Thymelicus sylvestris

A ***Thymelicus sylvestris*** é unha pequena bolboreta laranxa da familia Hesperiidae que habita bancais con herbas e prados. Foi descrita por Nikolaus Poda von Neuhaus en 1761 como *Papilio sylvestris*.

Outras especies parecidas coas que se pode confundir son: *T. acteon* e *T. lineola*.

## Descrición 
Son pequenas, de 2,5 a 3 cm de envergadura, ás anteriores entre 13 e 15 mm, máis grandes as femias que os machos, nos que a parte inferior da maza das antenas é de cor laranxa. En ambos os sexos o anverso das ás é de cor laranxa, coas veas resaltadas en negro, cunha liña escurecida marxinal e fimbrias esbrancuxadas a continuación. A zona basal de ambas as ás e a costa e dorso das posteriores tamén aparecen escurecidas. Os machos posúen unha liña negra androconial desde V1 a V3 nas ás anteriores.

(MHNT) Thymelicus sylvestris - Foret de Bouconne, France - male dorsal.jpg|* Thymelicus sylvestris* ♂ 
(MHNT) Thymelicus sylvestris - Foret de Bouconne, France - male ventral.jpg| ♂  △ 

miniatura|Macho de *Thymelicus sylvestris*. As frechas mostran a mancha androconial e a cor laranxa na parte inferior das mazas das antenas.
O reverso en ambos os sexos é máis amarelado, co ápice de ambas as ás de cor gris verdoso —máis estendido nas posteriores—, as zonas basais escurecidas e unha mancha escura no espazo E1a.

Como o resto de especies da súa familia as eirugas son fusiformes. Os imagos presentan as súas cabezas máis anchas que o tórax, ollos grandes que sobresaen e moi separados e palpos e antenas curtas moi separadas na base. As patas son fortes, curtas e espiñentas e as ás estreitas e curtas, o que lles permite voar de maneira caótica e rápida.

## Ciclo biolóxico 
É unha especie univoltina. As femias poñen grupos de ovos de 5 a 15 sobre gramíneas. A finais do verán as eirugas eclosionan e devoran a envoltura que as protexía, forman un casulo protector enrolando unha folla da planta e desa forma superan a diapausa invernal. A finais do inverno as eirugas reactívanse alimentándose de plantas dos xéneros *Aira*, *Piptatherum*, *Holcus*, *Phleum*, *Brachypodium*, *Deschampsia* e *Oryzopsis* durante case dous meses. Mentres se alimentan permanecen ocultas enrolando as follas das gramíneas. Completado o período de alimentación forman un casulo de seda e fragmentos da folla hospedadora que protexe á crisálide e fíxano ao talo da súa planta nutricia de onde sairá a bolboreta a finais da primavera. Os imagos voan até mediados de verán e son especialmente atraídos polas flores violetas, como as dos cardos e trevos.

## Distribución e hábitat 
É unha especia abundante que pode ser vista en camiños, claros de bosque, prados, monte baixo e bancais floridos até os 1800 m de altitude ou máis.

Atópase dende Marrocos e a Península Ibérica até Irán. En Europa distribúese até Dinamarca, faltando do norte das Illas Británicas e da maioría das illas mediterráneas. Aparece en Marrocos e Alxeria, pero non en Tunisia.

## Sinonimia 
* *Papilio sylvestris* Poda, 1761
* *Papilio flava* Brünnich, 1763
* *Papilio flava* (Pontoppidan, 1763)
* *Hesperia thaumas* Hufnagel, 1766
* *Papilio linea* Denis & Schiffermüller, 1775
* *Papilio flavus* Müller, 1776
* *Thymelicus flavus* (Brünnich, 1763)

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*