Crise económica de 2008-2013

miniatura|
miniatura|Estimación do aumento do PIB real en 2009.

Por **crise económica de 2008 a 2011** é coñecida a **crise económica** mundial que comezou ese ano, orixinada nos Estados Unidos. Entre os principais factores causantes da crise estarían os altos prezos das materias primas, a sobrevalorización do produto, unha crise alimentaria mundial e enerxética, unha elevada inflación planetaria e a ameaza dunha recesión en todo o mundo, así como unha crise crediticia, hipotecaria e de confianza nos mercados.

## Denominacións 
O termo *crise* carece de definición técnica precisa pero está vinculado a unha profunda *recesión*, a cal se define como dous trimestres consecutivos de decrecemento económico. Polo de agora, este fenómeno non se produciu na maior parte de economías desenvolvidas.

A presidenta arxentina Cristina Fernández de Kirchner no seu primeiro discurso na 63ª Asemblea Xeral da ONU denominou esta crise como *Efecto Jazz*, dado que a orixe da crise foi o centro dos Estados Unidos e despois espallouse para o resto do mundo, en clara contraposición a crises anteriores que se orixinaban en países emerxentes e se expandían para o centro, como foron o Efecto Tequila, Efecto Caipirinha e o Efecto Arroz.

A crise iniciada en 2008 foi cualificada por algúns especialistas internacionais como a "crise dos países desenvolvidos", xa que as súas consecuencias se observan fundamentalmente nos países máis ricos do mundo.

## Causas 
[miniatura|O colapso de [Lehman Brothers foi un símbolo da crise financeira global]]
A crise financeira mundial comezou no verán de 2007 e a súa gravidade comparase coa crise producida na Gran Depresión de 1929, pero a súa orixe remóntase aos anos precedentes. A causa raíz de toda crise segundo a Teoría austríaca do ciclo económico é unha expansión artificial do crédito. En palabras de Jesús Huerta de Soto esta crise "xorde da expansión crediticia ficticia orquestrada polos bancos centrais, e que motivou que os empresarios investisen onde non debían". En realidade, non houbo só unha crise, senón que houbo tres:
* Financeira, con repercursión nos sectores inmobiliario e financeiro
* Enerxética, causada polos prezos do petróleo
* Alimentaria, debido ao aumento do prezo dos alimentos.

Así e todo, a orixe temos que buscala en 2001 cando Alan Greenspan, para evitar o colapso das accións tras o fiasco de punto.com, reduciu o tipo de xuros do 6,5% para 2,5% en menos dun ano. Con niveis de tipos de xuro tan baixos, os bancos procuraron rendibilidade en familias de baixa renda, cunha alta probabilidade de non seren capaces de pagar a hipoteca, as denominadas hipotecas subprime. Por teren un risco máis elevado, esas familias pagan un interese máis elevado. Os bancos pensaron que o risco atenuaríase polo feito de que o prezo da vivenda estaba subindo, e no caso de xurdiren problemas, segundo eles, as familias poderían vender a casa por un prezo maior que a hipoteca, permitíndolles poder pagar

As marxes dos bancos en tales operacións eran tan pequenas que o volume tiña que multiplicarse para obter rendibilidade. Como o número de hipotecas estaba limitado polas normas de Basilea, os bancos crearon uns fondos de investimento paralelos chamados condutos, os cales compraban as hipotecas aos bancos e estes recuperaban os cartos. Pola súa banda, facíanse paquetes e paquetes de paquetes dunha maneira tan complexa que acababan obtendo clasificacións AAA, que indican risco mínimo, e eran vendidos de novo aos bancos de investimento, retroalimentando o sistema como unha bola de neve. Pero por moi empaquetados e sofisticados que fosen, a última garantía era a hipoteca subprime, que estaba baseada en que o aumento dos prezos da vivenda era infinita. Isto levou a un aumento significativo do desemprego e tamén doutros signos de recesión global.

Entre outras causas, o aumento do prezo do petróleo explicase pola debilidade do dólar, a proliferación de especuladores, a inestabilidade política nos países produtores e a importancia crecente das potencias emerxentes -como a China e a India-. A especulación no mercado mundial e a incorporación das potencias emerxentes tamén foron a causa do encarecemento dos alimentos, así como tamén o foi o aumento da produción de biocombustíbeis (obtidos de plantas como o xirasol, a colza, os cereais) e o aumento da poboación

A crise mundial de alimentos provocou revoltas en diferentes partes do planeta. O comercio mundial de alimentos viuse afectado pola inestabilidade. A razón principal foi a aparición da industria dos biocombustíbeis. A produción extensiva de cereais para producir biocombustíbeis, como por exemplo millo, disparou o prezo. Así, o prezo de trigo e o arroz en 2007 subiu  un 130% e 120% respectivamente, e millóns de persoas en todo o mundo sufriron os efectos da fame e da pobreza. A cantidade de millo consumido polos vehículos dos Estados Unidos cubría as necesidades alimentarias de 82 países

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Banco malo