Ministerio de Relacións Exteriores da Unión Soviética

O **Ministerio de Relacións Exteriores** (**MRE**) da **Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas** (**URSS**) ( ruso Министерство внешних сношений СССР), formado o 16 de xullo de 1923, era unha das oficinas de Goberno máis importantes da Unión Soviética. Foi coñecido até 1946, como a **Comisaría do Pobo de Asuntos Exteriores** (en ruso: Народный комиссариат по иностранным делам), ou **Narkomindel** e como o **Ministerio de Asuntos Exteriores** ( ruso Министерство иностранных дел), ou **MAE**, desde 1946 até 1991. O MRE, foi fundado o 6 de xullo de 1923 a nivel de toda a Unión, trala firma do Tratado de Creación da URSS e baseouse na Comisaría do Pobo de Asuntos Exteriores da República Socialista Federativa Soviética de Rusia (RSFSR), formada en 1917. Até antes de 1946, o Ministerio era liderado por un Comisario, até antes de 1991 por un Ministro de Asuntos Exteriores e en 1991 por un Ministro de Relacións Exteriores. Cada líder do Ministerio era nomeado polo Presidente do Consello de Ministros e confirmado polo Presidium do Soviet Supremo e era membro do Consello de Ministros.

O Ministerio de Relacións Exteriores negociou tratados diplomáticos, manexou asuntos exteriores soviéticos no estranxeiro co Departamento Internacional do Comité Central e conduciu a creación do comunismo e o «antiimperialismo», que eran fortes temas da política soviética. Antes de que Mikhail Gorbachov convertésese en Secretario Xeral, a estrutura organizativa do MRE non tivo cambios significativos. Así como moitos outros organismos soviéticos, o MRE tivo un grupo encargado das políticas internas, coñecido como o Collegium, manexado polo ministro, os dous primeiros viceministros e nove viceministros, entre outros. Cada viceministro encabezaba normalmente o seu propio departamento.

## Deberes e responsabilidades 
O principal deber do Ministerio de Relacións Exteriores era dirixir a liña xeral de política exterior soviética, representar ao país no estranxeiro e participar nas conversacións coas delegacións estranxeiras en nome do Goberno soviético. Tamén nomeaba a funcionarios, con excepción dos embaixadores soviéticos, que eran designados polo Consello de Ministros. O MRE foi o responsable de coidar dos intereses económicos e políticos da URSS no estranxeiro, aínda que os intereses económicos tamén eran responsabilidade conxunta do Ministerio de Comercio Exterior. O Comité Estatal do Consello de Ministros de Relacións Culturais con Nacións Estranxeiras e o Ministerio de Cultura traballaron conxuntamente co MRE no que respecta á protección dos cidadáns soviéticos no estranxeiro, o exercicio do xeral de relacións consulares soviéticas no estranxeiro e a promoción da cultura soviética no exterior. Un deber menos visible do MRE foi o seu papel na coordinación de operacións de intelixencia no estranxeiro.

Os visados de saída eran emitidas polo MRE federal, pero tamén polos ministerios de relacións exteriores de toda a unión e polo Ministerio do Interior. O mesmo ocorría para os pasaportes civís externos que eran entregados aos cidadáns soviéticos.

## Historia 
A Comisaría do Pobo de Asuntos Exteriores da República Socialista Federativa Soviética de Rusia (RSFSR) foi establecida en 1917 e o seu comisario foi membro do Consello de Comisarios do Pobo. A Comisaría do Pobo de Asuntos Exteriores substituíu o Ministerio de Asuntos Exteriores do Imperio ruso tras a Revolución de Outubro. En 1946, o Consello de Comisarios do Pobo foi renomeado como o Consello de Ministros e a Comisaría do Pobo de Asuntos Exteriores foi renomeada como o Ministerio de Asuntos Exteriores.

O Ministro de Asuntos Exteriores soviético, Andrei Gromiko sinalou nas súas memorias que traballar con Nikita Jrushchov non sempre foi unha tarefa fácil, dicindo que, *«Jrushchov estaba constantemente lanzando novas ideas de acá cara* alá». Estas non sempre obtiñan apoio, pero, como sinalou Gromyko, Jrushchov tivo un impacto positivo sobre a política exterior soviética. En relación a Leonid Brézhnev, Gromyko cría que era un home moito máis fácil para negociar porque compensaba a súa falta de habilidades discutindo temas abertamente dentro do Politburó e, aínda que era máis fácil de negociar nalgunhas áreas, a súa lentitude e falta de coñecemento en determinados campos fixo que fose difícil debater con el sobre a política exterior. Con todo, Gromyko sinalou que debía tomarse en consideración a súa enfermidade. O «novo pensamento» de Mikhail Gorbachov conduciu a relacións exteriores máis amigables cos países occidentais, pero as súas políticas internas desestabilizaron ao país, e en 1991 a Unión Soviética finalmente foi disolta. Nese ano, antes da disolución do país, o Ministerio transformouse no Ministerio de Relacións Exteriores e foi sucedido polo Ministerio de Asuntos Exteriores da Federación de Rusia en 1992 logo de que Rusia se declarase como a sucesora legal da Unión Soviética.

## Ministros e Comisarios 
As seguintes persoas dirixiron a Comisaría/Ministerio como comisarios (*narkoms*), ministros e viceministros durante a época soviética:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*