Caracol xigante africano

O **caracol xigante africano** (de nome científico ***Achatina fulica***) é un molusco da clase dos gasterópodos, sendo esta especie de caracol terrestre da familia Achatinidae e da orde Pulmonata.

A súa cuncha cónica é de cor marrón ou con pintas de tons marróns claros. Este caracol é nativo do leste e nordeste de África. En España, o caracol xigante africano está incluído no Catálogo de Especies Exóticas Invasoras desde o ano 2011.

## Alimentación 
O caracol xigante africano é herbívoro (come unha gran variedade de materiais vexetais, froitas e verduras) pero tamén inxire area, pedras pequenas, os ósos dos cadáveres e incluso o formigón como fontes de calcio para a súa concha.

## Distribución xeográfica 
É orixinario da África tropical: a súa distribución natural vai desde zonas tropicais e subtropicais de varios países de África oriental, entre eles Ghana, Serra Leoa, Liberia, Costa do Marfil, Togo, Dahomey, Nixeria e Guinea Ecuatorial.

Na actualidade estase a estender por Suramérica (en Venezuela e na cidade de Corrientes, Arxentina ), illas do Pacífico e, en xeral, en case tódalas zonas tropicais do mundo.

## Características biolóxicas da especie 
Os adultos da especie poden chegar a medrar a súa concha ata os 18 centímetros de lonxitude e pesar ata 500 gramos. No suroeste do Brasil, chegan a un máximo de 10 centímetros de cuncha e 100 gramos de peso total. Os xoves posúen as mesmas características de cuncha dos adultos.

É unha especie extremadamente prolífica, alcanzando a madureza sexual aos 4 ou 5 meses. A fecundación é mutua, é dicir os individuos son hermafroditas e poden realizar ata cinco postas por ano, podendo chegar a fecundar de 50 a 400 ovos por posta. É activa no inverno, resistente ao frío invernal e aos períodos de seca. Normalmente pasa o día escondido e sae para se alimentar e reproducirse á noite, ou durante e despois das chuvias. A tonalidade do corpo é de cor cinza-escuro e as conchas posúen faixas de coloración variable, de castaño ata algunhas veces chega a ser avermellado. Os ovos son un pouco maiores que unha semente de papaia, e posúen unha cor branca-leitosa ou amarelada.

### Subespecies 
* *Achatina fulica hamillei* Petit, 1859.
* *Achatina fulica rodatzi* Dunker, 1852.
* *Achatina fulica sinistrosa* Grateloup, 1840.
* *Achatina fulica umbilicata* Nevill, 1879.

## Introdución no Brasil e na China 
Presente en varias partes do planeta, o caracol *Achatina fulica* foi introducido ilegalmente no Brasil, inicialmente no estado do Paraná na década de dos anos oitenta, como unha alternativa ao caracol (*Helix aspersa*) por un funcionario da Secretaría de Agricultura.

A segunda introdución tería ocorrido no Porto de Santos por un funcionario a mediados da década dos anos noventa, que montou un heliciario en Praia Grande, no cal promovía cursos de fin de semana. O fracaso dos intentos de comercialización levou ós criadores, por desinformación, a soltar os caracois nos montes. Como se reproduce rapidamente e carece de predadores naturais no Brasil, chegou a ser unha praga agrícola e pódese atopar en case todo o país, ata nas zonas costeiras.

## A Achatina e a saúde pública 
Este caracol pode transmitir ao ser humano o verme *Angiostrongylus cantonensis* causante de meninxite, por ser o hospedeiro natural del. Este tipo de meninxite ocorre principalmente en Asia, porén, tense notificado casos en Cuba, Porto Rico e os Estados Unidos. A pesar disto, son baixas as posibilidades de sufrir a meninxite de vivires no Brasil.
miniatura|Caracol Xigante Africano.

O Achatina tamén transmite o parasito *Angiostrongylus costaricensis*

### Parasitos 
* *Aelurostrongylus abstrusus*.
* *Angiostrongylus cantonensis*: causa meningoencefalitis eosinofílica nos humanos.
* *Angiostrongylus costaricensis*: causa angiostrongiliosis abdominal.
* *Schistosoma mansoni*: causa schistosomiasis.
* *Trichuris* spp.
* *Hymenolepis* spp.
* *Strongyloides* spp.

## Erradicación 
miniatura|
Para combater o *Achatina fulica*, primeiro é necesario identificar correctamente o caracol africano para que non haxa calquera confusión coas especies propias do lugar, e posteriormente o exemplar debe de ser collido cunhas luvas ou un ben plástico protector para evitar o contacto directo con el, e debe ser colocado en sal ou cloro sobre o mesmo para que morra; tamén pódese esmagar, e tampouco non se debe de esquecer de destruír os seus ovos no chan cunha vasoira. Cando chove moito nunha rexión infestada, é común observar os caracois subindo polas paredes, sendo, entón, unha boa oportunidade para destruílos. É preciso observar o lugar que foi infestado por eles polo menos durante tres meses para verificar que non haxa reinfestacións. O uso de produtos químicos, pesticidas, non é indicado, pois o produto pode contaminar o chan, a auga e ata as capas freáticas, podendo así, xurdir unha intoxicación dos animais e do ser humano; alén disto, o molusco pode ser resistente a varios pesticidas. A mellor solución é a incineración, que pode ser realizada dentro de calquera recipiente metálico o ben que evitar a a posta dos seus ovos.

A cría do *Achatina fulica* no Brasil foi considerada "de risco". Adaptouse moi ben ás condicións do país dando lugar a xeracións sen control na natureza. Varios criadores soltaron algúns na natureza, xerando unha situación de risco biolóxico pola súa prolificidade. Cando son criados baixo control, non hai riscos para a saúde. Poden ser comidos polo ser humano unha vez cociñados, para evitar riscos de contaminacións patóxenas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Martinez Escarbassiere, Rafael. e Martinez Moreno, Enrique. 1997. Nota acerca de la *Achatina* (*Lissachatina*) *fulica* (Bowdich, 1111), peligroso caracol africano (Pulmonata Achatinidae) introducido en Venezuela. *Acta Biologica Venezuelica*, 17(1):37-40.
* Santana Teles, Horácio Manuel., Faria Vaz, Jorge., Roberto Fontes, Luiz e Domingos, Maria de Fátima. 1997. Registro de *Achatina fulica* Bowdich, 1822 (Mollusca, Gastropoda) no Brasil: caramujo hospedeiro intermediário da angiostrongilíase.*Rev. Saúde Pública*, 31(3): São Paulo jun.
* Carvalho, Omar dos Santos, Teles, Horácio MS, Mot, Ester Maria et al. 2003. Potentiality of Achatina fulica Bowdich, 1822 (Mollusca: Gastropoda) as intermediate host of the *Angiostrongylus costaricensis* Morera & Céspedes 1971. *Rev. Soc. Bras. Med. Trop*, 36(6):743-745. Nov./Dec. ISSN 0037-8682.

### Ligazóns externas 
* Informe do goberno brasileiro sobre a erradicación do caracol xigante africano.