British Aerospace 146

O **British Aerospace 146** (tamén **BAe 146**) é un avión de pasaxeiros rexional que foi fabricado no Reino Unido por British Aerospace, posteriormente parte de BAE Systems.

Produciuse dende 1983 ata 2002. A fabricación dunha versión mellorada coñecida como **Avro RJ** comezou en 1992. Unha variante mellor con novos motores, o **Avro RJX**, anunciouse en 1997, pero só se construíron dous prototipos e unha unidade de produción antes de que rematase a fabricación en 2001. Con 387 unidades producidas, o Avro RJ/BAe 146 é o reactor civil máis exitoso do Reino Unido.

O BAe 146/Avro RJ é un monoplano cantilever de á alta cunha cola en "T". Ten catro motores turboventilador montados en góndolas baixo as ás, e unha tren de aterraxe en triciclo. O avión ten un comportamento moi silencioso e foi comercializado baixo o nome de Whisperjet (reactor susurrante). É amplamente usado en pequenos aeroportos baseados en cidades. O seu rol principal é como avión rexional en rutas curtas. O BAe 146/Avro RJ é moi usado entre as aeroliñas europeas, como Brussels Airlines, CityJet, Swiss International Air Lines e Lufthansa.

O BAe 146 ten tres versións: -100, -200 e -300. As variantes equivalentes do Avro RJ son designadas RJ70, RJ85 e RJ100. A versión de carga ten a designación "QT" (Quiet Trader), e unha versión convertible de pasaxe e carga desígnase "QC" (Quick Change).

## Desenvolvemento 
### Orixes 
En agosto de 1973 Hawker Siddeley lanzou un novo proxecto de avión de pasaxeiros rexional de 70 asentos, o HS.146, para encher o oco entre os turbohélices como o Hawker Siddeley HS.748 e o Fokker F.27 e os pequenos reactores como o BAC One-Eleven e o Boeing 737. A configuración elixida tiña unha á alta e unha cola en T para conseguir unhas boas actuacións en pistas curtas, mentres que o aparello estaría impulsado por catro motores Avco Lycoming ALF 502H turbofan. Houbo varias razóns polas que non se elixiu unha configuración de dous motores. Un factor importante foi que ningún fabricante estaba producindo na época un motor turbofan de alto índice de derivación de 13 000 lbf de pulo.

O programa lanzouse inicialmente co apoio do goberno británico, que accedeu a pagar o 50% dos custos de desenvolvemento a cambio dunha parte dos ingresos por cada avión vendido. En outubro de 1974 detivéronse todos os traballos do proxecto debido á desaceleración económica pola crise do petróleo de 1973.

Porén, proseguiuse cun desenvolvemento discreto e en 1978 British Aerospace, o sucesor de Hawker Siddeley, relanzou o proxecto. British Aerospace comercializou o avión como un aparello silencioso e de baixo consumo que sería efectivo substituíndo á anterior xeración de turbohélices.

En 1981 completouse unha gran liña de montaxe en Hatfield, Os resultados do primeiro voo amosaron unhas mellores características na engalaxe e na subida das previstas. A sección dianteira fabricouse en Hatfield, onde se atpaba a liña de montaxe dos primeiros aparellos. A fabricación dalgunhas partes subcontratouse a empresas de fóra do Reino Unido; as ás fabricounas Textron nos Estados Unidos e as superficies de control Saab-Scania en Suecia.

Debido aos bos resultados das vendas do BAe 146, British Aerospace anunciou un proxecto de desenvolvemento a principios de 1991 para producir unha nova variante do modelo con dous motores en vez de catro, ofrecido ás aeroliñas como un reactor rexional. Bautizado como New Regional Aircraft (NRA), outras alteracións propostas incluían a adopción dunha nova á máis longa e dunha fuselaxe máis grande.

En 1993 a serie mellorada Avro RJ substituíu o 146. Entre os cambios estaban a substitución dos motores orixinais Lycoming ALF 502 polos LF 507 de máis pulo, instalados en góndolas redeseñadas. A serie Avro RJ tamén tiña unha cabina de mando modernizada con EFIS (Sistema electrónico de instrumentos de voo). Un acordo entre British Aerospace e Khazanah Nasional abriría unha liña de produción do Avro RJ en Malaisia, porén, este trato cancelouse en 1997.

No ano 2000 British Aerospace anunciou que substituiría a serie Avro RJ cunha mellorada serie Avro RJX. Os plans para fabricar esta nova serie canceláronse oficialmente en novembro do ano seguinte. A produción do Avro RJ rematou coa entrega dos catro derradeiros exemplares a finais de 2003. Entre 1993 e 2003 entregáronse un total de 173 Avro RJ.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
* Ashford, Norman J., Saleh Mumayiz e Paul H. Wright. "Airport Engineering: Planning, Design and Development of 21st Century Airports." John Wiley & Sons, 2011. .
* 
* 
* 
* 
* 
* Hewish, Mark. "Britain's First New Airliner for 18 years." *New Scientist*, 94(1311), 24 de xuño de 1982. pp.&nbsp;857–859.
* 
* 
* 
* Velupillai, David. "British Aerospace 146 Described." *Flight International*, 2 de maio de 1981. pp.&nbsp;1243–1253.