Avro Lancaster

O **Avro Lancaster** foi un bombardeiro pesado nocturno británico usado durante a segunda guerra mundial. O seu deseño partiu do bombardeiro medio bimotor Manchester Mk III, voou por vez primeira en xaneiro de 1941 e entrou en servizo a principios de 1942. Xunto co Handley Page Halifax foi un dos principais bombardeiros pesados da RAF, da RCAF e doutros países da Commonwealth e Europa con escuadróns integrados no Mando de Bombardeiros da RAF. Está considerado o mellor bombardeiro da Royal Air Force durante a guerra.

Aínda que o Lancaster foi principalmente un bombardeiro nocturno, destacou noutros moitos roles como en bombardeos de precisión diúrnos, e gañou renome como o "Dam Buster" (destrutor de encoros) ao ser usado na Operación Chastise en 1943 nos ataques contra os encoros da zona do Ruhr, en Alemaña.

En 2022 conservábanse 17 Lancasters completos ou case completos en todo o mundo, dos cales dous aínda voaban. Un deles baséase no Reino Unido, operado pola The Battle of Britain Memorial Flight, e o outro no Canadá, en voo co Canadian Warplane Heritage Museum.

## Desenvolvemento 
### Orixe 
Nos anos 30 a Royal Air Force (RAF) estaba principalmente interesada en bombardeiros bimotores. Eses deseños impoñían demandas limitadas na produción e mantemento de motores, o que era bo debido a problemas coa introdución en servizo de demasiados tipos novos. As limitacións de potencia eran tan graves que os británicos investiron moito no desenvolvemento de grandes motores da clase dos 2 000 cabalos co obxectivo de mellorar o rendemento. A finais dos anos 30 ningún deles estaba listo para a súa produción. Tanto os Estados Unidos como a Unión Soviética estaban a desenvolver bombardeiros impulsados por catro motores pequenos; os resultados deses proxectos demostraron ter características favorables como un alcance excelente e unha capacidade de subida xusta. Así, en 1936 a RAF tamén decidiu investigar a viabilidade dos bombardeiros cuadrimotores. Outros requirimentos da especificación eran o uso dunha á cantilever media, construción totalmente metálica e alentouse o uso do motor Rolls-Royce Vulture, que estaba sendo desenvolvido. Outras compañías que tamén enviaron deseños de bimotores foron Fairey, Boulton Paul, Handley Page e Shorts, usando motores Rolls-Royce Vulture, Napier Sabre, Fairey P.24 ou Bristol Hercules. A meirande parte destes motores estaba aínda sendo desenvolvidos e aínda que a especificación B.12/36 tamén consideraba deseños cuadrimotores, os motores extra requirían que as ás e a estrutura xeral fosen máis fortes, incrementando o peso estrutural.

Avro enviou o Avro 679 para a Especificación P.13/36 e en febreiro de 1937 a súa proposta foi escollida, xunto coa de Handley Page como respaldo, e en abril de 1937 pedíronse un par de prototipos de cada deseño. Como resultado construíronse tan só 200 unidades e o tipo foi retirado do servizo en 1942.

### Probas de voo 
A mediados de 1940 o enxeñeiro xefe de deseño de Avro, Roy Chadwick, estaba traballando nun Manchester mellorado Inicialmente o mellorado avión foi designado como *Type 683 Manchester III* pero posteriormente bautizouse Lancaster. O prototipo, número de serie *BT308*, foi montado polo departamento experimental de Avro no aeroporto de Ringway, Manchester, sendo modificado a partir da célula Manchester de produción, xunto cunha nova á para acomodar os motores adicionais. O primeiro prototipo estaba inicialmente equipado coa cola con tres aletas do Manchester I que despois foi revisada no segundo prototipo, o *DG595*, e nos seguintes Lancaster de produción que usaron a cola con dúas aletas elípticas máis grandes que tamén se adoptou nos últimos Manchester fabricados.

Ademais de Avro, máis Lancaster foron construídos por Metropolitan-Vickers (1 080, tamén probados en Woodford) e Armstrong Whitworth. Tamén foron producidos nas instalacións de Austin Motor Company en Longbridge, Birmingham, por Vickers-Armstrongs en Chesterlater nas últimas etapas da guerra e tras o conflito, e na fábrica de Vickers Armstrong de Castle Bromwich, Birmingham. A firma baseada en Belfast Short Brothers tamén recibiu un pedido por 200 Lancaster B.I, pero este cancelouse antes de que ningún dos avións estivese completo. Só 300 dos Lancaster B.II, que estaba equipado con motores Bristol Hercules, foron construídos; este xurdiu como modificación provisional como resultado da escaseza de motores Merlin debido a que a produción de cazas tiña unha maior prioridade para os motores nesa época.

O Lancaster tamén foi fabricado no exterior. A principios de 1942 decidiuse que o bombardeiro podería producirse no Canadá, onde foi fabricado por Victory Aircraft en Malton, Ontario. Das últimas variantes, só o Lancaster B X de fabricación canadense fabricouse en cantidades significativas. Fabricáronse un total de 430 unidades dese tipo, diferenciándose os primeiros exemplares moi pouco dos seus predecesores británicos, agás por usar motores Merlin fabricados por Packard e instrumento e electrónica de tipo estadounidense. En agosto de 1942 un Lancaster B.I de fabricación británica foi enviado ao Canadá como avión modelo, converténdose no primeiro do seu tipo en realizar unha viaxe transatlántica.

### Fábricas 
### Máis desenvolvementos 
miniatura|250x250px|Lancaster B.I
O Lancaster B.I nunca foi completamente substituído na produción por outro modelo, sendo fabricado ata febreiro de 1946. Engadíronse varias ampolas e protuberancias adicionais, que normalmente albergarían equipos de radar e axudas á navegación por radio. Algúns bombardeiros Lancaster B.I estaban equipados coas portas da bodega de bombas avultadas para acomodar unha maior carga de armamento.

## Notas 
## Bibliografía 
* Brown, Eric, *Wings on my Sleeve*. London: Weidenfeld & Nicolson, 2016. .

* Buttler, Tony, *British Secret Projects: Fighters & Bombers 1935–1950*. Hinckley: Midland Publishing, 2004. .

* Goulding, Brian, and Garbett, M., The Avro Lancaster I: Aircraft in Profile Number 65. Leatherhead, Surrey, UK: Profile Publications, 1966.

* Gunston, Bill, *World Encyclopedia of Aero Engines* (fifth edition). Sutton Publishing, 2006. .

* Jackson, A.J., *Avro Aircraft since 1908, 2nd edition*. London: Putnam Aeronautical Books, 1990. .

* Mason, Francis K., *The British Bomber since 1914*. London: Putnam, 1994. .

* Moyes, Philip J.R., The Handley Page Halifax B.III, VI, VII. Leatherhead, Surrey, UK: Profile Publications, 1966.

* Norris, Geoffrey, The Short Stirling, Aircraft in Profile Number 142. Windsor, Berkshire, UK: Profile Publications Ltd., 1966.

* Winchester, Jim, "Avro Lancaster" in *Aircraft of World War II: The Aviation Factfile*. Kent, UK: Grange Books plc, 2004. .