open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Reboledo, San Xoán de Río, San Xoán de Río

**O Reboledo** é un lugar da parroquia de San Xoán de Río, no concello ourensán de San Xoán de Río, na comarca da Terra de Trives. Segundo o IGE, en 2023 tiña 5 habitantes (4 homes e 1 muller).

## Xeografía
O Reboledo está situada a carón da estrada comarcal OU-0706, que parte da OU-536 (Ourense-A Pobra de Trives) e que desde o cruzamento de Guistolas continúa por Mouruas e Domecelle, ata San Xoán de Río.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Corredor Casa O Reboledo.jpg|Casa no Reboledo.
Ficheiro:O Forno,O Reboledo.JPG|Forno.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Xoán de Río
### Parroquias de San Xoán de Río
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Xoán de Río
Palau de la Generalitat de Catalunya

O **Palau de la Generalitat** (*Pazo da Xeneralidade* en galego) é a sede da Presidencia da Generalitat de Cataluña e é un dos poucos edificios de orixe medieval en Europa que se mantén como sede do goberno e da institución que o construíu. Encóntrase no distrito de Ciutat Vella da cidade de Barcelona. O edificio está situado entre os límites das rúas do Bisbe, de Sant Sever e de Sant Honorat coa fachada principal na plaça de Sant Jaume fronte á Casa de la Ciutat de Barcelona.

O primeiro edificio foi comprado en 1400 polo entón presidente Alfons de Tous, e estaba situado na rúa Sant Honorat da antiga xudaría (*call*). A primeira ampliación, do ano 1416, daba a rúa do Bisbe e foi realizada por Marc Safont, xunto coa capela de Sant Jordi, do mesmo autor, construída no ano 1434.

Pere Blai foi o arquitecto que en 1596 levantou a fachada principal en estilo renacentista da plaça de Sant Jaume, sendo a primeira gran fachada deste estilo arquitectónico en Cataluña. Máis tarde foron adquiríndose e reformándose casas cara á rúa de Sant Sever ata conformar o perímetro descrito anteriormente.

## Galería de imaxes 

GeneralitatPatiGotic 0022-01.jpg|Patio gótico
Palau generalitat-sala_santjordi.jpg|Capela de Sant Jordi
BIG 480542810040411.jpg|Estatua de Sant Jordi matando ao dragón
Patio Naranjos Generalidad1.jpg|Patio do palacio
Barcelona_-_Carrer_del_Bisbe.jpg|Ponte entre o Palau e a Casa dos Canonges

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Palau de la Generalitat de Catalunya
Leuconostocáceas

As **leuconostocáceas** (***Leuconostocaceae***) son unha familia de bacterias grampositivas, situadas dentro da orde das Lactobacillales. Os xéneros representativos son: *Fructobacillus*, *Leuconostoc*, *Oenococcus*, e *Weissella*. As bacterias que pertencen a estes xéneros non forman esporas, teñen forma redonda (cocos) ou alongada, e son anaeróbicos, anaeróbicos facultativos ou aerotolerantes. Xeralmente viven en hábitats ricos en nutrientes, como produtos vexetais, leite, carne e bebidas fermentadas. O principal produto do seu metabolismo heterofermentativo de carbohidratos característico é o ácido láctico. A filoxenia da familia Leuconostocaceae foi recentemente reavaliada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* As Leuconostocaceae na base de datos de taxonomía do NCBI.
Leuconostoc

***Leuconostoc*** é un xénero de bacterias grampositivas, clasificado na familia Leuconostocaceae. Son xeralmente cocos ovoides que a miúdo forman cadeas, son inmóbiles e non forman esporas. Os *Leuconostoc* spp. son intrinsecamente resistentes á vancomicina e son catalase negativos (o cal serve para distinguilos dos estafilococos). Todas as especies deste xénero son heterofermentativas e poden sintetizar dextrano a partir de sacarosa. Son bacterias quimioorganoheterótrofas e anaerobias facultativas, que non poden facer a respiración celular, polo que dependen da fermentación de azucres a ácido láctico,etanol ou acetato e C02. Xeralmente forman limos.

Causan o cheiro orixinado cando se forma masa fermentada iniciadora. Algunhas especies poden causar infeccións en humanos. Como son unha causa pouco común de doenzas en humanos, os *kits* comerciais de identificación estándar normalmente non serven para identificar estes organismos.

O xénero *Leuconostoc* é, xunto con outras bacterias do ácido láctico como *Pediococcus* e *Lactobacillus*, responsable de fermentacións alimentarias como a do repolo, para facer chucrut. Tamén forma parte das colonias simbióticas de microbios que interveñen na fermentación do quefir, unha bebida láctea fermentada. Neste proceso os azucres que se encontran no repolo fresco son transformados en ácido láctico, o que lle dá ao chucrut o seu sabor acedo e as súas cualidades de duración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sauerkraut
* Fermentación

### Ligazóns externas 
* Lista de especies do xénero *Leuconostoc*
* *Leuconostoc*  en MicrobeWiki
Piloto de embarcación

[miniatura|O **navegante** [Eslovenia|esloveno Veliki Viharnik.]] 
Un **piloto de embarcación** é a persoa encargada da navegación dun barco. 

## Funcións 
A principal responsabilidade dun piloto é a de ter conta da posición da nave en todo momento. Ademais, debe determinar a rota a seguir, planificar a viaxe e comunicarlle ao capitán o tempo estimado de viaxe durante a travesía. Tamén está a cargo do mantemento das cartas náuticas e o equipamento de navegación da nave, así como as comunicacións e os equipamentos meteorolóxicos.

## Modernización 
Coa aparición da tecnoloxía de Sistema de posicionamento global (máis coñecida como GPS), xa case non se require esforzo ningún para determinar a posición dunha nave, xa que permite achar a posición dun obxecto, persoa, vehículo ou embarcación con gran precisión en todo o mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Navegación
*Sextante
*Astrolabio
18ª edición dos Óscar

A **18ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 7 de marzo de 1946 no Grauman’s Chinese Theatre dos Ánxeles. Os mestres de cerimonias foron James Stewart e Bob Hope. Foi a primeira cerimonia trala segunda guerra mundial e tivo máis *glamour* que as anteriores. As estatuas de xeso que se entregaran durante on anos de guerra foron substituídas por estatuas de bronce chapadas en ouro.

*A fin de semana perdida* foi o primeiro filme que gañou o Óscar ao mellor filme e a Palma de Ouro do Festival de Cannes e ''The Bells of St. Mary's* foi a primeira secuela candidata ao Óscar principal.

## Premios 
[miniatura|150px|[Charles Brackett, mellor filme e mellor guión]]
[miniatura|150px|[Billy Wilder (dereita), mellor director e mellor guión]]
[miniatura|150px|[Ray Milland, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Joan Crawford, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[James Dunn, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Anne Revere, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Richard Rodgers, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Oscar Hammerstein II, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Peggy Ann Garner, Óscar xuvenil]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
*Walter Wanger "polos seus seis anos de servizo como presidente da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas"
**The House I Live In'', curtametraxe sobre a tolerancia producido por Frank Ross e Mervyn LeRoy, dirixido por Mervyn LeRoy, escrito por Albert Maltz, a canción "The House I Live In" ten música de Earl Robinson e letra de Lewis Allan; está protagonizado por Frank Sinatra e estreado por RKO Radio
*Republic Studio, Daniel J. Bloomberg e o Departamento de Son de Republic "pola construción dun destacado auditorio que proporciona condicións óptimas de gravación e combina todos os elementos de deseño de acústica e enxeñaría"

### Academy Juvenile Award 
* Peggy Ann Garner

## Notas
Matthew Lewis

**Matthew David "Matt" Lewis**, nado o 27 de xuño de 1989 en Horsforth, Leeds, é un actor inglés de cinema, televisión e teatro. É principalmente coñecido por interpretar a Neville Longbottom na serie de filmes de *Harry Potter* e a Jamie Bradley na serie de televisión *The Syndicate*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Appenzeller

miniatura|Queixo appenzeller
O **appenzeller** é un queixo suízo feito a base de leite de vaca de pasta dura cun gusto intenso, refinado e característico, especialidade dos cantóns de Appenzell Interior e Appenzell Exterior.

## Elaboración
O ambiente prealpino intacto e as herbas da rexión facilitan obter este queixo, que forma parte do patrimonio do Appenzell. Prodúcese nunhas 80 queixerías esparexidas polas vilas e aldeas da rexión, e nunha pequena parte dos cantóns de Sankt Gallen e Turgovia. O queixo madurece durante un mínimo de tres meses. O seu gusto potente recíbeo ao untalo repetidas veces, de dúas a tres veces por semana, cunha moira a base de plantas denominada *sulz*, e que se mantén en segredo, só a coñecen dúas persoas por xeración que poden acceder á caixa do banco onde se garda a receita. As pezas de Appenzeller pesan entre 6,2 e 8&nbsp;kg e teñen un diámetro de 30 a 33&nbsp;cm que se obteñen con 80 litros de leite.
### Variedades 
miniatura|Un anaco de *Classic* á esquerda, e outro de *Surchoix* á dereita
* *Classic* : madurecido de 3 a 4 meses. A etiqueta é azul e vermella.
* *Surchoix* : madurecido de 4 a 6 meses cun gusto máis acentuado. A etiqueta é áurea.
* *Extra* : madurecido de 6 a 8 meses. A etiqueta é negra

## Comercialización
Prodúcense menos de 10.000 toneladas por ano, concretamente no ano 2014, 8.831, exportándose en gran parte, principalmente a Alemaña. Comercialízao Appenzeller Käse baixo a denominación **Appenzeller Switzerland** .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Appenzeller Käse  , , , ,
Facultade de Bioloxía e Ciencias do Mar de Vigo

A **Facultade de Bioloxía** e a **Facultade de Ciencias do Mar de Vigo** son centros  da Universidade de Vigo, anexadas dentro do «Edificio de Ciencias Experimentais» do Campus das Lagoas - Marcosende.

## Historia 
No ano 1977 comezouse a impartir docencia de bioloxía no Colexio Universitario de Vigo (o naquela hora chamado "o Cuvi"), como unha extensión da Universidade de Santiago de Compostela en Vigo para os primeiros cursos da licenciatura. No 1990 a Fundación Universidade de Vigo iniciou a construción da Facultade de Ciencias. Mentres se realizaba a obra, as primeiras titulacións propias impartíronse no edificio de Humanidades. Expedíronse as primeiras titulacións da facultade no 1992. No 1995 a Facultade de Ciencias mudouse ao novo edificio. Ademais das xa impartidas Bioloxía e Química, no 1996 comezouse a docencia da nova titulación de Ciencias do Mar. Non foi ata o 2002 cando a Facultade de Ciencias se separou en tres facultades independentes: Facultade de Bioloxía, Ciencias do Mar e Química .

No ano 2009 extínguese a Licenciatura de Bioloxía, ao seguir as novas directrices do Espazo Europeo de Educación Superior (EEES) e introducir o Grao en Bioloxía. Tamén o fixo Ciencias do Mar no 2013, despois de 18 anos de licenciaturas.

## Titulacións 
### Titulacións de Grao
* Grao en Bioloxía
* Grao en Ciencias do Mar
### Titulacións de Posgrao
* Mestrado Universitario en Acuicultura
* Mestrado Universitario en Bioloxía Mariña
* Mestrado Universitario en Biotecnoloxía avanzada
* Mestrado Universitario en Ciencias biolóxicas: Bioloxía Molecular, Computacional e Ambiental e Bio-Industrias
* Mestrado Universitario en Profesorado en Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato, Formación Profesional e Ensino de Idiomas. Especialidade de Ciencias Experimentais, Bioloxía, Xeoloxía, Física e Química
* Mestrado Universitario en Neurociencia
* Mestrado Universitario en Oceanografía

### Programas de Doutoramento
* Doutoramento en Biotecnoloxía avanzada
* Doutoramento en Endocrinoloxía
* Doutoramento Do*Mar
* Doutoramento en Metodoloxía e Aplicacións en Ciencias da Vida
* Doutoramento en Nanomediciña
* Doutoramento en Neurociencia e Psicoloxía Clínica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Universidade de Vigo
### Ligazóns externas 
*Páxina web de Bioloxía
*Páxina web de Ciencias do Mar
Erysipelothrix

***Erysipelothrix*** é un xénero de bacterias que contén tres especies. A característica distintiva de *Erysipelothrix* é a presenza dunha parede celular grampositiva de tipo B, na cal a ponte peptídica do peptidoglicano fórmase entre aminoácidos situados nas posicións 2 e 4 de cadeas peptídicas adxacentes, en lugar do que ocorre na maioría das bacterias, que o forman entre aminoácidos nas posicións 3 e 4." e *Erysipelothrix inopinata* describiuse en 2004. Estas dúas últimas especies foron illadas de tonsilas de porcos sans.

## Notas
Lo Cartanyà

***Lo Cartanyà*** foi unha serie de televisión emitida por TV3 en Cataluña dende o 16 de setembro de 2005 até o 19 de abril de 2007. Está producida por TV3 en colaboración con El Terrat. e narra as aventuras e desventuras de Vicenç Cartanyà, a súa familia e os seus amigos, nunha vila descoñecida da provincia de Lleida. O grupo de rock The Companys fixo o tema de apertura.

A serie caracterízase porque os seus personaxes falan cun marcado acento catalán occidental (popularmente coñecido como *lleidatà*). Os principais lugares de encontro dos personaxes son o bar, a barbaría, a casa de Cartanyà e a redacción da televisión local.

## Personaxes 
* Vicent Cartanyà (Xavier Bertran)
* Tilda (Mireia Aixalà)
* Bardagí (Cesc Casanovas)
* Bordonida (Eva Barceló)
* Anselmo (Carles Martínez)
* Garretó (Jordi Figueras)
* Maria Munt (Marissa Josa)
* Miquel Cartanyà (Carles Canut)
* Angawa (Miquel Àngel Ripeu)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Lo Cartanyà
*Vídeos de *Lo Cartanyà*
Polina Semionova

**Polina Aleksándrovna Semiónova** (en ruso Полина Александровна Семионова), nada en Moscova en 1984, é unha bailarina rusa de ballet clásico.

Foi Primeira bailarina do Staatsoper Unter den Linden de Berlín. Está considerada como unha *Prima Ballerina,* e é unha das máis novas en alcanzar ese tipo de recoñecemento. Dende setembro de 2012 é *Principal Dancer* do American Ballet Theater de Nova York, onde debutou en 2011.

## Traxectoria 
Cando estudaba no Bolshoi Ballet Academy de Moscova, conseguiu varios premios nas principais competicións de ballet, entre eles a medalla de ouro na Moscow International Ballet Competition de 2001, o Primeiro Premio na Vaganova-Prix Ballet Competition en San Petersburgo de 2002 e o Premio Júnior na International Ballet Competition de Nagoya, no Xapón, en 2002.

Graduada en 2002, Semionova uniuse ao Ballet Staatsoper Berlin como bailarina principal tras o convite de Vladimir Malakhov, converténdose así na primeira bailarina máis nova da historia da compañía con 18 anos. Realizara unha xira polo Xapón con Malakhov como compañeiro, de aí o convite deste. Interpretou os papeis principais nel da obra Schelkúnchik *(O Crebanoces)* e  *Bayaderka* durante a primeira tempada, e logo interpretou o papel de Tatiana en *Yevgueni Oneguin*, que se convertería no seu favorito.

En 2003, con 19 anos, Polina interpretou co English National Ballet  *Lebedínoye óziero* (*O lago dos cisnes)*, obtendo un grande éxito entre os críticos ingleses. Ao ano seguinte, uniuse ao California Ballet para a súa produción do ballet  *Spyashchaya krasavitsa (A bela dormente)*, impresionando de novo aos críticos a pesar de que o resto do conxunto non foi tan ben valorado.

Apareceu tamén no vídeo musical de Herbert Grönemeyer *Demo (Letzter Tag)*, que ao ser subido a YouTube, deuna a coñecer a un público máis amplo que o mero afeccionado ao ballet.

Polina é unha das bailarinas que aparecen no EuroArts DVD Divine Dancers Live from Prague, no que baila un *pas de deux* do ballet ''L'histoire de Manon.''

En 2018, Semionova axudou á compañía The Beautiful Mind Series a desenvolver un perfume que chegará co cheiro a froitas frescas como a pera e a mandarina, así como a fresia e a flor branca. O perfume, creado polo perfumista e fundador da empresa Geza Schön, foi dedicado a Polina e bautizado como «Volume 2 Precision and Grace».
Pilar Iglesias Osorio

**Pilar Iglesias Osorio**, nada en Monforte de Lemos en 1932 e finada o 15 de marzo de 2015 en Lugo, foi unha política e líder asociativa galega.

## Traxectoria 
Xa de nena trasladouse a vivir a Lugo coa súa tía Pura Osorio, que estaba casada co mestre, escritor e historiador Narciso Peinado. Na súa nenez viviu entre Baamonde, onde o seu tío exercía o maxisterio, e Lugo. Pilar foi preparada polo seu tío nos seus estudos. Máis adiante, vivindo xa en Lugo, contraeu nupcias con Manuel Reboredo, fillo do fundador da Librería Reboredo, en Lugo. Con grandes dotes para as relacións públicas, Pilar destacou sempre polo seu labor social, pois foi fundadora da Asociación Lucus de Amas de Casa, e presidenta de Unicef en Lugo.

En 1989 preséntase aos comicios lexislativos, na lista do Partido Popular de Galicia. Non sae elixida deputada por Lugo, pero dous anos despois integrou a candidatura desa formación nas locais de 1991 e si saíu escolleita. Ademais, nese ano o Partido Popular conseguiu a vitoria na cidade de Lugo, e Iglesias pasou a ser concelleira de goberno baixo a alcaldía de Tomás Notario Vacas.

Catro anos despois, nas eleccións de 1995, repetiría concellería, neste caso baixo a dirección de Joaquín García Díez. Grazas ao seu vencello co Partido Popular dirixiu as Aulas da Terceira Idade de Lugo, foi vogal de servizos sociais na Federación Española de Municipios e Provincias e delegada para Lugo do think tank conservador Fundación Cánovas del Castillo. Tamén foi vicepresidenta da Comisión Nacional da Muller. Volveu concorrer ás eleccións de 1999 e volveu ser elixida concelleira, mais neste caso o Partido Popular pasou á oposición.

En 2003 deixou a política activa e dedicouse plenamente ao asociacionismo, onde fundou distintos colectivos tanto de ámbito local como estatal, como a Asociación para o Desesenvolvemento Sociocultural, Formación e Emprego (ASFEM), a Asociación de Familias e Mulleres do Medio Rural (AFAMMER), a Asociación de Consumidores e Usuarios en Marcha (CONUMAR) e a Federación Galicia Ceuta Cantabria (GALICECAN).

## Galardóns 
* Medalla Castelao en 2014.
These Are the Good Times People

***These Are the Good Times People*** é o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Presidents of the United States of America, publicado o 11 de marzo de 2008. Trátase do seu primeiro disco en contar con Andrew McKeag no lugar de Dave Dederer no "guitbass".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Chris Ballew agás ode se indique.
# "Mixed Up S.O.B." – 3:05
# "Ladybug" – 2:34
# "Sharpen Up Those Fangs" – 3:05
# "More Bad Times" (Dan Leone, Dom Leone, Ballew, McKeag) – 2:59
#*Versión dun tema de Ed's Redeeming Qualities.
# "French Girl" – 3:04
# "Truckstop Butterfly" – 2:04
# "Ghosts are Everywhere" (Ballew, McKeag, Finn) – 4:08
# "Loose Balloon" – 2:45
# "Flame is Love" – 2:39
# "So Lo So Hi" – 2:18
# "Poor Turtle" – 2:48
# "Rot in the Sun" – 2:25
# "Warhead" (Ballew, Dale Peyser) – 1:54
# "Deleter" (Ballew, McKeag, Finn) – 3:17

### Cancións extra
*"Rooftops in Spain" – 2:41 (iTunes no Reino Unido/CD no Xapón)
*"Scrappy Puppy" – 2:54 (iTunes)
*"Truckstop on the Moon" – 4:14 (Walmart mp3)
*"What the Hell" – 3:30 (Amazon/Napster)
Transatlanticism

***Transatlanticism*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de indie rock Death Cab for Cutie, publicado o 7 de outubro de 2003 a través do selo Barsuk Records.

*Transatlanticism* é o segundo álbum conceptual do grupo, e fala sobre o amor a distancia. Do traballo sacáronse tres sinxelos acompañados polos seus respectivos vídeos musicais: "The New Year", "The Sound of Settling" e "Title and Registration". Os dous primeiros, "The New Year" e "The Sound of Settling", acadaron os postos 86 e 84 respectivamente na lista británica de sinxelos.

*Transatlanticism* tivo boas críticas da crítica tras o seu lanzamento, e está considerado o mellor traballo do grupo, ademais de ser que os deu a coñecer ao gran público. O álbum chegou ao número 97 da lista *Billboard 200* e foi certificado ouro pola RIAA tras vender 500.000 copias nos Estados Unidos.

No ano 2013 Barsuk Records publicou *Transatlanticism Demos*, unha colección de versións demo de cancións do disco para celebrar o décimo aniversario do seu lanzamento.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas copostos por Ben Gibbard.

### Material extra da reedición
Return to Olympus

***Return to Olympus*** é o único álbum da banda estadounidense de rock alternativo Malfunkshun, publicado no ano 1995. Foi editado despois da separación do grupo e da morte do seu vocalista Andrew Wood (posteriormente en Mother Love Bone) por sobredose en 1990. Stone Gossard, de Pearl Jam, compilou as cancións e lanzou o álbum a través do seu propio selo, Loosegroove Records.

## Listaxe de cancións
Hold It In

***Hold It In*** é un álbum da banda estadounidense de sludge metal Melvins, publicado o 14 de outubro de 2014 a través do selo Ipecac Recordings. A formación para este disco está composta polos membros da banda Buzz Osborne (guitarra/voces) e Dale Crover (batería), cos compoñentes de Butthole Surfers Paul Leary (guitarra) e Jeff Pinkus (baixo).

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Osborne, Pinkus e Crover agás onde se indique.
This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About

***This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Modest Mouse, publicado o 16 de abril de 1996 a través do selo Up Records. A edición en vinilo ten dous temas extra, "Edit the Sad Parts" e "A Manic Depressive Named Laughing Boy". "Edit the Sad Parts" foi posteriormente incluída en *Interstate 8* e no recompilatorio de Up Records *US*, mentres que "A Manic Depressive Named Laughing Boy" só está dispoñible nas edicións en vinilo lanzadas por Up en 1996 e por Glacial Pace en 2014. Moitos dos temas céntranse en viaxes en coche, e no saidade e illamento asociadas á vida rural. *Sad Sappy Sucker* íase publicar antes que *This Is A Long Drive for Someone with Nothing to Think About*, pero o seu lanzamento atrasouse ata o ano 2001.

## Listaxe de cancións 
### Eición en vinilo
14 de abril (homónimos)

**14 de abril** pode referirse á:

* O **14 de abril**, o 104º día do ano do calendario gregoriano.
* ***14 de abril. La República***, unha serie de televisión española emitida por Televisión Española.
Unicornibot

dereita|miniatura|Unicorniboot en 2009.
**Unicornibot** foi unha banda galega de math rock instrumental procedente de Pontevedra e formada no ano 2008. O grupo separaríase en decembro do ano 2014 tras editar tres álbums de estudio, *Hare Krishna* (2010), *Dalle!* (2012) e *Mambotron* (2013).

## Traxectoria 
No mes de febreiro de 2010 a banda gravou o seu álbum de estrea, *Hare Krishna*, no estudio Brazil en Rivas-Vaciamadrid con Javier Ortiz. O disco foi masterizado no estudio Chicago Mastering Service por Bob Weston, o baixista de Shellac. A banda autoeditaría *Hare Krishna* o 1 de xullo dese ano.

O seu segundo traballo, *Dalle!*, foi gravado ao vivo novamente por Javier Ortiz no estudio Brazil e sería lanzado a través do selo galego Matapadre o 15 de marzo do ano 2012. O álbum foi masterizado no estudio Golden Mastering, en Ventura, California. Tras a publicación de *Dalle!*, Unicornibot tocou no festival catalán Primavera Sound e realizou pequenas xiras que levarían á banda, ademais de a varias cidades españolas, a Francia e a Portugal.

*Mambotron* sería o seu terceiro disco, gravado en maio de 2013 novamente no estudio Brazil. Tamén masterizado en Golden Mastering, sería publicado o 11 de setembro dese mesmo ano por Matapadre.

O 4 de decembro do ano 2014 a banda anunciou a través da súa páxina de Facebook que se tomaría "un descanso sen data de retorno". Unicornibot realizou o seu derradeiro concerto no Liceo Mutante de Pontevedra o día 26 de decembro dese ano.

Pouco despois da disolución de Unicornibot, Toño, Gon e Gayoso volverían a xuntarse para formar unha nova banda, diola, publicando o EP *eh!* de catro temas en setembro de 2015.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog da banda
Patrick Modiano

**Patrick Modiano**, nado en Boulogne-Billancourt o 30 de xullo de 1945, é un novelista francés, gañador do Gran Premio de Novela da Academia Francesa (1972), do Premio Goncourt (1978) e do Premio Nobel de Literatura (2014). Varias das súas novelas foron trasladadas ao cinema, e participou na escritura de guións para películas como *Lacombe Lucien*, do realizador Louis Malle.
## Obra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Le réseau Modiano* 
* *Au temps, Dictionnaire Patrick Modiano*, artigo asinado por Bernard Obadia. 
* *Patrick Modiano ôte le masque* por Anna Bitton na revista ''L'Histoire'', nº 299, p.&nbsp;32, 2005. 
* Discurso de recepción do Premio Nobel
Daniel García Fernández

**Daniel García Fernández**, nado en Betanzos o 7 de xuño de 1988, é un futbolista galego. Xoga de defensa e o seu club actual é o Racing Vilalbés.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.lapreferente.com/index.php?IDjugador=47837
Lir

miniatura|Lir e os cisnes
**Lir** ou **Ler** (mar en irlandés antigo) é o deus do mar na antiga relixión irlandesa. Chámase *Allód* nas xenealoxías máis antigas e correspóndese co Llŷr da mitoloxía galesa. Lir é unha figura clave, coñecido sobre todo como o pai de Manannan mac Lir, que aparece repetidas veces na literatura medieval irlandesa. 
## Os fillos de Lir 
A súa figura ten un papel de seu, como rei titular, en *Oidheadh Chlainne Lir* ("A morte dos fillos de Lir") ou **Clann Lir** ("Os fillos de Lir") que data na súa forma definitiva de 1500  pero que contén elementos moi anteriores. Segundo esta historia Lir non estaba conforme co novo rei dos Tuatha Dé Danann, Bodb Derg e para acalentalo este ofreceulle unha das súas fillas, Aobh como esposa; desta unión feliz naceron unha nena Fionnuala e tres nenos; Aed e os xemelgos Fiachra e Conn. Pero Aobh morreu e Lir quedou desconsolado polo que Bobd Derg propúxolle casar con outra con Aoife, outra das súas fillas, mais esta celosa do amor do país polos seus fillos e utilizando maxia negra tornounos en cisnes. Liar soubo da noticia e converteu a Aoife nun demoño. Como cisnes os nenos pasaron os primeiros 300 anos en Lough Derravaragh, un lago próximo ao castelo onde vivía Lir que visitaba os nenos pero tras ese período marcharon ao mar de Moyle e xa non os veu máis.

## Notas
Erisipeloide

O **erisipeloide** é unha doenza infecciosa humana causada pola bacteria *Erysipelothrix rhusiopathiae* que afecta o ser humano e transmítese por contacto sanguíneo cun animal ou carne infectado (xeralmente por abrasións nas mans por un rabuñazo, mordida ou por contacto con carne crúa ou case crúa). Xeralmente a infección restrínxese á pel (**erisipeloide cutáneo** ou **de Rosenbach**), fundamentalmente nas mans, mais en casos raros migra ao interior do corpo e causa unha infección xeneralizada (septicemia). Esta bacteria produce unha doenza parecida en animais, que son a fonte de contaxio para o home. É máis común entre persoas que tratan con carne e animais, como veterinarios, pescadores, carniceiros, cociñeiros e tratantes de animais.

Non se debe confundir coa erisipela humana, a cal é causada por outras bacterias, os estreptococos, e ten outras características.

## Causa 
A *Erysipelothrix rhusiopathiae* é unha bacteria bacilar grampositiva que pode encontrarse en peixes, aves, mamíferos e moluscos. Na pel, pode producir certos encimas que lle axudan a abrirse camiño a través dos tecidos como a neuraminidase. Este encima axuda o microorganismo a invadir tecidos e entrar na corrente sanguínea. Ademais, ten dúas proteínas de superficie adhesivas, RSPA e RSPB, que serven para axudar o microorganismo a adherirse tanto a tecidos vivos, coma a fibras de coláxeno de tipo I e IV, e a superficies abióticas, como o polistireno. Cando entra na corrente sanguínea pode causar problemas cardíacos, neurolóxicos e articulares serios.

## Sinais e sintomas 
Na pel causa unhas manchas vermellas, sensibles e quentes (eritema), fundamentalmente no dorso das mans. Xeralmente o organismo elimina a bacteria por conta propia sen deixar secuelas. Raramente, consegue entrar na corrente sanguínea (bacteremia) causando problemas cardíacos, neurolóxicos ou articulares e sintomas de infección bacteriana como febre, dor e malestar. A infección en humanos é rara, e considérase principalmente unha doenza laboral.

## Tratamento 
En xeral a bacteria é sensible ás penicilinas. No raro caso de bacteremia, ademais de penicilinas, pode usarse cefalosporina, ceftriaxona ou ciprofloxacino soa ou en combinación con eritromicina ou rifampicina. O tratamento pode ser por vía oral durante 5 a 7 días ou intramuscular en dose única. A bacteria é naturalmente resistente á vancomicina.

## Prevención 
Limpar as superficies que entran en contacto con animais ou carne con desinfectante, usar luvas e cociñar ben a carne axuda a previr esta infección.

## Notas
Post-it

dereita|250px|miniatura|Post-it
miniatura|250px|Preprinted Post it notes
Un ***post-it*** é unha pequena folla de papel autoadhesiva de dimensións variables, así como tamén as formas e cores. Emprégase para escribir notas recordatorias a fin deixalas despois sobre calquera tipo de superficie. É unha marca rexistrada, propiedade da "Minnesota Mining and Manufacturing Company", máis coñecida como 3M.

Fabrícanse de diversas dimensións, formas e cores, aínda que o tamaño típico é un cadrado de 7,6&nbsp;cm de lado, de cor amarelo.

## Historia 
O adhesivo orixinal usado nos Post-it inventouno no ano 1968 Spencer Silver, un investigador da compañía 3M. En realidade estaba a buscar un novo adhesivo potente, e como non o deu atopado, non lle deu ningún uso.

No ano 1974, a un amigo seu, Arthur Fry, ocorréuselle empregar o adhesivo para crear marcapáxinas, mentres folleaba un libro. Os primeiros prototipos estiveron dispoñibles en 1977, e durante os anos 1980-1981, despois dunha poderosa campaña publicitaria, o produto púxose á venda en todo o mundo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Acrylate-copolymer microspheres* adhesive formula  .
* Páxina web de Post-it .
* "Art Fry and the invention of Post-It notes" .
Vía Láctea Filmes

**Vía Láctea Filmes** é unha produtora de cine galega creada en Vigo e fundada por Ignacio Vilar. A produtora traballa na produción cinematográfica, de documentais e na produción televisiva. 

## Filmografía 
### Longametraxes 
* *Ilegal* (2003)
* *Un bosque de música* (2004)
* *Pradolongo* (2011)
* *Vilamor* (2012)
* *A esmorga* (2014)
* *Sicixia* (2016)

### Documentais 
* *Polisóns* (1999)
* A aldea, o antigo e o novo* (2000)
* A vangarda histórica galega* (2001-2002)

### Curtametraxes 
* *Edipo e Techné* (1998)
* *O cambio* (1998)
* *Disonancias* (1999)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web
Capnófilo

[miniatura|A bacteria *[Campylobacter* é un exemplo de capnófilo.]]
Os **capnófilos** son microorganismos que proliferan en presenza de altas concentracións de dióxido de carbono (CO2).

Algúns capnófilos poden necesitar metabolicamente o dióxido de carbono, mentres que outros non o necesitan, pero compiten con maior éxito polos recursos nesas condicións, xa que moitos outros microorganismos non poden resistir niveis tan altos de CO2. Trátase dun termo descritivo xeral e ten pouca relevancia á hora de establecer unha relación taxonómica ou evolutiva entre organismos que compartan esta característica. Por exemplo, a capacidade dos capnófilos de tolerar (ou ás veces utilizar) a cantidade de oxíxeno que tamén está presente no seu ambiente pode variar grandemente e pode ser moito máis importante para a súa supervivencia. Especies de bacterias do xénero *Campylobacter* son capnófilos que son máis doadas de identificar porque son tamén organismos microaerófilos, é dicir, que poden crecer en altas concentracións de dióxido de carbono con tal de que haxa tamén unha moi pequena cantidade de oxíxeno libre. Aínda que a fixación do carbono é normal entre as plantas e outros seres fotosintéticos durante a fase escura da súa fotosíntese, atópase en relativamente poucos microorganismos e non se dá en animais. *Mannheimia succiniciproducens* pode fixar dióxido de carbono no esqueleto de tres carbonos da molécula de fosfoenolpiruvato, un produto final da glicólise, para xerar o composto de catro carbonos ácido oxalacético, que é un intermediario do ciclo de Krebs (hai plantas con fotosínteses especiais, C4 e CAM, que tamén o fan). Aínda que *Mannheimia succiniciproducens* ten a maioría dos intermediarios do ciclo de Krebs, non pode facer a fosforilación oxidativa para producir enerxía.

Porén, os capnófilos forman parte da flora normal dalgúns ruminantes. *Mannheimia succiniciproducens* foi illada no rume bovino. As súas características metabólicas e o seu carácter benigno atraeron o interese comercial por ela.

## Notas
Rubén Arroxo

**Rubén Arroxo Fernández**, nado en Lugo o 5 de decembro de 1985, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Formado como aparellador e tamén como adestrador de atletismo, tivo diversas responsabilidades dentro da organización xuvenil Galiza Nova e formou parte da candidatura do BNG nas eleccións municipais de Lugo. Pertenceu á plataforma Miño Si, Gasolineira Non. Foi candidato polo BNG á alcaldía de Lugo nas eleccións municipais de 2015, 2019 e 2023. Logo dun acordo de goberno entre o PSdeG e o BNG, Arroxo converteuse en tenente de alcaldesa após a constitución dos consistorios o 15 de xuño de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Rubén Arroxo, el cabeza de lista del BNG de Lugo a las municipales, dice tener como referencia a los concellos de Allariz y Pontevedra" , *Cadena SER*, 27 de novembro de 2014 .
Miriam Giovanelli

**Miriam Giovanelli**, nada en Roma o 28 de abril de 1989, é unha actriz e modelo española de orixe italiana.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Ana y los 7*, un episodio: *Impósibol* (2002) 
* *Los Serrano*, un episodio: *El reverso tenebroso* (2005)
* *El comisario*, como Leire, un episodio: *El diablo en el cuerpo* (2006)
* *El castigo*, como Simona. Miniserie (2008)
* *Física o Química*, como Lucía (2009)
* *Sin tetas no hay paraíso*, como Sandra Barrio (2009)
* *Gavilanes*, como Lidia Reyes (2010)
* *Ángel o Demonio*, un episodio: *Las flores del mal* (2011)
* *Il tredicesimo Apostolo*, como Rebecca Rossini (2012-2014)
* *Velvet*, como Patricia Márquez Campos (2014-¿?)

### Longametraxes 
* *Miguel y William*, como Consielo. Dir. Inés París (2007)
* ''Canciones de amor en Lolita's Club*, como Alina. Dir. Vicente Aranda (2007)
* *Rivales*, como Carla. Dir. Fernando Colomo (2008)
* *Mentiras y gordas*, como Paz. Dir. Alfonso Albacete e David Menkes (2009)
* *Todas las canciones hablan de mí*, como Raquel. Dir. Jonás Trueba (2010)
* *Gli sfiorati*, como Belinda. Dir. Matteo Rovere (2011)
* *I soliti Idioti*, como Sheron "Perla Madonna". Dir. Enrico Lando (2012)
* *Drácula 3D*, como Tania. Dir. Darío Argento (2012)
* *Violet*, como Violet. Dir. Luiso Berdejo (2013)
* *La vita oscena*, actriz secundaria. Dir. Renato De Maria (2014)

### Curtametraxes 
* *...ya no puede caminar*, como Irene. Dir. Luiso Berdejo (2001)
* *Limoncello*, como Tiziana. Dir. Luiso Berdejo, Borja Cobeaga e Jorge Dorado (2007)
* *Hazte amigo de las gordas'', como unha estudante de Erasmus. Dir. Borja González Santaolalla (2010)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*
Gal Gadot

**Gal Gadot-Varsano** (en ), nada en Rosh HaAyin o 30 de abril de 1985, é unha actriz e modelo israelí. No 2004 gañou o Miss Israel e representou o seu país no concurso de beleza Miss Universo 2004. Gadot é coñecida polo seu papel de Gisele Yashar na serie de filmes *The Fast and the Furious*. O 4 de decembro de 2013, Warner Bros. anunciou que Gadot interpretaría a Wonder Woman en *Batman contra Superman: O amencer da xustiza*, protagonizado por Ben Affleck e Henry Cavill.

## Carreira 
### Carreira de modelaxe e concurso de beleza 
Aos 18 anos, Gadot gañou o concurso de beleza Miss Israel de 2004 e, posteriormente, competiu por Israel no certame de Miss Universo 2004 que tivo lugar ese ano en Ecuador.

En 2017, Gadot situouse no número un da lista das "100 mulleres máis sexys do mundo" de FHM.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas
Pokémon Gold e Silver

son a segunda entrega da serie de videoxogos de *Pokémon*, de xénero RPG, desenvolvidos pola compañía xaponesa Game Freak e publicados por Nintendo para a súa consola portátil Game Boy Color. Os xogos posúen unha capacidade dual de conexión, posto que se pode xogar a eles tanto na Game Boy Color como na consola monocromática Game Boy. A diferenza da versión *Pokémon Crystal*, que non posúe esa dualidade.

Os títulos foron lanzados primeiramente no Xapón durante 1999, en Australia e Estados Unidos en 2000, e en Europa no 2001. *Crystal*, unha edición especial dos dous xogos anteriores, foi lanzada á venda aproximadamente un ano despois en cada unha das mencionadas rexións. No 2009 fíxoselles un remake aos xogos para a consola Nintendo DS, chamado *Pokémon HeartGold* e *SoulSilver*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  (USA)
*
Campionato de Galicia de fútbol 1930/31

O **Campionato de Galicia** da **Serie A 1930/31** foi a décimo sétima edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en setembro de 1930 e rematou en novembro do mesmo ano. Os dous primeiros postos do torneo outorgaban a clasificación para a Copa de España.
Participaron o Celta de Vigo, o Eiriña Club de Fútbol, o Deportivo da Coruña, o Racing Club de Ferrol, o Club Coruña e o Burgas Foot-ball Club. O torneo foi disputado en forma de liga a dúas voltas. Proclamouse campión o Deportivo da Coruña e subcampión o Celta de Vigo.

## Calendario
### Primeira volta
### Segunda volta
## Clasificación
## Notas
Agália

***Agália*** é unha revista galega creada en 1985, órgano de expresión da Associaçom Galega da Língua.

## Historia 
A revista *Agália* apareceu en 1985 cunha periodicidade trimestral, co subtítulo de "Revista da Associaçom Galega da Língua", como órgano a través do cal informar das actividades da entidade e co obxectivo de contribuír como ferramenta de coexión da súa base asociativa. Pretendía, ademais, servir como espazo para a intervención no ámbito académico galego dunha óptica reintegracionista.

Entre 1985 e 2000 estivo dirixida por María do Carmo Henríquez Salido e por José Martinho Montero Santalha. No ano 2000 asumiu o cargo Carlos Quiroga, e a revista pasou a ser semestral con números duplos. En 2002, no número 69/70, a revista *Agália* mudou o seu subtítulo polo de "Revista de Ciências Sociais e Humanidades".

En 2011, coincidindo coa aparición do número 100, mudou novamente o subtítulo polo de "Revista de Estudos na Cultura", agora baixo a dirección de Roberto Samartim.

## Características 
*Agália* recolleu desde o seu nacemento tres orientacións básicas: de tipo asociativo, de tipo literaria (textos de creación en prosa e verso) e de tipo científica. Amais, inclúe noticias das actividades da AGaL relacionadas coa promoción da lingua galega e do reintegracionismo. Desde o número 62 inclúe tamén creación artística nos campos da ilustración e a fotografía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* www.agalia.net
Gurmukhi

miniatura|Nomes de animais en panxabí en escrita gurmukhi
**Gurmukhi** (en panxabí ਗੁਰਮੁਖੀ, ) é un alfasilabario que se utiliza para escribir a lingua panxabí na India. Deriva da escrita laṇḍā e en última instancia da brāhmī. Estandarizouna o segundo gurú sikh, Angad no século XVI, e nesa escrita escribiuse o libro sagrado do sikhismo, o Gurú Granth Sahib. O nome da escrita deriva do antigo panxabí "gurumukhī", " o que vén da boca do gurú".
O gurmukhi moderno ten corenta e unha consoantes (*vianjan*), nove símbolos de vogais (*lāga mātrā*), dous símbolos para os sons nasais (*bindī* e ''*), e un símbolo que duplica o son de calquera consoante (*addak*).  Utilízase principalmente no estado do Panxab na India, como a escrita oficial para o panxabí aínda que tradicionalmente era a escrita que utilizaban os sikhs, mentres os musulmáns empregaban a árabe-persa e os hindús a devanágari, aínda que nestes dous últimos casos a tendencia era a empregar para a escrita o urdú e o hindi  Tamén se emprega amplamente nos estados indios de Haryana, Himachal Pradesh, Jammu e na capital naciional Delhi, onde o panxabí tamén é unha das linguas oficiais. Historicamente o gurmukhi tamén se adaptou para escribir outras linguas, como o  braj bhasha, khariboli e sindi.

## Consoantes
O gurmukhi contén 35 letras distintas. As tres primeiras son distintas xa que elas forman a base das vogai, e non son consoantes, ademais agás *'aira*, nunca se utilizan soas.

Existen tamén outras seis consoantes, descoñecidas no Gurú Granth Sahib creadas colocando un punto (*bindi*) ao pé (*pair*) da consoante. Utilízanse principalmente para escribir palabras procedentes doutras linguas :

*Lalla pair bindi'' é unha novidade recente do alfabeto gurmukhi e non sempre se considera unha letra diferente.

## Vogais
Exemplos de vogais :

## Notas
Neufchâteau, Vosgos

**Neufchâteau** é un concello francesa do departamento do Vosgos, na rexión da Lorena. Situado na confluencia do Mosa e do Mouzon domina as chairas dos Vosgos, e próximo á Champagne, a poboación era de 6 633 habitantes en 2012. En 1965 incorporou os antigos concellos de Noncourt e Rouceux. Os eixos de comunicación principal son a Autoestrada A31, a Estrada Nacional 74 e conta ademais de dispoñer de estación ferroviaria.
## Notas
Beans and Tolerance

***Beans and Tolerance*** é un álbum auto-editado da banda estadounidense de rock alternativo Young Fresh Fellows, publicado no ano 1989. Coñecido comunmente como "The Bootleg", foi gravado tras a marcha do seu membro fundador Chuck Carroll, ero antes de ser substituído por Kurt Bloch. O grupo gravou como un trío con Jim Sangster na guitarra e Scott McCaughey no baixo.

## Listaxe de cancións
Mechell

**Mechell** é unha comunidade situada na illa de Anglesey, en Gales. Localizada entre o lago Llyn Alaw e o porto pesqueiro de Cemaes. Os seus 1293 habitantes distribúense entre as localidades de Llanfechell, Mynydd Mechell e Carreglefn. Entidade eminentemente de fala galesa, o 61,3%  dos habitantes poden falar galés. En Llanfechell destaca a Igrexa de San Mechell que ten feituras que datan do século XII.
## Notas
Campionato do Mundo de Baloncesto de 2010

A **Copa do Mundo de Baloncesto de 2010** foi a 16ª edición da Copa do Mundo de Baloncesto da FIBA, torneo coñecido anteriormente coma Campionato do Mundo da FIBA.

A selección dos Estados Unidos gañou o Campionato ó derrotar na final a Turquía por 81-64, anfitrioa do torneo.

## Elección da sede 
O 5 de decembro de 2004 presentáronse tres candidaturas para albergar o Campionato do Mundo da FIBA de 2010. Francia, Turquía, e unha candidatura conxunta entre Bosnia e Hercegovina, Croacia, Serbia, Montenegro e Eslovenia fixeron a súa presentación en Kuala Lumpur. A primeira rolda de votos gañouna Francia, pero foi Turquía quen gañou a votación final.

Esta foi a primeira vez que se disputou o evento en Turquía, e a primeira vez que se disputaba en Europa dende o Campionato do Mundo da FIBA de 1998, disputado en Grecia.

## Sedes 

## Grupos 

## Calendario 
### Primeira fase 
#### Grupo A 
#### Grupo B 
#### Grupo C 
#### Grupo D 
### Segunda fase 

## Estatísticas 
### Líderes individuais 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Rebotes 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Asistencias 
|}

|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Roubos 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Minutos 
|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Turquía
* Copa do Mundo de Baloncesto

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FIBA Basketball World Cup 2010
Dimas Corral Rebellón

**Dimas Corral Rebellón**, nado en Mondoñedo o 3 de febreiro de 1820 e finado en Lugo o 28 de xuño de 1868, foi un médico, xornalista e filósofo galego.

## Traxectoria 
Estudou Filosofía e Metafísica na Universidade de Santiago de Compostela (1832-36) e despois Medicina (1840-46). En 1846 doutorouse en Filosofía e Medicina e foi rexente de Psicoloxía e Lóxica da Facultade de Letras compostelá. Foi médico en Ourense e profesor de Filosofía no Seminario. Logo foi profesor de Lóxica no Instituto de Ourense, do que chegou a ser director. En 1852 trasladouse coa familia a Lugo. Foi redactor de *El Eco de Galicia* e *La Aurora del Miño* (que chegou a dirixir entre xuño e xullo de 1857) e colaborou en *El Correo de Lugo*.

## Vida persoal 
Casou coa compostelá Clara Aller Presas coa que tivo catro fillos: as escritoras Consuelo, Rita e Clara Corral Aller e o médico militar e profesor Dimas Corral Aller
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en galegos.info
15ª edición dos Óscar

A **15ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 4 de marzo de 1943 en The Ambassador Hotel dos Ánxeles. O mestre de cerimonias foi Bob Hope. Unha parte da cerimonia foi emitida por CBS Radio.

A cerimonia é lembrada polo discurso da mellor actriz, Greer Garson, que durou case seis minutos e está considerado o discurso de aceptación máis longo na historia dos Óscar. Tamén destacou o feito de que Irving Berlin presentase o Óscar á mellor canción, que gañou el mesmo por "White Christmas".

## Premios 
[miniatura|150px|[Sidney Franklin, mellor filme e premio Irving G. Thalberg]]
[miniatura|150px|[William Wyler, mellor director]]
[miniatura|150px|[James Cagney, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Greer Garson, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Van Heflin, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Teresa Wright, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, mellor curtametraxe de animación]]
[miniatura|150px|[Charles Boyer, Óscar honorífico]]
[miniatura|150px|[Noël Coward, Óscar honorífico]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Charles Boyer, "polo seu logro cultural no establecemento da French Research Foundation nos Ánxeles como fonte de referencia para a industria cinematográfica de Hollywood"
* Noël Coward, "polos destacados logros na produción de *In Which We Serve*"
* MGM, "polo seu éxito na representación do estilo de vida americano na produción da serie de filmes de *Andy Hardy*"

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Sidney Franklin

## Notas
14ª edición dos Óscar

A **14.ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 26 de febreiro de 1942 no Biltmore Hotel dos Ánxeles. O mestre de cerimonias foi Bob Hope. Unha parte da cerimonia foi emitida por CBS Radio.

John Ford converteuse no primeiro director en gañar o Óscar dous anos consecutivos. Parte da atención do público centrouse no enfrontamento na categoría de mellor actriz entre as irmás rivais Joan Fontaine e Olivia de Havilland. A vitoria de Fontaine foi a única dun intérprete nun filme de Alfred Hitchcock.

## Premios 
[miniatura|150px|[Darryl F. Zanuck, mellor filme]]
[miniatura|150px|[John Ford, mellor director]]
[miniatura|150px|[Gary Cooper, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Joan Fontaine, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Donald Crisp, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Mary Astor, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Herman J. Mankiewicz, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Orson Welles, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Bernard Herrmann, mellor música orixinal]]
[miniatura|150px|[Jerome Kern, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Oscar Hammerstein II, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Cedric Gibbons, mellor dirección artística en cor]]
[miniatura|150px|[Ernest Palmer, mellor fotografía en cor]]
[miniatura|150px|[Leopold Stokowski, Óscar honorífico]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, Óscar honorífico e premio Irving G. Thalberg]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Rey Scott por *Kukan*
* The British Ministry of Information por *Target for Tonight*
* Leopold Stokowski por *Fantasia*
* Walt Disney, William Garity, John N. A. Hawkins e RCA Manufacturing Company por *Fantasia*

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Walt Disney

## Notas
13ª edición dos Óscar

A **13ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 27 de febreiro de 1941 no Biltmore Hotel dos Ánxeles. O mestre de cerimonias foi Bob Hope.

## Premios 
[miniatura|200px|*[Rebecca (filme de 1940)|Rebecca*, con Laurence Olivier e Joan Fontaine, mellor filme]]
[miniatura|200px|[Alfred Lunt presenta a James Stewart ao premio ao mellor actor]]
[miniatura|200px|[Ginger Rogers, mellor actriz]]
[miniatura|200px|[Jane Darwell *(centro)* e Walter Brennan *(dereita)*, mellores intérpretes secundarios]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Bob Hope
* Nathan Levison