open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ardeidos

Os **ardeidos** (**Ardeidae**) son unha familia de aves Pelecaniformes que inclúe máis de 60 especies, cuxos membros máis coñecidos son as **garzas** (tamén comprende os abetouros e gazotas). Os ardeidos hai quen os clasifica dentro da orde Ciconiiformes.

Son aves patilongas, e algunhas especies chegan a medir até 85&nbsp;cm de alto. Xeralmente a súa plumaxe é branca, o seu peteiro amarelo e as súas longas patas grises, aínda que a plumaxe varía segundo a estación do ano. Aliméntanse de peixes, crustáceos e pequenos anfibios, e teñen como hábitat as zonas pantanosas ou próximas aos lagos de todo o mundo.

Xeralmente son aves solitarias, pero é normal velas reunidas en comunidade na época de cría. Aniñan en árbores altas, onde fan niños rudos, practicamente planos, e chegan a poñer até 6 ovos.

## Taxonomía 
Os ardeidos subdivídense en catro subfamilias e 19 xéneros, algúns discutidos:

* **Subfamilia Tigrisomatinae**
** *Tigrisoma* (3 especies)
** *Tigriornis* 
** *Zonerodius* 
** *Agamia* (1 especie)
* **Subfamilia Cochleariinae**
** *Cochlearius* 
* **Subfamilia Botaurinae**
** *Zebrilus* 
** *Ixobrychus* (8 especies vivas, 1 recentemente extinta)
** *Botaurus* (4 especies)
** *Dupetor* (ás veces incluído en *Ixobrychus*)
* **Subfamilia Ardeinae**
** *Gorsachius* (3 a 5 especies)
** *Nycticorax* (2 a 4 especies vivas, 5 recentemente extintas)
** *Nyctinassa* 
** *Butorides* (3 especies; ás veces incluído en *Ardea*)
** *Ardeola* (6 especies)
** *Bubulcus* (1 ou 2 especies; ás veces incluído en *Ardea*)
** *Ardea* (11 a 17 especies)
** *Pilherodius* 
** *Syrigma* (1 especie)
** *Egretta* (7 a 13 especies)

Ficheiro:Bird-001-rj.jpg|*Tigrisoma mexicanum*
Ficheiro:Botaurus stellaris (Marek Szczepanek).jpg|Abetouro común(*Botaurus stellaris*)
Ficheiro:Great blue heron02 - natures pics.jpg|*Ardea herodias*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Internet Bird Collection.
* Tree Of Life. 
* Sheldon, F. H. Jones, C. E. & McCracken, K. G. (2000) Relative Patterns and Rates of Evolution in Heron Nuclear and Mitochondrial DNA. *Mol. Biol. Evol.* 17(3): 437–450.

### Outros artigos 
* As aves na cultura popular galega
República Socialista Checoslovaca

miniatura|right|250px
A **República Socialista Checoslovaca** foi o nome oficial de Checoslovaquia entre 1960 a finais de 1989, pouco despois da Revolución de Veludo), era un estado satélite da Unión Soviética que formaba parte do Bloque do leste.

Tras o Golpe de estado de 1948, que supuxo a toma do poder polo Partido Comunista de Checoslovaquia co apoio da URSS, o país declarouse unha república popular logo que a Constitución do Nove de Maio entrara en vigor. O nome tradicional *Československá republika* (*República Checoslovaca*) mudouse o 11 de xullo de 1960 que a Constitución de Checoslovaquia de 1960 se tornara oficial, como un símbolo da "vitoria final do socialismo" no país, e permaneceu así ata a Revolución de Veludo. O país era membro do Pacto de Varsovia e do Consello de Axuda Mutua Económica

## Notas
Istari

Os **Istari** (en singular Istar) son personaxes ficticios que forman parte do legendarium creado polo escritor británico J. R. R. Tolkien. Eran un grupo de maiar enviados á Terra Media polos Valar na Terceira Idade do Sol para axudar ás razas libres na súa loita contra Sauron. Chamados tamén Ithryn (en singular Ithron) na lingua sindarin, foron máis comunmente coñecidos como magos.

## Membros 
Fron cinco os Istari enviados á Terra Media:
* **Alatar**, o primeiro dos Magos Azuis, que foi ó leste con Pallando e non aparecen nas historias da Terra Media excepto polos seus nomes. O seu nome quenya era Morinehtar.
* **Gandalf**, o Peregrino Gris ou Mithrandir. O seu nome quenya era Olórin, o soñador ou pensador.
* **Pallando**, o outro Mago Azul. O seu nome quenya era Romestamo.
* **Radagast** o Pardo. O seu nome quenya era Aiwendil, o amigo das aves.
* **Saruman** o Branco, coñecido tamén como Curunír. O seu nome quenya era Curumo, o habilidoso.

## Historia 
Chegaron arredor do ano 1000 T. I. e cando apareceron na Terra Media semellaban homes anciáns para os que os anos pasaban paseniño.

Moi poucos entre os habitantes da Terra Media coñecían a natureza dos Istari e moitos pensaron que se trataban de elfos ou homes sabios. A pesar das súas metas e a súa orixe, os Istari eran capaces de abeirar sentimentos humanos. Deste xeito, Gandalf sentía un gran afecto polos hobbits e outros podían sentirse inclinados polos sentimentos humanos máis negativos como a cobiza, a envexa ou a desexo de poder.

Saruman era entre eles o de maior poder e o xefe do Consello Branco. No ano 2759 TI foi convidado polos gobernantes de Gondor e Rohan a instalarse en Isengarda. Saruman era un sabio na arte dos Aneis de Poder e foi corrompido progresivamente polo desexo de posuír os Aneis e pola influencia directa de Sauron a través do palantír de Orthanc. Finalmente foi corrompido totalmente e converteuse nun aliado de Sauron na Guerra do Anel ata que foi derrotado polos Ents e Gandalf, quen quebrou a súa vara expulsándoo do Consello Branco. Saruman morrería máis tarde a mans dun dos seus propios vasalos, Gríma Lingua de Verme, na Comarca trala destrución do Anel Único.

Durante a Guerra do Anel, Gandalf liderou ós pobos libres na súa vitoria fronte a Sauron. Trala destrución de Sauron, Gandalf abandonou a Terra Media atravesando o Gran Mar xunto cos portadores do anel e os elfos.
Luis Lamas Novo

**Luis Alberto Lamas Novo**, nado en Lugo o 3 de xullo de 1971, é un avogado e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade da Coruña (1994) e máster en Prevención de Riscos Laborais pola Universidade Politécnica de Cataluña (2004). Foi Presidente de Novas Xeracións na provincia de Lugo (1992-2002), concelleiro no Concello de Lugo (1995-2003) e Vicesecretario Provincial do PP en Lugo (2003-2006). Foi profesor da Escola Universitaria de Relacións Laborais do Campus de Lugo dende 1998 e asesor xurídico da Mutua Galega en Lugo e Castela León (2002). O 18 de maio de 2009 foi nomeado presidente de Sogama e desempeñou ademais a subdirección do centro.  

Dimitiu do cargo de presidente de Sogama en 2015 despois de que se fixese pública a adxudicación dun contrato público ao bufete de avogados do que era socio.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha en galegos.info
*Biografía
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
*Entrevista en *Faro de Vigo*
Sergio Marqués

**Sergio Rutilio Marqués Fernández**, nado en Xixón o 4 de agosto de 1946 e finado na mesma cidade o 8 de maio de 2012, foi un político asturiano. Ocupou o cargo de Presidente do Principado de Asturias entre 1995 e 1999.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Oviedo. En 1977 entrou a formar parte da Alianza Popular. Formou parte da candidatura dese partido á Xunta Xeral do Principado de Asturias nas eleccións autonómicas de 1987, resultando elixido deputado e renovando o escano en 1991. En setembro de 1993, foi elixido vicepresidente do Partido Popular asturiano.

Tras a renuncia de Isidro Fernández Rozada, encabeza a candidatura do PP á Xunta Xeral do Principado, resultando vencedor, con maioría simple, fronte á encabezada polo entón Presidente do Principado Antonio Trevín. Foi investido Presidente do Principado e ostentou o cargo até as eleccións de 1999.

Mais o seu mandato non estivo exento de polémicas. A diferenza de criterio entre parte do seu Goberno e os dirixentes rexionais e estatais do PP (especialmente con Francisco Álvarez-Cascos, de quen se dixo que quería gobernar Asturias desde Madrid) fixeron que Sergio Marqués decidise romper as relacións co seu partido, e o 2 de decembro de 1998 fundou a Unión Renovadora Asturiana (URAS), partido que xiraba arredor da súa persoa e formado case exclusivamente polos desencantados co Partido Popular. Continuou adiante co seu goberno, en minoría, e concorreu como cabeza de lista nas eleccións autonómicas de 1999, obtendo un pobre resultado (só 3 deputados) e pasando á oposición.

Moitos dos dirixentes do PP, que en principio apoiaran as teses de Marqués e deixaran o PP para integrarse na URAS, foron abandonando o novo partido pouco a pouco, e nas eleccións autonómicas e municipais de 2003 regresaron ás filas populares. Marqués encabezou de novo a candidatura de URAS á Xunta Xeral, mais desta vez non obtivo ningún escano.

En 2004, Marqués impulsou a creación de Unión Asturianista, unha coalición entre o seu partido e o Partíu Asturianista (PAS) de Xuan Xosé Sánchez Vicente. Encabezou a candidatura deste novo partido ás eleccións autonómicas de 2007, obtendo 13.338 votos (2,2%), cos que non conseguiu escano.

Sergio Marqués faleceu o 8 de maio de 2012 na súa cidade natal, tras sufrir un infarto do que non puido recuperarse.

## Notas
Unione Sportive Boulogne Côte d'Opale

O '''Union Sportive de Boulogne-sur-Mer Côte d'Opale**, comunmente referido como **US Boulogne** ou simplemente **Boulogne'*, é un club de fútbol francés da cidade de Boulogne-sur-Mer, no Norte-Paso de Calais. Foi fundado en 1898 e actualmente compite no Championnat National, logo de descender na tempada 2011–12.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do US Boulogne.''

### Antigos xogadores
* Lucien Leduc
* Franck Ribéry

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Manuel Brea Abades

**Manuel Brea Abades**, nado en Cereixo (A Estrada) en 1891 e finado no mesmo concello o 8 de novembro de 1931, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Arxentina en 1909, foi celador dun hospital en Buenos Aires. Amigo persoal e colaborador do presidente arxentino Hipólito Yrigoyen, colaborou no periódico *La Nación*. Retornou a Galicia en 1920, foi presidente da Federación Agraria da Estrada e tomou parte na fundación de *El Emigrado* en representación dos emigrados da Arxentina. En 1921, desconforme coa liña de *El Emigrado* ao que quería darlle un rumbo político máis neutral para contribuír á reunificación do agrarismo local, fundou o periódico *La Estrada*. Volveu marchar a Buenos Aires en decembro de 1926, asociouse á Unión Estradense, traballou no diario *La Acción* e dirixiu o semanario *El Ideal Argentino*. Novamente retornado á Estrada, na Segunda República foi director de *Estrada Republicana* e *La República* de Silleda, e correspondente de diversos xornais da emigración como *La Libertad* e *Galicia* de Buenos Aires. Foi tiroteado polo cura de Rubín, Manuel López García, o 1 de novembro de 1931, finando días despois.

## Vida persoal 
Casou en Buenos Aires con Dolores Fernández e foi pai de José Amor, María Angélica, Higinio, Francisco, Carmen e Elida Brea Fernández.

## Obras 
* *Intereses y relaciones argentino-españolas*, 1929.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* : "Brea Abades, primeira vítima dos que nunca deixaron de matar"
The Road to El Dorado

***The Road to El Dorado*** é un filme estadounidense dos estudios DreamWorks Animation dirixido por Eric "Bibo" Bergeron e Don Paul, que se estreou no 2000.

## Sinopse 
O mapa da fabulosa e mítica cidade de El Dorado, onde se atopa o maior tesouro da historia, chega a mans de dous estafadores, Tulio e Miguel, mentres se atopan presos no barco de Hernán Cortés. Despois de fuxir, atravesarán todo tipo de perigos co fin de conseguir descubrir a mítica cidade e apoderarse das súas riquezas.

## Personaxes 
* Kevin Kline como Tulio
* Kenneth Branagh como Miguel
* Rosie Perez como Chel
* Armand Assante como Tzekel-Kan
* Edward James Olmos como Xefe Tannabok
* Jim Cummings como Hernán Cortés
* Tobin Bell como Zaragoza
* Frank Welker como Altivo
* Elton John como Narrador

## Galardóns e nomeamentos 
* 2000: Premios Annie: 8 nomeamentos técnicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Caótica Ana

***Caótica Ana*** é un filme español dirixido por Julio Medem que se estreou no 2007.

## Sinopse 
Ana (Manuela Vellés) e a súa mellor amiga Linda (Bebe) comparten o piso que unha mecenas de novos talentos ten en Madrid, e onde tamén se refuxian outros aspirantes a artistas, entre eles un mozo saharauí cun triste pasado e un hipnotizador estadounidense. Antes de chegar á capital, Ana vivía co seu pai hippy, en Eivisa, onde traballaba de camareira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Backstreet Boys

**Backstreet Boys** é un grupo estadounidense vocal. É unha das bandas que máis discos vendeu de tódolos tempos, con 130 millóns de exemplares. Os membros son Nick Carter, Howie Dorough, AJ McLean, Kevin Richardson e Brian Littrell. Richardson deixou o grupo en 2006 e volveu en 2012.

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén
Arwen

**Arwen** (traducido do sindarin como «doncela nobre»), tamén chamada ***Undómiel*** («estrela da tarde»), é un personaxe ficticio que forma parte do *legendarium* creado polo escritor británico J. R. R. Tolkien e que aparece na súa novela *O Señor dos Aneis*. É unha peredhil ou medio elfa, filla de Elrond e Celebrían, irmá de Elladan e Elrohir e tataraneta de Lúthien *Tinúviel*.

Durante séculos viviu entre Valfendido, o refuxio e fogar do seu pai, e Lothlórien, a terra natal da súa nai. Uns anos antes de que rematase a Terceira Idade do Sol, época na que se desenvolve a novela, coñeceu ó dúnedain Aragorn nos bosques de Valfendido e namoráronse o un do outro. Por el renunciou á inmortalidade propia da súa metade élfica para converterse na súa esposa e na raíña consorte do Reino Unificado de Gondor e Arnor trala Guerra do Anel.

## Adaptacións a outros medios 
[miniatura|[Liv Tyler, a actriz que interpreta a Arwen na triloxía cinematográfica de *O Señor dos Aneis*|esquerda]]
Nos filmes de Peter Jackson *The Fellowship of the Ring*, *The Two Towers* e *The Return of the King*, o personaxe de Arwen toma un gran protagonismo, superior ó que ten na novela, pois ós autores do guión parecíalles necesario «feminizar» un tanto o argumento, demasiado cargado de personaxes masculinos. En particular, resultou controvertido que substituíse ó personaxe de Glorfindel na escena do vao de Bruinen.

O papel de Arwen nestes filmes é interpretado pola actriz Liv Tyler.

## Notas
Jeremy Irvine

**Jeremy William Fredric Smith**, nado o 1 de xullo de 1990 en Cambridgeshire, é un actor inglés de cinema, televisión e teatro máis coñecido polo seu nome artístico **Jeremy Irvine**.

## Traxectoria 
Fixo o seu debut como actor en 2011 no filme *War Horse*, co que se deu a coñecer. En 2012, interpretou a Philip "Pip" Pirrip na adaptación cinematográfica de *Great Expectations*.

Irvine acadou reputación como actor de método despois de adelgazar 13&nbsp;kg para o filme *The Railway Man* (2013) e incluso interpretar el mesmo as escenas de tortura. Dende entón destacan os seus papeis como actor protagonista nos filmes *The Woman in Black: Angel of Death* (2015) e *Fallen* (2016).

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Rubén Luengo Miguel del Corral

**Rubén Luengo Miguel del Corral**, nado en Cambados o 31 de agosto de 1991, é un escritor e poeta galego.

## Traxectoria 
Orixinario de Cambados, reside no Grove dende os tres anos. Estuda Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela. O seu poema "Quen lle roubou a Rosalía?" gañou do III certame de poesía Xosé A. Barral en 2009. Leva publicados dous libros de poesía, un en castelán *Cien de Ellas*, e outro en galego, *Do inverno e das paredes*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rubén Luengo presentará o seu segundo libro no marco da Festa das Letras
* Os poemarios de Rubén Luengo
Haldir

**Haldir** (cuxo nome en sindarin quere dicir "heroe oculto") un personaxe ficticio da novela *O Señor dos Aneis* de J. R. R. Tolkien; un elfo gris do bosque de Lórien (galadhrim) quen xunto ós seus irmáns Rúmil e Orophim custodiaba a entrada ó bosque.

Acolleu á Irmandade do Anel despois de que esta abandonase Moria e conduciunos ata Celeborn e Galadriel. O feito de protexer a Aragorn e ós seus compañeiros evitoulles un enfrontamento cos orcos que dominaron Moria trala morte de Balin, e que os perseguiron ata a entrada mesma de Lothlorien. Tamén evitou que Gollum sorprendese a Frodo mentres este durmía no bosque cos elfos. Conduciu á Irmandade a Cerim Amroth, e na despedida de Galadriel regaloulle a Samsagaz Gamllí unha soga élfica, que o axudaría nas súas aventuras futuras.

## Adaptacións 
Na serie de radio de 1981, o actor Haydn Wood pon a voz de Haldir.

Na triloxía de Peter Jackson, Haldir é interpretado por Craig Parker. Curiosamente, no filme *The Lord of the Rings: The Two Towers*, Peter Jackson decidiu amosar unha escuadra de elfos galadhrim lideradas por Haldir de Lórien, en axuda ás xentes de Rohan no Abismo de Helmo, para demostrar a preocupación do pobo élfico cos homes. Este exército, así como a conseguinte morte de Haldir, son invencións do cineasta e non existen no libro de Tolkien.

## Notas
Celeborn

**Celeborn** (en élfico *Árbore de prata*) é un personaxe ficticio do mundo fantástico creado por J. R. R. Tolkien. Era un dos máis sabios e poderosos Señores Elfos de toda a Terra Media. Elfo Sindar nado durante as Idades das Árbores, na xuventude de Endor. Viviu en Beleriand, no reino de Doriath, antes da súa destrución. Era parente do rei Thingol. Alí coñeceu a Galadriel durante unha visita que esta fixo a Menegroth (a capital), e logo dun longo período de tempo na Primeira Idade) casaron e tiveron unha única filla, Celebrían.

Cando Beleriand se afundiu baixo as augas, Celeborn e Galadriel dirixíronse cara Lindon, onde permaneceron ata o século oitavo da Segunda Idade, data na que se estableceron en Eregion. Tempo despois, Celeborn e Galadriel marcharon e fundaron o reino de Lothlórien, un reino de elfos que co paso do tempo pasou a ser un dos maiores inimigos de Sauron.

Durante a Guerra do Anel, Celeborn e Galadriel recibiron ós membros da Irmandade do Anel e déronlles agasallos e consello. Máis adiante, Lothlórien resistiu tres ataques dirixidos dende Dol Guldur (no Bosque Escuro) o 11, 15 e 22 de marzo de 3019 da Terceira Idade do Sol. Ó pouco de acabar a Guerra, os muros de Dol Guldur foron derrubados por Galadriel, e o lugar quedou limpo (28 de marzo de 3019 TE). O 6 de abril, Celeborn fixo un encontro con Thranduil, e ambos se repartiron o Bosque Escuro (que ademais pasaría a denominarse o *Bosque das Follas Verdes*, ou Eryn Lasgalen): Thranduil decidiu quedar coa parte setentrional, mentres que Celeborn preferiu a parte austral, á que chamou Lórien Oriental. O anaco que quedaba no medio déronllo ós Beórnidas e ós Homes do Bosque.

Trala partida de Galadriel, Celeborn non tardou en cansarse e retirouse a Valfendido. Pero algún tempo despois, non se sabe exactamente cando, tamén partiu ás Terras Imperecedoiras.

## Árbore xenealóxica 
`

        Finwë = Indis
              |
        --------------
        |            |
    Fingolfin     Finarfin = Eärwen
                           |
          ------------------------------
          |          |         |       |
       Finrod      Angrod   Aegnor   Galadriel = Celeborn
                     |                         |
                  Orodreth                  Celebrían = Elrond
                     |                                |
                  --------                     ----------------------
                  |      |                     |         |          |  
            Gil-galad Finduilas             Elladan    Elrohir    Arwen = Aragorn
                                                                        |
                                                                     Eldarion                                                   
 
`

## Adaptacións cinematográficas 
[miniatura|dereita|200px|[Marton Csokas interpreta o papel de Celeborn na triloxía cinematográfica de Peter Jackson.]]
O actor neozelandés Marton Csokas foi o encargado de interpretar a Celeborn, nos filmes *The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring* e *The Lord of the Rings: The Return of the King*.
Ramón Polo

**Ramón Polo Pardo**, nado en Corcubión o 13 de abril de 1901, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Formaría parte do Real Club Celta de Vigo dende a súa fundación no ano 1923 procedente do Fortuna, un dos equipos que deu lugar ao club celeste ao fusionarse co Vigo Sporting.

Pese a non ser un dianteiro nato, xa que era interior esquerdo, a súa rapidez e habilidade xunto a un tiro contundente e preciso fixeron que sexa un dos máximos goleadores da historia do Celta, con 157 goles en 257 encontros.

Antes do nacemento do Celta, Polo xa tiña xogado coa selección galega de fútbol no debut oficial da mesma o 19 de novembro de 1922 ante a selección de Castela, partido que remataría con vitoria galega por 4-1, marcando Polo tres goles. Ramón Polo compartiría equipo con xogadores como: Isidro, Otero, Pasarín, Queralt, Balbino, Hermida, Moncho Gil, Ramón González, Chiarroni e Pinilla. A selección galega estaba recoñecida pola Federación Española e disputaba encontros internacionais. O primeiro foi contra Lisboa o 7 de xaneiro de 1923, que rematou cun 3-1, con dous goles de Polo e outro de Reigosa.

Unha vez xa no Celta comeza a dar sinais da súa gran valía, axudando nos campionatos galegos gañados en 1923-24. 1924-25 e 1925-26. A súa habilidade goleadores levouno a formar parte da selección española, debutando o 4 de outubro de 1925 contra a selección de Hungría en Budapest con vitoria española. Foi o seu segundo e último partido co combinado o 2 de abril de 1933 en Vigo contra a selección de Portugal, gañando España por 3-0.

Na tempada 1927-1928, o Celta con Polo nas súas filas volve conquistar o Campionato galego, inaugurándose ese ano tamén o estadio de Balaídos, en cuxo partido inaugural lle marcaría dous goles ao Real Unión de Irún

A partir do ano 1929 o Celta terá que compaxinar o campionato rexional, o cal volverá gañar en varias ocasión, coa Liga española acabada de crear, na cal comezará competindo en Segunda División

Na tempada 1930-31, o equipo xoga en Terceira División resultando campión e retornando a Segunda pese a non poder contar con Polo durante todo o ano por unha lesión nun derbi contra o Deportivo da Coruña nun choque co centrocampista Esparza.

Ao ano seguinte anotaría 6 goles en Segunda División e 4 na tempada 1932-33, marca que conseguiría ao ano seguinte, penúltimo da súa carreira como futbolista. Carreira que remataría estando a piques de conseguir o ascenso a Primeira División. Colgando as botas no ano 1935, xusto antes do primeiro ascenso do Celta, o cal non puido celebrar coma xogador.

Dentro do imaxinario colectivo había quen dicía que era o único xogador europeo capaz de bater ao porteiro de Boca Juniors, polo que se lle coñecía na Arxentina como a *sombra negra de Tessorieri*, e tamén que nun derbi contra o Deportivo partira o peroné provocando penalti, lesión que o mantería lonxe dos campus durante un ano, pero que marcara o penal lanzándoo coa perna rota.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Datos do xogador
* Páxina oficial do Celta de Vigo
Krasnodar

**Krasnodar** () é unha cidade no sur de Rusia, capital administrativa do krai de Krasnodar, localizada nas marxes do Kuban a 148&nbsp;km ao nordeste do porto de Novorossiysk no Mar Negro. A súa poboación é de 1.154.885 habitantes (2025). Fundada en 1793 co nome de **Ekaterinodar**, tomou o nome actual en 1920.

## Notas
Simurg

250px|dereita|miniatura|Imaxe do Simurg ou Simourg.

O **simurg** é un ser mitolóxico descrito en textos zoroástricos de grande antigüidade, coma o Avesta e o Bundehish. Nestes escritos noméase ó paxaro lendario Saena (ou *senmurv* en idioma pahleví. Descríbese coma un gran grifón, dotado dunha especial preeminencia e sabedoría. Sentábase no máis alto da *Árbore de tódalas sementes* e co seu bater de ás esparexía estas sementes por toda a terra. Esta árbore medraba no medio do Vourukasha, ou mar descrito coma o punto de reunión de tódalas augas, e ademais albergaba o niño do propio Simurg.​

## O Simurg na tradición cultural persa 
Textos posteriores vinculan ó Simurg cos heroes propios da tradición persa. Un exemplo son os textos do Shahnama escritos por Firdusí, preto do 1010 (2000 anos despois do Avesta). Aínda que non é seguro, moitos estudosos consideran o Saena o mesmo ser co Simurg, por ter ás mesmas características e poderes.

O​ Shahnama explica a vida do pai do grande heroe persa Rustam, Zal. Zal, nace de pais que ansiaban ter un fillo, mais o aspecto do bebé é infrecuente: o seu corpo é puro e a súa pel é resplandecente. O pai, Sam, séntese avergoñado e abandona ó neno no macizo de Elbuz.

O Simurg descobre o neno nas montañas cando busca alimento para as súas crías. O ave leva o neno o seu niño para alimentar as crías pero unha voz interna ordénalle que coide do neno.

Unha vez feito adulto, O Simurg suxire a Zal que regrese cos homes profetizándolle que será pai dun dos meirandes heroes. O Simurg dálle unha das súas plumas para que en momentos de perigo lle prenda lume e a faga servir coma sinal, prometéndolle que o axudaría en todo momento.

Pasados os anos, Zal pídelle axuda ó Simurg no nacemento do seu fillo xa que a súa muller, Rudabeh, sofre grandes dores no parto. O Simurg axuda no nacemento do neno por cesárea e grazas as súas menciñas, a nai recupérase do parto. Ademais o Simurg prognostica o gran futuro do neno Rustam.

Noutro relato do Shahnama o Simurg, grazas á intersección de Zal, cura a Rustam as feridas deste recibidas por Isfandiyar e extrae as frechas cravadas no seu corpo.​ Ademais revela a Rustam como vencer a Isfandiyar: ten que preparar unha frecha especial con tres plumas e dúas puntas de frecha. Esta frecha ten que cravarse nun dos ollos de Isfandiyar. Así Rustam gaña a batalla.

Noutra historia contada por Firdusí, no Shahnama, Isfandiyar mata a outra ave tamén chamada Simurg. Mais aquí identificada coma unha ave perversa.

## O Simurg na tradición islámica 
Posteriormente coa chegada do islamismo e da súa corrente mística, o ​sufismo, o Simurg pasou a considerarse un símbolo relixioso. Na obra A conferencia dos paxaros identificase ó Simurg coa divindade, porén ​noutras ocasión identificouse ó Simurg co mestre sufí que orienta ós seus discípulos no seu camiño espiritual.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Mitos persas*, por Vesta Sarkhosh Curtis. Tradución de Ana Pérez Humanes, Torrejón de Ardoz : Akal, cop. 1996.
Gil-galad

**Gil-Galad** (que traducido do sindarin significa «estrela radiante») é un personaxe ficticio que forma parte do *legendarium* creado polo escritor británico J. R. R. Tolkien e que aparece na súa novela póstuma *O Silmarillion*; é, ademais, mencionado na obra *O Señor dos Aneis*, en cuxos apéndices se ofrecen máis detalles da súa historia. É un elfo do clan Noldor, fillo de Fingon.

## Historia 
O seu nome era **Ereinion** (en élfico ‘descendente de reis’), pero chegou a ser máis coñecido polo seu alcume Gil-Galad. Era fillo de Fingon e o derradeiro dos descendentes de Finwë *Nölome* na Terra Media, xunto con Galadriel e Elrond.

Despois da morte do seu tío Turgon no ano 517 P. I., convértese no último dos Altos Reis dos Noldor no exilio.

Naceu na Primeira Idade en Hithlum durante o principado de Fingon e durante o reinado do seu avó Fingolfin. Alí viviron en paz as tres xeracións ata que estourou a Dagor Bragollach, na cal cae o seu avó Fingolfin en duelo persoal contra Morgoth, e na que os reinos Noldorin son arrasados, morrendo moitos dos parentes de Ereinion.

Gil-Galad morreu na batalla da grande alianza de homes e elfos contra Sauron, cando o Señor Escuro, completamente acurralado, sae de Barad-dûr e combate ós señores dos dous exércitos: Gil-Galad, Círdan e Elrond pola parte dos elfos e Elendil e o seu fillo Isildur, pola dos homes.
Nicolas Cazalé

**Nicolas Cazalé**, nado en Pau (Pireneos Atlánticos) o 24 de abril de 1977, é un actor e modelo francés principalmente coñecido pola súa participación en filmes como *Le Grand Voyage* ou *Caótica Ana*. O seu pai é bearnés e a súa nai ten ascendencia alxeriana.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Brad Dourif

**Bradford Claude "Brad" Dourif**, nado en Huntington (Virxinia Occidental) o 18 de marzo de 1950, é un actor estadounidense. Coñecido polos seus papeis de Billy Bibbit en *Alguén voou sobre o niño do cuco* e Gríma Lingua de Verme en *The Lord of the Rings: The Two Towers* e *The Lord of the Rings: The Return of the King*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Barad-dûr

miniatura|200px|Barad-dûr.
**Barad-dûr** (‘torre escura’ en sindarin) é unha torre ficticia descrita no *legendarium* do escritor británico J. R. R. Tolkien, que aparece na súa novela *O Señor dos Aneis*, e brevemente en *O Silmarillion*. Trátase da fortaleza principal de Sauron, o antagonista da novela. Está situada preto das Ered Lithui (‘montañas da cinsa’), ó norte de Mordor.

## Etimoloxía 
O nome *Barad-dûr* é sindarin, e é un nome composto de *Barad* (‘torre’) + *dûr* (‘escura’), para dar *Barad-dûr* (‘torre escura’). Na lingua negra de Mordor coñécese como *Lugbúrz*.

## Descrición 
Tolkien describe a Torre Escura cunha escala tan xigantesca que era case irreal, aínda que non dá moitos detalles máis aló do seu tamaño e impresionante forza, e que era a fortaleza principal para as tropas de Sauron, dende a que se emitían as súas ordes. Ademais servía de arsenal, prisión e forno. En calquera caso, descríbese como escura, rodeada de tebras e permanentemente envolta en negras néboas, polo que non pode ser vista con claridade. A primeira descrición de Barad-dûr que aparece en *O Señor dos Aneis* é a través dunha visión que Frodo tivo en Amon Hen, na que percibiu a inmensa torre do xeito seguinte:

Moito máis avanzada a historia, mentres Frodo e Sam subían pola ladeira do Monte do Destino, ó descorrerse o veo tenebroso polo cambio nos ventos do mundo, lograron entrevela por un intre:

Trala destrución do Anel Único, Frodo e Sam volven ver Barad-dûr, pero desta volta caendo sobre os seus alicerces.
Adolfo Atienza Landeta

**Adolfo Atienza Landeta**, nado en Madrid o 1 de decembro de 1927 e finado o 9 de xullo de 2008 na mesma cidade, foi un futbolista español. Xogaba de extremo dereito.

## Traxectoria 
Pese a iniciarse no fútbol na súa cidade natal, no barrio de *Tetuán de las Victorias* e no *Club Deportivo Cuatro Caminos*, pronto emigrou a Galiza aos 14 anos de idade, ao ser destinados seus pais, mestres, a Santiago de Compostela.

Con 15 anos debuta en 1ª Rexional co Club Arenal, tres anos despois na tempada 1947-48 ficha polo Club Santiago da Terceira División, equipo máis importante da cidade compostelá. Porén militaría pouco tempo no equipo xa que no mes de decembro de 1947 ficha polo Celta de Vigo dirixido por Ricardo Zamora, para ser cedido ao Club Berbés de Vigo debido á gran competencia do equipo céltico.

Ao ano seguinte debuta en Balaídos en Primeira División contra o FC Barcelona.

Nesta primeira etapa en Vigo de seis tempadas, sempre en primeira división, anota 45 goles en 109 encontros.

Estas cifras fan que sexa convocado aos adestramentos da Selección española de fútbol en seis ocasións, aínda que non chegaría a debutar en partido oficial. Tamén chamaría a atención do Real Madrid, que o ficha no verán de 1953 por 600&nbsp;000 pesetas e a cesión do extremo Guasí.

O extremo madrileño militaría no equipo branco ata o ano 1955 coincidindo coa chegada de Alfredo Di Stéfano, disputando 25 encontros e logrando 8 tantos.

Da disciplina merengue pasaría ao UD Las Palmas e posteriormente ao Real Jaén.

O 6 de setembro de 1958 Adolfo Atienza regresa ao Celta a cambio do traspaso de Alvarín e a cesión de Bolitos ao club andaluz.

Esta segunda etapa en Vigo non foi tan brillante como a primeira rematando co descenso do equipo ao final desa tempada. A seguinte campaña no Celta, a 1959-60 sería a última do xogador madrileño na disciplina, abandonándoa antes de rematar a tempada.

Rematou a súa carreira futbolística na SD Ponferradina.

## Palmarés 
;Real Madrid
* Liga de España: 1953–54, 1954–55
* Copa Latina: 1954–55

## Persoal 
Era irmán do tamén futbolista Ángel Atienza, coñecido como Atienza II.
Primeiro Ministro de Andorra

O **Primeiro Ministro de Andorra** (*Cap de Govern* en catalá) é o xefe de goberno do Principado de Andorra. 

É escollido polo Consell General d'Andorra, o Parlamento andorrano.

Esta é a lista dos xefes de goberno do Principado de Andorra dende a creación dese cargo, o 8 de xaneiro de 1982.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Copríncipe de Andorra
Estadio Ciudad de Lucena

O **Estadio Ciudad de Lucena** é un estadio de fútbol español da cidade andaluza de Lucena (Córdoba), e serve como localía ao Lucena CF. Inaugurado en 2010, ten capacidade para 5.000 espectadores e é de céspede artificial.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do Lucena CF
Marcha sobre Washington polo traballo e a liberdade

miniatura|Multitude na marcha sobre Washington polo traballo e a liberdade.
A **Marcha sobre Washington polo traballo e a liberdade**, tamén coñecida como a **Gran Marcha sobre Washington** foi unha das maiores manifestacións a prol dos dereitos humanos na historia dos Estados Unidos en reivindicación dos dereitos civís e económicos dos afroamericanos. Tivo lugar en Washington, D.C. o 28 de agosto de 1963. Foi esta manifestación na que Martin Luther King pronunciou o seu histórico discurso "Teño un soño" ante o Lincoln Memorial defendendo a harmonía racial durante a marcha.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Marcha sobre Washington 
* Marcha sobre Washington, 28 de agosto de 1963 
* Marcha sobre Washington, WDAS History 
* Programa orixinal da marcha
Cirith Ungol

**Cirith Ungol** (pr.: */kiriθ ungol/*, é un lugar ficticio do legendarium de J. R. R. Tolkien. Significa "a fenda da araña" en sindarin e é o paso a través de Ephel Dúath, as montañas occidentais de Mordor e o único camiño ata esta terra dende o oeste. O paso era gardado pola Torre de Cirith Ungol, construída polos homes de Gondor trala Guerra da Última Alianza.

## Descrición 
Chegábase a el atravesando o muro de pedra que rodeaba o camiño a Minas Morgul e seguindo un sendeiro que se abría ó sueste por un desfiladeiro que contornaba unha elevación, ata chegar a unha angosta abertura desa elevación.

Este paso foi utilizado polo Rei Bruxo de Angmar, Señor dos Nazgûl, no ano 2000 da Terceira Idade do Sol, cando as súas forzas saíron de Mordor e puxeron sitio a Minas Ithil. No 2002, Minas Ithil caeu e foi rebautizada como Minas Morgul, «a torre da feiticería». Durante os seguintes mil anos, o paso permaneceu pechado, porque era aquí onde fixo o seu agocho a xigantesca araña maligna Ella-Laraña. Calquera que intentase pasar era devorado polo monstro.

Durante a misión do Anel, Frodo Bulseiro e Samsagaz Gamllí foron levados a este paso por Gollum ata a Gorida de Ella-Laraña.
Emyn Muil

[miniatura|dereita|250px|Paisaxe do monte [Ruapehu, en Nova Zelandia, localización das Emyn Muil para o filme *The Lord of the Rings: The Two Towers* de Peter Jackson.]]
**Emyn Muil** (‘outeiros do espanto’ en sindarin) son un grupo de montañas ficticias creadas polo escritor británico J. R. R. Tolkien para o seu *legendarium*, e descritas na novela *O Señor dos Aneis*. Eran un grupo de afiadas e escarpadas formacións rochosas e profundos vales colocados en dirección Norte-Sur que se estendían a ambos os lados do Anduin, sobre o Rauros, preto do lugar no que se erguían os Argonath.

## Historia 
Nas Emyn Muil orientais, Frodo e Sam extraviáronse, e logo de atopar a Gollum, este guiounos cara Mordor. Nas Emyn Muil occidentais viaxaron Aragorn, Legolas e Gimli en busca de Merri e Pipin.
[miniatura|centro|400px|[Frodo Bulseiro|Frodo, Sam e Gollum nas Emyn Muil.]]
Carlos Fenoy

**Carlos Alberto Fenoy Muguerza**, nado en Buenos Aires o 15 de outubro de 1948, é un exfutbolista arxentino que xogaba na demarcación de gardameta.

## Traxectoria 
Na Arxentina desenvolvería a súa carreira en Newell's Old Boys, Vélez Sársfield e Club Atlético Huracán, chegando a Europa na tempada 1976-77 ao Real Club Celta de Vigo

O gardameta arxentino xogou no Celta catro tempadas, durante as cales disputou 90 encontros e marcou 5 goles, todos no seu segundo ano en Vigo, ao encargarse de lanzar gran parte dos penaltis, estreándose ante a Real Sociedad de Arconada. O equipo viuse obrigado a disputar a promoción de descenso, na cal perdería e se vería relegado a Segunda División, caso que se repetiu en varias ocasións neses anos nos que o Celta tivo o papel de equipo *ascensor* entre Primeira e Segunda División.

Ao cabo das catro tempadas foi traspasado ao Real Valladolid despois dunha tempada na que pasou de ser un ídolo para a afección a ser pitado e recriminado polas súas actuacións, despedíndose do equipo mediada a tempada. No equipo castelán xogou oito tempadas, marcando outro gol.
Arnold Dashefsky

**Arnold Dashefsky**, nado en 1942, é un sociólogo estadounidense, director do Centro de Estudos Xudaicos e Vida Xudía Contemporánea da Universidade de Connecticut.
## Traxectoria 
Estudou nas universidades de Temple e Minnesota nos Estados Unidos e na Universidade Hebrea de Xerusalén. Profesor de universidade desde 1964 Dashefsky é profesor de socioloxía na Universidade de Connecticut. Publicou varios libros sobre identidade xudía, familia, inmigración e etnicidade, foi un dos fundadores en 1971 Asociación para o Estudo Científico do Xudaísmo da que foi tamén presidente (1990-1996). Desde 2004 é director do Mandell L. Berman Institute – North American Jewish Data Bank.

## Obra 
* *Ethnic Identification Among American Jews*, con Howard M. Shapiro (1974) 
* *Jewish Choices: American Jewish Denominationalism*, con B. Lazerwitz , J.A. Winter e E. Tabory (1998)
* *Americans Abroad: A Comparative Study of Emigrants from the United States* , con J. De Amicis , B. Lazerwitz e E. Tabory (1992)
* *Charitable Choices: Philanthropic Decisions of Donors in the American Jewish Community* , con Bernard Lazerwitz (2009)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* William D'Antonio
### Ligazóns externas 
* Páxina no Departamento de Socioloxía da Universidade de Connectictu
* North American Jewish Data Bank 
* Arnold Dashefsky nun programa sobre matrimonio interrelixioso da emisora WNPR
Zea Mays (grupo musical)

**Zea Mays** é un grupo musical de rock xurdido na cidade de Bilbao en 1997.

## Compoñentes do grupo 
* Asier Basabe (batería)
* Ruben González (baixo)
* Iñaki Imaz (guitarra)
* Aiora Renteria (cantante)

## Discografía 
* *Zea Mays* (1998)
* *Elektrizitatea* (2000)
* *Harrobian* (2002)
* *Sortuz, grabitatearen aurka* (2005)
* *Morphina* (2007)
* *Era* (2011)
* *Da* (2013, autoeditado)
* *Harro* (2016)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Zea Mays
José Manuel Alvelo

**José Manuel Alvelo Parredo**, nado en Lugo o 4 de maio de 1962, é un exfutbolista galego. Xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Alvelo formou parte dunha das xeracións máis prodixiosas da canteira céltica. Chegou ao primeiro equipo, daquela en Segunda División, na tempada 1983/84, xogando no seu primeiro ano co Celta adestrado por Félix Carnero 32 partidos, e marcando 2 goles.

A tempada 1984-85 sería unha das mellores a nivel persoal xa que colaboraría con 6 goles ao ascenso do Celta a Primeira División, onde faría moi mal ano, consumándose o descenso a Segunda División ao final da tempada.

Porén recuperaría a categoría en só un ano, algo conseguido por moi poucos equipos, volvendo a ser Alvelo un dos xogadores máis importantes, disputando 37 encontros e marcando 2 goles, un deles fundamental no *play-off* de ascenso.

O ano de volta á primeira categoría sería un mal ano para Alvelo, que comezaría como titular pero que iría perdendo importancia ao longo da tempada, aínda que ao final da mesma recuperou parte do seu *status* dentro do equipo. Este ano ademais o Celta faría moi bo papel, estando a punto de se clasificar para a Copa da UEFA finalizando o ano en sétima posición. Alvelo xogaría un total de 29 encontros.

José Manuel Alvelo xogou o último partido o 20 de agosto de 1988 no Trofeo Cidade de Vigo contra o Botafogo. Poucas horas despois sufriu un accidente de tráfico que lle produciu unha fractura de vértebras cervicais e unha lesión medular irreversíbel.

Alvelo celebrara a vitoria, primeiro coa súa moza e despois trasladándose a Sanxenxo cuns amigos, na viaxe de retorno produciuse o fatal accidente. O Peugeot 205 golpeou coa beira da calzada e acabou chocando contra un muro.

Internado nun primeiro momento no sanatorio vigués de Nuestra Señora de Fátima e ante a falta de dispoñibilidade de camas na unidade de parapléxicos da Coruña, optouse por trasladalo a Toledo ao Centro Nacional de Rehabilitación de Parapléjicos, onde lle diagnosticaron:

O 28 de decembro realizouse un partido de homenaxe no que se enfrontaron a Selección española de fútbol de Zubizarreta, Martín Vázquez, Larrañaga, Julio Salinas ou Butragueño e o Celta de Vigo dos seus antigos compañeiros. O presidente do Celta José Luis Rivadulla impúxolle a Primeira Medalla de Ouro do Club.

En 2013 a Xunta de Galicia outorgoulle a medalla ó Mérito Deportivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Morannon

miniatura|dereita|250px|Imaxe das portas de Morannon
**Morannon** (‘porta negra’ en sindarin) era o nome das xigantescas portas que eran a única entrada á escura terra de Mordor. Eran enormes batentes de ferro que ían dun a outro extremo de Cirith Gorgor (‘o paso dos espectros’), entre Ered Lithui (os ‘montes da cinsa’) e Ephel Dúath (as ‘montañas da sombra’), cercándoo. Detrás abríase o estreito val de Udûn. Diante estendíanse a Desolación do Morannon, Dagorlad (a ‘chaira da batalla’) e o Pantano dos Mortos. Estaban custodiadas por dúas torres cunha vixilancia insomne.

Durante a súa penosa viaxe cara Mordor, Frodo e Sam chegan a Morannon e ven ós exércitos de Khand, convocados por Sauron para a súa guerra, entrar en Mordor por alí. Deciden non usar Morannon para entrar en Mordor, e elixen outra ruta que Gollum coñecía (Cirith Ungol).

Tempo despois, o exército do Oeste, comandado por Aragorn, desafía ó Señor Escuro ante a Porta Negra. O maligno Boca de Sauron, lugartenente da Torre Escura, sae daquela pola Morannon «a parlamentar» con eles, pero tralo fracaso das negociacións, o exército en pleno de Sauron sae pola Porta Negra, sumindo ós Homes nunha marea negra. Trala caída de Sauron, os homes do Oeste entran pola Morannon e consuman a súa vitoria.
Denethor

No universo de J. R. R. Tolkien da Terra Media, **Denethor** é un nome que comparten varios personaxes:
* **Denethor de Ossiriand**, elfo silvano rei dos Laiquendi en Ossiriand, personaxe do libro *O Silmarillion*.
* **Denethor I**, décimo Senescal Rexente de Gondor.
* **Denethor II**, vixésimo cuarto e derradeiro Senescal Rexente de Gondor, personaxe de *O Señor dos Aneis*.
Esne Beltza

**Esne Beltza** é un grupo musical de ska e reggae orixinario do País Vasco.

## Compoñentes do grupo 
* Xabi Solano: cantante e trikitixa
* Sergio Ordoñez (Patxuko): cantante
* Jon Mari Beasain: guitarra e pandeiro
* Aitor zabaleta: baixo
* Pello Gorrotxategi: teclado e coros
* D.Z. (DJ Zigor): D.J.
* Iban Zugarramurdi: batería
* Haritz Lonbide: trompeta
* Jon Elizalde: trombón

## Discografía 
* *Made In Euskal Herria* (2008)
* *Noa* (2010)
* *3 Kolpetan* (2011)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Hotsak.com
Aminoazucre

[miniatura|[Glicosamina.]]
En química, un **aminoazucre** é un monosacárido que contén un grupo amino, que ocupa o lugar dun dos grupos hidroxilo do azucre, xeralmente o unido ao carbono 2. Son exemplos a glicosamina e a galactosamina.

O nome sistemático dos aminoazucres é *x*-amino-*x*-desoximonosacárido. Por exemplo, a glicosamina sería 2-amino-2-desoxi-D-glicopiranosa.

Existen outras substancias que tecnicamente non serían aminoazucres, pero que se poden considerar derivados de aminoazucres que xa non teñen un grupo amino libre. Entre eles están os derivados N-acetilados como a N-acetilglicosamina ou a N-acetilgalactosamina e os  ácidos siálicos. Estas substancias atópanse formando parte de polisacáridos como a quitina e o peptidoglicano ou de glicosaminoglicanos ou glicoproteínas.

Os aminoglicósidos son conxugados de varios aminoazucres derivados que poden estar unidos a aminociclitois. Son compostos de orixe microbiana con propiedades antibióticas, que inhiben a síntese proteica bacteriana, como por exemplo a estreptomicina.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Glicosilamina

### Ligazóns externas
* MeshName - Amino+Sugars http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=Amino+Sugars
Primeiro ministro de Burkina Faso

miniatura|180px|Brasón de Burkina Faso.
O posto de **primeiro ministro de Burkina Faso** foi creado en 1971, cando o país aínda se chamaba Alto Volta. O primeiro ministro de Burkina Faso é escollido pola presidente co consenso da lexislatura. O poder executivo é partillado entre o primeiro ministro e o presidente.

## Primeiros ministros de Burkina Faso 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Burkina Faso
* Lista de xefes de Estado de Burkina Faso
* Política de Burkina Faso
Addicted

***Addicted*** é o sexto álbum de estudio de Sweetbox e o quinto e último álbum de estudio con Jade Villalon á fronte da formación. Lanzouse o 1 de marzo de 2006 no Xapón e acadou un disco de ouro. A versión coreana inclúe un bonus DVD con cinco actuacións en directo. O álbum significou unha volta os sons dance do álbum Jade ao tempo que incorporaba tendencias máis novas.

Seis dos temas de *Addicted* compuxéronos Jade e Geo para Ayumi Hamasaki que os reelaborou e traduciu, presentándose aquí coas composicións, letras e melodías vocais orixinais. As versións de Hamasaki apareceron no álbum (Miss)understood. *Addicted* vendeu 121&nbsp;397 discos e converteuse no 111 álbum por vendas no Xapón no 2006 .

## Temas 
## Notas
Reitor, reitora

No sistema universitario, o **reitor** ou **reitora** é a máxima autoridade académica e ostenta a representación desta. Exerce a dirección, goberno e xestión da universidade, desenvolve as liñas de actuación aprobadas polos órganos colexiados (Consello Social, Consello de Goberno e Claustro Universitario), e executa os seus acordos. Para o desenvolvemento destas funcións é asistido polo Consello de Dirección no que están presentes os vicerreitores, a secretaria xeral e o xerente.