Epitelio de transición

miniatura|dereita|Vista esquemática do epitelio transicional.
miniatura|dereita|Sección da parede da vexiga urinaria.

O **epitelio de transición** ou transicional (tamén chamado **urotelio** ou **uroepitelio**

Nas micrografías electrónicas a superficie que dá á luz das células é ondulada en conxunto e formada por tramos de membrana rectos, que poden formar contornos angulosos cos tramos adxacentes. O citoplasma superficial das células que dan á luz ten moitos filamentos e presenta numerosas vesículas aplanadas ou elípticas rodeadas dunha membrana con características similares ás da membrana plasmática destas células, as cales son moi características das células do epitelio de transición.

A membrana plasmática luminal destas células (e a das vesículas) é tamén moi peculiar, xa que é máis grosa do normal (12 nm) e moi asimétrica, xa que as dúas liñas densas escuras (hidrófilas) que rodean á liña clara central (hidrófoba) da membrana non son do mesmo grosor como é habitual, senón que a liña escura luminal é moito máis grosa ca a citoplasmática. Ademais, a membrana examinada con contraste negativo e en óptica de difracción mostra unha estrutura reticulada moi ordenada formada por subunidades hexagonais. Estas especializacións da membrana non se encontran noutras células. Crese probable que estas características especiais da membrana contribúan á súa impermeabilidade á auga.
Aínda que a tonicidade da urina da vexiga pode ser de dúas a catro veces máis alta ca a dos capilares da parede vesical, non pasa auga do plasma á urina (o que causaría a súa dilución), debido a que o epitelio funciona como eficaz barreira impermeable, debido ás propiedades da súa membrana plasmática e á presenza de unións herméticas entre as células superficiais.. Porén, os cultivos da urina dan negativo, polo que non hai infección. Durante a hidrodistensión da vexiga, obsérvanse con frecuencia pequenas hemorraxias petequiais na vexiga. A causa da doenza non se coñece, pero as investigacións están a enfocarse cara ao urotelio, e a moléculas de sinalización recentemente descubertas, que suxiren que o urotelio é algo máis ca unha barreira, e ás interaccións entre o urotelio e os nervios e o músculo liso.
* O urotelio é susceptible ao carcinoma. Como a vexiga está en contacto coa urina durante longos períodos, pénsase que é probable que as substancias químicas presentes nela poden causar cancro de vexiga . Son factores de risco a exposición a certas substancias químicas en determinados traballos ou aos compoñentes carcinóxenos do tabaco.. Outra doenza tumoral é o neoplasma urotelial papilar de baixo potencial de malignidade (PUNLMP), consiste en crecementos tumorais pre-malignos con forma papilar que aparecen no urotelio e que poden dexenerar (con baixa probabilidade) en cancro de vexiga .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Epitelio

### Ligazóns externas 
* OklahomaHistology|36_02 - Imaxe do epitelio de trnasición do uréter
* OklahomaHistology|37_02 - Imaxe do epitelio de transición da vexiga urinaria
* AnatomyAtlasesMicroscopic|02|24 - "Imaxe do epitelio de transición do uréter 
* KansasHistology|urinary|renal16 Imaxe dun corte histolóxico do uréter 
* Histoloxía en qmul.ac.uk Urotelio