open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Airbus NSR

O **Airbus NSR** ("New Short Range") foi unha proposta de Airbus, presentada nos anos 2000, presentada para substituír o Airbus A320. Estaba previsto que o seu deseño comezase no ano 2014 e entraría en servizo ao redor do 2018. En xaneiro de 2010 John Leahy, o responsable comercial da compañía, afirmou que Airbus non presentaría ningún modelo de fuselaxe estreita co fin de substituír a familia A320 antes de 2024/2015.

En decembro de 2010 Airbus acabou decantándose por unha remotorización do modelo existente en vez de desenvolver un novo avión, ao presentar oficialmente o Airbus A320NEO. Esta decisión tomouse en parte debido a que o desenvolvemento dun novo deseño requiría duns prazos de tempo moito máis amplos fronte aos dunha remotorización.

## Notas
Olympiacos F.C.

O **Olympiacos Fútbol Club** (en grego: Oλυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, transliterado "Olympiacos Syndesmos Filathlon Pireos", *Olympiacos Club de Fans do Pireo*), tamén coñecido como **Olympiacos FC** (grego: ΠΑΕ Ολυμπιακός) **Olympiacos do Pireo**, ou simplemente **Olympiacos**, ás veces escrito **Olympiakos**, é un club de fútbol grego que forma parte da sociedade polideportiva Olympiakos SFP, con sede no Pireo, Ática.

O Olympiacos está considerado como un dos tres grandes clubs de fútbol de Grecia, xunto ao Panathinaikos e ao AEK Atenas, e é un dos únicos tres equipos que nunca foron relegados da Primeira División. É, ademais, o club máis exitoso na historia do fútbol heleno, gañando 48 títulos de Liga, 29 Copas e 5 Supercopas, máis títulos que ningún outro equipo grego. Nas competicións europeas gañou a Liga de Conferencia da UEFA de 2023-24 e alcanzou os cuartos de final en dúas ocasións: na Liga de Campións 1998–99 e na Recopa de Europa 1992–93. O equipo sub-19 do club tamén gañou a Liga Xuvenil da UEFA de 2023-24, converténdose así no único club en gañar dous trofeos europeos nunha soa tempada. O Olympiakos é tamén un dos membros fundadores da Asociación Europea de Clubs.

## Uniforme 
miniatura|250px|Camiseta oficial do Olympiacos para a tempada 2008–09.
O equipamento tradicional do Olympiacos é camiseta de raias vermellas e brancas e pantalón vermello. A continuación amósase un resumo dos equipamentos do club ao longo da súa historia, cos cambios máis significativos.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do Olympiakos FC.*

### Cadro actual 
:*Datos do 8 de setembro de 2014.*

## Palmarés 
### Torneos nacionais (81) 
***Super Liga de Grecia (48 – récord)**: 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1935–36, 1936–37, 1937–38, 1946–47, 1947–48, 1950–51, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1965–66, 1966–67, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2019/20, 2020/21, 2021/22, 2024/25
***Copa de Grecia (29 – récord)**: 1946–47, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1970–71, 1972–73, 1974–75, 1980–81, 1989–90, 1991–92, 1998–99, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2019–20, 2024–25
***Supercopa de Grecia (5 – récord)**: 1980, 1987, 1992, 2007, 2025

### Torneos internacionais (1) 
***Liga de Conferencia da UEFA (1)**: 2023–24

#### Outros Torneos Internacionais (4) 
* **Copa Greco-Chipriota (3 – récord)**: 1969, 1972, 1976
* **Copa dos Balcáns (1)**: 1963

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Olympiakos Sindesmós Filathlon Piraiévs

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club

## Notas
Warpaint

* Warpaint, unha banda de art rock estadounidense.
* *Warpaint*, o segundo álbum de Warpaint.
* *Warpaint*, o sétimo álbum de The Black Crowes.
Céltigos, A Veiga, Sarria

**Céltigos** é un lugar da parroquia de Santiago da Veiga no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 60 habitantes (28 homes e 32 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 1999, cando tiña 112 habitantes.

En Céltigos existiu un balneario que desapareceu na década de 1960. O edificio está ocupado agora pola planta de Fontecelta. Hai un apeadoiro do ferrocarril.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fontecelta Céltigos auga mineral.jpg|Planta de Fontecelta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santiago da Veiga 
### Parroquias de Sarria 
## Notas
Luigi Riva

**Luigi Riva** máis coñecido coma **Gigi Riva**, nado o 7 de novembro de 1944 en Leggiuno, Provincia de Varese, e finado o 22 de xaneiro de 2024 en Cagliari, foi un futbolista italiano que xogaba na demarcación de dianteiro centro. Considerada a máxima figura histórica do Cagliari Calcio, xogou 13 anos no equipo sardo, co que marcou 207 goles en 374 partidos oficiais. Participou do primeiro ascenso do club á Serie A e liderou o equipo na conquista do seu único título de liga na tempada 1969/70.

É o máximo goleador da historia da selección de Italia, coa que marcou 35 goles entre 1965 e 1974. Gañou coa selección a Eurocopa de 1968 e foi finalista no Mundial de 1970.

## Traxectoria 
Comezou xogando no AC Legnano, da Serie C italiana, na tempada 1962/63. Porén, ao ano seguinte xa fichou polo club no que desenvolveu o resto da súa carreira futbolística, o Cagliari Calcio, co que debutou en setembro de 1963. Neste equipo proclamouse *capocannoniere*, máximo goleador da Serie A, en tres ocasións (1967, 1969 e 1970). Rexeitou importante ofertas de clubs como a Juventus FC e foi sempre fiel ao club sardo, que viviu con el os mellores anos da súa historia, conquistando o título de liga na tempada 1969/70.

Quizais os seus número non son tan bos como poderían telo sido a causa das numerosas lesións que sufriu xogando coa selección italiana, fractura da tibia e peroné da perna esquerda en 1967, dobre fractura da tibia e peroné da perna dereita en 1970 e finalmente unha grave lesión nos abdutores que o obrigou a retirarse.

No ano 2005 o Cagliari decidiu retirar o dorsal número 11 na súa honra.

### Coa selección 
Debutou coa selección de fútbol de Italia con 20 anos, o 27 de xuño de 1965, porén non iría convocado ao Mundial de Fútbol de 1966. Pese a este comezo e as lesións fíxose cun posto fixo no once da selección e axudou a consecución da Eurocopa de 1968 e o segundo posto no Mundial de 1970. Especialmente recordados son o gol que anotou ante Iugoslavia na final da Eurocopa ou a semifinal do Mundial de 1970 ante Alemaña Federal. Tamén participou no Mundial de 1974 no que a selección italiana fracasou ao quedar eliminada na primeira fase.

O 20 de outubro de 1973 anotou o seu último gol coa selección, o número 35, superando a Giuseppe Meazza e establecendo o récord de máximo goleador que se mantén ata a actualidade.

## Palmarés 
Co **Cagliari Calcio**:
* Campión da Serie A: 1970.
* Subcampión da Serie A: 1969.

Coa **Selección de fútbol de Italia**:
* Campión da Eurocopa de Fútbol: 1968.
* Subcampión do Mundial de Fútbol: 1970.

Títulos individuais:
* Máximo goleador da Serie A: 1967, 1969 e 1970.
* Máximo goleador da Selección de Italia
* Segundo clasificado no Balón de Ouro: 1969.
* Terceiro clasificado no Balón de Ouro: 1970.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo na páxina web da FIFA  
* Estatísticas nos Mundiais
Aris Salónica F.C.

O **Aris Football Club** (grego: Π.Α.Ε. Άρης) é un club de fútbol grego da cidade de Salónica (Macedonia). Foi fundado en 1914 e compite na Super Liga de Grecia. O seu estadio Kleanthis Vikelidis ten capacidade para 22.800 espectadores.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do Aris Salónica FC.*
### Cadro actual 
:*Datos do 16 de xaneiro de 2014.*

## Palmarés 
* **Super Liga de Grecia (3)**: 1927–28, 1931–32, 1945–46
* **Copa de Grecia (1)**: 1969–70

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Adolfo Baloncieri

**Adolfo Baloncieri**, nado o 27 de xullo de 1897 en Alessandria e finado o 23 de xullo de 1986 en Xénova foi un futbolista e adestrador de fútbol italiano que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
A súa carreira futbolística transcorreu entre o Alessandria Calcio e o Torino FC, xogando un último ano no Calcio Como, tras o cal se retirou.

Debutou coa Selección de fútbol de Italia o 13 de maio de 1920. O maior logro que acadou coa selección foi o bronce nos Xogos Olímpicos de 1928, sendo el o capitán do equipo. Tamén participou nos Xogos Olímpicos de 1920 e 1924, converténdose así no segundo xogador con máis encontros disputados na competición de Fútbol neste certame deportivo. Coa selección tamén gañou a Copa Internacional de Europa Central disputada entre os ano 1927 e 1930.

En total disputou 47 encontros coa selección, anotando 25 goles, o que o converte no sexto máximo goleador da historia do combinado e no oitavo que máis encontros disputou sendo capitán do equipo.

## Palmarés 
* Co Torino FC: Campión da Serie A: 1927/28
* Coa Selección de fútbol de Italia: Copa Internacional de Europa Central: 1927/30

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Traxectoria como xogador 
* Encontros ca selección de Italia
Juan Alonso Tembrás

**Juan Alonso Tembrás**, nado na Capela (Seixas, As Somozas) en 1949, é un político galego do Partido Popular, que dende o 2014 é alcalde das Somozas. Ademais preside a UD Somozas, club de fútbol da Terceira División RFEF.

## Traxectoria 
Prexubilado de Endesa, accedeu á corporación municipal das Somozas tras as eleccións municipais de 1991, na lista do Partido Popular. Durante máis de vinte anos foi reelixido no seu cargo como concelleiro, ata que chegou a ser primeiro tenente de alcalde. En 2014 accedeu á alcaldía logo do falecemento do seu antecesor, Manuel Candocia. Nas municipais de 2015 foi o candidato do PPdeG e foi elixido alcalde ao obter todos os concelleiros. Sucedeu tamén a Candocia na presidencia da UD Somozas.

Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais nas Somozas
Trueba

O topónimo, **Trueba** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;Na Península Ibérica
***Río Trueba**, curso fluvial castelán, da conca do río Ebro.

Amais, como apelido, **Trueba** pode referirse a:

***Antonio de Trueba** (1819–1889), poeta, novelista e folclorista español;
***Vicente Trueba** (1905–1986), ciclista español;
***Fernando Trueba** (1955-), guionista, director produtor e de cine español;
***David Trueba** (1969-), escritor, director de cine e guionista español.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Truebe**, lugar da parroquia de Mallón, no concello de Santa Comba.
Valle de la Mocha

[miniatura|O plano de [Concepción, Chile|Concepción do 5 de maio de 1817, cando se librou a Batalla do Cerro Gavilán e onde se mostra a cidade sobre o Val da Mocha, delimitado polo Cerro Gavilán e o Cerro Caracol.]]

**Valle de la Mocha** é un val chileno que se atopa actualmente no litoral norte do río Biobío que contiña a *redución* dos mapuches que foron transportados en 1685, desde a illa Mocha polo gobernador Xosé de Garro; a partir da cal o val e a chaira tiveron o seu nome.

O gobernador Domingo Ortiz de Rosas trasladou a antiga cidade de Concepción ao sito actual desde Penco despois do Terremoto de Concepción de 1751 no 25 de maio do mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Galicia no tempo

[miniatura|[Casco de Leiro.]]
***Galicia no tempo*** foi unha exposición realizada en 1991 sobre a arte galega no Mosteiro de San Martiño Pinario. Organizada pola Xunta de Galicia en colaboración coa Generalitat de Cataluña cun orzamento de 600 millóns de pesetas, e con Xosé Manuel García Iglesias como comisario, presentaba arredor de 250 pezas de escultura e ourivaría de entre o século XVI e a idade moderna.

A exposición derivou tamén nunha serie de televisión dirixida e presentada  por Eva Veiga e realizada por Carlos Oro, Ignacio F. Vigo   a primeira serie documental da CRTVG, e nun disco homónimo de música ambiental interpretado polo grupo Milladoiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Gallaecia Petrea*
* *100 Galicia cen. Obxectos para contar unha cultura*
* *Galicia, un relato no mundo*
José María Movilla

**José María Movilla Cubero**, nado en Madrid o 6 de febreiro de 1975, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Real Zaragoza.

## Palmarés 
;Málaga
* Segunda División: 1998–99

;Atlético de Madrid
* Segunda División: 2001–02

;Zaragoza
* Copa do Rei: 2003–04
* Supercopa de España: 2004

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Tulcea

**Tulcea** (en búlgaro, ruso, e en ucraíno: *Тулча*, *Tulcha*; en turco: *Hora-Tepé* o *Tolçu*) é unha cidade de 73.707 habitantes (2011) situada na rexión de Dobruia en Romanía. É a capital do condado de Tulcea. Situada as beiras do río Danubio.

## Historia 
Tulcea fundouse no século VIII a.C, baixo o nome de Aegyssos, mencionada por Diodoro.

Ovidio menciónaa en "Epistulae ex Ponto", e dicía que o seu nome procedía do seu fundador, os dacios chamados "Carpyus Aegyssus".

No século I, Aegyssos/Aegyssus foi conquistada polos romanos, que debían establecer unha base para a frota romana que defendera a fronteira do nordeste do imperio, consolidándoo con murallas e torres altas (as ruínas de defensa seguen sendo visibles).

Tras a división do Imperio Romano, quedou baixo o dominio do Imperio bizantino (séculos IV e VI), polo Imperio búlgaro (678-c.1000; 1185-século XIV), por Génova dos (séculos X- XIII), e formo parte do goberno local de Dobruia de Balik (Balica), Dobrotitsa (Dobrotici), e, por un espazo breve de tempo despois de 1390, gobernada polo príncipe Mircea cel Batrân de Valaquia.

No 1416 foi conquistada polo Imperio Otomán, e concedida a Romanía, xunto co resto de Dobruia, en 1878. Arredor 1848, Tulcea seguía sendo unha cidade pequena, séndolle concedido o *status* de cidade no 1860, cando convertese en capital da provincia.

## Xeografía 
O Delta do Danubio ocupa a maior parte da provincia, sendo actualmente a reserva da biosfera máis grande da Unión Europea, existe unha gran cantidade de aves entre elas unha especie de pelicano, que figura no escudo del Delta.
A actividade principal é a pesca, e existe o estaleiro de Aker que ocupa á gran parte da poboación.

## Demografía 
Segundo o censo de 2011, a poboación de Tulcea é de 66,644 habitantes. 
A maior parte dos indíxenas búlgaros deixaron a cidade en 1941 por mor do Tratado de Craiova

## Cidades irmandadas 
Tulcea está irmandada con:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Condado de Tulcea
* Dobruia
Tonći Mujan

**Tonći Mujan**, nado en Šibenik o 19 de xullo de 1995, é un futbolista croata. Xoga de extremo no Hajduk Split.

## Traxectoria 
O 7 de febreiro de 2014 o Deportivo da Coruña anunciou a súa cesión até o final da tempada no seu equipo filial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en transfermarkt.com
Marc Nierga

**Marc Nierga Martí**, nado en Olot, Xirona o 15 de abril de 1992, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Guijuelo.

## Traxectoria 
O 29 de xaneiro de 2014 anunciouse a súa incorporación polo Deportivo da Coruña B, até o final da tempada 2013–14.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Fundación José Saramago

A **Fundación José Saramago** é unha institución cultural privada con sede na Casa dos Bicos, na cidade de Lisboa, aínda que tamén conta cunha delegación en Azinhaga, vila natal do escritor José Saramago. Constituída polo propio escritor en xuño de 2007, ten como obxectivos a defensa e difusión da Declaración Universal dos Dereitos Humanos, a promoción da cultura en Portugal e no mundo, e a defensa do medio ambiente.

A Casa dos Bicos, sede da institución, ofrece unha exposición permanente adicada á vida e obra de José Saramago, titulada *A semente e os frutos*, así como outras actividades culturais como presentacións de libros, representacións de obras de teatro, concertos, conferencias e coloquios.

En Tías, Lanzarote, pódese visitar A Casa José Saramago, residencia do escritor e Pilar del Río ata 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Casa José Saramago de Lanzarote
Íñigo López Montaña

**Íñigo López Montaña**, nado o 23 de xullo de 1982 en Logroño é un futbolista español que xoga na demarcación de defensa. É irmán do tamén futbolista Jorge López Montaña. O seu club actual é o UD San Sebastián de los Reyes.

## Traxectoria 
Comezou xogando no CD Logroñés, despois pasou polo Las Rozas CF, Atlético de Madrid B e UD San Sebastián de los Reyes antes de fichar polo AD Alcorcón, co que daría o salto ao fútbol de elite ao acadar o ascenso a Segunda División B no ano 2010.

En 2011 fichou polo Granada CF. E no verán de 2013 fichou polo PAOK Tesalónica tras rematar contrato co equipo andaluz. Porén non atoparía sitio no equipo grego e no mercado de inverno da tempada 2013/14 foi cedido ao Celta de Vigo.

O 31 de xaneiro de 2019, anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña ata o remate da tempada. O 28 de maio foi detido no transcurso da "Operación Oikos", na que se investigan supostos amaños de partidos e na que tamén se detivo a outros xogadores e directivos do fútbol español.

En agosto fichou pola Unión Deportiva San Sebastián de los Reyes. A finais de novembro foi detido outra vez nunha nova fase da mesma operación policial.

## Notas
Antolín López Peláez

**Antolín López Peláez**, nado en Manzanal del Puerto (Villagatón, provincia de León) o 31 de agosto de 1866 e finado en Madrid o 22 de decembro de 1918, foi un bispo e escritor español.

## Traxectoria 
O pai era garda civil destinado en Manzanal del Puerto. Toda a súa familia paterna era de Noceda del Bierzo, onde viviu de neno algúns anos e foi á escola. Gañou unha bolsa para estudar no seminario de Astorga e fixo a carreira eclesiástica. Ordenado sacerdote, foi nomeado ecónomo de Mombuey e, posteriormente mordomo do seminario de Astorga. En 1890, con 23 anos, foi cóengo maxistral de Lugo, onde ademais de dedicarse ao profesorado, foi polemista na prensa católica. Colaborou en *Revista Gallega*. Permaneceu en Lugo seis anos e foi despois doutor da Metropolitana de Burgos. En 1905 foi nomeado bispo de Jaca e elixido senador pola súa provincia eclesiástica ata ser elixido arcebispo de Tarragona en 1913.

Investigador e historiador da igrexa de Lugo, pertenceu ás Reais Academias da Lingua, da Historia, de Belas Artes, e das Ciencias Morais e Políticas, ademais de ser membro correspondente da Real Academia Galega.

## Obras 
miniatura|dereita|*El Monasterio de Samos*,1894.

* *La exposición continua del Santísimo en la santa iglesia catedral de Lugo*, 1892.

* *Las aras de la catedral de Lugo*, 1892.
* *El darwinismo y la ciencia*, 1893.
* *El Pontificado y el actual pontifice: libro escrito con motivo del jubileo episcopal de León XIII*, 1893.
* *Historia del culto eucarístico en Lugo*, 1894.
* *El monasterio de Samos*, 1894.
* *Historia de la enseñanza en Lugo*, 1894.
* *Los benedictinos de Monforte*, 1895.
* *El gran gallego (Fr. Martín Sarmiento)*, 1895, Biblioteca Gallega
* *El señorío temporal de los obispos de Lugo*.
* *Las poesías de Feijoo, sacadas á luz con un prólogo de Antolín López Peláez*, 1899.
* *Los escritos de Sarmiento y el siglo de Feijoo*, 1901, Biblioteca Gallega.
* *El Derecho español en sus relaciones con la Iglesia*, 1902.
* *Los daños del libro*, 1905.
* *La importancia de la prensa*, 1907.

* *El presupuesto del clero*, 1910.
* *San Froilán de Lugo*, 1910.
* *Elogio de Fray Martín Sarmiento*, 1910
* *El gran rotativo católico*, 1911.
* *Vida póstuma de un santo (el culto de San Froilán)*, 1911.
* *Museos diocésanos. Discurso en la inauguración del de Tarragona*, 1914.
* *La lucha contra la usura*, 1917.
[miniatura|Museo Diocesano de [Tarragona.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Castro de Mouguías

O **castro de Mouguías** foi un poboado castrexo situado na parroquia de Mouguías, no concello asturiano de Coaña. Estivo habitado durante os séculos I-II.

## Características 
O recinto sitúase nun outeiro a 1&nbsp;km da costa. Cara ao norte e o oeste está protexido polo rego de Jarrío. Cara ao leste e o sur ten unha muralla de 1,5 m de ancho e tres foxos escavados na rocha alternados con outros tantos parapetos.

O trazado do espazo é bastante regular. As vivendas, en boa medida de planta cuadrangular coas esquinas arredondadas, dispóñense ao longo de rúas cun trazado de tendencia ortogonal. Algunhas delas presentan escaleiras de acceso, polo que o recinto quizais se articulaba en varias alturas, cos alicerces sobre un foxo recheo con diversos materiais filtrantes. As construcións son de fileiras de lousa.

Hai canles de escoamento, tramos pavimentados e contrafortes acaroados ás esquinas das casas para protexelas do tránsito dos carros.

## Escavacións 
As primeiras escavacións foron levadas a cabo entre 1968 e 1970 por Jesús Martínez e Juan Manuel Junceda, e continuadas por Emilio Olábarri durante 1971 e 1972. En 1982 Francico Jordá e J. González-Tablas realizaron algunhas sondaxes, e en 1989 Elías Carrocera levou a cabo outra escavación.

Puxéronse ao descuberto unhas 20 construcións no interior do recinto, e fíxose unha ampla sondaxe nun dos foxos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* MARTÍNEZ FERNÁNDEZ, J. (1971): "Castro de Mohías: resultados de una investigación arqueológica", en *Boletín del Instituto de Estudios Asturiano* 73. Oviedo, 351-356.
### Ligazóns externas 
* "El Monte del Castro de Mohías", ficha en *Castros de Asturias* .
* Castro de Mohías, ficha en *Turismo de Asturias* .
* Castro de Mohías, ficha en *Parque histórico del Navia*
La Ragazzona

***La Ragazzona*** foi un barco de guerra da República de Venecia que foi alugado por Filipe II de España para que formase parte da Armada Invencible que ía enviar contra Inglaterra. Afundiuse no 1588 antes de chegar ao porto da Coruña por mor dunha tormenta.

## Na Armada Invencible 
A nave foi alugada polo rei Filipe II para que formase parte da súa Armada Invencible que ía enviar no seu plan de invadir Inglaterra. *La Ragazzona* foi o buque insignia da escuadra de Levante, composta por nove barcos e dirixida por Martín de Bertedona.

Tralo fracaso dos plans de Filipe II de invadir Inglaterra, *La Ragazzona* puxo rumbo á península. Chegando á Coruña, e fortemente danado tras a batalla, foi vítima dunha tormenta que o afundiu o 8 de decembro de 1588 os redescubriu,  en colaboración coa Armada española e a empresa Argos.

## Notas
O Caimán do río Tea

**O Caimán do río Tea**, é unha banda de rock bravú fundada en Ponteareas no ano 1991.

## Traxectoria 
Despois duns anos de aprendizaxe saltan á fama coa participación na sección musical do programa da TVG *Xabarín Club* coa canción "Estou na lavadora". Esta canción tería bastante repercusión, sendo incluída no recompilatorio *A cantar con Xabarín* editado por BOA en 1994.

Ese mesmo ano ao igual que outros grupos coma Os Rastreros, Os Diplomáticos de Monte-Alto e Os Skornabois reúnense en Chantada, na taberna *El caballero de Viana*, para asinar o *Manifesto de Viana* e establecer as bases do movemento bravú. Co tempo tamén participarían no disco recompilatorio *Unión Bravú* (Edicións do Cumio, 1996) coa canción "Manolo Pescadilla".

En 1995 asinan co selo Sons Galiza, onde coinciden con Yellow Pixoliñas, e lanzan o seu primeiro disco *Feito na Casa*, producido por Miguel Costas e no que parodian a portada do disco de Bruce Springsteen *Born in the U.S.A.*

Ese mesmo ano gañan o Certame Galego da Canción e como premio editan o disco *Certame Galego da Canción Xuventude 95* (Xunta de Galicia, 1995), composto por cinco cancións. Volven participar no Xabarín Club coa canción "Ven a bailar" e no ano 1998 gravan o seu último traballo, un sinxelo autoeditado con dúas cancións.

Finalmente o Caimán do río Tea desaparece e anos despois, en 2006, apareceu Capitán Furilo, no que se mantén a formación orixinal salvo Xosé Cambra, que foi substituído por Oscar T. Este grupo acabaría tendo un corte musical totalmente diferente.

No ano 2013 volveron xuntarse para concertos e participar no certame Rock in Río Tea.

## Compoñentes 
* Rafa Leiras - Voz
* Miki Flojeras - Guitarra
* Xosé Cambra - Batería
* Ramón Fernández - Baixo

## Discografía 
* 1995: *Feito na Casa*, (Sons Galiza)
* 1995: *Certame Galego da Canción Xuventude 95* (Xunta de Galicia)
* 1998: *Falcon Records* (Autoeditado)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do grupo 
* Discografía do grupo
Jjigae

[250px|thumb|Sundubu jjigae cunha cunca de [arroz cocido.]]
**Jjigae** (pronunciado como *chi-gué*) é un prato da cociña coreana similar aos estufados occidentais. Un jjigae típico está fortemente aliñado con pemento e sérvese aos comensais fervendo. Unha comida coreana estándar inclúe por regra xeral ou un jjigae ou unha sopa.

## Tipos de jjigae 
Os jjigaes pódense dividir en diversas categorías, dependendo tanto do seu ingrediente principal como do caldo co que se elabore. Os tipos máis comúns de jjigae inclúen:

* Kimchi jjigae, elaborado con kimchi e outros ingredientes.
* Sundubu jjigae, elaborado con tofu e outros ingredientes.
* Doenjang jjigae, elaborado cun caldo de doenjang.
* Gochujang jjigae, elaborado cun caldo de gochujang.
* Cheonggukjang jjigae, elaborado con cheonggukjang e outros ingredientes.
* Budae jjigae, elaborado cun caldo especiado e diversas carnes e outros ingredientes.

## Véxase tamén
Naengmyeon

O ***naengmyeon***, tamén transliterado ***naeng-myeon***, ***naengmyun*** e ***naeng-myun***, é un prato coreano. Orixinalmente unha exquisitez invernal do norte de Corea (actualmente Corea do Norte), tornouse extremadamente popular en todo o país durante o verán. Consiste en diversas variedades de fideos finos elaborados a man feitos tipicamente de fariña de *kudzu* (칡 냉면, *chilk naengmyeon*) ou trigo sarraceno (메밀 냉면, *memil naengmyeon*), se ben tamén hai versións precociñadas de alga e té verde, e sérvese tradicionalmente nun gran cunco de aceiro cun caldo espeso ácido, verdura crúa en xuliana, anacos de pera coreana e ás veces ovo duro ou tenreira fría. Con frecuencia se lle bota antes de tomalo mostaza picante e vinagre. O *naengmyeon* precociñado inclúe un pequeno envase plástico de aceite de mostaza.

## Variedades 
Existen dúas variedades principais de *naengmyeon*: o *mul naengmyeon* (물 냉면) e o *bibim naengmyeon* (비빔 냉면). A primeira sérvese como unha sopa fría con fideos en caldo (normalmente de tenreira). A segunda sérvese máis como unha ensalada cun aliño picante feito principalmente a partir de *gochujang*. No caso do *bibim naengmyeon*, sérvese normalmente para acompañar unha cunca do caldo usado para o *mul naengmyeon*. Aínda que estas son as dúas variedades principais do prato, existen varias máis, cambiando tipicamente a composición do caldo do *mul naengmyeon*, a carne ou verdura engadida aos fideos...

Outras variedades de *naengmyeon* son o *hoe naengmyeon* (회 냉면) e o *yeolmu naengmyeon* (열무 냉면). A primeira sérvese con *hoe*, peixe cru e aliño de pemento picante, e a segunda sérvese xunto co *yeolmu kimchi* (*kimchi* de ravo pequeno fermentado coas súas follas) en caldo frío.

miniatura|*Bibim naengmyeon*.

O *naengmyeon* asóciase tipicamente con Corea do Norte, especialmente coas cidades de Pyongyang e Hamhung, de onde se di que proceden as dúas variedades máis famosas.

## *Naengmyeon* fóra de Corea 
O prato coñécese como *reimen* (, literalmente ‘fideos fríos’) no Xapón e é unha especialidade local de Morioka, unha cidade da prefectura de Iwate do norte de Honshu, a onde os coreanos emigraron desde os anos 1950. En 1954 Yang Yong Chul emigrou a Morioka e abriu a primeira tenda de *naengmyeon* no Xapón. Desde entón os seus descendentes manteñen a tradición.

## Véxase tamén
Maeuntang

miniatura|Maeuntang.
O ***mae-un tang*** é unha sopa de peixe picante da gastronomía de Corea cocida con *gochujang* (pasta de pemento chile vermello), *kochukaru* (chili moído) e diversas verduras. O pescado córtase en varios anacos e cócese con tenreira picada e verduras verdes tales como o agrón e crisantemo comestible. Engádese cebola, ravo, pemento chile, margarida coroada, allo e ás veces cabaciña e tofu para absorber a pasta de pemento chile, que é o principal condimento do prato. Logo sazónase con *kochukaru*, allo, salsa de soia e máis *gochujang* segundo o gusto.

Os restaurantes que ofrecen este prato permiten normalmente elixir aos clientes o peixe dun acuario. Moitos restaurantes especializados en marisco teñen varios acuarios dos que escoller. Peixes populares para este prato son o prago vermello, a robaliza, a corvina, o bacallau, o abadexo e incluso peixes de auga doce como a carpa e a troita. Ademais, tamén se poden engadir mariscos tales como cangrexos, ameixas e ostras para complementar esta sopa e mellorar o seu sabor.

Esta sopa é un dos pratos máis populares de Corea cando se bebe *soju*. Se se pide con *hoe* (peixe cru) nun restaurante, a sopa faise entón normalmente a partir de sobras de peixes.

## Véxase tamén
Hoe

***Hoe*** pode aludir a varios pratos de comida crúa da cociña coreana. O *saengseon hoe* (생선회) é pescado ou marisco cru cortado finamente (parecido ao *saximi* xaponés); o *yukhoe* (육회) é *hoe* feito con tenreira crúa e condimentado con salsa de soia, aceite de sésamo e viño de arroz; e o *gan hoe* (간회) é fígado de tenreira cru cunha salsa de aceite de sésamo e sal.

O *hoe* adoita mollarse nunha salsa picante a base de *gochujang* chamada *chogochujang* (초고추장), *ssamjang* (쌈장), ou salsa de *wasabi*, e envólvese en leituga e follas de pera coreana. Para darlle ao *hoe* un aspecto agradable, sérvese normalmente sobre unha masa de *dangmyeon* (fideos celofán) sen cociñar.

Cando a xente acaba unha comida de *saengseon hoe* nun restaurante, ás veces piden *maeuntang* (estufado de peixe picante, feito coas cabezas e a carne sobrante do pescado) con verdura variada.

## Galería

Ficheiro:Kim.Deuksin-Gangbyeon.hoeeum.jpg|Pintura de principios do século XIX, titulada *Gangbyeon hoeeum* (강변회음) "Comendo *hoe* no río"
Ficheiro:Korean.cuisine-Hoe-01.jpg|*Hoe* variado
Ficheiro:Korean_cuisine-Muneohoe-01.jpg|*Muneohoe*, *hoe* de polbo
Ficheiro:Korea-Busan-Hoe-Raw_seafood-02.jpg|*Ggulhoe*, *hoe* de ostras en Busán
Ficheiro:Korean_cuisine-Godeungeo_hoe-Sliced_raw_mackerel-01.jpg|*Godeungeo hoe*, *hoe* de cabala
Ficheiro:Korean.food-Yukhoe-02E.jpg|*Yukhoe*, hoe de tenreira parecido ao filete tártaro. 
Ficheiro:Korean.food-Hoe.naengmyeon-01.jpg|*Hoe naengmyeon*, unha variedade de *naengmyeon* feita con *hoe*
Ficheiro:Korea-Sokcho-Seongge_hoe-Raw_sea_urchin-01.jpg|*Seongge hoe*, *hoe* de ourizo de mar en Sokcho

## Véxase tamén
Lucía Rodríguez Vázquez

**Lucía Rodríguez Vázquez**, nada en Castro Caldelas o 15 de decembro de 1983, é unha xornalista galega.

## Traxectoria 
Licenciada en xornalismo pola Universidade Pontificia de Salamanca, traballou en Onda Cero, Cazavisión, Antena 3 Televisión, Veo 7 e Telemadrid.

Na Televisión de Galicia presentou *Desexos cumpridos* dende outubro de 2013 a abril de 2014*, Aquí Galicia* dende xuño de 2014 a xuño de 2020, e *Adiviña quen vén esta tarde* de xuño a setembro de 2019. Colaborou en *Vin polo vento* en 2019. En 2018 traballou en *Carretera y manta* de laSexta, presentou *Que nos pille Rebolando!* (2020-2021) e dende xuño de 2021 presenta *Sabadeando* na TVG.

## Notas
Botella (homónimos)

***Botella**, un recipiente que se utiliza para conservar, almacenar e transportar líquidos.
****Fucus vesiculosus*** chamada comunmente **botella**, unha olga mariña parda coñecida como argazo.
***Ana Botella** (1954-), unha política española do Partido Popular.
Miguel Filipe Nunes Cardoso

**Miguel Filipe Nunes Cardoso**, nado en Lisboa o 19 de xuño de 1994, é un futbolista portugués. Xoga de extremo e o seu equipo actual é o Belenenses SAD, cedido polo FC Dynamo Moscova.

## Traxectoria 
O 29 de xaneiro de 2014 anunciouse a súa incorporación no Deportivo da Coruña B, até o final da tempada 2013/14. na que xogou 14 partidos e meteu dous goles, polo que ampriou o seu contrato un ano máis. Na tempada 2014–15 fíxose peza clave do equipo dirixido por Manuel Mosquera xogando 37 partidos e marcando 17 goles, incluídos dous *hat-tricks*, sendo o máximo goleador do equipo do campionato. En decembro de 2014 foi convocado co primeiro equipo para un partido da Copa do Rei fronte o Málaga, pero non chegou a debutar. O 31 de marzo de 2015 renovou co Deportivo por dúas tempadas máis con posibilidade de estenderse outras 3, é dicir, ata o ano 2020.

O 28 de xaneiro de 2016 anunciouse a súa cesión á União da Madeira, na Primeira Liga, até o final da tempada 2016–17.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do xogador en es.soccerway.com
Pelagibacterales

Os **Pelagibacterales** constitúen unha orde de Alphaproteobacteria composta de bacterias mariñas de vida libre que son aproximadamente unha de cada tres células que hai na superficie do océano. En conxunto, estímase que os membros de *Pelagibacterales* supoñen un cuarto e medio de todas as células procariotas do océano. Debido ao seu pequeno tamaño do xenoma e as limitadas funcións metabólicas, *Pelagibacterales* convertéronse nun organismo modelo para a 'teoría da optimización' (*streamlining theory*).

*P. ubique* e especies relacionadas son oligótrofos e aliméntanse de carbono e nitróxeno orgánicos disoltos. así como algúns cofactores. Tamén teñen unha necesidade pouco común e inesperada de xofre reducido.

*P. ubique* e membros do subgrupo oceánico&nbsp;I realizan a gliconeoxénese, pero non unha ruta glicolítica típica, mentres que outros subgrupos son capaces de facer unha glicólise típica.

A diferenza de *Acaryochloris marina*, *P. ubique* non é fotosintética, concretamente non usa a luz para incementar a enerxía de enlace dun par de eletcróns, pero non posúe proteorrodopsina (incluíndo a biosíntese de retinol) para a produción de ATP da luz.

As bacterias SAR11 son responsables de gran parte do metano disolto na superficie do mar. Extraen fosfato do ácido metilfosfónico.

Aínda que o nome do taxon deriva do da especie tipo *P. ubique* (status especie *Candidatus*), esta especie aínda non  foi publicada validadmente.  

## Subgrupos 
Actualmente, a order divídese en cinco subgrupos:
* Subgrupo Ia, océano aberto, grupo coroa, inclúe *P. ubique* HTCC1062
* Subgrupo Ib, océano aberto, clado irmán de Ia
* Subgrupo II, costeiro, basal de Ia + Ib
* Subgrupo III, de augas salobres, basal de I + II xunto co seu clado irmán IV
* Subgrup IV, tamén coñecido como clado LD12, de auga doce
* Subgrupo V, que inclúe alphaproteobacterium HIMB59, basal dos restantes

Os resultados anteriores orixinan un cladograma dos Pelagibacterales como o seguinte:

## Situación filoxenética e teoría endosimbiótica 
Un estudo de 2011 feito por científicos da Universidade de Hawaiʻi en Mānoa e da Universidade do estado de Oregón, indicaron que os SAR11 podían ser os devanceiros das mitocondrias da maioría das células eucariotas.

## Notas
Marcos Remeseiro

**Marcos Remeseiro Conde**, nado na Coruña o 21 de xullo de 1992, é un futbolista galego. Xoga de mediapunta e o seu equipo actual é o Bergantiños.

Desenvolveu case toda a súa carreira na Terceira División, militando en numerosos equipos, entre eles o Cerceda, o Fabril, o Compostela ou o Bergantiños. Xogou tamén na Segunda División B co Somozas.

É curmán do tamén futbolista Jason Remeseiro.

## Traxectoria 
### Inicios 
Tras despuntar nas categorías inferiores do Ural uniuse ao equipo xuvenil do Racing de Ferrol en 2009. Na súa segunda tempada en Ferrol debutou co primeiro equipo na Segunda División B, disputando tres partidos. Continuou nos xuvenís unha tempada máis, saíndo cedido en abril de 2011 ao Galicia de Mugardos, de Preferente. Ao volver da cesión desvinculouse do Racing e fichou polo Cerceda, co que xogou dúas tempadas en Terceira División.

En xullo de 2013 fichou polo Fabril, tamén na Terceira División. Militou dúas tempadas no filial branquiazul, anotando na segunda 16 goles, dous deles na fase de ascenso na que eliminaron ao Durango, caendo logo contra a UD San Pedro. O 3 de decembro de 2014, debutou co primeiro equipo do Deportivo da Coruña nun partido de Copa do Rei contra o Málaga en Riazor (1–1).

Tras o frustrado intento de ascenso en 2015 fichou pola UD Somozas, en Segunda B. Estreouse xogando a Copa Deputación, na que o equipo se proclamou campión derrotando na quenda de penaltis da final ao Racing de Ferrol, tras rematar o partido 1-1, cun gol de Remeseiro. Disputou un total de 40 partidos co equipo das Somozas, nunha tempada na que remataron na oitava posición da 2ª B, a mellor clasificación da historia do club.

Na tempada 2016/17 marchou a Asturias, para xogar no Oviedo-Vetusta, filial do Real Oviedo. Disputou 34 partidos co club ovetense, anotando 11 goles. 

En 2019 fichou polo Bergantiños. Co club de Carballo disputou o histórico partido de Copa do Rei fronte ao Sevilla en Riazor. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
*Datos do xogador en ceroacero.es .
*Datos do xogador en lapreferente.com .
Taktser

300px|miniatura|Vista de Taktser

**Taktser** (en tibetano:**སྟག་འཚེར།** -**Dagcêr**, *Lugar nas alturas*; en chinés **红崖**) é unha aldea situada na provincia chinesa de Qinghai no Tíbet. É a aldea na que naceu o Dalai Lama Tenzin Gyatso.

## Demografía
No 1935 estaba controlada polo señor da guerra hui Ma Bufang. Estaba composta por 17 casas, das cales 15 pertencían a tibetanos. No 1985 vivían 40 familias e no 2002 a poboación ascendeu a 50 familias.

No ano 2009 a poboación era de 256 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tenzin Gyatso
* Tíbet
Veillonella

***Veillonella*** é un xénero de bacterias gramnegativas anaerobias con forma de cocos. Esta bacteria é ben coñecida pola súa capacidade de fermentación de ácido láctico. É unha das bacterias normais da flora intestinal e da mucosa bucal dos mamíferos. Nos humanos, en casos raros, a especie *Veillonella parvula* foi implicada en casos de osteomielite e endocardite.

## Fermentación 
A fermentación do lactato a propionato e acetato realízana pola vía do metilmalonil-CoA. Nesta fermentación prodúcese pouco ATP.

Lactato → acetato + 2 propionato + CO2 + H2O

## Filoxenia 
A taxonomía aceptada actualmente está baseada na LPSN  e no NCBI
e a filoxenia está baseada no estudo do ARNr de 16S da LTP 111 do *The All-Species Living Tree Project*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Dionizy Kajetanowicz

**Dionizy Kajetanowicz** (en ucraíno: *Діонісій Каєтанович (Dionisii Kaietanovych)*, en armenio: *Դիոնիսի Կաետանովիչ*), nado o 8 de abril de 1878 en Tyshkivtsi (Horodenka),

Foi ordenado sacerdote en 1903 polo arcebispo latino de Lviv Józef Bilczewski, En 1930 pasou a ser tamén vicepresidente da Asociación de Armenios de Lviv.

O 4 de decembro de 1938 finou o arcebispo armenio de Lviv Józef Teofil Teodorowicz. Dionizy foi elixido vigairo capitular, Porén, o comezo da segunda guerra mundial fixo que a decisión non chegara, e Dionizy converteuse en administrador da arquidiocese.

O 26 de novembro de 1945 foi arrestado novamente, esta vez polo NKVD, ao rexeitar adherirse á Igrexa Ortodoxa. Foi sentenciado con cargos falsos o 8 de marzo de 1946 a dez anos en campos de concentración e á perda de dereitos civís durante cinco anos. Durante o seu período en prisión escribiu moito, principalmente poesía e obras relixiosas en latín e polaco. e descoñécese onde foi enterrado. A República de Ucraína, xa independente, rehabilitouno o 10 de agosto de 1994.

## Esforzos pola beatificación 
En 2009 un grupo de armenios polacos asociados á Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich comezaron esforzos para a súa beatificación como mártir da fe. Recolleron centos de sinaturas en Polonia, non só de armenios, para enviarlle unha petición ao patriarca católico armenio Narsés Pedro XIX para que comezara o proceso de beatificación de Kajetanowicz e de Adam Bogdanowicz Rosco. O 16 de marzo de 2009 lle foi entregada unha petición bilingüe, acompañada de dúas biografías dos sacerdotes, ao arcebispo Nechan Karakéhéyan, ordinario para os armenios de Europa Oriental.

## Obras 
* *Odnowienie i rekonstrukcya katedry Ormiańskiej we Lwowie*, 1908
* *Na historycznym szlaku*, 1920
* *Katedra ormiańska i jej otoczenie: (przewodnik)*, 1930
* *Przenajświętsza Ofiara w obrządku ormiańskim*, 1938
## Notas e referencias 
;Notas

;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bogdan Agopsowicz
### Bibliografía 
*   (Traducido por G. Kelley, ver máis abaixo.)
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*
Manu Táboas

**Manuel Táboas Losada**, coñecido como **Manu Táboas**, nado en Vigo o 30 de maio de 1991, é un futbolista galego. Xoga na demarcación de gardameta e o seu equipo actual é o Arousa.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo, debutando co segundo equipo na tempada 2010/11, deixaría o equipo vigués no ano 2012, xogando esa última tempada parte do curso no Sporting de Gijón B. A final de tampada fichou polo CD Ourense na Segunda División B, co que debutou o 9 de decembro de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en lapreferente.com
Wladimir Dragossán

**Rafael Pintos Méndez**, coñecido como **Wladimir Dragossán**, nado en Pontevedra o 27 de novembro de 1964, é un escritor galego.
## Traxectoria 
Escritor e artista. Acadou sona en 1990 ao protagonizar canda a John Balan unha sección no programa *Adiviña quen vén esta noite* da TVG, no cal percorrían Galiza a bordo dun sidecar.

## Obras 
### En galego
#### Poesía
* *Os ollos de acibeche* (Ediciós do Castro, 2005; prólogo de Xosé Antón Castro)

* *O cabaleiro da rosa* (Bubela Edicións, 2008; prólogo de Xesús Manuel Valcárcel. Reeditado en 2018 por Edicións Laiovento con prólogo de Pedro Lorenzo Macías)

### En castelán
#### Poesía
* *Crónicas del termitero* (Tórculo Edicións, 2000)
* *Carrusel de las eras* (El Taller del Poeta, 2003)
* *El cuervo de Nevermore* (El Taller del Poeta, 2004)
* *La voz de su amo* (Follas Novas, 2007)
* *Invernáculo* (El Taller del Poeta, 2014)
#### Narrativa
**Úzar en el abanico extremo de las prisas y otras narraciones extrañas* (Seleer, 2017)

#### Biografía
* *John Balan. Un yanqui en la corte de Breogán* (Teófilo Edicións, 2012)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Södertälje

**Södertälje** é unha cidade de Suecia situada no condado de Estocolmo.

## Historia
O nome *Telje* aparece mencionado durante o século XI. Para resolver o conflito provocado con outra poboación que foi fundada ao norte de Estocolmo durante o século XVII, engadíuselle *Söder* (sur), xurdindo deste modo *Södertälje*; á outra poboación recibiu o *Norr* (norte), xurdindo así Norrtälje.

Durante o século XVIII Södertälje recibiu unha foro. Debido á Gran Guerra do Norte e a unha serie de pragas, a poboación viuse reducida ás 200 persoas.

## Demografía
A poboación en 2010 era de 64.619 habitantes. Sendo a décimo sexta poboación por número de habitantes en Suecia.

Logo da Guerra de Iraq moitos iraquís refuxiáronse en Södertälje, na súa maioría cristiáns, recibindo máis inmigrantes iraquís ca os Estados Unidos e o Canadá xuntos . O grupo Volkswagen ten a súa central en Suecia tamén nesta localidade.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Municipio de Södertälje
Ján Kollár

**Ján Kollár** nado en Mošovce o 29 de xullo de 1793 e finado en Viena o 24 de xaneiro de 1852, foi un escritor e poeta eslovaco do Romanticismo, arqueólogo, científico e político. Foi un dos primeiros ideólogos do paneslavismo.

## Traxectoria 
Estudou nun colexio luterano de Bratislava, onde foi ordenado sacerdote, sendo destinado a exercer o seu servizo a Budapest. Desde 1849 foi profesor na Universidade de Viena. Exerceu como Conselleiro de Goberno do Imperio Austríaco nos asuntos relacionados con Eslovaquia.

Kollar distinguiuse por impulsar o movemento nacionalista eslovaco e a idea do Paneslavismo. Considerou que nas linguas eslavas podían distinguirse catro grandes grupos: a ruso, a polaco, a checo-eslovaco e serbocroata.

No 1974 adicóuselle un museo no celeiro da súa casa natal de Mošovce, xa que o resto da casa sufrira un incendio o 16 de agosto de 1863. No 2009 construíuse unha réplica da casa orixinal na que está agora o museo.

## Obra 
Ademais da súa poesía, escribiu obras de interese científico e de arqueoloxía. As máis destacadas son:

* *Slávy dcera* (A filla de Sláva). Nesta obra expresa os seus sentimentos por unha muller que, ao cabo, é unha personificación da patria.
* *O literární vzájemnosti mezi kmeny a nářečími slavskĭmi* (Sobre a reciprocidade literaria entre a tribos eslavas e as vernáculas).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Museo
Pato Guillén

**Patricio Guillén Gandini**, coñecido coma **Pato Guillén**, nado en Montevideo o 28 de decembro de 1984, é un futbolista uruguaio. Xoga na demarcación de gardameta e o seu equipo actual é o Ourense CF, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do CA River Plate Montevideo, debutando co primeiro equipo na tempada 2003/04. Despois de pasar por varios equipos uruguaios coma CA Cerro ou Racing Club pasou ao fútbol español, fichando en 2009 polo Atlético Monzón. A continuación xogou no CD Binéfar e pasou logo por varios equipos de Segunda B: CD La Muela, CD Ourense, Barakaldo, Compostela e Boiro, estando unha tempada en cada un deles excepto no Ourense, no que xogou tres anos. 

En 2017 foi unha das fichaxes estrela da UD Ourense, equipo de Preferente, creado só tres anos antes como herdeiro do desaparecido CD Ourense. Foi clave no ascenso á Terceira División e na primeira tempada do club en dita categoría. 

En xullo de 2019 volveu ao Compostela, sendo titular en todos os partidos e contribuíndo ao ascenso á Segunda B ao remate da tempada. Militou durante os seguintes catro anos no club compostelán, disputando un total de 143 partidos oficiais.

En xuño de 2024 regresou á capital ourensá para asinar como novo gardameta do Ourense CF, equipo que viña de ascender á Primeira División RFEF.

## Palmarés 
;CD Ourense
* **Terceira División (1):** 2011/12.

;Compostela
* **Terceira División (1):** 2019/20.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Traxectoria do xogador .
Requián, Frades, A Estrada

**Requián** é un lugar da parroquia de Frades no concello pontevedrés da Estrada na Comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 29 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 14 eran homes e 15 mulleres.

## Xeografía 
Limita con Cuntis, outras parroquias da Estrada, Valga e Pontecesures. Antigamente era un lugar de paso cara a Caldas de Reis, Pontecesures, A Estrada e Santiago de Compostela.

## Patrimonio 
A capela de Requián comezou a construírse en 1744 por un párroco da zona, coa idea de que os comerciantes, peregrinos, e a propia veciñanza tivese un sitio de oración. En 1748 foi consagrada. A súa primeira imaxe foi a Virxe da Piedade, de pedra, que aínda segue na capela. Máis adiante pasou a adorarse a Virxe dos Milagres, figura de madeira.

## Festas 
Celébrase a romaría da Virxe dos Milagres o 28 de agosto, con novena e procesión.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Frades 
### Parroquias da Estrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
### Bibliografía 
*
EDUGA

***EDUGA, Revista Galega do Ensino*** é unha publicación da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia.

## Descrición 
Editada na Coruña, comezou baixo a dirección de Constantino García. Actualmente o seu director é Juan Antonio Granados Loureda.

De periodicidade semestral, conta coas seccións *bibliotecas*, *actualidade*, *editorial*, *innovación*, *que é*, *opinión*, *formación*, *experiencias*, *entrevista*, *foro*, *investigación*, *mediateca* e *a nosa escola*.

### Directores 
* Constantino García (1993-1994).
* Mercedes Brea López (1994-1996).
* Ana María Platas Tasende (1996-2004).
* José Manuel Touriñán López (2004-2006).
* Gena Borrajo Borrajo (2006-2011).
* Juan Antonio Granados Loureda (2011- ).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
*