open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carlos Kaiser

**Carlos Henrique Raposo**, coñecido como **Carlos Kaiser**, nado en Porto Alegre o 2 de abril de 1963, é un estafador e exfutbolista brasileiro que xogou como dianteiro. Aínda que as súas habilidades estaban moi por debaixo do estándar profesional, logrou fichar por numerosos equipos durante máis dunha década de carreira, sen chegar a xogar nunca ningún partido. Ocultaba as súas limitadas habilidades con lesións finxidas, cambios frecuentes de equipo e outras artimañas.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira como centrocampista na canteira do Botafogo, sendo levado máis tarde por un amigo ás categorías inferiores do Flamengo. En 1979 chamou a atención duns observadores do Puebla durante un adestramento e foi fichado polo club mexicano. Con todo, saíu do club uns meses despois sen ter xogado nin un só partido.

A continuación volveu ao Brasil coa idea de ser futbolista profesional, pero sen querer xogar. Pola contra, o seu amigo Fabio Barros "Fabinho", que xogou no Ajaccio durante catro anos, sostén que Kaiser nunca foi realmente a Córsega. O xogador afirmou que tiraran fotos de Kaiser vestindo unha camisola do Ajaccio que el lle regalara nun campo de Horto, no Río de Xaneiro, e que posteriormente Kaiser. Barros utilizou estas fotografías, así como unha tarxeta de identificación falsificada como "proba" do seu paso por Francia. Con todo, un amigo xornalista publicou máis tarde un artigo no que describía a Kaiser como o máximo goleador do Gazélec Ajaccio, no que xogara durante oito tempadas.

## Notas
Rhynia

***Rhynia*** é un xénero de plantas vasculares extintas do Devónico, que consta dunha soa especie, ***Rhynia gwynne-vaughanii***. O exemplar co que se describiu esta especie era o esporófito dunha planta terrestre vascular, axial, embriófita diplohaplonte produtora de esporas do Devónico temperán que tiña características anatómicas máis avanzadas que as briófitas. *Rhynia gwynne-vaughanii* pertencía a un grupo irmán de todas as outras traqueófitas, que inclúen as plantas vasculares modernas.

## Descrición 
*Rhynia gwynne-vaughanii* foi descrita como nova especie por Robert Kidston e William H. Lang en 1917. A especie só se coñece polos espécimes fósiles atopados no chert de Rhynie en Aberdeenshire, Escocia, onde vivía preto dunha fonte termal rica en sílice. *Rhynia* era unha planta vascular que vivía en asociación con outras plantas vasculares como *Asteroxylon mackei*,  un probable devanceiro das Lycopsida modernas, e con plantas prevasculares como *Aglaophyton major*, que se interpreta como basal ás verdadeiras plantas vasculares.
right|miniatura|Sección transversal dun talo de *Rhynia gwynne-vaughanii*, Devónico inferior, chert de Rhynie

*Rhynia* pénsase que tiña ramas laterais caducas que utilizaba para dispersarse lateralmente sobre o substrato e as poboacións da planta podían ser, por tanto, clónicas.

Evidencias da xeración gametofítica de *Rhynia* foron descritas como penachos densos de diminutos talos de só uns poucos milímetros de altura, aos que se lles dera o nome xenérico de *Remyophyton delicatum*. Como os de *Aglaophyton major*, *Horneophyton lignieri* e *Nothia aphylla*, os gametófitos de *Rhynia* eran dioicos, porque tiñan á vez gametanxios masculinos e femininos (anteridios e arquegonios) en diferentes eixes. Un descubrimento salientable é que os eixes dos gametófitos eran vasculares, a diferenza de case todos os gametófitos das pteridófitas modernas excepto o de *Psilotum*.

## Taxonomía 
Inicialmente, R. Kidston and W. H. Lang describiron dúas especies de *Rhynia* do xacemento do chert de Rhynie: *R. gwynne-vaughnii* en 1917, *R. gwynne-vaughanii* foi nomeada por estes dous autores en honra do seu anterior amigo e colega o botánico David Thomas Gwynne-Vaughan. *Rhynia* é o xénero tipo das riniófitas, establecidas como subdivisión de Rhyniophytina por Banks, pero desde entón tratada como varias posibles categorías taxonómicas.

## Filoxenia 
En 2004, Crane et al. publicaron un cladograma para as poliesporanxiófitas, no cal *Rhynia* e as outras Rhyniaceae estaban situadas como plantas vasculares (traqueófitas) basais. Velaquí o cladograma:

## Notas
Kujalleq

**Kujalleq** (en groenlandés: *Kommune Kujalleq*) é un concello situado no extremo meridional de Groenlandia, operativo dende o 1 de xaneiro de 2009. O centro administrativo do municipio está en Qaqortoq. En 2022 tiña unha poboación de 6&nbsp;292 habitantes.

## Creación 
O concello está formado pola fusión de tres antigos municipios do sur de Groenlandia, cada un deles recibía o nome do seu maior asentamento:
* Concello de Nanortalik
* Concello de Narsaq
* Concello de Qaqortoq

Ademais da área destes municipios, á nova entidade administrativa engadíronse partes deshabitadas dos antigos municipios de Paamiut e Ammassalik. No caso do municipio de Paamiut, era exclusivamente unha parte da capa de xeo incluíndo algúns nunataks, mentres que no caso do concello de Ammassalik, incluía a costa do fiorde Kangerlussuatsiaq (en dinamarqués *Lindenow Fjord*).

## Xeografía 
Con 32&nbsp;000 km², é o concello máis pequeno de Groenlandia por superficie. Limita cun só municipio, Sermersooq, ao norte. As augas da costa occidental son as do mar do Labrador, que se atopa co aberto Atlántico norte en Nunap Isua, o cabo máis meridional. 

Todo o termo municipal é moi montañoso, con numerosos fiordes que se adentran profundamente no interior. Todos os asentamentos están situados na costa occidental, ou en fiordes que rematan alí.

## Vilas e asentamentos 
### Área de Nanortalik 
* Nanortalik 
* Aappilattoq
* Alluitsup Paa 
* Ammassivik 
* Narsaq Kujalleq 
* Tasiusaq
* Qorlortorsuaq

### Área de Narsaq 
* Narsaq 
* Igaliku 
* Narsarsuaq
* Qassiarsuk

### Área de Qaqortoq 
* Qaqortoq 
* Eqalugaarsuit
* Qassimiut
* Saarloq
* Upernaviarsuk

## Notas 
## Véxase tamén
María Alonso Pérez

**María del Carmen Alonso Pérez**, nada en Pontevedra o 2 de xuño de 1905, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
Foi nomeada mestra interina de Millarada en 1927. Pediu a excedencia. Reintegrouse ao maxisterio como mestra de Mourente dende 1933. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendida polo gobernador civil. Logo da suspensión inicial, o reitorado sancionouna cun mes de suspensión e volveu ocupar o seu posto. Sufriu un caso de extorsión disfrazada de doazón, pois tivo que "doar" 500 pesetas para evitar o rapado do pelo. O 27 de abril de 1937 a Comisión Depuradora do Maxisterio de Pontevedra acordou sancionala coa separación definitiva do ensino baixo a acusación de anticatólica, simpatizante da Fronte Popular, aconsellar e premiar ás nenas para que non fosen á igrexa e de adornar a escola o primeiro de maio con motivo da “fiesta del marxismo”. Presentou escritos de alegacións conseguindo que se revisase a sanción transformándoa en traslado dentro da provincia, perda de haberes no tempo da suspensión e inhabilitación para cargos directivos e de confianza en institucións culturais e do ensino. Volveu solicitar a revisión do seu expediente de depuración e o 23 de xaneiro de 1941 resolveuse coa confirmación no seu posto.

## Vida persoal 
Casou con Primo Arjona Cao en decembro de 1929.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* María Alonso Perez, mestra de Mourente.
Narsaq

**Narsaq** é unha vila do concello de Kujalleq, no sur de Groenlandia. O nome Narsaq signica "chaira" en lingua groenlandesa, referíndose á costa do fiorde de Tunulliarfik onde se atopa a localidade.

## Demografía 
Con 1&nbsp;346 habitantes en 2020, Narsaq é a segunda vila máis poboada do concello de Kujalleq. A poboación diminuíu un 25% con respecto aos niveis de 1990, e seguiu diminuíndo nos últimos anos. A maioría das vilas e asentamentos do sur de Groenlandia presentan patróns de crecemento negativos nas últimas dúas décadas, con moitos asentamentos despoboándose rapidamente.

## Notas 
## Véxase tamén
Ma Zhiyuan

**Ma Zhiyuan** (chinés tradicional: 馬致遠; chinés simplificado: 马致远; *pinyin*: Mǎ Zhìyuǎn; Wade-Giles: Ma3 Chih4-yüan3), nome de cortesía **Dongli**, nado en Beijing cara ao 1250 e finado no 1321, foi un dramaturgo e poeta chinés da dinastía Yuan. Está considerado un dos catro grandes dramaturgos de Yuan, xunto con Guan Hanqing, Bai Renfu e Zheng Guangzu.

:  *Pensamentos de outono*
:  Sobre as vellas árbores con podres rubideiras voan corvos vespertinos;
:  Baixo a pontiña, preto da casopa, flúe un regato;
:  Polo antigo camiño, os ventos do oeste acompañan a un fraco cabalo.
:  O sol ponse cara ao oeste; o desconsolado está lonxe do fogar.
Os seus *sanqu* foron reunidos na escolma *Dongli yuefu* 東籬樂府 ("A poesía do valado do leste"), que contén cento catro *sanqu* e dezasete *taoshu*.

### Teatro 
Na actualidade, consérvanse quince das súas pezas dramatúrxicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ma Zhiyuan (La literatura china traducida en España)
Remo (instrumento)

[miniatura|280x280px|[Winslow Homer - *Aviso de néboa ( The Fog Warning )* 1885]]
O **remo** consiste nun pau longo cun extremo en forma de pa, que se emprega para desprazar unha embarcación facendo forza na auga. O remo está conectado á embarcación por medio dun punto de pivote, xa sexa un tolete, un escalmo ou un burato ou zona erosionada. 

O remo colócase no punto de pivote coa porción máis curta dentro da embarcación, e coa parte da pa, moito maior, fóra. Os remeiros xeralmente miran cara a popa da embarcación, ao chegar co remo a popa introducen a pa do remo na auga. Mentres se inclinan cara a proa da embarcación a pa pivota no tolete e o extremo exterior empurra a auga cara a popa, proporcionando un pulo da embarcación cara a adiante.

Durante miles de anos, os barcos foron propulsados ​​por velas ou ben mediante o traballo mecánico dos remeiros. É habitual que unha embarcación de remo tamén teña a opción de ser propulsada a vela, como a galera da antigüidade por exemplo.

## Historia 
[miniatura|432x432px|O "remo de [Duvensee", que data do ano 6500 a. C. Exposición no Museo de Arqueoloxía de Hamburgo.]]
Os remos úsanse dende o período neolítico. Atopáronse remos de madeira, que datan de 5000 a 4500 a. C., nun xacemento arqueolóxico atribuído á cultura Hemudu na China. En 1999, atopouse no Xapón unha pa de 63,4 cm de lonxitude, que se remonta ao 4000 a. C. En 2010, atopouse en Corea do Sur unha pa feita de madeira de piñeiro de 181 cm de lonxitude, datada no 5000 a. C.

En 1926, no distrito de Duvensee, en Alemaña, atopouse unha pa mesolítica de 52 cm de lonxitude, que se considera unha das primeiras evidencias do uso de embarcacións no período mesolítico. A datación do carbono-14 feita en 2008 revela que esta pa foi creada no c. 7390 a. C.

Existen moitas evidencias do uso dos remos nos barcos fluviais, atopáronse en forma de pinturas, gravados e maquetas, do Antigo Exipto que datan ata o século XXVII a. C.

## Notas
Álex Rovira

**Álex Rovira Celma**, nado en Barcelona o 1 de marzo de 1969, é un empresario, escritor, economista, conferenciante internacional e consultor catalán. Vendeu máis de nove millóns de copias dos seus diferentes títulos, sendo algúns deles número 1 de vendas en literatura de non ficción en España e tamén noutras linguas.

## Traxectoria 
É licenciado en ciencias empresariais, dirixe seminarios sobre innovación, xestión do cambio, xestión do talento, xestión de persoas e pensamento creativo para a alta dirección de empresas e/ou ONGs.

*La buena suerte* foi a súa obra de maior impacto internacional, editada en 52 linguas, cun éxito sen precedentes na literatura de non ficción española, que vendeu máis de tres millóns de copias en tan só dous anos e recibiu o premio ao mellor libro do ano no Xapón en 2004 por unanimidade da crítica, público e profesionais do sector editorial. Foi tamén coordinador dunha colección da editorial Aguilar que leva o seu nome e na que se publican ensaios, relatos e libros de empresa seus e doutros autores.

A súa primeira novela, *La última respuesta*, un relato de ficción baseado nos descubrimentos e vida secreta de Albert Einstein e escrito en coautoría con Francesc Miralles, fíxolles merecedores do Premio de Novela Cidade de Torrevieja en 2009.

Colaborou con distintos medios de comunicación nacionais e estranxeiros, como *El País Semanal*, *La Vanguardia*, *CNN+* (con Antonio San José), TVE, TV3, Cadena Ser (con Carles Francino), Catalunya Ràdio (con Gaspar Hernández), ou a revista xaponesa de psicoloxía *Psiko*. Nas súas colaboracións aborda tanto cuestións relacionadas coa innovación, a creatividade, a xestión de persoas ou a xestión empresarial, como contidos relacionados coa psicoloxía, a filosofía, a antropoloxía ou a socioloxía.

## Obras 
* *La Brújula Interior* (Empresa Activa, 2003 y 2005).
* *La Buena Suerte*, en coautoría con Fernando Trias de Bes (Empresa Activa, 2004).
* *Los Siete Poderes* (Empresa Activa, 2006).
* *El Laberinto de la Felicidad*, en coautoría con Francesc Miralles (Aguilar, 2007).
* *Las Palabras que Curan* (Plataforma Editorial, 2008).
* *La Buena Vida* (Aguilar, 2008).
* *La Última Respuesta*, en coautoría con Francesc Miralles. Premio de Novela Ciudad de Torrevieja 2009 (Random House Mondadori, 2009)
* *La Buena Crisis* (Aguilar, 2009 e 2012 para a versión actualizada).
* *El Beneficio*, en coautoría con Georges Escribano (Aguilar, 2010).
* *Un corazón lleno de estrellas*, en coautoría con Francesc Miralles (Aguilar, 2010).
* *El bosque de la sabiduría*, en coautoría con Francesc Miralles (Montena, 2011).
* *El mapa del tesoro*, en coautoría con Francesc Miralles (Grijalbo, 2011 e Conecta (versión ampliada), 2012).
* *La luz de Alejandría*, en coautoría con Francesc Miralles (Plaza y Janés, 2012).
* *La vida que mereces*, en coautoría con Pascual Olmos (Conecta, 2013).
* *Alegría,* en coautoría con Francesc Miralles (Zenith, 2017)
**Cuentos para quererte mejor*, en coautoría con Francesc Miralles (Destino, 2018)
* *Amor*, (Zenith, 2019)
* *Cuentos para niñas y niños felices*, en coautoría con Francesc Miralles (Destino, 2019)

## Notas
Cirroteuthis

***Cirroteuthis muelleri*** é a primeira especie (e xénero) de polbo cirrato en ser descrito especificamente (en 1836). Está estreitamente relacionado co xénero *Cirrothauma* dento de familia Cirroteuthidae. O xénero contén unha única especie recoñecida restrinxida ao océano Ártico e ás concas setentrionais do Atlántico e do Pacífico, pero outras especies poden estar presentes no hemisferio sur.

## Notas
Costasiella kuroshimae

***Costasiella kuroshimae*** é unha especie de lesma mariña sacoglossa. *Costasiella kuroshimae* son moluscos gasterópodos opistobranquios mariños sen cuncha da familia Costasiellidae. O seu tamaño varía de 5 milímetros a 1 centímetro de lonxitude.

## Descrición 
Foron descubertos en 1993 nas costas da illa xaponesa de Kuroshima, e atopáronse *Costasiella kuroshimae* en augas próximas ao Xapón, Filipinas e Indonesia. Viven en climas tropicais. Teñen dous ollos escuros e dous rinóforos que emerxen da parte superior das súas cabezas que non son moi diferentes ás orellas de ovella ou ás antenas dun insecto, de aí o nome común de "ovella de folla".

Os *Costasiella kuroshimae* son quen de realizar un proceso fisiolóxico chamado cleptoplastia, no que conservan os cloroplastos das algas das que se alimentan. A absorción dos cloroplastos das algas permítelles realizar indirectamente a fotosíntese.

A especie tipo é a de Kuroshima, nas Illas Ryukyu.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Costasiella Kuroshimae (19080120525) (2).jpg|Imaxe frontal dun *Costasiella kuroshimae*.
Ficheiro:Costasiella kuroshimae taken in Anilao Philippines.png|*Costasiella kuroshimae* en Batangas, Filipinas.
Ficheiro:Costasiella sp (19797152176).jpg|Costasiella kuroshimae no Parque Nacional Wakatobi, 2015.
Ficheiro:Costasiella kuroshimae, Koh Phangan.jpg|Costasiella kuroshimae en Koh Phangan, 2014.
Ficheiro:Costasiella y puesta.jpg|Costasiella kuroshimae en Bali, Indonesia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Galería de imaxes da especie 
* Sealife Collection Photos
Muzzy in Gondoland

***Muzzy in Gondoland*** (a miúdo acurtado como ***Muzzy***) é un filme de animación británico creado pola BBC en 1986 como xeito de ensinar inglés como segunda lingua. A versión en inglés de *Muzzy* inclúe as voces de Willie Rushton, Miriam Margolyes, Susan Sheridan, Derek Griffiths, Jack May e Benjamin Whitrow. A organización DMP adquiriu máis tarde os dereitos de *Muzzy* e traduciuno a outros idiomas. Unha secuela, *Muzzy Comes Back*, foi lanzada en 1989.

## Personaxes 
* Jack May como Muzzy (un extraterrestre peludo)
* Willie Rushton como o Rei (un león)
* Miriam Margolyes como a Raíña (unha rata)
* Susan Sheridan como Princesa Sylvia (unha rata)
* Derek Griffiths como Bob (un rato) e Corvax (un goblin verde)
* Benjamin Whitrow como Norman (un humano)
Tolete

miniatura|250x250px|Tolete
O **tolete** consiste nun pau fixado ao courel ou regala dunha embarcación menor ao que se suxeita o remo co estrobo.

## Notas
Orense

:*Para a localidade arxentina do partido de Tres Arroyos, na costa sur da provincia de Buenos Aires, véxase: Orense, Buenos Aires*.

***Orense*** foi unha revista trimestral, editada pola Deputación de Ourense, de 1977 e 1983.

## Historia e características 
Entre os seus colaboradores estiveron Miguel Anxo Araúxo Iglesias, Carlos Casares, Alfredo Cid Rumbao, Manuel Chamoso Lamas, Emilio Duro Peña, Francisco Fariña Busto, Xesús Ferro Couselo, Celso Emilio Ferreiro, Carlos Guitián, Xulio Francisco Ogando, José Posada e Alfredo Vara Fernández.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Qeqqata

**Qeqqata** (en groenlandés: *Qeqqata Kommunia*) é un concello situado na costa oeste de Groenlandia, operativo dende o 1 de xaneiro de 2009. Recibe o seu nome pola súa localización na parte central e occidental do país. En xaneiro de 2020 tiña unha poboación de 9&nbsp;378 habitantes. A súa capital atópase na vila de Sisimiut.

## Creación 
Está formado pola zona anteriormente non incorporada de Kangerlussuaq, así como por dous antigos concellos do oeste de Groenlandia, Maniitsoq e Sisimiut.

## Xeografía 
No sur e leste, o municipio está arrodeado polo municipio de Sermersooq, aínda que os asentamentos e o comercio asociado concéntranse principalmente ao lado da costa. No norte, limita co concello de Qeqertalik. As augas da costa occidental son as do estreito de Davis, que separa Groenlandia da illa de Baffin. Cunha superficie de 115&nbsp;500 km² é o terceiro municipio máis pequeno de Groenlandia.

## Vilas e asentamentos 
### Área de Maniitsoq 
* Maniitsoq
* Atammik
* Kangaamiut
* Napasoq

### Área de Sisimiut 
* Sisimiut 
* Itilleq
* Kangerlussuaq 
* Sarfannguit

## Notas 
## Véxase tamén
Miguel Román

**Miguel Román González**, nado en Gondomar o 26 de decembro de 2002, é un futbolista galego, que xoga como centrocampista no Celta Fortuna, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol aos 5 anos nas categorías inferiores do Gondomar da súa vila natal, pasando logo pola canteira do Rápido de Bouzas. No seu último ano de xuvenil fichou polo Choco, co que xogou na División de Honra.

## Notas
Guan Hanqing

**Guan Hanqing** (chinés tradicional: 關漢卿; chinés simplificado: 关汉卿; *pinyin*: Guān Hànqīng; Wade-Giles: Kuan1 Han4-ch'ing1), nado cara ao 1241 e finado no 1320, foi un dramaturgo e poeta chinés da dinastía Yuan. Está considerado un dos catro grandes dramaturgos de Yuan, xunto con Bai Renfu, Ma Zhiyuan e Zheng Guangzu.

## Traxectoria 
Guan Hanqing foi un dos máis produtivos e creativos dramaturgos do norte da China. Descrito por Jia Zhongming como "o líder do Xardín das Pereiras" (*liyuan lingxiu* 梨園領袖), Guan estaba plenamente integrado na escena teatral do seu tempo, polo que era ben coñecido por actores e escritores. Atribúenselle sesenta e oito obras, das cales só nos chegaron dezaoito, tres delas de maneira fragmentaria. Guan redactou os seus textos no vernáculo da súa época, principalmente.  Sobre todo, foi recordado para a posteridade polos seus retratos optimistas dos oprimidos.

Ademais de dramaturgo, foi un mestre do xénero poético *sanqu* 散曲. Conservamos cincuenta e sete das súas cancións (*xiaoling* 小令) e catorce suites (*taoshu* 套數). 

Guan pasou gran parte dos seus derradeiros anos en Beijing e tamén en Hangzhou, no sur.

## Obras 
* *Gantian dongdi dou e yuan* 感天動地竇娥冤 ("A inxustiza de Dou E, ou Neve en verán"). 
* *Bao dai zhi san kan hudie meng* 包待制三勘蝴蝶夢 ("O soño da bolboreta").

## Traducións 
* *Tres dramas chinos. La injusticia contra Dou E. El huérfano del clan de los Zhao. Historia del ala oeste.* Tradución ao castelán de Alicia Relinque Eleta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guan Hanqing (La literatura china traducida en España)
Xardín das Pereiras

[alt=Retrato do emperador Xuanzong (r. 712-756), fundador do Xardín das Pereiras|miniatura|Retrato do [emperador Xuanzong (r. 712-756), fundador do Xardín das Pereiras]]
O **Xardín das Pereiras** ou ***Liyuan*** (chinés tradicional: 梨園; chinés simplificado: 梨园; *pinyin*: Lí Yuán; Wade-Giles: Li2-yüan2) foi a primeira academia real de artes escénicas e musicais da China. Foi fundada polo emperador Xuanzong (712-755) da dinastía Tang.

## Etimoloxía 
### China 
O Xardín das Pereiras recibe o seu nome das árbores plantadas no interior do edificio no que se situaba a escola. O célebre dramaturgo Guan Hanqing foi alcumado "líder do Xardín das Pereiras" (*liyuan lingxiu* 梨園領袖).

En dinastías posteriores, o termo *liyuan* serviu para referirse ao múndo da ópera chinesa en xeral. Este significado entrou en uso durante o período Edo, grazas aos estudos de eruditos especializados na cultura chinesa.

## Historia 
### Primeiras fontes 
A primeira fonte histórica en facer referencia ao Xardín das Pereiras é o *Yunyang gongji* 云阳宫记 ("Os rexistros do pazo de Yunyang"), da dinastía Han (206 a.C.-220 d.C.). O texto menciona a existencia deste xardín xunto con outros dedicados a diversas árbores froiteiras, moito antes da creación da escola.

### Fundación da escola 
A institución apareceu durante a dinastía Tang (618-907), coñecida como "a era dos mil entretementos". O emperador Xuanzong fundouna dentro da cidade palatina de Chang'an (actual Xi'an), co obxectivo de fomentar as actuacións de música, danza e teatro. En concreto, desexaba promover a música secular e o lecer, en contraposición ao templo Taichang, que se encargaba das composicións para os rituais e outros eventos formais. Trescentos músicos e intérpretes foron adestrados cada ano baixo a supervisión do propio monarca, que ás veces se unía aos estudantes nas súas actuacións.

### Decadencia 
O centro viuse afectado pola rebelión de An Lushan, xa que Xuanzong tivo que fuxir até Sichuan para escapar das tropas inimigas, interrompendo o ensino no Xardín. A dispersión dos artistas e as mudanzas políticas impediron que recuperase a grandeza do seu apoxeo; porén, a súa decadencia contribuíu ao desenvolvemento da música folclórica entre as clases populares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Brief History of Chinese Opera (ThougthCo)
Congreso de Filosofía Xove

O **Congreso de Filosofía Xove** (en castelán, "Congreso de Filosofía Joven") é o acontecemento de máis longa tradición no ámbito filosófico español, pois vén celebrándose de maneira ininterrompida desde 1963. Desde 1963, en que se celebrou a Primeira Convivencia Española de Filósofos Xoves –inspirada por Ángel González Álvarez, Director Xeral de Ensino Medio do Ministerio de Educación Nacional– ten lugar cada ano (só en 1969 o estado de excepción aconsellou que non fose convocado).

Tras a primeira convivencia, organizada por Sergio Rábade Romeo, constituíuse un secretariado permanente, presidido por Mercedes Torrevejano Parra. Na terceira convivencia Pedro Cerezo tentou promover sen éxito unha Asociación Universitaria de Filosofía, que xurdida dos encontros asegurase a súa continuidade, pero no tardofranquismo acabaron vinculados só formalmente á Sociedade Española de Filosofía, presidida entón por Carlos París. Desde 1975, ningunha institución vertebra organicamente estes congresos: cada ano renóvanse os seus organizadores e os asistentes deciden tamén por maioría o tema e o lugar de celebración do seguinte. Por iso constitúen quizais a estrutura máis solidamente asentada e cambiante do panorama filosófico de España.

A peculiaridade deste congreso radica no seu itinerancia anual por diversas cidades e universidades de España co obxectivo de reunir aos mozos investigadores en filosofía e así crear un espazo de debate e intercambio de ideas. Cada ano é organizado por un grupo diferente de mozos investigadores vinculados a unha universidade distinta, o cal tamén conforma unha das maiores redes de colaboración interuniversitaria dos estudos en filosofía a nivel estatal.

Un dos resultados máis destacables deste congreso é a continua xeración e renovación de redes interuniversitarias de investigadores, principalmente españois. Isto convérteo nun espazo moi novo, no que cada ano se debaten os últimos resultados da investigación dos novos filósofos e filósofas de España.

O Congreso de Filosofía Xove tivo varias denominacións previas:

* **Convivencias de filósofos xoves**, adoptado entre 1963 e 1973.
* **Congreso de filósofos xoves**, adoptado entre 1974 e 2008.
* **Congreso de filosofía xove**, adoptado en 2009.

### Edicións 
## Notas
A Barquela, Sobradelo, Vilagarcía de Arousa

**A Barquela** é un lugar da parroquia de Sobradelo no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sobradelo 
### Parroquias de Vilagarcía de Arousa 
## Notas
Giovanni Candida

**Giovanni Candida**, nado en Benevento na segunda metade do século XV e finado na mesma cidade campana no século XVI (non antes de 1504), foi un medallista italiano. 

## Traxectoria 
Giovanni Candida era un crego pertencente á antiga familia Filangieri. Estivo ao servizo da casa de Anjou e, aínda na súa xuventude, trasladouse a Flandres. Logo desenvolveu a súa actividade artística principalmente na corte de Borgoña (desde 1472), onde ocupou o cargo de secretario de Carlos I, duque de Borgoña. Nesta corte confiáronselle tamén algunhas misións diplomáticas. Entre outros destinos, foi eviado en misións negociadoras a Venecia en 1473 e 1478, e a Roma en 1475 e en 1476, e foi observador na Dieta de Augsburgo en 1474.

Á morte do duque de Borgoña, entrou ao servizo de Maximiliano I de Habsburgo e, finalmente, de Carlos VIII de Francia, xa na segunda metade do século XV. Sábese moi pouco acerca da vida que levou Candida na súa nova corte; descoñécese mesmo cales foron as súas funcións durante o reinado de Luís XI (1461-1483).

## Escolma de traballos 

Ficheiro:Giovanni candida, carlo il grosso, duca di borgogna, 1474 ca..JPG|Carlos o Temerario, duque de Borgogna (ca. 1474).
Ficheiro:Giovanni candida, massimiliano I quando era arciduca d'austria.JPG|Maximiliano I de Habsburgo como arquiduque de Austria.
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di diomede carafa.JPG|Diomede Carafa, primeiro conde de Maddaloni (1406-1487).
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di giuliano (e clemente) della rovere.JPG| Giuliano della Rovere (1443-1513) .
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di margherita de chassey (e giovanni carondelet), 1479.JPG|Margherita de Chassey (1479).
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di maria di borgogna (dx) e massimiliano I d'austria.JPG|María de Borgoña.
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di maria di borgogna (sx) e massimiliano I d'austria.JPG|María de Borgoña.
Ficheiro:Giovanni candida, medaglia di carlo il temerario, duca di borgogna, recto (bronzo dorato).JPG| Carlos o Temerario, duque de Borgogna

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Forrer, L. (1904). "". En *Biographical dictionary of medallists.* Vol. 1. Londres. Páxinas 334-338. 

* Scheurer, R. (1974). "[Candida, Giovanni (Jean)](https://www.treccani.it/enciclopedia/giovanni-di-candida_(Dizionario-Biografico)/)"*.* En: Ghisalberti, A. M. (ed.): *Dizionario Biografico degli Italiani*. Vol. 17*.* Istituto della Enciclopedia Italiana, Roma.
* Börner, L. (1983). "Giovanni Candida, Medaille Erzherzog Maximilian und Maria von Burgund". En *Kunst der Reformationszeit*, Berlín. Páxina 170.

### Outros artigos 
* Historia da medalla italiana
* Historia da medalla francesa
The Creator (filme de 2023)

***The Creator*** é un filme estadounidense de 2023 producido e dirixido por Gareth Edwards, quen escribiu o guión con Chris Weitz. Está protagonizado por John David Washington, Gemma Chan, Ken Watanabe, Sturgill Simpson e Allison Janney. Ambientado no ano 2070, 15 anos despois dunha detonación nuclear nos Ánxeles que supuxo o inicio dunha guerra contra a intelixencia artificial, un ex-axente das forzas especiais é recrutado para cazar e matar ao "Creador", que desenvolveu unha misteriosa arma co poder de acabar coa guerra.

## Personaxes 
* John David Washington como Sarxento Joshua Taylor
* Madeleine Yuna Voyles como Alpha-O / "Alphie"
* Gemma Chan como Maya Fey / Nirmata
* Allison Janney como Coronel Howell
* Ken Watanabe como Harun
* Sturgill Simpson como Drew
* Amar Chadha-Patel como Omni / Sek-on / Sergeant Bui
* Marc Menchaca como McBride
* Robbie Tann como Shipley
* Ralph Ineson como Xeneral Andrews
* Michael Esper como Cotton
* Veronica Ngo como Kami
* Mackenzie Lansing como Harrison

## Notas
Eduard Mörike

**Eduard Friedrich Mörike**, nado en Ludwigsburg o 8 de setembro do 1804 e finado en Stuttgart o 4 de xuño do 1875, foi un pastor luterano, poeta e novelista alemán. Moitos dos seus poemas foron interpretados musicalmente, converténdose en cancións populares, e outros foron integrados en composicións sinfónicas de músicos coma Hugo Wolf ou Ignaz Lachner.

## Traxectoria 
Mörike naceu en Ludwigsburg, fillo do médico Karl Friedrich Mörike e Charlotte Bayer. Tras o pasamento do pai en 1817, viviu en Stuttgart co seu tío Eberhard Friedrich Georgii, quen desexaba que se convertese en crego. Xa que logo, Mörike entrou no seminario evanxélico de Urach, a pesar de ter malas notas e suspender o exame de admisión. Alí, Mörike estudou os clásicos, que xa se converteran nunha influencia fundamental na súa escrita, e coñeceu a Wilhelm Hartlaub e Wilhelm Waiblinger. Entre o 1818 e o 1822, estudou teoloxía no seminario de Tubinga, onde trabou amizade con Ludwig Bauer, David Friedrich Strauss e Friedrich Theodor Vischer.

Mörike chegou a ser pastor luterano e, no 1834, foi nomeado vicario de Cleversulzbach, preto de Weinsberg. No 1843, viviu medio ano con Hartlaub, que era pastor na vila de Wermutshausen, no sur de Alemaña. Na actualidade, un museo local, situado na casa que habitou, conmemora a súa visita.

Mörike retirouse moi novo por motivos de saúde e, no 1851, comezou a traballar como profesor de literatura alemá no Katharinenstift de Stuttgart. Mantivo o posto até que se retirou no 1866, e continuou a vivir en Stuttgart até o seu falecemento.

## Obra 
esquerda|miniatura|250x250px|A casa de Mörike en Lorch (Württemberg)
Mörike pertenceu á chamada escola de escritores de Suabia, creada arredor da figura de Ludwig Uhland. Os seus *Gedichte* ("Poemas", 1838) son principalmente líricos, aínda que tamén empregan o humor, e posúen un estilo sinxelo propio do alemán cotián. A súa balada *Schön Rotraut* fíxose moi popular. Tamén escribiu a obra de corte fantástico *Idylle von Bodensee, oder Fischer Martin un die Glockendiebe* (1846), o conto de fadas *Das Stuttgarter Hutzelmännlein* (1855) e *Klassische Blumenlese* ("Colleita de flores clásicas", 1840), unha escolma de himnos, odas e elexías grecolatinas. O seu *Gesammelte Schriften* ("Obras reunidas") foron publicadas postumamente no 1878, en catro volumes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  (Proxecto Gutenberg)
Mickey Mouse Clubhouse

***Mickey Mouse Clubhouse*** é unha serie de televisión estadounidense de animación para nenos. Producida por Disney Television Animation, a serie foi creada polo veterano de Disney Bobs Gannaway. Os seus 125 emitíronse orixinalmente dende o 5 de maio de 2006 até o 6 de novembro de 2016 a través de Disney Channel, no espazo infantil Playhouse Disney (posteriormente Disney Junior), converténdose na serie orixinal de máis longa duración que se emitiu no bloque. Recibiu valoracións xeralmente positivas da crítica.

O 18 de agosto de 2023, revelouse que se estaba a producir un "revival", e ten previsto a estrea en 2025.

## Notas
Mickey Mouse Funhouse

***Mickey Mouse Funhouse*** é unha serie de televisión estadounidense de animación para nenos. Creárona Phil Weinstein e Thomas Hart como unha sucesora de *Mickey Mouse Clubhouse* e *Mickey Mouse Mixed-Up Adventures*. Estreouse en Disney Junior o 20 de agosto de 2021. En outubro de 2021, a serie foi renovada para unha segunda tempada que se estreou o 4 de novembro de 2022. En xuño de 2022, a serie foi renovada para unha terceira tempada. Está previsto que se estree o 23 de febreiro de 2024.

Disney Junior creou a serie para continuar co seu patrón de serie animada preescolar orixinal ambientada no universo de Mickey Mouse. Moitos membros clave do equipo creativo de *Mickey Mouse Clubhouse* e *Mickey Mouse Mixed-Up Adventures* desenvolveron a serie.

## Notas
O Casal, Tameiga, Mos

**O Casal** é un lugar da parroquia de Tameiga, no concello pontevedrés de Mos, na comarca de Vigo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 351 habitantes (173 homes e 178 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tameiga 
### Parroquias de Mos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mos
Burnum Burnum

**Burnum Burnum**, nado o 10 de xaneiro de 1936 e finado o 17 de agosto de 1997, foi un deportista, activista, autor e actor aborixe australiano. Pertencía aos pobos wurundjeri e yorta yorta, e naceu no lago Wallaga, en Nova Gales do Sur. Orixinalmente foi bautizado como **Harry Penrith** mais en 1976, cambiou o seu nome a Burnum Burnum ("Gran Guerreiro") na honra do seu avó e para recoñecer a súa identidade aborixe.

## Traxectoria 
Burnum Burnum foi un neno das xeracións roubadas, xa que foi arrebatado dos seus pais cando só tiña tres meses. A historia dos seus primeiros anos de vida, presentada en *Late Night Live* con Phillip Adams en 1999, ilustra graficamente a brutalidade da política de asimilación a mediados do século XX. Foi criado como orfo e como unha persoa branca, recibindo o nome de Harry Penrith, e ensináronlle que o branco era bo e o negro malo. Pasou moitos anos en casas de nenos dirixidas pola NSW Aborigines Welfare Board, sobre todo Kinchela Boys Home en Kempsey onde sufriu abusos, como por exemplo, ser golpeado cun látego do gando por romper accidentalmente unha fiestra cunha pelota de cricket ou ser obrigado a dicir "Mírame e verás que son aborixe" diante da súa clase.

### Activismo 
Burnum Burnum implicouse no activismo dos dereitos dos indíxenas australianos mentres asistía á Universidade de Tasmania a finais dos anos 60. Durante a década de 1970 continuou o seu traballo de activismo despois de converterse en bahá'í, facendo campaña con éxito para que o esqueleto da última muller aborixe de Tasmania de ascendencia totalmente indíxena, Truganini, deixase de estar exposto no Museo de Tasmania. O esqueleto foi liberado e incinerado no seu lugar de nacemento en 1976. Porén, Burnum afirmou que non lles faría dano aos nativos de Inglaterra como resultado da súa invasión.

## Notas
Soiuz MS-05

**Soiuz MS-05** foi unha misión espacial tripulada de Rusia lanzada o 28 de xullo de 2017 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-05, unha Soiuz  modelo MS cos cosmonautas Sergei Riazanski, Randy Bresnik  e Paolo Nespoli a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. A Soiuz chegou á estación seis horas despois do seu lanzamento, coa tripulación uníndose aos membros da Expedición 52, Fiodor Iurchikhin, Peggy Whitson e Jack Fischer, e comezando a Expedición 53. Durante a misión, Riazanski levou a cabo xunto con Iurchikhin o 43 paseo espacial desde o segmento ruso da ISS, no cal os cosmonautas soltaron varios nanosatélites e instalaron diverso equipo científico. Despois de 139 días de misión, os membros da Soiuz MS-05 cederon o mando da estación aos membros da Expedición 54, chegada a bordo da Soiuz MS-06 (Alexander Misurkin, Mark T. Vande Hei e Joseph Acaba). A Soiuz MS-05 desacoplouse do módulo MIM-1 ás 5:14 GMT do 14 de decembro, tocando terra ás 8:37.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz FG
*Estación Espacial Internacional
Bai Renfu

**Bai Renfu** (chinés tradicional e simplificado: 白仁甫; *pinyin*: Bái Rénfǔ; Wade-Giles: Pai2 Jen2-fu3), tamén coñecido como **Bai Pu** (chinés tradicional e simplificado: 白朴; *pinyin*: Bái Pǔ; Wade-Giles: Pai2 P'u3), nado no 1226 e finado no 1306, foi un dramaturgo e poeta chinés da dinastía Yuan. Está considerado un dos catro grandes dramaturgos de Yuan, xunto con Guan Hanqing, Ma Zhiyuan e Zheng Guangzu.

## Traxectoria 
Bai Renfu naceu en Yuzhou, na actual provincia de Shanxi, nunha importante familia da dinastía Jin. Porén, a caída dos Jin a mans do Imperio Mongol produciu un cambio radical na sociedade daquel tempo, e deixaría unha fonda pegada no escritor, que tivo que separarse dos seus pais. A súa melancolía é tan fonda que nin o eunuco Gao logra aliviala coas súas palabras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bai Renfu (La literatura china traducida en España)
Cynthia Montaño

**Cynthia Montaño**, nada en Cali o 28 de febreiro de 1987, é unha cantautora, poetisa, xestora cultural e  comunicadora social afrocolombiana.

## Traxectoria 
Comezou no xénero musical rap coas agrupacións "Zaxfiro" e "Gremio Supremo". Posteriormente, Cynthia Montaño formou parte de producións musicais independentes como “Sentimiento Urbano”, “Sexo Sentido” e “Voz a la Tarima”, e ademais compuxo e interpretou sinxelos para “Telepacifico”, “Alianza Team”, “Bavaria S.A.”, “Gobernación del Valle del Cauca”, “Alcaldía de Santiago de Cali”, entre outros.

Paralelamente adquiriu experiencia no desenvolvemento de traballo comunitario e produción de eventos. Tamén participou no eido audiovisual realizando a produción de campo de varios documentais, entre eles *Negropacífico* e *Mujeres en el Hip Hop Colombiano*, onde tamén colaborou na banda sonora.

Experimentou con outros xéneros musicais como o reggae, o dancehall e o folk colombiano, tomando elementos orais e musicais das comunidades afrocolombianas. A súa proposta permitiulle participar en escenarios nacionais e internacionais de sona como o “VI Festival Hipnotik" de España.

## Discografía 
### Recompilacións 
### Álbums 
### Colaboracións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Patricia García González

**Patricia García González**, nada en Vigo o 12 de xullo de 1975, é unha empresaria e política galega do PPdeG.
[miniatura|Papeleta das [Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024|autonómicas de 2024, García foi de segunda por Pontevedra.]]
## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía inglesa pola Universidade de Vigo (1997). Impartiu clases en Thema Formación. Fundou en 1999 o grupo empresarial Femxa Formación e controla o holding empresarial Green Smart Ventures. En 2018 foi elixida presidenta do Círculo de Empresarios de Galicia, deixou o posto en 2021 para unirse ao PPdeG. Nas eleccións municipais de 2023 foi candidata no posto seis da lista do PPdeG de Vigo e non foi elixida concelleira. Logo da dimisión de Irene Garrido, entrou como concelleira. 

Membro da executiva do PPdeG de Vigo, foi candidata número dous na lista do PPdeG da provincia de Pontevedra para as eleccións autonómicas de 2024, resultando elixida deputada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Galeg@s
Soiuz MS-06

**Soiuz MS-06** foi unha misión espacial tripulada de Rusia lanzada o 12 de setembro de 2017 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-06, unha Soiuz  modelo MS cos cosmonautas Alexander Misurkin (comandante), Mark T. Vande Hei (enxeñeiro de voo) e Joseph Acaba (enxeñeiro de voo) a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. A Soiuz chegou á estación seis horas despois do seu lanzamento, acoplándose ao módulo Poisk e coa tripulación uníndose aos membros da Expedición 53, Sergei Riazanski, Randy Bresnik  e Paolo Nespoli, e comezando a Expedición 54. Durante a misión, Misurkin xunto con Anton Shkaplerov, (da Soiuz MS-07), levaron a cabo un paseo espacial para desmontar un receptor de radio e soltalo para reentrar na atmosfera e instalar un novo receptor para que o segmento ruso poida comunicarse a través dos satélites Luch cara terra. Despois de cinco meses e medio de misión, os membros da Soiuz MS-06 cederon o mando da estación aos membros da Expedición 54. A Soiuz MS-06 desacoplouse do módulo Poisk o 27 de febreiro, tocando terra case tres horas e media máis tarde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz FG
*Estación Espacial Internacional
Cadernos do Seminario de Sargadelos

**Cadernos do Seminario de Sargadelos**, anteriormente **Cuadernos do Seminario de Sargadelos**, **Cuadernos del Seminario de Sargadelos** e inicialmente **Cuadernos del seminario de estudios cerámicos de Sargadelos**, é unha colección literaria de Ediciós do Castro (Sada).

## Descrición 
Botou a andar en 1972 e chegou a 2007, con 96 volumes, con títulos en lingua galega e lingua castelá, que tratan sobre os distintos temas relacionados coa cerámica (materias primas, tecnoloxía, cerámicas de varios lugares e países, ceramistas), arte, arquitectura, etnografía, antropoloxía e memoria histórica de Sargadelos.

### Títulos da colección 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Unión Libre. Cadernos de vida e culturas
* Laboratorio de Formas
### Ligazóns externas 
* Catálogo de publicacións Ediciós do Castro.
Zheng Guangzu

**Zheng Guangzu** (chinés tradicional: 鄭光祖; chinés simplificado: 郑光祖; *pinyin*: Zhèng Guāngzǔ; Wade-Giles: Cheng4 Kuang1-tsu3), nome de cortesía **De Hui** 德輝, nado en Pingyang (actual Hongchao, na provincia de Shanxi) no 1260 e finado arredor do 1320, foi un dramaturgo chinés da dinastía Yuan. Está considerado un dos catro grandes dramaturgos de Yuan, xunto con Bai Renfu, Guan Hanqing e Ma Zhiyuan.

## Obra 
Zheng Guangzu foi un dos autores máis celebrados do seu tempo. Viviu durante o segundo período de florecemento do *zaju* 雜劇, a opera chinesa máis popular da dinastía Yuan, e tamén durante o auxe do *sanqu* 散曲, un xénero poético que destaca polo seu estilo tonal fixo. Xunto con outros dramaturgos, Zheng favoreceu a recuperación do interese polo *zaju* no sur da China, particularmente en Hangzhou, onde traballou como funcionario. 

Atribúenselle dezaoito dramas, dos cales só se conservan oito. Destacan os seguintes:

* *Zhougong shezheng* 周公攝政 ("A rexencia do duque de Zhou").
* *Wang can deng lou* 王粲登樓 ("Wang Can ascende a torre").
* *Hanlin Fengyue* 翰林風月 ("O vento e a lúa na academia de Hanlin").
* *Qiannü lihun* 倩女離魂 ("O espírito de Qiannü abandona o seu corpo").

O último destes títulos, *Qiannü lihun*, é o máis coñecido do autor. Inspirou multitude de dramas posteriores, especialmente os da dinastía Ming, como *Mudan ting* 牡丹亭 ("O pavillón das peonias") de Tang Xianzu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Zheng Guangzu (La literatura china traducida en España)
Soiuz MS-07

**Soiuz MS-07** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 17 de decembro de 2017 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-07, unha Soiuz  modelo MS cos cosmonautas Anton Shkaplerov, Scott D. Tingle e Norishige Kanai a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. A Soiuz chegou á estación dous días despois do seu lanzamento, acoplándose ao módulo Rassvet e coa tripulación uníndose aos membros da Expedición 54, Alexander Misurkin, Mark T. Vande Hei e Joseph Acaba. Despois da marcha da Soiuz MS-06 os integrantes da MS-07 pasar a ser formalmente a Expedición 55. Despois de cinco meses e medio de misión, a Soiuz MS-07 desacoplouse do módulo Rassvet o 3 de xuño de 2018, tocando terra case tres horas e media máis tarde, a 147 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Kazakhstán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz FG
*Estación Espacial Internacional
A lei dos fortes

***A lei dos fortes*** (en ) é un filme estadounidense de 1957 dirixido por Rudolph Maté e protagonizado por Charlton Heston, Anne Baxter, Gilbert Roland, Tom Tryon, Forrest Tucker, Bruce Bennett e Elaine Stritch.

Estreouse en galego a través da TVG o 17 de novembro de 2000.

## Personaxes 
* Charlton Heston como Capitán Colt Saunders
* Anne Baxter como Lorna Saunders
* Gilbert Roland como Innocencio Ortega 
* Tom Tryon como Beauregard 'Cinch' Saunders
* Forrest Tucker como Deputy Commissioner Cable
* Bruce Bennett como Commissioner Harrison
* Elaine Stritch como Ruby Lasalle
* Barton MacLane como Yates
* Peter Hansen como Tenente Marr
* John Harmon como Mr. Massey
* Ross Bagdasarian como Asuncion Ortega
* Bobby Blake como Rafael Ortega
* Jameel Farah como Pedro Ortega
* Leo Castillo como Luis Ortega
* Don Devlin como Juan Ortega
* Raymond Greenleaf como Carleton
* Roy Engel como Carpetbagger
* Argentina Brunetti como Maria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Soiuz MS-08

**Soiuz MS-08** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 21 de marzo de 2018 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-08, unha Soiuz  modelo MS cos cosmonautas Oleg Artemiev, Andrew J. Feustel e Ricky Arnold a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. A Soiuz chegou á estación dous días despois do seu lanzamento, acoplándose ao módulo Poisk e coa tripulación uníndose aos membros da Expedición 55, Anton Shkaplerov, Scott D. Tingle e Norishige Kanai. Despois da marcha da Soiuz MS-07 comezou oficialmente a Expedición 56 cos membros da Soiuz MS-08. O 5 de agosto de 2018, Artemiev e Sergei Prokopiev (da Soiuz MS-09) fixeron un paseo espacial desde o módulo Pirs para liberar catro nanosatélites, documentar o estado da estación en video, instalar unha antena para seguimento de animais e estudar a migración das aves e recuperar mostras expostas ao espazo. Foi o paseo espacial número 45 levado a cabo desde o segmento ruso da estación. Ao final da misión, tras 197 días, a Soiuz MS-08 desacoplouse da estación o 4 de outubro de 2018. A cápsula chegou a terra case catro horas máis tarde, a 146 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Kazakhstán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz FG
*Estación Espacial Internacional
A Dark-Adapted Eye

***A Dark-Adapted Eye*** é unha novela de suspense psicolóxico escrita por Ruth Rendell baixo o pseudónimo Barbara Vine. A novela gañou o Premio Edgar. Foi adaptado como telefilme co mesmo título en 1994 pola BBC.

## Sinopse 
Ambientada en gran parte durante a segunda guerra mundial, a historia está contada por Faith Severn, quen, a instancias dunha escritora de crimes auténticos, conta os seus recordos da súa tía, a esnob Vera Hillyard. A vida de Vera céntrase inicialmente na súa fermosa irmá pequena, Eden, mesmo excluíndo o seu propio fillo, Francis, co que mantén unha mala relación. Máis tarde, Vera dá a luz un segundo fillo, Jamie, nado durante a guerra e presumiblemente pai do marido soldado de Vera, aínda que o momento do seu nacemento suscita dúbidas. Vera dedícase intensamente a Jamie, mentres que Eden casa co descendente dunha familia acomodada.

Cando Eden non pode ter fillos co seu marido, comeza a esixir a custodia de Jamie, quen afirma que Vera está a criar mal. Para desconcerto e conmoción do resto da familia, a batalla pola custodia ascende a niveis violentos, levando á traxedia e a unha serie de revelacións inquietantes.

## Notas
Trapalladas (Farruco)

***Trapalladas*** é un EP onde se recollen varios contos narrados polo humorista galego Farruco. É a septuaxésimo novena casete da colección Fonoteca 92, publicada en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de historias 
## Notas