open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Robert Hunter

**Robert Hunter**, tamén coñecido como **Robbie Hunter**, nado o 22 de abril de 1977 en Xohanesburgo, é un ciclista surafricano especialista en espríns.

## Traxectoria deportiva 
Hunter fíxose profesional en 1999 e dende entón foi atravesando diversos conxuntos, onde figurou como un esprínter relevante que, porén, non ten acadado gran número de vitorias en probas de gran categoría. Así, comezou a súa carreira no Lampre (1999), despois pasou ao Mapei (2002), ao Rabobank (2003) e en 2005 arriba ao Phonak.

Con este camisola acompañou a Floyd Landis na súa vitoria no Tour de Francia 2006, que despois perdeu por dopaxe e en favor de Óscar Pereiro. Despois da disolución do equipo como consecuencia do escándalo nos medios, Hunter foi fichado polo Barloworld, un conxunto novo, onde ocupou a praza de líder. O equipo estreouse con bo pé no Tour de Francia 2007, conseguindo dúas vitorias de tirada, entre elas a do propio Robert Hunter. Ao conseguir a tirada número 11 da rolda gala, Hunter convertíase ao mesmo tempo no primeiro ciclista africano en gañar unha xornada do Tour de Francia.

É un ciclista de tamaño medio, apto para rodar, con 1,78 m de altura e 72&nbsp;kg de peso.

## Principais vitorias 
* 1 tirada do Tour de Francia 2007
* 2 tiradas da Vuelta a España, nos anos 1999 e 2001
* Campión de África de contra o reloxo en 2006
* Gañador da Volta a Qatar de 2004
* Mellor esprínter da Volta a Suíza de 2004, onde gañou dúas tiradas

Ademais, foi nomeado mellor ciclista surafricano (premio Pick 'n Pay Go Banking) en 2001, 2002, 2003 e 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Robert Hunter
Froila I

**Froila I**, nado en 722 e finado en Cangas de Onís no ao 768, foi un nobre da alta idade media, fillo de Afonso I, ao que sucedeu á fronte dos territorios patrimoniais, aqueles que logrou expandir alén da Cordilleira Cantábrica denominación que aínda hoxe ten gran vixencia, pero que as crónicas medievais xamais chegaron a atribuírlle

Pola súa pertenza á Galicia alto-medieval, tamén está recoñecido dentro do cómputo de reis de Galicia por boa parte dos historiadores galegos actuais, concedéndolle o nome de **Froila I**.

## Reinado 
miniatura|295px|Mapa político do noroeste da Península Ibérica tras a substitución da España visigoda, pola musulmá. Galicia aparece gobernada por numerosos señores territoriais cristiáns que tentan impoñer a súa autoridade sobre os demais.|esquerdaAo comezo do seu reinado enfrontouse a un exército enviado por Abderramán I, emir de Córdoba, nun lugar chamado *Pontumio*. Nesta batalla tomou prisioneiro a Ahumar, fillo de Abderramán, que foi degolado segundo uns autores, ou feito preso, segundo outros, morrendo no cativerio.

Tivo que reprimir duramente unha rebelión dos vascóns de Álava contra a súa autoridade. Tomou algúns reféns, entre eles a unha nobre chamada Munia, que sería a súa esposa. Pouco despois, segundo contan as dúas versións da Crónica afonsina, tivo que reprimir outra rebelión dos nobres galegos no ano 766

Os fillos de Froila foron Ximena e Afonso (coñecido posteriormente como Afonso II). A súa nai Munia, temendo polas dúas vidas, enviounos ao Mosteiro de Samos (Lugo), fundado polo seu marido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de reis de Galicia
* Lista de reis de Asturias

### Bibliografía 
* López Carreira, A,; Fernández Calo, T. *Os reis de Galicia*, Vigo : A Nosa Terra, 2003. ISBN 84-96203-27-1.
* López Teixeira, X.A. *Arredor da conformación do Reino de Galicia (711-910)*, Editorial Toxosoutos, S.L. 02/2003. 
* López Carreira, A. *O reino medieval de Galicia*, Edicións A Nosa Terra, Promocións Culturais Galegas, S.A., 2005, ISBN 84-96403-54-8.
* Nogueira, C. (2001): *A Memoria da nación: o reino da Gallaecia*. Xerais, Vigo.
* Barbosa Álvarez, J.M., Atlas histórico da Galiza, Ediçons da Galiza, ISBN 978-84-936218-1-0.
Mazamet

**Mazamet** (fr.) ou **Masamet** (oc., non oficial) é un pequeno concello francés situado no departamento do Tarn e na rexión de Mediodía-Pireneos.

## Xeografía
O lago das Montagnès, a 7 km do núcleo|300px|miniatura|dereita
Situado nas estremas entre os departamentos do Tarn e do Aude, está a medio camiño entre as vilas de Béziers e de Tolosa. Está localizada ao pé da Montaña Negra e regada polos ríos Thoré e Arnette. Ao seu redor existen numerosos lagos. O concello ten unha extensión de 72,08&nbsp;km², onde vivían uns 10.544 habitantes conforme o censo de 1999.

## Historia
miniatura|dereita|300px|Antigos teares de Vignarnette, derrubados en 2006
Se ben a Montaña Negra, situada nas proximidades de Masamet, foi un dos fitos xeostratéxicos importantes na expansión do imperio romano, poucos vestixios se atoparon na zona, nin dos galos nin dos romanos. Consérvase, iso si, un menhir, o menhir de Prats, con 3,70 m de altura, e o máis grande da rexión. Tamén quedan algunhas ruínas do castelo e da vila medieval de Hautpoul.

A principios do século XIX comeza o seu desenvolvemento industrial e comercial da man da la. A implantación a partir de 1851 de técnicas de delanaxe (retirarlle o coiro á la por un procedemento de calor) deulle o impulso necesario a unha produción que ata daquela se movía no terreo do artesanal, se ben os tecidos de Masanet xa acadaran unha ampla difusión.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web do concello de Mazamet
Plateau de Beille

A **Plateau de Beille** (chaira de Beille) é unha estación de esquí francesa, situada nos Pireneos, no departamento de Ariège, pertencente á rexión de Mediodía-Pireneos.

## Características
A estación de esquí está situada en Ax-les-Thermes, a uns poucos quilómetros do núcleo de poboación e preto tamén da fronteira andorrana. A área é unha extensa chaira situada entre montañas, a unha altitude de entre 1.650 e 2.000 m, e onde se practica principalmente o esquí de paseo, que integra tanto o esquí alpino coma o de fondo, e que non emprega remontes.

O acceso ata a chaira comeza no lugar de Las Cabanas, e salva un desnivel de 1.255 m nunha distancia de 15,8&nbsp;km, cunha pendente media de 7,9% e máxima de 10,8%. Ten 70&nbsp;km en pistas de esquí nórdico, ademais de 30&nbsp;km para camiñar sobre a neve e 4 pistas de zorra de descenso.

É unha chegada habitual do Tour de Francia, que xa rematou tiradas aquí en 1998, 2002, 2004 e 2007,

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web da estación de esquí de Beille
Agatu

:''Este artigo trata sobre a área de goberno local nixeriana, para o idioma vexa Lingua agatu

**Agatu** é unha Área de Goberno Local de Nixeria, que se atopa dentro do Estado de Benue. Creouse en 1991, sendo anteriormente tratada como distrito da antiga División Otukpo. A capital da Área atópase en Obagaji, e a súa xente é principalmente labrega, sendo unha das nove Áreas do Estado de Benue que están maiormente habitadas polo pobo idoma.
Lotus

**Lotus** pódese referir a:

## Deportes 
### Automoción 
* **Lotus Cars**, fabricantes de automóbiles deportivos,
* **Team Lotus**, equipo de Fórmula 1 inglés que participou entre 1958 e 1994, e que retornou en 2011.
* **Lotus Racing**, equipo de Fórmula 1 malaio que participou en 2010.
* **Lotus F1**, equipo de Fórmula 1 inglés propiedade de Genii Capital que corre a partir de 2012.

### Ciclismo 
* **Lotus**, equipo ciclista patrocinado pola empresa reloxeira de nome homónimo que logo pasou a denominarse Festina.

## Informática 
* **Lotus,** compañía de software fundada por Mitch Kapor e despois adquirida por IBM.

## Reloxos 
* **Lotus**, fabricante de reloxos.
## Dereito 
* **Caso Lotus**, un parádigmático caso en materia de Dereito internacional público.

## Botánica 
* ***Lotus (xénero)***, xénero botánico de leguminosas,
* ***Nymphaea lotus***, especie acuática do xénero *Nymphaea*, tapadeira exipcia, ninfea branca exipcia ou loto do Exipto,
* **Loto (árbore)**, árbore africana da familia das ramnáceas (*Ziziphus lotus*).

## Arquitectura 
* **Lotus**, en arquitectura, motivo decorativo ou elemento estruturador de determinados edificios sagrados en Asia.

## Astronomía 
* **Lotus** constelación eliminada pola restrición do Hemisferio norte.

## Xornalismo 
* ***Lotus***, revista italiana de arquitectura.

## Música 
* ***Lotus***, álbum da cantante Christina Aguilera.
* **«Lotus»**, canción da banda Cage the Elephant, incluída no seu álbum debut de 2008, *Cage the Elephant*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* **Loto**
Tratado de Kiel

O **Tratado de Kiel** significou a morte da Unión de Kalmar, xa que tras as Guerras Napoleónicas, Dinamarca -aliada de Francia- foi obrigada a asinar o 14 de xaneiro de 1814 este acordo polo que cedía Noruega a Suecia. En virtude deste tratado, o reino danés, perdedor nas Guerras Napoleónicas, cedía Noruega ao reino de Suecia a cambio dos territorio suecos d'a Pomerania. Os noruegueses rexeitaron o tratado, declaráronse independentes, fixeron unha constitución baseada na española de 1812- nomeada tamén a Pepa- e escolleron o herdeiro danés coma rei, ao príncipe Christian VIII de Dinamarca. As potencias europeas non aprobaron a decisión norueguesa e obrigárona a aceptar o tratado rubricado na cidade alemá de Kiel, na Convención de Moss. Nomeado rei a Carlos XIV, a cambio deixáronlles manter a súa constitución liberal. Pode considerarse a acta de Unión de 1815 o nacemento do novo estado noruegués.

O tratado de Kiel non incluía as antigas posesións norueguesas de Groenlandia, Islandia e as Illas Feroe, que permaneceron baixo control danés.

## Os Reinos Unidos de Suecia e Noruega
Ao oír as novas sobre o tratado, o príncipe do reino Danés-Noruegués Christian Frederik, vicerrei de Noruega, fundou un movemento independentista noruegués, aínda que se cre que a intención deste era a reunificación de Noruega con Dinamarca. O movemento tivo éxito, en parte debido ao apoio clandestino da coroa danesa, aínda que que tamén polo forte desexo de independencia da poboación norueguesa. O 10 de abril, reuníase unha asemblea nacional en Eidsvoll, co fin de decidir unha constitución para o país. Noruega declarouse independente o 17 de maio de 1814, elixindo a Christian Frederik coma rei. Trala posterior guerra con Suecia, Christian sería derrocado e substituído por Carlos XIII de Suecia, creándose a unión *persoal* entre Suecia e Noruega.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Guerras Napoleónicas
*Historia de Noruega
*Historia de Suecia

### Ligazóns externas
*Odin Archive.
*Tratado de Kiel (en sueco e francés).
201

## Acontecementos 
## Nacementos 
* Gaius Messius Quintus Traianus Decius, emperador romano.

## Mortes 
* Galeno, médico grego.

## Outros 
* Historia ano a ano
204

## Acontecementos 
## Nacementos 
* *Sextus Varius Avitus Basianus*, máis coñecido como Heliogábalo, emperador romano.
* *Marcus Iulius Philipus*, máis coñecido como Filipo o Árabe, emperador romano.
* Plotino, filósofo neoplatónico (m. 270).

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
202

## Acontecementos 
* O emperador romano Septimio Severo prohibe a conversión ó cristianismo e xudaísmo.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
203

## Acontecementos 
* Septimio Severo reconstrúe Bizancio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
Metamorfose (homónimos)

Unha **metamorfose** é un proceso de transformación; pode referirse a:
*o proceso biolóxico da metamorfose;
*o proceso da mitoloxía grega da metamorfose.

## Véxase tamén
*A novela *A metamorfose* de Franz Kafka.
Máquinas eléctricas

miniatura|Unha máquina eléctrica (un motor eléctrico).
Son **máquinas eléctricas** aquelas nas que un dos tipos de enerxía, a que alimenta a máquina ou a que se obtén dela, é a electricidade. Todas as máquinas modernas están baseadas na Lei de indución de Faraday e polo tanta válense do feito de que un campo magnético variábel produce un campo eléctrico. Dividense nos seguintes tipos:

*Máquinas de corrente continua
*Transformadores
*Máquinas de campo xirante
:*Máquinas síncronas
:*Máquinas asíncronas

## Concepto
Un máquina eléctrica é un dispositivo reversíbel que opera seguindo: 
*A Lei da  indución electromagnética
: \begin{cases}
    e(t) = - {d \Phi \over dt} \\
    \vec E \ = l ( \vec v\ \times \vec B\ )
\end{cases} 
*e a da acción electrodinámica
*:  \vec F \ = l ( \vec i\ \times \vec B\ )

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Electromagnetismo
Jesús de Polanco

**Jesús Polanco Gutiérrez**, coñecido habitualmente como **Jesús de Polanco**, nado en Madrid o 7 de novembro de 1929 e finado o 21 de xullo de 2007 na mesma cidade, foi un empresario español do sector da comunicación.

## Carreira profesional 
Orfo desde neno, pagou os estudos vendendo libros a domicilio. Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense en 1953, comezou a súa traxectoria profesional en tarefas editoriais e de comercialización de libros. En 1958 fundou a Editorial Santillana.

Coa reforma educativa do ministro José Luis Villar Palasí, concretada na Lei Xeral de Educación de 1970, a editorial conseguiu un grande éxito, ao publicar libros de texto adaptados ao novo contexto con máis rapidez cás outras empresas. Crea 
en 1972 o grupo Timón e un ano despois incorpórase ao grupo fundador do xornal El País onde chegará a exercer de conselleiro delegado e presidente. En 1976 empézase a publicar ese xornal, que se converte rapidamente nunha referencia socialdemócrata durante a transición española. En 1984 crea a sociedade (ou holding) Promotora de Informacións Sociedade Anónima (PRISA). En 1985 constitúe a Sociedade Española de Radiodifusión (SER), dentro do grupo Unión Radio, que preside desde 1993. Tras iso, continuou expandindo os seus negocios editoriais e multimedia a Hispanoamérica ou Europa. A súa ideoloxía socialdemócrata achegouno ao PSOE e aos seus líderes, e os medios de comunicación do grupo compartían todos eles unha orientación semellante.

Posuía o 64% das accións do grupo PRISA, e un dos grupos de medios de comunicación máis importantes de Europa con negocios en xornais (xeneralistas e deportivos), radio, televisión (dixital e analóxica), ademais do sector editorial, con editoriais de distinto perfil. En 2005 foi incluído por primeira vez na lista dos máis ricos do mundo da revista Forbes dos Estados Unidos ocupando a posición 210. O 16 de novembro de 2006, o consello de administración de PRISA decidira nomear como sucesor á fronte do grupo dos medios ao seu fillo, Ignacio Polanco Moreno, de 52 anos de idade.

## Premios, títulos e cargos 
Era membro da Academia Europea das Artes e das Ciencias e do Padroado da Fundación de Axuda contra a Drogadicción. Foi nomeado (1997) fillo adoptivo de Cantabria. Doutor honoris causa en Humanidades pola Universidade Brown de Providence (1997) e membro de honra do Instituto Caro y Cuervo de Bogotá, polo seu labor de difusión da lingua española.

Ademais recibiu o Premio Juan Lladó (1994), o Premio Montblanc ao mecenado das artes (2003), a medalla de ouro do Spanish Institute de Nova York (2002) e era membro da Lexión de Honra de Francia dende 2004.

## Vida persoal 
Estivo casado en dúas ocasións. Isabel Moreno Puncel foi a súa primeira muller, coa que tivo catro fillos, e da que separou en 1989 logo de 32 anos de matrimonio. O 31 de marzo de 1992 casa coa empresaria galega Mariluz Barreiros, da que se separa en 2003 logo de 19 anos de convivencia.

Faleceu aos 77 anos de idade, o 21 de xullo de 2007 vítima dun mieloma múltiple, enfermidade hematolóxica que afecta, principalmente, á medula ósea.
Literatura en lingua inglesa

O termo **literatura inglesa** refírese á literatura escrita en lingua inglesa, incluíndo a literatura composta en inglés por escritores non necesariamente nacidos en Inglaterra tales como o polaco Joseph Conrad, o escocés Robert Burns, o irlandés James Joyce, o galés Dylan Thomas, o estadounidense Edgar Allan Poe, o indio Salman Rushdie ou o trinitense V.S. Naipaul . 
Noutras palabras, a literatura inglesa é tan diversa coma as variedades e dialectos do inglés falado por todo o mundo.

Dende un punto de vista académico, o termo a miúdo fai referencia a departamentos, materias e programas vencellados a estudos de inglés nos sistemas educativos secundarios e terciarios.

## Períodos
A literatura inglesa divídese nos seguintes períodos de produción:

* Literatura anglosaxoa.
* Literatura inglesa medieval.
* Literatura inglesa renacentista.
* Literatura inglesa da Guerra Civil.
* Literatura inglesa da Restauración.
* Literatura augusta.
Iván VI de Rusia

**Iván VI de Rusia**, nado en San Petersburgo en 1740 e finado en Schlüsselburg en 1764, foi un tsar de Rusia. Neto de Iván V. O seu pai foi Antonio de Brunswick-Wolfenbüttel e a súa nai a Princesa e Duquesa Ana Leopoldovna.

## Tsar de Rusia 
A súa tía avoa e Tsarina, Ana Ivanovna, adoptouno cando só tiña oito semanas de vida, e declarouno o seu sucesor o 5 de outubro de 1740. Cando Ana morreu, Iván prclamouse emperador, e ao día seguinte Ernest Johann von Biron, Duque de Curlandia, ocupou o cargo de Rexente. Na caída de Biron, a rexencia pasou a mans da nai do neno, pero o vice-chanceler, Andrei Osterman, dirixiu o goberno.

## Caída do trono e encarceramento 
Trece meses despois, un golpe de estado levou a Sabela I ao trono, o 6 de decembro de 1741. Iván e a súa familia foron encarcerados na fortaleza de Dunamunde o 13 de decembro de 1742, despois dunha previa detención en Riga, onde a nova Tsarina decidira levalos primeiro a Brunswick. En xuño de 1744 levárono a Kholmogory, preto do mar Branco, onde Iván, illado da súa familia, pasou os seguintes doce anos. Algúns rumores aseguran que foi tranferido en segredo á fortaleza de Schlisselburgo (1756) onde era protexido e coidado máis rigurosamente.

Cando Pedro III tomou o trono, a condición do prisioneiro pareceu mellorar, pero Pedro morreu semanas máis tarde.

## Morte 
En 1762 asumiu a rexencia de Rusia Catarina II, e foron dadas ordes máis rigurosas ao oficial reponsable do denominado prisioneiro "anónimo". Ante calquera tentativa de liberarse, o preso tería que ser fusilado. Baixo ningunha circunstancia podería ser entregado a mans de alguén. Pero a esta altura, vinte anos de prisión afectaron ao seu equilibrio mental. Con todo, a pesar do misterio que o rodeaba, estaba conscienta da súa orixe imperial, e sempre era chamado Gosudar (o soberano). A pesar de que tiñan ordes de mantelo ignorante, permitíanlle ler as súas cartas e a súa Biblia. Tampouco a súa residencia en Shlisselburgo podía permanecer oculta para sempre, e o descublimento da mesma sería a causa da súa ruína. Un subtenente, Vasily Mirovich, indagou sobre el, e ideou un plan para liberalo e proclamalo Tsar. Na medianoite do 5 de xullo de 1764, Mirovich persuadiu a un sector da guarnición, detivo ao comandante Berednikov, e esixiu a entrega de Iván. Os seus carcereiros finalmente asasinárono.
Foix

**Foix** (*Foix* en francés e *Foish* en occitan) é unha cidade de Francia, capital do departamento de Ariège, que pertence á rexión de Mediodía-Pireneos.

## Xeografía 
Está situada ao sur de Tolosa, preto da fronteira entre Francia e Andorra, pero nun val, fóra das abas dos Pireneos, no cruzamento dos ríos Ariège e Arget. Con 9.109 habitantes conforme o censo de 1999, é a segunda prefectura máis pequena de Francia. Ten unha extensión de 19,32&nbsp;km².

## Historia 
Xa en tempo do imperio romano se construíu aquí un forte elevado sobre o petouto rochoso onde hoxe de atopa o castelo. A fundación en 849 da abadía de Saint-Volusien permitiu o desenvolvemento da vida urbana entre os séculos X e XII, cando se constrúen os edificios actuais da abadía e do castelo, e que terá o seu apoxeo no XIV. En 1790 foi designada capital do departamento de Ariège.
### Galería de imaxes 

Ficheiro:Chateau de Foix FRA 001.JPG|Castelo de Foix
Ficheiro:Chateau de Foix FRA 002.JPG|Castelo de Foix
Ficheiro:Chateau de Foix FRA 003.JPG|Castelo de Foix
Ficheiro:Foix.JPG|Vista xeral

## Véxase tamén 
### Cidades irmándadas 
* Lleida 
* Andorra la Vella 

### Ligazóns externas 
* Web do concello
Topoloxía (homónimos)

A **Topoloxía** é a póla das matemáticas que estuda as propiedades espaciais que se manteñen baixo deformación bicontinua (estirando sen recortar ou pegar); estas propiedades son as invariantes topolóxicas.

**Topoloxía** pódese referir tamén a:
*Topoloxía, a colección de conxuntos abertos que definen un espazo topolóxico;
*Topoloxía de rede, a configuración das redes de ordenadores;
*Topoloxía (electrónica), unha configuración de compoñentes electrónicos;
*En cartografía, un mapa topolóxico é un mapa moi simplificado que mantén a topoloxía matemática sacrificando a escala e a forma;

Non debe confundirse topoloxía con topografía, o estudo da superficie da Terra.
Loudenvielle

**Loudenvielle** é un pequeno concello occitano, situado no departamento de Altos Pireneos, que pertence á rexión de Mediodía-Pireneos.
## Xeografía 
Loudenvielle é unha pequena aldea de 261 habitantes conforme o censo de 1999, situada na base dos Pireneos. A altitude do núcleo é de 960 m, pero nalgúns puntos o concello acada os 3.130 m. A extensión é de 42,65&nbsp;km².

Loudenvielle está localizada no val de Louron, que lle dá nome á estación de esquí, e dentro do País de Aura e a 60&nbsp;km de Banhèras. A estación de esquí de Val-Louron, localizada no concello, ten 18 pistas de esquí de fondo (15&nbsp;km) e 11 remontes. Tamén próximo ao lugar de Loudenvielle está o lago de Génos, tamén chamado lago de Génos-Loudenvielle.

## Historia 
Esta aldea e mais a estación de esquí foron meta de varias tiradas do Tour de Francia:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da estación de esquí de Val Louron
Ignacio Polanco

**Ignacio Polanco Moreno**, nado en Madrid o 5 de novembro de 1954, é un empresario español do sector das comunicacións.

## Carreira profesional 
Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade Complutense de Madrid e MBA polo Instituto de Empresa de Madrid, iniciou a súa actividade profesional no Grupo Timón, e en 1993 incorporábase ao consello de administración do Grupo PRISA, sendo vicepresidente de ambas as empresas. É membro ademais dos consellos de administración de El País, Unión Radio, a Cadena SER, Sogecable e Promotora de Publicaciones (PROPU).

O 26 de novembro de 2006 o consello de administración de PRISA acordaba que, á morte do seu pai, o presidente do grupo Jesús de Polanco, Ignacio Polanco asumiría a presidencia. Jesús de Polanco faleceu o 21 de xullo de 2007 e o 23 de xullo Ignacio Polanco era nomeado presidente.
ARAMA 36/37

**ARAMA 36/37** é o acrónimo da **Asociación para a Recuperación da Arquitectura Militar Asturiana 1936-1937**. É unha entidade non gobernamental (ONG) formada por investigadores e estudosos da historia militar que, sen ánimo lucrativo, se encarga de investigar, analizar, rexistrar e preservar os elementos de enxeñería militar relacionados coa guerra civil española en Asturias, establecendo criterios de conservación e promovendo medidas para salvagardalos como parte do patrimonio histórico.
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Guerra civil española
### Ligazóns externas
*Páxina web de Arama
Alejandro González Trujillo

**Alejandro González**, ("Álex", "El Animal"), nado en Miami o 24 de febreiro de 1969, é un batería e compositor mexicano, membro do grupo de rock Maná, do que forma parte desde 1984, cando aínda se chamaba Sombrero Verde.

## Biografía 
### Orixes 
Naceu en Miami, Florida (EUA), de pai colombiano e nai cubana. A súa afección pola percusión venlle de moi pequeno. Aos catro anos a súa mestra regaloulle unha batería de xoguete, a primeira que tivo e a que tocou até que, aos doce anos, comezou a pensar en entrar nunha banda.

### De Sombrero Verde a Maná 
Cando Abraham Callejos saíu de Sombrero Verde os integrantes deste grupo puxeron un anuncio no xornal para buscar un novo batería. O seu padrasto viuno e amosoullo. Chamou e contestoulle Fher Olvera e entusiasmouse cando soubo que o grupo que solicitaba o batería era Sombrero Verde, xa que era un grupo moi coñecido entón en Guadalajara. Preferiu ser o último en realizar a proba e a Fher Olvera gustoulle a súa forma de tocar e presentoullo á banda. Aínda que, dado o escaso éxito de Maná nos seus comezos (despois de cambiar de nome), pensou en marchar do grupo, Fher Olvera convenceuno para que non o fixese. Desde entón Alejandro González é o batería.

## Batería 
### Estilo e influencias 
* Ringo Starr, foi o primeiro batería que viu, cando observou a The Beatles na tela. Cando o viu dixo: “Iso é o que quero facer o resto da miña vida”. As cancións de Abbey Road foron das primeiras que tocou.
* John Bonham, batería de Led Zeppelin.
* Keith Moon, batería de The Who, do que lle gustaba a súa rapidez, a súa presenza escénica e as loucuras que facía dentro e fóra do escenario.
* Stewart Copeland, batería de The Police, a súa influencia en pegarlle duro aos tambores, segundo recoñece o mesmo Álex González.
* Outras influencias son, por exemplo, Phil Collins, Terry Bozzio, Travis Barker, Patricio de Santa Sabina, Abraham Callejos ou Héctor Navarrete (que non toca en ningún grupo de renome, mais admírao).

## Batería que usa 
É batería exclusivo para DW Drums, usa parches Remo e sempre platillos Paiste.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información de Alex en Drummerworld
* Blog con biografía
Fernando Olvera

**Jose Fernando Emilio Olvera Sierra**, coñecido como **Fher Olvera**, nado en Puebla, México, o 8 de decembro de 1959, é o compositor, guitarrista e vocalista da banda de rock mexicana Maná. 

Licenciado en Comunicación pola Universidade de UNIVA, os seus inicios musicais remóntanse a cando estudaba primaria, época na que participaba no coro da escola no que cantaba temas de Agustín Lara e Consuelito Velázquez.

## Traxectoria musical 
O xermolo do que hoxe é Maná foi a banda Green Hat formada en 1978, que axiña pasou a chamarse Sombrero Verde (1980). Fher Olvera foi parte desta formación que, malia o nome e as cancións en inglés dun primeiro momento, axiña se identificou coas súas raíces latinas. 

En 1986 a banda troca o seu nome polo de Maná. Desde a formación de Green Hat até a actualidade, Fernando Olvera está vencellado a esta banda, que sufriu moitos cambios ao longo dos anos.

## Influencias musicais 
O mesmo Fher Olvera di que desde neno escoitou moito rock, xa que era o xénero do que gustaban as súas irmás máis vellas. Destas primeiras influencias destacan The Beatles e The Doors. 
Na actualidade confesa ser un grande admirador de Paul McCartney e Sting, aos que desexa imitar no que se refire ao seu estilo

## Compromiso social 
Fernando Olvera é coñecido non só como artista musical, senón tamén polo seu compromiso social. Preocúpanlle os conflitos sociais, o medio ambiente... Neste senso, destaca a súa excelente relación con Bono de U2, quen tamén é coñecido polo seu compromiso social.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Fher Olvera
* Letras e acordes de cancións de Fher Olvera
Mariscal

**Mariscal** (tamén frecuente no galego do século XX **marechal**, do xermánico *marh* "cabalo" e *scalc* "servo" ) é un título de gradación oficial da antiga milicia, inferior ao condestábel e que resumía en si toda a xurisdición militar, tanto na parte criminal como na económica. Este título conservouse posteriormente para os descendentes dos que antigamente o foron nos reinos de Castela, Andalucía etc.

## Tipos de mariscais 
* **Mariscal de Campo**. Oficial xeral que ocupa na milicia o grao intermedio entre o brigadier e o de tenente xeneral (nos exércitos franceses, ingleses e alemáns, así como nos latinoamericanos, o mariscal de campo é a **máxima autoridade militar**)
* *Mariscal de logis*. Chámase así o que nos exércitos tiña o cargo de aloxar á tropa de cabalaría e arranxar o seu servizo.
* *Mariscal do Rei*. Título antigo en Alemaña e Francia que se introduciu en España no século XIV e equivalía a *Mestre de campo*.[miniatura|Mariscal [Ferdinand Foch, c. 1920.|centro]]
Condestábel

**Condestábel** ou **condestable**, etimoloxicamente, provén de *condestabre*, que á súa vez deriva dun cargo palatino do imperio romano, *comes stabuli*, que correspondía ao que despois se chamou *estribeiro-mor*, o superintendente nas cabalarizas, mas que se tornara un importante cargo militar. Pertencíalle o comando da vangarda do exército se non estivese algún señor de maior categoría, porque a *hoste* era constituída por soldados dos grandes señores, e o condestábel era sobre todo un técnico, que podía non ser de grande importancia social.

## Historia e características 
### En Castela
O título de Condestable de Castela foi creado polo rei Xoán I de Castela en 1382 en substitución do de Alférez Maior do Reino. O condestábel era pois o máximo representante do Rei en ausencia do mesmo.

O cargo, ocupado por personaxes da máis alta nobreza, foi convertido en hereditario en 1473 por Henrique IV de Castela, sendo desde entón un título aristocrático máis, en mans dos descendentes de Pedro Fernández III de Velasco, que estableceron a súa residencia en Burgos. Os matrimonios entre nobres fixeron deste título un máis dos asociados ao de Duque de Alba.

### En Portugal
En Portugal a palabra foi tamén usada, até ao século XVIII, nun sentido diferente do de *condestábel do reino*. A bordo de cada navío de guerra, había polo menos un condestábel ou máis, xa que existen referencias á posición *condestábel-mor*. O *condestábel do Reino* substituíu o alférez-mor e as funcións aproximábanse das que modernamente ten o xefe do estado maior e das dos mestres-de-campo-xenerais dos séculos XVI e XVII.

D. João I deuno a Nuno Álvares Pereira manténdose a partir de aí en fidalgos da primeira nobreza, algúns de sangue real. Tornouse despois en cargo honorífico na familia dos duques de Cadaval, onde se mantivo até 1834. Ao acto de aclamación real asistiu durante moito tempo o condestábel, empuñando o estoque, o que representa unha reminiscencia da obrigación que competía ao alférez-mor de manter os desafíos en nome do rei.

## Notas
Nadezhda Mandelstam

**Nadezhda Yakovlevna Mandelstam** (en ruso Надежда Яковлевна Мандельштам), nada en Saratov o 31 de outubro de 1899 e finada en Moscova o 29 de decembro de 1980 foi unha escritora rusa.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia xudía de clase media, pasou os seus anos mozos en Kíiv. Despois do instituto estudou arte. En 1921 casou co poeta Osip Mandelshtam, co que viviu en Ucraína, San Petersburgo, Moscova e Xeorxia. Osip foi arrestado en 1934 polo seu *Кремлёвский горец*, un epigrama onde describía o clima de terror na Unión Soviética, e exiliouse con Nadezhda a Cherdyn, na rexión de Perm, e máis tarde a Voronezh.

Após o segundo arresto de Osip Mandelshtam e a súa morte no campo de concentración "Vtoraya Rechka", preto de Vladivostok en 1938, Nadezdha Mandelstam levou un estilo de vida case nómade, esquivando ó arresto, mudando constantemente o seu lugar de residencia e sobrevivindo a base de traballos temporais. En polo menos unha ocasión, en Kalinin, a NKVD apareceu ó día seguinte de que escapase.

Como unha especie de misión vital, tentou preservar e publica-la herdanza poética do seu marido. Conseguiu manter a meirande parte memorizada xa que non confiaba no papel.

Após a morte de Stalin, Nadezhda Mandelstam completou a súa tese en 1956, e permitiuse que volvera a Moscova en 1958.

Nas súas memorias, *Hope Against Hope* e *Hope Abandoned*, publicadas primeiro en Occidente, dá unha especie de análise épico da súa vida e critica a degradación moral e cultural da Unión Soviética a partir de década de 1920. Os títulos das súas memorias son xogos de palabras, xa que *Nadezhda* en ruso significa 'esperanza'.

En 1979, deu os seus arquivos á Universidade de Princeton. Morreu en 1980 en Moscova, ós 81 anos.

## Obras 
* *Hope against Hope* (ISBN 1-86046-635-4) 
* *Hope Abandoned* (ISBN 0-689-10549-5)
Denominacións wiccanas

As **denominacións wiccanas** son todas as correntes internas da Wicca. Son relixións moi similares ou moi diversas e pódense agastar da doutrina oficial wiccana. A adhesión a estas confesións wiccanas non é estritamente necesaria. A adhesión pode ser un motivo para afondar máis nunha visión específica.

## Lista de denominacións wiccanas 
* Wicca británica tradicional. 
* Wicca celta.
* Wicca do Val Central.
* Gardnerianismo.
* Xandrianismo.
* Cristowicca.
Rassemblement Wallonie-France

O **Rassemblement Wallonie-France** ou **RWF** é un pequeno partido político de Bélxica. Desenvolve a súa actividade na rexión de Valonia e na rexion de Bruxelas-Capital. En Bruxelas é coñecido como **Rassemblement Bruxelles-France** ou **RBF**. O seu obxectivo é a secesión de Valonia, Bruxelas é os seis municipios flamengos con facilidades lingüísticas para os francófonos arredor de Bruxelas, de Bélxica e a súa integración en Francia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web de RWF
Casamansa

**Casamansa** (en wólof e ; en  ; en  []) é unha rexión do Senegal localizada ao sur de Gambia, atravesada polo río Casamansa. Ziguinchor, situada preto da costa, é a cidade máis poboada e a principal dende o punto de vista económico.

180px|miniatura|dereita|Bandeira do Movemento das Forzas Democráticas de Casamansa.
É unha rexión de clima quente e de baixa altitude, con algunhas montañas no sueste. A súa media anual de precipitacións é superior ao do resto do Senegal, asemellándose nisto á Guinea-Bissau. Pode ser dividida en Baixa Casamansa (Rexión de Ziguinchor) e Alta Casamansa (Rexión de Sédhiou e Kolda), cunha superficie duns 35.680&nbsp;km² e unha poboación de 1.683.844 habitantes en 2015. A súa economía depende principalmente do cultivo de arroz. O turismo tamén é importante, polas belas praias na costa, particularmente no Cabo Skirring.

A dominación colonial de Casamansa foi emprendida desde 1445 polos portugueses e, moi posteriormente, polos franceses, até que foron estabelecidas as fronteiras entre esa rexión e a colonia da Guinea portuguesa (a actual Guinea-Bissau), localizada ao sur. Por esa razón, Casamansa está ligada cultural e lingüisticamente a Guinea-Bissau e coñecer a lingua portuguesa é común.

En 1888 produciuse a venda de Ziguinchor aos franceses e, en 1908, Portugal cedeu á mesma nación o resto de Casamansa.

O grupo étnico dominante en Casamansa son os diolas (en grafía francesa) ou jolas (en grafía wólof). Este grupo ten sido pouco favorecido economicamente en relación ao restante do Senegal, situación que contribuíu ó xurdimento dun movemento separatista, denominado Movemento das Forzas Democráticas da Casamansa (MFDC). O conflito entre o MFDC e o goberno senegalés levou a unha serie de enfrontamentos violentos, ocasionando moitas mortes desde o fin do século XX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Portugués

### Ligazóns externas 
* *Casamance.net (en francés)*
Manuel Jove

**Manuel Jove Capellán**, nado o 21 de xuño de 1941 na Coruña e finado na mesma cidade o 7 de maio de 2020, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Comezou traballando como carpinteiro co pai, e cos beneficios do negocio creou na década dos setenta a empresa inmobiliaria Edificaciones Coruñesas (Edicosa) que, xa en 1980 mudou o seu nome polo de Fadesa. Con capital privado, e na súa maioría procedente do propio Jove, a firma chegou a ser o primeiro grupo inmobiliario independente de España, con expansións en Portugal e Marrocos, cunha forma de traballo que integraba todo o proceso, dende a selección dos predios, ata a construción e venda das vivendas, pasando polas investigacións do mercado e o deseño dos proxectos. Os beneficios da empresa foron grandes, e o 30 de abril de 2004 saía a bolsa.

Como presidente executivo de Fadesa, ocupou os cargos de presidente da Asociación Provincial de Promotores Inmobiliarios da Coruña e foi membro do comité executivo da Asociación Nacional de Promotores de España.

En setembro de 2006 vendeulle o 54% das accións de Fadesa á construtora Martinsa, do empresario español Fernando Martín, por un valor total de 2.209 millóns de euros. Posteriormente, vendeu as súas participacións que mantiña en Unión Fenosa á construtora ACS (un 4,5% do capital da eléctrica) por 550,75 millóns de euros. En xuño de 2007 mercou o 40% da empresa téxtil Caramelo, por un valor 15,8 millóns de euros, e en xullo de 2007 mercou o 5% do BBVA por un valor aproximado de 3.285 millóns de euros (e un 0,2% máis en setembro dese ano), converténdose no primeiro accionista privado do banco, así como o 40% da empresa explotadora de petróleo Vetra Energía con presenza en Iberoamérica por 37 millóns de euros. Tamén posuía o 55% das adegas Álvaro Domecq a través do grupo de investimento Interavante así como o 47,5% da empresa galega de tecnoloxía Blusens. Foi un dos socios promotores e fundadores do centro comerial Marineda City do que tiña un 33,3%.

A revista *Forbes* calculoulle unha riqueza de 2.300 millóns de euros en 2008, e incluíuno como a 307ª persoa máis rica do mundo.

## Fins sociais 
En marzo de 2002 constituíu a Fundación María José Jove, en memoria da súa filla falecida ese ano e que impulsa distintas liñas de actividade a prol da infancia. Está presidida pola súa outra filla Felipa Jove.

## Vida persoal 
Estivo casado con Amparo Santos Molinos, e foi pai de María José, Manuel Ángel e Felipa Jove Santos.

Foi irmán do tamén empresario Ángel Jove.

## Premios 
Foi galardoado pola súa traxectoria profesional e empresarial co Premio ao Mellor Empresario Nacional Inmobiliario no ano 2001, e coa Medalla Castelao no 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Fundación María José Jove
Cantón de Vaud

O **cantón de Vaud**, oficialmente en francés, Canton de Vaud, é un dos 26 cantóns de Suíza. Divídese en tres distritos e a súa capital e cidade máis poboada é Lausana, seguida por Yverdon-les-Bains e Montreux. A finais do ano 2020, contaba cunha poboación de 814 762 habitantes, converténdoo no terceiro cantón máis poboado do país. Con pouco máis de 3 212 km2, ocupa o cuarto posto en termos de superficie. O francés é a única lingua oficial neste cantón.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Páxina de estatísticas do cantón de Vaud (demográfica etc)
Palafita

[miniatura|dereita|260px|**Palafitas** en [Castro, Chile, no arquipélago de Chiloé (Nova Galicia).]]
As **palafitas** son vivendas apoiadas en piares ou simples estacas, xeralmente construídas sobre corpos de augas tranquilas como lagos, lagoas, e como é o caso nalgunhas zonas de Chile á beira do mar.

A palabra deriva do italiano *palafitta*. No 2002 un importante descubrimento na desembocadura do río Sarno revelou que na zona portuaria de Pompeia había palafitas asentadas sobre un sistema de canles, que tamén suxeren unha certa similitude con Venecia.

[esquerda|miniatura|250px|Canle da lagoa de Antela, na actualidade á altura do concello de [Sandiás]]
No caso galego os poboados lacustres máis coñecidos son os da lagoa de Antela que foron estudados polo investigador Conde-Valvís nos anos 50, pouco antes do desecamento da lagoa. Conde-Valvís fálanos dos achados de tres poboados palafíticos de 58, 56, e 36 habitacións respectivamente cada un, coñecidas popularmente como "cortellos", que nos demostran a gran concentración de habitantes nesta zona. Estes poboados estarían situados no espazo que abrangue dende Sandiás ata Cortegada (dous deles fronte a Zadagós e Cardeita).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cempa stilthouses.jpg|Palafitas en Cempa, nas Illas Lingga (Indonesia).
Ficheiro:AttapeuStiltHouse.jpg|Unha palafita na Provincia Attapu, ao sur de Laos.
Ficheiro:Fragaria washington.JPG|Palafitas en Puget Sound en Fragaria Washington, Estados Unidos de América.
Ficheiro:Cambo 25.jpg|Unha palafita rural en Camboxa.
Ficheiro:Philippinen basilan seezigeuner ph04p69.jpg|Palafitas bajau no mar das Filipinas.
Ficheiro:Stilt house in Ban Saladan, Krabi province, Thailand.jpg|Unha palafita no sur de Tailandia.
Ficheiro:Haus afrika zoo gelsenkirchen.jpg|Unha casa africana reconstruída en Alemaña.
Ficheiro:Puente en zona de palafitos en Nueva Venecia-Sitionuevo-Magdalena-Colombia.jpg|Unha ponte entre palafitas en Colombia na *Ciénaga Grande de Santa Marta*.
Ficheiro:Traditional Messolongi stilt house.jpg|Palafitas tradicionais en Messolongi, oeste de Grecia.

## Notas
Baxkortostán

miniatura|250px|dereita
A **República de Baxkortostán** ou **Bashkortostán** (en ruso Респу́блика Башкортоста́н, *Respúblika Baixkortostan*; en baxkir: Башҡортостан Республикаһы, *Baixqortostan Respublikahi*; en tártaro *Başqortostan Respublikası*), ata 1990, **Bashkiria**, en ruso Башки́рия), é un suxeito federal (república) da Federación Rusa desde o 31 de marzo de 1992. En 2002 contaba con 4&nbsp;104&nbsp;336 habitantes en 143&nbsp;600&nbsp;km². A capital é Ufá. Limita ó norte co territorio de Perm e a provincia de Sverdlovsk, ó leste coa de Cheliabinsk, ó sur e ó oeste coa de Orenburg, ao oeste coa república de Tataria e ó noroeste coa de Udmurtia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Baxkortostán
Mazaira

O topónimo **Mazaira**, variante para referirse á **maceira** (árbore caducifolia cuxo froito é a mazá). Pode referirse a:

;En Galiza
***Mazaira**, parroquia do concello de Castro Caldelas;
****Mazaira**, lugar de dita parroquia;
***Mazaira**, lugar da parroquia de Tuimil no concello de Bóveda;
***Mazaira**, lugar da parroquia de Santa Baia de Búbal no concello de Carballedo;
***Mazaira**, lugar da parroquia de Gabín no concello de Montederramo;
***Mazaira**, lugar da parroquia de Pin no concello de Navia de Suarna.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Mazairo**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello de Monforte de Lemos.
Mangostán

O **mangostán** (***Garcinia mangostana*** L.; Clusiaceae ou Gutiferae ou Hypericaceae) é unha árbore tropical perenne, de ata 25 m de altura, que produce unha froita comestíbel e moi apreciada que recibe o mesmo nome.

## Características 
miniatura|esquerda
O mangostán é unha árbore perenne de entre 7 a 25 metros cando é adulta. Posúe unha follaxe moi densa, sempre verde, de follas opostas, grandes con nervadura central, con forma elíptica ovaladas de ápice acuminado e curto. Para que un mangostán dea froito maduro teñen que pasar cando menos 5 anos, pero máis normalmente entre 8 ou 10.

O froito, o **mangostán** é unha cápsula carnosa redonda, cun diámetro de entre 6 e 7 centímetros, con epiderme lisa semileñosa, coriácea moi carnosa de cor escura, como de berenxena, e uns 7&nbsp;mm de espesor, con remanentes do estigma no ápice en forma de roseta, con tantas seccións como segmentos presenta o froito no seu interior. Ao outro extremo ten o cáliz persistente con cinco sépalos.

O mangostán non require fertilización para formarse: aparece dunha cor verde clara ou case branca na parte superior da árbore. O froito medra durante dous ou tres meses, ao tempo que o exocarpo escurece, aumentando de tamaño ata os 6–8&nbsp;cm de diámetro exterior. A maduración é rápida e abrupta, en apenas 10 días, cando o froito pasa a unha cor morada ou púrpura. O exocarpo interno ten ácidos polifenólicos, incluídos xantonos e taninos, que aseguran a adstrinxencia necesaria para liberar a froita de insectos, virus, bacterias, aves ou mamíferos ata estar madura. O endocarpo comestíbel é un arilo, cunha forma e tamaño semellante a unha mandarina, pero dunha cor branca inmaculada, zumenta, cun sabor exquisito. Ten normalmente cinco segmentos, a semellanza dos segmentos dos cítricos, dous maiores fecundados que encerran cadansúa semente e os outros tres sen sementes. Esta froita consómese directamente ao fresco cando alcanza a madurez.

O mangostán produce sementes perecedoiras, de vida curta e que deben permanecer húmidas ata a xerminación, que se produce rapidamente logo de seren separadas do froito e morren axiña se quedan en seco.

## Distribución 
O mangostán é unha árbore tropical, que se cre orixinaria das illas Sunda e das Molucas. Debe medrar en condicións de alta temperatura, e por debaixo de 4&nbsp;°C a planta morre. Prodúcese en Indonesia, Tailandia, Filipinas, Malaisia, Vietnam e Sri Lanka, se ben tamén existen cultivos noutras zonas do globo, como na cidade colombiana de Mariquita, ou na República Democrática do Congo.

A lenda di que a raíña Vitoria ofreceu unha recompensa a quen lle trouxese a froita máis fabulosa, e gañou a competición o mangostán. En Occidente é moi escaso o mangostán, apenas atopado en grandes superficies de distribución en fresco, e mais tamén en conserva e enlatado.

## Notas 
## Véxase tamén
Porto de Aubisca

miniatura|upright=1.2|Porto de Aubisca
upright|miniatura|Hotel des Crètes Blanches, na estrada que sobre ao porto de Aubisca.
O **porto de Aubisca**, en occitano '''còth d'Aubisca** e en francés **col d'Aubisque''', é un porto de montaña dos Pireneos, en territorio francés.

## Xeografía
O porto de Aubisca é un paso de montaña situado a 1.709 m de altitude, a uns 30&nbsp;km ao sur de Tarbas e Pau. Administrativamente pertence ao concello de Aigas Bonas, no departamento de Pireneos Atlánticos, localizado na rexión de Aquitania.

O paso atópase na aba setentrional do pico de Ger (2.613 m) e conecta Laruntz, no val de Aussau con Argelèrs ao leste, no val de Pau, a través do porto de Soulor. A estrada cruza polo circo glaciar do Litor, na parte superior do val de Ouzom. Normalmente permanece pechado ao tráfico entre decembro e xuño.

Dende Laruntz hai 16,6&nbsp;km de estrada ata o porto. Esta aba oeste cobre un desnivel total de 1.190 m cunha pendente media de 7,2%. As primeiras ramplas, que pasan por Aigas Bonas, son cómodas, pero despois da fervenza de Valentín a pendente acada unha sección do 13%. Despois quedan uns 8&nbsp;km cun 8% de costa que cruzan pola estación de esquí de Goreta, a 1.400 m. A subida do porto dende o leste comeza no porto de Soulor. Dende este pico, a subida é de 10,6&nbsp;km onde se gañan uns 235 m netos, atravesando o circo glaciar de Litor.

## Tour de Francia
A primeira vez que o Tour de Francia cruzou este porto foi en 1910, e fíxoo o ciclista François Lafourcade. É o segundo porto máis cruzado do Tour, se ben só tres tiradas remataron nel.

### Metas
Tres tiradas do Tour de Francia tiveron o seu final no porto de Aubisca: en 1971, en 1985 e en 2007.

### Pasos do Tour polo porto de Aubisca
Producíronse 42 pasos do Tour polo porto de Aubisca dende 1947, o que a converte no segundo porto máis cruzado da rolda gala.
Gourette

**Gourette** (fr.) ou **Goreta** (oc., non oficial) é o nome dunha estación de esquí occitana situada na aba norte dos Pireneos e pertencente ao concello de Aigas Bonas. É a maior estación de esquí dos Pireneos.
Orthez

**Orthez** (fr.) ou **Ortès** (oc., non oficial) é unha cidade occitana, pertencente ao departamento francés de Pireneos Atlánticos e localizado na rexión de Aquitania.
Zulia

**Zulia** é un dos estados de Venezuela.

## Xeografía 
[miniatura|dereita|O [Lago de Maracaibo, no centro do estado Zulia.]]
O estado Zulia abrangue uns 63.100&nbsp;km², incluíndo terra firme e o Lago de Maracaibo e parte do Golfo de Venezuela, o que representa aproximadamente o 6,90% de todo o territorio venezolano, sendo a quinta entidade de maior superficie en Venezuela, tras os estados Bolívar, Amazonas, Apure e Guárico.

## Municipios 
O estado Zulia divídese en 21 municipios:
Partido Radical

**Partido Radical** pode referirse a:

## Actuais 
* **Partido Liberal Radical Auténtico** de Paraguai.
* **Partido Radical** de Francia.
* **Partido Radical de Esquerda** francés.
* **Radical de Esquerda** de Italia
* **Partido Radical Democrático Suízo**
* **Partido Radical Social Demócrata** de Chile.
* **Unión Cívica Radical** da Arxentina.
* **Partido Radical Serbio**

## Desaparecidos 
* **Democracia Radical** en Chile.
* **Partido Demócrata-Radical** de España.
* **Partido de Esquerda Radical** de Chile.
* **Partido Radical (Chile)**
* **Partido Radical Democrático (Chile)**
* **Partido Radical Italiano**
* **Partido Radical e Radical Socialista**
* **Partido Republicano Radical** de España.
* **Partido Radical (Portugal)**