Einstein on the Beach

***Einstein on the Beach*** é unha ópera escrita por  Philip Glass, compositor de música minimalista, e  Robert Wilson, director de teatro e deseñador, quen tamén colaborou con Glass no libreto da obra.. A estrea tivo lugar o 25 de xullo de 1976, no Festival de Aviñón en Francia. 

## Historia 
### Estrutura 
A ópera evita a narrativa tradicional en favor dun enfoque formalista baseado en espazos estruturados trazados por Wilson nunha serie de guións gráficos que están enmarcados e conectados por cinco partes chamadas *Knee Plays*. 

A ópera contén escritos de Christopher Knowles, Samuel M. Johnson e Lucinda Childs. É a primeira e máis longa partitura de ópera de Glass, que leva aproximadamente cinco horas en interpretación completa sen intermedio; dada a lonxitude, o público pode entrar e saír como desexe. 

É a primeira da "Triloxía de Retratos" de Glass relacionada temáticamente, xunto con *Satyagraha* (1979) e *Akhnaten* (1983). Estas tres óperas foron descritas por Glass como retratos de persoas cuxa visión persoal transformou o pensamento dos seus tempos a través do poder das ideas en lugar da forza militar. O título parece facer referencia á novela postapocalíptica *On the Beach* de Nevil Shute.

A música foi escrita "na primavera, verán e outono de 1975." Glass conta o proceso colaborativo: *"Puxen o caderno de bosquexos de Wilson no piano e compuxen cada sección como un retrato do debuxo ante min. A partitura comezou en setembro de 1975 e completouse en novembro seguinte, e eses debuxos estiveron sempre ante min"*. 

Debido á duración e á natureza minimalista (repetitiva) da música, os membros do público poden entrar e saír da ópera como queiran. A música de Glass tende a ser circular, pero non se repite exactamente. Glass se describiuse a si mesmo como un compositor de "música con estruturas repetitivas" pero desde entón evolucionou estilisticamente.

## Na cultura popular 
O título foi usado como inspiración para a canción de Counting Crows de 1994 *Einstein on the Beach (For an Eggman).*

Utilizáronse fragmentos como música de fondo para varias tomas na temporada 3, episodio 5 (2017) da serie de televisión *Mr. Robot*.

No episodio *"Out With Dad"* da serie de televisión *Frasier*, o personaxe principal, un amante da ópera, di: ''"Xa ves, hai unha muller abraiante que vén á ópera as mesmas noites que nós. Ela ten a caixa xusto en fronte da nosa. Coqueteamos un pouco dende a distancia. Rinme con ela durante Figaro, chorei con ela durante Tosca. Incluso tiven un soño con ela durante 'Einstein na praia'.*"

Os fragmentos do movemento *"Knee Play 1"* son reproducidos durante unha secuencia de montaxe na película documental de Alex Gibney de 2005 *Enron: The Smartest Guys in the Room*.

Tamén se utilizou unha versión editada de *"Knee Play 1"* no anuncio de lanzamento de Orange S.A. en 1994.

No Campionato Mundial Internacional de Drum Corps de 2013, os gañadores do primeiro lugar, Carolina Crown, conseguiron unha puntuación perfecta na sección de metaIs cando interpretaron partes de *"Knee Play 3"*, "Trial/Prison", "Spaceship" e "Knee Play 5".

Entre as obras do alter ego ficticio de Peter Schickele, P.D.Q. Bach, é un chamado *Einstein on the Fritz* (S. E=mc2).

A canción *"Glass Knee"* aparece no EP *"Ver"'' do artista electrónico FretLevelZero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Einstein on the Beach (Châtelet, 2014) - YouTube