ARN Y

[miniatura|[Estrutura secundaria predita e secuencia de conservación do ARN Y.]]
Os **ARN Y** (ou **Y RNA** polas súas siglas en inglés) son pequenos ARN non codificantes. Son compoñentes da partícula ribonucleoproteica Ro60 que é unha diana para anticorpos autoinmunes en pacientes de lupus eritematoso sistémico. Son tamén necesarios para a replicación do ADN por medio de interaccións coa cromatina e proteínas de iniciación.

## Estrutura 
Predíxose que estes pequenos ARN se pregan formando un talo conservado formado polos extremos 3' e 5' do ARN e caracterízase por ter unha soa citosina protuberante, que son os requirimentos para a unión de Ro.

## Función 
Describíronse na literatura dúas funcións dos ARN Y: como represor de Ro60 e como factor de iniciación para a replicación do ADN. Os ARN Y mutantes humanos que carecen do sitio de unión conservado para a proteína Ro60 aínda poden manter a replicación do ADN,

[miniatura|250px|esquerda|A proteína [TRIM21|autoantíxeno Ro (en branco) únese ao extremo dun ARN Y de dobre febra (en vermello) e a un ARN monocatenario (en azul). ().]]

### Inhibición de Ro60 
No seu estado libre, Ro únese a varios ARN mal pregados como os ARNr 5S incorrectamente pregados, e pénsase que actúa como un tipo de mecanismo de control de calidade. As estruturas cristalinas de Ro acomplexado con ARN Y ou con outro ARN mostraron que Ro se une aos extremos 3' monocatenarios dos ARN de maneira relativamente non específica, mentres que o ARN Y se une especificamente nun segundo sitio que regula o acceso doutros ARN. En *Deinococcus*, os mutantes que carecen de ARN Y son viables, e o ARN Y parece ser inestable agás cando está en complexo con Ro. e os pequenos produtos de degradación do tamaño de microARN poden estar implicados na autoinmunidade e outras condicións patolóxicas. Traballos recentes demostraron que os ARN Y son modificados no seu extremo 3'pola poli(A) polimerase non canónica PAPD5 e o tipo de cola oligo(A) engadida pola PAPD5 é un marcador para o procesamento do extremo 3' pola ribonuclease PARN/EXOSC10 ou para a degradación pola exonuclease DIS3L. Como a deficiencia de PARN causa unha grave forma da enfermidade da medula ósea disqueratose conxénita e fibrose pulmonar, É posible que defectos no procesamento do ARN Y contribúan á grave pataloxía observada neses pacientes.

## Distribución entre as especies 
Atopáronse presuntos homólogos do ARN Y e da proteína Ro en eucariotas e bacterias.

### *Homo sapiens* 
Os humanos parecen ter catro ARN Y denominados hY1, hY3, hY4 e hY5

### *D. radiodurans*
A bacteria resistente á radiación *Deinococcus radiodurans* codifica un homólogo de Ro chamado rsr (*"Ro sixty related"*), e polo menos catro pequenos ARN acumúlanse en *Deinococcus* baixo condicións nas que a expresión de rsr é inducida pola irradiación ultravioleta; un destes ARN parece ser un homólogo de ARN Y. En *Deinococcus radiodurans* Rsr queda ligado por medio do ARN Y á exorribonuclease PNPase e canaliza ARN monocatenario á cavidade da PNPase. Rsr e ARN Y potencian a degradación de ARN estruturados pola PNPase. Este papel podería non estar conservado, xa que Rsr e os ARN non codificantes chamados YrlA e YrlB (similares a ARN Y) tamén se asocian coa PNPase nunha bacteria evolutivamnte distante como é *Salmonella* Typhimurium.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*