open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ligamento

miniatura|Diagrama do xeonllo dereito
Un **ligamento** é unha estrutura anatómica en forma de banda, composto por fibras resistentes que conectan os tecidos que unen os ósos nas articulacións. En resumo, é unha banda fibrosa resistente que confere estabilidade á articulación, de maneira que é fundamental para o movemento dos ósos.

## Composición 
O ligamento componse de fibras musculares ríxidas, dunha natureza similar aos tendóns. Este tecido preséntase estruturado por un grupo de pequenas entidades denominadas fascículos, os cales conforman as fibras básicas. Á súa vez, nesta estrutura existen fibras onduladas que contribúen de forma significativa na súa resposta non lineal a un esforzo de tensión aplicado; non obstante, aínda non está claro en que forma e cantidade é a relación función-estrutura que desempeña un papel no comportamento dun ligamento.

## Función 
A función dos ligamentos é a unión e estabilización de estruturas anatómicas, de modo que é común encontrar entre os ósos e cartilaxes do organismo, especialmente naqueles en que forman articulacións. A diferenza dos tendóns, que conectan músculos con óso, os ligamentos interconectan ósos adxacentes entre si, tendo un rol moi significativo no sistema músculo-esquelético. 
Nunha articulación, os ligamentos permiten e facilitan o movemento dentro das direccións anatómicas naturais, mentres que restrinxe aqueles movementos que son anatomicamente anormais, impedindo lesións ou protrusións que poderían xurdir por este tipo de movemento.

## Clasificación 
Os ligamentos clasificanse tradicionalmente como:
# Acintados: ligamentos que pasan dun óso a outro sen perder contacto en ningún momento co óso.
# Cordonados: ligamentos que saltan dunha estrutura ósea á seguinte.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Articulación
* Tendón
* Óso
Alejandro Menéndez

**Alejandro Menéndez García**, nado en Xixón o 12 de xullo de 1966, é un adestrador de fútbol español. En xaneiro de 2025 comezou a adestrar o Racing de Ferrol.

## Traxectoria 
Comezou a adestrar na Escola de fútbol de Mareo nas categorías inferiores do Sporting de Xixón. En 2004 gañou a Copa de Campións de División de Honra Xuvenil, e un ano despois quedou subcampión desa mesma competición e na Copa do Rei Xuvenil.

Posteriormente o Real Madrid contratouno para o seu equipo xuvenil e gañou de novo a Copa de Campións en 2006

No ano 2007 fichou polo Celta de Vigo B, na Segunda División B, equipo ao que dirixiría ata 2010, salvo un breve tempo no que dirixiu o primeiro equipo nas últimas xornadas da tempada 2007/08 para substituír a Antonio López.

En 2009 foi contratado polo Real Madrid Castilla, pero en 2011 foi cesado e substituído por Alberto Toril.

O 5 de marzo de 2013 fichou polo Racing de Santander, en substitución de José Aurelio Gay. En xullo foi substituído por Paco Fernández.

En 2025 fichou polo Racing de Ferrol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Rafael Berges

**Rafael Berges Marín**, nado en Córdoba o 21 de xaneiro de 1971, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección española, gañando con ela unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1992.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira futbolística no Córdoba CF, xogando na súa cidade natal dous anos, ao cabo dos cales foi traspasado ao CD Tenerife. Onde daría o seu gran salto de calidade, facendo moi boa tempada, o cal o levou a ser convocado coa selección española para os Xogos Olímpicos de Barcelona 92. Este escaparate serviulle para firmar un bo contrato co Celta de Vigo onde xogou as seguintes oito tempadas, xogando a moi bo nivel a pesar que as continuas lesións nos xeonllos lle impediu chegar a ser o futbolista que puido chegar a ser, pasando as dúas últimas tempadas en Vigo no dique seco, sen poder xogar un só minuto. Ao cabo dos cales volveu a súa cidade natal para retirarse alí no ano 2003.

### Como xogador 
Inclúe partidos de 1ª, 2ª, 2ªB, Copa do Rei, Copa da UEFA e Promoción a Segunda.

### Como adestrador 
## Palmarés 
Subcampión da Copa do Rei en 1994 co Celta de Vigo

## Selección nacional 
Na selección española coincidiu con xogadores como Pep Guardiola, Kiko ou José Emilio Amavisca, gañadores da medalla de ouro nas olimpíadas de Barcelona 92.

## Como adestrador 
Trala súa retirada foi coordinador das categorías inferiores do Córdoba CF e adestrador do seu filial. Despois pasou por equipos como o Lucena, a UD Almería "B", o Linares ou o CD Pozoblanco.

O 14 de xuño de 2012 foi contratado coma adestrador polo Córdoba CF. O 8 de abril de 2013, foi destituído.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador
Colin Addison

**Colin Addison**, nado en Taunton (condado de Somerset) o 18 de maio de 1940 e finado en Hereford o 31 de outubro de 2025, foi un xogador e adestrador de fútbol inglés.

## Traxectoria 
Desenvolveu unha extensa carreira como futbolista en Inglaterra e como adestrador ao longo de varios países, como España, Suráfrica, Gales, Galiza, Qatar ou Kuwait.

Unha vez retirado traballou como comentarista da BBC.

## Clubs 
### Como xogador 
### Como adestrador 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Xunto á Irexa, Román, Vilalba

**Xunto á Irexa** é un lugar da parroquia de Román no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 75 habitantes (41 homes e 34 mulleres).
## Toponimia 
O topónimo **Xunto á Irexa** débese á presenza do lugar a carón da igrexa de Santalla de Román.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Román 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Ligamento glenoide umeral

O **ligamento glenoide umeral** é un ligamento do membro superior pertencente á articulación glenoumeral, situada no ombreiro. Insírese na periferia da cavidade glenoide e forma unha cavidade ligamentosa, máis delgado nos bordos libres. Únese ao tendón do músculo bíceps braquial, a través do cal se continúa. miniatura|250px|Cápsula da articulación glenoumeral|centro
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ligamento umeral transverso

O **ligamento umeral transverso** ou **ligamento de Gordon-Brodie** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación glenoumeral, situada no ombreiro. Discorre entre o tubérculo maior e menor do úmero, formando o teito da canle bicipital, pola que discorre a porción longa do bíceps braquial.miniatura|250px|Cápsula da articulación glenoumeral, co ligamento de Gordon-Brodie sobre o bíceps.|centro
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
RedeTV!

**RedeTV!** é unha cadea de televisión aberta brasileira, fundada polos empresarios Amilcare Dallevo e Marcelo de Carvalho. A sede da RedeTV! atópase no CTD - Centro de Televisión Dixital, situado en Osasco, na Grande São Paulo.

Entrou no aire no día 15 de novembro de 1999. É a máis nova rede de televisión aberta, entre as 5 maiores redes do Brasil.

## Notas
Antonio Vázquez Gómez

**Antonio Vázquez Gómez**, nado en 1936 en Lugo foi un empresario galego, presidente do Celta de Vigo entre os anos 1973 e 1976.
## Traxectoria 
Moi novo trasladouse a vivir a Vigo coa súa familia onde desenvolveu a súa vida económica. O 3 de xullo de 1973 foi aclamado por case unanimidade presidente do Celta de Vigo, equipo que se atopaba nunha situación moi difícil tanto económica como deportiva, aspecto este último baixo a dirección de Juanito Arza. No eido financeiro o club presentaba unha débeda de 29 millóns de pesetas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Artigo na hemeroteca do Mundo Deportivo
Avelino Ponte Caride

**Avelino Ponte Caride**, nado en 1915 en Vigo e finado o 29 de xuño de 2011 na mesma cidade, foi presidente do Celta de Vigo.
## Traxectoria
Desempeñou a presidencia do Celta de Vigo durante dúas tempadas do 1948 ao 1950, sendo substituído no cargo por Faustino Álvarez Álvarez. Chegou á máxima responsabilidade do club trala derrota ante o Sevilla FC na final da Copa do Xeneralísimo disputada o 4 de xullo de 1948. Correspondeulle reformar o equipo trala marcha dos principais xogadores do club despois da derrota na Copa, como a de Pahiño e Miguel Muñoz ao Real Madrid. Nesta labor contou coa colaboración de Luís Casas Pasarín que substituíu como adestrador a Ricardo Zamora.

## Notas
Delfín Álvarez

**Delfín Álvarez Yáñez**, nado na Veiga o 14 de setembro de 1936 e finado o 29 de agosto de 2015, foi un futbolista e adestrador de fútbol galego.

Xogaba de centrocampista. Dirixiu o Racing Club de Ferrol na 2ª división B na tempada 1980/81, e o Celta de Vigo, en 1ª división na tampada 1989/90.
Turbohélice

miniatura|dereita|Esquema dun motor turbohélice.
[miniatura|dereita|[ATR-72, típico avión con motores turbohélice.]]
Un **turbohélice** (en inglés: *turboprop*) é un tipo de turbina a gas. É un motor a reacción mixto, xa que basicamente é un reactor que acciona unha hélice. Entre o eixe da turbina e a hélice hai un redutor de velocidade. A forza impulsora deste motor é producida nun 90% pola hélice e nun 10% polos gases de escape.

Os motores turbohélice adoitan a usarse en pequenos avións subsónicos, pero algunhas aeronaves que os utilizan teñen velocidades de cruceiro que superan os 926&nbsp;km/h. Grandes avións civís e militares, como o Lockheed L-188 Electra e o Tupolev Tu-95, usaron tamén turbohélices. O Airbus A400M está impulsado por catro motores Europrop TP400, que son os terceiros turbohélices máis potentes fabricados, despois dos Kuznetsov NK-12 e os Progress D-27.

Na súa forma máis sinxela un turbohélice consiste nunha entrada de aire, un compresor, unha cámara de combustión, unha turbina e unha tobeira propulsora. O aire é aspirado pola entrada e comprimido polo compresor. Entón engádeselle combustible ao aire comprimido na cámara de combustión, onde a mestura de queimase. Os gases quentes da combustión expándese a través da turbina. Parte da potencia xerada pola turbina úsase para accionar o compresor, e o resto transmítese pola engrenaxe cara a hélice. Unha maior expansión dos gases prodúcese na tobeira de propulsión, onde os gases expúlsanse a presión atmosférica. A tobeira proporcional unha relativamente pequena proporción da potencia xerada por un turbohélice.

Os turbohélices son moi eficientes en voos con velocidades por debaixo dos 725&nbsp;km/h debido a que a velocidade de chorro da hélice (e da saída de gases) é relativamente baixa. Debido ao alto prezo dos motores turbohélice son principalmente usados cando se precisa eficiencia en velocidades de voo modestas e unha boa actuación en capacidades de aterraxes e engalaxes curtas. A aplicación máis común destes motores en aviación civil é en pequenos avións rexionais, onde a súa maior fiabilidade compensan o seu alto custo inicial. Os avións de turbohélices na actualidade operan case á mesma velocidade que un pequeno avión impulsado por motores turboventilador, pero queiman só dous terzos de combustible por pasaxeiro en comparación con estes. Porén, comparado cun turbojet (que pode voar a grande altura para mellorar a velocidade e a eficiencia de combustible) un avión de hélice ten un teito de servizo moito máis baixo.
Xosé María Vila Ribadomar

**Xosé María Vila Ribadomar**, nado en Cambados en 1970, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Reside actualmente en Cambados

## Obra
### Poesía
**A fraga do pericardio*, 2001, Tema.
**Peixes medievais*, 2004, Deputación de Pontevedra.
**Fotogramática*, 2011.
**O corpo en extinción*, 2018. Editorial Toxosoutos
**Mar de la* (2019). Editorial Toxosoutos. 100 páxs. ISBN 978-84-120613-0-7.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
* Ficha en Cultura Galega
Monster's Ball

'''''Monster's Ball''''' é un filme estadounidense dirixido por Marc Forster que se estreou no 2001. Está protagonizado por Billy Bob Thornton, Halle Berry, e Heath Ledger.

## Sinopse 
A familia Grotowski está formada por Hank, o seu fillo Sonny e o seu pai Buck. Tres xeracións cuxo traballo na prisión federal do estado de Louisiana consiste en executar ós condenados a morte. O patriarca da familia, xa retirado, transmitiu ó seu fillo o odio cara a xente de cor, pero o seu neto Sonny parece apartarse da tradición familiar. Cando o gobernador da luz verde á execución de Lawrence Musgrove, un home negro, desencadearanse unha serie de traxedias que cambiarán a vida de Hank.

## Personaxes 
* Billy Bob Thornton como Hank Grotowski
* Halle Berry como Leticia Musgrove
* Heath Ledger como Sonny Grotowski
* Peter Boyle como Buck Grotowski
* Sean Combs como Lawrence Musgrove
* Mos Def como Ryrus Cooper
* Coronji Calhoun como Tyrell Musgrove
* Charles Cowan, Jr. como Willie Cooper

## Galardóns e nomeamentos 
* 2001: Oscar: Mellor actriz (Halle Berry). 2 nomeamentos.
* 2001: Nomeada ó Globo de Ouro: Mellor actriz - drama (Halle Berry).
* 2002: Nomeada Premios BAFTA: Mellor actriz (Halle Berry).
* 2001: 2 premios National Board of Review: Mellor actor (Billy Bob Thornton) e actriz (Halle Berry).
* 2002: Festival de Berlín: Oso de Prata - Mellor actriz (Halle Berry).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Horacio Gómez

**Horacio Gómez Araújo**, nado en Tomiño o 5 de setembro de 1953, é un empresario galego e foi presidente do Real Club Celta de Vigo entre 1995 e 2006..

## Traxectoria 
Propietario da empresa de distribución de bebidas Disgobe, fundada en 1975, foi presidente do Real Club Celta de Vigo entre 1995 e 2006.

Foi número dous nas listas do PPdG nas eleccións municipais de Vigo en 1999 no concello de Vigo, e saíu elixido concelleiro e deputado provincial, mais deixou os cargos en febreiro de 2001. No ano 2011 foi condenado a dous anos de inhabilitación pola súa xestión do equipo, aínda que a petición do fiscal era moito máis elevada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do presidente en celtavigo.net
A Escoira, Xoibán, Vilalba

**A Escoira** é un lugar da parroquia de Xoibán, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xoibán
### Parroquias de Vilalba
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Tuula Ahola

**Tuula Marjatta Ahola Rissanen**, nada en Lieksa (Carelia do Norte) en 1951, é unha tradutora finlandesa.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Helsinqui no 1972, reside desde poucos anos despois en Cobres (Vilaboa). Tradutora de lingua finesa á galega.

É a nai de Tomás González Ahola.

## Obra en galego 
### Tradución 
* *Purga*, de Sofi Oksanen, 2011, Rinoceronte.
* *O talón de ferro*, de Jack London, 2012, Urco.
* *Os botes de Gleg Carrig*, de William Hope Hodgson, 2013, Urco.
* *Os sete irmáns*, de Aleksis Kivi, 2015, Rinoceronte.
* *O ano da lebre* de Arto Paasilinna, 2018, Rinoceronte. (Cotradutora con Tomás González Ahola).

#### Obras colectivas 
* *Kalevala*, de Elias Lönnrot, 2018, Rinoceronte. Cotradutora finlandés-galego xunto con Tomás González Ahola.

## Obra en castelán 
### Tradución 
* *Purga*, de Sofi Oksanen, 2011, Salamandra.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en Disquecool
Ferreiroa

O topónimo **Ferreiroa** pode referirse a:

;En Galiza
***Ferreiroa**, parroquia do concello de Agolada;
****Ferreiroa**, lugar de dita parroquia;
***Ferreiroa**, lugar da parroquia de Lanzós, no concello de Vilalba;
***A Ferreiroa**, lugar da parroquia de Alba, no concello de Vilalba;
***A Ferreiroa**, lugar da parroquia de Belesar, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ferreiroas**, lugar da parroquia dos Freires, no concello de Ortigueira.
The North Face

**The North Face, Inc.** é unha empresa téxtil estadounidense fabricante de roupa e equipamento deportivo como mochilas, tendas de campaña e sacos de durmir. A empresa, fundada en San Francisco en 1966 fabrica roupa e equipamento especializado na liña de escaladores, montañeiros, esquiadores, snowboarders, excursionistas, en atletas de resistencia e de uso diario.

## Historia
The North Face creouse en 1966, en San Francisco, California, cando Douglas Tompkins e Dick "Hap" Klopp crearon un equipo de tenda que co tempo adquiriu o nome actual "The North Face". Este nome foi elixido pola cara norte dunha montaña que no hemisferio norte é a máis empinada, máis fría e máis difícil de subir. En 1980, engadiuse o material de esquí engadiuse á liña de produtos e, finalmente, o equipo de acampada tamén. The North Face é agora unha subsidiaria e propiedade completa de VF Corporation.

O logo de The North Face foi deseñado por David Alcorn en 1971.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial
Manuel Núñez González

**Manuel Núñez González**, nado en Vilardevós o 5 de agosto de 1885 e finado no mesmo concello o 13 de febreiro de 1917, foi un rexistrador e poeta galego.

## Traxectoria 
Fixo o Bacharelato en Ourense, onde foi alumno de Marcelo Macías. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, e nesa época militou no Partido Liberal Fusionista canda a Eugenio Montero Ríos. Fixo oposicións como rexistrador da propiedade, e logrou a praza en La Almunia de Doña Godina, na provincia de Zaragoza, e logo de pedir o traslado foi destinado a Vilalba.

Publicou algúns poemas como "Alborada", "Os amores da terriña" e "Aurora" (asinados ás veces co pseudónimo Ma-Nu-Gon) na publicación ''O Tio Marcos d'a Portela* e a lenda *A namorada cautiva* na revista *O Galiciano* (que despois recolleu en *Salaios*).

Ingresou como membro da Compañía de Xesús, e escribiu en castelán poemas místicos. Tivo que abandonala antes de pronunciar os votos definitivos a causa dunha grave enfermidade que lle causou a morte. Foi elixido membro de número da Real Academia Galega pero non chegou a ler o seu discurso de ingreso, *La compañía gallega*.

É tamén autor do folleto "Manojo de iniquidades o un feudal del siglo XIX", escrito contra un político da comarca de Verín e publicado en Portugal. Como narrador publicou "O muíño dos tíos Mariquiñas. Conto” en *O Tio Marcos d'a Portela*. Colaborou en *La Opinión* de Verín.

## Notas
## Obras 
* *Salaios. Versos gallegos*, 1895.
* *La poesía popular gallega*, 1894.
* *Efusivas*, 1908
* *Manojo de iniquidades o un feudal del siglo XIX*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*Núñez González, M. (1998). *Salayos e outros poemas''. Edición de Amelia Rodrigues Esteves e Luís Alonso Girgado. Santiago de Compostela: Centro Ramón Piñeiro.
*
Ligamentos glenoumerais

Os **ligamentos glenoumerais** son un conxunto de ligamentos do membro superior humano, pertencentes á articulación glenoumeral, situada no ombreiro. Orixínase na cavidade glenoide escapular e insírese na cabeza umeral. Reforza a cápsula articular glenoumeral en diferentes puntos, dependendo na posición do brazo e do ángulo de rotación.

Son en total tres ligamentos:
* Un une a cavidade glenoide coa parte inferior do tubérculo menor umeral.
* Un segundo une a parte inferior da cavidade co pescozo anatómico umeral.
* Un terceiro insírese no proceso coracoide, avanza xunto co bordo interno da porción longa do bíceps braquial.

Os tres reforzan a cápsula articular, xunto con dous tendóns máis, derivados do músculo pectoral maior e do músculo redondo maior. 
## Funcións 
A función principal é reforzar a cápsula articular glenoumeral. Durante a abdución, os ligamentos segundo (medio) e terceiro (inferior), contráense; mentres que o primeiro (superior) reláxase. Durante a rotación lateral, os tres tendóns están contraídos, mentres que durante a rotación medial están relaxados.miniatura|250px|Ligamentos da articulación acromioclavicular e glenoumeral.|centro
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ligamento coracoumeral

O **ligamento coracoumeral** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación glenoumeral, situada no ombreiro. Reforza a cápsula articular na súa parte superior. Orixínase no bordo lateral da apófise coracoide para descender cara a fóra, dirixíndose ao tubérculo maior do úmero, adherido ao tendón do músculo supraespiñal. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Olécrano

O **olécrano** é unha formación ósea do membro superior humano, pertencente ao cúbito. Está situado na parte máis superior e posterior do cúbito, e ten forma piramidal de base cuadrangular. Ten unha base soldada ao resto do óso e un vértice que se artella co úmero. Durante a extensión máxima do cóbado, o olécrano queda acollido pola fosa olecraniana do úmero. Nos nenos e adolescentes o olécrano non está unido por óso ao resto do cúbito, senón que é un cartigo non osificado.

O olécrano ten unha superficie anterior, que se artella co úmero, na articulación úmero-cubital. A superficie posterior pode palparse baixo a pel. Forma o relevo dorsal do cóbado e adoita ter unha bolsa deslizante. Nela insírese o tríceps braquial e o ligamento posterior do cóbado.

O bordo medial serve para a inserción do músculo flexor ulnar do carpo e o ligamento lateral interno do cóbado. No bordo lateral insírense o músculo ancóneo e o ligamento posterior do cóbado.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Montseny

**Montseny** é un municipio pertencente á provincia de Barcelona, na comarca do Vallès Oriental, en Cataluña. Está situado en pleno Parque Natural do Montseny.

## Xeografía 
220px|miniatura|esquerda|Sant Marçal de Montseny
O municipio, coñecido antigamente co nome da súa parroquia, Sant Julià de Montseny, ten actualmente unha extensión de 26,8&nbsp;km², e está situado na zona meridional da montaña do Montseny, sendo o único pobo que mantén o mesmo nome que o macizo. O seu relevo é moi accidentado, xa que se estende desde os picos do Matagalls e Les Agudes, preto dos 1 700 metros de altitude, ata máis abaixo do núcleo principal do pobo, que está situado ao redor da igrexa parroquial, a 530 metros de altitude.

## Demografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello 
*Información da Generalitat de Catalunya 
*Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Ligamento lateral interno do cóbado

O **ligamento lateral interno do cóbado** ou **ulnar colateral** é un ligamento do membro superior humano, pertencente ao cóbado. Ten forma triangular, diferenciándose dúas porcións: 
* Unha anterior, oblicua, co vértice inserido no epicóndilo medial umeral e base inserida na apófise coronoide do cúbito. 
* Unha posterior, tamén triangular. O vértice se insire tamén no epicóndilo medial do úmero mentres que a base se insire no bordo medial do olécrano.
* Entre o olécrano e a apófise coronoide existen febras transversais.

O ligamento está preto do tríceps braquial, do nervio cubital e do músculo flexor ulnar do carpo. Do ligamento anular parten febras de inserción do músculo flexor común superficial dos dedos da man.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Hanasaku Iroha

é unha serie de televisión de animación xaponesa de 26 capítulos e producida polo estudio P.A. Works.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial .
Copa do Mundo de Ciclismo

A **Copa do Mundo de Ciclismo** foi unha competición creada pola UCI en 1989 co fin de premiar ao ciclista en ruta que ao longo do ano obtivera os mellores resultados das carreiras dun día máis importante: os cinco monumentos e outras de cinco a oito (dependendo da edición) clásicas de alto nivel.

O líder provisional da Copa do Mundo levaba durante as probas desta un *maillot* branco cunha banda vertical coas cores do arco da vella, coñecido como *maglia arcobaleno*.

A UCI creou unha nova competición denominada UCI Protour polo que dende o ano 2005 non se celebra a Copa do Mundo.
Gretchen Wilson

**Gretchen Wilson**, nada en Pocahontas o 26 de xuño de 1973 é unha cantante country  e rock estadounidense.

## Traxectoria
De extracción humilde e infancia difícil. Dende moi nova, adicouse a cantar en clubs e pequenos bares de Missouri. O seu primeiro e grande éxito foi o single *Redneck Woman* co que acadou o número un das listas country en 2004 e un premio Grammy. O seu primeiro álbum *Here for the party* tamén acadou o número un das listas country e foi certificado cinco veces platino. O seu segundo LP *All Jackep Up* tamén acadou a mesma posición e foi certificado platino. Foi o debut feminino máis alto nas listas country ata a chegada de Carrie Underwood. O seu terceiro álbum *One of the boys* comezou unha liña descendente aínda que tamén acadou o número un. Fundou a súa propia casa discográfica coa que lanzou *I Got Your Country Right Here*.
Escola Politécnica Superior de Lugo

A **Escola Politécnica Superior de Lugo**, é un centro pertencente a Universidade de Santiago de Compostela sito no Campus Universitario de Lugo, no que actualmente se imparten os diferentes enxeñarías técnicas, enxeñarías superiores e másters, que co Espazo Europeo de Educación Superior e o conseguinte cambio de plan de estudos pasan a ser graos e másters.
## Historia 
Esta escola creouse por Decreto 26/1993, de 11 de febreiro, da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia.

Nun principio integrou as Escolas Universitarias de Enxeñería Técnica Agrícola, existente dende o ano 1967, de Enxeñería Técnica en Explotacións Forestais, a Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Agrónomos e a daquela recentemente creada Escola Técnica Superior de Montes. Tradicionalmente veu impartindo as titulacións da área agraria e forestal e sendo na actualidade un importante polo de referencia no desenvolvemento do Sector Agrario e Forestal de Galicia, a través dos seus obxectivos esenciais: a formación de titulados técnicos universitarios agrícolas e forestais e a realización de estudos técnicos e de investigación encamiñados a resolver problemas do sector. Aínda que co paso do tempo como no caso do resto do Sistema Universitario Galego acadar financiamento externo e os conflitos interdepartamentais fixeron que esta misión de servizo ao país perdese moita importancia na que estaba chamada a ser o motor do agro galego.

Dende o curso 2003-04, impártense tamén no Centro dúas titulacións do ámbito da Enxeñaría Civil: Enxeñaría Técnica de Obras Públicas e Enxeñaría Técnica en Topografía.

## Obxectivos do centro 
Os obxectivos iniciais deste centro foron, primeiro contribuír á especialización do Campus de Lugo, mantendo sempre a coexistencia de ensinanzas Técnicas e de Humanidades. E agrupar as Titulacións por grandes áreas científicas para favorecer a consolidación de unidades departamentais e acadar un mais fácil aproveitamento dos recursos de infraestruturas e a xeración de sólidas liñas de investigación.

## Titulacións con presenza 
*Antigo Plan de Estudos*
* Enxeñaría Técnica Agrícola
* Enxeñaría Técnica Forestal
* Enxeñaría Agrónoma
* Enxeñaría de Montes
* Enxeñaría Técnica en Topografía
* Enxeñaría Técnica en Obras Públicas

*Plan de Estudos correspondentes co EEES*
* Enxeñaría Agrícola e do Medio Rural
* Enxeñaría das Industrias Agroalimentarias
* Enxeñaría Forestal e do Medio Natural
* Enxeñaría Civil
* Enxeñaría Xeomática e Topografía
* Investigación Agraria e Forestal
* Enxeñaría para o Desenvolvemento Rural
* Dirección de Proxectos
* Arquitectura da paisaxe Juana de Vega
* Industria e Economía Leiteira
* Xestión sustentábel da Terra e do Territorio

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do centro
* Páxina da escola no Facebook
Apófise coronoide cubital

miniatura|150px|Apófise coronoide
A **apófise coronoide** ou **proceso coronoide** é unha formación ósea pertencente ao cúbito. É unha apófise horizontal, situada de xeito perpendicular á apófise olecraniana. Ten forma de pirámide tumbada.

A base está soldada ao resto do óso, mentres que o vértice é libre en posición anatómica. En flexión máxima, a apófise coronoide é acollida pola fosa coronoide umeral.

A superficie superior é lisa e constitúe unha superficie articular para a articulación umerocubital do cóbado. A superficie inferior é irregular e serve para a inserción do músculo braquial anterior. No punto de unión ao resto do óso fórmase unha tuberosidade, denominada *tuberosidade cubital*, onde se insire parcialmente o músculo braquial anterior. No bordo lateral ou externo da tuberosidade é o lugar de implantación do ligamento oblicuo do cóbado. É posible atopar nesta superficie as febras de orixe do músculo flexor longo do polgar, aínda que é inconstante.

A superficie medial ou interna é o lugar de inserción do ligamento lateral interno do cóbado. Na parte máis anterior insírese o músculo flexor común fondo dos dedos da man e moi preto, sobre unha crista ósea, o músculo pronador redondo.

A superficie lateral posúe unha pequena faceta articular, a cavidade sigmoide menor, para artellarse co radio, na articulación radiocubital superior.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Campionato do Mundo de ciclismo en ruta

O **Campionato do Mundo de ciclismo en ruta** é unha competición ciclista organizada pola Unión Ciclista Internacional que se disputa cada ano polo mes de setembro, celebrando varias probas das diversas disciplinas de ciclismo en ruta, tanto en liña como contra o reloxo, masculino e feminino, cuxos gañadores reciben o título de "Campións do Mundo" na súa modalidade e o dereito a levar unha camisola distintiva durante todo o ano seguinte.

Unha das súas particularidades máis salientables é que os participantes defenden as cores das súas seleccións nacionais, e non as dos seus equipos, salvo na proba contra o reloxo por equipos, que se disputou ata o ano 2018. Por isto, malia ser considerada unha das citas máis importantes do ano no ciclismo internacional, os resultados do Campionato do Mundo non están incluídos na clasificación do UCI World Tour.

A proba raíña do campionato é a carreira en liña sénior masculina, que se ven disputando dende 1927 coa excepción dos anos da segunda guerra mundial. Nesta modalidade acadaron tres vitorias o italiano Alfredo Binda, os belgas Rik Van Steenbergen e Eddy Merckx, e o español Óscar Freire.

A muller con máis triunfos é a francesa Jeannie Longo que acadou cinco ouros na proba en ruta e outras carte na loita contra o crono, ademais de varios segundos e terceiros postos fazendo un total de dezaseis medallas.

## Participantes 
Cada selección pode empregar unha cantidade de corredores determinada:
* Carreira en liña elite masculina: 9, 6, 3 ou 1 corredores segundo a clasificación UCI de cada país.
* Carreira en liña elite feminina e sub-23: 5 corredores por país.
* Carreira contra o reloxo: 2 corredores por país.

## Edicións 

## Vixentes campións 
## Palmarés 
### Categoría elite masculina 
* **Carreira en liña sénior masculina

* **Contra o reloxo sénior masculina

### Categoría elite femenina 
* **Carreira en liña sénior femenina

* **Contra o reloxo sénior feminina

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* UCI WorldTour
* Unión Ciclista Internacional

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da UCI

## Notas
Fosa olecraniana

miniatura|150px|Visión posterior do úmero
A **fosa olecraniana** é unha formación ósea do úmero, situada na superficie posterior, por encima da tróclea umeral. A ambos lados ten o epicóndilo medial e o epicóndilo lateral. En posición anatómica está parcialmente baleira, pero acolle o olécrano en extensión máxima do antebrazo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Fosa coronoide

miniatura|150px|Vista anterior do úmero
A **fosa coronoide** é unha formación ósea do úmero, situada na parte anterior, por encima da tróclea umeral. En posición anatómica está baleira, pero coa extensión máxima do antebrazo acolle a apófise coronoide cubital. Está xusto medial á fosa radial.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Serxio Iglesias

**Serxio Iglesias Rodríguez**, nado en Buenos Aires en 1966, é un poeta galego.

## Traxectoria 
Pasa a súa infancia e mocidade na cidade da Coruña. Comeza a escribir poesía nos anos oitenta, publicando algún poema en revistas como *Agália* e *Luzes de Galiza*. Foi membro do colectivo Ronseltz e do Batallón Literario da Costa da Morte.

Vive en Corcubión e é profesor de Lingua e Literatura galegas no IES Fernando Blanco de Cee.

## Obras 
### Poesía
**Métodos para afogar un cisne*, 2002, Positivas. Reeditado no 2012.
**Viaxe ao interior da fenda*, 2013, Sotelo Blanco.

### Obras colectivas
**Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados*, 1994, Positivas.
**Nós*, 1997, Batallón Literario da Costa da Morte.
**Rumbo ás illas. Escritores da Costa da Morte nas Sisargas*, 1997, Asociación Cultural Monte Branco/Asociación Neria, O Couto, Ponteceso.
**De Pondal ao Batallón Literario (120 anos de poesía na Costa da Morte*, 2009, Sotelo Blanco.
**150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).

## Premios
*Premio do Concello de Culleredo.
*Premio Meigas e Trasgos.
*Premio do Círculo de Artesáns.
*XXV Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no 2012, por *Viaxe ao interior da fenda*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=SerIgles&alias=Serxio+Iglesias ] na Biblioteca Virtual Galega.
* Perfil en *As escollas electivas*
Articulación umerorradial

A **articulación umerorradial** é unha articulación do membro superior humano, que forma parte do cóbado. Artella o úmero e o radio, permitindo diversos movementos. 
## Superficies articulares 
Na parte superior ou proximal intervén o cóndilo umeral, e na parte inferior ou distal intervén a cavidade radial, formando unha enartrose. 
## Movementos 
A articulación pode realizar todos dos movementos, por ser unha enartrose. O ligamento anular do cóbado evita as dislocacións, agás cando se supera a súa resistencia e rompe. O tendón do bíceps braquial pode, cun grande esforzo, sacar o radio da articulación. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Articulación umerocubital

A **articulación umerocubital** é unha articulación do membro superior humano, que forma parte do cóbado. Artella o úmero e o cúbito, permitindo movementos de flexión, extensión e circundución. 
## Superficies articulares 
Na parte superior ou proximal, participa a tróclea umeral, que encaixa coa epitróclea cubital, que constitúe a parte inferior ou distal da articulación. Os bordos da epitróclea evitan os movementos laterais.
## Músculos que participan 
Participan na flexión: o músculo bíceps braquial e o músculo braquial anterior, axudados polo músculo braquiorradial. Na extensión colaboran o tríceps braquial e o músculo ancóneo, colaborando con eles os músculos do epicóndilo lateral.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Enxeñaría de montes

A **Enxeñaría de montes ou forestal** é a titulación académica dunha disciplina que tivo os seus inicios en Alemaña, pretendendo cubrir a necesidade de mellorar a produtividade dos montes. Co transcurso do tempo, a profesión foise perfilando cara ao desenvolvemento e optimización do ámbito forestal: silvicultura, aproveitamento, elaboración e transformación de produtos forestais, infraestruturas específicas etc.

## Actividade 
A actividade dos Enxeñeiros de Montes podería resumirse nas seguintes actividades:
* Melloras ambientais, bens e servizos do sector forestal.
* Planificación, proxección, reconstrución, mantemento e mellora de infraestruturas forestais e de parques e xardíns.
* Prevención e extinción de incendios forestais.
* Proxectos e estudos hidráulicos e hidrolóxicos.
* Proxectos e estudos ambientais, de conservación da natureza e xestión de fauna e flora silvestre.
* Xestión de espazos naturais.
* Control e mellora da produción forestal e aproveitamento forestal.
* Industria derivada da madeira e de produtos forestais.
* Proxectos de cálculo e construción de estruturas de madeira, metálicas e de formigón, asociadas á contorna forestal e ambiental.
Alejandro Ricardo Mínguez González

**Alejandro Ricardo Mínguez González**, nado en Ourense o 21 de abril de 1974, é un xornalista e divulgador micolóxico galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *Faro de Vigo* en Ourense, locutor de *Onda Cero Radio Miño* en Ourense e correspondente da axencia de noticias *Europa Press* na mesma cidade, así como colaborador en materia micolóxica de diversos medios de comunicación como *La Voz de Galicia*, *Diario de Pontevedra*, *La Región* e o semanario *A Nosa Terra*.

Promotor da sala micolóxica Plan c en Celanova. Ten impartido conferencias sobre micoloxía en Galicia, Portugal, Brasil, Uruguai e Euskadi. É un dos organizadores das *Xornadas Micolóxicas de Celanova*.
Colaborador no Dicionario da Real Academia Galega en materia micolóxica.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *A música na vila de Celanova* (Deputación de Ourense, 1993)
* *Cogomelos medicinais* (Edicións do Cumio, 2009)
* *Da micofobia á micofilia* (Didot, 2016). ISBN 978-84-16681-56-3
* *40 anos votando en Celanova* (Didot, 2019). ISBN 978-84-17495-67-1

### Obras colectivas 
* *Manual de cogomelos máis frecuentes e curiosos na zona de Celanova*, 1995, *A. X. O Cercado*/Xunta de Galicia.
* *Cogomelos máis frecuentes nas terras de Celanova e Baixa Limia*, 2001, Xunta de Galicia.
* *Cogomelos máis tóxicos e perigosos de Galicia*, 2001, Xunta de Galicia.
* *Os mellores cogomelos de Galicia*, 2001, Xunta de Galicia.
* *Galicia en Euskadi*, 2010, Universidade do País Vasco/Xunta de Galicia.
* *Nove ducias de cogomelos de Ourense*, 2010, Deputación de Ourense.
* *Vinte e cinco anos de cogomelos de Celanova*, 2010, Asociación de Mulleres Rurais Maravalla, Celanova.
* *Cogomelos para cativos*, 2020, Didot. ISBN 978-84-18290-62-6

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Setas medicinales*, 2009, Ellago Ediciones, Vilaboa.
* *En el país de las setas*, 2014, Auga Editora, Santiago ISBN 978-84-938253-9-3
* *Las ultimas horas del Costa Concordia*, Didot, Madrid. ISBN 978-84-16983-47-8

### Obras colectivas 
* *Ourense, paisajes, ciudades, monumentos*, 2004, Faro de Vigo.
* *Directorio Empresarial de Ourense*, 2005, Faro de Vigo.

## Premios 
* Premio *Xosé Aurelio Carracedo* de Xornalismo da Deputación Provincial de Ourense no 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en *Galegos*
París-Niza

**París-Niza** (en francés **Paris-Nice**) é unha carreira ciclista francesa por etapas creada en 1933 por Albert Lejeune, director do xornal *Le Petit Niçois*. É coñecida como a *Carreira do Sol* pola mellora meteorolóxica que adoita acompañalo tránsito da carreira do norte ao sur de Francia.

Por mor da segunda guerra mundial, a París-Niza desaparece trala edición de 1939. En maio de 1946 vólvese a celebrar, pero non ten continuidade os anos seguintes.
 
En 1951, o xornalista Jean Leulliot recupera a carreira, que dende entón se disputa ininterrompidamente cada mes de marzo. Entre 1951 e 1953 toma o nome de « Paris-Côte-d'Azur ». En 1954 retoma o nome orixinal de « París-Niza », que só se modifica en 1959 cando se disputa como *París-Niza-Roma*. Esta foi a edición máis longa da historia da carreira, con 1955&nbsp;km percorridos en 11 etapas.
 
Dende 1982 ata 1999, Josette Leulliot, filla de Jean Leulliot, asume a dirección da carreira, que é traspasada a Laurent Fignon en 2000 e 2001. Dende 2002, a carreira de París-Niza é propiedade da sociedade A.S.O., organizadora do Tour de Francia e o París-Dakar entre outros eventos deportivos.
 
Dende a súa creación, a París-Niza foi unha das probas máis importantes do calendario, e por iso, entre os seus gañadores se atopa un gran número de ciclistas ilustres, entre os que destacan Sean Kelly (vencedor de sete edicións consecutivas de 1982 a 1988), Jacques Anquetil, Fred De Bruyne, Eddy Merckx, Raymond Poulidor, Joop Zoetemelk, Miguel Indurain, Tony Rominger, Laurent Jalabert ou Alberto Contador.

A pesar do seu nome, a carreira non sempre comeza en París senón en cidades próximas ou do sur da capital francesa. Dende 1998, a última etapa finaliza no paseo da *Promenade des Anglais* de Niza. Con anterioridade, dende 1973 ata 1995, a carreira terminaba nunha cronoescalada ao ''Col d'Eze*. Como transición, as edicións de 1996 e 1997 finalizaron cun sector contra o reloxo entre Antibes e Niza. A derradeira ou penúltima etapa acostuma ter un longo percorrido de montaña pasando polo alto da Turbie e a *Col d'Eze*. Outro fin de etapa habitual é o *Mont Faron'', nas proximidades de Toulon.

## Palmarés 
[miniatura|250px|[Alexander Vinokourov, gañador nos anos 2002 e 2003.]]
[miniatura|right|250px|[Thomas Voeckler, gañador da cuarta etapa da edición do 2011.]]
[miniatura|right|250px|Percorrido da [París-Niza 2015.]]

## Palmarés por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour de Francia

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Ligamento lateral externo do cóbado

miniatura|150px|Ligamentos do cóbado.
O **ligamento lateral externo do cóbado** ou **radial colateral** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación úmero-radial, que forma parte do cóbado. Orixínase no epicóndilo lateral umeral para inserirse no bordo lateral ou externo do cúbito. Durante o seu traxecto pode estender febras ao ligamento anular do cóbado. Está adherido ao músculo supinador longo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ligamento anular do cóbado

miniatura|150px|Ligamentos do cóbado.
O **ligamento anular do cóbado** ou **orbicular** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación radiocubital superior, que forma parte do cóbado. Fórmase en torno á cabeza radial, envólvea e insírese na epífise superior ou proximal do cúbito. Mantén o radio unido ao cúbito e a súa rotura desestabiliza o cóbado.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ligamento anterior do cóbado

miniatura|150px|Ligamentos do cóbado.
O **ligamento anterior do cóbado** é un ligamento do membro superior humano, pertencente ao cóbado. Cobre a superficie anterior da articulación. Insírese no epicóndilo medial umeral, na fosa coronoide e na fosa radial para dirixirse cara a superficie anterior da apófise coronoide cubital, onde se insire. Tamén emite febras cara ao ligamento anular do cóbado. A parte anterior do ligamento está en contacto co músculo braquial anterior.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Corda oblicua

A **corda oblicua**, **ligamento oblicuo do cóbado**, **ligamento oblicuo superior**, **ligamento redondo do cóbado** ou **ligamento de Weitbrecht** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación radiocubital superior, que forma parte do cóbado. É un ligamento estreito, que discorre dende o radio ao cúbito en sentido oblicuo descendente. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ligamento posterior do cóbado

miniatura|150px|Ligamentos do cóbado.
O **ligamento posterior do cóbado** é un ligamento do membro superior humano, pertencente ao cóbado. É un ligamento máis delgado que o ligamento anterior e ten un aspecto membranoso. Está composto por febras oblicuas, que se cruzan no seu traxecto. Insírese no bordo medial da tróclea umeral e na fosa olecraniana para descender cara ao antebrazo. Inferiormente insírese no olécrano, na cavidade glenoide menor do cúbito e no ligamento anular do cóbado. O ligamento ten por detrás o tendón do músculo tríceps braquial e o músculo ancóneo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Ventosa, Centroña, Pontedeume

**Ventosa** é un lugar da parroquia de Centroña no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 68 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 32 eran homes e 36 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Centroña 
### Parroquias de Pontedeume 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontedeume
Epicóndilo lateral

miniatura|150px|Epicóndilo lateral
O **epicóndilo** ou **epicóndilo lateral** é unha formación ósea do úmero, situada na epífise inferior. Está inmediatamente por fóra do cóndilo umeral. Apenas ten relevancia na articulación úmero-radial, pero serve de punto de inserción de:
## Ligamentos 
*Ligamento lateral externo do cóbado

## Músculos 
* Músculo segundo radial externo
* Músculo supinador curto
* Músculo extensor dos dedos
* Músculo extensor do dedo maimiño
* Músculo cubital posterior
* Músculo ancóneo
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Epicóndilo medial

miniatura|150px|Epitróclea.
O **epicóndilo medial** ou **epitróclea** é unha formación ósea do úmero, situada na epífise distal ou inferior. Está situada por dentro da tróclea umeral. Apenas ten relevancia na articulación umerocubital, pero presta inserción ou paso para varias estruturas.
## Ligamentos 
Insírese un ligamento do cóbado, o ligamento lateral interno do cóbado.
## Músculos 
No epicóndilo medial insírense cranialmente os seguintes músculos:
* Músculo pronador redondo
* Músculo palmar longo
* Músculo palmar curto
* Músculo cubital anterior
* Músculo flexor común superficial dos dedos da man
* Músculo flexor común fondo dos dedos da man
## Nervios 
Por detrás da epitróclea pasa o nervio cubital.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Black Arrow

**Black Arrow** foi un foguete de construción totalmente británica e cancelado en 1971. Conseguiu poñer en órbita o satélite Prospero (X-3) o 28 de outubro de 1971.

## Características 
Black Arrow é o único lanzador orbital indíxena que tivo Reino Unido. Comezou a desenvolverse nos anos 1960 usando como base a experiencia co foguete Black Knight e cancelouse en xullo de 1971 tras conseguir poñer en órbita ao satélite Prospero. Era un foguete de tres etapas que usaba oito motores Gamma na primeira etapa, agrupados en catro pares, mentres que a segunda etapa usaba dous motores Gamma con tobeiras máis longas para un mellor rendemento no baleiro. A terceira etapa usaba un motor de propelente sólido Waxwing fabricado por RPE Westcott.

## Notas 
*
*
*

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Black Knight (foguete)
Facultade de Veterinaria de Lugo

A **Facultade de Veterinaria**, é un centro pertencente a Universidade de Santiago de Compostela sito no Campus Universitario de Lugo, no que actualmente se imparte tanto a diplomatura coma o grao de Veterinaria, así como diferentes masters.
## Historia 
Este centro estableceuse na USC pola Lei de Presupostos de 1881 e creada en 1882. Nun principio tiña como nome Escola Especial de Veterinaria e as súas instalacións tíñaas no antigo Seminario de San Clemente, onde se mantivo durante 33 anos, ata 1915. EN 1913 trasladouse a unhas instalacións rematadas pouco tempo antes, onde na actualidade se atopa o Parlamento Galego, onde permaneceu ata a súa desaparición en 1924, debido á falta de alumnos e ás accións das denominadas Juntas de Reforma que propuxeron diversos proxectos acerca das ensinanzas veterinarias en todo o Estado, un dos cales era a redución do número de Escolas. Este campo de estudo fundamental para o agro galego quedaría deserto durante 59 anos.

En 1973 creouse o actual centro, continuador da vella Escola Especial de Veterinaria pero cun espírito e compromiso totalmente diferentes. Nun principio tiña unha gran dependencia da Universidade de León, onde o alumnado tiña que completar os estudos de primeiro ciclo realizados en Lugo, pero a facultade creceu rapidamente chegando a ser un dos principais centros de estudos veterinarios do Estado, e con recoñecemento europeo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do centro