open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galsoft Linux

**Galsoft Linux** é unha distribución de GNU/Linux baseado en Lubuntu que ofrece un sistema GNU/Linux executable dende o medio de instalación e instalable, especialmente optimizado para desenvolverse eficazmente en equipos con poucos recursos de hardware.

Galsoft Linux está pensado para equipos portátiles e netbooks con baixos recursos de hardware e 512Mb o 1Gb de ram funcionando con moita rapidez.

## Historia
### Orixe
No verán de 2012, a raíz do proxecto *Iniciativa Xove* da Xunta de Galicia, un grupo de mozos galegos decidiu realizar unha distribución propia de Linux, lixeira, rápida e con todas as aplicacións que se usan no día a día.

O resultado foi unha distribución Linux personalizada con Lubuntu con todos os drivers e aplicacións máis usadas dispoñibles como base e que corre en calquera tipo de equipo rápido e sen problemas.

A finais de agosto de 2012 o grupo Galsoft comezou a traballar na personalización e creación dunha distribución propia de Linux, e a principios de setembro lanzouse a Galsoft Linux 1.0.

Debido ás suxestións dos usuarios decidiuse incluír algunhas aplicacións adicionais non incluídas na versión inicial e soporte para reprodución de vídeos e arquivos multimedia, soporte para Java e Flash nos navegadores incluídos Mozilla Firefox e Chromium e outras melloras que se incluíron na nova versión Galsoft Linux 1.1.

### Desenvolvemento
Durante o proceso de desenvolvemento, procurouse combinar un núcleo o máis lixeiro posible, ferramentas de baixos requisitos coas máximas prestacións posibles, un escritorio esteticamente amigable e uns requisitos de hardware e consumo mínimos. Así mesmo, buscouse que o sistema tivese as traducións ao castelán e o galego completas.

Galsoft Linux introduciu a posibilidade de traballar co formato ODF mediante a última versión de AbiWord. Para a xestión de fiestras utilizouse LXDE, e Krusader para a xestión de ficheiros e o escritorio. Ademais, moitas das ferramentas utilizadas tiñan as traducións ao castelán e o galego incompletas ─especialmente as deste último─, e tamén había bastantes aplicacións que non estaban nin tan sequera internacionalizadas ─non se podían traducir─, polo que durante o desenvolvemento do sistema tamén se realizaron intensos traballos de internacionalización e localización.

Entre as funcionalidades de Galsoft Linus cómpre salientar a escolla do galego como lingua por defecto no arranque livedvd e na instalación no disco duro.

## Motivación
A motivación para o desenvolvemento desta distribución foi que os estudantes e mozos en xeral poidan dispoñer unha distribución Linux lixeira que se poida usar en calquera PC e coas aplicacións máis usadas incluídas.

## Instalación
Como case calquera distribución de GNU/Linux, Galsoft Linux pode executarse dende o propio medio de instalación como Live DVD, ou instalarse no disco duro. O medio de instalación pode ser un DVD ou un dispositivo USB. Asemade, existen imaxes VDI para utilizar a distribución nunha máquina virtual de VirtualBox.

## Notas
## Véxase tamén
Distribución de GNU/Linux

## Ligazóns externas
*Sitio web do proxecto en Sourceforge .
*Vídeo de uso Aplicaciones y Synaptic de Galsoft Linux .
O Castrove

***O Castrove*** foi un periódico editado en Poio en 1922.

## Historia e características 
Subtitulado *Publicación mensual de los campesinos de Poyo*, apareceu a principios de agosto de 1922.. Estaba dirixida por Dionisio Quintillán Cardesín. Expón o ideario das sociedades agrarias locais con posturas máis nitidamente abolicionistas en materia foral e máis próximas ao socialismo. Desapareceu non antes de novembro de 1922.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Castro de Samoedo

**Castro de Samoedo** ou **Agra das Arcas** é un castro de forma circular duns 60 metros de diámetro, é máis coñecido como a sede de Cerámicas do Castro, Sargadelos en Sada.

A fábrica de Sargadelos, os seus diferentes edificios e o asfalto rodean completamente o que queda do castro de Samoedo, a torre central.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro de Samoedo
Pedro González Carnero

**Pedro González Carnero**, nado en Córdoba o 11 de xuño de 1940 e finado o 21 de xullo de 2019, foi un futbolista e adestrador de fútbol andaluz, máis coñecido como **Pedrito**, que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Como futbolista chegou a xogar en Primeira División no Celta de Vigo entre os anos 1969 e 1973, pero nun papel de suplente, disputando en total 33 encontros. Tamén formou parte da primeira participación do equipo na Copa da UEFA na tempada 1971-72.

Como adestrador tamén seguiu vinculado ao Celta ao que dirixiu en Segunda División na tempada 1979–80, porén sería cesado aos oito encontros e substituído por Carmelo Cedrún, pero a marcha do equipo non mellora e consumaríase o descenso a Segunda División B.
Castro da Croa de Leixa

O **castro da Croa de Leixa** ou **Castro de Fonteiroa**, tamén chamado **Castro de Calvario** é un castro de chaira de forma ovalada. Está situado en Ferrol moi preto de Narón.

## Descrición 
Citado xa no ano 1173 no Tombo II do mosteiro de Sobrado dos Monxes. Mide 120 metros de norte a sur e 80 metros de leste a oeste. A castro ten dous muros completos, un interior perimetral e outro exterior semiperimetral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
### Ligazóns externas 
* Castro de S. Pedro de Leixa
César Rodríguez Álvarez

**César Rodríguez Álvarez**, nado en León o 29 de xuño de 1920 e finado en Barcelona o 1 de marzo de 1995, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española. Desenvolveu a maior parte da súa carreira no Barcelona, club do que foi o máximo goleador histórico durante máis de medio século, ata que os seus 232 goles foron superados en 2012 por Leo Messi.

Era irmán do tamén futbolista Ricardo Rodríguez Álvarez.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Formouse no Frente de Juventudes de León e no ano 1939 fichou polo FC Barcelona pero este cederíao a mediados da primeira tempada ao CE Sabadell e os dous anos seguintes o Granada CF xa que tiña que cumprir o servizo militar en dita cidade, con ese equipo chegou a proclamarse campión de Segunda División e a xogar en Primeira.

Unha vez de volta en Barcelona fíxose cun posto de titular, que mantería durante trece tempadas, nas que marcou 232 goles e gañou trece títulos, entre Ligas, Copas do Xeneralísimo, Copas Eva Duarte e Copas Latinas. Tamén se proclamou Pichichi co club catalán na tempada 1948/49.

Deixou o Barcelona no ano 1955 e tras xogar na Cultural Leonesa e no Perpignan retirouse xogando no Elche CF, sendo na última tempada xogador-adestrador, e subindo ao equipo dende a Terceira División a Primeira en só tres anos e proclamándose campión de Terceira e Segunda División.

Coa Selección de fútbol de España disputou un total de 13 encontros entre os anos 1945 e 1952, marcando seis goles e participando no Mundial de Fútbol Brasil 1950 e no Mundial de Fútbol Suíza 1954.

As súas cifras anotadoras levárono a ser o máximo goleador do FC Barcelona en encontros oficiais ata o 20 de marzo de 2012 cando o superou o arxentino Lionel Messi.

### Como adestrador 
Tras o grande éxito co Elche CF a quen deixou en Primeira División fichou polo Real Zaragoza para aos tres anos dirixir ao FC Barcelona. De aí pasaría ao RCD Mallorca en 1965 con quen descendería a Segunda, polo que deixa o equipo para fichar polo Celta de Vigo. En Vigo supliría a Rafael Yunta que deixara o equipo a tempada anterior, pero non remataría a tempada sendo substituído por Pepe Villar.

En 1967 ficha polo Real Betis Balompié pero tampouco tería sorte e o equipo descendeu a finais da tempada. O seu último equipo en Primeira sería outra vez o Real Zaragoza a quen dirixiu un ano.

En Segunda División pasou por Mallorca e Hércules CF antes de retirarse no UE Sant Andreu.

## Palmarés 
### Como xogador 
;Barcelona
* **Primeira División (5):** 1944/45, 1947/48, 1948/49, 1951/52, 1952/53.
* **Copa do Xeneralísimo (3):** 1951, 1952, 1953.
* **Copa Eva Duarte (3):** 1948, 1952, 1953.
* **Copa Latina (2):** 1949, 1952.

;Granada
* **Segunda División (1):** 1940/41.

;Elche
* **Segunda División (1):** 1958/59.
* **Terceira División (1):** 1957/58.

;Individual
* **Trofeo Pichichi (1):** 1948/49

### Como adestrador 
**Hércules**
* **Terceira División (1):** 1969/70.

## Notas
Celestino Poza Pastrana

**Celestino Poza Pastrana**, nado en Pontevedra o 2 de setembro de 1903 e finado na mesma cidade o 25 de abril de 1971, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Celestino Poza Cobas. Rematou a carreira de Medicina na Universidade de Madrid interno na Residencia de Estudiantes. De regreso a Pontevedra sacou praza como médico no Hospital Provincial, e foi presidente do Partido Radical Socialista. Detido, estivo preso en San Simón e protagonizou un plante ao negarse a confesarse cos curas da cadea. Foi destituído como médico. Volveu ser detido en 1947 acusado de pertencer á Unión de Intelectuais Libres. En 1951 foi reposto como cirurxián no Hospital Provincial e reemprendeu a súa carreira profesional con éxito. Logo dun accidente de tráfico ocorrido en Combarro (Poio) canda súa muller Isolina Méndez Rodríguez, faleceron as poucas horas.

## Vida persoal 
Casou con Aurelia Couto Mallén, finada en 1938. Casou en segundas nupcias con Isolina Méndez Rodríguez, irmá de Benito Méndez Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Isolina Méndez Rodríguez
### Ligazóns externas 
*Celestino Poza, el republicano que sostuvo el pulso al franquismo
* Homenaje a Celestino Poza
Antonio Puig Gaite

**Antonio Puig Gaite**, nado en Pontevedra o 22 de agosto de 1907 e finado na mesma cidade o 4 de maio de 1993, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Javier Puig Llamas. Estudou farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Licenciado en Farmacia, a finais dos anos trinta fíxose cargo da farmacia do seu tío e padriño Enrique Eiras (casado con Concha Puig) en Pontevedra. Falanxista, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi secretario do xefe provincial de Falange Manuel Castro Pena. Incorporouse ao exército sublevado nunha bandeira de Falange. Cando rematou a guerra foi nomeado secretario provincial de Falange Española Tradicionalista y de las JONS e delegado da Vieja Guardia en Pontevedra. Foi Conselleiro nacional do Movimiento, procurador en Cortes (1955, 1958, 1961, 1964, 1967 e 1971), vicepresidente da Deputación de Pontevedra (1957-1965), Prohombre da Hermandad Sindical Provincial de Labradores y Ganaderos de Pontevedra e alcalde de Pontevedra (1971). Na transición foi candidato de Alianza Popular ao Senado nas eleccións de 1977.

Foi presidente do Pontevedra Club de Fútbol (1951-1956). Finou en Pontevedra o 4 de maio de 1993.

## Recoñecementos 
* Orden de Cisneros, 1952.

* Orde Imperial del Yugo y las Flechas, 1962.
## Vida persoal 
Casou con Elisa Pérez-Quevedo Asenjo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Javier Puig Llamas

**Francisco Javier Puig Llamas**, nado en Santiago de Compostela o 2 de novembro de 1869 e finado en Pontevedra o 15 de setembro de 1941, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Puig Vilomara e de Concepción Llamas Novac. Estudou o bacharelato en Lugo e Dereito na USC. Popular cando estudante, aparece en *La Casa de la Troya* como o personaxe *Javierito Flama*.
 
O escritor Ramón María del Valle Inclán encargoulle a corrección da súa publicación, *Femeninas*, prologada por Manuel Murguía e publicada en 1895, que foi o seu primeiro libro e consta de seis relatos curtos.

Foi funcionario do Estado e en 1900 instalouse como avogado en Pontevedra. Cofundador da asociación xuvenil "Los Exploradores de Pontevedra", foi redactor de *La Tierra* e director de *La Correspondencia Gallega*.

Foi alcalde de Pontevedra (1909-1911) e deputado provincial polo distrito de Vigo-Tui (1913-1923). Fixo amizade con Niceto Alcalá Zamora tras encomendarlle este a defensa do fillo da Marquesa de Fuente del Moral. No ano 1931 foi elixido decano do Colexio Provincial de Avogados de Pontevedra. Durante a Guerra civil foi nomeado membro da Xestora da Deputación en decembro de 1936 e, o 11 de decembro de 1937, presidente da Deputación de Pontevedra; dimitindo o 8 de outubro do ano 1938, por razóns persoais.

Finou no seu domicilio en Pontevedra na Rúa da Ponte número 17 na casa familiar da súa dona.

## Vida persoal 
Casou en Pontevedra con Esperanza Gaite Sancho. Foron pais de sete fillos entre os que se atopa Antonio Puig Gaite.

## Notas
Guilfonxe

O topónimo **Guilfonxe** pode referirse a:

;En Galiza
***Guilfonxe**, lugar da parroquia de Amoeiro, no concello de Amoeiro;
***Guilfonxe**, lugar da parroquia do Bértoa, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Castro de Ferrol

O **castro de Ferrol** ou Castro de Ferrol Vello foi un castro xa destruído, só queda o seu nome na rúa do Castro do porto de Ferrol. A súa forma pode apreciarse nas rúas do Castro, do Cristo, de Benito Vicetto e de Carmen Curuxeiras.

O castro foi a orixe dunha vila de pescadores. Atopáronse na zona pezas de cerámica en escavacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castros de Ferrol
Pedro Gil Crespo

**Pedro Gil Crespo**, nado en Sevilla o 6 de febreiro de 1879 e finado na Estrada en 1943, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Capitán de Infantaría en Pontevedra. Retirado pola Lei Azaña. Posteriormente trasladouse á Estrada. Ao estalar a guerra civil foi nomeado alcalde da Estrada o 28 de xullo de 1936 e en decembro de 1936 membro da Xestora da Deputación de Pontevedra. Cesou como alcalde o 3 de febreiro de 1937 por incorporarse ao servizo militar.
## Vida persoal
Casou con Ramona Carballido Quiroga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Alcaldes estradenses
Remigio Hevia Marinas

**Remigio Hevia Marinas**, nado en Pontevedra en 1884 e finado en Palma o 19 de decembro de 1957, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Remigio Hevia Aldir. Exercía como home de confianza do segundo marqués de Riestra e estaba á fronte de gran parte dos seus múltiples negocios, incluída a Banca Riestra. Foi alcalde de Pontevedra en tres ocasións: do 4 de decembro de 1928 a febreiro de 1930, do 14 de xuño de 1939 ao 22 de agosto de 1942 e do 6 de febreiro de 1949 ao 26 de maio de 1952. Foi procurador en Cortes en 1952.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "El alcalde Hevia", artigo en *Faro de Vigo*, 22 de maio de 2011 .
The Pastels

**The Pastels** é unha banda escocesa de indie pop formada en Glasgow en 1982.

As súas primeiras gravacións (1982–85) para selos como Whaam!, Creation, Rough Trade e Glass Records, tiñan un son cru e inmediato, melódico e afeccionado, nada habitual para o seu tempo. Pero unha emerxente cultura dos fanzines identificouse co son e a imaxe do grupo, e pouco a pouco The Pastels comezaron a influenciar a unha nova corrente de grupos, que interesaron á revista *NME* e a outros medios británicos.

O son de The Pastels continuou evolucionando e, aínda que a banda formou parte do recompilatorio *C86* da *NME*, en entrevistas os membros do grupo sempre quixeron distanciarse dos movementos *twee* e *shambling*. O seu álbum de estrea, *Up for a Bit With The Pastels* (1987) movíase dende o garage pop-punk ata baladas con toques de sintetizadores. O seguinte traballo, ''Sittin' Pretty* (1989) foi máis duro e menos ecléctico. Tras ese disco comezaron a aparecer rumores na prensa británica sobre a separación do grupo.

Finalmente revelouse que a banda continuaba pero cunha nova formación ao redor de Stephen McRobbie e Annabel Wright, aos que se lle unirían Katrina Mitchell. Esta formación é probablemente a máis coñecida de The Pastels, e a miúdo aparece con David Keegan (Shop Assistants) ou Gerard Love (Teenage Fanclub) na guitarra. O grupo asinou un contrato co selo Domino Records e publicou dous álbums, *Mobile Safari* (1995) e *Illumination* (1997). No ano 2009, The Pastels, en colaboración coa banda Tenniscoats de Tokyo, editou un álbum titulado *Two Sunsets*.

The Pastels apareceron na banda sonora da película *The Acid House*, estreada en 1998. Na actualidade a banda opera o seu propio selo, Geographic Music, a través de Domino Records, e son socios da tenda de música de Glasgow *Monorail Music''.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Celestino Poza

O nome de **Celestino Poza** pode referirse a:

***Celestino Poza Cobas**, médico e político republicano galego (1868-1954).
***Celestino Poza Pastrana**, médico e político republicano galego, fillo do anterior (1903-1971).
Terry Date

**Terry Date**, nado o 31 de xaneiro de 1956 en Lansing, Míchigan, é un produtor musical e enxeñeiro de son estadounidense, especializado en rock e metal. É coñecido polo seu traballo con bandas como Slipknot, Pantera, White Zombie, Deftones, Dark Angel, Dream Theater, Soundgarden e Limp Bizkit.

## Discografía
* ''Tony Hawk's Pro Skater 3: Official Soundtrack'' (2003)
* 'A' - *Teen Dance Ordinance* (2005)
* Funeral For A Friend - *Hours* (2005)
* Ozzy Osbourne - *Prince of Darkness (Box Set)* (2005)
* Korn - *See You On the Other Side* (2005)
* Dredg - *Catch Without Arms* (2005)
* Soulfly - *Dark Ages* (2005)
* Unearth - *III: In the Eyes of Fire* (2006)
* EchoGram - *EchoGram* (2006)
* Smashing Pumpkins - *Zeitgeist* (2007)
* Emanuel - *Black Earth Tiger* (2007)
* Fear Nuttin Band - *YARDCORE* (2008)
* The Fall of Troy - *In the Unlikely Event* (2009)
* Arkaea - *Years in Darkness* (2009) (mixed)
* Rev Theory - *Justice* (2011)
* Loaded - *The Taking* (2011)
* Arms of the Sun - *Arms of the Sun* (2011)
* Bring Me The Horizon - *Sempiternal* (2013)
Malesch

***Malesch*** é o álbum de estrea da banda alemá de rock experimental Agitation Free. Foi publicado no ano 1972 a través do selo Music Factory e posteriormente por Vertigo Records. No ano 1992 foi re-editado en CD a través de Spalax, no 2001 por Garden of Delights, e novamente en 2008 polo selo Revisited Records. O álbum está inspirado nos viaxes da banda por Exipto, Grecia e Chipre.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Agitation Free.

#"You Play for Us Today" – 6:14
#"Sahara City" – 7:50
#"Ala Tul" – 4:54
#"Pulse" – 4:51
#"Khan el Khalili" – 6:11
#"Malesch" – 7:59
#"Rücksturz" – 1:58
#"Music Factory Live" - 15:15 (canción extra)
Carcarriniformes

A dos **carcarriniformes** (*Carcharhiniformes*) é unha orde de peixes elasmobranquios selaquimorfos, o dominante na fauna mundial de tiburóns, con ao redor de 270 especies descritas. 

Entre elas encóntranse algunhas tan coñecidas como a quenlla, o melgacho, os cazóns, a zapata ou o peixe martelo.

## Características 
* Os carcarriniformes presentan unha gran diversidade de formas e tamaños; os típicos teñen o corpo alongado, fusiforme, hidroninámico, e forte.
* Cabeza grande con fociño alongado.
* Boca grande, con dentes que varían desde pequenos e afiados ou aplanados, até grandes e en forma de coitelo. Carecen de dentes trituradores inferiores.
* Nos ollos, a pálpebra inferior constitúe unha membrana nictitante accionada por músculos especiais. 
* Teñen unha aleta anal e dúas aletas dorsais, sen espiñas.

## Hábitat 
* Son moi comúns nas augas tropicais, pero tamén se encontran en augas temperadas. 
* A maioría das especies son peláxicas, pero tamén as hai bentónicas (de augas profundas).

## Familias 
A orde dos carcarriniformes comprende nove familias:
* Carcharhinidae Jordan & Evermann, 1896
* Hemigaleidae Hasse, 1878
* Leptochariidae Gray, 1851
* Pentanchidae Smith, 1912
* Proscylliidae Fowler, 1941
* Pseudotriakidae Gill, 1893
* Scyliorhinidae Gill, 1862
* Sphyrnidae Bonaparte, 1840
* Triakidae Gray, 1851

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2. 
* Moreno, Juan A. (2004): *Guía de los tiburones de aguas ibéricas, Atlántico nororiental y Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1367-7.
* Muus, B. J. e P. Dahlström (1971): *Guía de los peces de mar del Atlántico y el Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Hoboken, Nova Jersey, USA: John Wiley & Sons. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos 
* Condrictios
* Tiburóns

### Ligazóns externas 
* *Carcharhiniformes* no ITIS. Consultado o 09/02/2021.
* *Carcharhiniformes* na ADW. Consultada o 12/11/2012.
* *Carcharhiniformes* no NCBI. Consultado o 12/11/2012.
* Carcharhiniformes na EOL. Consultada o 31/03/2022.
Pálpebra

miniatura|300px|Pálpebras dun ollo humano feminino.
A **pálpebra** ou **capela do ollo** é unha dobra músculo-mucosa da pel que cobre a parte dianteira do ollo. Nos humanos está composta pola membrana conxuntiva palpebral, en contacto co globo ocular; o tarso, unha capa de espesor notábel, pero flexíbel, que contribúe a darlle forma e ao seu sostemento (é unha *especie de esqueleto* do ollo); o músculo orbicular das pálpebras, que lle dá mobilidade, e a pel exterior. Os músculos situados na parte superior dos ollos retraen as pálpebras "abrindo" os ollos. Este proceso tanto pode ser voluntario como involuntario.

As pálpebras do ser humano posúen unha fileira de cellas que serven para protexer o ollo do po e doutros contaminantes do medio externo.

A función das pálpebras é a protección do ollo e a súa humectación a base de estender as secrecións lacrimais e outras secrecións, xa que a córnea ha de estar húmida de forma continuada. No momento de durmir evita que os ollos se sequen.

No reino animal existen diversos tipos de pálpebras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Membrana nictitante
Castro de Santa Comba

O **Castro de Santa Comba** é un castro costeiro situado na illa de Santa Comba (concello de Ferrol), formada actualmente por tres illas, con orientación NO-SE. Sobre a illa central, a de maior tamaño, está a ermida de Santa Comba, do século XI.

## Descrición 
[miniatura|esquerda|Debuxo da [lousa de Santa Comba, unha fusaiola do século I a. C. ou d. C. coa inscrición *REBE TRASANCI AVG[VST]E*.]]
No ano 2001 a Universidade da Coruña e o CSIC iniciaron un traballo de escavación na illa de Santa Comba que foi continuado ata o ano 2006. As tres illas formaban unha península unida a terra. As tres illas teñen unha lonxitude total de 320 metros e unha anchura máxima de 110 metros. Alí atopouse o único forno obradoiro para traballos con ferro que se coñece en Galiza.

O 15 de outubro de 2001 André Pena Graña atopou unha lousiña circular datada no século I do tamaño e da forma dunha fusaiola duns 4 centímetros de diámetro, cunha inscrición adicada a Reva: REBE TRASANCI AVG[VST]E ("PARA REVA TRASANCIUCA", da «Terra de Trasancos»). Esta inscrición fai referencia á Terra de Trasancos, organización territorial nacida durante a Cultura castrexa.

As prospeccións feitas na terceira campaña de prospeccións arqueolóxicas nas illas e na zona próxima feitas polo CSIC e a UDC atoparon indicios de construcións.

## Accesos 
O acceso só é posible na baixamar á illa central que é a de maior tamaño e na que está a Ermida de Santa Comba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Armada, Xosé-Lois e Alonso, Víctor (2016): *O xacemento de Santa Comba e a minería de Covas*. Edicións Embora
*El yacimiento de Santa Comba (Covas, Ferrol): investigaciones arqueológicas en un enclave de la ruta marítima atlántica. Xosé Lois Armada Pita, Víctor Alonso Troncoso, Pedro Carrasco García, Manuela Costa-Casais, Alejandro Güimil-Fariña, Patricia Mañana-Borrazás, Carlos Otero-Vilariño. Gallaecia ISSN 0211-8653 ISSN-e 2445-3927, 2015 42 páxinas.

### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Ernesto Baltar Santaló

**Ernesto Baltar Santaló**, nado en Padrón en 1900 e finado no mesmo concello o 2 de marzo de 1977, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ernesto Baltar Cortés. Xuíz municipal de Pontevedra en 1928, foi nomeado maxistrado suplente da Audiencia de Pontevedra en 1935. Foi elixido secretario da Unión Regional de Derechas de Pontevedra en xaneiro de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi alcalde de Pontevedra do 21 de maio de 1937 ao 16 de abril de 1939. Nos anos corenta foi conselleiro delegado da empresa Estañíferas de Galicia SA. Foi o primeiro presidente da Irmandade dos Fillos e Amigos de Padrón. Finou en Padrón o 2 de marzo de 1977.
## Obras 
* *Exégesis de la obra del jurisconsulto gallego D. Juan Francisco de Castro*, 1972.

## Vida persoal 
Casou no pazo de Pallares de Monforte de Lemos con María Dolores Feijoo García, filla de Pedro Feijoo López, o 19 de marzo de 1939, e foi pai de Ernesto, Ramón, Ubalda e María del Carmen Baltar Feijoo.

## Notas
Tarso

**Tarso** pode referirse a:

* o **tarso**, a parte posterior do pé humano;
* o **tarso**, lámina de tecido conxuntivo presente nas pálpebras;
* o **tarso**, unha parte das patas das aves;
* o **tarso**, o artello máis distal das patas dos artrópodos.
* **Tarso**, unha cidade da actual Turquía (onde se di que naceu o apóstolo San Paulo, coñecido como Paulo de Tarso).
* **Tarso**, concello do departamento de Antioquia, en Colombia.
Banco

[miniatura|right|200px|[Banco Central Europeo]]
Un **banco** é unha empresa financeira que encargase de captar recursos en forma de depósitos, prestar diñeiro, así como a prestación de servizos financeiros. A *banca*, ou o *sistema bancario*, é o conxunto de entidades ou institucións que, dentro dunha economía determinada, prestan o servizo dun banco. A internacionalización e a globalización promoven a creación dunha banca universal.

O día 4 de decembro celébrase o Día Internacional dos Bancos. A celebración foi instaurada pola Organización das Nacións Unidas (ONU) para recoñecer a función dos bancos na axuda a países para crear escolas, hospitais e na loita contra o cambio climático.

## Orixe do termo 
miniatura|Ambiente e aspecto típico dun banco en 1970.
Banco provén da palabra grega (trá‧pe‧za) que se traduce como banco e significa literalmente “mesa”. Nun contexto financeiro, como por exemplo o traballo dos cambistas, refírese ao mostrador para a transacción de diñeiro.

## Clases de banco 
Segundo a orixe do capital:
* **Bancos públicos:** O capital é achegado polo Estado. 
* **Bancos privados:** O capital é achegado por accionistas particulares.
* **Bancos mixtos:** O capital fórmase con achegas privadas e públicas.

Segundo o tipo de operación:
* **Bancos correntes:** Son os maioritarios comúns con que opera o público en xeral. As operacións habituais inclúen depósitos en conta, caixa de aforro, préstamos, cobros, pagos e cobros por contas de terceiros, custodia de artigos e valores, alugueiro de caixas de seguridade, financeiras etc. 
* **Bancos especializados:** Teñen unha finalidade crediticia específica.
* **Bancos de emisión:** Actualmente presérvanse como bancos oficiais, estes bancos son os que emiten diñeiro.
* **Bancos centrais:** Son as casas bancarias de categoría superior que autorizan o funcionamento de entidades crediticias, supervisan e controlan.
* **Bancos de segundo piso:** son aqueles que canalizan recursos financeiros ao mercado, a través doutras institucións financeiras que actúan como intermediarios. Utilízanse fundamentalmente para canalizar recursos cara sectores produtivos.

## Notas
Gay Activists Alliance

A **Alianza de Activistas Gais** (en inglés **Gay Activists Alliance**, **GAA**) foi fundada en Nova York o 21 de decembro de 1969, tras os disturbios de Stonewall, por membros disidentes da Gay Liberation Front (GLF; «Fronte de liberación gai»), entre os que se encontraban Sylvia Rivera, Marsha P. Johnson, Jim Coles, Brenda Howard, Christopher Charles e Altan Zimbabwe, quen querían formar unha organización militante non violenta e politicamente neutral centrada nun único interese, asegurar os dereitos humanos básicos, a dignidade e a liberdade para todos os gais. O seu primeiro presidente foi Jim Owles.

A Gay Activists Alliance estivo especialmente activa entre 1970 e 1974. Publicaron o xornal *Gay Activist* até 1980. As súas primeiras reunións tiveron lugar na Church of the Holy Apostles (9th Ave. & 28th St.). O seu seguinte cuartel xeral en Nova York (a Firehouse no 99 de Wooster Street, no Soho) foi ocupado en maio de 1971 e incendiado por pirómanos o 15 de outubro de 1974. A GAA disolveuse finalmente en outubro de 1981.

Os membros da GAA realizaron accións *zap* (concibidas por primeira vez por Marty Robinson), confrontacións pacíficas en público coa policía para chamar a atención dos medios de comunicación.

Entre as súas accións máis coñecidas estiveron a protesta contra un episodio anti gai da popular serie de televisión *Marcus Welby, MD*, un *zap* no Metropolitan Museum e despois no Radio City Music Hall, un *zap* contra o gobernador Nelson Rockefeller (o "Rockefeller 5"), un *zap* no Marriage License Bureau reclamando o dereito do matrimonio para os gais, un *zap* contra Fidelifacts, que proporcionaba información anti gai aos seus empregados, un *zap* na NYC Taxi Commission (que lle requiría aos taxistas gais un certificado de aptitude por parte dun psiquiatra para poder obter o emprego), e un *zap* no *NY Daily News*, que publicou un editorial calumnioso atacando os *queers* (gais), *lezzies* (lesbianas), *pansies* (homosexuais) etc.

O símbolo da Gay Activists Alliance era a letra minúscula grega lambda (λ).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* International Gay Information Center
* Jim Owles  en *Gay Today*
* Gay Activists Alliance (1969-1981)- pictures & publications 
* Gay Activists Alliance in Morris County (NJ)
Tarso (pálpebra)

Os **tarsos palpebrais** (ou **láminas tarsais**) son dúas grosas follas alongadas de tecido conectivo denso, duns 2,5&nbsp;cm de longo, que están presentes en cada unha das dúas pálpebras (superior e inferior), ás que contribúen a dar forma e apoio. Os tarsos terminan no bordo da pálpebra. As marxes libres, ou ciliares, destas láminas son grosos e rectos.

O **tarso superior**, o máis grande, de forma semilunar, ten uns 10&nbsp;mm de grosor no centro, espesor que se vai reducindo gradualmente cara aos extremos. É adxacente ao músculo tarsal superior. Na súa superficie anterior conecta coa aponeurose do músculo elevador superior da pálpebra.

O **tarso inferior**, o máis pequeno, é fino, de forma elíptica, e ten un diámetro vertical duns 5&nbsp;mm.
Membrana nictitante

[thumb|250 px|dereita|Membrana nictitante dun [galiña|polo.]]
A **membrana nictitante** ou **terceira pálpebra**, é unha estrutura propia de certos animais.

Trátase dunha fina lámina, unha dobra da conxuntiva, que se encontra en moitos animais e que actúa como unha pálpebra accesoria que ten por obxecto protexer e limpar o globo ocular por debaixo das pálpebras principais.

Localízase por regra xeral nunha posición medio-ventral. É retráctil e pódese estender no sentido horizontal e cubrir a córnea, non bloqueando enteiramente a visión, xa que é translúcida nalgúns animais.

Nas aves, a membrana nictitante pecha por un só lado, e é case transparente. As pálpebras propiamente ditas non se pechan durante o pestanexo, pero o fan para durmir.

Normalmente non é visíbel nun animal san, pero pode cubrir medio ollo se o animal está enfermo (virus, diarrea, febre, vermes).

Ademais das aves, tamén posúen membranas nictitantes os réptiles, os anfibios e certos peixes, especialmente os tiburóns).

Nos mamíferos ten unha forma en T. No ser humano materialízase na prega semilunar da conxuntiva, unha protuberancia de cor rosa no canto interno medial dos ollos.

thumb|centro|400px|Pestanexo dunha avefría enmascarada (*Vanellus miles*).

## Etimoloxía 
Nictitante vén do latín *nictĭtans, -antis*, participio presente activo do verbo *nictitāre*, frecuentativo de *nictāre*, "pestanexar", "chiscar o ollo".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Owen, R. (1866–1868): *Comparative Anatomy and Physiology of Vertebrates*. Londres.
* Tista Olmos, Ciriaco *Membrana nictitante, tercer párpado y brillo* Universidad Nacional Autónoma de México. Facultad de Medicina Veterinaria y Zootecnia (FMVZ).  Consultada o 12/11/2012.

### Outros artigos 
* Pálpebra
Carcarrínidos

Os **carcarrínidos** (*Carcharhinidae*) son unha familia de elasmobranquios selaquimorfos da orde dos carcarriniformes (*Carcharhiniformes*), que inclúe algúns dos tiburóns máis comúns e coñecidos, como os cazóns e a quenlla.

Teñen os ollos redondos e as aletas pectorais están situadas completamente por detrás das cinco fendeduras branquiais. A maioría das especies son vivíparas e as súas crías nacen totalmente desenvolvidas.

Algúns destes tiburóns alcanzan un tamaño moi considerábel. O récord teno o tiburón tigre (*Galeocerdo cuvier*), que chega a medir case 7 m.

## Xéneros 
* *Carcharhinus* Blainville, 1816
* *Galeocerdo* Müller & Henle, 1837
* *Glyphis* Agassiz, 1843
* *Isogomphodon* Gill, 1862
* *Lamiopsis* Gill, 1862
* *Loxodon* Müller & Henle, 1839
* *Nasolamia* Compagno & Garrick, 1983
* *Negaprion* Whitley, 1940
* *Prionace* Cantor, 1849
* *Rhizoprionodon* Whitley, 1929
* *Scoliodon* Müller & Henle, 1837
* *Triaenodon* Müller & Henle, 1837

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2. 
* Moreno, Juan A. (2004): *Guía de los tiburones de aguas ibéricas, Atlántico nororiental y Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1367-7.
* Muus, B. J. e P. Dahlström (1971): *Guía de los peces de mar del Atlántico y el Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos 
* Carcarriniformes
* Condrictios
* Tiburóns

### Ligazóns externas 
* Elasmo-research  Consultada o 12/11/2012.
* Shark attack file  Consultada o 12/11/2012.
* *Carcharhinidae*, in ITIS Standard Report Page.  Consultada o 12/11/2012.
* Nicolas Bailly (2009): *Carcharhinidae*, in World Register of Marine Species.  Consultada o 12/11/2012.
Ignacio Eizaguirre

**Ignacio Eizaguirre Arregui**, nado o 7 de novembro de 1920 en Donostia (Guipúscoa) e finado o 1 de setembro de 2013 ibídem, foi un futbolista e adestrador de fútbol que xogaba na demarcación de gardameta. Fillo do tamén gardameta Agustín Eizaguirre.

## Traxectoria 
Formouse en equipos de base da súa provincia natal como o Arenas de la Concha, Cuento de Rentería ou Lagun Artea. En 1936 fichou pola Real Sociedad, pero a Guerra Civil Española paraliza a competición ata 1939. Debuta na tempada 1939-40 en Segunda División.

Ao ano seguinte fichou polo Valencia CF de Primeira División pero foi declarado en rebeldía pola Real Sociedad polo que tivo agardar unha tempada para debutar co equipo valencianista. Porén no seu primeiro encontro encaixa cinco goles ante o Real Madrid polo que é relegado ao banco. Na súa segunda oportunidade, ante o Athletic de Bilbao fixo unha grande actuación facéndose cun posto no once inicial.

Permaneceu no Valencia nove tempadas (dez contando coa que non puido disputar) obtendo tres títulos de Liga e unha Copa do Xeneralísimo e a título persoal dous Trofeos Zamora ao gardameta menos goleado.

Na tempada 1950-51 volve á Real Sociedad, onde disputou outras seis tempadas a alto nivel en Primeira División.

En 1956 fichou polo CA Osasuna onde xogaría catro tempadas, na última das cales, xa con 39 anos tivo moi pouco protagonismo, polo que se retirou.

Foi internacional coa Selección de fútbol de España en 18 ocasións encaixando 31 goles e participando no Mundial de Fútbol Brasil 1950 e no Mundial de Fútbol Suíza 1954.

Como adestrador dirixiu a varios equipos entre os cales destaca o Sevilla FC de onde foi substituído por Juanito Arza e o Celta de Vigo onde tentou o ascenso a Primeira División durante dúas tempadas, non conseguiu o obxectivo.
Galeomorfos

Os **galeomorfos** (*Galeomorphii*) constitúen un grupo de elasmobranquios selacimorfos que comprende catro ordes de tiburóns modernos, que teñen unha aleta anal e son máis ou menos peláxicos.

## Ordes 
Os escualimorfos comprenenden as seguintes catro ordes:

* *Heterodontiformes*
* *Orectolobiformes*
* *Lamniformes*
* *Carcharhiniformes*
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escualimorfos
* Tiburóns
Luis Ponce de León Cabello

: *Para outros artigos sobre persoas co mesmo apelido, véxase a páxina de homónimos **Ponce de León***
**Luis Ponce de León Cabello**, nado en Zamora o 14 de outubro de 1899 e finado en Redondela o 6 de maio de 1986, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Ponce de León Encina e de Guadalupe Cabello Fernández. Irmán de Alfonso Ponce de León Cabello. Cursou o bacharelato no Colexio dos xesuítas de Málaga. Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos, foi Director da Xunta de Obras do Porto e Ría de Pontevedra. Foi alcalde de Pontevedra do 25 de novembro de 1943 ao 20 de setembro de 1944. Foi procurador en Cortes como alcalde de capital de provincia (1943-1944). Foi nomeado Gobernador civil de Pontevedra en 1944. De 1948 a 1958 estivo destinado en Madrid no departamento de faros. Despois foi nomeado xefe rexional de Obras Públicas de Andalucía Oriental, posto no que se xubilou en 1969.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz do Mérito Civil.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Calixto González Posada

**Calixto González-Posada Rodríguez**, nado en Xixón o 19 de novembro de 1897 e finado en Pontevedra o 8 de xaneiro de 1984, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fixo o bacharelato no Colexio dos Xesuítas de Xixón. Era axudante de Obras Públicas. En 1925 chegou destinado a Galicia, primeiro en Vilagarcía de Arousa. Despois foi secretario de Obras do Porto e Ría de Pontevedra. Foi alcalde de Pontevedra do 26 de decembro de 1944 ao 5 de febreiro de 1949. Foi procurador en Cortes como alcalde de capital de provincia (1945-1946). Despois de 1949 non tivo actividade política.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
)
Alt-J

**Alt-J** (de *∆* e escrito habitualmente como **alt-J**) é unha banda alternativa británica de Leeds formada en 2007. O seu álbum de estrea, *An Awesome Wave*, foi lanzado á venda en maio de 2012 en Europa e en setembro do mesmo ano nos Estados Unidos. A banda, formada por catro integrantes, gañou no 2012 o *British Barclaycard Mercury Prize*.

## Orixe do nome 
O símbolo da banda é a letra grega Delta maiúscula (**Δ**) que se emprega en moitos campos técnicos para indicar un cambio ou diferenza.

O uso de Δ básase na secuencia de teclas empregada para xerala nunha computadora Apple Macintosh: ⌥ Option+J.

A portada do álbum debut da banda, An Awesome Wave, mostra unha vista aérea do río delta máis grande do mundo, o Ganxes.

A banda foi coñecida anteriormente polo nome "Daljit Dhaliwa" e logo por "Films", ​aínda que máis tarde víronse obrigados a cambia-lo nome a como é coñecida hoxe, porque xa existía unha banda estadounidense chamada "The Films".

## Historia 
Alt-J formouse en 2007 cando Gwil Sainsbury (guitarrista / bajista), Joe Newman (guitarra / voz), Gus Unger-Hamilton (teclados) e Thom Green (batería) se coñeceron na Universidade de Leeds.

Gus Unger-Hamilton estudou literatura inglesa mentres o resto da formación estudaba Belas Artes. No segundo ano de universidade, Joe Newman mostrou a Gwil Sainsbury unha serie de cancións inspiradas no seu pai, guitarrista. Ámbolos dous comezaron a gravar nun programa chamado Garageband no seu dormitorio, con Gwil Sainsbury como produtor. Tras graduarse, mudáronse a Cambridge. O seu álbum debut foi grabado en Brixton.

O 3 de marzo, Alt-J empezou a anunciar o seu novo álbum a través das súas contas en redes sociais cun clip de son chamado "00110011 01110111 01110111", o cal se traduce en "3WW". Stereogum reportou ese mesmo día que o álbum chamaríase "*Relaxer"* e sería publicado o 9 de xuño de 2017. O 5 de marzo do ano 2017, Alt-J lanzou "3WW" coma un sinxelo dixtal. 

O 16 de setembro de 2021, a banda anunciou que o seu primeiro sinxelo dende 2018, titulado "U&ME", sería lanzado o 22 dese mesmo mes​. Este lanzamento coincidiu co anuncio do seu cuarto álbum, "The Dream", que saíu á luz o 11 de febreiro de 2022.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums ao vivo 
### Sinxelos
## Notas
Juan Argenti Navajas

miniatura|Casa do concello de Marín.
**Juan Argenti Navajas**, nado en Madrid o 21 de agosto de 1893 e finado na mesma cidade o 31 de maio de 1971, foi un arquitecto e político español afincado en Galicia.

## Traxectoria 
Cursou a carreira de arquitectura en Madrid. En 1918 chegou a Pontevedra. Foi arquitecto de Facenda e da Vivenda en Pontevedra, fixo o plano urbanístico da Estrada, a Casa do Concello de Marín e outras moitas obras na provincia. Foi alcalde de Pontevedra do 30 de maio de 1952 ao 18 de outubro de 1957. Foi procurador en Cortes (1952-1957). Finou en Madrid o 31 de maio de 1971.

## Vida persoal 
Casou con Isolina Ulloa Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Augusto García Sánchez

**Augusto García Sánchez**, finado en Pontevedra en abril de 1978, foi un químico e político galego.

## Traxectoria 
En 1935 comezou os estudos de Química na Universidade de Santiago de Compostela, rematando en 1942. Foi decano do Colexio de Químicos de Galicia, e alcalde de Pontevedra do 16 de maio de 1970 ao 1 de febreiro de 1974.

En 1934 participou como alumno do Instituto de Pontevedra na representación da obra *Sinxebra* de Armando Cotarelo Valledor. As súas inquedanzas musicais levárono a ser director do Conservatorio e Presidente da Coral Polifónica de Pontevedra e a Sociedade Filharmónica.

## Vida persoal
En 1945 casou con María Luisa Limeses Cotarelo.. Foi pai de seis fillos, entre eles Pedro, Miguel e Luis García Limeses

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Augusto García Sánchez e Xeneral Rubín
Joaquín Queizán Taboada

**Joaquín Queizán Taboada**, nado en Agolada o 6 de xullo de 1928 e finado en Pontevedra o 24 de novembro de 2012, foi un político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na UNED. Foi oficial instrutor de xuventudes e Delegado provincial de Juventudes de Pontevedra (1959-1970). Na década de 1960 foi designado concelleiro en Pontevedra durante as alcaldías de Xosé Filgueira Valverde, Ricardo García Borregón e Augusto García Sánchez. Precisamente substituíu este último como alcalde de Pontevedra, para o que foi nomeado polo ministro da gobernación a finais de xaneiro de 1974, cesando en 1979. Foi elixido procurador en Cortes en 1975.

Foi candidato á alcaldía de Pontevedra como independente nas primeiras eleccións democráticas, e a súa formación obtivo catro concelleiros, insuficientes para gobernar.

Posteriormente foi delegado provincial en Pontevedra da Xunta de Galicia das áreas de Turismo, Xuventude e Deportes, despois de Cultura, Deportes e Benestar Social, e de Presidencia, Relacións Institucionais e Administración Pública entre 2001 e 2005. Finou en en Pontevedra o 24 de novembro de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ricardo García Borregón

**Ricardo García Borregón**, finado o 18 de abril de 2012, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Enxeñeiro de Montes, foi xefe do distrito forestal de Pontevedra. Foi alcalde de Pontevedra do 10 de xuño de 1968 a 1970.
## Vida persoal
Foi pai de Ricardo García-Borregón Millán.

## Notas
Johann Christoph Bach (1671–1721)

**Johann Christoph Bach**, nado o 16 de xuño de 1671 en Erfurt (Turinxia, daquela no Sacro Imperio Romano-Xermánico e actualmente en Alemaña) e finado o 22 de febreiro de 1721 en Ohrdruf, foi un músico e compositor alemán.

## Traxectoria 
Fillo máis vello de Johann Ambrosius Bach (de quen recibiu as súas primeiras leccións de música), foi o irmán máis vello do famoso músico e compositor alemán Johann Sebastian Bach. Estodou na Escola de Latín de Eisenach entre 1681 e 1685, marchando posteriormente a Erfurt para estudar con Johann Pachelbel e posteriormente axudou ao seu tío avó Heinrich Bach en Arnstadt entre 1689 e 1690, xa que Heinrich quedara cego. A súa biblioteca para teclado inclúe obras de Pachelbel, Johann Jakob Froberger e Johann Kaspar Kerll. En 1690 converteuse en organista da Michaeliskirche de Ohrdruf, cargo que ostentou o resto da súa vida e o 23 de outubro de 1694 casou con Johanna Dorothea von der Höfe, coa que tivo oito fillos. Á morte de seu pai en 1695, levou a Ohrdruf ao seu irmán Johann Sebastian, encargándose da súa manutención e educación, sendo prováblemente un dos seus profesores de música. Durante os seus últimos anos de vida alternou o seu traballo de organista co de mestre de escola. Morreu en 1721 en Ohrdruf.

## Familia 
Entre os seus fillos salientan os seguintes:
* Johann Andreas Bach.
* Johann Bernhard Bach.
* Johann Christoph Bach.
* Johann Heinrich Bach.

## Relación con J.S. Bach 
Segundo o obituario de J.S. Bach escrito por Mizler, foi baixo a guía de Christoph como J.S. Bach "sentou as bases da súa técnica de teclado". Christoph é así e todo máis comunmente recordado por denegar ao seu irmán máis novo o acceso a un libro coas súas pezas de teclado:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Diccionario Enciclopédico de la Música *Música Maestro*, Editorial Rombo, 1996, ISBN 8482579323
* Musicalia, Enciclopedia y Guía de la Música Clásica, Editorial Salvat, 1986, ISBN 84-7137-872-8
* Larousse de la musique, Librairie Larousse, 1957

### Outros artigos 
* Familia Bach
* Johann Sebastian Bach