open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Festival de Eurovisión 2004

O **XLIX Festival da Canción de Eurovisión** tivo lugar o 12 de maio de 2004 e 15 de maio de 2004, en Istanbul, Turquía. Os presentadores da gala foron Meltem Cumbul e Korhan Abay, coa colaboración especial da gañadora do certame anterior, Sertab Erener. O escenario simbolizaba a arte turca, á vez que facía alarde do lema do festival "Under the same sky" (Baixo o mesmo ceo).
 
[200px|miniatura|esquerda|[Ruslana, gañadora do certame.]]
Un total de 36 países competiron no festival, o que supoñía o récord de participantes nese momento. Foi o primeiro festival que contou cunha semifinal e polo tanto organizouse en dous días: unha rolda eliminatoria (mércores) e a gran final (sábado). Baixo este novo formato, os países diretos á final foron Reino Unido, Francia, Alemaña e España (Big Four, como maiores contribuíntes financeiros da UER), Turquía (como gañadora do Festival de Eurovisión 2003) e os nove países restantes con maior puntuación en 2003.

Foi o primeiro festival en empregar o logotipo xenérico consistente na verba *Eurovisión* coa *V* convertida nun corazón, en cuxo interior figura a bandeira do país organizador.

## Festival 
### Semifinal 
### Final 
Fonte:
## Notas
Diocese de Damasco

Co termo **diocese de Damasco** faise referencia a algunhas das seguintes sés eclesiásticas:
*Na Igrexa Católica:
****Arquieparquía católica melquita de Damasco**, parte da Igrexa Católica Greco-Melquita.
****Arquieparquía católica maronita de Damasco**, parte da Igrexa Católica Maronita.
****Arquieparquía católica siríaca de Damasco**, parte da Igrexa Católica Siríaca.
****Exarcado patriarcal católico armenio de Damasco**, parte da Igrexa Católica Armenia.
*Na Igrexa Ortodoxa:
****Arquieparquía ortodoxa antioquense de Antioquía e Damasco**, parte da Igrexa Ortodoxa de Antioquía.
Unión Deportiva Socuéllamos

O **Unión Deportiva Socuéllamos** é un club de fútbol español do concello de Socuéllamos, en Castela-A Mancha. Foi fundado en 1924 e compite no grupo 2 da Segunda División B. O seu campo é o Estadio Paquito Giménez, con capacidade para 3.000 espectadores.

## Uniforme 
***Primeiro uniforme**: camiseta azul, pantalón branco e medias azuis.
***Segundo uniforme**: camiseta branca, pantalón negro e medias brancas.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ª B**: 1 (Incluída a 2014/15)
* **Tempadas en 3ª**: 25

### Historial na liga 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Club Deportivo Cayón

O **Club Deportivo Cayón** é un club de fútbol español do concello de Santa María de Cayón, en Cantabria. Foi fundado en 1915 e compite no grupo 3 da Terceira División Española. O seu campo é o Estadio Fernando Astobiza, con capacidade para 2.700 espectadores.

## Uniforme 
***Primeiro uniforme**: camiseta a raias verticais amarelas e negras, pantalón negro e medias negras.
***Segundo uniforme**: camiseta azul turquesa, pantalón azul turquesa e medias azuis turquesa.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ª B**: 0
* **Tempadas en 3ª**: 32 (Incluída a 2014/15)

### Historial na liga
Pleuronectinos

[miniatura|230px|[Solla común (*Platichthys flesus*).]]

A dos **pleuronectinos** (*Pleuronectinae*) é unha subfamilia de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes e familia dos pleuronéctidos.

Está composta por 26 xéneros que comprenden unhas 62 especies actualmente existentes (tamén se coñecen especies fósiles).

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, os da subfamilia dos pleuronectino teñen un corpo aplanado, asimétrico, e os seus ollos están no mesmo lado do corpo.

Os pleuronectinos forman parte das especies que producen proteínas para a adaptarse ao frío.

Os membros da subfamilia son demersais carnívoros que viven nos mares do Ártico e no mar do Norte.

## Clasificación 
Na actualidade, na subfamilia recoñécense o seguintes xéneros:

* *Atheresthes* Jordan & Gilbert, 1880
* *Cleisthenes* Jordan & Starks, 1904
* *Clidoderma* Bleeker, 1862
* *Dexistes* Jordan & Starks, 1904
* *Embassichthys* Jordan & Evermann, 1896
* *Eopsetta*Jordan & Goss, 1885
* *Glyptocephalus* Gottsche, 1835
* *Hippoglossoides* Gottsche, 1835
* *Hippoglossus* Cuvier, 1816
* *Hypsopsetta* Gill, 1862
* *Isopsetta* Lockington, 1883
* *Kareius* Jordan & Snyder, 1900
* *Lepidopsetta* Gill, 1862
* *Limanda* Gottsche, 1835
* *Liopsetta* Gill, 1864
* *Lyopsetta* Jordan & Goss, 1885
* *Microstomus* Gottsche, 1835
* *Parophrys* Girard, 1854
* *Platichthys* Girard, 1854
* *Pleuronectes* Linnaeus, 1758
* *Pleuronichthys* Girard, 1854
* *Psettichthys* Girard, 1854
* *Pseudopleuronectes* Bleeker, 1862
* *Reinhardtius* Gill, 1861
* *Tanakius* Hubbs, 1918
* *Verasper* Jordan & Gilbert, 1898

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Ne Yoprk: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos

### Ligazóns externas 
* *Pleuronectinae* no SIIT.
Popurrí

Un **popurrí** (do francés *pot pourri*, literalmente "ola podre") é en música unha serie de cancións ou anacos destas, unida nunha soa interpretación longa.

No entroido o repertorio das chirigotas e murgas comprende tradicionalmente un popurrí que a miúdo clausura as actuacións.

## O popurrí 
Os temas que forman parte do popurrí están xeralmente conectados por razóns diversas ás simplemente musicais, quizais por pertencer a un mesmo artista, a un mesmo álbum, ou a un mesmo xénero.

Os popurrís son usados con frecuencia como homenaxe dun artista a outro, posiblemente debido á influencia recibida deste, con partes de cancións enteiras do artista orixinal. Outras veces, o popurrí está formado por unha serie de cancións demasiado curtas para ser só editadas, ou son unidas porque no seu conxunto contan unha historia. Exemplos desta práctica son "A Quick One, While He's Away" de The Who, "Mercyful Fate" de Metallica, "The Big Medley","Schmedley Wilcox", "Instrumedley" de Dream Theater , o medley na cara B do álbum *Abbey Road* de The Beatles; "Acoustic Medley" de Bob Marley (tamén "Marley Medley", versión realizada por Bradley Nowell, vocalista de Sublime) e "Floydian Memories"de Shadow Gallery. Boa parte dos álbums de Pink Floyd presentan un popurrí entre todas as súas cancións ou moitas delas, coa excepción da última canción da cara A e a primeira da cara.

Un popurrí formado de "remesturas" chámase *megamix*, frecuentemente formado do material dun memsmo artista, xénero, ou de cancións populares dun ano dado ou certa época. Tal é o caso dos mixes das "Estrellas del 45" a *Los Beatles* e *Jive* *Bunny* á época do Rock & Roll.

## Notas
Castigo

O **castigo** é unha sanción ou pena por causa de molestias ou padecementos, causa pola que se procede á execución da acción, a unha comunidade ou individuo e que pode ser física ou verbal, directa ou indirecta, contra o executor de dita falta ou delito.

## Orixe
A palabra castigo procede da palabra latina "castigare" ("castus"=virtuoso e "agere"=facer), que vén a significar a transformación de algo incorrecto en pureza e virtude, mediante accións correctivas. A finalidade é o restablecemento da xustiza nunha situación de inequidade para intentar que cadaquén recobre o que lle é lícito. Nunha situación de roubo, o castigo persegue que o ladrón reciba o merecido, pagando o prezo do seu delito e, se é posíbel, o que roubou, como compensación do feito. Tamén pode ser que vaia ao cárcere para a súa reivindicación e por seguridade social.

## Sentido técnico
Refírese, falando de maneira técnica, unicamente á operación empírica (presentación ou retiro de eventos) que diminúe o ritmo de aparición dunha resposta, a cal non sempre implica unha dor física. Kadzin expón que as situacións de dor, como por exemplo as tundas, poden non facer o efecto que tiñan como obxectivo de castigo, por suposto, chegando a incrementar a cantidade de aparición das respostas a castigar, sucedendo tamén a aparición doutras respostas disruptivas. Concluíndo que o castigo se trata dun procedemento cuxo obxectivo é o modificar de condutas.

O castigo físico, dende hai tempo, non é o método adecuado para modificar condutas en rapaces, dende a perspectiva cognitivo-condutual. Kadzin comparte o mesmo criterio; considérao, por unha parte, un irrespeto total aos dereitos humanos e aos nenos sobre todo e, ademais, demostrou o seu nulo efecto para corrixir condutas disruptivas nos nenos.

## Ámbitos
Ademais de aplicarse castigos no ámbito do Poder Xudicial, substituíndo a vinganza privada para a solución de conflitos, no seo familiar, nos colexios, nos traballos ou nas igrexas tamén se aplica con fins correctivos.

## Graos
Os diferentes graos do castigo poden ser dunha simple reprimenda a unha corrección física, no ámbito familiar ou doméstico, no que concirne aos pais cos fillos menores de idade.

## Relixión
As oracións e a excomuñón son os castigos aplicábeis no ámbito relixioso.

Os castigos divinos, ou causados pola divindade, comunmente crido así na Idade Media, son os que castigan aos humanos por causa dos seus pecados e por medio de catástrofes naturais: inundacións ou terremotos, ou mesmo con enfermidades.

## Condutismo
Como condicionamento para evitar condutas incorrectas realízanse castigos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Concepto de castigo .
*Eduardo R. Hernández González.: El Castigo: Una técnica de modificación de conducta en la infancia  .
Pleuronectes

***Pleuronectes*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia do pleuronectinos.

## Etimoloxía 
*Pleuronectes* deriva dos termos do grego antigo πλευρά pleurá, "costado", "lado", "flanco" e νηκτόν nēktón "acto de nadar", "natación", derivado do verbo νήχειν nḗchein, "nadar", pola forma característica de nadar de lado.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1758 polo naturalista sueco Carolus Linnaeus na 10ª edición da súa obra *Systema Naturae*.

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero as seguintes especies:

#### Segundo o WoRMS e FishBase 
* Xénero ***Pleuronectes***
** *Pleuronectes platessa* Linnaeus, 1758 - a **solla**.
** *Pleuronectes putnami* (Gill, 1864) - a **solla lisa** [clasificada por Lahuerta e Vázquez como *Liopsetta putnami* (Gill, 1864)].
** *Pleuronectes glacialis* Pallas, 1776
** *Pleuronectes pinnifasciatus* Kner in Steindachner & Kner, 1870
** *Pleuronectes platessa* Linnaeus, 1758
** *Pleuronectes putnami* (Gill, 1864)
** *Pleuronectes quadrituberculatus* Pallas, 1814

#### Segundo outros sistemas 
* Xénero ***Pleuronectes***
** *Pleuronectes platessa* Linnaeus, 1758
** *Pleuronectes quadrituberculatus* Pallas, 1814

O WoRMS identifica a *Pleuronectes glacialis* Pallas, 1776 como *Liopsetta glacialis* (Pallas, 1776), e a *Pleuronectes pinnifasciatus* Kner, 1870 con *Liopsetta pinnifasciata* (Kner, 1870).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
Niveoscincus metallicus

***Niveoscincus metallicus*** é unha especie de esgonzo da familia Scincidae. É endémico de Australia, onde lle chaman, entre outros nomes, esgonzo metálico ou esgonzo frío metálico (*metallic skink*, *metallic cool-skink*). Encóntrase concretamente no sur de Victoria, e en Tasmania, onde é o saurio máis común, que aparece tamén en moitas illas do estreito de Bass. Pare as súas crías e vive en zonas de vexetación esclerófila. É moi variable en canto ás súas características e pode ser, en realidade, un complexo de especies estreitamente relacionadas.

## Notas
Platichthys

miniatura|240px|*Platichthys stellatus*.
miniatura|240px|*Platichthys stellatus*.
***Platichthys*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia do pleuronectinos.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1854 polo médico e zoólogo estadounidense de orixe francesa Charles Frédéric Girard.
* Xénero ***Platichthys***
** *Platichthys flesus* (Linnaeus, 1758) - a **solla**, ou **platuxa das pedras**, 
** *Platichthys stellatus* (Pallas, 1787) - a **platuxa do Pacífico**. *Platichthys bicoloratus* (Basilewsky, 1855), que a maioría dos autores non consideran válida, e que o WoRMS identifica con *Kareius bicoloratus* (Basilewsky, 1855) especie que, así e todo, hibridiza con *Platichthys stellatus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, Missouri, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Cooper, J. A. & F. Chapleau (1998): "Monophyly and intrarelationships of the family Pleuronectidae (Pleuronectiformes), with a revised classification". *Fish. Bull.* **96** (4): 686-726.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* Pleuronectinos

### Ligazóns externas 
* *Platichthys* na EOL. Con abundante información, numerosas ilustracións e mapas de distribución .
* *Platichthys* na ADW.
* *Platichthys* no NCBI.
The Witcher (videoxogo)

***The Witcher*** (en ) é un videoxogo de rol e acción desenvolvido por CD Projekt RED e distribuído por Atari, Inc. O xogo baséase na serie de libros homónima do autor polaco Andrzej Sapkowski. *The Witcher* ten lugar nun mundo medieval de fantasía e segue a historia de Geralt, un "witcher" ou cazador de monstros.

O 18 de setembro de 2009, CD Projekt RED confirmou oficialmente que ía traballar en *The Witcher 2: Assassins of Kings*, que foi lanzado o 17 de maio de 2011 para PC, e o 17 de abril de 2012 para Xbox 360. O terceiro título da serie, *The Witcher 3: Wild Hunt*, foi lanzado o 18 de maio de 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Platichthys flesus

miniatura|240px|*Platichthys flesus*.
miniatura|240px|*Platichthys flesus*, xuvenil.

***Platichthys flesus*** Linnaeus, 1758, é un peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia do pleuronectinos, pertencente ao xénero *Platichthys*, coñecida en galego como **solla**,
e tamén como **platuxa das pedras**, que vive nas costas do Atlántico, sobre fondos areosos ou fangosos, ás veces de grava, desde o mar de Barents até noroeste de África e no Mediterráneo, até o mar Negro.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, ten o corpo aplanado, asimétrico, e os dous ollos situados no mesmo lado, na cara pigmentada.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae* baixo o nome de *Pleuronectes flesus*.

### Sinonimia 
Ao longo da historia foi coñecida polos seguintes sinónimos:

## En Galicia 
A primeira cita en augas de Galicia débese a De Buen, en 1935, como *Flesus flesus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos

### Ligazóns externas 
* *Platichthys flesus* (Linnaeus, 1758) en FishBase . Informacións, imaxes e mapa de distibución.
* *Platichthys flesus* en ADW.
* *Platichthys flesus* no NCBI.
Solla (homónimos)

O nome de **solla**  pode referirse a dúas especies de peixes planos que se encontran nas augas galegas:
* ***Platichthys flesus***
* ***Pleuronectes platessa***

Amais, como apelido pode referirse a:

***Andrés Solla García**, frade dominico galego (1810-1889);
***Joaquín Buceta Solla**, avogado e xornalista galego (f. 1910);
***Antonio Blanco Solla**, canteiro e político galego (1897-1936);
***Fernando Solla**, político e sindicalista galego;
***Salvador González Solla**, político galego (n. 1961);
***Rosa Oubiña Solla**, política galega (n. 1961);
***Carlos Solla Varela**, escritor e etnógrafo galego (n. 1971);
***Eva Solla**, enfermeira e política galega (n. 1984).

## Notas
Estación

O termo **Estación** pode referirse a:

***Estación do ano**, parada, en concreto a parada do sol ao longo da eclíptica, dentro do círculo zodiacal, estas paradas son os solsticios -sol parado- e os equinoccios -igual día e noite-;
*Unha estación de transporte:
****Estación ferroviaria**, instalación á que chegan e saen trens;
****Estación de autobús**, instalación á que chegan e saen autobuses;
****Estación de servizo**, punto de venda de combustibles e lubricantes;
****Estación espacial**, construción para facer actividades no espazo exterior.
***Estación meteorolóxica**, instalación destinada a medir e rexistrar variables meteorolóxicas;
***Estación de esquí**, área preparada para o deporte da neve;
***Estación de radio**;
***Estación base** de telefonía móbil;
***Estación do Viacrucis**, cada unha das catorce paradas nas que se divide o Viacrucis;
***Estación de penitencia**, procesión que realizan as confrarías penitenciais visitando algún templo onde renden culto ó Santísimo Sacramento;
***Estación de traballo**, en informática, microordenador de altas prestacións destinado ó traballo técnico ou científico.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Estación de Portela**, lugar da parroquia de Portela, no concello de Barro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Enciclopedia Libre Universal en Español

miniatura|
A **Enciclopedia Libre Universal en Español** é un *fork* da Wikipedia en lingua castelá. Apareceu a comezos do ano 2002 cando se propuxo que a Wikipedia aceptara anuncios pagados (hai que ter conta que, naquel momento, a Wikipedia dependía dunha empresa privada, Bomis Inc., antecesora da Fundación Wikimedia). 

A Enciclopedia foi hospedada ata o momento de xeito físico na Universidade de Sevilla, motivo polo que aínda segue a ter un enderezo electrónico us.es. Nos seus primeiros tempos, a Enciclopedia Libre Universal en Español chegou a ter máis artigos que a versión en lingua española da Wikipedia, se ben dende maio de 2015 o número de artigos é vinte veces menor que a correspondente Wikipedia en castelán.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Enciclopedia Libre Universal en Español .
* : "La rebelión contra la publicidad en Wikipedia se gestó en español" *Eldiario.es*, 20/5/2015 .
Astyanax cordovae

***Astyanax cordovae*** é unha especie de peixe da familia Characidae da orde dos Characiformes.

## Hábitat 
Vive en zonas de clima temperado de América do Sur: río Primero, no oeste da Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fenner, Robert M.: *The Conscientious Marine Aquarist*. Neptune City, Nova Jersey, Estados Unidos : T.F.H. Publications, 2001.
* Helfman, G., B. Collette e D. Facey: *The diversity of fishes*. Blackwell Science, Malden, Massachusetts, Estados Unidos , 1997.
* Hoese, D.F. 1986: . A M.M. Smith e P.C. Heemstra (eds.) Smiths' sea fishes. Springer-Verlag, Berlín, Alemaña.
* Maugé, L.A. 1986. A J. Daget, J.-P. Gosse e D.F.E. Thys van den Audenaerde (eds.) Check-list of the freshwater fishes of Africa (CLOFFA). ISNB, Bruxelas; MRAC, Tervuren, Flandres; e ORSTOM, París, Francia. Vol. 2.
* Moyle, P. e J. Cech.: *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4ª edición, Upper Saddle River, Nova Jersey, Estados Unidos: Prentice-Hall. Ano 2000.
* Nelson, J.: *Fishes of the World*, 3ª edición. Nova York, Estados Unidos: John Wiley and Sons. Ano 1994.
* Wheeler, A.: *The World Encyclopedia of Fishes*, 2ª edición, Londres: Macdonald. Ano 1985.
Eliximos Narón Electores

**Eliximos Narón Electores** (ENE) é un grupo político local baseado no concello de Narón e vinculado a Podemos. Presentouse ás eleccións municipais de 2015 en Narón cun orzamento para a campaña electoral de 900,34 euros obtendo un representante. En 2016 o representante de ELE Alfonso Casal Pita foi reprobado cos 20 votos dos demais partidos acusado de facer moitas fotocopias e de publicar o nome de funcionarios do concello en redes sociais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
The Witcher 2: Assassins of Kings

***The Witcher 2: Assassins of Kings*** (en ) é un videoxogo de rol e acción desenvolvido polo estudio polaco CD Projekt RED para Microsoft Windows, Xbox 360, macOS e Linux. O xogo foi lanzado internacionalmente para Microsoft Windows o 17 de maio de 2011 e para Xbox 360 o 17 de abril de 2012.

É a secuela do título de 2007 *The Witcher*. Ó igual que o seu predecesor, o xogo baséase na serie de novelas de fantasía *The Witcher*, do autor polaco Andrzej Sapkowski. O xogador controla a personaxe de Geralt de Rivia, un cazador de monstros. O mundo de fantasía no que se desenvolve a historia contén moitos elementos da historia de Polonia e da mitoloxía eslava.

O xogo foi un éxito comercial e da crítica, vendendo máis de 1,7 millóns de unidades para PC e Xbox 360 até maio de 2012. O terceiro título da serie, *The Witcher 3: Wild Hunt*, foi estreado o 19 de maio de 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
The Witcher 3: Wild Hunt

***The Witcher 3: Wild Hunt*** (en ) é un videoxogo de rol e acción en mundo aberto, desenvolvido polo estudio polaco CD Projekt RED. Foi lanzado para Microsoft Windows, PlayStation 4 e Xbox One o 19 de maio de 2015. É o terceiro título da serie, precedido por *The Witcher* e *The Witcher 2: Assassins of Kings*, que están baseados na serie de novelas homónima do autor polaco Andrzej Sapkowski. O director foi Konrad Tomaszkiewicz e os compositores foron Marcin Przybyłowicz, Mikołaj Stroiński e Percival.

Xogado na perspectiva de terceira persoa, o xogador controla o protagonista Geralt de Rivia, un cazador de monstros coñecido como witcher, que comeza unha longa viaxe a través do Reinos do Norte. Os xogadores loitan contra os diferentes perigos do mundo empregando armas e maxia, mentres interactúan con personaxes e completan misións para progresar na historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lepidorhombus

[miniatura|260px|*[Lepidorhombus whiffiagonis*.]]
***Lepidorhombus*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos escoftálmidos, propios das costas do nordeste do océano Atlántico, incluíndo o mar Mediterráneo, e coñecidos como **meigas** ou **rapantes**.

Son peixes planos que viven en fondos areosos e fangosos da rexión litoral e en augas máis profundas.

## Etimoloxía 
*Lepidorhombus* deriva os termos do grego antigo λεπίσ, *lepís*, "escama" e ῥόμβος *rhómbos*, "algo que xira", que deriva do verbo ρέμβω *rhémbō*, "dar voltas e voltas", palabra que foi utilizada tanto por Euclides como por Arquimedes, que utilizaron o termo "rombo sólido" para describir a figura formada por dous conos que comparten unha base común, é dicir, un rombo.

## Taxonomía 
O xénero foi creado en 1862 polo zoólogo británico de orixe alemá Albert Günther.

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero dúas especies:
* Xénero ***Lepidorhombus*** Günther
** *Lepidorhombus boscii* (Risso, 1810)
** *Lepidorhombus whiffiagonis* (Walbaum, 1792)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al*., eds. *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, *50*: pp.&nbsp;357–374.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Escoftálmidos

### Ligazóns externas 
* *Lepidorhombus* en FishBase.
David O. Selznick

**David O. Selznick**, nado en Pittsburgh (Pensilvania) o 10 de maio de 1902 e finado en Hollywood (California) o 22 de xuño de 1965 foi un produtor cinematográfico estadounidense.

## Traxectoria 
Selznick naceu nunha familia de orixe xudía, fillo do inmigrante lituano e distribuidor de filmes mudos Lewis J. Selznick e de Florence A. Sachs. Engadiu o "O" ao seu nome para distinguirse dun tío seu co mesmo nome.

Estudou na Universidade de Columbia e traballou como aprendiz co seu pai ata a súa bancarrota en 1923. Tres anos despois marchou a Hollywood e grazas aos contactos do seu pai conseguiu un traballo como axudante na Metro-Goldwyn-Mayer. Deixou este estudio por Paramount Pictures en 1928, e en 1931 entrou na RKO como xefe de produción.

Durante a súa etapa na RKO traballou en moitos filmes, como *King Kong* (1933) e deulle a George Cukor a súa primeira oportunidade como director. En 1933 volveu á MGM, onde o seu sogro, Louis B. Mayer, era un executivo. Mayer deulle a Selznick unha unidade de produción paralela á do poderoso Irving Thalberg, que tiña problemas de saúde. Esta unidade participou en filmes como *Cea ás oito* (1933), *David Copperfield* (1935), *Anna Karenina* (1935) e *A Tale of Two Cities* (1935).

A pesar do seu éxito cos grandes estudios, Selznick formou a súa propia produtora independente, Selznick International Pictures, en 1935 e distribuía os seus filmes a través de United Artists. Os seus éxitos continuaron con clásicos coma *The Garden of Allah* (1936), *The Prisoner of Zenda* (1937), *Naceu unha estrela* (1937), *Nothing Sacred* (1937), *The Adventures of Tom Sawyer* (1938), *The Young in Heart* (1938), *Made for Each Other* (1939), *Intermezzo* (1939) e *Foise co vento* (1939).

En 1939 e 1940 os seus filmes *Foise co vento* e *Rebecca* gañaron o Oscar ao mellor filme. Tras este último pechou a compañía e tomouse un tempo ata que en 1944 formou The Selznick Studio e volveu á produción co grande éxito *Since You Went Away*, que tamén escribiu, e filmes de Alfred Hitchcock coma *Spellbound* (1945) e *The Paradine Case* (1947). Tamén produciu *The Third Man* (1949) ou *Duel in the Sun* (1946), coa que sería a súa dona, Jennifer Jones.

Máis tarde escribiu "parei de facer filmes en 1948 porque estaba canso. Estivera producindo durante vinte anos… ademais, era claro que o negocio do cinema estaba nunha terrible loita coa televisión e outras formas novas de diversión, e pensei que era un bo tempo para parar e estudar obxectivamente os obvios cambios do gusto do público… Certamente non tiña intención de apartarme da produción durante nove anos." Selznick pasou a maior parte da década seguinte promovendo a carreira da súa segunda esposa, Jennifer Jones. A súa última produción, *Adeus ás armas* (1957) foi pobremente recibida.

En 1954 atreveuse coa televisión, con ''Light's Diamond Jubilee'', que fixo historia por ser emitido simultaneamente nas catro emisoras: CBS, NBC, ABC e DuMont.

Faleceu en 1965.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*
Arte románica da Baixa Cerdanya

[miniatura|250px|[Santa Maria de Talló.]]
[miniatura|250px|[Castelo de Llívia de arquitectura románica.]]
[miniatura|250px|Vista de [Bellver de Cerdanya.]]
A **arte románic da Baixa Cerdanya** dáse principalmente na arquitectura relixiosa das súas igrexa. Tense constancia de moitas delas grazas á acta de consagración da catedral de la Seu d'Urgell, a finais do século IX, onde consta unha lista de sesenta e oito parroquias, igrexas e vilas da Cerdaña, que foron asignadas en dote a Santa Maria d'Urgell. A importancia da Seu enmárcase, sobre todo na súa condición de sede episcopal datada da época visigótica, e a fronteira eclesiástica tampouco se correspondía coa fronteira real establecida no Tratado dos Pireneos de 1659. Até 1802, do bispado de Urgell dependían as trinta e tres vilas daa Cerdanya baixo administración francesa. Máis tarde, a división provincial de 1833 dividiu administrativamente a comarca, dividida entre as provincias de Xirona (once concellos) e Lleida (seis concellos).

As características arquitectónicas principais das igrexas son a simplicidade estrutural e as dimensións reducidas. Esta arte arquitectónica desenvolvida en Cataluña arredor do século X foi chamada por Puig i Cadafalch como o primeiro románico con correntes artísticas procedentes de Francia e Italia.

O románico vese representado tamén en fortificacións como a de Sant Martí dels Castells en Bellver, documentado en 1050 como propiedade de Ramon I de Cerdanya, e o castelo de Llívia (Llívia), datado do século XII e do cal se conserban algúns restos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Heilbronner, Tim: Ikonographie und zeitgenössische Funktion hölzerner Sitzmadonnen im romanischen Katalonien, Hamburg 2013, ISBN 978-3-8300-6809-9.
* 
* 
* 
*
Exarcado patriarcal católico armenio de Damasco

O **exarcado patriarcal de Damasco** é unha sé da Igrexa Católica Armenia inmediatamente suxeita ao Patriarcado de Cilicia. En 2010 tiña 4.500 bautizados. O seu exarca é Yovsep Arnaowtean dende 1997.

## Territorio 
A arquieparquía abrangue a cidade de Damasco e o seu contorno, e ten unha única parroquia na mesma cidade.

## Historia 
Existe unha comunidade católica armenia dende 1763. O exarcado actual foi erixido o 6 de novembro de 1984.

## Episcopoloxio 
* Georg Tayroyean (1984 - 1997)
* Yovsep Arnaowtean (1997 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web da Igrexa Católica Armenia 
* Perfil en GCatholic.org 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Barroco siciliano

[miniatura|250px|dereita|Igrexa da *Collegiata* ou ''Santa Maria dell'Elemosina* en [Catania, obra salientable do barroco siciliano, realizada por Stefano Ittar cara ao 1768.]]
O **barroco siciliano** é a forma distintiva da arquitectura barroca que se desenvolveu na illa de Sicilia, no sur de Italia, durante os séculos XVII e XVIII. O estilo recoñécese non só polas súas típicas revoltas e floreos barrocos, senón tamén polas súas carautas riseiras e *putti,'' coa particular extravagancia que lle deu a Sicilia unha identidade arquitectónica única e que o fai a fase máis interesante da arte siciliana.

O estilo barroco siciliano colleu pulo durante a gran reconstrución que seguiu ó terremoto de 1693. Previamente, o barroco fora usado na illa dun xeito inxenuo e no eido local, que evolucionara a partir da arquitectura híbrida nativa máis ca dos grandes arquitectos barrocos de Roma. Despois do terremoto, os arquitectos locais, moitos deles formados en Roma, tiveron múltiples oportunidades de recrear a arquitectura barroca máis sofisticada, que acadara popularidade na Italia continental. O traballo destes arquitectos locais —e o novo xénero que comezaron— inspirou a outros deseñadores locais que seguiron o seu exemplo. A carón do 1730, os arquitectos sicilianos desenvolveran confianza no emprego do estilo barroco. A súa particular interpretación levounos paseniño a xerar unha forma de arte altamente localista e personalizada. De 1780 en diante, o estilo foi gradualmente substituído pola nova moda do neoclasicismo.

O fenómeno chamado Alto Barroco Siciliano durou cincuenta anos, e reflectiu perfectamente a orde social da illa nunha época na que —dominada oficialmente por España— foi gobernada de facto por unha aristocracia hedonista e extravagante. A arquitectura barroca deulle á illa un carácter arquitectónico que ficou até a actualidade.

## Artistas e edificios salientables 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Módulo de Thiele

O **módulo de Thiele** desenvolveuno E.W. Thiele no seu artigo *Relación entre o tamaño e a actividade catalizadora dunha partícula* en 1939. Thiele razoou que cun tamaño de partícula suficientemente grande, a velocidade de reacción é tan rápida que as forzas de difusión só son capaces de levar produto fóra dende a superficie da partícula de catalizador. O módulo de Thiele desenvolveuse  para describir a relación entre a difusión e a velocidade de reacción en partículas de catalizadores porosos sen limitacións de transferencia da masa. Este valor emprégase polo xeral para determinar o valor do factor de efectividade en partículas de catalizador.

O módulo de Thiele represéntase con diferentes símbolos en diferentes textos, mais Hill defíneo como *hT*.

## Notas
Arte pública de Barcelona

[miniatura|300px|*[Poema visual Bàrcino* (1994), de Joan Brossa, Plaça Nova de Barcelona.]]
O **conxunto de monumentos e esculturas ó ar libre de Barcelona** constitúe unha destacada mostra de arte pública que outorga á capital catalá, en conxunción con outros elementos como a súa arquitectura, a rede de museos ou o conxunto de parques e xardíns, un inconfundíbel selo artístico, xa que a cidade condal sempre apostou pola arte e a cultura como unha das súas principais características identitarias.

O patrimonio de arte pública da cidade é extenso, se ben a maioría de monumentos e o estatuario que se atopa nos lugares público data do século XIX en diante. O primeiro monumento situado na vía pública de forma expresa e por encarga municipal que se conserva é o Monumento a Santa Eulàlia, na Praza del Pedró, de 1673; outras obras anteriores consideradas de arte pública son, ora  fontes, ora estatuas situadas no interior de fornelas, nas fachadas de edificios públicos, se ben en moitos casos foron encargas de carácter privado que pasaron a titularidade pública posteriormente. É preciso remarcar que até o século XIX a cidade estaba restrinxida polas súas murallas de orixe medieval, ó ter a cidade a consideración de praza militar, polo que o seu crecemento estaba limitado, e o pouco espazo dispoñible empregábase preferentmente para as actividades diarias da poboación, sen poder dedicar uns espazos axeitados para grandes monumentos.

A situación mudou co derrubamento das murallas e a doazón á cidade da Fortaleza da Ciutadella, feito que favoreceu a expansión urbana polo plan adxacente, e que se vai plasmar no proxecto do Eixample elaborado por Ildefons Cerdà, que supoxo a meirande ampliación territorial que tivo a cidade. Outro aumento significativo da superficie da capital catalá foi a anexión de diversos concellos estremeiros entre finais do século XIX e comezos do XX. Todo isto supuxo a adequación dos novos espazos urbanos e un aumento das encargas artísticas municipais nas vías públicas, que foron favorecidos por diversos acontecementos celebrados na cidade, como a Exposición Universal de Barcelona de 1888 e a Internacional de 1929 ou, máis recentemente, polos Xogos Olímpicos de 1992 e o Fórum Universal das Culturas de 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Foto 51

A **Foto 51** é o nome informal que se lle deu a unha imaxe de difracción de raios X do ADN tomada por Raymond Gosling en maio de 1952, cando traballaba como estudante baixo a supervisión de Rosalind Franklin, no King's College de Londres no grupo de Sir John Randall. Era a 51ª foto de difracción do ADN que tomara o equipo de Franklin e Gosling. Esta foto foi unha proba fundamental para identificar a estrutura do ADN.

Maurice Wilkins mostroulle esta foto a James Watson cando Gosling volvera estar baixo a supervisión de Wilkins. Rosalind Franklin non tivo coñecemento disto. Xunto con Francis Crick, Watson usou as características da Foto 51 para desenvolver o modelo químico da molécula de ADN. En 1962, o premio Nobel de Fisioloxía e Medicina foille concedido a Watson, Crick e Wilkins. Frankling non foi premiada porque morrera 4 anos antes. Os traballos de Gosling, que si estaba vivo, tampouco foron citados polo comité do premio Nobel.

A fotografía proporcionou información clave que foi esencial para desenvolver o modelo do ADN. que levou ao desenvolvemento do modelo do ADN e confirmou a estrutura helicoidal do ADN previamente postulada, que fora presentada nunha serie de tres artigos na revista Nature en 1953. O padrón de difracción determinaba a natureza helicoidal das febras en dobre hélice antiparalelas. O exterior da cadea de ADN ten un esqueleto de moléculas de desoxirribosa e fosfato alternantes, e no interior están as bases que codifican a información xenética. Os cálculos de Watson e Crick feitos a partir da fotografía do equipo de Franklin proporcionaron os parámetros fundamentais sobre o tamaño e estrutura da hélice.

Cando os historiadores reexaminaron o período durante o cal se obtivo esta imaxe, orixinouse unha considerable controversia sobre a importancia e a contribución desta imaxe ao traballo de Watson e Crick, e sobre os métodos mediante os que obtiveron a imaxe. Franklin fora contratada independentemente de Maurice Wilkins, quen, non obstante, mostrou a Foto 51 a Watson e Crick, sen o seu coñecemento. Se Franklin tería deducido ou non cos seus propios datos a estrutura do ADN en caso de que Watson e Crick non tivesen obtido a súa imaxe, é un asunto moi debatido, que se fai máis controvertido pola negativa caricatura que se fai de Franklin nos primeiros capítulos da historia escrita por Watson *The Double Helix* sobre a investigación da estrutura do ADN. Watson admitiu a imaxe distorsionada da figura de Franklin que fixera no seu libro, facendo notar no epílogo: "Como as miñas impresións iniciais sobre [Franklin], tanto científicas coma persoais (como se indica nas primeiras páxinas deste libro) eran a miúdo erradas, quero dicir algo aquí sobre os seus logros."

## Notas
Antonio Fernández

***Antonio Fernández**, agostiño. Publicou en 1812.
***Antonio Fernández Morales**, militar e escritor berciano en lingua galega (1817-1896);
***Antonio Fernández Tafall**, xornalista e escritor galego (1869-1936);
***Antonio Fernández Bordas**, violinista e profesor de música galego (1870-1950);
***Antonio Fernández Gómez**, pintor galego (1882-1970);
***Antonio Fernández Pita**, político galego (1888-1936);
***Antonio Fernández Miniño**, zapateiro e político galego (1891-1985);
***Antonio Fernández López**, empresario e filántropo galego (1903-1971);
***Antonio Fernández Carnicero**, médico e político galego (1904-1997);
***Antonio Fernández Pérez**, escritor galego (1909-1999);
***Antonio Fernández-Cid**, militar, musicólogo e xornalista musical galego (1916-1995);
***Antonio Fernández Crespo**, guerrilleiro antifranquista galego (n. 1918);
***Antonio Fernández Alba**, arquitecto español (n. 1927);

***Antonio Fernández López**, pintor galego (n. 1949);
***Juan Antonio Fernández Pazos**, exfutbolista galego (n. 1970);

***Antonio Fernández Angueira**, avogado e político galego do PPdeG (n. 1975);

## Véxase tamén 
*
*
*
*
José Antonio Fernández

***José Antonio Fernández "O Merlo"** (1865-1925), un limpabotas, repartidor de xornais, vendedor de lotaría e mesmo xornalista galego
***José Antonio Fernández Vega** (1891-1942), un médico e político español.
***José Antonio Fernández Pla** (1956-), un exfutbolista español que xogaba na demarcación de gardameta.

## Véxase tamén
Peter Artedi

[miniatura|210px|Portada da súa obra máis importante, editada por [Linneo.]]
**Peter Artedi**, tamén coñecido como **Petrus Arctaedius**, nado na parroquia de Anundsjö, no condado de Västernorrland (Suecia) o 22 de febreiro de 1705 e finado en Ámsterdam o 27 de setembro de 1735), foi un ictiólogo sueco, que é coñecido como o "pai da ictioloxía".

## Traxectoria 
Tras completar a súa educación secundaria en Härnösand, o 30 de outubro de 1724 comezou a estudar teoloxía na universidade de Uppsala, pero o seu interese pola historia natural desviouno da súa primeira vocación pastoral. Estudou medicina con Lars Roberg.

Foi colega e amigo de Carl von Linné (Linneo), a quen coñeceu en Uppsala en 1728.

Cando ambos os dous deixaron esta cidade en 1732 asumiron a responsabilidade recíproca de publicar os manuscritos do outro en caso de falecmiento. Artedi morreu afogado nas canles de Ámsterdam, onde fora para catalogar a colección de Albertus Seba. Linneo cumpriu a súa palabra e os manuscritos de Artedi imprimíronse en Leiden en 1738, xunto a unha biografía do autor.

A súa clasificación dos peixes organízase en ordes, xéneros e especies. Identificou catro ordes (e, equivocamente, a dos cetáceos), 47 xéneros e 230 especies. Artedi non chegou a utilizar un sistema binominal, pero Linneo incorporouno na edición da obra. Por exemplo, onde Artedi se refire a *Zeus ventre aculeato, cauda in extremo circinata*, Linneo simplifícao como *Zeus faber*. Esta especie foi chamada *Faber sive Gallus Marinus* por Guillaume Rondelet (1507-1566) e outros autores chamárona *Piscis Jovii*. Artedi traduce *Jovii* como *Zeus* e o termo elixido por Rondelet, *faber*, converteuse no nome específico. Outros exemplos: *Anarhichas Lupus marinus nostras* vólvese, grazas a Linneo, en *Anarhichas lupus* e *Clupea, maxilla inferiore longiore, maculis nigris carens: Harengus vel Chalcis Auctorum, Herring vel Hering Anglis, Germanis Belgis*, simplemente en *Clupea harengus*.

## Obra 
* *Bibliotheca Ichthyologica* (1738)
* *Philosophia Ichthyologica* (1738)

## Honores 
### Epónimos 
;Xénero vexetal:
* (*Apiaceae*) *Artedia* L.

;Xénero animal :
* (*Artedidraconidae*) *Artedidraco* Lönnberg, 1905

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Broberg, Gunnar (1987): "Petrus Artedi in his Swedish Context" *Proc. V Congr. europ. Ichthyol.*, Stockholm, 1985, pp.&nbsp;11–15. Ver en PDF.
* Engel, H. (1970): "Artedi, Peter" no *Dictionary of Scientific Biography*. Volume 1, pp.&nbsp;305–306. Nova York: Charles Scribner's Sons. ISBN 978-0-684-10114-9.
* Pietsch, Theodore W. (2010): *The curious death of Peter Artedi. A mystery in the history of science*. Nova York; Scott & Nix Inc. ISBN 978-0-9825102-8-5.

### Outros artigos 
* Johann Julius Walbaum

### Ligazóns externas 
* *The Petrus Artedi Tricentennial Symposium on Systematic Ichthyology*, 2005, en FishBase .
Arquitectura longobarda

A **arquitectura longobarda**, tamén chamada **arquitectura lombarda**, constitúe un conxunto de obras arquitectónicas realizadas na Península Itálica durante o reinado dos xermánicos longobardos –tamén chamados lombardos– (568-774), cunha permanencia residual na parte meridional da península, a parte chamada Langobardia Minor gobernada por reis e duques longobardos, até os séculos X-XI.

miniatura|Baptisterio de Lomello (Pavía).
A actividade arquitectónica desenvolvida na Langobardia Maior, a parte setentrional da actual Italia (citada en diante como Italia), chegou até os nosos días moi fragmentada, especialmente por mor das sucesivas reconstrucións dos edificios sacros e profanos feitas durante os séculos VII e VIII. Agás o Tempietto Longobardo de Cividale del Friuli, conservado intacto en gran parte, as edificacións lombardas civís e relixiosas de Pavia, Monza e outras localidades foron refeitas nos séculos vindeiros. Poucos edificios ficaron íntegros, ora por quedaren incluídos en ampliacións, como a igrexa de San Salvatore en Brescia, ora por seren periféricos e de modestas dimensións, como a igrexa de Santa Maria *foris portas* en Castelseprio.

Porén, é posíbel atopar testemuños fieis ás formas orixinais en Langobardia Minor. En Benevento consérvase a igrexa de Santa Sofia, boa parte dun treito da Muralla e a Roca dei Rettori, único exemplo íntegro de arquitectura militar longobarda, mentres restan outros testemuños menores noutros lugares do Ducado de Benevento e en Spoleto.

As principais mostras arquitectónicas superviventes da época longobarda foron reunidas recentmente nun itinerario. O conxunto forma parte da «*Italia Langobardorum. Centri di potere e di culto (568-774)*», que comprende sete lugares cheos de restos arquitectónicos, pictóricos e escultóricos da arte longobarda, e cuxa candidatura a Patrimonio da Humanidade da UNESCO foi aceptada en marzo de 2008 e foi inscrita o 26 de xuño de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Texto orixinal do século VII (completo). 
* Texto completo
Scottish Premiership

A **Scottish Premiership**, ou **Ladbrokes Premiership** por razóns de patrocinio, é a máxima categoría de fútbol de Escocia. A primeira Scottish Premiership comezouse en xullo do ano 2013 ao xuntarse a Scottish Premier League e a Scottish Football League.

## Sistema de competición 
A liga conta con 12 equipos. O sistema de competición é un sistema único e que só se dá en Escocia, este é o denominado sistema da liga de fútbol de Escocia.

O campión da liga clasifícase para a terceira rolda de cualificación da UEFA Champions League. O segundo tamén se clasifica pero para a segunda rolda. O terceiro e o cuarto xogan a UEFA Europa League. O último clasificado descende ao Scottish Championship e o penúltimo xógase un playoff polo descenso.

## Equipos participantes 2019/20 
[250px|miniatura|[Celtic Park.]]

## Palmarés 
1A Scottish Premiership 2019–20 foi suspendida en marzo de 2020 debido á pandemia por coronavirus. O 18 de maio de 2020 deuse por rematada a liga, e utilizouse a media de puntos por partido para calcular a clasificación final.

### Títulos por club 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da liga.
Departamento de Santa Rosa

***Departamento de Santa Rosa, Guatemala**, un departamento de Guatemala.
***Departamento de Santa Rosa, Catamarca**, un departamento da provincia de Catamarca, Arxentina.
***Departamento de Santa Rosa, Mendoza**,  un departamento da provincia de Mendoza, Arxentina.

## Véxase tamén
Guatemala (homónimos)

***República de Guatemala**, país de América Central.
***Departamento de Guatemala**, departamento central da República de Guatemala, onde se localiza a capital do país.
***Cidade de Guatemala**, tamén clamada **Nueva Guatemala de la Asunción**, capital da República de Guatemala.
***Antigua Guatemala**, cidade colonial da República de Guatemala e antiga capital deste país.
Cádiz (homónimos)

***Cádiz**, unha cidade e capital da provincia de Cádiz, en Andalucía.
***Provincia de Cádiz**, unha provincia da comunidade autónoma de Andalucía.
***Cádiz Club de Fútbol**, un equipo de fútbol español da cidade de Cádiz.
***Cádiz**, un cráter do planeta Marte.
***Cádiz**, unha cidade filipina.
Arquitectura paleocristiá

[miniatura|300px|[Basílica de Santa Sabina de Roma, de arquitectura paleocristiá, construída no século V.]]
A **arquitectura paleocristiá**, tamén chamada **arquitectura cristiá primitiva**, é aquela que foi realizada entre finais do século III –baixo o mandato de Constantino I o Grande– até o século VI –na época do emperador Xustiniano I. Xorde principalmente para satisfacer a necesidade de construción de estruturas de seu para a relixión cristiá.

A etapa seguinte comeza no ano 313 co Edicto de Milán, promulgado polos emperadores Constantino I o Grande –despois da súa conversión– e Licinio, segundo o cal outorgáronselles ós cristiáns plenos dereitos de manifestación pública das súas crenzas:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*
Mansana de la Discòrdia

A **mansana de la Discòrdia** ou máis modernamente, **illa de la Discòrdia**, é o nome que recibe un treito do Passeig de Gràcia do Eixample de Barcelona, localizado entre as rúas de Aragó e de Consell de Cent. Trátase dun conxunto de 5 edificios: casa Lleó Morera de Domènech i Montaner, casa Mulleras de Enric Sagnier, casa Bonet de Marcel·lià Coquillat, casa Amatller de Puig i Cadafalch e casa Batlló de Antoni Gaudí. Se ben todos son de arquitectos de sona do modernismo, o apelativo popular de «mansana de la Discòrdia» refírse á rivalidade profesional entre Domènech i Montaner, Puig i Cadafalch e Antoni Gaudí e, moi especialmente, ás fachadas dos seus edificios. Cando Gaudí resolveu a envarga da casa Batlló xa sabía o fixeran os outros dous. De feito, a presenza do arquitecto máis brillante de todos eles era o elemento deu orixe a este nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arte pública de Barcelona