Visor Stanhope

miniatura| **Xoia óptica Stanhope**. O canón da lente do visor está situado na apertura de menor diámetro.
Unha **xoia óptica de Stanhope**, **Visor** **Stanhope** (*Stanhope viewer*), **Stanhoscopio** (*Stanho-scopes*) ou simplemente **Stanhope** é un dispositivo óptico que permite a visualización dunha microfotografía sen utilizar un microscopio.

Dagron superou a necesidade dun microscopio caro para ver as microfotografías recortándoas ata o final dunha versión modificada da lente Stanhope. Dagron mostrou os aparellos na Exposición de Londres de 1862, onde obtivo unha "Mención de Honra" e presentoullos á raíña Vitoria.

En 1864 Dagron fíxose famoso cando construíu un visor Stanhope que permitía a visualización dunha microfotografía dun milímetro cadrado, equivalente en tamaño á cabeza dunha agulla, que contiña os retratos de 450 persoas.  

## Historia 
[miniatura| [Microfotografía de 1 mm de diámetro, aprox. 1858. ]]
[miniatura|Diagrama dunha **xoia Stanhope** que presenta escenas da cidade [alemá de Ilmenau. O Stanhope foi adquirido durante a Primeira guerra mundial en Alemaña, pero probabelmente foi fabricado antes.  ]]
En 1851 John Benjamin Dancer inventou as microfotografías mediante un proceso de colodión húmido e un microscopio convertido nunha cámara. Con este sistema obtivo microfotografías duns 3 milímetros cadrados de área. A principal desvantaxe do método de Dancer era que para ver as microfotografías era necesario un microscopio, que era un instrumento caro na época.

Os visores Stanhope tamén foron montados no interior dos arcos de violín polo luthier francés Jean-Baptiste Vuillaume, probabelmente usando os métodos e equipos de Dagron. Os chamados *violíns Stanhope* presentaban os retratos de personaxes famosos como Paganini, Tourte e Stradivari. A lente Stanhope modificada era o suficientemente pequena como para ser montada en todo tipo de artefactos en miniatura, como aneis, miniaturas de marfil, xoguetes de madeira, etc. Dagron tamén deseñou unha cámara microfotográfica especial que podería producir 450 exposicións de aproximadamente 2 por 2 milímetros (0,079 × 0,079 polgadas) nunha placa de colodión húmido de 4,5 centímetros por 8,5 (1,8 × 3,3 polgadas).
miniatura|172x172px| Anel Stanhope|esquerda
Os esforzos de Dagron tiveron moito éxito. Os seus visores finalmente puideron presentarse ao público en xeral na Exposición Internacional de París de 1859. 

O éxito dos seus alcances permitiu a Dagron levar a cabo o seu propósito de construír unha fábrica dedicada á súa produción. En 1862 publicou o seu libro *Cylindres foto-microscopiques, montés te non montés sur bijoux*.
esquerda|miniatura|150x150px| Un visor Stanhope en forma de telescopio en miniatura
A principios do século XX Eugène Reymond tomou o control da fábrica de lentes Stanhope-Dagron en Gex, Ain, Francia. O seu fillo Roger sucedeuno na xestión. En 1972 a fábrica, dirixida por Roger Remond, produciu a última lente Stanhope feita por métodos tradicionais. En 1998, despois da morte de Roger, o taller foi pechado e o seu equipamento foi desmantelado e vendido. As lentes Stanhope aínda se fan hoxe en día, pero non se producen segundo a metodoloxía de Dagron.

Nos tempos modernos, os visores Stanhope máis comúns adoitan ser cruces de ouro ou prata con oracións cristiás en microfotografía.

## Véxase tamén 
* Frederick Scott Archer
* Lupa Coddington
* *View-Master*
* microfotografía
* Calidoscopio
* Columbofilia
* Columbograma
* Philip Stanhope
* Microfilme
* Circuíto integrado
* Lei de Moore

### Ligazóns externas 
* AmericanHistory.si.edu What on Earth is a Stanhope