open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barrio de Les Corts

**Les Corts** é un barrio do distrito homónimo da cidade de Barcelona. É a zona máis central do distrito e foi o núcleo principal do antigo municipio de Les Corts, agregado a Barcelona en 1897, ao que daba nome e que máis ou menos corresponde ao que hoxe é o actual distrito.

O barrio combina edificacións das primeiras urbanizacións dos séculos XVIII e XIX, xunto con outras de nova construción. Durante a década dos anos setenta do século XIX abríronse as principais rúas e a praza do Carme, situada no eixo central desta popular barriada. A finais de século instaláronse varias industrias, como a fábrica Castells e a súa colonia obreira.

O sector de Can Novell comprende os terreos que ocupou o antigo campo do FC Barcelona entre os anos 20 e 60 do século XX e que agora se atopan ao barrio de La Maternitat i Sant Ramon. Nos terreos da antiga masía de Can Batllori, sobre a avenida Diagonal, atopáronse restos neolíticos e ibéricos, así como unha vila e unha necrópole romana.
Chamadelle

**Chamadelle** é unha comuna francesa na rexión administrativa da Aquitania, no departamento de Gironde. Esténdese por unha área de 15,19 km², con 682 habitantes, segundo os censos de 2011, cunha densidade de 44 hab/km².
Serras do sur de Galicia

As **serras do sur de Galiza** son aquelas que se estenden polo país ao longo da raia con Portugal até o río Miño. Trátase dunha agrupación de serras que non teñen unha continuidade dado que están interrompidas pola depresión de Monterrei. Teñen a fractura de varias fallas con orientación N-S ou NE-S.

## Características 
Un primeiro grupo está formado por serras de escasa altura, na comarca de Riós e a serra das Penas Libres, en Vilardevós. Logo de pasada a depresión de Monterrei, están a serra do Larouco, a serra da Pena, a serra de Pisco e mais ao do Xurés. A partir da serra de Santa Eufemia, a orientación pasa de ser L-O a ser N-S, e así continúa até o río Miño polas serras do Quinzo, Queguas e Laboreiro.

Son en xeral serras de relevo suave con arredor de 1.000 metros de altitude de media. O pico máis elevado atópase na serra do Xurés, especialmente o Altar dos Cabrós, con 1498 metros.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Macizo de Pena Trevinca

miniatura|400px|dereita|Vista de Pena Trevinca.
O **macizo de Pena Trevinca** forma parte das serras orientais de Galiza e está situado na confluencia da provincia de Ourense coas provincias de Zamora e León. Son 5 as serras que se consideran parte deste macizo: a serra do Eixo, a serra da Mina, a serra Cabreira, a serra Calva e a serra Segundeira.

Formouse na oroxenia herciniana e sufriu importantes fracturas na oroxenia alpina, o que deu lugar a unha paisaxe de precipicios e barrancas. Neste macizo conflúen a rexión eurosiberiana e a rexión mediterránea.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Serra do Larouco

A **serra do Larouco** é unha das serras do sur de Galiza. Ten orientación NE-SO e fai de límite entre A Limia e Portugal. Prolóngase cara ao norte até tocar a serra de San Mamede, entre as depresións da Limia e Monterrei.
É unha serra de cumios suaves que van gañando altura cara ao sur. Está formada principalmente por granito e por algunhas rochas metamórficas. Boa parte está cuberta de mato e piñeiro de repoboación. Consérvanse zonas de bosque de cerquiño, e destaca o bosque da Rousía, en Baltar.

O punto máximo de altitude é o Coto Farelo, con 1398 metros sobre o nivel do mar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Serra da Raíña Loba

A **serra da Raíña Loba** é unha das serras do sur de Galiza e está localizada entre A Limia e a serra de Larouco. Está conformada pola serra de Gomariz e os montes do Cebreiro. A súa composición é principalmente granítica.

Conserva importantes áreas de bosque de rebolos con bidueiros, pereiras bravas e carballos. Outra parte está repoboada con piñeiros e o resto son arbustos e penedos.

Os puntos de maior altura son o Penedo da Raíña Loba (na serra de Gomariz) con 1.161 metros sobre o nivel do mar, e o pico Cebreiro, con 1.265 (nos montes do Cebreiro, onde tamén destaca con 1.258 o chamado Penedo das Fatigas).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Damon Stoudamire

**Damon Lamon Stoudamire**, nado o 3 de setembro de 1973 en Portland, Oregón, é un ex xogador profesional estadounidense de baloncesto, sendo o seu último equipo os San Antonio Spurs da NBA. Actualmente, é adestrador asistente do equipo de baloncesto masculino dos Memphis Tigers. Xogaba de base, e foi seleccionado na 7ª posición do Draft da NBA de 1995 polos Toronto Raptors. Gañou o premio ao Rookie do Ano da NBA na tempada 1995-96.

Xogou na universidade para os Arizona Wildcats, e profesionalmente para os Toronto Raptors, Portland Trail Blazers, Memphis Grizzlies e San Antonio Spurs.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
* Perfil NBA Draft
Marreese Speights

**Marreese Akeem Speights**, nado o 4 de agosto de 1987 en San Petersburgo, Florida, é un xogador americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Speights foi elixido na 16ª posición do Draft da NBA de 2008 polos Philadelphia 76ers. Asinou cos Sixers o 18 de xullo de 2008. Esa tempada foi a mellor para Speights nos 76ers, cun 50.2% de anotación en tiros de campo, xogando 79 partidos, un 20.5% en triplas, e un 77.3% dende a liña de tiros libres.

O 4 de xaneiro de 2012, Speights foi traspasados aos Memphis Grizzlies nun traspaso a tres bandas, que levou ademais a Xavier Henry aos New Orleans Hornets. Os Grizzlies adquiriron a Speights para cubrir a baixa por lesión de Zach Randolph.

O 22 de xaneiro de 2013, Speights foi traspasado ós Cleveland Cavaliers xunto a Wayne Ellington, Josh Selby e unha futura elección de primeira rolda do Draft a cambio de Jon Leuer.

O 12 de xullo de 2013, Speights asinou cos Golden State Warriors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Tour de Francia 2009

A **96.ª edición do Tour de Francia**, disputada dende o 4 ó 26 de xullo de 2009, estivo composta por 21 etapas nas que se percorreron un total de 3.459&nbsp;km, incluíndo 93&nbsp;km de contra o reloxo. A saída da carreira tivo lugar en Mónaco, e a chegada foi como sempre en París.

A chamada *Grande Boucle* visitou nesta edición un total de seis países: Mónaco, Francia, España, Andorra, Suíza e Italia (por orde cronolóxica).

As novidades no Tour do 2009 foron a subida ó Mont Ventoux na penúltima etapa (substituíndo á tradicional contra o reloxo por unha xornada de alta montaña), a prohibición de empregar sistemas electrónicos de comunicación entre os ciclistas e os coches dos directores (o cal provocou a protesta dos equipos), e a recuperación da contra o reloxo por equipos.

O gañador final do Tour de Francia foi Alberto Contador. Nas outras clasificacións secundarias impuxéronse Franco Pellizotti (montaña e combatividade), Andy Schleck (mozos), Thor Hushovd (puntos) e Astana (equipos). O corredor que acadou un maior número de vitorias de etapa foi Mark Cavendish con 6 vitorias, todas elas ó *sprint*.

## Etapas 
## Clasificación Xeral 
[miniatura|350px|**[Alberto Contador**, co *maillot* amarelo chegando a París na derradeira etapa do Tour 2009.]]
A clasificación xeral rematou do seguinte xeito:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Tour de Francia 2009 
### Outros artigos 
* Giro de Italia 2009
* Vuelta a España 2009
Serra das Penas Libres

A **serra das Penas Libres** é unhas das serras do sur de Galiza, está orientada con sentido NO-SO, na comarca de Vilardevós, e limita con Portugal ao sur. Nesta cadea nacen polo sur afluentes do río Mente, e polo oeste afluentes do río Támega.

Está conformada por pedra de gra e granitos ao norte, lousas e cuarcitas ao leste, e materiais varios como xistos cara ao sur.

O punto de maior altura é o Mairos, con 1.083 metros sobre o nivel do mar, así como tamén o Salto do Cabalo, con 1.061 m.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Til Ungdommen

***Til Ungdommen*** (en noruegués, *Para a mocidade*), ás veces coñecido polo seu primeiro verso *Kringsatt av Fiender* ("Rodeado de inimigos") é un poema do escritor, xornalista e combatente comunista noruegués Nordahl Grieg.

O poema foi musicado en 1952 polo compositor dinamarqués Otto Mortensen. A canción foi interpretada por numerosos artistas, e cantouse o 24 de xullo de 2011 na catedral de Oslo na cerimonia en honra das persoas asasinadas no ataque terrorista acontecido en Noruega o 22 de xullo.

## Poema

Kringsatt av fiender,
gå inn i din tid!
Under en blodig storm -
vi deg til strid!

Kanskje du spør i angst,
udekket, åpen:
hva skal jeg kjempe med
hva er mitt våpen?

Her er ditt vern mot vold,
her er ditt sverd:
troen på livet vårt,
menneskets verd.

For all vår fremtids skyld,
søk det og dyrk det,
dø om du må - men:
øk det og styrk det!

Stilt går granatenes
glidende bånd
Stans deres drift mot død
stans dem med ånd!

Krig er forakt for liv.
Fred er å skape.
Kast dine krefter inn:
døden skal tape!

Elsk og berik med drøm
alt stort som var!
Gå mot det ukjente
fravrist det svar.

Ubygde kraftverker,
ukjente stjerner.
Skap dem, med skånet livs
dristige hjerner!

Edelt er mennesket,
jorden er rik!
Finnes her nød og sult
skyldes det svik.

Knus det! I livets navn
skal urett falle.
Solskinn og brød og ånd 
eies av alle.

Da synker våpnene
maktesløs ned!
Skaper vi menneskeverd
skaper vi fred.

Den som med høyre arm
bærer en byrde, 
dyr og umistelig,
kan ikke myrde.

Dette er løftet vårt
fra bror til bror:
vi vil bli gode mot
menskenes jord.

Vi vil ta vare på
skjønnheten, varmen
som om vi bar et barn
varsomt på armen!

## Notas
Libro Vermello de Hergest

O ***Libro Vermello de Hergest*** (en galés **Llyfr Coch Hergest**) é un longo manuscrito escrito pouco despois de 1382, que se sitúa como un dos máis importantes manuscritos medievais escritos en lingua galesa. Contén unha colección de prosa e poesía galesas, en especial os contos dos Mabinogion, e poesía dos Gogynfeirdd. O manuscrito deriva o seu nome doa cor da súa encadernación de coiro e da súa asociación con Hergest Court entre finais do século XV e principios do XVII.
## Compilación 
O manuscrito foi escrito entre aproximadamente o 1382 e 1410. Un dos distintos copistas responsábeis do manuscrito foi identificado como Hywel Fychan fab Hywel Goch de Buellt. Sábese que traballou para Hopcyn ap Tomas ab Einion (*c*. 1330 - despois de 1403) de Ynysforgan, Swansea, e é posíbel que o manuscrito se compilase para Hopcyn.

Segundo o estudoso Daniel Huws, é "de lonxe libro medieval en galés de máis peso, o máis amplo nas súas dimensións [...] e o máis groso".

## Historia 
Semella que o manuscrito permaneceu nas mans da familia de Hopcyn ata finais do século XV, cando o neto de Hopcyn, Hopcyn ap Rhys, foi considerado cómplice da rebelión contra o rei Eduardo IV e consecuentemente perdeu gran parte das súas propiedades. Obtivérono os Vaughans de Tretower (*Tretŵr*), daquela en Breconshire, probabelmente en 1465 ao recibiren as posesións de Hopcyn. Esta propiedade vén suxerida por dúas odas (*awdlau*) dedicadas a Sir Thomas Vaughan (m. 1483) e os seus fillos, que foron escritas no manuscrito polo poeta galés Lewys Glyn Cothi en Tretower. O Libro Vermello logo pasou ao poder dos Vaughans de Hergest Court, preto de Kington nas Welsh Marches. Sir John Price de Brecon menciona que viu o manuscrito en 1550, presumibelmente en Hergest.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 'Red book of Hergest'. In Meic Stephens (Ed.) (1998), *The new companion to the literature of Wales*. Cardiff : University of Wales Press. ISBN 0-7083-1383-3.
* Parry, Thomas (1955), *A history of Welsh literature*. Translated by H. Idris Bell. Oxford : Clarendon Press.
* Thomas, Richard Biography of Thomas Wilkins, Welsh Biography Online (National Library of Wales)
* Thomas, Graham C. G.: Llyfr Coch Hergest. pp.&nbsp;1172–3. volume 3.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Libro Vermello de Hergest.
* Libro Branco de Rhydderch.

### Ligazóns externas 
* Red Book of Hergest, or Jesus College MS 111, is part of the Early Manuscripts at Oxford University digitisation project; reprints relevant section of Historical Manuscripts Commission, *Report on manuscripts in the Welsh language*, vol. II part I, (Londres, 1902), describing the manuscript and its contents; *Gives access to colour images of the entire manuscript*.
* Mary Jones, *Celtic Encyclopedia*: Llyfr Coch Hergest (entry on manuscript)
* Mary Jones, *Celtic Literature Collective*: Llyfr Coch Hergest (contents & translations)
* *British Medical Association - Wales & Medicine*
Timothy McVeigh

**Timothy James McVeigh**, nado en Pendleton o 23 de abril de 1968 e finado en Terre Haute o 11 de xuño de 2001, foi un ex-soldado estadounidense autor do atentado explosivo ao edificio federal Alfred P. Murrah en Oklahoma City en 1995, onde morreron 168 persoas e resultaron feridas ao redor de 500 persoas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *The Timothy McVeigh Story: The Oklahoma Bomber*
Australia (filme)

***Australia*** é un filme australiano dirixido por Baz Luhrmann que se estreou no 2008.

## Sinopse 
Ano 1939. Lady Sarah Ashley (Nicole Kidman), é unha aristócrata inglesa frívola e superficial que vive un matrimonio sen amor e sen fillos que a privaron de todo o que que non sexa a súa corte de cabalos. Convencida de que o seu marido lle é infiel, Sarah viaxa dende Londres ata Darwin (Australia) para enfrontarse con el. O seu guía, Drover (Hugh Jackman), é un gandeiro tan rudo como refinada é Sarah. A profunda antipatía que se profesan suavízase cando Sarah se fai cargo dun neno aborixe chamado Nullah, (Brandon Walters).

## Personaxes 
* Nicole Kidman como Lady Sarah Ashley
* Hugh Jackman como Drover
* David Wenham como Neil Fletcher
* Bryan Brown como Lesley 'King' Carney
* Jack Thompson como Kipling Flynn
* David Gulpilil como King George
* Brandon Walters como Nullah
* Ray Barrett como Ramsden
* David Ngoombujarra como Magarri
* Ben Mendelsohn como Capitán Emmett Dutton
* Sandy Gore como Gloria Carney
* Essie Davis como Catherine 'Cath' Carney Fletcher
* Barry Otto como Administrador Allsop
* Ursula Yovich como Daisy
* Yuen Wah como Sing Song
* Jacek Koman como Ivan
* Tony Barry como Sarxento Callahan

## Galardóns e nomeamentos 
* 2008: Nomeada ó Oscar ó mellor vestiario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Web Oficial  
* Ficha en Filmaffinity
Mariña de Augas Santas

**Mariña de Augas Santas** foi unha muller mártir do cristianismo, probablemente lendaria, venerada como santa pola Igrexa católica, que celebra a súa festa o 18 de xullo. 

## Traxectoria 
A súa vida mestura lenda e feitos que poderían ser reais. Segundo a tradición, naceu en Balcagia (actual Baiona) cara ao 119, sendo filla de Lucio Castelio Severo (gobernador romano da Gallaecia e Lusitania) e da súa esposa Calsia. Esta tivo nove fillas, chamadas Liberata, Xenevra Tamén está asociada a complexos de augas medicinais na Península Ibérica.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Santa Mariña de Dozo.jpg|Procesión de Santa Mariña de Dozo (Cambados)
Ficheiro:Santa Mariña de Ribasar - Rois - Galiza-2.jpg|Santa Mariña de Ribasar (Rois)
Ficheiro:Escultura Igrexa Santa Mariña, Covelo, Pontevedra.JPG|Santa Mariña de Covelo
Ficheiro:Galicia, un relato no mundo, 01-45b, Santa Mariña (Cornielis de Holanda, XVI, Cat. Ourense).jpg|Santa Mariña (Cornielis de Holanda, século XVI, catedral de Ourense)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2002): *Santa Mariña de Augas Santas*. Ourense, Grupo Marcelo Macías/Fundación Caixa Galicia (Guías do patrimonio cultural, 7).
*  (2017): *Mariña: de deusa a santa*. Ed. Galaxia. ISBN  9788491510611.
Touca

Unha **touca** pode ser:

* Unha **touca**, peza de tecido fino para cubrir a cabeza, como adorno ou abrigo;
* Unha **touca**, alga comestible da clase das algas vermellas e o xénero *Porphyra*.
Serra da Pena

A **serra da Pena** é unha das serras do sur de Galiza, localizada no extremo meridional do concello de Calvos de Randín. Ten unha grande área de migmatitas e algúns gneis ollo de sapo, unha intrusión de granito de dúas micas e diques de aplita e pegmatita.

Na vexetación destacan os bosques de cerquiños así como os bidueiros, salgueiros, acivros, castiñeiros ou escambróns. Forma parte do espazo declarado Zona de Especial Protección dos Valores Naturais "Baixa Limia-Serra do Xurés".

O punto de maior altitude é o Alto do Candal, con 1.424 metros sobre o nivel do mar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Dorell Wright

**Dorell Lawrence Wright**, nado nos Ánxeles (California) o 2 de decembro de 1985, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga no Lokomotiv Kuban da VTB United League.

## Traxectoria profesional 
Wright foi seleccionado na 19ª posición do Draft da NBA de 2004 polos Miami Heat. Entrou na NBA directamente dende o instituto, tras acadar 29.4 puntos, 14 rebotes e 5 tapóns por partido no South Kent School en Connecticut.

En 2006, Wright foi o membro dos Heat máis novo no equipo que gañou o primeiro campionato da NBA para Miami. O 21 de agosto de 2008, Wright asinou un novo contrato cos Heat.

Wright asinou cos Golden State Warriors o 13 de xullo de 2010. O 27 de novembro de 2010, Wright anotou 9 triplas, a marca máis alta da franquía, superando a marca de Jason Richardson, con 8 triplas o 29 de marzo de 2007.

O 9 de febreiro de 2011, Wright foi seleccionado para participar no concurso de triplas do NBA All-Star Weekend de 2011 nos Ánxeles. Ao remate da tempada 2010-11, Wright rematou 3º na votación polo xogador máis mellorado da NBA, detrás de LaMarcus Aldridge e Kevin Love.

O 11 de xullo de 2012, Wright foi traspasado ós Philadelphia 76ers nun traspaso entre tres equipos. O 10 de xuño de 2013, asinou un contrato cos Portland Trail Blazers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Michael Doleac

**Michael Scott Doleac**, nado o 15 de xuño de 1977 en San Antonio, Texas, é un ex xogador americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Doleac foi seleccionado na 12ª posición do Draft da NBA de 1998 polos Orlando Magic. Na súa tempada coma rookie, foi seleccionado no 2º mellor equipo de rookies da NBA.

En 2006, conseguiu o seu único campionato da NBA cos Miami Heat, sendo suplente de Shaquille O'Neal.

Doleac retirouse tras unha carreira de dez anos pola NBA na tempada 2007-08, tras pasar polos Magic, Cleveland Cavaliers, New York Knicks, Denver Nuggets, Heat, e finalmente, Minnesota Timberwolves.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
Diego Penas Vázquez

**Diego Penas Vázquez**, nado en Monforte de Lemos o 27 de xaneiro de 1990, é un futbolista galego. Xoga de porteiro e o seu actual equipo é a SD Compostela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Manuel Castiñeiras Porto

**Manuel Castiñeiras Porto**, nado en Santiago de Compostela o 7 de agosto de 1979, é un exfutbolista galego. Xogaba de defensa.

Desenvolveu gran parte da súa carreira na SD Compostela, dende as categorías inferiores, pasando polo filial e ata o primeiro equipo, co que disputou case 200 partidos en catro categorías diferentes, e do que foi capitán ata a súa retirada en 2015. Na actualidade é o director deportivo do club santiagués.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores da SD Compostela. Na tempada 1997/98, cando aínda xogaba cos xuvenís do club, comezou a disputar partidos co Compostela B en Terceira División e acabou por gañar a titularidade ao final da tempada, na fase de ascenso a Segunda B. Xogou no filial compostelán ata que na tempada 2001-02 subiu ao primeiro equipo, que acababa de descender a 2ª B. Logrou ese ano o ascenso a Segunda e xogou no equipo branquiazul os dous turbulentos anos seguintes nos que o club descendeu tres categorías, dúas delas por débedas.

No verán de 2004 fichou polo Eibar, de Segunda División, no que xogaba o tamén ex do Compos, Paco Corredoira. Estivo dúas tempadas no club vasco, nas que xogou como titular case todos os partidos, pero descendendo ao final da 2005/06, momento no cal fichou polo Tenerife, adestrado por Pichi Lucas. No club canario dispuxo de poucos minutos durante a campaña, vivindo ademais un momento tráxico no partido de ida fronte á Ponferradina, cando foi substituído na segunda parte para serlle comunicado que seu pai, que estaba vendo o partido nas bancadas do Toralín, acababa de falecer dun infarto.

No verán de 2007 fichou polo Racing de Ferrol, onde se reecontrou de novo con Corredoira. Militou alí durante tres tempadas, nas que o club perdeu dúas categorías. No inicio da segunda das súas tempadas en Ferrol, Castiñeiras sufriu unha rotura do ligamento cruzado anterior do xeonllo dereito que o mantivo de baixa durante case toda a tempada.

Na tempada 2010/11 xogou co Cerceda en Terceira División, conxunto adestrado polo ex xogador do Compostela, Nacho. Tras rematar a competición en primeira posición volveu ao Compostela, que competía en Preferente baixo a dirección de Anxo Casalderrey. Disputou catro tempadas máis en Santiago, vivindo dous ascenso ata 2ª B e converténdose no capitán e emblema do equipo.

En xaneiro de 2015 retirouse do fútbol para facilitarlle ao club a fichaxe de Yacine Qasmi, pois a cota de fichas sénior estaba completa. Incorporouse de inmediato á secretaría técnica do Compostela e en maio de 2017 converteuse no director deportivo.

### Selección galega 
En 2006 representou á selección galega no empate a un fronte ao Ecuador no estadio de Riazor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Tomás Alonso

**Tomás Alonso** pode referirse a:
***Frei Tomás Alonso**, monxe beneditino santiagués.
***Tomás Alonso de Armiño y Calleja**, político castelán (n. 1881);
***Tomas Alonso Blasco**, alcalde de Elx a comezos do século XX;
***Tomás Alonso Casares**, político leonés;
***Tomás Alonso Martínez**, benfeitor vigués (n. Coia, 1835 - Buenos Aires, 1906);
***Tomás Alonso Rodríguez**, xornalista deportivo e presentador da TVG, vigués.
Nori

miniatura|dereita|240px|Cultivo de Nori no Xapón
miniatura|dereita|240px|Rolos *maki sushi*

**Nori** (do xaponés: 海苔, *nori*; en chinés: 海苔, *hǎidài*; en coreano 김, *kim* ou *gim*), é unha especie de folla feita a partir de algas mariñas do xénero Porphyra (Toucas), amplamente utilizada en pratos da cociña xaponesa. É xeralmente de cor verdosa ou avermellada, dependendo da especie de alga empregada na fabricación. No Xapón adoita ser de cor verde.

## Historia 
A palabra xaponesa nori na súa orixe quería dicir alga. Pero co tempo pasou a designar o produto comestible elaborado con ela. É unha das tres algas máis consumidas como alimento no mundo, xunto coa kombu e a wakame..

Unha das descricións máis antigas do nori aparece no código Taihō, no século VIII. No século X é citada como comida común, no anónimo Utsubo Monogatari (*Conto da árbore oca*). Neses tempos tomábase en forma de pasta, as follas foron inventadas en Edo (actual Tokyo) no período Edo (séculos XVIII a XIX), seguindo o método xaponés de facer papel.

En Occidente comezou o seu consumo no século XX a través dos restaurantes asiáticos, e recibiu un impulso co espallamento mundial da dieta macrobiótica.

## Produción xaponesa 
No Xapón cultívanse as algas *Porphyra* para nori desde o século XV, e actualmente a práctica totalidade da produción procede de cultivos mariños. Malia teren unha bioloxía complexa, o ciclo de vida destas algas é actualmente coñecido por completo, e o seu cultivo é unha forma avanzada de agricultura. Adícanse a esta actividade unhas 35.000 persoas, principalmente pequenas familias cooperativistas

O Nori é rico en proteínas, calcio, ferro, vitaminas A, B e C.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fernández Saa, C. (2002) *Algas de Galicia. Alimento y Salud*. Redondela: Algamar. ISBN 84-607-4503-1. 
* Bárbara, I.; Cremades, J. (1993). *Guía de las algas del litoral gallego*. A Coruña: Concello da Coruña - Casa das Ciencias. 
## Outros artigos 
* Algas.
* Algas vermellas.
* Algas comestibles.
* Touca (alga).
### Ligazóns externas 
* Marutokunori, produtor xaponés de nori .
Arac Attack

***Arac Attack*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Ellory Elkayem, que se estreou no 2002.

## Sinopse 
Filme de terror con toques de comedia negra, na que unhas verteduras tóxicas mudarán arañas inofensivas en xigantescos monstros que devecen pola carne humana.

## Personaxes 
* David Arquette como Chris McCormick
* Kari Wührer como Sheriff Sam Parker
* Scott Terra como Mike Parker
* Scarlett Johansson como Ashley Parker
* Doug E. Doug como Harlan Griffiths
* Rick Overton como Deputy Pete Williams
* Leon Rippy como Wade
* Matt Czuchry como Bret
* Eileen Ryan como Gladys
* Frank Welker como Consuela a araña raíña
* David Earl Waterman como Norman 
* Tom Noonan como Joshua Taft

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity 
* Web Oficial
Cairo Branco

*Para o filme homónimo de 2018 véxase Cairo branco (filme de 2018)*

***Cairo Branco*** (en ) é un filme de Disney dirixido por Randal Kleiser que se estreou en 1991, que está baseado na novela *White Fang* de Jack London. Está protagonizado por Ethan Hawke, Klaus Maria Brandauer e Seymour Cassel.

## Sinopse 
A finais do século XIX, o xove Jack Conroy chega a Alasca en plena febre do ouro, disposto a reclamar a herdanza do seu defunto pai. Alí trabará unha estreita relación con Cairo Branco, un cruzamento de lobo e can.

## Personaxes 
* Ethan Hawke como Jack Conroy
* Klaus Maria Brandauer como Alex Larson
* Seymour Cassel como Skunker
* Susan Hogan como Belinda Casey
* James Remar como Beauty Smith
* Bill Moseley como Luke
* Clint Youngreen como Tinker
* Pius Savage como Grey Beaver

### Animais 
* Jed o can-lobo como Cairo Branco
* Bart o oso como O Oso

## Galardóns e nomeamentos 
* 1993:Genesis Award.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
José Ramón Garabal

**José Ramón Garabal Varela**, nado en Santiago de Compostela o 10 de novembro de 1983, é un futbolista galego. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é a SD Compostela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en lapreferente.com
Martin A. Hansen

**Alfred Martin Jens Hansen**, coñecido como **Martin A. Hansen**, nado o 20 de agosto de 1909 e finado o 27 de xuño de 1955, foi un escritor en lingua dinamarquesa. É recoñecido polos seus traballos como parte da resistencia dinamarquesa (en ) contra ocupación alemá de Dinamarca durante a segunda guerra mundial.

Hansen recibiu o Drachmannlegatet en 1946, o De Gyldne Laurbær en 1949 e mais a medalla Holberg en 1952.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia humilde e relixiosa e fixo carreira como docente en Haslev, Dinamarca.

## Publicacións 
* *Nu opgiver han* (novela, 1935)
* *Kolonien* (novela, 1937)
* *Jonathans rejse* (novela, 1941)
* *Lykkelige Kristoffer* (novela, 1945)
* *Tornebusken* (relatos, 1946)
* *Agerhønen* (relatos, 1947)
* *Åsynet* (relatos, 1949)
* *Sankt Hans aften* (relatos, 1949)
* *Løgneren* (novela, 1950)
* *Paradisæblerne* (relatos, 1953)
* *Orm og Thyr* (escrito canda Sven Havsteen-Mikkelsen)
* *Konkylien* (relatos, 1955)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía do autor
Vallcarca i els Penitents

**Vallcarca i els Penitents** é un dos cinco barrios en que se divide o distrito de Gràcia, situado na cidade de Barcelona. O seu nome débese a que está formado por dous barrios antigamente ben diferenciados, de cuxa unión xurdiu o barrio tal e como se coñece agora.

Situado entre os montes do Putget e do Coll, Vallcarca i els Penitents é un dos barrios con maior altura sobre o nivel do mar da cidade e con maior pendente nas súas rúas, xa que os seus límites comezan na Praza Lesseps e acaban na saia de Collserola.

## Véxase tamén
Vila de Gràcia

A **Vila de Gràcia**, por antonomasia **Gràcia**, é un dos barrios máis populares e activos da cidade de Barcelona. Tamén é o nome do distrito municipal que inclúe, ademais de Gràcia, os barrios de Vallcarca i els Penitents, El Coll, La Salut e o Camp d'en Grassot i Gràcia Nova. En 2005 tiña 120.087 habitantes.

O seu monumento máis identificativo é a torre do reloxo que se alza no medio da plaça da Vila, onde se atopa o antigo concello, hoxe sede do distrito.

O barrio de Vila de Gràcia foi o núcleo principal da antiga vila independente de Gràcia (1850-1897), e o que lle daba nome. O municipio estaba formado por este núcleo e pola zona agrícola e de masías do Camp d'en Grassot.

## Véxase tamén
Köniz

**Köniz** é unha cidade suíza pertencente ao cantón de Berna, moi próxima á capital do país. Conta con 40.938 habitantes e é a duodécima cidade da confederación en canto a poboación.

## Xeografía
Köniz está situada na *Mittelland*, a meseta suíza, e por ela transcorre o principal río do país, o Aar. Limita ao norte coa cidade de Berna, ao leste con Muri bei Bern, Kehrsatz e Wald, ao sur con Oberbalm e Schwarzenburg e ao oeste con Ueberstorf e Neuenegg.

## Historia e cultura
A zona na que se sitúa a cidade leva habitada dende a Idade de Bronce. A igrexa de San Pedro e San Pablo foi erguida cara ao 1100, sen que haxa vestixios arqueolóxicos de que houbese outra construción relixiosa previa na súa actual localización. Existía un mosteiro agostiño á beira da igrexa que foi doado á Orde Teutónica polo emperador Henrique VII do Sacro Imperio Romano Xermánico, quen estableceu unha *commendamm*, perdurando, con algunhas excepcións, ata o século XVIII, cando foi vendida a Berna.

O concello de Köniz, na súa actual forma, botou a andar en 1846.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina do concello de Köniz
El Coll

**El Coll** é un barrio de Barcelona situado no distrito de Gràcia. Ten 6.850 habitantes e está situado a 300 metros por encima do mar.

## Historia 
Sitúase a orixe do barrio na Igrexa da nosa Señora do Coll, que data do século XI. Orixinalmente o santuario chamábase de *Mare de Déu da Fontrúbia*. Cerca estaba a capela de Lourdes. As referencias máis antigas deste barrio datan do ano 1099.

Os señores feudais ían cazar o xabaril nas montañas próximas ao Coll, pouco antes de que os bandoleiros instalásense nas covas Cimany que, máis tardíamente, convertéronse en importantes minas de ferro.

Xa a principios do século XX, o barrio encheuse de masías e casas.

Nos anos 1960, El Coll sufriu a febre urbanística e foi invadida por todo tipo de construcións que ocuparon todos os espazos libres que quedaban.

Foi en 1976 cando se pediu a construción dun parque. A Canteira da Creueta estaba abandonada e a intención era construír alí pisos, pero finalmente inaugurouse o Parque da Creueta do Coll.

Actualmente o barrio do Coll está afectado polo proxecto urbanístico dos Tres Turons.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Coll01.jpg|Igrexa da nosa Señora do Coll

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*El Coll, na web do Concello de Barcelona
La Salut

**La Salut** é un barrio do distrito de Gràcia, en Barcelona. Está situado nas ladeiras meridionais dos outeiros do Carmel e da Rovira.

La Salut é coñecida grazas ao Parc Güell de Antoni Gaudí, que é o límite da fronte de montaña do barrio.

## Historia
miniatura|200px|esquerda|Santuario de Sant Josep de la Muntanya
A súa urbanización comezou na segunda metade do século XIX ao redor da igrexa da nosa Señora da Saúde. Nos seus inicios a actividade máis importante da zona era agrícola, achándose importantes masías como Can Xipreret, Can Tusquets, Can Muntaner e Ca l'Alegre de Dalt, pero progresivamente foron converténdose en zona residencial de veraneo da burguesía barcelonesa e da antiga vila de Gràcia.

As comunicacións do barrio foron mellorando co tempo, e así, en 1880, inaugurouse o tranvía da praza de Santa Anna á de Rovira i Trias, e en 1909 o da praza de Lesseps á rúa do Escorial, e logo ata a praza de Joanic. Con iso, unha gran zona que se consideraba do barrio de La Salut quedou englobada no barrio de Gràcia. Un vestixio da situación anterior é que a rúa de Argentona, no barrio de Gràcia, aínda celebra a festa maior de La Salut e non a de Gràcia. Actualmente, a Travessera de Dalt é o eixo que une a parte baixa do barrio. As mazás da fronte mar da Travessera, ata as rúas de Cardener e Camèlies, forman o seu límite.

Un dos monumentos principais do barrio é o Santuario de Sant Josep de la Muntanya, un conxunto de igrexa e convento de estilo neorrománico con elementos modernistas, obra de Miquel Pasqual Tintorer. O 14 de agosto de 1895 púxose a primeira pedra, e foi inaugurado o 20 de abril de 1902.

## Véxase tamén
Les Tres Torres

**Les Tres Torres** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. É un dos sectores que pertenceron ao antigo municipio de Sarrià. Comezou edificarse en 1860, en paralelo coa construción do ferrocarril que ía da Plaça de Catalunya a Sarrià.

Os límites do barrio foron moi discutidos pero a última delimitación foi: Via Augusta, Doctor Carulla, Ganduxer, Av. Diagonal, Av. de Sarrià, Passeig de Manuel Girona, Bosch i Gimpera, carrer del Cardenal Vives i Tutó, c. de Font Coberta, carrer de Bonaplata e carrer dels Vergós.
El Putxet i Farró

**El Putxet i el Farró** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. Está formado por dous núcleos ou barrios, el Putxet, ao norte, e el Farró, no sur. Esta agrupación destes dous barrios foi creada no ano 2007 a partir da nova distribución de barrios que aprobou o Concello de Barcelona.

É delimitado pola avenida da República Arxentina, a praza de Lesseps, a avenida do Príncipe de Asturias, a Vía Augusta, a rúa de Balmes (a Praza Molina) e o paseo de Sant Gervasi. Actualmente unha boa parte da súa superficie está ocupada polo parque do Putxet. Actualmente ambos os sectores que forman o barrio están habitados por poboación de extracción adiñeirada e de clase alta debido ao pasado do territorio como zona de veraneo da burguesía.

El Putxet é unha pequena montaña que se estende entre en Sant Gervasi limitando con Vallcarca i els Penitents onde houbera unha capela no século XVII pero non foi ata o 1870 que se empezaron a construír algunhas torres para a burguesía barcelonesa que se trasladaba da Barcelona vella. Este barrio formaba parte, xunto con La Bonanova e Lledó que integraban o antigo termo municipal de Sant Gervasi o 1879. Nos inicios foi un núcleo principalmente de veraneo pero coa chegada do ferrocarril de Sarrià en Barcelona, o metro e tranvías (como o que pasaba polo eixo da rúa Zaragoza) converteuse nun lugar de residencia habitual.

O outro sector, por baixo da Rolda do Xeneral Mitre, é el Farró que se atopa ao redor das rúas de Zaragoza e de Vallirana. O núcleo recibe o seu nome de Silvestre Farró, que a principios do século XIX construíu as primeiras casas. Neste sector destacan as casas baixas con patios interiores e as pasaxes de casas encostadas como o de Sant Felip ou o de Mulet, normalmente construídas ao redor de torres de estilo colonial ou modernista construídas pola clase acomodada barcelonesa con finalidade de veraneo (algunhas substituídas por pisos aínda restando algunhas).
Michael Douglas

**Michael Kirk Douglas**, nado en New Brunswick (Nova Jersey) o 25 de setembro de 1944, é un actor e produtor estadounidense de cinema e televisión. É gañador de dous Premios Óscar e tres Globos de Ouro. É o fillo do tamén famoso actor Kirk Douglas e está casado coa actriz Catherine Zeta-Jones.

## Biografía 
Douglas naceu en New Brunswick, Nova Jersey, como o primeiro fillo do actor Kirk Douglas e actriz Diana Dill do arquipélago das Bermudas. Os seus avós paternos, Harry Demsky (nado Herschel Danielovitch) e Bryna Demsky (nada Sanglel), eran inmigrantes xudeus de Homieĺ en Belarús (na época parte do Imperio Ruso). A súa nai e avós maternos, o tenente coronel Thomas Melville Dill e Ruth Rapalje Neilson, eran nativos de Devonshire Parish, nas Bermudas. Thomas Dill serviu como fiscal xeral das Bermudas e foi comandante da Artillaría Milicia das Bermudas. Douglas ten un irmán máis novo, Joel Douglas (nado en 1947), e dous medio-irmáns paternos, Peter Douglas (nado en 1955) e Eric Douglas (1958-2004).
Asistiu a Escola Allen-Stevenson, da Escola Internacional de Xenebra, e graduouse na Eaglebrook School, en Deerfield, Massachusetts no ano 1960 e A Escola Choate (agora Choate Rosemary Hall) en Wallingford, Connecticut, en 1962. Recibiu o seu B.A. da Universidade de California, Santa Barbara, en 1966, onde é tamén o presidente honorario da Asociación Alumni UCSB.

## Filmografía 
## Premios e nomeamentos 
[miniatura|dereita|210px|Michael Douglas no [Festival de Cannes (2010)]]
### Premios Oscar 
### Globos de Ouro 
### Premios BAFTA 
### Premios do Sindicato de Actores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Internet Off-Broadway Database 
* Recompilación en vídeo dos filmes nos que sae Michael Douglas en YouTube
* Yahoo! Movies
Sant Gervasi-la Bonanova

**Sant Gervasi-la Bonanova** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. Antigamente fora xunto con Sant Gervasi-Galvany, un municipio independente denominado Sant Gervasi de Cassoles.

O barrio está dividido principalmente en dous sectores diferenciados: o sector de Sant Gervasi, onde se atopa o núcleo máis antigo do municipio de Sant Gervasi de Cassoles, e outro sector, o de La Bonanova, nacido cando se construíu a vía que comunicou Sant Gervasi con Sarrià cara á década de 1890. Este último sector, o da Bonanova, configurouse co pretexto que ao redor do paseo homónimo empezaríanse a edificar casas benestantes de señores que volveran de América con grandes fortunas. Edificáronse torres e chalés, por esta razón pódese ver bastante diferenza arquitectónica entre o sector da Bonanova e Sant Gervasi.

Nos anos 70 e 80 derrocáronse cerca do 40% das torres que había entón, pero actualmente aínda quedan algunhas. Así mesmo pasa co barrio de Sant Gervasi, posto que hai casas que en limiar das portas teñen indicado o ano de construción -ou máis probablemente o de remodelación-, como son a casa do montón de Sant Gervasi de Cassoles nº 119 onde no limiar da porta leva o ano 1845. Isto fai pensar que como mínimo na década do 1840 remodeláronse moitas casas.

O sector da Bonanova toma o nome da Virxe María da Bonanova, que é o nome popular da Virxe María dos Afortunados, á cal dedicouse un altar o século XVIII á antiga igrexa dos santos Gervasi e Protasi situada onde agora hai a igrexa da Bonanova, e que acabou espertando máis fervor que os patróns orixinais. O nome de La Bonanova é de orixe bíblica e significa «a boa noticia», do mesmo xeito que o é o barrio veciño do Tibidabo, que en latino significa «eu dareiche».
Sarrià

**Sarrià** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. Sarrià foi a vila principal do antigo municipio de Sarrià que ademais da vila de Sarrià incluía o sector de Pedralbes e les Tres Torres pero que furon urbanizados moito máis tarde que o pobo de Sarrià. Finalmente, en 1921 foi o último dos pobos circundantes a Barcelona en ser anexionado. Os primeiros datos por escrito que se conservan da vila son do século X.

Algúns sectores de Sarrià son: Sarrià Vell, Santa Amèlia, Can Ponsic-Caputxins, Sagrat Cor-Can Caralleu e Can Pomaret-Peu del Funicular. Inicialmente o pobo foi unha zona dedicada ao sector agrícola, especialmente vinícola pero máis tarde atraeu a familias acomodadas.

esquerda|miniatura|300px|A Plaça de Sarrià
Destaca a igrexa de Sant Vicenç de Sarrià e dous colexios, o das Teresianas, de estilo modernista e de Sant Ignasi-Sarriá, de estilo neogótico inglés, da Compañía de Xesús. A igrexa de Sarrià, da que existen documentos que acreditan a súa existencia desde o ano 980, está dedicada a San Vicente e foi reedificada en 1379. En 1781 o mestre Josep Mas construíu o edificio actual de estilo neoclásico. A praza de Sarrià, situada diante da igrexa, foi o cemiterio do pobo ata 1850.

En 1858 comunicouse o pobo con Barcelona a través do tren de Sarrià, actualmente unha liña dos Ferrocarrils de la Generalitat.
## Véxase tamén
Vallvidrera, el Tibidabo i les Planes

**Vallvidrera, el Tibidabo i les Planes** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. Este barrio agrupa as áreas de Vallvidrera, o Tibidabo e Les Planes. É un dos barrios con máis extensión de Barcelona, situado na serra de Collserola.

Vallvidrera foi termo independente ata que se agregou no antigo termo de Sarrià o 1890. Algúns edificios destacables deste barrio ou sector son a igrexa de Santa María de Vallvidrera e a casa Vil·la Joana. Vallvidrera creceu bastante cando se converteu en lugar de veraneo dalgúns barceloneses e actualmente é unha zona residencial permanente.

En Les Planes inclúense outros sectores como Mas Sauró, Mas Guimbau e El Rectoret. Este sector sitúase na ladeira do Vallès da serra de Collserola.

No Tibidabo urbanizouse cando se construíu o parque de atraccións do Tibidabo, o Observatorio Fabra (1902-1904) e o Templo do Sacro Corazón. O 1992 inaugurouse a torre de Collserola de Norman Foster. Á beira do parque atópase o núcleo residencial.
Sant Pere, Santa Caterina i la Ribera

**Sant Pere, Santa Caterina i la Ribera** é un barrio do distrito da Ciutat Vella de Barcelona, que no ano 2005 tiña 22.558 habitants. Está dentro do antigo perímetro da muralla e limita con la Barceloneta, el Gòtic, a Dreta de l'Eixample, o Fort Pienc e o distrito de Sant Martí. Antigamente o Rec Comtal atravesaba o barrio.

O barrio está formado por tres antigos barrios da Barcelona vella:
*La Ribera:
** A Llotja de estilo gótico.
** O Fossar de les Moreres.
** A Estación de França.
** El Born, sector de La Ribera xunto ao Passeig del Born:
*** A basílica gótica de Santa Maria del Mar, construída como mostra do poder económico dos habitantes do novo barrio de La Ribera.
*** O antigo Mercat del Born.
*Santa Caterina:
**O novo Mercat de Santa Caterina.
*Sant Pere:
**O Palau de la Música Catalana.
**O mosteiro de Sant Pere de les Puel·les.
**O edificio do Centre de Cultura de Dones Francesca Bonnemaison, casa señorial de estilo gótico catalán (século XVI-XVII).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Passeig del Born Barcelona Catalonia.JPG|Paseo do Born, no barrio da Ribera

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sant Pere, Santa Caterina i la Ribera, na web do Concello de Barcelona
Sant Gervasi-Galvany

**Sant Gervasi-Galvany** é un barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona. O nome do barrio fai referencia a Sant Gervasi de Cassoles, posto que era a parte baixa deste municipio ao que pertenceu ata a anexión deste a Barcelona, e ao Camp d'en Galvany, a urbanización da cal empezou en 1866 o seu propietario, Josep Castelló e Galvany, que co seu outro apelido deu nome tamén á praza de Castelló. O nome de Galvany popularizouse cando os adoptou o mercado de Galvany, situado ao centro do barrio entre as rúas Santaló, Calaf, Amigó e Madrazo.

Ocupa a superficie delimitada polas rúas Calvet, Vía Augusta, Aribau e Diagonal ata a confluencia con Travessera de Gràcia e Calvet. Esta zona, na división en barrios aprobada polo concello de Sant Gervasi en 1879, corresponde aproximadamente co barrio de Lledó, que toma o nome do antigo Mas Lledó.

A poboación do barrio é maioritariamente de extracción social burguesa e de clase alta e o núcleo máis antigo atópase ao redor das rúas Sagués e Amigó. A partir da década dos cincuenta do século pasado levantáronse numerosos edificacións, das cales as máis luxosas atópanse á rúa Muntaner. Hoxe é un barrio cunha gran vida nocturna pola gran cantidade de bares, restaurantes e locais nocturnos que hai especialmente ao redor da rúa Santaló e adxacentes.
El Gòtic

**El Gòtic** (en galego, *O Gótico*) é un dos catro barrios que forman o distrito de Ciutat Vella da cidade de Barcelona.

O Barrio Gótico é o núcleo máis antigo da cidade e o seu centro histórico. O cardus e o decumanus romanos son os eixos de urbanización históricos do barrio na súa parte máis alta, o antigo Monte Tàber (Plaça de Sant Jaume).

Á súa vez, está composto por diferentes barrios que conservan a súa propia personalidade: la Catedral, el Call i Sant Felip Neri, Sant Just, el Palau, el Pi, Santa Anna i la Mercè.

A estrutura do barrio permaneceu intacta ata o século XIX, período que traerá grandes transformacións na estrutura e morfología do barrio, por exemplo, a transformación dos cemiterios parroquiais en prazas públicas, o baleirado de grandes edificios co consecuente cambio de uso ou a derriba das murallas.

Actualmente consérvanse anacos da primeira muralla na praza da Catedral de Barcelona. Na rúa Ataulfo existe unha capela gótica que pertenecia a un palacio e coñécese pola Capela do Palacio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Basílica de la Mercè - Barcelona (Catalonia).jpg|Basílica da Mercè

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*El Gòtic, na web do Concello de Barcelona
El Raval

**El Raval** é un barrio de Barcelona, situado no distrito de Ciutat Vella, nacido da ampliación das murallas medievais da cidade, aínda que é probable que existisen asentamentos anteriores. 

Atópase delimitado polo barrio do Poble-sec, a través da Avenida do Paral·lel; co Barrio de Sant Antoni, a través das Roldas de Sant Pau e Sant Antoni; e co Barrio Gótico, a través da rúa Pelai e La Rambla. Entre as súas principais arterias destacan a Rúa do Carme, a Rúa Nou de la Rambla e a Rambla do Raval. 

No Raval conviven hoxe en día aldeáns e xente vinda de múltiples países e culturas. Nas súas rúas poden verse comercios de todas as nacionalidades e ata tendas de moda e novas tendencias, sobre todo na parte alta do barrio. 

Tamén é coñecida a rúa da Cera, cunha gran e histórica comunidade de etnia xitana. O nome provén dos ríos de cera formados polas numerosas candeas colocadas ante a virxe desa rúa, para protexerse da peste. Desta comunidade xurdiu a rumba catalá. 

Durante moitos anos foi popularmente coñecido como o **Barrio Chinés** de Barcelona.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fruit Stall in Barcelona Market.jpg|O Mercado de La Boqueria

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*El Raval, na web do Concello de Barcelona
Carlos Sastre

**Carlos Sastre Candil**, nado o 22 de abril de 1975 en Leganés, é un exciclista español.

## Traxectoria
Fíxose profesional en 1997, ten acadado postos de podio e vitorias de etapa nas 3 grandes voltas, as clasificacións da montaña na Vuelta a España 2000 e no Tour de Francia 2008, e gañou o Tour de Francia 2008, batendo na clasificación xeral definitiva a Cadel Evans (2º) e Denis Menchov (3º) entre outros.

## Vida persoal
Carlos Sastre vive en Ávila, e está casado coa irmá do falecido ciclista Jose María Jiménez, *El Chava*.
## Participacións nas Grandes Voltas 
-: non participou
Ab.: abandono

## Equipos 
[miniatura|esquerda|Carlos Sastre adestrando en [2010.]]

* **ONCE** (1997-2001)

* **Team CSC** (2002-2008)
* **Cervélo Test Team** (2009-2010)
* **Team Geox** (2011)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour de Francia 2008
* Vuelta a España 2011

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Carlos Sastre
Dreta de l'Eixample

A '''Dreta de l'Eixample''' é un dos seis barrios do distrito do Eixample da cidade de Barcelona. Este barrio foi onde empezou a aplicación do plan de ensanche de Ildefons Cerdà. Esténdese desde a rúa Balmes ata o paseo de Sant Joan e rúa de Nápoles.

Está composto por varios dos principais lugares de interese de Barcelona como a Plaça de Catalunya ou o Paseo de Gràcia, coa Pedrera e a Casa Batlló, entre outros.

Cando se iniciou a urbanización, construíronse casas unifamiliares con xardín, das que quedan xa poucas mostras. Despois das obras da Via Laietana, na Ciutat Vella, a burguesía comezou a ocupar o Eixample, encargando as construcións aos grandes arquitectos do momento.