B. Max Mehl

**Benjamin Maximillian Mehl** (coñecido habitualmente como **B. Max Mehl**), nado en Łódź, Polonia, o 5 de novembro de 1884 e finado en Fort Worth, Texas, o 28 de setembro de 1957, foi o comerciante de moedas estadounidense máis activo nese país durante gran parte da primeira metade do século XX.

Nas súas poxas vendéronse varias das moedas máis escasas e míticas da historia numismática estadounidense. Ao mesmo tempo, a Mehl atribúeselle o mérito de ter contribuído a que o coleccionismo numismático deixase de ser un pasatempo para ricos e se convertese nunha afección para todos os públicos.

## Primeiros anos e formación 
Benjamin Maximillian Mehl naceu o 5 de novembro de 1884 en Łódź, no que daquela era a Polonia do Congreso, dentro do Imperio Ruso. Os seus pais, Rachel Goldstick e Solomon Isaac Mehl, vivían no barrio xudeu da cidade, coñecido como Altstadt.

En 1885, a familia trasladouse a Vilkomu, na provincia de Kovno —actual Kaunas, Lituania—. Alí había unha comunidade xudía en expansión, e Benjamin recibiu a súa primeira educación na súa escola. Inicialmente viviron en Nova York, e logo establecéronse durante un tempo en Denton, Texas, Os seus comezos como vendedor sitúanse en 1900, e Mehl foi aprobado, converténdose no membro número 522 da ANA o 1 de xullo de 1903.]]
A primeira publicación de Mehl en *The Numismatist* pareceu en agosto de 1903. 

O anuncio de febreiro de 1904 ofrecía á venda *The Hub Coin Book* por 24 centavos de dólar, un libro con moita difusión no ámbito numismático, publicado por *Alexander & Co*., de Boston, do que os comerciantes de moedas podían encargar copias co seu nome e enderezo impresos para posteriormente distribuílas a un prezo moi popular. O secretario da ANA, George Heath, describiu *The Star Coin Book* como un "folleto ben ilustrado de sesenta e catro páxinas no que se dan os prezos que el paga polas moedas, en particular polas series estadounidenses, e outra moita información valiosa". A partir de 1908, Mehl publicou a *Star Rare Coin Encyclopedia*, máis completa, que en 1924 tiña unha tiraxe de 70.000 exemplares ao ano,
miniatura|261x261px|Anuncio de Mehl en ''Collier's*, 1908.
Mehl non se limitou a publicar anuncios na prensa numismática. A partir de 1904, publicou tamén anuncios clasificados no *Fort Worth Telegram* e en 1906 converteuse no primeiro comerciante de moedas en anunciarse na prensa nacional non numismática, con cinco liñas na revista *Collier's*, En xullo dese mesmo ano, escribiu aos seus clientes para os informar de que pasaba a dedicarse exclusivamente ao comercio numismático, algo que probablemente sorprendese a moitos deles, que supuñan que xa o era desde había tempo.
[miniatura|319x319px|Mehl en [1906.]]
En 1907, Mehl abriu a súa propia oficina en Main Street, en Fort Worth.

En 1912, Mehl trasladouse a Nova York para se asociar co seu colega Wayte Raymond. Cando os promotores do dólar de ouro conmemorativo do lugar de nacemento de McKinley (1916-1917), non conseguiron vender moitas moedas ao público ao prezo orixinal de emisión de 3 dólares, Mehl adquiriu uns 10.000 exemplares —a metade da tiraxe existente— a pouco máis do seu valor nominal, para logo llas vender aos seus clientes a un prezo inferior ao oficial da emisión, ata ben entrada a década de 1920. Do mesmo xeito, Mehl comproulle a Zerbe —o promotor da moeda— milleiros de exemplares do dólar de ouro da Exposición da Compra de Luisiana, e logo vendeullos aos seus clientes. A finais de 1919, Mehl declarou que tiña un orzamento para publicidade de 5.000 dólares ao ano, e continuou anunciándose en publicacións non numismáticas, gastando ata 200 dólares da época nunha soa inserción dun anuncio en *The American Boy*. Durante a súa carreira, Mehl vendeu seis exemplares do dólar de 1804, dous deles en dúas ocasións. Así mesmo, xactouse de ter gastado en balde un millón de dólares en publicidade para mercar unha moeda cinco centavos Cabeza da Liberdade de 1913, sabedor de que ningunha destas moedas extremadamente raras se achaba en circulación. e comentábase que a súa campaña chegara a provocar atrasos no tránsito nalgunhas cidades, xa que os condutores de tranvías paraban a revisar o seu cambio. Tamén se publicitou a compra dun raro centavo por 200 dólares. Segundo un artigo de 1929 sobre Mehl, estaba entre os cinco principais receptores de correo de Fort Worth e, durante a época de maior actividade do ano, ocupaba o segundo ou o terceiro lugar, aínda que outra fonte afirma que representaba máis da metade do correo entrante na cidade,

De 1924 a 1926, Mehl formou parte da xunta directiva da ANA.
[miniatura|260x260px|Mehl en [1931.]]
A principios da década de 1930, en medio da Gran Depresión, prosperaron as afeccións e, entre elas, o coleccionismo de moedas. Mehl ampliou enormemente a súa campaña de venda de libros de moedas ao público estadounidense, que se amosou receptivo, xa que lle gustaba a idea de achar unha moeda rara naqueles tempos difíciles que puidese resolver as propias preocupacións económicas. Mehl encargou anuncios a toda páxina nos xornais dominicais e tiña o seu propio programa de radio de ámbito nacional, e declarou en 1933 que gastara máis de 50.000 dólares para se anunciar en máis de 50 emisoras de radio. Un anuncio de 1931 en *The American Weekly*, o suplemento dominical dun xornal, custoulle 18.500 dólares, en tanto que un anuncio de 2.000 dólares en *The Saturday Evening Post* conseguiu 9.800 pedidos de libros durante a primeira semana. e vendeulle moedas por un valor estimado de 500.000 dólares. O seu correo alcanzou un máximo de 1,25 millóns de cartas entrantes en 1935. Cando os representantes da Comisión do Centenario de Arcansas acudiron a el a finais de 1935 despois de ter esgotado a edición anual do medio dólar do Centenario de Arkansas, Mehl aconselloulles que conseguisen que a Casa da Moeda aceptase acuñar variantes de edición limitada da moeda que puidesen revenderse ao público a prezos elevados. A Casa da Moeda negouse, mais accedeu a cuñar máis moedas do orixinal, das que poucas se puxeron ao dispor do público, pero que Mehl vendeu cunha prima superior ao prezo de emisión. En xaneiro de 1936, cando os prezos das moedas conmemorativas seguían a subir —a burbulla estoupou a finais de ano—, Mehl publicou un anuncio no que instaba os coleccionistas a "comprar agora: moedas de 10 e 20 dólares por unha fracción do seu valor futuro".]]
Segundo Bowers, "na década dos 40, Mehl acadou a súa gloria".

Entre as vendas posteriores a 1940 estaban as das coleccións de William Forrester Dunham (1941) e de Fred E. Olsen (1944) —esta última contiña o primeiro exemplar de moeda de 5 centavos Cabeza da Liberdade de 1913 que Mehl tivera nas súas mans, malia os seus anuncios—, así como os duplicados da colección do rei Faruk (1947). Na necrolóxica de Mehl publicada en 1957 nas páxinas de *The Numismatist*, o comerciante de moedas Abe Kosoff escribiu: "Max era un mestre da delicadeza da catalogación".

Durante a segunda guerra mundial, Mehl foi presidente da Xunta de Recrutamento número 2 de Fort Worth. Outras das súas actividades civís foron a presidencia do *Rotary Club* e do *Exchange Club*. Foi potentado do *Moslah Shrine Temple* e formou parte do consello da Cámara de Comercio de Fort Worth. Tamén pertenceu ao *Fort Worth Club*, ao *Colonial Country Club* e ao templo *Beth-El*. no cemiterio Greenwood de Fort Worth.]]
Bowers describiu a Mehl como "o comerciante de moedas raras máis famoso dos Estados Unidos da primeira metade do século XX [...] Foi promotor das moedas e é probable que fixese máis polo avance da afección que calquera outra persoa da súa época.

Moitos dos seus contemporáneos alcumaron a Mehl "o P. T. Barnum da numismática". Parker afirmou: "Mehl tiña un fantástico coñecemento da natureza humana. Se aparecese 40 ou 50 anos máis tarde, faría unha fortuna na avenida Madison". Pola súa banda, Kosoff lembraba: "todo o que facía, facíao con estilo e un toque de clase. Sempre era o máis grande e o mellor, ou algún outro superlativo".

A figura de Mehl foi incluída no Salón da Fama Numismática da ANA en 1974 e, en 2010, formou parte do grupo inaugural de seis membros do Salón da Fama dos Numismáticos *CoinFacts*, creado polo *Professional Coin Grading Service*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bowers, Q. D. (1983). "". En *Rare Coin Review*. Nº 49. Outubro-decembro. Páxinas 12-14.
* Bowers, Q. D. (1992). **. Bowers and Merena Galleries, Wolfeboro.. ISBN 0-943161-35-5
* Bowers, Q. D. (1999-a-). "". En *Rare Coin Review*. Nº 128. Marzo-abril. Páxinas 81-82.
* Bowers, Q. D. (1999-b-). "". En *Rare Coin Review*. Nº 130. Xullo-agosto. Páxinas 64-70.
* Bowers, Q. D. (2016). "A Milestone Celebration, Part I". *125 Years of Collecting With the American Numismatic Association*. American Numismatic Association.
* Deisher, B. (2003). "Liberty Heade Legends". En *The Numismatist.* Xullo. Páxinas 36-43.
* Guren, J. (1979). "Mehl Introduces Many to Numismatic World". En *Coin World*. 12 de setembro. Páxina 54.
* Heath, G. F. (1903). "Applications for Membership". En *The Numismatist*. Vol. 16. Nº 6. Xuño. Páxinas 182-183.
* Heath, G. F. (1906). "Disappearance of the Gold Dollars Explained". En *The Numismatist*. Vol. 19. Nº 8. Setembro. Páxinas 300-302.
* Horning, C. D. (1995). "". En *The Commemorative Trail*. Vol. 12. Nº 2-3. Páxinas 44-48.
* Kosoff, A. (1957). "". En *The Numismatist*. Vol. 70. Nº 11. Novembro. Páxinas 1.304.1.306.
* LaMarre, T. (1987). "". En *Rare Coin Review*. Nº 64.Primavera. Páxinas 46-47.
* Lupia, J. N. III (2016). "Mehl, Benjamin Maximillian". En *Encyclopedic Dictionary of Numismatic Biographies*.
* Molyneaux, P. J. (1929). . En *The Numismatist*. Marzo. Páxinas 176-188.
* Parker, D. C. (1978). "". En *The Centinel*. Vol. 27. Nº 1. Inverno. Páxinas 9-11.
* Smith, P. (1997). "". En *The Numismatist*. Vol. 110. Nº 4. Abril. Páxinas 407-409.
* Smith, P. (2016). "Numismatic History. Coin Dealer B. Max Mehl. A Texas Master of Coins". En *CoinWeek*. 3 de febreiro.
* Southward, W. (2004). "B. Max Mehl: Numismatic Entrepreneur Extraordinaire". En *The Numismatist*. Marzo. Páxinas 59-61.
* Swiatek, A. (2012). *Encyclopedia of the Commemorative Coins of the United States*. KWS Publishers. ISBN 978-0-9817736-7-4
* Weiner, H. A. (2021-a-). "Mehl, Benjamin Maximillian (1884-1957)". *Texas State Historical Association*. 29 de maio.
* Weiner, H. A. (2021-b-). "This Fort Worth Marketing Whiz Turned Coin Collecting into a Mainstream Hobby". En *Fort Worth Star-Telegram*. 17 de abril.
* Zerbe, F. (1906). "A Jaunt Across the Continent". En *The Numismatist''. Vol. 19. Nº 8. Agosto. Páxinas 261-277.