Franco Zeffirelli

**Gianfranco Zeffirelli**, nado en Florencia o 12 de febreiro de 1923 e finado en Roma o 15 de xuño de 2019, foi un director e produtor de cinema e ópera italiano. Foi tamén senador (1994–2001) polo partido *Forza Italia*.

## Traxectoria 
Zeffirelli naceu nos arredores de Florencia, froito da relación entre a deseñadora de moda Alaide Garosi e o repartidor de la e seda Ottorino Corsi. Como ambos os dous estaban casados, Alaide non puido empregar nin o seu apelido nin o de Corsi para o seu fillo. Finalmente escolleu "Zeffiretti", que son as “pequenas brisas” mencionadas na ópera de Mozart *Idomeneo*, mais foi mal deletreado no rexistro e converteuse en Zeffirelli. Cando tiña seis anos morreu a súa nai e foi criado por unha comunidade de ingleses expatriados e viuse envolto particularmente co grupo Scorpioni, que inspirou o filme semiautobiográfico *Tea with Mussolini* (1999).

Graduouse na Accademia di Belle Arti Firenze en 1941 e por consello do seu pai entrou na Universidade de Florencia para estudar arte e arquitectura. Tralo inicio da segunda guerra mundial loitou como partisano antes de reunirse cos soldados británicos e converterse no seu intérprete. Trala guerra volveu á universidade para continuar os seus estudos, mais tras ver *Henry V* de Laurence Olivier en 1945 a súa atención pasou ao teatro.

Mentres traballaba como pintor de escena en Florencia, coñeceu e foi contratado por 
Luchino Visconti, que o converteu en axudante de director de *La Terra trema*, estreado en 1948. Os métodos de Visconti tiveron un fondo impacto no traballo posterior de Zeffirelli. Traballou tamén con Vittorio De Sica e Roberto Rossellini. Na década de 1960 fíxose un nome deseñando e dirixindo as súas propias obras en Londres e Nova York e axiña traspasou as súas ideas ao cinema.

O seu primeiro filme foi *A muller indomable* (1967), orixinariamente pensado para Sophia Loren e Marcello Mastroianni mais finalmente protagonizado polas estrelas de Hollywood Elizabeth Taylor e Richard Burton, que axudaron á produción e recibiron unha porcentaxe dos beneficios en lugar do seu salario normal. Mentres montaba o filme, Florencia sufriu unha gravísima inundación. Un mes máis tarde Zeffirelli estreou a curtametraxe *Florence: Days of Destruction*, para acadar fondos para recuperarse do desastre.

O grande éxito de Zeffirelli chegou o ano seguinte cando presentou dous adolescentes como protagonistas de *Romeo and Juliet* (1968). O filme volveuse moi popular e ningún traballo posterior tivo o mesmo impacto.

Tralas dúas adaptacións de Shakespeare pasou ao cinema de temas relixiosos con *Brother Sun, Sister Moon* (1972), sobre a vida de Francisco de Asís e a miniserie *Jesus of Nazareth* (1977), que supuxo un éxito e foi emitida frecuentemente na televisión nos anos posteriores.

Despois de dous filmes contemporáneos, na década de 1980 dirixiu adaptacións de óperas á pantalla, con estrelas como Plácido Domingo, Teresa Stratas, Juan Pons e Katia Ricciarelli. Volveu a Shakespeare con *Hamlet* (1990), co entón heroe de acción Mel Gibson como protagonista.

Desde a década de 1950 Zeffirelli dirixiu óperas en Europa e nos Estados Unidos.

En 1996 fixo pública a súa homosexualidade, mais preferiu ser discreto sobre a súa vida privada.

## Filmografía seleccionada 
* *La Bohème* (1965; só director de produción)
* *Florence: Days of Destruction* (1966) (curtametraxe documental)
* *A muller indomable* (1967)
* *Romeo and Juliet* (1968)
* *Brother Sun, Sister Moon* (1972)
* *Jesus of Nazareth* (1977)
* *O campión* (1979)
* *Cavalleria Rusticana* (1978) con Tatiana Troyanos e Plácido Domingo (director de escena)
* *Pagliacci* (1978) con Teresa Stratas, Sherrill Milnes e Plácido Domingo (director de escena)
* *Endless Love* (1981)
* *Cavalleria Rusticana* (1982) con Plácido Domingo e Elena Obraztsova
* *Pagliacci* (1982) con Plácido Domingo e Teresa Stratas
* *La Bohème* (1982) (director de escena)
* *La Traviata* (1983)
* *Tosca* (1985), (director de escena)
* *Otello* (1986) con Plácido Domingo e Katia Ricciarelli
* *Hamlet* (1990)
* *Don Giovanni* (director de escena)
* *Don Carlo* con Luciano Pavarotti e Daniela Dessi (director de escena)
* *Storia di una capinera* (1993) con Sheherazade Ventura
* *Jane Eyre* (1996)
* *Tea with Mussolini* (1999)
* *Callas Forever* (2002)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Zeffireli, Franco; John Tooley (Entrevistas por Anna Tims), "How we made: Franco Zeffirelli and John Tooley on *Tosca* (1964)",. *The Guardian* (Londres), 23 de xullo de 2012 en theguardian.com. Consultado o 11 de agosto de 2014
### Ligazóns externas 
* 
* Perfil no Senado
* Entrevista: Maria Callas e *Callas Forever*
* Entrevista con Zeffirelli en 1999 sobre *Tea With Mussolini*