open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Francia de 1954

O **Gran Premio de Francia de 1954** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux o 4 de xullo de 1954. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Informe da carreira 
O Mercedes W196 longamente esperado co seu motor 8 en liña de inxección de combustible fixo o seu debut co pase de Fangio desde Maserati para unirse ao equipo Alemán xunto a Hans Herrmann, Karl Kling e o piloto da pre-guerra Herrmann Lang. Foi un regreso dominante con Fangio rexistrando unha volta de práctica de 124´31&nbsp;mph. El e Kling lideraron xuntos na pista de Reims. Os pilotos de Ferrari, simplemente non podía soportar o ritmo. Ascari pilotando un Maserati durou só unha volta, González retirouse logo de 12 voltas. O coche de Mike Hawthorn explotou espectacularmente. Hans Herrmann fixo a volta rápida antes de retirarse, pero Fangio e Kling continuaron o seu duelo ata a última volta, cando as ordes de equipo puxéronse en vigor e Fangio gañou a Kling sobre a liña por só 0´1 segundos, a lonxitude de medio coche. Só seis coches terminaron esta carreira esgotadora.

## Clasificación 
## Notas 
F1 Debut: Karl Kling, Mercedes e pneumáticos Continental. 
Debut vitoria para Mercedes e Continental na Fórmula Un.

* **Debut na F1:** Karl Kling, Mercedes e pneumáticos Continental.
* Debut vitoria para Mercedes e Continental na Fórmula 1.

## Posicións do campionato logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos. Só os mellores 5 resultados contarán para o Campionato.

## Notas
### Ligazóns externas
Jared Dudley

**Jared Anthony Dudley**, nado o 10 de xullo de 1985 en San Diego (California) é un ex xogador de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria deportiva 
### Profesional 
O 28 de xuño de 2007, foi elixido no Draft da NBA de 2007 polos Charlotte Bobcats. Dudley entrou pronto na rotación dos Bobcats, e xogou o seu primeiro partido coma titular o 24 de novembro de 2007 contra os Boston Celtics, anotando 11 puntos e capturando 9 rebotes. Rematou a tempada 2007-08 con 5.8 puntos por partido.

Dudley xogou 20 partidos cos Bobcats antes de ser traspasado aos Phoenix Suns. Neses 20 partidos, acadou 5.4 puntos por encontro. Foi traspasado xunto a Jason Richardson, a cambio de Raja Bell, Boris Diaw e Sean Singletary. Nesa tempada xogou en 48 partidos para os Suns, nos cales fixo 5.5 puntos, 3.0 rebotes e 0.8 asistencias por partido. Na tempada 2009-10 tivo un papel importante nos playoffs, xa que xogou nos 16 partidos que xogou Phoenix na postempada, cunha porcentaxe de triplas do 42'4%. Porén, os Suns perderon nas finais da Conferencia Oeste contra os Los Angeles Lakers por 4-2.

A tempada 2010-11 foi a mellor a nivel persoal, xa que rematou con 10.6 puntos por partido, e xogou en todos os 82 partidos da tempada regular.

O 26 de agosto de 2014, Dudley foi traspasado ós Milwaukee Bucks xunto a unha elección da primeira rolda do Draft de 2017, a cambio de Carlos Delfino, Miroslav Raduljica e unha elección da segunda rolda do Draft de 2015.

## Estatísticas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Norður-Múlasýsla

**Norður-Múlasýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado no nordeste da illa.

## Xeografía 
Este condado está situado no nordeste de Islandia, na rexión de Austurland. Limita cos condados de Austur-Skaftafellssýsla ao sur, Suður-Múlasýsla e a cidade independente de Seyðisfjörður ao leste, e os condados de Norður-Þingeyjarsýsla e Suður-Þingeyjarsýsla ao noroeste e oeste respectivamente. Posúe un clima frío en inverno e temperán polo verán. O territorio do condado esténdese por unha superficie de 10.568 quilómetros cadrados.

## Demografía 
Nos 10.568 quilómetros cadrados que ocupa o condado de Norður-Múlasýsla residen un total de 4.329 habitantes, polo que a súa densidade de poboación é de 0,40 habitantes por quilómetro cadrado.

### Municipios 
Norður-Múlasýsla comprende os seguintes municipios (entre paréntese os municipios anteriores):

* Fljótsdalshérað
** (Fellahreppur)
** (Austur-Hérað)
*** (Egilsstaðabær)
*** (Eiðahreppur)
*** (Hjaltastaðahreppur)
*** (Skriðdalshreppur)
** (Norður-Hérað)
*** (Jökuldalshreppur)
*** (Hlíðarhreppur)
*** (Tunguhreppur)
* Fljótsdalshreppur
* Langanesbyggð (parte deste concello se encontra no condado de Norður-Þingeyjarsýsla) 
** (Skeggjastaðahreppur)
* Vopnafjarðarhreppur

### Localidades 
Norður-Múlasýsla comprende as seguintes localidades:

2 non teñen unha poboación permanente.
Polipéptido pancreático

[miniatura|dereita|Tinguidura [inmunohistoquímica do polipéptido pancreático en páncreas de rato.]]
O **polipéptido pancreático** ou **PP** é unha hormona polipeptídica segregada polas células PP (ou F) dos illotes de Langerhans do páncreas, predominantemente na cabeza do páncreas. Está codificado por un xene do cromosoma 17 humano, que dá lugar a un precursor de 95 aminoácidos, e o péptido maduro consta de 36 aminoácidos e ten un peso molecular de 4.200 Da, coa seguinte secuencia: H2N-Ala–Pro–Leu–Glu–Pro–Gln–Tyr–Pro–Gly–Asp–Asp–Ala–Thr–Pro–Glu–Gln–Met– Ala–Gln–Tyr–Ala–Ala–Gln–Leu–Arg–Arg–Tyr–Ile–Asn–Met–Leu–Thr–Arg–Pro–Arg–Tyr-COOH2, amidada na tirosina C-terminal. O polipéptido pancreático é membro da familia da hormona do polipéptido pancreático na que tamén están incluídos o neuropéptido Y (NPY) e o péptido YY (PYY) . Estes péptidos teñen unha estrutura similar chamada pregamento PP. Foi descuberto casualmente a partir de extractos de insulina polos laboratorios de Chance, Jones e Kimmel.

A función do polipéptido pancreático é autorregular as actividades secretoras do páncreas, tanto exócrinas coma endócrinas, e ten tamén efectos sobre os niveis de glicóxeno, favorecendo a glicoxenólise, e as secrecións gastrointestinais. Inhibe a contracción da vesícula biliar e a secreción pancreática. Reduce o apetito e o consumo de alimentos .

A súa secreción en humanos aumenta despois dunha comida rica en proteínas, o xexún, exercicio, e hipoglicemia aguda, e decrece por efecto da somatostatina e glicosa intravenosa.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* MeshName - Pancreatic+polypeptide http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=Pancreatic+polypeptide
* BBC Hope over 'obesity-busting gum' 6 de febreiro de 2012
* Pancreatic polypeptide PPoma
Norður-Þingeyjarsýsla

**Norður-Þingeyjarsýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado ao norte do país.

## Xeografía 
Este se encontra ao norte de Islandia, na rexión de Norðurland Eystra. O condado de Norður-Þingeyjarsýsla limita cos condados de Norður-Múlasýsla ao leste, Suður-Þingeyjarsýsla ao sur, e coa cidade independente de Húsavík ao oeste. Neste condado está o punto máis setentrional da illa, Hraunhafnartangi. O seu clima é frío en inverno e temperado no verán. O condado abrangue unha extensión de 5.393 quilómetros cadrados.

## Demografía 
Nos 5.393 quilómetros cadrados que abrangue este concello residen un total de 3.727 habitantes polo que a súa densidade de poboación é de 0,7 habitantes por quilómetro cadrado.

### Municipios 
Norður-Þingeyjarsýsla comprende os seguintes municipios (entre paréntese os municipios anteriores):

* Langanesbyggð (parte deste concello se encontra no condado de Norður-Múlasýsla)
** (Sauðaneshreppur)
** (Þórshafnarhreppur)
* Norðurþing
** (Öxarfjarðarhreppur)
*** (Fjallahreppur)
*** (Presthólahreppur)
** (Raufarhafnarhreppur)
** (Kelduneshreppur)
* Svalbarðshreppur

### Localidades 
Norður-Þingeyjarsýsla comprende as seguintes localidades:
Manuel Serafín Fandiño

**Manuel Serafín Fandiño**, nado en Laxe o 28 de febreiro de 1889 e finado en Buenos Aires o 6 de febreiro de 1960, foi un sindicalista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Aos poucos días do seu nacemento a familia trasladouse a Santiago de Compostela. Emigrou a Arxentina en 1905. Traballou en Buenos Aires como zapateiro especializado en alpargatas e foi representante do gremio na Federación de Obreros del Calzado. Tralo atentado contra o xefe de policía bonaerense en 1909, foi deportado a España, trasladándose posteriormente ao Brasil. En São Paulo colaborou no xornal anarquista *La Bataglia*. En 1911 trasladouse a Montevideo, onde fundou o Sindicato de Obreros Ebanistas y Anexos e axudou a crear a Federación de Trabajadores de la Madera, ademais de colaborar no seu xornal *Aurora*. Foi secretario xeral do Consejo Federal de la Federación Regional Uruguaya, e colaborador do seu xornal *Solidaridad*, así como doutras publicacións como *Crónicas Subversivas* e *El Anarquista*. Dende 1915 residiu en Río de Xaneiro, Montevideo e Bos Aires e colaborou nos xornais *Na Barricada* e *La Protesta* e participou na fundación de *Bandera Roja* usando o pseudónimo de **Alejandro Silvetti**. Foi elixido secretario xeral da Unión Sindical Argentina en 1922 e 1924. Defensor a partir de 1930 do sindicalismo autosuficiente, tomou parte na creación da Confederación General del Trabajo, e en 1935 integrou a delegación da XIX Conferencia da Organización Internacional do Traballo, realizada en Xenebra.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía na Enciclopedia da emigración galega
Prudencio Landín

O nome de **Prudencio Landín** pode referirse a:

***Prudencio Landín Tobío** (1877 - 1955), avogado, político e escritor galego;
***Prudencio Landín Carrasco** (1912 - 1988), político galego, fillo do anterior.
Universidade San Sebastián

A **Universidad San Sebastián** (*USS*) é unha universidade privada chilena con sede en Santiago. A universidade tamén ten facultades en Concepción, Valdivia, Osorno e Puerto Montt. Foi fundada en 1989, e recibiu o recoñecemento formal do estado como unha universidade en 2001.

## Facultades 
A universidade ten as seguintes facultades:

# Arquitectura e arte
# Ciencias da Educación
# Ciencias da Saúde
# Ciencias Sociais
# Dereito
# Economía e Negocios
# Enfermería
# Enxeñaría e Tecnoloxía
# Medicina e biociencia
# Veterinaria
# Odontoloxía
# Psicoloxía

## Véxase tamén 
### Notas 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da USS
Lipotropina

Derivados da proopiomelanocortina

**Proopiomelanocortina**

&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;

γ-MSH
ACTH
β-lipotropina

&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;

&nbsp;
α-MSH
CLIP
γ-lipotropina
β-endorfina

&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;
β-MSH
&nbsp;

A **lipotropina** é unha hormona polipeptídica orixinada polo corte do precursor proopiomelanocortina (POMC). A POMC prodúcese na adenohipófise ou pituitaria anterior, e sofre un corte proteolítico, formando a hormona adrenocorticotropa (ACTH), a γ-MSH e a β-lipotropina (β-LPH).

## β-Lipotropina 
A β-lipotropina (LPH) é un polipéptido de 90 aminoácidos, que é o fragmento C-terminal da proopiomelanocortina.

Pode ser cortado en péptidos menores. Nos humanos os posibles fragmentos que pode orixinar son : γ-lipotropina, β-MSH, e β-endorfina.

Estimula os melanocitos para que produzan melanina. A β-lipotropina tamén ten funcións mobilizadoras dos lípidos, como a lipólise e a esteroidoxénese .

## γ-Lipotropina 
A γ-lipotropina é o fragmento N-terminal da cadea peptídica da β-lipotropina. Nos humanos ten 56 aminácidos.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* MeshName - beta-Lipotropin http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=beta-Lipotropin
* MeshName - gamma-Lipotropin http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=gamma-Lipotropin
Héptatlon

O **héptatlon** é unha competición do atletismo actual que consta de sete probas, realizadas en dous días consecutivos e polo mesmo atleta. O nome ven do grego *hepta* (sete) e *athlon* (proba). 

Existen dous tipos diferentes de héptatlon, dependendo de se se realiza en pista cuberta ou ó aire libre.

## Héptatlon en pista cuberta 
miniatura|Podio do héptatlon nos Campionatos Europeos de Atletismo en pista cuberta do 2009 en Turín.
Proba que se realiza en campionatos de atletismo de pista cuberta. Esta proba realízana os atletas masculinos absolutos.

O primeiro día dispútanse as seguintes probas e nesta orde: 
* 60 metros lisos
* salto de lonxitude
* lanzamento de peso
* salto de altura

No segundo día:
* 60 metros obstáculos
* salto con pértega
* 1000 metros lisos

## Héptatlon ó aire libre 
Esta proba realízase oficialmente en campionatos e só é unha proba feminina.
O primeiro día dispútanse as seguintes probas e nesta orde: 
* 100 metros obstáculos
* salto de altura
* lanzamento de peso 
* 200 metros lisos

No segundo día:
* salto de lonxitude
* lanzamento de xavelina
* 800 metros lisos

Actualmente, unha das máximas figuras desta modalidade é a sueca Carolina Klüft, campioa olímpica en 2004 e dobre campioa mundial.

O actual récord do mundo de héptatlon mulleres en pista ó aire libre é:

* Jackie Joyner-Kersee 7291 pts Seúl, 24 de setembro de 1988

## Marcas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Probas combinadas
### Ligazóns externas 
* Calculadora de puntos para décatlon e héptatlon
* Calculadora de puntos no héptatlon masculino
Estevo (nome)

[thumb|[Estevo I de Hungría, santo]]
**Estevo** é un nome de home na súa variedade galega. Provén da palabra grega Στέφανος (*Stéfanos*), que en grego antigo significa 'coroado'). A partir da cristianización, o seu uso relaciónase menos coa súa orixe grega e máis cos santos e papas que levaron este nome. Emprégase como prenome en todo o mundo, o seu santoral é o 26 de decembro.

A súa mención pódese referir a:

* Estevo de Bizancio, lexicógrafo grego do século VI e autor da *Ethnica*.

En xaneiro de 2023 existían 20 varóns en Galicia co nome Estevo, cunha media de idade de 20,5 anos.

## Santoral 
* Santo Estevo, protomártir da Igrexa católica.
* Santo Estevo I, santo e rei de Hungría.

## Variantes noutras linguas 
* Albanés: Shtjefën, Stefan.
* Alemán: Stefan
* Árabe: (إصتفان, ستيف, ستيفن) Istfan.
* Aragonés: Isteva, Estevan
* Armenio: Ստեփանոս, Ստեփան (Stepanos, Stepan).
* Asturiano: Estébanu
* Bretón: Stefan
* Búlgaro: Стефан (Stefan)
* Catalán: Esteve
* Checo: Štěpán, Štefan
* Chinés: 史提芬, 史蒂芬, 史地芬, 斯德望, 斯蒂芬-
* Corso: Stefanu.
* Croata: Stjepan.
* Danés: Stefan.
* Escocés: Stìobhan, Stìophan, Stèaphan.
* Eslovaco: Štefan
* Esloveno: Štefan
* Español: Esteban
* Esperanto: Stefano
* Etíope: Esţifanos
* Éuscaro: Estepan, Ixtebe, Extiban
* Finés: Tapani, Stefanus.
* Francés: Étienne, Stéphane.
* Xeorxiano: სტეფანე (Stephane).
* Grego: Στέφανος (Stephanos, Stefanos).
* Hebreo: סטיבן 
* Holandés: Stefan, Stefaan, Stephanus.
* Húngaro: István
* Inglés: Stephen, Steven, Steve
* Irlandés: Stíofán
* Islandés: Stefán
* Italiano: Stefano
* Latín: Stephanus
* Letón: Stefans.
* Lituano: Steponas, Stepas
* Macedonio: Стефан, Стеван, Стево, Стефче (Stefan, Stevan, Stevo, Stefche).
* Malaiala (Malabar): Stephanose
* Maltés: Stiefnu
* Noruegués: Stefan
* Polaco: Stefan, Szczepan
* Portugués: Estêvão 
* Romanés: Ştefan
* Ruso: Степан (Stepan)
* Sardo: Stèvini
* Serbio: Стефан, Стеван, Степан, Шћепан, Стијепо, Стево (Stefan, Stevan, Stepan, Šćepan, Stijeno, Stevo).
* Sueco: Stefan, Staffan, Stephan, Steffo.
* Turco: İstefanos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Chillán

**Chillán** é unha cidade, municipio e comuna de Chile. En termos da súa poboación, segundo o censo INE de 2002, a comuna tiña un total de 161.953 habitantes, ten unha superficie de 511&nbsp;km2 e unha densidade de poboación de 317 hab/km². Foi fundada no ano 1580 como municipio. Forma unha conurbación coa comuna veciña de Chillán Viejo. Sitúase na altitude de 124 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio coloquial da comuna é chillanejo/a.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Concello de Chillán .
Los Ángeles, Chile

miniatura|Los Ángeles.

**Los Ángeles** é unha comuna, un municipio e unha cidade chilena, capital da provincia de Biobío, na rexión de Biobío, no centro sur do país, a uns 510 quilómetros da capital Santiago de Chile.

A cidade foi fundada no 1739 co mesmo nome. Considérase como unha das cidades con maior crecemento no país durante as últimas décadas. Segundo os resultados preliminares do censo 2012 a comuna tiña uns 187.000 habitantes, converténdose nunha das comunas con máis poboación ao sur da capital nacional, despois de cidades como Concepción, Temuco, Rancagua, Puerto Montt, Talca e Chillán. Ten unha área de 1.748&nbsp;km² cunha densidade de poboación de 106,9 hab./km². Sitúase a 139 metros sobre o nivel do mar. O seu xentilicio en castelán é angelino/a.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Municipalidad de Los Ángeles .
Stefan

A palabra **Stefan** pode referirse a un:

; Nome propio de home:
* **Estevo**, equivalente a **Stefan** en varias linguas.
; Título de nobreza:
* **Stefan**, título adoptado por varios reis medievais de Serbia.

## Véxase tamén 
* **Estevo**
Universidade Católica da Santísima Concepción

A **Universidad Católica de la Santísima Concepción** (*UCSC*) é unha universidade fundada en 1991, situada na cidade de Concepción, Chile. A universidade tamén ten facultades en Talcahuano, Los Ángeles, Chillán, Cañete.

A *UCSC* é unha universidade erguida polo Arcebispo da Santísima Concepción, por decreto do Arcebispo da Santísima Concepción o 10 de xullo de 1991, é unha das seis universidades católicas en Chile, e unha das tres universidades eclesiásticas no país pola Universidade Católica de Chile e Universidade Católica de Valparaíso.

## Facultades 
A universidade ten as facultades de:

# Dereito
# Ciencia
# Historia, Comunicación e Ciencias Sociais
# Educación
# Ciencias Económicas e Administrativas
# Enxeñaría
# Medicina
# Instituto de Tecnoloxía
# Instituto de Teoloxía

## Véxase tamén 
### Notas 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da UCSC
Stefan (título)

**Stefan** (en serbio cirílico *Стефан*, galeguizado **Estevo**) foi un nome adoptado por todos os gobernantes da Casa de Nemanjić do Reino de Serbia na época medieval.

O nome deriva do grego Στέφανος *Stéphanos*, que significa "coroado con coroa de flores", que á súa vez vén da palabra στέφανος, "coroa, honor, recompensa", literalmente "o que rodea ou abarca".

Todos os gobernantes de Serbia despois de Estevo Nemanjić ou *Estevo Prvovenčani* (Stefan Prvovenčani, Estevo *o Primeiro Coroado*) engadiron o nome de Stefan (en galego Estevo) antes dos seus nomes de nacemento ao ascender ao trono, como unha maneira de honrar aos primeiros gobernantes da súa dinastía, Stefan Nemanja e Stefan Prvovenčani.

Stefan Nemanja, que veneraba a Santo Estevo como o seu santo padrón, era descendente da Casa de Vojislavljević, gobernantes de Zahumlia. A Casa de Nemanjić leva o seu nome, e deu 11 monarcas serbios entre 1166 e 1371, cada un dos cales utilizou *Stefan* como parte do seu nome de reinado, antepoñéndoo ao seu propio. A casa é, polo tanto, tamén coñecida como "dinastía Stefan".

Debido a que todos os monarcas da dinastía o utilizaron, o nome asumiu un significado simbólico. Converteuse en parte inseparábel da monarquía, e todos os aspirantes ao trono denotaron a súa pretensión real mediante a adopción deste nome.

Algúns gobernantes reinaron con nomes duplos: Stefan Nemanja, Stefan Radoslav, Stefan Vladislav e Stefan Uroš, mentres *Prvovenčani* e *Dečanski* son epítetos, non nomes. A natureza exacta de Dragutin e Milutin —nomes ou sobrenomes (alcumes)— non está demostrada. Porén, a diferenza dos nomes Nemanja, Radoslav, Vladislav, Uroš, e mesmo Dušan, nunca aparecen nas fontes oficiais contemporáneas. Polo tanto alcumes como Prvovenčani e Dragutin utilízanse simplemente para seren diferenciados, xa que Stefan era o seu nome oficial.

En 1345, Stefan Uroš IV Dušan de Serbia asumiu o título imperial de tsar, instaurando o Imperio serbio.

## Lista de monarcas serbios co título de Stefan 
* Stefan Nemanja (1166–1196)
* Stefan Nemanjić (1196–1228)
* Stefan Radoslav (1228 – 1233)
* Stefan Vladislav (1233-1243)
* Stefan Uroš I (1243–1276)
* Stefan Dragutin (1276–1282)
* Stefan Milutin (1282–1321)
* Stefan Dečanski (1321–1331)
* Stefan Dušan (1331–1355)
* Stefan Uroš V (1346-1371)

## Véxase tamén 
* Estevo
* Historia de Serbia
* Casa de Nemanjić

## Notas
Antoni Tàpies

**Antoni Tàpies i Puig**, nado en Barcelona o 13 de decembro de 1923 e finado na mesma cidade o 6 de febreiro de 2012, foi un pintor, escultor e teórico da arte catalán.

## Traxectoria 
É un dos principais expoñentes a nivel mundial do informalismo, está considerado como un dos máis destacados artistas ibéricos do século XX. A obra do artista catalán goza dun centro de estudo e conservación na Fundación Antoni Tàpies de Barcelona.

Autodidacta, creou un estilo propio dentro da arte de vangarda do século XX, cun estilo abstracto pero cheo de simbolismo, dando gran relevancia ao substrato material da obra. Cabe destacar o marcado sentido espiritual dado polo artista á súa obra, onde o soporte material transcende o seu estado para significar unha profunda análise da condición humana.

A obra de Tàpies tivo unha gran valoración a nivel tanto nacional como internacional, estando exposta nos máis prestixiosos museos do mundo. Ao longo da súa carreira recibiu numerosos premios e distincións, entre os que cabe destacar o Premio da Fundación Wolf das Artes (1981), a Medalla de Ouro da Generalitat de Cataluña (1983), o Premio Princesa de Asturias das Artes (1990), a Medalla Picasso da Unesco (1993) e o Premio Velázquez de Artes Plásticas (2003). Como recoñecemento á súa traxectoria artística o rei español Xoán Carlos I outorgoulle o 9 de abril de 2010 o título de marqués de Tàpies.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía Antoni Tàpies 
* Páxina da Fundación Tàpies
RazakSAT

**RazakSAT** é un satélite artificial malaio lanzado o 14 de xullo de 2009 mediante un foguete Falcon 1 desde a illa de Omelek, no atol Kwajalein.

## Características 
RazakSAT é un satélite de teledetección adicado á observación da Terra para a xestión de terras e a busca e conservación de recursos, de bosques e pesquerías. Para iso leva a bordo unha cámara pancromática de 2,5 metros de resolución e outra de 5 metros de resolución.

## Notas
Compañía Xeral dos Ferrocarrís de Galicia

A **Compañía General de los Ferrocarriles de Galicia** foi un proxecto de empresa ferroviaria galega, creado en 1920. A sociedade naceu co obxecto de promover, construír e administrar os ferrocarrís pendentes de adxudicar ou xa adxudicados pero sen materializar na xeografía galega.

## Historia 
O consello constituínte nomeou presidente a Gabino Bugallal e conselleiros ao marqués de Aldama (representando os intereses mineiros de Villablino), Guillermo de Oya (sobriño de José García Barbón, que defendía os intereses do Balneario de Cabreiroá), Raimundo Riestra, Ramón Peinador (defendendo os intereses do ferrocarril de Vigo a Mondariz), Pedro Barrié de la Maza e Domingo Villar Grangel, quen redactou a memoria da constitución.

O consello tivo diversas reunións, unha delas no Hotel Palace de Madrid, fixando detalles de carácter societario como a emisión de accións e a constitución do accionariado, e concretando as liñas a acometer prioritariamente e a electrificación dalgunhas xa existentes.

Nos anos seguintes buscouse captar capital e máis adeptos para a causa. Porén, a empresa non chegou a saír adiante.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Villar Grangel, Domingo: *Memoria sobre la constitución y desarrollo de la Compañía General de los Ferrocarriles de Galicia''. Madrid, 1921.
Rigoletto

**Rigoletto** é unha ópera en tres actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Francesco Maria Piave, baseado na obra teatral ''Le Roi s'amuse* de Víctor Hugo, mais a ópera desvíase lixeiramente da obra a causa da censura, xa que o personaxe do Duque era orixinalmente o Rei, e algunha parte do texto tivo que ser trocada debido ao contido político. Foi estreada o 11 de marzo de 1851 no Gran Teatro La Fenice de Venecia. Está considerada por moitos unha das primeiras obras mestras operísticas de mediados da carreira de Verdi.

Trátase dun drama de paixón, engano, amor filial e vinganza que ten como protagonista a Rigoletto, un bufón chepudo da corte do Ducado de Mantua.

Esta ópera converteuse na actualidade nun fito do repertorio operístico estándar, aparecendo no décimo posto na lista de Operabase das óperas máis interpretadas mundialmente, sendo a 6.ª en Italia e a segunda de Verdi, logo de *La Traviata.*

## Personaxes 
## Orquestración 
A orquestra esixe: 2 frautas (Frauta 2 dobra ao piccolo); 2 óboes (Óboe 2 dobra ao corno inglés); 2 clarinetes; 2 fagots; 4 trompas en Mib, Re, Do, Lab, Sol, e Fa; 2 trompetas en Do, Re, e Mib; 3 trombóns, *cimbasso,'' timbais, bombo e pratos, e cordas.

Fóra de escena: Banda, bombo, 2 campás, máquina de tronos.
En escena: Violíns (I e II), violas e contrabaixos.

## Notas 
## Véxase tamén
Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager

**HESSI**, acrónimo de *High Energy Solar Spectroscopic Imager*, tamén coñecido como **Explorer 81**, e rebautizado tralo lanzamento como **Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager** (*RHESSI*) en honor do astrónomo Reuven Ramaty, é un observatorio espacial da NASA lanzado o 5 de febreiro de 2002 mediante un foguete Pegasus desde Cabo Cañaveral.

## Características 
A misión de RHESSI é facer observacións en alta resolución do Sol en raios X e raios gamma, no rango entre 3 keV e 20 MeV, cunha resolución enerxética de 1 keV e unha resolución espacial de 1 segundo de arco. Mide 2,2 metros de alto por 1,1 metros de ancho e ten unha memoria de 4 Gbytes. A velocidade de transmisión de datos é de 3,5 Mbit/s.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de HESSI
Sergio Álvarez Moya

[miniatura|Sergio Álvarez Moya con *Wisconsin*, "Championat von Hamburg", CSI 5* [Hamburgo 2011.]]
**Sergio Álvarez Moya**, nado en Avilés o 7 de xaneiro de 1985, é un xinete asturiano.

## Traxectoria 
Foi campión de Europa xuvenil no *Junior European Show Jumping Championships* de 2001, montando o cabalo Flash de la Ramée. Desde 2005 é membro do equipo español de Copa das Nacións. En 2006 renunciou ao seu último ano como júnior e disputou o campionato do mundo dese ano.

En xullo de 2010 logrou, co cabalo "Action Breaker", a terceira praza no Gran Premio de Aachen, a proba máis importante do CSI de Aachen. En xuño de 2011 terminou en segunda posición no CSI de Cannes, pertencente ao Global Champions Tour.

## Vida persoal 
É marido da empresaria galega Marta Ortega, con quen casou en Anceis (Cambre) o 18 de febreiro de 2012 e da que está separado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Sergio Álvarez  na web da Federación Internacional de Equitación.
Austin Spurs

Os **Austin Spurs** son un equipo da NBA Development League con base en Cedar Park, Texas. Xogan os seus partidos coma locais no Cedar Park Center.

## Historia 
Os **Columbus Riverdragons** trasladáronse a Austin, Texas a mediados do ano 2005, e o novo nome do equipo foi revelado o 10 de agosto de 2005. Os Toros comezaron a xogar na tempada 2005-06. As súas cores eran, orixinalmente, o vermello, o azul e o dourado.

O 28 de xuño de 2007, os Toros foron adquiridos polos San Antonio Spurs, catro veces campións da NBA, converténdose no segundo equipo da historia da D-League en ser propiedade dun equipo da NBA, despois de que os Los Angeles D-Fenders foran adquiridos polos Los Angeles Lakers en 2006.

O 9 de agosto de 2010, os Toros anunciaron que para o comezo da tempada 2010-11, comezarían a xogar no Cedar Park Center, deixando atrás o Austin Convention Center.

O 28 de abril de 2012, os Toros derrotaron ós Los Angeles D-Fenders no terceiro partido das Finais da NBA D-League para conseguir o primeiro campionato da historia da franquía.

O 15 de outubro de 2014, o equipo anunciou o cambio do seu nome a Austin Spurs, en referencia ó seu equipo pai, os San Antonio Spurs.

## Tempadas 
## Xogadores 
### Equipo actual 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Austin Spurs en NBA.com
Villa Alemana

**Villa Alemana** é un municipio, cidade e comuna de Chile con 122.806 habitantes (INE 2002). Foi fundada en 1894 como municipio e ten unha superficie de 97&nbsp;km2.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gran Valparaíso

### Ligazóns externas 
* A Municipalidad de Villa Alemana .
Venecias

***Venecias*** (en , é unha obra literaria do académico francés Paul Morand que foi publicada por vez primeira en 1971 pola Editorial Gallimard. A extensión é algo superior a 200 páxinas.

Foi traducido ó galego por Alejandro Tobar e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Reportaxe radiofónico a propósito da *Venises* de Morand
Prudencio Landín Carrasco

**Prudencio Landín Carrasco**, nado en Pontevedra o 12 de decembro de 1912 e finado na mesma vila o 30 de xuño de 1988, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
[dereita|miniatura|Lápida no [Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.]]

Fillo de Prudencio Landín Tobío. Era licenciado en Dereito e profesor mercantil. Durante a guerra civil española combateu como voluntario no bando nacional, acadando o grao de tenente provisional de artillaría. Rematado o conflito bélico retomou o seu labor como avogado. Foi nomeado xefe provincial da policía municipal, traballou na delegación provincial de xustiza e dereito, e foi secretario do Tribunal tutelar de menores en Pontevedra.

En 1957 foi nomeado alcalde de Pontevedra, e en xullo de 1959 presidente da Deputación e procurador en Cortes. En 1963 foi nomeado Gobernador civil de Guadalaxara, e o 15 de febreiro de 1964 de Córdoba. O 8 de xuño de 1968 foi nomeado Gobernador civil da Coruña, cargo que ocupou até 1972.

Foille concedida a encomenda de Cisneros, a Gran Cruz do Mérito Civil e do Mérito Agrícola, e outras de carácter militar como a Laureada Colectiva.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Carmen Pallares Méndez

**María del Carmen Pallares Méndez**, nada en Agolada o 7 de febreiro de 1948, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Doutorouse en Historia. É catedrática de Historia Medieval na Universidade de Santiago de Compostela. Investigou sobre a presenza monástica en Galicia e sobre a mentalidade colectiva e o papel da muller na evolución histórica. Recibiu o premio de Investigación da Xunta de Galicia (1995).

## Obras 
* *El Bajo valle del Miño en los siglos XII y XIII: economía agraria y estrutura social*, 1971 (con Ermelindo Portela Silva).
* *El monasterio de Sobrado: un ejemplo de protagonismo monástico en la Galicia Medieval*, 1979.
* *Galicia na época medieval*, 1991 (con Ermelindo Portela Silva).
* *A vida das mulleres na Galicia medieval (1100-1500)*, 1993.
* *De Galicia en la Edad Media, sociedad, espacio, y poder*, 1993 (con Ermelindo Portela Silva).
* *Ilduara, una aristócrata del siglo X*, 1998.
* *La reina Urraca*, 2006, (con Ermelindo Portela Silva). 
* Colectiva: *A gran historia de Galicia*, *La Voz de Galicia*, 2007.
* *Historia das mulleres en Galicia. Idade Media*, 2011.

## Vida persoal 
Casou co tamén historiador Ermelindo Portela Silva.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
El Heraldo Gallego (1913)

***El Heraldo Gallego*** foi un xornal galego que se editou en Ourense entre 1913 e 1914.

## Historia e características 
Apareceu a finais de novembro de 1913, tralo peche de *Heraldo de Galicia*, ao que veu a substituír. Promovido por Basilio Álvarez e dirixido por Manuel Lustres Rivas, o seu redactor-xefe era Joaquín Núñez de Couto e entre os seus redactores figurou Javier Montero Mejuto ata marzo de 1914. Foi un periódico de tendencia agraria, órgano de Acción Gallega. O xulgado de Ourense ditou auto de procesamento contra o director en decembro de 1913 por unha información referente á anulación do sorteo de concelleiros por Lobeira feito pola comisión provincial. En 1914 o enfrontamento de Basilio Álvarez coas autoridades ourensás e co bispo Eustaquio Ilundáin fixo que ***El Heraldo Gallego*** e o seu director caeran baixo o peso das denuncias e as constantes causas xudiciais: O director foi condenado a desterro pola Audiencia provincial en xullo de 1914 por inxurias á Corporación provincial; o periódico sufriu tres denuncias seguidas e foron recollidos os seus números en agosto; en setembro foi xulgado o director por catro delitos de imprenta, e foi condenado por dous deles; ese mesmo mes o bispo de Ourense publicou unha circular prohibindo a súa lectura. Cesou a súa publicación o 24 de outubro de 1914.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
O Aparral

Como topónimo **O Aparral** pode referirse a:

;En Galiza
***O Aparral**, parroquia do concello das Pontes de García Rodríguez;
****O Aparral de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****O Aparral de Arriba**, lugar de dita parroquia.
Rick Perry

miniatura|dereita|Perry en 2006.
**James Richard Perry** coñecido como **Rick Perry**, nado o 4 de marzo de 1950 en Paint Creek (Texas,) é un político republicano estadounidense, que en 2012 era o Gobernador do Estado de Texas. Asumiu como Gobernador de Texas en decembro de 2000, sucedendo no cargo a George Walker Bush cando este asumiu como Presidente dos Estados Unidos. Tamén foi o 44º Tenente Gobernador de Texas no ano 1999. O 13 de agosto de 2011, Perry anunciou oficialmente que será candidato á presidencia da nación. Con todo, Perry suspendeu a súa campaña o 19 de xaneiro de 2012.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Rick Perry
Manuel Alonso Martínez

**Manuel Alonso Martínez**, nado en Burgos o 1 de xaneiro de 1827 e finado en Madrid o 13 de xaneiro de 1891 foi un xurista e político español. Tivo a confianza de Isabel II de España, de Afonso XII e da raíña rexente María Cristina de Habsburgo. Chegou a ser ministro en varias ocasións. O seu bufete foi durante décadas un dos máis prestixiosos de España e foi o principal impulsor da carreira política do seu xenro o Conde de Romanones. O Código Civil español é considerado como un dos seus logros máis importantes.

## Traxectoria 
Nado na cidade de Burgos, na rúa Fernán González. Estudou Dereito e Filosofía e Letras na Universidade Central de Madrid. Exerceu como avogado na súa cidade natal ata que durante o Bienio Progresista foi elixido Deputado pola provincia de Burgos. De 1855 a 1856 desempeñou o cargo de Ministro de Fomento baixo o goberno de Baldomero Espartero, destacando o seu labor no financiamento do Canle de Isabel II, e outorgóuselle a Gran Cruz da Orde de Carlos III. Uniuse á Unión Liberal de Leopoldo O'Donnell en 1857 e exerceu como Gobernador Civil de Madrid. De 1865 a 1866, durante a decadencia dos gobernos liberais e antes do Sexenio Democrático, foi Ministro de Facenda. Posteriormente, uniuse ao Partido Constitucional de Sagasta.

Tras abandonar a vida política, en 1869 foi elixido presidente da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación e exerceu como xurista e escritor. En 1875, rompeu co Partido Constitucional e se escindiu cunha parte do partido que pretendía apoiar a Cánovas para a redacción dunha nova constitución, polo que foi nomeado presidente da comisión que habería de redactar o proxecto de Constitución de 1876 trala Restauración borbónica na persoa de Afonso XII. Ao mesmo tempo proseguiu os seus traballos xurídicos participando activamente na codificación do Dereito Civil.

En 1881 foi nomeado Ministro de Graza e Xustiza baixo a presidencia de Práxedes Mateo Sagasta. En 1890 foi elixido Presidente do Congreso dos Deputados. Á súa morte, a súa viúva dona Demetria Martín y Baraya foi distinguida co título de marquesa de Alonso Martínez.

## Ideoloxía 
Aínda que pertenceu ao movemento liberal, Alonso Martínez destacou por conviccións máis propias do Antigo Réxime. Convencido de que levar ao extremo as liberdades individuais dos homes podía levar a situacións caóticas, cría na sociedade organizada xerarquicamente. Así mantiña o discurso aristotélico e enfrontábase, non só a calquera teoría socialista, senón ao pensamento krausista igualmente.

Foi partidario da unión dos pobos en comunidades políticas cada vez máis grandes e tamén era reticente á influencia dos localismos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados

### Ligazóns externas 
* Biografía  na Enciclopedia Virtual de Economía. 
* Biografía e ficha persoal no Congreso dos Deputados
Sava II de Serbia

**San Sava II**, en serbio cirílico Свети Сава II, en serbio latino *Sveti Sava*, nado en 1201 como Предислав Немањић, Predislav Nemanjić e finado en 1271, foi un príncipe serbio, o terceiro arcebispo do seu país e patriarca da Igrexa Serbia desde 1263 até a súa moirte en 1271.

Era fillo do rei Stefan II Nemanjić e de Eudoxia Anxelina, filla do emperador bizantino Aleixo III Anxo. Os seus irmáns foron Stefan Radoslav e Stefan Vladislav I, e Comnena Nemanjić. Era, por tanto, sobriño de San Sava (Sava I).

Bautizado como *Predislav Nemanjić*, moi mozo fíxose monxe, retirándose a facer vida eremítica, imitando ao seu tío, e tamén tomando o seu nome eclesiástico, Sava.

En 1263, á morte do patriarca Arsenio I (Arsenije I), foi nomeado metropolita de Peć e terceiro arcebispo da Igrexa Ortodoxa Serbia.

Foi canonizado pola Igrexa Serbia, que celebra a súa festa litúrxica o 21 de febreiro.
Benxamín Dosil López

**Benxamín Dosil López**, nado na Fonsagrada o 7 de febreiro de 1961, é un lingüista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, é intérprete xurado de galego. Foi tradutor de galego no Servizo de Tradución da Xunta (1989-1997), e, dende 1993, funcionario do corpo superior da Xunta de Galicia. Foi subdirector xeral de Política Lingüística (1998-2000). Encargouse da coordinación e tratamento terminolóxico da *Guía de alimentación* (1995) e do *Léxico da construción* (2001).

## Obras 
* *Maiúsculas e abreviacións* (1996). Dirección Xeral de Promoción Cultural.
* *Palabras novas e nomes propios* (1997). Xunta de Galicia, Andel. 93 páxs. ISBN 978-84-453-1981-9.

* *Escrita doada. Consellos para redactar ben* (2015). Ed. Xerais.

**Manual de uso da lingua galega* (2021). Ed- Xerais. 208 páxs. ISBN 978-84-9121-823-4.

### En colaboración 
* *Dicionario galego de banca*, 1993.
* *Manual de fútbol*, 1995-1998.
* *Dicionario de ortografía da lingua galega*, 1996.
* *Ortografía galega. Método práctico*, 1997.
Eclipse (homónimos)

**Eclipse** pode referirse a distintos conceptos:
* **Eclipse**, acontecemento astronómico consistente na interposición dun corpo celeste entre outros dous.
** **Eclipse solar**, cando a Lúa se aliña entre o Sol e a Terra e cobre toda ou parte da luz solar.
** **Eclipse lunar**, cando a Terra se aliña entre o Sol e a Lúa e esta queda oculta na zona de sombra daquela.
* ***Eclipse***, unha novela de fantasía de Stephenie Meyer (2007).
* **Plumaxe de eclipse**, o que presentan os machos de moitas especies de patos trala época de cría, cando mudan as plumas de voo.
Rising Stars Challenge

O **Rising Stars Challenge** é un partido de exhibición de baloncesto que se disputa como parte do All-Star Weekend da National Basketball Association (NBA). Dispútase o venres dese fin de semana. Ata o ano 2011, era coñecido coma **Rookie Challenge**, e oficialmente chamado **T-Mobile Rookie Challenge and Youth Jam**.

O evento, feito por primeira vez en 1994, facíase orixinalmente con dous equipos, formados ambos os dous por xogadores de primeiro ano. Este formato continuou ata 1996, cando se cambiou a un equipo de rookies por cada conferencia, a Leste e Oeste, que disputaban o partido un contra o outro. Actualmente, xogan os mellores xogadores de primeiro ano ('Rookies'), contra os mellores xogadores de segundo ano ('Sophomores'). A diferenza dos partidos da NBA, o encontro se divide en dúas partes de 20 minutos, similar ao baloncesto universitario. Os xogadores participantes son elixidos mediante unha votación entre os adestradores da liga. No partido, os xogadores visten os uniformes dos seus equipos; agás en 2009, cando vestiron camisetas deseñadas polos fans. Os adestradores de cada equipo son os asistentes dos adestradores principais do NBA All-Star Game. A partir de 2009, dous xogadores en activo engadíronse aos corpos técnicos.

Para o All-Star Weekend de 2012, o partido cambiou o seu formato e pasouse a chamar **NBA Rising Stars Challenge**, e consistiu en dous equipos cunha mestura de xogadores de primeiro e segundo ano. Os equipos foron escollidos nun Draft polos ex xogadores da NBA e analistas do canal americano TNT, Shaquille O'Neal e Charles Barkley.

## Edición 2019 

L1 Lonzo Ball non puido participar debido a unha lesión.

## Récords do partido 
**Puntos**
* Kevin Durant, 46 (2009)
* Kenneth Faried, 40 (2013)
* Russell Westbrook, 40 (2010)
* Tim Hardaway, Jr., 36 (2014)
* Amar'e Stoudemire, 36 (2004)
* Jamal Murray, 36 (2017)
* Jaylen Brown, 35 (2018)
* Kyrie Irving, 34 (2012)

**Rebotes**
* Andre Drummond, 25 (2014)
* DeJuan Blair, 23 (2010)
* Elton Brand, 21 (2000)
* DeJuan Blair, 15 (2011)
* DeMarcus Cousins, 14 (2011)
* Chris Bosh, 14 (2005)
* Marcus Fizer, 14 (2002)
* Quentin Richardson, 14 (2001)

**Asistencias**
* John Wall, 22 (2011)
* Chris Paul, 17 (2007)
* Ben Simmons, 13 (2018)
* Jordan Farmar, 12 (2008)

**Triplas**
* Daniel Gibson, 11 (2008)
* Jamal Murray, 9 (2017)
* Frank Kaminsky, 9 (2017)
* Kyrie Irving, 8 (2012)
* Tim Hardaway, Jr., 7 (2014)

**Porcentaxe de tiro**
* David Lee, 100% (14–14) (2007)

## Mellor xogador 
* Único xogador en gañar o galardón no equipo perdedor.

## Xogadores participantes por equipo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados Rookie Challenge
* Adestradores Rookie Challenge
Hal Greer

**Harold Everett Greer**, nado o 26 de xuño de 1936 en Huntington, Virxinia Occidental, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que desenvolveu a súa carreira na National Basketball Association (NBA). Foi seleccionado na segunda rolda do Draft da NBA polos Syracuse Nationals (actuais Philadelphia 76ers) en 1974, onde permanecería toda a súa carreira. É o máximo anotado histórico dos Sixers, sendo recoñecido polo club retirando o seu dorsal 15. En 1982 foi admitido no Basketball Hall of Fame como xogador e en 1996 foi votado como uns dos "cincuenta mellores xogadores da historia da NBA".

## Traxectoria
### Universidade 
Xogou a competición universitaria estadounidense, a NCAA, coa Universidade de Marshall, onde foi o primeiro atleta de raza negra. En 71 partidos fixo unha media de 19,4 puntos e 10,8 rebotes, sendo elixido en dúas ocasións no mellor quinteto da súa conferencia.

### NBA 
Foi elixido no Draft da NBA de 1958 polos Syracuse Nationals (actuais 76ers) na sexta posición da segunda rolda, o que supoñía a décimo terceira elcción global. Greer xogou para Syracuse durante cinco tempadas, chegando a facer unha media de 22,8 puntos por partido en 1961. Ese ano foi elixido para xogar o NBA All-Star Game. En 1963, os Syracuse Nationals trasldáronse a Philadelphia e convertéronse nos Philadelphia 76ers. Alí, foi compañeiro de Wilt Chamberlain e formou parte do equipo que acabou co reinado dos Boston Celtics liderado por Bill Russell. Nos 15 partidos de playoffs dos 76ers desa tempada, Greer fixo 27,7 puntos por encontro. Greer tiña unha técnica para lanzar os tiros libres pouco usual, pero moi efectiva. É considerado coma o terceiro mellor escolta dos anos 60, despois de Oscar Robertson e Jerry West.

Greer xogou en 10 All-Star Game e foi o MVP do partido de 1968, onde anotou 21 puntos, 19 deles nun só cuarto. Tamén foi elixido sete veces no 2º Equipo All-NBA, e anotou máis de 20.000 puntos durante a súa carreira na NBA. Abandonou a competición profesional en 1971 á idade de 34 anos. O seu número 15 foi retirado polos Sixers como homenaxe á súa carreira deportiva. Despois de retirarse foi incorporado en 1982 ao Basketball Hall of Fame. En 1996 foi elixido un dos cincuenta mellores xogadores da historia da NBA.

## Palmarés 
* Campión da NBA (1967).
* Elixido en 7 ocasións no segundo mellor quinteto da NBA (1963–1969).
* 10 veces All Star (1961–1970).
* Nomeado MVP do All-Star Game en 1968).
* Máximo anotador histórico dos Philadelphia 76ers.
* Membro do Basketball Hall of Fame (1982).
* Elixido como un dos 50 mellores xogadores da historia da NBA (1996).
* Na súa localidade natal hai unha rúa co seu nome, o *Hal Greer Boulevard*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Estatísticas de Hal Greer 
*Perfil de Hal Greer en NBA History
*Hal Greer na web do Hall of Fame
Falstaff (ópera)

***Falstaff*** é unha ópera en tres actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Arrigo Boito, que é unha adaptación da obra teatral de William Shakespeare *The Merry Wives of Windsor* (*As alegres comadres de Windsor*) e pequenas pasaxes de Henry IV, tamén de Shakespeare. Así, como en *Otello*, *Falstaff* presenta un libreto que, ademais de basearse no texto de Shakespeare, respecta e dialoga coas características do dramaturgo inglés. Foi a última ópera de Verdi, escrita cando o compositor xa tiña 77 anos, e a súa segunda ópera cómica das vinte e seis que compuxo. Así como en *Macbeth* e *Otello*, esta foi a terceira ópera de Verdi baseada nunha obra de Shakespeare. Foi estreada o 9 de febreiro de 1893 no Teatro alla Scala de Milán cun grande éxito.

Verdi sopesara a posibilidade de escribir unha ópera baseada no *Rei Lear*, e Arrigo Boito máis tarde tentou interesalo en *Antonio e Cleopatra*, mais ningún dos proxectos foi levado a termo.

Non acadou a gran popularidade doutras óperas de Verdi que a precederon como *Aida* e *Otello*. *Falstaff* foi admirada polo público e a crítica debido á súa brillante orquestración, ao seu chispeante libreto e á súa refinada invención melódica. Esta ópera está no repertorio estándar de moitas compañías de ópera.De feito esta ópera aínda se representa con frecuencia por todo o mundo, aparecendo nas estatísticas de Operabase no posto n.º 24 das cen óperas máis representadas no período 2005-2010, sendo a 14.ª en italiano e a sexta de Verdi, logo de *La traviata, Rigoletto, Aida, Nabucco* e *Il trovatore.*

## Personaxes 
## Orquestración 
Verdi incluíu na orquestra para *Falstaff*: 
* 3 piccolos, 
* 2 óboes, 
* Corno Inglés, 
* 2 clarinetes, 
* Clarinete baixo, 
* 2 fagots, 
* 4 trompas, 
* 3 trompetas, 
* 3 trombóns, 
* Tuba, 
* timbais, 
* Percusión (Triángulo, Platillos, Bombo), 
* Arpa, 
* Cordas. 
* En escena, guitarra, corno e campás.

## Notas 
## Véxase tamén
Paul Arizin

**Paul Joseph Arizin**, nado o 9 de abril de 1928 en Filadelfia (Pensilvania) e finado o 12 de decembro de 2006 en Springfield (Pensilvania), foi un xogador de baloncesto profesional estadounidense que pasou a súa carreira enteira na National Basketball Association nos Philadelphia Warriors.

## Traxectoria 
Tras ser seleccionado polos Warriors coa súa primeira elección do Draft da NBA de 1950, Arizin acadou 17.2 puntos por partido na súa tempada coma rookie e foi nomeado Rookie do Ano da NBA, unha designación que aínda non fora aprobada pola NBA na tempada 1950-51. Foi o máximo anotador da liga nas tempadas 1951-52 e 1956-57, e se converteu nun dos mellores xogadores da liga nos anos 50. Non xogou nas tempadas 1952-53 e 1953-54 debido ó servizo militar na mariña estadounidense durante a guerra de Corea.

Liderou aos Warriors para conseguir o campionato na tempada 1955-56, onde formou unha gran parella con Neil Johnston. Xogou tamén co grande anotador Joe Fulks a comezos da súa carreira, e coas lendas de Philadelphia Tom Gola e Wilt Chamberlain cara ao final da súa carreira a comezos dos anos 60. Arizin preferiu retirarse da NBA antes que trasladarse cos Warriors a San Francisco.

Tras deixar a NBA, Arizin xogou tres tempadas na Eastern Professional Basketball League cos Camden Bullets, onde gañou o título en 1964.

Arizin xogou o NBA All-Star Game en 10 ocasións, e foi o MVP do partido de 1952. Foi elixido no primeiro equipo All-NBA en 1952, 1956 e 1957. Foi incluído no Basketball Hall of Fame en 1978. Finou á idade de 78 anos o 12 de decembro de 2006, en Springfield, Pensilvania.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Paul Arizin 
* Paul Arizin na web do Hall of Fame