open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arnulfo III de Flandres

**Arnulfo III de Flandres**, chamado tamén *Arnulfo o Desgraciado*, nado en 1054 e finado en Bavinchove, preto de Cassel, o 22 de febreiro de 1071, foi conde de Flandres e Hainaut entre 1070 e 1071. Era fillo de Balduíno VI, conde de Flandres e de Riquilda, condesa de Hainaut.

## Traxectoria  
Segundo algúns historiadores, a pouca habilidade e crueldade da súa nai, Riquilda de Hainaut, empurrada polo rei Filipe I de Francia a tomar a rexencia en detrimento do irmán de Balduíno, Roberto o Frisón, provocaron rapidamente unha insurrección da nobreza das principais cidades. Segundo outros historiadores, foi a ambición de Roberto o Frisón o que o impulsou a poñer en marcha os levantamentos. En 1071, Arnulfo III morreu na batalla de Cassel, contra Roberto, que se converteu en Conde de Flandres. O condado de Hainaut foi parar ao seu irmán máis novo Balduíno II de Hainaut (1056 - 1098).

Foi enterrado polo seu tío, que lle construíu un mausoleo en Saint-Bertin.

## Lenda
A morte precoz deste conde é a orixe da lenda de Gerbodon, vasalo de Arnulfo. Segundo a lenda, Gerbodon matou a Arnulfo e, cheo de remordemento, pediulle ao papa que lle cortase as mans; este ordenoulle ao seu cociñeiro que executase a tarefa agás se as mans tremesen, cousa que tivo lugar. Perdoado, Gerbodon morrería en Cluny, en loor de santidade.

## Devanceiros 

## Notas
Yáng guāng pǔ zhào

***Yáng guāng pǔ zhào*** (en ) é un filme taiwanés de 2019 dirixido e co-escrito por Chung Mong-hong. Está protagonizado por Chen Yi-wen, Samantha Ko, Wu Chien-ho, Liu Kuan-ting. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 6 de setembro de 2019 e tamén foi estreado no Festival Internacional de Cinema de Tokyo. Recibiu 11 nomeamentos na 56ª edición dos Golden Horse Film Festival, gañando os premios de mellor filme e mellor director para Chung. Foi escollido como candidato de Taiwán para o mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar, chegando a clasificarse na lista curta de febreiro.

## Personaxes 
* Chen Yi-wen como A-wen
* Samantha Ko como Qin
* Wu Chien-ho como A-he
* Liu Kuan-ting como Cai-tou
* Greg Hsu como A-hao
* Wen Chen-ling
* Ivy Yin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Taiwán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Klaus (filme)

***Klaus*** é un filme español de animación de 2019 escrito e dirixido por Sergio Pablos. Foi rodado en lingua alemá e saami e foi producido por Sergio Pablos Animation Studios  e foi distribuído por Netflix. Foi escrito por Pablos xunto con Zach Lewis e Jim Mahoney, e está protagonizado polas voces de Jason Schwartzman, J. K. Simmons, Rashida Jones, Will Sasso, Neda Margrethe Labba, Sergio Pablos, Norm MacDonald e Joan Cusack.

*Klaus* estreouse o 8 de novembro de 2019 e recibiu valoracións positivas pola súa animación, historia e interpretacións vocais. Gañou 7 Premios Annie, incluíndo o mellor filme de animación, e gañou tamén o BAFTA ó mellor filme animado. O filme foi nomeado ó Óscar ó mellor filme de animación na 92ª edición dos premios, converténdose no primeiro filme de animación de Netflix en ser nomeado a un Óscar. Competiu con ''J'ai perdu mon corps*, *How to Train Your Dragon: The Hidden World*, *Missing Link*, perdendo finalmente contra *Toy Story 4''.

## Sinopse 
Conta unha historia alternativa de Santa Claus que difire do conto histórico de Nicolao de Mira, cunha ambientación ficticia no século XIX. O argumento xira arredor dun carteiro que é enviado a unha illa no norte e que se fai amigo dun xogueteiro (Klaus).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
* Ficha en AllMovie
Campionato Mundial de Motocrós 2020

O **Campionato Mundial de Motocrós 2020** foi a 64ª edición do Campionato Mundial de Motocrós. Estivo organizado pola FIM e constou de 18 grandes premios, comezando o 1 de marzo de 2020 en Inglaterra e rematando o 8 de novembro do mesmo ano en Italia.

Na categoría raíña, MXGP, o esloveno TIm Gajser revalidou o título da tempada anterior, mentres que en MX2 o francés Tom Vialle proclamouse campión do mundo por primeira vez.

## Calendario e resultados 
O campionato foi fixado inicialmente en vinte probas en Europa, Asia e Suramérica. En outubro de 2019 presentouse un calendario actualizado. En marzo, tras a disputa dos dous primeiros grandes premios, o campionato foi suspendido por mor da pandemia por coronavirus. O calendario final tras as obrigadas modificacións contou con menos localizacións e 18 grandes premios, todos eles en Europa, e con cinco circuítos nos que se programaron tres grandes premios consecutivos en cada un deles. Quedaron definitivamente suspendidos os grandes premios de Suecia, Finlandia, Alemaña, República Checa, Arxentina e os dous de Indonesia.

Cada Gran Premio constou de dúas carreiras, cada unha delas cunha duración de 30 minutos máis dúas voltas.

### MXGP 
### MX2 
## MXGP 
### Participantes 
### Campionato de pilotos 
### Campionato de construtores 
## MX2 
### Participantes 
### Campionato de pilotos 
### Campionato de construtores 
## Notas
Marcela de Roma

**Marcela**, nada en Roma en 325 e finada na mesma cidade en 410, foi unha dama pertencente á aristocracia romana. Convertida ao cristianismo, fixo parte do círculo de Xerome de Estridón, quen lle dirixiu unha longa serie de epístolas: 23 a 29, 32, 34 e 37, escritas no ano 384; 38 e 40 a 44, escritas en 385; e ademais a epístola 59. Este corpo de epístolas evidencia a importancia que Xerome atribuíu a Marcela na comunidade de Roma. A epístola 127 *ad Principiam*, escrita por Xerome en 412 logo da morte de Marcela, constitúe unha das principais fontes acreditadas referidas á vida desta aristócrata.

## Traxectoria 
Viúva despois de menos de sete meses de matrimonio e sumamente rica,

Cando en 410, os bárbaros traídos por Alarico I chegaron a Roma, todas as súas amigas (entre elas, Paula de Roma e a súa familia) partiron a Palestina para atoparse con San Xerome agás ela, que, dicindo que era moi vella, quedou naquel lugar.

Os godos torturárona para facela confesar onde agachaba as súas riquezas, mais xa dera todo aos pobres. Faleceu despois a causa das súas feridas.

A lenda conta que a súa tumba se atopa na Igrexa de Santa María Madalena, xunto á de Maximino de Aix e a da propia María Madalena. En devandita igrexa tamén se atopan os restos de San Camilo de Lelis.

## Honras 
Marcela é festexada o 31 de xaneiro pola Igrexa Católica e figura tamén entre os santos das igrexas orientais.

A obra de arte *The Dinner Party* inclúe un espazo para Marcela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Kraemer, Ross S., ed. ''Maenads, Martyrs, Matrons, Monastics: A Sourcebook on Women's Religions in the Greco-Roman World*. 1988; rev. ed., Oxford e Nova York: Oxford University Press, 2004.
*Wright, F. A., trans. *Jerome: Select Letters. 1933; reprint ed.'', Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1999.

### Ligazóns externas 
* San Xerome. Letter 77 
* Catholic Online
Tino Iglesias

**Celestino Iglesias Cores**, máis coñecido como **Tino Iglesias**, nado en Ribadumia o 14 de marzo de 1962, é un piloto galego de automobilismo.

Compite habitualmente en varias modalidades e competicións de xeito simultáneo e incluso no mesmo día. É o piloto máis laureado do Campionato de Galicia de Autocross con seis títulos (en 2010, 2011, 2013, 2014, 2015 e 2016) e foi campión de Galicia de slálom en 2010. Corre ininterrompidamente dende o ano 2000 no Campionato de Galicia de Rally, onde foi subcampión na tempada 2014, por detrás de Iván Ares. Ademais rematou outras cinco veces entre os seis primeiros clasificados do campionato, no que suma máis de 120 rallys.

Compite tamén no Campionato de España de Rally de Terra e no Campionato de Galicia de Rallymix. Ten disputado ademais varias probas do Campionato de España de Rallys, do Campionato de Galicia de Montaña e dúas veces o Rally Cataluña, do Campionato do Mundo de Rally.

O seu copiloto habitual é o seu irmán Jorge. É pai do tamén piloto Celestino Iglesias Duarte, alcumado Tinín.

## Traxectoria 
Comezou nos rallys nos anos 90 como copiloto de Jaime Castro, xefe do taller de despece no que traballaba. Despois de montar o seu propio taller comezou a competir como piloto no ano 2000. Debutou no Rally do Albariño dese ano, que pasaba a carón da súa casa.

Dende entón participou en todas as edicións do campionato galego, obtendo os seus mellores resultados na tempada 2014, cando conseguiu os seus primeiros podios (3º no Sur do Condado e 2º no Comarca da Ulloa) e obtivo a súa primeira e única vitoria no campionato, na primeira edición do Rally Eurocidade Tui-Valença. Rematou a competición como subcampión, por detrás de Iván Ares, nunha tempada na que ademais foi campión galego de rally do grupo A, campión galego de rallymix na Agrupación 2, campión galego de rallymix na clase B, campión galego de autocross, campión da Copa Top Ten Driver Pirelli e campión da Copa Elf. Un ano antes participara por segunda vez no Rally Cataluña, do Campionato do Mundo de Rally, quedando en 28ª posición na xeral e campión do grupo 6.
[miniatura|Tino e [Jorge Iglesias co Citroën Saxo no Rally do Cocido de 2017]]
Logrou seis títulos do Campionato de Galicia de Autocross, cinco en categoría de máis de 1.600cc e un en menos de 1.600cc, o que o converte no piloto máis laureado do campionato, ademais de numerosos segundos e terceiros postos, en ocasións rematando por detrás do seu fillo Tinín, tres veces campión da modalidade. Tamén ten competido no Campionato de España de Autocross, obtendo como mellor resultado un sexto posto na xeral en 2013, cando quedou ademais subcampión da división 2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Manuel Senra
* Alberto Meira
### Ligazóns externas 
* Perfil de Tino Iglesias en ewrc-results.com
José Varela de Limia

**José Varela de Limia Menéndez**, vizconde de San Alberto, nado en Xixón en agosto de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 17 de marzo de 1946, foi un matemático e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Varela López de Limia e Cándida Menéndez Jove-Huergo. Estudou a carreira de Ciencias na Universidade de Madrid e rematou a carreira e foi Doutor en Ciencias Exactas. Foi profesor da Universidade de Santiago de Compostela. Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado provincial polo distrito de Padrón en 1899. Durante o goberno de Antonio Maura foi gobernador civil de León (1907) e Zamora (1907-1908). En 1910 foi candidato a deputado polo distrito de Muros-Negreira fronte a Eugenio Montero Villegas, que foi o finalmente elixido. En 1911 volveu ser candidato polo mesmo distrito fronte a Anselmo Villar Amigo, que foi o finalmente elixido. Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de 1912 a 1919. Foi senador pola Sociedade Económica de Amigos do País de Madrid en 1921, 1922 e 1923. Foi conselleiro do Banco de España. Era dono do pazo Pena do Ouro en Noia.

miniatura|250px|Pazo da Pena do Ouro.

## Vida persoal 
Casou con Segunda Pais Gutiérrez, filla de Pedro Pais Lapido, e foi pai de María, Pedro, Carmen, Pilar e María Teresa Varela Pais.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado

* «El claustro de Toxosoutos lo salvó mi abuelo»
Kia Tigers

Os **Kia Tigers** (KIA 타이거즈) son un equipo profesional coreano de béisbol con sede en Gwangju. O club compite na KBO League. Os Tigers son propiedade da Kia Motors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Transbordador espacial Enterprise

O **transbordador espacial Enterprise**, designación **OV-101** (OV de *Orbital Vehicle*) foi un transbordador espacial de probas que pertenceu á frota de transbordadores espaciais da NASA, aínda que nunca foi lanzado ao espazo. Foi o primeiro transbordador en ser construído.

## Historia
O Enterprise, que foi rematado e quedou listo o 17 de setembro de 1976 e orixinalmente ía denominarse Constitution, foi nomeado pola nave espacial homónima da serie de televisión Star Trek. Foi construído para facer diversas probas cara aos voos reais dos sucesivos transbordadores. O Enterprise non tiña escudo térmico nin subsistemas para o voo espacial. A súa finalidade principal foi facer unha rolda de tests de aproximación e aterraxe (probas ALT, por *Approaching and Landing Tests*) durante nove meses para definir e comprobar as características en voo subsónico do transbordador. Foi usado tamén para probar as instalacións de lanzamento, comprobar sistemas de freado e paracaídas e finalmente acabar sendo unha peza de museo.

As probas ALT tiveron lugar entre febreiro e novembro de 1977 na Instalación Dryden de Investigación do Voo. O Enterprise foi pilotado nesas ocasións por dúas parellas de pilotos, Fred Haise e Gordon Fullerton, por unha banda, e Joe Engle e Dick Truly, por outra. Nas probas ALT o transbordador era transportado a lomos dun Boeing 747. En varios dos voos o Enterprise permaneceu acoplado ao 747 mentres que noutros era soltado unha vez no aire e pilotado pola tripulación. Despois das probas ALT o Enterprise foi sometido a varias probas estruturais e tests de varios sistemas. A nave foi usada en posteriores probas, co resto de transbordadores voando de forma regular, co fin de probar novas técnicas, novos sistemas ou novos sitios de lanzamento. Finalmente, o 18 de novembro de 1985, o Enterprise pasou a ser propiedade da Institución Smithsonian e exposto no seu museo. Aínda así, a NASA usouno nalgúns momentos para máis probas e tests. A última proba da que formou parte foi durante a investigación da destrución do transbordador espacial Columbia, e na que se simulou o impacto dun cacho de espuma do tanque principal no bordo do ala da nave, que resultou nun burato similar ao que causou a destrución do orbitador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Transbordador espacial Columbia
*Transbordador espacial Challenger
*Transbordador espacial Discovery
*Transbordador espacial Atlantis
*Transbordador espacial Endeavour
Porin Karhu HT

O **Karhu HT** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Pori (Finlandia). O club foi fundado no ano 2000. Na tempada 2019-20 competía na Suomi-sarja o terceiro nivel do hóckey sobre xeo finlandés. Xoga os seus partidos como local no Isomäki Areena, un pavillón con capacidade para 6&nbsp;443 espectadores que comparte co principal equipo da cidade, Ässät, ao cal está afiliado.

## Xogadores 
### Capitáns 
A seguinte táboa amosa os capitáns do equipo dende 2010:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Carancho

***Carancho*** é un filme arxentino de 2010 dirixido por Pablo Trapero e protagonizado por Ricardo Darín e Martina Gusmán. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2010. O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 83ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ricardo Darín como Sosa
* Martina Gusmán como Luján
* Carlos Weber como El Perro
* José Luis Arias como Casal
* Fabio Ronzano como Pico
* Loren Acuña como Mariana
* Gabriel Almirón como Muñoz
* José Manuel Espeche como Garrido

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Rafael Serrano Valls

**Rafael Serrano Valls**, nado en Dúrcal (provincia de Granada) o 15 de decembro de 1920 e finado en Cádiz o 9 de abril de 2018, foi un militar español.

## Traxectoria 
Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 alistouse con 15 anos nas Forzas Regulares Indíxenas de Tetuán, onde estaba destinado o seu pai Alberto Serrano Montaner. Foi alférez provisional de infantaría e seguiu a carreira militar. En 1941 ascendeu a tenente provisional pasando en comisión de servizo ás Forzas de Policía Armada e de Tráfico. En 1944 foi destinado ao Terzo "Gran Capitán" da Lexión en Melilla. Ao ano seguinte pasou á Garda Civil e foi destinado como xefe de liña a Ordes para ocuparse de liquidar a guerrilla antifranquista. Dirixiu en 1947 o operativo que acabou coa vida de Manuel Ponte no Fontao o 21 de abril de 1947. Pasou á comandancia da Garda civil de Ferrol e foi o responsable da eliminación de Francisco Martínez Leira en Ombre o 31 de decembro de 1954.

En xuño de 1966 foi nomeado xefe do 40 Terzo da Garda Civil da Coruña, e uns meses despois pasou ao 26 Terzo da Garda Civil de Cádiz, permanecendo ao mando da provincia até 1979. En 1979 foi promovido a xeneral de brigada e nomeado xefe da 5ª Zona da Garda Civil de Logroño. En 1981 foi nomeado xeneral xefe da 1ª Zona da Gardia Civil de Madrid, dirixiu as forzas da Garda Civil que rodearon o Congreso no golpe de estado do 23 de febreiro de 1981 e foi un dos asinantes do "Pacto do capó". En 1998 pasou ao retiro por idade.

## Vida persoal 
Casou en Ordes con Blanca del Río Carballido en 1946, e foi pai de Rafael, Alberto, José María e Jaime Serrano del Río.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fallece el general Rafael Serrano Valls
Leonera

***Leonera*** é un filme arxentino de 2008 dirixido, coescrito, coproducido e coeditado por Pablo Trapero. Conta unha historia de maternidade dentro do sistema penitenciario e está protagonizado por Martina Gusmán, Elli Medeiros e Rodrigo Santoro. O filme competiu no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2008.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Martina Gusmán como Julia
* Elli Medeiros como Sofia
* Rodrigo Santoro como Ramiro
* Laura García como Marta
* Tomás Plotinsky como Tomás VI
* Leonardo Sauma como Ugo Casman

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Josèphe Jacquiot

**Josèphe Jacquiot**, nada o 24 de abril de 1910 en Loches (na rexión, Centro-Val de Loira) e finada o 2 de agosto de 1995 en Villeneuve-Saint-Georges (na Illa de Francia), foi unha numismática e política francesa, membro da Resistencia durante a II guerra mundial.

## Traxectoria 
Josèphe era filla de Charles Jacquiot (1879-1938), profesor da Escola de Maxisterio de Loches e posteriormente na de Versalles. Graduouse en estudos superiores de Historia, Arqueoloxía, Xeografía e Historia da Arte, e foi tamén alumna da Escola do Louvre.
* (1970): *La Médaille au temps de Louis XIV* (catálogo de exposición). París. Hôtel de la Monaie.
* (1979): ''L'Invisible dans la médaille* (catálogo de exposición). París. Musée monétaire.

### Escolma de artigos 
* (1972): "La littérature et les médailles". En  *Cahiers de l'Association Internationale des Études Françaises*. 24. Páxinas 201-213.
* (1973): "Médailles et jetons commémorant la Saint-Barthélemy". En *Revue d'Histoire littéraire de la France''. Nº 5. Páxinas 784-793.
* (1974): "Les fables de La Fontaine dans les arts de la gravure et de la sculpture : le perçu, le réel, l'imaginaire". En  ''Cahiers de l'Association Internationale des Études Françaises''. 26. Páxinas 159-172.
* (1976): "L'allégorie aux revers de médailles et de jetons du XVe au XVIIe siècle". En ''Cahiers de l'Association Internationale des Études Françaises''. 28. Páxinas 51-63.
* (1977): "Y a-t-il eu préméditation de la Saint-Bartélemy? d'après des documents et des médailles". En ''Bulletin de la Société d'Histoire du Protestantisme Français''. Vol. 123. Páxinas 26-42.
* (1979): "Des traits caractéristiques de l'œuvre de Racine perceptibles dans ses devises de médailles". En  ''Cahiers de l'Association Internationale des Études Françaises''. 31. Páxinas 155-167.
* (1986): "La valeur d'information des médailles frappées en France et à l'Étranger, à l'occasion, ou à la suite de l'Édit de Fontainebleau". En ''Bulletin de la Société d'Histoire du Protestantisme Français''. Vol. 132. Páxinas 63-78.
* (1989): "Des légendes de médailles et de jetons: empruntées à l'Ancien et au Nouveau Testament de la Renaissance au XVIIIe siècle". En ''Bulletin de la Société d'Histoire du Protestantisme Français''. Vol. 135. Páxinas 391-402.

## Museo Josèphe Jacquiot 
En 1993 fundou o Museo Municipal de Montgeron, que enriqueceu cunha importante doazón persoal e que na súa hora leva o seu nome. O museo xira arredor de catro temáticas principais: a numismática, a exiptoloxía, o Extremo Oriente (salientan as estampas xaponesas dos mellores artistas do período Edo) e a historia local.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Espazo do Museo Josèphe Jacquiot na web municipal de Montgeron
* Sitio web do Museo Josèphe Jacquirot
* Sociedade de Amigos do Museo Municipal Josèphe Jacquiot
Derecho de familia

***Derecho de familia*** é un filme de 2006 coproducido entre a Arxentina, Francia, Italia e España, escrito e dirixido por Daniel Burman. Foi producido por Diego Dubcovsky, José María Morales e Marc Sillam, e coproducido por Amedeo Pagani.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Daniel Hendler como Ariel Perelman
* Arturo Goetz como Bernardo Perelman
* Eloy Burman como Gastón Perelman
* Julieta Díaz como Sandra
* Adriana Aizemberg como Norita
* Jean Pierre Reguerraz como tío Eduardo Perelman
* Dmitry Rodnoy como Germán
* Luis Albornoz como Echechuny
* Darío Lagos como tío Mamuñe
* Damián Dreizik como Damidjian
* Gerardo del Águila como Peruano

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Valentín (filme)

***Valentín*** é un filme de 2002 escrito e dirixido por Alejandro Agresti. É unha coprodución entre a Arxentina, Francia, Italia, os Países Baixos e España. Está protagonizado por Rodrigo Noya como Valentín e Carmen Maura como a avoa. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 76ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Rodrigo Noya como Valentín
* Carmen Maura como avoa
* Julieta Cardinali como Leticia
* Jean Pierre Noher como tío Chiche
* Mex Urtizberea como Rufo
* Lorenzo Quinteros como camareiro
* Alejandro Agresti como pai
* Carlos Roffé como Dr. Galaburri

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 76ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Tempada 2002 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 2002** foi a 24ª edición do **Campionato de Galicia de Rally**. Constaba inicialmente de 9 probas, das que finalmente só se celebraron 6, ao suspenderse os rallys de Noia, Lacón e Botafumeiro. O vencedor foi Manuel Senra, que gañou os catro rallys nos que participou.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
XXY (filme)

***XXY*** é un filme de 2007 coproducido entre a Arxentina, España e Francia, e escrito e dirixido por Lucía Puenzo. Está protagonizado por Ricardo Darín, Valeria Bertuccelli, Inés Efron e Martín Piroyansky. O filme conta a historia dunha persoa intersexual de 15 anos, o xeito en que a súa familia afronta a súa condición e a decisión definitiva que finalmente ten que facer para definir a súa identidade de xénero.

*XXY* recibiu moi boas valoracións por parte da crítica, gañando o premio da Semana da Crítica no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2007, así como o premio ACID/CCAS Support. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ricardo Darín como Néstor Kraken
* Valeria Bertuccelli como Suli Kraken
* Inés Efron como Alex Kraken
* Germán Palacios como Ramiro
* Martín Piroyansky como Álvaro
* Carolina Peleritti como Erika
* Guillermo Angelelli como Juan
* César Troncoso como Washington
* Jean Pierre Reguerraz como Esteban
* Ailín Salas como Roberta
* Luciano Martín Nóbile como Vando
* Lucas Escariz como Saul

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Tempada 1981 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 1981** foi a terceira edición do **Campionato de Galicia de Rally**. Comezou co Rally dos Pazos e rematou no Rally San Martiño. O vencedor foi o coruñés Carlos Piñeiro.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Kamchatka (filme)

***Kamchatka*** é un filme hispano-arxentino de 2002 dirixido por Marcelo Piñeyro e escrito por Piñeyro e Marcelo Figueras. Está protagonizado por Ricardo Darín, Cecilia Roth, Tomás Fonzi, Héctor Alterio e Leticia Brédice.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 75ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ricardo Darín como o pai, David Vincent
* Cecilia Roth como a nai
* Matías Del Pozo como Harry
* Milton De La Canal como Simón, *El Enano*
* Héctor Alterio como o avó
* Fernanda Mistral como a avoa
* Tomás Fonzi como Lucas
* Leticia Bredice como mestra
* Mónica Scapparone como nai de Bertuccio
* Evelyn Domínguez como Niña Morena
* Maria Socas como amiga da nai
* Nicolás Cantafio como Bertuccio
* Gabriel Galíndez como garda militar
* Juan Carrasco como sacerdote
* Demián Bugallo como compañeiro da escola
* Oscar Ferrigno Jr. como padre Juan
* Alberto Silva

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 75ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Felicidades (filme de 2000)

***Felicidades*** é un filme italo-arxentino de 2000 escrito e dirixido por Lucho Bender e protagonizado por Gastón Pauls, Pablo Cedrón, Silke, Luis Machín, Carlos Belloso e Alfredo Casero. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Venecia en Italia o 5 de setembro e na Arxentina o 7 de setembro de 2000.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 73ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Luis Machín como Juan
* Gastón Pauls como Julio
* Silke como Laura
* Pablo Cedrón como Rodolfo
* Carlos Belloso como cómico
* Alfredo Casero como Fredi
* Marcelo Mazzarello como paralítico
* Cacho Castaña como Cueto
* Fabián Arenillas como Aguilera
* Eduardo Ayala como Starosta
* Federico Cammarota como home vello
* Fatty Iastrebner como Emilio

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 73ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Eva Perón (filme)

***Eva Perón*** é un filme arxentino de 1996 dirixido por Juan Carlos Desanzo. É un filme histórico e biográfico baseado na vida de Eva Perón. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 69ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Esther Goris como Eva Perón
* Víctor Laplace como Juan Domingo Perón
* Cristina Banegas como Juana Ibarguren, nai de Evita
* Pepe Novoa como Xeneral Franklin Lucero
* Irma Córdoba como Mercedes Ortiz de Achával Junco
* Lorenzo Quinteros como Xeneral Eduardo Lonardi
* Tony Vilas como Xenral Edelmiro Farrell
* Jorge Petraglia como bispo
* Enrique Liporace como Raúl Apold
* Tony Lestingi como Alejandro Achával Junco
* Leandro Regúnaga como José Espejo
* Fernando Sureda como Armando Cabo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 69ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Caballos salvajes

***Caballos salvajes*** é un filme arxentino de 1995 dirixido por Marcelo Piñeyro e escrito por Piñeyro e Aída Bortnik. Está protagonizado por Héctor Alterio, Leonardo Sbaraglia e Cecilia Dopazo. Federico Luppi fai un cameo.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 68ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Héctor Alterio como José
* Leonardo Sbaraglia como Pedro
* Cecilia Dopazo como Ana
* Fernán Mirás como Martín Juárez
* Daniel Kuzniecka como Rodolfo
* Antonio Grimau como Enrique García del Campo
* Cipe Lincovsky como Natalia
* Federico Luppi como Eusebio
* Eduardo Carmona
* Adrián Yospe como matón 1
* Mónica Scaparone como Mónica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 68ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Una sombra ya pronto serás

***Una sombra ya pronto serás*** é un filme arxentino de 1994 dirixido por Héctor Olivera. O filme entrou na competición principal da 51ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 67ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Miguel Ángel Solá como Enxeñeiro
* José Soriano como Coluccini
* Martín Coria como Encargado surtidor
* Roberto Carnaghi como Cura Salinas
* Hernán Jiménez como Rubio
* Pedro Segni como Petiso
* Mario Lozano como Patrón Bar
* Alfonso De Grazia como Maldonado

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 67ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Nong Hak

**Nong Hak** (en ) é un filme laosiano de terror de 2016 dirixido por Mattie Do. É unha coprodución entre Laos, Estonia e Francia. Estreouse nos cinemas de Laos o 11 de maio de 2017 É a segunda longametraxe dirixida por Mattie Do. Foi escollido como candidato de Laos para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, sendo a primeira vez que o país presentou un filme á Academia, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Amphaiphun Phommapunya como Nok
* Vilouna Phetmany como Ana
* Tambet Tuisk como Jakob
* Manivanh Boulom como empregada
* Yannawoutthi Chanthalungsy como xardineiro
* Maluly Chanthalangsy como Mimi
* Brandon Hashimoto como Kenji
* Namsoke Xayluesa como tendeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Laos propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Gatica, el Mono

***Gatica, el Mono*** é un filme arxentino de 1993 dirixido por Leonardo Favio. Gañou o premio do Cóndor de Prata ó mellor filme. Foi escollido como candidato da Arxentina ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 66ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Edgardo Nieva como Gatica
* Horacio Taicher como El Ruso
* Juan Costa como Jesús Gatica
* María Eva Gatica como Madre
* Kika Child como Ema
* Virginia Innocenti como Nora
* Adolfo Yanelli como El Rosarino

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 66ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Las tumbas

***Las tumbas*** é un filme arxentino de 1991 dirixido por Javier Torre. O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Norma Aleandro como María
* Federico Luppi como Espiga
* Jorge Mayor como La Gaita
* Isabel Quinteros como Rosita
* Lidia Catalano como Sara
* Sara Benítez como Gaucha
* Miguel Dedovich como Padre Roque
* Pompeyo Audivert como Remolacha

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Yo, la peor de todas

***Yo, la peor de todas*** é un filme arxentino de 1990 dirixido por María Luisa Bemberg. É un filme biográfico sobre a vida de Juana Inés de la Cruz. Baséase no libro de Octavio Paz *Sor Juana Inés de la Cruz o las trampas de la fe*.

Estreouse na 47ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde gañou o premio OCIC - Mención de Honra. O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 63ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Assumpta Serna como Juana Inés de la Cruz
* Dominique Sanda como a vicerraíña
* Héctor Alterio como o vicerrei
* Lautaro Murua como o arcebispo
* Graciela Araujo como irmá Úrsula
* Gerardo Romano como Sigüenza
* Franklin Caicedo como Santa Cruz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 63ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Tango, no me dejes nunca

***Tango, no me dejes nunca*** é un filme hispano-arxentino de 1998 escrito e dirixido por Carlos Saura. Está protagonizado por Miguel Ángel Solá e Mía Maestro. A fotografía é obra de Vittorio Storaro.

Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 71ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Miguel Ángel Solá como Mario Suárez
* Mía Maestro como Elena Flores
* Cecilia Narova como Laura Fuentes
* Juan Luis Galiardo como Angelo Larroca
* Juan Carlos Copes como Carlos Nebbia
* Carlos Rivarola como Ernesto Landi
* Sandra Ballesteros como María Elman
* Óscar Cardozo Ocampo como Daniel Stein
* Enrique Pinti como Sergio Lieman
* Julio Bocca como Julio Bocca
* Martín Seefeld como Andrés Castro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 71ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Hixía (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Hixía** (en grego antigo Υγιεία *Jai-Yia* ou Υγεία **Hygeía**, ‘saúde’), filla de Asclepio e Lampecia, irmá de Telésforo, Yaso e Panacea, era a deusa da curación, a limpeza e a sanidade (posteriormente, tamén da lúa), mentres que o seu pai estaba relacionado coa medicina. Do seu nome provén a palabra «hixiene». O seu equivalente na mitoloxía romana é **Salus**.

Adquiriu significado propio ao redor do século V a. C., pois até entón era un epíteto máis de Atenea.

Aínda que Hixía fora obxecto dun culto local desde polo menos o século VII a. C., non empezou a ser coñecida fóra deste ata que o Oráculo de Delfos a recoñeceu tras as pragas que devastaron Atenas entre os anos 429 e 427 a. C. e Roma no 293 a. C. Os seus templos principais estaban en Epidauro, Corinto, Cos e Pérgamo.

Pausanias sinalou que no asclepión de Titane en Sición (fundado por Alexanor, neto de Asclepio) as estatuas de Hixía se cubrían con cabelos de mulleres e pezas de vestir babilónicas. Segundo algunhas inscricións, estas mesmas ofrendas eran realizadas en Paros.

Arifrón de Sición, un artista sicionio do século IV a. C., escribiu un famoso himno en honra de Hixía. Existe, tamén, un himno órfico dedicado á deusa. Artistas como Escopas, Briaxis e Timoteo, entre outros, esculpiron estatuas da deusa.

Era representada frecuentemente como unha muller nova de pé, coroada cunha rama de loureiro, vestida cunha túnica lixeira e alimentando unha gran serpe enroscada ao redor do seu corpo que bebía dunha copa que portaba Hixía. Estes atributos foron adoptados máis tarde pola deusa da curación galo-romana, Sirona. Ás veces era acompañada polo seu irmán, Telésforo.
[miniatura|O pentáculo "*Hugieia*" (: saúde) era utilizado para enviar saúdos entre os [pitagóricos.]]

## Galería 

Ficheiro:Hygea, copia romana da originale greco del III sec. ac.JPG|Hixía, Copia romana da orixinaria grega do século III ac

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
#### Fontes 
*Píndaro, *Odas* vii.70-71
*Homero, *Ilíada* iv.194, ii.731

### Outros artigos 
* Asclepio
* Copa de Hixía
* Caxato de Asclepio
* Eir
Rally de Ferrol de 1982

O **Rally de Ferrol de 1982** foi a 13ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 1982 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 6 de xuño de 1982 e o vencedor foi Carlos Piñeiro cun Porsche 911.

Tomaron a saída 29 pilotos, dos que máis da metade (15) non conseguiron rematar a carreira, entre eles un dos favoritos, "Peitos", que ocupaba a segunda posición no momento da súa retirada.

## Clasificación 
## Notas
La amiga

***La amiga*** é un filme xermano-arxentino de 1988 dirixido por Jeanine Meerapfel e protagonizado por Liv Ullmann, Cipe Lincovsky e Federico Luppi.

O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Liv Ullmann como María
* Cipe Lincovsky como Raquel Kessler
* Federico Luppi como Pancho
* Víctor Laplace como Diego
* Lito Cruz como Tito, o tenente de policía
* Nicolás Frei como líder do escuadrón
* Harry Baer como amigo de Raquel en Berlín
* Gregor Hansen como testemuña da tortura de Carlos
* Gonzalo Arguimbau como Carlos
* Fernán Mirás como Pedro
* Max Berliner como coidador de cemiterio
* Beatriz Thibaudin como veciño

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Rexión de Mykolaiv

[miniatura|300px|Situación da rexión de Mykolaiv en [Ucraína.]]
A **rexión de Mykolaiv** (en ucraíno *Миколаївська область*) é unha rexión (*oblast*) do suroeste de Ucraína, con capital na cidade de Mykolaiv.

Ten unha superficie de 24.585 km&sup2;, abarcando o 4% do territorio do país. A súa poboación alcanzaba en 2013 os 1.126.148 habitantes, cerca do 3% da poboación do país.

Os principais ríos que a atravesan son o Bug Meridional e o Ingul.

## Divisións administrativas 
[miniatura|130px|[Distritos de Ucraína|Distritos da rexión.]]
A rexión de Mykolaiv está dividida en 19 distritos (s. район, *"raion"*, pl. райони, *raiony*, subdivisión administrativa similar ás comarcas galegas) e 1 cidade que non dependen de ningún distrito, senón directamente da rexión - Mykolaiv.

## Composición da poboación 
Demograficamente a rexión é considerada un enclave multiétnico:

* ucraínos: 81,9 %;
* rusos: 14,1 %;
* romaneses: 1 %;
* búlgaros: 0,4 %;

## Historia 
Nestas terras viviron escitas, sármatas, romanos, godos, rus de Kíiv, hunos, mongois, tártaros, gagauz, turcos etc. Os pobos turcos, como os tártaros, gagauz e turcos, legaron moitos dos topónimos da metade sur da rexión.

## Galería 

Ficheiro:Николаев. Особняк рядом с художественной школой.jpg
Ficheiro:Николаев. Здание гимназии..JPG
Ficheiro:Будівля громадського призначення н вулиці Адмірала Макарова.JPG
Ficheiro:Ротонда початок ХХ ст..jpg

## Notas
Toledo Mud Hens

**Toledo Mud Hens** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Toledo, Ohio. O club, de clase Triple-A, compite na International League como membro da Midwest Division. Actualmente están afiliados aos Detroit Tigers da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no Fifth Third Field, un estadio inaugurado en 2002 con capacidade para 10.300 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
El abrazo partido

***El abrazo partido*** é un filme de 2004 dirixido por Daniel Burman e escrito por Burman e Marcelo Birmajer. Está protagonizado por Daniel Hendler, Adriana Aizemberg e Jorge D'Elía. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Daniel Hendler como Ariel Makaroff
* Adriana Aizemberg como Sonia Makaroff
* Sergio Boris como Joseph Makaroff
* Diego Korol como Mitelman
* Silvina Bosco como Rita
* Rosita Londner como a avoa de Ariel
* Isaac Fajm como Osvaldo
* Jorge D'Elía como Elías Makaroff
* Melina Petriella como Estela
* Atilio Pozzobon como Saligani Papá
* Mónica Cabrera como Saligani Mamá

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Rally de Porriño

O **Rally de Porriño** foi un evento automobilístico que se celebrou no Porriño en 1982 e entre 1994 e 1996, puntuable a primeira edición máis a de 1996 para o Campionato de Galicia de Rally e as demais para o Campionato de Galicia de Rally de Terra. Estaba organizado pola Escudería Rías Baixas.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Rally Rías Baixas
Tempada 1982 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 1982** foi a cuarta edición do **Campionato de Galicia de Rally**. Comezou o 13 de febreiro no Rally dos Pazos e rematou o 28 de novembro no Rally do Porriño. O vencedor foi o coruñés Carlos Piñeiro.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Sabine Bourgey

**Sabine Bourgey**, nada en Boulogne-Billancourt, nos Altos do Sena, é unha numismática francesa experta no comercio de moedas e autora de diversas publicacións sobre este tema. Desde 1993, dirixe a compañía familiar Bourgey, fundada en París en 1895 polo seu avó.

## Raíces familiares 
As orixes coñecidas da familia levan a 1610, a un establecemento de ferrería establecido no departamento de Isère. Étienne Bourgey, o avó de Sabine, desprazouse a París para crear alí un gabinete de numismática en 1895, e sábese que en 1907 xa se atopaba no número 7 da rúa Drouot, onde mantén a súa sede actual. Émile Bourgey, o seu fillo, retomou o gabinete despois da II guerra, en 1946, e chegou a se converter nun gran experto en grandes poxas numismáticas.

Á morte do seu pai en 1993, socedeuno na xerencia da compañía familiar e introduciuse no mundo das grandes vendas pública de moedas, sen esquecer as publicacións, con diversos traballos sobre a arte na moeda, algúns deles en colaboración con Georges Depeyrot e con Jean-Luc Desnier.

Transcendendo o ámbito numismático, a partir de 2001, publicou varios traballos sobre temática social e mesmo fixo unha incursión na novela, con *Le trésor de la rue Mouffetard* (2012), editada pola súa propia editorial, *Éditions Bourgey*. En maio de 2018 publicou a súa segunda novela: *Fatale sélection*. En 2001 Creou o Premio SNA, do libro de arte, no seo do Sindicato Nacional de Anticuarios.

Bourgey é membro do Comité de Ética de Canal+ Francia desde novembro de 2017.

### Monografías 
* (1982): *Les monnaies françaises.* Éd. Ouest-France. ISBN 978-2858824618
* (1986): *Les monnaies romaines*. Éd. Ouest-France. ISBN 978-2737300035
* (1988): *Trésors, archives secrètes*. Éd. Errance. ISBN 9782903442767
* (1991): *La République romaine. Fonds Bourgey* (con G. Depeyrot).  Éd. Errance. ISBN 978-2903442842
* (1994): ''L'Empire romain. Fonds Bourgey* (con G. Depeyrot e J-L. Desnier). *Tome I* (*31 av. JC - 96 ap. JC). Tome II  (96-235 ap. JC). Éd. Errance.* ISBN 978-2877720700 / ISBN 978-2877720717
* (1996): *Trésors, légendes et réalités*. Éd. de L’Amateur. ISBN 9782859172046
* (2001): *Héritages, Tabous, Rêves et réalités.* Éd. Horay. ISBN 9782705803063
* (2003): S*ucre et sel, histoire de poudres blanches*. Éd. Horay. ISBN 9782705803605
* (2006): *Le Grand Livre du petit coin* (con S. Horay). Éd. Horay. ISBN 9782705804534
* (2009): *L'Art et la manière d'avoir de la chance.* Éd. du Cherche Midi. ISBN 9782749111643
* (2012): *Sous le signe du métal. Histoire d’une famille du marché de l’art*. Éd. Bourgey. ISBN 9782902617029

### Novela 
* (2012): *Le Trésor de la rue Mouffetard*. Éd. Bourgey. ISBN 978-2902617036
* (2018): *Fatale sélection *. Éd. Lucien Souny. ISBN 978-2848866741

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de *Sabine Bourgey Numismatique''
Rally de Porriño de 1982

O **Rally de Porriño** de 1982 foi a primeira edición de dito rally e a última proba da tempada 1982 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 28 de novembro de 1982 e o gañador foi "Peitos".

Tomaron a saída 30 vehículos, dos que 13 non chegaron á meta, entre eles os de Carlos Piñeiro e Cleherc II, ambos por rotura de palier.

## Clasificación 
## Notas
Maria Liberia-Peters

**Maria Liberia-Peters**, nada o 20 de maio de 1941 en Willemstad, é unha expolítica antillana neerlandesa do Partido Popular Nacional. Foi primeira ministra das Antillas Neerlandesas entre os anos 1984 e 1986 e de 1988 a 1994.

## Traxectoria 
Maria Peters naceu na cidade de Willemstad, Curaçao (daquela Antillas Neerlandesas). Porén, a súa educación transcorreu nos Países Baixos, onde se graduou como mestra. Posteriormente casou con Niels Liberia, con quen adoptou dous fillos.

Liberia Peters acabou na política case de xeito accidental. Durante o tempo que estivo exercendo como mestra e se involucraba nos problemas da infancia, decatouse que a chave para acadar cambios substanciais era a política. Comezou a súa traxectoria política nos anos 70 creando asociacións de pais e formando parte do Partido Popular Nacional  de Curaçao. En 1975 acadou un posto no consello da illa de Curaçao, onde traballou polos seguintes cinco anos. En 1982 foi nomeada parlamentaria das Antillas Neerlandesas e tamén Ministra de Asuntos Económicos. Despois dun goberno de coalición que fracasou en xuño de 1984, aceptou formar parte dunha nova coalición e foi elixida como Primeira Ministra, posto que ostentou entre 1984 e 1986 e logo entre 1988 e 1994. Intentou unha terceira vez en 1994, pero o seu partido perdeu as eleccións. Porén, ela permaneceu no parlamento.

Na actualidade forma parte do Consello de Mulleres Líderes Mundiais, unha rede internacional de mulleres presidentas e primeiras ministras actuais e pasadas, cuxa misión é mobilizar as líderes para levar a cabo accións de especial importancia para as mulleres e para o desenvolvemento igualitario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Liswood, Laura A. 2007. Women World Leaders. Washington, D.C.: The Council Press.
* Madden, Annette. 2001. In Her Footsteps: 101 Remarkable Black Women from the Queen of Sheba to Queen Latifah.