Mundial de Fútbol de 1950

O **Mundial de Fútbol de 1950** foi a cuarta edición do campionato do mundo de seleccións internacionais de fútbol, a Copa do Mundo da FIFA. Celebrouse no Brasil, após un parón de doce anos por mor da segunda guerra mundial, entre o 24 de xuño e o 16 de xullo de 1950. En homenaxe aos vinte e cinco anos de presidencia de Jules Rimet da FIFA, o trofeo do campionato foi bautizado co nome de "Copa Jules Rimet". Nesta edición estaba programada a participación de dezaseis seleccións, mais debido a varios abandonos tan só participaron trece: seis europeas e sete americanas. Entre os participantes destacou o retorno do , ausente nas dúas edicións precedentes, e o debut de  despois de que as federacións británicas reingresasen na FIFA.

Esta edición contou cun formato de catro grupos, onde os equipos xogaban todos contra todos nun sistema de liga. A novidade foi a fase final, sendo esta a única edición do torneo onde non se disputou unha final. Así, os campións de cada un dos catro grupos, o , ,  e o , tiveron que disputar outra fase de liga de todos contra todos. É especialmente lembrado nesta edición o encontro decisivo polo campionato disputado entre o Uruguai e o Brasil, máis coñecido como o "Maracanaço". Aos brasileiros chegaballes o empate, mentres que aos seus rivais só lles valía gañar. Ante case 200.000 espectadores, os tantos de Schiaffino e Ghiggia deron ao Uruguai o seu segundo título de campión.

## Antecedentes e elección 
Tras a celebración da Copa do Mundo de 1938 en Francia, comezouse a elección da sede da seguinte edición de 1942. Para a celebración do torneo presentaran candidatura Alemaña, a Arxentina e o Brasil. A decisión de quen ía ser o anfitrión estaba prevista para o congreso da FIFA de xuño de 1938. Porén, o seu presidente, Jules Rimet, adiou a xuntanza para o ano 1940. Con todo, o estoupido da segunda guerra mundial un ano antes fixo que todo ficase suspenso sen saber cando se ía poder retornar. Cando a guerra finalizou en 1945, a FIFA retomou os preparativos para celebrar unha nova Copa Mundial o antes posíbel, programando un congreso ao ano seguinte en Luxemburgo. Alí discutiuse que Suíza acollese a cuarta edición, prevista en principio para 1949. Porén, a proposto non era viábel a curto prazo no país helvético, xa que non contaba estadios suficientes para un evento internacional.

En xuño de 1946 o Brasil presentou a única candidatura para dar solución ao problema de falta de sedes. O proxecto para esta candidatura era moi semellante ao que xa presentara en 1942. Ao non darse esa situación, Inglaterra foi finalmente o único representante británico. 

No resto de Europa, varios países abandonaron a rolda previa por motivos económicos, pouco favorables ao gasto que supuña o desprazamento en plena posguerra. , , ,  e  conseguiron o pase sen problemas, mais , campioa do grupo 2, ausentouse ao alegar "dificultades insalvábeis". Para cubrir as baixas de Escocia e Turquía, o comité organizador cursou senllas invitacións a  e . Os portugueses rexeitárona porque crían que debían gañala no terreo de xogo, mentres que os galos aceptaron en primeira instancia e despois renunciaron por razóns económicas.

En América do Sur, sorprende a baixa de  aducindo discrepancias entre a Asociación do Fútbol Arxentino e a Confederación Brasileira de Deportes. As beneficiadas pola súa saída foron  e , rivais de grupo. Do mesmo xeito, o  e  regresaban após dúas edicións ausentes polas saídas do  e . Por outro lado,  non participou xa que fora expulsada da FIFA en 1949 baixo a acusación de manter unha liga pirata. As dúas prazas de Norteamérica foron para os  e . En canto a Asia, a  beneficiouse da retirada de ,  e . Porén, non puido viaxar ao Brasil por razóns económicas. Así, das dezaseis clasificadas, só participaron trece seleccións: seis europeas e sete americanas.

### Lista de participantes 
As seguintes son as dezaseis seleccións orixinais que se clasificaron para a disputa do torneo.

*
*
*
*
*

*
*
*
*

*
*
*
*

;Renuncias
*
*
*

## Sedes 
Seis estadios foron as sedes desta Copa Mundial, cada un situado nunha cidade distinta, todas capitais de estado. O estadio de máis grande desta edición foi o Estádio do Maracanã, en Río de Xaneiro. O estadio cuadruplicaba ao seguinte estadio con máis capacidade, o Estádio do Pacaembu de São Paulo, a cidade máis poboada do país.

## Formato 
A petición do Brasil, a FIFA aceptou mudar todo o formato de competición en 1947. No canto de xogar unha fase eliminatoria como nas dúas últimas edicións, os 16 participantes previstos dividiríanse en catro grupos de catro equipos cada un. En cada grupo, as catro seleccións enfrontaríanse unha vez entre si polo sistema de todos contra todos. Finalmente, pasaría de rolda o campión de cada grupo. A novidade chegou na fase final. Por primeira e única vez na Copa do Mundo, celebraríase unha liguiña entre os catro campións de cada grupo, de novo todos contra todos en tres xornadas. Esta última parte da proposta dividiu ao comité organizador, mais os brasileiros convencéronlles de que aumentaría tanto a emoción como a recadación. A edición de 1950 foi, polo tanto, a única da historia na que non se celebrou unha final, aínda que o Uruguai contra o Brasil da última xornada terminou sendo o partido decisivo.

### Grupos 
O sorteo dos grupos celebrouse o 22 de maio de 1950 en Río de Xaneiro. Despois do sorteo as federacións de fútbol de  e da  decidiron non participar no mundial. Non houbo tempo para invitar a outras seleccións, polo que o mundial xogouse con tan só 13 equipos, ficando o grupo 4 con dúas seleccións.

## Resultados
:*As horas corresponden ao horario de Brasilia (UTC−3).*

### Primeira rolda 
#### Grupo 1 

#### Grupo 2 

#### Grupo 3 

#### Grupo 4 

### Rolda final 

## Goleadores 
Con oito tantos, o brasileiro Ademir foi máximo goleador do torneo. En total, anotáronse 88 goles por parte de 48 xogadores, con tan só un gol en propia meta. Por outra banda, o uruguaio Alcides Ghiggia converteuse no primeiro xogador en marcar gol en todos os partidos. O seguinte sería Jairzinho en .

;8 goles
*  Ademir

;5 goles
*  Óscar Míguez

;4 goles

*  Chico
*  Estanislao Basora

*  Telmo Zarra

*  Alcides Ghiggia

;3 goles

*  Karl-Erik Palmér

*  Stig Sundqvist

*  Juan Alberto Schiaffino

;2 goles

*  Baltazar
*  Jair
*  Zizinho
*  Atilio Cremaschi

*  Riccardo Carapellese
*  Silvestre Igoa
*  Sune Andersson
*  Hasse Jeppson

*  Jacques Fatton
*  Željko Čajkovski
*  Kosta Tomašević

;1 gol

*  Alfredo II
*  Friaça
*  Maneca
*  Andrés Prieto
*  George Robledo
*  Fernando Riera
*  Wilf Mannion
*  Stan Mortensen
*  Ermes Muccinelli

*  Egisto Pandolfini
*  Horacio Casarín
*  Héctor Ortiz
*  Atilio López
*  César López Fretes
*  Bror Mellberg
*  Charles Antenen
*  René Bader
*  Joe Gaetjens

*  Joe Maca
*  Gino Pariani
*  Frank Wallace
*  Julio Pérez
*  Obdulio Varela
*  Ernesto Vidal
*  Rajko Mitić
*  Stjepan Bobek
*  Tihomir Ognjanov

;1 autogol

*  José Parra (xogando contra o )

## Clasificación retrospectiva 
[thumb|[Ademir de Menezes|Ademir, máximo goleador do torneo.]]
En 1986, a FIFA publicou un informe no que facía unha clasificación das seleccións en cada Copa do Mundo. A clasificación de 1950 foi a seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa do Mundo de Fútbol

### Ligazóns externas 
* Páxina web sobre o mundial en da FIFA.com