Rupicaprinos

[miniatura|250px|Cabra das Montañas Rochosas (*[Oreamnos americanus*).]] 
[miniatura|250px|Coral de cola longa (*[Nemorhaedus caudatus*).]]
[miniatura|250px|Serau de Sumatra (*[Capricornis sumatraensis*).]]

A dos **rupicaprinos** (*Rupicaprini*) é unha tribo de mamíferos artiodáctilos da familia dos bóvidos e subfamilia dos caprinos.

Trátase de animais moi áxiles, de aspecto intermedio ao das cabras verdadeiras (tribo dos *Caprini*), pola forma do seu corpo, e dos antílopes (subfamilia dos *Antilopinae*), polas súas patas longas —ao que deben o seu nome en ingléa, *goat antelopes*— que vive nas altas montañas do sur de Europa, Asia e na parte occidental de América do Norte.

## Clasificación 
A subfailia foi descrita en 1945 polo zoólogo e paleontólogo estadounidense George Gaylord Simpson,

* *Capricornis* - seraus
* *Nemorhaedus* - gorais
* *Oreamnos* - cabra das Montañas Rochosas
* *Rupicapra* - rebezos
 
Porén, hai que facer notar que moitos autores agrupan estes xéneros na subfamilia dos caprinos, e outros, en cambio, como Cabrera, elevan o grupo á categoría de subfamilia: *Rupicaprinae*.

## Características 
Ancestrais bóvidos prosperaban en pasteiros durante o plioceno hai 7 millóns de anos (MA). Os rupicaprinos apareceron no plistoceno e distribuíronse por todo o continente eurasiático.

Porén, os camiños evolutivos das especies hoxe viventes son difíciles de rastrexar debido a que os rexistros fósiles nas montañas son escasos. De todos os xeitos, de estudos taxonómicos das especies da tribo *Rupicaprini* centrados no cranio e a pel, dedúcese que os xéneros *Rupicapra*, *Oreamnos*, *Capricornis* e *Nemorhaedus* son o suficientemente similares como para agrupalos nunha tribo separada (da dos *Caprini*). Ademais das afinidades morfolóxicas, comparacións xenéticas das especies actuais de *Capricornis* tamén confirman as poboacións ancestrais da liñaxe destes.

Os rupicaprinos son animais que están moi ben adaptados á vida en terreos empinados, rochosos e, ademais, toleran ben o frío. Os machos son do mesmo tamaño ou lixeiramente máis grandes que as femias. Ambos os sexos teñen cornos de cor parda escura, curtos, curvados cara a atrás, en forma de gancho. Estas armas son eficientemente utilizadas nas pelexas entre os machos dominates e tamén contra os depredadores.

As distintas especies difiren no tamaño, na cor da pelaxe, a configuración dos cornos e na situación e uso das glándulas odoríferas. O goral ten as glándulas preorbitais moi pequenas, os rebezos e a cabra das Montañas Rochosas, esta de pelaxe totalmente branca, teñen dúas grandes glándulas supraoccipitais e os seraus (xénero *Capricornis*), moi similares aos gorais, pero máis grandes, habitan xeralmente a máis baixas altitudes, son máis lentos e menos áxiles que os seus parentes do xénero *Naemorhedus*, porén son capaces de escalar pendentes para escapar dos depredadores ou buscar refuxio durante os invernos fríos ou os veráns calorosose, e a diferenza destes últimos, usan as súas glándulas preorbitais para marcar o seu territorio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cabrera, Ángel (1914): *Fauna Ibérica. Mamíferos* Madrid: Museo Nacional de Ciencias Naturales. (Facsímile electrónico).
* Dolan, J, M. (1963): "Beitrag zuz Systematischen Gliederung des Tribes Pupricaprini Simpson 1945". *Z. Zool. Syst. Evolutionsforsch ung* **1** (3-4): 311-407. Akademische Verlagsgesellschaft, Frankfurt/Main.
* Geist, V. (1983): "On the evolution of ice age mammals and its significance to an understanding of speciations" *ASB Bulletin* **303**: 109-133.
* Groves, Colin & Peter Grubb (2011): *Ungulate Taxonomy*. Baltimore, Maryland, EE. UU.; The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0093-8.
### Outros artigos 
* Bovinos
* Caprinos
* *Rupicapra*