open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Militza de Montenegro

**Militza Petrović-Njegoš**, tamén coñecida como Gran Duquesa **Militza de Montenegro**, nada en Cetinje, Montenegro o 14 de xullo de 1866 e finada en Alexandría, Exipto o 5 de setembro de 1951, foi unha princesa de Montenegro. Era a terceira filla do rei Nicolao I de Montenegro e da súa consorte, a raíña Milena Vukotić.

Militza era a esposa do Gran Duque Pedro Nikolaevich de Rusia, irmán máis novo do Gran Duque Nicolao Nikolaevich que, máis tarde, casou coa súa irmá, a Princesa Anastasia de Montenegro.

## Militza e Anastasia 
Tanto Militza como a súa irmá Anastasia foron dúas figuras sociais moi influentes na corte rusa da cal recibiron o alcume de "o perfil negro" e estaban moi interesadas no ocultismo. Hai quen di que foron elas que introduciron o charlatán francés Nizier Anthelme Philippe (quen dicía conseguir dar un herdeiro á Emperatriz Alexandra Feodorovna) e, máis tarde, trala súa morte, ao monxe Grigori Rasputín, na corte rusa.

## Matrimonio e descendencia 
O día 26 de xullo de 1889, casou co Gran Duque Pedro Nikolaevich de Rusia neto do tsar Nicolao I de Rusia. A parella tivo catro fillos:
* Mariña Petrovna de Rusia (1892-1981)
* Romano Petrovich de Rusia (1896-1978)
* Nadia Petrovna de Rusia (1898-1988)
* Sofía Petrovna da Rusia (1898-1898)

## Exilio 
Trala Revolución Rusa de 1917, Militza, xunto a súa familia, irmá e cuñado, refuxiáronse, xunto a outros membros da familia Romanov, en Crimea. Escaparon de Rusia a bordo do navío de guerra enviado polo rei Xurxo V do Reino Unido para retirar membros da familia do país.

Tanto ela como o seu marido pasaron gran parte do seu exilio no sur de Francia. O seu marido morreu en 1931 e ela anos máis tarde, o día 5 de setembro de 1951, mentres estaba en Alexandría, Exipto.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Militza de Montenegro**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Radzinsky, Edvard (2000). Rasputin: The Last Word. St Leonards, New South Wales, Australia: Allen & Unwin. ISBN 1-86508-529-4.
### Outros artigos 
* Anastasia de Montenegro
* Grigori Rasputín
* Ocultismo
.bzh

O dominio **.bzh** é un dominio de Internet de primeiro nivel. É un dominio esponsorizado para a Bretaña, a súa cultura e a súa lingua. O 10 de maio de 2013, a ICANN aprobou a creación do dominio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* .gal
* .cat
* .eus

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Curso legal

Moeda de Celestia|93px|thumb
O **curso legal** é unha providencia de política económica que un país adopta no sentido de tornar obrigatoria a aceptación do seu propio papel moeda, creando así a moeda de curso legal, que é emitida con exclusividade polo banco central; a tal moeda é basicamente un título de crédito garantido pola confianza que o mesmo país é capaz de acumular perante as persoas e, eventualmente, outros países.

Tradicionalmente, o papel moeda era apoiado pola acumulación de riquezas en cantidades de metais e pedras preciosas ou calquera especie de bens materiais; o de uso máis común é o ouro. Pero ao se utilizar deste tipo de medida, que é feita por medio dunha lei ou calquera outra norma, que torne a moeda oficial imposíbel de ser rexeitada, o estado crea o diñeiro fiduciario. Para garantir a súa moeda, o estado usa, alén das súas reservas de divisas, o establecemento dun ambiente económico interno estábel e seguro. Pode, porén, existir un sistema de curso legal, mais co valor da moeda asegurado soamente polas cantidades de riquezas materiais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Convertibilidade
* Hiperinflación
* Padrón ouro
Penosiños, Gomesende

**San Salvador de Penosiños** é unha parroquia do concello ourensán de Gomesende na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE en 2015 tiña 8 habitantes (5 homes e 3 mulleres) establecidos nunha única entidade de poboación.

Desde o punto de vista eclesiástico, xunto cos 13 lugares da parroquia homónima do concello de Ramirás, forma a parroquia eclesiástica de Penosiños.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Penosiños 
### Parroquias de Gomesende 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Penosiños
* Penosiños, Ramirás
## Notas
Campionato Brasileiro Série A 1959

O **Campionato Brasileiro Série A 1959**, oficialmente **Taça Brasil** foi a 1ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 23 de agosto de 1959 e finalizou o 29 de marzo de 1960. O campión foi o Bahia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taça Brasil 1959 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1959 
* RSSSF
Campionato Brasileiro Série A 1961

O **Campionato Brasileiro Série A 1961**, oficialmente **Taça Brasil** foi a 3ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 20 de xullo e finalizou o 27 de decembro de 1961. O campión foi o Santos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Confederação Brasileira de Futebol 
* RSSSF
Campionato Brasileiro Série A 1962

O **Campionato Brasileiro Série A 1962**, oficialmente **Taça Brasil** foi a 4ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 5 de setembro de 1962 e finalizou o 2 de abril de 1963. O campión foi o Santos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taça Brasil 1962 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1962 
* RSSSF
Campionato Brasileiro Série A 1966

O **Campionato Brasileiro Série A 1966**, oficialmente **Taça Brasil** foi a 8ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 10 de xullo e finalizou o 7 de decembro de 1966. O campión foi o Cruzeiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taça Brasil 1966 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1966 
* RSSSF
Campionato Brasileiro Série A 1967 (Torneio Roberto Gomes Pedrosa)

O **Campionato Brasileiro Série A 1967**, oficialmente **Torneio Roberto Gomes Pedrosa** foi a 9ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 5 de marzo e finalizou o 8 de xuño de 1967. O campión foi o Palmeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Torneio Roberto Gomes Pedrosa (Robertão) 1967 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1967
Campionato Brasileiro Série A 1967

**Campionato Brasileiro Série A 1967** pode referirse á:

*Campionato Brasileiro Série A 1967 (Taça Brasil)
*Campionato Brasileiro Série A 1967 (Torneio Roberto Gomes Pedrosa)
Campionato Brasileiro Série A 1968 (Taça Brasil)

O **Campionato Brasileiro Série A 1968**, oficialmente **Taça Brasil** foi a 12ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 4 de agosto de 1968 e finalizou o 4 de outubro de 1969. O campión foi o Botafogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taça Brasil 1968 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1968 
* RSSSF
Campionato Brasileiro Série A 1971

O **Campionato Brasileiro Série A 1971**, oficialmente **Primeiro Campeonato Nacional de Clubes** foi a 15ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 7 de agosto e finalizou o 19 de decembro de 1971. O campión foi o Atlético Mineiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Série A 1971 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1971
Rinoceronte negro do oeste

O **rinoceronte negro do oeste** (*Diceros bicornis longipes*) ou **rinoceronte negro occidental** foi unha subespecie do rinoceronte negro, declarado extinto pola IUCN no 2011. Críase que era xeneticamente diferente doutras  subespecies de rinoceronte. Outrora era común na sabana da África subsahariana, pero o seu número minguou pola caza furtiva. O rinoceronte negro occidental residía principalmente no Camerún.

## Notas
Campionato Brasileiro Série A 1972

O **Campionato Brasileiro Série A 1972**, oficialmente **Segundo Campeonato Nacional de Clubes** foi a 16ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 9 de setembro e finalizou o 23 de decembro de 1972. O campión foi o Palmeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Série A 1972 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1972
I'm from Barcelona

'''I'm from Barcelona''' é un grupo musical sueco creado en Jönköping no 2005. É coñecido por ter unha composición ampla, formada por 28 músicos que mesturan intrumentos como clarinete, saxofón, frauta, trompeta, banjo, acordeón, kazoo, guitarra, batería e teclados. Moitos membros colaboran coas súas voces como parte do coro nas actuacións en directo, mais Emanuel Lundgren é o cantante principal, ademais de ser o escritor das letras.

## Membros 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Campionato Brasileiro Série A 1974

O **Campionato Brasileiro Série A 1974**, oficialmente **Quarto Campeonato Nacional de Clubes** foi a 18ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Comezou o 9 de marzo e finalizou o 1 de agosto de 1974. O campión foi o Vasco da Gama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Série A 1974 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1974
One Albania

**One Albania sh.a** é unha compañía de telecomunicacións que opera en Albania, anteriormente esta compañía foi coñecida como **AMC**, e como **Telekom Albania**. A AMC formou parte da empresa *COSMOTE Group* desde o ano 2000 até o ano 2008 que ficou en mans da compañía *Deutsche Telekom Group*.

## Os comezos 
[left|miniatura|122x122px|Antigo [logotipo da AMC.]]
A compañía foi constituída en novembro de 1995 da man do estado albanés e sendo este o seu propietario comezou as súas operacións comerciais en maio de 1996, converténdose no primeiro operador móbil en toda a Albania. 
A empresa foi privatizada con éxito en agosto do ano 2000ao adquirir a empresa de telecomunicacións grega COSMOTE o 85% das accións de AMC, a través do grupo COSMO-HOLDING ALBANIA S.A.

No ano 2008 a compañía de telecomunicacións alemá *Deutsche Telekom Group* líder en toda a Europa, adquiriu todas as accións de COSMO-HOLDING ALBANIA S.A. cambiando así de donos, e o 1 de xullo de 2015 a AMC é renomeada. O seu logotipo anteriormente verde foi substituído por un logotipo do grupo Telekom en cor maxenta.

## Os servizos 
Cando COSMOTE adquiriu a AMC, a empresa tiña 11 000 clientes de rede móbil. A finais de decembro de 2001 a AMC xa conseguira máis de 273 000 clientes e no 2009 xa tiña alcanzado unha base de clientes de 1,9 millóns.

Na actualidade, a cobertura da rede móbil da empresa cobre o 99,6% da poboación albanesa e o 95% da área xéografica de Albania, e no 2011 os seus clientes achegáronse aos 1,8 millóns de clientes.

En 2011 a AMC entra no mercado de teléfono fixo en Albania, co que chega a ser a segunda empresa na Albania en ofrecer o servizo de teléfono fixo en todo o país.

Tamén Telekom Albania foi a primeira en ofrecer os servizos de cobertura móbil LTE 4G na capital do país, Tirana, e no sur da Albania. Ademais a empresa foi unha das primeiras en Europa que lanzou a tecnoloxía LTE-A Cat4 con até 150 Mbps de velocidade de baixada.

## Cota de mercado 
No 2012 a Albania tiña 5,3 millóns de clientes de rede móbil (cun 187% de cociente de penetración), dos cales 3,2 millóns son usuarios activos (cun 114% de cociente de penetración).

A autoridade reguladora de telecomunicacións na Albania é a Autoridade de comunicacións electrónicas e postais, e para esta unha numeración activa de móbil é aquela que fixese algún tipo de comunicación no número de móbil, como pode ser unha chamada mesmo nos últimos 3 meses.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* One Albania
Æthelric de Bernicia

**Æthelric** foi rei de Bernicia desde 568 até 572.

## Traxectoria 
Æthelric foi o pai de Æthelfrith de Northumbria, quen foi o primeiro monarca que reinou en Deira e Bernicia ao mesmo tempo, reinos que se fusionaron formando Northumbria.

Æthelric foi un dos moitos fillos de Ida, o primeiro líder de Bernicia. Pouco se sabe da vida e reinado de Æthelric, dada a pouca documentación desta época. As poucas fontes de información que existen varían amplamente na orde e duración dos reinos dos reis bernicianos que viviron entre a morte de Ida e o comezo do reino de Æthelfrith de Northumbria en 592/593.
Campionato Brasileiro Série A 1976

O **Campionato Brasileiro Série A 1976**, oficialmente **II Copa Brasil** foi a 20ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Comezou o 29 de agosto e finalizou o 12 de decembro de 1976. O campión foi o Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Série A 1976 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1976
Palacio de Velázquez

O **Palacio de Velázquez** atópase situado no Parque do Retiro de Madrid (España). Foi construído entre os anos 1881 e 1883 con motivo da celebración da Exposición Nacional de Minería levada a cabo na cidade entre os meses de maio e novembro de 1883. O arquitecto Ricardo Velázquez Bosco, de quen toma o nome o palacio, dirixiu o proxecto entre os que participaron Alberto de Palacio, enxeñeiro, e Daniel Zuloaga, ceramista.

## Características 
[miniatura|Entrada principal do Palacio de Velázquez. Foto [Paolo Monti.]]

Trátase dun edificio cuberto con bóvedas de ferro acompañadas de cristal que permiten iluminar as salas naturalmente, e está inspirado no Crystal Palace de Londres. Cunhas dimensións de 73,80 por 28,75 metros foi construído en ladrillos de dous tons, así como con azulexos da Real Fábrica da Moncloa.

O edificio foi concibido para que unha vez finalizada a exposición de 1883, puidese albergar outra actividade no canto de derribalo. En 1887 foi aproveitado para a Exposición de Filipinas que se celebrou no Retiro, e unha vez finalizada a exposición, ese mesmo ano, o goberno destinouno a Museo de Ultramar. Actualmente pertence ao Ministerio de Cultura, e atópase dedicado a sala de exposicións temporais do Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía.

En 2005 pechouse para acometer obras de restauración e conservación. En 2010 reabriu as súas portas cunha exposición dedicada a Antoni Miralda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Visita virtual en Google Art Project
Tareixa de Xesús Jornet e Ibars

**Santa Tareixa de Xesús Jornet**, nada como **Teresa Jornet e Ibars** en Aitona (Lleida) o 9 de xaneiro de 1843 e finada en Liria, Valencia o 26 de agosto de 1897 foi unha relixiosa española. En 1873 fundou a Orde das Irmás dos Anciáns Desamparados en Barbastro. Á súa morte había 103 asilos en España e América.

## Traxectoria 
Tareixa naceu nunha familia relixiosa. A súa irmá Josefa foi Filla da Caridade no hospital da Habana, a súa irmá María e tres fillas do seu irmán Juan incorporáronse á nova orde, a súa tía Rosa, irmá da súa nai, morreu en olor de santidade e o seu tío avó, o Beato Francisco Palau, foi frade carmelita exclaustrado, orador, escritor e penitente.

Estudou en Lleida para mestra e ingresou no mosteiro das clarisas de Briviesca (Burgos). A situación política da segunda metade do século XIX non permitía a emisión de votos, polo que se fixo carmelita terciaria, dedicándose ao ensino. Posteriormente, xunto cun grupo de sacerdotes en Barbastro, dedicouse á atención dos anciáns abandonados, dende onde viaxou a Valencia, casa nai das Irmás dos Anciáns Desamparados.

Antes de falecer en 1897 deixou dito he escrito que non quería canonizacións na orde se co paso do tempo houbese Irmás canonizables e indicou que non desexaba que se gastase diñeiro e recursos en propoñer a subida aos alteras de ninguén. Por este motivo o seu proceso de beatificación se alongou tanto no tempo. Foi beatificada en 1958 e canonizada en 1974.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* catholic.net
* aciprensa.com
* mercaba.org
* Biografías y vidas
* Hermanitas de los ancianos desamparados
Domingo Blanco Pérez

**Domingo Blanco Pérez**, nado en Cariño en 1947, é un filólogo galego, especialista en poesía popular galega.

## Traxectoria 
Doutorouse en Filoloxía en 1990 pola Universidade de Santiago de Compostela coa tese *Contribución ó estudio da literatura popular en Galicia; o papel das clases letradas na valoración e transmisión da literatura popular en verso en Galicia entre 1746 e 1886*, dirixida por Antón Santamarina.

Foi profesor en Zürich e despois profesor no IES República Oriental do Uruguai, no Barrio das Flores, en Teis, Vigo.

## Obra 
Publicou, entre outros medios, en *Grial*; *EDUGA, Revista Galega do Ensino*; *Verba* e no *Boletín Galego de Literatura* e participou en varias obras colectivas. Porén, entre a súa obra principal pódese destacar:
* *A poesía popular en Galicia, 1745-1885*, recompilación, estudo e edición crítica. 1992, Xerais, ISBN 84-7507-684-X.
:——— Volume II. ISBN 84-7507-685-8
* *Historia da literatura popular galega*, 1994, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da USC, ISBN 978-84-8121-130-6.
* *Escolma de literatura popular galega*, 1996, Asociación Socio-Pedagóxica Galega, Edicións A Nosa Terra, ISBN 84-89679-13-4.
* Edición, introdución, notas e glosario en *Colección de cantares gallegos*, de José Casal Lois, 2001, Consello da Cultura Galega.
* *Poesía popular galega*, Biblioteca Galega 120, *La Voz de Galicia*, 2002, ISBN 84-88254-81-4.

## Recoñecementos 
Foi Premio á Investigación da Deputación de Pontevedra, 1990, por: "Xosé Casal Lois e a súa aportación á literatura popular galega"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor  na páxina da Editorial Xerais.
Archer Milton Huntington

**Archer Milton Huntington**, nado en Nova York o 10 de marzo de 1870 e finado en Bethel (Connecticut) o 11 de decembro de 1955, foi un arqueólogo, numismático, bibliófilo, filántropo, hispanista e poeta estadounidense, fundador da Hispanic Society of America en 1904.

## Traxectoria 
Huntington era fillo de Collis P. Huntington, quen foi o fundador da compañía de ferrocarrís Central Pacific Railroad e dos estaleiros Newport News Shipbuilding and Drydock Companies. Herdou unha das maiores fortunas dos Estados Unidos. Archer Milton dedicouse a viaxar, aos seus intereses culturais e a realizar o seu soño de fundar un museo coas coleccións que ía comprando. Unha viaxe a México aos quince anos provocou a súa afección por todo o hispánico e en 1892 viaxou por primeira vez á Península Ibérica.

Decidiu que o seu museo fose unha institución encargada de divulgar os estudos hispánicos e aprendeu o castelán, escribindo versos nesa lingua. Trala Guerra Hispano-Estadounidense fixo escavacións en Itálica.

Coleccionou pinturas de el Greco, Francisco de Zurbarán, José de Ribera, Alonso Cano, Diego Velázquez, Francisco de Goya, Joaquín Sorolla, Mariano Fortuny, Ramón Casas, Santiago Rusiñol, Isidro Nonell e Ignacio Zuloaga, ademais de obxectos artísticos españois. Creou adxunta ao museo a biblioteca e con ambas as institucións fundou a Hispanic Society of America o 18 de maio de 1904.

O 10 de marzo de 1923 casou coa escultura Anna Vaughn Hyatt, que adornou a institución coas súas esculturas e en 1930 fundou o Mariners' Museum en Newport News, Virxinia. Foi ademais presidente da *American Geographical Society* e do *American Museum of Natural History*, e membro, e benfeitor da *American Academy of Arts and Letters* e da *American Numismatic Society*, que tamén chegou a presidir.

## Medalla Huntington 
Na súa honra, a *American Numismatic Society* instituíu a medalla Huntington, outorgada anualmente en recoñecemento das contribucións destacadas aos estudos numismáticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Archer Milton Huntington papers —- Syracuse University Special Collections Research Center.
* Hispanic Society: Huntington biography notes.
Ricardo Velázquez Bosco

**Ricardo Velázquez Bosco**, nado en Burgos o 21 de marzo de 1843 e finado en Madrid o 31 de xullo de 1923, foi un arquitecto español. Foi profesor do galego Antonio Palacios Ramilo.

Practicou un historicismo eclecticista de corte academicista oposto ao modernismo. O seu estilo denomínase ás veces "eclecticismo enfático".

## Obras 
As súas obras caracterízanse por un tratamento rotundo de volumes, o emprego de mansarda e o uso de decoración cerámica nas fachadas dos seus edificios. Arquitectos como Antonio Palacios, que seguiu a súa tendencia monumentalista, víronse influídos polo seu estilo. Desenvolveu a maior parte da súa obra en Madrid, en cuxa Escola de Arquitectura deu clase.

As súas obras máis importantes son:
* Palacio de Velázquez (1881-1883), no Parque do Retiro de Madrid.
* Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Minas de Madrid (1884-1893).
* Pazo de Cristal do Retiro (1887), en Madrid.
* Palacio de Fomento (1893-1897), en Madrid, actual sede do Ministerio de Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño.
* Colexio Nacional de Sordomudos e Cegos de Madrid (1898), actual sede do Centro Superior de Estudos para a Defensa, CESEDEN.
* Escola de Cegos e Sordomudos de Santiago de Compostela (1905-1920), que en 1986 foi reformada como edificio de servizos administrativos da Xunta de Galicia.
* Ministerio de Educación (1917-1923), na rúa Alcalá de Madrid.

Como restaurador, traballou na Mesquita de Córdoba, a Catedral de León e o Mosteiro de La Rábida.

## Galería de imaxes 

Paolo Monti - Servizio fotografico - BEIC 6333093.jpg|Palacio de Velázquez (1881-1883, Madrid) Foto por Paolo Monti.
Palacio de Velazquez (Madrid) 01.jpg|Palacio de Velázquez (1881-1883, Madrid).
Edificio de la ETSIM de Madrid (1893) 03.jpg|Escola de Minas de Madrid (1893).
Ministerio de Agricultura (Madrid) 01.jpg|Ministerio de Agricultura (1897, Madrid).
Fachada oeste Casón.JPG|Fachada oeste do Casón del Buen Retiro (Madrid).
Guadalajara Panteon1.jpg|Panteón da Duquesa de Sevillano (Guadalaxara, 1882-1916)
Paseo de la Castellana, 61, Madrid.JPG|Centro Superior de Estudos da Defensa Nacional (CESEDEN), antigo Colexio Nacional de Sordomudos e Cegos (1887, Madrid)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Ricardo Velázquez Bosco en Madrid Histórico
Joaquín Vizcaíno

**Joaquín Vizcaíno y Martínez Moles**, nado na Coruña o 21 de agosto de 1790 e finado en Madrid o 30 de setembro de 1840, **marqués** consorte e viúvo **de Casa Pontejos**, foi un militar, político e filántropo de ideas ilustradas e liberais, corrixidor de Madrid e fundador da primeira caixa de aforros de España.

## Traxectoria 
Vizcaíno era membro dunha familia fidalga orixinaria de Vicálvaro (Madrid). Naceu na Coruña en 1790 onde o seu pai estaba destinado como fiscal da Real Audiencia de Galicia.

Comezou moi novo na carreira militar. Combateu na guerra da independencia e acadou o emprego de capitán de Dragones. Durante o Trienio liberal alistouse na Milicia Nacional de Cabalaría e en 1823, trala restauración do absolutismo tivo que exiliarse, residindo case unha década en París e no Reino Unido.

En 1817 casara con Mariana de Pontejos y Sandoval, IV marquesa de Casa Pontejos, dezaoito anos máis vella ca el e dúas veces viúva. A súa dona acompañouno ao exilio e morreu en 1834, pouco despois de regresar.

Entre 1834 e 1836 foi corrixidor de Madrid. Á fronte do concello promoveu melloras no empedrado, no saneamento, na iluminación e na ordenación da vila.Plantáronse tamén numerosas árbores, instaláronse baños públicos, cambiáronse nomes de rúas e rotuláronse todas, numerando as casas. Moitas das reformas foron inspiradas polo seu amigo Mesonero Romanos. Foi tamén Xefe Político da provincia. Sendo Corrixidor sucedeu fugazmente a Salustiano Olózaga como primeira autoridade da provincia, mantendo os dous cargos simultaneamente durante algúns días de maio de 1836. Foi nomeado novamente Xefe Político por Real Decreto do 11 de setembro de 1837, permanecendo á fronte da Deputación Provincial durante pouco máis dun ano, ata o 18 de outubro de 1838.

En 1838 abandonou a política e comezou a traballar na creación da Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid, conseguindo importantes apoios para o proxecto. A institución benéfica foi creada por Real Decreto do 31 de outubro de 1838, que encomendaba a súa dirección a unha xunta presidida por Vizcaíno. Abriu as oficinas ao público o domingo 17 de febreiro de 1839.

Tamén interveu na fundación do Ateneo e do Asilo de San Bernardino de Madrid.

## Notas
Monte de El Pardo

[250px|thumb|O [río Manzanares ao seu paso polo monte de El Pardo.]]
O **monte de El Pardo** é unha zona boscosa situada ao norte do municipio de Madrid, no que se atopa totalmente integrado, xunto co seu apéndice, o monte de Viñuelas. Supón máis da cuarta parte (o 26,4%) do termo municipal da capital.

Está considerado como o bosque mediterráneo máis importante da Comunidade de Madrid e un dos mellor conservados de Europa, tanto no que respecta á súa flora, con 120 especies catalogadas, como á súa fauna, con aproximadamente 200 especies vertebradas. Esténdese ao redor do curso medio do río Manzanares, ao longo de 16.000 hectáreas, e atópase integrado no Parque Rexional da Cunca Alta do Manzanares, onde recibe a máxima protección legal. En 1987, foi declarado zona de especial protección para as aves (ZEPA).

Malia iso, a súa xestión corresponde enteiramente ao Patrimonio Nacional, organismo estatal que regula as posesións que estiveron en mans da Coroa, que mantén unha política altamente proteccionista e restritiva en relación co bosque. A Lei de 16 de xuño de 1982, que define a actividade do Patrimonio Nacional, establece, no seu artigo cuarto, a súa integración na citada entidade.

A maior parte da súa área (aproximadamente 15.100 hectáreas, o 94,4% da superficie total) atópase cercada, mediante unha vala que percorre o seu perímetro, ao longo de 66 quilómetros. A visita a esta zona está totalmente prohibida. As 900 hectáreas restantes (o 5,6%), onde se localizan algunhas áreas urbanas como os barrios do Pardo e Mingorrubio e deportivas como o complexo de Somontes, posúen un valor ecolóxico inferior. Aquí si é posible o acceso, a través de diferentes senllas e camiños, habilitados a efectos recreativos.

Ademais da súa riqueza medioambiental, o monte de El Pardo reúne un rico patrimonio histórico-artístico, froito da súa estreita relación coa monarquía española, entre os que destaca o Palacio Real de El Pardo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre o monte de El Pardo e apuntamentos sobre as súas ameazas en www.nodo50.org 
* Ficha da Zona de Especial Protección para as Aves ‘monte de El Pardo’
Palacio Real de El Pardo

O **Palacio Real de El Pardo** é unha das residencias da familia real española situada no Monte de El Pardo, en Madrid. O seu principal uso na actualidade é o de aloxar aos xefes de Estado estranxeiros de visita oficial en España. A súa xestión corresponde a Patrimonio Nacional, organismo estatal que administra os bens ao servizo da Coroa Española.

Foi construído no século XVI, a partir dun edificio primitivo do século XV deseñado por Luis de Vega. O seu aspecto actual corresponde ás reformas e ampliacións emprendidas no século XVIII, a instancias do rei Carlos III, nas que participou o arquitecto Francesco Sabatini.

Ademais de polos seus valores arquitectónicos, o palacio destaca polo seu decoración interior, representativa de diferentes épocas históricas. Destacan uns frescos, obra de Gaspar Becerra, restos da decoración pictórica que tivo o palacio durante o reinado de Filipe II.

Así mesmo, é especialmente relevante a súa colección de tapices, do século XVIII, na que figuran cinco das series máis coñecidas de Francisco de Goya.

## Historia 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Información na páxina de Patrimonio Nacional
Pablo Echenique

**Pablo Echenique Robba**, nado en Rosario (Arxentina) o 28 de agosto de 1978, é un científico e político español, de orixe arxentina, que ostenta a dobre nacionalidade española e arxentina. En 2015, foi elixido secretario xeral de Podemos en Aragón e, en 2016, secretario de Organización de Podemos en España.  Nas eleccións europeas de 2014 foi elixido eurodeputado pola formación política Podemos. Actualmente é deputado nas Cortes Xerais, logo de ter sido elixido nas eleccións xenerais de 2019.

## Traxectoria 
Mudouse a Aragón cando tiña 13 anos e estabeleceuse en Zaragoza coa súa nai Irma e a súa irmá Analía. Sofre atrofia muscular espiñal —unha doenza hereditaria e dexenerativa— dende que era pequeno. Por mor diso, ten unha discapacidade do 88 % e móvese en cadeira de rodas. A súa discapacidade foi unha das razóns polas que a súa familia emigrou a Aragón na procura de maiores oportunidades. O 9 de agosto de 2012 casou con María Alejandra Nelo Bazán, venezolana á que coñeceu na universidade cando ela estudaba o doutoramento. Investigou cunha bolsa posdoutoral no Instituto de Biocomputación e Física de Sistemas Complexos da Universidade de Zaragoza. No 2008, obtivo o premio "Romper Barreras" pola adaptación do seu despacho na universidade. Dende 2009, é científico titular do CSIC no Instituto de Química Física Rocasolano. Tamén é colaborador extraordinario do departamento de Física Teórica da Universidade de Zaragoza. Logo da fundación de Podemos en xaneiro de 2014, Pablo Echenique uniuse ó novo partido, participando na creación do Círculo Discapacidade, e presentándose como candidato nas primarias para elixir a lista nas eleccións europeas. Os resultados deron a Podemos cinco cadeiras, grazas ó cal Echenique foi elixido eurodeputado. En febreiro de 2015, foi elixido primeiro Secretario Xeral de Podemos en Aragón en primarias abertas e é deputado nas Cortes de Aragón dende o 18 de xuño de 2015. En outubro de 2017, foi substituído na secretaría xeral de Podemos-Aragón por Nacho Escartín.

En 2017 a Inspección de Traballo impúxolle unha multa de 3.126 euros por non dar de alta a un asistente, 2.000 polas cotas defraudadas á Seguridade Social e 1.470 máis de recargas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pablo Echenique Robba, na páxina oficial de Transparencia de Podemos. 
* Blog "De retrones y hombres". Eldiario.es. 
* Ficha no Parlamento Europeo.
Campionato Brasileiro Série A 1975

O **Campionato Brasileiro Série A 1975**, oficialmente **I Copa Brasil** foi a 19ª edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Comezou o 20 de agosto e finalizou o 14 de decembro de 1975. O campión foi o Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Série A 1975 - Campeonato Brasileiro de Futebol 1975
Jeonbuk Hyundai Motors

O **Jeonbuk Hyundai Motors** (전북 현대 모터스) é un club de fútbol coreano da cidade de Jeolla do Norte. Fundouse en 1994 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Classic (Liga): 10**
**2009, 2011, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2025
***Coreano FA Cup (Copa): 5**
**2000, 2003, 2005, 2020, 2022
***Coreano Super Cup (Supercopa): 1**
**2004
***Liga de Campións da AFC: 2**
**2006, 2016

## Ligazóns externas
*Jeonbuk Htundai Motors
Wonderful Rainbow

***Wonderful Rainbow*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de noise rock Lightning Bolt, publicado o 4 de marzo de 2003 a través do selo Load Records. Está considerado o seu disco máis accesible, contando con riffs de baixo pesados pero pegadizos e baterías frenéticas. *Wonderful Rainbow* está listado no libro *1001 álbums que tes que escoitar antes de morrer*.

## Listaxe de cancións
Fantasy Empire

***Fantasy Empire*** é o sétimo álbum da banda estadounidense de noise rock Lightning Bolt, publicado o 24 de marzo de 2015 a través do selo Thrill Jockey Records. O seu tema "Dream Genie" aparece no videoxogo *Rock Band 4*.

## Listaxe de cancións
Palacio Real de Aranjuez

O **Palacio Real de Aranjuez** é unha das residencias da Familia Real Española, situada no Real Sitio e Vila de Aranjuez (Comunidade de Madrid), que é xestionada e mantida por Patrimonio Nacional.

## Historia e características 
Cando o Emperador Carlos V empezou a interesarse por desenvolver Aranjuez como unha vila rexia con amplo coto de caza aposentouse, como en 1501 fixera Filipe o Fermoso, no vello palacio dos maestres de Santiago.

Foi erixido por orde de Filipe II, quen lle encomendou o proxecto ao arquitecto Juan Bautista de Toledo, que morreu durante a súa construción, polo que a súa discípulo Juan de Herrera foi o encargado de rematar a obra. Durante todo o século XVII parouse a obra, ata que en tempos de Fernando VI lévase a cabo unha importante ampliación, que continuará Carlos III dotándoo dunhas ás que encerran o patio de armas, tal e como se pode contemplar hoxe en día. Un palacio menor, a chamada Casa do Labrador, sitúase fóra do recinto, formando parte do Xardín do Príncipe.

Os inmensos xardíns, proxectados para enxalzar a residencia real da árida e seca meseta do centro de España, e regados coas augas dos ríos Texo e Jarama, son os máis importantes do período dos Habsburgo en España. Alcanzaron singular renome grazas ao *Concerto de Aranjuez*, de Joaquín Rodrigo, considerada a composición musical española máis escoitada no mundo. En 2001 esta contorna foi declarada «Paisaxe Cultural Patrimonio da Humanidade» pola Unesco.

Do Palacio destacan a Sala Chinesa ou Gabinete de Porcelana, así como a Sala dos Espellos.

## Véxase tamén 
*Xardíns de Aranjuez

### Ligazóns externas 
* Información no sitio web de Patrimonio Nacional
Xardíns de Aranjuez

Os **Xardíns de Aranjuez** (en castelán: *Jardines de Aranjuez*) son unha serie de bosques e parques axardinados e ornamentados con numerosas fontes e estatuas, situados xunto ao río Texo e ao Palacio Real de Aranjuez, na Comunidade de Madrid. Están ao coidado do Patrimonio Nacional da monarquía española e ademais ostentan o título de Patrimonio da Humanidade baixo o nome global de Paisaxe cultural de Aranjuez (que tamén inclúe o palacio) outorgado pola Unesco en 2001.

Os Xardíns son catro: o do Parterre, o da Illa, o do Príncipe e o de Isabel II.

## Véxase tamén 
*Palacio Real de Aranjuez
Casa do Labrador

A **Casa do Labrador** (en castelán: *Casa del Labrador*) é unha das residencias da Familia Real Española. É un palacete neoclásico, que se atopa no municipio español de Aranjuez, na parte meridional da comunidade de Madrid.

A súa construción comezou a finais do século XVIII, a partir dun deseño inicial do arquitecto Juan de Villanueva, que foi transformándose sucesivamente nos trece anos que duraron as obras e reformas. O seu aspecto final débese a Isidro González Velázquez, quen dotou ao conxunto de numerosos motivos ornamentais externos. O interior destaca pola súa decoración suntuosa, obra de Jean-Démosthène Dugourc, no seu maior parte, e polas pinturas de Mariano Salvador Maella, entre outros autores.

O monumento depende de Patrimonio Nacional, o organismo estatal que gestiona os bens do Estado ao servizo da Coroa. No ano 2001 foi catalogado como Patrimonio da Humanidade, xunto con outros recintos histórico-artísticos da localidade, inscritos na lista da Unesco co nome de Paisaxe cultural de Aranjuez. Está permitida a súa visita, a partir de horarios establecidos.
África española

[300px|thumb|Colonias españolas en [1959.]]
**África española** é a denominación que se daba aos territorios africanos baixo soberanía ou protectorado español, especialmente aplicada ás dependencias coloniais do Protectorado Español de Marrocos formado polas zonas do Rif ao norte e Cabo Juby ao sur, o Sáhara Español (actual Sáhara Occidental), a Guinea Española (actual Guinea Ecuatorial desde a súa independencia en 1968), ademais de Madeira, Cabo Verde, Guinea-Bissau, San Tomé e Príncipe, Somalia, Angola e Mozambique, ao incorporarse Portugal a España.

As illas Canarias, Ceuta e Melilla así como as prazas de soberanía, conforman xunto ás demais entidades territoriais e con integridade plena o territorio nacional de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
* África Occidental Portuguesa
* África Oriental Portuguesa
* Provincia do Sáhara
* Provincia de Fernando Poo
* Provincia de Río Muni
* Provincias de España
Gelria

**Gelria** é un grupo de música galega creado no ano 2014. Está formado por Elena Tarrats (voz), Federico Mosquera (piano) e Mario G. Cortizo (percusión). O trío leva en funcionamento dende comezos do 2014 e ten tocado en Holanda e Barcelona. En Galicia a súa presentación tivo lugar na compostelá Casa das Crechas dentro do Festival Feito a Man 2015, seguido doutros concertos pola xeografía galega.

Recibe o nome do buque holandés no que o poeta rianxeiro Manuel Antonio estivo embarcado nas súas viaxes a América.

## *Cantos de Poeta* 
dereita|miniatura|Foto da gravación de *Cantos de Poeta.*

*Cantos de Poeta* (2016) é o primeiro traballo discográfico de Gelria. Consiste nunha antoloxía con catorce poemas da lírica galega de todos os tempos postos en música por Mosquera e Cortizo, dende o Rexurdimento de Curros Enríquez e Rosalía de Castro até autores actuais como Xosé Luís Méndez Ferrín ou Chus Pato. Editado en formato libro disco, conta cun prólogo de Xosé Lois Romero e ven acompañado de ilustracións e fotografías, cos textos en inglés, castelán e portugués traducidos por Erín Moure, Mª Rosario Soto e Carlos Quiroga. *Cantos de Poeta* é un disco de produción propia gravado integramente en directo co equipamento da Radio Galega baixo a dirección de Pablo Barreiro.

Na gravación do disco colaboraron Xosé Lois Romero (acordeón e percusión), Pablo Pérez (contrabaixo), Rubén Fernández (voz), Mariana Montero, María Montero e Alejandra Montero (voz e pandeireta, membros de Lilaina), Benxamín Otero (óboe e corno inglés), Cibrán Seixo (violín), Paula Santos (viola), Rosalía Vázquez (violoncello), Roberto Bao (percusión), Isabel Diego (percusión) e Ana Gayoso (percusión).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Gelria en Youtube
Patrimonio Nacional

[thumb|250px|[Palacio Real de Madrid.]]
[thumb|250px|[Mosteiro de El Escorial.]]
[thumb|250px|right|[Palacio Real de Aranjuez.]]
[250px|thumb|[Palacio Real de La Granja de San Ildefonso.]]
[250px|thumb|[Palacio Real de Riofrío.]]
**Patrimonio Nacional** é un ente autónomo, dependente do Ministerio da Presidencia de España, dedicado ao mantemento dos bens de titularidade estatal a disposición do rei de España e da familia real española para o seu uso como residencia ou para celebrar actos de Estado ou cerimonias oficiais.

Os bens administrados por Patrimonio Nacional comprenden pazos, xardíns, conventos e mosteiros, os chamados **Reais Sitios**. Con esta denominación coñécense os lugares onde se atopan as residencias da familia real española, a maior parte preto de Madrid e que foron utilizados tradicionalmente para o reposo, lecer ou como residencia de inverno ou verán para os monarcas españois, así como os espazos onde se atopanan as instalacións de servizo para a antiga Corte.

Durante o reinado de Afonso XIII este organismo recibía o nome de *Patrimonio Real*.

## Reais Sitios 
### Palacios Reales 
* Palacio Real de Madrid
* Palacio da Zarzuela (Madrid)
* Casita del Príncipe (Madrid)
* Casita del Príncipe (El Escorial)
* Casita del Infante (El Escorial)
* Real Sitio de San Lorenzo de El Escorial
* Palacio Real de Aranjuez e Xardíns
* Casa do Labrador (Aranjuez)
* Palacio Real de El Pardo (Madrid)
* Palacio Real de La Granja de San Ildefonso (Segovia)
* Casa das Flores (Segovia)
* Palacio Real de Riofrío (Segovia)
* Palacio Real da Almudaina (Palma de Mallorca)
* Residencia Real de La Mareta (Lanzarote)

### Conventos e mosteiros 
* Mosteiro das Descalzas Reales (Madrid)
* Mosteiro de Yuste (Cáceres)
* Real Mosteiro da Encarnación (Madrid)
* Real Mosteiro de Santa Isabel (Madrid)
* Real Mosteiro de Santa Clara de Tordesillas (Valladolid)
* Mosteiro de Santa María de Las Huelgas (Burgos)
* Real Convento de San Pascual (Aranjuez)
* Colexio de Donzelas Nobres (Toledo)
* Abadía Beneditina da Santa Cruz do Valle de los Caídos (Madrid)

## Residencias do Presidente do Goberno 
* Palacio de La Moncloa (Madrid)
* Palacio de Las Marismillas (Huelva)
* Coto Nacional de los Quintos de Mora (Toledo)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Patrimonio Nacional
Tupaíidos

A dos **tupaíidos** (*Tupaiidae*) é unha familia de mamíferos placentarios, unha das dúas que comprende a orde dos escandentios (a outra é a dos ptilocércidos).

A familia contén catro xéneros e 19 especies, coñecidas vulgarmente na bibliografía internacional como **tupaias**, ou **musarañas arborícolas**, pequenos mamíferos arborícolas e aspecto primitivo similares en aparencia aos esquíos, que viven actualmente nas selvas do sueste asiático. Porén, trátase do grupo máis próximo aos primates, despois dos dermópteros.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1825 polo naturalista inglés John Edward Gray na páxina 339 do seu traballo "An outline of an attempt at the disposition of the Mammalia into tribes and families with a list of the genera apparently appertaining to each tribe". *Ann. Philos. (ns)* **10**: 337-344.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome de *Tupaiidos*, este grupo, ao longo do tempo, foi coñecido polos seguintes sinónimos, e máis tarde foron incluídos na orde dos primates, sobre a base de certas similitudes anatómicas con estes como, por exemplo, a estrutura do cerebro,

Porén, propuxéronse outras relacións entre ditas ordes.

#### Cladograma 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Kriegs, J. O. *et al*. (2007): "Evolutionary history of 7SL RNA-derived SINEs in Supraprimates". *Trends Genet*. **23** (4): 158–161.
* Madsen, O.; Scally, M.; Douady C. J. *et al.* (2001): "Parallel adaptive radiations in two major clades of placental mammals". *Nature* **409** (6820): 610–614.
* Murphy, W. J. *et al*. (2001): "Molecular phylogenetics and the origins of placental mammals". *Nature* **409** (6820): 614–618.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas, USA: Saunders College Publishing.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
* Yates, T. L. (1984): "Insectivores, elephant shrews, tree shrews, and dermopterans" en Anderson, S. & J. K. Jones, Jr., eds. *Orders and Families of Recent Mammals of the World*. Nova York: John Wiley and Sons, pp.&nbsp;117–144.

### Outros artigos 
* Escandentios
* Euarcontogliros

### Ligazóns externas 
* *Tupaiidae* na ADW.
* *Tupaiidae* na EOL.
Anastasia de Montenegro

**Anastasia Petrović-Njegoš**, tamén coñecida como **Anastasia de Montenegro**, nada en Cetinje, Montenegro, o 4 de xuño de 1868 e finada en Antibes, Francia, o 25 de novembro de 1935, foi unha princesa montenegrina da Casa de Petrović-Njegoš. 

## Traxectoria 
Anastasia naceu en Cetinje en 1868, como a filla do príncipe soberano de Montenegro, Nicolao I, e Milena Vukotić. En 1910 o seu pai converteuse no primeiro e único rei de Montenegro e ela tomou o título de SAR a princesa Stana Petrović-Njegoš de Montenegro.

Anastasia foi enviada coa súa irmá máis vella, Militza, ao Instituto Smolny en San Petersburgo.

## Primeiro matrimonio 
O 28 de agosto de 1889, no palacio Peterhof, casou co príncipe Xurxo Maximilianovich de Leuchtenberg, membro dunha casa francesa establecida en Rusia e vinculada coa Familia Imperial. Xurxo, quen despois da morte do seu pai converteuse en 6.º Duque de Leuchtenberg, era viúvo e tiña un fillo. A parella tivo dous fillos antes de divorciarse en San Petersburgo o 15 de novembro de 1906.
# Serxio Gueorguievich, 8.º duque de Leuchtenberg (1890-1974).
# Princesa Helena Gueorguievna Romanovskaia (1892-1971).

## Segundo matrimonio 
O 29 de abril de 1907, á idade de 39 anos, Anastasia casou co Gran Duque Nicolao Nikolaevich (1856-1929). O matrimonio non tivo fillos. Os seus dous maridos eran netos do tsar Nicolao I de Rusia (1796-1855): o primeiro a través dunha liña mixta, e o segundo a través dunha liña masculina directa.

Ao casar converteuse en concuñada da súa irmá Militza, quen estaba casada co Gran Duque Pedro Nikolaevich de Rusia.

Tanto Anastasia, como o seu segundo marido Nicolao eran cristiáns ortodoxos profundamente relixiosos, cunha tendencia ao misticismo. Dado que os montenegrinos eran ferozmente eslavos, xente anti-turcos dos Balcáns, Anastasia reforzou as tendencias ao paneslavismo de Nicolao.

Anastasia e a súa irmá estaban intrigadas polo lado máis místico da relixión ortodoxa oriental, foron as primeiras en apoiar o vidente francés "Dr." Philippe Vachot e a Grigori Rasputín, e presentárono á súa vez á emperatriz Alexandra Feodorovna Romanova, a última tsarina de Rusia. 

## Últimos anos 
En marzo de 1917, o último tsar foi derrocado e a familia Romanov foi apartada do poder polos bolxeviques. Anastasia e o seu marido viviron desde 1917 até 1919, primeiro no Cáucaso, a continuación, na península de Crimea. De Ialta en Crimea, Anastasia e o seu marido fuxiron de Rusia en 1919 a bordo dun buque de guerra británico HMS Marlborough. Asentáronse brevemente en Italia, vivindo coa súa irmá Helena, raíña de Italia e máis tarde en Francia, pasando os invernos na Riviera. Morreu en Cap d'Antibes o 15 de novembro de 1935, despois de sobrevivir ao seu marido por seis anos.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Anastasia de Montenegro**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Militza de Montenegro
* Nicolao Nikolaevich de Rusia (1856-1929)
Lista de razas de porcos

Hai centos de **razas de porcos** *(Sus scrofa domesticus)* distribuídas por todo o planeta. A diferenza entre as razas depende da adaptación ás características do terreo, as melloras xenéticas e á optimización para a produción de carne. A continuación amósase unha lista parcial das razas de porcos de todo o mundo:

## Razas de porcos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 

### Outros artigos 
* Lista de razas de cabalos
* Lista de razas de ovellas
Añana

**Añana** é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Añana e tiña en 2015 unha poboación de 157 habitantes.

O municipio está formado por dúas localidades: Atiega e Salinas de Añana (cooficialmente en éuscaro: *Gesaltza Añana*), que é a súa capital e principal núcleo de poboación. Atiega está rexido por unha xunta administrativa e dotado de certa autonomía interna, mentres que Salinas de Añana é administrado directamente polo concello. Salinas de Añana é famoso pola súa explotación de sal, hoxe abandonada pero en proceso de restauración.

Ata 1997 o municipio chamábase *Salinas de Añana*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Oblivion Hunter

***Oblivion Hunter*** é o sexto álbum da banda estadounidense de noise rock Lightning Bolt, publicado en setembro de 2012 a través do selo Load Records.

## Listaxe de cancións 
#"King Candy"&nbsp;– 4:42
#"Baron Wasteland"&nbsp;– 6:40
#"Oblivion Balloon"&nbsp;– 3:18
#"Fly Fucker Fly"&nbsp;– 3:46
#"The Soft Spoken Spectre"&nbsp;– 1:12
#"Salamander"&nbsp;– 5:07
#"World Wobbly Wide"&nbsp;– 13:25
Arraia-Maeztu

**Arraia-Maeztu** é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Campezo-Montaña Arabesa e tiña en 2015 unha poboación de 712 habitantes.

Formouse en 1958 pola unión dos municipios de Apinaiz, Arraia e Laminoria. Orixinalmente denominouse *Maestu*, pero en 1987 adoptou a súa denominación actual.

Está formado polas seguintes localidades: Aletxa, Apinaiz, Areatza, Atauri, Azazeta, Birgarabarren, Birgaragoien, Elortza, Erroeta, Erroitegi, Ibisate, Korres, Maeztu, Musitu, Sabando e Zekuiano. A capital é Maeztu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Lingua muskogee

A **lingua muskogee**, tamén coñecida como **creek**, **seminole**, **maskókî** ou **mvskoke**, é unha lingua falada polas tribos do pobo muskogee (ou creek), nativas das terras integradas nos estados de Oklahoma e Florida que hoxe forman parte dos Estados Unidos de América. Segundo datos de 2010 lingua tiña preto de 5.000 falantes. O muskogee está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

Existe unha versión de Wikipedia nesta lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en muskogee
### Ligazóns externas 
* Creek Language 
* Muskogee (Creek) Nation of Oklahoma, páxina oficial. 
* Ethnologue para a lingua creek