open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Closure

***Closure*** é o primeiro álbum en vídeo da banda estadounidense de rock industrial Nine Inch Nails, publicado o 25 de novembro de 1997. O conxuntode dúas cintas VHS consta dunha con imaxes de concertos en directo e entre bastidores das súas xiras *Self-Destruct* e *Further Down the Spiral* e outra cinta de vídeos musicais.

A gravación da primeira casete destaca imaxes da xira e as trasnadas entre bastidores de Nine Inch Nails e os seus convidados: Marilyn Manson, Jim Rose Circus e David Bowie. Un segmento en particular, dirixido por Jonathan Rach, está dedicado á inclinación de Reznor daquela época por destruír violentamente teclados e outros equipos de xira en cada concerto.

Os vídeos musicais da segunda cinta están intercalados con fragmentos de películas educativas, así como con imaxes exclusivas gravadas por Peter Christopherson que lembran o vídeo de "Closer"; estes segmentos inclúen música remesturada do catálogo anterior da banda, entre as que destacan "A Warm Place" e "The Art of Self Destruction, Final". *Closure* tamén contén fragmentos da película *Broken*, que non se estreou comercialmente. Antes de "March of the Pigs" móstranse imaxes do filme *Electrocuting an Elephant*, da Edison Manufacturing Company.

Segundo Russell Mills, creador da portada, tamén se planeou un álbum en directo como complemento de *Closure* e fixéronse as portadas para el, pero a idea foi descartada.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Pesca de altura

A **pesca de altura** é a que se realiza en augas marítimas afastadas da costa. Aínda que o termo adoita facer referencia a un tipo de pesca industrial, tamén se adoita chamar pesca de altura á pesca deportiva a gran distancia da costa de especies como o atún ou o marlín, e á pesca ao brumeo ou ao corricán.

## Características 
miniatura|Barco pesqueiro de altura.
Aínda que é posible atopar xa o termo «pesca de altura» en textos de finais do século XIX para referirse á pesca en zona peláxica por oposición á «pesca de baixura» ou en zona demersal, é a principios do século XX cando a distinción adquire sentido pola evolución dos medios técnicos empregados e da estrutura socioeconómica que se ve envolvida na actividade. Así, pódense enumerar como características da pesca de altura:

* **Características estruturais**: Mentres que a pesca de baixura se realiza na zona marítima máis achegada ao litoral, fundamentalmente sobre especies demersais, a pesca de altura realízase en zona peláxica. Entre as especies que obteñen destacan o bacallau, o bocareu e a pescada.
* **Características técnicas**: lévana a cabo as frotas máis importantes, que dispoñen de barcos grandes e ben equipados que se atopan en alta mar semanas ou meses. Estes barcos recorren a medios técnicos avanzados, como radares para detectar os cardumes, a dirección e a velocidade á que se desprazan; ou sonares para medir a importancia dos bancos detectados. Os barcos poden ter instalacións frigoríficas para conservar o peixe a bordo en perfectas condicións.
* **Características socioeconómicas**: ao contrario do que sucede na pesca de baixura na que os pescadores adoitan ser traballadores autónomos propietarios das embarcacións e artes empregadas, na pesca de altura os pescadores son maioritariamente asalariados dun patrón ou armador, propietario do barco e os aparellos.

* o palangre, para o bacallau e o atún;
* a rede de arrastre, ben de fondo, pouco discriminatoria e daniña ou peláxica fundamentalmente para especies en banco, como a sardiña;
* a rede de deriva, dirixida a especies peláxicas, pero que adoita resultar moi pouco selectiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arrastreiro
Jean Hiernard

**Jean Hiernard**, nado en Poitiers o 19 de marzo de 1944, é un historiador, arqueólogo e numismático francés, que presidiu a Sociedade Francesa de Numismática.

## Traxectoria 
Jean Hiernard cursou estudos superiores de Historia na Universidade de Poitiers e en 1972 acadou o seu doutoramento en Historia na Universidade de Bordeos III, cunha tese titulada "As fontes da historia dos emperadores galorromanos (259-274)". Posteriormente, en 1987 obtivo un novo doutoramento (''Doctorat d'État*) en Historia e Arqueoloxía dos Mundos Antigos pola mesma universidade, coa tese "As moedas da Antiga Poitou: circulación monetaria e historia", dirixida por Robert Étienne.

Hiernard foi profesor de Historia Antiga na Universidade de Poitiers a partir de 1988, Igualmente, foi o presidente da Sociedade de Anticuarios do Oeste durante varios anos (1986, 1991, 1999, 2006).

## Escolma de publicacións 
Esta é unha escolma dos principais traballos publicados por Jean Hiernard ao longo da súa traxectoria:

### Monografías 
*(1982). *Corpus des trésors monétaires antiques de la France. Tome1: Poitou-Charentes et Limousin* (con D. Nony et al.). Société française de numismatique, París.
*(1996). *Carte archéologique de la Gaule: La Vendée, 85* (con D. Simon-Hiernard et al.). Académie des inscriptions et belles lettres, París. ISBN 2-87754-042-1
*(1966). *Carte archéologique de la Gaule: Les Deux-Sèvres, 79* (con D. Simon-Hiernard). Académie des inscriptions et belles lettres, París. ISBN 2-87754-044-8
*(2008). *Sanxay antique* (con P. Aupert). Editions du patrimoine. ISBN 978-2858229802
*(2013). *Histoire de Poitiers* (con G. Dez). Editions des régionalismes. ISBN 978-2824001364
*(2019). *Les Pictons* (con D. Simon-Hiernard). La Geste. ISBN 9791035305024
*(2019). Le siège de Poitiers en 1569 (con J. Pasquier). Geste éditions. ISBN 979-1035303204

### Artigos 
* (1985). "La question de Corbïlo". En *Bulletin de la Société nationale des Antiquaires de France''. Páxinas 175-187.
* (1986). "D'un « Palais Galien » à l'autre. Nouvelles recherches sur l'amphithéâtre de Poitiers (*Limonum Pictonum*)" (con G-C. Golvin). En *Revue des Études Anciennes*. 88-1-4. Páxinas 77-108.
* (1997). "Un témoin archéologique exceptionnel des invasions du IIIe siècle : la trouvaille de Hagenbach (Rhénanie-Palatinat)". En *Cahiers du Centre Gustave Glotz*, 8. Páxinas 255-260.
* (1997). "Une source de l'histoire romaine : la monnaie impériale de Septime Sévère à Constantin". En ''Pallas. Revue d'études antiques*. Páxinas 79-125.
* (1999). "Les Santons, les Helvètes et la Celtique d’Europe centrale. Numismatique, archéologie et histoire". En *Aquitania'', 16. Páxinas 93-125.
* (2002). "Aux origines des monnayages armoricains: les quarts de statère d'or dits «au pontife forgeron»" (con G. Aubin). En *Revue Numismatique.* 158. Páxinas 15-36.

## Notas
Frota

[miniatura|[Hochseeflotte|Frota de alta mar alemá. Principios do século XX.]]

[miniatura|Terceira Frota dos [Estados Unidos de América|Estados Unidos. Século XXI.]]
Unha **frota** é un conxunto de barcos dedicados a unha actividade común, como o comercio, a pesca, o transporte ou a defensa. Os termos "frota" e "armada" tamén se usan para designar a totalidade dos buques de guerra dun exército, especialmente os de menor tamaño, que non inclúen forzas navais dun chanzo tan alto.
A organización e a terminoloxía específicas varían entre as diferentes armadas de todo o mundo. As prácticas e estruturas organizativas poden verse influenciadas por varios factores, como as tradicións navais, as capacidades tecnolóxicas e os obxectivos estratéxicos. Así, por exemplo, tradicionalmente na Mariña portuguesa o termo "armada" é empregado para designar un grupo numeroso de buques de guerra, sendo o termo "frota" utilizado para designar un agrupamento de navíos mercantes.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mariña
### Bibliografía 
* Costa Campos, Maurício da (1823). *Vocabulário Marujo*, Río de Xaneiro.
* Pavillon, Chevalier du (1778). *Tactique Navale*.
* Hoste, Paul (1727). ''L'Art des Armées Navales''.
Christian Augé

**Christian Augé**, nado en Ferryville, Tunisia, o 2 de maio de 1943 e finado en París o 19 de agosto de 2016, foi un historiador, arqueólogo e numismático francés, que presidiu a Sociedade Francesa de Numismática.

## Traxectoria 
Christian Augé naceu en Ferryville —actual Menzel Bourguiba—, Tunisia, o 2 de marzo de 1943, e cursou os seus estudos de Letras na *École normale supérieure* de París, onde se graduou en 1963.

Desenvolveu toda a súa carreira no Centro Nacional de Investigación Científica (CNRS), unha institución da que foi director de investigación, responsable do equipo de Oriente Próximo helenístico e romano. dedicada ao santuario no centro de Petra, Qasr el-Bint, e continuou vivindo alí logo da súa xubilación, cando foi nomeado director de investigación honorario do CNRS.

Un dos seus traballos máis salientables foi a súa contribución ao *Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae* (LIMC), para o que escribiu numerosas entradas sobre deidades orientais.

Augé finou en París o 19 de agosto de 2016.

### Monografía 
*(2000). *Petra: The Rose-Red City: New Horizons* (con J. M. Dentzer). Thames and Hudson. ISBN 978-0500300992

### Artigos 
* (1976). "Un nouveau lexique d'iconographie de la mythologie classique" (con L. Ghali-Kahil). En *Revue des Études Grecques.* 89-424-425. Páxinas 80-82.
* (1986). "Note sur les monnaies de Doura-Europos 1984". En *Syria. Archéologie, Art et histoire*. 63-1-2. Páxinas 83-84.
* (1997). "Le début des tétradrachmes d'Athènes du "nouveau style" : un trésor trouvé près de Gaziantep en 1994" (con A. Davesne e R. Ergeç). En *Anatolia antiqua* */ Eski Anadolu.* 5. Páxinas 44-82.
* (2000). "Les monnaies de Ras Ibn Hani, près de Lattaquié et les guerres de Syrie". En *Revue numismatique*. 155. Páxinas 59-69.
* (2003). "Rémanences hellénistiques dans les monnayages provinciaux de Syrie et d'Arabie". En *Revue Numismatique*. 159. Páxinas 75-82.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alpi, F.; Tholbecq, L. (2016). "Christian Augé (Ferryville - Menzel Bourguiba, Tunisie, 2 mai 1943 – Paris, 19 août 2016)". En *Syria. Archéologie, Art et histoire*, 93. Institut Francais du Proche-Orient, Beirut. Páxinas 411-412.
Igrexa de San Froilán de Lugo

A **igrexa de San Froilán** é unha templo católico situado no casco histórico da cidade de Lugo. Está dedicada ao patrón da cidade, Froilán.
## Historia 
Orixinalmente formaba parte do antigo Hospital de San Bartolomeu ou de San Xoán de Deus, fundado en 1621 polo bispo de Lugo Alonso López Gallo. Prestaba asistencia a doentes e a peregrinos do Camiño Primitivo. A igrexa actual construíuse a mediados do século XVIII co apoio do bispo Francisco Izquierdo Tavira, e desde entón sufriu poucos cambios.

En 1857 o hospital sufriu un incendio que afectou a parte das instalacións, o que provocou que o Concello ordenase o derribo en 1877. A igrexa pasou a converterse en parroquia de San Froilán, se ben a escultura que preside a fachada do templo segue a representar a san Bartolomeu.

O templo sitúase acaroado ao colexio da Milagrosa, antes Escola de Nenas Pobres, a cargo desde 1900 das Fillas da Caridade de San Vicente de Paúl.

## Notas
Marta Martínez Novoa

**Marta Martínez Novoa**, nada en Dorrón (Sanxenxo) en 1994, é unha escritora e psicóloga galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Psicoloxía na Universidade de Santiago de Compostela e realizou un mestrado en Psicoloxía Xeral Sanitaria na Universidade Complutense de Madrid. Ten formación musical no Conservatorio Manuel Quiroga de Pontevedra. Traballou en Madrid e desde 2020 en Sanxenxo.

A súa especialidade céntrase en psicoterapia, trastornos de ansiedade, terapia de parella, violencia de xénero e autoestima. Participa en obradoiros, palestras e publicacións dando a coñecer os seus coñecementos.

A súa conta de Instagram, @martamnovoapsico, sobe dos 400.000 seguidores.

## Obras 
* *Que sea amor del bueno. Por qué la responsabilidad afectiva es clave en tus relaciones* (2022). Zenith. 288 páxs. ISBN 978-84-08-28285-3.
* *El síndrome de la chica buena. Deja de complacer a todo el mundo y empieza a pensar en ti* (2024). Zenith. 336 páxs. Publicado en éxito en máis de 15 países. Edición especial, 2025, ISBN 978-84-08-30552-1.
* *Familias que duelen (sin querer). Cómo dejar de repetir patrones y construir el refugio que mereces* (2026). Zenith. 384 páxs. ISBN 978-84-08-31447-9.

## Notas
Tesh Sidi

**Teslem Andala Ubbi**, nada nos campos de refuxiados de Tindouf, Alxeria, o 30 de maio de 1994, máis coñecida como **Tesh Sidi** (en ), é unha enxeñeira informática e política saharauí, que tras ser activista anticolonialista e pola independencia do pobo saharauí, foi elixida deputada no Congreso, onde é vicepresidenta segunda da comisión de Economía, Comercio e Dixitalización. 

## Traxectoria 
Tesh Sidi naceu nos campos de refuxiados saharauís situados en Tindouf, Alxeria, o 30 de maio de 1994. Criouse coa súa avoa en Mauritania entre os catro e os sete anos seguindo un estilo de vida bérber, regresando logo a Tindouf. Mudouse a Banyeres de Mariola (Alacant) aos 12 anos para vivir cunha familia de acollida. Independizouse aos 18 anos para traballar e estudar pola súa conta.

Estudou a carreira de enxeñaría informática na Universidade de Alacant dende o ano 2012. Mudouse a Madrid despois de graduarse, atopando traballo durante o *boom* da informática. Posteriormente realizou un máster en Big Data e intelixencia artificial na Universidade Europea de Madrid. Tesh non forma parte da dirección nin da militancia do Fronte Polisario, pero considera que a organización «representa a todos os saharauís».

### Carreira política 
Tesh incorporouse á lista de Más Madrid como número 11 para as eleccións autonómicas madrileñas de 2023. Porén, finalmente foi rexeitada pola Xunta Electoral de Madrid por un problema no censo electoral no que aparecía empadroada en Málaga no canto de Madrid.

Máis tarde foi anunciada como a número tres das listas de Sumar por Madrid en nome de máis Madrid, nun movemento considerado unha chiscadela ao movemento prosaharauí en España e un desmarque de Yolanda Díaz da posición promarroquí de Pedro Sánchez. 

É a primeira muller saharauí en ser membro do Congreso dos Deputados e a primeira saharauí dende a Transición española, despois do resultado das eleccións xerais de 2023. A súa presenza foi criticada pola prensa marroquí e celebrada polo delegado do Fronte Polisario en España Abdullah Arabi.

## Vida persoal 
Obtivo a nacionalidade española en xuño de 2022 tras 20 anos de residencia ininterrompida en España. Tesh tamén ten a nacionalidade da República Árabe Saharauí Democrática, non recoñecida por España, o que lle trouxo problemas administrativos ata que se regularizou a súa situación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saharauís en España
Go (linguaxe de programación)

**Go** é unha linguaxe de programación de alto nivel e propósito xeral que se tipifica e compila estáticamente. É coñecida pola simplicidade da súa sintaxe e a eficiencia de desenvolvemento que permite mediante a inclusión dunha gran biblioteca estándar que abastece moitas necesidades para proxectos comúns. Foi deseñada en Google en 2007 por Robert Griesemer, Rob Pike e Ken Thompson, e anunciada publicamente en novembro de 2009. É sintacticamente similar a C, pero tamén ten recolección de lixo, tipificación estrutural e concorrencia de estilo CSP. A miúdo chámase **Golang** para evitar ambigüidades e debido ao seu antigo nome de dominio, `golang.org`, pero o seu nome correcto é Go.

Hai dúas implementacións principais:

* A cadea de ferramentas do compilador orixinal e autoaloxada, desenvolvida inicialmente dentro de Google;
* Unha interface escrita en C++, chamada *gofrontend*, orixinalmente un frontend de GCC, que proporcionaba *gccgo*, un compilador de Go baseado en GCC; posteriormente ampliado para soportar tamén LLVM, proporcionando un compilador de Go baseado en LLVM chamado *gollvm*.
* Un compilador de código a código de terceiros, GopherJS, transcompila Go a JavaScript para o desenvolvemento web front-end.

## Exemplos 
### Ola mundo 
O programa clásico "Ola mundo" en Go é similar a como se escribiría en C++. Este exemplo típico mostra que a sintaxe é moi semellante:

```go
package main

import "fmt"

func main() {
	fmt.Println("ola mundo")
}
```

onde "fmt" é o paquete para E/S formatada, semellante a  de C ou  de C++.

### Referencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ecuatorianos en España

[miniatura|250px|Celebración do [Día da Independencia de Ecuador en Madrid.]]
A **inmigración ecuatoriana en España** refírese ao asentamento de cidadáns de Ecuador en España. Segundo datos de 2025, o número de persoas de Ecuador residentes en España, incluíndo as persoas con nacionalidade española, suman 468.751. Os ecuatorianos en España son a quinta comunidade da diáspora máis grande de España en 2025, segundo o INE de España. A maioría dos ecuatorianos en España chegaron a comezos da década de 2000, durante a crise económica de Ecuador e o conseguinte auxe económico en España. Case 500.000 ecuatorianos emigraron a España entre 1998 e 2008.

## Historia 
Ata finais da década de 1990, a diáspora ecuatoriana en España só contaba con uns poucos miles, xa que os ecuatorianos preferían trasladarse aos Estados Unidos. Despois da crise económica que afectou gravemente a Ecuador (e mesmo provocou o abandono do sucre en favor do dólar estadounidense) durante 1998-2000, e xunto cos cambios nas leis dos Estados Unidos en materia de migración, os ecuatorianos comezaron a trasladarse masivamente a España despois de 1998, facilitados, entre outras cousas, polo réxime de viaxe sen visado ao espazo Schengen do que gozaban os ecuatorianos nese momento. A comezos da década de 2000, mudáronse a España significativamente máis mulleres ca homes. A principal onda de inmigración ecuatoriana en España tivo lugar entre 1998 e 2005. Case 500.000 ecuatorianos trasladáronse a España, e moitos máis a outras partes de Europa. Durante este período, case 170.000 ecuatorianos se trasladaron á Comunidade de Madrid.

Porén, en comparanza con outros países latinoamericanos, relativamente poucos ecuatorianos se trasladan a España cada ano, debido aos requisitos de visado e á falta de vías cómodas para chegar ao país. Un pequeno número de ecuatorianos, dende 2022, traballan en España con visados ​​temporais para axudar na recollida da colleita agrícola.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Ecuador-España
* Asociación Rumiñahui
MHP Management- und IT-Beratung

**MHP Management- und IT-Beratung GmbH** (anteriormente **M**ieschke **H**ofmann e **P**artner) é unha empresa alemá de consultoría con sede no estado de Baden-Württemberg en Ludwigsburgo. MHP é unha filial ao 100 % de Porsche AG. En 2018, segundo a lista Lünendonk, MHP situouse entre as principais empresas de consultoría de procesos e TI en Alemaña.

## Historia 
Tras a súa fundación en maio de 1996 en Ettlingen por Ralf Hofmann e Lutz Mieschke, Porsche AG adquiriu a finais de 1998 unha participación do 51 % en MHP. Desde entón, a empresa é unha filial de Porsche. Posteriormente, a participación incrementouse ata o 81,8 %.

En xullo de 2023, Porsche anunciou que adquiriría a totalidade das accións restantes ata xaneiro de 2024. Desde entón, MHP é unha filial completamente propiedade de Porsche.

En 2025, o director financeiro de Porsche anunciou que a empresa está considerando vender MHP.

## Servizos 
O núcleo das súas actividades céntrase na industria automobilística (fabricantes, provedores, concesionarios e importadores). Ademais, as innovacións estratéxicas tamén se aplican noutros sectores. MHP apoia os seus clientes tanto a nivel estratéxico como operativo.

## Sedes 
Con máis de 4.800 empregados, a empresa está presente nas seguintes localizacións:

* Alemaña: Fráncfort do Meno, Berlín, Düsseldorf, Múnic, Ludwigsburgo, Núremberg, Wolfsburgo, Ingolstadt, Dresde
* Estados Unidos: Atlanta
* China: Xangai
* Romanía: Cluj-Napoca, Timișoara
* Reino Unido: Reading
* República Checa: Praga
* Austria: Zell am See
* Israel: Tel Aviv

## Patrocinio 
Desde setembro de 2012, a empresa dá nome ao MHPArena en Ludwigsburgo, onde xoga, entre outros, o equipo MHP Riesen Ludwigsburg, e desde 2023 tamén ao estadio MHPArena en Stuttgart, onde xoga o VfB Stuttgart.

Desde xullo de 2015, MHP é patrocinador principal do Stuttgarter Kickers e desde 2021 do 1. FC Heidenheim.

## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial

## Referencias
Otec

***Otec*** é un filme dramático eslovaco de 2025 dirixido por Tereza Nvotová e coescrita por Nvotová e Dušan Budzak. Está protagonizado por Milan Ondrík e Dominika Morávková, segue a historia dun pai que experimenta a síndrome do bebé esquecido.

Estreouse na sección *Orizzonti* da 82ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 28 de agosto de 2025. Foi escollido como candidato de Eslovaquia para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Segue a vida dun home despois de experimentar a síndrome do bebé esquecido, ao deixar sen querer a súa filla pequena no asento traseiro do seu coche.

## Personaxes 
* Milan Ondrík como Michal
* Dominika Morávková como Zuzka
* Dominika Zajcz
* Martina Sľúková
* Aňa Geislerová
* Peter Ondrejička
* Peter Bebjak
* Ingrid Timková
* Roman Polák

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Eslovaquia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
Kaj ti je deklica

***Kaj ti je deklica*** é un filme dramático de 2025 dirixido por Urška Djukić, quen a coescribiu con Maria Bohr. Segue a Lucija, unha rapaza introvertida de 16 anos e a súa relación coa súa compañeira de estudos Ana-Marija.

Estreouse na sección Perspectives da 75ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín o 14 de febreiro de 2025, onde foi nomeado ao Premio Teddy e competiu na categoría de mellor filme. Foi escollido como candidato de Eslovenia para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jara Sofija Ostan como Lucija
* Mina Švajger como Ana Maria
* Saša Tabaković como director
* Nataša Burger como nai
* Staša Popović como Klara
* Mateja Strle como Uršula

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Eslovenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
Pikad paberid

***Pikad paberid*** é un filme estoniano de 2024 escrito, composto, editado e dirixido por Meel Paliale. Neste filme, Mihkel Kuusk interpreta un mozo de 20 anos atrapado na monotonía que coñece a outro rapaz que é todo o contrario a el e que o fará soñar en grande de novo. O resto do elenco está composto por Karl Birnbaum, Maria Helena Seppik e Edgar Vunš.

Foi escollido como candidato de Estonia para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Sebastian, un mozo de 20 anos, traballa infelizmente nunha pequena tenda en Talín. A súa vida cotiá cambia cando coñece a Silo, un hedonista e soñador. Xuntos, soñan con mercar un billete de ida ao Brasil e vivir unha vida plena e libre.

## Personaxes 
* Mihkel Kuusk como Sebastian
* Karl Birnbaum como Silo
* Maria Helena Seppik como Nora
* Edgar Vunš como Mr. Maze
* Kaur Tõra como Siim Pojeng
* Urmet Piiling como Reigo
* Herman Pihlak como Herman
* Hanna Jaanovits como Vahetusevanem
* Joonas Lass
* Rasmus Tikerpe
* Lotta-Lizbeth Hirv
* Juhan Soon
* Ekke Janisk como Zig-Zag Man
* Elina Soosaar
* Robin Täpp
* Oskar Kröönström
* Astra Irene Susi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Estonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
Datos escuros

Os **datos escuros** son datos adquiridos mediante operacións sobre redes informáticas, mais que non se utilizan para comprender algo ou tomar decisións. O volume de datos recollido por unha organización pode exceder a súa capacidade para analizalos. Nalgúns casos, a entidade pode non ser sequera consciente de que eses datos están a recadarse. Segundo estimacións de IBM, arredor do 90% dos datos xerados por sensores e conversións entre analóxico e dixital nunca se usan. En contextos industriais, os datos escuros poden incluír información tomada por sensores e sistemas telemáticos.

As organizacións reteñen datos escuros por moitas razóns. Estímase que a meirande parte das empresas só están a analizar o 1% dos seus datos, o que adoita suceder por cumprimento de lexislacións ou por motivos arquivísticos. Algunhas entidades cren que os datos escuros poderían ser útiles nun futuro, cando melloren as súas tecnoloxías de procesamento e análise da información. O propio almacenamento de datos é barato e sinxelo; porén, mantelos seguros supón gastos e riscos moi superiores ós potenciais beneficios.

Na literatura académica, o concepto de datos escuros foi cuñado por Bryan P. Heidorn, quen o usou para describir datos de investigación que xa non están dispoñibles para a súa consulta ou que nunca o estiveron, debido á mala praxe na xestión de datos. Isto acostuma a suceder especialmente en proxectos de investigación pequenos, con poucos recursos. Tamén se producen datos escuros por outras causas, como a ausencia de metadatos, a inexistencia dun plan de xestión de datos ou a falta de especialistas para a súa conservación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Happy Birthday (filme de 2025)

***Happy Birthday*** (en ) é un filme dramático exipcio de 2025 coescrito e dirixido por Sarah Goher no seu debut como directora. Está protagonizado por Nelly Karim, Hanan Motawie, Sherif Salama, Aly Sobhy e Doha Ramadan. Conta a historia dunha serventa de 8 anos que fai unha festa de aniversarios para a súa amiga de clase alta. 

*Happy Birthday* estreouse no Festival de Cinema de Tribeca o 5 de xuño de 2025, onde foi galardoada co premio á mellor longametraxe narrativa internacional, así como co premio Nora Ephron e co premio ao mellor guión nunha longametraxe narrativa internacional. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Toha, unha nena de oito anos que traballa como criada para unha familia rica no Cairo, está decidida a organizar unha festa de aniversario perfecta para Nelly, a filla do seu xefe. Porén, a xerarquía social entre xefe e criada obriga á moza a enfrontarse a unha dura realidade.

## Personaxes 
* Nelly Karim como Laila
* Doha Ramadan como Toha
* Hanan Motawie como Nadia
* Sherif Salama como Asser
* Ali Sobhi como secuestrador do Toktok
* Hanan Youssef como avoa
* Khadija Ahmed como Nelly
* Jomana Ibrahim como Fatma
* Fares Mohamed como Fathy
* Hazem Ehab como caixeiro de pastelaría
* Samir Gohar como seguridade do conxunto
* Gehad Hossam como vendedora de tenda de roupa 1
* Yasmeen El Hawary como vendedora de tenda de roupa 2
* Adel Mohamed como neno con pintura na cara
* Osama Mahmoud como seguridade do parque de atraccións
* Karim Indomy como bocinador de coche
* Enas Radwan como nena da rúa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Exipto propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
Relacións Brasil-Xapón

As **relacións Brasil-Xapón** son as relacións exteriores entre o Brasil e o Xapón. As relacións diplomáticas estabelecéronse oficialmente o 5 de novembro de 1895 coa sinatura en París do Tratado de Amizade, Comercio e Navegación. As primeiras relacións estiveron dominadas polos problemas de inmigración xaponesa. O número total de inmigrantes xaponeses chegou aos 190.000 no período anterior á segunda guerra mundial. No presente, máis de 2 millóns de brasileiros teñen ascendencia xaponesa, o que converte ao Brasil en acolledor da maior comunidade xaponesa fóra do Xapón. Ao mesmo tempo, o Xapón acolle a terceira maior poboación brasileira, a maioría de ascendencia xaponesa. Ambas as nacións son membros do Grupo dos catro, do G20 e da Organización Mundial do Comercio.

## Misións diplomáticas residentes 
;Do Brasil
* Tokyo (embaixada)
* Hamamatsu (consulado xeral)
* Nagoya (consulado xeral)

;Do Xapón
* Brasilia (embaixada)
* Curitiba (consulado xeral)
* Manaus (consulado xeral)
* Recife (consulado xeral)
* Río de Xaneiro (consulado xeral)
* São Paulo (consulado xeral)
* Belém (consulado)
* Porto Alegre (oficina consular)

Ficheiro:Brazil Embassy @ Aoyama (11495420365).jpg|Embaixada do Brasil en Tokyo.
Ficheiro:Prédio dos consulados do Brasil e do Peru.jpg|Consulado xeral do Brasil en Tokyo.
Ficheiro:Consulado-Geral do Brasil em Hamamatsu.jpg|Consulado xeral do Brasil en Hamamatsu.
Ficheiro:Shirakawa No.8 Building 20150801-01.JPG|Consulado xeral do Brasil en Nagoya.

Ficheiro:Consulado-Geral Japão Rio de Janeiro.jpg|Edificio do Consulado Xeral do Xapón en Río de Xaneiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xaponeses no Brasil
Adeus, señor Haffmann

***Adeus, señor Haffmann*** (en ) é un filme dramático e histórico francés de 2022 dirixido por Fred Cavayé. Está ambientado durante a ocupación alemá de Francia, na que un asistente dun xoieiro agocha o seu xefe xudeu na súa casa.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Daniel Auteuil como Joseph Haffmann
* Gilles Lellouche como François Mercier
* Sara Giraudeau como Blanche Mercier
* Nikolai Kinski como Comandante Jünger
* Mathilde Bisson como Suzanne
* Anne Coesens como Hannah Haffmann
* Claudette Walker como Madame Rosenberg

## Notas
Un cabaré no campo

***Un cabaré no campo*** (en ) é un filme francés de comedia dramática dirixido por Jean-Pierre Améris e estreado en 2022.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Sinopse 
Un criador, a piques de perder a súa granxa, abre un cabaré para salvala.

## Personaxes 
* Alban Ivanov como David
* Sabrina Ouazani como Bonnie
* Michèle Bernier como Mireille, a nai de David
* Bérengère Krief como Laëtitia, a exmuller de David
* Moussa Maaskri como Houari
* Guy Marchand como Léo, o avó de David
* Philippe Benhamou como Dominique
* Lise Laffont como Line

## Notas
C/2025 K1 (ATLAS)

O **Cometa C/2025 K1 (ATLAS)** -abreviado como 'K1'- é un cometa caído da nube de Oort, descuberto en 2025 que se dividiu en varios anacos despois da súa máxima aproximación ó Sol.

## Observación
En novembro 2025 o telescopio Hubble captou imaxes da fragmentación co cometa C/2025 K1 (ATLAS) en tres días consecutivos. Documentouse desintegración cometaria nese breve período, a primeira vez que o Hubble evidenciou un cometa no proceso de rotura. Recolléronse cando menos catro pezas da súa fragmentación, cada unha coa súa coma, a cola de gas e po que envolve o xeado núcleo cometario e fragmentos que parecen sobre o fondo a modo de burbullas.
As frechas amosan a orientación no ceo. No primeiro panel vense numerados catro obxectos/núcleos planetarios. No segundo, o núcleo maior deu lugar a dous novos, 2a e 2b. No terceiro apréciase a separación que van tomando as pezas, separándose de xeito diagonal.

borda|centro|800x800px|División en fragmentos.

## Notas
Pablo Hervías

**Pablo Hervías Ruiz**, nado en Logroño o 8 de marzo de 1993, é un futbolista rioxano que xoga na posición de centrocampista.

## Traxectoria en clubs
### Real Sociedad
Tras iniciar a súa formación no Peña Balsamaiso CF, en 2005 ingresou nas categorías inferiores da Real Sociedad. Na tempada 2011/12 alcanzou o seu debut sénior coa Real Sociedad de Fútbol B da Segunda Divisón B. En decembro de 2011 renovou contrato co club vasco até 2016.

O debut profesional de Hervías na Primeira División tivo lugar o 19 de abril de 2014, cando foi o subtituto de Chory Castro nun partido da Real Sociedad contra o RCD Espanyol. O 20 de outubro de 2014 anotou o seu primeiro gol co primeiro equipo perante o Getafe Club de Fútbol.

O 8 de maio de 2015 foi cedido ao Club Atlético Osasuna da Segunda División para cubrir a lesión de Jordan Lotiès. No seu primeiro partido foi o substituto de Karim Ansarifard e marcou un gol para unha vitoria por 2-0 contra o Club Deportivo Mirandés.

O 3 de agosto de 2015 comezou unha nova cesión co Real Oviedo. O 10 de agosto de 2016 asinou un contrato temporal dun ano co Elche Club de Fútbol.

### Eibar
O 5 de xullo de 2017 fichou pola Sociedad Deportiva Eibar. Sete días despois foi cedido ao Real Valladolid. Regresou ao Eibar tras finalizar a tempada 2017/18. O 23 de xaneiro de 2019 comezou unha segunda cesión no Valladolid.

### Valladolid
O 14 de maio de 2019 foi fichado definitivamente polo Real Valladolid. 

### Málaga
O 12 de agosto de 2022, xa como axente libre, Hervías foi fichado polo Málaga Club de Fútbol por unha tempada con opción a unha segunda.

### Bolívar
O 28 de decembro de 2022 fíxose oficial o seu traspaso ao Club Bolívar da Primeira División de Bolivia. O 6 de xullo de 2023 chegou a un acordo co equipo boliviano para rescindir o contrato.

### Majadahonda
O 1 de febreiro de 2024 asinou un contrato até final de tempada co Rayo Majadahonda.

### Amorebieta
O 14 de xullo de 2024 anunciouse a fichaxe de Hervías pola Sociedad Deportiva Amorebieta.

### Pontevedra
En xullo de 2025 pasou a formar parte do Pontevedra Club de Fútbol da Primeira Federación. O 29 de decembro de 2025 anunciouse a finalización do seu contrato co club galego.

## Traxectoria internacional
Hervías foi convocado pola selección de fútbol sub-16 de España en 2009. Coa selección sub-17 participou no Campionato Europeo Sub-17 da UEFA 2010, onde xogou todos os partidos menos un e alcanzou o segundo posto tras perder a final. No ano 2012 foi convocado pola selección sub-19.

## Vida persoal
Eloy, o pai de Pablo Hervías, xogou no Club Deportivo Logroñés e tamén traballou como árbitro. Rubén, irmán de Pablo, foi futbolista nas categorías rexionais españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pablo Hervías en LaPreferente.com
Novembro (filme de 2022)

***Novembro*** (en ) é un filme francés de 2022 escrito e dirixido por Cédric Jimenez.

Estreouse en galego en novembro de 2025 a través da TVG.

## Sinopse 
O filme mostra as investigacións e as intervencións da policía (en particular da subdirección antiterrorista) durante os cinco días que seguiron aos atentados do 13 de novembro.

## Personaxes 
* Jean Dujardin como Fred
* Anaïs Demoustier como Ines
* Sandrine Kiberlain como Héloïse
* Jérémie Renier como Marco
* Lyna Khoudri como Samia
* Sofian Khammes como Foued
* Stéphane Bak como Djibril
* Victoire Du Bois como Julia
* Raphaël Quenard como Rudy

## Produción 
A rodaxe comezou o 17 de maio de 2021 e durou 12 semanas, con localizacións en Grecia, Bélxica e Illa de Francia. O equipo realiza filmacións salientables en Cergy no Val-d'Oise.

## Notas
Museoloxía

A **museoloxía** ou **ciencia museística** é o estudo dos museos. Explora a historia destas institucións, a súa función na sociedade e as actividades que realizan, entre as que se atopan a conservación, a programación de actividades para o público ou a educación.

## Terminoloxía 
A disciplina que estuda os museos recibe diferentes nomes segundo a lingua e a xeografía. Por exemplo, o termo "museoloxía" é predominante en países europeos como Francia (*muséologie*), España (*museología*), Italia (*museologia*), Portugal (*museologia*) ou, incluso, Alemaña (*Museologie*); porén, aínda está a gañar tracción nos países anglófonos (*museology*), onde prevalece a expresión *museum studies* para referirse ó mesmo campo de estudo. Ó falar das operacións cotiás dos museos, son comúns en Europa palabras derivadas do grego *museographia* (*muséographie*, en francés; *museografía*, en galego etc.), namentres en inglés adoitan empregarse *museum practice* ou *operational museology.*

## Historia 
O desenvolvemento da museoloxía en Europa coincide coa aparición dos primeiros coleccionistas e gabinetes de curiosidades ó longo dos séculos XVI, XVII e XVIII. En concreto, durante a época da Ilustración, antropólogos, naturalistas e coleccionistas afeccionados fomentaron o crecemento dos museos públicos e as exposicións de historia natural e obxectos e arte etnográficos en América do Norte e Europa. Durante os séculos XVIII e XIX, a colonización realizada polas potencias europeas sucedeu en consonancia co desenvolvemento da historia natural e mais da etnografía, así como coa creación de edificios privados e institucionais para acoller coleccións. Así, en moitos casos, os museos convertéronse en lugares para conservar coleccións adquiridas polas conquistas coloniais, situando ós museos nunha posición central dentro dos proxectos coloniais europeos.

Durante o século XIX, a museoloxía europea centrouse en presentar os museos como institucións para educar e civilizar ó gran público. Os museos adoitaban servir ós intereses nacionais, e o seu principal propósito era celebrar o estado, o país ou a potencia colonial. As grandes exposicións universais, de carácter temporal, como a Grande Exposición de 1851 en Londres ou Exposición Mundial Colombina de 1893 en Chicago, serviron como escaparates para as diferentes axendas nacionalistas; así, tanto o Reino Unido coma os Estados Unidos procuraron presentarse como líderes da ciencia e a industria. Nalgúns casos, as exposicións sentaron as bases dos museos. Por exemplo, o Field Museum de Chicago creouse como resultado da Exposición Colombina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Estadio da FAF

O **Estadio da FAF** (en ), tamén coñecido como **Nou Estadi a Encamp**, é un estadio de fútbol situado na parroquia andorrana de Encamp. Propiedade da Federación Andorrana de Fútbol (FAF), é o estadio nacional da selección de fútbol de Andorra e ademais xogan nel como local o Inter Club d'Escaldes e o FC Andorra.

Inaugurado en 2025, o estadio ten capacidade para 5.108 espectadores.

## Historia 
Construído sobre unha antiga zona de acampada, as obras de construción comezaron en decembro de 2022, e tras varios atrasos finalizaron en 2025, cun custo estimado de 15 millóns de euros.

O primeiro partido oficial que se xogou no estadio foi a final da Copa Constitució de 2025, o 25 de maio dese ano, na que o Inter Club d'Escaldes derrotou o seu rival, o Atlètic Club d'Escaldes por 1-0 perante 684 espectadores. Raúl Feher marcou o primeiro gol no novo estadio. Cinco días despois, o 30 de maio, tivo lugar o primeiro partido internacional no novo estadio, no que a selección feminina de Andorra foi derrotada por Xeorxia nun partido da Liga de Nacións Feminina da UEFA.

O estadio tamén acolleu o FC Andorra nos seus partidos da promoción de ascenso á Primeira Federación contra o Eivisa e a Ponferradina en xuño de 2025, xa que a súa sede habitual, o Estadi Nacional, non estaba dispoñible debido á celebración dos Xogos dos Pequenos Estados de Europa de 2025.

En xullo de 2025, o FC Andorra acordou coa Federación Andorrana de Fútbol o uso do estadio ata maio de 2026. Ademais, o estadio converteuse na sede dos clubs andorranos para os partidos da Liga de Campións da UEFA e da Conference League da UEFA.

## Notas
Alexelcapo

**Alejandro Fernández Miret**, nado en Palma o 6 de outubro de 1987, máis coñecido como **Alexelcapo** ou **EvilAFM**, é un youtubeiro e *streamer* español.

## Traxectoria 
Nado na cidade de Palma (Mallorca, Illas Baleares), cursou estudos de bioloxía na UIB, carreira que abandonou no quinto ano.

Creou a súa canle de YouTube, *Alexelcapo*, no ano 2006, cando tiña 19 anos, mais non foi ata 2011 que comezou a acadar popularidade polos seus *gameplays* de Minecraft.

En 2014 comezou a realizar retransmisións en directo a través da plataforma de *streaming* Twitch. En 2022 acadou a cifra dun millón de seguidores en dita plataforma.

## Vida persoal 
Entre 2013 e 2022 mantivo unha relación coa tamén youtubeira e streamer Chio Uyuni, con quen vivía dende 2015. O 8 de marzo de 2022 fixo público a través da rede social *X* (nese momento *Twitter*) que a relación entre ambos rematara.

## Notas
Silvery Sometimes (Ghosts)

"**Silvery Sometimes (Ghosts)**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, escrita polo líder da banda, Billy Corgan. Anunciouse na conta de Twitter da banda o 13 de setembro de 2018. A canción foi lanzada como o segundo sinxelo do décimo álbum da banda, *Shiny and Oh So Bright, Vol. 1 / LP: No Past. No Future. No Sun.*, o mesmo día. A canción foi gravada con Rick Rubin a principios de 2018 e é a segunda canción da reforma das tres cuartas partes da formación orixinal da banda.

## Notas
Cyr/The Colour of Love

"**Cyr**" e "**The Colour of Love**" son cancións da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, lanzadas como sinxelo de dobre cara A do seu décimo primeiro álbum de estudio, *Cyr*. Produciuse un vídeo musical para "Cyr". ämbalas dúas cancións foron gravadas en Chicago e foron producidas polo vocalista Billy Corgan.

## Lista de cancións 
## Notas
Beguiled

"**Beguiled**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins. Foi lanzada como o primeiro sinxelo do seu décimo segundo álbum de estudio, *Atum: A Rock Opera in Three Acts*, o 20 de setembro de 2022. A canción debutou cun vídeo musical en directo en TikTok dirixido por Linda Strawberry. O sinxelo foi lanzado dixitalmente para servizos de *streaming* ao día seguinte.

A canción alcanzou o número sete na lista *Billboard Rock Airplay*, o primeiro éxito da banda entre os dez primeiros desde "Tarantula" en 2007. En xaneiro de 2023 a canción alcanzou o número 12 na lista *Alternative Airplay* de *Billboard*. "Beguiled" foi interpretada en directo por primeira vez o 20 de setembro de 2022 no Metro de Chicago. A canción foi interpretada pola banda en *The Tonight Show with Jimmy Fallon* o 23 de setembro de 2022.

## Notas
Solara (canción)

"**Solara**" é unha canción da banda de rock alternativo estadounidense The Smashing Pumpkins. Foi a primeira canción da banda en ser lanzada despois de reformar tres cuartas partes da formación orixinal da banda en 2018, con Billy Corgan, James Iha e Jimmy Chamberlin tocando xuntos nunha canción por primeira vez desde o álbum *Machina/The Machines of God* do ano 2000 e o sinxelo posterior, non incluído no álbum, "Untitled", antes da súa separación orixinal. Foi lanzada como sinxelo o 8 de xuño de 2018, como a primeira canción dun conxunto de dous EPs que estaban previstos para o lanzamento en 2018 antes de que se anunciase un álbum completo titulado *Shiny and Oh So Bright, Vol. 1 / LP: No Past. No Future. No Sun.* en setembro. A canción alcanzou o posto número 47 na lista estadounidense de *Hot Rock Songs*.

## Notas
Spellbinding

"**Spellbinding**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins. Foi lanzada como o segundo sinxelo do seu décimo segundo álbum de estudio, *Atum: A Rock Opera in Three Acts*, o 28 de marzo de 2023. A canción apareceu nos créditos finais da película de Netflix *Murder Mystery 2*, que se estreou o 31 de marzo de 2023.

En marzo de 2023, a canción alcanzou o número 26 na lista *Billboard Rock Airplay* e o número 16 na lista *Alternative Airplay*.

## Notas
Widow Wake My Mind

"**Widow Wake My Mind**" é unha canción de 2010 da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins. É a segunda canción lanzada do proxecto musical de 34 cancións da banda *Teargarden by Kaleidyscope*. A canción foi lanzada como un sinxelo promocional en CD para a radio e engadiuse á rotación de varias emisoras importantes. Ademais, a banda interpretou o tema en directo cun coro de Up With People en *The Tonight Show with Jay Leno* o 20 de abril de 2010 para promover o lanzamento do EP *Songs for a Sailor*.

## Notas
Unha vila na Toscana

***Unha vila na Toscana*** (en ) é un filme italo-británico de comedia dramática de 2020 escrito e dirixido por James D'Arcy (no seu debut como director). Está protagonizado por Liam Neeson, o seu fillo, Micheál Richardson, Valeria Bilello e Lindsay Duncan. Conta a historia dun artista que debe restaurar unha vila co seu fillo despois de que a súa esposa morra nun accidente automobilístico.

Estreouse nos cinemas dos Estados Unidos a través de plataformas á carta o 7 de agosto de 2020 a través de IFC Films. Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Liam Neeson como Robert Foster
* Micheál Richardson como Jack Foster
* Valeria Bilello como Natalia
* Lindsay Duncan como Kate
* Marco Quaglia como Luigi
* Gian Marco Tavani como Marzio
* Helena Antonio como Raffaella
* Yolanda Kettle como Ruth
* Julian Ovenden como Gordon
* Chelsea Fitzgerald como Amy
* Flaminia Cinque como Deli Owner

## Notas
Adobe Flash Player

**Adobe Flash Player** (coñecido en Internet Explorer, Firefox e Google Chrome como **Shockwave Flash**) é un programa informático descontinuado para ver contido multimedia, executar aplicacións de Internet enriquecidas e transmitir contido de son e vídeo creado na plataforma Adobe Flash. Pode executarse desde un navegador web como un complemento do navegador ou de forma independente en dispositivos compatibles. Creado orixinalmente por FutureWave co nome de **FutureSplash Player**, foi renomeado a **Macromedia Flash Player** despois de que Macromedia adquirise FutureWave en 1996. Despois de que Adobe adquirise Macromedia en 2005, Adobe desenvolveuno e distribuíuno como Adobe Flash Player. Actualmente, Zhongcheng desenvólveo e distribúeo para usuarios na China e Harman International para usuarios empresariais fóra da China, en colaboración con Adobe.

Flash Player executa ficheiros SWF que se poden crear con Adobe Flash Professional, Adobe Flash Builder ou ferramentas de terceiros como FlashDevelop. Flash Player admite gráficos de vídeo e rasterizados; gráficos vectoriais; gráficos 3D; son incrustado; e unha linguaxe de scripting orientada a obxectos chamada ActionScript, que está baseada en ECMAScript (semellante a JavaScript). Internet Explorer 11 e Microsoft Edge Legacy desde Windows 8, xunto con Google Chrome en todas as versións de Windows, viñan incluídos cun complemento de Adobe Flash Player nunha caixa de area.

Flash Player tivo noutro tempo unha gran base de usuarios e era necesario para executar moitos xogos web, animacións e elementos de interface gráfica de usuario (GUI) integrados en páxinas web. Adobe declarou en 2013 que máis de 400 millóns de escritorios, dos máis de mil millóns conectados, se actualizaron ás novas versións de Flash Player nas seis semanas posteriores ao seu lanzamento. Non obstante, Flash Player foi cada vez máis criticado polo seu baixo rendemento, o consumo de batería nos dispositivos móbiles, a cantidade de vulnerabilidades de seguridade que se descubriran no software e a súa natureza como plataforma pechada controlada por Adobe. O cofundador de Apple, Steve Jobs, foi moi crítico con Flash Player, e publicou unha carta aberta criticando a plataforma e detallando o razoamento de Apple para non admitir Flash na súa familia de dispositivos iOS. O seu uso diminuíu aínda máis debido a estándares web máis modernos que substituíron algunhas das funcionalidades de Flash, reducindo a necesidade de complementos de terceiros.

Isto levou á eventual desaprobación da plataforma. Flash Player foi oficialmente descontinuado o 31 de decembro de 2020 e a súa páxina de descarga foi eliminada dous días despois. Desde o 12 de xaneiro de 2021, as versións de Flash Player (variantes globais orixinais) máis recentes que a 32.0.0.371, lanzadas en maio de 2020, néganse a reproducir contido Flash e, no seu lugar, mostran unha mensaxe de aviso estática. O software segue sendo compatible na China continental e nalgunhas variantes empresariais, así como como parte de Adobe Animate.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Sighommi

"**Sighommi**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins. Foi lanzada como o primeiro sinxelo do seu décimo terceiro álbum de estudio, *Aghori Mhori Mei*, o 2 de agosto de 2024.

Escrita e producida por Billy Corgan, musicalmente "Sighommi" caracterízase por unha produción rock acelerada. Tras o lanzamento do álbum, os críticos consideraron a canción un sinxelo forte debido ao seu son axeitado para a radio entre as cancións máis pesadas do álbum. Comercialmente, o sinxelo alcanzou o posto número cinco na lista *Hot Hard Rock Songs*.

## Notas