open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
8ª edición dos Óscar

A **8ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 5 de marzo de 1936 no Biltmore Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Frank Capra. Foi a primeira cerimonia en que os premios foron chamados "Óscar".

Este foi o segundo e último ano en que se permitiu votas candidaturas que non estaban nomeadas. ''A Midsummer Night's Dream* foi o único filme que gañou un Óscar nesta circunstancia.

*Mutiny on the Bounty'' foi o último filme que só gañou o Óscar ao mellor filme.

## Premios 
[miniatura|150px|[Frank Lloyd, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Irving Thalberg, mellor filme]]
[miniatura|150px|[John Ford, mellor director]]
[miniatura|150px|[Victor McLagen, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Bette Davis, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Ben Hecht, mellor argumento orixinal]]
[miniatura|150px|[Hal Mohr, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[D. W. Griffith, Óscar honorífico]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar Honorífico 
* D.W. Griffith, "polos seus logros creativos como director e produtor e a súa inestimable iniciativa e as contribucións ao progreso da arte do cinema".

## Notas
9ª edición dos Óscar

A **9ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 4 de marzo de 1937 no Biltmore Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi George Jessel.

Nesta cerimonia introducíronse os premios aos mellores actores e actrices secundarios. *My Man Godfrey* foi o primeiro filme candidato nas catro categorías de interpretación, mais non gañou ningún premio.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Frank Capra, mellor director]]
[miniatura|dereita|150px|[Paul Muni, mellor actor]]
[miniatura|dereita|150px|[Walter Brennan, mellor actor secundario]]
[miniatura|dereita|150px|[Gale Sondergaard, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|dereita|150px|[Hal Roach, mellor curtametraxe de acción en vivo, un rolo]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Óscars honoríficos 
* W. Howard Greene e Harold Rosson "pola fotografía en cor da produción de Selznick International  *The Garden of Allah*".
* *The March of Time* "pola súa importancia no cinema e por revolucionar unha das pólas máis importantes da industria, os noticiarios".
Diocese católica latina de Port Vila

A **diocese de Port Vila** (en ) é unha sé da Igrexa Católica Latina sufragánea da arquidiocese de Nouméa. En 2013 tiña 28.500 bautizados sobre unha poboación total de 240.000 habitantes. O seu bispo actual é Jean Bosco Baremes.

## Territorio 
A diocese esténdese sobre todo o arquipélago de Vanuatu. A sé episcopal é a cidade de Port Vila, onde está a Catedral do Sagrado Corazón.

O territorio está organizado en 32 parroquias.
## Historia 
As Novas Hébridas acolleron aos primeiros misioneiros en 1848, mais pouco despois deixou de haber presenza católica nas illas durante case corenta ano, o que facilitou a chegada dos misioneiros presbiterianos e anglicanos.

A misión católica foi restabelecida en 1887. O 19 de febreiro de 1901 foi erixida a prefectura apostólica das Novas Hébridas en territorios da vigairía apostólica de Nova Caledonia.

O 22 de marzo de 1904 a prefectura apostólica foi elevada a vigairía apostólica, e o 21 de xuño de 1966 a diocese coa bula *Prophetarum voces* do papa Paulo VI.

## Episcopoloxio 
* Isidore-Marie-Victor Douceré (9 de febreiro de 1901 – 12 de maio de 1939, finado)
* Jules Halbert (11 de xullo de 1939 – decembro de 1954, renuncia)
* Louis-Jean-Baptiste-Joseph Julliard (1 de xaneiro de 1955 – 21 de maio de 1976, renuncia)
* Francis-Roland Lambert (31 de decembro de 1976 – 12 de decembro de 1996, retirado)
* Michel Visi (30 de novembro de 1996 – 19 de maio de 2007, finado)
* Jean Bosco Baremes (18 de novembro de 2009 – actualidade)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
4ª edición dos Óscar

miniatura|Crystal Ballroom do Biltmore Hotel, onde se celebrou a cerimonia de entrega dos premios
A **4ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 10 de novembro de 1931 no Biltmore Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Lawrence Grant.

Os filmes elixibles foron os estreados entre o 1 de agosto de 1930 e o 31 de xullo de 1931.

## Premios 
[miniatura|150px|[William LeBaron, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Lionel Barrymore, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Marie Dressler, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Howard Estabrook, mellor guión adaptado]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

## Récords 
Jackie Cooper, de nove anos, foi o primeiro actor infantil candidato ao Óscar e é o único actor de menos de dezaoito anos que foi candidato ao Óscar ao mellor actor. Durante a cerimonia quedou durmido sobre o ombreiro de Marie Dressler. Cando esta foi anunciada como gañadora, Cooper tivo que ser acomodado no colo da súa nai.

*Cimarron* foi o primeiro western que gañou o Óscar ao mellor filme (e o único ata *Dances with Wolves*). Tivo un récord de sete candidaturas e foi o primeiro filme que gañou máis de dous premios.

Tras conseguir a candidatura á mellor dirección dous anos antes, Lionel Barrymore converteuse na primeira persoa candidata en varias candidaturas.
3ª edición dos Óscar

A **3ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 10 de novembro de 1930 en The Ambassador Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Conrad Nagel.

Os filmes elixibles foron os estreados entre o 1 de agosto de 1929 e o 31 de xullo de 1930.

## Premios 
[miniatura|150px|[Carl Laemmle Jr., mellor filme]]
[miniatura|150px|[Lewis Milestone, mellor dirección]]
[miniatura|150px|[George Arliss, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Norma Shearer, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Herman Rosse, mellor dirección artística]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.
2ª edición dos Óscar

A **2ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 3 de abril de 1930 en The Ambassador Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi William C. DeMille.

Os filmes elixibles foron os estreados entre o 1 de agosto de 1928 e o 31 de xullo de 1929. Esta edición foi a única na que non houbo candidatos oficiais. Informacións posteriores da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas deron lugar a unha listaxe de candidatos *de facto*.

Foi a primeira cerimonia retransmitida por radio, por parte da emisora local KNX dos Ánxeles. É a única edición en que ningún filme gañou máis dun premio.

## Premios 
[miniatura|[Irving Thalberg, produtor do mellor filme]]
[miniatura|[Frank Lloyd, mellor director]]
[miniatura|[Warner Baxter, mellor actor]]
[miniatura|[Mary Pickford, mellor actriz]]
[miniatura|[Cedric Gibbons, mellor dirección artística]]
[miniatura|[Clyde De Vinna, mellor fotografía]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

## Notas
6ª edición dos Óscar

A **6ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 16 de marzo de 1934 en The Ambassador Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Will Rogers.

Esta edición foi a última que premiou filmes producidos en dous anos, converténdose na que tivo un período de elixibilidade máis longo. Os filmes candidatos foron estreados entre o 1 de agosto de 1932 e o 31 de decembro de 1933.

Will Rogers presentou o premio ao mellor director e ao abrir o sobre anunciou simplemente "Come up and get it, Frank!". Frank Capra, seguro de ser o gañador, correu a recollelo para descubri que Rogers se referira a Frank Lloyd. Posiblemente para minimizar a pifia de Rogers chamou entón ao terceiro candidato, George Cukor, a unirse a eles no escenario.

Walt Disney converteuse na primeira persoa en gañar dous premios en anos consecutivos.

## Premios 
[miniatura|150px|[Winfield Sheehan, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Frank Lloyd, mellor dirección]]
[miniatura|150px|[Charles Laughton, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Katharine Hepburn, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Victor Heerman, mellor adaptación]]
[miniatura|150px|[Sarah Y. Mason, mellor adaptación]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, mellor curtametraxe de animación]]

Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

## Notas
Josephine Hull

**Mary Josephine Sherwood**, nada en Newtonville (Massachusetts) o 3 de xaneiro de 1877 e finada en Nova York o 12 de marzo de 1957 foi unha actriz e directora de teatro estadounidense coñecida como **Josephine Hull**.

## Traxectoria 
Hull naceu en Massachusetts en 1877. Porén anos máis tarde quitouse anos.

Debutou como actriz en 1905 e tras anos como moza do coro casou co actor Shelly Hull en 1910. Trala temperá morte do seu marido retirouse ata 1923. Ao volver á interpretación comezou a empregar o seu nome de casada. O seu primeiro grande éxito foi ''Craig's Wife* en 1926. Durante as décadas seguintes apareceu en tres grandes éxitos de Broadway, *You Can't Take It With You* (1936), *Arsenic and Old Lace* (1941) e *Harvey* (1944). Apareceu tamén nas adaptacións cinematográficas destas dúas últimas obras, gañando o Oscar á mellor actriz secundaria por *Harvey*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carson, William Glasgow Bruce, *Dear Josephine, the Theatrical Career of Josephine Hull'', Norman: University of Oklahoma Press, 1963
### Ligazóns externas 
* 
* Papers, 1871-1957. Schlesinger Library, Radcliffe Institute, Harvard University.
5ª edición dos Óscar

A **5ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 18 de novembro de 1932 en The Ambassador Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Conrad Nagel.

Os filmes elixibles foron os estreados entre o 1 de agosto de 1931 e o 31 de xullo de 1932.

Neste ano incluíronse os premios ás curtametraxes e Walt Disney creou unha curta de animación especial só para o banquete de entrega de premios, *Parade of the Award Nominees*.

*Grand Hotel* é o único filme que gañou o Óscar ao mellor filme sen ter máis candidaturas. Foi o primeiro que gañou este premio sen ser candidato á mellor dirección, o que non se volveu repetir ata *Paseando a Miss Daisy* 58 anos despois.

## Premios 
[miniatura|150px|[Irving Thalberg, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Frank Borzage, mellor dirección]]
[miniatura|150px|[Fredric March, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Wallace Beery, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Helen Hayes, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Frances Marion, mellor argumento orixinal]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, mellor curtametraxe de animación e premio honorífico]]
[miniatura|150px|[Hal Roach, mellor curtametraxe de acción en vivo]]
[miniatura|150px|[Mack Sennett, mellor curtametraxe de acción en vivo]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

## Óscar honorífico 
* Walt Disney, pola creación de Mickey Mouse

## Notas
Ramón Peña

**Ramón Peña Gil**, nado en Santiago de Compostela o 8 de setembro de 1892 e finado en Pontevedra o 26 de setembro de 1967, foi un debuxante e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Peña Meléndez. Emigrou a Arxentina sendo mozo. Foi fundador e director da revista *Céltiga* de Buenos Aires con Domingo Rial Seijo. Retornado a Pontevedra, foi socio dos irmáns Enrique e Ramón Barreiro na produtora cinematográfica Folk. Despois da guerra ilustrou libros para Ediciones Céltiga e dirixiu *Sonata Gallega* de Pontevedra. Foi profesor de debuxo do Instituto de Bacharelato de Pontevedra.

## Vida persoal 
Casou con Pilar Vergutín García en 1956.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Beatriz de San Ildefonso Rodríguez: "Ramón Peña Gil" en *Diccionario Biográfico Español*, Real Academia de la Historia .
### Ligazóns externas 
* *Céltiga* na páxina web do Consello da Cultura Galega
Gangrena de Fournier

A **gangrena de Fournier** é unha doenza infecciosa sinérxica polimicrobiana, caracterizada por unha fascitis necrotizante da rexión perineal, xenital ou perianal, que pode chegar a afectar á parede abdominal. A gangrena de Fournier constitúe unha emerxencia cirúrxica potencialmente letal que presenta unha gran variabilidade nas manifestacións clínicas. A súa cura precisa un tratamento agresivo, oportuno e multidisciplinario.

## Historia 
A gangrena de Fournier é coñecida dende tempos antigos. Sospéitase que o rei Herodes de Xudea a padeceu asociada á diabetes mellitus. O médico persa Avicena identificouna no ano 877. A primeira descrición formal da doenza foi realizada en 1764 por Baurienne. O seu epónimo provén do dermatólogo e venereólogo francés Jean Alfred Fournier, quen en 1883 describiu cinco casos. Ó longo do tempo foron empregadas tamén outras denominacións para a mesma doenza: gangrena estreptocócica, fascite necrotizante, flegmón periuretral, celulite sinérxica necrotizante, síndrome idiopático do pene e escroto, ou erisipela gangrenosa perineal.

## Descrición 
A gangrena de Fournier ten sido descrita nos dous xéneros e en todas as idades. Foron publicados arredor de setenta casos na literatura médica de pacientes pediátricos afectados. En mulleres esta doenza tense asociado á infección das Glándulas de Bartholin, aborto séptico e infección de episiotomía, entre outros. Os homes padecen esta doenza cunha frecuencia dez veces maior que as mulleres.

Entre as súas causas máis comúns atópanse as infeccións anorrectais (30-50%), infeccións xenitourinarias (20-40%) e infeccións cutáneas (20%). Os microorganismos causantes son variados, e van dende xérmenes aerobios e anaerobios como Streptococcus, Staphylococcus aureus, Bacteroides, E. coli, Klesiella sp., Enterococcus e Pseudomonas, cun termo medio de tres bacterias nos cultivos de cada paciente diagnosticado. Estes microorganismos, que adoitan formar parte da flora intestinal e perineal, tórnanse extremadamente destrutivos en presenza dalgunha lesión local asociada a patoloxías sistémicas, como a diabetes, o alcoholismo, o VIH, a insuficiencia renal etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CANCINO B., Cristian; AVENDANO H., Rodolfo; POBLETE ANDRADE, Carolina; et al. *Gangrena de Fournier*. Cuad. cir. (Valdivia). 2010, vol.24, no.1, p.&nbsp;28-33. Dispoñible en http://mingaonline.uach.cl/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0718-28642010000100005&lng=es&nrm=iso . ISSN 0718-2864.
Gran Premio de Bélxica de 1983

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Spa-Francorchamps o 22 de maio de 1983. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de , e o 41º Gran Premio de Bélxica. O circo da F1 volveu a Spa logo de que a pista fora acurtada. Esta foi a primeira carreira de Fórmula 1 que se celebrou no moderno circuíto de Spa.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Andrea de Cesaris, que liderou durante o primeiro terzo da carreira antes de que o motor do seu Alfa Romeo rompera, anotou a única volta rápida da súa carreira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
Inger Nilsson

**Karin Inger Monica Nilsson**, nada en Kisa o 4 de maio de 1959, é unha actriz sueca. É coñecida por interpretar a Pippi Mediaslongas na serie homónima durante 1969. En 1970, recuperou o papel de Pippi en dous filmes secuelas.

## Filmografía 
miniatura|200px|dereita|Nilsson como Pippi Mediaslongas.
* 1969 - *Pippi Långstrump*
* 1969 - *Pippi Goes on Board*
* 1970 - *Pippi in the South Seas*
* 1970 - *Pippi on the Run*
* 2000 - *Gripsholm*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Iqaluit

**Iqaluit** (en ) é a capital, meirande localidade e única cidade do territorio canadense de Nunavut. Denominouse oficialmente **Frobisher Bay** entre 1942 e 1987, pola baía na que se encontra. Iqaluit está na costa sur da illa de Baffin.

En 1999, Iqaluit foi designada capital de Nunavut tras a división dos Territorios do Noroeste en dúas rexións diferentes. Antes deste cambio administrativo, Iqaluit era unha cidade pequena e pouco coñecida fóra do norte do Canadá, cunha poboación e crecemento económico moi limitados. Esta situación debíase ó illamento da localidade e a súa gran dependencia dunhas importacións encarecidas pola ausencia de estradas ou vías férreas que conecten Nunavut co resto do país; ademais, os barcos só poden alcanzar a cidade durante unha parte do ano. Iqaluit ten un clima polar, influenciado polas augas frías da corrente do Labrador que circula preto da illa de Baffin, que arrefrían a cidade malia a súa posición meridional en relación co círculo polar ártico.

Segundo o censo do 2021, a poboación era de 7 429 habitantes (6 991 no núcleo urbano), un descenso do 4% respecto do censo de 2016. Iqaluit é a menos poboada das capitais do Canadá. Os seus habitantes reciben o nome de *iqalummiut* (en singular: *iqalummiuq*).

## Historia 
Iqaluit foi un sitio tradicional de pesca para os inuit e os seus devanceiros, os paleoesquimós (cultura dorset) e os thule, durante miles de anos. O seu nome procede do termo inuktitut *iqaluit* (en ), que significa "lugar con moitos peixes".

Durante a segunda guerra mundial, houbo un gran fluxo migratorio de persoas debido á construción da base aérea de Frobisher Bay en 1942 polos Estados Unidos. O obxectivo da instalación era ofrecer unha parada de reabastecemento de combustible para os avións de uso militar que se transportaban en barco cara a Europa. O primeiro residente permanente en Iqaluit foi Nakasuk, un guía inuk que axudou ás forzas aéreas a escoller unha zona chá de lonxitude apropiada para instalar unha pista de aterraxe. Esta área coñecíase como Crystal Two, e formaba parte da chamada ruta carmesí. Na actualidade, constitúe o aeroporto de Iqaluit.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Baffin Regional Health Board (Nunavut), and Health Needs Assessment Project (Nunavut). *Iqaluit Community Profile*. Iqaluit, Nunavut?: Health Needs Assessment Project, Baffin Regional Health Board?, 1994.
* 
* Hodgson, D. A. Quaternary geology of western Meta Incognita Peninsula and Iqaluit area, Baffin Island, Nunavut. Ottawa: Geological Survey of Canada, 2005. ISBN 0-660-19405-8
* Keen, Jared. Iqaluit Gateway to the Arctic. Calgary: Weigl, 2000. ISBN 1-896990-55-X
* Kublu, Alexina, e Mélanie Gagnon. *Inuit Recollections on the Military Presence in Iqaluit*. Memory and history in Nunavut, v. 2. Iqaluit, N.W.T.: Nunavut Arctic College, 2002. ISBN 1-896204-54-6
* Newbery, Nick. *Iqaluit gateway to Baffin*. Iqaluit, NT: Published for the Royal Canadian Legion Branch No. 4, Iqaluit by Nortext Pub. Co, 1995. ISBN 1-55036-452-9

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Iqaluit
Midcourse Space eXperiment

**MSX** (acrónimo de *Midcourse Space eXperiment*) foi un proxecto da BMDO (*Ballistic Missile Defense Organization*, Organización de Defensa de Mísiles Balísticos) co propósito principal de recoller datos nun amplo intervalo de lonxitudes de onda (desde o ultravioleta ao infravermello) para demostrar a factibilidade de descubrir e seguir mísiles balísticos durante a súa fase de voo de cruceiro. Ademais os instrumentos de a bordo foron utilizados para realizar estudos aeronómicos (estudando as abundancias de ozono, clorofluorocarbonos, dióxido de carbono e metano) e aurorais.

## Características 
MSX estaba composto por tres seccións de 1,5 x 1,5 m de lado que albergaban a electrónica, o hidróxeno sólido a unha temperatura de 8,5 K para arrefriar os detectores e os tres instrumentos de observación. Os datos recollidos eran procesados en tempo real polo OSDP (*On-board Signal and Data Processor*) para detectar e seguir os sinais xerados polos instrumentos. Ademais posuía sensores para medir a contaminación e degradación do rendemento dos instrumentos principalmente por procesos de desgasificación e liberou varias esferas de 2&nbsp;cm de diámetro para calibrar os instrumentos.

A nave estabilizábase nos tres eixos cunha precisión de 0,01 graos usando volantes de inercia. Era capaz de almacenar ata 108 Gb de datos e comunicábase con terra en banda X mediante antenas orientables e cun ancho de banda de 2 kbps en subida e 25 Mbps en baixada. Os dous paneis solares do satélite xeraban ata 1200 vatios de potencia que alimentaban baterías de hidruro de níquel.

O satélite foi inserido nunha órbita inicial de 908&nbsp;km de perixeo e 913&nbsp;km de apoxeo, cunha inclinación orbital de 99,4 graos e un período orbital de 102,9 minutos. Deixou de funcionar en xuño de 2008.

## Instrumentos 
MSX levaba tres instrumentos a bordo:

* SPIRIT III (Space Infrared Imaging Telescope): un radiómetro de alta resolución espacial e cinco lonxitudes de onda xunto cun espectrómetro de transformada de Fourier de seis canais e alta resolución espectral.
* UVISI (Ultraviolet and Visible Imagers and Spectrographic Imagers): formado por cinco detectores espectrográficos e catro detectores no rango ultravioleta e visible.
* SBV (Space-Based Visibl): un telescopio de 15&nbsp;cm de apertura para o rango visible cun CCD e electrónica de procesamento de imaxe.

## Notas 
## Véxase tamén
José Ángel Vázquez Barquero

**José Ángel Vázquez Barquero**, nado en Ourense en 1960, é un político e economista galego do PSdeG-PSOE.
## Traxectoria 
Licenciouse en Económicas na Universidade Complutense e é profesor na Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo do Campus de Ourense da Universidade de Vigo. Foi vicerreitor de innovación educativa e estudantes da Universidade de Vigo (1995-1998).

Militante do PSdeG-PSOE dende 1998, tralo acceso desta formación ó goberno do Concello de Ourense en 2007 foi nomeado director xeral de Emprego e Promoción Económica. Nas eleccións municipais de 2011 saíu elixido concelleiro e pasou a ocuparse das áreas de Promoción Económica, Emprego e Termalismo. 

Concorreu ás primarias de novembro de 2014 para a elección do candidato do PSdeG á alcaldía de Ourense para as municiapais de 2015 e venceu ao exsecretario xeral do PSdeG Pachi Vázquez. Nesta convocatoria electoral o PSdeG pasou á oposición e foi o portavoz do Grupo Municipal Socialista. Foi un dos principais apoios en Ourense de Pedro Sánchez nas primarias de 2017 fronte a Susana Díaz, resultando este amplamente gañador na cidade e na provincia. Concorreu de novo ás primarias para a alcaldía de Ourense en novembro de 2018, enfrontándose á profesora universitaria Elena de Prada e resultando novamente gañador. Porén, en marzo de 2019 presentou a súa renuncia como candidato á alcaldía tralas modificacións introducidas pola comisión de listas do partido na súa candidatura, renunciando tamén como concelleiro.

Permaneceu fora da primeira liña política ata as eleccións municipais de 2023, nas cales volveu como número 3 da candidatura do PSdeG-PSOE na cidade de Ourense encabezada polo exalcalde Paco Rodríguez. Resultou elixido concelleiro, e pasou a formar parte da oposición.

En xullo de 2023 expuxo a súa tese de doutoramento, que trata sobre modelos de aproveitamento de recursos termais en Europa, e onde facía a correspondente comparación coa cidade de Ourense.

En outubro de 2025 deixou a acta de concelleiro logo de que concelleiras do PSdeG, entre elas a voceira Natalia González, apoiasen o alcalde Pérez Jácome nun pleno para a validación dunhas contas.

## Notas
Cándido Viñas Calvo

**Cándido Viñas Calvo**, nado en Pontevedra en 1902 e finado na mesma cidade en abril de 1978, foi un mestre e escritor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Fillo de José Viñas del Monte e irmán da pintora Avelina Viñas Calvo. Mestre. Comezou a publicar na década dos trinta, dándose a coñecer en 1934 con *Horas huidas*. A maior parte da súa poesía xira en torno a Pontevedra e a súa bisbarra. Colaborou nas revistas *Finisterre*, *Sonata Gallega* e *Litoral*. Publicou en 1972 o poemario *Xoias e coitas da terra orballada*, a súa primeira publicación en galego. Foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega. Finou en Pontevedra en abril de 1978.

## Obras 
* *Horas huidas: poemas* (poesía; Vigo, 1934)
* *Tropel de ritmos* (poesía; Pontevedra, 1935)
* *Huellas en desorden. Poemas 1935-39* (poesía; Pontevedra, 1940)
* *Valleamar: 1940-1941* (poesía; Pontevedra, 1941)
* *La cima extraviada* (poesía; Pontevedra, 1943)
* *Galas y gozos de Pontevedra* (poesía; Pontevedra, 1945)
* *Caminando al sol de Galicia* (poesía; Pontevedra, 1946)
* *Anacos* (1950)
* *Río Lérez: poemas* (poesía; Pontevedra, 1950; Segundo premio no Concurso literario do Centro Galego de Buenos Aires)
* *Gracia e ingenio de Pontevedra* (1954)
* *Hombres y cosas de ayer y de hoy. Humorismo pontevedrés* (relatos, 1967)
* *Presencia y gozo del humorismo gallego* (1968)
* *En Galicia, una vez...* (1969)
* *El cura de Ouriños y otros desvelos* (1971)
* *Xoias e coitas da terra orballada* (1972)

## Vida persoal 
Casou con Elena del Valle del Río en 1935, e foi pai de Carlos e José María Viñas del Valle.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* VIÑAS CALVO, Cándido, artigo na Gran Enciclopedia Galega.
Agustín Fernández González

**Agustín Fernández González**, coñecido popularmente como **Tino Fernández**  e nado en Pontevedra o 22 de abril de 1961, é un avogado e político galego do Partido dos Socialistas de Galicia.

## Traxectoria 
miniatura|Papeleta das Eleccións locais de 2019 en Pontevedra do PSdeG - PSOE.
Licenciouse en Dereito. Militante do PSdeG-PSOE dende 1990, presentándose ás primarias á alcaldía para as eleccións municipais de 1991, pero foi superado por Roberto Taboada Rivadulla. Foi secretario de organización da Unión General de Trabajadores de Pontevedra ata 1995 e concelleiro co PSdeG en Pontevedra entre 1995 e 1999 e desde 2011 de novo. Foi directivo da Sociedad Deportiva Teucro (2009-2011) e avogado da plataforma Salvemos Pontevedra fronte á fábrica de celulosa de Ence. Dende 2011 ata 2015 foi concelleiro de Educación e Deportes, dentro do pacto de goberno entre BNG e PSdeG na cidade de Pontevedra. En novembro de 2013 foi elixido secretatio xeral da agrupación socialista da cidade de Pontevedra, pasando a ocupar a secretaría de organización dende xaneiro de 2018 ata marzo de 2022 baixo o mandato de Maica Larriba. Foi candidato do PSdeG á alcaldía de Pontevedra nas eleccións municipais de 2015, mantendo 3 concelleiros e formando parte da oposición ao BNG, repetindo en 2019, cando logrou 4 concelleiros e pasou a gobernar en coalición cos nacionalistas, sendo primeiro tenente de alcalde e responsable das áreas de Educación, Deportes e Saúde. Concorreu ás primarias previstas en decembro de 2022 para elixir o candidato socialista á alcaldía de Pontevedra de 2023 fronte ao concelleiro Iván Puentes, porén, retirouse da contenda dous días antes da data das votacións, polo que Puentes foi proclamado candidato. Desta forma, confirmou que continuaría nos seus cargos no concello ata o remate do mandato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Un hombre de partido
7ª edición dos Óscar

A **7ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 27 de febreiro de 1935 no Biltmore Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Irving S. Cobb. Por primeira vez a Academia estandarizou a práctica de que o período de elixibilidade sería o ano precedente (1 de xaneiro a 31 de decembro de 1934).

Esta edición foi a primeira de dúas nas que se permitiu votar a candidatos que non estaban nomeados (en inglés, *write-in candidates*) en resposta á non candidatura de Bette Davis pola súa interpretación en *Of Human Bondage*.

*It Happened One Night* foi o primeiro filme que gañou as cinco categorías principais (filme, dirección, actor, actriz e guión). Shirley Temple recibiu un Óscar xuvenil con seis anos, a persoa máis nova que recibiu un Óscar.

## Premios 
[miniatura|150px|[Frank Capra, mellor dirección e mellor filme]]
[miniatura|150px|[Harry Cohn, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Clark Gable, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Claudette Colbert, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, mellor curtametraxe de animación]]
[miniatura|150px|[Cedric Gibbons, mellor dirección artística]]
[miniatura|150px|[Shirley Temple, Óscar xuvenil]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar Xuvenil 
* Shirley Temple

## Notas
Selección de fútbol gaélico de Galicia

dereita|miniatura|Seleccións galegas masculinas e femininas do Euro Gaelic Football Cup 2022.

miniatura|Selección galega de fútbol gaélico no encontro contra Bretaña no 2012.

A **selección de fútbol gaélico de Galicia** é o equipo de fútbol gaélico recoñecido pola Asociación Atlética Gaélica que representa a Galicia nos campionatos internacionais deste deporte.

A selección de fútbol gaélico é a primeira selección deportiva galega que compite de xeito oficial nun torneo internacional.

miniatura|200px|Galicia - Bretaña de 2012.
## Historia 
En xullo de 2012, da man de Siareiras Galegas, xogouse o primeiro partido da selección galega, nun encontro disputado en Narón contra a Selección Bretoa vencendo no primeiro partido entre dous combinados nacionais.
En agosto de 2013 a Selección Galega devolveu a visita a Selección Bretoa con motivo do Festival Interceltico de Lorient, desta vez a selección caeu derrotada.

No 2015, as seleccións galegas masculina e feminina participaron no Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico nos Emiratos Árabes Unidos, a primeira edición desta competición da historia. A selección galega masculina proclamouse subcampioa do mundo. A selección feminina chegaou ata as semifiniais e caeu ante Oriente Medio.

No campionato EuroGames 2018 (campionato europeo de seleccións de fútbol gaélico) xogado en Lorient no mes de agosto , o equipo feminino acadou a primeira praza vencendo na final a Francia por 28 puntos a 24. A selección masculina acadou a segunda posición no campionato perdendo na final xogada tamén ante Francia (10-15).

## Resultados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web
Ramón Barreiro

**Ramón Barreiro Vázquez**, nado en Castronuño (Valladolid) o 28 de agosto de 1906 e finado en Madrid o 1 de maio de 1981, foi un fotógrafo, cineasta e escritor galego.

## Traxectoria 
Barreiro era fillo do fotógrafo estratense Ramón Barreiro Barcala, primeiro establecido en México e despois en Pontevedra. En 1925 comezou a colaborar co seu irmán Enrique coa rodaxe de filmes e coas súas investigacións co cinema en cor, como o documental *Pontevedra, cuna de Colón*, estreado no Teatro Principal de Pontevedra en 1927.

En 1932 montou con Enrique e o pintor Ramón Peña a produtora Folk, coa que rodaron noticieiros e filmes como *Por unha Galicia nova*, en apoio do estatuto de autonomía. As dificultades financeiras e as desavinzas co irmán levárono a trasladarse a Madrid en 1935 para dedicarse á publicidade. En 1936 foi contratado pola empresa CEA para realizar os documentais *Jerez*, *El monasterio de piedra* e *Velázquez*. Durante a guerra civil traballou para o bando republicano e realizou a curtametraxe *Madrid heroico* para o SUICEP (Sindicato Único de la Industria Cinematográfica y Espectáculos Públicos), dependente da CNT

Ao remate da guerra retornou a Pontevedra en abril de 1939, e lavou a súa reputación co libro *Metralla blanca del Madrid rojo* (1939). Iniciou unha carreira literaria, escribiu unha obra teatral para nenos e publicou o libro *Nosotros los hombres* (1943); tamén colaborou no diario *Informaciones*. Na década de 1940 dirixiu varias películas documentais como a serie *Retablo español*. En 1944 dirixiu a súa primeira longametraxe, *El sobrino de don Búfalo Bill*, primeiro dos seus filmes de humor e parodia.

Realizou programas en Televisión Española como *Club mediodía* e *Teleclub*, volvendo ao cinema esporadicamente, como ao traballar como coguionista do filme de León Klimovsky *Torrejón City* (1962).

## Filmografía 
* *El sobrino de don Búfalo Bill*, 1944.
* *El otro Fu-Man-Chú*, 1946.
* *El pirata Bocanegra*, 1946-49.
* *Póker de Ases*, 1947.
* *Pototo, Boliche y compañía*, 1948.

## Obra literaria 
* *Metralla blanca del Madrid rojo*, 1939.
* *Nosotros los hombres*, 1943.
* *El nuevo pecado de Adán y Eva*, 1965.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Historia do cinema de Galicia
Enrique Barreiro Vázquez

**Juan Enrique Barreiro Vázquez**, nado en Castronuño (Valladolid) o 7 de xaneiro de 1899 e finado en Sanxenxo o 27 de febreiro de 1984, foi un director de cine e fotógrafo galego.

## Traxectoria 
Barreiro era fillo do fotógrafo da Estrada Ramón Barreiro Barcala, establecido en México, que regresou coa familia a Galicia en 1910, instalándose en Pontevedra.

Entre 1919 e 1921 comezou as primeiras investigacións fotográficas sobre a cor, a partir das que deseñou un proceso para o cine en cor, o cinecromo, patentado en 1925, despois de realizar as primeiras probas dous anos antes. Estreou no Teatro Principal de Pontevedra o documental *Pontevedra, cuna de Colón*, realizado co seu novo sistema, en 1927. Exhibiu a segunda versión dese documental no Ideal Cinema en 1930.

En 1932 montou co seu irmán Ramón e co pintor Ramón Peña a produtora Folk, con ela fixo un noticiario cinematográfico galego que se mantivo ata 1935. Rodou os documentais *El Seminario de Estudios Gallegos en Deza* e *Por unha Galicia nova*, apoiando o Estatuto de autonomía de Galicia. O mesmo tempo seguiu patentando sistemas ópticos para o cinema.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e encarcerado na illa de San Simón, pero foi posto en liberdade pouco despois grazas á axuda de Daniel de la Sota, que fora presidente da Deputación de Pontevedra. En 1940 instalouse en Madrid, onde xa vivía o seu irmán, e abriu un laboratorio fotográfico e continuou investigando. Patentou o Yuxtacolor, un procedemento fílmico que fracasou ao comercializarse a película negativa de Kodak. O desenvolvemento foi paralizado ademais polo empeoramento da relación entre os irmáns. Retornou a Pontevedra, reabriu o vello estudio fotográfico e comezou a pintar retratos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
38ª edición dos Óscar

A **38ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 18 de abril de 1966 no Santa Monica Civic Auditorium de Santa Monica (Estados Unidos). O mestre de cerimonia foi Bob Hope.

## Premios 
[miniatura|150px|[Robert Wise, mellor filme e mellor director]]
[miniatura|150px|[Lee Marvin, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Julie Christie, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Martin Balsam, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Shelley Winters, mellor actriz secundaria]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* William Wyler

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Edmond L. DePatie
Boyhood (filme)

***Boyhood*** é un filme estadounidense dirixido e escrito por Richard Linklater que se estreou no 2014. Está protagonizado por Patricia Arquette, Ellar Coltrane, Lorelei Linklater e Ethan Hawke. Foi rodada de xeito intermitente durante un período de 12 anos, entre 2002 e 2014, e conta a vida de Mason Evans, Jr. (Coltrane) dende que ten seis anos até que cumpre os dezaoito. A filla de Richard Linklater, Lorelei, interpreta a irmá de Mason.

O filme comezou a rodarse sen un guión completado, e só cun argumento escrito nos seus puntos básicos. Linklater desenvolveu o guión ó longo da produción, escribindo as partes restantes despois de ver a gravación de anos anteriores. Incorporou os cambios que vía nos actores no guión, permitindo ós actores adultos que participasen no proceso e incorporando as súas experiencias vitais nas historias das personaxes.

## Personaxes 
**Familia**
* Ellar Coltrane como Mason Evans Jr.
* Patricia Arquette como Olivia Evans
* Lorelei Linklater como Samantha Evans
* Ethan Hawke como Mason Evans Sr.
* Libby Villari como Catherine
* Marco Perella como Bill Welbrock
* Jamie Howard como Mindy Welbrock
* Andrew Villarreal como Randy Welbrock
* Brad Hawkins como Jim
* Jenni Tooley como Annie
* Richard Andrew Jones como Pai de Annie
* Karen Jones como Nai de Annie
* Bill Wise como Steve Evans

**Outros**
* Zoe Graham como Sheena
* Charlie Sexton como Jimmy
* Barbara Chisholm como Carol
* Cassidy Johnson como Abby
* Richard Robichaux como Xefe de Mason
* Steven Chester Prince como Ted
* Tom McTigue como Mr. Turlington
* Will Harris como Noivo de Sam
* Andrea Chen como Compañeira de cuarto de Sam
* Maximillian McNamara como Dalton
* Taylor Weaver como Barb
* Jessi Mechler como Nicole

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
School of Rock

***School of Rock*** (tamén chamado ***The School of Rock***) é un filme estadounidense dirixido por Richard Linklater que se estreou no 2003. Escrito por Mike White, está protagonizado por Jack Black.

## Personaxes 
* Jack Black como Dewey Finn
* Joan Cusack como Director Rosalie "Roz" Mullins
* Mike White como Ned Schneebly
* Sarah Silverman como Patty Di Marco
* Miranda Cosgrove como Summer "Tinkerbell" Hathaway
* Joey Gaydos Jr. como Zack "Zack-Attack" Mooneyham
* Kevin Clark como Freddy "Spazzy McGee" Jones
* Rebecca Brown como Katie "Posh Spice"
* Robert Tsai como Lawrence "Mr. Cool"
* Maryam Hassan como Tomika "Songbird"
* Caitlin Hale como Marta "Blondie"
* Aleisha Allen como Alicia "Brace Face"
* Brian Falduto como Billy "Fancy Pants" 
* Zachary Infante como Gordon "Roadrunner"
* James Hosey como Marco "Carrot Top
* Angelo Massagli como Frankie "Tough Guy" (securidade)
* Cole Hawkins como Leonard "Short Stop" (securidade)
* Jordan-Claire Green como Michelle (groupie)
* Veronica Afflerbach como Eleni (groupie)
* Adam Pascal como Theo
* Lucas Babin como Spider
* Lucas Papaelias como Neil
* Shawn Rodney como Shawn

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Peoria

**Peoria** é unha cidade do condado de Peoria en Illinois (Estados Unidos), capital do condado e a meirande cidade situada no río Illinois. Fundouna en 1691 o explorador francés Henri de Tonti, e foi o primeiro asentamento europeo en Illinois, e o seu nome venlle pola  tribo Peoria. Segundo o censo de 2010 é a sétima localidade máis poboada do estado cunha poboación de 115.007 e a súa área metropolitana contaba  373.590 habitantes en 2011.
## Historia
O territorio de Peoria localízase no antigo territorio dos indios illinois. En 1680 os exploradores franceses René-Robert Cavelier, Sieur de La Salle e Henri de Tonti levantaron Fort Crèvecœur En 1813 o exército norteamericano erixiu un novo forte, Fort Clark. En 1825 organizouse o condado e o nome da vila mudouse para Peoria que  organizou a súa corporación municipal, constituíndose así en vila incorporada en 1835 e dez anos despois logrou o rango de cidade.
## Notas
Luigi Datome

**Luigi "Gigi" Datome**, nado o 27 de novembro de 1987 en Montebelluna, Véneto, é un ex xogador profesional italiano de baloncesto profesional que xoga no Olimpia Milano da Lega Basket Serie A.

## Traxectoria 
### Italia 
Datome comezou a xogar ó baloncesto na súa cidade natal, antes de fichar polo Montepaschi Siena da Lega Basket Serie A no ano 2003. Xogou catro tempadas con Montepaschi antes de fichar polo Scafati Basket para a tempada 2007-08.

En 2008, Datome fichou polo Virtus Roma, onde na súa primeira tempada conseguiu o premio ó mellor xogador de menos de 22 anos da liga. Na tempada 2012-13, foi elixido coma o mellor xogador da Lega Basket Serie A tras acadar 16.5 puntos e 5.6 rebotes por encontro.

### NBA 
O 16 de xullo de 2013, Datome asinou un contrato de dous anos e 3.5 millóns de dólares cos Detroit Pistons. O 19 de febreiro de 2015, Datome foi traspasado xunto a Jonas Jerebko ós Boston Celtics, a cambio de Tayshaun Prince.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Shrewsbury

**Shrewsbury**  é unha cidade, a capital do condado de Shropshire na rexión de Midlands do Oeste en Inglaterra, situada á beira do río Severn. A súa poboación é de aproximadamente 72.000, a segunda cidade do condado tras Telford. Localizada a 14&nbsp;km ao leste do límite con Gales, Shrewsbury serve como o centro comercial de Shropshire e rexións galesas próximas.

Shrewsbury é unha histórica *market town* ou localidade que na Idade Media en Inglaterra tiña dereito a celebrar mercado, e a cidade mantén sen alterar a súa estrutura medieval e máis de 660 edificios recoñecidos de especial interese arquitectónico ou histórico incluíndo varios exemplos de casas con marcos de madeira dos séculos XV e XVI, o castelo de Shrewsbury, unha fortificación de arenito  e a  abadía de Shrewsbury, un antigo mosteiro bieito fundados en 1074 e 1083 respectivamente polo normando  Roger de Montgomery.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tesouro de Shrewsbury
My Big Fat Greek Wedding

***My Big Fat Greek Wedding*** é un filme de comedia romántica escrito e protagonizado por Nia Vardalos, e dirixido por Joel Zwick, que se estreou no 2002. A historia céntrase en Fotoula "Toula" Portokalos, unha muller grega-estadounidense que se namora dun "White Anglo-Saxon Protestant", Ian Miller. Na 75ª edición dos Oscar, estivo nomeado na categoría de mellor guión orixinal. Converteuse na comedia romántica con maior recadación de tódolos tempos, e gañou $241.4 millóns só en Norte América.

## Personaxes 
* Nia Vardalos como Fortoula "Toula" Portokalos
* John Corbett como Ian Miller
* Lainie Kazan como Maria Portokalos
* Michael Constantine como Kostas "Gus" Portokalos
* Andrea Martin como Tía Voula
* Louis Mandylor como Nick Portokalos
* Gia Carides como Curmán Nikki
* Joey Fatone como Cousin Angelo
* Stavroula Logothettis como Athena Portokalos
* Ian Gomez como Mike
* Bruce Gray como Rodney Miller
* Fiona Reid como Harriet Miller
* Jayne Eastwood como Mrs. White
* Arielle Sugarman como Paris Miller
* Frank Falcone como Suitor/Camareiro en LeJardin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Hallowed Ground

***Hallowed Ground*** é o segundo álbum da banda estadounidense de grunge Skin Yard, publicado no ano 1988 a través do selo Toxic Shock Records.

## Listaxe de cancións 
A reedición en CD contén dous temas extra:
# "Wither" (música: House/Endino/McCullum; letra: McMillan) - 3:00
# "American Nightmare" (música: Endino; letra: McMillan) - 2:29
39ª edición dos Óscar

A **39ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 10 de abril de 1967 no Santa Monica Civic Auditorium de Santa Monica (Estados Unidos). O mestre de cerimonia foi Bob Hope.

## Premios 
[miniatura|150px|[Fred Zinnemann, mellor director e mellor filme]]
[miniatura|150px|[Paul Scofield, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Elizabeth Taylor, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Walter Matthau, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Claude Lelouch, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[John Barry, mellor banda sonora orixinal e mellor canción]]
[miniatura|150px|[Don Black, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Ken Thorne, mellor banda sonora adaptada]]
[miniatura|150px|[Haskell Wexler, mellor fotografía en branco e negro]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar Honorífico 
* Yakima Canutt
* Y. Frank Freeman

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Robert Wise

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* George Bagnall
Coherence

***Coherence*** é un filme británico-estadounidense de ciencia ficción dirixido por James Ward Byrkit no seu debut como director. Estreouse o 19 de setembro de 2013 no Festival Fantástico de Austin e está protagonizado por Emily Baldoni, que interpreta a unha muller que debe facer fronte ós estraños fenómenos producidos polo paso dun cometa.

## Personaxes 
* Emily Baldoni como Emily
* Maury Sterling como Kevin
* Nicholas Brendon como Mike
* Elizabeth Gracen como Beth
* Alex Manugian como Amir
* Lauren Maher como Laurie
* Hugo Armstrong como Hugh
* Lorene Scafaria como Lee

## Adaptación india 
*Black*, un filme indio de 2024 rodado en lingua támil, dirixido e escrito por KG Balasubramani e protagonizado por Jiiva e Priya Bhavani Shankar, é unha adaptación de *Coherence*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Gran Premio do Canadá de 1983

O **Gran Premio do Canadá de 1983** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 12 de xuño de 1983. A carreira, foi a 8ª carreira da tempada de , o 22º Gran Premio do Canadá e o sexto, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 308 quilómetros.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
The Fabulous Sounds of the Pacific Northwest

***The Fabulous Sounds of the Pacific Northwest*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Young Fresh Fellows, publicado no ano 1984 a través do selo PopLlama Records. O disco foi posteriormente reeditado en CD conxuntamente co seu segundo traballo *Topsy Turvy*.

## Listaxe de cancións 
#"Rock 'N' Roll Pest Control"
#"All Messed Up"
#"Gus Theme"
#"Think Better Of Me"
#"Power Mowers Theme"
#"Empty Set Takes A Vacation"
#"View From Above"
#"Big House"
#"This Little Mystery"
#"A Humble Guy"
#"Down By The Pharmacy"
#"Teenage Dogs In Trouble"
#"You Call That Lonely?"
#"That Letter"
#"Young Fresh Fellows Theme"
Sunny Day Real Estate (álbum)

***Sunny Day Real Estate*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Sunny Day Real Estate, publicado o 7 de novembro de 1995 a través do selo Sub Pop. A discográfica ditribuíuno baixo o título *LP2*. Debido á súa sinxela portada rosa, adoita a ser coñecido como "The Pink Album".

O álbum foi remasterizado e reeditado en 2009 con temas extra e un novo libreto. As novas cancións son "Spade and Parade" (orixinalmente unha cara b do tema "Friday") e "Bucket of Chicken" (editado como cara b da canción "How It Feels to be Something On").

## Listaxe de cancións
Aduto do ADN

[miniatura|Un aduto do ADN con [benzopireno, con este último no centro.]]
En xenética molecular, un **aduto do ADN** é un fragmento de ADN que está enlazado covalentemente a un composto químico (xeralmente causante de cancro). A formación destes adutos pode ser o inicio da conversión da célula en célula cancerosa (carcinoxénese). Os adutos do ADN utilízanse en experimentos científicos como biomarcadores de exposición e realízanse medicións da súa abundancia para reflectir cuantitativamente, por comparación, a cantidade de exposición carcinóxena do organismo examinado, por exemplo ratas. En condicións experimentais, a formación destes adutos do ADN é inducida por carcinóxenos coñecidos, dos cales o que se usa máis comunmente é o DMBA (7,12-dimetilbenz(a)antraceno). Por exemplo, cando se usa o termo "aduto DMBA-ADN" (ou "*DMBA-DNA adduct*") nunha revista científica refírese a un fragmento de ADN que leva unido DMBA.

## Exemplos 
miniatura|dereita|ADN danado polo carcinóxeno 2-aminofluoreno.
Compostos químicos que forman adutos do ADN son:
* acetaldehido, un constituínte significativo do fume de tabaco
* cisplatino, que se une ao ADN e causa enlaces cruzados, que dan lugar á morte da célula
* DMBA (7,12-dimetilbenz(a)antraceno)
* malondialdehido, un produto natural da peroxidación de lípidos
Adutos do ADN son:
* adutos eteno-ADN: 1,N(6)-eteno-2'-desoxiadenosina (epsilondA) e 3,N(4)-eteno-2'-desoxicitidina (epsilondC)
Subprodutos son:
* M1G, un subproduto da reparación de excisión de base (BER) dun tipo específico de aduto do ADN chamado M1dG.

## Danos no ADN 
Cando un composto químico se une ao ADN o ADN queda danado, e non pode producirse unha replicación correcta que orixine unha célula normal. Isto pode ser o inicio dunha mutación, ou mutaxénese. Se a célula non tivese mecanismos efectivos de reparación do ADN, que actúan de forma natural en circunstancias normais, isto podería ser o inicio dun cancro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aduto
* Adutómica
* Intercalación (bioquímica)