La aldea gallega

***La aldea gallega*** (en galego, *A aldea galega*), baixo o subtítulo de ***Estudio de derecho cosuetudinario y economía popular***, é un libro de antropoloxía social escrito por Nicolás Tenorio Cerero a partir das experiencias recollidas na zona de Viana do Bolo (Ourense) entre 1900 e 1906.

## Historia e características 
Foi publicada orixinariamente en Cádiz no ano 1914, na imprenta de Manuel Álvarez, e reeditada en Galicia en 1982, por Edicións Xerais da man de Carlos García Martínez.

Esta publicación é probablemente un dos primeiros estudos antropolóxicos de campo realizados en Galicia aplicando unha metodoloxía exhaustiva e cinguíndose a un ámbito xeográfico concreto, o partido xudicial de Viana do Bolo, daquela integrado polos concellos de Viana, O Bolo, A Gudiña, A Mezquita e Vilariño de Conso. Polas mesmas datas (1913-1914) Vicente Risco publicara un pequeno traballo etnográfico sobre Castro Caldelas e non foi ata a década de 1930 cando o Seminario de Estudos Galegos comezou a elaborar monografías etnográficas completas sobre Calvos de Randín (1930), Melide (1933) ou Velle (1936).

O libro é un estudo antropolóxico escrito sobre a Galicia rural e achega detalles da cultura e costumes populares únicos.

### Capítulos 
A obra está dividida en cinco capítulos:

* Capítulo I: *Aldeas e propiedades comunitarias*. Nel descríbese o partido xudicial, a fundación e a condición social de Viana e dos vianeses. Tamén se reflicte a figura do *Concello da aldea*, a propiedade comunal e a distribución e aproveitamento dos montes e das terras, e os *Libros de Avances* (cadernos de papel e fío onde figuraban inscritas as propiedades individuais e familiares).
* Capítulo II: *Costumes agrícolas da aldea*. Recolle todo o relacionado co traballo agrícola no campo (seitura, malla, cultivo e preparación do liño, particións de auga e o contrato de parceiría).
* Capítulo III: *Costumes familiares da aldea*. Describe os costumes referentes aos noivados e as vodas, destacando a petición de man, as amoestacións, o *alboroque* (que se celebra o día no que é lida a primeira amoestación) e todo o ritual e festa subseguinte (voda e tornavoda). Finaliza describindo a morte e o seu contorno: velorio, enterro e culto ós mortos. 
* Capítulo IV: *Festas públicas da aldea*. Aparecen os eventos festivos típicos de calquera aldea galega, como son o Día do Patrón, o Entroido, Día de Reis, Festa de Santo Antón, Os Maios, a noite de San Xoán, as festas á luz da lúa e os fiadeiros.
* Capítulo V: *Supersticións da aldea*. Temas de maxia mesturada coa relixión. Así, recolle o papel das meigas, sabios e adiviñas, a Semana Santa, conxuros, obxectos e xestos protectores e maléficos, agoiros de boa e de mala sorte, e o famoso *Ciprianillo* (libro que contiña ensalmos máxicos, lidos para conxurar o demo e atopar tesouros).

### Orixe da obra 
Nicolás Tenorio chegou a Viana desde Sevilla en outubro do ano 1900 cando o Ministro de Graza e Xustiza noméao Xuíz de Primeira Instancia e Instrución do Partido Xudicial de Viana do Bolo. Exerceu en Viana ata xuño de 1906, data na que foi trasladado a Vilamartín de Valdeorras. Finalmente, ó redor de 1912 regresou a Andalucía.

O libro describe a vida do concello de Viana do Bolo e está escrito, xa en Cádiz, a partir dos datos recollidos naqueles seis anos. Estivo varios anos sen ser publicado porque o tema non resultaba interesante para os editores da época.

Hoxe unha rúa vianesa leva o seu nome.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Nicolás: *La aldea gallega. Estudio de derecho consuetudinario y economía popular*. Intro. de Carlos García. Xerais, Vigo 1982 .