open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel Carrasco Galloso

**Manuel Carrasco Galloso**, nado en Isla Cristina, Huelva, o 15 de xaneiro de 1981, é un cantante español que xurdiu da segunda edición do célebre concurso "Operación Triunfo".

## Discografía 
* 2003 - "*Quiéreme*" (máis de 250.000 copias vendidas) 2 de platino. 
* 2004 - "*Manuel Carrasco*" (máis de 70.000 copias vendidas) Ouro.
* 2006 - "*Tercera Parada*" (máis de 40.000 copias vendidas) Ouro. 
* 2008 - "*Inercia*" (máis de 40.000 copias vendidas) Ouro.

### Outros 
* 2007 - *Tercera Parada Reedición*
* 2009 - *Inercia (Edición Especial)*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio oficial de Manuel Carrasco. 
* Club de fans de Portalmix "Manuel Carrasco". 
* Club de fans "Amigos de Manuel Carrasco". 
* Web de musicamanuelcarrasco 
* Videoclips en VALE MUSIC.
Lorena Gómez (cantante)

**Lorena Gómez Pérez**, coñecida artisticamente como **Lorena Gómez**, nada en Lleida o 12 de abril de 1986, é unha cantante.

Foi a gañadora de Operación Triunfo en 2006. No 2007, a través da discográfica Sony BMG, publicou o seu álbum debut *Lorena*.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
*2007: *Lorena*, disco de ouro
*2008: *De película*
*2024: *Me vuelvo a la vida*

### Sinxelos 
*2007: "Sin Medida"
*2007: "Otro Amor Vendrá"
*2007: "Mírala, míralo"
*2008: "Maniac"
*2008: "Footlose"
*2009: "Los Mejores Años de Nuestra Vida"
*2009: "Fame"
*2010: "Amor Mágico"
*2010: "Por Orgullo"
*2010: "Ahora Soy yo"
*2010: "Get it Up"
*2011: "Call me"

## Colaboracións musicais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial
ACR Gulpilhares

A **Associação de Cultura e Recreio de Gulpilhares** é un club de hóckey a patíns portugués da cidade de Vila Nova de Gaia. O club foi fundado en 1944.

Na tempada 1993-94 acada o ascenso á Primeira División Portuguesa tras finalizar a tempada na segunda categoría do hóckey a patíns portugués en segundo lugar, permanece na máxima categoría da modalidade en Portugal dende aquela, acadando como mellor resultado un 4º posto na tempada 1995-96. O seu principa logro foi o chegar á final da Copa CERS na tempada 1996-97, na que perdeu fronte ao UD Oliveirense.

## Véxase tamén
Bárbaro

[miniatura|Representación do século XIX dos bárbaros [hunos.]]
**Bárbaro** é un exónimo pexorativo que procede do grego (βάρβαρος) e a súa tradución literal é "o que tatexa". Aínda que os gregos empregaban o termo para referirse a persoas estranxeiras, que non falaban o grego e cuxa lingua estranxeira soaba aos seus oídos como un tatexo incompresible ou onomatopea, tamén existen escritos, como os de Isócrates, que amosan unha apertura deste pobo para concibir aos bárbaros non como "estranxeiros", senón como individuos que carecían de educación, independentemente do seu lugar de nacemento, primitivos ou salvaxes.

Os romanos tomaron posteriormente a palabra e o seu significado para o trato cos pobos que invadiron o Imperio Romano. Os clásicos deron o nome de bárbaros a todos os estranxeiros das comarcas fronteirizas co Imperio, e cos que loitaron, aínda que se limita a consideración aos que, ocupando en Europa as comarcas ao norte do Imperio, invadiron este, apoderándose da súa parte occidental.

Estes pobos formaban tres grupos:
*O de raza amarela (avaros e hunos)
*O de raza branca eslava (Vendos, no que hoxe é Polonia), Sármatas, no Danubio e Alanos, na beiras do mar Negro
*O de raza branca non eslava (galos, xermanos e iberos)

A etnoloxía e antropoloxía tradicionais, cunha terminoloxía xa desfasada e unha eurocéntrica visión das sociedades primitivas, denominou *barbarie* a un estadio de evolución cultural das sociedades humanas, intermedio entre o de salvaxismo e de civilización.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos
*Invasións bárbaras
Club de Hockey Compostela

O **Club de Hockey Compostela** é un club de hóckey a patíns galego da cidade de Santiago de Compostela que actualmente compite no Grupo B da Primeira División Autonómica Galega.

## Traxectoria 
O club foi fundado en 2008 por un grupo de amigos para dar unha presenza maior a este deporte na área da capital de Galiza, é por iso que dende os seus comezos, o seu principal labor é a captación de nenos e nenas para que practiquen este deporte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información do club
Arquitectura neogótica

[miniatura|Igrexa de Santiago, [Mondoñedo.]]
O **estilo arquitectónico neogótico** refírese ao movemento xurdido no século XIX, pexorativamente denominado como *pseudogótico*, consistente na arquitectura realizada a imitación da gótica medieval. Polo seu común rexeitamento ao racionalismo neoclásico, é un estilo ligado ao romanticismo, e polas súas implicacións políticas, co nacionalismo. Como arquitectura historicista é unha reelaboración que reproducía a linguaxe arquitectónica propia do estilo gótico con formas máis ou menos xenuínas.

Apareceu en Inglaterra a mediados do século XVIII. No século XIX a Europa continental viviu unha auténtica febre neogótica que restaurou e completou catedrais, como a de Barcelona. En 1836 construiríase neste estilo o Parlamento de Londres. En Francia destacou o labor restauradora e reconstrutora do francés Eugène Viollet-le-Duc.

## Galería de imaxes do neogótico en Galicia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura neogótica en Galicia
Arquitectura historicista

[250px|miniatura|As casas do parlamento británico e o reloxo que contén o famoso [Big Ben representantes dese neogótico británico vistos dende o río Támese]]
O **historicismo arquitectónico** desenvolvido principalmente no século XIX e principios do XX concentraba todos os seus esforzos en recuperar a arquitectura de tempos pasados. Tratábase de imitar estilos arquitectónicos doutras épocas engadíndolle algunhas características culturais dese século mentres que a arquitectura ecléctica adicábase a mesturar estilos para dar forma a algo novo.

Pódese destacar diversas correntes como as neobizantinas, neomudéxar, neobarrocas... aínda que a que máis auxe tivo foi a neogótica practicada na Illas Británicas que se baseaba, como ben indica o seu nome, nun novo gótico resucitado. Entre as edificacións realizadas segundo este estilo destaca o Parlamento Británico, proxectado por A. W. Pugin (1812-1852) e Charles Barry (1795-1860). Tamén tiveron moita importancia algunhas variantes orientais, como o neogótico-indio, dentro do cal podemos destacar como exemplo o Pavillón Real de Brighton, obra de John Nash (1752-1835).

## Estilos 
* Neobarroco
* Neobizantino
* Arquitectura federal
* Neogrego
* Neocolonial
** Arquitectura xeorxiana
* Neoexipcio
* Neogótico
* Neomudéxar
* Neorrenacemento
* Neorrománico
Richard Adolf Zsigmondy

**Richard Adolf Zsigmondy**, nado en Viena (Imperio austríaco, agora Austria), o 1 de abril de 1865 e finado en Göttingen (Alemaña) o 23 de setembro de 1929, foi un químico austríaco-alemán de ascendencia húngara, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1925.

## Traxectoria 
Zsigmondy foi fillo de Irma von Szakmary e Adolf Zsigmondy Sr., quen fora un científico e inventara instrumentos cirúrxicos no campo da odontoloxía. Creceu coa súa nai tras a temperá morte do seu pai en 1880 e recibiu unha extensa educación mentres, á vez, gozaba de afeccións como a escalada e o montañismo cos seus irmáns. No instituto desenvolveu un interese nas ciencias naturais, especialmente en química e física, e comezou a realizar experimentos no seu propio laboratorio na casa.

A súa carreira académica comezou na facultade de medicina da Universidade de Viena, pero pronto se cambiou á Universidade Técnica de Viena e máis tarde á Universidade de Múnic para estudar química. En Múnic o seu profesor foi von Miller, e foi onde comezou a súa carreira científica en investigación. Volveu a Austria en 1893 para traballar como un asistente do profesor en Graz. Durante o seu traballo en Graz completou o seu traballo de investigación máis destacado, o traballo na química dos coloides (un tipo de vidro coloreado).

A súa carreira científica continuou en Göttingen, Alemaña, como profesor de química, onde permaneceu o resto da súa carreira profesional. En 1925 Zsigmondy recibiu o Premio Nobel de Química polo seu traballo sobre os coloides durante o seu tempo en Graz.

Morreu só uns poucos anos logo da súa xubilación, en 1929 en Göttingen.

## Recoñecementos 
O cráter Zsigmondy na lúa chámase así na súa honra.

## Véxase tamén 
Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1925 
* Biografía na páxina dos Premios Nobel 
* Perfil de Richard Adolf Zsigmondy NNDB
Cabo de Cruz, Castro, Boiro

**Cabo de Cruz** é unha localidade marítima da parroquia de Castro, situada no sur do concello de Boiro á beira da ría de Arousa. Nos últimos anos o descenso de poboación foi notable, chegando a ter antes de 1999 un número de habitantes de preto de 3.000.

## Patrimonio
Canto ó seu patrimonio arqueolóxico, destacan o Castro do Achadizo, o Castro da Jurita e mais os Fornos de Pedra Rubía.

Ten dúas igrexas, a Capela do Carme, preto do porto e construída no 1960, e a igrexa do Castro, máis grande que a anterior e que é a igrexa parroquial, do século XVII.

Cómpre salientar así mesmo os cruceiros de Romarís e o da Aldea de Arriba, e os hórreos de Romarís e de Carreró. No que se refire á construción civil, destaca pola súa antigüidade a Torre dos Cóengos no lugar de Piñeirón, que se cre que foi construída na mesma época que a Torre de Goiáns, entre o século XV e XVI. Sufriu diversas remodelacións co correr do tempo. Tamén cómpre citar a Granxa do Esteiro, con escudo brasonado.
## Economía
miniatura|dereita|O marisco, parte importante da economía crucense
A maioría da poboación traballa no mar. O porto de Cabo de Cruz está en fase de expansión debido a grande actividade marítima que rexistra. O sector marisqueiro, coa extracción de diversos bivalvos é o sustento dun número importante de familias. Por outra banda tamén está o sector do cultivo de mexillón en bateas (sector maioritario), e o sector conserveiro e transformador de produtos do mar.

O turismo é un sector dada a calidade recoñecida de praias como a de Carragueiros ou a Retorta, que dispoñen da Bandeira Azul e mais do *Q* de calidade, amais doutras como Ladeira e a Ribeira Grande ou pequenas calas da costa crucense.

## Cultura e deporte
No eido da fotografía destacar a Suso Torrado.

Ten un club de remo: o Club de Remo Cabo da Cruz, fundado en 1979, que participa na liga ACT e con diversos premios no seu haber. En fútbol, existe o equipo inicialmente chamado *Cabo de Cruz S.D.*, club fundado en 1970 que mudou o seu nome a SD Valiño Cabo de Cruz en 1992.

En piragüismo destaca o crucense Andoni Larrauri, quen comezou a súa andaina no Club Morcego e ten títulos como o de subcampión de España en K-1.

## Festas
**Festa de San Xoán*: festa que se celebra o 23 de xuño e nas que se queiman os males.
**Festa do Carme*: festa que se celebra o 16 de xullo, cunha importante tradición no tocante á procesión marítima, e de sona na bisbarra do Barbanza, contando con diversas actividades.
**Romaría do Castro*: celébrase os días 5, 6, 7 e 8 de setembro. Son as festas parroquiais e celébranse dende o nacemento da parroquia do Castro.
**Exaltación do Mexillón*: celébrase o 15 de agosto, é unha festa de carácter gastronómico.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro
### Parroquias de Boiro
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina de Cabo de Cruz
* Cabo de Cruz
Arquitectura gótica en Galicia

A **arquitectura gótica en Galicia** correspóndese coas infraestruturas e construcións, na súa maioría templos -a maioría conventos e catedrais- dos séculos XIV e XV que supoñen a evolución natural das primeiras igrexas románicas do século XIII.

Ademais da arte rural, sobresae pola súa calidade a arquitectura das ordes mendicantes: Dominicos e Franciscanos.

Exemplos de arquitectura gótica en Galicia son algunhas partes do Convento de San Domingos de Bonaval, do Convento de San Francisco de Ourense e de San Domingos de Pontevedra.

## Historia e características 
Implantouse maioritariamente nas cidades por mor da chegada das ordes mendicantes (dominicos e franciscanos) a Galicia no século XIII.

As construcións góticas en Galicia caracterízanse polo rexeitamento ás esveltas torres con pináculos, ás vidreiras coloreadas e á profusión de naturalistas esculturas, pero empregaron amplamente os elementos góticos máis esenciais como as bóvedas de cruzaría e o arco apuntado.

A mestura entre a arquitectura románica e a gótica tivo as súas primeiras manifestacións nos mosteiros do Císter, como os de Armenteira, Acibeiro, Oia (Pontevedra), Monfero (A Coruña), Meira (Lugo), Oseira e Melón (Ourense).

## Galería de imaxes
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*Artigo "GÓTICO" da Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada.
### Outros artigos
*Escultura gótica en Galicia
H.C. Raxoi

O **Hockey Club Raxoi** é un club galego de hóckey a patíns da cidade de Santiago de Compostela. A súa sección masculina milita na OK Liga Bronce. mentres que a feminina faino na OK Liga, máxima categoría do hóckey a patíns. O equipo adestra e disputa os seus partidos no Pavillón Municipal de Vite, na capital de Galiza. Foi o primeiro club de hockey a patíns fundado en Santiago de Compostela, en setembro de 1989.

## Tempada 2021/2022 
Por primeira vez na súa historia o club, participa nunha categoría nacional de hóckey a patíns, a OK Liga Bronce, debido ó ascenso na tempada anterior do equipo sénior. O equipo logra a permanencia na categoría ó rematar a tempada na metade da táboa (7º clasificado).

Na categoría júnior, o equipo proclámase campión galego e, posteriormente na fase clasificatoria para o campionato de España, acada un segundo posto, o que supuxo a clasificación para o Campionato de España Júnior, no cal finalizaron en 5ª posición.
miniatura|O equipo júnior, campión galego.

## Cadro de xogadoras Ok Liga Bronce 
### 2022/2023 
**Adestrador:**  Andrés García de la Iglesia

### 2021/2022 
**Adestrador:**  Andrés García de la Iglesia

miniatura|Areces - HC Raxoi 2021

## Cadro de xogadoras Ok Liga Prata Feminina 
### 2022/2023 
**Adestradora:**  Ainhoa García López

## Corpo técnico 
*  Lara Yáñez Vázquez
*  Lucía Yáñez Vázquez
*  Ainhoa García López
*  Pedro Siaba Rodríguez
*  Andrés García de la Iglesia

## Notas 
## Véxase tamén 
* Sitio web do HC Raxoi
As Touzas, Goiriz, Vilalba

**As Touzas** é un lugar da parroquia de Goiriz, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 23 habitantes (12 homes e 11 mulleres), o que supón un aumento de 1 habitante con respecto ao ano 2008.

As Touzas é un lugar da rolda da Ribeira. Ten 11 casas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goiriz 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Scottish Premier Hockey League

A **Scottish Premier Hockey League** é unha liga de hóckey sobre xeo de Escocia. A liga comezou en setembro de 2007 e consta de cinco equipos. Substituíu a Scottish National League como a máxima competición desta modalidade de hóckey en Escocia por detrás da Elite League (a liga profesional do Reino Unido). Ademais, algúns membros da liga disputan a Northern League con equipos da zona Norte da English National Ice Hockey League.

## Equipos
*Dundee Stars
*Edinburgh Capitals
*Fife Flyers
*Paisley Pirates
*Solway Sharks

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
Club Patín Ordes

O **Club Patín Ordes** foi un club galego de hóckey a patíns da localidade coruñesa de Ordes. O club desapareceu no 2003 ao pasar a formar parte do A.C. Ordes.
## Historia 
O Club Patín Ordes, comezou a súa andaina en outubro de 1988, coa iniciación da Escola Deportiva de Hockey a Patíns e catro equipos en competición (Pre-benxamín - Benxamín - Alevín e Infantil), acadando xa un segundo posto no campionato galego. Na tempada 2001-02 competiu na Primeira División estatal de hóckey a patíns, a segunda categoría do hóckey a patíns do Estado español, manténdose na mesma ata a tempada 2002-03, cando descendeu por motivos extradeportivos no ano da súa incorporación ao A.C. Ordes.

## Logros 
Durante os quince anos de historia deste club, acadáronse un gran número de trofeos:

* 1988-89 Subcampión Pre-benxamín de Galicia.
* 1990-91 campión Benxamín de Galicia.
* 1990-91 3° Copa de España Alevín.
* 1990-91 Subcampión Benxamín de Galicia.
* 1992-93 campión Alevín de Galicia.
* 1992-93 campión Alevín da Copa de España.
* 1992-93 3° Copa de España Infantil.
* 1993-94 Subcampión Alevín de Galicia.
* 1993-94 campión Alevín Liga Galaico-Portuguesa.
* 1993-94 campión Infantil liga Galaico-Portuguesa.
* 1994-95 campión Infantil de Galicia.
* 1994-95 campión de España Infantil.
* 1994-95 3° de Galicia Alevín.
* 1995-96 3° de Galicia Alevín.
* 1995-96 3° de Galicia Sénior Feminino.
* 1996-97 campión da Liga Norte (Ascenso a primeira división) Sénior.
* 1996-97 3° de Galicia Feminino.
* 1996-97 Subcampión Xuvenil de Galicia.
* 1996-97 Subcampión Infantil de Galicia.
* 1997-98 campión de Galicia Infantil.
* 1997-98 Subcampión de Galicia Júnior.
* 1997-98 Subcampión de Galicia 2° División Sénior.
* 1998-99 campión de Galicia 2° División Sénior.
* 1998-99 Subcampión de Galicia Júnior.
* 1998-99 Subcampión de Galicia Xuvenil.
* 1998-99 3° de Galicia Feminino.
* 1998-99 campión liga Norte (Galicia - Asturias) Sénior.
* 1998-99 Ascenso á División Nacional (Bilbao) Sénior.
* 1999-00 Subcampión de Galicia Júnior.
* 1999-00 Subcampión de Galicia Xuvenil.
* 2000-01 campión de Galicia Sénior.
* 2000-01 campión Liga Norte (Galicia - Asturias) Sénior.
* 2000-01 campión Liga, Ascenso á división Nacional Sénior.
* 2001-02 Subcampión Feminino Liga Norte (Galicia - Asturias).
* 2001-02 5° Clasificado campionato de España Feminino (Celebrado en Ordes).
* 2001-02 8° Clasificado Mundialito Feminino Celebrado en Mahia Portugal.
* 2002-03 Subcampión de Galicia Benxamín.
* 2002-03 2° Clasificado de Galicia Feminino.
* 2002-03 6° Clasificado campionato de España Feminino (Celebrado en Santander).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Concello de Ordes
As Touzas

Como topónimo **As Touzas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Touzas**, lugar da parroquia de Olveira, no concello de Dumbría;
***As Touzas**, lugar da parroquia de Valadares, no concello de Outes;
***As Touzas**, lugar da parroquia de Goiriz, no concello de Vilalba;
***Vilariño das Touzas**, lugar da parroquia de Progo, no concello de Riós.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Touzosas**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza.
Simetría radial

[miniatura|dereita|As [Anemone de mar|anemones presentan **simetría radial**. Lámina do libro *Kunstformen der Natur* de Ernst Haeckel.]]

A  **simetría** é a división imaxinaria do corpo dun ser vivo en metades equivalentes ou semellantes entre si. A simetría perfecta dunha esfera ou cilindro transfórmase en **simetría radial** pola aparición de caras opostas diferentes como as que presentan algúns seres vivos.  Estes organismos semellan unha torta onde varios planos de corte, chamados ** planos radiais**,  poden  producir partes aproximadamente idénticas.

Un organismo con simetría radial non presenta lados esquerdo ou dereito. Eles teñen unha rexión  que contén a boca que leva o nome de **cara oral**, e un lado oposto que leva o nome de **cara aboral**'.

Sobre este eixos, establécense planos principais de simetría, os que definen as posicións *per-radiales*. As estruturas noutros planos (bisectrices dos *per-radiales*) quedan en posicións *inter-radiales*. A zona entre os *per-radiales* e os *inter-radiales* é a zona *ad-radial*.

Polo tanto, esta simetría aparece en calquera estrutura que pode dividirse en dúas metades semellantes (en espello) por dous ou máis planos que pasan a través do eixe oral-aboral.

## Simetría radial en animais
miniatura|Unha medusa, animal tipicamente radial
O tipo de simetría empregase en taxonomía para clasificar os animais en diferentes grupos. Segundo isto os animais que pertencen ao grupo dos Radiados presentan este tipo de simetría.

Así temos que os filos *Cnidaria* e *Ctenophora* estarían dentro desta categoría. Outros filos como os *Echinodermata*, aínda que de adultos teñen simetría radial, clasifícanse dentro dos animais con simetría bilateral (bilaterais) xa que as súas larvas a presentan, e logo adquiren secundariamente a simetría radial cando son adultos.

Dentro da simetría radial aparecen algunhas posibilidades: a **simetría central** ou **esférica** máis propia dos animais que flotan sen estar orientados no seu contorno, e a **simetría radial** ou **lineal** máis apropiada para os animais sésiles ou flotantes coas caras superior e inferior definidas. Exemplos: a medusa e a hidra.

A simetría radial perfecta é rara; usualmente transfórmase en birradial, como nos ctenóforos e en moitas anemones, con dous planos que dividen ao animal en metades iguais, ou tetrarradial, como moitas medusas, con catro planos de simetría. Os equinodermos posúen unha simetría pentarradial secundaria derivada da simetría bilateral.

## Simetría radial en plantas
[dereita|miniatura|[Mazá cortada horizontalmente amosando pentamerismo.]]
Moitas flores presentan simetría radial e debido a isto reciben o nome de actinomorfas. Nestas plantas a disposición dos seus pétalos,sépalos, e estames é aproximadamente idéntica en torno ao centro da flor.

As flores que presentan simetría bilateral reciben o nome de zigomorfas, en oposición ás que teñen simetría radial.

## Notas 
## Véxase tamén
*Radiado
### Ligazóns externas
Johann Joachim Quantz

**Johann Joachim Quantz**, nado en Oberscheden (Baixa Saxonia) o 30 de xaneiro de 1697 e finado en Potsdam o 12 de xullo de 1773, foi un compositor e frautista alemán, ademais de mestre de frauta do rei Frederico II de Prusia.

## Traxectoria 
Comezou a demostrar o seu talento musical moi cedo. Aos 8 anos xa tocaba o contrabaixo en festivais locais. En 1708, ao morrer o seu pai, ferreiro de profesión, foise vivir a casa do seu tío Justus Quantz, membro da orquestra da cidade de Merseburg, co que comezou os seus estudos musicais. Trala morte do seu tío, o xenro deste, Johann Adolf Fleischhack tomou a Quantz como alumno. Ao rematar os seus estudos sabía tocar os principais instrumentos de corda e todos os de vento usuais, a excepción da frauta travesa.

En marzo de 1716 ingresou na orquestra municipal de Dresde, un ano máis tarde viaxou a Viena onde estudou composición con Jan Dismas Zelenka e Johann Joseph Fux. En 1718 foi nomeado oboísta na capela polaca de Augusto II en Varsovia. Especializouse no estudo da frauta traveseira baixo a dirección de Pierre Buffardin.

Estudou contrapunto en Roma con Francesco Gasparini e durante as súas viaxes por Europa coñeceu persoalmente a Scarlatti e a Händel.

En 1728 converteuse en frautista da capela de Dresde. Alí, durante un concerto coñeceu o príncipe Frederico de Prusia, máis tarde chamado Frederico o Grande, quen o tomou como mestre particular de frauta.

Cando o príncipe chegou a ser proclamado rei, Quantz pasou ás ordes directas do novo monarca e impartiulle clases diarias de frauta e composición. Mesmo lle acompañaba nas súas campañas militares. Quantz permaneceu como compositor da corte e músico de cámara de Frederico o resto da súa vida, interpretando as súas propias composicións, así como as do rei. Só el tiña o privilexio de criticar o rei, en sentido positivo ou negativo.

## A súa obra 
[esquerda|250px|miniatura|[Adolph Menzel: Concerto para Frauta en Sanssouci, Potsdam.]]
Foi un compositor moi prolífico e un excepcional frautista. A súa obra comprende máis de 200 sonatas, 300 concertos, para unha ou dúas frautas, música de cámara e algunhas arias. O seu estilo é barroco, influenciado polo estilo italiano, especialmente de Antonio Vivaldi, aínda que as súas últimas creacións inclínanse cara ao clasicismo.

Tamén publicou varios tratados moi completos sobre a interpretación da frauta no final do Barroco, e en particular o seu *Versuch einer Anweisung die Flöte traversiere zu spielen* (1752), referencia fundamental para coñecer a interpretación musical (e non só a frautística) a mediados do século XVIII. Paralelamente construíu frautas e proporcionou melloras técnicas e sonoras ao instrumento. Johann Sebastian Bach e Georg Philipp Telemann coñeceron estes instrumentos e adaptaron algunhas das súas composicións ás súas novas posibilidades técnicas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre a asociación Quantz (en inglés)
Santaballa

Como topónimo **Santaballa** pode referirse a:

;En Galiza
***Santaballa**, parroquia do concello de Vilalba;
***Santaballa**, lugar da parroquia de Fontecuberta, no concello de Palas de Rei;
***Santaballa de Abaixo**, lugar da parroquia de Couzadoiro, no concello de Ortigueira;
***Santaballa de Arriba**, lugar da parroquia de Couzadoiro, no concello de Ortigueira.
José Galisteo

**José Galisteo**, nado en Viladecans (provincia de Barcelona) o 24 de febreiro de 1977, é un cantante catalán, que chegou a ser finalista do programa *Operación Triunfo* en 2006.

## Traxectoria
Jose Galisteo comezou a estudar solfexo e piano aos 12 anos. Con 20, tras regresar do servizo militar, ingresou como vocalista no dúo Mediterráneo. Logo de oito anos cantando en pequenos locais presentouse ao cásting de *Operación Triunfo*, que lle abre grandes oportunidades no ámbito musical, quedando dos seis finalistas na edición do 2006.

En maio do 2007 lanza o seu primeiro disco, *Remember* un álbum de versións en inglés con produción a cargo de Da Bruk e baixo o selo Vale Music, conseguindo manterse na lista oficial de vendas Promusicae durante varios meses. Lanza dous singles, "I Promised Myself" cun divertido videoclip onde aparece como mozo dun calendario e "Big In Japan", cuxo videoclip rodado en París, aparece cunha sexy modelo xaponesa.

No 2008 obtén o premio Garamond polo seu disco *Remember* outorgado en Madrid por un xurado formado por destacados músicos e produtores da escena musical nacional.

Realiza dúas xiras (2007 e 2008) que o levan por todo o territorio nacional e tamén París, Andorra e Berna.

O 26 de outubro de 2009 lanza *Luces y Sombras* o seu segundo disco de estudo, repetindo produción con Da Bruk, debutando como produtor e director artístico, baixo o selo Label Sound Records, con sede en Barcelona. O seu primeiro single "Lógicamente No" é un bombazo dance e vén acompañado dun suxestivo e elegante videoclip, onde Jose Galisteo cóntanos unha historia de desencontros amorosos xunto a varias modelos españolas.

*Luces y Sombras* contén 13 cortes (3 deles remixes). En castelán, e de estilo pop electrónico, afianza a Jose Galisteo neste estilo de música e convértese nunha forte aposta pola música electrónica e dance.

## Discografía
### Álbums
**Remember* (2007)
**Luces y Sombras* (2009)

### Singles
*"I Promised Myself" (2007)
*"What is Love" (2007)
*"Big in Japan" (2008)
*"Lógicamente No" (2009)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*MySpace oficial
*Web do club de fans
*Sitio web oficial
Ramón del Castillo

250px|miniatura|Participación de Ramón no festival de Eurovisión 2004**Ramón del Castillo Palop**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 3 de maio de 1985, é un cantante español.

## Traxectoria 
Con 18 anos entrou na academia de Operación Triunfo e quedou clasificado en segunda posición. En 2004 foi seleccionado polos telespectadores do programa para representar a España no Festival de Eurovisión que se celebrou en Istanbul (Turquía) co tema *Para llenarme de ti*, composto por Kike Santander. Foi o primeiro en actuar e quedou clasificado en 10ª posición de 36 participantes con 87 puntos recibindo as máximas puntuacións de Andorra (12), Portugal (12), Francia (8) e Israel (8). O seu primeiro álbum *Es así* lanzouse en 2004 con Vale Music, producido polos irmáns Toni e Xasqui Ten e masterizado por Claudio Giussani nos estudos Nautilus de Milán. O álbum debutou no número seis na lista de vendas.

En outubro de 2006 publica *Cambio de sentido* esta vez con Multitrack Records, o seu novo traballo no que seis dos seus temas son escritos por el mesmo. En 2007 grava unha canción dedicada a un dos seus equipos, o Real Betis pola celebración do centenario do equipo verdibranco. Colaborou como xurado no programa *¡Quiero ser como Pepe!* de Tv Canaria. En agosto de 2009 o cantante gravou o himno do equipo de fútbol Unión Deportiva Las Palmas.

## Discografía 
* 2004: *Es así* 
* 2006: *Cambio de sentido*

## Notas
Juan Camus

**Juan Camus**, nado en Santander (Cantabria) o 2 de marzo de 1973, é un cantante e participante da primeira edición de Operación Triunfo, en 2001.

## Traxectoria 
Aínda que naceu en Cantabria onde viviu durante os seus primeiros 10 anos, a súa familia trasládase a Madrid e é alí onde comeza a interesarse pola música formando parte da coral da súa escola La Salle e da compañía de teatro de *Vicente Araguas*. Tras o seu paso pola universidade no *Real Colexio Universitario Maria Cristina* en San Lorenzo de El Escorial, licénciase en Ciencias Económicas e Empresariais e trasládase a Londres para estudar música. Deuse a coñecer a través do show televisivo Operación Triunfo, para o que compuxo, xunto con Naím Thomas, o single "Mi música es tu voz".

No 2002 seguindo co éxito do programa, publica o seu primeiro álbum *Las cosas que nunca te dije*. "Mía", tema composto por el, converteuse no seu primeiro single ao que seguiu *"Sólo nací para quererte"*. É no verán do 2003, cando publica o seu segundo álbum *Exit* con influencias que fusionan os estilos techno e latino. *Exit* foi producido polo produtor español Luís Carlos Esteban e o seu segundo single "Aquí en tu piel" foi producido por *Jacobo Calderón*, fillo do produtor Juan Carlos Calderón.

No vídeo do seu primeiro single "Quiero" contou co apoio de Sofía Mazagatos, José Manuel Parada e Lara Dibildos entre outros e no seu segundo vídeo "Aquí en tu piel" contou coa presenza de Teresa Gimpera e Elsa Anka. En xaneiro do 2004, Juan participa no programa *Concurso Gran Hermano VIP* quedando en segundo lugar. En novembro do 2008, Juan publica o seu terceiro traballo da súa carreira en solitario *El milagro de la Navidad* editado pola SGAE e Sello Autor e producido por Luís Carlos Esteban. Gravado entre Madrid e Londres no verán do 2008. O primeiro single do álbum é "Una sonrisa y un juguete de Navidad" realizando un vídeo de debuxos animados co mesmo título.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
**Mi música es tu voz* (2001) - Operación Triunfo
**Las cosas que nunca te dije* (2002)
**Exit* (2003)
**Aquí hay tomate* (2004)
**Alive* (2007)
**El milagro de la Navidad* (2008)

### Xiras 
*2002: Xira "OT" (22 concertos)
*2003: Xira *Las Cosas que nunca te dije* (30 concertos)
*2003: Xira Exit 1 (11 concertos)
*2004: Xira Exit 2 (27 concertos)
*2006: Xira en Alemaña (9 concertos)
*2007: Xira en Austria e Suíza (12 concertos)

## Filmografía 
* *Cine de Barrio*, 2003
* *Una altra cosa*, 2003
* *OT: La Película*, 2002
* *Ala...Dina!* (TVE), 2002

## Publicidade 
*2002- Campaña de publicidade de Nadal de El Corte Inglés

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
* Páxina oficial
* Páxina oficial
* Ficha en IMDb
Puck (lúa)

**Puck** é unha lúa interior do planeta Urano. Foi descuberta o 30 de decembro do 1985 pola sonda espacial *Voyager 2*.

## Descubrimento e nomeamento 
Puck&mdash;a lúa interior máis grande de Urano &mdash;foi descuberta a partir de imaxes tomadas pola *Voyager 2* o 30 de decembro do 1985. Recibiu a designación temporal de **S/1985&nbsp;U&nbsp;1**.

A lúa recibiría máis tarde o nome de Puck, que aparece na obra de William Shakespeare, ''A Midsummer Night's Dream*, coma un trasgo que viaxa pola noite a través do globo acompañando ás fadas. Na mitoloxía celta e no folclore inglés, *Puck'' era un trasgo falcatrueiro, imaxinado polo cristiáns coma un diaño. A lúa tamén foi designada coma **Urano&nbsp;XV**.

## Características físicas 
Puck é a lúa máis grande entre as lúas interiores de Urano, e orbita Urano nunha órbita inmediatamente máis interior cá de Miranda. Ten un tamaño intermedio entre Portia (a segunda lúa máis grande entre as lúas interiores de Urano) e Miranda (a máis pequena das cinco lúas clásicas de Urano). A órbita de Puck está localizada entre os aneis de Urano e Miranda. Pouco máis se coñece de Puck, a parte da súa órbita,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos accidentes xeolóxicos da lúas de Urano
* Urano

### Ligazóns externas 
* Puck Profileby NASA's Solar System Exploration 
* Page that includes a reprocessed version of the Voyager Puck image
Ereikoussa

**Ereikoussa** ou **Erikoussa** (grego: Ερείκουσα) é unha illa grega nas Illas Xónicas, Grecia. Desde a reforma de 2011 do goberno local é parte do municipio Corfú, dos cales é unha unidade municipal. Atópase na costa noroeste da illa de Corfú. Só hai unha cidade na illa, tamén chamada **Ereikoússa**. A súa poboación era de 698 habitantes no censo de 2001 e a súa superficie é 4´449&nbsp;km². A illa é rica en bosques verdes, cheos de cipreses e oliveiras. Conta con dúas praias, **Porto** (Πόρτο) e **Braghini** (Μπραγκίνι), que son dous nomes de orixe italiana que foron nomeados durante o dominio veneciano.

As dúas formas principais para chegar a Erikoussa son a través dun barco que sae desde Sidari, unha cidade do norte de Corfú, ou dun barco que sae desde a cidade de Corfú. O barco de Sidari tarda uns 40 min. mentres que o de Corfú tarda ao redor de 2 horas 45 min.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Outras illas gregas
A Barciela, Santiago de Compostela

**Santo André da Barciela** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Santiago de Compostela. Segundo o IGE en 2018 tiña 329 habitantes (160 mulleres e 169 homes) distribuídos en 11 entidades de poboación

## Historia 
No *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Pascual Madoz, indícase:

No ano 2005 dous lugares desta parroquia, Sigüeiro e A Foca, foron incorporados ao concello de Oroso mediante o decreto 25/2005 do 3 de febreiro (DOG nº 34 do 18 de febreiro). O motivo foi o crecemento urbanístico do lugar de Sigüeiro do concello de Oroso que produciu un único núcleo urbano formado polos tres lugares, situados ao norte do Río Tambre que deste xeito pasou a conformar a fronteira entre os dous concellos. Dez anos despois deste cambio administrativo o nomenclátor da Xunta de Galicia continuaba a incluír aqueles dous lugares nesta parroquia.

Esta parroquia forma parte da parroquia eclesiástica da Barciela que tamén se estende por Sigüeiro no veciño concello de Oroso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Barciela 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A Barciela
* Lugares de Santiago de Compostela
Heinrich Otto Wieland

**Heinrich Otto Wieland**, nado en Pforzheim, Baden, (Alemaña) o 4 de xuño de 1877 e finado en Múnic, o 5 de agosto de 1957, foi un químico alemán. Foi galardoado co premio Nobel de Química do ano 1927.

## Traxectoria 
Estudou química nas universidades de Berlín, Múnic e Stuttgart. En 1917 sucedeu a Adolf von Baeyer como profesor de química da Universidade de Múnic e ensinou química orgánica nas de Friburgo e Múnic (1925-1953).

## Investigacións científicas 
Formulou a teoría da deshidroxenación e explicou a constitución de moitos produtos de natureza completa, como a pteridina, as hormonas sexuais e os glucósidos da dixital, e tamén dalgúns alcaloides.

Así mesmo realizou estudos complexos sobre os ácidos biliares.

En 1927 foi galardoado co Premio Nobel de Química *polas súas investigacións sobre a composición dos ácidos biliares*. O premio foi anunciado o 13 de novembro de 1928, sendo entregado o 10 de decembro daquel mesmo ano en Estocolmo.

## Activismo social 
Wieland tratou exitosamente de protexer as persoas, especialmente os estudantes xudeus, que vían como eran *"restrinxidos racialmente"* tras as leis de Núremberg. Malia non poder acceder á universidade como alumnos, podían permanecer no grupo de Heinrich Wieland como químicos ou como *"Gäste des Geheimrats"* (invitados do consello privado).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1927 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel
* Perfil de Heinrich Otto Wieland NNDB
Sipúnculos

Os **Sipúnculos** (**Sipuncula** ou *pequeno tubo*) son un grupo de animais mariños que presentan simetría bilateral, son protóstomos, celomados non segmentados e sedentarios. Posúen unha forma alongada na que se diferencian dúas partes: a trompa e o tronco.

Adoitan vivir enterrados na area ou na lama, ou ben ocupan calquera espazo no que colla o seu corpo como unha fendedura dunha rocha, un tubo ou unha cuncha doutro animal.

Estes animais, aínda que non son moi abundantes, están moi estendidos: dende mares cálidos a polares, dende zonas superficiais a abisais, e actualmente coñécense unhas 320 especies . O seu tamaño oscila entre os 2&nbsp;mm e os 50&nbsp;cm.
## Características 
As principais características deste Filo son as seguintes:
# Son animais protóstomos, celomados, pero sen segmentación e con simetría bilateral.
# O corpo presenta dúas partes: a **trompa** ou **introverto**, na que está a boca e o **tronco** que e máis longo e groso e no que están a maioría dos órganos internos.
# Dous nefridios de tipo mixonefridio, con nefrostoma e nefridióporo. Son animais amoniotélicos xa que expulsan a maior parte dos residuos en forma de amoníaco.
# Posúen un sistema nervioso semellante ao dos anélidos, cun cerebro dorsal e un anel nervioso periesofaxico, e un cordón nervioso ventral. 
# Os órganos dos sentidos son múltiples e variados: teñen células neurosensoriais nos tentáculos, un *órgano nucal* quimiorreceptor, zonas ciliadas e ocelos tubulares.
# Os sexos están separados (macho, femia), e as gónadas son simples e proveñen do peritoneo os gametos son expulsados polos nefridios. A fecundación é externa.
# A segmentación é espiral formándose unha larva trocófora e o celoma é esquizocélico.

## Notas 
## Bibliografía 
* Meglitsch, P.A *Zoología de invertebrados*, 2ª edición. Ed.Pirámide, Madrid 1986 pp 471–475 ISBN 84-368-0316-7

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* Introdución aos sipuncúlidos, pola UCMP
* Sipuncula en "Tree of Life web project"
Estrela Vermella de Belgrado

A **Sociedade Deportiva Estrela Vermella de Belgrado** (en serbio *Sportsko Društvo Crvena Zvezda Beograd*) é un club polideportivo da cidade de Belgrado, en Serbia, fundado o 4 de marzo de 1945. Entre as súas seccións deportivas máis laureadas están as seguintes:

* FK Crvena Zvezda, *fútbol*
* KK Crvena Zvezda, *baloncesto*

Outras seccións do club son as de voleibol, hóckey sobre xeo, balonmán, remo, wáter-polo, rugby league, atletismo, tenis, fútbol americano, natación etc, até un total de 26 seccións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club *(en serbio)*
Kálamos

**Kálamos** (grego: Κάλαμος), coñecida na antigüidade como **Karnos** (*Κάρνος*), é unha montañosa illa grega no Mar Xónico. Desde a reforma de 2011 dos gobernos locais forma parte do municipio de Lefkada, dos cales é unha unidade municipal. Ten unha poboación invernante de ao redor de 600 persoas, o que aumenta considerablemente no verán polos turistas. O nome de *Kalamos* significa carrizo en grego. **Kálamos** é tamén unha comunidade na prefectura de Lefkada. A súa poboación era de 543 habitantes no censo de 2001.

## Xeografía 
A superficie terrestre é de 24´96&nbsp;km², e o seu punto máis alto é de 754 m sobre o nivel do mar. O principal asentamento da illa é a cidade portuaria de **Kálamos** (483 habitantes), na costa leste da illa. Desde aquí, un servizo regular de transbordador conecta a illa con Mytikas no continente. Episkopi (60 habitantes) é a outra aldea habitada da illa. A aldea de Porto Leoa foi abandonado tras o terremoto de 1953, que destruíu a subministración de auga, pero a igrexa está aínda en uso.

Na década de 1990, o sistema de auga foi reconstruído e agora todos os fogares teñen auga corrente. Ademais, nos últimos anos, todos os camiños que eran de terra pavimentáronse. Kalamos, unha vez unha illa remota, sen electricidade nin sistema de auga corrente, ten agora todas as comodidades do continente.
300px|Porto de Kalamos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Outras illas gregas

### Ligazóns externas 
* Información de Kalamos
Maxence Larrieu

**Maxence Larrieu**, nado en Marsella o 27 de outubro de 1934, é un frautista francés.

## Traxectoria 
A súa nai era mestra de piano no Conservatorio. Comezou a estudar frauta moi novo, en 1944, no Conservatorio de Marsella con Joseph Rampal, o pai de Jean-Pierre Rampal.

Gañou o primeiro premio de frauta no Conservatorio de París en 1951 con Gaston Crunelle e o primeiro premio de música de cámara en París en 1953. En 1954, gaña o Concurso Internacional de Genève e de Múnic. Entre 1954 e 1966, foi o frauta solista da Opéra-Comique de París. En 1966, foi mestre nos Ánxeles. Dende 1966, repartiu o seu tempo entre París e Xenebra onde actualmente é profesor emérito no Conservatorio.

Paralelamente, realizou unha importante carreira solística, tocou en festivais e concertos coas mellores orquestras do mundo coma a English Chamber Orchestra, os Solistas de Zagreb etc.
Diccionario galego-castelán

:Para o dicionario de Xosé Luís Franco Grande vexa *Diccionario galego-castelán e vocabulario castelán-galego*.

O ***Diccionario galego-castelán*** é un dicionario bilingüe galego castelán de aproximadamente 16.800 voces definidas en castelán elaborado por Leandro Carré Alvarellos. A obra publicouse en dous volumes, o primeiro que contén as letras A-D en 473 páxinas editouse en xullo de 1928; o segundo, de 447 páxinas, apareceu en xuño de 1931.

## Elaboración 
Carré incorporou os dicionarios anteriores e deu entrada a numeroso léxico, en especial cultismos, do portugués aínda que non sempre ben adaptados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Dicionario de dicionarios* Seminario de Lingüística Informática - Grupo TALG / Instituto da Lingua Galega.
Arco apuntado

miniatura|100px|Arco apuntado
[220px|miniatura|A Ponte medieval de Borela sobre o [río Almofrei arránxase cun arco oxival.]]
O **arco apuntado**, tamén chamado **arco oxival**, está composto por dous tramos de arco formando un ángulo central, na clave.

## Significación do arco oxival 
Na Europa do século XII, o arco oxival non só supón un cambio estético que racha co clasicismo do arco de medio punto, propio da arquitectura romana e a románica, senón que ademais, resulta máis eficaz, pois grazas á súa verticalidade as presións laterais son menores cá no arco de medio punto, permitindo salvar maiores espazos.

A sección do arco oxival reproduce os nervios, cada vez máis complexos, do sistema gótico, que tamén se manifestan nas mesmas molduras do alicerce.

O arco apuntado considérase un dos tres elementos distintivos da arquitectura gótica, xunto coa bóveda de crucería e o arcobotante. É consecuencia das novidades introducidas no sistema construtivo gótico e acompaña na súa evolución á bóveda de crucería.

## Historia 
O arco apuntado foi empregado anteriormente polos abasís no século IX. Na arquitectura musulmá, o arco de ferradura apuntado ou *arco túmido* aparece dende o século X. Ten precedentes na arte románica (século XII). Utilizouse no románico borgoñón. É típico da arquitectura gótica (século XIII-XV).

Durante o século XV xeneralizase o uso do arco apuntado conopial, ou cóncavo-convexo, de catro centros, dous interiores, á altura das impostas, e dous externos, na parte superior. Posteriormente xorde o arco rebaixado, tipo carpanel, ou de tres centros, dous á altura das impostas e un por baixo dela, moito maior. O chamado arco Tudor, típico de Inglaterra. O arco escarzano, que non chega ao semicírculo, tamén se empregou na arquitectura gótica, en vans secundarios. Na derradeira época da arte gótica utilizouse o arco mixtilíneo, composto de pequenos tramos rectilíneos dentro do arco.

## Véxase tamén
Aeroporto de Castelló

miniatura|Aeroporto de Castelló.
O **Aeroporto de Castelló** (IATA: **CAS**, OACI: **LECS**), tamén coñecido como **Aeroporto de Castelló-Costa Azahar** ou **Aeroporto de Castelló-Costa dels Tarongers**, é un aeroporto español localizado nas inmediacións de Vilanova d'Alcolea, na provincia de Castelló.

Foi xestionado pola sociedade pública Aerocas e posteriormente pola canadense SNC-Lavalin. A pesar de ser inaugurado oficialmente en marzo de 2011, non recibiu todos os permisos para operar ata decembro de 2014 e ata setembro de 2015 careceu de operacións regulares, converténdose nun símbolo da disipación que caracterizou o desenvolvemento da crise española de 2008. En outubro de 2016 operaba un pequeno número de voos con algo máis de 400 pasaxeiros ao día.

## Localización 
O aeroporto emplázase a 40 km de Castelló de la Plana, ademais doutros núcleos turísticos como Benicàssim, ou industriais como Vila-real, Onda ou Borriana.

## Construción 
miniatura|Aeroporto de Castelló-Costa Azahar, voo de Bristol.
Desde o seu inicio, o proxecto do aeroporto de Castelló foi identificado como unha decisión persoal do presidente da Deputación Provincial de Castelló, Carlos Fabra. Como manifestou en numerosas ocasións, o aeroporto de Castelló sería unha necesidade ineludible para poder converter a Castelló nunha zona turística de calidade. Así, o aeroporto debería entenderse dentro do marco do fomento do lecer, onde tamén se incluiría o futuro parque temático "Mundo Ilusión", a promoción do golf con torneos de categoría internacional, e enclaves residenciais como Marina d'Or.

Os detractores ao proxecto sinalan en cambio, que un aeroporto en Castelló é un gasto innecesario, dada a proximidade dos aeroportos de Reus e de Valencia, a aproximadamente 50 minutos de distancia da cidade de Castelló. Os ecoloxistas sinalan á súa vez que os terreos onde se está construíndo son dunha alta riqueza ecolóxica. De feito, conseguiuse paralizar en varias ocasións a súa construción mediante denuncias no xulgado por delitos ao medio ambiente.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Nuda

Os **Nuda** (**Nus**) son unha clase do filo Ctenophora; o seu nome alude á súa principal característica diferencial, a ausencia de tentáculos. Inclúe unha orde chamado Beroida e unhas 25 especies en dous xéneros, *Beroe* e *Neis*..
Os beroideos son animais con forma cónica ou de saco. Posúen unha ampla boca e un longo canle farínxeo e canles gastrovasculares ramificados que lle serven para tragar enteiros organismos grandes. No extremo aboral presentan un órgano sensorial.
Algúns membros do xénero *Beroe sp.* podemos atopalos no océano Atlántico como no Pacífico acadando en ocasións lonxitudes de 20&nbsp;cm ou máis.

## Clasificación 
### **Clase Nuda** (Chun 1879) 
* **Orde Beroida** Eschscholtz, 1829 
** **Familia Beroidae** Eschscholtz, 1825
*** **Xénero Beroe** Browne, 1756
**** B. abyssicola Mortensen, 1927
**** B. australis Agassiz e Mayer 1899
**** B. baffini Kramp, 1942
**** B. basteri Lesson, 1830
**** B. campana Komai, 1918
**** B. compacta Moser, 1909
**** B. constricta Chamisso e Eysenhardt, 1821
**** B. cucumis Fabricius, 1780 (= Beroe roseola Agassiz, 1860 por Mayer, 1912)
**** B. culcullus Martens, also Eschscholtz, 1829
**** B. flemingii (Eschscholtz, 1829)
**** B. forskalii Milne Edwards, 1841 
**** B. gilva Eschscholtz, 1829
**** B. hyalina Moser, 1907
**** B. gracilis Künne, 1939
**** B. macrostoma Péron e Lesueur, 1808 
**** B. mitraeformis Lesson, 1830 
**** B. mitrata (Moser, 1907)
**** B. ovale (Bosc, 1802)
**** B ovata (Bruguière, 17899
**** B. pandorina (Moser, 1903)
**** B. penicillata (Mertens, 1833)
**** B. ramosa (Komai, 1921)
**** B. roseus (Quoy e Gaimard, 1824)
**** B.rufescens (Eschscholtz, 1829)
*** **Xénero Neis** (Lesson, 1843) 
**** N. cordigera (Lesson, 1829)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Meglitsch, P.A *Zoología de invertebrados*, 2ª edición. Ed.Pirámide, Madrid 1986 pax.162 ISBN 84-368-0316-7
Juan Emery

**Juan Emery Alza**, nado en Irún (Guipúscoa) o 18 de febreiro de 1933 e finado en Hondarribia (Guipúscoa) o 10 de maio de 2015, foi un futbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1959–60 fichou polo Deportivo da Coruña, club no que recalou durante 3 campaña, todas elas en Segunda División, participando en 54 partidos.

Faleceu o 10 de maio de 2015.

## Persoal 
Era fillo do gardameta Antonio Emery e pai do tamén futbolista Unai Emery.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista ao xogador en as.com