Albatros olleirudo

miniatura|Exemplar con plumaxe subadulta
O **albatros olleirudo** (***Thalassarche melanophris***, antes ***Diomedea melanophris***) é unha grande ave mariña da familia dos albatros, Diomedeidae, na cal é un dos membros máis espallados e común.

## Taxonomía 
Son albatros da familia Diomedeidae e da orde Procellariiformes, na que tamén están incluídos as pardelas, fulmares, e paíños. Estas aves comparten certas características distintivas. Teñen vías nasais unidas ao bico superior chamadas naricornos, aínda que os orificios nasais dos albatros están nos lados do bico. Os bicos dos procelariformes son tamén singulares porque están divididos entre sete e nove placas óseas. Produce un aceite estomacal feito de ésteres cerosos e triglicéridos que se almacena no proventrículo. É usado contra os predadores e como fonte alimenticia rica en enerxía para as crías e tamén para os adultos durante os seus longos voos. O albatros ten tamén unha glándula do sal por riba dos tubos nasais, que axuda a eliminar o sal do océano que a ave incorpora. A glándula excreta unha solución de alta concentración salina a través do nariz.

En 1998, Robertson e Nunn publicaron o seu estudo do albatros *Thalassarche impavida*, no que suxerían separar esta especie do *T. melanophris*. Poucos anos despois, outros foron concordando con eles, incluíndo BirdLife International en 2000, e Brooke en 2004. Pero James Clements non adoptou esta división, o ACAP non adoptou aínda esta división e a SACC recoñece a necesidade dunha proposta.

O albatros olleirudo foi descrito primeiramene como *Diomedea melanophris* por Coenraad Jacob Temminck, en 1828, baseándose nun espécime recollido no Cabo de Boa Esperanza.

## Descrición 
[miniatura|No leste de [Tasmania]]
O albatros olleirudo é un albatros de medio tamaño, de 80 a 95&nbsp;cm de longo e unha envergadura alar de 200 a 240&nbsp;cm e un peso medio de 2,9 a 4,7&nbsp;kg.

Estimouse nun reconto de 2005 que había 1&nbsp;220&nbsp;000 exemplares vivos e 600&nbsp;853 parellas reprodutoras. Deles, 402&nbsp;571 reprodúcense nas Malvinas, 72&nbsp;102 nas illas Xeorxia do Sur, 120&nbsp;171 nas illas chilenas de Ildefonso, Diego de Almagro, Evanxelistas e Diego Ramírez. Outras 600 parellas crían na illa Heard, Finalmente, as restantes 5&nbsp;409 parellas crían no resto das illas. Esta especie de albatros prefire buscar alimento na plataforma continental e noiros continentais. As aves das illas Malvinas invernan preto da plataforma de Patagonia e as aves de Xeorxia do Sur aliméntanse en augas do sur de África, aproveitando a corrente de Benguela e as aves chilenas aliméntanse na plataforma de Patagonia, na plataforma de Chile e mesmo chegan a Nova Zelandia. É probablemente o albatros que se encontra ás veces no Atlántico Norte debido á tendencia migratoria cara ao norte.

## Comportamento 
[miniatura|Reproducíndose en ([New Island, illas Malvinas)]]
[miniatura|Asociándose cunha [candorca. Imaxe tomada por unha cámara instalada sobre o propio albatros.]]
miniatura|Engalando
As colonias son moi ruidosas, xa que as aves "ornean" para marcar o seu territorio e grallan asperamente. Utilizan a súa cola en abano nas exhibicións de cortexo. Esta especie foi observada roubando comida a outras especies. Na illa Bird preto de Xeorxia do Sur houbo un 4% de perda anual de parellas nidificadoras, A da illa Diego Ramírez diminuíu na década de 1980 pero recuperouse recentemente, e a das Malvinas tivo un rexurdimento na década de 1980 probablemente debido á abundancia de restos de peixes descartados polos arrastreiros; porén, os censos recentes mostran unha drástica redución na maioría dos sitios de nidificación alí. Observouse que o albatros olleirudo é a ave que máis frecuentemente se atopa morta nos caladoiros de pesca. A pesca de arrastre, especialmente na zona da plataforma de Patagonia e preto do sur de África é tamén unha importante causa da morte destes animais.

As medidas de conservación postas en marcha empezaron colocando a especie no Apéndice II da Convención de Especies Migratorias e no Anexo 1 do Acordo sobre a Conservación de Albatros e Pardelas. Está sendo monitorizada na metade das illas, e a maioría dos sitios de reprodución son reservas. A illa Heard e as illas McDonald, a illa Macquarie e as illas de Nova Zelandia son Sitios Patrimonio da Humanidade. Tamén se completou un censo inicial en Chile.

## Aves errantes 
Aínda que é unha ave do hemisferio sur, pode ás veces chegar ao hemisferio norte e en raras ocasións aparece nas costas galegas como ave accidental. Crese que foi arrastrado polo vento ata chegar ao Atlántico Norte en 1967. Tamén se observou un nas Bahamas en 2013 e en 2014 en Heligoland e na costa de Inglaterra. Crese que o exemplar de Bahamas, Feroe e Heligoland era o mesmo exemplar detectado en Escocia chamado Albert. Ademais, houbo 20 posibles avistamentos en Norteamérica nos Estados Unidos e outro en Inglaterra en 2017.

[miniatura|Albatros olleirudo en [Heligoland (abril de 2017)]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Alsop, III, Fred J. *Smithsonian Birds of North America*. Dorling Kindersley 
*
*
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
*
*
*
*
* 
*
* 
* 
*
* 
*
*
* 
* 
* 
*
*
*
*
* 
*

### Ligazóns externas 
*BirdLife Species Factsheet. 
*BTO BirdFacts – Black-browed albatross
*ARKive – imaxes evídeos de *Thalassarche melanophris*
* Albatros olleirudo - Texto sobre a especie en The Atlas of Southern African Birds.