open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carlos Guastavino

**Carlos Guastavino**, nado no ano 1912 e finado no ano 2000, foi un compositor arxentino.

## Traxectoria 
De ascendencia italiana, naceu en Santa Fe, mais os seus estudos principais foron en Buenos Aires da man de Athos Palma. Os seus primeiros traballos para voz e piano, *Arroyito serrano* e *Tres canciones* sobre un texto de Frida Schulz Mantovani datan do 1939. Mantivo contacto con compositores de diversa índole, dende populares ou folkloristas coma Falú ou Yupanqui ata máis clásicos, coma Manuel de Falla.

## Obra 
A súa orientación foi folclórica, compoñendo pezas que teñen pasado ó imaxinario popular tales coma *Se equivocó la paloma* (1941) ou *Milonga de dos hermanos*. Dende os seus comezos, o seu ton morriñento e popular lle fixeron ganar o favor do público. Mais diversos musicólogos  coma Mansilla e Plesch teñen defendido a súa figura coma un compositor máis complexo e variopinto.
Unha das súas obras máis salientábeis foron as dúas series de Indianas de inspiración popular e compostas entre o 1967 e 1968. Nelas o canónico coexiste cun estilo máis intelectual e heterodoxo, cun evidente trasfondo popular. Algunhas destas indianas son:

* *Gala del día*
* *Quién fuera como el jazmín*
* *Chañarcito, chañarcito*
* *Viento norte*
* *Al tribunal de tu pecho*
* *Una de dos*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Libreto: Carlos Guastavino *Indianas*, Mario Castelnuovo-Tedesco *Romanero Gitano*, *Fantasía*. Por Cuarteto Vocal Cavatina. Editado por: Columna Música, SL. Dip. Legal: B-48456-08
Psicocirurxía

miniatura|250px|Preparándose para unha cirurxía cerebral

A **psicocirurxía** é o nome que recibe calquera neurocirurxía co fin de tratar enfermidades mentais.

## Usos 
Úsase en pacientes que non melloran cos psicofármacos ou que manteñen niveis altos de agresividade (autoagresividade ou a terceiros).

Coa progresiva posibilidade da cirurxía estereotáxica (microcirurxía localizada) fixéronse intervencións nas zonas relacionadas coa agresividade ou para anular cadros psicóticos graves, con relativo éxito.

## Historia 
A aparición da psicocirurxía débese os neurólogo portugués António Egas Moniz, que foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1949.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lobotomía cerebral
* Neurocirurxía

### Ligazóns externas 
* Psicocirurxía para o tratamento da enfermidade mental .
Movemento pola soberanía hawaiana

[miniatura|250px|A [Bandeira de Hawai|bandeira hawaiana invertida representa o reino hawaiano en apuros e é o principal símbolo do movemento pola soberanía hawaiana.]]
O **movemento pola soberanía hawaiana** (en ) é un movemento político e cultural cuxo obxectivo é estabelecer unha nación autónoma ou independente en Hawai debido ao desexo de conseguir a soberanía, autodeterminación e autogoberno para o pobo hawaiano. Algúns grupos tamén avogan por algunha forma de reparación dos Estados Unidos polo derrocamento da raíña Lili'uokalani en 1893 e polo que se describe como unha ocupación militar prolongada que comezou coa anexión de 1898. O movemento xeralmente considera que tanto o derrocamento como a anexión son ilegais. O atol Palmyra e Sikaiana foron anexionados polo reino na década de 1860 e son consideradas polo movemento como unha ocupación ilegal xunto co arquipélago de Hawai. A Resolución de Desculpa aprobada polo Congreso dos Estados Unidos en 1993 recoñeceu que o derrocamento do Reino de Hawai en 1893 foi un acto ilegal.

Os defensores da soberanía atribuíron os problemas que afectan ás comunidades nativas, incluíndo a falta de fogar, a pobreza, a marxinación económica e a erosión das tradicións nativas á falta de goberno nativo e de autodeterminación política. A súa axenda de accións inclúe iniciativas educativas e accións lexislativas. Xunto coas protestas en todas as illas, na propia capital (Honolulú), así como nos lugares e lugares considerados sagrados para a cultura hawaiana, os activistas da soberanía desafiaron ás forzas e á lei dos Estados Unidos.

## Notas
Movemento maorí

[200px|miniatura|dereita|[Tino rangatiratanga|Bandeira do movemento soberanista maorí.]]
O **movemento maorí** é un movemento político polos dereitos do pobo maorí de Nova Zelandia (en ). Aínda que houbo unha serie de conflitos entre os maorís e os inmigrantes europeos antes da sinatura do Tratado de Waitangi en 1840, a sinatura proporcionou un contexto legal para protestar, xa que o Tratado de Waitangi converteu a Nova Zelandia nunha colonia británica aplicando a lei e o goberno británicos. As autoridades británicas redactaran o Tratado coa intención de estabelecer un gobernador británico de Nova Zelandia, recoñecendo a propiedade maorí das súas terras, bosques e outras posesións, e concedendo aos maorís os dereitos dos súbditos británicos. Porén, os textos maorí e inglés do Tratado difiren significativamente no seu significado; particularmente en relación co significado de ter e ceder soberanía. Estas discrepancias, e a posterior colonización dos colonos pakehā levaron a desacordos nas décadas posteriores á sinatura, incluíndo unha guerra total.

Na súa forma moderna, o movemento de protesta maorí xurdiu a comezos da década de 1970 como parte dun renacemento maorí máis amplo e centrouse en cuestións como a reparación dos agravios do Tratado de Waitangi, os dereitos de terra dos maorís, a lingua, a cultura e o racismo en Nova Zelandia. En xeral, aliouse coa esquerda, aínda que difire da esquerda principal en varios aspectos. A maioría dos membros do movemento foron maorís, pero atraeu algún apoio de pākehā (non maorí) neozelandeses e internacionalmente, especialmente doutros pobos indíxenas. Os éxitos notables do movemento inclúen o estabelecemento do Tribunal de Waitangi en 1975, o retorno dalgunhas terras maorís e a lingua maorí converténdose nunha lingua oficial de Nova Zelandia en 1987.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rua Kenana Hepetipa
### Bibliografía 
*
*
Wikipedia en caxemirés

A **Wikipedia en caxemirés** (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua caxemiresa.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en caxemirés
* Wikipedia en caxemirés (móbil)
Walter Rudolf Hess

**Walter Rudolf Hess**, nado en Frauenfeld o 17 de marzo de 1881 e finado en Locarno o 12 de agosto de 1973, foi un fisiólogo suízo que gañou o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1949, compartido con António Egas Moniz, por determinar as áreas do cerebro relacionadas co control dos órganos internos.

## Traxectoria 
Hess naceu en Frauenfeld, cantón de Turgovia (Suíza). Recibiu o título de médico pola Universidade de Zürich en 1906, e converteuse en cirurxián e oftalmólogo. En 1912 deixou a lucrativa práctica privada da oftalmoloxía e dedicouse á investigación.

Os seus principais intereses foron a regulación sanguínea e a respiración. Como un abandono destas primeiras investigacións, empezou a mapear as partes do diencéfalo que controlan os órganos internos. Desde 1917 até 1951 foi profesor e director do Departamento de Fisioloxía da Universidade de Zürich.

Hess morreu en Locarno, cantón de Tesino (Suíza).

## Algunhas publicacións 
* *Das Zwischenhirn und die Regulation von Kreislauf und Atmung*. Leipzig: Thieme, 1932.
* *Die funktionelle Organisation des vegetativen Nervensystems*. Basel: Schwabe, 1948.
* *Das Zwischenhirn. Syndrome, Lokalisationen, Funktionen*. Basel: Schwabe, 1949; 2. erweiterte Auflage 1954.
* *Hypothalamus und Thalamus. Experimental-Dokumente*. Stuttgart: Thieme, 1956.
* *Psychologie in biologischer Sicht*. Stuttgart: Thieme, 1968.

## Honores 
* Membro da Leopoldina
* Membro da Academia Pontificia das Ciencias
* Marcel Benoist Prize, 1932.
* Doutor honoris causa polas Universidades de Berna, Xenebra, McGill University e Friburgo.
* Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina, 1949.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografías de Premios Nobel .
Del otro lado

***Del otro lado*** é un filme documental colombiano de 2021 dirixido por Iván Guarnizo. Estreouse o 29 de abril de 2021 no Festival Internacional de Documentais Hot Docs Canadian.

## Sinopse 
miniatura|200px|O director do filme, Iván Guarnizo, na preestrea do filme en Barcelona.
A nai de Iván morreu días despois logo de comezar as conversas de paz coa guerrilla das FARC. Antes de morrer, díxolle a Iván que perdoara aos seus captores e que non quería que ninguén máis vivise a súa experiencia. Estivera secuestrada durante case dous anos na selva colombiana. O seu irmán e el nunca falaran diso e mesmo chegaron a esquecer o diario que lle permitiron escribir e que levou sempre canda ela, no cal rexistrou os seus 603 días de secuestro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Elles

***Elles*** é un filme do xénero comedia dramática, realizado e escrito por Luís Galvão Teles e Don Bohlinger e coproducido por Portugal, Francia, Luxemburgo, Bélxica, Suíza e España. Estreouse en Portugal o 24 de outubro de 1997, e en Francia o 12 de agosto de 1998. O filme fora seleccionado para representar a Luxemburgo no Óscar de mellor filme estranxeiro da cerimonia de 1998, mais acabou non sendo nomeado.

## Elenco 
* Miou-Miou como Eva
* Carmen Maura como Linda
* Marthe Keller como Bárbara
* Marisa Berenson como Chloé
* Guesch Patti como Branca
* Joaquim de Almeida como Gigi
* Didier Flamand como Edgar
* Morgan Perez como Luís
* Marie Guillard como Inês
* Maurice Chevit como Alberto

## Recoñecemento 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Luxemburgo propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 70ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas
*
F comme Fairbanks

***F comme Fairbanks*** é un filme francés de 1976 de xénero drama dirixido por Maurice Dugowson. Foi presentado no 26.º Festival Internacional de Cinema de Berlín.

## Elenco 
* Patrick Dewaere – André
* Miou-Miou – Marie
* John Baga – Fragman
* Michel Piccoli – Etienne
* Jean-Michel Folon – Jean-Pierre
* Christiane Tissot – Sylvie
* Diane Kurys – Annick
* Jean Lescot – Jeannot le régisseur
* Jean de Coninck – Le photographe
* Evane Hanska – Françoise
* Thierry Lhermitte – Le jeune cadre
* Guiguin Moro – L'assistante
* Cristián Clavier – Le serveur
* Yves Barsacq – Le vieux cadre
* Jenny Clève – La espléndido-mère
* Marc Lamole – Le mecenas du bistrot

## Notas 
 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
Waitangi

**Waitangi** (/waɪˈtæŋi/ en inglés, /ˈwaitaŋi/ en maorí) é unha pequena poboación e lugar histórico do norte de Nova Zelandia (na baía das Illas, rexión de Northland). Atópase a 1 km e medio da cidade de Paihia, da que se considera parte. Na lingua maorí, *Waitangi* significa «augas que choran».

En Waitangi firmouse a Declaración de independencia de Nova Zelandia o 28 de outubro de 1835 e cinco anos despois o Tratado de Waitangi o 6 de febreiro de 1840. 

## Historia 
O 5 de febreiro de 1840 celebrouse unha reunión pública nos terreos fronte á residencia de James Busby. O tenente gobernador Hobson leu un documento proposto ante uns 300 asistentes europeos e maorís que asistían e logo deulles a algúns rangatira (xefes maorís) a oportunidade de falar. Inicialmente, un gran número de rangatiras (incluídos Te Kemara, Rewa e Moka Te Kainga-mataa) falaron en contra de aceptar a proposta da coroa británica de gobernar sobre toda Aotearoa. Con todo, no proceso algúns rangatiras comezaron a considerar a idea; entre os rangatira máis notables para apoiar á Coroa estaban Te Wharerahi, Pumuka e os dous xefes de Hokianga, Tāmati Wāka Neney e seu irmán Eruera Maihi Patuone.

## Notas 
##  Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coroa de Waitangi
Senigallia

**Senigallia** é un municipio de 44.023 habitantes da provincia de Ancona, na rexión das Marcas, Italia.
## Historia 
Senigllia foi fundada no ano 284&nbsp;a.&nbsp;C. tras a batalla de Sentino (ao redor do 295&nbsp;a.&nbsp;C.). Os romanos conquistaron Campania, Etruria, Umbría, o territorio do Galli Sénoni (Ager Gallicus) e a colonia de Sena Gallica, a actual Senigallia.

O 2 de xuño de 1993, a 10ª etapa do Giro de Italia de 1993, con cronómetro individual, terminou en Senigallia coa vitoria do ciclista Miguel Induráin, ao cabo vencedor final na xeral.

## Evolución demográfica 
## Cidades irmandadas 
Senigallia mantén un irmandamento de cidades con:

* Chester 
* Lörrach 
* Sens
Locarno

**Locarno** é unha cidade e comuna (concello) suíza do cantón do Tesino, localizada no distrito de Locarno, círculo de Locarno. 

## Xeografía 
É a terceira cidade de maior importancia do cantón, e unha zona moi turística ás beiras do lago Maior, na Suíza italoparlante.

Situada a unha altitude de 200 msnm, o concello ocupa unha superficie de 19,4 km².

Segundo o censo do 31 de decembro de 2018 contaba cunha poboación de 15 824 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 824 hab./km².

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da *Città di Locarno* .
María de Francia e de Aquitania

**María de Francia e Aquitania**, nada en 1145 e finada o 11 de marzo de 1198, foi unha princesa de Francia e rexente do condado de Champaña (1181 - 1187 e 1190 - 1197). Participou na cultivada corte de Aliénor de Aquitania en Poitiers (1170-1173) e ela mesma mantivo unha corte de amor brillante e protexeu ou alentou a varios escritores, entre os cales estaban Chrétien de Troyes, Gace Brulé, Gautier d'Arras, Guiot de Provins, Huon d'Oisy ou Geoffroi de Villehardouin.

## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Primeira filla do rei Lois VII de Francia e da súa primeira esposa, Aliénor de Aquitania. Era neta por liña paterna de Lois VI de Francia e de Adelaida de Savoia, e por liña materna de Guillerme X de Aquitania e Lionor de Châtellerault. Era a irmá máis vella, por parte de nai, dos futuros reis de Inglaterra Ricardo Corazón de León e Xoán sen Terra.

### Matrimonio e descendentes 
Casou en 1164 con Henrique I de Champaña, conde de Champaña e Brie. Desta unión naceron cinco fillos:

* O infante Henrique II de Champaña (1166 - 1197), conde de Champaña e de Hainaut e rei de Xerusalén.
* Princesa María de Champaña (1174 - 1204), casada en 1186 con Balduíno IX de Flandres, emperador latino de Constantinopla.
* O infante Teobaldo III de Champaña (1179 - 1201), conde de Champaña e pai de Teobaldo I de Navarra.
* a infanta Escolástica de Champaña (? - 1219), casada con Guillerme IV de Mâcon.

Tras a morte do seu marido, asumiu a rexencia do condado de Champaña en nome do seu fillo ata o ano 1187. En 1190, o seu fillo foi loitar en Terra Santa e ela volveu ser rexente do reino, ata que Henrique II casou coa raíña de Xerusalén e foi nomeado rei. Cando o seu fillo Henrique II morreu en 1197, María de Francia cedeu o poder ao seu segundo fillo Teobaldo II e retirouse a un convento. Morreu en 1198.

## Véxase tamén
Frauenfeld

**Frauenfeld** é unha cidade e comuna suíza, capital do cantón de Turgovia e do distrito de Frauenfeld.

## Xeografía 
Situada a unha altitude de 417 msnm, o concello ocupa unha superficie de 27,4 km².

Segundo o censo de 2014 a súa poboación era de 24 578 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 897 hab./km².

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
* Frauenfeld , , .
Gemma Galdon

**Gemma Galdon Clavell**, nada en  Mataró en 1976, é unha investigadora analista de políticas públicas española especializada en vixilancia, impacto social, legal e ético da tecnoloxía, cidades intelixentes, privacidade, políticas de seguridade, resiliencia e policía. É socia fundadora e directora de investigación de *Éticas Research & Consulting* e investigadora do Departamento de Socioloxía da Universidade de Barcelona .

## Traxectoria 
Realizou o seu doutoramento en vixilancia, seguridade e políticas urbanísticas na Universidade Autónoma de Barcelona, onde tamén obtivo o máster en Xestión Pública. Posteriormente, foi nomeada directora do Programa de Políticas de Seguridade da Universidade Aberta de Cataluña (UOC). Anteriormente, traballou no Instituto Transnacional (TNI, Ámsterdam), no Instituto de Formación e Investigación das Nacións Unidas (UNITAR) e no Instituto de Seguridade Pública de Cataluña . É membro da Rede de Estudos de Vixilancia Latinoamericana (LASSN), do consello consultivo internacional de *Privacy International* e membro do Consello Asesor de PoPETs/PETS e analista habitual en televisión, radio e prensa. Colabora con diversos medios como El País,  eldiario.es,  RAC1 ou Nature,  e é consultada como experta en medios como *The Guardian*  ou *Business Insider* .  En abril de 2021, a prestixiosa revista Forbes dedicoulle unha entrevista exclusiva. 

As súas últimas publicacións académicas abordan cuestións relacionadas coa biometría, a proliferación da vixilancia en contornas urbanas, as políticas de seguridade locais, a policía de proximidade, a seguridade nos grandes eventos, a relación entre privacidade e tecnoloxía e as cidades intelixentes.  

Gemma Galdon foi finalista do Premio da Unión Europea para Mulleres Innovadoras 2017  e foi seleccionada por Ashoka como Emprendedora Social 2020. 

No plano político, Galdon foi membro do consello estatal de Podemos entre 2014 e 2016 e responsable da Área de Tecnoloxía, Privacidade e Seguridade durante 2014.  En 2014 foi polémica a exhibición dunha nómina da UB por 600 euros, en alusión á precariedade á que estaban sometidos os profesores universitarios. Recibiu críticas por ser socia dunha consultora. 

Desde as filas do Moviment de Resistència Global (MRG) destacouse na defensa da loita do colectivo okupa, e causas sociais similares. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Intervención de Gemma Galdón na mesa redonda Algoritmos e democracia xunto a Nerea Luis
Lionor de Blois

**Lionor de Blois ou de Champaña**, nada en 1104 e finada en 1141, foi unha nobre francesa.

## Traxectoria
Filla de Estevo II de Blois, conde de Blois, Chartres e Meaux, e de Adela de Inglaterra. Casou con Raúl I o Bravo, conde de Vermandois e conde de Valois. Algunhas xenealoxías  atribúenlle un fillo, Hugo II, que ao parecer se fixo monxe co nome de Félix de Valois, pero esta afirmación parece unha broma do século&nbsp;XVI.
O seu matrimonio con Raúl de Vermandois foi disolto a petición de Aliénor de Aquitania, cuxa irmá Petronila de Aquitania estaba namorada de Raúl.

## Notas
Ablación (medicina)

[miniatura|300px|[Tomografía computadorizada que mostra a ablación por radiofrecuencia dunha lesión hepática]]
En medicina e cirurxía, denomínase **ablación** ou **extirpación** a quitar calquera órgano, tumor ou parte do corpo mediante unha operación cirúrxica,​ ou pola aplicación de medios físicos (radiación, frío, calor) ou compostos químicos (medicamentos). ​

## Etimoloxía 
O termo deriva do latín tardío *ablātiōn(em)*, de *ab* "separación" + *lā-* "levar" + *-tiōnem* "supresión". En cirurxía, cun valor semellante ao actual apareceu no latín medieval.

No tratamento dos tumores incrementouse o uso da ablación por radiofrecuencia nos últimos 20 anos, con resultados prometedores.

### Amputación 
A amputación é o corte e separación dunha extremidade do corpo mediante arrancamento (un tipo de traumatismo) ou cirurxía. Como unha medida cirúrxica, utilízase para controlar a dor ou un proceso causado por unha enfermidade na extremidade afectada, por exemplo un tumor maligno ou unha gangrena.

### Circuncisión 
A circuncisión consiste en cortar a porción do prepucio do pene que cobre o glande, deixándoo permanentemente ao descuberto.

### Histerectomía 
Unha histerectomía é a extracción cirúrxica do útero. A perda de útero provoca a imposibilidade absoluta de aniñar o ovocito ou ovo fecundado, o que impide o desenvolvemento do embrión e, posteriormente, do feto, orixinando esterilidade.

### Lobectomía 
A lobectomía é a extirpación cirúrxica do lóbulo dun órgano ou dunha glándula. Hai lobectomías pulmonares, hepáticas ou cerebrais.

### Mastectomía 
A mastectomía é a extirpación dunha ou ambas as mamas de maneira parcial ou completa. Practícase principalmente para tratar cirurxicamente os cancros de mama.

### Tumorectomía 
A tumorectomía é a extirpación cirúrxica dunha masa tumoral, benigna ou maligna, ou dunha tumoración localizada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ablación endometrial
AC-214

A **AC-214** (na provincia da Coruña), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Guísamo (Bergondo) e Sigrás (Cambre); atravesa os concellos de Bergondo e Cambre. Ten unha lonxitude de 9,28 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-6 en Guísamo (Bergondo) e finaliza nun cruzamento coa N-550 en Sigrás (Cambre).

## Percorrido 
Nace na estrada N-6 arredor do km 579,5 no lugar de Sobre a Igrexa en Guísamo (Bergondo), para dirixirse cara a Baldomir. A continuación entra no concello de Cambre polo lugar de Aldea de Arriba en Cecebre, atravesando os lugares da Mota, Fraís e O Volteiro nesta mesma parroquia. Entra en Pravio no lugar de Catro Camiños, nunha intersección coa estrada secundaria AC-221 e tras pasar baixo a AP-9 atravesa os lugares de San Bartolomeu (onde se atopa a igrexa parroquial de San Xoán de Pravio) e Os Fabás. A continuación entra na parroquia de Cambre ao longo da rúa Castellana e atravesando o núcleo da vila. Neste punto parten varias estradas como a DP-1704 (cara a Carral), a DP-1702 (dirección Pontido, Sigrás) e a DP-1706 (cara ao Temple). A vía segue pola rúa Amil en dirección á Telva en Sigrás, pasando baixo a vía férrea (liña León–A Coruña) e sobre o río Mero, tras o cal crúzase coa estrada secundaria AC-213. Nesta última parroquia continúa polo lugar da Xira ata a Pena, onde remata na estrada N-550 arredor do km 9,5.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estrada_AC-214_km_6_nos_Fabás_(Pravio,_Cambre).jpg|Estrada AC-214 km 6 nos Fabás (Cambre)

## Notas
Riwallon da Bretaña

**Riwallon da Bretaña** (século IX), tamén escrito Rivalon ou Rivallon, foi un príncipe bretón fillo do rei Salomón I da Bretaña e da súa esposa Wembrit. É menos coñecido que o seu pai ou que o seu cuñado Pascweten.
## Traxectoria 
### Orixe 
Riwallon leva o nome do seu avó paterno. Seu pai Salomon era curmán de Erispoe quen nun acto de 856 describe a "Salomon filii Riwallon" como "consobrino meo". Segundo Peter Le Baud, Salomon era "fillo de Riwallon, irmán de Nominoe". Este Riwallon era moi probabelmente cuñado máis que irmán de Nominoe, xa que os nomes utilizados na familia deste último (Nominoe, Erispoe, Conan) son totalmente diferentes dos da familia de Riwallon (Rivallon, Salomon, Guegon), cousa que parece demostrar, segundo as regras da onomástica medieval, que pertencían a dúas descendencias agnáticas diferentes.

### Príncipe bretón 
Durante o reinado de seu pai o rei Salomón I da Bretaña (857 - 874) Riwallon subscribiu numerosas actas do Cartulario de Redon, só ou conxuntamente co seu irmán máis novo Guegon (Wincon, Wigon).

O último acto coñecido no que aparece está datado a 9 de xullo de 871. Parece que faleceu pouco despois, xa que nun diploma do 10 de febreiro de 872  menciónase só ao seu irmán "Vuigon filius ejus testis". En 873, segundo os Annales Bertiniani, é Wigon quen se encomenda a Carlos II o Calvo. Finalmente, cando Salomón quixo abdicar en 874 considerou cederlle o trono a este mesmo fillo, o mozo Wigon.

### A posteridade 
A documentación restante non ofrece información ningunha sobre un enlace de Riwallon ou a súa posíbel descendencia.

### A lenda 
Moito máis tarde xenealoxías encargadas por familias nobres de Bretaña, desexosas de demostrar a antigüidade da súa liñaxe, vinculándoa aos reis do país e á época carolinxia, atribuíronlle a Riwallon, figura ben real pero case descoñecida, unha ampla posteridade. Estas afirmacións non descansan, por suposto, en ningún documento contemporáneo do personaxe.

Segundo esta literatura pseudohistórica, varias casas feudais bretoas descenden así de Riwallon. Aquelas das que "a filiación masculina, natural e lexítima é certa e establecida por fontes indiscutíbeis", son:
* a casa de Acigné.
* a casa de Châteaubriand.
* a casa de Rohan.
* a casa de Rougé.
* a casa de Rieux.
"Cada unha destas terras principescas, independentemente das outras, foi transmitida aos descendentes masculinos de Riwallon, chamados 'os príncipes da Bretaña'.
### A historia 
Na súa obra Joëlle Quaghebeur revela, porén, que no século XI, Ongwen, filla dun tal "Riwallon de Crozon", que casara con Orscand, bispo de Cornualla (morto en 1064 ), irmán do conde Alan Canhiart, chamara ao seu segundo fillo co nome de Guegon (Wigon) e que un dos seus netos levaban o nome real de Salomón.

Parece, pois, que os nomes dos descendentes de Salomón I da Bretaña aínda foron transmitidos aos nenos pequenos das familias nobres daquela época, pode ser como sinal dunha descendencia en liña feminina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joëlle Quaghebeur *La Cornouaille du IXe au XII siècle. Mémoire, pouvoirs, noblesse*. Presses Universitaires de Rennes 2002  .
Sonda solar Parker

alt=Orientación da nave en diferentes posicións.|miniatura|Orientación da nave en diferentes posicións.|310x310px
A **Sonda solar Parker** é un vehículo da NASA lanzado en 2018 cun foguete Delta IV, dentro do proxecto Parker Solar Probe, enviado para aproximarse en sucesivas órbitas, ata 24, á viciñanza do Sol. 

Na súa décima pasada, o 21 de novembro de 2021, a sonda achegouse a uns 8,5 millóns de km do Sol, a unha velocidade de 165 km·s-1, despois dunha corrección de dirección ó paso pola viciñanza de Venus.

O 6 de novembro de 2024 achegouse á mínima distancia a Venus e o 24 de decembro de 2024 acadou a máxima aproximación ó Sol, a unha distancia de 6,5 millóns de km e unha velocidade duns 692 000 km·h-1 (191 km·s⁻¹, 0,064 % c). Esa distancia é equivalente a unhas catro veces o diámetro solar, implicando unha intensidade gravitacional debida ó Sol 500 veces maior que á que está exposta a Terra.

## Composición da sonda 
A sonda leva instrumentos para medir o vento solar. Por métodos indirectos (o plasma xerado a partir dos choques coa sonda), pode inferir a cantidade de po na viciñanza do Sol, que é maior da esperada. A máis dos instrumentos, ten unha pantalla que os protexe do Sol, e un sistema de orientación para reorientarse de xeito autónomo, algo necesario debido a que os impactos do vento solar poden facer xirar a nave en tan só 30 s a pouco que se desequilibre, o que entre outros efectos causaría a destrución do instrumental. Asemade, hai períodos que non pode comunicarse coa Terra por mor de estar rodeado de potente radiación solar, equivalente a un forte berro fronte ó débil rumor que sería o sinal do aparello.

O proxecto, e polo tanto, a sonda, foi construída e é operada por APL (Aplied Physicis Laboratory, Laboratorio de Física Aplicada da NASA).

## Notas 
## Véxase tamén 
* Cabo Cañaveral
* Delta IV
* Exploración espacial
* NASA
* Radiación solar
* Vento solar
Antonio López Arias

**Antonio López Arias**, coñecido como **Canín**, finado en Pazos (Monfero) o 31 de outubro de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Pertencía ao destacamento Arturo Cortizas da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia liderado por Adolfo Allegue Allegue. O Xulgado Especial de Accidentes Ferroviarios da Oitava Rexión Militar publicou en setembro de 1948 unha requisitoria contra el, confundíndoo con Antonio López Jaspe, e Francisco Rey Balbís, Jesús Valeiro Gómez e José Antonio Cortiñas Blas. Requisitoria que volveu repetirse, coa mesma confusión no seu nome, ao mes seguinte cos engadidos de José María Díaz Pan, Emilio Claudio Díaz, Enrique Ferreirós Candamo, José Remuiñán Barreiro, José Pedreira de la Iglesia e José Blanco Núñez. O 8 de xaneiro de 1949 participou con Benigno Andrade García, José Remuiñán Barreiro, Manuel Bastida Franco e José Blanco Núñez na morte de José Couceiro Taboada, subcabo de Somatén, xefe de Falange e mestre e da súa muller María Constela en Soutelo de Montes. Morreu nun enfrontamento armado coa Garda Civil en Pazos (San Fiz de Monfero) cos seus compañeiros Adolfo Allegue Allegue, José Chao Rouco, José Temblás Paz, Juan Freire Barcia, Rogelio Alonso Carral e José Remuiñán Barreiro o 31 de outubro de 1949.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José Antonio López Jaspe

**José Antonio López Jaspe**, coñecido como **Marinero** e **Antoñito**, nado en Bergondo cara a 1923 e finado na Coruña o 31 de outubro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Sendo soldado do Batallón do Cuartel do Ministerio de Mariña en Madrid aproveitou un permiso no seu concello en 1947 para desertar do Exército e integrarse na guerrilla. Foi o responsable dun dos grupos do Destacamento Eive-Carbón da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia comandada por Manuel Ponte Pedreira. Morreu na Coruña o 31 de outubro de 1947 nun enfrontamento coa Policía Armada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Golfo de Urabá

O **golfo de Urabá** é a zona máis austral do mar Caribe localizado en Colombia. Ten unha área aproximada de 1800 km². Está contido dentro do golfo de Darién, é unha pequena lingua de mar que se estende ao sur, entre o cabo Caribaná e o cabo Tiburón na fronteira de Colombia e Panamá, e que inclúe as costas da cidade portuaria de Turbo. O delta do río Atrato esténdese cara ao golfo.

A temperatura media é de 28 °C e dada varias condicións climáticas e xeolóxicas, entre elas os ventos que proceden do oeste, as cordilleiras de Baudó e Darién, e a enorme humidade relativa (entre 85 e 98%), nesta zona rexístranse as precipitacións pluviométricas maiores de todo o continente americano, cun rango de precipitación que supera por varios centos os 10 000 mm anuais.

Ás súas beiras sitúanse as poboacións de Turbo, Necoclí e Acandí, e antigamente a cidade de Santa María la Antiga del Darién que foi o primeiro asentamento europeo en Colombia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cabo Tiburón

O **cabo Tiburón** é un accidente costeiro que marca o inicio da fronteira común entre Panamá, ao occidente, e Colombia, ao oriente, no mar Caribe. Este cabo tamén marca o comezo da serranía do Darién.
A zona estivo habitada polos indios kuna até finais do século XIX, cando foron expulsados ao arquipélago de San Blas, ao noroeste. Actualmente a zona está habitada por indios emberá, colombianos e panameños, e existen varias poboacións a ambos lados do cabo: La Miel na parte panameña e Sapzurro, Capurganá e Playona (no lado colombiano).

As principais actividades económicas son a pesca, o turismo e a gandaría en pequena escala.
Frío

[miniatura|300px|Neve na [Serra dos Ancares no inverno]]

O termo **frío**, como adxectivo, refírese ao que está falto de calor, que ten unha temperatura máis baixa do que é normal e, como substantivo, ao estado da atmosfera caracterizado polas baixas temperaturas.

O frío, propiamente, é unha temperatura baixa (ou a ausencia dunha temperatura elevada), tratándose polo tanto dunha consecuencia da calor, e non dun fenómeno independente.
 
## Etimoloxía 
A palabra deriva do adxectivo latino *frigĭdus, -a, -um*.

## Sensación de frío 
[thumb|En [Austria vai moito frío, polo que é común a caída de neve durante o inverno.]]
O frío non é só un fenómeno que fai referencia á temperatura baixa, senón tamén unha cuestión relacionada coa percepción dun individuo, e por iso subxectiva. Para o ser humano, a percepción da temperatura baséase principalmente na facilidade que ten un determinado obxecto para subtraer calor do individuo, é dicir, que para dous obxectos a unha mesma temperatura, unha persoa percibirá máis frío aquel obxecto que teña máis facilidade para extraerlle enerxía en forma de calor.

As rexións da Terra con menores temperaturas son os polos, debido a que nesas áreas chegan menos raios solares. A temperatura máis baixa que se rexistrou na Terra foi de -93&nbsp;°C na base xaponesa de Domo Fuji, situada a 3&nbsp;786 msnm, que é a base situada a maior altura na Antártida.

As temperaturas en planetas máis afastados do Sol que a Terra son moito menores. En Neptuno, por exemplo, pódense chegar a alcanzar temperaturas de 55º K, uns -218&nbsp;°C.

A nebulosa Boomerang, na constelación de Centaurus, é o sitio máis frío que se coñece no Universo, cunha temperatura estimada de 1&nbsp;K, que equivale aproximadamente a -272&nbsp;°C.

### Sensación de frío no ser humano 
A sensación de frío varía en cada persoa segundo o costume que teña de estar a baixas temperaturas, a rexión onde viva, a estación e, tamén ás veces, do pechado que sexa o ambiente onde estea (por exemplo, o estar nun cuarto pequeno co aire acondicionado a 18&nbsp;°C nun ambiente caloroso dá sensación de frío). 

Xeralmente considérase frío no ambiente (na maioría dos países de clima temperado) a temperaturas menores de 10&nbsp;°C, e fresco ao redor dos 15&nbsp;°C. A sensación de frío increméntase se hai vento. Se hai bastante humidade respecto á temperatura, pódese ver o vapor de auga cando exhalamos o aire na respiración.

## Arrefriamento 
A refrixeración é o proceso polo que se logra un descenso da temperatura. Para iso elimínase calor dun sistema, ou expoñendo un sistema a un contorno cunha temperatura menor.

Os fluídos que se utilizan para refrixerar outros corpos denomínanse refrixerantes.

A conxelación e a crioxenia son procesos relacionados, co obxectivo de alcanzar temperaturas máis baixas.

A aplicación máis importante e cotiá do frío é a conservación de alimentos a baixas temperaturas grazas ás condicións de latencia nas que entran os microorganismos culpábeis da destrución dos alimentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Calor
* Cadea de frío
* Gota fría
Juan José Romero Ramos

**Juan José Romero Ramos**, coñecido como **Antonio Souto Castro**, nado en Meá (Mugardos) o 2 de setembro de 1908 e finado en Ferrol o 3 de novembro de 1988, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Ebanista, veciño de Rilo. Militou na ORGA. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 con Juan José Teijeiro Leira, Jesús Planas Rodríguez, José María Montero Martínez, Francisco Loureda Silvar, Ramón Díaz Pena, Agustín Veiga Hermida, Rogelio Casal Pérez, Juan Carnero Vázquez e José Rivas Fariña, asaltaron o pazo de Piñeiro na procura de armas o 21 de xullo; no tiroteo cos moradores morreron un dos donos e un crego. Foi detido e xulgado en Ferrol por rebelión militar. Condenado a pena de morte, a pena foi conmutada por cadea perpetua. Saíu en liberdade condicional en 1944 e traballou como grosista de chatarra. Incorporouse á guerrilla en 1947. Integrouse no Destacamento Arturo Cortizas da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia comandado por Adolfo Allegue Allegue, dedicándose a tarefas de transporte de armamento e propaganda. Foi detido en Irurtzun en xullo de 1948 con material para a guerrilla. Encartado na causa 370/48, foi xulgado na Coruña o 18 de outubro con José Gómez Gayoso, Antonio Seoane Sánchez, José Bartrina Villanueva, Carmen Orozco Muñoz e outros. Foi condenado a trinta anos de prisión. Saíu en 1966. Foi un dos promotores da Asociación de Ex-Presos Políticos e Persoas Afectadas por Actividades Político-Sociais constituída na Coruña en marzo de 1977. Finou en Ferrol o 3 de novembro de 1988.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Histerectomía

miniatura|230px|Extracción do útero mediante unha histerectomía laparoscópica total

Unha **histerectomía** é a extirpación cirúrxica, total ou parcial, do útero.

## Etimoloxía 
O termo está formado polos elementos *hister-* e *-ectomía*, tirados da voz do grego antigo ὑστέρα *hystéra* "útero", e do latín científico -*ectomia*, derivado do grego antigo ἐκτομή *ektomḗ* "amputación " e do latín científico -ia "-ía", respectivamente.

## Xeneralidades 
A histerectomía é a resección cirúrxica do útero (ou matriz) dunha muller. Pode incluír a extirpación completa do corpo, o fondo e o colo uterino, aínda que se pode deixar o colo nalgúns casos. 

A perda do útero provoca unha futura imposibilidade absoluta de aniñar o ovocito ou ovo fecundado, o que impide o desenvolvemento do embrión e, posteriormente, do feto. 

Existe un procedemento cirúrxico que pode recuperar a fertilidade, pero o acceso a el é complicado: o transplante uterino. En países como o Canadá, México, Israel, a India, Rusia, Nova Zelandia ou Suráfrica, así como nalgúns estados dos Estados Unidos, é legal.

Esta intervención tamén se realiza como parte dunha cirurxía de reasignación xenital en homes trans.

## Indicacións clínicas 
Polo xeral esta cirurxía lévase a cabo en pacientes de máis de trinta anos. 

Enfermidades que poden requirir unha histerectomía:
* Endometriose grave (que non mellorara con outros tratamentos)
* Hemorraxias ou desgarros durante o parto
* Cancro de útero, ovarios ou trompas
* Placenta percreta
* Embarazo molar
* Abortos mal practicados
* Pólipos uterinos
* Fibromas uterinos
* Sangrado intenso
* Prolapso uterino, (que non mellorara con outros tratamentos, ou cando a persoa non desexa ter fillos)

## Procedemento cirúrxico 
miniatura|250px|Representación esquemática da medida dos diferentes tipos de histerectomía.
Existen tres técnicas de histerectomía:
* **Histerectomía abdominal**: realízase a través dunha incisión media infraumbilical no abdome, por onde se retira o útero. 
* **Histerectomía vaxinal**: realízase cunha operación a través da vaxina, por onde se retira o útero. 
* **Histerectomía laparoscópica**: realízase a través dunha operación cirúrxica chamada laparoscopia, mediante pequenos orificios no abdome duns 5 a 10 mm. Posteriormente retírase ben pola vaxina ou, por partes, a través dos mesmos orificios creados no abdome.

## Procedementos alternativos 
Son outros tipos de tratamentos que en determinadas situacións poden evitar unha histerectomía:
* Embolización das arterias uterinas
* Extirpación do endometrio
* Uso de pílulas anticonceptivas
* Uso de analxésicos
* Uso dun dispositivo intrauterino (DIU) que segregue a hormona proxestáxena
* Laparoscopia pelviana

## Notas
Skibbereen

**Skibbereen** (en irlandés: ***An Sciobairín***) é unha localidade situada no condado de Cork da provincia de Munster (República de Irlanda), cunha poboación no 2016 de 2778 habitantes. Skibbereen está situada no suroeste do país, a pouca distancia da cidade de Cork e da costa do océano Atlántico.

## Historia 
### A Fame 
A vila de Skibeeren foi duramente golpeada pola Gran Fame (en irlandés: *an Gorta Mór*) entre os anos 1845 e 1852, como relata o maxistrado Nicholas Cummins nunha carta dirixida a Arthur Wellesley, duque de Wellington, e publicada no xornal *The Times* de Londres na Noiteboa de 1846. O Skibbereen Heritage Centre estima que entre 8,000 e 10,000 vítimas da Gran Fame están enterradas nas fosas do cemiterio de Abbeystrewery, preto da vila. A pesar de que a exactitude dos datos da época da fame é cuestionada, os rexistros indican un descenso da poboación de 58,335 habitantes en 1841 a 32,412 en 1861.

*Skibbereen* tamén é o nome dunha canción sobre a Gran Fame, e o impacto que esta mais o goberno británico tiveron nas xentes de Irlanda. A canción, coñecida coma *Dear Old Skibbereen*, adopta a forma de conversación entre un pai e o seu fillo. Nela, o fillo pregunta ao pai por que emigrou da terra que el quería tanto.

No Skibbereen Heritage Centre hai unha exhibición permanente para conmemorar a memoria das vítimas da Gran Fame. O pobo tamén foi o punto central do primeiro National Famine Memorial Day de Irlanda, o 17 de maio do 2009. Skibbereen foi seleccionada por ser unha das zonas máis gravemente afectadas pola Gran Fame. O comité da conmemoración acordou que a peza central do día da memoria rotase entre as catro provincias irlandesas cunha frecuencia anual.

## Notas 
## Véxase tamén
Rexión de Northland

**Northland** (*Te Tai Tokerau* ou *Te Hiku-o-te-Ika* en maorí; *Northland Region*en inglés) é a máis setentrional das 16 rexións neozelandesas. É apelidada de "Extremo Norte" polos neozelandeses ou, o "Norte sem inverno", debido ao seu clima ameno. O seu principal centro de poboación é Whangarei.

## Notas 
### Ligazóns externas
Enseada de El Calabozo

A **enseada de Calabozo**, tamén chamada **enseada de El Calabozo**, é unha enseada costeira de Venezuela, localizada ao oeste do golfo de Venezuela. Esta enseada comeza na punta Castilletes, ao norte, e termina a 90,60 km ao sur, nas Barras de Maracaibo, comprendendo 140 km de costa aproximadamente. Moldea a liña costeira da ribeira suroriental da península de La Guajira.

Administrativamente, pertence integramente ao Municipio Guajira a parte máis setentrional do estado Zulia ao oeste do territorio venezolano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Parroquia Alta Guajira
*Arquipélago Los Monjes
Segmento J

O **Segmento J** é o segmento europeo para turismos descrito como "coches utilitarios deportivos (incluíndo vehículos todoterreo)". Abarca unha ampla categoría de vehículos que van desde crossovers (baseado nunha plataforma de turismos), SUVs (baseados nunha plataforma de camións lixeiros) e vehículos todo terreo..

Actualmente, as vendas do segmento aumentan cada ano en Europa. En 2015, o segmento J converteuse no segmento máis vendido, cunha cota de mercado do 28%.

## Características 
Os vehículos cubertos polo segmento J desenvolvéronse a partir dos primeiros vehículos todo terreo utilitarios, pero nos últimos anos a maioría dos vehículos do segmento J baséanse en plataformas de turismos e adoitan ter capacidade todo terreo limitada.

Os tamaños dos vehículos van desde superminis (segmento B) ata coches grandes de luxo (segmento F).

Ficheiro:2020 Peugeot 2008 Allure Front.jpg|Tamaño Supermini:  Peugeot 2008
Ficheiro:2016 Renault Kadjar Dynamique NAV DCi 1.5 Front.jpg|Tamaño Coche familiar pequeno: Renault Kadjar
Ficheiro:2019 Toyota RAV4 Excel Hybrid CVT 2.5 Front.jpg|Tamaño Coche grande familiar: Toyota RAV4
Ficheiro:2017 Jaguar F-Pace AWD Automatic 3.0.jpg|Tamaño Coche executivo: Jaguar F-Pace 

## Véxase tamén 
* Segmentos de automóbiles en Europa
Letras Regionales

***Letras Regionales*** foi unha revista literaria editada en Córdoba entre 1925 e 1928.
## Historia e características 
Apareceu en xullo de 1925. Revista mensual. Dirixida por S. Ramos Almodóvar. Publicaba relatos, poemas e outras colaboracións literarias. Entre os seus colaboradores figuraron Armando Palacio Valdés, Serafín e Joaquín Álvarez Quintero, e outros. Entre os colaboradores galegos figuraron Xesús Fernández González e Manuel Fuentes Jorge. O último número coñecido é o 39, aparecido en setembro de 1928.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha e exemplares na Biblioteca Virtual de Prensa Histórica
Cumberland

**Cumberland** é unha rexión do noroeste de Inglaterra que constitúe un dos 39 condados históricos deste país. Foi unha división administrativa (condado administrativo) de 1889 a 1974, sendo hoxe parte da Cumbria. Segundo o censo de 1961, Cumberland tiña unha poboación de 294.303 habitantes.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Cumberland — History and Description, 1868.
Lobectomía

[miniatura|400px|Imaxes intraoperatorias de antes e despois da disección dos [ganglio linfático|ganglios linfáticos do mediastino superior]]

A **lobectomía** é a extirpación cirúrxica dun lobo dun órgano ou dunha glándula. 

Os órganos implicados adoitan ser o pulmón, o fígado ou o cerebro e, dentro das glándulas, a glándula tiroide. As indicacións destas operacións están frecuentemente relacionadas con cancros, quistes ou tumores benignos ou, máis raramente, con enfermidades infecciosas (en particular pulmonares ou hepáticas).

Cómpre non confundir con **lobotomía**, que é a incisión cirúrxica (abertura, normalmente pouco profunda) practicada nun lobo dun órgano ou dunha glándula.

## Etimoloxía 
O termo está formado pola unión dos elementos da linguaxe científica *lob*- e -*ectomía*. O primeiro está tirado do  grego antigo λοβός *lobós*, "lobo", e o segundo deriva do latín científico -*ectomia*, derivado á súa vez do grego antigo ἐκτομή *ektomḗ* "amputación " e do latín científico -ia "-ía", respectivamente.

## Tipos 
Denomínanse segundo o órgano ou glándula extirpada:
* **Lobectomía cerebral**: é a extirpación cirúrxica dun lobo cerebral.
* **Lobectomía hepática** ou hepatectomía: é a extirpación cirúrxica dun lobo do fígado.
* **Lobectomía pulmonar** ou pneumonectomía: é a extirpación cirúrxica dun lobo pulmonar. 
* **Lobectomía tiroidea** ou tiroidectomía: é a extirpación cirúrxica dun lobo da glándula tiroide. Cando a ablación é da metade desta glándula denomínase **hemitiroidectomía**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ablación (medicina)
* Amputación
Far from Refuge

***Far from Refuge*** é o terceiro álbum de estudio da banda irlandesa de post-rock God Is an Astronaut, publicado o 1 de abril de 2007 a través do selo Revive Records. O disco foi remasterizado dixitalmente e reeditado en 2011.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Dacriocistite

A **dacriocistite** é a inflamación do saco lacrimal. Reflúe o contido lacrimal por unha obstrución das vías lacrimais. Hai 3 presentacións: 

* **Dacriocistite aguda**: cursa con inflamación e moita dor. Hai que tratalas rapidamente pola súa proximidade coa vea angular. Adóitanse producir en persoas cunha base hixiénica deficiente.
* **Dacrioscistite crónica**: lacrimación continua e ollos vermellos.
* **Dacriocistite do novo nado**: producida por algunha infección xa sexa pola nai ou adquirida no momento do parto.

## Etioloxía 
Existen múltiples causas que poden provocar dacriocistites. A maioría delas corresponde á obstrución do conduto nasolacrimal, o que provoca predisposición á infección por sobrecrecemento bacteriano. Dentro dos axentes máis frecuentes atópanse *Staphylococcus aureus*, *Streptococcus pneumoniae*, *BGN* e *Pseudomonas aeruginosa*. En ocasións, particularmente en mulleres, pódese desenvolver a formación de microcálculos a nivel da glándula o que provoca dacriocistites de repetición. Nos nados novos, a presenza de dacriocistite ocorre principalmente debido á obstrución conxénita da vía lacrimal, principalmente a nivel postsacular nas válvulas de Hasner.

## Cadro clínico 
O cadro clínico caracterízase pola presenza de epífora, xeralmente unilateral, ademais de dor e aumento de volume a nivel medial do ollo na cara lateral do nariz.

## Tratamento 
O tratamento baséase principalmente na masaxe e calor local a nivel da lesión, ademais de antibióticos sistémicos con cobertura para *Stafiloccoco* polo menos durante 14 días. En pacientes onde se investigue a presenza da obstrución post sacular, pódese realizar unha sondaxe ou en casos máis severos, unha dacriocistorrinostomía, a cal queda en mans de oftalmólogos ou otorrinolaringólogos.

## Complicacións 
* Dermatite
* Conxuntivite
* Celulite periorbitaria

## Notas
Dacrymyces

***Dacrymyces*** é un xénero de fungos da orde *Dacrymycetales*. En 2016 *Catalogue of Life* apuntaba un total de 59 especies para o xénero, amplamente distribuídas.

## Especies 
## Galería 

Ficheiro:2012-02-18 Dacrymyces capitatus Schwein 200883.jpg|*Dacrymyces capitatus*.
Ficheiro:2012-02-25 Dacrymyces lacrymalis (Pers.) Sommerf 201049.jpg|*Dacrymyces lacrymalis*.
Ficheiro:2008-03-13 Dacrymyces minor 39767.jpg|*Dacrymyces minor*.
Ficheiro:Dacrymyces stillatus - Dacryomyces stillatus - Gelbe oder Zerfließende Gallertträne - 02.jpg|*Dacrymyces stillatus*.
Ficheiro:2014-04-27 Dacrymyces variisporus McNabb 418767.jpg|*Dacrymyces variisporus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* 
* *Dacrymyces* en Mycobank (en inglés)