Espiñeiro cerval

Os **Espiñeiros cervais** ou **espiños marítimos** son arbustos de folla caediza pertencentes ao xénero ***Hippophae***, na familia Elaeagnaceae. Son a miúdo cultivados polas súas bagas, miúdas e adstrixentes, mais axeitadas para a elaboración de zumes, confeituras e marmeladas.

## Descrición 
Son arbustos espiñentos que acadan alturas de 0,5 a6 m , raramente chegan aos 18 m en Asia central,

## Distribución e hábitat 
Nativas dunha ampla zona de Europa e Asia.
Atópanse xeralmente en zonas secas e areentas. Son tolerantes ao sal no ar e no solo, mais teñen requirimentos de plena exposición ao sol para o seu pleno desenvolvemento e non aturan condicións de sombra preto de grandes árbores.

## Especies 
Hai principalmente tres especies:

* O **espiñeiro marítimo** ou espiñeiro cerval marítimo (*Hippophae rhamnoides*), é a especie máis amplamente distribuída sobre todo na faixa atlántica e no noroeste da China. En Europa atópase confinada ao longo da beiramar, onde os ventos espallan ar ateigado de sal, o que evita que outras plantas se desenvolvan, mais na *Asia central* atópase máis amplamente distribuída nos áridos semi-desertos, onde outras plantas non aturan nestas condicións de sequidade ; en *Europa central* e en *Asia* atópase coma un arbusto subalpino por riba da liña de árbores nas montañas, e outras áreas sollosas tales como os bancos de area dos ríos. Ten unha gran densidade de pólas e talos ergueitos con gran cantidade de espiños. As follas son moi características, dunha cor cinsenta prateada pálida, lanceoladas, de 3–8&nbsp;cm de lonxitude e de menos de 7&nbsp;mm de largura. É unha planta dioica, con plantas macho e femia separadas. As plantas macho producen flores marróns que desprenden gran cantidade de pole que o vento se encarga de espallar. A planta femia produce unhas bagas de 6–9&nbsp;mm de diámetro, brandas e zumarentas, cun gran contido de vitamina C (120&nbsp;mg por 100g); algunhas variedades teñen un gran contido de vitamina A, vitamina E, e aceites esenciais. Son unha importante fonte de alimentación para os paxaros durante o inverno, especialmente para os tordos e merlos. As súas follas son a base da alimentación da larva da avelaíña costeira da especie *Eupithecia fraxinata* (*Eupithecia innotata* f. *fraxinata* - a avelaíña dos freixos). Utilízana tamén coma alimento as larvas doutras lepidópteros incluídas as *Euproctis chrysorrhoea*, *Cosmia trapezina*, *Saturnia pavonia*, *Erannis defoliaria* e *Coleophora elaeagnisella*. 
* O **espiñeiro cerval de folla de salgueiro** (*Hippophae salicifolia*) atópase limitada no Himalaia e medra a grandes altitudes en vales de terreos secos; diferénciase de *H. rhamnoides* polas súas follas máis anchas (até 10&nbsp;mm de largura), máis verdes (menos prateadas), e bagas amarelas. 
* O **espiñeiro cerval do Tíbet** (*Hippophae tibetana*) atópase na mesma área, mais a maiores altitudes na zona alpina ; son gamallos que non se desenvolven máis de 1 m de altura con follas de 1–3&nbsp;cm de lonxitude.

Outras dúas especies, *Hippophae goniocarpa* e *Hippophae neurocarpa*, téñense descrito na China, mais non se aceptan maioritariamente coma especies distintas.

### Usos 
As bagas do espiñeiro marítimo son comestíbeis e nutritivas, mais moi acedas e adstrinxentes, polo que o seu consumo en cru non é moi pracenteiro, polo menos cómpre o consumo ben chegado o froito (unha vez xeado redúcese a adstrinxencia) e/ou mesturado con zume de froitas máis doces coma as mazás ou as uvas. Tamén se poden utilizar para facer pasteis ou marmeladas. A industria de consumo utiliza as bagas do espiñeiro marítimo para fabricar marmeladas, zumes, locións, e licores. O aceite obtido das bagas ten numerosos usos. Utilízase coma menciña curativa de numerosas doenzas que cursan con ulceracións e inflamacións tales como feridas gangrenosas, esofaxite, úlceras pépticas, colite ulcerosa, e cervicite. Os cosmonautas rusos téñeno usado mentres estaban en órbita.

A colla das bagas ten grande dificultade polos numerosos espiños que ten a planta. Unha técnica común de colleita é a de tirar unha póla enteira, mais isto dana o arbusto e reduce a produtividade das futuras collas. Nalgunhas variedades as pólase tíranse despois das primeiras xeadas, daquela as bagas despréndense de xeito moito máis doado. Durante a Guerra fría, os horticultores rusos e da Alemaña Oriental, desenvolveron novas variedades dun gran valor nutricional, grandes bagas, diferentes épocas de maduración, e pólas facilmente colleitábeis.

O espiñeiro cerval marítimo é tamén unha planta ornamental moi popular nos xardíns, particularmente coma sebes barreira para choer os eidos e leiras. As pólas úsanse tamén en arranxos florais das florarías.

Durante centos de anos, as xentes do sueste de Asia usaron esta planta para preservar e tratar varios alimentos.

Recentemente, o espiñeiro cerval marítimo utilizouse coma ingrediente de varios suplementos nutricionais que se atopan dispoñíbeis nos establecementos comerciais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Espiñeiro marítimo (*Hippophae rhamnoides*)

### Ligazóns externas 
* USDA Profile 
* Universidade de Purdu listaxe de artigos 
* Serie de fotos de resolución alta de Hort.net