open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Glen Hansard

**Glen Hansard**, nado o 21 de abril de 1970 en Dublín, é un cantante e compositor do grupo irlandés de rock The Frames. Tamén ten traballado como presentador de televisión e actor, destacando a súa actuación no filme *Once*.

## Traxectoria 
Hansard deixou a escola á idade de 13 anos para gaña-la vida tocando polas rúas de Dublín. A primeira vez que se deu a coñecer ó gran público foi como o guitarrista Outspan Foster no filme *The Commitments*. No 2003 presentou o programa de televisión da RTÉ, Other Voices: Songs from a Room. En abril do 2006 publicou o seu primeiro álbum musical en solitario The Swell Season, coa colaboración da cantante e instrumentista checa Markéta Irglová, a finesa Marja Tuhkanen ó violín e o francés Bertrand Galen ó violoncello. Tamén colaborou con Eddie Vedder no seu último traballo Ukelele Song. Tamén no 2006, actuou no filme *Once*, onde interpreta a un músico da rúa xunto con Markéta Irglová, que fai dunha inmigrante checa que vende flores pola rúa. O filme tivo moi boa acollida no Festival de Cinema de Sundance e foi gañadora dun Óscar á mellor canción orixinal.

[miniatura|dereita|210px|Glen Hansard, en directo en [Dublín o 31 de decembro do 2006.]]
[miniatura|210px|dereita|Hansard e [Markéta Irglová tocando na tenda de discos Cool Discs en Derry, Irlanda do Norte en abril do 2006.]]

## Discografía 
### The Frames 
#### Álbums 
* *Another Love Song* (1991)
* *Fitzcarraldo* (1995) 
* *Fitzcarraldo* (1996)
* *Dance the Devil* (1999)
* *For the Birds* (2001)
* *Breadcrumb Trail* (2002) (álbum en directo)
* *Set List* (2003) (álbum en directo)
* *Burn the Maps* (2004)
* *The Cost* (2006)

#### Singles e EPs 
* *The Dancer* (1991)
* *Masquerade* (1992)
* *Turn On Your Record Player EP* (1992)
* *Picture of Love* (1993)
* *Angel at My Table* (1994)
* *Revelate* (1995)
* *Monument* (1996)
* *I am the Magic Hand* (1999)
* *Pavement Tune* (1999)
* *Rent Day Blues EP* (1999)
* *Come On Up to the House* 
* *Lay Me Down* (2001)
* *Headlong* (2002)
* *The Roads Outgrown EP* (2003)
* *Fake* (2003)
* *Finally* (2004)
* *Sideways Down* (2005)
* *Happy* (2005)
* *Falling Slowly/No More I Love Yous* (2006)

### The Swell Season 
**The Swell Season* (2006)
**Once Soundtrack* (2007)
**Strict Joy* (2009)

## Filmografía 
* *The Commitments* (1991)
* *Once* (2007)
* *Austin City Limits* (2008)
* *Ballymun Lullaby* (2011) - Documental
* *Play* (2011)

## Premios e nomeamentos 
### Óscar 
* Nomeado ós Premios Grammy 2007 - Mellor canción escrita para filme, televisión ou outro medio audiovisual - *Falling slowly* do filme *Once*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Letras de The Swell Season en Irish Music Central  
* Excreting Songs - Entrevista a Glen Hansard
Refuxio de Fonte da Cova

dereita|miniatura|Refuxio de Fonte da Cova.
O **refuxio de Fonte da Cova**, é un refuxio de montaña situado na parroquia de Casaio, no concello de Carballeda de Valdeorras. Sitúase xunto ao porto de montaña de Fonte da Cova, a 1765 m de altitude, nas proximidades de Pena Trevinca. É propiedade da Federación Galega de Montañismo e está cedido ao Club Peña Trevinca-Barco. Inaugurouse en 1946.

## Historia
En 1944 naceu o Club Peña Trevinca - Montañeiros de Galicia, da man de Gonzalo Gurriarán, e comezaron a desenvolver a idea de construír un refuxio ou albergue de montaña nas proximidades de Pena Trevinca, facendo as xestións coa Federación Española de Montañismo. Tras varios estudos, en maio de 1945 iniciouse a construción do mesmo, que estivo financiado (á parte da FEM) pola Deputación de Ourense e os concellos de Carballeda de Valdeorras, O Barco de Valdeorras e A Veiga. Tras varios meses de duros traballos derivados das dificultades de achegar até o lugar o material e a man de obra, finalmente inaugurouse  o 12 de setembro de 1946.

Na década de 1970 o refuxio foi obxecto de diferentes melloras, así como unha remodelación do interior. En febreiro de 1988 foi cedido en propiedade á Federación Galega de Montañismo, que cedeu o uso ao Club Peña Trevinca-Barco en 1990 por un período de 30 anos. En 1999 acometeuse unha nova reforma do interior, culminada en 2003 coa instalación da luz eléctrica no refuxio. No verán de 2004 instalouse a auga corrente.

## Características
O refuxio dispón dunha ampla tarima para durmir, con capacidade para 50 persoas. Ademais, conta con luz eléctrica e auga quente.

## Ascensións
*Pena Surbia (2116 m)
*Pena Negra (2121 m)
*Pena Trevinca (2127 m)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Historia do refuxio en clubtrevincabarco.org
*Refuxios da FGM
Máximos anotadores da NBA por tempada

O título de **Máximo anotador da NBA** recoñece cada tempada ó xogador que acada a mellor media de puntos por encontro durante a tempada regular. Ata a tempada 1968-69 o título recoñecía ó xogador que acadaba máis puntos en total ó remate da tempada regular. Para ser candidato a este título, actualmente é preciso ter xogado polo menos 70 dos 82 encontros da tempada ou ter anotado polo menos 1400 puntos.
## Líderes de anotación por tempada
miniatura|dereita|150px|Wilt Chamberlain liderou 7 tempadas seguidas a táboa de anotadores.
miniatura|dereita|150px|Kareem Abdul-Jabbar é o máximo anotador da historia da NBA, e liderou a táboa de anotadores en 1971 e 1972.
miniatura|dereita|150px|Michael Jordan liderou 10 tempadas a táboa de máximos anotadores.
miniatura|dereita|150px|Allen Iverson liderou a táboa de anotadores en 1999, 2001, 2002 e 2005.
miniatura|dereita|150px|Kevin Durant converteuse no xogador mais novo en liderar a táboa de anotadores en 2010.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial da NBA 
* Táboa de máximos anotadores da NBA por tempada
Dolmen Novo Milenio

**Dolmen Novo Milenio** é unha escultura de Silverio Rivas do ano 2000 situada no Parque da Música en Santiago de Compostela, fronte ao Auditorio de Galicia. A obra inaugurouse no marco das celebracións da Capital Europea da Cultura do ano 2000.
Inheritance

***Inheritance*** é o cuarto e último libro do Inheritance Cycle escrito polo americano Christopher Paolini.

O *Inheritance Cycle* foi orixinalmente concibido como unha triloxía, pero Paolini comentou que durante a creación do terceiro, o tamaño de *Brisingr* medrou, e o libro foi dividido en dúas partes que foron publicadas por separado. Debido a isto, moitos elementos da trama previsto orixinalmente para *Brisingr*, atópanse en *Inheritance*.

Dende a realización de *Inheritance*, Paolini expresou o seu interese na futura expansión de Alagaësia e do Inheritance Cycle. Nunha entrevista, fala sobre un potencial quinto libro, unha precuela centrada arredor do personaxe de Brom, e dixo que ten previsto arredor de sete historias máis ambientada en Alagaësia, e unha delas é de feito unha serie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial 
* Wiki de Inheritance
Dong Fang Hong 1

**Dong Fang Hong 1**, tamén coñecido polo seu acrónimo **DFH-1**, foi o primeiro satélite artificial lanzado pola China. Engalou a bordo dun foguete CZ-1 o día 24 de abril de 1970 desde o centro de lanzamento de Jiuquan, facendo da China o quinto país en poñer un satélite en órbita polos seus propios medios.

O satélite tiña forma de esfera dun metro de diámetro e estaba composto por sete subsistemas: estrutura, control térmico, enerxía, o transmisor da canción, a telemetría, o sistema de seguimento e o de medición de actitude. Estabilizábase mediante xiro e alimentábase exclusivamente mediante baterías. A canción transmitíase nunha frecuencia de 20,009 MHz. Deixou de transmitir en xuño de 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-1
*Dong Fang Hong 2
*Administración Espacial Nacional Chinesa
Zibo

**Zibo** é unha municipalidade da provincia de Shandong no leste da China. Segundo o censo, en 2010 tiña 4.530.600 habitantes.

Ten unha superficie de 5.938&nbsp;km².Limítrofe ao oeste coa capital provincial Jinan, é froito da unión da antiga cidade de Zichuan (século II a.n.e.) e a cidade mineira de Boshan (de aí o nome Zi-Bo), e que en 1954 anexionouse unha terceira cidade, Zhangdian, nó de comunicacións na chaira setentrional, onde pasou a residir a sede administrativa do municipio.

A riqueza mineira converteuna no século XX nun grande e diversificado centro industrial.
Trompeta de varas

A **trompeta de varas**, tamén coñecida como **trompeta slide**, **trombón soprano** ou **trompeta bastarda** é un instrumento de vento-metal da familia da trompeta. Ao longo da historia existiron dous instrumentos diferentes pero chamados de igual forma: a trompeta de varas do século XV, cunha parte escorregadiza que era un tubo que saía desde o tudel e se introducía no corpo do instrumento, e a trompeta de varas moderna, que posúe unha vara escorregadiza similar á do trombón.

## Historia 
A trompeta de varas comezou a utilizarse no Renacemento. Estaba formada por unha prolongación da boquilla que se unía ao primeiro tubo que se deslizaba uns 40 centímetros, introducíndose no corpo do instrumento. O movemento cara a dentro e fóra realizábao o instrumento. Co sistema da vara pretendíase ampliar o rexistro do instrumento máis alá da serie harmónica. A Igrexa Católica aceptou o uso da trompeta de varas, cousa que até entón non fixera, e escribíronse algunhas composicións nas que se empregaba este instrumento, como son: a *Missa trompetta*, *Ave Virgo* ou *Missa Tubae*. Esta era a trompeta utilizada por Johann Sebastian Bach nas súas cantatas e tivo unha grande aceptación en Inglaterra.

## Trompeta de varas moderna 
miniatura|Un trompetista cunha trompeta de varas moderna.
Na actualidade existe un instrumento diferente da trompeta de varas utilizada desde o Renacemento. Dita trompeta posúe unha vara similar á do trombón, que é a que se desliza, ao contrario do que sucedía coa trompeta antiga na que a parte escorregadiza era o tubo do tudel que se introducía no corpo do instrumento. A vara da trompeta moderna é proporcional ao tamaño do instrumento e ten as sete posicións dun trombón convencional para as notas musicais. A trompeta de varas moderna ten un rexistro exactamente igual á trompeta tradicional de pistóns, pero a súa execución é moito máis lenta comparada coa de pistóns. Normalmente a tonalidade da trompeta de varas é si bemol.

Xeralmente, este instrumento está logrado para que nenos de curta idade poidan estudar o mecanismo da vara, de cara a tocar o trombón de varas nun futuro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
Punkgasm

***Punkgasm*** é o sexto álbum da banda estadounidense de math rock Don Caballero, editado o día 19 de agosto do 2008 a través da discográfica Relapse Records. Foi gravado no segundo cuarto do ano 2008 nos Rust Belt Studios, en Royal Oak, Míchigan.

## Listaxe de cancións
Apse (grupo musical)

**Apse** foi unha banda estadounidense procedente de Newtown, Connecticut. O grupo moveuse a través de diferentes estilos musicais dende a súa creación, unindo influencias shoegaze, heavy metal, rock gótico, post-punk, rock progresivo, industrial e post-rock; mentres que ao mesmo tempo traballaba en atmosferas tribais, experimentais, ambientais e etereas. Os seus temas líricos máis comúns falaban de espiritualidade, relacións cos outros (humanas, pero tamén paranormais e divinas), paranoia, poder e control.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
* *Untitled* - 2001 autoeditado
* *Cloud* - 2002 autoeditado
* *Three Dialogues* - 2003 autoeditado
* *Apse* - 2005 (Acuarela Discos)
Ton

**Ton** pode facer referencia a:

* **Ton**, a altura dun son.
* **Ton**, un tipo de intervalo entre dúas notas musicais.
* **Ton**, unha propiedade das cores.
* **Ton**, unha variación fonémica na frecuencia acústica dunha sílaba.
* **Ton**, como se expresa o estilo nunha obra literaria e o que pretende.
* **Ton muscular**, a contracción parcial, pasiva e continua dos músculos que axuda a manter a postura.
Knyaz Igor

***Knyaz Igor*** ou ***Knez Igor*** (en galego, *O príncipe Igor*) é unha ópera nun prólogo e catro actos con música de Aleksandr Borodin e libreto en ruso do propio compositor. Debido á morte de Borodin en 1887, o ópera quedou inacabada e foi corrixida e rematada polos compositores Nikolai Rimskii-Korsakov e Aleksandr Glazunov, debido a isto existen varias versións da mesma ópera, xa que Rimski-Korsakov e Glazunov eliminaron boa parte do que Borodin escribira. A estrea póstuma tivo lugar no Teatro Mariinski de San Petersburgo o 4 de novembro de 1890.

O libreto de Borodin está baseado nunha epopea rusa do século XII e se corresponde, vagamente, coa historia narrada no *Cantar das hostes de Igor* (*Slovo o plŭku Ígorevě*), que relata a campaña do príncipe ruso (*knyaz* ou *knez*) Ígor Sviatoslávich contra as tribos dos pólovtsy, invasoras en 1185.

A partitura inclúe as famosas danzas corais coñecidas como «Danzas polovtsianas» (ou *Danzas dos pólovtsy*, o fragmento máis coñecido da ópera), que divulgaron en Europa occidental os ballets de Diáguilev e que son interpretadas independentemente en concertos. Outra peza destacada é a aria do khan Konchak, para baixo.

Esta ópera é pouco representada; nas estatísticas de Operabase aparece no posto n.º 153 das óperas representadas no período 2005-2010, sendo a 11.ª en Rusia, con 20 representacións.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Conto da Campaña de Igor

### Ligazóns externas 
* Ópera completa representada no Teatro Bolshoi en 2013 con subtítulos en francés
Armida (Dvořák)

***Armida*** é unha ópera en catro actos con música de Antonín Dvořák e libreto en checo de Jaroslav Vrchlický, baseado na obra de Torquato Tasso *La Gerusalemme liberata*. Trátase da última ópera composta por Dvořák, que morrería dous meses despois da súa estrea (a cal non puido asistir por estar xa moi enfermo), que tivo lugar no Teatro Nacional de Praga o 25 de marzo de 1904. A ópera non tivo grande éxito na época. A partitura foi publicada co opus nº 115 en 1941.

Polo que respecta ao xénero, *Armida* representa a culminación da experimentación do compositor checo co estilo de composición operística wagneriano, aínda que a meirande parte da música pertence ao propio estilo de Dvořák. O libreto de Vrchlický aseméllase ao que Philippe Quinault escribiu para a ópera homónima de Jean-Baptiste Lully.

*Armida* atrae polo tratamento do conflito entre o cristián e o non cristián e entre o amor e o deber.

## Personaxes 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *La Ópera de la A a la Z*, Naxos
Ernesto Teodoro Moneta

**Ernesto Teodoro Moneta**, nado en Milán o 20 de setembro de 1833 e finado o 10 de febreiro de 1918, foi un militante pacifista italiano, distinguido co premio Nobel da Paz en 1907.

## Traxectoria 
Estas foron as palabras que pronunciou nun dos congresos nos que participou tras a adhesión ás ideas pacifistas que empezaban a xurdir entre o final do século XIX e o principio do século XX.

Moneta, antigo patriota e xornalista, participou nas Cinco xornadas de Milán —sublevación contra os austríacos— e foi garibaldino. Dirixiu desde 1867 o periódico *Il Secolo*, seguidor das ideas e valores garibaldinos e radicais. En 1887 contribuíu na fundación da Unión Lombarda para a Paz e a Arbitraxe.

Na súa cidade natal, Milán, hai un monumento na súa memoria no que se pode ler a seguinte inscrición: «*Ernesto Teodoro Moneta - Garibaldino - Pensador - Publicista - Apóstolo da paz entre xente libre*».

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Premio Nobel
Klas Pontus Arnoldson

**Klas Pontus Arnoldson**, nado en Gotemburgo o 27 de outubro de 1844 e finado en Estocolmo o 20 de febreiro de 1916, foi un político, xornalista e pacifista sueco, galardoado co premio Nobel da Paz en 1908.

## Traxectoria 
Tras traballar durante dez anos nos ferrocarrís suecos, foi electo membro do Parlamento (Riksdag). Ao longo do seu mandato (1882-1887) traballou por lograr unha neutralidade permanente nos países escandinavos.

En 1883 fundou a Sociedade Sueca pola Paz e a Arbitraxe, onde ocupou o cargo de secretario durante varios anos. Debido a isto, así tamén pola súa participación nos esforzos para evitar a guerra con Noruega en 1905, compartiu en 1908 o premio Nobel da Paz co danés Fredrik Bajer.

En 1900 escribiu *A esperanza dos séculos* en relación cos adiantos obtidos a favor da paz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nobel Committee information on 1908 Peace laureates
* Klas Arnoldson at Find-A-Grave
Miguel Louzao Outeiro

**Miguel Louzao Outeiro**, nado en Orazo (A Estrada) o 24 de febreiro de 1974, é un filólogo e escritor galego. 

## Traxectoria
Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa, Hispánica e Románica pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi investigador do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades e profesor-lector de lingua, literatura e cultura galegas na Universidade Complutense de Madrid, cidade onde cursou un máster de Xestión Cultural na Universidade Carlos III. Foi membro do comité de redacción do *Boletín Galego de Literatura* e secretario da revista *Madrygal. Revista de Estudios Gallegos*. Ten colaborado tamén en publicacións como *Tabeirós Terra de Montes*, *A Trabe de Ouro*, *Revista de Lenguas y Literaturas Catalana, Gallega y Vasca*, *Tempos Novos*, *Dorna* e *Olga*, así como nos xornais *Vieiros*, *Faro de Vigo* e *Praza Pública*.

Profesor de ensino secundadrio desde 2005. Entre 2011 e 2018 foi director do CPI Aurelio Marcelino Rey García en Cuntis. Desde 2022 é Catedrático de Lingua e Literatura Galega no Ensino Secundario.

Foi fundador e vice-coordinador Xeral da Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística, desde 2009 á súa disolución.

## Obra
### Ensaio
**Letras de Cal na produción poética galega dos 90* (2006). Santiago: Laiovento. 214 páxs. ISBN 978-84-8487-098-2.

### Poesía 
* *Pai* (2026). Vigo: Xerais. 84 páxs. ISBN 978-84-1110-805-8. ePub: ISBN 978-84-1110-811-9.

### Obras colectivas
**Informe de literatura 1997*, 1998, Centro Ramón Piñeiro.
**Informe de literatura 1998*, 1999, Centro Ramón Piñeiro.
**Informe de Literatura 1999*, 2000, Centro Ramón Piñeiro.
**Informe de Literatura 2000*, 2001, Centro Ramón Piñeiro (en CD-ROM).
**Informe de Literatura 2001*, 2002, Centro Ramón Piñeiro (en CD-ROM).
**Lingua e literatura 1º ESO*, 2011, Xerais.
**Lingua e literatura 1º ESO-Proposta didáctica*, 2011, Xerais.
**Lingua e literatura 3º ESO*, 2011, Xerais.
**Lingua e literatura 3º ESO-Proposta didáctica*, 2011, Xerais.
**Lingua e literatura 2º ESO*, 2012, Xerais.
**Lingua e literatura 2º ESO-Proposta didáctica*, 2012, Xerais.
**Lingua e literatura 4º ESO*, 2012, Xerais.
**Lingua e literatura 4º ESO-Proposta didáctica*, 2012, Xerais.
**Lingua e literatura 1º ESO*, 2015, Xerais.
**Lingua e literatura 3º ESO*, 2015, Xerais.
**Lingua e literatura 2º ESO*, 2016, Xerais.
**Lingua e literatura 4º ESO*, 2016, Xerais
**Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.
**Lingua e literatura 1º ESO*, 2021, Xerais.
**Lingua e literatura 3º ESO*, 2021, Xerais.
**Enciende la luz. Palabras desde el Cáncer*. 2021, Lastura.
**Lingua e literatura 2º ESO*, 2023, Xerais.
**Lingua e literatura 4º ESO*, 2023, Xerais.

## Premios
*Gañador do XIV Premio Carvalho Calero de investigación lingüística e literaria en 2005 por *Letras da Cal na produción poética galega dos 90*.

## Notas
Manuel González Álvarez

**Manuel González Álvarez**, nado na Rúa en 1955, é un guionista e investigador cinematográfico galego.

## Traxectoria
Licenciado en Psicoloxía pola Universidade Complutense de Madrid, participou na formación de cineclubs na Rúa, Santiago de Compostela e Madrid. Foi director do IFP Allariz (1979-1982), onde realizou as primeiras experiencias de vídeo na escola de Galicia. Foi responsable de cine e vídeo da Dirección Xeral de Cultura e da Videoteca de Galicia (1984-1985) e director da Escola de Imaxe e Son da Coruña (1990-1998). Estivo vinculado á produtora Videovoz TV, na que realizou labores de produción, guión e realización de programas para a TVG. Levou a cabo traballos de investigación sobre a historia do cine, dos que destacan a catalogación e recuperación de material audiovisual galego producido por emigrantes en América.

## Obras
**Documentos para a Historia do Cine en Galicia 1970-1990*.
**Nos días encantados de agosto. Unha biografía de José Gil* (2022). Vigo: Galaxia. ISBN 978-84-9151-942-3.
**O benshi de Galicia. O arrebato cinematográfico de Rey Soto* (2023). Alvarellos Editora. ISBN 978-84-18567-44-5
**O cineísta andarengo. A propósito de Bernardino de Lamas* (2025). Edicións Embora. ISBN 978-84-19853-17-2

## Galardóns e nomeamentos 
[miniatura|Manolo González e [David Pérez Iglesias.]]
### Premios Mestre Mateo 
* [miniatura|Con [Luís Bará no Museo de Pontevedra en 2023]]2023: Premio Antón Losada Diéguez, modalidade Investigación por *Nos días encantados de agosto. Unha biografía de José Gil.*
* 2025: Premio da Crítica de Galicia en Cine e artes audiovisuais.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
*
Eleccións xerais da República Democrática do Congo de 2006

230px|miniatura|Mapa dos resultados das eleccións.Vermello: Joseph KabilaAzul: Jean-Pierre BembaVerde: Antoine Gizenga.
As **eleccións xerais da República Democrática do Congo** realizáronse, tras a segunda guerra do Congo, o 30 de xullo de 2006. Foron as primeiras eleccións multipartidistas desde a independencia do país en 1960.

Escolleuse, mediante sufraxio universal, ao presidente e un novo Parlamento Nacional. Nas eleccións presidenciais, os dous principais candidatos eran Joseph Kabila e Jean-Pierre Bemba Gombo. Finalmente, na segunda volta resultou vencedor Kabila, derrotando por case tres millóns de votos a Bemba. En canto ás eleccións lexislativas, dos 500 escanos en xogo, o Partido do Pobo para a Reconstrución e a Democracia, dos partidarios de Kabila, levou 111. O segundo partido máis votado foi o Movemento de Liberación do Congo con 64 deputados. Saíu un parlamento moi fragmentado, con decenas de partidos políticos, a gran maioría con menos de 5 asentos na asemblea.

Segundo a Comisión Electoral Independente, a participación electoral situouse arredor dun 80% sobre un total de 25 millóns de votantes rexistrados.
Xosé Búa González

**Xosé Búa González**, nado na Coruña o 27 de decembro de 1958, é un mestre galego.

## Traxectoria
É mestre especialista en medios audiovisuais. Impartiu cursos de formación desta materia e foi responsable de Medios Audiovisuais do gabinete de reforma da Consellería de Educación. Participou no deseño da Escola de Imaxe e Son da Coruña.

## Obras
### Vídeo
**Macana de dote, che* (auxiliar de cámara).
**Hardo* (traballos de making off).
**Evolución da lingua*.
**Alcoholismo*.
**Corazón Rojo, cruz latiente*.
**Wenceslao Fernández Flórez*.
**Entropía* (gañadora do premio Casa das Ciencias).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas
*Ficha na Axencia Audiovisual Galega
Manuel Mandianes

**Manuel Mandianes Castro**, nado en Loureses (Aguís, Os Blancos) o 14 de xaneiro de 1942, é un antropólogo galego.

## Traxectoria
Despois de estudar no seminario, marchou como misioneiro a Colombia, onde foi acusado de guerrilleiro e, como consecuencia, expatriado. Estudou teoloxía e antropoloxía en Estrasburgo (Francia)

É doutor en Etnografía e Antropoloxía , en Ciencias Sociais e Socioloxía , e en Teoloxía .

Científico titular do CSIC, dirixiu o Instituto de Estudios Sociales Avanzados (IESA) en Barcelona (entre 1996-1999). Realizou traballos de investigación sobre temas antropolóxicos de Galicia. Publicou diversos capítulos en obras colectivas e artigos en revistas como *Grial*, *Boletín Auriense* e *El Museo de Pontevedra*. Foi colaborador do programa da TVG *Luar*. É colaborador asiduo en radio, televisión e diversos medios de prensa xeneralistas (*El País*, *El Mundo*, *La Vanguardia*, *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo* etc.).

## Obras
**Loureses, antropoloxía dunha parroquia galega*, 1984, Galaxia .
**Las serpientes contra Santiago*, 1989, Sotelo Blanco.
**Que enterren o meu corazón en Loureses*, 1992, Biblioteca de Autores Galegos, *Diario 16 de Galicia*.
**El valle de Josafat, un fresco de la España actual*, 1993.
**Peregrino a Santiago: viaje al fin del mundo*, 1993.
**A concentración parcelaria* (con Olegario Sotelo Blanco), 1994.
**O ciclo da vida* (con Fina M. Antón), 1998.
**En cueros vivos. Pensamiento de Camilo José Cela sobre el hombre*, 2002.
**O burro*, 2002.
**O río do esquecemento. Identidade antropolóxica de Galicia*, 2003 (Premio da Crítica de Galicia, 2004).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* *Gran Enciclopedia Galega*, s.v. 'Mandianes Castro, Manuel'.

### Ligazóns externas
*Diario nihilista de un antropólogo Blog de Manuel Mandianes
*Ficha do autor en Xerais
A Barreira, Torres, Vilarmaior

**A Barreira** é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 3 eran homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torres 
### Parroquias de Vilarmaior
A Eirexa, Torres, Vilarmaior

**A Eirexa** é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Segundo o INE en 2010 tiña 15 habitantes (seis homes e nove mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **A Eirexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Xorxe de Torres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torres 
### Parroquias de Vilarmaior 
## Notas
Partido do Pobo para a Reconstrución e a Democracia

O **Partido do Pobo para a Reconstrución e a Democracia** (*Parti du Peuple pour la Reconstruction et le Démocratie* (PPRD), en francés) é un partido político da República Democrática do Congo. É a estrutura política que sostén ao actual presidente do país, Joseph Kabila. Un dos vicepresidentes do país, Abdoulaye Yerodia Ndombasi, tamén é membro deste partido.
Nas eleccións xerais de 2006, o partido conseguiu 111 escanos de 500 posibles na Asemblea Nacional. É o primeiro partido en número de escanos na Asemblea e no Senado.
Saint-Gervais-les-Bains

**Saint-Gervais-les-Bains** é unha comuna no departamento de Alta Savoia na rexión de Ródano-Alpes, no sueste de Francia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
O Sestelo

O topónimo **O Sestelo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Sestelo**, lugar da parroquia de Sobrecedo, no concello de Taboada;
***O Sestelo**, lugar da parroquia de Torres, no concello de Vilarmaior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Joseph Losey

**Joseph Losey**, nado en La Crosse (Wisconsin) o 14 de xaneiro de 1909 e finado en Londres o 22 de xuño de 1984, foi un director de cine estadounidense.

## Traxectoria 
Procedente dunha importante familia, estudou medicina pero abandonou a carreira para estudar a de letras. A súa inclinación artística comeza durante a década dos 30 frecuentando a Graduate School of Art and Sciencies, desenvolvendo numerosas actividades, tanto no campo periodístico e radiofónico como no teatral. Neste último medio alcanzou prestixio, sendo o responsable dalgúns espectáculos colaborando con Bertolt Brecht e trasladándose a Rusia para estudar técnicas teatrais. A finais dos **anos 30** comenza a ter os seus primeiros contactos co cine, realizando algúns traballos para a administración estadounidense e longametraxes de carácter educativo. En 1948 dirixiu a súa primeira longametraxe *O rapaz dos cabelos verdes* para a RKO. En 1952 como moitos dos seus coetáneos foi vítima da política do senador Joseph McCarthy ao ser acusado de manter actividades antiamericanas. Emigrou a Inglaterra, onde logo de traballar con varios pseudónimos, entre eles o de Joseph Walton, Victor Hanbury ou Andrea Forzano, decidiu instalarse definitivamente e proseguir a súa carreira cinematográfica. Empezou a obter recoñecemento crítico a partir da súa exitosa colaboración co dramaturgo Harold Pinter en tres películas: a súa obra mestra *The Servant* (1963); *Accident* (1967); e *O mensaxeiro* (1970), película que obtén a Palma de Ouro en Cannes.

## Filmografía 
* 1985: *Vapor*
* 1982: *La truite*
* 1980: *Boris Godunov*
* 1979: *Don Giovanni*
* 1978: *Las rutas del sur*
* 1976: *O señor Klein*
* 1975: *A inglesa romántica*
* 1975: *Galileo*
* 1973: ''A Doll's House*
* 1972: *O asasinato de Trotsky*
* 1970: *O mensaxeiro*
* 1970: *Figures in a Landscape* (como Joseph Walton)
* 1968: *Ceremonia secreta*
* 1968: *Boom*
* 1967: *Accident*
* 1966: *Modesty Blaise*
* 1964: *King & Country*
* 1963: *The Servant*
* 1963: *The Damned*
* 1962: *Eva*
* 1960: *The Criminal*
* 1959: *Blind Date*
* 1959: *First on the Road*
* 1958: *The Gypsy and the Gentleman*
* 1957: *Time Without Pity*
* 1956: *The Intimate Stranger* (como Joseph Walton)
* 1955: *A Man on the Beach*
* 1954: *The Sleeping Tiger* (como Victor Hanbury)
* 1952: *Imbarco a mezzanotte* (como Andrea Forzano)
* 1951: *The Big Night*
* 1951: *M*
* 1951: *The Prowler*
* 1950: *The Lawless*
* 1948: *O rapaz dos cabelos verdes*
* 1947: *Leben des Galilei*
* 1945: *A Gun in His Hand*
* 1941: *A Child Went Forth*
* 1941: *Youth Gets a Break*
* 1939: *Pete Roleum and His Cousins*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joaquín Vallet, *Joseph Losey'', Cátedra, 2010.
Golfo de Sant Jordi

O **golfo de Sant Jordi** é un golfo situado na Costa Daurada, no litoral da provincia de Tarragona, en Cataluña. Ten o seu inicio no Coll de Balaguer, ao sur do Baix Camp, e esténdese ata o cabo de Tortosa, na illa de Buda. Acolle toda a costa do Baix Ebre e debe o seu nome ao antigo castelo de Sant Jordi d'Alfama, situado ao comezo do golfo. Os pescadores de Cambrils danlle tamén o nome de "mar de la Frau".

A súa formación xeolóxica é relativamente recente, xa que está orixinado polo desenvolvemento progresivo da desembocadura do Ebro, que penetra os seus sedimentos no mar Mediterráneo en forma de delta.
EURECA

**EURECA** (acrónimo de *European Retrievable Carrier*) foi un satélite artificial da ESA lanzado na bodega do transbordador espacial Atlantis desde Cabo Cañaveral durante a misión STS-46.
* Multi-Furnace Assembly (MFA) (Italia): para o estudo de materiais.
* Solar Spectrum Instrument (SOSP) (Francia): estudo da física solar e da relación entre o Sol e a Terra nos campos da aeronomía e a climatoloxía.
* Occultation Radiometer Instrument (ORI) (Bélxica): adicouse a estudar a densidade dos aerosois e gases traza na mesosfera e exosfera terrestres.
* Wide Angle Telescope (WATCH) (Dinamarca): tratábase dun telescopio de raios gamma e raios X para o estudo das explosións de raios gamma e das fontes de raios X con enerxías no rango entre 6 e 150 keV.
* Timeband Capture Cell Experiment (TICCE) (Reino Unido): estudo da poboación de micropartículas no espazo próximo á Terra.
* Inter-Orbit Communications (IOC) (Francia/Países Baixos): experimento tecnolóxico.

## Notas
Baía de Santander

A **baía de Santander**, está situada en Cantabria e é o maior estuario da costa norte de España, cunha extensión de 22,42&nbsp;km², unha lonxitude de 9&nbsp;km e unha anchura de 5&nbsp;km. Debido á influencia de Santander e a súa área metropolitana, ao seu ao redor concéntrase case a metade da poboación da comunidade autónoma polo que a presión antrópica sobre esta lámina de auga é elevada.

A entrada á baía está precedida pola enseada de El Sardinero, onde se localiza a illa de Mouro. O acceso ao seu interior realízase por un estreito paso de mar situado entre a península da Magdalena, en cuxas proximidades situar o illote da Torre e a illa da Horadada, e o areal de El Puntal, unha longa barra lonxitudinal de praias e dunas que protexe as tranquilas augas internas da baía.

A morfoloxía orixinal da baía sufriu importantes cambios nos últimos séculos. Estímase que máis do 50% da extensión inicial desta foi enchida, desecándose unha importante superficie de marisma destinada a pasteiros, a ampliación do porto de Santander e a creación de áreas industriais, residenciais e de servizos. Na actualidade estanse levando a cabo accións moi puntuais naquelas zonas de alto valor ecolóxico susceptibles de ser recuperadas integrándoas de novo na dinámica mareal.

centro|miniatura|1000px|Vista da baía de Santander.

## Notas
Oplegnátidos

miniatura|300px|*Oplegnathus fasciatus*
Os **Oplegnátidos** (Oplegnathidae) son unha familia de peixes mariños, incluída na orde dos Perciformes. Distribúense polo Xapón, sueste de Australia ata Tasmania, illas Galápagos e costa occidental de Suramérica, así como nas costas de Suráfrica.

## Características 
Corpo oblongo e comprimido, cuberto de pequenas escamas ctenoideas. Boca termina, cos dentes fusionados, formando nos adultos un pico similar ó dos papagaios. Poden alcanzar talles máximos de 90&nbsp;cm.

Na aleta dorsal, única, presentan unhas 12 espiñas e 11-22 raios brandos; nos adultos, as espiñas son máis curtas que os raios brandos, mentres que nos xuvenís son da mesma altura e continuas. Na aleta anal teñen tres espiñas e 11-16 raios brandos. Caudal furcada,

Aliméntanse de percebes e moluscos.

## Clasificación 
Só contan cun xénero, *Oplegnathus*, con sete especies.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Rick Adelman

**Richard Leonard "Rick" Adelman**, nado o 16 de xuño de 1946 en Lynwood (California) é un ex xogador americano profesional de baloncesto e actual adestrador de baloncesto. Foi adestrador dos Golden State Warriors, Portland Trail Blazers, Sacramento Kings, Houston Rockets e Minnesota Timberwolves.

## Traxectoria coma xogador 
Adelman comezou a súa carreira na Universidade de Loyola dos Ánxeles, agora coñecida como Universidade de Loyola Marymount. No Draft da NBA de 1968, foi elixido polos San Diego Rockets (agora Houston Rockets) na 7ª rolda. Xogou dúas tempadas en San Diego antes de ser elixido polos Portland Trail Blazers no draft de expansión de 1970; xogou entón tres tempadas en Portland. Ademais, xogou para os Chicago Bulls, New Orleans Jazz, e para os Kansas City-Omaha Kings. Rematou a súa carreira coma xogador en 1975.

## Traxectoria coma adestrador 
De 1977 a 1983, adestrou ao Chemeketa Community College en Salem, Oregón, e despois foi contratado polos Portland Trail Blazers coma asistente do adestrador Jack Ramsay. Cando Ramsay foi despedido e substituído por Mike Schuler en 1986, Adelman continuou coma asistente; cando Schuler foi despedido durante a tempada 1989-90, Adelman foi o adestrador provisional. Tras levar ó equipo aos Playoffs ese ano, Adelman converteuse no adestrador principal ao remate da tempada.

Os seguintes tres anos foron moi exitosos para Adelman e os seus Blazers; o equipo chegou ás Finais da NBA en 1990 e 1992 (perdendo contra os Detroit Pistons e contra os Chicago Bulls, respectivamente), e chegou ás finais da Conferencia Oeste en 1991 (onde perderon contra os Los Angeles Lakers). Adelman pasou outros dous anos no equipo antes de ser destituído ó remate da tempada 1993-94.

En 1995, foi contratado como adestrador dos Golden State Warriors. Foi incapaz de repetir o éxito conseguido en Portland, e foi despedido dous anos máis tarde.

Tras un ano fóra das pistas, Adelman foi contratado polos Sacramento Kings en 1999. Con Adelman ao mando, os Kings foron un dos equipos con máis éxito da Conferencia Oeste, clasificándose para os Playoffs durante cada ano da etapa de Adelman en Sacramento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil coma xogador  
* Perfil coma adestrador
Baltar, Grandal, Vilarmaior

**Baltar** é un lugar da parroquia de Grandal no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 6 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grandal 
### Parroquias de Vilarmaior
Ribulosa 5-fosfato

A **ribulosa 5-fosfato** (tamén escrita **ribulosa-5-fosfato**) é un monosacárido de 5 carbonos (pentosa) cun grupo cetona no carbono 2 (polo que é unha cetosa) e un fosfato esterificado no carbono 5. É unha molécula de ribulosa fosforilada no carbono 5 .

Este composto é o produto final da fase oxidativa da ruta da pentosa fosfato, e é un intermediario do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese.

## Na ruta da pentosa fosfato
A misión desta ruta é a de obter NADPH e ribosa 5-fosfato, que se utilizarán na síntese de ácidos graxos e de ácidos nucleicos. Nesta ruta intervén a ribulosa 5-fosfato.
Na ruta da pentosa fosfato a ribulosa 5-fosfato orixínase a partir da deshidroxenación e descarboxilación do 6-fosfogliconato, catalizada pola fosfogliconato deshidroxenase . Na reacción prodúcese NADPH e CO2, e con ela remata a fase oxidativa da ruta.
6-fosfogliconato + NADP+ + H+ → ribulosa 5-fosfato + NADPH
Posteriormente, na fase non oxidativa da ruta, a ribulosa 5-fosfato isomerízase pola acción da fosfopentosa isomerase a ribosa 5-fosfato,  polo que unha cetosa se converteu nunha aldosa.
ribulosa 5-fosfato → ribosa 5-fosfato
Tamén se pode producir unha isomerización a xilulosa 5-fosfato catalizada pola fosfopentosa epimerase.
ribulosa 5-fosfato → xilulosa 5-fosfato

## No ciclo de Calvin
No ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese a ribulosa 5-fosfato utilízase na reacción final que pecha o ciclo para rexenerar a ribulosa 1,5-bifosfato (molécula na que se fixa o CO2).

Neste ciclo a ribulosa 5-fosfato pode obterse a partir de dous azucres de 5 carbonos, a ribosa 5-fosfato e a xilulosa 5-fosfato por medio de reaccións de isomerización catalizadas pola fosfopentosa isomerase e a fosfopentosa epimerase, que son similares ás da ruta da pentosa fosfato.
ribosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato
xilulosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato

Despois, a ribulosa 5-fosfato formada utilízase na rexeneración da ribulosa 1,5-bifosfato do ciclo de Calvin. Para iso vai ser fosforilada pola fosforribulosaquinase con gasto de ATP.
ribulosa 5-fosfato + ATP → ribulosa 1,5-bifosfato + ADP

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Ribulosa
* Ribulosa 1,5-bifosfato
Pemféridos

miniatura|300px|*Pempheris schomburgkii*
Os **Pemféridos** (Pempheridae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. Distribúense polo Atlántico occidental, Índico e Pacífico.

## Características 
Corpo alto e comprimido, con talles máximos duns 30&nbsp;cm. A boca é terminal e os ollos grandes e circulares. Algunhas especies posúen órganos luminiscentes.

Unha aleta dorsal curta, que nace á altura da metade do cuerpo ou algo máis atrás, con 4 a 7 espiñas que aumentan gradualmente de tamaño, e 7 a 18 radios brandos; a aleta anal ten 2-3 espiñas e 17-45 radios brandos. Caudal furcada.

## Clasificación 
Divídense en dous xéneros e unhas 26 especies:
* Xénero *Parapriacanthus* (Steindachner, 1870). 
* Xénero *Pempheris* (Cuvier, 1829)

Antes incluíase nesta familia o xénero *Leptobrama*, pero actualmente constitúe unha familia propia, Leptobramidae.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Ría de Huelva

[miniatura|300px|A ría ao seu paso por [Punta Umbría poucos centos de metros antes da desembocadura.]]
A **Ría de Huelva** é un estuario que se atopa ao sur da provincia de Huelva, esténdese entre as localidades de Huelva, Punta Umbría e Palos de la Frontera, formado pola confluencia dos ríos Odiel e Tinto e recibindo as augas diariamente do océano Atlántico.

Ás súas beiras atópase a cidade de Huelva, o Mosteiro de La Rábida de Palos de la Frontera, Punta Umbría, o Porto de Huelva e o Polo Químico. Dentro do medio natural son importantes as pequenas illas de Enmedio, Saltés, do Burro, Bacuta, da Liebre (catalogadas pola Xunta de Andalucía como Reservas integrais) que conforman a Paraxe Natural de Marismas do Odiel e as distintas lagoas da zona. De importancia arqueolóxica foi o achado a principios dos anos 1920 nas súas augas do denominado "Depósito da Ría de Huelva" datado no 1.200 a.C. con diferentes obxectos datados na idade de bronce ou nos anos 1970 de figurillas representado ás divindades sirias Reshef e Anath.

## Notas
Pentacerótidos

miniatura|300px|*Zaclistius elevatus*
Os **Pentacerótidos** (Pentacerotidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. Distribúense polos océanos Índico, Pacífico e suroeste do Atlántico.

## Características 
Corpo fortemente comprimido, moi alto no xénero *Pentaceropsis*, con escamas pequenas. Os ósos da cabeza expostos e estriados ou rugosos. Boca terminal, co rostro algo prolongado.

Unha aleta dorsal, con de 4 a 14 espiñas fortes e 9-29 raios brandos; na anal, 2 a 5 espiñas fortes e 7-13 raios brandos; aletas pelvianas grandes cunha longa espiña e 5 raios brandos; caudal algo fendida.

Habitan fundamentalmente en ladeiras profundas, montes mariños e peláxicos, e poden aparecer na superficie en zonas temperadas, onde se pescan para consumo.

## Clasificación 
Comprende sete xéneros e 14 especies:
* Xénero *Evistias* (Jordan, 1907) 
* Xénero *Histiopterus* (Temminck e Schlegel, 1844) 
* Xénero *Parazanclistius* (Hardy, 1983) 
* Xénero *Paristiopterus* (Bleeker, 1876) 
* Xénero *Pentaceropsis* (Steindachner en Steindachner e Döderlein, 1883) 
* Xénero *Pentaceros* (Cuvier en Cuvier e Valenciennes, 1829) 
* Xénero *Pseudopentaceros* (Bleeker, 1876 ) 
* Xénero *Zanclistius* (Jordan, 1907)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Millionaire

**Millionaire** é unha banda belga de indie rock liderada por Tim Vanhamel, cun son influenciado polo stoner rock, o indie e o rock industrial.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Percíctidos

miniatura|*Macquaria australasica*
Os **Percíctidos** (Percichthyidae) son unha familia de peixes de auga doce, con algunhas especies de augas salobres ou mariñas, incluída na orde dos Perciformes. As especies desta familia distribúense fundamentalmente por Australia, Suramérica e África, e nalgún caso por Asia e California.

## Características 
Son peixes de corpo alargado e algo comprimido. Posúen unha aleta dorsal continua, con 1-2 espiñas e 8-38 radios brandos; unha anal con 3 espiñas e 7-20 radios brandos.

## Clasificación 
Comprende 11 xéneros:
* Xénero *Bostockia* 
* Xénero *Coreoperca* 
* Xénero *Edelia* 
* Xénero *Gadopsis* 
* Xénero *Guyu* 
* Xénero *Maccullochella* 
* Xénero *Macquaria* 
* Xénero *Nannatherina* 
* Xénero *Nannoperca* 
* Xénero *Percichthys* 
* Xénero *Siniperca*

Trátase dun grupo taxonomicamente pouco definido e a súa composición está sendo discutida.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Plesiópidos

miniatura|300px|*Paraplesiops bleekeri*
Os **Plesiópidos** (Plesiopidae) son unha familia de peixes mariños incluídos dentro da orde dos Perciformes. Distribúense por augas do Indopacífico.

## Características 
Son de corpo alto, oval e algo comprimido, con liña lateral dividida en dúas partes. Boca terminal, algo protráctil. A lonxitude máxima é duns 20&nbsp;cm. Aliméntanse de pequenos crustáceos e peixes.

Unha aleta dorsal con 10-15 espiñas e 6-10 raios brandos; anal con 3 espiñas e 8-9 raios brandos; pectorais con 18-23 raios brandos; pelvianas cunha espiña e 4 raios brandos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Policéntridos

miniatura|300px|*Monocirrhus polyacanthus*
Os **Policéntridos** (Polycentridae) ou *peixes folla* son unha familia de peixes de río incluída na orde dos Perciformes. Distribúense por ríos de Suramérica.

## Características 
Trátase de peixes moi pequenos, que non superan os 8 cm de lonxitude. A cabeza e boca son longas, sendo esta última extremadamente protráctil. Posúen unha aleta dorsal continua con 16-18 espiñas e 7-13 radios brandos; esta parte branda adoita ser transparente, e é o único que move cando se aproxima á presa, que non detecta así o seu movemento. Non teñen liña lateral.

Poñen os ovos baixo as follas das plantas acuáticas ou en pequenas gretas, e o macho é quen coida tanto os ovos como as larvas.

## Clasificación 
Comprende dous xéneros cunha única especie cada un:
* Xénero *Monocirrhus* 
** *Monocirrhus polyacanthus* (Heckel, 1840) (en ríos de toda Suramérica)
* Xénero *Polycentrus* 
** *Polycentrus schomburgkii* (Müller e Troschel, 1849) (en ríos de Venezuela e Güiana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Polinémidos

Os **Polinémidos** (Polynemidae) son unha familia de peixes da orde dos Perciformes, tanto mariños como de auga doce. Están distribuídos por tódolos mares tropicais e subtropicais do mundo. O nome da familia vén do grego *poly* (moitos) e *nematos* (filamentos).

## Características 
A boca ábrese na parte inferior da cabeza (subterminal). Dúas aletas dorsais moi separadas, unha espiñosa e outra de raios brandos; a anal oposta á dorsal branda, cunha espiña anterior; as pelvianas son subabdominais, cunha espiña e 5 raios brandos; a caudal está profundamente furcada. As aletas pectorais están divididas en dúas seccións: a anterior é pequena, con raios unidos por membrana, e a posterior con 3 a 7 longos raios soltos (excepto no xénero *Polistonemus*, con 15 raios), o que lles dá un aspecto como de ter barba ó que se debe o nome común de *barbudos*.

Aliméntase de invertebrados bentónicos da arena que desenterra do fondo de lama.

Pode alcanzar 1,8 m de lonxitude máxima (para *Eleutheronema tetradactylum*).miniatura|300px|*Eleutheronema tetradactylum*|centro
## Clasificación 
Comprende oito xéneros e máis de 30 especies:
* Xénero *Eleutheronema* (Bleeker, 1862)
* Xénero *Filimanus* (Myers, 1936)
* Xénero *Galeoides* (Günther, 1860)
* Xénero *Leptomelanosoma* (Motomura e Iwatsuki, 2001)
* Xénero *Parapolynemus* (Feltes, 1993)
* Xénero *Pentanemus* (Günther, 1860)
* Xénero *Polydactylus* (Lacepède, 1803) 
* Xénero *Polynemus* (Linnaeus, 1758)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
Malcolm Lee

**Malcolm Toshio Lee**, nado o 22 de maio de 1990 en Riverside, California, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga no CSO Voluntari romanés.

## Traxectoria profesional 
### NBA 
Lee foi elixido na 43ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Chicago Bulls. Foi traspasado na mesma noite do Draft aos Minnesota Timberwolves xunto aos dereitos da 28ª elección, Norris Cole, a cambio dos dereitos da 23ª elección, Nikola Mirotić. Asinou un contrato por tres anos cos Timberwolves.

O 27 de xuño de 2013, o día do Draft da NBA de 2013, Lee foi traspasado ós Golden State Warriors, quen pouco despois o traspasaron ós Phoenix Suns.

Foi traspasado de novo o 25 de outubro de 2013, xunto a Marcin Gortat, Shannon Brown e Kendall Marshall ós Washington Wizards a cambio de Emeka Okafor e unha elección de primeira rolda do Draft de 2014. Tres días máis tarde, Lee, Brown e Marshall foron cortados polos Wizards.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Pércidos

miniatura|300px|Perca comúnOs **pércidos** (*Percidae*), comunmente **percas**, son unha familia de peixes propios de augas doces e salobres, incluídos na orde dos Perciformes. Están distribuídos por todo o hemisferio Norte.

Inclúe especies tan coñecidas como a perca común (*Perca fluviatilis*).

## Características 
Corpo alargado, algo oblongo e comprimido, con escamas ctneoideas. Boca grande, terminal ou subterminal, co premaxilar protráctil ou non e varias filas de dentes afiados.

Dúas aletas dorsais: a primeira con 6-15 espiñas e a segunda con raios brandos ramificados; a aleta anal é oposta á segunda dorsal, con dúas espiñas; pelvianas en posición torácica, cunha espiña e 5 raios brandos; caudal algo fendida.

O talle máximo rexistrado é de 100 cm (*Sander lucioperca*).

## Clasificación 
Comprenden dez xéneros e unhas 200 especies:
* Xénero *Ammocrypta* 
* Xénero *Crystallaria* 
* Xénero *Etheostoma*
* Xénero *Gymnocephalus* 
* Xénero *Perca* 
* Xénero *Percarina* 
* Xénero *Percina* 
* Xénero *Romanichthys* 
* Xénero *Sander* 
* Xénero *Zingel*

## Galería de imaxes 

Ficheiro:PercaFluviatilisMediumSize.JPG|*Perca fluviatilis*
Ficheiro:YellowPerch.jpg|*Perca flavescens*
Ficheiro:Percina kathae.jpg|*Percina kathae*
Ficheiro:Zander.jpg|*Sander lucioperca*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS