open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tupolev Tu-4

O **Tupolev Tu-4** (designación OTAN: Bull) foi un bombardeiro estratéxico soviético que serviu dende finais dos anos 40 ata mediados do anos 60 na Forza Aérea Soviética. Foi unha copia de enxeñería inversa do avión estadounidense Boeing B-29 Superfortress.

Cando rematou a súa produción na Unión Soviética en 1952, fabricáranse un total de 847 exemplares. Construíronse moitas variantes experimentais e a valiosa experiencia puxo en marcha o programa soviético para producir bombardeiros estratéxicos. Os Tu-4 foron retirados nos anos 60, sendo substituídos por avións máis avanzados: o Tupolev Tu-16 e o Tupolev Tu-95. A comezos da década dos 60 o único Tu-4 aínda operado poos soviéticos foi usado para o transporte ou laboratorio aéreo.

## Véxase tamén 
* Tupolev
* Andréi Túpolev
Xosé Luís Armesto

**Xosé Luís Armesto Barbeito**, nado na Coruña, é un químico e profesor universitario galego.

## Traxectoria 
Doutor en Química, ten un mestrado en Ciencias e enxeñaría ambientais. Armesto é autor de diversas publicacións sobre a química de compostos N-halo e procesos de degradación química e fotoquímica de herbicidas e praguicidas.

É catedrático de Química-Física na Facultade de Ciencias da Universidade da Coruña. Foi director do Colexio Universitario da Coruña e decano da Facultade de Ciencias. En 2004 accedeu ao cargo de vicerreitor de profesorado no equipo reitoral de José María Barja e en 2011 presentouse el mesmo ao reitorado como continuador do equipo reitoral saínte. Na primeira volta das eleccións, celebrada o 1 de decembro de 2011, Armesto conseguiu 1.676 votos ponderados, o que representa un terzo do electorado, e que lle permitiu o pase á segunda volta contra Luís Castedo Ribas. Na segunda volta, celebrada o 13 de decembro de 2011, Armesto impúxose a Castedo e alcanzou o reitorado cun 51.2%.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista no xornal *Praza Pública* a cargo de Marcos Pérez Pena o 9 de febreiro de 2012 .
* Entrevista ao persoeiro .
Boeing B-47 Stratojet

O **Boeing B-47 Stratojet** foi un bombardeiro medio, de longo alcance e seis reactores estadounidense construído para voar a altas velocidades subsónicas e a grande altura. Foi principalmente deseñado para lanar boambas nucleares sobre a Unión Soviética. Cos seus mtores instalados en góndolas baixo a súa á en frecha, o B-47 foi unha grande innovación no deseño de reactores de combate de despois da segunda guerra mundial, e foi importante no posterior desenvolvemento dos reactores comerciais.

O B-47 entrou en servizo co SAC da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1951. Nunca entrou en combate como bombardeiro, pero foi un dos piares do SAC durante os anos 50 e principios dos 60, estando en servizo como bombardeiro ata 1965. Foi tamén adaptado para outras misións, como recoñecemento fotográfico, intelixecia electrónica e avión meteorolóxico, permanecendo en servizo como plataforma de recoñecemento ata 1969, e como banco de probas ata 1977.
Boeing B-50 Superfortress

O **Boeing B-50 Superfortress** foi un bombardeiro estratéxico estadounidense deseñado a partir do Boeing B-29 Superfortress. Foi equipado cun máis potentes motores Pratt & Whitney R-4360, unha estrutura máis resistente, unha deriva máis alta e outras melloras. Foi o derradeiro bombardeiro con motores de pistóns deseñado por Boeing para a Forza Aérea dos Estados Unidos. A pesar de non ser tan coñecido como o seu predecesor, o B-50 estivo en servizo coa B-50 durante case 20 anos.

Despois de que o seu principal cometido rematase no SAC (Mando Aéreo Estratéxico), as fuselaxes dos B-50 foron modificadas para servir como avións de abastecemento para o Mando Aéreo Táctico (KB-50) e como avións meteorolóxicos para o Servizo Meteorolóxico Aéreo (WB-50). Estas versións serían retiradas en marzo de 1965 debido á fatiga do metal e á corrosión atopadas nos restos do KB-50J 48-065, que tivo un accidente o 14 de outubro de 1964.
Buck (cráter)

**Buck** é un cráter complexo dentro da rexión de Navka do planeta  Venus. Foi mapeado pola *sonda Magallanes* no ano 1990 e está situado nas coordenadas 5,7° S 349,6° E. e posúe paredes con chanzos, un chan liso e escuro ó radar, ademais dun prominente pico central que fai que este cráter sexa clasificado coma complexo. O tamaño do pico central é dun tamaño infrecuentemente grande en relación ó diámetro do cráter. Depósitos semellantes ós das coladas de lava esténdense máis aló dos límites da crista do volcán, sobre todo en dirección oeste e suroeste. De xeito semellante a moitos dos cráteres mapeados até o de agora pola sonda Magallanes, este cráter ten un halo escuro ó radar que o rodea por completo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cráter de impacto
* Barton
Alberto Nepomuceno

**Alberto Nepomuceno**, nado o 6 de xullo de 1864 en Fortaleza e finado o 16 de outubro de 1920 no Río de Xaneiro, foi un compositor e director de orquestra brasileiro. Está considerado o "pai" do nacionalismo na música erudita brasileira, deixou inacabada a ópera *O Garatuja*, baseada na obra homónima de José de Alencar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nepomuceno no Arquivo Sonoro da Biblioteca Nacional do Brasil
Programa Venera

O **Venera**, en ocasións chamado en occidente **Venus**, ou **Venusik** (por dexeneración do vocábulo "*Sputnik*"), foi un programa espacial soviético que consistiu no envío dunha serie de sondas a Venus.

## Historia e características 
As sondas enviadas estaban destinadas a facer medidas da atmosfera de Venus e non tiñan ningún sistema especial de aterraxe polo que simplemente impactaron sobre a superficie do planeta tras enviar información durante a súa caída a través da atmosfera de Venus. A sonda Venera 7 foi deseñada para aterrar e estudar a superficie do planeta e fixo unha aterraxe controlada na superficie de Venus en 1970.

As sondas Venera foron as primeiras en entrar na atmosfera doutro planeta, facer unha aterraxe controlado noutro planeta, en enviar imaxes desde a súa superficie e en realizar mapas radar de Venus.

Algunhas sondas da serie Sputnik, Tyazheliy Sputnik e Cosmos eran probas para o programa Venera que ao acabar en fracaso non foron oficialmente incluídas no mesmo. A sonda Zond 1, lanzada en 1964, a pesar de formar nominalmente parte do Programa Zond, era unha nave Venera sen ningunha modificación, e o seu destino tamén era Venus. Tras as sondas Venera, os estudos soviéticos sobre Venus continuaron co Programa Vega, de 1984.[miniatura|Motor da estación Mars-Venera ([2004). |centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mapa de Venus coa situación das sondas de aterraxe Venera
Bristol Fairchild Bolingbroke

O **Bristol Fairchild Bolingbroke** foi un avión de patrulla marítima usado pola Real Forza Aérea do Canadá durante a segunda guerra mundial. Construído por Fairchild-Canada, foi unha variante do bombardeiro británico Bristol Blenheim Mk IV.

## Deseño e desenvolvemento 
En 1935 o Ministerio do Aire británico publicou a especificación G.24/35 para procurar un avión de recoñecemento costeiro/bombardeiro lixeiro para substituír o Avro Anson. Bristol propuxo o Type 149, baseado no seu Blenheim Mk I, con motores Bristol Aquila para conseguir un maior alcance. Aínda que o Ministerio rexeitou a proposta, un Blenheim Mk I, mantendo os seus motores Mercury VIII, foi convertido como un Type 149 (Blenheim Mk III) para o rol de recoñecemento xeral. O morro foi alongado para proporcionar máis espazo para o bombardeiro, coa superficie superior esquerda recurtada para manter a visibilidade do piloto durante a engalaxe e a aterraxe.

O maior alcance tamén cumpría un requirimento canadense para un avión de patrulla marítima. Como consecuencia, Fairchild Aircraft Ltd. (Canada) do Quebec comezou a producir o Blenheim Mk IV como o **Bolingbroke** (o nome que se pretendía usar orixinalmente para o Blenheim IV). Este modelo foi alcumado *Bolly*. Tras un pequeno grupo de avións construídos para as especificacións británicas, como **Bolingbroke Mk I**, Fairchild cambiou a produción para o **Bolingbroke Mk IV** con instrumentos e equipos canadenses e estadounidenses. Esas versións tamén incluían botas anti-xeo e un bote. Unha das primeiras variantes do Mk IV foi o **Bolingbroke Mk IVW** que estaba equipado con dous motores de 825 cabalos Pratt & Whitney SB4G Twin Wasp Junior. Incapaz de manter a altitude cun só motor, a carga normal de bombas reduciuse a 500 libras neses avións para compensar a pouca potencia do motor. A variante máis producida foi o adestrador **Bolingbroke Mk IVT**, dos cales se fabricaron 457. En total producíronse 626 Bolingbroke.

## Historial operativo 
A meirande parte dos 151 Mk IV construídos operaron no seu papel de bombardeiros de patrulla marítima nas costas do Atlántico e o Pacífico do Canadá entre 1940 e 1944. Dous escuadróns deses avións tamén operaron en Alasca durante a campaña das Aleutianas. Os adestradores Mk IVT viron un uso extensivo no British Commonwealth Air Training Plan (BCATP).

## Notas 
## Bibliografía 
* Molson, Ken M. and Harold A. Taylor. *Canadian Aircraft Since 1909*. Stittsville, Ontario: Canada's Wings, Inc., 1982. .
* Mondey, David. *The Hamlyn Concise Guide to American Aircraft of World War II*. London: Aerospace Publishing Ltd, 1996. .

* Vincent, Carl *Canadian Aircraft of WWII (AviaDossier No. 1)*. Kitchener, Ontario: SkyGrid, 2009. .
Junkers Ju 388

O **Junkers Ju 388** foi un avión alemán da segunda guerra mundial usado para varios roles pola *Luftwaffe*. Estaba baseado no Junkers Ju 188 e diferenciabase do seu predecesor en que estaba deseñado para operar a grandes altitudes, contando cunha cabina presurizada para os seus tripulantes. O Ju 388 foi introducido ao final da guerra, e problemas de produción xunto coa deterioración das condición da guerra fixeron que se fabricasen moi poucos exemplares.
Adivar (cráter)

**Adivar** é un cráter de impacto que está situado na superficie do planeta Venus, recibiu o seu nome en honra á novelista turca Halide Edip Adıvar. O cráter está situado xusto ó norte da parte occidental da rexión elevada de *Aphrodite*, xustamente nas coordenadas 8,9° N 76,2° E. Rodeando ó cráter hai material expulsado que aparece brillante na imaxe do radar debido a presenza de rochas moi fragmentadas. Existe tamén unha área moito máis ampla afectada polo impacto, que se estende particularmente cara ao oeste. Estes materiais brillantes, así coma a gran cola de material brillante que se estende cara ao oeste, acadan un longo de máis de 500&nbsp;km sobre as planicies que rodean ó cráter. Unha área de material escuro rodea a estes citados materiais brillantes (e cola), e ten forma de ferradura; nas imaxes tomadas pola *Magallanes* a varios cráteres, apareceron neles varias enormes *manchas* de forma oval que estaban compostas por materiais escuros, pero é moi raro o caso de atopar unha destas manchas tan brillantes. Pensase que estas *manchas* que só se poden ver en Venus, son a consecuencia da interacción entre os materiais do cráter (tanto os procedentes do meteorito coma dos materiais expulsados no impacto) e os fortisimos ventos da atmosfera superior do planeta. Aínda non está ben definido o mecanismo polo cal se producen estas *manchas* nos cráteres de Venus, pero todo indica que a atmosfera do planeta xoga un papel crucial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cráter de impacto
* Barton (cráter)
* Buck (cráter)

### Ligazóns externas 
* imaxe da sonda Magellan
José Millán Astray

Este artigo é sobre o avogado, político e músico. Para o seu fillo militar, véxase José Millán-Astray
**José Millán Astray**, nado en Santiago de Compostela cara a 1850 e finado en Madrid o 7 de novembro de 1923, foi un avogado, político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Participou na revolución de 1868 e ingresou en 1870 como funcionario no Ministerio de Graza e Xustiza en Madrid. En 1872 marchou a Ourense para traballar na Delegación de Facenda. Ao ano seguinte foi destinado a Pontevedra no Ministerio de Gobernación. En 1876 foi nomeado catedrático do Instituto da Coruña e tamén secretario da Xunta de Obras do Porto. Colaborou en *Diario de Avisos*, en 1880 fundou e dirixiu o semanario *El Domingo* e en 1882 colaborou en *La Semana* e entrou a formar parte da redacción da *La Correspondencia de España*. En 1894 foi nomeado Secretario xeral do Goberno da Illa de Cuba. Foi nomeado director do Penal de Santoña en 1897 e posteriormente do Cárcere Módelo de Madrid. Colaborou en *El Día*.

## Obras 
É autor de varias zarzuelas: *Una calavera con suerte*, con música de Martín Fayes, *En la playa*, con música de Enrique Lens, *Bailén* e *Rosalía*; e da comedia *Luchas eternas*. En 1879 obtivo un accésit nos xogos florais de Ferrol con *La protesta de Pedro Padrón*. Posteriormente publicou *Memorias de Millán Astray*, no que dá unha visión da vida na España da Restauración cun catálogo dos tipos criminais e pequenos delincuentes da época.

## Vida persoal 
Casou con Pilar Terreros Segade e foi pai do militar José Millán-Astray e da escritora Pilar Millán Astray. Tivo outras dúas fillas, María de la Peregrina e Rosa. Foi soterrado no cemiterio de La Almudena.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Breda Ba.64

O **Breda Ba.64** foi un avión de ataque ao chan italiano dun só motor usado pola Regia Aeronautica durante os anos 30. Deseñado por Antonio Parano e Giuseppe Panzeri, tivo un servizo limitado en dúas unidades dende 1936, xunto co seu contemporáneo Caproni A.P.1. Foi retirado do servizo activo en 1939, substituído pola variante máis potente Breda Ba.65.
Dornier Do 217

O **Dornier Do 217** foi un bombardeiro alemán usado pola *Luftwaffe* durante a segunda guerra mundial. Foi desenvolvido como unha versión máis potemte do Dornier Do 17, e coñeceuse como *Fliegender Bleistift* (lapis voante). Deseñado en 1937 e 1938 como bombardeiro pesado, o seu deseño foi refinado durante 1939 e a produción comezou a finais de 1940. Entrou en servizo a principios de 1941 a a comezos de 1942 estivo xa dispoñible nun número significativo. O Dornier Do 217 tiña unha maior capacidade de bombas e alcance que o Do 17. Nas súas últimas variantes exploráronse as súas capacidades de bombardeo en picado e ataque marítimo usando bombas planeadoras, cun considerable éxito nese último papel. As primeiras variantes do Do 217 foron máis potentes que o Heinkel He 111 e o Junkers Ju 88, tendo unha maior velocidade, alcance e capacidade de bombas. Debido a isto foi designado como bombardeiro pesado en vez de medio. O Do 217 serviu en todas as frontes e en todo tipo de roles. Nas frontes oriental e occidental operou como bombardeiro estratéxico, torpedeiro e avión de recoñecemento. Tamén tivo funcións tácticas, It also performed tactical functions, tanto atacando a terra como a barcos durante a Batalla do Atlántico e a Batalla de Normandía. O Do 217 tamén foi modificado para actuar como caza nocturno, labor que fixo ata o último día da guerra na campaña pola defensa do Reich.

O modelo tamén atacou convois e barcos militares aliados no Mediterráneo. Foi aí onde o Do 217 converteuse no primeiro avión da historia da aviación militar en usar munición guiada precisa, ao lanzar unha bomba Fritz-X guiada por radio que levou ao afundimento do acoirazado italiano *Roma* en 1943. Despois do fin da guerra polo menos un Dornier Do 217 continuou en servizo coa Forza Aérea Suíza ata 1946.
Red Cliff

***Red Cliff*** (en ) é un filme épico chinés dirixido por John Woo que se estreou en dúas partes no 2008 e no 2009. Baséase na Batalla dos Cantís Vermellos (-208 e -209) e os eventos do fin da Dinastía Han e inmediatamente anterior ó período dos Tres Reinos na China antiga. Está protagonizado por Tony Leung, Takeshi Kaneshiro, Zhang Fengyi, Chang Chen, Hu Jun, Lin Chi-ling e Zhao Wei. Foi o primeiro gran filme de Woo dende *Paycheck* (2003) e foi o seguinte en lingua chinesa dende *Hard Boiled* (1992), que tamén protagonizou Leung.

Na China e en Asia, *Red Cliff* foi estreado en dúas partes, que fan máis de 4 horas de duración (288 minutos). A primeira parte (146 minutos) estreouse en Pequín o 2 de xullo de 2008 e a segunda (142 minutos) foi estreada na China o 7 de xaneiro de 2009. Fóra de Asia, unha única versión de 148 minutos foi estreada no 2009. Porén, a versión en dúas partes lanzouse en DVD e Blu-ray no Reino Unido o 5 de outubro de 2009, e nos Estados Unidos e no Canadá o 23 de marzo de 2010.

Cun orzamento estimado en US$80 million, *Red Cliff* é o máis caro filme asiático da historia. A primeira parte recadou US$124 millóns en Asia e superou o récord anterior de *Titanic* na China.

## Sinopse 
Na China, cara ao final da Dinastía Han (208 d.C.) Cao Cao, o temíbel Primeiro Ministro (e gobernante de facto) convence ó Emperador Xian de Han de que declare a guerra ós reinos de Xu, ó oeste e ó leste, e o reino de Wu, ó sur. O seu obxectivo, segundo din, á a de unificar China polo ben do país, pero, en realidade, os seus motivos son bastante máis egoístas. Tras convencer ó Emperador, Cao Cao leva ó seu exército de case un millón de soldados á guerra. O seu primeiro obxectivo é o Reino de Xu, de recente creación, gobernado polo benevolente líder Liu Bei. Ó chegar ó Reino de Xu, as forzas de Cao Cao, superiores numéricamente, derrotan doadamente ó exército de Liu Bei. Os cidadáns de Xu foxen baixo a protección das tropas de Liu Bei e dos seus dous xenerais de maior rango (e irmáns de sangue): Guan Yu e Zhang Fei, que quedan atrás a risco das súas propias vidas para salvar ós campesiños que tentan escapar.

## Personaxes 
### Personaxes principais 
* Tony Leung como Zhou Yu
* Chang Chen como Sun Quan
* Shidō Nakamura como Gan Xing
* Takeshi Kaneshiro como Zhuge Liang
* Zhao Wei como Sun Shangxiang
* Lin Chi-ling como Xiao Qiao
* Zhang Fengyi como Cao Cao
* Hu Jun como Zhao Yun
* Tong Dawei como Sun Shucai
* Hou Yong como Lu Su
* You Yong como Liu Bei

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Manuel García Montero

**Manuel García Montero**, nado en Cenlle o 23 de maio de 1937, é un mestre e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Mestre, foi director do Colexio de Cenlle. Foi nomeado alcalde de Cenlle en 1969. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD á alcaldía de Cenlle e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, primeiro por Coalición Galega, despois por Centristas de Galicia e finalmente polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. En 2011 decidiu non volver presentarse ás eleccións. É presidente do Consello Regulador da denominación de Orixe O Ribeiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cenlle

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Faro de Vigo*
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Gabriel Alén

**Gabriel Alén Castro**, nado en Ourense en 1977, é un mestre e político galego do PPdeG

## Traxectoria 
Mestre especialista en Educación Física pola Universidade de Vigo en 2000. Foi concelleiro de Cultura en Cenlle. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Cenlle e foi elixido alcalde .

Compaxinou a súa actividade de mestre  coa alcaldía ata que en marzo de 2020 presentou a súa renuncia á alcadía para ir nas listas do PP ás eleccións galegas de abril dese ano.

Logo de ocupar o seu posto como deputado do Parlamento de Galicia por uns meses, en setembro de 2020 foi elixido como Delegado Territorial da Xunta de Galicia na provincia de Ourense.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cenlle

### Ligazóns externas 
* Composición do Parlamento de Galicia
Jesús Orgeira Muíño

**Jesús Orgeira Muíño**, nado en 1943 e finado o 20 de xaneiro de 2011, foi un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 1983 formou parte da candidatura do PSdeG-PSOE en Cerceda, encabezada por Fernando Martínez González, e foi elixido concelleiro. Mantívose na oposición ata que en decembro de 1985 foi elixido alcalde logo da dimisión do aliancista Manuel Barreiro Espasandín, tras lograr o apoio dos concelleiros electos nas listas do PGI (nese momento integrados en Coalición Galega) e outro concelleiro independente integrado nas filas socialistas. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura PSdeG-PSOE á alcaldía de Cerceda e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1991 volveu ser elixido alcalde, tamén con maioría absoluta. En xuño de 1992 seis dos concelleiros do PSdeG-PSOE e un do PPdeG presentaron unha moción de censura contra el por favorecer supostamente a unha empresa da súa propiedade e foi substituído na alcaldía polo seu ata entón compañeiro Fernando Martínez González. A finais de 1994 resultou inhabilitado xunto con Martínez González. En 1995 fundou o PINCE, o cal encabezou seu fillo e logrou 1 concelleiro. En 1999 concorreu xa como candidato do PINCE e logrou 1 concelleiro, ó igual que no 2003 á fronte do CDI. En 2004 foi condenado xunto con Fernando Martínez González por un delito de falsidade electoral cometido en 1986. En 2007 retirouse definitivamente da política e apoiou a candidatura do alcalde socialista José García Liñares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cerceda

### Ligazóns externas 
* Artigo en *La Voz de Galicia*
* Artigo en *Faro de Vigo*
Ace Ventura: Pet Detective

***Ace Ventura: Pet Detective*** é un filme estadounidense dirixido por Tom Shadyac e protagonizado por Jim Carrey, que se estreou en 1994.

## Sinopse 
O detective Ace Ventura, especializado en rescatar animais secuestrados, recibe o encargo de localizar e rescatar o golfiño Snowflake, mascota do equipo de fútbol de Miami Miami Dolphins, que foi secuestrado o día anterior á gran final que debe disputar o equipo.

## Personaxes 
* Jim Carrey como Ace Ventura
* Courteney Cox como Melissa Robinson
* Sean Young como Tenente Lois Einhorn/Ray Finkle
* Tone Loc como Emilio
* Dan Marino como El mesmo
* Noble Willingham como Riddle
* Troy Evans como Roger Podacter
* Raynor Scheine como Woodstock
* Udo Kier como Ronald Camp
* Frank Adonis como Vinnie
* Tiny Ron como Roc
* David Margulies como Doutor
* John Capodice como Aguado
* Judy Clayton como Martha Mertz
* Bill Zuckert como Mr. Finkle
* Alice Drummond como Mrs. Finkle
* Rebecca Ferratti como Muller atractiva
* Mark Margolis como Mr. Shickadance
* Don Shula como El mesmo
* Scott Mitchell como Xogador dos Miami Dolphins
* Cannibal Corpse como Eles mesmos
* Nosey (Miami Seaquarium, Florida) como Snowflake o golfiño

## Galardóns e nomeamentos 
* 1994: Nomeada ós Premios Razzie: Peor nova estrela (Jim Carrey).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Curragh Camp

O **Curragh Camp** ou **Campa an Churraigh** en irlandés é unha base e escola militar irlandesa situada na chaira de Curragh, no Condado de Kildare (Irlanda). É o principal centro de adestramento do Exército de Irlanda. Foi fundado en 1855 e ao longo da súa historia foi empregado como campo de internamento de republicanos (en particular membros do IRA e do PIRA) durante a Guerra Civil Irlandesa e o Conflito Norteirlandés.
Alter Bridge

**Alter Bridge** é unha banda estadounidense de rock formada no ano 2004 en Orlando, Florida polo guitarrista Mark Tremonti, o baixista Brian Marshall e o batería Scott Phillips, que son tamén membros de Creed. Pouco despois da súa creación, uniuse á banda Myles Kennedy, cantante e segundo guitarrista, antigo membro de The Mayfield Four e o cantante do proxecto en solitario de Slash. Tremonti deulle ese nome ao grupo por unha ponte que había en Detroit, Míchigan preto da súa antiga casa en Alter Road.

## Membros 
* Myles Kennedy – Vocalista, guitarra rítmica e principal.
* Mark Tremonti – Guitarra principal e rítmica, voces secundarias.
* Brian Marshall – Baixo
* Scott Phillips – Batería, percusión

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Castrobó, Anceis, Cambre

**Castrobó** é un lugar da parroquia de Anceis no concello coruñés de Cambre, na comarca da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2016) ten 149 habitantes (74 homes e 75 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Anceis 
### Parroquias de Cambre
Bombardeo de Gernika

O **bombardeo de Gernika**, realizado o 26 de abril de 1937, foi un ataque aéreo á vila vasca de Gernika durante a Guerra Civil Española. O ataque, lanzado por avións alemáns da Lexión Cóndor e italianos da Aviazione Legionaria, causou gran cantidade de vítimas civís e destruíu boa parte da vila. A incursión foi bautizada co nome de Operación Rügen.

O número de vítimas do ataque está en disputa; o goberno vasco falou de 1.654 persoas mortas, pero especulacións modernas suxiren que morreron entre 200 e 400 civís. Arquivos rusos revelan 800 mortes o 1 de maio de 1937, pero esta cifra non inclúe ás vítimas que morreron posteriormente nos hospitais polas feridas sufridas, ou a daqueles corpos atopados baixo os cascallos. O bombardeo foi considerado unha das primeiras incursións aéreas na historia da aviación moderna contra unha poboación indefensa, e foi denunciado como un acto terrorista, a pesar de que Madrid fora bombardeada varias veces con anterioridade durante a guerra. O bombardeo inspirou o cadro máis famoso de Pablo Picasso, o *Guernica*.

## Gernika 
Gernika fora dende moito tempo atrás un centro de gran significado para o pobo vasco. Tradicionalmente era o lugar onde se reunían as Xuntas Xerais de Biscaia, baixo o carballo coñecido como a Árbore de Gernika (*Gernikako Arbola*); en anos máis recentes as Xuntas continuaron reuníndose en Gernika na Casa de Xuntas, sede do arquivo do País Vasco.

### Situación militar 
Os avances das tropas nacionais lideradas por Francisco Franco comeran gran parte dos territorios controlados polo Goberno da República. O Goberno Vasco, un corpo administrativo rexional autónomo formado por nacionalistas vascos e xente de esquerdas, intentou defender Biscaia e partes de Guipúscoa co seu propio Exército Vasco. No momento do ataque, Gernika representaba un punto estratéxico para as forzas republicanas, ao atoparse entre as forzas nacionais e a cidade de Bilbao, que era vista como unha praza clave para rematar a guerra no norte da península. Gernika foi tamén o camiño de retirada para os republicanos dende o nordés de Biscaia.

Antes do ataque da Lexión Cóndor, a cidade non participara directamente nos combates, aínda que as forzas republicanas se atopaban na zona; 23 batallóns do Exército Vasco estaban na fronte leste de Gernika. A cidade tamén servía como cuartel de dous batallóns, pero non tiña defensas antiaéreas estáticas.

## Véxase tamén
Brille, Andeiro, Cambre

**Brille** é un lugar da parroquia de Andeiro no concello coruñés de Cambre na comarca da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2016) ten 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Andeiro
### Parroquias de Cambre
Super 14 2006

A **tempada 2006 do Super 14** (actual Super Rugby) foi a 11ª edición da máxima competición mundial de rugby entre franquías, organizada no hemisferio Sur pola SANZAR, entre equipos de Nova Zelandia, Australia e Suráfrica. Esta edición do torneo contou por primeira ocasión con 14 equipos, trala inclusión dos Central Cheetahs e do Western Force no campionato. Os 14 equipos disputaron unha tempada regular con 14 xornadas, seguida duns playoffs entre os 4 mellores equipos. O campionato foi gañado polos Crusaders, o equipo neozelandés que acadou así o seu 6º título, vencendo ós Hurricanes nunha final marcada pola néboa.

A primeira xornada disputouse nos días 10 e 11 de febreiro de 2006, mentres que a final tivo lugar en Christchurch o día 27 de maio de 2006.
## Tempada regular 
## Eliminatorias polo título 
[300px|miniatura|dereita|Final da edición 2006 do [Super 14 baixo a néboa.]]

## Estatísticas 
O máximo anotador de puntos do torneo foi Daniel Carter, dos Crusaders, con 221 puntos. O máximo anotador de ensaios foi Lome Fa'atau, dos Hurricanes, con 10.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Super 12 2005 > Super 14 2007
### Ligazóns externas 
* Resultados históricos do Super 14
Europe

**Europe** é unha banda de heavy metal sueca procedente de Upplands Väsby e formada en 1979 co nome Force polo vocalista Joey Tempest, o guitarrista John Norum e o batería Tony Reno. Aínda que está amplamente relacionada co glam metal, o son da banda incorpora elementos do heavy metal e o hard rock. Dende a súa fundación, Europe publicou oito álbums de estudio, tres álbums ao vivo, tres recompilatorios e dezasete vídeos.

Europe fíxose internacionalmente coñecida a finais dos anos 80 co seu terceiro álbum, *The Final Countdown* (1986), convertido nun éxito comercial importante ao vender ao redor dos tres millóns de copias só nos Estados Unidos. Europe foi unha das bandas de rock máis exitosas dos anos 80, vendendo uns 20 millóns de discos en todo o mundo. O grupo tivo dous álbums *top 20* na lista *Billboard 200* (*The Final Countdown* e *Out of This World*), e dous sinxelos *top 10* na *Billboard Hot 100* ("The Final Countdown" e "Carrie").

Europe entrou en hiato en 1992, reuníndose para unha única actuación en Estocolmo o día de ano novo de 1999 e anunciando unha reunión oficial en 2003. Dende entón a banda editou tres álbums, *Start from the Dark* (2004), *Secret Society* (2006) e *Last Look at Eden* (2009).

## Discografía 
* *Europe* - 1983 (Hot Records)
* *Wings of Tomorrow* - 1984 (Hot Records)
* *The Final Countdown* - 1986 (Epic Records)
* *Out of This World* - 1988 (Epic Records)
* *Prisoners in Paradise* - 1991 (Epic Records)
* *Start from the Dark* - 2004 (Sanctuary Records)
* *Secret Society* - 2006 (Sanctuary Records)
* *Last Look at Eden* - 2009 (earMUSIC)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Alberto Calvín

**Alberto Calvín Corredoira**, nado en Pardiñas de Riba (Taramundi), en 1950, é un escritor asturiano en lingua galega.

## Traxectoria 
Labrego de profesión, é tamén escritor de prosa breve e versos. A súa obra foi seleccionada en diversas antoloxías de literatura eonaviega. Obtivo unha mención de honra no VI Premio Arume de poesía (2011)

## Notas
Gold Dust Woman

"**Gold Dust Woman**" é unha canción do álbum *Rumours* da banda británica Fleetwood Mac. Composta e cantada por Stevie Nicks foi editada como cara-b do sinxelo "You Make Loving Fun". Xunto con "Rhiannon" e "Dreams", é considerada a canción máis característica de Stevie Nicks nas súas gravacións con Fleetwood Mac.

Na edición especial de 2 discos de *Rumours*, editada no ano 2004, incluíronse dúas demos de "Gold Dust Woman", unha das cales conta cunha melodía de voces e unha letra distinta que máis tarde se converterían no tema independente "If You Ever Did Believe" no ano 1997. Nicks gravou esta canción coa súa amiga Sheryl Crow como parte das primeiras sesións para o seu álbum do 2001 *Trouble in Shangri-La*, pero o tema foi escollido como tema principal da película protagonizada por Nicole Kidman e Sandra Bullock *Practical Magic*. Ata a data o tema só esta dispoñible no álbum desa banda sonora.

A canción orixinal de 1977 apareceu no ano 2011 como tema descargable para o videoxogo *Rock Band 3*.

## Versións 
* Unha versión realizada pola banda estadounidense de rock alternativo Hole foi editada como o seu noveno sinxelo en 1996. Apareceu tamén na banda sonora da película *The Crow: City of Angels* e foi ptoducida polo antigo líder de The Cars Ric Ocasek.

* Sister Hazel gravou unha versión da canción para o álbum tributo de 1988 ''Legacy: A Tribute to Fleetwood Mac's Rumours*.
* The Spill Canvas incluíu unha versión de "Gold Dust Woman" no seu EP do 2007 *Denial Feels So Good*.
* A lenda do country Waylon Jennings gravou unha versión country/blues do tema no seu disco de 1978 *Waylon & Willie*.
* Sheryl Crow interpretou a canción no seu álbum ao vivo *Sheryl Crow and Friends: Live from Central Park'' xunto con Stevie Nicks.
Questions and Answers

"**Questions and Answers**" é unha canción da banda escocesa de rock alternativo Biffy Clyro, editada como segundo sinxelo do seu álbum *The Vertigo Of Bliss* o 26 de maio do 2003. O seu vídeo musical foi gravado con Simon Neil nunha cadeira de rodas, despois de que rompese un pé a noite antes da rodaxe nun concerto.

## Listaxe de cancións 
;CD #1
# "Questions and Answers" – 4:04
# "Good Practice Makes Permanent" – 4:19
# "Let's Get Smiling" – 3:04
;CD #2
# "Questions and Answers" – 4:04
# "Muckqwaikerjawbreaker" – 4:10
# "I Hope You're Done" – 3:40
;7"
# "Questions and Answers" – 4:04
# "Muckqwaikerjawbreaker" – 4:10
# "Ewen's True Mental You" – 1:24
Aurelia (cráter)

**Aurelia** é un cráter complexo do planeta Venus, situado nas coordenadas 20,3° N 331,8° E. O cráter ten 31&nbsp;km de diámetro O nome do cráter recibiu o nome da nai de Xulio César, Aurelia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cráter de impacto
* Barton (cráter)
* Adivar (cráter)
Cleopatra (cráter)

**Cleopatra** é un cráter complexo dentro da parte oriental da rexión dos Maxwell Montes do planeta Venus, e está situado nas coordenadas 65,8° N 7,1° E. e 2,5&nbsp;km de profundidade,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cráter de impacto
* Barton
* Buck
* Maxwell Montes
Casino Atlántico

O **Casino Atlántico** da Coruña é un dos 2 casinos existentes en Galicia, pertencente á cadea de locais de xogo do Grupo Comar. Situado nos Xardíns de Méndez Núñez, ocupa boa parte da planta baixa do Hotel Atlántico.

## Características 
No casino pódese atopar un restaurante, unha gran sala de xogo con bar, con 8 mesas de blackjack, 6 mesas de ruleta americana, 4 mesas de ruleta francesa, 1 mesa de bacarat e varias mesas de póker nas que se levan a cabo periodicamente eventos e torneos. Noutra gran sala do casino hai unhas 60 máquinas de azar.

No casino lévanse a cabo 2 ligas simultáneas de póker, unha liga local chamada Liga Atlántico e outra a nivel nacional chamada Liga Comar.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casino A Toxa

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Casino Atlántico 
* Información sobre o casino
Hispania Racing F1 Team

**Hispania Racing F1 Team**, antigamente coñecido como **Campos Meta** e **Hispania Racing**, é unha escudería de Fórmula 1 que corre baixo bandeira española. Fundada polo expiloto Adrián Campos de Campos Racing e Enrique Rodríguez de Meta Image. Vendeuse a José Ramón Carabante, dono do Grupo Hispania antes do seu debut en , e logo ao grupo de investimento Thesan Capital en xullo de 2011, unha compañía de investimento con sede en Madrid adquiriu unha participación maioritaria do equipo de José Ramón Carabante. Thesan Capital anunciou que o equipo continuaría como antes da compra, e que non tiña plans de cambiar o nome do equipo ou alterar a súa estrutura operativa. Nun comunicado enviado aos medios de comunicación, Thesan Capital describiu as súas intencións como facer o equipo "máis español" e buscar a solución do equipo dentro de España. Con base en Madrid, os seus pilotos son o español Pedro Martínez de la Rosa e o indio Narain Karthikeyan, sendo o xefe de equipo Luis Pérez-Sala e o director técnico Jean-Claude Martens.

HRT participa na categoría desde , e aínda que é o terceiro intento español de montar unha escudería en F1, logo das infrutuosas Pegaso España en  e Bravo F1 en , foi o primeiro que conseguiu tomar a saída nun Gran Premio.

## Historia 
### Formación 
O equipo comezou como unha colaboración entre Adrián Campos, de Campos Racing e Enrique Rodríguez de Meta Image, baixo o nome de Campos Meta. Campos Racing na actualidade dirixe un equipo no European F3 Open Championship e participa na GP2 Series O equipo coñécese agora como Addax Team. Campos corre na Fórmula Un operando xunto a Meta Image, unha axencia de deportes radicada en Madrid, que xestionou a un dos condutores de Campos F3 Open, Bruno Méndez. Campos e Rodríguez pensaron na posibilidade de crear o primeiro equipo de España de Fórmula Un en febreiro de 2009. En marzo, o equipo conseguiu accionistas como empresario español José Ramón Carabante e os xogadores de baloncesto Pau Gasol e Jorge Garbajosa.

A sede do equipo repartiase orixinalmente entre as oficinas de Meta Image en Madrid, sede de mercadotecnia e administración, e Alzira, Valencia sede do seu centro técnico. En outubro de 2009, o equipo completou un acordo co goberno local da Rexión de Murcia para construír as novas instalacións do equipo no Parque Tecnolóxico de Fonte Álamo..

O 12 de xuño, Campos Meta, foi nomeado pola FIA como un dos tres novos equipos autorizado para entrar na tempada , xunto con US F1 Team e Manor Grand Prix.

A fin de semana do Gran Premio de Abu Dhabi de 2009, Campos confirmou que Bruno Senna, o sobriño do ex campión mundial Ayrton Senna, sería un dos seus pilotos para o .

## Resultados completos en Fórmula 1 
 Tempada en progreso.
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

Negra – PoleCursiva – Volta rápida

## Notas 
## Ligazóns externas 
Páxina oficial de HRT F1 Team
Casino A Toxa

O **Casino A Toxa** é un dos 2 casinos existentes en Galicia. Inaugurado en 1978, pertence ó Grupo Cirsa desde 1995. Situado na Illa da Toxa, no concello do Grove, forma parte do complexo do Gran Hotel da Toxa, que inclúe o balneario, o hotel, sauna, ximnasio, restaurante, discoteca etc.

O casino conta con 2 mesas de bacarat, 6 mesas de blackjack, 7 mesas de ruleta francesa, 4 mesas de ruleta americana, 49 máquinas de azar, 1 mesa de mini punto e banca e varias mesas de póker nas que se levan a cabo torneos e eventos, como a Liga Poker770 A Toxa e a Liga Azartia Poker A Toxa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casino Atlántico
* Balneario da Toxa

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Casino A Toxa 
* Información sobre os casinos de Galicia
Dickinson (cráter)

**Dickinson** é un cráter de impacto situado no nordés da rexión de Atalanta Planitia do planeta Venus, concretamente está nas coordenadas 74,6° N 177,2° E. Ten 67,5&nbsp;km de diámetro e é un cráter complexo, onde o pico central en realidade é parcialmente un anel, este anel está rodeado dunha área de material brillante e ten outro anel concéntrico de material escuro rodeando este material brillante que rodea ó anel central do cráter. O material expulsado no impacto rodea o cráter cunha serie de cristas concéntricas, excepto na cara oeste. A ausencia deste material na cara oeste podería indicar que precisamente o impacto veu desa dirección. Os extensos terreos brillantes ó radar que se estenden dirección leste a partir das paredes do cráter poderían ser grandes volumes de material fundido expulsado polo impacto, ou poderían ser material volcánico liberado pola superficie durante o posterior proceso de craterización.

O cráter recibiu o nome da poeta americana Emily Dickinson.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cráter de impacto
* Barton
* Buck
Antonio Domínguez García

**José Antonio Domínguez García**, nado en Cee o 30 de abril de 1955, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Electricista. Chegou á política nas municipais de 1987 con Coalición Progresista Galega. Nas eleccións municipais de 1991 presentou polo PPdeG. En 1993 acadou a acta de concelleiro. Nas municipais de 1995 foi cabeza de lista do PPdeG. Nas eleccións municipais de 1999 volveu encabezar a candidatura do PPdeG á alcaldía de Cee e foi elixido concelleiro. Accedeu á alcaldía de Cee trala dimisión de Manuel Lamela Lestón e a moción de censura de PPdeG e IxCee o 11 de maio de 2001. Nas municipais de 2003 volveu ser elixido alcalde, agora por maioría absoluta. Nas municipais de 2007 foi o candidato máis votado, pero pasando de 7 a 4 concelleiros, polo que un pacto entre IxCee e PSdeG afastouno do goberno. Foi deputado provincial. Nas municipais de 2019, tras 8 anos retirado da política municipal, foi de novo candidato á alcaldía polo PPdeG, pero non conseguiu a alcaldía ó gañar o PSdeG-PSOE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cee

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Gosende, Andeiro, Cambre

**Gosende** é un lugar da parroquia de Andeiro no concello coruñés de Cambre, na comarca da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2015) ten 65 habitantes (32 homes e 33 mulleres). Sitúase xunto a Gosende (Tabeaio, Carral).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Andeiro 
### Parroquias de Cambre
Golubkina (cráter)

**Golubkina** é un cráter de impacto situado na superficie do planeta Venus, concretamente está nas coordenadas 60,3° N 286,5° E. O cráter ten unhas paredes interiores con chanzos (ou socalcos) e un pico central típico do grandes cráteres de impacto de Venus, a Lúa e a Terra. Os socalcos das paredes interiores do cráter formáronse en etapas tardías da evolución do cráter, xa que se formaron polo colapso da cavidade que se formou inmediatamente despois do impacto do meteorito, normalmente estas cavidades fórmanse nos primeiros momentos do impacto pola dilatación das capas superficiais do que máis tarde será o chan do cráter. O pico central formase polo efecto de rebote no centro do cráter.

O chan tan suave e un uniforme que posúe este cráter podería deberse o recheo do chan do cráter por capas de lava. A morfoloxía escabrosa e de bloques do material expulsado no impacto, e a forma en socalcos (ou chanzos) das paredes interiores suxiren que este cráter é relativamente recente.

O cráter recibiu o nome da escultora rusa Anna Golubkina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cráter de impacto
* Barton
* Buck
* Dickinson
Manuel Lamela Lestón

**Manuel Lamela Lestón**, nado no Pindo (Carnota) en 1944, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Trasladouse a Cee aos 8 anos. Maquinista naval. Foi profesor de FP e director do IES Fernando Blanco de Cee. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Cee e foi elixido alcalde grazas ao apoio do BN-PG e Unidade Galega. Nas municipais de 1983 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1987 volveu gañar, nesta ocasión sen maioría absoluta, pero pasou á oposición dado un pacto entre CDS, AP e BNG que fixo alcalde ao centrista Manuel Castro. Trala expulsión dos edís nacionalistas do goberno en xuño de 1988, os socialistas presentaron unha moción de censura no mes de novembro, a cal foi votada en xaneiro de 1989. Porén, debido á abstención dos nacionalistas, non saíu adiante. Nas municipais de 1991 volveu se-la candidatura máis votada, pero non logrou recupera-la alcaldía dado que o PPdeG volveu apoiar de novo o centrista Manuel Castro como alcalde. Porén, trala expulsión dos populares do goberno, en abril de 1992 estableceuse un goberno de coalición cos socialistas, sendo Lamela tenente de alcalde. Nas municipais de 1995 recuperou a alcaldía grazas a un pacto de goberno con IxCee e o apoio externo do BNG. Nas municipais de 1999 volveu ser elixido alcalde ó se-la forza máis votada. 

Presentou a dimisión o 17 de abril de 2001 logo da presentación dunha moción de censura por parte do PPdeG e IxCEE que se votou o 11 de maio de 2001. En 2007 volveu ao goberno municipal no goberno dos socialistas con IxCEE como concelleiro de Infraestruturas. Dimitiu como concelleiro en febreiro de 2011. 

## Vida persoal 
É pai de Margarita Lamela Louzán, alcaldesa socialista de Cee dende 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cee

### Ligazóns externas 
* "El ceense Manuel Lamela dejará la política tras 32 años de edil, 21 de ellos en el gobierno y 14 de alcalde" (12/1/2011). *La Voz de Galicia* .
* Obelleiro, Paola (12/2/2011). "Dimite un histórico del PSOE de Cee por su rechazo a la coalición con el alcalde imputado" *El País* .
Río de Covés

O **río de Covés** é un río galego, afluente do Eume pola súa banda esquerda. Flúe en dirección sur-norte e ten unha lonxitude aproximada duns dous quilómetros.

As súas fontes localízanse nos altos do lugar de Covés na parroquia de Andrade. Logo de deixar Covés baña as parroquias de Nogueirosa e Vilar, actuando en moitos tramos do seu percorrido como fronteira de ambas parroquias. No seu curso medio recibe pola dereita as augas do *Rego da Graña* que nace nos altos de Cabría Nova.

Desemboca no esteiro do río Eume, precisamente no lugar de Esteiro.

## Véxase tamén
### Cartografía
* Mapa Topográfico Nacional de España. Escala 1:25.000, folla 22-III.
Ace Ventura: When Nature Calls

***Ace Ventura: When Nature Calls*** é un filme estadounidense dirixido por Steve Oedekerk e protagonizado por Jim Carrey, que se estreou en 1995.

## Sinopse 
Intentando supera-lo trauma que lle ocasionou o fracaso da súa última misión, na que no puido evitar que morrese a mofeta que tiña que rescatar, o inefable detective Ace Ventura retírase a un mosteiro budista. Pero, unha vez alí, un estraño personaxe ofrécelle unha forte suma de cartos para que trate de atopar ó animal sagrado dunha tribo africana: un morcego.

## Personaxes 
* Jim Carrey como Ace Ventura
* Ian McNeice como Fulton Greenwall
* Simon Callow como Vincent Cadby
* Maynard Eziashi como Ouda
* Bob Gunton como Burton Quinn
* Sophie Okonedo como A princesa Wachati
* Arsenio "Sonny" Trinidad como Ashram Monk
* Danny D. Daniels como Wachootoo Witch Doctor
* Andrew Steel como Mick Katie
* Bruce Spence como Gahjii
* Tom Grunke como Derrick McCane
* Adewale Akinnuoye-Agbaje como Hitu
* Dev Kennedy como Turista pai
* Tommy Davidson como O guerreiro pequeno
* Patti Tippo como Turista nai
* Michael Reid Mackay como Marido fraco

## Galardóns e nomeamentos 
* 1995: Nomeada ós Premios Razzie: Peor remake ou secuela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Girls & Boys

"**Girls & Boys**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo Blur, editada como principal sinxelo do seu terceiro álbum *Parklife* o día 7 de marzo de 1994. Chegou ao número 5 da lista británica de sinxelos e foi o primeiro *top 5* de Blur e o seu sinxelo máis exitoso ata a chegada de "Country House", que foi número 1 no ano seguinte. O sinxelo foi visto como un regreso da banda, que tivera un período bastante frouxo en vendas durante un par de anos. A canción superou en tres postos na lista británica de sinxelos ao seu anterior pico comercial, "There's No Other Way", e fixo que o grupo acadase un grande éxito en todo o mundo. Nos Estados Unidos conseguiu o posto 59 da lista *Billboard Hot 100* e o número 4 na *Modern Rock*. Ata a data é o sinxelo de Blur que máis alto chegou nas listas estadounidenses.

## Listaxe de cancións 
;7" e casete
#"Girls & Boys"
#"Magpie"
#"People In Europe"

;CD1
#"Girls & Boys"
#"Magpie" (acreditada por un erro como "People in Europe" na contraportada)
#"Anniversary Waltz"

;CD2
#"Girls & Boys"
#"People In Europe"
#"Peter Panic"

;CD estadounidense
#"Girls & Boys"
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys radio edit)
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys 12" mix)
#"Magpie"
#"Peter Panic"
#"Maggie May"

;Casete estadounidense
#"Girls & Boys"
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys radio edit)
#"Maggie May"

;12" estadounidense
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys 12" mix)
#"Girls & Boys" (album version)
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys 7" mix)

;CD europeo
#"Girls & Boys"
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys radio edit)
#"Girls & Boys" (Pet Shop Boys 12" mix)
#"Magpie"
#"Anniversary Waltz"
Simon Birch

***Simon Birch*** é un filme estadounidense dirixido por Mark Steven Johnson que se estreou en 1998. Baséase na novela *A Prayer for Owen Meany* de John Irving.

## Sinopse 
Aínda que Simon Birch é o neno máis pequeno da cidade, no profundo do seu corazón sabe que naceu para facer algo grande. Simon atópase nunha constante busca para descubrir o seu destino. Porén parece que só sabe meterse en leas. Mentres tanto, o seu mellor amigo, Joe, busca a identidade do seu pai, un segredo que a súa nai lle agochou toda a súa vida.

## Personaxes 
* Ian Michael Smith como Simon Birch
* Joseph Mazzello como Joe Wenteworth
* Ashley Judd como Rebecca Wenteworth
* Oliver Platt como Ben Goodrich
* David Strathairn como Reverendo Russell
* Jim Carrey como Joe Wenteworth de Adulto

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb