Dión Crisóstomo

**Dión Crisóstomo** (Δίων Χρυσόστομος), **Dión de Prusa** ou **Dión Cocceio**, nado en Prusa (hoxe Bursa, Turquía) ca. 40 e finado ca. 120, foi un orador, escritor, filósofo e historiador grego do Imperio romano que floreceu no século I. Consérvanse oitenta dos seus *Discursos*. O seu sobrenome Χρυσόστομος significa en grego literalmente «boca de ouro». 
## Traxectoria 
Naceu en Prusa, (actual Bursa), na provincia romana de Bitinia (actualmente parte do noroeste de Turquía). A súa data de nacemento considérase comprendida entre o 40 e o 45. Converteuse nun cínico e un estoico, e considéraselle parte da segunda escola sofista de filósofos gregos. Aparentemente viviu en Roma durante o reinado de Tito, pois escribiu sobre unha escandalosa relación que o emperador tivo co púxil Melancomas. Foi crítico co emperador Domiciano, quen o expulsou de Roma, Italia e Bitinia no 82 por aconsellar a un dos seus parentes conspiradores. Durante o seu exilio aparentemente viaxou amplamente polo Imperio, a miúdo vestido con farrapos e realizando labores manuais. Despois de que Domiciano fose asasinado no 96, dise que Dión falou a un campamento de tropas romanas amotinadas e persuadiunos para que aceptasen a vontade do pobo romano. Baixo o reinado do emperador Nerva terminou o seu exilio e adoptou máis tarde o apelido Cocceio paia honrar o apoio prestado por el, cuxo nome completo era Marco **Cocceio** Nerva. Tras a morte de Nerva fíxose amigo íntimo do emperador Traxano. Nos seus últimos anos Dión regresou a Prusa, onde aparentemente tivo certo status, pois hai rexistros da súa participación nun preito sobre renovación urbana sobre o 111. Crese que morreu algún tempo despois de 112, posibelmente entre 115 e 120.

Os seus *Discursos* cobren un amplo rango de temas e parecen ser versións escritas das súas charlas. Algúns destes poden ser preparados para representalos a Traxano en ocasións especiais. Os temas inclúen a monarquía, o estilo de vida de Dióxenes de Sinope, o vicio e a virtude, a liberdade, a escravitude, a riqueza, a avaricia, a guerra, a hostilidade e a paz, o bo goberno e outras cuestións morais. Tamén razoou fortemente contra permitir a prostitución.

Foi contemporáneo de Plutarco, Tácito e Plinio o Novo. Aínda que non escribiu sobre os cristiáns como tales, a súa filosofía foi considerada un paralelo moral coa de Paulo de Tarso, e indica que os primeiros gregos cristiáns recorreron ás filosofías cínica e estoica cando desenvolvían a súa fe. Sendo un estoico, tamén avogaba por vivir de acordo coa natureza e levar unha vida sinxela.

Non debe confundirse con Dión Casio, neto seu, que tamén foi un historiador dos romanos, nin co bispo do século IV Xoán Crisóstomo de Antioquía.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
# 
# 
# 
# 
* E. Amato, *Xenophontis imitator fidelissimus.* *Studi su tradizione e fortuna erudite di Dione Crisostomo tra XVI e XIX secolo*, Alessandria: Edizioni dell'Orso, 2011.
* E. Amato, *Traiani Praeceptor.* Studi su biografia, cronologia e fortuna di Dione Crisostomo, Besançon: PUFC, 2014.
* *Deu von Prusa. Der Philosoph und sein Bild* [Discourses 54-55, 70-72], ed. by H.-G. Nesselrath, introduction, critical edition, commentary, translation, and essays by E. Amato et ao., Tübingen: 2009.

### Ligazóns externas 
* Biografía na *Enciclopedia Columbia*, 6.ª ed., 2001; en inglés.
* Roma bajo mejores emperadores (96–180), por Sanderson Beck; en inglés.
* Dión Crisóstomo: *Contra a opinión común sobre a toma de* *Troia.*
**Texto bilingüe grego - francés, con introdución e anotacións neste idioma, no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011). Ed. en París, 1752.
* Dión Crisóstomo: *A* *eubeana* *ou O cazador.*
**Texto francés no sitio de Philippe Remacle. Ed. en París, 1841.

{{ORDENAR:Dión Crisóstomo}