open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joám José Romero Durán

**Joám José Romero Durán**, nado en Pontevedra en 1970, é un economista e xestor administrativo galego.

## Traxectoria 
Licenciou-se en Ciencias Económicas e Empresariais pola Universidade de Santiago de Compostela, onde tivo como profesores a economistas e intelectuais como Xosé Manuel Beiras, Ramón López-Suevos, Xavier Vilhar Trilho, Xoán Carmona Badía, Xabier Olariaga, Xoán Ramón Doldán, Ceferino Díaz ou Emilio Pérez Touriño. Cursou estudos de posgrao na Escola de Negocios Afundación IESIDE en Vigo, no Instituto Superior de Técnicas e Prácticas Bancarias de Madrid e o Diploma de Análise Crítica da Economía Capitalista da Universidade Complutense de Madrid, dirixido polo profesor Xabier Arrizabalo Montoro. Ten o título oficial de Xestor Administrativo, outorgado polo entón Ministerio de Administracións Públicas.  

Desempeñou o seu traballo no ámbito da banca, da empresa privada como responsable do departamento financeiro e como economista e xestor administrativo asesorando a persoas autónomas e pequenas empresas. Desde 2020, exerce como economista asistente do Grupo Parlamentar do Bloque Nacionalista Galego no Parlamento de Galicia.

Na súa mocidade participou en diversas iniciativas culturais como o Club Informático Novasoft en Vilagarcía na revista reintegracionista *Embora* e no colectivo cultural local Lanças de Breogham. Na universidade participou na Assembleia Bonaval de Compostela de carácter reintegracionista xunto ao profesor Xavier Vilhar Trilho, Ângelo Brea, Iolanda Aldrei e nos colectivos estudantís CAF e EI. Foi membro electo da xunta da Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais polos Comités Abertos de Faculdade e membro da dirección nacional de Galiza Nova como responsable comarcal do Salnés. Actualmente é membro do Consello Comarcal do BNG de Pontevedra, e viceresponsable local no municipio de Cerdedo-Cotobade. Formou parte da candidatura do BNG ás Eleccións municipais de 2019.

Foi fundador e activista da Asociación Cultural Almuinha de Marín. É socio de AGAL, e amigo colaborador da Escolas de Ensino Galego Semente, socio da asociación cultural O Quilombo de Pontevedra, e membro fundador e activista de CERCO Acción Social e Cultural de Cerdedo-Cotobade.

Ten publicado varias ducias de artigos de temática económica en medios galegos como Sermos Galiza e o Nós Diario. É un dos tres prologuistas do libro *Anacos da Vida*, de Víctor Rivas, editado pola Editorial Galaxia en 2021.

## Vida persoal 
Bisneto de Francisco Porto Rey, emprendedor cultural, xornalista, escritor, e membro do Partido Galeguista, por rama paterna e de Ramón Pereira Barreiro, militar republicano represaliado polo franquismo, pola rama materna, pasou a súa infancia en Vilagarcía de Arousa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en LinkedIn
José Maroño Calvo

**José Maroño Calvo**, nado en Santiago de Compostela o 12 de novembro de 1907 e finado na mesma cidade o 3 de decembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benito Maroño Nováis e Josefa Calvo Hermida  e irmán de Manuel Maroño Calvo. Tipógrafo no diario *El Compostelano*. Militante das Juventudes Socialistas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité Executivo da Fronte Popular de Compostela. Foi detido polo artilleiro José María Iglesias Calvo e un compañeiro cando ían deter a Santiago Suárez Campos, que denunciou a Maroño no momento da detención. Conducido aos calabozos de Raxoi, foi xulgado no consello de guerra contra os doce membros do Comité da Fronte Popular o 19 de novembro e condenado á pena de morte. Fusilárono nas inmediacións do cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936 co seu irmán Manuel Maroño Calvo, Modesto Pasín Noya, Fernando Domínguez Caamaño, Luís Martínez Nouche, Francisco Ponte Ces, Rafael Pardo Carmona, Rafael Frade Peña, Luis Rastrollo González e José Germán Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Batallón Dimitrov

O **Batallón Dimitrov** ou **batallón XVIII** foi unha unidade militar das Brigadas Internacionais durante a Guerra Civil Española. O seu nome débese a Georgi Dimitrov, un gran defensor búlgaro da Fronte Popular na Segunda República Española.

## Historial de operacións 
Formouse con exiliados dos Balcáns en decembro de 1936. Ao inicio contaba con 800 voluntarios, entre eles preto de 160 gregos. Formou parte da XV Brigada a partir do 31 de xaneiro de 1937. Nela atopábanse outras dúas unidades que se fixeron especialmente famosas: o Batallón Británico e o Batallón Abraham Lincoln. Loitaron primeiro na Batalla do Xarama en febreiro de 1937, en que sufriron un gran número de baixas.

Catro dos brigadistas iugoslavos que combateron no *Dimitrov* e no *Đuro Đaković* acabaron dirixindo os catro grupos do Exército Partisano de Liberación contra os exército nazi na segunda guerra mundial: Peko Dapčević o I, Koča Popović o II, Kosta Nađ o III, e Petar Drapšin o IV.

## Membros destacados
*Todor Angelov (1900–1943), anarcocomunista búlgaro, posteriormente membro da Resistencia Belga.

## Notas 
## Bibliografía 
* Hugh Thomas, *The Spanish Civil War*, 4th Rev. Ed. 2001.
* Antony Beevor, *The Battle for Spain*, 2006.

## Ligazóns externas 
* Páxina *Orden de Batalla*
* Páxina da *Associació Catalana*
Alejandro Lorenzo

* Alejandro Lorenzo y Losada, embaixador do Uruguai en Ucraína.
* Alejandro Lorenzo Alonso, alcalde do Porriño.
* Alejandro Lorenzo-Lledó, investigador español.
Maurice Bailey

**Maurice Edward Bailey**, nado o 30 de outubro de 1981 en Bronx, Nova York, é un ex xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria profesional 
O 9 de marzo de 2010, Bailey asinou un contrato dun mes con opción a outro máis co Obradoiro CAB da Liga ACB. Tras un mes no equipo santiagués, o Obradoiro decidiu non prorrogar o contrato de Bailey un mes máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net 
* Perfil en Eurobasket.com
Evgeny Kolesnikov

**Evgeny Sergeyevich Kolesnikov**, nado o 26 de decembro de 1985 en Taraz, é un xogador de baloncesto profesional ruso que xoga no BC UNICS ruso.

## Traxectoria profesional 
O 5 de abril de 2016, Kolesnikov asinou un contrato ata final de tempada co Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket.com
Durand Scott

**Durand Christopher Scott**, nado o 22 de febreiro de 1990 en Nova York, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Maccabi Ashdod BC israelí.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser escollido no Draft da NBA de 2013, Scott xogou a Liga de Verán da NBA cos San Antonio Spurs. En agosto de 2013, Scott asinou unha tempada co Obradoiro CAB da Liga ACB. Na súa única tempada en Santiago, Scott acadou 4.6 puntos e 1.2 rebotes en 12.3 minutos de xogo por encontro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en RealGM.com 
* Perfil en Eurobasket.com
Tahúres Zurdos

**Tahúres Zurdos** é un grupo de rock orixinario de Potasas (Navarra) cuxa carreira se estendeu entre 1987 e 2004.

O grupo separouse en 2004, tras 17 anos en activo.

## Historia 
A formación orixinal do grupo era Aurora Beltrán (voz, e guitarra), Manuel *Lolo* Beltrán (irmán de Aurora e tamén guitarra), Luis Salcedo (baixo) e Javier Lizarazu *Puntxes* (batería).

Lolo e Aurora proveñen da vila mineira de Potasas. Desa vila, e da existencia nela dun casino onde os traballadores da mina gastaban o soldo, vén o nome de "tahúres" que bautiza o grupo. A cuestión de "zurdos" é relativa a que tanto Aurora como Lolo son zurdos. As orixes do grupo remóntanse a Pamplona e a unha serie de actuacións dos seus membros no País Vasco, Navarra e outros lugares do norte de España.

Con 40.000 pesetas gravaron unha maqueta que máis tarde sería un disco homónimo.

O relativo éxito dos seus dous primeiros discos serviulles para fichar por EMI con *Nieve negra* e máis tarde con outras discográficas.

En 1990 Juan Manuel Ugarte incorporouse ao grupo (baixo).

En 1992 actuaron con éxito no festival Actual, en Logroño.

En 1997 publicaron *Tak* cun rock menos severo. O disco contiña unha versión de *Piece of my heart* de Janis Joplin.

En 2004 gravaron en directo o seu último disco, *Directo - 17 años*

O grupo despediuse en 2004, tras dezasete anos de carreira musical e nove discos.

O grupo reuniuse no verán de 2019 para un concerto benéfico, tras o cal anunciaron algúns máis por toda España a partir do Nadal dese mesmo ano.

## Influencias 
Nas súas cancións obsérvase unha influencia de The Who, Led Zeppelin, David Bowie ou Lou Reed.

## Membros 
* Aurora Beltrán (voz e guitarras), desde 2007 segue a súa carreira musical como solista,
* Lolo Beltrán (guitarras),
* Luís Salcedo (baixista até 1990), Juanma Ugarte (baixista desde 1990) e
* Javier Lizarazu *Puntxes* (batería).

O grupo separouse en 2004, tras 17 anos en activo.

## Discografía 
* *Tahúres zurdos*, 1988 Oihuka
* *Tahuría*, 1990 Oihuka
* *Nieve negra*, 1991 EMI
* *Árido*, 1992 EMI
* *La caza*, 1994 EMI
* *Azul*, 1996 BMG-Ariola
* *Tak*, 1998 Arcade
* *Acústico* de la Cadena SER
* *El tiempo de la luz*, 2000 Sony
* *17 Años*, 2004 Do it Records. *17 años* é o título do disco recompilatorio no que grupo navarro incluíu cancións da súa primeira época e que foi gravado en directo en Tudela en decembro de 2003. O disco acompáñase de dous CD e un DVD no que se ofrecen 23 cancións e imaxes dos mellores concertos que o grupo ofreceu ao longo da súa historia (1988 - 2001).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información xeral do grupo
João Mendonça

**João Francisco Mendonça Júnior**, nado en Luanda o 16 de decembro de 1929 e finado o 15 de xaneiro de 2012, foi un futbolista portugués, de orixe angolana. Xogaba de dianteiro e era irmán dos tamén futbolistas Fernando e Jorge Mendonça.

## Traxectoria 
Naceu en Luanda, capital da África Occidental Portuguesa. Súa nai era angolana e seu pai un portugués enviado a Angola para traballar no Observatorio Meteorolóxico. Este foi fundador do Sporting Clube de Luanda. A familia trasladouse logo a Portugal. Alí comezou a xogar xunto a seus irmáns na canteira do Sporting de Lisboa. Militou no Juventude de Évora, no Vitória de Setúbal, no Torreense, e no Sporting de Braga.

En 1958 chegou a Galicia xunto aos seus irmáns Fernando e Jorge para tentar salvar ao Deportivo da Coruña do descenso á Terceira División, cando só faltaban unhas poucas xornadas para o remate da tempada e o club ocupaba postos de descenso directo. Pero finalmente non puido xogar debido a problemas burocráticos, aínda que si o fixeron seus irmáns. Regresou entón a Portugal, onde xogou de novo no Vitória e logo no Gil Vicente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en zerozero.pt .
Burrock'n roll

'''''Burrock'n roll*** é unha maqueta de **Platero y Tú*' publicada en 1990 en formato casete. Foi reeditada o 24 de febreiro de 1992 en vinilo e en CD pola discográfica DRO, con todos os cortes remasterizados. Os temas «Esa chica tan cara» e «Desertor» foron descartados para a reedición. Aparecerían meses máis tarde nunha nova versión de estudio do álbum *Muy deficiente*. O tema «Si tú te vas» é unha versión libre de ''Rockin' all Over the World'', escrito por John Fogerty, líder de Creedence Clearwater Revival e popularizado tamén por Status Quo.

## Lista de cancións 
; Lista de cancións orixinal (1990)

; Lista de cancións da edición definitiva (1992)

## Sinxelos 
Deste álbum extraeuse en 1992 o single en vinilo «Un ABC sin letras».

*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Letras do álbum en Plateroytu.com
Linda Salzman Sagan

**Linda Salzman Sagan,** nada o 16 de xullo de 1940, é unha escritora e artista norteamericana ex-esposa do científico e escritor Carl Sagan. 

## Traxectoria 
Coñecida por ter creado a placa para as sondas espaciais Pioneer 10 e Pioneer 11 que suxire para algún ser extraterrestre como sería a aparencia da especie dominante no planeta Terra, e pola coprodución do Voyager Golden Record. É coautora ''de Earth's Murmurs* (*Murmúrios daTerra'' na tradución portuguesa) co seu exmarido, o astrónomo Carl Sagan, con quen casou o 6 de abril de 1968; o matrimonio durou até o divorcio en 1981, cando Carl Sagan casou coa súa terceira e derradeira esposa, Ann Druyan. Tamén é coñecida por dirixir varias obras para o Central Casting Theatre de Ithaca, Nova York e por escribir episodios de televisión como Knots Landing e General Hospital.

É a nai do autor e guionista Nick Sagan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*NASA

### Ligazóns externas
* O contido do Disco de ouro da Voyager
Zeltia Montes

**Zeltia Montes Muñoz**, nada o 22 de marzo de 1979 en Madrid, é unha compositora musical galega especializada en bandas sonoras de filmes.

## Traxectoria 
De pai galego e nai madrileña, ingresou no conservatorio de Madrid e con 9 anos comezou a compoñer. En 2002 recibiu o título de profesora de piano e de solfexo, para posteriormente especializarse en música moderna. En 2005 trasladouse ao Berklee College of Music de Boston, onde estudou con John Bavicchi, Tom McGah ou Dennis Leclaire. En 2007 graduouse "cum laude" e especializouse en bandas sonoras, sendo escollida compositora da súa orquestra sinfónica contemporánea. En 2008 trasladouse aos Ánxeles e vive entre España e os Estados Unidos de América.

En 2008 compuxo a súa primeira banda sonora para o filme galego *Pradolongo* de Ignacio Vilar, pola que gañou o Premio Jerry Goldsmith e a Medalla de Ouro á Excelencia no Park City Film Music Festival. En 2010 compuxo a banda sonora de *A tropa de trapo no país onde sempre brilla o sol*, pola que gañou de novo o  premio Jerry Goldsmith e a Medalla de Ouro á Excelencia no Park City Film Music Festival. En 2015 gañou o premio á mellor música orixinal para o filme *A esmorga* na 13ª edición dos Premios Mestre Mateo. En 2017 foi candidata ao Premio Goya á mellor canción orixinal polo documental *Frágil equilibrio* e en 2019 por *Adiós* foi candidata ao Premio Feroz á mellor música orixinal e á Medalla do CEC á mellor música.

Gañou o Goya 2022 a mellor música orixinal composta para a película *El buen patrón*, sendo a primeira muller en conseguir este premio.

## Filmografía 
* *Pradolongo* (2008)
* *El camino del Cid* (serie documental, 2008)
* *A tropa de trapo no país onde sempre brilla o sol* (2010)
* *Vilamor* (2012)
* *Rastros de sándalo* (2014)
* *A tropa de trapo na selva do arco da vella* (2014)
* *El médico atento* (2015)
* *A esmorga* (2015)
* *Frágil equilibrio* (2016)
* *Desenterrando Sad Hill* (2017)
* *Atlánticas* (serie de televisión, 2018)
* *Adiós* (2019)
* *El silencio del pantano* (2019)
* *Desenterrando Sad Hill* (2019)
* *Uno para todos* (2020)
* *El buen patrón* (2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Wurrumiyanga

**Wurrumiyanga**, anteriormente coñecida como **Nguiu**, é unha vila e comunidade tiwi que  se atopa na costa do sur da illa Bathurst, no Territorio do Norte de Australia. A súa poboación era de 1&nbsp;563 habitantes segundo o censo australiano de 2016.

## Historia 
Nguiu foi fundada en 1911 como misión católica por Francis Xavier Gsell. A oficina de correos de Nguiu abriu o 3 de xuño de 1974, sendo a primeira da illa Bathurst. En 2010 Nguiu foi renomeada como Wurrumiyanga polo Consello da Terra Tiwi. Significa o *lugar onde medran as cícadas*.

## Demografía 
En Wurrumiyanga, segundo o Censo de 2016 de Australia, o 90,2% da poboación era de orixe aborixe australiana e o 78,3% falaba a lingua tiwi.

## Cultura 
Wurrumiyanga é o fogar de *Tiwi Designs*, unha sociedade artística (que inclúe máis de 100 artistas indíxenas) que produce roupa, esculturas, cerámica e pinturas cuxo obxectivo é o de promover, preservar e enriquecer a cultura tiwi.

## Notas
Nick Sagan

**Nick Sagan**, nado en Boston (Massachusetts) o 16 de setembro de 1970, é un escritor norteamericano.

É autor das novelas de ciencia ficción *Ameaza Virtual* (orixinalmente *Idlewild*), *Paraíso Virtual* (título en portugués, orixinalmente en inglés *Edenborn*) e *Everfree* (non traducida ao galego nin ao portugués), así como de varios episodios de *Star Trek: The Next Generation* e *Star Trek: Voyager*. É fillo do astrónomo Carl Sagan e da artista e escritora Linda Salzman e irmán de Dorion, Sasha, Jeremy e Samuel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web persoal 
* *Science Fiction Weekly* Entrevista  presentado por John Joseph Adams
Sasha Sagan

**Sasha Sagan** é unha autora, produtora de televisión e cineasta. O seu libro *For Small Creatures such as We* publicouse en 2019.

## Traxectoria 
Sagan é filla da escritora Ann Druyan e do astrónomo Carl Sagan, e irmá de Samuel, Dorion, Jeremy e Nick. Ela é graduada na Universidade de Nova York. Escribiu para a New York Magazine. Interpretou o papel da nai de Carl Sagan en *Cosmos: Possible Worlds*. Sasha Sagan foi co-produtora da curtametraxe *Bastard* (2010), da que ela mesma e Kirsten Dunst foron as guionistas.

## Vida persoal 
Sagan mora en Boston co seu marido, Jonathan Noel, e a filla deles. Casaran en Ithaca, Nova York, en setembro de 2013.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Sasha Sagan no ABC.NET (en inglés)
* Sasha Sagan no Space.com (en inglés)
* Web persoal
* Sasha Sagan no Twitter
* Sasha Sagan entrevista a Carolyn Porco 
* "For Small Creatures Such As We" Charla de Sasha Sagan en YouTube
Raúl Rodríguez Canca

**Raúl Rodríguez Canca** é un político berciano de Coalición por El Bierzo.

## Traxectoria 
É técnico superior en xestión e organización de recursos naturais e paisaxísticos. Como presidente da Asociación de Nais e Pais dun colexio de Ponferrada foi un dos fundadores e primeiro presidente a FAMPABI, a Federación de Nais e Pais do Bierzo, en 2017. En 2019 encabezou a lista de Coalición por El Bierzo ás eleccións autonómicas de Castela e León e en xullo de 2020 nun congreso extraordinario entrou na executiva do partido como secretario de organización. Nas eleccións autonómicas de 2022 recuncou como cabeza de lista de CB aínda que desta volta unido coa plataforma El Bierzo Existe.
## Notas
Ramón Pereira Barreiro

**Ramón Pereira Barreiro**, nado en Padrón o 5 de novembro de 1892 e finado no Carril o 20 de novembro de 1964, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Fillo dun carabinero de Muros, estudou no Escorial no colexio de carabineiros. Licenciado, retornou a Muros e foi destinado a Esteiro. Cabo de carabineiros, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Bilbao co seu irmán Germán e combateu no exército republicano. Entregouse en Santander onde foi detido e, posteriormente enviado á Coruña. Xulgado na Coruña por auxilio á rebelión foi condenado a 12 anos de prisión. Despois de saír de prisión volveu a Esteiro onde traballou como latoeiro, carpinteiro e reloxeiro; tamén instalou unha escola para ensinar a ler e escribrir a adultos de xeito gratuíto. A instacia do seu fillo Ramón, a familia trasládouse ao Carril onde foi porteiro na fábrica de Mequinsa. Despois estableceuse como reloxeiro e finalmente foi propietario da librería Waldina e correspondente administrativo de *El Pueblo Gallego* no Carril. Finou no Carril o 20 de novembro de 1964.

## Vida persoal 
Casou con María Vidal Fernández e foi pai de Ramón, Mercedes, Sagrario, Waldina e Dolores Pereira Vidal.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Familia Pereira Vidal
Mercè Pons

**Mercè Pons i Veiga**, nada en Arbúcies, Xirona, o 4 de xuño de 1966, é unha actriz catalá de orixe galega, de teatro, dobraxe, cine e televisión.

## Traxectoria 
Estudou deseño gráfico e comezou a facer teatro afeccionado.  

En teatro, debutou en 1987 coa obra *Tirant lo Blanc* e despois traballou durante moitos anos con Josep María Flotats de quen a técnica e a minuciosidade sobre o escenario. Participou en moitas outra obras como *A Moon for the Unfortunate* de Eugene O'Neill; *Un marido ideal* de Oscar Wilde, o *Rei Lear* de Shakespeare; *Praza do Diamante de* Mercè Rodoreda; *A Gaivota de* Antón Chéjov ou *o Albergue da Gloria de* Josep Maria de Sagarra, entre moitos outros. 

Tamén alcanzou unha considerable fama grazas aos seus personaxes nas series de televisión catalás como *Ventdelplà* ou *El cor de la ciutat*, e nas españolas como *Makinavaja* ou *Compañeros*. 

No cine, realizou varias películas con Ventura Pons como *Amor idiota.* E tamén participou en *Iris* de Rosa Vergès, ''La febre d'or* de Gonzalo Herralde, ou *Rateta, rateta* de Francesc Bellmunt. Fixo outras aparicións no mundo da dobraxe, como o seu traballo en *Animales heridos'' en 2006.

### Familia 
É bisneta de Francisco Porto Rey.

## Recoñecementos 
Recibiu o Premio da crítica de Barcelona á mellor actriz revelación en 1989, o Premio de cinematografía Ciutat de Barcelona en 1992, o premio El Ojo Crítico á mellor actriz de cine en 1997 ou o Premio Butaca de teatro e cine de Cataluña á mellor actriz de cine. 

## Obra 
### Cine 
### Televisión 
### Teatro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  en IMDb
*Ficha en Catalan Films
*Ficha en Decine 21
Ramón Pereira

* **Ramón Pereira Antelo**, **Parrillero**, guerrilleiro antifranquista galego.
* **Ramón Pereira Barreiro**, militar e político galego (1892-1964).
* **Ramón Pereira Gómez**, futbolista español (n. 1978).
* **Ramón Pereira Pérez**, pioneiro da radiodifusión en Panamá (1918-2013).
Tertuliano radiotelevisivo

O **tertuliano radio-televisivo** é un convidado habitual, polo xeral non profesional da comunicación, que opina nos faladoiros da radio e/ou da televisión.

En principio eran convidados por seren especialistas ou profesionais do tema tratado no debate, xeralmente en relación coa política ou con temas sociais da actualidade do momento.

Con todo, de forma progresiva e seguindo os modelos das televisións italianas e estadounidenses, algúns deles convertéronse en personaxes supostamente especializados en lercheo amarelista e prensa do corazón. Este ámbito inclúe todo tipo de celebridades, antigos paparazzi e exconcursantes de *reality shows*.

## Notas
Takifugu rubripes

***Takifugu rubripes*** é unha especie de peixe globo, chamada no Xapón *torafugu* (). Distínguese por ter un xenoma moi pequeno que foi totalmente totalmente secuenciado porque a especie se utiliza como organismo modelo en moitos experimentos e é unha referencia en xenómica. Igual que outras especies do seu xénero, *T. rubripes* é apreciado polo seu uso nos pratos de fugu no Xapón e Corea do Sur. A súa sobrepesca causou danos nas poboacións dalgunhas pesquerías e a especie é considerada agora "case ameazada" pola IUCN; porén, *T. rubripes* tamén se cría en acuicultura ademais de ser capturada salvaxe.

## Taxonomía e etimoloxía 
A especie a miúdo é denominada na literatura xenómica *Fugu rubripes*. O xénero *Fugu* é un sinónimo do nome actualmente preferido *Takifugu*. *Takifugu* é o nome xaponés dos peixes globo e *rubripes* procede do latín *ruber* e *pēs*, e significa 'pés avermellados'.

## Distribución e hábitat 
A especie habita no mar do Xapón, mar da China Oriental e mar Amarelo do norte ao sur da illa de Sakhalin, a profundidades de entre 10 e 135 m. É unha especie demersal. A desova prodúcese en estuarios; os peixes novos poden tolerar un amplo intervalo de salinidades e permanecen en desembocaduras de ríos e albufeiras madurando durante un ano, e despois migran permanentemente ao océano aberto. Hoxe segue sendo o menor xenoma coñecido entre os vertebrados; o seu número de pares de bases é de ~6% do humano e o número de xenes codificadores de proteínas previamente coñecido é só do ~13% comparado cos coñecidos co xenoma humano, aínda que o número de cromosomas deste peixe (22) é comparable ao humano (23). Isto faino especialmente útil para estudos comparativos. As estimacións actuais son de que ten un total de 392.376.244 pares de bases, 1.138 xenes codificantes de proteínas coñecidos e outros 18.093 xenes novos e 593 xenes de ARN.

## Toxicidade  
Igual que outros peixes globo, algúns órganos desta especie conteñen tetrodotoxina e son moi tóxicos. A toxina está moi concentrada no fígado e ovarios, é mais escasa na carne e intestinos e está ausente na pel e testículos.

## Conservación 
A especie está clasificada como "case ameazada" pola IUCN. É un dos peixes máis valiosos desde o punto de vista comercial no Xapón e aínda que as capturas actuais (101 toneladas por ano en 2004, baixaron moito desde o pico acadado en 1987 que foi de 2.000 toneladas) son menores comparados cos da maioría das outras especies comerciais, como as sardiñas e anchoas, parece ser insostible e impide a recuperación da especie da súa anterior sobreexplotación. Recomendáronse restricións nos aparellos de pesca que se poden utilizar (a maioría das capturas fanse con palangres) e os axustes nas tempadas de pesca para protexer as crías para axudar á súa recuperación. A especie é criada a grande escala en acuicultura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fugu Genome Project
* Interactive chromosome linkage map
* Vista do xenoma do fugu en Ensembl
Patrice Leconte

**Patrice Leconte**, nado en París o 12 de novembro de 1947, é un director de cinema, guionista e actor francés.

## Traxectoria 
Leconte naceu en París, mais criouse en Tours, onde desde os catorce anos realizou pequenos filmes como afeccionado. Volveu a París en 1967 para estudar cinema no IDHEC (Institut des Hautes Études Cinématographiques) sen rematar a carreira. A finais da década de 1960, escribiu críticas na revista cinematográfica *Cahiers du cinéma* e de 1970 a 1974 traballou como debuxante na revista *Pilote*, mentres realizaba algunhas curtametraxes e numerosos anuncios publicitarios para televisión.

Dirixiu a súa primeira longametraxe en 1975, ''Les vécés étaient fermés de l'intérieur*, unha adaptación dunha banda deseñada de Gotlib que a pesar de contar con protagonistas tan recoñecidos como Jean Rochefort e Coluche supuxo un rotundo fracaso. Dedicou os tres anos seguintes á banda deseñada e á publicidade ata o seu encontro cos actores da compañía do café-teatro Splendid, dos que adaptou ao cinema a obra *Amour, coquillages et crustacés* baixo o título *Les bronzés* (1978), filme protagonizado por algúns dos actores da compañía (Michel Blanc, Christian Clavier, Josiane Balasko, Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot). O filme foi un enorme éxito comercial e propulsou a fama deses actores que ata entón se movían no teatro alternativo. Porén, este éxito e o da súa secuela o ano seguinte, *Les bronzés font du ski*, cuñaron a Leconte como un realizador popular de comedias de éxito, un selo do que tardou en liberarse. e que continuou con certa ruptura cos seus primeiros traballos. Continuou con *Le mari de la coiffeuse* (1990) que o situou definitivamente entre os directores internacionais máis prestixiosos. Aínda que xa nesa época dirixira máis de media ducia a crítica estranxeira, que descoñecía a súa traxectoria, tratouno como acabado de chegar. Desde entón alternou filmes como *Ridicule* ou *L'Homme du train*, de grande éxito internacional e un amplo orzamento, con filme máis independentes como *Les Grands Ducs* ou *Voir la mer*, cunha distribución limitada só a Francia. En 2012, volveu ao mundo da banda deseñada para dirixir un filme de animación, *Le Magasin des suicides'', cun guión escrito adaptando a novela homónima do escritor francés Jean Teulé.

Traballou esporadicamente como actor e foi guionista de varios dos seus filmes.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Patrice Leconte en Allmovie
* Biografía
* Entrevista con Patrice Leconte
Ebi Ere

**Ebi Ere**, nado o 2 de agosto de 1981 en Tulsa, Oklahoma, é un ex xogador de baloncesto profesional estadounidense con pasaporte nixeriano.

## Traxectoria profesional 
O 14 de agosto de 2011, Ere asinou un contrato dunha tempada co Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurocupbasketball.com
Daphniidae

***Daphniidae*** (**dáfnidos**) é unha familia de crustáceos da orde Anomopoda, xeralmente chamados pulgas de auga.

## Descrición 
Os membros desta familia diferéncianse doutros diplostráceos similares, como os Macrotrichidae e Moinidae, en que as antenas das femias son curtas e inmóbiles.

## Ecoloxía 
O modo de alimentación dos membros desta familia é distinto do dos Macrotrichidae porque o animal pode alimentarse por medio de filtración en vez de ter que raspar o alimento dunha superficie. Evolucionaron para ocupar diferentes nichos ecolóxicos. *Scapholeberis* e *Megafenestra* conteñen especies adaptadas a vivir arredor pola película superficial; os *Simocephalus* pendúranse de obxectos mentres filtran o alimento; outros desenvolveron un estilo devida peláxico.

## Taxonomía 
A familia Daphniidae comprende 121 especies distribuídas en cinco xéneros:
**Ceriodaphnia* Dana, 1853
**Daphnia* O. F. Müller, 1785
**Megafenestra* Dumont & Pensaert, 1983
**Scapholeberis* Schoedler, 1858
**Simocephalus* Schoedler, 1858

Os membros da familia Moinidae nalgunhas clasificacións están incluídos tamén dentro de Daphniidae.

## Notas
Vota Juan

***Vota Juan*** é unha serie de televisión española producida por 100 Balas que se emitiu en TNT. Está protagonizada por Javier Cámara e María Pujalte. Estreouse o 25 de xaneiro de 2019.

Creáronse dous *spin off* da serie co nome de *Vamos Juan* (2020) e *Venga Juan* (2021) con gran parte do elenco orixinal da serie.

## Sinopse 
Un anódino ministro de Agricultura decide presentarse ás eleccións primarias do seu partido para poder optar á candidatura da presidencia do goberno de España. Enfrontarase a intrigas, envexas e crises coa axuda da súa xefa de prensa, a súa xefa de gabinete e o seu asesor persoal, que tratarán de compensar a súa ineptitude e falta de habilidade política con boas doses de picaresca e improvisación.

## Elenco 
### Tempada única (2019) 
#### Principal 
* Javier Cámara – *Juan Carrasco*
* María Pujalte – *Macarena Lombardo*
* Nuria Mencía – *Carmen Müller*
* Adam Jezierski – *Víctor Sanz*
##### Coa colaboración especial de 
* Joaquín Climent – *Luis Vallejo* (Episodio 1 - Episodio 3; Episodio 5 - Episodio 8)
#### Recorrente 
* Pedro Ángel Roca – *Pascual Anduga* (Episodio 1 - Episodio 6)
* Esty Quesada – *Eva Carrasco* (Episodio 2 - Episodio 4; Episodio 6 - Episodio 8)
* Yaël Belicha – *Paula* (Episodio 2 - Episodio 3; Episodio 6 - Episodio 8) 
* Mona Martínez – *Simona* (Episodio 2 - Episodio 3; Episodio 6)
#### Episódico 
##### Coa colaboración especial de 
* Cristóbal Suárez – *Ignacio Recalde* (Episodio 4)
* Pepe Ocio – *Roberto* (Episodio 4)
* Pilar Gómez – *Pepa* (Episodio 5)
* José Luis Martínez – *Ramón Aguilar* (Episodio 5)
* Natalia Dicenta – *Arantza* (Episodio 6)
* Llum Barrera – *Sofía Palacios* (Episodio 7)
* Óscar de la Fuente – *Adriano Berenguer* (Episodio 7)

##### Artista convidado 
* Mario Gas – *Presidente* (Episodio 7 - Episodio 8)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Manuel Arca Castro

**Manuel Arca Castro** é un tradutor compostelán que desenvolve o seu labor profesional principalmente no ámbito audiovisual e, en menor medida, no mundo editorial, en tarefas de asesoría lingüística e corrección para empresas como Obradoiro Edicións, NovoVinilo Edicións ou a Editorial Hugin e Munin.

Tamén traballa como actor de dobraxe e, dende finais de 2024, é docente de lingua galega na Escola Oficial de Idiomas da Coruña.

## Traxectoria 
É licenciado en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo, institución na que tamén cursou o mestrado en Tradución para a Comunicación Internacional.

Obtivo o Premio Extraordinario de Fin de Carreira en 2018.

Foi distinguido, na categoría de Tradución, nas edicións de 2017 e 2018 dos Premios de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo.

É socio da Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación e tamén da DAMA (Dereitos de Autor de Medios Audiovisuais).

## Tradución audiovisual 
### Filmografía 
* *Annie Hall* (1977)
* *Flashdance* (1983)
* *O derradeiro dos mohicanos* (1992)
* *Ponyo no cantil* (2008)
* *Mátaos suavemente* (2012)
* *Mandela: un longo camiño cara á liberdade* (2013)
* *O francotirador* (2014)
* *Sicario* (2015)
* *Dunkerque* (2017)
* *The Florida Project* (2017)
* *Rei Artur: a lenda de Excálibur* (2017)
* *Unha cita no parque* (2017)
* *1917* (2019)
**Mirai* (2018)
**O escándalo* (2019)
* *Puñais polas costas* (2019)

### Series infantís e xuvenís 
* ''Episodios 301-350 d'O detective Conan* (1996)
* *Doraemon* (2005)
* *Spirit, galopando ceibe* (2017)
* *A abella Maia*, T2 (2017)
* *Hudson e Rex*, T1 (2019)
* *Sonic Prime* (2022)
* *Os padriños máxicos! Un desexo novo* (2024)

## Tradución literaria 
* *Do que falamos cando falamos do amor'', de Raymond Carver (Edicións Xerais, 2017).

## Notas
María Concepción Álvarez Álvarez

**María Concepción Álvarez Álvarez**, coñecida como **María das Auroras**, nada na Guarda o 7 de outubro de 1898, foi unha política galega.

## Traxectoria 
Filla de Manuel Álvarez e Aurora Álvarez. Traballou no negocio familiar Funerarias La Fe, unha funeraria que regalou caixas a quen non podía pagalas en 1936, canda a súa nai, Aurora, e a súa cuñada María González Zarandón. Actriz dos cadros de declamación da Guarda, agrarista, sindicalista da Federación Local Obreira de CNT, nos anos finais da ditadura de Primo de Rivera participou na fundación da Agrupación Republicana da Guarda. Á chegada da II República era unha das referencias políticas, encabezando como abandeirada a manifestación do 1º de maio de 1931 na vila. Foi dirixente do Ateneo de Divulgación Social, vencellada a CNT, presidida por Eduardo Pantaleón Saúl. Militou no Partido Galeguista. O 18 de marzo de 1936, canda Xoán Noya, Manuel Noya, Brasilino Álvarez, Nemesio Álvarez, Lola Domínguez Pacheco e Esmeralda Domínguez Baz, participou na fundación da sección local do PG.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida nos primeiros momentos da entrada das tropas na Guarda o 27 de xullo. Presa durante varios días, foi obrigada a tomar aceite de rícino, rapada ao cero nun acto celebrado na praza do Reloxo e obrigada a non cubrise co fin de humillala. Foi desterrada durante uns meses a Salvaterra de Miño. De volta á Guarda, canda a súa nai e a súa cuñada, abriu a súa casa a outras vítimas da represión, acollendo nela a Manuela Baz Domínguez, viúva de Antonio Domínguez Pacheco, e o fillo de ambos Antonio Amado Domínguez Baz; tamén acolleu a Josefa García Segret.
## Recoñecementos 
Foi homenaxeada polas Assembleias Abertas Independentistas no Dia da Galiza combatente de 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A loita contra o fascismo de María das Auroras
* Recuperando a memoria
María Novas

**María Novas Ferradás**, nada en 1987 en Bueu, é unha arquitecta galega.

## Traxectoria 
Estudou Arquitectura na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Posteriormente realizou o máster en Investigación Aplicada en Estudios Feministas (UJI) e  o máster en Renovación Urbana e Rehabilitación da Universidade de Santiago de Compostela.

En 2012, xunto a Sofía Paleo creou o blog *Dexeneroconstrución* co obxectivo de achegar a perspectiva de xénero á arquitectura. Tamén publicou artigos e libros que exploran a influencia dos movementos feministas na arquitectura e o urbanismo.

En 2023, residía nos Países Baixos onde traballou como docente e investigadora invitada na Universidade Técnica de Delft e na Academia das Artes de Tilburg nos Países Baixos,

## Obra 
* *Arquitectura y género : una introducción posible* (2021)*.* Santa Cruz de Tenerife: Melusina. ISBN&nbsp;978-84-18403-37-8

### Libros colectivos 
* *Árbores que non arden.* *As mulleres na prevención de incendios forestais* (2019). Catro Ventos Ed. ISBN 978-84-949154-6-8.
* *Galiza e o decolonialismo* (2023). Fundación Luís Seoane.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Urbanismo feminista

### Ligazóns externas 
* *[http://dexeneroconstrucion.com/about/ ]*
Glittertind (banda)

**Glittertind** é unha banda norueguesa de folk rock indie, que naceu en 2001 como un proxecto persoal de Torbjørn Sandvik. En 2010, a banda pasou a ter unha formación completa que consistía en Sandvik como voz e guitarra rítmica, Geirmund Simonsen no acordeón e nas guitarras rítmicas, Stefan Theofilakis na frauta, Geir Holm na batería, Olav Aasbø na guitarra principal, e Bjørn Nordstoga no baixo.

## Traxectoria 
Glittertind comezou como un proxecto individual de Torbjørn Sandvik. Os seus primeiros dous discos foron *Evige Asatro* (2004) e *Til Dovre Faller* (2005), lanzados co selo neerlandés Karmageddon Media. Estes traballos inspiráronse nas grandes narrativas da historia, mentres que a música mesturaba elementos do punk, heavy metal e folk. En 2008 incorporouse ao proxecto Geirmund Simonsen, que tiña unha formación como organista de igrexa, produtor e compositor para teatro, cine e televisión, moi diferente dos antecedentes de Sandvik, principalmente de bandas de punk e metal. En 2009 editaron o álbum *Landkjenning* (2009) con Napalm Records.

En 2010 Glittertind converteuse nunha banda completa, e en 2013 a publicou *Djevelsvart*, o seu primeiro disco coa nova formación, a través do selo noruegués Indie Recordings. O álbum inspirouse en escritores do século XIX que escribiron sobre o que significa ser un home moderno. Durante o traballo co álbum, a noiva de Torbjørn contraeu un cancro que ameazaba a súa vida, e el atopou consolo ao sentir unha sensación de desesperación común con estes escritores do século XIX. Tamén influíu no álbum a perda colectiva de sentido e inocencia en Noruega tras os atentados terroristas do 22 de xullo. A canción "Sprekk for sol" foi dedicada a unha das vítimas de Utøya, Torjus Jakobsen Blattmann, e ao seu compromiso contra as ideoloxías do odio. Con este disco a banda tentaba comunicar que a xente non está tan soa no seu sufrimento como ás veces pensa.
* *Evige Asatro (demo)* (Ultima Thule Records, 2003) CD
* *Evige Asatro* (Karmageddon Media, 2004) CD
* *Til Dovre Faller* (Karmageddon Media, 2005) CD
* *Evige Asatro / Til Dovre Faller 2CD* (Napalm Records, 2009) Dobre CD
* *Landkjenning* (Napalm Records, 2009) CD
* *Djevelsvart* (Indie Recordings, 2013) CD/LP
* *Blåne for blåne* (Indie Recordings, 2015) CD/LP
* *Himmelfall* (2017) CD

## Membros 
* Torbjørn Sandvik - Voz, baixo, guitarra, batería e teclados.
* Geirmund Simonsen - Guitarras, baixo, batería, acordeón e órgano.
* Stefan Theofilakis - Frautas, asubío baixo e voz.
* Bjørn Nordstoga - Baixo.
* Olav Aasbø - Guitarra e voz.
* Geir Holm - Batería e percusión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos de Glittertind en Discogs .
Đuro Đaković

**Đuro Đaković**, nado en Slavonski Brod o 30 de novembro de 1886 e finado en Sveti Duh o 25 de abril de 1929, foi un activista e sindicalista iugoslavo de orixe croata. Foi un dos líderes do Partido Comunista de Iugoslavia durante o Reino de Iugoslavia.

Mantivo unha intensa oposición ao réxime de Alexandre I, polo que foi detido en Zagreb e executado na fronteira iugoslava con Austria o 25 de abril de 1929. En 1949 os seus restos foron trasladados á Tumba dos Heroes Nacionais da fortaleza de Kalemegdan, en Belgrado. É considerado un dos máis notábeis loitadores polos dereitos da clase traballadora na Iugoslavia pre-socialista.

## Traxectoria 
### Activismo 
Đuro Đaković naceu na aldea de Brodski Varoš, xunto a Slavonski Brod, en Croacia Eslavonia (Imperio Austrohúngaro), o 30 de novembro de 1886. Procedía dunha familia campesiña con poucos recursos.

### Morte 
Pola súa oposición activa á ditadura real imposta por Alexandre I, foi detido pola policía en Zagreb o 20 de abril de 1929, xunto con Nikola Heićimović, secretario de Socorro Vermello Internacional. Despois de seren torturados durante catro días en Zagreb, foron trasladados a Eslovenia, co pretexto de que trataban de atravesar a fronteira entre Iugoslavia e Austria de maneira ilegal. 

Na tarde do 25 de abril, nas proximidades de Sveti Duh, ambos foron tiroteados e botados a unha barranca. No informe oficial, a policía argumentou que trataban de fuxir.

No 20º aniversario do seu pasamento, o 25 de abril de 1949, os seus restos foron trasladados solemnemente a Belgrado. Foron enterrados na Tumba dos Heroes Nacionais da fortaleza de Kalemegdan, onde se atopan xunto aos de Ivo Lola Ribar, Ivan Milutinović e Moša Pijade.

Na Iugoslavia socialista, numerosas rúas e centros de ensino foron nomeados na súa honra en diversas repúblicas. Porén, a maioría foron retiradas da nomenclatura tras as Guerras Iugoslavas. A fábrica Đuro Đaković Holding d.d de Slavonski Brod, unha das máis importantes factorías industriais de Iugoslavia, tamén recibiu o nome do político croata.

O seu fillo, Stjepan (1912-1942), tamén un destacado dirixente comunista e membro do Exército Partisano, foi asasinado na cadea durante a segunda guerra mundial pola Ustacha, unha banda terrorista afín ao nazismo.

## Notas
Vamos Juan

***Vamos Juan*** é unha serie de televisión española producida por 100 balas que se emite en TNT. Está protagonizada por Javier Cámara e María Pujalte. Estreouse o 29 de marzo de 2020. É a continuación da serie *Vota Juan* e a trama continúa no *spin off* *Venga Juan*.

## Sinopse 
Juan Carrasco (Javier Cámara) e Macarena Lombardo (María Pujalte) volveron a Logroño, onde traballan como profesor de secundaria de bioloxía e editora nun xornal local respectivamente. Mentres, o asesor persoal de Juan, Víctor (Adam Jezierski), conservou o seu traballo e continúa ao servizo do gabinete do goberno. Guiado pola xenreira, Juan quere volver á política e para iso recruta a Macarena e á súa filla Eva (Esty Quesada) para crear o seu propio partido político e presentarse ás eleccións xerais de España.

## Elenco 
### Elenco principal 
* Javier Cámara - *Juan Carrasco*
* María Pujalte - *Macarena Lombardo* 
* Adam Jezierski - *Víctor Sanz* (Episodio 1 - Episodio 5; Episodio 7)
* Esty Quesada - *Eva Carrasco* (Episodio 1 - Episodio 5; Episodio 7)
* Yaël Belicha - *Paula* (Episodio 1 - Episodio 3; Episodio 5; Episodio 7)
* Cristóbal Suárez - *Ignacio "Nacho" Recalde* (Episodio 1; Episodio 4 - Episodio 7)
* Jesús Vidal - *Jorge Vicuña* (Episodio 3 - Episodio 5; Episodio 7)
* Oti Manzano - *Estela* (Episodio 4; Episodio 7)

### Coa colaboración especial de 
* Joaquín Climent - *Luis Vallejo* (Episodio 1 - Episodio 2; Episodio 4 - Episodio 5; Episodio 7)
* José Manuel Cervino - *Ernesto Vicuña* (Episodio 2 - Episodio 3; Episodio 7)
* Anna Castillo - *Montse* (Episodio 6)

### Elenco episódico 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Riki Mangana

**Ricardo Enrique Mangana Barberá**, coñecido como **Riki Mangana**, nado en Caracas o 22 de setembro de 1999, é un futbolista galego-venezolano. Xoga como lateral na Sociedade Deportiva Compostela, da Segunda División RFEF.

## Traxectoria 
Nacido en Venezuela, criouse en Galicia, e aos 5 anos entrou na canteira do Coruxo. Xogou no club verde ata o segundo ano de cadetes, cando foi fichado pola ED Val Miñor. Militou un ano no equipo xuvenil de Nigrán, na División de Honra, xogando tanto no lateral esquerdo como no dereito, así como de defensa central e centrocampista.

Na tempada 2017/18 pasou a xogar no filial, o Celta B, co que disputou 25 partidos ese ano na Segunda División B. Perdeu protagonismo durante a seguinte campaña e media e en xaneiro de 2020 saíu cedido ao Guijuelo, da mesma categoría, onde tampouco dispuxo apenas de minutos. Na segunda metade da tempada 2020/21 volveu saír cedido, desta vez ao Coruxo, o seu antigo equipo. No equipo de Míchel Alonso fíxose coa titularidade, disputando 11 partidos ata o final da tempada.

En xuño de 2021 fichou pola Cultural Leonesa, que se dispoñía a participar na primeira edición da Primeira División RFEF. Debutou na nova categoría na segunda xornada, nun partido contra Unionistas de Salamanca no estadio Reina Sofía.

### Selección nacional 
As súas boas actuacións no Val Miñor valéronlle a súa convocatoria coa selección galega sub-18, coa que disputou o Campionato Nacional de Seleccións Autonómicas. Entre xaneiro e febreiro de 2019 participou co combinado venezolano no Campionato Suramericano sub-20 celebrado en Chile.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do xogador en LaPreferente.es .
Daniel Tarone

**Daniel Tarone**, nado o 26 de outubro de 1975 en Basilea, é un exfutbolista suízo, de orixes galega e italiana.

## Traxectoria 
Naceu en Suíza, sendo fillo dun italiano e dunha galega do Saviñao.

Comezou a súa carreira en 1993 no FC Zurich, onde militou durante seis anos. En 1996 chegou a Santiago de Compostela para poñerse a proba durante un par de semanas co Compostela, da Primeira División. Con todo, acabou regresando a Zürich.

Despois pasou polo FC Aarau, o AC Bellinzona e de novo o Aarau, antes de regresar en 2002 ao FC Zurich. Xogou en Zúric outros tres anos antes de fichar polo FC Schaffhausen. Cando este descendeu á segunda división dous anos despois, regresou ao FC Aarau. Nos seus últimos anos de carreira xogou no FC Baden e no FC Wohlen, onde colgou as botas en 2011.

Trala súa retirada dedicouse a labores técnicas e foi asistente dos adestradores Jeff Saibene e Josef Zinnbauer no FC St. Gallen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en weltfussball.de .
Valentina (filme de 2021)

***Valentina*** é un filme galego de animación de 2021 dirixido por Chelo Loureiro. É a primeira longametraxe de Chelo Loureiro como directora. Foi creado con Abano Producións e Brandán Álvarez en 2D e 3D. O filme tiña previsto a súa estrea en xuño de 2021 mais aprazouse ata o 10 de decembro dese ano. Antes da estrea oficial de *Valentina*, foi nomeado ao mellor filme de animación nos Premios Goya, galardón que finalmente gañou. Recadou 86.317,10 €.

## Sinopse 
Valentina é unha nena coa síndrome de Down que soña con ser trapecista. Porén, cre que nunca poderá conseguilo. A súa avoa, que xoga con ela, tamén ten un desexo, chegar a converterse en directora de orquestra.

## Personaxes 
* Lucía Serén como Valentina
* Alicia Rábade como Valentina (voz da canción)
* María Manuela como avoa
* Andrés Suárez Otero como papá e rei
* Lúa Testa como mamá e raíña
* Uxía como Dona Lola
* Coke Couto como alfil
* Helga Méndez como cabalo
* Pilocha como Dona Flor

## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do filme
Moreno Veloso

**Moreno Gadelha Veloso**, nado en Salvador o 22 de novembro de 1972, é un cantante e compositor brasileiro.

## Traxectoria 
É fillo de Caetano Veloso, un dos grandes expoñentes da música popular brasileira (MPB), e da primeira esposa deste, a actriz de orixe galega, Idelzuith (Dedé) Gadelha Veloso. Os seus padriños son os tamén músicos Rogério Duarte e Gal Costa.

Aínda que estudou Física na Universidade, escolleu o camiño da música, igual que seu pai. Formou un trío xunto con Alexandre Kassin e Domenico Lancelotti, publicando no ano 2000 o seu primeiro disco, titulado *Máquina de Escrever Música*, co selo Rock it!, de Dado Villa-Lobos. A banda cambiaba de nome con cada traballo, dependendo de quen era o músico principal en cada disco. Deste xeito chamouse Moreno+2, Kassin+2 e Domenico+2. 

En 2014 lanzou *Coisa Boa.* Ten composto para artistas como Adriana Calcanhotto, Roberta Sá ou o seu propio pai.

## Vida persoal 
Está casado, dende 2004, coa antropóloga Clara Flaksman e teñen dous fillos xuntos: Rosa, nada en xaneiro de 2006 e José, que veu ao mundo en novembro de 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Adriana Calcanhotto
Parque Nacional Sangay

O **Parque Nacional Sangay** é un parque nacional localizado nas provincias de Morona Santiago, Chimborazo, Tungurahua, Cañar e Azuay, en Ecuador. O parque contén dous volcáns activos (Tungurahua e Sangay), e un volcán extinto, El Altar (Kapak Urku). A altitude do parque varía dende os 900 até os 5319 metros por riba do nivel do mar, e contén unha ampla variedade de hábitats, incluíndo glaciares, paisaxes volcánicas, selvas tropicais, bosques nublados, zonas pantanosas, pasteiros, e unha das rexións máis grandes de páramos en Ecuador. En 1992, foi engadido á Lista do Patrimonio Mundial en Perigo por mor da caza furtiva, a gandaría extensiva, a construción de estradas non planificadas e a invasión do perímetro do parque. Foi eliminado da lista de Patrimonio en Perigo no ano 2005.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:19991102 Tung large.jpg|Erupción do Tungurahua en 1999.
Ficheiro:Sangay peak.jpg|Vista aérea de Sangay.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do Parque Nacional Sangay na web da UNESCO