Otaria suramericana

A **otaria suramericana** ou **león mariño suramericano** que tamén recibe o nome local de lobo mariño (*lobo marinho, lobo marino*). Vive nas costas de Ecuador, Perú, Chile, illas Malvinas,  Arxentina, Uruguai e sur do Brasil. É a especie monotípica do xénero ***Otaria***. O seu nome científico estivo suxeito a controversias e algúns taxónomos denomínano *O. flavescens*, mentres que outros prefiren chamalo *O. byronia*. Pero finalmente o que polo momento triunfou foi o primeiro, mais aínda é posible que isto sexa rectificado.

## Descrición 
250px|miniatura|esquerda|Esqueleto dun macho de león mariño suramericano
Esta especie ten a aparencia arquetípica dun león mariño. Os machos teñen unha cabeza moi grande cunha melena ben desenvolvida, o que lle dá o aspecto máis leonesco de todos os otáridos. Os machos teñen o dobre de peso que as femias. Tanto os machos coma as femias son laranxas ou marróns con fociños dirixidos cara a arriba. As crías necen sendo de cor laranxa gris pola parte ventral e negra pola dorsal e mudan cambiando a cor chocolate.

O tamaño e peso nesta especie pode variar considerablemente. Os machos adultos poden medrar ata os 2,73&nbsp;m e pesar ata 350&nbsp;kg. As femias adultas crecen ata os 1,8–2&nbsp;m e pesan aproximadamente a metade que os machos, arredor duns  150&nbsp;kg. Esta especie presenta máis dimorfismo sexual que os outros leóns mariños da familia. Son colonias reprodutoras notables as da illa de Lobos no Uruguai; Península Valdés na Arxentina; canal de Beagle e as illas Malvinas. Algúns individuos poden chegar errantes ao sur de Ecuador, pero parece que nunca se reproducen alí. Porén, a ecoloxía dos desprazamentos destes leóns mariños non se coñece ben, aínda que estudos de rexistros feitos nos últimos anos melloraron o noso coñecemento dos seus desprazamentos no mar nalgúns sitios de reprodución. Non hai evidencias de migración invernal desde as illas Malvinas.

Reprodúcense en praias de area, grava, croios ou rochas. Poden alimentarse no fondo do océano de presas de movementos lentos ou cazar en grupos en bancos de peixes, dependendo da área. Cando capturan a presa, sacódena violentamente para desgarrala en cachos. Observáronse aproveitándose (cleptoparasitismo) das actividades de caza dos golfiños *Lagenorhynchus obscurus*, comendo os peixes que estes acurralaron. Os leóns mariños son unha das presas das candorcas e os tiburóns e son visitados como fonte dispoñible de sangue polos vampiros *Desmodus rotundus* procedentes da illa Pan de Azúcar de Chile.

## Comportamento social e reprodución 
miniatura|esquerda|250px|Colonia de león mariño na Patagonia
O apareamento ocorre entre agosto e decembro e as crías nacen entre decembro e febreiro. Os machos chegan primeiro para establecer e defender os seus territorios, mais despois dedícanse a defender a posesión das femias cando estas chegan. Un macho reúne agresivamente femias no seu territorio e deféndeas dos machos veciños ou intrusos. As incursións en grupo son máis comúns en praias areosas que nas rochosas. Os subadultos pastorean as crías capturadas e impídenlles escapar, de forma similar ao que fan os machos adultos coas femias. 
miniatura|250px|Femia e cría de león mariño
As nais de leóns mariños con crías recentemente nadas permanecen con elas durante case unha semana ata adoptar o costume de facer viaxes de tres días ao mar para alimentarse e regresar despois para alimentar as crías. As crías aventúranse por primeira vez na auga ás catro semanas e son desleitadas aos 12 meses. Isto último ocorre normalmente cando a femia dá a luz unha nova cría. As crías pasan gradualmente máis tempo na ondada da beira da praia e van desenvolvendo as súas habilidades natatorias. Os machos adultos fan chamadas de ton agudo durante as súas interaccións agresivas, Dúas esttuas destes animais son o símbolo da cidade arxentina de Mar del Plata.

Os pobos indíxenas de Suramérica aproveitáronse desta especie durante milenios e os europeos empezaron a facelo deste o século XVI. A caza desde entón foi diminuíndo e a especie xa non está ameazada. A especie está protexida na maior parte da súa área de distribución. Hai numerosas reservas e áreas protexidas nos sitios de reprodución e descanso dos leóns mariños. Aínda os matan debido aos seus hábitos de roubar peixes das redes ou danar as redes de pesca.

Individuos desta especie ás veces téñense en catividade.

## Notas