Víctor Luis Molinari

**Víctor Luis Molinari**, nado en Buenos Aires en 1904 e finado na mesma cidade en 1980, foi un escritor e xornalista arxentino.

## Traxectoria 
Fillo de emigrantes italianos, graduouse en Economía. Porén, adicou a súa vida profesional principalmente o xornalismo, oficio que consideraba fundamental para todo escritor. Destacou o seu traballo nos xornais *El Mundo*, *La Prensa* e *El Hogar*, e nas revistas *Galicia Emigrante* e *Brújula*, da que foi codirector en 1930.

Foi autor dunha prolífica obra. A temática de parte desta centrouna en Galicia, tras o seu contacto coa intelectualidade galega emigrante.

Achegouse á cultura galega en 1953, logo dunha viaxe a Galicia. Participou nas actividades culturais das institucións galegas da Arxentina, como o Centro Gallego de Buenos Aires, onde estaba o foco de galegos emigrados máis importante de Latinoamérica.

Colaborou en *Opinión Gallega* e na revista *Galicia Emigrante*, unha das máis importantes da emigración e o exilio americano dos anos 50, fundada por Luís Seoane,; nela escribiu, entre outros, relatos curtos. Tamén participou no programa semanal do mesmo nome, en que se encargou das entrevistas.

O seu primeiro libro de temática galega, *Itinerario gallego*, tiña orixe precisamente nunha sección desa revista. Nesa sección publicaba aforismos de contido galego. A raíz dunha entrevista con Xosé Neira Vilas decidiu recompilalos e editalos nun tomo bilingüe. Encargouse da versión en galego o propio Xosé Neira Vilas.

*Itinerario gallego*, ademais, foi o primeiro libro da editorial Follas Novas, fundada por Neira Vilas e Anisia Miranda. Nel, Laxeiro ilustrou a primeira cuberta dun libro, e Ramón Suárez Picallo escribiu o seu primeiro prólogo. Distribuíuse por toda América e foi premiado pola Sociedade Arxentina de Escritores.

Foi reeditado anos máis tarde en Lugo, con cinco novos capítulos (esta vez traducidos por Arturo Regueira) e coa adición do subtítulo de *Viaxe dun arxentino polas terras, polas xentes*, e pola cultura de Galicia.

Na súa extensa obra, Galicia e a súa realidade foi un tema habitual. A súa produción inclúe, ademais de narrativa e poesía, ensaio, entre eles algúns sobre a obra de Rosalía de Castro e Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Era un experto na historia e cultura galega, e chegou a ser nomeado membro correspondente da Real Academia Galega en 1962.

Algúns dos seus poemas quedaron signados na *Novísima poesía arxentina* que compilaron Cambours Ocampo e Radaelli. Outros, traducidos ó italiano, mereceron a atención de *Oggi e Domani*, que os publicou nas súas edicións romanas. A súa obra de temática galega é de estilo rexionalista, pois presenta unha visión bucólica e idealizada de Galicia. A súa produción literaria encadraríase na literatura galega de posguerra do exilio.

Ó longo da súa carreira recibiu numerosos premios, como o X Premio Fernández Latorre, en 1968. O artigo premiado foi publicado no diario bonaerense *La Prensa* e titulábase "Proxección anímica da feria galega". Nel, Molinari describía en detalle o carácter da feira galega.

## Obra 
* *Itinerario gallego* (1958). Editorial Nós.
* *Poemas gallegos* (1958).
* *El perfil en la sombra* (1960).
* *Latitud Finisterre.* Buenos Aires: editorial Follas Novas, 1961.
* *La Herida sin Tiempo.* Buenos Aires: Ediciones Orense (1964) (Con portada e retrato de Eugenio Díaz).
* *Anda perdida.* Buenos Aires: editorial Hachette, 1965. 
* *Canto a las provincias gallegas* (1967).
* *De puerto a puerta. Vivencias gallegas*. Buenos Aires: Ediciones Galicia, 1975.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Rodríguez Iglesias, F. (ed.): *Proxecto Galicia. Literatura*. A Coruña, Hércules de Edicións, 2000- (6 vols.). 
*  (1988). *A Emigración*. Editorial Galaxia.
* 

### Ligazóns externas 
* Xosé Neira Vilas (14/12/2008): "Víctor L. Molinari"  *El Correo Gallego*.