León Felipe

**Felipe Camino Galicia**, coñecido como **León Felipe**, nado en Tábara (provincia de Zamora) o 11 de abril de 1884 e finado na Cidade de México o 18 de setembro de 1968, foi un poeta español.

## Traxectoria 
Tras licenciarse como farmacéutico, abandonou a senda tranquila e burguesa, se acaso a tivera, e iniciou a de camiñante dunha vida chea de peripecias: a rexencia de varias farmacias en vilas de España (Santander, Balmaseda e vilas de Castela), recorrendo á vez o país como cómico dunha compañía de teatro; a súa estancia de tres anos no cárcere, convicto de desfalco; a súa unión fracasada coa peruana Irene Lambarri, residindo con ela en Barcelona; a súa vida bohemia na peor das pobrezas cara a 1919 en Madrid, cando iniciaba a súa obra poética; despois, tres anos de estancia en Guinea Ecuatorial traballando como administrador de hospitais; viaxe en 1922 a México, cunha carta de Alfonso Reyes que habería de abrirlle as portas do ambiente intelectual mexicano; traballos de bibliotecario en Veracruz, e de profesor de literatura española na Universidade de Cornell (EUA); matrimonio con Berta Gamboa, tamén profesora; regreso a España ó iniciarse a guerra civil, vivindo como militante republicano ata 1938, cando se exilia definitivamente en México, pasando a ser agregado cultural da embaixada da República española no exilio, única recoñecida entón polo goberno mexicano.

A súa obra adoita asociarse á de Whitman, do que foi tradutor. Comparte con el o ton enérxico, de proclama e arenga case relixiosa, e o impaciente canto á liberdade de quen tanto a buscou. Comezou a escribir e publicar tarde, pero trala guerra e co exilio ten unha grande actividade, escribindo decote sobre a condición e existencia humana. Grande admirador de Don Quixote, era solitario, camiñante e pesimista.

Trala nada notoria celebración en 2004 do 120 cabodano do seu nacemento, segue habendo partidarios de que se reivindique a León Felipe como un poeta maior —atribúese a Juan Ramón Jiménez o veredicto de que non o é— superando as dificultades que en vida lle deparou a súa independencia de tódalas correntes literarias da época e a súa condición de exiliado.

Poemas seus foron musicados por Paco Ibáñez (*Como tú*), Joan Manuel Serrat (*Vencidos*) ou Enrique Morente (*El reloj*).

As súas últimas obras foron editadas por Alexandre de Fisterra a través da *Editorial Finisterre Impresora*, da que era presidente e fundador. Posteriormente, ademais de no seu editor, converteuse no seu testamenteiro.

## Obra 
### Poesía 
* *Versos y oraciones del caminante* (1920).
* *Versos y oraciones del caminante* (libro II, 1930).
* *Drop a Star* (1933).
* *La insignia* (1936).
* *El payaso de las bofetadas y el pescador de caña* (1938).
* *El hacha* (1939).
* *Español del éxodo y del llanto* (1939).
* *El gran responsable* (1940).
* *Los lagartos* (1941).
* *Ganarás la luz* (1943).
* *Llamadme publicano* (1950). publicadas baixo este título por imposición do editor (Almendros y Cia. Editores, S.A., México), pois o autor titulárao *Versos y Blasfemias del caminante*
* *El ciervo* (1958).
* *Cuatro poemas con epígrafe y colofón* (1958).
* *¡Oh, este viejo y roto violín!* (1968).
* *Versos del merolico o del sacamuelas* (1967)
* *Carta a mi hermana Salud* (1968)
* *Rocinante*(1969)
* *Israel (discurso poemático)* (1970)

### Teatro 
* *La Manzana* (1951).
* *Macbeth o el asesino del sueño* (1954).
* *El Juglarón* (1961).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Poemas 
* Poesías relixiosas de León Felipe 
* En CervantesVirtual, reprodúcese a edición de 1939 de *Español del éxodo y del llanto*. 
* Seis poemas ilustrados de León Felipe