open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mucina

[miniatura|dereita|250px|[Micrografía mostrando células con vacúolos intracitoplasmáticos prominentes ateigadas de mucina con tinguidura Papanicolau.]]

As **mucinas** son unha familia de proteínas de alto peso molecular e moi glicosiladas (glicoproteínas) producidas polas células dos tecidos epiteliais da maioría dos metazoos, que son a parte principal das secrecións mucosas.
As mucinas están investigándose como posibles marcadores diagnósticos de procesos malignos e outras doenzas nas cales hai unha produción excesiva ou aberrante das mesmas.

Os depósitos anormais de mucinas son tamén responsables de certos edemas faciais observados no hipotiroidismo non tratado. Este edema tamén aparece na área pretibial.

## Notas
Trelleborgs FF

O **Trelleborgs Fotbollförening** é un club de fútbol sueco da cidade de Trelleborg. Foi fundado en 1926 e compite na Superettan, segundo nivel do fútbol sueco, logo de descender no 2011. O seu terreo de xogo é o Vångavallen, con capacidade para 10.000 persoas.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do Trelleborgs FF.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Thiago Pinto Borges

**Thiago Pinto Borges**, nado en São Paulo o 22 de outubro de 1986, é un futbolista brasileiro. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Trelleborgs FF.

## Traxectoria 
Formado na canteira do Esbjerg fB e procedente do EC Bahia brasileiro, xogou no club dinamarqués entre 2006 e 2009, participando en 19 partidos e anotando un gol. Na tempada 2009–10 foi contratado polo IF Skjold Birkerød, equipo do segundo nivel dinamarqués.

En 2010 fichou polo NK Mosor da 2. HNL de Croacia. Na tempada 2011-12 fichou polo Trelleborgs FF da Allsvenskan de Suecia, club que acabou na 15º posición e descendeu a Superettan.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en efb.dk 
* Datos do xogador en resol.dr.dk
Neds

***Neds*** (tamén coñecido como ***Non-Educated Delinquents***, e estilizado como ***NEDS***) é un filme dirixido e escrito por Peter Mullan estreado en 2010. O filme conta a historia de John McGill (Conor McCarron), un mozo católico no Glasgow dos 1970. O argumento principal segue a relación de John cos *quinquis* da súa cidade e as súas consecuencias.

O filme obtivo o galardón de mellor filme no Festival Internacional de Cinema de Donostia en setembro de 2010.

## Elenco 
*Conor McCarron como John McGill
*Gregg Forrest como John de mozo
*Martin Bell como Julian
*Marianna Palka como tía Beth
*Steven Robertson como Mr. Bonetti
*Khai Nugent como Tam
*Joe Szula como Benny
*Mhairi Anderson como Elizabeth
*Gary Milligan como Canta Brown
*John Joe Hay como Fergie
*Christopher Wallace como Wee T
*Richard Mack como Gerr
*Ryan Walker como Sparra
*Lee Fanning como Minty
*Ross Greig como Fifey
*Greg McCreadie como Tora
*Scott Ingram como Casper
*Cameron Fulton como Crystal
*Craig Kerr como Rebel
*Kat Murphy como Claire
*Stefanie Szula como Linda
*Annie Watson como Agnes
*Zoë Halliday como Mandy
*Sara MacCallum como Shelagh
*Louis McLaughlin como Robert
*David O'Brien como Bernard
*Ross Weston como Danny
*Claire Gordon como Louise
*Marcus Nash como Patrick
*Peter Mullan como Mr. McGill

## Notas
Constantino Armesto Cobián

**Constantino Armesto Cobián**, nado en Pontevedra en 1823 e finado en Madrid o 28 de decembro de 1899, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fundou *La Revista*, un dos primeiros periódicos de Pontevedra e, en 1859, *El Propagandista*, periódico republicano federal. Foi colaborador de *El Progreso*, *La Voz del Pueblo* e *El Derecho*. Fundou o Partido Republicano de Pontevedra. Trasladouse a Madrid, onde escribiu en *La Democracia*, *El Crédito*, *La Discusión* e traballou como redactor de *La Capital* de Pi i Margall. Tomou parte activa nos sucesos da Revolución de 1868, que deron lugar ao Sexenio Democrático. Despois militou no Partido Liberal e foi gobernador civil de Ourense, Xirona (1874), Guipúscoa, Lugo (1881), Alacant (1886) e Córdoba (1888). Foi elixido deputado polo distrito de Ponteareas en 1872 e volveu ser elixido polo mesmo distrito en 1881, aínda que o 9 de abril de 1883 foi anulada a elección por sentenza do Tribunal de actas graves.

Asinou co sobrenome "El lindo don Diego".

## Vida persoal 
Era tío de Indalecio Armesto e avó de Víctor Said Armesto.

## Notas
Filodio

thumb|300px|*Acacia heterophylla*, con filodios.
En Botánica, chámase **filodio** a un órgano laminar que semella unha folla, máis que pola súa orixe evolutiva, a súa ontoxénese (o seu proceso de desenvolvemento) e a súa anatomía interna resulta non selo. Polo xeral trátanse de talos ou pecíolos dilatados que cumpren nalgunhas plantas a función fotosintética que normalmente corresponde ás follas, ás que funcionalmente substitúen.

Exemplos de filodios aparecen nalgunhas das moitas especies do xénero *Acacia*. A meirande parte das acacias teñen follas compostas, mais algunhas presentan no seu lugar filodios. Nas plántulas dalgunhas destas especies, coma a acacia negra óllanse formas transicionais entre as follas normais e os filodios.
Algúns eucaliptos, como o eucalipto azul, tamén teñen filodios.
Conservatorio profesional de música de Santiago de Compostela

O **Conservatorio Profesional de Música de Santiago de Compostela**, é un centro público de ensinanza musical situado na capital galega. Foi inaugurado sendo presidente da Xunta de Galicia Manuel Fraga Iribarne e alcalde Xosé Sánchez Bugallo.

Impártense as seguintes especialidades musicais: canto, trompeta, trombón, tuba/bombardino, trompa, óboe, fagot, clarinete, frauta traveseira, saxofón, percusión, viola, violín e violoncello.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conservatorio Profesional de Santiago de Compostela
Eugenio Castellotti

**Eugenio Castellotti**, nado en Lodi o 10 de outubro de 1930 e finado en Módena o 14 de marzo de 1957, foi un piloto italiano de Fórmula 1.

## Traxectoria 
Logo de asinar pola Scuderia Ferrari participou en 14 Grandes Premios do Campionato Mundial, debutando o 16 de xaneiro de 1955. Logrou unha pole position, e tres podios, e anotou un total de 19´5 puntos nos campionatos.

Tamén participou en varias carreiras fora do campionato de Fórmula Un. Castellotti gañou en marzo de 1956 as 12 Horas de Sebring en Sebring, Florida. Seguiu a este triunfo a vitoria na carreira das Mille Miglia en Brescia e o Gran Premio de autos deportivos en Ruán.

Nacido nunha familia acomodada do norte de Italia, adquiriu un Ferrari á idade de vinte anos e comezou nas carreiras deportivas en 1952. Castellotti era coñecido polo seu estilo e a súa roupa a medida, deseñada por Delia Scala, modista, bailarina e actriz italiana coa que mantiña unha relación sentimental, e á que axudou a promover os seus deseños.

## Morte 
Morreu con tan só 26 anos de idade durante unha sesión de probas privadas de Ferrari no Autódromo de Módena. Castellotti estaba probando un novo Ferrari para a tempada de . Estrelouse nunha curva do Autódromo e o seu corpo foi lanzado a 91 m. Acababan de dicirlle que acelerara a súa velocidade para poder calcular a media nos 137&nbsp;km/h. O coche deu varias voltas de campá e terminou no muro dos espectadores. Ninguén máis resultou ferido. Os médicos dixeron que Castellotti morreu instantaneamente dunha fractura de cranio.

## Legado 
Catro anos máis tarde, outro piloto italiano, Giulio Cabianca, o mellor amigo de Castellotti, estrelouse fatalmente no mesmo Autódromo. Castellotti foi considerado como o mellor piloto italiano desde Alberto Ascari, que morreu probando un auto o 26 de maio de 1955.

**Vitorias importantes:** 
* Mille Miglia
* 12 Hours de Sebring
* Sicily Gold Cup
* Circuíto di Senigallia
* Gran Premio de Portugal
* 1000 km de Bos Aires

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Oreol 2

**Oreol 2**, tamén denominado **Aureole 2** e **Arkad 2**, foi un satélite artificial francosoviético lanzado o 26 de decembro de 1973 mediante un foguete Kosmos 3M desde o cosmódromo de Plesetsk.

Foi inxectado nunha órbita inicial de 1441&nbsp;km de apoxeo e 387&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 74 graos e un período de 103,3 minutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-U2-GKA
* Oreol 1
Hanro Smitsman

**Hanro Smitsman** nado en 1967 en Breda é un guionista e director de cine e televisión holandés.

## Filmografía 
### Filmes 
* *Schemer* (2010)
* *Skin* (2008)
* *Raak* (curtametraxe) (2006)
* *Allerzielen* (2005) ("Groeten uit Holland")
* *Engel en Broer* (curtametraxe) (2004)
* *2000 Terrorists* (2004)
* *Dajo* (2003)
* *Depoep* (2001)
* *Gloria* (2000)

### Televisión 
* *De Punt* (2009)
* *Roes* (2 episodios, 2008)
* *Fok jou!* (2006)
* *Van Speijk* (2006)

## Galardóns 
No 2005, *Engel en Broer* gañou o premio de mellor curta no Festival de Cine de Avanca.

No 2007, *Raak* gañou un premio no Festival Internacional de Cinema de Berlín, o Spirit Award do Brooklyn Film Festival, un galardón do Festival Internacional de Curtas de Palm Springs, e o un premio por curta europea no Festival Internacional de Cinema de Flandres-Gent.

No 2008, *Skin* gañou o Movie Squad Award no Festival de Cine dos Países Baixos, e un actor da película tamén gañou un premio por mellor actor. Tamén gañou o Reflet d’Or por mellor filme no Cinema Tous Ecrans en Xenebra no mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
* *Hanro Smitsman * na Internet Movie Database
American Bureau of Shipping

**American Bureau of Shipping** (ABS) é unha Sociedade de clasificación con sede en Houston, Texas. ABS foi fundada en 1862 e actualmente é unha das tres empresas líderes no seu sector a nivel mundial, xunto coa británica Lloyd's Register e  a norueguesa Det Norske Veritas. A finais de 2006 ABS tiña clasificados máis de 10.000 buques mercantes e instalacións Off Shore. ABS presta os seus servizos en avaliación de deseños navais, construción de buques e resistencia estrutural.

## Historia 
ABS iniciou as súas operacións navais en 1862 no estado de Nova York no fletamento de buques e certificacións. ABS 
naceu da necesidade de autorregulación da industria, ABS publicou as súas normas técnicas, as regras relativas á inspección e clasificado dos buques de madeira en 1870. Cando a era dos buques de madeira deu paso ao ferro, ABS estableceu normas para estas estruturas, en 1890. Cando o ferro deu paso ao aceiro, as regras de ABS para a construción e clasificar dos buques de aceiro adaptáronse ao novo material. Estas regras para buques con casco de aceiro seguen a ser publicadas e revisadas anualmente.

## ABS clasificación de buques 
As sociedades de clasificación certifican que o buque se deseña, constrúe e opera segundo as súas normas. Se nas inspeccións periódicas os buques non seguen a cumprir estas normas a certificación queda suspendida ou cancelada. A normativa de ABS derívase de datos empíricos, experiencias, información técnica e profesional, coñecementos de enxeñería naval e náutica e doutras disciplinas e normativas internacionais.

Cando un armador contrata a construción dun novo buque a sociedade de clasificación elixida polo armador supervisa todo o proceso de deseño, construción e as probas para a entrega do buque. No estaleiro persoal técnico de ABS comproba que se están a seguir os deseños e procedementos acordados.

## ABS e o Prestige 
American Bureau of Shipping é a sociedade de clasificación que certificou o Prestige. O Goberno Español levouna aos tribunais nunha demanda civil en Nova York. En 2007 os tribunais fallaron que unha sociedade de clasificación non é unha persoa e non é responsable dos danos. Estados Unidos tampouco asinou o convenio internacional de verteduras no mar polo que non é competente para xulgar o caso. O Goberno Español apelou e en agosto de 2010 o caso foi rexeitado ao non haber casos precedentes de responsabilidades esixidas por estados costeiros.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de Lloyd's Register
Outeiros de Ediacara

Os **outeiros de Ediacara** (en inglés *Ediacara Hills* ou *Ediacara Range*, pronunciado /iːdiˈækərə/) son unha serie pequenos outeiros situados na parte setentrional da cadea montañosa Flinders, en Australia Meridional, a uns 650&nbsp;km ao norte de Adelaida.

Na zona hai antigas minas de cobre e prata, que foron explotadas na segunda metade do século XIX, pero a rexión hoxe é coñecida sobre todo polos es de organismos moi antigos (de hai uns 600 millóns de anos), o que fixo que o lugar do territorio onde se acharon se coñeza como **xacemento de Ediacara** ou sitio paleontolóxico de Ediacara; o período xeolóxico no que viviron, como período ediacárico e o conxunto dos organismos como fauna de Ediacara.

A etimoloxía do topónimo Ediacara non está clara, pero parece provir dalgunha lingua dos aborixes australianos. As fontes máis antigas parece que indican que o nome provén de *Idiyakra*, que sería a designación dun lugar no que hai auga. Pero tamén podería tratarse de *Yata Takarra*, que significa terreo pedregoso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da Universidade de California sobre as *Ediacara Hills* .
* EDIACARA RANGE entry in "Gazeteer of Australia". Commonwealth of Australia. Geoscience Australia .
* Goberno Australiano - *Ediacara Fossil Site* - Nilpena, Parachilna .
* Goberno Australiano - *Ediacara Reserve* .
* Goberno Australiano - *Ediacara Range* .
Tony Brooks

**Charles Anthony Standish Brooks**, nado en Dukinfield (Cheshire) o 25 de febreiro de 1932 e finado o 3 de maio de 2022, foi un piloto inglés tamén coñecido como o "piloto dentista". Participou en 39 grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, onde debutou o 14 de xullo de 1956. Obtivo a primeira vitoria dun piloto británico nun coche británico nun Gran Premio desde 1923, en 1955 pilotando un Connaught en Siracusa, nunha carreira fóra do Campionato do Mundo.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Brooks compartiu este [Vanwall VW5 con Stirling Moss para gañar o Gran Premio do Reino Unido de 1957.]]
Brooks naceu o 25 de febreiro de 1932 en Dukinfield, Chesire. Era fillo dun dentista e el mesmo tamén estudou a carreira. Iniciouse nas carreiras en 1952 pilotando un Healey ata 1955. Nese mesmo ano, Brooks pilotu un Connaught de Fórmula 2 no Crystal Palace e terminou cuarto.

Brooks logrou a primeira vitoria dun coche construído no Reino Unido nunha carreira do Campionato do Mundo no Gran Premio do Reino Unido de 1957 en Aintree, que compartiu con Sir Stirling Moss. Xunto con Moss, Brooks é considerado un dos mellores pilotos que nunca foi campión do mundo e tanto Moss coma o tres veces campión do mundo Jack Brabham tiñan un alto concepto da súa capacidade.

Brooks gañou seis carreiras para Vanwall e Ferrari, tres pole position, conseguiu dez podios, e anotou un total de 74 puntos no campionato. Pilotou para BRM, pero retirouse do equipo a finais de 1961, xusto antes da súa tempada máis exitosa.

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

 Tony Brooks gañou o Gran Premio do Reino Unido de 1957 compartindo o seu coche con Stirling Moss. Ambos foron galardoados coa metade de puntos para a vitoria (4 en lugar de 8). 
 Brooks tamén foi galardoado cun punto no Gran Premio de Italia de 1957 e Gran Premio de Alemaña de 1959 ao rexistrar a volta rápida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Profile at grandprix.com
Ácido cólico

O **ácido cólico**  é un ácido biliar. É unha substancia cristalina insoluble en auga (pero soluble en etanol e ácido acético), cun punto de fusión de 200-201&nbsp;°C. A molécula ten a estrutura básica do colesterol, con 3 OH nas posicións 3, 7 e 12 e un grupo carboxilo ácido na cadea lateral.
miniatura|esquerda|300px|Estrutura do ácido cólico que mostra as relacións con outros ácidos biliares.
Os sales do ácido cólico denomínanse **colatos**. O ácido cólico, xunto co ácido quenodesoxicólico, é un dos dous principais ácidos biliares producidos no fígado, onde se sintetiza a partir do colesterol. Os derivados do ácido cólico prodúcense a partir do colil-CoA, que forma ácidos biliares conxugados coa glicina, ou a taurina, orixinando ácido glicocólico e ácido taurocólico respectivamente.

O ácido cólico regula á baixa a actividade da colesterol-7-α-hidroxilase (que cataliza o paso limitante da síntese de ácidos biliares), e o colesterol fai o contrario. Por esta razón o ácido quenodesoxicólico  (pero non o ácido cólico) pode utilizarse para tratar os cálculos biliares, porque a diminución da síntese de ácidos biliares sobresaturaría os cálculos aínda máis.

Os ácidos cólico e quenodesoxicólico son os máis importantes ácidos biliares humanos. Outros mamíferos sintetizan predominantemente ácido desoxicólico. Nos humanos os conxugados do ácido cólico da bile son transformados polas bacterias do intestino en ácido desoxicólico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido quenodesoxicólico
* Ácido desoxicólico
* Ácido litocólico
Gaiteiros de Lisboa

**Gaiteiros de Lisboa** é unha banda portuguesa creada en 1991 con varios CDs editados e con actuacións en toda a Península Ibérica, desde a súa estrea en directo o 21 de marzo de 1994.

Editan o seu primeiro disco, *Invasões Bárbaras*, en 1995. En 1997 editaron o disco *Bocas do Inferno*.

No ano 2002 participaron no Festival Internacional do Mundo Celta. O disco "Sátiro" editouse en 2006. En 2007, formando parte da selección oficial da Womex, percorreron varios lugares dentro e fóra de Portugal.

En 2012, os Gaiteiros de Lisboa presentaron o seu quinto álbum *Avis Rara*, lanzado por d'Eurídice, división editorial da d'Orfeu Associação Cultural. Convertéronse tamén no primeiro proxecto nacional que participaba no festival Festim.

Nas actuacións e directo destacan pola súa enerxía e pola utilización dunha percusión potente e variada.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Acacia negra

A **acacia negra** (***Acacia melanoxylon***), tamén chamada **oliveira de Australia** ou simplemente **acacia** é unha especie nativa do leste de Australia. Coñecida coma "madeira negra de Tasmania", esta árbore medra axiña e acada alturas de 45 m. Ten ampla tolerancia a unha gran diversidade de ambientes, mais prospera mellor en climas fríos. 

En Galicia está catalogada como especie exótica invasora.

## Problemática 
Como moitas outras acacias (por exemplo a mimosa), en moitos países pode transformarse nunha especie invasora. O seu control ocasiona altos custos. En Galicia aparece nas zonas máis temperadas, preto da costa, onde se estendeu con gran rapidez dando lugar a formacións escuras.

## Descrición 
Árbore perennifolia de 8 a 15 (até 45) m de alto; fuste recto, copa densa de piramidal a cilíndrica, ás veces con poucas pólas moi pesadas. Ten un sistema radicular extenso, mesto, con raíces fortes superficiais.

### Folla 
As follas son bipinnadas nos individuos e pólas máis novas. Os individuos adultos, en troques, substitúen as follas por filodios (coma ocorre nos eucaliptos). Os filodios teñen de 7 a 10&nbsp;cm de longo, de cor cinsenta a verde escura, rectos a mainamente tortos, con 3 a 7 veas prominentes lonxitudinais e veas magras entre eles.

### Flor 
As flores son de cor amarela esbrancuxada. Fican en testas globosas.

### Froito 
Os froitos, como fabácea, son vaíñas de cor parda-avermellada, tortas, máis angostas cós filodios.

### Semente 
As sementes son planas, arredondadas, negras, de 2 a 3&nbsp;mm lonxitude.

## Reprodución 
Espallamento das sementes: Darredor das sementes hai uns fíos arroibados característicos que chama á atención dos paxaros, que espallan as sementes. Isto tamén ocorre onde a especie foi introducida, como en Galicia ou Suráfrica. Se non existir os fruxívoros as sementes caen no chan almacenándose, logo, no solo. Os bancos de sementes fican viábeis por moitos anos. As sementes xermolan de xeito doado se se mergullan unha noite en auga moi quente, cando o banco de sementes fica exposto ao sol, ou despois dos lumes forestais (Hill, 1982). *Acacia melanoxylon* reprodúcese prolificamente despois dos incendios.
Pode ademais reporducirse vexetativamente.

Ficheiro:Acacia melanoxylon (Flowers).jpg|Flores
Ficheiro:Acacia melanoxylon seeds 1.jpg|Vaíñas e sementes
Ficheiro:Acacia melanoxylon branch.jpg|Follas
Ficheiro:Starr 041221 1795 acacia melanoxylon-bark.jpg|Casca

## Notas 
## Véxase tamén
Sitio paleontolóxico

[miniatura|Asentamento de [Atapuerca, España.]]
Un **sitio paleontolóxico**, ou **asentamento paleontolóxico**, é unha localidade en cuxas rochas se conserva, de forma natural, unha cantidade significativa de fósiles. A amplitude do sitio está delimitada, nuns casos, pola distribución espacial da concentración de fósiles e, noutros, por cuestións prácticas propias da mostraxe ou a escavación.

A disciplina que estuda a formación dos asentamentos de fósiles é a parte da paleontoloxía denominada tafonomía.

O termo *sitio paleontolóxico* é algo ambiguo e o seu uso é máis práctico que científico, xa que pode facer referencia a localidades nas que aparecen varias capas fosilíferas de diferentes idades, cuxo estudo ten que afrontarse separando claramente cada nivel (en sentido estrito, cada capa sería un *sitio* diferente).

## Tipos de sitios
[miniatura|Fósil de *[Pterodactylus* procedente das calcarias de Solnhofen, Alemaña.]]

Os fósiles poden aparecer en moi diversos tipos de rochas, principalmente sedimentarias, pero en ocasións tamén de orixe volcánica (cinzas ou coadas de lava).

Os de orixe sedimentaria adoitan presentar características moi diferentes dependendo do medio de sedimentación, xa se trate de sedimentos de orixe mariña, continental (fluviais ou lacustres) ou de transición. A estratificación en medios mariños adoita ter gran continuidade lateral e os fósiles distribuírse de forma máis ou menos dispersa por grandes extensións (por exemplo, nas calcarias de Solnhofen, en Alemaña), mentres que os sedimentos de orixe continental, sobre todo orixinados en treitos altos e medios dos ríos ou en abanos aluviais adoitan seren máis irregulares e descontinuos, cos fósiles concentrados só nalgunhas poucas facies, normalmente de recheo de cursos fluviais ou dispersos nas de chairas de inundación (por exemplo, os sitios de Torralba e Ambrona, en España).

Un tipo diferente de sitio continental son os hipoxeos de orixe cársica, nos que a circulación das augas subterráneas condiciona a redistribución, mestura e acumulación das arxilas vermellas de descalcificación e dos restos fósiles (por exemplo, na *Sima dos Ósos*, en Atapuerca).

Un peculiar sitio mixto lacustre-cársico é o de Bernissart (Bélxica), no que un sistema cársico subterráneo condiciona, pola subsidencia continua duna dolina, a sedimentación que se produce no medio lacustre e palustre instalado sobre a mesma, "engolindo" gradualmente os sedimentos xunto aos restos fósiles que conteñen.

De orixe volcánica é destacábel o sitio de icnitas de *Australopithecus* sobre cinzas volcánicas en Laetoli (Tanzania).

Tamén de orixe volcánica é o de Messel (Alemaña), con abundantes fósiles do eoceno excepcionalmente ben conservados, formado polo recheo lacustre do *maar* resultante dunha erupción freato-magmática. Neste caso o vulcanismo é o causante da formación dunha pequena conca sedimentaria, non do recheo sedimentario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xacemento xeolóxico
* Sedimentación
Xacemento

**Xacemento** pode referirse a:

* **Xacemento petrolífero**, concentración de petróleo, onde este pode ser explotado.
* **Xacemento xeolóxico**, acumulación significativa de materiais xeolóxicos, (minerais, gases, petróleo etc.) que, nalgún caso, poden ser obxecto de explotación humana. Por exemplo, un xacemento de bauxita, un xacemento de olixisto, un xacemento petrolífero etc.

* **Xacemento arqueolóxico**, lugar onde se concentran restos arqueolóxicos. Sin. **sitio arqueolóxico**.
José Viñas del Monte

**José Viñas del Monte**, finado en Pontevedra o 22 de outubro de 1935, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do cambades José Manuel Viñas, oficial da secretaría da Deputación de Pontevedra. Militante do Partido Republicano Radical. Propagandista agrario, foi secretario da Federación de Traballadores de Pontevedra (1918) e da Federación Agraria Municipal (1922), e presidente da Alianza Marinera de Cangas (1922-1923). Foi candidato nas eleccións de 1933, pero non resultou elixido. Foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra o 5 de xaneiro de 1934.

## Vida persoal 
Foi pai do escritor Cándido Viñas Calvo, da pintora Avelina Viñas Calvo e mais de Francisco Viñas Calvo.

## Notas
Lista de personalidades galegas en selos do mundo

Esta é unha **lista de mulleres e homes galegos** que apareceron nos selos de correos do mundo desde 1926 até xuño de 2013, sendo un total de 44 personalidades (39 homes e 5 mulleres).
 
Inclúese na lista o ano e o país nos que apareceron.

Nesta lista aparecen persoas que naceran no territorio do Condado Portucalense antes do ano 1128, data na que Afonso Henriques independiza o condado de Portugal do Reino de Galiza. Xunto aos seus nomes levan as iniciais [CP] (Condado Portucalense).

## A 
miniatura|100px|Amancio Amaro.
* Afonso I de Portugal, [CP], Portugal 1926, 1940, 1955
* Afonso III o Magno, España 1961
* Afonso VII de León, España 1986
* Amancio Amaro, Axman 1968
* Concepción Arenal Ponte, España 1934

## C 
* Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, España 1986
* Inés de Castro, Portugal 2002
* Rosalía de Castro, España 1968
* Rodrigo de Castro Osorio, España 2001
* Camilo José Cela, España 2003

## D 
* Dámaso I, papa, España 1966, Vaticano 1984

## E 
* Exeria, España 1984

## F 
miniatura|100px|Gregorio Fernández.
* Benito Xerónimo Feijoo e Montenegro, España 1947
* Lorenzo Fernández, Uruguai 2002
* Xoán Fernández de Andeiro, Portugal 1983
* Gregorio Fernández de Sarria, España 1937
* Ánxel Fole, España 1997
* Manuel Fraga, Uruguai 2003
* Francisco Franco, España 1939, 1940, 1942, 1946, 1948, 1955, 1964

## I 
miniatura|100px|Pablo Iglesias.
* Francisco Iglesias Brage, España 1930
* Pablo Iglesias Posse, España 1932, 1936, 1937, 1988

## M 
* Marcelino Martínez Cao, España 2011
* Martiño de Dumio, Portugal 1953
* Gonçalo Mendes da Maia, [CP], Portugal 1927
* Casto Méndez Núñez, Perú 1936
* Ramón Menéndez Pidal, España 1971
* Francisco Mourelle de la Rúa, España 1967, Illas Salomón 1981, Tonga 1985

## N 
* Joan de Novoa, Portugal 1992

## P 
* Gualdim Pais, [CP], Portugal 1928
* Antonio Palacios Ramilo, España 1975
* Emilia Pardo Bazán, España 1972
* Vimara Pérez, Portugal 1995

## S 
miniatura|100px|Luís Suárez.
* Rosendo Salvado, España 2013
* Pedro Sarmiento de Gamboa, Chile 1984
* García Sarmiento de Sotomayor, Perú 2007
* Luis Suárez, Axman 1968, España 2011

## T 
* San Telmo, España 2013
* Alonso Jofre Tenorio, Ifni 1962
* Teodomiro, España 1993 
* San Teotonio, [CP], Portugal 1958
* Gonzalo Torrente Ballester, España 2010
* Luís Tosar, España 2010

## V 
* Ramón María del Valle-Inclán, España 1966

## Z 
* Gaspar de Zúñiga y Azevedo, Perú 2007

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de personalidades en selos de España.
Ramón Domínguez Ferradás

**Ramón Domínguez Ferradás**, nado en Bueu o 1 de maio de 1886, foi un político galego.

## Traxectoria 
Directivo da sociedade agraria El Porvenir de Cela. Foi concelleiro e primeiro tenente de alcalde en Bueu na ditadura de Primo de Rivera. En outubro de 1930 dimitiu como concelleiro de Bueu. Foi nomeado alcalde de Bueu en abril de 1931.  Cesou no cargo o 5 de xuño dese ano, deposto polo Goberno Civil. Militante do Partido Republicano Radical, do que foi elixido membro do Comité Executivo provincial en outubro de 1933, volveu ser nomeado alcalde a principios de 1934. Deputado provincial, foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra logo do falecemento de José Viñas del Monte en 1935.

## Vida persoal 
Foi pai de Aníbal Domínguez García.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bueu na súa xente
* A Comisión Xestora provincial
Joaquín Maquieira

**Joaquín Maquieira Fernández**, nado en Pontevedra cara a 1896 e finado en Montevideo, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Na súa farmacia tiña o enderezo postal a loxa Helenes nº 7. Na rebotica reuníase o chamado Club Karepas, un parladoiro que conformaban Castelao, Losada Diéguez, Sánchez Cantón, Blanco Porto, Antón Iglesias Vilarelle, Octavio Pintos, Claudio Losada, Vicente Barreiro e Gamallo. Foi presidente da Sociedad Gimnástica de Pontevedra. Foi membro da Xunta Directiva fundacional do Centro Republicano de Pontevedra (4 de marzo de 1930). Foi un dos asinantes do manifesto fundacional da Federación Republicana Gallega en Lestrove, en marzo de 1930. Membro da Comisión Xestora da Deputación de Pontevedra, en xaneiro de 1933 foi designado para formar parte do Comité de Propaganda do Estatuto de Autonomía, e o 31 de maio dese ano foi elixido Presidente da Deputación. Integrouse en Izquierda Republicana e foi elixido membro do Consello provincial de Pontevedra en xaneiro de 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido e estivo preso un tempo no campo de concentración da Illa de San Simón. Posto en liberdade, conseguiu marchar a Montevideo. Xulgado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas, foi condenado en 1940 a oito anos de inhabilitación absoluta, oito anos de desterro a máis de douscentos quilómetros de Pontevedra e o pago de vinte e cinco mil pesetas. Cando o barco *Arxentina* no que viaxaba Castelao chegou a Montevideo en 1940, acudiu a recibilo con varios membros da colonia galega. Faleceu na capital uruguaia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Masonería en Pontevedra (I): Loxa no Burgo
Gran Premio do Reino Unido de 1957

[miniatura|right|O gañador [Vanwall, VW5, antes do inicio da carreira. Foi compartido por Tony Brooks e Stirling Moss, ambos xogaron un papel importante para logra a primeira vitoria do construtor de Fórmula Un.]]
[miniatura|dereita|Agás un, todos os [Maserati 250Fs retiráronse da carreira.]]
O **Gran Premio do Reino Unido de 1957** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 14 de xullo de 1957 no circuíto de Aintree, Liverpool, Inglaterra. Foi o décimo Gran Premio do Reino Unido, e a quinta carreira do Campionato do Mundo da tempada de  de Fórmula Un. A carreira foi gañada por Stirling Moss e Tony Brooks, que compartiron tarefas de pilotaxe nun Vanwall. Foi a terceira e última vez que un Gran Premio foi gañado por dous pilotos nun coche compartido. Esta foi a primeira ocasión en que un coche de fabricación británica gañou unha carreira do campionato mundial de pilotos, un logro conseguido con dous pilotos británicos no Gran Premio de casa.

## Clasificación
## Posicións logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas
* Líderes por volta - Stirling Moss 43 voltas (1-22, 70-90); Jean Behra 47 voltas (23-69)
* Derradeiro Gran Premio para: Bob Gerard e Les Leston.
* Primeira vez: Tony Brooks (gañador); Roy Salvadori (puntos).

## Unidades compartidas
** Coche 20: Tony Brooks (26 voltas) e Stirling Moss (64 voltas). Compartiron os 8 puntos do primeiro posto
** Coche 16: Maurice Trintignant (85 voltas) e Peter Collins (3 voltas). Trintignant recibiu os 3 puntos do cuarto lugar, xa que se determinou que Collins non conducíu un suficiente número de voltas.
** Coche 18: Stirling Moss (25 voltas) e Tony Brooks (26 voltas).

### Ligazóns externas 
*
Det Norske Veritas

**Det Norske Veritas** ou (DNV) é unha sociedade de clasificación de buques fundada en Noruega en 1864 organizada como unha fundación que ten como obxectivos: "coidar a vida, as propiedades e o medio ambiente".
Xunto con Lloyd's Register e American Bureau of Shipping é unha das tres maiores compañías clasificadoras de buques do mundo, ten 300 oficinas en 100 países.

As industrias máis importantes onde opera a compañía inclúen transporte marítimo, a enerxía (tamén eólica e solar), aviación, automoción, finanzas, alimentación, saúde e tecnoloxías da información.

## Organización 
A fundación opera con tres corporacións:
* **DNV Maritime and Oil & Gas Classification** adicada á verificación, avaliación de riscos e soporte técnico no sector marítimo, gas e petróleo.
* **DNV KEMA Energy & Sustainability Counselling** probas e servizos de certificación no sector enerxético, enerxías renovables, emisións, eficiencia enerxética, xeración eléctrica, transformación e distribución eléctrica.
* **DNV Business Assurance** Certificación, avaliación, formación, procesos e organización a nivel mundial nun amplo espectro de sectores.

Tamén ten a filial Software DNV, programas de deseño naval, enxeñería, avaliación e cálculo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de DNV
* IACS – Asociación Internacional de Sociedades de Clasificación
* Organización Marítima Internacional
Marmota bobak

A **marmota bobak** ou **marmota das estepas** é unha especie de roedor esciuromorfo da familia Sciuridae que habita nas estepas de Ucraína, Rusia e Asia Central. O seu nome procede de *baibak*, palabra pola que se coñece no seu lugar de orixe.

## Distribución 
É a única marmota presente en Europa canda a marmota alpina (*Marmota marmota*). Antano amplamente difundida (chegando até Siberia oriental e os límites de Manchuria), hoxe en día áchase reducida a distintas poboacións illadas en zonas protexidas, froito do intenso arrasamento do seu hábitat natural e da caza indiscriminada. Habita tanto en zonas chás como nas cordilleiras dos Urais, o Hindu Kush e o Himalaia, e a meseta do Tíbet.

## Características 
É unha especie de pequeno tamaño e formas máis gráciles que as das outras marmotas. O corpo mide 58 centímetros aos que se lle engaden 14,5&nbsp;cm da cola. A pelaxe é curta e de cor terra, para camuflarse no medio.

## Historia natural 
Trátase dun animal social que vive en grupos familiares. Estes habitan nun tobo usado durante xeracións, que pode chegar a medir 100 metros de lonxitude e ter até tres entradas distintas, co fin de acceder rapidamente á seguridade do seu interior se aparece algunha ameaza nas zonas circundantes. A profundidade das galerías pode chegar aos 4 metros, conducindo a distintas cámaras de hibernación e cría que se conectan entre si baixo terra. No caso de que penetre nela algún depredador, as marmotas contan con túneles máis finos polos que escapan ao exterior rapidamente. Durante a hibernación, os animais reúnense en grupos de 12 a 15 individuos que se apelotonan para darse calor entre si. Tamén desenvolven unha importante concentración de graxa subcutánea tras atiborrarse de comida durante os tres meses de verán.

A caza humana segue sendo a principal ameaza para esta especie, que non está regulada nos países onde a marmota bobac habita.

## Subespecies 
Coñécense dúas subespecies de *Marmota bobak*:

* *Marmota bobak bobak* 
* *Marmota bobak tschaganensis*

## Notas 
## Véxase tamén
Marmota

***Marmota*** é un xénero de roedores esciuromorfos da familia Sciuridae, coñecidos vulgarmente como **marmotas**, de onde toman o nome científico. Aínda que están estreitamente emparentadas cos esquíos, as marmotas supéranos amplamente en tamaño e son de hábitos terrestres. A maioría viven en zonas montañosas de Eurasia e Norteamérica e están ben adaptadas ao frío grazas aos seus corpos repoludos, densa pelaxe, pequenas orellas e gran cola.

As marmotas son animais moi sociables que usan unha gran variedade de sons para comunicarse entre elas, sobre todo cando tratan de advertirse dun perigo. Almacenan comida e hibernan nos seus tobos durante o inverno.

## Especies 
O xénero *Marmota* inclúe catorce especies repartidas en dous subxéneros.

'*Subxénero *Marmota'''*
* *Marmota baibacina*
* *Marmota bobak*
* *Marmota broweri*
* *Marmota camtschatica*
* *Marmota caudata* 
* *Marmota himalayana*
* *Marmota marmota* 
* *Marmota menzbieri*
* *Marmota monax*
* *Marmota sibirica*

*'Subxénero *Petromarmota*'*
* *Marmota caligata*
* *Marmota flaviventris*
* *Marmota olympus*
* *Marmota vancouverensis''

## Notas 
## Véxase tamén
DS-U2-I

**DS-U2-I** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado a facer estudos da ionosfera terrestre, incluíndo a súa influencia no paso de ondas de radio na VLF.

En total lanzáronse tres satélites da serie DS-U2-I: o Kosmos 119 o 24 de maio de 1966, o Kosmos 142 o 14 de febreiro de 1967 e o Kosmos 259 o 14 de decembro de 1968. Os tres satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Gran Premio de Italia de 1957

O **Gran Premio de Italia de 1957** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 8 de setembro de 1957 no circuíto de Monza. Foi a oitava e derradeira carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

## Notas 
* Pole position: Stuart Lewis-Evans - 1:42.4
* Volta rápida: Tony Brooks - 1:43.7
* Líderes por volta: Stirling Moss 72 voltas (1-3, 5, 11, 21-87); Jean Behra 2 voltas (4, 6); Juan Manuel Fangio 4 voltas (7-10); Tony Brooks 4 voltas (12-15); Stuart Lewis-Evans 5 voltas (16-20).
* Unidades compartidas:
** Coche 8: Giorgio Scarlatti (50 voltas) e Harry Schell (34 voltas). Compartiron os 2 puntos do quinto posto.
** Coche 28: André Simon (40 voltas) e Ottorino Volonterio (33 voltas).
* Esta foi a última vez que o final da tempada celebrouse en Italia. 
* Behra correu nun Maserati cun motor V12, despois de que Fangio probara co coche V12, e decidira utilizar o seu habitual coche 6 en liña, logo de ser máis rápido na práctica con este último. Todos os outros Maseratis que correron na carreira tiñan o motor 6 en liña estándar.

### Ligazóns externas
Gran Premio de Pescara de 1957

O **Gran Premio de Pescara de 1957** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 18 de agosto de 1957 no circuíto de Pescara. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi a única carreira de fórmula 1 celebrada fora dun circuíto, é máis recordada por celebrarse no circuíto máis longo que xamais  acolleu un Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un. A pista de 25&nbsp;km de longo e agora parte da SR16 na costa de Pescara. Tamén foi a primeira das dúas carreiras italianas consecutivas, logo da posterior carreira en Monza, converteuse na primeira vez que dúas carreiras de Fórmula Un tiveron lugar no mesmo país no mesmo ano.

A carreira atraeu a unha multitude de máis de 200.000 espectadores.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas
* Líderes por volta: Luigi Musso 1 volta (1); Stirling Moss 17 voltas (2-18).
* Foi unha carreira onde algúns pilotos cualificaron con diferenzas de 20 segundos por diante dos demais. A diferenza máis grande era tempo da pole de Juan Manuel Fangio de 9:44.6 en comparación con Jack Brabham cun tempo de 11:35.2, case 2 minutos por detrás do tempo de Fangio. Isto foi debido a que moitos dos pilotos na grella nunca pilotaran antes en Pescara.

### Ligazóns externas
Gran Premio de Francia de 1957

O **Gran Premio de Francia de 1957** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Rouen-Les-Essarts, o 7 de xullo de 1957. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións do campionato logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas
* Pole position: Juan Manuel Fangio - 2:21.5
* Volta rápida: Luigi Musso - 2:22.4
* Líderes por volta: Luigi Musso 3 voltas (1-3); Juan Manuel Fangio 74 voltas (4-77).
* Unidades compartidas: Coche 24: Mike MacDowel (30 voltas) e Jack Brabham (38 voltas).
* Única aparcici´pn nun Gran Premio para Mike MacDowel e Herbert MacKay-Fraser (Morreu unha semana máis tarde durante unha carreira de Fórmula 2 en Reims).
* Primeira vez: Luigi Musso (volta rápida).

### Ligazóns externas
Kosmos 119

**Kosmos 119** (Космос 119 en ruso), tamén denominado **DS-U2-I Nº 1**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 24 de maio de 1966 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 119 foi o primeiro membro do modelo de satélites DS-U2-I. Estaba adicado a facer observacións da ionosfera terrestre e investigar como se propagan as ondas de radio VLF pola mesma, labor continuada polos seus sucesores, Kosmos 142 e Kosmos 259. Kosmos 119 foi inxectado nunha órbita inicial de 1305&nbsp;km de apoxeo e 219&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,5 graos e un período de 99,7 minutos. Reentrou na atmosfera o 30 de novembro de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-U2-I
* Kosmos 142
* Kosmos 259
José Antonio Paz Martínez

**José Antonio Paz Martínez**, nado na Coruña en 1904 e finado en Salamanca en 1999, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Foi Segundo condestable da Armada. Durante a folga xeral revolucionaria de 1934 estivo preso en Ferrol, interesándose por el Diego Martínez Barrio. Durante a Guerra Civil loitou a favor do Goberno lexítimo como dependente do Ministerio de Mariña. Coa derrota da República fuxiu a Francia e foi internado no campo de refuxiados de Argelès sur Mer 8 bis. Durante a segunda guerra mundial incorporouse aos maquis no sur de Francia, acadou o grao de coronel e perdeu un ollo en combate. Foi delegado da Agrupación de Guerrilleros Españoles na Unión Nacional (UNE). En decembro de 1945 participou na fundación do Bloque Repubricán Nazonal Galego (BRNG), en Tolosa, como representante do PCE.

Iniciouse na masonería en 1929 na loxa Helenes nº 7 de Pontevedra, pertenceu tamén ao Triángulo Solón de Marín e a outras de Lugo e Ferrol. O Tribunal de Represión da Masonería e o Comunismo instruíulle sumario en 1944, sendo condenado a 16 anos de reclusión menor e accesorias.
## Recoñecementos 
Foi condecorado Cabaleiro da Lexión de Honra polo goberno francés.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Henri La Fontaine

**Henri Marie La Fontaine**, nado en Bruxelas o 22 de abril de 1854 e finado na mesma cidade o 14 de maio de 1943, foi profesor de Dereito internacional e senador belga. Foi un dos pioneiros no eido das ciencias da documentación.

## Traxectoria 
Estudou leis na Universidade Libre de Bruxelas. Pronto alcanzou unha gran reputación como autoridade en dereito internacional. En 1893 chegou a ser profesor de dereito internacional na Universidade Nova de Bruxelas e dous anos despois foi elixido para o Senado belga a través do Partido Social-Demócrata. Foi vicepresidente do Senado entre 1919 e 1932.

En 1913 foi laureado co premio Nobel da Paz polos seus esforzos en fomentar as boas relacións entre Francia e Alemaña, a través da mediación belga, e polo intenso labor pacifista que viña desenvolvendo desde 1882.

## Notas
George Hoyt Whipple

**George Hoyt Whipple**, nado en Ashland, Nova Hampshire o 28 de agosto de 1878 e finado en Rochester, Nova York o 1 de febreiro de 1976, foi un médico e profesor universitario estadounidense.Os seus traballos fundamentais de investigación médica foron sobre a función dos nutrientes na estimulación da medula ósea.
Obtivo o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1934, compartíndoo con William Parry Murphy e George Richards Minot.

## Traxectoria 
Fillo de Ashley Cooper Whipple e Frances Anna Hoyt, naceu en Ashland, Nova Hampshire. Era fillo e neto de médicos. Foi á Phillips Academy e logo á Universidade Yale, onde se graduou en 1900. Logo estaría na Universidade Johns Hopkins, onde se doutorou en 1905.

Whipple traballou logo no departamento de patoloxía de Hopkins até que foi para Panamá, durante a construción da Canle de Panamá, como patólogo para o Ancon Hospital en 1907–08. Logo volvería para Baltimore, para traballar para a Universidade Johns Hopkins entre 1910 e 1914.

En 1914, Whipple foi nomeado director da Fundación Hooper para a Investigación Médica na Universidade de California. Foi decano na facultade de medicina desta universidade en 1920 e 1921.

A instancias de Abraham Flexner, que fixera estudos pioneiros na educación médica, e o presidente da Universidade de Rochester, Rush Rhees, Whipple aceptou en 1921 ser profesor na recente e aínda en construción facultade de medicina de Rochester. Traballaría para este centro até 1954 e ficaría en Rochester para o resto da súa vida, sendo recordado como un gran profesor. Whipple faleceu en 1976 con 97 anos e está soterrado no Mount Hope Cemetery de Rochester.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Medicina 1934
Branca Novoneyra

**Branca-Petra Novo Rey**, coñecida como **Branca Novoneyra**, nada en Lugo en 1976, é unha escritora, bailarina, coreógrafa e profesora galega.

## Traxectoria 
Pasou a infancia no Courel, é filla do poeta Uxío Novoneyra. Licenciada en Ciencias Políticas pola Universidade de Santiago de Compostela e Diplomada en Estudos Avanzados pola Universidade de Belas Artes de Granada. Desde 2002 desenvolve o seu traballo como bailarina en colaboración con poetas, videoartistas e músicos en diferentes colectivos. Ten publicado traballos sobre historia e crítica da danza en revistas especializadas. Tamén editou diversas obras poéticas.

Nas eleccións municipais de 2015 foi elixida concelleira de Santiago de Compostela por Compostela Aberta e foi concelleira de Cultura.

Xunto a Olalla Cociña, programou os Picaversos. Traballa para gardar o legado de Uxío Novoneyra, o seu pai, na Fundación que leva o nome do escritor en Parada do Courel. Dirixe o Festival dos Eidos, tamén no Courel.

Colaboradora de *Nós Diario*.

## Espectáculos 
### Coreografía 
* *Chove para que eu soñe*, 2002.
* *Mordomo*, 2006.
* *Bucle*, 2007.
* *Nexus 6*, 2008.
* *Game over*, 2009.
* *Aneis*, 2010.

### Multimedia 
* *Tender a man*, 2011. Danza, música e poesía.

## Obra literaria 
### Poesía 
* *Dentro do labirinto* (2009). Culleredo: Espiral Maior. 24 páxs. ISBN 9788492646289.
* *Cristal escuro* (2012). Santiago: Follas Novas. ISBN 978-84-695-3574-5.
* *As cunchas baleiras* (2023). Santiago: Chan da Pólvora. ISBN 978-84-125905-9-3.

### Ensaio 
* *Novas de poesía* (2013). Fundación Uxío Novoneyra. ISBN 978-84-941161-3-1.
* *Unha introdución á danza contemporánea. A nova danza galega* (2015). Caligrama libros. 87 páxs. ISBN 978-84-940492-0-0.

### Obras colectivas 
* *Sentimentalismo. Antoloxía de referencia. Etapa de expansión* (2013). Bubela.
* *Novas de poesía. 17 poetas* (2013). Fundación Uxío Novoneyra.

## Premios 
* Premio de poesía *La voz más joven* da Obra Social Caja Madrid no 2010.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da autora
* Blog da autora
* Audiopoemas
Willow Shields

**Willow Shields**, nada o 1 de xuño de 2000 en Albuquerque, Novo México, é unha actriz estadounidense de cinema e televisión. É principalmente coñecida polo seu traballo no filme *Os xogos da fame*.

## Traxectoria 
Filla de Carrie e Rob Shields, ten unha irmá xemelga, Autumn, e un irmán máis vello, River, que tamén son actores. O seu primeiro traballo profesional foi como narradora da curtametraxe *Las Vegas New Mexico 1875* e posteriormente tivo pequenos papeis secundarios na televisión. Foi no ano 2012 cando deu o salto ao cine interpretando a Primrose Everdeen no filme *Os xogos da fame*, así como no resto de filmes da saga. En 2015 participou como concursante no programa de televisión Dancing with the Stars.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Ian Nelson

**Ian P. Nelson**, nado o 5 de setembro de 1982 en Madison, Wisconsin, é un actor estadounidense de cinema e televisión.

## Filmografía 
* *Os xogos da fame* - Suzanne Collins
* *Ghost Whisperer* - Bruce Waters
* *Night and Day* (2010) - Eric Graham
* *Castle* (2010) - Troy Kenworth
* *Private Practice* (2008) - Kirk Jensen
* *True Confessions of a Hollywood Starlet* (2008) - Eli Walsh
* *Pretty Little Devils* (2008) - James
* *Dakota Skye* (2008) - Jonah
* *Bratz: The Movie* (2007) - Dylan
* *Keith* (2007) - Brian
* *What Goes On* (2007) - Brady Carter
* *Heavens Fall* (2006) - Lester Carter
* *7th Heaven* (2004) - Monty
* *Cold Case* (2004) - Gary Cardiff
* *Natural Selection* (2003) - Angelo
* *Home of the Brave* (2002) - Randy
* *The Ketchup Conspiracy* (2001) - Extra