open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Terre-de-Haut

Illa **Terre-de-Haut** (oficialmente en francés: **Terre-de-Haut des Saintes** (literalmente: *Terras altas de Les Saintes*)) é unha illa no arquipélago de Les Saintes, nas Antillas Menores. Pertence á comuna (municipio) de Terre-de-Haut no departamento francés de Guadalupe.

## Xeografía 
### Descrición 
**Terre-de-Haut** é a illa máis oriental do arquipélago de Les Saintes. Do mesmo xeito que a súa veciña Terre-de-Bas, o seu nome ven do vocabulario marítimo, que chamou as illas expostas ao vento *terras altas* e as protexidas do vento, *terras baixas*. É unha illa de 5´2&nbsp;km² dominada no norte polo outeiro Morne Mire (107 m. e o outeiro Morel (136 m.) e no sur polo outeiro Chameau 306 m., o monte máis alto da illa e de todo o arquipélago. Terre-de-Haut está separada de Terre-de-Bas por unha estreita canle de 890 m.. Ademais de Terre-de-Bas, varias pequenas illas rodean Terre-de-Haut:
* les Roches Percées
* Îlet à Cabrit
* la Redonde
* Grand-Îlet
* la Coche
* les Augustins
* le Pâté

A península de Pain de Sucre, cunha altura de (53 m.), está unida a Terre-de-Haut por un istmo.

### Zonas poboadas 
Pequenos vilas distribuense nos outeiros no interior. Fond-du-Curé atópase nun porto natural. Iates e barcos de cruceiro son comúns no porto. Os asentamentos máis antigos que aínda permanecen son as localidades de Mouillage e Fond-du Curé. A poboación repártese entre 20 *quartiers* (barrios), máis ou menos ben delimitados. Agrúpanse en dúas metades:

miniatura|300px|border|Marigot (Terre-de-Haut)

## Demografía 
O relevo inhóspito e as baixas precipitacións non permiten o establecemento da agricultura. Poucos escravos foron traídos a estas illas. A poboación está constituída historicamente por bretóns, normandos e polos habitantes de Poitou que se estableceron para pescar. Isto explica o tipo europeo dos habitantes de Les Saintes (*Saintois*) (xentilicio francés dos habitantes de Les Saintes).

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Mapa de localización da illa
Desideria Clary

**Bernardine Eugénie Désirée Clary** (en galego Bernardina Euxenia Desideria Clary), nada en Marsella o 9 de novembro de 1777 e finada en Estocolmo o 17 de decembro de 1860, foi raíña consorte de Suecia e Noruega, desde 5 de febreiro de 1818 ao 8 de marzo de 1844, polo seu casamento co mariscal de Francia Jean-Baptiste Bernadotte, que fora elixido en 1810, polo parlamento de Suecia, como príncipe herdeiro do ancián rei Carlos XIII, sendo afillado por este; tras a morte do monarca, Bernadotte accedeu o 5 de febreiro de 1818 ao trono da unión de Suecia e Noruega.

## Traxectoria 
### Desgusto con Napoleón 
[esquerda|180px|miniatura|*Desideria*, retratada por [François Gérard en 1810. *Museo Marmottan*, París, Francia.]]

Desideria era filla dun rico comerciante de seda de Marsella, François Clary, e da súa segunda esposa, Françoise Rose Somis.

A súa irmá Julie casou, en 1794, con Xosé I Bonaparte, irmán máis vello de Napoleón e rei de España.

O 21 de abril de 1795 Napoleón comprometeuse oficialmente con Desideria.

Porén tras o encontro de Napoleón con Xosefina de Beauharnais en París (o 15 de outubro de 1795) e pola presión dun amigo de Napoleón, Paul Barras, o primeiro rompeu o seu compromiso de matrimonio con Desideria para desposar a Xosefina.

Desideria levou moi mal a súa ruptura, sentimento que quedou claramente plasmado nunha das súas citas máis coñecidas:

### Matrimonio 
[180px|miniatura|esquerda|[Carlos XIV Xoán de Suecia|Carlos XIV Xoán, esposo de Desideria, por François Gérard (1811).]]
[miniatura|250px|right|Tumba de Desideria, na [Riddarholmskyrkan.]]

O 17 de agosto de 1798 Desideria casou en Sceaux, cerca de París, co mariscal de Francia Jean-Baptiste Bernadotte,

Durante as frecuentes ausencias de Bernadotte, debido ás guerras napoleónicas, albergaba na súa casa de París tertulias literarias, converténdose nunha dama moi popular.

Dous anos despois de que o seu marido fora nomeado príncipe real (herediro) de Suecia, viaxou a Estocolmo, onde permaneceu dous anos (1810-1811), pero despois volve a París.

Bernadotte sobe definitivamente ao trono en 1818 como Carlos XIV Xoán, e Desideria incorporouse á corte en 1823, desempeñando un modesto papel, como raíña consorte, coñecida como **Desideria**.

Á morte do rei o 8 de marzo de 1844, o fillo de ambos sobe ao trono de Suecia e Noruega como Óscar I.

### O seu nome na dinastía Bernadotte 
Desideria foi moi popular en Suecia, e os suecos recórdana con cariño.

A terceira irmá do actual rei de Suecia (Carlos XVI Gustavo), a princesa Desideria, ten ese nome en honor a ela.

Así mesmo a actual herdeira do trono, Vitoria, leva como cuarto nome o de *Désirée* en honor á primeira da súa dinastía.

## Antepasados de Desideria 

## Filmografía 
* *Le Destin fabuleux de Désirée Clary* (1942), dirixida por Sacha Guitry. Con Geneviève Guitry e Gaby Morlay.
* *Désirée* (1954), dirixida por Henry Koster. Con Marlon Brando, Jean Simmons (como Desideria) e Merle Oberon.
* *Napoleón* (1955), dirixida por Sacha Guitry. Desideria está interpretada por Dany Robin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Genmarenostrum.
* The story of Desiree .
Lamelófono

dereita|miniatura|Kalimba
Un **lamelófono** é unha familia de instrumentos musicais formada por aqueles que posúen lingüetas vibratorias suxeitas por un extremo. O seu nome deriva da forma na que se produce o son, o instrumento ten unha serie de laminiñas, ou "linguas", e cada unha se fixa nun dos extremos mentres o outro queda libre. A música prodúcese por vibración ao premer e logo soltar o extremo libre da lámina. Os lamelófonos constitúen a categoría 12 do sistema Hornbostel-Sachs de clasificación dos instrumentos musicais.

## Lamelófonos africanos 
dereita|miniatura|200x200px|Kouxian
Un gran número de lamelófonos son orixinarios de África, onde se coñecen por diferentes nomes como *mbira*, *sanza*, *kisanji*, *likembe*, *kalimba* ou *kongoma*. Coñécese a súa existencia desde o século XVI. O instrumento caribeño *marímbula* pertence tamén a esta familia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Idiófono
Kerim Gurbannepesow

**Kerim Gurbannepesow**, nado en Gökdepe en 1929 e finado o 1 de setembro de 1988 en Achkhabad, foi un escritor turcomán.

## Traxectoria 
Quedou orfo de pai en 1942 e traballou no campo, como bibliotecario e serviu no exército. Comezou a escribir de novo, aparecendo os seus poemas en periódicos locais e a partir de 1940 no xornal satírico e xuvenil *Tokmak*. En 1951 publicou o seu primeiro libro, unha colección de poesías, ao que lle outros 20 libros do xénero lírico. Moitos dos seus poemas convertéronse en cancións populares en Turkmenistán. Tamén escribiu obras para nenos. Traduciu ao turcomán obras de Alexander Pushkin, N. A. Nekrasov, Gianni Rodari, Walt Whitman, Rabindranath Tagore, Nâzım Hikmet, Ali-Shir Nava'ii e varios outros autores. Foi deputado do Soviet Supremo da RSS de Turkmenistán.

## Notas
Quake II

***Quake II*** é un videoxogo de disparos en primeira persoa desenvolvido por id Software e publicado por Activision en 1997. Non é unha secuela directa de *Quake*; id decidiu empregar un nome existente xa que non eran quen de poñerse de acordo nun novo nome que non violase os dereitos doutra compañía.

A banda sonora de *Quake II* foi proporcionada principalmente por Sonic Mayhem, con algunhas pistas adicionais de Bill Brown; o tema principal foi composto por Bill Brown e Rob Zombie, e unha pista por Jer Sypult.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Darbuka

miniatura|293x293px|Darbuka exipcio.
O **darbuka** ( árabe دربكة) é un instrumento de percusión de orixe árabe utilizado en todo o Próximo Oriente, norte de África e os Balcáns  . O darbuka é un tambor, cunha única membrana, e forma de copa. Orixinalmente usábase barro para a caixa de resonancia e pel de cabra ou de peixe para a membrana, non obstante tamén se adoita facer a caixa de madeira ou metal. Na época contemporánea é común o uso de fibra de vidro ou de aluminio para a caixa e plástico para a membrana.

## Ritmos 
miniatura|Center|500px|Ritmos árabes
Os ritmos no darbuka represéntanse con dous tipos de tons, o "dum", un toque forte representado pola nota sol,e mais o "tak", o toque feble representado na nota re agudo. Estas son "claves" rítmicas sen altura de sons. Polo xeral o derbake tócase acompañado por outros instrumentos de percusión como o riq, daff, mazhar, bendir e tar. Mentres estes instrumentos executan o ritmo base o darbuka ten a liberdade de improvisar e adornar aínda máso ritmo cos *rash* e *harakat* (redobres e xogos).

## O darbuka na música clásica árabe 
O darbuka principiou a incluírse nas orquestras árabes clásicas a mediados de 1960 ata entón era o riq o encargado de levar o ritmo. Un feito salientable para a súa consolidación foi a súa aparición, en 1966, na peza clásica *Fakarouny* da cantante Umm Kalzum. Tamén é de subliñar a súa utilización por Samira Tawfiq e o feito que na súa orquestra os executantes da darbuka foran os recoñecidos percusionistas libaneses Setrak Sarkissian e Mhammad El Beryewe. Ao se popularizar a danza do ventre comezou a se utilizar para realizar os coñecidos "solos de derbake" e ta,çem adoita acompañar ao tabl os pasos da danza folclórica árabe denominada dabke.
## Notas
Mesquita de Córdoba

A **mesquita de Córdoba**, **catedral de Córdoba**, ou **mesquita-catedral de Córdoba** é o monumento máis senlleiro da arte andalusí que se atopa na cidade española de Córdoba. Foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO no ano 1984. O seu arquitecto é descoñecido, pero sábese que a mesquita foi construída entre o 785 e o 788 baixo o reinado de Abd al-Rahman I.

Comezou a construírse como mesquita no ano 785, coa apropiación e reutilización dos materiais da basílica hispanorromana de San Vicente Mártir, que se atopaba no seu lugar, polos conquistadores musulmáns. O edificio resultante foi obxecto de ampliacións durante o emirato de Córdoba e o califato de Córdoba. Con 23&nbsp;400 metros cadrados, foi a segunda mesquita meirande do mundo en superficie, por detrás da mesquita da Meca, sendo só alcanzada posteriormente pola mesquita Azul (Istanbul, 1588). Unha das súas principais características é que o seu muro da quibla non foi orientado cara a Meca, senón 51º graos máis cara ao sur, algo adoito nas mesquitas de al-Andalus.

En 1238, logo da Reconquista cristiá da cidade, levouse a cabo a súa consagración como catedral da diocese coa ordenación episcopal do seu primeiro bispo, Lope de Fitero. O edificio contiña o cabido catedralicio da diocese de Córdoba, estando prohibido calquera culto colectivo ou rezo organizado non católico. En 1523, baixo a dirección dos arquitectos Hernán Ruiz, o vello e o seu fillo, construíuse a súa basílica cruciforme renacentista de estilo plateresco.

Hoxe, todo o conxunto constitúe o monumento máis importante de Córdoba, e tamén de toda a arquitectura andalusí, xunto coa Alhambra, así como o máis emblemático da arte omeia hispanomusulmá. Declarada como Ben de Interese Cultural e Patrimonio da Humanidade como parte do centro histórico da cidade, incluíuse polo público entre os 12 Tesouros de España no 2007 e foi premiada como o mellor sitio de interese turístico de Europa e sexto do mundo segundo un concurso de TripAdvisor. No 2015, tivo 1,67 millóns de visitas, o que a converte nun dos monumentos máis visitados de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Club Atlético Escairón

O **Club Atlético Escairón** é un club de fútbol galego da localidade de Escairón, no concello do Saviñao, provincia de Lugo. Foi fundado en 1965 e actualmente xoga no Grupo 3 da Primeira Autonómica.

## Datos do club 
### Historial na liga 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Facebook
*Datos do club en siguetuliga.com 
*Datos do club en lapreferente.com
Bill de Blasio

**Bill de Blasio**, nado en Nova York o 8 de maio de 1961, é un político estadounidense que milita no Partido Demócrata.

## Traxectoria
Foi alcalde da cidade de Nova York entre 2014 e 2022, despois gañar as eleccións o 5 de novembro de 2013  con máis do 70% dos votos. Foi o primeiro alcalde demócrata da cidade dende 1993.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Alternativa Nacionalista Canaria

**Alternativa Nacionalista Canaria** (**ANC**) é un partido da esquerda nacionalista canario fundado en 2006.

## Obxectivos 
ANC ten como obxectivo a independencia das Illas Canarias e a construción dunha orde económica e social que consideran máis xusta e equitativa, baseada na teoría socialista. Tamén apostan pola sostibilidade ambiental, as enerxías renovables, o feminismo e a ampliación dos dereitos sociais e individuais.

## Historia 
O partido formouse en 2006 por militantes de *Alternativa Popular Canaria* contrarios á súa integración en *Alternativa Sí Se Puede*. Comezaron  presentando candidaturas para as eleccións autonómicas, insulares e municipais de 2007. Nas autonómicas e insulares lograron 2.500 votos, mentres que nas municipais conseguiron só 1.100 votos, presentándose en moitos sitios con agrupacións locais, e fixéronse con catro concelleiras. En 2008 obtiveron apenas un milleiro votos nas eleccións xerais.

En 2011, en cambio, o partido experimentou un certo crecemento. Nas eleccións autonómicas do mesmo ano superaron os 6.400 votos en todo o arquipélago, e tamén rozaron os 7.000 votos nas eleccións a cabidos, presentándose en case todas as illas. Tamén melloraron os resultados nas municipais, subindo a 5.000 votos, pero sen lograr concelleiro ningún. Nas eleccións xerais quedaron en 3.100 votos, tamén duplicando os seus resultados.

En 2014 deciden presentarse ás eleccións ao Parlamento Europeo dentro da coalición *Os Pobos Deciden*, formada por organizacións de esquerda nacionalista de toda España, entre as cales se atopaban *Euskal Herria Bildu* e o *Bloque Nacionalista Galego* (BNG).

Alternativa Nacionalista Canaria non se presentou ás eleccións xerais de España de 2015, recomendando aos seus votantes que fosen votar pero suxerindo que votasen grupos afíns á ideoloxía do partido.

## Organización 
ANC organízase nunha asemblea nacional, que é o máximo órgano de dirección do partido. Subordinados a este atópase a executiva nacional, órgano de traballo permanente encargado de áreas concretas, as asembleas insulares e os comités locais.

O partido está organizado principalmente na illa de Tenerife, pero tamén conta cunha presenza importante na illa de Gran Canaria, así como con comités locais en Arrecife e Puerto del Rosario, capitais respectivas das illas de Lanzarote e Forteventura.

## Resultados electorais 
### Eleccións ao Congreso 
### Eleccións ao Senado 
### Eleccións autonómicas 
## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Alternativa Nacionalista Canaria
Musophaga violacea

O ***Musophaga violacea*** é unha especie de gran tucano, un grupo africano relacionado cos paseriformes. Habita en África Occidental, e conta cunha distribución moi ampla, dende Senegal a través de Nixeria, cunha poboación illada no Chad e na República Centroafricana. É común nas sabanas tropicais, nas terras húmidas e nas selvas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Musophaga violacea -Atlanta Zoo, Georgia, USA-8a.jpg|No Zoo de Atlanta, Xeorxia, USA
Ficheiro:Musophaga violacea-20080321.jpg
Ficheiro:MusophagaViolacea.jpg
Ficheiro:Musophaga violacea.jpg

## Notas
Corte, Córsega

**Corte** (en francés, *Corte*; en corso, *Corti*), é unha localidade e comuna francesa, situada no departamento de Alta Córsega e na rexión de Córsega.

Os seus habitantes chámanse, en francés, *cortenais*, e en corso, *curtinesi*.

## Xeografía 
A cidade encóntrase no centro da illa, na confluencia dos ríos Restonica e Tavignano, a 70&nbsp;km de Bastia e 85&nbsp;km de Ajaccio. Ten unha estación na liña férrea Bastia-Ajaccio, e é un importante nó de estradas. O val do Tavignano comunícaa coa chaira costeira occidental.

## Demografía 
Ademais da poboación censada, a Universidade de Córsega acolle a 3.800 estudantes.

A aglomeración de Corte limítase ao seu municipio. Este forma parte da *Communauté de communes du Centre Corse* (Mancomunidade de municipios do Centro de Córsega), que integra a outras sete poboacións, agrupando un total de 8.319 habitantes (censo de 1999).

## Administración e política 
No referendo sobre a Constitución Europea gañou o *non* cun 52,03 % dos votos.

; Algúns resultados electorais recentes (segundas voltas do sistema francés adaptado a Córsega):

Os grupos que conforman o Consello Municipal son:
* *Pour l’avenir de Corte ville Universitaire* (21 electos)
* *Ensemble pour Corte/ Inseme per Corti* (4 electos)  
* *Servir Corte et l’Université* (4 electos).

## Economía 
Segundo o censo de 1999, a distribución da poboación activa por sectores era:

## Historia 
Foi capital da Córsega independente, así como residencia de Pasquale Paoli, pai da patria corsa.

Entre 1761 e 1769 foi sede do gobernador da illa.

A súa universidade, fundada en 1765, foi un centro de difusión da Ilustración.

Xosé Bonaparte, que sería rei de España, naceu en Corte en 1768.

## Lugares e monumentos 
* Universidade de Córsega
* Citadelle
* Museo de Córsega
* Igrexa da Anunciación
* Palazzu Naziunale
* Casa do Concello
* Estatua de Pasquale Paoli

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Corte_citadelle.jpg|*La Citadelle*
Ficheiro:Corte fontaine.jpg|Fonte baixo a escaleira da igrexa da Santa Cruz
Ficheiro:Church tower in Corte.jpg|Campanario da igrexa da Anunciación
Ficheiro:Corte Église San Giovanni Battista.jpg|Igrexa de san Xoán Bautista
Ficheiro:Corte maison n°1 Place du Poilu.jpg|Casa onde naceu Xosé Bonaparte
Ficheiro:Corte 0708312.JPG|Estación do ferrocarril
Ficheiro:CortePaoliDenkmal.jpg|Estatua de Pasquale Paoli
Ficheiro:Corte Palais National.jpg|Edificio chamado *Palais National / Palazzu Naziunale*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Corte no INSEE (estatística francesa)
* Web da Comuna
* Web da Universidade de Córsega en Corte
Cymbirhynchus macrorhynchos

O ***Cymbirhynchus macrorhynchos*** é unha especie de paxaro da familia dos bocarras. É unha taxon monotípico dentro do xénero ***Cymbirhynchus***.

Atópase en Brunei, Camboxa, Indonesia, Laos, Malaisia, Myanmar, Singapur, Tailandia e Vietnam.
miniatura|dereita|Caveira.
O seu hábitats son as terras baixas subtropicais ou tropicais e os mangleirais.

## Notas
Cotinga cayana

O ***Cotinga cayana*** é unha especie de ave da familia dos cotinxídeos, os cotingas. Habita no dosel arbóreo da Amazonia, en América do Sur.

## Notas
Ptilinopus superbus

O ***Ptilinopus superbus*** é unha especie de ptilopo colorido de medio tamaño (22–24&nbsp;cm de longo), da familia Columbidae.

## Descrición 
[miniatura|esquerda|Femia no [Zoo de Taronga, Australia]]
É unha especie sexualmente dimórfica. Os machos teñen unha plumaxe colorida con tons laranxas, verdes e violetas. O peito é gris, e está separada do abdome por unha banda azul escuro. As ás son de cor verde con manchas escuras, e a cola é de cor branca. As femias son de cor verdes, co abdome branco, as ás azuis, o peito azul claro e cunha pequena mancha azul escuro na caluga.

## Notas
Ptilinopus melanospilus

O ***Ptilinopus melanospilus*** é unha especie de ptilopo de tamaño medio, de até 24&nbsp;cm de lonxitude.

A especie ten o seu hábitat en Indonesia, Malaisia e as Filipinas. En Indonesia, pódese atopar en Xava, nas illas menores da Sonda e nas Célebes, onde é común nos bosques das terras baixas e dos outeiros. A súa dieta consiste principalmente en varias froitas, figos e bagas. A femia polo común pon un só ovo de cor branca.

## Notas
Terre-de-Bas

A illa de **Terre-de-Bas** (oficialmente en francés: **Terre-de-Bas des Saintes** *(literalmente: **terra baixa de Les Saintes**)*) é unha illa no arquipélago de Les Saintes, nas Antillas Menores.

Pertence á comuna (municipio) de Terre-de-Bas no departamento francés de Guadalupe.

## Xeografía 
### Descrición 
**Terre-de-Bas** é a illa máis occidental do arquipélago de *Les Saintes*. Do mesmo xeito que a súa veciña *Terre-de-Haut*, que debe o seu nome a fala marítima que chama as illas expostas ao vento *terras altas* e as protexidas do vento *terras baixas*. É unha illa de 9&nbsp;km² dominada por un macizo montañoso pque aloxa un bosque protexido no seu centro (outeiro*Morne à Coq*, outeiro *Morne Paquette*, outeiro *Morne Madis*, outeiro *Morne Abymes*) e unha costa chea de cantís e picos (en francés: *Pointe*) (pico *Pointe à Nègre*, cantil *Gros cap*, pico *Pointe à Vache*, pico *Pointe Noire*, pico *Pointe Sud*). O punto máis alto da illa é o outeiro *Abymes* cunha altura de 293 m. **Terre-de-Bas** está separada de *Terre-de-Haut* por unha estreita canle de 890 m. Ademais de *Terre-de-Haut*, varias pequenas illas rodean **Terre-de-Bas**:
*Îlet à Cabrit
*la Redonde
*Grand-Îlet
*la Coche
*les Augustins
*le Pâté

### Zonas poboadas 
Unhas poucas vilas distribuense polos outeiros no interior. *Petite-Anse*, a vila máis importante da illa atópase nun val rodeado de montañas e sen vista sobre o mar. *Petite-Anse* é a vila onde están os edificios administrativos da municipalidade (concello, oficina de correos, escolas), no lado oposto do porto principal. O asentamentos máis antigos que aínda permanecen son as localidades de *Grande-Anse* e *Petite-Anse*. A poboación repártese en 5 *barrios* (distritos), máis ou menos ben delimitados. Agrúpanse en dúas metades:

## Notas 
## Ligazóns externas 
* [Mapa de localización da illa](http://travelingluck.com/North%20America/Guadeloupe/Guadeloupe+(general)/_3578351_Terre-de-Bas.html#local_map)
Corvo pego

O **corvo pego** (***Corvus albus***) é unha especie de paxaro do xénero dos corvos que habita en África. Estruturalmente, o *Corvus albus* é coma un corvo de pequeno tamaño (agás pola falta de plumas na gorxa, a cola en forma de abano e outras características). Pode hibridar co corvo somalí onde os seus rangos de distribución se xuntan no Corno de África. O seu comportamento é semellante ó do corvo pequeno eurasiático.

## Notas 
## Véxase tamén
Trastornos do neurodesenvolvemento

Os **trastornos do neurodesenvolvemento** son disfuncións no crecemento e desenvolvemento do cerebro ou sistema nervioso central. Caracterízanse por unha alteración ou va­riación no crecemento e desenvolvemento cerebral asociadas a unha disfunción cognitiva, neurolóxica ou psiquiátrica que manifestan desde a infancia segundo o individuo medra .

Dentro do concepto de trastornos do neurodesenvolvemento poden incluirse : 
* *Trastornos de tipo sindrómico*. Identifícanse clinicamente por un conxunto de síntomas ben delimitados e diferenciados doutros trastornos. Neste tipo de trastornos tamén adoita estar ben identificada a rexión xenética responsable dos mesmos, así como o patrón de trasmisión hereditaria. Exemplos deste tipo de trastornos son a Síndrome de Williams, a Síndrome X fráxil, a Síndrome de Prader-Willi, a Síndrome de Angelman, ou a Síndrome de Down.
* *Trastornos asociados factores ambientais*. A máis representativa destas condicións e a Síndrome Alcólica Fetal. Nos trastornos deste tipo, aínda sendo manifesta a existencia de elementos causais de tipo ambiental non debe excluirse o papel da posible interacción de factores xenéticos.
* *Trastornos sen unha causa específica identificada*. Trátase de condicións vencelladas a múltiples factores, de carácter máis heterexéneo que os anteriores, aínda que pola súa elevada heredabilidade estes parecen ser predominantemente xenéticos. O Manual Diagnóstico e Estatístico dos Trastornos Mentais, na súa última edición (DSM-5) incluíu dentro desta categoría: a Discapacidade Intelectual, os Trastornos do Espectro do Autismo (TEA), os Trastornos Motores, os Trastornos da Linguaxe, o Trastorno da Aprendizaxe e o Trastorno por Déficit de Atención e Hiperactividade (TDAH). Así mesmo a Clasificación Internacional de Doenzas, 11ª revisión (ICD-11) inclúe no apartado de trastornos do neurodesenvolvemento os Trastornos do desenvolvemento intelectual , osTrastornos do desenvolvemento da fala ou da linguaxe, o Trastorno do espectro autista, o Trastorno do desenvolvemento da aprendizaxe, o Trastornodo desenvolvemento da coordinación motora, o Trastorno por hiperactividade con déficit da atención e o Trastorno por movementos estereotipados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Histona H2B

A **histona H2B** é unha das cinco proteínas histonas que forman parte da estrutura da cromatina nas células eucariotas. Forma parte do octámero dos nucleosomas da cromatina. Presenta un gran dominio globular do que sobresae unha longa cola N-terminal.

## Estrutura 
A histona H2B é unha proteína estrutural de baixo peso molecular que consta de 126 residuos de aminoácidos. Moitos destes aminoácidos teñen carga positiva ao pH celular, o que lles permite interaccionar cos grupos fosfato cargados negativamente do ADN. Xunto cun dominio globular central, a histona H2B ten unha cola flexible que se estende cara a fóra no extremo N-terminal. Esta cola está implicada na condensación da cromatina desde a conformación de "colar de doas" á conformación de fibra cromatínica de 30&nbsp;nm de grosor.

## Función 
A histona H2B é unha proteína estrutural que axuda a organizar o ADN eucarota na cromatina. Desempeña un importante papel na bioloxía do núcleo celular, onde está implicada no empaquetamento e mantemento dos cromosomas,regulación da transcrición, e replicación e reparación do ADN. Ademais, a acetilación dun residuo específico de lisina permítelle unirse a dominios de certas proteínas que interveñen na transcrición e a proteínas reguladoras da cromatina. Esta unión facilita o recrutamento destas proteínas na rexión correcta da cromatina. A histona H2B ubiquitinada encóntrase con frecuencia en rexións en activa transcrición.

Aínda que só foron estudadas a fondo unhas poucas isoformas da histona H2B, atopouse que as variantes da histona H2B desempeñan importantes funcións. Se certas variantes deixasen de funcionar, os centrómeros non funcionarían correctamente, a integridade do xenoma perderíase, e a resposta aos danos no ADN sería silenciada. e a maioría delas prodúcense fóra do dominio globular do nucleosoma, nas colas onde os residuos de aminoácidos son máis accesibles. ningún dos cales contén intróns. Todos estes xenes están localizados no clúster 1 de histonas do cromosoma 6 e nos clústers 2 e 3 do cromosoma 1. En cada clúster de xenes, os xenes da histona H2B comparten unha rexión promotora con secuencias que codifican a histona H2A. Aínda que todos os xenes do clúster de histonas son transcritos a altos niveis durante a fase S, os xenes de histonas H2B individuais tamén se expresan noutros momentos do ciclo celular. Están regulados dualmente polas secuencias promotoras do clúster e as súas propias secuencias promotoras específicas dese xene.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nucleosoma
* Outras histonas: H1, H2A, H3, H4
* CENPA
Fernando I das Dúas Sicilias

**Fernando I de Borbón-Dúas Sicilias** (bautizado como *Fernando Antonio Pascual Juan Nepomuceno Serafín Jenaro Benedicto*), nado Nápoles o 12 de xaneiro de 1751, e finado na mesma cidade o 4 de xaneiro de 1825, foi un infante de España que ocupou os tronos de Nápoles (como *Fernando IV*) en tres períodos de tempo (1759-1799, 1799-1806 e 1815-1816), Sicilia (como *Fernando III*) (1759-1816) e das Dúas Sicilias, Estado formado polos dous anteriores en 1816, do que foi monarca, como **Fernando I**, até a súa morte en 1825.

Era o terceiro fillo de Carlos III de España e María Amalia de Saxonia. Cando seu pai herdou a coroa española (o seu medio irmán Fernando morrera sen descendencia), Fernando converteuse no herdeiro do reino napolitano do seu pai, pois os acordos internacionais impedían que se reuniran ambas as coroas. Ningún dos seus irmáns ou irmás o sobreviviron, sendo ademais o fillo de Carlos III que reinou por máis tempo, concretamente en Sicilia de forma ininterrompida durante 66 anos, entre 1759 e 1825.

Fernando foi nomeado á vez Fernando III de Sicilia e Fernando IV de Nápoles.

O 23 de xaneiro de 1799, o Reino de Nápoles foi declarado abolido para ser substituído pola República Napolitana ou **República Partenopea**, unha República irmá, satélite da Primeira República freancesa) que soamente duraría até o 13 de xuño de 1799. Fernando foi restaurado no trono por un curto espazo de tempo, porque o 30de marzo de 1806, o emperador Napoleón I de Francia declarou a Fernando deposto e nomeou rei ao seu irmán máis vello Xosé Bonaparte.

Fernando foi restaurado por terceira vez pola súa vitoria na batalla de Tolentino, o 3 de maio de 1815 sobre o monarca rival Xoaquín I, que sucedera a Xosé I cando este foi nomeado rei de España por Napoleón.

Despois da caída de Napoleón, e tras o Congreso de Viena, o 8 de decembro de 1816, Fernando, por acordo das potencias do Congreso, reuniu os tronos de Sicilia e Nápoles no Reino das Dúas Sicilias e continuiu rexendo como gobernante, como Frrnando I, até a súa morte o 4 de xaneiro de 1825.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino de Nápoles
* Reino de Sicilia
* Reino de Nápoles e Sicilia
* Reino das Dúas Sicilias
* Congreso de Viena
Alternativa Popular Canaria

**Alternativa Popular Canaria** (**APC**) é un partido nacionalista canario de esquerda formado en 2002, membro do *Movemento de Liberación Nacional de Canarias* (MLNC). A súa creación foi impulsada pola organización xuvenil *Azarug* e algúns partidos de ámbito municipal, así como persoas a título individual procedentes de organizacións da esquerda nacionalista.

En 2003 celegbrouse a súa primeira asemblea e nas eleccións autonómicas de 2003 obtivo 6.737 votos, un 0,73 %, mentres que nas eleccións municipais do mesmo ano obtivo un concelleiro en Santa Úrsula (Tenerife). En La Orotava presentouse como *Iniciativa por La Orotava* (Ipo) con *Los Verdes de Canarias* e obtivo cinco concelleiros. Nas eleccións ao Parlamento Europeo de xuño de 2004, *Alternativa Popular Canaria* pediu o voto para a coalición *Europa dos Pobos*.

O 25 e o 26 de xuño de 2005 o partido celebrou a súa II Asemblea Nacional, e o 16 de setembro de 2006 a III Asemblea Nacional. En 2006 sufriu en Tenerife unha división da que xurdiu un novo partido chamado *Alternativa Nacionalista Canaria*.

Nas eleccións ao Parlamento das Canarias de 2007 presentouse en coalición con *Alternativa Ciudadana 25 de Mayo* e obtivo 4.824 votos, o 0,51 %. Nas eleccións municipais perdeu o seu concelleiro en Santa Úrsula e en La Orotava gañou tres concelleiros. Tanto no Cabido de Tenerife como nos concellos de Santa Cruz de Tenerife, San Cristóbal de la Laguna, Granadilla de Abona, Buenavista del Norte e Tacoronte, apoiou a *Alternativa Sí se Puede por Tenerife*, opción política na que se integra a *Alternativa Popular Canaria*.

Na súa primeira Conferencia Nacional, en 2008, decidiu non participar nas Eleccións Xerais de España de 2011 e centrar todos os seus esforzos na consolidación de *Alternativa Sí se Puede por Tenerife* de cara ás seguintes convocatorias electorais de carácter local e autonómico. Nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2009 pediu o voto para a *Iniciativa Internacionalista*.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do partido
Martial Ménard

**Martial Ménard**, nado o 28 de novembro de 1951 en París, e finado o 8 de setembro de 2016 en Quimper, foi un lingüista, lexicógrafo e xornalista bretón, considerado un dos meirandes especialistas en lingua bretoa. Ademais foi un destacado militante nacionalista bretón.

## Obras 
* *Geriadur brezhoneg (gant skouerioù ha troiennoù).* Le Relecq-Kerhuon: An Here, 1995, 1 232p. Codirector con Jean-Yves Lagadec e en colaboración. Primeiro dicionario monolingüe xamais editado.
* ''Alc'hwez braz ar baradoz bihan pe Geriahudur ar brezhoneg (dictionnaire du breton érotique).* Le Relecq-Kerhuon, An Here, 1995. 
* *Le petit imagier des expressions bretonnes populaires*. Spézet: Coop Breizh, 1997
* *Expressions populaires bretonnes*. Coop Breizh. 1997.
* *Petit guide d'initiation au breton*. An Here. 1999.
* *Geriadur brezhoneg*, Plougastel-Daoulas, An Here  2001, 1 436 p. . En colaboración. Segundo dicionario monolingüe de bretón.
* *Petit dictionnaire des plus belles injures bretonnes.* An Here. 2002. (coa colaboración de Harry Bott)
* *Petit dico érotique du breton*, Spézet, Coop Breizh, 2009.
* *Mon premier dictionnaire breton-français*, Spézet, Coop Breizh, 2010.
* *Dictionnaire français-breton'', Quimper, Éditions Palantines, 2012, 1 463 p.&nbsp;51 000 entradas.
Mononucleose infecciosa

A **mononucleose infecciosa** é unha doenza infecciosa causada polo virus de Epstein-Barr (VEB) que pertence á mesma familia do virus do herpes. Con moita menos frecuencia pode ser producida polo cytomegalovirus e nun 1% dos casos por *Toxoplasma gondii*.

Aparece máis frecuentemente en adolescentes e adultos mozos, e os síntomas que a caracterizan son febre, farinxite ou dor de gorxa, inflamación dos linfonodos e fatiga.
Hasta que te conocí (serie de televisión)

***Hasta que te conocí*** é unha serie de televisión producida por Juan Gabriel en colaboración con Disney Media Distribution Latin America e SOMOS Productions. A serie está baseada na vida do cantante mexicano Juan Gabriel.

A produción da serie comezou o 12 de outubro de 2015 na Cidade de México.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Broken Sword: The Sleeping Dragon

***Broken Sword: The Sleeping Dragon*** é un videoxogo lanzado para Windows, Xbox e PlayStation 2 no 2003, mentres que para o Xapón, a versión de PlayStation 2 (lanzado só en Europa e no Xapón) foi estreado en setembro de 2004. Foi proposta unha versión para Nintendo GameCube, pero acabou sendo cancelada. É a terceira entrega da serie de videoxogos Broken Sword, lanzado seis anos despois do anterior título, *The Smoking Mirror*. *The Sleeping Dragon* supuxo un avance cara aos gráficos 3D, e é o único xogo da serie que non emprega unha interface point and click. O xogador asume o papel de George Stobbart, un avogado de patentes estadounidense que voa até o Congo para escribir a patente para un científico que di ter atopado a fonte dunha enerxía ilimitada.

A idea orixe do xogo apareceu en 2000. Para facer que o xogo parecese un filme, Revolution contou cun asesor cinemático, Bob Keen, que se asegurou que o xogo mantivese as emocións e a atmosfera axeitadas en cada escena. Orixinalmente ía ter un estilo visual máis semellante ós debuxos animados, pero os desenvolvedores decidiron darlle un estilo máis semellante ó dos filmes animados xaponeses. Malia que os dous primeiros xogos de *Broken Sword* empregaban motores Virtual Theatre, *The Sleeping Dragon* foi construído con RenderWare. A música do xogo foi coposta por Ben McCullough, e Rolf Saxon volveu dar voz a George Stobbart.

O xogo recibiu críticas positivas, sendo loado pola súa historia, o seu humor, o seu aspecto cinematográfico e os seus gráficos. A música do xogo tamén foi loada. As críticas negativas centráronse no control da interface e nos crebacabezas repetitivos. Segundo Charles Cecil, o xogo vendeu uns poucos milleiros de copias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Manuscrito Voynich
* Orde do Temple
Festival de Türkvizyon 2017

O **Festival de Türkvizyon 2017** (en turco: Türkvizyon Şarkı Yarışması 2017) será a cuarta edición do Festival de Türkvizyon, que terá lugar en Astana, Kazakhstán, durante a EXPO 2017. Polo de agora vinte rexíons confirmaron a súa participación no concurso.

## Localización
En maio de 2016 foi anunciado por Subhane Isgenderova, a cabeza da delegación de Acerbaixán que Antalya ía acoller a sede da cuarta edición. Aínda así, o 11 de xullo de 2016, foi confirmado que as declaracións feitas por Isgenderova foi incorrecta, e a sede oficial será Istambul. Por mor dos atentados en Istambul e a situación na que está Turquía, a edición farase en Astana, Kazakhstán no verán de 2017.

## Formato
A diferenza da edición do 2015 que non tivo semi-finais polas retiradas dalgunhas repúblicas rusas polas malas relacións entre Rusia e Turquía, agardase que este ano volva o preceso de semi-finais.

## Participantes
## Notas
Nidhogg (videoxogo)

***Nidhogg*** é un videoxogo de loita para dous xogadores creado por Mark "Messhof" Essen. O seu motor de xogo é GameMaker: Studio. Os xogadores loitan con espadas nunha contorna pixelada. Gañou premio de deseño do Indiecade de 2013 e o premio Nuovo do Independent Games Festival de 2011. Foi lanzado para Microsoft Windows o 13 de xaneiro de 2014, e máis tarde foi adaptado para macOS, PlayStation 4 e PlayStation Vita. A crítica alabou a mecánica de xogo e o seu balance, mais considerou o modo un xogador como pouco satisfactorio.

miniatura|esquerda|Captura de pantalla do xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Hypsiglena unaocularus

***Hypsiglena unaocularus*** é unha especie de réptil da familia Colubridae, endémica das rochas da illa Clarión, no arquipélago de Revillagigedo, a 1&nbsp;100&nbsp;km da costa oeste de México. Mide entre 40 e 46&nbsp;cm de lonxitude. No 2013, foron encontrados dous espécimes, co cal se confirmou o achado de Beebe. As análises de ADN permitiron establecer que non se trata dunha subespecie de *H. ochrorhyncha* nin de *Hypsiglena torquata*, como se cría ata entón, senón dunha especie diferente e, a análise filoxenética determinou que o seu parente máis achegado é a cobra manchada da Illa Santa Catalina, *Hypsiglena catalinae*.

## Notas
Starsky & Hutch (videoxogo)

***Starsky & Hutch*** é un videoxogo de combate en vehículos baseado na serie de televisión homónima. O xogo foi lanzado para PlayStation 2, Xbox, Microsoft Windows, Game Boy Advance e GameCube. Unha secuela do xogo estaba en proceso de desenvolvemento e estaba anunciada para o 2004 pero foi cancelado antes do seu lanzamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Starsky & Hutch* en GameSpot
**Starsky & Hutch* en Giant Bomb
**Starsky & Hutch* en IMDb
Ducula bicolor

A ***Ducula bicolor*** é unha especie de pomba. Habita nas selvas, mangleirais e zonas húmidas do Sueste asiático, dende Myanmar e Tailandia até o sur de Xava e o leste de Filipinas e a Península de Doberai en Nova Guinea. Pódese atopar doadamente nas illas pequenas e nas rexións costeiras. É localmente común, e polo tanto está considerado de risco mínimo pola BirdLife International e a IUCN.

## Notas
Pierre-Simon Fournier

**Pierre-Simon Fournier**, chamado *le Jeune* (*o Novo*), nado en París o 15 de setembro de 1712 e finado na mesma cidade o 8 de outubro de 1768, foi un gravador e impresor francés.

## Publicacións 
* ''Traité historique et critique sur l'origine de l'imprimerie* (1763)
* *Manuel typographique utile aux gens de lettres* (2 volumes, 1764-1765)
* *Traité historique et critique sur l'origine et les progrès des caractères de fonte pour l'impression de la musique '' (1766)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía e obra de Fournier
Edmond About

miniatura|dereita|Retrato de Edmond About contra o ano 1858.
**Edmond François Valentin About**, nado o 14 de febreiro de 1828 en Dieuze (Moselle) e finado o 16 de xaneiro de 1885 en París, foi un escritor, xornalista e crítico de arte francés, membro da Academia Francesa.

## Obra 
* ''L'île d'Égin* (1854) 
* *La Grèce contemporaine* (1854)
* Tolla (1855)
* *Voyage à travers l'exposition des Beaux-arts* (1855)
* *Les Mariages de Paris* (1856)
* *Le Roi des montagnes* (1856)
* Guillery (1856)
* Germaine (1857)
* *Maître Pierre* (1857)
* *Nos artistes au salon de 1857* (1858) 
* *Trente et quarante* (1858)
* *Risette, ou les millions de la mansarde* (1859)
* *La nouvelle carte d'Europe* (1860)
* *La Prusse en 1860*  (1860)
* *Rome contemporaine*  (1860)
* *Un mariage de Paris* (1861)
* *Le capitaine Bitterlin* (1861)
* *Théatre impossible* (1861)
* *Lettres d'un bon jeune homme à sa cousine Madeleine* (1861)
* *Lettre à M. Keller* (1861)
* *La question roumaine* (1861)
* *Ces coquins d'agents de change *(1861)
* *Gaëtana* (1862)
* *Une vente au profit des pauvres* (1862)
* *L'homme à l'oreille cassée* (1862)
* *Le cas de M. Guérin* (1862)
* *O nariz dun notario* (1862).
* Madelon (1863)
* *Le progrès* (1864)
* *Causeries, 2 vol. : Les questions d'argent et La vieille roche* (1865-66)
* *Nos gens* (1866)
* *Salon de 1867* (1866)
* *Le Turco* (1866)
* *L'Înfame* (1867)
* *Salon de 1867* (1867)
* *A.B.C du travailleur* (1868) 
* *Les mariages de province* (1868)
* *Histoire anciennce* (1868)
* *Le Fellah* (1869)
* *L'éducation d'un prince* (1869)
* *Retiré des affaires* (1869)
* *Alsace* (1872)
* *Le roman d'un homme brave* (1880)
* *L'Assassin* (1882)
* *Le décaméron du salon de peinture pour 1881* (1882)
* *Quinze journées au le salon de peinture* (1883)
* *De Pontoise a Stambul* (1884)
* *Nouvelles et souvenirs* (1885)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no sitio web da *Académie française''.
Prológica

A compañía **Prológica Industria e Comércio de Microcomputadores Ltda.** foi unha influente empresa de microinformática brasileira que atinxiu o seu auxe a mediados da década de 1980, cando chegou a ser a terceira maior empresa informática do país.

## Historia 
A empresa foi fundada en 1976 por Geraldo Coen, Joseph Blumenfeld e Leonardo Bellonzi, e comercializaba inicialmente máquinas destinadas ó uso en tarefas de contabilidade. Posteriormente a empresa especializouse na produción de equipamentos de informática baseados nos ordenadores da liña TRS-80, da Radio Shack, so o nome xeral de *CP* (de Computador Persoal). Un dos seus maiores éxitos no campo profesional foi o microcomputador CP 500, compatíbel co TRS-80 Modelo III.

## Produtos 
; Computadores domésticos

* CP 200
* CP200 Modelo II
* CP 200S
* CP 300
* CP 400
* CP400 Modelo II

; Computadores profesionais

* CP 500
* CP500 D
* CP500 M80
* CP500 M80c
* CP500 Turbo
* Sistema 600
* Sistema 700
* Super Sistema 700
* Solution 16
* SP 16

; Periféricos

* CP450
* Impresora P 700
* Impresora P 500
* Impresora P 500S
* Impresora P 600
* Impresora P 720
* Impresora P 720XT
* Impresora Antares 400

;Produtos desenvolvidos por empresas irmás
* NE Z80
* NE-Z8000

## Notas
Academia Francesa

A **Academia Francesa** (en francés: ***Académie française***) é unha institución encargada de regular e perfeccionar a lingua francesa. Foi fundada en 1635 polo cardeal Richelieu, durante o reinado de Lois XIII de Francia, feito que a converte nunha das máis antigas institucións do país galo. Está composta por un total de corenta membros, que son elixidos polos seus iguais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Academia Francesa 
* Historia do Dicionario da Academia Francesa 
* Dicionario da Academia Francesa, novena edición
Pierre Lemaitre

miniatura|dereita|Lemaitre en 2013.
**Pierre Lemaitre**, nado en París o 19 de abril de 1951, é un escritor e guionista francés, gañador do premio Goncourt en 2013 pola súa novela *Au revoir là-haut*.

## Obra 
### Serie policial Verhoeven 
* *Travail soigné* (2006)
* *Alex* (2011)
* *Les Grands Moyens*, novela dixital por entregas en SmartNovel, 2011
* *Sacrifices*, Albin Michel, 2012
* *Rosy & John*, Le Livre de Poche Thrillers, 2013

### Outras novelas 
* *Robe de marié* (2009)
* *Cadres noirs*, Calmann-Lévy, 2010 
* *Au revoir là-haut* (2013)
* *Tres días e unha vida* (*Trois jours et une vie*) (2016)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obra de Lemaitre
Ishi

**Ishi**, nado c. 1861 e finado o 25 de marzo de 1916, foi o derradeiro membro dos yahi, un grupo do pobo yana que habitou no estado de California. Amplamente aclamado no seu tempo por ser o "derradeiro indio salvaxe" de América do Norte, Ishi viviu a meirande parte da súa vida sen contacto coa cultura moderna. Con 50 anos de idade, no ano 1911, apareceu preto de Lassen Peak tamén coñecido como ''Wa ganu p'a*, no condado de Sashta.

*Ishi* significa "home" na lingua yana. O antropólogo Alfred L. Kroeber deulle ese nome porque na cultura yahi, a tradición esixía que el non debía dicir o seu nome ou de calquera que xa morrera. Cando lle preguntaron polo seu nome, el respondeu: "Non teño ningún, porque non queda xente para chamarme," o que quería dicir que xa non había yahi para dicir o seu nome. Foi levado polos antropólogos até a Universidade de California, Berkeley, que o estudaron e o contrataron como asistente de investigación. Viviu os seus cinco anos restantes de vida nun edificio da universidade en San Francisco. En 1961, Theodora Kroeber, muller de Alfred Kroeber publicou *Ishi in Two Worlds*, un relato de Ishi a través da amizade co seu marido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos illados
### Bibliografía 
* 
* 
*
*
**Ishi's Brain: In Search of America's Last 'Wild' Indian'' Starn, Orin, Nova York: W.W. Norton, 2004. (ISBN 0-393-05133-1)
Alqatara Rugby Club Andalucía

O **Alqatara Rugby Club Andalucía** chamado **Helvetia Rugby** por motivos de patrocinio , foi un equipo español de rugby de Sevilla, fundada en 2014 por un convenio de colaboración entre o Club Amigos del Rugby e a Club Deportivo Mairena para competir na División de Honra B. O equipo quedou disolto en 2017 cando rematou o convenio de colaboración.

## Historia
Malia que o club foi fundado en 2014, a súa orixe está na unión de forzas do Club Amigos del Rugby e o Club Deportivo Mairena que en 2007 xuntaron os seus recursos e ós seus mellores xogadores para competir como un único equipo na segunda división do rugby nacional , mantendo a súa independenza a nivel rexional e de categorías inferiores.  Ese único equipo xa tiña entón o patrocinio de Helvetia e como tal foi coñecido. En 2014 o Alqatara foi rexistrado como novo club na Federación Andaluza de Rugby, recibindo a licenza para competir na División de Honra B que foi cedida por parte do Club Amigos del Rugby, e rexistrando tanto ó C.A.R. como ó C.D. Mairena como equipo filiais.

En 2016 o Club de Rugby San Jerónimo, tamén da capital andaluza, pasou a ser o terceiro club filial do Alqatara. Ata 2017 cando rematou a colaboración entre os clubs fundadores. 

## Referencias 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial 
* Páxina web oficial do CD Mairena 

### Outros artigos
* Club Amigos del Rugby
* Club Deportivo Mairena
* División de Honra B
Speed folk

***Speed folk*** é o primeiro álbum de estudio do grupo galego de speed folk Cuchufellos. Foi publicado en 2005.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Joan Cornellà

**Joan Cornellà Vázquez**, nado en Barcelona o 11 de xaneiro de 1981, é un ilustrador e autor de banda deseñada catalán. As súas viñetas caracterízanse por ser unha mestura entre surrealismo e humor negro. Gañou recoñecemento a través da difusión das súas obras por Facebook.

É defensor da ilimitación da liberdade de expresión.

As súas historietas seguen o mesmo esquema de seis viñetas mudas. Ademais, nunca trata temas locais ou relacionados cun país concreto.

Máis tarde empezaría a colaborar coa revista *El Jueves* realizando historietas para a sección de actualidade. No 2012, aparece *Fracasa mejor*, unha selección das historietas en branco e negro realizadas durante os tres anos anteriores. Gran parte do material é inédito, aínda que tamén contén material publicado en *El Jueves* e diversos fanzines.

No 2013, publica *Mox Nox*, unha recompilación de historietas mudas dunha soa páxina e autoconclusivas, cuxo contido está considerado humor negro e absurdo.

## Obra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Hjalmar Söderberg

**Hjalmar Söderberg**, nado o 2 de xullo de 1869 en Estocolmo e finado o 14 de outubro de 1941 en Copenhaguen, foi un escritor sueco de *fin de siècle*. É un dos autores suecos máis lidos e populares no século XX. O seu estilo é claro e conciso, cun fondo irónico e melancólico.

## Obra 
* *Förvillelser* (1895)
* *Historietter* (1898)
* *Martin Bircks ungdom* (1901)
* *Främlingarne* (1903)
* *O doutor Glas* *(Doktor Glas,* 1905)
* *Gertrud* (1906)
* *Det mörknar över vägen* (1907)
* *Valda sidor* (1908)
* *Hjärtats oro* (1909)
* *O xogo serio* (*Den allvarsamma leken*, 1912)
* *Aftonstjärnan* (1912)
* *Den talangfulla draken* (1913)
* *Jahves eld* (1918)
* *Ödestimmen* (1922)
* *Jesus Barabbas. Ur löjtnant Jägerstams memoarer* (1928)
* *Resan till Rom* (1929)
* *Den förvandlade Messias* (1932)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre o autor.