open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
To agori troei to fagito tou pouliou

***To agori troei to fagito tou pouliou*** (en ) é un filme grego de 2012 escrito e dirixido por Ektoras Lygizos. O filme está vagamente baseado na novela *Fame* de Knut Hamsun. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Yiannis Papadopoulos
* Lila Mpaklesi
* Vangelis Kommatas
* Kharálampos Goyós como Haralabos Gogios
* Konstadinos Voudouris

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Alfonso Castro Barrós

**Alfonso Castro Barrós**, nado en Serantes e finado no mesmo concello en outubro de 1935, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Secretario xudicial, foi oficial do xulgado de Ferrol en 1906, secretario do xulgado municipal de Neda en 1910 e secretario suplente do xulgado de Serantes en 1915. Foi presidente da Sociedad de Agricultores Libertad y Progreso de Serantes dende 1924, e o primeiro director do seu órgano *Libertad*. Foi vítima dun atentado en febreiro de 1925, Foi presidente do Centro Republicano de Serantes que obtivo 8 concelleiros nas eleccións do 12 de abril de 1931. Na República foi elixido presidente do Centro Republicano de Serantes en maio de 1931, foi xuíz municipal de Serantes e presidente de Izquierda Republicana de Serantes. Finou en Serantes a principios de outubro de 1935.

## Vida persoal 
Casou con Amparo Sánchez Martínez.
## Notas
Attenberg

***Attenberg*** é un filme grego de 2010 escrito e dirixido por Athina Rachel Tsangari. O filme foi nomeado para o León de Ouro na 67ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, e Ariane Labed gañou a Coppa Volpi á mellor actriz. Foi rodado na vila de Aspra Spitia, na rexión grega de Beocia. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 84ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ariane Labed como Marina
* Vangelis Mourikis como Spyros
* Evangelia Randou como Bella
* Yorgos Lanthimos como o enxeñeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RotttenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Piqué (tecido)

miniatura|200x200px|Vista microscópica dun tecido de piqué
O **piqué** , **punto imperial** ou **marsella** é un tecido fraccionado de doce en doce fíos, normalmente usado con fío de algodón, que se caracteriza porque a metade dos fíos levantados de cada sección cambia alternativamente en cada pasada. O algodón de *Twilled*  e o algodón cordado son familiares próximos.

Contén máis amidón que a tea lisa, o que produce unha fronte de camisa máis tesa. O uso do piqué é practicamente a única tea usada na gravata e chaleco do frac. Hoxe emprégase sobre todo para gravatas, polos e vestidos de muller, principalmente.

O tecido foi desenvolvido pola industria do algodón de Lancashire a finais do século XVIII como unha técnica mecanizada para tecer panos dobres cunha pesada trama de fíos incluída. Foi utilizado orixinalmente para facer imitacións dos edredóns fiados da Provenza feitos en Marsella, a fabricación dos cales se converteu nunha importante industria para Lancashire de fins do século XVIII a principios de século XX.

O termo *"marcella"* é unha de tantas variantes da palabra *"Marseilles".*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Moda
* Roupa
* Algodón
Nonilfenol

**Os nonilfenois** son compostos orgánicos da gran familia dos alquilfenois. Son produtos de síntese industrial formados durante o proceso de alquilación do fenol, especialmente na síntese de deterxentes polietoxilados. Debido á súa orixe sintética artificial (só producida pola acción humana), os nonilfenois clasifícanse como xenobióticos e considéranse contaminantes.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* 4-n-Nonilfenol
* Deterxentes
* Industria téxtil
* Industria química

### Ligazóns externas 
* NONILFENOL - Ficha de Información de Produtos Químicos - Empresa Ambiental do Estado de São Paulo
Lacoste

**Lacoste** é unha empresa francesa fabricante de roupa, reloxos e maletas, entre outros artigos, principalmente de luxo ou destinados a clientes de alto poder adquisitivo. O seu produto máis famoso, é a súa camisa polo, feita de material *piqué*, un tecido similar ao algodón cordado. A peza de roupa chamada polo, tomou o seu nome do xogo do polo, moi popular en Inglaterra.

## Desenvolvemento 
Fúndase en 1923 polo tenista francés René Lacoste, do equipo que chamaban popularmente como *Os mosqueteiros*, da Copa Davis.

Lacoste foi alcumado '''Le Crocodile'*, por unha aposta sobre unha bolsa de pel de crocodilo, que non gañou. Cando iniciou a súa liña de roupa deu o seu apelido á marca e como insignia utilizou un crocodilo verde, sendo a primeira empresa de moda que puxo a marca por fóra.

A compañía Crocodile Garments, con sede en Hong Kong rexistrou nos anos 40 en Asia un logotipo de crocodilo, rexistrado en Francia en 1933. A longa disputa terminou en acordo nos 90. Crocodile aceptou mudar o logotipo, variando os ollos e elevando a cola. 

Desde 1943, Bernard, fillo do fundador, presidiu a compañía até a súa morte o 21 de marzo de 2006, aos 74 anos. Cinco anos despois, en 2010 a marca decidiu investir 50 millóns de euros para promover a súa nova campaña de publicidade global, *"Uncoventional Chic"*, e renunciou ás celebridades recorrendo a fotos de modelos como Jon Kortajarena.

Lacoste vestiu nos Xogos Olímpicos de Río de Xaneiro ao Comité Olímpico Nacional de Francia nos xogos celebrados no Brasil.

[miniatura|5th Avenue, NYC, [2013.]]

## Controversias 
* Lacoste foi obxecto dos informes de Greenpeace, *Dirty Laundry 1* e *Dirty Laundry 2,* de malas practicas ambientais, despois de que a investigación encargada pola organización revelase que a súa roupa está fabricada con nonilfenol etoxilato (NPE). Os NPE, que se usan como surfactantes na produción téxtil, descompóñense posteriormente para formar nonilfenol tóxico (NP). O nonilfenol é un produto químico persistente con propiedades de alteración hormonal que se acumula na cadea alimentaria e é perigoso mesmo a niveis moi baixos.
* Lacoste retirou o seu patrocinio ao premio anual entregado polo Museo Elysée de Lausana, Suíza. A empresa foi denunciada polo feito de exercer presións para censurar a obra da artista palestiniana Larissa Sansour. Fora selecionada entre os oito finalistas, porén o seu nome desapareceu da listaxe e cando a revista *Art Review* publicou os traballos a súa composición fotográfica intitulada *“Estado Nación”* xa non apareceu. A dirección do museo suízo informou que Lacoste consideraba o seu traballo *“demasiado pro palestino”'' e que demandara a súa retirada.
* Após o cambio na estratexia da xestión de marca, Novac Djokovic foi nomeado embaixador da empresa. En 2022 Lacoste pediulle explicacións pola súa actitude polémica sobre as vacinas en Australia. 
* En 2011, Lacoste tratou de impedir que o asasino Anders Breivik usase a súa roupa. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moda
* Téxtil
* Roupa
* Algodón
Diabo Coxo

***Diabo Coxo*** é un xornal ilustrado de humor - o primeiro dese tipo na cidade de São Paulo, fundado por Angelo Agostini e Luís Gama en 1864.

O nome lembra a dous libros coñecidos publicados en Europa en séculos anteriores: *El Diablo Cojuelo*, de Luís Vélez de Guevara, no século XVII, e *Le Diable Boiteux*, de Alain-René Lesage, na Francia do século XVIII. 

Esta publicación prolongouse até o ano seguinte, e marcou o inicio da produción do caricaturista Agostini no Brasil.  En 2005 a Academia Paulista de História en colaboración coa EDUSP (Editora da Universidade de São Paulo) publicou, en facsímile, a obra *Diabo Coxo: São Paulo, 1864-1865: edição facsimilar*, que reproduce a revista. 

## Notas
Luis Vélez de Guevara

**Luis Vélez de Guevara,** nado **Luis Vélez de Santander**, o 1 de agosto de 1579 e finado o 10 de novembro de 1644, foi un dramaturgo e novelista español. Naceu en Écija e era de orixe xudía conversa. Despois de graduarse na Universidade de Osuna en 1596, entrou na casa de Rodrigo de Castro, cardeal arcebispo de Sevilla, e celebrou o casamento de Filipe III nun poema asinado como Vélez de Santander, nome que seguiu usando algúns anos despois.

Parece ser que foi soldado en Italia e en Alxer, regresando a España en 1602 cando entrou ao servizo do conde de Saldaña, e dedicouse á dramaturxia. Morreu en Madrid o 10 de novembro de 1644. 

O seu fillo Juan Crisóstomo Vélez de Guevara tamén foi dramaturgo no *Siglo de Oro* (século de ouro), con obras máis inclinadas á comedia; porén algunhas do fillo foron erroneamente atribuídas ao pai.

A maioría de datos biográficos sobre o autor foron recompilados nun principio polo escritor e historiador da Veiga Emilio Cotarelo  e máis recentemente polo hispanista C. George Peale . 

## Obra 
Vélez de Guevara foi autor de máis de catrocentas obras de teatro, entre elas *Reinar despues de morir*, *La Luna de la Sierra* e *El Diablo está en Cantillana*. A obra *Más pesa el rey que la sangre*, está baseada no episodio da chamada *Reconquista* no que o fidalgo Alonso Pérez de Guzmán permite que o seu fillo sexa sacrificado, en lugar de render a súa posesión de Tarifa. Porén, Vélez de Guevara é máis coñecido como o autor de *El diablo cojuelo* (1641).

## *El diablo cojuelo*, homenaxes e cultura popular 
Esta obra é unha novela fantástica que inspirou a Alain-René Lesage a idea de *Le Diable boiteux* (practicamente unha tradución adaptada, de 1707), e no Brasil o xornal humorístico *Diabo Coxo* fundado por Angelo Agostini e Luiz Gama durante o Segundo Reinado.

A trama presenta a un estudante canalla que se esconde na mansarda dun astrólogo e libera un demo dunha botella. Como recoñecemento o demo móstralle os pisos de Madrid e os trucos, miserias e picardías dos seus habitantes. Un tema semellante foi aparece en *Los anteojos de mejor vista* (1620–1625) de Rodrigo Fernández de Ribera. Charles Dickens refírese a *El Diablo cojuelo* en *The Old Curiosity Shop*, no capítulo trinta e tres.

Ten rúas co seu nome en varias cidades como Málaga ou Madrid (desde 1904).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Este artigo incorpora texto dunha publicación agora no dominio público: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Guevara, Luis Velez de". *Encyclopædia Britannica*. Vol. 12 (11th ed.). Cambridge University Press.  

### Ligazóns externas 
*   
* Obras de Luis Vélez de Guevara na Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
Ermengarda de Anjou (duquesa de Borgoña)

**Ermengarda de Anjou,** chamada **Branca**, asasinada o 18 de marzo de 1076 na Igrexa de Fleurey-sur-Ouche, foi unha princesa da familia dos inxelxerianos, filla de Fulque III Nerra, conde de Anjou, e Hildegarda de Lorena. 
## Traxectoria 
Casou en primeiras nupcias con Godofredo II Ferriol, conde do Gâtinais do cal tivo a:

* Unha filla, casada sobre 1050 con Xoselino I, señor de Courtenay. Normalmente recibe o nome de Hildegarda, pero isto pode ser consecuencia dunha confusión cunha medio irmá do mesmo nome.
* Godofredo III de Anjou (1040 -1096/7), conde de Gâtinais e Anjou.
* Fulque IV de Anjou (1043 -1109), conde de Anjou.

Xa estaba viúva cando a súa nai foi en peregrinación a Xerusalén en 1046 e morreu durante a viaxe. Casou nun segundo matrimonio co capeto Roberto I o Vello, duque de Borgoña, de quen tivo a Hildegarda e que vivía polo menos ata 1080. Casou cara a 1067 con Guillerme VIII de Aquitania (morto en 1086), duque de Aquitania, e de Gascuña e conde de Poitiers. O seu irmán Godofredo II de Anjou morreu en 1060, e a sucesión recaeu no fillo de Ermengarda, Godofredo III o Barbudo (e máis tarde en Fulque IV o Tiburón).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Foulques III d'Anjou
Susi Sánchez

**Asunción Sánchez Abellán**, nada en Valencia o 21 de marzo de 1955, é unha actriz española que participou en numerosas producións de teatro, cinema e televisión.

## Traxectoria 
Actriz de vocación teatral, en 2019 recibiu o premio Goya á mellor actriz pola súa interpretación de Anabel no filme *La enfermedad del domingo*, de Ramon Salazar. Ademais, foromou parte do elenco de varios filmes do director Pedro Almodóvar (*Dolor y gloria*, *Julieta*, *Los amantes pasajeros* e *La piel que habito*) e participou nas tres entregas de Fernando González Molina sobre a triloxía do Baztan de Dolores Redondo. 

Destacan tamén os seus papeis nos filmes *10.000 noches en ninguna parte* de Ramón Salazar, pola que foi candidata ao Goya como actriz secundaria, *La teta asustada*, de Claudia Llosa, Oso de Ouro no Festival de Berlín, *Juana la loca* de Vicente Aranda onde deu vida á raíña Isabel a Católica, e nas obras teatrais *Cara de plata* e *Mujeres soñaron caballos*. Por estes tres traballos foi candidata aos premios da Unión de Actores, logrando o galardón á mellor actriz secundaria por *Cara de plata*. Pola súa interpretación na obra *Cuando Deje de Llover* obtivo ademais o premio Max á mellor actriz secundaria en 2014.

## Vida persoal 
Susi Sánchez é parella da actriz e directora Consuelo Trujillo. Ambas asistiron a numerosos eventos do orgullo e falaron a favor dos dereitos LGBT.

## Notas 
## Véxase tamén
A Bovia, San Cristovo, Vilanova de Ozcos

**A Bovia** é un lugar da parroquia de San Cristovo no concello de Vilanova de Ozcos que se localiza no occidente de Asturias. En 2021 tiña 2 habitantes. 

## Xeografía
Situado a 806 metros sobre o nivel do mar, o casarío localízase a 10 km da vila, e capital do concello, de Vilanova de Ozcos.

## Notas
Gravata de lazo

dereita|miniatura|Un lazo anoado
dereita|miniatura|Caricatura de Castelao na Rúa Laranxo en Pontevedra
Unha **gravata de lazo**, ou unicamente **lazo**, ás veces **gravata bolboreta**, é un accesorio de moda tipicamente masculino alternativo á mais difundida gravata. Pode ser de diversos materiais, como seda, algodón, la, e até madeira, entre outros.  

## Orixe 
Durante a guerra dos 30 anos os croatas levaban un pano anoado ao pescozo. *Gravata* é unha derivación do francés *cravata* , palabra derivada do serbocroata *Hrvat*.

## Na cultura popular 
Esta peza de roupa é de uso moi esporádico. Úsase en fracs e traxes de gala maiormente, tamén en hostalaría e espectáculos diversos. Como peza exaxerada é común no vestiario dos pallasos. É parte do vestiario de James Bond. Era unha peza habitual levada por Castelao, quen adoita ser representado en debuxos e estatuas con ela, tamén por el mesmo.

## Notas 
## Véxase tamén
Kynodontas

***Kynodontas*** (en ) é un filme grego de 2009 dirixido por Yorgos Lanthimos. Escrito por Lanthimos e Efthymis Filippou, o filme conta a historia dun pai e dunha nai (Christos Stergioglou e Michelle Valley) que manteñen aos seus fillos (Angeliki Papoulia, Mary Tsoni e Christos Passalis) ignorantes do mundo fóra da súa propiedade ben entrada a idade adulta.

*Kynodontas* é a segunda langometraxe de Lanthimos. Gañou o Prix Un Certain Regard no Festival de Cannes de 2009, e foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 83ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado na categoría.

## Sinopse 
Unha parella, o seu fillo e as súas fillas, xa adultos, viven nunha propiedade valada. Os fillos non coñecen o mundo exterior: os seus pais dinlles que só estarán preparados para saír cando perdan un cairo e que só poden marchar seguros en coche. Os fillos entretéñense con xogos de resistencia. Os pais recompensan o bo comportamento con adhesivos e o malo con violencia.

## Personaxes 
* Christos Stergioglou como o pai
* Michelle Valley como a nai
* Angeliki Papoulia como a filla máis vella
* Mary Tsoni como a filla máis nova
* Christos Passalis como Martin
* Anna Kalaitzidou como Christina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Wordle

**Wordle** é un xogo de palabras en liña gratuíto inventado en 2021 por Josh Wardle. Grazas á súa popularidade en Twitter, o xogo tivo un éxito inmediato na súa versión en inglés. Foi rapidamente ofrecido noutros idiomas e imitado noutras versións. 

## Descrición do xogo 
O obxecto do xogo é adiviñar unha palabra específica de cinco letras en até seis intentos, escribindo letras nunha pantalla de seis liñas de cinco cadrados cada unha. O xogador escribe unha palabra de cinco letras da súa elección na primeira liña e introduce a súa proposta. Despois de cada proposición, as letras aparecen en cor: o fondo gris representa as letras que non están na palabra buscada, o fondo amarelo representa as letras que están noutras partes da palabra e o fondo verde representa as letras que están no lugar correcto na palabra atopar.

## Historia 
Josh Wardle é un programador de software que colaborou no desenvolvemento de dúas experiencias sociais para Reddit. Nun período de confinamento debido á pandemia de Covid-19, inventou o xogo para a súa parella, un entusiasta dos puzzles e crebacabezas. Vendo o entusiasmo dela e da súa familia, decidiu poñer o xogo en liña. En decembro de 2021, engadiu a posibilidade de compartir os seus resultados nas redes sociais mediante emojis. O éxito foi inmediato: o 1 de novembro de 2021 xogaron 90 persoas, e en poucas semanas, máis de dous millóns.

## Versión en galego 
O 11 de xaneiro de 2022 Abraham Martínez Gracia adaptou o xogo á lingua galega e subiuno a appspot.com coa indicación en Twitter *Adaptado por @mg_abraham. Baseado no traballo de Daniel Rodriguez @danielfrg.* 

No momento da tradución Martínez traballaba no Centro de Supercomputación de Galicia. Comparte a teoría de que a simplicidade e a opción de compartir os resultados son algunhas das razóns do éxito de Wordle.

 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sudoku
* Cifras e letras
* Pasapalabra
* Calembur
* Scrabble
### Ligazóns externas 
* Wordle Galego - Un xogo de palabras
Raquel Sánchez

**Raquel Sánchez Jiménez**, nada en Gavà o 18 de novembro de 1975 é unha avogada e política catalá, que foi alcaldesa de Gavà desde febreiro do 2014 e, desde 2021 ata 2023, ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana do goberno de Pedro Sánchez.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Barcelona, fixo un Mestrado de Dereito do Traballo e Seguridade Social na Universidade Pompeu Fabra.

Exerceu como avogada en Barcelona e Castelldefels. O exercicio desta profesión espertou nela grande interese polos asuntos públicos e un profundo sentido da xustiza social.
 
A súa vida política desenvolveuse durante varios anos na súa localidade natal, Gavà. Membro do Partit dels Socialistes de Catalunya desde 2003, foi concelleira do municipio de Gavà desde 2007, e tenente da alcaldía desde 2011. Secretaria xeral do PSC na súa cidade desde 2012, forma parte do Consello Nacional do Partido.

Foi alcaldesa da súa cidade en 2014, en substitución do tamén socialista Joaquim Balsera i García, e revalidou este cargo en dúas eleccións, a última das cales, en 2019, acadou a maioría absoluta. 
0 30 de novembro de 2019 foi nomeada vicepresidenta institucional da Área metropolitana de Barcelona.

O 11 de xullo de 2021 foi nomeada ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, relevando a José Luis Ábalos como ministro de Fomento. O 21 de novembro de 2023 deixa de ser ministra e pasa ao sucesor, Óscar Puente Santiago nomeado como novo ministro de Transportes e Mobilidade Sostible.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Raquel Sánchez na web do concello de Gavà .
* Raquel Sánchez Jiménez. Qui soc  .
Xiomara Castro

**Iris Xiomara Castro Sarmiento**, nada en Tegucigalpa o 30 de setembro de 1959, é unha política hondureña e a 56ª presidenta de Honduras. Tomou oficialmente o seu cargo o 27 de xaneiro de 2022.

Castro representou ao Partido Liberdade e Refundación de esquerdas nas eleccións xerais hondureñas de 2013, 2017 e 2021, presentándose como candidata do partido á presidencia de Honduras en 2013 e 2021 e á vicepresidenta de Honduras en 2017, como compañeira de fórmula de Salvador Nasralla. Como antiga primeira dama do país, foi líder do movemento que resistiu o golpe de estado de 2009 contra o seu marido Manuel Zelaya, que foi o presidente entre 2006 e 2009. Castro foi elixida presidenta de Honduras nas eleccións xerais hondureñas de 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web persoal
Kelin (filme)

**Kelin** (en ) é un filme kazako de 2009 dirixido por Ermek Tursunov. Conta a historia dunha muller que está sendo forzada a casar. Foi escollido como candidato de Kazakhstán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 82ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de xaneiro.

## Personaxes 
* Gulsharat Zhubyeva como Kelin (a nora)
* Turakhan Sadykova como Ene (a sogra)
* Erzhan Nurymbet como Baktashy (o pastor)
* Kuandyk Kystykbaev como Mergen (o cazador)
* Nurzhan Turganbayev como Kajny (o irmán máis novo)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kazakhstán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Spiele Leben

***Spiele Leben*** é un filme filme austríaco-suízo de 2005 dirixido por Antonin Svoboda. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios, mais finalmente non nomeado.

## Elenco 
* Georg Friedrich
* Birgit Minichmayr
* Gerti Drassl
* Andreas Patton
* Michael Rastl
* Claudia Martini
* Marvin Kren

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Austria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Sasvim lično

***Sasvim lično*** é un filme documental bosníaco de 2005 dirixido por Nedžad Begović. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme internacional na 78ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Naida Begovic como ela mesma
* Nedzad Begovic como ela mesma
* Sabrina Begovic Coric como ela mesma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bosnia e Hercegovina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 78ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Oi sklavoi sta desma tous

***Oi sklavoi sta desma tous*** (en ) é un filme grego de 2008 dirixido por Adonis Lykouresis. Baséase na novela homónima de Konstantinos Theotokis. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
*Giannis Fertis como Alexandros Ophiomachus
*Dimitra Matsouka como Aimilia Valsami
*Akis Sakellariou como Aristeidis Steriotis
*Christos Loulis como Giorgis Ophiomachus
*Eirini Inglesi como Maria Ophiomachus
*Rynio Kyriazi como Evlalia Ophiomachus
*Konstantinos Papachronis como Alkis Sozomenos
*Lena Papaligoura como Luiza Ophiomachus
*Giorgos Spanias como Spyros Ophiomachus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Carol Shaw

**Carol Shaw**, nada en Palo Alto (California) en 1955, é unha enxeñeira informática estadounidense coñecida por ser a primeira muller deseñadora de videoxogos.

## Traxectoria 
### Inicios 
Carol Shaw era filla dun enxeñeiro mecánico que traballaba no Centro de Aceleradores Lineais da Universidade de Stanford. O seu interese pola informática e concretamente polo deseño de videoxogos comezou cando estaba no instituto, cando descubriu que o ordenador podía ser usado para xogar. 

Ingresou na Universidade de California, Berkeley e licenciouse en Enxeñaría Eléctrica e Informática en 1977, completando os seus estudos cursando un máster en Informática na mesma universidade.

### Carreira profesional 
Antes de rematar os seus estudos, a empresa Atari contratouna para traballar como deseñadora de videoxogos, realizando oficialmente o traballo de Enxeñeira de Microprocesadores de Software, converténdose así na primeira muller deseñadora de videoxogos polo seu traballo no xogo *Polo*, en 1978. Ao ano seguinte programou e deseñou o *videoxogo en 3D Tic-Tac-Toe* para o Atari 2600. Deixou o seu traballo en Atari en 1980 e pasou a traballar para Tandem Computers. Despois de 16 meses, Activision contactou con ela para ir traballar para esta empresa. A pesar de ser entrevistado por recrutadores da empresa Imagic, o traballo fracasou debido á falta de experiencia de Carol escribindo xogos de acción. É entón cando decide incorporarse a Activision en 1982, onde programa o seu mellor xogo, o coñecido *River Raid* descrito nalgúns países europeos como Alemaña como un xogo violento e prohibido a menores, converténdose no primeiro consola de videoxogos prohibida por violencia.

En 1983, Shaw deseñou e programou completamente o videoxogo Happy Trails,

En 1984, despois de deseñar *Happy Trails* para Intellivision e *River Raid* para Atari 800 e Atari 5200, Carol Shaw deixou a empresa e volveu traballar para Tándem ata 1990, ano no que decidiu retirarse para iniciar unha nova etapa como voluntaria en diferentes organizacións, entre elas o Foresight Institute, onde foi profesora voluntaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Abecedario de mulleres na Informática
Un toque de canela

***Un toque de canela*** (en ; *Politiki Kouzina*) é un filme grego de 2003 dirixido por Tassos Boulmetis e protagonizado por Georges Corraface no papel de Fanis Iakovides de adulto. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Georges Corraface como Fanis Iakovidis 
* Ieroklis Michaelidis como Savvas Iakovidis
* Renia Louizidou como Soultana Iakovidou
* Tamer Karadağlı como Mustafa
* Başak Köklükaya como Saime
* Tassos Bandis como avó Vasilis
* Stelios Mainas como tío Aimilios
* Odysseas Papaspiliopoulos como Fanis, con 18 anos
* Markos Osse como Fanis, con 8 anos
* Thodoros Exarhos como Thrasyvoulos
* Athinodoros Prousalis como Iordanis
* Kakia Panagiotou como tía Elpiniki
* Dina Mihailidou como Dorothea
* Themis Panou como Osman Beis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Eduart

***Eduart*** é un filme grego de 2006 dirixido por Angeliki Antoniou. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Tamén participou na competición da 29ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova].

## Personaxes 
* Eshref Durmishi como Eduart
* André Hennicke como Christoph
* Ndriçim Xhepa como Raman
* Ermela Teli como Natasha
* Adrian Aziri como Elton
* Gazmend Gjokaj como Pedro
* Manos Vakousis como Giorgos Harisis
* Edi Mehana como Ali

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Selección feminina de hóckey sobre xeo de Finlandia

A **selección feminina de hóckey sobre xeo de Finlandia** é o equipo que representa a Finlandia nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo en categoría feminina. En 2022, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Finlandia ocupou o terceiro posto por detrás das seleccións de Canadá e os Estados Unidos.

## Historia 
O equipo nacional femenino de Finlandia debutou en 1988 durante a Copa Nórdica, e ata 1995 gañou a meirande parte dos partidos que disputou, algúns deles con amplas diferenzas. Tan só un ano despois o equipo debutaba na primeira edición do Campionato de Europa, onde o cadro finlandés estivo encadrado no grupo B xunto coa Repúblca Federal Alemá, Dinamarca e Checoslovaquia. Logo da goleada no primeiro partido fronte a Checoslovaquia por 34-0 (12-0,12-0,10-0), as xogadoras finlandesas gañaron con comodidade os outros dous partidos da fase de grupos, clasificándose deste xeito para as semifinais, onde derrotaron a Noruega (9-1), e finalmente a Suecia para facerse co seu primeiro título a nivel continental. Este primeiro equipo finlandés estaba integrado polas porteiras Kati Ahonen e Liisa-Maria Sneck, e polas patinadoras Katri Javanainen, Tiia Reima,  Päivi Halonen, Anne Haanpää, Sari Krooks, Marianne Sulen, Jaana Rautavuoma, Johanna Ikonen, Riika Nieminen, Marianne Ihalainen, Sari Fisk, Ulla Saarikko, Katri Luomajoki, Maria Novitsky, Liisa Karikoski e Jaana Peltonen.

Aínda que o primeiro torneo feminino se xogara xa en 1987 en Nova York e Mississauga (Canadá), non foi ata tres anos despois, en 1990, cando se celebrou o primeiro Campionato do Mundo en Ottawa (Canadá).

## Capitás 
### Xogos Olímpicos 
O hóckey sobre xeo feminino foi introducido nos Xogos Olímpicos de Inverno en 1998. O equipo feminino de Finlandia ten participado en todas as ocasións e catro xogadoras exerceron como capitás, a primeira delas foi Marianne Ihalainen en Nagano 1998, mentres que a xogadora que máis veces luciu o "C" na súa camisola foi Jenni Hiirikoski cun total de tres edicións (2014, 2018 e 2022):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Finlandesa de hóckey sobre xeo
Enas ki enas

***Enas ki enas*** (en ) é un filme grego de 2000 dirixido por Nikos Zapatinas. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 74ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Giorgos Kimoulis como Orestis
* Nikos Kalogeropoulos como Pelopidas
* Evelina Papoulia como Catherine
* Mimis Chrisomalis como doutor
* Maria Protopappa como Marina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 74ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Peppermint (filme de 1999)

***Peppermint*** é un filme grego de 1999 dirixido por Costas Kapakas. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 73ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Georges Corraface como Stefanos Karouzos
* Any Loulou como Alkistis Karouzou
* Alexandros Mylonas como Pavlos Karouzos
* Nikoletta Vlavianou como Ariadni
* Tasos Palatzidis como Michalakis
* Giorgos Gerontidakis-Sempetadelis como Stefanos Karouzos con 12 anos
* Markella Pappa como Marina con 12 anos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 73ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
The Ronettes

**The Ronettes** foi un grupo musical feminino da década de 1960 de Washington Heights, Manhattan, Nova York, coñecido especialmente polo seu traballo con Phil Spector. A formación do grupo estaba composta por Veronica Bennett como voz principal, quen posteriormente tomou o nome de Ronnie Spector, a súa irmá Estelle Bennett e a súa curmá Nedra Talley. Entre as súas cancións máis populares destacaron "Be My Baby", "Baby, I Love You", "(The Best Part Of) Breakin' Up" e "(Walking) in the Rain"; todas elas entraron no Billboard Hot 100. "Walking in the Rain" gañou un premio Grammy en 1965, e "Be My Baby" foi incluído no Grammy Hall of Fame en 1999. The Ronettes foron incluídas no Rock and Roll Hall of Fame en 2007 e no Salón da Fama dos Grupos Vocais en 2004.

## Traxectoria 
As mulleres cantaron xuntas desde que eran adolescentes, entón coñecidas como The Darling Sisters. Tras asinar en primeira lugar con Colpix Records en 1961, trasladáronse á discográfica de Phil Spector, Philles Records en marzo de 1963 e cambiaron o seu nome por The Ronettes, (acrónimo de "Ronnie, Nedra and Estelle"). A finais de 1964, o grupo lanzou o seu único álbum de estudio, *Presenting the Fabulous Ronettes Featuring Veronica*, que entrou nas listaxes de Billboard no número 96. *Rolling Stone* incluíuno no número 422 da súa listaxe dos 500 mellores álbums de todos os tempos.

Tras un descanso a mediados da década de 1960, The Ronettes xunto con Spector reuníronse sen conseguir maior atención por parte do público, debido a que o son dos grupos musicais femininos xa non era do gusto da gran masa do público. Finalmente, o grupo disolveuse en 1967 despois de tocar como abreconcertos nunha xira polos Estados Unidos e o Canadá de The Beatles, que tamén traballaron con Spector, no verán de 1966. The Ronettes foron o único grupo feminino co que viaxaron The Beatles.

Ronnie Spector casou con Phil Spector en 1968 e lanzou a súa carreira como solista en 1973 despois de divorciarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *The Ronettes* no Salón da Fama dos Grupos Vocais
* Introdución da banda no Salón da Fama  
* Información do grupo
Mia aioniótita kai mia méra

***Mia aioniótita kai mia méra*** (en ) e un filme grego de 1998 dirixido por Theo Angelopoulos, e protagonizado por Bruno Ganz, Isabelle Renauld e Fabrizio Bentivoglio.

O filme gañou a Palma de Ouro e o Premio do Xurado Ecuménico no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1998. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 71ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Bruno Ganz como Alexandre
* Isabelle Renauld como Anna
* Fabrizio Bentivoglio como o poeta
* Achileas Skevis como o neno
* Alexandra Ladikou como nai de Anna
* Despina Bebedelli como nai de Alexandre
* Helene (Eleni) Gerasimidou como Urania
* Iris Chatziantoniou como filla de Alexandre
* Nikos Kouros como tío de Anna
* Alekos Oudinotis como pai de Anna
* Nikos Kolovos como o doutor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 71ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
A Braña, El Franco

**A Braña** é unha parroquia do concello asturiano de El Franco. Nos seus 15,7  km² habitaban en 2021 un total de 148 persoas distribuídas entre os lugares de Bargaz, A Braña, El Caroceiro, El Chao das Trabas, Grandamarina, Mendois, Mercadeiros, Pena de Cabras, Romelle e Villarín. Entre as edificacións da parroquia salienta o Santuario da Braña, igrexa parroquial que data do século XVIII e que era unha capela que se ampliou, ao constituír A Braña freguesía en 1795, nunha primeira fase ata 1825 e nunha segunda fase ata 1837 pero que proseguiu logo e rematou coa construción da torre en 1896. Á esquerda da igrexa está a fonte santa da Nosa Señora da Braña onde os fieis católicos en peregrinación realizan ofrendas á Virxe durante a romaría da Virxe da Braña que se celebra o 15 de agosto e tamén é costume botar moedas nas súas augas para pedirlle favores á Virxe. 

## Notas
Julián Maneiros Robles

**Julián Maneiros Robles**, finado en Serantes en maio de 1945, foi un político galego.

## Traxectoria 
Solidario, foi elixido alcalde de Serantes en xullo de 1909. Logo da dimisión de Agapito Lorenzo Cid volveu ser elixido alcalde en agosto de 1914, permanecendo no cargo ata 1920, cando pasou a ser primeiro tenente alcalde. Foi novamente alcalde en 1923. Volveu ser nomeado alcalde de Serantes por Real Orde a finais de abril de 1930. Na Segunda República foi nomeado xuíz municipal de Serantes en agosto de 1934, permanecendo no posto ata a súa morte en maio de 1945.
## Notas
Shigella boydii

***Shigella boydii*** é unha bacteria gramnegativa do xénero *Shigella*. Igual que outros membros do seu xénero, *S. boydii* non é móbil, non forma esporas, é un bacilo e pode causar disentería en humanos por contaminación pola vía fecal-oral.

*Shigella boydii* é a especie máis diverxente xeneticamente do xénero *Shigella*. Coñécense 19 serotipos de *Shigella boydii*. A distribución de *S. boydii* está restrinxida ao subcontinente indio.

## Xenomas secuenciados 
**Shigella boydii* cepa BS512 (serotipo 18; grupo 1) ten un cromosoma e cinco plásmidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina do *Shigella boydii* Genome Project &mdash; de Entrez
*
*Type strain of *Shigella boydii* en Bac*Dive* -  the Bacterial Diversity Metadatabase
Apo tin akri tis polis

***Apo tin akri tis polis*** (en ) é un filme grego de 1998 dirixido por Constantinos Giannaris. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 72ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un grupo de mozos gregos pónticos refuxiados de Rusia viven en Menidi, un suburbio nos límites de Atenas. Sasha, o personaxe principal, deixa o seu traballo e choca co seu pai. A súa situación emprázao a perseguir o diñeiro fácil, acabando no escuro mundo da prostitución e das drogas.

## Personaxes 
* Stathis Papadopoulos como Sasha
* Theodora Tzimou como Natasha
* Costas Kotsianisis como Kotzian
* Panagiotis Hartomatzidis como Panagiotis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 72ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
FA Šiauliai

O **Šiaulių Futbolo Akademija** é un equipo de fútbol lituano da cidade de Šiauliai. Foi fundado en 2007 e xoga na primeira categoría do país, a TOPLYGA.

## Historia 
O club fundouse en 2007.

## Uniforme 
## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **A lyga (0)**: 
* **Copa de Lituania (0)**: 
* **Supercopa de Lituania (0)**:

## Xogadores 
### Cadro 2025 
* *Datos do 16-09-2025*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
 

## Estadio 
Savivaldybės stadionas: 
* Inauguración  ?; 
* Capacidade 3.550

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
DFK Dainava

O **Dzūkijos futbolo klubas Dainava** é un equipo de fútbol lituano da cidade de Alytus. Foi fundado en 2016 e xoga na primeira categoría do país, a Pirma lyga.

## Historia 
O club fundouse en 1991.

## Uniforme 
### Na casa 
### Fóra 
## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **A lyga (0)**: 
* **Copa de Lituania (0)**: 
* **Supercopa de Lituania (0)**: 

## Estadio 
Alytaus stadionas: 
* Inauguración  ?; 
* Capacidade 3.100

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Taurus (foguete)

miniatura|Un Taurus 1110 na rampla de lanzamento.
**Taurus**, tamén coñecido como **Minotaur-C**, foi o nome dun foguete espacial dos Estados Unidos propulsado en tódalas súas etapas por propelente sólido.

## Características 
Houbo cinco versións do Taurus en función das súas capacidades. Tódalas versións usaron unha primeira etapa TU-903 ou Castor 120 e unha cuarta etapa Orion 38, mentres que a segunda e terceira variaron entre versións. Para a denominación das versións usábase un código de catro números como segue:

*O primeiro díxito indica a primeira etapa: un 1 para unha etapa TU-903 e un 2 para Castor 120.
*O segundo díxito indica o tamaño da cofia: 1 para unha pequena e 2 para unha grande.
*O terceiro indica o tipo da cuarta etapa, cun 1 sendo unha Orion 38 e un 2 unha Star-37FM.
*O cuarto díxito úsase para sinalar a existencia dunha quinta etapa opcional, cun 0 para a ausencia desta etapa e un 3 para indicar o uso dunha quinta etapa Star-37FM.

### Taurus-1110 
Tamén coñecido como *Minotaur-C-1110*, era capaz de poñer en órbita baixa terrestre ata 1400 kg, usaba unha segunda etapa Orion 50ST e unha terceira etapa Orion 50T. Lanzáronse tres foguetes desta versión.

### Taurus-2110 
Podía poñer en órbita baixa ata 1450 kg, usaba unha segunda etapa Orion 50ST e unha terceira Orion 38. Lanzáronse dous foguetes desta versión, fallando un. Tamén coñecido como *Minotaur-C-2110*..

### Taurus-2210 
Taurus-2210 ou *Minotaur-C-2210* podía poñer en órbita baixa 1450 kg usando unha segunda etapa Orion 50ST e unha terceira etapa Orion 38. Lanzouse un foguete desta versión.

### Taurus-3110 
Taurus-3110 (*Minotaur-C-XL-3110*) era capaz de poñer en órbita baixa 1450 kg  e 445 kg en órbita de transferencia xeoestacionaria usando unha segunda etapa Orion 50SXLT e unha terceira etapa Orion 38. Lanzáronse dous foguetes desta versión, fallando ambos.

### Taurus-3210 
Coñecido tamén como *Taurus XL* e *Minotaur-C-XL-3210*, podía enviar 1275 kg a órbita baixa e 880 a órbita heliosincrónica. Usaba unha segunda etapa Orion 50SXLT e unha terceira Orion 38. Lanzáronse dous foguetes desta versión, os dous con éxito.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Minotaur 1
*Minotaur 2
*Minotaur 4
*Minotaur 5
Balbino Fernández Vázquez

**Balbino Fernández Vázquez**, coñecido como **Noe**, nado na Pobra do Caramiñal en 1914 e finado na Coruña o 10 de abril de 1997, foi un político galego.

## Traxectoria 
Irmán máis novo de José Fernando Fernández Vázquez, mariñeiro, foi directivo da Casa do Pobo da Pobra do Caramiñal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e refuxiouse na serra do Barbanza permanecendo alí co seu irmán e un grupo de homes armados. Cando rematou a resistencia permaneceu agochado ata que foi detido e posteriormente xulgado en Santiago de Compostela por rebelión e condenado a 20 anos de prisión. Saíu en liberdade condicional con liberación do desterro en 1941. Instalouse na Coruña, onde foi inspector dunha compañía de seguros. Finou na Coruña o 10 de abril de 1997.

## Vida persoal 
Casou con María Teresa Rosende Queiruga e foi pai de Juan, María Balbina e María Francisca Fernández Rosende.

## Notas
Afanti (filme de 1979)

***Afanti*** (en ) é un filme chinés de 1979 dirixido por Lang Xiao. Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 52ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme está baseada nas narracións de chistes de Nasreddin Hodja entre os uigures.

## Personaxes 
* Tuyigong como Afanti (Nasreddin Hoca)
* Abake como Usa Ebu Laboke
* Guzelinuer como Laili Guli

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 52ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
I sfagi tou kokora

***I sfagi tou kokora*** (en ) é un filme grego de 1996 dirixido por Andreas Pantzis. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 70ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Georges Corraface como Evagoras
* Dimitris Vellios como Onisilos
* Valeria Golino como muller
* Popi Avraam
* Gerasimos Skiadaressis
* Imma Piro
* Matthias Habich
* Seymour Cassel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 70ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
To vlemma tou Odyssea

***To vlemma tou Odyssea*** (en ) é un filme grego de 1995 dirixido por Theo Angelopoulos e protagonizado por Harvey Keitel, Maia Morgenstern e Erland Josephson. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 68ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un cineasta grego exiliado volve a Grecia e inicia unha viaxe a través dos destruídos Balcáns, coa intención de atopar vellos rolos de filmes dun cineasta pioneiro; unha viaxe tamén interior, que o leva a descubrir un mundo dividido polas guerras e as ideoloxías.

## Personaxes 
* Harvey Keitel como A
* Maia Morgenstern como Muller na vila de A (Penélope) / Kali (Calipso) / Viúva (Circe) / Naomi (Nausicaa)
* Erland Josephson como Ivo Levy
* Thanassis Veggos como condutor de taxi
* Yorgos Michalakopoulos como Nikos
* Dora Volanaki como muller maior en Albania 
* Mania Papadimitriou como nai de A

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 68ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
A Brañela, Serantes, Tapia de Casarego

**A Brañela** é un lugar da parroquia de Serantes no concello de Tapia de Casarego que se localiza no occidente de Asturias. 
Situado a 235 metros sobre o nivel do mar, a aldea localízase a 8 km da vila, e capital do concello, de Tapia de Casarego e en 2021 contaba con 11 habitantes. 
## Notas
Roberta Metsola

**Roberta Metsola Tedesco Triccas**, nada en San Ġiljan (Malta) o 18 de xaneiro de 1979, é unha avogada e política maltesa, presidenta do Parlamento Europeo dende o 18 de xaneiro de 2022.

## Traxectoria 
Graduada en Dereito pola Universidade de Malta en 2003 continuou coa súa formación no Colexio de Europa de Bruxas. É militante do Partido Nacionalista, dende a súa mocidade ocupou cargos relevantes: foi líder da sección de estudantes da formación política e, entre 2002 e 2003, secretaria xeral da organización Estudantes Demócratas Europeos (EDS), vencellada ao Partido Popular Europeo.

En 2004, tras a adhesión maltesa á Unión Europea, integrou as listas do Partido Nacionalista ao Parlamento Europeo aínda que non resultou electa. Entre 2004 e 2012 traballou na Representación Permanente de Malta ante a Unión Europea. En 2012, pasou a ser asesora xurídica da Alta Representante da Unión para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade, Catherine Ashton, cargo ao que renunciou en 2013 para asumir como eurodeputada.

Mantívose como membro do Parlamento Europeo logo das eleccións de 2014 e 2019, sendo escollida vicepresidenta primeira da cámara o 12 de novembro de 2020. En decembro de 2021, o grupo do Partido Popular Europeo propuxo o seu nome para a elección dun novo presidente do Parlamento, prevista para xaneiro de 2022. Roberta Metsola chegou á votación, o 18 de xaneiro, exercendo provisionalmente a presidencia polo pasamento días antes de David Sassoli. Impúxose con 458 votos fronte os 101 da sueca Alice Bah Kuhnke, proposta polos Verdes, e os 51 da española Sira Rego, proposta pola Esquerda Europea. A suma dos deputados do PPE, Social Demócratas e liberais, fixo de Roberta Metsola a terceira muller en presidir o Parlamento Europeo e a persoa máis nova en exercer esta autoridade.

Foi louvada polo seu perfil dialogante e pronunciouse a favor dos dereitos dos migrantes e do colectivo LGTBI, aínda que foi criticada pola súa postura contraria ao aborto.

Xa como presidenta do Parlamento, na reunión do Consello Europeo do 24 de febreiro de 2022, logo dos ataques rusos a Ucraína, Metsola propuxo a adopción de sancións severas á Federación Rusa e a prestación de asistencia financeira a Ucraína. 

Está casada co finés Ukko Metsola con quen é nai de catro fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas: 
* Páxina web oficial da Presidenta do Parlamento Europeo 
* Páxina web de Roberta Metsola
Theofilos (filme)

***Theofilos*** (en ) é un filme grego de 1987 dirixido por Lakis Papastathis sobre a vida do pintor grego Theofilos Hatzimichail. Estreouse na 38ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Foi escollido como candidato grego para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 60ª edición dos premios, pero finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Dimitris Katalifos como Theofilos Hatzimichail
* Manthos Athinaios
* Thodoros Exarhos
* Stamatis Fasoulis
* Irini Hatzikonstadi
* Dimitris Kaberidis
* Dimitris Katsimanis
* Anastasia Kritsi
* Constantine Lyras

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 60ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*