open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rafael Azcona

**Rafael Azcona Fernández**, nado en Logroño o 24 de outubro de 1926 e finado en Madrid o 24 de marzo de 2008 foi un guionista español.

## Traxectoria 
Azcona comezou a súa traxectoria profesional como novelista e desde 1951 colaborou con revistas humorísticas como *La Codorniz*. Grazas á adaptación da novela *El pisito*, xunto co director italiano Marco Ferreri en 1959 entrou no mundo do cinema, que xa nunca abandonou.

Segundo as súas palabras:
"Escribo guións porque me resulta máis doado que escribir novelas."

Os seus primeiros guións, como os de *El pisito*, *El cochecito* e *El verdugo*, tratan do retrato da súa época e denuncian a pobreza dese momento. Sempre colaborou con directores con compartisen o seu interese por reflectir a realidade española no cinema.

Morreu o 24 de marzo de 2008 aos 81 anos de idade, dun cancro de pulmón na súa casa de Madrid.

## Filmografía seleccionada 
## Bibliografía 
* *Vida del repelente niño Vicente*, 1955. Aguilar, 2005. ISBN 978-84-03-09605-9 
* *Estrafalario*, Alfaguara, 1999 e 2011, incluye Los muertos no se tocan, nene (1956), El pisito (1956) e El cochecito. ISBN 978-84-204-1044-9 
* *Los ilusos*, (1958). Ediciones del Viento, 2008. ISBN 978-84-96964-10-5 
* *Pobre, paralítico y muerto*, (1960). Ediciones del Viento, 2008. ISBN 978-84-96964-13-6 
* *Los europeos*, (1960). Tusquets Editores, 2006. ISBN 978-84-8310-338-9 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
### Ligazóns externas 
* 
* Especial sobre Rafael Azcona en *El Mundo*.
* *Cuando La Rioja encontró a Azcona* na revista *Belezos*.
* Sobre Azcona na Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes.
* Azcona na obra de Berlanga en Miradas.
* Entrevista con Rafael Azcona en decembro del 2005.
Timothy Hutton

**Timothy Tarquin Hutton**, nado en Malibú (California) o 16 de agosto de 1960, é un actor e director estadounidense. Con vinte anos gañou o Oscar ao mellor actor secundario, sendo o actor máis novo en logralo.

## Traxectoria 
Timothy Hutton naceu en Malibú, fillo do actor Jim Hutton e da profesora Maryline Adams (nada Poole). Os seus pais divorciáronse cando Hutton tiña tres anos e a súa nai levouno a el a súa irmá máis vella, Heidi (nada en 1959) con ela a Boston. A familia volveu a California cando Hutton tiña doce anos.

En 1976, aos dezaseis anos, Hutton buscou o seu pai e mudouse con el aos Ánxeles. No instituto, mentres interpretaba a Nathan Detroit nunha produción escolar de *Guys and Dolls* decatouse de que quería ser actor e comezou a súa carreira na televisión.

Tras varios telefilmes debutou no cinema na longametraxe *Xente corrente* (1980), pola que gañou o Oscar ao mellor actor secundario. Dedicou o premio ao seu pai, que morrera de cancro o 2 de xuño de 1979 aos corenta e cinco anos.

O seu seguinte filme, *Máis alá do honor* (con George C. Scott, Sean Penn, e Tom Cruise), foi popular entre o público e a crítica, mais durante varios anos os seus filmes foron fracasos, agás *The Falcon and the Snowman* (1985), de novo con Sean Penn.

En 1989 debutou en Broadway con Elizabeth McGovern na obra *Love Letters*, de A.R. Gurney.

A finais da década de 1980 e durante os noventa, Hutton interpretou papeis pequenos en filmes como *French Kiss* ou *Beautiful Girls*. Continuou ademais na televisión, con series como *American Crime*.

## Filmografía 
### Actor 
### Director 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Páxina oficial
Octavia Spencer

**Octavia Lenora Spencer**, nada en Montgomery (Alabama) o 25 de maio de 1970 é unha actriz estadounidense.

Como escritora creou a personaxe de Randi Rhodes, Ninja Detective, para unha serie de libros infantís en 2013.

## Traxectoria 
Comezou no cinema aos dezanove anos traballando de bolseira no plató de *The Long Walk Home*, filme protagonizado por Whoopi Goldberg. Como actriz debutou interpretando unha enfermeira no filme *Tempo de matar*. No 2003 debutou no teatro nos Ánxeles, na obra de Del Shore *The Trials and Tribulations of a Trailer Trash Housewife*. Foi a súa primeira e única obra, pois dixo a *Back Stage Magazine* que sofre "medo escénico".

En agosto de 2010 Spences uniuse a Viola Davis, Emma Stone e Bryce Dallas Howard na produción *The Help*, filme polo que gañou o Oscar á mellor actriz secundaria. Tras este éxito participou en filmes coma *Fruitvale Station* e *The Divergent Series: Insurgent*, da serie *Divergent*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* "Perfect Casting", *BlogStage*, revista *Back Stage*, maio de 2010
Antonio Lomba

**Antonio Lomba Baz**, nado en 1963, é un enxeñeiro e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Enxeñeiro e profesor de Tecnoloxía no IES da Sangriña. Nas eleccións municipais de 2003 foi elixido concelleiro do PSdeG na Guarda. Continuou como concelleiro tralas eleccións de 2007 e 2011, tralas que foi concelleiro de Cultura, Educación e Novas Tecnoloxías no goberno presidido por José Manuel Domínguez Freitas. 

Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE logrando a vitoria con 7 concelleiros, polo que foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Nas eleccións municipais de 2019 pasou a 5 concelleiros, por detrás dos 6 do PP, mantendo a alcaldía mediante un pacto de goberno co BNG. Porén, este pacto rachou en outubro de 2019, polo que gobernou o resto do mandato en minoría. Nas municipais de 2023 pasou a 3 concelleiros e perdeu a alcaldía en favor do PP, ante o cal renunciou como concelleiro días despois de constituírse a nova corporación

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais na Guarda
Alejandro Arribas

**Alejandro Arribas Garrido**, nado en Madrid o 1 de maio de 1989, é un futbolista español. Xoga de central e o seu equipo actual é o Real Oviedo da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do CF Rayo Majadahonda fichou polo Rayo Vallecano no ano 2008, aínda que mediada a tempada foi cedido ao CDA Navalcarnero. Ao ano seguinte afianzade no filial do equipo de Vallecas e debuta co primeiro equipo da man do adestrador Pepe Mel. Tras dar o salto definitivo ao primeiro equipo no verán de 2012 ficha polo CA Osasuna ao rematar o contrato co equpo madrileño.

Tralo descenso do Osasuna rescinde o seu contrato e ficha polo Sevilla FC en 2014. Un ano despois fíxose oficial a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña cun contrato por 3 tempadas, con opción a catro.

O 8 de decembro de 2017 anunciouse o seu traspaso ao Club Universidad Nacional (Pumas de la UNAM) mexicano. Arribas firmou por dúas tempadas e media e o traspaso estimouse en millón e medio de euros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Seitán

O **seitán** é un produto alimenticio orixinario de Asia oriental, elaborado a partir do glute de trigo, que presenta un alto contido proteico. O xeito tradicional de elaboralo consiste en lavar unha masa de fariña triga con auga, para separar o glute do amidón, aínda que actualmente se separa industrialmente e se pode mercar o glute en po, que despois se ferve nun caldo con salsa de soia, alga kombu e xenxibre. Segundo o Oxford Dictionary, a orixe da verba *seitán* estaría na expresión xaponesa *shokubutsu**sei tan**paku*, proteína vexetal.

É unha receita moderna, propia da cociña macrobiótica, baseada en elaboracións de glute tradicionais da China e o Xapón. Adóitaselle chamar de "carne vexetal", xa que o seu aspecto é semellante unha vez cociñado. Pódese arranxar de moitos xeitos: fritido, rebozado, en estofado, empanado, coma base de albóndegas etc. Pode ser un substituto parcial da carne animal polo seu bo contido de proteínas. No Xapón existe un produto semellante chamado fu.

## Propiedades do seitán 
Lista de propiedades máis coñecidas:
* Bo contido de proteínas (aproximadamente un 24% do seu peso total).
* É un alimento lene e dixestivo. 
* É baixo en calorías.
* Non ten colesterol.
* É baixo en graxas (arredor do 1%).
* Non é apto para celíacos.

## Características culinarias 
Contendo unha elevado porcentaxe de proteínas, pode axudar a reducir o colesterol, e diminúe o risco da inxesta de antibióticos e hormonas que se poden atopar en vestixios nalgunhas producións de carne animal.
Polo seu menor custo, é de uso frecuente no canto da carne na cociña asiática, gastronomía vexetariana, gastronomía budista, macrobiótica e dietética. O glute de trigo é moi popular na China.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tofu
Gaspar Homar

miniatura|250px|Imaxe identificativa do taller de ebanistería.
**Gaspar Homar i Mezquida**, nado en Bunyola (Mallorca) o 11 de setembro de 1870, e finado en Barcelona o 5 de xaneiro de 1953, foi un deseñador de mobles, *ensemblier*, e anticuario balear, considerado un dos representantes máis xenuínos do movemento modernista catalán no eido da decoración e da creación de mobles.

Os seus mobles, que poden ser considerados de autor, reflicten o benestar e as aspiracións da puxante burguesía e distínguense polo emprego de madeiras nobres e custo elevado e polos traballos en marquetería e talla, onde contou coa colaboración de destacados artistas como Josep Pey, Sebastià Junyent ou Joan Carreras i Farré. Cunha forte personalidade, a obra de Gaspar Homar está relacionada coa dos mellores artistas da época, como Eugène Gaillard, Hector Guimard ou William Morris e reinterpreta dende unha ollada moi particular, a influencia da Secesión de Viena e da Escola de Glasgow. Participou e obtivo medalla nas exposicións de Londres, Madrid e Barcelona (1907), na hispano-francesa de Zaragoza (1908) e na Internacional do Comfort Moderno de París (1909), e foi membro do xurado da Exposición Internacional de Venecia (1908).

## Notas
Tempeh

miniatura|Un anaco de tempeh cru.
O **tempeh** é un produto alimenticio orixinario de Indonesia, de sabor forte, que se obtén da fermentación das sementes da soia branca co fungo *Rhizopus oligosporus*.

Ten forma de pastel cun aroma a noz e cunha textura mesta e lixeiramente carnuda. Constitúe un alimento forte, cun sabor máis intenso ca outros derivados da soia. A acción das encimas durante a fermentación fan que as sementes sexam máis dixeríbeis, mentres o micelio que é utilizado para as envolver fornece valiosas vitaminas do complexo B de orixe vexetal (130 % das necesidades diarias).

É especialmente popular na illa de Xava, onde se considera un alimento sinxelo que fornece proteínas á dieta normal. É posíbel atopalo noutras gastronomías do sueste asiático igualmente. Ao igual que o tofu, o tempeh está elaborado de grans de soia, porén o tempeh ten outras características nutricionais e de textura. O proceso de fermentación da soia retén todas as proteínas, posúe máis fibra e vitaminas comparado co tofu, así coma unha textura máis firme e forte sabor. Por mor do seu valor nutricional emprégase internacionalmente nas dietas vexetarianas coma un sucedáneo de carne.

Utilizado coma reconstituínte da flora intestinal e como eficaz favorecedor do tránsito intestinal.

## Nutrición 
A proteína da soia no tempeh comeza a ser máis dixestivo como resultado do proceso de fermentación. En particular, os oligosacáridos que se asocian frecuentemente cos gases e a indixestión, todos estes efectos redúcense mediante a cultura do *Rhizopus*. Nas formas tradicionais de elaboración do tempeh facíase que a bacteria que elaboraba a vitamina B12 estivese presente durante o proceso. Nos países da cultura occidental é moi común o emprego da *Rhizopus oligosporus*.

## Tipos de Tempeh 
## Notas 
## Véxase taqmén 
### Outros artigos 
* Tofu
### Bibliografía 
* Shurtleff, William, and Akiko Aoyagi. 1979 1985. *The book of tempeh*. Nova York: Colophon Books. ISBN 0-06-091265-0.
### Ligazóns externas 
* Tempeh no Centro Vexetariano
ELDO

**ELDO** (*European Launcher Development Organisation*, en galego, *Organización Europea para o Desenvolvemento de Lanzadeiras*) foi unha organización europea fundada en 1964 por Alemaña, Australia, Bélxica, Francia, Italia, os Países Baixos e o Reino Unido.

A participación de Australia explicase porque esta nación ofreceu unha base de lanzamentos:o centro de Woomera. despois dunha serie de fracasos no desenvolvemento do foguete Europa, principalmente os lanzamentos dos foguetes **Europa I** e ***Europa II*** e o abandono do proxecto do foguete **Europa III**, de problemas presupostarios e da saída do Reino Unido da organización, decidiuse o traslado das probas ao Centro Espacial de Kourou (Güiana Francesa) a instancias de Francia. foi substituída, xunto coa ESRO, pola ESA.
## Galería de imaxes

Europa2vrp.jpg|Europa II

Europa2rp.jpg|Rolls-Royce*RZ-12*
Coralie rocket stage top view.jpg|*Coralie*
Europa Upper Stage University of Stuttgart 02.jpg|*Astris*

## Notas
Convento de San Bieito da Guarda

O **Convento de San Bieito da Guarda** é un conxunto significativo, construído entre 1558 e 1561 como **Mosteiro da Transfiguración do Señor**.
## Historia 
miniatura|esquerda|150px|Escudo na fachada.

Foi fundado por catro irmáns, naturais do Señorío de Teáns, Salvaterra de Miño, bisnetos de Pedro Madruga: Álvaro, García, Isabel e María Ozores de Sotomayor. A carta fundacional, asinada polo nuncio de Pío IV en Portugal, é do 7 de setembro de 1561 e a inauguración foi seis anos despois, o 5 de agosto de 1567, presidida polo Bispo de Tui, Diego de Torquemada.
O edificio sufriu unha reforma importante no século XVIII, a igrexa ten un retablo sinxelo, presidido polo santo, e unha portada barroca na porta norte.

A comunidade de beneditinas ocupou o convento ata 1984, durante 417 anos. Desde 1990 as instalacións albergan un hotel e restaurante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*, Joaquín Miguel: "El Convento de las Benedictinas de A Guarda, 1558-1984", 736 pp., Deputación de Pontevedra .
### Outros artigos 
* Orde de San Bieito
### Ligazóns externas 
*Fichas do convento e do hotel en Turgalicia.
Doutores honoris causa pola Universidade Católica de América

A **Universidade Católica de América** nomeou como doutor honoris causa as seguintes persoas:
## 2010 - 2019 
## 2000 - 2009 
## 1990 - 1999 
## 1980 - 1989 
## 1970 - 1979 
## 1960 - 1969 
## 1950 - 1959 
## 1940 - 1949 
## 1930 - 1939 
## 1920 - 1929 
## 1896 - 1919 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Honorary Degrees Universidade Católica de América
Anko

:*Para o emperador xaponés do século V véxase Emperador Ankō*
:*Para o personaxe de anime e manga, véxase Anko Mitarashi*
[miniatura|250px|*[Daifuku* recheo de *anko*.]]
O ***anko*** é unha pasta de feixóns doces ou pasta de *azuki* (legume da especie *Vigna angularis* semellante a un feixón vermello) moi usada no Extremo Oriente, especialmente no Xapón e na China. Emprégase especialmente en repostaría para elaborar *wagashi* (pasteliños xaponeses, coma o coñecido *daifuku* feito de *mochi*.)

* Chinés mandarín: 红豆沙 pinyin: hóngdòushā, Hokkien: taosa.
* Xaponés: , .

É un ingrediente da Gastronomía da China e do Xapón onde ademais é usado para distintos tipos de doces e sobremesas. Elabórase esmagando as sementes de *azuki* até obtermos unha pasta á que lle engadiños azucre.

## Pratos con *anko* na cociña chinesa 
* Sopa de feixóns vermellos
* *Tangyuan
* *Zongzi
* *Baozi (Doushabao)
* Pastel de feixóns vermellos
* Filloas recheas de pasta *anko*

## Cociña xaponesa 
* *Anmitsu* (*anko* e xelatina)
* *Anpan* (Pan recheo de *anko*)
* *Daifuku*
* *Dorayaki* (Dobre filloa con *anko*)
* *Manjū
* *Oshiruko* ou *Ozenzai* (sopa de feixóns vermellos)
* *Taiyaki
* *Uirō* (Un pastel tradicional xaponés)
* *Yōkan* (Xelatina de feixón vermello)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Daifuku*
* *Dorayaki''
Daifuku

miniatura|*Daifuku*.

O  ou  é un *wagashi* (doce xaponés) consistente nun pequeno *mochi* (pastel de arroz glutinoso) cun recheo doce, comunmente *anko*, pasta adozada de feixóns vermellos *azuki*.

Elabóranse moitas variedades de *daifuku*. O máis común é un *mochi* branco, verde claro ou rosa claro recheo con *anko*, que adoita vir en dous tamaños, un pequeno e outro do tamaño da palma da man. Algunhas variedades conteñen pezas de froita enteira (as máis das veces amorodos), mesturas de froita e *anko* ou pasta de melón esmagado. Case todos os *daifuku* recóbrense cunha fina camada de amidón de millo ou taro para evitar que se peguen entre si, ou aos dedos. Algúns recóbrense con azucre glas ou cacao. Aínda que o *mochitsuki* é o método tradicional de elaborar *mochi* e *daifuku*, tamén poden facerse no microondas.

## Historia 
O *daifuku* foi chamado orixinalmente  por ir recheo. Máis tarde o nome cambiou a . Debido a que  (‘ventre’) e  (‘sorte’) se pronuncian igual en xaponés, o nome cambiou máis adelante a , propiciatorio da boa sorte. Para finais do século XVIII, o *daifuku* estaba gañando popularidade e a xente empezou a consumilo torrado. Tamén se usaban coma agasallo en ocasións cerimoniosas.

## Variedades 
miniatura|*Daifuku* enteiro e cortado.

;
:Unha versión feita con , que é *mochi* con sabor a artemisa.

; 
:Unha variante con amorodo e recheo docce, habitualmente *anko*, dentro dun *mochi* redondo pequeno. Ás veces úsanse cremas para o recheo doce. Por conter o amorodo, adoita mercarse na primavera. Foi inventado nos anos 1980. Moitas pastelarías atribúense a invención, non coñecéndose a súa orixe exacta.

;
:Unha marca de xeado de mochi fabricada pola compañía Lotte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Mochi*
* *Anko*
Taro

O termo **Taro** pode referirse a:

***Taro**, no Courel, afloramento rochoso calcario, tara, rochedo calcario:
**Por extensión, terreo con rochas ao que non é fácil acceder.
***Taro**, baixo areoso no mar;
* **Taro**, a planta *Colocasia esculenta* da familia Araceae, de cormos comestíbeis.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Taro**, lugar da parroquia de Bolmente, no concello de Sober;
***O Taro**, lugar da parroquia de Figueiroá, no concello de Sober.

;Fóra de Galiza

;Nas Illas Salomón
***Illa Taro**, illa das Illas Salomón.

;En Italia
***Río Taro**, nos Apeninos italianos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tara**, lugar da parroquia de Ribasieira, no concello de Porto do Son;
***Tarō**, nome de pía xaponés moi común:
****Momotarō** e **Kintarō**, dous personaxes populares do folclore xaponés.
***Gerda Taro** (1910-1937), fotógrafa alemá.
Lost Frequencies

**Felix De Laet**, coñecido polo seu nome artístico **Lost Frequencies**, é un DJ e produtor belga. Fíxose famoso polo seu remid da "Are Your with Me" do cantante Easton Corbin. A canción apareceu no álbum de Corbin *All Over the Road*, pero non saíu como sinxelo. A canción chegou a estar nas listas de Bélxica, España, Francia, Finlandia, Irlanda, Noruega, Países Baixos, Suecia e o Reino Unido.

## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas
Símbolo de Marte

miniatura|dereita|150px|Símbolo de Marte.
O **símbolo de Marte**, tamén coñecido como **lanza de Marte** ou **frecha de Ares** (♂), é unha figura formada por un círculo e unha frecha inclinada que xorde do primeiro e apunta cara a dereita. Na antigüidade interpretábase como o escudo e a lanza do deus da guerra Marte ou Ares. O símbolo ten a entrada Unicode U+2642.

Emprégase como representación histórica da figura mitolóxica en numerosos campos. Entre eles inclúense:

Na **ciencia:**
* O sexo masculino.
* O planeta Marte.
* O elemento químico ferro.

Na **mitoloxía:**
* O deus romano Marte ou o grego Ares.

**Outros:**
* O masculino.
* En documentos medievais e barrocos, simbolizaba o día martes.
* É parte do logotipo de Volvo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Símbolo de Venus
* Símbolo de xénero
Símbolo de Venus

miniatura|dereita|150px|Símbolo de Venus.
[miniatura|dereita|80px|Símbolo do [feminismo, baseado no símbolo de Venus.]]
O **símbolo de Venus** (♀), é unha figura formada por un círculo e unha cruz debaixo del. O símbolo está historicamente asociado á deusa romana Venus ou a grega Afrodita. Ten a entrada Unicode U+2640. 

Emprégase como representación histórica da figura mitolóxica en numerosos campos. Entre eles inclúense:

Na **ciencia:**
* O sexo feminino.
* O planeta Venus.
* O elemento químico cobre.

**Outros:**
* É base do símbolo do feminismo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Símbolo de Marte
* Símbolo de xénero
Juan Carballal Palmeiro

**Juan Carballal Palmeiro**, nado en Lugo o 4 de xuño de 1892 e finado en Madrid o 16 de outubro de 1962, foi un veterinario galego.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato en Lugo. Conseguiu unha praza na Escola de Veterinaria de Santiago de Compostela pensionado pola Deputación provincial. Foi director da Estación Pecuaria de Lugo dende 1932. Despois da sublevación do 18 de xullo de 1936 continuou como Inspector provincial de Hixiene e Sanidade pecuaria. En 1945 foi destinado a Madrid. Colaborou en *Galicia y su Ganadería*.
Estación de Jaca

A **estación de Jaca** é unha estación de ferrocarril de Adif situada no municipio español de Jaca, na provincia de Huesca. Dispón unicamente de servizos de Media Distancia operados por Renfe que a unen con Huesca e Zaragoza.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 193,7 da liña de ferrocarril que une Zaragoza coa fronteira francesa por Canfranc, a 827 metros de altitude.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 1 de xuño de 1893 coa posta en marcha do tramo Huesca-Jaca da liña que pretendía unir Zaragoza coa fronteira francesa por Canfranc. Aínda que devandito tramo foi aberto e explotado desde un primeiro momento por Norte a concesión inicial había recaído na Sociedade Anónima Aragonesa a cal cedeu a mesma a Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición das compañías existentes e a súa integración na recentemente creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota o tráfico ferroviario mentres que Adif é a titular das instalacións.

## A estación 
Sitúase ao nordés da localidade. Conta cun edificio para viaxeiros de base rectangular formado por un corpo central de dúas alturas e dous anexos laterais de planta baixa. Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central á que acceden dúas vías. Dispón ademais de máis vías de apartado. A plataforma lateral está cuberta cunha marquesiña metálica.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

## Notas 
## ĬVéxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na páxina de Adif
Galicia y su Ganadería

***Galicia y su Ganadería*** foi unha revista publicada en Lugo entre 1946 e 1947.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista de Divulgación Pecuaria. Órgano de la Veterinaria Gallega al servicio de la Ganadería Regional*, apareceu en novembro de 1946. Estaba dirixida por Luís Escribano Tejedor, o secretario era José Antonio Romagosa Vilá e o consello de redacción estaba integrado polos inspectores veterinaios de Galicia. Entre os seus colaboradores figuraron Juan Rof Codina, Juan Carballal Palmeiro, Cayetano López López, Isidoro Huarte e o propio Luís Escribano Tejedor. Cesou a súa publicación non antes de xaneiro-febreiro de 1947, cando apareceu o seu número 3-4.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Galicia Gráfica

***Galicia Gráfica*** foi o nome de dúas publicacións:

****Galicia Gráfica***, revista editada na Habana en 1913.
****Galicia Gráfica***, revista editada na Coruña entre 1924 e 1929.
Émile Borel

**Félix Édouard Justin Émile Borel**, nado en Saint-Affrique (Aveyron) o 7 de xaneiro de 1871 e finado en París o 3 de febreiro de 1956 foi un matemático e político francés.

## Traxectoria 
Borel naceu en Saint-Affrique, Aveyron, fillo dun pastor protestante. Estudou no Collège Sainte-Barbe e no Lycée Louis-le-Grand antes de matricularse na École normale supérieure e na École Polytechnique. Aínda que puido entrar nas dúas, escolleu asistir á normal en 1889. Ese ano gañou o “concours général”, competición anual de matemáticas. Tras graduarse en 1892, quedou primeiro na "agrégation", exame de servizo civil que daba acceso ao posto de “professeur agrégé”. A súa tese, publicada en 1893, titulouse *Sur quelques points de la théorie des fonctions* ("Sobre varios puntos da teoría das funcións").

Ese mesmo ano Borel comezou un traballo de catro anos como profesor na Universidade de Lille, tempo durante o que publicou vinte e dous artigos. Volveu á École normale en 1897, e foi proposto para a cátedra de teoría de funcións, que mantivo ata 1941.

En 1901 casou con Marguerite, de dezasete anos, filla do seu colega Paul Émile Appel; ela máis tarde escribiu máis de trinta novelas baixo o pseudónimo Camille Marbo. Émile Borel faleceu en París o 3 de febreiro de 1956.

En 1913 e 1914 fixo o salto entre a xeometría hiperbólica e a relatividade especial.

## Carreira política 
Nas décadas de 1920, 1930 e 1940 Borel foi activo na política. En 1922 fundou o Instituto de Estatística de París e entre 1924 e 1936 foi membro da Asemblea Nacional de Francia. En 1925 foi Ministro de Mariña no goberno do tamén matemático Paul Painlevé. Durante a segunda guerra mundial foi membro da Resistencia francesa.

## Honores 
Ademais do *Centre Émile Borel* no Institut Henri Poincaré en Parés e do cráter da Lúa, levan o nome de Borel os seguintes conceptos matemáticos: álxebra de Borel, lema de Borel, lei dos grandes números de Borel, medida de Borel, paradoxo de Borel–Kolmogorov, lema de Borel–Cantelli, teorema de Borel–Carathéodory, teorema de Heine–Borel, suma de Borel, distribución de Borel.

## Artigos 
* "*La science est-elle responsable de la crise mondiale?*", Scientia : rivista internazionale di sintesi scientifica, 51, 1932, pp.&nbsp;99–106.
* "*La science dans une société socialiste*", Scientia : rivista internazionale di sintesi scientifica, 31, 1922, pp.&nbsp;223–228. 
* "*Le continu mathématique et le continu physique*", Rivista di scienza, 6, 1909, pp.&nbsp;21–35.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* 1 − 2 + 3 − 4 + ...
### Ligazóns externas 
* Émile Borel en Mathematics Genealogy Project
Tony Gatlif

**Michel Dahmani**, coñecido como**Tony Gatlif**, nado en Alxer o 10 de setembro de 1948 é un director de cinema francés de orixe romaní que tamén traballa como guionista, compositor, actor e produtor.

## Traxectoria 
Gatlif naceu en Alxer, de pai cabilo e nai romaní. Trala súa infancia en Alxeria, chegou a Francia en 1960 trala guerra de independencia de Alxeria.

Gatlif loitou durante anos para entrar na industria do cinema, traballando en varias producións teatrais ata que dirixiu o seu primeiro filme, *La Tête en ruine*, en 1975. Seguiuno co filme de 1979 *La Terre au ventre*, historia ambientada na guerra de Alxeria.

Desde que dirixiu *Corre, gitano* (1981) a obra de Gatlif centrouse no pobo romaní de Europa. Tras *Gaspard et Robinson* (1990), Gatlif pasou os anos 1992 e 1993 filmando *Latcho Drom*, que recibiu numerosos premios. Esta longametraxe musical, trata a cultura xitana polo mundo a través da súa música e a súa danza. Un ano máis tarde, levou á pantalla o mundo do escritor J. M. G. Le Clézio en *Mondo* (1994).

O seu filme de 2004 *Exils*, gañou o premio ao mellor director no festival de Cannes. O seu filme *Transylvania* tamén se estreou en Cannes.

## Filmografía 
### Guionista 
* *La Rage au poing* (1975)

### Director e guionista 
* *La Tête en ruine* (1975)
* *La Terre au ventre* (1978)
* *Corre gitano* (1981)
* *Canta gitano* (1981)
* *Les Princes* (1982)
* *Rue du départ* (1985)
* *Pleure pas my love* (1989)
* *Gaspard et Robinson* (1990)
* *Latcho Drom* (1993)
* *Mondo* (1995)
* *O estranxeiro tolo* (1997)
* ''Je suis né d'une cigogne* (1998)
* *Vengo* (2000)
* *Swing* (2001)
* *Exils* (2004)
* *Transylvania* (2006)
* *Korkoro* (2009)
* *Indignados* (2012)
* *Geronimo'' (2014)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Galicia Gráfica (A Habana)

***Galicia Gráfica*** foi unha revista galega editada na Habana en 1913.

## Historia e características 
Subtitulada *Publicación Semanal*, apareceu o 9 de agosto de 1913. Estaba dirixida por Ramiro García e o administrador era Francisco G. Mouriño. Entre os seus colaboradores figuraron Abdón Rodríguez Santos, Fray Roblanto, J. Cea e Ramón Cabanillas. Uxío Carré Aldao é o correspondente na Coruña, Manuel Amor Meilán en Lugo e Jesús Rey Alvite en Santiago de Compostela. A revista ten 24 páxinas, das que oito están dedicadas a reproducir fotografías de paisaxes, monumentos e personalidades galegas. Publicou unha "Historia cómica de Galicia" asinada por D. J. H. na que se critica a curas, caciques e persoeiros da colectividade galega da Habana.

En 1923 apareceu outra ***Galicia Gráfica*** na Habana, dirixida por Miguel Fernández Seijo, da que só saíron dous números.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Cólquico

O **cólquico** ou **tollemerendas** (***Colchicum autumnale***) é unha planta con flor pertencente á familia das colchicáceas, bulbosa, con follas planas e lanceoladas, sépalos e pétalos de igual forma e froitos capsulares parecidos á noz. Emprégase en medicina.

## Distribución e hábitat 
É nativa de Europa. Medra en pradeiras húmidas a grandes alturas.

## Descrición 
É unha planta herbácea anual con cormo que acada de 10 a 30 cm de altura. As follas son lanceoladas de cor verde escura e miden 30 cm de lonxitude, rematan en punta e son envolventes no seu baseamento. A flor é de cor rosa lila e se asemella á do sasafrán, mais ten seis estames. O froito é unha agrupación de 1-3 cápsulas.
Flores de *Colchicum autumnale* arrodeadas por outras plantas.|miniatura
miniatura|Flores.

## Propiedades 
* Contén colchicina que é un violento tóxico celular. 
* Tense usado para tratar afeccións do ril, hidropesía e a asma.
* Utilizada contra a artrite crónica e a gota pola súa actividade inhibidora da actividade dos neutrófilos.
* Un exceso no seu consumo produce diarreas e vómitos.
* Por ser un veleno cómpre non utilizarse sen consello médico.

## Taxonomía 
*Colchicum autumnale* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 341. 1753.
;Variedades:
* *Colchicum autumnale var. castrovillarense* Terr.
* *Colchicum autumnale var. elatius* Simonk. 
* *Colchicum autumnale var. lucanum* Terr. 
* *Colchicum autumnale forma macropetala* Gajic 
* *Colchicum autumnale forma milosi* Gajic 
* *Colchicum autumnale subsp. pannonicum* (Griseb. & Schenk) Nyman 
* *Colchicum autumnale forma radei* Gajic 
* *Colchicum autumnale var. transsilvanicum* (Schur) Nyman 
* *Colchicum autumnale var. vernale* (Hoffm.) Nyman 
* *Colchicum autumnale var. vernum* Dumort.

;*Sinonimia:
* *Bulbocodium antumnale* (L.) Lapeyr. 
* *Colchicum bisignanii* Ten. ex Baker 
* *Colchicum bulgaricum* Velen. 
* *Colchicum commune* Neck. 
* *Colchicum crociflorum* Sims 
* *Colchicum orientale* Friv. ex Kunth 
* *Colchicum pannonicum* Griseb. & Schenk 
* *Colchicum polyanthon* Ker Gawl. 
* *Colchicum praecox* Spenn. 
* *Colchicum transsilvanicum* Schur 
* *Colchicum turcicum subsp. pannonicum* (Griseb. & Schenk) Nyman 
* *Colchicum vernale* Hoffm. 
* *Colchicum vranjanum* Adamovic ex Stef.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Colchicaceae
### Ligazóns externas 
* Case report: fatal poisoning with *Colchicum autumnale''
* Homeopathic Materia Medica (Boericke) for Colchicum Autumnale
Azafrán bravo

O **azafrán bravo, alcroque** ou **sasafrán bravo** (***Crocus serotinus***) é unha especie botánica do xénero *Crocus* da familia das Iridaceae.
[miniatura|Entre [herba dos candís|herbas dos candís (*Arisarum vulgare*)]]
miniatura|No seu hábitat
miniatura|Vista da planta

## Descrición 
Planta de 6–12&nbsp;cm, con bulbo, do que xorden directamente unhas longas e finas follas verdes e 1-3 flores de curto tubo formado por 6 pezas florais (tépalos), de cor rosa azulada, no centro das cales aparecen 3 longos estames e un estilo, dividido como unha "brocha" de escasos "pelos". Como o seu nome indica florea polo outono.

## Distribución e hábitat 
Na Península Ibérica, en Portugal e Castela e León. En terreos fragosos e pasteiros.

## Subespecies 
Ten 3 subespecies:
* *Crocus serotinus* subsp. *serotinus*: do centro e sur de Portugal.
* *Crocus serotinus* subsp. *clusii* (J.Gay) B.Mathew: Norte e centro de Portugal e noroeste e suroeste de España.
miniatura|*Crocus serotinus* subsp. *salzmannii*
* *Crocus serotinus* subsp. *salzmannii* (J.Gay) B.Mathew: No sur, centro e norte de España. En Marrocos preto de Tánxer e no Rif.

## Taxonomía 
*Crocus serotinus* foi descrita por Richard Anthony Salisbury e publicado en *Parad. Lond.* t. 30 1806.
;Citoloxía:
Número de cromosomas de *Crocus serotinus* (Fam. Iridaceae) e táxones infraespecíficos: 2n=22. 
;Etimoloxía:
***Crocus***: nome xenérico que deriva da palabra grega:
κρόκος ( *krokos* ). Esta, á súa vez, é probabelmente unha palabra tomada dunha lingua semítica, relacionada co hebraico כרכום *karkom*, arameo ܟܟܘܪܟܟܡܡܐ *kurkama* e árabe كركم *kurkum*, o que significa " azafrán "( *Crocus sativus* ), "azafrán amarelo" ou a cúrcuma (véxase *Curcuma*). A palabra en última instancia remóntase ao sánscrito *kunkumam* (कुङ्कुमं) para "azafrán" a menos que sexa en si mesmo descendente da palabra semita.

***serotinus***: epíteto latíno que significa "do serán".

;Sinonimia: 
* *Crocus asturicus* Herb.
* *Crocus autumnalis* Brot.
* *Crocus clusianus* Herb.
* *Crocus clusii* J.Gay
* *Crocus granatensis* Boiss. ex Maw
* *Crocus nudiflorus* Boiss., non Sm.
* *Crocus salzmannianus* Herb.
* *Crocus salzmannii* J.Gay
* *Crocus tingitanus* Herb.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Azafrán
Já Conheci

**"Já conheci"** é o nome dunha canción da cantante portuguesa Leonor Andrade. É o primeiro sinxelo do seu álbum debut, após o seu paso polo Festival de Eurovisión 2015 en Viena. Está escrita totalmente, letra é música, por ela mesma.

Nunha entrevista o 29 de xuño de 2015 no programa da SIC Radical, *CC All Stars*, ela databa o seu álbum en setembro-outubro e explicaba que *Já Conheci* era o tema que máis definía o seu estilo musical do seu próximo álbum, que en principio, todas as cancións serán en portugués.

O día 31 de xullo, tempo após o lanzamento do vídeo e o son, lánzanse o sinxelo ás plataformas Spotify, Deezer, MEO Music, iTunes,  Play Store e Amazon, de streaming e venda musical respectivamente da man da discográfica *Viagens a Marte* e distribuído pola Sony Music Portugal.

## Listaxe de cancións
## Posición nas listas
## Notas
Púlpitos de San Lourenzo

Os **Púlpitos de San Lourenzo**, realizados en bronce para a basílica de San Lourenzo de Florencia, foron as obras escultóricas que concluíron a actividade artística de Donatello, que dende 1460 se fixera cargo da súa planificación e deseño. O traballo fíxoo coa axuda de numerosos axudantes, entre eles destacaron Bartolomeo Bellano e Bertoldo di Giovanni.

O púlpito é un accessorio arquitectónico das igrexas destinado á predicación, consistente nunha sorte de balcón, colocado a unha certa altura por riba dos fieis, accesible por unha escaleira. No adoita atoparse no presbiterio, senón apegado á parede ou a unha columna illada ou sostido por un pedestal. De pedra ou madeira, a miúdo son elementos dunha gran riqueza artística.

O **púlpito da Resurrección** (en ) está considerado como o primeiro en construírse e onde máis participou Donatello. O seu tamaño é meirande que o da Paixón: a medida é de 292 cm de lonxitude e 123 de altura, sen contar coas columnas sobre as que repousa.

O **púlpito da Paixón** (en ) foi probablemente o segundo en realizarse, e polo tanto, foi máis importante a colaboración dos axudantes. É lixeiramente máis pequeno que o púlpito da Resurrección, cunhas medidas de 280 cm de lonxitude e 137 cm de altura, sen contar coas columnas sobre as que repousa.

## Notas
Galicia Gráfica (A Coruña)

***Galicia Gráfica*** foi unha revista editada na Coruña entre 1926 e 1929.

## Historia e características 
Sucesora de *Galicia*, apareceu en xullo de 1926. Estaba dirixida por Fernando Montero Doiztua. Entre os seus colaboradores figuraron Manuel Crestar e Francisco Cano Aspe. Suspendeu a súa publicación para reaparecer en xaneiro de 1928.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
SIC Radical

A **SIC Radical** foi a terceira canle temática do Grupo Impresa (SIC) en ser transmitida, coa primeira emisión o 23 de abril de 2001.

A súa distribución realízase a través da televisión por cable e ten como público obxectivo os adolescentes e adultos novos. A maioría dos seus programas son americanos, emitidos en versión orixinal con subtítulos en portugués.

## Programas 
### Produción nacional 
* ContraPoder (tamén en SIC Notícias)
* CC All Stars
* A Última Ceia
* Go-S TV
* Snack Radical
* Retro Rock
* Gente da Minha Terra
* Notícias em 2.ª Mão
* Para Algo Completamente Indiferente
* O Programa do Aleixo
* A Vida Também é Isto
* Anjinho da Guarda

### Series 
* Mad TV
* Dragon Ball
* Dragon Ball Z
* Dragon Ball GT
* Dragon Ball Kai
* Saint Seiya: A Tela Perdida
* Slamball
* South Park
* Family Guy (agora na RTP2 e na FOX Portugal)
* Fogo Posto
* Baywatch
* Pulling
* Custo de Vida
* Naruto
* Bleach
* Darker than Black
* Fullmetal Alchemist 
* One Piece (agora no *Panda Biggs*)
* Death Note
* Hell's Kitchen
* Sexcetera
* The Cult
* Físico-Química

### Programas internacionais 
* Dance TV
* TED Talks
* Conan
* The Daily Show (tamén na SIC Notícias)
* WWE Experience
* The Colbert Report
* Peep Show
* Todos ao Molho
* Anthony Bourdain: Não Aceitamos Reservas
* The Poker Star
* Hell's Kitchen
* Os Pesadelos de Ramsay
* São Servidos?
* Farta-Brutos
* O Lago dos Tubarões

### Eventos 
* Rock In Rio

### Animes exhibidos 
* *Basilisk* 
* *Bleach* (agora na SIC K)*
* *Bublegum Crisis*
* *Burst Angel*
* *Chrono Crusade*
* *Cowboy Bebop*
* *Darker Than Black*
* *Death Note*
* *Desert Punk*
* *Dragon Ball* *
* *Dragon Ball Z* (agora na SIC K)*
* *Dragon Ball GT* (agora na SIC K)*
* *Dragon Ball Kai*
* *Excel Saga*
* *Fullmetal Alchemist*
* *Fullmetal Alchemist: Brotherhood* (agora na SIC K)
* *Fullmetal Alchemist the Movie: Conqueror of Shamballa*
* *Gad Guard*
* *Golden Boy*
* *Ghost in the Shell*
* *Hellsing*
* *Kiddy Grade*
* *Last Exile*
* *Najica*
* *Naruto* (tamén na SIC K)
* *Naruto Shippuden* (tamén na SIC K)
* *Neon Genesis Evangelion*
* *Noir*
* *One Piece* (agora no Panda Biggs)*
* *Outlaw Star*
* *RahXephon*
* *Soul Taker*
* *Trigun*
* *Trinity Blood*
* *Urusei Yatsura (Lum)*
* *Wolverine*
* *Zaion*

(*) O anime marcado foi transmitido dobrado en portugués.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
» Sitio Oficial SIC Radical
» SIC Radical no Facebook
» SIC Radical no Twitter
» SIC Radical no Myspace
Galicia Pintoresca (Pontedeume)

***Galicia Pintoresca*** foi unha revista editada en Pontedeume entre 1908 e 1909.

## Historia e características 
A partir do número 83 do 1 de novembro de 1908 *El Eco de Puentedeume* cambiou o seu nome polo de ***Galicia Pintoresca*** *Revista Regional Ilustrada*. Estaba dirixida por Edmundo Roberes Alonso. O 20 de febreiro de 1910, no canto do número 123, saíu unha folla comunicando a suspensión da revista.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
Bandoneón

miniatura|Un bandoneonista riopratense de tango tocando un bandoneón.
miniatura|Son do bandoneón.
O **bandoneón** é un instrumento musical de vento, libre (ou de palletas libres) a fol, parente da concertina e o acordeón, de forma rectangular, sección cadrada e timbre particular. O seu nome provén orixinalmente do alemán, *bandonion*, pero a súa castelanización no Río da Prata estableceu a palabra "bandoneón" para denominar o instrumento en español.

Naceu en Alemaña como evolución de instrumentos de palletas soltas anteriores como a concertina entre outros. Dise que o seu uso foi inicialmente como órgano portátil para executar música relixiosa; de aí o seu son sacro e melancólico único.
Ao chegar ao Río da Prata da man de mariñeiros e inmigrantes, foi adoptado por músicos da época e foi así que colaborou na formación do son particular do tango riopratense, converténdose nun verdadeiro símbolo deste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Juan Pablo Fredes - Un hombre y un bandoneón Artigo consultado o 30 de xuño de 2015. 
* Páxina sobre o bandoneón 
* Bandomecum - Portal dedicado ao bandoneón, bandoneonistas e a súa música
Breamo (periódico)

***Breamo*** foi un semanario editado en Pontedeume entre 1914 e 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente. Defensor de los intereses generales de Puentedeume y su comarca*, apareceu o 31 de maio de 1914. Estaba dirixida por Frutos Fernández Illá. Apoiado polos poderes conservadores, mantivo polémicas con *Ecos del Eume*. Cesou a súa publicación ao iniciar o terceiro ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Galicia en América

***Galicia en América*** foi o nome de dúas publicacións:

****Galicia en América***, periódico editado en Buenos Aires en 1901.
****Galicia en América***, periódico editado na Habana en 1904.
Galicia en América (Buenos Aires)

***Galicia en América*** foi un periódico galego editado en Buenos Aires en 1901.

## Historia e características 
Apareceu a principios de 1901. Fundado e dirixido por Manuel Novoa Costoya.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Galicia en América (A Habana)

***Galicia en América*** foi un periódico galego editado na Habana en 1904.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de Ciencias, Artes, Literatura e Información. Defensor de los intereses de los gallegos en América*, apareceu o 3 de marzo de 1904. Fundado e dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento. Eran os seus redactores Fernando González, Mercedes Vieito Bouza, José María Candia, J. Alegría, Baldomero Moreira, Agustín Martín e Justo Prada Pita. Tiña como obxectivo ser portavoz das comunidades galegas asentadas en América. Tivo curta duración. Volveu aparecer en 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Kütahya

**Kütahya** (pronuncia en turco: [cyˈtahja]) é unha cidade de Turquía occidental, cunha poboación de 237.804 habitantes (estimación de 2011), á beira do río Porsuk e a 969 m sobre o nivel do mar. É a capital da provincia homónima.
## Véxase tamén
Galicia (Buenos Aires)

***Galicia*** é unha revista que comezou a editarse en Buenos Aires en 1913.

## Historia e características 
O 1 de xaneiro de 1913 o Centro Gallego de Buenos Aires comezou a editar o ***Boletín Oficial del Centro Gallego***, que despois cambiou o seu nome por ***Galicia*** co subtítulo *Revista del Centro Gallego de Buenos Aires*. Era o órgano de comunicación do Centro. Foi dirixida por José Blanco Amor, Miguel Revestido Rodilla, Eduardo Blanco Amor, Luís Seoane, Alfredo Baltar e Rodolfo Alonso. Entre os seus colaboradores figuraron Castelao, Blanco Amor, Manuel Murguía, Ramón Otero Pedrayo, Arturo Cuadrado, Luís Seoane, Laxeiro e Francisco Fernández del Riego.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *Región Galaica*

* *Centro Gallego de Buenos Aires de mutualidad, cultura, beneficencia*
* Publicacións impresas da diáspora galega

### Ligazóns externas 
* Revista 
* Ficha e sumariosna Hemeroteca da Deputación de Pontevedra.
Norisring

**Norisring** é un circuíto de carreiras urbano localizado nas rúas de Núremberg, en Bavaria, Alemaña. Como a cidade na que está se chama Núremberg o nome do crcuíto ía ser Nürnbergring, pero este nome orixinaba unha confusión co famoso circuíto Nürburgring e por iso se decidiu que o circuíto se chamara Norisring, facendo referencia ao antigo nome da cidade, Noris. O trazado do circuíto conta cunha lonxitude duns 2.300 metros. Todos os anos a mediados do mes de xuño, aquí dispútase o DTM acompañado polo Campionato Europeo de Fórmula 3.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto
Centro Gallego

***Centro Gallego*** foi unha revista que se editou en Montevideo entre 1917 e 1931.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Colectividad Gallega en Uruguay*, apareceu o 12 de outubro de 1917. Despois pasou a denominarse *Publicación mensual ilustrada*. En 1925, co número 109, cambiou o título por ***Revista del Centro Gallego***. En 1929 volveu cambiar o título por ***Galicia***, cesando a súa publicación en 1931. Era o órgano do Centro Gallego de Montevideo. Entre os seus directores figurou Julio Sigüenza (números 164-166).

Publicou en 1929 un número extraordinario e conmemorativo do cincuentenario do Centro, e outros números extraordinarios en 1944, 1954 e 1979. Tamén en 1925 apareceu outro extraordinario coa cabeceira *Centro Gallego* con motivo da inauguración do Edificio Social.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Galicia Revista do Centro Galego (Montevideo, 1929) CIRP.
Arazúa

***Arazúa*** foi unha revista bilingüe, con preponderancia do castelán, que se editou en Montevideo de 1929 a 1930.

## Historia e características 
Subtitulada *Boletín de la Asociación Protectora de la Cultura Gallega*, apareceu en 1929. Só apareceron dous números cesando a súa publicación en 1930.

No número 2 publicou en galego o "Manifesto nacionalista", asinado en Buenos Aires o 1 de setembro de 1930 por Ramón Suárez Picallo, Francisco Regueira, Lino Pérez, Eduardo Blanco Amor, Pedro Campos Couceiro e Antón Alonso Ríos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Brenda Fricker

**Brenda Fricker**, nada en Dublín o 17 de febreiro de 1945 é unha actriz irlandesa.

## Traxectoria 
Fricker naceu en Dublín, filla de Bina Murphy, profesora en Stratford College, e Desmond Frederick Fricker, traballador do Departamento de Agricultura e xornalista de *The Irish Times*.

De adolescente quixo seguir os pasos do seu pai no xornalismo. debutando nun pequeno papel sen acreditar en *Of Human Bondage* (1964), baseado na novela homónima de W. Somerset Maugham. Tamén apareceu en *Tolka Row*, primeira telenovela irlandesa.

En 1977 interpretou unha enfermeira na serie *Coronation St* e fíxose popular no Reino Unido por outro papel de enfermeira, Megan Roach no drama da BBC One *Casualty*, papel que abandonou en decembro de 1990 tras 65 episodios.

Fricker acadou gran recoñecemento internacional en 1989 cando gañou o Oscar á mellor actriz secundaria por interpretar a nai de Christy Brown en *O meu pé esquerdo*. Volveu traballar co director Jim Sheridan en *The Field* (1990). Tras estes filmes continuou o seu traballo na televisión e participou en filmes de Hollywood, como *Home Alone 2: Lost in New York*.

En xullo do 2014 retirouse da interpretación.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Louis Gossett, Jr.

**Louis Cameron Gossett, Jr.**, nado en Nova York o 27 de maio de 1936 e finado en Santa Monica (California) o 29 de marzo de 2024, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Gossett debutou no teatro nunha produción escolar de ''You Can't Take It with You*, despois de decidir tomar clases de interpretación tras unha lesión deportiva. A polio xa retardara a súa graduación. Tralo instituto asistiu á Universidade de Nova York, rexeitando unha bolsa deportiva. Medindo 1,93 metros ofrecéronlle xogar ao baloncesto, mais preferiu centrarse no teatro. Con só dezasete anos debutou en Broadway substituíndo a Bill Gunn en *Take a Giant Step*.

Converteuse nun actor popular co seu papel de Fiddler na miniserie de 1977 *Roots* e gañou o Oscar ao mellor actor secundario por *Un oficial e un cabaleiro'' (1982).

## Filmografía 
### Cinema 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Louis Gossett en SCVTV.com