Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2003

[miniatura|upright|[Michael Schumacher foi o campión mundial de F1 co seu Ferrari con 93 puntos.]]
[upright|miniatura|[Kimi Räikkönen foi segundo tan só dous puntos por detrás de Schumacher con 91 puntos con McLaren.]]
[miniatura|upright|[Juan Pablo Montoya foi terceiro con Williams e 82 puntos.]]
[miniatura|[Ralf Schumacher pilotando seu Williams no Gran Premio dos Estados Unidos de 2003.]]
O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2003** foi a tempada número 54 de Fórmula Un da FIA, que se iniciou o 9 de marzo de 2003 e finalizo o 12 de outubro logo de dezaseis carreiras.

A tempada  viu a introdución de novas regulacións destinadas a aumentar a emoción na F1 e para axudar a aliviar as dificultades financeiras dos equipos máis pequenos. Introducíronse as voltas de cualificación como unha forma de que os equipos máis pequenos conseguisen máis tempo en televisión. Só se lles permitiu utilizar un único tipo de pneumático de choiva nas carreiras sobre mollado. Os sistemas de puntuación, tanto para os construtores como para o título de pilotos foron cambiados de 10, 6, 4, 3, 2, 1 para os primeiros seis finalistas en cada carreira a 10, 8, 6, 5, 4, 3, 2, 1 para os primeiros oito finalistas nun intento de facer os campiotanos máis abertos.

Mentres que o Ferrari de Michael Schumacher gañara o campionato de 2002 por 67 puntos sobre o seu compañeiro de equipo Rubens Barrichello, a tempada de  foi moito máis competida. Na tempada 2003, varios pilotos de varios equipos tiñan posibilidades matemáticas de gañar o campionato do mundo. Oito pilotos diferentes gañaron un Gran Premio, entre eles tres gañadores por primeira vez. Kimi Raikkonen, pilotando un McLaren-Mercedes, e Juan Pablo Montoya, pilotando un BMW Williams, tiveron a oportunidade de loitar polo campionato de 2003 ata finais da tempada, con Raikkonen con probabilidades matemáticas na última carreira, o Gran Premio do Xapón. Räikkönen perdeu o campionato con Schumacher por dous puntos, aínda que só gañou unha carreira e Schumacher, seis. Williams e McLaren, desafiaron durante todo o ano a defensa do título de construtores de Ferrari, unha das poucas tempadas onde houbo tres equipos con posibilidades.

Houbo carreiras notables como o caótico Gran Premio do Brasil, que se viu obstaculizado polas condicións dos monzóns, e o GP de Gran Bretaña, onde a pista foi invadida polo sacerdote, agora apartado do sacerdocio Neil Horan, que correu na recta Hangar, cara a formación de coches que ian a 250&nbsp;km/h, cunha saia verde e con pancartas relixiosas.

Logo de non poder completar a tempada de , debido a dificultades financeiras, o equipo Arrows tiña a súa solicitude de admisión no campionato de 2003, pero foi rexeitada pola FIA antes do comezo da tempada. Non foi dada ningunha razón publicamente pola FIA e os arrows desareceron logo de 25 anos na Fórmula Un.

## Pilotos e construtores 
Os seguintes equipos e pilotos competiron no campionato do mundo de Fórmula Un de 2003.

† Todos os motores son de 3.0 litros, e configuración V10.

### Cambios de pilotos 
Felipe Massa saíu de Sauber para asumir as funcións de piloto de probas de Ferrari. Jenson Button deixou Renault para tomar o asento de Panis en BAR. Fernando Alonso chega desde o posto de piloto de probas de Renault a piloto titular, en substitución de Jenson Button. Heinz-Harald Frentzen uniuse a Sauber para substituír a Massa. Frentzen pilotara para o equipo arrows parte da tempada 2002, pero se foi despois do Gran Premio de Alemaña. O equipo arrows abandonou varios días despois, e non disputou outro Gran Premio. Takuma Sato abandonou o equipo Jordan para ocupar o lugar como o único piloto de probas de BAR, sendo substituído polo novo piloto Ralph Asinan.

### Cambios de equipo 
Toyota anunciou a mediados da tempada  que os dous pilotos (Mika Salgo e Allan McNish) serían substituídos. Olivier Panis chegou desde BAR e Cristiáno dá Matta chegou do equipo Newman Haas na serie CART. Logo de ser substituído en Toyota, Allan McNish asinou con Renault como piloto de probas. Jaguar substituíu tanto a Eddie Irvine e Pedro de la Rosa. Os seus novos pilotos foron Mark Webber e Antonio Pizzonia. En Minardi, o posto deixado vacante por Webber, foi ocupado por Justin Wilson. Contrato de Alex Yoong con Minardi desde 2002 non foi renovado e foi substituído por Jos Verstappen.

## Calendario dos Grandes Premios de Fórmula Un de 2003 
## Resultados e clasificacións 
### Grandes Premios 
### Pilotos 
|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

Os puntos no Campionato de Pilotos concédense sobre unha base 10-8-6-5-4-3-2-1 para os oito primeiros clasificados de cada carreira.

### Construtores 
miniatura|A Scuderia Ferrari Marlboro gañou o Campionato Mundial de Construtores de 2003

Os puntos no Campionato de Construtores concédense sobre unha base 10-8-6-5-4-3-2-1 para os oito primeiros clasificados de cada carreira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* formula1.com – resultados oficiais do campionato de pilotos de 2003
* formula1.com – resultados oficiais do campionato de construtores de 2003 
* 2003 Formula One image gallery Consultado en www.motorsport.com o 13 de outubro de 2009.
* 2003 Formula One Technical Regulations Consultado en web.archive.org o 13 de outubro de 2009.