Panama City, Florida

**Panam City** é a cidade de maior tamaño entre Tallahassee e Pensacola situada no condado de Bay. Segundo o censo estadounidense do ano 2023, a cidade tiña unha poboación de 206,627 veciñas. 96,032 persoas cun estado laboral en activo e unha idade media de 41.4 anos. 

A cidade é moi coñecida polo seu turismo de praias naturais que lle valeron o alcume de "The World's Most Beautiful Beaches". Esta reputación como destino turístico de sol e praia é o piar da súa fama. Ademais, alberga a Base Aérea Tyndall, un centro crucial da Forza Aérea dos EE. UU., e a súa economía estivo historicamente ligada ás bases militares e ás instalacións navais. Aínda que a súa poboación residente é moderada, a súa capacidade de acollida de visitantes e a súa presenza estratéxica militar amplifican significativamente o seu recoñecemento.

O alcalde actual de Panama City, Florida, é Michael L. Rohan.

Foi elixido para o cargo en 2020 e comezou o seu mandato o 24 de novembro dese mesmo ano.

Michael L. Rohan ten unha longa traxectoria no servizo público da cidade, tendo traballado anteriormente como Xefe da Policía de Panama City durante 13 anos.

## Historia 
miniatura|Panama City o 26 de xaneiro de 2025, desde o Hotel Hyatt
Moitos dos nosos cursos de auga, cidades e puntos de referencia naturais foron nomeados por exploradores españois hai centos de anos. Por iso, a Baía de St. Andrew, a gran baía que está no corazón urbano de Panama City, recibiu o nome de San Andrés porque foi descuberta no Día de santo André do calendario católico.

Os rexistros escritos destas primeiras expedicións españolas relataban avistamentos de indios "altos" que vivían en cabanas con tellado de palmeiras ao longo dos magníficos portos e enseadas profundas habituais nesta área. Os exploradores españois construíron varios fortes e postos avanzados ao longo da Costa do Golfo. Un estaba nunha enseada protexida de augas pouco profundas en Shell Island, aínda coñecida como Spanish Shanty Cove.

Ata a compra desta terra polos EE. UU. en 1819, foi unha "terra de ninguén" para escravos fuxitivos e indios.

O Xeneral Andrew Jackson estaba furioso pola natureza sen lei do lugar e trouxo a atención nacional á área en 1818, cando o seu exército marchou camiño de Nova Orleáns.

Jackson foi o primeiro americano en inspeccionar a Baía de St. Andrews, e o seu exército pasou un tempo considerable aquí. Moitos dos seus soldados e oficiais volveron á área para establecerse cando o territorio se abriu ao asentamento en 1821. Realoxar os indios converteuse nun debate que plaxou a área ata que Jackson asinou a Lei de Desprazamento Indíxena en 1830.

Old Town St. Andrew estableceuse por esas datas. Non tardou moito en calar o atractivo do porto de augas profundas. En 1825, St. Andrew converteuse nun "Porto de Entrada" para o envío de algodón, gando, carne de vacún, porco, graxa e madeira a países estranxeiros. A cambio, recibíase sal, café e outras mercadorías.

O seguinte paso foi establecer un goberno estatal, que se completou en 1839 e en 1845, o Congreso admitiu a Florida como estado na unión.

Na década de 1840 e 50, os plantadores descubriron abundantes terras fértiles e construíron cottages de verán e casas na Baía de St. Andrew. A mediados dos 40, existían unha oficina de correos, unha taberna e o equivalente a varias pequenas tendas do século XIX.

En 1862, tras o asasinato de dous soldados yankees, as forzas federais atacaron este bastión confederado, arrasando as 32 casas de Old Town St. Andrew cun lume devastador que non deixou nada ao seu paso.

Finalmente, a abundancia de peixe nas augas veciñas revitalizou a economía local. En 1879, había entre 25 e 30 familias vivindo nas beiras da Baía de St. Andrews. A cavala, o xurelo, o pámpano, a troteira, o pargo, o sargo, o anllón e o múxel serviron como o principal combustible para que os pioneiros poboasen esta área.

A cidade de "Panama City" formouse en 1905, cando a United Fruit Company de Nova Orleans foi á folga. O Vicepresidente de United Fruit decidiu trasladar a súa compañía a un porto de fácil acceso á súa conexión centroamericana máis importante, especificamente, Cidade de Panamá.

Nun esforzo por atraer esta desexable fonte de novos postos de traballo, os líderes empresariais locais nomearon a área non incorporada como Panama City. A oferta por United Fruit perdeuse ante Tampa, Florida, pero o nome "Panama City" quedou no interese popular.

En 1906, Panama City estaba en auxe. O fundador de Coca Cola, Asa Candler, doou fondos para completar o Ferrocarril Atlanta & St. Andrews Bay, ou a Bay Line, en 1908.

A finalización deste ferrocarril trouxo moitos cambios. A poboación superaba os 600 habitantes, e Panama City foi incorporada en 1909 con papeletas de 34 votantes cualificados.

A Autoestrada da Costa do Golfo (Autoestrada 98) completouse na década de 1930, así como as pontes Hathaway, DuPont e Bailey que conectaban as praias coas cidades de Panama City e Lynn Haven.

As pontes fixeron as viaxes pola costa moito máis cómodas, pero a propiedade na praia aínda se consideraba sen valor. Poucos individuos decatáronse do gran recurso natural que supoñían as suaves praias de area branca.

En 1933, o Corpo de Enxeñeiros dos EE. UU. comezou a construción do "New Pass" debido ao aumento do transporte mariño e á necesidade de acceso a augas máis profundas.

Antes de completar a dragaxe, o popular Pabillón turístico de dúas plantas, situado ao leste do futuro Paso, foi transportado por bois, pola praia, ata unha nova localización máis accesible.

O Paso completouse en 1934 e, en 1936, a primeira atracción turística de Panama City xurdira ao redor do vello Pabillón.

Chamárono Long Beach e os soares vendíanse por entre 100 e 600 dólares; instouse aos investidores a "gañar cartos mentres xogas". O Casino Long Beach abriu uns anos despois, pero a propiedade na beira do mar aínda se consideraba de pouco valor.

A primeira emisora de radio da área, WDLP, emitiu en 1938, e os anos 30 foron a primeira vez que se viu un serio desenvolvemento turístico. Incluso durante a depresión, Panama City e as praias seguiron crecendo lentamente; o Washington News Daily declarou "Panama City ten un destino tan seguro como o sol sairá mañá..."

Coa segunda Guerra Mundial chegaron aínda máis pezas para a evolución de Panama City. Familias, escolas e igrexas foran desarraigadas para a construción dunha escola de artillería en 1941. Esta instalación militar chamaríase Tyndall, en honor ao as da primeira guerra mundial, o tenente Frank B. Tyndall. 

## Cidades irmandadas 
*  Mérida, Yucatán (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da alcaldía en inglés.