Nanoarchaeum equitans

***Nanoarchaeum equitans*** é unha especie de arquea mariña descuberta en 2002 por Karl Stetter nunha cheminea termal da costa de Islandia na dorsal de Kolbeinsey. Outras cepas desta especie foron atopadas na dorsal mesooceánica subpolar, e na Poza de obsidiana do Parque Nacional de Yellowstone, EUA. Como crece a temperaturas de 80º Celsius, que se aproximan ao punto de ebulición, considérase un organismo termófilo. 
Crece mellor en ambientes con pH 6, e concentracións salinas do 2%. *Nanoarchaeum* parece ser un simbionte obrigado das arqueas do xénero *Ignicoccus*, e debe estar en contacto con ese outro organismo para poder sobrevivir. Por exemplo, *Nanoarchaeum equitans* non pode sintetizar lípidos pero obtenos do seu hóspede. As súas células son de só 400 nm de diámetro, o que fai dela un dos organismos vivos máis pequenos (xunto coas nanobacterias e nanobios, que son controvertidos, e os ARMAN). O seu xenoma é de só 490.885 pares de bases, o que o fai un dos xenomas non virais máis pequenos secuenciado (xunto co de *Candidatus* Carsonella ruddii). Porén, outro grupo de investigadores comparou todos os marcos abertos de lectura doutras arqueas e obtivo outras conclusións: *Nanoarchaeum* pertence en realidade aos Euryarchaeota e a mostra dos experimentos anteriores, que só utilizaba ARN ribosómico estaba nesgada, polo que parecía presentar grandes diferenzas cos outros filos.

## Xenoma e proteoma 
O seu xenoma é moi pequeno, un dos máis pequenos coñecidos, de algo menos de medio millón de nucleótidos, formado por un só cromosoma circular cun contido G+C medio do 31,6%. O 95% do seu ADN codifica moléculas estables de ARN codificantes de proteínas, pero carece de xenes para moitas vías metabólicas. A secuenciación do xenoma de *Nanoarchaeum* revelou gran cantidade de información sobre a bioloxía do microorganismo. Os xenes de varias vías metabólicas vitais parece que se perderon, xa que *Nanoarchaeum* non pode sintetizar a maioría dos nucleótidos, aminoácidos, lípidos, e cofactores. A célula debe obter estar moléculas de *Ignicoccus*. Porén, a diferenza de moitos microbios parasitos, *Nanoarchaeum* ten moitos encimas para a reparación do ADN, e todo o necesario para a replicación do ADN, transcrición, e tradución de proteínas. Isto pode explicar por que o seu xenoma carece de grandes tramos de ADN non codificante característicos doutros parasitos. A capacidade do organismo de producir o seu propio ATP está tamén en cuestión. *Nanoarchaeum* carece da capacidade de metabolizar hidróxeno e xofre para obter enerxía, como fan moitos outros termófilos. Ten unha ATP sintase de cinco subunidades e vías para a desaminación oxidativa. Non se sabe seguro se obtén enerxía de moléculas biolóxicas que importa de *Ignicoccus*, ou se recibe o ATP directamente. A composición do xenoma e proteoma de *N. equitans* está marcado coas sinaturas dunha dobre adaptación: por un lado está adaptado a altas temperaturas e por outro ao seu parasitismo (ou simbiose) obrigado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Archaea
* Candidatus Carsonella ruddii, Rickettsia, e outras Proteobacteria
* Ignicoccus
* Mycoplasma

### Ligazóns externas 
* páxina de taxonomía do NCBI para as Nanoarchaeota 
* Tree of Life Nanoarchaeota  
* páxina do LSPN para as Nanoarchaeota
* páxina de MicrobeWiki para Nanoarchaeum