open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fractura de Chauffeur

A **fractura de Chauffeur** é un tipo de fractura do antebrazo, en concreto da apófise estiloide radial, no radio. A causa desta fractura é, polo xeral, a compresión do óso escafoide da man contra a apófise estiloide do radio. Pode ser causada por unha caída coas mans apoiadas.
O tratamento desta fractura adoita ser a redución aberta e a fixación interna mediante osteosíntese, o cal é un proceso cirúrxico no que se aliñan os fragmentos e se fixan mediante cravos ou placas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fractura
* Apófise estiloide do radio
### Notas
Villoldo

**Villoldo** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 398 habitantes (INE 2012).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Fractura de Barton

A **fractura de Barton** é unha fractura da man. Nesta fractura aféctase o óso radio, concretamente da zona marxinal da epífise distal do radio. Existen dous tipos de fractura de Barton, Podéndose presentar como unha fractura-luxación dorsal, na que o fragmento radial desprázase cara a parte dorsal, ou ben en forma de fractura-luxación palmar, na que o fragmento radial é desprazado cara ao lado palmar.
Os síntomas desta fractura adoitan ser dor no carpo, edema e incapacidade funcional para sustentar obxectos ou facer movementos coa man. O diagnóstico é clínico e raiolóxico, e o tratamento consiste nunha redución e unha posterior osteosíntese con cravos e placas.
A fractura de Barton recide ese nome grazas ao cirurxián americano John Rhea Barton (1794-1871), que a describiu no ano 1938.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fractura
### Notas
Edema

[200px|miniaturadaimagem|[Signo clínico de edema.]]
O **edema** ou **hídrops** refírese a unha acumulación anormal de líquido no compartimento extracelular intersticial ou nas cavidades corporais por mor do aumento da presión hidrostática, diminución da presión coloidosmótica, aumento da permeabilidade vascular (inflamación) e diminución da drenaxe linfática. Está constituído dunha solución acuosa de sales e proteínas do plasma e a súa composición varía conforme a causa do edema. Cando o líquido se acumula no corpo enteiro denomínase edema xeneralizado ou anasarca. O edema na cavidade abdominal denomínase ascite.

## Causas 
[thumb|Edema na [perna causado por problemas vasculares.]]

Seis factores poden contribuír á formación do edema:

*Aumento de presión hidrostática;
*Redución da presión oncótica (presión por osmose xerada polas proteínas do plasma) dentro dos vasos sanguíneos;
*Aumento da presión oncótica) nos tecidos;
*Aumento da permeabilidade da parede do vaso sanguíneo (por exemplo durante unha inflamación);
*Obstrución da depuración de fluídos polo sistema linfático;
*Mudanzas na auga de retención dos tecidos propiamente ditos; 
*Retención de auga e sodio polo ril.

### Doenzas 
Pode ser causado, entre outros motivos, por doenzas:
*Cardíacas como a insuficiencia cardíaca;
*Hepáticas como a cirrose;
*Circulatorias como hipovolemia;
*Linfáticas como obstrución do fluxo do sistema linfático;
*Urinarias como insuficiencia renal;
*Endócrinas como hipotiroidismo ou;
*Sistémicas como desnutrición proteica grave.

### Drogas 
Poden ser causados por algúns tipos de:
* Antidepresivos
* Antihipertensivos
* Esteroides
* Diuréticos
* Laxantes

### Outras 
Existen aínda outras causas:
*Comer moito sal ou sodio;
*Queimaduras de sol;
*Gravidez

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linfedema
* Mixedema
* Anasarca
María Jesusa Candal

**María Jesusa Candal Jarrín**, nada cara a 1960, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Filla de Manuel Candal Candal, que foi alcalde de Vilamartín de Valdeorras dende 1972. Nas eleccións municipais de 2007 foi a número dous da candidatura do PPdeG á alcaldía de Vilamartín de Valdeorras que encabezaba o seu pai. Logo da dimisión deste o 20 de novembro de 2008 foi elixida alcaldesa. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG e perdeu a alcaldía en favor do PSdeG-PSOE, tras conseguir os socialistas sela forza máis votada. En xaneiro de 2013 encabezou unha moción de censura co apoio dos 4 concelleiros do PPdeG e de 2 dos 3 de Alternativa Popular Galega e o 21 de xaneiro volveu ser elixida alcaldesa. Nas municipais de 2015 encabezou novamente a candidatura do PPdeG e perdeu a alcaldía tras logralo PSdeG-PSOE a maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilamartín de Valdeorras

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *La Región*
Julio Otero Mirelis

**Julio Otero Mirelis**, nado en Ponte Arnelas (Ribadumia) cara a 1895 e finado en Madrid o 25 de xuño de 1979, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Instalouse como procurador na Coruña en 1924. Na República militou no Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Pontevedra o 14 de setembro de 1933, pasando o 20 de decembro a ser gobernador de Ourense e o 28 de xuño de 1934 de Zaragoza, posto no que permaneceu ata o 20 de agosto de 1935. Nas eleccións de febreiro de 1936 foi candidato a deputado polo PRR na provincia de Pontevedra, non saíu elixido e foi detido por manexos electorais xunto con Emiliano Iglesias. Desde o cárcere de Pontevedra publicaron unha carta dicindo que *“han sido víctimas de una infame maniobra de sus enemigos políticos […] que engañan descaradamente a la opinión, con la finalidad de lanzar a las masas izquierdistas contra ellos, […] Así que se ven obligados a abandonar Galicia”*. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pillouno na zona leal e durante a Guerra civil permaneceu nela. Regresou a Galicia ao rematar a guerra, e seguiu exercendo a súa profesión de procurador. Despois foi procurador en Madrid.

## Vida persoal 
Casou na Coruña con María de los Remedios Pérez Rodríguez en novembro de 1922 e foi pai de Julio Antonio Otero Pérez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Manuel Candal

**Manuel Candal Candal**, nado en Ordes en 1935 e finado en Vilamartín de Valdeorras o 11 de novembro de 2009, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Rexentaba unha empresa en Vilamartín de Valdeorras. Foi nomeado alcalde deste concello en xuño de 1972 polo gobernador civil. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse encabezando a lista de UCD e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Coalición Galega obtendo de novo a maioría absoluta. Nas municipais de 1987 presentouse por Alianza Popular e volveu revalidar a alcaldía con maioría absoluta. Á fronte do PPdeG revalidou novamente a alcaldía con maioría absoluta nas seguintes eleccións de 1991, 1995, 1999, 2003 e 2007. Foi presidente da Fundación Valdegodos, unha entidade privada destinada á construción e xestión de asilos de anciáns.

Logo de perder o apoio dalgúns dos seus concelleiros, entre eles a súa filla, María Jesusa Candal, o 26 de novembro de 2008 presentou a dimisión alegando motivos de saúde. Posteriormente o fiscal de Ourense acusouno dun delito de prevaricación urbanística por unhas licenzas de obra que asinara pouco antes da súa dimisión.

## Vida persoal 
Faleceu un ano despois de abandonar a alcaldía, vítima dun infarto. A corporación municipal encabezada pola súa filla, nomeouno "alcalde de honra" e fillo adoptivo de Vilamartín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilamartín de Valdeorras
Balbino Cerdeiras

**Balbino Cerdeiras Rey**, nado en Viveiro en 1903 e finado en Lugo o 12 de maio de 1937, foi un dentista e político galego.

## Traxectoria 
Estivo emigrado en Cuba. Regresou a Viveiro e na Segunda República militou no Partido Galegista. Co triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro en representación do Partido Galeguista polo gobernador civil, e alcalde de Viveiro en abril de 1936. Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido con algúns concelleiros o 27 de xullo, permaneceu en situación de arresto domiciliario durante varios días, até que ingresou no cárcere a principios de agosto. Foi xulgado en consello de guerra, xunto con outros membros da corporación municipal, acusado de rebelión militar o 11 de marzo de 1937. Condenado a pena de morte, foi fusilado en Lugo o 12 de maio de 1937.
## Homenaxes 
O paseo fluvial que percorre o río Landro dende Verxeles até Portochao leva, dende o ano 2007, o seu nome, ademais recibiu diversas homenaxes, xunto con outros represaliados polo franquismo, a último realizada por Galiza Nova o 18 de decembro de 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en represión franquista en Lugo
Manuel Calvelo

**Manuel Calvelo López**, nado en Santiago de Compostela en 1904 e finado na mesma cidade o 31 de decembro de 1936, foi un médico e profesor universitario galego afiliado ao PCE.

## Traxectoria 
Licenciado en medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1927, casou o 7 de xullo de 1929 coa sindicalista e guerrilleira galega Isabel Ríos, marchando con ela a Los Llanos de Aridane, na illa de La Palma, onde traballou como médico. En 1932 o matrimonio trasladouse a Curtis para ter o seu primeiro fillo, mudáronse ese mesmo ano a Madrid, onde Manuel foi profesor axudante de Xenética na cátedra de Patoloxía Xeral do profesor Roberto Nóvoa Santos. Afiliouse ao Partido Comunista de España en 1936. Tralo alzamento nacional foi detido e trasladado a Curtis o 5 de agosto, xunto con Isabel, ambos foron condenados a morte, Manuel foi fusilado o 31 de decembro, mentres que á súa muller lle conmutaron a pena pola cadea perpetua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xan Pla Zubiri

**Juan Pla Zubiri**, nado en Viveiro o 13 de febreiro de 1874 e finado en Manresa en abril de 1936, foi un rexistrador e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Pla Sampedro. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e na Universidade de Valladolid onde se licenciou. Aprobou as oposicións a rexistrador da propiedade e foi destinado á Pobra de Trives en 1905, onde casou con Estrella Cortiñas. Posteriormente foi rexistrador de Negreira (1908), A Guarda, Xixona, Igualada (1929) e Manresa (provincia de Barcelona). Colaborou en *Heraldo de Vivero* e *El Vivariense* e publicou poemas en *Eco de Galicia*, *Galicia Moderna* e *Vida Gallega*.
miniatura|esquerda

## Obras 
* Letra da música "Morriña, melodía gallega" do compositor Ricardo Courtier.
* *A tola de Covas*, 1917, Madrid (poesía), con prólogo de Antonio Rey Soto.
* *Desengano*, abril de 1926, A Coruña (prosa), n.º 20 da colección Lar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Piperi

**Piperi** (en grego: Πιπέρι, "pementa") é unha illa grega nas illas Espóradas. Administrativamente forma parte do municipio de Alonnisos, logo de Skyros, é a illa máis oriental das Espóradas. O censo de 2001 reportou unha poboación de dous habitantes.

## Illas e illotes próximos 
As illas e illotes máis próximas son Gioura ao oeste e Psathoura ao noroeste. A illa de Piperi é o núcleo do Parque e está estritamente protexido. Está prohibido fondear a calquera buque sen permiso. O obxectivo das restricións é a protección do importante hábitat da foca monxe, e tamén das aves de presa que viven e reprodúcense nas rocas inaccesibles da illa, que son tamén o fogar dalgunhas especies de plantas raras. Piperi ten costas escarpadas e rochosas e a vexetación está dominada por bosques de piñeiros, aínda que tamén hai algúns acivros, frygana e chasmophytes que se atopan nos cantís. Hai 33 especies de aves e estímase que a illa é o fogar de ao redor de 350 a 400 pares de Falco eleonorae.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Outras illas gregas

### Ligazóns externas 
*Piperi on GTP Travel Pages  e 
*Páxina oficial do Municipio de Aloníssos
Cecilio Bedia Caballería

**Cecilio Bedia Caballería**, en ocasións escrito **Cecilio Bedia de la Cavallería**, nado en Viveiro o 22 de novembro de 1868 e finado en Buenos Aires o 18 de maio de 1953, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Fillo de Urbano Bedia Cora. Estudou o bacharelato en Lugo e ingresou na Academia de Artillaría de Segovia a principios de febreiro de 1886. Rematou en 1889 coa graduación de primeiro tenente, e foi adscrito provisionalmente ao 8º Batallón da Praza.

Volveu a Galicia, como militar, en 1893, coa función de encargarse da recepción de quintos na Coruña, Mondoñedo e Santiago de Compostela, até a súa reincorporación á gornición de Vicálvaro, e dende alí foi destinado ao 5º Rexemento montado de Segovia. En agosto de 1894 regresou a Lugo coa 4ª batería, permanecendo na capital lucense até o mes de marzo de 1895, alternando distintas xornadas ordinarias entre Mota del Marqués, Lugo e Córdoba. Ascendeu a Capitán de Artillaría o 16 de marzo de 1898.

Incorporouse ao 13º Rexemento montado de Burgos. Casou nesa cidade con Fernanda Alfaro Alfaro en 1902 e nela residiron durante anos. En Burgos fíxose cargo das Academias Reximentales e do oficio de Profesor da Academia de Sarxentos. Ascendeu a comandante o 23 de maio de 1911, motivo polo que cesou na comisión de vogal no tribunal de exames dos sarxentos para o ascenso a oficiais, ocupándose da Comandancia de Artillaría de Menorca, á que se incorporou en Maó, desempeñando distintos destinos como comandante maior.

### Na Segunda República 
Coa proclamación da República en abril de 1931 Bedia estaba en situación de reserva. Axiña fixo fervorosa promesa de adhesión e fidelidade ao novo réxime. Co pase do xeneral Sanjurjo á Dirección Xeral de Carabineiros, o ministro da guerra, Manuel Azaña, nomeou para o cargo de Director Xeral da Garda Civil ao xeneral Cecilio Bedia.

### Guerra civil e exilio 
Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, Bedia, que xa estaba na reserva, púxose de inmediato a disposición do réxime republicano, ocupándose da Xefatura da Sección Motorizada do Concello de Madrid e posteriormente doutras responsabilidades, entre elas a Inspección Xeral de Industrias Militares.

Ao rematar a guerra civil pasou a Francia en 1939, onde recibiu diversos ofrecementos e garantías para que regresase a España, ofrecementos aos que renunciou. Cara a 1942, en plena guerra europea, tratou de embarcar rumbo a México e despois a Chile, desde onde o reclamaba o propio presidente do estado chileno Juan Antonio Ríos, que solicitaba os seus servizos. Non obstante, o mariscal Petain, xefe do goberno francés de Vichy, colaborador dos nazis, opúxose sempre á súa partida. Unha vez liberada Francia logrou chegar a Buenos Aires coa súa familia. Alí seguiu fiel á República, finando o 18 de maio de 1953.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Milicias Galegas
### Ligazóns externas 
* Carlos Nuevo Cal: "Cecilio Bedia Caballería, un militar exemplar"
Psathoura

**Psathoura** (grego: Ψαθούρα) é unha  illa grega nas illas Espóradas. Administrativamente forma parte de Alonnisos e forma un sub-distrito municipal despoboado que oficialmente non é un asentamento. Destaca o faro Psathoura, construído en 1895, é ten 28´9 metros. É un dos máis altos do Exeo. O seu sinal é un escintileo dun segundo cada dez segundos.

## Illas e illotes próximos 
As illas e illotes máis próximos son Pelagos ao suroeste, Gioura ao sur e Piperi, ao sueste.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Outras illas gregas
Jeffery Taylor

**Jeffery Matthew Taylor**, nado o 23 de maio de 1989 en Norrköping, é un xogador sueco-americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Taylor foi seleccionado na 31ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Charlotte Bobcats. O 13 de xullo de 2012 asinou o seu primeiro contrato profesional cos Bobcats.

O 27 de agosto de 2015, Taylor asinou un contrato dun ano co Real Madrid da Liga ACB. O 19 de xullo de 2016, Taylor e o Real Madrid chegaron a un acordo para ampliar un ano máis o seu contrato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Perfil na Universidade de Vanderbilt
Austin Rivers

**Austin James Rivers**, nado o 1 de agosto de 1992 en Santa Monica (California), é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional. É fillo de Doc Rivers, ex xogador e actual adestrador da NBA.

## Traxectoria profesional 
Rivers foi seleccionado na 10ª posición do Draft da NBA de 2012 polos New Orleans Hornets. Escolleu o número 25, o mesmo que levou o seu pai cando xogaba na NBA. O 24 de xullo de 2012, Rivers asinou un contrato de 3 anos cos Hornets.

O 12 de xaneiro de 2015, Rivers foi traspasado ós Boston Celtics nun traspaso entre os Celtics, os Pelicans e os Memphis Grizzlies. Tres días máis tarde, foi traspasado ós Los Angeles Clippers, equipo adestrado polo seu pai Doc Rivers, nun traspaso entre Celtics, Clippers e Phoenix Suns. O 16 de xaneiro de 2015, Rivers fixo o seu debut cos Clippers, e converteuse no primeiro xogador na historia da NBA en xogar para o seu pai.

O 26 de xuño de 2018, Rivers foi traspasado ós Washington Wizards a cambio de Marcin Gortat. O 17 de decembro de 2018, os Wizards traspasaron a Rivers xunto a Kelly Oubre Jr. ós Phoenix Suns a cambio de Trevor Ariza. Ó día seguinte, Rivers foi cortado polos Suns.

O 24 de decembro de 2018, Rivers asinou cos Houston Rockets.

O 27 de novembro de 2020, Rivers asinou cos New York Knicks.

O 25 de marzo de 2021, Rivers foi traspasado ós Oklahoma City Thunder nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Philadelphia 76ers, e foi cortado tres días máis tarde.

O 20 de abril de 2021, Rivers asinou cos Denver Nuggets un contrato de dez días. Dez días máis tarde, asinou cos Nuggets para o resto da tempada. O 1 de setembro de 2021, Rivers renovou o seu contrato cos Nuggets.

O 14 de xullo de 2022, Rivers asinou un contrato dun ano cos Minnesota Timberwolves.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com  
* Biografía en Duke
Alfoz de Quintanadueñas

**Alfoz de Quintanadueñas** é un concello español da provincia de Burgos, na comunidade autónoma de Castela e León. A súa poboación é de 1.994 habitantes (INE 2012).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Belorado

**Belorado** é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 2082 habitantes (INE 2012).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Víctor Gulías

: *Para o xornalista véxase Víctor Gulías Vicioso.*
**Víctor Manuel Gulías Fernández**, nado no Carballiño en 1970 e finado na Coruña o 28 de xaneiro de 2012, foi un programador informático, empresario e investigador galego.

## Traxectoria 
Víctor Gulías comezou a impartir clase na Facultade de Informática da Universidade da Coruña na década de 1990, onde comezou sendo profesor axudante e acadou a praza de titular. Doutorouse en 2001 por esa mesma universidade.

A partir de 2000 desenvolveu co seu equipo de investigación un sistema de vídeo baixo demanda programado con Erlang. En 2003 funda a empresa Lambda Stream, apoiándose nesa investigación, para desenvolver economicamente ese sistema de vídeo baixo demanda. En catro anos a empresa conseguiu abrir oficinas en Dubai e Zürich, e facturar dous millóns de euros anuais, ata que os seus propietarios a venderon a un fondo de investimento suízo. Posteriormente desenvolveu o proxecto Syntheractive, unha plataforma para crear contidos televisivos 2D e 3D interactivos.

## Galardóns 
O Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia concedeulle a título póstumo o Premio Traxectoria Profesional. Tamén a facultade onde impartía clase, a de Informática da Coruña, lle puxo o seu nome ao salón de graos.

## Notas
Víctor Gulías Vicioso

: *Para o profesor e investigador véxase Víctor Gulías.*

**Víctor Gulías Vicioso**, nado en San Juan de la Maguana en 1962 e finado en Santo Domingo o 28 de marzo de 2007, foi un xornalista dominicano e galego.

## Traxectoria 
Fillo do emigrante galego Víctor Gulías Ferreiro, criouse na localidade de Azua. Notable xornalista dominicano, era columnista do xornal *Hoy*. Director de prensa no consulado dominicano en Porto Rico e posteriormente director de comunicación na mesma oficina, foi xefe de prensa da asociación supramunicipal Liga Municipal Dominicana. En 2007 asumiu o cargo de ser xefe de prensa da candidatura do político Amable Aristy á presidencia da República Dominicana, que finalmente foi derrotado en 2008 por Leonel Fernández.

Faleceu asasinado logo de recibir 32 coiteladas. Entre as causas do crime baralláronse motivos sentimentais e de roubo.

## Notas
Alquézar

**Alquézar** é un concello de Aragón que está situado na comarca de Somontano de Barbastro, pertencente á provincia de Huesca.

## Vila medieval
A vila de Alquézar está declarada Conxunto Histórico Artístico. O seu trazado  é de orixe medieval; aínda que a maior parte da vila foi renovada a partir do século XVI, momento no que se xestou o modelo da casa tradicional de Somontano. Estas casas están construídas cos materiais propios do terreo: pedra, ladrillo e tapias.

A vila posúa unha praza maior chamada Mosén Rafael Ayerbe. Trátase dunha praza con pórticos, con arcos de medio punto e outros alintelados. Antigamente aquí vendían os seus produtos os artesáns e comerciantes da zona.

## O Castelo e Colexiata Santa María A Maior
No punto de maior altitude da vila atópase o Castelo de Alquézar. A construción desta fortaleza musulmá comezou a principios do século IX por orde de Jalaf-ibn-Rasid. Este castelo deu nome a vila a través da palabra de orixe   árabe "Al Qasr". Trala conquista cristiá (1067) favoreceuse a repoboación e a vila estendeuse fóra do recinto amurallado.

A Colexiata de Santa María a Maior consta de diversos elementos de grande importancia artística. O Atrio está decorado con motivos do Xénese (século XII) e está integrado dentro do claustro (século XIV). Este foi decorado con pinturas murais (ssXIV-XVIII), namentres a porta que da acceso  á Capela de Santa Ana reflicte o crisol de culturas do século XVI. A capela está decorada con elementos góticos, mudéxares e renacentistas. Por  último salientar o retablo maior de orixe renacentista (século XVI) e na cápela dos Lecina (Barroco, século XVII) atópase un Cristo de tamaño case natural.

## Museo Etnolóxico Casa Fabián
O Museo inaugurouse en xullo de 1994. Fabián e Carlos Castillo Seas reuniron tódalas pezas que compoñen o museo, co gallo de mostrar  ás xeracións actuais como era a vida dos nosos devanceiros. O museo está dentro dunha casa do século XVII (patio, cociña, alcobas, bodegas, cortellos)  é fai un percorrido polas formas de vida dos habitantes da comarca de Somontano ata mediados do século XX.
A peza máis salientable  é un muíño medieval de aceite escavado na rocha.

## Actividades económicas
A vila localízase nunha paisaxe caracterizada polos barrancos, canóns, covas, acantilados e formas morfolóxicas de relevo abrupto.
Grazas a isto o sector turístico desenvolveuse e acadou peso económico. Os deportes de aventuras coma o barranquismo, a escalada ou o piragüismo e as actividades de natureza coma o sendeirismo ou a observación ornitolóxica son algúns dos atractivos de lecer que ofrece a vila.

Os atractivos culturais céntranse na arte rupestre que se pode observar nos seus diferentes estilos (paleolítico, levantino e esquemático)  ó longo do coñecido **Parque Cultural do Río Vero**. Polos seus valores a UNESCO declarou os sitios arqueolóxicos Patrimonio Mundial e tamén foi declarado Itinerario Cultural Europeo polo Consello de Europa.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Alquézar na web da comarca de Somontano de Barbastro
La Marina del Prat Vermell

**La Marina del Prat Vermell** é un dos barrios que forman o distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona. O nome provén dos campos que ocupaban este sector baixo de La Marina de Sants. Este barrio é un barrio de nova planta que se está a desenvolver entre o outro sector de La Marina de Sants, La Marina de Port e a zona industrial da Zona Franca.

O novo barrio terá uns 30.000 habitantes e ocupará unhas 80 hectáreas de terreos que actualmente son industriais. A accesibilidade ao barrio quedará garantida cando acaben as obra da liña 9 do metro de Barcelona.

No paseo da Zona Franca, e dentro do barrio, hai un Centro de Formación da Seat e o edificio *Districte 38* acabado en 2011, obra do arquitecto Arata Isozaki.

Ficheiro:Centre de Formació de la Seat- a1.jpg|Centro de Formación da Seat, no paseo da Zona Franca.
Ficheiro:Districte 38 (building by Arata Isozaki).JPG|Edificio *Districte 38* de Arata Isozaki

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Marina del Prat Vermell, no sitio web do distrito
Fractura de cúbito e radio

[200px|miniaturadaimagem|[Cúbito e radio.]]
A **fractura de cúbito e radio** é, como o seu  propio nome indica, a fractura de ámbolos dous ósos do antebrazo, o cúbito me mais o radio. É bastante frecuente en nenos. Pode ser ocasionada por un traumatismo directo, unha caída ou un accidente deportivo, ou un traumatismo indirecto. Nos adultos é máis infrecuente, e adoitan estar provocadas por accidentes de tránsito.

## Tratamento 
O tratamento adoita ser ortopédico en nenos, a non ser que a fractura se atope desprazada. Ás veces pode ser imposible a redución e pode ser necesaria unha manobra de Lambotte.

En adultos o tratamento é sempre cirúrxico mediante unha placa de osteosíntese. En fracturas abertas, porén, han de empregarse fixadores externos en lugar de osteosíntese.

Neste tipo de fracturas poden aparecer complicacións do tratamento. A máis habitual é a pseudoartrose. Tamén son frecuentes a infección da ferida, a limitación da mobilidade (a pronosupinación queda limitada ao estaren afectados cúbito e radio), a sinostose radiocubital e a síndrome compartimental.
Zona Franca - Port

A **Zona Franca - Port** é un sector que pertence ao distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona, pero que non é considerado barrio porque non ten poboación. É un espazo de actividades industriais e loxísticas e que engloba dúas zonas: a Zona Franca e o Porto de Barcelona.

O Polígono Industrial da Zona Franca foi un intento de dotar á cidade dun porto franco libre de aranceis para a importación e a exportación de mercancías. O proxecto do porto franco finalmente non foi viable malia a construción do porto de Barcelona, pero creouse un polígono franco, que tivo como símbolo e motor principal nos seus inicios a fábrica de coches Seat. Despois de ser unha das concentracións industriais máis grandes do mar Mediterráneo, actualmente reorientouse cara ás actividades loxísticas. O polígono está situado nun lugar estratéxico, entre o porto de Barcelona e o Aeroporto Internacional de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Zona Franca - Port, no sitio web do distrito de Sants-Montjuïc
Sants-Badal

**Sants-Badal** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona, situado entre a Riera Blanca (fronteira barcelonesa con l'Hospitalet de Llobregat), a avenida Madrid e a rambla de Badal, rúa da que adopta o seu nome.

Historicamente parte inseparable do barrio de Sants, Badal recibiu recentemente a categoría de barrio baixo o nome de Sants-Badal, coa nova lei de barrios da cidade de Barcelona.

Malia esta nova categoría administrativa, Badal mantén fortes lazos sociais e veciñais co resto de barrios que historicamente formaron o municipio de Santa Maria de Sants, agregado a Barcelona en 1897.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sants-Badal, no web do distrito de Sants-Montjuïc
Alfaneiro

miniatura|Flores, detalle.
miniatura|Froitos inmaturos.
miniatura|Froitos maduros.

O **alfaneiro** ou **ligustro** (***Ligustrum vulgare***) é unha especie de planta pertencente á familia Oleaceae.

En Galicia non é común brava, empregándose especialmente en xardinaxe, para crear sebes ou arboriñas en ringleiras nas rúas.

## Descrición 
É un arbusto de 2 a 3&nbsp;m de altura. As súas follas, semellantes ás da oliveira, porén de cor máis verde, son opostas e lanceoladas. As flores son brancas, gamopétalas e recendentes. O froito é unha baga escura, acre e tóxica.

## Hábitat e distribución 
Medra nos bosques húmidos, sendo moi utilizado en sebes de xardíns.

É natural do centro e do sur de Europa, norte de África e suroeste de Asia, desde o sur de Inglaterra e o suroeste de Suecia até Marrocos polo sur, e o leste de Polonia e o noroeste de Irán polo leste.

miniatura|Bagas do ligustro

## Táxones infra específicos 
Todas as subespecies, variedades e formas son todas meros sinónimos.

## Sinonimia 
*Ligustrum album* Gueldenst. ex Ledeb.
*Ligustrum angustifolium* Gilib. *nom. inval.*
*Ligustrum decipiens* Gand.
*Ligustrum insulare* Decne.
*Ligustrum insulense* Decne.
*Ligustrum italicum*Mill.
*Ligustrum lodense* Glogau
*Ligustrum oviforme* Gand.
*Ligustrum sempervirens* Mazziari *nom. inval.*
*Ligustrum vicinum* Gand.
*Ligustrum vulgare* var. *atrovirens* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *aureum* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *auriflorum* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *brachystachyum* (Decne.) Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *chlorocarpum* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *glaucum* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *insulense* (Decne.) Hoefker
*Ligustrum vulgare* subsp. *italicum* (Mill.) Fukarek
*Ligustrum vulgare* var. *italicum* (Mill.) Vahl
*Ligustrum vulgare* var. *laurifolium* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *pendulum* (Carrière) Hoefker
*Ligustrum vulgare* f. *pendulum* (Carrière) Dippel
*Ligustrum vulgare* var. *pyramidale* Hoefker
*Ligustrum vulgare* var. *variegatum* Hoefker
*Olea humilis* Salisb. *nom. illeg.*

## Nome galego 
A Real Academia Galega só recoñece o nome *ligustro*, que é un termo erudito, tardío, adaptado a partir do nome científico do xénero *Ligustrum*. Porén, o termo *alfaneiro* está documentado en moitos outros dicionarios. o Canadá, Nova Zelandia, e os Estados Unidos de América. Tamén está naturalizada nas terras altas de México e na república Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén
Dolores Redondo

dereita|miniatura|250px|Dolores Redondo en 2014.
**Dolores Redondo Meira**, nada en Donostia en 1969, é unha escritora vasca.

## Traxectoria
De ascendencia galega, estudou Dereito e Restauración. Comezou a escribir relatos curtos e contos infantís. Iniciouse na novela en 2009 con *Los privilegios del ángel*. A súa triloxía do Baztan, de novela negra ambientada en Navarra, foi traducida ao galego. En 2016 acadou o Premio Planeta por *Todo isto che darei*, presentada a concurso co pseudónimo de Jim Hawkins baixo o título de *Sol de Tebas*.

## Obras
**Los privilegios del ángel* (2009)
**O gardián invisible* (2013) Edicións Xerais. (*El guardián invisible*, Destino)
**Legado nos ósos* (2013). Ed. Xerais. (*Legado en los huesos,* Destino)
**Ofrenda á tormenta* (2014). Ed. Xerais. (*Ofrenda a la tormenta*, Destino)
**Todo isto che darei* (2016). Ed. Xerais. (*Todo esto te daré,*  Destino)
**A cara norte do corazón* (2019). Ed. Xerais (*La cara norte del corazón*, Destino).
**As que non dormen* NASH (2025). Aira Ed. (*Las que no duermen NASH,* Destino*)*

## Premios
*Premio Planeta en 2016 por *Todo isto che darei*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web da autora
*Ficha da autora en Xerais
Gudelj

**Gudelj** é un apelido croata, bosníaco, serbio, macedonio, e montenegrino. Pode referirse a:

***Ivan Gudelj**, exfutbolista croata (n. 1960);
***Bruno Gudelj**, ex xogador de balonmán croata (n. 1966);
***Vladimir Gudelj**, exfutbolista bosníaco (n. 1966);
***Nebojša Gudelj**, exfutbolista serbio (n. 1968);
***Nemanja Gudelj**, futbolista serbio (n. 1991);
EDTA

{{chembox
| Watchedfields = changed
| verifiedrevid = 408562373
| ImageFile = EDTA.svg
| ImageFile_Ref = 
| ImageName = Fórmula esquelética do EDTA
| ImageFile1 = Sample of Ethylenediaminetetraacetic acid disodium salt.jpg
| ImageSize1 = 200
| ImageName1 = sal disodio do EDTA
| ImageCaption1 = EDTA disodio
| PIN = 
| SystematicName = Ácido 2-({2-[bis(carboximetil)amino]etil}(carboximetil)amino)acético
| OtherNames = Ácido diaminoetano-tetraacético, Ácido edético, Ácido etilendinitrilo-tetraacético. Verseno.
| Section1 = 
| Section2 = 
| Section3 = 
| Section5 = 
| Section6 = 
}}
**EDTA** (do inglés *Ethylenediamine tetraacetic acid*) **ácido etilendiaminotetraacético** é un composto orgánico que actúa coma axente quelante, formando complexos moi estábeis con diversos ións metálicos. Entre eles o magnesio e o calcio, en valores de pH por riba de 7 e manganeso, ferro(II), ferro(III), zinc, cobalto, cobre(II), chumbo e níquel en valores de pH por baixo de 7..
O EDTA é un ácido que actúa como ligante hexadentado, ou sexa, pode complexar o ión metálico a través de seis posicións de coordinación: a través de catro anións carboxilato (-COO-), despois da saída dos 4H+ dos grupos carboxílicos, e tamén a través dos dous N.

## Síntese 
O EDTA é principalmente sintetizado do 1,2-diaminoetano (etilenodiamina), formaldehido (metanal), auga e cianato de sodio. 
O traballo pioneiro sobre o desenvolvemento do EDTA foi realizado por Gerold Schwarzenbach nos anos 1940.

## Nomenclatura popular vs. química 
Para describir o EDTA e as súas distintas formas protonadas, os químicos usan un acrónimo que distingue entre EDTA4−, a base conxugada que é o ligante, e H4EDTA, o precursor do ligante.

## Principios de química de coordinación 
[miniatura|left|120px|[Quelato metal-EDTA. O ión metálico central está sendo complexado a través das seis posicións de coordinación do EDTA.]]

## Usos 
Úsase como descolorante para cabelos; tamén pode ser utilizado na fabricación de pan e derivados na industria alimentaria.
Úsase tamén durante tratamentos endodónticos por ter unha función quelante e retirar ións calcio (Ca2+). Esa afinidade co calcio, fai que tamén sexa utilizado coma anticoagulante.
Úsase na análise da dureza da auga e na agricultura como estabilizante de micronutrientes.

Tamén se usa en microscopía electrónica para contrastar o ADN e descontrastar o ARN.

Outro uso é na agricultura, na fabricación de fertilizantes e nutricionais, como quelante de metais que interesan ser incorporados (normalmente de xeito foliar) nos cultivos.

## Notas
El Vivariense

***El Vivariense*** foi un semanario editado en Viveiro entre 1890 e 1915.

## Historia e características 
Apareceu o 8 de xuño de 1890, dirixido por Jesús Franco Fernández. Nesta primeira etapa os seus colaboradores foron Amando Fanego, Manuel Cerdido, José Pérez Vigo, Eusebio Lorenzo, Juan Antonio García Meitín e Antón Lorenzo Villar. Foi rival de *El Eco de Vivero*. Cesou a súa publicación o 23 de xaneiro de 1898.

Subtitulado *Periódico semanal*, reapareceu o 17 de abril de 1906, dirixido primeiro por Ramón Díaz Freijo e a partir de 1914 por José Santiago Seijo. José Pla Zubiri foi o redactor xefe, e entre os seus colaboradores estaban Juan Pla Zubiri, Juan Antonio García Meitín, Alfredo García Dóriga e Antón Villar Ponte. O último número conservado ten data do 18 de abril de 1915.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Juan Francisco García García

**Juan Francisco García García** máis coñecido como **Juanfran**, nado o 15 de xullo de 1976 en Rafelbunyol (Valencia), é un exfutbolista e adestrador de fútbol profesional. Actualmente adestra a Ponferradina, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse no Levante UD co que conseguiu o ascenso a Segunda División, aínda que pronto ficha polo Valencia CF co que debuta en Primeira División. Na súa estancia en Valencia gañou a Copa do Rei e a Copa Intertoto na tempada 1998-1999.

No ano 1999 ficha polo Celta de Vigo, a onde chegou como promesa pero pronto se afianzou no equipo titular para substituír a Rafael Berges, e se gañou á afección grazas ao seu reborde físico no campo.

En Vigo viviu os grandes momentos da final da Copa do Rei no ano 2001, a Copa Intertoto de 2001 ou a clasificación para a Liga de Campións, mais tamén sufriu o descenso a Segunda División, na que sería a súa última tempada en Vigo, sendo traspasado ao Beşiktaş JK turco adestrado por Vicente del Bosque. Porén, coa marcha do adestrador madrileño ao ano seguinte tamén se produciu a do xogador, que fichou polo Ajax Amsterdam. En Holanda gañou a Copa e a Supercopa.

No verán de 2006 volveu a España fichando polo Real Zaragoza, aínda que non tería continuidade e tras ser apartado do club pola directiva fichou polo AEK Atenas FC, proclamándose subcampión de Liga. No mercado de inverno de 2010 Juanfran fichou polo Levante UD en calidade de cedido, club polo que acabou fichando en propiedade e no que rematou retirándose en 2016.

Coa Selección de fútbol de España foi internacional en 11 encontros oficiais ademais de participar nas categorías inferiores, participou na Eurocopa de Fútbol Sub-21 de 1998, e xa na selección absoluta nas Eurocopas de 2000 e 2004 e no Mundial de Fútbol Corea/Xapón 2002.

## Clubs 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Campionatos internacionais 
## Notas
Coritiba Foot Ball Club

**Coritiba Foot Ball Club** é un club brasileiro de fútbol con sede en Curitiba. Foi fundado o 12 de outubro de 1909.

É tamén coñecido como **Coxa** ou **Glorioso Verdão**. Os seus maiores rivais son o Atlético-PR e Paraná.

## Datos do club 
* **Primeiro xogo**: Coritibano x Tiro Pontagrossense (23 de outubro de 1909).
* **Primeiro xogo oficial**: Coritiba 5 x 3 Ponta-Grossa (12 de xuño de 1910).
* **Primeiro gol**: Frederico "Fritz" Essenfelder
* **Maior goleada acadada**: 
:: Coritiba 7 x 1 Ferroviário (Couto Pereira, 16 de abril de 1980)
:: Coritiba 7 x 1 Desportiva-ES (Couto Pereira, 4 de maio de 1980)
:: Coritiba 6 x 0 Palmeira (Couto Pereira, 5 de maio de 2011)
* **Máximo goleador**: Duílio Dias - 202 goles

## Estadio 
O Estadio do equipo é o Major Antônio Couto Pereira, con capacidade para 40,502 espectadores, tamén máis coñecido como **Couto Pereira**.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Coritiba
Músico de sesión

[miniatura|dereita| [Jimmy Page, quen traballou como músico de sesión, no Madison Square Garden nunha actuación con Led Zeppelin.]]

Un **músico de sesión** é un músico dispoñible para ser contratado, a diferenza dos que son membros permanentes dun grupo ou que se fixeron famosos. Aínda que o termo xeralmente refírese a músicos con experiencia en estilos de música contemporáneos como o rock, jazz, country ou pop, tamén se pode usar para describir a músicos de estilos máis tradicionais.

Aínda que os termos "músico de sesión" e "músico de estudio" úsanse indistintamente, o último xeralmente reservase para aqueles que traballan exclusivamente en estudios de gravación, ás veces para un único estudio ou selo discográfico.

A versatilidade é unha das características do músico de sesión. A maioría dos músicos de sesión teñen que ser capaces de traballar en distintos equipos, dándose a miúdo o caso de que non se coñecen uns a outros e proceden de distintas contornas.

Os músicos de sesión son utilizados en calquera situación na que se requiren habilidades musicais a curto prazo, desde unhas horas ata moitos meses. Exemplos típicos da utilización de músicos de sesión son:
*Nun estudio de gravación, proporcionando acompañamento para anuncios e música de películas, e programas de televisión.
*Para proporcionar acompañamento instrumental ou vocal a artistas ou grupos consolidados, tanto no estudio como en directo.
*Para actuar como substitutos temporais de membros dun grupo.
*Para proporcionar instrumentos ou voces adicionais cando un grupo os require.
*En grupos de teatro.
Abou Diaby

**Vassiriki Abou Diaby**, nado o 11 de maio de 1986 en París, é un futbolista francés retirado que xogaba de centrocampista. Ademais, foi internacional na selección de Francia.

## Traxectoria 
### Club 
Diaby comezou a súa carreira futbolística no CM Aubervilliers, equipo da súa cidade natal. En 1998, fichou polo Red Star Paris. Un ano antes, Diaby foi seleccionado para ir á academia Clairefontaine. Pasou catro anos na academia ó mesmo tempo que adestraba co Red Star. Un ano antes de irse de Clairefontaine, Diaby foise ó Paris Saint-Germain, pero debido a un erro administrativo do club que fixo que Diaby fose axente libre, uniuse á academia do AJ Auxerre. Pasou dous anos na academia antes de debutar coma profesional na tempada 2004-05.

En xaneiro de 2006, Diaby fichou polo Arsenal FC inglés. Fixo o seu debut co equipo nese mesmo mes, e anotou o seu primeiro gol tres meses máis tarde contra o Aston Villa. Cinco meses despois de fichar polo Arsenal, sufriu unha grave lesión de nocello, e dende entón tivo moitos problemas coas lesións.

### Selección 
Diaby pasou polas categorías sub-19 e sub-21 de Francia, antes de facer o seu debut na selección absoluta en marzo de 2007 contra Lituania, nun partido de clasificación para a Eurocopa de 2008. Ademais, representou a Francia no Mundial de fútbol de 2010.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do Arsenal FC
Adil Rami

**Adil Rami**, nado o 27 de decembro de 1985 en Bastia, é un futbolista francés. Xoga de defensa central e o seu club actual é o AC Milan. Ademais, é internacional coa selección de Francia.

## Traxectoria 
### Club 
Rami comezou a súa carreira futbolística xogando para o equipo afeccionado Étoile Fréjus Saint-Raphaël, coñecido entón coma ES Fréjus. Pasou tres tempadas xogando na cuarta categoría do fútbol francés, ata que en 2006 asinou co Lille OSC da Ligue 1. Fixo o seu debut coma profesional no Lille en maio de 2007. En xaneiro de 2011, Rami fichou por catro anos polo Valencia CF. Foi inmediatamente cedido ó Lille, formando parte do equipo que gañou a liga e a copa de Francia no ano 2011.

### Selección 
Rami fixo o seu debut coa selección francesa o 11 de agosto de 2010, nun amigable contra Noruega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do Valencia CF 
* Perfil na web do Lille OSC 
* Perfil en Transfermarkt
The Black Album

***The Black Album*** é o oitavo álbum de estudio do rapeiro estadounidense Jay-Z, editado o 14 de novembro do 2003 a través do selo Roc-A-Fella Records. Foi promovido como o seu derradeiro disco, aínda que Jay-Z volvería para gravar o álbum *Kingdom Come* no ano 2006.

O álbum estreouse no número 1 da lista *Billboard 200*, vendendo 463.000 copias na súa primeira semana. Del sacáronse tres sinxelos que tiveron éxito nas listas da *Billboard*, e "Change Clothes" e "Dirt Off Your Shoulder" entraron no *top 10* da súa lista *Hot 100*. Tras o seu lanzamento, *The Black Album* recibiu polo xeral boas críticas. O disco foi nomeado a un premio Grammy ao mellor álbum de rap.

## Listaxe de cancións 
# "Interlude" - 1:23
# "December 4th" - 4:35
# "What More Can I Say" - 4:57
# "Encore" - 4:13
# "Change Clothes" - 4:20
# "Dirt Off Your Shoulder" - 4:07
# "Threat" - 4:08
# "Moment of Clarity" - 4:26
# "99 Problems" - 3:56
# "Public Service Announcement (Interlude)" - 2:55
# "Justify My Thug" - 4:06
# "Lucifer" - 3:14
# "Allure" - 4:54
# "My 1st Song" - 4:45
El Eco de Vivero

***El Eco de Vivero*** foi un semanario editado en Viveiro de 1888 a 1908.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de intereses locales*, apareceu o 29 de xullo de 1888. O seu fundador e propietario foi Teodoro Botino Castro, e posteriormente pasou a mans de T. Ignacio Botino Gayoso. Foi dirixido por Severiano López Tojo, ao que sucederon Plácido Moas Cotilla e Jesús Noya González. Entre os seus colaboradores figuraban Camelia Cociña, Emilio Tapia Rivas, Alfredo García Dóriga, Antonio Noriega Varela, Víctor de Silva Posada e José Pérez Barreiro. No ámbito político foi rival de *El Vivariense*, periódico caciquil. Tiña seccións dedicadas á historia local e á literatura e destacou como publicación cultural. Cando Jesús Noya se fixo coa dirección foi publicando en forma de folletín os *Apuntes para la historia de Vivero*. Cesou a súa publicación o 26 de decembro de 1908. Foi substituído por *La Voz de Vivero*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Leiria (homónimos)

O topónimo **Leiria** pode referirse a:

* **Leiria**, cidade e concello ou municipio de Portugal, capital do distrito de Leiria;
* **Leiria**, freguesía de dito municipio.
A Anta, Santa María de Ois, Coirós

**A Anta** é un lugar da parroquia de Santa María de Ois no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. O lugar esténdese, con igual topónimo, pola parroquia contigua de Feás no concello de Aranga. Segundo o IGE, a parte de Santa María de Ois en 2011 tiña 37 habitantes (22 homes e 15 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Ois 
### Parroquias de Coirós 
## Notas
Repi

**Repi** (en grego: Ρέπι) é unha pequena illa grega fronte á costa leste de Skiathos, Espóradas, Grecia. Hai un asentamento abandonado na illa. Administrativamente forma parte do municipio de Skiathos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Outras illas gregas

### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello de Skiáthos
Sarakino

**Sarakino** (Grego Σαρακηνό) é unha illa grega nas Espóradas ao sur de Esciro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Outras illas gregas

### Ligazóns externas
*Sarakino on GTP Travel Pages  e
Deutsche Eishockey Liga

A **Deutsche Eishockey Liga** ou **DEL**, é a liga profesional de hóckey sobre xeo de Alemaña. Foi creada en 1994 como substituta da antiga Eishockey-Bundesliga, que dende 1958 estaba administrada pola federación alemá de hóckey sobre xeo. Está considerada unha das ligas máis importantes do mundo neste deporte, tan só por detrás da National Hockey League norteamericana e a Kontinental Hockey League do leste europeo. Existen outras ligas europeas profesionais dun nivel comparable ó que ten a DEL, como son as ligas checa, finesa, sueca, suíza e eslovaca.

Dende a súa creación, tres equipos dominaron en boa medida a competición, tanto por cantidade de vitorias como por presenzas nas finais, títulos, goles, puntos ou encontros disputados: o Adler Mannheim, o Kölner Haie e o Eisbären Berlin.
## Formato 
Cada tempada da DEL comeza en setembro e remata en abril do ano seguinte. Nela, cada un dos 14 equipos disputa 52 encontros de liga regular, é dicir, 4 encontros fronte a cada rival, 2 como local e 2 como visitante. Os encontros duran 60 minutos divididos en 3 tempos de 20 minutos. Se ó remate dun encontro persiste o empate, xóganse ata 5 minutos de tempo engadido con morte súbita. Os equipos puntúan do seguinte xeito:
* Vitoria no tempo regulamentario: 3 puntos.
* Vitoria no tempo engadido: 2 puntos.
* Empate ou derrota no tempo engadido: 1 punto.
* Derrota no tempo regulamentario: 0 puntos.
Cando esta fase de liga regular remata, os 10 primeiros equipos da táboa pasan a disputar as eliminatorias polo título. Nas eliminatorias previas os equipos 7º, 8º, 9º e 10º buscan un posto nos cuartos de final. Estas eliminatorias son ó mellor de 3 encontros. Os cuartos de final son ó mellor de 7 encontros, mentres que as semifinais e a final son ó mellor de 5 encontros.

## Equipos 
## Palmarés 
Antes de que a unificación de Alemaña e de que se levase a cabo a profesionalización do hockey sobre xeo alemán, e polo tanto antes da creación da DEL, na Alemaña do Oeste existía outro campionato nacional de hóckey sobre xeo creado en 1958 denominado Eishockey-Bundesliga. Na seguinte lista amósase o palmarés de campións dende 1958 até 1994:

## Táboa histórica 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Deutsche Eishockey Liga
Skyropoula

**Skyropoula** (en grego: Σκυροπούλα), é unha illa grega nas Espóradas. O illote de Erinia atópase xusto ao leste, así como a illa de Esciro. Desde 1860 ata 2001, foi a illa privada da familia Antoniades. Esta familia ten unha longa tradición militar e naval, recentemente, o almirante Antonis Antoniades desempeñou o cargo de Xefe da Hellenic Navy Xeral Staff de 2002-2005. En maio de 2001, a illa pasou a ser propiedade dun empresario chipriota non identificado.

## Illas e illotes próximos 
As illas máis próximas son Skantzoura ao norte e Eubea ao sur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Outras illas gregas

### Ligazóns externas 
* Skyropoula on GTP Travel Pages  e
Jesús Franco Fernández

**Jesús Franco Fernández**, nado en Viveiro, foi un avogado, empresario, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Domingo Franco, empresario e banqueiro de Viveiro, e Ramona Fernández Cao. En 1890 fundou La Vivariense, unha fábrica de gasosas e distribuidora de cervexa e sidra. Nese mesmo ano foi director do semanario *El Vivariense*. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Viveiro (1924-1928).

## Vida persoal 
Casou con Dolores Amor.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*