Isaac ben Abba Mari

**Isaac ben Abba Mari**  (יצחק בן אבא מרי) nado c. 1122 e finado c. 1193, foi un rabino provenzal procedente de Marsella. 

A miúdo é referido como '''Ba'al ha-Ittur'*, despois da súa obra *Ittur Soferim*.

## Biografía 
O pai de Isaac, unha gran autoridade rabínica, que escribiu comentarios sobre o Talmud  e responsa, foi o seu mestre. No seu "Ittur" Isaac adoita mencionar como outro dos seus mestres ao seu tío, quen, segundo unha nota manuscrita , foi alumno de Isaac Alfasi. Isaac mantivo unha amistosa correspondencia co rabino Tam (Xacob Ben Meír Tam), a quen tiña o costume de consultar sobre cuestións dubidosas. Abraham ben Nathan de Lunel e Abraham ben Isaac de Narbona estaban relacionados con el, mentres que o xenro deste último, Raavad, consultaba con frecuencia con el sobre cuestións científicas.

## Sefer haIttur 
Isaac comezou a súa actividade literaria aos dezasete anos, cando, por proposta do seu pai, escribiu *Shechitah uTerefot*, normas para a matanza dos animais e a alimentación da súa carne. Atópase nel unha das primeiras referencias ao mito da árbore dos gansos-percebe.

Case ao mesmo tempo escribiu un pequeno traballo sobre os preceptos relativos ao tzitzit, a petición de Sheshet Benveniste "ha-Nasi" de Barcelona. Ambas obras forman parte do códice legal "Ittur" ou "Ittur Soferim", que ocupou a Isaac uns vinte e tres anos (de 1170 a 1193). Até os tempos modernos só se coñecía a primeira parte desta obra (Venecia, 1608); todo o códice foi publicado primeiro por Schönblum (Lemberg, 1860), e incluíu "Aseret ha-Dibrot" de Isaac, que é realmente só un nome especial para unha parte do *Ittur*.

O *Ittur* contén, en tres partes, un códice de leis case completo, e está dividido do seguinte xeito:

* Parte 1: xurisprudencia, incluídas as leis do matrimonio e do divorcio;
* Parte 2: leis de *shechitah* e carne permitida, circuncisión, tzitzit, tefilín, cerimonias de matrimonio;
* Parte 3: *"Aseret ha-Dibrot"*, que abarca as leis dos seguintes dez temas: (1) Sucot (2) lulav ; (3) hallel ; (4) shofar ; (5) Iom Kippur ; (6) meguila; (7) Hánuka ; (8) prohibición do xametz na Pascua (Pessach); (9) matzá e maror ; (10) Leis xerais de vacacións.

O libro pertence ás producións clásicas da literatura rabínica en Francia. Isaac mostra nesta obra un coñecemento dos dous Talmuds como case ningunha outra persoa da súa época posuía. Con traballos sobre o Geonim, entre eles moitos responsa e tratados que son descoñecidos hoxe en día, mostra a mesma familiaridade que coas producións dos talmudistas do norte de Francia. Ao mesmo tempo, procede de forma independente nas súas críticas, sen ter en conta a idade ou a reputación das antigas autoridades, e nin sequera aforra aos Geonim e Isaac Alfasi, aínda que os admiraba moito.

### Impacto 
Mentres os talmudistas dos reinos ibéricos e xermánicos, até a época do Tur ", mencionaban a miúdo os *Ittur*, e autoridades como Rashba, Rosh, Mordechai e varios outros fan referencia a esta obra, logo da aparición e ampla circulación do *"Tur"* atópase pronto. compartiu o destino de moitos outros códices (como, por exemplo, o *"Eshkol"*) de Avraham ben Isaac, e caeu en desuso. Joseph Caro foi o primeiro que, despois dun longo intervalo, fixo uso do *Ittur*, pero nin sequera el parece ter toda a obra por diante.

A finais do século XVII Xacob b. Israel Sason escribiu un comentario a unha parte do *Ittur'', baixo o título "Bnei Ya'akov" (Constantinopla, 1704). No século XVIII escribiron comentarios á obra os seguintes autores: Eliezer b. Jacob (*"Nachum"*; non publicado); Abraham Giron ("Tikkun Soferim uMikra Soferim" (Constantinopla, 1756, con texto); Jacob b. Abraham de Boton dá fragmentos do seu comentario ao *Ittur* na súa colección de responsa, ''"Edut beYa'akov"* (Salónica, 1720); mentres que unha obra semellante de Solomon al-Gazi perdeuse en vida do seu autor. Samuel Schönblum publicou unha edición do *Ittur* anotada por el mesmo. Meïr Jonah b. Samuel escribiu un comentario moi exhaustivo e aprendido.

## Outros traballos 
Isaac tamén escribiu notas marxinais ao *"Halakhot"* de Alfasi, co título *"Me'ah She'arim"'', que apareceu por primeira vez nunha edición Wilna de Alfasi (1897). Non se conservou rastro do seu comentario a Ketubot, que cita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xudaísmo
* Kosher
* Mito da árbore dos gansos

### Ligazóns externas 
* Shlomo Pereira, "Hadrat Melech" Notas biográficas .