open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patrimonio da Humanidade en Uganda

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Uganda**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Uganda aceptou a convención o 20 de novembro de 1987, polo que os seus sitios históricos poden ser incluídos na lista. En 2023, Uganda tiña tres sitios Patrimonio da Humanidade.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Uganda
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Lista de lugares candidatos 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerar para ser nomeados. Só se aceptan candidaturas para a lista do Patrimonio da Humanidade se o sitio figuraba previamente na lista provisional. 

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Chernivtsi

**Chernivtsi** (en  e en ) é unha cidade do suroeste de Ucraína do curso superior do río Prut. Antigamente a capital da rexión histórica de Bucovina, que agora está dividida entre Romanía e Ucraína, Chernivtsi serve como centro administrativo para o raión de Chernivtsi, a hromada urbana de Chernivtsi e o propio óblast de Chernivtsi. En 2022, a poboación de Chernivtsi, segundo as estimacións, era de 264&nbsp;298 habitantes, e o último censo de 2001 era de 240&nbsp;600.

Chernivtsi está considerada como un dos principais centros culturais de Ucraína occidental. A cidade tamén é un dos sitios educativos e arquitectónicos máis importantes de Ucraína. Historicamente, Chernivtsi foi unha comunidade cosmopolita por veces alcumada a "pequena Viena" ou o "Xerusalén sobre o Prut". A cidade é un importante centro rexional de transporte ferroviario e por estrada, que tamén acolle un aeroporto internacional.

## Historia 
O primeiro documento que se refire a esta cidade remóntase a 1408, cando Chernivtsi era unha cidade da rexión de Moldova, primeiro como unha fortificación defensiva, e logo converténdose no centro de Bucovina en 1488. En 1538, Chernivtsi estaba baixo o control do principado de Moldova baixo a soberanía do Imperio Otomán, e o control moldovo durou dous séculos ata 1774, cando Austria tomou o control de Bucovina despois da guerra Ruso-Turca (1768-74). Chernivtsi (coñecido naquela época como Czernowitz) converteuse no centro do distrito Bucovina do reino de Galicia ata 1848, converténdose máis tarde no ducado de Bucovina ata 1918. Despois da primeira guerra mundial, Romanía uniuse con Bucovina en 1918, o que levou a que a cidade recuperase o seu nome romanés de *Cernăuți*. Isto durou ata que os soviéticos ocuparon Besarabia e Bucovina do Norte. Chernivtsi estivo baixo o control da Unión Soviética dende 1940 ata 1941, ano no que Romanía recuperou a cidade ata 1944. Trala disolución da Unión Soviética pasou a formar parte da Ucraína independente.

## Demografía 
Segundo o último censo de 2001, a poboación de Chernivtsi era de aproximadamente 240&nbsp;600 persoas e acollía 65 nacionalidades.

## Notas 
## Véxase tamén
Sinforiano Rebolledo

**Sinforiano Rebolledo Macías**, nado na Rúa o 18 de agosto de 1921, foi un maxistrado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de distrito de Allariz, Vigo e Lalín. Dende os anos sesenta foi maxistrado na Audiencia de Ourense. Pertenceu a Alianza Popular, encabezou a candidatura da Coalición Popular nas eleccións xerais de 1986 por circunscrición de Ourense, e foi elixido deputado.

## Vida persoal 
Casou no Pazo de Vilariño (Piñor) con Emilia Varela Feijóo en 1947, e foi pai de seis fillos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Thomas Bryant

**Thomas Jermaine Bryant**, nado o 31 de xullo de 1997 en Rochester, Nova York, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Miami Heat da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria 
O 22 de xuño de 2017, Bryant foi elixido na 42ª posición do Draft da NBA de 2017 polos Utah Jazz, e foi traspasado xunto a Josh Hart ós Los Angeles Lakers a cambio de Tony Bradley. O 30 de xullo de 2017, Bryant asinou o seu contrato de rookie cos Lakers. O 30 de xuño de 2018, os Lakers cortaron a Bryant.

O 2 de xullo de 2018, Bryant asinou cos Washington Wizards. O 7 de xullo de 2019, Bryant asinou un novo contrato de tres anos cos Wizards.

O 6 de xullo de 2022, Bryant asinou cos Los Angeles Lakers un contrato dun ano.

O 9 de febreiro de 2023, os Lakers traspasaron a Bryant ós Denver Nuggets nun traspaso entre catro equipos no que tamén participaron os Los Angeles Clippers e os Orlando Magic. Cos Nuggets, Bryant conseguiu o seu primeiro campionato da NBA, despois da vitoria nas Finais da NBA en cinco partidos contra os Miami Heat.

O 2 de xullo de 2023, Bryant asinou cos Miami Heat un contrato por dous anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Francisco José Montesinos

**Francisco José Montesinos Rodríguez**, nado na Mezquita en 1966, é un político e empresario galego do PPdeG.

## Traxectoria
Propietario dunha panadería e dun bar. Nas eleccións municipais de 1991 foi o número 2 do PPdeG na Mezquita e foi elixido concelleiro. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1999 e 2003 foi reelixido alcalde, novamente con maioría absoluta. Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta e perdeu a alcaldía tras un pacto entre PSdeG e BNG. Nese mandato foi designado deputado provincial.

En febreiro de 2011 abandonou o PPdeG, despois de que o presidente provincial do partido José Manuel Baltar disolvese o comité local e nomease outro candidato. Nas municipais dese ano encabezou a formación independente Mezquitenses Agrupados e gañou amplamente as eleccións, quedando a moi poucos votos da maioría absoluta. Porén, non recuperou a alcaldía dado que o único concelleiro do PPdeG apoiou o candidato do BNG Rafael Pérez Vázquez e pasou a gobernar cos nacionalistas e os socialistas. En xaneiro de 2014 presentou unha moción de censura co apoio dun concelleiro tránsfuga exsocialista, porén non puido debaterse dado que legalmente o voto do tránsfuga non era válido. 

En novembro de 2014 regresou ó PPdeG, encabezando a súa candidatura nas municipais de 2015. Logrou se-la forza máis votada, pero sen maioría absoluta, polo que o nacionalista Rafael Pérez continuou gobernando grazas ao apoio do PSdeG. 

## Vida persoal
É irmán de Andrés Montesinos, alcalde de Viana do Bolo polo PPdeG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais na Mezquita
El Debate (homónimos)

***El Debate*** é o nome de varios xornais en lingua española:

## España 
* ***El Debate***, periódico liberal dirixido por Galdós e editado entre 1871 e 1873.
* ***El Debate***, periódico católico español editado en Madrid entre 1910 e 1936.
* ***El Debate***, periódico dixital español editado desde 2021.

## Arxentina 
* ***El Debate***, periódico arxentino editado en Zárate, entre 1900-1996, en papel; desde 1997, en liña.

## Filipinas 
* ***El Debate***, periódico filipino editado en Manila entre 1918 e 1970.

## México 
* ***El Debate***, periódico mexicano fundado en 1941.

## Uruguai 
* ***El Debate***, periódico uruguaio editado en Montevideo entre 1931 e 1969.
Procura o teu refuxio

***Procura o teu refuxio*** (en ) é un filme estadounidense de 1955 dirixido por Nicholas Ray e protagonizado por James Cagney, Viveca Lindfors, John Derek, e no seu derradeiro filme, Jean Hersholt. Foi distribuído por Paramount Pictures.

Estreouse en galego o 7 de xullo de 2001 a través da TVG.

## Personaxes 
* James Cagney como Matt Dow
* Viveca Lindfors como Helga Swenson
* John Derek como Davey Bishop
* Jean Hersholt como Mr. Swenson
* Grant Withers como Gentry
* Jack Lambert como Larsen
* Ernest Borgnine como Morgan
* Ray Teal como Sheriff
* Irving Bacon como Scotty
* Trevor Bardette como Paulsen
* John Miljan como Maior Walsh
* Gus Schilling como Doc Ridgeway

## Notas
Non hai saída

***Non hai saída*** (en ) é un filme estadounidense de 1987 dirixido por Roger Donaldson e protagonizado por Kevin Costner, Gene Hackman, Will Patton e Sean Young. Howard Duff, George Dzundza, Jason Bernard, Fred Thompson e Iman compoñen o resto do elenco. O filme baséase na novela de 1946 *The Big Clock* de Kenneth Fearing, que xa fora adaptada en *The Big Clock* (1948) e *Police Python 357* (1976).

## Personaxes 
* Kevin Costner como Tenente Comandante Tom Farrell
* Gene Hackman como Secretario de Defensa David Brice
* Sean Young como Susan Atwell
* Will Patton como Scott Pritchard
* Howard Duff como Senador Duvall
* George Dzundza como Dr. Sam Hesselman
* Jason Bernard como Maior Donovan
* Iman como Nina Beka
* Fred Dalton Thompson como director da CIA
* Michael Shillo como Schiller
* David Paymer como Técnico
* Robert Kerman como CID Man
* Brad Pitt como convidado na festa (sen acreditar)

## Notas
Problema sen resolver

En ciencia e matemáticas, un **problema sen resolver**  é un problema coñecido que se pode expoñer con precisión, e que se supón que ten unha solución obxectiva e verificábel, mais que aínda non foi solucionado.

Na historia da ciencia, algúns destes supostos problemas sen resolver foron "solucionados" ao mostrar que non foran ben definidos. 
En matemáticas, moitos dos problemas sen resolver teñen que ver con esa cuestión, se certa definición é ou non é consistente.

Dous exemplos notábeis en matemáticas que foron solucionados e *pechados* por investigadores no século XX foron o Último Teorema de Fermat  e o Teorema das catro cores. Un problema  importante resolvido a a principios do  século XXI doi a conxectura de Poincaré.

Os problemas sen resolver existen en todos os campos científicos. 
Por exemplo, un dos problemas sen resolver máis importantes en bioquímica é o problema da predición da estrutura de proteína &#x2013; como predicir a estrutura dunha proteína  desde a súa secuencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de problemas sen solucionar en matemáticas 
* Problemas de Hilbert
* Problemas do Premio do milenio

### Ligazóns externas 
*
*
* Open Problem Garden The collection of open problems in mathematics build on the principle of user editable ("wiki")
Volker Ippig

**Volker Ippig**, nado en Lensahn (Schleswig-Holstein) o 28 de xaneiro de 1963, é un exfutbolista alemán que xogou como gardameta. Ippig xogou durante a súa traxectoria futbolística co TSV Lensahn e co FC St. Pauli, e competiu na Bundesliga como membro deste último. É tamén coñecido polas súas ideas políticas e activismo. Formou parte do movemento okupa en Hafenstraße e de proxectos comunitarios coa Fronte Sandinista de Liberación Nacional en Nicaragua e foi alcumado «o punk da portería» do St. Pauli.

## Traxectoria 
Ippig iniciou a súa andaina deportiva con 18 anos no TSV Lensahn antes de unirse en 1981 ao FC St. Pauli. Ese mes de setembro debutou co filial do club. No primeiro equipo estreouse contra o TSV Plön nun partido amigábel en que marcou un gol. Deixou o club durante a tempada 1983–1984 e traballou nunha escola para nenas e nenos con discapacidade en Lensahn. Posteriormente mudouse a Nicaragua onde axudou a construír un centro de saúde coa Fronte Sandinista de Liberación Nacional na localidade de San Miguelito.

A tempada seguinte volveu xogar co FC St. Pauli e compaxinou a súa vida en Lensahn (nunha cabana construída por el mesmo) coa de okupa en Hafenstraße. En 2008 converteuse no adestrador do TSV Lensahn. Máis adiante traballou como operario no peirao de Hamburgo, ao tempo que dirixía unha escola ambulante de gardametas.

## Vida privada 
O seu irmán Christian é o adestrador do primeiro equipo do TSV Lensahn, así como o director deportivo do club. A súa filla Emma xogou no SG GLR Ostholstein.

## Notas
Patrimonio da Humanidade no Sudán

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade no Sudán**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. O Sudán aceptou a convención o 6 de xuño de 1974, polo que os seus sitios históricos poden ser incluídos na lista. A partir de 2023, hai tres sitios Patrimonio da Humanidade no Sudán.

## Patrimonio da Humanidade 
A UNESCO enumera os sitios baixo dez criterios; cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios I a VI son culturais e os VII a X naturais.

## Lista de lugares candidatos 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerar para ser nomeados. Só se aceptan candidaturas para a lista do Patrimonio da Humanidade se o sitio figuraba previamente na lista provisional.
 

## Notas
## Véxase tamén
Falperra

O topónimo **Falperra** pode referirse a:

***Serra da Falperra**, en Portugal;
***Rúa da Falperra**, en Vigo;
***Rúa da Falperra**, na Coruña.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Subida á Falperra
Kosmos 1074

**Kosmos 1074** ou **Cosmos 1074** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 31 de xaneiro de 1979 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Kosmos 1074 foi unha Soiuz modelo T lanzada a órbita sen tripulación para facer diferentes probas con este novo modelo de nave, que reintroduciu os paneles solares e facía uso do sistema Igla para citas e acoplamentos espaciais, así como dun sistema de propulsión modernizado e controis dixitais. A Soiuz T recuperou tamén a capacidade para tres tripulantes. Kosmos 1074 regresou a terra o 1 de abril de 1979.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
Kosmos 638

**Kosmos 638** ou **Cosmos 638** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 3 de abril de 1974 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Kosmos 638 foi unha Soiuz modelo 7K-TM lanzada a órbita sen tripulación para facer diferentes probas como parte do proxecto de probas Apollo-Soiuz. Kosmos 638 regresou a terra o 13 de abril de 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 7K-TM
PROA Comunicación

**PROA Comunicación** é unha consultora de comunicación española dedicada á comunicación corporativa e a xestión da reputación. Foi fundada en 2009 e é a promotora do Observatorio Proa para a reflexión sobre a comunicación, foro que se celebra desde 2017.
## Historia 
A empresa foi creada en 2009 por Lucía Casanueva. Nos seus inicios estaba especializada en comunicación corporativa, financeira e de crise. Foi refundada en 2015 ao entrar como socia Valvanuz Serna, ampliándose aos sectores de gran consumo e servizos profesionais. En 2020 adoptou nova imaxe, web, lema e logotipo.

Ten a súa sede en Madrid e delegacións en Barcelona, Bilbao, Valencia, Santander e Vigo. En 2022 inaugurou lla nova sede na rúa Montalbán, presentándose un informe sobre a comunicación en tempos de crises. As súas alianzas internacionais son coas consultoras Vae Solis Communications e Corpcom.

A empresa xestiona a comunicación da Cátedra Vargas-Llosa e a Fundación Internacional para la Libertad (FIL), do sector asegurador, con AIG, Boston Consulting Group, Lacoste, Artá Capital, Mercapital, OHL, e Condé Nast, entre outras.

## Observatorio Proa 
En 2015, creouse o Observatorio Proa como un foro estable de debate coa participación de persoas destacadas do mundo político, económico e cultural. Con anterioridade foron convidados diversos políticos, seguindo a pauta de diversas consultoras de xerar encontros de empresarios e&nbsp; políticos, como José Luis Martínez-Almeida (Partido Popular), ou Javier Ortega-Smith (Vox).

Polo Observatorio Proa pasaron personalidades públicas e representantes do sector empresarial como: Cristóbal Montoro, Olga Cuenca, Jordi Sevilla, Ana Pastor, Carlos Espinosa de los Monteros ou o xeneral Félix Sanz Roldán, Manuel Sala, entre outros.

Entre os encontros realizados polo Observatorio Proa, destacou o celebrado no Círculo Ecuestre de Barcelona e que estivo dedicado aos xuízos paralelos ou a denominada “pena do telexornal”. Nel interviñeron Juan Carlos Campo, maxistrado da Audiencia Nacional de España e exministro de Xustiza, o fiscal do Tribunal Supremo, Javier Zaragoza, e Pau Molins defensor da Infanta Cristina.

## Producións 
*Informe *La nueva comunicación y márketing empresariales en tiempos de postpandemia, crisis económica y guerra*, dirixido por José Antonio Zarzalejos, (19/11/22)
*Documental *El click*, sobre saúde mental.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Canle Youtube Observatorio Proa
Kosmos 670

**Kosmos 670** ou **Cosmos 670** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 6 de agosto de 1974 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Kosmos 670 foi unha Soiuz S lanzada a órbita sen tripulación para facer diferentes probas con este novo modelo de nave, deseñada para dar servizo a unha estación espacial militar que nunca se chegou a lanzar. Kosmos 670 regresou a terra o 8 de agosto de 1974. So se lanzaron tres Soiuz S, todas sen tripulación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
David Rabadán

**David Rabadán Lucas**, nado en Cuenca o 22 de maio de 2000, é un futbolista español que xoga de centrocampista no Osasuna Promesas da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Albacete e na tempada 2017/18 debutou co Albacete B na Terceira División. Na seguinte campaña alternou o xuvenil co filial, ao que subiu definitivamente na 2019/20. En 2020 saíu cedido uns meses ao Philadelphia Union II do USL Championship e na tempada 2020/21 xogou cedido no Internacional de Madrid.

En 2021 fichou polo Osasuna Promesas, da Segunda División RFEF. Na súa primeira tempada en Pamplona conseguiu o ascenso á  Primeira División RFEF, contribuíndo con 27 partidos e 2 goles.

## Notas
Xosé Antón Parada

**Xosé Antón Parada Fernández**, nado en Moaña en 1952 e finado no Touro (Ribeira) o 15 de xullo de 2024, foi un profesor de instituto e tradutor galego especializado na lingua acadia. Verteu ao galego o Código de Hammurabi e outros textos legais babilonios.

## Traxectoria 
Xosé Antón Parada naceu en Moaña. Tamén se acabou licenciando en Linguas Clásicas pola Universidade de Santiago. Fixo a súa tese de doutoramento para abordar o problema da autoría das obras alquímicas medievais, *O tratado ‘De Alchimia’: Unha falsa atribución a Albertus Magnus Ratisbonensis*.

Foi profesor de latín e grego e xefe de departamento no IES Pobra do Caramiñal dende o 1990 até a súa xubilación. Como axudante de bibliotecario, interveu na catalogación dos fondos de Ángel Amor Ruibal.

En 1991 comezou a traballar nunha edición en galego do Código de Hammurabi, un dos documentos legais máis antigos do mundo, redactado polo rei Hammurabi.

## Publicacións 
* Tradución galega de "ditos proverbiais" asirios (1983). *Dorna: expresión poética galega*, 6, 14-16.
* *Código de Hammurabi e outras compilacións legais de procedencia babilónica* (2022). Rinoceronte Editora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Unha presada de datos sobre a tradución literaria ao galego (Editorial Hugin e Munin)
Nikos Michelis

**Nikolaos "Nikos" Michelis** (en ), nado en Atenas o 23 de marzo de 2001) é un futbolista grego que xoga como defensa central no Osasuna Promesas, cedido polo Mirandés.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Asteras Tripolis e do Milan. En xullo de 2021 o equipo italiano cedeuno ao Willem II da Eredivisie, onde xogou ata o final da tempada, disputando 13 partidos.

No verán de 2022 instalouse en España, asinando un contrato de tres anos co Mirandés, da Segunda División. Na súa primeira tempada no fútbol español disputou 17 partidos e ao ano seguinte saíu cedido ao Osasuna Promesas, da Primeira División RFEF.

## Notas
Jon García Fuentes

**Jon García Fuentes**, nado en Pamplona o 28 de xaneiro de 2003, é un futbolista español, que xoga como centrocampista defensivo en Osasuna Promesas, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no Ermitaberri do seu colexio e no Burladés, antes de ingresar en 2012 na canteira de Osasuna. Despois de cinco anos no club pamplonés e outros cinco na canteira do Villarreal, regresou en 2023 á súa cidade natal, fichando por Osasuna Promesas, da Primeira División RFEF.

## Notas
Iván Arias Arias

**Iván Arias Arias**, nado en Palas de Rei en 1998, é un lexicógrafo e filólogo galego.

## Traxectoria 
Cursou o Bacharelato en Palas de Rei, e o grao de Linguas e Literaturas Modernas (Alemán) na Universidade de Santiago de Compostela, así como o Mestrado Europeo Erasmus Mundus en Lexicografía na Universidade do Minho (Braga) e na Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg.

Obtivo o Premio Fin de Carreira outorgado pola Xunta de Galicia

Na actualidade, elabora unha tese sobre lexicografía na Universidade de Santiago de Compostela.

## Publicacións
**Anotação semântica (semi)automática de corpora: a frase nominal em alemão* (Universidade do Minho, 2022)

## Notas
Fort Knox

**Fort Knox** pode referirse a:

* **Fort Knox**, base militar do Exército dos Estados Unidos en Kentucky e lugar designado polo censo;
* **Fort Knox**, depósito de metais preciosos dos Estados Unidos.
Presidencia do Parlamento de Galicia

[miniatura|dereita|[Miguel Ángel Santalices, presidente do Parlamento de Galicia dende xaneiro de 2016.]]
A **Presidencia do Parlamento de Galicia** é exercida polo deputado que preside o Parlamento de Galicia e ten a representación da cámara lexislativa da Xunta de Galicia. De acordo coas normas de protocolo e cerimoniais no eido da Xunta ocupa o segundo na orde de precedencia das autoridades, xusto despois do presidente da Xunta de Galicia. Alén da representación da Cámara, entre as súas funcións está a de asegurar a boa marcha dos traballos, dirixir os debates, manter a orde dos mesmos e ordenar os pagos, sen prexuízo das delegacións que poida conferir. Miguel Ángel Santalices é o presidente do Parlamento de Galicia dende xaneiro de 2016.
## Competencias
### Elección
O presidente é electo pola maioría dos votos dos deputados. Cada deputado debe escribir un único nome para votar, se un candidato suma a maioría absoluta será elixido. De non ser o caso, farase unha nova votación no que os deputados e deputadas deben escoller entre os dous candidatos máis votados na anterior, sendo finalmente escollido aquel que obteña máis votos.

### Constitución da Cámara
Na sesión constitutiva do Parlamento, efectuada a votación, o presidente electo presta xuramento e solicítallo ao os demais deputados o xuramento ou a promesa de acatar e gardar fidelidade á Constitución e o Estatuto de Autonomía. Unha vez constituído o Parlamento, correspóndelle ao seu presidente comunicalo a el-rei, ao Senado de España, o presidente do Goberno de España e ao Presidente da Xunta en funcións.
### Funcións ordinarias
Segundo o regulamento da Cámara, o presidente representa o Parlamento ademais de asegurar o axeitado desenvolvemento das súas tarefas, dirixe os debates, mantén a orde destes e ordena os pagamentos. É membro da Mesa do Parlamento e é o encargado se presidila e coordinala. Ademais, correspóndelle presidir tanto a Xunta de Portavoces e como a Deputación Permanente, tamén pode convocar e presidir calquera das comisións parlamentarias, se ben só ten dereito de voto naquelas das que forme parte.

### Investidura do presidente da Xunta
Dentro dos 30 días seguintes á constitución do Parlamento ou do cesamento do presidente da Xunta, o presidente do Parlamento debe reunirse cos representantes dos grupos parlamentarios coa finalidade de coñecer o deputado que conta co maior número de apoios. Unha vez feito, o presidente do Parlamento propón ao pleno un candidato, quen pronunciará un discurso ante a Cámara e solicitará a confianza da mesma. De conseguilo, o presidente do Parlamento debe comunicarllo a el-rei para o nomeamento do novo presidente da Xunta mediante un Real Decreto que conta tamén coa sinatura do presidente do Goberno de España.

## Presidentes do Parlamento de Galicia 
:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parlamento de Galicia
* Presidencia da Xunta de Galicia
Ruar

***Ruar: Unha aventura londinense*** (inglés: *Street Haunting: A London Adventure*) é un ensaio breve da escritora Virginia Woolf, publicado orixinalmente no 1930. Escrito na forma dunha entrada de diario, a obra recolle as observacións da autora mentres camiña polas rúas de Londres.

## Traducións 
* *Ruar: Unha aventura londinense* (2015). Tradución directa ao galego de Celia Recarey. Irmás Cartoné.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Irmás Cartoné
* Virginia Woolf
Soiuz 20

**Soiuz 20** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 17 de novembro de 1976 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 20 foi unha Soiuz 7K-T lanzada a órbita sen tripulación para facer probas e para acoplarse automaticamente á estación espacial Saliut 4. A nave fixo diferentes probas dos seus sistemas baixo varias condicións de voo, permaneceu acoplada á Saliut 4 e levaba unha carga biolóxica que estivo á microgravedade nos tres meses que a Soiuz 20 estivo no espazo. Finalmente regresou o 16 de febreiro de 1976.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
Soiuz 34

**Soiuz 34** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 6 de xuño de 1979 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur e que volveu tripulada a terra.

## Características 
Soiuz 34 foi unha Soiuz 7K-T lanzada a órbita sen tripulación para auxiliar aos membros da Soiuz 32, acoplada nese momento á estación Saliut 6. A estación debía ter recibido a visita da Soiuz 33, pero un problema co seu motor abortou o acoplamento e a nave tivo que facer un regreso de emerxencia. Preocupados porque o mesmo tipo de fallo puidera afectar á Soiuz 32 impedindo o seu regreso unha vez desacoplada da estación, o control de terra decidiu enviar a Soiuz 34, cun motor revisado e funcional, para que os cosmonautas da Saliut 6 regresaran nela. Finalmente a nave regresou o 19 de agosto de 1979 cos cosmonautas Vladimir Liakhov e Valeri Riumin a bordo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 32
Iria Taibo

**Iria Taibo Corsanego**, nada na Coruña en 1977, é unha tradutora e intérprete galega, deputada no Parlamento de Galicia no grupo do Bloque Nacionalista Galego.

## Traxectoria 
Fixo un grao de Tradución na Universidade de Vigo e é presidenta da Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación. 

Nas eleccións municipais de 2023, presentouse no número 2 da candidatura do BNG por Oleiros, mais non saíu elixida.

Foi a número 3 na lista da súa formación, na súa provincia, nas eleccións xerais de España de 2023. 

Presentouse nas listas do BNG ás eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024 pola provincia da Coruña no posto número 8 saíndo elixida deputada.

Ten colaborado con artigos en *Nós Diario*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deputados da XII Lexislatura do Parlamento de Galicia
Tempada 1934/35 do Deportivo da Coruña

Durante a **tempada 1934/35** o **Deportivo da Coruña** competiu na Segunda División e no Campionato Mancomunado Galaico-Ástur, acadando un sétimo e un segundo posto respectivamente.

## Persoal 
### Corpo técnico 
### Xogadores 
[miniatura|[Manuel Regueira Varela|Cholas na portada de *Hércules*.]]

## Clasificacións 
### Campionato Mancomunado Galaico-Ástur 
### Segunda División 
## Partidos 
### Pretempada e amigables 
### Campionato Mancomunado Galaico-Ástur 
### Segunda División 
### Copa da República 
## Notas
O ganso salvaxe

***O ganso salvaxe*** (xaponés: *gan* 雁) é unha novela clásica de Mori Ōgai, publicada orixinalmente de forma serializada entre o 1911 e o 1913. Conta a historia dun amor non correspondido no Tokyo do 1880, en plena occidentalización do Xapón.

## Traducións 
* *O ganso salvaxe* (2021). Tradución directa ao galego de Gabriel Álvarez Martínez. Irmás Cartoné.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *O ganso salvaxe* (Bitraga)
Carlos Villarino

**Carlos Villarino**, nado en Lugo en 1975, é un actor e músico galego.

## Traxectoria 
Estudou Interpretación Textual na Real Escuela Superior de Arte Dramático. Formouse con Rosa Manteiga, Miguel Bardem, Lorena Bayonas, Victoria Teijeiro, Carlos Aldadro. Cursou Guitarra no Real Conservatorio Superior de Música e fixo un Mestrado de Guitarra Clásica e Interpretación na Universidade de Cáceres.

Foi profesor nos conservatorios de Lugo e A Coruña. No 2009 fundou na Coruña, Teatro Biombo, asociación actoral.

## Traballos 
### Teatro 
* *La infanta Carlota*. Jana Producciones. Musical.
* *Don Juan Tenorio* de Zorrila. Dara de Plata Teatro. Director Antón de Santiago. 2009.
* *Mentirosos* de A. Neilson. Teatro Sal-monela. Director David Gandoy.
* *Carcel de Mujeres* de A. Miralles. Teatro Sal-monela. Director Carlos Villarino.
* *El canto del cisne* de Chekhov. Teatro El Biombo. Director Carlos Villarino.
* *La petición de mano* de Chekhov. Teatro El Biombo. Director Carlos Villarino.
* *El oso* de Chekhov. Teatro El Biombo. Director Carlos Villarino.
* *Mi pobre Maral* de N. Arbuzov. Teatro EL Biombo. Director Carlos Villarino.
* *El Pelícano* de A. Strindberg. Teatro el Biombo. Director Carlos Villarino. 
* *Entremeses* de Cervantes e Lope de Rueda. Teatro Chekhov. Director Ángel Gutiérrez.
* *Tío Vania* de Chekhov. Teatro Chekhov. Ángel Gutiérrez.
* *Mozart y Salieri* de Pusxkin. Teatri Cehjov. Director Ángel Gutiérrez.

### Cine 
* *El tiempo y la distancia*. Director  Alberto López, 2007.
* *La calle es tuya*. Director  Carlos P. Santamaría, 2007.
* *Soños perdidos*. Director  Pablo Solá, 2013.
* *Ganar perdiendo*. Director  Luis García, 2014.
* *El verano que vivimos*. Director Carlos Sedes, 2020.
* *Hasta el cielo*. Director  Daniel Calparsoro, 2020.
* *Competencia oficial*, 2021

### Televisión 
* *Matalobos*, TVG, 2011
* *O Faro*, Atlántida Media, 2013
* *Chapa e pintura*, Voz Audiovisual, 2013
* *Serramoura*, Voz Audiovisual, 2014 e 2017 (2ª)
* *Urxencia cero*,  Protagonista, TVG, 2015
* *Pulsaciones*, Globomedia
* *Segunda oportunidade*, protagonista, TVG, 2016
* *Al final del camino*, 2016
* *El Ministerio del Tiempo*,  RTVE, 2017
* *Contou Rosalía*, TVG, 2017 
* *Viradeira*, TVG, 2017
* *Vivir sin permiso*, Tele5, 2017 
* *O Sabor das Margaridas*, TVG, 2018 (1ª) e 2020 (2ª)
* *Alta Mar*, Netflix, 2019
* *A lei de Santos*,  TVG, 2020 e 2021
* *Antidisturbios*, Movistar +,  2020
* *Método Criminal*, TVG, 2020
* *Sofía Casanova, a obreira do pensamento*, Zenit tv, 2021
* *Rapa*, Movistar Plus, Portocabo.  2022 e 2023 (2ª)
* *Un asunto privado*, Bambú Producciones, 2022
* *Asalto al Banco Central*, Netflix, 2023
* *El caso Asunta*, Netflix, 2023
* *Respira*, Netflix, 2023
* *El Jardinero*, Neflix, 2024

## Notas
Xoán Fórneas

**Xoán Fórneas**, nado o 15 de decembro de 1993 en Lugo, é un actor, director de cine, bailarín, cantante e modelo galego. 

## Traxectoria 
Acadou recoñecemento pola súa participación en series como *La línea invisible*, *Heridas* e a produción de Netflix *Respira*. En 2025 protagonizou xunto a Cris Iglesias o filme *Antes de Nós*, no que interpreta a Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. O 28 de novembro de 2025 presentou baixo o nome de O Xoán o seu primeiro proxecto musical titulado "Ferido", de estilo pop electrónico.

## Filmografía 
### Actor 
#### Cinema 
#### Televisión 
#### Web TV 
### Director de cine 
#### Curtametraxes 
## Teatro 
## Premios e recoñecementos 
;Premios Mestre Mateo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Xoán Fórneas na páxina oficial da Asociación de Actores e Actrices de Galicia
Instinción

**Instinción** é un concello español da provincia de Almería (Andalucía). Atópase a unha altitude de 430 metros sobre o nivel do mar e a 32,9 km da capital de provincia, Almería.

## Demografía 
En 2023 a poboación ascendía a 484 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Almería
Masaxe balinesa

A **masaxe balinesa** foi desenvolvida na provincia indonesia de Balí, con influencia das tradicións da medicina da India, a China e o sueste de Asia.

As técnicas da masaxe balinesa inclúen a acupresión, facer rodar e mover a pel, acariñar firme e suavemente, a percusión e a aplicación de aceites esenciais. O practicante tamén pode aplicar masaxe con pedras. A combinación de terapia manual e aromaterapia está pensada para relaxar, afrouxar as restricións faciais e estimular o sistema linfático, o fluxo de sangue e o qi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The medium is the masseuse : a Balinese massage Jero Tapakan : stories from the life of a Balinese healer 
* Balinese massage explained 
* Massageliegen 
* Traditional Balinese massage as spa brand
The Monkey King (filme de 2023)

***The Monkey King*** é un filme chinés-estadounidense de 2023 dirixido por Anthony Stacchi a partir dun guión de Rita Hsiao e o equipo de escritura de Steve Bencich e Ron J. Friedman. Baséase nos primeiros sete capítulos da novela clásica da dinastía Ming novel, *Viaxe ao Oeste*. Está protagonizado pola voz de Jimmy O. Yang como o personaxe principal, xunto con Bowen Yang, Jo Koy, BD Wong, Jolie Hoang-Rappaport e Stephanie Hsu nos papeis secundarios.

## Personaxes 
* Jimmy O. Yang como o Rei Mono
** Dee Bradley Baker o Rei Mono bebé
* Jolie Hoang-Rappaport como Lin
* Bowen Yang como o Rei Dragón
* Jo Koy como Benbo
* Nan Li como o bastón máxico
* Stephanie Hsu como esposa
* BD Wong como Buda
* Ron Yuan como Babbo
* Hoon Lee como o Emperador de Xade
* Andrew Pang como Mayor
* Andrew Kishino como o Rei Yama
* Jodi Long como Wangmu
* James Sie como mono máis vello
* Sophie Jean Wu como Red Girl

## Notas
Linguas de Malí

[miniatura|300px|Sinal en francés nun monumento en [Bamaco.]]
Malí é un país multilingüe con 21,9 millóns de persoas. As linguas faladas alí reflicten un padrón de asentamento antigo, migracións, e a súa longa historia. *Ethnologue* cataloga máis que 80 linguas. Entre elas, o bambara, o bobo, o bozo, o dogon, o fula, o árabe hassaniya, o kassonke, o maninke, o minyanka, o senufo, as linguas songhay, o soninke e o tamasheq son linguas oficiais. O francés é a lingua de traballo. úsase no goberno e na educación formal. As estimacións do número de malianos que falan realmente francés son baixas, e case todos falan francés como segunda lingua. As estimacións de 1993 indican que só había uns 9.000 malianos que falaban francés como primeira lingua. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ethnologue listing for Mali 
*PanAfrican L10n page on Mali 
*Linguistic situation in Mali
Alexei Skorobogatov

**Alexei Nikolaievich Skorobogatov** (en ), nado en Moscova o 4 de novembro de 1961, é un matemático británico-ruso e profesor de Matemáticas Puras no Imperial College de Londres especializado en xeometría alxébrica. O seu traballo centrouse en puntos racionais, o Principio de Hasse, a Obstrución de manín, as Sumas exponenciais e os Códigos de corrección de erros.

## Educación 
Completou a súa tese  baixo a supervisión de Yuri Manin, pola que recibiu o título de doutor.

## Premios 
En 2001 recibiu o Premio Whitehead da Sociedade Matemática de Londres.

Foi escollido como membro da Sociedade Americana de Matemáticas no 2020, por "contribucións á xeometría diofantiana de superficies e variedades dimensionais superiores".

## Obra 
*
*

## Notas
Amerikatsi

***Amerikatsi*** (en ) é un filme armenio de 2022 escrito, editado, dirixido e protagonizado por Michael A. Goorjian. Conta a historia dun armenio-estadounidense que regresa á República Socialista Soviética de Armenia logo da segunda guerra mundial e acaba sendo prisioneiro soviético.

Estreouse no Festival de Cinema de Woodstock en 2022, onde gañou o premio á Mellor Narrativa. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica. Foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, onde chegou a clasificarse na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Michael A. Goorjian como Charlie
* Hovik Keuchkerian como Tigran
* Nelli Uvarova como Sona
* Mikhail Trukin como Dmitry
* Narine Grigoryan como Ruzan
* Jean-Pierre Nshanian como Warden Sargisyan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Armenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Dzayn barbaro...

***Dzayn barbaro*** (en ) é un filme armenio de 1991 dirixido por Vigen Chaldranyan. Estreouse na 18ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova. Foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios. Porén, foi descualificado pola Academia por non cumprir os requirimentos dunha candidatura.

## Personaxes 
* Vigen Chaldranyan como Martiros
* Marine Ghukasyan como Colombina / Muller do leste / Cornelia / Fortuneteller
* Mikael Pogosyan como Tomazo (acreditado como Mikael Poghosyan)
* Karen Dzhanibekyan como Yunus
* Ara Stepanyan como o vello peregrino armenio
* Vladimir Msryan
* Rafael Kotanjyan
* Rudolf Gevondyan como Mustafa (acreditado como Rudolf Ghevondyan)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Armenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar
Obstrución de Manin

En matemáticas, no campo da  xeometría aritmética, a **Obstrución de Manin** (debida a Yuri Manin) está  ligada a unha variedade *X* sobre un corpo global, que mide o fracaso do principio de Hasse para *X* . Se o valor da obstrución é non-trivial, daquela *X*  pode ter puntos sobre todos os corpos locais mais non sobre o corpo global.  Manin utilizou o grupo de Brauer *X* para definilo.

Para as variedades abelianas, a obstrución de Manin corresponde co grupo de Tate-Shafarevich e explica plenamente o fracaso do principio local a global (baixo a suposición de que o grupo Tate-Shafarevich é finito). No entanto, hai exemplos, debidos a Alexei Skorobogatov, de variedades con obstrución de Manin trivial que teñen puntos en todas as partes localmente e porén non teñen puntos globais.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
*
Yoshiki Tonogai

, nado o 14 de marzo de 1950 na prefectura de Shiga, é un debuxante xaponés de manga. É coñecido por ser o ilustrador dunha das adaptacións manga de *Higurashi When They Cry*: *Himatsubushi-hen*, ou Time Killing Arc. Tamén é o artista e escritor de *Doubt*, que foi completado en febreiro de 2009. Continuou a serie *Doubt* con dúas secuelas, *Judge* e *Secret*, todo conectado pola aparición recorrente da emblemática máscara de coello de *Doubt*. *Doubt* publicouse nos Estados Unidos a través de Yen Press en 2 volumes en abril e xullo de 2013, e a serie completa de seis volumes de *Judge* e a de tres volumes de *Secret* tamén foron publicadas pola mesma editorial. As súas obras foron publicadas tamén en varios países de Europa.

Tonogai foi asistente de Atsushi Ōkubo, e deixou unha mensaxe conmemorando a adaptación ao anime *Soul Eater* no número de primavera de 2008 de *Fresh Gangan*.

## Obras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Yoshiki Tonogai en Lambiek Comiclopedia
Louis J. Mordell

**Louis Joel Mordell**, nado en Filadelfia o 28 de xaneiro de 1888 e finado en Cambridge o 12 de marzo de 1972, foi un matemático británico de orixe estadounidense, coñecido pola investigación pioneira na Teoría de números.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia Xudea de extracción Lituana. Educouse na Universidade de Cambridge, onde completou os Cambridge Mathematical Tripos como estudante do St John's College, Cambridge, a partir de 1906. Graduouse en 1909.
Despois de graduarse Mordell comezou a investigación independente sobre certas ecuacións diofantianas: a cuestión dos puntos enteiros na curva cúbica, e o caso especial do que agora se chama ecuación de Thue, a ecuación de Mordell

y^2 = x^3 + k.

No 1913 colocouse no Birkbeck College de Londres. Durante a primeira guerra mundial participou nos traballos relacionados coa guerra, mais tamén produciu un dos seus principais resultados, probando en 1917 a propiedade multiplicativa da función tau de Srinivasa Ramanujan. A proba foi por medio  dos Operadores de hecke, que aínda non tiñan dito nome en honor a Erich Hecke; foi, en retrospectiva, un dos principais avances na teoría de formas modulares.

No 1920, ocupou un cargo de profesor na UMIST. Alí desenvolveu unha terceira área de interese dentro da teoría dos números, a xeometría dos números. O seu traballo básico sobre o teorema de Mordell é de 1921 a 1922, así como a formulación da conxectura de Mordell. Foi orador convidado do Congreso Internacional de Matemáticos (ICM) en 1928 en Boloña e en 1932 en Zürich e orador pleno do ICM en 1936 en Oslo.

Tomou a cidadanía británica en 1929. En Manchester tamén configurou o departamento, ofrecendo postos a varios matemáticos destacados que foran forzados a abandonar os seus postos no continente europeo. Levou a Reinhold Baer, G. Billing, Paul Erdős, Chao Ko, Kurt Mahler e Beniamino Segre. Tamén recrutou a J. A. Todd, Patrick du Val, Harold Davenport e Laurence Chisholm Young.

En 1945, volveu a Cambridge como membro da Universidade de St. John's, cando foi elixido para a Cátedra Sadleirian, e converteuse en xefe de departamento. Retirouse oficialmente en 1953. O seu libro Diophantine Equations (1969) está baseado en conferencias, e dá unha idea do seu estilo discursivo. Mordell di que odiaba as tarefas administrativas.
## Notas
## Véxaxe tamén 
### Outros artigos
* Grupo de Mordell-Weil
Vera (filme de 2022)

***Vera*** é un filme austríaco-italiano de 2022 dirixido e producido por Tizza Covi e Rainer Frimmel. Está protagonizado por Vera Gemma que fai unha versión semificticia dela mesma. Estreouse na sección Orizzonti da 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde gañou os premios ó mellor director e mellor actriz. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Vera Gemma como Vera 
* Giuliana Gemma como Giuli
* Asia Argento como Asia 
* Alessandra Di Sanzo como Alessandra
* Daniel De Palma como Daniel 
* Sebastian Dascalu como Manuel
* Gennaro Lilio como Gennaro
* Annamaria Ciancamerla como a avoa
* Ivan Bellavista como o director da audición

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Austria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Concello de Alba

**Alba** foi un antigo concello da comarca de Pontevedra formado polas parroquias de Alba, Lérez, Campañó e despois incorporouse Cerponzóns. Creado en 1841, en 1869 foi anexionado a Pontevedra.
## Historia 
Trala división territorial de España en 1833, a creación do concello de Alba foi formulada en 1835 por unha comisión encargada de formar novos concellos, que tivo en conta as demandas das parroquias rurais que querían separarse de Pontevedra.

A segregación foi acordada en pleno o 26 de agosto de 1841 e aprobada pola Deputación o 10 de novembro do mesmo ano. Enmárcase no proceso de división do concello de Pontevedra que implicou igualmente a creación dos concellos rurais de Mourente e Salcedo.

Durante a súa existencia existiron varias tentativas de reposición. Entre 1867 e 1868 foi anexionado a Pontevedra, mais o Ministerio de Gobernación anulou a anexión e ordenou recuperar os tres concellos independentes da capital. A incorporación definitiva produciuse en agosto de 1869.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Patria Mirabal

**Aída Patria Mercedes Mirabal Reyes de González**, nada en Ojo de Agua o 27 de febreiro de 1924 e falecida en La Cumpre o 25 de novembro de 1960, foi unha mecanógrafa e activista dominicana. Foi unha das irmás asasinadas polo ditador Rafael Leónidas Trujillo.

## Traxectoria 
Recibiu o nome de Patria por nacer o 27 de febreiro, cando se conmemora a independencia do seu país. Desde pequena tivo afección pola pintura. Terminou o ensino intermedio e graduouse en dactilografía no colexio Inmaculada Concepción de la Vega.

Pola súa participación nos esforzos para derrocar o ditador Rafael Leónidas Trujillo Molina, o goberno puxo en poxa pública todas as súas pertenzas campestres e confiscou a casa e as propiedades da familia González Mirabal. Con todo, preocupada polo futuro dos nenos do país, Patria seguía apoiando a súa irmá Minerva nos seus esforzos contra o goberno e opúñase a Trujillo.

Patria foi asasinada a golpes xunto a Minerva e María Teresa, as súas irmás, e Rufino de la Cruz, o condutor do Jeep no que viaxaban o 25 de novembro de 1960 cerca da ponte Marapica, na estrada entre Santiago e Puerto Plata, mentres regresaba ao seu fogar despois de visitar os esposos das súas irmás Minerva e María Teresa na fortaleza de Puerto Plata, onde se atopaban presos por sedición.

## Recoñecementos 
En memoria de Patria e as súas irmás Minerva e María Teresa, cada 25 de novembro conmemórase o Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller, pola resolución oficial da ONU aprobada pola súa asemblea o 7 de febreiro de 1999.

## Vida persoal 
Casou aos 17 anos con Pedro Antonio González, membro dunha prestixiosa e acomodada familia de terratenientes da rexión do Cibao. Desa unión naceron: Nelson Enrique, Noris Mercedes, e Fidel Raúl Ernesto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
* Biografía das irmás Mirabal
* Información e imaxes das irmás Mirabal