open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dornelas, Mos

**Santa María de Dornelas** ou **Santa Mariña de Dornelas** é unha parroquia que se localiza no concello de Mos. Segundo o IGE en 2014 tiña 662 habitantes (309 homes e 353 mulleres), once máis que en 2004 (357 mulleres e 294 homes), e os mesmos que en 1999. Ten 4 entidades de poboación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ermida da Pena - Nosa Señora de Francia, Dornelas.jpg|Ermida da Pena da Nosa Señora de Francia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dornelas 
### Parroquias de Mos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mos
Cleómenes II

**Cleómenes II** foi rei de Esparta durante máis de 60 anos, entre -370 e -309. Membro da familia dos Axíadas, era o fillo de Cleómbroto II, que fora vencido na batalla de Leuctra, e o irmán de Axesípolis II a quen sucedeu tras o reinado efémero deste último, é o pai de Cleónimo.

Goberna xuntamente cos reis da familia dos Euripóntidas, como Axesilao II (-370/-361), Arquídamo III (-361/-338), Axis III (-338/-331) e o irmán deste Eudamidas I (-331/-309). Coa excepción do principio, co desastre Mantinea (-362), o seu reinado correspóndese cun período bastante tranquilo na historia da cidade lacedemonia, pero tamén cun período de decadencia. Esparta non participa na resistencia grega contra as tendencias hexemónicas do rei Filipo II de Macedonia.
Guizán, Mos

**Santa María de Guizán** é unha parroquia que se localiza no concello de Mos na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 856 habitantes (451 mulleres e 405 homes), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 833 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación medrara ata os 868 habitantes, sendo 410 homes e 458 mulleres.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Iglesia de Santa María de Guizán - Mos - Pontevedra.jpg|Igrexa de Santa María de Guizán
Ficheiro:Guizán, Mos.jpg|Capela do Santiaguiño

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guizán 
### Parroquias de Mos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mos
Mos, Mos

**Santa Eulalia de Mos** é unha parroquia que se localiza no concello de Mos na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2014 tiña 1.585 habitantes (793 mulleres e 792 homes), distribuídos en 11 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.501 habitantes.

## Patrimonio
A igrexa parroquial está situada a carón do pazo de Mos, orixinario do século XVI. Foi incendiado polas tropas francesas durante a guerra da independencia española, ao se negaren os marqueses de Mos a recoñecer a José Bonaparte como rei de España. Logo de estar en ruínas durante case dous séculos, foi restaurado recentemente.

O 20 de setembro de 2008 inaugurouse xunto ao camposanto un monumento ás 29 persoas alí fusiladas durante a guerra civil española. A escultura é obra de Marcos Escudero.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Mos
### Parroquias de Mos
## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa parroquial de Santa Eulalia de Mos e Pazo de Mos dende a vía.JPG|Igrexa parroquial e pazo, dende a vía do tren.
Ficheiro:Fachada principal do Pazo de Mos.JPG|Pazo de Mos.
Ficheiro:Monumento fusilados Mos.jpg|Monumento ás persoas fusiladas en Mos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Mos
Amil, Moraña

**San Mamede de Amil** é unha parroquia que se localiza no concello de Moraña. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 472 habitantes (253 mulleres e 219 homes), distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 522 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 414 habitantes, sendo 197 homes e 217 mulleres.

## Etimoloxía 
O topónimo Amil procede do xenitivo dun nome de posesor de orixe xermánica. Isto é, vén do nome dun antigo proprietario das terras chamado *Alamirus*, forma latinizada composta polos elementos góticos *alls* (todo, moi) e *mereis* (célebre, famoso).

O topónimo galego Amil, á súa vez, pasou a ser tamén un antropónimo. Como nome de persoa, na orixe, era usado como masculino, mais debido á advocación mariana hoxe é moito máis frecuente velo como feminino. Como apelido, existen por volta de 1000 persoas apelidadas Amil na Galiza.

## Patrimonio histórico-artístico 
A igrexa parroquial foi construída en 1781.

En 1892 rematouse de construír o Santuario da Virxe dos Milagres, onde se celebra o primeiro domingo despois do 8 de setembro a Romaría dos Milagres de Amil, á que asisten milleiros de peregrinos de toda Galicia.

A tradición popular conta que todo naceu dun milagre acontecido no século XVIII. Había un labrego chamado Sebastián, que debía percorrer un longo camiño ata unha fonte afastada para conseguir a auga necesaria para regar a súa horta e a dar de beber ó seu gando, polo que rezaba con devoción á Virxe. Un día, despois de rezar pedindo axuda, púxose a cavar na terra e milagrosamente comezou a brotar un manancial. A auga era tan abondosa que mesmo lle permitiu construír un muíño que movía a auga deste manancial.

De aí a cantiga popular: 

Ademais, na parroquia hai varios cruceiros dos séculos XVIII e XIX,

### A Virxe dos Milagres na cultura popular galega 
* *Miña Virxe dos Milagres,/ os milagres vanse vendo,/ âs rapaciñas de agora/ vaille a barriga crecendo* . 
* *Miña Virxe dos Milagres/ vive no alto da Chan,/ para ver os mariñeiros/ como vogan polo mar* .

## Festas 
Nesta parroquia celébrase desde 1970 a festa gastronómica do porquiño á brasa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Santuario da Virxe dos Milagres de Amil.jpg|Santuario da Virxe dos Milagres.
Ficheiro:Amil, Moraña-Os milagros de Amil01.jpg|Santuario da Virxe dos Milagres.
Ficheiro:Amil, Moraña.jpg|Santuario da Virxe dos Milagres.
Ficheiro:Amil, Moraña 2.jpg|Santuario da Virxe dos Milagres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amil 
### Parroquias de Moraña 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Moraña

### Bibliografía 
* BOUZA BREY, Fermín: "Cantigas populares da Arousa", en *Arquivos do Seminario de Estudos Galegos* III, 1929, 153-204.
* VAQUEIRO, Vítor: *Mitoloxía de Galiza. Lendas, tradicións, maxias, santos e milagres*, ed. Galaxia, Vigo 2011.
Sanguiñeda, Mos

**Santa María de Sanguiñeda** é unha parroquia do concello de Mos na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2014 tiña 1623 habitantes (812 homes e 811 mulleres), distribuídos en 6 entidades de poboación. Segundo o padrón municipal en 2004 tiña 1621 habitantes (821 mulleres e 800 homes), os mesmos ca en 1999.

O topónimo **Sanguiñeda** é un fitónimo derivado do sanguiño ou amieiro negro, do latín  (da cor do sangue) xunto co derivativo abundancial .

## Galería de imaxes

Ficheiro:Capela das Angustias de Sanguiñeda.jpg|Capela das Angustias.
Ficheiro:Cruceiro das Angustias de Sanguiñeda.jpg|Cruceiro das Angustias.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Sanguiñeda
### Parroquias de Mos
Tameiga, Mos

**San Martiño de Tameiga** é unha parroquia que se localiza no concello de Mos na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 3.064 habitantes (1.546 homes e 1.518 mulleres), distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 2.838 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación ascendera ata os 3.397 habitantes, sendo 1.697 homes e 1.700 mulleres.

A igrexa parroquial foi rematada en 1902, segundo unha inscrición na súa fachada.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Frontal igrexa Tameiga.jpg|Vista da fachada da igrexa.
Ficheiro:San Martiño Tameiga.jpg|Imaxe de san Martiño na fachada da igrexa.
Ficheiro:Ermida de san Eleuterio.jpg|Ermida de San Eleuterio.
Ficheiro:Cristo do Bo Consello, Pedraúcha, Tameiga, Mos.jpg|Cruceiro en Pedraúcha.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tameiga
### Parroquias de Mos
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Tameiga Diocese de Tui-Vigo.
Xoán VI

Hai varias persoas chamadas **Xoán VI**:

* O **Papa Xoán VI**, (? – 705). Papa da Igrexa católica de 701 a 705.
* **Xoán VI Cantacuzeno** (1292 – 1383), emperador bizantino de 1347 a 1354, naceu en Constantinopla.
* Xoán VI, conde de Nassau-Dillenburg, (1535 - 1606), nobre holandés, irmán de Guillerme de Orange.
* **Xoán VI de Portugal** (João VIl) (1767 - 1826), foi rei de Portugal desde 1816 até a súa morte.
Xoán VII

**Xoán VII** pódese referir a:
*Xoán VII, papa
*Xoán VII Paleólogo, emperador bizantino
*Xoán VII, patriarca de Constantinopla
Torroso, Mos

**San Mamede de Torroso** é unha parroquia que se localiza no concello de Mos. O patrón é San Mamede, que tamén é o patrón de devandito municipio. Está situado dentro da zona de influencia do Val da Louriña, entre os concellos do Porriño, Redondela, Pazos de Borbén, Ponteareas e Vigo. Segundo o INE en 2010 tiña 1.350 habitantes (711 mulleres e 636 homes), distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.252 habitantes. Segundo o IGE, no 2020 a súa poboación medrara ata os 1.377 habitantes, sendo 708 mulleres e 660 homes.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **torroxudo**.

## Patrimonio histórico e artístico
Nesta parroquia, no ano 1983, atopouse de xeito fortuíto o Castro de Torroso, poboado da cultura castrexa que foi escavado nos anos seguintes.

Desta parroquia procede o grupo The Turre's band, banda creada no ano 2000 e formada por nove instrumentos de vento (saxofóns, trombón, trompetas, tuba...), batería e percusións.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Torroso
### Parroquias de Mos
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Mos

### Ligazóns externas
*Centro Recreativo Cultural de Torroso
Constantino

Gobernantes co nome **Constantino**:
* Emperador romano **Constantino I o Grande** (307-337)
* Papa **Constantino** (708 - 715)
* Constantino I, señor de Armenia (1095 – c. 1100)
Petelos, Mos

**San Mamede de Petelos** é unha parroquia do concello de Mos na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2014 tiña 1.373 habitantes (716 mulleres e 657 homes). Están distribuídos en 8 entidades de poboación.

Desde 1935 alberga a casa consistorial de Mos, situada a carón da igrexa parroquial.

Estaba atravesada polo camiño histórico de Vigo a Ourense e Castela. Posteriormente sobre esa vía construíuse a estrada N-120 e a autovía A-55.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Petelos, Mos.jpg|Á esquerda da imaxe a igrexa parroquial de San Mamede, á dereita a casa do concello.
Ficheiro:Casa consistorial de Mos.jpg|Casa do concello.
Ficheiro:Peto de ánimas Petelos.jpg|Peto de ánimas no muro do camposanto.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Petelos
### Parroquias de Mos
## Notas
Zacarías

**Zacarías** pode referirse a:

* **Zacarías**, esposo de Sabela, e pai de Xoán Bautista.

* **San Zacarías**, profeta menor segundo a Biblia.
* **San Zacarías**, crego xudeu de Xerusalén en tempos de Herodes.
* **San Zacarías**, Papa da igrexa romana dende 741 ó 752.
* **Zacarías García Villada**, xesuíta e historiador español.
* O **Libro de Zacarías**, unha escrita do Antigo Testamento atribuída ao Profeta Zacarías.
Yazid I

**Yazid de Muawiyah de Abu Sufyan** (645 - 683) (Árabe: يزيد بن معاوية بن أبي سفيان) foi o sexto Califa musulmán e o segundo dos Omeias. Gobernou dende 680 ata 683.
Muawiya II

'''Mu'āwiyya II** tamén **Mu'āwiyya de Yazīd** ou **Muawiyah II''' (معاوية بن يزيد ، معاوية الثاني) (684 - 661) foi un califa Omeia que sucedeu o seu pai Yazid I.
Marwan I

**Marwan ibn al-Hakam** (623 - 685) (árabe: مروان بن الحكم) foi o oitavo califa, cuarto da Dinastía Omeia. Só gobernou no curto período de 684 a 685.
Uxío II, papa

**Uxío II**, nado posiblemente en Roma e finado o 27 de agosto de 827, foi papa da Igrexa católica de 824 a 827.

Elixido co apoio da nobreza e en contra da opinión do pobo romano que prefería como papa a Licinio, solicitou o apoio do emperador Ludovico o Pío quen enviou a Roma ó seu fillo Lotario co fin de mante-la autoridade do novo Papa.
Abd al-Malik ibn Marwan

**Abd al-Malik ibn Marwan** (en árabe: عبد المالك بن مروان), nado no ano 647 e finado no 705, foi o quinto califa omeia, entre 685 e 705.

## Traxectoria 
Loitou contra os bizantinos en Asia e continuou a expansión do Califato ata Tunisia. Mandou construír a mesquita de Omar en Xerusalén. Realizou numerosas reformas, como instaurar o árabe como idioma oficial do goberno, expandir e reorganizar o servizo postal etc.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Valentino, papa

**Valentino I**, nado en Roma e morto o 16 de novembro de 827, foi o papa nº 100 da Igrexa católica, que ocupou o seu cargo no ano 827.
## Traxectoria 
A diferenza do seu antecesor, a súa elección contou co apoio tanto da nobreza como do pobo. Non se teñen novas do seu breve pontificado, que durou corenta días segundo o *Liber Pontificalis* e trinta segundo os *Anais de Einhart*, converténdose no papa número cen.
Gregorio IV, papa

**Gregorio IV** (Roma, (¿?) — 25 de xaneiro de 844). Papa da Igrexa católica de 827 a 844. Fillo dun patricio romano, exercía as funcións de presbítero en Roma cando ocupou o solio pontificio. Elixido papa pouco despois da morte de Valentino, non foi ordenado bispo ata o 5 de xaneiro de 828 por agarda-la confirmación imperial.
León IV

**León IV** pode referirse a:

***León IV**, Papa dende 847 a 855. 
***León IV** o Xázaro (750-780), emperador bizantino.
Bieito III, papa

**Bieito III** foi papa da Igrexa católica a partir do ano 855 ata 7 de abril de 858. Elixido papa inmediatamente trala morte do seu antecesor León IV, non foi consagrado ata o 29 de setembro de 855 debido a que o emperador Lotario I apoiaba ó cardeal Anastasio quen contaba ademais co apoio da nobreza. Antes da súa elección, Bieito tiña reputación de sabio e pío.
Gregorio III, papa

miniatura|Moeda coa faciana de Gregorio III

San **Gregorio III** de Roma, naceu en Siria.

## Traxectoria 
Non se sabe nada do período que precede o seu pontificado. Despois da morte de Gregorio II, e segundo o costume de entón, o pobo elixiuno como bispo de Roma o 11 de febreiro de 731, e reinou baixo o nome de Gregorio III. Foi o Papa nº 90 da Igrexa católica entre o 18 de marzo de 731 e a súa morte, o 28 de novembro de 741.

## Pontificado 
Combateu os longobardos e o movemento iconoclasta pero morreu sen erradicar a herexía destes últimos.
Romano, papa

miniatura|150px

**Romano**, nado en Gallese e finado en novembro de 897, foi o Papa n.º 114 da Igrexa católica en 897.

## Traxectoria 
Era irmán de Mariño I, nados en Gallese, unha cidade do Lacio preto de Civita Castellana. Cardeal de San Pedro in Vincoli, foi elixido papa a finais de agosto de 897, probablemente polo partido alemán.

Durante o seu breve pontificado de catro meses comezou a traballar na anulación de todas as disposicións do seu antecesor, Estevo VI, labor continuada polo seu sucesor Teodoro II.

Incluíu as illas de Mallorca e Menorca na diocese de Xirona, se ben o documento no que se recolle esta disposición é apócrifo.

Algúns historiadores apuntan que puido ser destronado e obrigado a recluírse nun mosteiro. Finou en novembro de 897, non se sabe se por morte natural ou envelenado.
Teodoro II, papa

**Teodoro II**, nado en Roma e finado na mesma cidade en decembro de 897, foi o Papa n.º 115 da Igrexa católica. O seu pontificado durou tan só vinte días, e finou presuntamente envelenado.

## Traxectoria 
Xa durante o seu papado, apareceron na beira do río Tíber os restos do papa Formoso, que foran exhumados para a celebración do concilio do cadáver e botados ao río durante o papado de Estevo VI. Despois, foron devoltos á súa tumba da Basílica de San Pedro.

Teodoro II convocou un sínodo, no que se anularon formalmente todas as decisións de Estevo VI, devolvéronse os seus dereitos aos eclesiásticos ordenados por Formoso e que Estevo considerara nulos, e ordenouse destruír as actas do mencionado concilio do cadáver.

Os numerosos partidarios da familia Spoleto, contrarios ás disposicións tomadas por Teodoro, intentaron impor a Serxio, conde de Túsculo, como papa, o que non acadarían até 904, cando ocupou a cadeira de San Pedro como Serxio III.
Batalláns, As Neves

**Santa Eulalia de Batalláns** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 206 habitantes (114 mulleres e 92 homes), distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 214 habitantes.

## Batalláns na literatura popular 
* *Batalláns xa chega/ coa súa santiña,/ e cara a Franqueira/ connosco camiña* .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Eulalia de Batalláns 
### Parroquias das Neves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
Cerdeira, As Neves

**San Xoán de Cerdeira** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 108 habitantes (52 mulleres e 56 homes), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 110 habitantes.

Nesta parroquia acádanse as maiores alturas do concello, arredor dos 800 metros.

## Economía 
A parroquia conta cunha granxa de cría de visóns. Esta parroquia tamén conta cunha granxa de cría de vacas

## Festas 
Celebra a súa festa o día 26 de xuño na honra do seu patrón San Xoán de Cerdeira. Tamén se fai a festa da Virxe do Carme que vén sendo o 8 de agosto.

Coñecida en toda Galicia polo seu requeixo feito de leite puro de vaca, cuxa festa gastronómica se celebra o Venres Santo na parroquia das Neves.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdeira 
### Parroquias das Neves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
San Cibrán de Ribarteme, As Neves

**San Cibrán de Ribarteme** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 218 habitantes (108 homes e 110 mulleres), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 246 habitantes.

## Galería de imaxes 

Peto de ánimas San Cibrán de Ribarteme, As Neves.jpg|Peto de ánimas das Almiñas da Saúde
Peto de ánimas de Tate, San Cibrán de Ribarteme, As Neves.jpg|Peto de ánimas de Tate
Peto de ánimas de Miranciños, San Cibrán de Ribarteme, As Neves.jpg|Peto de ánimas de Miranciños

Cruceiro San Cibrán de Ribarteme, As Neves.jpg|Cruceiro
Interior igrexa San Cibrán de Ribarteme, As Neves.jpg|Interior da igrexa

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cibrán de Ribarteme 
### Parroquias das Neves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
Setados, As Neves

**Santa Euxenia de Setados** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 233 habitantes (116 homes e 117 mulleres), distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 257 habitantes.

Foi capital do concello de **Setados** ata que en 1904 a capital pasou a **Santa María das Neves**.

## Galería de imaxes

Igrexa Setados, As Neves 2.jpg|Fachada da igrexa
Interior igrexa Setados, As Neves.jpg|Interior da igrexa

## Lugares e parroquias
### Lugares de Setados
### Parroquias das Neves
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Neves
Louredo, Mos

**San Salvador de Louredo** é unha parroquia do concello de Mos. Segundo o IGE en 2014 tiña 1626 habitantes (813 homes e 813 mulleres) distribuídos en 11 entidades de poboación. Segundo o padrón municipal en 2004 tiña 1197 habitantes (605 mulleres e 592 homes), 162 máis ca en 1999.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **louriño**.

## Topónimo 
O topónimo **Louredo** (do latín , de  máis o sufixo abundancial ) fai referencia a un lugar onde hai loureiros.

## Xeografía 
Nos últimos anos, presenta un forte crecemento demográfico grazas en boa parte á urbanización de Santo Antoíño. A parroquia está atravesada pola estrada N-550 e pola liña de ferrocarril Redondela-Ourense. Cara ao sur da parroquia creouse a comezos do século XXI un polígono industrial.

Louredo é a parroquia de Mos con maior número de hectáreas de monte, aínda que eses terreos están sendo atacados constantemente por mor dos devastadores incendios forestais que asolan toda a zona. A pesar diso, a fauna e a flora destes montes é moi numerosa e lévanse a cabo actuacións para a recuperación da súa contorna.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial é de orixe románica do século XII e retocada no XIII. Porén, sufriu importantes cambios estruturais a finais do século XVIII. Consérvanse canzorros nos muros laterais antecedendo ao beirado e á cornixa. Sobre a porta hai unha inscrición co texto . A torre foi construída en 1722, con base cadrada. No interior hai un escudo de armas que fai referencia á liñaxe dos Lanzos e Taboada, así como un sepulcro situado na Capela Maior. A igrexa sufriu un incendio o 10 de marzo de 1996, que destruíu o teito da nave central. En 1997 fíxose a rehabilitación.

No enreixado da igrexa hai un peto de ánimas, presidido pola Virxe do Carme. Na casa reitoral, con planta en forma de L e muro con porta ameada coa data de 1666 no seu lintel, consérvanse os muros dunha capela do século XVI.

O pazo de Santo Antoíño ten orixe no século XIV, pero foi reconstruído no XVIII. Conta cunha capela do XVI.

A carón da igrexa consérvase unha ponte sobre o rego das Fragas, pola que discorría o camiño real de Tui a Santiago de Compostela.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa Louredo, Mos.jpg|
Ficheiro:Peto de ánimas en Louredo, Mos.jpg|Peto de ánimas
Ficheiro:San Salvador de Louredo, Mos.jpg|

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Louredo 
### Parroquias de Mos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mos
Tortoreos, As Neves

**Santiago de Tortoreos** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 648 habitantes (331 mulleres e 317 homes), distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 2004 cando tiña 645 habitantes.

## Centros de Ensino Secundario
Nesta parroquia atópase o único centro de ensino secundario do concello das Neves, que leva o nome de IES Pazo da Mercé no que se imparte ensino secundario obrigatorio (de 1º a 4º da ESO), Bacharelato (dúas modalidades), Programa de Garantía Social, Programa de Diversificación Curricular e un Ciclo Formativo de grao medio sobre Explotación de Sistemas Informáticos.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Tortoreos
### Parroquias das Neves
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Neves
San Xosé de Ribarteme, As Neves

**San Xosé de Ribarteme** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 286 habitantes (138 mulleres e 148 homes), distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 314 habitantes.

No tocante á súa xeografía posúe dous elementos relevantes: o monte San Nomedio, de 690 metros de altitude e que domina toda a parroquia, e o río Termes, afluente do Miño e que transcorre por ela.

Nesta parroquia naceu o sacerdote Manuel Gómez González.

## Romarías 
Cada 29 de xullo celébrase a romaría de Santa Marta, que posúe como singularidade unha famosa procesión de cadaleitos arredor da igrexa parroquial. Dentro dos cadaleitos van persoas vivas que deste xeito agradécenlle á santa a súa axuda na cura dalgunha doenza. Trátase dunha das romarías máis antigas de Galiza. Segundo o xornal británico *The Guardian* trátase da segunda festa máis curiosa do mundo  e foi, ademais, obxecto dun documental que a produtora catalá Mago Productions encargou aos profesores australianos Claudia Terstappen e Greg Wallif

## Galería de imaxes 

Ficheiro:As Pedriñas e Coto de Lobos, San Xosé de Ribarteme, As Neves.jpg|As Pedriñas e O Coto de Lobos
Ficheiro:Bubela1.jpg|Bubela fotografada en San Xosé de Ribarteme
Ficheiro:Igrexa de San Xosé de Ribarteme.JPG|Igrexa
Ficheiro:O Coto, San Xosé de Ribarteme, As Neves.JPG|O Coto de Lobos
Ficheiro:Outono en San Xosé de Ribarteme, As Neves..JPG|Outono en Sancharredonda

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xosé de Ribarteme 
### Parroquias das Neves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
Taboexa, As Neves

**Santa María de Taboexa** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 502 habitantes (252 mulleres e 250 homes), distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 2004 cando tiña 500 habitantes.

## Xeografía
A parroquia esténdese pola aba do monte de San Nomedio, o cumio máis alto dos arredores con case 700 metros de altitude.
miniatura|Petróglifo no Castro de Taboexa
## Patrimonio
O Castro de Altamira, escavado en 1976 por Alfredo García Alén, e do cal se conservan numerosas pezas no Museo Provincial de Pontevedra. Os petróglifos de Mouro e da Citania de Altamira están declarados Ben de Interese Cultural.

O Centro de Interpretación do Patrimonio e Local Socio-Cultural está enfocado á posta en valor dos bens arqueolóxicos e arquitectónicos da parroquia.

Segundo Pablo Osorio o monte de San Nomedio podería corresponderse co monte Medulio, en base á proximidade ao río Miño e á toponimia da zona. Segundo unha lenda, as augas de San Bartolomeu son férreas porque tras unha gran batalla librada alí, as armas foron soterradas nunha gruta. Outra lendas di que entre o monte e a igrexa parroquial existe unha cova escavada por mouros.

O 7 de decembro de 2017, tras a vaga de lumes de 2017, descubriuse unha laxe con petróglifos sen catalogar.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Taboexa
### Parroquias das Neves
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares das Neves

### Ligazóns externas 
*www.taboexa.net
Nereu de Oliveira Ramos

**Nereu de Oliveira Ramos**, nado en Lajes o 3 de setembro de 1888 e finado en São José dos Pinhais o 16 de xuño de 1958, foi un político brasileiro.

## Traxectoria
Foi vice-presidente da República no goberno de Eurico Gaspar Dutra (1947-1951). Electo para o Senado en 1954 polo seu estado, Santa Catarina, tornouse líder do Senado no ano seguinte. No fin de 1955, de acordo coa Constitución brasileira de 1946, tornouse presidente do Brasil, despois da enfermidade de João Café Filho (vice-presidente de Getúlio Vargas, que cometera suicidio en 1954) e do impedimento de Carlos Coimbra da Luz (presidente da Cámara dos Deputados, e segundo na xerarquía para ocupar a presidencia da República no caso de morte ou impedimento do titular).
Nereu Ramos gobernou o Brasil ata a pose de Juscelino Kubitschek, presidente electo do Brasil no final de 1955. Tivo que gobernar o país baixo estado de sitio debido á grave crise política desencadeada polo suicidio de Getúlio Vargas.

Coa pose de Juscelino en 31 de xaneiro de 1956, Nereu Ramos asumiu o Ministerio da Xustiza. No ano seguinte volveu ó Senado. Morreu o 16 de xuño do 1958 nun accidente de avión.
León VIII, papa

**León VIII** nado en Roma en data non coñecida e finado na mesma cidade o 1 de marzo 965 foi o papa n.º 131 da Igrexa católica de 964 a 965. Elixido papa no sínodo convocado polo emperador Odón I e no que se depuxo Xoán XII , era un laico que recibiu as ordes sagradas o mesmo día da súa elección. O seu pontificado pódese dividir en dúas partes: a primeira, durante na cal certos historiadores o cualifican de antipapa, vai da súa coroación o 6 de decembro 963 ata deposición de Bieito V en xullo 964; a segunda parte vai desta data ata súa morte e neste momento é considerado como papa por todas as fontes.
## León VIII, antipapa 
Despois da súa elección o seu predecesor Xoán XII fuxiu e levous o tesouro da Igrexa, o que lle permitiu levantar a un exército co cal entrou en Roma en febreiro 964, aproveitando que o emperador Odón I estaba en Alemaña. Coa volta a Roma de Xoán XII, o que se viu obrigado a fuxir foi León VIII, polo tanto non puido estar presente no concilio que o depuxo en tanto que papa e que anulou todas as ordenacións que fixera. Aos poucos días de clausurarse o devandito concilio, Xoán XII falecía; pero isto non supuxo a volta de León VIII ao trono papal, xa que o pobo romano elixiu como sucesor Bieito V. Esta elección motivou o retorno a Roma, en xuño de 964, do emperador Odón I, quen apresou a Bieto V, depúxoo ao rango de diácono o 23 dese mes e exiliouno en Hamburgo; logo puxo de novo na cadeira de San Pedro ao seu protexido León.
## Pontificado 
Ningún documento existente dá conta do que realizou León VIII durante o seu pontificado. Ao pontificado de Léon VIII atribúenllese tres documentos coñecidos baixo os nomes de *Privilegium majus*, *Privilegium minus* e *Cessatio donationum*, polos cales, entre outras cousas, o papa devolveu a Odón I todas as doazóns que dende Pipino o Breve se fixeran á Igrexa. Admítese xeralmente, non obstante, que a súa autenticidade é dubidosa xa que son producións imperiais falsificadas durante a querela das investiduras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  León VIII na *Catholic Encyclopedia*
Vide, As Neves

**Santa María de Vide** é unha parroquia que se localiza no concello das Neves. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 492 habitantes (262 mulleres e 230 homes), distribuídos en 26 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 2004 cando tiña 482 habitantes.

## Xeografía 
miniatura|Colleita en Vide.

Vide limita ao leste coa parroquia de Sela (Arbo), ao oeste co río Termes, ao norte cos montes de San Fins e Odrago e ao sur co río Miño. É de terras chans.

## Historia e patrimonio 
No Coto do Galo, na parte alta da parroquia, hai varios petróglifos.

A igrexa parroquial é de orixe románica e foi reformada no 1782, sendo cura párroco Joaquín Cabeza de Vaca. No seu interior, a bóveda vai decorada cuns frescos. No muro do adro, sobre un fuste duns 3 metros de altura, hai un reloxo de sol de gran tamaño dividido en catro partes, formando ángulos rectos, que ata fai ben pouco servía como indicador das horas de rega. É do século XIII, da época da primeira construción da igrexa.

Os campos da parroquia están regados por unha cal que percorre 6 quilómetros, partindo desde o extremo norte da freguesía de San Xosé de Ribarteme. Segundo a tradición foi creada durante a romanización de Galicia.

Por esta parroquia pasa o camiño dos Frades, unha ruta de 15&nbsp;km que sae da capela de San Manuel, en Medáns (Setados), e vai cara ao santuario da Franqueira (A Cañiza). O camiño foi percorrido pola raíña Sabela de Portugal no século XII como variante da vía portuguesa do camiño de Santiago. Desde Porto e Braga cruzando o Miño por unha antiga ponte de madeira no lugar da Barca Nova, en Medáns. A partir de aquí continuaba ata A Franqueira, onde descansaba no mosteiro para proseguir camiño cara a Pontevedra en dirección a Santiago de Compostela.
 
## Festas 
miniatura|Tractorada de Vide 2011.
As festas patronais celébranse os días 14, 15 e 16 de agosto; e as dúas semanas anteriores organízanse actividades culturais como camiñadas, tractoradas ou maratóns.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vide 
### Parroquias das Neves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
Pascual II, papa

**Pascual II**, nado co nome de **Raniero de Bleda** en Bleda di Santa Sofia en 1050 e finado en Roma o 21 de xaneiro de 1118, foi Papa da Igrexa católica do 1099 ao 1118.

## Traxectoria 
Era monxe dun mosteiro cluniacense situado na Toscana cando foi nomeado cardeal por Gregorio VII en 1076. Durante o seu reinado continuou coa loita polo dereito de investidura, e con este obxectivo instou ao segundo fillo do emperador Henrique IV a se sublevar contra o seu pai.

En 1090 presidiu como legado pontificio o concilio celebrado en León e asistiu ós funerais en honor de García II de Galiza.

O 1105, o sublevado Henrique V convocou unha Dieta en Maguncia para solucionar o enfrontamento co seu pai, que finalizou coa abdicación de Henrique IV a favor do seu fillo Henrique V. Pola Igrexa, a caída dun rival do talle de Henrique IV foi tan importante que Pascual II, crendo que significaría o final do "conflito das investiduras", cometeu o grave erro de recoñecer a Henrique V sen lle esixir antes o recoñecemento que o dereito a investir eclesiásticos era privativo do pontificado.

Henrique V non estaba disposto a ver recortados os seus dereitos e continuou efectuando nomeamentos de bispos invocando os dereitos históricos malia as continuas proclamacións do Papa prohibindo as investiduras laicas. Este enfrontamento proseguiu ata que, en 1110, Henrique V se dirixiu cara a Roma á fronte de todo o seu exército coa intención de facerse coroar emperador por Pascual II.

O febreiro do 1111 Pascual II chegou a un acordo con Henrique V segundo o cal a Igrexa volvería todas as posesións e dereitos que recibira do Imperio desde tempo de Pipino o Breve a cambio da renuncia do emperador aos seus dereitos históricos de investidura. Tamén se estableceu que logo da firma do convenio, o Papa coroaría emperador a Henrique na Catedral de San Pedro.

Pero ao coñecer os termos do acordo, produciuse un levantamento popular que obrigou a Henrique a abandonar Roma levándose a Pascual II como prisioneiro. Ao cabo de sesenta días de prisión, o Papa cedeu ante o emperador mediante a firma dun tratado no que aceptaba a investidura imperial, coroábao emperador e comprometíase a non excomungar nunca Henrique V.

As condicións aceptadas por Pascual II provocaron unha onda de indignación entre os partidarios da reforma gregoriana, que conseguiron que nun concilio celebrado en Letrán o 1112 se declarasen nulos os termos do acordo para posteriormente, noutro concilio celebrado en Vienne, excomungar a Henrique; aínda que Pascual non confirmou a excomuñón ao considerar que sería romper a súa promesa.

O 1113, Pascual recoñeceu a Orde dos Hospitalarios de San Xoán.

Cara ao final do pontificado, en 1115, morreu a condesa Matilde de Tuscia deixando todos os seus territorios á Igrexa. Pero, Henrique V, alegando un acordo secreto, dirixiuse a Roma para considerarse herdeiro lexítimo da condesa. Isto obrigou a Pascual II a fuxir da cidade, non volvendo ata poucos días antes da súa morte, o 21 de xaneiro de 1118.
Aseconia

**Aseconia**, **Asseconia** ou **Assegonia** era unha mansión viaria romana pertencente a vía XIX que ía de Bracara Augusta (Braga) ata Asturica Augusta (Astorga).

Segundo o *Itinerario de Antonino*, Aseconia, estaría situada entre Iria (Iria Flavia), a 12 millas, e Brevis (Castrofeito), a 22 millas. Téndese a identificar os restos do poboado romano que existía sobre o territorio no que posteriormente se construíu a Catedral de Santiago de Compostela como Aseconia.

## Notas
Al-Walid I

**Al-Walid de Abd al-Malik** (Árabe: الوليد بن عبد المالك) ou tamén **Al-Walid I**, nado en 668 e finado en 715.
## Traxectoria 
Foi un califa omeia que gobernou durante 705 ata 715. El continuou a grande expansión do Califato coma fixo o seu pai Abd al-Malik ibn Marwan. Chegou as portas da Península Ibérica.
Lucio II, papa

**Lucio II**, nado co nome de **Gerardo Caccianemici dall Orso** en Bologna e finado en Roma o 15 de febreiro de 1145, foi Papa da Igrexa católica de 1144 a 1145.

## Traxectoria 
Gerardo Caccianemici foi consagrado papa o 12 de marzo de 1144. Antes da súa elección foi cóengo en Boloña, ata ser nomeado cardeal da Santa Cruz de Xerusalén por Honorio II, para quen ocupou nun primeiro momento o cargo de tesoureiro e despois o de legado papal en Alemaña, cargo que tamén desempeñou baixo o pontificado de Inocencio II logrando que o rei Lotario III de Saxonia enviase dúas expedicións a Italia en apoio ao papa no seu enfrontamento co antipapa Anacleto II.

O feito máis relevante do seu curto pontificado foi o enfrontamento co movemento comunal encabezado por Arnaldo de Brescia que pretendía que o poder civil de Roma pasase do papa ao pobo romano e que tiña entre as súas medidas a recuperación do antigo lema *Senatus Populusque Romanus* (SPQR) tanto nos edificios coma nas moedas.

Temeroso deste recorte dos seus poderes, Lucio II decide disolver o Senado, o que provoca unha revolta popular encabezada por Giordano Pierleone, irmán do antipapa Anacleto II, que nomeándose patricio constitúe un novo Senado no Capitolio.

Lucio II solicita, en van, axuda ao emperador Conrado III polo que decide enfrontarse só, cun pequeno exército, contra o poder do Senado. No asalto ao Capitolio foi alcanzado por unha pedra que lle provocará a morte o 15 de febreiro de 1145.
Celestino II, papa

miniatura|100px
**Celestino II**, nado en Citá di Castello e finado en Roma o 8 de marzo de 1144, foi o Papa nº 167 da Igrexa católica.

## Traxectoria 
De nome **Guido di Castello**, foi nomeado cardeal de San Marcos por Honorio II en 1128. En 1140 foi elixido legado pontificio de Inocencio II en Francia, o que lle permitiu coñecer a Pedro Abelardo e converterse en alumno seu e condiscípulo de Arnaldo de Brescia. Esta relación enfrontou ó futuro papa con Bernaldo de Claraval, que lle reprochaba a protección que brindou a Arnaldo.

O acto máis significativo do seu breve pontificado foi a anulación, mercede á intercesión de Bernado de Claraval, da excomuñón que sobre o rei francés Lois VII ordenara Inocencio II.
## San Malaquías 
Celestino II foi o primeiro papa en aparecer nas profecías de San Malaquías, ó que se refire como "Ex castro Tiberis" (Do castelo do Tíber), cita que fai referencia ó seu lugar de nacemento.
Suleiman

**Suleiman de Abd al-Malik** (674 - 717) (Árabe: سليمان بن عبد الملك) foi califa omeia dende 715 ata 717. Fillo de Abd al-Malik é irmán do seu antecesor o califa al-Walid I
Europa central

**Europa Central** é a rexión que engloba ás nacións que se atopan na parte central de Europa. Non existe un acordo unánime sobre que territorios forman esta rexión. Adóitanse citar Alemaña, Austria, Suíza, Polonia, Hungría e Liechtenstein.

Outros países como Hungría, República Checa e Eslovaquia adoitan incluírse dentro desta zona, pero tamén dentro de Europa do leste.

Esta situación débese ás diferentes consideracións de carácter histórico máis ca xeográfico. Como consecuencia de ser o centro continental (tal como indica o seu nome). Centroeuropa viviu moitos cambios, sendo escenario de importantes acontecementos, como as dúas primeiras guerras mundiais.

A fronteiras entre a Europa central e as súas veciñas están fortemente delimitadas por barreiras naturais ao norte e ao sur. Desta forma Europa do norte (ou Escandinavia) fica separado polo Mar Báltico e a ao sur delimítase mediante os Alpes. As fronteiras coa Europa occidental e a Europa oriental son máis confusas.
Abu Sufiyan de Harb

**Abu Sufyan de Harb** (أَبُو سُفيَان بن حَرب) foi líder dos Omeias Banu, clan da tribo Quraish, e curmán terceiro de Mahoma.
Pertenceu ós sahaba.
Abd-al-Rahman ibn Khalid

**Abd-al-Rahman ibn Khalid** (616-667) foi o fillo do xeneral árabe Khalid ibn Walīd, omeia que pertenceu aos taba'een. Loitou contra Alí na batalla de Siffin baixo o mando de Muawiya.
Celestino IV, papa

**Celestino IV**, nado como **Goffredo da Castiglione** (? , Milán - 10 de novembro de 1241, Roma) foi papa entre o 25 de outubro de 1241 e o seu pasamento.
Fillo dunha irmá do papa Urbano III, foi elevado a cardeal por Gregorio IX en 1227.
Celestino V, papa

miniatura|Estatua de Celestino V
**Santo Celestino V**, nado como **Pietro Angelerio** e tamén coñecido como **Pietro del Morrone** en Isernia en 1215 e finado en  Ferentino en 1296, foi papa entre o 7 de xullo e o 13 de decembro de 1294.
Cleómbroto I

**Cleómbroto I**, rei dos Lacedemonios de -380 a -371.

Membro da familia dos Axíadas, é o fillo de Anaxandridas II e o irmán de Cleómenes I e de Leónidas. Á morte deste último, convértese no titor do seu sobriño Pleistarco, fillo de Leónidas, e dirixe a infantaría grega ao principio da segunda Guerra Médica. É o pai do xeneral Pausanias.
Axesípolis I

**Axesípolis I**, rei dos Lacedemonios de -394 a -380, membro da familia dos Axíadas.
## Traxectoria
Era o fillo máis vello do rei Pausanias I e sucedeuno no trono, onde reinou conxuntamente con Axesilao II, da familia dos Euripóntidas. En -385 tomou Mantinea, en Argólide, e arrasou a cidade.

Sucedeuno seu irmán Cleómbroto I.
Celestino III, papa

**Celestino III**, nado en Roma cara ao 1106) e finado en Roma o 8 de xaneiro de 1198, foi o Papa n.º 175 da Igrexa católica de 1191 a 1198.

## Traxectoria 
De nome **Giacinto Bobone**, naceu no seo da familia Orsini, unha caracterizada familia nobre romana e durante 47 anos serviu á igrexa en calidade de Cardeal Diácono ata que en 1191, á idade de 85 anos, subiu ao solio para o que tivo que tomar as ordes sacerdotais o día antes do seu consagración.

Ao día seguinte coroou ao emperador Henrique VI nunha cerimonia que simbolizou a supremacía absoluta do emperador que se poñerá de manifesto nas futuras relacións entre ambos. Así, cando Henrique VI ordenou asasinar ao bispo de Lieja, Alberto dei Lovanio, o papa nin tan sequera ousou recriminalo; e cando mantivo prisioneiro ao rei inglés Ricardo Corazón de León, que por orde súa capturara o duque de Austria Leopoldo V mentres regresaba da Terceira Cruzada, só se atreveu a excomungar a leste, e Ricardo só recuperou a liberdade tralo pago dun cuantioso rescate a Henrique.

Tamén dentro do ámbito político confirmou, en 1192, de forma definitiva os estatutos da Orde dos Cabaleiros Teutóns

Pouco antes de morrer, o 8 de xaneiro de 1198, expresou a súa intención de abdicar nomeando un sucesor, pero os cardeais non llo permitiron.

Foi enterrado na Basílica de San Xoán de Letrán.

As profecías de San Malaquías refírense a este papa como *De rure bovensi* (De campo de bois), cita que fai referencia tanto á súa familia, os Bovis (*bois*), e a que era orixinario da campiña romana.

## Notas 
## Véxase tamén
Pausanias I

**Pausanias I**, rei de Esparta de -408 a -394.

## Traxectoria 
Pertence á familia dos Axíadas. É neto do xeneral Pausanias e o fillo do rei Pleistoanax. Reina conxuntamente con Axis II de -409 a -398 e logo co irmás deste, Axesilao II de -398 a -394.

Manda as operacións militares na Ática ao final da Guerra do Peloponeso e oponse a Lisandro en canto que é partidario dunha política moderada cara a Atenas. Á súa volta a Esparta lévano a xuízo e é declarado inocente. Máis tarde coñece a derrota contra Tebas e morre, sobre -380, exiliado.

É pai de dous reis de Esparta, Axesípolis I e Cleómbroto II.
Cleómbroto II

**Cleómbroto II** foi rei de Esparta de -242 a -240. Pertencía á dinastía dos Axíadas, unha das dúas que conformaban a diarquía espartana.
Palleta

[dereita|miniatura|250px|Palletas de cana [afinación|afinadas en Dó, para gaita galega.]]

Unha **palleta** é unha lámina ou láminas situadas na embocadura de certos instrumentos de vento, cuxa vibración permite a emisión do son a través do aire producido polo intérprete.

[dereita|miniatura|250px|Unha palleta no [punteiro.]]
As palletas están fabricadas con cana, madeira ou metal e existen modalidades que varían segundo o tipo de instrumento.

## Tipos
A denominada palleta batente ou palleta sinxela produce o son a través do roce co propio instrumento e consta dunha soa lámina.

*Instrumentos de palleta sinxela son o clarinete e o saxofón.

Tamén existe a chamada palleta dobre, na que o son se produce a través do choque entre dúas láminas unidas.

*Instrumentos con palleta dobre son o óboe, o fagot e a gaita.

Por último, tamén existe a chamada palleta libre, que vibra co paso do aire por unha abertura, que queda bloqueada pola propia lámina cando non existe columna de aire.

*Instrumentos con palleta libre son o acordeón e o harmonio.
Iron Maiden

**Iron Maiden** é unha banda inglesa de heavy metal, orixinaria de Leyton, no East End de Londres.

## Traxectoria 
A banda foi formada en 1975 polo baixista Steve Harris, un antigo membro de Gypsy's Kiss e Smiler. Iron Maiden é unha das máis exitosas e influentes bandas do *New wave of British heavy metal*. A banda gañou o Premio Ivor Novello polos seus logros internacionais en 2002. Tamén se lles introduciu no Hollywood's Rock Walk durante a súa xira polos Estados Unidos en 2005. Esta banda é considerada por moitos a mellor banda de Heavy Metal da historia.

O nome fai referencia á "dama de ferro", un instrumento de tortura. A historia de Iron Maiden comeza en 1974, cando Steve Harris con 15 anos de idade, inspirado por Wishbone Ash, Black Sabbath, Free, Yes, FM, Jethro Tull e Genesis, comprou un baixo Telecaster por unhas 40 libras. Steve inicialmente tivo a ilusión de ser xogador de fútbol do West Ham, con todo, había unha chea de xogadores de gran calidade e só uns poucos chegaban a ser profesionais. A pesar diso, el continuou adestrando. Tras meditalo seriamente, perdeu todas as esperanzas de ser algún día un xogador profesional, así que comezou a dedicar todos os seus esforzos á súa outra gran paixón: a música. Isto conduciu á formación dunha banda que chamou "Influence", e que posteriormente pasaría a chamarse Gypsy´s Kiss.

## Membros actuais 
* Bruce Dickinson, voz.
* Dave Murray, guitarra.
* Adrian Smith, guitarra.
* Janick Gers, guitarra.
* Steve Harris, baixo.
* Nicko McBrain, batería.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums en directo 
### Recompilatorios
Urbano VI, papa

**Urbano VI**, nado **Bartolomeo Prignano** en Nápoles, ca. 1318 e finado en Roma o 15 de outubro de 1389, foi Papa da Igrexa católica entre 1378 e a súa morte.

## Traxectoria 
Natural de Nápoles, foi un monxe devoto e un culto sofista. Chegou a arcebispo de Bari en 1377, e, tras a morte do papa Gregorio XI, cando o pobo de Roma requiría con clamor un papa italiano, foi elixido por unanimidade o (8 de abril de 1378) polos cardeais franceses. O temperamento arrogante e imperioso do novo papa, acrecentado pola súa inesperada sorte, mostrouse dun modo tan intolerábel, que cinco meses despois a maioría dos cardeais reuníronse en Fondi, e rexeitaron a votación precedente, e procederon á elección de Roberto da Xenebra (20 de setembro), quen escolleu o título de Clemente VII. Este episodio abriu a vía ao Gran Cisma, que dividiu a cristiandade durante case corenta anos.

As medidas tomadas por Urbano non careceron de vigor, mais ao tempo caracterizáronse polo desexo de prudencia e autocontrol, para non dar pábulo de que fose en realidade, polo menos a treitos, un lunático. Clemente VII foi escomungado, e indicado como anticristo; vinte e seis novos cardeais foron nomeados nun só día, e con arbitraria alleación das propiedades da Igrexa, foron recollidos fondos para a guerra aberta.

O Castelo de Sant'Angelo foi asediado e tomado, e o antipapa Clemente VII obrigado a fugarse, mentres Carlos de Durazzo foi investido coa soberanía de Nápoles, deixada pola raíña Giovanna.

De seguido, Carlos principiou a resistir as pretensións papais, e Urbano refuxiouse en Nocera, no castelo de Parco, desde cuxos muros lanzaba diariamente tres anatemas contra os asediantes; por fin logrou atopar unha maneira de escapar e dirixiuse para Xénova, e á morte de Carlos, púxose á cabeza das súas topas, aparentemente coa intención de tomar Nápoli para o seu sobriño, se non para si mesmo.

[dereita|miniatura|Tumba de Urbano VI, nas [grutas vaticanas.]]

Para recoller fondos proclamou un Xubileu, aínda que só transcorreran trinta e tres anos do decretado por Clemente VI, mais morreu antes de poder ver a celebración, en Roma, a causa das feridas recibidas dunha caída da súa mula, o 15 de outubro de 1389.

Sucedeuno Bonifacio IX.
## Véxase tamén