open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Suso Lista

**Jesús Lista Neira**, máis coñecido como **Suso Lista**, nado en Corme (Ponteceso) o 2 de abril de 1962, é un actor e escritor galego.

## Traxectoria 
Pasou a súa infancia entre Corme e Cheste, Valencia. Aos 16 anos embarcou como mariño mercante e percorreu Europa e o norte de África. Aos 25 anos instalouse como percebeiro na súa localidade natal, traballando como percebeiro, actividade que combina coa participación como actor secundario en mais de 40 capítulos da serie *Mareas vivas*, tamén en películas para televisión como *A rosa de Alexandría*, *Chapapote... o no* ou *A mariñeira de Quilmas*, e foi protagonista de máis de 50 curtametraxes rodadas en Galicia e León. Foi guionista de curtas como *A crise da pesca* ou *Matreros de medianoite*, sendo tamén actor e guionista do documental *Ida e volta*, preseleccionado para os Premios Mestre Mateo 2007.

Ten un programa semanal na Radio Libre da Costa da Morte Radio Roncudo, chamado *O Embigho do Fin do Mundo*.

## Filmografía incompleta 
### Series e películas de Televisión 
* *Mareas vivas*
* *Rías Baixas*
* *Libro de familia*
* *Os Atlánticos*
* *Padre Casares*
* *Matalobos*
* *A rosa de Alexandría*
* *Chapapote... o no*
* *A mariñeira de Quilmas*
* *Para mariñeiros, nós* (2010- )

### Longametraxes 
* *A mariñeira* (Antón Dobao, 2007)
* *Cela 211* (Daniel Monzón, 2009)

### Curtametraxes 
* *A crise da pesca*
* *Matreros de medianoite*

### Documentais 
* *Ida e volta*

## Obra literaria 
### Narrativa 
* *Salseiros* (2014). Edicións Embora.
* *Xeixos* (2015). Edicións Embora.
* *Charamuscas* (2017). Edicións Embora.
* *Como a roda do muíño* (2020). Edicións Embora. Novela.
*

## Premios literarios 
* Premio da Audiencia do VII Premio de *Teatro Radiofónico* do *Diario Cultural* da Radio Galega no 2013, por *O demo nunca dorme*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Suso Lista
Helen Keller

**Helen Adams Keller**, nada en Tuscumbia (Alabama) o 27 de xuño de 1880 e finada en Westport (Connecticut) o 1 de xuño de 1968, foi unha escritora, conferencista e activista social estadounidense.

## Traxectoria 
Helen Keller quedou cega e xorda desde pícara, debido a unha doenza diagnosticada na época como febre cerebral (posiblemente foi escarlatina ou sarampelo). Malia os obstáculos, tornouse nunha das máis notábeis personalidades do século XX. Ela sentía as ondulacións dos paxaros a través das copas e pólas das árbores dalgún parque onde ela paseaba.
 
Deveu unha famosa escritora, filósofa e conferenciante, cun extenso traballo que desenvolveu en favor das persoas portadoras de eivas. Anne Sullivan foi a súa profesora, compañeira e protectora.

### Formación e recoñecementos 
En 1904 graduouse como bacharel en filosofía polo Radcliffe College. A institución agraciouna co premio Alumno Destacado no 50° aniversario da súa formación. Falaba francés, latín e alemán.

Ao longo da vida foi agraciada con títulos e diplomas honorarios de institucións como a universidade Harvard, e universidades da Escocia, Alemaña, India e Suráfrica. En 1952 foi nomeada Cabaleiro da Lexión de Honra da Francia. Foi condecorada coa Orde do Cruceiro do Sur (Brasil) e coa do Tesouro Sagrado (Xapón), entre outras.

Foi membro honorario de varias sociedades científicas e organizacións filantrópicas nos cinco continentes.

En 1902 estreouse na literatura publicando a súa autobiografía *The Story of my Life*. Dito libro foi traducido ao castelán por Carmen de Burgos. Despois iniciou a súa carreira no xornalismo, escribindo artigos no *Ladies Home Journal*. A partir de entón non parou de escribir.

En 2024 a compañía de teatro  Chévere estreou o espectáculo *Hellen Keller, a muller marabilla?*. 

## Obra 
* *Optimism: An Essay*
* *Out of the dark: essays, letters, and addresses on physical and social vision*
* *The world I live in*
* *Light in My Darkness* (publicado como *My religion* en 1927)
* *The miracle of life*
* *The Story of my Life*
* *Peace at eventide*
* *The Song of the Stone Wall*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguaxe humana
* *O milagre de Anna Sullivan*

### Ligazóns externas 
* Helen Keller - Lions Club
* Helen Keller international (En inglés)
* Museu online (En inglés)
* Obras dixitalizadas: en OpenLibraryGutemberg Project e Open MLOL
Mother Jones (revista)

***Mother Jones*** é unha revista independente e sen fins lucrativos distribuída de acordo cos termos dos valores da política progresista e coñecida polas reportaxes de investigación.

## Historia e características 
É unha revista nos padróns xerais de orientación política da á esquerdista estadounidense. A vencedora en 2001 do National Magazine Award en Excelencia Xeral, *Mother Jones* fora nomeada para o National Magazine Award nove veces e gañouno catro veces.

Cunha tirada de 233.000 exemplares, *Mother Jones* é longamente a máis lida publicación progresista dos Estados Unidos. Monika Bauerlein e Clara Jeffery traballan como coeditoras.

A revista foi nomeada en homenaxe a Mary Harris Jones, Nai Jones, nacida Mary Harris en 1837 en Irlanda, e morreu en 1930 nos EUA. Iniciou a misión de producir un xornalismo revelador que informase e inspirase a busca por un mundo mellor.
Harriet Tubman

**Harriet Tubman**, nada **Araminta Ross** o 6 de marzo de 1822 e finada o 10 de marzo de 1913, foi unha abolicionista e activista social estadounidense. Despois de escapar da escravitude, Tubman realizou unhas 13 misións para rescatar a unhas 70 persoas escravas, incluíndo a súa familia e amigos, Despois da aprobación da Lei de Escravos Fuxitivos de 1850, axudou a guiar aos escapados máis ao norte cara á América do Norte Británica (Canadá), e axudou aos liberados a atopar traballo. Tubman coñeceu a John Brown en 1858 e axudoulle a planificar e recrutar partidarios para a súa incursión de 1859 en Harpers Ferry.

Cando comezou a Guerra Civil, Tubman traballou para o Exército da Unión, primeiro como cociñeira e enfermeira, e despois como exploradora armada e espía. Pola súa orientación na incursión de Combahee Ferry, que liberou a máis de 700 persoas escravas, é amplamente acreditada como a primeira muller en liderar unha operación militar armada nos Estados Unidos. Despois da guerra, retirouse á casa familiar nunha propiedade que comprara en 1859 en Auburn, Nova York, onde coidou dos seus pais anciáns. Estivo activa no movemento do sufraxio feminino ata que a alcanzou a enfermidade e foi ingresada nun fogar para anciáns afroamericanos, que axudara a establecer anos antes. Tubman é comunmente vista como unha icona de coraxe e liberdade.

## Notas
Keira Knightley

**Keira Christina Knightley**, nada en Teddington, Londres, Reino Unido, o 26 de marzo de 1985, é unha actriz e modelo británica.
## Traxectoria 
É a filla do actor de teatro Will Knightley e da escritora Sharman MacDonald. Sufriu dislexia de nena, que superou relativamente pronto. Ten un irmán máis vello músico, chamado Caleb. Keira apareceu en programas de televisión desde que tiña 6 anos, dando o salto ao cine co personaxe de Natasha Jordan na película A Village Affair de Moira Armstrong.

A súa primeira aparición en Hollywood foi interpretando a Sabé, a encargada de suplantar á raíña Padmé Naberrie Amidala en Star Wars: Episode I - The Phantom Menace de George Lucas. Knightley deuse a coñecer grazas ó seu papel coprotagonista na exitosa comedia social británica *Bend It Like Beckham*, no ano 2002 e saltou definitivamente á fama ó participar en 2003 en *Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl* de Gore Verbinski, no papel de Elizabeth Swann. Recibiu un nomeamento ó Oscar á Mellor Actriz en 2006 polo seu papel de Elizabeth Bennett na adaptación cinematográfica da novela do século XVIII de Jane Austen *Pride & Prejudice* (Orgullo e prexuízo).

Participou e protagonizado películas como *Love Actually* (2003), *King Arthur* (2004), *Domino* (2005) ou *The Jacket* (2005), ademais da exitosa saga de Disney, Pirates of the Caribbean.

## Filmografía 
## Premios 
### Oscars 
### Globos de Ouro 
## Véxase tamén
Love Actually

***Love Actually*** é unha comedia romántica escrita e dirixida por Richard Curtis que foi estreada no 2003. O filme, que entrelaza unha serie de historias divertidas co amor como punto común, supuxo o debut do exitoso guionista cinematográfico inglés Richard Curtis e reuniu a un elenco composto maioritariamente de actores británicos.

A estrea de Love Actually en Inglaterra tivo lugar no Leicester Square en Londres o 16 de novembro de 2003. O seu título é a abreviatura de *Love Actually Is All Around* que vén a significar que "en realidade o amor está en todas partes".

## Personaxes 
* Hugh Grant como Primeiro Ministro
* Colin Firth como Jamie Bennett
* Sienna Guillory como Namorada de Jamie
* Liam Neeson como Daniel
* Lulu Popplewell como Daisy
* Emma Thompson como Karen
* Kris Marshall como Colin Frissell
* Heike Makatsch como Mia
* Martin Freeman como John
* Joanna Page como Just Judy
* Chiwetel Ejiofor como Peter
* Andrew Lincoln como Mark
* Keira Knightley como Juliet
* Nina Sosanya como Annie
* Martine McCutcheon como Natalie
* Laura Linney como Sarah
* Thomas Sangster como Sam
* Alan Rickman como Harry
* Rodrigo Santoro como Karl
* Rowan Atkinson como Rufus
* Claudia Schiffer como Carol
* Bill Nighy como Billy Mack
* Gregor Fisher como Joe
* Rory MacGregor como Enxeñeiro
* Lúcia Moniz como Sofia Barros
* Shannon Elizabeth como Harriet
* Denise Richards como Carla
* January Jones como Jeannie
* Elisha Cuthbert

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Galería de imaxes de Muxía

**Galería de imaxes** do concello de Muxía na provincia da Coruña.

## Muxía 

Ficheiro:Muxía._Galicia_09.jpg|Vista dende Muxía.
Ficheiro:Muxia1Marenegra1eue.jpg|Operario limpando nas praias de **Muxía** o chapapote procedente da marea negra do Prestige, nas datas posteriores ao 13 de novembro de 2002.
Ficheiro:Praia de Muxía, Galiza.jpg|Praia de Muxía.
Ficheiro:Solpor en Muxía, Galiza.jpg|Solpor en Muxía.
Ficheiro:Temporal en Muxía.jpg|Temporal en Muxía.
Ficheiro:Mar de fondo, Muxía.jpg|Mar de fondo.
Ficheiro:Muxía, Galicia (Spain). Cadro.jpg
Ficheiro:Muxía, Galiza.jpg

## Porto de Muxía 

Ficheiro:Porto de Muxía, Galiza.jpg|Porto de Muxía.
Ficheiro:Porto de Muxía, Galiza 2.jpg|Porto de Muxía.

## A Ferida, escultura de Alberto Bañuelos-Fournier 

Ficheiro:A Ferida escultura en Muxía 05.jpg
Ficheiro:A Ferida escultura en Muxía 01.jpg
Ficheiro:A Ferida escultura en Muxía 02.jpg
Ficheiro:A Ferida escultura en Muxía 03.jpg
Ficheiro:A Ferida escultura en Muxía 04.jpg
Ficheiro:Monumento fronte ó Santuario da Virxe da Barca, Muxía.jpg|Pedra da Ferida
Ficheiro:Muxía.Pedra da Ferida.jpg|Monumento que lembra a desgraza do Prestige

## Santuario da Virxe da Barca 

Ficheiro:Vistas do Santuario da Virxe da Barca, Muxía, Galiza.jpg|Santuario da Virxe da Barca
Ficheiro:Porta no Santuario da Virxe da Barca, Muxía.jpg|Entrada
Ficheiro:Escaleiras no Santuario da Virxe da Barca, Muxía, Galiza.jpg|Escaleiras
Ficheiro:Vistas desde o Santuario da Virxe da Barca, Muxía, Galicia.jpg|Vistas desde o Santuario

## San Xulián de Moraime 

Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 1.jpg|San Xulián de Moraime.
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 2.jpg|Casa reitoral.
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_287.jpg|Interior.
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 278.jpg
Ficheiro:Camposanto Moraime, Muxía.jpg|Cemiterio de San Xulián de Moraime.
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_286.jpg|Acceso.
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_291.jpg|Acceso.
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 292.jpg|Vista.
Ficheiro:S Xulián de Moraime.Muxía.Galicia.jpg|Acceso.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Muxía
*Eleccións municipais en Muxía
La comunidad

***La comunidad*** é unha película española dirixida por Álex de la Iglesia no ano 2000. Conta cun guión do propio de la Iglesia e Jorge Guerricaechevarría e cun elenco coral cheo de caras coñecidas do cine español e encabezado por Carmen Maura.

## Sinopse 
O filme ambiéntase nunha disparatada comunidade de veciños na que Julia (Carmen Maura), vendedora de pisos que traballa para unha inmobiliaria, descobre unha importante cantidade de diñeiro agochado na casa dun veciño falecido. A partir de aí terá que enfrontarse a unha comunidade de veciños disposta a repartir os cartos.

## Elenco 
* Carmen Maura - Julia
* Emilio Gutiérrez Caba - Emilio
* Terele Pávez - Ramona
* Jesús Bonilla - Ricardo
* Kiti Mánver - Dolores
* Marta Fernández Muro - Paquita
* Sancho Gracia - Castro
* Enrique Villén - Domínguez
* Eduardo Gómez - García 
* Manuel Tejada - Chueca
* Paca Gabaldón - Hortensia
* Ion Gabola - Padioleiro

## Premios 
* Premios Goya 2001 
** Mellor actriz: Carmen Maura 
** Mellor actor secundario: Emilio Gutiérrez Caba
** Mellores efectos especiais
* Festival Internacional de Cine de Donostia 2000
** Cuncha de prata á mellor actriz a Carmen Maura
* Premios da Unión de actores de Madrid 2001 
** Mellor actriz de cine: Carmen Maura
** Mellor actor secundario: Emilio Gutiérrez Caba
** Mellor interpretación secundaria: Terele Pávez
* Premios do CEC (Círculo de escritores cinematográficos)
** Mellor actriz: Carmen Maura
** Mellor actor secundario: Emilio Gutiérrez Caba 
** Mellor montaxe

## Notas
Marlango

**Marlango** é un grupo musical español, influído pola atmosfera musical de Tom Waits, formado en 2002 en Madrid. Os integrantes do grupo son Leonor Watling, Alejandro Pelayo e Óscar Ybarra.

## Historia 
En 1998, Leonor e Alejandro gravaron unha maqueta con catorce temas para piano e voz onde xa se encontraba o núcleo do que sería o seu primeiro álbum. No inverno de 2002, o neoiorquino Óscar Ybarra, acabado de instalar en Madrid, escoita o material e decide incorporarse ó proxecto. Entre os tres dan forma a un traballo que ve a luz en febreiro de 2004.

Este disco, *Marlango*, ten influencias que van do rock ó jazz, da música dalgún cabaré de entreguerras á banda sonora dunha película de David Lynch. Despois dun ano de concertos por toda España, Portugal e o Xapón, e de recibir de mans de Pedro Almodóvar un disco de ouro polas primeiras 50.000 copias vendidas, en setembro de 2005 publican o seu segundo álbum, **Automatic imperfection**, que tamén consegue o disco de ouro en España. En 2006 fichan pola discográfica Universal, coa que publican unha edición especial do seu primeiro álbum, ademais de editalo en moitos países.

O 25 de setembro de 2007 editouse o seu terceiro álbum de estudio The electrical morning.

## Discografía 
* *Marlango* (2004)
* *Automatic Imperfection* (2005)
* *Selection* (2007) (versión estendida do primeiro disco)
* *The Electrical Morning* (2007)
* *Life in the Treehouse* (2010)
* *Un día extraordinario* (2012)
* *El Porvenir* (2014)

### Colaboracións 
* *Arde la calle (Tributo a Radio Futura)* (2004): "Semilla negra"
* B.S.O. de *Malas temporadas* (2005): "Vete"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía actualizada
* Páxina oficial de Marlango
* Crítica dos seus discos e recompilatorios
* Páxina sobre Leonor Watling e Marlango
* (https://web.archive.org/web/20070817005646/http://groups.msn.com/marlango Amigos de Marlango]
Pablo Cavallero

**Pablo Cavallero** (Lomas de Zamora, 13 de abril de 1974) é un exfutbolista arxentino. Xogaba como porteiro.

Xogou para varios clubs incluíndo Club Atlético Vélez Sarsfield, Unión de Santa Fe, Reial Club Deportiu Espanyol e o Real Club Celta de Vigo, co que gañou o Trofeo Zamora no ano 2003, Levante UD e rematando a súa carreira deportiva no Club Atlético Peñarol
 
Cavallero xogou na selección arxentina e participou nas Olimpiadas de 1986 e os mundiais de 1998 e 2002.

## Palmarés 
* 1996 : Medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 1996 coa Selección Arxentina.
* 1999-2000 : Copa del Rey de España vo RCD Espanyol 
* 2000 : Copa Intertoto da UEFA co Celta de Vigo
* 2002-2003 : Trofeo Zamora co Celta de Vigo
* Subcampión da Copa América 2004 coa Selección Arxentina
Mastia

**Mastia** ou **Massia de Tarse**, é o nome dunha antiga cidade ibérica, da tribo dos mastienos, pertencente á confederación tartesa, situada no sueste da península que tradicionalmente foi asociada á cidade de Cartaxena.

## Historia 
[miniatura|250px|[Cráter (vasilla)|Cráter grego do poboado ibérico dos Netos, Cartagena. Mostra do troco comercial ibérico co oriente.]]
A primeira descrición da cidade de Mastia aparece na obra intitulada *Ora Maritima*, do poeta latino *Rufo Festo Avieno*, do século IV d.C., aínda que as súas fontes son moito máis antigas, do século VI antes de Cristo. A descrición que dela fai Avieno di desta maneira:

Non hai probas definitivas de que se refira á cidade de Cartagena, aínda que polo contexto e o resto de descricións de accidentes xeográficos que anteceden e seguen a estes versos, semella que poida referirse a esta cidade. Tamén houbo estudosos que localizaron Mastia nalgún lugar próximo a Mazarrón. Hai unha referencia a Mastia no tratado entre Roma e Cartago do ano 348 adC, como "Μαστια Ταρσειον" (Mastia dos Tartesios), que marcaba o lindeiro que podía atinxir Roma na Península Ibérica. Por Hecateo de Mileto sabemos que algunhas cidades dependían ou estaban baixo o ámbito de influencia de Mastia, así menciona:

- Sixos dos Mastienos. A única que con certa seguridade pode identificarse. Trátase de Sexi (a actual Almuñécar) A súa riqueza mineira, pesqueira e agrícola foi a causa de que o reino de Tartessos a mantivese na súa área de influencia.

## Fundación de Qart Hadasht 
A primeira constancia da existencia de Cartaxena refírese á fundación arredor do ano 227 adC. da cidade de *Qart Hadasht* ('Cidade Nova'), principal colonia cartaxinesa en Iberia, polo xeral cartaxinés Asdrúbal o Belo, xenro do xeneral Hamílcar Barca.

A cultura tartesa estaba xa fortemente desarraigada pola influencia da cultura púnica, así que se supón que Asdrúbal simplemente refundiu e fortificou a cidade sobre a preexistente Mastia tartesa. A escavación arqueolóxica do nivel ibérico e cartaxinés preséntase moi difícil en Cartaxena, xa que está solapado pola Carthago Nova romana que se construíu por riba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ora Maritima de Avieno.
Haim Revivo

**Haim Revivo**, nado o 22 de febreiro de 1972 en Ashdod, é un futbolista israelita, actualmente retirado. Foi un xogador destacado no Celta de Vigo durante a súa etapa no conxunto celeste.

## Traxectoria 
Haim xogou no Bnei Yehuda Tel Aviv, Hapoel Tel Aviv e Maccabi Haifa, antes de fichar polo Celta de Vigo. Tamén formou parte dos equipos rivais de Turquía Fenerbahçe e Galatasaray da cidade de Istanbul.

Os seus 2 primeiros anos co Fenerbahçe foron un éxito, deixando ó equipo no 2001 como o campión de Turquía, pero despois perdeu a atención dos dirixentes do club logo de que outros xogadores estranxeiros fosen comprados polo equipo. Haim decidiu marchar, algo que causou moita controversia ó elixir fichar polo equipo rival, o Galatasaray, equipo no que só estivo un ano antes de deixar Turquía.

Na actualidade é un satisfactorio home de negocios e un dos donos do club israelí de fútbol M.S. Ashdod, equipo da súa cidade natal e no que se retirou do fútbol profesional no ano 2004.

## Clubs 
* Bnei Yehuda (1990–1993)
* Hapoel Tel Aviv (1993-1994)
* Maccabi Haifa (1994-1996)
* Celta de Vigo (1996-2000) 
* Fenerbahçe (2000-2002)
* Galatasaray (2002-2003)
* FC Ashdod (2003-2004)
Todo sobre mi madre

***Todo sobre mi madre*** é un filme español dirixido por Pedro Almodóvar no ano 1999. Cecilia Roth, Marisa Paredes, Candela Peña, Penélope Cruz e Antonia San Juan encabezan o elenco da cinta.

Trátase dun dos grandes éxitos da carreira de Pedro Almodóvar, que conseguiu excelentes críticas e numerosos premios, entre eles o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa e tamén o Goya.

## Sinopse 
Manuela (Cecilia Roth) é unha nai que se dedicou totalmente ó seu fillo Esteban (Eloy Azorín) e que traballa como enfermeira nun hospital en Madrid.

O seu fillo escribe un guión chamado "Todo sobre a miña nai" e neste reflicte a súa inquietude polo seu pai, a quen non coñece. O mesmo día do aniversario do fillo van ver unha obra de teatro e ó terminar a obra, el vai en busca dun autógrafo da actriz Huma Rojo (Marisa Paredes), e no intento perde a vida accidentalmente. Manuela mantén a súa compostura na clínica de transplantes ante os pacientes e, posteriormente, constrúe un muro edificado polas feridas que lle deixa a perda de Esteban, o seu fillo.

Manuela parte cara a Barcelona para buscar o pai de Esteban e revelarlle que cando ela partiu tempo atrás foi cun fillo deles dous. Pero a procura non será fácil e mentres o busca, Manuela recupérase no mundo feminino.

As mulleres do filme amosan a súa capacidade de actuar, finxir, mentir, transformarse, improvisar e, como non, capacidade de fuxir de todo, cando en realidade dentro do ser humano non hai nada. Agrado fai mercadotecnia do seu corpo para venderse como mercancía no campo; Huma Rojo engánase a si mesma esperanzándose en confiar cegamente nunha relación de amor-odio con Nina Cruz (Candela Peña), que vaporiza a realidade que a rodea con autoestradas de heroína que a conducen a un inferno sen saída.

Finalmente, Lola (Tony Cantó), volve xunto ó que vai ser o seu novo fillo, Esteban, con Huma e Nina.

## Elenco de actores 
* Cecilia Roth como Manuela
* Marisa Paredes como Huma
* Antonia San Juan como Agrado
* Penélope Cruz como Rosa
* Candela Peña como Nina
* Rosa Maria Sardà como Nai de Rosa
* Eloy Azorin como Esteban
* Toni Cantó como Lola
* Fernando Fernán Gómez como Pai de Rosa
* Carlos Lozano como Mario
* Fernando Guillén
* Manuel Morón
* José Luis Torrijo
* Juan José Otegui
* Carmen Balagué

## Palmarés cinematográfico 
### Premios Goya 
### Outros premios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 72ª edición dos Óscar
Turquesa

A **turquesa** (do francés *pierre turquoise*, pedra turca) é un mineral da clase dos fosfatos cuxa fórmula química é **CuAl6(OH)8(PO4)4·4H2O** e que presenta unha cor turquesa moi característica.

## Aspecto 
A turquesa adoita aparecer en forma de agregados amorfos e masivos e rara vez se presenta en forma de cristais. A súa coloración vai da azul á verde pasando pola turquesa, a súa cor máis característica.

## Lugares onde se atopa 
É frecuente atopar turquesa enchendo os buracos e fisuras das rochas ricas en aluminio, sobre todo se interveñen no proceso de formación solucións fosfatadas. A turquesa asóciase en ocasións coa limonita e o cuarzo criptocristalino.

Os Estados Unidos e Irán son dous importantes explotadores de turquesa. En España podemos atopar este mineral en Cáceres, cunha cor azul intensa moi apreciada polos coleccionistas.

## Usos da turquesa 
A turquesa é unha pedra semipreciosa moi apreciada no mundo da xoiería por ser escasa e moi valorada pola súa cor como pedra ornamental.

## Outros fosfatos 
Outros minerais nos que a presenza de fósforo é destacada son:

A apatita e a piromorfita.
Let Go

***Let go*** é o primeiro disco de Avril Lavigne, editado o 4 de xuño do 2002.

## Singles 
Os singles deste disco son *Skater Boy*, *Complicated*, *I´m With You*, *Losing Grip* e *Mobile*.

## Cancións
OU-636

A **OU-636** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades da Pobra de Trives e Freixido (Petín); atravesa os concellos da Pobra de Trives, Quiroga, Larouco e Petín. Ten unha lonxitude de 21,14 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-536 na Pobra de Trives e finaliza nun cruzamento coa OU-533 en Freixido (Petín).

## Descrición 
É unha estrada cun trazado moi sinuoso que segue o antigo camiño romano XVIII do itinerario de Antonino, a Vía Nova (Bracara Augusta-Asturica Augusta). A súa velocidade de percorrido recomendada é de 40 km/h.

É unha estrada desde a que podemos observar grandes paisaxes, coma os Codos de Larouco e o intricado val do río Bibei coa súa falla homónima e a formación xeolóxica do ollo de sapo. A saída do concello da Pobra de Trives realízase a través da Ponte do Bibei, unha das poucas pontes romanas abertas á circulación en España. É unha ponte de arco de tres luces, realizado con cantaría no ano 71, na época do emperador hispalense Traxano.

Ao longo da estrada podemos ver métodos de protección xa escasos noutras estradas desta categoría como antepeitos de cantaría unidos por morteiro. Moitos muros de contención e obras de fábrica da estrada están feitos de cantaría desde a década de 1870, cando se construíu a estrada de primeira orde Ponferrada-Ourense, e existen numerosos pasos estreitos con curvas con radios menores cós estándares de construción actual de estradas.

É a única vía de comunicación da comarca de Terra de Trives co principal núcleo administrativo, O Barco de Valdeorras e co resto de España. Ata 1987 discorría a N-120 (Logroño-Vigo) por este retorto trazado. A posíbel construción da autovía do Acceso Centro a Galicia, a A-76 evitaría a circulación por ela.

## Traballos de mellora 
En 130 anos de vía aberta á circulación só se procedeu na década de 1960 a eliminar unhas curvas na baixada desde Trives ata a depresión do río Bibei, á estabilización de noiros e á ocupación de terreos lindantes para variar a traza lixeiramente; e á ampliación da estrada para permitir a dobre circulación instantánea (agás nos pasos de abas de montaña e na Ponte do Bibei). Desde que a estrada depende da Xunta de Galicia só se procedeu nunha ocasión ao seu asfaltado integral desde Larouco ata Trives e desde Larouco a Freixido. En 2006 foi aplicada unha nova capa de rodaxe formada por coada bituminosa (*slurry*) nos seus primeiros 5 km. A sinalización vertical é a mínima necesaria, e non ten sinalización quilométrica de lugares na maior parte do seu trazado.

A Consellería de Política Territorial elaborou un proxecto de acondicionamento xeométrico en planta e en alzado da estrada na década de 1980; pero nunca foi levado a cabo argüíndo escasa intensidade media diaria de vehículos (IMD) na estrada.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Bibeyromanbridge.jpg|Ponte do Bibei

## Notas 
### Ligazóns externas 
*Web de estruturas sobre a Ponte Bibei
Olaia Salgado

**Olaia Salgado Suárez** é unha actriz galega coñecida polo seu papel de Marta na exitosa serie da TVG *A vida por diante*, da que foi unha das protagonistas desde o seu comezo en 2006 ata o desenlace en decembro de 2007.

Á marxe desta serie ten experiencia teatral e participou en varias curtametraxes e a longametraxe *Ilegal*, ademais de colaborar con pequenos papeis noutras series de televisión.

## Filmografía 
### Cine 
* *O trámite* (David Santamaría)
* *La emisora* (Matías Losada)
* *Corto de café* (Xosé Antón Perozo)
* *Ilegal* (Ignacio Vilar, 2003)
* *Inestable* (Álvaro Otero, 2006)
* *Doentes* (Gustavo Balza, 2011)

### Televisión 
* *Matalobos* (como Alba Varela)
* *Rías Baixas*, de Jesús Segura.
* *Pequeno hotel*, de Teo Abad.
* *Fíos*, de Suso Iglesias.
* *A vida por diante* (2006-)

### Teatro 
* *Banalidades ováricas* (Tacón Teatro)
* *Negro é negro* (Matarile Teatro)
* *La casa de Bernarda Alba* (Teatro Minerva)
* *Curtos de teatro* (Matarile Teatro)
* *O que tal nos fixo Adam* (Matarile Teatro)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IMDb
* Axencia Audiovisual Galega
Viaduto de Glenfinnan

O **viaduto de Glenfinnan** é un viaduto para paso do tren en Glenfinnan, no oeste de Escocia.

## Localización
O viaduto está situado na liña da Terra Alta Occidental, que une Glasgow con Mallaig a través de Fort William.

## Características
Construíuse entre 1897 e 1901 guiando a obra o enxeñeiro Robert McAlpine, e daquela foi un dos maiores viadutos edificados enteiramente con cemento. Ten 380 m de longo, e 21 arcos, dos cales o máis alto supera os 30 m.

Aínda que unha liña de tren normal segue funcionando entre Fort William e Mallaig con regularidade, no verán entra en funcionamento un tren histórico especial, con fins turísticos.

## Filmografía
O viaduto de Glenfinnan usouse en distintos filmes e series de televisión, como *Charlotte Gray* ou *Monarch of the Glen*, pero a máis importante é a súa aparición en *Harry Potter e a Cámara dos Segredos*, onde unha escena ten lugar aquí, no expreso de Hogwarts que leva os rapaces á seu internado anual na escola. Posteriormente tamén aparece en *Harry Potter e o preso de Azkaban* e  *Harry Potter e o Cáliz de fogo*.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Glenfinnan viaduct from The Jacobite 11.jpg
Ficheiro:Viadutoglenfinnan.jpg
Ficheiro:Glenfinnan.jpg
Ficheiro:Glenfinnan Viaduct, Scotland.jpg
Ficheiro:Glenfinnan viaduct.jpg
Ficheiro:N2 glenfinnan viaduct.jpg
Ficheiro:Viaduct.jpg
Ficheiro:Glenfinnan viaduct from The Jacobite 08.jpg

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Nicolas Janberg's Structurae.
Pedro Reyes

**Pedro Reyes Rodríguez**, nado en Tánxer o 8 de maio de 1961 e finado en Valencia o 25 de marzo de 2015, foi un humorista, escritor e actor de cinema e televisión andaluz.

## Traxectoria 
Desde moi pequeno viviu en Huelva, de onde era orixinaria a súa familia. Escribiu desde os doce anos, actividade que compaxinou coa actuación. Con 18 anos creou o grupo *Centuria*, e pouco despois creou con Pablo Carbonell o dúo **Pedro y Pablo**. Nos seus últimos tempos actuou en solitario, destacando polo seu humor absurdo.

## Televisión 
* *La Bola de Cristal* 
* *¿Pero esto qué es?*
* *No te rías que es peor*
* *Mira qué bueno*

## Filmografía 
* *Los invitados* (1986)
* *El año de las luces* (1986)
* *Blancos ser buenos* (1987)
* *Pasodoble* (1988)
* *Makinavaja, el último choriso* (1990)
* *La duquesa roja* (1996)
* *Ja me maaten* (2000)
* *Ángeles de negro* (2002)
* *Atraco a las tres y media* (2002)
* *Atún y chocolate* (2004)

## Notas
Pablo Carbonell

**Pablo Carbonell**, nado en Cádiz o 28 de xullo de 1962, é un artista andaluz.

## Traxectoria 
Criouse na cidade de Huelva. A principios dos anos 80 formou un dúo xunto con Pedro Reyes en Madrid. Ambos os dous participaron no programa *La Bola de Cristal*.

No ano 1985 formou o grupo de música Los Toreros Muertos (con Many Moure e Guillermo Piccolini) ata o ano 1992, con cancións tan coñecidas como "Mi agüita amarilla".

Despois desta época comeza a colaborar con El Gran Wyoming en programas de televisión como *La noche se mueve*, *El peor programa de la semana*, ou o popular *Caiga quien caiga*, no que facía de reporteiro saíndo á rúa e poñendo ós políticos sempre en difíciles encrucilladas cas súas inoportunas preguntas.

Tamén compaxinou estas tarefas con outras como actor en distintas películas do cine español.
Foi sido director dunha película: *Atún y chocolate*.

Coescribiu xunto con Eva Salmerón a novela *Sinsáhara*. Participou como reporteiro no programa de clasificacións da cadea Cuatro *U.V.E.*. Participou como reporteiro de investigación humorístico no programa *Buenafuente*, de Antena 3.

Forma parte da discográfica 18 Chulos Records xunto con Javier Krahe, Javier Ruibal, O Gran Wyoming, Pepin Tri, Faemino e Santiago Segura. Interpreta tres dos 18 Boleros chulos que editaron en 2003.

É curmán da tamén actriz Aitana Sánchez-Gijón.

## Discografía 
### Toreros Muertos 
* *30 Años De Éxitos* (1986)
* *Por Biafra* (1987)
* *Mundo Caracol* (1989)
* *Cantan En Español* (1992)
* *Los Toreros Muertos* (2007)

### En solitario 
* *Aceitunas y Estrellas* (2000)
* *Rock and roll alimaña* (2004)

### Con outros artistas 
* 18 Boleros chulos (2003): *El huerfanito*, *Yo te diré* e *Permítame*
* *Y todo es vanidad*: Homenaxe a Javier Krahe (2004): *Si lo llego a saber*
* "El Kalimotxo de Mamá" (2007) de Kukuxumusu

## Filmografía 
* *Campamento Flipy* (2010)
* *Hospital Central* (2008-2012) (Televisión)
* *Ángeles S.A.* (2007)
* *Atasco en la nacional* (2006)
* *Un difunto, seis mujeres y un taller* (2006)
* *Tocata y fuga* (2006)
* *Atún y chocolate* (2004)
* *Franky Banderas* (2004)
* *Lo mejor que le puede pasar a un cruasán* (2003)
* *El furgón* (2003)
* *Torrente 2: Misión en Marbella* (2001)
* *Obra maestra* (2000)
* *Mátame mucho* (1998)
* *Dos por dos* (1997)
* *Un momento, un momento...* (1994)
* *Hora final* (1992)
* *Las aventuras de Ford Fairlane* (1990) (Dobraxe)
* *Loco veneno* (1989)
* *Los invitados* (1987)

## Teatro 
### Como actor 
* *La curva de la felicidad* (como Quino)
Premio Nacional de Literatura de España

O **Premio Nacional de Literatura de España** é un galardón concedido en distintos ámbitos das letras polo Ministerio de Cultura e Deporte de España. O seu antecedente está no Concurso Nacional de Literatura, que se outorgou entre 1922 e 1973, sendo o primeiro en convocarse dentro do eido das letras e que abranguía varios xéneros e os cambiaba cada ano (novela, poesía, crítica ...) en consonancia con aniversarios ou datas significativas.
*Premio Nacional de Literatura

:*Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía
:*Premio Nacional de Literatura na modalidade de Narrativa
:*Premio Nacional de Literatura na modalidade de Ensaio
:*Premio Nacional de Literatura na modalidade de Literatura Dramática
:*Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*Ministerio de Educación, Cultura e Deporte
O menor dos males

***O menor dos males*** é unha película galega dirixida por Antonio Hernández en 2007. Trátase dunha longametraxe de 110 minutos de duración escrita por Antonio Galeano, producida a súa totalidade por Voz Audiovisual e rodada na Ponte Maceira (Negreira).

No elenco desta comedia galardoada con tres premios no Festival de Cine de Málaga 2007 figuran os actores galegos César Cambeiro, Berta Ojea, Antonio Durán "Morris" e Xabier Deive.

## Sinopse 
A película conta a historia de Eduardo, un pai de familia residente en Madrid e que se dedica profesionalmente a política ocupando un posto de relevancia. Ten unha irmá, Julia, residente na casa familiar de Galicia e á que decide visitar sen previo aviso.

Eduardo intenta que Julia marche da casa e lla deixe a fin de semana coa excusa dunha importante reunión de traballo. Ante a negativa dela, acaba por confesarlle que o que pretende en realidade é pasar eses días coa súa amante, Vanessa, unha moza moi nova coa que leva dous anos.

Participou no Festival de Cine de Ourense en novembro de 2007 e a súa estrea nos cines españois produciuse o 14 de marzo de 2008.

## Elenco de actores 
* Carmen Maura. Como Julia.
* Roberto Álvarez. Como Eduardo.
* Verónica Echegui. Como Vanessa.
* Berta Ojea. Como María.
* César Cambeiro. Como Escoriza .
* Xabier Deive . Como Rodero.
* Antonio Durán "Morris". Como Hugo.
* Marta Belenguer. Como Ruth.

## Equipo técnico 
* **Dirección**: Antonio Hernández
* **Produción**: David Martínez 
* **Xefatura de produción**: Alfonso Blanco
* **Música**: Nani García 
* **Xefatura de son**: Carlos Mouriño 
* **Montaxe**: Jorge Coira
* **Dirección de fotografía**: Javier Salmones
* **Dirección de arte**: Gabriel Carrascal
* **Asistencia de dirección**: Manuel Gómez
* **Guión**: Antonio Galeano
* **Cámara**: David Acereto
* **Maquillaxe e peiteado**: Romana González "Pato" e Leonor García

## Galardóns e nomeamentos 
* Biznaga de Prata ó mellor guión (Antonio Hernández e Antonio Galeano), ó mellor vestiario (Ruth Díaz) e á mellor actriz secundaria (Verónica Echegui) no Festival de Cine de Málaga 2007.
* Nomeamento ó Biznaga de Ouro ó mellor director.

### Premios Mestre Mateo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Axencia Audiovisual Galega
* Consello da Cultura Galega
* Cine Ibérico
Premio Nacional das Letras Españolas

O **Premio Nacional das Letras Españolas** é un dos Premios Nacionais de Cultura de España, e é outorgado polo Ministerio de Cultura de España a escritores ou escritoras españois vivos en calquera das linguas españolas en recoñecemento do conxunto da obra literaria, en calquera dos xéneros. 

Foi creado en 1984 e, daquela, dotouse con 5.000.000 de pesetas e dende a Orde de 22 de xuño de 1995 está dotado con 50.000 euros (datos de 2024).

## Galardoados
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Miguel de Cervantes
* Premio Nacional de Literatura
* Premio Nacional de Narrativa
* Premio Nacional de Poesía
Home (álbum de The Corrs)

***Home*** é o último disco de The Corrs. Editouse honrando a un familiar falecido, e recolle o folclore irlandés, incluíndo dúas cancións (*Buachaill On Eirne* e *Brid Og Ni Mhaille*)en gaélico irlandés, a lingua tradicional de Irlanda. Outras dúas cancións (*Old Hag e *Haste to the Wedding*) son instrumentais.

## Sinxelos 
O único sinxelo que se sacou deste disco foi *Old Town''.

## Cancións
Igrexa de Santa María de Muxía

A **igrexa de Santa María** é o templo parroquial da vila de Muxía.

## Descrición 
A pesar de ter formas románicas como as columnas, os capiteis invertidos e a portada central de entrada, a igrexa de Santa María de Muxía inclúese no gótico mariñeiro do século XIV.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Muxía, Muxía.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santa María de Muxía 2.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santa María de Muxía 3.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mosteiros e conventos de Galicia
* Arquitectura gótica
Cen Mil Fillos de San Luís

[miniatura|250px|dereita|Batalla nos montes de [Parque de Santa Margarida|Santa Margarida, extra muros da cidade da Coruña, acontecida o 15 de xullo de 1823.]]
O 7 de abril de 1823, Francia interveu militarmente en España, a solicitude do rei Fernando VII para apoialo fronte aos liberais e restablecer o absolutismo, en virtude dos acordos da Santa Alianza. O exército francés, denominado co nome dos **Cen Mil Fillos de San Luís**, foi encabezado polo duque de Angulema, fillo do futuro Carlos X de Francia.

O obxectivo fundamental da intervención francesa era rematar cos liberais no goberno desde tres anos antes. As forzas españolas leais enfrontáronse cos franceses en Cataluña ao mando de Francisco Espoz y Mina, pero non houbo apenas reacción popular de apoio e deberon retirarse. O exército francés ocupou Madrid sen resistencia e seguiron cara a Andalucía en persecución dos liberais que se refuxiaran en Cádiz con Fernando VII como refén.

Cádiz foi cercada e bombardeada. A resistencia foi moi forte e os franceses non puideron tomar a cidade. A situación dos asediados era desesperada pois non chegaban reforzos de parte algunha. Ao final realizouse un pacto: Fernando VII sairía e prometería defender a liberdade alcanzada polos españois coa Constitución de 1812, e a cambio renderíase a praza.

Acordado cos franceses, Fernando VII saíu da cidade, pero de forma inmediata uniuse ao invasor, e o mesmo 1 de outubro decretou a abolición de cantas normas xurídicas foran aprobadas durante os tres anos anteriores dando fin o Trienio liberal.
## Notas 
* *Horitzó Història*. Segundo de Bachillerato. Editorial Vicens Vives. Quinta reimpresión. (2008)
Galería de imaxes de Fisterra

**Galería de imaxes** do concello de Fisterra na provincia da Coruña.

## Fisterra 

Ficheiro:Fisterra, Galiza. Panorámica.jpg|Panorámica
Ficheiro:Fisterra Embarcacións. Galiza.jpg|Embarcacións
Ficheiro:Cruceiro e bretema en Fisterra.jpg|Cruceiro e brétema en Fisterra
Ficheiro:Fisterra, Galiza. 28 Mar 09.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santa Maria da Vila de Fisterra.jpg|Igrexa de Santa María das areas de Fisterra
Ficheiro:Fisterra.svg

## Vistas do cabo de Fisterra 

Ficheiro:Fisterra.JPG
Ficheiro:Fisterra.Cabo.01.Galicia.jpg|Vista desde o cabo de Fisterra
Ficheiro:Fisterra.Cabo.02.Galicia.jpg|Vista desde o cabo
Ficheiro:Fisterra.Cabo.Galicia.jpg
Ficheiro:Fisterra.Cabo.03.Galicia.jpg
Ficheiro:Fisterra.Cabo.09.Galicia.jpg
Ficheiro:Fisterra.Cabo.08.Galicia.jpg
Ficheiro:Fisterra.Cabo.05.Galicia.jpg
Ficheiro:Ocaso en Finisterre.JPG
Ficheiro:Cabo Fisterra Galiza.jpg
Ficheiro:Cabo Fisterra Galiza2.jpg
Ficheiro:Cabo de Fisterra desde Ezaro.jpg|Cabo de Fisterra desde Ézaro

## Praias 

Ficheiro:Playa de Langosteira.jpg|Langosteira
Ficheiro:Playa de Mar de Fóra.jpg|Praia de Mar de Fóra

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Fisterra
*Eleccións municipais en Fisterra
Sistema gustativo

O **gusto** consiste en rexistrar o sabor e identificar determinadas substancias solubles na saliva por medio dalgunhas das súas calidades químicas. Aínda que constitúe o máis débil dos sentidos, está unido ó olfacto, que completa a súa función. Isto débese a que o cheiro dos alimentos que inxerimos ascende pola bifurcación aerodixestiva cara á mucosa olfactiva, e así se dá o estraño fenómeno, que consiste en que probamos os alimentos primeiro polo nariz. Unha demostración disto é o que nos pasa cando temos o nariz tapado por mor dun catarro: ó comer atopamos todo insípido, sen sabor.

Este sentido, ademais, é un poderoso auxiliar da dixestión, xa que sabemos que as sensacións agradables do gusto estimulan a secreción da saliva e os zumes gástricos. As papilas gustativas xogan un papel moi importante neste sentido.
Chifre

[miniatura|Chifre de metal usado na [samba.]]
O **chifre** ou **pito** é un instrumento de vento utilizado tanto para a música como para a sinalización deportiva e de tráfico. O son é producido pola vibración do ar ao pasar forzadamente. Era tradicionalmente feito de madeira, aínda que hoxe se usan chifres feitos de metais como o bronce. Algúns chifres teñen buratos nos lados que son cubertos cos dedos para producir diferentes tons. O executante pode controlar aínda a duración e a intensidade do son.

miniatura|Chifre metálico usado na sinalización deportiva e do tráfico.

Na música, é utilizado principalmente na samba. O chifre é usado tanto para tocar padróns rítmicos así como para anunciar unha nova sección, o comezo, ou o final dunha música. Nunha escola de samba o mestre de batería é o responsábel deses sinais. Para el, o chifre (xunto co repenique) funciona como a batuta dun mestre de ópera. O chifre é capaz de producir sons fortes e agudos, longos e curtos, abertos e pechados, e todos son usados para engadir variedade e cores aos padróns tocados. Tamén pode tocar un padrón repetitivo que funciona como parte do conxunto do grupo rítmico.
miniatura
Polo seu grande volume sonoro, o chifre pode ser usado en diversas funcións de sinalización. Os gardas de tráfico, tamén poden ser usados en ferrocarrís, navíos e ambientes industriais ruidosos, como forma de sinalización de seguridade a longa distancia.

Outro uso é na marcación e sinalización de faltas e erros ou para autorizar o inicio de xogadas en deportes de campo ou cancha, voleibol, fútbol, fútbol sala etc). A duración, a altura e o número de asubíos indican e sinalizan os erros.

Existen aínda chifres capaces de imitar o canto de diversos paxaros. En xeral son chamados de **píos** e son utilizados para atraer paxaros para observación ou na caza.
77ª edición dos Óscar

Os **premios Óscar** do ano 2004 foron entregados nunha cerimonia que se celebrou o 27 de febreiro de 2005 no Teatro Kodak dos Ánxeles (Estados Unidos).

## Presentadores 
* Chris Rock, mestre de cerimonias, que presentou a cerimonia por primeira vez.
* Annette Bening, sección *In memoriam*.

## Candidaturas 
[miniatura|150px|[Clint Eastwood, mellor director e mellor filme]]
[miniatura|150px|[Jamie Foxx, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Hilary Swank, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Morgan Freeman, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Cate Blanchett, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Charlie Kaufman, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Michel Gondry, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Alexander Payne, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Brad Bird, mellor filme de animación]]
[miniatura|150px|[Alejandro Amenábar, mellor filme en lingua non inglesa]]
[miniatura|150px|[Robert Richardson, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[Sandy Powell, mellor deseño de vestiario]]
[miniatura|150px|[Thelma Schoonmaker, mellor montaxe]]

### Oscar Honorífico 
* Sidney Lumet

## In memoriam 
Como cada ano, a academia recoñece a todas aquelas personalidades que nos deixaron ó longo do ano. Por orde de aparición, os artistas que se mostran son: Ronald Reagan, Peter Ustinov, Carrie Snodgress, Dan Petrie Sr. (director), Dave Raksin (compositor), Fay Wray, Phil Gersh (axente), Elmer Bernstein (compositor), Carol Eastman (escritor), Frank Thomas (animador), Russ Meyer (director), Jerry Orbach, Ralph E. Winters (montador), Robert E. Thompson (escritor), Howard Keel, Janet Leigh, Christopher Reeve, Ossie Davis, Jerry Bick (produtor), Mercedes McCambridge, William Sackheim (produtor - escritor), Ed Dei Gullio (fotógrafo), Nelson Gidding (escritor), Paul Winfield, Phillippe de Broca (director), Jerry Goldsmith (compositor), Rodney Dangerfield, Virginia Mayo, Tony Randall e Marlon Brando.

## Resumo de premios e candidaturas
Ardmolich

miniatura|dereita|A ponte vella, xa sen uso, sobre o río Mùideart.
**Ardmolich** é unha aldea do oeste de Escocia, pertencente á área municipal da Terra Alta.

## Localización
Ardmolich pertencía antigamente ao condado de Lochaber, situado ao sur da Terra Alta. Cruzada polo río Mùideart, é a última aldea antes da formación da ría de Mùideart, no final do val homónimo. Está ao pé da estrada A861, que comunica Inchree con Mallaig.

Está practicamente deshabitada dende hai máis dun século, e a súa poboación estábel non chega ás 20 persoas. A finais do século XIX en todo o val non había máis ca 243 persoas, das que falaban gaélico escocés o 90%.

## Historia e cultura
Nas proximidades de Ardmolich atópase, dunha ribeira do río, o bosque protexido de Ardmolich, e da outra, os *sete homes de Moidart*, un monumento natural destinado a conmemorar os sete mariñeiros da contorna que acompañaron o desembarco do pretendente príncipe Carlos en Glenfinnan, a unhas poucas millas ao norte de Ardmolich. O monumento dos *sete homes de Moidart* estaba formado no seu comezo, a principios do século XIX, por sete faias, das que na actualidade só quedan cinco e en mal estado de conservación.

As terras de Ardmolich pertencían aos clans dos MacMaster e dos MacDonald.

## Notas
Abrígate

***Abrígate*** é unha coprodución cinematográfica galego-arxentina, dirixida por Ramón Costafreda no ano 2007. Rodouse entre Betanzos e A Coruña no verán de 2006 e primeira longametraxe do devandito director galego trala TV-movie *Máis ca irmáns*.

A película rodouse en galego e castelán, respectando o idioma orixinal dos protagonistas, varios dos cales (Celso Bugallo, María Bouzas, Luis Zahera, Isabel Naveira, María Salgueiro, Pepo Suevos) son actores galegos.

É unha comedia escrita polo guionista da exitosa película arxentina *El hijo de la novia*, Fernando Castets e producida por Continental Producciones, Oberon Cinematográfica, Patagonik Film Group, TVG e Patagonik Film Group. A súa estrea foi o 24 de maio de 2007.

## Sinopse 
A película ten por protagonista e Valeria (Manuela Pal), unha arxentina de ascendencia galega que deixa a súa terra natal trasládase a vivir a unha vila da provincia da Coruña co obxectivo de atopar e coñecer as súas raíces. Nesta aventura atoparáse con persoas dispares, especialmente cando emprenda a busca do seu amante, un home maduro chamado Yves, que se produce durante a noite de San Xoán. Unha vez descuberta a morte de Yves, acabará por namorarse de Marcelo (Félix Gómez) o fillo deste, entrando nunha encrucixada que a súa xefa Adela (María Bouzas) lle axudará a resolver.

## Equipo técnico 
* **Dirección artística**: Curru Garabal
* **Produción**: Pancho Casal, Antonio Chavarrías, Juan Vera
* **Produción Executiva**: Carmen de Miguel 
* **Eléctrico**: Alberto Díaz Blanco´Bertitxi´
* **Axudante de dirección**: Pepo Alba
* **Script**: Encarna Alonso
* **Xefatura de son**: Arturo Vaquero

## Premios 
* Festival de Cine Latinoamericano de Lleida: premio do público e á mellor actriz (María Bouzas)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IMDb
* Fórmula TV
* Consello da Cultura Galega
* Axencia Audiovisual Galega