open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Landelino Lavilla

**Landelino Lavilla Alsina**, nado en Lleida o 6 de agosto de 1934 e finado en Madrid o 13 de abril de 2020, foi un xurista e político catalán que chegou a ser ministro e presidente do Congreso dos Deputados de España.

## Traxectoria 
### Inicios e formación 
Despois de botar a súa infancia e mocidade en Lleida, comezou a estudar dereito en Zaragoza e licenciouse finalmente na Universidade Central de Madrid. Alí entrou en contacto co cardeal Ángel Herrera Oria, fundador da Editorial Católica.

Ingresou no Corpo de Letrados do Tribunal de Contas en 1958, con só 24 anos, e no corpo de Letrados do Consello de Estado en 1959. Aos 27 anos foi nomeado secretario xeral de Banco Español de Crédito e posteriormente foi vicepresidente e logo presidente da Editorial Católica.

### Carreira política 
Iniciou a carreira política no franquismo sendo nomeado subsecretario do Ministerio de Industria en 1974.

En 1996 aspirou á presidencia do Consello Xeral do Poder Xudicial, pero o seu nomeamento non se consumou. En 2006 ingresou na Real Academia de Ciencias Morais e Políticas. Foi tamén membro da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación, da que foi reelixido presidente en xaneiro de 2008.

Debe destacarse tamén a súa condición de conselleiro permanente do Consello de Estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Jubilee (filme de 2000)

***Jubilee*** é un filme independente dirixido por Michael Hurst que se estreou o 13 de abril do 2000 en Nova Zelandia.

## Personaxes 
* Cliff Curtis como Billy Williams
* Theresa Healey como Pauline Williams
* Jaime Passier-Armstrong como Lucille Williams
* Charley Murphy Samau como Walter Williams
* Hori Ahipene como Potu Williams
* Eru Potaka-Dewes como Rangi Kaawa
* Amiria Reriti como Minnie Williams
* Mabel Wharekawa como Mum Williams
* Whetu Fala como Nefta Williams
* Kevin Smith como Max Seddon
* Taungaroa Emile como Tyron
* Duncan como Wallace
* Vicky Haughton como Mary Taki
* Marise Wipani como Sharyn
* Stephen Tozer como Mr Crawford

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Martin Swope

**Martin Swope**, nado o 1 de xuño de 1955 en Ann Arbor, Míchigan, foi o manipulador de son e técnico da banda de post-punk de Boston Mission of Burma entre 1979 e 1983, cando se separou debido a un acúfeno que lle dignosticaron ao vocalista e guitarrista Roger Miller. Uniuse á máis instrumental banda de rock clásico Birdsongs of the Mesozoic, onde tocaba a guitarra eléctrica, en 1981 e deixouno en 1993. Rexeitou unirse novamente a Mission of Burma cando se reformou en 2002, e foi substituído por Bob Weston da banda Shellac.
Xeognosia

**Xeognosia** (do grego γῆ *gē*, 'Terra', e γνῶσις *gnōsis*, 'coñecemento, ciencia') foi a denominación que durante o século XIX se lle deu á rama da ciencia xeolóxica que tiña como obxecto o estudo da estrutura da Terra, a orixe e disposición das capas rochosas e dos fósiles as súas mutuas relacións.

O termo *xeognosia* foi cuñado polo pioneiro da mineraloxía Abraham Gottlob Werner nos anos finais do século XVIII.

Actualmente a xeognosia está incorporada á xeoloxía, sendo, en xeral, considerada como a orixe da actual xeoloxía estrutural.

## Véxase tamén 
* Petroloxía e petrografía
* Mineraloxía
* Xeoloxía
Xeoloxía estrutural

A **xeoloxía estrutural** é a rama da xeoloxía que estuda a xeometría dos corpos rochosos, a súa distribución espacial, tridimensional, e os procesos de deformación que se producen nas estruturas xeolóxicas.

As estruturas geológicas poden ser primarias, que son aquelas orixinadas na formación das rochas sedimentarias e ígneas, tales como a estratificación sedimentaria e estruturas de fluxo en magmas, e tectónicas, que son orixinadas por deformación das rochas baixo a acción de forzas.

A *xeoloxía estrutural* inclúe características e superposicións con aspectos de xeomorfoloxía, metamorfismo e xeotecnia.

Co estudo da estrutura tridmiensional das rochas e as rexións, poden facerse deducións sobre a historia tectónica do lugar, antigos ambientes xeolóxicos e acontecementos deformacionais.
James Johnston

**James Roberto Johnston** (nado o 25 de abril de 1980 en Kilmarnock, East Ayrshire) é un baixista, vocalista e compositor escocés coñecido polo seu traballo coa banda de rock alternativo Biffy Clyro.

## Traxectoria 
Johnston naceu e medrou en Kilmarnock co seu irmán xemelgo Ben (batería de Biffy Clyro), e o seu irmán máis novo Adam Johnston (tecnico de batería da banda).

Comezou a tocar o baixo co seu amigo do colexio Simon Neil e o seu irmán Ben nunha banda chamada Screwfish en 1995. A banda acabaríase convertendo en Biffy Clyro e Simon mudouse a Glasgow mentres Ben e James quedaron en Ayrshire. Ao pouco tempo foron descubertos polo representante Dee Bahl e asinaron coa discográfica Beggar's Banquet no ano 2001.
Jubilee

Co nome **Jubilee**, termo inglés para xubileu, podemos atopar:
*Cinema:
** *Jubilee*, un filme do británico Derek Jarman.
** *Jubilee*, un filme do neozelandés Michael Hurst.
*Música:
** **Jubilee**, banda de rock.
Dragon: The Bruce Lee Story

***Dragon: The Bruce Lee History*** é un filme dirixido por Rob Cohen que foi estreada en 1993.

## Sinopse 
A verdadeira historia da vida de Bruce Lee, o rei das artes marciais, morto ós 33 anos en circunstancias anormais, días antes da estrea do seu filme máis famoso: *Operación Dragón*. Dende os seus comezos como instrutor dun novo estilo de artes marciais creado por el, o Jeet Kune Do, e a súa aparición en pequenas series de TV (a famosa Kung Fu foi unha idea orixinal súa), ata o seu ascenso á fama cinematográfica preto xa do fin dos seus días.

## Personaxes 
* Jason Scott Lee como Bruce Lee
* Duncan Chow como Bruce Lee cativo
* Lauren Holly como Linda Lee
* Ric Young como Pai de Bruce
* Robert Wagner como Bill Krieger
* Michael Learned como Vivian Emery
* Nancy Kwan como Gussie Yang
* Ed Parker Jr. como Ed Parker
* Wang Luoyong como Yip Man
* Sterling Macer como Jerome Sprout
* Sven-Ole Thorsen como O Demo
* Eric Bruskotter como Joe Henderson
* Aki Aleong como director Elder
* Michael Cudlitz como Tad Overton
* Lala Sloatman como Sherry Schnell

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bruce Lee

### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Joan Manuel Grasas Rodríguez

**Joan Manuel Grasas Rodríguez**, nado en Barcelona o 9 de xullo de 1980, é un xogador de hóckey a patíns catalán que actualmente xoga na posición de defensa no Dominicos da Coruña (Galiza).

## Equipos
* Cerdanyola CH
* Igualada HC
* C.P. Vilanova
* H.C. Liceo
* CP Cerceda
* AA Dominicos

## Palmarés
### C.P. Vilanova
* **1 Copa CERS:** 2007

### H.C. Liceo
* **1 Copa CERS:** 2010
* **2 Copas Galiza:** 2009 e 2010
* **1 Copa de Europa:** 2010-11

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador na páxina do HC Liceo
* Ficha do xogador en hoqueipatins.cat
Strč prst skrz krk

[250px|miniatura|Forma de onda e [espectrograma da oración.]]
**Strč prst skrz krk** (Ficheiro:Loudspeaker.svg escoitar) é unha coñecida oración da lingua checa. É un trabalinguas que significa *insire o dedo pola gorxa*. Caracterízase pola súa total ausencia de vogais.

A súa pronuncia segundo o Alfabeto Fonético Internacional sería: . Na República Checa, é posible mercar camisolas coa frase. É ademais o subtítulo do xornal suízo *La Distinction*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do xornal suízo La Distinction
* design.radio.cz
Profundidade de campo

250px|miniatura|Exemplo de profundidade de campo, só a liña central aparece enfocada, o resto non.
Por **profundidade de campo** enténdese tradicionalmente na óptica, e na fotografía en particular, como a zona na cal a imaxe captada polo obxectivo é nítida, é dicir, enfocada.
Tecnicamente é o espazo de diante e de detrás do plano enfocado, comprendido entre o primeiro e o último punto apreciablemente nítido reproducidos no mesmo plano de enfoque. 
Canto menor for a abertura do diafragma/iris (maior o valor), para unha mesma distancia do obxecto fotografado, maior será a distancia do plano de foco a que os obxectos poden estar para permaneceren nítidos.

Ficheiro:Jonquil flowers at f32.jpg|Media profundidade de campo
Ficheiro:Jonquil flowers at f5.jpg|Pouca profundidade de campo

:Depende de catro factores: o tamaño do círculo de confusión (e polo tanto do formato e o tamaño da impresión, ademais da distancia de observación e da capacidade resolutiva de cada observador), a distancia focal, o número f e a distancia de enfoque.

A profundidade de campo aumenta en relación inversa á apertura, é dicir, aumente canto máis cerrado se encontra o diafragma ou o que é o mesmo, canto maior sexa o número f escolleito. Por exemplo, cun diafragma de f5,6 a profundidade de campo non será moi ampla, mentres que cun diafragma de f11 ou de f16 será considerable.

Por outra banda, canto máis cerca estea o motivo que a fotografar, menor será a profundidade de campo, independentemente do diafragma seleccionado. Se se utilizan teleobxectivos tamén se reduce a profundidade de campo. Con obxectivos angulares, a profundidade de campo aumenta.

## Véxase tamén 
* Fundamentos da imaxe fotográfica dixital, por Efraín García e Rubén Osuna  (UNED)
Superliga española 2 de voleibol feminino

A **Superliga 2 Feminina de Voleibol** é a segunda categoría do voleibol español e é organizada pola Real Federación Española de Voleibol (RFEVB). Esta competición naceu na tempada 2007-08 coa presenza de 10 equipos: 3 descendidos da Superliga, o perdedor da Fase de Promoción para o ascenso á Superliga, e o resto dos clasificados nas catro primeiras posicións dos dous grupos da Liga FEV que non conseguiron ascender na tempada 2006-07. As renuncias permitiron o ascenso doutros equipos.

## Equipos da tempada 2010-2011

## Palmarés 

### Equipos máis laureados

## Normativa
### Inscrición de equipos
* Admítese ata un máximo de 12 equipos.
* A cota de inscrición é de 6378 € (tempada 2010/2011).
* Deben presentar un aval bancario de 10400 € (tempada 2010/2011).

### Requirimentos e obrigas que deben cumprir os clubs inscritos
* Cada club debe designar, tendo en conta que unha mesma persoa non poderá desempeñar varios cargos á vez durante a celebración dos partidos:
** Delegados de equipo.
** Delegados de campo (poderá nomearse ata 3 persoas).
** Un xefe de prensa.
** Un médico.
** Un responsable de estatística.
* Cada equipo terá durante toda a tempada, como mínimo, dez licenzas federativas.
* Cada equipo só pode contar con tres xogadoras con autorización federativa non seleccionables (que non poidan xogar na selección española).

### Sistema de competición
O sistema de puntuación é o seguinte:

* Resultado de 3 - 0 ou 3 – 1: equipo vencedor 3 puntos e perdedor 0 puntos.
* Resultado de 3 – 2: equipo vencedor 2 puntos e perdedor 1 punto.

Con este sistema de puntuación na clasificación, en caso de empate a puntos valórase como primeira opción o número de vitorias.

### Ascensos e Descensos
Finalizada a liga regular, os equipos clasificados nos postos 2º e 3º xogan un *play-off* final para determinar o 2º posto.

Ascenden directamente á Superliga o equipo clasificado en primeiro lugar da Liga Regular e o gañador do *play-off*.

Os  equipos que ocupan as posicións 11 e 12 na Liga regular descenden á Liga FEV. No caso de que haxa 11 ou menos equipos participantes, unicamente descenderá o último clasificado.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Superliga española de voleibol feminino

### Ligazóns externas
* Real Federación Española de Voleibol
* Noticias, resultados e estatísticas da competición.
* Calendario 2007/2008
* Normativa 2007/2008
Campo de concentración de Neuengamme

miniatura|A escultura „Der sterbende Häftling“ (O prisioneiro morrendo), de Françoise Salmon.
O **Campo de concentración de Neuengamme** foi un campo de concentración nazi creado polas SS en 1938 preto da vila de Neuengamme, no distrito de Bergedorf da cidade de Hamburgo, Alemaña. Estivo en funcionamento desde 1938 até 1945. Cara a fin da guerra, máis da metade dos seus 106.000 internos morreran. Despois de ser usado por dúas prisións entre 1948 e 2004 polas autoridades de Hamburgo, o lugar hoxe serve como monumento. Atópase a 15 km do centro de Hamburgo, na zona de Vierlande.

## Vítimas 
miniatura|Un sobrevivente polaco enfermo no campo de concentración de Hannover-Ahlem recibe a medicina dun traballador alemán da Cruz Vermella.
Os presos eran de 28 nacionalidades (soviéticos (34.350), polacos (16.900), franceses (11.500), alemáns (9.200), holandeses (6.950), belgas (4.800), daneses (4.800), e tamén da comunidade xudía local, pero tamén se inclúen os comunistas, homosexuais, prostitutas, xitanos, Testemuñas de Xehová, prisioneiros de guerra e outros moitos grupos perseguidos. Dos 106.000 presos case a metade morreron. 20.400 vítimas, listadas por nome no monumento de Neuengamme, morreron no campo de concentración e nos subcampos. Na actualidade estímase que 26.800 presos morreron alí. Durante os derradeiros días do campo e a "evacuación" morreron preto de 17.000 persoas. Polo menos a cantidade de 42.900 vítimas pode ser verificada.

### Poboación interna 
Entre o 13 de decembro de 1938 e o 4 de maio de 1945 resultou morto arredor do 52% da poboación de tódolos *kommandos* dependentes de Neuengamme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campo de concentración de Wöbbelin

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do monumento de Neuengamme
Steven Isserlis

**Steven Isserlis**, nado en Londres (Inglaterra) o 19 de decembro de 1958, é un violonchelista británico. Destaca polo seu diverso repertorio, o seu son característico (debido en parte ao emprego de cordas de tripa) e o seu fraseo. Estudou no Oberlin Conservatory of Music da localidade estadounidense de Oberlin (Ohio) e foi moi influenciado polo gran mestre ruso Daniil Shafran. En 1998 foi condecorado coa Orde do Imperio Británico (*Order of the British Empire*).

## Biografía 
Isserlis naceu o 19 de decembro de 1958 en Londres no seo dunha familia de músicos. Seu avó, Julius Isserlis que era un xudeu ruso foi un dos doce músicos que nos anos '20 do século XX saíron de Rusia para promover a cultura rusa, mais nunca volveu. Foi fan dos Beatles, nos que se inspirou para o seu persoal peiteado. O seu fillo, Gabriel Mara Isserlis, estuda actualmente cine no Rochester Institute of Technology. que foi premiada cun *Gramophone award*.

Isserlis debutou dirixindo dende o violonchelo en febreiro do 2008 coa Irish Chamber Orchestra no National Concert Hall de Dublín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Liga Mexicana de Béisbol

A **Liga Mexicana de Béisbol**, ou **LMB**, é o principal campionato de liga de béisbol profesional que se disputa en México. Trátase dunha liga de verán, a diferenza doutras ligas de béisbol mexicanas menos importantes que discorren durante os meses de outono e inverno (como a Liga Mexicana do Pacífico, ou LMP). Así pois, a LMB comeza cada ano en marzo e remata en agosto cos *play offs*.

Polo número de espectadores que enchen os estadios, a LMB é a cuarta liga de béisbol máis importante do mundo, despois da MLB norteamericana, da NPB xaponesa e da KBO surcoreana.

## Liga menor
A Liga Mexicana de Béisbol naceu no ano 1925 e dende 1955 forma parte do béisbol organizado norteamericano. A LMB é unha *minor league* de nivel AAA, o que quere dicir que ten a máxima categoría dentro da estrutura das ligas menores da MLB norteamericana. As ligas menores son torneos asociados á MLB nas que os equipos traballan cos seus xogadores, con promesas saídas do sistema deportivo universitario norteamericano e con outros xogadores que os equipos da MLB queren poñer a proba. Moitos equipos da Liga Mexicana de Béisbol teñen acordos asinados en exclusiva con equipos da *Major League Baseball* para a cesión de xogadores. A Liga Mexicana de Béisbol ten a particularidade de ser a única competición pertencente ó béisbol organizado norteamericano que está enteiramente fóra dos Estados Unidos.

## Formato
O campionato 2011 xogouse a 40 series, 24 fronte a rivais da mesma zona (catro fronte a cada equipo, dous como local e dous como visitante), e 14 fronte a rivais da outra zona (dous fronte a cada equipo, un como local e un como visitante). Os primeiros 90 encontros se xogáronse en series de tres (30 series), mentres que as series restantes se xogaron a dous partidos (10 series). En total cada equipo xogou 110 encontros. No medio da tempada regular, a finais de maio, xogouse un "encontro das estrelas".

Ó remate da tempada regular, os catro mellores equipos de cada zona xogaron os *play offs*. Primeiro o primeiro de cada zona fronte ó cuarto, e o segundo fronte ó terceiro, en eliminatorias ó mellor de sete encontros. Despois os gañadores de cada eliminatoria enfrontáronse entre si nas series do campionato ó mellor de sete encontros. Os equipos campións de cada zona (Norte e Sur) enfrontáronse por último nas series finais, tamén ó mellor de sete encontros, e o gañador foi o Campión da Liga Mexicana de Béisbol. Nas Series Finais ten vantaxe de campo o equipo pertencente á zona que gaña no "encontro das estrelas".

## Equipos
## Campións
Os equipos máis dominadores da historia da LMB son os Diablos Rojos del México, os Tigres de Quintana Roo e os Sultanes de Monterrey, con 16, 12 e 10 títulos respectivamente.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Major League Baseball
* Minor League Baseball

### Ligazóns externas
* Web oficial da LMB 
* Calendario da tempada 2011
Pilar Otilia López

**María Pilar Otilia López García**, nada en Ramirás en 1939, é unha mestra e política galega.
## Traxectoria
Mestra de profesión, foi nomeada alcaldesa do concello de Ramirás en 1975. Foi a primeira muller alcaldesa da provincia de Ourense. Nas primeiras eleccións municipais democráticas encabezou a candidatura da UCD e foi elixida alcaldesa con maioría absoluta. Revalidaría a alcaldía con maioría absoluta nas sucesivas eleccións: en 1983 á fronte de Coalición Galega, en 1987 á fronte da Coalición Progresista Galega, en 1991 á fronte de Converxencia Centrista e dende 1995 ata 2011 fixoo á fronte do Partido Popular. Nas municipais de 2015 perdeu a maioría absoluta, ante o cal decidiu non recolle-la súa acta de concelleira para facilitar que o PP conservase a alcaldía en minoría como forza máis votada, co seu número 2 Juan Carlos Rodríguez Matías de alcalde. 
Ostenta o récord de alcaldesa con máis anos de mandato en Galicia, con corenta anos na alcaldía.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ramirás

### Ligazóns externas
*Entrevista en La Opinión
Campo de concentración de Wöbbelin

miniatura|Vista do momento.
miniatura|Monumento no lugar do antigo campo de concentración.
O **campo de Wöbbelin**, preto da cidade de Ludwigslust, Alemaña, foi un subcampo do campo de concentración de Neuengamme. As SS estableceran Wöbbelin como casa dos prisioneiros que evacuaran doutros campos de concentración, para evitar a súa liberación por parte dos aliados. No seu apoxeo, Wöbbelin albergou a 5.000 reclusos, a maioría dos cales sufrían de fame e enfermidades. O campo foi liberado o 2 de maio de 1945.
Un cranio furado

***Un cranio furado*** (en ) é unha peza teatral escrita polo dramaturgo irlandés Martin McDonagh en 1997.

## Sinopse 
Os feitos acontecen na vila irlandesa de Connemara, onde o enterrador, Mick, ten que trafegar os restos da muller, falecida hai sete anos nun accidente de tráfico. Porén, outras persoas das que viven en Connemara non cren que a morte da muller de Mick fose produto dun accidente.

## Adaptación galega 
O texto foi adaptado por Avelino González en 2010 para un espectáculo de Producións Teatrais Excéntricas. A peza foi representada en 2010 e 2011 baixo dirección de Quico Cadaval.

### Elenco de actores 
* Dorotea Bárcena
* Evaristo Calvo
* Víctor Mosqueira
* Santi Romay

### Galardóns 
O espectáculo obtivo cinco premios María Casares: mellor tradución, mellor escenografía (Marcelino de Santiago, Kukas), mellor actor secundario (Santi Romay), mellor actor protagonista (Evaristo Calvo) e tamén mellor espectáculo.
Fermín Zelada

O nome de **Fermín Zelada** pode referirse a:

***Fermín Zelada Varela** (1873-1971), político galego;
***Fermín Zelada de Andrés** (1912-1997, político galego, fillo do anterior;
***Fermín Zelada Jurado** (1940-2005), diplomático galego, fillo do anterior e neto do primeiro.
Fermín Zelada de Andrés

**Fermín Zelada de Andrés Moreno**, nado en Ferrol o 27 de novembro de 1912 e finado na Coruña o 9 de xaneiro de 1997 no CHUAC. Foi un avogado, empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do farmacéutico e alcalde de Ferrol Fermín Zelada Varela, licenciouse en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e comezou a dar clase nesa mesma facultade cando rematou os seus estudos. A principios da década de 1930 estivo vencellado á conservadora Unión Regional de Derechas (da CEDA) na cidade compostelá. Porén, logo participou da fundación do núcleo local de Falange Española na cidade, xunto co boticario Víctor Muñoz. Alistouse no bando nacionalista na Guerra Civil Española. Membro da Alianza Nacional Católica de Propagandistas colaborou con Francisco Franco na xestión do Estado rebelde dende a súa sede de Burgos.

Ocupou diversos cargos na administración franquista. Así foi nomeado delegado nacional de Traballo en 1940, gobernador civil nas Palmas en 1945, delegado nacional de Provincias —un cargo que coordinaba os gobernadores civís e dependía directamente do Secretario xeral do Movemento Nacional— entre 1945 e 1948, e procurador nas Cortes Españolas en diversas lexislaturas, unhas veces por designación e outras en razón dos cargos.

En 1948 foi nomeado xefe da asesoría xurídica do Banco Exterior de España, e sete anos máis tarde, en 1955, accedeu á secretaría xeral da entidade. Permaneceu nese cargo durante vinte e dous anos, ata que en 1977 se fixo coa súa presidencia, que retivo ata a súa xubilación en decembro de 1982, cando foi substituído por Francisco Fernández Ordóñez. Membro do Consello privado do Conde de Barcelona, en 1977 foi designado senador polo rei Xoán Carlos, e integrouse no grupo de Senadores Independentes, a fracción máis conservadora dos senadores de designación real.

Tamén foi membro do consello de goberno da Editorial Católica, un importante grupo de empresas editoriais españolas da época franquista.

## Galardóns 
* Gran Cruz da Orde do Mérito Civil (1947).

## Vida persoal 
Casou con María del Carmen Jurado Herrera, e entre os seus dez fillos cóntanse o pintor coruñés Miguel Zelada Jurado e o embaixador Fermín Zelada Jurado. A súa vivenda familiar estaba situada en Montrove (Oleiros). Unha das súas fillas faleceu no accidente de Montrove.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha como Procurador en Cortes
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1967

O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1967** foi a 18ª tempada de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 10ª Copa Internacional de construtores de F1. O campionato contou con once Grandes Premios que se iniciaron o 2 de xaneiro e finalizaron o 22 de outubro.

## Resumo do campionato 
No Gran Premio de Holanda, Lotus patrocinado por Ford presentou o novo motor Cosworth DFV, motor que ía ser un dos motores de carreiras mais extraordinarios de todos os tempos, gañador de 155 grandes premios, Le Mans e Indianápolis. Aínda que Jim Clark gañou catro carreiras, Denny Hulme gañou o título en virtude da súa maior regularidade.

Historicamente, Denny Hulme e o primeiro dos dous únicos pilotos que gañaron o título sen lograr unha pole posición na tempada. Só Niki Lauda logrou repetir esta fazaña en .

## Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1 
## Equipos e pilotos 
Os seguintes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de .

* O fondo rosa denota aos participantes de F2 no Gran Premio de Alemaña

## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1967 
miniatura|Jim Clark gañou o Gran Premio dos Estados Unidos de 1967 en Watkins Glen

Os puntos para o Campionato Mundial de Condutores de 1967 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só os cinco mellores resultados das primeiras seis carreiras e os catro mellores resultados das últimas cinco carreiras poderían ser computados por cada condutor.

|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
|}
1 Pilotos non aptos para puntuar na Fórmula Un, porque pilotaron un Fórmula 2

## Clasificación do Mundial de Construtores de 1967 
Os puntos para o Campionato Mundial de Construtores de 1967 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só puntuaba o coche mellor clasificado de cada fabricante, en cada carreira. So contabilizaban os cinco mellores resultados das seis primeiras carreiras e os catro mellores resultados das últimas cinco carreiras. 
  

* **Negra** Resultados que contaron para o resultado final do campionato.

## Notas 
## Véxase tamén
Editorial Católica

**Editorial Católica** é unha editorial española asociada á Igrexa católica que xogou un importante papel na España do século XX.
## Historia 
Impulsada pola Asociación Católica de Propagandistas que presidía Ángel Herrera Oria, foi fundada en 1911 ante a política de José Canalejas co obxectivo de crear un gran diario católico independente. Formouse como unha sociedade anónima por accións nominativas.

Durante os anos da II República, os diarios máis importantes da Editorial Católica, en especial *El Debate*, acataron activamente a doutrina do papa León XIII.

Dispuña en 1936, meses antes de iniciarse a Guerra Civil española, dos diarios madrileños *El Debate* e *Ya*, ademais de *El Ideal Gallego*, *La Verdad*, *Ideal* e *Hoy* de Badaxoz, a *Biblioteca Pax* e o semanario infantil *Jeromín*, ademais doutras publicacións semanais de menor importancia e unha axencia de noticias propia, Logos. Durante a Guerra Civil pasou a ser controlada por persoas próximas a Francisco Franco, pero volveu á Igrexa ao finalizar a contenda. Foi elixido como presidente do Consello de Administración Antonio Escudero.

A editorial atopábase en mala situación económica; as instalacións de Madrid sufriran graves danos, desapareceran os materiais para as linotipias, perdérase a documentación relativa aos accionistas etc. En novembro de 1939 constituíuse unha oficina encargada da recuperación de documentos, que chegou á identificación de preto de 4.500 accionistas. Tivo que reformar o seu plan de publicacións: ademais de *El Debate*, deixaron de publicarse *Jeromín*, *Lecturas para todos* e *Biblioteca Pax*. Para saír do marasmo económico contratouse a impresión nos talleres da Editorial Católica de *El Alcázar*, a *Hoja Oficial del Lunes*, *Información Jurídica*, *La Biblioteca Teatral*, *El Magisterio Español*, *Redención*, *Ecclesia* e *Signo*, publicacións que non pertencían á empresa. Ademais, iniciáronse novos xornais: o 16 de xaneiro de 1940 viu a luz o primeiro número do semanario *Dígame*, dirixido polo debuxante e humorista, K-Fito, que foi rendible desde o comezo, e en 1941 adquiriu a revista *Letras*, que en 1942 se transformou nunha revista de fogar.

En 1942 xa conseguira unha situación económica desafogada. Dispuña en Madrid do diario *Ya*, que comezaba a consolidarse como un dos de maior lectura en España, o semanario *Dígame* e a revista *Letras*. Era propietaria de *Ideal* de Selecta, o *Hoy* de Badaxoz e tiña unha participación importante na Editorial Celta, propietaria de *El Ideal Gallego* da Coruña. Ademais, mantiña a axencia de noticias, Logos, coas súas dúas seccións de Información e Colaboración. Adquiriu unha participación na sociedade propietaria do *Diario Regional* de Valladolid e en 1943 unha parte das accións da sociedade que editaba *La Verdad*, de Murcia, que pasou a ser filial.

En 1943 e do tronco da Editorial Católica naceu tamén a Biblioteca de Autores Cristianos (B.A.C.), inspirada por Máximo Cuervo, o seu director até 1970, e José María Sánchez de Muniaín, de longa traxectoria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Monografía sobre a Editorial Católica en Revista Arbil
Miguel Zelada

**Miguel Zelada Jurado**, nado na Coruña en 1942, é un pintor galego.

## Traxectoria
Fillo do daquela Delegado Nacional de Traballo do goberno franquista, Fermín Zelada de Andrés Moreno, pasou a súa infancia e mocidade en Madrid, onde se licenciou en Económicas. Regresou á cidade da Coruña en 1966 e comezou a expoñer en 1976. En 1980 consegue expoñer na sala Kandinsky de Madrid.

Algunhas das súas obras pertencen á Colección Afundación.

É presidente da Asociación de Artistas Coruñeses.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
José María López Ramón

**José María López Ramón**, nado en Santiago de Compostela o 19 de abril de 1916 e finado en Ferrol o 29 de abril de 2009, foi un militar, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Despois de pasar a súa infancia en Corcubión, licenciouse en dereito e en Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou como militar de artillaría e en 1949 comezou a traballar como delegado en Ferrol do xornal *El Correo Gallego*, trasladado recentemente da cidade departamental a Santiago de Compostela. Simultaneou ese posto co de director da emisora de radio La Voz de Ferrol, de 1950 a 1963.

En 1959 foi designado alcalde de Ferrol e escollido como procurador nas Cortes Españolas en representación dos concellos coruñeses. Nese tempo inícianse as obras da ponte das Pías. En 1963 foi nomeado Gobernador civil de Ourense cargo que ocupou ata 1970, co que mantén o posto de procurador que lles correspondía a todos os gobernadores civís.

Acadou o grao de coronel de artillaría no momento da súa xubilación, e regresou a Ferrol, onde chegou a ser conselleiro delegado do xornal *Ferrol Diario*.

## Obra 
* *Memorias periodísticas del Ferrol de los cincuenta* (2002)

## Galardóns 
* Fillo adoptivo de Ferrol, Corcubión e Ourense.
* Alcalde de honra de Ferrol
* Gran Cruz da Orde ao Mérito Civil
* Gran Cruz da Orde ao Mérito Militar
Bergara

middle|miniatura|300px|Vista de Bergara.
**Bergara** (en castelán *Vergara*) é un concello da provincia de Guipúscoa, País Vasco, pertencente á comarca de Debagoiena. Conta cunha poboación de 14.853 habitantes (2006). A extensión do termo municipal é de 75,97&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 195,52 hab./km². A súa altitude é de 110 msnm.

## Historia e características 
Bergara considerouse historicamente como a capital de Debagoiena. A súa situación no cruzamento de camiños entre a vía de comunicación da costa cantábrica coa meseta castelá, pola que se exportaba a la, e as rotas que se internaban en Guipúscoa, por Oñati, Elgeta e Zumarraga, e en Biscaia, por Elorrio, favoreceu o seu crecemento e a súa riqueza económica. Coa irrupción da industria a finais do século XIX e principios do XX, Bergara converteuse nun importante centro fabril centrado nas industrias téxtil e metalúrxica. A produción téxtil chegou a ser tan importante e característica que ao azul mahón se lle chamou "azul bergara".

Nos libros escolares de *Historia de España*, o nome da vila aparece na expresión o abrazo de Bergara. No século XIX Bergara aparece nas turbulencias das dúas primeiras Guerras Carlistas, onde se chegou a loitar nas súas rúas. O 31 de agosto de 1839 asínase en Bergara o tratado de paz que poría fin á Primeira Guerra Carlista no norte. O tratado foi asinado polos xenerais Rafael Maroto e Baldomero Espartero, os cales se abrazaron, polo que dito feito coñécese como o abrazo de Bergara. O lugar, que se chamaba *Aseurrunz-bide azpiko soluase*, pasou a denominarse *Campo del Abrazo* ou *Campo del Convenio*.

## Notas
Xosé Luís Regueira

**Xosé Luís Regueira Fernández**, nado en Goiriz (Vilalba) o 6 de xullo de 1958, é un lingüista galego. Desde 2018 dirixe o Instituto da Lingua Galega.
## Traxectoria 
En 1982 licenciouse en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela, e en 1983 entregou a memoria de licenciatura, co título *O exordio estacional na lírica galorrománica medieval*. En 1989 conseguiu o doutoramento, coa tese *A fala do norte da Terra Chá: estudio descritivo*.

Traballou como lector de castelán na Universidade de Colonia, e posteriormente incorporouse ao cadro académico da Universidade de Santiago, neste caso no departamento de Lingua Galega, onde é catedrático. A súa investigación estivo centrada na fonética e na fonoloxía da lingua galega.

É membro do Instituto da Lingua Galega desde 1981, ocupou durante anos o posto de secretario e desde xuño de 2018 é o seu director. Tamén estivo vinculado á revista de investigación *Cadernos de Lingua*, da que actualmente (2011) é coordinador. O 23 de marzo de 2011 foi escollido académico da Real Academia Galega, lendo o 3 de xuño de 2012 o seu discurso de entrada.

## Obra 
* *Guía bibliográfica de lingüística galega* (1996)
* *Os sons da lingua* (1998)
* *Dicionario de pronuncia da lingua galega* (2011)
**Oralidades: reflexións sobre a lingua falada no século XXI*, discurso de entrada na RAG, lido o 3 de xuño de 2012 e respondido por Manuel González González.

### Obras colectivas 
* *Gramática galega* (Galaxia, 1986, xunto con Henrique Monteagudo e Rosario Álvarez Blanco; Premio Antón Losada Diéguez)

* *55 mentiras sobre a lingua galega* (Laiovento, 2009).

### Traducións 
* *O rei Túnix* (Mira Lobe, 1962; xunto con Rosa María López Gato).

## Notas 
## Véxase tamén
Débora Campos

**Débora Campos Vázquez**, nada en Buenos Aires en 1973, é unha xornalista arxentina de expresión galega.

## Traxectoria 
Filla de galegos, formouse en Ciencias da Comunicación na Universidade de Buenos Aires. Traballou como xornalista en medios como *Clarín*, *El Día*, *Página 12*, *Vieiros* ou a *Radio Galega*. Profesora de xornalismo na universidade bonaerense, é dinamizadora de actividades culturais galegas en Buenos Aires. Entre 2009 e 2012 foi membro da executiva da Asociación Internacional de Estudos Galegos e dende setembro de 2012 é a súa presidenta.

O 25 de marzo de 2011 foi elixida académica correspondente da Real Academia Galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog da xornalista e escritora
Casdemendo, Gargantós, San Cibrao das Viñas

**Casdemendo** é un lugar da parroquia de Gargantós, no concello ourensán de San Cibrao das Viñas, na comarca de Ourense.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gargantós
### Parroquias de San Cibrao das Viñas
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Cibrao das Viñas
Fermín Zelada Jurado

**Fermín Zelada Jurado**, nado o 2 de xuño de 1940 en Lisboa e finado o 7 de maio de 2005 na Habana, foi un diplomático galego.

## Traxectoria 
Neto do alcalde de Ferrol Fermín Zelada Varela e fillo do presidente do Banco Exterior de España Fermín Zelada de Andrés Moreno, Fermín Zelada Jurado licenciouse en dereito e ingresou na carreira diplomática en 1965. Despois de percorrer diversas embaixadas e postos na administración española, en 1987 é designado polo Ministro de Asuntos Exteriores, Francisco Fernández Ordóñez, director xeral de Política Exterior para Europa, cargo no que permanece ata que en 1991 accede á embaixada de España en Irlanda. En 1997 cesa no seu posto en Dublín ao ser destinado como embaixador de España en Israel, posto no que permanece ata 2001. Nese ano, é designado molo ministro de Asuntos Exteriores, Josep Piqué como embaixador en misión especial para a Coordinación das Relacións cos países do Cáucaso e Asia Central.

### Galardóns 
* Gran Cruz da Orde ao Mérito Civil.
Koichi Tanaka

, nado en Toyama o 3 de agosto de 1959, é un químico xaponés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2002.

## Traxectoria 
Graduouse en química na Facultade de Enxeñería na Universidade de Tōhoku en 1983. En abril daquel ano, é asignado ao Laboratorio de Investigación Central de Shimadzu Corporation, situada en Kyoto. En maio de 1986 foi transferido ao Equipo de División Científica dese departamento. En maio de 1989 gañou o Premio ao Estímulo da Sociedade de Espectroscopía de Masas do Xapón.

En xaneiro de 1992, foi transferido temporalmente a KRATOS Analytic Ltd. (unha filial de Shimadzu Corporation) en Manchester (Inglaterra) por un ano. Isto era a súa primeira experiencia de residir no ultramar, e isto era unha experiencia desconcertante desde varios puntos de vista, o máis prominente a lingua e a cultura.

## Investigacións científicas 
Admirado polos seus colegas pola súa minuciosidade e a súa forma estruturada de traballo. «É, ata para parámetros xaponeses, un animal de traballo», dixo Martin Resch, que traballa na empresa de aparellos de laboratorio Shimazu, do mesmo xeito que Tanaka, de 43 anos.

Tanaka adquiriu notoriedade en 1987, ao presentar nun simposio un método de análise nova desenvolvido por el e chamado «Soft Laser Disorption», polo que as moléculas de proteína son cargadas eléctricamente con láser, para deixalas voar libremente e analizalas. Desta forma, tamén é posible analizar macromoléculas biolóxicas nun espectrómetro de masas. Actualmente dirixe o Departamento de investigación da corporación Shimadzu en Kyoto.

Koichi Tanaka recibiu o Premio Nobel de Química en 2002, xunto con John Fenn por «o desenvolvemento de métodos de identificación e de análise estrutural de macromoléculas biolóxicas». O outro laureado en Química ese ano foi Kurt Wüthrich.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2002 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2002 
* Perfil de Koichi Tanaka en NNDB
Xastré

O **xastré** (tamén chamado **xastreu**) é un licor que se elabora nos concellos da comarca de Verín.
No Entroido de Laza celébrase a festa gastronómica da Cachucha, Bica Branca, Xastré e Licor Café de Laza.

## Notas
Loureses, Aguís, Os Blancos

**Loureses** é un lugar da parroquia de Aguís, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 91 habitantes (45 homes e 46 mulleres), un máis ca en 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguís
### Parroquias dos Blancos
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Os Blancos, Os Blancos, Os Blancos

**Os Blancos** é un lugar da parroquia dos Blancos, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 124 habitantes (70 homes e 54 mulleres), tres menos ca en 2009.

É a capital do concello ao que dá nome.

## Lugares e parroquias
### Lugares dos Blancos
### Parroquias dos Blancos
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares dos Blancos
O Outeiro, Os Blancos, Os Blancos

**O Outeiro** é un lugar da parroquia dos Blancos, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 19 habitantes (9 homes e 10 mulleres), o que supón que non variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 19 habitantes.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares dos Blancos 
### Parroquias dos Blancos 
## Notas
Cerdeira, Guntín, Os Blancos

**Cerdeira** é un lugar da parroquia de Guntín, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 muller), o que supón unha diminución en relación a 2010, cando tiña 2 habitantes.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guntín 
### Parroquias dos Blancos
Evaristo Martín Freire

**Evaristo Martín Freire**, nado en Piedrabuena (Cidade Real) o 29 de xuño de 1904 e finado en Madrid o 17 de agosto de 1972, foi un político español.

## Traxectoria 
Nado nunha familia de alcaldes e grandes propietarios agrícolas e gandeiros, licenciouse en Farmacia na Universidade Central de Madrid en 1919 e doutorouse no mesmo centro en 1926. Á súa volta a Cidade Real, mercou unha farmacia que era o centro da vida política da cidade

En 1931 comeza a militar no Partido Agrario Español, que despois formaría parte da CEDA. En 1936, cando estoura a Guerra civil española atópase en Portugal nunhas vacacións, e as súas propiedades en Cidade Real son incautadas pola República. Evaristo Martín alístase como voluntario no exército de Francisco Franco e ao rematar a contenda regresa a Cidade Real onde se incorpora á dirección provincial de Falanxe Española. En 1943 accede á presidencia da Deputación de Cidade Real, o que lle permite ser ademais procurador nas Cortes Españolas. Ocupa este cargo durante oito anos ata que é destinado como gobernador civil ás Palmas. En 1954 trasládano a Alacant e finalmente en 1958 convértese en gobernador civil da Coruña.

Durante os oito anos que estivo de gobernador coruñés, Martín Freire promoveu a concentración parcelaria e instalouse na Coruña a refinaría de Petronor (actual Repsol). En 1966 Manuel Fraga lévao canda el para a estrutura administrativa do Ministerio de Información e Turismo. Logo da substitución de Fraga por Alfredo Sánchez Bella en 1969, presentou a súa dimisión (1972), e meses despois faleceu.

## Notas
Liga Feminina de Baloncesto

[dereita|miniatura|Derbi entre [Real Club Celta Baloncesto e Porta XI Ensino CB na tempada 2024-25.]]
A **Liga Feminina**, coñecida por motivos de patrocinio como **Liga Feminina Endesa**, é a principal competición de clubs de baloncesto feminino que se disputa actualmente en España. Organizada pola Federación Española de Baloncesto, ao contrario que a Liga ACB, que é organizada pola Asociación de Clubs de Baloncesto, dispútase anualmente dende 1964. Actualmente forman parte da competición dezaseis equipos, dos cales os oito primeiros clasifícanse para xogar as eliminatorios polo títulos e os dous últimos descenden.

## Sistema de competición 
Habitualmente a liga está formada por 14 equipos, pero na tempada 2020/21 xogan 16 equipos, despois de que non houbese descensos na tempada anterior por mor da pandemia por coronavirus. O sistema de competición é similar ao da Liga ACB, no que cada equipo xoga contra os demais dous partidos, un na súa cancha e outro en terreo rival. Ao final da liga regular, os oito mellores equipos se xogan o título nunha eliminatoria. Para a clasificación para as competicións europeas, os tres mellores clasificados disputan a Euroliga, mentres que os outros equipos xogan na EuroCup.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2021−22 da Liga Endesa. 

## Historial 
### Era antes de Playoffs 
### Era con Playoffs 
### Por Comunidades Autónomas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Copa da Raíña de Baloncesto

### Ligazóns externas
* Páxina oficial da Liga Femenina na web da Federación Española de Baloncesto
* Páxina adicada ao baloncesto feminino (LF) dentro do sitio "www.encancha.com"
Áspera

O topónimo **Áspera** pode referirse a:

;En Galiza
***Áspera**, lugar da parroquia de Lebruxo, no concello de Baralla;
***Áspera**, lugar da parroquia de Roo, no concello de Outes;
***Áspera**, lugar da parroquia de Noalla, no concello de San Cibrao das Viñas;
***Áspera**, lugar da parroquia de Oseira, no concello de San Cristovo de Cea;
***Áspera**, lugar da parroquia de Magazos, no concello de Viveiro;
***A Áspera**, lugar da parroquia de San Cosme de Barreiros, no concello de Barreiros;
***A Áspera**, lugar da parroquia de San Miguel de Reinante, no concello de Barreiros;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Portela, no concello de Barro;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Ribas Pequenas, no concello de Bóveda;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Cesullas, no concello de Cabana de Bergantiños;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Bazar, no concello de Castro de Rei;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Ludrio, no concello de Castro de Rei;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Gondomar, no concello de Gondomar;
***A Áspera**, lugar da parroquia do Carme, no concello de Mondoñedo;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Taboada, no concello de Monfero;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Oliveira, no concello de Ponteareas;
***A Áspera**, lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello do Vicedo;
***A Áspera**, lugar da parroquia de Lago, no concello de Xove;
***Covadáspera**, lugar da parroquia de Verducido, no concello de Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Asperiña**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Cerdedo-Cotobade.
Pexeirós, Guntín, Os Blancos

**Pexeirós** é un lugar da parroquia de Guntín, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 46 habitantes (27 homes e 19 mulleres), a mesma cantidade ca en 2009.
Neste lugar está a igrexa parroquial de Santa María de Guntín.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Guntín
### Parroquias dos Blancos
Nóveas, Nocedo, Os Blancos

**Nóveas** é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello ourensán de Os Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 12 habitantes (8 homes e 4 mulleres), o que supón que variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 13 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nocedo
### Parroquias dos Blancos
Cerredelo, Couso de Limia, Sandiás

**Cerredelo** é un lugar da parroquia de Couso de Limia, no concello ourensán de Sandiás, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 60 habitantes (25 homes e 35 mulleres), cinco menos ca en 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Couso de Limia
### Parroquias de Sandiás
A Corga, Piñeira de Arcos, Sandiás

**A Corga** é un lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello ourensán de Sandiás, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2010 tiña 50 habitantes (20 homes e 30 mulleres), tres menos ca en 2009.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira de Arcos 
### Parroquias de Sandiás
Piñeira de Arcos, Piñeira de Arcos, Sandiás

**Piñeira de Arcos** é un lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello ourensán de Sandiás, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 156 habitantes (74 homes e 82 mulleres), dez menos ca en 2009.
O lugar está a carón da estrada N-525.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira de Arcos 
### Parroquias de Sandiás
Unha mada de doce relatos

***Unha mada de doce relatos*** é unha obra do escritor ferrolán Henrique Dacosta publicada en 2008 pola editorial Laiovento.
Goldene Kamera

A **Goldene Kamera** (Cámara de Ouro) é un premio anual da televisión alemá, ofrecido pola revista de televisión HÖRZU. A figura dourada é do artista berlinés Wolfram Beck, mide 25 cm de alto e pesa arredor de 900 g.

A categoría de novo mellor actor ou actriz denomínase *Lilli-Palmer-und-Curd-Jürgens-Gedächtniskamera* (Cámara Memorial de Lilli Palmer e Curd Jürgens).

Empezouse a dar en 1965 só para cousas da televisión alemá. Desde 1987, tamén se premian traballos de fóra.

O show de entrega da Cámara de Ouro (*Verleihung der Goldenen Kamera*) normalmente celébrase a primeiros de febreiro, en Berlín, aínda que tamén se ten celebrado en Hamburg cinco veces, e outra en Dortmund.

## Véxase tamén 
* Páxina oficial