open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erik Erikson

**Erik Homburger Erikson**, nado como **Erik Salomonsen** en Frankfurt o 15 de xuño de 1902 e finado en Harwich (Massachusetts) o 12 de maio de 1994, foi un psicanalista estadounidense de orixe alemá destacado polas súas contribucións á psicoloxía do desenvolvemento. É célebre por cuñar a frase *crise de identidade*.

A persar de non ter unha licenciatura, Erikson foi profesor en institucións destacadas, como Harvard, a Universidade de California en Berkeley, e Yale. Un estudo da *Review of General Psychology* publicado en 2002, cualificou a Erikson como o 12.º psicólogo máis citado do século XX.

## Traxectoria 
A nai de Erikson, Karla Abrahamsen, procedía dunha prominente familia pobo xudeu de Copenhague. Estaba casada cun corretor de bolsa xudeu, Valdemar Isidor Salomonsen, mais estivera separada del durante varios meses no tempo en que Erik foi concibido. Pouco se sabe do pai biolóxico agás que era un dinamarqués non xudeu. Cando descubriu o embarazo, Karla fuxiu a Frankfurt, en Alemaña, onde Erik naceu o 15 de xuño de 1902 e recibiu o apelido Salomonsen. A identidade do pai nunca foi aclarada. Karla e Theodor dixeron a Erik que Theodor era o seu pai real, e só revelaron a verdade ao final da súa infancia; el quedou amargado polo engano toda a súa vida.

## Vida persoal 
Erikson casou coa psicóloga estadounidense nada no Canadá Joan Erikson (nada como Sarah Lucretia Serson) en 1930 e permaneceron xuntos ata a morte del.

O matrimonio tivo catro fillos:
* Kai T. Erikson, sociólogo
* Jon Erikson
* Sue Erikson Bloland, "psicoterapeuta e psicanalista integral", que describiu o seu pai como cheo de "sentimentos duradeiros de insuficiencia persoal".
* Neil Erikson.

## Obras 
* *Childhood and Society* (1950)
* *Young Man Luther: A Study in Psychoanalysis and History* (1958)
* *Insight and Responsibility* (1966)
* *Identity: Youth and Crisis* (1968)
* ''Gandhi's Truth: On the Origins of Militant Nonviolence* (1969)
* *Life History and the Historical Moment* (1975)
* *Adulthood* (libro editado, 1978)
* *Vital Involvement in Old Age* (con J. M. Erikson e H. Kivnick, 1986)
* *The Life Cycle Completed* (con J. M. Erikson, 1987)
### Coleccións 
* *Identity and the Life Cycle. Selected Papers* (1959)
* *"A Way of Looking at Things – Selected Papers from 1930 to 1980, Erik H. Erikson"'' editado por S. Schlein, W. W. Norton & Co, Nova York, (1995)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Erikson Institute
### Ligazóns externas 
* El desarrollo psicosocial de Eric Erikson. El diagrama epigenético del adulto
Gonocorismo

[miniatura|240px|A diferenza da maioría dos [platihelmintos, os esquistosomas son gonocorísticos. Na foto pódese ver á femia angosta saíndo do xinecóforo do macho, máis groso, debaixo do seu canal ventral.]]
[miniatura|240px|Gonocorismo: un [espermatozoide e un óvulo, as células xerminais masculinas e femininas dos humanos, pouco antes da fecundación.]]

En bioloxía, denomínase **gonocorismo**, **gonocoria**, ou **unisexualismo**, á condición dun individuo, animal ou vexetal, de ter só un dos polo menos dous posíbeis sexos.

## Etimoloxía 
O termo deriva do grego antigo γονοχορισμός, *gonochorismós*, formado polos elementos γόνος *gónos*, "procreación", e χορισμός *chorísmos*, este tirado do verbo χωρίζω *chōrízō*, "separar".

O termo foi cuñado por Ernst Haeckel en 1866.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dioico
* Reprodución sexual
* Hermafroditismo

### Ligazóns externas 
* Unisexuality na Enciclopedia Británica
Banc Sabadell

200px|miniatura|Sede do Banc Sabadell

O **Banc Sabadell** é unha entidade bancaria española, con sede na cidade de Alacant. Fundado en 1881, actualmente está considerado o cuarto grupo bancario de España. Cotiza na Bolsa de Madrid (SAB) e forma parte do índice IBEX 35.

## Marcas comerciais 
A súa rede comercial alcanzou en outubro de 2007 as 1&nbsp;196 oficinas pertencentes á diversas marcas baixo as que opera a entidade:

* *Sabadell Atlántico*, marca principal do grupo con implantación en gran parte de España. 
* *Solbank*, marca especializada no negocio de estranxeiros residentes en España. 
* *Banco Herrero*, implantada en Asturias e León. 
* *Banco Urquijo*, orientada á banca privada.
* *Activobank*, marca multicanal especializada na xestión de activos e investimentos.

## SabadellGallego
miniatura
SabadellGallego é a marca coa que opera Banco Sabadell en Galiza trala adquisición do Banco Gallego por parte do Banco Sabadell. O SabadellGallego adícase á banca comercial para particulares e empresas.

O 17 de abril do 2013, Banco Sabadell adquiriu o Banco Gallego ó FROB.

O 28 de outubro do 2013, culminou o proceso de compra, e ese mesmo día púxose en marcha a marca comercial SabadellGallego.

O 21 de novembro do 2013, o consello de administración do Banco Sabadell aprobou a fusión por absorción do Banco Gallego.

Entre o 14 e o 16 de marzo do 2014, produciuse a plena integración do Banco Gallego no Banco Sabadell coa unificación dos sistemas operativos e tecnolóxicos e o cambio da marca. As oficinas do Banco Gallego en Galiza, que foron renomeadas coa marca SabadellGallego, integráronse á plataforma tecnolóxica do grupo Banco Sabadell. Por outra banda, as 28 oficinas do banco que aínda operaban coa marca de SabadellAtlántico na comunidade galega pasaron a denominarse SabadellGallego. A rede do Banco Gallego localizada fóra de Galiza integrouse coa marca SabadellAtlántico, agás nas provincias onde operaba coas marcas SabadellHerrero ou SabadellGuipuzcoano, onde adquiriron devanditas denominacións.

En xullo do 2015, anunciouse que Banco Sabadell decidira unificar as súas marcas territoriais baixo o nome 'Sabadell'. En agosto, comezarían a desenvolverse as modificacións de rotulación nas oficinas coas marcas SabadellAtlántico e SabadellCAM. SabadellHerrero, SabadellGuipuzcoano e SabadellGallego pasarán a adoptar tamén a nova denominación no futuro. SabadellUrquijo e SabadellSolbank mantenránse.
Desta modificación non se sabe aínda nada a día de hoxe, xa que a marca SabadellGallego segue a operar con normalidade.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Banc Sabadell
To All the Boys I've Loved Before (filme)

'''''To All the Boys I've Loved Before'''* é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Susan Johnson e escrito por Sofía Alvarez. Está protagonizado por Lana Condor, Noah Centineo, Janel Parrish, Anna Cathcart, Madeleine Arthur, Emilija Baranac, Israel Broussard e John Corbett, e baséase na novela homónima de 2014 escrita por Jenny Han. Estreouse a través de Netflix o 17 de agosto de 2018.

É o primeiro filme da serie *To All the Boys I've Loved Before*, que conta coas secuelas *To All the Boys: P.S. I Still Love You* e *To All the Boys: Always and Forever'', sendo estreada a primeira delas o 12 de febreiro de 2020.

## Personaxes 
* Lana Condor como Lara Jean
** Isabelle Beech como Lara Jean de nena
* Noah Centineo como Peter
** Hunter Dillon como Peter de neno
* Janel Parrish como Margot
* Anna Cathcart como Kitty
* Andrew Bachelor como Greg
* Trezzo Mahoro como Lucas
* Madeleine Arthur como Christine
* Emilija Baranac como Gen
** Rhys Fleming como Gen de nena
* Israel Broussard como Josh
** Christian Michael Cooper como Josh de neno
* John Corbett como Dr. Covey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Micrófago (animal)

[miniatura|250px|*Barbas* ou *baleas* da *[Balaenoptera acutorostrata|balea alibranca* (esquerda) e da *balea azul* (dereita).]]
  
Os animais consumidores de alimentos sólidos divídense en **micrófagos** e **macrófagos** segundo o tamaño das partículas dós alimentos inxeridos en relación ao seu propio tamaño.

## Etimoloxía 
Os termos *micrófago*, e o seu derivado *microfaxia*, "cualidade do micrófago", están formados polos elementos *micro-* e *-fago* e *-faxia*, dericados do grego antigo μικρός *mikrós*, "pequeno" e do elemenro -φαγία *-phagía*, derivado do verbo φαγεῖν *phageîn*, "comer". 
Por iso, estas materias deben seren inxeridas en gran cantidade. Estas partículas van desde restos orgánicos duns poucos nanómetros até pquenos moluscos e crustáceos, como o krill, do que se alimentan os cetáceos misticetos, filtrando estes elementos nutritivos da auga coas súas **barbas**, ou **baleas**.

Os sistemas de inxestión de alimentos son variados: pestanas vibrántiles que aseguran unha corrente de auga e/ou de mucus, incluíndo partículas en moluscos e tunicados, por exemplo; estruturas filtrantes en crustáceos, flamengos e baleas ou, nalgunhas especies como as miñocas ou o verme *Arenicola marina*, que inxiren de xeito indiscriminado todo o ambiente que os rodea e que contén partículas de alimento.

No chan, os micrófagos poden ser colémbolos, algún ácaros, nematodos ou larvas de dípteros, que se alimentan dos seres vivos máis pequenos, algas, protozoos, fungos, e bacterias.

## Clasificación 
Entre os organismos desta categoría encóntranse:

* **Sedimentívoros:** Son aqueles que procesan o todo o sedimento, inxeríndoo sobre todo para dixeriren os pequenos organismos vivos que contén ou outra materia aproveitábel. Un exemplo sería a miñoca (anélidos).
* **Filtradores:** Son os que se alimentan de partículas orgánicas ou seres vivos de pequeno tamaño que viven suspendidos na auga, como as esponxas. Para poder proceder á súa alimentación, os animais filtradores desrenvolveron distintas maneiras de reter o alimento que pode estar no fitoplancto ou no zooplancto, ou seren pequenos crustáceos e bacterias.
* **Fitófagos** (ás veces chamados, impropiamente, herbívoros): Aliméntanse de plantas vivas, murchas ou mortas.
* **Parasitos:** Son organismos que vive sobre un organismo hospedeiro ou no seu interior, alimentándose a expensas do hóspede. Hai tres clases importantes de parasitos que poden provocar enfermidades nos seres humanos: protozoos, platihelmintos e ectoparasitos. Aliméntanse a costa doutros animais sen chegar, normalmente, a matalos.
***Preeiros:** Consomen os cadáveres doutros animais.

## Notas
I Am Michael

***I Am Michael*** é un filme estadounidense de 2015 escrito e dirixido por Justin Kelly. Baséase no artigo "My Ex-Gay Friend", publicado polo xornalista Benoit Denizet-Lewis para *New York Times Magazine*, e está protagonizado por James Franco, Zachary Quinto, Emma Roberts e Charlie Carver. A rodaxe realizouse na cidade de Nova York dende o 11 até o 30 de agosto de 2014.

## Sinopse 
Baseado nunha historia real, o filme conta a historia do activista gai Michael Glatze, que rexeita a súa homosexualidade e convértese nun pastor cristián.

## Personaxes 
* James Franco como Michael Glatze
* Zachary Quinto como Bennett
* Emma Roberts como Rebekah
* Charlie Carver como Tyler
* Avan Jogia como Nico Gladstone
* Devon Graye como Cory
* Leven Rambin como Catherine
* Daryl Hannah como Deborah
* Lesley Ann Warren como Susan
* Blake Lee como Benoit
* Kevin Cahoon como Peter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
To All the Boys: P.S. I Still Love You

***To All the Boys: P.S. I Still Love You*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Michael Fimognari e escrito por Sofía Alvarez e J. Mills Goodloe. Está protagonizado por Lana Condor, Noah Centineo, Janel Parrish, Anna Cathcart, Trezzo Mahoro, Madeleine Arthur, Emilija Baranac, Kelcey Mawema, Jordan Fisher, Ross Butler, Julie Tao, Sarayu Blue, John Corbett, Holland Taylor e Maddie Ziegler. Baséase na novela *P.S. I Still Love You* de 2015 escrita por Jenny Han.

É a secuela de ''To All the Boys I've Loved Before* (2018), e é o segundo título de *To All the Boys I've Loved Before*. Estreouse o 12 de febreiro de 2020 a través de Netflix. O terceiro filme, *To All the Boys: Always and Forever'', estreouse o 12 de febreiro de 2021.

## Personaxes 
* Lana Condor como Lara Jean "LJ" Song-Covey
* Noah Centineo como Peter Kavinsky
* Jordan Fisher como John Ambrose McClaren
* Anna Cathcart como Kitty Song-Covey
* Janel Parrish como Margot Song-Covey
* Ross Butler como Trevor Pike
* Madeleine Arthur como Christine "Chris"
* Emilija Baranac como Genevieve "Gen"
* Trezzo Mahoro como Lucas James
* Holland Taylor como Edith "Stormy" McClaren-Sheehan
* Sarayu Blue como Trina Rothschild
* John Corbett como Dr. Daniel "Dan" Covey
* Kelcey Mawema como Emily
* Julie Tao como Haven
* Maddie Ziegler como Pep Squad Girl

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Célia Xakriabá

**Célia Nunes Correa**, nada en 1990, máis coñecida como **Célia Xakriabá**  [ˈsɛ.li.ɐ ʃɐˌkɾi.ɐˈba], é unha educadora e activista indíxena do Brasil pertencente ó pobo xakriabá. É coñecida por promover, entre outras cousas, o avance no status e os dereitos das mulleres indíxenas, os dereitos das terras indíxenas e a educación indíxena.

## Traxectoria 
Xakriabá naceu no concello de São João das Missões no estado brasileiro de Minas Xerais. Asistiu á Escola Estatal Indíxena Xukurnuk. Posteriormente, foi alumna e mestra de educación indíxena na Universidade Federal de Minas Gerais en 2013. É a primeira membro da súa tribo en obter un graduado.

Xakriabá foi activista dos dereitos indíxenas dende os 13 anos de idade.

### Carreira educativa 
miniatura|dereita|Xakriabá nunha conferencia da Universidade de Brasilia en 2018.
En 2015, Xakriabá converteuse na primeira persoa de ascendencia indíxena no Departamento de Educación de Minas Xerais. Estivo nese posto dende 2015 até 2017. Tamén dixo que na educación occidental todo o coñecemento provén do mestre, pero que na educación indíxena todo o mundo comparte o seu coñecemento.

### Carreira política 
Xakriabá opúxose a un proxecto de lei proposto na Asemblea Lexislativa de Minas Gerais que prohibiría ós falantes levar tocados ou traxes "extravagantes". Ela dixo que este proxecto de lei tiña como obxectivo limitar a visibilidade dos falantes nativos. En febreiro de 2019, uniuse ao consello asesor para a representante do Partido Socialismo e Liberdade, Áurea Carolina, de Minas Xerais.

## Notas
Elena Varela

O nome **Elena Varela** pode referirse a:
* **Elena Varela Arias** (n. 1956), historiadora galega;
* **Elena Varela de Fátima** (n. 1999), taekwondista galega.
The Dears

**The Dears** é unha banda canadense de indie rock procedente de Montreal, Quebec. O grupo está liderado polo matrimonio formado polo cantante e guitarrista Murray Lightburn e a teclista Natalia Yanchak. Ata a data a banda leva publicados sete álbums de estudio.

## Historia 
A banda formouse no ano 1995 e publicou o seu primeiro álbum de estudio, *End of a Hollywood Bedtime Story*, en 2000. O seu son pop escuro e orquestral e os seus dramáticos concertos situaron a The Dears como parte do emerxente renacemento do indie canadense da época.

En 2001 e 2002 a banda publicou os EPs *Orchestral Pop Noir Romantique* e *Protest,* ademais dunha colección de cancións inéditas, *Nor the Dahlias*. En 2003 editaron o seu segundo álbum de estudio, *No Cities Left*, e unha serie de concertos no festival SXSW '04 lanzou a súa carreira internacional.

The Dears xirou extensamente polo Canadá, os Estados Unidos, Europa, Xapón e Australia promovendo o lanzamento internacional de *No Cities Left* e regresou ao estudio de gravación en 2005. *Gang of Losers* foi publicado en 2006 e foi ben recibido pola prensa.

The Dears tiveron actuación de alto perfil como abreconcertos para Sloan, The Tragically Hip, Keane, The Secret Machines e Morrissey, con que se adoita a comparara a Lightburn. A súa música foi descrita como un cruzamento entre The Smiths e Serge Gainsbourg coa voz de Lightburn sendo relacionada coa de Morrissey e a de Damon Albarn. A complexidade da súa música e arranxos tamén foi comparada con Radiohead, Jethro Tull e Genesis. Os potentes concertos de The Dears foron descritas como "...o equivalente sonoro de ver a cara de Deus".

O 10 de xullo de 2007 o álbum *Gang of Losers* foi nomeado á lista curta do Polaris Music Prize. O seu seguinte álbum, *Missiles*, foi editado o 20 de outubro de 2008 no Reino Unido e no día seguinte en Norteamérica.

O 15 de febreiro de 2011 The Dears publicaron o seu quinto álbum de estudio, *Degeneration Street*. O álbum foi nomeado á lista longa do Polaris Music Prize dese ano.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Sergio (filme de 2020)

***Sergio*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Greg Barker a partir dun guión escrito por Craig Borten. Está protagonizado por Wagner Moura, Ana de Armas, Garret Dillahunt, Clemens Schick, Will Dalton, Bradley Whitford e Brían F. O'Byrne.

Estreouse internacionalmente no Festival de Cinema de Sundance o 28 de xaneiro de 2020. Estreouse a través de Netflix o 17 de abril de 2020.

## Personaxes 
* Wagner Moura como Sérgio Vieira de Mello
* Ana de Armas como Carolina Larriera
* Garret Dillahunt como William von Zehle
* Brían F. O'Byrne como Gil
* Will Dalton como Andre Valentine
* Clemens Schick como Gaby
* Bradley Whitford como Paul Bremer
* Pedro Hossi como Xanana Gusmão

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lingua fox

A **lingua fox** (tamén coñecido por unha gran variedade de nomes diferentes como **mesquakie** (meskwaki), **mesquakie-sauk**, **mesquakie-sauk-kickapoo**, **sauk-fox** e **sac e fox**) é unha lingua algonquina, falado por unhas mil persoas dos pobos meskwaki, sauk, e kickapoo en varias localizacións do Medio Oeste dos Estados Unidos e o norte de México. O fox está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bloomfield, Leonard. 1925. "Notes on the Fox Language." *International Journal of American Linguistics* 3:219-32.
* Cowan, William 1991. "Observations Regarding Fox (Mesquakie) Phonology". *Papers of the Twenty-Second Algonquian Conference*.
* Dahlstrom, Amy. (N.d.). *Meskwaki Syntax (Manuscript)*. Consultado en https://lucian.uchicago.edu/blogs/adahlstrom/publications-2/selected-manuscripts/meskwaki-syntax-book
* Voorhis, Paul H. 1974.  *Introduction to the Kickapoo Language*, Bloomington: Indiana University Press.
### Outros artigos 
* Lingua sauk
2 Filhos de Francisco

***2 Filhos de Francisco*** é un filme brasileiro de 2005 dirixido por Breno Silveira. Conta as vidas dos músicos Zezé Di Camargo e Luciano. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 78ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Márcio Kieling como Zezé di Camargo
* Thiago Mendonça como Luciano Camargo
* Ângelo Antônio como Seu Francisco Camargo
* Dira Paes como D. Helena Camargo
* Paloma Duarte como Zilú
* José Dumont como Miranda
* Dáblio Moreira como Zezé di Camargo de neno
* Wigor Lima como Luciano de neno
* Marcos Henrique como Emival
* Maria Flor como Solange
* Natália Lage como Cleide
* Jackson Antunes como Zé do Fole
* Pedro como Leonardo
* Thiago como Leandro

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 78ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Qapik

miniatura|309x309px|Moedas con valor faciel en **qapik** (segunda época, a partir de 2006)
O **qapik** (en azerí: ***qəpik***, pronunciado [ɡæˈpik]) é a unidade monetaria divisionaria de Azerbaidján, equivalente á centésima parte (​1⁄100) do manat acerbaixano.

## Etimoloxía 
O termo *qəpik* procede da palabra rusa *kopek* (*копе́к*), co significado de "lanza", que foi unha moeda rusa desde a época de Iván o Terrible, no século XVI, e que hoxe é unha moeda divisionaria equivalente á centésima parte do rublo ruso, do hryvnia ucraíno, do rublo belaruso e do rublo de Transnistria.

## Historia 
### Primeiro qapik (1992-2006) 
miniatura|Moedas con valor faciel en **qapik** (primeira época: 1992- 2006)
O primeiro manat acerbaixano (1919-1923) carecía moeda divisionaria e desta moeda só se emitiu papel moeda. Porén, a introdución do segundo manat acerbaixano o 15 de agosto de 1992, logo da restauración da independencia do país en 1991, trouxo consigo a implantación do qapik como moeda divisionaria.

Correspondentes a esta segunda época do manat emitíronse moedas divisionarias con valores de 5, 10, 20 e 50 qapik, datadas en 1992 e en 1993. Aínda que se utilizou o níquel e o latón para algunha destas cuñaxes en 1992 (e, nalgúns casos, en 1993), as derradeiras emisións foron en aluminio. Estas moedas tiveron moi pouca circulación e ao pouco tempo foron retiradas por mor da inflación.

### Segundo qapik (desde 2006) 
O 1 de xaneiro de 2006 implantouse unha nova xeración do manat, cunha taxa de cambio con respecto ao anterior manat dun dos novos por 5.000 dos antigos. As moedas en circulación son as de 1, 3, 5, 10, 20 e 50 qapik. A maioría delas lembran, tanto no deseño como no seu tamaño, as moedas do euro, en particular a moeda bimetálica de 50 *qapik* (similar á de 2 euros) e a de 10 qəpik (cun deseño coñecido como "flor española", similar á de 20 céntimos de euro). As moedas puxéronse en circulación en xaneiro de 2006 e non amosan o ano de cuñaxe nin de emisión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Manat acerbaixano

### Ligazóns externas 
* Catálogo das moedas e os billetes de Azerbaidján
Endoparasito

[miniatura|250px|[Proglote de *Taenia saginata*, un  endoparasito animal que ataca a outros animais.]]

Un **endoparasito** é un parasito que vive no interior do seu hospedeiro.

## Etimoloxía 
O termo está forma polo elemento *endo-*, tirado do grego antigo ἔνδον *éndon*, "dentro", e parasito.

Por outra parte, hai parasitos que atacan aos vexetais e outros aos animais e, segundo os tecidos atacados, a fisionomía, etc., poden distinguirse diferentes tipos.

Estes parasitos, á súa vez, divídense en: e a leishmaniose, nos humanos; e
* Nos vexetais, os oídios da vide (*Erysiphe necator*) e do carballo (*Erysiphe alphitoides*), e o visgo  (*Viscum album*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parasitismo
* Ectoparasito
* Interacción biolóxica
Roque Barcia

O nome **Roque Barcia** pode referirse a:

***Roque Barcia Ferraces**, comerciante e político galego (1776 - 1838);
***Roque Barcia Martí**, filósofo, lexicógrafo e político español, fillo do anterior (1821 - 1885).
Roque Barcia Ferraces

**Roque Barcia Ferraces de la Cueva**, nado en Piñeiro (Cora, A Estrada) o 31 de decembro de 1776 e finado en Madrid en 1838, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Nicolás Juan José Francisco de Barcia Fernández de Ávila (1732-1816) e de Rosa Ferraces Pastor Torrado. Foi funcionario da administración de rendas e aduanas. En 1800 estableceuse en Isla Cristina (provincia de Huelva), onde desde 1809 foi escribán público

De ideoloxía liberal, durante o trienio liberal (1820-1823) desenvolveu unha intensa actividade política en Madrid. Solicitou a prohibición das artes de pesca de arrastre non controladas e introducidas por cataláns e valencianos nas costas de Huelva, e pediu que a capital da provincia de Huelva pasase a ser Ayamonte.

Tras a restauración absolutista exiliouse en Portugal. Nunha solicitude presentada á alcaldía de La Redondela en 1829 definíase como comerciante de viños. En 1834 regresou a Madrid, onde residiu até o seu falecemento.

## Vida persoal
Casou con Teresa Martí Duboy, de Isla Cristina, e tiveron seis fillos e fillas: Filomena, Joaquina (falecida cun ano de idade), Nicolás (falecido cun ano de idade), Hermenegilda, Amparo (finada cun ano de idade) e Roque Barcia Martí.
## Obras 
* *Pequeña memoria de grandes desaciertos sobre la Pesca*, Madrid: Imp. de Eusebio Álvarez, 1822.
* *Memoria sobre el establecimiento de Capital de una nueva provincia en la Bética : como será mas rica la nueva Provincia, estableciendose su capital en Huelva, en Moguer, en Valverde del Camino ó en Ayamonte*. Madrid, 1822

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carmona, Antonio; Caballero, Pablo (2011): *Recuerdo de una memoria olvidada*. Roque Bárcia Ediciones.
Manat

* **Manat acerbaixano**, unidade monetaria de Azerbaidján, dividida en 100 qapik;
* **Manat turcomán**, unidade monetaria de Turkmenistán, dividida en 100 tenge.
Afelénquidos

A dos **afelénquidos** (*Aphelenchida*) é unha orde moderadamente grande de nematodos da clase dos secernénteos.

Moitas das súas especies son parasitas de insectos, de plantas ou de fungos.

Son cosmopolitas.

## Características 
Os afelénquidos teñen un estilete para a alimentación e un bulbo mediano moi destacado no esófago. Algúns están asociados a insectos dos que poden seren ectoparasitos ou endoparasitos, ou simplemente usar o insecto como medio de transporte. Outros están asociados a órganos das plantas, como raíces, caulea, ou follas , dos que son parasitos que poden serrn patóxenos para a planta ou non. Aínda hai outros asociados con fungos, e algúns viven libremente. Pode haber unha considerable plasticidade dos hábitos de alimentación dentro das especies, que implica case calquera combinación das categorías enumeradas anteriormente. Ás veces, diferentes hábitos de alimentación implican fases morfoloxicamente distintas, pero poden implicar só diferenzas de comportamento e ás veces dependen só da dispoñibilidade inmediata de diferentes alimentos. Algúns dos seus ciclos de vida dependen do ciclo de vida dos seus hospedeiros. Os que se alimentan de fungos poden ter ciclos de vida de até 5 días.

## Taxonomía 
A orde comprende as seguintes familias:

* Afelénquidos (*Aphelenchidae*)
* Afelencóididos (*Aphelenchoididae*)
* Mienquildos (*Myenchildae*)
* Parafelénquidos (*Paraphelenchidae*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nematodos
* Secernénteos
El Pueblo (Valencia)

***El Pueblo*** foi un periódico español editado en Valencia entre 1894 e 1939. Fundado polo escritor Vicente Blasco Ibáñez, o periódico converteuse no órgano oficial do blasquismo e acabou consolidándose como unha das publicaciçones máis lidas da capital valenciana. Continuou editándose ata o fin da Guerra civil.

## Historia e características
Subtitulado *Diario republicano de Valencia*, apareceu o 12 de novembro de 1894. Fundado por Vicente Blasco Ibáñez, articulouse como órgano de expresión do blasquismo. Rodrigo Soriano, colaborador de Blasco Ibáñez, financiou a publicación.

Mantivo un corte moi político nos seus primeiros anos (coincidindo coa xestión de Vicente Blasco Ibáñez), en 1906 cambiou o deseño e os contidos, con máis información periodística e imaxes e maior atención á actualidade social, aínda que sen perder as súas características republicanas esenciais. Coa ditadura de Primo de Rivera e a censura, abandonou a maior parte do contido político para pasar a dedicar as súas páxinas a cuestións de lecer e entretemento.

Cambiou de titular en 1929, cando foi adquirido por Sigfrido Blasco-Ibáñez (fillo de Vicente Blasco Ibáñez), que se fixo cargo da dirección en substitución de Félix Azzati. Durante a Segunda República o diario vinculuse co lerrouxismo e converteuse no órgano do Partido de Unión Republicana Autonomista (PURA). Consolidado como un dos diarios máis lidos de Valencia, neste período alcanzou unha difusión de 20.000 exemplares.

Continuou editándose ata a súa desaparición en 1939, cos fin da Guerra civil. As súas instalacións foron incautadas por FET y de las JONS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* El Pueblo na Biblioteca Valenciana Digital (BIVALDI)
José Goñi Aizpúrua

dereita|miniatura|Necrolóxica de José Goñi Aizpúrua en *La Noche*.
**José Goñi Aizpúrua**, nado en Donostia o 8 de agosto de 1908 e finado en Madrid o 16 de maio de 1964, foi un xornalista vasco.

## Traxectoria 
Iniciou a súa actividade xornalística profesional en Donostia, onde foi redactor de *La Constancia* e despois de *El Diario Vasco*. En 1934 foi nomeado director do periódico tradicionalista *Pensamiento Alavés*, publicado en Vitoria, que se situou a favor dos sublevados logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. En outubro de 1937 cesou na dirección de *Pensamiento Alavés*, e trasladouse en 1938 a Santiago de Compostela, onde dirixiu *El Correo Gallego*  e fundou e dirixiu *La Noche* até 1960. Despois estableceuse en Madrid, onde foi delegado e conselleiro de *Faro de Vigo* e *La Noche*, do diario *España* de Tánxer, conselleiro delegado de *Informaciones* e xefe da *Cifra Gráfica*. Tamén foi correspondente de varios periódicos españois. Empregou o pseudónimo de **Zeda**.

## Obras 
En 1945 publicou o libro *La guerra fue así*, sobre a segunda guerra mundial, con prólogo de Camilo Barcia Trelles.

## Vida persoal 
Casou con María Rosa Etchevers e foi pai de Ana, José Luis, Juan Carlos, Rosa, Ramón e Fernando Goñi Etchevers.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca dixital de *Pensamiento Alavés* (de 1932 a 1945)
Francisco Vázquez Ramudo

**Francisco Vázquez Ramudo**, nado en Ferrol en 1917 e finado en Viveiro o 6 de xaneiro de 2005, foi un profesor e político galego.
## Traxectoria
Licenciado en Ciencias Químicas. Foi director da academia Minerva de Viveiro. Foi nomeado membro da Comisión Xestora de Viveiro e terceiro tenente alcalde en 1944. Delegado local de Información e Turismo nos anos cincuenta, foi nomeado alcalde de Viveiro en outubro de 1957. Foi nomeado deputado provincial en 1958. Cesou como alcalde en abril de 1963. Foi profesor de Física e Química no IES María Sarmiento de Viveiro, e na Escola de Mestría Industrial da Coruña,  

## Vida persoal 
Casou con Luz Pozo Garza o 1 de maio de 1944, e foi pai de Gonzalo, Mónica e Luz Vázquez Pozo. Divorciáronse a comezos dos anos 80.

## Notas
Olga (filme)

***Olga*** é un filme brasileiro de 2004 dirixido por Jayme Monjardim. Foi o candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa da 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Camila Morgado como Olga Benário Prestes
* Renata Jesion como Elise Ewert Sabo
* Caco Ciocler como Luís Carlos Prestes
* Osmar Prado como Getúlio Vargas
* Floriano Peixoto como Filinto Müller
* Fernanda Montenegro como Dona Leocádia Prestes
* Luís Melo como Léo Benário
* Anderson Müller como Paul Gruber
* Murilo Rosa como Estevan
* Werner Schünemann como Arthur Ewert
* Guilherme Weber como Otto Braun
* Mariana Lima como Lígia Prestes
* Eliane Giardini como Eugénie Benário
* Jandira Martini como Sarah
* Milena Toscano como Hannah
* Klaus Couto como Adolf Hitler

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Carandiru (filme)

***Carandiru*** é un filme brasileiro-arxentino de 2003 dirixido por Héctor Babenco. Baséase no libro *Estação Carandiru* por Drauzio Varella, un médico especialista na SIDA, quen é interpretado no filme por Luiz Carlos Vasconcelos. *Carandiru* conta algunhas das historias que ocorreron no cárcere de Carandiru, que foi a meirande prisión de América Latina. A historia co masacre de 1992 no que 111 prisioneiros foron asasinados, 102 deles pola policía. O filme foi o derradeiro uso que tivo a prisión antes de ser demolida no ano 2002, un ano antes da estrea do filme.

Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Luiz Carlos Vasconcelos como Dr. Drauzio Varella
* Rodrigo Santoro como Lady Di
* Milton Gonçalves como Chico
* Lázaro Ramos como Ezequiel
* Caio Blat como Deusdete
* Milhem Cortaz como Peixeira
* Wagner Moura como Zico
* Floriano Peixoto como Antônio Carlos
* Rita Cadillac como ela mesma
* Gero Camilo como No Way
* Ivan de Almeida como Ebony
* Ailton Graça como Majestade
* Maria Luisa Mendonça como Dalva
* Aida Leiner como Rosirene
* Júlia Ianina como Francineide
* Sabrina Greve como Catarina
* Nelson Machado como Carioca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 76ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Cesante (funcionariado)

**Cesante** é a situación do funcionariado que é privado do seu emprego por decisión dun superior, deixándolle, nalgúns casos, parte do soldo. Xeralmente, quedaban incluídos no grupo das clases pasivas, e en España até 1845 mesmo tiñan dereito á percepción dunha pensión.

## Historia 
En España esta figura estivo presente, sobre todo, durante o reinado de Isabel II, no que a chegada ao poder dos moderados ou dos progresistas implicaba a remuda de tódolos cargos políticos e administrativos existentes, incluídos os funcionarios até na súa escala máis básica.

Mesonero Romanos defíneo dun xeito característico no capítulo titulado "El cesante", na súa obra *Escenas y tipos matritenses*:

Con estas disfuncións e engadindo as necesidades crecentes da administración da época e de profesionalizar o funcionariado, fundamentalmente a finais do século XIX, prodúcense debates propondo solucións. Xa Antonio Maura nun discurso pronunciado na Academia de Xurisprudencia en 1898 expuña o estado da cuestión en toda a súa crueza. Foi de novo Maura, cando dirixe un dos gobernos de concentración en 1918, quen estableceu o chamado "Estatuto Maura" ou Estatuto da Administración Pública de 1918 no que  se eliminou a "cesantía política", e no que se recolleu como idea principal a da inamobilidade dos funcionarios, unha das medidas fundamentais para conseguir a independencia da Función Pública.

Porén, o concepto de "cesantía" non se eliminou legalmente até 1954.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
Marina d'Or

miniatura|Vista da Cidade de Vacacións.

'''Marina d'Or''' é un complexo turístico e núcleo de poboación situado no litoral do concello de Orpesa, na provincia de Castelló. Está formado por hoteis de categorías 5, 4 e 3 estrelas, apartamentos turísticos en alugamento, parques de lecer, un centro médico e un balneario de auga mariña.

Foi ideada e promovida baixo a presidencia do empresario Jesús Ger García, que iniciou a súa construción na década de 1990. Ocupa unha superficie aproximada de 1.400.000 metros cadrados, máis dun terzo destinados a zonas verdes e áreas axardinadas, ademais de contar con varias instalacións deportivas e recreativas propias do carácter turístico da urbanización.
Demetrio Albertini

**Demetrio Albertini**, nado en Besana in Brianza o 23 de agosto de 1971, é un exfutbolista italiano. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección italiana.

## Palmarés 
### Xogador 
**Milan**
* Serie A: 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1998–99
* Supercoppa Italiana: 1992, 1993, 1994
* Liga de Campións da UEFA: 1988–89, 1989–90, 1993–94
* Supercopa de Europa: 1989, 1994
* Copa Intercontinental: 1989

**Lazio**
* Coppa Italia: 2003–04

**Barcelona**
*Primeira División: 2004–05

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Eu, Tu, Eles

***Eu, Tu, Eles*** é un filme brasileiro de 2000 dirixido por Andrucha Waddington. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 73ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Regina Casé como Darlene
* Lima Duarte como  Osias
* Stênio Garcia como Zezinho
* Luiz Carlos Vasconcelos como Ciro
* Nilda Spencer como Raquel
* Diogo Lopes como vaqueiro negro
* Helena Araújo como Darlene's mother
* Iami Rebouças como Moça do forró
* Lucien Paulo como Capataz
* Borges Cunha como empregado rexistrado
* Plácido Alves Neto como dono da venda
* D. Dinorah como nai de Osias
* José Pascoal como Rapaz do forró
* Zé Brocoió como Locutor
* Clesio Atanasio como Locutor

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 73ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Christian Vieri

**Christian Vieri**, nado en Boloña o 12 de xullo de 1973, é un exfutbolista italiano. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección italiana.

## Palmarés 
**Torino**
* Coppa Italia: 1992–93

**Juventus**
* Supercopa de Europa: 1996
* Copa Intercontinental: 1996
* Serie A: 1996–97

**Lazio**
* Supercoppa Italiana: 1998
* Recopa de Europa: 1998–99

**Inter de Milán**
* Coppa Italia: 2004–05

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en TuttoCalciatori.net
Orfeu

***Orfeu*** é un filme brasileiro de 1999 dirixido por Carlos Diegues. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 72ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Baséase na obra *Orfeu da Conceição* de Vinicius de Moraes e unha interpretación da lenda grega de Orfeo e Eurídice no contexto do Río de Xaneiro moderno durante o Carnaval. Toni Garrido interpreta a Orfeo, Patrícia França a Eurídice e Murilo Benício a Lucinho.

## Personaxes 
* Toni Garrido como Orfeo
* Patrícia França como Eurídice
* Murilo Benício como Lucinho
* Zezé Motta como Conceição
* Milton Gonçalves como Inácio
* Isabel Fillardis como Mira
* Maria Ceiça como Carmen
* Stepan Nercessian como Pacheco
* Maurício Gonçalves como Pecê

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 72ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Antonio Meirás Goas

**Antonio Meirás Goas**, nado en Viveiro e finado no mesmo concello o 31 de xullo de 1977, foi un médico e político galego.

## Traxectoria
Médico en Viveiro. Foi nomeado alcalde de Viveiro en 1969. Dimitiu en xuño de 1976 xunto con 8 concelleiros en protesta polo repartimento de fondos do Plan Provincial da Deputación.

## Notas
As Medelas, Paraños, Covelo

**As Medelas** é un lugar da parroquia de Paraños, no concello pontevedrés de Covelo, na Comarca da Paradanta. Segundo o IGE en 2019 tiña 58 habitantes (30 homes e 28 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paraños 
### Parroquias de Covelo 
## Notas
José Gueimunde

**José María Gueimunde López**, coñecido como **Pepé**, nado en Viveiro en 1911 e finado no mesmo concello o 3 de febreiro de 1984, foi un político galego.

## Traxectoria 
Xestor administrativo. Concelleiro de Viveiro e primeiro tenente alcalde, foi deputado provincial. Foi nomeado alcalde de Viveiro en 1967. Permaneceu no cargo até 1969. Foi presidente do Casino de Viveiro de 1943 a 1948 e entre 1967 e  1971.

## Vida persoal 
Casou con Amparo Vila Álvarez e foi pai de Benigna, Francisco e José María Gueimunde Vila. Foi o avó da exsenadora do PPdeG por Lugo, e tamén alcaldesa de Viveiro, María del Carmen Gueimunde.

## Notas
Pobo inga

Os **ingas** son un pobo indíxena de Colombia que habita na rexión suroeste do país, e que ten unha relación histórica cos incas. Falan unha variedade do quechua coñecido como inga kichwa. Case tódolos ingas son bilingües en inga e castelán, o que provoca que o inga sexa considerada unha lingua ameazada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
### Bibliografía 
* Agreda, Sebastián (1994) *La influencia del español en el idioma inga*. Tesis de grado. Bogotá: Universidad Distrital. Mec.
* Levinsohn, Stephen H. (1978) "Inga"; *Aspectos de cultura material de grupos étnicos de Colombia* I: 279-291. Bogotá: ILV.
* Ministerio de Cultura (2010) "Ingas, el pueblo viajero". Bogotá D.C.
Central do Brasil

***Central do Brasil*** é un filme franco-brasileiro de 1998 dirixido por Walter Salles, protagonizado por Fernanda Montenegro e Vinícius de Oliveira. O guión, adaptado por João Emanuel Carneiro e Marcos Bernstein a partir dunha historia do director Walter Salles, conta a amizade entre un rapaz e unha muller de mediana idade. A interpretación de Montenegro valeulle o recoñecemento internacional da crítica e un nomeamento ó Óscar á mellor actriz, ó tempo que o filme foi nomeado ó Óscar ó mellor filme internacional na 71ª edición dos premios.

## Sinopse 
Dora é unha mestra xubilada que se volveu amargada. Traballa na Estación Central de Río de Xaneiro escribindo cartas para clientes analfabetos. Ás veces pode ser impaciente con eles e chega a non enviar o que escribe, deixándoo nun caixón ou rompéndoo. Josué é un neno pobre de nove anos que nunca coñeceu o seu pai, mais espera facelo. A súa nai envía cartas ao pai a través de Dora, dicindo que agarda reunirse axiña con el, mais cando ela morre nun accidente de autobús ao saír da estación o neno queda sen fogar. Dora cólleo e trafica con el cunha parella corrupta, mais unha veciña acaba por facela sentir culpable.

## Personaxes 
* Fernanda Montenegro como Isadora "Dora" Teixeira
* Vinícius de Oliveira como Josué Fontenele de Paiva
* Marília Pêra como Irene
* Soia Lira como Ana Fontenele
* Othon Bastos como César
* Otávio Augusto como Pedrão
* Stela Freitas como Yolanda
* Matheus Nachtergaele como Isaías Paiva
* Caio Junqueira como Moisés Paiva

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 71ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
O Que É Isso, Companheiro?

***O Que É Isso, Companheiro?*** é un filme brasileiro de 1997 dirixido por Bruno Barreto e producido polos seus pais Lucy e Luiz Carlos Barreto. Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 70ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Pedro Cardoso como Paulo / Fernando Gabeira
* Fernanda Torres como Andréia / Maria
* Alan Arkin como Charles Burke Elbrick
* Matheus Nachtergaele como Jonas / Virgílio Gomes da Silva
* Luiz Fernando Guimarães como Marcão / Franklin Martins
* Cláudia Abreu como Renée / Vera Sílvia Magalhães
* Nélson Dantas como Toledo / Joaquim Câmara Ferreira
* Marco Ricca como Henrique
* Maurício Gonçalves como Brandão
* Caio Junqueira como Júlio / Vladimir Palmeira
* Selton Mello como César / Oswaldo
* Fernanda Montenegro como Dona Margarida / Elba Souto-Maior
* Alessandra Negrini como Lília
* Fisher Stevens como Mowinkel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 70ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Hermes Varela Álvarez de Toledo

**Hermes Francisco Varela Álvarez de Toledo**, nado en Viveiro cara a 1921 e finado no mesmo concello o 9 de xuño de 1988, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Na guerra civil foi voluntario na Centuria Pedrosa da Primera Bandera de Castilla e rematou como alférez provisional. Militante de FET y de las JONS, foi letrado sindical. Concelleiro en Viveiro e primeiro tenente alcalde, foi nomeado alcalde de Viveiro en febreiro de 1964, tomando posesión o 3 de marzo. Permaneceu no cargo ata o 27 de setembro de 1967. Foi presidente da asemblea local da Cruz Vermella.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes Cao Enríquez e foi pai de Sara Varela Cao.
## Notas
Alberto Michelena Rebellón

**Alberto Michelena Rebellón**, nado en Viveiro e finado no mesmo concello o 10 de decembro de 1978, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Neto de Ramón Rebellón Zubiri. Avogado en Viveiro. Foi nomeado alcalde de Viveiro en decembro de 1950. Foi deputado provincial. Cesou como alcalde en abril de 1957. Finou en Viveiro o 10 de decembro de 1978.

## Vida persoal 
Casou con Benigna Rouco Abelaira e foi pai de Alberto, Marta e Pablo Michelena Rouco.

## Notas
Tieta do Agreste

***Tieta do Agreste*** é un filme brasileiro de 1996 dirixido por Carlos Diegues. O filme foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 69ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sônia Braga como Tieta
* Marília Pêra como Perpétua
* Chico Anysio como Zé Esteves
* Cláudia Abreu como Leonora
* Zezé Motta como Carmosina
* Jece Valadão como Dario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 69ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
O Quatrilho

***O Quatrilho*** é un filme brasileiro de 1995 dirixido por Fábio Barreto. Foi adaptado a partir da novela de José Clemente Pozenato polo escritor de telenovelas Antônio Calmon e o guionista Leopoldo Serran. Está protagonizado por Patrícia Pillar e Glória Pires e Bruno Campos. A banda sonora orixinal foi composta por Jaques Morelenbaum e a canción principal foi interpretada por Caetano Veloso. Foi o primeiro filme brasileiro nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa, na 68ª edición dos premios, en máis que 30 anos, após *O Pagador de Promessas* en 1962.

## Personaxes 
* Patrícia Pillar como Teresa
* Glória Pires como Pierina
* Bruno Campos como Massimo
* Alexandre Paternost como Angelo
* Cecil Thiré como Padre Gentile
* José Lewgoy como Rocco
* Fábio Barreto como Gaudério
* José Clemente Pozenato como o fotógrafo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 68ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Secernénteos

A dos **secernénteos** (*Secernentea*) é unha clase de nematodos.

É unha das dúas clases tradicionais de nematodos, que está fundamentada en criterios morfolóxicos, pero non está apoiada por análises moleculares modernos.

## Características 
Son nematodos con anfidios localizados dorsolateralmente sobre os labios laterais ou no extremo anterior, as aberturas dos anfidios son en forma de poro ou de fendedura; os deridios e os fasmidios están presentes; o aparato excretar é tubular; a cutícula, estriada, está provista de dúas a catro capas; o esófago é variábel, pero con tres glándulas esoxáficas; as ás cuadais están presentes. Os machos posúen, en xeral, un testículo, teñen papilas sensoriais cefálicas e pode haber tamén papilas caudais. A hipoderme é uninucleada ou multinucleada. A cutícula componse de dúas a catro capas, e presenta estrías transversais ou aneis. O sistema excretor ábrese ventrolateralmente mediante un ducto cuticularizado conectado a túbulos colectores en un ou a ambos os lados do corpo. A cavidade corporal presenta de catro a seis pseudocelomocitos.

Son case exclusivamente terrestres, rara vez de auga doce ou mariños.

**Subclase Rhabditia**
: Orde Rhabditida
: Orde Strongylida

**Subclase Spiruria**
: Orde Spirurida
: Orde Ascaridida
: Orde Camallanida
: Orde Drilonematida

**Subclase Diplogasteria**
: Orde Diplogasterida
: Orde Tylenchida

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nematodos
* Fasmidio
A Grande Arte

***A Grande Arte*** é un filme brasileiro de 1991 dirixido por Walter Salles e protagonizado por Peter Coyote. Está bagamente inspirado no libro *A Grande Arte* do brasileiro Rubem Fonseca, un dos primeiros traballos teatrais de Salles. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Peter Coyote como Peter Mandrake
* Tcheky Karyo como Hermes
* Amanda Pays como Mariet
* Raul Cortez como Thales de Lima Prado
* Giulia Gam como Gisela
* Tonico Pereira como Rafael
* Eduardo Conde como Roberto Mitry
* Miguel Ángel Fuentes como Camilo Fuentes

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Proglote

[miniatura|300px|Proglote de *[Taenia saginata* grávida.]]

**Proglote** é o nome que recibe cada un dos segmentos en que se divide o "corpo" dos vermes planos (platihelmintos) da clase dos cestodos.

O conxunto das proglotes forma o estróbilo ou "corpo" do verme.

As proglotes son producidas a partir do "pescozo" (estreitamento da parte posterior do escólex ou "cabeza" do verme) por un crecemento mitótico, seguido dunha constrición transversal. Os segmentos fanse máis grandes e maduros cando son desprazados cara a atrás por segmentos máis novos.

Cada proglote contén un aparato reprodutor hermafrodita completo, e comparten un sistema nervioso común co resto. As proglotes máis proximas ao escólex son máis novas e inmaturas; as proglotes centrais son maduras e poden reproducirse, mentres que as proglotes terminais son grávidas e están cheas de centos ou milleiros de pequenos ovos; estas proglotes grávidas adoitan desprenderse do estróbilo e seren evacuadas coas feces do hospedeiro, e son a fonte da infestación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Platihelmintos
* Cestodos