open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rodolfo Rodríguez

**Rodolfo Sergio Rodríguez Rodríguez**, nado o 20 de xaneiro de 1956 en Montevideo, é un exfutbolista uruguaio. Xogaba na posición de porteiro e foi internacional coa selección uruguaia, sendo o xogador que máis veces vestiu a camisola nacional.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira en Cerro en 1971, sendo transferido a Nacional en 1976. No equipo do Parque Central Rodríguez xogou até 1984, obtendo o Campionato Uruguaio de Fútbol de 1977, 1980 e 1983, a Copa Liberadores 1980 e a Copa Intercontinental de 1980, consagrándose como un dos mellores porteiros da historia do equipo tricolor.

En 1984, Rodríguez foi vendido ao Santos do Brasil, club co que gañou o Campionato Paulista de 1984. Permaneceu no equipo de Pelé até 1987, converténdose nun dos grandes ídolos da afección. En 1986 foi convocado para xogar na súa selección o Mundial de México 1986, pero unha grave lesión na xira previa deixouno sen disputar o Mundial.

En 1987 Rodríguez pasa a xogar no fútbol europeo, máis precisamente no Sporting de Lisboa, club no que estivo até 1989. En 1990, Rodríguez retorna ao Brasil para xogar en Portuguesa, e en 1992 firma co Bahia, equipo co que gaña o Campionato Baiano en 1993 e no ano do seu retiro do fútbol, 1994.

## Selección nacional 
Coa selección celeste, gañou a *Copa de Ouro* en 1980, e a Copa América de 1983. Formou parte do cadro uruguaio que disputou a Copa Mundial de Fútbol de 1986, pero non puido xogar ningún partido, por estar lesionado. Rodolfo Rodríguez é o futbolista con máis presenzas na selección de fútbol do Uruguai ao disputar 78 encontros, recibindo 69 goles.

### Participaciones en Copa América 
## Palmarés 
### Campionatos rexionais 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais
Asociación do Fútbol Arxentino

A **Asociación do Fútbol Arxentino (AFA)** (en castelán: *Asociación del Fútbol Argentino*) é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol da Arxentina. Tamén organiza o Campionato de Futsal AFA e os torneos de fútbol praia dese país. Foi fundada por Alejandro Watson Hutton en Buenos Aires o 21 de febreiro de 1893  co nome de *Argentine Association Football League*, sendo a máis antiga do continente. Tras un proceso de cambio de nomes, castelanización e fusións, adoptou en 1934 a denominación *Asociación del Football Argentino* e posteriormente en 1946 a súa denominación definitiva de *Asociación del Fútbol Argentino*. Está afiliada á FIFA dende 1912 e á Conmebol dende 1916 (foi un dos seus membros fundadores). Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol da Arxentina
* Mundial de fútbol Arxentina 1978

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Guillerme I de Borgoña

**Guillerme I de Borgoña** "O Grande" ou "O Imprudente", nado no Franco Condado no 1020 e finado en Besançon no ano 1087, foi conde de Borgoña e Mâcon desde 1057 até 1087. A súa descendencia estivo entre unha das máis coñecidas da Europa do seu tempo chegando a ter un fillo papa. Faleceu na cidade de Besançon e atópase sepultado na Catedral de San Xoán nesta mesma cidade. O ano de 1057, sucedeu ao seu pai reinando sobre os territorios con maior extensión do que os territorios do Franco Condado.

### Familia e descendencia 
Foi fillo de Reinaldo I de Borgoña (990 - 3 de setembro de 1057) e de Adelaida da Normandía (990 -?), filla de Ricardo II da Normandía (970 - 28 de agosto de 1027) e de Xudite da Bretaña (980 -?).

Casou con Estefanía de Longwy tamén coñecida como Étiennette de Longwy, filla de Adalberto, duque da Lorena (?- 1048) e de Clemencia de Foix (1015 -?) de quen tivo:

* Reinaldo II de Borgoña (? - 1097) casado con Rexina de Oltigen, foi sucesor do seu pai á cabeza dos destinos do condado, faleceu na Primeira Cruzada.
* Estevo I de Borgoña, sucesor de Reinaldo II. Estevo morreu na Guerra Santa durante a Cruzada de 1101.
* Raimundo de Borgoña, casado en 1090 coa princesa Urraca, foi conde Galiza, aspirando ao seu trono.
*Guildo de Viena, electo Papa en 1119 como abade de Cluny, co nome de Calisto II.
* Sibila (1065 - 1101), casada en 1080 con Odo I, Duque da Borgoña.
* Xisela, casada en 1090 con Humberto II de Savoia e despois con Renier I de Montferrat.
* Adelaida.
* Berta.
* Eudes.
* Hugo III, arcebispo de Besançon.
* Clemencia, casada con Roberto II de Flandres, conde de Flandres, foi rexente de Flandres durante a ausencia do marido.
* Estefanía.
* Ermentruda, casada en 1065 con Teodorico I de Montbéliard.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* LE HÊTE, Thierry (1995): *Les Comtes Palatins de Bourgogne*, 1ª Ed., La Bonneville-sur-Iton, páx. 44.
Copa América

A **Copa América** de fútbol é o campionato de seleccións masculinas nacionais dese deporte máis importante do continente americano, organizado pola Confederación Suramericana de Fútbol (Conmebol). A Copa América é un do tres eventos futbolísticos máis importantes a nivel de seleccións, xunto á Copa Mundial de Fútbol e a Eurocopa. Para a Copa América 2007 estimouse unha audiencia de 530 millóns de persoas en América Latina e a nivel mundial unha audiencia acumulada de 4.000 millóns de persoas pertencentes aos 185 países en que o evento foi retransmitido.
## Historia 
Este torneo remóntase a 1916 cando foi realizada o seu I edición, na Arxentina celebrando o centenario da Independencia do devandito país, e no cal participaron catro selecciones. Posteriormente, o evento continuou sendo realizado baixo o nome de **Campionato Suramericano de Seleccións** (adquirindo o actual en 1975). Este torneo, que tras a abolición do British Home Championship en 1984 converteuse no torneo entre seleccións máis antigo do mundo. Careceu de regulación, sendo celebrado anualmente nun comezo pero despois foi celebrado intermitentemente. Recentemente en 1986, a Conmebol decidiría establecer un torneo de asistencia obrigatoria para o seu dez federacións membro, realizado nunha sede fixa. Este sistema utilízase a partir da Copa América 1987 na Arxentina, sendo a sede do torneo rotada entre o dez membros da Conmebol, completándose en Venezuela coa Copa América 2007 e iniciando un novo ciclo na Arxentina a partir de 2011.
miniatura|Trofeo de 2016.
## Formato 
Dende 1993, o torneo conta con 12 seleccións participantes. Dez corresponden ás federacións asociadas á Conmebol: Arxentina, Bolivia, Brasil, Chile, Colombia, Ecuador, Paraguai, Perú, Uruguai e Venezuela. A elas súmanse dúas seleccións convidadas, preferentemente da Confederación de Fútbol Asociación de Norte, Centroamérica e o Caribe (Concacaf) e Xapón.

## Campionatos 
Esta táboa amosa os principais resultados das diversas edicións do Campionato Suramericano ou Copa América. En *cursiva* indícanse os equipos invitados non pertencentes á Conmebol.

## Notas
Falange Española Tradicionalista y de las JONS

**Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista** (**FET y de las JONS**, en galego: *Falanxe Española Tradicionalista e das Xuntas de Ofensiva Nacional Sindicalista*) era o nome do partido único da España franquista creado o 19 de abril de 1937, a iniciativa da xefatura do denominado *Estado Nacional*, por fusión dos distintos partidos e movementos que apoiaban a sublevación militar (denominada *Alzamento Nacional*) que iniciou a guerra civil española, e que non desapareceron realmente, senón que se articularon nas denominadas *familias do franquismo*. 

*FET y de las JONS* concibiuse como a rama política do denominado *Movimiento Nacional*, concepto máis amplo co que se definía ao complexo mecanismo totalitario de inspiración fascista que pretendía ser a única canle de participación na vida pública española. O seu discurso político expresaba tamén a mestura de elementos ideolóxicos e retóricos fascistas, ultranacionalistas, militaristas, tradicionalistas, conservadores, católicos (ou nacionalcatólicos), monárquicos etc.

## Simboloxía e uniformidade 
FET y de las JONS adoptou unha combinación de símbolos que reflectía a distinta procedencia das forzas que conformaron o partido. Así, vestíase como uniforme a camisa azul da Falanxe e a boina vermella dos requetés. Engadiuse así mesmo unha gravata negra en sinal de loito por José Antonio Primo de Rivera.

As bandeiras que presidían os actos correspondían tamén ás principais forzas que conformaron a organización. Presidía todos os actos do partido a Bandeira Nacional de España, flanqueada polas de Falanxe e a Cruz de Borgoña dos tradicionalistas.

O principal himno do partido era o "Cara al Sol" (obra de Juan Tellería), aínda que tamén gozaron de cooficialidade formal, entre outros a "Marcha de Oriamendi".

O saúdo co brazo no alto e os berros rituais, como "¡Arriba España!" ou "España, Una, Grande y Libre", de procedencia falanxista, completaban a imaxe externa que se proporcionou ao partido.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ley de Principios del Movimiento Nacional de 1958
Francisco Canaro

miniatura|dereita|Francisco Canaro.
**Francisco Canaro**, nome artístico de **Francisco Canarozzo**, nado en San José de Mayo o 26 de novembro de 1888 e finado en Buenos Aires o 14 de decembro de 1964, foi un compositor de tangos, violinista e director de orquestra uruguaio, nacionalizado arxentino en 1940.

## Discografía 
### *Francisco Canaro y su Orquesta Típica* 
#### 78 RPM 
#### LP 
* *Para ti, madre* (1962)
* *Recordando los éxitos de Francisco Canaro* (1964)
* *Homenaje a Francisco Canaro - Vol. 1* (1964)
* *Recordando a Canaro* (1966)
* *Francisco Canaro* (1966)
* *Canaro, década del cincuenta* (1966)
* *Los indispensables de Canaro* (1966)
* *Voz de tango* (1967, coa cantante Tita Merello)
* *Halcón Negro* (1968)
* *En el viejo café* (1971)
* *La muchachada del centro* (1971)
* *Sentimiento gaucho* (1972)
* *Recordando éxitos* (1974)
* *Canaro década del treinta* (1980)
* *Canaro década del cuarenta* (1980)
* *El álbum de oro de Francisco Canaro* (1982)
* *Francisco Canaro y Argentino Ledesma* (1982, canda o cantor Argentino Ledesma)
* *Francisco Canaro* (1983)

#### CD 
* *La melodía de nuestro adiós (1932-1938)* (1991)
* *Grandes tangos (serie sinfónica)* (1993)
* *Tiempos viejos* (1995)
* *Nobleza de arrabal (con el Quinteto Pirincho)* (1997)
* *Instrumentales Para Bailar* (1999)

### Quinteto Pirincho 
#### LPs 
* *Quinteto Pirincho - Vol. 9* (1963)
* *Recordando el ayer - Vol. 8* (1966)
* *El Quinteto Pirincho* (1967)
* *Rodríguez Peña* (1967)
* *Quinteto Pirincho* (1968)
* *Tangos, valses y milongas* (1968)
* *Canaro* (1974)
* *Pirincho* (1975)

#### CD 
* *Quinteto Pirincho, dir. Francisco Canaro* (1989)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de *Francisco Canaro*. 
* Discografía de *Francisco Canaro*.
P.S. Krøyer

**Peder Severin Krøyer**, coñecido como **P.S. Krøyer**, nado en Stavanger o 23 de xullo de 1851 e finado en Skagen o 21 de novembro de 1909, foi un pintor de orixe norueguesa.

É un dos máis estimados e coloristas pintores da comunidade dinamarquesa-norueguese de Skagen. Son moi valorados os seus cadros naturalistas de vívidas escenas cotiás, influenciados pola aparición da fotografía.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:P S Krøyer 1889 - Interiør med Marie Krøyer.jpg|Interior con Marie Krøyer.
Ficheiro:Hipp hipp hurra! Konstnärsfest på Skagen - Peder Severin Krøyer.jpg|Hip hip hurra! Festa de pintores en Skagen.
Ficheiro:P S Krøyer 1897 - Døtrene Benzon.jpg|As irmás Benzon.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Skagens Museum 
* P.S. Krøyer in Hirschsprungske Samling
Voto nulo

[miniatura|Voto nulo nas [Eleccións municipais de España de 2015|eleccións municipais españolas de 2015.]]
O **voto nulo** é un voto realizado de maneira errónea ou non conforme ás regras estipuladas dunha elección, feito que implica a súa nulidade. Un voto nulo pode ser de carácter accidental ou intencionado.

## Características 
Son varias as circunstancias capaces de anular un voto:

* Incluír un papel non oficial, ou un documento electoral non oficial, ou errar na votación pola introdución dunha papeleta correspondente a outro cadro.
* Incluír varios papeis de candidatos distintos para o mesmo cargo, de modo que non poida saberse por quen desexaba votar o elector.
* Incluír obxectos estraños (non tódalas lexislacións o prohiben).
* Escribir na papeleta, colocar marcas etc.

A diferenza do voto en branco, o voto nulo non é  (nalgúns países existe algunha forma de votar en branco oficialmente). É dicir, non se elixe unha de entre as tantas opcións que dá unha determinada elección, senón que directamente se anula o voto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Por Internet circulan campañas que proponen impugnar el voto: piden optar por próceres, por Clemente o tachar las boletas* , no xornal arxentino *La Nación*, o 25 de agosto de 2001.
An Mám

**An Mám** (denominada en ) é unha vila do Condado de Galway, na provincia de Connacht (Irlanda). Está situada entre o Lago Corrib e as montañas Sléibhte Mhám Toirc. O seu nome deriva da palabra irlandesa *mám*, que significa *paso*.
Herne Bay RHC

O **Herne Bay Rink Hockey Club** é un club de hóckey a patíns da localidade de Herne Bay, Inglaterra. O club foi fundado en 1910, o que o converte nun dos equipos máis antigos deste deporte no mundo. A súa época de maior éxito foi a primeira metade do século XX (conquistando 22 títulos de Copa entre 1930 e 1953), aínda que dende 1974 non conquistou ningún título de Liga e tan só conseguiu tres títulos copeiros no mesmo período, o último en 1994 (último título do club), sendo superado ámplamente nos últimos tempos polos seus veciños e máximos rivais do Herne Bay United.

## Palmarés
* **32 English Cup:** 1930-1934, 1936, 1938-1953, 1955-1956, 1958, 1963, 1978-1979, 1984, 1992-1994

## Véxase tamén
Corr na Móna

**Corr na Móna** (en irlandés e oficialmente; adaptado ao ) é unha vila do Condado de Galway, na provincia de Connacht, Irlanda. Forma parte do Gaeltacht do Norte de Connemara.

Situada ao Norte do Lago Corrib, a vila é famosa pola pesca de salmóns e troitas. Atópase no centro do Joyce Country Mountain e Lake Districts, Corr na Móna é recoñecida como unha das áreas máis escénicas de Irlanda.

O extremo oriental estreitase á beira do Corrib, mentres que o extremo occidental se ensancha nos límites das terras altas de An Mám. O coñecido membro do Teachta Dála Éamon Ó Cuív vive en Corr na Móna.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Vista panorámica de Corr na Móna
*Información e imaxes de Corr na Móna
*Condado de Galway
Número de Sherwood

O **número de Sherwood**, \mathrm{Sh} (tamén denominado ** número de Nusselt másico**) é un número adimensional utilizado en operacións de transferencia de materia. Representa a relación entre o transporte difuso-convectivo e o transporte difusivo. Recibe o seu nome do enxeñeiro americano Thomas Kilgore Sherwood.

Defínese como:

:\mathit{Sh} = \frac{k \cdot L}{D} = \frac{\mbox{Transporte convectivo e difusivo}}{\mbox{Transporte difusivo}} 

onde 
* L é unha lonxitude característica (m)
* D é a difusividade (m2.s−1)
* k é o coeficiente de transferencia de materia (m.s−1)

Existen numerosas correlacións empíricas ou semiempíricas que permiten determinar o número de Sherwood a partir do número de Reynolds e do número de Schmidt. A importancia da determinación do número de Sherwood é que dá acceso ao coeficiente de transferencia de materia.
O número de Sherwood ten a mesma forma que o número de Biot másico. Porén, representan fenómenos físicos diferentes. No caso do número de Sherwood, a difusividade que aparece no denominador é a da substancia que se transfire nun fluído. Pola contra, no número de Biot, é a difusividade nun sólido. Deste xeito, o número de Biot compara o transporte externo (no fluído) co transporte interno (no sólido).
Lingua franca

**Lingua franca** é unha expresión latina para lingua de contacto ou lingua de relación resultante do contacto e comunicación entre grupos ou membros de grupos lingüisticamente distinguidos para o comercio internacional e outras interaccións máis extensas.

## Historia e características 
No Imperio Romano e no milenio seguinte a lingua franca foi a lingua grega no oriente e o latín no occidente.

O portugués serviu de lingua franca na África e Asia os séculos XV e XVI. Cando os portugueses comezaron a explotar os mares da África, América, Asia e Oceanía, tentaron comunicarse cos nativos mesturando unha versión da lingua franca, influenciada pola portugués coas linguas locais. Cando navíos da ingleses e franceses chegaron para competir cos portugueses, a tripulación tentou aprender ese "Portugués truncado". A través de sucesivas mudanzas ao longo do tempo, a lingua franca, xunto co vocabulario portugués, foi substituída pola lingua dos pobos en cuestión.

O idioma francés serviu de lingua franca axiña, sendo a lingua da diplomacia na Europa a partir do século XVII; aínda é a lingua de traballo de institucións internacionais, usada en documentos varios, desde pasaportes até formularios do correo aéreo.

Na maior parte da Asia, África e partes da Oceanía e Europa o árabe foi lingua franca desde o século VII, sendo utilizado desde as Filipinas até o Senegal.

O alemán serviu de lingua franca en gran parte da Europa durante os séculos XIX e XX, especialmente en negocios.

O inglés é a lingua franca actual no mundo dos negocios internacionais no occidente e na diplomacia.

Noutras rexións do mundo, outras linguas teñen o papel de lingua franca: KiSwahili na África oriental, ruso nas rexións da antiga Unión Soviética, hindi (xunto co inglés) na India, urdú no Paquistán (tamén xunto co inglés), malaio no sueste asiático, bislama nas illas do Pacífico, o árabe (falado por 1.000 millóns de persoas ao redor do mundo e moi utilizado aínda no comercio) e varias linguas crioulas noutros lugares e épocas.

O Chinés mandarín tamén ten a función de prover unha lingua falada común entre os chineses que falan diversos dialectos inintelixíbeis entre si.

O xaponés é a lingua franca do Xapón, usada no cotián e na tecnoloxía.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bilingüismo
* Multilingüismo
Trío Vegabajeño

O **trío Vegabajeño** foi un trío portorriqueño de música latinoamericana formado en 1943. Destacaron no xénero do bolero.

## Traxectoria 
Formouse ao coincidiren nun campamento militar Fernandito Álvarez, Octavio González e Benito de Jesús. Ao pouco de se unir na agrupación musical fixeron a súa presentación radiofónica, no programa de Rafael Quiñones Vidal, onde foron bautizados como *Trío Vegabajeño*, que cantaba a dúas voces.

En 1945 o exército norteamericano recrutou a Octavio González, razón pola que foi substituído por Pepito Maduro, co cal comezaron a cantar a tres voces, novidade na illa. Gravaron por vez primeira en 1946.

En 1952, talvez influenciados polo estilo imperante de Los Panchos, xa moi querido en toda Latinoamérica, comezaron a empregar o requinto, sendo o instrumentista Jorgito Hernández, quen contribuíu a facer do trío un dos máis destacados do momento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil e carátulas do trío. 
* Biografía de Pepito Maduro, membro destacado da agrupación. 
* Tema "Sufre"
* Tema "Lo nuestro terminó", compuesta por Noel Estrada e interpretada polo Trío Vegabajeño.
Canal Nou Dos

**Canal Nou Dos** foi a segunda canle da Televisión Valenciana, pertencente ao grupo da Ràdio Televisió Valenciana (RTVV). Tiña vocación de servizo público e orientada a un público máis esixente. Caracterizábase polo seu contido cultural, divulgativo e deportivo. A súa oferta televisiva contaba con espazos infantís, coma *Babaclub i Sambòrik*, informativos, documentais, culturais (*Encontres*), deportivos (*Minut a Minut*) e con outros programas que pretendían a divulgación da cultura e tradicións valencianas. Canal Nou Dos emitía integramente en valenciano, a diferenza de Canal Nou que alternaba o valenciano e o castelán.

A súa audiencia estaba entre o 1 e o 3 % da cota televisiva.

## Inicio de emisións e cobertura
Comezou as emisións regulares na festa do 9 de outubro de 1997 co nome de "Notícies 9", posteriormente cambiou de imaxe e marca pasando ao ser: "Punt Dos". O pasado 9 de outubro de 2005 cambiou de imaxe facéndoa máis moderna e dinámica. En setembro de 2010 cambiou de imaxe e marca pasando ao seu nome actual: *Canal Nou Dos*.

## Centro de Produción de Programas
O Centro de Produción de programas de TVV atopábanse en Burjassot (València), nunha parcela de 30.000 m², as instalacións ocupan aproximadamente 20.000 m². A principios do ano 2006 o director xeral do ente RTVV presentou o proxecto de ampliación das instalacións, co novo edificio de Canal Nou Dos, Ràdio Nou e Sí Ràdio. Tamén tiña redacción en Castelló de la Plana e o segundo Centro de Produción de Programas en Alacant.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial de Canal Nou
*Babaclub
Harpalike (lúa)

**Harpalike** (ou en grego *Αρπαλύκη*), tamén coñecida coma '***, é unha lúa irregular de movemento retrógrado do planeta Xúpiter. Foi descuberta por un equipo de astrónomos da Universidade de Hawaii liderado por Scott S. Sheppard no ano 2000 e recibiu a designación provisional de ***'.

A lúa recibiría o nome de Harpalike oficialmente en agosto do 2003, Harpalike na mitoloxía grega era a incestuosa filla de Klymenos, aínda que nalgunhas fontes é citada coma amante de Zeus (Xúpiter).

Harpalike pertence ó grupo de satélites Ananke, pensase que este grupo son os vestixios dun posible asteroide heliocéntrico capturado, que se esnaquizou, formando así este grupo de lúas. Ten un diámetro estimado en 4 kms, e no espectro visible aparece cun gris (índices de cor R-V=0.43) característico dos asteroides tipo C. A lúa órbita  Xúpiter a unha distancia duns 21,064 Gm en 624,542 días, cunha inclinación orbital de 147° respecto da eclíptica (147° respecto do ecuador de Xúpiter) e cunha excentricidade orbital de 0,2441.

## Notas 
# Efemérides IAU-MPC NSES
# Parámetros orbitais principais NASA JPL

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Aneis de Xúpiter
* Xúpiter

### Ligazóns externas 
* David Jewitt pages
* Scott Sheppard pages
The Birthday Party

**The Birthday Party** (orixinalmente coñecida coma **The Boys Next Door**) foi unha banda australiana de post-punk, activa de 1976 ata 1983.

Malia ser promovidos por John Peel, The Birthday Party tivo pouco éxito comercial durante a súa carreira. Aínda que de xeito indirecto, a súa influencia foi moi grande, e foron citados como unha das "bandas máis escuras e difíciles do post-punk surxidas nos 80". Aínda que na súa primeira etapa foi ás veces cualificada como banda de rock gótico a banda rexeitaba o termo, e o seu son era moi distinto á maioría da música gótica e máis próxima ao No Wave. Porén, The Birthday Party tivo moita influencia no deathrock, un xénero relacionado co rock gótico.

A pesar do seu limitado éxito comercial, o núcleo creativo da banda tivo unhas recoñecidas carreiras musicais: o vocalista e compositor Nick Cave, o multi-instrumista e compositor Mick Harvey e o vocalista, compositor e guitarrista.

## Discografía 
### Álbums 
;The Boys Next Door
* *Door, Door* (LP, 1979)

;The Boys Next Door/The Birthday Party
* *"The Birthday Party* (LP 1980).

;The Birthday Party
* *Prayers on Fire* (LP, 1981)
* *Junkyard* (LP, 1982)
* *A Collection ...* (CD)
* ''It's Still Living* (LP, 1985)
* *Best and Rarest* (LP, 1985)
* *Hee Haw* (CD, 1988)
* *Mutiny/The Bad Seed* (CD, 1989)
* *Hits* (CD, 1992)
* *Live 1981&ndash;82* (CD, 1999)
* *The John Peel Sessions'' - 2001
The Scientists

**The Scientists** é unha influente banda de post-punk procedente de Perth, Australia, liderada por Kim Salmon e inicialmente coñecida coma **Exterminators** e despois por **Invaders**. A banda tivo dúas encarnacións principais: a punk baseada en Perth a finais dos 70 e a swamp rock baseada en Sydney/Londres dos 80. The Scientists foi moito máis influente que o que o seu escaso éxito comercial pode indicar, influenciando a grupos coma Mudhoney e a artistas da escena indie de Nova York de principios dos 90.

## Discografía
Pussy Galore

**Pussy Galore** foi unha banda estadounidense de noise punk formada en Washington, D.C. en 1985 por estudantes da Universidade Brown. O grupo tivo cambios constantes na súa formación ata a súa desaparición no ano 1990. Tomou o seu nome dunha personaxe do filme de James Bond *Goldfinger*, e o seu son inspirouse en The Rolling Stones e Einstürzende Neubauten.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs
Federación de Fútbol dos Estados Unidos de América

A **Federación de Fútbol dos Estados Unidos (USSF)** (en inglés: *United States Soccer Federation*)  é a institución responsable de organizar e regular o fútbol nos Estados Unidos. Foi fundada o 5 de abril de 1913  co nome de *United States of America Foot Ball Association*. Afiliouse á FIFA en 1914, un ano despois da súa fundación, e á CONCACAF en 1961. Está tamén ao cargo da selección de fútbol dos Estados Unidos e tó0dalas categorías inferiores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol dos Estados Unidos
* Mundial de fútbol Estados Unidos 1994

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Asociación de Fútbol de Iugoslavia

A **Asociación de Fútbol de Iugoslavia** (**FSJ**) (en serbio: *Фудбалски Савез Југославије/Fudbalski Savez Jugoslavije*, en croata: *Nogometni savez Jugoslavije*, esloveno: *Nogometna zveza Jugoslavije*, en macedonio: *Фудбалски сојуз на Југославија*, en montenegrino: *Fudbalski Savez Jugoslavije*) foi o corpo gobernante do fútbol de Iugoslavia. Foi fundada en 1919 en Zagreb (actual Croacia) co nome de *Jugoslavenski nogometni savez*, pasou a formar parte da FIFA en 1923 e foi membro fundador da UEFA en 1954.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Iugoslavia
* Eurocopa de fútbol Iugoslavia 1976
Selo

**Selo** (do latín *sigillum*) orixinalmente designa a peza, xeralmente feita en metal, onde se gravan sinais.

**Selo** tamén pode referirse a:

***Selo discográfico**.
***Selo postal**.
*A tribo antiga dos **selos**, que habitaban na antigüidade na contorna de Dodona (Grecia).
Euante (lúa)

**Euante** (ou en grego *Ευάνθη*), tamén coñecida coma '***, é unha lúa irregular de movemento retrógrado do planeta Xúpiter. Foi descuberta por un equipo de astrónomos da Universidade de Hawaii liderado por Scott S. Sheppard no ano 2001 e recibiu a designación provisional de ***'. Recibiu o nome de Euante en agosto do 2003, de acordo con algúns escritores versados na mitoloxía grega, Euante era a nai das Gracias.

Euante ten un diámetro duns 3 kms e órbita Xúpiter a unha distancia duns 20,465 Gm en 598,093 días, cunha inclinación orbital de 143° respecto da eclíptica (142° respecto do ecuador de Xúpiter) e cunha excentricidade orbital de 0,2001.

Euante pertence ó grupo de satélites Ananke, un grupo de lúas irregulares que órbita Xúpiter a unha distancia media de entre 19,3 e 22,7 Gm e cunhas inclinacións de preto de 150°; pensase que este grupo son os vestixios dun posible asteroide heliocéntrico capturado, que se esnaquizou, formando así este grupo de lúas.
## Notas
Euanthe.com

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Aneis de Xúpiter
* Xúpiter
As Covas, O Ézaro, Dumbría

**As Covas** é un lugar da parroquia do Ézaro no concello coruñés de Dumbría na comarca de Fisterra. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 12 homes e 7 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia do Ézaro 
### Parroquias de Dumbría
Santa Uxía, O Ézaro, Dumbría

**Santa Uxía** é un lugar da parroquia do Ézaro no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2022 tiña quince habitantes (sete homes e oito mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Santa Uxía** é un haxiotopónimo referido a Uxía de Alexandría e débese á presenza no lugar da igrexa de Santa Uxía do Ézaro.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia do Ézaro
### Parroquias de Dumbría
Telemadrid SAT

**9 Telemadrid o 9 Telemadrid SAT** foi unha das canles do Ente Público RadioTelevisión Madrid (EPRTVM) que emite para toda a Europa, a través do satélite Astra. Esta canle ten como obxectivo achegar a televisión e cultura madrileña a todos os madrileños que viven fóra da Comunidade de Madrid, tanto en España como en Europa, así como ao resto de cidadáns destas zonas.

A súa programación baseábase principalmente en contidos de produción propia das canles do EPRTVM.

O 1 de xaneiro de 2013 e sen previo aviso por parte do ente público, a canle finalizou as súas emisións tanto do satélite como do resto de operadores onde estaba dispoñible. Actualmente emite a nivel nacional de España a través de Movistar Plus+ rebautizada como 9 Telemadrid INT (Canal xeneralista para o exterior da Comunidade de Madrid e o estranxeiro).

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Telemadrid
Paixón de gabiáns

***Paixón de gabiáns*** (en ), é unha telenovela colombiana escrita por Julio Jiménez. É unha produción de RTI Colombia xunto coas canles de televisión Telemundo e Caracol TV. Baséase na telenovela de 1994 *Las aguas mansas*, tamén escrita por Jiménez e producida por RTI. Emitiuse orixinalmente en Telemundo o 21 de outubro de 2003, mentres que en Colombia se emitiu en Caracol TV. O 12 de maio de 2022 Telemundo anunciou unha segunda tempada ambientada 20 anos despois dos eventos da serie orixinal.

En Galiza a súa emisión non foi ata o 11 de abril de 2005, aínda que houbo de reemitirse a partir do 18 de xullo na mesma canle: TVG. Conta cun total de 188 episodios de 45 minutos aproximadamente. A telenovela combina o drama, a comedia e mailo romance. Ten como protagonistas a Danna García e mais a Mario Cimarro, e de antagonista a Lorena Meritano, entre outros. A novela acadou un grande éxito tanto no seu país de orixe, como en Galiza onde chegou a superar un 30% de share de audiencia.

## Trama 
Despois de atravesa-la fronteira e abandona-lo seu país, os irmáns Reyes Guerrero: Juan, Óscar, Franco e Libia, instálanse nunha pequena e axitada cidade, onde abren unha panadaría, que axudaos a se sosteren. Libia, a máis nova, namórase de Bernardo Elizondo, un home maior, que á súa vez tolea por ela. Os dous viven un secreto e tórrido romance que é descuberto polos irmáns Reyes.

Indignados, tentan separalos, porén a situación complícase cando Libia confesa estar embarazada, o que fai rematen a acepta-la unión de Libia e mais Bernardo, noentento, este oculta estar casado.

Bernardo está disposto renunciar á súa familia composta por Gabriela Acevedo, a súa esposa, e tres fillas: Norma, Jimena e mais Sariña, os cales viven nunha facenda ós arredores da cidade, para se dedicar ren máis que a Libia, cando a morte sorprendeo nun inesperado accidente.

Ó se decatar do falecemento de Bernardo e descubrir que é casado, Libia remata coa súa vida, tirándose dunha ponte. Os irmáns Reyes sepúltana e xuran vinga-la súa morte co propósito de destruír aquela familia. As circunstancias lévanos a ser confundido cuns traballadores que deben construír unha cabana na facenda.

O profundo odio comeza a se disipar cando os Reyes coñecen ás fillas dos Elizondo, e aquela facenda convértese nun campo de batalla, onde se enfrontan o amor e os feroces sentimentos de vinganza e carraxe.

## Notas
Redondela (homónimos)

O topónimo **Redondela** pode referise a:

;En Galiza
***Redondela**, concello da comarca de Vigo;
****Redondela**, parroquia de dito concello;
*****Redondela**, lugar de dita parroquia;
***Redondela**, lugar da parroquia de Mañón, no concello de Mañón;
***Redondela**, lugar da parroquia de Ribas de Sil, no concello de Ribas de Sil.

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
***La Redondela**, entidade local menor de Isla Cristina, na provincia de Huelva.

Amais, dá nome á película ***Redondela***, dirixida en 1987 por Pedro Costa Musté, sobre o caso Reace.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ti Ti Ti

***Ti Ti Ti*** é unha telenovela brasileira escrita por Maria Adelaide Amaral, baseada en obra de Cassiano Gabus Mendes, que se estreou na Rede Globo no día 19 de xullo de 2010 rematada o 17 de marzo de 2011. Contén 209 episodios.
A trama conta no elenco con Murílo Benício, Alexandre Borges, Claúdia Raia, Ísis Valverde, Giulia Gam.

## Elenco
*Murilo Benício - Ariclenes Martins (Victor Valentim)
*Alexandre Borges - André Spina (Jacques Leclair)
*Cláudia Raia - Jaqueline Maldonado
*Christiane Torloni - Rebeca Bianchi
*Malu Mader - Suzana Almeida Martins
*Ísis Valverde - Marcela de Andrade
*Caio Castro - Edgar Soares Sampaio
*Giulia Gam - Bruna Soares Sampaio
*Fernanda Souza - Thaísa Maldonado Rodrigues
*Guilhermina Guinle - Luísa Salgado
*Mônica Martelli - Dorinha Bacelar
*Tato Gabus Mendes - Breno Rodrigues
*André Arteche - Júlio Santana
*Humberto Carrão - Luti (Luís Otávio Martins)
*Leopoldo Pacheco - Gustavo Sampaio
*Betty Gofman - Maria do Socorro "Help"
*David Lucas - Lipe (Luis Felipe Spina)
*Sophie Charlotte - Stéfany Oliveira
*Rodrigo Lopéz - Chico (Francisco da Silva)
*Guilherme Winter - Renato Villa
*Marco Pigossi - Pedro Luís Spina
*Juliana Alves - Clotilde Assumpção
*Rafael Zulu - Adriano Novaes
*Alexandre Slaviero - Armandinho (Armando Maragoli)
*Mila Moreira - Stela Sanches
*Carolina Oliveira - Gabriela Moura

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
The Distillers

**The Distillers** é unha banda estadounidense de punk rock formada nos Ánxeles en 1998. O grupo editou os seus primeiros dous álbums a través da Hellcat Records/Epitaph Records antes de asinar polo selo Sire, parte do grupo Warner Music. The Distillers foi fundado por Brody Dalle e a súa formación tivo bastantes cambios dende a súa creación. The Distillers separouse no ano 2006 e Brody e Tony Bevilacqua formaron entón a banda Spinnerette.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Federación Mexicana de Fútbol

A **Federación Mexicana de Fútbol (FEMEXFUT O FMF)**  é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol de México. Foi fundada o 23 de agosto de 1927  sendo o seu primeiro presidente Humberto Garza Ramos. Está afiliada á FIFA dende 1929 e á CONCACAF dende 1961 (foi un dos seus membros fundadores). Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de México
* Mundial de fútbol Arxentina 1970
* Mundial de fútbol Arxentina 1986

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Ardia, O Grove, O Grove

**Ardia** é un lugar da parroquia do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Segundo o INE en 2024 tiña 246 habitantes (131 mulleres e 115 homes), 263 en 2015 e 253 en 2005.
## Historia
O lugar aparece nomeado nunha doazón que o rei Ordoño II fai da *vilam Ardenam* (hoxe Ardia) ó bispo Sisnando II, no ano 911. Pola súa banda, Filgueira Valverde constata que o topónimo lle dá nome a un xograr medieval, Pero de Ardia.

O lugar aparece citado na viaxe a Galicia que realizou Sarmiento o 19 de xullo de 1745: "Del Grove pasé a su aldea Graña. De Graña a Ardea".

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia do Grove
### Parroquias do Grove
## Notas
Borreiros, O Grove, O Grove

**Borreiros** é un lugar da parroquia do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés, situado á entrada do casco urbano.

Tiña 95 habitantes no ano 2024 segundo datos do INE, dos cales 49 eran mulleres e 46 homes, o que representa un aumento en relación ó ano 2015, cando tiña 79 veciños, e con respecto ó ano 2005, cando eran 62.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia do Grove 
### Parroquias do Grove
A Carballeira, O Grove, O Grove

**A Carballeira** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na comarca do Salnés. Tiña 136 habitantes no ano 2024 segundo datos do INE, dos cales 63 mulleres e 73 homes, o que representa un aumento en relación ó ano 2020, cando tiña 131 veciños, e co ano 2015, 130 veciños.

Hoxe xa non quedan restos dos carballos que supostamente darían orixe ó topónimo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia do Grove 
### Parroquias do Grove
O Con, O Grove, O Grove

**O Con** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Segundo o INE en 2024 tiña 248 habitantes (120 mulleres e 128 homes), 16 menos que en 2020 e 33 menos que en 2015.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia do Grove 
### Parroquias do Grove
Ramón Lamote

**Ramón Lamote Miñato**, coñecido como **Ramón Lamote**, é un personaxe de ficción creado polo escritor lugués Paco Martín e debuxado polo ilustrador Xan Balboa por vez primeira en 1985.

## Características
Trátase do protagonista do libro *Das cousas de Ramón Lamote*, obra fundacional
que supón a introdución na literatura xuvenil galega na corrente do realismo máxico de herdanza
cunqueiriá, un dos grandes éxitos de vendas da literatura galega, e especialmente o best-séller da literatura infantil e xuvenil feita en Galiza. Amais, o libro foi incluído nas reputadas listaxes do *IBBY Honour List* (1986) e mais do *White Ravens* (1988); así mesmo o autor foi recoñecido co Premio Nacional de Literatura que outorga o Estado Español (1986) grazas a este título, que máis de 20 anos despois, en 2008, tivo unha continuación, coa saída ao mercado de *Das novas cousas de Ramón Lamote*, tamén ilustrado por Xan Balboa e publicado por Galaxia.

Canto ás características do personaxe como tal, dicir que Ramón Lamote traballa como profesor de chairego e debuxante de soños por encarga. Trátase dun home comprensivo e de mirada curiosa, pouco aleuto para as novas tecnoloxías, cheo de retranca, entregado a entender as cousas cotiás, en interpretar o comportamento alleo, amábel e preocupado pola xente que está a perder a capacidade de soñar. No preliminar de *Das cousas...*, Paco Martín presentábao deste modo:

Así o presentaba a editorial en 2008 co gallo da publicación de *Das novas cousas de Ramón Lamote*:

A crítica Isabel Soto, falaba así do Lamote de 2008:

O editor Manuel Bragado adoita empregar o termo *Xeración Lamote* para se referir a un grupo de escritores galegos, lugueses, algúns deles chairegos (Xabier P. Docampo, Agustín Fernández Paz etc.) que renovaron a literatura galega infantil nos anos oitenta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Paco Martín
* Das cousas de Ramón Lamote
* Das novas cousas de Ramón Lamote

### Ligazóns externas
* Páxina de *La Voz de Galicia* con recesións sobre *Das cousas de Ramón Lamote*, a cargo de Ernesto S. Pombo, Eva Mejuto e Xerardo Quintiá.
Robert Millar

**Robert Millar**, nado en Glasgow o 13 de setembro de 1958, é un ex-ciclista profesional escocés.

## Traxectoria 
Dende un principio obtivo salientables posicións en probas de gran prestixio internacional. Así, en 1982 foi segundo no Tour do Porvir e en 1983 foi segundo na Dauphiné Libéré e, debutando no Tour de Francia, gañou unha tirada e quedou terceiro no Gran Premio da Montaña. O ano da súa consagración foi 1984, cando obtivo outra importante vitoria de etapa no Tour, gañou o Gran Premio da Montaña e acabou de cuarto na clasificación xeral, só por detrás de figuras como Laurent Fignon, Bernard Hinault e Greg Lemond.

En 1985, gañou a Volta a Cataluña. Foi o gran dominador da Vuelta Ciclista a España dese ano, pero un inesperado golpe de man dos equipos españois privouno do xersei amarelo na penúltima etapa a prol de Pedro Delgado, quen ata daquela ocupaba a sexta praza da xeral, a moito tempo do escocés. En 1986, volveu á Vuelta a España como un dos grandes favoritos. Gañou a célebre subida aos Lagos de Covadonga. O seu duelo na montaña con Álvaro Pino e Pedro Delgado, foi deixando sen opción a primeiras figuras como Sean Kelly ou Laurent Fignon. A superioridade de Alvaro Pino nas tiradas contra o crono, volveuno deixar en segunda posición. A mesma posición acadou na Volta a Suíza.

No Giro de Italia de 1987 mostrou un gran nivel, quedando segundo na xeral por detrás de Stephen Roche, gañando a clasificación da montaña e unha tirada. En 1988 foi terceiro na Liexa-Bastogne-Liexa e segundo na Volta ao País Vasco. En 1989 gañou unha tirada na Dauphiné Liberé e foi segundo na xeral. No Tour logrou unha nova vitoria parcial e finalizou de décimo na xeral. Gañou a Volta a Gran Bretaña. Xa en 1990 gañou a Dauphiné Liberé e foi segundo na Volta a Gran Bretaña. O seu derradeiro éxito foi o campionato do Reino Unido de fondo en estrada en 1995.
Real Federación Belga de Fútbol

A **Real Federación Belga de Fútbol** (**URBSFA/KBVB**) (en alemán: *Königliche Belgische Fußballverband*, en francés: *Union royale belge des sociétés de football association*, en neerlandés: *Koninklijke Belgische Voetbalbond*) é o organismo encargado da organización do fútbol en Bélxica, cuxa sede está en Bruxelas.

Foi creada en 1895 e foi unha das asociacións fundacionais da FIFA en 1904 e da UEFA en 1954. Encárgase da organización das ligas profesionais belgas, as ligas afeccionadas e a Copa de Bélxica, así como os partidos da Selección de fútbol de Bélxica nas súas distintas categorías.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Bélxica
* Eurocopa de Bélxica 1972
* Eurocopa de Bélxica/Países Baixos 2000

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da URBSFA/KBVB
A Graña, O Grove, O Grove

**A Graña** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña 144 habitantes no ano 2024 segundo datos do INE, dos cales 69 eran mulleres e 75 homes, o que representa un mínimo aumento en relación ó ano 2020, cando tiña 143 veciños, e un descenso con respecto ó ano 2015, cando eran 168 veciños.

O lugar aparece citado na viaxe a Galicia que realizou Sarmiento o 19 de xullo de 1745: "*Del Grove pasé a su aldea Graña*".

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia do Grove 
### Parroquias do Grove 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* SARMIENTO, Fr. Martín: *Viaje a Galicia (1745)*. Edición e estudo por J. L. Pensado. Museo de Pontevedra e Universidad de Salamanca, 1975.
O Porto de Meloxo, O Grove, O Grove

**O Porto de Meloxo** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 287 habitantes (128 mulleres e 159 homes), catro menos ca en 2010 e trece menos ca en 2004.

Trátase dun típico barrio mariñeiro, considerado por Turgalicia como *Conxunto singular*, no que se concentran boa parte das industrias da pesca radicadas no concello, así como establecementos de carpintería de ribeira.
## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia do Grove
### Parroquias do Grove
Terra de Porto, O Grove, O Grove

**Terra do Porto** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña 125 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos cales 53 eran mulleres e 72 homes, o que representa un constante aumento en relación ós anos 2010, cando tiña 116 veciños, e 2004, cando tiña 95 veciños.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia do Grove
### Parroquias do Grove
O Grove, O Grove, O Grove

**O Grove** é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Neste lugar localízase a capital municipal.

Tiña unha poboación censada de 7.131 habitantes no ano 2024 segundo datos do INE, dos cales 3.692 eran mulleres e 3.439 homes, o que representa un considerable aumento en relación ós anos 2020, cando tiña 6.826 veciños, e 2015, cando eran 7.084.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia do Grove
### Parroquias do Grove
A Area, San Vicente do Grove, O Grove

**A Area** é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 100 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos cales 52 eran mulleres e 48 homes, o que representa un descenso en relación ó ano 2010, cando tiña 117 veciños, e respecto ó ano 2004, cando tiña 112 veciños.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente do Grove 
### Parroquias do Grove
Balea, San Vicente do Grove, O Grove

**Balea** é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 210 habitantes, dos que 105 eran mulleres e 105 homes, o que representa un leve aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 204 veciños, e 2004, cando tiña 195 veciños.

## Historia 
Co desenvolvemento urbanístico de finais do século XX formouse un novo núcleo na zona das praias, co nome de Balea Marítima.
 
## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente do Grove 
### Parroquias do Grove
Balea Marítima, San Vicente do Grove, O Grove

**Balea Marítima** é un lugar de recente formación da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 2 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, os dous homes, a mesma poboación que tiña en 2010 e 2004, anos en que tamén tiña só dous veciños; en 2015 tiña catro veciños (dúas mulleres e dous homes).

En todo caso estas son cifras irreais, xa que se trata dunha zona residencial fronte á praia Area da Cruz, que só está habitada durante o verán.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente do Grove 
### Parroquias do Grove
O Carreiro, San Vicente do Grove, O Grove

**O Carreiro** é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 4 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, unha muller e tres homes, o que representa un aumento en relación ós anos 2010 e 2004, cando tiña un único habitante censado.

## Historia e patrimonio 
Neste lugar asentábase o antigo núcleo de San Vicente, coa igrexa do mesmo nome, mencionada xa en 1688 e construída á beira da praia do Carreiro sobre unha igrexa visigótica anterior, da que quedan os restos no sitio arqueolóxico de Adro Vello. Un século despois, en 1770, foi trasladada ó interior, probablemente porque a erosión do mar ameazaba a estabilidade da primitiva igrexa.

Cómpre destacar a presenza do principal sitio arqueolóxico do concello, Adro Vello, no que se descubriron enterramentos e cubas de salga de peixe da época romana. Tamén existen no lugar, cara o oeste, os restos dun castro que deu lugar ó microtopónimo *O Castriño*.

Outra mostra da arquitectura industrial histórica neste lugar son os restos de dúas antigas fábricas de salga, hoxe de propiedade particular e non visitables.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente do Grove 
### Parroquias do Grove
Laurent Fignon

**Laurent Fignon**, nado o 12 de agosto de 1960 e finado o 31 de agosto de 2010, foi un ciclista francés, vencedor do Tour de Francia en dúas ocasións.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira profesional de moi novo, obtendo xa a súa primeira vitoria en 1982 no Critérium Internacional. En 1983, foi un dos grandes apoios de Bernard Hinault na Vuelta Ciclista a España na súa loita contra Alberto Fernández, Álvaro Pino e Julián Gorospe. Acabou na 7ª posición. Esa mesma tempada, aos 22 anos, gañaba o Tour de Francia sendo o gañador máis novo dende 1933. Ao ano seguinte (1984) batería a Bernard Hinault de xeito contundente en todos os terreos con cinco vitorias parciais. Anteriormente, ficara segundo no Giro de Italia tras Francesco Moser, vencendo nunha tirada e obtendo o Gran Premio da Montaña.

En 1985 unha lesión no xeonllo impediulle disputar o Tour. Ao ano seguinte, quixo retornar ao máximo nivel comezando pola Vuelta Ciclista a España, pero o ritmo imposto polo duelo entre Robert Millar e Álvaro Pino na montaña freou as súas arelas tendo que conformarse cun sétimo posto. Ese ano gañara a Frecha Valoa.

En 1987 gañou unha tirada no Tour de Francia pero tampouco conseguiu adaptarse ao ritmo derivado da loita entre Stephen Roche e Pedro Delgado, quedando relegado a un digno sétimo posto. Esa tempada disputara tamén a *Vuelta a España* quedando terceiro tras Luis Herrera e Reimund Dietzen e por diante de Pedro Delgado. En 1988 gañou a Milán-San Remo.

En 1989 gañaba o Giro de Italia e anunciábase o seu retorno ao cume mundial. Dominou o Tour de Francia, pero unha actuación excepcional de Greg Lemond na crono final deixouno a oito segundos de repetir triunfo. A máis curta diferenza da historia da carreira francesa. Con todo, outras vitorias como a Milán-San Remo ou o Gran Premio das Nacións dese ano permitíronlle arrebatar ao máximo especialista en clásicas Sean Kelly o número un da clasificación mundial.

En 1990 gañou o Critérium Internacional. Fignon sería sexto no Tour de 1991 e en 1992 gañaría a súa derradeira etapa na rolda francesa ficando nunha discreta 23ª praza.

Traballou como comentarista deportivo ata que un cancro de páncreas acabou coa súa vida aos 50 anos de idade.

## Notas