open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Chureca

miniatura|Churequeiros esbardallando o lixo.
**Chureca** é o nome do maior vertedoiro de lixo de Managua, Nicaragua. Está situado no extremo nor-occidental da cidade, ao lado do lago Xolotlán (lago Managua) e rodeado polo barrio de Acahualinca.

Cunha dimensión superficial dunhas 40 hectáreas e unha profundidade media de 30 metros, o vertedoiro recibe unhas 1.300 toneladas diarias de residuos sólidos urbanos.

Debido á súa localización, ás súas dimensións crecentes e á falta dun plan de tratamento, La Chureca supón un enorme problema medioambiental: os efluentes lixiviados infíltranse nos acuíferos e contaminan as súas aguas, así como as do lago. O gas metano xerado pola descomposición dos residuos orgánicos escapa á atmosfera contribuíndo a reforzar o efecto invernadoiro a escala global. Ademais constantes fogos espontáneos producen unha atmosfera irrespirable que afecta aos habitantes dos barrios próximos.

miniatura|Esperando o camión.

O problema podería ser moito maior se non se contara coa acción dos “churequeros”, cidadáns pobres que, en número aproximado de 1.500, recollen do vertedoiro os materiais que poden ser reciclados ou teñen algunha posibilidade de comercialización (vidro, plásticos, metais, papel e cartón, fundamentalmente). Isto xera unha actividade económica da que se benefician miles de familias, algúns de cuxos membros se dedican á recolección de materiais, ao lavado, ao almacenamento, ao transporte ou á súa comercialización. Até 2.500 persoas poden estar directamente implicadas nalgunha destas tarefas, principalmente nos barrios limítrofes a Chureca, onde se utilizan as propias vivendas como almacéns. Un dos barrios, habitado por unhas 200 familias, atópase dentro do propio vertedoiro.

miniatura|Carrexando lixo.

Cunha poboación aproximada de 18.000 persoas, a situación socio-económica dos barrios que arrodean Chureca é de extrema pobreza, marxinación e exclusión social. A maior parte das casas están construídas basicamente con chapas de cinc e aceiro, e carecen en gran medida dos servizos urbanos básicos.

No vertedoiro conflúen a un mesmo tempo os 1.500 churequeiros, os camións da recollida de lixo, a maquinaria de nivelación, os empregados municipais, carros que serven para o transporte dos materiais recollidos aos centros de almacenamento, unhas duascentas vacas que pacen por alí diariamente, un fume permanente que xorde do lixo, así como centenares de zopilotes que acoden ao lugar a alimentarse, presentando esta estampa unha idea das condicións de vida da xente do lugar.
A Ponte do Porco

[dereita|miniatura|Desembocadura do [río Lambre]]

O topónimo **A Ponte do Porco** pode referirse a:

;En Galiza
***A Ponte do Porco**, lugar da parroquia de Miño no concello de Miño;
***A Ponte do Porco**, lugar da parroquia de San Pantaleón das Viñas no concello de Paderne.

;Río de Galiza
***Ponte do Porco**, construción sobre o río Lambre preto da súa desembocadura.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Tambu

***Tambu*** é o noveno álbum de estudio da banda americana Toto, editado en maio de 1995. Foi o primeiro álbum da banda tras o falecemento do batería Jeff Porcaro en 1992.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Toto
Os Barbanzóns

[300px|miniatura|[Castro de Baroña, fogar dos barbanzóns.]]
***Os Barbanzóns*** é unha serie de banda deseñada creada no ano 2003 polo debuxante vigués Pepe Carreiro, e publicada pola editorial noiesa Toxosoutos. Os cómics están ambientados na Idade de Ferro, a trama localízase no Castro de Baroña, e os libros describen as aventuras que viven os habitantes do poboado prerromano.

Sobre a semellanza con Astérix e Obélix, Carreiro dixo que, malia que *Os Barbanzóns* tamén sofren a ameaza dos romanos, esta non é un serie para nenos, e o tipo de humor é totalmente distinto, xa que os personaxes son tratados dende un punto de vista actual.

A serie Os Barbanzóns compleméntase coa serie Os Pequenos Barbanzóns, protagonizada polos mesmos rapaces do castro que aparecen na serie orixinal. Esta serie é máis axeitada para ser lida por nenos menores de 12 anos.
## Personaxes 
Os protagonistas son:
* Tara. É a matriarca do castro, nai de Con, Bre e Lerankos.
* Con. O fillo máis vello de Tara, afeccionado á guerra, cre que é o xefe do poboado.
* Guinness. A muller de Con. Nada en Irlanda, foi raptada por Con nunha das súas incursións.
* Son. Fillo de Con e Guinness, ten inquedanzas políticas e filosóficas.
* Minu. Fillo cativo de Con e Guinness, irmán de Son. É un bebé.
* Bre. Filla mediana de Tara, irmá de Con e de Lerankos. É ama de casa. O seu home é Bar.
* Bar. Home de Bre, procede das montañas orientais da actual Galicia. É afeccionado á troula e ó alcohol.
* Baal. Filla de Bar e Bre.
* Banza. É un oso que acompaña sempre a Bar. Gústalle a festa.
* Lerankos. Fillo de Tara, irmán de Con e Bre. É o druída do castro. 
O autor dixo dos personaxes:
: «Son personaxes cómicos, sarcásticos, paródicos; cunha perspectiva nada historicista e que se contaxian, como ocorre no caso de Con, da neurose dos dirixentes políticos reais, como Aznar, Bush e Blair».

## Títulos 
;Os Barbanzóns
:1. *Baroña ou morte* (2003).
:2. *No solpor da prehistoria* (2004).
:3. *A noite de samaín* (2005).
:4. *A noite das cacharelas* (2010).
;Os Pequenos Barbanzóns
:1. *O ladrón de mel* (2007).
:2. *Castañas con porco bravo* (2007).
:3. *Farrapos de seda* (2007).
:4. *Peito de lobo* (2009).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os Barbanzóns na páxina web da Editorial Toxosoutos.
Baix Aragó-Casp

miniatura|Comarca Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp
**Baix Aragó-Casp** (*Bajo Aragón-Caspe* en castelán e oficialmente *Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp*) é unha comarca de Aragón, en España, situada no leste da provincia de Huesca. A capital administrativa é Caspe.

## Xeografía 
Nesta comarca sitúase o encoro de Mequinenza no río Ebro, tamén chamado mar de Aragón polo seu gran tamaño.

Limita ao norte cos Monegros e o Bajo Cinca, ao oeste coa Ribera Baja del Ebro e o Bajo Martín, ao sur co Matarraña e o Bajo Aragón e ao leste coas provincias de Lleida e Tarragona. A comarca forma parte do Bajo Aragón Histórico.

## Concellos 
## Linguas 
A comarca é bilingüe. Os municipios de Fabara, Fayón, Maella e Nonaspe son maioritariamente catalanofalantes, municipios que pertencen á chamada Franxa de Poñente. Os municipios de Caspe e Chiprana son castelanofalantes practicamente monolingües.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comarca Bajo Aragón-Caspe, en comarcaacomarca.com  
*Comarcalización de Aragón, Bajo Aragón-Caspe
Bajo Aragón

O **Bajo Aragón** (en galego: *Baixo Aragón*) é unha comarca situada no nordés da provincia de Teruel, en Aragón. A súa capital é Alcañiz.

## Xeografía 
Limita a norte co Bajo Aragón-Caspe, ao oeste co Bajo Martín e Andorra-Sierra de Arcos, ao sur coa provincia de Castelló e o Maestrazgo e ao leste co Matarraña.

## Municipios 
A comarca engloba os municipios de Aguaviva, Alcañiz, Alcorisa, Belmonte de San José, Berge, Calanda, La Cañada de Verich, Castelserás, La Cerollera, La Codoñera, Foz-Calanda, La Ginebrosa, Mas de las Matas, La Mata de los Olmos, Los Olmos, Las Parras de Castellote, Seno, Torrecilla de Alcañiz, Torrevelilla e Valdealgorfa.

## Historia 
Historicamente a denominación *Bajo Aragón* referiuse a unha área moito máis extensa que a actual delimitación oficial. Esta área, que actualmente adoita denominarse Bajo Aragón Histórico, abarca tamén unha parte ou ata a totalidade de cada unha das 5 comarcas aragonesas veciñas.

A lei de creación da comarca actual é a 10/2002 do 3 de maio de 2002. Foi constituída o 13 de xuño de 2002. As competencias fóronlle traspasadas o 1 de outubro de 2002.

## Linguas 
Os municipios de Aguaviva, Belmonte de San José, La Cañada de Verich, La Cerollera, La Codoñera, La Ginebrosa e Torrevelilla son bilingües en castelán e catalán e pertencen á chamada Franxa de Poñente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centro de Estudios Bajoaragoneses 
* Comarca Bajo Aragón, en comarcaacomarca.com  
*Comarcalización de Aragón, Bajo Aragón
Demo

Un **demo** é, segundo o cristianismo, un anxo que se rebelou contra Deus e que pasou a loitar pola perdición da humanidade. Na antigüidade, porén, o termo tiña outra connotación, referíase a un xenio que inspiraba os individuos tanto para o ben coma para o mal.

Nas relixións do Oriente Medio, así como nas derivadas das tradicións abrahámicas, incluíndo a demonoloxía medieval cristiá, un demo é considerado un "espírito impuro", o cal pode causar unha posesión demoníaca e pode ser expulsado polo ritual do exorcismo. No ocultismo de Occidente e a maxia renacentista (unha mestura de maxia greco-romana, demonoloxía xudía e tradición cristiá), un demo é unha entidade espiritual que pode ser conxurada e controlada. Na literatura moitos dos demos foron anxos caídos.

## Etimoloxía 
O termo «*demo*» vén do grego *δαιμών* (transliteración: *daimōn*), a través do termo latino *daemonium*, designando un espírito moi sabio.

## O demo en Galicia 
En Galicia, o demo recibe numerosas denominacións populares: *abelurio, cachán, cachano, cachizo* , *demachiño* (máis propiamente, aplícase a demos pequenos como o *diano burleiro*), *démaro, demiño, demócharo, democho, demóncaro, demonche, demoncre, demontre, demóñaro, demoño, demoro, déncaro, dencho, déngaro, denllo, dentre, deño, diabo, diabro, diantre, diaño, mafarrico, rabeno, rabudo, resalgario, sucio / zucio ou trasno*. Tamén se lle denomina mediante nomes propios, como *Donai* (que pode proceder de *Adonai*, un dos nomes que recibe Deus na Biblia), Leonardo, Pedro, Perecho, Perello, Perete, Xan ou Xan Moxico, ou Xuncras* (posible contaminación con Xudas). 

E, finalmente, denominacións eufemísticas coas que se pretende non pronunciar o seu nome, por se o demo o puidese interpretar como que se lle invoca: *o Cornudo, o Escuro, o das botas, o das zapatillas, o dos dentes longos, o Nemigo, o Pecado, o Rabudo, Papá Xarriña*. Resulta común referirse a el como *Arrenegado sea!* .

Por suposto, tamén se utilizan as denominacións literarias máis clásicas, como *Belcebú*,, *Luzbel* e *Lucifer* (que resplandece ), *Satán* ou *Satanás*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Xosé Luís Franco Grande (1972): *Diccionario galego-castelán*, Galaxia, Vigo [en *Diccionario de diccionarios*]
* Eladio Rodríguez González (1958-1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*, Galaxia, Vigo.
* Vítor Vaqueiro (2011): *Mitoloxía de Galiza. Lendas, tradicións, maxias, santos e milagres*, ed. Galaxia, Vigo, s.v. *demo''.

### Outros artigos 
* Diabo
* Demo (xudaísmo)
* Mefistófeles
* Amdusias
Carabineros de Chile

**Carabineros de Chile** é a principal forza de seguridade nacional de Chile. Fundouse o 27 de abril de 1927 e o lema é "Orde e Patria".

Orixinalmente chamado **Cuerpo de Carabineros**, é a institución responsable de salvagardar a soberanía e orde pública, e cumprir e facer cumprir as leis por medio do seu mandato constitucional. Desde febreiro de 2011 a institución é dependente do Ministerio do Interior Chileno.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Forzas Armadas de Chile
### Ligazóns externas 
*Sitio oficial da institución
Orfeó Gracienc

O **Orfeó Gracienc** é unha sociedade coral fundada por Joan Balcells en 1904 na vila de Gràcia, actualmente un barrio de Barcelona. A causa do prestixio do seu fundador, participou en concertos de artistas célebres como Enric Morera, Joan Lamote de Grignon i Bocquet e Pau Casals, quen a incorporou aos concertos da Orquestra Pau Casals dende 1925. En 1934 interpretou no Palau de la Música Catalana a *Sinfonía dos Salmos* de Igor Stravinskii. Logo do cesamento de actividades a causa da Guerra Civil Espanyola, fíxose cargo da mesma Antoni Pérez i Simó, e en 1969 conseguiu renome internacional ao participar no *XVII Concurso Polifónico Internacional* de Arezzo (Italia). Dende 1996 faise cargo da súa dirección Poire Vallvé i Cordomí.

O Orfeó Gracienc gravou 28 discos e foi dirixido por mestres de gran prestixio como Heitor Villa-Lobos, Géorge Sebastian, Eduard Toldrà e Antoni Ros i Marbà, entre outros. En 1986 foille outorgada a Creu de Sant Jordi pola Generalitat de Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do Orfeó Gracienc 
* Facebook do Orfeó Gracienc
École Normale de Musique

thumb|200px|left|École Normale de Musique de Paris.
thumb|Fachada da École Normale de Musique de Paris.
A **École Normale de Musique de Paris** foi fundada en 1919 polo pianista Alfred Cortot e o seu colega Auguste Mangeot. Dende o principio, a institución gozou dunha reputación mundial pola calidade da súa ensinanza musical, con profesores como Pau Casals, Nadia Boulanger, Wanda Landowska, Paul Dukas, Henri Dutilleux e Arthur Honegger.

A escola foi oficialmente aprobada polo Ministerio Estatal de Cultura e Comunicación. Nela formáronse varios concertistas e compositores de renome. Dinu Lipatti, Samson François e Igor Markevitch entre outras celebridades estudaron no ambiente de arquitectura da Belle Époque deste templo parisiense da música clásica.

Actualmente, a institución é dirixida por Henri Heugel e un ''Conseil d'Orientation Musicale'' composto por Paul Badura-Skoda, Narcis Bonet, Elliott Carter, Jean Michel Damase, Jean Louis Mansart, Christian Ivaldi e Kent Nagano. A escola ten 1200 estudantes e 120 mestres que ensinan tódalas disciplinas da música académica entre elas cursos teóricos, dirección de orquestra e composición. A escola está situada no corazón de París e rexistrada como "Espacio Histórico" pola Administración Francesa. A súa sala de concertos, a Salle Cortot, é unha obra mestra da Art Déco deseñada polo arquitecto Auguste Perret, quen tamén deseñou o Théâtre des Champs-Élysées de París.

## Antigos catedráticos 
## Exalumnos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web da Éscole Normade de Musique
Festival Casals de Porto Rico

O **Festival Casals de Puerto Rico** é un festival de música que se celebra anualmente na cidade de San Xoán (Porto Rico). Foi fundado polo violonchelista catalán Pau Casals. Leva anualmente a San Xoán o talento musical máis sobresaínte do mundo. No 2006 celebrou a súa edición número 50.

## Historia 
Pau Casals visitou Porto Rico en 1955 e 1956. En 1957 mudouse á Illa e fundou o prestixioso festival de música que leva o seu nome. O concerto inaugural do Festival tivo lugar o 22 de abril de 1957 no teatro da Universidade de Porto Rico. O programa comezou sen que Casals puidera interpretar a Suite Nº 3 en do maio para violonchelo só de Johan Sebastian Bach, xa que sufriu un ataque ao corazón mentres ensaiaba coa orquestra para o concerto de apertura. Unha cadeira baleira no posto do director presidiu a orquestra durante o resto do Festival.

Durante dezaoito anos, Casals estivo á cabeza do Festival compartindo a súa música co mundo ata a súa morte en 1973. Nos anos que leva o Festival foron a Porto Rico numerosos artistas internacionais, orixinalmente atraídos polo carisma de Casals, e posteriormente polo prestixio e a reputación internacional que o Festival adquiriu rapidamente. Comezando co pianista Rudolf Serkin naquela primeira noite de 1957, a lista de artistas convidados que lle seguiu inclúe aos mellores intérpretes a nivel mundial.

Coa morte de Casals en 1973, a responsabilidade do programa recaeu sobre a súa viúva, Marta Casals, como presidenta dun comité asesor musical. Algúns dos grandes directores de orquestra que participaron no Festival foron: Mstislav Rostropovich, Leonard Bernstein, Zubin Mehta, Eugene Ormandy, Sir John Barbirolli, Yehudi Menuhin e Krzysztof Penderecki, entre outros.

Nos seus inicios, a Orquestra do Festival estaba composta por músicos contratados especialmente para o evento -principalmente dos Estados Unidos- con moi pouca participación de músicos locais. Entre estes, o pianista Jesús María Sanromá, o violinista Henry Hutchinson, pai, o clavecinista Fernando Valenti e os irmáns Figueroa, violinistas membros dunha moi coñecida familia musical de Porto Rico. Na década de 1970 xa a meirande parte dos músicos eran portorriqueños. O mesmo proceso repetiuse coa Orquesta Sinfónica de Puerto Rico, fundada por Casals en 1958.

Actualmente, o Festival é administrado pola Corporación de las Artes Musicales, dependente do Goberno de Porto Rico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Festival
* Orquesta Sinfónica de Puerto Rico
* Orquesta Sinfonica de Puerto Rico
* Corporación de las Artes Musicales
Fab Melo

**Fabricio Paulino de Melo**, nado o 20 de xuño de 1990 en Juiz de Fora, é un xogador brasileiro de baloncesto profesional que xoga no Caciques de Humacao brasileiro.

## Traxectoria universitaria 
Melo xogou dúas tempadas para a Universidade de Syracuse. Foi nomeado Xogador Defensivo do Ano da Big East Conference no seu segundo ano.

## Traxectoria profesional 
O 28 de xuño de 2012, Melo foi elixido na 22ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Boston Celtics. O 3 de xullo, asinou o seu contrato cos Celtics. O 5 de xullo de 2012, os Celtics anunciaron que Melo estaba no equipo para a Summer League de 2012.

O 15 de agosto de 2013, Melo foi traspasado ós Memphis Grizzlies a cambio de Donté Greene. O 30 de agosto foi cortado polos Grizzlies.

O 10 de setembro de 2013, asinou cos Dallas Mavericks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Perfil en ESPN 
* Perfil en Syracuse Athletics
José Antonio Vázquez Taín

**Jose Antonio Vázquez Taín**, nado en Zarracós (A Merca) en 1968, é un xuíz galego, un dos máis populares, recibindo alcumes coma *"o Garzón galego"* ou *"o Robin Hood de Vilagarcía"*.

## Traxectoria 
Fillo do mestre e político Manuel Vázquez Outeiriño. A infancia e mocidade pasounas na cidade de Ourense, no barrio das Lagoas. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Destinado en 1999 ao Xulgado de Instrución n.º 1 de Vilagarcía de Arousa, converteuse no perseguidor no narcotráfico.

Entre os seus éxitos está a captura en 2003 do maior alixo de cocaína do século en Galicia, de arredor de sete toneladas, a bordo do *South Sea*. Nos anos 2011 e 2012 levou o caso do roubo e posterior recuperación do Códice Calixtino.

En xaneiro de 2013 publicou a súa primeira novela *A lenda do santo oculto*, en xullo actuou como maxistrado de reforzo no caso do accidente ferroviario de Angrois e en setembro fíxose cargo do caso Asunta Basterra.

## Controversia 
En 2019, Vázquez Taín absolveu un garda civil de Betanzos de non prestar axuda a unha muller ameazada polo seu exmarido que horas despois matou o seu fillo de 14 meses facendo estalar unha bomba de gas no interior do seu coche en Paderne.

## Obra bibliográfica 
* *Santiago. La Leyenda Del Santo Oculto*, 2013, Teófilo Comunicación.
* *Al infierno se llega deprisa*, 2014, Espasa.
* *Matar no es fácil*, 2015, Espasa.
* *El mar sin fondo*, 2016, Espasa.
* *Grandes juicios de la historia*, 2018, Espasa.
* *Pulso al estado*, 2019, Espasa.
* *Más allá y más arriba*, 2020, Espasa.

## Recoñecementos 
* Premio Ourensanía 2012 da Deputación de Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Anales de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía*. Vol. X. (2007).

### Ligazóns externas 
* 20px *Lo importante era recuperar el Códice...*, entrevista en TVE o 8/07/2012 .
Alfonso Ribeiro

**Alfonso Lincoln Ribeiro**, nado en Nova York o 21 de setembro de 1971, é un actor, humorista, cantante, bailarín e director de televisión estadounidense de ascendencia trinitense.

Acadou sona ao interpretar o papel de Carlton Banks na comedia de situación da NBC *O príncipe de Bel-Air*, entre 1990 e 1996. Tamén se fixo popular de neno cando participou nun vídeo comercial de Pepsi xunto con Michael Jackson.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Hande Yener

**Makbule Hande Özyener**, nada en Istanbul o 12 de xaneiro de 1973, é unha cantante pop, compositora e produtora turca, coñecida como **Hande Yener**.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Senden İbaret* (2000)
* *Extra* (2001)
* *Sen Yoluna... Ben Yoluma* (2002)
* *Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor* (2004)
* *Apayrı* (2006)
* *Hande Maxi* (2006)
* *Nasıl Delirdim?* (2007)
* *Hipnoz* (2008)
* *Hayrola?* (2009)
* ''Hande'ye Neler Oluyor?* (2010)
* *Hande'yle Yaz Bitmez* (2010)
* *Teşekkürler'' (2011)
Festival Internacional do Mundo Celta 2012

O **Festival Internacional do Mundo Celta** do ano 2012 trascurriu entre os días 12 e 15 de xullo, e contou ademais de moitas outras actividades cunha ampla programación de concertos.

## Programación
### 12 de xullo 
* Grupo Celta da Escola de Música de Ortigueira (Galiza)
* Avelaíña (Galiza)
* Rastrexos Project (Galiza)
* Alén de Ancos (Galiza)
* Harmonica Creams (Xapón)

### 13 de xullo 
* Bagad Glazik Kemper (Bretaña)
* Stolen Notes (Andalucía)
* Escola de gaitas de Ortigueira (Galiza)
* Blazin' fiddles (Escocia)
* Jamie's Smith Mabon (Gales)

### 14 de xullo 
* Oban pipe band (Escocia)
* Crema de gaita (Galiza)
* The Rua Macmillan band (Escocia)
* Electric céilí (Irlanda)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Páxina oficial do festival
Avelaíña (grupo musical)

**Avelaíña** é un grupo de música folk galego, creado en Pontevedra no ano 2000. Ata a data a banda leva publicados cinco álbums de estudio.

## Compoñentes 
* María Xosé Rosales, voz e pandeireta.
* Alberto Miranda, gaita e frauta.
* Antón Villanueva, guitarra e bouzuki.
* Harry Price, violín.
* Iván Abal, zanfona e acordeón.
* Miguel González, batería.

## Discografía 
* *Proxecto* - 2001
* *Xan e Sabela* - 2006
* *Traditium* - 2008
* *Ciclo* - 2010
* *Pepe do Rego* - 2014

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Crónica  da súa participación no Festival Internacional do Mundo Celta 2012
* Web do grupo
Rastrexos Project

**Rastrexos Project** é un grupo galego de música folk, creado en 2011. A súa música esta marcada pola fusión de ritmos africanos, latinos, brasileiros e galegos. A banda participou no Festival de Ortigueira na súa edición de 2012.

## Compoñentes 
* Nastasia Zürcher, voz.
* Adrián Saavedra, baixo e teclado.
* Daniel Riveiro, batería e percusións.
* Juan M. Collazo, vibráfono e percusións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do grupo na rede Facebook.
* Crónica  da súa participación no Festival Internacional do Mundo Celta 2012
Alén de Ancos

**Alén de Ancos** é un grupo galego de música folk nado en Ferrol en 2007. A súa música mestura temas da música tradicional galega coa influencia da música celta de Irlanda ou Escocia.

## Compoñentes e instrumentos 
* Pablo Díaz: gaita, low whistle, tin whistle e voz.
* Rubén Gómez: guitarra.
* Aitor Rodríguez: bodhrán e caixón flamenco.
* Iago Casal: teclado e voz.
* Carlos Caaveiro: uilleann pipe, low whistle e tin whistle.
* Dolores Melgar: pandeireta.
* Fausto Escrigas: saxo soprano, low whistle e tin whistle.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do grupo na rede Facebook.
* Crónica  da súa participación no Festival Internacional do Mundo Celta 2013
Joan Alavedra

**Joan Alavedra i Segurañas**, nado en Barcelona en 1896 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 1981, foi un escritor e xornalista catalán. Foi secretario da presidencia da Generalitat de Cataluña entre 1931 e 1934, durante as presidencias de Francesc Macià e Lluís Companys. No exilio, viviu en Prades (Francia), onde se encontraba decotío con Pompeu Fabra e a quen lle adicou un retrato literario en *Personatges inoblidables* (Barcelona, 1968). Foi biógrafo de Pau Casals, quen musicalizou, en forma de oratorio, o libro de Alavedra *Poema del pessebre* 
## Traxectoria
Autodidacta, iniciou a súa actividade xornalística en Ràdio Barcelona. Os guións da súa actividade en Ràdio Barcelona foron publicados na recompilación "El fet del dia" (1935). A súa obra principal é o "Poema del pessebre" (1948), a partir do cal Pau Casals compuxo o oratorio *El Pessebre*. É autor dunha biografía de Pau Casals publicada en 1962 e dunha obra de divulgación adicada ao público infantil e xuvenil ("L'extraordinària vida de Pau Casals", 1970). Outras obras publicadas son "Conxita Badía. Una vida d'artista" (1975), "Pelegrins en Montserrat i altres escrits" (1971) e a biografía de Francesc Macià "Francesc Macià. El camí cap a la Presidència de la Generalitat, 1859-1926".

Na súa xuventude compartiu amizade e tertulias políticas e culturais con Joan Salvat-Papasseit e Emili Eroles.
## Vida persoal
Un dos seus fillos foi Macià Alavedra i Moner, ex-dirixente de CDC e Conseller de Governació e de Economía e Finanzas da Generalitat de Cataluña.

## Notas
Jason Thompson

**Jason Carlton Thompson**, nado o 21 de xullo de 1986 en Mount Laurel, Nova Jersey, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Wisconsin Herd da NBA G League.

## Traxectoria universitaria 
Thompson foi un dos tres xogadores na NCAA en 2007 en facer 20 puntos e 10 rebotes por partido. Os outros dous foron Kevin Durant da Universidade de Texas, e Nick Fazekas da Universidade de Nevada]].

Na súa tempada coma sénior, na 2007-08, Thompson acadou 20.4 puntos, 12.1 rebotes, 2.7 tapóns e 1.1 roubos por partido. A súa mellor actuación foi o 9 de marzo de 2008 cando anotou 32 puntos e capturou 18 rebotes contra o Marist College. Liderou a Rider ó Torneo da Metro Atlantic Athletic Conference de 2008 contra o Siena College un día máis tarde, pero perderon por 74-53, malia os 22 puntos e 12 rebotes de Thompson. Rider rematou cunha marca de 23-10.

## Traxectoria profesional 
Thompson foi elixido na 12ª posición do Draft da NBA de 2008 polos Sacramento Kings.

O 25 de xuño de 2012, os Kings fixéronlle a Thompson unha oferta para ser axente libre restrinxido. O 11 de xullo de 2012, os Kings acordaron asinar de novo a Thompson.

O 20 de febreiro de 2020, Thompson asinou ata final de tempada co Basket Zaragoza 2002 da Liga ACB. O 24 de abril de 2020, Thompson e o Zaragoza chegaron a un acordo para a desvinculación do xogador, tras a situación xerada pola pandemia da COVID-19.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Karyn Parsons

**Karyn Parsons**, nada o 8 de outubro de 1966 no barrio de Hollywood, na cidade dos Ánxeles (California), é unha actriz, modelo e produtora estadounidense máis coñecida por ter interpretado a Hilary Banks na comedia de situación da NBC *O príncipe de Bel-Air*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Novo de Parmuíde

***Novo de Parmauíde*** é un telefilme galego dirixido por Roberto Vidal Bolaño que se estreou no ano 1987. Baséase na obra do escritor mindoniense Álvaro Cunqueiro.

## Sinopse 
Baseada nos escritos de Cunqueiro, esta comedia mostra con ironía, humor e dramatismo, ós personaxes do escritor, así como a súa forma de entender a vida dunha típica vila galega. Este episodio piloto foi a primeira peza dramática adaptada para a TVG.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
* Ficha na IMDb 
* Vídeo da obra
O resplandor da morte

***O resplandor da morte*** é unha curtametraxe galega dirixida por Milagros Bará que foi estreada en 1991. Tivo un custo de 9.015 euros.

## Sinopse 
Un home, unha muller e un neno viven sós e encerrados no seu mundo ata que un feito lles cambia as súas vidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
Tatyana Ali

**Tatyana Marisol Ali**, nada o 24 de xaneiro de 1979 en North Bellmore, Long Island, estado de Nova York, é unha actriz, cantante e modelo estadounidense máis coñecida por ter interpretado o papel de Ashley Banks na comedia de situación da NBC *O príncipe de Bel-Air*.

## Filmografía 
## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
## Véxase tamén
Memorias dun parado

***Memorias dun parado*** é unha curtametraxe galega dirixida por Antonio F. Simón que foi estreada en 1991. Tivo un orzamento de 45.075 euros.

## Sinopse 
O desempregado Edelmiro Pazos herda de seu tío Xulio despois do pasamento deste en Miami. A condición de Edelmiro para facerse coa herdanza consiste en enterrar as cinzas do tío Xulio nun lugar que debe de atopar. Darlle sepultura non vai ser doado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
Un café de ollos verdes

***Un café de ollos verdes*** é un telefilme galego dirixido por Antonio F. Simón que se estreou en 1992.

## Sinopse 
Nunha colonia africana un grupo de homes ve alterado o seu aborrecemento coa chegada dunha muller.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
* Ficha na IMDb
A noiva de medianoite

***A noiva de medianoite*** (en ) é un filme dirixido por Antonio F. Simón que se estreou en 1997. Tivo un orzamento de 156&nbsp;263 euros.

## Sinopse 
Baseada nun argumento orixinal de Luis Buñuel, esta é unha historia de amor mesturada con traxedia no seo dunha familia nobre galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pazo de Torrecedeira
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
Amor serrano

***Amor serrano*** é unha curtametraxe galega dirixida por Luís Liste que foi estreada en 1999. Foi premiada pola Asociación Galega de Produtoras Independentes.

## Sinopse 
Durante un traballo de campo, Ricardo, un mozo aprendiz de topógrafo encóntrase nunha idílica paisaxe montañosa con Iria, unha fermosa moza dunha aldea veciña. O romance xorde entre os dous. Pero Ricardo vaise atopar co pai da rapaza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no soportal do audiovisual galego.
* Ficha na IMDb
Enric Casals Defilló

**Enric Casals i Defilló**, nado en Barcelona o 26 de xullo de 1892 e finado o 31 de xullo de 1986, foi un violinista e compositor catalán, irmán de Pau Casals.

## Traxectoria 
Comezou a estudar música co sei pai, Carles Casals Ribes. Posteriormente foi discípulo de Rafael Gàlvez e de Mathieu Crickboom, estudou composición no Conservatorio de Bruxelas e foi alumno de Frantisek Suchy en Praga. Fundou o cuarteto de corda *Enric Casals*. Entre 1919 e 1936, foi violinista e violoncellista da Orquestra Pau Casals, que tamén dirixiu ocasionalmente. Instrumentou pezas do seu irmán Pau, como o oratorio *El Pessebre*. Tivo de discípulos a Gonçal Comellas, Eduard Bocquet, e Lluís Claret.

Compuxo concertos para violín e violoncello. Tamén e autor dunha vintena de sardanas, que se considera seguen a tradición de garretiana. Como mostra da autoesixencia compositiva de Enric Casals, temos as seguintes palabras: "Eu preguntaría a certos Compositores de sardanas durante a ditadura si son capaces de escribir unha sonata, ou un concerto, ou un poema sinfónico. Si non son capaces de escribir unha obra desta importancia, non son compositores, e se non o son, con que dereito están afeando a nosa danza?".

O mes de xullo de 2011 a súa familia cedeu, mediante a Fundació Pau Casals, 183 documentos do músico e violinista ao Arquivo Nacional de Cataluña.

## Obra 
* *Concerto para violín*
* *Concerto para violoncello e orquestra*
* *Suite en Re menor: Homenaxe a Pau Casals* (1973), para violoncello

### Sardanas 
* *A en Juli Garreta* (1924), coa melodía de Els Segadors
* *Angoixa* (s/d), coa melodía de *Els Segadors*
* *Barcelona* (1976)
* *Catalunya avant* (1910), con melodías populares (*Rossinyol que vas a França*)
* *Dramàtica*, composta para orquestra
* *Era una vegada* (1935)
* *Festa* (1920)
* *La font del Penedès* (1954)
* *Heroica* (1919), adicada ao seu irmán Pau
* *Íntima* (1920)
* *Lleida a la Verge de Granyena* (1976), para coro e cobla
* *Lluny...!* (1918), escrita en Montevideo
* *La mainada de Sant Salvador* (1928), coas melodías do *Senyor Ramon* e de *El General Bum-Bum*
* *Montserrat en primavera* (1968), sardana de encargo, con melodías de Montserrat
* *La nena galana* (1908)
* *La platja de Sant Salvador*, é outroe título para a sardana *La mainada de Sant Salvador*
* *Recordant Conrad Saló*, é outro título para a sardana *Íntima* 
* *Sardana de carrer* (1927)
* *La sardana dels Tres Reis* (1983), para coro e cobla
* *Setembre* (1924)
* *Tarragona* (1927)
* *Tres amors* (1949)
* *Trista* (1925)
* *El Vendrell* (1948)

### Instrumentacións de obras 
* *Juny*, de Juli Garreta, instrumentada para orquestra sinfónica

#### Instrumentacións de obras de Pau Casals 
* *El cant dels ocells*, canción popular catalá harmonizada por Pau Casals
* *Himno das Nacións Unidas*
* *El Pessebre*, oratorio
* *Sant Martí del Canigó*, sardana

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Enric Casals *Pau Casals: dades biogràfiques inèdites, cartes íntimes i records viscuts* Barcelona: Pòrtic, 1979 [2a. edición, 1981]

### Ligazóns externas 
* Índex das sardanas de Enric Casals.
Tyshawn Taylor

**Tyshawn Jamar Taylor**, nado o 12 de abril de 1990 en Hoboken, Nova Jersey, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga no Auxilium Torino da Lega Basket Serie A.

## Instituto 
Taylor asistiu ó St. Anthony High School en Nova Jersey, onde xogou para o adestrador Bob Hurley. Durante a tempada 2007-08, o equipo fixo unha marca de 32-0.

## Traxectoria universitaria 
### Freshman 
Taylor acadou 7.2 puntos e 3.4 asistencias por partido na tempada 2009-10 cos Kansas Jayhawks, que gañaron a tempada regular da Big 12, e tamén o torneo da conferencia. Taylor foi elixido Freshman do Ano da Big 12 Conference de 2010.

### Sophomore 
Taylor fixo 9.3 puntos e 4.6 asistencias no seu segundo ano. Liderou ó equipo en asistencias, e foi cuarto na Big 12. O 21 de febreiro de 2011, Taylor foi suspendido indefinidamente polo equipo por violar as normas do equipo.

### Sénior 
Sendo titular por cuarto ano consecutivo, Taylor e o seu compañeiro Thomas Robinson lideraron a Kansas ó campionato nacional antes de perder contra os Kentucky Wildcats.

## Traxectoria profesional 
O 28 de xuño de 2012, Taylor foi elixido na 41ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Portland Trail Blazers, pero foi traspasado ós Brooklyn Nets a cambio dunha compensación económica. Taylor asinou un contrato cos Nets o 6 de xullo de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
Harmonica Creams

**Harmonica Creams** é un grupo de música folk do Xapón, naceu no ano 2009. No ano 2011 publicaron o seu primeiro CD, *Analyse de toucher*.

## Compoñentes 
* Yoshito Kiyono, harmónica.
* Aiko Obuchi, violín irlandés.
* Koji Nagao, guitarra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do grupo .
* Crónica  da súa participación no Festival Internacional do Mundo Celta 2013
Opistódomo

[miniatura|350px|Exemplo de opistódomo no [Templo de Apolo de Figalia.]]
miniatura|right|200px|Partes dun templo co opistódomo destacado
O **opistódomo** (en grego antigo ὀπισθόδομος, que significa literalmente *cuarto traseiro*) é o elemento espacial situado na parte posterior dos templos gregos. Xunto co pronao e o naos conformaba a maioría dos templos de importancia, aínda que o opistódomo non era tan usado como os dous anteriores. Ás veces, tamén podía facer a función de áditon.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*M.B. Hollinshead, '"Adyton," "Opisthodomos," and the Inner Room of the Greek Temple', *Hesperia* 68.2 (1999), 189
Naos

[miniatura|350px|Exemplo de naos no [Templo de Apolo de Figalia.]]
O **naos** (en grego antigo ναός que significa *templo* ou *vivenda dos deuses* e en lingua exipcia *per ur* que significa *gran morada*), é a sala máis importante dos templos do Antigo Exipto e da Grecia antiga, así como tamén das igrexas paleocristiás, bizantinas e ortodoxas.

## Antigo Exipto 
[miniatura|200px|Naos de [Horus no Templo de Edfu, Exipto.]]
Normalmente, os templos exipcios comezábanse a construír polo **naos** e despois viña o resto do edificio, xa que era a sala máis importante na que residía o Ka da divindade. A única persoa que podía entrar en contacto coa deidade era o Faraón.

## Período Grecorromano 
Nas antigas Grecia e Roma o **naos** era o lugar destinado a acoller a estatua do deus. En Roma era coñecido polo nome de cella.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* René Ginouvès, Dictionnaire méthodique de l'architecture grecque et romaine, t. III : Espace architecturaux, bâtiments et ensembles, Collection de l'École française de Rome 84, EFR - EFA, 1998.
The Grey

***The Grey*** é un filme estadounidense dirixido por Joe Carnahan que se estreou no 2012. Baséase na historia curta *Ghost Walker* de Ian MacKenzie Jeffers.

## Sinopse 
Tras estrelarse o seu avión debido a unha avaría, un equipo de buscadores de petróleo pérdese na tundra subártica, nunha afastada e salvaxe rexión de Alasca. Os superviventes, expostos a un frío glacial e á fame, sofren a incansable persecución dunha manda de lobos.

## Personaxes 
* Liam Neeson como John Ottway
* Frank Grillo como John Diaz
* Dermot Mulroney como Talget
* Dallas Roberts como Pete Hendrick 
* Joe Anderson como Todd Flannery
* Nonso Anozie como Burke
* James Badge Dale como Lewenden
* Jacob Blair como Cimoski
* Ben Bray como Hernandez
* Anne Openshaw como Muller de Ottway

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Cazatesouros

***Cazatesouros*** (en ) é unha serie de televisión protagonizada por Tia Carrere e Christien Anholt. A actriz Lindy Booth tamén é protagonista nas dúas primeiras tempadas e Tanja Reichert substitúe o seu papel na terceira. A serie está inspirada na saga de videoxogos Tomb Raider. O actor galego Tacho González aparece no episodio número 62 titulado "Faux Fox", interpretando ó Rei Carlos IV de España.

## Personaxes 
### Principais 
* Tia Carrere como Sydney Fox
* Christien Anholt como Nigel Bailey
* Lindy Booth como Claudia
* Tanja Reichert como Karen Petrushky
### Recorrentes 
* Tony Rosato como Stewie Harper (Episodios 1, 8, 21)
* Thomas Kretschmann como Kurt Reiner (Episodios 6, 12)
* Louis Mandylor como Derek Lloyd (Episodios 7, 26, 46)
* Lori Gordon como Lynette (Episodios 8, 10)
* John Schneider como Dallas Carter (Episodio 12)
* Ho "Oyster" Chow como Avery Ko (Episodio 13)
* Kevin Jubinville como Bruce Farrow (Episodio 13)
* Nancy Anne Sakovich como Cate Hemphill (Episodios 25, 34, 53; mencionada no 47, 54, 59, 66)
* Crispin Bonham-Carter como Preston Bailey (Episodios 42, 65)
* Peter O'Brien como Allan Conroy (Episodio 44)
* Simon MacCorkindale como Fabrice De Viega (Episodios 47, 58, 66)
* George Calil como Andres De Viega (Episodio 66)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
The Amazing Spider-Man (filme)

***The Amazing Spider-Man*** é un filme estadounidense dirixido por Marc Webb que se estreou no 2012. O filme baséase na serie de banda deseñada *The Amazing Spider-Man* de Stan Lee e Steve Ditko.

## Sinopse 
Como a maioría dos adolescentes da súa idade, Peter está intentando descubrir quen é e como chegou a ser o que é. Na súa viaxe para atalos cabos do seu pasado descobre un segredo que gardaba o seu pai, un segredo que finalmente dará forma ó seu destino como Spiderman.

## Personaxes 
* Andrew Garfield como Peter Parker / Spider-Man
* Max Charles como Peter Parker con 4 anos
* Emma Stone como Gwen Stacy
* Rhys Ifans como Doutor Curt Connors / Largato 
* Denis Leary como Capitán George Stacy
* Martin Sheen como Tío Ben
* Sally Field como Tía May
* Irrfan Khan como Dr. Rajit Ratha
* Chris Zylka como Flash Thompson
* Campbell Scott e Embeth Davidtz interpretan ós pais de Peter, Richard e Mary Parker.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Festival Internacional do Mundo Celta 2011

A edición de **2011** do **Festival Internacional do Mundo Celta** trascurriu entre os días 7 e 10 de xullo, na vila de Ortigueira.

## Concertos 
### 7 de xullo 
*Proxecto Runas*
* Riveira (Chile)
* Stolen Notes (Andalucía)
* Ulträqäns (Galiza)
* Óscar Ibáñez & Tribo (Galicia)
* Skerryvore (Escocia)

### 8 de xullo 
* Escola de Gaitas de Ortigueira (Galiza)
* Berrogüetto (Galiza)
* Brian Finnegan big band (Irlanda)
* David Pasquet Group (Bretaña)
* The Urban Folk Quartet (Inglaterra)

### 9 de xullo 
* Rua Macmillan trío (Escocia)
* Luar na Lubre (Galiza)
* The Elders (USA)
* Searson (Canadá)
* The Crass (Galiza)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Recensión da presentación da edición de 2011 do Festival
Festival Internacional do Mundo Celta 2010

A edición de **2010** do **Festival Internacional do Mundo Celta** transcorreu na vila de Ortigueira entre os días 8 e 11 de xullo.

## Concertos
### 8 de xullo
* Kreposuk (Bretaña)
* Celtas Cortos (Castela e León)
* Oysterband (Gran Bretaña)

### 9 de xullo
* Marful (Galiza)
* Escola de Gaitas de Ortigueira (Galiza)
* Cristina Pato + convidados (Galiza)
* Orion (Bélxica/ Bretaña/ Irlanda)
* Afterhours, "The bothy band tribute" (Irlanda)
* Qui hi ha? (Cataluña)

### 10 de xullo
* Bagad Karreg An Tan (Bretaña)
* Chirlomirlo (Galiza)
* Leilía (Galiza)
* Anxo Lorenzo Band (Galiza)
* Gaelic Storm (EUA)
* Shooglenifty (Escocia)
* Rare folk (Andalucía)

### 11 de xullo
*Proxecto Runas*
* Celtic Maze (Madrid)
* Xabi Aburruzaga Band (Euskadi)
* The Crass (Galiza)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Recensión da presentación da edición de 2010 do Festival
Festival Internacional do Mundo Celta 2009

A edición do ano **2009** do **Festival Internacional do Mundo Celta** transcorreu na vila de Ortigueira entre os días 9 e 12 de xullo.

## Concertos
### 9 de xullo
*Proxecto Runas*
* Pablo Seoane Grupo (Galiza)
* Tiruleque (Galiza)
* Qui Hi Ha? (Cataluña)

### 10 de xullo
* Escola de Gaitas de Ortigueira (Galiza)
* Susana Seivane (Galiza)
* Michael McGoldrick band (Irlanda)
* Judith (Castela-A Mancha)

### 11 de xullo
* Xosé Manuel Budiño (Galiza)
* La Bottine Souriante (Quebec)
* Wolfstone (Escocia)
* Korrontzi (Euskadi)

### 12 de xullo
* Battlefield band (Escocia)
* Arán (Galiza)
* Sog (León)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Recensión da presentación do Festival arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2013.
Distribucións Arnoia

**Arnoia Distribución de Libros S.A.**, coñecida tamén como **Distribucións Arnoia** é un grupo empresarial galego dedicado á distribución de libros, tanto a nivel de estado como internacional. Creouse en 1987 como empresa independente, cunha organización comercial e loxística centralizada na provincia de Pontevedra.

Conta con máis de 6.000 clientes, repartidos pola Península Ibérica, Europa e América. Unha superficie de almacenamento de máis de 12.000 m² en Pontevedra (Ponte Caldelas), CASH&CARRY en Valencia e Oviedo, e oficina comercial en Lisboa. O número de empregados rolda as 180 persoas, e o seu fondo de distribución supera as 3.300 editoriais, 500.000 referencias e 160.000 títulos en stock.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da compañía
Johann Ludwig Bach

**Johann Ludwig Bach**, nado o 4 de febreiro de 1677 e finado o 1 de marzo de 1731, foi un organista e compositor alemán, chamado ás veces "Bach de Meiningen".

## Traxectoria 
Era fillo de Jacob Bach. Naceu en Ruhla. Tras cursar os seus estudos musicais e teolóxicos en Gotha, foi cantor na cidade de Ruhla. En 1699 foi chamado á corte de Meiningen, onde en 1703, proposto polo príncipe Bernardo I de Saxonia-Meiningen, foi nomeado cantor e mestre de paxes. Foi director da orquestra local da corte dende 1711 e tivo o honor de ver as súas partituras copiadas por Johann Sebastian Bach. Morreu nesa cidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notas e Discografía
Maximiliano Pérez Prego

**Maximiliano Pérez Prego**, nado en Pontevedra cara a 1883 e finado na mesma cidade o 31 de xaneiro de 1937, foi un procurador, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Foi vocal do Centro Republicano de Pontevedra (1930), logo da dimisión de Osorio-Tafall pasou a vicesecretario do Centro. Foi membro da ORGA de Pontevedra en 1931, presidente de Acción Republicana en 1933, presidente do Comité Provincial da Autonomía (Pontevedra). O 1 de decembro de 1932 fundou o xornal *El País*, do que foi director. Foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra o 26 de marzo de 1936. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República en abril de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xulgado en Pontevedra pero suspendeuse o seu xuízo xa que enfermou no cárcere. A causa diso morreu no Hospital Provincial de Pontevedra. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas e foi condenado ao pago de 1 000 pesetas en 1940.

## Vida persoal 
Casou con Agripina Poza Cobas, filla de Laureano Poza Estévez, en 1907.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Mafia Galega

**Mafia Galega** foi un colectivo musical nacido da emigración que entre os anos 2000 e 2010 contribuíu a promover á cultura galega a través dos seus artistas hip hop e dos seus xogos tradicionais. No ano 2020, tras varios anos fóra do radar, volvieron á carga co seu primeiro álbum "o síndrome dun xaponés en París".

## O colectivo
Mafia Galega é o nome dun colectivo musical liderado por Francisco Fernández, coñecido tamén como Paco, que dende Xenebra participou na promoción do rap galego  cunha web que chegou a reunir mais de vinte grupos onde se encontraban bandas como Juanito Broders, Malandrómeda, GranPurismo, El Puto Coke ou Rack Eterno.

A nivel musical, Mafia Galega chegou a editar varios temas en recompilatorios internacionais como *Underground Revolution vol2* (España, 2006), *HHCH* Vol1 (Suíza, 2008) e *A-Free-Can Gangster* (Camerún, 2008). O seu estilo caracterizábase por unha mestura de idiomas (francés, castelán e galego) así como unhas rimas desenfadadas, como demostra o tema «Ese tipo», que soou en varias ocasións polas ondas da Radio Galega.

## Liet International 2010 
Mafia Galega representou a Galicia na sétima edición do festival Liet International do 2010, unha especie de Eurovisión para linguas minorizadas que tivo lugar en Lorient. O seu tema «Billarda sempre», himno da liga nacional de billarda e escrito polo poeta Xabier Cordal, foi elixido por un xurado internacional entre 46 candidaturas. Para a súa actuación, o grupo estivo acompañado por Xermán Viluba, fundador e principal promotor da liga nacional de billarda, e ofreceron unha demostración deste xogo tradicional no escenario.

## *A síndrome dun xaponés en París*
No ano 2020, Mafia Galega lanzou o seu primeiro álbum, *O síndrome dun xaponés en París*. Fixéronse catro videoclips realizados polo propio Paco: "Amigo", "Don Ramón", "Gastronomía Domina" e "Plan na mente". 

## Notas
Festival Internacional do Mundo Celta 2008

A edición do ano **2008** do **Festival Internacional do Mundo Celta** transcorreu entre os días 10 e 13 de xullo na vila de Ortigueira.
## Concertos
### 10 de xullo
* Malvela (Galiza)
* Xochilmica (Galiza)
* Banda das Crechas (Galiza)

### 11 de xullo
* Escola de Gaitas de Ortigueira (Galiza)
* Sondeseu (Galiza)
* Värttinä (Finlandia)
* 17 Hippies (Alemaña)

### 12 de xullo
*Escenario Estrella Galicia*
* National Youth Pipe of Scotland (Escocia)
* Fía na roca (Galiza)
* Odaiko percussion group (Galiza)
* Moving Hearts (Irlanda)
* Boys of the lough (Escocia)

*Escenario Runas*
* Sog
* Coanhadeira
* Pradairo
* Ophiusa (Galiza)

### 13 de xullo
*Escenario Estrella Galicia
* Uxía e convidados (Galiza)
* Eliseo Parra e Tactequeté (Castela e León)
* The Dubliners (Irlanda)

*Escenario Runas''
* Blima
* Divertimento Folk

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Recensión da presentación da edición de 2008 do Festival
Festival Internacional do Mundo Celta 2007

A edición do ano **2007** do **Festival Internacional do Mundo Celta** transcorreu entre os días 5 e 8 de xullo na vila de Ortigueira.

## Concertos
### 5 de xullo
*Proxecto Runas*
* Sete Saias (Galiza) 
* Balbarda (Madrid)
* Bonovo (Galiza)
* Crema de Gaita (Galiza)
* La jambre

### 6 de xullo
* Escola de Gaitas de Ortigueira (Galiza) 
* Pepe Vaamonde Grupo (Galiza) 
* Eric Rigler & Bad Haggis
* Flook
* Os Zarambeques (Galiza)

### 7 de xullo
* Bagad Kemper e convidados (Bretaña)
* Kroke (Polonia)
* Kepa Junkera (Euskadi)
* Dani Bellón, Diego Maceiras e Álex Blanco (Galiza)

### 8 de xullo
* Scottish Power Pipe Band e Finlay MacDonald (Escocia)
* Milladoiro (Galiza)
* Dervish (Irlanda)
* Mercedes Peón (Galiza)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Recensión da presentación da edición de 2007 do Festival