open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Harry Potter and the Philosopher's Stone (videoxogo)

'''''Harry Potter and the Philosopher's Stone'''* é un videoxogo de acción e aventuras multiplataforma de Electronic Arts desenvolvido por KnowWonder, Warthog, Griptonite, Argonaut, Eurocom e Westlake Interactive. Inicialmente, *a pedra filosofal* fora desenvolvido para PlayStation, PC, Game Boy Color, Advance e Macintosh, e logo foi refeito dous anos despois para PlayStation 2, Xbox e Nintendo GameCube.

A primeira versión do xogo lanzouse á venda o 15 de novembro de 2001 en Norte América; en Australia e Europa estivo dispoñible a partir do 16 de novembro e no Xapón o 1 de decembro de 2003. A segunda versión viu a luz o 9 de decembro de 2003 en Norte América, no Xapón o 11 de decembro e en Australia e Europa o 12 de decembro.

O videoxogo baséase en *Harry Potter e a pedra filosofal*, a primeira novela da serie *Harry Potter* de J. K. Rowling. A historia presenta a Harry Potter, un neno que descobre que é meigo o día do seu undécimo aniversario e acode á Escola Hogwarts de Maxia e Feiticería para comezar a súa educación máxica. A maioría das críticas foron negativas. Os críticos destacaron a sinxeleza das probas e os pobres gráficos das versións de 2003.

## Modo de xogo 
O modo de xogo de *Harry Potter and the Philosopher's Stone'' é desde unha perspectiva de terceira persoa. O xogador controla a Harry Potter desde un punto de vista situado tras o personaxe.

### PC e PlayStation 
Nas versións para PC e PlayStation, o videoxogo é semellante a un xogo de disparos de terceira persoa un xogo de crebacabezas. Inclúe combates con varias criaturas e xefes como Lord Voldemort. Ao longo da historia vanse aprendendo diversos esconxuros nas clases que poderán empregarse con inimigos e obxectos.

### GameCube, PlayStation 2 e Xbox 
Warthog Games fixo un novo xogo de 'Harry Potter and the Philosopher's Stone* para as consolas máis novas en 2003, un par de anos despois das versións orixinais. O seu modo de xogo difire moito do resto de versións e recibiu críticas por tomar todos os esconxuros do videoxogo d’*a Cámara dos Segredos*.

### Game Boy Color 
O xogo para a Game Boy Color é similar a outros como *Final Fantasy*. O xogador controla a Harry, comezando con Hagrid levándoo ata a Travesa Diagon. Os esconxuros empréganse para os combates, no canto de servir para interactuar tamén coa contorna.

### Game Boy Advance 
O videoxogo para a Game Boy Advance é completamente diferente có da Game Boy Color. O xogo da Game Boy Advance é de crebacabezas. O xogador explora Hogwarts e debe asistir ás clases, que a miúdo inclúen un desafío de recoller certo número de elementos. O xogo inclúe monstros habituais doutros xogos da serie, como caracois e gnomos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Harry Potter and the Philosopher's Stone* (videoxogo) no [Harry Potter Wiki](http://harrypotter.wikia.com/wiki/Harry_Potter_and_the_Philosopher%27s_Stone_(video_game))
* [Guía de *Harry Potter and the Philosopher's Stone''](http://strategywiki.org/wiki/Harry_Potter_and_the_Philosopher%27s_Stone_(video_game))  no StrategyWiki
Dolores Rial Fernández

**Dolores Rial Fernández**, nada en Comesaña (Vigo), é unha mestra especializada en educación infantil e escritora galega.

## Traxectoria 
Implicada desde os seus comezos profesionais na innovación educativa, colaborou na revista *Infancia: educar de 0 a 6 años* e colaborou con Azucena Arias Correa na monografía*Traballar por proxectos nas aulas de infantil e primaria* (Vigo: Xerais, 1996).

Como escritora de literatura infantil publicou os seguintes libros: 

* *O cumpreanos do rei Pericón*, ilustracións de Kiko da Silva (Vigo: Ir Indo, 1998). 
* *O calcetín amarelo*, ilustracións de Ramón Trigo (Vigo: Ir Indo, 1999). Este conto foi a base literaria para o espectáculo do mesmo nome, creado por Títeres Cachirulo e o Cuarteto Caramuxo, estreado en 2007. 

O seu contacto coas artes escénicas levouna a escribir *A ratiña laranxa*, con Jorge Rey, un conto (inédito) para o concerto didáctico dirixido a público infantil do Cuarteto Caramuxo. O espectáculo contaba, ademais, con Mónica de Nut, cantante, e Fernando Abreu, no piano. Estreouse no Pazo da Ópera da Coruña en 2010.
Harry Potter and the Chamber of Secrets (videoxogo)

***Harry Potter and the Chamber of Secrets*** é o nome do segundo videoxogo de *Harry Potter*, que foi posto á venda no 2002. O xogo foi publicado por Electronic Arts e desenvolto por Eurocom para PlayStation 2, Xbox e GameCube. Tamén foi simultaneamente desenvolto por Amaze Entertainment para o PC, Game Boy Advance e Game Boy Color. Ademais foi creada unha versión orixinal feita para a PlayStation. Este foi o último videoxogo que se fixo para a Game Boy Color.

## Argumento 
:*Para máis información, vexa o artigo: **Harry Potter e a Cámara dos Segredos**.*
Harry Potter, Ron Weasley e Hermione Granger regresan á Escola Hogwarts de Maxia e Feiticería para comezar co seu segundo ano. Pero non todo está tranquilo, pois algúns studantes aparecen petrificados e hai rumores de que o herdeiro de Slytherin está detrás de todo iso. As sospechas recaensobre Harry, pero cando Ginny Weasley é raptada e levada á Cámara dos Segredos, Harry e Ron vense forzados a ir ó interior da Cámara e así rescatala.

### Personaxes cos que se pode xogar 
* Harry Potter é un valente mago de doce anos. É o personaxe principal e o único co que se pode xogar.

## Acollida 
O xogo recibiu maioritariamente críticas positivas. *Entertainment Weekly* deulle unha puntuación de B+.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Harry Potter and the Chamber of Secrets (videoxogo)  en MobyGames.
Lista de bandeiras de Australia

Esta é unha lista de bandeiras utilizadas en Australia.

## Bandeira Nacional
## Bandeiras Indíxenas
## Estados e Territorios
### Territorios externos
## Estandartes reales e do Goberno
### Raíña de Australia
### Gobernador Xeral de Australia
### Gobernadores
## Pavillóns civís
## Bandeiras militares e navais
## Históricas
## Véxase tamén
* Bandeira de Australia
* Escudo de armas de Australia
Flamengo rosado

O **flamengo rosado** (*Phoenicopterus roseus*) é a especie de flamengo cunha distribución xeográfica máis ampla. O seu territorio abrangue partes de África, Asia e do sur de Europa.

## Descrición 
É un dos flamengos meirandes, de entre 120 e 140&nbsp;cm de altura media, dos que 40 ou 50&nbsp;cm corresponden ás patas. Está sistematicamente moi preto do flamengo de Chile e do flamengo de Cuba, cos que en ocasións se considera que forma unha especie única.

A súa plumaxe é case toda de cor branca rosada, coas plumas cobertoiras das ás vermellas. As plumas rémixes primarias e secundarias son negras. Ten o bico rosa coa punta negra. As patas son completamente rosadas. O seu berro característico é algo semellante ó dos gansos
Coma tódolos flamengos aliméntanse de crustáceos e plancto que obteñen filtrando a auga.

## Distribución 
Aprecen en partes de África, suroeste de Asia (incluída Anatolia), nas rexións costeiras da India e no sur de Europa (España, Portugal e na Camarga francesa). Algunhas poboacións son migratorias.

## Reprodución 
Crían en colonias en zonas planas e lamacentas á beira do mar ou lagos salgados. Poñen, coma tódolos flamengos, un único ovo, de cor branca, nun niño feito nunha pila de lama. Non crían cada ano e a incubación dura uns 30 días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* R Videos sobre o flamengo rosa (en inglés Internet Bird Collection)
Crómlech dos Almendres

O **Crómlech dos Almendres** é un crómlech situado na freguesía de Nossa Senhora de Guadalupe, concello de Évora, Portugal.

Trátase do maior grupo de menhires estruturados existente na Península Ibérica (e un dos máis grandes de Europa), este xacemento arqueolóxico está formado por varias estruturas megalíticas: crómlechs e pedras de menhir, que pertencen ao denominado *"universo megalítico de Évora"*, con claros paralelismos con outros crómlechs do distrito de Évora, como o de Portela de Mogos ou o de Vale Maria do Meio.

## Cronoloxía 
A formación deste crómlech, comezou a fins do VI milenio a. C. e rematou no III milenio a. C.

* No Neolítico Antigo Medio erixiuse un conxunto de monólitos, agrupados en tres círculos concéntricos.
* No Neolítico Medio erixiuse un novo recinto coa forma de dúas elipses concéntricas irregulares.
* No Neolítico Final a dous recintos existentes engadíronselle algúns monólitos con gravados con marcada influencia relixiosa.

## Estrutura 
miniatura|250px|Esquema amosando a evolución do cromlech de Almendres (Évora, Portugal) dende o neolitico ata hoxe |esquerda
miniatura|Vista aérea.
Os monólitos, algúns de tres metros de altura, foron colocados sobre cavidades previamente preparadas.

Os dous recintos contiguos presentan unha orientación leste - oeste.

* O **recinto máis a Oeste**, en forma de círculo é o máis antigo e foi edificado no Neolítico Antigo Medio. Constituído por tres círculos concéntricos, presenta en total vinte e catro monólitos. O círculo exterior ten de diámetro, uns 18,8 metros e o círculo interior cerca de 11,4 metros.
* O **recinto máis a Leste**, en forma de elipse, é o recinto edificado no Neolítico Medio e estaba constituído na súa orixe por 56 menhires. Este recinto está formado por dúas elipses concéntricas, onde a maior presenta as seguintes dimensións: eixo maior 43,6 metros e o menor 32 metros. 

Xa no Neolítico final, no interior do recinto en forma de elipse foron colocados novos menhires, e nalgúns dos xa existentes foron gravadas algunhas figuras en relevo.

## Descuberta 
Foi descuberto en 1964 por Enrique Leonor Pina, cando procedía ao deseño da Carta xeolóxica de Portugal. Dende a súa descuberta xa tivo tres campañas de estudo e escavación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Évora, capital do megalitismo ibérico
* Fotos del Crómlech dos Almendres
Henri Cartier-Bresson

**Henri Cartier-Bresson**, nado o 22 de agosto de 1908 en Chanteloup-en-Brie e finado o 3 de agosto de 2004 en Montjustin, foi un célebre fotógrafo francés considerado por moitos o pai do fotorreportaxe. Predicou sempre coa idea de atrapar o instante decisivo, versión traducida das súas "images a la sauvette", que veñen a significar con máis precisión "imaxes a hurtadillas". Tratabase, pois, de poñer a cabeza, o ollo e o corazón no mesmo momento no que se desenvolve o clímax dunha acción.

## Traxectoria 
Naceu en Chanteloup-les-vignes, ás aforas de París, o 22 de agosto de 1908. Aos 22 anos decidiu probar sorte en Costa do Marfil, foi aí onde tomou as súas primeiras fotografías. De regreso a Francia, adquiriu unha cámara Leica, a cal quedaría asociada coa súa persoa. Tras coquetear co surrealismo e colaborar con cineastas como Jean Renoir e Jean Becker decidiu fundar a axencia fotográfica *Magnum* con Robert Capa, David Seymour e George Rodger.

Ao longo da súa carreira, tivo a oportunidade de retratar a personaxes do talle de Pablo Picasso, Henri Matisse, Marie Curie, Edith Piaf, Fidel Castro e Ernesto Guevara. Tamén cubriu importantes eventos, como a morte de Gandhi, a guerra civil española ou a entrada triunfal de Mao Zedong a Pequín. Cartier-Bresson foi o primeiro periodista occidental que puido visitar a Unión Soviética tras a morte de Stalin.

### Últimos anos 
Xunto á súa esposa, a tamén fotógrafa Martine Frank, creou no ano 2000 unha fundación encargada de reunir as súas mellores obras. Faleceu o 3 de agosto de 2004 en Cereste, ao suroeste de Francia.

En 2003, Heinz Bütler dirixiu a película suíza *Henri Cartier-Bresson - Biographie eines Blicks*, documental biográfico interpretado polo propio Cartier-Bresson ademais de Isabelle Huppert, entre outros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fundación Henri Cartier-Bresson 
* Henri Cartier-Bresson Society  
* Fotografías da Axencia Magnum
* Henri Cartier-Bresson - Biographie eines Blicks
Histérese

A **histérese** é un comportamento dun sistema que non reacciona directamente ás forzas aplicadas, senón que sofre un atraso, función da súa historia previa.

## Histérese magnética
A histérese con respecto ao magnetismo que presentan en diferente medida os materiais. Está relacionado coa saturación, o punto a partir do cal a indución ou densidade de fluxo **B** deixa de aumentar coa intensidade de campo magnético **H**.
miniatura|dereita|300px|Curvas de histerese nun aceiro de gran orientado. Br é a remanescencia e Hc a coercitividade
Cando o campo magnético aplicado nun material for aumentado até a saturación e en seguida for diminuído, a densidade de fluxo **B** non diminúe tan rapidamente canto o campo **H**. Desa forma cando H chega a cero, aínda existe unha densidade de fluxo remanescente, Br. Para que B chegue a cero, é necesario aplicar un campo negativo, chamado de forza coercitiva. Se H continuar aumentando no sentido negativo, o material é magnetizado con polaridade oposta. Dese modo, a magnetización inicialmente será fácil, até cando se aproxima da saturación, pasando a ser difícil. A redución do campo novamente a cero, deixa unha densidade de fluxo remanescente, -Br, e para reducir B a cero débese aplicar unha forza coercitiva no sentido positivo. Aumentando-se mais aínda o campo o material fica novamente saturado, coa polaridade inicial.

Este fenómeno que causa o atraso entre densidade de fluxo e campo magnético é chamado de **histérese magnética**, en canto que o ciclo trazado pola curva de magnetización é chamado de **ciclo de histérese**.

## Exemplo de histérese con metais
[miniatura|dereita|[Campo magnético dun imán]]
Cando o ferro non está magnetizando, seus dominios magnéticos están dispostos de maneira aleatoria. Porén, ao aplicar unha forza magnetizante, os dominios se aliñan co campo aplicado. Se invertermos o sentido do campo, os dominios tamén inverterán a súa orientación. 
Nun transformador, o campo magnético muda de sentido sendo moitas veces por segundo, de acordo co sinal alternado aplicado. E o mesmo ocorre cos dominios do material do núcleo. Ao inverter a súa orientación, os dominios precisan superar o atrito e a inercia. Ao facer iso, disipan unha certa cantidade de potencia na forma de calor, que é chamada de perda por histérese (en grego: "falta, penuria").

En determinados materiais, a perda por histérese é moi grande. O ferro doce é un exemplo. 
Xa no aceiro, ese tipo de perda é menor. Por iso, e transformadores  utilizase un tipo de liga especial de Ferro-silicio, que presenta unha perda por histérese reducida. Ese tipo de problema tamén aumenta xunto coa frecuencia do sinal. Un transformador que presenta baixa perda nas frecuencias menores, pode ter unha grande perda por histérese ao ser usado con sinais de frecuencias máis altas.

A histérese prodúcese debido a que se gasta enerxía para inverter os dipolos durante unha mudanza de campo electromagnético.
José Miguel Beñaran

**José Miguel Beñaran Ordeñana**, coñecido co sobrenome de **Argala** (*fraco* en éuscaro), nado o 7 de marzo de 1949 en Arrigorriaga (Biscaia) e finado o 21 de decembro de 1978 en Anglet (Francia), foi un dirixente de ETA.

## Traxectoria 
De extracción obreira enriquecida, na súa mocidade ingresou na Lexión de María, interesado polos máis desfavorecidos entrou en contacto co marxismo e acabou entrando en ETA. Argala accionou a bomba que matou a Luis Carrero Blanco (presidente do goberno con Franco) en 1973, refuxiado en Iparralde como membro da dirección etarra participou na reestruturación de ETA, dunha parte analizando as consecuencias da caída do franquismo e pola outra desdobrando a organización para abranguer todas as frontes, formándose en novembro de 1974 ETA (militar) e cinco anos despois foi el mesmo asasinado por un coche bomba no sur de Francia, onde estaba refuxiado, polo grupo terrorista de ultradereita Batallón Vasco Español.
Lombok

miniatura|220px|Gunung Rinjani desde Gili Trawangan 
A illa de **Lombok** pertence á provincia indonesia de Nusa Tenggara Barat, situada entre as illas de Balí e Sumbawa. Con 4,725&nbsp;km² de extensión e unha poboación de 3.166.789 habitantes segundo o censo de (2010), nela atópase Mataram, capital e cidade máis grande da provincia.

## Historia 
Historicamente, a illa garda relación coas dinastías hindús da veciña Balí. En 1674 comezou a chegada de holandeses á parte oriental da illa; a finais do século XIX, aproveitando unha revolta dos sasaks, os holandeses fanse co control total de Lombok en 1894 e incorpórano ás Indias Orientais Neerlandesas.

## Ecoloxía 
Como o resto de illas que forman as Illas da Sonda, Lombok pertence ao área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade, situadas entre o Sueste asiático e Oceanía. De feito, a Liña pasa entre Lombok e a súa veciña Balí.

## Turismo 
Illa de turismo non tan masivo como a próxima Balí, en Lombok os visitantes atopan praias case desertas e paisaxes de gran beleza, como o que rodea ao estratovolcán Rinjani (3,726 m), o terceiro en altitude de Indonesia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas menores da Sonda

### Ligazóns externas
* Tropenmuseam Collection of historic photos from Lombok
* Lombok Indonesia Tourism
* Mount Rinjani Lombok National Park
* COLLECTIE TROPENMUSEUM, Collection of historic photos from Lombok
* NY Times on Lombok
* The Australian reports on Lombok: The New Bali
* Kabupaten Lombok Utara the Regency of North Lombok
* Kabupaten Lombok Tengah, the Regency of Central Lombok
* Kabupaten Lombok Timur, the Regency of East Lombok 
* Kabupaten Lombok Barat, the Regency of West Lombok
* Nusa Teggara Barat, West Nusa Teggara 
* Kota Mataram, City of Mataram
* Gili Asahan
Sumbawa

Pertencente ás Illas menores da Sonda, **Sumbawa** atópase entre as illas indonesias de Flores, Sumba e Lombok. Forma parte da provincia indonesia de West Nusa Tenggara, aínda que actualmente o goberno indonesio está tomando medidas para converter a illa nunha provincia separada. De carácter volcánico como as demais illas veciñas, nela atópase o volcán Tambora, protagonista dunha importante erupción no século XIX.

Con 15.448&nbsp;km² e unha poboación dun millón e medio de habitantes, a illa estivo relacionada co Imperio Majapahit de Xava e tamén co reino balinés de Gelgel. En 1605 prodúcese a primeira chegada dos holandeses, quen controlan o territorio totalmente xa comezado o século XX.

Como o resto de illas que forman as Illas da Sonda, Sumbawa pertence ao área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade, situadas entre o Sueste asiático e Oceanía.

## Historia 
O Nagarakretagama do século XIV menciona varios principados identificados en Sumbawa; Dompu, Bima, Sape e a illa volcánica de Sang Hyang Api preto da costa nordeste de Sumbawa. Catro principados en Sumbawa occidental eran dependencias do Imperio de Majapahit no oriente de Xava. Debido aos recursos naturais de Sumbawa, foi invadida regularmente por forzas externas, Xavanesee, Balineses, Macasarenses, holandeses e xaponeses. Os holandeses chegaron por primeira vez en 1605, pero non gobernaron efectivamente Sumbawa ata principios do século XX.

O reino de Balinés de Gelgel tamén gobernou Sumbawa occidental durante un período curto. As partes orientais da illa eran tamén o fogar do Sultanato de Bima, un goberno islámico que tiña vínculos cos pobos Bugis e Macasar]] de Sulawesi do sur, así como outros gobernos malaio islámicos no arquipélago.

miniatura|Mapa histórico da costa setentrional de Sumbawa, 1681

A evidencia histórica indica que a illa de Sumbawa era coñecida nas Indias orientais polo seu mel, cabalos, madeira de sappan para producir a tintura vermella, e sándalo usado para incenso e medicamentos. Pensábase que a área era altamente produtiva en agricultura. No século XVIII os holandeses introduciron a plantación de café nas abas occidentais do monte Tambora, creando así a variante café Tambora.

## Administración 
Sumbawa administrativamente divídese en catro regencias (*kabupaten*) e unha kota (cidade). Son:

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Illas menores da Sonda
* Illas da Sonda

### Ligazóns externas
*Sumbawa Tourist Attraction
*West Nusa Tenggara
Sumba

miniatura|dereita|240px|As illas da provincia de Nusa Tenggara Oriental
**Sumba** () é unha illa indonesia pertencente á provincia de Nusa Tenggara Oriental. Cunha extensión de 11.153&nbsp;km², posúe unha poboación de 656.259 habitantes (Censo 2010).

A principal localidade da illa é Waingapu, cunha poboación duns 10.700 habitantes, próxima ao aeroporto. Os insulares son de orixe malaio e melanesio; aínda que moitos practican a tradicional relixión ***Malapu*** ou ***Malafu***, outros son cristiáns (calvinistas e católicos) e algúns musulmáns sunnitas.

Como o resto de illas que forman as Illas da Sonda, Sumba pertence ao área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade, ao ser illas situadas entre o Sueste asiático e Oceanía.

## Historia 
Antes da colonización polos europeos occidentais no ano 1500, Sumba estaba habitada por pobos melanesios e austronesios. 
En 1522, grazas aos portugueses, chegaron os primeiros barcos de Europa. En 1866 Sumba pasou ao dominio das Indias Orientais Neerlandesas, aínda que a illa non estivo baixo administración real ata o século XX. Os xesuítas abriron unha misión en Laura, West Sumba en 1866.

Coñecida outrora como a *Illa da Madeira*, Sumba é mundialmente coñecida polos seus pequenos cabalos e o seu excelente pano de Ikat. Historicamente, esta illa exportou sándalo e coñecíase como a illa do sándalo, ou *Illa Sandel*.

A pesar do contacto coas culturas occidentais, Sumba é un dos poucos lugares no mundo onde a sepultura megalítica é utilizada como unha "tradición viva" para individuos preminentes cando morren. O enterro en megálitos é unha práctica que se usou en moitas partes do mundo durante o Neolítico e a Idade de Bronce. Sobreviviu ata hoxe en Sumba e levantou o interese dos eruditos. En Anakalang, por exemplo, desenterráronse aixolas cuadrangulares. O oeste da illa conta con tumbas en grandes pedras (megálitos) e as súas chozas con teitos de palla. Os funerais inclúen aquí o sacrificio de numerosos porcos, búfalos, cans e cabalos. Outras cerimonias son o ***Pajura*** ou ***Pasola***, combate tradicional de xinetes enfrontados con lanzas que buscan sangrar ao adversario, así como os festivais do aninovo lunar en outubro e novembro, con carreiras e danzas rituais.

O 19 de agosto de 1977, sacudiuna un terremoto de 7.0 graos na escala da magnitude de Richter e causou un tsunami. 316 persoas morreron na illa e nas illas da costa oeste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Illas da Sonda

### Ligazóns externas 
* Sumba tourist and social information private website
* Sumba on 01islands.org
* Sumba on 01islands.com
Illas Tanimbar

miniatura|dereita|200 px|Cacatúa de Tanimbar 
As **Tanimbar** (ou ***Timor Laut***) son un grupo de 66 illas pertencentes a Indonesia, dentro da provincia das Molucas.

De 5.500&nbsp;km² e uns 60.000 habitantes, atópanse entre Timor e Nova Guinea. A illa principal é **Yamdena**, de 2.900&nbsp;km², onde se atopa **Saumlaki**, a localidade máis importante; outras das maiores illas son Selaru e Larat. Nelas cultívanse millo, arroz, batata, manga e papaia. Tamén hai pesca de nácara e trepang.

Como o resto de illas orientais indonesias, as Tanimbar pertencen a área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade, ao ser illas situadas entre o Sueste asiático e Oceanía. Atópanse especies como a rara cacatúa de Tanimbar (*Cacatua goffini*), a curuxa de Tanimbar (*Tyto sororcula*) ou o *Tiliqua Scincoides chimaerea*.

As illas Tanimbar foi de sempre unha área illada. Aínda que nominalmente holandesa durante séculos, os holandeses non a pacificaron ata comezos do século XX. Ata 1979 cada vila gobernábase arredor dun gobernante hereditario.

## Relixión 
Segundo o censo indonesio o 71% da poboación é cristián e o 29% musulmá  En 1892 estableceuse no arquipélago o primeiro pastor protestante e para 1920 dous terzos da poboación era protestante, os católicos que chegaran en 1910 constituían o resto da poboación, e apenas había musulmáns na rexión, 
## Notas
Halmahera

**Halmahera** ou **Gilolo** é a maior illa do arquipélago das Molucas. É parte da provincia indonesia de Molucas do Norte.

A superficie de Halmahera é de 17.780 km². A poboación en 1995 era de 162.728 habitantes. O 60% da poboación é musulmá, e o restante 40% cristiá.

## Historia 
left|thumb | Un nativo da illa de Halmahera.

A historia de Halmahera está enlazada á historia das próximas illas de Ternate e Tidore, ambas moito máis pequenas e situadas na súa costa occidental.
Estas illas foron a base dos reinos máis importantes na época de antes de que a Compañía Holandesa das Indias Orientais colonizara todo o arquipélago.

Durante a segunda guerra mundial, houbo unha base militar xaponesa en Kao Bay.

Entre 1999 e 2000 Halmahera foi o lugar de actos de violencia entre cristiáns e musulmáns, que comezaron como unha disputa puramente étnica entre os residentes de Kao, principalmente cristiáns e Malifut, totalmente musulmá, que logo adquiriu un carácter relixioso, segundo estendíase por gran parte das Molucas do Norte. Miles de persoas de Halmahera morreron nos combates entre as milicias relixiosas, incluíndo grupos como Laskar Jihad e a FPI Fronte Defensores Islámicos que chegaron de Xava en grandes cantidades. En xuño de 2000, ao redor de cincocentas persoas morreron cando un transbordador cos refuxiados da loita en Halmahera afundiuse fronte á punta nordés das illas Célebes. Abundan teorías de conspiración sobre este suceso. Un monumento desta traxedia pódese atopar na aldea de Duma no norte do distrito de Halmahera.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Folk Orientation in Halmahera
Ternate

:*Este artigo é sobre a illa e cidade en Indonesia. Ver Ternate, nas Filipinas.* 

**Ternate** é unha illa e cidade na provincia de Molucas do Norte, nas Illas Molucas, ao leste de Indonesia. A illa está localizada na costa occidental da illa de Halmahera. Ternate é a cidade máis grande da provincia.

## Historia 
Ata a colonización neerlandesa do século XIX, os sultáns de Ternate mandaban un imperio que se estendía desde as Célebes ("Sulawesi") a Papúa. O principal competidor era o próximo sultanato de Tidore.

Os primeiros europeos en chegar a Ternate foron os que formaban parte da expedición portuguesa de Francisco Serrão na que tamén viaxaba Fernão de Magalhães que posteriormente intetaría chegar a este mesmo lugar viaxando polo oeste. Esta expedición afundiu preto de Ceram. O sultán de Ternate, pensando que podería aproveitarse do poderío militar portugués, levou á expedición á súa illa e permitiu aos portugueses construír unha fortaleza (1512).

Cando a expedición española comandada por García Jofre de Loaisa chegou ás Molucas en 1526 e creou un forte na próxima illa de Tidore, Portugal atácaa desde o seu en Ternate. En 1575 o sultán expulsa aos portugueses do forte.

En 1606, forzas españolas capturan o forte, deportando ao sultán a Manila. En 1607 os holandeses constrúen outro forte na illa, Malaio. En 1663 os españois son expulsados.

En 1999 e 2000 Ternate sufriu violencia relixiosa entre cristiáns e musulmáns.
Ahmed Ben Bella

**Mohamed Ahmed Ben Bella**, nado o 25 de decembro de 1916 en Maghnia e finado o 11 de abril de 2012 en Alxer, foi un político alxeriano. Foi o primeiro presidente de Alxeria.

## Traxectoria 
Naceu nunha pequena vila no oeste do país, medrou nunha familia sufí. Serviu no exército francés entre 1943 e 1945, a partir de 1946 organizou grupos armados secretos de carácter independentista. Detido en 1950 fuxiu do cárcere en 1952 e dous anos despois participou na organización do levantamento alxeriano, foi un dos fundadores da Fronte de Liberación Nacional (FLN).

En 1956, Ben Bella sobreviviu a dous atentados e nese ano as autoridades militares francesas préndeno tras secuestrar o avión de liña no que viaxaba, posto en liberdade en 1962, ano da independencia alxeriana. Elixido presidente en 1963, encamiñando o país cara a unha economía socialista pero rompendo coa Unión Soviética, procurando unha vía alxeriana ao socialismo e que influíu fortemente nos movementos de liberación nacional da década do sesenta e setenta.
Buru

**Buru** é unha illa indonesia pertencente ás Molucas, situada ao oeste de Ceram e Ambón. Na súa costa nororiental atópase a súa cidade e porto principal, Namlea.

## Xeografía 
Con 9.505&nbsp;km², Buru é a terceira illa máis grande das Illas Molucas. O centro da illa é montañoso, cunha plana chaira costeira, onde viven un oitenta por cento dos seus 124.084 habitantes (2003). O punto máis alto é o Gunung Kaplamada en 2729 m.

Ébano, teca, sagú, e cocos son produtos máis importantes.

## Historia 
Antes da colonización holandesa, Buru estaba dentro do reino de Ternate. A illa foi ocupada pola Compañía Holandesa das Indias Orientais (COV) en 1658. Os colonos trasladaron pola forza a gran parte da poboación dos seus pobos do interior á chaira costeira, onde poderían estar máis estreitamente controlados. No século XIX, o control do goberno pasa da COV aós oficiais holandeses, os neerlandeses nomean líderes indíxenas, chamados *raja* en Buru, para administrar a illa para eles.

Buru converteuse nunha parte de Indonesia logo da independencia da nación en 1950. Durante a administración do presidente Suharto (1965-1998), a illa foi o lugar de explotación de campos de prisioneiros supostamente comunistas e outros disidentes. En 1977, ao redor de catorce mil prisioneiros residian na illa. O máis famoso dos internos foi o autor Pramoedya Ananta Toer. Sen lapis nin papel, compuxo as historias que se converteron no seu *Cuarteto de Buru*, contándoas verbalmente aos outros prisioneiros.

Como o resto das pertencentes ás Molucas, esta illa pertence ao área da Liña de Wallace, de grande interese científico pola súa rica biodiversidade dacabalo entre o Sueste asiático e Oceanía. Nela viviu unha subespecie da Lechuza de Campanario de Tanimbar, que se cre extinta na actualidade.
 
280px|esquerda

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Páxina oficial de Buru (en Bahasa Indonesia)
Ceram

**Ceram** ou **Seram** (tamén chamada Seran ou Serang) é unha illa indonesia pertencente ao arquipélago das Molucas. Cunha extensión de 17,100&nbsp;km², a súa máxima altura posúea o Monte Binaya, de 3.019 metros. A poboación e porto principal da illa é Masohi.

Como o resto das pertencentes ás Molucas, esta illa pertence ao área da Liña de Wallace, de grande interese científico pola súa rica biodiversidade situada entre o Sueste asiático e Oceanía.

## Xeografía 
Ceram, está atravesada por unha cordilleira central, cuxo punto máis alto é o Monte Binaiya, está cuberta de densas selvas. A súa xeoloxía é moi complexa debido á súa localización na reunión de varias microplacas tectónicas, que foi descrito como "unha das zonas máis tectónicamente complexos na Terra".

## Historia 
A maioría dos habitantes das Molucas consideran Ceram, como o seu ancestral fogar de orixe e aínda é coñecida coloquialmente como Nusa Ina (Illa Nai). 
Nos séculos XV e XVI, Ceram caeu dentro da esfera de influencia de Ternate, aínda que era máis directamente vasalo de Buru. Os misioneiros portugueses chegaron alí no século XVI. Ao comezo do século XVII abríronse factorías neerlandesas, e a illa quedou baixo o control neerlandés desde 1650. Na década de 1780, Ceram proporcionou unha base de apoio clave para o príncipe Nuku de Tidore na longa rebelión contra o goberno neerlandés.

## Administración 
Ceram, inclúe dúas rexencias dentro da provincia de Maluku. Ceram Oeste (Kabupaten Seram Bagian Barat), con capital en Dataran Hunipopu, que tiña unha poboación en 2003 de 140.657 hab. e Ceram Leste (Kabupaten Seram Bagian Timur), con capital en Dataran Hunimoa, que tiña unha poboación en 2003 de 78.336 habitantes.

## Economía 
Copra, resinas, sagú e peixe son as súas producións máis importantes. Tamén explótase petróleo no nordés, preto de Bula.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Molucas

### Ligazóns externas
* Seacology Seram Island Health Clinic Project Seacology
* Alifuru Consciousness Video
Aru

As **Aru** ou **Arru**, tamén coñecidas como **Illas Aroe**, son un grupo dunhas 95 illas en Indonesia, localizadas nas Molucas.

Os holandeses descubríronas para os occidentais en 1623, e as colonizaron como parte das Indias Orientais holandesas. A illa máis grande é Tanahbesar, e o principal porto é Dobo, na illa de Wamar. A poboación procede da mestizaxe entre elementos malaios e melanesios.

Como o resto das illas pertencentes ás Molucas, esta pertence ao área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade ao estar entre o Sueste asiático e Oceanía.

## Illa 
As maiores illas de norte a sur:

* Warilau;
* Kola, con 270 km²;
* Wasir;
* Ujir Maluku;
* Tanahbesar (Wokam), con 1.604 km²;
* Kobroor, con 1.723 km²;
* Maikoor, con 398 km²;
* Koba, con 386 km²;
* Penambulai, con 125 km²;
* Baun;
* Barakan;
* Workai, con 152 km²;
* Trangan, con 2.149 km²;

400px|esquerda

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Kaula

**Kaula** (en hawaiano Ka´ula) é unha das illas de Sotavento de Hawai. Está situada a 34&nbsp;km ao suroeste de Niihau.

## Características
A illa, con forma de media lúa, é parte do cráter dun volcán antigo practicamente mergullado. A superficie total é de 0,64&nbsp;km²; e a altitude máxima é de 167 metros. O océano erosionou o litoral creando cantís e covas, particularmente a chamada cova da quenlla, Kahakauaola.

Kaula está deshabitada pero os pescadores frecuéntana. A illa era recordada nas tradicións orais hawaianas e atopáronse algúns restos da súa presenza, pero non hai evidencias de asentamentos permanentes. Ocasionalmente utilizouse como branco para exercicios militares de bombardeo aéreo.
Nihoa

**Nihoa** (tamén coñecida como **Bird Island** ou **Moku Manu**) é a máis grande das illas de Sotavento de Hawai. Está situada a 450&nbsp;km ao noroeste de Honolulú.

## Características
Nihoa é unha illa rochosa rodeada de arrecifes de coral. A superficie total é de 0,7&nbsp;km². A altitude máxima é de 273 metros no Miller's Peak, o máis alto das illas de Sotavento. A orografía fai que resulte difícil desembarcar na illa. O litoral leste, norte e oeste está cheo de cantís e o sur é máis suave pero sen protección entre a resaca do océano e as rocas.

Hai dúas especies endémicas de aves. Cando en 1917 descubriuse o pinzón de Nihoa os científicos pensaron que seria a última especie de ave por clasificar e chamáronlle *telespyza ultima*. Non foi o caso, pero o nome quedóuselle.

Nihoa foi habitada polos antigos hawaianos entre os anos 1000 e 1500. As expedicións arqueolóxicas identificaron 35 casas, 15 refuxios, 15 altares e 28 bancais agrícolas. Pero estaba deshabitada cando foi descuberta, en 1789 con poucas semanas de diferenza, por dous mercantes de peles de Alasca: os capitáns ingleses James Colnett do *Prince of Wales* e William Douglas da *Iphigenia Nubiana*.

O 1822 a raíña Ka'ahumanu visitou Niihau e explicáronlle as historias tradicionais sobre unha illa denominada Nihoa. Organizou unha expedición, visitou a illa e anexionouna ao Reino de Hawai.
Jacques Vergès

**Jacques Vergès**, nado o 5 de marzo de 1925 en Ubon Ratchatani, en Tailandia e finado o 15 de agosto de 2013, foi un avogado francés coñecido polo seu comunismo anticolonialista e por defender a figuras polémicas como o nazi Klaus Barbie ou o denegacionista Roger Garaudy.

## Traxectoria
Fillo dunha institutriz vietnamita e de Raymond Vergès, cónsul francés, a súa nai morreu cando el tiña tres anos e a familia trasladouse á illa de Reunión. Aos 17 anos deixou a illa e uniuse ao exército das Fozas Francesas Libres, radicado en París desde 1945 ingresou no Partido Comunista Francés, foi secretario da Unión Internacional de Estudantes con sede en Praga (1952-1954). Defensor dos combatentes da Fronte de Liberación Nacional alxeriana, entre os que está a que será a súa dona desde 1965, Djamila Bouhired. En 1957 abandonou o PCF. Cando Alxeria se independizou en 1962 Vergès instalouse en Alxer, converténdose en xefe de gabinete do ministro de Asuntos Exteriores, fundou a revista *Révolution africaine*, financiada polo FLN.

A partir de 1963 prodúcese unha viraxe na súa ideoloxía achegándose ás teses maoístas, destituído das súas funcións volveu a París, fundou a primeira revista maoísta francesa, *Révolution*. En 1965, tras a destitución de Ahmed Ben Bella, Vergès volveu a Alxeria, permanecendo alí ata 1970. Entre 1970 e 1978 desapareceu da vida pública, constituíndo un misterio o seu paradoiro.

## Defendidos
*Georges Ibrahim Abdallah.
*Klaus Barbie.
*Paul Barril.
*Bernard Bonnet.
*Robert Boulin.
*Carlos.
*Simone Weber.
*Norbert Dabira.
*Mohamed Diawara.
*Jean-Marc Dufourg.
*Djaffar el-Houari.
*Max Frérot.
*Roger Garaudy.
*Khieu Samphan.
*Magdalena Kopp.
*Anis Naccache.
*Camille Sudre.
*Bara Tall.
*Omar Raddad.
*Louise-Yvonne Casetta.
*Omar Bongo.
*Idriss Déby. 
*Denis Sassou-Nguesso.
*Moussa Traoré.
*Abdoulaye Wade.
Roland Dumas

**Roland Dumas**, nado en Limoges o 23 de agosto de 1922 e finado en París o 3 de xullo de 2024, foi un avogado e político francés.

## Traxectoria 
Dirixente do Partido Socialista Francés, deputado desde 1956, avogado defensor de militantes de ETA, foi ministro de Asuntos Europeos (19 de xullo ao 7 de decembro de 1984) e ministro de Asuntos Exteriores (7 de decembro de 1984 ao 20 de marzo de 1986) e de novo entre o 12 de maio de 1988 e o 29 de marzo de 1993. Foi tamén presidente do Consello Constitucional (1995-1999).

En 2007 un tribunal condenouno pola súa participación no escándalo de corrupción da compañía petroleira estatal Elf.

## Notas
Tidore

**Tidore** é o nome dunha illa e unha cidade nas illas Maluku, en Indonesia oriental, pouco ao oeste da illa maior de Halmahera. Na época precolonial, Tidore foi un importante centro político e económico rexional, fieramente enfrontado coa súa veciña setentrional, Ternate.

Os sultáns de Tidore gobernaron gran parte dela rexión meridional de Halmahera, e ocasionalmente estenderon o seu dominio a Buru, Ambón e varias das illas da costa de Papúa. Tidore estableceu unha alianza pouco estreita cos españois no século XVI, co que os españois erixiron unha fortaleza de escasa importancia na illa. Aínda que a desconfianza mutua entre tidoreses e españois era intensa, a presenza española resultaba de proveito para Tidore ao proporcionarlle axuda para resistir as incursións de Ternate, o seu inimigo, así como as forzas neerlandesas que contaban cunha base nesa illa.

A medida que a forza española na rexión diminuíu, o que concluiría coa súa eventual retirada da rexión en 1660, Tidore converteuse nun dos reinos máis independentes da rexión, resistindo os intentos de control directo por parte da Compañía Holandesa das Indias Orientais. En particular, baixo o reino do sultán Saifudín, entre 1657 e 1689, a corte de Tidore empregou o diñeiro obtido dos holandeses pola venda de especias en presentes que consolidaron os lazos tradicionais que mantiña coas rexións periféricas. Obtivo así o respecto e a gratitude de moitas poboacións locais, co que non requiriu da axuda militar holandesa para manter a orde no reino, a diferenza de Ternate.

Tidore continuou sendo un reino independente, aínda que con frecuentes intervencións por parte de Holanda, ata fins do século XVIII. Do mesmo xeito que Ternate, Tidore permitiu que o programa holandés de erradicación dos cultivos de especias destinado a consolidar o monopolio do comercio de especias grazas á restrición da produción tivese lugar nos seus territorios. Debido a iso, o reino se empobreceú no longo prazo, e diminuíu a súa capacidade de controlar os territorios lindeiros.

esquerda|300 px| Illas Molucas
Jeremy Irons

**Jeremy John Irons**, nado o 19 de setembro de 1948, é un actor inglés de cinema, televisión e teatro gañador do Premio da Academia, o Premio Tony, o Globo de Ouro e dúas veces gañador do Premio Emmy.

## Filmografía 
* *Nijinsky* (1980)
* *Moonlighting* (1982)
* *The Wild Duck* (1983)
* *Betrayal* (1983)
* *Swann in Love* (1984)
* *A misión* (1986)
* *A Chorus of Disapproval* (1988)
* *Dead Ringers* (1988)
* *Australia* (1989)
* *Reversal of Fortune* (1990)
* ''The Beggar's Opera* (1991)
* *Kafka* (1991)
* *Waterland* (1992)
* *Damage* (1992)
* *M. Butterfly* (1993)
* *The House of the Spirits* (1993)
* *The Lion King* (1994) (voz)
* *Die Hard: With a Vengeance* (1995)
* *Stealing Beauty* (1996)
* *Chinese Box* (1997)
* *Lolita* (1997)
* *The Man in the Iron Mask* (1998)
* *Dungeons & Dragons* (2000)
* *The Fourth Angel* (2001)
* *A máquina do tempo* (2002)
* *And Now... Ladies and Gentlemen...* (2002)
* *Callas Forever* (2002)
* *Broadway: The Golden Age, by the Legends Who Were There* (2003) (documental)
* *Hittites* (2003) (documental) (narrador)
* *Mathilde* (2004)
* *The Merchant of Venice* (2004)
* *Being Julia* (2004)
* *Gelibolu* (2005) (documental) (narrador)
* *Gallipoli* (2005) (documental) (narrador)
* *Kingdom of Heaven* (2005)
* *Casanova* (2005)
* *Inland Empire* (2006)
* *Eragon'' (2006)
Sulfato

Os **sulfatos** son os sales ou os ésteres do ácido sulfúrico. Conteñen como unidade común un átomo de xofre no centro dun tetraedro formado por catro átomos de osíxeno.

## Os sulfatos inorgánicos 
Os sulfatos inorgánicos son os sales do ácido sulfúrico. Na natureza encóntranse en forma de xeso (sulfato de calcio dihidratado; CaSO4·2H2O), barita (sulfato de bario; BaSO4) ou sulfato sódico (Na2SO4). Fórmanse pola oxidación dos sulfuros cando estes entran en contacto co osíxeno do aire.

### Síntese 
A maioría dos sulfatos xenéranse a partir dunha base e máis do ácido sulfúrico ou por reacción do ácido sulfúrico co metal.

### Aplicacións 
As aplicacións dos sulfatos adoitan variar enormemente segundo o metal ó que estean unidos. Así o sulfato sódico, por exemplo, utilízase na fabricación do vidro, como aditivo nos deterxentes etc.; a calcantita (sulfato de cobre) aproveitase na fabricación da viscosa segundo un determinado proceso.

O xeso e a barita utilízanse na construción e como aditivos na fabricación de papel e cartolina. O sulfato de bario tamén se utiliza na medicina para realizar radiografías de contraste.

### Analítica 
Os sulfatos son parte esencial duns sales dobres como os alumes de fórmula xeral AB(SO4)2·12H2O, sendo A e B catións con carga +1 e +3 respectivamente. O máis coñecido é o alume sódico formado polo sodio e o aluminio.

Os sulfatos solubles precipitan en presenza do cloruro de bario (tamén os de solución ácida) en forma de sulfato de bario (BaSO4) como sólido branco. Se ó mesmo tempo hai permanganato presente, este pode ser incluído no precipitado dándolle unha cor lixeiramente rosácea.

Co sodio metálico é reducido ó sulfuro (reacción moi violenta) e pode ser determinado como tal.

## Os sulfatos orgánicos 
Os sulfatos orgánicos son os ésteres do ácido sulfúrico con fórmula xeral R–O–SO2–O–R'. Pódense formar directamente do alcol correspondente e do ácido sulfúrico ou do trióxido de xofre ou a partir do alcol e o cloruro de sulfurilo (Cl2SO2) en presenza dunha base.

Trátase con moita probabilidade de substancias canceríxenas.

O sulfato orgánico máis coñecido é o sulfato de dimetilo (H3CO)2SO2 que se utiliza nalgunhas reaccións de metilación.

## Véxase tamén
Uig (homónimos)

Co termo gaélico de **Uig** podemos referirnos a:

* **Uig**, unha vila da illa de Skye, en Escocia
* **Uig**, unha baía da illa de Lewis, tamén en Escocia.
* **Uig**, un monte da illa de Coll, tamén en Escocia.
Uig

A vila de **Uig** é un pequeno lugar na costa setentrional da illa de Skye, en Escocia. Pertence á área municipal da Terra Alta.

## Xeografía 
Está situada nunha baía abrigada, na costa occidental da península de Trotternish, da que é a vila máis importante se ben non chega aos 500 habitantes. Esta posición protexida permitiu a existencia dun pequeno porto de onde parten varias liñas de ferri que unen a localidade con Tarbert (illa de Harris) e Lochmaddy (illa de Uist do Norte), ambas as dúas nas Hébridas Exteriores. Tamén ten liñas de bus que a vencellan con cidades importantes de Escocia, como Fort William ou Glasgow.

## Cultura e turismo 
Ademais de ser un punto de embarcadoiro do ferri, pouco máis chama a atención do visitante que se achega a Uig. Ademais da vista que ofrece a estrada que vai cara a Staffin, o único monumento de interese é o "capricho" do capitán Fraser, unha pequena torre de pedra construída polo ementado mariñeiro en 1890, que ademais non se pode visitar.
Shrek 2

***Shrek 2*** é unha película de 2004 dirixida por Andrew Adamson, Kelly Asbury e Conrad Vernon. A súa estrea en España foi o 19 de maio de 2004.

## Sinopse 
Trala lúa de mel de Shrek e Fiona, estes, xunto con Asno, van coñecer aos pais dela, os reis de Moi, Moi Afastado. Con todo, as cousas non saen como eran de esperar, todo o pobo queda sorprendido ó ver que da carroza saen dous ogros e o Rei Harold e Shrek non se soportan. A confabulación e a traizón están servidas.

## Dobraxe 
Tanto na versión inglesa como na española repetiron os mesmos actores principais de Shrek: Mike Myers, Eddie Murphy e Cameron Díaz na orixinal anglosaxoa, e José Mota, Juan Muñoz e Nuria Mediavilla na que se estreou en España. Ademais, incorporouse ó elenco de actores Antonio Banderas dobrando o papel do Gato con botas tanto en inglés coma en castelán.

* Mike Myers como Shrek
* Eddie Murphy como Burro
* Cameron Diaz como Princesa Fiona
* Julie Andrews como Raíña Lillian
* Antonio Banderas como Gato con Botas 
* John Cleese como Rei Harold
* Rupert Everett como Príncipe Encantador 
* Jennifer Saunders como Fada Madriña
* Joan Rivers (US)/Kate Thornton (RU) como Carapuchiña vermella
* Larry King (US)/Jonathan Ross (UK) como Doris
* Aron Warner como Gran Lobo Feroz
* Cody Cameron como Pinocchio, e Os tres porquiños
* Christopher Knights e Simon J Smith como Three Blind Mice
* Conrad Vernon como Home de xenxibre; Muffin Man; Mongo; Cedric
* Tom Waits como Capitán Hook
* Chris Miller como Espello Máxico
* Mark Moseley como Vestidor
* Kelly Cooney como Home da comida rápida
* Kelly Asbury como Paxe; Elfo; Nobre; fillo do nobre
* Andrew Adamson como Capitán da Garda

## Banda sonora 
A música de *Shrek 2* foi composta por Harry Gregson-Williams. Ademais, e como xa ocorrera na da película anterior, incluíronse na banda sonora temas vocais de diferentes artistas. Devanditos temas son:

* *Accidentally In Love* - Counting Crows
* *Holding Out For A Hero* - Frou Frou
* *Changes*jajaa
- Butterfly Boucher
* *As Lovers Go (Ron Fair Remix)* - Dashboard Confessional
* *Funkytown* - Lipps, Inc.
* ''I'm On My Way* - Rich Price
* *I Need Some Sleep* - Eels
* *Ever Fallen In Love* - Pete Yorn
* *Little Drop Of Poison* - Tom Waits
* *You're Xo True* - Joseph Arthur
* *People Ain't Non Good* - Nick Cave

## Galardóns e nomeamentos 
* 2004: 2 nomeamentos ó Oscar: Mellor canción e Mellor filme de animación.
* 2004: Nomeada ó Globo de Ouro: Mellor canción.
* 2004: Festival de Cannes: Nomeada á Palma de Ouro (mellor filme).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shrek*
* *Shrek the Third*
* *Shrek Forever After''

### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity 
* Web oficial