Mar dos Argazos

O **Mar dos Argazos** (ás veces citado como **Mar dos Sargasos** ou **Mar dos Sargazos**), é unha rexión do océano Atlántico setentrional que se estende entre os meridianos 70º e 40º O e os paralelos 25º a 35º N, e que nos séculos XVII ó XVIII tivo a tétrica fama de ser lugar de cemiterio de buques de navegación a vela. Abrangue parte do sector chamado Triángulo das Bermudas.

## Características físicas 
O sector, cunha superficie total —aínda que variable— de 3&nbsp;500&nbsp;000&nbsp;km², que se caracteriza pola frecuente ausencia de ventos, correntes mariñas, e a abundancia de plancto e algas, estas últimas formando *«bosques»* mariños superficiais que poden estenderse de horizonte a horizonte e constituíron xunto ás «calmas chichas» un formidable obstáculo para a navegación dende a época do descubrimento de América. As correntes circundantes intercéptanse tanxencialmente impulsando as augas interiores nun lento círculo de sentido horario e concéntrico, cun amplo centro que non ten movemento aparente e é dunha calma eólica notable.
En efecto, a área, de forma ovalada, é de límites difusos xa que non baña terra firme —coa única excepción das illas Bermudas— , e os seus límites constitúenos importantes correntes oceánicas: ó Oeste a Corrente do Golfo, ó Norte a Corrente do Atlántico Norte e ó Sur unha das correntes ecuatoriais.

As correntes que o circundan determinan un sistema de augas superficiais relativamente cálidas que se moven moi lentamente en sentido horario, sobre as augas máis profundas do océano, moito máis frías e densas. Esta estratificación da auga por densidades, provocada pola diferenza de temperatura, ten importantes consecuencias ecolóxicas. Nas augas superficiais, onde chega a luz, abunda o plancto vexetal, que consome sales como os fosfatos e os nitratos. Debido á diferenza de densidade, a auga da superficie apenas se mestura coa auga fría e rica en minerais das capas inferiores, que podería repoñer os sales consumidos. Por esta razón, nas rexións superiores do Mar dos Argazos apenas existe vida animal, e carecería de interese biolóxico de non ser pola alga que lle presta o nome, o argazo do xénero *Sargassum*, que forma grandes campos, rebordantes de organismos mariños.

O Mar dos Argazos foi un dos descubrimentos de Cristovo Colón na súa primeira viaxe a América e no século seguinte comezou a xerarse a fama de cemiterio de barcos.

## Historia da súa denominación 
Foron os navegantes portugueses os que lle puxeron o nome á alga e ó mar. As algas do xénero Sargassum forman grandes conxuntos enleados, que se manteñen a flote por medio de vinchas cheas de gas, e esténdense ata o horizonte. Con frecuencia, os barcos portugueses víanse freados polas algas, e incluso chegaban a quedar atascados nelas, o cal lles daba ás tripulacións tempo de sobra para estudar a planta. Como procedían dun país onde abundaban as viñas, os conxuntos de vinchas de gas parecéronlles acios de uvas dunha variedade denominada *salgazo*. Así foi como os portugueses lle deron ó *Mar dos Sargazos* o seu nome. As especies do xénero *Sargassum* están emparentadas cun grupo de algas que adoitan crecer adheridas ás rochas próximas ás costas, pero adaptáronse por completo á vida peláxica, isto é, en mar a fóra, e agora aboian nas capas superiores do océano.

O Mar dos Argazos é tamén o lugar elixido polas anguías para a desova.

## Outros datos 
As características singulares do Mar dos Argazos, cunha extensión equivalente a 1/3 da superficie dos Estados Unidos constituíu un formidable obstáculo para a navegación marítima nos tempos dos veleiros, inspirando innumerables lendas e mitos sobre os cales posteriormente se crearon obras de ficción:

* O escritor William Hope Hodgson ambientou no Mar dos Argazos varios dos seus contos de terror mariño, nun estilo similar ó de H.P. Lovecraft.
* O *«mar superargazo»* sería a dimensión onde van as cousas perdidas, segundo propuxo Charles Hoy Fort, escritor e investigador de fenómenos anormais.
* O libro de A. Bertram Chandler *«Into the alternate universe» (No Universo Alternativo) parece estar inspirado na idea de Fort, xa que describe un *«supermar»* no espazo, onde os protagonistas descobren moitas naves espaciais e mariñas perdidas, algunhas históricas e outras ficticias, que «atravesaron unha barreira dimensional».
* Ernesto Sábato cítao tamén en *"Sobre heroes e tumbas" (Sobre héroes y tumbas)*, tamén como unha fortaleza infranqueable.
* Julio Cortázar menciónao tamén na súa *"Prosa do Observatorio" (Prosa del Observatorio)''.
* Unha das lendas relativas ó Mar dos Argazos parte da crenza errónea dos mariños sobre que a abundancia de algas era sinal de baixíos, o cal os levou a situar alí o «continente afundido» da Atlántida. En realidade, a zona ten unha profundidade media de máis de 4500 metros.
* O Mar dos Argazos é o único definido polas características físicas e biolóxicas que non inclúen a presenza de costas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo en español sobre o Mar dos Argazos
* Definición de 'argazo' segundo a Real Academia Galega