Geuzen

Os **Geuzen** (en , pronunciado [ˈɣøzən], en francés: *les Gueux*, en inglés: *the Beggars,* os mendigos), tamén chamados **Mendigos do Mar,** foi un nome asumido pola confederación de nobres holandeses calvinistas e outros descontentos, que a partir de 1566 se opuxeron ao goberno da monarquía ibérica nos Países Baixos.

## Historia 
Foron orixinalmente un grupo de nobres das Dezasete Provincias que en 1566 se queixaron da política, a Inquisición e a falta de liberdade relixiosa baixo o reinado de Filipe II  xunto á gobernadora Margarida de Parma. Para tranquilizar o ansioso gobernador ante un centenar de nobres, un dos seus conselleiros de Estado diría en francés: ''"N'ayez pas peur Madame, ce ne sont que des gueux"* (Non teña medo, Señora, son só uns mendigos). 

thumb|Guillerme I de Orange

En 1569 Guillerme I de Orange, que non se colocara abertamente á fronte do partido revolta, emitiu patentes de corsario a varios barcos tripulados por criminais de diversas nacionalidades. Estes violentos corsarios baixo unha sucesión de líderes atrevidos e impulsivos, o máis coñecido deles Guillerme II de la Marck, foron chamados os *Mendigos do Mar.* Inicialmente contentáronse con saquear por mar e terra, e levar o seu botín a portos ingleses onde podían reequiparse e abastecerse.

Porén, en 1572, a raíña Isabel I de Inglaterra negouse bruscamente a admitir aos mendigos do mar nos seus portos. Non tendo máis refuxio, realizaron un ataque desesperado contra Brielle, que tomaron por sorpresa ante a ausencia da gornición hispánica o 1 de abril de 1572. Animados por este sorprendente éxito, navegaron até Vlissingen, que tamén foi tomada nun ataque rápido. A toma destas dúas cidades supuxo un xiro, permitindo unha revolta xeral dos Países Baixos, e considérase o verdadeiro comezo da independencia holandesa.

En 1573 os Geuzen derrotaron a unha frota hispana baixo o mando do almirante Bossu fóra do porto de Hoorn, no golfo de Zuiderzee. Mesturados coa poboación nativa, rapidamente estimularon rebelións contra o "duque de ferro" cidade tras cidade e estenderon a resistencia cara ao sur.

Algúns dos antepasados ​​dos grandes heroes navais holandeses comezaron as súas carreiras navais como *Geuzen*, tal foi o caso de Evert Heindricxzen, o avó de Cornelis Evertsen. Entregáronse moitas *'medallas de Geuzen'.*

### Termo 
A palabra *gueux* ou mendigo foi neerlandarizada cara a *geus* [ɣøs], en plural *geuzen*. A pesar de ser a versión máis popular, a historicidade da anécdota na orixe da palabra non está confirmada por todos os historiadores. O que si é certo é que posteriormente o termo xeneralizouse para referirse a grupos de rebeldes armados contra o réxime español.

#### Watergeuzen e Bosgeuzen 
Fálase de *Watergeuzen* (mendigos ou esmoleiros do mar) para designar aos que atacaron a Armada española e de *Bosgeuzen* (esmoleiros do bosque) para guerrilleiros no continente. 

#### Uso na actualidade 
A palabra *geuzennaam* ou nome de mendigo úsase cando un grupo ou minoría discriminado usa o mesmo alcume que outros lle dan como título de honra, como fixeron os nobres do século XVI. Isto desactiva a súa natureza insultante. En neerlandés de Bélxica tamén recibiu o significado de non-católico.

Estudantes holandeses lembran o evento coa rima:"*Op 1 april verloor Alva zijn bril"*significando *"O 1º de abril, Alva perdeu as súas gafas",* facendo un xogo entre *bril'', 'lentes' en holandés, e o nome da cidade, *Brielle* ou *Den Briel*.[5]

*April verloor* é o nome en neerlandés para o ''April Fools' Day*, ou día das bromas ou mentiras (en galego, o *1º de abril van os burros onde non debían ir*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jurien de la Gravìere, *"Les gueux de mer"* en *Revue des Deux Mondes''. París, 1892.