open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Catro (homónimos)

O termo **Catro** pode referirse a:

***Catro** é un número, representado como 4. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Catro Camiños**, lugar da parroquia de Pravio, no concello de Cambre;
***Catro Camiños**, lugar da parroquia de Irixoa, no concello de Irixoa;
***Catro Camiños**, lugar da parroquia do Chao do Fabeiro, no concello de Monforte de Lemos;
***Catro Camiños**, lugar da parroquia de Meá, no concello de Mugardos;
***Catro Camiños**, lugar da parroquia do Obre, no concello de Noia;
***Catro Camiños**, lugar da parroquia de Cacheiras, no concello de Teo;
***Os Catro Camiños**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Chantada;
***As Catro Esquinas**, lugar da parroquia de Mosteirón, no concello de Sada;
***Os Catro Ventos**, lugar da parroquia de Branzá, no concello de Arzúa;
***Catroventos**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Cervantes;
***O Vintecatro**, lugar da parroquia de Oeste, no concello de Catoira;
***O Vintecatro**, lugar da parroquia da Barciela, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Cadro**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño.
O Vintecatro

O topónimo galego **O Vintecatro** ten a súa orixe na celebración no lugar dunha feira o día 24 do mes. Pode referirse a:

***O Vintecatro**, lugar da parroquia de Oeste, no concello de Catoira;
***O Vintecatro**, lugar da parroquia da Barciela, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Sucamiño

Como topónimo **Sucamiño** pode referirse a:

;En Galiza
***Sucamiño**, lugar da parroquia de Ourol, no concello de Ourol;
***Sucamiño**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
As Camoiras

Como topónimo **As Camoiras** pode referirse a:

;En Galiza
***O Outeiro das Camoiras**, parroquia do concello de Lugo;
***As Camoiras**, lugar da parroquia de Vilalvite, no concello de Friol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Feng yue meng

O ***Feng yue meng*** (en chinés tradicional: 風月夢; en chinés simplificado: 风月梦; en *pinyin*: Fēng yuè mèng; en Wade-Giles: Feng1 yüeh4 meng4; en ) é unha novela chinesa da dinastía Qing. Consta dun total de 32 capítulos.

## Sinopse 
O *Feng yue meng* foi publicado durante o reinado do emperador Daoguang (1813-1820), na mesma época que o *Pin hua bao jian*. A súa acción sitúase no mundo dos prostíbulos, e conta a historia de cinco eruditos, cada un deles namorado dunha cortesá diferente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Literatura da dinastía Qing

### Ligazóns externas 
* Texto completo en chinés
Gasolineira

miniatura|Sinal de surtidor de lubricante, usado en España para sinalizar as estacións de servizo nas estradas.
Unha **gasolineira**, ou **estación de servizo**, é un punto de venda de combustible e lubricantes para vehículos de motor. As estacións de servizo poden ofrecer outros servizos complementarios que van máis aló das propias necesidades dos vehículos. As estacións de servizo ofrecen tamén outros produtos, segundo países, tendas, pequenos supermercados, talleres mecánicos, lavado e lubricación de vehículos, entre moitos outros servizos.

## Notas
Altos del Rosario

**Altos del Rosario** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Ten unha poboación de 12.279 persoas (2025). A súa cabeceira municipal atópase sobre a beira esquerda do brazo El Rosario na subrexión de Loba. Limita polo norte e leste co concello de Barranco de Loba, polo oeste co concello de Pinillos e polo sur co concello de Tiquisio.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Altos del Rosario ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Cardales
* El Rubio
* La Pacha
* San Isidro
* San Isidro - Pueblo Santo
* Santa Lucía

## Notas
Mónica Caldeiro

**Mónica Caldeiro**, nada en Barcelona en 1984, é unha poeta, artista escénica, escritora, investigadora e tradutora galega.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Hispánica en Barcelona, París e Santiago de Compostela. Rematou o DEA en Filoloxía Inglesa especializándose en literatura norteamericana e afroamericana do século XX. A súa tese estudou o teatro de Zora Neale Hurston. No ano 2011, foi poeta residente no programa de «Spoken Word» do Banff Centre. A súa obra atópase en constante proceso de experimentación co texto poético e coa súa encarnación física. Especializouse no ámbito da tradución literaria (poesía e ensaio) e na tradución médica. Traduciu ao castelán a Ted Berrigan e Joanne Kyger, e ao catalán a Charles Bernstein. 

Como poeta escénica ten recitado en múltiples escenarios, como Barcelona, París, Nova York, San Francisco, Montreal...

## Obras (poesía) 
### Galego 
* *Estudo sobre o voo dos corzos* (2025). Vigo: Xerais. 96 páxs. ISBN 978-84-1110-672-6. ePub: ISBN 978-84-1110-678-8. Unha disección da beleza vulnerábel, unha análise poética da violencia na cultura humana e na cultura da natureza.

#### Obra colectiva 
* *Lupercais: Unha antoloxía posible* (2023)*.*Chan da Pólvora.

### Castelán 
* *Vaginas, cartografías y asteroides* (2013). Editorial Isla Negra.
* *La música de los planetas* (2015). Ya lo dijo Casimiro Parker.
* *AVISPERO* (2018). Varasek Ediciones.
* *Latitud Sur* (2021). Varasek Ediciones.
* *Accident(ade)s de Crema(r)* (2023). RIL Editores.

#### Antóloga 
* *Como cantan las piedras: muestra de poesía gallega contemporánea* (2012). Editorial Isla Negra.

### Catalán 
* *Accident(ade)s de crema(r)* (2023). RIL Editores

## Notas
Ana Moreiras

**Ana María Fernández Moreiras**, nada en Trabada en 1976, é unha profesora e autora de banda deseñada galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Física de Partículas na USC. É profesora de secundaria desde o 2000, destinada no IES A Cachada de Boiro como profesora de Tecnoloxía.

Promoveu o festival audiovisual escolar Olloboi, recoñecido co premio especial José Sellier da Academia Galega do Audiovisual polo seu compromiso e traballo en prol da canteira do cine galego. Colaborou en diferentes proxectos multidisciplinares de ilustración como un arquivo de Xacementos arqueolóxicos da provincia de Pontevedra, un fanzine para Amnistía Internacional ou un manual gráfico sobre os sistemas educativos de Ottawa e Galicia.

## Obras 
### Novela gráfica 
* *Madialeva* (2020). Allariz: Aira Ed. 128 páxs. ISBN 978-8412132496.
* *Xaora* (2023). Allariz: Aira Ed. 141 páxs. ISBN 9788412736892.
* *A pausa. Diario dun confinamento 2020-2025* (2025). Allariz: Aira Ed. 104 páxs. ISBN 978-84-129879-2-8.

## Notas
Función croque

[miniatura|350x350px|A gráfica da función croque (x, y) \in \Reals^2 \mapsto \Psi(r), onde r = \left(x^2 + y^2\right)^{1/2} e \Psi(r) = e^{-1/(1 - r^2)} \cdot \mathbf{1}_{\{x^2-|x|}}}
que non é unha función infinitamente [Función diferenciábel|diferenciábel (polo tanto, non é "suave"), polo que as restricións  deben cumprirse estritamente.

Algúns feitos interesantes sobre a función:
:q(x,a)=\frac{1}{1+e^{\frac{a(1-2|x|)}{x^2-|x|}}}
son que q\left(x,\frac{\sqrt{3}}{2}\right) produce curvas de transición suave con beiras de pendente "case" constante (unha función croque con pendentes rectas verdadeiras represéntase neste outro exemplo: Ecuación diferencial con retardo).

Un exemplo adecuado dunha función croque suave sería:
:u(x)=\begin{cases} 1,\text{se } x=0, \\ 0, \text{se } |x|\geq 1, \\ \frac{1}{1+e^{\frac{1-2|x|}{x^2-|x|}}}, \text{en caso contrario}, \end{cases}

Un exemplo adecuado dunha función de transición suave sería:
:w(x)=\begin{cases}\frac{1}{1+e^{\frac{2x-1}{x^2-x}}}&\text{se }0

onde se pode notar que tamén se pode representar mediante funcións hiperbólicas:

:miniatura|Unha ilustración dos conxuntos na construción.|100x100px\frac{1}{1+e^{\frac{2x-1}{x^2-x}}} = \frac{1}{2}\left( 1-\tanh\left(\frac{2x-1}{2(x^2-x)} \right) \right)

## Existencia de funcións croque 
É posíbel construír funcións croque "a medida". Formalmente, se K é un conxunto compacto arbitrario en n dimensións e U é un conxunto aberto que contén a K, existe unha función croque \phi que é 1 en K e 0 fóra de U. Dado que U pode tomarse como unha veciñanza moi pequena de K, isto equivale a ser capaz de construír unha función que é 1 en K e decae rapidamente a 0 fóra de K, mentres segue a ser 
suave.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nestruev, Jet. (10 setembro 2020). "Smooth Manifolds and Observables. Graduate Texts in Mathematics". Vol. 220. Cham, Switzerland: Springer Nature. ISBN 978-3-030-45649-8. OCLC 1195920718

### Outros artigos 
* Función suave
Castuera

**Castuera** é un concello e localidade española da provincia de Badaxoz, na comunidade autónoma de Estremadura. Conta cunha poboación de 5.497 habitantes (INE 2024).

## Xeografía 
O norte do concello está ocupado polas augas do encoro do Zújar, que xunto co encoro de La Serena forma un dos encoros máis grandes de Europa.

Pertence á comarca de La Serena e é sede do partido xudicial de Castuera.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 5.497 habitantes (INE 2024).
 

## Notas
Pedro Oso Guerra

**Pedro Oso Guerra**, nado en Malpartida de Plasencia cara a 1912 e finado en Madrid en agosto de 1970, foi un político español.

## Traxectoria 
Fillo de Luis Oso e Francisca Guerra. Combatiu no exército leal onde foi comisario político. Foi detido en 1939 e ingresou no campo de concentración de Trujillo o 6 de xullo de 1939. En maio de 1940 pasou á prisión de Alcalá de Henares. O 1 de maio de 1942 ingresou na prisión de Celanova. O 10 de febreiro de 1942 pasou ao Destacamento Penal das Minas de Casaio de onde saíu en liberdade provisional o 15 de xaneiro de 1946. Volveu ser procesado na causa 159/1946 da Coruña contra María Pérez Mellid, Benigno Andrade García, Manuel Ponte, Manuel Pena Camino, Francisco Rey Drox, José Vázquez Míguez, Teresa Lorenzo Gallas e os irmáns Jesús, Carmen, Anselmo e José Balboa López.. Finou en Madrid en agosto de 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente persoal do recluso Pedro Oso Guerra
Antígono (médico)

**Antígono** (en grego antigo Ἀντίγονος) foi un médico e cirurxián militar grego mencionado por Galeno e que, polo tanto, debeu vivir no século II ou un pouco antes.

Marcelo Empírico menciona un médico do mesmo nome, probabelmente a mesma persoa. Luciano de Samosata fala dun Antígono que dicía, entre outras cousas, que un dos seus pacientes volvera á vida despois de ser enterrado durante vinte días.

## Notas
Nicomedes de Esmirna

**Nicomedes de Esmirna** (en latín: *Nicomedes*, en grego: ) foi un médico e poeta grego. 
## Traxectoria 
Aínda que escribiu algúns epigramas (polo menos dous), atribuíronselle erroneamente sete epigramas escritos por Nicodemo de Heraclea. Os seus dous epigramas, incluídos na  *Antoloxía grega*. Son votivos e están gravados nunha estatua de Esculapio feita por Boecio, pero escritos bastante despois da época deste, como se desprende do estilo. Tamén consta o seu epitafio.
## Notas
Heráclito de Halicarnaso

**Heráclito de Halicarnaso**, en latín *Heracleitus*, en grego antigo , foi un poeta elexíaco grego nado en Halicarnaso, contemporáneo e amigo de Calímaco, quen escribiu sobre el un epigrama conservado por Dióxenes Laercio.

## Notas
Barranco de Loba

**Barranco de Loba** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Ten unha poboación de 16.421 persoas (2025).

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Barranco de Loba ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Delicias Nueva
* Las Delicias
* Los Cerritos
* Minas Santa Cruz
* Pueblito Mejía
* Ríonuevo
*San Antonio

## Notas
Lanza (homónimos)

O termo **Lanza** pode referirse a:

***Lanza**, arma de hasta consistente nun pau de madeira, cunha cabeza en punta.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Lanza**, lugar da parroquia de Tiobre, no concello de Betanzos;
***Lanza Carreira**, lugar da parroquia de Seixalbo, no concello de Ourense;
***O Campo da Lanza**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Boimorto;
***A Lanzada**, lugar da parroquia de Noalla, no concello de Sanxenxo;
***A Lanzada**, lugar da parroquia de San Vicente do Grove, no concello do Grove;
***A Templanza**, lugar da parroquia de Santaballa, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Leis

Como topónimo **Leis** pode referirse a:

;En Galiza
***Leis de Nemancos**, parroquia do concello de Muxía;
****Leis de Nemancos**, lugar de dita parroquia;
***Campo de Leis**, lugar da parroquia de Lubre, no concello de Bergondo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Saleta

O topónimo **A Saleta** pode referirse a:

;En Galiza
***A Saleta**, lugar da parroquia de Vilela, no concello de Outeiro de Rei;
***Campo de Nosa Señora da Saleta**, lugar da parroquia de Presedo, no concello de Abegondo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Salete**, lugar da parroquia de Guillar, no concello de Outeiro de Rei.
María Berdiales

**María Berdiales** foi unha filántropa e benfeitora galega afincada en Vigo, coñecida por ceder parte das súas propiedades ao concello e outras administracións locais.

## Vida persoal
Casada con Manuel Núñez Espinosa (nado en Santiago de Compostela en 1827 e finado en 1880), un emigrante a América que xerou unha gran fortuna, o matrimonio amasou unha gran cantidade de inmobles e terreos na cidade. Practicamente todas as construcións entre as rúas de Manuel Núñez e a Gran Vía pertencían ao matrimonio, incluído o antigo edificio do Concello. Tamén posuían os terreos e remanentes da muralla de Vigo, que foi derruída en 1858 para construír novos inmobles. 

## A rúa de María Berdiales
A denominación da rúa de María Berdiales, que se atopa na converxencia da avenida da Gran Vía e a rúa do Progreso, produciuse grazas á insistencia do seu fillo. Tanto María Berdiales coma o seu marido, Manuel Núñez Espinosa, mercaran un grande inmoble na rúa que leva o nome de María Berdiales, nas esquinas con Gran Vía de ronda de Don Bosco. Posteriormente, dito inmoble foi cedido ao Concello, coa única condición de que se outorgasen dúas rúas coas súas respectivas denominacións a María Berdiales e o seu marido. Finalmente, foi o seu fillo, Ángel Núñez, quen conseguiu que en 1916 se outorgase dita denominación á rúa.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Outros artigos
* Muralla de Vigo
Trixezo

Como topónimo **Trixezo** pode referirse a:

;En Galiza
***Trixezo**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***O Campo de Trixezo**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha.
O Rollo

O topónimo **O Rollo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Rollo**, lugar da parroquia de Quintela, no concello de Castro de Rei;
***O Rollo**, lugar da parroquia de Santa Cristina de Vea, no concello da Estrada;
***O Rollo**, lugar da parroquia de Tui, no concello de Tui;
***O Campo do Rollo**, lugar da parroquia de Baio, no concello de Zas;
***Carollo**, lugar da parroquia de Cardama, no concello de Oroso;
***Dombrollo**, lugar da parroquia de Cotá, no concello de Friol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Trollos**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Outeiro de Rei.
Cochos

O topónimo **Cochos** pode referirse a:

;En Galiza
***Cochos**, lugar da parroquia de Monte Redondo, no concello de Padrenda;
***O Campo dos Cochos**, lugar da parroquia de Rial, no concello de Val do Dubra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Tomás A. Alonso

**Tomás Antonio Alonso Martínez**, máis coñecido como **Tomás Alonso**, nado en Coia (Vigo) o 19 de novembro de 1835 e finado en Buenos Aires en 1906, foi un empresario, benfeitor e filántropo galego. 

## Traxectoria 
Igual que aconteceu con outros benfeitores afincados na cidade, coma Manuel Núñez, María Berdiales ou Ramón Nieto, Alonso foi un dos moitos emigrantes que marcharon a América e xeraron unha fortuna considerábel, o cal lle permitiu volver a Galicia e desenvolver actividades propias das grandes fortunas de por aquel entón, como as actividades empresariais e de banca ou a promoción inmobiliaria, así como a filantropía. Tomás Alonso emigrou, como moitos outros galegos na súa mocidade, desde o porto de Vigo cara a América. De familia traballadora, Alonso residiu varios anos no Uruguai, onde foi quen de acadar unha gran fortuna.

Após de varios anos no Uruguai, Alonso regresou a Vigo, onde se converteu nun dos principais benfeitores do século XIX. Financiou, entre outros proxectos, a fundación de tres escolas en Coia, Castrelos e Bouzas. Finou en Buenos Aires en 1906.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo predilecto de Vigo o 6 de decembro de 1906 e ten, en agradecemento pola súa xenerosidade coa cidade, unha rúa co seu nome.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Emigración
* Ramón Nieto
### Ligazóns externas 
* Tomás A. Alonso, benefactor de Vigo, nace en Coia
Susao

Como topónimo **Susao** pode referirse a:

;En Galiza
***Susao**, lugar da parroquia de Sindrán, no concello de Monforte de Lemos;
***Campo Susao**, lugar da parroquia de Xuances, no concello de Xove;
***Masusao**, lugar da parroquia de Maroxo, no concello de Arzúa;
***Vilasusao**, lugar da parroquia de Farnadeiros, no concello do Corgo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Bande Susaos**, lugar da parroquia de Bande, no concello de Láncara.
Xesteda

Como topónimo **Xesteda** pode referirse a:

;En Galiza
***Xesteda**, parroquia do concello de Cerceda;
****O Campo Xesteda**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Carlos Albarrán

**Carlos Albarrán Sanz**, nado en Badalona o 15 de xaneiro de 1994, é un futbolista español que xoga como lateral dereito no Córdoba, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado dende os oito anos na canteira do Espanyol, ao que chegou procedente do CF Badalona, debutou co Espanyol B na Segunda División B o 12 de maio de 2013, ante o Valencia Mestalla.

Na tempada 2013/14 xogou cedido no Sant Andreu, tamén de Segunda B. Nas seguintes tempadas xogou do Prat, o Llagostera, o Badalona, o Gimnàstic de Tarragona, o Algeciras e o Córdoba.

## Notas
Fernando Conde Montero-Ríos

**Fernando Conde Montero-Ríos**, nado en Vigo en 1938 e finado o 15 de abril de 2001, foi un empresario galego. Formou parte, entre outros proxectos empresariais, do consello de administración de Caixanova, Fundación Provigo e o Consorcio da Zona Franca de Vigo.

## Traxectoria
Fillo de Fernando Conde de Ponte e Josefina Montero-Ríos Becerra, naceu en Vigo en 1938. 

Montero-Ríos licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, malia comezar os estudos universitarios en Universidade de Deusto. Especializouse na área de Dereito Marítimo e, após de traballar en diferentes países, incorporouse á empresa Fernando Conde e Compañía, que por aquel entón era a empresa familiar. En 1978 foi nomeado conselleiro da empresa. Ademais, formou parte dos consellos de administración de Caixanova, do Consorcio da Zona Franca de Vigo ou da Fundación Provigo.

Entre 1984 e o seu pasamento en 2001 foi Presidente da Cámara de Comercio de Vigo. Así, converteuse no terceiro membro da súa familia en formar parte da cámara, fundada precisamente polo seu familiar materno Eugenio Montero-Ríos.

Á marxe da súa actividade empresarial, Montero-Ríos desenvolveu unha gran cantidade actividade non lucrativa, formando parte, entre outros da Asociación de Navieiros e Consignatarios do Porto de Vigo.

## Vida persoal
Casou con María Elvira Barreras Vázquez e foi pai de Pablo e Ana Conde Barreras.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Outros artigos
* Tomás A. Alonso
Patas

O topónimo **Patas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Patas**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo;
***O Campo de Patas**, lugar da parroquia de San Pedro de Muro, no concello de Porto do Son.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Patiñas**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Oleiros.
José Manuel Calderón Portillo

**José Manuel Calderón Portillo**, nado en Paradas o 7 de xaneiro de 2000, é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo no Córdoba, da Segunda División. 

## Traxectoria 
Formado nas canteiras do Marchena, o Calavera e o Real Betis, debutou co Betis Deportivo na Terceira División en 2018.

O 14 de agosto de 2021 debutou co primeiro equipo do Betis na Primeira División, substituíndo ao lesionado Álex Moreno na primeira parte dun partido ante o Mallorca. O 4 de outubro, con todo, o club rescindiu o seu contrato por motivos disciplinarios.

A continuación fichou polo San Fernando, da Primeira Federación. O 1 de xuño de 2022 pasou ao Córdoba CF, onde axiña se fixo coa titularidade, e na tempada 2023-24, conseguiu o ascenso á Segunda División.

## Notas
Rubén Alves

**Rubén González Alves**, nado no Río de Xaneiro o 7 de setembro de 1994, é un futbolista hispano-brasileiro que xoga como defensa no Córdoba, cedido polo CD Tenerife.

## Traxectoria 
Naceu no Río de Xaneiro, de pai vasco e nai brasileira, e aos nove meses trasladouse coa súa familia a Bilbao. Formado como futbolista na canteira do Santutxu FC, debutou co primeiro equipo en 2013, asentándose na titularidade na Terceira División antes de fichar polo Amorebieta, da Segunda División B.

Na tempada 2017/18 xogou no Barakaldo, tamén de Segunda B, mentres que na seguinte campaña fíxoo no Atlético Baleares. No verán de 2019, fichou polo Ibiza e na tempada 2020/21 conseguiu o ascenso á Segunda División. O 14 de xuño de 2022 asinou un contrato por dous anos co Racing de Santander, que viña de ascender a Segunda.

Na primeira parte da tempada 2024/25 xogou no Tenerife, pasando en xaneiro de 2025 ao Córdoba

## Notas
Calamar, Bolívar

**Calamar** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Segundo o censo de 2018, tiña unha poboación de 22&nbsp;474 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Calamar ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Barranca Nueva
* Barranca Vieja
* El Progreso
* Hato Viejo
* Yucal

## Notas
Fuentepiñel

**Fuentepiñel** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 68 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
García de Caamaño de Mendoza

**García de Caamaño de Mendoza**, nado en Galicia no século XV e finado en Rubiáns (Vilagarcía de Arousa), en xaneiro de 1540, foi un nobre e militar galego. Era fillo de García de Caamaño o Fermoso, señor de Vilagarcía, e da súa segunda muller, Inés de Mendoza e Soutomaior.

## Traxectoria 
Participou na conquista de Granada como capitán dos Reis Católicos. En 1478 herdou os patrimonios do seu pai, entre os cales estaban os lugares e portos de Vilagarcía, Rubiáns, Vista Alegre, Arealonga e Barrantes, e o 4 de febreiro de 1535 o rei Carlos I concedeulle o título de I Señor da Casa de Rubiáns. En 1508 solventou amigablemente o preito que a súa liñaxe mantiña co mosteiro de San Martín Pinario.

Contraeu matrimonio con Costanza Sánchez de Bendaña, filla de Vasco Guillelmes, rexedor de Noia, e de Clara Oanes, irmá do bispo Diego de Muros I, do cal naceron sete fillos. Entre eles o primoxénito García Rodríguez de Caamaño (o seu sucesor), Álvaro de Soutomaior (que recibiu as casas de Vista Alegre e Barrantes) e Rodrigo de Mendoza, abade de Teberga.

García de Caamaño outorgou o seu última disposición o 31 de decembro de 1539 e faleceu nos primeiros días do mes de xaneiro de 1540. Foi soterrado, ao igual que a súa esposa, na capela maior da nova conventual franciscana da vila de Noia, cuxo traslado eles mesmos costearan.

## Notas
Matilda Nilsson

**Matilda Nilsson**, nada en Kirkkonummi o 2 de marzo de 1997, é unha xogadora de hóckey sobre xeo finlandesa. Xoga de ala e o seu equipo actual é o Ilves de Tampere da Auroraliiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés.

## Traxectoria 
Matilda Nilsson naceu en Kirkkonummi, un municipio da área metropolitana de Helsinqui, o 2 de marzo de 1997 no seo dunha familia de fala sueca. Na súa localidade natal comezou a patinar aos cinco anos.

No outono de 2022 Nilsson fichou polo Brynäs IF da SDHL, liga profesional feminina de Suecia. Na súa primeira tempada no equipo de Gävle conseguiu 16&nbsp;goles e 12&nbsp;asistencias para un total de 28&nbsp;puntos.

A finais de outubro de 2023 trasladouse a Gotemburgo para xogar no Frölunda HC, tamén na SDHL, para cubrir a baixa por lesión da capitá do equipo Hanna Olsson.

## Notas
Eleccións xerais de Groenlandia de 2025

As **eleccións xerais** celebráronse en Groenlandia o 11 de marzo de 2025 para elixir os 31 membros do Inatsisartut. Os Demócratas de oposición gañaron dez asentos no parlamento groenlandés. Estas eleccións foron as primeiras dende 1987 (con Atassut) nas que un partido de centro se situou primeiro por diante de partidos de esquerdas.

## Contexto 
A independencia foi o tema máis importante das eleccións. O goberno declarou en febreiro de 2024 que a independencia era o seu obxectivo. Nunha rolda de prensa a comezos de 2025, o primeiro ministro independentista Múte Bourup Egede dixo que "xa se comezou a traballar na creación do marco para que Groenlandia sexa un estado independente" e deu a entender que un referendo de independencia podería celebrarse en abril de 2025, en paralelo ás eleccións. Ademais dos cinco partidos que xa tiñan representación no Inatsisartut, un novo sexto partido con foco principal na independencia de Groenlandia, Qulleq, conseguiu acceso ás urnas un mes antes das eleccións.

Porén, logo de que o presidente electo estadounidense, Donald Trump, renovase o seu interese en Groenlandia, Egede minimizou calquera idea de independencia inmediata e, en troques, subliñou a necesidade de reformas na cooperación entre os gobernos de Dinamarca e Groenlandia nunha rolda de prensa en Copenhague o 10 de xaneiro de 2025. Nunha entrevista en Fox News o 16 de xaneiro, Egede afirmou que os groenlandeses non desexan formar parte dos Estados Unidos, e unha enquisa de opinión dese mes mostrou que o 85% dos enquisados ​​se opoñía á proposta, cun 6% a favor e un 9% de inseguros. Antes das eleccións, o líder da oposición Jens Frederik Nielsen (Demócratas) falou en apoio á independencia completa, dicindo en Sky News que Groenlandia "non está á venda".

De cara ás eleccións, o Servizo de Seguridade e Intelixencia Dinamarqués e o Servizo de Intelixencia de Defensa de Dinamarca anunciaron que estaban a controlar activamente os posibles intentos de potencias estranxeiras de influír no resultado das eleccións groenlandesas. Nunha entrevista con TV 2, analistas independentes nomearon aos Estados Unidos, Rusia e a China como posibles instigadores de operacións clandestinas no país.

## Sistema electoral 
Os 31 membros de Inatsisartut son escollidos por representación proporcional nunha única circunscrición nacional. Os asentos son repartidos empregando o método D'Hondt. Aínda que non hai un limiar formal, os partidos necesitan arredor do 3% dos votos totais para conseguir escanos.

## Partidos participantes 
Nas eleccións participaron un total de seis partidos e 213 candidatos:

### Candidatos que se retiraron 
## Resultados 
### Resultados por municipalidades 
## Notas
Capela de Santo Amaro

Existen diversas capelas baixo a advocación de **Santo Amaro**:
;En Galicia

***Capela de Santo Amaro da Arnoia**, en San Amaro (A Arnoia);
***Capela de Santo Amaro de Arra**, en Arra (Sanxenxo);
***Capela de Santo Amaro de Barouta**, en Barouta (Ames);
***Capela de Santo Amaro de Bexo**, en Bexo (San Xoán de Laíño, Dodro);
***Capela de Santo Amaro de Cacheiro**, en Cacheiro (A Canicouva, Pontevedra);
***Capela de Santo Amaro do Castro**, en Castro (Oural, Boqueixón);
***Capela de Santo Amaro do Cotón**, no pazo do Cotón, en Negreira;
***Capela de Santo Amaro de Crespos**, en San Amaro (Crespos, Padrenda);
***Capela de Santo Amaro da Coruña**, xunto ao cemiterio de Santo Amaro da Coruña;
***Capela de Santo Amaro da Estibada**, na Estibada (Petelos, Mos);
***Capela de Santo Amaro dos Fiós**, nos Fiós (Chandrexa, Parada de Sil);
***Capela de Santo Amaro de Frades**, en San Amaro (Frades, Frades);
***Capela de Santo Amaro de Lira**, en Lira (Salvaterra de Miño);
***Capela de Santo Amaro de Matamá**, en San Amaro (Matamá, Vigo);
***Capela de Santo Amaro de Meaño**, en San Amaro (Meaño);
***Capela de Santo Amaro de Meavía**, en Meavía (Forcarei);
***Capela de Santo Amaro de Menduíña**, en Menduíña (Aldán, Cangas);
***Capela de Santo Amaro de Mourente**, en San Amaro (Mourente, Pontevedra);
***Capela de Santo Amaro de Oira**, en Ourense.
***Capela de Santo Amaro de Portela**, en San Amaro (Portela, Barro);
***Capela de Santo Amaro de Traspielas**, en San Amaro (Traspielas, Fornelos de Montes);
***Capela de Santo Amaro de Vilanova de Arousa**, en Vilanova de Arousa.
;En Portugal

* **Capela de Santo Amaro de Alcântara**,  en Lisboa;
* **Capela de Santo Amaro de Cadima**, en Cantanhede (distrito de Coímbra);
* **Capela de Santo Amaro de Ponta do Sol**, en Ponta do Sol (distrito do Funchal);
* **Capela de Santo Amaro de Vilar de Mouros**, en Caminha (distrito de Viana do Castelo).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Teófilo Llorente

**Teófilo Llorente Diraychin**, nado en Vigo o 4 de novembro de 1827 e finado na mesma cidade o 27 de outubro de 1905, foi un nobre, enxeñeiro e militar galego. Tras a súa morte dooulle todo o seu capital ao Concello de Vigo para que se destinase aos máis necesitados. Un ano despois da súa morte, en 1906, outorgóuselle o seu nome á que outrora fora a rúa de Santo Antón en Vigo, que pasou a denominarse rúa Teófilo Llorente en agradecemento pola súa achega.

## Vida persoal
Fillo de José Llorente, coronel de infantaría, e de Juana Diraychin, Teófilo Llorente adicouse a enxeñaría e fixo tamén carreira militar. En xullo de 1844 entrou no exército coma cadete no Colexio Xeral Militar. Dous anos despois, en 1846, ingreso na Escola de Enxeñeiros. Ao terminar a carreira, desenvolveu a súa actividade profesional tanto en Galicia coma no estranxeiro, desenvolvendo traballos en Cuba e Filipinas. Finalmente, xa retirado e por problemas de saúde, regresou á que fora a súa cidade natal, Vigo.

Teófilo Llorente finou o 27 de outubro de 1905. O seu enterro foi sinxelo, sen pompas fúnébres, e na intimidade, respectando as súas derradeiras vontades:

## Legado
Tras a súa morte, Teófilo Llorente outorgoulle toda a súa fortuna ao Concello de Vigo para ser dedicada á beneficiencia.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 

### Outros artigos
* Banco de España
Premio Úrsula Meléndez de Texeda

O **Premio Úrsula Meléndez de Texeda** é un recoñecemento á igualdade de xénero que concede o Concello de Betanzos. Leva o nome de Úrsula Meléndez de Texeda, quen en 1629 a través do seu testamento mandou construír e dotar unha casa-colexio para mozas orfas da vila. O recoñecemento creouse en 2009 por iniciativa da concelleira Esperanza Sánchez.

## Premiadas
*2009 (I edición): Marieta Gómez Sánchez
*2010 (II edición): Consuelo Beade Dopico
*2011 (III edición): Salvadora Corral Delgado e Pilar García Vázquez
*2012 (IV edición): María del Carmen González Madrid
*2013 (V edición): María Luisa Couceiro Seoane e Amalia Leis Bugallo
*2014 (VI edición): Pilar Pérez Prado
*2015 (VII edición): Sandra Mosquera Paredes
*2016 (VIII edición): Judith López Gordo
*2017 (IX edición): Mercedes Casanova Díaz
*2018 (X edición): Beatriz e Victoria Gómez Iglesias (Calzados Escala)

*2019 (XI edición): María Buján Regueira

*2020 (XII edición): Asociación Española Contra o Cancro

*2021 (XIII edición): Carmen Moar

*2022 (XIV edición): Asociación de Mulleres Rurais Liafail
*2023 (XV edición): Ángela Fernández Gómez
*2024 (XVI edición): Consuelo Carro Veiga
*2025 (XVII edición): Dolores Vázquez

## Notas
Praza da Pedra (Vigo)

A **praza da Pedra** é unha praza peonil situada en Vigo.
## Historia
Na praza da Pedra celebrábanse na Idade Media as reunións e foros locais, nas que se tomaban decisións que competían á vila ou se escollían a cargos locais.

No século XIX comezou a se celebrar os mércores e sábados un mercado, onde se. instalaban tenderetes e se comerciaba principalmente con alimentos. Posteriormente, o mercado pasou a celebrarse diariamente, e a zona comercial estendeuse ás zonas lindeiras, coma a rúa Pescadaría, coñecida coma rúa das Ostras.

## Arquitectura e urbanismo
A praza da Pedra está anexa á praza da Igrexa, formando un conxunto arquitectónico continuo. Conforma un área peonil, enlousada en pedra, e que remata nunha pasarela peonil que a conecta coa Laxe e co litoral vigués. Na parte que da ao mar ten un miradoiro, e contén ademais varias escadas que comunican a praza, sobreelevada, coa rúa das Ostras e a rúa de Teófilo Llorente.

A praza contén edificacións de poucas alturas, de estilo medieval, así coma varios bancos e árbores.

Na praza localízase tamén o mercado da Pedra.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Cruceiro da Praza da Pedra, Vigo.jpg|Cruceiro na praza da Pedra.
Ficheiro:Colexiata - Praza da Pedra, Vigo.jpg
Ficheiro:Vigo, Rosalía 01-01a (rúa da Pedra).jpg

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Miguel Martínez López (1996). "Historias sociales, urbanas y mediáticas del casco histórico de Vigo" (pp.&nbsp;313–338), en *Castrelos, 9-10*. 
### Outros artigos
* Praza da Igrexa (Vigo)
* Concatedral de Santa María de Vigo
Gaziantep

**Gaziantep**, historicamente **Aintab** e aínda informalmente chamada **Antep**, é unha cidade importante do centro-sur de Turquía. É a capital da provincia de Gaziantep, na parte máis occidental da rexión turca do Sueste da Anatolia e parcialmente na rexión do Mediterráneo. Atópase aproximadamente a 185 km ao leste de Adana e a 97 km ao norte de Alepo, en Siria. Está bañada polo río Sajur. 

En febreiro de 2023, a cidade foi moi danada polo terremoto de Turquía e Siria de 2023.

## Demografía 
Segundo o censo de 2021, a provincia de Gaziantep (concello metropolitano) albergaba 2&nbsp;130&nbsp;432 habitantes, dos cales 1&nbsp;775&nbsp;904 vivían na área metropolitana formada por dous (de tres) distritos urbanos de Şahinbey e Şehitkamil, xa que Oğubazeli non está conurbado. É a sexta cidade máis poboada de Turquía. Gaziantep é unha cidade diversa na que habitan na súa maioría turcos étnicos e unha minoría significativa de kurdos e refuxiados sirios. Foi poboado historicamente por turcománs, armenios, xudeus e unha multitude doutros grupos étnicos.

## Notas 
## Véxase tamén
Languilla

**Languilla** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 84 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Clemencia, Bolívar

**Clemencia** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Segundo o censo de 2018, tiña unha poboación de 16.365 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Clemencia ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* El Peñique 
* Las Caras

## Notas
Leandro Aroca González

**Leandro Aroca González**, nado en Madrid o 26 de marzo de 1916, foi un político e militar español.

## Traxectoria 
Auxiliar administrativo da Estación Pecuaria Regional de León. Militante das Juventudes Socialistas de León, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado membro do comité provincial con sede en Villamarín con José Arija e Joaquín del Palacio. Despois foi membro do comité das Juventudes Socialistas Unificadas de Xixón, combatiu no exército leal en Asturias chegando a tenente dun batallón de infantería. Coa caída de Asturias foi detido e xulgado por rebelión en consello de guerra o 8 de febreiro de 1938. Condenado a 30 anos, cumpriu condena na prisión de Oviedo, trasladado á prisión de Burgos o 9 de xullo de 1939, pasou á Prisión Central de Figueirido o 8 de setembro de 1940, de onde saíu en liberdade condicional o 26 de xullo de 1943. Instalado en Vigo, pasou á clandestinidade. Foi reclamado polo xuíz militar mediante requisitoria en agosto de 1943. En febreiro de 1945 foi detido acusado de pertencer á Unión Nacional xunto a Mariano Otero Castelao, Jesús Balboa López, Manuel Montero Malvar, Jesús Pérez Bustos, Manuel Álvarez, Cándido Comesaña Fernández, Avelino Álvarez Meana, Xosé Velo Mosquera, Aníbal González Fernández e Rosa González Cabo e xulgados na Coruña na causa 94/45 en maio. Cumpriu condena na Prisión Central de Burgos onde chegou o 23 de outubro de 1946. Saíu en liberdade condicional o 28 de novembro de 1954. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Notas
Coordinadora Feminista Donicela

A **Coordinadora Feminista Donicela** foi unha organización autónoma de mulleres feministas que desenvolveu a súa actividade en Vigo entre os anos 1992 e 2006.
## Traxectoria 
A Coordinadora Feminista Donicela xuntou dúas organizacións preexistentes na mesma localidade: a Coordinadora Feminista de Vigo (CFV) e o Colectivo de Mulleres Feministas Donicela (CMFD).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Perfil na Revista Andaina Segunda época nº 11 páxina 10.
Tiolactona

miniatura|α-, β-, γ- e δ-lactonas (de esquerda a dereita)
As **tiolactonas** son unha clase de compostos heterocíclicos en química orgánica. Son análogos dos compostos máis comúns as lactonas, nas cales un átomo de oxíxeno é substituído por un átomo de xofre. O átomo de xofre está dentro do sistema do anel e adxacente ao grupo carbonilo.

## Química 
As tiolactonas poden prepararse por deshidratación de ácidos carboxílicos que conteñen tiol. As tiolactonas poden volver a ser hidrolizadas a tiol-ácidos en condicións básicas. As β-tiolactonas poden ser abertas por reacción na posición 4 por medio de reaccións nucleofílicas SN2.

## Distribución na natureza 
[miniatura|upright=1.5|A activación do fármaco [clopidogrel (arriba á esquerda) orixina unha tiolactona, que abre o seu anel.]]

As tiolactonas son intermediarios na activación dalgúns fármacos. 

Na natureza, a tiolactona máis común é a homocisteína tiolactona. Prodúcese a partir da homocisteína. Pode xogar un papel en protexer contra danos a proteínas. Os fármacos citiolona e erdosteína son versións modificadas da homocisteína tiolactona.

As tiolactonas atopáronse en péptidos sintetizados por bacterias como *Staphylococcus aureus* para regular o seu sistema de percepción do quórum.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lactona
*Lactama
Carmen Rodríguez Nóvoa

**Carmen Rodríguez Nóvoa**, nada en Abeleda (A Teixeira) en setembro de 1923, é unha política galega.

## Traxectoria 
Única muller de cinco irmáns. Casou obrigada aos vinte anos e tivo un fillo. Sufriu malos tratos e pediu a separacíón legal e anulación do matrimonio en 1946. Instalouse en Ourense. Posteriormente casou con Juan Antonio Dopazo. Foi a primeira muller militante do PSOE de Ourense. Formou parte da lista do PSOE por Ourense nas eleccións de 1996. É presidenta de honra do PSOE de Ourense.

## Recoñecementos 
Premio Con-Memoria 2023 do PSOE.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carmen Rodríguez Nóvoa en Historia das nosas mulleres ourensás.
### Ligazóns externas 
* Antes de la Guerra Civil, mi padre ya me transmitía ideas progresistas». Entrevista en *La Voz de Galicia*, 17-3-2019.
Ruth Etting

**Ruth Etting**, nada en David City o 23 de novembro de 1896 e finada en Colorado Springs o 24 de setembro de 1978, foi unha cantante e actriz estadounidense, de grande éxito nas décadas de 1920 e 1930. Gravou máis de sesenta discos. Os seus maiores éxitos foron "Shine On Harvest Moon", "Ten Cents a Dance" e "Love Me or Leave Me" e as gravacións máis populares inclúen "Button Up Your Overcoat", "Mean to Me", "Exactly like you" e "Shaking the Blues Away".

## Traxectoria 
Ruth Etting naceu en Nebraska, mais deixou o seu fogar aos dezasete anos para entrar nunha escola de artes en Chicago. Conseguiu un traballo para deseñar vestidos para os empregados, cantantes e bailaríns, do club Marigold Gardens.

Converteuse en cantante do club e despois casou co gangster Martin "Moe the Gimp" Snyder o 12 de xullo de 1922. Snyder promoveu a súa carreira, conseguindo aparicións na radio e un contrato de exclusividade con Columbia Records. Etting debutou en Broadway co espectáculo *Ziegfeld Follies of 1927*, e participou noutros espectáculos nun rápido ascenso. Entre esas obras figuran *Simple Simon* e *Whoopee!*. En Hollywood participou nunha longa serie de curtametraxes entre 1929 e 1936, alén de tres longametraxes en 1933 e 1934. En 1936 ela debutou en Londres en *Transatlantic Rhythm* de Ray Henderson.

Etting divorciouse de Moe Snyder o 30 de novembro de 1937. Ela namorárase do pianista Myrl Alderman que en 1938 levou un tiro e ficou ferido nunha discusión co ex marido de Etting. Snyder foi condenado por tentativa de homicidio mais apelou e saíu da cadeia despois dun ano. Etting casou con Alderman en decembro de 1938. O escándalo e o xuízo sensacionalista nos Ánxeles puxeron fin á carreira de Etting, aínda que conseguiu presentar durante un curto período un programa de radio en 1947. Alderman morreu o 16 de novembro de 1966.

Ruth Etting morreu en Colorado Springs, Colorado en 1978, aos 81 anos de idade.

## Na cultura popular 
A súa vida foi a base para o filme de 1955 *Love Me or Leave Me*, con Doris Day e James Cagney.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
*Ruth Etting 
*Biografia de Ruth Etting
(9605) A Coruña

**(9605) A Coruña** é un asteroide do cinto principal descuberto e nomeado por Orlando A. Naranjo Villarroel desde o Observatorio Astronómico Nacional de Llano do Hato (Mérida, Venezuela). Toma o seu nome da cidade da Coruña.

## Caracterización 
(9605) A Coruña do cinto principal foi descuberto o 11 de xaneiro de 1992. Ten unha órbita caracterizada por un semieixe maior de 2,41 UA, unha excentricidade de 0,18 e unha inclinación de 2,68° en relación á eclíptica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cinto de asteroides
* Lista de asteroides
Santa Rosa, Bolívar

**Santa Rosa** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 23.042 habitantes. Atópase a 24 quilómetros da capital departamental, Cartaxena de Indias. Foi fundado o 3 de xullo de 1730.

## Notas
Campo escalar

Un **campo escalar** é unha función de varias variábeis que asocia un único número (ou *escalar*) con cada punto do espazo. Os campos escalares úsanse en física para representar variacións espaciais de cantidades escalares.

## Definición 
Un campo escalar é unha forma  .

:  F(\mathbf{x}): \mathbb{R}^n \rightarrow \mathbb{R}

Ou

:  F(\mathbf{x}): \mathbb{R}^n \rightarrow \Complex

onde **x** é un vector de Rn.

O campo escalar pódese visualizar como un espazo *n* -dimensional cun número complexo ou real unido a cada punto do espazo.

A derivada dun campo escalar dá como resultado un campo vectorial chamado gradiente .

En física, un campo chámase campo escalar cando a cantidade física medíbel se caracteriza por un valor numérico seguido xeralmente dunha unidade física.

## Exemplo 
dereita|miniatura| Un campo en \mathbb{R}^2 da forma z=x^2 -y^2.
A imaxe da dereita é unha representación gráfica do seguinte campo escalar:

: f:\begin{array}{rcl} \R^2 & \to & \R \\ (x,y) & \mapsto & z=x^2-y^2\end{array}

O punto en vermello é un punto crítico da función, o punto onde desaparece o gradiente. Este é en particular un punto de sela: representa un máximo nunha dirección e un mínimo na outra.

## Usos en física 
* Na física clásica, a temperatura, o potencial eléctrico, a presión, o potencial químico e en xeral todas as cantidades escalares intensivas son campos escalares  .
* En física cuántica, a función de onda é un campo escalar de valor complexo.
* En física teórica e cosmoloxía, o campo de inflación, o campo de Higgs grande unificado e o campo de Higgs electrodébil aínda son hipotéticos campos escalares invocados para explicar varias etapas cruciais da historia temperá do Universo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campo vectorial
* Escalar
Supercondensador

miniatura|Supercondensadores.
Un **supercondensador** ou **ultracondensador** é un condensador electroquímico que ten unha densidade de enerxía extraordinariamente alta.
miniatura|Supercondensadores.
Teñen aplicacións no campo dos vehículos híbridos como almacenamento complementario de enerxía e no futuro destínanse a substituír as baterías.

## Características 
Como dispositivo de almacenamento de enerxía ten varias vantaxes sobre as baterías.

### Vantaxes 
* Alta relación de carga e descarga, por unidade de tempo
* Baixa degradación despois de centos de miles de ciclos (descarga/recarga)
* Boa reversibilidade
* Baixa toxicidade dos materiais empregados
* Alta eficiencia do ciclo

### Desvantaxes 
* A cantidade de enerxía almacenada por unidade de peso aínda é considerablemente menor que nunha batería electroquímica (3 a 5 Wh/kg dun supercondensador fronte aos 30-40 Wh/kg dunha batería). Pero a investigación avanza en ambos os campos: supercondensadores de grafeno de 131 Wh/kg no Instituto de Ciencia e Tecnoloxía de Gwangju (Corea do Sur). 
* O voltaxe varía coa enerxía almacenada. Requírense circuítos electrónicos e de control sofisticados para almacenar e recuperar enerxía de forma eficaz.
* Ten a maior absorción dieléctrica de todos os tipos de condensadores.

## Historia 
O primeiro supercondensador, baseado nun mecanismo de dobre capa, foi desenvolvido en 1957 por General Electric utilizando un eléctrodo de carbono poroso. Crese que a enerxía estaba almacenada nos poros de carbono e presentaba unha capacidade extraordinariamente alta. Nese momento non se coñecía o mecanismo. Foi a Standard Oil Company de Cleveland (Ohio) en 1966 a que patentou un dispositivo que almacenaba enerxía nunha interface de dobre capa.

## Logros 
En 2015 anunciouse o desenvolvemento de supercondensadores de grafeno de 10&nbsp;000 F.

En 2016 a Universidade de Surrey (Inglaterra) anunciou supercondensadores cunha capacidade 100 veces maior que os actuais.

## Supercondensadores nos vehículos 
A pesar de ser voluminosos, atopámolos en:

*Autobuses eléctricos: Permiten desprazamentos de poucas paradas pola súa menor capacidade enerxética, pero son máis económicos e duradeiros que os equipados con baterías grandes. Para a carga equipan o teito da marquesiña da parada do autobús con supercondensadores, que se cargan entre chegadas do autobús.

*Transbordadores: O Ar Vag Tredan: o primeiro ferry eléctrico con supercondensadores en lugar de baterías.

## Notas 
## Véxase tamén  
### Ligazóns externas 
* PESWiki.com - Supercapacitor de nanotubos de carbono do MIT Research Marketers  .
Simití

**Simití** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 20.209 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Simití ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Ánimas Altas
* Ánimas Bajas
* Campo Payares
* El Diamante
* El Piñal
* Garzal
* Las Aceitunas
* Las Brisas
* Las Palmeras
* Monterrey
* Paraíso
* Pata Pelá (Campo Hermoso)
* Sabana de San Luis
* San Blas
* San Joaquín
* San Luis
* Veracruz (Cerro de Burgos)

## Notas
Soplaviento

**Soplaviento** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Bolívar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 11.701 habitantes. Atópase a 55 km da capital do departamento, Cartaxena de Indias. Limita polo norte co departamento de Atlántico, polo sur con Mahates, polo oeste con San Estanislao e polo leste con San Cristóbal.

## Notas
Lupe Ces

**Lupe Ces Rioboo**, nada en Caranza (Ferrol) o 26 de febreiro de 1957, é unha mestra e activista social galega.

## Traxectoria 
Foi unha das fundadoras de Mulleres Nacionalistas Galegas en 1984. Integrante da Marcha Mundial das Mulleres e da Rede Social de Ferrol Terra. Forma parte do Consello Editorial de Altermundo e do Colectivo Ártabra 21. Participa nas Marchas da Dignidade. Colabora en *Nós Diario*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "O feminismo mudou a conciencia das mulleres galegas". Entrevista en adiante.gal
Luisa Ocampo

**María Luisa Ocampo Pereira**, nada en Vigo en 1950, é unha activista social galega.

## Traxectoria 
Neta de Ernestina Otero. Traballadora da sanidade pública. Militande do MCG, encabezou a candidatura da coalición LCR-MCG por Ourense nas eleccións galegas de 1981. Foi unha das fundadoras de Mulleres Nacionalistas Galegas. É membro do Consello Municipal da Muller de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* “Unha das nosas primeiras accións foi a defensa dunha muller acusada de adulterio”. Entrevista en *Faro de Vigo*.