open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maarten van Dulm

**Maarten Hendrik van Dulm**, nado en Arnhem o 4 de agosto de 1879 e finado en Wassenaar o 25 de abril de 1949, foi un militar e tirador de esgrima neerlandés.

## Traxectoria 
En 1900 entrou na Mariña Real, entre 1919 e 1922 foi editor de *Marineblad*, publicación da Asociación Naval (asociación profesional de oficiais da Mariña Real). En 1924 acadou o rango de capitán tenente do mar  encomendándolle o mando do Hr. Ms. Java efectivo tras a súa botadura o 1 de maio de 1925. Posteriormente comandou o Hr. Ms. Van Speijk, o Hr. Ms. Jacob van Heemskerck e o Hr. Ms. Gelderland. En 1932 foi durante once meses Xefe de Estado Maior nas Indias Orientais Neerlandesas, despois do cal estivo ao mando da escuadra naval neerlandesa. Desde abril de 1934 ata marzo de 1936 comandou as forzas navais na Indias Orientais e foi xefe do Departamento de Mariña en Batavia. Tras retirarse do servizo activo foi nomeado en 1937 presidente do *International Board for Non-Intervention in Spain* establecido polo Comité Internacional de Non Intervención con sede en Londres. En 1939 encabezou unha misión neerlandesa nos Estados Unidos coa misión de establecer contactos para o fornecemento de material de guerra aos Países Baixos .

Grande esgrimista, participou nos Xogos Olímpicos de 1924 e 1928, logrando a medalla de bronce na proba de sabre por equipos en 1924. Era comendador da Orde de Orange-Nassau e cabaleiro da Orde do León Neerlandés.

## Notas
Harry o executor

***Harry o executor*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por James Fargo que se estreou en 1976. Está protagonizado por Clint Eastwood, que interpreta o Inspector "Dirty" Harry Callahan, por Tyne Daly, como a Inspectora Kate Moore, e DeVeren Bookwalter como o líder terrorista e o principal antagonista Bobby Maxwell. É o terceiro filme da saga iniciada con *Harry o sucio* en 1971. Estreouse en galego na TVG o 17 de agosto de 2013.

## Sinopse 
Harry Callahan enfróntase desta volta a un grupo de sádicos terroristas que tentan dominar a cidade. Callahan e a súa nova axudante, Kate Moore, deberán rescatar ó alcalde, a quen os terroristas teñen secuestrado.

## Personaxes 
* Clint Eastwood como Inspector Harry Callahan
* Tyne Daly como Inspetora Kate Moore
* Harry Guardino como Tenente Al Bressler
* Bradford Dillman como Tenente Jerome McKay
* John Mitchum como Inspector Frank DiGiorgio
* DeVeren Bookwalter como Bobby Maxwell
* Albert Popwell como Big Ed Mustapha
* John Crawford como O alcalde
* Robert Hoy como Buchinski
* Michael Cavanaugh como Lalo
* Jocelyn Jones como Miki
* Dick Durock como Karl
* M. G. Kelly como Padre John
* Kenneth Boyd como Abdul
* Joe Spano como Ladrón

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
José Pintos Quinteiro

**José Pintos Quinteiro**, nado en San Xurxo de Sacos (Cerdedo-Cotobade) en 1899 e finado en Pontevedra o 27 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Chofer. Era un dos principais dirixentes do PSOE pontevedrés, e foi elixido vicepresidente da agrupación socialista en xuño de 1936. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 tivo unha participación destacada no Comité para a defensa da República organizado no goberno civil e, xunto cos compañeiros Manolo Amoedo, Valeriano Riobó, os irmáns Martínez Vázquez, e outros, tomou parte nas requisas de autos e armas ordenadas polas autoridades. Logo da saída á rúa dos militares refuxiouse no barrio da Moureira, nunha casa na rúa de Xan Guillerme propiedade de Benito Lago Currás. A policía rexistrou a casa en varias ocasións sen resultado. O 25 de agosto Pintos escapou cara San Xurxo de Sacos nun taxi propiedade do veciño do Marco Andrés Vázquez. Foi detido no seu domicilio en San Xurxo de Sacos ás 21 horas do día 26 por dous gardas civís e un cívico de Cerdedo-Cotobade. Foi asasinado en Pontevedra o 27 de agosto de 1936 e a súa morte foi rexistrada como causada por ferida de arma de fogo no cranio. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas e foi condenado ao pago de 150 pesetas en 1940.
## Vida persoal 
Casou con Dolores Fontanes Bugallo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Na lembranza de José Pintos Quinteiro.
Jetze Doorman

**Jetze Doorman**, nado en Balk o 2 de xullo de 1881 e finado en Breda o 28 de febreiro de 1931, foi un militar, patinador, tirador de esgrima e pentatleta neerlandés, gañador de catro medallas olímpicas

## Traxectoria 
Estudou na Academia militar, licenciándose como subtenente. En 1906 participou nos Xogos Intercalados e en 1907 era campión europeo de sabre. En 1908 competiu nos Xogos Olímpicos de Londres sen lograr medalla. En 1909 foi campión neerlandés de sabre. Meritorio patinador en 1912 participou no segundo Alvestêdetocht que non completou ao parar para salvar dous participantes que caeran no xeo. En 1913 pouco antes do comezo da primeira guerra mundial foi destinado a Albania como membro da Xendarmería Internacional volvendo aos Países Baixos durante a guerra, en 1918 ascendeu a capitán de artillaría. Tras a fin da guerra, volveu á competición, foi medalla de bronce en sabre por equipos nos Xogos Olímpicos de 1920 e 1924
Serie Nacional de Béisbol

A **Serie Nacional de Béisbol** é o principal campionato cubano de béisbol, principal deporte do país, creado en 1961 após a revolución cubana en substitución á antiga Liga Nacional. Os equipos están baseados nas provincias cubanas divididos en dúas ligas e en catro grupos.

## Equipos 
### Liga Oeste 
### Liga Leste 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* MLB
* NPB
* KBO
Ao límite

***Ao límite*** (en ) é un filme británico-estadounidense dirixido por Martin Campbell que se estreou no 2010. Baséase na serie de televisión da BBC *Edge of Darkness*. É o primeiro filme no que sae Gibson dende *Signs* (2002). Estreouse en galego na TVG o 16 de agosto de 2013.

## Sinopse 
Thomas Craven (Mel Gibson) é un veterano investigador do departamento de policía de Boston cuxa filla de 24 anos, Emma (Bojana Novakovic), é asasinada. Ela era unha activista política que aparentemente tiña unha vida secreta. Trala tráxica perda, Thomas decide implicarse na investigación e descobre o sistema corrupto que acabou coa vida da persoa que máis quería.

## Personaxes 
* Mel Gibson como Thomas "Tom" Craven
* Ray Winstone como Darius Jedburgh
* Danny Huston como John "Jack" Bennett
* Bojana Novakovic como Emma Charlotte Craven
* Gabrielle Popa como Emma de nena
* Shawn Roberts como David Burnham
* Jay O. Sanders como Bill Whitehouse
* Caterina Scorsone como Melissa
* Gbenga Akinnagbe como Darcy Jones

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Hendrik de Iongh

**Hendrik de Iongh**, nado en Dordrecht o 4 de agosto de 1877 e finado na Haia o 9 de agosto de 1962, foi un militar e tirador de esgrima neerlandés, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Oficial de carreira que chegou ao rango de xeneral-maior, participou nos Xogos Olímpicos de 1912 no equipo neerlandés de sabre, logrando a medalla de bronce.
The Purge

***The Purge*** é un filme estadounidense dirixido e escrito por James DeMonaco que se estreou no 2013. Está protagonizado por Ethan Hawke e Lena Headey. O filme está ambientado no 2022, cando os Estados Unidos se converteron nunha "nación renacida", cos índices de desemprego e criminalidade máis baixos da historia, debido a que o goberno instituíu un período de 12 horas anual coñecido como "a Purga", durante o cal toda actividade criminal (incluíndo asasinatos, roubos, violacións etc.) son legais. As únicas regras durante a Purga son que os oficiais do goberno de clasificación "10 ou superior" teñen inmunidade e que non está permitido usar armas por riba da "Clase 4" (como bombas de destrución). A Purga está deseñada para actuar como unha catarse para o pobo americano, coa cal poder desfacerse de todas as cousas negativas que gardan durante o ano.

## Sinopse 
Ano 2022. Nunha futura sociedade distópica, o réxime político vixente, chamado Novos Pais Fundadores de América, decidiron como medida catárquica implantar a "purga anual", unha regra pola que unha noite de cada ano pódese cometer calquera crime, incluíndo asasinatos e violacións, sen ter que facer fronte ás consecuencias nin responder ante a xustiza. Así, cando as viciadas novas regras do mundo exterior ameacen a súa casa, os membros dunha familia acomodada verán a súa vida en perigo logo de deixar entrar na súa casa a un indixente que estaba a ser perseguido polos seus "cazadores".

## Personaxes 
* Ethan Hawke como James Sandin
* Lena Headey como Mary Sandin
* Max Burkholder como Charlie Sandin
* Adelaide Kane como Zoey Sandin
* Edwin Hodge como Estraño sanguinario
* Rhys Wakefield como Líder educado
* Tony Oller como Henry
* Arija Bareikis como Mrs. Grace Ferrin
* Tom Yi como Mr. Cali
* Chris Mulkey como Mr. Halverson
* Tisha French como Mrs. Halverson
* Dana Bunch como Mr. Ferrin
* Peter Gvozdas como Dr. Peter Buynak
* Karen Strassman como Periodista
* Peter Jones como O xefe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Os sete magníficos

***Os sete magníficos*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por John Sturges que se estreou en 1960. É un remake de estilo western baseado no filme de 1954 *Os sete samurais*, dirixido por Akira Kurosawa. Está protagonizado por Yul Brynner, Steve McQueen, Charles Bronson, James Coburn, Robert Vaughn, Brad Dexter e Horst Buchholz que interpretan a un grupo de pistoleiros contratados para protexer unha pequena vila agrícola de México duns bandidos liderados por Calvera (Eli Wallach). A banda sonora foi composta por Elmer Bernstein.

Estreouse en galego na TVG o 11 de xaneiro de 2009.

## Sinopse 
Os humildes habitantes dunha pequena vila mexicana atópanse a mercé dunha desapiadada banda de foraxidos que constantemente lles esixen un pago polas súas colleitas. Como eles non saben defenderse, deciden contratar os servizos de sete pistoleiros, sete implacables mercenarios cada un cunha habilidade especial no manexo das armas.

## Personaxes 
*Yul Brynner como Chris Adams
*Eli Wallach como Calvera
*Steve McQueen como Vin
*Horst Buchholz como Chico
*Charles Bronson como Bernardo O'Reilly
*Robert Vaughn como Lee
*James Coburn como Britt
*Brad Dexter como Harry Luck
*Vladimir Sokoloff como Home vello
*Jorge Martínez de Hoyos como Hilario
*Rosenda Monteros como Petra
*Whit Bissell como Chamlee o enterrador
*Rico Alaniz como Sotero
*Natividad Vacío como Miguel
*Robert J. Wilke como Wallace
*Val Avery como Henry
*Bing Russell como Robert

## Galardóns e nomeamentos 
*1960: Nomeada ó Oscar: Mellor Banda sonora (Drama ou comedia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*Ficha en AllMovie 
*Ficha en RottenTomatoes
Dynamite Warrior

***Dynamite Warrior*** é un filme tailandés dirixido por Chalerm Wongpim que se estreou no 2006.

## Sinopse 
Historia ambientada no Siam de 1890. Un bandido que rouba bois para dárllelos á xente pobre intentará vingarse do asasino que acabou coa vida dos seus pais. Cando cre atopalo nunha pequena vila do norte de Tailandia, decátase de que es un poderoso bruxo.

## Personaxes 
* Leo Putt como Phraya Wang
* Dan Chupong como Zieng 
* Panna Rittikrai como Nai Hoi Dam 
* Samart Payakarun como Nai Hoi Singh
* Puttipong Sariwat como Lord Waeng
* Kanyapak Suworakood como E'Sao

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Francisco Pablos

**Francisco Pablos Holgado**, nado en Salamanca en 1934 e residente en Galicia desde 1959, é un novelista, ensaísta, crítico e experto en arte.

## Obra destacada 
* *Plástica Gallega*, xunto con Manuel Colmeiro Guimarás, Ángel Ilarri, Xavier Pousa Carrera e Antonio Quesada, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1981, 408 páx., ISBN 84-7231-603-3.
* *Pintores gallegos del novecientos*, Fundación Pedro Barrié de la Maza, A Coruña, 1981, 200 páx., ISBN 84-85858-06-9.
* *Mitos y leyendas de Galicia* (3 v.), *Faro de Vigo*, 1993, 832 páx., ISBN 84-87657-67-2.
* *A pintura en Galicia: Do XVII ás últimas tendencias | La pintura en Galicia: Del XVII a las últimas tencencias* (edición bilingüe), ed. Nigra Trea, 2003, 368 páx., ISBN 84-95364-15-8.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo na páxina da Real Academia Galega de Belas Artes.
* Ficha de *Pintores gallegos del novecientos* na páxina da Fundación Barrié
Arie de Jong

**Adrianus Egbert Willem de Jong**, máis coñecido como **Arie de Jong**, nado en Plantungan (Indias Orientais Neerlandesas) o 21 de xuño de 1882 e finado na Haia o 23 de decembro de 1966, foi un militar e tirador de esgrima neerlandés, gañador de cinco medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Oficial profesional, foi un dos grandes tiradores de esgrima. En 1906 participou nos Xogos Intercalados sen lograr medalla, o mesmo ca nos Xogos Olímpicos de 1908. Nos Xogos Olímpicos de 1912 logrou medallas de bronce en sabre e espada por equipos. Nos Xogos Olímpicos de 1920 foi medalla de bronce en sabre individual e por equipos e nos Xogos Olímpicos de 1924 foi de novo bronce en sabre por equipos.

Ao longo da súa carreira gañou 18 títulos nacionais (entre 1910 e 1928), 2 campionatos de Europa (1922 e 1923) e gañou a proba de espada no Campionato Mundial Militar de 1936.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sports-Reference
The Walking Dead (videoxogo)

***The Walking Dead*** (tamén coñecido como ***The Walking Dead: The Game***) é un videoxogo episódico de aventura gráfica baseado na serie de banda deseñada *The Walking Dead* de Robert Kirkman. O xogo foi desenvolvido por Telltale Games e era previsto que se estrease no 2011, pero demorouse ata o 2012. O xogo consta de cinco episodios, publicados entre abril e novembro de 2012. Telltale tamén publicou versións comerciais co xogo completo. O xogo é válido para Xbox 360, PlayStation 3, Microsoft Windows, iOS e sistema macOS, e para PlayStation Vita dende a gosto de 2013.

O xogo está ambientado no mesmo mundo ficticio que o cómic, e os eventos suceden pouco tempo despois da apocalipse zombi en Xeorxia, Estados Unidos. Porén, moitos das personaxes son orixinais do xogo, como  asasino convicto Lee Everett, que rescata e coida á pequena Clementine. Kirkman colaborou na historia do xogo para estar certo de que se correspondía coa banda deseñada, pero permitiu a Telltale que xestionase o traballo de desenvolvemento e as particularidades da historia. Tres personaxes da serie de banda deseñada aparecen no xogo; Hershel Greene, Shawn Greene e Glenn.

Ó contrario que outras aventuras gráficas, *The Walking Dead* non se centra na resolución de crebacabezas, senón na historia e no desenvolvemento das personaxes. O devir da historia vese afectado polas eleccións nos diálogos do xogador e polas accións nos eventos. Isto pode provocar, por exemplo, que certos personaxes sexan asasinados, ou que a súa disposición  de cara á personaxe principal sexa diferente. As eleccións feitas polo xogador consérvanse dun episodio a outro.

*The Walking Dead* foi louvado pola crítica, destacando o ton emocional da historia e a conexión empática establecida entre Lee e Clementine. O xogo gañou máis de 80 premios "Game of the Year", incluíndo premios do *USA Today*, GamesRadar, E! Online e Spike Video Game Awards. Máis dun millón de xogadores mercaron cando menos un dos episodios da serie, e a finais do 2012 foron vendidos 8,5 millóns de episodios individuais. O seu éxito interpretouse coma un gran pulo para o debilitado xénero de aventuras. En xullo de 2013, Telltale lanzou un episodio adicional descargable, *400 Days*, para estender a primeira temporada e facer unha ponte que conecte coa segunda temporada.

## Notas
Manuel Herrero Galaso

**Manuel Herrero Galaso**, nado en Andújar (Xaén) o 28 de xuño de 1970, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o Real Jaén.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 2004

[miniatura|250px|O [Rusia|ruso Ivan Tourchine e o estadounidense Weston Kelsey nun asalto de espada durante os Xogos Olímpicos de Atenas]]
Nos **Xogos Olímpicos de 2004** celebrados en Atenas realizáronse dez probas de esgrima, seis en categoría masculina e catro en categoría feminina no Centro Olímpico de Esgrima. Nesta edición eliminouse a proba de florete por equipos en categoría feminina introducíndose no seu canto a proba individual feminina de sabre. Utilizouse pola primeira volta a máscara protectora de lexan.

## Medallas 
### Categoría masculina 
### Categoría feminina 
## Nacións participantes 
Un total de 223 tiradores (129 homes e 94 mulleres) de 42 nacións competiron nos Xogos de Atenas:

*  (7)
*  (1)
*  (3)
*  (2)
*  (1)
*  (1)
*  (2)
*  (3)
*  (6)
*  (1)
*  (19)

*  (1)
*  (1)
*  (4)
*  (9)
*  (19)
*  (12)
*  (2)
*  (9)
*  (3)
*  (15)

*  (1)
*  (12)
*  (5)
*  (1)
*  (1)
*  (1)
*  (1)
*  (3)
*  (1)
*  (6)
*  (18)

*  (2)
*  (3)
*  (12)
*  (1)
*  (1)
*  (2)
*  (2)
*  (10)
*  (15)
*  (4)

## Medalleiro por países 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.olympic.org - Buscador olímpico 
* www.sports-reference.com - Esgrima 2004
Gaizka Garitano

**Gaizka Garitano Aguirre**, nado en Bilbao o 9 de xuño de 1975, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
O 10 de xuño de 2016, Garitano foi presentado como novo adestrador do Deportivo da Coruña, en substitución de Víctor Sánchez del Amo. O 26 de febreiro de 2017 foi despedido polo consello de administración do club, debido aos malos resultados deportivos.

O 4 de decembro de 2018, Garitano converteuse no adestrador do Athletic Club tras a destitución de Eduardo Berizzo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Domingo Pardo Corredoira

**Domingo Luis Pardo Corredoira**, coñecido como **Cernadas**, nado en Santiago de Compostela o 21 de febreiro de 1898, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Nicolás Pardo Cernadas, un dos fundadores do PSOE en Compostela. Pertenceu nos anos vinte ao sindicato de carpinteiros de Santiago de Compostela (CNT). Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Santiago de Compostela en abril de 1924 en representación das sociedades obreiras, pero non aceptou o cargo. Foi elixido presidente do sindicato de carpinteiros en xaneiro de 1926. Na República foi orador nun mitin en Compostela en setembro de 1931 e foi detido en maio de 1933 con motivo da folga xeral. Adheriuse ao Partido Sindicalista do que foi elixido vicesecretario en maio de 1935 e que o propuxo para candidato á alcaldía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do comité revolucionario de Compostela que non puido impedir a toma da cidade polas tropas franquistas. Detido, foi internado no campo de concentración de Iria-Padrón.

Despois da súa liberación participou na clandestinidade como delegado no plenario rexional da CNT galega en 1945, e ao ano seguinte foi tesoureiro do Comité rexional. Coa caída da organización galega da CNT en marzo de 1947, fuxiu. Foi reclamado polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Permaneceu agochado ata maio de 1949, cando foi detido o día 3 nunha horta da rúa da Angustia de Compostela, e condenado a cinco anos de prisión.

## Vida persoal 
Casou en Compostela con Rosalía Míguez en 1928.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (P)
Manuel Fernández Fernández

O nome **Manuel Fernández Fernández** pode referirse a:

***Manuel Fernández Fernández**, exfutbolista galego, coñecido como **Pahiño** (1923-2012).
***Manuel Fernández Fernández**, anarquista e sindicalista galego (1904-1993).
***Manuel Fernández Fernández**, político galego da Fonsagrada (asasinado en 1939).
***Manuel Fernández Fernández**, político galego de Cervantes (finado no campo de concentración de Gusen en 1941).
***Manuel Fernández Fernández**, político galego de Lavadores (asasinado en 1936).
***Manuel Fernández Fernández**, político galego, alcalde de Navia de Suarna (1979-1983).

## Véxase tamén
Aurícula esquerda

[miniatura|250px|
1. [Endocardio  2. Miocardio  3. Epicardio  4. Pericardio  5. Cámaras cardíacas  6. Aurícula dereita   7. **Aurícula esquerda**  8. Ventrículo dereito  9. Ventrículo esquerdo 10. Válvulas cardíacas  11. Válvula mitral  12. Válvula aórtica  13. Válvula pulmonar  14. Válvula tricúspide  15  Arteria aorta  16. Arteria pulmonar  17. Veas pulmonares  18. Vea cava superior   19. Vea cava inferior]]

A **aurícula esquerda** ou **atrio esquerdo** é unha das catro cavidades cardíacas (dúas aurículas e dous ventrículos). Recibe sangue venoso osixenado procedente dos pulmóns a través das veas pulmonares (catro en total). Despois, bombea o sangue cara ao ventrículo esquerdo, do que está separado pola válvula mitral. Durante a vida intrauterina comunícase coa dereita a través do forame oval. Tras o nacemento, péchase. A súa persistencia é unha patoloxía grave.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aurícula cardíaca
Miguel Vázquez Valiño

**Miguel Vázquez Valiño**, nado en Noia o 16 de xaneiro de 1910 e finado en Montevideo en setembro de 1990, foi un xornalista, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Traballou de aprendiz de zapateiro ata os 18 anos. Marchou á Arxentina en 1928 fuxindo do servizo militar. Regresou a Galicia en 1931 e volveu de novo á Arxentina ao ano seguinte. En 1935 retornou a Galicia, afiliouse a Izquierda Republicana e foi concelleiro tenente de alcalde de Noia.

### Guerra civil 
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu dende Muros nos bous *Santa Eulalia* e *Santa Rosa* cara a Bilbao, de alí foi a Asturias onde axudou a formar a Agrupación Confederada de Galicia en Xixón. Foi xulgado na Coruña por rebelión, sendo declarado en rebeldía. A bordo dun barco inglés chegou a Barcelona onde formou parte da Agrupación Regional Galaica e colaborou cunha revista mensual que saía en Valencia. Alí tratou de organizar a Agrupación Confederal Galaica mantendo contactos con Severino Iglesias Siso, Castelao, Ramón Suárez Picallo, Emilio González López e Pedro Longueira Patiño. En Valencia foi secretario da organización do comité nacional da CNT. En Monterdre (Zaragoza) a Confederación Regional Galaica da CNT no exilio artellou un Comité de Relaciones de Agrupaciones de Gallegos Libertarios baixo a súa coordinación. 

Fuxiu a Francia e estivo no campo de concentración de Brams (Aude). Cando saíu do campo decidiu formar parte dun grupo de resistencia contra Franco que tiña previsto atentar contra o ditador en Donostia. En xaneiro de 1945, con José Penido Iglesias e José Luís Chamorro Castro, converteu o organismo nun Comité da CRG domiciliado en Tolosa. En 1947 era secretario de organización e estatística do Secretariado Intercontinental da CNT no exilio. Algúns autores afirman que foi un infiltrado dos servizos de información franquistas na CNT.

De Tolosa saíu cara a Marsella, onde embarcou en 1950 ao Brasil como parte dunha expedición organizada polo goberno brasileiro para colonizar Río Grande do Sur. Alí organizou unha agrupación española e unha cooperativa da construción con outros albaneis. En febreiro de 1955 marchou coa familia clandestinamente para o Uruguai. En 1956 foi secretario de cultura da Casa de Galicia e formou parte do Centro Coruñés do que foi socio fundador e presidente. Tamén foi director da publicación *Finisterre*. Como xornalista colaborou en *Diario Español* ata 1958, ano no que pasou a ser vogal da Casa de Galicia. No Uruguai organizou a Irmandade Galeguista que sacou á rúa *O Irmandiño*, do que foi director responsable na súa segunda época. Tamén formou parte da Comisión de Cultura da Casa de Galicia e foi un dos fundadores do Patronato da Cultura Galega de Montevideo en 1964. Finou en Montevideo en setembro de 1990.
## Vida persoal 
Casou en Noia con Dolores Romero Agra, con quen tivo un fillo, Andrés Vázquez Romero. Posteriormente coñeceu en Port La Selva a madrileña Dora Luelmo, filla dun técnico de telefónica, con quen casou.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ponte Barxas, Padrenda, Padrenda

**Ponte Barxas** é un lugar da parroquia de Padrenda no concello ourensán de Padrenda na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2022 tiña 119 habitantes (55 homes e 64 mulleres), o que supón un aumento respecto do ano 1999 cando tiña 149 habitantes.

Está situado á beira do río Barxas ou Troncoso, facendo fronteira con Portugal a través dunha ponte até a aldea de São Gregório (Cristóval, Melgaço). Neste lugar houbo unha aduana até a entrada en vigor do Acordo de Schengen en 1992.

## Galería de imaxes 

Aduana Ponte Barxas.jpg|Alfándega
Escultura Ponte Barxas.jpg|Escultura a Adriano Marques de Magallanes
Letreiro Ponte Barxas.jpg|Avenida de Adriano Marques de Magallanes
Ponte Barxas.jpg|Vista xeral

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Padrenda 
### Parroquias de Padrenda 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Padrenda
Fernando Domínguez Caamaño

**Fernando Domínguez Caamaño**, nado na Coruña o 10 de xaneiro de 1908 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Na Segunda República foi funcionario municipal do concello de Santiago de Compostela. Militante de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité de Defensa da República constituído no concello compostelán en representación de Izquierda Republicana. Foi detido aos poucos días. Xulgado en consello de guerra e acusado de traizón, foi defendido polo seu parente o avogado José Reino Caamaño, pero foi condenado á pena de morte. Executárono no cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Porto Cabeiro, Cabeiro, Redondela

**Porto  Cabeiro** é un lugar da parroquia de Cabeiro, no concello de Redondela. Conta cunha poboación de 744 habitantes, 366 homes e 368 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cabeiro
### Parroquias de Redondela
Club Balonmano Chapela

O **Club Balonmán Chapela** (oficialmente, *Club Balonmano Chapela*) é un equipo de balonmán da parroquia de Chapela, no concello de Redondela. Actualmente milita na División de Honra B. Xoga os seus partidos como local no Pavillón de Chapela. No ano 2000, por mor das débedas do club, tivo que ser fusionado co Deportivo Balonmán Chapela.

## Historia 
O Club Balonmano Chapela foi fundado no ano 1967 co nome de *Atlético Chapela*. Comezou xogando na Terceira División, mais no ano 1970 conseguiu o ascenso á Primeira División após gañar a liga e a copa.
En 1996 conseguiu o ascenso á Liga ASOBAL, acadando un ano despois o seu mellor posto histórico ao quedaren sétimos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Rafael Frade Peña

**Rafael Frade Peña**, nado en Santiago de Compostela o 9 de xaneiro de 1914 e finado na mesma cidade o 3 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ricardo Frade Giráldez. Estuda na Escola da Inmaculada, da que será o primeiro presidente da asociaciación de antigos alumunos en 1932.

Na Segunda República era estudante universitario, colaborou en *Ser,* e militou en Unión Republicana, sendo nomeado Secretario Xeral en Santiago o 9 de xullo de 1936 xunto a Manuel Rey Busto como presidente  Participou no aniversario da república o 14 de abril de 1934 Participou co Comité Pro Autonomía da zona de Santiago, en mitins no Barbanza e Arzúa.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité de Defensa da República constituído no concello compostelán en representación de Unión Republicana. Foi detido e xulgado en consello de guerra. Foi defendido polos avogados José Reino Caamaño, Cándido García e Manuel María González López, pero foi condenado a pena de morte. Foi executado  no cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936. No mesmo consello de guerra foron procesados tamén Fernando Domínguez Caamaño, José Germán Fernández, Rafael Frade Peña, José Maroño Calvo, Manuel Maroño Calvo, Luís Martínez Nouche, Rafael Pardo Carmona, Modesto Pasín Noya, Francisco Ponte Ces, Luis Rastrollo González, José Carnero Valenzuela, Marcial Pérez Martinez e Juan Jesús Lema Lema. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
VIR

**VIR** pode referirse a:

*As siglas de **Vanguardia de Izquierda Republicana**, partido político galego da Segunda República.
*A discográfica **VIR**.
Natxo González

**José Ignacio "Natxo" González Sáenz**, nado en Vitoria o 29 de xullo de 1966, é un ex futbolista e actual adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
O 11 de xuño de 2017 firmou polo Real Zaragoza, en Segunda División, un contrato por dúas temporadas.

O 15 de xuño de 2018 anunciouse un acordo entre o adestrador (daquela técnico do Real Zaragoza) e o Deportivo da Coruña, para facerse cargo do equipo durante a tempada 2018–19, con opción a outra. Foi presentado o 20 de xuño. O 7 de abril de 2019 foi destituído, logo dunha derrota en Riazor fronte o Rayo Majadahonda (0–2). A súa bagaxe foi de 13 vitorias, 15 empates e 5 derrotas. O seu substituto foi José Luis Martí.

O 14 de xuño de 2019 fíxose oficial a súa fichaxe polo CD Tondela, da Primeira Liga portuguesa, por dúas campañas. O 5 de agosto de 2020 desvinculouse do club, a falta dunha campaña máis, tras conseguir a permanencia.

O 13 de decembro de 2020 converteuse no novo técnico do Club Bolívar boliviano. O 23 de maio de 2021 foi destituído, tras a eliminación do equipo da Copa Suramericana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do adestrador en bdfutbol.com
Acevedo, San Xurxo de Piquín, Ribeira de Piquín

**Acevedo** é un lugar da parroquia de San Xurxo de Piquín, no concello lucense de Ribeira de Piquín. Segundo o IGE en 2012 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres) os mesmos habitantes que o ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Piquín 
### Parroquias de Ribeira de Piquín
SAR

**SAR** pode referirse a:

* **Sar** topónimo galego.
* O **río Sar**, río galego da provincia da Coruña.
* A **comarca do Sar**, no sur da provincia da Coruña.
* ***"En las orillas del Sar"***, obra literaria de Rosalía de Castro.
* A **colexiata de Santa María a Real do Sar**, templo románico no concello de Santiago de Compostela.
* **SAR**, acrónimo do equipo de balonmán Sociedade Atlética Redondela, en Redondela.
* **Sociedada Arxentina de Reumatoloxía**
* **Servizo Aéreo de Rescate**
* **Taxa de absorción específica** (*SAR, Specific Absorption Rate*) dos teléfonos móbiles.
* **Radar de apertura sintética**
* **SAR**: **Resistencia sistémica adquirida**.
* **SAR**: Supergrupo de organismos que constitúen un clado nalgunhas clasificacións taxonómicas.
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 2000

Nos **Xogos Olímpicos de 2000** celebrados en Sidney realizáronse dez probas de esgrima, seis en categoría masculina e catro en categoría femínina.

## Medallas 
### Categoría masculina 
### Categoría feminina 
## Nacións participantes 
Un total de 217 tiradores (134 homes e 83 mulleres) de 40 nacións competiron nos Xogos de Sidney:

*  (2)
*  (3)
*  (7)
*  (6)
*  (4)
*  (1)
*  (4)
*  (1)
*  (13)
*  (2)

*  (11)
*  (5)
*  (4)
*  (16)
*  (18)
*  (3)
*  (13)
*  (1)
*  (17)
*  (4)

*  (5)
*  (1)
*  (1)
*  (1)
*  (3)
*  (10)
*  (1)
*  (1)
*  (5)
*  (15)

*  (1)
*  (7)
*  (4)
*  (1)
*  (5)
*  (1)
*  (10)
*  (8)
*  (1)
*  (1)

## Medalleiro por países 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.olympic.org - Buscador olímpico 
* www.sports-reference.com - Esgrima 2000
Leo Nardus

**Leo Nardus**, rexistrado ao nacer como *Leonardus Salomon*, nado en Utrecht o 5 de maio de 1868 e finado en Tunes o 12 de xuño de 1955, foi un tirador de esgrima, pintor, coleccionista e marchante de arte neerlandés, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Procedente dunha familia xudía, era fillo de Manus Salomon, anticuario, e Catharina Alida Berlijn.. Interesado na pintura, Nardus estudou na Rijksacademie, influído principalmente polo seu profesor Sybrand Altmann, a súa obra consiste principalmente en retratos e pinturas de xénero. Tras terminar os seus estudos pasou algún tempo en París. En 1889 acompañado do seu amigo Michel van Gelder realizou unha breve expedición á rexión do Chaco, na Arxentina para atopar ouro, que quedou nun fracaso. Tras volver a París marchou aos Estados Unidos como marchante de arte en 1894 e consegue unha considerable fortuna, aproveitando a alta aceptación que tiña a pintura neerlandesa entre os millonarios norteamericanos, sospeitándose sen chegar a probarse que vendeu algunhas pezas de cualidade dubidosa como pezas mestras . Regresou de novo a París co novo século. 
miniatura|Castelo de Arnouville, onde viviu algún tempo tras casar en 1904
En 1904 casou en Londres, con Hélène Jeanne Marie Bourgeois, filla dun marchante de Colonia, a parella estableceuse no castelo de Arnouville, na periferia de París. coa que tivo dúas fillas e da que se divorciou en 1911. Participou nos Xogos Olímpicos de 1912 en Estocolmo co equipo neerlandés de espada, logrando a medalla de bronce. En 1913 realizou a súa primeira exposición individual na Galería Rosenberg de París, e o 23 de xaneiro de 1917 realizou unha poxa a beneficio da Cruz Vermella de Francia e Bélxica. Afeccionado ao xadrez foi mecenas de David Janowski e Frank Marshall. Viaxou numerosas veces ao norte de África: Alxeria, Exipto pero sobre todo Tunisia, territorio no que se acabará establecendo en 1921, confiando a súa colección de obras de arte ao seu amigo Arnold van Buuren, e facendo edificar un palacio en mármore rosa en cidade balneario de La Marsa onde se mantivo arredado da vida social tunisiana, realizando pinturas de paisaxes e escenas da vida corrente e retratos de beduínos. En 1941 os nazis arrestaron a Van Buuren confiscándolle a colección de arte e a partir de entón Nardus comezou a ter problemas económicos, véndose obrigado a veder a súa residencia en 1951. En 2010 as obras comisadas polos nazis fóronlles restituídas aos seus descendentes

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre Nardus en chesshistory.com 
* Tim Krabbé over Nardus' schaakactiviteiten en dubieuze praktijken in de kunsthandel
Francisco Lloréns

**Francisco Lloréns Díaz**, nado na Coruña o 10 de abril de 1874 e finado en Madrid o 11 de febreiro de 1948, foi un pintor paisaxista galego.

## Traxectoria 
Foi o menor de tres irmáns, fillo de industrial catalán e nai galega. Estudou na Escola de Artes e Oficios da Coruña, onde foi alumno de Román Navarro. En 1892 trasladouse á Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, onde tivo como profesor ao belga Carlos de Haes. Copiou obras de Velázquez, Murillo e Rubens, completando a formación, dende 1893, no taller de Joaquín Sorolla, de quen aprendeu a paixón pola luz na paisaxe. Alí coñeceu a outros pintores como Josep Benlliure i Gil ou Manuel Benedito Vives.

En 1902 viaxou de bolseiro a Roma, pasando por Barcelona, onde coñeceu a Ramon Casas, Santiago Rusiñol, Antoni Gaudí e Enric Galwey. Na capital de Italia residiu catro anos e publicou as súas impresións no xornal coruñés *El Noroeste*, asinando *Sor Checco*.

En 1903 percorreu París (onde quedou seducido por Paul Cézanne e o impresionismo) os Países Baixos e Bruxas, onde residiu preto dun ano antes de tornar a Italia e, en 1906 á Coruña, onde asistía con frecuencia aos faladoiros da súa amiga Emilia Pardo Bazán no pazo de Meirás.

Exerceu con mestría o cartelismo. Foi membro do Sporting Club Casino e chegou a facer propaganda para o Deportivo da Coruña, tomando como modelos as damas da alta sociedade.

En 1943 foi nomeado académico numerario da Real Academia de San Fernando e catedrático de paisaxe. Dedicáronlle artigos Wenceslao Fernández Flórez e Ramón Cabanillas, e foi designado académico de honra da Real Academia de Belas Artes Nosa Señora do Rosario e membro correspondente da Real Academia Galega.

Poden contemplarse obras súas, entre outros, no Museo de Belas Artes da Coruña, na Pinacoteca Francisco Fernández del Riego e no Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside.

## Vida persoal
Casou en 1918 con Eva Rodríguez, de quen enviuvou en 1925, quedando con dúas fillas, unha delas Eva Lloréns Rodríguez.

## Galería de imaxes
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* , Javier *et al.*, "LLORÉNS, Francisco", *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*.

### Outros artigos 
* Eva Lloréns Rodríguez (filla).
### Ligazóns externas 
* Obra de Llorens no Museo de Belas Artes da Coruña.
* "150 anos de Lloréns, un pintor da xeración Triunfante na RAG" 9/4/2024. Real Academia Galega.
Fernando Barros Pumariño

**Fernando Barros Pumariño**, nado en Santiago de Compostela o 15 de agosto de 1906 e finado en París o 22 de marzo de 1959, foi un político galego.

## Traxectoria 
Estudante de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, delegado da Sociedad General de Autores. Amigo e compañeiro de Arturo Cuadrado. Pertenceu á masonería. Participou no Pacto de Lestrobe en representación da ORGA e foi elixido secretario do Centro Republicano de Santiago de Compostela en xaneiro de 1931. Despois integrouse en Izquierda Republicana. Foi detido pola folga xeral revolucionaria de 1934. Amigo de Ramón María del Valle-Inclán, acompañouno nos seus últimos momentos e foi o seu testamenteiro.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, permaneceu agochado no Sanatorio Baltar até que logrou atravesar a fronteira portuguesa e pasar á zona leal. Integrouse no exército republicano como comandante. Contactou en Valencia con Borobó. Coa derrota republicana foi detido e internado na prisión de San Miguel de los Reyes (Valencia) o 14 de abril de 1939. Despois pasou á prisión de Porlier. En xuño de 1945 as autoridades franquistas conmutáronlle a pena pola de seis anos de confinamento, que tería que cumprir en Vigo. En abril de 1948 desapareceu do seu domicilio de Vigo e fuxiu a Francia. Alí traballou de albanel. Reuníase no café Mabillon de París xunto con outros exiliados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
Reino Unido de Portugal, Brasil e o Algarve

**Reino Unido de Portugal, Brasil e o Algarve** foi a designación oficial asumida o 16 de decembro de 1815, a elevación do entón Estado do Brasil (1621-1815), unha colonia portuguesa, ao Reino Unido co Reino de Portugal, a súa metrópole soberana até entón, e o Algarve, debido ao traslado da familia real e da nobreza portuguesa cara ao Brasil por mor da Guerra Peninsular.

## Historia 
A creación do Reino Unido viu da man do entón Príncipe rexente Xoán María de Braganza, futuro Rei Xoán VI, tralas invasións napoleónicas a Portugal. O Reino Unido de Portugal, Brasil e o Algarve tivo só dous reis, Dona María I, que era a Raíña de Portugal antes da elevación do Brasil ao Reino Unido con Portugal, e Xoán VI, que antes da morte da súa nai a Raíña María I, xa gobernaba como Príncipe Rexente. A capital do reino era a cidade do Río de Xaneiro.

O Brasil desmembrouse coa súa independencia o 7 de setembro de 1822, proclamada polo fillo do Rei Xoán VI, D. Pedro de Alcántara de Braganza, futuro emperador D. Pedro I do Brasil e Rei D. Pedro IV de Portugal, que antes da independencia era o herdeiro do trono como Príncipe Real do Reino Unido de Portugal, Brasil e o Algarve. Tal episodio resultou na fundación do Imperio do Brasil e, por conseguinte, no desmembramento do entón territorio brasileiro do imperio de ultramar portugués.
Planh (xénero literario)

O ***planh*** (occitano: "pranto") é unha elexía propiamente trobadoresca, derivada do latín medieval *plantus*. Diferénciase do plantus latino en que, contra a orixe relixiosa e litúrxica deste, vai destinado a un público segrar. Podemos atopar diferentes tipos de planhs: os adicados a grandes persoeiros, os adicados a familia e amigos, e os que cantan a damas e amantes.

Considérase que o trobador Cercamon foi o creador deste xénero literario co seu planh *Lo plaing comenz iradamen* á morte de Guillerme X, gran protector das artes.
Matavenero

**Matavenero** é unha localidade do concello de Torre del Bierzo, na comarca do Bierzo (León, Castela e León). Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 84 habitantes (46 homes e 38 mulleres), o que supón unha diminución en 3 habitantes en relación ao ano anterior.
## Localización
Pódese acceder desde a antiga estrada N-VI (A Coruña-Madrid), desviándose cara a vila de San Andrés de las Puentes e de aí a San Facundo. Tras esta vila acábase a estrada e comeza un camiño de montaña non apto para automóbiles. Tamén se pode acceder desde a estrada Astorga-Ponferrada (Camiño de Santiago) nun desvío a través de pista forestal, preto de Foncebadón ou unha vez pasado Molinaseca tomando a estrada de Onamio e continuando cara a Paradasolana e continuando por pista forestal.

## Historia
No século XIX pertenceu ao desaparecido concello de *Alvares de la Ribera* (hoxe localidade chamada Albares de la Ribera). Quedou deshabitado a finais dos anos 1960, até que en 1989 varias persoas de distintas nacionalidades establecéronse nesta localidade e na próxima de Poibueno, intentando crear o que chamaron aldea ecolóxica ou *ecoaldea*, organizándose en Xunta Veciñal.

Tras solucionar problemas básicos como a auga potable (subministrada por regos de montaña) e a subministración enerxética (principalmente a través de placas solares), a poboación creceu, creándose unha serie de negocios artesanais e agrícolas (comerciando nas feiras e mercados das vilas e cidades próximas, principalmente Ponferrada e Astorga), ademais de panadería, tenda e un pequeno restaurante.

Desde a súa recuperación como vila habitada, naceron máis de 30 nenos, polo que ao sumarse os residentes en Matavenero, fíxose necesaria a creación dunha escola, á que chaman “*escola libre*”.

A circulación de vehículos de motor está prohibida na localidade e conta con zona de acampada libre, para visitantes.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*matavenero.org
Planh (poemario de 1944)

'''''Planh. 10 poèmes de Anne-Marie Cazalis, avec un portrait de l'auteur par Valentine Hugo'''* é o título dunha obra poética en francés de autoría de Anne-Marie Cazalis editada en París por Odette Lieutier en febreiro de 1944. 

Anne-Marie Cazalis viña de gañar en 1943 cos poemas desta obra o premio de poesía Paul Valéry. A editorial tirou do prelo apenas 250 exemplares da obra en edición artesanal feita a man. 

A obra foi reeditada en 2012 en versión cuadrilingüe en francés, portugués, español e inglés. 

O título da obra, *Planh'', fai referencia a un xénero poético en lingua occitana da Idade Media no cal o trobador choraba a morte dun defunto.

## Notas
George van Rossem

**George van Rossem**, nado na Haia o 13 de maio de 1882 e finado en Wassenaar o 14 de xaneiro de 1955, foi un tirador de esgrima e dirixente deportivo neerlandés, gañador de catro medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Van Rossem participou nos Xogos Olímpicos de 1906, 1908, 1912 e 1920. Nos de 1906, actualmente non recoñecidos polo COI, levou unha medalla de prata e unha de bronce e nos de 1912 dúas medallas de bronce. En 1913 foi o campión nacional neerlandés en espada.

Despois de deixar a alta competición, foi director deportivo, presidiu a Fédération Internationale d'Escrime (FIE) entre 1925 e 1928. Foi membro do comité organizador dos Xogos Olímpicos de 1928 e do Comité Olímpico dos Países Baixos.
Presa do Rei

A **presa do Rei** no río Grande de Xuvia, entre os concellos de Narón e Neda, foi construída nos anos 1791 a 1795 para mover a maquinaria da Real Fábrica de Xuvia. Actualmente é empregada por Galicia Textil para xerar 200&nbsp;kW de potencia eléctrica.

## Descrición
Situada a 1,40&nbsp;km da desembocadura do río na ría de Xuvia a presa foi construída como unha das infraestruturas auxiliares dos estaleiros da ría de Ferrol o encoro era da Real Fábrica de Xuvia.

Durante o século XIX, o encoro serviu a enerxía necesaria para o funcionamento da Real Casa da Moeda de Xuvia, situada augas abaixo, na desembocadura do río Grande de Xuvia.

Actualmente o encoro produce electricidade para Galicia Textil. O encoro tamén ten unha canle artificial para que os peixes remonten o río.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Outros artigos
* Galicia Textil
* Lista de encoros de Galicia
Cercamon

[miniatura|dereita|Cercamon, miniatura nun cancioneiro do [século XIII.]]

**Cercamon**, foi un dos primeiros trobadores en lingua occitana, activo entre 1135 e 1152. Nado na Gascuña, parece ser un bufón ou trobeiro que pasou a meirande parte da súa carreira na corte de Guillerme X, que destacou pola súa protección das artes. Foi o creador do *planh* (unha elexía de tipo provenzal), a primeira delas adicada precisamente a Guillerme X e que comezaba dicindo *Lo plaing comenz iradamen*. Tamén se lle considera creador do *tenso* (un tipo de regueifa, onde dous poetas altérnanse escribindo unha estrofa cada un).

Descoñecese cal era o seu nome real, así como moitos detalles da súa biografía. Posto que *Cercamon*, en occitano medieval significa simplemente *buscamundos*.

A meirande parte da información que temos da súa vida son só rumores ou conxecturas: algúns dos seus contemporáneos aseguran que foi mestre do trobador e paisano seu Marcabrú, para outros foron compañeiros, acollidos e protexidos ambos na corte de Aquitania, en Poitiers, outros consideran que era Marcabrú o mestre de Cercamon. Tamén algúns indicios apuntan a que morreu nas Cruzadas, seguindo ao seu rei, Lois VII.

Consérvanse unhas 7 composicións súas, aínda que ningunha coa súa melodía. Porén, ningunha das *pastorelas*, as composicións que lle deron máis fama entre os seus contemporáneos, se conserva.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Alfred Jeanroy (1966). *Les Poésies de Cercamon*. París: Libraire Honoré Champion.
*Wolf, George e Rosenstein, Roy (1983). *The Poetry of Cercamon and Jaufre Rudel*. Londres: Garland Publishing, Inc.
**Biographies des troubadours* ed. J. Boutière, A.-H. Schutz (París: Nizet, 1964) pp.&nbsp;9–13.

### Ligazóns externas
*Obras completas, en provenzal, con tradución ao inglés
Hendrik Scherpenhuijzen

**Hendrik Dorotheus Scherpenhuijzen**, nado en Rotterdam o 3 de abril de 1882 e finado en Amersfoort o 28 de xuño de 1971, foi un militar e tirador de esgrima neerlandés, gañador dunha medalla olímpica.
 
## Traxectoria 
Scherpenhuijzen participou nos Xogos Olímpicos de 1924 celebrados en París co equipo neerlandés de sabre, logrando a medalla de bronce. Co grao de tenente coronel estaba ao mando do Rexemento de Fusileiros (*Het Regiment Jagers*) cando se produciu a invasión alemá
durante a segunda guerra mundial, recibindo ordes de atacar as tropas alemáns aerotranspotables que ocupaban Overschie, un suburbio de Rotterdam mentres os alemáns bombardeaban a cidade, na acción Scherpenhuijzen recibiu unha ferida de bala no pescozo , polas súas accións recibiu o León de Bronce

 en 1946

## Notas
Eparquía de Chicago

**Eparquía de Chicago** pode referirse a:
*Na Igrexa Católica:
** Eparquía católica ucraína de Chicago, da Igrexa Católica Bizantina Ucraína.
** Eparquía católica malabar de Chicago, parte da Igrexa Católica Siro-Malabar.

## Véxase tamén
*Diocese de Chicago
Dirk Scalongne

**Dirk Scalongne**, nado en Ámsterdan o 12 de decembro de 1879 e finado en Amstelveen o 1 de abril de 1973, foi un militar e tirador de esgrima neerlandés, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Scalongne era oficial da Mariña Real, foi capitán ao mando de varios submarinos, entre eles o primeiro neerlandés, o Hr. Ms. O 1, en 1907. Esgrimista de sona gañou co equipo neerlandés de sabre unha medalla de bronce nos Xogos Olímpicos de 1912 celebrados en Estocolmo. Retirouse do exército en 1936 establecéndose en Batavia (Indias Orientais Neerlandesas). Durante a segunda guerra mundial, de 1942 deica 1945 mentres durou a ocupación xaponesa estivo confinado en Xava.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Scalogne en dutchsubmarines.com, arquivado dende o orixinal o 7 de marzo de 2016
Parapeto (militar)

, Ferrol.]]
Un **Parapeto** é un terraplén ou muro formado por sacos de area, pedras ou similares, que serven para a protección das persoas en loitas . Os parapetos poden estar precedidos de foxos.

Nos castros, os parapetos son elevacións artificiais do terreo nos puntos máis desprotexidos (entradas e zonas chás).

## Notas