open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Presidencia da Xunta de Andalucía

A **Presidencia da Xunta de Andalucía** é, segundo o seu Estatuto de Autonomía, o cargo ocupado pola persoa que preside a Xunta de Andalucía, cuxa actividade dirixe, coordina a Administración da comunidade autónoma, designa e separa os conselleiros e ostenta a suprema representación de Andalucía e a ordinaria do Estado na comunidade. Elíxese polo Parlamento de Andalucía entre os seus membros e é nomeado polo Rei de España.

## Lista de presidentas e presidentes 
O primeiro titular foi Rafael Escuredo Rodríguez. Antes de 1982, os presidentes da primeira (1978-1979) e segunda (1979-1982) Xunta preautonómica foron Plácido Fernández Viagas e o propio Rafael Escudero, respectivamente, ambos os dous do PSOE.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xunta de Andalucía
Xunta Preautonómica de Andalucía

A **Xunta Preautonómica de Andalucía** foi o organismo administrativo de Andalucía entre 1978 e 1982, ano no que tomou posesión o primeiro goberno autonómico.
A Xunta Preautonómica foi creada pola Asemblea de Parlamentarios Andaluces o 7 de xaneiro de 1978 na Deputación de Cádiz. Ao ano seguinte a Xunta Preautonómica acordou que Andalucía accedese á autonomía pola vía do Artigo 151 da Constitución Española.

## Primeiro goberno preautonómico 
O primeiro Consello de Goberno tomou posesión o 2 de xuño de 1978 cos seguintes integrantes:

* Presidente: Plácido Fernández Viagas
* Conselleiro de Traballo: Carlos Navarrete Merino
* Conselleiro de Interior: Carlos Sanjuán de la Rocha
* Conselleiro de Cultura: Alfonso Lazo
* Conselleiro de Obras Públicas: Rafael Escuredo Rodríguez
* Conselleiro de Agricultura: Francisco de la Torre Prados
* Conselleiro de Educación: Eugenio Alés Pérez
* Conselleiro de Industria: Tomás García García

## Segundo goberno preautonómico 
Tomou posesión o 2 de xuño de 1979.

* Presidente: Rafael Escuredo Rodríguez
* Conselleiro de Interior: Antonio Ojeda Escobar
* Conselleiro de Política Territorial: Jaime Montaner Roselló
* Conselleiro de Cultura: Rafael Vallejo
* Conselleiro de Sanidade: Fernando Arenas del Buey
* Conselleiro de Agricultura: Pedro Valdecantos / José González Delgado
* Conselleiro de Facenda: José Fernández Alemán
* Conselleiro de Industria: Tomás García García
* Conselleiro de Medio Ambiente: Miguel Ángel Arredonda

## Véxase tamén 
*Xunta de Andalucía

### Ligazóns externas 
*Reforma do Estatuto de Andalucía
Rafael Escuredo

**Rafael Escuredo Rodríguez**, nado en Estepa (Sevilla) o 16 de abril de 1944, é un político español, primeiro Presidente da Xunta de Andalucía.

## Biografía 
Nado en Estepa, licenciouse en Dereito pola Universidade de Sevilla en 1967, onde daría clases de Dereito do Traballo ata 1976. O ano que comezou a dar clases afiliouse ao PSOE, e o ano seguinte fundou un despacho laboralista en Sevilla, xunto a Felipe González e outras personalidades políticas. Foi deputado tras as eleccións de 1977 (repetiría dous anos máis tarde), período durante o que negociaría as condicións da preautonomía andaluza. O 2 de xuño de 1979, Rafael Escuredo é elixido Presidente da Xunta de Andalucía, cargo que ocuparía ata 1984. Dende entón exerce como avogado.

## Recoñecementos 
* Fillo Predilecto de Andalucía, 1985
* Unha rúa no campus da Canella, da Universidade de Almería, leva o nome de Rafael Escuredo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Estepa

O termo **estepa** pode referirse a :

* **Estepa**, tipo de bioma.
* **Xara**, matogueira mediterránea.

Amais, como topónimo castelán pode referirse a:

* **Estepa**, concello da provincia de Sevilla;
* **Estepa de San Juan**, concello da provincia de Soria;
* **Casas de Estepa**, localidade do concello de Cazorla, na provincia de Xaén;
* **Lora de Estepa**, concello da provincia de Sevilla.

## Notas
Cazorla

**Cazorla** é un concello español da provincia de Xaén, en Andalucía. É a capital da comarca de Sierra de Cazorla e ten unha poboación de 7.812 habitantes (INE 2014).

O concello atópase no leste da provincia, a 104&nbsp;km de Xaén, xunto á Serra de Cazorla. Está en pleno val do río Cerezuelo, afluente do Guadalquivir.

Ademais da localidade de Cazorla tamén forman parte do concello as pedanías de Valdecazorla, El Molar, El Vadillo Castril, Casas de Estepa e Vado Ancho.

Entre os seus monumentos cabe destacar o Castelo da Yedra, dos séculos XI e XII.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Río Cerezuelo

O **Cerezuelo**, tamén chamado **Cazorla**, é un curto río de Andalucía, un afluente do río Guadalquivir que discorre pola provincia de Xaén.

Nace na paraxe coñecida como «Nacelrío», na serra de Cazorla e a metade do seu curso, xunto á ermida de Nubla, conflúe co río Cañamares, e a partir de aquí tamén se lle chama río da Vega de Cazorla. Posúe unha lonxitude de 9,7&nbsp;km ata a confluencia co Cañamares e outros 14,5 ata a desembocadura no Guadalquivir, preto de Santo Tomé. Os seus principais afluentes son o regueiro Tramaya e o río Cañamares, ambos os dous pola dereita.

Cruza a localidade de Cazorla baixo a igrexa e praza de Santa María construída sobre unha bóveda sobre a canle do río.
Torre Blanca

**Torre Blanca** é un monte do Macizo Central dos Picos de Europa ou macizo dos Urrieles. Sitúase na divisoria entre a provincia de León e Cantabria.

Cos seus 2618,5 metros de altitude representa o pico máis alto de Cantabria, aínda que tradicionalmente se outorgou esta honra á Peña Vieja por encontrarse totalmente en territorio cántabro.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista de montes de España
* Cumes máis elevados de España por autonomía e provincia
Macizo dos Urrieles

250px|miniatura|Vega d'Urriellu e el Picu
O **macizo dos Urrieles** ou **macizo Central** é un macizo montañoso localizado no norte de España, un dos tres macizos que integran os Picos de Europa, á súa vez, un dos tramos do macizo Cantábrico pertencente á cordilleira Cantábrica. Os outros dous macizos son o Cornión e Ándara e é, dos tres, o de máis altura, pero non extensión.

Administrativamente, pertence ás comunidades autónomas do Principado de Asturias, Cantabria e Castela e León.

Os seus picos máis altos son Torrecerredo (2.650 metros), Torre del Llambrión (2.642 m) e Torre del Tiro Tirso (2.641 m).
 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Picos de Europa
Volcán de Santa Margarida

miniatura|Ermida de Santa Margarida, no cráter do volcán.
O **Volcán de Santa Margarida** (en catalán: *Volcà de Santa Margarida*) é un antigo volcán da rexión volcánica de Olot, en Cataluña. Atópase no concello de Santa Pau, na provincia de Xirona, e forma parte do Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa.

É un dos máis importantes do sector, de 682 metros de altitude, e a súa boca ten un perímetro de 2.000 metros. No centro do chairo formado polo cráter encóntrase a Igrexa de Santa Margarida, de orixe románico. A súa última erupción data de hai 11.000 anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da Zona volcánica da Garrotxa 
*Itinerario polo Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa
Vera, Almería

**Vera** é un concello español da provincia de Almería, en Andalucía. Atópase a 92&nbsp;km de Almería, no leste da provincia. En 2014 tiña 15.018 habitantes.

O termo municipal limita ao norte con Cuevas del Almanzora, ao sur con Garrucha, Mojácar, Turre e Los Gallardos, e ao oeste con Antas. O concello ten sete quilómetros de praia (a de Puerto Rey e a de El Playazo). Preto da costa atópase a lagoa de Puerto Rey, declarada recentemente reserva natural.

Entre os seus monumentos destacan a igrexa fortaleza da Nosa Señora da Encarnación, o Convento dos Pais Mínimos, a Capela de San Agustín, as ermidas da Nosa Señora das Angustias, San Ramón e a Virxe das Hortas, a praza de touros, a Fonte dos Catro Caños, o Cerro do Espírito Santo e a Glorieta. Ademais, en Vera hai un museo etnográfico e arqueolóxico.

## Véxase tamén
Ramón Álvarez de la Braña

**Ramón Álvarez de la Braña**, nado en Noia en 1837 e finado en Valladolid en xullo de 1906, foi un arqueólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Afeccionado ao debuxo na súa mocidade, estudou para arquiveiro-bibliotecario en Madrid e exerceu como tal entre 1866 e 1903. Escribiu artigos históricos e literarios en xornais e revistas como *La Suerte*, de Sevilla; *El Buscapié*, de Pontevedra; *Galicia*, da Coruña; *Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos*; *La Ilustración Española y Americana*; *El Boletín Histórico*; *La Ilustración Nacional* e *La Gaceta Popular*. Recolleu algúns dos seus apuntamentos históricos no volume *Galicia, León y Asturias*, publicado na Coruña en 1894 con limiar de Luís Rodríguez Seoane. Neste volume figura tamén a introdución dun libro titulado *Gramática y vocabulario del dialecto gallego* (Madrid, 1863), que tentou publicar de mozo e do que só se imprimiron dous pregos. Tamén cultivou a novela histórica.

## Obras 
### Ensaio 
* *Catálogo de la Biblioteca Provincial de León*, 1875, 1897 e 1905.
* *Guía del viajero en Santiago*, 1876 e 1885.
* *Biblioteca legionense. Su origen y vicisitudes, con dos memorias anuales y los índices de manuscritos, incunables y libros raros y curiosos*, 1884.
* *Siglas y abreviaturas latinas con su significado y un catálogo de las que se usaban en los documentos pontificios*, premio na Exposición Literaria y Artística de Madrid (1885).
* *Relación del descubrimiento del río Apure hasta su ingreso en el Orinoco*, por frei Jacinto de Carvajal, con ilustracións do señor Braña e don Juan L. Castrillón.
* *Galicia, León y Asturias*, 1894.

### Novela histórica 
* *Roland*, palma de prata nun certame internacional de Tolosa.
* *Don Gutierre*, folletín de *El Porvenir de León* (1895-96).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* ÁLVAREZ DE LA BRAÑA, Ramón, artigo da Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
Peiteado

miniatura|dereita|Peiteado tradicional dunha noiva xaponesa.
[miniatura|A *[Venus de Willendorf* co cabelo trenzado.]]
Un **peiteado** refírese a un estilo de levar o cabelo. A súa elaboración pode considerarse un aspecto de hixiene, moda e cosmética, malia que tamén inflúen moito aspectos prácticos, culturais e populares. Os diferentes estilos de peiteados empréganse frecuentemente como sinal de identidade cultural, social ou étnica, e poden reflectir o status social e a individualidade. Polo xeral, os estilos de pelo axústanse a influencias culturais asignadas ó home e á muller.

A máis antiga representación dun cabelo recollido nunha trinca data de hai 30.000 anos. Nas civilizacións antigas, o cabelo das mulleres era coidadosamente elaborado de formas especiais. No Imperio Romano, as mulleres levaban o seu cabelo en complicados estilos. Dende o Imperio Romano até a Idade Media, moitas mulleres deixaban medrar o seu cabelo tan longo como podían. A partir da segunda metade do século XV e comezos do XVI a liña do cabelo fina na fronte era considerada atractiva. Durante o mesmo período, os homes europeos deixaban o cabelo non máis longo da altura do ombreiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Cabelo longo
*Rasta
*Nó suevo
Universidade Politécnica de Cartaxena

A **Universidade Politécnica de Cartaxena** ou **UPCT** é unha universidade pública española situada na cidade de Cartaxena, na Rexión de Murcia. Existe oficialmente dende o 3 de agosto de 1998 e as súas escolas son fundamentalmente de índole tecnolóxica e empresarial.

## Campus 
A UPCT conta con varios campus en diferentes áreas da cidade de Cartaxena:
***Campus de Alfonso XIII**, campus orixinario no centro da cidade. Está composto polos edificios da ETSIA, ETSAE, e ETSINO e EICM que comparte o edificio que antes ocupaba a FCCE.
***Campus Muralla del Mar**, composto polo antigo Hospital de Mariña, sede da ETSII, e o antigo Cuartel de Antiguones, no que se acha a ETSIT. Neste campus encóntrase o edificio de I+D+I, onde conviven tres grupos de traballo: o Servizo de Apoio á Investigación Tecnolóxica (SAIT), o Instituto de Biotecnoloxía Vexetal (IBV) e o Centro de Tecnoloxía e Sistemas de Información (CTSI); ademais do Edificio de Laboratorios de Investigación (ELDI) e a Casa do Estudante.
***Campus CIM**, antigo Cuartel de Instrución de Mariñeiría. O edificio data do século XVIII, e actualmente alberga a FCCE e o Museo Naval.

## Centros docentes 
*Escola Técnica Superior de Enxeñaría Agronómica (ETSIA).
*Escola Técnica Superior de Enxeñaría Industrial (ETSII).
*Escola Técnica Superior de Enxeñaría Naval e Oceánica (ETSINO).
*Escola Técnica Superior de Enxeñaría de Telecomunicación (ETSIT).
*Facultade de Ciencias da Empresa (FCCE).
*Escola Técnica Superior de Arquitectura e Edificación (ETSAE).
*Escola Universitaria de Enxeñaría de Camiños, Canles e Portos e de Enxeñaría de Minas (EICM).
*Centro Universitario da Defensa (CUD), centro público adscrito
*Escola Universitaria de Turismo (ETCT), centro privado adscrito.

## Véxase tamén 
*Lista de universidades de España

### Ligazóns externas 
* Web oficial da UPCT
Universidade Católica San Antonio de Murcia

A **Universidade Católica San Antonio**, coñecida tamén como **Universidade Católica de Murcia** (**UCAM**), é unha universidade española privada e católica da cidade de Murcia. É propiedade da Fundación Universitaria San Antonio, que, ao igual que a universidade, leva o nome do seu patrón: Santo Antonio de Padua.

## Historia 
Erixida canonicamente en 1996 de conformidade co artigo 3.3. da Constitución Apostólica "Ex Corde Ecclesiae" do papa Xoán Paulo II do 15 de agosto de 1990.

## Campus 
A universidade sitúase no chamado campus de Los Jerónimos cunha superficie aproximada de 25.000 metros cadrados, deles 14.500 construídos, na pedanía de Guadalupe, a 4&nbsp;km do núcleo urbano da cidade de Murcia. Os servizos centrais da universidade áchanse no Mosteiro dos Xerónimos de San Pedro de la Ñora (s. XVIII) que, xunto coa súa igrexa barroca, está declarado Monumento Histórico-Artístico Nacional.

## Oferta de estudos 
Ofrece 24 titulacións oficiais de grao e 31 titulacións oficiais de posgrao (másters oficiais) (Títulos verificados pola Agencia Nacional de Avaliación da Calidade e a Acreditación). Tamén é posible cursar Títulos Propios de Especialización Profesional e a Escola Superior de Idiomas.

## Deportes 
### Deporte universitario 
En competicións universitarias, é dicir, aquelas nas que só compiten equipos formados por estudantes matriculados oficialmente, a UCAM conta con equipos practicamente en todas as disciplinas e dominou as últimas edicións do Campionato de España Universitario de Baloncesto Masculino.

### Deporte federado 
A UCAM patrocina 16 equipos federados, nos que xogan deportistas que non están matriculados na UCAM. Entre estes equipos destacan o Club Baloncesto UCAM Murcia, o UCAM Murcia Club de Fútbol e o UCAM Voleibol Murcia.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Lista de universidades de España

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da UCAM
Aron Baynes

**Aron John Baynes**, nado o 9 de decembro de 1986 en Gisborne (Nova Zelandia), é un xogador de baloncesto profesional australiano.

## Traxectoria 
O 1 de xuño de 2009, Baynes asinou un contrato de dous anos co Lietuvos Rytas. Ó remate da tempada 2009-10, Baynes desvinculouse do equipo lituano. O 15 de xullo de 2010, asinou un acordo de dous anos co EWE Baskets Oldenburg. En 40 partidos acadou 6.8 puntos e 3.7 rebotes por partido. O 29 de xuño de 2011, deixou o equipo alemán.

O 24 de agosto de 2011, asinou un acordo dun ano co Ikaros Kallitheas grego. O 1 de agosto de 2012, Baynes asinou un contrato dun ano co Union Olimpija esloveno.

O 23 de xaneiro de 2013, Baynes asinou cos San Antonio Spurs da National Basketball Association (NBA). O 15 de xuño de 2014, Baynes gañou o seu primeiro capmionato da NBA despois de que os Spurs derrotaran ós Miami Heat por 4-1 nas Finais da NBA de 2014. O 26 de setembro de 2014, asinou un novo contrato cos Spurs.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Universidade Pública de Navarra

250px|miniatura|Universidade Pública de Navarra
A **Universidade Pública de Navarra**, abreviado **UPNA** (en , *NUP*; en ), é unha universidade pública española, a segunda por número de alumnos existente en Navarra. Ten aproximadamente 8.000 alumnos en tres campus situados en Pamplona e Tudela.

A UPNA foi creada en 1987 polo Parlamento de Navarra, por iniciativa do entón goberno socialista de Gabriel Urralburu, co obxectivo de que ampliase a oferta de titulacións existentes e de que reunise as ensinanzas universitarias impartidas en centros públicos que, ata ese momento, actuaban sen a coordinación suficiente.

Xunto coa Universidade de Navarra (privada) e a UNED é unha das tres universidades con sede na capital navarra.

A UPNA ten unha comunidade estudantil activa. Participa desde 2023 na Liga Matemática da Asociación Nacional de Estudiantes de Matemáticas co equipo Matemágicos, e o seu órgano de representación estudantil é o Consello de Estudantes da Universidade Pública de Navarra.

## Centros 
Pódense cursar 22 titulacións oficiais e especialidades de primeiro e segundo ciclo, 23 de grao, e máis de 30 programas de posgrao, ademais de 8 títulos propios en 4 Facultades e 2 Escolas Superiores:

*Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais.
*Facultade de Ciencias Humanas e Sociais.
*Facultade de Ciencias Xurídicas.
*Facultade de Ciencias da Saúde (Antiga Escola Universitaria de Estudos Sanitarios).
*Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Agrónomos.
*Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Industriais e de Telecomunicación.

## Campus 
A universidade conta con tres campus:
***Campus de Arrosadía**, obra de Sáenz de Oiza, con 26 hectáreas urbanizadas, atópase en Pamplona e aglutina o Aulario, a Biblioteca, sete edificios departamentais, o Reitorado, o edificio de Administración e Xestión, o edificio de Talleres e Laboratorios, a cafetaría, Comedores, e o edificio de El Sario.
***Campus de Ciencias de la Salud**, no recinto do Complexo Hospitalario de Navarra da cidade de Pamplona, nel atopamos o edificio de Ciencias da Saúde co Departamento do mesmo nome e a Escola Universitaria de Estudos Sanitarios.
***Campus de Tudela**, entrou en funcionamento en 2008 na cidade de Tudela.

## Véxase tamén 
*Lista de universidades de España
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
José González-Sama García

**José González-Sama García**, nado en Sama (Langreu) o 5 de abril de 1916 e finado en Madrid o 16 de febreiro de 1986, foi un avogado e político asturiano.

## Traxectoria 
Na Guerra civil uniuse á Columna galega que participou na toma de Oviedo por parte do bando sublevado. Traballou na Vicesecretaría de Organización Social, foi Xefe de Servizos Provinciais de Abastecimentos, Secretario Asesor Sección Social do Sindicato Nacional de Industrias Químicas e Secretario Nacional de Información de FET y de las JONS. Foi procurador en Cortes pola Organización Sindical (1946-1967), gobernador civil de Tarragona (1951-1961), Pontevedra (1961-1964) e Zaragoza (1964-1969). Despois foi presidente da Xunta directiva da Federación Española Sindical de Armadores de Buques de Pesca.

## Vida persoal 
Casou con Isabel Asenjo Escosura.

## Notas
Hélder Costa

**Hélder Wander Sousa de Azevedo e Costa**, nado en Luanda o 12 de xaneiro de 1994, é un futbolista portugués nado en Angola. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o Leeds United.

## Traxectoria 
O 20 de xaneiro de 2015 firmou polo Deportivo da Coruña, cedido até o final da tempada polo Benfica.

Para a tempada seguinte, o Benfica cedeuno ó AS Monaco da Ligue 1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en foradejogo.net  
* Datos do xogador en soccerway.com
Colosas

miniatura|200px

**Colosas** (***Κολοσσαί*** en grego antigo, ***Colossae*** en latín) era unha antiga cidade de Frixia, na península de Anatolia, cuxo nome pode ser unha deformación do termo colosal. A cidade estaba xunto ao río Licos, afluente do río Menderes, e situada a 18 quilómetros de Laodicea (nas proximidades da actual cidade turca de Denizli), preto da vía que unía Éfeso e o Éufrates. O lugar nunca foi escavado.

No ano -396, no transcurso das Guerras Médicas, o sátrapa persa Tisafernes foi atraído a Colosas mediante un engado e asasinado por un axente do seu rival Ciro o Mozo. Plinio o Vello afirmou que a la de Colosas daba o seu nome á flor da violeta persa. Durante o período helenístico, a cidade foi un importante centro de comercio, con todo, no século primeiro o seu tamaño e importancia reduciuse considerabelmente.

É coñecida principalmente pola epístola do apóstolo san Paulo, coñecida como *Carta ou Epístola aos colosenses*, carta enviada á comunidade cristiá de Colosas no ano 57 ou 62. Naquel tempo a cidade estaba baixo xurisdición romana, formando parte da provincia de Asia. Aínda que a maioría da poboación era de orixe frixia, habitaban tamén a cidade xudeus, gregos e romanos.

Ao parecer, Paulo non visitara a cidade antes de escribir a súa epístola aos colosenses, xa que expresa a Filemón na súa epístola o desexo de visitar a cidade nada máis sexa liberado de prisión. Parece ser que foi Epafrás o fundador da comunidade cristiá da cidade.

[miniatura|200px|*O Milagrede San Miguel en Chonæ*,[icona (arte)|icona do norte de Rusia, século XV.]]

A poboación entrou en decadencia, posibelmente debido a un terremoto, e as súas ruínas foron ocupadas pola cidade bizantina de Chonai ou Konia, a actual Honaz (Turquía). Chonai foi o lugar de nacemento dos escritores medievais Nicetas Coniates e o seu irmán Miguel.

## Notas
Karin Boye

dereita|miniatura|Estatua de Karin Boye na biblioteca pública de Göteborg, Suecia.

**Karin Boye**, nada en Gotemburgo o 26 de outubro de 1900 e finada en Alingsås o 23 de abril de 1941, foi unha escritora sueca.

## Traxectoria 
Naceu en Gotemburgo e con nove anos mudouse coa familia a Estocolmo (en 1909). Estudou na Universidade de Uppsala dende 1921 até 1926. A súa primeira colección de poemas foi *Moln*. Durante a súa etapa en Uppsala (até 1930), Boye foi membro do grupo socialista Clarté. Entre 1929 e 1934 estivo casada con outro integrante deste club, Leif Björck. En 1932, logo da separación do seu home, mantivo unha relación con Gunnel Bergström, quen deixara o poeta sueco Gunnar Ekelöf por Boye.

En 1931, canda Erik Mesterton e Josef Riwkin, fundou a revista literaria *Spektrum*; nas súas follas publicaron traducións de obras de T. S. Eliot ou de escritores vinculados ao surrealismo.

Suicidouse en 1941 con somníferos.

A asociación literaria Karin Boye sällskapet foi fundada en 1983 e leva a cabo un labor de difusión da súa obra.

### Obras 
Entre a produción poética da autora, destaca *Ja visst gör det ont* e *I rörelse*, ambos os poemas dentro da colección *Härdarna* (1927), así como *För trädets skull* (1935). Foi membro da institución literaria sueca Samfundet De Nio dende 1931 até o seu pasamento.

En canto á narrativa, a novela *Kris* trata a súa propia crise relixiosa e o lesbianismo. En *Merit vaknar* e *För lite* explora os papeis masculino e feminino. *Kallocaína*, novela inspirada no apoxeo do nacionalsocialismo en Alemaña, é un retrato dunha sociedade antiutópica emparentada con *Nineteen Eighty-Four* de George Orwell e *Un feliz mundo novo* de Aldous Huxley.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sociedade Kari Boye
Clases de lo social

***Clases de lo social*** foi unha webserie galega en lingua castelá, dirixida polo pontevedrés Pablo Cacheda. De formato comedia, ten un total de 13 episodios de entre 6 e 10 minutos de duración. A primeira temporada estreouse en outubro de 2013, e a segunda en outubro de 2014.

## Características 
[miniatura|[IES Sánchez Cantón, un dos escenarios da serie.]]
Está ambientada nun centro de ensino secundario e imaxina a existencia de clases sobre "o social". A idea orixinal provén da curtametraxe en galego *Unhas clases do social a tempo*, gravado en 2012.

Está estruturada en dous espazos: as aulas onde se imparten as clases (parte gravada no IES Sánchez Cantón de Pontevedra) e as distintas situacións en si, protagonizadas por Santiago Romay e Sabela Arán. Na webserie aparecen coñecidos rostros do audiovisual galego como Carlos Blanco Vila, Xulio Abonjo, Monti Castiñeiras, Avelino González, Mayka Braña, Carolina Vázquez, Rubén Riós, David Amor ou David Perdomo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  .
* Primeira e segunda tempadas.
* "A Internet" en *Somos ben curiosos* (TVG) presentado por Marta Doviro.
Rasta

miniatura|Rastafari.
**Rasta** é un tipo de peiteado formado por trenzas enleadas, característico dos rastafaris. Moitas veces as rastas fórmanse de xeito non intencionado, e por mor da variedade de cabelos que existen, existen varios métodos para formalas, como o cardado. Un erro moi común é considerar as rastas un peiteado que non se pode lavar. Pola contra, moitos réximes de coidado das rastas requiren o lavado até por dúas veces á semana.

Ás persoas con rastas chámanselle polo xeral rastafaris, pero non é un peiteado exclusivo dese movemento, xa que persoas de moitos grupos étnicos levaron rastas ó longo da historia, incluíndo pobos como os semitas de Oriente Próximo e Asia Menor, os primeiros clans escoceses, os maorís de Nova Zelandia, os maasai en África oriental, e algúns sufís e faquires da India, o Nepal e Paquistán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Publius (ou Caio) Cornelius Tacitus (AD98). De vita et moribus Iulii Agricolae.
Comme des Garçons

**Comme des Garçons** (en xaponés コム・デ・ギャルソン (Komu de Gyaruson)) é unha casa de modas xaponesa dirixida actualmente por Rei Kawakubo e o seu marido Adrian Joffe.

## Historia
A empresa foi creada en Tokyo en 1969 pola deseñadora xaponesa Rei Kawakubo. No ano 1975 abriu a súa primeira tenda e en 1978 creou a súa primeira liña de roupa masculina. O éxito de Comme des Garçons nesta época foi imparable en practicamente toda Asia, e en 1980 abriu a primeira tenda de Comme des Garçons en Europa, na cidade de París, unha das grandes capitais da moda. A partir de entón a marca xaponesa converteuse nunha das casas de moda de alta costura máis relevantes do panorama internacional.

A constante dende a fundación de Comme des Garçons foi romper coas convencións acerca dos canons de xénero, beleza ou alta costura dentro da industria da moda.

Ó final da década dos 80, Comme des Garçons xa facturaba máis de 100 millóns de dólares e contaba con máis de 300 puntos de venda. Na actualidade conta con doce liñas de produtos e unha nutrida gama de perfumes.
Sacerdotes do Sagrado Corazón de Xesús

Os **Sacerdotes do Sagrado Corazón de Xesús** (en ) son unha congregación clerical católica fundada polo sacerdote francés León Dehon o 13 de xullo de 1877 en Francia.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Yosafat Kotsylovskyi

260px|miniatura|Stryi. Yosafat Kotsylovskyi.
O Beato **Yosafat Kotsylovskyi** (en ), nado como **Yosyf** (en ) o 3 de marzo de 1876 en Pakoszówka (Reino de Galicia e Lodomeria) e finado o 17 de novembro de 1947 nun campo de concentración preto de Kíiv, a súa nai, de apelido de solteira "Kosar", era filla dun sacerdote greco-católico, e educou piadosamente aos seus fillos.

En 1896 ingresou na Universidade de Lviv para estudar leis, mais decepcionado coa situación política abandonou os estudos. Baixo a influencia do bispo Przemyśl Kostiantyn Chekhovych marchou a estudar Filosofía e Teoloxía a Roma. O 9 de outubro de 1907 foi ordenado sacerdote. Logo de ser ordenado sacerdote, foi profesor de teoloxía no seminario de Stanislaviv, onde ao pouco tempo foi nomeado vicerreitor.

O 2 de outubro de 1911 fixo a profesión na Orde de San Basilio Magno. O 8 de novembro de 1916 foi elixido bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok, sendo confirmado pola Santa Sé o 29 de xaneiro de 1917. Recibiu a consagración episcopal o 23 de setembro, de mans do metropolita de Galicia Andrei Sheptytskyi.

Co estoupido da segunda guerra mundial o territorio da súa diocese foi ocupada de xeito sucesivo pola URSS e polo III Reich. En 1939, co pacto Ribbentrop-Molotov, os soviéticos anexionáronse Ucraína Occidental, e Kotsylovskyi estivo baixo vixilancia. Posteriormente, coa ocupación alemá, foi investigado e interrogado pola Gestapo por agochar xudeus na diocese.

Despois da guerra tratou de resistir a presión comunista contra a Igrexa. O 10 de setembro de 1945 o bispo enviou dous comunicados ás embaixadas dos E.U.A. e do Reino Unido tratando sobre a natureza da invasión, a represión, e as violacións de dereitos humanos, e pedindo axuda.

Finou nun campo de concentración soviético preto de Lviv o 17 de novembro de 1947.

## Culto 
O papa Xoán Paulo II beatificouno o 27 de xuño de 2001 na súa visita pastoral a Ucraína, xunto a Mykolai Charnetskyi e compañeiros mártires. A súa festa celébrase o 17 de novembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Amiadoso, San Martiño de Pazó, Allariz

**Amiadoso** é un lugar da parroquia de San Martiño de Pazó, no concello ourensán de Allariz, na Comarca de Allariz - Maceda. Segundo o IGE, en 2022 tiña 58 habitantes (34 homes e 24 mulleres).

## Pilastra decorada de Amiadoso 
En Amiadoso atopouse a chamada placa de Amiadoso, depositada no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense. O bloque presenta decoración en tódalas caras, feita en diferentes momentos, desde o século II (período galaicorromano) ata os séculos IX-X, na Idade Media.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Martiño de Pazó
### Parroquias de Allariz
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Placa de Amiadoso
* Lugares de Allariz
Que te perdone Dios

***Que te perdone Dios*** é unha telenovela mexicana producida por Angelli Nesma Medina para Televisa. é unha adaptación do *Abrazame muy fuerte* e *Pecado mortal* telenovela producida por Ernesto Alonso en 1960 e producido por Salvador Mejía Alejandre en 2000.

Os protagonistas son Rebecca Jones, Zuria Vega e Mark Tacher.

## Elenco de actores 
* Zuria Vega - *Abigaíl Ríos / Abigaíl Ramos Flores*
* Mark Tacher - *Mateo López-Guerra Fuentes*
* Sergio Goyri - *Fausto López-Guerra* 
* Rebecca Jones - *Renata Flores del Ángel de López-Guerra
* Sabine Moussier - *Macaria Ríos*
* Altair Jarabo - *Diana Montero*
* María Sorté - *Helena Fuentes Vda. de López-Guerra*
* René Strickler - *Patricio Duarte*
* Ana Bertha Espín - *Constanza del Ángel Vda. de Flores*
* Ferdinando Valencia - *Diego Muñoz*
* Alejandro Ávila - *Lucio Ramírez* 
* Manuel Ojeda - *Melitón Ramos*
* Laisha Wilkins - *Ximena Negrete de Zarazua/ Daniela Negrete*
* Dacia González - *Vicenta Muñoz* † 
* Zaide Silvia Gutiérrez - *Simona Sánchez*
* Ana Patricia Rojo - *Efigenia de la Cruz y Ferreira*
* Fabián Robles - *Julio Acosta Montero / Julián Montero* 
* Eric del Castillo - *Bruno Flores Riquelme* †
* Antonio Medellín - *Padre Francisco Ojeda Bernal* †
* Alejandra Ávalos - *Mía Montero Vda. de Acosta* † 
* Moisés Arizmendi - *Porfirio Zarazua*
* Héctor Sáez - *Comandante Efraín Barragán*
* Alejandra Procuna - *Eduviges de la Cruz y Ferreira*
* Raúl Olivo - *Jaime Díaz "Motor"*
* Óscar Bonfiglio - *Marcelino*
* Julio Mannino - *Benito*
* Myrrha Saavedra - *Amanda Ríos*
* Carlos Athié - *Maximiliano "Max" Zarazúa* 
* Adriano - *Antonio "Toño" Sánchez*
* Santiago Hernández - *Alfredo "Fredy" Sánchez* †
* José María Galeano - *Padre Tomás Ojeda Bernal*
* Iván Caraza - *Mano Negra* 
* Rafael Amador - *Rafa, el cantinero*
* Alejandra Robles Gil - *Teodora*
* Daniela Basso - *Juanita*
* Lakshmi Picazo - *Nieves Barragán*
* Silvia Valdéz - *Violeta*
* Jessús Di Alberti - *Estebán*
* Irán Castillo - *Renata Flores del Ángel (joven)*
* Ale García - *Macaria Ríos (joven)*
* Brandon Peniche - *Pablo Ramos* †
* Erik Díaz - *Fausto López-Guerra (joven)*
* Christian Vega - *Lucio Ramírez (joven)*
* Ricardo Franco - *Gerardo López-Guerra'' †
Polaciones

**Polaciones** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria, situado na comarca de Saja-Nansa. Limita ao norte con Tudanca e Rionansa, ao leste coa Mancomunidade Campoo-Cabuérniga, ao sur coa provincia de Palencia e Hermandad de Campoo de Suso e ao oeste con Cabezón de Liébana e Pesaguero. Está situado no curso alto do río Nansa, no extremo suroccidental de Cantabria e a 104 quilómetros de Santander. É o val máis alto da comunidade autónoma cántabra.
## Localidades 
O val de Polaciones consta de nove vilas e tres núcleos de poboación máis pequenos, que son:

* Belmonte, 20 hab. 
* Callecedo (Callecéu), 14 hab.
* Cotillos, 6 hab.
* La Laguna (La Llaúna), 12 hab.
* **Lombraña** (Capital), 13 hab.
* Pejanda, 15 hab.
* Puente Pumar (La Puente), 48 hab.
* Salceda (Zarcea), 16 hab.
* San Mamés, 23 hab.
* Santa Eulalia (Santa Olalla), 10 hab.
* Tresabuela, 29 hab.
* Uznayo (Uznayu), 43 hab.

(Datos de poboación de 2006).

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 
Teodoro Ruiz Quevedo (PRC) é o actual alcalde do concello. As seguintes táboas amosan os resultados das eleccións municipais de 2003 e 2007.

* Alcalde electo: Teodoro Ruiz Quevedo (PRC).
|

* Alcalde electo: Teodoro Ruiz Quevedo (PRC).
|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Facebook oficial de Polaciones
Eusébio Oscar Scheid

**Eusébio Oscar Scheid**, S.C.I., nado en Luzerna (Santa Catarina) o 8 de decembro de 1932, morto en São José dos Campos (São Paulo) o 13 de xaneiro de 2021 foi un eclesiástico católico latino brasileiro, cardeal e arcebispo metropolitano de Río de Xaneiro entre 2001 e 2009.

## Traxectoria 
O 3 de xullo de 1960 foi ordenado sacerdote da congregación dos Sacerdotes do Sagrado Corazón de Xesús polo tamén dehoniano Inácio João Dal Monte, bispo de Guaxupé.

O 11 de febreiro de 1981 foi nomeado bispo de São José dos Campos. Recibiu a consagración episcopal o 1 de maio de mans do nuncio apostólico Carmine Rocco, e tivo como co-consagradores principais ao arcebispo coadxutor de Aparecida Geraldo María de Morais e ao bispo de Lages Honorato Piazera.

O 23 de xaneiro de 1991 o papa Xoán Paulo II nomeouno arcebispo de Florianópolis. O mesmo papa nomeuno o 25 de xullo de 2001 arcebispo do Río de Xaneiro, e o 3 de outubro ordinario para os fieis de rito oriental do Brasil. No consistorio do 21 de outubro de 2003 o papa creouno cardeal, co título de *Cardeal-Presbítero de Santi Bonifacio ed Alessio*.

Retirouse como arcebispo do Río de Xaneiro o 27 de febreiro de 2009, e como ordinario para os fieis de rito oriental o 28 de xullo de 2010.

Morreu o 13 de xaneiro de 2021 en São José dos Campos vítima do COVID-19.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do Vaticano .
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org .
Carlos de Austria

O nome de **Carlos de Austria** ou **Carlos de Habsburgo** pode referirse a:

***Carlos de Austria**, rei de España e emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico (1500-1558);
***Carlos de Austria**, príncipe de Asturias. Caracterizado pola súa formación débil e enfermiza, fillo de Filipe II e a súa primeira esposa María de Portugal (1545-1568);
***Carlos de Austria**, infante de España, quinto fillo de Filipe III e Margarida de Austria (1607-1632);
***Carlos de Austria**, rei de España (1661-1700);
***Carlos de Austria**, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico desde 1711 ata 1740 e pretendente ao trono español durante a Guerra de Sucesión Española (1685-1740);
***Carlos I de Austria**, último emperador do Imperio Austro-Húngaro entre 1916 e 1918.
***Carlos II de Estiria**
Enkarterri

**Enkarterri** (en castelán: *Las Encartaciones*) é unha comarca da provincia de Biscaia, en Euskadi. Limita polo norte e oeste con Cantabria, polo sur coa provincia de Burgos e Áraba, e polo leste coa comarca do Gran Bilbao.

## Concellos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Keisuke Honda

nado en Settsu, Osaca, o 9 de setembro de 1991, é un futbolista  xaponés que xoga como mediapunta, aínda que tamén pode ocupar a posición de dianteiro, para o Botafogo da Série A. É coñecido polos seus lanzamentos de falta e a súa habilidade para canear. Foi convocado máis de 60 veces coa súa selección desde o ano 2008, coa que xogou as Copas do Mundo de Suráfrica 2010 e Brasil 2014 e gañou a Copa Asiática de 2011, onde foi elixido como mellor xogador do torneo. Alén de xogador, é o adestrador da .

## Traxectoria 
### Comezos 
Honda naceu en Settsu, cidade situada ao norte de Osaca, o 13 de xuño de 1986. Honda comezou a xogar ao fútbol no Settsu FC, o club da súa cidade natal, cando era un estudante de segundo grao na escola primaria. Posteriormente incorpórase con 13 anos ás categorías inferiores do Gamba Osaka. Alí permanece dous anos até que ingresa na Escola Secundaria Seiryo, situada na Prefectura de Ishikawa. Honda destaca no equipo de fútbol e convértese nun dos seus xogadores clave. Con el o equipo chega por vez primeira na historia da escola á fase final do . Debido á súa actuación comeza a ser seguidos por varios equipos da J. League.
Provincia de Namangan

A **provincia de Namangan** (en uzbeko *Namangan viloyati*, en ruso *Наманган вилояти*) é unha división administrativa (*viloyati*) do Uzbekistán, na parte oriental do territorio uzbeko, con capital na cidade de Namangan. Atópase na parte sur do Val de Fergana, na marxe dereita do río Sir Daria e fai fronteira con Kirguizistán.
 
## Véxase tamén 
* Uzbekistán  CIA - The World Factbook
Provincia de Navoiy

A **provincia de Navoiy** (en uzbeko *Navoiy viloyati*, en ruso *Навоий вилояти*) é unha división administrativa (*viloyati*) do Uzbekistán, na parte central setentrional do territorio uzbeko, con capital na cidade de Navoiy. Gran parte do seu territorio está ocupado polo deserto Kyzyl Kum.
 
## Véxase tamén 
* Uzbekistán  CIA - The World Factbook
Provincia de Qashqadaryo

A **provincia de Qashqadaryo** (en uzbeko *Qashqadaryo viloyati*, en ruso *Қашқадарё вилояти*) é unha división administrativa (*viloyati*) do Uzbekistán, na parte central meridional do territorio uzbeko, con capital na cidade de Qarshi. Gran parte do seu territorio está na cunca do río Qashqadaryo, e nas vertentes occidentais da cordilleira de Pamir. A cidade de Shahrisabz, onde naceu Tamerlán, fica nesta provincia.
 
## Véxase tamén 
* Uzbekistán  CIA - The World Factbook
Lentixa

Unha **lentixa**, tamén chamada **marxa**, **penca**, **pencha** ou **pincha**, é unha mancha de melanina que aparece na pel clara. As pencas prodúcense cando as células crean gránulos de melanina de máis, o cal xera o cambio de coloración.

miniatura|Foto en branco e negro que amosa o contraste das pencas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Rubio
### Bibliografía 
* Millington GWM (2006). "Proopiomelanocortin (POMC): the cutaneous roles of its melanocortin products and receptors". Clin Exp Dermatol 31 (3): 407–412. doi:10.1111/j.1365-2230.2006.02128.x. PMID 16681590
Penca

O termo **penca** pode referirse a:

***Lentixa**, mancha de cor parda que sae na pel;
***Canoto**, nervio central carnoso dalgunhas plantas. Tamén o talo dalgunhas hortalizas ou a folla carnosa doutras plantas.

## Notas
Ciutat Morta

***Ciutat Morta*** é un filme documental catalán sobre o caso 4F, dirixido por Xavier Artigas e Xapo Ortega no 2013. Pre-estreouse o 8 de xuño de 2013 en Barcelona e estreouse oficialmente o 24 de marzo de 2014 en Málaga. Foi premiado no Festival de Guia d'Isora, MiradasDoc, cunha mención honorífica, e tamén como mellor documental do Festival de Málaga de Cinema de 2014. Foi publicado baixo a licenza Creative Commons BY-NC-SA 3.0.

## Recepción 
O 17 de xaneiro de 2015, *Ciutat Morta* emitiuse no Canal 33, dentro do programa Sala 33. Cunha audiencia do 20% e 569.000 espectadores foi o programa máis visto do día e o máis visto en toda a historia de Sala 33. O documental emitiuse con 5 minutos censurados por decisión dun xulgado de Barcelona, despois que o «ex-xefe de información da garda urbana de Barcelona, Víctor Gibanel» o denunciase por unha posible «violación do seu dereito á honra, á intimidade persoal e familiar e á propia imaxe». Os 5 minutos censurados puidéronse ver no documental completo. O Sindicato dos Mossos d'Esquadra dende a súa conta de Twitter cualificaron o documental de «fantasía», dicindo: «Boa noite para ir ó cinema. Aínda que se vos gusta a fantasía, con C33 tedes de abondo.» Despois da emisión produciuse unha concentración na praza Sant Jaume de Barcelona con centos de persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
* Ficha en BoxOfficeMojo
Mieres

**Mieres** pode referirse a: 

*  **Mieres**: concello do Principado de Asturias.
*  **Mieres**: concello da provincia de Xirona, en Cataluña.
Cabelo longo

[miniatura|Emperatriz [Isabel de Wittelsbach (1837-1898) co cabelo longo, retrato de Franz Xaver Winterhalter (1805–1873).]]

O **cabelo longo** é un peiteado no que se deixa medrar o pelo ata unha lonxitude considerable. A percepción do cabelo longo pode cambiar dunha cultura a outra, ou mesmo entre culturas. Por exemplo, unha muller co cabelo longo até o queixo pode considerarse como curto, mentres que un home coa mesma lonxitude considérase como cabelo longo.

Que os homes leven o cabelo curto é visto por moitas culturas como baixo o control da sociedade, mentres que os que o levan longo considérase como fóra do común. O cabelo longo feminino é visto como un elemento atractivo entre homes e mulleres de moitas culturas. A tricofilia (o fetichismo do cabelo) é común entre o 7% da poboación, e o cabelo moi longo é suxeito da admiración deste grupo de persoas.

## Importancia biolóxica 
Os humanos (xunto cos cabalos e orangutáns) forman parte das poucas especies que poden deixar medrar o cabelo da testa moi longo. Crese que os humanos perderon a súa peluxe hai 2,5-3 millóns de anos, cando pasaron dun hábitat forestal á sabana aberta, como produto da selección natural. Esta evolución fixo posible correr máis rápido e cazar animais ata a zona do ecuador sen sufrir de exceso de calor. A excepción a esta perdida foi o cabelo da testa, que se mantivo como illante térmico e para protexer o coiro cabeludo da radiación ultravioleta.

A habilidade de medrar do cabelo foi observada en subgrupos de *Homo sapiens* en rexións menos solleiras, e os científicos determinaron que é resultado da selección sexual, xa que o cabelo san é sinal de fertilidade e xuventude.

## Notas
Salmán I

**Salmán bin Abdulaziz al Saud**, en árabe سلمان بن عبدالعزيز آل سعود, nado en Riad o 31 de decembro de 1935, é o actual rei de Arabia Saudita ao suceder en xaneiro de 2015 o seu medio-irmán Abdalá I, falecido.

## Traxectoria 
Membro da casa de Saud, a dinastía gobernante en Arabia Saudita, é irmán de Fahd I, quen foi rei entre 1982 e 2005, e medio irmán de Abdalá I, o seu predecesor no trono e continuador de Fahd.

Foi gobernador da provincia de Riad desde 1963 a 2011, cando foi nomeado ministro de Defensa polo monarca Abdalá I. Ascendeu ao trono no mesmo día da morte deste, nun hospital saudita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arabia Saudita
* Lista de Reis de Arabia Saudita
Comité Militar Revolucionario

[miniatura|dereita|Facsímile da proclamación de disolución do [Goberno Provisional Ruso publicada polo Comité Militar Revolucionario de Petrogrado]]
O **Comité Militar Revolucionario**, tamén coñecido como **Milrevcom** e **BRK** (en ) foi o nome dos órganos militares creados polas organizacións do Partido Bolxevique baixo a autoridade dos soviets durante a preparación e desenvolvemento da insurrección armada na Revolución de Outubro de 1917. Funcionaron ata marzo de 1918. Os comités foron o corpo dirixente de poder da insurrección, instalando e asegurando o poder soviético. Executaron un papel de órganos provisionais extraordinarios da ditadura do proletariado.

Os comités máis notables foron os do Soviet de Petrogrado, o Soviet de Moscova e a Stavka. O Comité Militar Revolucionario de Petrogrado foi creado o  de 1917.

## Creación 
A idea de organizar un centro de operacións da insurrección armada pertence a Lenin. Na súa carta *O marxismo e a insurrección*, dirixida ao Comité Central do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia (bolxevique) en setembro de 1917, poñía na axenda a tarefa de preparar o levantamento armado ao escribir

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Albert Resis (xullo de 1977). Lenin on Freedom of the Press. Russian Review, Vol. 36, No. 3, pp.&nbsp;274–296.
* Rigby, T.H. (Xaneiro de 1974). The First Proletarian Government. British Journal of Political Science, Vol. 4, No. 1, pp.&nbsp;37–51.
* Utechin, S.V. (Oct. 1958). Bolsheviks and Their Allies after 1917: The Ideological Pattern. Soviet Studies, Vol. 10, No. 2, pp.&nbsp;113–135.
* Lenin, V. *Marxism and Revolt. Full collection of articles* (Марксизм и восстание, Полн. собр. соч.). Ed. 5. Vol. 34
* *Questionnaires of councils of the Central Industrial district* (outubro de 1917 - xaneiro de 1918). "Historical Archives". 1960

### Outros artigos 
* Comité Militar Revolucionario de Petrogrado
* Soviet Militar Revolucionario
Capilaroscopia

300px|miniatura|Capilaroscopia normal
300px|miniatura|Un capilaroscopio, composto por un estereomicroscopio trinocular ao que se adxunta unha videocámara dixital.
A **capilaroscopia** é unha proba diagnóstica empregada para estudar a morfoloxía dos capilares sanguíneos que se atopan baixo o leito ungueal. Habitualmente está indicada para o estudo do fenómeno de Raynaud. O fenómeno de Raynaud é un proceso no que os dedos mudan de cor en resposta a un estímulo térmico (frío) ou estresante. O fenómeno de Raynaud pode ser primario ou asociado a outra doenza. A capilaroscopia permite establecer a etioloxía do fenómeno de Raynaud.

A capilaroscopia permite dilucidar se un fenómeno de Raynaud é secundario a unha doenza do tecido conectivo. A enfermidade que máis se asocia a este fenómeno é a esclerodermia ou esclerose sistémica. Nesta doenza, a capilaroscopia amosa claramente o denominado "patrón esclerodermico", que se caracteriza pola diminución ou ausencia de capilares en parches, dilatacións capilares, megacapilares e hemorraxias cuticulares.

Outras doenzas que cursan cun patrón alterado na capilaroscopia son a dermatomiosite, o lupus eritematoso sistémico, a doenza mixta do tecido conectivo e a síndrome antifosfolípida.

## Historia 
A capilaroscopia emerxeu por vez primeira após as observacións do físico italiano Giovanni Rasori (1766–1837), quen a través dunha lente describiu alteracións nos capilares das unllas en relación a doentes de enfermidades do tecido conectivo.

Posteriormente, Brown e O'Leary empregaron a mesma técnica para estudar especificamente o fenómeno de Raynaud no contexto da esclerose sistémica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fenómeno de Raynaud
* Esclerodermia
Caso 4F

O chamado **caso 4F** (en ) é un caso de corrupción policial, montaxe e falsificación de probas, con implicacións políticas e xudiciais. Ten relación cos feitos ocorridos o 4 de febreiro de 2006. Ese día, a Garda Urbana de Barcelona detivo varias persoas por suposta relación coa agresión a un axente (o cal ficou tetrapléxico) durante unha festa no Palau Alòs de Barcelona, daquela okupado. Algunhas das persoas foron condenadas a prisión. Unha delas, Patricia Heras, suicidouse durante un permiso penitenciario en 2011. O caso fíxose moi coñecido grazas ó filme documental *Ciutat Morta*, que conta a historia das irregularidades.

## Reivindicacións dos feitos 
miniatura|O "Palau del Cinema", rebautizado como "Cinema Patricia Heras", durante a okupación do 8 de xuño de 2013
[miniatura|dereita|O condenado [Rodrigo Lanza en 2012.]]
Amnistía Internacional denunciou o caso e as torturas que recibiron os principais detidos.

En 2011 naceu a plataforma Des-muntatge 4F, co obxectivo de «desmontar a versión oficial». Dende entón, familiares, amigos e entidades próximas ós condenados pediron a revisión do caso e organizaron actos de protesta nas rúas, como a ocupación do "Palau del Cinema" da Via Laietana de Barcelona, o 8 de xuño de 2013 para proxectar o documental *4F: ni oblit ni perdó*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Monforte del Cid

**Monforte del Cid** é un concello da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana. Pertence á comarca do Vinalopó Mitjà e tiña en 2014 unha poboación de 7.658 habitantes.

Limita ao norte con Petrer, ao leste con Agost e Alacant, ao sur con Elx e ao oeste con Novelda e Aspe.

Actualmente a economía de Monforte xira arredor da uva de mesa, cultivo de excelente calidade polo microclima no que se desenvolve.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial