open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nancy J. Currie-Gregg

**Nancy Jane Currie-Gregg**, nada en Wilmington (Delaware) o 29 de decembro de 1958, é unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-57, STS-88, STS-109 e STS-70. Pasou un total de 41,65 días no espazo.

## Traxectoria
Currie é graduada en bioloxía pola Universidade do Estado de Ohio en 1980, con máster en Enxeñería da Seguridade pola Universidade do Sur de California en 1985 e doutoramento en enxeñería industrial pola Universidade de Houston en 1997.

Foi asignada ao Centro Espacial Johnson da NASA en setembro de 1987 como enxeñeira de simulación de voo. Foi seleccionado como astronauta en 1990, completando o seu adestramento en 1991. Participou nas misións STS-57, STS-88, STS-109 e STS-70, pasando un total de 41,65 días no espazo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-57
*STS-88
*STS-109
*STS-70
Primeira división española de fútbol feminino 2011/12

## Equipos
Os 18 equipos participantes na edición 2011-12 da Primeira División de fútbol feminino foron os seguintes:
{{Image label begin|image=Spain location map with Canary Islands.png|width={}|float={}}}
{{Image label small|x=0.42|y=0.11|scale={}|text=4px Athletic Club}}
{{Image label small|x=0.32|y=0.34|scale={}|text=Atlético Madrid Féminas 4px}}
{{Image label small|x=0.34|y=0.37|scale={}|text=Rayo Vallecano}}
{{Image label small|x=0.51|y=0.16|scale={}|text=4px SD Lagunak}}
{{Image label small|x=0.76|y=0.28|scale={}|text=4px FC Barcelona}}
{{Image label small|x=0.76|y=0.31|scale={}|text=RCD Espanyol}}
{{Image label small|x=0.76|y=0.25|scale={}|text=CE Sant Gabriel 4px}}
{{Image label small|x=0.16|y=0.62|scale={}|text=SC Huelva 4px}}
{{Image label small|x=0.63|y=0.46|scale={}|text=Levante UD}}
{{Image label small|x=0.33|y=0.67|scale={}|text=CA Málaga 4px}}
{{Image label small|x=0.795|y=0.415|scale={}|text=UD Collerense4px}}
{{Image label small|x=0.325|y=0.085|scale={}|text=Reocín Racing 4px}}
{{Image label small|x=0.54|y=0.09|scale={}|text=Real Sociedad 4px}}
{{Image label small|x=0.55|y=0.25|scale={}|text=Prainsa Zaragoza4px}}
{{Image label small|x=0.83|y=0.20|scale={}|text=UE L'Estartit 4px }}
{{Image label small|x=0.09|y=0.195|scale={}|text=4px FVPR El Olivo}}
{{Image label small|x=0.66|y=0.43|scale={}|text=4px}}
{{Image label small|x=0.63|y=0.44|scale={}|text=Valencia CF}}
{{Image label small|x=0.07|y=0.50|scale={}|text=Comarca Llanos Olivenza4px}}
Tant de peine

«**Tant de peine**» (en galego: «Tanta tristeza»), tamén coñecida como «**Amours mortes**», é unha canción composta por Jean-Pierre Kemmer e interpretada en francés por Danièle Dupré. Foi elixida para representar a Luxemburgo no Festival de Eurovisión de 1957 tras ser seleccionada internamente pola emisora luxemburguesa Télé-Luxembourg.

## Festival de Eurovisión 1957 
### Selección 
«Tant de peine» foi seleccionada para representar a Luxemburgo no Festival de Eurovisión 1957 pola emisora luxemburguesa Télé-Luxembourg.

Foi interpretada en segundo lugar, seguindo a Bélxica con Bobbejaan Schoepen interpretando «Straatdeuntje» e precedendo ao Reino Unido con Patricia Bredin interpretando «All». Ao final das votacións, a canción recibiu 8 puntos, obtendo o cuarto posto de 10 xunto a Alemaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Luxemburgo no Festival de Eurovisión
Corde della mia chitarra

«**Corde della mia chitarra**» (en galego: «Cordas da miña guitarra») é unha canción composta por Mario Ruccione e interpretada en italiano por Nunzio Gallo. Lanzouse como sinxelo en 1957 mediante Odeon. Foi elixida para representar a Italia no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-lo Festival da Canción de Sanremo 1957.

## Festival de Eurovisión 1957 
[miniatura|esquerda|[Nunzio Gallo, intérprete da canción, en 1956.]]
### Selección 
«Corde della mia chitarra» cualificouse para representar a Italia no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional italiana, o Festival da Canción de Sanremo 1957.

Foi interpretada en cuarto lugar, seguindo ao Reino Unido con Patricia Bredin interpretando «All» e precedendo a Austria con Bob Martin interpretando «Wohin, kleines Pony?». Ao final das votacións, a canción recibiu 7 puntos, obtendo o sexto ppsto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Italia no Festival de Eurovisión
Telefon, Telefon

«**Telefon, Telefon**» (en galego: «Teléfono, teléfono») é unha canción composta por Friedrich Meyer e interpretada en alemán por Margot Hielscher. Foi elixida para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional alemá, *Zwei auf einem Pferd*.

## Festival de Eurovisión 1957 
[miniatura|esquerda|[Margot Hielscher, intérprete da canción, en 1958.]]
### Selección 
«Telefon, Telefon» cualificouse para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional alemá, *Zwei auf einem Pferd*.

Foi interpretada en sétimo lugar, seguindo aos Países Baixos con Corry Brokken interpretando «Net als toen» e precedendo a Francia con Paule Desjardins interpretando «La belle amour». Ao final das votacións, a canción recibiu 8 puntos, obtendo o cuarto posto de 10 xunto a Luxemburgo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alemaña no Festival de Eurovisión
Skibet skal sejle i nat

«**Skibet skal sejle i nat**» (en galego: «O barco partirá esta noite») é unha canción composta por Erik Fiehn e interpretada en dinamarqués por Birthe Wilke e Gustav Winckler. Lanzouse como sinxelo en 1957 mediante Philips Records. Foi elixida para representar a Dinamarca no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional dinamarquesa, *Dansk Melodi Grand Prix 1957*.

## Festival de Eurovisión 1957 
[miniatura|esquerda|[Birthe Wilke e Gustav Winckler interpretando a canción durante un ensaio do Festival de Eurovisión 1957.]]
### Selección 
«Skibet skal sejle i nat» cualificouse para representar a Dinamarca no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional dinamarquesa, *Dansk Melodi Grand Prix 1957*.

Foi interpretada en noveno lugar, seguindo a Francia con Paule Desjardins interpretando «La belle amour» e precedendo a Suíza con Lys Assia interpretando «L'enfant que j'étais». Ao final das votacións, a canción recibiu 10 puntos, obtendo o terceiro posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinamarca no Festival de Eurovisión
L'enfant que j'étais

«'''L'enfant que j'étais'''» (en galego: «A nena que era») é unha canción composta por Géo Voumard e interpretada en francés por Lys Assia. Lanzouse como sinxelo en 1957 mediante Ducretet Thomson. Foi elixida para representar a Suíza no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional suíza.

## Festival de Eurovisión 1957 
[miniatura|esquerda|[Lys Assia, intérprete da canción, en 1957.]]
### Selección 
«L'enfant que j'étais» cualificouse para representar a Suíza no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional suíza.

Foi interpretada en décimo lugar, seguindo a Dinamarca con Birthe Wilke e Gustav Winckler interpretando «Skibet skal sejle i nat». Ao final das votacións, a canción recibiu 5 puntos, obtendo o oitavo posto de 10 xunto a Bélxica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suíza no Festival de Eurovisión
La belle amour

«**La belle amour**» (en galego: «O belo amor») é unha canción composta por Guy Lefarge e interpretada en francés por Paule Desjardins. Lanzouse como sinxelo en 1957 mediante Polydor Records. Foi elixida para representar a Francia no Festival de Eurovisión de 1957 tras ser seleccionada internamente pola emisora francesa RTF.

## Festival de Eurovisión 1957 
### Selección 
«La belle amour» foi seleccionada para representar a Francia no Festival de Eurovisión 1957 pola emisora francesa RTF.

Foi interpretada en oitavo lugar, seguindo a Alemaña con Margot Hielscher interpretando «Telefon, Telefon» e precedendo a Dinamarca con Birthe Wilke e Gustav Winckler interpretando «Skibet skal sejle i nat». Ao final das votacións, a canción recibiu 17 puntos, obtendo o segundo posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francia no Festival de Eurovisión
Straatdeuntje

«**Straatdeuntje**» (en galego: «Melodía rueira») é unha canción composta por Harry Frekin e interpretada en neerlandés por Bobbejaan Schoepen. Lanzouse como sinxelo en 1994 mediante Bertelsmann Music Group. Foi elixida para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional belga, *De T.V. Maakt Muziek 1957*.

## Festival de Eurovisión 1957 
### Selección 
«Straatdeuntje» cualificouse para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional belga, *De T.V. Maakt Muziek 1957*.

Foi interpretada en primeiro lugar, precedendo a Luxemburgo con Danièle Dupré interpretando «Tant de peine». Ao final das votacións, a canción recibiu 5 puntos, obtendo o oitavo posto de 10 xunto a Suíza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bélxica no Festival de Eurovisión
Wohin, kleines Pony?

«**Wohin, kleines Pony?**» (en galego: «Onde, pequeno poni?») é unha canción composta por Kurt Svab e interpretada en alemán por Bob Martin. Foi elixida para representar a Austria no Festival de Eurovisión de 1957 tras ser seleccionada internamente pola emisora austríaca ORF.

## Festival de Eurovisión 1957 
### Selección 
«Wohin, kleines Pony?» foi seleccionada para representar a Austria no Festival de Eurovisión 1957 pola emisora austríaca ORF.

Foi interpretada en quinto lugar, seguindo a Italia con Nunzio Gallo interpretando «Corde della mia chitarra» e precedendo aos Países Baixos con Corry Brokken interpretando «Net als toen». Ao final das votacións, a canción recibiu 3 puntos, obtendo o décimo posto (último) de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Austria no Festival de Eurovisión
Celestino López de Castro

**Celestino López de Castro**, nado en Pontevedra en 1860 e finado na mesma cidade o 30 de novembro de 1934, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1886. Médico en Pontevedra, foi concelleiro. Fundou o Sanatorio Santa Teresa, primeiro sanatorio médico cirúrxico de Galicia, foi director do Hospital Provincial de Pontevedra, médico titular e forense do concello. e inspector provincial de sanidade. Colaborou en *La Revista Popular* e foi propietario do periódico *Faro de Pontevedra* (1911-1914). En 1911 presentouse como independente ás eleccións a deputado provincial por Pontevedra fronte ao candidato do Partido Liberal Manuel Ferreirós Batallán, que foi quen resultou elixido. Finou en Pontevedra o 30 de novembro de 1934.

## Obras 
* *El servicio médico en los Caminos de Hierro. Breve reseña de los mejores medios para su organización*, 1897.
* *Peste bubónica. Influencia social y lucha por combatirla*, 1915

## Recoñecementos 
* Cruz de Beneficencia de primeira clase en 1919 polos seus servizos durante a epidemia de gripe de 1918.
* A Sociedad Recreo de Artesanos promoveu a adquisición por subscrición popular dunha lápida para colocar na súa tumba no cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra, obra do escultor José María Acuña.
## Vida persoal 
Casou en Pontevedra con Florinda García Temes, filla de Valentín García Escudero, en xaneiro de 1890.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Caricatura
Net als toen

«**Net als toen**» (en galego: «Tal como entón») é unha canción composta por Guus Jansen e interpretada en neerlandés por Corry Brokken. Lanzouse como sinxelo en 1957 mediante Ronnex Records. Foi elixida para representar aos Países Baixos no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional neerlandesa, *Nationaal Songfestival 1957*, e declarouse gañadora do certame.

## Festival de Eurovisión 1957 
[miniatura|esquerda|[Corry Brokken, intérprete da canción, en 1958.]]
### Selección 
«Net als toen» cualificouse para representar aos Países Baixos no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional neerlandesa, *Nationaal Songfestival 1957*.

Foi interpretada en sexto lugar, seguindo a Austria con Bob Martin interpretando «Wohin, kleines Pony?» e precedendo a Alemaña con Margot Hielscher interpretando «Telefon, Telefon». Ao final das votacións, a canción recibiu 31 puntos, obtendo o primeiro posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Países Baixos no Festival de Eurovisión
All (canción)

«**All**» (en galego: «Todo») é unha canción composta por Reynell Wreford e interpretada en inglés por Patricia Bredin. Foi elixida para representar ao Reino Unido no Festival de Eurovisión de 1957 tras gaña-la final nacional británica, *A Song for Europe 1957*.

## Festival de Eurovisión 1957 
### Selección 
«All» cualificouse para representar ao Reino Unido no Festival de Eurovisión 1957 tras gaña-la final nacional británica, *A Song for Europe 1957*.

Foi interpretada en terceiro lugar, seguindo a Luxemburgo con Danièle Dupré interpretando «Tant de peine» e precedendo a Italia con Nunzio Gallo interpretando «Corde della mia chitarra». Ao final das votacións, a canción recibiu 6 puntos, obtendo o sétimo posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino Unido no Festival de Eurovisión
Androfobia

A **androfobia** —do grego ἀνήρ, ἀνδρός *aner*, *andrós*, «varón» e  -φοβία  -fobía sufixo que significa «temor», «aversión»— é unha fobia que produce un rexeitamento anormal e persistente aos varóns e todo o relacionado co masculino. Non debe ser confundida coa misantropía —rexeitamento aos seres humanos— nin coa misandria —aversión aos varóns—.

## Véxase tamén 
* Xinofobia
* Misandria
* Misoxinia
* Misantropía

## Notas
Ghislaine Sathoud

**Ghislaine Nelly Huguette Sathoud**, nada en Pointe-Noire o 8 de abril de 1969, é unha escritora feminista da República do Congo.

## Traxectoria
Filla dunha enfermeira e de Victor Sathoud, quen ocupou varios cargos políticos. En 1996 emigrou ao Canadá, e reside en Montreal. É membro de varias asociacións literarias, como Association des Ecrivains de Langue Française, Conseil International d'Etudes Francophones ou Union des Auteurs et Artistes Africains au Canada.

Fixo un mestrado en Relacións Internacionais e un mestrado en Ciencias Poíticas na Universidade do Québec.
* ''L'Art de la maternité chez les Lumbu du Congo Musonfi* (2008)
* *L'amour en migration* (2007)
* *Le combat des femmes au Congo-Brazzaville* (2007)
* *Les femmes d’Afrique centrale au Québec* (2006)
* *Les Frères de Dieu* (2006)
* *Ici, ce n’est pas pareil chérie!* (obra de teatro en DVD, 2005)
* *Hymne à la tolérance* (2004)
* *Itiana* (2002)
* *Les maux du silence* (2000)
* *Pleurs du cœur* (1995)
* *L’Ombre de Banda* (1990)
* *Poèmes de ma jeunesse'' (1988)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Site officiel 
* Femmes écrivains et littérature africaine
* Prix littéraires NAJI NAAMAM 2008
Xoán II de Francia

**Xoán II de Francia** chamado: "o Bo", nado en Le Mans o 26 de abril de 1319 e finado en Londres o 8 de abril de 1364, foi conde de Anjou e Maine e duque de Normandía (1332 - 1350) e rei de Francia (1350 -1364).

## Traxectoria 
Naceu en 1319, era o segundo fillo, pero o primeiro varón, do rei Filipe VI de Francia e a súa primeira muller, Xoana de Borgoña. Era neto por liña paterna de Carlos I de Valois e Margarida de Anjou, e pola liña materna de Roberto II de Borgoña e de Inés de Francia.

Casou o 6 de agosto de 1332 en Melun con Bonna de Luxemburgo, filla do conde Xoán I de Luxemburgo e Isabel de Bohemia. Desta unión naceron:

* A princesa Branca de Francia (1336).
* O príncipe Carlos V de Francia (1337 - 1380), rei de Francia.
* A princesa Catarina de Francia (1338).
* O príncipe Lois I de Anjou (1339 - 1384), rei de Nápoles e conde da Provenza.
* O príncipe Xoán de Francia (1340 - 1416), duque de Berry.
* O príncipe Filipe o Temerario (1342 - 1404), duque de Borgoña.
* A princesa Xoana de Valois (1343 - 1373), casada en 1353 co rei Carlos II de Navarra.
* A princesa María de Valois (1344 - 1404), casada en 1364 co duque Roberto I de Bar.
* A princesa Inés de Francia (1345 - 1349).
* A princesa Margarida de Francia (1347 - 1352).
* A princesa Isabel de Francia (1348 - 1372), casada en 1360 co duque Xoán I de Visconti.

O 19 de febreiro de 1349 casou, en segundas nupcias, en Nanterre, coa condesa Xoana de Auvernia, filla de Guillerme XII de Auvernia e Margarida de Évreux . Desta unión naceron:

* A princesa Branca de Francia (1350).
* A princesa Catarina de Francia (1352 - 1352).
* un neno sen nome (1354).

### Ascenso ao trono e conflitos 
Foi coroado rei de Francia o 26 de agosto de 1350 na catedral de Reims.

Desvalorizou a moeda francesa para obter os fondos necesarios para facer fronte aos gastos franceses na Guerra dos Cen Anos. Ademais de se enfrontar ao rei inglés, tamén se enfrontou constantemente con Carlos II de Navarra.

Loitando contra o príncipe negro, fillo de Eduardo III de Inglaterra, foi capturado e feito prisioneiro na batalla de Poitiers en 1356. Foi enviado a Londres, onde foi encerrado na Torre. En 1360, tras a paz de Bretigny, regresou a Francia co compromiso de pagar un prezo elevado pola súa liberación. Dado que non conseguiu obter a cantidade solicitada, foi de novo preso e deportado a Inglaterra, onde morreu en 1364.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* , 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
Galicia (1924)

***Galicia*** foi unha revista editada na Coruña entre 1924 e 1926.

## Historia e características 
Apareceu o 25 de agosto de 1924. A partir do número 24, de 2 de febreiro de 1925, engade o subtítulo *Revista gráfica popular*. Fundada e dirixida por Fernando Montero Doiztua. Federico Menéndez era o redactor xefe, Manuel Abelenda Zapata o redactor artístico e José Antonio de Paz, Andrés de Olano e Silva os redactores; Ramón Torrado, Augusto Pórtela e Gabriel García Monelos os colaboraores gráficos. Consta das seccións: femenina, artículos, poesías, nuestros encantiños, exposiciones, dúas páxinas de deportes, e durante a tempada, páxinas e fotografías de corridas de touros. Entre os seus colaboradores figuraron Correa Calderón, Leandro Pita Romero, Eduardo Pérez Hervada, Camilo Bernárdez (Thedy), Wenceslao Fernández Flórez e José Campos Núñez. Ocasionalmente colaboraron Prudencio Canitrot, M. Pedreira, Jenaro G. Catoyra, Sofía Casanova, Juana de Ibarbourou, Concha Espina e L. Puig. Conclúe o 5 de agosto de 1926 para dar paso a *Galicia Gráfica*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Samma stjärnor lysa för oss två

«**Samma stjärnor lysa för oss två**» (en galego: «A mesma estrela brilla para nós dous») é unha canción composta por Åke Gerhard e interpretada en sueco por Alice Babs. Foi elixida para representar a Suecia no Festival de Eurovisión de 1958 co título «**Lilla stjärna**» tras ser seleccionada internamente pola emisora sueca Sveriges Radio.

## Festival de Eurovisión 1958 
[miniatura|esquerda|[Alice Babs interpretando a canción durante un ensaio do Festival de Eurovisión 1958.]]
### Selección 
«Samma stjärnor lysa för oss två» foi seleccionada para representar a Suecia no Festival de Eurovisión 1958 pola emisora sueca Sveriges Radio. A cantante elixida para interpretala, Alice Babs, pediu que a letra da canción fose cambiada, así que a emisora sueca encargou a Gunnar Wersén, xornalista e empregado de Sveriges Radio, que escribise unha nova letra para a canción, cuxo nome cambiou a «Lilla stjärna». Debido a isto, o compositor, Åke Gerhard, prohibiu a publicación da canción de maneira comercial.

Foi interpretada en sexto lugar, seguindo a Luxemburgo con Solange Berry interpretando «Un grand amour» e precedendo a Dinamarca con Raquel Rastenni interpretando «Jeg rev et blad ud af min dagbog». Ao final das votacións, a canción recibiu 10 puntos, obtendo o cuarto posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suecia no Festival de Eurovisión
Clémentine Nzuji

**Clémentine Faik Nzuji**, tamén chamada **Clémentine Faïk-Nzuji Madiya**, nada en Tshofa (provincia de Lomami) o 21 de xaneiro de 1944, é unha escritora en lingua francesa da República Democrática do Congo. Foi a primeira escritora do seu país. Albert S. Gérard refírese a ela como "a primeira poeta de significado real" entre un grupo de escritores africanos que se deron a coñecer a finais da década de 1960.

## Traxectoria
Naceu cando o seu país era o Congo Belga. Graduouse na
Universidade Lovanium Doutorouse en Estudos Africanos pola Universidade de París. e liderou o nacemento do International Centre for African Languages, Literatures and Traditions in favour of Development (CILTADE) da Universidade Católica de Lovaina.

Está casada e tivo cinco fillos e fillas
**Lianes*  (poesía; 1971)
*''Lenga et autres contes d'inspiration traditionnelle* (relatos; 1976)
**Gestes interrompus* (poesía)
**Cité de l'abondance* (relatos; inédito [1986])
**Frisson de la mémoire* (relatos; 1993)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
### Ligazóns externas
*http://www.faik-nzuji.com/(http://www.faik-nzuji.com/)
*Clémentine Nzuji, en *Congo on Line*.
*Clémentine Nzuji, en *Bibliomonde''
Nel blu dipinto di blu

«**Nel blu dipinto di blu**» (en galego: «No [ceo] azul pintado de azul»), coñecida popularmente como «**Volare**», é unha canción composta por Domenico Modugno e interpretada en italiano por el mesmo. Lanzouse como sinxelo en 1958 mediante Fonit. Foi elixida para representar a Italia no Festival de Eurovisión de 1958 tras gaña-lo Festival da Canción de Sanremo 1958.

## Festival de Eurovisión 1958 
[miniatura|esquerda|[Domenico Modugno xunto ao director de orquestra Alberto Semprini durante un ensaio do Festival de Eurovisión 1958, onde interpretou a canción.]]

### Selección 
«Nel blu dipinto di blu» cualificouse para representar a Italia no Festival de Eurovisión 1958 tras gaña-la final nacional italiana, o Festival da Canción de Sanremo 1958.

Foi interpretada en primeiro lugar, precedendo aos Países Baixos con Corry Brokken interpretando «Heel de wereld». Ao final das votacións, a canción recibiu 13 puntos, obtendo o terceiro posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Italia no Festival de Eurovisión
Pueblo Gallego (Buenos Aires)

***Pueblo Gallego*** foi un periódico editado en Buenos Aires en 1941.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal de información*, apareceu o 1 de maio de 1941. Segundo o editorial do primeiro número pretendía "hacer vivo el hecho diario de Galicia, propagar sus noticias, hacer llegar a todos el sol o la noche de nuestra querida tierra sumergida en la tragedia de Europa... Y con ello, sentir la vibración de América, generoso solar de los gallego desde el mismo día del Descubrimiento". Reflectía a actividade social dos galegos en América, centrándose no Centro Galego de Buenos Aires e na Agrupación Celta. Tamén informaba sobre as novas de Galicia. Publicou colaboracións de Otero Pedrayo, Roberto Blanco Torres, Heliodoro Gallego Armesto, Xosé Otero Espasandín e Miguel de Unamuno. Mantivo a sección "Un cuento gallego" na que publicaron relatos Enrique Labarta Pose, Marcial Valladares, Heraclio Pérez Placer, Ramón María del Valle-Inclán e Prudencio Canitrot. O último número coñecido é o 12, aparecido o 4 de decembro de 1941.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Mary Prince

miniatura|Portada da primeira edición
**Mary Prince**, nada en Brackish Pond (Bermudas) arredor do 1 de outubro de 1788 e finada despois de 1833, foi unha abolicionista e autobiógrafa británica, nada nunha familia de escravos de orixe africana. Despois da súa fuxida, cando vivía en Londres, escribiu o seu relato de escravitude *Mary Prince, unha escrava das indias occidentais* (1831), que foi a primeira información sobre a vida dunha muller negra publicada no Reino Unido. Esta descrición en primeira persoa das brutalidades da escravitude, publicada nun momento en que esta aínda era legal nas Bermudas e nas colonias británicas do Caribe, tivo un efecto estimulante no movemento antiescravitude. Foi reimpreso dúas veces no seu primeiro ano.

Prince transcribira a súa historia mentres vivía e traballaba en Inglaterra na casa de Thomas Pringle, fundador da Anti-Slavery Society. Ela marchara a Londres co seu dono e a súa familia en 1828 dende Antiga.

## Legado 
* O 26 de outubro de 2007, inaugurouse unha placa conmemorativa por parte do Nubian Jak Community Trust en Bloomsbury, onde viviu Mary Prince.
* Tamén en 2007, o Museum in Docklands abriu unha nova galería e unha exposición permanente titulada *London, Sugar & Slavery*, que acredita a Prince como unha autora que "tivo un papel crucial na campaña pola abolición".

## Representación noutros medios 
* Prince aparece como interese amoroso ficticio na ópera jazz *Bridgetower – A Fable of 1807* (2007), de Julian Joseph con libreto de Mike Phillips, sobre o violinista negro do século XVIII George Bridgetower.
* No Reino Unido e Irlanda e en partes de Europa e Suramérica, Prince foi obxecto dun Google doodle o 1 de outubro de 2018, coincidindo co seu 230.º aniversario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The History of Mary Prince: A West Indian Slave*, F. Westley and A. H. Davis (eds). 1831. Online HTML edition, New York Public Library.
*''Major Problems in American Women's History*. Fifth Edition Stamford, Connecticut: Cengage Learning. Edited by Sharon Block at University of California, Irvine and Ruth M. Alexander at Colorado State University and Mary Beth Norton at Cornell University, p.&nbsp;62.
### Ligazóns externas 
**The History of Mary Prince, a West Indian Slave. Related by Herself. With a Supplement by the Editor*. Londres: Publicado por F. Westley e A. H. Davis, 1831, na University of North Carolina.
*Spartacus Educational: Mary Prince.
*"Mary Prince" , 100 Great Black Britons
**The History of Mary Prince'', University of California, Santa Barbara
*Mary Prince Course, Coker College, Hartsville, South Carolina
*A Slave Account by Mary Prince, Turks & Caicos Museum
Patri Carballo

**Patricia Carballo Penas**, nada na Coruña o 16 de febreiro de 1996, é unha futbolista galega, coñecida como **Patri Carballo**. Xoga como dianteira no Club Deportivo TACON da primeira división de España.

## Traxectoria 
Foi corredora de velocidade antes da súa consolidación como futbolista e chegou a ter varias marcas no seu poder, ademais dun campionato xuvenil nos 200 metros lisos cunha marca de 25,09 segundos, e un subcampionato de España absoluto na mesma modalidade cunha marca de 24,36 segundos, récord de Galicia.

É licenciada en Fisioterapia pola Universidade Rei Xoán Carlos de Madrid.

## Clubs 
## Notas
Capitón, bispo

San **Capitón** foi un bispo cristián do século IV, martirizado no Quersoneso e venerado pola Igrexa católica e pola Igrexa ortodoxa. Segundo a tradición local galega, foi tamén o primeiro bispo de Lugo.

## Tradición 
Segundo a tradición local galega, Capitón sería un discípulo do apóstolo Santiago, elixido por este para ser primeiro bispo de Lugo. A iconografía galega representa ao santo envolto en chamas, seica como martirizado queimado vivo.

Segundo a tradición grega recollida por diversas fontes, Capitón sería un bispo do século IV enviado polo bispo de Xerusalén para evanxelizar os escitas da península de Crimea; os escitas querían unha proba da autenticidade da súa predicación, e lle pediron que entrase nun forno ardente, do que saíu indemne. Tempo despois, un 21 de decembro, sería afogado no río Dniéper por un grupo de pagáns:

## Autenticidade 
[300px|miniatura|dereita|[Icona (arte)|Icona do século XVII representandos aos bispos mártires do Quersoneso. San Capitón é o terceiro pola esquerda.]]
Os martiroloxios recollen un bispo mártir chamado «Capitón», mais localizan o seu martirio no Quersoneso. A obra *España sagrada* de Enrique Flórez rexeita que o santo bispo mártir Capitón fose en realidade bispo de Lugo. Esta é tamén a postura de Vicente Risco, de Amador López Valcárcel, de Vicente de la Fuente, e de Antolín López Peláez:

Da tradición grega que sostén a presenza dun bispo chamado «Capitón» existen, porén, restos arqueolóxicos que proban unha veneración xa antiga no Quersoneso da figura deste bispo:

## Culto 
[miniatura|dereita|[Cadeirado do coro da catedral lucense. San Capitón aparece representado na primeira das imaxes pola esquerda da ringleira superior.]]
A última edición do *Martiroloxio Romano* daba como data para a festa do bispo mártir Capitón o 7 de marzo, estabelecendo para a Igrexa latina a mesma data que a das igrexas católicas orientais:

Esta data do 7 de marzo é común coa data na que a Igrexa ortodoxa celebra estes santos.
No calendario particular da diocese de Lugo a súa festa, memoria libre, é no 4 de marzo; deste xeito continúase a tradición dos martiroloxios anteriores, que daban a súa festa no 4 de marzo:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Outros artigos 
*Diocese católica latina de Lugo
*Mártires do Quersoneso

### Ligazóns externas 
*
Lista de concellos galegos por poboación

Combinación das listas de concellos das catro provincias galegas (A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra) a efectos comparativos (v. tamén Concellos de Galicia#Lista de concellos):

## Notas
Raúl García Durán

**Raúl García Durán**, nado nas Neves, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria
Chegou a Mondariz en 1889. Fundou en 1920 a empresa de autocares Transportes Raúl. Ao remate da ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Mondariz. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Mondariz. Foi destituído polo gobernador civil en maio de 1937. Foi nomeado xuíz de paz de Mondariz en 1963.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Tato Sotelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ty Cobb

**Tyrus Raymond Cobb**, nado en Narrows (Xeorxia) o 18 de decembro de 1886 e finado en Atlanta o 17 de xullo de 1961, alcumado **The Georgia Peach** ("O pexego de Xeorxia"), foi un xogador de béisbol estadounidense da Major League Baseball (MLB) na posición de *outfielder*. Cobb pasou 22 temporadas nos Detroit Tigers, os últimos seis como xogador-xerente do equipo, e rematou a súa carreira cos Philadelphia Athletics. En 1936 Cobb recibiu máis votos que calquera outrao xogador na primeira escolla para o Baseball Hall of Fame, recibindo 222 dun máximo de 226 votos (98,2%); ningún outro xogador recibiu unha porcentaxe de votos tan alta ata Tom Seaver en 1992. En 1999, os editores de *Sporting News* situaron a Ty Cobb como o terceiro na lista de 100 mellores xogadores de béisbol.

Cobb está recoñecido co establecemento de 90 récords da MLB durante a súa carreira. O seu total combinado de 4065 carreiras marcadas e bateadas (tralo axuste para home runs) é aínda o máis alto producido por calquera outro xogador dunha gran liga. Mantiña tamén varios récords ata 2018, incluíndo a media máis alta de bateo (0,366 ou 0,367, segundo a fonte) e máis títulos de bateo con 11 (ou 12 segundo as fontes). Ademais retivo moitos outros récords durante medio século ou máis.

O legado de Cobb, que inclúe un gran fondo para bolsas de estudos para residentes de Xeorxia, financiado polos seus investimentos en Coca-Cola e General Motors, en certo modo foi manchado por acusacións de racismo e violencia, que xurdiron dun par de biografías fortemente desacreditadas publicadas despois da súa morte. A reputación de Cobb como un home violento foi avivada polo seu primeiro biógrafo, o escritor especializado en deporte Al Stump, as historias do cal foron cualificadas de sensacionalistas e amplamente probadas que son ficticias. Mentres era coñecido por ter conflitos ás veces violentos, incluídos con afroamericanos, as actitudes de Cobb sobre a raza experimentou un cambio despois da súa retirada, e falou a favor de que os xogadores negros se unisen ás grandes ligas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* (Nominee for the 2007 CASEY Award. See The Casey Award; Ron Kaplan's Baseball Bookshelf.)
*
*
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*Ty Cobb Museum
*PragerU: The Case of Ty Cobb
*"Fast Running Got Ty Cobb to his Wedding on Time,"  Atlanta Georgian, 7 de agosto de 1908, Atlanta Historic Newspapers Archive, Digital Library of Georgia.
*"Timeline of Ty Cobb's Life"
*Ty Cobb: The Georgia Peach historical marker
Poliña pinta

A **poliña pinta** (***Porzana porzana***) é unha especie de ave gruiforme da familia dos rálidos propia de Eurasia e África.

## Descrición 
esquerda|miniatura|Exemplar inmaturo.
Mide entre 19 e 22,5&nbsp;cm de longo e ten 35&nbsp;cm de envergadura alar, case do tamaño dun rascón, do que se diferencia doadamente polo seu bico curto amarelado con vermello na base, moi distinto do pico longo e totalmente vermello do rascón. Como indica o seu nome común caracterízase polas pintas brancas da maior parte do seu corpo. Os adultos teñen as partes superiores de tons pardos e a face e peito grises azulados con barrado e negro e pintas brancas nos flancos. A súa parte ventral é beixe e a súa cola curta. Teñen patas amarelo verdosas con longas dedas. Os inmaturos son similares mais os tons grises azulados substitúense por pardos. Os polos están cubertos de penuxe negra, como nos demais rálidos.

## Taxonomía e etimoloxía 
É a especie tipo do xénero *Porzana*, que pertence á familia Rallidae, unha familia de aves acuáticas e semiacuáticas de tamaño medio, aínda que pequenas en comparación co resto de Gruiformes. Os rálidos adoitan ter a cola curta, robustas patas con dedas longas, plumaxes discretas e o pescozo máis curto que o das grúas. Os membros de *Porzana* caracterízanse por carecer dos conspicuos escudos frontais do resto dos rálidos e ser en xeral máis pequenos.

Foi descrita cientificamente por Carl von Linné en 1766 na duodécima edición da súa obra *Systema naturae*, co nome científico de *Rallus porzana*. En 1816 foi trasladada ao xénero *Porzana*, creado polo zoólogo francés Louis Jean Pierre Vieillot. Non se recoñecen subespecies de *Porzana porzana*:

## Distribución e hábitat 
miniatura|Adoita vivir en augas pouco profundas entre a vexetación palustre.
É unha ave migratoria que cría nas zonas húmidas con vexetación palustre alta das rexións temperadas de Europa e do oeste de Asia, chegando ata o oeste de Mongolia e as proximidades do lago Baikal, no sur de Siberia. Ao terminar a época de cría migra ao subcontinente indio e a África oriental e austral para pasar o inverno. En Galicia é unha ave de paso escasa.

## Comportamento 
É unha ave solitaria e tímida, que se camufla entre a vexetación con grande éxito. Por iso, só é fácil vela durante a migración de outono, porque o descenso do nivel da auga permite descubrir as zonas de lama en que habitan. Aliméntase de pequenos insectos e outros invertebrados acuáticos.
[miniatura|Ovos de *Porzana porzana* no [MHNT]]
Posúe unha voz rítmica e repetitiva, similar á dun látego estalando no aire. Nidifica de maio a xullo nun niño de ramiñas e follas en forma de cunca pouco fonda, situado sobre a vexetación a rentes da auga en pantanos pouco profundos. Realiza unha única posta de 8 a 12 ovos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *P. porzana*. Fotos e canto."
Clemantine Wamariya

**Clemantine Wamariya**, nada en Kigali en 1988 é unha escritora e activista polos dereitos humanos de Ruanda.
## Traxectoria
[dereita|miniatura|Wamariya en 2016, nun panel con [Katherine Maher, Marc Benioff, e Yves Daccord.]]

Nada nunha familia do pobo tutsi, viuse obrigada a deixar a súa casa e os seus pais aos seis anos durante o xenocidio de Ruanda. O seu pai era un home de negocios no sector do transporte por taxi, e a súa nai unha xardineira que cultivaba froita e flores na casa familiar. Refuxiouse coa súa avoa no sur do país, pero houbo emigrar de novo logo de que matasen a súa avoa. Pasou varios anos viaxando por África (Burundi, Zaire, Tanzania, Malaui, Mozambique e Suráfrica) antes de lograr un visado como refuxiada nos Estados Unidos de América.

Asentouse cunha familia na área de Chicago e comezou a recibir educación regulada aos trece anos. Acadou relevancia internacional en 2006 logo de aparecer no programa *The Oprah Winfrey Show*, que preparou un encontro sorpresa co seu pai e a súa nai. Logo de graduarse na Universidade Yale comezou a súa carreira como divulgadora. En 2018 publicou un libro de memorias, *The Girl Who Smiled Beads*.

## Notas
Ron Regé Jr.

**Ronald J. Regé Jr.**, nado en Quincy (Massachusetts) o 5 de decembro de 1969, é un ilustrador e músico estadounidense.

## Traxectoria
Regé comezou a publicar os seus propios minicómics mentres estudaba no Massachusetts College of Art. Desde entón publicou en Highwater Books, Fantagraphics Books, Buenaventura Press, McSweeney's e Drawn & Quarterly. A súa obra apareceu no *New York Times*, Vice Magazine, National Post do Canadá, e en anuncios para Nike, Sony, HP e Tylenol.

Toca a batería no grupo californiano Lavender Diamond.

## Obra
**The Dum Dum Posse Reader* (Nib Comics, 1995)
**Skibber Bee~Bye* (Highwater Books, 2000; reeditado en 2006 por Drawn & Quarterly. Traducido ao castelán e francés)
**The Awake Field* (Drawn & Quarterly, 2006)
**Against Pain* (Drawn & Quarterly, 2008)
**The Cartoon Utopia* (Fantagraphics, 2012)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ron Regé's blog
*Author page for Drawn & Quarterly 
*Comiclopedia
*Discombobulated Ventriloquist
*
Venancio Pérez Lemos

**Venancio Pérez Lemos**, nado en Salceda de Caselas cara 1910 e finado en Tui o 21 de outubro de 1936, foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou unha patrulla que se desprazou en auxilio das que se formaron no Porriño. Foi detido nos primeiros días de agosto con Gumersindo Rodríguez Casales por unha patrulla de falanxistas e gardas cívicos de Salceda de Caselas. Xulgados por rebelión militar en consello de guerra celebrado en Vigo o 12 de outubro, foron condenados a pena de morte. Foron executados en Tui o 21 de outubro de 1936.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Récords de Galicia de atletismo

Os **récords de Galicia de atletismo** son as mellores marcas en categoría absoluta, masculinas e femininas, obtidas por atletas galegos. Estes rexistros son recoñecidos pola Federación Galega de Atletismo (FGA). Devanditas marcas divídense, á súa vez, en récords ó aire libre ou absolutos (tempada de verán) e en pista cuberta ou indoor (tempada de inverno). Os organismos oficiais de atletismo recoñecen como récords absolutos as marcas realizadas en pista cuberta, se estas superan as obtidas ó aire libre.

## Aire libre
### Masculino 
### Feminino 
## Pista cuberta 
### Masculino 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Galega de Atletismo
Cabo Norte, Noruega

miniatura|250px|O cabo Norte (en primeiro plano), co cabo Knivskjellodden ao fondo.
O **cabo Norte** (en noruegués *Nordkapplatået*) é un promontorio localizado na illa de Magerøya, no norte de Noruega, na comunidade de Nordkapp, no condado (*fylke*) de Finnmark.

## Caracterítsticas xeográficas 
[miniatura|250px|Mapa do N de Noruega. Arriba, no centro, a illa de [Magerøya.]]
O seu acantilado, de 307&nbsp;m de altura, está considerado con frecuencia como o punto máis setentrional de Europa.

Porén, o veciño cabo Knivskjellodden áchase uns 1&nbsp;500&nbsp;m máis ao norte.

Ademais, ambos os puntos encóntranse na illa de Magerøya, o que significa que o punto máis setentrional da Europa continental é, en realidade, o cabo Nordkinn, na Nordkinnhalvøya (península de Nordkinn).

Segundo a Organización Hidrográfica Internacional, o cabo Norte é o límite entre o mar de Noruega, ao oeste, e o mar Branco, ao leste, sendo por tanto tamén un dos límites usados para separar o océano Atlántico do océano Ártico.

## Historia 
A denominación *cabo Norte* foi cuñada polo explorador británico Richard Chancellor en 1553, cando superou o cabo na busca do Paso do Nordeste. Desde entón, recibiu frecuentes visitas de exploradores que subiron á meseta da illa de Magerøya escalando o acantilado. Algúns visitantes famosos foron o rei Óscar II de Suecia en 1873 e o rei Chulalongkorn de Tailandia en 1907.

En 1943, durante a segunda guerra mundial, a batalla de Cabo Norte desenvolveuse fronte a este cabo no océano Ártico.

## Turismo 
Hoxe en día o cabo Norte é unha importante atracción turística que inclúe un amplo centro turístico que alberga un gran número de exposicións sobre a historia do lugar.

## Galería 

Midnight_sun.jpg|Sol de medianoite no cabo Norte.
Knivskjellodden.jpg|Vista desde o cabo Norte (inverno 2006-07).
Nordkapp.jpg|Sol de medianoite e nubes no cabo Norte.
Nordkapp09.jpg|O cabo Knivskjellodden visto desde o cabo Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nordic summer. Visit the North Cape Información turística. , , . 
* The North Cape: The northernmost point of Europe .
* Sitio web Skarsvåg  e cabo Norte .
* Imaxes de Skarsvåg e cabo Norte .
* Xeositio de Jan S. Krogh: en Knivskjellodden e o cabo Norte
Luís Fernández Troncoso

**Luís Fernández Troncoso**, nado en Ponteareas, foi un político galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado presidente da Comisión Xestora do Concello de Ponteareas, tomando posesión o 15 de febreiro de 1937. Cesou o 17 de xaneiro de 1938.

## Vida persoal 
Casou en 1931 con Mercedes Bernárdez Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Teresa Arán Trillo

**Teresa Ana María Arán Trillo**, nada en Fisterra o 20 de xaneiro de 1933, é unha mestra, poetisa e pintora autodidacta galega.

## Traxectoria 
Pasou a infancia en Pontedeume. Mestra e funcionaria na Xunta de Galicia, poetisa e pintora autodidacta, colaborou en *O Berrón*, *Galicia en Madrid* e *Poesía Galicia*. Ten publicados tres poemarios, dous en castelán e un en galego. É autora da letra do himno de Sada.

## Obras 
* *Faíscas do tempo*, 1987.
* *Entre dos luces*, 1997.
* *Diálogos con el mar*, 1997.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* , Xosé María (2011). *Dicionario de escritores e escritoras da Costa da Morte* Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte.
* 

### Ligazóns externas 
* «Me acuerdo de dónde se sentaba cada uno de mis niños de parvulitos», *La Voz de Galicia*. 26/6/2016 .
Mourelo fusco

O **mourelo fusco**, ás veces chamado **pentumeiro de á branca** ou **parrulo mourelo** (***Melanitta fusca***) é unha especie de ave anseriforme da familia dos patos (Anatidae), que se distribúe polas costas, lagos e grandes ríos de Eurasia.

## Taxonomía e etimoloxía 
miniatura|esquerda|Femias de pentumeiro de á branca.
O pentumeiro de á branca foi descrito cientificamente por Carl von Linné en 1758 na décima edición da súa obra *Systema naturae*, co nome *Anas fusca*, que significa 'pato escuro'. Posteriormente foi trasladado ao xénero *Melanitta*, creado por Friedrich Boie en 1822. Actualmente non se recoñecen subespecies, pero anteriormente considerábase que tiña tres, porque se incluía dentro desta especie o *Melanitta deglandi*. Ambas as especies, xunto co pentumeiro careto (*Melanitta perspicillata*) forman o subxénero *Melanitta*, mentres que o outro subxénero do clado, *Oidemia*, está formado polo *Melanitta americana* e o *Melanitta nigra*.

O nome do xénero procede da combinación das palabras gregas *melanos*, 'negro' e *netta* 'pato', e o seu nome específico *fusca* en latín significa 'escura'. O seu nome común, pentumeiro de á branca, fai referencia a que destaca no seu corpo negro o espello branco da á, que o diferencia do pentumeiro común (*M. nigra*).

## Descrición 
É un anátido de tamaño mediano-grande, que mide de 51 a 58&nbsp;cm de longo e ten unha envergadura alar de entre 79 e 97&nbsp;cm, o que o converte no membro do seu xénero de maior tamaño. É corpulento e ten un pescozo longo e relativamente groso. O macho en plumaxe reprodutiva é completamente negro, a excepción da banda branca do espello das plumas secundarias da á, que é visible sobre todo en voo. Ademais ten unha pequena mancha branca debaixo do ollo e que se estende cara a atrás. O bico é cuneiforme e amarelo alaranxado coa base negra. A femia é similar aínda que de cor parda escura e co bico totalmente anegrado. Tamén ten espello branco pero non ten mancha baixo os ollos, aínda que presenta manchas faciais claras de debuxo variable, que adoitan estar sobre todo nas auriculares. Os xoves son similares ás femias, mais o seu ventre é pálido.

[miniatura|Ovos de *Melanitta fusca* no [MHNT]]

## Distribución 
miniatura|Bandada de pentumeiros de á branca.
Cría no norte de Europa e leste de Asia, desde Escandinavia ata a cunca do río Yenisei, aínda que existe unha poboación illada que cría en Turquía oriental. É un pato migratorio que pasa o invierno en rexións temperadas: as costas atlánticas europeas, de Escandinavia ao norte da Península Ibérica, as zonas montañosas do sur de Europa e algunhas zonas espalladas do Mediterráneo setentrional, chegando ata o mar Negro e o sur do Caspio. En Galicia esta ave é un invernante escaso ou unha ave de paso.

## Comportamento 
Adoita descansar en bandadas non moi grandes e pouco densas. Cría bastante tarde. Para alimentarse mergúllase sen realizar un salto previo e coas ás medio abertas. Aliméntase principalmente de moluscos e crustáceos.

## Notas 
## Véxase tamén
Conceição Lima

**Maria da Conceição de Deus Lima**, nada en Santana o 8 de decembro de 1961, é unha escritora de San Tomé e Príncipe, coñecida como **Conceição Lima**.

## Traxectoria
Estudou xornalismo en Portugal, e licenciouse en Estudos Afro-Portugueses e Brasileiros no King's College de Londres. Traballou na radio, televisión e na prensa escrita en San Tomé e Príncipe. En 1993 fundou o semanario independente *O País Hoje*, que dirixiu até a súa desaparición.  Reside e traballa como xornalista e produtora dos servizos de lingua portuguesa na BBC.

Comezou a escribir sendo nena. En 1979 participou en Angola na sexta Conferencia de Escritores Afro-Asiáticos. Publicou poesía en xornais, revistas, e antoloxías en varios países. Está considerada unha poeta do período poscolonial.

## Obras
**O Útero da Casa* (2004)
**A Dolorosa Raiz do Micondó* (2006)
**O País de Akendenguê* (2011)
**Quando Florirem Salambás no Tecto do Pico* (2015)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Dors, mon amour

«**Dors, mon amour**» (en galego: «Durme, o meu amor») é unha canción composta por Pierre Delanoë e interpretada en francés por André Claveau. Lanzouse como sinxelo en 1958 mediante Pathé. Foi elixida para representar a Francia no Festival de Eurovisión de 1958 tras gaña-la final nacional francesa, e declarouse gañadora do certame.

## Festival de Eurovisión 1958 
[miniatura|esquerda|[André Claveau interpretando a canción durante un ensaio do Festival de Eurovisión 1958.]]
### Selección 
«Dors, mon amour» cualificouse para representar a Francia no Festival de Eurovisión 1958 tras gaña-la final nacional francesa.

Foi interpretada en terceiro lugar, seguindo aos Países Baixos con Corry Brokken interpretando «Heel de wereld» e precedendo a Luxemburgo con Solange Berry interpretando «Un grand amour». Ao final das votacións, a canción recibiu 27 puntos, obtendo o primeiro posto de 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francia no Festival de Eurovisión
Heel de wereld

«**Heel de wereld**» (en galego: «Todo o mundo») é unha canción composta por Benny Vreden e interpretada en neerlandés por Corry Brokken. Lanzouse como sinxelo en 1958 mediante Philips Records. Foi elixida para representar aos Países Baixos no Festival de Eurovisión de 1958 tras gaña-la final nacional neerlandesa, *Nationaal Songfestival 1958*.

## Festival de Eurovisión 1958 
[miniatura|esquerda|[Corry Brokken interpretando a canción durante un ensaio do Festival de Eurovisión 1958.]]
### Selección 
«Heel de wereld» cualificouse para representar aos Países Baixos no Festival de Eurovisión 1958 tras gaña-la final nacional neerlandesa, *Nationaal Songfestival 1958*.

Foi interpretada en segundo lugar, seguindo a Italia con Domenico Modugno interpretando «Nel blu dipinto di blu» e precedendo a Francia con André Claveau interpretando «Dors, mon amour». Ao final das votacións, a canción recibiu 1 punto, obtendo o noveno posto de 10 xunto a Luxemburgo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Países Baixos no Festival de Eurovisión