GM1

[miniatura|dereita|350 px|Gangliósido GM1. A súa cabeza polar é un oligosacárido cun [ácido N-acetilneuramínico (un ácido siálico) co seu grupo COOH (en amarelo) ionizado a pH celular.]]
O **GM1** (**monosialotetrahexosilgangliósido**) é o gangliósido prototípico, membro da serie ganglio dos gangliósidos que conteñen un residuo de ácido siálico. O GM1 ten importantes propiedades fisiolóxicas e afecta a plasticidade funcional e mecanismos de reparación e a liberación de neurotrofinas no cerebro. Ademais da súa función na fisioloxía do cerebro, o GM1 actúa como sitio de unión para a toxina colérica e a enterotoxina lábil á calor de *Escherichia coli* (diarrea do viaxeiro).

## GM1 e enfermidades conxénitas 
As galactosidases son encimas que degradan o GM1, e a imposibilidade de eliminar o GM1 ten como resultado a gangliosidose GM1. As gangliosidoses GM1 son trastornos conxénitos que destrúen progresivamente as neuronas no cerebro e medula espiñal a medida que se acumula o GM1. Sen tratamento isto dá lugar ao declive do desenvolvemento e debilidade muscular, o que leva finalmente a un retardo grave e a morte.

## GM1 e enfermidades adquiridas 
Os anticorpos contra o GM1 aumentan na síndrome de Guillain–Barré, demencia e lupus, pero a súa función non está clara. Hai algunhas probas que suxiren que os anticorpos contra o GM1 están asociados coa diarrea na síndrome de Guillain–Barré.

Os anticorpos contra o GM1 tamén se presentan na neuropatía motora multifocal, unha rara neuropatía inflamatoria mediada por anticorpos.

## GM1 e a toxina colérica 
A bacteria *Vibrio cholerae* producen unha toxina multimérica chamada toxina colérica. A toxina segregada únese á superficie das células da mucosa intestinal do hóspede ao unirse aos gangliósidos GM1. O GM1 consta dun oligosacárido que contén ácido siálico unido covalentemente a un lípido ceramida. A subunidade A1 desta toxina entrará nas células epiteliais intestinais coa asistencia da subunidade B por medio dun receptor que é o gangliósido GM1. Unha vez dentro, a subunidade A1 ribosila con ADP a subunidade Gs alfa, o que impide a súa actividade de GTPase. Isto bloquéaa no seu estado activo e así estimulará continuamente a adenilato ciclase. A actividade sostida da adenilato ciclase orixina un incremento continuado do AMPc, que causará a perda de electrólitos e auga, causando diarrea.

O receptor SGLT1 está presente no intestino delgado. Cando o paciente de cólera recibe unha solución que contén auga, sodio e glicosa, o receptor SGLT1 reabsorbe o sodio e a glicosa, mentres que a auga será absorbida pasivamente co sodio. Isto serve para recuperar a auga e os electrólitos perdidos na diarrea producida polo cólera.

## Aplicacións terapéuticas 
Debido ao papel directo do GM1 nos mecanismos de reparación das neuronas, investigouse como posible fármaco par facer máis lenta ou mesmo reverter a progresión dunha ampla variedade de condicións neurodexenerativas. Estudos controlados en fase II indicaron que o GM1 pode aliviar os síntomas da enfermidade de Parkinson, probablemente ao contrarrestar a dexeneración da substancia negra, e seguiuse unha metodoloxía similar para intentar limitar os danos celulares causados pola necrose e apoptose que ocorren despois dunha lesión da medula espiñal aguda.

## Galería 

 Ficheiro:Sphingolipidoses.svg|Esfingolipidoses
 Ficheiro:Structure of GM1, GM2, GM3.png|Estruturas dos gangliósidos GM1, GM2 e GM3

## Notas