open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
AC Sparta Praha

O **AC Sparta Praga** (en checo **AC Sparta Praha**) é un equipo de fútbol da cidade de Praga (República Checa). O seu nome fai referencia á cidade grega de Esparta.

O Sparta emprega as cores azul (simbolizando a Europa), vermello (simbolizando a cidade real) e o amarelo (xunto co vermello, as cores oficiais da cidade de Praga) no seu escudo. O seu principal rival é o Slavia Praga. O clásico, é considerado como a maior rivalidade do país e é coñecido como *Derbie S*.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
:**Checoslovaquia**
* **24 Ligas:** 1912, 1919, 1922, 1925-26, 1926-27, 1931-32, 1935-36, 1937-38, 1938-39, 1943-44, 1945-46, 1947-48, 1952, 1954, 1964-65, 1966-67, 1983-84, 1984-85, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1992-93
* **12 Copas:** 1909, 1943, 1944, 1946, 1964, 1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1989, 1992

:**República Checa**
* **13 Ligas:** 1993-94, 1994-95, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2000-01, 2002-03, 2004-05, 2006-07, 2009-10, 2013-14, 2022-23
* **5 Copas:** 1996, 2004, 2006, 2007, 2008
* **1 Supercopa:** 2010

### Títulos internacionais 
* **3 Copa Mitropa:** 1927, 1935, 1964
* **1 Pequena Copa do Mundo de Clubs:** 1969

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Sitio web dos Seareiros do Sparta 
* Sitio web do club en UEFA.com
Cana (vexetal)

Co termo **cana**, **canaveira**, **canavela** ou **canivela** desígnase o talo de moitas gramíneas, cilíndrico, oco e con nós, coma o do millo ou dos bambús. Por extensión, moitos vexetais con talos deste xeito reciben este nome.

## Plantas 
miniatura|cana de bambú.
* **Cana**, a especie ***Arundo donax***, canaveira, canavela, canivela, cana brava, da India ou común.
* **Cana**, calquera especie do xénero '''*Arundo* spp.**, 
* As especies da familia ***Cannaceae*** e o xénero ***Canna***.
* **Cana de azucre'* (*Saccharum officinarum*),
* **Cana de bambú** ou **bambueira**, varios xéneros da familia *Bambusoideae*,
* **Cana coligüe** (*Chusquea culeou*),
* **Cana guadua** (*Guadua trinii*),
* **Cana cheirosa** (*Acorus calamus''),

## Véxase tamén 
* A cana guadúa
Taboíña de Venus de Ammisaduqa

A **Taboíña de Venus de Ammisaduqa** é unha táboa de arxila achada na biblioteca do rei Assurbanipal en Nínive do século VII a. C., de 17,14&nbsp;cm de lonxitude por 9,2 de ancho, que amosa observacións sobre a aparición e desaparición do planeta Venus recollidas durante o reinado do monarca babilonio Ammisaduqa mil anos antes, cuarto sucesor de Hammurabi. Está exposta no Museo Británico.

## Importancia 
A importancia desta táboa, escrita en cuneiforme, radica en que grazas ás observacións astronómicas que recolle, e coñecendo a duración dos reinados de cada rei a través das Listas Reais, foi posible situar absolutamente o oitavo ano do reinado de Ammisaduqa e, con relación a el, os anos do resto dos reis da I Dinastía amorita de Babilonia e do resto de reis do Próximo Oriente Antigo.

Porén, a inconsistencia e ambigüidade dos datos fornecidos pola taboíña non permitiu que se acadase o consenso entre os expertos, polo que existen ata cinco cronoloxías diferentes para esta época do Oriente Próximo: ultralonga, longa, media, curta e ultracurta. Por exemplo, para o ano de inicio do reinado do propio Ammisaduqa, as cronoloxías longa, media e curta propoñen:

* Longa: 1702 a. C.
* Media: 1646 a. C.
* Curta: 1582 a. C.

## Investigación 
A táboa forma parte do conxunto Enuma anu enlil (*Os días de Anu e Enlil*), tratado de astroloxía babilonia, que interpreta fenómenos astronómicos en clave de agoiros para o futuro. Foi publicada inicialmente en 1870 por Henry Creswicke Rawlinson e George Smith como *Enuma Anu Enlil Tablet 63*, en *Tablet of Movements of the Planet Venus and their Influences* (*The Cuneiform Inscriptions of Western Asia*, volume III).

A súa importancia cronolóxica foi recoñecida por primeira vez en 1912, cando Franz Xaver Kluger logrou identificar o *Ano do Trono de Ouro* mencionado no texto co oitavo ano do reinado de Ammisaduqa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Tablilla de Venus de Ammisaduqa (c. 1646 - c. 1626 BC): Punto de partida de todas las cronologías antiguas* , blog da Doutora en Historia Ana María Vázquez Hoys .
* *Cuneiform tablet with observations of Venus*, ficha da táboa no *British Museum* .
Río Nore

[miniatura|260px|O río Nore ó seu paso por [Kilkenny.]]
O **río Nore** (en irlandés *An Fheoir*) é un río de Irlanda, que xunto co río Barrow e o río Suir, forma parte do grupo coñecido como As Tres Irmás. Ten unha lonxitude de 140 quilómetros e é famoso pola pesca de salmóns e troitas. Nace nunha zona montañosa preto do monte Devil's Bit, no condado de Tipperary, e desemboca no Mar Céltico.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Inistioge from Sandford Castle - geograph.org.uk - 488492.jpg|O Nore pasando baixo a ponte de Inistioge.
Ficheiro:River Nore.jpg|O Nore atravesando Kilkenny.
Ficheiro:Kilkenny Castle from river.jpg|O Nore en Kilkenny co castelo ó fondo.
Prado do Monte, Xuño, Porto do Son

**Prado do Monte** é un lugar da parroquia de Xuño no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 14 habitantes (5 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xuño 
### Parroquias de Porto do Son
Zapón (gaita)

miniatura|Detalle do mecanismo do son da gaita galega.
O **zapón** é un mecanismo do soprete da gaita galega que consiste nunha lingüeta feita tradicionalmente de coiro que permite soprar o aire dentro do fol da gaita e impide que volva saír, facendo as funcións de válvula que funciona coa presión do aire exercida polo brazo ao apertar o fol.

## Características 
Habitualmente fanse de coiro, aínda que tamén se elaboran con goma ou látex. Era habitual aproveitar as cámaras de aire das rodas das bicicletas para elaborar estas válvulas. O zapón únese ao espigo do soprete, que vai metido dentro da buxa, a través dun parafuso e leva unha lámina de metal pequena para que o zapón se manteña no seu lugar. Son habituais tamén outros tipos de soportes: un par de arames cruzados unidos ao espigo do soprete que permite que o zapón estea solto; unha cánula onde o zapón se presenta como unha lingüeta, igual que o pallón do roncón e que vai inserida no burato do soprete, e outros. É importante manter o zapón húmido para que actúe debidamente, en especial os que están feitos de coiro.

Tamén son zapóns a parte que tapaba a abertura dianteira dos calzóns que se usaban ata a segunda metade do século XIX; as aberturas ou portas feitas no piso ou teitos das edificacións para comunicar unha dependencia con outra; as aberturas na cuberta dunha embarcación para comunicar un nivel superior cun inferior, e tamén en avións, carros de combate e submarinos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Os segredos da gaita*, Xosé Lois Foxo, Deputación Provincial de Ourense, 2004, Ourense.
* *A gaita no eido da música*, Xaime Estévez Vila, Centro de Ensinanzas Musicais Mayeusis, 1987, Vigo.
Jean Denys Cochin

**Jean Denys Cochin**, nado en París o 14 de xullo de 1789 e finado na mesma cidade o 18 de agosto de 1841, foi un avogado francés.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde en 1826 do distrito XII de París, no que abundaban os nenos de familias pobres. Co fin de remediar esta situación alugou dúas salas para situar sendas escolas. En 1827 fixo construír unha escola con dúas aulas de ensino primario, de acordo co sistema de ensino mutuo, e outra de párvulos. Xunto a elas crearíase unha escola normal para a formación de mestras de salas de asilo baixo a dirección de Mme. Milet. En 1828 cedeulle dita escola á cidade de París aínda que seguise baixo a súa dirección. Así mesmo lideraría un movemento en favor das salas de asilo das que chegou a haber dezanove en París en 1835. O que quería conseguir Jean Denys Cochin era procurar gratuitamente ou con poucos gastos facilidades considerables para o benestar da poboación.
Deusto

[dereita|miniatura|A [Universidade de Deusto marca o extremo leste do barrio de San Pedro de Deusto-La Ribera.]]
**Deusto** (en éuscaro: *Deustu*) é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Ten 52.218 habitantes e unha superficie de 4,95&nbsp;km², aínda que os seus barrios só ocupan 3,19&nbsp;km², sendo o terreo restante a ladeira do monte Archanda.

Divídese nos barrios de Arangoiti, Ibarrecolanda, San Ignacio-Elorrieta e San Pedro de Deusto-La Ribera. O elizate de San Pedro de Deusto foi municipio independente ata o 1 de xaneiro de 1925, día no que a capital biscaíña anexionouse a súa superficie para continuar coa expansión da vila.

O distrito é coñecido rexionalmente como unha zona de ambiente estudantil, ao ser sede da Escola de Maxisterio e a Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade do País Vasco, da Escola Oficial de Idiomas e, especialmente, da Universidade de Deusto.

## Barrios 
Divídise en cinco barrios:
* Arangoiti
* Deustuko Doneperiaga
* Elorrieta
* Ibarrekolanda
* San Ignazio

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Concello de Bilbao Páxina de noticias sobre o distrito. 
* Universidade de Deusto
Codorníu

**Codorníu** é unha empresa familiar catalá adicada á produción e comercialización de cava e viño.

## Historia 
As orixes da empresa están na familia Raventós a mediados do século XVI. Jaume Codorníu e a súa familia adicábanse á produción de viño.

En 1659, casan Anna dos Codorníu e Miquel Raventós. Anna foi a última da familia en levar o apelido Codorníu. Dende entón os herdeiros familiares pasaron a chamarse Raventós. Dous séculos despois, Josep Raventós i Fatjó inicia a modernización da empresa producindo a primeira botella de cava empregando o método tradicional mesturando as variedades tradicionais do Penedès: Macabeo, Xarel-lo e Parellada.

En 1887, a filoxera destrúe os viñedos do Penedès e obriga a replantar tódalas viñas familiares con enxertos de plantacións inmunes. En 1888 na Exposición Universal de Barcelona a marca gaña o primeiro premio, unha medalla de ouro.

En 1976 as cavas Codorníu son declaradas Monumento Histórico Artístico Nacional por Real Decreto do 9 de xaneiro de 1976.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Juvé y Camps
* Freixenet

### Ligazóns externas 
* Páxina web de Codorníu  .
Duranguesado

O **Duranguesado** (en éuscaro: *Durangaldea*) é unha comarca da provincia de Biscaia, Euskadi (España). Está situado no extremo sueste do territorio, limitando con Guipúscoa e Áraba e coa comarca biscaíña de Lea-Artibai.

## Concellos 
[250px|miniatura|Vista de [Durango, País Vasco|Durango.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do Duranguesado
Xuxo Vázquez

[miniatura|Escultura en [Alcalá de Henares.]]

**Xuxo Vázquez**, nome artístico de **Jesús Vázquez Pardo**, nado en 1948 en Vigo, é un escultor galego.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pablos, Francisco; *20 años de arte en Pontevedra*. Deputación Provincial de Pontevedra, 1989. Plástica gallega. Vigo, Caixavigo, 1981.
* Bibliografía en PintoresGallegos.com
### Ligazóns externas 
* XuxoVazquez.com
Gran Bilbao

**Gran Bilbao** (en éuscaro: **Bilboaldea**) é unha comarca da provincia de Biscaia, en Euskadi. Está constituída polo conxunto de municipios dispostos ao longo do río Nervión ata a súa desembocadura e que debido ao seu crecemento chegaron a unirse fisicamente orixinando unha conurbación, cuxa área metropolitana constitúe a quinta aglomeración de España en poboación.

## Concellos 
## Véxase tamén
Festa da Istoria

[miniatura|[Xadrez humano.]]
A **Festa da Istoria** celébrase a última fin de semana do mes de agosto en Ribadavia. En 1997 declarouse festa de interese turístico nacional. Calcúlase que unhas 75.000 persoas acoden anualmente a esta festa.

## Orixe 
Esta festa aparece citada xa en documentos datados no século XVIII, pero deixou de celebrarse coa Revolución de 1868. En 1989, a escola-taller San Andrés xunto con José Ramón Estévez, estudoso da historia de Ribadavia, comezaron coa súa recuperación, traballo que continuou logo unha coordinadora veciñal cando a escola desapareceu.

## Organización da festa 
Os membros da organización reúnense unha vez cada 15 días durante todo o ano agás os últimos 3 meses, onde se reúnen 1 vez cada semana. Estes tres meses anteriores á festa confecciónanse os estandartes, escudos, complementos etc. así como a roupa de época que van levar. Neste labor participa gran parte do pobo.

## Desenvolvemento da festa 
Un pregoeiro anuncia o comezo da festa a primeira hora do día lendo un pregón (cada ano léeo un veciño ilustre). Despois disto comeza un desfile onde miles de persoas, tanto xente do pobo coma visitantes, percorren a rúa principal de Ribadavia vestidos de época, montados a cabalo etc.

A festa inclúe un banco onde cambian moeda de curso legal por marabedís, a moeda oficial da festa, coas que se pode mercar comida, obxectos etc. nos postos que hai polas rúas da vila.

Un dos actos da festa é a realización dun xadrez vivente. Enriba dun gran taboleiro de xadrez varios nenos representan as figuras da partida e replican os movementos dos xogadores. Ao longo do día realízanse espectáculos de cetraría, bailes medievais, representacións teatrais, torneo etc. Ao final do día celébrase o último acto da festa, a cea medieval, onde só pode asistir xente vestida de época.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Centro de Información Xudía de Galicia
### Ligazóns externas 
* Fundación Festa da Istoria
* Máis de 100 fotos da Festa da Istoria -  31 de agosto do 2024
Fritzing

**Fritzing** é un contorno de software libre de deseño e prototipado (ECAD) que apoia a deseñadores e artistas para documentar os seus prototipos interactivos e dar o paso á creación de prototipos físicos e produtos reais. Está desenvolvido pola University of Applied Sciences of Potsdam.

## Proxecto 
miniatura|Deseño con Fritzing.
Fritzing foi creado coa mesma idea que Processing e Arduino. Permite a deseñadores, artistas, investigadores e afeccionados documentar os seus proxectos e prototipos baseados en Arduino e crear esquemas de circuítos impresos (PCB) para a súa posterior fabricación. Ademais ten páxina web na que compartir e discutir proxectos e experiencias.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arduino
* Processing
* Wiring
* EAGLE

### Ligazóns externas
* Páxina web do proxecto Fritzing
* Sitio en Internet de Processing
* Sitio en Internet do proxecto Arduino
La Tercera

***La Tercera*** é un periódico chileno de circulación diaria. Na actualidade é un dos xornais de maior circulación en Chile, e mantén unha dura competencia con *El Mercurio*, de maior tradición. *La Tercera* forma parte do grupo Copesa, liderado polo empresario Álvaro Saieh. Forma parte de Periódicos Asociados Latinoamericanos (PAL), ao que pertencen outras importantes casas editoriais de Latinoamérica.

## Véxase tamén 
* Páxina oficial de *La Tercera*
* Periódicos Asociados Latinoamericanos - PAL
Yolanda Adams

**Yolanda Adams**, nada en Houston (Texas) o 27 de agosto de 1961, é unha locutora e cantante estadounidense de música gospel. En setembro de 2009, Yolanda vendera máis de 4,5 millóns de álbums desde 1991, segundo a SoundScan.

## Traxectoria
É a maior de seis irmáns. Graduouse na Sterling High School en 1979. O 11 de decembro de 2009 Billboard Magazine nomeouna a primeira artista gospel da última década. O mesmo chart, o seu álbum *Mountain High... Valley Low* foi recoñecido como o mellor álbum gospel.

## Discografía
**Just As I Am* (1987)
**Through the Storm* (1991)
**Save The World* (1993)
**More Than A Melody* (1995)
**Songs From The Heart* (1998)
**Mountain High Valley Low* (1999)
**Christmas With Yolanda Adams* (2000)
**Believe* (2001)
**Day By Day* (2005)
**What A Wonderful Time* (2007)
**Becoming* (2011)

## Premios
En total, Yolanda Adams gañou catro Grammy Awards, dezaseis Stellar Gospel Music Awards, catro GMA Dove Awards, un American Music Award, sete NAACP Image Awards, un Soul Train Music Awards e tres BET Awards.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial  
*theyolandaadamsmorningshow.com Official Radio Show web site
Juan González Besada

**Juan González Besada**, nado en Tui en 1796 e finado na mesma vila en 1868, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Exerceu a avogacía en Tui e despois na Coruña. Foi Intendente xeral de Facenda en Filipinas. Foi pai de Basilio, Rafael e Sabino González Besada.
Spirou e Fantasio

***Spirou e Fantasio*** é unha das bandas deseñadas franco-belga de máis sona. Saíu á venda por primeira vez en 1938, compartindo moitas das características que posuían os libros de *Tintin* ou *Astérix e Obélix*.

Spirou e Fantasio son os protagonistas principais, dous aventureiros xornalistas que percorren o planeta na busca de aventuras, e acompañados sempre pola mascota de Spirou, o esquío Spip. O seu homónimo para a televisión, foi unha serie emitida pola TVG no programa *Xabarín Club*.
José Molares

**José Molares**, nado en 1961 en Vigo, é un escultor galego.

## Traxectoria
Autodidacta, pasou da pintura á escultura a comezos dos anos oitenta.
## Obra
[miniatura|250px|A [Jules Verne en Vigo.]]
Son obras de Molares, entre outras:
* *Mariñeiro do Gran Sol* (2003) no Porto de Vigo.
* *Peixeira do Berbés* (2004) ibídem.
* *Enrique Peinador* (2005) en Mondariz-Balneario.
* *Xulio Verne* (2005) nos xardíns de Montero Ríos de Vigo.
* Escultura dun xuíz do Couto Mixto (2008).
* O altorrelevo a Manuel Gómez Román (2009) no Edificio Mülder.
* Busto de Ramón Verea (2009) na Estrada.
* *Nai Baqueiro* (2009) en Aldán.
* Busto de Carvalho Calero (2010) en Santiago de Compostela.
* Busto do xeneral da Garda Civil Gonzalo Jar Couselo (2010), en Pontevedra.
* O *Paseo dos Peixes* (2010), conxunto escultórico en Bouzas.
* O monumento a Fermín Bouza-Brey (2011) de Pontevedra.
* Altorrelevos adicados a Arturo Noguerol, Plácido Castro, Bieito Ledo, Claudio Movilla, Manuel Casado Nieto, Orencio Pérez...
* *Monumento a Dani Rivas* (8 de outubro de 2016) no barrio do Rosal en Moaña.
* Escultura de *Gonzalo de Vigo* (2017) no Berbés de Vigo.

## Galería de imaxes
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*JoseMolares.es
Cremalleira de leucina

[miniatura|Vista superior dunha cremalleira de leucina, onde **d** representa o [aminoácido leucina, disposto con outros dous aminoácidos en dúas hélices alfa paralelas.]]

Unha **cremalleira de leucina** ou **tesoira de leucina**  é un motivo estrutural supersecundario de proteínas que crean forzas de adhesión por medio de hélices alfa dispostas en paralelo 
. É un dominio de dimerización común en proteínas implicadas na expresión xénica, xa que forma parte do dominio de unión ao ADN de varios factores de transcrición. As cremalleiras de leucina atópanse tanto en proteínas reguladoras procariotas coma eucariotas, pero son principalmente características destas últimas.

Unha cremalleira de leucina consta de múltiples residuos de leucina situados en intervalos de aproximadamente 7 residuos, que forman unha hélice alfa anfipática cunha rexión hidrofóbica ao longo dun dos seus lados. Esta rexión hidrofóbica proporciona unha área para a dimerización, que permite que se unan os motivos como unha "cremalleira". Ademais, a rexión hidrofóbica da leucina requírese necesariamente para a unión ao ADN.

## Estrutura
miniatura|Cremalleira de leucina (azul) unida ao ADN. Os residuos de leucina representan s "dentes" da cremalleira, e están coloreados de vermello. 
A principal característica do dominio de cremalleira de leucina é a predominancia do aminoácido leucina na posición "d" do grupo repetido de sete aminoácidos (héptada repetitiva). As cremalleiras de leucina identificáronse primeiro como aliñamentos de secuencia presentes en certos factores de transcrición nos que se identificaba un patrón común de leucinas cada sete aminoácidos. Posteriormente  descubriuse que estas leucinas formaban o núcleo hidrofóbico dunha hélice superenrolada.

Cada metade da cremalleira de leucina é unha curta hélice alfa cun residuo de leucina cada sete posicións. A conformación estándar de 3,6 residuos por xiro da estrutura en hélice alfa cambia lixeiramente a 3,5 residuos por xiro de hélice. Cada leucina está en contacto coa leucina da outra hélice cada dous xiros.

A familia de factores de transcrición **bZip** contén unha rexión básica que interacciona co suco maior da molécula de ADN por medio de enlaces de hidróxeno, e unha rexión hidrofóbica de peche, que é a responsable da dimerización.

## Bioloxía
Entre as proteínas reguladoras co motivo cremalleira de leucina están c-fos e c-jun (o factor de transcrición AP1), importantes reguladores do desenvolvemento, e os membros da familia myc, como myc, max, e mdx1. Cando se producen en exceso ou mutan nunha área vital, poden xerar cancro. Estas proteínas interaccionan co ADN como dímeros (homo- ou hetero-) e denomínanse cremalleiras de leucina básicas ou bZips polas súas siglas en inglés.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Leucine+zippers at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
Bristol

**Bristol** é unha cidade de Inglaterra pertencente ao condado homónimo. Canda a cidade de Plymouth constitúe un dos principais centros administrativos do sueste inglés. A cidade naceu e prosperou á beira do mar, onde o auxe comercial e de poboación foi en grande medida grazas ao porto de Bristol. No ano 2009 posuía unha poboación de 433.100 habitantes, 1&nbsp;070&nbsp;000 se incluímos toda a área metropolitana.

En poboación, Bristol é a oitava cidade de Inglaterra e décima do Reino Unido. Arredor do planeta existen outras cidades tamén chamadas Bristol, a maioría nos Estados Unidos, pero tamén no Perú, no Canadá, Xamaica e Costa Rica. Todas probablemente inspiradas no nome da cidade orixinal.

Historicamente dentro de Gloucestershire, foi decretada cidade en 1155 e recibiu status de condado en 1373. Desde o século XIII, durante medio milenio, foi clasificada entre as tres principais cidades inglesas despois de Londres, tras de York e Norwich. Porén, no século XVIII, por mor do rápido crecemento de cidades coma Liverpool, Birmingham e Manchester durante a Revolución Industrial, acabou perdendo ese status.

Fai fronteira cos condados de Somerset e Gloucestershire e fica localizada próxima ás cidades históricas de Bath, ao suroeste, e Gloucester ao norte. A cidade foi construída ao redor do río Avon e ten un pequeno litoral no estuario do río Severn, que desauga na Canle de Bristol.

## Economía 
Bristol é un núcleo industrial activo na industria aeronáutica e metalúrxica. Os seus principais sectores económicos constitúeno a industria aeroespacial, a defensa, o sector financeiro, o sector da comunicación, a tecnoloxía e o turismo. O seu porto, berce da cidade, ten conexión co de Avonmouth e Portishead grazas á canle de Bristol.

## Historia 
É unha cidade nacida na época romana, e o comercio da lá situouna nunha das máis importantes poboacións medievais de Inglaterra. En 1172 Dublín convértese na súa colonia. Nos séculos XIII e XIV o intercambio colonial potencia as súas redes industriais (la, vidro, algodón etc), e nos séculos XV e XVI foi a segunda cidade do reino.

O comercio colonial continúa a súa expansión no século XVIII, e a canalización do río Avon mellorará as condicións do porto. Mais no século XIX Bristol comeza a súa decadencia por mor da abolición da escravitude e deixando a condición de porto principal a Liverpool. No ano 1883, partiu dende Bristol o primeiro transatlántico con destino a América, o *Great Western*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Bristol
Basurtu-Zorrotza

Zorroza|250px|thumb
**Basurtu-Zorrotza** (en castelán: *Basurto-Zorroza*) é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Está separado de Barakaldo polo río Cadagua. Ten unha superficie de 7,09&nbsp;km² e unha poboación de 34&nbsp;075 habitantes (2006).

## Barrios 
Divídese nos barrios de:
* Altamira
* Basurtu
* Masustegi
* Olabeaga
* Zorrotza

## Lugares de interese 
* Estadio de San Mamés
* Museo Marítimo de Bilbao
* Hospital de Basurtu

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Zorrotza
Abando

[250px|miniatura|Vista de [Bilbao (á dereita da imaxe) e de Abando (no centro da imaxe) en 1575]]
**Abando** (tamén coñecido como *San Vicente de Abando*) é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Divídese nos barrios de Abando e Indautxu.

Foi un antigo elizate e municipio da provincia de Biscaia, tiña o asento e voto 34 nas Xuntas Xerais de Biscaia.

## Historia 
En 1300 fundouse Bilbao en parte dos terreos dos elizates de Begoña e de Abando, que perdeu o barrio de Bilbao a Vella, pero conservou a maior parte da súa extensión, ata o século XIX.

No século XVIII, Abando era o elizate con maior poboación de Biscaia (351 fogueiras e 2&nbsp;100 persoas de comuñón, segundo a *Historia General de Vizcaya*, escrita en 1793 por Juan Ramón de Iturriza y Zabala). Esta poboación repartíase en casaríos dispersos dedicados á agricultura e gandería. Os únicos núcleos de poboación densa atopábanse nas proximidades de Bilbao a Vella, o convento imperial de San Francisco e os estaleiros situados ao bordo da Ría. Constaba das barriadas de Bilbao a Vella, Ibarra, Mena-Urizar-Larrasquitu, Elejabarri, Olabeaga, Zorrotza e Ibaizabal.

A falta de espazo para a expansión da crecente capital biscaíña propiciou que en 1870 unha parte de Abando fose anexionada por Bilbao. O gran ensanche de Bilbao realizouse a partir de 1876 en terreos de Abando, polo que o actual centro da cidade de Bilbao aséntase no que antigamente foi terreo de Abando. A anexión do resto de Abando produciuse en 1890.

Os distritos bilbaínos 6, 7 e 8, Abando, Errekalde e Basurtu-Zorrotza respectivamente, aséntanse sobre o que era antigamente o municipio de Abando.

O máis famoso aldeán do *antigo Abando* foi Sabino Arana, fundador do Partido Nacionalista Vasco e *pai* do nacionalismo vasco, que naceu neste elizate cando aínda era un municipio independente e viviu o cambio que supuxo a anexión e a expansión de Bilbao.

## Barrios 
* Abando
* Indautxu

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estación de Bilbao Abando-Indalecio Prieto
Uribarri

**Uribarri** é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Divídese nos barrios de Castaños, Matiko-Ciudad Jardín, Uribarri e Zurbaran-Arabella.

Durante moitos anos, Uribarri foi unha zona de casaríos espallados dependentes do elizate de Begoña. Actualmente, tras a urbanización derivada da industrialización nos anos 60, moitas das súas rúas adoptaron nomes de antigos casaríos; por exemplo, a rúa Trauco provén dun casarío situado nesta zona denominado *Trauku*.

## Barrios 
*Arabella
*Gazteleku
*Lorategi-hiri
*Matiko
*Uribarri
*Zurbaran

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Bilbao
Península de Jandía

250px|miniatura|Paisaxe na península de Jandía.
A **península de Jandía** é unha península española situada no extremo sur da illa canaria de Fuerteventura. Constitúe unha das tres grandes penínsulas do arquipélago canario, xunto á Península de Anaga (Tenerife) e a Península do Illote (Gran Canaria).

No seu apoxeo, fai 14 ou 15 millóns de anos, alcanzaba un diámetro de 26&nbsp;km e unha altitude de polo menos 1500 m. Iso implicaría unha superficie duns 530&nbsp;km², é dicir, unha illa bastante maior que La Gomera. A península de Jandía ten aproximadamente 200&nbsp;km², dos que 144 forman parte do Parque Natural de Jandía.

## Aspecto 
Nesta zona, aséntanse a metade dos restos dunha caldeira volcánica; a outra metade está derrubada baixo o mar. Antigamente era unha illa, pero hoxe está unida a Fuerteventura cun istmo areoso.

## Vulcanismo 
A illa de Jandía, formouse ao mesmo tempo que Fuerteventura. A illa de Fuerteventura formouse a partir de tres volcáns. Un dos dous volcáns, xuntáronse, pero o volcán de Jandía estaba máis distante, e por iso, desde un principio, Fuerteventura estaba formado por dúas illas. Durante as erupciones volcánicas dos tres, a illa de Jandía e a de Fuerteventura xuntáronse, e converteuse na illa actual. A última erupción do volcán de Jandía, foi demasiado violento, ocasionando un derrube do edificio, deslizándose cara ao mar. Ata converterse na media lúa que é toda a península de Jandía. A diferenza dos demais volcáns de Fuerteventura, a súa composición mineral é distinta ás demais.

## Aspectos ambientais 
Na zona da caldeira; aséntase un conxunto de moitas praias, sendo unha das praias máis famosas de todo o planeta. O pico máis alto da caldeira; é o pico de La Zarza.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Turismo na península de Jandía 
* Explicación do vulcanismo de Jandía
Otxarkoaga-Txurdinaga

250px|thumb|Txurdinaga, en primeiro plano, e Otxarkoaga, detrás.
**Otxarkoaga-Txurdinaga** é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Ten 29.140 habitantes (2005) e unha superficie de 3,9&nbsp;km². Divídise nos barrios de Otxarkoaga e Txurdinaga.

## Historia 
Os dous barrios formabana parte do antigo municipio de Begoña. Nestas zonas existían viñas nas que se elaboraba o tradicional viño branco Txacoli, e por iso os seus habitantes son coñecidos como *Matxorris*, do éuscaro *mahats* (uva) e *orri* (planta).

## Barrios 
*Otxarkoaga
*Txurdinaga

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O distrito en bilbao.eus
Errekalde

**Errekalde** ou **Rekalde** (en castelán: *Recalde*) é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Divídese nos barrios de Ametzola-Amézola, Iralabarri, Iturrigorri-Peñascal, Errekaldeberri e Uretamendi.

Errekalde significa "preto do regato", de *Erreka* (regato) e *Alde* (preto). Hai moitos nomes vascos, sobre todo apelidos, que perderon vocais antes da "r", como no caso de Rekalde.

## Barrios 
*Ametzola
*Errekaldeberri
*Iralabarri
*Iturrigorri
*Uretamendi

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web en Bilbao.net
Ibaiondo

250px|miniatura|Casco vello de Bilbao, en Ibaiondo.
**Ibaiondo** é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Ten 57.340 habitantes (2006) e unha superficie de 9,65&nbsp;km².

Divídese nos barrios de Atxuri, Bilbao la Vieja, Casco Viejo, Iturralde, La Peña, Miribilla, San Adrián, San Francisco, Solokoetxe e Zabala. No distrito atópase o núcleo orixinario da vila, o Casco Viejo ou Siete Calles (*Zazpi kaleak*, en éuscaro), onde se sitúan os edificios máis antigos da capital, incluídas a catedral de Santiago e a igrexa de San Antón, ambas as construídas ao redor do século XV. Na actualidade o distrito conxuga esta zona medieval con outras de máis recente inauguración, como Miribilla, no barrio de Bilbao la Vieja, cuxas obras de urbanización comezaron en 1999 e finalizaron dous anos despois.

## Barrios 
*Abusu
*Atxuri
*Bilbo Zaharra
*Iturrialde
*Miribilla
*San Adrian
*San Frantzisko
*Solokoetxe
*Zabala
*Zazpikaleak

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Begoña

250px|miniatura|Casco vello de Bilbao, en Ibaiondo.
**Begoña** é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Divídese nos barrios de Begoña, Bolueta e Santutxu. Ten 45&nbsp;450 habitantes e unha superficie de 1,77&nbsp;km².

## Historia 
En 1300 fundouse a vila de Bilbao nunha porción de terra xunto ao Nervión-Ibaizábal que ata entón pertencera a Begoña. Bilbao creceu en poboación, poder económico e político e, en 1925, acabou anexionando o elizate de Begoña.

## Barrios 
* Begoña
* Bolueta
* Santutxu

## Lugares de interese 
O seu principal trazo de identidade é a Basílica da Nosa Señora de Begoña, patroa de Biscaia, e que dá orixe ao nome propio feminino "Begoña". A festividade de Begoña celébrase os días 15 de agosto (A nosa Señora) e principalmente o 11 de outubro, coincidindo coa declaración canónica da Virxe de Begoña como patroa de Biscaia por parte do papa Pío X en 1903.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Begoña (nome)
Madame Tussauds

O **Madame Tussauds**  é un museo de cera de Londres. Foi fundado pola escultora de cera Marie Tussaud posúe a colección de réplicas de personaxes famosos máis grande do mundo. É unha atracción turística de Londres, onde ten a súa sede central aínda que posúe diferentes sucursais noutras cidades coma Nova York, Berlín ou Hollywood.

## Historia 
Marie Tussaud, naceu como Anna María Grosholtz (1761–1850) en Estrasburgo, Francia. A súa nai traballaba como ama de chaves para o  Dr. Philippe Curtius en Berna, Suíza; que era un experto moldeador de cera que lle ensinou a Marie a súa técnica.

Tussaud creou a súa primeira figura de cera, de Voltaire, en 1777, logo a Jean-Jacques Rousseau e a Benjamin Franklin. Durante a Revolución Francesa fixo diferentes esculturas das vítimas. Cando o doutor faleceu en 1794, herdou a súa colección de figuras de cera e pasou os seguintes 33 anos viaxando con elas por Europa. Casou con François Tussaud, en 1795, e dende esa data colleu o nome de Madame Tussaud. En 1802, viaxou a Londres despois de aceptar a invitación de Paul Philidor de expoñer as súas figuras nun salón-teatro. Pero non lle foi ben economicamente, xa que tiña que darlle a metade das súas ganancias a Philidor. Como resultado da guerra británica-francesa non puido regresar a Francia, entón comezou a viaxar coa súa colección a través de Gran Bretaña e de Irlanda. En 1831 arrendou un local en "Baker Street Bazaar" o oeste de Baker Street que se converte no primeiro fogar permanente do matrimonio Tussaud.

En 1835 Marie abre o seu primeiro museo de cera en Baker Street, Londres. Unha das principais atraccións do museo é a cámara dos horrores que inclúe as figuras das vítimas da Revolución Francesa que ela creara durante a Revolución e outras creacións de asasinos e criminais.

Outra xente famosa foi engadida a exhibición, incluíndo a súa propia figura que se atopa a entrada do museo. A exposición orixinal contiña 400 figuras pero despois do lume de Londres en 1925 e das bombas xermanas de 1941 a colección reduciuse, pero algunha figura feita por ela aínda continúa exposta. Marie finou o 15 de abril de 1850 mentres durmía.

En 1883, o edificio quedou pequeno e ordenouse construír o actual edificio en Marylebone Road que foi aberto o público o 14 de xullo de 1884. En febreiro de 1889, o museo, tivo que ser vendido por problemas financeiros despois de que fracasaran varias técnicas propostas para atraer capital.

Actualmente o museo é un reclamo turístico e incorpora figuras de actores, coñecidos deportistas, políticos...

## Lista de localizacións
América do Norte: Las Vegas, Hollywood, Nova York e Washington, D.C..

Europa: Ámsterdan, Berlín, Blackpool, Londres e Viena.

Asia: Bangkok, Hong Kong, Iacarta, Shanghai e Tokyo.

Australia: Sidney.

## Notas
Editorial Nós

[miniatura|Placa na casa onde estaba a imprenta da Editorial Nós en [Santiago de Compostela.]]

[miniatura|Placa no edificio da [rúa Real (A Coruña)|rúa Real da Coruña no que se fundou a Editorial Nós.]]

A **Editorial Nós** foi unha casa editorial galega creada na Coruña, concretamente no número 6 da rúa Real, no 1927. Foi fundada e dirixida polo político e escritor galeguista Ánxel Casal. Da súa imprenta saíron *A Nosa Terra* e a revista *Nós*. O seu nome completo era *"Nós, pubricacións galegas e imprenta"*. En palabras de Fernández del Riego, foi *o principal centro de irradiación do mundo das nosas letras*.

## Historia 
A revista Nós naceu en Ourense no ano 1920, mais a partir do número 16 comezou a se imprimir en Pontevedra na busca de menores custos. En novembro de 1924, Ánxel Casal, en colaboración con Leandro Carré Alvarellos, fundou a Editorial Lar. Máis tarde, desvencellouse desa iniciativa para fundar en 1927 a **Editorial Nós**, onde finalmente tivo cabida a revista. O 25 de novembro de 1927 publicou o primeiro título *Historia sintética de Galicia* de Ramón Villar Ponte. En 1930 fundou o xornal republicano *El Momento* que, por falla de apoio, só durou 14 números e arrastrou case que á quebra á editorial Nós.

En 1931 trasladouse a Santiago de Compostela, onde permaneceu ata 1936. A imprenta estivo nun principio situada no número 20 da rúa das Hortas, na capital galega, se ben trasladouse posteriormente ao número 15 da rúa do Vilar. O derradeiro número repartido normalmente entre os subscritores foi o 137-138, correspondente a maio-xuño do ano 1935, pero saído o ano seguinte. Estaba no prelo outro número (139-144) que xa non chegou a publicarse por mor da Guerra Civil

A editorial pasou axiña a ser o brazo editorial das Irmandades da Fala, coa revista *A Nosa Terra*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos
* *Arquivos do Seminario de Estduos Galegos*
* Ultreya (organización)
* María Miramontes

### Ligazóns externas 
* Os libros de Ánxel Casal
Stefan Dohr

**Stefan Dohr**, nado en 1965 en Münster, é un trompista alemán e, actualmente, o trompa solista da Orquestra Filharmónica de Berlín (Berliner Philharmoniker). Ademais de ser un dos máis cobizados profesores de "masterclass", imparte clases de trompa na Herbert von Karajan Academy.

## Traxectoria
Stefan Dohr estudou co profesor Wolfgang Wilhelmi na Musikhochschule en Essen e co profesor Erich Penzel en Colonia antes de obter a posición de trompa solista na Frankfurt Opera House con tan só 19 anos.

Ocupou a mesma posición (trompa solista) coa Bayreuth Festival Orchestra, a Orchestre Philharmonique de Nice e a Deutsches Symphonie-Orchester Berlin. En 1993, Stefan Dohr foi elixido para tocar como trompa principal na Filharmónica de Berlín.

Como solista, Stefan Dohr traballou con moitos célebres directores, entre eles, Daniel Barenboim, Bernard Haitink e Christian Thielemann así como Claudio Abbado, quen tamén o invitou a aparecer como trompista principal na Lucerne Festival Orchestra.

Ademais do repertorio como solista da época clásica e romántica, os intereses de Stefan Dohr céntranse en traballos contemporáneos, por exemplo, composicións de György Ligeti, Oliver Knussen e Volker David Kirchner. En marzo de 2008, interpretou a estrea mundial dun concerto para trompa composto, especialmente para el, polo compositor austríaco Herbert Willi.

Os seus compromisos como cobizado músico de cámara inclúen varios conxuntos coas filharmónicas coas que traballou, así como espectáculos con socios como Maurizio Pollini, Lars Vogt, Kolja Blacher, Ian Bostridge. Tamén é membro constante da Ensemble Wien-Berlin. Dito grupo celebrou o seu 25º aniversario en 2008 cunha serie de concertos, entre eles, houbo un no Lucerne Festival, onde o conxunto fixo a estrea mundial dunha nova obra do compositor australiano Brett Dean.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* www.StefanDohr.com
* http://www.berliner-philharmoniker.de/berliner-philharmoniker/das-orchester/musiker/musiker/stefan-dohr/  Stefan Dohr como membro da Berlin Philharmonic
*Robert Schumann, Konzertstueck fuer 4 Hoerner (3rd movement), Podcast
PortAventura World

**PortAventura World** é un *resort* turístico, que tens dous parques temáticos (PortAventura Park e Ferrari Land), un parque acuático (PortAventura Caribe Aquatic Park), un campo de golf (PorAventura Golf) e cinco hoteis temáticos. Está situado nos concellos de Salou e Vila-seca, Cataluña, a unha hora de distancia de Barcelona e a 30 minutos do Aeroporto de Reus. A construción de PortAventura Park foi un esforzo compartido polo grupo Tussauds, pola empresa Anheuser-Busch e pola La Caixa.

A mascota principal do parque é Woody Woodpecker (o Paxaro Tolo), sendo tamén populares Betty Boop e os monicreques de *Sesame Street* (Coco, o Monstro das galletas, Epi e Blas...)

## PortAventura Park 
PortAventura Park é dividido en seis áreas temáticas diferentes, afirman representar seis diferentes lugares no mundo. Logo, as principais atraccións de cada área están listadas.

### Mediterrània 
thumb|Vista da Mediterrània, co Furius Baco.
thumb|Furius Baco.
* Furius Baco

;Transporte
* Port de la Drassana
* Estació del Nord

### Polynesia 
thumb|Tutuki splash.
* Tutuki Splash
* Canoes
* Kontiki

### Far West 
thumb|Paisaxe da área do Far West.
* Buffalo Rodeo
* Silver River Flume
* Tomahawk
* Labirinto BlackSmith
* Grand Canyon Rapids
* Carousel
* Wild Buffalos
* Stampida
* VolPaiute
* Crazy Barrels

;Transporte
* Penitence Station

### México 
thumb|Hurakan Condor.
* Yucatán
* Los Potrillos
* Armadillos
* Serpiente Emplumada
* Hurakan Condor
* El Secreto de los Mayas

### China 
thumb|Un dos loopings do Dragon Khan.
* Shambhala
* Dragon Khan
* Angkor
* Cobra Imperial
* Tea Cups
* Área Infantil

;Transporte
* Waitan Port

### SésamoAventura 
* Tami Tami
* La Granja de Elmo
* Coco Piloto
* Mariposas Saltarinas
* Magic Fish
* El Huerto Encantado
* Waikiki
* LocoLoco Tiki
* El Salto de Blas
* El Árbol Mágico

;Transporte
* SésamoAventura Station

## Ferrari Land 
En 2016 comezaron os traballos para a construción dun novo *resort* dedicado á marca italiana Ferrari, ao igual ca o Ferrari World en Abu Dabi, que levaría por nome Ferrari Land. Ferrari land está situado dentro do *resort* de PortAventura World, ocupando unha superficie de 60.000 m². O parque finalmente inaugurouse o 8 de abril de 2017.

Conta con catro atraccións especiais:
* *Red Force*, o acelerador vertical máis rápido e alto de Europa, con 112 m de altura e 180 Km/h. 880 m de percorrido.
* Dúas torres de rebote de 55 m de altura que están baseadas no pistón dun motor.
* Un circuíto de carreiras familiar de 570 m.
* Ferrari experience: simuladores 4D.
* Ademais contará con oito simuladores, dos cales 6 son para adultos e 2 para nenos.

O orzamento total do proxecto foi duns 100 millóns de €.

## Notas
El Momento

***El Momento*** foi o nome de dúas publicacións:

****El Momento***, xornal publicado na Coruña en 1930.
****El Momento***, periódico publicado en Viveiro entre 1931 e 1934.
El Momento (A Coruña)

***El Momento*** foi un xornal editado na Coruña en 1930.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario independente* e *Diario de la noche*, apareceu o 16 de febreiro de 1930. Fundado por Ánxel Casal, tirábase na Editorial Nós. Estivo dirixido por Manuel Luís Acuña. De tendencia progresista e galeguista, incluíu información local da Coruña e Santiago de Compostela e artigos sobre educación e política. Moitos dos seus contidos foron censurados. Contou con colaboracións humorísticas de Álvaro Cebreiro, con ilustracións de *Cousas* de Castelao e textos de Vicente Risco, Aquilino Iglesia Alvariño, Antón Vilar Ponte, Víctor Casas, Urbano Losada e Celso Romero Peláez. Deixou de editarse o 13 de marzo de 1930.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
CeCe Winans

**Priscilla "CeCe" Marie Winans Love**, nada en Detroit, Míchigan, o 8 de outubro de 1964, é ​​unha cantante estadounidense de música gospel. Foi premiada co Grammy, GMA Dove Awards e o Stella Awards. Filla de David e Delores ("Mom" e "Pop" Winans), CeCe é a oitava de dez fillos, e a máis vella de tres nenas; todos forman o grupo gospel Winans family. Seguiu tamén carreira en solitario a partir de 1995, e fixo asociacións co seu irmán BeBe Winans (Benjamin Winans), formando BeBe & CeCe Winans. CeCe reside co seu marido Alvin Love e dous fillos, Ashley e Alvin III.

## Libros 
CeCe é autora de tres libros: *On A Positive Note*, unha colección das súas memorias lanzado 1 de agosto de 2000, *Throne Room: Ushered Into the Presence of God*, un devocional lanzado o 1 de xaneiro de 2004 e co-escrito con Claire Cloninger, e *Always Sisters: Becoming the Princess*, publicado o 17 de xullo de 2007 e co-escrito con Claudia Mair Burney. En 2009, CeCe anunciou o seu apoio a un currículo de educación multicultural cristiá para Abingdon Press, titulado ''On the Move: God 's balde from Place to Place*.

## Premios 
CeCe Winans recibiu 10 premios Grammy, 21 nomeacións ao Grammy, 20 Dove Awards e sete Stella Awards (así como moitas nomeacións).

## Discografía 
* 1995: Alone In His Presence
* 1998: Everlasting Love
* 1998: His Gift
* 1999: Alabaster Box
* 2001: Cece Winans
* 2003: Throne Room
* 2005: Purified
* 2008: Thy Kingdom Come
* 2010: Songs Of Emotional Healing
* 2010: For Always: The Best Of Cece Winans
### BeBe & CeCe Winans 
* 1984: *Lord Lift Us Up* (PTL)
* 1987: *BeBe & CeCe Winans* (Sparrow/Capitol)
* 1988: *Heaven (BeBe & CeCe Winans álbum)|Heaven* (Sparrow/Capitol)
* 1991: *Different Lifestyles]]* (Sparrow/Capitol)
* 1993: *First Christmas* (Sparrow/Capitol)
* 1994: *Relationships* (Sparrow/Capitol)
* 1996: *Greatest Hits* (Sparrow/EMI)
* 2006: *The Best Of BeBe And CeCe* (Sparrow)
* 2009: *Still'' (B&C/ Malaco)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antonio Blanco Porto

**Antonio Blanco Porto**, nado en Pontevedra o 6 de outubro de 1890 e finado na mesma cidade o 14 de setembro de 1940, foi un músico galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e fundou con Antón Iglesias Vilarelle a Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra da que foi o primeiro director. Asiduo conferenciante e articulista de temas relacionados coa música galega, colaborou en *Diario de Pontevedra* e *El Progreso*. Empregou o pseudónimo **White Haven**. Foi profesor de música do Instituto de Pontevedra e Delegado provincial de Cultura e Arte en 1940.

Aparece como figurante na película *Miss Ledyia* (1916).

## Vida persoal 
Casou con Mercedes Freijeiro Veiga e foi pai de Antonio Blanco Freijeiro.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Rúa Blanco Porto
Maxilar

* O termo **maxilar** designa cada un dos ósos nos que, no cranio da maioría dos mamíferos, están inseridos os dentes. Hai dous maxilares:
* O **maxilar superior**.

* O **maxilar inferior** ou **mandíbula**.

## Notas
Pleurodelinos

A dos **pleurodelinos** (*Pleurodelinae*) é unha subfamilia de anfibios urodelos da suborde dos salamandroideos e familia dos salamándridos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en polo naturalista suízo Johann Jakob von Tschudi, na súa obra:

: Tschudi, J. J. (1838): *Classification der Batrachier, mit Berucksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien*, pp. 1-99. (Ver o texto íntegro).

### Etimoloxía 
O nome científico *Pleurodelinae* está formado sobre a raíz do seu xénero tipo, *Pleurodeles*, á que se engade o sufixo do latín científico *-inae*, propio dos nomes das subfamilias de animais.

### Clasificación 
Segundo Amphibian Species of the World, a subfamilia divídese nos xéneros que se indican:
 
* '*Subfamilia *Pleurodelinae'''* Tschudi, 1838 
** Xénero *Calotriton* Gray, 1858
** Xénero *Cynops* Tschudi, 1838
** Xénero *Echinotriton* Nussbaum e Brodie, 1982
** Xénero *Euproctus* Gené, 1838
** Xénero *Lissotriton* Bell, 1938
** Xénero *Mesotriton* Bolkay, 1927
** Xénero *Neurergus* Cope, 1862
** Xénero *Notophthalmus* Rafinesque, 1820
** Xénero *Ommatotriton* Gray, 1850
** Xénero *Pachytriton* Boulenger, 1878
** Xénero *Paramesotriton* Chang, 1935
** Xénero *Pleurodeles* Michahelles, 1830
** Xénero *Taricha* Gray, 1850
** Xénero *Triturus* Rafinesque, 1815
** Xénero *Tylototriton* Anderson, 1871

## Distribución 
Os pleurodelinos encóntranse difundidos por Europa, Norte de África, Oriente Medio, Sur de Asia, Extremo Oriente e  Norteamérica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dubois, A. & J. Raffaëlli /2009): "A new ergotaxonomy of the family Salamandridae Goldfuss, 1820 (Amphibia, Urodela). *Alytes*. París **26**: 1–85.
* Frost *et al.* (2006): The Amphibian Tree of Life . *Bulletin of the American Museum of Natural History*, **297**: 1–291.
* Larson, A. (1991): "A molecular perspective on the evolutionary relationships of the salamander families". *Evolutionary Biology* **25**: 211-277.
* Vitt, Laurie J. & Janalee P. Caldwell (2014): *Herpetology: An Introductory Biology of Amphibians and Reptiles*. 4th Edition. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-1238-6919-7.
* Weisrock, D. W. *et al.* (2006): "A molecular assessment of phylogenetic relationships and lineage accumulation rates within the family Salamandridae (Amphibia, Caudata)". *Molecular Phylogenetics and Evolution*, **41**(2): 368-383.
* Zug, G. R. (1993): *Herpetology: an introductory biology of amphibians and reptiles''. San Diego: Academic Press.

### Outros artigos 
* Salamandroideos
* Salamándridos

### Ligazóns externas 
* Pleurodelinae en Amphibian Species of the World.
* Subfamily Pleurodelinae, genus and species en AmphibiaWeb.
* Pleurodelinae no NCBI.