open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rectángulo

miniatura|Un rectángulo.
Un **rectángulo** é un paralelogramo cuxos catro lados forman ángulos rectos entre si. Os lados opostos teñen a mesma lonxitude.

;
;Propiedades.  

*Se un paralelogramo ten un ángulo recto é un rectángulo.
*As diagonais son iguais, córtanse no punto chamado centro.
*Calquera segmento que atravesa o centro e se une a dous puntos de lados paralelos, é bisecado polo centro.
*A diagonal dun rectángulo inscrito é o diámetro da circunferencia circunscrita.
*Un rectángulo que ten os seus catro lados iguais é un cadrado
* O corpo de revolución xerado por un rectángulo, respecto dun eixo que conteña ao carón, é un cilindro.

## Medidas
; Perímetro

O perímetro, *L*, dun rectángulo de base *b* e altura *h* é:
:*L* = 2*b* + 2*h*

; Área

*A área, *A*, dun rectángulo de base *b* e altura *h* é:
:*A* = *b* *h*

*   A = \frac{s^2 - d^2}{2} siendo s= semiperímetro= a+h; d = diagonal
 
*  A = \frac{1}{2} \times d^2 sen \alpha; d = diagonal, α = ángulo entre as diagonales

## Rectángulos con nome de seu 
miniatura|Rectángulo áureo
* O **cadrado** pódese considerar un caso particular do rectángulo, no que todos os seus lados teñen a mesma lonxitude.
* O **rectángulo áureo**, tamén denominado rectángulo de ouro ou rectángulo **Φ**, é o rectángulo cuxos lados están en razón áurea. Se b e h son os lados, b/h = Φ. Para construílo a partir dun cadrado de lado AB, basta con determinar o punto medio M dun dos lados AB, e trazar, con centro no punto M, unha circunferencia que pase por un dos vértices C ao lado oposto. 

[miniatura|200px|Representación gráfica dun rectángulo [tridimensional]]
* **Rectángulo**  \sqrt{2} (*rectángulo raíz de 2*), aquel cuxa relación entre base e altura é igual á raíz cadrada de dúas. Se b e h son os lados, **b/h =**  \sqrt{2}. O interese deste rectángulo radica en que se é dividido en dúas metades, polo seu lado máis longo, os dous novos rectángulos obtidos ten cada un a metade de área có orixinal, pero exactamente as súas mesmas proporcións. É por iso que, entre outros usos, é o formato empregado para dimensionar as follas de papel segundo a norma DIN. Construción partindo do cadrado: de xeito semellante ao rectángulo áureo, trázase con centro no punto A, unha circunferencia que pase polo vértice oposto C.
* **Dobre cadrado**.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Cadrado
* Paralelogramo
* Área
* Perímetro
Maquis

O termo **Maquis** pode referirse a:

* **Maquis**, guerrilla antifranquista española.
* **Maquis**, guerrillas formadas por franceses, españois e ás veces alemáns, da resistencia francesa.
* **Maquis**, ecosistema mediterráneo formado basicamente por arbustos e matogueira.
* **Maquis**, un grupo político ficticio na serie de ciencia ficción Star Trek.
Instrumento de vento-metal

O **vento metal** é unha das dúas familias de vento que forman parte dunha orquestra (vento madeira e vento metal).

## Características 
A característica principal dos instrumentos de vento metal é que o son se produce mediante a vibración dos beizos do intérprete na boquilla, e constan dun tubo de aliaxe de latón que remata cunha forma de campá ou pavillón para que o son se expanda con máis potencia.

Estes instrumentos tamén contan cunha serie de válvulas (ben poden ser pistóns ou cilindros) para cambiar a dirección do aire polo tubo e así mediante a colocación dos beizos na boquilla, a presión do aire e a dixitación destas válvulas, poder dar diferentes notas.

Os instrumentos de vento metal están formados por unha aliaxe de latón e normalmente son rematados con galvanizados de prata, ouro, níquel, ou cobre.

## Instrumentos de vento metal 
Pertencen á familia de vento metal os seguintes instrumentos:
* Trompeta
* Trompa
* Trombón
* Tuba
* Fliscorno
* Corneta
* Cornetín
* Trompeta de varas
Stadio Giuseppe Meazza

O **Stadio Giuseppe Meazza**, coñecido tamén como **San Siro**, nome do barrio no que se localiza, é un campo de fútbol da cidade de Milán, Italia. Nel disputan os seus partidos como locais o Milan e o Inter de Milán. Ten capacidade para 80.018 espectadores.

## Historia 
O estadio comezou a súa construción en 1925 no distrito de San Siro, de onde obtivo o seu primeiro nome. Foi idea do entón presidente do AC Milan, Piero Pirelli.

Foi inaugurado o 19 de setembro de 1926 nun partido onde se enfrontaron o Inter de Milán e AC Milan, que finalizou co resultado de 6 a 3 a favor do Inter. O 3 de marzo de 1980 foi rebautizado en honra de Giuseppe Meazza, bicampión do mundo con Italia e ex xogador do AC Milan e Inter. A miúdo se coñece aínda ao estadio co seu nome antigo, San Siro, especialmente por parte dos afeccionados milanistas.

O Inter de Milán comezou a xogar de local no estadio en 1947. San Siro é un dos 23 estadios elite da UEFA. Actualmente o estadio é propiedade municipal e a súa capacidade é de 150.000 espectadores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* FC Internazionale Milano
* AC Milan
SIGINT

**SIGINT** (acrónimo do inglés **signals intelligence**), é o termo usado para referirse á actividade de recompilación de información ou intelixencia por medio da interceptación de sinais de comunicacións entre persoas ou máquinas.

Hoxe en día, a SIGINT é a principal fonte de información dos servizos de intelixencia, a diferenza do pasado, cando a HUMINT (*human intelligence*) era a base da espionaxe. Porén, o uso conxunto de todas as formas de espionaxe é o que permite resultados máis eficientes, por exemplo, unha transmisión de dados pode obterse cifrada e o código para a descifrar pódeo obter un espía.

## Categorías
SIGINT ten as seguintes subcategorias:

* COMINT, acrónimo de *communications intelligence*, enfocado nas comunicacións humanas.
* ELINT,  acrónimo de *electronic intelligence*, enfocado no uso de sensores para obter datos, principalmente, sobre a rede de defensa inimiga. O alcance dos radares por exemplo.
* FISINT, acrónimo para *foreign instrumentation intelligence*, céntrase nas comunicacións non humanas, como a telemetría de mísiles.

Moitas veces as actividades de COMINT son descritas como SIGINT, o que pode causar confusión.

## Utilización
Cada vez a SIGINT é máis imprescindible para os militares, e tamén para os diplomáticos, dende o desenvolvemento das telecomunicacións e a súa aplicación militar, alén da mecanización que aumentou a velocidade e radio de actuación das forzas, como a Blitzkrieg e o uso do submarino e da aviación militar, que usan as comunicacións por radio.

Feitos que proban a importancia das SIGINT na guerra moderna:
* O erro dos rusos de protexer as súas comunicacións levounos á desastrosa derrota na Batalla de Tannenberg.
* A interceptación do Telegrama Zimmerman foi factor importante na decisión dos Estados Unidos de entraren na primeira guerra mundial.
* O descifrado da Enigma é considerada un dos factores máis importantes para a vitoria aliada na segunda guerra mundial e o descifrado do código xaponés PURPLE tamén foi importante para a vitoria americana no Pacífico, influíndo decisivamente na batalla de Midway.

## Actividades pasadas e actuais
* Proxecto Ultra e Máquina Enigma
* Proxecto VENONA
* PURPLE e Magic (criptografia)
* ECHELON

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* HUMINT
* IMINT
* MASINT
* OSINT
* COMINT
* ELINT
* FISINT
Metal industrial

O **metal industrial** é un xénero do heavy metal que procede da música industrial e de distintas formas do heavy metal, usando repetitivos riffs de guitarra do metal, audios sampleados, sintetizadores ou liñas secuenciadas e voces distorsionadas. Importantes bandas do metal industrial son Nine Inch Nails, Rammstein, Ministry, Godflesh e KMFDM. 

O metal industrial desenvolveuse a finais da década de 1980, cando a música industrial e o metal comezaron a fusionarse nun xénero común. co éxito de grupos como Nine Inch Nails, pero a súa popularidade comezou a esvaecer na segunda metade desa década.

## Notas
Topacio

[miniatura|Topacio incoloro, [Minas Gerais, Brasil.]]
miniatura|Topacio azul puído.
miniatura|Sistema cristalino do topacio.

O **topacio** é un mineral silicatado de aluminio e flúor.
Emprégase a miúdo como pedra preciosa e algunhas veces foi confundido co diamante: o chamado *Diamante de Bragança*, incluído como diamante na coroa portuguesa.

## Etimoloxía 
O nome "topacio" deriva do grego *topazos* ("buscar"), que era o nome dunha illa no Mar Vermello, segundo Plinio o Vello, difícil de encontrar e da cal se sacaba unha pedra amarela (actualmente sabido que era olivina amarelada). Na Idade Media, o nome topacio era usado para calquera xema amarela, mais actualmente o nome aplícase tecnicamente ao mineral aquí descrito.

Comercialmente inténtanse vender algunhas variedades de cuarzo con denominación de topacio.

## Propiedades 
Cristaliza no sistema ortorrómbico coa fórmula xeral Al2SiO4(OH, F)2, indicando a paréntese arredor de OH e F que a proporción entre fluoruros F e hidróxidos OH pode variar nun amplo rango, aínda que a súa suma sempre será constante.

A súa densidade é de 3,5 - 3,6 g/cm³.

A súa cor é normalmente marela-acastañada; podéndose encontrar tamén exemplares con tons de ocre, azul, violeta, vermello ou, incluso, incoloro. Ademais, pode ser variada facilmente con medios artificiais: aplicando raios gamma ou feixes de electróns conséguense tonalidades pardas ou lixeiramente verdosas e quecéndoo obtéñense tonalidades azuis ou arroibadas.

Aínda que na escala de Mohs lle corresponde dureza de 8, fractura facilmente, sendo difícil de traballar.

## Variedades 
As distintas variedades distínguense pola cor, que varía segundo a presenza máis ou menos importante do flúor, podendo ser de moi diversas cores.

As máis estimadas son, o topacio imperial de cor alaranxada, o topacio oriental ou zafiro amarelo e o incoloro.

## Depósitos 
Atópase habitualmente en forma de cristais prismáticos crecidos en ocos que están unidos coa rocha troncal. Ademais existe unha variante masiva ou granulosa. Normalmente áchase acompañado de berilio, turmalina e apatita en rochas ácidas magmáticas como as permatitas. Tamén se encontra nos gneises.

Algunhas das reservas máis importantes encóntranse no Brasil, República Checa, Saxonia, Noruega, Suecia, o Xapón, México, Sri Lanka, Birmania, Paquistán e os Estados Unidos.

## Usos 
Algunhas variedades empréganse en xoiería e son moi estimadas polos coleccionistas e tamén se empregan na industria cerámica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Topacio e outros minerais en Utah
Estrutura de contención

Unha **estrutura de contención** é unha construción estrutural de enxeñería, cuxo fin é conter os pulos de terras que poden afectar a un determinado lugar.

Pode ser unha única obra cun único proxecto, como é o caso da construción dun muro de contención co fin de obter parcelas de superficie horizontal, ou pode ser parte dun proxecto máis grande, como por exemplo, un muro para conter as terras próximas a unha estrada, ou pantallas para a construción dos sotos dun edificio.

## Clasificación
### Estruturas de contención ríxidas
As estruturas de contención ríxidas son aquelas estruturas de contención cuxos movementos son de sólido ríxido, pero non presentan movementos no interior da estrutura, é dicir, non se producen flexións na mesma. Polo tanto, a lei de pulos ven influída exclusivamente polo valor, pero non pola forma.  Son os muros de contención.

### Estruturas de contención flexibles
As estruturas de contención flexibles son aquelas nas que os movementos de sólido ríxido e os movementos debidos á flexión da propia estrutura prodúcense en porcentaxes similares. Esta deformación fai que o movemento da estrutura inflúa tanto no valor como na forma da lei de pulos sobre a estrutura.

Hai dous tipos de estruturas de contención flexibles:
* As pantallas. Diferéncianse dos muros en que estas constrúense sempre antes de realizar a escavación, ou, como moito, durante a mesma.
* Os esteamentos. Diferéncianse das pantallas en que estes son moito máis flexibles.
Maquis (resistencia francesa)

O **maquis** designa grupos de guerrilleiros que formaban parte da denominada Resistencia francesa, sendo a súa presenza particularmente activa nas zonas montañosas da Bretaña e do sur de Francia onde fustrigaron as forzas do réxime de Vichy e a Wehrmacht do Terceiro Reich.

En España é o nome xenérico adoptado pola historiografía, polo que se coñecen os grupos armados clandestinos que practicaron as técnicas de combate de guerrilla especialmente no medio rural e natural, como bosques ou zonas montañosas, durante a guerra civil española e a posguerra española, provenientes moitos deles do maquis francés.
## Etimoloxía 
A palabra orixinal deriva dun tipo de ecosistema mediterráneo presente no sueste de Francia, a maquia (en francés *maquis*), cuberto de matogueiras. Este foi, precisamente, o tipo de terreo no que a resistencia armada atopou asilo. Os membros do escuadrón recibían o nome de *maquisards*. Finalmente, o termo converteuse nun honorífico que significaba "combatente de resistencia armada". Os maquis pasaron a simbolizar a resistencia francesa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Antifascismo 
* Resistencia francesa
* Orquestra Vermella
Morrigu

**Morrigu**, tamén coñecida coma **Morrigan**, é a deusa celta da morte e da destrución. O seu nome semella significar "Grande Raíña" ou "Raíña das Pantasmas". Morrigu tamén pode traducirse ou aparecer escrito coma Carrie ou Carrigan.

## Características 
Adoita representarse cunha coiraza e armas. Morrigu está presente en tódalas guerras, tomando a forma dun corvo. O seu papel na guerra é o de infundir nos guerreiros a forza (e a cólera) para lidar.

Morrigu é a deusa da guerra e, polo mesmo xeito, do pasamento. Porén, tamén representaaá
renovación, a morte que dá luz a unha nova vida, o amor e o desexo sexual. A vida e o óbito ou pasamento, están moi unidas no mundo celta.

Morrigu é doncela, nai e anciá. Formaba unha trindade canda a Badb e Macha, aínda que nalgunhas fontes é descrita coma unha deusa tripla, canda Bodbh e Macha coma outras manifestacións de Morrigu.

Esta deusa pertence ós Tuatha Dé Danann, os seres máxicos que habitaron Irlanda antes cós irlandeses actuais.

## Véxase tamén 
* Mitoloxía celta
* Mitoloxía irlandesa
* Hugin e Munin
Cosso

miniatura|250px|Ara a Coso DaviniagoCOSOV/ DAVINI/AGO/ Q V C / EX VOTO A Coso Udaviniago. Q(?), V (?) C (?) cumpriu o seu voto. Procedencia: Antiga igrexa parroquial de San Martiño de Meirás, Sada, A Coruña.
**Cosso** (ou *Cosus*; Cossue ou Cosei en dativo) é un deus guerreiro presente na zona norte do territorio da antiga Gallaecia, que gozou dunha gran popularidade entre os galaicos lucenses. Foi un dos deuses máis venerados na antiga Gallaecia. Varios autores sinalan a que Cosso e Bandua sexan o mesmo deus, non obstante estarían baixo diferente denominación.

## Etimoloxía 
Blanca María Prósper relaciona a verba Cosso cora raíz *Kom-dH-to, que quere dicir "unión de ríos", onde se produciu unha evolución mdt > ns > ss / s. Segundo isto, Cosso concordaría perfectamente co britónico Condatis, coñecido por varias inscricións aparecidas no Reino Unido e unha atopada en Sarthe (Francia).

Condatis asimílase tamén coa divindade corresponente romana (cif: CONDATI MARTI. Barnard Castle-Yorkshire) e, coma no caso de Cosso, o seu nome significa "Deus da unión". Esta asociación, máis o feito de que se traten de deuses guerreiros asimilados a Marte, conecta as culturas galaicas e ástur co mundo galo e britónico.

## Epigrafía 
Esta deidade indíxena foi estudada polo historiador portugués Armando Coelho Ferreira da Silva a través das inscricións co radical COS-. Segundo o investigador portugués, as inscricións demostran a gran presenza deste deus na zona, xa que existen sete testemuños fiables, ademais de dous dubidosos.

## Culto 
Cosso sería un equivalente galaico lucense do deus Bandua ou do Marte romano. Trataríase dunha deidade que encaixaría co xeito de vida das tribos galaicas que, segundo Estrabón (3-3.7), estaban continuamente en pé de guerra antes da chegada dos romanos. Cando Estrabón fala dos habitantes montañeses do norte di que "sacrifican a Ares cabritos, bois e cabalos". O xeógrafo opina que un deus coas funcións do Ares grego, deus da guerra, era o deus principal do panteón dos pobos do norte.

Tradicionalmente, houbo a convicción de que este deus supremo dos galaicos sería o que aparece mencionado nas inscricións co radical COS- ou CUS-.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Blázquez, J.M: *Primitivas religiones ibéricas*, vol. II - Religiones prerromanas, 1984   
* Prósper, Blanca Mª.: *Lenguas y religiones prerromanas del occidente de la Península Ibérica*, Ed. Universidad de Salamanca, Salamanca 2002. 
### Ligazóns externas 
* Coso, o deus galaico da asemblea.
Real Club de Polo

O **Real Club de Polo** é un dos clubs deportivos históricos da cidade de Barcelona e de toda España, destacando principalmente na práctica do polo, a hípica e o hóckey herba, masculino e feminino.
## Seccións
* Polo.
* Hípica.
* Hóckey Herba.
* Tenis.
* Pádel.

## Historia
O **Real Club de Polo** fundouse o 11 de maio 1897 para fomentar o xogo do polo e proporcionar aos afeccionados ao deporte hípico medios de distracción e recreo, ao mesmo tempo que desenvolver neles as súas calidades de destreza e solidez a cabalo. En 1907, o hóckey herba comezou a desenvolverse entre algúns socios, e en 1914 xa se constitúe definitivamente a sección no club, ao igual que o tenis. En 1992, con motivo dos Xogos Olímpicos de Barcelona remodeláronse as súas instalacións para acoller as probas de Doma clásica e de Saltos de Obstáculos.

## Palmarés
### Hóckey herba masculino
* **1 Copa de Europa**: 2003-04.
* **10 Ligas españolas**: 1959, 1970, 1977, 1978, 1980, 1981, 1982, 2002, 2003 e 2008.
* **25 Copa do Rei**: 1916, 1917, 1922, 1924, 1925, 1929, 1941, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1964, 1970, 1974, 1976, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1989, 1996, 2003 e 2008.
* **28 Campionatos de Cataluña**: 1918, 1920, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1929, 1932, 1934, 1935, 1936, 1954, 1955, 1957, 1958, 1960, 1962, 1972, 1974, 1975, 1977, 1978, 1979, 1981, 1983, 1984 e 2008.

### Hóckey herba feminino
* **2 Ligas españolas**: 2003 e 2006.
* **3 Copas da Raíña**: 2003, 2004 e 2005.
* **19 Campionatos de Cataluña**: 1963, 1967, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1980, 1990, 1993, 1994, 1995, 1996, 2003 e 2004.

## Equipos filiais
* Diagonal HC.
* Pedralbes HC.
* CE Pedralbes 1991.
* Gran Reserva HC.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Site oficial do club
Gabión

miniatura|250px|Protección da marxe dun rego.
miniatura|250px|Espigóns construídos con gabións.

En enxeñería, os **gabións** son contedores de pedras engaioladas con malla de arame. Lévanse a pé de obra desarmados e, unha vez no seu sitio, énchense con pedras.

## Características 
Como as operacións de armado e recheo de pedras non require ningunha pericia, utilizando gabións pódense executar obras que doutro xeito requirirían moito máis tempo e operarios especializados.

Os gabións fabrícanse con mallas (de tripla torsión e escuadradas tipo 8x10 cm) de arame de aceiro (con baixo contido de carbono) de 2,7&nbsp;mm, ao que se lle dá tres capas de galvanizado, con 270 gramos de zinc. As arestas dos gabións refórzanse tamén con arame de 3,4&nbsp;mm. Tamén se utiliza arame para o amarre das pezas de 2,2&nbsp;mm.

Os gabións poden ter diferentes aspectos, é moi frecuente encontralos con forma de caixas, que poden ter largos de 1,5, 2, 3 e 4 metros, un ancho de 1 metro e unha altura de 0,5 ó 1,0 metros.
Tamén se poden encontrar en forma de colchóns ou sacos, en diferentes tamaños.

A palabra provén do italiano *gabbione*, aumentativo de *gabbia*, que significa «gaiola».

## Usos
* Muros de contención: os muros de gabións están deseñados para manter unha diferenza nos niveis de solo nos seus dous lados constituíndo un grupo importante de elementos de soporte e protección cando se localiza en leitos de ríos.
* Conservación de solos: a erosión hídrica acelerada é considerada sumamente prexudicial para os solos, pois debido a este fenómeno, grandes superficies de solos fértiles pérdense; xa que o material sólido que se desprende nas partes media e alta da conca provoca o azolvamento da infraestrutura hidráulica, eléctrica, agrícola e de comunicacións que existe na parte baixa.
* Control de ríos: en ríos, o gabión acelera o estado de equilibrio do leito. Evita erosións, transporte de materiais e derrubamentos de marxes, ademais o gabión controla crecentes protexendo vales e poboacións contra inundacións.

### Uso militar 
O gabión era orixinalmente un sistema defensivo utilizado para protexer rapidamente unha posición do fogo de artillaría ou de balas. Apareceu por volta do século XVI e foi substituído no século XX polo sistema do saco de area, máis simple de utilizar.

O gabión componse entón dunha especie de cesto en vime cheo de terra e grava, destinado a protexer das balas e amortecer as explosións. Os cilindros de vime eran leves e podían ser transportados dun xeito conveniente nun carro de municións, particularmente se fosen feitos en varios diámetros, inseríndose uns nos outros. No lugar de utilización serían colocados en posición e cheos de terra para formar un muro en torno do canón.

Ficheiro:Sixteenth Century Cannon2.jpg |Gabións con canóns, ilustración de finais do século XVI.
Ficheiro:Gabions.png| Gabións en vime (século XVI)
Ficheiro:Camp marmal02.JPG|Campamento militar do século XX.
Ficheiro:Iraqi Hesco.JPG|Iraq, construción de muro con gabións.

## Véxase tamén
Corneta

A **corneta** é un instrumento musical de vento metal que imita a forma dun corno animal e é utilizada principalmente no jazz e na música clásica, principalmente no século XIX en bandas militares europeas.

## Características 
O son prodúcese grazas á vibración dos beizos do intérprete na parte denominada bocal a partir da columna do aire (fluxo do aire).

Antigamente utilizábase para dar o toque ás tropas de infantaría do exército e nos carnavais. Tal como a trompeta, a corneta está formada por tres válvulas que permiten ó músico executar diferentes tons.

No jazz foi moi utilizada durante o New Orleans, aínda que logo foi suplantada pouco a pouco pola trompeta, pero aínda utilízase.

Actualmente goza de gran popularidade nas Bandas de Cornetas e Tambores que principalmente participan na Semana Santa en similitude ás bandas de carácter militar. Nestes casos a corneta acostuma utilizarse sen pistóns ou válvulas, ou cun ou dous transpositores.

## Cornetistas destacados 
* Herbert L. Clarke
* Nat Adderley 
* Bix Beiderbecke
* Bobby Hackett
* Don Cherry
* Enrique Norris
* Wild Bill Davison
* Louis Armstrong
* Graham Haynes
* George McCullum

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corneta de posta
* Instrumento de vento
* Fliscorno
CH Gel Barcelona

O **Club Hoquei Gel Barcelona** foi un club catalán de hóckey sobre xeo da cidade de Barcelona.

## Historia
O club foi fundado en 1979, nuns anos de forte desenvolvemento do hóckey sobre xeo en Cataluña, e inmediatamente comezou a competir na liga española. O club non acada bos resultados e na tempada 1980-81 perde a categoría e descende á segunda división. Na tempada seguinte, remata no segundo posto por detrás do CH Boadilla, mais a renuncia do FC Barcelona permitiulle ascender novamente á máxima categoría. O club pasou dúas tempadas na primeira categoría, ata que na tempada 1983-84 perde novamente a categoría. Na tempada 1984-85 proclamouse campión da segunda división, acadando de novo o ascenso. Con serios problemas financeiros, o club non puido sobrevivir á crise que padecía o hóckey sobre xeo en España e acaba desaparecendo na tempada 1985-86, mais o seu lugar pasa a ser ocupado polo FC Barcelona, que reactivou a súa sección coincidindo co adeus do CH Gel Barcelona.

As clasificacións do club foron:
* 1979-1980: 8º
* 1980-1981: 8º
* 1981-1982: 2º (2ª División)
* 1982-1983: 5º
* 1983-1984: 6º
* 1984-1985: 1º (2ª División)
* 1985-1986: desaparición

## Palmarés
* **1 Campionato de España de Segunda División**: 1985.
Mafalda

**Mafalda** é un nome propio feminino galego. Esta forma escrita tamén é común co castelán, co catalán, co italiano e co portugués. Ten a súa orixe nunha variante portuguesa de Matilde ou do francés antigo Mahalt (o son *h*, inexistente en portugués, foi substituído co *f*), á súa vez derivado do xermánico *Mechtild* ou *Matchild*, composto das palabras "forza" e "combate", co significado de "forte no combate".

Este nome forma parte do patrimonio onomástico da casa de Savoia. A súa onomástica segundo o santoral católico celébrase o 7 de agosto (en lembranza da beata raíña Mafalda de Portugal), ou o 2 de maio (en lembranza da beata Mafalda abadesa de Arouca).

En xaneiro de 2023 existían 33 mulleres en Galicia co nome Mafalda, cunha media de idade de 19,4 anos.

## Mafalda noutras linguas 
* Castelán: Mafalda
* Catalán: Mafalda
* Italiano: Mafalda
* Portugués: Maude / Mafalda

## Personalidades 
Existiron estas persoas con este nome:

*Mafalda de Savoia, raíña de Portugal, casada con Afonso I de Portugal (1125 - 1158);
*a súa filla, a Infanta Mafalda (1149 - 1160);
*a princesa Mafalda de Savoia, filla de Vítor Manuel III de Italia e da súa muller, Helena de Montenegro (1902 – 1944).
*a personaxe de banda deseñada Mafalda, creada polo arxentino Quino.

## Lugares 
Ademais, o topónimo Mafalda pode referirse a:
*a comuna italiana de Mafalda, da provincia de Campobasso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
RapeLay

**RapeLay** (レイプレイ Reipurei, en xaponés) é un videoxogo eroge en 3D producio por Illusion, publicado o 21 de abril de 2006 no Xapón. Comparado as xogos anteriores de Illusion, a historia principal é máis curta, cun mellorado motor de 3D, e principalmente é xogado co rato. A temática é a dun home que axexa e viola a unha nai e as súas dúas fillas. Tres anos despois da súa publicación, o xogo chamou a atención internacional e o seu contido supuxo unha controversia polo seu contido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do videoxogo
Voivodato de Opole

O **Voivodato de Opole** é unha das 16 provincias (voivodatos) que conforman a República de Polonia, segundo a división administrativa do ano 1999. A provincia conta co maior índice de minorías, cun 10% de alemáns e outro 10% de silesianos.
Estadio do Couto

O **estadio do Couto** é un estadio de fútbol situado no barrio homónimo da cidade de Ourense. As medidas do terreo de xogo son 105x68 metros, e as bancadas cubertas teñen capacidade para 5659 persoas (2231 na bancada lateral de preferencia, 1811 na bancada lateral de tribuna e 1617 na bancada de fondo). O outro fondo non ten bancadas. O recinto, propiedade da Xunta de Galicia, foi o fogar do CD Ourense durante décadas até a súa desaparición en 2014, e dende entón acolle os encontros do Ourense CF e do UD Ourense.

## Historia
O estadio do Couto inaugurouse o 29 de agosto de 1948 cun encontro amigable que enfroutou á UD Ourensana e ao Racing de Ferrol, que rematou con resultado de 3-1. Durante o franquismo levou o nome de José Antonio. O estadio sufriu distintas remodelacións, a última en 1998.

O 18 de novembro de 1981 acolleu un encontro entre a selección de fútbol sub-21 de España e a dos Países Baixos, clasificatoria para a Eurocopa sub-21 de 1982 (2-1), e o 15 de outubro de 2002 acolleu un amigable entre a selección española sub-21 e a de Eslovenia (3-0).

O estadio tamén foi utilizado pola Escudería Ourense para uso como parque pechado durante a edición de 1978 do Rally de Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* CD Ourense

### Ligazóns externas 
* O estadio no sitio web do CD Ourense
Playfish

**Playfish Ltd.**, propiedade de Electronic Arts, é un desenvolvedor de xogos sociais que poden ser reproducidos en redes sociais como Facebook, MySpace, Bebo e iPhone, entre outros. A empresa ten a súa sede en Royal Borough de Kensington e Chelsea (Londres, Inglaterra), e ten delegacións en Pequín (China), San Francisco (Estados Unidos) e Tromso (Noruega).

## Características 
Os xogos Playfish son reforzados continuamente con novas funcións e desafíos. Os xogos son normalmente lanzados antes en Facebook para logo facer versións para outras redes sociais.

Pet Society é o xogo máis popular da empresa e ten máis de 1.000.000 de fans na súa páxina de Facebook. É unha das aplicacións que máis medra en Facebook.

## Historia 
A empresa foi fundada en 2007 por Segerstrale Kristian, Sebastien de Halleux, Sami Lababidi e Shukri Shammas. En outubro de 2008, participaron 17 millóns de dólares en capital de risco de financiamento a partir de Accel Partners e Index Ventures.

'*Who has the Biggest Brain?* foi o primeiro éxito da empresa. Foi un dos primeiros xogos de Facebook que atraeu a millóns de xogadores diarios, e permitiu á empresa aumentar o financiamento necesario para producir outros éxitos.

O 9 de novembro de 2009, Electronic Arts anunciou a adquisición de Playfish por 275 millóns de dólares.

## Lista de xogos 
* Pet Society - Controla un animal de compañía nunha sociedade virtual.
* Who Has The Biggest Brain? - Xogo estilo "pregunta e resposta".
* Word Challenge - Xogo que consiste na construción de palabras.
* Geo Challenge - Desafío de tempo con base en localizacións xeográficas.
* Bowling Buddies - Boliche 3D
* Minigolf Party- birlos en 3D
* Restaurant City - Simulador de administración dun restaurante.
* Crazy Planets - Xogo de estratexia con temática espacial.
* Country Story - Simulador de granxa.
* Quiztastic! - Pregunta e resposta.
* Poker Rivals - Xogo de póquer.
* Gangster City - Un xogo de mafia.
* Hotel City -

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site de Playfish
Paquiro

**Francisco Montes Reina**, coñecido como **Paquiro**, nado en Chiclana de la Frontera (Cádiz) o 13 de xaneiro de 1805 e finado na mesma vila o 4 de abril de 1851, foi un toureiro andaluz.

## Traxectoria 
Ingresou na Escola de Tauromaquia de Sevilla onde foi discípulo do toureiro Pedro Romero. Foi primeira figura do toureo e o gran rival de Cúchares. En 1836 escribiu o libro ***Tauromaquia Completa*** e impuxo o uso da pucha de tourear, que no seu honor comenzouse a chamar ***montera***.

Faleceu debido a unha cornada do touro *Rumbón* que lle causou unha longa convalecencia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Paquiro en Portaltaurino. 
* Paquiro en Laplazareal.
Stadion An der Alten Försterei

O **Stadion An der Alten Försterei** (*Estadio preto da casa do vello gardabosques*, en alemán) é un estadio de fútbol en Berlín, Alemaña. Serve de localía ao 1. FC Union Berlin desde a súa inauguración en 1920 e ten capacidade para 21.704 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos na páxina do 1. FC Union Berlin
Shōhei Imamura

**Shōhei Imamura** (今村 昌平, いまむら しょうへい, *Imamura Shōhei*), nado en Tokyo o 15 de setembro de 1926 e finado o 30 de maio de 2006, foi un director de cine e guionista xaponés.

## Filmografía 
Como director:
* *Stolen desire* (盗まれた欲情, *Nusumareta yokujō*, 1958)
* *Nishi Ginza Station* (西銀座駅前, *Nishiginza eki mae*, 1958)
* *Endless desire* (果しなき欲望, *Hateshinaki yokubō*, 1958) 
* *My second brother* (にあんちゃん, *Nianchan*, 1959) 
* *Pigs and Battleships* (豚と軍艦, *Buta to gunkan*, 1961)
* *The Insect Woman* (にっぽん昆虫記, *Nippon konchūki*, 1963) 
* *Unholy Desire o Intentions of murder* (赤い殺意, *Akai satsui*, 1964) 
* *The Pornographers* (エロ事師たちより 人類学入門, *Ero gotoshi tachi yori - jinruigaku nyūmon*, 1966) 
* *A Man Vanishes* (人間蒸発, *Ningen jōhatsu*, 1967) 
* *The Profound Desire of the Gods* ou *Kuragejima - Legends from a Southern Island* (神々の深き欲望, *Kami gami no fukaki yokubō*, 1968) 
* *History of Postwar Japan as Told by a Bar Hostess* (にっぽん戦後史 マダムおんぼろの生活, *Nippon sengo shi - madamu onboro no seikatsu*, 1970) 
* Karayuki-san, the Making of a Prostitute (1975) 
* *La venganza es mía* (復讐するは我にあり, *Fukushū suru wa ware ni ari*, 1979) 
* *Eijanaika* ou *Why Not*? (ええじゃないか, *Ee ja nai ka*, 1981) 
* *A balada de Narayama* (楢山節考, *Nara-yama bushi kō*, 1983, Palma de Ouro do Festival de Cannes) 
* *Zegen, el señor de los burdeles* (女衒 ZEGEN, *Zegen*, 1987) 
* *Lluvia negra* (黒い雨, *Kuroi ame*, 1989) 
* *La anguila* (うなぎ, *Unagi*, 1997, Palma de Oro) 
* *Dr. Akagi* (カンゾー先生, *Kanzō sensei*, 1998) 
* *Agua tibia bajo puente rojo* (赤い橋の下のぬるい水, *Akai hashi no shita no nurui mizu*, 2001) 
* 11'9"01 September 11 (un episodio) (11'0901/セプテンバー11 日本編, *Ichi ichi rei kyū rei ichi seputenbā irebun nihon hen*, 2002)

Como guionista:
* *Foundry Town* (キューポラのある街, *Kyūpora no aru machi*, 1962, coescritor) de Kiriro Urayama
Bafatá

**Bafatá** é unha das principais cidades de Guinea-Bissau, cunha poboación estimada en 2010 de 34&nbsp;760 habitantes queda no centro do país na beira leste do río Geba e é capital da rexión homónima. A principal industria local é a fabricación de ladrillos e está servida por un aeroporto situado ao leste da cidade. Na cidade naceu o heroe nacional Amílcar Cabral.

## Notas
Congregación Cristiá en España

A **Congregación Cristiá en España** é unha igrexa evanxélica pentecostal orixinaria do Brasil e creada en 1910 polo italiano Louis Francescon.

## Historia e características
A Congregación Cristiá en España comezou con misioneiros brasileiros nos territorios de Cataluña e Galicia, a finais de 1970. Desde a década de 1990 a comunidade creceu coa chegada dos inmigrantes brasileiros e hoxe hai preto de 50 igrexas e 3.000 fregueses. A súa igrexa está en Barcelona.

## Obras
* FRANCESCON, Louis. Francescon, Louis. "Faithful Testimony". Chicago, 1952. 
* HOLLENWEGGER, Walter. HOLLENWEGGER, Walter. "The Pentecostals".Minneapolis, 1972.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Congregación Cristiá
Galería de imaxes de Ribasieira, Porto do Son

San Fins de Ribasieira é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Porto do Son.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Ribasieira, Porto do Son.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Hórreo en Cabrais, Ribasieira, Porto do Son.jpg|Hórreo en Cabrais
Ficheiro:Pombal en Cabrais, Ribasieira, Porto do Son.jpg|Pombal en Cabrais.
Ficheiro:Cruceiro con capela, Cabráis, Ribasieira, Porto do Son.jpg|Cruceiro con capela en Cabrais.
Ficheiro:Fervenza do río Sieira, A Madanela, Ribasieira, Porto do Son.jpg|Río Sieira, A Madanela
Ficheiro:Fervenza do río Sieira, A Madanela, Ribasieira, Porto do Son 02.jpg|Río Sieira, A Madanela

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Porto do Son
Estadio

miniatura|Yankee stadium en Nova York
Un **estadio** (do grego στάδιον, unha unidade de lonxitude equivalente a 176 metros) é unha infraestrutura que serve para albergar deportes, concertos ou outras actividades. Úsase para varios tipos de deportes ao aire libre que son populares a nivel mundial como o fútbol, o rugby, o béisbol etc. Os estadios poden influír de maneira moi importante na economía dun país albergando toda clase de eventos deportivos dependendo da capacidade que presentan. Consiste nun campo de grandes dimensións rodeado por unha estrutura deseñada para que os espectadores poidan estar de pé ou sentados vendo o acontecemento. Desde tempos remotos sempre formaron parte da vida cotiá das persoas.

## Historia dos estadios 
O estadio coñecido máis antigo do mundo atópase en Olimpia, no Peloponeso occidental, Grecia, onde os Xogos Olímpicos Antigos tiveron lugar por primeira vez en 776 a. C. Inicialmente foi construído para un só evento, que eran as probas atléticas. Presentaba máis ou menos unha distancia de aproximadamente 190 metros. Roma e Grecia foron as principais civilizacións de Occidente que tivieon noción e coñecemento sobre os estadios.

Aínda que orixinariamente e de forma estrita un estadio debía ter pista de atletismo e ser capaz de albergar competicións dese deporte, na época contemporánea o termo estadio pasou a aplicarse tamén en calquera gran infraestrutura deportiva con graderías e campo central, incluso cubertas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estadio olímpico

### Ligazóns externas 
* Blog de estadios 
* Footballmatch 
* Worldstadia 
* Worldstadiums
Skindred

**Skindred** é un grupo de metal Galés de Newport. A banda formouse no 1998 tralo abandono do cantante Benji Webbe do seu anterior grupo, Dub War. O estilo musical de Skindred mestura metal alternativo, punk e reggae. O grupo define o seu estilo como "Ragga metal".

## Historia 
Dub War formouse en Newport, Gales en 1993, firmando có selo discográfico Earache Records. Este grupo separouse no 1998, e Webbe formou Skindred có baixista Daniel Pugsley, o guitarrista Mikey Dee, e o batería Dirty Arya despois de que Webbe fora incapaz de xuntar nun novo proxecto aos outros membros Dub War. En 2002, Skindred lanzou o seu álbum de debut, *Babylon*. Tras ser remasterizado en 2003 baixo outro selo, o álbum lanzouse finalmente con Lava Records o 14 de agosto de 2004.

En Estados Unidos, o álbum chegou ao nº1 na lista *Billboard* "Top Reggae Albums", ao nº5 na lista "Top Heatseekers" e ao nº189 na Billboard 200, e o single "Nobody" chegou ata o nº14 na lista *Mainstream Rock Tracks* e ao nº23 na lista *Modern Rock Tracks* en 2004. O 23 de outubro de 2007, Skindred lanzou o seu segundo álbum, *Roots Rock Riot* con Bieler Bros. Records. En Estados Unidos, o álbum chegou ao nº6 na lista *Top Heatseekers* e ao nº22 na *Top Independent Albums*.

## Membros 
* Benji Webbe — vocalista
* Mikey Demus — guitarra
* Dan Pugsley — baixo
* Arya Goggin — batería

### Antigos membros 
* Jeff Rose — guitarra
* Martyn "Ginge" Ford — batería

## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Menos mal que nos queda Portugal

***Menos mal que nos queda Portugal*** é un álbum da banda viguesa Siniestro Total editado en outubro de 1984 a través do selo DRO. No ano 2002 o álbum remasterizouse e reeditouse con 5 temas extra. Estes temas foron gravados nas mesmas sesións que o álbum.

## Lista de cancións 
# "Tipi, dulce tipi" (Miguel Costas) - 2:09
# "E.L.E.V.E.N (El famoso encuentro de Matt Murdock y Ray Charles)" (Julián Hernández) - 1:50
# "Que corra la nicotina" (Hernández) - 2:20
# "La matanza de taxis" (Hernández/Costas) - 2:04
# "Assumpta" (Costas) - 1:51
# "Menea el bullarengue" (Hernández) - 2:13
# "Miña terra galega" (adaptación de "Sweet Home Alabama" de Lynyrd Skynyrd) - 3:57
# "Keke Rosberg" (Hernández) - 2:35
# "Señor, ilumina mi corazón" (Hernández/Costas) - 2:36
# "Oh, que raro soy" (Costas) - 1:41
# "Te quiero" (Hernández) - 3:12
# "Sonorice su templo" (Hernández) - 1:39
# "¿Quiénes somos? ¿De dónde venimos? ¿Adónde vamos?" (Hernández) - 2:34
# "Si yo canto" (adaptación de "My Whole World is Falling Down") - 3:24

### Temas extra da reedición 
# "Hey, Hey Vigo" (cara-b do sinxelo "Tipi, dulce tipi")
# "Ayatollah nº9"
# "Mongoloide" (cara-b do sinxelo "Si yo canto")
# "Sobre ti" (cara-b do sinxelo "Te quiero")
# "Si yo canto" (edición especial para o sinxelo)

## Persoal 
* Miguel Costas - voz e guitarra
* Alberto Torrado - voz, baixo e teclados
* Julián Hernández - voz, batería e teclados
Me gusta como andas

***Me gusta como andas*** é o sexto álbum da banda viguesa Siniestro Total, editado en abril de 1988 a través do selo DRO. Lanzouse unha edición remasterizada con temas e material gráfico extra no ano 2002.

## Lista de cancións 
### Cancións extra da reedición 
# "Al hijo de la Marijuana" (Hernández/Soto)
# "El síndrome de Estocolmo" (Hernández/Soto)
# "Gremio de hostelería" (Hernández)
# "Roxette" (Wilko Johnson)
# "Alégrame el día" (Hernández/Soto)
# "Folla con él" (adaptación de "Highway to Hell" de AC/DC)
Lingua tártara

A **lingua tártara** ou **tátara** (; ) é unha lingua turca, a lingua dos tártaros. Fálano seis millóns de persoas na república rusa de Tatarstán, en Baskiria e outras comunidades de Rusia.

## Escritura 
Os antepasados do pobo tártaro usaron o alfabeto orkhon. No século X empezou a usarse o alfabeto árabe. En 1927 foi adoptado o *yanalif* (en ruso: яналиф), un alfabeto baseado no latino, xa que por entón as autoridades comunistas querían latinizar a escritura de todas as linguas da antiga Unión Soviética. En 1939 este alfabeto foi substituído por un baseado no alfabeto cirílico.

O 15 de setembro de 1999 unha lei da república rusa de Tatarstán reintroduciu o alfabeto latino, agora denominado *yanalif-2*. Pero o 16 de novembro de 2004 o Tribunal Constitucional da Federación Rusa derrogou dita lei por incompatibilidades coa Constitución de Rusia. Polo tanto *de iure* o alfabeto do tártaro é o baseado no alfabeto cirílico, aínda que moitas veces úsase *de facto* o alfabeto latinizado.

## Clasificación 
O tártaro é unha lingua turca, considerada parte da disputada familia altaica de linguas.

## Distribución xeográfica 
O tártaro fálase en partes de Europa, Rusia, China, Turquía, Polonia, Ucraína, Finlandia, Estonia e Asia Central.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en tártaro
* Pobo tártaro
* Lista de linguas de Rusia

### Ligazóns externas 
* O tártaro no Ethnologue
Nagisa Ōshima

**Nagisa Ōshima** (大島 渚, おおしま なぎさ, *Ōshima Nagisa*), nado en Tamano na prefectura de Okayama o 31 de marzo de 1932 e finado en Tokyo o 15 de xaneiro de 2013, foi un director de cine e guionista xaponés.

## Filmografía 
* ''Tomorrow's Sun* (明日の太陽, *Ashita no taiyō*, 1959)
* *A Street of Love and Hope* (愛と希望の街, *Ai to kibō no machi*, 1959)
* *Cruel Story of Youth* (青春残酷物語, *Seishun zankoku monogatari*, 1960)
* *The Sun's Burial* (太陽の墓場, *Taiyō no hakaba*, 1960)
* *Night and Fog in Japan* (日本の夜と霧, *Nihon no yoru to kiri*, 1960)
* *The Catch* (飼育, *Shiiku* 1961)
* *The Rebel* (天草四郎時貞, *Amakusa Shirō Tokisada*, 1962)
* *A Small Child's First Adventure* (小さな冒険旅行, *Chiisana bōken ryokō*, 1963)
* *It's Me Here, Bellett* (私はベレット, *Watashi wa beretto*, 1964)
* *The Pleasures of the Flesh* (悦楽, *Etsuraku*, 1965)
* *Yunbogi's Diary* (ユンボギの日記, *Yunbogi no nikki*, 1965)
* *Violence at High Noon* (白昼の通り魔, *Hakuchū no tōrima*, 1966)
* *Tales of the Ninja* (忍者武芸帳, *Ninja bugei chō*, 1967)
* *Sing a Song of Sex* (日本春歌考, *Nihon shunka kō*, 1967)
* *Double Suicide: Japanese Summer* (無理心中日本の夏, *Muri shinjū: Nihon no natsu*, 1967)
* *Death by Hanging* (絞死刑, *Kōshikei*, 1968)
* *Three Resurrected Drunkards* (帰って来たヨッパライ, *Kaette kita yopparai*, 1968)
* *Diary of a Shinjuku Thief* (新宿泥棒日記, *Shinjuku dorobō nikki*, 1969)
* *Boy* (少年, *Shōnen*, 1969)
* *Man Who Left His Will On Film* (東京战争戦後秘話, *Tōkyō sensō sengo hiwa*, 1970)
* *The Ceremony* (儀式, *Gishiki*, 1971)
* *Dear Summer Sister* (夏の妹, *Natsu no imōto*, 1972)
* *L'Empire des sens* (愛のコリーダ, *Ai no korīda*, 1976)
* *L'Empire de la passion* (愛の亡霊, *Ai no bōrei*, 1978)
* *Bo Nadal, Mr. Lawrence* (戦場のメリークリスマス, *Senjō no merī kurisumasu*, 1983)
* *Max, o meu amor* (マックス、モン・アムール, *Makkusu, mon Amūru*, 1986)
* *Taboo* (御法度, *Gohatto'', 1999)

## Notas
Pinto d'Herbón

**Daniel Alexandre Vecino Martínez**, nado en Herbón (Padrón) o 24 de outubro de 1969, máis coñecido como '''Pinto d'Herbón'*, é un músico rapeiro e regueifeiro galego.

## Traxectoria 
Pinto fíxose popular a través do programa *Sitio Distinto* co tema "Nitramón, 15, 15, 15", que foi incluído en 1996 no disco *Unión Bravú*. Ademais é autor doutros temas como "Paviméntame" ou "A motoserra", editados en diferentes discos compilatorios.

Como regueifeiro acostuma ir acompañado desde 1997 con Luís *O Caruncho*. Estes dous regueifeiros teñen participado en experiencias no ensino medio onda realizan obradoiros de elaboración de regueifas entre o estudantado, contribuíndo desta maneira a espallar a música tradicional galega xunto coa construción de versos en galego. Pilar Faxil e Helena Villares realizaron un documental titulado *Da regueifa ao rap*, no cal son protagonistas Luís *O Caruncho'', Pinto d'Herbón e os rapeiros Dios ke te crew

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Regueifa

### Ligazóns externas 
* 20px 
* 20px 
* 20px
*
Luís Frade

**Luís Frade Pazos**, nado en Bendoiro (Lalín) o 10 de decembro de 1894 e finado en Tenorio o 9 de novembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Luís Frade naceu en Bendoiro en 1894. Logo do seu matrimonio con Rogelia Sanmartín trasladouse a Fondevila na parroquia de Donsión. Foi un dos fundadores da 'Sociedad Obrera de Ponte-Nova, da que foi elixido vicepresidente en xaneiro de 1931.

Presentouse ás eleccións municipais de 1931 na candidatura encabezada por Manuel Ferreiro, sendo elixido concelleiro e nomeado 2º procurador-síndico. Foi un dos edís mais activos da corporación republicana, presentando diversas mocións que intentaban solucionar os problemas agrarios (cuestión foral, creación de granxas agrícolas experimentais, prohibición da importación de carne do estranxeiro, contra o Tratado do Uruguai) e contra o caciquismo (denuncias aos médicos que non atenden a pobres).

Cesou como concelleiro en agosto de 1934 ao ser destituída a corporación republicana por unha afín ao Partido Radical. Reposto novamente en febreiro de 1936, foi o único edil que permaneceu na Comisión Xestora nomeada polo Gobernador civil do 11 de abril de 1936, sendo elixido 2º tenente de alcalde.

Luís Frade, que fora nomeado en marzo recadador municipal, foi quen se ocupou na práctica da dirección do Concello en estreita colaboración con Manuel Ferreiro, agora no cargo de secretario municipal, xa que o alcalde Xesús Golmar que desempeñaba o cargo de mestre en Méixome e o primeiro tenente de alcalde Manuel Diéguez Varela tamén mestre con escola na Ribeiriña (Carballedo), non podían asistir regularmente á casa consistorial.

O día anterior ao golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi elixido presidente da colocación obreira de Lalín en representación da Sociedad La Fraternidad de Donsión encadrada na UXT. O 19 de xullo foi a Pontevedra con Manuel Ferreiro e os outros alcaldes da comarca de Deza para recibir instrucións do gobernador civil. Ao día seguinte permaneceu á fronte do Concello mentres unha expedición marchou á capital para intentar deter aos militares. Aínda estivo presente no último pleno municipal que se celebrou o día 21 de xullo.

Non foi detido de inmediato, senón que as novas autoridades chantaxeárono indicándolle que se pagaba unha débeda que tiña co Concello como recadador, non sería molestado. Frade conseguiu en outubro un préstamo co que abonou as 5.100 pesetas que lle reclamaban, pero isto non o salvou da detención. A pesar das advertencias, negouse a esconderse ou a fuxir, alegando que non cometera ningún delito. Foi detido o 27 de outubro e internado na Prisión de Lalín. O 4 de novembro foi trasladado xunto con outros 38 detidos á Illa de San Simón, de onde o sacaron cinco días despois para asasinalo en Tenorio.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Igrexas, Manuel: "A masacre dos líderes obreiros en Tenorio" (30/8/2012) en *Historias de Deza*.
*