open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Agrón, Granada

**Agrón** é un concello español da provincia de Granada. Está situado na parte centro-oriental da comarca de Alhama, a uns 31 km dea capital provincial. Limita cos municipios de Ventas de Huelma, Escúzar, Alhendín, Jayena, Arenas del Rey e Cacín.

Aínda que a agricultura e gandaría supón, con diferenza, a maior parte da súa actividade económica, o pobo foi berce do fundador de "Plásticos Andalucía de Granada", empresa de éxito na provincia.

Tras a guerra civil española, producíronse tráxicos sucesos nesta poboación, ao unirse ao bando republicana, polo menos uns vinte mozos que loitaron durante meses até que foron abatidos.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 244 habitantes.

### Outros artigos 
* Terremoto de Granada de 1884

## Véxase tamén
Queixo de Murcia

O **Queixo de Murcia** é un queixo de leite de cabra pasteurizada con denominación de orixe protexida. Elabórase en España, concretamente en todos os municipios da provincia de Murcia.

A D.O. protexe a dous tipos de queixo. Por un lado está o **queixo fresco**, graxo, non madurado, con forma cilíndrica dunha altura entre cinco e oito centímetros e codia practicamente inexistente, mostrando o gravado de pleita. Por outro, o **curado**, que é tamén graxo, de pasta prensada e non cocida e que se presenta en forma de cilindro lixeiramente máis alto, entre 7 e 9 centímetros; a codia é lisa e sen marcas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Queixo de Murcia no Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación
Valor facial

[miniatura|dereita|[Hiperinflación, onde o valor nominal sempre é menor que o efectivo]]
O **valor facial** dos selos, as moedas e os billetes é o valor que reciben estes, asignado pola entidade de emisión correspondente. Contrasta co valor nominal, que se refire xeralmente ao valor verdadeiro da moeda, do selo ou da acción (como coas moedas de curso legal).

No caso dos certificados comúns, o valor nominal é o valor nominal da acción. No caso da acción ordinaria, o valor nominal é en gran parte simbólico. No caso da acción preferida, os dividendos pódense expresar como porcentaxe do valor nominal.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
*
Fuefuki

**Fuefuki** (笛吹市, ふえふきし, *Fuefuki-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Yamanashi. Está situado ó sueste da rexión de Chūbu e ó nordés da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 201,92&nbsp;km², a poboación é de 70.975 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 352 hab./km².

O concello de Fuefuki limita cos concellos de Kōfu, Fujikawaguchiko, Ōtsuki, Kōshū e Yamanashi.

## Historia 
A cidade de Fuefuki foi fundada pola fusión de 5 concellos do distrito de Higashiyatsushiro e un concello do distrito de Higashiyamanashi o 12 de outubro de 2004. O 1 de agosto de 2006 o concello de *Ashikawa* do distrito de Higashiyatsushiro incorporouse ó concello de Fuefuki.

## Cidades irmandadas 
*  Feicheng
*  Fujikawaguchiko
*  Nuits-Saint-Georges
*  Tateyama

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Fuefuki .
* Sitio web oficial da cidade de Fuefuki .
Tsuru

**Tsuru** (都留市, つるし, *Tsuru-shi*) é un concello da prefectura de Yamanashi no Xapón. Está situado ó sueste da rexión de Chūbu e ó leste da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 161,58&nbsp;km², a poboación é de 33.941 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 210 h/km².

O concello de Tsuru limita cos concellos de Fujikawaguchiko, Nishikatsura, Fujiyoshida, Oshino, Yamanakako, Dōshi, Uenohara e Ōtsuki.

## Historia 
A cidade de Tsuru foi fundada após a fusión de 5 concellos do distrito de Minamitsuru no ano 1954.

## Universidades 
* Universidade de Tsuru

## Cidades irmandadas 
*  - Hendersonville, Tennessee (Estados Unidos).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Tsuru .
Uenohara

**Uenohara** (上野原市, うえのはらし, *Uenohara-shi*) é un concello da prefectura de Yamanashi no Xapón. Está situado ó sueste da rexión de Chūbu e ó leste da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 170,65&nbsp;km², a poboación é de 27.678 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 162 h/km².

O concello de Uenohara limita cos concellos de Kosuge, Ōtsuki, Tsuru, Dōshi (que son da prefectura de Yamanashi); Okutama, Hinohara (que son da prefectura de Tokyo); e Sagamihara (este último é da prefectura de Kanagawa).

## Historia 
A cidade de Uenohara foi fundada após a fusión do concello da vila de Uenohara (上野原町, うえのはらまち, *Uenohara-machi*) do distrito de Kitatsuru e do concello da aldea de Akiyama (秋山村, あきやまむら, *Akiyama-mura*) do distrito de Minamitsuru o 13 de febreiro de 2005.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Uenohara  .
Aracne

**Aracne** (en grego antigo ἀράχνη, "araña") na mitoloxía grega era unha famosa traballadora dos labores de bordado que tivera por mestra a Palas (Atenea).

## Mito 
Aracne era unha moza, filla de Idmón. Vivía en Colofón e alí era unha famosa traballadora dos labores de bordado de tal xeito que recibía encargos de todas as partes do mundo e moitas visitas que contemplaban cheas de pracer as súas primorosas obras. Ao mirala tecer, nos seus movementos notábase que fora ensinada por Palas, malia que ela o negaba. A deusa, ofendida, desafiouna a un reto no que as dúas tiñan que tecer e logo comparar as obras para ver cal era a mellor.

Palas disfrazada de vella, foi onda Aracne e díxolle que rectificase, e que así Palas perdonaríaa. Aracne díxolle enfadada que se tiña fillas que lle dese os consellos a elas, que ela non ía rectificar, e que se de verdade quería que rectificase porque non llo pedía a Palas. Entón Palas apartou a figura da vella e mostrouse. Cada unha colocouse nun lugar e comezaron a tecer. Terminado o traballo puido observarse como a creación da deusa era bastante perfecta pero tamén a de Aracne era dunha beleza sen par. Esta representara diversos episodios da mitoloxía e era especialmente fermosa a representación de Zeus e a choiva de ouro que a acompañaba. Palas, que representara o esplendor dos deuses do Olimpo, non puido encontrar imperfección algunha na obra e chea de envexa destruíuna por completo. Posteriormente, segundo algunhas fontes, Aracne quedou presa nos séculos e estivo a piques de morrer estrangulada. Segundo outra lenda, foi a propia Aracne a que intentou suicidarse chea de dor pola destrución da súa magnífica peza, pero Palas non o permitiu para convertela en araña condenándoa a tecer o resto da súa vida.

## Influencias na arte 
[miniatura|400px|dereita|*[Las hilanderas* de Diego Velázquez que representa ao fondo o mito de Aracne.]]
O mito de Aracne inspirou a Diego Velázquez para facer o seu cadro *Las Hilanderas*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ovidio: *Metamorfose*.
* Belmonte, M. e Burgueño, M.: *Diccionario de Mitología*. Ed. Libsa 2003 .
* Grimal, P.: *Diccionario de Mitología. Griega y Romana*. Ed. Paidós 1994
*
Neptuno (deus)

**Neptuno**, fillo de Saturno e Cibeles, en grego coñéceselle como Poseidón (fillo de Crono e Rea). Deus do mar, dos ríos, dos lagos, das fontes e das illas que o rodean. O seu poder chegaba a todos os confíns da terra.

## Símbolos 
Os seus símbolos eran o tridente e o cabalo, nun principio, o tridente era a imaxe dos dentes e dos monstros mariños, é tamén unha das armas máis antigas de pesca.
[miniatura|Escultura de Neptuno en [Copenhague.]]
No cristianismo é o símbolo de Cristo pescador de homes; as puntas simbolizan o poder de Deus sobre o pasado, o presente e o futuro. O cabalo é o animal que simboliza os dous polos do cosmos, arriba e abaixo, e tamén a forza de Deus sobre os humanos.

## Amores e fillos 
[miniatura|esquerda|Mosaico romano de Neptuno e [Anfitrite, Herculano.]]
Na busca de muller fixouse en Anfitrite, fermosa ninfa filla de Océano, pero esta negouse a casar con alguén de quen non estaba namorada, aínda que Neptuno sempre se mostraba afable e correcto. Por outra banda, a tristeza de Neptuno foi resolta por un xovial golfiño que convenceu a Anfitrite da gloria e riquezas que obtería se casaba co deus do mar, e esta, finalmente, aceptou.

A súa esposa moi cedo deulle un fillo, Titrón. Tamén foron descendentes seus o xigante Orión e Polifemo, que naceron das súas aventuras con ninfas de fontes e mananciais. Ademais, a súa relación coa gorgona Medusa, débese á aparición de Pegaso, o famoso cabalo alado.

## Mitos relacionados 
Neptuno, sendo novo, intentou conspirar contra Zeus, polo que este expulsouno do Olimpo e converteuno nun simple mortal. Nesta época traballou para levantar enormes diques que contiveran as ondas que cegaban ata Troia ás ordes de Laomedonte. Pouco tempo despois, reconciliouse con Zeus e traballou incansablemente pola ordenación do mundo submarino que lle foi confiado. Neptuno desempeña un papel importante en moitos mitos, como cando disputou con Atenea o padroado de Atenas.

Tamén axudou, xunto con Apolo, a construír a muralla da cidade de Troia en defensa do rei Laomedonte. Pero negouse a pagarlles o salario convido e Neptuno enviou un terrible monstro mariño que devastou a cidade, estendendo o seu odio ata a guerra de Troia, cando tomou partido polos gregos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
Hokuto, Yamanashi

**Hokuto** (北杜市, ほくとし, *Hokuto-shi*) é un concello da prefectura de Yamanashi no Xapón. Está situado ó sueste da rexión de Chūbu e ó noroeste da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 602,89&nbsp;km², a poboación é de 47.385 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 78,6 h/km².

O concello de Hokuto limita cos concellos de Minamiarupusu, Nirasaki, Kai, Kōfu (que son da prefectura de Yamanashi); Kawakami, Minamimaki, Chino, Fujimi e Ina (que son da prefectura de Nagano).

## Historia 
A cidade de Hokuto foi fundada no ano 2004 pola fusión de 7 concellos do distrito de Kitakoma (*Nagasaka*, *Takane*, *Ōizumi*, *Hakushū*, *Mukawa*, *Sutama* e *Akeno*). No ano 2006 o concello de *Kobuchisawa* era o único concello do distrito de Kitakoma naquel momento, e incorporouse ao concello de Hokuto, entón o distrito de Kitakoma desapareceu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hokuto .
* Sitio web oficial da cidade de Hokuto .
Saxo Grammaticus

**Saxo Grammaticus**, nado en Selandia aproximadamente entre o 1150 e o 1220, foi un historiador medieval dinamarqués de cuxa vida apenas hai datos. Atribúenselle os dezaseis libros de historia dinamarquesa da súa época, englobados baixo o título *Gesta Danorum*.

## *Gesta Danorum* 
No prefacio de *Gesta Danorum *relata que o seu pai e avó serviron baixo o rei Valdemar I de Dinamarca, como guerreiros, e que el mesmo serviría a Valdemar II de Dinamarca, dun modo máis espiritual. O seu elegante latín e os seus coñecementos sobre a Antiga Roma, presentes fan supoñer que recibiu a súa educación fóra de Dinamarca, quizais nalgunha das grandes escolas eclesiásticas de Francia.

Probablemente foi a súa versión da saga do príncipe dinamarqués Amled a que inspirou a Shakespeare para o seu *Hamlet*.[miniatura|Fragmento da *[Gesta Danorum.*|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Versión en inglés dos libros I ao IX: Biblioteca clásica e medieval online
* Versión en latín dos libros I ao XVI Biblioteca Real de Dinamarca
Serra Madre Oriental

A **Serra Madre Oriental**, en castelán, ***Sierra Madre Oriental***, é unha cadea montañosa do nordeste do México que se estende ao longo de 1.000&nbsp;km cara ao sur, desde Coahuila, a través de Nuevo León, o suroeste de Tamaulipas, San Luis Potosí e Hidalgo até ao norte dos estados de Puebla e Querétaro, onde se une á Sierra Madre Occidental e ao do México central.

O cumio máis alto é o Cerro Potosí, con 3.713 m de altitude. Outro dos puntos máis elevados é El Coahuilón, con preto de 3.460 m de altitude. Esta cadea é coñecida pola súa gran biodiversidade e mais polo elevado número de especies endémicas.
Tōon

**Tōon** (東温市, とうおんし, *Tōon-shi*) é un concello da prefectura de Ehime no Xapón. Está situado no centro da prefectura e da rexión de Shikoku, na illa de Shikoku. A súa superficie é de 211,45&nbsp;km², a poboación é de 35.522 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 168 h/km².

O concello de Tōon limita cos concellos de Matsuyama, Kumakōgen, Saijō e Imabari.

## Historia 
A cidade de Tōon foi fundada após a fusión de dous concellos do distrito de Onsen (*Shigenobu-chou* e *Kawauchi-chou*) no ano 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Tōon .
Higashikagawa

**Higashikagawa** (東かがわ市, ひがしかがわし, *Higashikagawa-shi*) é un concello da prefectura de Kagawa no Xapón. Está situado ao norte da rexión de Shikoku e ao leste da prefectura, na illa de Shikoku. A súa superficie é de 153,35&nbsp;km², a poboación é de 34.218 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 223 h/km².

O concello de Higashikagawa limita pola terra cos concellos de Sanuki (que é da prefectura de Kagawa); de Awa, Kamiita, Itano, Naruto (que son da prefectura de Tokushima), e polo mar co concello de Shōdoshima (este último é da prefectura de Kagawa).

## Historia 
A cidade de Higashikagawa foi fundada pola fusión de 3 concellos do distrito de Ōkawa (*Hiketa-chou*, *Shirotori-chou* e *Ōchi-chou*) no ano 2003.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Higashikagawa .
Batalla de Haelen

A **batalla de Haelen** foi unha batalla da fronte occidental da primeira guerra mundial. Produciuse o 12 de agosto de 1914 no contexto da batalla das fronteiras e enfrontou a tropas alemás dirixidas por Georg von der Marwitz e o exército belga, que finalizou cunha vitoria táctica belga.

## Contexto da batalla 
Haelen foi unha granxa que debían atravesar as tropas xermanas no seu avance cara a Francia. A toma permitiría unha boa visión do río Gete. Os alemáns chegaron aquí unha semana despois da invasión de Bélxica. Pola súa banda, os belgas organizaron un ataque para deter o avance alemán a través do seu país. A vitoria belga tamén permitiría unha reorganización da retagarda aliada.

## Batalla 
### 11 de agosto 
O Alto Mando belga cría que os alemáns avanzarían cara Hasselt e Diest. Para deter ás tropas imperiais xermanas, o xeneral Leon de Witte foi destinado a Haelen, para protexer a ponte sobre o río Gete.

### 12 de agosto 
Na mañá do 12 de agosto, o Alto Mando belga descubriu que un importante continxente xermano se dirixía cara ás posicións do xeneral Witte e enviou unha brigada de infantaría de reforzo.

A batalla iniciouse ás 8 da mañá cando tropas alemás avanzaron dende Herk-de-Stad e foron atacados polos continxentes belgas. Aproximadamente 200 belgas estableceron unha posición fortificada na cervexería de Haelen. Non obstante, tiveron que abandonar o edificio cando a artillaría alemá disparou a este edificio. Ao mesmo tempo, os enxeñeiros belgas derrubaban a ponte sobre o Gete. As cargas non foron suficientes e só cedeu unha parte da estrutura. Isto permitiulle aos alemáns cruzar a ponte e enviar uns 1&nbsp;000 homes ao centro de Haelen. Os oficiais do exército imperial confiaban nunha fácil vitoria e correron moitos riscos. As defensas belgas estaban ben situadas e causaron un elevado número de baixas nas tropas inimigas, provocando a retirada das mesmas cara ao leste de Haelen.

## Consecuencias 
Para os belgas foi unha clara vitoria, pero de pouca repercusión, xa que non evitou a caída de Bélxica en mans dos alemáns. Para estes, foi un revés destacado, xa que as baixas foron moito maiores do pensado.
SOG (grupo musical)

**SOG** é un grupo musical leonés de folk, creado en 1997 en León.

## Membros 
### Colaboradores 
## Historia 
## Discografía 
### Álbums 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Balaguer

**Balaguer** é un municipio catalán, pertencente á provincia de Lleida. É a capital da comarca da Noguera e do partido xudicial de Balaguer.

## Historia e características 
miniatura|300px|Igrexa de Santa Maria, Balaguer.
A poboación en 2006 era de 15&nbsp;769 habitantes, sendo o terceiro municipio da provincia logo da cidade de Tàrrega e a capital, Lleida, da que dista uns 25&nbsp;km. A cidade é un importante centro hortícola e industrial para a provincia. A cidade está comunicada mediante as estradas C-12, C-13, C-26 e C-53 e a liña de ferrocarril de Lleida-La Pobla de Segur.

A cidade atópase no val do río Segre, río que pasa pola poboación e ao que verte as súas augas o río Sió xusto antes de chegar Balaguer. A poboación limita ao norte con Gerb, que pertence a Os de Balaguer; ao nordés con Camarasa; ao leste con La Sentiu de Sió; ao sueste con Vallfogona de Balaguer; ao sur con Térmens; ao suroeste con Menarguéns; e ao noroeste con Castelló de Farfanya.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tárrega

**Tárrega** (en catalán e oficialmente, *Tàrrega*) é un municipio catalán localizado na provincia de Lleida. É capital da comarca de Urgell, cunha poboación de 17.030 habitantes e unha extensión de 88&nbsp;km². É ademais, a segunda cidade en tamaño dentro da xurisdición da provincia de Lleida. As principais actividades económicas son o seu comercio e as industrias alimentarias e metalúrxicas.

## Notas
Palafrugell

**Palafrugell** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, pertencente á comarca do Baix Empordà. Está situado aos pés das Gavarres, na parte central e máis característica da Costa Brava.

Tiña en 2015 unha poboación de 22.733 habitantes, agrupados en varios núcleos de poboación: El Bruguerol, Calella de Palafrugell, Ermedàs, Llafranc, Llofriu, Palafrugell, Santa Margarida, Tamariu e la Vessana.

Ten algunhas calas moi representativas da Costa Brava e dispón dunha tradición gastronómica extensa e dunha riqueza cultural personificada no escritor Josep Pla.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Sant Feliu de Guíxols

**Sant Feliu de Guíxols** é un municipio da comarca do Baix Empordà, na provincia de Xirona situada en pleno corazón da Costa Brava, a beiras do mar Mediterráneo, na comunidade autónoma de Cataluña, España. En 2022 tiña 22.149 habitantes.

Nos últimos anos, converteuse nun importante centro de vacacións. contribuíu á súa notoriedade Carmen Cervera, que posúe un chalé desde hai décadas e está impulsando a creación dun museo no mosteiro, construído en 940 polos monxes beneditinos.

Xunto á punta de Garbí atópase Es Freu, un pequeno illote.

## Notas
Banyoles

**Banyoles** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, capital da comarca do Pla de l'Estany. Pertence ao ámbito das Comarques Gironines. 

Parte do seu territorio está ocupado polo lago de Banyoles, o lago natural máis grande da Península Ibérica. É o principal atractivo turístico da zona, pola súa beleza e pola súa oferta de actividades deportivas e de lecer. Foi subsede oficial dos Xogos Olímpicos de 1992 na modalidade de remo.

Tiña en 2016 unha poboación de 19.239 habitantes. Ademais da capital municipal, o concello inclúe seis pequenos núcleos de poboación máis: Lió, El Mas Usall, Els Pins, Puigpalter de Baix, Mas Riera e Puigpalter de Dalt.
Palamós

**Palamós** é un municipio da Costa Brava pertencente á provincia de Xirona e á comarca do Baix Empordà (Cataluña, España) considerado como unha vila. O seu porto comercial é o terceiro de Cataluña tras o de Barcelona e Tarragona.

## Historia 
As primeiras referencias do asentamento humano en Palamós atópanse no dolmen de Montagut (2500-1500 aC). e os posteriores restos dun poboado ibérico na Praia do Castell.

En 1277, Pedro II o Grande, encarga a compra do castelo de Sant Esteve, construído sobre restos románicos, e inicia deste xeito o desenvolvemento dun novo núcleo de poboación, alentado en 1279 coa concesión dos privilexios descritos na Carta Pobra e a creación dun mercado semanal.

A súa fundación foi consecuencia da necesidade dun novo porto real na zona do Empordà, dado que o antigo porto de Torroella de Montgrí sufría unha acelerada colmatación.

En 1543 os ataques da escuadra turca de Barbarosa fan caer a Vila de Palamós ocasionando unha gran catástrofe na poboación. Desa época, data unha bula papal, concedida para permitir a recuperación de Palamós.

A peste arrasou a cidade en 1652 e foi a orixe do voto de peregrinar unha vez ao ano ata a ermida de Bell-lloc datada do século XIII.

## Comunicacións 
Palamós é atravesado pola C-31, que o comunica coas localidades veciñas de Castell d'Aro e Palafrugell así como Xirona, a capital da provincia. Carece de comunicación por ferrocarril, estando a estación máis próxima en Flaçà, Caldes de Malavella ou Xirona.

## Deporte 
*Palamós Club de Futbol

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Concello de Palamós
Tarragonès

O **Tarragonès** é unha comarca da provincia de Tarragona, en Cataluña. É unha das tres comarcas en que quedou dividido o Camp de Tarragona na división comarcal de 1936. Está na costa, na zona meridional, entre o Baix Penedès, ao nordés, o Alt Camp, ao oeste, e o Baix Camp ao sur. A súa capital é Tarragona e en 2009 tiña unha poboación de 247.827 habitantes.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 22 concellos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Sitio web do Consell Comarcal
Yzeures-sur-Creuse

**Yzeures-sur-Creuse** é un concello de Francia situada no departamento do Indre e Loira, na rexión Centro. No ano 2006 tiña 1 467 habitantes. Está cruzada polo río Creuse e o río Gartempe.

## Demografía 

:*Gráfico da variación de poboación nos últimos anos*
 
ImageSize = width:250 height:200 
PlotArea = left:40 right:10 top:10 bottom:20 
TimeAxis = orientation:horizontal 
AlignBars = justify 
Colors = 
  id:gray1 value:gray(0.9)                           
                                                  
DateFormat = yyyy 
Period = from:1960 till:2010 
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1960
                                    
PlotData = 
  bar:2400 color:gray1 width:1       
  from:start till:end             
  bar:1600 color:gray1              
  from:start till:end            
  bar:800 color:gray1           
  from:start till:end         
  bar:0 color:gray1       
                       
                    
LineData = 
  layer:front    
  points:(48,128)(84,132)     color:blue    width:2 #1962 tot 1968. Inwonertal 1962: 1529 1968: 1588
  points:(84,132)(100,143)    color:blue    width:2 #1975: 1737
  points:(100,143)(128,149)   color:blue    width:2 #1982: 1820
  points:(128,149)(160,144)   color:blue    width:2 #1990: 1747
  points:(160,144)(196,125)   color:blue    width:2 #1999: 1476
  points:(196,125)(220,122)   color:blue    width:2 #2006: 1467

### Xentilicio 
O xentilicio dos habitantes de Yzeures sur Creuse é *Yzeurois* ou *Yzeuroises*.
## Cultura e Llecer 
### Museos e galerías 
* Museo da Minerva
* Museo Mado Robin
Kan'onji

'''Kan'onji'* (観音寺市, かんおんじし, *Kan'onji-shi'') é un concello da prefectura de Kagawa no Xapón. Está situado na zona Setouchi da rexión de Shikoku e ao oeste da prefectura, na illa de Shikoku. A súa superficie é de 117,47&nbsp;km², a poboación é de 63.460 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 540 h/km².

O concello de Kan'onji limita cos concellos de Mitoyo (que é da prefectura de Kagawa); Miyoshi (que é da prefectura de Tokushima); e Shikokuchūō (este último é da prefectura de Ehime).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kan'onji .
Zentsūji

**Zentsūji** (en ) é un concello da prefectura de Kagawa no Xapón. Está situado na rexión de Shikoku e ó noroeste da prefectura, na illa de Shikoku. A súa superficie é de 39,88&nbsp;km², a poboación é de 34.948 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 876 h/km².

O concello de Zentsūji limita cos concellos de Tadotsu, Mitoyo, Kotohira, Mannō e Marugame.

## Xeografía 
Zentsūji atópase ao noroeste da prefectura de Kagawa. É a única cidade desta prefectura que non dá ao mar.

### Municipios limítrofes 
Os municipios que teñen fronteira con Zentsūji son:

* Kotohira
* Mannō
* Marugame
* Mitoyo
* Tadotsu

### Climatoloxía 
Zentsūji ten un clima subtropical húmido caracterizado por veráns cálidos e invernos fríos con escasa neve. A temperatura media anual é de 15,1 °C. A precipitación media anual é de 1439mm; setembro é o mes máis húmido. A temperatura son máis altas de media en agosto, duns 26,2 °C, e máis baixas de media contra xaneiro, cuns 4,7 °C.

## Cidades irmandadas 
*  El Dorado, Arcansas, Estados Unidos (1964).
*  Hirado, prefectura de Nagasaki, Xapón (1985).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Zentsūji .
Montehermoso

**Montehermoso** (en estremeño: *Montermosu)* é un concello estremeño na provincia de Cáceres, España, que contaba no 2008 con 5769 habitantes. Montehermoso foi fundada no século XIII como aldea do Señorío de Galisteo e emancipouse como concello en 1837, cando o resto dos lugares do señorío.

Limita ao norte con Pozuelo de Zarzón e Aceituna, polo sur con Riolobos, polo oeste Guijo de Galisteo e polo oriente linda con Galisteo e Valdeobispo.

Todos os regatos de Montehermoso van para ao río Alagón, que marca o límite dos termos municipais de Montehermoso e Valdeobispo e de Montehermoso e Galisteo. Os arroios máis importante que pasan polo concello son os de Aceituna, El Pez, La Nava e Ribera del Bronco.

No norte do concello atópase o encoro de Montehermoso, no arroio do Pez. Outro encoro é a presa de Valdeobispo, no seu límite con Valdeobispo.

No seu territorio encóntranse ademais varias lagoas, como a Lagoa del Tremedal, Lagoa del Jerrao, Lagoa Nueva etc.

## Demografía 
## Festas 
* Os Negritos, 2 e 3 de febreiro.
* Sambartolos, 24 de agosto.
Wolfstone

**Wolfstone** é un grupo musical escocés, fundado en 1989 por Duncan Chisholm, que toca música celta combinada con rock and roll. O seu repertorio consta tanto de temas orixinais compostos pola banda así como de temas de folk tradicionais.

## Membros 
## Historia 
## Discografía 
### Álbums 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Paama

**Paama** (lingua paama:**Voum**) é unha pequena illa na provincia de Malampa, Vanuatu. A illa ten uns 8&nbsp;km de norte a sur e só 5&nbsp;km máis ou menos no seu punto máis ancho. A illa está dominada por outeiros, chegando a unha altura duns 550 m no norte.

## Características
Paama atópase a pouca distancia ao sur de Ambrym, un pouco máis ao leste de Malakula, a uns 7&nbsp;km ao oeste do gran volcán activo Lopevi (Ulvae, na lingua vernácula (ver Crowley 1982), e a unha curta distancia ao norte da illa de Epi. Durante o día, todas as illas veciñas de Paama son claramente visibles desde varios lugares da illa. De feito, nunha noite clara o resplandor vermello dos volcáns xemelgos de Ambrym pódese ver claramente na praia de area negra en Liro. A illa agora deshabitada de Lopevi domina a vista ao leste da aldea de Lulep, na costa nordés da illa. Este volcán activo é bastante regular, entra en erupción aproximadamente cada dous anos, causando problemas moi graves para as persoas que viven nas vilas de Lulep e Luli no nordés da illa. O ácido da cinza volcánica cae ás hortas, e arruína as colleitas, e descompón os teitos de palla.

Hoxe en día a maioría das persoas que viven en Paama viven en aldeas preto da costa da illa e cas súas hortas nas ladeiras próximas. Os produtos agrícolas son en gran medida para a súa subsistencia, aínda que algúns se exportan para á venda en Port Vila (na capital de Vanuatu Efaté) e Luganville (en Espírito Santo).

Na parte norte da illa existe unha franxa de céspede o aeroporto, con sede na aldea de Tavie. A aterraxe e a engalaxe deste aeroporto non é para os pusilánimes, é unha das pistas de aterraxe máis curtas no conxunto de Vanuatu.

Liro, é o centro administrativo e o pobo máis densamente poboado da illa. Hoxe en día a poboación da illa non chega aos 2.000 habitantes, a gran maioría habitan na costa occidental da illa. Con todo, o número de persoas que alegan ser Paamese é moito maior que isto. Ao redor de 7.000 persoas que viven ao longo Vanuatu din ser Paamese no censo de 1999.

Os habitantes falan o idioma Paama, un dos tres idiomas nacionais de Vanuatu.

## Notas
La Noche. Suplemento del sábado

***La Noche. Suplemento del sábado*** foi un suplemento semanal do xornal compostelán *La Noche*, editado entre 1949 e 1950. Redactouse e confeccionouse en Vigo. Tiña natureza cultural e estaba centrado en temas e autores galegos:

## Características 
A mediados de 1949, o director do periódico, o vasco José Goñi Aizpúrua pediu ós galeguistas, a través de Francisco Fernández del Riego e Xaime Isla Couto, que se responsabilizaran da publicación dun suplemento semanal sobre Galicia. O primeiro encargouse da dirección cultural e o segundo dos aspectos económicos. A lingua utilizada tiña que se-lo castelán pero Aizpurúa non poría inconvenientes a utiliza-lo galego nalgunhas colaboracións:

O suplemento tivo unha vida efémera e só publicou 15 números, desde o 15 de outubro de 1949 ata o 28 de xaneiro de 1950, pero representou unha plataforma para os galeguistas de maior sona nese momento, como Ramón Otero Pedrayo, Florentino López Cuevillas, Vicente Risco, Álvaro Cunqueiro ou Luís Seoane. Neste suplemento apareceu o primeiro artigo publicado por Ramón Piñeiro: "A poesía de Luís Pimentel", o 12 de novembro, asinado baixo o pseudónimo de *Luis Veiga do Campo*.

Na maioría dos estudos dedicados a este suplemento literario sinálase a súa interrupción foi favorecida polo número dedicado á morte de Castelao por non respectar as instrucións relativas co homenaxe dedicado a Castelao na prensa enviadas pola Oficina Xeral de Prensa do goberno franquista aos directores de todos os xornais galegos. De feito, no número 13, correspondente ó 14 de xaneiro de 1950, publicáronse artigos en homenaxe a Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, quen morrera unha semana antes. Valentín Paz-Andrade publicou "Castelao. El hombre y el artista" (a catro columnas e en portada); Francisco del Riego, baixo a sinatura "L.", que corresponde ó seu pseudónimo *Salvador de Lorenzana*, publicou un breve titulado "Morreu o grande artista" na sección "Descubrimentos de Galicia", que completouse cunha "Antoloxía" do humorista e caricaturista. Non obstante, non era só o número dedicado á morte de Castelao que se puxo en dúbida:

Atribúeselle ó suplemento *La Noche* se-lo precedente da Editorial Galaxia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Cebrian Alcalde, Nathalie (1998). *La Noche: Suplemento del sábado* : un exemple de l'action culturelle *galleguista* menée sous le franquisme en Galice, Université de Bourgogne / USC.
* 

* 
* 

### Outros artigos 
* Borobó
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra

### Ligazóns externas 
* *La Noche. Suplemento del sábado*. Ed. facsímile do Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro, Santiago de Compostela 1996.
Día de Europa

En Europa, o **Día de Europa** é unha celebración anual de paz e unidade europeas. Existen dous días de Europa separados, celebrados o 5 e 9 de maio, establecidos polo Consello de Europa (CoE) e a Unión Europea (UE) respectivamente. Para a UE, o día é tamén coñecido como o **Día de Schuman.**

O 29 de xaneiro de 2019 presentouse en Bruxelas unha iniciativa de varias asociacións e personalidades co fin de facer que o 9 de maio sexa un día festivo en toda a Unión Europea. O 12 de febreiro a iniciativa votouse nunha sesión plenaria do Europarlamento, presentado pola eurodeputada Maite Pagazaurtundúa. A proposta foi aprobada con 459 votos a favor.

## Historia 
O 9 de maio de 1950, Robert Schuman, Ministro francés de Asuntos Exteriores, presentou a proposta denominada "*Declaración Schuman*", para a creación dunha Europa organizada sobre unhas bases políticas comúns que buscaban unhas relacións pacíficas permanentes entre os diferentes países europeos.

Esa *Declaración*, en principio dirixida ás relacións entre Francia e Alemaña e á creación da *Comunidade Europea do carbón e do aceiro*, sentou as bases do que hoxe é a Unión Europea. No cumio de Milán de 1985, en ocasión do centenario do nacemento de Schuman, a Comisión Europea decidiu designa-lo 9 de maio como **Día de Europa**.

## Recoñecemento legal
O Día de Europa é día non laborable para os empregados das institucións da Unión Europea Luxemburgo declarouno en 2019 festivo oficial  e é tamén festivo oficial en Kosovo.. É un día conmemorativo en Croacia, día recoñecido oficialmente pero non festivo; o mesmo que en Lituania; e un *Beflaggungstage* en Alemaña

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unión Europea
* Consello de Europa
Batalla de Lorena

A **batalla de Lorena** foi unha batalla da primeira guerra mundial, producida no contexto da batalla das fronteiras entre o 14 e o 25 de agosto de 1914. Desta vez, a vitoria caeu do lado alemán.

## Ofensiva francesa 
O 14 de agosto de 1914, os franceses iniciaron un ataque sobre Lorena, territorio perdido trala derrota na guerra franco-prusiana. O obxectivo era emprender un dobre ataque: O I Exército francés atacou Sarrebourg mentres o II Exército avanzaba cara Morhange.

O día 17, o XX Corpo galo de Foch ocupaba Château Salins, preto de Morhange, e un día despois os franceses conquistaban Sarrebourg. O avance francés foi exitoso inicialmente, pero os alemáns estaban preparando un contraataque co VI e VII Exércitos Imperiais.

## Contraataque alemán 
Rupprecht logrou deter o avance francés en Lorena, en parte grazas ao uso de metralladoras e mellor material cós franceses. Non obstante, o xeneral alemán non estaba contento cun rol soamente defensivo e pediulle ao Alto Mando do Imperio Alemán permiso para atacar o exército inimigo.

O día 20, os alemáns atacaron e ocuparon Morhange e Sarrebourg. Trala reocupación destas vilas, emprenderon un ataque no territorio francés, tentando conquistar Nancy. Desta vez, o XX Corpo de Foch resistiu e permitiu a reconquista de Mulhouse. Porén, o ataque xermano desbaratou o Plan XVII.

O día 24 producíronse varios ataques e contraataques, que duraron ata o final de agosto. A partir de setembro, escaváronse trincheiras e a fronte quedou inamovible ata 1918.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tuchman, Barbara (1962). The Guns of August. Constable. ISBN 0-333-69880-0.
Batalla das Ardenas

A **batalla das Ardenas** pode referirse a dúas batallas distintas:

* A batalla das Ardenas que tivo lugar durante a primeira guerra mundial, en agosto de 1914.
* A ofensiva das Ardenas que tivo lugar durante a segunda guerra mundial, que comezou en decembro de 1944 e rematou en xaneiro de 1945.

Tamén é o nome dunha película: *A batalla das Ardenas*, de 1965, baseada na batalla das Ardenas de 1944.
VG-4.8

A **VG-4.8** ou **Variante Norte de Poio** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Campañó (Pontevedra) e o Mosteiro de Poio (Poio); atravesa os concellos de Pontevedra e Poio. Ten unha lonxitude de 3,10 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-531 en Campañó (Pontevedra) e finaliza nun cruzamento coa PO-535 no Mosteiro de Poio (Poio).

## Percorrido 
Inicia na rotonda da estrada PO-531 no lugar do Cachapal (concello de Pontevedra), con 2 direccións, unha cara a norte ao lugar de San Caetano (mesmo concello) e outra cara a sur a Pontevedra, seguindo á ligazón da estrada EP-0017 con 2 direccións, unha cara a norte ao lugar de Cabaleiro (mesmo concello) e outra cara a sur ao lugar do Vao (concello de Poio) e remata na rotonda da estrada PO-535 no lugar do Convento (mesmo concello) con 3 direccións, unha cara a norte á estrada EP-0606 con dirección ao lugar de Arís (mesmo concello), outra cara a sur ao mosteiro de Poio e outra cara a suroeste (estrada PO-535) á estrada PO-308 con dirección ao lugar da Seara (mesmo concello).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en outubro de 2002 e foi inaugurado en 2004 como viario para evitar a travesía de Poio desde a estrada PO-531 ata a estrada PO-308 co rodeo duns 6,8 quilómetros.

## Treitos 

## Notas
AG-41

A **AG-41** é unha autovía autonómica galega que percorre a zona centro-sur do Salnés. Pasa polos concellos de Barro, Meis, Ribadumia, Meaño e Sanxenxo.

Ten saídas en Curro (á AP-9 e á PO-531), O Mosteiro (Meis), San Martiño de Meis, Ribadumia (cara a Cambados, Ribadumia e Barrantes), Xil (Meaño-Dena), o Parque Empresarial de Nantes e Sanxenxo. Tras esta saída, a autovía convértese no corredor galego VG-4.1 que chega á praia da Lanzada.
Bachata

A **bachata** é un xénero musical orixinario da República Dominicana. Considérase un híbrido entre o bolero e outros coma o son, o merengue, o chachachá e mesmo o tango.

## Historia
Até finais do século XX, a bachata fora desdeñada ao se tratar dunha música das clases pobres, recibindo o apelativo de "*música de amargue*". Así, por exemplo, apenas era escoitada nas estacións de radio. Mais o interese xurdiu a partir da década de 1980, coa expansión dos medios masivos de comunicación, co auxe do turismo, e co esforzo dalgúns compositores que viron que xurdira un xénero diferenciado de expresión do popular. Autores como Juan Luis Guerra e Víctor Víctor nos anos 90, e anteriormente Luis Días nos 80, achegaron unha visión diferente que articulaba esta expresión musical co urbano marxinal. A chegada en masa do turismo á República Dominicana outorgoulle popularidade, e converteuna nun xénero que penetrou todos os estratos e espazos do país, espallándose internacionalmente.
Víctor Víctor

**Víctor José Víctor Rojas**, coñecido artisticamente como **Víctor Víctor**, nado en Santiago de los Caballeros, República Dominicana, o 11 de decembro de 1948 e finado en Santo Domingo de Guzmán o 16 de xullo de 2020, foi un cantautor caribeño de bachata. É compositor dunha gran cantidade de cancións, incluíndo letra e música, que teñen sido interpretadas por artistas como Django, Milly Quezada, Celia Cruz ou Azúcar Moreno.

En 2005, presentou *Bachata entre Amigos*, unha coproduccón co guitarrista Juan Francisco Ordóñez. Neste disco, cantautores como Joaquín Sabina, Joan Manuel Serrat, Luis Días, Silvio Rodríguez, Pablo Milanés, Fito Páez e Víctor Manuel, entre outros, interpretaron con Víctor as súas cancións a dúo e a ritmo de bachata.

## Discografía
**Album Rojo* (1973)
**Chile Vive* (1974)
**Neruda Raíz y Geografía* (1974)
**Cotidiano* (1975)
**Víctor Víctor & Flamboyan, Con sus Flores y sus Vainas* (1976)
**En son de Felicidad* (1977)
**Artistas Por la Paz* (1978)
**Inspiraciones* (1990)
**Tu Corazon* (1991)
**Un Chin de Veneno* (1992)
**Cajita de Musica* (1996)
**Recuento I* (1998)
**Bachata entre Amigos* (2005)
**Verde y Negro* (2008)
**Rojo y Rosa* (2009)

## Notas
Coalición por Europa

**Coalición por Europa (CEU)** foi unha das candidaturas que se presentaron ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2009. Foi a sucesora natural da coalición Galeusca-Pobos de Europa, das eleccións ao Parlamento Europeo de 2004; e estivo formada por Convergència i Unió, Partido Nacionalista Vasco, Coalición Canaria, Partido Andalucista, Unió Mallorquina, Unió Menorquina e Bloc Nacionalista Valencià.

Con este mesmo nome repetiron a súa presentación en '*2014*, nos comicios europeos dese ano, formada tamén por Convergència i Unió, Partido Nacionalista Vasco e Coalición Canaria, pero en vez dos partidos rexionalistas e nacionalistas de Andalucía, Baleares e Valencia, figuraba a formación galega Compromiso por Galicia.

## Ideoloxía 
Cómpre sinalar que, ao ser unha coalición electoral, e ao estar os seus membros no Parlamento Europeo en partidos diferentes, a coalición non tivo un programa propio. Cada partido que a integra tivo o seu programa.

Porén, pódense sinalar unhas liñas básicas, como son a defensa dunha Europa das rexións, dunha Europa social e na que se valore o traballo, unha aposta pola competitividade económica etc.

## Candidatos 
### En 2009 
Os sete primeiros postos da candidatura son os seguintes:
# Ramon Tremosa (Convergència Democràtica de Catalunya)
# Izaskun Bilbao (Partido Nacionalista Vasco)
# Salvador Sedó (Unió Democràtica de Catalunya)
# Claudina Morales (Coalición Canaria)
# Enric Nomdedeu (Bloc Nacionalista Valencià)
# Joan Carles Verd (Unió Mallorquina)
# Carlos Bautista (Partido Andalucista)

### En 2014 
Os sete primeiros postos da candidatura son os seguintes:
# Ramon Tremosa (Convergència Democràtica de Catalunya)
# Izaskun Bilbao (Partido Nacionalista Vasco)
# Francesc Gambús (Unió Democràtica de Catalunya)
# Narvay Quintero (Coalición Canaria)
# Paulo Carlos López (Compromiso por Galicia)
Pastel

miniatura|Pasteis e doces diversos
Un **pastel**, **bolo** ou **torta** é un alimento doce que polo xeral se prepara no forno. Combinan fariña, azucre ou edulcorantes, ovos, leite, auga, aceite e fermentos. Tamén se pode poñer froita natural ou en zume. Para facelos máis divertidos decóranse con doces, con crema, confeitos e caramelo.

## Receita básica 
A meirande parte dos pasteis elabóranse con fariña de trigo, xa que logo é importante o xeito a mesturar os ingredientes para que non adquira unha textura pastosa. Para isto tense que remexer minimamente unha vez se teña engadido a fariña. Tamén cómpre pór de relevo o xeito de bater os ovos e os fermentos, que fan que a masa sexa esponxosa. Así mesmo, o aceite ten que ser de sabor suave, pois un gusto intenso pode agochar o sabor dos ingredientes.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Apfelstrudel.
*Biscoito
Susana Seivane (álbum)

***Susana Seivane*** é o primeiro álbum de estudio da gaiteira galega Susana Seivane. Foi publicado en 1999 baixo o selo Boa Music. O álbum foi producido por Rodrigo Romaní, membro fundador de Milladoiro.

## Lista de cancións 
#"Jotabé"
#"Taramundi e Alén"
#"Xota de Niñodaguia" - "Muiñeira do Muíño de Peizás" - "Polca para Erica"
#"Pasacorredoiras de Ponteareas"
#"Alalá de Vilalba"
#"Sabeliña"
#"Marcha procesional dos Mato"
#"Fonsagrada"
#"Xota dos 28 puntos"
#"Maneo"
#"A cotula"
#"O saviñao" - "Pasodobre de Pousada"
#"Tres muiñeiras"
Alma de buxo

***Alma de buxo*** é o segundo álbum de estudio da gaiteira Susana Seivane. Foi publicado en 2001, baixo o selo Boa Music. O álbum foi producido por Rodrigo Romaní.

## Lista de cancións 
#"Vai de Polcas"
#"A Farándula"
#"Saínza" - "Riofrío"
#"Roseiras de abril"
#"Xoaniña"
#"Rumba para Susi"
#"Vals Bretón" - "Muiñeira Picada"
#"Na Terra de Trasancos"
#"Muiñeira de Alén"
#"Ti e máis eu"
#"Chao" - "Curuxeiras". 
#"Chao" - "Curuxeiras".
#"Marcha procesional dos Cinco de Galicia e Aturuxeira"

## Compoñentes 
Os músicos que rodean a Susana nesta segunda entrega son: 
*Beto Niebla (percusións)
*Brais Maceiras (acordeón)
*Carlos Freire (batería)
*Iván Lage (baixo eléctrico)
*Xavier Gastañaduy (guitarra acústica)
*Xurxo Iglesias (bouzouki)

Tamén colaboraron:
*Kepa Junquera
*Uxía
*Guadi Galego (Berrogüetto)
*Uxía Pedreira (Chouteira)
*Xosé Manuel Seivane, gaiteiro e avó de Susana
Mares de tempo

***Mares de tempo*** é o terceiro álbum de estudio da gaiteira Susana Seivane, publicado en 2004.

## Lista de cancións 
#"Retrato de Fiona"
#"Andoriña mariñeira"
#"O segredo"
#"Olla como se peneira"
#"Começo do verâo" – "Polca do Ulla"
#"Muiñeira de Alén"
#"Xota de Vilabol"
#"Xota de Liñares"
#"Mazurca de Comptoir"
#"Tempo de pensar"
#"Polca do USA"
#"Miña virxe, meu amor"

## Compoñentes
Os artistas invitados nesta terceira entrega son: 
*Carlos Castro
*Guadi Galego
*Quique Alvarado
*Roberto Grandal
*Roberto Somoza
*Rodrigo Romaní
*"Ruote"
*Sabela Orgueira
*Pulpinho Viascón
*Xavier Cedrón
*Xavier Gastañaduy
*Xavier Paxariño
Tías

**Tías** é un concello español pertencente á provincia das Palmas (Canarias). Está situado no leste da illa de Lanzarote. A beiras do océano Atlántico, este municipio limita cos de Yaiza, Tinajo e San Bartolomé.

Está composto polos pobos de Tías, Puerto del Carmen, Mácher, La Asomada, Masdache, Conil e Tegoyo.

## Localidades irmandadas 
*  Adeje, España
*  Azinhaga, Portugal
*  Castril, España
*  Llanes, España

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Tías- Lanzarote- Spain PC07.jpg|Vista de Tías
Ficheiro:Tías - Puerto - Paseo Barrilla 07 ies.jpg|Praia de Tías

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Concello de Tías
Tinajo

**Tinajo** é un concello español pertencente á provincia das Palmas (Canarias). Está situado no oeste da illa de Lanzarote. A súa poboación, segundo o censo do INE de 2011 é de 5.728, o que supón unha densidade de 42,34 hab/km².

As principais industrias son a agricultura (vide, froiteiras, cebolas) e o turismo (deportivo e surf) localizado no barrio da Santa e o Parque Nacional de Timanfaya, que comparte co municipio de Yaiza. En Mancha Blanca atópase a ermida da Nosa Señora das Dores ou dos Volcáns (Patroa de Lanzarote).

## Lugares de interese histórico 
* Ermida da Virxe das Dores
* Ermida da Virxe da Régoa
* Igrexa de San Roque
* Sitio enolóxico de Tenesera
* Sitio Paleontolóxico da Isleta de La Santa
* Cova dos Naturalistas
* Cova de Ana Viciosa
* Parque Natural dos Volcáns

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Tinajo La Santa - La Isleta de La Santa 01 ies.jpg|La Isleta de La Santa
Ficheiro:Tinajo - Montaña Calderata+Caldera Blanca (Camino del Islote) 02 ies.jpg|Montaña Calderata e Caldera Blanca

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Tinajo
San Pedro del Pinatar

**San Pedro del Pinatar** é un municipio da Rexión de Murcia, en España, pertencente á comarca do Mar Menor.

Ao atoparse nas ribeiras do mar Mediterráneo e do mar Menor dispón de grande atractivo turístico e ecolóxico. Ao norte do municipio atópase o parque natural das Salinas e Areais de San Pedro del Pinatar. Nun raio de menos de 50 km pódense atopar tres núcleos urbanos de máis de cen mil habitantes: Torrevieja, Cartagena e Murcia.

## Características 
A pesar de ser un municipio relativamente pequeno a súa situación estratéxica na costa e as súas calidades ambientais orixinaron un crecemento moi rápido da poboación e un aumento da actividade comercial e económica. Ao mesmo tempo produciuse unha gran presión urbanística que minimizou o chan dedicado ás tarefas agrícolas.. Dese modo, a pesca e a explotación das salinas deixaron de ser as súas actividades económicas case exclusivas.

As actividades relacionadas co lecer ocupan un destacado papel. O seu clima adecuado para actividades ao aire libre, as súas oito praias, tres portos deportivos, instalacións de talasoterapia, itinerarios ecolóxicos, zona de copas en *la Curva* de Lo Pagán etc, proporcionan unha oferta diversificada na zona; aínda que existen conflitos de intereses.. As festas tradicionais realízanse no verán, o que fai que poidan participar moitas persoas que veranean na zona.

## Notas
Día Mundial da Liberdade de Prensa

O **Día Mundial da Liberdade de Prensa** foi proclamado pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 1993 trala recomendación da Conferencia Xeral da UNESCO que, na resolución de 1991 sobre a promoción da liberdade de prensa en todo o mundo, recoñoceu que unha prensa libre, pluralista e independente é un compoñente esencial de calquera sociedade democrática.

A elección da data lembra o aniversario da *Declaración Windhoek* (adoptada o 3 de maio de 1991) e lembra as violacións dos dereitos da liberdade de expresión e o risco de tantos periodistas en todo o mundo para promove-lo libre fluxo da información. O obxectivo da celebración é o de difundi-lo papel decisivo que desempeña a liberdade de prensa no fortalecimento da democracia en todo o mundo.
 
A partir de 1997 convócase simultaneamente o *Premio Mundial UNESCO-Guillermo Cano de Liberdade de Prensa*, a fin de recompensar unha acción meritoria realizada por unha persoa ou organización na defensa da liberdade de expresión en calquera parte do mundo, en particular cando esa acción entraña un risco para a vida de quen a levou a cabo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Nota de prensa da ONU no 2007 .
* UNESCO (consultado o 23.11.2022)
Illas Shepherd

As **Illas Shepherd** ou Illas Pastor son un grupo de illas situadas entre as illas máis grandes de Epi e Efaté, en Shefa provincia de Vanuatu.

De norte a sur, as illas principais son:  Laika, Tongoa (Kuwaé), Tongariki, Émaé (Mai), Makura (Emwae), Mataso (Matah),  Monument (Étarik), Nguna, Émao, Moso, e Lélépa. Émaé e Tongoa son as illas máis grandes do grupo.

A rexión inclúe dous volcáns submarinos, Kuwae e Makura. As illas están principalmente nos contornos das caldeiras destes volcáns.

A maior das illas é Émaé, a 644 m sobre o nivel do mar, Tongariki tamén está por encima dos 500 m.