open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Coprinus

O xénero ***Coprinus*** agrupa fungos Agaricales que forman cogomelos con lamelas que se autodixiren como método para dispersar as basidiosporas. Se ben en clasificacións antigas posuía multitude de especies, a análise filoxenética deu na separación da especie *C. comatus*, de feito a especie tipo, das outras especies do xénero: tanto foi así, que algunhas destas foron reclasificadas noutros taxóns; non obstante, *C. sterquilinus* e *C. spadiceisporus* permanecen nel. O resto das especies foron trasladadas aos xéneros *Coprinellus*, *Coprinopsis*, x *Parasola*; os representantes destes tres taxons e a *Coprinus* denomínanse comunmente «fungos coprinoides».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pierre Montarnal: *Le petit guide: Champignons* (Genève, 1964; Paris-Hachette, 1969).
* Régis Courtecuisse, Bernard Duhem: ''Guide des champignons de France et d'Europe* (Delachaux & Niestlé, 1994-2000). ISBN 2-603-00953-2
* Roger Phillips: *Mushrooms and other fungi of Great Britain and Europe'' (Pan Books Ltd. 1981 / Book Club Associates 1981) - for the English names.
Freixo de flor

O **freixo de flor** (***Fraxinus ornus***) tamén coñecido coma **freixo do maná**, é unha especie de árbore pertencente á familia Oleaceae.
## Hábitat 
É unha árbore nativa do sur de Europa e o suroeste de Asia, dende España e Italia de norte a Austria e a República Checa, e polo leste a través dos Balcáns, Turquía, e o oeste de Siria ao Líbano.. 
## Descrición 
É unha árbore caducifolia de tamaño mediano que até os 15–25 m de altura cun toro de até 1 m de diámetro. A casca é cinsenta escura, ficando suave incluso en árbores vellos. Os gomos son de cor rosada pálido-marrón a cinsenta-marrón, cunha mesta cuberta de pelos curto de cor gris. As follas son opostas en pares, pinnadas de 20–30&nbsp;cm de longo, con 5-9 folíolos, os folíolos son amplos ovoides de 5–10&nbsp;cm de lonxitude e 2–4&nbsp;cm de largo, cunha marxe finamente dentada e ondulada, cun curto pecíolo de 5–15&nbsp;mm de longo; polo outono a cor é variábel, de amarelo a morado. 
Os gomos son de cor cinsenta ou cinsenta amarelento, diversamente que en *Fraxinus excelsior* e en *Fraxinus angustifolia*.

As flores prodúcense en densas panículas de 10–20&nbsp;cm de longo despois de que aparezan as novas follas a finais da primavera, cada flor ten catro pétalos de cor branca cremosa de 5–6&nbsp;mm de longo e son polinizadas polos insectos. O froito é unha esvelta sámara de 1,5-2,5&nbsp;cm de longo, a semente de 2&nbsp;mm e a ampla á 4–5&nbsp;mm de larga, cando madura a súa cor é verde marrón. Os froitos atópanse no ápice das franzas do úlmimo ano, a diferenza de *Fraxinus excelsior* e *Fraxinus angustifolia*.

## Usos 
Do zume tíranse extractos azucrados mediante unha fenda na casca; esta substancia comparouse en tempos medievais, (polo c.1400) co bíblico maná, dando lugar ao nome en inglés da árbore.

Cultívase a miúdo coma unha árbore ornamental en Europa ao norte do seu rango nativo, cultivado polas súas flores decorativas. Algúns espécimes cultivados son enxertados sobre padróns de *Fraxinus excelsior*, adóitase ollar un cambio moi notábel na casca do enxerto.

## Galería de imaxes 

Image:Fraxinus ornus1.jpg|Folllaxe e froito inmaturo
Image:Fraxinus ornus 003.jpg|Árbores coas cores outonizas
Image:Fraxinus-ornus-flowering.JPG|Flores
Image:Fraxinus ornus 001.jpg|Froitos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Macrolepiota

***Macrolepiota*** é un xénero de fungos basidiomicetos da familia Agaricaceae. A especie tipo, e máis coñecida, é *Macrolepiota procera*, o cerrote. O xénero ten unha distribución moi ampla e contén unhas 30 especies.

Estudos de ADN dividiron o xénero en dous clados. O primeiro inclúe a *M. procera*, *M. mastoidea*, *M. clelandii*, así como algunhas especies estreitamente relacionadas. O segundo é máis diverso, inclúe a *M. rhacodes*, *Chlorophyllum molybdites* e outras especies.

A *Macrolepiota albuminosa* é moi usada na gastronomía da China, onde se lle chama *jīzōng* (鸡枞; literalmente "abeto de polo").

## Especies 
* *Macrolepiota albuminosa*
* *Macrolepiota brunnescens*
* *Macrolepiota clelandii*
* *Macrolepiota detersa*
* *Macrolepiota dolichaula*
* *Macrolepiota eucharis*
* *Macrolepiota excoriata*
* *Macrolepiota fuligineosquarrosa*
* *Macrolepiota fuliginosa*
* *Macrolepiota gasteroidea*
* *Macrolepiota gracilenta*
* *Macrolepiota konradii*
* *Macrolepiota mastoidea*
* *Macrolepiota orientiexcoriata*
* *Macrolepiota phaeodisca*
* *Macrolepiota procera*
* *Macrolepiota pulchella*
* *Macrolepiota turbinata*
* *Macrolepiota velosa*
* *Macrolepiota vinaceofibrillosa*

## Notas
Viqueira

**Viqueira** é un apelido galego. Segundo o censo do ano 2000 tiña 1.960 ocorrencias en Galicia, destacando no concello de Ordes (344 ocorrencias, 1,41 % da poboación), Oroso (1,18 %) e Trazo (1,1 % da poboación). Pode referirse a:

***Manuel Oliveira Viqueira**, xornalista e político galego (1870 - 1949);
***Johán Vicente Viqueira**, escritor galego (1886 - 1924);
***José Viqueira Barrio**, médico galego;
***Valentín Viqueira Torrente**, médico e político galego (f. 1934);
***Manuel Viqueira Verea**, político galego;
***Francisco Díaz-Fierros Viqueira**, científico e escritor galego (n. 1941);
***Emilio Viqueira**, futbolista galego (n. 1974);

## Notas
## Véxase tamén
*Biqueira
Avinguda Meridiana

A **Avinguda Meridiana** (en galego: *Avenida Meridiana*) é unha rúa de Barcelona. É unha das principais avenidas da cidade xuntamente coa avinguda Diagonal, tanto pola lonxitude, largura e cantidade de vehículos que pasan cada día por ela. A avenida cruza 4 dos 10 distritos barceloneses: o Eixample, Nou Barris, Sant Andreu e Sant Martí.

O seu trazado norte-sur xunto coa súa lonxitude (2º 10' 20") faino coincidir aproximadamente co meridiano de París (2° 20' 14,025") e máis precisamente co meridiano Barcelona-Dunkerque. Serviu en 1791 para que Pierre Méchain medira o cuarto de meridiano entre a montaña de Montjuïc e Dunkerque (Francia) para definir o metro como dezmillonésima parte do cuadrante dun meridiano terrestre.

Antigamente chamouse *Gran Via Meridiana* pero o nome actual adoptouse o 1 de xaneiro de 1900.

Tamén é un importante eixe ferroviario porque baixo o seu chan circulan trens das liñas de Puigcerdà e Manresa e tamén a liña 1 do Metro.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Avinguda Diagonal
HC Fribourg-Gottéron

O **Hockey Club Fribourg-Gottéron**, máis coñecido como **Fribourg-Gottéron** ou simplemente **Gottéron**, é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Friburgo, no cantón homónimo (Suíza). Actualmente compite na National League A (NLA), a máxima categoría do hóckey sobre xeo suízo. O equipo foi o cuarto equipo en afluencia de Suíza na tempada 2012-13 con 6.537 espectadores, xogando máis de 20 partidos como local co pavillón cheo durante esa tempada. Xoga os seus partidos como local no BCF Arena, un pavillón con capacidade para 6.800 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado en 1938 polos cidadáns de Frigurgo baixo o nome de **HC Gottéron**. Inicialmente o equipo competía nunha pista ao aire libre, máis coñecida como *Les Augustins*, ata 1982, cando se construíu Patinoire St-Léonard.

En 1980 o club adoptou o nome de **HC Fribourg-Gottéron** logo do ascenso á National League A. Tres anos despois da súa chegada á máixima categoría do hóckey sobre xeo suízo, o Fribourg-Gottéron acadaba o seu primeiro subcampionato ligueiro por detrás do EHC Biel. A pesar das dificultades financeiras do club ao longo da maior parte da súa traxectoria na NLA, o club conseguiu chegar á final da liga tres anos consecutivos (1992–94, sumados ao subcampionato ), mais nunca na súa historia gañou o campionato.

O equipo salvouse da bancarrota en 2006. En 2013 conseguiu un novo subcampionato (o quinto da súa historia) tras caer derrotado na final fronte ao SC Bern en seis partidos (4-2).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Avinguda Diagonal

[250px|miniatura|A Avinguda Diagonal no [Eixample de Barcelona|Eixample.]]
A **avinguda Diagonal** (en galego: *Avenida Diagonal*) é unha rúa da cidade de Barcelona, unha das principais arterias da cidade ideada por Ildefons Cerdà dentro do seu plan de ensanche da capital catalá.

## Características 
A Diagonal, como o seu nome indica, atravesa en diagonal toda a cidade de Barcelona, desde o parque do Fòrum, sector coñecido como Diagonal Mar, ata chegar aos límites municipais con Esplugues de Llobregat, no distrito de Les Corts. Durante o seu percorrido de 11&nbsp;km atravesa vías importantes da cidade como o Paseo de Gràcia, o Paseo de Sant Joan e coa Gran Via de les Corts Catalanes e a Avinguda Meridiana formando a plaça de les Glòries Catalanes, unha praza que segundo Ildefons Cerdà debía ser unha nova centralidade da cidade por este cruzamento de tres vías principais.

Segundo Jesús Portavella cando comezaron a facer o seu trazado, produciuse un erro ao calcular o ángulo co que debería cortar ao paseo de Gràcia e isto provocou que se construíse cunha desviación sobre os plans iniciais de Ildefons Cerdà. Este erro provocou que algunhas grandes masías de Les Corts que nos planos de Cerdà quedaban intactas fosen derrubadas a principios do século XX.

Ao redor da Diagonal construíuse a sede de entidades financeiras e centros comerciais, importantes edificios modernistas como a Casa de les Punxes e campus universitarios. No distrito de les Corts, na zona alta da Diagonal, atópase a zona universitaria da Universidade de Barcelona e a Universidade Politécnica de Cataluña; no distrito de Sant Martí está o Campus de Comunicación-Poblenou da Universidade Pompeu Fabra, e está pendente de construción en Diagonal Mar o Campus do Besòs. Entre outros, tamén cabe destacar o Palau Reial de Pedralbes que é a actual sede permanente da Unión polo Mediterráneo.

## Denominación 
Os diferentes réximes que ostentaron o poder en Cataluña e España durante os séculos XIX e XX trataron de borrar a herdanza dos réximes anteriores cambiando os nomes das rúas da cidade, e a avenida Diagonal non é unha excepción.

A avenida ao longo do século pasado coñeceuse baixo os seguintes nomes:
* *Gran Via Diagonal* - nome orixinal que lle deron Ildefons Cerdà e Víctor Balaguer á avenida.
* ''Avinguda d'Argüelles* - 1874. Anteriormente o concello de Gràcia xa lle dera este nome. 
* *Avinguda de la Nacionalitat Catalana* - 1922. Mancomunidade de Cataluña.
* *Avenida de Alfonso XIII* - 1924. Durante a ditadura de Primo de Rivera púxoselle o nome do rei Afonso XIII.
* *Avinguda del Catorze d'Abril* - 1931. Segunda República Española
* *Gran Vía Diagonal* - 1939, nome provisional imposto o día despois da captura de Barcelona por parte das tropas sublevadas como un intento de eliminar as referencias á República.
* *Avenida del Generalísimo Francisco Franco* - 1939. Durante o réxime autoritario de Francisco Franco.
* *Avinguda Diagonal'' - o seu nome actual, aprobado tras o restablecemento da democracia en 1979.

Cabe sinalar, con todo, que popularmente o nome de "Diagonal" sempre prevaleceu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Avinguda Meridiana
Allopsalliota

***Allopsalliota*** é un xénero de fungos pertencente á familia Agaricaceae. O xénero é monotípico e consiste nunha única especie *Allopsalliota geesterani*.

## Sinonimia 
* *Agaricus geesterani* Bas & Heinem. 1986

## Notas 
## Véxase tamén 
* Index Fungorum
Carmen Pereiras

**Carmen Pereiras Pérez**, nada no concello ourensán de Cartelle en 1959, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Documentalista en *La Región*, publicou o ensaio *Pequenos infinitos* en 2008.

## Obras 
* *Pequenos infinitos*. Ed.: Difusora. 2008
* *Onde a alma é unha chuvia*. Ed.: Follas Novas Edicións. Santiago, 2017.
* "Sabía que me amaban". Poema publicado no libro *A pel do silencio*, de Víctor Álvarez del Caño

## Premios 
* Terceiro premio no Certame de Poesía Manuel María da Casa de Galicia en Guipúscoa, no 2013.
* Premio de poesía Manuel Leiras Pulpeiro en 2013, por *De esmagar descalza*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Artigo de Armando Requeixo(https://gl.wikipedia.org/wiki/Armando_Requeixo) sobre o II Premio de poesía *Manuel Leiras Pulpeiro*]
Jacobo Llamas Martínez

**Jacobo Llamas Martínez**, nado en Lugo en 1980, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Foi director de publicacións da Editorial Toxosoutos. Estudoso da lírica castelá do Século de Ouro, ten publicado poemas nas revistas *Dorna* e *Xistral*.

## Obras 
* *Tradición y originalidad en la poesía funeral de Quevedo*, 2016.
## Premios 
* Premio Xuventude Crea, 2010.
* Premio Feliciano Rolán, 2013.
* Certame Literario Manuel Oreste Rodríguez López, 2013.
* 3º Premio no Premio de poesía Manuel Leiras Pulpeiro en 2013, por *Elexías perdidas *.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Armando Requeixo (29/10/2013) "No II Premio de Poesía Manuel Leiras Pulpeiro" Criticalia.
Serratula

miniatura|240px|*Serratula tinctoria*
miniatura|240px|*Serratula barrelieri*
***Serratula*** é un xénero de plantas fanerógamas pertencente á familia das asteráceas.

Comprende 385 especies descritas, pero destas só unha trinta están aceptadas, e un gran número delas en disputa.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito por Carolus Linnaeus e publicado en *Species Plantarum*, **2**: 816, 1753.

Unha das especies en discusión é *Serratula seoanei* Willk. que para moitos autores é un sinónimo de *Serratula tinctoria* Linnaeus, a *Serratula tinctoria subsp. seoanei* (Willk.) M. Laínz. Por exemplo, para *The Catalogue of Life*, 3 de xaneiro de 2011.
  
### Sinónimos 
* *Mastrucium* Cass.
* *Crupinastrum* Schur
* *Schumeria* Iljin *p.p.*

### Especies aceptadas 
* *Serratula alata* Desf.
* *Serratula alatavica* C.A.Mey.	
* *Serratula algida* Iljin	
* *Serratula angulata* Kar. & Kir.	
* *Serratula aphyllopoda* Iljin	
* *Serratula cardunculus* (Pall.) Schischk.	
* *Serratula centauroides* L.	
* *Serratula chanetii* H.Lév.	
* *Serratula chartacea* C.Winkl.	
* *Serratula chinensis* S.Moore		
* *Serratula coriacea* Fisch. & C.A.Mey.	
* *Serratula coronata* L.	Accepted		
* *Serratula cupuliformis* Nakai & Kitag.	
* *Serratula dissecta* Ledeb.	
* *Serratula dshungarica* Iljin	
* *Serratula erucifolia* (L.) Boriss.	
* *Serratula forrestii* Iljin	
* *Serratula hastifolia* Korovin & Kult. ex Iljin	
* *Serratula kirghisorum* Iljin	
* *Serratula lancifolia* Zakirov	
* *Serratula lyratifolia* Schrenk	
* *Serratula marginata* Tausch	
* *Serratula polycephala* Iljin	
* *Serratula procumbens* Regel	
* *Serratula rugulosa* Iljin	
* *Serratula salsa* Pall. ex M.Bieb.	
* *Serratula scordium* Lour.	
* *Serratula sogdiana* Bunge	
* *Serratula strangulata* Iljin	
* *Serratula suffruticosa* Schrenk	
* *Serratula tilesii* Ledeb.	
* *Serratula tinctoria* L.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martins, Ludwig & Hellwig, Frank H. (2005): "Systematic position of the genera *Serratula* and *Klasea* within *Centaureinae* (*Cardueae, Asteraceae*) inferred from ETS and ITS sequence data and new combinations in *Klasea*". *Taxon* **54** (3): 632–638.

### Outros artigos 
* Asteráceas

### Ligazóns externas 
* Lista completa de especies de *Serratula* en The Plant List
Serratula seoanei

***Serratula seoanei*** é unha planta fanerógama pertencente á familia das asteráceas.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1889 polo botánico alemán Heinrich Moritz Willkomm en *Oesterr. Bot. Z. * **39**: 317, quen a dedicou en homenaxe ao seu amigo o naturalista galego Víctor López Seoane.

Porén, é unha das moitas especies do xénero *Serratula*, e pata moitos autores é un sinónimo de *Serratula tinctoria* Linnaeus, a *Serratula tinctoria* subsp. *seoanei* (Willk.) M. Laínz. Por exemplo, para *The Catalogue of Life*, 3 de xaneiro de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martins, Ludwig & Hellwig, Frank H. (2005): "Systematic position of the genera *Serratula* and *Klasea* within *Centaureinae* (*Cardueae, Asteraceae*) inferred from ETS and ITS sequence data and new combinations in *Klasea*". *Taxon* **54** (3): 632–638.

### Outros artigos 
* Asteráceas
Carlos Rivero Troncoso

**Carlos Rivero Troncoso**, nado en Ponteareas en 1920 e finado en Madrid o 30 de decembro de 1994, foi un xornalista, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Roxelio Rivero. Ao rematar a Guerra Civil, marchou a Madrid, onde traballou como xornalista. Colaborou en *Finisterre* e foi director da revista *Vieja Guardia *da Falange. En 1947 ingresou en RNE onde foi redactor xefe de informativos. Delegado nacional de Prensa, Propaganda y Radio del Movimiento, dirixiu o semanario *El Español* dende 1966. Escribiu narrativa en castelán e poesía en galego. Finou en Madrid o 30 de decembro de 1994.

## Obras 
### Poesía 
* *Ancla*, 1944.
* *Catavento ao norde*, 1956.

### Narrativa 
* *Hombre de paso*, 1951.
* *El rebaño*, 1957.
* *Mañana empieza el alba*, 1960.
* *Los dientes de la sombra*, 1964.

### Ensaio 
* *Viaje por la letra y el espíritu de Puenteareas*, 1969.

## Premios 
* Premio de Novela Ateneo de Valladolid, 1960 por *Mañana empieza el alba*.
* Premio Nacional de Periodismo Francisco Franco, 1968.

## Notas
Premio Nacional de Xornalismo Cultural de España

O **Premio Nacional de Xornalismo Cultural** é un galardón concedido polo Ministerio de Cultura de España para recoñecer o labor de xornalistas ou de institucións do sector que fomentan as actividades culturais, e que poden realizar o seu traballo en calquera das linguas cooficiais no estado.

## Premios
* 2009 - Jacinto Antón
* 2010 - Fabricio Caivano
* 2011 - Ana Borderas
* 2012 - Juan Cruz
* 2013 - Antón Castro
* 2014 - Diego A.Manrique
* 2015 - Ana Mendoza
* 2016 - Jaume Figueras
* 2017 - Blanca Berasátegui
* 2018 - Ana Romaní
* 2019 - Anxo Quintela
* 2020 - Sergio Vila-Sanjuán
* 2021 - Guillermo Busutil
* 2022 - Lluis Permanyer
* 2023 - Jesús Marchamalo

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Premios Nacionais de Cultura de España
Ligue Magnus

A **Ligue Magnus** é a máxima categoría do hóckey sobre xeo en Francia, creada na tempada 1906-07. Os campións do campionato reciben a Coupe Magnus. O nivel da liga é considerado xeralmente como intermedio, clasificado no posto 14 dos campionatos europeos pola Federación Internacional de Hóckey sobre Xeo (IIHF).

## Denominacións 
* ***Championnat de France*** (1907-1930)
* ***1re Série*** (1930-1973)
* ***Série A*** (1973-1975)
* ***Nationale A*** (1975-1985)
* ***Nationale 1A*** (1985-1990)
* ***Ligue nationale*** (1990-1991)
* ***Élite*** (1991-1992)
* ***Nationale 1*** (1992-1994)
* ***Élite*** (1994-1996)
* ***Nationale 1A*** (1996-1997)
* ***Élite*** (1997-2002)
* ***Super 16*** (2002-2004)

## Equipos 
*As posicións corresponden ao final da fase regular da tempada 2012-13. Entre paréntese sinálase a posición final ou a rolda de play-off.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Cebrio seoanei

***Cebrio seoanei*** é unha especie de insecto coleóptero da familia dos cebriónidos de élitros de cor clara, amarelada, e pronoto de cor acastañada clara, que vive unicamente nalgunhas localidades das provincias da Coruña e Pontevedra.

A especie foi definida en 1865 polo zoólogo valenciano Laureano Pérez Arcas, que a dedicou ao seu colega e amigo o naturalista galego Víctor López Seoane. (Pola súa parte, Seoane dedicoulle a Pérez Arcas, vinte anos máis tarde, o anfibio *Rana perezi*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hallan, J. (2010): *Synopsis of the described Coleoptera of the World*.

### Ligazóns externas 
* Taxonomía de *Cebrio seoanei* en ZipcodeZoo.
Dorcadion seoanei

***Dorcadion seoanei*** é unha especie de insecto coleóptero da familia dos cerambícidos.

É un escaravello de cor negra mate e cun tamaño de 15&nbsp;mm nas femias, máis grandes e repoludas que os machos, que so alcanzan os 12&nbsp;mm de lonxitude.

A especie foi descrita en 1858 polo médico e naturalista Mariano de la Paz Graells en:
 
: Graells, M. (1858): "Insectos nuevos de España descubiertos y descritos por el Dr. D. Mariano de la Paz Graells". En: Luján (Ed.), *Mem. Com. Mapa Geol. España*: 93-95.

a partir de exemplares recollidos por Víctor López Seoane no porto do Manzanal.

Graells dedicoulle a especie ao seu colega e amigo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Iberodorcadion seoanei (Graells, 1858) en Comunidad Virtual de Entomología .
* Mariano de la Paz Graells Agüera. A conexión con Galicia dun grande naturalista  na Árbore da ciencia. CCG.
Sinfonía fantástica

300px|miniatura|Primeira páxina do manuscrito de Berlioz da *Sinfonía fantástica*.
A ***Sinfonía fantástica*** Op. 14, titulada orixinalmente como *Episodios da vida dun artista, sinfonía fantástica en cinco partes* (orixinalmente en francés *Épisode de la vie d’un artiste, symphonie fantastique en cinq parties*), é unha composición de Hector Berlioz adicada emperador Nicolao I de Rusia. A súa estrea tivo lugar o 5 de decembro de 1830 no Conservatorio de París baixo a dirección de François-Antoine Habeneck, seis anos despois da estrea da *Novena Sinfonía* de Beethoven. Composta de cinco escenas descritivas, esta obra, máis próxima ao poema sinfónico que á sinfonía, forma parte dun xénero chamado música programática.

## Historia 
[250px|miniatura|esquerda|Retrato da actriz irlandesa [Harriet Smithson.]]
O 11 de setembro de 1827, Hector Berlioz asistira a unha representación da obra de William Shakespeare *Hamlet*, unha das obras máis admiradas por Berlioz do que era o seu autor predilecto. A actriz que encarnaba á desventurada Ofelia na función era a irlandesa Harriet Smithson, da cal o compositor se namorou dun xeito obsesivo.

## Características 
Formalmente, a *Sinfonía fantástica* está dividida en cinco movementos, relacionados entre si por unha especie de leitmotiv, xa aludido no programa, que o compositor define como *idée fixe*, unha melodía que aparece en todos eles, sempre baixo aspectos diferentes, ao mesmo tempo que no plano dramático simboliza a obsesión do artista pola súa amada. Este procedemento non era novidoso (algúns compositores do clasicismo xa experimentaran co uso de motivos recorrentes), mais si o era a súa funcionalidade dramática. Neste caso, como "idea fixa", Berlioz reaproveitou unha melodía da súa cantata *Herminie*, unha das catro cantatas compostas polo compositor francés para o Prix de Rome e que compuxera en 1828.

### *Un bal* 
Segundo as notas ao programa de Berlioz:

### *Scène aux champs* 
Nas notas ao programa de Berlioz indícase:

### *Marche au supplice* 
Das notas ao programa de Berlioz:

### Songe d'une nuit de sabbat 
Berlioz indica nas súas notas ao programa:

## Orquestración 
A partitura requiría dunha orquestra enorme para os usos da época coa participación duns 90 instrumentistas, o maior número nunha sinfonía escrita ata o momento. Especificamente:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Sinfonía Fantástica* interpretada pola Orquestra Sinfónica de Galicia dirixida por Dima Slobodeniouk (en YouTube)
Live (álbum de Alice in Chains)

***Live*** é un álbum ao vivo da banda de metal alternativo estadounidense Alice in Chains, publicado o 5 de decembro de 2000 a través do selo Columbia Records.

## Listaxe de cancións
Screamadelica

***Screamadelica*** é o terceiro álbum da banda escocesa de rock alternativo Primal Scream, publicado o 23 de setembro de 1991 a través do selo Creation Records no Reino Unido, e o 8 de outubro a través de Sire Records nos Estados Unidos. Tratouse do primeiro éxito comercial do grupo. *Screamadelica* chegou ao número 8 da lista británica de álbums tras o seu lanzamento inicial.

## Listaxe de cancións 
;Edición limitada polo 20 aniversario
A Seara, Barrañán, Arteixo

**A Seara** é un lugar da parroquia de Barrañán no concello coruñés de Arteixo na Comarca da Coruña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrañán 
### Parroquias de Arteixo
Granxa O Cancelo

**Granxa O Cancelo**, Cooperativa Agraria Provincial da Coruña (CAP), é unha agrupación de cooperativas gandeiras da provincia da Coruña.

## Historia
miniatura|Franquía Bico de Xeado na Coruña.
A orixe da granxa está nas antigas UTECO, unións territoriais de cooperativas. A organización está formada por 70 explotacións gandeiras. Nas súas orixes adicada á prestación de servizos a explotacións para a súa mellora técnica e os seus rendementos. No ano 2009 xorde a oportunidade de poñer a traballar unha granxa abandonada en Miño: a *Granxa O Cancelo*.

Iníciase a produción leiteira e xa un ano despois acórdase dar valor engadido á produción vendendo o leite fresco. A cooperativa iniciou a venda directa con máquinas dispensadoras de leite. No 2011 iniciou a produción de xeados.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web de Granxa O Cancelo
*Reportaxe sobre a granxa. Revista Afriga (8 min.)
Partido Nacionalista Leonés

O **Partido Nacionalista Leonés** (PNL) foi un partido político español de ámbito leonés, de carácter leonesista e actualmente inactivo.
Foi un dos primeiros partidos leonesistas da provincia de León, estando en activo durante a primeira parte da década de 1980 (foi inscrito no rexistro de partidos do Ministerio do Interior en novembro de 1984) e os primeiros anos da década de 1990. Foi creado por Javier Aguayo Blanco.

## Notas
Agora País Llionés

**Agora País Llionés** (literalmente en galego, *Agora País Leonés*) é unha organización política que avoga polo socialismo e a autodeterminación do chamado País Leonés. Foi fundada a finais de 2007 (se ben a súa presentación pública foi o 1 de maio de 2008) por mozos de esquerdas procedentes de círculos antifascistas e de colectivos culturais e xuvenís leonesistas. A súa meta máis próxima é a creación dun ente administrativo propio para as provincias de Salamanca, León e Zamora, separado da actual Castela e León, que abranguería parte do que se chama País Leonés.

miniatura|Bandeira utilizada polo independentismo leonés de esquerdas.

## A organización 
É unha organización leonesa autónoma, con carácter de concello participativo composta sobre un abano de sensibilidades de esquerda que teñen como base formulacións comúns, como a crenza na democracia participativa, o laicismo, o ecoloxismo, o feminismo, o socialismo, o anticapitalismo, o leonesismo, o internacionalismo e o dereito de autodeterminación. Ten como fin último a busca e construción dun País Leonés libre e socialista.

## Funcionamento 
O funcionamento da organización é asembleario, sen que existan cargos nin xuntas directivas. Non está ligada a ningún partido político e organízase por asembleas territoriais, agrupadas no *Alcuentru Nacional* (Encontro Nacional).

O seu funcionamento sufrágase grazas ás achegas dos seus militantes e simpatizantes e mediante a venda de material, como a publicación periódica "O Pegollu", chapas, adhesivos, camisetas etc. Seguen principios de autoxestión e total independencia respecto ás institucións.

## Relacións con outras organizacións 
Esta organización mantén relacións con outros colectivos independentistas de España como os Fai!, en Asturias; Regüelta, en Cantabria; ou Maulets en Cataluña, Baleares e a Comunidade Valenciana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Agora País Llionés
Centro de Visitantes Cambón

O **Centro de visitantes do Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia** é un centro de interpretación aberto en decembro de 2012 na cidade de Vigo, de titularidade autonómica. A temática é o Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia (Cíes, Ons, Sálvora e Cortegada), o único Parque Nacional en Galicia.

## Historia do edificio 
## Descrición do centro de visitantes 
Sitúase no Edificio Cambón (trala Colexiata de Santa María), na rúa Palma da zona antiga. Dotado de área expositiva, auditorio, aulas e zonas de oficinas, fixéronse nel obras de rehabilitación por un importe superior aos catro millóns de euros, achegados polo Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente.

O espazo inclúe pinturas, esculturas, fotografías, vídeos, sons e relevos. Entre o equipamento destacan catro *teletransportadores*, un por arquipélago, que son cabinas nas que sobe o usuario e experimenta efectos visuais e interactivos.

A entrada é gratuíta.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa Galega da Cultura
* Casa das Artes
### Ligazóns externas 
* Presentación do equipamento  (en PDF).
* 15px https://web.archive.org/web/20131103102934/http://www.crtvg.es/informativos/visitamos-o-museo-das-illas-atlanticas-506815 e https://web.archive.org/web/20131103102938/http://www.crtvg.es/informativos/voltamos-ao-museo-das-illas-atlanticas-506807 na *Revista da Tarde* da Televisión de Galicia, 10/1/2013.
Fáridos

A dos **fáridos** (*Pharidae*) é unha familia de moluscos bivalvos da orde dos veneroides, coñecidos como **navallas** ou **longueiróns** (ao igual que as especies da familia dos solénidos, estreitamente emparentada).

## Taxonomía 
Sengundo o World Register of Marine Species, a familia comprende os seguintes quince xéneros:

* *Afrophaxas* Cosel, 1993
* *Cultellus* Schumacher, 1817
* *Ensiculus* H. Adams, 1860
* *Ensis* Schumacher, 1817
* *Nasopharus* Cosel, 1993
* *Neosiliqua* Habe, 1965
* *Novaculina* Benson, 1830
* *Orbicularia* Deshayes, 1850
* *Pharella* Gray, 1854
* *Pharus* Leach in Brown, 1844
* *Phaxas* Leach in Gray, 1852
* *Siliqua* Megerle von Mühlfeld, 1811
* *Sinonovacula* Prashad, 1924
* *Sinucultellus* Cosel, 1993
* *Sinupharus* Cosel, 1993

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2005): *Invertebrados*, 2ª ed. Madrid: McGraw-Hill Interamericana de España. ISBN 0-87893-097-3.
### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
Terceira división española 2008/09

A tempada **2008–09** da **Terceira División de España** foi a 75º edición deste torneo. Iniciouse o 30 de agosto de 2008 e finalizou o 28 de xuño de 2009 coas eliminatorias de promoción finais.

## Clasificación
### Grupo 1
|}

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española
Terceira división española 2007/08

A tempada **2007–08** da **Terceira División de España** foi a 74º edición deste torneo. Iniciouse o 26 de agosto de 2007 e finalizou o 18 de maio de 2008 coas eliminatorias de promoción finais.

## Clasificación
### Grupo 1
|}
Plzeň

**Plzeň** ou **Pilsen**  é unha cidade de Bohemia, na República Checa, e capital da Rexión de Plzeň. En 2019 tiña 172.441 habitantes, sendo a cuarta cidade máis poboada do país. Está localizada a 90&nbsp;km ao oeste de Praga, no punto onde converxen os ríos Radbuza, Mže, Úhlava e Úslava.

A cidade é coñecida internacionalmente pola cervexa Pilsner. Plzeň foi seleccionada en setembro de 2010 por un xurado oficial para ser xunto coa cidade belga de Mons as capitais europeas da cultura no 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Plzeň
Salgueiro irto

O **salgueiro irto** (***Salix fragilis***), é un salgueiro semellante ao vimieiro (xénero *Salix*) nativo de Europa e do oeste de Asia que adoita medrar na beira dos regueiros e ríos. En Galiza aparece na beiramar e zonas interiores sempre achegadas á costa. Tamén recibe o nome de bardagueira. En portugués recibe o nome de *vimieiro branco*.
## Descrición 
left|miniatura|280px|Salgueiro irto no xardín botánico de Marburg, Hesse, Alemaña.
É unha árbore de medio a gran talle, deciduo, que medra axiña até acadar os 10–20 m (raramente máis de 29 m) de altura, e toro de 1 m de diámetro, coa copa larga, cónica, irregular, e até ladeada. Casca cinsento acastañada, grosamente fendada en exemplares vellos. Follas verde brillantes, 9–15&nbsp;cm × 1,5–3&nbsp;cm, marxes finamente serradas; comezando na primavera moi vilosas e ficando despois glabras. Flores producidas en candeas, cedo na primavera, polinizadas por insectos. Son dioicos, coas súas flores masculinas e femininas en árbores separadas; as masculinas de 4–6&nbsp;cm de longo, e as femininas igual, coas flores individuais cun ou dous nectarios.

A variedade *Salix fragilis* var. *decipiens* (Hoffm.) K.Koch é máis miúda ca a tipo; case un arbusto, raramente excede os 5–7 m de altura, ademais as follas son completamente glabras de 9&nbsp;cm × 2–3&nbsp;cm. Segundo algúns botanistas sería outra especie (tratada coma *Salix decipiens* small>Hoffm.), e que *S. fragilis* sería considerada un híbrido entre *Salix decipiens* × *Salix alba*. Outros botanistas consideran a *Salix decipiens* coma un híbrido de *Salix fragilis* × *Salix triandra*.

Hibrida espontaneamente co salgueiro branco (*Salix alba*), sendo o resultado *Salix × rubens* Schrank.

## Ecoloxía 
Ten boa capacidade de enraizar das poliñas caídas, que transitan polos regueiros, permitíndolle colonizar novas áreas. Adáptase particularmente ben a colonizar zonas que foran asolagadas.

## Cultivo e usos 
O cultivar *Salix fragilis* 'Russelliana' (sin. *S. fragilis* var. *russelliana* (Sm.) Koch) é o clon máis común desta especie nas Illas Británicas, de moi doada propagación por esgallos. É unha árbore vizosa que pode acadar comunmente 20–25 m de altura, coas follas de 15&nbsp;cm de longo. É un clon feminino.

Ten propiedades medicinais, empregándose para reumatismos, estados infecciosos, trastornos nerviosos, gripalleiras, catarros e arrefriados.

## Notas 
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. https://web.archive.org/web/20131017223732/http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?32711 (26 de febreiro de 2008)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vimieiro (*Salix viminalis*)
### Ligazóns externas
Concilio de Clermont

:*Para o anterior Concilio de Clermont vexa Concilio de Clermont (535).*
[thumb|Prédica do papa Urbano II no Concilio de Clermont. Ilustración de estilo gótico tardío, extraída do ''Livre des passages d'Outre-mer* (cara ao 1490), conservado na [Biblioteca Nacional de Francia|BnF.]]
O **Concilio de Clermont** foi un sínodo mixto, de eclesiásticos e laicos da Igrexa católica que tivo lugar en novembro de 1095 e que desencadeou a primeira cruzada.

En 1095, o emperador bizantino Aleixo I Comneno enviou legados a Occidente solicitando axuda militar contra os selxúcidas. A mensaxe foi recibida polo papa Urbano II; este encontrábase daquelas no Concilio de Piacenza, e en novembro daquel ano convocou o Concilio de Clermont para debater o asunto. Ao convocar o concilio, Urbano pediulle aos bispos e abades que trouxeran os señores locais de importancia.

O Concilio durou desde o 18 até o 28 de novembro de 1095 e asistiron uns 300 clérigos de toda Francia. Urbano tratou as reformas cluniacenses e confirmou a excomuñón do rei francés Filipe I polo seu segundo matrimonio. O xoves 27 de novembro, Urbano falou por primeira vez dos problemas no leste e declaroulle a guerra santa (*bellum sacrum*) aos musulmáns que ocupaban Terra Santa.

Segundo o cronista contemporáneo Fulquerio de Chartres, Urbano tamén falou de varios abusos da Igrexa como a simonía e do incumprimento da Tregua de Deus. Logo pediulle aos cristiáns occidentais, pobres e ricos, que acudisen en auxilio dos gregos no leste, pois *Deus vult'' ('Deus quéreo'), exclamación coa que o papa terminou o seu discurso. Fulquerio recolle que Urbano prometeu a remisión dos pecados para aqueles que realizaran a viaxe a Terra Santa, aínda que probablemente non se refería ao que co tempo se chamarían indulxencias.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Medieval Sourcebook: Discurso do papa Urbano II no Concilio de Clermont, 1095 (5 versións do discurso)
Pharus

***Pharus*** é un xénero de moluscos bivalvos da orde dos veneroides, que é o tipo da familia dos fáridos.

## Taxonomía 
O xénero *Pharus* comprende tan só dúas especies: 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gofas, S.; Le Renard, J. & Bouchet, P. (2001): "Mollusca", en: Costello, M. J. *et al*. (eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, 50: pp.&nbsp;180–213. ISBN 2-85653-538-0. 
* Montero Agüera, I. (1971): *Moluscos bivalvos españoles*. Sevilla: Publ. de la Universidad de Sevilla, 5.
* Rolán, R. e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
Ensis

***Ensis*** é un xénero de moluscos bivalvos da orde dos veneroides e familia dos fáridos.

## Taxonomía 
O xénero comprende as seguintes especies:
* *Ensis californicus* Dall, 1899
* *Ensis directus* (Conrad, 1843)
* *Ensis ensis* (Linnaeus, 1758)
* *Ensis goreensis* (Clessin, 1888)
* *Ensis macha* (Molina, 1782)
* *Ensis magnus* Schumacher, 1817
* *Ensis megistus* Pilsbry & McGinty, 1943
* *Ensis minor* (Chenu, 1843)
* *Ensis myrae* Berry, 1954
* *Ensis nitidus* (Clessin, 1888)
* *Ensis siliqua* (Linnaeus, 1758)
* *Ensis terranovensis* Vierna e Martínez-Lage, 2012
* *Ensis tropicalis Hertlein & Strong, 1955

## En Galicia 
De todas estas especies están citadas en augas das rías galegas,
* *Ensis ensis* (Linnaeus, 1758)
* *Ensis magnus* Schumacher, 1817 [citada como *Ensis arcuatus* (Jeffreys, 1865)]
* *Ensis minor* (Chenu, 1843)
* *Ensis siliqua* (Linnaeus, 1758)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cosel R. von, (2009): "The razor shells of the eastern Atlantic, part 2. Pharidae II: the genus Ensis Schumacher, 1817 (Bivalvia, Solenoidea)". *Basteria*, **73**: 9-56.
* Montero Agüera, I. (1971): *Moluscos bivalvos españoles*. Sevilla: Publ. de la Universidad de Sevilla, 5.
* Rolán, R. e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.
* Vierna, J., Cuperus, J., Martínez‐Lage, A., Jansen, J. M., Perina, A., Van Pelt, H., e González‐Tizón, A. M. (2013). "Species delimitation and DNA barcoding of Atlantic *Ensis* (Bivalvia, Pharidae)". *Zoologica Scripta''. doi:10.1111/zsc.12038.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
Pino Puglisi

**Giuseppe Puglisi**, máis coñecido como **Pino Puglisi**, nado en Brancaccio o 15 de setembro de 1937 e finado en Palermo o 15 de setembro de 1995, foi un sacerdote católico italiano, enfrontado e asasinado pola mafia.

## Traxectoria 
Criado nun barrio obreiro, era fillo dun zapateiro e unha costureira. Foi ordenado sacerdote en 1960. Tras traballar en varias parroquias, encomendóuselle a de san Caetano en Palermo nunha zona controlada pola mafia. Alí abriu un centro de acollida para nenos marxinados e comezou a denunciar abertamente as actividades mafiosas. Así mesmo, emprendeu un labor pastoral de cambio de mentalidades sometidas ao temor e a obediencia á mafia. Rexeitou as cuantiosas esmolas dos seus líderes, e impediu que participasen nas procesións relixiosas. Non acatou as coaccións para contratar as obras parroquiais a determinadas empresas.

No seu 58 aniversario foi asasinado diante da igrexa parroquial.

## Significación 
A Igrexa Católica considérao un mártir e beatificouno o 25 de maio de 2013 nunha cerimonia á que asistiron decenas de miles de persoas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
•Deliziosi, Francesco (2013). *Pino Puglisi, il prete che fece tremare la mafia con un sorriso*, Milán: Rizzoli, ISBN 978-88-17-06658-7.
La Redención del Obrero (Pontevedra)

***La Redención del Obrero*** foi un semanario que se publicou en Pontevedra en 1895.

## Historia e características 
Apareceu o 15 de xullo de 1895. Estaba dirixido por Severino Pérez Vázquez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Severino Pérez Vázquez

**Severino Pérez Vázquez**, nado no Concello de Cotobade en 1840 e finado en 1915, foi un músico experto en acústica, inventor, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Pérez e irmán de Avelina Pérez Vázquez. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Marchou a Madrid onde se dedicou ao ensino e ao xornalismo na *Gaceta de Madrid*. Regresou a Pontevedra en 1891, onde foi redactor de *La Unión Republicana*, dirixiu *La Unidad Democrática* (1893) e *La Redención del Obrero* (1895) e colaborou en *El Combate*, que tamén chegou a dirixir durante un tempo, e *La Unión Nacional*. Promoveu a creación de asociacións agrarias como a Alianza agrícola de Poio (1898) que presidiu. Volveu marchar a Madrid en 1901. Colaborou en *El Mundo de los Niños* e *El Grito del Pueblo*. En 1912 participou na Asemblea do Partido Republicano Federal, do que foi vocal da Xunta Directiva de Madrid en 1914.

## Inventor 
dereita|miniatura|Gravado do Tecnefón, incluído na obra *El Tecnefón: memoria presentada al Excmo. Ministro de Fomento en virtud de la Real Orden*, memoria editada en Madrid en 1865 polo propio Severino Pérez Vázquez.
Creou o **malvis**, un piano harmónico, que presentou á Exposición Agrícola Industrial de Galicia de Santiago de Compostela de 1858. Inventou o **tecnefón** (1860), a única máquina falante deseñada en España, consistente nunha caixa de madeira de 130&nbsp;cm de alto por 70&nbsp;cm de ancho, similar a un piano de parede. Tamén ideou outro instrumento musical, a **vocalina**, que presentou publicamente no Teatro de Pontevedra o 16 de agosto de 1899 e que posteriormente deu a coñecer en Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A vocalina: un raro instrumento musical no Museo  Museo de Pontevedra
* Uma "zampoña" na Exposición Agricola Industrial y Artística de Galicia
* "O galego que inventou o Tecnefón: a máquina que falaba", artigo de Eduardo Rolland en GCiencia, 2 de novembro de 2017.
Expedición 1

A **Expedición 1** ou **Expedición Un** foi a primeira estadía de longa duración na Estación Espacial Internacional. A tripulación, formada por tres persoas, estivo a bordo da estación durante 136 días entre novembro de 2000 e marzo de 2001. Desde entón, a presenza humana na estación foi ininterrompida e mantense. A Expedición 2, que tamén contou con tres integrantes, seguiuna de xeito inmediato.

O inicio da expedición produciuse cando a tripulación se acoplou á estación o 2 de novembro de 2000 a bordo da nave espacial rusa Soiuz TM-31, que partira dous días antes. Durante a misión, a tripulación da Expedición 1 activou varios sistemas na estación, desempaquetou equipos que se enviaran e aloxou tres tripulacións do Transbordador espacial e dous vehículos rusos Progress de reabastecemento non tripulados. Os astronautas estiveron moi ocupados durante a misión, que se declarou un éxito.

Os tres transbordadores visitantes trouxeron equipos, subministracións e compoñentes clave á estación espacial. O primeiro deles, STS-97, acoplouse a principios de decembro de 2000 e trouxo o primeiro par de grandes paneis fotovoltaicos feitos nos Estados Unidos, o que incrementou cinco veces a capacidade de potencia das celas alí. O segundo transbordador visitante foi a nave STS-98, que se acoplou a mediados de febreiro de 2001 e enviou o módulo de busca *Destiny* de 1,4 mil millóns USD, que aumentou a masa da estación con respecto á de *Mir* por primeira vez. O terceiro transbordador, chamado STS-102, chegou a mediados de marzo do 2001 e o seu propósito principal foi relevar a tripulación da Expedición 1 e substituíla pola da Expedición 2. A expedición finalizou cando o transbordador espacial *Discovery* se separou da estación o 18 de marzo de 2001.

A tripulación da expedición estaba formada por un comandante estadounidense e dous tripulantes rusos. O comandante William Shepherd estivera no espazo tres veces antes en misións de transbordadores dunha semana de duración como máximo. Os rusos Iuri Gidzenko e Sergei Krikalev tiñan experiencia en voos espaciais de longa duración en *Mir*; Krikalev estivo cerca dun ano completo no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Expedición 1 na web da NASA 
* Fotografías da Expedición 1
Rogelio Pampols

**Rogelio Pampols Morer**, nado en Almacelles (Lleida) o 6 de maio de 1936 e finado en Barcelona o 6 de outubro de 2023, foi un futbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1959–60 debutou en Primeira División co Real Zaragoza, onde permaneceu até a tempada seguinte, participando tan só en 2 partidos en total na primeira campaña, sendo o suplente de Enrique Yarza.

Na tempada 1962–63 xogou co Deportivo da Coruña en Primeira División, sendo o suplente de Antonio Betancort. Esa campaña o equipo descendeu a Segunda División. Na tempada 1963–64 o equipo resultou campión da categoría, xogando Pampols como titular case toda a campaña (o seu suplente foi Padrón). Na tempada 1964–65 foi relegado á suplencia pola chegada de Juan María Benegas. Novamente o equipo descendeu a Segunda División ao remate da campaña.

Na tempada 1965–66 fichou polo CE Europa de Segunda División, onde permaneceu 3 campañas.

## Palmarés 
### Club 
;Deportivo
* Segunda División: 1963–64

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Strange Days (filme)

***Strange Days*** é un filme estadounidense de xénero suspense-ciberpunk dirixido por Kathryn Bigelow que se estreou en 1995. Foi coescrito e producido por James Cameron e está protagonizado por Ralph Fiennes, Angela Bassett, Juliette Lewis, Tom Sizemore, Vincent D'Onofrio e Michael Wincott. Foi un fracaso comercial pola escasa recadación, que só conseguiu unha fracción dos custos.

O filme foi nomeado a cinco Premios Saturn, incluíndo os nomeamentos a "Mellor filme de ciencia ficción", "Mellor guión" para Cameron e Cocks e "Mellor actor" para Fiennes. Angela Bassett gañou o premio a "Mellor actriz" e Bigelow converteuse na primeira muller en gañar o premio a "Mellor director".

## Sinopse 
Faltan dous días para a chegada do ano 2000 e as rúas da cidade dos Ánxeles están ateigadas de xente. Lenny, que foi expulsado da Brigada Antivicio, dedícase á captación de clientes para venderlles uns clips que reproducen as vivencias doutras persoas.

## Personaxes 
* Ralph Fiennes como Lenny Nero
* Angela Bassett como Lornette "Mace" Mason
* Juliette Lewis como Faith Justin
* Tom Sizemore como Max Peltier
* Michael Wincott como Philo Gant
* Vincent D'Onofrio como Burton Steckler
* William Fichtner como Dwayne Engelman
* Glenn Plummer como Jeriko One
* Brigitte Bako como Iris
* Josef Sommer como Palmer Strickland
* Nicky Katt como Joey Corto
* Richard Edson como Tick
* Michael Jace como Wade Beemer
* David Packer como Lane

## Galardóns e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Ensis magnus

***Ensis magnus*** é unha especie de molusco bivalvo da orde dos veneroides e familia dos fáridos.

A especie foi definida en 1817 polo naturalista alemán Heinrich Christian Friedrich Schumacher na súa obra ''Essai d'un nouveau système des habitations des vers testacés*. Shultz, Copenghagen pp. [IV] + 288 + 22 pl.

## Distribución 
É unha especie común no océano Atlántico nororiental, desde Noruega até a Península Ibérica, e no mar Mediterráneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ardovini, R. & Cossignani, T. (2004): *West African seashells (including Azores, Madeira and Canary Is.) = Conchiglie dell'Africa Occidentale (incluse Azzorre, Madeira e Canarie)''. English-Italian edition. L'Informatore Piceno: Ancona, Italy. ISBN 88-86070-11-X.
* Gofas, S.; Le Renard, J. & Bouchet, P. (2001): "Mollusca", en: Costello, M. J. *et al*. (eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, 50: pp.&nbsp;180–213. ISBN 2-85653-538-0. 
* Montero Agüera, I. (1971): *Moluscos bivalvos españoles*. Sevilla: Publicaciones de la Universidad de Sevilla, 5.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
ATV

As siglas **ATV** poden referirse a:
***Academia das Ciencias e as Artes de Televisión de España**, unha institución sen ánimo de lucro que aglutina ós principais operadores de televisión.
***Vehículo de transferencia automatizado**, unha nave espacial robótica desenvolvido pola Axencia Espacial Europea (ESA).
Daniel Sánchez

***Daniel Sánchez Arévalo** (1970-), un guionista e director de cine español.
***Dani Sánchez Andrades** (1984-), un futbolista español.
O Campamento, Iñás, Oleiros

**O Campamento** é un lugar da parroquia de Iñás no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 441 habitantes (212 homes e 229 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Iñás
### Parroquias de Oleiros