open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Club Deportiu Terrassa

O **Club Deportiu Terrassa** é un dos clubs deportivos históricos da cidade de Terrassa, Barcelona (Cataluña), destacando na práctica do hóckey herba.

## Seccións deportivas
* Hóckey herba.
* Tenis.
* Pádel.
* Fútbol 7x7.
* Frontón.
* Petanca.
* Bridge.

## Equipos filiais
* A.D. Rimas
* Club Terrassa 1910

## Historia
No ano 1910 un grupo de mozos do *Ateneo Calasanz* crearon o primeiro club de hóckey en Cataluña e en España baixo o nome **Lawn Hoquei Club Calassanç**. O 2 de juño de 1912 xoga o seu primeiro partido contra o Espanyol de Barcelona. En 1915 o Calasanz únese ao **Terrassa FC**, adoptanto este último nome. En 1920 pasa a denominarse **Terrassa Hoquei Club**. Pasada a guerra civil adopta o actual nome.

En 1926 gaña o primeiro Campionato de Cataluña e en 1933 o primeiro Campionato de Españaa, iniciando unha longa lista de éxitos.

O Concello de Terrassa cedeulle uns terreos e a primeira pedra púxose en 1961, cando se celebraba o cincuentenario do club. En 1970 o club adquire uns terreos en Les Pedritxes, en Matadepera, inaugurándose as instalacións o 10 de xuño de 1973 con terreos de xogo para o hóckey, tenis, frontón, entroutros deportes.

## Palmarés
### Hóckey herba masculino
* **19Campionatos de Cataluña**: 1926, 1930, 1933, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1952, 1953, 1956, 1959 e 1992.
* **1 Liga Española**: 1976.
* **12 Copas do Rei**: 1933, 1943, 1945, 1946, 1948, 1949, 1950, 1951, 1955, 1966, 1967 e 1975.
### Hóckey herba feminino
* **2 Copa de Europa B**: 1986 e 2003.
* **22 Campionatos de Cataluña**: 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1968, 1977, 1983, 1984, 1985, 1989, 1992, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 e 2005.
* **13 Campionatos de España**: 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1966, 1968, 1969, 1980, 1982, 1983 e 1985.
* **5 Ligas españolas**: 2000, 2001, 2002, 2005 e 2008.
* **5 Copas da Raíña**: 1986, 1998, 2000, 2001 e 2007.
### Hockey sala feminino
* **1 Copa de Europa B**: 2002.
* **5 Campionatos de España**: 1965, 1966, 1989, 2001 e 2002.

## Ligazóns
* Web oficial do club
Donostia Arena 2016

O **Donostia Arena 2016** é un recinto multiúsos situado na zona deportiva de Anoeta en Donostia, Guipúscoa (Euskadi). Cunha capacidade para 11.000 espectadores é o lugar no que xoga os seus partidos o Lagun Aro GBC de baloncesto.

## Historia 
Esta é a construción estrela do espazo de lecer de Illunbe, no que inicialmente había multitude de locais de hostalaría, multicines etc. Unha das características máis rechamantes deste recinto é a súa cuberta retráctil, que se desprega ou se contrae segundo as necesidades. A súa utilización inicial baseábase nas corridas de touros, pero co paso do tempo ha ir diversificando a súa oferta. Actualmente é o baloncesto o que centraliza a actividade do recinto.

## Actividades 
A parte do baloncesto no recinto organízanse touradas, concertos de música, campionatos de motos freestyle de motos etc.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Illumbe
MV Britannic (1929)

O '*MV *Britannic'''* (*Motor Vessel Britannic*), Tamén coñecido como *'RMS *Britannic*'* (*Royal Mail Ship Britannic*) foi o terceiro transatlántico da White Star Line en levar dito nome. Foi construído nos estaleiros de Harland and Wolff na cidade norteirlandesa de Belfast. Botouse o 6 de agosto de 1929 e era case idéntico ó MV *Georgic*. Contaba cun motor diésel e desprazaba unhas 26 943 toneladas. No momento en que foi botado, era o barco británico de motor máis grande xamais construído.

## Traxectoria 
### Primeiras viaxes
O *Britannic* realizou a súa primeira viaxe na ruta Liverpool-Belfast-Glasgow-Nova York, o 28 de xuño de 1930. Polo xeral pasou os veráns na ruta do Atlántico Norte, mentres que nos veráns adicabase a ruta no Caribe. Estivo realizando este servizo ata que a White Star Line pasou a formar parte da Cunard White Star en 1934. No ano 1935, pasou a ruta Londres-Nova York na que estivo ata o comezo da segunda guerra mundial.

### Segunda guerra mundial
Durante a guerra, o *Britannic* adicouse ao transporte de tropas, transportando uns 180 000 soldados durante toda a contenda. No ano 1948 volveu a ruta Londres-Nova York.

### Servizo durante a posguerra 
En 1950, a Cunard White Star pasou a ser coñecida de novo como Cunard Line, deixando ó *Britannic* e ó *Georgic* como os únicos barcos en servizo da antiga White Star Line. Ambos os dous seguiron realizando as súas viaxes baixo a bandeira da desaparecida empresa durante o resto do seu servizo.

En xuño de 1950, o *Britannic* colidou co buque dos Estados Unidos, Pioneer Land.

### A última viaxe
As últimas viaxes do *Britannic* realizaronse na ruta Liverpool-Nova York, sendo o último transatlántico con bandeira da White Star Line en realizala en novembro de 1960. A derradeira saída de Nova York realizouna o 25 de novembro de 1960, e arribou a Liverpool o 2 de decembro. A última saída dun barco da White Star Line desde Liverpool foi realizada polo *Britannic* o 16 de decembro de 1960. Ese mesmo ano, o *Britannic* foi retirado do servizo debido a fallos nos motores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*The Great Ocean Liners: RMS *Britannic''
*Britannic on White Star Line History Website
SLUC Nancy

O **Stade Lorrain Université Club Nancy Basket**, coñecido popularmente pola abreviatura **SLUC Nancy** é un club de baloncesto da cidade Nancy, Francia. Fundado en 1967, compite na LNB Pro A, a máxima categoría do baloncesto francés. Disputa os seus partidos como local no Palais des Sports Jean Weille, pavillón con capacidade para 6&nbsp;043 espectadores.

## Historia
O club foi fundado en 1967 por Pierre Rebourgeon, redactor deportvo do periódico ''l'Est Républicain''. Comeza xogando en categorías inferiores ata que en 1994 acada o ascenso á Pro A. O seu primeiro grande éxito produciuse no 2002, gañando a Copa Korać. No 2008 o equipo gañou por primeira vez a máxima categoría do baloncesto francés.

## Palmarés
### Doméstico 
**Liga**
* **Campións (2)**: 2008, 2011
**Segunda División**
* **Campións (1)**: 1994
**Leaders Cup**
* **Campións (1)**: 2005
**Supercopa**
* **Campións (2)**: 2008, 2011

### Europeo 
**Copa Korać**
* **Campións (1)**: 2002

## Xogadores históricos
*  Randolph Childress
*  Meir Tapiro
*  Mike James
*  Hervé Dubuisson
*  Keith Jennings
*  Joseph Gomis
*  Filip Videnov

## Ligazóns
* Web oficial do SLUC Nancy
* Ficha do club na web da LNB
Pica de papo rubio

A **pica de papo rubio** (*Anthus cervinus*) é unha ave da familia das motacílidos, que cría nas zonas de taiga e tundra de Eurasia e Alasca e pasa o inverno en zonas tropicais de África e Asia.

## Descrición 
Son paxaros de entre 14 e 15&nbsp;cm. de lonxitude, coa parte superior do corpo de cor castaña. A parte superior da cabeza e a parte superior do lombo teñen faixas lonxitudinais escuras. A rabadilla está punteada de negro. As aves adultas teñen unha gorxa de cor ferruxe moi característica. Esta coloración espállase nalgúns exemplares ata o papo e os lados da cabeza. O resto da parte inferior é amarela clara, con puntos negros no peito e nos flancos. As aves novas teñen a gorxa branca durante o seu primeiro inverno de vida, teñen unha lista superciliar e un pequeno anel ocular brancos e liñas abrancazadas no lombo.

Cantan en xeral voando. Poucas veces o fan pousados e, cando se da o caso, só por períodos curtos.

## Distribución e hábitat 
A area de cría abrangue a tundra boreal e a taiga dende Escandinavia ata a península de Chukchi e a costa oeste de Alasca. Viven principalmente en áreas pantanosas baixas e abertas, con arbustos de folla caduca. Durante as migracións vense en áreas húmidas sen árbores, pero tamén en zonas secas e campos labrados.

Non hai cifras exactas do número de exemplares desta especie pero a IUCN non a considera especie ameazada.

## Reprodución 
Fan os niños no chan entre a vexetación, e poñen os ovos entre finais de maio e comezos de xuño. A posta varía entre 4 e 7 ovos, que chocan durante uns 10 a 13 días. Incuba case exclusivamente a femia, que é alimentada polo macho durante esta época. Os polos tardan entre mes e medio e dous meses en poderen voar.

## Migracións 
Chegan ás áreas de cría entre agosto e setembro. Os exemplares que crían ó leste da área de distribución, pasan o inverno no sueste de Asia; os outros en Exipto e sobre todo ó sur do Sáhara, no Sahel e na sabana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lars Svensson, Peter J. Grant, Killian Mullarney, Dan Zetterström: *Der neue Kosmos Vogelführer*. Kosmos, Stuttgart; 1999: S. 250-251. ISBN 3-440-07720-9
* Einhard Bezzel: *Kompendium der Vögel Mitteleuropas. Passeres - Singvögel*. Aula, Wiesbaden, 1993: S. 91-95. ISBN 3-89104-530-1

### Ligazóns externas 
* A pica de papo rubio na lista vermella de especies ameazadas da IUCN
TeleVigo

**TeleVigo** (anteriormente **Localia Vigo**) é unha televisión local da cidade de Vigo propiedade do grupo de comunicación Radio Vigo. Emite a través do canal 34 pola Televisión Dixital Terrestre na comarca de Vigo dende o 18 de marzo de 2010.

En 2017, tras a desaparición da súa única competidora Televigo, comprou a súa marca e pasou a chamarse Localia Televigo. Con este cambio de nome mudou o seu logotipo, xirando o "L" característico herdado da rede Localia para converterse nun "V". Máis tarde volveu mudar o nome polo de, simplemente, TeleVigo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de TeleVigo .
Ricardo Moar Ríos

**Ricardo "Richard" Moar Ríos**, nado en Ordes o 20 de setembro de 1953, é un exfutbolista galego. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Na tempada 1972–73 debutou moi novo co Deportivo da Coruña en Primeira División, participando en 3 encontros, aínda que descendendo o equipo galego esa mesma campaña a Segunda División quedando penúltimo na clasificación. Estivo presente no descenso do club galego na tempada 1979–80 a Segunda B.

Na tempada 1980–81 foi contratado polo Real Valladolid, volvendo así a Primeira División. No club valisoletano estivo 5 tempadas, conseguindo na tempada 1983–84 a Copa da Liga.

Na tempada 1985–86 volveu ao Deportivo da Coruña de Txutxi Aranguren, onde estivo dúas campañas. Habitual no cadro titular durante as dúas tempadas, compartiu posición na zaga con xogadores como Antonio Dacosta, Silvi, Miloš Hrstić, Portela ou Froilán Maldonado. Na tempada 1986–87, adestrados por Eusebio Ríos, estiveron preto de ascender a Primeira División.

## Palmarés 
;Valladolid
* Copa da Liga: 1983–84.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en bdfutbol.com
Primeira división española 1990/91

[miniatura|180px|Con [Johan Cruyff|Cruyff no banco o Barcelona iniciou a vaga máis triunfal da súa historia.]]

A tempada **1990/91** da **Primeira división española** de fútbol, que foi a 60ª edición do campionato, comezou o 1 de setembro de 1990 e rematou o 9 de xuño de 1991.

Tras cinco títulos consecutivos do Real Madrid, esta tempada proclamouse campión o FC Barcelona. O club catalán, baixo a dirección de Johan Cruyff iniciou con este título a mellor serie triunfal da súa historia, con catro campionatos consecutivos.

## Clasificación final 
## Resultados 

## Trofeo Pichichi 
Emilio Butragueño logrou este o trofeo que outorga o Diario Marca ao máximo goleador da Primeira División co mellor rexistro anotador da súa carreira: 19 goles.

## Trofeo Zamora 
Abel Resino gañou o Trofeo Zamora ao encaixar 17 goles en 33 partidos de liga, a mellor media (0,51) da historia da Primeira División, ata a data. O gardameta do Atlético de Madrid estableceu, ademais, unha marca mundial de invencibilidade, con 1.275 minutos sen recibir un gol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da LFP, que inclúe resultados e aliñacións
* Sitio oficial da *Real Federación Española*
Juan Carlos Verón Ramos

**Juan Carlos Verón Ramos**, nado en Buenos Aires o 1 de xuño de 1966, é un exfutbolista arxentino. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Na tempada 1980–81 xogou co Racing de Santander en Segunda División, logrando o ascenso ao remate da campaña. Debutou en Primeira División o 20 de setembro de 1981 na primeira xornada do campionato, nun partido contra o Real Betis que rematou con vitoria (2–1) no que tamén marcou o seu primeiro gol na categoría. Na tempada 1982–83 descendeu á Segunda División.

Na tempada 1983–84 fichou polo RCD Mallorca, co que descendeu esa mesma campaña á Segunda División. Na súa seguinte campaña conseguiu un sétimo posto na clasificación, e desvinculouse do equipo balear tras xogar 64 partidos e anotar 7 goles.

Na tempada 1985–86 foi contratado polo Deportivo da Coruña, no que estivo dúas tempadas. Na súa primeira campaña como branquiazul, baixo as ordes de Txutxi Aranguren, conseguiu un sexto posto na clasificación. Na segunda tempada, a controvertida campaña 1986–87 de Segunda División, o equipo galego logrou un segundo posto na primeira fase, logrando xogar a seguinte fase de promoción de ascenso á Primeira División, onde caeron.

Na tempada 1987–88 volveu ao Racing de Santander onde estivo dúas tempadas, todas en Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en bdfutbol.com
Primeira división española 1928/29

A tempada **1928/29** da **Primeira división española** foi a primeira tempada da máxima categoría da Liga española de fútbol. O campionato comezou o 10 de febreiro de 1929 e concluíu o 30 de xuño de 1929.
O primeiro campión de Liga foi o FC Barcelona. O título decidiuse na última xornada, ao gañar o Barcelona ao Real Unión e perder o Real Madrid ante o Athletic de Bilbao. Non houbo descensos, pois o pechacancelas, o Racing de Santander venceu a promoción de permanencia ao campión de Segunda División, o Sevilla FC. Nesta edición non houbo ningún club galego na categoría.

O primeiro tanto da historia da Liga foi obra de José *Pitus* Prat, extremo do Español, durante o encontro entre o seu club e o Real Unión de Irún que concluíu con 3-2 a favor dos cataláns. Alfonso Olaso, xogador do Atlético de Madrid, foi o primeiro xogador en marcar un gol en propia meta en Liga, fronte ao Arenas de Getxo na primeira xornada do campionato.

## Clasificación final 
### Posicións por xornada
### Promoción de Permanencia 
O sistema establecía un partido de ida e volta entre o campión de Segunda División (Sevilla FC) e o pechacancelas de Primeira División (Racing de Santander).

Cunha vitoria no global (2–3) do Racing, este mantivo a categoría, a pesar de ser o pechacancelas de Primeira.

## Resultados 

## Premios individuais 
### Máximos goleadores 
### Porteiro menos goleado 
* Ricardo Zamora, do RCD Espanyol, encaixou 24 goles en 15 partidos, obtendo unha media de 1,6 goles por partido.

## Véxase tamén 
* Segunda División 1928–29
* Copa do Rei 1928–29

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da LFP, que inclúe resultados e alineacións
* Sitio oficial da *Real Federación Española*
Primeira división española 1989/90

A tempada **1989/90** da **Primeira división española** de fútbol, que foi a 59ª edición do campionato, comezou o 2 de setembro de 1989 e rematou o 6 de maio de 1990.
O Real Madrid proclamouse campión, igualando a súa propia marca de cinco títulos consecutivos. Así mesmo, bateu a marca de goles nunha soa tempada con 107 tantos, máis dunha terceira parte dos cales (38) foron materializados por Hugo Sánchez, quen igualou así a marca de goles nunha tempada.

## Clasificación final 
## Resultados 

## Trofeo Pichichi 
Por quinta vez na súa carreira, Hugo Sánchez conseguiu o trofeo ao máximo goleador da Primeira División de España, situándose, por detrás de Telmo Zarra, como o segundo futbolista que máis veces logrou esta distinción. Os seus 38 tantos igualaron a marca de goles nunha soa campaña, establecido tamén por Zarra a tempada 1950/51, obtendo ademais a Bota de Ouro como máximo goleador de todas as ligas europeas.

[miniatura|150px|[Hugo Sánchez logrou o *pentapichichi* igualando a histórica marca de 38 goles de Telmo Zarra.]]

## Trofeo Zamora 
O trofeo ao porteiro menos goleado do campionato decidiuse na última xornada, cun enfrontamento directo entre os equipos dos dous aspirantes, o Sporting de Gijón de Ablanedo II e o Atlético de Madrid de Abel Resino. O porteiro dos madrileños encaixou dous goles, mentres que o internacional asturiano se retirou invicto no minuto 62, asegurándose así o Trofeo Zamora por terceira vez na súa carreira.

Para optar a este premio do Diario Marca foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da LFP, que inclúe resultados e aliñacións
* Sitio oficial da *Real Federación Española*
Gorka Otxoa

**Gorka Otxoa Odriozola**, nado en Donostia o 13 de xaneiro de 1979, é un actor e cómico vasco.

## Traxectoria 
Comezou facendo aparicións esporádicas en varias series de televisión. Óscar Terol e Borja Cobeaga fixáronse nel para o programa de humor da ETB, *Vaya Semanita*. Máis tarde formou parte do grupo de actores da serie protagonizada por Willy Toledo, *Cuestión de sexo* que da vida a un alumno torpe dunha autoescola.

En 2009 forma parte do elenco de actores da versión española dun exitoso programa nos Estados Unidos, *Saturday Night Live*.

Debutou como protagonista na película dirixida por Borja Cobeaga *Pagafantas* pola que foi nomeado como actor revelación.

## Cine 
* *Lobos de Arga* (2011)
* *Pagafantas* (2009)
* *Un poco de chocolate* (2008)
* *Limoncello* (2007)
* *Etxera* (2004)
* *Noviembre* (2003)
* *El Palo* (2001)
* A* crise carnívora* (2006)

## Televisión 
* *Vive cantando* (2013-2014)
* *Doctor Mateo* (2009-2010)
* *Saturday Night Live* (2009)
* *Cuestión de sexo* (2007-2009)
* *Cafetería Manhattan* (2007)
* *Tirando a dar* (2006)
* *Los Serrano* (2005)
* *Vaya Semanita* (2003-2004)
* *Cuéntame como pasó* (2002 e 2004)
* *Goenkale* (2003)
* *Martin* (2003)
* *Hospital Central* (2002)
* *El Comisario* (2000 e 2002)

## Teatro 
* *La ratonera* (2010)

## Premios Goya
Thomas Tallis

**Thomas Tallis**, nado contra 1505 e finado en Greenwich o 23 de novembro de 1585, foi un compositor inglés.

## Traxectoria
Comezou a súa carreira como músico de igrexa no século XVI. Ocupa un lugar preponderante en antoloxías de música relixiosa inglesa, e é considerado como un dos mellores no xénero así como tamén un dos mellores compositores da súa época.

A carreira musical de Thomas Tallis atravesou os reinados de catro reis ingleses: Henrique VIII, Eduardo VI, María (católica) e Sabela (protestante). O período viviu grandes mudanzas na vida relixiosa e no estilo composicional. Boa parte da produción de Tallis foi eclesiástica, aínda que escribise algunhas obras seculares. A súa flexibilidade como compositor certamente garantiu a súa permanencia como figura de proa da música inglesa.

Tallis estudou música na Igrexa pre-Reforma. Con todo foi requisitado por diversos gobernantes para compor músicas tanto para o servizo anglicano como católico, ambas as dúas de gran calidade. Criado preto de Canterbury, os compromisos pronto o levarían a Londres. Tallis era un recoñecido organista, mais pouco hai hoxe das súas pezas para teclado. Datar súas obras é difícil, sobre todo porque el ocasionamente retraballou músicas vellas para un novo proxecto. Coñecido polas floreadas obras en latín, a súa música anglicana, máis simple, é tan elaborada como agradábel de tocar.

Entre súas obras máis famosas están: O *Nata Lux de Lumine*, *If Ye Love Me*, *Lamentations of Jeremiah*, *Spem in Alium Nunquam Habui* e *Laudate Dominum*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Tema *If ye love me*
* BBC Radio 3, programa *Discovering Music* sobre *Spem in Alium and related works* 
* Música en latín de Thomas Tallis
Taliabu

**Taliabu** é a maior illa (2.913&nbsp;km²) e máis occidental das Illas Sula, que á súa vez forma parte das illas Molucas en Indonesia. Atópase ao oeste das illas Mangole e Sanana.

## Xeografía 
Taliabu atópase ao leste de Sulawesi, está separada da veciña illa de Mangole, polo Estreito de Capalulu. O punto máis alto está en Taliabus 1.157 m, o litoral da illa ten unha lonxitude de 410´5 quilómetros. Taliabu é montañosa e boscosa, e escasamente poboada. A cidade principal é Lekitobi no suroeste da illa.

## Historia 
Taliabu orixinalmente pertencía a sultán de Ternate. En 1683 converteuse en colonia dos Países Baixos. Logo da segunda guerra mundial en 1949 pasou a pertencer á agora independente Indonesia. Ao principio era parte da provincia de Molucas, desde 1999 pertence á provincia de Maluku Utara.

## Poboación 
A poboación de Taliabu probablemente é orixinaria da rexión oriental de Sulawesi, son similares étnica e culturalmente aos pobos de Buru e Ceram, a maioría é de ascendencia malaio-polinesia. Mentres que no pasado dominaban principalmente as crenzas indíxenas, hoxe en día o islam é a relixión predominante en Taliabu.
Foyer Alsacien Mulhouse

O **Foyer Alsacien Mulhouse** foi un club de baloncesto da cidade de Mulhouse, Francia. O club é principalmente coñecido polos seus bos resultados no Campionato de Francia a partir dos anos '20, así como polos seus moitos grandes xogadores. A súa rivalidade co CA Mulhouse foi a primeira grande rivalidade do campionato de elite.

## Historia
O club desapareceu en 1949 ao fusionarse con ''l'Espérance de Mulhouse* para fundar o Mulhouse Basket Club.

## Palmarés
* **Liga de Francia**
** **Campións (7)**: 1924, 1925, 1926, 1928, 1929, 1930 e 1931.
** *Subcampións (1)'': 1934.

## Xogadores históricos
*  Antoine Rudler
*  Francis Rudler
Ferberita

A **ferberita** é un mineral de tungsteno e ferro de fórmula química FeWO4. O seu nome provén de Rudolph Ferber, mineraloxista afeccionado, que encontrou en 1863 este mineral en Serra Almagrera (provincia de Almería).

## Propiedades 
A ferberita é un mineral negro ou gris escuro cuxa composición química é FeO 23,65 % e WO3 76,35 %. Como impurezas pode conter niobio, tántalo e escandio. Funde facilmente e é soluble tanto en ácido clorhídrico como en ácido sulfúrico.

É da mesma serie que a hübnerita, pero mentres esta última é o extremo rico en manganeso, a ferberita encóntrase no extremo rico en ferro. Entre ambos está a volframita, que contén tanto ferro como manganeso en proporcións variables entre o 20% e o 80%. Dos tres membros da serie, a ferberita é a máis rara.

## Morfoloxía e formación 
Preséntase como cristais tabulares e prismáticos, e tamén como agregados masivos e granulares. Tipicamente áchase canda a pegmatitas o en vetas hidrotermais de altas temperaturas.

## Depósitos 
É un mineral bastante raro.
Ademais do depósito situado en Serra Almagrera (Cuevas de Almanzora), existen depósitos no val de Rankach (Wolfach, Alemaña) e en Les Chaillats (Puy-de-Dôme, Francia). Tamén hai depósitos en Bolivia, en lugares como Llallagua (Departamento de Potosí) e Huanuni (Departamento de Oruro), e encontráronse bos exemplares na Mina de Panasqueira, unha mina de volframio en Castelo Branco, Portugal.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais

### Ligazóns externas 
* Ferberita (Mindat.org) 
* Ferberite mineral data (Webmineral) 
* Handbook of Mineralogy
Fernando Buesa Arena

O **Fernando Buesa Arena** é un pavillón polideportivo situado en Vitoria, País Vasco, utilizado polo club de baloncesto profesional Saski Baskonia para xogar os seus partidos de competición oficial. Ten unha capacidade de 15.504 espectadores, e é utilizado frecuentemente para albergar citas deportivas nacionais e internacionais de diferentes disciplinas, así como para outros eventos como grandes exhibicións, concertos ou festivais. É un dos pavillóns multiúsos máis grandes de España.

## Historia e eventos
Orixinalmente deseñado (con bastante atraso) como un mercado de gando a mediados dos anos setenta nunha cidade que xa abandonara os seus vínculos coa agricultura, converteuse pronto nun estadio deportivo, que se inaugurou en 1991, para substituír o Pavillón de Mendizorroza. O estadio foi sede da Final da Copa de Europa de 1996, na que o local Saski Baskonia gañou o título, e tamén acolleu a final da ULEB Eurocup de 2010, na que o Power Electronics Valencia venceu ao ALBA Berlin.

Chamado até o ano 2000 Araba Arena, o seu nome rende homenaxe ao parlamentario socialista Fernando Buesa Branco, asasinado por ETA no ano 2000 en pleno corazón universitario da cidade.

## Remodelación
En marzo do ano 2011 comezaron as obras de ampliación para aumentar a capacidade do recinto ata as 15.504 localidades de asento. Os traballos duraron case un ano, sendo o pavillón reinaugurado o 5 de febreiro de 2012. O 9 de abril de 2012, con motivo do encontro da liga ACB que enfrontaba ó Caja Laboral Baskonia co MMT Real Madrid, o pavillón encheuse, acadando un novo récord de asistencia en partidos da liga española de baloncesto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Saski Baskonia

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Tridimita

A **tridimita** (do grego *Trydimos* (tripleto) debido á formación frecuente de maclas con tres cristais) é un mineral silicatado e un polimorfo de alta temperatura do cuarzo. Áchase apenas en rochas magmáticas efusivas ácidas de alta temperatura (riolitas, obsidianas, traquitas, andesitas e dacitas). Tamén pode ser encontrado en meteoritos. Xeralmente está asociada á cristobalita.

A tridimita foi descrita por primeira vez en 1868. A tridimita tipo sitúase en Hidalgo, México.

## Usos 
A tridimita emprégase na area para moldes de fundición; na fabricación de vidro, esmalte, saponáceos, dentífricos, abrasivos, lixas, fibras ópticas, refractarios, cerámica, produtos electrónicos e reloxos; na industria de ornamentos; na fabricación de instrumentos ópticos; e na fabricación de vaixelas químicas; entre outros usos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
### Ligazóns externas 
* Mindat 
* Webmineral 
* Mineral galleries
Casiterita

A **casiterita** é un mineral do grupo IV segundo a clasificación de Strunz. É un óxido de estaño (IV) (SnO2), un mineral típico das pegmatitas, é dicir, asóciase á fase tardía da cristalización granítica (*pneumatólise*). Nos granitos pneumatolíticos e pegmatitas, a casiterita acostuma ir acompañada de wolframita, sheelita e mispíquel.

## Datos físicos 
A casiterita adoita conter un 87 % de estaño e un 21 % de osíxeno (ademais de ferro, tántalo e outros minerais). É fráxil e resistente aos ácidos. Aparece en cristais grosos, prismáticos, case sempre en macla pertencentes ao sistema tetragonal (con variantes ditetragonais e dipiramidais). Con pouca frecuencia dáse o chamado *estaño acicular*, con cristais finos en forma de agulla, ou en forma de *estaño leñoso*, parecido á madeira. É habitual velo en forma de gránulos globulares soltos (*estaño de pracer*).

## Depósitos 
[miniatura|esquerda|Casiteritas bipirámides, de [Sichuan, China.]]
[miniatura|dereita|200px|Casiterita achada nas [minas de San Fins.]]
Xeralmente hai dous tipos de depósitos. Os máis produtivos son os que se forman en profundos procesos xeolóxicos de deposición, como as intrusións graníticas, nas que a casiterita aparece incrustada en rochas duras tales como cuarzos ou pegmatitas. O segundo tipo de depósitos é o resultado da sedimentación fluvial na que os nódulos de casiterita, polo seu propio peso, se asentan nos leitos dos ríos por efectos mecánicos.

Son lendarios os depósitos de Cornualla, usados desde a Prehistoria. Tamén son históricos os de Saxonia-Bohemia. En Galiza destaca a zona estannífera de Ourense, e tamén se atopa en menor medida nas minas de San Fins. Porén, é a República Popular da China a maior concentración do mundo deste mineral, na rexión de Yunnan, con máis da metade da produción mundial. Tamén son importantes a escala mundial os depósitos de Malaisia, Indonesia, Rusia, Nixeria, Brasil, Perú, Bolivia, Australia e República Democrática do Congo.

## Usos 
É un mineral fundamental para a obtención de estaño, que, logo, é empregado en aliaxes diversas (bronce, latón). Dado que, ao aliarse con outros metais, provoca un descenso considerable do punto de fusión (ás veces, pouco máis de 200&nbsp;°C) é moi práctico en materiais de soldadura e en pigmentos cerámicos. Ademais, grazas á súa extraordinaria resistencia á degradación ambiental é moi usado en cubertas anticorrosivas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
Cromita

A **cromita** é un mineral do grupo IV (óxidos) segundo a clasificación de Strunz. Debe o seu nome ao elemento cromo. A súa fórmula é FeCr2O4. Ás veces contén magnesio, aluminio ou titanio (entre outros). Algúns exemplares son feblemente magnéticos.

## Aplicacións 
Emprégase en moldes para a fabricación de ladrillos e en xeral para fabricar materiais refractarios (como os ladrillos para fornos de fundición). A cromita emprégase maiormente para obter cromo ou en aliaxes, e tamén se utiliza na fabricación de vidro verde.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
### Ligazóns externas 
* Mineral Galleries: Chromite
* Webmineral.com
* Minerals.net
To Sheila

**"To Sheila"** é un sinxelo promocional da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, sacado do seu cuarto álbum *Adore*.

A canción "To Sheila" aparece nos episodios "The Debut" da seie The O.C., e en "137 Sekunden" da serie FlashForward.

## Lista de cancións 
# "To Sheila" - 4:40
# "Call Out Research Hook" - 0:10
The Everlasting Gaze

**"The Everlasting Gaze"** é un sinxelo editado de xeito promocional pola banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, sacado do seu quinto álbum *MACHINA/The Machines of God*. Debido á súa forte rotación polas radios a banda filmou un vídeo musical para a canción, aparecendo nel por primeira vez Melissa Auf der Maur como baixista de The Smashing Pumpkins.

## Listaxe de cancións 
"The Everlasting Gaze" foi editado co tema "Stand Inside Your Love" na versións estadounidense e no CD promocional.
# "Stand Inside Your Love"
# "Stand Inside Your Love" (Call Out Hook)
# "The Everlasting Gaze"
Sancho Garcés I de Pamplona

**Sancho Garcés I**, nado en Sangüesa (actual Rocaforte) en 865? e finado en Resa o 10 de decembro de 925, foi rei de Navarra entre os anos 905 e 925.

## Traxectoria 
Fillo de García Ximénez, descendente da dinastía Ximena. Á morte de García I Íñiguez no ano 870, é gobernante da Valdonsella e axiña comeza a intervir en todos os territorios circundantes.

Ocupa Pamplona cando aínda reina Fortún Garcés, axudado polo monarca galaico Afonso III, xunto co conde de Pallars. Eliminados os dereitos patrimoniais dos fillos de Fortún Garcés, estes recaerán na súa neta Toda, casada con Sancho Garcés I, que os fixo valer e proclamándose rei en Pamplona no ano 905, tras destronar a Fortún Garcés.

Ao morrer o conde de Aragón Galindo Aznárez II, Sancho Garcés I ocupou as terras de Aragón ignorando os dereitos sucesorios de todos. Esta foi a causa que xustificou as loitas do gobernador musulmán de Huesca, al-Tawil, que tiña dereitos sucesorios sobre o territorio por estar casado con Sancha, irmá do conde. Solucionouse o problema ao prometer en matrimonio a Andregoto Galíndez, filla de Galindo Aznárez II, co fillo de Sancho Garcés I, o futuro rei García Sánchez I de Navarra, que era aínda un neno.

Ampliou considerablemente as fronteiras meridionais do reino até chegar a terras rioxanas mediante unha serie de campañas militares contra os aristócratas musulmáns. Conquistou Nájera e estableceu alí a súa corte, dotando dunha organización definitiva ao reino de Navarra.

Aliado co reino de Galicia Ordoño II, venceu a un exército cordobés en San Esteban de Gormaz (917), pero foi derrotado por Abd al-Rahman III en Valdejunquera (920).

Durante o seu reinado aparece o sistema de tenencias, que se perpetuará en Navarra e Aragón até principios do século XIII.

O centro político do norte-este peninsular pasaba á corte de Nájera que deu como resultado varios matrimonios reais das fillas de Sancho Garcés I e a raíña Toda Aznar:

* Urraca de Pamplona, casada con Ramiro I de Galicia. 
* Oneca de Pamplona, casada con Afonso IV "O Monxe". Foi raíña consorte de toda Galicia entre 926 e 931. Morreu en 931. 
* Sancha de Pamplona, casada en primeiras nupcias con Ordoño II de Galicia, en segundas co Conde alavés Álvaro Herrameliz e en terceiras, con Fernán González, Conde de Castela. 
* García I Sánchez, rei de Pamplona, casado con Andregoto Galíndez e con Tareixa de León. 
* Balasquida Sánchez, casada en primeiras nupcias co conde alavés Munio Velaz, en segundas con Galindo de Ribagorza e en terceiras con Fortún Galíndez. 
* Munia (Muña) de Pamplona. 
* Orbita de Navarra, probablemente casada con al-Tawil, gobernador de Huesca. Puido ser filla póstuma, como fai supor o significado do seu nome, "a orfa".

O rei Sancho Garcés I morreu nas proximidades de Resa, a beiras do río Ebro, o día 10 de decembro do ano 925 e foi enterrado en San Esteban de Deio en Monjardín.
Raynald Denoueix

**Raynald Denoueix**, nado en Ruán o 14 de maio de 1948, é un exfutbolista e adestrador de fútbol francés. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Raynald Denoueix desenvolveu a súa carreira profesional como defensa no FC Nantes. Comezou a súa carreira como adestrador no US Gétigné, para regresar a Nantes ao ser nomeado como adestrador Jean-Claude Suaudeau. Denoueix en 1982 conseguiu ser o xefe do centro de formación de novos xogadores, e baixo a súa dirección algúns xogadores de gran futuro chegaron a ser as estrelas de Francia como Marcel Desailly, Didier Deschamps, e máis tarde a xeración de Christian Karembeu e Claude Makélélé.

Trala repentina saída de Jean-Claude Suaudeau poucos días antes do comezo da tempada 1997-1998, converteuse no primeiro adestrador. Tras uns resultados normais conseguiu gañar dúas veces consecutivas a Copa de Francia, e sobre todo o campionato de Liga de 2001, mentres que seguiu fiel á tradición dun fermoso para o público de Nantes. Pero uns meses despois do campionato, e a pesar dunha brillante campaña na Champions League 2001-2002, foi despedido debido a unha serie de malos resultados na liga.

En 2002 firmou polo club vasco da Real Sociedad. Na primeira tempada , Denoueix estivo moi cerca da fazaña, a Real Sociedad competiu con éxito durante toda a temporada co Real Madrid, ao non ceder o liderado ata a penúltima xornada da liga, tras perder pola mínima ante o Celta de Vigo. Pero a súa segunda tempada en España foi mais delicada: o equipo facía malabarismos entre a Liga e a Champions League 2003-2004 e Denoueix foi despedido na tempada 2003-2004.

Actualmente encóntrase sen equipo pero Raynald Denoueix traballa como consultor de Canal +, comentando o ocorrido na liga española no programa dos luns cos especialistas de Canal+sport.

## Palmarés 
### Como xogador 
* Ligue 1 (2): en 1973 e 1977 co Nantes.

### Como adestrador 
* Gañador da Copa de Francia (2): en 1999 e 2000 co Nantes.
* *Ligue 1* en 2001 co Nantes.
* Subcampión de España en 2003 coa Real Sociedad.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Banu Qasi

miniatura|250px|Mapa político do noroeste da Península Ibérica tras a islamización da Spania visigoda. Os Banu Qasi exerceron o seu goberno na zona comprendida entre Pamplona e Zaragoza aproximadamente.

Os **Banu Qasi** ou ibn-Qási (en árabe:بنو قاسي, "fillos ou herdeiros de Casius") foron unha importante familia vascoa-muladí, cuxos dominios se situaron no val do río Ebro entre os séculos VIII até o primeiro cuartel do X, durante a ocupación musulmá.

Descendían do conde Casius ou Casio, un nobre visigodo que, á época da conquista musulmá do reino visigodo, gobernaba a rexión comprendida aproximadamente entre Tudela, Tarazona, Ejea e Nájera e que como a maior parte dos visigodos en Spania se converteu ao islam, tornándose vasalo dos Omíadas para conservar os seus dominios (até o ano 713). De aí o nome da familia, Banu Qasi ou ibn-Qási - "fillos de Casio".

O clan aumentou o seu poder durante o século VIII, grazas ao apoio prestado aos emires de Córdoba nas loitas internas entre árabes e bérberes, que foron frecuentes durante os anos que se seguiron á islamización de Spania. Destácase, nesta época, Musa ibn Furtun, neto do conde visigodo, cuxos dominios se estendían polo val do Ebro (Ejea, Tudela, Tarazona, Borja, Arnedo...). Apoiou o emir Hisham I contra a insurrección de Said ibn al-Husayn (na zona de Tortosa) a quen deu combate e derrotou. Máis tarde, marchou sobre a taifa de Zaragoza, da que se apoderou, aínda que fose morto por un liberto de Al-Husayn.

Os Banu Qasi souberon manter as boas relacións cos seus veciños, os vascos cristiáns de Navarra, para o que axudou o matrimonio en segundas nupcias de Oneca (casada anteriormente co vasco Íñigo -ou Eneko- Ximénez, e nai de Íñigo Íñiguez, que máis tarde sería o primeiro rei de Pamplona, coñecido posteriormente como Íñigo Arista) con Musa ibn Fortun, o ano de 784. Desta unión naceu Musa ibn Musa (Musa II), que sería, por tanto, irmán de Íñigo Íñiguez, por parte da nai. Os vínculos familiares mantivéronse reforzados máis adiante, polo matrimonio de Assona (irmá de Íñigo Arista) con Musa ibn Musa.
Helen Lundeberg/Eyeliner

"**Helen Lundeberg/Eyeliner**" é o segundo dos tres sinxelos do álbum da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth *Rather Ripped*, editado no ano 2006. O sinxelo contén dúas cancións extra do álbum. Ámbalas dúas aparecen na edición británica do mesmo e "Helen Lundeberg" tamén está na edición europea de iTunes.

## Listaxe de cancións 
# "Helen Lundeberg"
# "Eyeliner"
Zoisita

A **zoisita** é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo sorosilicatos e dentro destes é do tipo epídotos. Como o resto dos epídotos, é un mineral estruturalmente complexo que ten tanto tetraedros de silicato simples, SiO4, como tetraedros de silicato dobres, Si2O7. É o dimorfo ortorrómbico doutro mineral coa mesma fórmula, a clinozoisita (monoclínico).

Foi bautizada en 1805 por Siegmund Zois, barón von Edelstein, austríaco erudito que financiou expedicións de recolección de minerais. Sinónimos en desuso son *illuderita*, *orthozoisita*, *saualpita* ou *unionita*.

## Variedades 
Até 1967 non se encontrou a variedade azul en Tanzania, a chamada tanzanita, a pesar de que non é outro mineral distinto, senón unha zoisita normal máis pura, que tallada fica como unha xema transparente brillante e de bela cor azul.

miniatura|esquerda|Anyolita con rubíesA variedade thulita emprégase como pedra preciosa, pero non tallada, senón que se púe para perlas ou cabuxóns.

A variedade aniolita é verde e case sempre asociada a rubíes de grao medio, sendo usada como pedra ornamental. Nesta os rubís normalmente atópanse distorsionados e dispersos entre o hábito masivo da zoisita.

## Ambiente de formación 
Aparece en rochas de metamorfismo rexional de grao medio, ecloxitas e rochas metamórficas de facies de xistos azules.

Normalmente aparece asociada aos seguintes minerais: calcita, biotita, hornblenda, cuarzo, corindón, andradita e outros minerais metamórficos, que son un criterio importante para identificar a zoisita (xa que é moi variable o hábito e a cor).

## Localización, extracción e uso 
É coñecida dende hai uns dous séculos como pedra ornamental, se ben a súa distribución e uso son moi limitados. A tanzanita pode ser tallada e usada como pedra preciosa, mentres que outras variedades pulimentadas son semipreciosas.

Téñense localizadas cantidades notables en Tanga (Tanzania), Ducktown (Tennessee, Estados Unidos), Suíza, India e Austria.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
### Ligazóns externas 
* Datos sobre localización de zoisita 
* Sitio web con datos de zoisita 
* Galería de minerais con información de zoisita 
* Imaxes de zoisitas
* Imaxes de zoisitas
S Tupi (S-30)

O **S Tupi (S-30)** é un submarino da Clase Tupi da Mariña do Brasil. Foi construído no estaleiro Howaldtswerke Deutsche Werft, en Kiel, na Alemaña, sendo lanzado ao mar en 28 de abril de 1987. Foi incorporado á Armada brasileira o 6 de maio de 1989.

É o primeiro submarino da Mariña brasileira construído dentro da estratexia de adquisición do dominio completo do ciclo "Proxecto, construción e Reparación" destes medios.

O seu proxecto está baseado no proxecto alemán do IKL-209 que orixinou no Brasil a Clase Tupi.

## Orixe do nome 
O submarino Tupi foi o terceiro buque e o segundo submarino a ostentar ese nome na Mariña do Brasil en honra a nación indíxena tupí. Este pobo habitaba o litoral brasileiro desde o Estado do Río Grande do Sur, para o Norte, ata o Estado do Maranhão.

Os outros barcos co mesmo nome foron Cruzador-Torpedeiro Tupy (1896) e o submarino S Tupy (S-11) (1936).

## Características 
* Desprazamento: 1.150 ton (por defecto), 1.440 ton (cargado en mergullo).
* Lonxitude total: 61,20 metros
* Diámetro do casco: 6,20 metros
* Velocidade: máxima de 11 nós na superficie e 21.5 nós cando inmerso.
* Profundidade de operación: superior a 200 metros
* Propulsión: diésel-eléctrica (4 motores diésel MTU 12V493 TY60 de 800&nbsp;hp; 4 xeradores eléctricos AEG de 420 KW; 1 motor eléctrico)
* Electricidade: 2 xeradores de 1.280&nbsp;kW
* Radio de acción: 10.000 millas náuticas e 50 días de autonomía
* Profundidade máxima de mergullo: 250 m
* Señores: 8 tubos lanzadores de torpedos, capacidade para 16 torpedos Mk 24 Tigerfish Torpedo.
* Tripulación: 33 homes

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Marinha do Brasil
Hala Aleksandar Nikolić

O **Hala Aleksandar Nikolić** (serbio: Хала Александар Николић / *Hala Aleksandar Nikolić*), antes coñecido como **Hala Pionir** (Хала Пионир / *Hala Pionir*), é un pavillón deportivo situado na cidade de Belgrado, Serbia, na municipalidade de Palilula. A capacidade da cancha é de 8.150 espectadores.

## Historia
O Pavillón Pionir Hall foi construído en 1973, en tan só once meses, pola empresa construtora "Energoprojekt". Nesa época, o baloncesto iugoslavo estaba en pleno apoxeo, e aínda que Pionir ten organizado moitos eventos deportivos diferentes, como voleibol ou balonmán, rapidamente se fixo coñecido como un santuario do baloncesto.

O equipo nacional de Iugoslavia gañou o ouro europeo en 1975, baixo o seu teito, e tamén trouxo sorte aos campións de Lituania, o Žalgiris Kaunas, en 1998 cando gañaron a Copa Saporta. O Partizan trasladouse ao Pionir en 1992, despois de deixar ao seu antigo pavillón, o "Hala sportova", xa que se quedara obsoleto para un club que estaba a piques de tomar o trono europeo. O Pionir é hoxe un moderno polideportivo totalmente equipado, que pode cumprir satisfactoriamente as normas básicas das competicións europeas.

## Notas 
## Véxase tamén
Primeira división española 1988/89

A tempada **1988/89** da **Primeira división española** de fútbol, que foi a 58ª edición do campionato, comezou o 3 de setembro de 1988 e rematou o 25 de xuño de 1989.
O Real Madrid proclamouse campión por cuarta tempada consecutiva. O equipo madrileño logrou, ademais, o cuarto dobrete da súa historia, ao conquistar tamén a Copa do Rei.

## Participantes 
Tomaron parte na competición 20 equipos.

## Clasificación final 

# O FC Barcelona accede á Recopa de Europa por ser o vixente campión do torneo. 
# O Valladolid clasifícase para a Recopa de Europa como subcampión da Copa do Rei, xa que o campión do torneo, o Real Madrid, participa a próxima edición da Copa de Europa como campión de liga.

 

## Trofeo Pichichi 
Tras lograr o Trofeo Pichichi de Segunda División a tempada anterior co Celta de Vigo, Baltazar repetiu en Primeira División, agora nas filas do Atlético de Madrid. O dianteiro brasileiro foi o 
máximo goleador da categoría co segundo mellor rexistro da historia, 35 goles, tras os 38 de Telmo Zarra en 1951. O rexistro permitiulle tamén obter a Bota de Bronce como terceiro maior goleador das ligas europeas esta tempada.

## Trofeo Zamora 
Tras varios anos de ostracismo no Real Madrid, José Manuel Ochotorena reivindicouse no Valencia CF, gañando o Trofeo Zamora como porteiro menos goleado do campionato. 
[miniatura|200px|[Andoni Zubizarreta quedou a un gol de conseguir o seu segundo *Zamora*.]] 
Para optar a este premio do Diario Marca foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da LFP, que inclúe resultados e aliñacións
* Sitio oficial da *Real Federación Española*
MC Shan

**Shawn Moltke**, nado o 9 de setembro de 1965, máis coñecido como **MC Shan**, é un rapeiro de Queens, Nova York; primo do influente produtor Marley Marl.

## Discografía 
*  *Down By Law* (1987)
*  *Born to be Wild* (1988)
*  *Play it Again, Shan* (1990)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* All Music Guide Biografía
Batalla do río Órbigo

A **batalla de Órbigo** foi un conflito bélico que tivo lugar na Gallaecia no ano 456 entre os exércitos do rei suevo Requiario e unha coalición de tropas imperiais romanas e visigodas, que tiña como obxectivo acabar co reino que os suevos mantiñan na Gallaecia. Con todo, e a pesar da vitoria da coalición, estes non lograron destruír o reino, e a independencia dos reis suevos manteríase durante máis de 120 anos. Debe o seu nome ao río Órbigo, que foi onde tivo o enfrontamento, preto de Astorga.

No mesmo lugar houbo posteriormente outras batallas. No ano 900 combateron as tropas do rei Afonso III o Magno (866-910), e as do emir Abd Allah I de Córdoba (888-912). No século XIII construíuse a ponte do río Órbigo, e preto dela está o Hospital de Órbigo.

## Historia e consecuencias
Os suevos xa se converteran ao catolicismo. Por mor das súas campañas expansionistas e tendo enfronte ao Imperio romano (nese momento xa moi debilitado polas derrotas sufridas), o emperador romano Avito, temendo unha represalia, pediu axuda ao visigodo Teodorico II. Trala vitoria da coalición, Teodorico II dirixiuse cara a *Bracara Augusta* (Braga), onde derrotou novamente aos suevos, saqueou a cidade e deu morte Requiario (entón rei da Gallaecia), poñendo como gobernador ao aristócrata hérulo Aguiúlfo.

Ante estes feitos, gran parte dos suevos non recoñeceron a autoridade de Aguiúlfo decidindo proclamar un novo rei de nome Frantán. Fragmentouse politicamente o reino en dúas faccións, os dous reis gobernaron a Gallaecia a un mesmo tempo: Frantán e Aguiúlfo. No ano 457, Maldras reunificou o reino, pero dous anos despois foi asasinado logo dunha conspiración. O reino foi dividido de novo, nesta ocasión entre Frumario e Remismundo (fillo de Maldras), que no 463 pasou a reinar en solitario. Trala morte de Remismundo no 469, o reino caeu nun período escuro caracterizado pola case total ausencia de fontes documentais  até a chegada ao trono de Carriarico cara ao ano 550.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

* 

### Outros artigos 
*Historia de Galicia
*Reino de Galicia
*Lista de reis suevos

### Ligazóns externas 
*O Reino Suevo 
*Regnal Chronologies - Teutóns 
*Os Suevos
Primeira división española 1987/88

A tempada **1987/88** da **Primeira división española** de fútbol, que foi a 57ª edición do campionato, comezou o 29 de agosto de 1987 e rematou o 22 de maio de 1988.
O Real Madrid proclamouse campión por terceiro ano consecutivo e, polo tanto, obtivo o trofeo en propiedade, por quinta vez na súa historia.

## Participantes 
Nesta tempada ampliouse o número de participante até 20. O Club Deportivo Logroñés debutou na Primeira División.

## Clasificación final 
## Trofeo Pichichi 
Hugo Sánchez igualou a marca establecida por Alfredo di Stéfano ao gañar por cuarto ano consecutivo o Trofeo Pichichi do Diario Marca ao máximo goleador da Liga. 
[miniatura|180px|[Hugo Sánchez, *Pichichi* por cuarto ano consecutivo.]]

## Trofeo Zamora 
O Real Madrid foi o gran dominador do torneo e, ademais do título, levou os premios individuais: Hugo Sánchez máximo goleador e Paco Buyo porteiro menos goleado. No seu segundo ano como madridista, o gardameta de Betanzos gañou o primeiro Trofeo Zamora da súa carreira.

Para optar a este premio do Diario Marca foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da LFP, que inclúe resultados e aliñacións
* Sitio oficial da *Real Federación Española*