open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cosecha Roja

**Cosecha Roja** foi un grupo musical ourensán de pop rock. Estivo activo entre 1988 e 2000. O grupo toma o seu nome da novela *Colleita vermella* de Dashiell Hammett.

## Traxectoria
O grupo naceu en decembro de 1988, formado por xente que xa tocara noutros grupos da vila ourensá. O baixista Antonio Rodríguez "Amadís" e o guitarrista Javier Doforno "Dofo" tocaran xa en Última Fila, formado en 1983. En 1986 ambos os dous entraron en Viernes y los Robinsones, que se formara na primavera de 1985, con Carlos Rego á voz, Toño Arias ao baixo, José Luis Labrador á guitarra e Arturo Mosquera "Chapi" á batería. En decembro de 1988 Aser Álvarez (que tocara antes en Las Hierbas), substituíu a Chapi na batería, e o grupo tomou o nome de Cosecha Roja.

En xullo de 1989 gravaron unha maqueta, con produción de Moncho Lusquiños. En agosto dese ano Labrador deixou o grupo. En 1990 autoeditaron o flexi-single ''Orense Underground '83 '90*, coas cancións "No puedo volver" e "Qué esperas de mí". En 1992 editaron un segundo sinxelo, *Se acabó*, cos temas "Se acabó" e "No puede ser verdad".

En 1993 publicaron o seu primeiro disco, *Nuevos caminos*, de nove cancións. Ao ano seguinte sacaron *Vacaciones permanentes*, de seis cancións e publicado só en casete, mais ante a pouca repercusión decidiron tomar unha pausa. Nesa época Carlos Rego e Amadís montaron o grupo Los Cachorros xunto con Magín Blanco.

A formación regresou como trío, logo de que Santi Campos lles propuxese editar un EP no seu selo, Maybe Tomorrow. En 1996 publicaron *Aquellos maravillosos anos*, de catro cancións, e retomaron os concertos. Dofo regresou ao grupo e gravaron un novo disco, *Conducir despacio* (1997), con dez pezas. En 2001 autoeditaron o disco *A plena sombra*, con doce cancións. Despois decidiron deixar o proxecto, se ben seguiron adiante co grupo Burgas Beat. No ano 2009 o selo Hanly Panky publicou o CD compilatorio *Un par de cosas 1991-2000)*. Inclúe 22 cancións, editado en formato digi-pack cun libreto de dezaseis páxinas.

## Discografía
**Orense Underground '83 '90* (flexi-single, 1990; autoeditado)
**Se acabó* (single, 1992; Gal&Cia)
**Nuevos caminos* (LP, 1993; Gal&Cia)
**Vacaciones permanentes* (casete, 1994; 98.6)
**Aquellos maravillosos años* (EP, 1996; Maybe Tomorrow)
**Conducir despacio* (LP, 1997; Sonic Recordings)
**A plena sombra* (LP, 2001; autoeditado)
**Un par de cosas 1991-2000)'' (CD compilatorio, 2009; Hanky Panky)

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Lapu-Lapu

**Lapu-Lapu** (en Baybayin: ᜎᜉᜓᜎᜉᜓ, *Lápú-Lápú*) (fl. 1521) foi un gobernante de Mactan en Visayas. A sociedade filipina moderna considérao o primeiro heroe nacional xa que foi o primeiro nativo en resistirse á colonización española. É coñecido pola batalla de Mactan que ocorreu o 27 de abril de 1521, onde el e os seus soldados derrotaron a Fernão de Magalhães. A loita rematou coa morte de Magalhães e o remate da súa expedición, o que supuxo a demora da ocupación española na illa durante cuarenta ano, até a expedición de Miguel López de Legazpi en 1564. Construíronse monumentos a Lapu-Lapu en Manila e Cebú, e os corpos de policía nacional de Filipinas e o servizo de protección de lumes empregan a súa imaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Agoncillo, Teodoro A. "Magellan and Lapu-Lapu". *Fookien Times Yearbook*, 1965, p.&nbsp;634
*Alcina, Francisco, *Historia de las Islas e Indios de Bisaya*, MS 1668
*Correa, Gaspar, *Lendas de India*, Vol. 2, p.&nbsp;630
*Cruz, Gemma, "Making Little Hero of Maktan"
*Estabaya, D. M., "445 Years of Lapu-lapu", *Weekly nation* **1**: 26-27, April 25, 1966
*Pigafetta, Antonio, *Primo Viaje en Torno al Globo Terraqueo*, Corredato di Notte de Carlo Amoteti, Milano, 1800
The Legend of Zelda: Breath of the Wild

***The Legend of Zelda: Breath of the Wild*** (en , *Zeruda no Densetsu: Buresu obu za Wairudo*) é un videoxogo de acción e aventuras desenvolvido e publicado por Nintendo para as consolas Nintendo Switch e Wii U. O xogo forma parte da franquía *The Legend of Zelda* e conta a historia do protagonista Link con amnesia, que esperta dun soño de cen anos unha misteriosa voz que o guía cara a derrota de Calamity Ganon antes de que poida destruír o reino de Hyrule.

O xogo tivo un longo período de desenvolvemento que abrangueu cinco anos. Ó concibir *Breath of the Wild*, o produtor Eiji Aonuma quixo reformar as convencións do modo de xogo da serie *Zelda*. Como resultado, o modo de xogo introduce novas mecánicas e deseños, incluíndo un espazo de mundo aberto, un detallado motor de física, visuais de alta definición e actuación de voces. Anunciado en 2013, o xogo foi proposto para a súa estrea exclusiva para Wii U en 2015, pero foi adiado dúas veces até a súa estrea internacional o 3 de marzo de 2017.

*Breath of the Wild* recibiu a aclamación universal da crítica, que o considerou como un dos mellores videoxogos de tódolos tempos, e foi galardoado con numerosos premios Game of the Year, entre outros. A crítica eloxiou o final aberto do filme, o modo de xogo que anima ó xogador a experimentar e explorar. O xogo bateu os récords de vendas de Nintendo en numerosas rexións, superando as vendas da versión Switch ás da versión Wii U, con máis de catro millóns de copias en todo o mundo en setembro de 2017, sendo o xogo máis vendido desta plataforma.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aeroporto de Vaasa

O **aeroporto de Vaasa**  é un aeroporto finés situado a uns 9 quilómetros ao sueste do centro da cidade de Vaasa. É o sexto máis grande de Finlandia en termos de pasaxeiros. No ano 2017 pasaron polas súas instalacións un total de 300 118 pasaxeiros. As aeroliñas regulares do aeroporto de Vaasa son Finnair e Scandinavian Airlines. O aeroporto tamén opera voos chárter con destinos en Bulgaria, as Illas Canarias, Grecia, España, Turquía e Tailandia.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Uranio enriquecido

[miniatura|Proporcións de [uranio-238 (azul) e uranio-235 (vermello) en estado natural e en estado enriquecido]]
O **uranio enriquecido** é un tipo de uranio no que a proporción de uranio-235 na súa composición está incrementada por medio dun proceso de separación de isótopos. O uranio natural está composto dun 99,284% de isótopos de 238U, e o 235U só constitúe un 0,711% da súa masa. 235U é o único nucleido primordial fisible con neutróns térmicos.

O uranio enriquecido é un compoñente esencial para a xeración de enerxía nuclear e para as armas nucleares. A Axencia Internacional da Enerxía Atómica procura supervisar e controlar as subministracións e procesos de enriquecemento de uranio nun esforzo para asegurar xeración de enerxía nuclear e previr a proliferación de armas nucleares.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*Snelgrove, J. L., Hofman, G. L., Meyer, M. K., Trybus, C. L., & Wiencek, T. C. (1997). Development of very-high-density low-enriched-uranium fuels. Nuclear Engineering and Design, 178(1), 119-126.
Cuchavira

**Cuchavira** ou **Cuchaviva** era o deus do arco da vella, protector das mulleres traballadoras e dos doentes segundo a relixión dos muiscas. Os muiscas e a súa confederación foron unha das catro civilizacións avanzadas de América e vivían no fértil val que forma o Altiplano Cundiboyacense nos Andes. A choiva e o Sol foron moi importantes para a súa agricultura e daquela, a sabana de Bogotá tiña varios pantanos e os asulagamentos eran comúns.

## Descrición 
[esquerda|miniatura|152x152px|Tumbaga, unha aliaxe de ouro e cobre empregada para ofrendas e artesanías. [Museo do Ouro, Bogotá.]]
Cuchavira, que era chamado "aire resplandecente", apareceu ante os muiscas cando Bochica, o mensaxeiro do ser supremo Chiminigagua foi enviado ás chairas dos muiscas. Cando o deus da choiva Chibchacum estaba anoxado, enviaba fortes trebóns ás chairas, causando o desbordamento dos ríos, asulagando as terras e as casas (bohíos) dos muiscas. Cando remataban as choivas e o Sol volvía saír, aparecía Cuchavira, e a xente ofrecíalle ouro de baixo grao ou aliaxes de ouro e cobre (tumbaga), caracois mariños e esmeraldas pequenas para agradecerlle.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
### Bibliografía 
*
Lago Chad

O **lago Chad** (francés "lac Tchad") é un lago endorreico que se atopa situado no límite entre o Chad, Níxer, Nixeria e o Camerún, na África central. A súa capacidade vén diminuíndo co paso do tempo debido, sobre todo, á desertificación provocada pola proximidade do deserto do Sáhara e pola captura de auga para cultivos de irrigación. Segundo a Base de Datos Global de Información de Recursos do Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente, esta reduciuse nun 95% entre 1963 e 1998, pero "unha imaxe de 2007 (satélite) mostra unha mellora significativa en comparación con anos anteriores".
## Xeografía e hidroloxía
O seu maior tributario é o río Chari, o cal lle fornece o 90% das súas augas. 
Por mor da súa escasa profundidade, de só 7 metros no seu punto máis profundo, a área é particularmente sensible a cambios na profundidade media, e mostra  flutuacións de tamaño segundo a época do ano. Aparentemente as augas non teñen saída, aínda que as súas augas fíltranse nas depresións de Soro e Bodele. Existen numerosas illas e bancos de limo, e nas súas beiras abundan as zonas  pantanosas.

## Historia
[miniatura|Extensión máxima durante o [Holoceno do "Mega lago Chad" (zona verde-azul limitada por unha liña de puntos azul)]]
O lago Chad deu o seu nome ao país de Chad. O nome Chad é unha palabra local que significa "gran extensión de auga", noutras palabras, un "lago"

Existen evidencias científicas sobre a existencia dun lago moito maior que cubría unha área de algo menos de 400.000&nbsp;km² en dous pulsos húmidos do Holoceno. Os seus cambios radicais de extensión teñen que ver coa súa pouca profundidade. Cando foi descuberto polos europeos en 1823 era un dos maiores lagos do mundo, pero reduciuse considerablemente desde entón. A demanda crecente de auga do lago acelerou a súa dexeneración no últimos corenta anos.
### Períodos de seca
O lago estivo practicamente seco en 1908 e novamente en 1984 con só 1,5  m de profundidade.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Nencatacoa

**Nencatacoa** ou **Nem-catacoa** era o deus e protector dos fabricantes de mantos, dos artistas e das festividades na relixión dos muiscas. Os muiscas e a súa confederación foron unha das catro civilizacións avanzadas de América e o seu traballo artesanal do ouro era ben coñecido e respectado, o que facía que Nencatacoa fose unha deidade protectora salientable. xa que como describiu Pedro Simón, "un animal con esa forma aparecía múltiples veces".

Ademais, Nencatacoa era o deus das festividades, das borracheiras e a danza. Os muiscas bebían chicha, unha clase de bebida alcohólica baseada na fermentación do millo. Cando os pobos indíxenas construían as súas casas, axudáballes erguendo os pesados postes. Mesmo durante a construción das súas casas (*bohíos*) e templos, os muiscas bebían grandes cantidades de chicha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
### Bibliografía 
*
Clinton Engineer Works

**Clinton Engineer Works** (**CEW**) foron as instalacións de produción do Proxecto Manhattan que durante a segunda guerra mundial produciron o uranio enriquecido usado no bombardeo de Hiroshima, ademais das primeiras mostras de plutonio producido nun reactor nuclear. Consistía en varias instalacións de produción dispostas en tres localizacións principais, outras instalacións como unha central eléctrica e a vila de Oak Ridge. Estaba a uns 29&nbsp;km ó oeste de Knoxville, e recibiu o nome pola vila de Clinton, a uns 13&nbsp;km ó norte. As instalacións de produción estaban principalmente no condado de Roane, e a parte norte estaba no condado de Anderson. O enxeñeiro do Distrito Manhattan Kenneth Nichols trasladou o cuartel xeral do mesmo dende Manhattan ata Oak Ridge en agosto de 1943. Durante a guerra, as investigacións realizadas nestas instalacións estiveron dirixidas pola Universidade de Chicago.

Os traballadores da construción foron aloxados nunha comunidade coñecida como Happy Valley. Esta comunidade temporal tiña unha capacidade de 15 000 persoas. A vila de Oak Ridge estableceuse para aloxar ó persoal de produción. O persoal operativo chegou ós 50 000 traballadores pouco antes da fin da guerra, mentres que o persoal da construción chegou ós 75 000 e o persoal combinado ós 80 000. A vila foi desenvolvida por parte do goberno federal como unha comunidade segregada.[miniatura|A planta [proxecto Y-12|Y-12 na esquina superior dereita. As plantas K-25 e K-27 na esquina inferior esquerda, preto da planta S-50. O reactor X-10 no centro inferior.|250x250px|centro]]
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Guahaioque

**Guahaioque** era unha deidade menor na relixión dos muiscas. Era o deus do mal, dos roubos, das mentiras e da morte.

## Etimoloxía 
O nome Guahaioque na lingua dos muisca, muysccubun, significa "figura dos defuntos".
O nome Guahaioque vidas é empregado por unha banda de folk metal da cidade de Cali.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
Sitta solangiae

***Sitta solangiae*** é unha especie de ave paseriforme da familia Sittidae cun característico peteiro amarelo.

## Distribución e hábitat 
Esta especie é nativa de Vietnam, Laos e o sueste da China.

O seu hábitat natural son os bosques húmidos de terras baixas tropicais ou subtropicais e os bosques de montaña húmidos tropicais ou subtropicais. Está amenzado pola destrución do seu hábitat.

## Taxonomía 
O seu nome conmemora a princesa Solange La Rochefoucauld-Estissac, muller de Paul Murat.

Segundo o  Congreso Ornitolóxico Internacional e Alan P. Peterson, existen tres subespecies:
* *S. s. solangiae* (), no norte de Vietnam;
* *S. s. fortior* , no sueste de Laos, centro e sur de Vietnam; e,
* *S. s. chienfengensis* , en Hainan (no sueste da China).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Sitta solangiae* e a súa distribución en Avibase.
* Ficha na UICN .
* *Sitta solangiae* (Delacour & Jabouille, 1930)  en Catalogue of Life .
* Ficha en Animal Diversity Web .
* *Sitta solangiae* (Delacour & Jabouille, 1930) en uBio .
Mary Gaitskill

**Mary Gaitskill**, nada en Lexington (Kentucky) o 11 de novembro de 1954, é unha escritora estadounidense. As súas obras apareceron en *The New Yorker*, ''Harper's Magazine*, *Esquire*, *The Best American Short Stories* (1993, 2006, 2012), e *The O. Henry Prize Stories* (1998, 2008).

## Traxectoria 
Asistiu á Universidade de Míchigan, onde obtivo a súa licenciatura en letras e un premio Hopwood. En San Francisco vendeu flores. Nunha conversación co novelista e escritor de contos curtos Matthew Sharpe para a revista *BOMB*, Gaitskill dixo que elixiu converterse en escritora aos 18 anos porque estaba «indignada coas cousas, foi a típica sensación adolescente de que hai cousas malas no mundo e eu debía dicir algo». Amais, no seu ensaio *Revelation* contou que volveu ser cristiá aos 21 anos e o seu afastamento da relixión despois de seis meses.

Casou co escritor Peter Trachtenberg en 2001, de quen se separou en 2010. Viviu en Nova York, Toronto, San Francisco e no condado de Marin, California. Reside en Brooklyn.

## Obraa 
* *Bad Behavior* (contos, 1988)
* *Two Girls, Fat and Thin* (novela, 1991)
* *Because They Wanted To* (relatos, 1997)
* *Veronica* (novela, 2005)
* *Don't Cry* (relatos, 2009)
* *The Mare'' (novela, 2015)

## Notas
Pobo belaruso

|lingua = Lingua belarusa e ruso
|relixión = Igrexa ortodoxa
|relacionados = Outros eslavos orientais (rusos e ucraínos)
}}

Os **belarusos** ou **bielorrusos** (en , *bielarusy*), son un grupo étnico eslavo que habita no actual estado de Belarús e nos territorios inmediatos. Existen unhas 9,5 millóns de persoas que se proclaman de etnia belarusa en todo o mundo, vivindo a meirande parte da poboación en Belarús e nos estados veciños, onde conforman minorías autóctonas.

## Notas
Momificación muisca

[miniatura|dereita|25opx|Momia muisca no [Museo do Ouro, Bogotá.]]
Este artigo describe a práctica de **momificación** polos **muiscas.** Os muiscas eran os habitantes do Altiplano Cundiboyacense antes da chegada dos conquistadores españois. Momificaban os membros das clase sociais máis altas, principalmente os gobernantes, como os zipas, os zaques, outros caciques, sacerdotes e as súas familias. As momias eran gorecidas en covas ou casas dedicadas ("mausoleos") e non eran enterradas.

Descubríronse moitas momias de grupos indíxenas falantes de chibcha, principalmente momias muiscas, laches e guanes. En 1602, os primeiros colonizadores españois atoparon 150 momias nunha cova preto de Suesca, que estaban organizadas de xeito circular coa momia do cacique no centro do espazo. As momias estaban rodeadas por roupas e potas. No 2007, descubriuse a momia dun meniño nunha cova preto de Gámeza, Boyacá, xunto cunha pequena cunca, un chupete e roupas de algodón. Os procesos de momificación continuou durante período colonial. As momias máis recentes datan da segunda metade do século XVIII.

## Coleccións en museos 
As momias muiscas están en exhibición ou nas coleccións dos museos en Colombia. O Museo do Ouro (momia de Pisba, Boyacá), o Museo Arqueolóxico Casa do Marqués de San Jorge e o Museo Nacional de Bogotá teñen momias muiscas en exhibición, e as de Sativasur e Gámeza atópanse no Museo Arqueolóxico de Sogamoso. A momia atopada en Gachantivá forma parte da colección do Museo Británico de Londres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Factorías Vulcano

**Factorías Vulcano S.A.** é un estaleiro galego dedicado á construción de buques de 80 a 170 metros de eslora. Foi fundado en 1919 por Enrique Lorenzo Docampo​ e o enxeñeiro belga Ludovico Morlon en Teis, Vigo.​

## Notas
Chibafruime

**Chibafruime**, tamén escrito como **Chibrafruime**, era unha deidade menor na relixión dos muiscas. Era o deus da guerra. Os contos mitolóxicos sobre Chibafruime conserváronse nas localidades de Bojacá, Bosa, Guatavita, Turmequé e Cajicá.

Pouco se coñece sobre Chibafruime e a súa aparencia, mais podería ter a aparencia dun xaguar. Os muiscas eran un pobo máis comerciante que guerreiro. As súas habilidades de negociación foron admiradas polo conquistadors que fixeron os primeiros contactos cos muiscas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Centro Espacial Satish Dhawan

O **Centro Espacial Satish Dhawan**, tamén coñecido como **Centro de Lanzamento de Sriharikota**,  é o centro principal de lanzamento de foguetes espaciais da India desde 1971. Está situado na costa leste, na illa de Sriharikota, na baía de Bengala, e a 80&nbsp;km ao norte de Chennai. Desde o centro lanzáronse ou lánzanse os foguetes SLV, ASLV, PSLV e GSLV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*SLV
*ASLV
*PSLV
*GSLV
Bath Iron Works

**Bath Iron Works** (BIW) é o maior estaleiro dos Estados Unidos localizado no río Kennebec en Bath, Maine. Dende a súa fundación en 1884 (como Bath Iron Works, Limited), BIW foi factoría privada, comercial e de buques militares, a maioría peticións da Armada dos Estados Unidos de América. A factoría constrúe e deseña buques de guerra, fragatas, cruceiros e destrutores, incluíndo a clase Arleigh Burke, que actualmente se encontra entre as naves de guerra de superficie máis avanzada do mundo.

Dende 1995, Bath Iron Works pasou a ser subsidiaria de General Dynamics, o maior contratista de defensa no mundo dende 2008.

Navantia e a Armada Española son socios tecnolóxicos e deseño con BIW. Nos anos 80 a FFG Oliver Hazard Perry foi usada como base para o deseño das fragatas da clase Santa María da Armada Española. A serie Álvaro de Bazán (F-100) tamén empregan deseños de BIW. En 2017 Navantia e General Dynamics Bath Iron Works asinaron un acordo conxunto para colaborar no programa FFG (X), novo deseño das fragatas americanas.

## Notas
Pobo korowai

Os **korowai**, tamén chamados **kolufo**, son un grupo étnico papúa que vive no sueste de Papúa Occidental, na provincia indonesia de Papúa, preto da fronteira con Papúa-Nova Guinea. O seu número rolda as 3&nbsp;000 persoas.

É posible que os korowai descoñecesen a existencia doutros pobos ademais deles antes de que os forasteiros se puxeran en contacto con eles na década de 1970.

miniatura|esquerda|250px|Casa árbore korowai.

## Lingua 
Falan a lingua korowai que pertence á familia awyu–dumut (no sueste de Papúa) e forma parte do filo de linguas trans-neoguineanas. Un misioneiro e lingüista neerlandés elaborou un dicionario e unha gramática da súa lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The Korowai of Irian Jaya: Their Language in Its Cultural Context (Oxford Studies in Anthropological Linguistics, 9)* by Gerrit J. Van Enk & Lourens de Vries ().
* Korowai: in *Encyclopedia of World Cultures – Supplement (Editors: Melvin Ember, Carol R. Ember, and Ian Skoggard) pp.183&ndash;187* by Gerrit J.van Enk. Macmillan Reference United States / Gale Group ().
* *Society of Others: Kinship and Mourning in a West Papuan Place* by Rupert Stasch (). University of California Press.
* Korowai Treehouses and the Everyday Representation of Time, Belonging, and Death. by Rupert Stasch. The Asia Pacific Journal of Anthropology. 12(3): 327–347.
Chaquén

**Chaquén** era o deus dos deportes e fertilidade na relixión dos muiscas. Os muiscas e a súa confederación foron unha das catro civilizacións avanzadas de América, e ó ser unha sociedade guerreira, o deporte era moi importante como adestramento para a guerra, que se producía principalmente entre o zipazgo e zacazgo, pero tamén con outros pobos indíxenas como os panches ou os muzos.

[dereita|miniatura|200px|Esquema do xogo do [tejo (deporte)|tejo.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relixión muisca
### Bibliografía 
*
Poboación (bioloxía)

En bioloxía unha **poboación** é un conxunto de individuos da mesma especie que ocupan unha área concreta nun momento determinado.

As poboacións poden estudarse dende dous puntos de vista: a distribución no tempo e a distribución no espazo dos organismos.

## Dinámica das poboacións 
Estuda a distribución nos tempos a través dos seguintes parámetros:
* natalidade. Relación entre o número de nacementos por unidade de tempo e o tamaño da poboación.
* mortalidade. Relación entre o número de mortes por unidade de tempo e o tamaño da poboación.
* inmigración. Relación entre o número de individuos procedentes doutras poboacións por unidade de tempo e o tamaño da poboación.
* emigración. Relación entre o número de individuos que deixan a poboación por unidade de tempo e o tamaño da poboación.
Para calcular o tamaño dunha poboación emprégase a taxa de crecemento, que é a relación entre a variación do número de individuos e o colectivo inicial. A taxa de crecemento máxima ou teórica chámase potencial biótico.

## Distribución espacial 
Os organismos dunha poboación poden distribuírse no espazo de tres formas:
* ao azar, por especies que non forman grupos, en ambientes uniformes
* uniforme, en ambientes desfavorables onde se establecen relacións de competencia
* en grupos ou agregados, porque representa unha vantaxe para a supervivencia nun medio heteroxéneo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Refuxio (poboación biolóxica)
Lingua korowai

A **lingua korowai** (ou **kolufaup**) é unha lingua papúa da provincia de Papúa, Indonesia. É falada polo pobo korowai. Un misioneiro e lingüista neerlandés elaborou un dicionario e unha gramática da súa lingua. Segundo datos de 2007 tiña 3&nbsp;500 falantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *The Korowai of Irian Jaya: Their Language in Its Cultural Context (Oxford Studies in Anthropological Linguistics, 9)* by Gerrit J. Van Enk & Lourens de Vries ().
Niccolò Ammaniti

**Niccolò Ammaniti**, nado en Roma o 25 de setembro de 1966, é un escritor italiano distinguido co premio Strega na edición de 2007 por *Come Dio comanda*.

## Obra 
### Novelas 
* *Branchie*, Roma, Ediesse, 1994. ISBN 88-230-0135-8; Turín, Einaudi, 1997. ISBN 88-06-14354-9.
* *Ti prendo e ti porto via*, Milán, Mondadori, 1999. ISBN 88-04-46824-6.
* *Io non ho paura*, Turín, Einaudi, 2001. ISBN 88-06-14210-0.
* *Come Dio comanda*, Milán, Mondadori, 2006. ISBN 88-04-50279-7.
* *Che la festa cominci*, Turín, Einaudi, 2009. ISBN 978-88-06-19101-6.
* *Io e te*, Turín, Einaudi, 2010. ISBN 978-88-06-20680-2.
**En galego: *Ti e mais eu* (2021). Rinoceronte. 124 páxs. ISBN 978-84-17388-56-0. Traducido do italiano por Moisés Barcia.
* *Anna*, Torino, Einaudi, 2015. ISBN 978-88-06-22775-3.

### Filmes 
* *The Good Life*, DVD de Giangiacomo Feltrinelli Editore, Milán, 2014. ISBN 978-88-07-74125-8.

### Outros 
* ''Nel nome del figlio. L'adolescenza raccontata da un padre e da un figlio*, con Massimo Ammaniti, Milán, Mondadori, 1995. ISBN 88-04-39339-4.
* *Anche il sole fa schifo. Radiodramma*, Roma, Rai-Eri, 1997. ISBN 88-397-0987-8.
* *Il libro italiano dei morti'', in "Rolling Stone Italia", n. 15-40, xaneiro de 2005-febreiro de2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
Billie Jean King

**Billie Jean Moffitt King**, nada en Long Beach (California) o 22 de novembro de 1943 é unha ex xogadora de tenis dos Estados Unidos. Está considerada unha das xogadoras máis grandes do tenis e unha das mellores deportistas de toda a historia. Unha das súas mellores vitorias foi cando gañou a Bobby Riggs, campión masculino número 1 do mundo nos anos 1941, 1946 e 1947, quen a retou para demostrar “a superioridade do home sobre a muller”; a vitoria de King supuxo un golpe sobre a mesa na reclamación da igualdade deportiva entre homes e mulleres (cando levou a cabo este duelo, en 1973, ela tiña 30 anos e el 55).

Precursora norteamericana campioa de tenis e activista polo cambio social, en 1973 ameazou con boicotear o Aberto de Tenis dos Estados Unidos a menos que as mulleres recibisen un premio en diñeiro igual ao dos homes. A súa demanda foi atendida e converteuse no primeiro gran torneo no seu tipo en ofrecer igualdade nas retribucións.

Obama subliñou que esta deportista contribuíu á igualdade de xénero non só no deporte, senón en todos os ámbitos da vida pública. King converteuse nunha das primeiras e máis importantes figuras femininas do deporte nos Estados Unidos. Despois da súa carreira profesional de tenis, cando cofundou e dirixiu a World Team Tennis League, King converteuse na primeira comisionada da muller nos deportes profesionais.

É gañadora de 39 títulos de Grand Slam: 12 individuais, 16 en dobres feminino e 11 en dobres mixto.

## Torneos de Grand Slam 
### Títulos individuais (12) 
### Finalista (6) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*Jones, Ann, *A Game of Love*, 1971
*
*Overman, Steven J. e K. B. Sagert, ''Icons of Women's Sport.* Greenwood Press, 2012, Vol. 1.
*
*Ware, Susan. *Game, Set, Match: Billie Jean King and the Revolution in Women's Sports'' (University of North Carolina Press; 2011).
Agricultura muisca

[dereita|miniatura|205x205px|A [sabana de Bogotá, localización dos campos agrícolas dos muiscas.]]
[dereita|miniatura|205x205px|O [millo era o produto agrícola principal dos muiscas.]]
[dereita|miniatura|293x293px|Os [aguacates eran intercambiados cos pobos veciños indíxenas que habitaban nas áreas de altitude máis baixas.]]
A **agricultura muisca** describe a agricultura desenvolvida polos muiscas, a civilización indíxena que habitaba no Altiplano Cundiboyacense de Colombia antes da conquista española. Os muiscas eran unha sociedade predominantemente agrícola con campos de cultivo de pequena escala, parte de terreos máis extensos. Para diversificar a súa dieta, comerciaban con mantos, ouro, esmeraldas e sal en troques de froitas, vexetais, coca, yopo e algodón cultivado en terras baixas e máis quentes poboadas polos seus veciños, como os muzos, panches, guanes, guayupes, laches, sutagaos e u'wa. O comercio de produtos de cultivo chegaba até os calimas, os pijaos e os caribes da costa arredor da Serra Nevada de Santa Marta.

## Agricultura 
Os muiscas, que vivían no Altiplano Cundiboyacense, concentrábanse principalmente nas chairas e nos vales, comprendendo o 12% do territorio muisca, con pequenas comunidades nas terras altas e nas abas das monatañas. Nos vales, especialmente na sabana de Bogotá que formaba parte do antigo lago Humboldt, o chan era moi fértil permitindo o cultivo de gran de cantidade de produtos.

A súa agricultura estaba formada por campos de cultivo de pequena escala e dun xeito máis ben igualitario; as clases sociais altas non tiñan acceso a máis produtos agrícolas que as clases máis baixas. A principal diferenza entre elas era a construcións dos seus fogares e o acceso a carne.

O produto agrícola predominante dos muiscas era o millo e tiñan numerosas palabras na súa lingua, o muysccubun, para chamar a planta, o gran e o procesamento do mesmo. As probas do cultivo do millo preceden ós muiscas; xa no Período Herrera o cultivo de millo foi identificado grazas a análises baseadas no pole. Os cacicados eran autosuficientes coa súa produción e os excedentes de millo (*abitago*) eran intercambiados por froitas tropicais como o ananás, aguacates e *Ipomea batatas*.

Empregaban un sistema de socalcos nas terras altas asolagadas, e desenvolveron un sistema de irrigación e drenaxe. Cultivaron as súas colleitas en ringleiras de montículos.

As colleitas e o cultivo dos campos era tarefa dos homes, mentres que as mulleres encargábanse da sementeira. Os muiscas crían que a fertilidade das mulleres podía ser transferida ós campos. Para facer medrar a fertilidade dos campos, os labregos queimaban plantas e espallaban as cinzas nas súas terras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
SSME

**SSME**, acrónimo de **Space Shuttle main engines**, e tamén denominados **RS-25**, é a designación dun tipo de motor foguete utilizado como motores principais dos transbordadores espaciais estadounidenses. Son os únicos motores crioxénicos reusables de alta presión e ciclo pechado que teñen sido postos en produción. Usábanse en grupos de tres na base do transbordador para propulsar o conxunto ata órbita xunto cos foguetes de propelente sólido SRB. Os SSME alimentábanse con hidróxeno líquido e oxíxeno líquido provenintes do tanque externo acaroado ao transbordador. Unha vez en órbita o tanque desbotábase e os motores permanecían no transbordador para volver a terra e ser reusados. O deseño inicial especifaba que os motores debían poder ser reusados ata dez veces sen ser inspeccionados nin desmontados, pero este obxectivo nunca se acadou, tendo que ser inspeccionados tras cada voo, encarecendo os lanzamentos.

Os SSME deixaron de usarse coa retirada dos transbordadores espaciais, en 2011. Houbo un intento de mantelos en produción co proxecto de foguetes Ares I e Ares V, que nunca chegaron a materializarse. Serán usados nos voos iniciais do foguete xigante SLS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Transbordador espacial
CD Narón

**CD Narón** é un club de fútbol do Concello de Narón creado uns meses depóis da desaparición do Narón Balompé Piñeiros.

Está formado por sete equipos de fútbol 11:
* Dous infantís
* Dous cadetes
* Dous xuvenís
* Un sénior

E outros sete de base:
* Dous alevíns
* Dous benxamíns
* Dous prebenxamíns
* Un de biberóns

## Notas
Morgan Parker

**Morgan Parker** é unha poeta e editora estadounidense. É autora das coleccións de poesía *Other People’s Comfort Keeps Me Up At Night* (Switchback Books, 2015) e  *There are More Beautiful Things than Beyoncé* (Tin House Books, 2017).

## Traxectoria 
Parker graduouse en Antropoloxía e Escritura Creativa na Universidade de Columbia e obtivo un máster en poesía na Universidade de Nova York.

Parker é editora en Little A e Day One. Ensinou escritura creativa na Universidade de Columbia, foi coadxunta das series de lecturas Poets With Attitude (PWA) canda a Tommy Pico, creadora e anfitrioa de Reparations, Live! na Ace Hotel de Nova York, e é membro de The Other Black Girl Collective co poeta e intérprete Angel Nafis.

A súa poesía foi incluída en publicacións como *The Awl*, *Poetry Foundation*, *Tin House* e outros. O seu traballo tamén foi incluído en *Why I Am Not A Painter* (Argos Books), *The BreakBeat Poets: New American Poetry in the Age of Hip-Hop*, e *The Best American Poetry 2016*.

En decembro de 2015 foi seleccionada como blogueira destacada da Poetry Foundation.

Parker viviu en Nova York pero trasladouse ao sur de California no verán de 2017.

## Recoñecementos 
* 2017 - National Endowment for the Arts Literature Fellowship
* 2016 - Pushcart Prize
* 2013 - Gatewood Prize
* 2012 - Cave Canem Fellowship

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Eadwine de Sussex

**Eadwine**, finado en 982, foi un *ealdorman* de Sussex.
## Traxectoria
A súa morte foi rexistrada en 982 e foi enterrado na Abadía de Abingdon en Berkshire, onde se compilou unha versión da *Crónica anglosaxoa*. Segundo os rexistros da abadía, no que aparece citado como *princeps Australium Saxonum, Eadwinus nomine*, legoulles propiedades no seu testamento, malia o documento non sobrevivir. Anteriormente no mesmo ano testemuñou nun documento do rei Æðelræd Unræd como *Eaduuine* dux. O seu nome engadiuse tamén a un documento falsificado datado en 956 (posibelmente un erro por 976)
## Notas
O ano sen Santa Claus

***O ano sen Santa Claus*** (en ) é un telefilme de 2006 e un remake do clásico de Rankin-Bass *The Year Without a Santa Claus*. Foi emitido pola NBC o 11 de decembro de 2006, e a versión en DVD foi lanzada o 12 de decembro de 2006.

Foi emitido na TVG o 27 de decembro de 2010.

## Personaxes 
* John Goodman como Santa Claus
* Delta Burke como Señora Claus
* Michael McKean como Snow Miser
* Harvey Fierstein como Heat Miser
* Ethan Suplee como Jingle Bells
* Eddie Griffin como Jangle Bells
* Chris Kattan como Sparky
* Dylan Minnette como Ignatius "Iggy" Thistlewhite
* Billy Slaughter como Nerd Elf

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Proba Trinity

**Trinity** foi o nome en código da primeira detonación dunha arma nuclear na historia, levada a cabo polo Exército dos Estados Unidos ás 5:29 A.M. do 16 de xullo de 1945 como parte do Proxecto Manhattan. A proba realizouse no deserto Jornada del Muerto a uns 56&nbsp;km ó sueste de Socorro, Novo México, no que entón era o Campo de Tiro e Bombardeo da USAAF en Alamogordo. As únicas estruturas ali presentes orixinalmente eran a casa de campo McDonald e os seus edificios complementarios, que os científicos usaron como laboratorio para probar compoñentes de bombas. Na semana da proba houbo unhas 425 persoas presentes no lugar.

O nome en código "Trinity" designouno Robert Oppenheimer, director do Laboratorio de Los Alamos, inspirado na poesía de John Donne. A bomba era un artefacto de implosión de plutonio, co alcume informal "O Trebello" (), co mesmo deseño que a bomba Fat Man detonada sobre Nagasaki o 9 de agosto de 1945. A complexidade deste deseño requiriu un grande esforzo por parte do persoal de Los Alamos, e as preocupacións sobre a súa efectividade deron lugar á realización da primeira proba nuclear, planeada e dirixida por Kenneth Bainbridge.

Por mor da preocupación dunha efervescencia construíuse un contedor de aceiro denominado "Jumbo" para o plutonio que permitiría a súa recuperación, aínda que non se utilizou finalmente. O 7 de maio de 1945 realizouse un ensaio, detonando 98 toneladas de explosivos ós que se lle engadiron isótopos radioactivos. A detonación do "Trebello" liberou unha enerxía explosiva equivalente a uns 22 quilotóns de TNT. Entre os observadores da proba estiveron Vannevar Bush, James Chadwick, James Conant, Thomas Farrell, Enrico Fermi, Richard Feynman, Leslie Groves, Robert Oppenheimer, Geoffrey Taylor e Richard Tolman.

O sitio da proba foi declarado Fito Histórico Nacional en 1965 e engadiuse á lista do National Register of Historic Places ó ano seguinte.miniatura|Nube de cogomelo do "Trebello" segundos despois da detonación.|centro
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Jetsun Pema

**Jetsun Pema** (en : Wylie: rje btsun padma), nada o 4 de xuño de 1990, é a raíña consorte (Druk Gyaltsuen, literalmente significando "Raíña Dragón") de Bután, como muller do rei Jigme Khesar Namgyel Wangchuck, con quen casou o 13 de outubro de 2011.
## Notas 
## Véxase tamén
Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua

A **Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua** (CTNL) é unha asociación creada en 1996 que promove o contacto e coordinación dos traballadores/as de normalización lingüística. En 2013 foi galardoada co Premio Xoán Manuel Pintos do Concello de Pontevedra.

O proxecto Apego, Premio da Cultura Galega de Lingua 2017, naceu dunha proposta da Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua.

Organizan desde 2015 con periodicidade anual a xornada *LGx15. Ideas para o futuro da lingua*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web da CTNL 
*Páxina de LGx15
Proxecto Apego

miniatura|Logo do proxecto.
O **Proxecto Apego** é un programa para mellorar a socialización en lingua galega como lingua inicial. Nel participan os servizos de normalización lingüística dos concellos da Baña, A Coruña, Ames, Carballo, O Carballiño, Carnota, Cee, Ferrol, Lugo, Mazaricos, Moaña, Muros, Narón, Negreira, Nigrán,  Oleiros, Ourense, Ponteceso, Pontevedra, Ponteareas, Redondela, Rianxo, Ribadeo, Rois, Sada, Santiago de Compostela, Teo, Vigo, Vilagarcía de Arousa, Vimianzo e mais a Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua.

En 2017 gañou o Premio Cultura Galega de Lingua e o Premio Rosalía de Castro de Lingua

En 2018 foi galardoado co Premio Xoán Manuel Pintos do Concello de Pontevedra.

En 2025 foi Premio da Crítica de Galicia en Iniciativas culturais e científicas.

## Notas
Algo para recordar

***Algo para recordar*** (en ) é un filme estadounidense de comedia e romance dirixido e co-escrito por Nora Ephron que se estreou en 1993. Baséase nunha historia de Jeff Arch. Está protagonizado por Tom Hanks e Meg Ryan, xunto con Bill Pullman, Ross Malinger, Rob Reiner, Rosie O'Donnell, Gaby Hoffmann, Victor Garber e Rita Wilson. O filme foi un éxito da crítica e de recadación, conseguindo $220 millóns en todo o mundo.

Estreouse en galego o 24 de decembro de 2011 a través da TVG.

## Personaxes 
* Tom Hanks como Sam Baldwin
* Meg Ryan como Annie Reed
* Bill Pullman como Walter
* Ross Malinger como Jonah Baldwin
* Rob Reiner como Jay
* Rosie O'Donnell como Becky
* Gaby Hoffmann como Jessica
* Victor Garber como Greg
* Rita Wilson como Suzy
* Barbara Garrick como Victoria
* Carey Lowell como Maggie Baldwin
* David Hyde Pierce como Dennis Reed
* Dana Ivey como Claire
* Kevin O'Morrison como Cliff Reed
* Caroline Aaron como Dr. Marcia Fieldstone

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Organización Nacional Indíxena de Colombia

A **Organización Nacional Indíxena de Colombia** (en , ONIC) é unha organización non gobernamental que representa os pobos indíxenas de Colombia, que comprenden unhas 800&nbsp;000 persoas ou o 2% da poboación do país. Foi fundada en febreiro de 1982 no Primeiro Congreso Indíxena Nacional, levado a cabo en Bosa, coa participación de mil cincocentos delegados dos máis diversos sitios de Colombia, onde se aprobaron os principios de Unidade, Terra, Cultura e Autonomía. No presente a sede da ONIC atópase na cidade de Bogotá.

## Historia 
A organización indíxena foi reconstruída entre 1910 e 1946, á calor de loitas no Cauca e demais zonas do país, onde a presenza indíxena predominaba na Serra Nevada de Santa Marta, Huila, Caldas e Tolima, dirixidas polo líder indíxena Quintín Lame. Posteriormente constituíronse Consellos e Ligas de Indios que pretendían reivindicar os dereitos dos indíxenas, establecendo alianzas con organizacións campesiñas e obreiras. Porén, a Época da Violencia en Colombia e a represión entre 1946 e 1958 practicamente exterminou gran parte da poboación indíxenas e que só puido volver formarse dentro de organizacións campesiñas como a *Federación Agraria Nacional*, especialmente grazas ó establecemento do decreto gobernamental da *Asociación Nacional de Usuarios Campesiños*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
* Cabido Maior do Pobo Muisca

### Bibliografía 
* Christian Gros. 1991. *Colombia indígena: identidad cultural y cambio social*. Bogotá: CEREC, 1991.
### Ligazóns externas 
*
Antonia Santos García

**Antonia Josefa Santos García**, nada en Mondoñedo o 30 de xuño de 1831 e finada cara 1905, foi unha fotógrafa galega.

## Traxectoria 
miniatura|300px|A partida mindoniense de David Cornejo.
Filla de Pascual Santos Rodríguez. Durante os últimos anos da década de 1880 e primeiros do século XX, exerceu a fotografía en Mondoñedo canda Filomena Díaz e Pedro Corral. Fotografou un grupo de carlistas que tomou as armas en Galicia en 1872. Exerceu a súa profesión durante 35 anos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Fernanda Padín Ogando (3/1/2023). ANTONIA SANTOS GARCÍA (1831-1905?) fotografaspioneiras.wordpress.com.
Remela

miniatura|dereita|220px|Gato con lagañas nos ollos.
As **remelas**, **carrañas**, **lagañas** ou **lepas** son unha secreción de moco calcificado e mesturado con outras substancias, que aparece nas comisuras das pálpebras ao espertar, como secreción do ollo. Crese que a súa función é axudar a manter as pálpebras pechadas mentres se dorme e expulsar corpos estraños do ollo.

Están formadas pola combinación de moco (consistente en mucina procedente da córnea ou conxuntiva), bágoas, células de sangue, células epiteliais mortas das pestanas e po.

Normalmente, ao pestanexar elimínase esta substancia coas bágoas. Con todo, ao non realizarse esta función mentres se dorme, créanse pequenas cantidades de humor nas córneas dos ollos, mesmo en persoas saudables, especialmente os nenos.

Aínda así, a formación de grandes cantidades de cortiza ou a presenza de pus nas remelas, podería ser síntoma dun ollo seco ou outras infeccións oculares máis serias como a conxuntivite ou a queratite.

As persoas novas e adultas poden quitar as remelas lavándose con auga ou simplemente fregándose cos dedos (preferiblemente limpos). Porén, nos nenos e certos adultos (como os que padecen conxuntivite) pode darse o caso de que a formación excesiva de remelas impida mesmo abrir os ollos tras espertar, o cal pode indicar unha probable infección bacteriana. Os bebés e persoas baixo coidados poden necesitar axuda para quitárllelas.

## Notas
Algo salvaxe

***Algo salvaxe*** (en ) é un filme estadounidense de acción e comedia dirixido por Jonathan Demme que se estreou en 1986. Está protagonizado por Melanie Griffith, Jeff Daniels e Ray Liotta. Foi presentado fóra de competición no Festival Internacional de Cine de Cannes de 1987.  Este filme ten algunhas características de road movie e co tempo converteuse nun filme de culto.

Estreouse en galego o 11 de setembro de 1999 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jeff Daniels como Charles Driggs
* Melanie Griffith como Audrey Hankel
* Ray Liotta como Ray Sinclair
* Charles Napier como Irate chef
* John Sayles como policía da motocicleta
* Tracey Walter como The Country Squire
* Gary Goetzman como Guido Paonessa
* Robert Ridgely como Richard Graves
* Buzz Kilman como TV Newscaster
* Adelle Lutz como Rose
* John Waters como vendedor de coches usados
* Margaret Colin como Irene
* Jack Gilpin como Larry Dillman
* Su Tissue como Peggy Dillman
* Sister Carol como Dottie
* The Feelies como The Willies

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Abdicación (filme)

***Abdicación*** (en ) é un filme británico de drama histórico dirixido por Anthony Harvey que se estreou en 1974. Está protagonizado por Peter Finch, Liv Ullmann, Cyril Cusack, Graham Crowden e James Faulkner. A banda sonora é obra de Nino Rota.

Estreouse en galego o 6 de setembro de 1986 a través da TVG.

## Personaxes 
* Peter Finch como Decio Azzolino
* Liv Ullmann como Cristina de Suecia
* Cyril Cusack como Axel Oxenstierna
* Paul Rogers como Altieri
* Graham Crowden como Cardinal Barberini
* Michael Dunn como o anano
* Kathleen Byron como Queen Mother
* Lewis Fiander como Father Dominic
* Harold Goldblatt como Pinamonti
* Tony Steedman como Carranza
* Noel Trevarthen como Ginetti
* James Faulkner como Magnus Gabriel De la Gardie  
* Edward Underdown como Gustavo II Adolfo de Suecia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alguén matou o seu home

***Alguén matou o seu home*** é un filme estadounidense de comedia e misterio dirixido por Lamont Johnson que se estreou en 1978. Foi escrito por Reginald Rose e está protagonizado por Farrah Fawcett e Jeff Bridges. No filme tamén aparecen John Wood, Tammy Grimes e John Glover.

Estreouse en galego o 27 de marzo de 1990 a través da TVG.

## Personaxes 
* Farrah Fawcett como Jenny Moore
* Jeff Bridges como Jerry Green
* John Wood como Ernest Van Santen
* Tammy Grimes como Audrey Van Santen
* John Glover como Herbert Little
* Patricia Elliott como Helene
* Mary McCarty como Flora
* Laurence Guittard como Preston Moore
* Vincent Robert Santa Lucia como Benjamin
* Beeson Carroll como Frank Danziger
* Eddie Lawrence como Other Neighbor
* Arthur Rhyris como Customer
* Jean-Pierre Stewart como Man in Beret
* Terri DuHaime como nai de Lulu
* Sands Hall como Girl Typist

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hanford Site

**Hanford Site** é un complexo de produción nuclear decomisionado, operado polo goberno federal dos Estados Unidos e situado ó carón do río Columbia no estado de Washington. O sitio recibiu diversos nomes, incluíndo **Proxecto Hanford**, **Hanford Works**, **Hanford Engineer Works** e **Reserva Nuclear Hanford**. Establecido no ano 1943 como parte do Proxecto Manhattan en Hanford, o sitio aloxou o Reactor B, o primeiro reactor nuclear de produción de plutonio a escala completa do mundo. O plutonio manufacturado alí utilizouse na primeira bomba nuclear utilizada na proba Trinity, e na bomba Fat Man detonada sobre Nagasaki.

Durante a guerra fría o proxecto de Hanford ampliouse para incluír nove reactores nucleares e cinco complexos de procesamento de plutonio, que produciron plutonio para a maioría das 60&nbsp;000 armas construídas para o arsenal nuclear dos Estados Unidos. Os reactores de produción para armas decomisionáronse trala fin da guerra fría, deixando tras décadas de traballo uns 200&nbsp;000&nbsp;m3 de residuos radioactivos de alto nivel gardados en 177 tanques de almacenamento, outros 710&nbsp;000&nbsp;m3 de residuos radioactivos sólidos e 520&nbsp;km2 de auga subterránea contaminada baixo o sitio.

En 2007 Hanford Site contiña dous terzos do volume total de residuos radioactivos de alto nivel dos Estados Unidos. O 10 de novembro de 2015 foi incluído no Parque Histórico Nacional do Proxecto Manhattan xunto a outras localizacións en Oak Ridge e Los Alamos.

[miniatura|Reactores nucleares en liña en Hanford Site xunto ó [río Columbia en xaneiro de 1960.|centro]]
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
*

### Ligazóns externas
* Hanford Site
Pobo asmat

Os **asmat** son un grupo étnico de Nova Guinea que habita na provincia de Papúa, en Indonesia. Os asmat habitan nunha rexión do suroeste da illa que está na cosa do mar de Arafura, cuxas terras abranguen 18&nbsp;000&nbsp;km².

A terra dos asmat atópase xunto ó Parque Nacional de Lorentz, Patrimonio da Humanidade e a meirande área protexida do Pacífico asiático. A poboación total dos asmat estimouse nunhas 70&nbsp;000 no ano 2004. O termo "asmat" é empregado para facer referencia ó pobo e á área que habitan.

## Notas
Encino

Co termo español **encino**, que significa aciñeira, podemos referirnos a dous lugares:

* Encino, un municipio do departamento de Santander, en Colombia
* Encino, unha afluente área no noroeste da cidade dos Ánxeles, nos Estados Unidos.