open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
William Ernest Henley

**William Ernest Henley**, nado en Gloucester o 23 de agosto de 1849 e finado en Woking o 11 de xullo de 1903, foi un poeta inglés.

## Traxectoria 
Foi o máis vello de seis irmáns, cinco rapaces e unha rapaza. O seu pai, Willian, foi libreiro e morreu no 1868. A súa nai, Mary Morgan, foi descendente do poeta e crítico Joseph Warton. Dende 1861 ata 1867 Henley foi alumno na Crypt Grammar School (fundada en 1539). Á idade de 12 anos, Henley sufriu tuberculose o que finalmente resultou na amputación da súa perna esquerda.

En 1867 Henley pasou a Oxford Local Schools Examinations e enseguida trasladouse a Londres onde intentou establecerse como xornalista. Con todo, o seu traballo durante os seguintes oito anos foi interrompido por longos períodos no hospital por causa de que o seu pé esquerdo tamén estaba enfermo. Diagnosticaron que a única forma de salvar a súa vida era amputando, poñéndose baixo os coidados do cirurxián pioneiro Joseph Lister (1827-1912) na Enfermería de Edimburgo. Despois de tres anos no hospital (1873-75), Henley foi dado de alta. O tratamento de Lister non foi completamente efectivo mais permiteulle a Henley levar unha vida relativamente normal durante os seguintes 30 anos. O seu amigo Robert Louis Stevenson baseou en Henley a personaxe de Long John Silver na obra *A illa do Tesouro*.

Despois da súa recuperación gañou a vida con publicacións. En 1889 fíxose editor do *Scots Observer*, un xornal de Edimburgo na liña do vello *Saturday Review* mais inspirado en cada parágrafo pola personalidade de Henley. En 1891 foi transferido ó *National Observer* en Londres no cal foi editor xefe ata o 1893.

Henley morreu á idade de 53 anos e foi soterrado en Cockayne Hatley igual que a súa filla. Máis adiante soterraron a súa muller no mesmo sitio.

## Obra 
O seu traballo mellor lembrado é o poema "Invictus", escrito no 1875. Dise que foi escrito para mostra-la súa resistencia fronte á amputación do seu pé.

No 1890, Henley publicou Views and Reviews, un volume cheo de notables críticas. En 1892, publicou un segundo volume de poesía , chamado despois do primeiro poema, "Canción da Espada", mais rebautizado como "London Voluntaries" despois da segunda edición (1893). No 1892, Henley publicou, xunto a Stevenson, tres obras de teatro: "Beau Austin" (1884), "Deacon Brodie" (1880) e "Admiral Guinea" (1884). O poema de Henley, "Macaire", foi publicado nun volume xunto ás outras obras de teatro. "Deacon Brodie" foi producido en Edimburgo en 1884 e máis tarde en Londres.

O poema de Henley, "Pro Rege Nostro", fíxose popular durante a primeira guerra mundial polo seu verso patriótico o cal contén o seguinte refrán:

:"What have I done for you, England, my England?
: What is there I would not do, England my own?"
Miguel Ángel Blanco

**Miguel Ángel Blanco Garrido**, nado en Ermua (Biscaia), o 13 de maio de 1968 e finado en Lasarte o 13 de xullo de 1997, foi un político do PP secuestrado e asasinado por ETA.

## Traxectoria 
Fillo de galegos de Xunqueira de Espadanedo e A Merca, licenciouse en Económicas na Universidade do País Vasco. En 1995 afiliouse a Nuevas Generaciones, as mocidades do Partido Popular. Nas eleccións municipais dese ano presentouse nas listas do seu partido no concello de Ermua, e saíu elixido concelleiro.

Blanco foi secuestrado por ETA ás catro da tarde do xoves 10 de xullo de 1997. A pesar das diversas manifestacións que se produciron en España para pedir a súa liberación, a tarde do sábado 12 de xullo, dous días despois, apareceu nun monte con dúas feridas por arma de fogo na cabeza. Faleceu horas despois, na madrugada do 13 de xullo.

Logo da súa morte acuñouse o termo Espírito de Ermua e creouse nese mesmo ano a Fundación Miguel Angel Blanco, presidida pola irmá e promovida por Radio Televisión Española, que doou para a súa creación os ingresos obtidos nun programa de homenaxe.

## Xuízo 
O 30 de xuño de 2006 foron condenados Francisco Javier García Gaztelu (alias *Txapote*) e a súa parella Irantzu Gallastegui (alias *Amaia*) a 50 anos de prisión polo secuestro e asasinato.

## Notas
Ulysses Guimarães

**Ulysses Silveira Guimarães**, nado en Rio Claro o 6 de outubro de 1916 e finado en Angra dos Reis o 12 de outubro de 1992, foi un político brasileiro.

## Traxectoria
Era membro do Partido do Movimento Democrático Brasileiro e foi presidente da Asemblea Nacional Constituínte brasileira, en 1986.
Swimmy

é o sinxelo número 32 do grupo xaponés de J-Pop Every Little Thing, lanzado ó mercado o 30 de agosto do ano 2006 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura. O sinxelo alcanzaría a décimo sexta posición nas listas de Oricon.

## Lista de temas
## Posición nas listas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*[https://web.archive.org/web/20080316134203/http://avexnet.jp/item/every/disc/product/AVCD-31122.html ] información en *Avex Network* .
Kirameki Hour

é o single número 33 do grupo xaponés de J-Pop chamado Every Little Thing, lanzado ó mercado o 8 de agosto do ano 2007 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura. O single alcanzaría a décimo cuarta posición nas listas de Oricon.

## Lista de temas 
## Posición nas listas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  [https://web.archive.org/web/20080410151806/http://avexnet.jp/item/every/disc/product/AVCD-31251.html ] información en Avex Network.
4 Andromedae

**4 Andromedae** é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é 5,30.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Image 4 Andromedae
1st Anniversary

***1st Anniversary*** é o primeiro álbum do grupo xaponés de J-Pop chamado Melon Kinenbi, lanzado o 12 de marzo do ano 2003 baixo o selo zetima e producido por Tsunku. O álbum contén os seus oito primeiros singles, todos lanzados no seu primeiro ano en funcionamento.

## Lista de temas
The Nimaime

é o segundo álbum do grupo xaponés de J-Pop chamado Melon Kinenbi, lanzado o 1 de decembro do ano 2004 baixo o selo zetima e producido por Tsunku. O álbum contén cinco dos seus singles.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  *The Nimaime* información en up-front works.
7 Andromedae

**7 Andromedae** é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é de 4,54.

## Notas
Arteria renal

A **arteria renal** é a arteria que vasculariza practicamente todo o ril. A excepción serán algunhas áreas da cápsula. É un ramo colateral da aorta. A maior parte do sangue que leva vai ser limpada polo sistema renal. Unha pequena parte serve para abastecer o tecido do ril e outras estruturas do aparello urinario.

## Asimetrías das arterias renais
*A arteria renal esquerda: Acostuma ser menor cá dereita e vai por detrás da vea renal. Por diante crúzaselle a arteria mesentérica inferior e por detrás ten o páncreas.
*A arteria renal dereita: Adoita viaxar por debaixo da vea renal dereita. Relaciónase coa porción descendente do duodeno.

## Ramos terminais
As arterias renais penetran no ril polo bordo interno (hilo renal) e unha vez alí divídense:

* Plexo renal anterior: Vasculariza os lóbulos anteriores e a parte anterior dos lóbulos posteriores.
* Plexo renal posterior: Vasculariza a parte posterior dos lóbulos posteriores.

Cada plexo dará unha serie de arterias máis pequenas:
arterias interlobares - arterias interlobulillares - arterias glomerulares - arterias aferentes do glomérulo - arterias eferentes do glomérulo - vasos rectos.
Abaltzisketa

**Abaltzisketa** é un concello da provincia de Guipúscoa (País Vasco), que conta cunha extensión de 11,18&nbsp;km²; e unha poboación de 304 habitantes (2007). Atópase na parte suroriental de Guipúscoa, dentro da comarca de Tolosaldea. Abaltzisketa sitúase nos contrafortes da Serra de Aralar, nas faldras do monte Txindoki (1318m), que ademais marca o punto máis elevado do municipio.

A parte meridional do termo municipal está incluída dentro do Parque Natural de Aralar.

Trátase dunha localidade eminentemente rural. Existen 65 explotacións agrícolas e gandeiras censadas no municipio.

A lingua de uso común no territorio é o vasco, que domina case toda a poboación do municipio.

dereita|miniatura|Vista de Abaltzisketa.
## Patrimonio
Resalta no concello a súa casa consistorial, de típico estilo vasco, situada na praza canda á igrexa parroquial de San Xoán Bautista. A igrexa en si é do século XVI, aínda que mantén a portada románica de transición do século XIII. Posúe unha torre-campanario, na que destaca unha das súas campás datada en 1493 e realizada na mesma localidade.
Entre os casaríos dispersos polo termo municipal é recoñecido o Casarío Nahera-Haundi, exemplo de antiga construción vasca. Está no lugar de Sasiain.

O máis coñecido deste municipio é a paraxe de Larraitz, un barrio de casaríos dispersos. Nesta campa, enclavada ao mesmo pé do monte Txindoki, atópase a Ermida de Nosa Señora dos Remedios de Larraitz.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Abaltzisketa

### Ligazóns externas
Getúlio Vargas

**Getúlio Dornelles Vargas**, nado en São Borja, Río Grande do Sur, o 19 de abril de 1882 e finado en Río de Xaneiro o 24 de agosto de 1954, foi un político brasileiro, líder civil da Revolución de 1930, que puxo fin á República Vella depondo seu 13º e derradeiro presidente Washington Luís.

## Traxectoria 
Getúlio Vargas foi por dúas veces presidente da república. Na primeira vez, de 1930 a 1945, goberno o Brasil en tres fases distintas: de 1930 a 1934, no goberno provisório; de 1934 a 1937, o goberno constitucional, electo polo Congreso Nacional e de 1937 a 1945, no Estado Novo. Na segunda vez, de 1951 a 1954, goberno o Brasil como presidente electo por voto directo.

Getúlio era chamado polos simpatizantes "*pai dos pobres*" (título tirado do libro de Xob 29,16), e, por persoas próximas, de "Doutor Getúlio". A súa doutrina e o seu estilo político foron denominado de *getulismo* ou *varguismo*. Os seus seguidores, ata hoxe existentes, son denominado *getulistas*.

Suicidouse, en 1954, cun tiro no corazón, no seu cuarto, no Palacio do Catete, na cidade do Río de Xaneiro, entón capital federal. Getúlio Vargas foi o máis controvertido político brasileiro do século XX. A súa influencia chega ata hoxe. A súa herdanza política é invocada por polo menos dous partidos políticos actuais: o Partido Democrático Traballista (PDT) e o Partido Traballista Brasileiro (PTB).

## Véxase tamén 
* Getúlio
Carbonato de calcio

O **carbonato de calcio** é un composto químico, de fórmula CaCO3. É unha substancia moi abundante na natureza, formando rochas, como compoñente principal, en todas partes do mundo, e é o principal compoñente de cunchas e esqueletos de moitos organismos (p.ex. moluscos, corais) ou das cascas de ovo. É a causa principal da auga dura. En medicina utilízase habitualmente como suplemento de calcio, como antiácido e axente adsorbente. É fundamental na produción de vidro e cemento, entre outros produtos.

É compoñente dos seguintes minerais e rochas:

* Calcita
* Aragonita
* Calcaria
* Travertino
* Mármore

## Propiedades químicas 
O carbonato cálcico comparte as propiedades típicas doutros carbonatos, notablemente:
* Este reacciona con ácidos fortes, desprendendo dióxido de carbono:
CaCO3(s) + 2 HCl(aq) → CaCl2(aq) + CO2(g) + H2O(l)
* Desprende dióxido de carbono por calor (por encima de 840&nbsp;°C no caso de CaCO3), para formar óxido de calcio, comunmente chamado cal vivo: 
CaCO3 → CaO + CO2
* O carbonato cálico que reacciona con auga que está saturada con dióxido de carbono forma bicarbonato cálcico:
:CaCO3 + CO2 + H2O → Ca(HCO3)2

Esta reacción é importante na erosión das rochas carbonáticas, formando cavernas e xerando auga dura nesas rexións.

## Presenza nos organismos vivos 
O carbonato cálcico é compoñente principal de moitas estruturas presentes en organismos vivos. Algúns exemplos son:

* Reino Protista
** En algas como *Padina pavonica*
* Reino Metazoo
** Nas cascas de ovo de réptiles e aves

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instituto Nacional de Seguridade e Hixiene no Traballo de España: Ficha internacional de seguridade química do carbonato cálcico
O Cal

O topónimo **O Cal** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cal**, lugar da parroquia de Fanoi, no concello de Abadín;
***O Cal**, lugar da parroquia de Limiñón, no concello de Abegondo;
***O Cal**, lugar da parroquia de Aranga, no concello de Aranga;
***O Cal**, lugar da parroquia de Rúa, no concello de Cervo;
***O Cal**, lugar da parroquia de Limodre, no concello de Fene;
***O Cal**, lugar da parroquia de Maniños, no concello de Fene;
***O Cal**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Guitiriz;
***O Cal**, lugar da parroquia de Trasparga, no concello de Guitiriz;
***O Cal**, lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***O Cal**, lugar da parroquia das Grañas do Sor, no concello de Mañón.
***O Cal**, lugar da parroquia de Muras, no concello de Muras;
***O Cal**, lugar da parroquia do Viveiró, no concello de Muras;
***O Cal**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***O Cal**, lugar da parroquia de Barbos, no concello de Ortigueira;
***O Cal**, lugar da parroquia de Céltigos, no concello de Ortigueira;
***O Cal**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***O Cal**, lugar da parroquia de Miñotos, no concello de Ourol;
***O Cal**, lugar da parroquia de Dordaño, no concello de Oza-Cesuras;
***O Cal**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Oza-Cesuras;
***O Cal**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de San Sadurniño;
***O Cal**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte, no concello de San Sadurniño;
***O Cal**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***O Cal**, lugar da parroquia de Tardade, no concello de Vilalba;
***O Cal**, lugar da parroquia de Chavín, no concello de Viveiro;
***O Cal da Abeleira**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***O Cal de Samede**, lugar da parroquia de Ambroa, no concello de Irixoa;
***O Cal do Espiño**, lugar da parroquia do Alto de Xestoso, no concello de Monfero;
***O Cal do Rego**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***O Cal do Vilar**, lugar da parroquia do Alto de Xestoso, no concello de Monfero.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Cuíña, Mariz, Guitiriz

**A Cuíña** é un lugar da parroquia de Mariz no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 19 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 10 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 21 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mariz 
### Parroquias de Guitiriz
Barbalimpia

**Barbalimpia** é unha pequena pedanía da provincia de Cuenca, dentro do termo municipal de Villar de Olalla.

## Xeografía 
A pedanía localízase no centro dun val, na Alcarria conquense.

## Poboación 
Ó largo do ano, de forma permanente, conta con 4 habitantes . No verán, na época de vacacións, chega ós 200 habitantes.

## Clima 
Clima continental mediterráneo interior. No verán as temperaturas son baixas pola noite e moderadas durante o día. No inverno, as temperaturas son moi baixas.

## Cultura 
Un dos monumentos históricos máis destacados é o pío romano e a reconstruída igrexa baixo a advocación da Virxe da Asunción.
Jesús Tuson

**Jesús Tuson Valls**, nado en Valencia en 1939 e finado en Barcelona o 5 de agosto de 2017, foi un lingüista, catedrático da Facultade de Filoloxía e profesor de lingüística na Universidade de Barcelona.

## Obra 
* *Lingüística: una introducción al estudio del lenguaje* (1984);
* *El luxe del llenguatge* (1986);
* *Mal de linguas* (*Mal de llengües*, 1988; editado en galego por Edicións Positivas en 1990); ISBN 978-84-87783-00-7
* *L’escriptura* (1996);
* *Històries naturals de la paraula* (1998);
* *¿Com és que ens entenem?* (1999);
* *Una imatge no val més que mil paraules* (2001);
* *Patrimoni Natural* (2004);
* *Això és (i no és) Allò* (2008).

## Notas
Músculo tensor da fascia lata

O **músculo tensor da fascia lata** é un músculo do membro inferior dos mamíferos. A súa función é a de flexionar a coxa sobre a pelve e estender a perna sobre a coxa.

## Insercións 
* **Craniais**: espiña ilíaca anterosuperior.
* **Caudais**: tubérculo de Gerdy da tibia

## Innervación e vascularización 
* **Innervación**: nervio glúteo superior.
* **Vascularización**: arteria glútea superior e arteria circunflexa anterior.

## Funcións 
* Flexiona a coxa sobre a pelve.
* Extensión da perna sobre coxa.
* Tensa a *fascia lata*.
Epífise

:*Para a glándula endócrina tamén chamada epífise ver glándula pineal.*
miniatura|250px|Partes dun óso longo.
**Epífise** é o nome que designa cada un dos extremos dun óso longo. É a zona en que se sitúan as articulacións. A epífise acostuma ser máis ancha que a porción central do óso, ou diáfise.

## Descrición 
A epífise está formada por óso esponxoso no centro e por unha capa delgada de óso compacto na súa periferia, e encóntrase separada da parte central do óso por unha rexión chamada metáfise, que é onde se encontra a cartilaxe de crecemento.

Está cuberta na súa parte externa polo periósteo e na súa parte interna encóntrase a medula ósea vermella que é onde se forman os glóbulos vermellos e outras células sanguíneas. Na zona que forma a articulación recóbrea un tecido cartilaxinoso que se chama cartilaxe articular.

Os principais ósos que posúen epífise son os ósos longos das extremidades. No ser humano teñen epífise o fémur, a tibia, o peroné, os metatarsianos e as falanxes nas extremidades inferiores, e o úmero, o cúbito, o radio, os metacarpianos e as falanxes nas extremidades superiores.

Os ósos longos das extremidades teñen dúas epífises, a que está máis próxima á raíz do membro chámase epífise proximal e a que está máis afastada chámase epífise distal.

## Outros significados 
O termo **epífise** pode tamén facer referencia a unha glándula situada no interior do cranio, que se coñece máis comunmente como glándula pineal.

## Termos relacionados 
* Epifisario: relativo á epífise, por exemplo unha fractura epifisaria.
* Epifisite: inflamación da epífise.
* Epifisiolise: separación anormal da epífise do resto do óso.
* Displasia epifisaria múltiple: é unha enfermidade de orixe xenética que afecta ao crecemento do óso.

## Notas
Astrágalo

miniatura|Astrágalo dun pé humano, en azul
O **astrágalo** é un óso humano e doutras especies de vertebrados, o óso superior da fila proximal do tarso. Presenta seis caras, das que só unha non é articular. Ten tres zonas diferenciadas, unha cabeza, un pescozo (máis estreito) e un corpo (a parte máis posterior e máis grosa).

## Estrutura do óso 
* **Cara superior**: presenta un saínte óseo, unha tróclea, que forma parte da articulación do nocello.
* **Cara inferior**: artéllase co calcáneo, unha dobre artrodia morfolóxica e trocoide funcional.
* **Cara posterior**: a única non articular das seis. Presenta unha canle para o músculo flexor largo do I dedo.
* **Cara anterior**: artéllase coa cara posterior do escafoide. 
* **Cara externa**: hai nela un tubérculo que presta inserción ó ligamento lateral externo. Artéllase co maleolo peroneo.
* **Cara interna**: presta inserción ó ligamento lateral interno do nocello. Artéllase coa epífise inferior da tibia.

## Sociedade e cultura 
Os dados creáronse orixinariamente do astrágalo de animais con pezuños, normalmente con forma de tetraedro. Hai lugares, como en Mongolia, onde aínda se usan para xogos e adiviñación, onde cada parte se relacionan cun significado simbólico.

## Outros animais 
O astrágalo procede aparentemente da fusión de tres ósos independentes nos anfibios primitivos: o *tibiale*, que se articulaba coa tibia, o *intermedium*, entre os extremos da tibia e o peroné e o cuarto *centrale*, situado no medio do tarso. Estes ósos aínda están parcialmente separados nos anfibios modernos, polo que non teñen verdadeiramente un astrágalo. O astrágalo configúrase como un artello moito máis flexible nos mamíferos ca nos réptiles. O seu máximo desenvolvemento acádase nos artiodáctilos, nos que a superficie distal do óso ten un pequeno saínte que lle confire unha maior liberdade de movemento ó pé e incrementa a velocidade ó correr.

## Articulacións do óso 
## Notas
Pituitaria

Co nome de **pituitaria** desígnase:
* a mucosa pituitaria, mucosa que recobre as fosas nasais, de función olfactiva.
* a glándula hipófise.
11 Andromedae

**11&nbsp;Andromedae** (**11&nbsp;And**) é unha estrela xigante do tipo espectral K na constelación de Andrómeda.

## Notas
Ion Creangă

**Ion Creangă**, nado o 1 de marzo de 1837 en Humuleşti e finado o 31 de decembro de 1889 en Iaşi, foi un escritor romanés.

## Primeiros anos 
Creangă naceu nas faldras dos Cárpatos orientais, no norte do Principado de Moldova, era o primeiro de oito irmáns dunha familia labrega. Comezou a súa educación na súa localidade natal co crego local, estudou brevemente en Broşteni antes de volver a casa e matricularse na escola da veciña Târgu Neamţ. Despois dun ano no seminario de Fălticeni, Creangă marchou a Iaşi, a capital moldova, onde continuou a súa preparación para o sacerdocio no seminario teolóxico do mosteiro de Socola.

## Diácono e profesor 
Creangă converteuse en diácono tras completar os seus estudos en Socola en 1858 e casar coa filla dun sacerdote en Iaşi. Continuou a súa educación en 1864, estudando maxisterio nunha escola preparatoria onde contou con Titu Maiorescu como profesor. Deu clases como profesor substituto e colaborou na escrita de libros de textos para primaria. En conflito cos seus superiores foi suspendido como diácono e como profesor, para o seu sustento abriu unha tenda de tabaco.

## Últimos anos e carreira literaria 
[miniatura|200px|Tumba de Creangă en [Iaşi]]
Coa axuda de Maiorescu, Creangă conseguiu a rehabilitación en 1874. Ó ano seguinte coñeceu a Mihai Eminescu, un poeta novo que entón traballaba como inspector de escola. Eminescu instou a Creangă a recoller as historias que frecuentemente contaba oralmente e a entrar na sociedade literaria Junimea. Entre 1875 e 1883, debido a problemas de saúde, Creangă escribiu a totalidade dos seus libros. *Amintiri din copilărie*, as súas memorias de infancia está considerada a súa obra mestra, outras historias famosas son *Moş Ion Roată şi Unirea*, *Dănilă Prepeleac*, *Povestea porcului*, *Fata babei şi fata moşului* e *Ivan Turbincă*. Retirouse do ensino en 1887 e morreu dous anos despois por un ataque de epilepsia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Son da obra *Amintiri din copilărie*
12 Andromedae

**12 Andromedae** é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é de 5,77.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Image 12 Andromedae
1st Cho Berryz

***1st Cho Berryz*** é o primeiro álbum do grupo xaponés de J-Pop chamado Berryz Kobo, lanzado ó mercado o 7 de xullo do ano 2004 baixo o selo Piccolo Town e producido por Tsunku.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  "1st Chō Berryz" información en Up-Front Works
William Beckford

**William Thomas Beckford**, nado o 1 de outubro de 1760 e finado o 2 de maio de 1844, foi un novelista, crítico de arte e político inglés. Foi membro do Parlamento de 1784 ata 1790 por Wells, e por Hindon de 1790 ata 1795 e de novo entre 1806 e 1820.

## Traxectoria 
[miniatura|Fonthill Abbey deseñada para William Beckford polo arquitecto [James Wyatt]]
Beckford naceu na mansión familiar en Soho Square 22. Cando tiña dez anos herdou unha importante fortuna do seu pai William Beckford que consistía nun millón de libras en metálico, terras en Fonthill en Wiltshire e varias plantacións de azucre en Xamaica. Esta seguridade económica permitiulle desenvolver o seu interese na arte e na arquitectura, así como tamén escribir, mesmo recibiu clases de Wolfgang Amadeus Mozart.

En 1783 casou con filla do conde de Aboyne, Margaret Gordon, aínda que Beckford era bisexual e tras ser acusado de seducir a William Courtenay, fillo do conde de Devon, tivo que se exiliar acompañado da súa dona. En 1786 publicou a súa obra máis coñecida, a novela gótica *Vathek* (1786), escrita orixinalmente en francés uns anos antes. Os seus outros escritos máis coñecidos son *Memoirs of Extraordinary Painters* (1780), unha obra satírica, e *Letters from Italy with Sketches of Spain and Portugal* (1835), un libro de viaxes. En 1793 visitou Portugal, vivindo alí durante un tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Beckfordiana: The William Beckford Website
* O seu obituario, *Bath and Cheltenham Gazette*, p.&nbsp;3
* Edición online de *Vathek*
* *A Visit to Fonthill*
Ulla-Maija Forsberg

**Ulla-Maija Forsberg**, nada en Kulonen o 2 de agosto de 1960, é unha filóloga finesa.

## Traxectoria 
Ulla-Maija Forsberg é profesora do departamento de estudos ugrofineses da Universidade de Helsinqui desde 1998, presidenta da Suomalais-Ugrilainen Seura (Sociedade Ugrofinesa). As súas investigacións céntranse no vocabulario e a etimoloxía do finés e do resto das linguas ugrofinesas, foi a editora xefe do Suomen sanojen alkuperä, o dicionario etimolóxico da lingua finesa, e é unha das principais expertas das linguas obi-ugras, tamén publicou un libro sobre a historia da lingua húngara. En 2007 foi elixida decana da facultade de Humanística da Universidade de Helsinqui.

## Obra 
* Ulla-Maija Kulonen (toim.): *Suomen sanojen alkuperä*. Helsinqui: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1992–2000.
* Ulla-Maija Kulonen: *Sanojen alkuperä ja sen selittäminen. Etymologista leksikografiaa*. Helsinqui: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1996. ISBN 951-717-923-5.
* Ulla-Maija Kulonen & Irja Seurujärvi-Kari (toim.): *Essays on Indigenous Identity and Rights*. Helsinqui: Yliopistopaino, 1996.
* Ulla-Maija Kulonen, Juha Pentikäinen & Irja Seurujärvi-Kari (toim.): *Johdatus saamentutkimukseen*. Helsinqui: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1994. ISBN 951-717-792-5.
* Ulla-Maija Kulonen (toim.) & Mikko Korhonen: *Kielen synty*. Porvoo: WSOY, 1993. ISBN 951-0-18519-1.
* Ulla-Maija Kulonen: *Johdatus unkarin kielen historiaan*. Helsinqui: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1993. ISBN 951-717-759-3.
* Ulla-Maija Kulonen: *The Passive in Ob-Ugrian*. Helsinqui: Suomalais-Ugrilainen Seura, 1989. ISBN 951-9403-28-0.
Special! Best Mini ～2.5 Maime no Kare～

é o terceiro álbum do grupo xaponés de J-Pop chamado Berryz Kobo, lanzado ó mercado o 7 de decembro do ano 2005 baixo o selo Piccolo Town e producido por Tsunku. É o terceiro lanzamento realizado pola banda en catro semanas, sendo os dous anteriores o álbum "Dai 2 Seichouki" e o décimo single "Gag 100kaibun Aishite Kudasai". O álbum contén cinco cancións lanzadas previamente nalgún dos single publicados, tendo unicamente unha canción exclusiva do álbum, a chamada "*Arigatou! Tomodachi*". Maiha Ishimura, un dos membros que formou a banda aparece pero non se lle menciona nos créditos das cancións.

## Lista de temas
Beckford

**Beckford** é un topónimo inglés; pode referirse a:

***Beckford**, localidade de Worcestershire;

Amais, como apelido pode referirse a;

***Allison Beckford**, deportista xamaicano;
***Chris Beckford-Tseu**, xogador de hóckey xeo canadense;
***Darren Beckford**, futbolista inglés;
***James Beckford**, atleta xamaicano;
***Jason Beckford**, futbolista inglés;
***Jermaine Beckford**, futbolista inglés;
***Peter Beckford**, gobernador xamaicano;
***Reginald Beckford**, deportista panameño;
***Robert Beckford**, teólogo e cineasta inglés;
***Roxanne Beckford**, actriz xamaicana;
***Tyson Beckford**, actor estadounidense;
***William Beckford**, político inglés;
***William Beckford of Somerley**, escritor xamaicano;
***William Beckford**, político e escritor inglés.
10 Andromedae

**10&nbsp;Andromedae** (**10&nbsp;And**) é unha estrela xigante do tipo M dentro da constelación de Andrómeda.

## Notas
Clase tornado

|}
miniatura|200 px|*Tornado Catamarã*
O **tornado** é un catamarán de clase olímpica con dous tripulantes.

## Características 
Tipicamente o Tornado voa sobre un dos seus dous cascos; a tripulación debe balancear o veleiro co seu propio peso e controlar a navegación. Cun só casco na auga a resistencia redúcese significativamente. O tornado tamén ten un mastro rotatorio e axustable, que non só mellora moito a aerodinámica, senón que permite mellorar o control. Para altas velocidades e ventos fortes requírese habitualmente unha vela plana.

Estimase que o tornado é capaz de alcanzar velocidades de arredor dos 30 nós (56&nbsp;km/h), e 18 nós (33&nbsp;km/h) contra o vento.

## Historia 
Foi deseñado en 1967 por Rodney March, de Brightlingsea, Inglaterra, coa axuda de Terry Pierce e de Reg White, especialmente co fin de que se convertese no catamarán olímpico. Nos concursos desprazou facilmente as outras opcións. Para un mellor comportamento o tornado foi modificado en 2000, cun novo "sail-plan" que incluíu un spinnaker e un spinnaker bomba, ademais de aumentar a área das velas existentes. Agregouse un trapecio adicional, e o foque fíxose autoencartable.

O tornado está incluído no programa dos Xogos Olímpicos de vela dende 1976, pero será excluído a partir dos Xogos de 2012.

## O tornado e Galicia 
Os galegos Antón Paz e Fernando Echavarri son os actuais campións olímpicos despois de acadaren a medalla de ouro nos Xogos de Beixín

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da International Tornado Association, con información sobre historia da embarcación, requirimentos técnicos etc.
Frank Jensen

**Frank Jensen**, nado en Ulsted o 28 de maio do 1961, é un político danés, membro do Partido Socialdemócrata.

## Traxectoria 
Foi Ministro de Investigación dende o 27 de setembro do 1994 ata o 30 de decembro de 1996 no segundo gabinete de ministros de Poul Nyrup Rasmussen, e Ministro de Xustiza dende esa data ata o 27 de novembro do 2001, no terceiro e cuarto gabinete.

Despois da renuncia de Mogens Lykketoft á fronte dos Socialdemócratas, despois de perder as eleccións parlamentarias do 2005, Jensen e Helle Thorning-Schmidt foron os dous candidatos do partido para sucedelo. Os membros do partido celebraron eleccións primarias o 12 de abril do 2005, escollendo a Thorning-Schmidt cun 53 % dos votos, fronte ó 47 % de Jensen.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* CV no Parlamento de Dinamarca (en inglés)
The Crybaby

***The Crybaby*** é un álbum de The Melvins, editado o 7 de febreiro do 2000 a través do selo Ipecac Recordings. Este álbum é parte da triloxía completada por *The Maggot* e *The Bootlicker*.

## Listaxe de cancións
#"Smells Like Teen Spirit" (Cobain, Grohl, Novoselic) – 5:01
#"Blockbuster" (Jesus Lizard) – 3:09
#"Ramblin' Man" (Williams) – 3:14
#"G.I. Joe" (Patton/Rutmanis) – 3:59
#"Mine Is No Disgrace" (Osborne/Thirwell) – 8:21
#"Spineless" (Sanko) – 4:01
#"Divorced" (Crover/Melvins) – 14:42
#"Dry Drunk" (Osborne/Yow) – 4:03
##"Dry Drunk (Part I)" (Osborne/Yow)
##"Interlude" (Godzik Pink)
##"Dry Drunk (Part II)" (Osborne/Yow)
#"Okie From Muskogee" (Haggard) – 2:10
#"The Man with the Laughing Hand Is Dead" (Osborne/Blood) – 11:26
#"Moon Pie" (Osborne/Sharp) – 12:44
Desembocadura

miniatura|O delta de Sundarbans, dos ríos Brahmaputra e Ganga.

A **desembocadura** ou **foz** é aquela parte do curso da auga dun río onde verte o seu contido ao mar ou a un lago, orixinando diversos fenómenos xeolóxicos como deltas ou rías.

Unha desembocadura tamén define o fenómeno de confluencia, lugar onde se xuntan varios ríos, ou glaciares.
Gluey Porch Treatments

***Gluey Porch Treatments*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense The Melvins, editado en 1987 a través do selo Alchemy Records. A edición orixinal foi realizada unicamente en vinilo. A disco foi posteriormente reedditado en casete co EP *Six Songs* a través de Boner Records e aparece como material extra na versión en CD do *Ozma*. Os temas do 18 ao 29, procedentes dunha demo gravada nun radiocasete, só poden atoparse na reedición de 1999 de Ipecac Recordings.

"Steve Instant Newman" e "As Was Is" son versións actualizadas de "Disinvite" e "Easy As It Was" respectivamente, que poden ser escoitadas no EP *Six Songs*.

"Leeech" era orixinalmente unha canción de Green River titulada "Leech". Cando o fundador dos Melvins Buzz Osborne preguntoulle a un membro de Green River porque nunca a tocaban, a resposta foi que a banda pensaba que era demasiado repetitiva e polo tanto foi eliminada do seu repertorio. O tema foi dada aos Melvins nese momento.

A canción "Eye Flys" aparece na banda sonora da película *Kurt Cobain: About A Son*, estreada no ano 2006.

## Lista de cancións
San Miguel de Tabagón, O Rosal

**San Miguel de Tabagón** é unha parroquia do concello pontevedrés do Rosal, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 933 habitantes (437 homes e 496 mulleres). Eclesiasticamente, pertence ó arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

## Xeografía e patrimonio 
En San Miguel de Tabagón desemboca o río Tamuxe no río Miño.

No lugar do Cruceiro está o cruceiro de Tabagón, unha estrutura pétrea de granito que se dispón sobre tres chanzos e un podio. O fuste é de sección cadrada, capitel e tres cruces en forma de calvario.
## Deporte
Entre 1976 e 2024 existiu na parroquia o equipo de fútbol UD Tamuxe.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:O Rosal, S. Miguel de Tabagón, igrexa.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:O Rosal, S. Miguel de Tabagón.jpg|Detalle.
Ficheiro:O Rosal, S. Miguel de Tabagón, torre.jpg|Torre.
Ficheiro:Parte de Tarás ou Baixo Minho (1714).jpg|San Miguel de Tabagón nun mapa de 1714.
Ficheiro:Parte de Tarás ou Baixo Minho (1732).jpg|A parroquia nun mapa de 1732.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Tabagón 
### Parroquias do Rosal 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Rosal

### Ligazóns externas 
* San Miguel de Tabagón na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
Nervio olfactorio

O **nervio olfactorio** ou **olfactivo** é o primeiro par cranial. Orixínase nas células bipolares localizadas no epitelio olfactorio que recobre a maior parte do cornete superior e o teito das fosas nasais (mancha amarela). Atravesa pola lámina cribosa en feixes amielínicos (aproximadamente 20 a cada lado) rodeados por extensións dixitiformes de duramadre e aracnoide. Chegan aos glomérulos do bulbo olfactorio e a cintilla olfactoria, que sae deste. Divídese en dúas ramas, unha medial que se dirixe á área subcallosa e paraolfactoria e unha rama lateral que chega ata o uncus, na circunvolución do hipocampo. O nervio é puramente sensitivo. Cabe sinalar que dita vía, a da olfación, é a única que non pasa polo tálamo.

## Percorrido no nervio olfactorio 
Achamos, ante todo, na mucosa pituitaria, células especiais, *células olfactorias*, cunha prolongación periférica e unha prolongación central, as cales son verdadeiras células nerviosas.
* Nervio Olfactorio : Estas prolongacións cilindroaxais remóntanse cara á cavidade cranial, constituíndo os **nervios olfactorios**. Estes nervios, que son os homólogos das raíces posteriores dos nervios raquídeos, atravesan de abaixo arriba os buratos da lámina crisbosa do etmoide, chegando ao cranio. Penetran inmediatamente no espesor do bulbo olfactorio.
* Bulbo olfactorio : O bulbo olfactorio (pequena masa nerviosa alongada de diante atrás, aplanada de arriba a abaixo, de 9 milímetros por 4, que descansa sobre a lámina cribosa do etmoide). É unha porción de eixo cerebro-espiñal, como o demostra a embrioloxía, e os filetes olfactorios raquídeos desaparecen na súa masa como as raíces posteriores dos nervios raquídeos no suco colateral posterior da medula.

Desde o punto de vista anatómico, o bulbo olfactorio componse de tres capas concéntricas: superficial, media e profunda:
* Capa superficial : Está formada por febras nerviosas, que son precisamente as febras dos nervios olfactorios.
* Capa fonda: Está formada igualmente por febras nerviosas.
* Capa media:
** 1º Na súa zona externa, pequenas masas esféricas, os **glomérulos olfactorios**.
** 2º Na súa zona interna, células triangulares de base inferior chamadas **células mitrais**.

## Véxase tamén
Beckmann

**Beckmann** é un apelido amplamente espallado polos territorios de lingua alemá.

* August Beckmann (1852–1914), político prusiano
* Bertha Wehnert-Beckmann (1815–1901), fotógrafa alemá
* Curt Beckmann (1901–1970), deutscher Bildhauer
* Dieter Beckmann (* 1937), psicólogo alemán
* Eberhard Beckmann (1905–1962), Intendant des Hessischen Rundfunks
* Emmy Beckmann (1880–1967), político alemán
* Ernst Otto Beckmann (1853&ndash;1923), químico alemán
* Johann Beckmann (1739&ndash;1811), autor científico alemán
* Petr Beckmann (1924&ndash;1993), físico checoestadounidense
* Max Beckmann (1884&ndash;1950), pintor alemán
* Otto Beckmann (1476–1540/56), teólogo e humanista alemán
* Peter Beckmann (1908–??), médico alemán
* Rainer Beckmann (* 1941), político alemán
* Rudolf Beckmann (1903–1992), político alemán
* Ruth Beckmann (* 1925), político alemán
* Thomas Beckmann (* 1957), músico alemán
* Wilhelm Albert Beckmann (1865–1924), político alemán
Cartilaxe aritenoide

As cartilaxes **aritenoides** son os dúas cartilaxes da larinxe, nas que se fixa a extremidade posterior das cordas vocais.

As aritenoides pódense aproximar ou distanciar entre si, o que determina a abertura ou o fechamento da glote.

## Notas
3 Natsu Natsu Mini Berryz

é o cuarto álbum do grupo xaponés de J-Pop chamado Berryz Kobo, lanzado ó mercado o 5 de xullo do ano 2006 baixo o selo Piccolo Town e producido por Tsunku. É o segundo lanzamento orientado a unha estación do ano (o seu anterior traballo de estudio "*Special! Best Mini ～2.5 Maime no Kare～*" estaba baseado no inverno en canto a imaxes, se ben é certo que as cancións non facían referencia o mesmo) e inclúe o single "*Jiriri Kiteru*" máis cinco cancións exclusivas deste álbum. O álbum é igual de importante para os fans das compoñentes de Berryz tanto por separado como en grupo, xa que nel inclúese unha serie de cover de cancións relacionadas co verán doutros membros do Hello! Project como son Aya Matsuura, Coconuts Musume e 3nin Matsuri.

## Lista de temas
Henry Becque

**Henry-François Becque** naceu en París o 18 de abril 1837 e morreu en París o 12 de maio de 1899, foi un dramaturgo francés, coñecido sobre todo por unha comedia *La Parisienne* e un drama realista, *Les Corbeaux*.
## Traxectoria
Becque realizou numerosos oficios antes de se dedicar ó teatro, foi oficinista na  Chemin de Fer du Nord, na chancelería da Légion d'honneur e como axente de bolsa. A súa primeira obra foi un libreto de ópera, *Sardanapale*, en 1867, que non era máis ca un remedo de *Sardanapale* de Lord Byron, ó que lle puxo música Victorin de Joncières, a obra  presentouse no  Théâtre Lyrique cun certo éxito.

Becque volve a súa mirada cara ó  vodevil con ''L'Enfant prodigue* (1868), mais muda totalmente de estilo co drama social, *Michel Pauper* en 1870. *L'Enlèvement*, estreada no ano seguinte, é unha comedia cetrada ma vida das empregadas domésticas de provincias.

En 1878 volve cunha comedia nun acto, *La Navette*, seguida de *Les Honnêtes Femmes*, en 1880, e deseguido as súas dúas mellores obras *Les Corbeaux* en 1882 e *La Parisienne* en 1885.

Publicou tamén poesía (*Sonnets mélancoliques*, 1887) e as súas memorias 1895, tituladas  *Souvenirs d'un auteur dramatique*. Deixou unha peza inacabada, *Les Polichinelles*.

[miniatura|dereita|[Terracota de Rodin (1886)]]
## Notas 
## Bibliografía 
*Fritz Du Bois, *Henry Becque, l'homme, le critique, l'auteur dramatique*, A. Dupret, París, 1888.
*Ambroise Got, *Henry Becque, sa vie et son œuvre*, Crès, París, 1920.
*Edmond Sée, *Henry Becque, ou Servitude et grandeur dramatiques*, V. Rasmussen, París, 1926
*Aleksandar Arnautović, *Henry Becque*, Presses universitaires de France, París, 3 volumes, 1927.
*Maurice Descotes, *Henry Becque et son théâtre'', Minard, Lettres modernes, París, 1962.
Piriri to Yukou!

"**Piriri to Yukou!**" é o terceiro single do grupo xaponés de J-Pop chamado Berryz Kobo, lanzado ó mercado o día 26 de maio de 2004 baixo o selo Piccolo Town e producido por Tsunku. O single recibiu un *Piccolo Town Label* e é un dos máis populares da banda.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Piriri to Yukou!" información en up-front works .
Parroquia de Saint George

**Saint George** (San Xurxo en lingua inglesa) pode referirse a:

***Saint George**, parroquia de Antiga e Barbuda;
***Saint George**, parroquia de Granada;
***Saint George**, parroquia de Barbados.
Areas

O topónimo **Areas** pode referirse a:

;En Galiza
***Ponteareas**, concello da comarca do Condado;
****Areas**, parroquia de dito concello;
****Ponteareas**, parroquia de dito concello;
*****Ponteareas**, lugar de dita parroquia;
***Areas**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
***Areas**, parroquia do concello de Tui;
***Areas**, lugar da parroquia de Andavao do concello de Boimorto;
***Areas**, lugar da parroquia de Adragonte do concello de Paderne;
***Areas**, lugar da parroquia de Vilar de Ortelle do concello de Pantón;
***Areas**, lugar da parroquia de Carracedo do concello da Peroxa;
***Areas**, lugar da parroquia de Bordóns do concello de Sanxenxo;
***Areas**, lugar da parroquia de Dorrón do concello de Sanxenxo;
***Areas**, lugar da parroquia de Rosende do concello de Sober;
***Areas**, lugar da parroquia de Cea do concello de Vilagarcía de Arousa;
***As Areas**, lugar da parroquia de Santa Cristina da Ramallosa no concello de Baiona;
***As Areas**, lugar da parroquia de Lema do concello de Carballo;
***As Areas**, lugar da parroquia de Senra do concello de Ortigueira;
***As Areas**, lugar da parroquia de Cereixa do concello da Pobra do Brollón;
***As Areas**, lugar da parroquia de Corme Aldea do concello de Ponteceso;
***Cancela de Areas**, lugar da parroquia de Malpica de Bergantiños do concello de Malpica de Bergantiños;
***Piñeiro de Areas**, lugar da parroquia do Piñeiro do concello de Covelo;
***Virxe das Mareas**, lugar da parroquia do Grove do concello do Grove.

;Praia de Galiza
***Praia de Areas**, no concello de Sanxenxo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Escafoide (tarso)

O **óso escafoide** do tarso, tamén chamado **navicular**, é un óso humano que ocupa a parte interna da fileira distal do tarso. Presenta unha estrutura cuboide.

## Superficie e insercións 
* **Superficie posterior**: é unha zona escavada destinada á cabeza astragalina, establecendo a única enartrose do pé. Forma parte do nocello.
* **Superficie anterior**: artéllase cos ósos cuneiformes. Presenta tres zonas articulares: externa, media e interna, para cada óso. As articulacións son pequenas artrodias, polo que o movemento redúcese a pequenos deslizamentos.
* **Superficie interna**: forma parte do bordo interno do pé. Nela insírese o músculo tibial anterior.
* **Superficie externa**: na parte posterior artéllase co cuboide.
* **Superficie superior**: insírese o ligamento clave (brazo interno).
* **Superficie inferior**: insírese o músculo tibial posterior e a fascia plantar media.

## Articulacións 
* Por detrás co astrágalo.
* Por diante cos ósos cuneiformes: artrodias.
* Por fóra co cuboide.
Estrela binaria espectroscópica

Unha **binaria espectroscópica** é unha estrela binaria onde as dúas compoñentes están tan próximas entre si, ou tan afastadas da Terra, que non poden ser separadas visualmente, nin sequera utilizando poderosos telescopios. Porén, a súa natureza binaria pode establecerse grazas ó desprazamento Doppler das súas liñas espectrais.

Ó xirar sobre o centro de masas común, a estrela sucesivamente aproxímase e arrédase da liña de visión. Este movemento xera na espectro combinado das dúas estrelas unha oscilación regular ou desdobramento das súas liñas espectrais. As binarias espectroscópicas con liñas dobres presentan dous conxuntos de liñas que oscilan con fases opostas, cada un correspondente a unha estrela, este tipo de binarias espectroscópicas adoitan ser denominadas "SB2". As binarias espectroscópicas cunha soa serie de liñas amosan a oscilación dun único grupo de liñas, o espectro córrese cara ó azul e despois cara ó vermello (e volta a comezar nun bucle infinito), isto é debido a que a estrela secundaria é moi feble respecto á principal, este tipo de binarias espectroscópicas adoitan ser denominadas "SB1".

As estrelas binarias que sexan visuais e espectroscópicas son moi escasas, e son unha fonte inestimable de información cando son atopadas. As binarias visuais teñen moi a miúdo grandes separacións entre si, con períodos medidos dende anos até incluso séculos; por conseguinte, teñen velocidades orbitais moi pequenas para seren medidas espectroscopicamente. E viceversa, as binarias espectroscópicas que se moven rápido dentro das súas orbitas, fano por que están moi preto entre si, normalmente moi pechadas para seren detectadas coma binarias visuais. Para que unha binarias sexa visual e espectroscópica debe estar relativamente preto da Terra.

Mizar A foi a primeira binaria espectroscópica descuberta no 1889 por Edward Charles Pickering. O seu período orbital é de 20,5 días e ambas as compoñentes son aproximadamente igual de luminosas. Na seguinte táboa recóllense algunhas das binarias espectroscópicas máis coñecidas:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estrela binaria
* Espectroscopia astronómica
### Ligazóns externas 
* The internet Encyclopedia of Science
Escafoide (carpo)

miniatura|320px|Carpo humano
O **escafoide** é un óso da fileira proximal do pulso. Ó igual có do tarso, tamén é chamado **navicular**. Máis concretamente é o óso máis externo.

## Estrutura e insercións 
* **Superficie anterior**: Permite o paso de tendóns flexores.
* **Superficie posterior**: Relacionada co paso de tendóns extensores.
* **Superficie superior **: Artéllase co radio. Máis especificamente, coa **crista radioescafolunar**.
* **Superficie inferior**: Artéllase cos ósos trapecio (faceta externa) e trapezoide (faceta interna).
* **Superficie externa**: Insírense nela dous ligamentos:
** Inserción distal do ligamento lateral externo da cámara proximal.
** Inserción proximal do ligamento lateral externo da cámara distal.
* **Superficie interna**: Artéllase co óso semilunar.

## Articulacións 
* Superiormente: Co radio. 
* Inferiormente: Co trapecio por fóra e co trapezoide por dentro. Son artrodias. 
* Por dentro: Co semilunar e co óso grande. Son atrodias.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de ósos no esqueleto humano
Alianza do Norte

A **Alianza do Norte** ou **Fronte Unida** era unha guerrilla agrupada por diferentes faccións de grupos armados, que tiñan como obxectivo común derrocar o réxime talibán que gobernaba Afganistán.

## Historia 
### Faccións 
As faccións da alianza son heteroxéneas: abranguen dende prosoviéticos, membros do anterior réxime comunistas, xiítas, até outros grupos integristas, que tiñan diferenzas cos talibáns debido á súa diferente orixe étnica.

Todas están integradas por minorías marxinadas como os taxikos (que pode ser un factor para gañar o apoio de Taxaquistán para a axuda dos Estados Unidos no conflito), uzbekos (igualmente para buscar o apoio de Uzbekistán), hazaras e algúns pashtúns.

* Partido Islámico de Afganistán, dirixido por Burhanuddin Rabbani. Nos últimos anos Rabbani tiña pouca influencia e o verdadeiro líder era Ahmed Shah Massoud.
* O Partido Islámico para a Unidade de Afganistán (Hizb-I Wahdat-I Islami-yi Afganistán), apoiado por Irán.
* Movemento Islámico Nacional de Afganistán (Junbish-I Milli-yi Afganistán), composto de uzbekos e de antigos comunistas, conducido por Abdul Rashid Dostum, apoiado por Turquía.
* Movemento Islámico de Afganistán, conducido por Ayatollah Muhammad Asif Muhsini.
* Unión Islámica para a Liberación de Afganistán (Ittihad-I Islami Bara-yi Azadi), dirixido por Abdul Rasul Sayyaf

### Países aliados 
A Alianza do Norte gozou de axuda de Rusia, India, Irán e de todos os demais países fronteirizos, exceptuando Paquistán, que apoiou aos talibáns, até os ataques das torres xemelgas no 2001. Arabia Saudita e Emiratos Árabes Unidos, apoiaron igualmente aos talibáns até pouco antes da Guerra de Afganistán.

A Alianza do Norte foi combatida polos Estados Unidos e occidente en xeral até evidenciarse publicamente os excesos dos talibáns. Durante o réxime talibán a finais de 2001, a Alianza do Norte capturou e matou a centenares de muyaidines paquistanís, árabes, chechenos e doutros grupos armados, ademais dos propios talibáns con axuda dos Estados Unidos.

No 2005 a Alianza Norte non ten moita influencia. Tras o derrocamento dos talibáns, máis do 60% dos soldados foi desarmado polas Nacións Unidas e o exército nacional afgán. Hamid Karzai dixo que desarmaría todo o país e formaría un exército afgán forte con 70.000 homes para 2007.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Fronte Nacional Unida