Lavandula latifolia

dereita|miniatura|220px|Ilustración.
A ***Lavandula latifolia*** é un arbusto da familia das lamiáceas (Lamiaceae), presente en España, o sur de Inglaterra, e Francia, sobre todo en comunidades de zonas montañosas, en matogueiras. Tamén pode encontrarse nos Pireneos e nas montañas que separan Valencia de Aragón e de Cataluña, onde conviven *Lavandula latifolia* e *Lavandula angustifolia*, abrindo as primeiras flores *L. latifolia*, e *L. angustifolia* acabando a floración.

O aroma de *Lavandula latifolia* é desagradable, e o de *L. angustifolia* moi bo.

## Descrición 
A *Lavandula latifolia* é un arbusto perenne en forma de mata. Alcanza os 80&nbsp;cm de altura. As follas son lineares-oblongas, duns 10&nbsp;cm de lonxitude. As flores (as cales son polinizadas por diferentes insectos) son perfumadas, hermafroditas e de cor azul ou violeta; aparecen en agosto e prodúcense en espigas terminais. Toda a planta desprende un olor alcanforado.

## Composición química 
* d-alcanfor (36%)
* 1-8 cineol (33%)
* d-borneol (4%) (substancia coñecida como alcanfor de Borneo, de fórmula C10H18O)
* alfa Pineno (4%)
* beta pineno (3%)
* cariofileno (2%)
* d-canfeno (2%)
* azulenol 2%
* lineol
* xeraniol

## Usos medicinais 
* A lavanda *Lavandula latifolia* ten características medicinais similares á *Lavandula angustifolia*. Produce tamén un aceite esencial, aínda que de inferior calidade. O aceite esencial obtido das flores é abortivo, antibacteriano e antiséptico, e pode ser utilizado con fins de aromaterapia.
* É utilizada vía tópica para tratar feridas, queimaduras, picaduras etc. Tamén pode ser utilizada para tratar desordes dixestivas e do sistema inmunitario.
* Débese lembrar que as esencias poden producir gastrite e úlcera péptica, reaccións alérxicas e, en doses elevadas, dores de cabeza, náuseas, vómitos e somnolencia; razón pola cal, para o seu uso, débese ter asesoramento médico ou farmacéutico.

## Sinónimos 
* *Lavandula spica* subsp. *latifolia* Bonnier e Layens [1894]
* *Lavandula latifolia* var. *tomentosa* Briq. [1895]
* *Lavandula latifolia* var. *erigens* (Jord. e Fourr.) Rouy [1909]
* *Lavandula interrupta* Jord. e Fourr. [1868]
* *Lavandula inclinans* Jord. e Fourr. [1868]
* *Lavandula guinandii* Gand. [1875]
* *Lavandula decipiens* Gand. [1875]
* *Lavandula cladophora* Gand.
* *Lavandula spica var. vulgaris* Ging., Hist. Nat. Lavand.: 154 (1826), nom. inval.
* *Lavandula major* Garsault, Fig. Pl. Méd.: t. 330 (1764), opus utique oppr.
* *Lavandula spica var. ramosa* Ging., Hist. Nat. Lavand.: 154 (1826).
* *Lavandula ovata* Steud., Nomencl. Bot., ed. 2, 2: 17 (1841).
* *Lavandula erigens* Jord. e Fourr., Brev. Pl. Nov. 2: 88 (1868).
* *Lavandula hybrida* E.Rev. ex Briq., Lab. Alp. Mar.: 469 (1895).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Blumenthal M, Goldberg A, Brinckmann J. Herbal Medicine, Expanded Commission E Monographs. Integrative Medicine Communications, Newton. First Edition, 2000.
* Grases F, Melero G, Costa-Bauza A et al. Urolithiasis and phytotherapy. Int Urol Nephrol 1994; 26(5): 507-11.
* Paris RR, Moyse H. Matière Médicale. Masson & Cia., París; 1971. Tome.
* PDR for Herbal Medicines. Medical Economics Company, Montvale. Second Edition, 2000.

### Ligazóns externas 
*