Rap

[miniatura|250x250px|O rapeiro [50 Cent en concerto.]]
O **rap** é unha forma musical vocal que incorpora "rima, ritmo e uso da fala vernácula". É interpretado ou cantado, xeralmente sobre un ritmo base ou acompañamento musical. O rap é un dos ingredientes principais da música hip hop normalmente asociado a ese xénero; con todo, as orixes do rap son anteriores á cultura hip hop por moitos anos.

Os precursores do rap moderno inclúen a tradición griot de África Occidental, certos estilos vocais de blues, o jazz, un xogo de insultos afroamericano chamado *The Dozens* e a poesía afroamericana da década de 1960. O uso do rap na música popular orixinouse no Bronx, Nova York, na década de 1970, xunto co xénero hip hop e o movemento cultural. O rap desenvolveuse a partir do papel do MC nas festas dentro do movemento cultural, que animaba e entretería aos invitados entre os sets do DJ, que cada vez se converteron en actuacións máis longas, nas que o DJ acabaría por desaparecer.

O rap adoita ofrecerse nun ritmo, normalmente proporcionado por un DJ ou un *beatboxer* cando actúa en directo. O rapeiro pode decidir interpretar a capela, é dicir, sen acompañamento de ningún tipo, aínda que isto é pocuo común. Cando un artista de rap ou hip hop está a crear unha canción nun estudo de produción, a maioría das veces o produtor proporciona os ritmos para que o MC rapee sobre eles. Estilisticamente, o rap ocupa unha zona gris entre a fala, a prosa, a poesía e o canto.

A palabra, que é anterior á forma musical, orixinalmente significaba "golpear lixeiramente", e agora úsase para describir un discurso rápido ou a contestación ou resposta. A palabra usábase en inglés británico desde o século XVI. Formaba parte do dialecto afroamericano do inglés na década de 1960 que significa "conversar", e pouco despois pasou a denotar o estilo musical. A palabra "rap" está tan estreitamente asociada á música e a cultura hip hop que moitos escritores usan os termos indistintamente. 

## Historia 
### Etimoloxía e uso 
O verbo inglés *rap* ten varios significados; estes inclúen "golpear, especialmente cun golpe rápido ou lixeiro", así como "proferir un insulto de maneira repentina". O *Dictionary of American Slang* de Wentworth e Flexner dá o significado "falar de ou recoñecer a alguén" en 1932, e posteriormente de "conversar, especialmente de forma aberta e franca". Estes conceptos influenciarían a forma musical *rapping*, tamén podería ter sido un acurto de *repartee*, agudeza ou humor intelixente. Un *rapper* ou "rapeiro" refírese a un intérprete que "rapea", *raps*. A finais da década de 1960, cando Hubert G. Brown cambiou o seu nome a H. Rap Brown, o rap era un termo argot que se refería a unha oración ou discurso, como era común entre a multitude "hip" nos movementos de protesta, pero non se asociou cun estilo musical ata pasada outra década.

O rap utilizouse para describir falar en discos xa en 1970 no álbum de Isaac Hayes *... To Be Continued* co nome da canción "''Monologue: Ike's Rap I''". "Os 'raps' sexys falados con voz rouca de Hayes convertéronse en compoñentes clave do seu son característico". Del the Funky Homosapien afirmou que o *rap* usábase para referirse a falar dun xeito estilístico a principios dos anos 70: "Nacín no 72... daquela o que significaba rapear, basicamente, eras ti intentando transmitir algo, ti intentando convencer a alguén. Iso é o que significa rapear, está na forma na que falas."
[miniatura|[The Memphis Jug Band, grupo de blues, cuxo contido lírico e canto rítmico eran anteriores ao rap.]]

### Raíces 
Pódense observar semellanzas co rap nas tradicións populares de África Occidental. Séculos antes de que existise a música hip hop, os griots xa estaban entregando historias rítmicamente, sobre batería e instrumentación escasa. Tales semellanzas foron observadas por moitos artistas modernos, griots modernos, artistas *spoken word*, periodistas e académicos. As letras e a música rap forman parte do "continuum retórico negro", continuando as tradicións pasadas e expandíndoas a través do "uso creativo da linguaxe e dos estilos e estratexias retóricas".

#### Blues 
O blues, coa súa orixe nos cantos epirituais e de traballo da escravitude, foi interpretado por primeira vez polos afroamericanos na época da Proclamación de Emancipación. Os estudosos rastrexaron o estilo de rap creado polos afroamericanos ata a igrexa negra e a cultura da chamada e resposta. Os predicadores negros de principios do século XX tiñan unha forma rítmica de predicar para atraer ao público mediante parábolas e historias persoais interpretadas sobre música gospel. Esta forma de predicar, exclusiva dos afroamericanos, chamada tradición sermónica negra, influíu en cantantes e músicos como o grupo de gospel afroamericano dos anos 40 The Jubalaires. As cancións dos Jubalaire *The Preacher* e *The Bear* (1941) e *Noah* (1946) son precursoras da música rap. Os Jubalaires e outros grupos de canto afroamericano durante a era do blues, o jazz e o gospel son exemplos das orixes e desenvolvemento da música rap. O músico e historiador de blues gañador dun Grammy Elijah Wald e outros argumentaron que o blues estaba sendo rapeado xa na década de 1920. Wald chegou a chamar ao hip hop "o blues vivo".

#### Jazz 
O jazz, que se desenvolveu a partir do blues e doutras tradicións musicais afroamericanas e europeas a principios do século XX, tamén influíu no hip hop e foi citado como un precursor do hip hop. Non só música e letras de jazz senón tamén a poesía do jazz. Segundo John Sobol, o músico de jazz e poeta que escribiu *Digitopia Blues*, o rap "ten un gran parecido coa evolución do jazz tanto estilística como formalmente". Noutra entrevista Curtis dixo: "Había rap no Bronx e os gatos de alí levábano facendo dende había un tempo... Fatback certamente non inventou o rap nin nada. Eu estaba interesado nel e creo que anos despois eramos os primeiros en gravalo. Daquela xa se podían ver gatos rapeando por todas partes, polas rúas e facendo cousas".

#### Anti-disco 
Co declive da discoteca a principios dos 80 o rap converteuse nunha nova forma de expresión. O rap xurdiu da experimentación musical coa fala rítmica e rimada. O rap simbolizou a caída da discoteca. Sherley Anne Williams refírese ao desenvolvemento do rap como "*anti-disco*" en estilo e en medios de reprodución. As primeiras producións de rap despois da música disco buscaron unha forma máis simplificada de producir os temas sobre os que se ía cantar. Williams explica como os compositores de rap e os DJ's opuxéronse ás multipistas moi orquestradas e elegantes da música disco a cambio de "*break beats*" que se crearon a partir da compilación de diferentes discos de numerosos xéneros e non requirían os equipos de estudios de gravación profesionais. Ao non precisar tanta inversión abriuse a produción de rap aos mozos que, como explicou Williams, sentíanse limitados polo capital necesario para producir discos.

#### Raíces afroamericanas 
Relacionados máis directamente coa comunidade afroamericana estaban elementos como cánticos e burlas no patio da escola, xogos de palmas, rimas para saltar á corda, algunhas con historias populares non escritas que se remontan a centos de anos en moitas nacionalidades. Ás veces, estes elementos conteñen letras racialmente ofensivas.

### Proto-rap 
[miniatura|[Jon Hendricks|Hendricks no Keystone Korner de San Francisco, 1983]]
Nunha narración entre dúas cancións do álbum de jazz de George Russell en 1958, *New York, N.Y.*, o cantante Jon Hendricks gravou algo parecido ao rap moderno, xa que rimaba e utilizaba o estilo *hip* acorde ao ritmo. O *spoken word,* a poesía jazz e os discos de comedia tiveron unha grande influencia nos primeiros rapeiros. Coke La Rock, a miúdo acreditado como o primeiro mestre de cerimonias do hip hop, cita The Last Poets entre as súas influencias, así como a cómicos como Wild Man Steve e Richard Pryor. e que máis tarde o levou a ser chamado "O Padriño do Rap".

Gil Scott-Heron, un poeta/músico de jazz, foi citado como unha influencia en rapeiros como Chuck D e KRS-One. O propio Scott-Heron estivo influenciado por Melvin Van Peebles, cuxo primeiro álbum foi *Brer Soul* de 1968. Van Peebles describe o seu estilo vocal como "o vello estilo sureño", que foi influenciado polos cantantes que escoitou crecendo no sur de Chicago. Van Peebles tamén dixo que estaba influenciado por formas máis antigas de música afroamericana: "... xente como Blind Lemon Jefferson e os gritos de campo. Tamén me influíron os estilos de cancións *spoken word* de Alemaña que atopei cando vivía en Francia."A mediados do século XX, a cultura musical do Caribe estivo constantemente influenciada polos cambios concorrentes na música estadounidense. Xa en 1956, os *deejays* facían *toasting* (unha tradición africana de contos de heroísmo "rapeados") sobre ritmos *dub* xamaicanos. Chamábase "rap", ampliando o significado anterior da palabra na comunidade afroamericana: "para discutir ou debater informalmente". 

Os primeiros rapeos do hip hop desenvolvéronse a partir dos anuncios do DJ e o MC feitos a través do micrófono nas festas, que se foron volvendo cada vez máis complexos. Grandmaster Caz afirma: "O micrófono só se usaba para facer anuncios, como cando ía ser a próxima festa, ou as nais que ían buscar a alguén da festa, e había que anuncialo no micrófono. Diferentes DJ comezaron a embelecer o que dicían. Eu faría un anuncio deste xeito, alguén escoitábao e engadía outro pouco de seu. Despois de escoitalo de novo levaríao un pouco máis alá ata pasar de liñas a frases, a parágrafos, a versos, a rimas." Non obstante, o propio Kool Herc nega esta ligazón (no libro *Hip Hop* de 1984), dicindo: "¿*Toasting* xamaicano? Non, non. Non existe esa conexión. Non podía tocar reggae no Bronx. A xente non o aceptaría. A inspiración. para o rap é James Brown e o álbum ''Hustler's Convention*".Herc tamén suxire que era demasiado novo mentres estaba en Xamaica para participar nas festas: "Non puiden entrar. Tiña dez, once anos" e que mentres estaba en Xamaica, el escoitaba a James Brown: "Eu estaba escoitando música estadounidense en Xamaica e o meu artista favorito era James Brown. Ese foi o que me inspirou. Moitos dos discos que toquei eran de James Brown". que era o DJ da casa no Apollo Theater. Kurtis Blow tamén di que a primeira persoa que escoitou rima foi DJ Hollywood. Nunha entrevista de 2014, Hollywood dixo: "A min adoitaba gustarme a forma en que Frankie Crocker montaba as pistas, pero aínda non estaba sincopado con ela. Tamén me gustaba Hank Spann, pero non era o único. Os rapaces daquela non estaban preocupados por ser músicos. Eu quería fluír co disco". E en 1975, iniciou o que se coñeceu como o estilo Hip Hop, rimando ao ritmo dun disco existente de forma ininterrompida durante case un minuto. Adaptou a letra de Isaac Hayes "*Good Love 6-9969*" e rima á parte de "*Love is the Message*". O seu compañeiro Kevin Smith, máis coñecido como Lovebug Starski, tomou este novo estilo e presentouno no conxunto Bronx Hip Hop que ata entón estaba composto por DJ e *beatboxing* e co rap tradicional ao estilo *shout out*.

O estilo que Hollywood creou e o seu compañeiro introduciu no conxunto Hip hop rapidamente se converteu no estándar. Antes desa época a maioría das rimas dos MC, baseadas nos DJs da radio, consistían en rimas curtas que estaban desconectados temáticamente. Pero ao usar letras de cancións, Hollywood deulle á súa rima un fluxo e un tema inherentes. Isto notouse rapidamente e o estilo estendeuse. A finais da década de 1970, os artistas como Kurtis Blow e The Sugarhill Gang comezaban a facer emisións radiofónicas e a ter un impacto fóra da cidade de Nova York, a escala nacional. O sinxelo de Blondie de 1981, "*Rapture*", foi unha das primeiras cancións con rap en encabezar a lista Billboard Hot 100 dos Estados Unidos.
[miniatura|[Melle Mel actuando na Canal Room o 16 de xaneiro de 2010.]]

### Hip hop da vella escola 
O rap da vella escola (1979–84) era "facil de identificar polos seus *raps* relativamente sinxelos" segundo AllMusic, "a énfase non estaba na técnica lírica, senón simplemente nos bos momentos", unha notable excepción sería Melle Mel, quen marcou o camiño para futuros rapeiros a través do seu contido sociopolítico e xogos de palabras creativos.

### Idade de Ouro 
A idade de ouro do hip hop (mediados dos 80 a principios dos 90) foi o período no que o lirismo do hip-hop pasou pola súa transformación máis drástica; o escritor William Jelani Cobb di: "nestes anos dourados, unha masa crítica de prodixios do micrófono estaban literalmente creándose a si mesmos e o seu xénero musical ao mesmo tempo" e AllMusic escribe, "rimadores como Chuck D de PE, Big Daddy Kane, KRS-One e Rakim basicamente inventaron o complexo xogo de palabras e o kung-fu lírico do hip hop posterior". Considérase que a idade de ouro rematou ao redor de 1993–94, marcando o final do período máis innovador do lirismo do rap. das letras dunha canción de hip hop e como interactúan: o libro *How to Rap* divide o *flow* en rima, esquemas de rima e ritmo (tamén coñecida como cadencia).A mesma técnica tamén se observa no libro *How to Rap*, onde se usan diagramas para mostrar como as letras se alinean co ritmo: "Acentuar unha sílaba en cada un dos catro *beats* dálle á letra o mesmo pulso rítmico que á música e manténos a ritmo... outras sílabas na canción aínda poden estar acentuadas, pero as que caen no tempo dos catro *beats* son as únicas que hai que enfatizar para manter a letra a tempo coa música".[miniatura|[Rakim no B.B. Kings de Nova York, 25 de novembro de 2006]]
### Historia do *flow* 
Os *flows* da antiga escola eran relativamente básicos e utilizaban só poucas sílabas por compás, patróns rítmicos sinxelos e técnicas básicas de rima e esquemas de rima.

* "*The Chant*", que di que é usado por Lil Jon e Project Pat.
* "*The Syncopated Bounce*", usado por Twista e Bone Thugs N Harmony.
* "*Straight Forward*", usado por Scarface, 2Pac, Melle Mel, KRS-One na era de Boogie Down Productions, Too Short, Jay-Z, Ice Cube, Dr. Dre e Snoop Dogg.
* "O cubo de Rubik", usado por Nas, Black Thought de The Roots, Common, Kurupt e Lauryn Hill.
* "2-5-Flow", un xogo de palabras co código de chamada de Kenya "+254", usado por Camp Mulla.

Alternativamente, o estudoso musical Adam Krims usa os seguintes termos:No libro *How to Rap*, Masta Ace explica como Rakim e Big Daddy Kane provocaron un cambio na forma en que rimaban os MCs: "Ata Rakim, todos os que escoitabas rimar, a última palabra da frase era a rimada, a palabra de conexión. Entón Rakim mostrounos que podías poñer rimas dentro da rima... e agora vén Big Daddy Kane, que en lugar de usar tres palabras, usa moitas". O grupo estadounidense de hip hop Crime Mob exhibiu un novo *flow* en cancións como "*Knuck If You Buck*", moi dependente das tercinas. Rapeiros como Drake, Kanye West, Rick Ross, Young Jeezy están influenciados por estas técnicas na súa música. En 2014, un colectivo de hip hop estadounidense de Atlanta, Migos, popularizou este flow, e comunmente coñécese como "Migos Flow" (un termo que é polémico dentro da comunidade hip hop).

### Notación rap e diagramas de *flow* 
A forma estándar de notación rap é o diagrama de *flow*, onde os rapeiros aliñan as súas letras debaixo dos números que marcan os *beats*. Diferentes rapeiros teñen formas lixeiramente diferentes para estes diagramas. Del the Funky Homosapien dixo: "Basicamente estou escribindo o ritmo do *flow*. Aínda que só sexan barras para representar os ritmos, é suficiente para facerme unha idea visual.", Vinnie Paz afirmou: "Creei o meu propio tipo de técnica de escritura, como pequenas marcas e asteriscos para mostrar como unha pausa ou énfase en palabras en certos lugares.", e Aesop Rock dixo: "Teño un sistema de quizais 10 pequenos símbolos que uso en papel que me indican que fago algo cando estou gravando".

Dado que o rap xira en torno a un ritmo forte de 4/4, con certas sílabas ditas a tempo do *beat'', todos os sistemas de notación teñen unha estrutura similar: todos teñen os mesmos 4 números de tempo na parte superior do diagrama, de modo que as sílabas pódense escribir en liña cos números dos beats. Isto permite que aparezan distintivos como silencios, "lazy tails", flams e outras técnicas rítmicas, ademais de ilustrar onde caen diferentes palabras que riman en relación coa música.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Música hip hop
* Cultura hip hop

* Grupos musicais de hip hop
* Regueifa
* Genius