Henri Seyrig

**Henri Arnold Seyrig**, nado o 10 de novembro de 1895 en Héricourt, Alto Saona, e finado o 21 de xaneiro de 1973 en Neuchâtel, Suíza, foi un arqueólogo e numismático francés.

Foi membro da *Académie des inscriptions et belles-lettres*, e é coñecido fundamentalmente por ter ocupado o posto de director xeral de Antigüidades de Siria e o Líbano no período de soberanía francesa, e posteriormente por ter creado o Instituto Francés de Arqueoloxía do Próximo Oriente, que dirixiu ata 1967, cando se xubilou.

Estivo casado con Hermine de Saussure (1901-1984), tataraneta de Horace Bénédict de Saussure. A súa filla foi a actriz Delphine Seyrig e o seu fillo o compositor de música cinematográfica Francis Seyrig.

## Traxectoria 
Henri Seyrig era membro dunha familia de industriais alsaciana e suíza que profesaba a fe calvinista; fillo de Abel Seyrig, garda forestal, e de Julia Lacroix. Aos seus tres anos, a familia instalouse en Mulhouse, onde recibiu a educación primaria e aprendeu alemán. 

Logo do armisticio, Seyrig continuou os estudos clásicos e graduouse na Universidade Sorbona, e baixo a dirección de Victor Bérard con quen preparou unha memoria de licenciatura sobre a Casa Homérica. En 1922 acadou acreditación para impartir de gramática e linguas clásicas e tamén aprobou o ingreso nas Escola Francesa de Atenas, onde colleu amizade con Fernand Chapouthier. Os seguintes anos pasounos en Grecia, primeiro como científico (1922-1928) e posteriormente como secretario xeral desa institución (1928). Así as cousas, foi nomeado como director dos Museos de Francia e da Escola do Louvre (1960-1962) por André Malraux, daquela ministro de Cultura. 

Henri Seyrig mantivo contactos con numerosas figuras da cultura e da arte contemporáneas, como Henri Matisse, Fernand Léger, Joan Miró, Aimé Césaire, André Breton e, sinaladamente, Le Corbusier.

Ingresou na *Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, en 1933 como membro correspondente e en 1952 como membro pleno, e na Academia Británica en 1955, como membro correspondente. Ademais, foi nomeado Doutor Honoris Causa pola Universidade Yale.

## Recoñecementos 
* (1952): Medalla Huntington, da *American Numismatic Society*, de Nova York.
* (1961): Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Publicacións 
Seyrig foi un autor prolífico de artigos nas revistas arqueolóxicas e numismáticas máis sobranceiras do seu tempo. Saliéntanse aquí algunhas das súas monografías máis relevantes:

### Monografías 
* (1938). *Antiquités syriennes*. P. Geuthner, París.
* (1950). *Notes in Syrian Coins*. American Numismatic Society. Numismatic notes & monographs, 119.
* (1968). *Le temple de Bêl à Palmyre*. P. Geuthner, París.
* (1973). *Trésors du Levant anciens et nouveaux*. P. Geuthner, París.
* (1985). ''Scripta varia. mélanges d'archéologie et d'histoire*. P. Geuthner, París.
* (1986). *Scripta numismatica*. P. Geuthner, París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cheynet, J. C.; Morrisson, C. (1991). *Les sceaux byzantins de la collection Henri Seyrig. Catalogue raisonné''. Bibliothèque nationale, París. ISBN 978-2717718492
* Courcelle, P. (1973). "Allocution à l'occasion de la mort de M. Henri Seyrig, membre de l'Académie". En Comptes ''rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres.* 117-1. Páxinas 100-102.
* Dentzer, J-M. (2013). "Henri Seyrig et les institutions de recherche françaises : du Service des Antiquités de Syrie au Centre de Recherches archéologiques de Valbonne".  En *Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres.* 157-3. Páxinas 1351-1366.
* Knoepfler, D. (1996). "De la Grèce au Proche-Orient avec Henri Seyrig : un Athénien atypique au tournant de sa carrière (1922-1929)". En *Bulletin de correspondance hellénique**.* 120. Páxinas 285-308.
* Knoepfler, D. (2013). "Henri Seyrig à Neuchâtel : le savant et l’homme à travers sa bibliothèque scientifique". En *Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*. 157-3. Páxinas 1313-1349.
* Le Rider, G. (1973). "Henri Seyrig 1895-1973". En *Revue suisse de numismatique.* 52. Páxinas 147-171.
* Picard, O. (2013). "Henri Seyrig, un athénien peu ordinaire, 1922-1928". Comptes *rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*. 157-3. Páxinas 1295-1311.
* Siebert, G. (2001). "Portraits et silhouettes d’Alsace: Seyrig Henri Arnold". En *Revue d'Alsace*. 127. Páxinas p. 372-376.
* Thiollet, G-P. (2005). "Henri Seyrig". En *Je m'appelle Byblos*. Ed. H & D. Páxina 257. ISBN 978-2914266048
* Will, E. (1973). "Henri Seyrig". En *Syria.'' 50. Páxinas 259-265.
* Will, E. (1993). "Notice sur la vie et les travaux d’Henri Seyrig, membre de l'Académie". Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres". 137-2. Páxinas 384-394.