Aldaolado

[dereita|miniatura|María Lado e Lucía Aldao no [Liceo Mutante, 2015.]]
**Aldaolado** é un dúo poético-musical formado en 2005 e composto por Lucía Aldao e María Lado.

## Traxectoria 
Aldaolado realiza unha mestura de poesía con humor e música de carácter transgresor, nun exercicio de comunicación directa co espectador. Naceu en 2005 da unión das poetisas Lucía Aldao e María Lado, coa intención de participar no proxecto chamado Translítera, dirixido por Rafa Xaneiro e producido polo Consello da Cultura Galega. Presentaron nel o espectáculo *Onde estea un cubata que se quite un soneto*. A súa intención foi dende ese momento ofrecer poesía dun xeito amable e divertido á vez que elas gozaban recitando. Dende entón o grupo foi aumentando a audiencia, destacando a súa presenza no Luar en dúas ocasións.

### Natureza dos textos 
Os textos son normalmente propios, mais tamén realizan versións. Ambas son autoras dunha ampla obra. As pezas que van introducindo sempre varían en función do día e a situación en concreto, polo que os espectáculos nunca teñen os números fixados e van introducindo pezas novas deixándose levar pola improvisación.

A temática dos textos, a pesar de ser presentados dun xeito ameno, son na súa maioría serios. Poden atoparse narracións de historias e anécdotas divertidas antes do poema, ou a entoación dos mesmos cun afán máis chistoso. A pesar disto, os poemas son na súa maioría serios, de ton melancólico ou escuro. A risa está reducida ao exterior do poema.

Lucía e María fan os directos xuntas, mais non interveñen na escrita da outra. Cada unha ten o seu estilo e tipo de textos, uns máis narrativos, e outros máis subxectivos.

O programa de Aldaolado conta cun espectáculo dinámico, no que se persegue participación do público. Pretenden provocar a gargallada mediante xogos de “*eu nunca*”, creando poemas colectivos ou concursos. Esta interacción vai na liña de demostrar que de calquera cousa se pode facer poesía e que calquera pode facela. Dese xeito falan da lingua, da muller ou das súas propias experiencias nunha celebración da poesía, a alegría e a vida, tentando demostrar que un poema pode cambiar a realidade.

### Natureza do espectáculo 
[dereita|miniatura|[Día das Letras Galegas 2023.]]
Teoricamente fan recitais, pero na práctica os seus espectáculos convértense nunha mestura entre recital, concerto e narración de contos e historias, centrándose nas aventuras e desventuras dos poetas. Os seus recitais unen lectura de poemas propios, humor e música en directo, dun xeito fresco e cunha importante dose de participación do público. Pretenden que o espectador se transforme nun autor dadaísta a través xogos. Mais tamén, a parte de recitar poemas, abondan os acompañamentos de música en directo, mesmo nalgunha ocasión versionando cancións orixinalmente en castelán. Deste xeito, achegan a poesía á xente dunha forma máis rechamante, pretendendo eliminar prexuízos sobre a idea da rixidez da poesía. Adoitan actuar en festivais, festas, centros escolares, teatros, bares e outros eventos.

### Lingua 
Recitan en galego, mais cando actúan fóra de Galicia só o empregan se non compromete a comprensión coa lingua do público, como co castelán ou o portugués. Cando saen fóra do territorio peninsular, como en Irlanda, adoitan traducir textos á lingua do país.

En canto á súa crítica acerca da situación do idioma galego, nos seus espectáculos denuncian que nas cidades apenas se emprega, mentres que nos arrabaldes —especialmente en centros de ensino pequenos— é moi alto o número de falantes. Por fin, animan a eliminar complexos como o autoodio por falar o galego.

## Espectáculos 
* *Onde estea un cubata que se quite un soneto* (2005)
* *Poeta de mierda* (2006)
* *Moita poesía, pouca diversión* (2011)
* *Con dez poemas por barba* (2013) 
* *After* (2014)
* *Somos Nós* (2014)
* *Sempre en Ibiza* (2015)
* *Pendanca e Oso* (2015)
* *Cría fama e bótate a correr* (2017)
* *Porque si* (2018)
* *Furia necesaria* (2019)

## Discos 
* *Casa!* (2021). Temas: "Froita ofrecida, Por que non hai flores?, Tirámonos en bomba, O amor prehistórico, Prohibido pintar, Atractivas e talentosas".
* *Forestal* (2023). Coa compañía musical de Violeta Mosquera (batería), Macarena Montesinos (baixo) e Rubén Abad (guitarra), nun traballo de Mig Seoane.. Temas: "Odias a poesía, Nancy Mourín Varela, Furia necesaria, Por que non nos volvemos bicar, Forestal, Donas e señoras da escuridade e da risa".

## Poesía 
* *Ninguén morreu de ler poesía* (2020). Vigo: Xerais. 96 páxs. ISBN 978-84-9121-642-1. ePub: ISBN 978-84-9121-640-7.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mocidade. Voceiro nacional de Galiza Nova 2017 número 43.
* http://ocio.laopinioncoruna.es/agenda/noticias/nws-402364-no-recital-facemos-xogos-crear-poema-colectivo-coa-xente-e-sacar-tension.html
* Pendanca e Oso, espectáculo emitido en Youtube 
* Lingua proletaria bilingüe espectáculo emitido en Youtube