open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pígara, Guitiriz

**San Pedro de Pígara** é unha parroquia do concello lucense de Guitiriz. Dista uns 35&nbsp;km da capital provincial. Segundo o IGE en 2013 tiña 432 habitantes (222 homes e 210 mulleres), 121 menos ca en 1999. Ten 29 entidades de poboación.

## Patrimonio
En Pígara consérvanse restos da cultura castrexa no Castro do Pazo. A igrexa parroquial de San Pedro de Pígara, situada na aldea de Fontefría, de estilo neogótico, construíuse sobre os restos do antigo santuario.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pígara 
### Parroquias de Guitiriz
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Guitiriz

### Ligazóns externas
*Pígara na web do concello de Guitiriz
Monte Meru (mitoloxía)

O **monte Meru** é unha montaña mítica considerada como o eixe do mundo nas mitoloxías persa e sobre todo hindú. Tería unha altura de 80.000 leguas (450.000&nbsp;km) e estaría situado no centro da Terra, en Jambudvipa, un dos continentes dos mitos indios. Cóidase como a morada dos deuses ou deva. Por encima encóntranse os ceos, por debaixo os infernos, e en todo o seu arredor esténdese o mundo visíbel. En torno ao monte Meru xira o sol.

O monte Meru viría a corresponder, talvez, a unha montaña sita sobre a beira occidental do lago Manasarovar, que se chama hoxe monte Kailash (mais o seu nome en sánscrito é *Meru* ou *Sumeru*).

Certas lendas relatan que o monte Meru e Vayu, o deus do vento, eran bos amigos. Porén, o sabio Nârada achegouse a Vayu, incitándoo a humillar á montaña. Vayu soprou con toda a forza durante un ano, mais Meru non se lle someteu. Ao cabo dun ano, Meru descansou do seus esforzos por uns instantes. Vayu aproveitou e aumentou a forza do seu sopro. Entón a cima da montaña desprendeuse e caeu no mar, onde formou unha illa, a actual Sri Lanka, antiga Ceilán.

A arquitectura dos templos hindús simboliza esta montaña sacra (os andares do templo son sempre de número impar: 3, 5, 7…). Un exemplo característico é Angkor Wat.

[miniatura|esquerda|200px|Templo Pura Besakih en [Balí]]
Vishnu

[Representación de Vishnu na arte Pahari, sentado en posición de [meditación sobre unha flor de loto, cos seus atributos.|alt=Vishnu cos seus atributos|miniatura]]

**Vishnu**, **Visnú** ou **Vixnu** en sánskrito **Viṣṇu** - tamén denominado **Hari**, é un deus hindú, asociado á conservación e á protección. É o segundo deus da *trimurti* (*tres formas*, ás veces traducido inexactamente como *trindade* hindú), con Brahma e Shiva. É unha divindade de vida-morte-resurrección.

## Características 
[esquerda|miniatura|Vishnu explícalle a [Arjuna os seus doce avatares.]]
A *trimurti* representa o ciclo vital: 
* Brahma é o creador;
* **Vishnú** é o protector;
* Shiva é o destrutor.

Vishnu represéntase a miúdo sentado ou repousando sobre un loto. A súa esposa é Lakshmi, a deusa da riqueza e da boa fortuna, a súa montura Garuda, a aguia. Vishnu, con axuda dos rishis, negociou a tregua entre Vritra e Indra.

A Terra, Bhūmi ou Bhû Devi, é tamén, ás veces, considerada como súa esposa. Vishnu salvouna, de feito, das augas so a forma do seu avatar Varâha. Os seus lazos matrimoniais ligan a deidade coa realeza, a Terra (Bhūmi) e a fortuna (Lakshmi), sendo os dous principios unidos ao rei. En efecto, un dos termos para designar o rei en sánscrito é *bhūpati*, que pode significar "amo" ou "esposo" da Terra, sendo o termo *pati* ambivalente. A mitra, da que está toucado, confirma esta función real e demostra que no hinduísmo posvédico, mesmo se Indra posúe sempre o título de rei dos deuses, é Vishnu de feito quen opera con esa función. Esta preeminencia está, por outra banda, confirmada por numerosos mitos, nos que Vishnu ou un dos seus avatares humilla a Indra. Como especialmente acontece no episodio de Krishna levantando o monte Govardhana.

## Adoración 
[miniatura|Templo [Birla Mandir, dedicado a Vishnu, en Hyderabad.]]
A adoración a **Vishnu** e os seus dez avatares principais, como Rama, Krishna, Ranganatha etc., simboliza a preservación e protección do universo. Vishnu recibe veneración en numerosos templos na India como no sueste asiático, como o Birla Mandir, e estruturas arquitectónicas que lle son dedicadas, como as torres Prang, inspiradas no monte Meru.

### Influencia cultural e relixiosa 
A influencia de **Vishnu** esténdese alén da India, deixando unha pegada en culturas do sueste asiático. O Angkor Wat en Camboxa, inicialmente dedicado a Vishnu, é un exemplo de sincretismo co budismo. En Bali, a veneración a Vishnu dentro do contexto do hinduísmo balinés, que mestura elementos hindús, budistas e animistas, reflicte tamén esta interacción cultural.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Rama (hinduísmo)
* Krishna
Prefectura de Ibaraki

A **prefectura de Ibaraki** (茨城県, いばらきけん, *Ibaraki-ken*) é unha prefectura do Xapón que está localizada na rexión de *Kanto* na illa de Honshu. A súa capital é Mito-shi. A prefectura cobre 6.095,69&nbsp;km² de superficie e habítana 2.967.367 persoas.

A prefectura de Ibaraki fai fronteira coas prefecturas de Fukushima, Tochigi, Saitama e Chiba.

Antes da Restauración Meiji coñecíase como a provincia de Ghitachi (常陸国).

## Xeografía 
dereita|300px|miniatura
### Cidades 
* Bandou-shi (坂東市, ばんどうし)
* Chikusei-shi (筑西市, ちくせいし)
* Ghitachi-shi (日立市, ひたちし)
* Ghitachi-naka-shi (ひたちなか市, ひたちなかし)
* Ghitachi-oomiia-shi (常陸大宮市, ひたちおおみやし)
* Gitachi-oota-shi (常陸太田市, ひたちおおたし)
* Ghokota-shi (鉾田市, ほこたし)
* Inaxiqui-shi (稲敷市, いなしきし)
* Ixioka-shi (石岡市, いしおかし)
* Itako-shi (潮来市, いたこし)
* Llousou-shi (常総市, じょうそうし)
* Kamisu-shi (神栖市, かみすし)
* Kasama-shi (笠間市, かさまし)
* Kaxima-shi (鹿嶋市, かしまし)
* Kasumigaura-shi (かすみがうら市, かすみがうらし)
* Quita-ibaraqui-shi (北茨城市, きたいばらきし)
* Koga-shi (古河市, こがし)
* Mito-shi (水戸市, みとし: capital)
* Moriia-shi (守谷市, もりやし)
* Naka-shi (那珂市, なかし)
* Namegata-shi (行方市, なめがたし)
* Omitama-shi (小美玉市, おみたまし)
* Riuugasaqui-shi (龍ケ崎市, りゅうがさきし)
* Sakuragawa-shi (桜川市, さくらがわし)
* Ximotsuma-shi (下妻市, しもつまし)
* Takaghagui-shi (高萩市, たかはぎし)
* Toride-shi (取手市, とりでし)
* Tsuchiura-shi (土浦市, つちうらし)
* Tsukuba-shi (つくば市, つくばし)
* Tsukuba-mirai-shi (つくばみらい市, つくばみらいし)
* Uxiku-shi (牛久市, うしくし)
* Iuuqui-shi (結城市, ゆうきし)

### Distritos 
* Ghigaxi-ibaraqui-gun (東茨城郡, ひがしいばらきぐん)
** Ibaraqui-machi (茨城町, いばらきまち)
** Ooarai-machi (大洗町, おおあらいまち)
** Xirosato-machi (城里町, しろさとまち)
* Inaxiqui-gun (稲敷郡, いなしきぐん)
** Ami-machi (阿見町, あみまち)
** Kawachi-machi (河内町, かわちまち)
** Migho-mura (美浦村, みほむら)
* Quiita.souma-gun (北相馬郡, きたそうまぐん)
** Tone-machi (利根町, とねまち)
* Kulli-gun (久慈郡, くじぐん)
** Daigo-machi (大子町, だいごまち)
* Naka-gun (那珂郡, なかぐん)
** Toukai-mura (東海村, とうかいむら)
* Saxima-gun (猿島郡, さしまぐん)
** Goka-machi (五霞町, ごかまち)
** Sakai-machi (境町, さかいまち)
* Iuuqui-gun (結城郡, ゆうきぐん)
** Iachiio-machi (八千代町, やちよまち)

## Historia 
## Economía 
## Turismo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da prefectura de Ibaraki .
* Sitio web oficial da prefectura de Ibaraki .
Condado de Uppsala

O **Condado de Uppsala**, ou *Uppsala län* é un condado sueco que se atopa no leste de Suecia. O condado fai fronteira cos condados de Estocolmo, Södermanland, Västmanland, Gävleborg, e co Mar Báltico.
miniatura|esquerda|300px| Universidade de Uppsala
## Concellos 
* Enköping
* Heby
* Håbo
* Knivsta
* Tierp
* Uppsala
* Älvkarleby
* Östhammar

esquerda|miniatura|150px

## Ligazóns externas 
* Oficina Administrativa do Condado de Uppsala
* Consello do Condado de Uppsala
* Hoteis de Uppsala
Condado de Värmland

O **Condado de Värmland** (Sueco: *Värmlands län*) é un condado de Suecia situado na fronteira con Noruega. O condado fai fronteira cos condados de Dalarna, Örebro e Västra Götaland, e cos condados noruegueses de Østfold, Akershus e Hedmark polo oeste.
A súa capital é a cidade de Karlstad.

## Concellos
250px|miniatura|esquerda
*Arvika
*Eda
*Filipstad
*Forshaga
*Grums
*Hagfors
*Hammarö
*Karlstad
*Kil
*Kristinehamn
*Munkfors
*Storfors
*Sunne
*Säffle
*Torsby
*Årjäng
Xacebáns, Quintela de Leirado

**Santiago de Xacebáns** é unha parroquia do concello ourensán de Quintela de Leirado, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 72 habitantes (34 homes e 38 mulleres).

## Xeografía
Está situada a beira do monte de Panagache (1213 m). Dentro do Parque Nacional de Peneda-Gerês, constitúe un marco incomparable de natureza, fauna e diversidade. Existe unha ruta de sendeirismo que chega ata a vila portuguesa de Castro Laboreiro. Por esta parroquia transcorre o río Deva e o río das Barxas, que nacen na serra de Leboreiro e que se une o río Miño na Frieira.

## Historia
O tombo de Celanova menciona Xacebans (*Vicebanes*). En 1893 creouse a parroquia, segregándose os seus lugares de Leirado.

## Patrimonio
miniatura|esquerda|Igrexa parroquial.
A igrexa parroquia de Santiago é de orixe románica. Consérvanse uns cruceiros de pedra de principios do século XIX, que van desde a igrexa ata a fonte (antigo lavadoiro). Existe tamén un forno antigo, onde se cocía o pan antigamente, hoxe rehabilitado como local social e salón de conferencias e xogos.

## Lugares e parroquias
miniatura|Hórreos.
### Lugares de Xacebáns
### Parroquias de Quintela de Leirado
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Quintela de Leirado
Zaratustra

[miniatura|Zoroastro é o personaxe que sostén a esfera, detalle de *A escola de Atenas* de [Rafael.]]
**Zaratustra** (avesta: *Zaraθuštra*) ou **Zoroastro** (grego Ζωροάστρης, *Zōroastrēs*), tamén denominado **Zartosht** (Persa زرتشت), foi un antigo profeta iranio, fundador do Zoroastrismo, unha relixión que foi a relixión nacional do Imperio Sasánida de Persia; é aínda hoxe practicada predominantemente pola comunidade Parsi da India. Sábese pouco ou nada del de maneira directa, e as poucas referencias que se coñecen están rodeadas de misterio e lenda.

## Historia 
Acéptase xeralmente que Zoroastro foi unha auténtica figura histórica, mais o período en que de certo viviu non está aínda claro. Moitos autores aceptan situalo cara -1200, facéndoo candidato a fundador da máis antiga relixión baseada nunha escritura revelada, mentres outros o sitúan entre o século -XVIII e o século -VI

Segundo as narracións que conservaran o recordo desta figura relixiosa e filosófica, o xove Zoroastro, fillo do sacerdote Porushaspa, debendo seguir os pasos de seu pai, comezou a celebrar os rituais relixiosos profesados pola súa tribo, consistentes, por falta dun lugar sagrado, en cantos de loanza e sacrificios ao aire libre. Á idade de vinte anos, non satisfeito con aquela vida espiritual, retirouse ao deserto a meditar e chegou - en pleno estado de éxtase - a ter visións, durante as cales se lle apareceu o *señor da sabedoría*, Ahura Mazda (*Ohrmazd* en pahleví), *príncipe do ben*, quen lle ordenou combater contra o *príncipe do mal*, Ahriman.

O elemento esencial do dualismo de Zaratustra é a distinción entre ben e mal, distinción que non só mira o ser humano, senón ao mundo enteiro. Se ao humano se contrapón o inhumano, ao espírito sabio se contrapón o malvado e á verdade se contrapón a mentira. O mundo é entendido como dividido entre pares de antagonistas.

Zaratustra concibe unha única divindade omnipotente e creadora, Ahura Mazda; mais non é certa a concepción monoteísta que se lle atribúe, visto que se afirma sobre unha doutrina dualística, que contrapón os dous espíritos do ben e do mal, desde o inicio do mundo e en antítese perenne entre eles, influíndo o obrar humano.

O nosa fonte de coñecemento sobre Zoroastro vén do *Avesta*.
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Also sprach Zarathustra
* Zoroastrismo
Marisqueo

[miniatura|Mariscando no [O Grove|Grove.]]
[miniatura|Mariscando na [ría da Coruña.]]
O **marisqueo** é unha actividade de recolección de moluscos bivalvos que se atopan formando bancos naturais en toda a beiramar. O marisqueo defínese legalmente como unha "modalidade específica de pesca, consistente na actividade dirixida á captura de mariscos".

## Marisqueo artesanal
A forma máis sinxela e artesanal de mariscar, é a que se centra en capturar moluscos na costa areosa, e faise a pé, sen utilizar embarcación. As especies principais que capturan os mariscadores a pé son a ameixa fina, a ameixa babosa e o berberecho.

O outro método tradicional de marisqueo é desde unha embarcación.

## O marisqueo en Galicia
O mar é a segunda fonte de ingresos na costa de Galicia, despois do turismo.
Piscifactoría

[miniatura|222px|Piscifactoría de [rodaballo en Lira, Carnota.]]

Unha **piscifactoría** é un lugar onde se fan actividades económicas de produción (cría e engorde) de especies acuáticas, principalmente peixes, crustáceos e moluscos. Nestas granxas, cultívanse varias especies mariñas, tanto de peixes, como dalgúns invertebrados, como o polbo. A actividade das piscifactorías ten unha grande importancia económica. No caso de moitas especies, a produción de cultivo case substituíu por completo as capturas pesqueiras.

Algunhas das especies máis importantes criadas en piscifactoría son o rodaballo, a dourada, a robaliza ou o bacallau. Os cultivos doutras especies aínda están en desenvolvemento, como o polbo, o ollomol, ou o linguado, entre outras.

## Piscifactorías de Galicia
[miniatura|dereita|Piscifactoría de rodaballo en [cabo Vilán.]]
dereita|miniatura|Piscifactoría no río Almofrei.

En Carnota hai dúas piscifactorías propiedade de Stolt Sea Farm, máis coñecida por **Prodemar**. Unha é a de Lira e a outra a de Quilmas, sendo de maiores dimensións a primeira. Nestas piscifactorías prodúcese rodaballo e en menor cantidade, linguado. A fase de comercialización e distribución coordínase dende as oficinas centrais de Lira (Carnota). A forma máis habitual de comercializar o peixe é en fresco, enteiro ou limpo de vísceras. O pescado sérvese normalmente en caixas de polietileno de 6, 10 ou 20&nbsp;kg, envolto nun filme de plástico, e cuberto cunha capa de xeo. Esta empresa ten tamén outra factoría en Camariñas, no cabo Vilán.

No concello de Cerdedo-Cotobade hai unha piscifactoría no río Almofrei, en Carballedo, onde se crían troitas. Hai outra no río Lor.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Acuicultura
*Ostricultura
Valentina Tereshkova

**Valentina Vladimirovna Tereshkova** (en ), nada en Bolshoye Maslennikovo (oblast de Yaroslavl) o 6 de marzo de 1937, é unha excosmonauta, enxeñeira e política rusa. Foi a primeira muller da historia en permanecer en órbita no espazo exterior, a bordo do Vostok 6 o 16 de xuño de 1963. Para iso, foi seleccionada entre máis de catrocentos aplicantes e cinco finalistas. Orbitou a Terra corenta e oito veces, e permanece a día de hoxe como a única muller en facer en solitario unha misión espacial.

## Traxectoria 
Despois da escola, traballou en factorías téxtiles e estudou enxeñaría. Practicou o paracaidismo nun club local, facendo o seu primeiro salto con 22 anos, o 21 de maio de 1959. No ano 1961 foi secretaria do Komsomol (Liga Xove Comunista) e despois, membro do Partido Comunista da Unión Soviética. Para unirse ó corpo de cosmonautas, Tereshkova ingresou honorariamente nas Forzas Aéreas Soviéticas, tornándose polo tanto na primeira civil en voar ó espazo. Despois da disolución do primeiro grupo de mulleres cosmonautas (Tatyana Kuznetsova, Valentina Ponomaryova, Irina Solovyova, Zhanna Yorkina e Tereshkova)  en 1969, foi unha prominente afiliada do Partido Comunista da Unión Soviética, ocupando varios cargos políticos. Permaneceu activa despois do colapso da Unión Soviética e é vista na actualidade como unha heroína en Rusia e no mundo enteiro.

Casou en novembro de 1963 co tamén cosmonauta Andriian Grigorevich Nikolaev co que tivo unha filla, Elena Andrionova. Divorciáronse en 1982. O seu segundo marido, o ortopedista Iuli G. Shaposhnikov, faleceu en 1999.

;Actividade social
En 2011, foi elixida para a Duma Estatal de Rusia do partido Rusia Unida na lista rexional de Yaroslavl. Tereshkova, xunto con Elena Mizulina, Irina Yarovaya e Andrey Skoch , é membro dun grupo interfacial de deputados para a protección dos valores cristiáns; nesta calidade, apoiou a introdución de emendas á Constitución rusa, segundo as cales, "a ortodoxia é a base da identidade nacional e cultural de Rusia". Vicepresidente da Comisión de Estrutura Federal e Autonomía Local da Duma Estatal desde o 21 de decembro de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Francesca Cavallo e Elena Favilli (2017). *Cuentos de buenas noches para niñas rebeldes*. Editorial: Destino Infantil y Juvenil ISBN 978-950-49-5870-3
*De Marchi, Vichi,. (2020). *Ellas son de ciencias : Historias, pasiones y sueños de 15 científicas*. Madrid: Ediciones del Laberinto. ISBN 978-84-1330-038-2
**Elas, levarónnos ao espazo*. 2022 ISBN 978-84-8158-952-8
### Outros artigos 
*Iuri Gagarin
*Elena Serova
*Svetlana Savítskaya
*Elena Kondakova
*Mulleres no espazo
### Ligazóns externas 
* Exposición "As mulleres que nos levaron á Lúa"
*Biografía
Río Lor

O **Lor** é un río galego, afluente do río Sil, situado na provincia de Lugo, e que discorre polas montañas do Courel.

## Características
Ten 54 quilómetros de lonxitude, e a súa conca é de 372&nbsp;km². Nace en Fonlor (Pedrafita do Cebreiro), percorre a serra do Courel de norte a sur, e finalmente dá as súas augas ao río Sil en Augas Mestas (Quiroga), unha aldea hoxe baixo as augas. Os seus afluentes máis importantes son os ríos Lóuzara e Pequeno.

O poeta courelao Uxío Novoneyra escribiu varios poemas tratando do río.

## Fauna
No río e na súa bacía podemos encontrar peixes (troitas ou anguías), anfibios (o tritón palmado, a ra ibérica) e réptiles (o lagarto verdinegro). O mamífero máis representativo é a lontra.

## Véxase tamén
Hamlet (homónimos)

**Hamlet** pode referirse a:
**Hamlet*, obra teatral escrita por William Shakespeare.
**Hamlet*, filme de 1948 dirixido por Laurence Olivier.
*Hamlet, grupo musical español de música heavy metal.
*Hamlet, o cráter máis grande da lúa do planeta Urano, Oberón.

## Véxase tamén 
* HAMLET, alfa-lactoalbumina do leite humano convertida en posible axente quimioterapéutico.
Astronauta

[miniatura|250px|dereita|Astronauta da [NASA durante unha misión espacial cunha mochila de propulsión (Manned Maneuvering Unit).]]

Un **astronauta** () é unha persoa instruída e adestrada para comandar, pilotar ou tripular unha astronave.

Existen outras denominacións derivadas das diversas linguas: ós soviéticos ou rusos chámaselles *cosmonautas* e ós chineses, *taiconautas*: O termo **cosmonauta** vén do ruso *kosmonavt* (космонавт), derivado á súa vez do grego *kosmos* (κοσμος, universo) e *nautes* (ναύτης, navegante); **taiconauta** é un neoloxismo formado a partir do chinés 太空 
(*tàikōng*, espazo) e o grego ναύτης (*nautes*, navegante), ambos de xeito semellante a *astronauta* (do latín e o grego). Como curiosidade, a verba oficial chinesa para nomear un astronauta é 宇航員 (yǔhángyuán) pero o termo *taikonaut* emprégase nos medios de comunicación para nomear ós astronautas chineses.

## Os pioneiros 
### Unión Soviética 
O primeiro cosmonauta da historia foi Iuri Gagarin, quen foi lanzado o 12 de abril de 1961 a bordo da nave Vostok 1, sendo dese xeito o primeiro ser humano en saír ó espazo. A primeira muller en ir ó espazo foi Valentina Tereshkova, en xuño de 1963 a bordo do Vostok 6.

### Estados Unidos 
Alan B. Shepard foi o primeiro estadounidense en realizar un voo suborbital, e John Glenn o primeiro en entrar en órbita. A primeira persoa en camiñar por un mundo extraterrestre foi Neil Armstrong, o 21 de xullo de 1969 durante a misión lunar Apollo 11.

## A vida de astronauta 
Unha persoa que pretenda ser astronauta necesita unha preparación previa acorde coa función que realizará no espazo. Unha vez no exterior terrestre, están entre as súas funcións dende a vixilancia do mantemento das propias necesidades vitais (por exemplo, ter unha atmosfera respirable) ó desenvolvemento de experimentos científicos ou o mantemento da aparataxe, incluídos os paseos espaciais (Extra-Vehicular Activity, ou EVA).

O desenvolvemento vital no espazo implica o estar sometidos a condicións diferentes que na Terra, polo que sofren variacións diversas, como perda de masa muscular ou debilitamento óseo debido á aparente falta de gravidade, tendo que compensar ditos cambios coa realización de exercicio como preparación á súa volta á Terra. Tamén sofren variacións na percepción do tempo ó estar orbitando e poder observar moitas saídas e postas de Sol ó longo de 24 horas.

## Notas
The Famous Grouse

**The Famous Grouse** (*a perdiz famosa*) é unha marca de whisky whisky escocés das máis coñecidas e comúns nos bares e pubs de Escocia e en todo o mundo.

É o whiskey máis vendido en Escocia e mestura os maltes monovarietais Highland Park e Macallan.

## Historia
Ao primeiro foi producida por Matthew Gloag & Son Ltd., que a comezou a vender en 1897. Matthew Gloag era un tendeiro e comerciante de viños de Perth, que mercaba whiskies por toda Escocia e que xa en 1842 tivera que servir o viño nun banquete á raíña Vitoria cando pasou pola súa cidade.

En 1860 herdou a empresa seu fillo William, quen comezou a mesturar whiskies, e en 1896 pasou a firma a mans do neto, tamén chamado Matthew. Foi el quen creou **The Grouse Brand**, que máis tarde se convertería en **The Famous Grouse**.

En 1970, xusto despois da morte de Matthew Frederick Gloag, a familia vendeulle a empresa a Highland Distillers. Na actualidade o whisky prodúceo The Edrington Group

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A web deThe Famous Grouse
Malta (homónimos)

**Malta** pode referirse a:
*a **illa de Malta**, situada no mar Mediterráneo;
*a **República de Malta**;
*a **Orde de Malta**, unha orde relixiosa.
*a compañía aérea **Air Malta**.
Hamlet (grupo musical)

**Hamlet** é un grupo de metal de Madrid (España), en activo desde 1987, considerado o impulsor da música rock-metal en castelán. O seu son caracterízase por potentes riffs non exentos de melodía xunto cunha voz tamén melódica que se alterna con partes crúas características do thrash metal.

A banda leva editados nove álbums de estudio e o seu estilo foi cambiando ao longo da súa carreira, tendo como influencias a Pantera, Sepultura e Slayer.

## Membros 
## Discografía 
### Álbums 
* *Peligroso*, *Vulcano / Dro* (1992)
* *Sanatorio de muñecos*, *Escila / Romilar D*, *Zero Records* (1994)
* *Revolución 12.111*, *Zero Records* (1996)
* *Insomnio*, *Zero Records* (1998)
* *El Inferno*, *Zero Records* (2000)
* *Hamlet*, *Locomotive Music* (2002)
* *Syberia*, *Locomotive Music* (2005)
* *Pura vida*, *Locomotive Music* (2006)
* *La puta y el diablo*, *Roadrunner Records* (2009)
* *Amnesia*, *Kaiowas* (2011)
* *Sanatorio de muñecos Reedición*, *Irracional Records* (2014)
* *La ira*, *Maldito Records* (2015)

### Sinxelos 
* «J.F.», Zero Records (1996)
* «Irracional - En directo», Zero Records (1996)
* «Denuncio a Dios + 4», Zero Records (2000)
* «Limítate», Locomotive Music (2002)
* «Imaginé», Locomotive Music (2005)
* «Para toda una vida», Locomotive Music (2005)
* «Serenarme (en la desolación)», Locomotive Music (2006)
* «En mi nombre», Locomotive Music (2006)
* «Siete Historias Diferentes», Roadrunner Records (2010)
* «Un mundo en pausa», Kaiowas (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Páxina de Myspace
Barbitúrico

Os **barbitúricos** son drogas que actúan como sedantes do sistema nervioso central e producen un amplo esquema de efectos, dende sedación suave ata anestesia. Algúns pódense usar como anticonvulsionantes.

Pertencen a dúas familias: os derivados do ácido barbitúrico, como o seconal, e as benzodiazepinas, entre as que se atopa o valium. Os barbitúricos poden presentarse baixo a forma de pastillas, pílulas, supositorios ou en forma líquida (ampolas).

## Historia 
Descuberto en 1863, o ácido barbitúrico é utilizado na medicina desde 1903 polas súas propiedades sedativas no tratamento da epilepsia e dos trastornos do sono.

## Efectos 
En doses baixas producen efectos moi parecidos ós dos ansiolíticos. En doses elevadas, os síntomas son moi similares ós da intoxicación con alcol, ademais de potenciar a euforia e a excitación que produce esta substancia. Con doses maiores pódese provocar perda de consciencia, coma e, en último caso, morte por parada respiratoria.

Producen sensación de relaxación e de tranquilidade, problemas motores e atranco para falar. Poden causar depresión cerebral. Dependendo da dose, a formulación presenta un efecto sedante (tranquilizante), hipnótico (indutor do sono) e anticonvulsivo. Outros efectos inclúen síndrome de abstinencia, crise convulsiva trala interrupción e, en tratamento prolongado, apatía. Están contraindicados no primeiro trimestre de embarazo, xa que poden provocar malformacións.

## Consumo 
Os barbitúricos poden adquirirse de maneira completamente lícita, con ou sen prescrición médica, segundo o país. En España ou Francia, os barbitúricos están clasificados como substancias psicotrópicas e son vendidas en farmacias baixo prescrición médica.
Narcótico

Os **narcóticos** ou **estupefacientes** son unhas drogas que, por definición, provocan sono ou estupor e, na maioría dos casos, inhiben a transmisión de sinais nerviosas asociadas á dor. O grupo dos narcóticos comprende gran variedade de drogas con efectos psicoactivos, aínda que terapeuticamente non se usan para promover cambios no humor, como os psicotrópicos, senón por outras propiedades farmacolóxicas: analxesia, anestesia, efectos antitusivos, antidiarreicos etc.

Emporiso, estas drogas son a miúdo desviadas do circuíto legal e empregadas como euforizantes. Algúns narcóticos son anestésicos como éter, cloroformo e ciclo-propano; pero na meirande parte son axentes da clase dos opioides. En xeral son substancias controladas, incluídas na *Convención única sobre estupefacientes*.

## Notas
Ministerio do Interior (España)

O **Ministerio do Interior de España**, é o órgano de goberno da Administración Xeral do Estado, encargado de executar as decisións tomadas polo Presidente do Goberno, así como de manter a orde en todo o país. Para iso o Ministerio ten baixo a súa tutela o Corpo Xeral da Policía e da Garda Civil. O Ministerio do Interior toma as decisións sobre política antiterrorista. O seu titular é Fernando Grande-Marlaska.

## Estrutura orgánica básica (xaneiro de 2020) 
A estrutura orgánica básica é: (en cursiva indícanse os organismos autónomos)

**Ministro do Interior**: Fernando Grande-Marlaska
:* Gabinete
:* Centro Nacional de Coordinación Antiterrorista
:* Comité Executivo para o Mando Unificado das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado (CEMU)
* **Subsecretaría do Ministerio**: Luis Aguilera
:* Secretaría Xeral Técnica
:* Dirección Xeral de Política Interior
:* Dirección Xeral de Tráfico
:* Dirección Xeral de Protección Civil e Emerxencias
:* Dirección Xeral de Apoio ás Vítimas do Terrorismo: Sonia Ramos Piñeiro
* **Secretaría de Estado de Seguridade**: Ignacio Ulloa Rubio
:* Dirección Xeral da Policía: Ignacio Cosidó
:* Dirección Xeral da Garda Civil: Arsenio Fernández de Mesa
:* Secretaría Xeral de Institucións Penitenciarias: Ángel Yuste Castillejo
:* Dirección Xeral de Relacións Internacionais e Estranxeiría: Carlos de Abella y de Arístegui

## Lista de ministros do Interior 
* **Lexislatura Constituínte (1977–1979)** 
** (1977–1979): Rodolfo Martín Villa, UCD
* **I Lexislatura (1979–1982)** 
** (1979–1980): Antonio Ibáñez Freire, militar
** (1980–1982): Juan José Rosón Pérez, UCD
* **II Lexislatura (1982–1986)** 
** (1982–1986): José Barrionuevo Peña, PSOE
* **III Lexislatura (1986–1989)** 
** (1986–1988): José Barrionuevo Peña, PSOE
** (1988–1989): José Luis Corcuera, PSOE
* **IV Lexislatura (1989–1993)** 
** (1989–1993): José Luis Corcuera, PSOE
* **V Lexislatura (1993–1996)** 
** (1993–1994): Antoni Asunción Hernández, PSOE
** (1994–1996): Juan Alberto Belloch Julbe, PSOE
* **VI Lexislatura (1996–2000)** 
** (1996–2000): Jaime Mayor Oreja, PP
* **VII Lexislatura (2000–2004)**
** (2000–2001): Jaime Mayor Oreja, PP
** (2001–2002): Mariano Rajoy Brey, PP
** (2002–2004): Ángel Acebes Paniagua, PP
* **VIII Lexislatura (2004–2008)** 
** (2004–2006): José Antonio Alonso Suárez, PSOE
** (2006–2008): Alfredo Pérez Rubalcaba, PSOE
* **IX Lexislatura (2008–2011)** 
** (2008–2011): Alfredo Pérez Rubalcaba, PSOE
** (2011): Antonio Camacho, PSOE
* **X Lexislatura (2011–2015)** 
** (2011–2015): Jorge Fernández Díaz, PP
* **XI Lexislatura (2015-2016)** (Interino)
**(2015-2016): Jorge Fernández Díaz, PP (Interino)
* '*XII Lexislatura (2016-*presente*)*'
** (2016-2016): Jorge Fernández Díaz, PP (Interino)
** (2016-2018): Juan Ignacio Zoido, PP
** (2018-): Fernando Grande-Marlaska, PSOE

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ministerio do Interior
Estimulantes

Un** estimulante** (do verbo latino *stimulāre*) ou **psicoestimulante** ou **psicotónico** é, en termos xerais, unha droga que aumenta os niveis de actividade motriz e cognitiva, reforza a vixilia, o estado de alerta e a atención e, frecuentemente, ten potencial euforizante.

Inicialmente, ser humano descubriu os estimulantes na natureza, pois atopábanse (o igual que agora) profusamente distribuídos en distintas especies vexetais. Dende entón, estes teñen coexistido co noso xénero, forxando hábitos e crenzas profundamente arraigados en todas as culturas.

A partir do século XIX, sumáronse a esta clase farmacolóxica as moléculas illadas do substrato vexetal (fundamentalmente alcaloides) e, máis tarde, aquelas que xurdiron como produto exclusivo de reaccións químicas ensaiadas polos ser humano, é dicir, as variantes sintéticas.
Drogas depresoras

As drogas **depresoras** do Sistema Nervioso Central (SNC) son substancias que bloquean o funcionamento do cerebro provocando reaccións que poden ir dende a desinhibición ata o coma, nun proceso progresivo de adormecemento cerebral.
Comarca de Cabreira

**Cabreira** (en leonés: *Cabreira*, en castelán: *Cabrera*) é unha comarca situada no suroeste da provincia de León.

## Localización 
É contigua  á comarca do Bierzo, á comarca de Valdeorras, na provincia de Ourense, e á comarca de Seabra, na provincia de Zamora. Consta de cinco concellos: A Ponte, Benuza, Encinedo (*Encinéu*), Castrillo de Cabrera (*Castriellu*) e Truchas (*Trueitas*). A efectos administrativos adóitase dividir en *Cabreira Baixa* (concellos de Encinéu, Castriellu, Benuza e A Ponte) e *Cabreira Alta* (Trueitas). Porén, consonte as vellas divisións medievais, distínguese entre *A Ribeira* (concellos da Ponte, Benuza e Castriellu), *Llousada* (concello de Encinéu) e *Cabreira* ou ''Cabreira l'Alta'' (concello de Trueitas).

Na parte máis occidental (concello da Ponte) fálase o galego, mentres que no resto da bisbarra a lingua autóctona é o leonés. A superficie da comarca é de 846&nbsp;km². Segundo o INE, en 2017 tiña 3.290 habitantes, o que supón unha densidade de poboación de 3,89 hab/km², un dos índices máis baixos da Península Ibérica.

Na comarca atópanse restos dos carrís romanos que servían para levar a auga dalgúns afluentes do río Cabreira e da conca do río Ería ata as minas de ouro das Médulas, situada nas proximidades. Tamén se atopan castros prerromanos (A Ponte, Eres e Corporales).

Na actualidade, a principal e case soa actividade económica son as canteiras de lousa, que en contrapartida do benestar económico ocasionan fortes danos á paisaxe e ao medio ambiente.

## Clima 
O clima da comarca vén determinado por tres compoñentes principais: a altitude (entre os 376 metros da Ponte e os máis de 1200 en Forna), a influencia oceánica do Atlántico xa continentalizada, e a baixa latitude, que fan que se dean na comarca trazos climáticos mediterráneos (seca estival e temperaturas medias no verán elevadas). Conforme a estación meteorolóxica máis próxima, a media anual rolda os 12.7 graos (xaneiro 5&nbsp;°C, agosto 21&nbsp;°C, existen de catro a cinco meses de seca, con meses de xullo e agosto que non chegan aos 20&nbsp;mm mensuais), e cunhas precipitacións totais comprendidas entre os 800 e 1100&nbsp;mm, e ao redor das 2.100 horas por ano.

## Galería de imaxes 
miniatura|800px|centro|Serra de Cabreira|alt=

Lago_de_La_Baña_1.jpg|Lago da Baña
Lago_de_La_Baña_2.jpg|Lago da Baña
Forna_pintura.jpg|Lugar de Forna
Valdouteiru.jpg|Val de Valdouteiru

## Notas
Peñalara

miniatura|250px|Peñalara desde o sur.
O pico de **Peñalara** é o máis alto da Serra de Guadarrama (serra pertencente ao Sistema Central) e das provincias de Madrid e Segovia, cunha altura de 2.430 metros sobre o nivel do mar. En consecuencia, é un dos picos máis emblemáticos e importantes deste sistema montañoso. A altura media de Peñalara é de 1.200 metros.

No cume desta montaña podemos atopar, a parte do vértice xeodésico, unha pequena capela dedicada á Virxe María e varios letreiros de madeira indicando varias rutas e os seus tempos de execución. O pico de Peñalara está no centro do macizo montañoso do seu nome, o cal é de tipo granítico e alberga unha serie de picos aliñados de nordeste a suroeste. Os bosques de piñeiro silvestre que tapizan as abas desta montaña deixan paso, por enriba dos 1.900 metros de altitude, ás praderías alpinas e matogueiras de alta montaña. A esta altura, e na aba leste, existe un circo e máis de vinte pequenas lagoas de orixe glaciar onde viven máis de dez especies de anfibios e outros animais de alta montaña. En Peñalara aprenderon os alpinistas máis importantes de Madrid e é unha montaña moi frecuentada por montañeiros e turistas grazas aos fáciles accesos que ten.

A montaña está incluída no Parque Natural de Peñalara, creado en 1990, que ocupa unha superficie de 750 ha.
Serra de Guadarrama

[miniatura|300px|Circo e cima de [Peñalara (na dereita) e o seu reflexo na *laguna chica*, de orixe glaciar.]]
A **Serra de Guadarrama** (en castelán: *Sierra de Guadarrama*) é unha aliñación montañosa pertencente á metade leste do Sistema Central (sistema montañoso do centro da Península Ibérica) situada entre as serras de Gredos (Ávila) e de Ayllón (Segovia - Guadalaxara). Esténdese en dirección suroeste-nordeste e nas provincias de Madrid, ao sur, e Ávila e Segovia, ao norte. Esta serra mide aproximadamente 80&nbsp;km de lonxitude e o seu cumio máis alto é Peñalara con 2.430 metros sobre o nivel do mar.

A flora desta serra caracterízase pola abundancia de bosques de piñeiros e a presenza de carballeiras e aciñedos en zonas máis baixas. Nos cumes predominan os pastos e arbustos de alta montaña. Nestes ecosistemas abundan mamíferos como cervos, xabaríns, corzos, gamos, teixugos, varios mustélidos, gatos monteses, raposos, lebres etc.; unha gran cantidade de especies de aves acuáticas nos encoros, e grandes aves de rapina como a aguia imperial ibérica ou o voitre negro, entre outras.

A proximidade a Madrid (60&nbsp;km) desta serra fixo que teña un papel importante na historia de España e que hoxe sexa atravesada por bastantes portos e vías ferroviarias. Desde o monte da Almenara, en Robledo de Chavela, por exemplo, durante a invasión musulmá os árabes acendían laradas para avisar a Madrid de que se achegaban tropas cristiás.

Estas montañas teñen unha grande afluencia de xente, o que fai que as infraestruturas para o turismo e os deportes de montaña estean moi desenvolvidas. Esta afluencia ten un impacto ambiental na serra.
Pangaleguismo

O **pangaleguismo** é o pensamento a prol da unión dos galegos con independencia da súa residencia ou non en Galiza. A palabra foi acuñada en 1918 no contexto das Irmandades da Fala por Antón Villar Ponte e o concepto veu sendo empregado por diversos intelectuais galegos desde entón. Fai referencia á cuestión da dualidade da identidade galega (Galiza + diáspora galega) e ten de ver con outras como a galaicidade (termo acuñado por Valentín Paz-Andrade) ou galeguidade (no senso que lle daba Ramón Otero Pedrayo), a galusofonía a Galiza Mundial e na acepción de Antón Villar Ponte refírese á consolidación nacional e mais á expansión internacional da identidade galega: *pangaleguismo quer dicir defensa das formas e valores da conciencia cívico-cultural galega dentro e fóra dos lindeiros da Galiza territorial*.

Tamén existe unha acepción cunha connotación máis limitada pola que o Pangaleguismo que consiste en incorporar Portugal no deseño político futuro do nacionalismo galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Foro Cívico de Barcelona 
* Nación Mundial Galega
Adolph Rickenbacker

**Adolph Rickenbacher**, tamén escrito como **Rickenbacker** (Suíza 1886 - 1976), foi o fundador da compañía fabricante de guitarras Rickenbacker.

Naceu en Suíza en 1886, pero emigrou de mozo aos Estados Unidos e estableceuse nos Ánxeles pouco antes de 1920. Cambiou o seu apelido a Rickenbacker en parte debido aos sentimentos antialemáns existentes nos Estados Unidos despois da primeira guerra mundial, pero tamén para capitalizar a popularidade do seu curmán Eddie Rickenbacker, un famoso piloto estadounidense da guerra.

Fundou unha empresa que fabricaba corpos de metal para a National String Instrument Corporation a principios dos anos 20, e así foi como coñeceu a George Beauchamp e a Paul Barth, cos que fundaría a Ro-Pat-In Company en 1931. En 1932 eles fabricaron a primeira guitarra hawaiana coa caixa de aluminio (a famosa *frying pan* ou *tixola*) e en 1934 cambiáronlle o nome á empresa por Electro String Instrument Corporation, aínda que lle chamaron aos instrumentos Rickenbackers debido á fama do apelido grazas ao curmán de Adolph. Cando a produción rematou en 1939 a empresa fabricara unhas 2&nbsp;700 guitarra *frying pan*.

Rickenbacker, aínda que nunca estivo convencido do potencial do negocio das guitarras, continuounas fabricando ata 1953, cando vendeu a compañía Rickenbacker ao empresario Francis Hall.

Adolph Rickenbacker morreu en 1976.
Inveraray

**Inveraray** (*Inbhir Aora* en gaélico escocés) é unha vila e antigo burgo real en Argyll e Bute, Escocia. A súa poboación era de 576 habitantes en 1999.

## Localización
Atópase na ribeira oeste do Loch Fyne, preto da súa cabeza e sobre a estrada A83 que une Tarbet con Campbeltown. Foi fundada polo Duque de Argyll en 1745, a partir da súa pousada, o castelo de Inveraray.

É un importante e pequeno lugar turístico da costa occidental de Escocia: as súas características casas brancas á ribeira do mar aparecen en todas as fotografías e é un popular destino, onde se pode visitar, ademais do castelo, o cárcere de Inveraray (un edificio de arquitectura xurxiá que agora está convertido en museo, o Museo de Cultura Tradicional de Argyll (en Auchindrain), a igrexa neoclásica que estaba divididada en dúas metades (unha para gaélico-falantes e outra para inglés-falantes) ou a cruz céltica de Inveraray. No seu porto está atracado o *Arctic Penguin* un antigo barco que é agora museo marítimo.

En Inveraray é moi popular o xinti, un deporte de equipo mestura de fútbol e hóquei, e o equipo local gañou o campionato escocés en 2004. O dramaturgo Alan Bennet pasou por Inveraray para cear e contou a súa experiencia no libro autobiográfico *Historias sen contar*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Descrición e historia da vila
España artística y monumental

A ***España artística y monumental*** é unha obra de litografías do pintor ferrolán Xenaro Pérez Villamil, unha das máis importantes do romanticismo pictórico ibérico. O seu nome completo era *España artística y monumental: Vistas y descripción de los sitios y monumentos más notables de España*.

A obra destaca pola técnica do debuxo e nos seus motivos aparecen representados numerosos monumentos históricos españois, moitos deles en ruínas, o que sen dúbida foi un importante referente do romanticismo en toda Europa. A obra, pagada polo Marqués de Remisa mandouse imprimir en París entre 1842 e 1850, pero está perdida en toda a súa integridade.

Algunhas desas litografías, separadas e logo xuntadas, foron reproducidas en obras posteriores que se seguen reimprimindo, pero non a partir dos orixinais.

## Notas 
Véxase tamén
Cánnabis

O termo **Cánnabis** pode referirse:

* Ás diferentes especies do xénero ***Cannabis***, cánabos.
** Á especie ***Cannabis sativa***, variedade de *Cannabis* coñecida como marihuana ou canabis, e a súa farmacoloxía.
* Ao **cánabo** (*cánabo industrial*), onde están os usos e aproveitamentos de produtos e materiais extraídos de diferentes variedades de Cánnabis.
* Ao **cánnabis como droga**, as aplicacións químicas e fisiolóxicas dos extractos da planta.
Crack (droga)

O **crack** é o nome vulgar dun derivado da cocaína. Son os refugallos resultantes de ferver clorhidrato de cocaína nunha solución de bicarbonato de sodio para que se evapore a auga. O crack converteuse nunha droga de abuso a mediados do decenio de 1980.

O termo *crack* é unha onomatopea que suxire o ruído que fan as pedras desta droga ó queceren pola ebulición da auga que conteñen. Tamén recibe outros nomes, como *rocas*, *rochas*, *chulas*, *pedras*, entre outros. Ás veces é confundido co *bazuco* ou o *Paco*, a costra que queda na ola onde se prepara a cocaína.

O crack, en po, é un estimulante altamente aditivo e poderoso. Produce euforia inmediata, custa pouco producilo e é facilmente accesible.

## Produción 
Elabórase disolvendo a cocaína en po nunha mestura de auga e amoníaco ou bicarbonato de sodio. Férvese a mestura ata que se forma unha substancia sólida a partir do líquido. Xa seca, pártese en anacos (pedras) que se venden como crack de cocaína.

## Historia 
Moitísimo antes do descubrimento do crack, nos Estados Unidos os indios das montañas de Santa Marta fumaban follas de coca moída con pedra calcaria.

* En 1983 iniciáronse nas Bahamas os estudos psiquiátricos sobre as alteracións comportamentais dos usuarios do crack. 
* En 1983 un policía neoiorquino escoitou por primeira vez a palabra que lembra o estado da cocaína durante a fritura. 
* En 1986 apareceu por primeira vez no The New York Times e acendeuse a percepción social. Chegara ao mercado unha das drogas máis violentas. 
* En 1988 foi introducido no Brasil. 
* En 1994 gañou espazo entre as drogas máis consumidas.

## Consumo 
O crack fúmase nunha pipa de vidro con cinza de cigarro. Tamén nunha lata con buratos, nun contagotas de vidro ou nun cigarro como *primo* (tabaco mesturado coa cocaína) entre outros. Outro instrumento utilizado é un tubo metálico similar a unha antena de radio (en moitos casos é) ó que se lle introduce unha sorte de *alambrina* que se utiliza para fuma-lo crack simulando unha pipa. Este método utilízase principalmente por xente con moi poucos recursos, o que se coñece como "fumar en tubo".

## Efectos e sintomatoloxía 
Ó fumalo, o alcaloide chega máis rápido ó cerebro, en maiores cantidades e presentando un efecto sinérxico cos outros químicos que se usaron para a elaboración das *rochas*.

O crack pode producir os seguintes síntomas :
* Diminución da potencia sexual.
* Cefalea.
* Hemorraxia cerebral.
* Depresión.
* Ansiedade.
* Psicose similar a esquizofrenia.
* Bipolaridade.
* Paranoia.
Codeína

A **codeína** (**metilmorfina**) é unha droga alcaloide que se atopa de forma natural no opio. Pode presentarse baixo a forma de cristais inodoros e incoloros, ou ben como un po cristalino branco. A orixe do seu nome é da raíz grega que significa "cabeza de durmideira".
Morfina

**Morfina**, chamada así en lembranza de Morfeo, o deus grego dos soños.

Coñecida dende 1688 por estar contida no opio *Papaver somniferum*, é só en 1804 que a morfina se illou no laboratorio por "de Rosne" e, a partir dese intre, chamoúselle, en Francia, "Sales de Rosne".
Meperidina

A **meperidina** ou **petidina**, máis coñecida polo nome comercial **Dolantina®** ou **Demerol®**, é unha droga narcótica analxésica, que actúa como depresor do sistema nervioso central, empregado para aliviar a dor de intensidade intermedia ou alta.

A meperidina pertence ao grupo dos opioides síntéticos, entre os que tamén atópanse por exemplo a metadona. O igual que outros opioides, causa dependencia e síndrome de abstinencia cando se deixa de tomar de forma repentina tras varios días de administración, polo que a dose debe retirarse de forma gradual.
Prodemar

:*Para outros usos deste termo, vexa o artigo: Prodemar (homónimos)*

A **escola de fútbol Prodemar** é unha escola deportiva de fútbol base subvencionada pola piscifactoría Stolt Sea Farm S.A.. Foi fundada no ano 2005 no concello de Carnota. A presentación oficial tivo lugar en abril de 2007.
 
## Directiva
O seu presidente é Argimiro Castiñeira.

## Equipos
Na tempada 2007-2008 a E.F.B. Prodemar ten catro equipos federados: alevíns, infantís, cadetes e xuvenís, todos eles na modalidade de fútbol 11. A medio prazo, ten previsto ampliar os seus equipos a fútbol 7, nas categorías de alevíns de primeiro ano, benxamíns e pre-benxamíns e acabar co equipo de xuvenís.

## Campo de fútbol
miniatura|250px|dereita| Campo de Lombáns.
As instalacións deportivas oficiais da E.F.B. Prodemar son as municipais de Lombáns. Este campo de fútbol foi creado no 1969, e reformado no 1997. En breve, o seu céspede pasará a ser de herba artificial. Nel tamén xogan o U.D. Carnota e O Pindo C.F.

Na tempada 2007/2008, mentres o campo de Lombáns está en obras, a E.F.B. Prodemar xoga de forma provisional nas instalacións deportivas de Portocubelo (Lira). Nelas, e grazas á colaboración da directiva do Lira CF, adestran e xogan os partidos os equipos, infantil, cadete e xuvenil.
Arnadelo

O topónimo **Arnadelo** pode referirse a:

;En Galiza
***Arnadelo**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte, no concello de San Sadurniño.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Arnadelo**, concello de Oencia, na comarca do Bierzo, na provincia de León.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Arnade**, lugar da parroquia de Vilouriz, no concello de Toques.
Arnadelo, Santa Mariña do Monte, San Sadurniño

**Arnadelo** é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2025 tiña 2 habitantes (2 homes), o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 5 habitantes.

O lugar localízase na ladeira do monte da parroquia á que pertence; está composto por dúas casas con hórreo situadas na parte media da ladeira, e unha casa na parte baixa.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Mariña do Monte
### Parroquias de San Sadurniño
## Notas
Tetrahidrocannabinol

[miniatura|dereita|300px|Estrutura do [THC|tetrahidrocannabinol]]

O **tetrahidrocannabinol**, tamén coñecido como **THC**, Δ9-THC, Δ9-tetrahidrocannabinol (delta-9-tetrahidrocannabinol), Δ1-tetrahidrocannabinol (empregando a nomenclatura clásica) ou **dronabinol** (forma farmacéutica que consiste en cápsulas con THC en aceite de sésamo), é a principal substancia psicoactiva atopada nas plantas da especie *Cannabis sativa* L.. En estado puro, ten o aspecto de cristais a baixas temperaturas, e muda a viscoso e pegañento o quentalo. O THC é pouco soluble na auga, pero disolvese facilmente na maioría de disolventes orgánicos como o etanol ou o hexano.
## Estrutura do tetrahidrocannabinol 
miniatura|dereita|300px|Estrutura en 3D do THC
O cánnabis "normal" conten habitualmente entre 0,5 a 5% de THC dependendo das diferentes técnicas de cultivo (dende o cultivo en horta, pasando polo cultivo en macetas (luz natural ou artificial) ata o cultivo hidropónico).As variedades desenvolvidas polos bancos de sementes teñen un nivel de THC máis alto, chegando as variedades máis potentes o 24% de THC.
o contido en THC depende da xenética da planta e das condicións ambientais nas que se desenvolve, sendo os polihíbridos comerciais os que alcadan maiores concentracións de alcaloides.
A marihuana chamada "sen semente" fai referencia a plantas femias que non foron polinizadas. Estas son as que conteñen a meirande cantidade de THC, debido a que a non polinización produce un estrés na planta que fai que aumente a cantidade de THC. Os machos deben tirarse, salvo para poder polinizar e facer sementes, pero nas plantas polinizadas aportarán sobre todo iso, sementes, en detrimento da resina psicoactiva.