Fellini 8½

***Fellini 8½*** (en italiano, ***8½***) é un filme franco-italiana de 1963 dirixido por Federico Fellini, con Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale e Anouk Aimée como actores principais.

É unha das fitas máis coñecidas do realizador, e segundo varios críticos cinematográficos é un dos mellores filmes da historia. Foi filmado en branco e negro, e a música foi composta por Nino Rota.

Foi emitido na TVG o 3 de agosto de 1996.

## Argumento 
O célebre director e guionista Guido Anselmi está a atravesar unha fonda crise creativa e intenta relaxarse despois do seu último filme. Non pode conseguir a tranquilidade necesaria para atopar ideas novas para o seu seguinte filme e todo o mundo parece ansioso de saber en que punto se atopa o traballo que está a preparar. Está só, quere estar só, e busca unha resposta nas visións que invaden a súa mente, as máxicas e enigmáticas palabras: "Asa-Nisi-Masa", lembranzas dunha vida, soños fantásticas e escuras imaxes dun futuro nebuloso. A chegada de Claudia, actriz e musa da súa vida, e da súa amante Carla trae novas inquedanzas en vez da serenidade e o consolo que esperaba.

## Elenco 
* Marcello Mastroianni .... Guido Anselmi
* Claudia Cardinale .... Claudia
* Anouk Aimée .... Luisa Anselmi
* Sandra Milo .... Carla
* Rossella Falk .... Rossella
* Barbara Steele .... Gloria Morin
* Madeleine LeBeau .... Madeleine, a actriz francesa
* Caterina Boratto .... muller misteriosa
* Eddra Gale .... La Saraghina
* Guido Alberti .... Pace, o diretor
* Mario Conocchia .... Conocchia, o director de produción
* Bruno Agostini .... o secretario de produción
* Cesarino Miceli Picardi .... Cesarino

## Características 
O filme emprega unha enxeñosa estratexia para mostrar o bloqueo creativo que o propio Fellini estaría a sentir: contar a propia dificulatade de realizar un filme. É un filme metalingüístico, que usa a linguaxe do cinema para comentar o filme que as súas personaxes están a realizar.

O filme ten grandes influencias da psicanálise jungiana, da que Fellini era un entusiasta. Un exemplo é o gran foco nos soños do protagonista para explicar a súa persoa e acontementos da súa infancia. O uso da fotografía en branco e negro tamén server para reforzar o concepto jungiano de sombra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 35ª edición dos Óscar
* Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Bibliografía 
* Affron, Charles. *8½: Federico Fellini, Director*. New Brunswick: Rutgers University Press, 1989.
* Alpert, Hollis. *Fellini: A Life*. Nova York: Paragon House, 1988.
* Bondanella, Peter. *The Cinema of Federico Fellini*. Princeton: Princeton University Press, 1992.
* Bondanella, Peter. *The Films of Federico Fellini*. Cambridge: Cambridge University Press, 2002.
* Fava, Claudio e Aldo Vigano. *The Films of Federico Fellini*. Nova York: Citadel Press, 1990.
* Fellini, Federico. *Comments on Film*. Ed. Giovanni Grazzini. Trans. Joseph Henry. Fresno: The Press of California State University at Fresno, 1988.
* Kezich, Tullio. *Federico Fellini: His Life and Work*. Nova York: Faber and Faber, 2006.

### Ligazóns externas 
* Crítica en Chicago Sun-Times  por Roger Ebert
* Crítica en Guardian.uk por Derek Malcolm
* Artigos en Criterion Collection por Alexander Sesonske