open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Linguas altaicas

As **linguas altaicas** foron unha proposición de familia lingüística de Siberia e Eurasia central, hoxe en día amplamente desacreditada.

Varias versións incluíron as familias turcas, mongólicas, tungús e ás veces o coreano e máis as linguas xapónicas. Estas linguas son faladas nun amplo arco que se estende dende o nordeste de Asia por Asia Central ata Anatolia e Europa oriental. O grupo é nomeado após a cordilleira de Altai de Asia Central.

Outra vista acepta Altaic como familia válida mais inclúe nel só as linguas turcas, mongólicas e tungús. Esta vista estaba xeneralizada antes do 1960 mais xa case non dispón de seguidor entre os especialistas hoxe en día. A agrupación estendida, incluíndo coreano e ás veces xaponés, chegou a denominarse como "Macro-Altaica", o que levou á creación dunha agrupación máis pequena, a "Micro-Altaica". A maioría dos defensores da familia altaica continúa aínda a apoiar a inclusión do coreano.

## Notas
Chico Serra

**Francisco "Chico" Serra** nado en São Paulo o 3 de febreiro de 1957 é un piloto de carreiras do Brasil. Gañou o Campionato Británico de Fórmula 3 de 1979. Participou en 33 Grandes Premios do campionato do mundo de Fórmula 1 con Fittipaldi e Arrows, debutou o 15 de marzo de 1981. anotou un punto de campionato, terminou sexto no Gran Premio de Bélxica de 1982. Logo de clasificarse para o Gran Premio do Canadá de 1982, Serra e o seu compatriota Raul Boesel tiveron unha breve pelexa. Serra estaba furioso con Boesel por bloquear a súa última volta lanzada. Boesel negou que isto fora intencionado. Serra fixo unha saída na CART Champ Car en 1985 no Portland International Raceway con Ensign Racing, pero sufriu un fallo de motor.

Serra participou na Brazilian stock car racing desde a década de 1980 e foi campión da serie en 1999, 2000 e 2001.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Jesús González Celeiro

**Jesús González Celeiro**, nado en Bóveda cara a 1894, foi un político galego.

## Traxectoria 
Instalado en Ferreira de Pantón, militou no PSOE. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado alcalde de Pantón. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido. En 1939 foi detido e ingresou no cárcere de Lugo o 18 de xuño. Foi procesado na causa 630/39 acusado de rebelión, e a súa causa resultou con sobresemento provisional. Saíu da cadea o 27 de novembro.

Foi sancionado por responsabilidades políticas. Volveu ser detido e xulgado o 19 de outubro de 1949 na causa 351/49 por atentado contra a seguridade do Estado ("protección al Socorro Rojo") xunto con Francisco Javier Álvarez Vázquez, Delfín Pedrido Estrada, José Rodríguez Vázquez, Justo Salgueiro Rodríguez e Javier Sampayo Núñez. Volveu ser detido e xulgado en Lugo o 13 de outubro de 1952 na causa 181/52 por colaboración con bandoleiros xunto con José Cid Salgueiro, Julio Garrido Fernández, Elio González López, Antonio López Mantilla, José López Touza, Zenón Pérez Vidán, Alberto Rodríguez, Raimundo Santomé Losada, Pedro Varela González e Antonio Vázquez Vázquez. Foi condenado a dous anos de prisión, pena da que foron indultados. Saíu en liberdade o 23 de maio de 1953.

## Vida persoal 
Casou con María Rodríguez Rodríguez, e tivo dous fillos.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Expediente procesual de Jesús González Celeiro

* Expediente procesual de Jesús González Celeiro

* Expediente procesual de Jesús González Celeiro
Caldes de Malavella

**Caldes de Malavella** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que pertence á comarca da Selva.

Atópase a medio camiño entre a Costa Brava e a serra das Guilleries, na chaira da Selva, rica en contrastes, patrimonio e tradición. As augas termais son o seu patrimonio máis característico e orixinal.

Tiña en 2016 unha poboación de 7.220 habitantes, agrupados nas entidades de Caldes de Malavella, Franciac, Santa Seclina, Aigües Bones, Can Solà Gros I, Can Solà Gros II, El Llac del Cigne, Tourist Club, Veïnat d'Israel, Veïnat de Baix, Veïnat de Dalt, Veïnat de les Mateues, Can Carbonell e Malavella Parc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
José Manuel Arribas Hermida

**José Manuel Arribas Hermida**, nado en Lérez (Pontevedra)  o 7 de marzo de 1902 e finado no Marco (Meis) o 7 de agosto de 1977, foi un político galego.

## Traxectoria 
Labrego. Casou con Melania Martínez e trasladouse a vivir ao Marco (Meis). Tiña un negocio relacionado co leite e creou unha empresa vinculada á liña de autobús Pontevedra-Vilagarcía. Fundou en 1934 a sociedade agraria La Fraternidad Obrera de Agricultores de Meis da que foi elixido presidente. Foi detido en decembro de 1934 xunto co secretario da sociedade Rosendo Rodríguez Ares. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado alcalde de Meis o 15 de marzo.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o Concello de Meis foi rodeado e tomado polas forzas sublevadas o 21 de xullo, José Manuel refuxiouse na reitoral de Besomaño. Foi detido e internado no cárcere de Cambados, pasando despois ao de Pontevedra onde foi xulgado en consello de guerra o 14 de abril de 1937. Foi condenado á cadea perpetua por "auxilio á rebelión", conmutada a 17 anos de reclusión. Internado no campo de concentración da Illa de San Simón, foi trasladado despois ao forte de San Cristovo en Pamplona o 11 de outubro. Participou na fuga masiva o 22 de maio de 1938. Capturado, permaneceu na cadea até que logrou a prisión atenuada no seu domicilio do Marco o 13 de setembro de 1940. En febreiro de 1944 conmutáronlle a pena por un ano de prisión menor. Finalizou a pena da sentenza o 8 de agosto de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Un lerezano en la alcaldía de Meis en *La Voz de Galicia*
José López Armesto

**José López Armesto**, nado en Paradela en 1903 e finado en Monforte de Lemos o 16 de decembro de 1982, foi un político galego.

## Traxectoria 
Irmán de Elías López Armesto. Emigrou moi novo a Cuba e despois a Nova York, onde traballou nun hotel e na firma de ascensores Otis. Nunha viaxe a Paradela decidiu casar e instalou un comercio. Na II República foi elixido alcalde de Paradela en abril de 1933, militando no Partido Republicano Gallego. Integrado en Izquierda Republicana, foi reposto no cargo logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido e agochado en Reiriz xunto ao alcalde de Sarria Antonio Páramo Sánchez. Ao rematar a guerra entregouse e ingresou no cárcere de Lugo o 8 de marzo de 1940. Foi xulgado en Lugo por auxilio á rebelión, resultando a súa causa con sobresemento provisional. Instalouse en Monforte de Lemos, onde montou un bar e ultramarinos, a froitaría Bóveda. Alí morreu en decembro de 1982, ao ser atropelado nun paso de peóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Memorial de infamias en Paradela
A Raxadoira, Paradela, Meis

**A Raxadoira** é un lugar da parroquia de Paradela no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias de Meis 
## Notas
As Portelas, Paradela, Meis

**As Portelas** é un lugar da parroquia de Paradela no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 52 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 24 eran mulleres e 28 homes, o que representa a mesma poboación que tiña en 2010, e un descenso respecto a 2005, cando eran 55.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias de Meis
As Portelas (homónimos)

O topónimo **As Portelas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Portelas**, lugar da parroquia de Paradela, no concello pontevedrés de Meis.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***As Portelas**, rexión ou subcomarca non oficial da comarca de Seabra, ó noroeste da provincia de Zamora, tamén coñecida como **Alta Seabra** (**Alta Senabria** en leonés e **Alta Sanabria** en castelán).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Portelos**, lugar da parroquia de Baredo, no concello de Baiona.
Copa Xunta de Rugby 2016

A **Copa Xunta de Rugby 2016** foi a vixésimo sétima edición do torneo de rugby por eliminatorias organizado pola Federación Galega de Rugby. A ausencia da maior parte dos equipos levou a que a organización consistise unicamente en semifinais e final, con catro clubs involucrados: Os Ingleses Rugby Club, o Pontevedra Rugby Club, o Club de Rugby Fendetestas e o Club de Rugby Lalín.

A final, disputada no Campo Municipal de Monte Porreiro o día das Letras Galegas, rematou cun resultado de 19 a 7 a prol dos Ingleses R.C. de Vilagarcía de Arousa, que gañaron este torneo por primeira vez na súa historia.

## Cadro masculino
## Finais
* Categoría sénior masculina:
** Ingleses 19-7 Pontevedra
* Categoría sénior feminina:
** Vigo 22-5 Lalín
* Categoría sub-18:
** Ingleses 30-17 Vigo
* Categoría sub-14:
** Vigo 52-5 Ingleses 
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Noval

Como topónimo **Noval** pode referirse a:

;En Galiza
***Noval**, lugar da parroquia de Cedeira, no concello de Cedeira;
***Noval**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Noval**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis;
***O Noval**, lugar da parroquia de Cerdido, no concello de Cerdido;
***O Noval**, lugar da parroquia do Pao, no concello de Gomesende;
***O Noval**, lugar da parroquia de Paradela, no concello de Meis;
***O Noval**, lugar da parroquia de Torneiros, no concello do Porriño;
***O Noval**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Ribadumia;
***O Cruz do Noval**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***Ponte Noval**, lugar da parroquia da Mera de Arriba, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco

***Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco*** é un cadro de Francisco de Zurbarán pintado en 1629 e conservado no Museo do Prado de Madrid, España. Está pintado ó óleo sobre lenzo, mide 179&nbsp;cm de alto por 223 de ancho e forma parella con *Visión de san Pedro Nolasco.*  Na zona inferior está asinado e datado: FRANCISCUS Đ ZURBARAN [coa inscrita na N]/ FACIEBAT. 16Z9

O cadro representa a san Pedro aparecéndose e consolando a san Pedro Nolasco, xa que este quería ir a Roma para visitar a tumba do apóstolo e non podía, e cominándolle a continuar as súas tarefas de evanxelización en España.

A obra, xunto coa súa compañeira *Visión de san Pedro Nolasco*, das mesmas medidas, foi realizada para o claustro do convento de la Merced Calzada de Sevilla (actual edificio do Museo de Belas Artes). Nelas o pintor estremeño amosa a súa habilidade para plasmar a expresión das figuras, os valores táctiles e calidade das texturas e o cromatismo de brancos e grises en composicións austeras.

En 1808 o lenzo foi comprado por López Cepero, deán da catedral de Sevilla, que en 1821 doou á colección do rei Fernando VII.
Elías López Armesto

**Elías López Armesto**, coñecido como **Pájaro**, nado en Teilán (Bóveda) en 1911 e finado na mesma parroquia en 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Irmán de José López Armesto. Incorporouse á guerrilla e foi membro da II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, e un dos lugartenentes de Xosé Castro Veiga. Procesado na causa 522/47, foi reclamado polo Xulgado Militar Eventual número 1 de Lugo con Adolfo Gregorio Cenitagoya González, Manuel Rodríguez, Xosé Castro Veiga, José Pardo Rodríguez, Francisco López Quinte, Abelardo Gutiérrez Alba e Xosé Arias Fernández en febreiro de 1948. O 22 de xuño de 1949 os disparos do garda civil infiltrado Francisco Cano Román acabaron coa vida dos seus compañeiros Manuel Fernández Soto e Bernardo Álvarez Trabajo en Teilán. Elías resultou malferido, conseguiu fuxir e refuxiarse no monte, onde morreu pouco tempo despois. Un pastor atopou o seu cadáver devorado por animais case un mes máis tarde. Foi soterrado no cemiterio de Teilán, nun lugar diferente ao dos outros dous guerrilleiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Liga Galega de Rugby 2016-17

300px
**CR Ferrol**12px|Ferrol
10px|A Coruña**CRAT**
**CD Zalaeta**10px|Arteixo
**Santiago RC**12px|Santiago de Compostela
12px|As Pontes**CR Fendetestas**
12px|Lalín**CR Lalín**
12px|Lugo**Muralla RC**
12px|Vilagarcía**Os Ingleses RC**
12px|Vigo**Vigo RC**
12px|Pontevedra**Mareantes RC**
**Pontevedra RC**12px|Pontevedra
12px|Ourense**Ourense RC**
12px|Ourense**RO Keltia**
***Equipos da LGR1 e LGR2:***

A **edición 2016-2017 da Liga Galega de Rugby** contou con 14 equipos participantes repartidos en dúas divisións, a LGR1 e a LGR2. A diferenza coa tempada anterior foi a ausencia do Ourense RC ascendido á División de Honra B e a volta do Barbanza RC tras varios anos.

A fase de liga regular da primeira división tivo 14 xornadas, comezando o 22 de outubro de 2016 e rematando o 12 de marzo de 2017.

## Formato da competición
Na tempada 2016/17 a LGR1 e a LGR2 contaron con 7 equipos:

:::**LGR1**
:::* Ferrol
:::* Os Ingleses
:::* Keltia
:::* Pontevedra
:::* Lalín
:::* Mareantes 
:::* Muralla

;LGR2
* CRAT (filial)
* Fendetestas
* Zalaeta
* Santiago
* Vigo (filial)
* Ourense (filial)
* Barbanza

O formato da LGR1 consistiu nunca liga regular de 14 xornadas na que cada equipo se enfrontou ós demais dúas veces, unha vez como local e outra vez como visitante. Xa que o número de equipos foi impar, cada equipo descansou dúas xornadas durante esa fase da competición. Tralo remate da liga regular comezaron as eliminatorias polo título e pola permanencia.

As eliminatorias polo título de campión foron disputadas polos catro primeiros equipos da táboa e consistía en dúas semifinais e unha final, sempre nun único encontro, que se disputou no campo do equipo mellor clasificado. As semifinais enfrontaron ó 1º contra o 4º, e ó 2º contra o 3º.

O ascenso da LGR2 á LGR1 foi do seguinte xeito: o campión da LGR2 ascendía directamente á LGR1. O último clasificado da LGR1 descendía directamente á LGR2. Por outra banda, o penúltimo da LGR1 disputaba unha eliminatoria a ida e volta contra o subcampión da LGR2. O gañador da eliminatoria acadaba unha praza na LGR1, e o perdedor na LGR2.

## Competición 
;LGR1

:: Semifinais:

* CR Ferrol 40-7 Pontevedra RC
* RO Keltia 31-7 Ingleses RC 
:: Final:

* CR Ferrol 34-17 RO Keltia

;LGR2

:: Semifinais:

* CRAT "B" 57-0 Santiago RC
* CR Fendetestas 15-19 CD Zalaeta
:: Final:

* CRAT "B" 41-25 CD Zalaeta

;Promoción
* Mareantes RCP 28-24 CD Zalaeta
* CD Zalaeta 10-17 Mareantes RCP

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Galega de Rugby
### Outros artigos
O Cuartel

O termo **O Cuartel** pode referirse a:

***Cuartel**, edificio destinado a dar residencia aos soldados

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Cuartel**, lugar da parroquia de Cabovilaño, no concello coruñés da Laracha;
***O Cuartel**, lugar da parroquia de Paradela, no concello pontevedrés de Meis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Señoráns de Abaixo, Paradela, Meis

**Señoráns de Abaixo** é un lugar da parroquia de Paradela no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias de Meis 
## Notas
Señoráns

O topónimo **Señoráns** pode referirse a:

;En Galiza
***Señoráns**, lugar da parroquia de Cereixo, no concello da Estrada;
***Señoráns**, lugar da parroquia de Salto, no concello de Vimianzo;
***Señoráns de Abaixo**, lugar da parroquia de Paradela, no concello de Meis;
***Señoráns de Arriba**, lugar da parroquia de Paradela, no concello de Meis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vilanoviña, Paradela, Meis

**Vilanoviña** é un lugar da parroquia de Paradela no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 121 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 56 eran mulleres e 65 homes, o que representa un aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 116 veciños, e 2005, cando eran 119.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias de Meis
Pacto de Ostende

miniatura|Joan Prim
O **Pacto de Ostende** foi un acordo asinado o 16 de agosto de 1866 na cidade flamenga de Ostende (Bélxica) entre o Partido Progresista e o Partido Demócrata, grupos opositores á raíña Isabel II. O principal inspirador do pacto foi o xeneral Joan Prim, co obxectivo de derrubar a monarquía isabelina. Este pacto, ao que se sumará a Unión Liberal dous anos máis tarde, foi a orixe da chamada "Revolución Gloriosa" que conseguirá acadar o obxectivo de expulsar do trono a Isabel II.

## Características do pacto 
Debido ao incremento do descontento cara ao réxime de Isabel II, pois a raíña favorecía o Partido Moderado de Narváez, e este exercía unha política moi represiva, creouse un comité de acción entre o Partido Progresista de Prim e o Partido Demócrata de Cristino Martos. O comité estivo presidido por Prim, de acordo con Salustiano de Olózaga, co obxectivo de asinar un pacto para o derrocamento de Isabel II. 

O'Donnell, a pesar de perder o goberno en xullo de 1866 a mans de Narváez, negouse a que o seu partido, a Unión Liberal, se unira ao pacto. Mais ao morrer, o 5 de novembro de 1867, o seu substituto, o xeneral Serrano, non quixo manter o apoio á raíña e acordou unirse, ao igual que os republicanos de Pi i Margall, co que se arrastrou un gran número de cargos militares, prestos a provocar un novo pronunciamento.

### O pacto 
En agosto de 1866, na cidade flamenga de Ostende máis de corenta dirixentes progresistas e demócratas (Prim, Sagasta, Ruiz Zorrilla, Pi i Margall, Castelar...) xuntáronse para levar a cabo, de inmediato, un movemento revolucionario para acabar coa monarquía de Isabel II e a posterior convocatoria a unhas Cortes constituíntes baseadas no sufraxio universal, reclamado polos demócratas, que guiarán a futura política española e decidirán o mantemento da monarquía ou o establecemento dunha república.

O pacto, asinado o día 16, constaba de dous puntos:

# Destruír o existente nas altas esferas do poder
# Nomeamento dunha asemblea constituínte, baixo a dirección dun goberno provisorio, a cal decidiría a sorte do país, cuxa soberanía era a lei que representase, sendo elixida por sufraxio universal directo.

O pacto será ratificado o 30 de xuño de 1867 en Bruxelas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Joan Prim
*Reinado de Isabel II
*Revolución de 1868
Lotus 77

O **Lotus 77** foi un coche de Fórmula 1 deseñado por Colin Chapman, Geoff Aldridge e Martin Ogilvie pola tempada de Fórmula Un de . O coche foi un deseño para saír do paso tralo fracaso do Lotus 76 e a obsolescencia do Lotus 72 en .

O Lotus 77 ofreceu un deseño monocasco máis delgado, máis lixeiro que os 72, pero igualmente propulsado polo Cosworth DFV. Presentaba unha aerodinámica mellorada e reposicionou os radiadores para axudar a un mellor arrefriamento. Os freos dianteiros inicialmente estaban no interior, en liña cos seus predecesores, pero foron movidos cara a fóra nun deseño máis convencional a metade da tempada. A suspensión deseñouse ao redor dunha serie de balancíns no canto da disposición xeralmente usada de brazos oscilantes. A idea detrás do novo sistema era adecuar a suspensión para cada pista específica, tendo en conta a altura da marcha e a superficie da estrada, e como resultado o 77 foi alcumado "o Adxustacar". Funcionou dese xeito, pero a inexperiencia cun coche tan infinitamente axustable significou que os axustes óptimos case nunca foron alcanzados. Os pilotos Mario Andretti e Gunnar Nilsson informaron que a dirección e a marcha eran vagas e insensibles e que o coche carecía de velocidade en liña recta. A Andretti non lle gostaba o coche, proclamándoo un "can". Isto motivou a Lotus para acelerar a investigación e crear o Lotus 78. Andretti saltouse o Gran Premio de Mónaco para competir nas 500 Millas de Indianápolis de 1976.
miniatura|left|250px|Lotus 77 nunha exposición
250px|miniatura|left|Frontal do Lotus 77

Logo dun mal comezo de tempada, os 77 demostraron ser o mellores do resto detrás de Ferrari, McLaren e Tyrrell. Andretti traballou duro para desenvolver o coche, e desde mediados da tempada en diante, o rendemento dos 77 recuperouse. Con todo, era máis adecuado para pistas con curvas longas, como Anderstorp, onde Andretti pilotou facilmente antes de que un fallo do motor o retirara. Nos circuítos de Zandvoort e Mosport Park terminou no podio.

Colin Chapman vetou a solicitude de Andretti de correr co Lotus 78 en Zandvoort, polo que Mario correu de mala gana cos 77 ata o final da tempada. A carreira final levouse a cabo en condicións de monzón no Fuji Speedway no Xapón. Andretti pilotou unha carreira táctica intelixente para gañar por unha volta a Patrick Depailler e ao novo campión do mundo James Hunt. Andretti alegrouse de abandonar os 77 para concentrarse no desenvolvemento dos 78 para a tempada  de Fórmula Un.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
* Franey, Matthew. 1999. *Turning Point*. **Motor Sport**, 75/1 (xaneiro de 1999), 78-85
* 
* 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Gato siamés

O **gato siamés** (en ) é unha raza de gato orixinaria de Tailandia (antigamente coñecida como Siam). Caracterízase por ter un corpo elegante e esvelto e unha testa marcadamente triangular. Pode ser confundido coa raza de gatos tai, que ten orixe na raza siamesa mais presenta unha morfoloxía ben distinta. Son aconsellables para familias, e non precisa moitos coidados do seu pelo.

## Orixe 
A orixe da raza está no sueste asiático, máis especificamente en Siam (Tailandia), onde eran tidos como o gato da realeza e mantidos en templos sagrados. Son coñecidos nese país, onde é unha das razas nativas, como *Wichien-Maat* ou *Maas* (วิเชียรมาศ, "Diamante-Lúa"). Foron levados a Inglaterra en 1884, dende onde se espallaron para outras partes do mundo.

No ano 2007, unha variedade dos gatos siameses coñecida popularmente como Old Style ou Tradicional foi finalmente recoñecida como unha nova raza á parte, a de gatos thai. Os siameses comparten con esa raza a coloración ámbar e castaña, alén dos ollos azuis, pero diferéncianse xenética e morfoloxicamente con varias diferenzas que os volven híbridos individuais. Os gatos siameses existen dende 1330, data na que aparecen mencionados nun manuscrito de Siam.miniatura|Gato siamés.|centro
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Siamese and Oriental Database pedigree data base with each cat's health information
* Siamese and Oriental PRA health program
Explorer 8

**Explorer 8**, tamén coñecido como **S-30**, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 3 de novembro de 1960 mediante un foguete Juno II desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

## Características 
A misión de Explorer 8 foi estudar a ionosfera terrestre, incluíndo a densidade e temperatura de electróns, a concentración e masa de ións e a distribución e masa dos micrometeoritos a alturas entre 400 e 1600&nbsp;km.

O satélite estaba formado por dous conos de aluminio unidos pola base xunto cun cilindro intermedio, cunha altura total de 76&nbsp;cm, igual que o seu diámetro. A alimentación eléctrica era proporcionada por unha batería de mercurio que durou 54 días. Non se usaron células solares para evitar interferencias cos instrumentos científicos. O satélite transmitía datos na frecuencia de 108,00 MHz cunha potencia de 100 mW.

A instrumentación científica incluía unha sonda de impedancia, un monitor de corrente de ións, unha sonda de potencial retardado, unha sonda de temperatura de electróns, un monitor de corrente de electróns, un fotomultiplicador e un micrófono detectores de micrometeoritos, un medidor de campo eléctrico, un sensor de horizonte solar e varios termistores.

Explorer 8 foi inxectado nunha órbita inicial de 2267,1&nbsp;km de apoxeo e 415,1&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49,92 graos e un período de 112,4 minutos. Enviou datos ata o 27 de decembro de 1960, momento no que se esgotou a batería. O satélite reentrou na atmosfera terrestre o 28 de marzo de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Juno II
Ajin

é un manga xaponés escrito e ilustrado por Gamon Sakurai. Foi adaptado a unha triloxía de filmes anime por Polygon Pictures entre novembro de 2015 e setembro de 2016. Unha adaptación a anime emitiuse nunha primeira temporada entre xaneiro e abril de 2016 e a segunda entre o 8 de outubro e o 24 de decembro de 2016.

## Sinopse 
Conta a historia dun estudante xaponés chamado , quen descobre é un inmortal "Ajin" cando é atropelado por un camión. Dende ese intre, convértese nunha persoa moi buscada porque os ajin son considerado seres inhumanos perigosos. A única persoa que o apoia é o seu amigo de infancia, Kaito. O goberno, que di buscar ós ajin para axudalos a vivir nun ambiente seguro, en realidade está utilizándoos en experimentos crueis e inhumanos.  Como resultado, os ajin que fuxiron dos experimentos buscan vinganza contra o goberno.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Ajin: Demi-Human* en *Monthly Afternoon*  
* Páxina oficial 
* *Ajin: Demi-Human* (manga) na enciclopedia Anime News Network
Kansas City Royals

Os **Kansas City Royals** son un equipo profesional estadounidense de béisbol con sede na cidade de Kansas City, Missouri. O club compite na Major League Baseball (MLB) como membro da Divisón Central da American League (AL). Desde 1973 xogan os seus partidos como local no Kauffman Stadium, campo con capacidade para 37.903 espectadores. O equipo foi fundado como franquía de expansión en 1969, participando desde aquela en catro Series Mundiais, gañando en 1985 e 2015. O nome da franquía provén da American Royal, unha feira de gando e cabalos que se celebra na cidade desde 1899.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Palpo

En zooloxía denomínanse **palpos** a diferentes órganos sensoriais presentes en diversos grupos de invertebrados.

## Artrópodos 
Os **palpos** son apéndices sensoriais dos artrópodos.

### Insectos 
Nos insectos serven para examinar os alimentos. Están situados na armadura bucal, no lateral externo das maxilas (**palpos maxilares**) e no labio (**palpos labiais**).

### Quielicerados 
Nos arácnidos existen uns apéndices análogos denominados pedipalpos, que son o segundo par de apéndices do prosoma (cefalotórax).

Nos picnogónidos denomínase **palpo sensitivo** a cada un dos membros do segundo par de apéndices destes animais, constituídos por até dez artellos, situados a continuación dos quelíceros (cando existen), na base da probóscide ou trompa, e que teñen función táctil.

## Moluscos bivalvos 
No moluscos bivalvos chámase **palpo labial** a cada unha das dobras ou lóbulos móveis en forma de aba que flanquean internamente a boca dos protobranquios, e que realizan, grazas aos cilios da súa superfici, a selección das partículas alimenticias introducidas na cavidade paleal pola probócide.
 
## Poliquetos 
Nos vermes anélidos poliquetos, os **palpos** son cada un dos dous apéndices laterais, curtos, grosos e de forma cónica, dirixidos cara a adiante, situados no prostomio, e que posúen numerosos órganos táctiles.

No caso particular da familia dos espiónidos, denomínanse palpos cada un dos dous longos apéndices musculosos derivados do prostomio, derivados do prostomio e dirixidos cara a adiante, que semellan tentáculos e cos que o verme captura as partículas alimenticias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1.

### Outros artigos 
* Maxila
* Labio (artrópodos)
* Pedipalpo
Maurizio Milani

**Carlo Barcellesi**, coñecido como **Maurizio Milani**, nado en Milán (Lombardía) o 11 de novembro de 1966, é un actor e escritor italiano, principalmente de tema cómico.

Os seus monólogos caracterízanse pola ironía sutil, que ten unha interpretación como irreverente.

Moi activo como autor de libros satíricos, escribe nos diarios *Il Foglio* e *Libero*, e colabora co mensual *Max*.

## Televisión 
* 1993, *Letti Gemelli*
* 1992, *Su la testa!* (Rai 3)
* 1993, *Cielito lindo* (Rai 3)
* 1997-98, *Scatafascio* (Italia 1)
* 1998-99
** *Comici* (Italia 1)
** *Facciamo cabaret* (Italia 1)
* 2003-08, *Che tempo che fa*' (Rai 3)

## Teatro 
* 1992, *Un uomo da badile*
* 1993, *Piacenza*
* 1995, *Animale da fosso*
* 1998, ''Il pubblico all'uscita si lamenta*

## Bibliografía 
* 1994, *Animale da fosso*, Bompiani
* 1996, *Un uomo da badile*, Baldini&Castoldi
* 1998, *Vantarsi, bere liquori, illudere la donna*, Baldini&Castoldi
* 2003, *La donna quando non capisce s'innamora*, Kowalski
* 2005, *In amore la donna vuol tribolare*, Kowalski
* 2006, *L'uomo che pesava i cani*, Kowalski
* 2007, *Del perché l'economia africana non è mai decollata*, Kowalski
* 2010, *Mi sono iscritto nel registro degli indagati*, Rizzoli
* 2011, *Chi ha ciulato la Corrente del Golfo?*, Aliberti
* 2012, *Fidanzarsi non conviene*, Barbera
* 2013, *Uomini che piangono per niente*, Rizzoli
* 2014, *Saltar per terra causa vino*, Wingsbert House
* 2016, *Il verro ruffiano*, Baldini&Castoldi

## Premios 
* 2005: Premio *Satira Politica Forte dei Marmi'', secciòn cabaré.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Maurizio Milani 
* Maurizio Milani en IMDb
A Igrexa, Barrantes, Ribadumia

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Barrantes no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santo André de Barrantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrantes 
### Parroquias de Ribadumia 
## Notas
Vulpes

***Vulpes*** é un xénero de mamíferos carnívoros da familia de cánidos. Son animais con orellas pontudas, cabeza triangular, de corpo máis delgado e o pelo suave. Son cazadores en solitario, agás en época de apareamento, e aliméntanse principalmente de pequenos mamíferos. En ambientes urbanos, é doado atopalos buscando comida no lixo.

Hai varias especies das cales, en Europa, só está presente o raposo común (*Vulpes vulpes*).

## Notas 
## Véxase tamén
A Veiguiña

O topónimo **A Veiguiña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Fonteo, no concello de Baleira;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia do Hospital, no concello de Quiroga;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello de Ribadumia;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Trasestrada, no concello de Riós;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Requeixo, no concello de Sarria;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Vilar de Sarria, no concello de Sarria;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Alcabre, no concello de Vigo;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo;
***A Veiguiña**, lugar da parroquia de Conso, no concello de Vilariño de Conso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
As Veiguiñas

O topónimo **As Veiguiñas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Veiguiñas**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín;
***As Veiguiñas**, lugar da parroquia de Santa María de Salceda, no concello de Salceda de Caselas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Albar, Barrantes, Ribadumia

**Albar** é un lugar da parroquia de Barrantes no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación da localidade.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrantes 
### Parroquias de Ribadumia
Barrantes, Barrantes, Ribadumia

**Barrantes** é un lugar da parroquia de Barrantes no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 1147 habitantes (579 mulleres e 568 homes), 134 máis ca en 2010 e 482 máis ca en 2005.

Nesta vila está a capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrantes 
### Parroquias de Ribadumia
Lamas, Barrantes, Ribadumia

**Lamas** é un lugar da parroquia de Barrantes no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016. Sitúase a carón de Lamas (San Martiño de Meis, Meis).

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrantes 
### Parroquias de Ribadumia 
## Notas
Astrodinámica

A **mecánica orbital** ou **astrodinámica** é a aplicación da balística e da mecánica celeste aos problemas prácticos relacionados co movemento de foguetes e outras naves espaciais. O movemento destes obxectos calcúlase normalmente a partir das leis de Newton do movemento e da lei da gravitación universal. É unha disciplina central no deseño e control de misións espaciais. A mecánica celeste trata de forma máis ampla a dinámica orbital de sistemas baixo a influencia da gravidade, incluíndo as naves e corpos celestes naturais, como sistemas de estrelas, planetas, lúas e cometas. A mecánica orbital céntrase en traxectorias espaciais, incluíndo manobras orbitais, cambios de plano da órbita, e transferencias interplanetarias, e útilízase no desenvolvemento da misión para prever os resultados das manobras de propulsión. A relatividade xeral é unha teoría máis exacta que as Leis de Newton para o cálculo de órbitas, e ás veces é necesario para unha maior precisión ou en situacións de alta gravidade (como órbitas próximas ao Sol).

## Historia 
Ata o aumento das viaxes espaciais no século XX, considerábanse poucas diferenzas entre a mecánica orbital e a mecánica celeste. Na época da Sputnik, o campo foi denominado 'dinámicas espaciais'. As técnicas básicas, como as utilizadas para resolver o problema Kepleriano (determinación de posición como unha función de tempo), son, polo tanto, as mesmas en ambos campos. Ademais, os dous campos comparten case toda a mesma historia.

Johannes Kepler foi o primeiro en modelar correctamente órbitas planetarias cun alto grao de precisión, coa publicación das súas leis en 1605. Isaac Newton publicou leis máis xerais do movemento celeste no seu libro de 1687, *Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica.*

## Notas
Pere Mir i Puig

**Pere Mir i Puig**, nado en Barcelona o 1919 e finado en Barcelona o 10 de marzo de 2017, foi un empresario e mecenas catalán.

## Traxectoria 
Doutor en Ciencias Químicas, dedicouse á investigación, á síntese e á fabricación de produtos químicos, así como á promoción de varias empresas e patentes. Mir fixera fortuna como químico tras inventar unha nova técnica para extraer formol da madeira, que tiña máis de vinte patentes, algunhas das cales aínda se utilizan hoxe en día, e iniciou a súa actividade filantrópica na década de 1960 cunha doazón á Casa Pairal, de Vilassar de Mar. Tamén foi profesor na Escola de Enxeñeiros Técnicos da Universidade Politécnica de Cataluña e fundador do Centro de Estudos Cataláns da Sorbona, en París. En 1993 recibiu a *Creu de Sant Jordi* en recoñecemento ao seu traballo.

No ano 2002 creou a Fundación Cellex, que liderou nos últimos anos as achegas do sector privado ao progreso científico de Cataluña. Algúns dos proxectos que financiou son o Instituto de Ciencias Fotónicas (ICFO), o Centro de Formación Interdisciplinaria Superior (CFIS) da UPC, que ofrece a posibilidade de cursar dúas carreiras simultáneas a alumnos de altas capacidades, o Centro de Investigación Biomédica da Universidade de Barcelona, o Instituto de Investigacións Biomédicas August Pi i Sunyer (IDIBAPS), o Instituto de Oncoloxía Vall d'Hebron e o programa de CiMs+CELLEX de bolsas de estudo para estudantes de bacharelato, especializado en ciencias e matemáticas.

A achega ao ICFO foi a doazón de patrocinio científico máis grande feita en España, e permitiu a construción do edificio Nest, que foi inaugurado en xuño de 2012.

Cun perfil moi discreto, estímase que entre 2004 e 2010 a súa fundación financiou con 62 millóns de euros diferentes institutos e proxectos científicos.

O ano 2011 concedéuselle o Premio Nacional de Investigación, na categoría de patrocinio científico. En 2013 recibiu a medalla de ouro do Concello de Barcelona, co premio ao Mérito Científico, pola súa participación no patrocinio de investigación en física, química e a biomedicina.

Pere Mir decidiu levar sempre unha vida discreta e pediu morrer coa mesma discreción. Solicitou que a súa morte non se fixese pública ata que as súas cinzas fosen depositadas no panteón familiar do cemiterio de Vilassar de Mar, tal e como ocorreo, na presenza da súa viúva, Núria Pamias.

## Notas 
## Véxase tamén   
### Ligazóns externas 
* "Pere Mir i Puig" en *Enciclopèdia.cat*.
Outeiral

Como topónimo **Outeiral** pode referirse a:

;En Galiza
***Outeiral**, lugar da parroquia de Valongo, no concello de Cortegada;
***O Outeiral**, lugar da parroquia de Tenorio, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***O Outeiral**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello de Ribadumia;
***O Outeiral**, lugar da parroquia de Salvaterra, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Chouteira**, lugar da parroquia de Lougares, no concello de Mondariz.
Remesal

O topónimo **Remesal** pode referirse a:

;En Galiza
***Remesal**, lugar da parroquia de Cervo, no concello coruñés de Cedeira;
***Remesal**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello pontevedrés de Ribadumia;
***O Remesal**, lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Remesal**, pedanía do concello zamorano de Palacios de Sanabria, na provincia de Zamora.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Aldea da Bouza, Besomaño, Ribadumia

**A Aldea da Bouza** é un lugar da parroquia de Besomaño no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Tiña 65 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 34 eran mulleres e 31 homes, o que representa un descenso continuado respecto a 2010, cando tiña 79 veciños, ou 2005, cando eran 85.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Besomaño 
### Parroquias de Ribadumia
A Revoltiña

O topónimo **A Revoltiña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Revoltiña**, lugar da parroquia de Barcala, no concello da Baña;
***A Revoltiña**, lugar da parroquia de Luneda, no concello da Cañiza;
***A Revoltiña**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***A Revoltiña**, lugar da parroquia de Besomaño, no concello de Ribadumia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Barral, Besomaño, Ribadumia

**Barral** é un lugar da parroquia de Besomaño no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

Está situado xunto ao lugar de Barral (Ribadumia).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Besomaño 
### Parroquias de Ribadumia 
## Notas
Lamosa

O topónimo **Lamosa** pode referirse a:

;En Galiza
***A Lamosa**, parroquia do concello de Covelo;
***Lamosa**, lugar da parroquia de Besomaño, no concello de Ribadumia;
***A Lamosa**, lugar da parroquia de Moimenta, no concello de Campo Lameiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Lamosos**, lugar da parroquia de Mañón, no concello de Mañón;
***Portalamoso**, lugar da parroquia de Xiá, no concello de Friol;
***Portolamoso**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis.
O Barreiro, Leiro, Ribadumia

**O Barreiro** é un lugar da parroquia de Leiro no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Tiña 88 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 42 eran mulleres e 46 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 97 veciños, e 2005, cando eran 91.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Leiro 
### Parroquias de Ribadumia
A Costa, Leiro, Ribadumia

**A Costa** é un lugar da parroquia de Leiro no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 67 habitantes (32 mulleres e 35 homes), tres máis ca en 2010 e dous máis ca en 2005.
A aldea está atravesada pola estrada PO-300.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Leiro 
### Parroquias de Ribadumia
Piñeirón

Como topónimo **Piñeirón** pode referirse a:

;En Galiza
***Piñeirón**, lugar da parroquia da Gándara, no concello de Oroso;
***Piñeirón**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Ribadumia;
***Piñeirón**, lugar da parroquia de Piñeiró, no concello do Saviñao.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Piñeiró**, parroquia do concello do Saviñao;
***Piñeirós**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Alfoz.
Instituto de Investigacións Biomédicas August Pi i Sunyer

[miniatura|[August Pi i Sunyer (Barcelona 1879 - México 1965 ), fisiólogo e político catalán que lle dá nome ao IDIBAPS]]
O **Instituto de Investigacións Biomédicas Augusto Pi i Sunyer** (**IDIBAPS**), creado en 1996, é un dos motores da investigación biomédica en Cataluña. Nel traballa persoal investigador básico e clínico para achegar unha resposta, a través da investigación científica, aos principais retos da biomedicina moderna.

O IDIBAPS está formado polo Hospital Clínico de Barcelona, a Facultade de Medicina da Universidade de Barcelona e o Instituto de Investigacións Biomédicas de Barcelona, do Centro Superior de Investigacións Científicas, e o seu obxectivo é acadar un modelo de investigación que permita un traspaso rápido das novas descubertas á práctica clínica. As iniciativas divulgativas que lidera e as súas frecuentes aparicións nos medios de comunicación reforzan o impacto do alta número de publicacións científicas do seu persoal investigador. En 2009 gañou un dos premios Narcís Monturiol.

## Notas 
## Véxase tamén   
### Ligazóns externas 
* Sitio web do IDIBAPS.
* Programa de inmunoloxía do IDIBAPS.
A batalla dos deuses

, é o 18ª filme baseado na serie de manga e anime Dragon Ball, e o 14ª da etapa Dragon Ball Z, foi estreado no Xapón o 30 de marzo de 2013. É o primeiro filme de *Dragon Ball* en 17 anos que se estrea nos cines, sendo o anterior *O camiño cara ó máis forte* estreado en 1996 co gallo do décimo aniversario. Ó contrario que outros filmes de *Dragon Ball*, esta foi unha produción longa duración e non como parte de Toei Anime Fair (antigamente Toei Manga Matsuri).

É o primeiro filme xaponés da historia estreado en IMAX Digital Theaters, e foi lanzado en Blu-ray e DVD o 13 de setembro de 2013. *A batalla dos deuses* foi o primeiro filme considerado como parte oficial do argumento de *Dragon Ball*, e está ambientado no tempo do capítulo 517 do manga orixinal. De feito, o creador do manga, Akira Toriyama, estivo moi involucrado no proxecto. O argumento trata sobre Beerus, o deus da destrución, que aprende sobre a derrota de Freezer a mans de Son Goku. Vendo en Son Goku un opoñente á súa altura, Beerus, xunto co seu compañeiro Whis, viaxa á Galaxia Norte para retar a Son Goku a unha batalla. A primeira historia arco de *Dragon Ball Super*, a nova serie da franquía *Dragon Ball*, volve contar os eventos de *A batalla dos deuses*. Algúns detalles foron alterados e algunhas escenas e diálogos foron engadidos para completar a trama arco de 14 episodios.

Foi estreado en galego o 12 de marzo de 2017 a través da tvG2.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Numismática galega. A moeda en Galicia e Galicia na moeda

***Numismática galega. A moeda en Galicia e Galicia na moeda*** é un libro do filólogo e numismático Ricardo Luís Pita Fernández, publicado en 1999 en Santiago de Compostela polo Círculo Filatélico e Numismático Sant-Yago, cando o autor era o seu presidente.
## Contido 
Logo de caracterizar a circulación de moeda en Galicia ao longo da historia, desde a etapa prerromana non monetaria ata a actualidade, achega datos salientables da historia e da actividade das cecas ou casas de moeda situadas en lugares como Lugo, Ourense, Tui, Valdeorras, Santiago de Compostela, A Coruña, Xuvia e outros, e aborda tamén diversos tipos de emisións monetarias que gardan relación con Galicia, como as inglesas a nome da raíña Ana cuñadas con metais requisados na ría de Vigo durante a Batalla de Rande ou as realizadas por balnearios galegos ou entidades como a Festa da Istoria, en Ribadavia, ou Bemposta, en Ourense.

Nas súas páxinas finais engádese un anexo de léxico numismático galego e unha colleita de refráns galegos baseados na moeda e o diñeiro.

## Relevancia  
Malia estar dispoñible unicamente en galego, desde a súa presentación no panorama numismático español na *XLIII Convención Numismática* (2000) da *Sociedad Numismática Avilesina*, chegou a converterse nunha obra de referencia no seu ámbito en todo o Estado, xunto coa obra de Paz Bernardo *Las monedas acuñadas en Galicia*, máis centrada esta última na catalogación de pezas que no tratamento das vicisitudes históricas.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia da moeda en Galicia
* Moeda cuñada en Galicia

### Ligazóns externas 
* Ficha do libro no portal da Rede de Bibliotecas de Galicia.
* Ficha do libro en *Amazon.es*.
* Ficha do libro en *Google books*.
Nathan Söderblom

**Lars Olof Nathan Söderblom**, nado en Trönö (Suecia) o 15 de xaneiro de 1866 e finado en Uppsala o 12 de xullo de 1931, foi un teólogo e crego luterano sueco, que recibiu o Premio Nobel da Paz en 1930.

## Primeiros anos 
Foi fillo dun pastor pietista e descendente dun bispo de Oslo. En 1886 licenciouse en linguas clásicas, entrando posteriormente no Seminario de Teoloxía.

## Traxectoria eclesiástica 
Foi ordenado en 1893 e posteriormente enviado a París como embaixador da Igrexa de Suecia, cargo que mantivo até 1901. En París relacionouse con moitos suecos e noregueses residentes na cidade, como Alfred Nobel e August Strindberg.

En 1914 foi elixido arcebispo de Uppsala, converténdose no primado da Igrexa de Suecia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Instituto Nobel, Premio Nobel da Paz 1930
O Couto, Lois, Ribadumia

**O Couto** é un lugar da parroquia de Lois no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lois 
### Parroquias de Ribadumia 
## Notas
Eat Pray Love

***Eat Pray Love*** é un filme estadounidense de drama e romance dirixido por Ryan Murphy que se estreou no 2010. Baséase nas memorias de Elizabeth Gilbert *Eat, Pray, Love*. Está protagonizado por Julia Roberts, que interpreta o papel de Elizabeth.

## Personaxes 
* Julia Roberts como Elizabeth "Liz" Gilbert
* Javier Bardem como Felipe
* Billy Crudup como Steven
* Richard Jenkins como Richard
* Viola Davis como Delia Shiraz
* James Franco como David
* Sophie Thompson como Corella
* Mike O'Malley como Andy Shiraz
* Christine Hakim como Wayan
* Arlene Tur como Armenia 
* Hadi Subiyanto como Ketut Liyer
* Gita Reddy como Gurú 
* Tuva Novotny como Sofi
* Luca Argentero como Giovanni
* Rushita Singh como Tulsi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Os Muíños, Lois, Ribadumia

**Os Muíños** é un lugar da parroquia de Lois no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Tiña 82 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 44 eran mulleres e 38 homes, o que representa un leve descenso respecto ó ano 2010, cando eran 83 veciños, pero un aumento respecto a 2005, cando eran 79.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lois 
### Parroquias de Ribadumia
A Escusa, Ribadumia, Ribadumia

**A Escusa** é un lugar da parroquia de Ribadumia no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Tiña 687 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 365 eran mulleres e 322 homes, o que representa un forte aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 525 veciños, e 2005, cando eran 324.

A casa do Concello levántase no lugar da Escusa, capital municipal, ó pé da estrada EP-9305.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribadumia 
### Parroquias de Ribadumia