Marguerite Agniel

**Marguerite Agniel**, nada o 21 de xaneiro de 1891 e finada arredor de 1971, foi unha actriz e bailarina de Broadway, que se converteu nunha gurú da saúde e da beleza en Nova York a principios do século XX. É coñecida polo seu libro de 1931 *The Art of the Body: Rhythmic Exercise for Health and Beauty*, un dos primeiros en combinar ioga e nudismo.

Despois de aparecer en *Vogue* en 1926, escribiu para *Physical Culture* e outras revistas. Na década de 1930, publicou unha serie de libros, entre eles *Body Sculpture and Your Figure*, defendendo prácticas de saúde e beleza e ilustrados principalmente con fotografías dela mesma.

Agniel afirmou que a súa técnica de baile derivaba de Ruth St. Denis (que seguira a François Delsarte), mentres que o seu "atletismo estético" procedía principalmente do defensor da cultura física, Bernarr Macfadden. Describiu o sexólogo Havelock Ellis e o musicólogo Sigmund Spaeth como grandes influencias.

## Traxectoria 
Marguerite Agniel foi unha dos seis fillos de George Agniel e Ada Lescher Flowers. O seu pai, que traballara como labrego en Indiana, morreu en 1893 cando ela era nena, deixando a súa nai criar soa os fillos. A familia Agniel era de ascendencia xudía francesa; a familia da súa nai era inglesa.

Agniel actuou en obras de Broadway, incluíndo *The Amber Empress* con música de Zoel Parenteau en 1916, e *Pin Wheel* de Raymond Hitchcock en 1922.

Agniel apareceu no número de *Vogue* do 15 de novembro de 1926, mostrando exercicios de adelgazamento en forma de estricamentos no chan, con posturas próximas ás asanas de ioga Salabhasana, Supta Virasana, Sarvangasana e Halasana. Escribiu para a revista *Physical Culture* en 1927 e 1928. Escribiu tamén un artigo titulado "The Mental Element in Our Physical Well-Being" para *The Nudist*, unha revista estadounidense, en 1938; mostraba mulleres espidas practicando ioga, acompañadas dun texto sobre a atención á respiración. A historiadora social Sarah Schrank comenta que tiña todo o sentido nesta etapa do desenvolvemento do ioga en América combinar o nudismo e o ioga, xa que "ambos eran exercicios de vida saudable; ambos eran contraculturais e bohemios; ambos destacaban o corpo; e ambos eran sensuais sen seren explicitamente eróticos".

Agniel foi representada nunha impresión fotográfica "elegante, aínda que agudamente irónica" pola fotógrafa canadense Margaret Watkins, titulada "Cabeza e man". Mostra a súa man sostendo unha cabeza dela mesma esculpida por Jo Davidson. Devon Smither describe a Agniel como "unha gurú líder da saúde e da beleza",

As eruditas Mary O'Connor e Katherine Tweedie comentan que os retratos de Agniel de Watkins circulaban ás veces como "espidos" artísticas, ás veces como retratos e ás veces como exemplos dun "réxime de exercicio e modificación corporal". Escriben que, dado que Agniel optou por empregar estas fotografías dela mesma, preséntaas "non como a vítima pasiva dunha mirada masculina obxectivadora... senón como o medio para promulgar a súa propia visión do mundo e a súa propia pericia. Ela válese do seu corpo como imaxe do ideal e para beneficio comercial".

## Obras 
* 1931 *The Art of the Body*. Londres: Batsford.
* 1931 "Dancing Mothers and Dancing Daughters", *Hygeia* 9:344-348
* 1933 *Body Sculpture*. Nova York: E.H. & A.C. Friedrichs.
* 1936 *Your Figure*. Garden City, N.Y.: Doubleday, Doran & Company. 
** ——— tamén publicado en 1936 como *Creating Body Beauty*, Nova York: Bernard Ackerman.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Marguerite Agniel July-1923.jpg|*Topless*, c.&nbsp;1923
Ficheiro:Marguerite Agniel in a Buddha position with her legs crossed Wellcome V0048585.jpg|Agniel na "posición de Buda", Siddhasana. Fotografía de John de Mirjian, c.&nbsp;1928
Ficheiro:Marguerite Agniel in Supta Virasana.jpg|Supta Virasana, "un bo exercicio para o lombo e os músculos abdominais". Fotografía de John de Mirjian, c.&nbsp;1928

## Notas