Ducado Unido do Báltico

O proposto **Ducado Unido do Báltico**, tamén coñecido como **Gran Ducado de Livonia**, foi un estado proposto pola nobreza dos alemáns do Báltico e a nobreza rusa exiliada, despois da Revolución Rusa de 1917 e a ocupación alemá dos gobernoratos de Curlandia, Livonia e Estonia pertencentes ao Imperio ruso.

A idea comprendía os territorios de Estonia e Letonia, e incluía a creación dun Ducado de Curlandia, así como un Ducado de Estonia e Livonia, que estarían en unión persoal coa Coroa de Prusia, baixo os territorios ocupados polo Imperio alemán na *Ober Ost* (Rexión Oriental), antes do fin da primeira guerra mundial, cubrindo os territorios da Livonia Medieval.

## Antecedentes 
Durante a primeira guerra mundial, os exércitos alemáns ocuparan o gobernorato de Curlandia do Imperio ruso contra o outono de 1915. A fronte situouse ao longo dunha liña estendida entre Riga, Daugavpils e Baranovichi.

Tras a Revolución Rusa de 1917, en febreiro, Rusia creou o Gobernorato Autónomo de Estonia o 12 de abril de 1917, a partir do anterior Gobernorato de Estonia do Imperio ruso e a parte setentrional do Gobernorato de Livonia. 

Despois da Revolución de Outubro, a elixida Asemblea Provincial de Estonia declarouse a si mesma como o poder soberano de Estonia o 28 de novembro de 1917, e entón, o 24 de febreiro de 1918, un día antes da chegada das tropas alemás, emitiuse a Declaración da Independencia de Estonia. Pola súa parte, os aliados occidentais recoñeceron a República de Estonia *de facto* en maio de 1918.

O Consello Nacional de Letonia foi proclamado o 16 de novembro de 1917. O 30 de novembro do mesmo ano, o Consello declarou a autonomía da provincia letoa dentro das fronteiras etnográficas, e foi declarada unha República Letoa independente o 25 de xaneiro de 1918.

O 8 de marzo e o 12 de abril de 1918, o *Kurländische Landesrat* e o *Baltische Landesrat* de Livland, Estland, Riga e Ösel, parlamentos locais dominados polos alemáns do Báltico, declaráronse a si mesmos estados independentes, coñecidos como Ducado de Curlandia e Ducado do Estado Báltico (*Baltischer Staat*) respectivamente. Ambos os estados proclamaron publicamente estar en "unión persoal" co reino de Prusia, aínda que o goberno xermánico nunca respondeu a esta reclamación de recoñecemento.

Os territorios bálticos foron nominalmente recoñecidos como un estado soberano polo emperador Guillerme II soamente o 22 de setembro de 1918, medio ano despois de que a Rusia soviética abandonase formalmente toda autoridade sobre as súas anteriores provincias bálticas imperiais en favor de Alemaña, no Tratado de Brest-Litovsk. O 5 de novembro de 1918 formouse un Consello de Rexencia temporal (*Regentschaftsrat*) para o novo estado encabezado polo barón Adolf Pilar von Pilchau, en base conxunta dos dous consellos territoriais locais formados.

A capital do novo estado debía ser Riga, e debía ser unha confederación de sete cantóns: *Kurland* (Curlandia), Riga, *Lettgallen* (Letgalia), *Südlivland* (Livonia Meridional), *Nordlivland* (Livonia Setentrional), *Ösel* (Saaremaa) e  *Estland* (Estonia). Os catro primeiros cantóns cubrían o territorio correspondente á actual Letonia, e os tres últimos á correspondente Estonia actual.

O primeiro xefe de estado do Ducado Unido do Báltico debería ter sido o duque Adolfo Frederico de Mecklemburgo, non como un monarca soberano, senón como un subordinado do Káiser alemán, en forma similar a outros duques e grandes duques do Imperio alemán. Pero Adolfo Frederico nunca asumiu o cargo. O Consello de Rexencia elixido consistente en catro alemáns do Báltico, tres estonianos e tres letóns, funcionou até o 28 de novembro de 1918, sen ningún recoñecemento internacional, excepto o de Alemaña.

En outubro de 1918, o Chanceler alemán, o príncipe Maximiliano de Baden, propuxo substituír a autoridade militar no Báltico por unha autoridade civil. A nova política foi fixada nun telegrama do Ministerio de Exteriores alemán á administración militar do Báltico: *O goberno do Reich é unánime ao respecto do cambio fundamental na nosa política cara aos países bálticos, é dicir, en primeira instancia a política debe facerse cos pobos bálticos*.

## Letonia independente 
O 18 de novembro de 1918, Letonia proclamou a independencia. En Estonia, a administración militar alemá transmitiu o poder ao Goberno de Estonia encabezado por Konstantin Päts. O 7 de decembro de 1918, en Letonia, os alemáns entregaron formalmente a autoridade ao goberno nacional letón encabezado por Kārlis Ulmanis.

Formouse o *Baltische Landeswehr* (Exército Báltico) por parte do goberno do Ducado Unido do Báltico como a súa forza de defensa nacional. Ao tomar o mando do *Baltische Landeswehr*, o maior Alfred Fletcher, respaldado polos terratenentes bálticos de orixe alemá, comezou a substitución das tropas letoas locais por alemáns bálticos e outros alemáns étnicos (*Reichsdeutsche*). Simultaneamente, oficiais alemáns tomaron a maioría das posicións de comando. No seu libro *Vanguard of Nazism: The Free Corps Movement in Postwar Germany, 1918-1923*, o autor Robert G. L. Waite sinala: "A mediados de febreiro de 1919, os letóns étnicos compoñían menos dun quinto do seu propio exército". Os británicos retrocederon despois de recoñecer a gravidade militar da situación, e unidades do Exército Branco ruso e do *Freikorps* avanzaron e capturaron Riga o 22 de maio de 1919.

Despois da captura de Riga, os *Freikorps* foron acusados de matar a 300 letóns en Jelgava, 200 en Tukums, 125 en Daugavgrīva e máis de 3 000 en Riga. Despois de tomar parte na captura de Riga, en xuño de 1919, o xeneral von der Goltz ordenou ás súas tropas non avanzar cara ao leste contra o Exército Vermello, como esperaban os aliados, senón cara ao norte, contra os estonianos. O 19 de xuño de 1919 a División de Ferro e unidades do *Landeswehr* lanzaron un ataque para capturar zonas en torno a Cēsis (Wenden); o *Baltische Landeswehr* continuou o seu avance contra a costa estoniana preparatoria para un pulo contra Petrogrado. Porén, o *Baltische Landeswehr* foi derrotado pola 3ª División Estonia (liderada por Ernst Põdder) e a Brigada Norte Letoa na batalla de Cesis, 19-23 de xuño de 1919.

Na mañá do 23 de xuño de 1919, os alemáns empezaron unha retirada xeral cara a Riga. Os Aliados de novo insistiron en que os alemáns retiraran as súas tropas restantes de Letonia, e interviñeron para impoñer un alto ao fogo entre os estonianos e os *Freikorps* cando os primeiros estaban a punto de marchar cara a Riga. Mentres, unha misión aliada baixo o mando do xeneral Sir Hubert de la Poer Gough chegou ao Báltico para obrigar aos alemáns a abandonar a rexión e organizar os exércitos locais dos estados Bálticos.

## Consecuencias 
A derrota de Alemaña na primeira guerra mundial en novembro de 1918, seguida da derrota en 1919 do *Baltische Landeswehr* e unidades *Freikorps* alemás do xeneral Rüdiger von der Goltz en Letonia por parte da 3ª División Estonia e a Brigada Norte Letoa, traduciuse na irrelevancia do Ducado Unido do Báltico.

Para asegurar o retorno ao control letón, o *Baltische Landeswehr* foi posto baixo autoridade británica. Despois de tomar a comandancia do *Baltische Landeswehr* a mediados de xullo de 1919, o tenente coronel Harold Alexander (o futuro Alexandre de Tunisia), gradualmente descartou os elementos alemáns (bálticos) do exército. As nacións bálticas de Estonia e Letonia entón foron fundadas como repúblicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Baltic flag
*Baltic flag
*Baltic Duchy (1918)