open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bieito IX, papa

miniatura
**Bieito IX** (de nome **Teofilacto**, nome orixinal **Teofilatto**; **Theophylactus** en latín), nado en Roma en 1012 ou 1021 e finado en Grottaferrata, Estados Pontificios (Italia), en 1055, foi o papa nº 145, 147 e 150 da Igrexa católica de 1032 a 1044 nun primeiro período; de abril a maio de 1045 nun segundo período e de 1047 a 1048 nun terceiro período.
## Traxectoria 
Da dinastía dos Teofilactos que lle deu seis papas á cristiandade, foi sobriño dos papas Xoán XIX e Bieito VIII e descendente de Xoán XI, Xoán XII e Xoán XIII. Elixido sumo pontífice con pouca idade, aínda que parece unha lenda ou un erro histórico supor que tiña 12 anos ao empezar a ser papa, cando quizais contaba xa con 20 ou 25 anos.
### Primeiro período (1032-1044) 
O 21 de outubro de 1032 foi elixido sumo pontífice. Segundo Rodolfus Glaber, sería papa con 12 anos, un dato que hoxe se consideraría un erro que non correspondería á realidade. Chega á cadeira pontificia grazas a que o seu pai, o Conde Alberico III, que era o verdadeiro dono de Roma, suborna á Curia e consegue para o seu fillo tan prezado posto. En 1037 viaxou para atoparse co Emperador Conrado II e excomungou a Heriberto Arcebispo de Milán, con quen Conrado II tiña unha antiga inimizade. A morte do Emperador Conrado II, privara ao Papa Bieito IX do seu principal apoio. Finalmente un capitán romano, Gerardo dei Sasso expulsouno de Roma e puxo no seu lugar ao Bispo de Sabinia.
### Segundo período (abril a maio de 1045) 
Expulsou á forza a Silvestre III e foi reelecto o 10 de abril de 1045, pero en maio, abdicou ao vender, co propósito de casar, o seu cargo pontificio por 1500 libras de ouro ao Arcipreste Xoán de Graciano, futuro papa Gregorio VI. Bieito IX abandona Roma.

En 1046 xunto a Silvestre III quixo derrocar ao papa Gregorio VI, pero o rei alemán Henrique III viaxou até alí e organizou o Concilio de Sutri que o 20 de decembro o expulsou de Roma.
### Terceiro período (novembro de 1047 a xullo de 1048) 
Bieito atacou Roma e foi aceptado polo clero e o pobo para evitar tumultos e derramamentos de sangue para ser elixido por terceira vez o 8 de novembro de 1047. Con todo non o aceptaron os Crescencios, inimigos históricos dos Condes. Entre as dúas familias estalou unha guerra desapiadada. Bieito convocou varios Sínodos, en Spello, en Roma e en Marsella. Expulsado e excomungado o 17 de xullo de 1048, despois de oito meses polos Consellos de San Bartolomeu. Nunca cesou de loitar por reconquistar o Papado. Máis adiante fíxose monxe de San Basilio en Grottaferrata onde morreu o 18 de setembro de 1055.

## Notas 
## Véxase tamén
Envoltura vírica

[miniatura|dereita|Esquema dun [citomegalovirus, un virus con envoltura (*coat*).]]
miniatura|dereita|Saída dun virus con envoltura da célula.
miniatura|dereita|Micrografía do virus da gripe, un virus con envoltura.
miniatura|dereita|Herpervirus saíndo dunha célula.
A **envoltura vírica** é unha estrutura que rodea a cápside vírica típica de moitos virus animais. Só uns poucos virus de plantas e bacteriófagos teñen envoltura. Nos animais a envoltura provén fundamentalmente da membrana plasmática das células do hospedador (ou ás veces da súa membrana nuclear ou de orgánulos); pero esta membrana lipoporteica de orixe celular non é o único compoñente da envoltura, xa que contén tamén glicoproteínas, que se proxectan ao exterior como espículas, que están codificadas no xenoma vírico. Estas espículas son moi importantes como antíxenos ou para a adhesión dos virus ás células. Estes compoñentes proteicos víricos insírense na membrana da célula antes de que o virus se ensamble e despois durante a liberación do virus xa están incorporados á membrana. Nalgúns virus as proteínas da membrana son tan numerosas que cobren toda a superficie do virus, como ocorre nos *Hepadnaviridae*.

Debaixo da envoltura normalmente está a cápside, pero moitos virus entre a envoltura e a cápside presentan unha **matriz** proteica cementante (exemplo: *Rhabdoviridae*).

A envoltura é flexible, pleomórfica (cambia de forma). Ademais, a bicapa lipídica da envoltura é relativamente sensible ao desecamento, á calor e aos deterxentes, polo que pode usarse éter para disolver os lípidos, e o virus queda inactivado.

A función principal da envoltura é axudar ao virus a entrar na célula hóspede. As glicoproteínas da superficie serven para identificar e unirse aos puntos receptores na membrana do hóspede. A envoltura vírica fusiónase despois coa membrana da célula, o que permite a entrada da cápside e do xenoma vírico.

Xeralmente, a célula infectada queda danada pola saída de partículas víricas envoltas e adoita morrer, outras veces queda debilitada e pode seguir liberando virus durante un período longo sen que a célula morra.

Algúns virus teñen envolturas con varias membranas, que lles proporcionan protección contra o sistema inmunitario (por exemplo, poxvirus), e facilitan a súa adaptación a novos hóspedes.

## Exemplos de virus envoltos 
Os seguintes son grupos de virus envoltos que son patóxenos para os humanos:

### Virus de ADN 
* Herpesvirus
* Poxvirus
* Hepadnavirus

### Virus de ARN 
* Flavivirus
* Togavirus
* Coronavirus
* Virus da hepatite D
* Orthomyxovirus
* Paramyxovirus
* Rhabdovirus
* Bunyavirus
* Filovirus

### Retrovirus 
* Retrovirus

## Notas
Costas Mandylor

**Costas Mandylor**, nado como **Costas Theodosopoulos** en Melbourne o 3 de setembro 1965, é un actor australiano de ascendencia grega. É coñecido por interpretar a Kenny en *Picket Fences*, e a Mark Hoffman na saga de *Saw*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xogos da Lusofonía

Os **Xogos da Lusofonía** son un evento multideportivo entre países de lingua portuguesa, constituíndo unha especie de Xogos Olímpicos disputados entre os diversos países lusófonos.

## Competición
"Unidos pelo desporto", este é o lema da Associação dos Comités Olímpicos de Língua Oficial Portuguesa (ACOLOP), que foi fundada o 8 de xuño de 2004, co obxectivo de integrar o mundo lusófono polo deporte e xa oficialmente recoñecida polo Comité Olímpico Internacional.

O portugués é o idioma oficial de Angola, Brasil, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Macau, Mozambique, Portugal, San Tomé e Príncipe, Timor-Leste e, dende 2007, Guinea Ecuatorial. Na actualidade, é a cuarta lingua materna máis falada do mundo, con cerca de 260 millóns de falantes nativos, estando case 5 millóns deles espallados por outros países do mundo (principalmente EUA, Canadá, Francia e o Reino Unido entre outros).

Os membros asociados da ACOLOP, Guinea Ecuatorial, India e Sri Lanka, países onde o portugués non é lingua oficial, foron convidados a participar nos Xogos da Lusofonía. A influencia do Imperio Portugués sobre os continentes africano, asiático e oceánico, durante a Era dos Descubrimentos, explica a perpetuación de variacións da lingua portuguesa nalgunhas rexións desas tres nacións.

A Galiza, terra onde se orixinou a lingua portuguesa e onde moitos filólogos afirman que o galego e o portugués e a mesma lingua, foi convidada varias veces a participar nos Xogos, ficando fóra dos mesmos por causa do desinterese mostrado polo goberno autonómico.

## Edicións
## Notas
Sebastian Roché

**Sebastian Roché**, nado en París o 4 de agosto de 1964 é un actor franco-escocés. É coñecido por interpretar a Kurt Mendel en *Odyssey 5*, a Jerry Jacks en *General Hospital*, a Thomas Jerome Newton en *Fringe* e a Balthazar en *Supernatural*.

Ademais do seu traballo en televisión, Roché tamén apareceu en *O derradeiro dos mohicanos* (1992), *O pacificador* (1997), *15 Minutes* (2001), *Sorry, Haters* (2005), *The Namesake* (2006), *Beowulf* (2007), *Happy Tears* (2009), *Safe House* (2012), *Wer* (2013) e *A Walk Among the Tombstones* (2014).

## Filmografía 
### Cine 
### Videoxogos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Distrito de Água Grande

**Água Grande** é un distrito de San Tomé e Príncipe. A súa capital, San Tomé, tamén é a capital do país. A súa área é de 17 quilómetros cadrados e é o menor dos 7 distritos en termos de área mais é o maior en poboación.

## Poboación
*1940 - 8,431 (13.9% da poboación nacional)
*1950 - 7,821 (13.0% da poboación nacional)
*1960 - 9,586 (14.9% da poboación nacional)
*1970 - 19,636 (26.6% da poboación nacional)
*1981 - 32,375 (33.5% da poboación nacional)
*1991 - 42,331 (36.0% da poboación nacional)
*2001 - 51,886 (37.7% da poboación nacional)

## Asentamentos máis importantes
* San Tomé - 56,166 hab.
* Pantufo - 2,169 hab.

## Cidades irmandadas
O distrito de Água Grande está irmandada coas seguintes cidades:
*  Lisboa, Portugal 

## Notas
Victor Young

**Victor Young**, nado en Chicago (Illinois) o 8 de agosto de 1900 e finado en Palm Springs (California) o 10 de novembro de 1956 foi un compositor, violinista e director de orquestra estadounidense.

## Traxectoria 
Young naceu nunha familia de músicos, pois o seu pai foi membro da compañía de ópera de Joseph Sheehan. Comezou a tocar o violín aos seis anos e mandárono a Polonia con dez anos para quedar co seu avó e estudar no Conservatorio Imperial de Varsovia. Estudou piano con Isidor Philipp en París e sendo un adolescente iniciou unha carreira como violinista de concertos coa Filharmónica de Varsovia.

En San Petersburgo coñeceu o tsar Nicolao, que quedou tan impresionado que lle deu moitos regalos, mais o seu éxito acabou coa revolución. Foi perseguido polos bolxeviques, e foi condenado a morte. Tras unha fuxida chegou a Varsovia, logo a París e por fin aos Estados Unidos.

Volveu a Chicago en 1920 e uniuse á orquestra do Central Park Casino. Marchou logo aos Ánxeles coa súa moza polaca, atopando traballo como violinista para Sid Grauman e logo con Paramount-Publix Theatres. Tras volver a Chicago volveu a Hollywood a mediados da década de 1930 onde se concentrou no seu traballo cinematográfico e compoñendo para cantantes populares como Bing Crosby. Entre as súas cancións destacaron "When I Fall In Love", "Moonlight Serenade (Summer Love)" e "My Foolish Heart".

Young finou en Palm Springs (California por mor dunha hemorraxia cerebral aos 56 anos. Gañou postumamente o Oscar á mellor banda sonora.

## Filmografía 
* *Anything Goes* (1936)
* *The Big Broadcast of 1937* (1936)
* *Artists and Models* (1937)
* *The Gladiator* (1938)
* *Golden Boy* (1939)
* *For Whom the Bell Tolls* (1943)
* *The Uninvited* (1944)
* *Love Letters* (1945)
* *So Evil My Love* (1948)
* *The Emperor Waltz* (1948)
* *The Paleface* (1948)
* *Samson and Delilah* (1949)
* *Our Very Own* (1950)
* *My Favorite Spy* (1951)
* *Payment on Demand* (1951)
* *O home tranquilo* (1952)
* *Scaramouche* (1952)
* *Something to Live For* (1952)
* *Raíces profundas* (1953)
* *The Country Girl* (1954)
* *A Man Alone* (1955)
* *Written on the Wind* (1956)
* *A volta ao mundo en oitenta días* (1956, gañador póstumo do Oscar á mellor banda sonora)
* *Omar Khayyam* (1957) 
* *China Gate* (1957, finalizada polo seu amigo Max Steiner)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Victor Young Collection of Television Music. UCLA. Performing Arts Special Collections, findaid.oac.cdlib.org.
* 
* Victor Young Collection en Brandeis University
Distrito de Pagué

**Pagué** é un distrito de San Tomé e Príncipe, que ocupa toda a Illa do Príncipe. Ten cerca de 7,000 habitantes e ocupa unha superficie de 142&nbsp;km². A capital do distrito e localidade máis importante é Santo António.

## Historia
A illa foi descuberta polos exploradores portugueses o 17 de xaneiro de 1471, que a denominaron como "Illa de Santo António".

Co obxectivo de favorecer o seu poboamento, en 1502 converteuse nunha donataria, nomeada como "Illa do Príncipe" introdúcese á cultura cana de azucre. Fóra nomeada illa do Príncipe por Xoán II de Portugal. O rei adoraba ao seu único fillo e herdeiro Afonso, Príncipe de Portugal que, na súa honra, bautizou como "Principe" a illa máis pequena do arquipélago de San Tomé e Príncipe.

## Economía
A economía do distrito aposta polo turismo para o seu desenvolvemento, máis xacementos de petróleo foron descubertos nas augas da illa e iso abriu novas perspectivas para o futuro.

## Demografía
*1940 - 3.124 (5,2% da poboación nacional)
*1950 - 4.402 (7,3% da poboación nacional)
*1960 - 4.544 (7,1% da poboación nacional)
*1970 - 4.593 (6,2% da poboación nacional)
*1981 - 5.255 (5,4% da poboación nacional)
*1991 - 5.471 (4,7% da poboación nacional)
*2001 - 5.966 (4,3% da poboación nacional)

## Notas
Gran Premio dos Países Baixos de 1983

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1983** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 28 de agosto de 1983 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo segunda carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 32º Gran Premio dos Países Baixos. A carreira disputouse sobre 72 voltas ao circuíto de 4´252 quilómetros para unha distancia total de carreira de 306 quilómetros.

A carreira rematou cun resultado de 1º e 2º para os Ferraris de René Arnoux e Patrick Tambay, con John Watson terceiro nun McLaren. Derek Warwick no cuarto lugar logrou os primeiros puntos, tanto para el mesmo como para o equipo Toleman. A carreira caracterizouse por unha colisión entre o líder do campionato Alain Prost e o retador máis próximo Nelson Piquet, que de inmediato obrigou a Piquet a abandonar a carreira e obrigou a Prost a retirarse pouco despois. Esta foi a sétima e última vitoria de René Arnoux na Fórmula Un.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Race 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Dennis Banks

**Dennis Banks**, nado na reserva india de Leech Lake o 12 de abril de 1937, e finado en Rochester o 29 de outubro de 2017, foi un líder, mestre, activista e autor do pobo ojibwa. Banks tamén é coñecido como ***Nowa Cumig*** (*Naawakamig* no sistema ojibwe de escrita). O seu nome en lingua ojibwa significa "no centro do universo". Foi durante moito tempo o líder do American Indian Movement, que cofundou en 1968 en Minneapolis.

## Cine 
Banks tivo papeis nos filmes *War Party* (1988), *O derradeiro dos mohicanos* (1992), *Thunderheart* (1992) e *Older Than America* (2008).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ocupación de Wounded Knee

### Ligazóns externas 
* 
* AIM
Michael Mann

**Michael Kenneth Mann**, nado en Chicago, Illinois o 5 de febreiro de 1943, é un director, guionista e produtor estadounidense. Entre os seus filme máis coñecidos están *O derradeiro dos mohicanos* (1992), o drama *The Insider* (1999), *Ali* (2001), *Heat* (1995) e *Collateral* (2004).

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Clemente III, antipapa

**Guibert** ou **Wibert de Ravenna**, nado en Parma en 1029 e finado o 8 de xaneiro de 1100 en Civita Castellana, foi antipapa desde o 25 de febreiro de 1080 até a súa morte.
## Traxectoria 
Naceu en Parma e tiña relación familiar cos Marqueses de Canossa. Sendo clérigo, foi designado como chanceler imperial de Italia pola Emperatriz Agnes en 1057, posición que mantivo até 1063. En 1058 participou na elección do papa Nicolao II pero coa súa morte en 1061, asociouse co partido imperial de antirreforma Transpadino para establecer a Cadalo de Parma como o antipapa Honorio II opositor do papa Alexandre II.

Con todo, debido ás campañas de Godofredo III, duque da Baixa Lorena, o arcebispo Anno de Colonia e San Pedro Damián, a igrexa rexeitou a Honorio II e recoñeceu a Alexandre II; probabelmente como resultado desas actividades, a emperatriz Agnes relevouno do cargo de chanceler imperial de Italia.

Os seguintes nove anos permaneceu cun perfil baixo, pero aparentemente continuou cultivando contactos dentro da corte de Alemaña, para 1072, o emperador Henrique IV, nomeouno arcebispo da sede vacante en Rávena. E, aínda que o papa Alexandre II era remiso a confirmar este nomeamento, foi convencido por Hildebrando para facelo, quizais como un acordo pacificador. Guibert tomou entón un xuramento de alianza cara ao Santo Pai e os seus sucesores sendo por isto colocado en Rávena en 1073.

## Disputas co papa Gregorio 
Pouco despois de que o papa Alexandre II morrese, Hildebrando foi elixido como o seguinte papa, sendo establecido como papa Gregorio VII o 29 de abril de 1073. Guibert asistiu ao concilio coresmal do papa Gregorio en marzo de 1074 levado a cabo en Roma, onde importantes leis foron en contra da simonía e da incontinencia do clero, pero pronto emerxeu como un dos líderes da oposición das reformas gregorianas.

Asistindo ao primeiro concilio coresmal de Gregorio, Guibert rexeitou presenciar o seguinte, o concilio coresmal de 1075, aínda que estaba ligado polo xuramento a obedecer os chamamentos para o evento. Pola súa ausencia fixo manifesta a súa oposición a Gregorio VII, quen o suspendeu polo seu rexeitamento a ir ao concilio.

A maior causa da disputa foi a insistencia do papa Gregorio de abandonar o concubinato clerical e a simonía e pola expulsión do ministerio a bispos e sacerdotes obstinados en manter aos seus concubinas.

Foi no mesmo ano que o emperador Henrique IV comezou a súa guerra aberta contra Gregorio. No Concilio de Worms (Alemaña) en xaneiro de 1076, adoptouse a determinación de depor a Gregorio, e a esta decisión uníronse os bispos desimoníacos da Italia Transpadana. Entre eles debeu atoparse Guibert, quen compartiu a sentenza de excomuñón e interdición, pola cal Gregorio se pronunciou en contra dos bispos transpadanos no concilio coresmal de 1076.
Escudo güianés

260px|miniatura|Límites do escudo güianés.

O **escudo güianés** ou **escudo das Güianas**, **macizo güianés** ou simplemente **Güiana**, é unha rexión xeográfica situada ao nordeste de América do Sur.

## Xeoloxía 
miniatura|Mapa físico do escudo güianés.
[miniatura|Monte [Roraima (monte)|Roraima, na fronteira entre Venezuela, Güiana e o Brasil).]]

O escudo Güianés é unha formación xeolóxica moi antiga, unha das zonas máis antigas da Terra, que se estende por Venezuela (a Güiana Venezolana), Brasil (Güiana Brasileira), Güiana, Suriname, Güiana Francesa e unha pequena parte de Colombia, (parte da Rexión Amazónica, no departamento de Guainía).

Os seus límites son o río Orinoco ao norte e ao oeste, e a selva amazónica ao sur. Ten unha forma irregular e está constituído, desde o punto de vista xeolóxico, por un macizo ou escudo antigo da era precámbrica, cunha cobertura sedimentaria tamén moi antiga, formada por arenitas e cuarcitas moi resistentes á erosión.

Esta cobertura sufriu un levantamento e pregamento case desde o momento da formación do planeta Terra, que deu lugar a unhas mesetas moi altas e rematadas por pendentes moi verticais, chamadas tepuis, un termo de orixe indíxena (da lingua pemón) que significa "montaña".

Nesta zona encóntrase a fervenza máis alta do mundo, o Salto Ángel (*Kerepakupai Vená*, en pemón, que significa "salto do lugar máis profundo"). o salto de auga máis alto do mundo, cunha altura de 979 m (807 m de caída ininterrompida), Está no Parque Nacional Canaima, no estado de Bolívar, Venezuela, que foi declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1994.

## Fauna, flora e xea 
É unha das rexións con maior biodiversidade do mundo. A Güiana conta con máis de 2.200 especies de vertebrados.

O escudo güianés está cuberto pola maior masa forestal tropical inalterada do mundo.

Nesta rexión predominan as sabanas e o bosques galería ao longo dos ríos. Cara ao leste, onde a altura é menor, desenvólvense selvas tropicais e mangleiros sobre as costas do Atlántico.

Nalgúns sectores es rochas están cubertas de sedimentos que conteñen importantes depósitos de minerais, entre eles de ferro e bauxita, que se explotan intensamente.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Güiana (rexión)

### Ligazóns externas 
* Manioc: bibliothèque numérique Caraïbe, Amazonie, plateau des Guyanes  
* El macizo de Guyania wikigeobenito.wikispaces.com 
* El macizo de Guyania espaciosdeamerica.wikispaces.com
Teodorico, antipapa

**Teodorico**, finado en Cava de' Tirreni, Salerno, en 1102, foi antipapa entre 1100 e 1101.
## Traxectoria 
Os seguidores do falecido antipapa Clemente III, de forma secreta entronizaron ao bispo de Albano, como sucesor de Clemente III na antiga Basílica de San Pedro, co nome pontifical de Teodorico, pero máis adiante sería forzado a abandonar Roma e traído ante o papa Pascual II, quen o condenou, declarouno antipapa, e enviouno ao mosteiro da Cava, en Salerno. Alí morrería meses máis tarde en 1102, segundo o epitafio que se conserva na cripta do mosteiro.

Foi sucedido no cargo polo antipapa Alberte en 1102.
Estadio Azteca

O **Estadio Azteca** é un estadio de fútbol situado en Santa Úrsula, Cidade de México, México. Ten unha capacidade de 104.000 espectadores para partidos de fútbol e ata 120.000 para concertos. Grazas ás 104.000 localidades do campo, este estadio é considerado o terceiro máis grande do mundo logo do Estadio Renungrado Primeiro de Maio de Pyongyang, Corea do Norte e do Salt Lake Stadium de Calcuta, India. Foi deseñado polos arquitectos Pedro Ramírez Vázquez e Rafael Mijares Alcérreca para acoller os Xogos Olímpicos de 1968 e o Mundial de Fútbol México 1970.
Salchipapa

As **salchipapas** son un prato de comida rápida popular consumida en distintos países de América latina como Bolivia, Chile, Colombia, Ecuador e o Perú. Consiste nun prato de salchichas enteiras ou cortadas en toros, acompañadas de patacas fritidas e diversos mollos. Como é o caso doutras comidas lixeiras populares de Suramérica, como as empanadillas e os anticuchos, as salchipapas son vendidas ata altas horas da noite. A expansión do consumo do prato chegou ata os Estados Unidos de América, onde restaurantes latinoamericanos inclúen as salchipapas no seu menú. Este fenómeno tamén pode ser observado en certas cidades de España, particularmente nas que teñen unha notoria presenza latinoamericana.

O seu nome está composto polas palabras que designan os seus ingredientes principais en castelán, "salchicha" (salchicha) e "papas" (patacas).

## Notas
Escudo (xeoloxía)

[miniatura|360px|**Zonas xeolóxicas da Terra**.
[Codia oceánica (segundo a súa idade)

Codia continental

]]

En xeoloxía denomínase **escudo** a unha rexión continental constituída por rochas formadas no precámbrico, que non foron recubertas polo mar.

Os escudos están formados polas rochas máis antigas da codia terrestre, granitizadas e metamorfizadas. Desde as súas orixes permaneceron estábeis e conservando a súa rixidez.

O feito de que nunca puideran ser somerxidos nas transgresións mariñas débese a que sufriron movementos tectónicos verticais. Non experimentaron pregamentos, xa que resistiron a todos os pulos horizontais.

Un escudo é xeralmente unha grande área de rochas ígneas e metamórficas expostas que son tectonicamente estábeis e experimentaron pouca actividade oroxénica.

En todos os casos, a idade destas rochas é de máis de 570 millóns de anos, incluso algunhas datan de hai de 2 a 3,5 miles de millónes de anos.

A causa da súa estabilidade, a erosión aplanou a topografía da maioría dos escudos continentais; porén, comunmente posúen unha superficie bastante convexa e poden estar rodeados dunha rexión recuberta de sedimentos denominada plataforma. Xuntos, a zona exposta, a plataforma recuberta e o baseamento cristalino son as partes estábeis da codia continental que compoñen os cratóns.

Os escudos son normalmente os núcleos dos continentes e a maioría están bordeados por cintos de rochas cámbricas pregadas. Estes cintos soldáronse aos bordos dos escudos preexistentes, incrementando así o tamaño dos protocontinentes que constitúen. As marxes dos escudos foron sometidas ás forzas xeotectónicas que, á súa vez, as destruíron e reconstruiron, xunto aos cratóns en que se integran.

Nas rexións setentrionais do globo, encóntranse: 
* **Escudo Canadense**, que forma o núcleo de Norteamérica, estendéndose desde o lago Superior polo sur, até as illas árticas polo norte, e do Canadá a Groenlandia.
* **Escudo Escandinavo ou Báltico**, que está en vías de alzamento, entre o leste de Noruega e Finlandia.
* **Escudo Siberiano**, situado entre os ríos Lena e Ienisei, ao norte do lago Baikal.

No hemisferio sur destacan:
* **Escudo Güianés**, no noroeste de Suramérica.
* **Escudo Brasileiro ou Amazónico**, ao sur do Güianés, atravesando Brasil até Pernambuco polo leste.
* **Escudo Arábigo-Nubio**, a ambos os flancos do mar Vermello, e que comprende xeograficamente a Israel, Xordania, Exipto, Arabia Saudita, Sudán, Eritrea, Etiopía, Iemen e Somalia.
* **Escudo do Decán**, no sur da India.
* **Escudo Australiano**, que ocupa a maior parte da metade occidental de Australia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cratón
* Deriva continental
Autorretrato (Leonardo)

Este ***Autorretrato*** (en italiano, ***Autoritratto***) é un dos debuxos máis coñecidos do pintor italiano Leonardo da Vinci. Foi pintado en torno ao ano 1513 e atópase na Biblioteca Real de Turín. Está realizado en xiz vermella e mide 33 centímetros de alto e 21,6&nbsp;cm. de ancho.

## Descrición da obra 
Leonardo realizaba todos os seus debuxos, incluso os esbozos, coidando cada detalle. Se se obsérvase atentamente o debuxo, cáese na conta de que cada cabelo, cada pelo da barba, están realizados con enorme precisión, aínda que o rostro non estea acabado; falta de feito a parte superior da fronte e parte da barba pero produce a impresión de verse.

Este autorretrato, máis que ser fiel como unha fotografía, é unha interpretación que Leonardo dá ao seu propio rostro, xogando sobre a base de xogos de luces e sensacións.

Este debuxo ten unha historia realmente sorprendente ás súas costas: á morte de Leonardo, caeu nas mans de Francesco Melzi o seu fiel colaborador que herdara todos os manuscritos e os debuxos, e á morte deste último, toda a colección dispersouse entre os fillos de Melzi e este retrato foi cedido, vendido, etcétera, e non se soubo máis del. Reapareceu a principios do século XIX en Milán. A confirmación vén do feito do que fora copiado e reproducido nunha gravación para un libro, e desaparece novamente ata 1840, cando un coleccionista que o comprou quizais en Inglaterra ou en Francia, vendeuno a Carlos Alberte de Savoia, xunto a debuxos doutros grandes artistas como Rafael Sanzio e 
Michelangelo. Desde entón permanece na Biblioteca Real de Turín.

## Identificación 
Aínda que a maioría dos estudosos o consideraran o único autorretrato seguro do Xenio e na Biblioteca Real continúan considerándoo como tal na exposición Dis. It. 1/30, a identificación do home representando o propio Leonardo non é seguro hoxe en día. Mentres o leonardista americano Louis A. Waldman identifica ao home retratado como o tío de Leonardo, Francesco da Vinci, outros identificano con Ser Piero da Vinci ou cunha figura idealizada dun ensaio do pasado, como Pitágoras ou Demóstenes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Leonardo da Vinci
* Cadros de Leonardo da Vinci
### Ligazóns externas
**Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle*, Catálogo da exposición totalmente en liña do  Metropolitan Museum of Art, en PDF, que contén información sobre o *Autoretrato* (ver índice)
Jodhi May

**Jodhi Tania May**, nada como **Jodhi Tania Edwards** en Londres o 8 de maio de 1975, é unha actriz inglesa de cine, teatro e televisión. É a actriz máis nova en recibir o premio do Festival de Cine de Cannes.

No 2015, apareceu na tempada 5 da serie da HBO *Game of Thrones*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gran Premio de Austria de 1983

O **Gran Premio de Austria de 1983** foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 14 de agosto de 1983. Foi a 11ª carreira da tempada de Fórmula Un de , o 16º Gran Premio de Austria e a décimo cuarta que se celebrou en Österreichring. A carreira levouse a cabo sobre 53 voltas ao circuíto de 5´942 quilómetros para unha distancia total de carreira de 315 quilómetros. A carreira foi gañada polo Renault de Alain Prost.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de piloto

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tomáronse de *

### Ligazóns externas
Paulo Pedro XI Emmanowelean

**Paulo Pedro XI Emmanowelean** (en , *Pòġos Petros ŽA Ēmmanowēlean* (ISO 9985)), nado o 16 de xaneiro de 1826 en Telerpen (Imperio Otomán) e finado o 18 de abril de 1904 en Constantinopla, foi o 11º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 26 de xullo de 1899 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu en Telerpen, hoxe en Siria, o 16 de xaneiro de 1826. O 26 de agosto de 1881 foi nomeado bispo de Cesarea de Capadocia (hoxe Kayseri).

O 26 de xullo de 1899 foi elixido patriarca de Cilicia, cargo no que permaneceu até a súa morte, o 18 de abril de 1904 en Constantinopla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Asian Kung-Fu Generation

, escrito como **ASIAN KUNG-FU GENERATION**, é un grupo xaponés de rock alternativo formado en Iocoama en 1996.

## Membros 
* – voz e guitarra
* – guitarra e coros
* – baixo e coros
* – percusión

## Discografía 
**Kimi Tsunagi Five M* (2003)
**Sol-fa* (2004)
**Fanclub* (2006)
**World World World* (2008)
**Surf Bungaku Kamakura* (2008)
**Magic Disk* (2010)
**Landmark* (2012)
**Wonder Future* (2015)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Louis de Funès

**Louis Germain David de Funès de Galarza**, coñecido como **Louis de Funès** ([lwi də fy.nɛs]), nado en Courbevoie (Altos do Sena) o 31 de xullo de 1914 e falecido en Nantes (Loira Atlántico) en 1983, foi un popular actor francés, un dos grandes da comedia xunto con André Bourvil e Fernandel. Foi coñecido en varios países europeos (Checoslovaquia, Alemaña, España, Turquía e a Unión Soviética particularmente) durante moitos anos, mais era un descoñecido no mundo angloparlante.

## Traxectoria 
Louis de Funès naceu en Francia de pais españois. O seu pai, o nobre sevillano Carlos Luis de Funes de Galarza, era avogado en España pero converteuse en cortador de diamantes en Francia. A súa nai, Leonor Soto Reguera, nada en Ortigueira, era filla do notario e político Teolindo Soto Barro. A parella coñeceuse nesa vila, onde Funes chegara tras cambiar o bufete pola representación de xoias. Como as súas familias se opoñían ao matrimonio establecéronse en Francia en 1904.

Durante a súa infancia gustáballe o debuxo e o piano e na súa mocidade tivo traballos modestos, dos que era repetidamente despedido. Chegou a ser pianista, traballando como músico de jazz no barrio de Pigalle. Durante un ano estudou interpretación na escola Simon, onde logrou contactos útiles, incluíndo a Daniel Gélin. Continuou os seus estudos de piano nunha escola de música durante a ocupación de París durante a segunda guerra mundial. Alí coñeceu unha secretaria, Jeanne Barthelémy de Maupassant, sobriña neta de Guy de Maupassant. Casaron en 1943 e estiveron xuntos ata a morte de Funès.

Comezou a súa carreira no mundo do espectáculo no teatro, onde logrou un certo éxito. A súa carreira teatral continuou mesmo cando xa se convertera nunha estrela. Debutou no cinema en 1945 grazas ao seu contacto con Daniel Gélin. Durante os seguintes vinte anos interveu nuns 130 filmes. Acadou o estrelato en 1963 co filme de Jean Girault *Pouic-Pouic*.

Aos 49 anos conseguiu inesperadamente recoñecemento internacional co éxito de *O xendarme de Saint-Tropez*, que sería o primeiro dunha serie de seis filmes. Entre 1964 e 1979 foi sete veces o protagonista do filme de máis éxito do ano. Funès finou en 1983, vítima dun infarto, poucos meses despois de acabar o seu último filme.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Louis de Funès
Honorio II, antipapa

**Honorio II**, de nome Pietro Cadalo, nado en Verona cara a 1009 e finado en Roma en 1072, foi antipapa de 1061 até o ano da súa morte.
## Traxectoria 
Á morte de Nicolao II, os conselleiros de Henrique IV, daquela con once anos de idade, considerando que, segundo o establecido na *Constitutio Lotharii* e no *Privilegium Ottonianum*, o emperador tiña dereito a que toda elección papal contase coa súa aprobación, responderon á elección de Alexandre II, nomeando ao entón bispo de Parma, Pietro Cadalo, que tomará o nome de Honorio II.

Honorio perdeu pronto, en 1062, o devandito apoio, ao sufrir Inés, a nai de Henrique IV e rexente durante a minoría de idade do seu fillo, un golpe de estado polo que se viu obrigada a ceder a rexencia aos arcebispos Anno de Colonia e Adalberto de Bremen que deron as costas ao antipapa.

Posteriormente nun concilio celebrado en Mantua, en 1064, Alexandre II logrou a destitución e excomuñón de Honorio.
La Granja

#### * **La Granja**, un concello da provincia de Córdoba.

* **La Granja**, un concello da provincia de Santiago.

====
* **La Granja**, un concello da provincia de Cáceres, Estremadura.
* **La Granja de la Costera**, un concello da provincia de Valencia, Comunidade Valenciana.
* '''La Granja d'Escarp''', un concello da provincia de Lleida, Cataluña.

## Véxase tamén
Gran Premio de Italia de 1983

O **Gran Premio de Italia de 1983** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no circuíto de Monza o 13 de setembro de 1983. A carreira, que se disputou sobre 52 voltas, foi a décimo terceira proba da tempada de . A carreira foi o 53º Gran Premio de Italia.

A carreira foi o escenario dun espectáculo moi infrecuente nos pits. Logo de terminar a súa parada en boxes o McLaren- TAG de Niki Lauda parouse diante dos boxes de Brabham. O dono do equipo Brabham (e o xefe da Asociación de Construtores de Fórmula Un) Bernie Ecclestone saíu e axudou a darlle un empurrón ao McLaren para que volvera á carreira.

Durante a cualificación Nelson Piquet rexistrou unha velocidade máxima de 306&nbsp;km/h no seu Brabham BT52 con motor BMW. Os únicos outros pilotos para romper a barreira dos 300&nbsp;km/h foron o seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese e o McLaren de Niki Lauda e John Watson. Esta foi a primeira carreira na que os dous McLaren utilizaron os novos motores turbo TAG - Porsche en lugar do motor Cosworth DFV V8 que o equipo utilizara desde  (Lauda debutara co motor TAG na carreira anterior no Países Baixos, mentres que Watson aínda usou o DFV).

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Esta foi a primeira vez que un coche con motor Cosworth non puido terminar nos puntos desde o Gran Premio de Francia de 1967.
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Edward Blatchford

**Edward Blatchford** (tamén acreditado como **Ed Blatchford**), nado en Farmington Hills, Míchigan, o 28 de xullo de 1972, é un actor estadounidense. É coñecido por interpretar a Peter Collins en *Malibu, CA*, do produtor Peter Engel. Traballou con Engel noutras series, como *Saved by the Bell*, *Hang Time* e *City Guys*. No cine, apareceu en filmes como *O derradeiro dos mohicanos* (1992) e *Nowhere to Run* (1993).

No 2010, Blatchford protagonizou e escribiu a curtametraxe independente *Saved by the Belding*. Trátase dunha parodia da súa aparición como convidado na serie *Saved by the Bell*, onde interpreta a Rod Belding, irmán de Richard Belding (Dennis Haskins).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Steven Waddington

**Steven Waddington**, nado en Leeds o 28 de novembro de 1968, é un actor inglés coñecido por interpretar o papel de Duncan Heyward no filme de Michael Mann *O derradeiro dos mohicanos* (1992).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Estevo Pedro X Azarean

**Estevo Pedro X Azarean** (en , *Step’anos Petros Ž. Azarean* (ISO 9985)), nado o 31 de decembro de 1826 en Constantinopla (Imperio Otomán) e finado o 1 de maio de 1899 na mesma cidade, foi o 10º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 6 de xullo de 1881 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu en Constantinopla o 31 de decembro de 1826. Foi vigairo patriarcal, e durante o cisma de 1870 estivo no exilio xunto ao patriarca Hasownean. Tamén foi quen de aproveitar o traslado da sé patriarcal a Constantinopla, e no aniversario da ordenación sacerdotal de León XIII foi nomeado representante do sultán Abdul Hamid II.

Permaneceu no cargo até a súa morte, o 1 de maio de 1899 en Constantinopla.

## Obra 
*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Colm Meaney

**Colm J. Meaney** (en ), nado en Dublín o 30 de maio de 1953, é un actor irlandés. É coñecido por interpretar a Miles O'Brien en *Star Trek: The Next Generation* e *Star Trek: Deep Space Nine*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Laguna Seca

O **Mazda Raceway Laguna Seca** ou simplemente **Laguna Seca** é un autódromo situado en Monterey, no estado de California (Estados Unidos). O trazado principal ten 3,602 m de longo.

Dende a súa apertura no ano 1957, este autódromo leva albergado campionatos como: a CART, o Campionato Mundial de Motociclismo, o Campionato IMSA GT, as America Le Mans Series, a Rolex Sports Cars Series e o Campionato do Mundo de Superbikes.

A curva 8 do trazado é unha das máis coñecidas curvas do mundo. O *Corkscrew* ("tirarrollas") é unha popular chicane con forma deste instrumento que contén un notábel cambio de nivel.
miniatura|right|250px|O "sacacorchos" visto dende o fondo.

## Véxase tamén 
* Campionato do Mundo de Motociclismo

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto (en inglés)
Magazine Fort

**Magazine Fort**  (en irlandés **Dún na hArmlainne**) é un edificio construído por orde do primeiro duque de Dorset en 1734 en Phoenix Park de Dublín e que tanto o goberno británico como o Estado Libre destinaron a arsenal e fortaleza. Para construílo derrubouse antes a residencia de sir Edward Fisher que databa de 1611. En 1801 aumentouse o complexo coa construción dunha á destinada a albergar as tropas. Durante o período británico o edificio víase como un símbolo do poder británico en Irlanda.

miniatura|Vista suroeste de Magazine Fort
## Alzamento de Pascua 
Ao mediodía do 24 de abril de 1916 un pequeno grupo de membros dos Voluntarios irlandeses e do Sinn Féin atacaron Fort Magazine que o exército británico utilizaba como arsenal e conseguiron desarmar os gardas, co propósito de apropiarse das armas e dar o sinal do comezo da sublevación. Colocaron explosivos que fixeron estoupar pero a explosión foi tan pequena que non se oíu na cidade nin puideron obter as armas 

## Incursión de Nadal 
O 23 de decembro de 1939 tras a aprobación da lei de Poderes de Emerxencia polo parlamento irlandés un comando do IRA atacou o edificio facéndose con gran cantidade de armas e munición, non obstante nos días seguintes detivéronse a dous dos participantes e recuperouse moito do material roubado.
Smoke City

**Smoke City** foi un grupo musical inglés que mesturaba acid jazz e trip hop, alén de ritmos brasileiros como a samba e a bossa nova. É coñecido polo sinxelo "Underwater Love", que foi un grande éxito en 1997, despois de que fose empregado no anuncio de televisión de Levi's "Mermaids" (dirixido por Michel Gondry).
En 1997, o grupo lanzou o seu primeiro álbum de estudio, *Flying Away*, que incluía os éxitos "Underwater Love", "Mr. Gorgeous (e Miss Curvaceous)" e "Águas de Março (Joga Bossa Mix)". O seu seguinte e derradeiro álbum, *Heroes of Nature*, lanzouse no 2001.

## Discografía 
### Álbums 
* *Flying Away* (1997)
* *Heroes of Nature* (2001)

### Sinxelos 
*"Underwater Love" (1997)
*"Mr. Gorgeous (and Miss Curvaceous)" (1997)
*"Águas de Março" (1998)
*"With You" (1998)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fotos do grupo en concerto
Autódromo Termas de Río Hondo

O **Autódromo Internacional de Termas de Río Hondo** é un autódromo localizado nas aforas da cidade de Termas de Río Hondo e á beira do Encoro de Termas de Río Hondo na Provincia de Santiago del Estero, Arxentina.

O circuíto comezouse a construír no 2007 e rematouse en maio do 2008. A construción foi executada polo goberno da provincia e valeu sobre 144 millóns de pesos arxentinos. Este autódromo recibe cada ano, as mellores competicións do país: o Turismo Carretera, o TC2000 e a Top Race.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato do Mundo de Motociclismo
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto (en castelán)
Laura Quintillán

**Laura Quintillán Núñez**, nada en Montevideo en 1956, é unha violinista e política galega do Partido Comunista dos Traballadores de Galiza.
[miniatura|Papeleta dos candidatos ao [Senado de España|Senado por Pontevedra nas Eleccións Xerais de 2016.]]
## Traxectoria 
Naceu nunha familia de emigrantes galegos no Uruguai. Estudou na Escola Universitaria de Música con Jorge Risi. Foi membro da Orquesta Sinfónica del Sodre e da Siegerland-Orchester. En 1979 foi un dos membros fundadores do grupo Milladoiro, forma parte do grupo Tangata e actúa tamén a dúo coa súa irmá Marina. Colaborou con artistas como Emilio Cao ou Carlos Núñez. Militante do Partido Comunista do Pobo Galego cando en 2008 esa formación rompeu co PCPE integrouse en Comunistas da Galiza, o novo referente galego do PCPE, participou en varias candidaturas electorais tanto do PCPG como de Comunistas da Galiza-PCPE.

Nas eleccións municipais de 2015 foi a cabeza de lista da súa formación ao concello de Vigo. Tras o cisma no PCPE de 2019 integrouse no novo Partido Comunista dos Traballadores de España, chamado en Galiza Partido Comunista dos Traballadores da Galiza. Nas eleccións Xerais de abril de 2019 en España encabezou a candidatura deste partido ao Congreso dos Deputados pola povincia de Pontevedra, repetindo candidatura nas eleccións locais de 2019 ao concello de Vigo, nas eleccións xerais de novembro do mesmo ano e nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Laura Quintillán en Galegos.info
* Vídeo de Tangata, interpretación de Calambre de Astor Piazolla
Gran Premio de Europa de 1983

O **Gran Premio de Europa de 1983** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no circuíto de Brands Hatch o 25 de setembro de 1983. Esta carreira viu a Bruno Giacomelli lograr o seu último punto nun campionato, e foi a primeira carreira do médico e actual propietario do circuíto Jonathan Palmer. Tamén tivo lugar exactamente 22 anos antes da primeira carreira do A1 Grand Prix de Brands Hatch, o 25 de setembro de 2005. Foi a única carreira na historia da F1 en que ambos coches Toleman terminaron nos puntos.

Palmer debutou nun terceiro coche de Williams nunha única aparición. Era o piloto de probas de Williams e piloto de fábrica de Honda ese ano, a carreira foi a recompensa que deulle Frank Williams polo seu traballo duro.

## Cualificación 
Elio de Angelis logrou a pole cun tempo que foi de 2´8 segundos máis lento que o tempo da pole do Gran Premio do Reino Unido de 1982 en Brands Hatch establecido por Keke Rosberg no Williams FW08 con Efecto solo. O tempo De Angelis tamén foi 3´6 segundos máis rápido que o tempo da pole de Rosberg na Carreira de Campións fóra de campionato que se disputou no circuíto no principio do ano.

Lotus e Brabham dominaron a cualificación, co compañeiro de equipo de De Angelis Nigel Mansell terceiro cualificado e o Brabham con motor BMW de Riccardo Patrese segundo na grella e Nelson Piquet cuarto. Lotus e Brabham foron os únicos equipos que conseguiron un tempo por baixo de 1:13.0 durante a cualificación. O líder do Mundial Alain Prost cualificou oitavo no Renault RE40, un posto por detrás o seu compañeiro de equipo Eddie Cheever, estaban separados dos catro primeiros polos Ferraris de René Arnoux (5º) e Patrick Tambay (6º).

Keke Rosberg, foi o máis rápido dos non turbos no seu Williams con motor Ford, estaba na parte traseira da grella no posto 16 da grella, case 3 segundos máis lento que o Renault turbo alimentado do Lotus de Angelis. O tempo de Rosberg foi de 0´8 segundos máis rápido que o do súa pole na carreira de campións case 5 meses atrás (o casco de Rosberg lucía un adhesivo de "I love turbo" (amo o turbo), para lembrar a Williams a necesidade do motor Honda turbo que usarían na próxima carreira para ser competitivos). Kenny Acheson ( RAM - Ford), Corrado Fabi (Osella - Alfa Romeo) e Jacques Laffite (Williams-Ford) non puideron clasificarse mentres que o Theodore-Ford de Johnny Cecotto retirouse antes do inicio da fin de semana. Foi a segunda non-cualificación consecutiva de Laffite logo de non lograr clasificarse na carreira anterior en Italia, foi a terceira (e última) vez da súa longa carreira. O seu fracaso anterior para cualificar foi en  cando non puido clasificarse para o Gran Premio de Mónaco.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Feliciano López

**Feliciano López Díaz-Guerra**, nado en Portillo de Toledo o 20 de setembro de 1981, é un tenista español.

Logrou un total de 4 títulos ATP en individuais e chegou a sete finais. En dobres, gañou un título e foi finalista en catro ocasións.
David Ferrer

**David Ferrer Ern**, nado en Xàbia (Alacant) o 2 de abril de 1982, é un tenista español. Actualmente ocupa a oitava posición do ránking individual da ATP, sendo o número 3 a mellor posición da súa carreira, que abandonou por última vez aos 31 anos e 9 meses.

Conta cun título Masters 1000 (o Masters de París 2012), oito títulos en torneos ATP 500 e doce en torneos ATP 250. Ademais alcanzou a final de Roland Garros 2013 e do Torneo de Mestres de 2007, como tamén alcanzou en seis ocasións finais de torneos Masters 1000 (Masters de Roma 2010, Masters de Montecarlo 2011, Masters de Shangai 2011, Masters de Miami 2013, Masters de París 2013, Masters de Cincinnati 2014). É o terceiro tenista español con máis títulos (24) detrás de Rafael Nadal e Manuel Orantes. Tamén é o terceiro con máis vitorias no circuíto, e tras superar as 600 vitorias transfórmase no tenista número 22 na historia que supera a devandita barreira.

Mantívose no Top 20 durante as últimas dez tempadas, rematando catro delas entre os Top 5, incluíndo o número 3 da tempada 2013.

Ademais foi parte dunha exitosa xeración de tenistas españois gañadores tres veces da Copa Davis, en 2008, 2009, e 2011, xunto a Rafael Nadal, Juan Carlos Ferrero, Tommy Robredo, Fernando Verdasco, Nicolás Almagro, Feliciano López e Marcel Granollers.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil ATP 
* Páxina oficial
Roberto Bautista

**Roberto Bautista Agut**, nado en Castelló de la Plana o 14 de abril de 1988, é un tenista español.
## Traxectoria
Considerado na súa adolescencia como unha das máis firmes promesas do tenis español, en 2009 foi gañador dunha medalla de ouro e outra de bronce nos Xogos Mediterráneos, celebrados en Pescara. Non obstante, tivo que esperar ata os 24 anos para ingresar entre os cen primeiros tenistas da clasificación mundial, algo que logrou tras alzarse con tres vitorias na categoría Challenger. Venceu o seu primeiro torneo ATP World Tour en 2014, ano no que alcanzaría a súa mellor clasificación ata a data (14º) e o premio ao tenista con mellor progresión da tempada.

Roberto é un tenista solvente en todas as superficies, cun servizo preciso (liderou a estatística ATP de porcentaxe de primeiros saques en 2013), unha dereita potente e un eficaz golpe plano.

## Notas