Venus Anadiómena

[miniatura|250px|Mural de [Pompeia de Venus Anadiómena]]
**Venus Anadiómena** ou "Venus saíndo do mar" é unha representación iconográfica da deusa Afrodita saíndo do mar feita famosa polo pintor Apeles. A representación orixinal de Apeles desapareceu pero se atopa descrita na Naturalis Historiæ de Plinio onde se menciona como anécdota que o pintor usou a Kampaspe, concubina de Alexandre Magno, coma a súa modelo. De acordo a Ateneo a idea de Venus saíndo do mar inspirouse en Friné, a cal durante os festivais Eleusinos e os dedicados a Poseidón nadaba espida libremente polo mar.

## Antigüidade 
[miniatura|200px|esquerda|*Venus Anadiómena* por [Tiziano 1525, (National Gallery of Scotland, Edimburgo)]] 
A imaxe representa o nacemento de Afrodita, deusa do amor, mentres emerxe das augas do mar. De acordo á mitoloxía grega Afrodita naceu xa adulta do mar, o cal renova a súa virxindade. Este tema foi bastante repetido na antigüidade, e en repetidas ocasións amósase á deusa escorrendo o pelo. Unha representación escultórica de século IV atopada nunha vila galo-romana en Aquitania (mostrada no museo do Louvre) dá testemuño da representación continua da deusa saíndo do mar durante a antigüidade tardía.

A pintura orixinal de Apeles foi levada a Roma pero xa se atopaba moi deteriorada nos tempos nos que Plinio a describe.

## Representacións a partir do Renacemento 
[miniatura|300px|[O nacemento de Venus por Sandro Botticelli 1485, (Galería Uffizi, Florencia)]] 
O tema da *Venus Anadiómena* retómas co desexo, dos artistas do Renacemento que lían a Plinio, de emular, e ata superar se fose posible, a Apeles. No século XV Sandro Botticelli pinta a súa famosa obra *O nacemento de Venus*. Outra *Venus Anadiómena* temperá é o baixorelevo de Antonio Lombardo que se atopa no *Victoria and Albert Museum* de Londres. A *Venus Anadiómena* de Tiziano (1525), que pertencía ao Duque de Sutherland, foi adquirida pola National Gallery of Scotland de Edimburgo no 2003.

A *Venus Anadiómena* ofrece un motivo natural para unha fonte: a Galería Nacional de Arte de Washington DC ten unha estatua a tamaño real de bronce na que a auga cae desde o pelo de Venus. Esta estatua foi modelada por un discípulo de Giambologna a finais do século XVI. Durante o Rococó Théodore Chassériau volve executar o tema en 1838 e a *Venus Anadiómena* de Jean Auguste Dominique Ingres, completada tras moitos anos en 1848, é unha das obras máis celebradas do pintor. Atópase no Museo Condé no Castelo de Chantilly, Chantilly, Francia. *O nacemento de Venus* de Alexandre Cabanel de 1863 baséase no fresco de Pompeia (ilustración arriba á dereita da páxina) que fora descuberto recentemente.

[esquerda|miniatura|280px|*O nacemento de Venus* por [Alexandre Cabanel, 1863 (Museo de Orsay, París)]]
*O nacemento de Venus* de Alexandre Cabanel (1823-1889), foi amosado no Salón de París en 1863 e foi mercado por Napoleón III para a súa colección persoal. O famoso historiador da arte estadounidense, Robert Rosenblum, comentaba sobre esta obra: *"Esta Venus frota entre unha antiga deidade e un sono moderno (...) e a ambigüidade dos seus ollos, que parecen pechados mais que, mirando de preto, deixan ver que ela está esperta. (...) Un espido que podería estar durmido ou esperto é especialmente imponente para un espectador masculino."*

A pintura de 1879 de William-Adolphe Bouguereau chamada tamén *O nacemento de Venus*, que refai a composición de Botticelli, é outro testemuño da popularidade continua do tema entre os pintores academicistas de finais do século XIX.

En 1870 Arthur Rimbaud evocou a imaxe dunha *Clara Venus* ("Venus famosa") corpulenta con todas as imperfeccións (*déficits*) humanas nun poema sarcástico que introduce a celulite dentro da literatura de alto nivel: *A graisse sous la peau paraît en feuilles plates*.

Pablo Picasso volve plasmar a imaxe da *Venus anadiómena* na figura central de As señoritas de Avignon de 1907, un dos incunables do cubismo.

## Notas 
## Notas 
**Venus Anadiómena*, Vila romana de Petit-Corbin, Gironda (Museo do Louvre)
*Antonio Lombardo, *Venus Anadiómena*
**Venus Anadiómena*, Galería Nacional de Arte (Washington)
*Arthur Rimbaud, "Vénus Anadiómena"
*T.R. Quigley, "Semiotics and Western Painting", 1994 Iconografía da Venus anadiomena n´*As señoritas de Avignon* de Picasso.

## Ligazóns externas