Parrulo de touca

O **parrulo de touca** (***Bucephala albeola***) é un pequeno pato mariño do xénero *Bucephala*. A especie foi primeiramente descrita por Linné no seu *Systema naturae* en 1758 co nome *Anas albeola*.

O nome do xénero significa 'cabeza de touro' (do grego *bous* e *kephale*), facendo referencia á súa cabeza bulbosa e porque a cabeza parece meirande cando o macho incha as plumas da cabeza. O nome específico *albeola* vén do latín *albus*, 'branco'.

## Descrición 
Esta especie mide entre 32 e 40&nbsp;cm de longo e pesa de 270 a 550&nbsp;g, e os machos son meirandes que as femias. Como media mide 35,5&nbsp;cm e pesa 370&nbsp;g, polo que rivaliza en pequeno tamaño co *Anas carolinensis* para ser o menor pato de América.

Os machos adultos son de corpos negros e brancos, con cabezas verdes iridiscentes e púrpuras e unha gran mancha branca detrás do ollo que cobre media cabeza. As femias son de tons grises cunha mancha branca máis pequena detrás do ollo e máis claras na parte ventral.

## Distribución e hábitat 
Son aves migratorias e a maioría delas invernan en áreas costeiras protexidas ou en augas abertas do interior continental, nas costas do leste e oeste de América do Norte e do sur dos Estados Unidos. É unha ave que chega como ave errante o oeste de Europa e en Galicia foi rexistrada como ave accidental moi rara. O seu hábitat reprodutor son lagos e lagoas boscosas de Alasca e o Canadá, case enteiramente incluídas dentro da zona de bosque boreal e taiga.

## Comportamento 
miniatura|Macho voando en California
[miniatura|*Bucephala albeola* - [Museo de Historia Natural de Tolosa]]

Pénsase que o pequeno tamaño do parrulo de touca evolucionou para axustarse ás cavidades de nidificación que utiliza escavadas nas árbores polo seu hóspede "metabiótico", o peto *Colaptes auratus*. Debido ao seu pequeno tamaño, son moi activos, realizando mergullos case continuamente e mantense grazas ao seu elevado metabolismo. Non adoitan xuntarse formando grandes bandadas; os grupos son normalmente pouco numerosos. Un dos patos no grupo serve como sentinela, vixiando se hai predadores, mentres que os outros membros do grupo mergúllanse na procura de comida.

### Reprodución 
Son aves monógamas e as femias regresan aos mesmos sitios de reprodución ano tras ano. Nidifican en cavidades nas árbores, principalmente chopos ou álamos, utilizando principalmente vellos niños abandonados escavados polo peto *Colaptes auratus*, situados preto da auga (xeralmente < 25&nbsp;m). Os seus competidores na nidificación son o paxaro túrdido *Sialia currucoides*, o hirundínido *Tachycineta bicolor* e o estúrnido *Sturnus vulgaris*. Rexistrouse un caso no que unha femia de parrulo islandés matou unha femia adulta de parrulo de touca e as súas crías disputando un niño. As cavidades pequenas son as preferidas porque así teñen menos competencia con outros ollodourados meirandes. As femias poden ser matadas no niño por mamíferos, como denosiñas (*Mustela* spp.) ou visóns (*Mustela vison*), e por outros oodourados que compiten polo niño.

O tamaño de posta media é de nove ovos (poden ser de seis a 11), que miden 50,5 × 36,3&nbsp;mm. Entre os predadores dos adultos están o falcón *Falco peregrinus*, o bufo *Bubo scandiacus*, o pigargo *Haliaeetus leucocephalus*, a aguia *Aquila chrysaetos*, o miñato *Buteo jamaicensis*, os bufos *Bubo virginianus* e *Bubo bubo* e o gabián *Accipiter cooperii*.

### Dieta 
Estas aves mergulladoras aliméntanse baixo a auga. Prefiren augas con profundidades entre 1,2 e 4,5&nbsp;m. Son cazados e considerados unha ave de caza. A diferenza de moitos outros patos mariños cuxas poboacións declinaron nos últimos tempos, as poboacións de parrulo de touca permanecen relativamente estables. A degradación do hábitat é a principal ameaza para estas aves, xa que dependen de hábitats costeiros moi limitados como terreos de invernada e de hábitats moi específicos nos seus terreos reprodutores boreais. Aínda que a especie pode utilizar para a nidificación caixas de nidificación fabricadas polos seres humanos, tamén necesitan o hábitat forestal para prosperar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O parrulo de touca en Birds of North America Online
*BirdWeb.Org: parrulo de touca *bufflehead*)
*O parrulo de touca en Boreal Birds
*Buffleheads in Winter Birdnote Archives, KPLU, 7 Dec 2009.
* Informe sobre a especie do parrulo de touca – Cornell Lab of Ornithology
* parrulo de touca - *Bucephala albeola*  - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* 
* 
*