Marco Perperna Veiento

**Marco Perperna Veiento**, nado c. 122 a. C. finado no 72 a. C., foi un aristócrata, estadista e xeneral romano. Loitou na Guerra civil de Sila, na rebelión fracasada de Marco Emilio Lépido do 77 a. C. e do 76 ao 72 a. C. na Guerra de Sertorio. Conspirou contra Quinto Sertorio e asasinouno, e foi derrotado e executado por Cneo Pompeio Magno. Foi cónsul no 92 a. C.

## Nome 
Para este *nomen gentilicium* (de orixe etrusca) están testemuñados os nomes **Perperna** e **Perpenna**, pero Perperna é máis frecuente e a forma utilizada nas inscricións máis fiables, seguidas polos eruditos da prosopografía (por exemplo, Broughton). Tamén se lle adxudica incorrectamente **Vento** no lugar de **Veiento** por un erro de Plutarco.

## Traxectoria 
miniatura|Hispania Citerior e Hispania Ulterior.
Non se sabe moito de Perperna antes da Guerra civil de Sila. Perperna foi membro da facción de Cinna e Mario durante a súa guerra contra Sila. Gobernou a illa de Sicilia como propretor durante a segunda guerra civil. Despois de que Sila derrotara á facción dos *populares* en Italia, enviou ao seu novo fillo político Pompeio (Pompeio casara con Emilia, a fillastra de Sila) para recuperar Sicilia e África. Perperna abandonou a illa ao coñecer o tamaño e a natureza da forza enviada contra el. Despois de que Sila se convertese en ditador de Roma, Perperna foi proscrito e exiliouse. Despois da morte de Sila foi convocado por Marco Emilio Lépido, cónsul do 78 a. C., a quen se uniu na rebelión contra a facción de Sila. Lépido marchou co seu exército cara Roma, pero foi derrotado por Quinto Lutacio Cátulo nunha enérxica acción militar nas aforas da cidade, mentres que o legado de Lépido, Marco Xunio Bruto, foi derrotado por Pompeio en *Mutina* (Módena).

### Guerra de Sertorio 
Os soldados de Perperna estaban descontentos co seu liderado, e cando souberon que Pompeio estaba a cruzar os Pireneos, esixiron a Perperna que os levase a Sertorio, ou se non, deixaríano á súa sorte e poñerían a outro ao mando. Perperna cedeu ás demandas das lexións e entregoullas a Sertorio. Isto non o fixo de boa gana, consciente da súa nobre liñaxe de sangue e riqueza, viu todo o asunto como unha humillación.

Sertorio deu a benvida a Perperna e ás súas tropas (unha forza considerable de 53 cohortes) e deulles un bo uso.Pompeio atraeu ao exército de Perperna na súa emboscada usando 10 cohortes como cebo. Permitiu que estes fosen atacados mentres estaban espallados por unha ampla área, quizais buscando alimento, e mentres fuxían atraeron ao exército de Perperna ás liñas ocultas do exército principal. Mentres estes atacaban desde unha emboscada, as 10 cohortes viráronse e atacaron aos seus perseguidores dende a fronte. O masacre resultante foi decisivo.

A exitosa emboscada de Pompeio demostrou o comentario despectivo de Plutarco: "Perperna era tan malo dirixindo como seguindo as ordes". Perperna intentou suplicar pola súa vida, ofrecéndose a entregarlle a Pompeio toda a correspondencia de Sertorio, que documentaría os contactos cos niveis máis altos do goberno e da sociedade romana. Pompeio aceptou os papeis e, cando os tivo, queimounos, evitando a posibilidade doutra guerra civil. Despois executou a Perperna e a todos os homes que asasinaran a Sertorio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cónsules romanos na República