Álvaro Cunhal

miniatura|200px|Álvaro Cunhal.

**Álvaro Barreirinhas Cunhal**, nado en Sé Nova (Coímbra) o 10 de novembro de 1913 e finado en Lisboa o 13 de xuño de 2005, foi un político e avogado portugués que dedicou a súa vida ó ideal comunista.

## Traxectoria 
Era fillo do avogado Avelino Henriques da Costa Cunhal. No 1931, con tan só 17 anos, afiliouse ó Partido Comunista Portugués, que integra entón á Liga dos Amigos da URSS e ó Socorro Vermelho Internacional, ó mesmo tempo que ingresa na Facultade de Dereito de Lisboa, onde inicia a súa actividade política. No ano 1934, é elixido representante dos estudantes no Senado Universitario. Gradúase en dereito no 1935 e no mesmo ano é elixido secretario-xeral da Federação das Juventudes Comunistas. No ano 1936, após unha visita á URSS como integrante da delegación portuguesa ó VII Congreso da Comintern, é cooptado para o comité central do Partido Comunista.

Xa no ano 1940, Cunhal é escoltado pola policía á Facultade de Dereito, onde presenta a súa tese de doutoramento, sobre a temática do aborto e a súa despenalización. A pesar do ambiente pouco propicio, a súa tese foi clasificada con 19 valores.

Debido ás súas ideas, foi preso e torturado no 1937, 1940 e 1949. Dos trece anos que estivo encarcerado, foi mantido incomunicado durante catorce meses e pasou oito nun total illamento. O 3 de xaneiro de 1960, Cunhal, xuntamente con outros camaradas, todos membros destacados do partido, protagonizaron a famosa fuga do Cárcere de Peniche.

Ocupou o cargo de secretario-xeral do Partido Comunista Portugués de 1961 a 1992, cando foi substituído por Carlos Carvalhas.

Regresou a Portugal cinco días despois do 25 de abril de 1974. Foi ministro sen carteira no I goberno provisorio e tamén deputado entre 1975 e 1992. No 1982, tornouse membro do Conselho de Estado, abandonando este posto dez anos despois, cando saíu do liderado do PCP.

Faleceu en Lisboa, e o seu funeral realizouse o 15 de xuño de 2005, onde participaron máis de 250.000 persoas. O seu corpo foi cremado, en cumprimento da súa última vontade.

## Obras 
[miniatura|150px|Retrato de [Henrique Matos.]]

Colaborou en varios xornais e é autor de varias obras:
* *Rumo à vitória*, (1964);
* *O radicalismo pequeno-burguês de fachada socialista*, (1970 e 1971);
* *Contribuição ao estudo da questão agrária – I e II*, (1976);
* *A revolução portuguesa – o passado e o futuro*, (1976);
* *As lutas de classes em Portugal nos fins da Idade Média*, (1980);
* *O partido com paredes de vidro*, (1985);
* *Discursos políticos – 22 volumes*, (1974-1987);
* *Acção revolucionária, capitulações e aventura*, (1994);
* *A arte, o artista e a sociedade*, (1996);
* *O Aborto – causas e soluções*, (1997);
* *A verdade e a mentira na revolução de Abril (a contra-revolução confessa-se)*, (1999).

É autor de varios romances e novelas, editados co pseudónimo de Manuel Tiago, pintor e ensaísta.

**Obras literarias** (publicadas co o pseudónimo de Manuel Tiago):
* *Até Amanhã, Camaradas*;
* *Cinco Dias, Cinco Noites*;
* *A Estrela de Seis Pontas*;
* *A Casa de Eulália*;
* *Fronteiras*;
* *Um risco na areia*;
* *Sala 3 e outros contos*;
* *Os corrécios e outros contos*;
* *Lutas e vidas – um conto*.

**Artes Plásticas**:
* *Desenhos da Prisão – I e II*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Partido Comunista Portugués - Álvaro Cunhal