open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Xabier González García

**Francisco Xabier González García** é un historiador galego.

## Traxectoria
Doutor en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e profesor titular de Historia Antiga na devandita universidade. É un investigador contratado polo Laboratorio de Patrimonio, Paleoambiente e Paisaxe. Publicou importantes estudos sobre a Galicia da Idade de Ferro.

Defende que en Galicia *o peso e a influencia do céltico resulta manifesto e, por iso, deben ser tidos en conta á hora de interpretar o pasado* 

## Obras
* *Los pueblos de la Galicia céltica*. Madrid 2007 (autor e coordinador)
* *Os Ártabros: un estudo xeográfico e étnico histórico*. Ourense, 2003
* *Los célticos de Gallaecia: apuntes sobre etnicidad y territorialidad en la Edad de Hierro del Noroeste de la Península Ibérica*. Complutum, 2003
* *El Noroeste de la península ibérica en la Edad de Hierro ¿una sociedad pacífica*?. Cuaderno de estudios gallegos, 2003
* *Galicia Romana. Historia de Galicia II*. Oleiros, 1995 (Con Rosa Brañas Abad)
* *De la Idolatría en el occidente peninsular prerromano*. Revista de Ciencia de las Religiones, 2005 (con García Quintela)
**Celtas, castrexos e romanos. Á procura dun pasado na historia de Galicia* (2021). Vigo: Galaxia. ISBN 978-84-9121-849-4.
## Notas
Saudade (álbum)

***Saudade*** é o oitavo álbum de estudio do grupo de folk galego Luar na Lubre. Foi publicado o 25 de outubro de 2005, baixo o selo Warner Music.

## Lista de cancións 
## Colaboracións 
* Cida Airam: voz en "Teu nome, Amarante".
* Pablo Milanés: voz en "Tu gitana".
* Lila Down: voz en "Domingo Ferreiro".
* Adriana Varela: voz en "Cantiga do neno da tenda".
* Emilio Cao: arpa en "Saudade".
* Grupo de cantareiras Raigañas de Cerqueda: voces e pandeiretas en "Teu nome, Amarante".
* Francisco Rosa: tres en "Galego guajiro"
* Rubén Montes: chekeré, bombo e pandeiro en "Olla meu irmao" e "Danza dos esqueletes".
* Nani García: teclados en "Lonxe da terriña".
* Farruco Sesto: recitado vocal en "Pandeirada do Che".
* Miguel Cabana e Miguel Queijo: tambores batá en "Danza dos esqueletes" e "Galego guajiro".
* Xurxo Lobato: fotografía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* Datos do álbum en itunes.apple.com
A Peroxa (homónimos)

Como topónimo **A Peroxa** pode referirse a:

;En Galiza
***A Peroxa**, concello da comarca de Ourense.
****A Peroxa**, parroquia de dito concello;
*****A Peroxa**, lugar de dita parroquia;
****San Xes da Peroxa**, parroquia de dito concello;
***Santo Eusebio da Peroxa**, parroquia do concello de Coles;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Boente, no concello de Arzúa;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Burres, no concello de Arzúa;
***A Peroxa**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Boimorto;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Carracedo, no concello de Caldas de Reis;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Moreda, no concello de Monforte de Lemos;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Moraña;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Taboi, no concello de Outeiro de Rei;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Moreira, no concello de Ponteareas;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Taboi, no concello de Portas;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Seira, no concello de Rois;
***A Peroxa**, lugar da parroquia de Lamela, no concello de Silleda;
***A Peroxa Vella**, lugar da parroquia de Graíces, no concello da Peroxa.

;Deportes
***A Peroxa Club de Fútbol**, equipo de fútbol galego, baseado no concello da Peroxa.
Pepe Rodríguez

**José Luis Rodríguez González**, coñecido popularmente como **Pepe Rodríguez**, nado en Xirona o 29 de maio de 1962, é un adestrador profesional de baloncesto. Actualmente é o adestrador do UCAM Murcia Feminino da Liga Feminina 2.

## Traxectoria 
Pepe Rodríguez comezou a súa andaina como adestrador nas categorías inferiores do Valvi Girona, chegando a adestrar ao primeiro equipo en ACB en 1993. Despois do seu paso na máxima categoría do baloncesto español, marcha aos Estados Unidos para ser adestrador axudante de Mike Montgomery nos californianos Stanford Cardinal da NCAA.

Despois do seu paso pola liga universitaria estadounidense, comezou a adestrar a diferentes equipos da Liga LEB (e da EBA, antes da existencia da propia LEB). Comezou a súa andaina no Gandía, pasando logo na primeira tempada da LEB a adestrar ao Melilla. Ao ano seguinte marcharía a Xixón, onde evitou o descenso do equipo, para volver a Melilla onde gañou a Copa Príncipe.

Despois deste equipo, e cunha etapa no Baloncesto Murcia, Rodríguez pasa a dirixir ao Ovarense Ovar da Liga Portuguesa de Baloncesto, co que foi subcampión de Copa e semifinalista da propia liga. Posteriormente foi adestrador asistente no Lucentum Alicante na ACB e, ao ano seguinte, votaría á LEB onde adestraría ao Ciudad de Huelva durante dúas tempadas, chegando nunha delas ás semifinais. Posteriormente volvería a Gandía, onde salva ao equipo do descenso. O 14 de decembro de 2010 asina contrato co Club Baloncesto Breogán de Lugo tralo cesamento de Rubén Domínguez polos malos resultados obtidos.

### Equipos 
*  Valvi Girona (categorías inferiores, 1991−1992)
*  Valvi Girona (ACB, segundo adestrador, 1992−1993)
*  Valvi Girona (ACB, 1993−1994)
*  Universidade de Stanford (NCAA, adestrador axudante, 1994−1995)
*  Gandía Basket (EBA, 1995−1996)
*  Melilla Baloncesto (LEB, 1996−1997)
*  Gijón Baloncesto (LEB, 1997−1998)
*  Melilla Baloncesto (LEB, 1998−2000)
*  Baloncesto Murcia (LEB, 2000−2002)
*  Melilla Baloncesto (LEB, 2002−2003)
*  Ovarense Ovar (LPB, 2003−2004)
*  Lucentum Alicante (ACB, adestrador axudante, 2005)
*  Ciudad de Huelva (LEB, 2006−2008)
*  Gandía Basket (LEB, 2008−2009)
*  Club Baloncesto Breogán (LEB, 2010−2012)
*  UCAM Murcia B (EBA, 2015−2016)
*  UCAM Murcia (ACB, adestrador axudante, 2016−2019)
*  UCAM Murcia Femenino (Liga Feminina 2, 2021−presente)

## Palmarés 
* 1 x Copa Príncipe (2001)
* 1 x Adestrador do All-Star da LPB (2003)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Club Baloncesto Breogán 2010-11
*Club Baloncesto Breogán 2011-12

### Ligazóns externas 
* Traxectoria de Pepe Rodríguez na web oficial do Breogán
* Traxectoria de Pepe Rodríguez en solobasket.com
David Pirri

**David Almazán Abril**, coñecido como **David Pirri**, nado en Sabadell o 12 de febreiro de 1974, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria como adestrador 
Na tempada 2009–10 fíxose cargo do CE Sabadell da Segunda División B na xornada 15, en substitución de Ramón Moya.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com  
* Datos do xogador en futbolme.com
Barra de Miño, Santo Eusebio da Peroxa, Coles

**Barra de Miño** é un lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa, no concello ourensán de Coles. 
Tiña 10 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 4 mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 13 habitantes.

En Barra de Miño hai un apeadoiro de Adif.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Eusebio da Peroxa 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Ignacio Ellacuría

**Ignacio Ellacuría Beascoechea**, nado en Portugalete, Biscaia, o 9 de novembro de 1930 e finado en San Salvador, o 16 de novembro de 1989 foi un filósofo e teólogo vasco nacionalizado salvadoreño.

## Traxectoria 
Ingresou no noviciado da Compañía de Xesús en Loiola. Foi enviado ao Salvador e completou os seus estudos de filosofía en Quito, continuándoos en Insbruck onde foi discípulo de Karl Rahner. Fixo os seus votos como xesuíta na súa vila natal en 1962. Tres anos despois doutorouse en filosofía na Universidade Complutense onde foi discípulo de Xabier Zubiri.

Destinado ao Salvador, entrou na Universidade Centroamericana (UCA) onde, ademais de investigar, se implicou na realidade social do país e asumiu cargos directivos na propia universidade, así como o de Director do Departamento de Filosofía. O xeneral dos xesuítas, padre Arrupe, confioulle a educación dos novizos da compañía na provincia Centroamericana.

A súa obra *Teoloxía política* encádrao na teoloxía da liberación. En 1976 empezou a dirixir a *Revista de Estudios Americanos*. A súa editorial *A sus órdenes, mi capital* recruou as hostilidades dos sectores conservadores. Os seus pronunciamentos públicos e o seu traballo social acabaron afectando á propia universidade, que sufriu a retirada dos apoios estatais, o acoso da dereita salvadoreña e a violencia paramilitar. Tras o asasinato do bispo de San Salvador, Óscar Romero, ficou baixo a protección da Embaixada española e saíu fóra do país entregándose a unha campaña para dar a coñecer a situación de inxustiza social e represión que se vivía no seu país.

En 1983 foi nomeado director do *Seminario Xabier Zubiri*. En 1989 regresou ao Salvador onde continuou co seu labor de denuncia e de traballo a prol dunha saída negociada ao conflito civil. Fundou con Jon Sobrino a *Revista Latinoamericana de Teología.*

O 16 de novembro de 1989 foi asasinado por un pelotón do Batallón Atacatl da Forza Armada Salvadoreña xunto con outros cinco xesuítas, unha muller e unha nena.

## Obras 
* *Freedom made Flesh: The Mission of Christ and His Church*, Nova York, 1976
* *Conversión de la Iglesia al Reino de Dios*, 1984
* *Filosofía de la Realidad Histórica*, *post mortem*.
A Pena, Penarrubia, Baralla

**A Pena** é un lugar da parroquia de Penarrubia no concello de Baralla. Segundo o IGE a súa poboación en 2009 era de 24 persoas (13 homes e 11 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 28 habitantes.

Na Pena naceron os escritores Evaristo e Asunción Correa Calderón.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Penarrubia 
### Parroquias de Baralla 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baralla
Gaizka Mendieta

**Gaizka Mendieta Zabala**, nado en Bilbao&nbsp;o 27 de marzo&nbsp;de 1974, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española.

## Persoal 
É fillo do tamén futbolista Andrés Mendieta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
Trío (sexo)

miniatura|Trío practicado entre dous homes e unha muller.
Un **trío** é a realización do acto sexual entre tres persoas, en calquera das posíbeis combinacións de sexos. Aínda que se trata de sexo grupal, non adoita ser considerado unha orxía. Pode implicar a práctica de sexo exclusivamente heterosexual, cando hai unha parella de homes ou mulleres que se dedica a compracer ao membro impar do sexo contrario. Practícase sexo exclusivamente homosexual cando o tres individuos son do mesmo sexo. E pódese practicar ambos os tipos de relacións cando polo menos un dos integrantes do trío é bisexual e ten relacións tanto cun home como cunha muller.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Glossario di sessuologia clinica*
Jesús Otero Varela

**Jesús Otero Varela**, nado en Merza o 29 de xaneiro de 1959, é un político galego do PPdG, que foi alcalde de Vila de Cruces.

## Traxectoria
Comezou a súa carreira política como concelleiro de Alianza Popular en Vila de Cruces en 1983. En maio de 1990, logo do falecemento en accidente do alcalde Sergio Iglesias Pazos, foi elixido alcalde. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG e revalidou a alcaldía cunha ampla maioría absoluta. Mantivo a alcaldía nos sucesivos comicios, sempre con maioría absoluta. Formou parte da candidatura do PPdeG ao Congreso dos Deputados por Pontevedra en 2004 e 2008, sen resultar inicialmente elixido, ata que en xuño de 2011 tomou posesión como deputado en substitución de María Ramallo, manténdose ata os comicios xerais de novembro dese mesmo ano.

Nas eleccións municipais de 2019 perdeu a maioría absoluta e a alcaldía, tras apoiar nacionalistas e socialistas o independente Luís Taboada Sánchez. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do PPdeG mais nesta ocasión pasou a se-la segunda forza tralos independentes, polo que continuou na oposición.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Vila de Cruces

### Ligazóns externas
*Ficha no sitio web do Congreso dos Deputados
Andrés Mendieta

**Andrés Mendieta Ocamica**, nado en Lekeitio (Biscaia) o 12 de febreiro de 1945, é un exfutbolista español, que xogaba de porteiro. Debutou en Segunda División co Indautxu, pasando logo ao Real Madrid. Formou parte do club branco durante cinco anos, pero non chegou a debutar, saíndo cedido dúas tempadas ao Rayo Vallecano e outras dúas ao Deportivo da Coruña, co que debutou en Primeira División. Finalmente militou durante catro anos no Castellón, co que logrou o ascenso á máxima categoría na tempada 1971/72.

É pai do tamén futbolista Gaizka Mendieta.

## Traxectoria 
Empezou a xogar ao fútbol nos xuvenís do Begoña, pasando logo ao primeiro equipo, que xogaba nas categorías rexionais vascas. En 1964 fichou polo Indautxu, co que debutou na Segunda División na segunda xornada da tempada 1964/65, da man do adestrador Rafael Iriondo. Disputou 31 partidos esa tempada e ao ano seguinte fichou polo Real Madrid. 

Chegou ao equipo branco como terceiro porteiro e non chegou a debutar, sendo o gardameta titular Betancort. Na súa segunda tempada saíu cedido ao Rayo Vallecano, de Segunda División, onde xogou 31 encontros en dous anos, nun equipo adestrado por Eguiluz primeiro, e Olmedo despois. A continuación foi cedido outra vez, ao Deportivo da Coruña. No club galego debutou en Primeira División, pero xogou só 8 partidos, sendo Joanet o porteiro habitualmente elixido polo adestrador Cheché Martín. Ademais estudou Química na Universidade de Santiago de Compostela. No verán de 1970 desvinculouse do Real Madrid e fichou polo Castellón, onde xogou durante catro tempadas, as dúas últimas na Primeira División, despois de ascender na 1971/72.

### Selección española 
Foi internacional coa selección olímpica española, coa que disputou os Xogos Olímpicos de 1968 en Cidade de México, obtendo un diploma olímpico.

## Vida persoal 
É pai do tamén futbolista Gaizka Mendieta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Brugal

**Brugal** é o nome e a marca comercial dunha gran variedade de rons da República Dominicana, producidos por **Brugal & Co., C. por A** en tres plantas de destilación, unha en Puerto Plata e dúas en San Pedro de Macorís. Xunto con Barceló e Bermúdez, son coñecidos como "os tres B's".
## Historia
Andrés Brugal Montaner era un emigrante de Sitges (Cataluña) do século XIX. Despois de estar en Santiago de Cuba, decidiu marchar á República Dominicana e ter a residencia permanente en Puerto Plata. Durante a súa estancia en Cuba adquirira experiencia na fabricación de ron, e en base a esa experiencia fundou en 1888 Brugal & Co. en Puerto Plata, marcando así o inicio dunha longa tradición familiar, converténdose no pioneiro do liderado empresarial na sociedade dominicana.

En 1920 construíronse os primeiros almacéns para o envellecemento do ron en barricas de carballo. En 1976, xunto con Extraviejo, a empresa desenvolveu o segmento Ron Premium na República Dominicana. En 1998, Brugal & Co. lanzou as variedades Brugal Limón, Pasión e Brugal Unico. En 2005 a compañía lanzou barrís de aceiro de 5 litros para as marcas de menor nivel.

En febreiro de 2008 Brugal & Co. foi adquirida polo grupo escocés de destilación Edrington. A adquisición dun 60 % das accións supuxo o desembolso duns 200 millóns de euros.

Na actualidade, o presidente Franklin Baez Brugal e a maioría dos membros da xunta directiva son descendentes directos do fundador da empresa.

## Expansión e operacións
A empresa estendeuse a moi diversas áreas, como o gando, agricultura, ecoloxía, veterinaria e produtos farmacéuticos, a distribución de licores de sona internacional e as bebidas alcohólicas, ferraxería, produción doutras bebidas alcohólicas e patrocinio de institucións involucradas no eido social.

Brugal ten fábricas en Puerto Plata, pero a distribución e as oficinas de comercialización están situadas en Santo Domingo, cunha oficina rexional en Santiago de los Caballeros. Brugal ten presenza internacional en illas do Caribe, os Estados Unidos, Canadá e Europa, onde España e Italia son os maiores consumidores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial  .
José Antonio Armada

**José Antonio Armada Pérez**, nado en Bande en marzo de 1975, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid.

Foi escollido alcalde do Concello de Bande polo Partido Popular de Galicia nas eleccións municipais de 2007, ó encabezar por primeira vez a lista local do partido e lograr a maioría absoluta. Revalidou a alcaldía nas municipais de 2011, 2015 e 2019, en todas con maioría absoluta.. 

En marzo de 2020 presentou a súa renuncia como alcalde para poder ir nas listas do Partido Popular de Galicia pola provincia de Ourense para as eleccións galegas de dese ano. En xullo de 2020 saíu elixido deputado autonómico do Partido Popular por Ourense, manténdose ata as eleccións de 2024.

## Vida persoal 
Estivo casado coa deputada popular Ana Belén Vázquez e non ten fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Bande
Euxenio Charlón

**Euxenio Charlón Arias**, nado en Santa Cecilia de Trasancos (Ferrol) o 14 de novembro de 1887 e finado en Ferrol o 4 de agosto de 1930, foi un dramaturgo e actor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*Mal de moitos*, Ferrol, 1915.
Con catorce anos ingresou na Escola de Artes e Oficios de Ferrol, e entre os anos 1901 e 1906 compaxinou os estudos de Aritmética, Xeometría e Debuxo co traballo de ebanista. Formouse co seu amigo e tamén carpinteiro Manuel Sánchez Hermida na Escola Dramática Galega fundada por Eduardo Sánchez Miño en 1908. 

Participou na fundación da Irmandade da Fala de Ferrol e na do Real Coro Toxos e Froles, e foi un dos primeiros impulsores do teatro en galego. Ricardo Carballo Calero definiu a Charlón e a Sanchez Miño:

Xuntos compuxeron *Mal de moitos*, *Trato a cegas*, *Axúdate* e *O que non sabe mañas* (*O Menciñeiro*). Ademais, Charlón escribiu en solitario a comedia *Carmela* e o sainete *Tumbos de feira*, así como letras para cancións das corais.

## Vida persoal
Casou en 1911 con Teresa Viñas Varela, con quen tivo nove fillos.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Manuel Sánchez Hermida
* I Asemblea Nacionalista
* Literatura galega do período intersecular
Copa CERS 2009

A vixésimo novena edición da **Copa CERS** iniciouse o 18 de outubro do 2008, e finalizou o 19 de abril do 2009 coa disputa da final a catro na localidade catalá de Lloret de Mar (La Selva).

O campión desta edición da segunda competición europea foi o catalán CH Mataró, que derrotou cun gol na prórroga na final ao equipo local do C.H. Lloret, finalizando o partido co resultado de 2-1. A XXIX edición da Copa da CERS, comezou o 18 de outubro de 2008 e finalizou o 19 de abril de 2009. Os árbitros designados para a final a catro foron: Enrico Armati (Suíza), Thomas Ullrich (Alemaña) e Derek Bell (Inglaterra).

## Rolda eliminatoria 
## Final a 4 
### Semifinais 
### Final 
## Máximos goleadores 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa CERS

### Ligazóns externas 
* Web oficial da CERH - Copa CERS    
* Web oficial da CERS   
* CERH - Listaxe dos máximos goleadores
Carlos Cano

**José Carlos Cano Fernández**, coñecido artisticamente como **Carlos Cano**, nado en Granada o 28 de xaneiro de 1946 e finado o 19 de decembro de 2000, foi un cantautor e poeta andaluz que recuperou estilos tradicionais andaluces relativamente esquecidos como o trobo popular, e moi especialmente a copla andaluza, librándoa da súa apropiación polo franquismo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de homenaxe ao artista
Froufe, Vide, Baños de Molgas

**Froufe** é un lugar da parroquia de Vide no concello de Baños de Molgas, na comarca de Allariz - Maceda.
Tiña 91 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 45 eran homes e 46 mulleres. Iso supón unha aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 90 habitantes (45 homes e 45 mulleres).
Segundo o IGE a súa poboación en 2009 era de 94 persoas (48 mulleres e 46 homes), o que supón un aumento respecto do ano 1999 cando tiña 89 habitantes.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vide 
### Parroquias de Baños de Molgas 
## Notas
Xosé María Chao Ledo

**Xosé María Chao Ledo**, nado e Vilalba o 30 de setembro de 1844 e finado na mesma vila o 9 de xullo de 1894, foi un sacerdote e poeta galego.

## Traxectoria 
Fillo de labregos, estudou a carreira eclesiástica no Seminario de Mondoñedo. Foi párroco de Santalla, San Xurxo de Rioaveso, Santiago de Cuíña e Santa María de Luía. Foi un verdadeiro poeta popular "que soubo expresarse nun galego enxebre" e do que Carvalho Calero louva a súa naturalidade. O seu biógrafo Lence Santar cualifícao de "crego sabido, sinxelo, falangueiro, amigo de dar esmolas e amante, como poucos da terra galega". O seu sobriño-neto, o escritor Xosé Chao Rego, no mesmo libro fala da "paixón telúrica" que manifesta o amor á Terra que tiña Xosé María Chao.

En 1871 estreou en Mondoñedo *Noite Boa de 1871*.

## Obras 
* *Poesías en gallego y castellano (inéditas)* de Don José María Chao Ledo, 1930.
* *Poemas galegos*, 1976, Ediciós do Castro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Eduardo Lence-Santar, "Notas biográficas de D. Xosé María Chao Ledo", en X. Mª Chao Ledo, Poemas galegos, Ed. do Castro, A Coruña 1976.
Verónica Giuliani

**Úrsula Giuliani**, elevada aos altares en calidade de Santa pola Igrexa católica co nome de **Verónica Giuliani**, nada en Mercatello en 1660 e finada en Città dei Castello o 9 de xullo de 1727, foi unha mística italiana que pertenceu á Orde de Clarisas Capuchinas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Santa Verónica Giuliani, no portal dos Franciscanos.
A historia das cousas

***A historia das cousas*** (en inglés *The Story of Stuff*) é un documental web sobre o ciclo de vida dos bens e servizos.

## Historia e características 
O documental, posto en liña o 4 de decembro de 2007, está narrado por Annie Leonard, quen ten un título de grao do Barnard College e un título de grao da Universidade Cornell en cidade e planificación rexional. O documental está patrocinado pola Tides Foundation e o Funders Workgroup for Sustainable Production and Consumption, con Free Range Studios para producir o filme.

De acordo co sitio, xa hai máis de 4 millóns de persoas que viron o documental. Ralph Nader referiuse ao filme como "un modelo de claridade e motivación".

## Contido 
O documental de 20 minutos presenta unha visión crítica da sociedade consumista. Expon as conexións entre un gran número de problemas sociais e do ambiente, e convócanos a todos a crear un mundo máis sostíbel e xusto.''

Algúns dos temas mencionados son: retardante de chama bromado, polución, custo externalizado, obsolescencia planificada, publicidade, incineración, dioxinas e reciclaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do documental (en inglés)
* Story Of Stuff, texto do filme referenciado e anotado por Annie Leonard. (en inglés)
* Folla de datos (en inglés)
* The Story of Stuff (dobrado ao español)
Annie Leonard

**Annie Leonard**, nada en Seattle, Washington en 1964, é unha experta en materia de comercio internacional, cooperación internacional, desenvolvemento sostíbel e saúde ambiental estadounidense. Fíxose moi coñecida sobre todo polo seu documental A historia das cousas (*The Story of Stuff*), que trata sobre o ciclo vital de bens e servizos. Outros documentais que realizou posteriormente foron *A historia dos cosméticos* e *A historia da auga embotellada*, onde anima a que os consumidores esixan aos seus gobernos leis con produtos inocuos e respectuosos co medio ambiente.

## Traxectoria 
Leonard ten unha licenciatura do Barnard College e un título da Universidade Cornell en planificación urbana e rexional. Protagoniza A historia das cousas, un documental sobre o ciclo de vida de bens e servizos. Ralph Nader denomina o documental "un modelo de claridade e motivación".

Leonard é coordinadora de Global Alliance for Incinerator Alternatives (Alianza Global para Alternativas á Incineración) e participa nas xuntas directivas do International Forum for Globalization e a Environmental Health Fund.

Anteriormente ocupou cargos co Health Care Without Harm (Coidado da Saúde Sen Dano), Essential Information (Información esencial) e Greenpeace, e actualmente é coordinadora do Grupo de traballo de Patrocinantes para a Produción e Consumo Sostíbeis

Leonard vive en California coa súa filla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Story of Stuff 
* A historia das cousas, en español, en Google Video
* Visión alternativa sobre o "Cap-and-Trade" (límite e comercio), que se estableceu no Protocolo de Kioto como o principal instrumento para reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro
Alta Ribagorça

[250px|dereita|miniatura|[Igrexa de San Clemente de Taüll, en La Vall de Boí.]]
A **Alta Ribagorça** é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña. Está situada nos Pireneos e a súa capital é El Pont de Suert. En 2009 tiña 4.375 habitantes.

A comarca limita co Val de Arán polo norte, Pallars Sobirà polo leste, Pallars Jussà polo sur, e a comarca aragonesa de Ribagorza polo oeste. A comarca foi creada por lei en 1987, e, ata entón e dende a división de 1936 formara parte do Pallars Jussà.
 
## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por tan só 3 concellos. Entre 1965 e 1972 desapareceron 8 concellos, anexionándose a outros da comarca ou do Pallars Jussà. No século XIX a comarca chegou a ter 56 concellos.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sitio web do Consell Comarcal
Tempada 2008-2009 da OK Liga

A 40ª edición da **Liga española de hóckey a patíns**, denominada **OK Liga**, iniciouse o 13 de setembro do 2008 e finalizou o 30 de maio do 2009 co derradeiro partido da final polo título. Os equipos ascendidos de 1ª foron o Arian Sitges, o Enrile PAS Alcoi e o Astral Pool Maçanet. A competición continuou xogándose co formato de liga regular con play-off, mais nesta ocasión, a diferenza da edición anterior, os cuartos de final xogáronse ao mellor de tres partidos en lugar de cinco. O campión desta edición da liga foi o FC Barcelona, que gañou o seu 22º título (12º de xeito consecutivo).
O equipo máis goleador foi o Alnimar Reus Deportiu con 100 goles, e o menos goleador foi o Güell Voltregà con 51 goles. O equipo menos goleado foi o Barcelona Sorli Discau con 43 goles encaixados, mentres que o Astral Poo Maçanet foi o equipo máis goleado da competición con 101. Jordi Adroher (CP Vic) e Jordi Bargalló (HC Liceo) compartiron o "pichichi" con 36 goles cada un. O mellor xogadore da liga foi Reinaldo García (HC Liceo).

Ao finalizar a liga, os tres equipos descendidos foron o Grup Clima Mataró, Güell Voltregà e o Arian Sitges.

## Participantes
## Clasificación

### Lenda
## Resultados

## Play-off

### Cuarto de final 1
### Cuarto de final 2
### Quart de final 3
### Cuarto de final 4
### Semifinal 1
### Semifinal 2
### Final
## Máximos goleadores

## Galardóns individuais
* **Máximo goleador:** Jordi Adroher (Roncato Vic) e Jordi Bargalló (Coinasa Liceo)
* **Mellor xogador:**  Reinaldo García (Coinasa Liceo)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da Real Federación Española de Patinaxe
Firmamento

Considérase **firmamento** a bóveda celeste ou esfera celeste na que están aparentemente fixos os astros.

Na antigüidade os sacerdotes e os astrónomos crían que as estrelas estaban fixas na bóveda celeste (o fragmento de ceo observable), polo que se chamou *firmamento* a este conxunto “firme”. Diferenciando as estrelas fixas das errantes ou "planetas".

No sistema xeocéntrico de Claudio Tolomeo (ano 2 d.C.), a “esfera das estrelas fixas” constituía a casca externa do Universo, no centro da cal se atopaba a Terra. A idea de “fixas ou firmes” continuou con Copérnico e Kepler ata que finalmente, no século XVIII, desbotouse polos traballos de Edmund Halley, o cálculo das órbitas dos cometas cruzaba ditas esferas polo que non podían ser de ningún material sólido.

O termo *firmamento* séguese utilizando de xeito coloquial e xenérico referido ao ceo na súa totalidade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Disco celeste de Nebra
* Ceo
Fusil M16

O **M16** é o fusil de asalto estándar do exército dos Estados Unidos, usado por primeira vez na Guerra de Vietnam en substitución do M14. O M16 foi rexeitado inicialmente por estar construído en gran parte de plástico e aluminio.

## Historia 
O fusil M16 é unha versión militarizada do fusil AR-15, deseñado por Eugene Stoner. Ao principio atopou varios obstáculos polo Estado Maior da Axencia de Proxectos de Investigación Avanzados de Defensa, ou DARPA, que prefería un rifle de tamaño maior. Foi a primeira arma construída con materiais compostos, especialmente aceiro, aluminio e plástico. Pasaron dous anos ata que o modelo AR-15 obtivo o apoio dentro das Forzas Armadas nunha demostración, trala que o xeneral Curtis LeMay ordenou a compra 8500 AR-15 para defender as bases aéreas do Comando Aéreo Estratéxico, aínda que o secretario de Defensa Robert McNamara cancelou posteriormente esta orde. Isto non impediu que unidades de operacións especiais e asesores dos Estados Unidos no Vietnam obtiveran rifles AR-15s.

Os primeiros modelos só tiñan cargadores de 20 cartuchos, unha desvantaxe en comparación co AK-47 soviético e os rifles chineses, ademais de presentar problemas de funcionamento ao mollarse.

No inicio da Guerra do Vietnam obtivo unha mala reputación, xa que o Exército estadounidense non distribuíu entre os soldados o equipo de limpeza das armas a instancias do fabricante, o que provocou avarías frecuentes nestes rifles.

## Países e conflitos onde foi usado 
O M16, ademais de ser utilizado polas Forzas Armadas dos Estados Unidos e Vietnam do Sur contra o Exército de Vietnam do Norte e os guerrilleiros marxistas do Vietcong durante a Guerra do Vietnam (1954-1975), foi usado en Nicaragua pola Fronte Sandinista de Liberación Nacional (FSLN), durante a insurrección de 1978 e 1979 contra a ditadura de Anastasio Somoza Debayle e a Garda Nacional nese país, aínda que a guerrilla tamén usou o rifle belga FN FAL e o israelí IMI Galil. No Salvador foi empregado polas Forzas Armadas do Salvador (FAES) entre 1980 e 1992, contra a guerrilla Frente Farabundo Martí de Liberación Nacional (FMLN), durante a Guerra Civil.

En 1982, Israel empregou este rifle contra o Líbano e a Organización para a Liberación de Palestina (OLP) na Guerra do Líbano de 1982. Na Guerra do Golfo de 1991 foi usado polas forzas da coalición multinacional para liberar Kuwait. O cascos azuis das Nacións Unidas usárono na Operación *Restore Hope* en Somalia no ano 1993. Estados Unidos utilizouno contra os talibáns en Afganistán en 2001 e de novo contra Iraq en operacións nese país en 2003. Israel usou este rifle en xullo e agosto de 2006 durante a Guerra do Líbano de 2006 contra a organización Hezbola.
Bill Mollison

miniatura
**Bill Mollison** (1928, Tasmania, Australia) é un investigador, científico, profesor e naturalista coñecido como 'pai da permacultura', un sistema de deseño integrado desenvolvido conxuntamente con David Holmgren que enlaza agricultura, horticultura, arquitectura e ecoloxía, avanzando na súa conexión con sistemas económicos, estratexias de acceso ás terras e sistemas legais para empresas e comunidades.
Recibiu o premio Nobel alternativo en 1981 xunto con Patrick van Rensburg.

## Bibliografía 
* *Permaculture One: A Perennial Agriculture for Human Settlements* (con David Holmgren, Trasworld Publishers, 1978) ISBN 978-0-938240-00-6
* *Permaculture Two: Practical Design for Town and Country in Permanent Agriculture*. Tagari Publications, 1979
* ''Permaculture - A Designer's Manual*. 1988. ISBN 978-0-908228-01-0
* *Introduction to Permaculture*. 1991, revisado 1997. ISBN 978-0-908228-08-9
* *The Permaculture Book of Ferment and Human Nutrition*. 1993, revisado 1997. ISBN 978-0-908228-06-5
* *Travels in Dreams: An Autobiography*. 1996. ISBN 978-0-908228-11-9
* *The Permaculture Way: Practical Steps To Create A Self-Sustaining World*, con Graham Bell. 2005. ISBN 978-1-85623-028-5
* *Smart Permaculture Design'', con Jenny Allen. 2006. ISBN 978-1-877069-17-8

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Masanobu Fukuoka.
*Agricultura ecolóxica.

### Ligazóns externas 
* Rede Internacional de Permacultura Global, en español
* Instituto de permacultura en Tasmania, en inglés 
* Web da asociación Right Livelihood Award, en inglés
Copa do Rei 2008 de hóckey a patíns

A **65ª edición da Copa do Rei** foi disputada no Poliesportiu Les Comes de Igualada, Barcelona (Cataluña) entre o 28 de febreiro e o 2 de marzo do 2008. O campión desta edición foi o Noia Freixenet, que conseguiu a súa segunda Copa ao derrotar na final ao Roncato Vic. Guillem Cabestany fíxose cos galardóns de mellor xogador (compartido co seu compañeiro de equipo Pere Varias) e máximo goleador con 5 goles.

A canle de televisión española La 2, Teledeporte e a canle de TV vía Internet da RFEP emitiron os partidos da competición.

## Participantes
*Os equipos clasificados como cabezas de serie teñen unha estrela ao lateral (15px).* Entre parénteses o posto que cada equipo ocupaba ao finalizar a primeira volta do campionato.

## Resultados
### Cuartos de final
### Semifinais
### Final
## Máximos goleadores
## Trofeos individuais
* **Máximo goleador:** Guillem Cabestany (Noia Freixenet)
* **Mellor xogador:** Guillem Cabestany (Noia Freixenet) e Pere Varias (Noia Freixenet)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* RFEP - Web da Copa do Rei en www.fep.es
Alan Parker

Sir **Alan William Parker**, nado en Islington o 14 de febreiro de 1944 e finado en Londres o 31 de xullo de 2020, foi un director de cine, produtor, escritor e actor inglés.

## Traxectoria
Estivo activo tanto na industria do cine británico como en Hollywood e foi un dos fundadores da Director's Guild de Gran Bretaña.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IMDb
Consumismo

da industria alimentaria presentados nun supermercado de Portland, Oregón.]]
O **consumismo** acostuma facer referencia tanto á acumulación, compra ou consumo de bens e servizos considerados non esenciais, como ao sistema político e económico que promove a adquisición competitiva de riqueza como signo de status e prestixio dentro dun grupo social. O consumo a grande escala na sociedad contemporánea compromete seriamente os recursos naturais e o equilibrio ecolóxico.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anticonsumismo
* Obsolescencia programada
Eladio Mangana Nóvoa

**Eladio Mangana Nóvoa**, nado en 1965, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Baños de Molgas polo Partido Popular de Galicia (PPdeG) dende o ano 2003 até o 2015, sucedendo a José Carlos Sequeiros Pérez.

O seu foi un dos nomes máis considerados para substituír o entón vicepresidente segundo da Deputación de Ourense Enrique Novoa cando este foi nomeado candidato do PPdeG para as eleccións autonómicas do 2009. É vogal da xunta directiva do PPdeG en Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Baños de Molgas
Froufe

Como topónimo **Froufe** pode referirse a:

;En Galiza
***Froufe**, parroquia do concello do Irixo;
****Froufe**, lugar de dita parroquia;
***Froufe**, lugar da parroquia de Vide, no concello de Baños de Molgas.
O Tellado, San Cosmede de Cusanca, O Irixo

dereita|miniatura|Vista da aldea.
**O Tellado** é un lugar da parroquia de San Cosmede de Cusanca, no concello do Irixo, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE en 2017 tiña dezasete habitantes (nove homes e oito mulleres), dous máis ca en 2015 (7 homes e 8 mulleres), catro menos ca en 2009 (10 homes e 9 mulleres) e oito menos ca en 1999.
## Historia
Neste lugar celebrábase a feira do Tellado os dúas 2 e 17 de cada mes, nunha carballeira próxima. O camiño de arrieiros pasaba preto, cruzando o río Viñao na ponte das Campinas, na parroquia de Santa María do Campo. Polo Tellado pasaba unha desviación do camiño cara a Dozón. No campo da feira, amais de pendellos para dar servizo aos feirantes, había unha capela adicada a santo Antón. En 2014 construíuse un viaduto a carón da aldea, polo que discorre a liña de alta velocidade Olmedo-Zamora-Galicia.

Do outro lado do río Viñao está a aldea do Tellado do Campo, da parroquia de Campo.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cosmede de Cusanca 
### Parroquias do Irixo
Alfredo Gómez Ollero

**Alfredo Gómez Ollero**, nado en Paderne de Allariz o 9 de setembro de 1905 e finado en Nantes o 13 de febreiro de 1943, foi un militar e maquis galego.

## Traxectoria 
Fillo dunha humilde familia campesiña, aprendeu a ler con 20 anos, traballaba nos veráns como cordoeiro cunha cuadrilla de temporeiros en Córdoba. O 16 de xullo de 1936 viuse atrapado polo estoupido da Guerra Civil na zona republicana. Chegou a capitán do exército republicano, combatendo ás ordes do xeneral Enrique Líster, e exiliouse en Francia.

Internado nos campos de concentración, pasou despois a Nantes e entrou na 178 Compañía de Traballadores Españois. Foi o máximo responsable da resistencia á invasión alemá na zona inferior do Loira. Servía de enlace ao Partido Comunista de España no exilio. Foi detido, xulgado pola Gestapo nun proceso sumarísimo "o proceso dos 42" celebrado o 16 de setembro de 1942, simulacro de xuízo que a ocupación alemá artellou para escarmentar as continuas sabotaxes dos resistentes. Foi encarcerado, torturado e fusilado espido e coas mans atadas ás costas o 13 de febreiro de 1943, xunto con outros 37 maquis, entre eles o seu paisano Benedicto Blanco Dobarro, de Avión.

Le Colectif du Procés des 42, unha organización dedicada á recuperación da memoria histórica dos 37 executados polos nazis, descubriu o 13 de febreiro de 2006 en Nantes un monumento na súa honra.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
José Manuel Freire Couto

**José Manuel Freire Couto**, nado en 1955, é un médico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
É licenciado en Medicina, está casado e ten dúas fillas. Foi elixido alcalde de Barbadás polo CDS no ano 1987. No 1991 pasou a formar parte do Partido Popular de Galicia e logrou novamente a alcaldía con maioría absoluta. Continuou como alcalde de Barbadás con maioría absoluta ata a súa retirada no ano 2015. 

Foi coordinador político da xunta directiva do PPdeG en Ourense. Tamén foi xerente do Instituto Ourensán de Desenvolvemento Económico (INORDE), vogal do Consello de Administración de Xestur Ourense, presidente da Asociación de Desenvolvemento Rural Comarca de Ourense (ARDECOU), secretario do Consello de Administración do Parque Tecnolóxico de Galicia (Tecnópole) e vogal da Fundación Dorzán. Ademais foi cabaleiro da Orde do Camiño de Santiago e presidente do Padroado Provincial de Turismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Barbadás

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Tomiño (planta)

O **tomiño** ou **tomentelo** é unha planta aromática da familia das labiáceas. O seu nome científico é ***Thymus vulgaris*** L. Dálle nome ó concello de Tomiño.

## Descrición 
Trátase dunha planta vivaz e rastreira, con pólas delgadas e de sección cuadrangular, cubertas de abundante pilosidade. As follas son ovais, obtusas, duns 18x10 mm. As flores nacen no verán, en grupos terminais e cunhas brácteas na base semellantes ás follas, cunha corola bilabiada, de cor rosa púrpura.

O tomiño é planta propia de prados, beiras dos camiños e, en xeral, terreos húmidos, entre os 500 e os 1.500 m de altitude.

## Usos medicinais 
Presenta propiedades antiespasmódicas, antitusivas, expectorantes e antisépticas. Por estas propiedades utilízase na medicina tradicional para tratar problemas respiratorios coma catarro, bronquite, tose etc., así como para casos de inapetencia, malas dixestións, cistite; cómpre ter precaución na dose porque pode provocar reaccións alérxicas, especialmente nos meniños. Por vía externa, serve para combate-lo reumatismo.

## O tomiño na cultura popular galega 
Para curar o reumatismo quéimase tomiño e nébeda, e co fume afuman ben a camisa do enfermo. Deste xeito a enfermidade desaparecerá por moito tempo ou mesmo para sempre (Lis Quibén).

* *Miña Virxe da Peneda/ está peitanto o cabelo/ cunhas herbiñas do monte/ que lle chaman tormentelo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Thymus pulegioides*
* *Thymus serpillum*

### Bibliografía 
* LIS QUIBÉN, Víctor: *La medicina popular en Galicia*. Madrid 1949 (reed. Akal, Madrid 1980).
* RIGUEIRO RODRÍGUEZ, Antonio, e outros: *Guía de plantas medicinais de Galicia*. Galaxia, Vigo 1996.
Imre Lakatos

**Imre Lakatos**, nado en Debrecen, Hungría, o 9 de novembro de 1922 e finado en Londres o 2 de febreiro de 1974, foi un filósofo da ciencia que desenvolveu o falsacionismo de Karl Popper.

## Traxectoria 
Formado na Universidade de Debrecen, a súa nai e a súa avoa foron asasinadas en Auschwitz entrementres el conseguiu fuxir dos nazis cambiando de nome. Convertido nun convencido comunista, traballou no ministerio de Educación da república soviética do seu país e asistiu tamén aos seminarios de Gyorgy Lukács. Aínda que estudou tamén na Universidade estatal de Moscova, foi acusado de revisionismo polo comunismo oficial e metido na cadea.

Implicouse na revolución húngara de 1956 que foi esmagada pola Unión Soviética, o que provocou a súa fuxida a Viena, e máis tarde ao Reino Unido onde se doutorou na Universidade de Cambridge. Posteriormente, traballou na Escola de Economía de Londres e foi o editor do *British Journal for the Philosophy of Science* ata a súa súbita morte dunha hemorraxia cerebral.

## Pensamento 
Introduciu a dimensión histórica no coñecemento científico. A filosofía da ciencia sen historia fica baleira e a a historia da ciencia sen filosofía é cega. Introduce a posibilidade de corrección das reconstrucións racionais por medio de estudos históricos independentes. Para el historia significa, por unha banda, conxunto de feitos históricos e, por outra, un conxunto de proposicións históricas. Calquera historia é unha reconstrución cargada de teoría e de valor. Existe pois, tamén no eido científico, unha profunda conexión entre ámbolos dous planos.

Como Popper, entende que só é científico o refutable, o falsable. Considera inxel o positivismo científico que cre que se poden verificar sobre a experiencia as construcións científicas co fin de outorgarlles a categoría de verdade. Pero non comparte a crítica radical de Paul Feyerabend para quen non existen ciencias no sentido dos racionalistas senón humanidades.

Para Lakatos só se poden refutar sistemas teóricos completos e non hipóteses illadas. Aumenta, xa que logo, a escala da unidade de avaliación que non é o enunciado illado a confirmar no experimento senón o programa de investigación.

Este é un conxunto de teorías sucesivas a contrastar con teorías rivais. O programa de investigación ten un núcleo duro e un cinto protector formado por hipóteses auxiliares. O núcleo duro vese afectado se non poden predicir fenómenos por conter anomalías empíricas, momento no que pode ser substituído por un programa rival que é quen de explicar máis có anterior e predicir feitos novos.

## Obras 
* *Proofs and refutations*
* *The logic of mathematical discovery*
## Notas
Alistair Te Ariki Campbell

**Alistair Te Ariki Campbell**, nado o 25 de xuño de 1925 en Rarotonga e finado o 16 de agosto de 2009 , foi un escritor neozelandés, orixinario das Illas Cook.

## Traxectoria 
Nado dunha nai maorí, Teu Bosini e dun pai neozelandés Jock Campbell, pasou a súa infancia en Penrhyn, illa de onde era orixinaria a súa familia materna, logo da morte de súa nai en 1932 por tuberculose, e de seu pai ao ano seguinte, enviárono cos seus dous irmáns ao orfanato de Dunedin (Nova Zelandia).

En 1943 comezou a estudar na Universidade de Otago, despois ingresou no "*Wellington Teachers College*", non rematou os seus estudos e comezou a traballar como xardineiro do hospital da Cruz Vermella de Wellington, dedicándose ao tempo a ler e escribir, publicando o seu primeiro poema en 1950, "*Elegy*", na revista literaria "*Mine Eyes Dazzle*". Nese mesmo ano casou coa escritora Fleur Adcock, antes de divorciarse en 1958 para se unir a unha actriz nova, Meg Anderson. En 1961 publicou unha novela infantil, "The Happy Summer". Os seus primeiros escritos reflicten apenas reflicten as súas orixes polinésicas, será a partir da década de 1960, cando comeza a se interesar pola historia dos maorís de Nova Zelandia, en 1963 publicou "*Sanctuary of Spirits*", unha historia dos Ngati Toa, tribo instalada preto de Pukurua Bay; nos anos seguintes compuxo unha serie de poemas sobre o mesmo tema, finalmente publicados en 1972 nunha escolma titulada "*Kapiti*". En 1974, unha das súas pezas "*When the Bough Breaks*" púxose en escena en Wellington. Entre 1976 e 1979 foi presidente do PEN Club de Nova Zelandia.

En 1979 retorna por primeira vez ás Illas Cook, visitando Rarotonga e Penrhyn, inspirándolle unha das súas composicións máis célebres, "*The Dark Lord of Savaiki*" aparecida en 1980 e tamén "*Stone Rain: The Polynesian Strain*" (1992). En 1984 publicou as súas memorias co título de "*Island to Island*".

En 2005, Alistair Te Ariki Campbell recibiu pola súa obra o "Prime *Minister’s Awards for Literary Achievement*"

## Obra 
### Poesía 
* "*Kapiti*", Pegasus Press, 1972
* "*The Dark Lord of Savaiki*", Te Kotare Press, 1980
* "*Stone Rain: The Polynesian Strain*", Hazard Press, 1992.
* "*Pocket Collected Poems*", Hazard Press, 1996.
* "*Gallipoli and Other Poems*", 1999
* "*Maori Battalion: A Poetic Sequence*", Wai-te-ata Press, 2001.

### Novelas 
* "*The Happy Summer*", 1961
* "*Fantasy With Witches*" 1999

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "*To Stuart*" poema dedicado a seu irmán Stuart, morto en 1944 durante a Campaña de Italia
* Susan Nola, "''A Journey from despair, Alistair Te Ariki Campbell's the Dark Lord of Savaiki''" en "Ka Mate, Ka Ora, a New Zealand Journal of poetry and Poetics", n°1, 2005.