open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thüringer Bachwochen

O **Thüringer Bachwochen** (en galego Semanas Bach de Turinxia) é un festival de música barroca en honor ao compositor Johann Sebastian Bach. É o maior festival de música clásica de Turinxia, Alemaña. O seu director artístico dende 2004 é o organista da Catedral de Erfurt Silvius von Kessel.

## Historia 
En 1992, celebrouse por primeira vez o Thüringer Bachwochen. Despois de ser abandonado, foi recuperado en 2005, comezando coa fundación do novo programado e reorganizado *Thuringia Bach Festival e. V.*. Dende aquela, converteuse nun importante festival de música. A inclusión de lugares auténticos relacionados con Bach faino único máis aló de Turinxia. En 2011 o Thüringer Bachwochen recibiu o premio de mercadotecnia *Leuchttürme der Tourismuswirtschaft* outorgado pola industria do turismo, e en 2012 o *Tourismuspreis* por parte do goberno de Turinxia. O 50 % dos 15.800 visitantes ese ano eran turistas.

Buscouse achegar a música clásica aos máis novos coa creación dos concertos denominados *Generation Bach*. Isto foi feito por exemplo coa inclusión de concertos *crossover* en sedes infrecuentes do festival (*Variacións Goldberg* con DJ e cantante gospel, cine, concertos en escolas, entre outros).

Polo festival teñen pasado destacados artistas como Ton Koopman, Olivier Latry, a Cappella Amsterdam, Martin Stadtfeld, Sol Gabetta, os Berliner Barock Solisten, o Collegium Vocale Gent dirixido por Philippe Herreweghe, o Tölzer Knabenchor e o Dresdner Kreuzchor.

## Localizacións 
As sedes do festival varían cada ano. Entre elas están:

* Arnstadt: Bachkirche Arnstadt
* Dornheim: Igrexa de S. Bartholomäus (Traukirche), onde casou Bach
* Eisenach: Georgenkirche, Casa de Bach, Wartburg
* Erfurt: Augustinerkloster, Catedral de Erfurt, Predigerkirche, Teatro
* Gotha: Margarethenkirche
* Jena: St. Michael
* Mühlhausen: Marienkirche
* Ohrdruf: Sankt-Trinitatis-Kirche
* Schmalkalden: Stadtkirche St. Georg
* Waltershausen: Stadtkirche
* Wechmar: Casa Bach
* Weimar: Deutsches Nationaltheater, Jakobskirche, St. Peter und Paul, Weimarer Stadtschloss

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de Festivais Bach

### Ligazóns externas 
*Official site
Dornheim

**Dornheim** é un concello do distrito de Ilm-Kreis, en Turinxia (Alemaña). Forma parte do Verwaltungsgemeinschaften de Riechheimer Berg.

A principal atracción da vila é a súa igrexa, onde o 17 de outubro de 1707 o compositor alemán Johann Sebastian Bach casou coa súa primeira muller, Maria Barbara Bach.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web sobre Dornheim  
* Sitio web sobre Bach en Dornheim
Johann Balthasar Held

**Johann Balthasar Held**, finado en 1709, foi un respectado construtor de órganod en Lüneburg e Stettin.

## Traxectoria 
Held foi traballador do taller de Georg Nitrowski en Gdańsk (Danzig) entre 1672 e 1675, e posteriormente mestre traballador do taller de Arp Schnitger. Entre outros traballos, Held axudou na construción do órgano de St.-Katharinenkirche. Logo de traballar no órgano de Martinikerk en Groningen entre 1691 e 1692, Held trasladouse a Lübeck, onde levou a cabo varios proxectos de órganos, así como reparar o órgano de Dietrich Buxtehude en 1695. En 1701, coñeceu a Johann Sebastian Bach en Lüneburg mentres realizaba reparacións no órgano da Igrexa de San Miguel da cidade alemá. Con el o xove Bach aprendeu máis sobre a construción de órganos. Morreu en 1709.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Aquiropsétidos

A dos **Aquiropsétidos** (*Achiropsettidae*) é unha pequena familia de peixes osteíctios da orde dos pleuronectiformes e suborde dos pleuronectoideos que abrangue unhas poucas especies distribuídas por augas antárticas e subantárticas.

## Etimoloxía 
O nome científico *Achiropsettidae* está formado pola raíz do termo grego antigo άχειρος *ácheiros*, "sen mans" (de α- *a-* elemento privativo, e χείρ *cheír*, "man"), o elemento *-psett-*, do nome científio *Psetta* ("rodaballo"), e a desinencia *´-idae*, propia dos nomes das familias de animais. Literalmente: "os rodaballos mancos", aludindo á brevidade ou ausencia das aletas pectoriais destes peixes.

## Características 
As peincipais caracaterístiocas morfolóxicas destes peixes son:
* Corpo moi deprimido.
* Boca terminal, con ambas as mandíbulas prominentes.
* Son peixes planos sinistros, é dicir, ambos os ollos están situados no lado esquerdo da cabeza.
* A aleta caudal está separada das [àleta|aletas dorsal e anal.
* As aletas pectorais son rudimentarias ou están ausentes.
* Ningunha das aletas ten raios espiñosois. 
* A liña lateral é recta está ben desenvolvida. 
* O tamaño dos peixes desta familia varía considerabelmente, desde o 11&nbsp;cm de *Pseudomancopsetta andriashevi* até os 57&nbsp;cm de *Neoachiropsetta milfordi*. 
* Pouco se sabe dos hábitos das especies desta familia.

## Hábitat e distribución xeográfica 
As especies desta familia son bentónicas, e distribúense por augas antárticas e subantárticas.

## Clasificación 
Segundo o WoRMS e a FishBase a familia comprende tan só catro xéneros monoespecífiocos:
*** *Mancopsetta maculata maculata* (Günther, 1880) 
* xénero *Neoachiropsetta* (Kotlyar, 1978)
** *Neoachiropsetta milfordi* (Penrith, 1965)
* Xénero *Pseudomancopsetta* (Evseenko, 1984)
** *Pseudomancopsetta andriashevi* (Evseenko, 1984)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-7.
* van der Laan, R.; W. N. Eschmeyer & R. Fricke (2014): "Family-group names of Recent fishes". *Zootaxa Monograph* **3882** (1): 1-230.

### Outros artigos 
* Teleósteos
* Pleuronectiformes

### Ligazóns externas 
* *Achiropsettidae* no SIIT.
* *Achiropsettidae* no ADW.
* *Achiropsettidae*  na EOL.
Jack Albertson

**Jack Albertson**, nado en Malden (Massachusetts) o 16 de xuño de 1907 e finado en Hollywood Hills (California) o 25 de novembro de 1981, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Albertson naceu en Massachusetts, fillo dos inmigrantes xudeus nados en Rusia, Flora Craft e Leopold Albertson. A súa irmá era a actriz Mabel Albertson. A nai de Albertson traía o diñeiro á casa traballando nunha fábrica de zapatos.

Albertson foi expulsado do instituto e marchou a Nova York para intentar traballar no espectáculo. Como era pobre para alugar un cuarto en inverno tivo que durmir no metro. O seu primeiro traballo real foi nun vodevil. No teatro traballou ademais como bailarín.

Participou en máis de trinta filmes, gañando en 1968 o Oscar ao mellor actor secundario. Interveu ademais en programas de radio e moitas series de televisión.

## Filmografía 
### Personaxes recorrentes en series de televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Jack Albertson en Find A Grave.
Ed Begley

**Edward James "Ed" Begley, Sr.**, nado en Hartford (Connecticut) o 25 de marzo de 1901 e finado en Hollywood (California) o 28 de abril de 1970, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Begley naceu en Connecticut, fillo dos inmigrantes irlandeses Hannah Clifford e Michael Joseph Begley. Despois de abandonar o colexio escapou varias veces da casa para traballar en "carnavais, feiras e pequenos circos." Tamén vendeu cepillos, repartiu leite e serviu na mariña.

Comezou a súa carreira artística como actor de radio e de teatro en Broadway na súa adolescencia. A finais da década de 1940 comezou a aparecer en papeis secundarios no cinema e comezou na televisión en 1952. En 1962 gañou o Oscar ao mellor actor secundario por *Doce paxaro de xuventude* (1962).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Resultados de BRM

Resultados do equipo BRM no Campionato Mundial de Fórmula Un e dos coches BRM noutros equipos.

## Resultados completos no Campionato Mundial de Fórmula Un 
### Resultados do equipo oficial 
A seguinte táboa detalla os resultados completos nos grandes premios do Campionato Mundial para o equipo BRM de fórmula 1.

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.
† Pilotos que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

### Outros coches BRM 
Resultados nos Grandes Premios do Campionato Mundial logrados polos equipos que utilizaron coches BRM non oficiais. Os puntos anotados por estes coches contan para o campionato de construtores de BRM.
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
BRM

### Ligazóns externas
Leos Carax

**Alex Christophe Dupont**, nado en Suresnes (Altos do Sena) o 22 de novembro de 1960 é un director de cinema, guionista e crítico francés, coñecido como **Leos Carax** ([leɔs karaks]). O seu nome profesional é un anagrama do seu nome real, 'Alex', e de 'Oscar'.

## Traxectoria 
Leos Carax naceu nos suburbios de París, de novo con Denis Lavant.

## Filmografía 
;Director
* *Strangulation Blues* (1980) - Curtametraxe
* *Boy Meets Girl* (1984)
* *Mauvais Sang* (1986)
* *Les Amants du Pont-Neuf* (1991)
* *Sans Titre* (1997) - Curtametraxe
* *Pola X* (1999)
* *Tokyo!* (2008) - Segmento "Merde"
* *Holy Motors* (2012)

;Actor
* *King Lear* (1987)
* *Namai* (1997)
* *The Process* (2003)
* *977* (2006)
* *Mister Lonely* (2007)
* *Holy Motors* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Leos Carax* por Fergus Daly e Garin Dowd. Publicado por Manchester University Press, 2003, ISBN 0-7190-6315-9.
### Ligazóns externas 
* 
* "Alex in the City
* Entrevista sobre *Pola X* en YouTube.
* *Sans Titre*, curtametraxe en YouTube.
* *"My last minute"*, curtametraxe en YouTube.
* Foco - Revista de Cinema, edición dedicada a Leos Carax
Gran Premio de Alemaña de 1984

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de  (oficialmente o **Großer Preis von Deutschland**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Hockenheimring o 5 de agosto de 1984. Foi a undécima rolda da tempada de . A carreira foi o 43º Gran Premio de Alemaña e o noveno, que se celebrou en Hockenheim. A carreira levouse a cabo sobre 45 voltas ao circuíto de 6´797 quilómetros para unha distancia total de carreira de 306 quilómetros.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Tyrrell e os seus pilotos foron descalificados do campionato mundial de 1984 e os seus resultados e puntos reasignados.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

### Ligazóns externas
Paraplagusia

***Paraplagusia*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos cinoglósidos e subfamilia dos cinoglosinos.

## Taxonomía 
O xénero foi creado en 1865 polo naturalista e ictiólogo neerlandés Pieter Bleeker. mentres que outros, como Kottelat, cambian o nome de *Paraplagusia blochii* (Bleeker, 1851) polo de *Paraplagusia bleekeri* Kottelat, 2013.
  
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Moyle, P. & J. Cech (2000): *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4a. edición, Upper Saddle River, New Jersey, EUA: Prentice-Hall.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Cinoglósidos
* Cinoglosinos

### Ligazóns externas 
* *Paraplagusia* na EOL. Informacións, im axes e mapas de distribución .
Cynoglossus cadenati

***Cynoglossus cadenati*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos cinoglósidos e subfamilia dos cinoglosinos,

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1947 polo ictiólogo francés Paul Chabanaud.	

### Sinónimos 
Ao longo do tempo foi coñecida tamén poloa sinónimos: aínda que os espécimes apañados na pesca adoitan roldar os 15&nbsp;cm. no Atlántico oriental, entre os 16° N e os 17° S, desde o Senegal até Angola.

## Pesca 
*Cynoglossus cadenati* é unha especioe comestíbel, que se pesca na zona 34 (Atlántico centro-oriental).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. (1990): "Cynoglossidae". En J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha, eds.: *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2, pp.&nbsp;1050-1054.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Menon, A. G. K. (1977): "A systematic monograph of the tongue soles of the genus *Cynoglossus* Hamilton-Buchanan (Pisces: Cynoglossidae)". *Smithson. Contrib. Zool.* (238): 1-129.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Schneider, W. (1990): *FAO species identification sheets for fishery purposes. Field guide to the commercial marine resources of the Gulf of Guinea*. Prepared and published with the support of the FAO Regional Office for Africa. Roma: FAO.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Cinoglósidos
* Cinoglosinos
* *Cynoglossus*

### Ligazóns externas 
* *Cynoglossus cadenati* Ghanian Tonguesole na Encyclopedia of Life. Informacións, imaxe e mapa de distribución . 
* *Cynoglossus cadenati* Chabanaud, 1947 no ITIS.
Xogos Europeos

Os **Xogos Europeos** constitúen unha competición multideportiva modelada nos Xogos Olímpicos na que participan atletas dos países europesos e que se celebrarán cada catro anos dende o 2015 regulamentados polos Comités Olímpicos Europeos. A primeira edición tivo lugar en Bacú, a capital de Azerbaidján.

Estes xogos serán unha versión con menos deportes dos Xogos Olímpicos pero serán semellantes aos que se disputan noutras rexións como os Xogos Asiáticos, os Xogos Panamericanos e os Xogos Panafricanos.

## Deportes 
## Edicións 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogos Asiáticos
* Xogos Panamericanos
* Xogos Panafricanos

### Ligazóns externas 
* Xogos Europeos 2015
Adventure (álbum de Madeon)

**Adventure** é o primeiro álbum de estudio do artista musical francés Madeon. Foi lanzado o 30 de marzo de 2015. O álbum unha versión estándar e outra deluxe e está dispoñible tamén en descarga dixital e en formato CD. A versión estándar inclúe 12 cancións, con colaboracións de Kyan, Dan Smith, Passion Pit, Mark Foster de Foster the People e Aquilo. A versión deluxe inclúe sinxelos lanzados previamente como Icarus, Finale, The City, Cut the Kid, Technicolor e unha canción con Vancouver Sleep Clinic.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Bernardo Fernández Piñeiro

**Bernardo Fernández Piñeiro**, nado en Pontedeume en 1981, é un político galego. Membro do PSdeG-PSOE, é alcalde de Pontedeume tras acadar a maioría absoluta nas eleccións municipais de 2015. Ademais é o portavoz do Grupo Provincial Socialista na Deputación da Coruña e Secretario Xeral do PSdeG-PSOE na mesma provincia.

## Traxectoria 
Músico de profesión. Militante das Xuventudes Socialistas dende 2004. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou por primeira vez a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía, e foi elixido concelleiro formando parte da oposición. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde de Pontedeume con maioría absoluta. No 2019 revalidou a maioría absoluta acadando 9 concelleiros dun total de 13, e convertendo ao PSdeG-PSOE eumés na formación política con maior representación na Corporación Municipal da historia democrática do municipio.

No ano 2023, revalidou novamente a maioría absoluta, acabado o mellor resultado do Partido Socialista na comarca de Ferrolterra e un dos mellores da provincia da Coruña, con 9 concelleiros dunha corporación de 13.

Así mesmo, no ano 2015 foi elixido deputado provincial polo partido xudicial de Betanzos, repetindo nese cargo no 2019 e no 2023. Actualmente ocupa o cargo de portavoz do Goberno e do Grupo Provincial Socialista na Deputación.

Dende febreiro do 2022 é Secretario Xeral do PSdeG-PSOE na provincia da Coruña, tras gañar as primarias o 30 de xaneiro cun 77% dos votos fronte a Noa Díaz Varela. Así mesmo, ostentou o cargo de Vicesecretario Xeral do PSdeG-PSOE na provincia (2018-2022), así como o de Secretario de Organización Provincial (2014-2018), baixo os mandatos de Valentín González Formoso e Julio Sacristán.

Tamén é membro do Comité Federal do PSOE presidido por Pedro Sánchez, máximo órgano de control político e de dirección do Partido Socialista a nivel do Estado.

## Vida persoal 
É veciño da parroquia de Centroña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Pontedeume

### Ligazóns externas 
*
Enrique Macías Ruiz

**Enrique Macías Ruiz**, nado en Pontevedra o 4 de decembro de 1923 e finado en Vigo o 18 de decembro de 2007, foi un químico e catedrático de matemáticas galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Pontevedra e licenciouse en Ciencias Químicas en 1945, na Universidade de Santiago de Compostela. Entre 1946 e 1955 é profesor de matemáticas no Colexio Inmaculada Concepción de Pontevedra. Nese último ano fixa a súa residencia en Vigo e traballa dende entón en distintos centros de ensino (Labor, Maristas, Carmelitas, Muro e Alba). En 1965 ingresou no corpo de Profesores Agregados de Institutos Nacionais de Ensino Medio, e en 1979 foi nomeado Catedrático Numerario de Bacharelato. Estivo destinado en diferentes centros: Instituto Mixto de Ourense, IES Santa Irene de Vigo, INB Val Miñor de Nigrán, e finalmente dende 1981 como xefe do seminario de matemáticas no IB Castelao de Vigo, onde se xubilou en 1989. Entre os anos 1967 e 1976 foi director do Instituto A Guía de Vigo.

## Cargos e Distincións 
Ademais de distintos cargos nos centros de estudos onde traballou, foi secretario do Colexio Oficial de Doutores e Licenciados en Filosofía e Letras e en Ciencias da provincia de Pontevedra; secretario de ANQUE Asociación Nacional de Químicos de España de Galicia e delegado para Galicia da Mutualidade Xeral de Previsión Social dos Químicos Españois.

Foi o promotor da Olimpíada galega de Química, participando dende 1980 nos tribunais das primeiras vinte edicións da mesma, labor pola que foi recoñecido no ano 2001 como "Colexiado distinguido" polo Colexio Oficial de Químicos de Galicia .

## Notas
Gran Premio dos Países Baixos de 1984

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1984** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 26 de agosto de 1984 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo terceira carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 33º Gran Premio dos Países Baixos. A carreira disputouse sobre 71 voltas ao circuíto de 4´252 quilómetros para unha distancia total de carreira de 302 quilómetros.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Tyrrell e os seus pilotos foron descalificados do campionato mundial de 1984 e os seus resultados e puntos reasignados.

## Notas 
* McLaren-TAG Porsche logrou o Campionato de Construtores a falta de 3 carreiras.
* A falta de 3 carreiras na tempada, só Elio de Angelis tiña posibilidades matemáticas de gañar a Niki Lauda ou Alain Prost no campionato, malia que tería que gañar as 3 carreiras que quedaban e esperar a que Lauda soamente anotara 2 puntos máis, e Prost non máis de 3´5 puntos para que isto ocorrese.

*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Bruno Nuytten

**Bruno Nuytten**, nado en Melun (Sena e Marne) o 28 de agosto de 1945 é un director de fotografía francés convertido en director de cinema.

## Traxectoria 
Co seu primeiro filme como director, *Camille Claudel*, gañou o César ao mellor filme en 1989. O filme estaba protagonizado e producido por Isabelle Adjani, coa que tiña un fillo, e que gañou o Oso de Prata á mellor actriz no Festival de Berlín. O seu seguinte filme, Albert Souffre, tamén moi emocional, está ambientado en tempos contemporáneos.

Traballou tamén como director de fotografía e como profesor na escola nacional de cinema de Francia La Fémis.

## Filmografía 
### Director 
* 1988: *Camille Claudel*
* 1992: *Albert Souffre*
* 2000: *Passionnément*
* 2002: *Jim, la nuit*

### Director de fotografía 
* 1969: ''L'Espace vital* de Patrice Leconte - curtametraxe
* 1971: *Les Machins de l'existence* de Jean-François Dion - curtametraxe
* 1971: *La Poule* de Luc Béraud - curtametraxe
* 1972: *Tristan et Iseult* de Yvan Lagrange
* 1974: *Les Valseuses* de Bertrand Blier
* 1974: *Le Jeu des preuves* de Luc Béraud - curtametraxe
* 1974: *La Femme du Gange* de Marguerite Duras
* 1975: *India Song* de Marguerite Duras
* 1975: *Souvenirs d'en France* de André Téchiné
* 1976: *Les Vécés étaient fermés de l'intérieur* de Patrice Leconte
* 1976: *La meilleure façon de marcher* de Claude Miller
* 1976: *L'Assassin musicien* de Benoît Jacquot
* 1976: *Mon cœur est rouge* de Michèle Rosier
* 1976: *Barocco* de André Téchiné
* 1976: *Son nom de Venise dans Calcutta désert* de Marguerite Duras
* 1977: *Le Camion* de Marguerite Duras
* 1977: *La Nuit, tous les chats sont gris* de Gérard Zingg
* 1978: *L'Exercice du pouvoir* de Philippe Galland
* 1978: *La Tortue sur le dos* de Luc Béraud
* 1979: *Les Sœurs Brontë* de André Téchiné
* 1979: *Zoo zéro* de Alain Fleischer
* 1979: *French Postcards* de Willard Huyck
* 1980: *Brubaker* de Stuart Rosenberg
* 1981: *Hôtel des Amériques* de André Téchiné
* 1981: *Garde à vue* de Claude Miller
* 1981: *Possession* de Andrzej Żuławski
* 1981: *Un assassin qui passe* de Michel Vianey
* 1982: *Invitation au voyage* de Peter del Monte
* 1983: *Tchao pantin* de Claude Berri
* 1983: *La Pirate* de Jacques Doillon
* 1983: *La vie est un roman* de Alain Resnais
* 1984: *Fort Saganne* de Alain Corneau
* 1985: *Les Enfants* de Marguerite Duras
* 1985: *Détective* de Jean-Luc Godard
* 1986: *Jean de Florette* de Claude Berri 
* 1986: *Manon des sources'' de Claude Berri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Receptor de interleucina 8, alfa

O **receptor de interleucina 8, alfa**  (IL8RA) é un receptor de quimiocinas. O seu xene humano é **IL8RA**. O IL8RA tamén foi designado como **CD181** e **CXCR1**. CXCR1 é agora o nome recomendado polo Comité sobre Nomenclatura de Receptores e Clasificación de Fármacos da IUPHAR.

## Función 
A proteína codificada por este xene é membro da familia do receptor acoplado á proteína G. Esta proteína é un receptor da interleucina 8 (IL8). Únese a IL8 con alta afinidade, e transduce o sinal a través dun sistema de segundo mensaxeiro activado pola proteína G. Os estudos knockout en ratos indican que esta proteína inhibe a migración dos precursores dos oligodendrocitos embrionaria na medula espiñal en desenvolvemento. O xene *IL8RA*, xunto con *IL8RB*, que codifica outro receptor de alta afinidade de IL8, e IL8RBP, que é un pseudoxene de IL8RB, forman un *cluster* de xenes na rexión do cromosoma 2 q33-q36. Existen variantes de splicing. A estimulación de CXCR1 en neutrófilos polo seu ligando primario a interleucina 8, causa a activación e quimiotaxe dos neutrófilos.

## Importancia clínica 
O bloqueo de CXCR1 (por exemplo con repertaxina) inhibe algunhas células nai de cancro de mama humano (in vitro e en ratos).

O CXCR1 pode ser clivado e inactivado por serina proteases derivadas de neutrófilo (NSPs), o que orixina a disfunción de neutrófilos e altera a morte de bacterias na enfermidade pulmonar da fibrose quística.

## Interaccións 
O receptor de interleucina 8, alfa presenta interaccións con GNAI2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Receptor de interleucina 8, beta
* Receptor de interleucina 8
* Interleucina 8
* Interleucina
* Receptor de interleucinas

### Ligazóns externas 
*

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Receptor de interleucina 8, beta

O **receptor de interleucina 8, beta** é un receptor de quimiocinas, que se coñece tamén coas siglas ***IL8RB***, **CD182**, ***CXCR2***, e CXCR2 (receptor (motivo C-X-C) 2 de quimiocinas) é agora o nome recomendado polo Comité de Nomenclatura de Receptores e Clasificación de Fármacos da IUPHAR.

## Función 
A proteína codificada por este xene é membro da familia do receptor acoplado á proteína G. Esta proteína é un receptor da interleucina 8 (IL8). Únese á IL8 con alta afinidade, e transduce o sinal por medio dun sistema de segundo mensaxeiro activado pola proteína G (Gi/o-acoplado). Este receptor tamén se une á quimiocina (motivo C-X-C) ligando 1 (CXCL1/MGSA), unha proteína con actividade de estimulación do crecemento de melanomas, e é un compoñente principal requirido para o crecemento de células de melanoma dependente de soro. Ademais, únese a ligandos como CXCL2, CXCL3, e CXCL5.

Este receptor é un mediador na migración de neutrófilos aos sitios de inflamación. Os efectos anxioxénicos do IL8 en células endotelias microvasculares intestinais tamén son mediados por este receptor. Os estudos con ratos knockout indicaron que este receptor controla a posición de precursores dos oligodendrocitos na medula espiñal en desenvolvemento ao deter a súa migración. O xene *IL8RB*, xunto con *IL8RA*, que codifica outro receptor de IL8 de alta afinidade, e o *IL8RBP*, que é un pseudoxene de *IL8RB*, forman un *cluster* de xenes nunha rexión mapada no cromosoma 2q33-q36. Existen variantes de splicing. O xene *IL8RB* contén 3 exóns e dous intróns.

As mutacións en CXCR2 causan doenzas hematolóxicas.

## Senescencia 
Os estudos knock-down que implican ao receptor de quimiocinas CXCR2 alivia tanto a senescencia inducida por oncoxenes coma a replicativa e diminúe a resposta aos danos no ADN. Ademais, a expresión ectópica de *CXCR2* dá lugar a unha senescencia prematura por medio dun mecanismo dependente de p53.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Receptor de interleucina 8, alfa
* Interleucina 8
* Interleucina
* Receptor de interleucina 8
* Receptor de interleucinas
* *Cluster* de diferenciación
* Receptor acoplado á proteína G
### Ligazóns externas 
* 
*
Prey (filme de 2007)

***Prey*** é un filme estadounidense de terror dirixido por Darrell Roodt que se estreou no 2007. Baséase nun guión de Jeff Wadlow, Beau Bauman e Roodt, e está protagonizado por Bridget Moynahan, Peter Weller e Carly Schroeder.

## Personaxes 
* Bridget Moynahan como Amy Newman
* Peter Weller como Tom Newman
* Carly Schroeder como Jessica Newman
* Jamie Bartlett como Crawford
* Conner Dowds como David Newman
* Marius Roberts como Brian
* Muso Sefatsa como Nephew

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ricardo Sánchez Oroza

**Ricardo Sánchez Oroza**, nado en Buenos Aires en 1957 e finado na Coruña o 9 de novembro de 2019, foi un arquitecto e político galego.

## Traxectoria 
Comezou en 1973 os estudos de Aquitectura na Escola de Arquitectura da Coruña e, no curso seguinte, tivo que marchar coa súa familia a Arxentina onde rematou a carreira. 

Mestrado en urbanismo e territorio, dirixiu un estudo de arquitectura e urbanismo. Iniciou a súa carreira política no PSdeG, e nas eleccións municipais de 2011 foi elixido concelleiro. Despois abandonou o partido, Sánchez Oroza que encabezou a candidatura de Compromiso por Galicia e foi elixido único concelleiro de CxG co 6,81% dos votos, converteuse en alcalde grazas ao voto dos seis edís do PPdeG. A seguir, o 17 de xuño do 2015 o partido desvinculouse da súa candidatura. O 20 de xaneiro de 2016 anunciou un pacto de goberno co PP despois de presentarse ás eleccións coa promesa de "desafiuzar ao PP do Concello". 

Nas municipais de 2019 presentouse polo partido Xuntos por Miño e non acadou representación.

En febreiro de 2018, foille diagnosticado un cancro.

## Vida persoal 
Casou con Patricia Maggiora e foi pai de Santiago, Javier e Camila Sánchez Maggiora.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Miño
Swing Original Monks

**Swing Original Monks** é un grupo musical ecuatoriano que mestura estilos como o tropical, reggae, dance, rock, cumbia e o folclore ecuatoriano. Os seus compoñentes proceden de Ecuador, Colombia, Europa e os Estados Unidos. O 3 de maio de 2013, lanzaron o seu primeiro álbum, *La Santa Fanesca*, no Teatro Variedades de Quito.

## Discografía 
* *La Santa Fanesca* (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Benito Portela

**Óscar Benito Portela Fernández**, nado en Taibó (Sada) en 1975, é un enxeñeiro e político galego de Anova.

## Traxectoria 
Enxeñeiro técnico agrícola pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi o secretario do alcalde de Sada, o nacionalista Abel López Soto, entre 2008 e 2011.
[miniatura|300px|Benito Portela, [Marta Lois, Antón Sánchez García, María García Gómez, Xulio Ferreiro e Martiño Noriega en 2022.]]
Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura de Sadamaioría á alcaldía de Sada e foi elixido alcalde co apoio de PSdeG-PSOE, BNG e o Partido Demócrata Sada Popular do exalcalde Ramón Rodríguez Ares. Nas municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía, sendo a forza máis votada e establecendo un pacto de goberno co BNG e Alternativa dos Veciños. En novembro de 2022, trala ruptura do pacto cos concelleiros de Alternativa, foi desaloxado da alcaldía por unha moción de censura apoiado por concelleiros tránsfugas de Alternativa, PPdeG e PSdeG e encabezada pola anterior candidata de AV María Nogareda. Finalmente recuperou a alcaldía tralas municipais de 2023, nas cales logrou de novo se-la forza máis votada e subiu 1 concelleiro, e recibiu o apoio do único edil do BNG, sen chegar os demais grupos a un acordo alternativo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Sada
Tronzar os valos

***Tronzar os valos*** é o terceiro álbum da cantautora ribadense SES, que saíu á venda o 24 de marzo de 2015.

## Listaxe de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Sés
Collegium Canisianum

O ***Collegium Canisianum***, ou simplemente ***Canisianum*** de Innsbruck, é un seminario internacional de Teoloxía da Igrexa Católica, dirixido pola Compañía de Xesús, un dos máis importantes de Austria.

## Historia 
O Canisianum é un dos moitos seminarios xesuítas do mundo que levan o nome do santo Pedro Canisio, un dos compañeiros de Ignacio de Loiola. Construíuse entre 1910 e 1911, e confiouse á Compañía de Xesús. O seu primeiro reitor, ou *regens*, foi Michael Hofmann. O Canisianum substituíu o antigo seminario *Nicolaihaus*, que non podía satisfacer toda a demanda de alumnado.

Entre 1915 e 1919 acolleu tamén os seminaristas do *Collegium Germanicum* de Roma, expulsados pola primeira guerra mundial. 

Logo da anexión de Austria, o goberno nazi ordenou o seu peche o 21 de novembro de 1928, e non volveu abrir as súas portas até outubro de 1945. Até entón, a facultade de Teoloxía trasladouse Sitten, en Suíza. En 2007 o Canisianum pasou de ser un seminario a unha Escola Internacional de Teoloxía para sacerdotes que quixesen mellorar a súa formación na Universidade de Innsbruck.

No 2022 concluíronse unha serie de reformas para restaurar o seu edificio centenario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Receptor de interleucina 8

O **receptor de interleucina 8** é un receptor de interleucinas do tipo do receptor de quimiocinas, que pertence á familia dos receptores acoplados á proteína G, que ten unha alta afinidade pola interleucina 8. Transduce sinais mediante un sistema de segundo mensaxeiro dependente da proteína G.

## Tipos 
Existen dous destes receptores que están codificados por un *cluster* de xenes situado cromosoma 2 humano, que son: 
* Receptor de interleucina 8, alfa
* Receptor de interleucina 8, beta

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Cerámica e mosaicos do Hospital de la Santa Creu i Sant Pau

A decoración en **cerámica e mosaicos do Hospital de la Santa Creu i Sant Pau** de Barcelona é moi extensa e destaca sobre o resto de técnicas artesás aplicadas dentro do recinto.

A decoración con mosaicos atópase principalmente no edificio de administración, un pavillón destinado a localizar as áreas non vinculadas coa atención ós doentes. Na parte exterior do edificio, unha serie de dezaseis plafóns sobre a historia da fundación do hospital, e no interior un múltiple temario ornamental que se estende polos pavimentos, muros, teitos e columnas do planta inferior e do primeiro andar, onde se atopan as salas nobres. No resto do hospital, o mosaico emprégase en menor medida.

Domènech i Montaner utilizou a cerámica de xeito intensivo no interior dos pavillóns dedicados ós doentes. No exterior, aplícase con funcións decorativas, con cerámica pintada sobre portas e fiestras, ou con elementos corpóreos de cerámica vidrada en pináculos e cheminea. Xunto coas pezas policromadas dos teitos en forma de escamas, estas pezas amosan o interese do arquitecto pola busca de formas e motivos plenamente modernistas.

O Hospital de la Santa Creu i Sant Pau é un conxunto modernista situado en Barcelona, proxectado polo arquitecto Lluís Domènech i Montaner e construído entre 1902 e 1930 nunha primeira fase polo mesmo Domènech i Montaner e nunha segunda, a partir de 1920, polo seu fillo Pere Domènech i Roura.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hospital de la Santa Creu i Sant Pau
* Mosaico
* Tesela

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Hospital de Sant Pau 
* O Hospital de Sant Pau en Patrimoni.gencat
José Miñones

: *Para o político republicano fusilado en 1936, véxase Pepe Miñones.*
**José Manuel Miñones Conde**, nado en Santiago de Compostela o 17 de xullo de 1972, é un profesor universitario e político galego do PSdeG, ministro de Sanidade do goberno de España dende o 28 de marzo de 2023 ata o 20 de novembro de 2023. Previamente, foi alcalde de Ames, entre 2015 e 2021, cargo que abandonou cando foi nomeado delegado do goberno de España en Galicia entre o 31 de marzo de 2021 e o 27 de marzo de 2023. 

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Fillo de José Miñones Trillo e de María Mercedes Conde Mouzo. O seu tío avó foi un popular empresario republicano coruñés José Miñones, fusilado polos sublevados ao comezo da Guerra civil.
Estudou Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse en 1997. Doutor desde o ano 2001 con Premio extraordinario, foi bolseiro na Universidade de Sevilla e na de Santiago. É profesor de Fisicoquímica na facultade de Farmacia da USC e investigador e participaba no Programa Isidro Parga Pondal.

### Política 
Comezou na política en Ames, onde residía dende 1999, como vicepresidente dunha asociación de veciños e, onde chamou a atención do alcalde socialista que o incluíu na candidatura no 2007 como independente. Aos poucos, en 2009, trala dimisión doutro concelleiro, entrou no goberno municipal como foi concelleiro de Reforma Administrativa, Calidade da Administración, Novas Tecnoloxías e Sanidade. Nas eleccións municipais de 2019 foi escollido de novo alcalde de Ames. 

Miñones renunciou á alcaldía o 29 de marzo de 2021 ao darse a coñecer que sería nomeado Delegado do Goberno en Galicia no consello de ministros do día seguinte, relevando a Javier Losada de Azpiazu. 

O 27 de marzo de 2023, como consecuencia dunha remodelación do goberno, Pedro Sánchez nomeouno Ministro de Sanidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Sitio web de José Miñones en Internet Archive
Os burgueses de Calais

***Os burgueses de Calais*** (en ) é unha escultura que representa os seis burgueses que en 1347, a comezos da Guerra dos Cen Anos (1337-1453), ofreceron as súas vidas para salvar os habitantes da sitiada cidade francesa de Calais. O escultor Auguste Rodin recibiu en 1885 o encargo de crear un monumento conmemorativo deses homes na cidade. Despois de case catro anos de traballar en bosquexos, a escultura estivo lista en 1888 para finalmente ser rematada e inaugurada en 1895.

Na actualidade hai varias copias desta famosa escultura en todo o mundo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Os burgueses de Calais* no Museo Rodin  e 
* Australian National University
* Cidade de Calais - Les bourgeois de Calais 
* Metropolitan Museum of Art
Elias Gottlob Haussmann

[miniatura|Retrato ao óleo de [Gottfried Reiche realizado en 1726.]]
[miniatura|[Gottschedin, pintura ao óleo c. 1750.]]
[miniatura|Christian d. J. Weisius, Archdeaconn. Gravado de [1743.]]

**Elias Gottlob Haussmann**, tamén escrito Haußmann ou Hausmann, nado en Gera en 1695 e finado en Leipzig o 11 de abril de 1774, foi un pintor alemán do Barroco tardío. Haussmann serviu como pintor da corte de Dresde, e denede 1720 foi o retratista oficial en Leipzig. É coñecido principalmente polo seu retrato de Johann Sebastian Bach, que foi pintado en 1746.

## Traxectoria 
Haussmann foi o primeiro alumno de seu pai, Elias Haussmann (1663-1733), que era pintor da Corte de Hesse. Haussmann estivo ao servizo real de Hesse, como se menciona en setembro de 1717 nunha carta de recomendación do Príncipe Ernst Ludwig de Hesse-Darmstadt como "noso fillo do pintor da corte". Haussmann tamén coñeceu ao pintor da corte de Dresde, Adam Manyoki, que escribiu favorablemente sobre el.

As pinturas ao óleo de Haussmann e o gran número de copias

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Johann Sebastian Bach
### Ligazóns externas 
* Altes Rathaus - Museu de Leipzig
Escultura etrusca

[miniatura|300px|Frontón escultórico de [Luni, conservado no Museo Arqueolóxico de Florencia.]]
A **escultura** foi unha das expresións artísticas máis importantes do pobo etrusco, que habitou a rexión do norte e centro de Italia entre o século -IX e o século -II, aproximadamente. A súa arte era en gran parte unha derivación da arte grega, aínda que desenvolvido con moitas características propias. Por mor da falta case total de documentos escritos etruscos, problema agravado pola pouca información sobre a lingua etrusca, é na arte onde se atopan as chaves para a reconstrución da súa historia, aínda que as crónicas gregas e romanas sexan tamén de grande axuda. Coma a súa cultura en xeral, a escultura etrusca ten miotos aspectos escuros para os estudosos, sendo obxecto de controversia e que obrigan a propoñer as súas interpretacións sempre con carácter provisional, pero o consenso é que foi parte do legado máis importante e orixinal da arte italiana e mesmo contribuíu significativamente na formación inicial das tradicións artísticas da Roma antiga. A visión da escultura etrusca como un todo homoxéneo é errónea, tendo importantes variacións, ora rexionais ora temporais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Etruscos. *Dioses e Homes*. Texto sobre a relixión etrusca. cervantesvirtual.
Ahora Madrid

**Ahora Madrid** é un partido político español, autodefinido como «candidatura cidadá de unidade popular» e constituído en «partido instrumental sen vida orgánica», co obxectivo de presentarse ás eleccións municipais de 2015 no Concello de Madrid.

No proxecto conflúen Podemos e Ganemos Madrid, plataforma electoral cidadá inspirada por Guanyem Barcelona e na que participan cidadáns a nivel particular e membros de Equo e de Por Un Mundo Más Justo. Tamén integráronse na candidatura antigos membros de Izquierda Unida Comunidad de Madrid e mesmo recibiu o apoio de cargos públicos desta e do Partido Comunista de Madrid. Así mesmo conta co apoio de Convocatoria por Madrid.

Obtivo 20 dos 57 concelleiros nas eleccións, encabezados por Manuela Carmena, actual alcaldesa da cidade. Foi investida o 13 de xuño de 2015 co apoio do PSOE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Agrupación Veciñal de Ponte Caldelas

A **Agrupación Veciñal de Ponte Caldelas** foi un partido político, de corte independente, xurdido no concello de Ponte Caldelas en abril do ano 2015. Liderado por Alfonso Rodríguez Santiago, o partido naceu, en parte, arredor do movemento de oposición á instalación dun crematorio na Reigosa. Participou nos comicios municipais de maio de 2015, obtendo o 14,9 % das papeletas e 2 asentos na corporación. Na investidura, apoiaron como alcalde ao socialista Andrés Díaz Sobral, co cal pasaron a gobernar en coalición. En 2019 o grupo integrouse nas listas do PSdeG-PSOE, revalidando esta formación o goberno con maioría absoluta.

## Notas
Cynoglossus senegalensis

***Cynoglossus cadenati*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos cinoglósidos e subfamilia dos cinoglosinos,

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1858 polo naturalista alemán Johann Jakob Kaup, co nome de *Arelia senegalensis*. que pode chegar a medir até os 66&nbsp;cm de lonxitude, aínda que os espécimes apañados na pesca adoitan roldar os 25&nbsp;cm.

## Hábitat, distribución e bioloxía 
É unha especie mariña e de augas salobres, demersal, que habita en augas costeiras tropicais sobre fondos areosos ou lamacentos, a profundidades de entre os 10 e os 110 m, no Atlántico oriental, entre os 22° N e os 18° S, e entre os 18° W e os 14° E, desde o Mauritania até Angola.

## Pesca 
*Cynoglossus senegalensis* é unha especie comestíbel, que se pesca nas zonas 34 e 47 (Atlántico centro-oriental e Atlántico sueste, respectivamente).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. (1986): "Cynoglossidae". En J. Daget, J.-P. Gosse e D. F. E. Thys van den Audenaerde, eds.: *Check-list of the freshwater fishes of Africa (CLOFFA)*. ISNB, Bruxelas; MRAC, Tervuren, and ORSTOM, París. Vol. 2. pp.&nbsp;432–433.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Menon, A. G. K. (1977): "A systematic monograph of the tongue soles of the genus *Cynoglossus* Hamilton-Buchanan (Pisces: Cynoglossidae)". *Smithson. Contrib. Zool.* (238): 1-129.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Schneider, W. (1990): *FAO species identification sheets for fishery purposes. Field guide to the commercial marine resources of the Gulf of Guinea*. Prepared and published with the support of the FAO Regional Office for Africa. Roma: FAO.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Cinoglósidos
* Cinoglosinos
* *Cynoglossus*

### Ligazóns externas 
* *Cynoglossus senegalensis* na Encyclopedia of Life. Informacións, imaxe e mapas de distribución . 
* *Cynoglossus senegalensis* (Kaup, 1858) no ITIS.
Día Mundial do Doador de Sangue

miniatura|Brazo dun doador en varias fases da doazón.
O **Día Mundial do Doador de Sangue**, así designado pola Organización Mundial da Saúde, celébrase cada 14 de xuño. O evento, establecido no 2004, serve para facer fincapé na necesidade de doar sangue, e para agradecer ós doadores de sangue a súa acción solidaria.

O Día Mundial do doador de sangue é un dos oito días mundiais declarados pola Organización Mundial da Saúde, xunto co Día Mundial da Saúde, o Día Mundial da Tuberculose, o Día Mundial da Inmunización, o Día Mundial do Paludismo, o Día Mundial sen Tabaco, o Día Mundial da Hepatite, e o Día Mundial da Loita contra a SIDA.

## Notas
Johann Christoph Bach

**Johann Christoph Bach**, nado en Arnstadt o 6 de decembro de 1642 e finado en Eisenach o 31 de marzo de 1703, foi un compositor alemán do Barroco. Non debe ser confundido co fillo de Johann Sebastian Bach, Johann Christoph Friedrich Bach.

## Traxectoria 
Johann Christoph Bach naceu en Arnstadt (daquela no Sacro Imperio Romano-Xermánico e actualmente no estado de Turinxia, Alemaña), fillo de Heinrich Bach, tío avó de Johann Sebastian Bach, polo que era o primo irmán de Johann Sebastian. Foi tamén o tío de Maria Barbara Bach, a primeira muller de J.S. Bach.

Johann Christoph tiña unha reputación como compositor que só foi igualada por Johann Sebastian entre a familia Bach durante a súa vida. A partir de 1665 compaxinou o cargo de organista na Georgenkirche co de cembalista da orquestra de cámara da corte de Eisenach. Seu irmán, Johann Michael Bach (sogro de Johann Sebastian Bach e pai de Maria Barbara), foi tamén compositor. Estivo en contacto con Johann Ambrosius Bach, e deulle clasese ao seu fillo Johann Sebastian. Algunhas das súas obras foron posteriormente atribuídas a Johann Sebastian, mais recentemente foron recoñecidas como obras escritas por Johann Christoph. Catro dos seus fillos foron tamén músicos:

* Johann Nikolaus Bach (1669-1753)
* Johann Christoph Bach (1689-1740)
* Johann Friedrich Bach
* Johann Michael Bach

Foi un compositor de gran capacidade, mais a pesar do seu éxito como músico, Johann Christoph atravesou dificultades financeiras, que puideron ter dado lugar á súa non selección como titor de Johann Sebastian cando morreron os seus pais. Posiblemente non recibiu a apreciación que merecía polo seu carácter difícil e testalán co Consello de Eisenach. Johann Christoph tiña moitas débedas cando morreu en Eisenach.

## Obra 
miniatura|Manuscrito de *Ach, dass ich Wassers*.
Johann Ambrosius Bach tiña as obras de Johann Christoph en grande estima, a quen consideraba "o compositor máis grande e expresivo da familia". Unha das composicións máis famosas de Johann Christoph é a cantata *Meine Freundin, du bist schön*, baseada no *Cantar dos Cantares*, mais poucas obras súas sobreviviron, a maioría no Altbachisches Archiv:

* Doce Motetes.
* Sete ou oito Geistliche Konzerte, incluídos os grandes conxuntos "Es erhub sich ein Streit im Himmel".
* Dúas Arias.
* Dous lamentos.
* Dúas cantatas.
* Uns cincuenta Orgelchoräle.
* Präludium und Fuge en mi bemol para clave.
* Tres obras de variacións para clave.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Familia Bach

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*Partituras gratuítas de Bach Johann Christoph Bach na Choral Public Domain Library (ChoralWiki)
* Información de Johann Christoph Bach 
* Discografía de obras da familia Bach con comentarios
Trofeo Amberes

O **Trofeo Amberes** foi un premio que outorgaban anualmente os xornais españois *Marca* e *Arriba* ó club que mellor coidase a súa canteira.

## Palmarés 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*