Ilya Ehrenburg

**Ilya Ehrenburg**, nado en Kíiv o 26 de xaneiro de 1891 e finado en Moscova o 31 de agosto de 1967, foi un escritor ruso.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu nunha familia xudía na capital de Ucraína. Involucrado cos movementos revolucionarios que actuaban no Imperio tsarista, foi detido durante uns meses mentres realizaba os seus estudos de secundaria en Moscova. Desde a Revolución Rusa de 1905 involucrouse en actividades bolxeviques. En 1908 emigrou a París, alí entrou en contacto co mundo literario e compuxo as súas primeiras poesías.  Correspondente na fronte de guerra durante a primeira guerra mundial. Trala guerra volveu ó seu país e estableceuse en Kíiv como profesor.

### Despois da revolución de 1917 
Descontento co rumbo que tomaba o réxime soviético en 1921 marchou do país, pasou por Berlín e Bruxelas antes de establecerse en París en 1925. Unha vez proclamada a república en España realizou varias viaxes alí e escribiu o libro *España, república de traballadores* (1932), foi correspondente de guerra en España durante a Guerra civil española. Na Segunda guerra mundial as súas alocucións na radio foron das máis escoitadas polas tropas soviéticas e a poboación en xeral, axudando a manter a moral. Unha das súas obras máis coñecidas, sobre a caída de París, escribiuna durante a guerra, en 1942.

Rasp díxolle ao crítico soviético Alexander Dymshitz, membro da Academia das Artes da RDA, que cando veu chegar aos soldados do exército roxo en 1945, desenterrou libros Ilya Ehrenburg do seu xardín con dedicatorias por ter participado nun filme con guión do escritor. Os soldados víronos, pediron un intérprete, leváronlle comida e puxeron unha inscrición na porta da casa: *"O amigo de Ilya Ehrenburg vive aquí. A casa está custodiada por tropas soviéticas"*. Cando lle contaron iso a Ehremburg, dixo que "Raps era un bo tipo", e continuaron a súa amizade ao longo dos anos.

### Despois da Segunda guerra mundial 
A súa novela curta *Ottepel,* en alfabeto cirílico , publicada por primeira vez no número de primavera de 1954 de *Novy Mir*. Acuñou o nome do "Desxeo" o período de liberalización posterior á morte de Stalin en 1953 e a desestalinización de Nikita Khrushchev. A novela supuxo unha ruptura tanto co traballo anterior prosoviético de Ehrenburg como con ideas anteriores sobre o realismo socialista. A novela tivo moito éxito, vendendo os 45.000 exemplares da primeira edición nun só día. Recibiu críticas das autoridades por mencionar a Gran Purga e outros aspectos negativos do estalinismo; a finais de 1954 o Congreso de Escritores Soviéticos criticouno con dureza. Konstantin Simonov, entón secretario da Unión de Escritores da URSS, acusou a Ehrenburg "de caricaturizar... a vida artística". Con todo, Ehrenburg tivo a oportunidade de defenderse na *Literaturnaya Gazeta.*

Ehrenburg foi un dos primeiros en escribir sobre o Holocausto, en particular o sufrido polos xudeus soviéticos a mans dos nazis.

A publicación das memorias de Ehrenburg foron criticadas pola facción máis conservadora entre os escritores soviéticos, concentrada arredor da revista *Oktyabr*. 

Para o lector contemporáneo, porén, a obra parece ter un sabor ideolóxico claramente marxista-leninista característico dun escritor oficial da época soviética.

Tamén participou activamente na publicación das obras de Osip Mandelstam cando este último fora rehabilitado postumamente, pero aínda en gran parte inaceptable para a censura. Ehrenburg tamén estivo activo como poeta até os seus últimos días.

### Pasamento 
esquerda|miniatura
Ehrenburg morreu en 1967 dun cancro de próstata e vexiga, e foi enterrado no cemiterio Novodevichy de Moscova, onde a súa lápida está adornada cunha reprodución do seu retrato debuxado polo seu amigo Pablo Picasso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Ottepel*
* Poetas bélicos soviéticos