open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Presencia de América Latina

miniatura|'**, no costado esquerdo do mural, cargase de simboloxía e destacase o nopal enraizado cos copihues, e as bandeiras ao vento.
A ***Presencia de América Latina***, tamén coñecida como ***Integración de América Latina*'*, é unha pintura mural de 300 metros cadrados, pintada en acrílico sobre estuco áspero, polo artista mexicano Jorge González Camarena entre novembro de 1964 e abril de 1965. A obra é localizada no vestíbulo de acceso da Casa del Arte da Cidade Universitaria de Concepción, Chile, e a súa temática principal, de forte carácter simbólico, é a unidade e a fraternidade das distintas culturas de América Latina.
miniatura|150px|A Placa de recoñecemento como monumento histórico nacional.
A pintura mural foi declarada Monumento Histórico polo Decreto 147 do 30 de abril do 2009. No 2010, no bicentenario de Chile, a obra foi recoñecida baixo o presente status polo Goberno de Chile, situándose na obra unha placa de recoñecemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Universidade de Concepción

### Bibliografía 
* Nuestro.cl (abril de 2007). «Mural "Presencia de América Latina". Emblema de la cultura penquista » .  
* Peralta, Tole (setembro, 1965). «Muro y mural». *Casa de Arte "José Clemente Orozco"*, Universidade de Concepción. 
* Echeverría Cancino, Albino. *Presencia de América Latina: apuntes para la historia del mural*. Universidade de Concepción, Chile: Dirección de Extensión. 
* Domínguez Correa, Paula; Cordero García, Jaime. «cap. 1». De los artistas al pueblo: *Esbozos para una historia del muralismo social en Chile''. Memoria para optar ó grao académico de Licenciatura en Artes con mención en Teoría e Historia da Arte. Universidade de Chile, Facultade de Artes, Departamento de Teoría das Artes. Santiago de Chile. 91 páxinas. 

### Ligazóns externas 
* Casa del Artee Dirección de Extensión da Universidade de Concepción]
Juvénal Habyarimana

**Juvénal Habyarimana**, nado o 8 de marzo de 1937 e finado o 6 de abril de 1994, foi o terceiro Presidente da República de Ruanda dende 1973 ata 1994. Tiña por alcume "Kinani", unha verba kiñaruanda que significa "invencible".

## Traxectoria 
Habyarimana foi un líder ditatorial, sospeitoso de fraude electoral polas súas reeleccións sen oposición: 98,99% dos votos o 24 de decembro de 1978, 99,97% dos votos o 19 de decembro de 1983, e 99,98% dos votos o 19 de decembro de 1988. Durante o seu mandato, Ruanda tivo un réxime totalitario no que as forzas do partido MRND instaban á xente a cantar e bailar para louvar ó Presidente en desfiles de masas de "animación" política. Se ben o país no seu conxunto foi un pouco menos pobre durante o mandato de Habyarimana, a meirande parte dos ruandeses vivían en circunstancias de extrema pobreza.

O 6 de abril de 1994 foi asasinado cando o seu avión, que tamén levaba ó Presidente de Burundi, Cyprien Ntaryamira, foi derribado preto do Aeroporto Internacional de Kigali. O seu asasinato foi a faísca que prendeu a violencia étnica e motivou o Xenocidio de Ruanda.

## Notas
Goleadores do Deportivo da Coruña

A continuación lístanse os máximos dos goleadores do Deportivo da Coruña en competición ligueira.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Datos do equipo en bdfutbol.com , , .
Templo do Pobo

O **Templo do Pobo**, foi unha organización relixiosa fundada nos Estados Unidos no ano 1955 polo reverendo James Warren Jones (Jim Jones), baixo a denominación de *Igrexa Cristiana de Pentecostal*, pero que en cuestión de anos cambiou as súas crenzas relixiosas para chegar a soster unha mestura de comunismo e cristianismo, cunha doutrina ecléctica que integraba a oposición ao racismo, a deificación do seu líder, a organización dunha comunidade marxista autárquica e a efectiva prohibición da apostasía dentro de dito culto.

O Templo do Pobo estaba afiliado coa denominación protestante Discípulos de Cristo á cal se uniu Jim Jones en 1952, até que fundou a súa propia comunidade relixiosa no ano 1955, usando a denominación de Templo do Pobo na cidade de Indianápolis, Illinois, nos Estados Unidos onde Jones patrocinaba programas de beneficiencia en favor de pobres e xente sen fogar, ademais de abrir a súa congregación á poboación negra da cidade, rexeitando así a segregación racial imperante entón no país. Cara a 1959 o Templo do Pobo comezou a requirirlle ós seus adherentes que intensificasen os seus vínculos deixando así de lado as relacións cos seus familiares alleos a congregación, prohibindo que as festividades relixiosas fosen celebradas con persoas alleas a congregación. Mentres tanto as ideas comunistas de Jones pasaron a ser o fundamento da orde relixiosa, aínda que os líderes do *Templo do Pobo* (incluído o propio Jim Jones) loitaron por evitar que a doutrina marxista da súa congregación fose demasiado visible para os seus fieis.

En 1963, o Templo do Pobo comezou a aceptar oficialmente a idea de crear unha comunidade agraria autosuficiente e illada do resto da sociedade, baseada no comunismo e convocando todos os seus crentes a unirse a este esforzo e saír da zona de Indianápolis. O punto elixido por Jim Jones para a nova sede da organización relixiosa foi a localidade de Ukiah en California, en 1965, cando xa a metade da congregación estaba formada por xente de raza negra. A partir desta data, rotas as relacions amigables e familiares dos fregueses, Jim Jones manifestou a ruptura coa Biblia cristiá e denunciou os Estados Unidos e o capitalismo coma o anticristo, proclamando que tan só o comunismo era a doutrina que aseguraba a salvación dos seguidores do Templo do Pobo.
Francisco Martínez González-Bengoechea

**Francisco Martínez González-Bengoechea**, finado en París en novembro de 1900, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Banqueiro en Ribadeo. Militante do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Ribadeo nas eleccións de 1893. Nas eleccións de 1896 volveu presentarse, pero foi derrotado polo candidato conservador Manuel Baamonde Guitián. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións de 1898 e 1899. Finou en novembro de 1900, durante unha viaxe a París, debido a febre tifoide.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Festa da filloa de Valongo

A **festa da filloa de Valongo** é unha festa gastronómica que ten lugar en Valongo (Cerdedo-Cotobade) para exaltar a filloa. Celébrase desde 1979 o primeiro sábado de setembro, a véspera da romaría da Nosa Señora do Libramento.

## Características
A festa comeza o venres cunha churrascada. O sábado ten lugar o concurso degustación, con filloas preparadas en tixola ou á pedra. Os doces, elaborados con fariña, leite, ovos e sal, adoitan ir recheos de produtos como chocolate fundido, mel, crema pasteleira, marmelada ou nata.

A celebración comezou en 1979 da man de Amadeo Redondo Fraguas xunto con Jesús Moldes Monroy e Manuel Caramés Fernández, e posteriormente potenciada por amigos seus entre os que destaca Manuel Antas Fraga, un veciño da parroquia emigrado a Salvador de Bahia (Brasil). A festa acompáñase de actos relixiosos e dunha verbena, na que actuaron orquestras como a Sintonía, ou Los Satélites e artistas como Georgie Dann, Conchita Bautista ou Fuxan os Ventos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*"A festa da filloa del indiano", artigo de Primitivo Carbajo en *El País*, 6 de setembro de 2008 .
*"Valongo celebra a trixésima quinta edición da súa Festa da Filloa", atigo de Laura Díaz no *Diario de Pontevedra*, 31 de agosto de 2013.
Casimiro Pérez García

**Casimiro Pérez García**, finado o 21 de xaneiro de 1923, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Militante do Partido Liberal, logo da morte de Benigno Álvarez Bugallal, foi elixido deputado polo distrito de Chantada na elección parcial de 6 de maio de 1894. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións de 1898 e 1905. Foi vocal do Consello de Sanidade. Finou o 21 de xaneiro de 1923.

## Vida persoal 
Casou con Carmen de la Mata Gutiérrez en 1897.

## Notas
Orde de Santa María do Monte Carmelo

A **Orde dos Irmáns da Benaventurada Virxe María do Monte Carmelo** (en latín: *Ordo Fratrum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo*), máis coñecida como **Orde Carmelita**, é unha orde mendicante católica, que ten a súa orixe nas comunidades eremíticas que existían no século XII no Monte Carmelo, en Palestina. En 2020, a rama masculina da orde sumaba 2077 frades, dos que 1310 eran tamén sacerdotes. Os membros desta orde engaden as siglas O.carm ao final do seu nome.  

## Orixe 
O *Primeiro Libro dos Reis*, un libro histórico da Biblia, relata como o profeta Elías reuniu unha comunidade de homes no Monte Carmelo, que en arameo significa "xardín", e dende alí traballou na defensa da pureza da fe no Deus de Israel, vencendo ao desafío dos sacerdotes de Baal.

Inspirándose en Elías, estabelecéronse moi pronto alí comunidades monásticas cristiás, e cando os cruzados chegaron en 1099, atoparon xa relixiosos estabelecidos, de rito maronita e que seguían a regra de San Basilio. Arredor de 1154 retirouse alí o nobre franco San Bertoldo, chegado a Palestina xunto ao seu curmán Aimery de Limoges, patriarca latino de Antioquía, e reuniu aos eremitas para levar unha vida cenobítica. Os relixiosos edificaron unha pequena igrexa en medio das súas celas e a dedicaron á Virxe María, tomando o nome de *"Irmáns de Santa María do Monte Carmelo"*.

Bertoldo converteuse no primeiro prior da orde. Cando rematou a terceira cruzada, algúns cruzados e peregrinos uníronse a el, para levar unha vida eremítica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas: 
* Páxina web da Orde dos Carmelitas
VG-1.3

A **VG-1.3** ou **Vía Ártabra** (na provincia da Coruña), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Veigue (Sada) e Castelo (Sada); atravesa os concellos de Sada e Oleiros. Ten unha lonxitude de 6 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AC-163 en Veigue (Sada) e finaliza nun cruzamento coa AG-13 en Castelo (Sada).

## Percorrido 
Forma parte da Vía Ártabra que lle percorre polo Arco Ártabro, neste tramo de 6 quilómetros son os primeiros quilómetros da Vía Ártabra, inicia na parroquia de Veigue (concello de Sada), chegando á primeira rotonda da estrada DP-5815 (estrada de Mera a Veigue) na parroquia de Maianca (concello de Oleiros), seguindo á primeira ligazón da estrada AC-183 na parroquia de Dorneda (concello de Oleiros), cruzado a estrada DP-5812 (Avenida de Emilia Pardo Bazán) só incorporación desde esta mesma estrada á **VG-1.3** sentido sur (situada preto dos Tornos, parroquia de Meirás do concello de Sada). Finalmente chega coa ligazón á estrada DP-7508 (estrada de Castelo a Meirás), no lugar de Castelo (parroquia de Osedo do concello de Sada) e a autovía AG-13 ata Iñás coa estrada nacional N-6.

## Historia 
As primeiras obras da Vía Ártabra iniciouse coa primeira fase dos 2 treitos, en xaneiro de 2009. Un dos 2 primeiros treitos iniciaron entre a estrada N-6 e Meirás (Sada) e o seguinte treito de Meirás (Sada) ata o porto de Lorbé. Ao cambiar o goberno da Xunta de Galicia, modificaron o proxecto e dividiron en 3 treitos, deixando os 2 treitos, un entre Meirás e Veigue e outro treito entre Veigue e o Porto de Lorbé (deste último treito sería a estrada AC-526).

O primeiro treito entre Veigue e Meirás foi inaugurado en 2012 e formaba parte do terceiro treito da Vía Ártabra da estrada AC-526.

## Treitos 

## Notas
Mr. Degrees

**Mr. Degrees** é unha banda de hard rock creada en Betanzos en xuño de 2011. Está formada por Alfonso R. á batería, Diego L. ó baixo e coros, Iñaki L. á guitarra e coros, Marcos L. á guitarra e coros e Jose P. á voz.

## Historia 
As súas orixes están intimamente ligadas á banda Casual Troupe, banda da mesma cidade e da que proveñen a maioría dos seus membros, activa desde agosto de 2007. En xuño de 2011 Diego L. substituíu a Nacho no baixo, e a banda decidiu mudar o nome. Mr. Degrees é o nome dunha das primeiras composicións da banda.

## Influencias 
Aínda que cada un dos membros da banda posúe influencias moi diferentes, na procura dun estilo propio chegaron a un nexo común, apousentado sobre os estilos do hard rock dos anos setenta coma Deep Purple, Rainbow ou U.F.O., canda a toques do hard rock máis oitenteiro como Van Halen ou Scorpions e outros do blues rock coma Rory Gallagher.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Facebook da banda
Ibrahim Sissoko

**Ibrahim Sissoko**, nado en Abidjan o 29 de novembro de 1991, é un futbolista marfilés. Xoga de extremo no VfL Wolfsburg.

## Traxectoria 
O 29 de xaneiro de 2014 anunciouse a súa contratación polo Deportivo da Coruña até o final da campaña, converténdose na cuarta incorporación do equipo coruñés no mercado invernal da tempada 2013–14. Debutou como branquiazul na xornada 24, nunha vitoria fronte o Sabadell en Riazor (2–1). O seu primeiro, e único, gol como branquiazul chegou na xornada 35, nunha vitoria fronte o Mallorca a domicilio (0–3). Ao rematar a campaña o equipo ascendeu a Primeira División, retornando Sissoko ao Wolfsburg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en fussballdaten.de 
* Datos do xogador en transfermarkt.co.uk
Audiovisual

miniatura|Os compoñentes de alta calidade audiovisual reproducen a experiencia dun concerto en directo.

O termo **audiovisual** (**AV, ou A/V**) fai referencia a obras cos compoñentes do son e da imaxe, á produción ou uso desas obras, ou ó equipamento empregado para a creación das devanditas. Exemplos de ditas producións son os filmes e os programas de televisión.

Nos últimos tempos as presentacións de negocios adoitan ser audiovisuais, cunha persoa proporcionando o son mediante a fala, acompañando a exposición con series de imaxes proxectadas nunha pantalla.

## Percepción do audiovisual 
### Percepción visual 
O ollo humano percibe a luz, unha parte do espectro electromagnético. O ollo recibe os estímulos dos raios de luz procedentes da contorna que atravesan o cristalino incidindo na parte posterior do ollo coñecida como retina. Alí estimulan uns foto-receptores (bastóns e conos), estes de tres tipos diferentes, sensíbeis a tres lonxitudes de onda distintas que permiten ver en tricromía, e que envían impulsos nerviosos a través do nervio óptico cara á cortiza cerebral encargada da visión, creándose así as imaxes percibidas. Xa que cada un dos ollos ten unha visión lixeiramente diferente dun obxecto, o cerebro debe encargarse de fusionar as imaxes para crear un efecto tridimensional (estereoscópico), permitindo percibir de forma instantánea a profundidade e a distancia. Na retina, ademais, dáse o fenómeno da persistencia retiniana, que permite crear a sensación de movemento, aínda que realmente o percibido sexa unha sucesión de imaxes fixas a unha determinada velocidade.

### Percepción auditiva 
O son é unha vibración que se transmite a través dun medio. Estas vibracións transmítense pola orella a través dos ósos do oído, dos cales dependen o rango de audición do suxeito. É distinto para os humanos e para outros animais, e é maior nos individuos mozos que nos adultos ou anciáns, xa que co paso do tempo pérdense as frecuencias agudas. Estas vibracións transfórmanse en impulsos nerviosos que chegan ó cerebro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Multimedia
* Vídeo

### Ligazóns externas 
* Programa da Radio Nacional de España-Ràdio 3, adicado á Experimentación, á Arte Sonora e á videocreación
AG-13

A **AG-13** ou **Vía Ártabra** é unha autovía dependente da Xunta de Galicia. Dálle continuidade á **VG-1.3** desde o km 6 até a N-VI, xusto nos lindeiros entre as parroquias de Soñeiro (Sada) e Iñás (Oleiros). Está previsto que no futuro ligue coa AP-9 e teña unha conexión directa co polígono industrial do Espírito Santo.

Inaugurouse en 2013 canda a VG-1.3 e boa parte da AC-527 e a súa construción custou 71 millóns de euros. Dáse a particularidade de que os fitos quilométricos sinalan a mesma orixe cá da VG-1.3, en Veigue, non a partir do desdobramento que se produce no punto onde ha confluír co futuro acceso a Sada.

En 2010 a Xunta de Galicia tomou a decisión de suprimir a continuación deste corredor de alta capacidade até a A-6, inicialmente prevista, por motivos económicos. Porén en 2017, desde a Axencia Galega de Infraestruturas, volvían deixar aberta a posibilidade dunha futura conexión coa autovía do Noroeste.

## Notas
Serafín Martínez

***Serafín Martínez Martínez** (??), un médico e político galego
***Serafín Martínez Acevedo** (1984-), un ciclista galego.
Julio César García-Luengo

O nome de **Julio César García-Luengo** pode referirse a:

***Julio César García-Luengo Montero**, político galego do PPdeG, alcalde de Crecente entre 1979 e 2007 (n. 1939);
***Julio César García-Luengo Pérez**, político galego do PPdeG, fillo do anterior, alcalde de Crecente entre 2007 e 2014 (n. 1969).
Forcarei (homónimos)

Como topónimo **Forcarei** pode referirse a:

;En Galiza
***Forcarei**, concello da comarca de Tabeirós - Terra de Montes;
****Forcarei**, parroquia de dito concello;
*****Forcarei**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lalín (homónimos)

Como topónimo **Lalín** pode referirse a:

;En Galiza
***Lalín**, concello da comarca de Deza;
****Lalín**, parroquia de dito concello;
*****Lalín de Arriba**, lugar de dita parroquia;
***Lalín**, lugar da parroquia do Carballal, no concello de Palas de Rei.

;Deportes
***Club Deportivo Lalín**, equipo de fútbol;
***Club Balonmán Lalín**, equipo de balonmán;
***Club de Rugby Lalín**, club de rugby;
***Lalín Arena**, complexo polideportivo e termal.

;Estación
***Estación de Lalín**, estación de tren de Adif.
O Grove (homónimos)

O topónimo **O Grove** pode referirse a:

;En Galiza
***O Grove**, concello da comarca do Salnés;
****O Grove**, parroquia de dito concello;
****O Grove**, lugar de dita parroquia;
****San Vicente do Grove**, parroquia de dito concello;
***O Grove**, lugar da parroquia de San Xián de Insua, no concello de Taboada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Monte Penide

250px|miniatura|Mámoa do Rei, no Monte Penide.

O **Monte Penide**, ou **Monte Mirallo**, é un macizo montañoso de 450 metros de altura que se atopa no concello pontevedrés de Redondela. O complexo do monte Penide atópase nas elevacións montañosas situadas no extremo suroeste do concello, nas parroquias de Negros, Trasmañó e Cedeira.

## Patrimonio arquelóxico 
[250px|miniatura|[Mámoa do Rei (Redondela)|Mámoa do Rei, túmulo do Monte Penide, na parroquia de Trasmañó.]]

No seu cumio posúe un conxunto arqueolóxico conformado por petróglifos, mámoas e outros elementos arqueolóxicos que converten a este conxunto na necrópole con máis sitios arqueolóxicos da provincia de Pontevedra. Os máis antigos están datados no paleolítico inferior, no período do plistoceno.

### Mámoas 
Os túmulos son construcións de pedras e terra baixo as que as culturas prehistóricas enterraban os seus mortos. Estas construcións megalíticas estiveron moi estendidas na costa atlántica galega durante o neolítico até a idade de Bronce. Entre os túmulos ou mámoas máis importantes destacan:, unha das mellor conservadas, e que está formada por unha gran cámara arrodeada por seis lousas formando unha cámara pechada.
* Mámoa de Coto Feneiro
* Mámoas do Chan do Rato, composto por dúas mámoas.
* Mámoas das Pedras dos Picos, en total dúas mámoas.
* Mámoas do Monte Vixiadorr, en total dúas mámoas.
* Mámoas do Castro Ferreiro, conformado por 3 mámoas.
* Mámoa de Teixugueiras de Poza Lagoa

### Petróglifos 
[250px|miniatura|[Petróglifo no Monte Penide.]]
Ademais do fenómeno tumulario, pódense observar numerosos petróglifos, unhas representacións gráficas gravadas nas rochas ou pedras. No monte Penide están os seguintes petróglifos:. Correspóndense con dous petróglifos nos que predominan os motivos circulares que ocupan case toda a superficia da pedra.
* Petróglifos do Castro de Negros. Trátase de 6 petróglifos situados no castro de Negros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Redondela
* Mámoa do Rei
* Megálitos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Museo Virtual do Monte Penide Prehistórico.  Desenvolvido polo Concello de Redondela e a Axencia Galega de Desenvolvemento Rural.
* "Monte Penide luce su arte rupestre", artigo no *Faro de Vigo*, 7 de outubro de 2013 .
Jorge Larena

**Jorge Larena-Avellaneda Roig**, nado o 29 de setembro de 1981 nas Palmas de Gran Canaria é un futbolista que xoga na demarcación de centrocampista ofensivo.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do UD Las Palmas, debutando no primeiro equipo no ano 1999 en Segunda División e facéndose coa titularidade ao ano seguinte, xa na máxima categoría.

De cara á tempada 2002/03 fichou polo Atlético de Madrid, aínda que contou con minutos nunca chegou a asentarse no equipo titular, polo que foi traspasado ao Celta de Vigo no verán de 2005. O equipo vigués clasificouse esa tempada para disputar a Copa da UEFA pero Larena non contou con moito protagonismo.

Co descenso do equipo en 2007 e a venda de moitas das estrelas do equipo a importancia relativa de Larena no equipo aumentou, facendo moi boa tempada aínda que o equipo finalmente non conseguiu ascender. Este fracaso fixo que o Celta se tivera que desfacer dos xogadores con fichas máis altas, entre eles Jorge Larena, así no verán de 2008 fichou polo seu club de orixe, o UD Las Palmas.

No verán de 2011 rescinde o contrato que o unía ao UD quedando sen equipo nese momento, polo que adestraría co UD Vecindario para manter o estado de forma. O 31 de xaneiro de 2012 fichou polo SD Huesca e de aí sería traspasado ao Recreativo de Huelva.
Padrenda (homónimos)

O topónimo **Padrenda** pode referirse a:

;En Galiza
***Padrenda**, concello da comarca da Terra de Celanova;
****Padrenda**, parroquia de dito concello;
***Padrenda**, parroquia do concello de Meaño;
****Padrenda de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
***Padrenda**, lugar da parroquia de Santiago de Ribarteme, no concello das Neves;
***Padrenda**, lugar da parroquia de Rubiás, no concello de Ramirás.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Padrendo**, lugar da parroquia de Río Caldo, no concello de Lobios.
Vía Ártabra

miniatura|A VG-1.3 forma parte da Vía Ártabra
A **Vía Ártabra** é un corredor para vehículos no Arco Ártabro dependente da Xunta de Galicia, concibido para canalizar cara á AP-9 o crecente tráfico xerado polas zonas rururbanas e barrios dormitorio de Oleiros, Sada e norte de Cambre, así como para desconxestionar a N-VI e as estradas das redes primaria complementaria, secundaria e provincial que integran a trama viaria deses concellos.

Consta dun tronco central, conformado pola AG-13 (parcialmente en servizo), a partir do cal xorden ramificacións para dotar de accesos e/ou circunvalar asentamentos de poboación e comerciais-industriais que conforman a área metropolitana da cidade da Coruña. As dúas principais ramificacións son a VG-1.3, xa en servizo e que da continuidade á AG-13 cara ao norte, e a vía de acceso e variante de Sada, pendente dos estudos informativos e de impacto ambiental desde febreiro de 2015 mais sobre o que xa se leva a traballar desde 2012.

Canda estas novas vías de alta capacidade, e como parte integrante do corredor, foron construídas dúas novas estradas pertencentes á rede primaria básica: a AC-526 (Acceso ao porto de Lorbé, considerado como o "treito III" da Vía Ártabra) e a AC-527 (Variante de Oleiros). Asemade, fixéronse conexións coas estradas AC-163, DP-5815, AC-183 DP-7508, DP-5812, DP-1707, DP-5813 e N-VI, onde remata a AG-13 en espera da súa prolongación cara a AP-9.

Adicionalmente, os concellos da zona veñen reclamando desde hai anos que o proxecto se estenda até a A-6 para dotar de maior utilidade esta infraestrutura. O feito é que nos seus primeiros anos de posta en funcionamento, a Vía Ártabra vén amosando uns índices de tráfico por debaixo do agardado. Se ben o proxecto inicial si tiña prevista esta conexión, en 2010 a Xunta de Galicia tomou a decisión de suprimir a continuación deste corredor de alta capacidade até a A-6, inicialmente prevista, por motivos económicos. Porén en 2017, desde a Axencia Galega de Infraestruturas, volvían deixar aberta a posibilidade dunha futura conexión coa autovía do Noroeste.

## Tramos e denominacións 
## Notas
Moaña (homónimos)

Como topónimo **Moaña** pode referirse a:

;En Galiza
***Moaña**, concello da comarca do Morrazo;
****San Martiño de Moaña**, parroquia de dito concello;
****Virxe do Carme de Moaña** parroquia de dito concello;
*****Moaña**, lugar de dita parroquia.

;Deportes
***Club Deportivo Moaña**, equipo de fútbol de Moaña.
Túmulo

[miniatura|250px|Túmulo funerario dos reis Silla en [Corea.]]
Un **túmulo** é o nome que recibe unha morea de terra e pedras sobre unha tumba ou varias, e que se remonta á época das Idades de Pedra, de Bronce e de Ferro. En Galicia atopamos restos de túmulos en todo o territorio.

Orixinariamente consistía nunha morea de rochas que recubrían directamente o corpo, mais a súa estrutura foi modificada e estes soterramentos foron cubertos por terra até formar verdadeiras montañas artificiais, ao longo dos séculos, e medrando en tamaño até chegar a se converter en cámaras funerarias nas que repousaban tanto o guerreiro morto como as súas armas e as súas principais pertenzas. En ocasións acollían o soterramento de numerosos individuos. A aparición dos túmulos está habitualmente relacionada cunha forma de reivindicación de dereitos sobre as terras nas que se situaban. Canto menos visíbeis desde o lonxe eran os asentamentos, máis visíbeis se facían os túmulos, a xeito de indicadores de que o territorio estaba ocupado.
[dereita|miniatura|240px|Túmulo [etruscos|etrusco de cámara na cidade de Blera.]]
## Clasificación pola súa forma 
miniatura|dereita|240px|Túmulos (*barrow*): en campá (*bell*), disco (*disc*) e cunca (*bowl*).
Adóitanse distinguir pola súa forma e reciben os nomes a seguir:
:* alongado;
:* en campá;
:* en disco;
:* en cunca;
:* en lomba.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mámoa
* Arquitectura prehistórica
* Cairn
* Outeiro primixenio
* Cultura dos Túmulos
* Dolmen
* Menhir
* Crómlech
* Megalitismo
* Pirámide
Gabriel Tamas

**Sebastián Gabriel Tamas**, nado o 9 de novembro de 1983 en Brașov, Romanía, é un futbolista que xoga na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Comezou xogando nos equipos da súa cidade, o FC Brașov e o Tractorul Brașov, de onde pasou ao FC Dinamo București, un dos grandes equipos de Romanía. O seu bo papel neste equipo fai que en 2003 saia traspasado ao Galatasaray SK turco e ao pouco tempo ao FC Spartak Moscova. No equipo ruso non chegou a adaptarse polo que en 2004 foi cedido de novo ao Dinamo București e en 2006 ao Celta de Vigo, por aquel entón disputando a Copa da UEFA.

O Celta xogaba competición europea pero en liga rematou a tempada descendendo a Segunda División, e Tamas nunca chegou a asentarse no once titular polo que o club non exerceu a opción de compra e no verán de 2007 asinou polo AJ Auxerre francés.

Posteriormente xogou cedido outra vez no Dinamo București e no West Bromwich Albion FC, equipo que se faría cos seus servizos. No ano 2013 firmou polo CFR Cluj pero non remataría a tempada e o club rescindirialle o contrato por un escándalo nocturno do xogador.

### Coa selección 
Debutou coa Selección de fútbol de Romanía o 12 de febreiro de 2003 ante Eslovenia. Disputou co combiando nacional a Eurocopa Autria/Suíza 2008, onde xogou tódolos encontros que disputou a súa selección.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol.com
Marín (homónimos)

O topónimo **Marín** pode referirse a:

;En Galiza
***Marín**, concello da comarca do Morrazo;
****San Xián de Marín**, parroquia de dito concello;
****Santa María do Porto de Marín**, parroquia de dito concello;
***Portomarín**, concello da comarca de Lugo;
****San Nicolao de Portomarín**, parroquia de dito concello;
*****Portomarín**, lugar de dita parroquia;
****San Pedro de Portomarín**, parroquia de dito concello;
***Vilamarín**, concello da comarca de Ourense;
****Vilamarín**, parroquia de dito concello;
*****Vilamarín**, lugar de dita parroquia;
***Vilamarín**, parroquia do concello de Monforte de Lemos;
****Vilamarín**, lugar de dita parroquia;
***Pardemarín**, parroquia do concello da Estrada;
***Marín**, lugar da parroquia de Xubial, no concello de Melide;
***Marín**, lugar da parroquia de Camos, no concello de Nigrán;
***Marín**, lugar da parroquia de Fiestras, no concello de Silleda;
***Fontemarín**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba;
***Lamamarín**, lugar da parroquia de Merlán, no concello de Chantada;
***Pumarín**, lugar da parroquia de San Miguel de Reinante no concello de Barreiros;
***Pumarín**, lugar da parroquia de Montecubeiro no concello de Castroverde;
***Pumarín de Arriba**, lugar da parroquia de Veiga no concello de Becerreá;
***Pumarín de Abaixo**, lugar da parroquia de Vilachá no concello de Becerreá;
***Tamarín**, lugar da parroquia de Bascoi, no concello de Mesía;
***Valmarín**, lugar da parroquia de Ambroa, no concello de Irixoa;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Mabegondo do concello de Abegondo;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Campelo do concello do Corgo;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Fonteita do concello do Corgo;
***O Castro de Vilamarín**, lugar da parroquia de Mabegondo do concello de Abegondo.

;Fóra de Galiza

;Nos Estados Unidos de América
***Marin**, condado do estado de California;
****Marin City**, localidade de dito condado.

;En Francia
***Marin**, comuna do departamento da Alta Savoia;
***Le Marin**, distrito do departamento de ultramar francés de Martinica;
****Le Marin**, cantón de dito distrito;
*****Le Marin**, comuna de dito cantón.

;En México
***Marín**, municipio do estado de Nuevo León.

;En Suíza
***Marin-Epagnier**, localidade e antiga comuna do cantón de Neuchâtel da Romandía.

;Deportes
***Marín Club de Fútbol**, club de fútbol galego que naceu en 1948 en Marín.

;Transportes
***Porto de Marín**, porto de interese xeral do estado situado en terreos dos concellos de Marín e Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Marís**, lugar da parroquia de Abellá do concello de Frades;
****Marín***, periódico editado entre 1913 e 1915.
Hang

O **hang** (pronunciación alemá [haŋ], e en plural: Hanghang) é un instrumento musical idiófono creado no ano 2000 por Felix Rohner e Sabina Schärer en Berna, Suíza. O nome da súa empresa é PANArt Hangbau AG. 
 
O instrumento está feito por dúas medias cunchas de aceiro nitrurado pegadas xuntas nos bordos, deixando o interior oco, o que lle confire a súa característica forma de 'OVNI'. O saínte da parte superior ("Ding") é a nota central e básica, e os outros sete ou oito tons sitúanse arredor deste. A superficie lisa ("Gu") ten un burato no centro cunha nota sintonizado que pode ser executada cando se golpea o canto.

A creación do hang foi o resultado de varios anos de investigación do steelpan e outros instrumentos. Os seus inventores continuaron a  mellorar a forma e os materiais e produciron novas variacións cos anos. O nome *Hang* provén da palabra do alemán de Berna para *man*. É unha marca rexistrada propiedade de PANArt Hangbau AG.

## Exemplos do son 

## Notas
Universidade Academia de Humanismo Cristiano

A **Universidade Academia de Humanismo Cristián** (en castelán: *Universidad Academia de Humanismo Cristiano*) é unha institución de ensino superior chilena fundada en 1988, pero cuxas orixes remontan a 1975, cando se crea a *Academia de Humanismo Cristián*, liderada polo Cardeal Raúl Silva Henríquez (SDB), cuxo obxectivo era reunir un grupo de intelectuais para analizar a política, social, económica e cultural do país.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da institución  .
Kutná Hora

**Kutná Hora** é unha vila da República Checa, capital do distrito do mesmo nome na rexión de Bohemia Central. En 2013 tiña 20.470 habitantes.

## Historia 
A vila naceu no século XIII, ligada ás minas de prata que hai nas proximidades, se ben a explotación das mesmas data polo menos do século X, pois atopáronse dínares de prata de finais dese século no asentamento de Malín. Tivo unha grande riqueza económica por mor do título outorgado por Venceslau II de Bohemia, e até o século XVI tivo gran relevancia, chegando a competir con Praga en poder económico, cultural e político.

En 1420 o emperador Sexismundo estableceu na vila a base militar desde onde atacar os taboritas durante as guerras husitas. Esta campaña militar acabou coa toma da cidade por Jan Žižka, que a levou a outro período de esplendor económico. Porén, despois da reconciliación das partes contendentes, a vila foi incendiada polas tropas imperiais para evitar que volvese caer en mans dos Taboritas.

En 1541 as minas sufriron unha inundación, e a insurrección de Bohemia contra Fernando I de Habsburgo fixo que a cidade perdese os seus privilexios. A Guerra dos Trinta Anos e varias epidemias de peste fixeron que a vila perdese definitivamente toda a importancia que tivera no pasado.

## Patrimonio 
O centro histórico de Kutná Hora foi declarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1995, destacando nel a Igrexa de Santa Bárbara (iniciada en 1388 e rematada en 1905) e a Catedral da Nosa Señora en Sedlec.

Outros lugares de interese son a capela do Corpus Christi, o Castelo Real (tamén chamado Patio Italiano), o claustro das Ursulinas (século XVIII), a colexiata de Santiago, o colegio dos Xesuítas, a columna votiva da peste e as igrexas de Santiago e San Xoán Nepomuceno.

No barrio de Sedlec están dous dos monumentos máis importantes da vila: a Capela funeraria de Todos os Santos, co seu osario, e a igrexa da Nosa Señora.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Kutna Hora - Jesuite college.jpg|Colexio Xesuíta.
Ficheiro:Kutná Hora - Kamenný dům.jpg|Casa de Pedra.
Ficheiro:Kutná Hora - nádvoří Vlašského dvora.jpg|Patio italiano.
Ficheiro:Kutna Hora CZ St Barbara Cathedral front view 01.JPG|Igrexa de Santa Bárbara.
Ficheiro:Kutna Hora CZ Plague column 02.jpg|Columna votiva da peste.
Ficheiro:Hřbitovní_kaple_Všech_Svatých_v_Sedlci_u_Kutné_Hory.jpg|Capela Funeraria de Todos os Santos de Sedlec.
Ficheiro:Ossuaire 2.JPG|Escudo dos Schwartzenberg.
Ficheiro:Katedrála Nanebevzetí Panny Marie v Sedlci u Kutné Hory.jpg|Catedral da Ascensión da Nosa Señora en Sedlec.

## Cidades irmandadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kutnohorita, mineral así chamado por ser descuberto nas minas da vila.

### Ligazóns externas 
* Kutná Hora  (*en checo*).
William Congreve

**William Congreve**, nado en Bardsey, West Yorkshire o 24 de xaneiro de 1670 e finado en Londres o 19 de xaneiro de 1729, foi un dramaturgo e poeta inglés.

## Traxectoria 
O seu pai William Congreve (1637–1708) era un partidario do rei Carlos II que se estableceu en Irlanda e alí pasou o novo Congreve a súa infancia, estudou no Trinity College en Dublín, onde coñeceu a Jonathan Swift, co que mantería amizade ata o final. Logo da súa graduación matriculouse no Middle Temple en Londres pera estudar leis, pero acabou interesándose pola literatura e o teatro, converténdose artisticamente en seguidor de John Dryden.

## Carreira literaria 
William Congreve escribiu antes dos trinta anos, algunhas das pezas teatrais máis coñecidas do período da Restauración, as comedias *Love for Love* (estreada o 30 de abril de 1695) e *The Way of the World* ( 1700), e a traxedia, *The Mourning Bride* (1697). Pero os gustos do público estaban cambiando e a representación satírica da vida inglesa deu paso ao seu retrato sentimental, reaccionando o público contra o que consideraban obras indecentes pola súa natureza sexualmente explícita , circulando varios panfletos contra este tipo de teatro, o máis coñecido o de Jeremy Collier, *Short View of the Immorality and Profaneness of the English Stage* (1698), contra o que reaccionou Congreve nunha longa réplica, "Amendments of Mr. Collier's False and Imperfect Citations." Politicamente era membro do Kit-Cat Club de ideoloxía whig e ocupou algúns postos políticos de importancia menor. 

## Últimos anos 
Congreve retirouse do teatro, vivindo o resto da súa vida das rendas das súas obras, despois de 1700 tan só escribiu algún poema e realizou algunha tradución, como é o caso de *Monsieur de Pourceaugnac* de Molière e tamén escribiu o libreto para a ópera *Semele* de John Eccles que non se estraría ata o século XX. En setembro de 1728 sufriu un accidente nunha carruaxe, da que non acabou de recuperarse e morreu uns meses despois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Santiago de Andrés Moreno

**Santiago de Andrés Moreno García**, nado en 1843 e finado en Santiago de Compostela o 19 de marzo de 1901, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi elixido deputado polo distrito de Muros nas eleccións de agosto de 1872. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións de 1873, 1886, 1893 e 1898. Foi secretario da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago. Finou en Santiago de Compostela o 19 de marzo de 1901.

## Notas
Salsa tártara

[miniatura|Polo [napado|recuberto de **salsa tártara**.]]
O **mollo tártaro** é un prebe feito a base de maionesa, con mostaza e cogombros pequenos en vinagre moi finamente picados xunto a alcaparras, olivas, cebolas e ravo. Ás veces engádeselle pirixel.

Esta salsa emprégase frecuentemente como acompañamento doutros pratos, adubo de pratos que conteñen peixe ou ás de polo. O vinagre bótaselle como reforzador do sabor. A mestura normalmente déixase repousar nun sitio fresco durante un par de horas. O nome desta salsa provén das tribos tártaras de Mongolia, aínda que o apelativo "tártaro" vén a significar en francés "cru". Nalgúns países como no Perú bótaselle ovo e cebola chinesa (*Allium fistulosum*) cortada en cadradiños.

## Notas
Eleccións xerais de España de 1879

[miniatura|dereita|O xeneral [Arsenio Martínez Campos.]]
As **eleccións xerais de 20 de abril de 1879 en España** foron convocadas baixo o reinado de Afonso XII en base ao disposto na Constitución española de 1876, vixente ata 1931, na coñecida como Restauración borbónica en España.

## Antecedentes 
O 28 de decembro de 1878 refórmase a lei electoral para volver ao sufraxio censatario, polo que o número de electores quedaba reducido a uns 874.000 individuos.

O 7 de marzo de 1879 o xeneral Arsenio Martínez Campos substitúe na presidencia do Goberno a Cánovas del Castillo. Tal como era habitual tralo cambio, o rei Afonso XII asina o decreto de Disolución das Cortes o 10 de marzo dese ano.

## Composición do Congreso dos Deputados 
## Deputados polas provincias galegas
[miniatura|200px|[Eduardo Gasset y Artime.]]
### A Coruña
* Manuel Batanero Montenegro
* Joaquín Botana Mínguez
* Domingo Caramés y García
* Daniel Carballo Cousido
* Esteban Garrido Martínez
* Eduardo Gasset y Artime
* Benito María Hermida y Verea
* Aureliano Linares Rivas
* Antonio del Moral y López
* Javier Ozores Losada
* Nicasio Pérez López
* Nicolás María del Río
* Antonio Romero Ortiz
* Paulino Souto y Sánchez

### Lugo
* Bartolomé Basanta y Miranda
* Mariano Cancio Villaamil
* Manuel Estévez Arrojo
* José María González Vallarino
* Antonio Guitián García
* Cándido Martínez Montenegro
* Juan Bautista Neira y Arias de la Torre
* José María Pardo Montenegro y Cordal
* Casiano Pérez Batallón y Losada
* Manuel da Riba do Rego
*&nbsp;Antonio Salgado López
*&nbsp;Antonio Vázquez Queipo

### Ourense
* Nicanor Alvarado y Casanova de Sotomayor
* Saturnino Álvarez Bugallal 
* Antonio Cantero Seirullo
* Castor García Fernández
* Adolfo Merelles Caula
* José Ortiz de Cantos
* Manuel Quiroga Vázquez
* Bernardino Rodríguez Fajardo
* José de Torres Valderrama

### Pontevedra
* Antonio Aguilar y Correa
* Saturnino Álvarez Bugallal
* Francisco Javier Boguerín Acedillo
* José Elduayén Gorriti
* Raimundo Fernández Villaverde
* Juan Francisco Fontán Rodríguez
* Félix González Carballeda
* Emilio Gutiérrez de la Cámara
* Pedro Juan Muchada
* Ezequiel Ordóñez González
* José María Riestra López
* Cayetano Sánchez Bustillo

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Afonso XII de España
* Restauración borbónica en España
* Arsenio Martínez Campos
Estádio Municipal de Braga

O **Estádio Municipal de Braga** é un estadio de fútbol portugués localizado en Braga, con capacidade para 30.286 espectadores. Serve de localía ao Sporting Clube de Braga.

## Eurocopa 2004 
### Partidos 
O Estádio Municipal de Braga albergou durante o campionato dous encontros da fase de grupos. Os partidos foron os seguintes:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estádio Municipal de Braga en WorldStadiums.com
Eleccións xerais de España de 1914

[miniatura|200px|O [A Coruña|coruñés Eduardo Dato foi elixido presidente do Consello de Ministros.]]
As **eleccións xerais de España de 1914** celebráronse o 8 de marzo, meses antes da primeira guerra mundial, na que España se declararía neutral, baixo sufraxio universal masculino para a elección de 409 deputados, e a forza máis votada foi a coalición das dúas faccións do Partido Conservador, dirixido por Eduardo Dato mentres as dúas faccións do Partido Liberal quedaron bastante lonxe. Tamén se presentou unha Conxunción Republicano-Socialista, que reunía os diferentes partidos republicanos e mais o Partido Socialista Obrero Español. Os Radicais de Lerroux e a Unión Federal Nacionalista Republicana ían en coalición electoral, tras do Pacto de Sant Gervasi, aínda que en Cataluña non conseguiron desbancar a hexemonía da Lliga Regionalista.

Foi elixido presidente do Congreso o conservador Augusto González Besada e presidente do Senado Marcelo Azcárraga, falecido en 1915 e substituído por Joaquín Sánchez de Toca Calvo. O xefe de goberno foi Eduardo Dato, pero o 9 de decembro de 1915 dimitiu por diferenzas internas no partido e cedeu o goberno ao conde de Romanones, quen convocaría novas eleccións o 6 de abril de 1916. Durante esta lexislatura constituíuse a Mancomunidade de Cataluña, presidida por Enric Prat de la Riba.

## Composición do Congreso dos Deputados tralas eleccións
## Resultados en Galicia
[página=471|miniatura|200px|[Augusto González Besada.]]
### A Coruña
* Federico de Amores y Ayala
* Juan Armada Losada
* Pedro Calderón de la Barca Ceruelo
* Joaquín Calderón Ozores
* José Cavalcanti de Albuquerque y Padierna
* Joaquín Chapaprieta Torregrosa
* Eduardo Gasset y Chinchilla
* Alonso Gullón y García Prieto
* Pedro de Miranda y de Carcer
* Eugenio Montero y Villegas
* José del Moral Sanjurjo
* José María Ozores de Prado
* Fernando Pla y Peñalver
* Ramón Sanjurjo Neira y Pardiñas
* Alfredo Vicenti Rey
* Julio Wais Sanmartín

### Lugo
* Ramón Bustelo y González
* Joaquín Caro del Arroyo
* Javier García de Leaniz y Arias de Quiroga
* Augusto González Besada y Mein
* Andrés Avelino de Montero y Villegas
* Guillermo Joaquín de Osma y Scull
* José Pérez Porto
* Manuel Portela Valladares
* José del Prado y Palacio
* Augusto Príncipe Bárcena
* Joaquín Quiroga Espín
* Leonardo Rodríguez Díaz
* Antero Rubín y Homent
* José Soto Reguera
* Vicente Urrutia y Errasti

### Ourense
* Francisco Barber Sánchez
* Isidoro Bugallal Araújo
* Senén Canido y Pardo
* Eduardo Cobián Roffignac
* Luis Espada Guntín
* José Estévez Carrera
* Álvaro López de Carrizosa y de Giles
* Rogelio de Madariaga y Castro
* José María Martínez de Abellanosa y Vítores
* Augusto Príncipe Bárcena

### Pontevedra
* Ángel Álvarez Mendoza
* Francisco de Federico y Riestra
* Raimundo Fernández-Villaverde Roca de Togores
* José Martínez Ruíz
* Bernardo Mateo Sagasta Echeverría
* Alejandro Mon Landa y Landa
* Mariano Ordóñez y García
* Raimundo Riestra y Calderón
* Pedro Seoane Varela
* Ángel Urzaiz y Cuesta
* Eduardo Vincenti Reguera

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Eduardo Dato
* Mancomunidade de Cataluña
* Primeira guerra mundial
Universidade de Buenos Aires

A **Universidade de Buenos Aires** (**UBA**) é unha institución de ensino superior da república Arxentina. A universidade foi fundada o 12 de agosto de 1821 na cidade de Buenos Aires. Ten 13 facultades, 6 clínicas e 10 museos, conéctase con 3 escolas secundarias: o *Colexio Nacional de Buenos Aires*, a *Escola Superior de Comercio Carlos Pellegrini* e o *Instituto Libre de Segunda Enseñanza*.

Aseméllase ás demais universidades públicas do país por ser financeira dependente do Estado, porén é autónoma, gratuíta e laica para estudantes nacionais e estranxeiros.

A UBA posúe o seu propio "goberno" que proviña dunha reforma universitaria levada á cabo por profesores, alumnos e *egressos en 1918.

## Composición 
### Facultades 
* Facultade de Agronomía
* Facultade de Arquitectura, Deseño e Urbanismo
* Facultade de Ciencias Económicas
* Facultade de Ciencias Exactas e Naturais
* Facultade de Ciencias Sociais
* Facultade de Ciencias Veterinarias
* Facultade de Dereito
* Facultade de Farmacia e Bioquímica
* Facultade de Filosofía e Letras
* Facultade de Enxeñaría
* Facultade de Medicina
* Facultade de Odontoloxía
* Facultade de Psicoloxía

## Galería de imaxes 

Image:Buenos Aires - Recoleta - Facultad de Derecho.jpg|Facultade de Dereito
Image:Facultad de Ciencias Económicas, Buenos Aires, Argentina.jpg|Facultade de Ciencias Económicas
Image:Buenos Aires - UBA - Facultad de Medicina.jpg|Facultade de Medicina
Image:Buenos Aires - Ciudad Universitaria - Pabellón 2.jpg|Facultade de Ciencias Exactas e Naturais
Image:Facultad de Ingenieria (UBA).jpg|Facultade de Arquitectura, Deseño e Urbanismo
Image:Palace Hotel (Facultad de Filosofía y Letras, desde Alem).jpg|Facultade de Filosofía e Letras
Image:Ffyb - uba.jpg|Facultade de Odontoloxía

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Universidade de Buenos Aires
Francisco Javier Boguerín Acedillo

**Francisco Javier Boguerín Acedillo**, nado en Madrid o 1 de decembro de 1824 e finado na mesma cidade o 2 de xullo de 1886, foi un enxeñeiro e político español.

## Traxectoria 
Enxeñeiro de Camiños, foi inspector de camiños, canais e portos e traballou no deseño da vía ferroviaria entre Vigo e Ourense. Foi elixido deputado polo distrito de Tui nas eleccións de 1876, e polo distrito de Redondela nas eleccións de 1879 e 1884.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Helena Juntunen

**Helena Juntunen**, nada en Kiiminki (Oulu) o 9 de marzo de 1976, é unha soprano finesa.

## Traxectoria 
Helena Juntunen naceu na pequena localidade de Kiiminki (daquela un concello independente e actualmente integrado no concello de Oulu). Aos 15 anos comezou os seus estudos no Conservatorio de Oulu, onde estudou con Airi Tokola. En 1996 ingresou na Sibelius-Akatemia de Helsinqui, onde se graduou tras estudar con Anita Välkki. Entre os seus mestres destacan Anita Välkki, Jeffrey Goldberg, Renata Scotto e Hartmut Höll.

En 2002 gañou o Lappeenrannan valtakunnalliset laulukilpailut (Concurso Nacional de Canto de Lappeenranta), e ese mesmo ano cantou o papel de Marguerite en *Faust* de Gounod durante o Savonlinnan Oopperajuhlat (Festival de Ópera de Savonlinna), o que se pode considerar como o inicio da súa carreira solista profesional. Logo de ter debutado na tempada 2003-04 na Connecticut Opera e en Xénova encarnando a Marguerite (*Faust*, Gounod) e a Madame Coretese (*Il viaggio a Reims*, Rossini), realizou o seu debut na Sächsische Staatsoper de Dresden encarnando a Pamina en *Die Zauberflöte* de Mozart. Tamén en 2003 ofreceu o seu primeiro concerto no Carnegie Hall de Nova York e posteriormente en Tokyo. En 2006 debutou no Wiener Festwochen co papel de Pamina (*Die Zauberflöte*, Mozart).

O verán de 2008 destacou pola súa interpretación do papel protagonista da nova ópera de Veli-Matti Puumala, *Anna Liisa*. Na tempada 2008-09 interpretou o papel de Liisa na ópera de Leevi Madetoja *Pohjalaisia* na Suomen Kansallisooppera, coa que colabora dende 1999.
* Lappeenrannan valtakunnalliset laulukilpailut (Concurso Nacional de Canto de Lappeenranta): 2002.
* Karita Mattila -palkinto (Premio Karita Mattila): 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Helena Juntunen en www.harrisonparrott.com
* Artigo sobre Helena Juntunen