Kairo-kō

***Kairo-kō*** (xaponés: 薤露行; "Viaxe cara ao efémero") é unha novela de Natsume Sōseki, publicada orixinalmente no 1905. Trátase da primeira e principal aproximación ao ciclo artúrico en xaponés, xa que narra o triángulo amoroso entre Lanzarote do Lago, Xenevra e Elaine de Astolat.

## Historia 
Sōseki escribiu esta obra entre comezos e mediados de setembro de 1905, aproximadamente. Naquel mesmo mes publicou, na revista *Chūō Kōron* 中央公論 ("Crítica central"), o seu relato *Ichiya* 一夜 ("Unha noite"). A súa primeira novela, *Wagahai wa neko de aru* 吾輩は猫である, estaba a publicarse na coñecida revista *Hototogisu*, con grande éxito entre a crítica. Neste sentido, xa acadara certa sona como escritor, apenas dous anos despois do seu regreso de Inglaterra.

## Sinopse 
*Kairo-kō* consta dunha breve introdución e cinco seccións. A primeira delas, chamada *Yume* 夢 ("O soño"), relata unha conversa entre Lancelot e Xenevra. Esta describe un soño no que unha serpe os envolve a ambos, e que remata con Lancelot dirixíndose cara un torneo. A segunda sección, *Kagami* 鏡 ("O espello"), inspirada no *The Lady of Shalott* ("A dama de Shalott", 1832) de Tennyson, conta a historia dunha muller que só pode contemplar o mundo a través dun espello. Porén, a dama mira directamente a Lancelot, polo que acaba morrendo, non sen antes maldicir ao cabaleiro. A terceira parte, *Sode* 袖 ("A manga"), recolle o famoso episodio no que Elaine de Astolat convence a Lancelot de levar a súa manga como escudo nunha xusta. Na seguinte sección, *Tsumi* 袖 ("A transgresión"), Xenevra descobre a relación entre Lancelot e Elaine; en consecuencia, Mordred condena a esta última pola súa infidelidade cara o rei Artur. Finalmente, a obra remata con *Fune* 舟 ("A barca"), que versa sobre o pasamento de Elaine, en loito pola perda de Lancelot.

## Estilo 
*Kairo-kō* foi un dos primeiros libros de Sōseki, que o consolidaron como o principal novelista da era Meiji. Do mesmo xeito que *Rondon tō* (1905), forma parte do ciclo inglés do autor, un conxunto de obras inspiradas na súa desagradable estancia no Reino Unido entre o 1901 e o 1903, durante a que estudou en profundidade a historia da literatura inglesa.

*Kairo-kō* mestura os materiais medievais e vitorianos con formas chinesas e xaponesas. As súas fontes principais foron ''Le Morte d'Arthur* ("A morte de Artur", c. 1485) de Thomas Malory (c. 1393 ou 1425-c. 1470); a poesía artúrica de Alfred Tennyson (1809-1892), especialmente *The Lady of Shalott* (1832) e *Idylls of the King* ("Os idilios do rei", 1859-85); e *The Faerie Queene* ("A raíña das fadas", 1590), de Edmund Spenser (c. 1552-1599), da que toma a descrición do espello de Merlín.

A súa prosa é eminentemente lírica, con pasaxes que reflexionan sobre a dor e a tristura, mesturadas coa paixón amorosa dos protagonistas. O estilo arcaico da escrita podería estar inspirado na arte prerrafaelista e *fin de siècle*, que Sōseki coñeceu en Londres. *Kairo-kō'' explora o tema do adulterio, moi frecuente na novelística posterior do autor. O crítico literario Jun Etō suxeríu que esta obsesión procede da relación do propio Sōseki coa súa medio irmá; porén, esta hipótese é moi controvertida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Texto completo en xaponés (Aozora Bunko)