open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ju-On: Origins

***Ju-On: Origins*** é unha serie de televisión xaponesa de terror baseada na franquía cinematográfica de *Ju-On*. A serie estreouse a través de Netflix o 3 de xullo de 2020.

## Personaxes 
* Yoshiyoshi Arakawa como Yasuo Odajima
** Ouka Katou como Yasuo Odajima (con 5 anos de idade)
* Yuina Kuroshima como Haruka Honjo
* Seiko Iwaido como muller de branco
* Koki Osamura como Yudai Katsuragi/Katsuji Kobayashi
* Ririka como Kiyomi Kawai/Kumi Shigematsu
* Nana Owada como Yoshie Minakami
* Hitomi Hazuki como Mai Hyodo
* Kaho Tsuchimura como Manami Kuze
* Kana Kurashina como Kimie Ariyasu
* Atsuki Yamada como Toshiki Shigematsu 
* Kai Inowaki como Tetsuya Fukazawa
* Takemi Fujii como Yuka Tsujii
* Izumi Matsuoka como Mina Kawai
* Tomomitsu Adachi como Takumi Noguchi 
* Nobuko Sendo como Michiko Fukazawa 
* Ryota Matsushima como Keiichi Masaki 
* Shinsuke Kato como Nobuhiko Haida 
* Nana Yanagisawa como Keiko Haida 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Prong

**Prong** é unha banda estadounidense de heavy metal formada en 1986 polo baixista Mike Kirkland e o guitarrista Tommy Victor, o único membro constante do grupo. Ata a data Prong leva publicados doce álbums de estudio (incluído un álbum de versións), un álbum ao vivo, catro EPs, un DVD e un álbum de remesturas. 

Prong tivo dous lanzamentos independentes, *Primitive Origins* (1987) e *Force Fed* (1989), que chamaron a atención de Epic Records, selo co cal ficharon en 1989. Os seus primeiros dous álbums con Epic, *Beg to Differ* (1990) e *Prove You Wrong* (1991), tiveron boas críticas e chamou a atanción do progama *Headbangers Ball* da MTV. O seu álbum de 1994 *Cleansing* tamén foi exitoso,[2] e incluía unha das súas cancións máis coñecidas, "Snap Your Fingers, Snap Your Neck". Tras publicar un álbum máis en 1996, *Rude Awakening*, Prong separouse en 1997 pero reformouse en 2002 e continúa tocando e gravando dende entón. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Lard

**Lard** é unha banda estadounidense de hardcore punk/música industrial formada no ano 1988 como un proxecto paralelo por Jello Biafra (voces; antes en Dead Kennedys), Al Jourgensen (guitarra; tamén en Ministry), Paul Barker (baixo; tamén en Ministry), e Jeff Ward (batería; fora membro de xira con Ministry). Co paso dos anos varios membros máis de Ministry tocaron con Lard, como Bill Rieflin, Mike Scaccia, e Rey Washam.

Ao igual que a meirande parte do traballo de Biafra, as cancións de Lard son furiosamente políticas (a guerra contra as drogas é un tema particularmente común) pero a miúdo cun toque de humor.

Lard nunca xirou oficialmente e só tocou ao vivo un feixe de veces, a meirande parte delas na área de San Francisco (onde Jello vive e dirixe o seu selo Alternative Tentacles). A banda tocou durante a xira de 1988 de Ministry e nas súas datas entre 1989 e 1990. Tocou unha vez en Chicago tras rematar a gravación de *The Last Temptation Of Reid*, unha vez nos Ánxeles en marzo de 2003 tras un concerto de Ministry, e en San Francisco, Portland e Seattle en setembro de 2004 durante a xira *Evil Doer* de Ministry. Debido a que os seus membros clave están activos noutros proxectos é pouco probable que a banda realice xiras no futuro.

Segundo unha entrevista de marzo de 2009 con Jourgensen, el e Biafra están traballando nun novo álbum de Lard, que será gravado no estudio de Jourgensen en El Paso. Porén, segundo outra entrevista con Biafra en xaneiro de 2010 este indicou que non era probable un novo traballo da banda, dicindo "Eu e Al falamos diso durante anos, pero nunca fomos capaces de ter un momento para intentalo e armalo". 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Luis Quintas Goyanes

**Luis Quintas Goyanes**, nado en Santiago de Compostela en 1907 e finado na Coruña o 25 de febreiro de 1987, foi un pintor galego e VIII marqués de Almeiras.

## Traxectoria 
Naceu en Compostela mais viviu sempre na Coruña. Iniciouse na pintura a idade temperá e foi discípulo de Castelao.

En 1925 participou na Exposición Nacional de Belas Artes. Obtivo a praza de catedrático de Debuxo na Escola de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos da Coruña e foi profesor de debuxo no instituto Eusebio da Guarda. O seu prestixio permitiulle ingresar na Real Academia Galega de Belas Artes e ser nomeado director do Museo Provincial de Belas Artes da Coruña, cargo que ocupou durante 17 anos. Neste tempo promoveu a adquisición de novos fondos, a restauración de cadros danados e a organización de destacadas exposicións.

Quintas Goyanes distinguiuse especialmente como retratista. Destacan os seus retratos de varios alcaldes coruñeses e o de Xoán Carlos I que se conservan no palacio de María Pita, así como os que fixo do tenor Miguel Fleta, un dos cales se conserva no Teatro Real de Madrid. Foi ademais un magnífico paisaxista da natureza galega e a súa actividade artística tamén abrangueu a ilustración de pergameos, libros e carteis.

## Recoñecementos 
Foi membro numerario da Real Academia Galega de Belas Artes e membro correspondente da Real Academia Galega e da Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Concedéuselle a encomenda con placa de Afonso X o Sabio e ostentou o título de VIII marqués de Almeiras. Unha rúa do polígono residencial de Matogrande, na Coruña, leva o seu nome desde 1994.
## Vida persoal
Foi curmán de Juan José Barcia Goyanes.

## Notas
Lithocarpus edulis

miniatura|240px|Froitos
***Lithocarpus edulis*** é unha especie de árbore, pertencente á familia das fagáceas, do grupo dos chamados *carballos de pedra*, propio do Xapón. 

## Características 
As principais características desta especie son: 
 
* É unha árbore perennifolia que alcanza unha altura de 15 m na natureza, pero só chega aos 9 m nos espécimes cultivados.
* As súas follas son coriáceas e poden seren enteiras ou dentadas. 
* As inflorescencias son similares ás do castiñeiro. 
* As núculas son landras comestíbeis, pero de casca moi dura e de sabor amargo; conteñen taninos que poden eliminarse lavándoas con auga.

## Uso 
É cultivado para su utilización como planta ornamental, e tamén para aproveitar os seus froitos como alimento. 

## Taxonomía 
### Descrición 
*Lithocarpus edulis* foi descrita en 1916 polo botánico xaponés Takenoshin Nakai, baixo o nome de *Qurcus edulis*, e publicada en *Cat. Sem. Tokyo* ** 8**.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
* *Lithocarpus sublepidotus* (Blume) Koidz.	
* *Pasania edulis* (Makino) Makino
* *Quercus edulis* Makino (protónimo)
* *Quercus glabra* Siebold & Zucc. 
* *Quercus glabra* var. *micrococca* Blume	
* *Quercus glabra* var. *sublepidota* Blume	
* *Synaedrys edulis* (Makino) Koidz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Lithocarpus edulis database*
* *Lithocarpus edulis picture*
KMFDM

**KMFDM** (orixinalmente **Kein Mehrheit Für Die Mitleid**, que se podería traducir como "sen piedade para a maioría") é unha banda alemá de música industrial procedente de Hamburgo liderado por Sascha Konietzko, que fundou o grupo no ano 1984 como un proxecto de performance.

A primeira encarnación da banda incluía ao batería alemán En Esch e ao vocalista británico Raymond Watts. O trío gravou os primeiros álbums da banda en Alemaña antes de que Konietzko e Esch se mudasen aos Estados Unidos, onde conseguiron un maior éxito co selo industrial seminal Wax Trax! Records. O guitarrista alemán Günter Schulz uniuse en 1990 e tanto el como Esch continuaron ata que KMFDM se separou en 1999. Konietzko resucitou a banda en 2002 (Esch e Schulz non se uniron), desta vez no selo Metropolis Records, e cara 2005 tiña xa unha formación consistente que incluía á vocalista estadounidense Lucia Cifarelli, aos guitarristas británicos Jules Hodgson e Steve White, e ao batería británico Andy Selway. Konietzko e Cifarelli regresaron a Alemaña en 2007, mentres que o resto da banda quedou nos Estados Unidos. Hodgson e White pasaron a traballar noutros proxectos entre 2015 e 2017, deixando ao grupo como un trío. Ademais destes membros principais, ducias de músicos traballaron coa banda ao longo da súa historia. KMFDM chegou a vender máis de 2 millóns de discos en todo o mundo.

Os críticos consideran a KMFDM unha das primeiras bandas en levar a música industrial ao gran público, aínda que Konietzko se refire á música do grupo como "The Ultra-Heavy Beat". A banda incorpora riffs de guitarra do heavy metal, música electrónica, samples, e tanto voces masculinas como femininas ao seu son, which encompasses a variety of styles incluído rock industrial e electronic body music. A banda é ferozmente política, con moitas das súas letras en contra da violencia, a guerra e a opresión. KMFDM realiza polo menos unha xira por cada gran lanzamento e os seus membros son coñecidos pola súa accesibilidade e e a interacción cos seus seguidores, tanto a través de Internet como nos seus concertos. Os seus membros, sós ou traballando xuntos ou con outros músicos, gravaron baixo outros moitos nomes, principalmente Pig, Excessive Force, e Slick Idiot. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Front 242

**Front 242** é un grupo belga de música electrónica que se fixo coñecido durante os anos 80. O grupo é pioneiro do estilo que eles mesmos chamaron electronic body music, e tivo unha profunda influenca na música industrial e electrónica.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Selección de fútbol do Sarre

A **selección de fútbol do Sarre** (en ) foi a selección nacional de fútbol que representou a nivel internacional o Protectorado de Sarre entre 1950 e 1956 durante a ocupación francesa após a segunda guerra mundial. Como a poboación local non quería unirse a Francia, foi fundada esta organización á parte. 

## Historia 
### Resultados 
A selección do Sarre xogou dezanove encontros, dos cales gañou tres, empatou tres e paerdeu dez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Detalle de todos os enocntros xogados
Jason Rich

**Jason Rich**, nado o 8 de maio de 1986 en Pensacola, Florida, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria profesional 
Rich xogou na Universidade de Florida State, e tras graduarse foise a Italia a xogar no Pallacanestro Cantù. Despois xogou en Israel para o Maccabi Haifa BC e o Hapoel Jerusalem BC. 

Tras media tempada en Bélxica co BC Oostende, o 31 de xaneiro de 2013 volveu a Italia para xogar no Vanoli Cremona ata final de tempada. Tras un ano en Rusia no Enisey Krasnoyarsk, Rich regresou ó Vanoli Cremona, co que asinou un acordo por un ano.

En outubro de 2014, Rich asinou co Élan Chalon. O 1 de xullo de 2017, Rich asinou co Sidigas Avellino da Lega Basket Serie A italiana.

O 17 de outubro de 2018, Rich asinou co Beşiktaş turco.

O 24 de outubro de 2019, asinou unha tempada co Gaziantep Basketbol da Basketbol Süper Ligi turca.

O 29 de xuño de 2020, Rich asinou co Pallacanestro Varese da Lega Basket Serie A italiana, pero o 9 de xullo de 2020 decidiu non unirse ó Varese e anunciou a súa retirada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Malesia

miniatura|250px|Mapa de Malesia
**Malesia** é unha rexión bioxeográfica de clima ecuatorial situada entre a rexión Indomalaia e Australasia. 

Considérase tamén unha rexión fitoxeográfica ou reino floral dentro da ecozona paleotropical. Esta rexión forma parte tanto de Asia como de Oceanía, e nela predominan os ecosistemas de selva ecuatorial.

Malesia foi primeiro identificada como unha rexión florística conformada poa península de Malaca, Insulindia, Nova Guinea e o arquipélago de Bismarck, sobre a base da flora tropical compartida ou derivada especialmente de Asia, pero tamén con numerosos elementos da flora australiana, incluídas moitas especies como as coníferas Podocarpaceae e Araucariaceae. Hai coincidencia con catro rexiones distintas de fauna de mamíferos.

Esta rexión florística componse á súa vez das seguintes rexións bioxeográficas:
* Sondalandia (illas maiores da Sonda (excepto Célebes), Balí e a península de Malaca)
* Filipinas
* Wallacea
* Oceanía Próxima (equivalente a Melanesia occidental)

## Notas
Selección de fútbol de Irlanda (1882-1950)

A **selección de fútbol de Irlanda** (en ) foi o equipo que representou á Illa de Irlanda nas competicións internacionais oficiais de fútbol entre 1882 e 1950. A súa organización estaba a cargo da Asociación Irlandesa de Fútbol (*Irish Football Association*, IFA), sendo a cuarta selección máis antiga do mundo. Participou principalmente no British Home Championship ante ,  e , torneo que conseguiu gañar en 1914. Após a partición de Irlanda na década de 1920, aínda que as competencias da IFA se restrinxían a Irlanda do Norte, o equipo da IFA continuou seleccionando xogadores de toda a illa até 1950, non adoptando o nome de Irlanda do Norte até 1954 na FIFA e a década de 1970 no British Home Championship. Por outra banda, a , representando ao novo estado, foi creada en 1924.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol da República de Irlanda
* Selección de fútbol de Irlanda do Norte
Vilanova, Vilanova, A Veiga

**Vilanova** é o único lugar da parroquia de Vilanova, no concello ourensán da Veiga, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2023 tiña 25 habitantes (16 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Selección de fútbol da Comunidade de Estados Independentes

A **selección de fútbol da Comunidade de Estados Independentes (C.E.I.)** (en , *Sbornaya SNG po futbolu*) foi unha selección nacional de fútbol da Federación de Fútbol da Unión Soviética en 1992 para representar á Comunidade de Estados Independentes. O equipo foi creado para permitir á  participar na Eurocopa de 1992, a cal se clasficara antes da súa disolución. Os xogadores tiñan a opción de representar a esta selección ou á dou seu país. Co fin do torneo, o equipo de  foi recoñecido como sucesor desta selección (e por tanto tamén da Unión Soviética).

## Historia 
### Federacións da C.E.I. 
### Federacións fóra da C.E.I. 
## Resultados 
### Eurocopa 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Equipo da C.E.I. en RussiaTeam
El maestro de esgrima (filme)

***El maestro de esgrima*** é un filme español de 1992 dirixido por Pedro Olea e baseado na novela homónima de 1988 de Arturo Pérez-Reverte. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 65ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Omero Antonutti como Don Jaime Astarloa
* Assumpta Serna como Adela de Otero
* Joaquim de Almeida como Luis de Ayala
* José Luis López Vázquez como Jenaro Campillo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 65ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Rally de Terra do Carballiño de 1992

O **Rally de Terra do Carballiño de 1992** foi a quinta edición de dito rally. Celebrouse o 12 de setembro de 1992 e foi a terceira proba puntuable para a tempada 1992 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. O vencedor foi o piloto da Cañiza Manuel González conducindo un Citroën Visa 4x4.

## Clasificación 
## Notas
Juan de la Concha Castañeda

**Juan de la Concha Castañeda**, nado en Plasencia, Cáceres, o 29 de agosto de 1818 e finado en  Madrid o 30 de agosto de 1903, foi un avogado e político español, ministro de Facenda durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena . 

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Salamanca e marchou en 1841 a Madrid onde casou 

O 10 de xullo de 1890, foi nomeado Fiscal do Tribunal Supremo

## Obra 
* 1848, *Manual de Procuradores*. Madrid: Compañía de Impresores y Libreros del Reino.

## Recoñecementos 
O 16 de febreiro de 1877, recibiu a Gran Cruz de Isabel a Católica, e  a Encomenda de número de Carlos III. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España
* Lista de ministros de Economía e Facenda de España 

### Ligazóns externas 
* Expediente persoal no Senado
* Necrolóxica realizada por Eduardo Sanz y Escartín (1904),  da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas
Gran Premio de Estiria

O **Gran Premio de Estiria** (oficialmente **Formula 1 Pirelli Großer Styrian Grand Prix**) é unha carreira válida para o campionato de Fórmula 1      que forma parte do calendario da tempada . Debido á pandemia do coronavirus, o calendario está modificado, e nalgúns circuítos, entre eles o Red Bull Ring, se disputan dous Grandes Premios. Ao estar o circuíto localizado no estado de Estiria, o segundo dos Grandes Premios adoptou este nome.

## Historia 
### 2020 
A Pandemia de COVID-19 en 2020 provocou a interrupción do calendario de carreiras orixinal, cunha serie de carreiras canceladas. O Gran Premio de Estiria engadiuse ao calendario revisado como unha carreira "puntual", como outros Grandes Premios novos ou de volta, para compensar a perda doutras carreiras. Despois do Gran Premio de Austria de 2020, foi a segunda carreira consecutiva no Red Bull Ring. Lewis Hamilton co Mercedes acadou a pole e gañou a carreira.

### 2021 
A pesar da intención orixinal de que o Gran Premio de Estiria se celebrase como evento único en 2020, o evento regresou en  como a oitava xornada do campionato en substitución do Gran Premio de Turquía que adiuse debido ás restricións de viaxe para xestionar a pandemia de COVID-19 en curso. Max Verstappen co Red Bull acadou a pole e gañou a carreira.

## Gañadores 
### Fórmula 1 
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
Herbario

[miniatura|230px|Exemplar de herbario de *[Vitellaria paradoxa* adecuadamente montada nunha folla de papel, coa súa etiqueta de identificación.]]
En botánica, un **herbario** (do latín *herbarium*) é unha colección de plantas ou de partes de plantas, secadas, conservadas da mellor maneira posíbel,

Sobre o material vexetal depositado nos herbarios fundaméntase unha parte importante da investigación botánica, sobre todo aquela referida á taxonomía, aínda que tamén es útil para estudos florísticos, bioxeográficos e, incluso, moleculares. O material do herbario é a testemuña das citas de plantas, das descricións das mesmas e dos materiais utilizados para propoñer novos taxons. O **tipo nomenclatural** ou espécime particular ou grupos de espécimes dun organismo do que se fai unha descrición científica que xustifica o nome científico dunha especie, é, na maioría dos casos, unha planta seca, depositada e conservada nun herbario.

## Historia 
Este concepto de herbario é relativamente moderno. De feito, nos séculos XV e XVI, a palabra "herbario" tiña unha dupla acepción diferente ás actuais. En primeiro lugar utilizábase para designar un libro no que se enumeraban, describían e ilustraban principalmente plantas medicinais e os seus usos. En segundo lugar, tamén se utilizaba o termo "herbario" para referirse a un conxunto de plantas vivas cuxo propósito era o estudo ou o ensino da botánica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistemática
* Taxonomía
* Xardín botánico
* Historia da botánica

### Ligazóns externas 
* *Index Herbariorum*. Base de datos consultábel dos herbarios do mundo .
Antonio Formoso Piñeiro

**Antonio Agustín Formoso Piñeiro**, nado en Lira (Carnota) o 16 de febreiro de 1906, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Agustín Formoso Lestón. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, educando ao seu curmán Manuel Formoso Piñeiro. Foi mestre interino da Curra (Carnota) en 1929, en decembro dese ano foi nomeado para o pósito de Boa (Noia), e en xaneiro de 1932 para Lira. Aprobou as oposicións en decembro de 1932, e foi mestre en Gaxate e  en maio de 1934 foi destinado a Caldebarcos (Carnota).

Foi presidente das Mocedades Galeguistas de Carnota e pronunciou varias conferencias de exaltación galeguista. Foi secretario xeral do Partido Galeguista de Carnota e presentou o mitin de Castelao en Lira. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Carnota e elixido segundo tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído. Depurado, foi separado definitivamente do servizo causando baixa na escala.

## Vida persoal 
Casou en Vigo con Elisa Iglesias Piñeiro en decembro de 1934 e tiveron un único fillo en común, Agustín Amadeo Formoso Iglesias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Formoso Piñeiro, a morte dun heroi, en *Nós Diario*, 13-4-2019.
O Horla

***O Horla*** ou ***O Horlá*** (orixinalmente, en francés, ***Le Horla***) é unha historia de terror de Guy de Maupassant, publicada orixinariamente o 23 de outubro de 1882 no xornal *Le Gaulois*. Ten tres versións; esta última é a máis consultada na actualidade, é máis longa que as anteriores e foi publicada en 1887 na antoloxía de historias do mesmo nome.

## Sinopse 
A historia, escrita como un diario, narra os síntomas e mais os medos do protagonista cando comeza a sentir a presenza dun ser invisíbel, chamado *Horla*, que o arrodea e o controla. Todas as noites, mentres dorme, esta presenza invádeo e bébelle a vida. 

A historia transcorre na casa do rural do protagonista, preto de Ruán, nas beiras do río Sena, onde pasa o tempo a descansar no xardín, vendo as embarcacións navegar; e en París, para onde viaxa para se distraer un pouco das aflicións e visitar a familia. 

Debido aos acontecementos inexplicables que lle ocorren, o narrador comeza a cuestionar a súa propia cordura. Un día, no xornal, le unha historia sobre algúns habitantes de São Paulo, Brasil, que fuxiron das súas casas porque din que foron invadidos por seres invisíbeis que os controlan contra a súa vontade. Así, el asocia que a presenza que vive na súa casa chegaría nun veleiro brasileiro e entende que a ameaza é real. 

O personaxe afúndese lentamente na loucura, cando intenta se desfacer da criatura e toma medidas cada vez máis drásticas para o acadar; ata chega a decidir que non pode seguir vivindo mentres a criatura estea preto del.

## Personaxes 
*O narrador protagonista: un mozo de clase alta que pasa o tempo entre a súa casa de campo e París. É solteiro e só vive cos seus criados. 

*O Horla: é unha criatura invisible; emporiso, o seu corpo non parece completamente inexistente, pois pode mover obxectos (como as páxinas dun libro ou unha rosa), beber auga ou leite e nubrar o reflexo do protagonista no espello. Ten consistencia material, pero ninguén pode determinar a súa forma. Tamén parece poder falar, xa que o narrador di que a criatura lle dixo o seu nome. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "O Horlá" en tradución de Brenda Maure Noia  na Biblioteca Virtual de Literatura Universal en Galego.
¡Ay, Carmela! (homónimos)

**¡Ay, Carmela!** pode referirse a:

* "**El paso del Ebro**", canción anarquista da guerra Civil española, tamén chamada "**¡Ay, Carmela!**";

* ***¡Ay, Carmela!***, filme de Carlos Saura realizado en 1990;
* ***¡Ay Carmela!***, obra de teatro de José Sanchis Sinisterra escrita en 1986.
Montoyas y Tarantos

***Montoyas y Tarantos*** é un filme español de 1989 dirixido por Vicente Escrivá. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Cristina Hoyos como María la Taranto
* Sancho Gracia como Antonio Montoya
* Juan Paredes como Manuel Taranto
* Esperanza Campuzano como Ana Montoya
* Juan Antonio Jiménez como Mercucho
* José Sancho como Teo el Picao
* Mercedes Sampietro como Soledad
* Queta Claver como Ama

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Institut Mines-Télécom Business School

A **Institut Mines-Télécom Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París e Évry.

## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1979 por France Telecom. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de CGE, AACSB e AMBA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Wageningen

**Wageningen** é unha cidade e municipio da provincia de Güeldres, nos Países Baixos. 

## Xeografía 
Wageningen está situada na beira norte do río Rin, na fronteira coa provincia de Utrecht, e consta de dous asentamentos: Wageningen e Wageningen Hoog. 

Unha elevación ao suroeste de Wageningen chámase Wageningse Berg (Montaña de Wageningen).

A unha altitude media de 9 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 32,36 km², dos que 1,82 km² son de auga. 

Segundo o censo de 2019 tiña 38 774 habitantes, polo quea súa densidade de poboación nese ano de 1 230 hab./km².

## Historia 
O asentamento máis antigo coñecido en Wageningen estaba situado cerca do río, ao fondo do outeiro Wageningen Berg. Durante o medievo o asentamento trasladouse máis arriba. Encontráronse restos dunha igrexa pequena e dalgunhas granxas con edificacións de madeira cerca do cumio da Wageningse Berg.

[miniatura|250px|Wageningen no [século XVII]]

No século XII xurdiu un asentamento onde agora se sitúa a rúa *Bergstraat* (rúa da Montaña), no centro de Wageningen. Despois da construción dun dique para protexer á vila do pantano que naquel tempo cubría esta parte de Güeldres, fixo posíbel o desenvolvemento da vila.

Debido á súa situación estratéxica, Wageningen era considerada xa unha cidade no século XIII. O 2 de xuño de 1263 Wageningen alcanzou o título de "cidade". Esta estaba defendida por unha muralla e un canal. 

Para fortalecer a cidade, o duque Carlos de Güelders construíu en 1526 unha fortaleza, que foi destruída polas tropas francesas en 1672. O daquela señor do castelo, o barón Adolfo Lubbert Torck, construíu un novo  sobre as ruínas do antigo. 
Así, a cidade transformouse nunha comunidade educativa e tecnolóxica moderna. Hoxe Wageningen é o centro do *Foodvalley* (*Val dos alimentos*), unha grande aglomeración de empresas e institutos de investigación que se especializa en innovaciones de alimentos.

O seu campus está establecido nas aforas da cidade, o que lle permite planificar numerosas ampliacións das súas instalacións, centradas nas ciencias da vida, a socioloxía, as relacións comerciais e o recursos naturais.

miniatura|centro|900px|Panorámica do campus da Universidade

## Galería de imaxes 

Hotel de wereld wageningen.JPG|*Hotel de Wereld*, escenario da capitulación alemá
Wageningenmarketplace05150001.JPG|Praza do mercado
Laboratorium voor Plantenfysiologie - 01.jpg|Laboratorio de microbioloxía
Laboratorium Landmeetkunde2.jpg|Laboratorio de topografía
Wageningen old city ruins.JPG|Ruínas das murallas e dunha das torres no centro da cidade

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Rally de Terra de Ourense de 1992

O **Rally de Terra de Ourense de 1992** foi a terceira edición de dito rally e a derradeira proba da tempada 1992 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Celebrouse o 6 de decembro de 1992 e o vencedor foi o vigués José Alonso a bordo dun Citroën AX 4x4.

Pola súa parte a cordobesa afincada en Vigo Ana Barbero, con igual modelo de coche, rematou cuarta, proclamándose con este resultado campioa de Galicia de Rallys de Terra.

## Desenvolvemento 
O rally ourensán volvía ao calendario despois de dúas tempadas de ausencia e foi adicado á memoria do piloto ourensán Óscar Fernández, falecido nun accidente de tráfico uns meses antes. O seu Citroën AX 4x4 foi pilotado nesta proba polo seu irmán Marco Antonio.

## Clasificación 
## Notas
Mujeres al borde de un ataque de nervios

***Mujeres al borde de un ataque de nervios*** é un filme español de 1988 escrito e dirixido por Pedro Almodóvar, protagonizado por Carmen Maura e Antonio Banderas. O filme valeulle a Almodóvar grande atención internacional sendo nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 61ª edición dos premios, e gañou cinco Premios Goya incluíndo o premio de mellor filme e mellor actriz para Maura. Estreouse o 11 de novembro de 1988.

## Personaxes 
* Carmen Maura como Pepa Marcos
* Antonio Banderas como Carlos
* Julieta Serrano como Lucía
* Rossy de Palma como Marisa
* María Barranco como Candela
* Fernando Guillén como Iván
* Kiti Mánver como Paulina Morales
* Guillermo Montesinos como condutor de taxi
* Chus Lampreave como porteira testemuña de Xehová
* Loles León como secretaria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 61ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Tempada 1992 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra

A **tempada 1992** foi a 6ª edición do **Campionato de Galicia de Rallys de Terra**. A vencedora foi a cordobesa afincada en Vigo Ana Barbero cun Citroën AX 4x4. Foi a primeira e única muller en lograr o título.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Manuel Formoso Piñeiro

**Manuel Formoso Piñeiro**, nado en Buenos Aires en 1916 e finado en Sarrión en abril de 1939, foi un poeta e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Formoso e Manuela Piñeiro, emigrantes de Carnota, que retornaron a Galicia a finais dos anos dez. Criouse na parroquia pontevedresa de Alba, onde seus pais mercaron unha propiedade e se dedicaron a atender a explotación agraria. Foi educado polo seu curmán Antonio Agustín Formoso Piñeiro, daquela estudante de maxisterio en Pontevedra. Estudou na escola de Lerez. En outubro de 1934 solicitou permiso para facer prácticas no Hospital de Pontevedra para os seus estudos de practicante. Militante das Mocedades Galeguistas de Pontevedra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi mobilizado en febreiro de 1937. Desertou do exército franquista e pasouse ao bando leal. Detido ao final da guerra, foi fusilado en abril de 1939 en Sarrión (Teruel). Benito Búa Rivas, asinando co pseudónimo B. Lerez, dedicoulle o poema "A morte dun heroi" que apareceu no *Cancioneiro de loita galega* editado en México en 1942.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Manuel Formoso Piñeiro, a morte dun heroi, en *Nós Diario*, 13-4-2019.
Campo Galego

***Campo Galego*** é un xornal dixital en lingua galega (tamén con versións en inglés e castelán) de temática agrogandeira e ámbito galego, con sede en Santiago de Compostela.

Apareceu en febreiro de 2015 impulsado polos xornalistas Gonzalo Brocos e David González. Economicamente, susténtase con publicidade e mais co apoio da Cámara de Comercio de Santiago de Compostela, a Cámara de Comercio de España e mais con fondos europeos.

## Notas
Río Dviná Occidental

O **río** **Dviná Occidental** ou **Daugava** (, , *Západnaya Dviná*; en bielorruso, *Zajódniaya Dzviná*) é un río do nordés de Europa, que nace na meseta de Valdái, no noroeste de Rusia e desemboca no golfo de Riga preto da cidade de Riga, capital de Letonia.

## Xeografía 
O río Daugava nace na meseta de Valdái, na rexión rusa de Andreápol, no óblast de Tver. Discorre no seu primeiro tramo en dirección sur e, tras atravesar o óblast de Tver, segue polo bordo noroccidental do óblast de Smolensk. Alí cambia de dirección cara ao oeste e entra tamén na parte norte de Belarús, onde baña as cidades de Vítebsk e Pólatsk. Penétrase en Letonia en dirección preferentemente noroeste e, tras cruzar as cidades de Daugavpils e Riga, desauga no golfo de Riga, no mar Báltico. 

Está conectado por unha canle ao río Bereziná e desde aí co río Dniéper.

En condicións atmosféricas normais, o Daugava, que ten unha lonxitude de 1.020 km, ten unha profundidade máxima duns 12 m; con todo, coas crecidas que teñen lugar durante a primavera, chega a alcanzar unha profundidade de até 17 metros. Debido aos rápidos e á pouca profundidade do seu leito, úsase principalmente para o transporte de troncos. Ademais construíronse estacións hidroeléctricas ao leste de Riga. O Daugava permanece xeado desde decembro até abril.

### Afluentes 
Os principais afluentes deste río son:

* río Velesa (Велеса), cunha lonxitude de 114 km, un caudal de 13,4 m³/s e unha conca de 1.420 km²;
* río Mezhá (Межа), cunha lonxitude de 259 km, un caudal de 61 m³/s e unha conca de 9.080 km²;
* río Kasplia (Каспля), cunha lonxitude de 224 km e unha conca de 5.410 km²;
* río Dysná (Дисна), cunha lonxitude de 178 km e unha conca de 8.180 km²;
* río Toropa (Торопа), cunha lonxitude de 174 km, un caudal de 14 m³/s e unha conca de 1950 km²;
* río Óbol (Оболь), cunha lonxitude de 148 km e unha conca de 2.690 km²;
* río Drissa (Дрисса), cunha lonxitude de 183 km, un caudal de 40 m³/s e unha conca de 6.420 km²;
* río Ogre, cunha lonxitude de 222 km, un caudal de 17,9 m³/s e unha conca de 1.730 km²

## Notas
Cándido Paniagua Pousa

**Cándido Paniagua Pousa**, nado en Xinzo de Limia o 10 de maio de 1992, é un escritor e profesor galego.

## Traxectoria 
Estudou no CEIP Rosalía de Castro e no IES Lagoa de Antela en Xinzo. Graduouse con Premio extraordinario de fin de carreira en Estudos de galego e español pola Universidade de Vigo. É profesor de Lingua galega e literatura no ensino secundario e traballa nunha tese de doutoramento sobre a linguaxe dixital. Escribiu xa desde a adolescencia participando en varios concursos.

## Obras 
* *O caderno de erros* (2018). Tandaia. 268 páxs. ISBN 978-84-17393-42-7.
* *48 horas* (2020). Xerais, Fóra de Xogo. 216 páxs. ISBN  978-84-9121-674-2. ePub: ISBN 978-84-9121-682-7. Xuvenil.
## Premios 
* Xuventude Crea (2017 e 2018).
* Biblioteca Rosalía de Castro (2018)

* Premio Lingua de Namorar (2019)
* Premio de Relato Universidade de Vigo (2020)
* Premio da Cultura, Concello de Xinzo de Limia (2023)
* Premio Dillo a quen maltrata, Concello de Lalín (2018 e 2024)10

## Notas
Asignatura aprobada

***Asignatura aprobada*** é un filme español de 1987 escrito, producido e dirixido por José Luis Garci. O filme foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 60ª edición dos premios, e Garci gañou o Goya ó mellor director.

## Sinopse 
Tralo fracaso da súa última obra e o abandono da súa muller, José Manuel Alcántara decide deixar Madrid e ir a Asturias para ter unha vida tranquila como colaborador de radio e prensa. Porén, os seus erros do pasado virán canda el, como o seu fillo roqueiro e o seu vello amor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 60ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Athena (sonda espacial)

[miniatura|Unha imaxe ultravioleta de [2 Pallas que amosa a súa forma esférica, tomada polo telescopio espacial Hubble no ano 2007.]]
**Athena** é unha misión espacial que orbitará arredor do asteroide 2 Pallas, o terceiro asteroide máis grande do Sistema Solar.

Se se consegue o financiamento necesario, Athena compartiría foguete coa sonda espacial Psyche, describindo unha traxectoria que a leve ó cinto de asteroides coa asistencia gravitacional de Marte. Tardará arredor de dous anos en alcanzar 2 Pallas.
* Determinar como varía a diferenciación dos corpos con gran proporción de xeo e como evolucionaron ó longo do tempo.
* Determinar como evolucionou o conxunto actual de asteroides no tempo e no espazo.
* Entender o papel da auga na evolución de 2 Pallas.
* Establecer a evolución dinámica de 2 Pallas e dos asteroides da familia Pallas.

Athena realizará imaxes da xeoloxía de 2 Pallas cunha cámara de cor (RGB) en miniatura. Ademais dun experimento científico de radio, apuntando unha antena de xeito continuo cara á Terra para facer un seguimento bidireccional Doppler de tal xeito que se poida determinar da masa de 2 Pallas cunha precisión de <0.05%.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Dawn (sonda espacial)
* Psyche (nave espacial)
La mitad del cielo

***La mitad del cielo*** é un filme español de 1986 dirixido por Manuel Gutiérrez Aragón. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 59ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ángela Molina como Rosa
* Margarita Lozano como Abuela
* Fernando Fernán Gómez como Don Pedro
* Antonio Valero como José
* Nacho Martínez como Delgado
* Santiago Ramos como Antonio
* Carolina Silva como Olvido
* Francisco Merino como Ramiro
* Enriqueta Carballeira como irmá de Rosa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 59ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Carme Lluveras

**Carme Lluveras Puig**,  nada en L'Hospitalet de Llobregat, é unha adestradora de baloncesto catalá. 

## Traxectoria 
Non hai constancia publica do seu ano de nacenza. Na tempada 1979-80 xogou no CB Peter Pan Cibes e na tempada seguinte, en 1980, comezou a adestrar nas categorías inferiores do CB l'Hospitalet. En 1984 debutou na primeira división feminina á fronte do Natural Cusí del Masnou, equipo que dirixiu durante catro tempadas. Posteriormente adestrou os equipos femininos do Real Club Celta Baloncesto, Dorna Godella (1989/1990), CB Xerox Vigo (1991/1992), CD Reus Ploms (1992/1994) e Bàsquet Draft Gramenet. En 1995 pasou a adestrar equipos da categoría masculina logo de se incorporar ao CB Aracena (1995-99), que ascendeu da segunda categoría catalá á liga EBA e na súa tempada no equipo logrou o título da Liga Catalana EBA e o terceiro posto na fase final da categoría. Na tempada 1998-99 a ACEB elixiuna como a mellor adestradora afeccionada. En 2000 fichou pola Universidade de Barcelona BF, e logrou o título da liga feminina de 2003. En 2005 fichou polo Unicaja Málaga para integrar o corpo técnico de Sergio Scariolo, e en xaneiro de 2006 incorporouse ao club Ros Casares de Valencia como directora xeral, cargo que ocupou ata a desaparición do club en 2012. Colabora habitualmente dende 2003 en diversos programas de Catalunya Ràdio como comentarista deportiva.

## Palmarés 
* 1 Liga Española de Baloncesto Feminino: 2002-03 
* 1 Copa Española de Baloncesto Feminino: 1984-85 
* 4 Liga Catalá de Baloncesto Feminino: 1984-85, 2000-01, 2001-02, 2003-4 

## Notas
The Pretenders

**The Pretenders** é unha banda inglesa de rock formada en marzo do ano 1978. A banda orixinal estaba formada polo fundador e principal compositor Chrissie Hynde (voces principais, guitarra rítmica), James Honeyman-Scott (guitarra solista, coros, teclados), Pete Farndon (baixo, coros), e Martin Chambers (batería, coros, percusión). Tras as mortes realacionadas coas drogas de Honeyman-Scott e Farndon en 1982-83, a banda experimentou moitos cambios na súa formación. Hynde é o único membro constante do banda.

Entre os éxitos de The Pretenders están "Brass in Pocket" (1979), "Talk of the Town" (1980), "Message of Love" (1981), "Back on the Chain Gang" (1982), "Middle of the Road" (1983), "2000 Miles" (1983[2]), "Don't Get Me Wrong" (1986), "My Baby" (1986), e "I'll Stand by You" (1994). A banda foi incluída no Rock and Roll Hall of Fame no ano 2005. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Unknown Instructors

**Unknown Instructors** é un supergrupo de rock improvisado que conta coa antiga sección rítmica de Minutemen e fIREHOSE, o baixista Mike Watt e o batería George Hurley; con membros de Saccharine Trust, o guitarrista Joe Baiza e o vocalista Jack Brewer; e co vocalista e saxofonista Dan McGuire. A banda foi descrita como "unha reunión de estrelas de alumnos da corte SST doutro tempo" e Henry Rollins chamouna unha formación it a dream lineup.

O seu primeiro álbum, *The Way Things Work*, foi editado a finais de setembro de 2005 a través do selo Smog Veil Records. En outubro dese ano a banda regresou ao estudio para gravar un segundo álbum, desta vez con David Thomas de Pere Ubu e o artista Raymond Pettibon como novos participantes. En 2019 Unknown Instructors publicou o seu cuarto álbum, titulado *Unwilling to Explain*, con J Mascis de Dinosaur Jr. na guitarra. Este trátase do primeira disco da banda que non foi improvisado. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Rally de Narón de 1993

O **Rally de Narón de 1993** foi a sexta edición de dito rally e a primeira proba da tempada 1993 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Celebrouse o 19 de xuño de 1993 e o vencedor foi o vigués José Alonso a bordo dun Citroën AX 4x4.

Foi a última edición disputada sobre terra, pasando ao ano seguinte a correrse sobre asfalto e a formar parte do Campionato de Galicia de Rally.

## Itinerario 
O rally constou de oito treitos cronometrados que sumaron 43,4 km, ademais dun treito de exhibición adicado á memoria de Constantino Cao. Os tramos a percorrer foron os da Mina das Pontes e Lamas, con tres pasadas a cada un, e Anca, con dúas pasadas, e foron segredos ata pouco antes do inicio da proba.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación completa na web oficial do Rally de Narón.
* Clasificación final en ewrc-results.com 
*
João Tordo

**João Tordo**, nado en Lisboa o 28 de agosto de 1975, é un escritor portugués.

## Traxectoria 
Naceu en Lisboa o 28 de agosto de 1975. Licenciouse en Filosofía na Universidade Nova de Lisboa.  

Foi finalista dos premios Portugal Telecom, premio Fernando Namora, Mellor Libro de Ficción Narrativa da SPA e do Premio Literario Europeo.

Os seus libros están publicados en varios países, incluíndo Francia, Alemaña, Italia, Brasil, España, Hungría.

Como guionista, participou en varias series de televisión, incluíndo *O Segredo de Miguel Zuzarte* (RTP), *Filhos do Rock* (RTP) e *País Irmão* (RTP).

## Obras publicadas 
### **Novelas:** 
**O Livro dos Homens Sem Luz* (2004). Temas e Debates.
**Hotel Memória* (2007). Quidnovi.
**As Três Vidas* (2008). Quidnovi.
** Francés: *Le Domaine du temps* (2010)*,* tradución de Dominique Nédellec, Actes Sud.
**O Bom inverno* (2010). Don Quixote). 
** Francés: *Le Bon Hiver* (2012), tradución de Dominique Nédellec, Actes Sud. 
** Italiano: *Il buon inverno*, (2011),Cavallo di Ferro, Roma, trad. Luca Quadrio.
**Anatomia dos Mártires* (2011). Don Quixote.
**O Ano Sabático* (2013). Don Quixote). 
** Francés: *Lisbonne Mélodies* (2015), tradución de Dominique Nédellec, Actes Sud.
**Biografia* *involuntária* *dos amantes* (2014). Alfaguara. 
** Italiano: *Biografia involontaria degli amanti*, (2018). Neri Pozza Editore, Vicenza, trad. Romana Petri.
**O luto de Elias Gro* (2015). Companhia das Letras.
** Español: *El duelo de Elías Gro* (2018), Volcano Libros, trad. García Iglesias, Ana María
**O paraíso segundo Lars D*. (2015). Companhia das Letras.
**O deslumbre de Cecília Fluss* (2017). Companhia das Letras.
**Ensina-me a Voar Sobre os Telhados*, (2018). Companhia das Letras.
**A Mulher que Correu atrás do Vento* (2019). Companhia das Letras.
**A Noite em que o Verão Acabou* (2019). Companhia das Letras.

### Ensaio 
* *Manual de Sobrevivência de um Escritor ou o Pouco que Sei sobre Aquilo que Faço* (2020). Companhia das Letras.
* *Que Nós Estamos Aqui. 12 Passos para a recuperação* (2020). Fundação Francisco Manuel dos Santos.

### **Antoloxías:** 
**O Home Que Desenhaba na Cabeça dos Outros* (2006). Oficina do Libro.
* *Contos de Terror do HomemPeixe* (2007). Chimpanzé Intelectual.
* *Un Natal Assim* (2008). Quidnovi.
* *Dez Histórias Para Ser Feliz* (2009). Don Quixote.
* *Contos de Vampiros* (2009). Porto Editora.

### Guionista 
* 2008: *Amália*
* 2009: *A Minha Família* (serie TV)
* 2009: *Pai à Força* (serie TV)
* 2010: *Cidade Despida* (serie TV)
* 2010: *Voo Directo* (serie TV)
* 2010: *O Segredo de Miguel Zuzarte* (TV movie)
* 2012: *Crónica de Uma Revolução Anunciada* (TV movie)
* 2014: *Os Filhos do Rock* (serie TV)
* 2016: *Terapia* (serie TV)
* 2017: *País Irmão* (serie TV)

## Premios 
* 2001: Premio de Jovens Criadores do Instituto Português da Juventude.
* 2009: Premio José Saramago coa novela *As Três Vidas* (2008).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*João Tordo (entrevista)
* Entrevista a J. T. (2019, español)
La hora bruja

***La hora bruja*** é un filme español de 1985 dirixido por Jaime de Armiñán. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 58ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Francisco Rabal como César
* Concha Velasco como Pilar
* Victoria Abril como Saga
* Sancho Gracia como Rubén Blázquez y Delgado de Aguilera
* Asunción Balaguer como monxa
* Juan Echanove como Telmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 58ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Sesión continua

***Sesión continua*** é un filme español de 1984 escrito, producido e dirixido por José Luis Garci. O filme foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 57ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Adolfo Marsillach como José Manuel Varela
* Jesús Puente como Federico Alcántara
* María Casanova
* José Bódalo
* Encarna Paso
* Víctor Valverde
* Emma Suárez
* Yolanda Ríos
* Juan Calot
* Primitivo Rojas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 57ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Carmen (filme de 1983)

***Carmen*** é un filme español de 1983 dirixido e coreografado por Carlos Saura e María Pagés. É a segunda parte da triloxía flamenca de Saura, precedida por *Bodas de sangre* e seguida de *El amor brujo*. Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 56ª edición dos premios.

## Sinopse 
Narra a historia de Antonio, o director dunha compañía de baile que anda a traballar na montaxe de *Carmen* de Bizet. Cando atopa a protagonista ideal, que tamén se chama Carmen, inicia con ela unha relación malsá que reproduce o libreto da ópera.

## Personaxes 
* Paco de Lucía como Paco
* Laura del Sol como Carmen
* Antonio Gades como Antonio  
* Marisol como Pepa Flores 
* Cristina Hoyos como Cristina 
* Juan Antonio Jiménez como Juan 
* José Yepes como Pepe Girón 
* Sebastián Moreno como Escamillo 
* Gómez de Jerez como cantante
* Manolo Sevilla como cantante
* Antonio Solera como cantante
* Manuel Rodríguez como guitarrista 
* Lorenzo Virseda como guitarrista 
* M. Magdalena como artista
* La Bronce como artista

## Premios e candidaturas 
### Premios 
* 1985. BAFTA ao mellor filme en lingua non inglesa
### Candidaturas 
* 1983. Palma de Ouro
* 1984. Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa
* 1984. Globo de Ouro ao mellor filme estranxeiro
* 1984. César ao mellor filme estranxeiro
* 1985. BAFTA á mellor música: Paco de Lucía
* 1985. BAFTA ao mellor son: Carlos Faruolo, Alfonso Marcos e Antonio Illán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*