open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Marisquiño

**O Marisquiño** é un evento deportivo e cultural urbano que se celebra na cidade de Vigo cada mes de agosto dende o ano 2001. Tras unha longa etapa no Porto de Vigo, actualmente ten a súa sede principal na contorna da Praia de Samil, aínda que mantén algunhas probas no centro da cidade. O evento conta con actividades de concertos, grafitis e competicións de deportes urbanos, e está consolidado como un dos festivais de referencia no sur de Europa.

Entre as modalidades deportivas que forman parte do seu programa están o Basket 3×3, o skate, o BMX, o "Dirt Jump", o "Motocross", ademais do espectacular descenso en bicicleta polo Casco Vello, unha das súas probas máis emblemáticas.

## Accidente de 2018 
O día 12 de agosto de 2018 ás 23:58 horas ocorreu un accidente ao esboroarse a estrutura de formigón sobre a que descansaba unha plataforma de madeira do Porto de Vigo, nas Avenidas, durante un concerto de música.
Ao día seguinte calculaban que houbera 377 persoas feridas, aínda que de diversa consideración chegaron a 467.

En setembro de 2018 a Federación de Asociacións Veciñais Eduardo Chao (Favec) creou unha Plataforma de Afectados polo Accidente do Marisquiño

A derradeira edición foi a do ano 2019. En 2021 anunciouse que non se ía celebrar máis en Vigo. Aínda así, o festival continuouse celebrando, mais buscando unha nova localización.

A partir da edición de 2023, a praia de Samil e a súa contorna acollen a maior parte das probas do festival O Marisquiño. Este cambio de localización, dende o Porto de Vigo cara a Samil, respondeu á necesidade de atopar espazos máis amplos e seguros que permitisen o crecemento do festival. O obxectivo era mellorar a experiencia tanto para os deportistas como para o público, evitando as aglomeracións do centro e ofrecendo un contorno natural espectacular coas Illas Cíes de fondo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Accidente do Marisquiño
Luhanka

**Luhanka** (en sueco *Luhango*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Central. En 2018 a súa poboación era de 723&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 313,25&nbsp;km2, dos cales 98,75&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 29,23&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Joutsa, Jyväskylä, Jämsä, Kuhmoinen, Hartola e Sysmä, estes dous últimos na rexión veciña de Päijänne Tavastia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Luhanka
Corallus batesii

***Corallus batesii*** é unha especie de boa arborícola das selvas tropicais de América do Sur. Esta especie foi revalidada a partir da sinonimia de *Corallus caninus*, da cal foi separada, por Henderson e colegas en 2009.

## Taxonomía e etimoloxía 
Esta especie describiuna orixinalmente o naturalista inglés John Edward Gray co nome *Chrysenis batesii* en 1860. O nome específico *batesii* púxoselle en honra de Henry Walter Bates, naturalista e explorador inglés, descubridor do mimetismo batesiano. Despois a especie considerábase que formaba parte da especie *Corallus caninus*, da que foi separada por Henderson en 2009 baseándose nas súas diferenzas morfolóxicas.

## Descrición 
Esta especie da cunca amazónica ten un ventre amarelo e un dorso verde escuro con liñas vertebrais brancas, que teñen barras cruzadas parciais confluentes, a miúdo beireadas por algunhas manchas negras. *Corallus batesii* difire de *C. caninus* pola forma e o número das súas escamas do fociño. *C. batesii* é maior que *C. caninus*, e medra ata unha lonxitude total (incluíndo a cola) de aproximadamente 2,7&nbsp;m.

## Distribución e hábitat 
Esta especie da "Cunca" (a diferenza da especie do escudo güianés, *C. caninus*), como indica o seu nome, encóntrase na cunca do Amazonas, sur de Suriname, sur de Venezuela ata Colombia, o Perú e o Brasil e nas selvas que rodean o río Amazonas.

## Notas
Luís Rivaya Riaño

**Luís Rivaya Riaño**, nado en Santa Cruz do Incio o 19 de febreiro de 1912 e finado en Madrid o 16 de abril de 1976, foi un xurista galego.

## Traxectoria
Primeiro dos dez fillos do notario Luís Rivaya Llamedo e de Trinidad Riaño Vigil. De pequeno trasladouse coa familia ao Barco de Valdeorras. En 1949 casou con María Isabel Segura Delgado, con quen tivo catro fillos: Luís, María Isabel, Carmen e Ana.

En 1933 licenciouse en Dereito na Universidade de Oviedo, e foi xuíz, avogado e secretario do consello de administración do Banco de Valladolid. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos. En 1933 enviou a Sebastián González García-Paz o traballo "As Tablas de Cossas Notables de Francisco Rodríguez, esquirvano da Rúa de Valdeorras (1598-1638)", que permaneceu inédito até 2009. Escribiu na publicación *A Nosa Terra* sobre a redención dos foros por parte do estado. Elaborou un «Proxecto de Ordenación xurídico-social da propiedade rústica en Galicia» que asumiu en 1936 o Partido Galeguista

Na década de 1940 foi vivir a Sevilla, e despois residiu en Madrid. Tras a súa morte, legou parte da súa biblioteca á Fundación Otero Pedrayo.
## Obra
**Panxoliñas de Santiago*

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* (2008-2009): «Un documentalista desconocido de Valdeorras: Luís Rivaya Riaño y "As tablas de cossas notables de Francisco Rodríguez, esquirvano da Rúa de Valdeorras (1598-1638)"», en *Boletín Avriense* nº 38-39, páx. 293-320.
Camilo Estévez Puga

**Camilo Leandro Estévez Puga**, nado en Armeses (Maside) o 13 de xuño de 1924 e finado en 1999, foi un relixioso galego, bispo da Igrexa Católica Palmariana.

## Traxectoria
Foi ordenado sacerdote o 17 de xuño de 1951, e até outubro de 1975 exerceu en Rairiz de Veiga. O 11 de xaneiro de 1976 foi consagrado bispo da Orde de Carmelitas da Santa Face en El Palmar de Troya polo arcebispo Pierre Martin Ngô-Dinh-Thuc.

## Notas
Xosé Manuel Rodríguez-Abella

**Xosé Manuel Rodríguez-Abella Gómez**, nado en Santiago de Compostela en 1957 e finado o 23 de novembro de 2018, foi un pedagogo galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filosofía e Ciencias da Educación.

Destacou o seu labor impulsor en proxecto educativos de ámbito municipal e galego como EducaCompostela, a creación da Escola Municipal de Música de Santiago de Compostela ou a posta en marcha Premio Compostela de Álbums Ilustrados.

Era membro de Nova Escola Galega, dende onde traballou para a galeguización do ensino na súa cidade así como a prol da normalización lingüística do galego.

Malia que levaba un ano de baixa por enfermidade, no momento do seu falecemento, profesionalmente ocupaba o cargo de xefe do departamento de Educación do concello compostelán.

Foi incinerado no cemiterio de Boisaca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Revista Galega de Educación Nº 49 coordinado por Rodríguez-Abella e Mª Belén Caballo Villar.
Xosé Bergantiños

**Xosé Bergantiños Miragaya**, nado en Guitiriz en 1936, é un escritor e articulista galego.

## Traxectoria 
Foi oficial da Armada Española e traballou en Bazán e posteriormente na empresa privada.

Colabora como articulista no *Diario de Ferrol* e *El Ideal Gallego*.

## Obra 
**Arredor do meu río* (1996). Ir Indo. .
**Lerias* (Ferrol, 2010). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Nikolai Severtzov

**Nikolai Alekséievich Sévertsov** (en ruso **Николáй Алексе́евич Се́верцов**), coñecido nas linguas latinas como **Nikolai Severtzov**, nado o 5 de novembro de 1827 e finado o 8 de febreiro de 1885, foi un explorador e naturalista ruso.

## Traxectoria 
Severtzov estudou na Facultade de Física e Matemáticas da Universidade de Moscova e, aos 18 anos, entrou en contacto co científico Grigori S. Karelin e interesouse pola Asia central.

En 1857 uniuse a unha expedición ao río Sir Daria (no actual Kazakhstán). Nesta expedición foi capturado por uns bandidos e liberado un mes despois por militares rusos. Regresaría a esta rexión, a Tashkent, en 1864.

Contou a historia da súa aventura en *Un mes de cativerio entre os kokandianos. Cun mapa do baixo Syr-Darya*, publicado en San Petersburgo en 1860.

Entre 1865 e 1868 explorou as montañas de Tian Shan (gran sistema montañoso da Asia central, localizado na rexión fronteiriza entre os actuais Kazakhstán, Kirguizistán e a República Popular da China), e o lago Issyk Kul.

En 1877-1878 visitou as montañas do Pamir, seguindo unha ruta próxima á actual estrada, chegando ao lago Yashil Kul e o río Ghunt. Alí estudou as liñas de migración das aves da Asia Central.

Severtzov publicou moitos libros sobre o reino animal, entre eles escribiu *Distribución vertical e horizontal da vida salvaxe de Turquestán* (1873), que incluía a primeira descrición de numerosas especies e subespecies, entre elas 384 de aves.

Unha subespecie de argalí (carneiro salvaxe) descrita por el, logo se denominou na súa honra *Ovis ammon severtzovi*. E unha especie de frinxílido, *Carpodacus severtzovi*, foi dedicada a el por Richard Bowdler Sharpe.

O 8 de febreiro de 1885 Severtzov morreu accidentalmente, afogado no río Don.

## Abreviatura 
A abreviatura **Severtzov** emprégase para recoñce a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Robert Middleton e Huw Thomas (2011): *Tajikistan and the High Pamirs*. Sheung Wan, Hong Kong: Odyssey Illustrated Guides. ISBN  978-9-6221-7818-2.
* Ernst Mayr e William B. Provine (1998): *The evolutionary synthesis. Perspectives on the unification of biology*. Cambridge, Massachusetts, EUA: Harvard University Press  ISBN 9780674272262 
* Sewerzow, en Zeno.org .
Flavona

120px|miniatura|Estrutura molecular do esqueleto das flavonas numerada
As **flavonas** (do latín *flavus*, 'amarelo'), son unha clase de flavonoides baseada nun esqueleto de 2-fenilcromen-4-ona (2-fenil-1-benzopiran-4-ona) (imaxe da dereita).

As flavonas son comúns nos alimentos, principalmente nas especias, e froitos e vexetais vermellos e púrpuras. Despois da súa inxestión e metabolización, as flavonas, outros polifenois e os seus metabolitos son absorbidos bastante pouco polos órganos do corpo e son excretados rapidamente pola urina, o que indica a súa presumida ausencia de papeis no metabolismo do corpo.

## Interaccións con fármacos 
As flavonas teñen efectos sobre a actividade do CYP (P450) que son encimas que metabolizan a maioría dos fármacos do corpo.

## Química orgánica 
En química orgánica hai varios métodos para a síntese de flavonas:
*Reacción de Allan–Robinson
*Síntese de Auwers
*Rearranxo de Baker–Venkataraman
*Reacción de Algar–Flynn–Oyamada

Outros métodos son a ciclación deshidratante de certas 1,3-diaril dicetonas.
centro|500px|Síntese de flavonas a partir de 1,3-cetonas

### Rearranxo de Wessely–Moser 
O rearranxo ou **redistribución de Wessely–Moser** (1930) foi unha feramenta importante para a dilucidación da estrutura dos flavonoides. Implica a conversión da 5,7,8-trimetoxiflavona en 5,6,7-trihidroxiflavona con hidrólise dos grupos metoxi a grupos fenol. Tamén ten un potencial sintético, por exemplo:

:400px|Redistribución de Wessely–Moser

Esta reacción de redistribución ten lugar en varios pasos: **A** apertura do anel á dicetona, **B** rotación do enlace con formación dunha interacción favorable con fenil-cetona tipo acetilcetona, e  **C** hidrólise de dous grupos metoxi e peche do anel.

## Flavonas comúns 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Multia

**Multia** (en sueco *Muldia*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Central. En 2018 a súa poboación era de 1&nbsp;620&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 765,63&nbsp;km2, dos cales 32,36&nbsp;km2 son auga.> O concello ten unha  densidade de poboación de 2,21&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Keuruu, Petäjävesi, Saarijärvi, Uurainen e Ähtäri, este último pertencente á rexión veciña de Ostrobotnia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Multia
CP Manlleu

O **Club Patí Manlleu** é un club de hóckey a patíns español da localidade de Manlleu (Osona, Cataluña). Fundado en 1973, na tempada 2018-19 os seus equipos feminino e masculino compiten na OK Liga Feminina e OK Liga Prata respectivamente.

## Historia 
Fundado en 1973, o primeiro éxito do CP Manlleu foi o primeiro ascenso do seu equipo feminino á máxima categoría do hóckey a patíns feminino español, a OK Liga Feminina, en 2012. Dous anos despois, o equipo masculino repetiu o logro ao ascender á OK Liga, máxima competición masculina en España, que se sumou ao éxito do equipo feminino esa tempada, logo de conseguir o subcampionato de liga e de copa, éxitos que repetiría en 2016 e 2018.

En 2015, o equipo feminino conquistou o primeiro título do club logo de gañar a Copa da Raíña fronte ao CP Voltregà en Lloret de Mar. En 2016 Manlleu acolleu por segunda vez consecutiva a final a catro da Copa de Europa, o equipo feminino conseguiu clasificarse para a final, mais caeu nos penaltys fronte ás súas veciñas do Voltregà.

## Palmarés 
* **1 Copa da Raíña:** 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do club
AMX International AMX

O **AMX International AMX** é un avión de ataque ao chan desenvolvido conxuntamente por Brasil e Italia. O AMX é designado **A-11 Ghibli** pola Forza Aérea de Italia e **A-1** pola Forza Aérea do Brasil. O nome italiano, "Ghibli", está collido do vento cálido e seco do deserto libio.

Durante os primeiros anos dos anos 70 o fabricante italiano Aermacchi realizou un estudo de deseño dun posible avión lixeiro de ataque a terra, que recibiu a designación MB-340. A principios de 1977 a Forza Aérea italiana publicou un requisito para 187 avións de ataque de nova construción, que substituirían aos seus Aeritalia G.91 no apoio aéreo próximo. Durante o ano 1980 o goberno do Brasil anunciou que estaba intentando participar no programa co obxectivo de proporcionar un subsituto ao Aermacchi MB-326. Como resultado dun memorando entre Italia e o Brasil para o desenvolvemento conxunto do tipo en 1981, creouse a AMX International, unha empresa conxunta italo-brasileira, para desenvolver, fabricar e comercializar o aparello.

## Desenvolvemento 
A principios de 1977, a Forza Aérea de Italia emitiu un requisito por 187 cazas de ataque de nova construción que deberían substituír os seus Aeritalia G.91 nas misións de apoio aéreo próximo e recoñecemento, así como aos Lockheed RF-104G Starfighter que tamén usaba no rol de recoñecemento. En vez de competir polo contrato, Aeritalia (agora Alenia Aeronautica) e Aermacchi acordaron elaborar unha proposta conxunta para o requirimento, xa que ámbalas dúas firmas estiveran considerando desenvolver un avión dese tipo durante varios anos. A principios dos 70, Aermacchi realizara un estudo de deseño para un avión de ataque lixeiro dese tipo baixo a designación *MB-340*. En abril de comezou oficialmente o traballo de desenvolvemento conxunto.

Nos anos 90 o goberno do Brasil anunciou a súa intención de participar no programa para conseguir un substituto para o Aermacchi MB-326. En xullo de 1981, os gobernos italiano e brasileiro acordaron requisitos conxuntos para o aparello, e Embraer foi convidada a unirse á asociación industrial. Ademais desta primeira perda, as probas progresaron sen problemas e sen máis incidentes. O primeiro prototipo montado no Brasil voou o 16 de outubro de 1985. O 11 de maio de 1988 o primeiro avión de produción realizou o seu voo de estrea. As entregas a Italia comezaron en 1988, O 14 de marzo de 1990 voou por vez primeira o prototipo bipraza do AMX.

## Notas 
## Bibliografía 
* Braybrook, Roy. "Assessing the AMX". *Air International*, June 1989, Vol 36 No 6. Bromley, UK: Fine Scroll. ISSN 0306-5634. pp.&nbsp;267-278.
* Gunston, Bill and Peter Gilchrist. *Jet Bombers: From the Messerschmitt Me 262 to the Stealth B-2*. Osprey, 1993. .
*Lambert, Mark. ''Jane's All The World's Aircraft 1993–94''. Coulsdon, Surry, UK: Jane's Data Division, 1993. .
*Metius, Wojtek. "AMX IOC: Service use for Italy's new agile attacker". Air International, October 1992, Vol 43 No 4. Stamford, UK: Key Publishing. ISSN 0306-5634. pp. 222-225.
* Warwick, Graham. "AMX design reflects Tornado experience". *Flight International*, 21 de novembro de 1981. pp.&nbsp;1544-1545.
Leonor de Inglaterra

* Leonor de Inglaterra (1161-1214), filla de Henrique II de Inglaterra, esposa de Afonso VIII de Castela.
* Leonor de Inglaterra (1215-1275), filla de Xoán de Inglaterra, esposa de Guillerme o Mariscal, despois de Simón V de Montfort.
* Leonor de Inglaterra (1269-1298), filla de Eduardo I de Inglaterra, esposa de Henrique III de Bar.
* Leonor de Inglaterra (1306-1311), filla de Eduardo I de Inglaterra.
* Leonor de Inglaterra (1318-1355), filla de Eduardo II de Inglaterra, esposa de Renaud II de Gueldre.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Kiro Stojanov

**Kiro Stojanov** (en ), nado en Radovo (R.S. de Macedonia) o 9 de abril de 1959, é un eclesiástico católico, bispo de Skopje dende 2005 e da Asunción da Virxe María en Strumica-Skopje dende 2018.
## Traxectoria 
Naceu en Radovo, entón na R.S. de Macedonia, parte da República Federal Socialista de Iugoslavia, o 9 de abril de 1959. O 6 de abril de 1986 foi ordenado sacerdote.

O 4 de xaneiro de 1999 foi nomeado bispo auxiliar de Skopje e bispo titular de *Centuriones*. Recibiu a consagración episcopal o 1 de maio de mans do arcebispo Miroslav Stefan Marusyn, secretario da Congregación para as Igrexas Orientais, e tivo como co-consagrantes ao arcebispo de Skopje-Prizren Joakim Herbut e ao bispo de Križevci Slavomir Miklovš.

O 20 de xullo de 2005 foi nomeado bispo de Skopje e exarca apostólico de Macedonia.

O 31 de maio de 2018 o exaercado apostólico foi elevado ao rango de eparquía, e Stojanov pasou a ser o seu primeiro bispo.
CASA/IPTN CN-235

O **CASA/IPTN CN-235** é un avión de transporte de alcance medio bimotor desenvolvido conxuntamente por Construcciones Aeronáuticas SA (CASA) de España e IPTN de Indonesia como un avión de pasaxeiros rexional e transporte militar. Entre os seus principais roles militares están a patrulla marítima, a vixilancia e o transporte aéreo. O seu maior usuario é Turquía, que ten 59 unidades.

## Deseño e desenvolvemento 
O proxecto foi unha empresa conxunta entre Construcciones Aeronáuticas SA (CASA) e Indonesian Aerospace (PT. Dirgantara Indonesia), anteriormente coñecida como IPTN, que formou Airtech International para xestionar o programa. A asociación aplicouse só ás Series 10 e Series 100/110, sendo as versións posteriores desenvolvidas independentemente. Hai ao redor de 230 CN-235 de todas as versións en servizo que levan acumulados máis de 500 000 horas de voo.

O deseño comezou en xaneiro de 1980 e o primeiro voo foi o 11 de novembro de 1983. As certificacións española e indonesia chegaron o 20 de xuño de 1986; o primeiro voo dun exemplar de produción realizouse o 19 de agosto de 1986 e a aprobación de tipo da FAA foi concedida o 3 de decembro. O avión entrou en servizo o día 1 de marzo de 1988.

En 1994 o Corpo Aéreo de Irlanda recibiu dous CN-235 de vixilancia marítima usando un aparello prestado de CASA dende 1992 mentres se fabricaban os seus propios aparellos.

En 1995 CASA iniciou o desenvolvemento dun CN-235 alongado coñecido como o C-295. En decembro de 2002 a Armada de Colombia pediu dous CN-235 para patrulla e misións contra o tráfico de drogas.

En abril de 2005 Venezuela ordenou dous CN-235 de vixilancia marítima e 10 de transporte, pero a operación suspendeuse porque o goberno dos Estados Unidos negouse a permitir a transferencia do que eles consideraban tecnoloxía estadounidense na aviónica.

En xaneiro de 2006 Tailandia pediu a Indonesian Aerospace dez avións, seis para o Ministerio de Defensa e catro para o Ministero de Agricultura.

En agosto de 2006 tres avións CASA CN-235-10 voaban en aeroliñas en África, dous con Safair e un con Tiko Air. A aeroliña filipina Asian Spirit operou un único CN-235-220.

En decembro de 2007 España mercou dous CN-235 de patrulla marítima para a Garda Civil que serían entregados en 2008 e 2009.

O Ministerio de Defensa de Indonesia mercou un CN-235 MPA a Indonesian Aerospace que foi entregado en xuño de 2008.

A principios de xullo de 2008 a Armada de México anunciou que mercaría seis CASA CN-235 a España. En abril de 2010, Hervé Morin, o Ministro de Defensa francés, anunciou a compra de oito CN-235-300 tamén a España.

A Forza Aérea de Corea do Sur mercou 20 aeronaves CN-235, 12 fabricadas por CASA e 8 por Indonesian Aeroespace, usadas como transporte e como transporte VIP. En 2011 Indonesian Aerospace estaba traballando en catro CN-235-110 MPA para a Garda Costeira de Corea do Sur, valorados en 96 millóns de dólares.

A Forza Aérea do Senegal mercou dous CN-235 en 2010 e en agosto de 2012 por 13 millóns de dólares. O país planea mercar dous aparellos máis para tranporte VIP e carga e tam´n está interesado na versión de patrulla marítima.

## Notas
Centro de investigación de Langley

O **Centro de investigación de Langley** (en inglés: "*Langley Research Center*") (**LaRC**), é o máis antigo dos centros da NASA, atópase en Hampton, Virxinia, nos Estados Unidos de América. Está situado preto de Poquoson, Virxinia e da Base aérea de Langley. Aínda que o LaRC especialízase en investigacións aeronáuticas, o Módulo lunar do Apolo foi ensaiado en canto á súa capacidade de voo neste centro e varias misións espaciais de importancia foron planificadas e deseñadas neste centro.

## Historia 
Fundado en 1917 polo Comité Asesor Nacional para a Aeronáutica, dous terzos dos programas do centro concéntranse na aeronáutica, e o resto no espazo exterior. Os investigadores do LaRC dispoñen de máis de 40 túneles de vento para estudar deseños de avións e naves espaciais máis seguros, con mellor eficacia e eficiencia. Entre 1958 e 1963, cando a NASA comezou o Proxecto Mercury, no LaRC atopábase a oficina principal do Space Task Group, dita oficina trasladouse entre 1962-63 ao Manned Spacecraft Center (actualmente o Lyndon B. Johnson Space Center) en Houston.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enxeñaría aeroespacial
* TsAGI
* Kitty Joyner

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Langley Research Center 
* Colección dos arquivos de Langley  en Cultural Resources Geographical Information Systems (CRGIS), NASA 
* James R. Hansen: *Spaceflight Revolution: NASA Langley Research Center from Sputnik to Apollo* (NASA SP-4308, 1995)
Castlevania (serie de televisión)

***Castlevania*** é unha serie de animación estadounidense baseada na franquía xaponesa de videoxogos *Castlevania*. Está directamente baseada nos títulos ''Castlevania III: Dracula's Curse* e *Castlevania: Curse of Darkness* de Konami. A serie conta a historia de Trevor Belmont, que defende a nación de Valaquia de Dracula e os seus seguidores.

A serie foi orixinalmente pensada como un filme, desenvolvido polo produtor Kevin Kolde e a súa compañía Project 51. Kolde tiña un contrato por un guión con Warren Ellis en 2007; o proxecto caeu nunha fase de desenvolvemento até o ano 2015, cando Adi Shankar abordou o proxecto e foi recollido polo servizo de transmisión Netflix. Powerhouse Animation Studios uniuse ó equipo e comezou a produción. O seu estilo artístico está fortemente influenciado polo anime xaponés e a arte de Ayami Kojima en *Castlevania: Symphony of the Night*, contando no equipo con membros que traballaran na industria do anime xaponés. A serie estreouse a través de Netflix o 7 de xullo de 2017, e renovada para unha segunda tempada expandida ese mesmo día. A segunda tempada estreouse o 26 de outubro de 2018. Unha terceira tempada de dez episodios foi confirmada por Netflix, a cal foi estreada o 5 de marzo de 2020. A serie rematou coa estrea da cuarta tempada o 13 de maio de 2021. Unha nova serie ambientada no mundo de *Castlevania* está sendo producida por Netflix.

## Sinopse 
Cando a súa muller é queimada nunha foguera logo de ser acusada falsamente de bruxería, o vampiro Conde Vlad Dracula Țepeș declara que tódalas persoas de Valaquia pagarano coas súas vidas. Invoca un exército de demos que invade o país, causando o terror entre a poboación. Para combatelo, o cazador de monstros Trevor Belmont levántase en armas contra as forzas de Dracula, axudado pola maga Sypha Belnades e o fillo de Dracula, o dhampiro Alucard.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Castlevania: Nocturne''
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Kitty Joyner

'''Kitty O'Brien Joyner''', nada en Charlottesville o 11 de xullo de 1916 e finada na mesma cidade o 16 de agosto de 1993, foi unha enxeñeira eléctrica estadounidense no Comité Asesor Nacional de Aeronáutica (NACA), e logo na Administración Nacional de Aeronáutica e do Espazo (NASA) tras a súa substitución de NACA en 1958. Foi contratada en 1939 como a primeira enxeñeira, pouco despois de graduarse no programa de enxeñaría da Universidade de Virxinia.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Joyner graduouse no Sweet Briar College en 1937. Dous anos máis tarde, en 1939, foi a primeira muller en graduarse do programa de enxeñaría da Universidade de Virxinia. Mentres estivo na UVA, recibiu o Premio Algernon Sydney Sullivan pola súa excelencia de carácter e servizo á humanidade.

### Carreira 
[miniatura|Joyner analizando a operación dunha turbina de túnel de vento, no [Centro de investigación de Langley en 1952.]]
O Laboratorio Aeronáutico NACA Memorial Langley (LMAL, máis tarde o Centro de Investigación Langley) contratou a Joyner como enxeñeira eléctrica en setembro de 1939, converténdoa na súa primeira enxeñeira. Joyner traballou para NACA / NASA durante varias décadas, logrando o título de Xefe de Sucursal da División de Estimación de Custos de Instalacións, Oficina de Enxeñaría e Servizos Técnicos, e xestionando varios túneles de vento, incluídos túneles de vento supersónicos.

## Vida persoal 
O esposo de Kitty, Upshur T. Joyner, tamén traballou en NACA / NASA Langley durante 40 anos como físico, e retirouse en 1971, o mesmo ano que Kitty.

Kitty e Upshur vivían en Poquoson, Virxinia, e tiñan dous fillos, un fillo chamado Upshur, que morreu de leucemia á idade de 47 anos en 1990, e unha filla, Kate.

Kitty morreu o 16 de agosto de 1993, á idade de 77 anos. O seu esposo morreu poucos meses despois, en novembro de 1993, á idade de 85 anos. 
Ademais das súas actividades profesional de enxeñaría e persoal, tamén foi a primeira rexente e organizadora do Daughters of the American Revolution, que creou unha bolsa anual na súa honra. Tamén recibiu o premio Winnie Davis das United Daughters of the Confederacy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Centro de investigación de Langley
Alice Catherine Evans

**Alice Catherine Evans**, nada no Condado de Bradford, Pensilvania, Estados Unidos, o 29 de xaneiro de 1881 e finada en Alexandria, Virxinia, o 5 de setembro de 1975, foi unha microbióloga estadounidense que descubriu o mecanismo de contaxio da Brucelose e reduciu de xeito significativo a súa incidencia recomendando a pasteurización do leite de vaca. Polo seu traballo foi a primeira muller en ser nomeada presidenta da Society of American Bacteriologists.

## Vida 
Nada nunha granxa do Condado de Bradford (Pensilvania), desde moi pequena interesouse polas enfermidades que afectaban os animais. Por iso estudou bacterioloxía na Universidade de Wisconsin–Madison, onde recibiu unha bolsa para facer investigación avanzada.

A súa primeira tarefa foi investigar técnicas para mellorar o gusto do queixo Cheddar. Mentres tanto, empezou a facer investigación sobre as enfermidades que afectan as vacas. Entre estes animais a infección por *Bacillus abortus* era relativamente frecuente e na época pensábase que non tiña efectos sobre os humanos. Alice empezou a buscar conexións entre os síntomas de determinadas enfermidades e a inxestión de leite de vaca enferma e descubriu que a febre da brucelose proviña xustamente desta fonte. Publicou o seu achado ao *Journal of Infectious Diseases* en 1918.

A pesar do escepticismo inicial dos seus colegas polo feito de ser muller, varios estudos independentes confirmaron a súa tese e a partir daquel momento empezouse a recomendar a pasteurización do leite a nivel masivo para evitar contraer a enfermidade. Alice contribuíu posteriormente a adiantos no coñecemento doutras afeccións como a meninxite. Evans doou unha colección dos seus traballos á Biblioteca Nacional de Medicamento en 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Departamento de Agricultura dos Estados Unidos
Juan Bautista Puchades Quilis

[alt=Estatua de Antonio Gandoy, feita por Puchades, en Lugo|miniatura|Estatua de [Antonio Gandoy, feita por Puchades, en Lugo (2004)]]
**Juan Bautista Puchades Quilis**, nado en Valencia o 16 de marzo de 1934, é un escultor residente en Mondoñedo.
## Traxectoria 
Estudou Belas Artes na Escola Superior de S. Carlos de Valencia, rematando en 1958. Chegou a Mondoñedo en 1960.

Pertenceu ó grupo Los Urogallos, fundado en 1962, e foi asemade cofundador do Grupo Artístico e Cultural O Feitizo - Amigos das Artes (1977) e O mundo da Galea (1999)

## Obra 
### Exposicións 
*Oviedo, 1966
*Modelando Vidas. Museo Provincial de Lugo, 2018

[alt=Imaxe de Álvaro Cunqueiro en Mondoñedo, de Puchades.|miniatura|Imaxe de [Álvaro Cunqueiro en Mondoñedo, de Puchades (1991)]]
### Certames 
*Mestre Mateo (Santiago - 1971)
*Nacional de Pequeña Escultura (Valladolid - 1972)
*Segorbe (Castelló - 1974)
*Nacional de Escultura y Pintura (Madrid - 1975)
*Bimilenario (Lugo - 1976)
*III Bienal de Escultura (Sarria - Lugo - 1977)
*II Bienal de Escultura (Vilanova da Cerveira - Portugal - 1980)
*Salón de Primavera (Valencia - 1981)
*Bicentenario de Nobles y Bellas Artes S. Eloy (Salamanca - 1984)
*Centro Internacional de Arte Contemporánea do Salón das Nacións Unidas (París - 1984)

### Obras individuais 
Monumento ós Caídos de Lugo (1962)

## Premios 
*1º Premio en Mestre Mateo.
*1º Premio de Segorbe.
*1º Bimilenario de Lugo.
*1º da III Bienal de Sarria.

## Notas 
### Ligazóns externas
* Bibliografía en *PintoresGallegos.com* .
Maggie Gyllenhaal

**Margalit Ruth "Maggie" Gyllenhaal**, nada en Lower East Side o 16 de novembro de 1977, é unha actriz de cinema estadounidense. Foi nomeada ós premios Óscar e ós Globo de Ouro en dúas ocasións.

Filla do director Stephen Gyllenhaal e da escritora Naomi Foner Gyllenhaal, e irmá máis vella do actor Jake Gyllenhaal. Tamén ten un medio irmán chamado Luke, que naceu en 2014 froito do segundo matrimonio de Stephen Gyllenhaal. Maggie comezou a súa carreira como actriz nun filme dirixido polo seu pai, e logo conseguiu recoñecemento xunto ó seu irmán en *Donnie Darko*, unha produción independente que acabaría converténdose en filme de culto. A súa carreira alzou o voo trala comedia romántica sadomasoquista, *Secretary*, coa que recibiu boas críticas e un nomeamento ós Globos de Ouro. Gyllenhaal elixiu unha gama de papeis diversa, dende filmes independentes como *Sherrybaby*, polo que tamén foi nomeada ós Globo de Ouro, até comedias románticas como *Trust the Man*, así como superproducións como *World Trade Center* e *O cabaleiro escuro*.

Gyllenhaal é simpatizante do Partido Demócrata e, do mesmo xeito que o seu irmán e os seus pais, apoia á Unión Americana polas Liberdades Civís. Participou nas manifestacións en contra da guerra pola invasión de Iraq en 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Emma Thomas

**Emma Thomas**, nada en Londres o 9 de decembro de 1971, é unha produtora de cinema británica, coñecida por coproducir filmes como *O prestixio* (2006), *Orixe* (2010), a triloxía *O cabaleiro escuro* (2005–2012), *Interstellar* (2014) e *Dunkerque* (2017). Traballa de forma frecuente co seu marido, o director de cinema Christopher Nolan.

## Filmografía 
### Produtora
* *Doodlebug* (1997)
* *Following* (1998)
* *Memento* (2000) (associate producer)
* *Insomnia* (2002) (coprodutora)
* *Batman Begins* (2005)
* *O prestixio* (2006)
* *O cabaleiro escuro* (2008)
* *Batman: Gotham Knight* (2008) (produtora executiva)
* *Orixe* (2010)
* *O cabaleiro escuro: a lenda renace* (2012)
* *O home de aceiro* (2013)
* *Transcendence* (2014) (produtora executiva)
* *Interstellar* (2014)
* *Batman contra Superman: O amencer da xustiza* (2016) (produtora executiva)
* *Dunkerque* (2017)
* *A Liga da Xustiza* (2017) (produtora executiva)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Charles Roven

**Charles Roven**, nado nos Ánxeles o 2 de agosto de 1949, é un produtor estadounidense de cinema.

## Traxectoria
Cofundador e presidente de Atlas Entertainment, é coñecido por producir filmes de superheroes como *O cabaleiro escuro*, *Escuadrón Suicida*, *O home de aceiro* ou *Batman contra Superman: O amencer da xustiza*.

## Vida persoal
Estivo casado coa produtora Dawn Steel dende 1985 até a morte dela en 1997. Tiveron unha filla, Rebecca, nada en marzo de 1987. Roven posteriormente casou con Stephanie Haymes, a filla dos artistas Dick Haymes e Fran Jeffries.

## Notas 
## Véxase tamén
Two-Face

**Two-Face** (**Harvey Dent**) é un personaxe ficticio e supervilán da serie de banda deseñada *Batman*, publicada por DC Comics, na cal é o adversario de Batman. A personaxe foi creada por Bob Kane e Bill Finger e apareceu por vez primeira en *Detective Comics* #66 (agosto de 1942). Anteriormente foi **Harvey Dent**, fiscal de distrito de Gotham City e un aliado de Batman. Porén, converteuse nun sociópata cando a metade esquerda da súa cara foi desfigurada con ácido durante un xuízo; dende entón decide entre o ben e o mal guindando unha moeda ó aire. Orixinalmente, Two-Face era un simple vilán cuxa característica era cometer crimes baseados no número dous, como roubar o Segundo Banco Nacional de Gotham City ás 2:00 do 2 de febreiro. Nos últimos anos, autores como Frank Miller ou Andrew Helfer describírono como unha persoa cunha desorde de personalidade múltiple e profundos traumas infantís, e que a súa desfiguración física só disparou a súa psicopatía.

Popularizouse en *Batman: The Animated Series*, a serie animada dos anos 90 e foi interpretado por Billy Dee Williams no filme de 1989 *Batman*. Tamén apareceu en *Batman Forever* interpretado por Tommy Lee Jones e en *O cabaleiro escuro* interpretado polo actor Aaron Eckhart.

## Notas
Jonathan Nolan

**Jonathan "Jonah" Nolan**, nado en Londres o 6 de xuño de 1976, é un guionista, produtor de televisión, director e autor británico-estadounidense. É o creador da serie da CBS *Person of Interest* (2011–2016) e cocreador da serie de ciencia ficción da HBO *Westworld* (2016–presente).

Nolan colaborou en diversos filmes co seu irmán, o director Christopher Nolan, que adaptou a historia curta de Jonathan "Memento Mori" no filme neo-noir *Memento* (2000). Os dous irmáns escribiron xuntos o guión do suspense *O prestixio* (2006), o filme de superheroes *O cabaleiro escuro* (2008) e *O cabaleiro escuro: a lenda renace* (2012), ademais do filme de ciencia ficción *Interstellar* (2014).

Nolan foi nomeado ó Oscar ó mellor guión orixinal por *Memento*, e ós Premios Primetime Emmy ó mellor guión e mellor dirección dunha serie dramática por *Westworld*, entre outros galardóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Crime organizado

[300px|miniatura|O [gángster do século XX Al Capone é unha figura frecuentemente asociada co crime organizado.]]
**Crime organizado** ou **organización criminal** son termos que caracterizan grupos transnacionais, nacionais ou locais altamente centralizados e xestionados por criminais, que pretenden involucrarse en actividades ilegais, xeralmente co obxectivo de lucro monetario. Algunhas organizacións criminais, tales como organizacións terroristas, teñen tamén motivacións políticas. Ás veces, esas organizacións forzan as persoas a estabelecer negocios con elas, como cando unha banda extorsiona cartos dos comerciantes en troques de "protección".

Outros tipos de organizacións, incluíndo Estados, militares, forzas policiais e empresas, poden, ás veces, usar métodos do crime organizado para alcanzar os seus intereses, mais os seus poderes derivan da súa condición de institucións sociais formais. Hai unha tendencia para distinguir o crime organizado doutras formas de crimes, como crimes financeiros, políticos, de guerra, gobernamentais, entre outros. Esta distinción non sempre é evidente e aínda hai debate académico sobre o asunto. Por exemplo, nos estados falidos, que non poden realizar as funcións sociais básicas, como infraestruturas, educación ou seguranza xeralmente debido a grupos rebeldes ou extrema pobreza, o crime organizado, o goberno e a guerra son moitas veces factores complementarios entre si. O termo "mafiocracia parlamentaria" é moitas veces atribuído a países democráticos cuxas institucións políticas, sociais e económicas están baixo o control de poucas familias e/ou oligarquías empresariais.

## Notas
Sorriso de Glasgow

[miniatura|321x321px|O actor [Tommy Flanagan (actor)|Tommy Flanagan amosa un sorriso de Glasgow logo de ser atacado fóra dun bar en Escocia.]]
Un **sorriso de Glasgow** (en ), tamén coñecido como **sorriso de Chelsea**, é unha ferida causada por facer un corte nas esquinas da boca da vítima até a altura das orellas, deixando unha cicatriz con forma de sorriso.

O acto adoita realizarse cunha navalla ou unha peza de vidro roto, deixando unha cicatriz que fai que a vítima semelle estar sorrindo amplamente.

Crese que a práctica se orixinou en Glasgow, Escocia nas décadas de 1920 e 1930, pero fíxose moi popular entre as bandas criminias inglesas (especialmente entre os Chelsea Headhunters, unha banda hoolingan de Londres que popularizou os nomes "Chelsea grin" ou "Chelsea smile").

## Notas
EADS CASA C-295

O **EADS CASA C-295** é un avión de transporte táctico militar bimotor no presente fabricado por Airbus Defence and Space en España.

## Deseño e desenvolvemento 
O C-295 é fabricado é montado nas instalacións de Airbus Military no aeroporto de San Pablo, en Sevilla. É un desenvolvemento do transporte español/indonesio CASA/IPTN CN-235, pero cunha fuselaxe alongada, un 50% máis de capacidade de carga útil e novos motores turbohélice Pratt & Whitney Canada PW127G. O C-295 realizou o seu voo de estrea o 28 de novembro de 1997. O primeiro pedido chegou do Exército do Aire de España.

En 2012 EADS anunciou varias melloras ao deseño básico do C-295, e entre os cambios incluíronse a adopción de winglets e a habilidade de levar o mísil anti-buque Marte; tamén se planeou unha versión de alerta temperá e control aerotransportado. En novembro de 2015 un C-295 demostrou con éxito unha nova suite de auto-protección, que incorporaba elementos como contramedidas infravermellas direccionais de Elbit Systems e un sistema de alerta infravermella pasiva aerotransportada. En xaneiro de 2016 Airbus estaba no proceso de desenvolver unha nova plataforma de abastecemento en voo cun sistema de sonda e cesta para ser instalado opcionalmente na liña central do C295. Esta capacidade está sendo promovida para a abastecemento de helicópteros de combate e as probas iniciais realizáronse con éxito en decembro de 2016 usando dous C-295 apoiando helicópteros H225M Caracal. Airbus tamén está realizando optimizacións nos flaps e outras modificacións para mellorar as súas capacidades en condicións extremas de aterraxe e engalaxe.

## Notas
Guerra dos Dez Anos

miniatura|200px|Carlos Manuel de Céspedes.
A **Guerra dos Dez Anos**, **Guerra do 68** ou **Guerra Grande** (1868 - 1878), tamén coñecida en España como **Guerra de Cuba**, foi a primeira das tres guerras cubanas de independencia contra as forzas coloniais españolas. A guerra comezou coa primeira declaración de independencia, o Manifesto da Xunta Revolucionaria de Cuba, máis coñecido como o Grito de Yara, na noite do 9 ao 10 de outubro de 1868, na herdade *La Demajagua*, en Manzanillo, que pertencía a Carlos Manuel de Céspedes. onde se estableceu a capitulación do Exército Independentista Cubano fronte ás tropas españolas. Este acordo non garantira ningún dos dous obxectivos fundamentais da guerra: a independencia de Cuba e a abolición da escravitude. Por dicha razón, grupos dispersos de patriotas cubanos continuaron loitando durante a maior parte do ano 1878 e intentarían reiniciar a loita durante a chamada Guerra Chiquita (1879 - 1880).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Guerra Chiquita
* Guerra da Independencia de Cuba

* Guerra hispano-estadounidense
Leopoldo de Hohenzollern-Sigmaringen

**Leopoldo de Hohenzollern-Sigmaringen**, nado en Krauchenwies o 22 de setembro de 1835 e finado en Berlín, 8 de xuño de 1905, foi un príncipe prusiano e xefe da rama Hohenzollern-Sigmaringen, da Casa de Hohenzollern, que xogou un papel importante na política do poder europeo.

## Biografía 
Os seus pais eran Carlos Antonio e Xosefina Frederica de Baden. Leopoldo foi pai do rei Fernando I de Romanía e avó de Carlos I de Romanía.

Tras a Revolución de 1868 contra Isabel II de España, Leopoldo foi candidato a ocupar o trono de España, a proposta do xeneral Prim. Esta oferta foi apoiada polo Primeiro Ministro prusiano Otto von Bismarck, pero rexeitada polo Emperador Napoleón III de Francia.

En España, ao difundirse a noticia de que Leopoldo era candidato á coroa, empezóuselle a chamar *Leopoldo Olé-Olé si me elixen* por mor da difícil pronuncia do seu apelido para os españois.

Leopoldo foi forzado a rexeitar a oferta do trono español, e debido á demanda insistente do goberno francés e o chamamento da Telegrama de Ems o resultado foi a Guerra Franco-Prusiana en 1870, que supuxo a caída do emperador francés e a chegada da Terceira República Francesa.

## Matrimonio e fillos 
En 1861 o príncipe Leopoldo casou coa Infanta Antonia de Portugal, filla de María II de Portugal e do seu consorte, Fernando II. Con ela tivo tres fillos:

* Príncipe Guillerme (1864-1927), quen o sucedería como Príncipe de Hohenzollern.
* Príncipe Fernando (1865-1927), quen sería coroado Rei de Romanía.
* Príncipe Carlos Antonio (1868-1919). Pai de Carlos I de Romanía.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Leopoldo de Hohenzollern-Sigmaringen**

## Notas 
## Véxase tamén
Carlos Manuel de Céspedes

**Carlos Manuel de Céspedes y López del Castillo**, nado en Bayamo o 18 de abril de 1819 e finado na Serra Maestra, o 27 de febreiro de 1874, foi un líder independentista cubano. Iniciou a Guerra dos Dez Anos ao levantarse en armas contra o goberno español o 10 de outubro de 1868, e dando a coñecer o seu plan de loita co Manifesto da Xunta Revolucionaria da Illa de Cuba, concedéndolles a liberdade aos seus escravos e convidándoos a unirse á loita anticolonialista. Foi maior xeral do Exército Libertador de Cuba e primeiro presidente da República de Cuba en Armas. Destituído como presidente en 1873 instalouse en San Lorenzo, a Serra Mestra onde, en 1874, caeu nun combate contra as tropas españolas.

## Véxase tamén
Petäjävesi

**Petäjävesi** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Central. En 2018 a súa poboación era de 3&nbsp;907&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 495,41&nbsp;km2, dos cales 39,01&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 8,56&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Jyväskylä, Jämsä, Keuruu, Multia e Uurainen, todos eles pertencentes á súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Petäjävesi
Wally Pfister

**Walter C. «Wally» Pfister**, nado en Chicago o 8 de xullo de 1961, é un director de fotografía gañador dun premio da academia en 2011 polo seu traballo no filme *Orixe*. O seu primeiro filme como director foi Transcendence, estreado en 2014, producida por Alcon Entertainment, coa colaboración de Christopher Nolan.

Traballou co director Christopher Nolan en filmes como *Memento*, *Insomnia*, *Batman empeza*, *O prestixio*, *O cabaleiro escuro*, *Orixe*, e *O cabaleiro escuro: a lenda renace*. Tamén traballou con F. Gary Gray en *The Italian Job* e con Bennett Miller en *Moneyball*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ana Orantes

**Ana Orantes Ruiz**, nada en Granada o 6 de febreiro de 1937 e finada en Cúllar Vega o 17 de decembro de 1997, foi unha muller española vítima de violencia de xénero, que explicou nunha entrevista na televisión a violencia á que fora sometida por parte do seu exmarido. Poucos días despois do testemuño na televisión, foi asasinada pola súa exparella, feito que xerou un grande impacto e visibilidade da violencia de xénero na sociedade española, e como resultado, a remodelación do Código Penal.

Ana foi a vítima mortal de violencia de xénero número 59 de 1997 en España.

## Recoñecemento 
No concello de Cúllar Vega foi erixido un monumento en forma dun monólito en memoria de Ana Orantes e Encarnación Rubio, ambas as dúas vítimas mortais da violencia de xénero. Cada ano, o día 25 de novembro, celébrase ao lado deste monólito o acto institucional municipal do Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller, coa lectura do manifesto aprobado no pleno do concello, e a intervención de asociacións e os distintos sectores da comunidade educativa de Cúllar Vega.

A xornalista e feminista Nuria Varela publicou en 2012 un libro titulado *La voz ignorada. Ana Orantes y el fin de la impunidad* co desexo de "render homenaxe a unha muller que perdeu a súa vida pola verdade e que, grazas á súa bravura, conseguiu axitar a conciencia dun país, cambiar as súas leis, romper o silencio e entrar no debate público e a axenda política, o que até entón era unha cuestión limitada á esfera privada".

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Ana Orantes en Youtube
Monique Gabriela Curnen

**Monique Gabriela Curnen**, nada o 7 de setembro de 1970, é unha actriz estadounidense de cinema e televisión.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel del Río Candamo

**Manuel del Río Candamo** foi un xornalista e historiador galego.
## Traxectoria 
Colaborou en *La Golondrina* e *Mi Tierra*, do que foi administrador. Marchou a Arxentina onde foi directivo da Casa Galicia de Buenos Aires e foi premiado nos xogos florais de 1920 polo seu traballo "El Arte de Galicia". Retornou en 1923 para volver marchar ese mesmo ano. Foi director de *Galicia Nueva* en 1929, onde publicou "Notas para la historia de Villagarcía". Tamén colaborou en *Acción Gallega*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notas para la historia de Villagarcía por Manuel del Río Candamo
Us and Them (filme)

***Us and Them*** (en ; Hou lai de wo men) é un filme dramático chinés dirixido pola actriz e cantante taiwanesa Rene Liu, no seu debut como directora. Foi producido por Zhang Yibai e está protagonizado por Jing Boran, Zhou Dongyu e Tian Zhuangzhuang. Estreouse o 28 de abril de 2018.

O filme foi rodado durante o inverno de 2017 en Hailar, un dos lugares máis fríos da China.

## Personaxes 
* Jing Boran como Lin Jianqing
* Zhou Dongyu como Xiaoxiao Fang
* Tian Zhuangzhuang como pai de Jianqing
* Qu Zheming

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Igrexa luterana evanxélica de Ingria

A **Igrexa luterana evanxélica de Ingria** (en ; en ) é unha igrexa luterana con actividade en Rusia. É a segunda maior igrexa luterana do país, con arredor de 75 congregacións e 15.000 fieis, e a súa actividade concéntrase nas rexións de Ingria e Carelia. 
## Historia e características 
A igrexa foi estabelecida en 1992, logo da separación da Igrexa luterana evanxélica estoniana, aínda que a primeira parroquia luterana en Ingria foi fundada en 1611, e a Igrexa recoñece esta data como a da súa fundación. A súa historia está moi vencellada á do pobo ingrio, e a Igrexa segue a tradición luterana nórdica. É membro da Federación Luterana Mundial e do Concilio Luterano Internacional.
## Organización 
A Igrexa está organizada en sete comunidades dirixidas por un preboste: Ingria occidental, San Petersburgo, Carelia, Moscova, Volga, Ural, e Siberia.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Páxina web oficial