Daniil Medvedev

**Daniil Medvedev**, nado o 11 de febreiro de 1996 en Moscova, é un tenista ruso, profesional desde 2014.

Revelouse durante o verán de 2019 durante o que disputou seis finais consecutivas, incluída a do Aberto dos Estados Unidos, e gañou o Másters 1000 en Cincinnati, Shanghai e o torneo de San Petersburgo. En 2020 gañou o Másters tras superar os números 1, 2 e 3 da clasificación ATP, o primeiro xogador en acadar esta actuación desde David Nalbandian no Másters 1000 de Madrid en 2007.

En 2021, Daniil Medvedev gañou o Aberto dos Estados Unidos ao vencer na final a Novak Djokovic que estivo a piques de lograr o Grand Slam do calendario, converténdose no terceiro tenista ruso en coroarse no Grand Slam, despois de Yevgeny Kafelnikov e Marat Safin. Tamén fixo tres finais no Aberto de Australia en 2021, 2022 e 2024.

En febreiro de 2022, converteuse no número 1 mundial, poñendo así fin ao monopolio de dezaoito anos dos "Catro Grandes". Co equipo ruso gañou a Copa ATP e a Copa Davis en 2021.

## Traxectoria 
Daniil Sergeyevich Medvedev ( ) naceu o 11 de febreiro de 1996 en Moscova. Daniil Medvedev comezou a xogar ao tenis aos seis anos. Fillo de Sergei e Olga, non está relacionado co ex número 4 do mundo Andreï Medvedev.

Adestrado por Gilles Cervara no Elite Tennis Center de Jean-René Lisnard en Cannes desde 2014, residiu en Antibes coa súa familia antes de establecerse en Mónaco en 2017. Abandonou a estrutura de Cannes ao final da tempada 2020. Comezou unha colaboración co retirado Gilles Simon, que apoiará ao seu adestrador principal a partir de febreiro de 2024.

É membro da selección rusa da Copa Davis desde 2017. Casou con Daria, unha antiga xogadora xuvenil top 100, en setembro de 2018. O 14 de outubro de 2022 deron a benvida á súa filla Alissa. Ademais de ruso e inglés, Daniil Medvedev fala francés con fluidez.

### 2009-2014. Etapa Júnior 
Durante a súa etapa de júnior, Daniil Medvedev gañou 8 torneos, acadou o posto 13º do mundo e conta como a súa mellor actuación un título en Berlín e un posto de finalista en dobres no Campionato de Europa con Karen Khachanov.

### 2014-2016. Profesional fóra do circuíto principal 
Entre 2014 e 2016 gañou catro torneos *Futures* en individuais e outros tantos en dobres.

### 2016-2017. Integración do circuíto ATP 
En maio de 2016, clasificouse por primeira vez nun torneo ATP en Niza. Ao mes seguinte, chegou á segunda rolda en Bois-le Duc, onde gañou o seu primeiro partido ATP ante o arxentino Horacio Zeballos (6-3, 6-1); despois, en xullo volveu ascender á segunda rolda na ATP 500 de Hamburgo tras unha vitoria ante o alemán Jan-Lennard Struff (6-4, 5-7, 6-4). En setembro, gañou o seu primeiro torneo de individuais Challenger en Saint-Rémy-de-Provence. A finais de ano, clasificouse para os cuartos de final do torneo ATP de Moscova ao vencer o 28 mundial Viktor Troicki (3-6, 6-3, 6-1).

A principios de 2017, xogou a súa primeira final de individuais no circuíto ATP no torneo de Chennai, na India, e perdeu ante Roberto Bautista-Agut (3-6, 4-6). Sobre herba, Medvedev chegou lonxe nos tres torneos de preparación de Wimbledon, chegando sucesivamente aos cuartos de final de Bois-le Duc, Queen's e a semifinal de Eastbourne.

En Wimbledon 2017, cando acababa de entrar no top 50 do mundo, logrou unha fazaña gañando o seu primeiro partido nun torneo de Grand Slam, vencendo na primeira volta ao 3º do mundo, Stanislas Wawrinka (6-4, 3-6)., 6-4, 6-1) para sorpresa de todos. Na seguinte rolda, perdeu contra o belga Ruben Bemelmans (4-6, 2-6, 6-3, 6-2, 3-6). Ao final do partido, Medvedev lanzou moedas ao pé da cadeira, crendo que a árbitro Mariana Alves fora comprada. Esta reacción valeulle unha multa de 15.000 dólares.

### 2018. Primeiros títulos, líder en duro 
En 2018, para o seu 1º torneo do ano, en Sidney, clasificouse para o cadro principal como o 84 do mundo. Gañou en 1ª rolda ao cabeza de serie número 6, Philipp Kohlschreiber (6-2, 6-3), despois perdeu un set ante Jared Donaldson (6-3, 4-6, 7-5), venceu a Paolo Lorenzi (6-3, 6-3). ) e clasificouse para a súa segunda final da carreira, derrotando ao cabeza de serie número 4, Fabio Fognini (2-6, 6-4, 6-1). Gañou o seu 1º título ante o mozo local de dezaoito anos, Alex de Minaur, tras un completo revés do partido (1-6, 6-4, 7-5). Medvedev gañou así a final entre os dous xogadores máis novos do circuíto ATP (21 e 18 anos ) desde a final entre Novak Djokovic e Rafael Nadal no Másters 1000 de Indian Wells en 2007.

En agosto no Másters canadense, pasando polas clasificacións, chegou aos 1/8 de final ao vencer a Jack Sock (6-3, 3-6, 6-3) e logo ao mozo local de dezasete anos, Félix Auger-Aliassime. (3-6, 6-4, 7-6), pero perdeu en dous sets ante 3 3 do mundo Alexander Zverev. Foi en Winston-Salem onde gañou o seu segundo título, sen ceder ningunha rolda. Gañou sucesivamente a Mirza Basic (6-4, 6-4), Alex de Minaur (6-3, 6-3), ao estadounidense Ryan Harrison e despois ao xaponés Taro Daniel (6-1, 6-1), antes de derrotar ao local. Steve Johnson na final (6-4, 6-4). Esta vitoria convérteo no segundo xogador da historia en non perder un set en Winston-Salem, despois de Roberto Bautista-Agut en 2017. No Aberto dos Estados Unidos venceu en catro sets ao seu compatriota Evgeny Donskoy (7-5, 6-4, 6-2), despois o cabeza de serie número 15 Stéfanos Tsitsipás (6-4, 6-3, 4-6, 6-). 3), pero perdeu ante Borna Ćorić na 3ª rolda (3-6, 5-7, 2-6).

En outubro, tras a clasificación, gañou o seu terceiro torneo na ATP 500 de Tokyo, vencendo na final ao local e 12 mundial Kei Nishikori (6-2, 6-4). O primeiro xogador cualificado da historia en gañar no Xapón e o primeiro xogador cualificado en chegar á final deste torneo desde 2002, non deixou caer nin un só set durante a súa viaxe no cadro principal. Gañou no 1 o cabeza de serie número 4, Diego Schwartzman (6-4, 6-4), o clasificado Martin Kližan (6-4, 6-3), o cabeza de serie número 6 Milos Raonic (7-6 4, 6-3) e Denis Shapovalov nas semifinais (6-3, 6-3). É entón o terceiro xogador desde 2004 en gañar un torneo ATP dúas veces como clasificado durante a mesma tempada (despois do seu título en Sydney en xaneiro), sucedendo a Nicolas Mahut e Martin Kližan. Ao final do torneo, obtivo a mellor clasificación da súa carreira cun posto 22 no mundo e converteuse nº 1 ruso.

*En pista cuberta* no Open de Basilea, chegou aos cuartos de final tras as vitorias sobre Andreas Seppi (7-6, 6-2) e Stéfanos Tsitsipás (6-4, 3-6, 6-3). Perdeu (1-6, 4-6) contra o cabeza de serie número 1 e futuro gañador do torneo, o suízo Roger Federer.

Daniil Medvedev rematou o ano no posto 16 do mundo, tendo gañado o maior número de partidos de pista dura ATP (38 vitorias) durante a tempada 2018. Tamén ten os títulos máis duros (3) a partir de 2018, empatado con Roger Federer, Novak Djokovic e Karen Khachanov.

### 2019. Revelación: seis finais consecutivas, 1ª final de Grand Slam no US Open, dous títulos de Másters 1000 e entrada no top 5 do mundo 
miniatura|337x337px|Daniil Medvedev no Másters de Miami en 2019.
Para o primeiro torneo do ano no Aberto de Brisbane, Daniil Medvedev pasou por diante de Andy Murray (7-5, 6-2) disminuído pola súa cadeira, despois o canadense Milos Raonic (6 2 -7, 6-3, 6 -4). Despois despediu ao francés Jo-Wilfried Tsonga (7-6 6, 6-2) para chegar á final. Perdeu en tres sets contra o 9 do mundo, Kei Nishikori, mentres que se mantivo cunha vitoria contra este último. No Aberto de Australia, Medvedev alcanzou o seu primeiro Grand Slam da súa carreira a segunda semana cun 1/8 de final sen perder un set no seu curso e unha vitoria sobre David Goffin (6-2, 7-6 3, 6 -3), Fixo unha reverencia contra o n 1 mundial Novak Djokovic que gañará o título, nun encontro sublime e esgotador para ambos os dous xogadores (4-6, 7-6 5, 2-6, 3-6) despois de 3 horas 15 minutos de xogo.

Volveu ás pistas para o torneo de Sofía. Gañou a Robin Haase en tres sets (5-7, 6-2, 6-2) despois xogou nos seus seguintes partidos contra Martin Kližan (6-4, 6-1), Gaël Monfils (6-2, 6-4). e Márton Fucsovics (6-4, 6-3) para gañar o seu 1º título de tempada e o seu cuarto título da carreira. No torneo de Rotterdam, continuou o seu impulso chegando aos últimos catro tras vitorias en sets seguidos sobre Jérémy Chardy, Fernando Verdasco e Jo-Wilfried Tsonga. Perdeu contra o futuro vencedor Gaël Monfils (6-4, 3-6, 4-6) en 2 horas e 8 minutos de xogo, e despois de liderar unha feroz loita.

Derrotado no seu segundo partido no Indian Wells Másters, chegou aos oitavos de final no Másters de Miami despois de apenas despedir a Reilly Opelka (7-6 5, 6 5 -7, 7-6  ). Finalmente foi derrotado por Roger Federer (4-6, 2-6).

Na pista de terra batida do Másters de Montecarlo, despois de gañar con facilidade os seus dous primeiros encontros, venceu ao 8 mundial Stéfanos Tsitsipás (6-2, 1-6, 6-4), para logo crear unha sorpresa eliminando ao mundial. o número 1 Novak Djokovic nos cuartos de final (6-3, 4-6, 6-2) en 2 horas e 20 minutos. Esta vitoria é entón a máis importante da súa carreira. Despois caeu eliminado na semifinal polo serbio Dušan Lajović, 48 do mundo, (5-7, 1-6) mentres lideraba 5-1. Continuou no torneo de Barcelona. Clasificouse para as semifinais onde venceu o 7 do mundo, Kei Nishikori despois perdeu con contundencia na final contra Dominic Thiem (4-6, 0-6) . O posto 14 da ATP, é cabeza de serie n 12 en Roland-Garros, pero foi eliminado por terceira vez na primeira volta, superado polo francés Pierre-Hugues Herbert en cinco sets, despois de levar dous sets a nada (6-4, 6-4, 3-6, 2 - 6, 5-7).

Sobre herba, chegou aos cuartos de final no Queen's onde perdeu (7-6 4, 4-6, 3-6) contra outro francés, Gilles Simon. En Wimbledon, foi eliminado na terceira rolda por David Goffin en cinco sets.

Comezou a súa excepcional épica americana no torneo de Washington. Cabeza de serie número 3, pasou a Bjorn Fratangelo, Frances Tiafoe, Marin Čilić e Peter Gojowczyk para chegar á final onde perdeu en dous tie-breaks contra o australiano Nick Kyrgios. No Canadian Másters 1000, impúxose con facilidade ao británico Kyle Edmund (6-3, 6-0) e despois ao chileno Cristian Garín (6-3, 6-3). Despois enfrontouse nos cuartos de final a Dominic Thiem, cabeza de serie , a quen venceu en  sen conceder o mínimo descanso (6-3, 6-1). Encontrou na semifinal o seu compatriota Karen Khachanov, en dous sets (6-1, 7-6 6 ). Así que aquí está a súa segunda final consecutiva e a súa primeira final de Másters 1000 , que perdeu con bastante contundencia ante Rafael Nadal (3-6, 0-6). Acadou o 8º lugar no mundo ao final deste torneo. No Másters de Cincinnati, volveu destituír a Kyle Edmund (6-2, 7-5), despois a Benoît Paire tras un axustado primeiro set (7-6 2, 6-1), despois ao gran servidor alemán Jan-Lennard Struff (6-3, 6-1). Despois derrotou o seu amigo Andrey Rublev (6-2, 6-3) que arrasou 3º do mundo, Roger Federer. Na semifinal venceu o número 1 do mundo Novak Djokovic (3-6, 6-3, 6-3) para acadar a súa terceira final consecutiva e a súa segunda final consecutiva de Másters 1000. É a segunda vez que elimina este ano ao número 1, esta vez en pista dura, despois do Másters 1000 de Montecarlo sobre terra batida en abril. Grazas a esta actuación, convértese con Nadal no único xogador da historia que venceu o número 1 mundial Novak Djokovic en dúas superficies diferentes no mesmo ano. Por iso ingresa no prestixioso club de cinco xogadores que venceron a Novak Djokovic en dúas superficies durante a mesma tempada, con Carlos Moya, Roger Federer, Andy Murray e Rafael Nadal , grupo ao que máis tarde se uniu Dominic Thiem. Na final, Medvedev venceu o belga David Goffin (7-6 3, 6-4) en 1 hora e 39 minutos a pesar dun complicado primeiro set, para conseguir o seu primeiro título de Másters 1000 e o seu quinto título de carreira, o que lle permite escalar ao 5º lugar no mundo a semana seguinte. Tras o seu éxito na final, sumou 44 vitorias, o número máis alto do circuíto principal desde o inicio do ano, por diante de Rafael Nadal (42), Roger Federer (40) e Novak Djokovic (38). Ninguén o iguala en número de vitorias en pista dura (31).
[esquerda|miniatura|300x300px|Daniil Medvedev nas finais da ATP en [2019.]]
Daniil Medvedev foi ao Aberto dos Estados Unidos como cabeza de serie nº 5. Gañou as súas tres primeiras xornadas ante o indio Prajnesh Gunneswaran (6-4, 6-1, 6-2), o boliviano Hugo Dellien (6-3, 7-5, 5-7, 6-3) e o español Feliciano. López (7-6, 4-6, 7-6, 6-4). Tras deixar escapar un xesto de molestia, o público neoiorquino volveuse ruidosamente contra el ata o final do partido. En resposta, Medvedev fai a figa co dedo medio na sen e declara á multitude ao final da reunión: « Canto máis me asubías, máis enerxía me das. [...] Cando te deites esta noite, quero que saibas que por ti gañei». John McEnroe dirá deste xesto: "Esta é unha das cousas máis tolas que vin». Por iso chegou aos oitavos de final nun Grand Slam por segunda vez despois do Aberto de Australia. Nesta ocasión, encarna ao sorprendente Dominik Köpfer que pasou pola clasificación e vence (3-6, 6-3, 6-2, 7-6) en 2 horas 32 min, de paso e facendo divertido que o público asumira o causa contra el. No cuarto, mentres estaba fisicamente diminuído, modificou a súa táctica para vencer o suízo Stanislas Wawrinka, gañador do US Open 2016, en catro sets (7-6, 6-3, 3-6, 6-1) en 2:34. Despois chegou á semifinal onde se atopou con Grigor Dimitrov, vencedor de Roger Federer, ao que dominou sen demasiadas dificultades (7-6 5, 6-4, 6-3) en 2 horas e 38 minutos para disputar a súa primeira final de Grand Slam, a súa cuarta final consecutiva e a súa vitoria 50 da tempada (récord do ano). Neste partido disputouse o rally máis longo do torneo, con 39 movementos. No último chanzo loitou coo titular do título, o español Rafael Nadal. Nun encontro de altísimo nivel que deixou pegada en mentes e corazóns , levando ao español ata os seus límites, perdeu en cinco sets (5-7, 3-6, 7-5, 6-4, 4-6) e case cinco horas de xogo. Tamén hai un xiro inesperado dos acontecementos: aínda que desde os oitavos de final se instaurara certa hostilidade entre Medvedev e o público estadounidense, este último, conquistado pola súa abnegación, apoiou en gran medida ao ruso cando comezou a subir o seu xogo no terceiro set, e deulle unha gran ovación durante o seu discurso final. A semana seguinte, Daniil Medvedev subiu a clasificación da ATP para acadar o 4º lugar do mundo.

Sinal dunha excepcional regularidade, ao final desta viaxe converteuse no terceiro xogador da era Open, con Ivan Lendl (1982) e Andre Agassi (1995) en encadear as catro finais norteamericanas de Washington, Canadá, Cincinnati e Aberto dos Estados Unidos durante a mesma tempada.

Durante o seu programa de radio mensual "Mann Ki Baat", o primeiro ministro indio Narendra Modi rendeulle homenaxe a Daniil Medvedev tras a súa final de alto voo ante Nadal, e recomendou aos seus oíntes que visen a entrevista co ruso despois do partido. Modi explica que viu a final e pon a Medvedev como exemplo de «madurez, deportividade, sinxeleza e humildade».

Medvedev seguiu igual gañando o torneo de San Petersburgo sen perder un set, ante Borna Ćorić (6-3, 6-1), tras eliminar sucesivamente os seus compatriotas Evgeny Donskoy (7-5, 6-4) e Andrey Rublev (6-4, 7-5), despois o bielorruso Egor Gerasimov (7-5, 7-5). Esta é a súa quinta final consecutiva disputada, e o sexto título da súa carreira.

Continuou a súa carreira na xira asiática, no Másters de Shanghai como cabeza de serie número 3. Pasou facilmente ao clasificado Cameron Norrie, despois a Vasek Pospisil antes de derrotar a Fabio Fognini (6-3, 7-6) no cuarto. Clasificouse para a final ao vencer ao grego Stéfanos Tsitsipás nun partido igualado (7-6, 7-5). Ao final da súa sexta final consecutiva, dominou por completo ao alemán Alexander Zverev en dous sets (6-4, 6-1), xogador ao que nunca gañara, para gañar, sen perder un set, o seu segundo Másters 1000 e o seu sétimo título. Esta é a segunda vez que o Másters de Shanghai escapa dos Big Four, despois da primeira edición gañada en 2009 polo seu compatriota Nikolay Davydenko. Este é tamén o segundo Másters 1000 gañado consecutivamente por Medvedev. Tras esta vitoria, segue sendo primeiro na clasificación por número de vitorias na tempada (59), por diante de Novak Djokovic e Rafael Nadal (48 cada un).

Clasificado para as finais da ATP de Londres e clasificado no grupo Andre Agassi, perdeu en todos os seus partidos de grupo pero sen renderse. Primeiro contra Stéfanos Tsitsipás (6 -7, 4-6) en 1 h 42 min, despois Rafael Nadal (7-6, 3-6, 6-7) en 2 h 46 min tras ter un punto de partido. E finalmente, contra Alexander Zverev (4-6, 6 4 -7) en 1:19.

Daniil Medvedev rematou a súa tempada no 5º lugar do mundo grazas aos seus excelentes resultados durante o verán.

### 2020. Vitoria histórica no Másters, 3º título no Másters 1000 e semifinal no US Open 
[dereita|miniatura|300x300px|Daniil Medvedev no Aberto de Australia [2020.]]
Daniil Medvedev comezou o seu ano na ATP Cup onde fixo equipo con Karen Khachanov. Gañou a Fabio Fognini (1-6, 6-1, 6-3), John Isner (6-3, 6-1) e Casper Ruud (6-3, 7-6) para permitir a Rusia chegar aos cuartos finais. Alí venceu a Diego Schwartzman (6-4, 4-6, 6-3) e chegou aos cuartos de final cun 3 a 0 ante Arxentina. Pero perdeu contra Novak Djokovic (1-6, 7-5, 4-6) nun encontro axustado en semifinais.

No Aberto de Australia, onde quedou 4º cabeza de serie, chegou aos oitavos de final, como a tempada anterior. Tras vencer a Frances Tiafoe (6-3, 4-6, 6-4, 6-2), Pedro Martínez (7-5, 6-1, 6-3) e Alexei Popyrin (6-4, 6-3, 6). -2), foi eliminado por Stanislas Wawrinka (2-6, 6-2, 6-4, 6 -7, 2-6) en cinco sets despois de 3 horas 25 minutos de xogo.

Despois da interrupción da tempada pola pandemia de Covid-19, chegou aos cuartos de final do Másters de Cincinnati onde perdeu ante Roberto Bautista-Agut (6-1, 4-6, 3-6), perdendo así o título adquirido o ano anterior.

Despois clasificouse para as semifinais do US Open sen perder un set, superando a Federico Delbonis (6-1, 6-2, 6-4), o australiano Christopher O'Connell (6-3, 6 -2, 6). -4), o americano JJ Wolf (6-3, 6-3, 6-2), o estadounidense Frances Tiafoe (6-4, 6-1, 6-0) e o seu compatriota Andrey Rublev (7-6 6, 6-3, 7-6 5 ). Foi vencido nas semifinais (2-6, 6-7, 6 5 -7) en 2 horas 55 minutos polo futuro gañador Dominic Thiem.

En Roland Garros, perdeu por cuarta vez consecutiva na primeira volta, ante o xogador húngaro Márton Fucsovics en 4 sets (4-6, 6-7, 6-2, 1-6).

Medvedev preséntase no Másters de París-Bercy despois do descanso de outono sobre terra batida. No seu periplo, derrotou notablemente o australiano Alex de Minaur (5-7, 6-2, 6-2) tras un complicado primeiro set, o arxentino Diego Schwartzman (nº 9 do mundo) en apenas  (6-3, 6-1) despois o canadense Milos Raonic (6-4, 7-6 4 ) para pasar á súa cuarta final en seis Másters 1000 consecutivos e a súa primeira final do ano. Gañou o seu 3 Másters 1000 e o seu oitavo título, superando o número 7 mundial Alexander Zverev (5-7, 6-4, 6-1), tras 2 horas 07 minutos de xogo onde venceu fisicamente ao alemán.

Finalmente, disputou o Másters por segunda vez, sen gañar ningún partido na anterior edición. Primeiro gañou facilmente a Alexander Zverev (n.° 7 do mundo) nun partido de golpeadores (6-3, 6-4) nunha hora e media. Despois dominou o número 1 do mundo, Novak Djokovic (6-3, 6-3) en 1 h 21 e rematou invicto no grupo "Tokyo 1970" tras a súa vitoria (6-3, 6-3) en 1:13 ante Diego Schwartzman (o 9º do mundo). Esta volta impecable deulle o billete para as semifinais. Nos catro últimos enfróntase ao español Rafael Nadal, que ten a posibilidade de gañar este torneo por primeira vez. Nun encontro axustado de 2 horas e 36 minutos de xogo, mentres perdía 3-6, 4-5 ante o español que serviu para o partido, derrocou ao número 2 do mundo (3-6, 7-6 4, 6-). 3) e clasificouse para a final. Nun partido similar en canto á súa marcha, Medvedev ofrece o seu título máis prestixioso ante o austríaco e número 3 do mundo Dominic Thiem (4-6, 7-6 , 6-4) en 2 horas 42 min, que perde a súa segunda final consecutiva. neste torneo. Invicto, Medvedev embolsouse os 1.500 puntos en xogo e venceu por primeira vez na historia do tenis aos números 1, 2 e 3 do mundo no Máster de fin de ano. Isto nunca ocorrera nun torneo importante. Esta actuación tamén non ten precedentes no mesmo torneo ATP desde 2007. Tamén descarta aos tres gañadores do Grand Slam do ano 2020, igualando a destreza do seu compatriota Nikolay Davydenko (Másters 2009). Nesta ocasión, o presidente de Rusia, Vladimir Putin, felicita a Medvedev que, segundo el, perpetúa « a fantástica tradición nacional da escola de tenis", e saúdao «o dominio e o carácter dun verdadeiro loitador».

É polo tanto cunha serie de sete vitorias seguidas sobre xogadores do top 10 cando remata a súa semana e remata a súa tempada. Medvedev convértese tamén no segundo xogador en gañar o título tras perder todos os seus partidos na edición anterior, despois de Novak Djokovic en 2008.

Rematou o ano no 4º lugar do mundo.

### 2021. Vitoria histórica no US Open, número 2 mundial, récord de vitorias, dobre histórico na Copa ATP e Copa Davis, 4º título de Másters 1000, finalista no Aberto de Australia 
A comezos de ano gañou todos os seus partidos na Copa ATP, vencendo na fase de grupos a Diego Schwartzman para Arxentina (7-5, 6-3) e Kei Nishikori para Xapón (6-2, 6-4), antes de gañar na semifinal ante o alemán Alexander Zverev (3-6, 6-3, 7-5) e de gañar a copa ante o italiano Matteo Berrettini (6-4, 6-2). Ofrécelle así a Rusia o seu primeiro título nunha competición internacional desde a Copa Davis de 2006, xunto a Andrey Rublev e Aslan Karatsev. Ao final da competición, tivo un total de dez vitorias seguidas sobre xogadores do top 10.

Despois entrou no Aberto de Australia como o número 4 de serie. Gañou primeiro a Vasek Pospisil (6-2, 6-2, 6-4) e a Roberto Carballés Baena (6-2, 7-5, 6-1) en tres sets. Perdeu dous sets na terceira rolda contra Filip Krajinović (6-3, 6-3, 4-6, 3-6, 6-0) antes de gañar contra Mackenzie McDonald (6-4, 6 -2, 6-3) en hora e media. Gañou a Andrey Rublev nos cuartos de final (7-5, 6-3, 6-2) en só dúas horas de xogo, despois enfrontouse a Stéfanos Tsitsipás nas semifinais. Amosando unha calidade excepcional no seu pasamento e asinando o que algúns chaman «punto do torneo», dominou en boa medida o grego en 2:09 horas (6-4, 6-2, 7-5), extinguindo no terceiro set o ardor dun público grego con pouco xogo limpo. Con esta vitoria, logrou unha serie de 20 éxitos consecutivos desde o Másters de París-Bercy, pero tamén 12 vitorias consecutivas contra xogadores dos 10 primeiros. Na final, enfrontouse ao número un do mundo Novak Djokovic para a súa segunda final de Grand Slam, pero perdeu (5-7, 2-6, 2-6) en menos de dúas horas. despois de perder no US Open 2019 contra Rafael Nadal. Despois obtivo ao súa mellor clasificación ATP tras este resultado, ascendendo ao 3º posto do mundo.

En marzo, Daniil Medvedev acudiu ao Open 13 de Marsella onde derrotou sucesivamente ao bielorruso Egor Gerasimov (6-2, 6-4), ao italiano Jannik Sinner (6-2, 6-4) e ao sorpresa australiano Matthew Ebden ( 6-4, 3-0 ab.). Gañou o seu décimo título ao vencer na final a Pierre-Hugues Herbert (6-4, 6 4 -7, 6-4). Ao día seguinte, 15 de marzo, ascendeu ao 2º posto da clasificación da ATP e converteuse no primeiro xogador fóra dos Big Four en acadar este posto desde Lleyton Hewitt en 2005, é dicir, durante dezaseis anos.

No Másters 1000 de Miami como cabeza de serie nº 1, Medvedev gañou a súa primeira volta ao taiwanés Lu Yen-hsun (6-2, 6-2) que acababa de regresar ao circuíto coa súa primeira vitoria en tres anos. Na seguinte rolda, cando estaba paralizado de cambras e parecía sufrir a calor e a humidade, e aínda que parecía ter o partido entre mans no segundo set, conseguiu gañar un duro enfrontamento ante o australiano Alexei Popyrin (7-6 , 6-7, 6-4) despois de 2 horas 16 minutos de xogo. Nos oitavos de final gañou ao estadounidense Frances Tiafoe (6-4, 6-3). Pero canso, foi parado no cuarto por Roberto Bautista-Agut (4-6, 2-6).

Comeza a tempada en terra batida. No Másters de Madrid gañou en oitavos de final ante o español Alejandro Davidovich Fokina (4-6, 6-4, 6-2), pero perdeu en oitavos de final ante o chileno Cristian Garín (4-6, 7-6, 1-6). No Másters de Roma, saíu contra o seu compatriota Aslan Karatsev (2-6, 4-6).

2º Cabeza de serie en Roland-Garros, pasou por primeira vez da primeira volta (despois de catro intentos) ao vencer a Alexander Bublik (6-3, 6-3, 7-5). Despois despediu a dous estadounidenses, Tommy Paul na segunda rolda (3-6, 6-1, 6-4, 6-3) e Reilly Opelka na terceira rolda (6-4, 6-2, 6-4). Na cuarta xornada derrotou sen debate o experto chileno en terra batida Cristian Garín (6-2, 6-1, 7-5) en 2 horas 04. Autor no terceiro conxunto de dous golpes de dereita impresionantes ao longo da liña e fóra da rede, foi aclamado na pista Suzanne Lenglen. Detívose no cuarto ante o futuro finalista, Stéfanos Tsitsipás (3-6, 6 -7, 5-7), ante as bancadas baleiras por elección de programación. Con todo, anotou un dos puntos máis espectaculares do torneo cun tweener lobbed concluído cun smash.

Despois de saír do torneo de Halle por Jan-Lennard Struff (6-7, 3-6), Medvedev gañou o seu primeiro torneo sobre herba e o seu undécimo título en Mallorca. Foi o primeiro gañador do Campionato de Mallorca. Despidiu sucesivamente a Corentin Moutet (6-4, 6-2), ao noruegués Casper Ruud (7-5, 6-1), ao español Pablo Carreño Busta (3-6, 6-3, 6-2) e ao estadounidense Sam Querrey (6-4, 6-2).

En Wimbledon, Medvedev obtivo a súa vinganza de Struff na primeira volta (6-4, 6-1, 4-6, 7-6 3 ), despois destituíu con contundencia ao mozo aspirante español Carlos Alcaraz (6-4, 6-1). 6-2). Na terceira rolda, derrubou a Marin Čilić superando un hándicap de dous sets (6 3 -7, 3-6, 6-3, 6-3, 6-2). Esta é a primeira vez na súa carreira que Medvedev supera esa diferenza en , así como a súa primeira vitoria en cinco sets en Wimbledon tras tres fracasos . Nos oitavos de final, enfrontouse ao polaco Hubert Hurkacz nun partido de dúas xornadas, interrompido pola choiva. O partido comeza no Xulgado n 2 para rematar no Central, no que nunca xogara Medvedev. Aínda que está sementado n 2, a organización preferiu xogar con Roger Federer, clasificado inferior e cabeza de serie n 6. Aínda que non se rompera nin unha vez na primeira xornada, e mentres levaba dous sets a un, volveu un set e medio e perdeu o encontro ante o Hurkacz (6-2, 6 2 -7, 6-3, 3-6, 3-6).

Hai unha paréntese cos Xogos Olímpicos de Verán de Toquio que terán lugar en 2021 por mor do covid-19. Foi derrotado ás portas das semifinais contra Pablo Carreño Busta que logrou a medalla de bronce.

A tempada de pista dura comezou para Medvedev co seu cuarto triunfo no Másters 1000 en Toronto como cabeza de serie nº 1 e a ausencia dos 3 Grandes por primeira vez neste torneo. Primeiro despide a Alexander Bublik (4-6, 6-3, 6-4). Durante esta reunión, ocorreu un notable incidente de xogo: mentres Medvedev golpea a Bublik, a bola volve e el está a piques de rematar cun segundo golpe, Medvedev descúlpase cun "Sentímolo", aínda que o punto non rematou. Aínda que Bublik devolveu a bola e nin sequera escoitou a palabra, o árbitro dálle o punto ao kazako por "obstrución", o que fai rir a ambos os xogadores. Bublik incluso cre que é a causa da vergoña. Medvedev cualifica entón a decisión do árbitro de "estúpida" e engade: «é incrible o que fixeches». O suceso finalmente non tivo ningún impacto no partido. Despois de derrotar ao clasificado australiano James Duckworth (6-2, 6-4), Medvedev atopou a Hubert Hurkacz ao que venceu (2-6, 7-6, 7-6) despois de 2 horas 16 minutos. Gañador de John Isner na semifinal (6-2, 6-2), finalmente triunfou sobre o estadounidense Reilly Opelka (6-4, 6-3) en 1 hora e 25 minutos para gañar o seu cuarto trofeo da tempada e o seu duodécimo título ATP da carreira. No Másters de Cincinnati eliminou facilmente a Mackenzie McDonald (6-2, 6-2), Grigor Dimitrov (6-3, 6-3) e esmagou a Pablo Carreño Busta (6-1, 6-1). Na semifinal, contra o seu compatriota Andrey Rublev, ocorreu un incidente que permaneceu baixo o nome de "Camera Gate". Por primeira vez, a organización decidiu instalar cámaras na propia pista este ano, indo en contra de calquera norma *de xogo limpo* relacionada coa obstrución dos xogadores e contravindo a distancia mínima recomendada entre os xogadores e a liña de base. Mentres levaba un set a cero (6-2), Medvedev golpeou a cámara e fíxoa caer ao chan. Indo primeiro á noticia do camarógrafo, acusa á organización de non preocuparse polos xogadores. Aparecendo ferido, Medvedev perdeu un partido contra Rublev por primeira vez en cinco enfrontamentos. Este incidente causou controversia entre os fans e a comunidade do tenis, e foi amplamente informado na prensa. O propio Rublev denunciou ao final do partido o perigo que representan estas cámaras cando o xogador está lonxe da súa liña.

Daniil Medvedev diríxese ao Aberto dos Estados Unidos como cabeza de serie nº 2. Novak Djokovic, cabeza de serie nº 1, busca este ano un cuarto torneo de Grand Slam, tras as súas vitorias no Aberto de Australia, Roland-Garros e Wimbledon. Neste contexto particular, Medvedev advirte antes do inicio do torneo: « Estamos aquí para evitar que gañe o US Open. En canto a min, quero gañar este torneo. Non me importa se gaño na final contra un clasificatorio ou contra Novak, só quero gañar o torneo. Pero sabemos que Novak é un dos mellores xogadores de todos os tempos». Medvedev elimina a Richard Gasquet na primeira volta (6-4, 6-3, 6-1) en 1 hora 57 minutos. Despois derrotou facilmente a Dominik Köpfer (6-4, 6-1, 6-2). No segundo set, Medvedev logra un punto de antoloxía: no medio do mitin finxe que se para, despois realiza unha volea reflexa, que lle permite embolsar o xogo 5-1. Na terceira rolda, venceu ao veterano español Pablo Andújar (6-0, 6-4, antes de despedir ao británico Daniel Evans en 1 hora e 43 minutos nos oitavos de final (6-3, 6 -4, 6-3) con tanta facilidade. En cuartos de final atopouse co sorprendente Botic van de Zandschulp, da clasificación, ao que dominou tras a boa resistencia do holandés (6-3, 6-0, 4-6, 7-5) en 2 horas e 22 minutos. Despois gañou a Félix Auger-Aliassime na semifinal (6-4, 7-5, 6-2) en 2 horas 06 minutos, gañando o segundo set mentres perdía 2-5 e lanzándose un revés de liña longa nas dúas pelotas do seu opoñente. Alcanzou así a súa terceira final de Grand Slam en dous anos, despois das do Aberto dos Estados Unidos de 2019 e do Aberto de Australia de 2021. Por segunda vez en 2021, os dous xogadores no máis alto da clasificación da ATP, Daniil Medvedev e Novak Djokovic, atópanse así na pista, co obxectivo de que este último iguale ao estadounidense Donald Budge (1938) e ao australiano Rod. Laver (1962, 1969) ao gañar todos os grandes torneos no mesmo ano. O 12 de setembro, desafiando a un público maioritariamente conquistado pola causa do número 1 do mundo, Medvedev gañou o US Open en tres sets (6-4, 6-4, 6-4) e 2 horas e Impasivo, mestre do seu xogo e imperioso no saque tanto na primeira como na segunda bóla que envía como primeiras, borra nada menos que cinco puntos de rotura de seis.

Ao gañar o título, Medvedev estableceu un récord do século XXI ao gañar nesta ocasión todos os torneos importantes que teñen lugar despois de Wimbledon no calendario ATP ( título de Grand Slam, Másters e os catro Másters 1000 ) nun tempo tres anos (2019- 2021). Só Federer, Djokovic e Murray gañaron todos estes torneos no século XXI, pero durante un período máis longo (cinco, dez e dez anos respectivamente). Despois entrou na Historia como quen, en solitario, logrou a fazaña de evitar que un número 1 do mundo lograse o Grand Slam calendario. O primeiro xogador da era Open en bloquear o camiño cara a un Grand Slam na final, é o terceiro atleta da historia en facelo, despois de Fred Perry en 1933 e Ken Rosewall en 1956. Medvedev convértese tamén no sexto xogador da historia que vence na final ao número 1 do mundo en gañar o seu primeiro título de Grand Slam, despois de Manuel Orantes, Ivan Lendl, Pat Cash, Juan Martín del Potro e Stanislas Wawrinka.

Tamén se converte no único xogador fóra do Big Four que venceu a Novak Djokovic en tres sets nunha final de Grand Slam e no posuidor da vitoria máis rápida ante o xogador serbio. O único xogador que conseguiu vencer ao número 1 do mundo nas catro roldas de Grand Slam do ano 2021, finalizando unha serie de 27 vitorias, é polo tanto o único que derrotou o número 1 nun mellor de cinco este ano. Só perdeu un partido nos dous Grand Slams de pista dura desta tempada. É o segundo xogador que vence a Djokovic en tres sets na final do US Open, despois de Federer en 2007. Finalmente, é o cuarto xogador que vence a un membro dos Big 3 ( Federer, Nadal, Djokovic) nunha final de Grand Slam, despois de Stanislas Wawrinka (Aberto dos Estados Unidos 2016), Andy Murray (Wimbledon 2013) e Juan Martín del Potro ( Aberto dos Estados Unidos 2009). O US Open é o seu décimo terceiro título de carreira e o seu quinto título do ano.

En outubro, Medvedev xoga o Másters 1000 en Indian Wells como cabeza de serie nº 1, mudouse especialmente durante este período. Derrotou o estadounidense Mackenzie McDonald (6-4, 6-2) despois o serbio Filip Krajinović (6-2, 7-6), antes de perder ante Grigor Dimitrov (6-4, 4-6, 3-6 ).

En novembro, chegou á final do Másters 1000 en París-Bercy como cabeza de serie nº 2. Derrotou o bielorruso Ilya Ivashka (7-5, 6-4), despois o estadounidense Sebastian Korda (4-6, 6-1, 6-3) en 1 hora e 49 minutos, destacando na última rolda cun pase en picado, tiro para converter o primeiro punto de ruptura. Despois venceu o local Hugo Gaston (7-6 7, 6-4) en 1 hora e 45 minutos, salvando tres puntos de set no primeiro acto. Ao chegar á semifinal, arrasou o 4 do mundo Alexander Zverev (6-2, 6-2) en 1 hora e 20 minutos. Medvedev atópase así na súa sexta final de Másters 1000, e asina un noveno éxito consecutivo en París-Bercy. Perdeu na final en 2 horas 15 minutos contra o nº1 Novak Djokovic (6-4, 3-6, 3-6). Durante o seu discurso de vitoria, Djokovic dixo sobre Medvedev: "É o líder da nova xeración».

Logo apareceu no Másters. Na fase de grupos vence en rápida sucesión ao 7 mundial Hubert Hurkacz (6-7, 6-3, 6-4)en dúas horas, Alexander Zverev ( 3º mundial) por quinta vez consecutiva (6 -3, 6-7, 7-6) en 2h:35 e o 9 do mundo Jannik Sinner (6-0, 6-7, 7-6) cedido por dúas horas e media. Na semifinal, eliminou o 8 do mundo Casper Ruud (6-4, 6-2), asinando a súa novena vitoria consecutiva no Másters. Na final, mentalmente esgotado polos seus recentes esforzos, deixou a vitoria a Alexander Zverev (4-6, 4-6) en 1 hora e 15 minutos. Debido á impecable actuación de Medvedev na fase de grupos, só 300 `punto de todos os puntos conseguidos neste torneo separan aos dous protagonistas ao final da final.

Medvedev concluíu o ano coa súa vitoria na Copa Davis, o seu sexto título do ano. Dirixiu o equipo ruso, formado por Andrey Rublev, revelación do ano Aslan Karatsev, Karen Khachanov e Evgeny Donskoy. Na fase de grupos, Medvedev venceu primeiro o ecuatoriano Emilio Gómez (6-0, 6-2), despois eliminou o daquela campión de España ao vencer a Pablo Carreño Busta (6-2, 7-6 3 ). No cuarto, despediu o sueco Mikael Ymer (6-4, 6-4) en 1 hora e 14 minutos para o seu primeiro enfrontamento, antes de eliminar a Alemaña coa súa vitoria ante Jan-Lennard Struff (6-4, 6-4). Ao final do partido, ante un público madrileño que apoia a Alemaña ante o goleador da súa selección, Medvedev exclama con humor: "O máis destacado da semana foi vencer a España aquí en Madrid. Lévoo dicindo dende 2019: se queres que perda, anímame, non me abuchees". Rusia atópase polo tanto na final da Copa Davis por sexta vez. O 5 de decembro, Medvedev gañou á Croacia de Marin Čilić (7-6 7, 6-2), para ofrecer a Rusia a súa terceira Copa Davis, despois de 2002 en Francia e 2006 en Rusia. É a primeira vez que unha nación gaña as dúas competicións nacionais no mesmo ano, a Copa ATP e a Copa Davis.

Con esta vitoria Daniil Medvedev estableceu un récord na era Open, ao gañar todos os torneos importantes (título de Grand Slam, Másters, Másters 1000 e Copa Davis) que se disputan despois de Wimbledon no calendario ATP e ITF en só tres anos (2019-2021). ). Só Andre Agassi, Roger Federer, Novak Djokovic e Andy Murray tamén o lograron durante un período máis longo de tempo. Tamén ostenta o récord histórico de velocidade na era Open por conquistar, en tres anos, todos os títulos importantes situados entre Wimbledon e o Aberto de Australia no calendario ATP e ITF: o US Open, o Másters, os catro Másters 1000, a Copa Davis e a Copa ATP. Só Novak Djokovic fixo tanto, pero ao longo de toda a súa carreira.

Como na ATP Cup, Medvedev ten un rendemento impecable en Madrid: rexistra cinco vitorias de cinco, esta vez sen perder un set. Despois da vitoria, Medvedev fala desta dobre consagración: «Os dous torneos foron extraordinarios. A ATP Cup, porque é a primeira que gañamos con este equipo. Pero a Copa Davis é unha competición histórica. Parécenme incribles e moi importantes. Estou moi feliz de que Rusia conseguise gañar os dous este ano».

A finais de ano, Medvedev quedou segundo na clasificación da ATP e puxo fin aos dezasete anos de reinado dos Big Four nos dous primeiros lugares do mundo na clasificación anual final. É así o primeiro número 2 do mundo ao final da tempada, desde Andy Roddick en 2004, en non formar parte dos Big Four.

Daniil Medvedev é o récordman do número de vitorias en 2021, cun total de  gañados de 75.

### 2022. 1ª vez número 1 mundial, finalista do Aberto de Australia pero final de tempada mitigado 
É na Copa ATP onde Medvedev comeza a súa tempada, como líder da selección rusa. Perdeu o seu primeiro duelo de grupo ante o francés Ugo Humbert (7-6 5, 5-7, 6 2 -7), pero finalmente Rusia gañou a Francia por 2-1 grazas aos dobres que xogou con Roman Safiullin ante a parella Fabrice Martin - Édouard Roger-Vasselin (6-4, 6-4). Despois, no partido contra Australia, Medvedev venceu a Alex de Minaur (6-4, 6-2), e derrotou en dobres á parella Luke Saville - John Peers (7-6, 3-6, 10-6) con Roman. Safiullin, que permitiu a Rusia gañar todos os seus partidos (3-0). Para o último partido do grupo ante Italia, Rusia gañou 2-1 grazas á vitoria de Medvedev sobre o nº 7 mundial Matteo Berrettini (6-2, 6-7, 6-4) e os seus dobres triunfan con Safiullin contra a parella de dous top 10 Matteo Berrettini - Jannik Sinner (5-7, 6-4, 10-5). Rusia está, polo tanto, clasificada para a semifinal contra Canadá. Medvedev permite que Rusia empate 1-1 ao esmagar o 11º mundial Félix Auger-Aliassime (6-4, 6-0). Pero a parella Medvedev - Safiullin perdeu os dobres decisivos no supertie-break (6-4, 5-7, 7-10), que eliminou a Rusia.

No Aberto de Australia, Daniil Medvedev herda unha táboa de dificultade rara. Despide na primeira volta ao bateador Henri Laaksonen (6-1, 6-4, 7-6), despois ao local Nick Kyrgios, tradicional "rompecabezas", ao que apaga ao mesmo tempo que un público australiano incorrecto (7-6, 6-4, 4-6, 6-2). Ao final da reunión, entrevistado por Jim Courier, declarou: "Non queda máis remedio, cando o público pita entre o primeiro e o segundo servizo, hai que manter a calma". Apupado por parte do público, responde: "Rapaces, non escoito nada, mostrade respecto por Jim Courier. Gañou aquí, grazas. Polo menos respecta a alguén, respecta a Jim Courier.» Ao micrófono de Eurosport, conclúe: "Os espectadores que asubían entre dous servizos teñen certamente un baixo cociente de intelixencia». Na terceira rolda, atopou a Botic van de Zandschulp, o único xogador que lle quitou un set no US Open de 2021: despide esta vez en tres sets (6-4, 6-4, 6-2). Clasificouse con dificultade para os cuartos de final ao vencer ao estadounidense Maxime Cressy, especialista en volea de servizo (6-2, 7-6, 6 4 -7, 7-5). Ao final do partido, explica que non entende por que, como número 2 do mundo e gañador do Grand Slam, aínda non xogou na pista central, algo que tamén lle foi rexeitado en Wimbledon en 2021, e que lle suporía facilitar a súa tarefa contra un xogador de voleibol dada a dimensión máis ampla da pista. En cuartos de final, nun partido de excepcional intensidade e nivel, derrocou por completo a Félix Auger-Aliassime (6-7, 3-6, 7-6, 7-5, 6-4) ao salvar un encontro. punto, despois das 4:42. Do mesmo xeito que o ano anterior, atopou en semifinais o grego Stefanos Tsitsipas, ao que derrotou por sétima vez (7-6, 4-6, 6-4, 6-1), en 2 horas e 30 minutos. Perdendo 4-1 no tie-break do primeiro set, conseguiu darlle a volta á situación ao seu favor, sobre todo grazas a un pase de perfecta precisión. Polo tanto, chegou á final por segundo ano consecutivo, onde se enfrontou a Rafael Nadal. Esgotado pola súa andaina, enfrontándose a un dos públicos máis hostís da historia dos Grand Slams, perdeu en 5 horas e 24 minutos (2-6, 6-7, 6-4, 6-4, 7-5). Gañando en resistencia, mentres os xogadores máis novos do torneo cederon ante o cansazo, en particular Stefanos Tsitsipas, o finalista maior dos dous parecía o máis fresco despois de cinco horas e media de xogo, mentres non seguiu o adestramento habitual antes do partido. competición e volve dunha lesión. Sorprendido, Medvedev pregúntalle a Nadal ao final do encontro: "Estás canso?». Esta final é a segunda final de Grand Slam máis longa da historia, só por detrás da de 2012 que enfrontou a Rafael Nadal contra Novak Djokovic.

O seu seguinte torneo foi o torneo de Acapulco, México, onde chegou ás semifinais e foi, de novo, vencido por Rafael Nadal, cun resultado de 3-6 e 3-6. Este resultado, con todo, é suficiente para que o ruso ocupe o posto nº 1 do mundo, o serbio Novak Djokovic, entrou a mesma semana no torneo de Dubai, tras perder en cuartos de final. O 28 de febreiro de 2022, Daniil Medvedev convértese así, con 26 anos, no xogador 27 que ocupa o primeiro posto na clasificación ATP desde a súa creación en 1973. É o primeiro xogador fóra do Big Four que ocupa este lugar desde Andy Roddick en febreiro de 2004, poñendo fin a unha supremacía de 18 anos destes catro xogadores na clasificación mundial. Daniil Medvedev é o terceiro xogador ruso que ocupa o posto nº 1 no mundo, despois de Yevgueni Kafelnikov en 1999 e Marat Safin en 2000.

En abril anunciou a súa ausencia do circuíto por un período dun a dous meses debido a unha hernia discal, pola que tivo que ser operado.

En maio, para o seu regreso, Daniil Medvedev incorporouse por segundo ano consecutivo á segunda semana do torneo de Roland-Garros, superando ao arxentino Facundo Bagnis (6-2, 6-2, 6-2), despois ao serbio Laslo Djere ( 6-3, 6-4, 6-3) e Miomir Kecmanović (6-2, 6-4, 6-2). Sorprendeuno en oitavos de final o croata Marin Čilić en terra batida nocturna (2-6, 3-6, 2-6).

A tempada de herba estivo marcada pola expulsión dos rusos de todos os torneos británicos, incluído Wimbledon, tras a guerra de Ucraína. Esta decisión unilateral, sen consulta previa, foi moi criticada no mundo do tenis, e causou un escándalo ata o punto de que a ATP e a WTA decidiron retirar os puntos concedidos ao Grand Slam de Londres, que mantivo a súa decisión. Así, Medvedev vese excluído do torneo de 2022 aínda que sexa número 1 do mundo. Non obstante, Medvedev non está inactivo na herba. En xuño, chegou á final do torneo de Bois-le-Duc ao vencer a Gilles Simon (7-5, 6-4), Ilya Ivashka (7-6 8, 6-4) e ao defensor do título Adrian Mannarino (7-6, 7-5), cada vez en dous sets. Perdeu na final contra o sorprendente holandés Tim van Rijthoven, 205 do mundo e futuro finalista 1/8 de Wimbledon 2022 en dous sets (4-6, 1-6). A pesar desta derrota, recuperou a posición de número un do mundo grazas a esta final. A semana seguinte, fixo unha segunda final consecutiva no torneo de Halle, gañando primeiro ante o futuro cuarto de final de Wimbledon 2022 David Goffin (6-3, 6-2), despois atopouse con Ilya Ivashka (7-6 4, 6-). 3), derrotou a Roberto Bautista-Agut (6-2, 6-4) e finalmente a Oscar Otte (7-6 3, 6-3), de novo en dous sets. Perdeu na seguinte rolda contra o polaco Hubert Hurkacz en pouco máis dunha hora. Esta é a terceira final consecutiva que perde desde a Copa Davis. Foi derrotado a semana seguinte nos cuartos de final do torneo de Mallorca polo español Roberto Bautista-Agut para o final da súa xira sobre herba, tras derrocar en oitavos de final ao seu compatriota Aslan Karatsev (4-6, 6-3, 6-2). Antes do torneo de Wimbledon, Cameron Norrie, número 1 británico, gañador do Másters 1000 de Indian Wells en 2021 e futuro semifinalista de Wimbledon 2022, declarou no programa Players' Voice de Eurosport que Medvedev é o seu xogador favorito e que se inspira na súa traxectoria: "É impresionante para min ver o que fixo Daniil Medvedev. Seguino -é o meu xogador favorito- e ver como chegou ao número un do mundo co seu estilo de xogo gústame moito. Deume confianza. Non o digo. é doado dicilo - ten un talento incrible - pero non hai razón para que eu non poida facer eu o mesmo.

Medvedev regresa ás pistas duras de Cabo San Lucas, México. Gañou o torneo sen perder un set, tras as vitorias ante o australiano Rinky Hijikata (6-4, 6-3), Ricardas Berankis (6-2, 6-2) e Miomir Kecmanovic (7-6, 6-1). Na final, gañou ao campión defensor e número 12 do mundo Cameron Norrie (7-5, 6-0) polo seu segundo enfrontamento. Este é o seu décimo cuarto título ATP, e o primeiro como número 1 mundial. Medvedev ten polo menos un título en cada país de América do Norte.

Medvedev tivo un partido regular no torneo de Montreal, perdendo ante Nick Kyrgios ao que vencera no Aberto de Australia (7-6, 4-6, 2-6). Sobre todo perde os puntos importantes. Explicou en rolda de prensa que o seu opoñente estaba en boa forma e estaba entre os 15 mellores xogadores do mundo, é unha pena atoparse con xogadores deste tipo que están practicamente cabeza de serie, e non na seguinte rolda. Confirma que os seus poucos erros débense á falta de práctica no campo, o que non quere dicir que tería gañado outro día, especificou.

### 2023: 20 títulos, 300 vitorias na súa carreira, 5 títulos ATP incluídos 2 Másters 1000, finalista no US Open e semifinal en Wimbledon 
Daniil Medvedev comeza o ano con varias vitorias en Adelaida contra Lorenzo Sonego, Miomir Kecmanović e o seu compatriota Karen Khachanov. Chegado ás semifinais, perdeu contra o cabeza de serie número un, o serbio Novak Djokovic (3-6, 4-6). No Aberto de Australia venceu con facilidade o estadounidense Marcos Giron (6-0, 6-1, 6-2) e despois o local John Millman (7-5, 6-2, 6-2) nas dúas primeiras xornadas pero foi eliminado antes da segunda semana por Sebastian Korda (6-7, 3-6, 6-7) na terceira rolda. Esta é a súa peor actuación de Grand Slam en case tres anos.

Un mes despois, relánzase en Rotterdam onde eliminou sucesivamente o español Alejandro Davidovich Fokina (4-6, 6-2, 6-2) , o local Botic van de Zandschulp (6-2, 6-2), o oito mundial Félix Auger-Aliassime (6-2, 6-4), o búlgaro Grigor Dimitrov (6-1, 6-2) e o italiano Jannik Sinner na final (5-7, 6-2, 6-2). Este é o primeiro título da súa tempada. Seguiulle unha semana máis tarde un segundo en Doha onde dominou o británico Liam Broady (6-4, 6-3), o australiano Christopher O'Connell (6-2, 4-6, 7-5), o canadense Félix Auger-Aliassime por segunda vez nunha semana (6-4, 7-6) e o ex número un Andy Murray (6-4, 6-4) na final. Unha semana despois, gañou un terceiro título en tres semanas sen perder un só set en Dubai, eliminando o recrutado Matteo Arnaldi (6-4, 6-2), o kazako Alexander Bublik (6-4, 6-2), o croata Borna Ćorić (6-3, 6-2) e o número un do mundo, invicto durante vinte partidos Novak Djokovic (6-4, 6-4). Gañou contra o seu compatriota Andrey Rublev, sexto do mundo (6-2, 6-2).

Anunciado como un dos favoritos para o Másters 1000 de Indian Wells, durante este torneo venceu o estadounidense Brandon Nakashima (6-4, 6-3) e o bielorruso Ilya Ivashka (6-2, 3-6). 6-1), queixándose en particular nunha entrevista posterior ao partido pola superficie demasiado lenta. Dominou o alemán Alexander Zverev (6-7, 7-6, 7-5) con dificultades para disputar os cuartos de final deste torneo por primeira vez na súa carreira. Deixou dúbidas sobre a súa participación tras o torneo, tras unha lesión no nocello durante o partido. Non obstante, continuou o seu camiño e despediu ao español Alejandro Davidovich Fokina (6-3, 7-5) e logrou unha décimo novena vitoria consecutiva ante o estadounidense Frances Tiafoe (7-5, 7-6) para acadar un cuarto final. Encontrou ao español Carlos Alcaraz e perdeu (3-6, 2-6), deixando ao seu rival recuperar a posición de número un do mundo.

Continuou co segundo American Másters 1000 en Miami. Eliminou o español Roberto Carballés Baena (6-1, 6-2), aproveitou a saída do eslovaco Alex Molčan, e derrotou o francés Quentin Halys (6-4, 6-2) e a sorpresa local Christopher Eubanks (6-3, 7-5) para chegar ás semifinais e mellorar así o seu mellor rendemento no torneo. Botou o seu compatriota Karen Khachanov (7-6, 3-6, 6-3) como a principios de ano para xogar a súa quinta final en dous meses. Logrou a fazaña de disputar as finais de todos os torneos máis importantes en duro e indoor, a saber, o Másters 1000, o Másters, o Grand Slam e a Copa Davis. Derrotou na final o italiano Jannik Sinner (7-5, 6-3) por sexta vez en seis duelos e conseguiu así o seu cuarto título da tempada. Esta foi a súa 24 vitoria nos últimos 25 partidos.

A mediados de abril disputou o Másters de Montecarlo por primeira vez desde 2019. Gañou contra o convidado Lorenzo Sonego (6-3, 6-2) e o alemán Alexander Zverev (3-6, 7-5, 7-6), semifinalista o ano anterior, tras salvar dous puntos de partido. Despois perdeu nos cuartos de final contra o mozo danés Holger Rune (3-6, 4-6), finalista do torneo. Gañou partidos no Másters de Madrid contra os clasificados Andrea Vavassori (6-4, 6-3) e Alexander Shevchenko (4-6, 6-1, 7-5) pero caeu en oitavos de final ante un terceiro clasificado, o seu compatriota Aslan Karatsev (6-7, 4-6), futuro semifinalista.

En maio, gañou o Másters 1000 de Roma, vencendo a Stéfanos Tsitsipás na semifinal e a Holger Rune na final polo mesmo marcador (7-5, 7-5). Tamén sacou ao finlandés Emil Ruusuvuori (6-4, 6-2), ao español Bernabé Zapata Miralles (3-6, 6-1, 6-3) así como ao alemán Alexander Zverev (6-2) , 7-6) e Yannick Hanfmann (6-2, 6-2). Esta vitoria deulle o seu primeiro título en terra batida e o seu sexto Másters 1000. Ao final do torneo, volveu ser número 2 do mundo.

Cando entrou na competición de Roland-Garros, foi derrotado para sorpresa de todos polo clasificado Thiago Seyboth Wild en cinco sets (6-7, 7-6, 6-2, 3-6, 4-6). Sufriu outra sorprendente derrota na primeira volta do Hertogenbosh ante o francés Adrian Mannarino (6-4, 4-6. A semana seguinte, atopou a vitoria en Halle ante o estadounidense Marcos Giron (6-4, 6-3), o serbio Laslo Djere (6-3, 6-7, 6-3) pero perdeu en cuartos de final O semifinalista de Wimbledon Roberto Bautista-Agut (5-7, 6-7).

Número tres do Gran Slam de Londres, confirmou a súa condición ao chegar á segunda semana grazas a unha vitoria ante o invitado local Arthur Fery (7-5, 6-4, 6-3), o 391 do mundo que lle ofrece ben resistencia, e unha vinganza contra o francés Adrian Mannarino (6-3, 6-3, 7-6) nun partido disputado en dúas xornadas por mor da choiva, así como dunha vitoria máis complicada ante o húngaro Márton Fucsovics. (4-6, 6-3, 6-4, 6-4). Aproveitou o abandono do seu rival Jiří Lehečka para chegar aos cuartos de final de Wimbledon, último torneo de Grand Slam que lle faltaba nesta fase (6-4, 4-2 ab). En cuartos de final enfróntase a unha das sorpresas do torneo, o estadounidense Christopher Eubanks, vencedor de Cameron Norrie e o quinto mundial Stéfanos Tsitsipás e neófito neste nivel. O estadounidense xogou con valentía a súa sorte e causou problemas ao ruso que con todo logrou clasificarse para a súa primeira semifinal (6-4, 1-6 4-6, 7-6, 6-1). Loxicamente foi detido polo novísimp número un do mundo Carlos Alcaraz ás portas da final en tres sets (3-6, 3-6, 3-6).

Pola súa volta ao Másters canadense, gañou contra dous italianos, Matteo Arnaldi (6-2, 7-5) e Lorenzo Musetti (6-4, 6-4), antes de perder en cuartos de final, como o ano anterior, ante Alex de Minaur (6-7, 5-7), que se quedou nunha final en Los Cabos e que logrou a vitoria máis fermosa da súa carreira ata ese momento no Másters 1000. Volveu xogar a Lorenzo Musetti na pista dura de Cincinnati e volveu gañar o partido (6-3, 6-2) despois perde contra o alemán Alexander Zverev que se enfronta con el por cuarta vez do ano nun partido igualado (4-6, 7-5, 4-6). A finais de agosto no Aberto dos Estados Unidos, gañou con facilidade ao húngaro Attila Balázs (6-1, 6-1, 6-0) na primeira rolda e despois ao australiano Christopher O'Connell (6-2, 6 -2 , 6-7, 6-2) contra quen perdeu un set. Despois botou ao arxentino Sebastián Báez (6-2, 6-2, 7-6) e despois outro australiano aínda en catro sets, Alex de Minaur (2-6, 6-4, 6-1, 6 -2) quen lle gañara unhas semanas antes. Ao chegar aos cuartos de final, atopou o seu compatriota Andrey Rublev e meteulle unha sexta derrota en oito enfrontamentos (6-4, 6-3, 6-4). Na semifinal atopouse co número un e vixente campión Carlos Alcaraz e conseguiu para sorpresa dos observadores vencer ao español (7-6, 6-1, 3-6, 6-3) isto permítelle xogar a súa quinta final de Grand Slam, a terceira no US Open. Como no seu último título, xoga co serbio Novak Djokovic que gaña o partido en tres sets (3-6, 6-7, 3-6).

Regresou ao circuíto a principios de outubro para a xira asiática ,chegou ás semifinais do torneo de Pequín tras as vitorias ante Tommy Paul (6-2, 6-1), o australiano Alex de Minaur (7-6, 6 -3) e o francés Ugo Humbert (6-4, 3-6, 6-1). Despois eliminou o alemán Alexander Zverev (6-4, 6-3) para disputar a súa oitava final da tempada contra o mozo Jannik Sinner. O italiano gañoulle en dous tie-breaks. Xogou a semana seguinte en Shanghai, gañou un partido ante o chileno Cristian Garín (6-3, 6-3) e foi derrotado polo estadounidense Sebastian Korda (6-7, 2-6), que quedaría semifinalista uns días despois.

Titular en Viena, mantivo o seu lugar gañando primeiro ao mozo francés Arthur Fils (6-4, 6-2), derrocando o búlgaro Grigor Dimitrov (3-6, 6-2, 6-4) e venceu de novo o seu compatriota Karen Khachanov (6-3, 3-6, 6-3). Na semifinal, venceu o número sete Stéfanos Tsitsipás (6-4, 7-6) e despois atopou ao mozo Jannik Sinner por cuarta vez este ano na final. Como en Pequín, este último gañoulle (6-7, 6-4, 3-6). Competiu no Paris-Bercy Másters 1000 a finais de ano e, como o ano anterior, foi eliminado na segunda rolda polo búlgaro Grigor Dimitrov (3-6, 7-6, 6-7) nun duelo igualado. durante o cal o público levouno ao xogo. Este é o seu peor resultado no Másters 1000 desta tempada. O búlgaro chegará á final do torneo poucos días despois da súa vitoria.

### 2024: 3ª vez finalista no Aberto de Australia e segunda semifinal en Wimbledon 
Comezou a súa tempada co primeiro Grand Slam do ano, o Aberto de Australia. Liderado un a cero polo sorprendente cualificado francés Terence Atmane, deu a volta ao encontro para despois aproveitar o abandono do seu rival (5-7, 6-2, 6-4, 1-0 ab.). Non está lonxe de ser eliminado na segunda volta polo finlandés Emil Ruusuvuori que leva dous sets a cero (3-6, 6-7, 6-4, 7-6, 6-0) para despois despedir ao canadense Félix Auger- Aliassime, ao que venceu aquí hai dous anos (6-3, 6-4, 6-3) para chegar aos oitavos de final do torneo. Nesta fase enfrontouse ao novato portugués Nuno Borges ante o que perdeu un set (6-3, 7-6, 5-7, 6-1), para despois vencer ao polaco Hubert Hurkacz, noveno mundialista no cuartos de final en cinco sets (7-6, 2-6, 6-3, 5-7, 6-4). Fronte ao número seis do mundo, o alemán Alexander Zverev, conseguiu por cuarta vez consecutiva anular un partido no que caeu dous sets a cero e privou ao alemán dunha segunda final de Grand Slam (5-7, 3- 6, 7, 6, 7-6, 6-3). Despois chegou á súa sexta final importante, a terceira en catro anos en Melbourne. Xogou contra o italiano Jannik Sinner, vencedor na semifinal do mítico Novak Djokovic, dez veces gañador do torneo que logo xoga a súa primeira final de Grand Slam e aínda que leva dous sets a cero, perde nun cuarto xogo en cinco sets (6-3, 6-3, 4-6, 4-6, 3-6), deixando que o seu rival gañase o primeiro Grand Slam da súa carreira. O ruso perdeu unha sexta final e converteuse no primeiro xogador en perder dúas finais de Grand Slam tras levar dous sets a cero.

En febreiro, Medvedev decidiu contratar a Gilles Simon para a súa xestión técnica. O francés debe acompañalo en particular aos torneos onde o seu adestrador principal, Gilles Cervara, estea ausente. Esgotado pola súa actuación no Aberto de Australia, volveu xogar en Dubai mentres era titular e eliminou ao kazako Alexander Shevchenko (6-3, 7-5), meteu un pequeno susto ante o italiano Lorenzo Sonego na segunda volta perdendo o primeiro set (3-6, 6-3, 6-3) logo deixa só cinco xogos ao español Alejandro Davidovich Fokina (6-2, 6-3). Na semifinal xogou o francés Ugo Humbert que o sacou tras un partido controlado (5-7, 3-6).

Cabeza de serie número catro, en Indian Wells venceu o español Roberto Carballés Baena (6-2, 6-3) e con dificultade o estadounidense Sebastian Korda (6-4, 5-7, 6-3) antes de dominar ao búlgaro Grigor Dimitrov (6-4, 6-4) e o mozo danés Holger Rune, sétimo xogador do mundo durante un partido tenso (6-4, 7-5). Derrocou outro estadounidense, Tommy Paul (1-6, 7-6, 6-2) na semifinal para xogar unha nova final en Indian Wells. Como o ano anterior, enfrontouse ao mozo español Carlos Alcaraz e volveu perder (6-7, 1-6). Continuou coa defensa do seu título en Miami onde tivo unha carreira impecable ata a semifinal con varias vitorias ante Márton Fucsovics (6-4, 6-2), o británico Cameron Norrie (7-5, 6 -1), o alemán Dominik Köpfer (7-6, 6-0) e o sorpresa Nicolás Jarry nos cuartos de final (6-2, 7-6). Enfrontado de novo a Jannik Sinner, ao que vencera o ano pasado na final, sufriu unha das derrotas máis duras da súa carreira (1-6, 2-6) e perdeu o seu quinto duelo nos últimos cinco enfrontamentos co italiano aínda que gañara os seis anteriores.

Para o inicio da tempada de terra batida no Másters de Montecarlo, xogou contra o veterano Gaël Monfils ao que venceu loxicamente (6-4, 6-2), despois perdeu contra o seu compatriota Karen Khachanov, ex semifinalista. en Roland-Garros (3-6, 5-7). Continuou no Másters de Madrid onde gañou ao italiano Matteo Arnaldi (2-6, 6-4, 6-4) e ao estadounidense Sebastian Korda (5-7, 7-6, 6-3), que foi a dous puntos do encontro así como o caprichoso Alexander Bublik (7-6, 6-4). Conseguiu así disputar os seus primeiros cuartos de final en Madrid, o último Másters 1000 no que nunca chegara a este nivel. Ferido na coxa, viuse con todo obrigado a retirarse ante o mozo checo Jiří Lehečka (4-6 ab.).

Mellorou e defendeu o seu título en Roma. Gañou ao británico Jack Draper (7-5, 6-4), despois sufriu contra o mozo clasificado serbio Hamad Medjedović que xogou o torneo por primeira vez na súa carreira (7-6, 2-6, 7-5). Foi derrotado polo estadounidense Tommy Paul nos oitavos de final (1-6, 4-6). Confirmou a súa falta de soltura nesta superficie ao quedar eliminado en oitavos de final en Roland-Garros, tras gañar as súas primeiras voltas ao alemán Dominik Köpfer (6-3, 6-4, 5-7, 6-3) e o checo Tomáš Macháč (7-6, 7-5, 1-6, 6-4) e aproveitou o abandono do serbio Miomir Kecmanović (6-1, 5-0 ab.). Caeu contra o australiano Alex de Minaur (6-4, 2-6, 1-6, 3-6), que chegou así por primeira vez aos cuartos de final do torneo de París. Para o inicio da tempada sobre herba, só pasou unha volta en Halle ante Nuno Borges (7-6, 6-4), perdendo contra o chinés Zhang Zhizhen en tres axustados sets (3-6, 6-2, 6-7).
miniatura|Daniil Medvedev en formación.
Xogou o torneo de Wimbledon a principios de xullo e eliminou con facilidade ao estadounidense Aleksandar Kovacevic (6-3, 6-4, 6-2) para despois experimentar máis dificultades ante o sorprendente francés Alexandre Müller (6-7, 7-6, 6). -4, 7-5) que obtén varias bólas de dous sets a cero. Despois eliminou o sólido Jan-Lennard Struff (6-1, 6-3, 4-6, 7-6) e aproveitou o abandono do búlgaro Grigor Dimitrov (5-3 ab.)  nos oitavos, para enfrontarse ao número un Jannik Sinner. Ofrece un gran partido e gaña o seu primeiro duelo nos últimos seis enfrontamentos ante o italiano, recente semifinalista en Roland Garros (6-7, 6-4, 7-6, 2-6, 6-3) para xogar a súa segunda semifinal no Temple. Do mesmo xeito que o ano pasado, tocoulle o español Carlos Alcaraz, este ano, titulado Porte d'Auteuil e como a tempada pasada, perdeu (7-6, 3-6, 4-6, 4-6). Volveu ao circuíto para o Aberto do Canadá pero decepcionado ao perder na primeira volta ante o español Alejandro Davidovich Fokina (4-6, 6-1, 2-6), semifinalista o ano anterior así como en Cincinnati. contra o mozo Jiří Lehečka que lle volveu gañar (6-7, 4-6).

Sen seguridade no US Open, deixou caer un set ante o serbio Dušan Lajović (6-3, 3-6, 6-3, 6-1) na primeira volta pero despois mostrouse moi sólido ante o húngaro Fábián Marozsán (6-6). 3, 6-2, 7-6), ao italiano Flavio Cobolli (6-3, 6-4, 6-3) que xoga por primeira vez o torneo e ao portugués Nuno Borges (6- 0, 6-1, 6-3) a quen xa eliminara nesta fase no Aberto de Australia. Chegado a cuartos de final, afronta un gran reto: vence o número un Jannik Sinner. A pesar dun segundo set de calidade, o ruso desaproveitou a oportunidade de gañar o encontro (2-6, 6-1, 1-6, 4-6), fallando nos cuartos de final.

## Récords e actuacións 
Daniil Medvedev, en moi pouco tempo e ao entrar no alto nivel, estableceu récords na historia do tenis, segundo as estatísticas e os arquivos do sitio web oficial da ATP.

### Impresionantes estatísticas en pista dura 
Con 163 vitorias (máis 10 na clasificación) durante os catro anos que separan o seu primeiro título (Sydney 2018 ) e o seu primeiro título de Grand Slam ( Aberto dos Estados Unidos 2021), Daniil Medvedev é un dos mellores xogadores de pista dura do circuíto ATP. O ano do seu ascenso ao alto nivel, Medvedev gañou nada menos que 48 duelos nesta superficie nos principais torneos do ATP Tour e da Federación Internacional de Tenis (ITF), é dicir, 21 máis que o seu perseguidor, o arxentino Juan Martín del Potro. 

Ao final de catro anos nos que chegou á coroación dun Grand Slam, Medvedev saíu vitorioso de 173 partidos disputados en pistas duras nos principais torneos ATP e ITF, é dicir, 15 máis que o estadounidense Andy Roddick, segundo da lista. Esta valentía é aínda máis destacable tendo en conta que a tempada ATP 2020 reduciuse á metade, ao ver a cancelación de varias competicións de pista dura no calendario oficial.

Durante estes catro anos de revelación, Medvedev gañou 8 importantes títulos de pista dura. Isto é máis que calquera outro xogador do circuíto no mesmo período.

### Récords 
* Daniil Medvedev é o primeiro xogador da historia que vence ao número 1 do mundo en gañar o seu primeiro torneo de Grand Slam, o seu primeiro Másters e o seu primeiro Másters 1000 (ou equivalente). Acadou esta actuación en tres anos, entre 2019 e 2021.

esquerda|miniatura|Daniil Medvedev en Wimbledon, 2019
Así, faino mellor que Ivan Lendl, o xogador máis próximo á súa fazaña. Este último non venceu o número 2, Björn Borg, para gañar o equivalente ao seu primeiro Másters 1000 (Aberto do Canadá en 1980), aínda que despois da súa retirada e cando estaba por detrás pola puntuación.

* É o primeiro xogador da historia que vence aos números 1, 2 e 3 do mundo na clasificación oficial no mesmo gran torneo (con máis de 1000 puntos ATP). Récord gravado no Máster en 2020.
* É o primeiro xogador da historia que vence os 3 primeiros en gañar o seu primeiro título importante.
* É o único xogador da era Open que venceu na final a un contendiente do Grand Slam do calendario. É o terceiro da historia despois de Fred Perry en 1933 e Ken Rosewall en 1956.

* No século XXI, é o único xogador con Novak Djokovic que vence o número 1 do mundo para gañar un título en cada categoría de torneos importantes da ATP (Másters 1000, Másters e Grand Slam). Medvedev logrouno en Cincinnati en 2019, no Másters en 2020 e no US Open en 2021. Polo tanto, posúe o único récord de rapidez para esta fazaña: tres anos en lugar de seis para Djokovic (2008-2013).
* É un dos únicos tres xogadores da era do Open con Ivan Lendl (1982) e André Agassi (1995) que encadearon as catro grandes finais estadounidenses de Washington, Canadá, Cincinnati e o Aberto dos Estados Unidos durante a mesma tempada. Récord rexistrado en 2019.
* ligazón=https://gl.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Australian_Open_2020_(49836759843).jpg|dereita|miniatura|Daniil Medvedev adestrando. É o sexto xogador da historia que vence a un número 1 do mundo na final para gañar o seu primeiro título de Grand Slam. Sucede a Manuel Orantes, Ivan Lendl, Pat Cash, Juan Martin del Potro e Stanislas Wawrinka.
* É un dos únicos tres xogadores da era do Aberto en derrotar a un número 1 do mundo en 3 sets na final do Aberto dos Estados Unidos fronte a Manuel Orantes (1975) e Ivan Lendl (1985). Desde que o US Open se disputou en superficie dura (1978), é o único que non necesitou chegar ata o tie-break para derrotar o número 1 en tres sets. Récord en 2021.
* É o sexto xogador da era do Open que gaña o US Open ao perder só un set no camiño, despois de Jimmy Connors (1976), Guillermo Vilas (1977), John McEnroe (1979), Ivan Lendl (1985, 1986, 1987) e Rafael Nadal (2010). Récord en 2021.
* O 15 de marzo de 2021, Medvedev converteuse no número 2 do mundo e puxo fin ao monopolio de dezaseis anos dos Big Four no segundo lugar da clasificación da ATP, desde Lleyton Hewitt en 2005.
* O 28 de febreiro de 2022, Medvedev convértese no número 1 do mundo e pon fin ao monopolio de dezaoito anos dos Big Four no primeiro lugar da clasificación da ATP, desde Andy Roddick en 2004.

## Palmarés 
### Títulos en individuais 
### Gañador individual 
### Finalista individual 
## Percorrido en torneos do Grand Slam 
### Vitorias 
### Finalistas 
### Percorrido 
### En dobres masculinos 
## Percorrido no Máster 
## Percorrido nos Másters 1000 
finale

## Percorrido nos Xogos Olímpicos 
### Individuais 
### Dobres masculinos 
### Dobres mixtos 
## Percorrido na Copa Davis 
## Confrontacións cos seus principais adversarios 
## Clasificación a fin de ano ATP 
## Clasificación ATP o 9 de sptembro 2024 
## Notas