Lucrecia Martel

**Lucrecia Martel** nada en Salta o 14 de decembro de 1966, é unha directora, guionista e produtora cinematográfica arxentina. O estudoso do cinema Paul Julian Smith escribiu en 2015 que é "sen discusión a autora máis aclamada criticamente no art cinema en lingua castelá de Latinoamérica”, Haden Guest denominouna “unha das cineastas cun talento máis prodixioso no cinema contemporáneo mundial”, e David Oubiña considerou a súa obra unha “estraña perfección”. En abril de 2018, *Vogue* chamouna "unha dos grandes directores do mundo agora mesmo".

## Traxectoria 
Cursou os seus estudos secundarios no Bacharelato Humanista Moderno da cidade de Salta, onde foi compañeira de clase de Juan Manuel Urtubey. Martel formouse na Escola Nacional de Experimentación e Realización Cinematográfica (ENERC) de Buenos Aires. Dirixiu as curtametraxes *El 56* (1988), *Piso 24* (1989), *Besos rojos* (1991) e *Rey muerto* (1995), este último cun esquema de produción industrial, grazas a que o guión gañou o concurso Historias Breves do Instituto Nacional de Cine (INCAA) da Arxentina, así como a serie de televisión *D.N.I.* (1995) e o programa infantil pouco convencional *Magazine For Fai*, antes de realizar a súa primeira longametraxe, *La Ciénaga* (2001), polo cal obtivo numerosos premios, entre eles o premio NHK do Festival de Cine de Sundance, o Grand Prix do Festival de Cine Latinoamericano de Tolosa, o premio ao mellor filme e á mellor directora do Festival de Cine da Habana, o Premio Alfred Bauer do Xurado Internacional en 2001 no Festival Internacional de Cinema de Berlín e un nomeamento ao Oso de Ouro no mesmo festival.

En 2004 a súa segunda longametraxe, *La niña santa*, foi candidato á Palma de Ouro no Festival de Cine de Cannes.

O seu terceiro filme, *La mujer sin cabeza*, foi seleccionado no Festival de Cannes en 2008.

En 2011 obtivo o Premio Konex como un dos cinco mellores directores de cinema da década na Arxentina.

En relación á rodaxe de *Zama*, estreado en 2017, a cineasta comentou:

E sobre os dez anos transcorridos dende a rodaxe do seu filme anterior afirmou:

En 2019, foi elixida presidenta do xurado do Festival de Cinema de Venecia. No marco de devandito festival tivo ao seu cargo o discurso homenaxe a Pedro Almodóvar. Ese mesmo ano tres das súas longametraxes formaron parte das cen mellores películas de todos os tempos dirixidas por mulleres, segundo unha enquisa organizada pola BBC. Ademais, estivo a cargo da posta visual do espectáculo *Cornucopia* da artista islandesa Björk, que se estreou no centro cultural The Shed de Nova York o 6 de maio de 2019. "Síntome moi orgullosa de poder traballar xunto a unha das mulleres máis innovadoras do mundo da música. Colaborar nun espectáculo de Björk é un pasaporte ao século XXII", dixo ao anunciar a convocatoria de parte da cantante.

## Vida persoal 
Martel citou a María Luisa Bemberg, Ingmar Bergman, e Pedro Almodóvar como influencias.

En febreiro de 2016, durante a montaxe de *Zama*, Martel foi diagnosticada con cancro uterino. Afirmou que a doenza causou un atraso na posprodución do filme, mais finalmente catalizou a súa fin. En novembro de 2017, IndieWire informou que estaba en remisión dende finais de 2016.

Martel é abertamente lesbiana. Contoullo á súa familia antes da estrea en 2001 de *La Ciénaga* porque estaba preocupada pola reacción da homosexualidade implícita do filme. A súa nai respondeu de forma amorosa e dixo que o sabía dende que Martel tiña sete anos. 

## Filmografía 
* *La Ciénaga* (2001)
* *La niña santa* (2004)
* *La mujer sin cabeza* (2008)
* *Zama* (2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*