open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vira

O **Vira** é un baile solto característico do norte de Portugal. Bailase tamén en Galiza onde se conservou principalmente na comarca da Limia. 

## Características 
O vira é un derivado da xota, un baile que se popularizou por toda a Península Ibérica no século XIX. Nos territorios do norte de Portugal, a xota deu lugar ao vira ou, visto doutro xeito, vira é nome co que se coñece á xota nestas terras. Neste sentido, o feito de que a copla de volta máis frecuente nas xotas galegas denomine "vira" o baile, fai pensar que posibelmente tamén fose o nome dado as xotas en Galiza antigamente.

Acompañado sempre pola música do acordeón, o vira é un baile lúdico interpretado por un número variábel de parellas colocadas dúas fileiras, unha de homes e outra de mulleres. Ten dúas partes diferenciadas: punto e volta. Os puntos son pasos picados, valseados, embotados, etc; a volta adoita facerse en roda ou cruzando as filas con pasos valseados.

En Portugal existen múltiples variantes tanto musicais como na maneira de bailar o vira dependendo das distintas áreas xeográficas: vira de roda, vira estrepassado, vira roubado, vira afandangado, vira valseado, vira-flor, vira de trempe, vira galego, vira ao desafío, vira poveiro (da Póvoa do Varzim), etc.

En Galiza foi conservado nas comarcas ourensás da raia, en especial na vila limiense de Olelas onde mantén grande tradición. Tamén aparece de xeito illado noutros lugares como Bembibre, onde foi recollido polo grupo de baile e música tradicional Brincadeira no ano 1985. A actividade das canteiras da zona trouxo traballadores do norte portugués, sendo a mestura dos xeitos *miñotos* de tocar e bailar cos galegos a orixe a este baile.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Xota

### Ligazóns externas 
* Veciños de Olelas: “Vira e a chula de Olelas”  - Luar - TVG (1996)
* Vira de Bembibre - Pedro Blanco (2008) -  Youtube.
* Vira de Olelas - Asociación Cultural Donaire (2018) - Youtube.
Mariska Veres

**Mariska Veres**, nada na Haia o 1 de outubro de 1947 e finada igualmente na Haia o 2 de decembro de 2006, foi unha cantante xitana neerlandesa recoñecida en principio por ser a cantante principal do grupo de rock Shocking Blue, na súa segunda formación.

## Traxectoria 
O seu pai Lajos Veres era un violinista xitano, orixinario de Hungría e a súa nai nacera en Alemaña dun matrimonio francés e ruso. 

Veres comezou a súa carreira como cantante en 1963 co grupo de guitarras *Les Mysteres*, e máis tarde cantou cos *Bumble Bees* en 1965, os *Blue Fighters*, *Danny and his Favorites* e *General Four* en 1966, e tamén cos *Motowns*, onde tocaba o órgano. En 1968 convidárona a unirse a *Shocking Blue* para substituír o cantante principal Fred de Wilde, que tivo que deixalos para alistarse no exército. Ataviouse e maquillou entón de forma espectacular, cunha perruca morena grande e moi longa. En 1969, Shocking Blue gañou fama mundial co sinxelo «Venus».

Shocking Blue disolveuse o 1 de xuño de 1974, e Veres continuou a súa carreira en solitario ata que o grupo volveu reunirse en 1984. Este regreso foi un éxito, mais un dos compoñentes orixinais, Robbie van Leeuwen, decidiu deixar a banda, en parte porque se trasladou a Luxemburgo, mais tamén polo éxito da súa canción *Venus*.
Veres formou o grupo de jazz *The Shocking Jazz Quintet* en 1993, no que interveu como cantante principal. De 1993 a 2006  tocou noutra reagrupación de *Shocking Blue*, e tamén gravou un álbum co cantante Andrei Şerban en 2003. 

Faleceu de cancro o 2 de decembro de 2006 na Haia con 59 anos.

## Discografía 
### Álbums 
* 1993 *Shocking You* (Red Bullet) An Album by Mariska Veres Shocking Jazz Quintet
* 2003 *Gipsy Heart* (Red Bullet) An Album by Mariska Veres & Ensemble Andrei Serban

### Sinxelos 
; Como solista

* 1975 "Take Me High/I Am Loving You" (Pink Elephant, Polydor, Decca)
* 1976 "Tell It Like It Is/Wait Till' I Get Back To You" (Pink Elephant, Polydor)
* 1976 "Loving you/You Showed Me How" (Pink Elephant)
* 1977 "Little By Little/Help The Country" (Pink Elephant)
* 1978 "Too Young/You Don't Have To Know" (Seramble)
* 1978 "Bye Bye To Romance/It's A Long Hard Road" (CNR)
* 1980 "Looking out for number one/So Sad Without You" (CNR)
* 1982 "Wake Up City/In The Name Of Love" (EMI Records)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Unofficial Mariska Veres Home Page
* Shocking Blue from Virginia Music Flash
* Mariska Veres en Discogs
Pilularia minuta

***Pilularia minuta*** é unha especie de pteridófita (fentos ou fieitos) da clase das polipodiópsidas, orde das salviniales e familia das marsileáceas, unha das cinco descritas do xénero *Pilularia*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1848 polo militar e botánico francés Michel Charles Durieu de Maisonneuve.

### Etimoloxía 
Para a do xénero, véxase *Pilularia*.

O epíteto específico, *minuta*, é a forma feminina singular do adxectivo latino *minūtus, -a. -um*,  "pequeno", "pequena", participio pasado de verbo *minuo*, "minorar", "diminuír".

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
* *Calamistrum minutum* Kuntze
* *Calamistrum minutum* (Durand) Kuntze

## Características 
É un fieito herbáceo, perenne, rizomatoso, cun rizoma horizontal delgado, enraizante nos nós, practicamente sen pelos, que se desenvolve en solos húmidos. As follas (frondes), de 2 a 4 por nó, e de 2 a 4 cm de lonxitude, sen pecíolo, filiformes, de 0,3 a 0,7 mm de diámetro, solitarias, subglobosas, densamente pilosas, e sen *dentes*.

## Distribución e hábitat 
Encóntrase no oeste da Rexión Mediterránea. Vive en pasteiros húmidos en zonas arxilosas temporalmente encharcadas. Esporula en primavera. Declarado CR (en perigro crítico) na *Lista vermalla de Andalucía*, e VU (vulnerábel) na *Lista vermella nacional de España de 2008*.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), considerando que *Pilularia minuta* ten unha área de dispersión moi pequena e moi fragmentada, e que a súa poboación está diminuíndo como resultado de moitas ameazas antrópicas sobre o seu hábitat, cujalifica o status deste especie como *EN* (en perigo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bonnier, Gaston & de Layens, Georges (1894): *Tableaux synoptiques des plantes vasculaires de la Flore de la France: 5289 figures représentant les caractères de toutes les espèces qui sont décrites sans mots techniques et une carte des régions de la France* . Paris: Paul Dupont.
* Castroviejo, S., Aedo, C., Lainz, M., Morales, R., Muñoz Garmendia, F., Nieto Feliner, G. & Paiva, J., eds. (1990): *Flora Iberica. Volume 2*. Madrid: Real Jardín Botánico, CSIC. ISBN 84-0007-034-8.
* Kuntze, Carl Ernst Otto (1891): *Revisio generum plantarum vascularium omnium atque cellularium multarum secundum leges nomenclaturae internationales cum enumeratione plantarum exoticarum in itinere mundi collectarum, Vol. II*. Leipzig: Arthur Felix.

### Outros artigos 
* Salviniales
* Marsileáceas
* *Pilularia*
Branca Trigo Cabaleiro

dereita|miniatura|Branca Trigo en 2023.

**Branca Trigo Cabaleiro**, nada en Vigo o 16 de marzo de 1997, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Estudou no CEP Santa Tegra de Vigo e graduouse en Ciencias da Linguaxe e Estudos Literarios na Universidade de Vigo. Canda Alfredo Vázquez, codirixe Edicións Malafera.

Publicou os seus libros *Coñecemento do Medo*, *trans0* e *Mundo Carne* en Edicións Malafera. O seu segundo poemario, *Condolore*, viu a luz no ano 2022 da man da editora Urutau. Organiza xunto con outros autores o micro aberto Cerimonia de gaivotas e participou en diversas publicacións colectivas coma o volume *A lingua en futuro: a mocidade imaxina o 2050* (Catroventos, 2023), a *Antoloxía biosbarda para Parche* (ruín alteredicións, 2023) e a antoloxía LGBTQIA *Alguén nos lembrará* (Xerais, 2023).

## Obras 
### Poesía 
**Coñecemento do medo* (2021). Malafera. ISBN 978-84-09-28815-1

**Con do lore* (2022). Editorial Urutau. ISBN 978-65-5900-384-6
**trans0* (2024). Malafera. ISBN 978-84-12-79871-5
**Mundo Carne* (2025). Malafera. ISBN: 978-84-127987-4-6

### Fanzine 
* *Sagrado corazón de Бáба Ягá* (2021). Malafera.
* *Ω*  (2023). Malafera.
**O ser e o nervio* (2023). Malafera.
**Mandrágora* (2025). Malafera.

### Álbum ilustrado 
* *La cosa negra que pasó por mi ventana* (2007). (Lóguez ediciones. ISBN 978-84-96646-10-0

### Antoloxías da súa obra 
* *Vomitei Deus. Antología bilingüe* (2025). Eolas Ediciones. 

### Obras colectivas 
* *Alguén nos lembrará. Antoloxía de relatos LGBTIQA+* (2023). Xerais. ISBN 9788411103589
* *Antoloxía biosbarda para Parche* (2023). ruín alteredicións. ISBN 978-84-09-46768-6
* *A lingua en futuro: a mocidade imaxina o 2050* (2023). Catroventos. 

* *Gótico urbano* (2024). Horror Vacui. ISBN : 978-84-123310-9-7

## Premios 
* 2009: Premio Literario Escolar Caixanova na categoría de terceiro ciclo de primaria polo traballo *Sara y Saray*.  
* 2019: Terceiro posto no Premio de poesía Manuel Leiras Pulpeiro coa obra *O heroe de vidro*. 
* 2021: Premio de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo na modalidade de poesía.
* 2021: Terceiro premio no Díaz Jácome de poesía.
* 2022: XIX Certame literario Concello de Ames, categoría +18.
* 2025: XVIII Premio de Poesía Concello de Carral pola obra *Especies invasoras*. Segundo o xurado “un libro de poemas que explora de xeito radical a identidade, o desarraigo e a violencia estrutural”, facendo emprego da metáfora da invasión biolóxica para abordar temas como o corpo, a casa e a memoria.
## Notas
Kehkashan Basu

**Kehkashan Basu**, nada o 5 de xuño do 2000, é unha activista medioambiental e dos dereitos humanos de Emiratos Árabes Unidos. Tamén é embaixadora para a xuventude para o Consello para o futuro do mundo, asesora honoraria do Comité de ONG sobre Desenvolvemento Sustentábel, membro de KidsRights Youngsters, e gañadora do premio Internacional da Paz dos Nenos de 2016.

## Traxectoria 
Kehkashan naceu o 5 de xuño e vive en Dubai. É a fundadora e presidenta de Green Hope, unha fundación para sostibilidade que educa e faculta a nenos e persoas novas globalmente, implicándoos no proceso dos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentábeis (SDGs) a través de proxectos centrados na comunidade en xustiza climática, detendo a degradación da terra, promovendo o consumo sustentábel e as enerxías renovábeis, e consrevar a biodiversidade, así como a igualdade de xénero e a xustiza social. Actualmente con máis que 1000 membros en total, no Canadá, Suriname, o Oriente Medio, a India e o Nepal, a organización traballa mediante a realización de obradoiros e conferencias ao redor da aplicación dos SDG.

En 2018 publicou o libro de historias curtas "The Tree of Hope",  en colaboración coa ilustradora Karen Webb-Meek.

## Notas
Palacio Finlayson

O **Palacio Finlayson** en finés **Finlaysonin palatsi**) é un inmoble situado no barrio de Finlayson, na cidade de Tampere (Finlandia). O deseño do edificio foi obra do arquitecto finlandés Lambert Petterson por encargo de Alexander von Nottbeck.

## Historia 
Logo da morte do industrial Wilhelm von Nottbeck en 1890 un dos seus fillos, Alexander, decidiu demoler a vella casa de madeira que construíra seu pai a finais da década de 1840 e onde pasara a súa infancia. A antiga vivenda familiar foi substituída por un palacio de estilo neorrenacentista deseñada polo daquela arquitecto municipal de Tampere, Lambert Petterson.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web
Tampere Biennale

O **Tampere Biennale** é un festival de música contemporánea da cidade de Tampere, Finlandia. O festival comezou a celebrarse en 1986 co pulo do compositor local Usko Meriläinen. O Tampere Biennale forma parte dos Tampereen musiikkijuhlat (en galego Festivais Musicais de Tampere). 

Aila Sauramo, Director Executivo da Asociación de Orquestras Finlandesa, estivo involucrado no festival dende os seus inicios. Posteriormente traballou como Director Executivo do Tampere Biennale ata finais da década de 1990.
Saint-Eutrope-de-Born

**Saint-Eutrope-de-Born** é unha comuna do suroeste de Francia, situada no departamento de Lot e Garona, rexión  da Nova Aquitania.

## Xeografía 
Situada entre os 83 e os 185 msnm, a comuna ocupa unha superficie de 38,28 km2. 

En 2018 contaba con 678 habitantes, polo aque a súa densidade de poboación nese ano era de 18 hab./km2. 

Esta poboación representa unha diminución do 1,74 % en relación co censo de 2013. (Lot et Garona: −0,36 %, Francia, agás Mayotte: +2,36 %).

miniatura|centro|400px|Evolución da poboación entre 1962 e 2008

## Historia 
En 1826 as comunas de Piis e Villas foron suprimidas, e integradas en Saint-Eutrope.

Nesta vila naceu o militar e botánico Michel Charles Durieu de Maisonneuve.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Oficina de Turismo do Pays Villeréalais .
Josefa Francisco

**Josefa "Gigi" Francisco** , nada en 1954 e finada o 22 de xullo de 2015, foi unha defensora da igualdade de xénero e os dereitos das mulleres de Filipinas. Contribuíu a moitos programas para reducir a disparidade e investigou moitos aspectos da igualdade e dos dereitos das mulleres. Traballou en estreita colaboración coas Nacións Unidas en varios proxectos.

## Traxectoria 
A través da súa ensinanza e escritura, presentou a experiencia técnica, visión e movementos sociais ás novas xeracións. Traballou como membro de ISIS International desde 1998 a 2002, organización que traballa polos dereitos das mulleres a nivel internacional. Posteriormente, uniuse Women and Gender Institute (WAGI, en galego Instituto das Mulleres e Xénero) como directora executiva da organización. A organización realizou varios cursos en liña sobre os  dereitos das mulleres dende hai 3 anos.

## Notas
Creteo

Na mitoloxía grega, **Creteo** foi o fundador de Iolco e rei desta cidade. Era fillo de Eolo e Enareta (ou Enáreta), e irmán de Sísifo, Salmoneo, Magnes, etc.

Uníndose coa súa sobriña Tiro, filla de Salmoneo, tivo tres fillos: Esón, Feres e Amitaón . Por Esón, Creteo era o avó de Xasón, o heroe que encabezou a expedición dos Argonautas. Outras fontes engaden outros fillos de Creteo: Tálao , Hipólita  e Mirina .

Tiro xa tiña dous fillos xemelgos antes de casar con Creteo, Neleo e Pelias, habidos con Poseidón , que Creteo adoptou como seus. A lenda conta que Tiro estaba namorada do deus-río Enipeo e achegábase á beira a lamentarse. Enipeo non estaba interesado nela, así que Poseidón, aproveitando a situación, tomou a forma de Enipeo e xaceu con Tiro, que quedou embarazada. Pero Tiro decidiu abandonar os meniños no monte, onde unha egua que pasou por alí rozou co pezuño a cara dun deles, deixándoo marcado. O dono da besta recolleunos e criounos, chamando Pelias ó que tiña a marca e Neleo ó outro .

Pelias quixo dominar toda Tesalia e expulsou a Neleo, reinando sobre Iolco tras Creteo. Un oráculo advertiulle que tivera coidado cun home que levara unha sandalia nada máis. Este home cunha soa sandalia foi Xasón. 

Neleo exiliouse e fundou a cidade de Pilos, en Mesenia. Terminou  morrendo a mans de Heracles, xunto a once dos seus doce fillos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*
Lido Pimienta

**Lido Pimienta**, nada en Barranquilla en 1986 é unha cantante e compositora colombiana canadense. Acadou recoñecemento tralo seu álbum de 2016 *La Papessa*, co cal gañou o Premio Polaris no ano 2017. A súa música mestura unha gran variedade de elementos, incluíndo estilos musicais indíxenas e afrocolombianos, xunto con *synthpop* e música electrónica.

## Traxectoria 
Originaria de Barranquilla, Colombia, Lido trasladouse ao Canadá, mudándose a London, Ontario antes de trasladarse definitivamente a Toronto, onde vive no presente. O disco foi producido por Michael Ramey, o daquela esposo de Pimienta e foi publicado pola discográfica estadounidense KUDETA.

Tralo lanzamento de *La Papessa*, producido pola propia Lido Pimienta, gañou o premio de 50 mil dólares nos Premios Polaris 2017, Ten ascendencia afrocolombiana e wayuu. É nai solteira.

## Discografía 
* *Color* (2010)
* *La Papessa* (2016)
* *Miss Colombia*  (2020)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Área sanitaria de Ferrol

miniatura|Mapa da área sanitaria de Ferrol.
A **área sanitaria de Ferrol** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego.

Abrangue os vinte concellos de Ferrolterra, no norte da provincia da Coruña: Ares, Cabanas, A Capela, Cariño, Cedeira, Cerdido, Fene, Ferrol, Mañón, Moeche, Monfero, Mugardos, Narón, Neda, Ortigueira, As Pontes de García Rodríguez, Pontedeume, San Sadurniño, As Somozas e Valdoviño.

Os hospitais da área están integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Ferrol, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 174.883 cidadáns con tarxeta sanitaria.

## Notas
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2019

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias** celebráronse o 26 de maio de 2019 e nelas elixíronse os 45 deputados da XI Lexislatura da Xunta Xeral do Principado de Asturias mediante un sistema proporcional (método D'Hondt) nas tres circunscricións nas que está dividida a efectos electorais a rexión (36 escanos na circunscrición central, 6 na occidental e 5 na oriental).

## Resultados 
As candidaturas do Partido Socialista Obrero Español, liderado por Adrián Barbón obtiveron 20 escanos, mellorando o seu resultado de 14 deputados correspondente ás eleccións de 2015. Podemos Asturias obtivo 4 escanos (5 menos que en 2015), mentres que Izquierda Unida obtivo 2. Ciudadanos obtivo 5 escanos (2 máis que en 2015), mentres que o Partido Popular obtivo 10 escanos, a segunda forza en representación. As candidaturas de Foro e Vox obtiveron cadanseus 2 escanos.

## Notas
Área sanitaria da Coruña e Cee

miniatura|Mapa da área sanitaria da Coruña e Cee.
A **área sanitaria da Coruña e Cee** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. Divídese en dous distritos sanitarios: o Distrito sanitario de Cee, ao oeste da área, e o Distrito sanitario da Coruña ao leste.

O Distrito sanitario de Cee abrangue os seguintes concellos da provincia da Coruña: Camariñas, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo e Zas. Pola súa banda, o Distrito sanitario da Coruña esténdese polos concellos de Abegondo, Aranga, Arteixo, Bergondo, Betanzos, Cabana de Bergantiños, Cambre, Carballo, Carral, Cerceda, Coirós, Coristanco, A Coruña, Culleredo, Curtis, Irixoa, A Laracha, Laxe, Malpica de Bergantiños, Miño, Oleiros, Oza-Cesuras, Paderne, Ponteceso, Sada, Sobrado, Vilarmaior e Vilasantar.

Os hospitais do Distrito sanitario da Coruña están integrados no Complexo Hospitalario Universitario A Coruña, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 510.459 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario de Cee conta pola súa banda co Hospital Público Virxe da Xunqueira, que dá servizo aos 37.216 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Hipótoe (filla de Méstor)

Na mitoloxía grega, **Hipótoe** foi a filla de Méstor (fillo de Perseo e Andrómeda) e de Lisídice (filla de Pélope).

Poseidón raptouna e tivo con ela un fillo, Tafio, que sería o pai de Pterelao  e fundador da cidade de Tafos (na illa do mesmo nome, na costa occidental da Grecia peninsular).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*
Nemzeti dal

[miniatura|dereita|[Sándor Petőfi, autor do *Nemzeti dal*.]]
***Nemzeti dal*** (en húngaro: *Canto Nacional*) é un poema patriótico húngaro escrito en 1848 polo poeta Sándor Petőfi que serviu de detonante para a revolución húngara de 1848 contra o poder absoluto dos Habsburgo sobre Hungría.

O poema foi recitado por primeira vez publicamente no café Pilvax en Pest o 15 de marzo de 1848, onde se reunía Sándor Petőfi e os seus amigos intelectuais Mór Jókai, Pál Vasvári e Gyula Bulyovszky. O poema xunto cos chamados 12 puntos que esixían máis independencia do poder absoluto dos Habsburgo pronto foron declamados por toda a cidade, enchéndose as rúas húngaras de enxeñeiros, médicos, profesores, iniciándose así a protesta contra os austríacos.

## Poema 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Horváth János: Petőfi Sándor (Budapest, Pallas Kiadó, 1922.)
* O primeiro exemplar impreso do *Nemzeti dal* con escritos da man de Sándor Petőfi  Fonte: Könyv-e.hu Elektronikus Könyvtár
Non te amola!

***Non te amola!*** é un libro de Xela Arias, de dezaseis capítulos, o único de narrativa da poeta. En 2021 foi publicado en dúas edicións distintas: en edición non venal polo Consello da Cultura Galega, con limiar de Rosario Álvarez Blanco, estudo de Ana Iglesias da Universidade de Vigo e sete ilustracións de Bea Gregores, e, no mesmo ano, pola Editorial Galaxia, con ilustracións de Luz Beloso, na colección *Libros para Compartir*.

## Índice 
Componse de 16 capítulos:
* "Agora na primavera fixen nove anos"
* "Andei investigando que facer"
* "Meu avó Pedro baixaba na bicicleta"
* "Vou contar de min"
* "Mandáronme coa tía Irene"
* "O avó Manuel pelexou cos lobos"
* "Esa navalla de mango negro"
* "A neve é friísima"
* "Os avós van ser coma o cine"
* "Non sei por que se empeñan en saber"
* "Os meus pais cumpriron a súa palabra"
* "Carlota quere facerse tendeira"
* "Hai un monstro no váter"
* "Estivemos na festa da alameda"
* "Vou ser vella"
* "Pensei que escribir un libro podía ser unha causa ben inútil"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Darío a diario*
### Ligazóns externas 
* *Non te amola!* no sitio web de Galaxia.
Shenzhou 9

**Shenzhou 9** foi unha misión que levou a cabo o primeiro acoplamento tripulado entre unha nave Shenzhou e unha estación espacial, a Tiangong 1, e a primeira misión chinesa na que voou unha muller, Liu Yang. Foi lanzada o 16 de xuño de 2012 mediante un foguete CZ-2F desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
Shenzhou 9 foi unha misión tripulada que se acoplou á primeira estación espacial chinesa, a Tiangong 1, deshabitada no momento dos acoplamentos. Shenzhou 9 permaneceu en órbita 13 días, durante os cales se fixeron dous acoplamentos e a tripulación levou a cabo diversos experimentos a bordo. A cápsula de retorno retornou a terra o 29 de xuño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2F
*Shenzhou 1
*Shenzhou 2
*Shenzhou 3
*Shenzhou 4
*Shenzhou 5
*Shenzhou 6
*Shenzhou 7
*Shenzhou 8
*Shenzhou 10
*Shenzhou 11
*Shenzhou 12
*Shenzhou 13
*Shenzhou 14
*Shenzhou 15
*Shenzhou 16
*Tiangong 1
Shenzhou 10

**Shenzhou 10** foi unha misión tripulada cara a estación espacial Tiangong 1. Foi lanzada o 11 de xuño de 2013 mediante un foguete CZ-2F desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
Shenzhou 10 foi unha misión tripulada que se acoplou á estación espacial chinesa Tiangong 1. Permaneceu 14 días en órbita, regresando o 25 de xuño de 2013 tras facer probas e experimentos a bordo da estación. A tripulación estaba formada polo comandante Nie Haisheng, o operador Zhang Xiaoguang e o supervisor dos experimentos Wang Yaping.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2F
*Shenzhou 1
*Shenzhou 2
*Shenzhou 3
*Shenzhou 4
*Shenzhou 5
*Shenzhou 6
*Shenzhou 7
*Shenzhou 8
*Shenzhou 9
*Shenzhou 11
*Shenzhou 12
*Shenzhou 13
*Shenzhou 14
*Shenzhou 15
*Shenzhou 16
*Tiangong 1
Shenzhou 11

**Shenzhou 11** foi un voo tripulado cara a estación espacial chinesa Tiangong 2. Foi lanzada o 16 de outubro de 2016 mediante un foguete CZ-2F desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
Shenzhou 11 foi unha misión tripulada polo comandante Jing Haipeng e o piloto Chen Dong que se acoplou á estación espacial Tiangong 2, á que permaneceu unida 30 días, durante os cales a tripulación fixo toda unha serie de probas e experimentos. Shenzhou 11  regresou a terra o 18 de novembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2F
*Shenzhou 1
*Shenzhou 2
*Shenzhou 3
*Shenzhou 4
*Shenzhou 5
*Shenzhou 6
*Shenzhou 7
*Shenzhou 8
*Shenzhou 9
*Shenzhou 10
*Shenzhou 12
*Shenzhou 13
*Shenzhou 14
*Shenzhou 15
*Shenzhou 16
*Tiangong 2
Área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos

miniatura|Mapa da área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos.
A **área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. O seu territorio coincide co da provincia de Lugo, e divídese en tres distritos sanitarios: o Distrito sanitario de Lugo, no centro da provincia, o Distrito sanitario da Mariña ao norte da provincia, e o Distrito sanitario de Monforte de Lemos ao sur.

O Distrito sanitario de Lugo abrangue os seguintes concellos: Abadín, Antas de Ulla, Baleira, Baralla, Becerreá, Begonte, Castro de Rei, Castroverde, Cervantes, O Corgo, Cospeito, A Fonsagrada, Friol, Guitiriz, Guntín, O Incio, Láncara, Lugo, Meira, Monterroso, Muras, Navia de Suarna, Negueira de Muñiz, As Nogais, Outeiro de Rei, Palas de Rei, Paradela, O Páramo, A Pastoriza, Pedrafita do Cebreiro, Pol, A Pontenova, Portomarín, Rábade, Ribeira de Piquín, Riotorto, Samos, Sarria, Taboada, Triacastela, Vilalba e Xermade. Por outra banda, o Distrito sanitario da Mariña esténdese polos concellos de Alfoz, Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Lourenzá, Mondoñedo, Ourol, Ribadeo, Trabada, O Valadouro, O Vicedo, Viveiro e Xove. Por último, os concellos do Distrito sanitario de Monforte de Lemos son Bóveda, Carballedo, Chantada, Folgoso do Courel, Monforte de Lemos, Pantón, A Pobra do Brollón, Quiroga, Ribas de Sil, O Saviñao e Sober.

O Distrito sanitario de Lugo conta co Complexo Hospitalario Universitario de Lugo, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 205.737 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario da Mariña conta pola súa banda co Hospital Público da Mariña que dá servizo aos 65.567 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito. Por último, no Distrito sanitario de Monforte de Lemos, o Hospital Público de Monforte ten adscritas 41.992 tarxetas sanitarias.

## Notas
Pokémon Project Studio

***Pokémon Project Studio*** é un videoxogo de estudio de creación para Microsoft Windows, lanzado o 9 de novembro de 1999 en América do Norte. Foi autorizado por Nintendo of America, Inc., desenvolvido por Leisure Concepts e publicado por The Learning Company. O paquete ten dúas versións, *Pokémon Project Studio Red* e *Pokémon Project Studio Blue*, e inclúe os Pokémon dos xogos de Game Boy *Pokémon Red* e *Blue* xunto coa arte e os personaxes humanos da serie anime *Pokémon*.

## Acollida 
O xogo recibiu valoracións positivas por partes de pais e de nenos. Kids Domain eloxiou o xogo pola súa sinxela navegación e imaxe atractiva, aínda que amosou a súa irritación pola imposibilidade de acceder ó contido prefabricado. Unha característica decepcionante sinalada por un crítico de PC Accelerator foi a incapacidade de usar todos os Pokémon dispoñibles sen ter que intercambiar CD.

## Notas
Pokémon Puzzle League

***Pokémon Puzzle League*** é un videoxogo desenvolvido para a consola Nintendo 64. Baséase nos videoxogos de crebacabezas *Puzzle League* de Nintendo, cunha aparencia de Pokémon. Lanzouse en América do Norte a comezos de 2000. É un dos diversos xogos de *Pokémon* baseados no anime *Pokémon*, e conta con Ash Ketchum e outros personaxes que aparecen no anime. O xogo lanzouse para a Virtual Console o 5 de maio de 2008 en América do Norte, e o 30 de maio de 2008 en Europa.

## Notas
Nidal Al Achkar

**Nidal Al Achkar**, nada en 1934, é unha actriz libanesa e directora de teatro, "a gran dama do teatro libanés".

## Traxectoria 
Nidal Al Achkar era a filla de Asad al-Achkar, o político do Partido Social Nacionalista Sirio. Estudou na Real Academia de Arte Dramática en Londres. En 1967  dirixiu a súa primeira obra de teatro en Beirut, e logo fundou o Taller de Teatro de Beirut a finais da década de 1960. 

Despois da Guerra civil libanesa, Nidal Al Achkar fundou o Teatro Al Madina en 1994, restaurando o edificio que albergaba o antigo Cine Saroulla.

Nidal Al Achkar recibiu o Lifetime Achievement Award no Murex d'Or de 2012. Ó presentar o premio, o ministro de Cultura libanés Gabi Layyoun chamouna "a verdadeira expresión da ilustración e a cultura do Líbano".

Nunha entrevista de 2019 advertiu que era imposible ter teatro no mundo árabe sen "revolucións reais e transformadoras" que permitisen a liberdade de expresión e a apertura.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
Pokémon Mini

A **Pokémon Mini** é unha pequena consola de videoxogos portátil que foi deseñada e fabricada por Nintendo cunha temática da franquía *Pokémon*. É o sistema de xogo máis pequeno con cartuchos intercambiábeis xamais producido por Nintendo, pesando só 70 gramos. Comercializouse en América do Norte o 16 de novembro de 2001 (dous días antes do lanzamento de GameCube), e despois no Xapón o 14 de decembro de 2001, e en Europa o 15 de marzo de 2002. A consola foi lanzada en tres cores: Wooper Blue, Chikorita Green e Smoochum Purple.

## Especificacións técnicas 
* **CPU:** 8 bits, 4&nbsp;MHz Seiko (arestora Epson) S1C88
* **Pantalla:** 96 x 64 píxeles monocromática LCD
* **Formato:** Game Pak (cartucho de 512 KB)
* **BIOS:** Interna de 4 KB
* **RAM:** 4 KB (compartido co subsistema de vídeo)
* Bus de cartucho de 21 bits
* 256 rexistros de hardware; na maioría dos casos rexistros de bus aberto
* **Dimensións:** 74 mm x 58 mm x 23 mm (2.91 polgadas x 2.28 polgadas x 0.91 polgadas)
* **Peso:** 70 gramos (2,5 oz) ou 71 g con Game Pak e pila AAA inserida
* **Potencia**: 1 pila AAA (cuxa duración é de aproximadamente 60 horas)

## Notas
Velcro

O **velcro** (nome xerado debido ao protagonismo da marca Velcro) é un tipo de peche que consta de dous compoñentes: normalmente, dúas tiras de tecido lineal (ou alternativamente "puntos" redondos ou cadrados) que están fixados (cosidos ou adheridos doutro xeito) ás superficies opostas para fixalos. O primeiro compoñente presenta pequenos ganchos e o segundo presenta lazos máis pequenos. Cando se premen os dous, os ganchos atraban os lazos e as dúas pezas suxéitanse ou átanse temporalmente. Cando están separadas, tirando ou separando as dúas superficies, as tiras fan un son distintivo de "rasgadura".

## Historia 
miniatura|O deseño do velcro imita o mecanismo natural de dispersión de sementes coma esta.
A fixación orixinal de enganche foi concibida en 1941 polo enxeñeiro suízo George de Mestral. A idea ocorréuselle un día despois de regresar dunha viaxe de caza co seu can nos Alpes. Botou unha ollada atenta ás sementes de *Arctium* que se pegaban á roupa e á pel do seu can. Examinounos ao microscopio e observou os seus centos de "ganchos" que prendían calquera cousa cun lazo, como roupa, pel de animais ou pelo. Viu a posibilidade de unir dous materiais de xeito reversible de forma sinxela se sabía como duplicar os ganchos e os lazos. ou Werner Nachtigall como un exemplo clave de inspiración da natureza ou a copia dos mecanismos da natureza (a chamada biónica ou biomimese).

A proposta de De Mestral foi inicialmente criticada polos líderes da industria cando levou a súa idea a Lión, que entón era un centro de teceduría. Logrou obter a axuda dun tecelán, que produciu dúas tiras de algodón baseadas nos deseños de De Mestral. Non obstante, o algodón desgastouse nun período de tempo relativamente breve. Como resultado, De Mestral comezou a explorar o uso das fibras sintéticas, crendo que proporcionarían un produto máis resistente. O nailon fora inventado pouco antes e, mediante probas e erros, de Mestral acabou descubrindo que, cando se cosía baixo luz infravermella quente, o nailon crea pequenas formas de gancho. Chegou a ser visto tamén como pouco práctico. e o tecido obtivo o seu primeiro éxito cando se usou na industria aeroespacial para axudar os astronautas a manobrar dentro e fóra dos voluminosos traxes espaciais. Non obstante, isto reforzou a opinión da poboación de que o enganche era algo con usos utilitarios moi limitados. O seguinte grande uso foi polos esquiadores, que vían as similitudes entre a súa roupa exterior e a dos astronautas e, así, vían as vantaxes dun traxe que era máis fácil de levar. O submarinismo e os equipos mariños seguiron pouco despois. Vendo os astronautas almacenando bolsas de comida nas paredes, os fabricantes de roupa infantil tamén o adoptaron.

Melloras posteriores incluíron o fortalecemento do filamento engadindo poliéster.

En 1978 caducou a patente de Mestral, o que provocou unha inundación de imitacións de baixo custo de Taiwán, a China e Corea do Sur no mercado. George de Mestral foi incluído no Salón da Fama Nacional dos Inventores dos Estados Unidos pola súa invención.

## Notas
Faiza Jama Mohamed

**Faiza Jama Mohamed**, nada en 1958, é unha activista dos dereitos das mulleres de Somalia, e Directora Rexional de Equality Now en África. Foi unha destacada defensora do Protocolo de Maputo, e contra a mutilación xenital femenina.

## Traxectoria 
Faiza Jama Mohamed ten unha mestría en Administración Empresarial pola Universidade Estatal de California, Fresno. En 1998 tamén obtivo un diploma en dereitos humanos do Instituto de Estudos Sociais (ISS) na Haia.

En 2004 Faiza Jama Mohamed escribiu  editoriais para *Pambazuka News* defendendo a importancia do Protocolo africano sobre os Dereitos das Mulleres. Tamén escribiu para *The Guardian*.

## Traballos 
* 'African Union Protocol on the Rights of Women in Africa: the SOAWR Campaign', en Roselynn Musa, Faiza Jama Mohammed e Firoze Manji (eds.) ''Breathing life into the African Union protocol on women's rights in Africa*, pp.14–18.
* (ed. con Brenda Kombo e Rainatou Sow) *Journey to Equality: 10 Years of the Protocol on the Rights of Women in Africa'', Equality Now, 2013.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Our July Interview with Faiza Jama Mohamed , entrevista con Make Every Woman Count, xullo de 2011
* In Visibility: Faiza Jama Mohamed, entrevista con London School of Economics, 2017
William Shepherd

**William McMichael "Bill" Shepherd**, nado en Oak Ridge, Tennessee, o 26 de xullo de 1949, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-27, STS-41, STS-52, STS-102 e Soiuz TM-31 e foi membro da Expedición 1 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Shepherd graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1971 e en enxeñería oceánica e mecánica polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1978.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en maio de 1984, participando nas misións STS-27, STS-41, STS-52, STS-102 e Soiuz TM-31 e sendo membro da Expedición 1 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 159,33 días no espazo. Deixou a NASA en xaneiro de 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-27
*STS-41
*STS-52
*STS-102
*Soiuz TM-31
*Expedición 1
*Estación Espacial Internacional
Mordecai Kaplan

**Mordecai Menahem Kaplan**, nado o 11 de xuño de 1881 e finado o 8 de novembro de 1983, foi un rabino, ensaísta e educador xudeu e o cofundador do xudaísmo  reconstrucionista xunto co seu xenro Ira Eisenstein.

## A teoloxía de Kaplan 
A teoloxía de Kaplan sostivo que á luz dos avances na filosofía, a ciencia e a historia, que sería imposible para os xudeus modernos para continuar a adherirse a moitas das afirmacións teolóxicas tradicionais do xudaísmo. Teoloxía naturalista de Kaplan viuse como unha variante da filosofía de John  Dewey. O naturalismo de Dewey mestura o ateísmo coa terminoloxía relixiosa co fin de construír unha filosofía relixiosa satisfactorio para os que perderan a fe na relixión tradicional. Kaplan tamén foi influenciado polo argumento de Émile Durkheim que a nosa experiencia do sacro é unha función da solidariedade social.  Matthew Arnold e  Hermann  Cohen estaban entre os seus outras influencias. 

De acordo con prominentes pensadores xudeus medievais incluídos Maimónides, Kaplan afirmou que Divos non é persoal, e que todas as descricións  antropomórficas de Deus son, no mellor, metáforas imperfectas. A teoloxía de Kaplan foi máis aló ao afirmar que Deus é a suma de todos os procesos naturais que permiten que o home se converta en autocumprida.

Crer en Deus significa aceptar a vida no caso de que abriga as condicións no mundo exterior e as unidades no espírito humano que en conxunto impulsan ao home para transcenderse a si mesmo. Crer en Deus significa dar por sentado que é o destino do home para elevarse por encima do bruto e para eliminar todas as formas de violencia e explotación da sociedade humana. En resumo, Deus é o Poder no cosmos que lle dá a vida humana o sentido de que permite ao ser humano para reflectir a imaxe de Deus. 

Non todos os escritos de Kaplan sobre o tema foron consistentes; a súa posición evolucionou pouco cos anos, e dúas teoloxías distintas pódese  discernir cunha lectura coidadosa. A visión máis popularmente asociada con Kaplan é naturalismo estrito, á  Dewey, que foi criticada. Como o uso da terminoloxía relixiosa para enmascarar un non  teísta (se non directamente atea) posición. Unha segunda liña da teoloxía Kaplanian existe, o que deixa claro que Deus ten realidade  ontológica, unha real e absoluta existencia independente das crenzas humanas, á vez que rexeita o  teísmo clásico e calquera crenza nos milagres. En 1973 foi un dos asinantes de Manifesto Humanista II.

## Notas
Hadja Saran Daraba Kaba

**Hadja Saran Daraba Kaba**, nada en 1945, é unha activista Guineana, a primeira Secretaria Xeral da Unión do Río Mano e candidata á presidencia en 2010 nas eleccións xerais de Guinea.

## Traxectoria 
Hadja Saran Daraba Kaba naceu en 1945 cara ao final da Segunda guerra mundial en Coyah, Guinea, nunha familia pouco acomodada. O seu pai era un soldado e activista baixo o réxime do Presidente Ahmed Sékou Touré. Forxou as súas armas políticas a unha idade temperá. Formouse como farmacéutica en Leipzig e Halle en Alemaña entre 1966 e 1979. En 1970, regresou a Guinea onde impartiu clase na Facultade de Medicina e Farmacia Hadja Mafory Bangoura e logo uniuse a Pharmaguinée onde ascendeu para converterse en Directora Nacional Adxunta de Exportacións no Ministerio de Comercio Exterior. En 1996 converteuse en Ministra de Asuntos Sociais e Promoción da Muller e a Infancia.

## Elección presidencial 
En 2010, durante as eleccións presidenciais en Guinea, foi a única muller entre os 24 candidatos participantes, antes de unirse a Alfa Condé na segunda volta.

## Mano River Unión 
Entre setembro de 2011 e 2017, foi secretaria xeral da Unión do Río Mano e fundadora da rede de mulleres da Unión pola Paz do Río Mano (REFMAP), unha das estruturas máis importantes da sociedade civil de África Occidental que contribuíu en gran medida á resolución de varios conflitos na subrexión e á emancipación das mulleres africanas e recibiu o Premio de Dereitos Humanos da ONU en 2003.

## Notas
Eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1992

As **eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1992** celebráronse o 15 de marzo de 1992, sendo as cuartas eleccións ao Parlamento de Cataluña trala instauración da democracia en España, e o restabelecemento da Generalitat de Cataluña en 1977. Foron convocadas a votar 4.839.071 persoas maiores de 18 anos e con dereito a voto en Cataluña. As eleccións serviron para escoller os 135 parlamentarios da segunda lexislatura democrática. Acudiron a votar 2.655.051 persoas, o que deu unha participación do 54,87 por cento, cinco puntos por debaixo da participación de catro anos antes. 

As eleccións foron anticipadas máis de tres meses por mor dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992. Orixinalmente estaba prevista a súa celebración o domingo 28 de xuño de 1992. O partido máis votado foi, por cuarta vez consecutiva, Convergència i Unió que, con 1.221.233 votos (un 46,19 por cento), obtivo 70 escanos, 1 máis que nas anteriores eleccións, e 30 máis que a segunda forza política, o Partit dels Socialistes de Catalunya, o que volveu dar a CiU a maioría absoluta por terceira vez consecutiva.

Trala formación do Parlamento de Cataluña, o candidato de Convergència i Unió, Jordi Pujol, foi investido Presidente da Generalitat de Cataluña, por cuarta vez consecutiva.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados globais
* Resultados por circunscricións
* Todos os datos das eleccións de 1992
Tammerfors Bollklubb

O **Tammerfors Bollklubb** ou **TBK** foi un club deportivo da cidade de Tampere, Finlandia. Foi fundado o 9 de decembro de 1932 e é especialmente coñecido pola súa sección de hóckey sobre xeo, que se proclamou campioa da SM-sarja tres veces de xeito consecutivo (1953, 1954, 1955). Outras seccións do club incluían o fútbol, o bandy e o squash.

## Notas
Nanfadima Magassouba

**Nanfadima Magassouba** é unha activista dos dereitos das mulleres e política Guineana. Foi xefa da Coalición Nacional de Guinea polos Dereitos e a Cidadanía das Mulleres (CONAG-DCF), e desde 2013 é membro da Asemblea Nacional de Guinea.

## Traxectoria 
Magassoubawas naceu na Prefectura de Koundara. Aínda que traballou con sindicatos e grupos comunitarios durante tres décadas, obtivo un maior  recoñecemento como presidenta de CONAG-DCF. Baixo o liderado de Magassouba , CONAG obtivo un status nacional como a organización líder polos dereitos das mulleres e foi recoñecida como un grupo asesor das Nacións Unidas.

Nas eleccións de 2013  foi elixida membro da Asemblea Nacional pola Asemblea do Pobo de Guinea (RPG). Foi Ministra  de Solidariedade Nacional, e Promoción da Muller e o Neno en Guinea. Acreditada por asegurar a vitoria de Alfa Condé en Koundara nas eleccións presidenciais de Guinea de 2015, Magassoubawas continuou sendo unha destacable activista de RPG en Koundara. En xuño de 2016  foi nomeada para suceder a Mamady Diawara como presidenta da comisión de delegacións de RPG Rainbow Alliance.

En maio de 2017 Magassouba participou no 4.º Foro para Dirixentes Políticos africanos na Universidade Yale.

Magassoubawas traballou como presidenta da rede de mulleres parlamentarias, antes de ser substituída en xullo de 2016 por Fatoumata Binta Diallo da Unión das Forzas Democráticas de Guinea.
 

## Notas
Alan Shepard

**Alan Bartlett Shepard Jr.**, nado en Derry, New Hampshire, o 18 de novembro de 1923 e finado o 21 de xullo de 1998, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións Mercury-Redstone 3 e Apollo 14. Foi o primeiro estadounidense en chegar ao espazo.

## Traxectoria
Shepard graduouse en ciencias pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1944 e tiña un máster pola faculte Dartmouth en 1962. Foi un dos seleccionados como primeiros candidatos a astronauta pola NASA, en abril de 1959. O 5 de maio de 1961 converteuse no primeiro estadounidense en chegar ao espazo na misión suborbital Mercury-Redstone 3. En 1971 participou como comandante na misión lunar Apollo 14. Pasou un total de 9,01 días no espazo. Faleceu o 21 de xullo de 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mercury-Redstone 3
*Apollo 14
Salviniáceas

A das **salviniáceas** (*Salviniaceae*) é unha familia de pteridófitas (fentos ou fieitos) da clase das polipodiópsidas, unha das dúas integradas na orde das salviniales

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1820 polo botánico ruso Iván Martínov, nun traballo publicado en *Tekhno-Bot. Slovar*. **559**.

### Xéneros 
A familia comprede os dous xéneros seguintes:
* *Azolla* Lam.
* *Salvinia* Ség. 

## Características 
As principais características das salviniáceas son:
* Son plantas acuáticas pequenas e flotantes. Os seus talos son rastreiros, ramificados, con pelos pero sen verdadeiras raíces. As frondes (follas) están reunidas en verticilos de 3, con 2 follas verdes, sésiles ou curtamente pecioladas, planas, enteiras e flotantes, e unha folla finamente disecada, peciolada, semellante á raíz e pendente. 
* As follas mergulladas levan soros rodeados dun indusio membranoso fixado á base (esporocarpo). Os esporocarpos son de 2 tipos, cuns poucos megasporanxios (aproximadamente 10), cada un cunha macróspora única, e moitos microsporanxios, cada un con 64 micrósporas. As esporas son, pois, de dous tipos e tamaños, ambas globosas. 
* Os megagametófitos e os microgametófitos están adheridos á parede do esporanxio; os megagametófitos saen da parede e flotan na superficie da auga co arquegonio dirixido cara a abaixo; os microgametófitos permanecen fixados á parede do esporanxio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith A. R., Pryer K. M., Schuettpelz E., Korall P., Schneider H. & Wolf P. G. (2006): "A classification for extant ferns". *Taxon* **55** (3): 705–731.

### Outros artigos 
* Polipodiópsidas
* Salviniales

### Ligazóns externas 
* Floating Ferns. Salviniaceae na EOL.
* Salviniaceae na *Enciclopedia Británica*.
* Salviniaceae  en Fossilworks.
Justo Prada López

**Justo Prada López**, nado en Vilamartín de Valdeorras o 7 de agosto de 1882 e finado en Xixón o 20 de novembro de 1937, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Obtivo o título de mestre de primeira ensinanza elemental en Ourense en 1906. Foi nomeado mestre de Arcos (Vilamartín de Valdeorras) en novembro de 1923, e despois foi mestre de Viloira (O Barco de Valdeorras) e Córgomo (Vilamartín de Valdeorras). Membro da Sociedad Agraria de Trabajadores do Barco de Valdeorras e militante do PSOE dende 1931.  Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ao Comité Revolucionario de Vilamartín de Valdeorras facendo fronte á sublevación militar ata o 21 de ese cando escapou aos montes de León. Permaneceu no monte ata o 7 de agosto que chegou a Asturias por San Antolín de Ibias (Ibias). Foi cociñeiro das milicias ata que en novembro de 1936 se trasladou a Xixón reclamado como mestre. Estivo destinado na escola de Llorío (Laviana) e despois en San Ignacio de Ponga (Ponga). En febreiro de 1937 afiliouse á Asociación de Trabajadores de la Enseñanza da UGT de Asturias e ao Partido Comunista de España. Logo da caída de Asturias en outubro de 1937 foi detido e condenado a morte en consello de guerra o 9 de novembro. Foi executado en Xixón o 20 de novembro.

## Notas