouno cardeal.

## Traxectoria 
Naceu o 8 de novembro de 1945 en Crosby. Foi ordenado sacerdote da diocese de Liverpool o 21 de decembro de 1969 en Roma polo bispo Paul Casimir Marcinkus.

O 5 de novembro de 1991 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo auxiliar de Westminster e bispo titular de *Othona*. Recibiu a consagración episcopal o 24 de xaneiro de 1992 na catedral arquidiocesana de mans do cardeal George Basil Hume.

O 15 de febreiro de 2000 foi nomeado arcebispo de Birmingham.

O 3 de abril de 2009 o papa Bieito XVI nomeouno arcebispo de Westminster.

No consistorio do 22 de febreiro de 2014 o papa Francisco creouno cardeal co título de cardeal-presbítero do Santísimo Redentor e Santo Afonso in Via Merulana.
Condados de Kansas

Esta é unha lista dos 105 condados do estado de Kansas, nos Estados Unidos. Inicialmente eran 36.

## Condados 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Establishment of Counties in Kansas (en inglés)
Condado de Grant

**Condado de Grant** pode referirse a diversas localizacións:

En **Australia**:
* Condado de Grant, Victoria.
Nos **Estados Unidos**:
* Condado de Grant, Arkansas.
* Condado de Grant, Dakota do Norte.
* Condado de Grant, Dakota do Sur.
* Condado de Grant, Indiana.
* Condado de Grant, Kansas.
* Condado de Grant, Kentucky.
* Condado de Grant, Minnesota.
* Condado de Grant, Nebraska.
* Condado de Grant, Novo México.
* Condado de Grant, Oklahoma.
* Condado de Grant, Oregón.
* Condado de Grant, Virginia Occidental.
* Condado de Grant, Washington.
* Condado de Grant, Wisconsin.
* Condado de Grant, Xeorxia (lugar ficticio).
* Parroquia de Grant, Louisiana.
Refrixeración por absorción

300px|miniatura|Ciclo de absorción.
Denomínase **refrixeración por absorción** á utilización da propiedade que teñen algúns líquidos (disolventes) de absorber  un fluído refrixerante. Isto conséguese variando as súas características físicas, segundo o estado físico no que se atopen.

Existen varios tipos de máquinas para obter este servizo.

## Tipos
Máquina de absorción auga-amoníaco.

Máquina de absorción auga-bromuro de litio.

## Funcionamento
A máquina de absorción auga-amoníaco está composta fundamentalmente por dous bloques que conforman un ciclo continuo de refrixerante en movemento. 
Inicialmente temos unha solución de auga-amoníaco nun tanque denominado absorbedor, onde o amoníaco (refrixerante), ao estar a baixa temperatura é absorbido pola auga (disolvente). A solución lévase mediante unha bomba ao seguinte tanque, denominado ebulidor, onde a fonte de calor externa eleva a temperatura ata que o amoníaco se separa da auga en forma de gas. O vapor sae do tanque e é filtrado para que non arrastre partículas de auga. Nesta parte do ciclo, o amoníaco funciona coma se estivese nun ciclo frigorífico convencional: pasa por un condensador e prodúcese a licuación; na válvula de expansión transfórmase en gas e baixa a presión, entra no evaporador onde se evapora e consegue así absorber a calor do exterior. Ao saír do evaporador o amoníaco vértese no absorbedor onde se mestura coa disolución pobre en amoníaco que vén dende o ebulidor tras pasar polo intercambiador térmico que enfronta as saídas do ebulidor e do absorbedor. Así conséguese manter unha optimización da temperatura de traballo, tanto para o quentamento da solución antes da entrar no ebulidor, como para o arrefriamento cara ao absorbedor. A solución auga-amoníaco, antes de entrar no absorbedor, é regulada por unha válvula de caudal que xestiona a súa mestura. No absorbedor é conveniente que exista unha refrixeración extra para  favorecer o arrefriamento da auga e así obter unha mellor mestura.

## Idea xeral
A zona de alta presión comprende o ebulidor, o separador de gotas e o condensador. A zona de baixa presión comprende o evaporador e o absorbedor. O intercambiador e a bomba traballan sobre as dúas zonas. Deste xeito, conséguese que a auga no absorbedor se evapore en torno aos 0&nbsp;°C e consiga absorber o amoníaco ata 1000  veces o seu volume e no ebulidor, ao acadar os 100&nbsp;°C, se desprenda case na súa totalidade del.

A utilización deste tipo de máquina para a refrixeración acada valores de rendemento moi altos, chegando a equipararse a utilización de motores alternativos, cando o foco de calor que se utiliza no ebulidor pertence a unha fonte residual; por exemplo, o exceso de enerxía dun captador solar no verán, ou en grandes industrias.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Pierre Rapin e Patrick Jacquard, *Formulario del Frío* 1999 .
Viño de Kazakhstán

O **viño de Kazakhstán** é o viño feito en Kazakhstán. As orixes da industria vinícola casaca remóntanse ao século VII, cando chegaron á rexión as primeiras cepas de vide procedentes dos países veciños China e Uzbekistán. Aínda que só un 4% da superficie de Kazakhstán é ideal para a viticultura, a produción anual de viño alcanza os 236.000 hectolitros a partir dun terreo cultivado de 13.000 hectáreas. Impulsado pola súa riqueza mineral, o país converteuse nun entusiasta consumidor de viño, pero aínda debe importar o 80% do seu consumo de 30 millóns de botellas ao ano.

## Historia 
esquerda|200px|miniatura|Primitiva botella de viño casaco.
A evidencia máis antiga da viticultura en Kazakhstán data do século VII da nosa era e foi atopada nos arredores de Shymkent e ao pé dos outeiros de Tian Shan, na provincia de Almaty preto da fronteira con Kirguizistán. Crese que os viños foron introducidos na zona por comerciantes procedentes da provincia chinesa de Xinjiang e das provincias de Fergana e Samarcanda, en Uzbekistán.

Ao longo da historia casaca, a produción do viño mantívose en pequena escala e para o consumo doméstico. A comezos do século XX as adegas de Almaty, Shymkent e Taraz, de propiedade e control gobernamental eran as maiores produtoras. Tras a disolución da Unión Soviética, aumentou de novo o interese polo viño casaco e Rusia converteuse nun dos principais socios comerciais de Kazakhstán no comercio do viño.

En xeral, prodúcese un viño de mesa alcanzábel, aínda que a ONU considera que o clima continental podería ser apropiada para a produción dun viño de xeo de alto valor.

## Tipos de uva 
Ata o momento, a industria casaca do viño estivo enfocada á produción de viños doces. Cultívanse máis de 40 variedades de uva aínda que máis da metade están destinadas a uva de mesa antes que á produción de viño. As máis populares variedades de uva de viño inclúen Aligoté, Aleatico, Cabernet Franc, Cabernet Sauvignon, Pinot noir, Riesling, Rkatsiteli, Saperavi, Muscat Ottonel, Bayan Shirey, Kuljinski, Maiski Cherny e Rubinovy Magaracha. Ultimamente aumentou o interese na plantación de variedades internacionais como Sauvignon Blanc.

## Notas
Partido Popular de Asturias

O **Partido Popular de Asturias** é a delegación asturiana do Partido Popular e fundouse en 1989 co nacemento do partido, herdeiro de Alianza Popular. É a forza principal da dereita no Principado e agás un goberno en minoría entre 1985 e 1989, sempre se mantivo na oposición.

## Traxectoria 
O Partido Popular de Asturias, só conseguiu gobernar nunha ocasión, após a vitoria electoral en 1985, sendo o candidato e posterior presidente da Xunta, Sergio Marqués. Mais como consecuencia dos enfrontamentos con Francisco Álvarez Cascos, o 2 de decembro de 1998, Sergio Marqués, abandonou o partido para crear unha nova organización denominada Unión Renovadora Asturiana (URAS) que xiraba arredor da súa persoa e doutros desencantados do Partido Popular. Daquela, continuou adiante co seu goberno, en minoría, e concorreu como cabeza de lista nas eleccións autonómicas de 1999, obtendo un pobre resultado (só 3 deputados) e pasando á oposición o que provocou que, moitos, dos seus partidarios, volvesen ao Partido Popular ao tempo que o goberno pasase a mans do PSOE-FSA.

No 2011, produciuse unha nova escisión, desta volta, encabezada por Álvarez Cascos, que fundou o Foro Asturias (rexistrado como Foro de Ciudadanos) e que venceu nas eleccións de 2011 co 30% dos votos e un deputado máis que o PSOE-FSA.

Dende entón, o Partido Popular, continuou sendo o principal partido da oposición.

## Resultados electorais
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial