open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ülker Sports Arena

O **Fenerbahçe International Sports Complex Ülker Sports Arena** (En turco: Fenerbahçe Uluslararası Spor Kompleksi Ülker Spor Arena) é un pavillón multiúsos localizado no barrio de Ataşehir, en Istanbul, Turquía. Este é un polideportivo inaugurado o 25 de xaneiro do 2012 e que conta cunha capacidade de 15.000 persoas para concertos e de 13.000 persoas para partidos de baloncesto.

## Historia 
O pavillón, que conta con 13.000 asentos, acolle eventos deportivos nacionais e internacionais de:baloncesto, voleibol, loita e halterofilia, ademais de concertos e congresos. O polideportivo tamén posee cafeterías e restaurantes. O Ülker Sports Arena cobre unha área de 55.000 metros cadrados, o que o converte nun dos pavillóns máis grandes da cidade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fenerbahçe Ulker
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do pavillón (en turco)
Shulamith Firestone

**Shulamit Firestone**, nada en Ottawa o 7 de xaneiro de 1954 e finada en Nova York o 28 de agosto de 2012, foi unha pensadora e activista do feminismo.

## Traxectoria 
Foi a segunda dos seis fillos dunha familia xudía ortodoxa. Asistiu a unha escola rabínica e máis tarde graduouse en pintura no School of the Art Institute of Chicago. En 1967 mudouse a Nova York, onde fundou o New York Radical Woman e comezou a escribir ensaios sobre os dereitos das mulleres e o poder feminino. Liderou grupos e actividades pola liberación feminina nesa cidade e en Chicago, como a denominada Blue Stockings Society e, tras abandonala, a New York Radical Feminist.

A súa obra de 1970 *The Dialectic of Sex*  foi bandeira da denominada "segunda onda" do feminismo. Nela acolle ideas da psicanálise de Sigmund Freud e Wilhelm Reich así como dos clásicos do marxismo para sentar as bases dunha nova ideoloxía feminista liberadora dos condicionantes biolóxicos, sociais e culturais que teñen anulada á muller na sociedade capitalista occidental.

A súa delicada saúde mental condicionou a súa vida ata que apareceu morta no seu apartamento onde vivía recluída de xeito asocial nunha loita de décadas contra a súa esquizofrenia.

## Pensamento 
A cópula, o embarazo o parto e a lactación son condicionantes biolóxicos que escravizan a muller e sobre os cales se impón unha sociedade patriarcal estruturada sobre a dominación masculina. Por iso a defensa do dereito ao aborto é ferramenta imprescindible e fundamental da liberación da muller.

Avoga pola cibernética para unha fertilización en laboratorios que ceibe á muller das súas cadeas biolóxicas e lle permita subvertir a orde establecida pola sociedade patriarcal e falocéntrica. É necesario que os homes se encarguen da crianza dos meniños ata que se rache coa familia biolóxica mediante unha sociedade de comunas que controle comunitariamente a fertilidade humana e onde as diferenzas xenitais non supoñan diferenzas inducidas culturalmente. Igual que a sociedade socialista se acada mediante a revolta da clase traballadora dominada e a súa ditadura para controlar os medios de produción, a sociedade patriarcal debe ser derrotada mediante a revolta da clase feminina dominada co fin de que esta acade o poder para controlar os medios de reprodución.

Unha das súas ideas controvertidas foi a ruptura do tabú do incesto e a apoloxía da pederastia  ao defender que a idade de iniciación sexual humana non debe guiarse por criterios de idade (nin xénero, nin clase, nin raza).

## Notas
Dromore, Condado de Tyrone

**Dromore** (irlandés: *An Droim Mor*) é unha vila, townland&nbsp;e parroquia civil do&nbsp;condado de Tyrone, Irlanda do Norte Situado a 15&nbsp;km ao suroeste de&nbsp;Omagh&nbsp;e a&nbsp;26&nbsp;km de&nbsp;Enniskillen. A súa poboación en 2008 estimábase en 1258.&nbsp;

## Demografía 
A poboación da vila de Dromore aumentou ao longo do século XIX:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Comunidade de Dromore Community
Ana Ledo

**Ana Ledo Fernández** é unha política galega, concelleira e exalcaldesa de Boimorto.

## Traxectoria 
Aínda que independente, figurou como número 2 na candidatura do PSdeG-PSOE por Boimorto nas Municipais de 2011. Nos comicios o PSdeG acabou empatado a concelleiros co PP, pero grazas ao apoio do BNG na investiura José Ignacio Portos foi designado alcalde.

En 2014 o alcalde Portos presentou a súa dimisión por motivos de saúde, e Ana Ledo foi elixida a nova alcaldesa de Boimorto, a primeira muller en dirixir o concello. Nas eleccións de 2015 presentouse de novo, como independente, encabezando a candidatura do PSdeG. Todos os integrantes da candidatura figuraban como independentes.

Tras as eleccións, PSdeG-PSOE e BNG acordaron elixir alcalde ao candidato do BNG Xosé Luís Rivas Cruz no lugar de Ana Ledo, a pesar de que o PSdeG-PSOE tiña catro concelleiros e o BNG con dous.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Boimorto
Coalición por El Bierzo

**Coalición por El Bierzo** (*Coalición polo Bierzo* en galego) é unha federación de partidos políticos de ideoloxía bercianista, formada en 2017 e que ten a súa orixe nunha coalición e partidos e candidatos independentes que se estableceu para concorrer as eleccións municipais e autonómicas de maio de 2015.

## Traxectoria 
A federación formárona o Partido de El Bierzo, o Partido de la  Tierra 7, e antigos militantes do MASS, o PSOE e o PP, que se uniron a esta candidatura.

A coalición bateu un récord na historia do bercianismo político ao ser a ocasión na que se presentou o número máis grande de candidaturas na práctica totalidade dos concellos do Bierzo e máis Villablino, un fito que non acontecera antes. A coalición presentou 700 candidaturas en 39 concellos e 11 pedanías.

Entre os seus candidatos tivo unha octoxenaria, que foi a candidata máis lonxeva da provincia de León nestas eleccións.

Os seus líderes máis visibles son Pedro Muñoz Férnandez, candidato á alcaldía no concello de Ponferrada, Iván Alonso, secretario xeral do PB e segunda na lista á alcaldía de Ponferrada, e a súa voceira Raquel Díaz.

Os resultados de *Coalición por El Bierzo* nas eleccións autonómicas e municipais de 2015 foron os mellores resultados electorais que o bercianismo obtivo ata a data dende a súa fundación. A nivel municipal, CB obtivo 7.847 votos e 39 concelleiros, dúas alcaldías, presenza en 23 concellos bercianos, dous concelleiros no Consello Comarcal do Bierzo, e ademais obtivo un deputado provincial na Deputación de León. Nas eleccións autonómicas, malia os 5.026 votos, o partido non obtivo representación nas Cortes de Castela e León.

Nas eleccións municipais celebradas o 26 de maio de 2019, *Coalición por el Bierzo* obtivo 5.587 votos (2,12% do voto provincial) e 25 concelleiros, o cal significa que os resultados do partido foron máis baixos que aqueles conseguidos catro anos antes en 2015. 

En marzo de 2021, aproveitando o bicentenario da creación da Provincia  do Bierzo, o BNG, a pedimento de CB, presentou unha Proposta Non de Lei no Parlamento galego para incorporar ao Bierzo como unha provincia máis a Galicia. A proposta foi rexeitada polo Parlamento de Galicia en abril dese ano. 

Nas eleccións autonómicas de Castela e León no ano 2022, CB presentouse xunto á plataforma *O Bierzo Existe* nunha candidatura conxunta encabezada polo secretario de organización de CB, Raúl Rodríguez Canca. A coalición acadaría a sétima posición con 2.508 sufraxios e o 1,1% do total de León.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Partido de El Bierzo
* Partido Regionalista de El Bierzo
* Provincia do Vierzo

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Vítor IV Conti, antipapa

**Vítor IV**, de nome **Gregorio Conti**, nado en Ceccano, foi escollido para suceder ao antipapa Anacleto II (1130–38) o 13 de marzo de 1138.
## Traxectoria 
Instado por Bernaldo de Claraval someteuse, dous meses despois, ao papa Inocencio II (1130–43). Antes da súa elección, Vítor IV era o cardeal Gregorio Conti.
Vítor IV Montecelio, antipapa

**Vítor IV**, nado en Tívoli en 1095 e finado en Lucca o 20 de abril de 1164, foi antipapa da Igrexa católica de Roma, entre 1159 e 1164.
## Traxectoria 
Nado co nome de Octaviano: Ottaviano Crescenzi Ottaviani dei Monticelli en Tívoli, designado para suceder a Anacleto II. Morreu en Lucca o 20 de abril de 1164.

Foi sacerdote cardeal de Santa Cecilia antes de ser elixido como antipapa polos xibelinos en 1159, seguindo á morte do papa Hadrián IV e da elección de Alexandre III. A súa elección foi apoiada polo emperador Frederico I Barbarroxa.

Foi descrito por Xoán de Salisbury como elocuente e refinado, pero mesquiño e parsimonioso. Ao ser enviado co cardeal Xordán de Santa Susana como legado papal para convocar a Conrado III de Alemaña a Italia para ser coroado Sacro Emperador Romano, involucrouse nun altercado co seu co-legado e, nas palabras de Salisbury, «tomou a chacota á igrexa».

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Norwich, John Julius. *The Kingdom in the Sun 1130–1194*. Londres: Longmans, 1970.
Gran Sabana

400px|miniatura|Lagoa Canaima, na **Gran Sabana**.

A **Gran Sabana** é unha rexión natural localizada no sur de Venezuela, no escudo Güianés, na parte sueste do estado de Bolívar, estendéndose até a fronteira co Brasil.

Ten unha temperatura media de 23&nbsp;°C. Nela conviven diversos grupos indíxenas, entre os que destacan os pemóns.

A Gran Sabana forma parte dun dos maiores Parques Nacionais da Venezuela, o Parque Nacional Canaima, onde se encontra o Salto Ángel que, con case un quilómetro de altura, é a fervenza máis alta do mundo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Salto Kama - Gran Sabana.jpg|Salto Kamá
Ficheiro:Gran Sabana paisaje 1.jpg|Paisaxe típica
Ficheiro:Piedra de la Virgen 1.JPG|*Piedra de la Virgen*
Ficheiro:Aponwao.jpg|Parte superior do Salto Aponguao

## Véxase tamén
Celestino II, antipapa

**Celestino II** (de nome **Teobaldo Boccapecci** ou **Boccapeconai**, en latín *Thebaldus Buccapecora*) foi antipapa o 15 de decembro ou 16 de decembro de 1124. Era considerado o papa lexítimo, pero someteuse ao seu rival Honorio II.
## Traxectoria 
Pascual II fíxoo cardeal diácono. Foi elixido papa nunha elección confusa e caótica, na cal Teobaldo e outro cardeal, Saxo, eran apoiados pola familia Pierleoni. Durante a investidura de Celestino, Roberto Frangipani e un destacamento de tropas irrompeu pola igrexa e proclamou papa ao cardeal Lamberto Scannaberchi (un erudito). Coa abdicación de Celestino, Scannaberchi converteuse no papa Honorio II, que foi proclamado o 21 de decembro dese ano..
Abdi İpekçi Arena

O **Abdi İpekçi Arena** é un pavillón multiúsos situado no distrito de Zeytinburnu de Istanbul, Turquía xusto nas aforas da antiga cidade de Yedikule de Constantinopla. Foi deseñado en 1979 e inaugurado en 1986.

A cancha ten unha capacidade de 12.270 espectadores e alberga eventos deportivos nacionais e internacionais como: baloncesto, voleibol, loita e halterofilia, ademais de concertos, congresos e moitas máis cousas.

O polideportivo acolle os partidos como local do Anadolu Efes S.K., do Galatasaray Liv Hospital, do Beşiktaş e do Galatasaray Odeabank; todos equipos de baloncesto.

## Eventos importantes 
* Final Four da Euroliga de 1992
* Final da European Cup 1995
* O FIBA EuroStars 1996
* O Girl Power! Live in Istanbul no ano 1997
* Un concerto Depeche Mode co seu Exciter Tour no 2001
* Fase final do Eurobasket 2001
* Festival de Eurovisión 2004
* Un concerto de Phil Collins no 2005
* Un concerto de Enrique Iglesias no 2007
* Campionato de Europa de Piscina Curta de 2009
* Campionato de Europa de Voleibol 2009
* Mundial de Baloncesto 2010
* Campionatos de Europa de Iudo 2011
* WWE SmackDown! en novembro do ano 2011
* Final Eight da Euroliga Feminina 2011-12
* Mundial de Baloncesto Feminino 2014

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anadolu Efes S.K.
* Galatasaray Liv Hospital
* Beşiktaş J.K.

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Turca de Baloncesto  (en turco)
Pascual III, antipapa

**Pascual III**, nado en Crema, c. 1100 e finado en Roma o 20 de setembro de 1168, foi antipapa da Igrexa católica de Roma entre 1164 e 1168.
## Traxectoria 
De nome Guido, naceu en Cremona. Foi designado sucesor de Vítor IV, co apoio de Frederico I Barbarroxa, para se opor ao papa Alexandre III, faleceu tras catro anos de pontificado e foi sucedido polo antipapa Calisto III.
Real Federación Española de Tenis

[thumb|Sede da Real Federación Española de Tenis, situada no antigo restaurante da [Font del Gat de Barcelona, obra do arquitecto Puig i Cadafalch de 1918.]]
A **Real Federación Española de Tenis** (**RFET**) é o máximo órgano regulador do tenis en España. O seu labor é o goberno, xestión, administración e regulamentación do deporte do tenis en España. A súa sede está en Barcelona.

Está integrada polas federa­ciones de tenis de ámbito autonómico e polos clubs deportivos, deportistas, técnicos-adestradores e xuíces-árbitros da devandita modalidade deportiva.

A nivel internacional, a RFET é a entidade deportiva que ostenta a representación de España nas actividades e competicións tenísticas oficiais de carácter internacional celebradas dentro e fóra do territorio español. É competencia da RFET a elección dos tenistas que han de integrar as seleccións nacionais de tenis como o Equipo Nacional de Copa Davis.

Os torneos máis destacados a nivel internacional nos que obstenta a representación a federación son a Copa Davis e Copa Federación xunto cos Xogos Olímpicos dentro da delegación do Comité Olímpico Español.

## Afiliacións 
A RFET forma parte da Federación Internacional de Tenis (ITF) e da Asociación Europea de Tenis (AET), cuxa representación exerce en España con carácter exclusivo.

Tamén se encontra afiliada ao Comité Olímpico Español como federación española con deporte olímpico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Real Federación Española de Tenis
Antón Pedro IX Hasownean

**Antón Pedro IX Hasownean** (en , *Anton Petros T’. Hasownean* (ISO 9985)), nado o 13 de xuño de 1809 en Constantinopla (Imperio Otomán) e finado o 28 de febreiro de 1884, foi o 9º Patriarca de Cilicia da Igrexa católica armenia dende o 14 de setembro de 1866 até xuño de 1881.
## Traxectoria 
Hasownean naceu o 13 de xuño de 1809 en Constantinopla. O 7 de xuño de 1842 foi nomeado arcebispo coadxutor de Constantinopla e arcebispo titular de Anazarbus. Recibiu a consagración episcopal de mans do prefecto da Congregación para a Propagación da Fe Giacomo Filippo Fransoni. O 2 de agosto de 1846 sucedeu como arcebispo de Constantinopla a Poghos Marowshean.

Logo do pasamento de Gregorio Pedro VIII era necesario elixir un novo catholicos. Reunidos os bispos armenios en Bsumar, contando coa presenza do patriarca latino Giuseppe Valerga, elixiron o 14 de setembro de 1866 patriarca de Cilicia a Hasownean, quen moveu a sé do patriarcado a Constantinopla, polo que o papa Pío XI coa bula *Reversurus* do 12 de xullo de 1867 asociou o título de Constantinopla á sé patriarcal armenia. Os motivos do cisma estaban nas latinizacións e por algunhas provisións da bula papal que foron levados a cabo polo patriarca. Os seus opositores elixiron a Hovhannes Kupelian como patriarca en 1872, e aproximadamente un terzo dos armenios católicos seguiron aos cismáticos. O cisma durou até 1879. 

A solución ao cisma veu coa elección dun novo patriarca. O 13 de decembro de 1880 o papa León XIII creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de Santi Vitale, Valeria, Gervasio e Protasio; pouco despois, en xuño de 1881, renunciou ao cargo de patriarca. Finou tres anos máis tarde, o 28 de febreiro de 1884.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Gregorio Pedro VIII Ter Astowaçatowrean

**Gregorio Pedro VIII Ter Astowaçatowrean** (en , *Grigor Petros Ë. Tēr Astowaçatowrean* (ISO 9985)), finado o 9 de xaneiro de 1866, foi o 8º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 17 de xullo de 1843 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Foi director do seminario de Bsumar e vigairo patriarcal. O 17 de xullo de 1847 foi elixido patriarca de Cilicia logo da morte de Xacobe Pedro VII Holasean.

Durante o seu pontificado convertéronse moitos armenios ao catolicismo, polo que o patriarca dirixiu os seus esforzos á atención pastoral dos seus fieis, construíndo igrexas, capelas e escolas, e tratando de mellorar a formación dos seminaristas. En 1853 convocou por primeira vez un sínodo en Bsumar, onde se tomaron decisión nos ámbitos litúrxico, pastoral e canónico. Durante o sínodo o patriarca ordenou cinco novos bispos.

Finou no cargo o 9 de xaneiro de 1866.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Real Federación Española de Atletismo

miniatura|dereita|220px|Logo da RFEA.
A **Real Federación Española de Atletismo** (**RFEA**) é o máximo dos organismos que xestionan o atletismo en España, ocupándose de todo o que estea relacionado coa selección nacional e encargándose de organizar as principais competicións atléticas celebradas en territorio español, como por exemplo os Campionatos de España.

José María Odriozola é presidente da RFEA dende o 14 de xaneiro de 1989 cando derrotou por 151 a 60 votos a Guillermo Ros, sucedendo no posto a Juan Manuel de Hoz que fora presidente dende o 31 de maio de 1977. A partir de entón configurouse como o Presidente con máis tempo en exercicio do cargo, despois de ser reelixido para tal mester en seis ocasións, a última delas o 16 de decembro de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da RFEA
Voltaj

**Voltaj** (que significa *voltaxe* en romanés) é un grupo de pop romanés. Eles gañaron o *Mellor Actuación Romanesa* nos MTV European Music Awards 2005. Representarán á Romanía no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "De la capăt (All over again)".

## Membros 
* Călin Goia (voz)
* Gabi „Porcus“ Constantin (guitarra eléctrica)
* Adrian Cristescu (teclado)
* Valeriu „Prunus” Ionescu (baixo)
* Oliver Sterian (batería)

## Discografía 
### Álbums 
* *Pericol* (1996)
* *Risk Maxim 2* (1999)
* *Bungee* (2000)
* *3D* (2001)
* *424* (2002)
* *Povestea oricui* (2004)
* *Revelator* (2006)
* *V8* (2008)
* *Da vina pe voltaj* (2012)

### Sinxelos 
## Notas
De la capăt (All over again)

**"De la capăt (All Over Again)"** (en galego: *Dende o principio (Todo de novo)*) é unha canción do grupo musical Voltaj. A canción representará á Romanía no Festival de Eurovisión 2015 en Viena, Austria.

## Controversia 
Voltaj foi moi criticado polos seus fans romaneses polo feito de que, ao principio, querían representar á Romanía no Festival de Eurovisión 2015 en lingua inglesa. En marzo de 2015, a banda decide facer unha versión mesturada en inglés e romanés para que a súa mensaxe puidese ser entendida polos votantes da competición. O mesmo día facían en Facebook a seguinte declaración:

"Queridos... xa decidimos! Faremos caso ás vosas opinións, ás cales engadimos o que debemos facer para ter as máximas posibilidades en Viena. E esta é a versión da canción que realizaremos no certame!" 

## Notas
This Is Our Night

**"This Is Our Night"** é unha canción electropop do cantante grego Sákis Rouvás. Foi producida por Dimitris Kontopoulos, Craig Porteils e Irini Cameron Giles Webb. O 18 de febreiro foi elixida como a que representaría a Grecia no Festival de Eurovisión 2009.

## Eurovisión 
This Is Our Night fixo a súa actuación en Moscova na segunda semi-final o 14 de maio de 2009 e foi unha das dez clasificadas para a gran final. Na final, o 16 de maio dese mesmo ano, "This Is Our Night" rematou nunha sétima posición cun total de 120 puntos, recibindo 12 puntos de Albania, Bulgaria e Chipre. O evento foi visto por un 86% da audiencia do país helénico.

## Posición nas listas 
## Notas
Thermus thermophilus

***Thermus thermophilus*** é unha especie de bacteria gramnegativa do filo Deinococcus-Thermus usada en diversas aplicacións biotecnolóxicas, como organismo modelo para a manipulación xenética, xenómica estrutural, e bioloxía de sistemas. É un bacilo aeróbico que contén un pigmento amarelo. A bacteria é extremadamente termófila, cunha temperatura óptima de crecemento duns 65&nbsp;°C. *T. thermophilus* foi illada orixinalmente nunha fonte termal continental en Izu, Xapón por Tairo Oshima e Kazutomo Imahori. Inicialmente fora denominada *Flavobacterium thermophilum* e despois foi transferida ao xénero *Thermus*. O organismo tamén é importante na degradación de materiais orgánicos na fase termoxénica da compostaxe.
Existen varias cepas de *T. thermophilus*, das cales as máis utilizadas nos laboratorios son a HB8 e a HB27. As análises xenómicas destas cepas completáronse independentemente en 2004.
 
## Aplicacións biotecnolóxicas dos seus encimas 
* A **rTth ADN polimerase** é unha ADN polimerase termoestable derivada de *Thermus thermophilus*, cunha actividade óptima a 70-80&nbsp;°C, usada nalgunhas aplicacións da PCR. Este encima posúe unha eficiente actividade de transcriptase inversa en presenza de manganeso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenoma de *Thermus thermophilus* HB27.
* Xenoma de *Thermus thermophilus* HB8.
* Bioloxía estrutural de *Thermus thermophilus* HB8.
* Illamento de cepas de *Thermus* de compost quente (60&nbsp;°C-80&nbsp;°C) 
* Base de datos do Whole Cell Project de *Thermus thermophilus* HB8
Southgate, Londres

miniatura|Estación de metro de Southgate
**Southgate** é unha área suburbana do norte de&nbsp;Londres, que se encadra principalmente dentro do&nbsp;London Borough of Enfield, non obstante algunhas zonas do oeste forman parte do&nbsp;London Borough of Barnet. Sitúase a 13&nbsp;km&nbsp;ao norte de Charing Cross. O seu nome vénlle por ser a porta sur de &nbsp;Enfield Chase.

## Características 
Salienta na zona a estación de metro de&nbsp;Southgate deseñada por&nbsp;Charles Holden cun estilo *art déco*. Hai gran número de parques, entre eles,&nbsp;Grovelands Park. En Waterfall Road &nbsp;está Christ Church, un edificio de pedra cunha torre e un chapitel construído en 1862 por Gilbert Scott.&nbsp;
Applegarthtown

**Applegarthtown** é unha localidade de Dumfries and Galloway (Escocia) situada entre Lochmaben e Lockerbie no bordo do río Annan a 19&nbsp;km da localidade de Annan. A súa economía é predominantemente agrícola.
Municipio Páez, Apure

miniatura|280px|Situación do municipio de Páez dentro do estado Apure

**Páez ** é un dos sete municipios que conforman o estado Apure de Venezuela.

De acordo coa estimación de 2007 do Instituto Nacional de Estatística de Venezuela, o municipio tiña unha pòboación de 111.059 habitantes, o que representa o 23,4 % da poboación do estado. No ano 2000 era de 93.010 habitantes.

A súa superficie é de 12.820&nbsp;km², polo que a súa densidade de poboación é de 8,66 habitantes por quilómetro cadrado.

A capital do municipio é a cidade fronteiriza de Guasdualito que, en 2011, tiña unha poboación de 100.068 habitantes, sendo a segunda cidade en pobboación do estado, despois da súa capital, San Fernando de Apure.

Este municipio é un dos varios concellos venezolanos que levan o nome de "Pérez", na honra do heroe da independencia José Antonio Páez.

O alcalde do municipio Páez é José del Carmen Alvarado, reelixido o 23 de novembro de 2008 co 76 % dos votos

O municipio está dividido en cinco parroquias: Urbana Guasdualito, Aramendi, El Amparo, San Camilo e Urdaneta.

## Ligazóns externas 
*paez-apure.gob.ve
Colección Arealonga

**Arealonga** é unha colección de obras clásicas e contemporáneas da literatura galega enfocada a todos os públicos e dirixida pola Ediciones Akal, constituíndo así unha das corenta coleccións que a forman. Naceu en 1973 e trátase dun referente na edición de literatura galega, con obras de autores como Castelao, Cabanillas ou Rosalía de Castro. A colección segue a liña de compromiso social marcada pola editorial Akal.
A colección, así como Arealonguiña, foi dirixida desde o seu inicio por Xesús Alonso Montero, ambas amosan a ideoloxía progresista deste e céntranse nos problemas galegos.

Desde a súa creación na década dos 70 até os 90, Arealonga ten publicado máis de 60 títulos en galego, formando así un completo catálogo tanto de prosa como de poesía.

## Relación con Akal 
No ano 1972 Ramón Akal creou a súa editorial, Ediciones Akal, á que se lle sumou para o negocio o selo Foca e lle foi incorporada tamén a Editorial Século XXI tras a súa compra en 2010. Arealonga, como a editorial a que pertence, inclúe algúns títulos polémicos; a orientación política da editora causou ao seu director, Ramón Akal, numerosos problemas coa xustiza española no final do franquismo.

Cabe recordar que nesta época, a década dos 70, a ditadura franquista estaba a chegar ao seu fin, e é cando Ramón Akal resulta sinalado como un dos inimigos desta por algunhas das súas publicacións que reflectían ideas contrarias ao réxime. O ditador Francisco Franco limitaba a difusión de linguas e culturas como a galega, catalá e éuscaro, algo que fixo que algúns escritores se visen obrigados a modificar a súa expresión e moderar algunhas das súas opinións. A lingua oficial exclusiva e a única válida na escritura era o castelán, polo que cando xurdía algunha figura posicionándose en contra deste feito, reivindicando protagonismo para a lingua galega, se levaban a cabo persecucións e sabotaxes para evitar a súa propagación. Coa morte do xeneral Franco o 20 de novembro de 1975, finaliza a ditadura e iníciase un período coñecido como Transición Española, que ten lugar entre 1975 e 1978, durante o cal ten lugar o proceso de recuperación do galego e a súa cultura.

## Autores 
A colección Arealonga ten publicados libros dos autores galegos máis destacados como Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Celso Emilio Ferreiro, Rosalía de Castro, Ramón Cabanillas, Xosé Neira Vilas, Vicente Risco, ou Antón Tovar, entre outros.

## Obras 
Na colección inclúense obras de distintos xéneros e estilos, mais sempre seguindo a liña de compromiso. Algunhas das obras da Colección Arealonga son as seguintes:

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biblioteca de Galicia: Xesús Alonso Montero
* "Ramón Akal, el editor incómodo y valiente" en La mosca Mediática, bitácora .

### Ligazóns externas 
* Catálogo dispoñíbel de Arealonga
*
Rexións político-administrativas de Venezuela

[miniatura|250px|Rexións administrativas de Venezuela.Non se inclúe o [Territorio do Esequibo, en reclamación.]]
Os primeiros pasos para a creación de **Rexións político-administrativas** no que hoxe é Venezuela déronse xa durante a época colonial, cando se crearon grandes entidades político-administrativas en razón das estratexias militares.

Despois da independencia, o presidente Antonio Guzmán Blanco creou 8 grandes estados (logo ampliados a 9) en busca de rexionalizar a división de Venezuela.

Finalmente, en 1999, despois da aprobación da Constutuición da República Boliviarana de Venezuela, e a instancias do Ministerio do Poder Popular para a Planificación, creáronse as rexións político-administrativas que se coñececen na actualidade.

Estas rexións administrativas agrupan estados, Distrito Capital e dependencias federais de Venezuela. A rexionalización institucionalizou un proceso de desenvolvemento rexional.

## Rexións político-administrativas  
**Nota:** Recentemente formouse unha nova rexión, a Suroeste, que comprende o Táchira e o  Municipio Páez, que anteriormente estaban na Rexión dos Andes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Subdivisións de Venezuela

### Ligazóns externas 
* Goberno de Venezuela
Tren de levitación magnética

miniatura|Proba do SCMaglev&nbsp;na Prefectura de&nbsp;Yamanashi&nbsp;miniatura|Transrapid 09 nunha proba en Alemaña&nbsp;
O **tren de levitación magnética**, tamén coñecido como **maglev** (derivado do inglés&nbsp;***mag***netic ***lev***itation) é un tren que funciona con levitación magnética, caracterizada pola ausencia de contacto entre os vehículos e a vía por mor da utilización dun gran número de imáns para sustentarse. Este método é máis rápido, silencioso e suave ca os sistemas de transporte convencionais.

Existen dúas liñas comerciais de tren maglev que prestan servizo regular en 2015. O Sanghai Maglev, que é asemade o tren comercial máis rápido, cunha velocidade máxima de 430&nbsp;km/h, e que conecta o Aeroporto Internacional de Sanghai Pudong con Pudong percorrendo a distancia de 30.5 quilómetros en 8 minutos e que comezou a operar en abril de 2004

En marzo de 2005, o Xapón comezou a operar a liña, de relativamente baixa velocidade, &nbsp;HSST "Linimo" &nbsp;na Expo Mundial de&nbsp;2005, nos primeiros tres meses a liña transportou 10 millóns de pasaxeiros. Tanto Corea do Sur como a República Popular da China están a construír as súas propias liñas maglev de baixa velocidade,
## Véxase tamén 
## Notas
Hawthorn Football Club

O **Hawthorn Football Club**, alcumado **Hawks** (do inglés: *Falcóns*), é un club de fútbol australiano con sede en Mulgrave, barrio da cidade de Melbourne, Victoria, que compite na Australian Football League (AFL).  O equipo fundouse no ano 1902 en Hawthorn, sendo o equipo menos lonxevo do estado na AFL. Hawthorn, que se uniu á competición en 1925, gaño trece premierships ao longo da súa historia, sendo o único equipo que conseguiu gañalos en cada unha das décadas de 1960, 1970, 1980, 1990, 2000 e 2010. O uniforme do equipo é de cor marrón con faixas verticais douradas. O lema do equipo é a frase latina *spectemur agendo*, é dicir, *sexamos xulgados polos nosos actos*.

Desde a súa fundación e até 1973, os Hawks xogaron os seus encontros como local no Glenferrie Oval de Hawthorn. Porén, actualmente xogan os seus encontros no Melbourne Cricket Ground (MCG), estadio con capacidade para 100&nbsp;024 espectadores. No tocante ás instalacións de adestramento e oficinas do club, os Hawks cambiáronse en 2006 desde Glenferrie até Waverley Park. De feito, é nos arredores desa zona onde se encontra a principal base de seguidores do club (periféria leste de Melbourne). Alén destes estadios, desde 2007 Hawthorn xoga catro encontros ao ano no York Park de Launceston, Tasmania. Hawthorn conta tamén con equipo feminino na VFL Women's, sendo así un dos únicos catro clubs da AFL que non conta con equipo participando na AFL Feminina (AFLW).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Melbourne Cricket Ground

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do club
Inocencio III, antipapa

**Inocencio III** (de nome Lando di Sezze ou Lanzo), nado en Sezze e finado en Cava de' Tirreni sobre 1183 foi un antipapa da Igrexa Católica do 1179 ata a súa morte.
## Traxectoria 
Nado nunha nobre familia de orixe longobarda, foi nomeado cardeal co título de cardeal diácono de Sant'Angelo polo antipapa Vítor IV; elixírono antipapa o 29 de setembro de 1179 algúns baróns romanos xibelinos opositores ao papa Alexandre III, sendo así o cuarto dos antipapas apoiados por Frederico Barbarroxa. Porén despois Alexandre, ofrecendo os seus favores e prebendas, deu convencido aos seus sostedores a o abandonaren. Inocencio III foi capturado en Palombara Sabina no Castelo Savelli Torlonia, propiedade dun parente de Vítor IV, onde se refuxiara e confinado na abadía de Cava de' Tirreni en xaneiro de 1180 onde permaneceu recluído ata a súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* John N.D. Kelly, *Gran Dizionario Illustrato dei Papi*, Casale Monferrato (AL), Edizioni Piemme S.p.A., 1989, ISBN 88-384-1326-6
* Maria Teresa Caciorgna, «[Innocenzo III, antipapa](http://www.treccani.it/enciclopedia/antipapa-innocenzo-iii_(Dizionario-Biografico)/)». In: *Dizionario Biografico degli Italiani*, Volume 62, Roma: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2004.
### Ligazóns externas 
* The Cardinals of the Holy Roman Church-Conclave
Lucio III, papa

**Lucio III**, nado en Lucca en 1097 e finado en Verona o 25 de setembro de 1185, foi o Papa n.º 171 da Igrexa católica de 1181 a 1185.
## Traxectoria 
De nome **Ubaldo Allucinoli**, era nativo da República de Lucca e monxe Cisterciense até ser nomeado, en 1142, Cardeal-Presbítero de Santa Práxedes polo papa Inocencio II para posteriormente actuar, baixo o pontificado de Uxío III como legado papal en Sicilia. Nomeado Cardeal-Bispo de Ostia e Velletri polo papa Hadrián IV, foi un dos cardeais máis influentes baixo o pontificado do papa Alexandre III.

Despois da súa elección, viviu en Roma de novembro de 1181 a marzo de 1182, pero disensións coa nobreza romana que non influíra na súa elección fixérono marchar ao exilio, que transcorreu en Velletri, Anagni e Verona.

Lucio III entrevistouse en Verona con Frederico Barbarroxa, emperador do Sacro Imperio Romano, para tentar resolver a disputa territorial existente sobre as posesións que a condesa Matilde de Toscana legara tras a súa morte á Igrexa durante o pontificado de Pascual II e que o daquela emperador Henrique V fixera súas alegando dereitos dinásticos. A negativa de Frederico a ceder ás pretensións do Papa xunto ao feito de que lle negase a súa axuda para regresar á Cidade Eterna, fixo que, en resposta, Lucio III non coroase coemperador ao seu fillo Henrique VI. A brecha do papado co Imperio volveu acrecentarse de maneira importante.

Nun sínodo celebrado en Verona, promulgou a constitución *Ad abolendam* na que condenou as herexías cátaras, valdenses e arnaldistas, converténdose nun instrumento eficaz contra calquera forma de indisciplina á ortodoxia católica, decretando que o castigo físico dos herexes correspondía á autoridade laica co que *Ad abolendam* converterase no embrión do futuro Tribunal da Santa Inquisición e do Santo Oficio.

En 1185, Lucio III empezou a preparar a Terceira Cruzada en resposta ás peticións de Balduíno IV de Xerusalén, pero faleceu en Verona e foi soterrado na Catedral da mesma cidade.

As profecías de San Malaquías refírense a este papa como *Lux in ostio* (Luz na porta), cita que fai referencia a que antes de ser elixido pontífice foi cardeal de Ostia (*ostia* = "porta").
## Notas 
## Véxase tamén
Rexión Güiana

[miniatura|300px|Localización da **Rexión Güiana** en [Venezuela.]]
A **Rexión Güiana** é unha das Rexións político-administrativas de Venezuela, a máis extensa delas, cunha superficie de 458.344&nbsp;km². A súa poboación é de 1.383.297  habitantes.

Xeograficamente forma parte do escudo Güianés, e é fronteiriza con Colombia, o Brasil e a República de Güiana (antiga Güiana Británica).

## Estados federados 
A Rexión Güiana comprende tres dos Estados federais de Venezuela.

* Amazonas
* Bolívar
* Delta Amacuro

## Véxase tamén 
* Güiana Venezolana
* Güiana Esequiba
Túnel das Maceiras

O **túnel das Maceiras**, tamén coñecido como **túnel da Madroa** ou **túnel Vigo-Redondela**, é un túnel ferroviario de dous tubos de 8,5&nbsp;km de lonxitude que conecta As Maceiras, en Redondela, coa nova estación subterránea de Vigo-Urzaiz. É o túnel máis longo do eixe atlántico de alta velocidade (EAAV).

## Características 
Trátase dun túnel bitubo (un para cada sentido da circulación) construído baixo o monte da Madroa cun custo de 183 millóns de euros. Para construílo contratáronse dúas tuneladoras, *A Miñoca* e *A Lebre*, e instaláronse 70.000 doelas e 10.000 aneis para garantir a estabilidade do trazado, segundo informa Adif no seu vídeo "Eje atlántico de alta velocidad. Integración ferroviaria en Vigo".

[miniatura|dereita|Acceso á nova [Estación de Vigo-Urzaiz.]]
O túnel forma parte do traxecto entre a nova estación de Vigo-Urzaiz e a estación de Santiago de Compostela. A comezos do século XXI construíronse 36,9&nbsp;km, que permiten unha continuidade en dobre vía electrificada. O 16 de abril de 2015 realizouse a viaxe inaugural da Coruña a Vigo, coa presenza da ministra de Fomento Ana Pastor e o presidente da Xunta de Galicia Alberto Núñez Feijóo, que tamén inauguraron a nova terminal viguesa, deseñada por Thom Mayne. O sábado 18 de abril de 2015 entrou en servizo comercial a liña de alta velocidade Vigo-A Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El AVE entrará en Vigo por un túnel subterráneo desde Maceiras, en Redondela en eleconomista.es 
* Eje atlántico de alta velocidad. Integración ferroviaria en Vigo.
* Adif. Eje Atlántico .
Xacobe Pedro VII Holasean

**Xacobe Pedro VII Holasean** (en , *Yakob Petros Ē. Holasean* (ISO 9985)), finado o 6 de febreiro de 1843, foi o 7º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 30 de xuño de 1841 até o seu pasamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Gregorio Pedro V Kiwbelean

**Gregorio Pedro V Kiwbelean** (en , *Grigor Petros E. K’iwbelean* (ISO 9985)), finado o 17 de xuño de 1812, foi o 5º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 11 de maio de 1788 até o seu pasamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Xacobe Pedro II Yovsepean

**Xacobe Pedro II Yovsepean** (en , *Yakob Petros B. Yovsēp’ean* (ISO 9985)), nado en Alepo c. 1689 e finado o 9 de xuño de 1753, foi o 2º Catholicos-Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende o 14 de outubro de 1749 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Xacobe IV fora un dos seguidores do patriarca Abraham Pedro I, e convenceu ao bispo de Angora Simón da unión coa Igrexa católica. Durante o período de exilio de Arçiwean no Líbano, foi o seu vigairo en Alepo, dirixindo a diocese no seu nome. En 1739 Arçiwean volveu á súa diocese, onde consagrou xunto a dous bispos melquitas tres novos bispos católicos armenios, entre eles o mesmo Yosevpean. 

Logo da morte de Lucas I, o 26 de novembro de 1740 Abraham Arçiwean foi elixido catholicos de Cilicia; Xacobe sucedeuno como bispo de Alepo, e posteriormente foi elixido el mesmo catholicos de Cilicia. Trasladou a sé patriarcal á localización actual de Bsumar, no Líbano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Unha primavera para Aldara

***Unha primavera para Aldara*** é unha obra de teatro de Teresa Moure. A peza é un drama histórico ambientada nun mosteiro galego na segunda metade do século XV, no marco da Gran Guerra Irmandiña. Acadou o Premio Rafael Dieste e o Premio da AELG en 2008, e o Premio María Casares ó mellor texto orixinal en 2009. Foi levada a escena por Teatro do Atlántico, dirixida por Xulio Lago.

## Trama 
Nun pequeno mosteiro viven oito mulleres: a abadesa, a prioresa, unha boticaria, unha muller leiga que non asume todos os votos, dúas novizas, unha viúva retirada e a criada desta. Amais, teñen unha recadeira, Elvira, que é maltratada polo seu marido e ten un preito aberto por ese motivo. O mosteiro ten terras aforadas a labregos, pero pasa penurias económicas por non reclamalos.

Un día pide acollida no mosteiro Don Nuno, un cabaleiro que fai fronte ao Conde de Lemos na Gran Guerra Irmandiña. Alí pasa dous meses, desde febreiro a abril. Ao ir curarlle as feridas, Aldara -a abadesa- descobre que Don Nuno é en realidade unha muller, chamada Nona. Co tempo inician unha relación amorosa. Pola súa banda, Xoana -a leiga- ten amoríos cun labrego, e Sancha -a criada da muller viúva- ten unha relación con Pero, o criado de Don Nuno.

Don Nuno, xa recuperado, volve á guerra. Xoana queda preñada e a comunidade coida da meniña. Ao cabo dun tempo chegan ao mosteiro dous frades dominicos enviados polo bispo para velar pola boa xestión do mosteiro, co propósito de desposuír ás monxas do mesmo e convertelo en seminario. A boticaria, con celos da abadesa, acusa Aldara ante os frades de ser a nai da meniña, conseguindo así o favor do bispo para se converter ela en abadesa doutro convento.

De socato chega Pero para informar da morte de Don Nuno, indicando que o seu desexo era ser soterrado a carón do mosteiro.

## Narración 
O texto publicado inclúe acoutamento do espazo, do vestiario, das idades dos personaxes e mesmo recomendacións musicais. Amais, ten un prólogo no que explica a evolución da obra desde a idea orixinal até a súa representación e posterior edición.

### Personaxes 
* Aldara, a abadesa do mosteiro.
* Don Nuno, cabaleiro irmandiño.
* Xenebra, prioresa do mosteiro.
* Carola, a boticaria.
* Xoana, leiga.
* Xenoveva e Sabela, novizas.
* Dona Maior, muller viúva que vive retirada no mosteiro.
* Sancha, criada de Dona Maior.
* Elvira, recadeira do mosteiro.
* Pero, criado de Nuno.
* Xoán, labrego, parella de Xoana.
* Pregoeiro.
* Frei Miguel Lucientes, inquisidor dominico.
* Frei Paulino de Cerceda, compañeiro do inquisidor.

## Representacións 
Foi estreada en 2009 por Teatro do Atlántico, cun elenco formado por María Barcala, María Bouzas, Belén Constenla, Marcos Correa, Xosi Laxe, Amparo Malo, Xoán Carlos Mexuto, Pilar Pereira, Lucía Regueiro e Agustín Vega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web da editorial.
Miguel Pedro III Gasparean

**Miguel Pedro III Gasparean** (en , *Mik’ayēl Petros G. Gasparean* (ISO 9985)), finado o 28 de novembro de 1780, foi o 3º Patriarca de Cilicia da Igrexa Católica Armenia dende 1753 até o seu pasamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Boletín da Real Academia Galega

O, inicialmente, ***Boletín de la Academia Gallega***, despois ***Boletín de la Real Academia Gallega*** (desde o número 5 ata 1980), e, por último, ***Boletín da Real Academia Galega*** (dende o ano 2000), é o órgano de expresión oficial da Real Academia Galega (RAG) no que se recollen os traballos e noticias relacionadas co funcionamento interno da RAG. A finalidade deste boletín é difundir a cultura galega. Todos os número están dispoñibles en liña.
## Historia e características 
Publícase por primeira vez na Coruña o 20 de maio de 1906, Nos comezos colaboraban case exclusivamente os membros da Real Academia Galega, e nun principio tivo unha periodicidade editouse mensual.

Entre os anos 1936 e 1942 non houbo publicacións debido a guerra civil. Despois a publicación do boletín foi bastante irregular, algunhas veces só se publicaba unha vez ao ano. Tivo peridiocidade irregular ata o ano 1980, estando os boletíns agrupados en 33 tomos. Pouco a pouco, o boletín foi mudando o seu carácter ata converterse nun boletín máis científico. As seccións son: Estudos, Documentos galegos, Bibliografía, Sección oficial e Publicacións recibidas. Nos primeiros volumes cobra importancia a "Sección oficial" onde hai discursos, adquisicións para a biblioteca, doazóns, ingresos de novos académicos etc.

No ano 2000 retomouse a publicación e desde entón mantén periodicidade anual, con monográficos dedicados á persoa protagonista do Día das Letras Galegas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Boletín da Real Academia Galega" en *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*.
* *Enciclopedia Galega Universal*. Vigo, Ir Indo, 1999.
* Rodríguez Iglesias, F. (ed.): *Galicia*. *Literatura*. A Coruña, Hércules de Ediciones, (6 vols. Tomos XXX-XXXV).
### Outros artigos 
* *Raigame: revista de arte, cultura e tradicións populares*

### Ligazóns externas 
* Boletíns da Real Academia galega de 1906 a 1980  e desde o ano 2000
Abraham Pedro I Arçiwean

**Abraham Pedro I Arçiwean** (en , *Abraham Petros A. Arçiwean* (ISO 9985)), nado en Aintab o 12 de abril de 1674 e finado no Monte Líbano o 1 de outubro de 1749, foi o 1º patriarca de Cilicia da Igrexa católica armenia dende o 26 de novembro de 1740 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Naceu en Aintab, hoxe chamada Gaziantep, en Turquía. Formado na escola do misioneiro Melkon Tazbazian, logo de ser ordenado sacerdote comezou o seu ministerio en Cilicia. Co apoio do coadxutor Pedro II de Alepo, favorable á unión con Roma, foi elixido bispo de Alepo en 1710, e consagrado polo mesmo Pedro II. Traballou fortemente para achegar a moitos armenios, o que lle valeu a inimizade dos armenios gregorianos.

En 1714 foi condenado a galeras xunto con Tazbazian por propagar a idea da unión con Roma, logo de que varios católicos armenios elixiran a Tazbazian como patriarca.

Os bispos armenios que vivían no Líbano empregaban a mesma vestimenta clerical que os prelados maronitas, e tamén as mesmas vestimentas litúrxicas. O mesmo Arçiwean participou no concilio maronita de 1736, asinando as actas do mesmo xunto aos outros prelados. 

En 1738 as autoridades permitiron aos católicos armenios de Alepo ter unha igrexa propia, e tempo despois lles autorizaron a volta do seu bispo. Abraham I viaxou a Roma, onde o papa Bieito XIV lle recibiu afectuosamente, concedéndolle o palio confirmándoo co título de "Catholicos-Patriarca de Cilicia" o 8 de decembro de 1742, A súa elección foi resistida por unha parte do clero armenio que, aproveitando o seu viaxe a Roma, elixiu como catholicos a Miguel I.

Por mor da oposición en Alepo, Abraham volveu ao Líbano, residindo no convento de Kraim. Finou no Monte Líbano o 1 de outubro de 1749.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
A Madroa, Candeán, Vigo

**A Madroa** é un lugar da parroquia de Candeán, no concello de Vigo, na provincia de Pontevedra. 

## Patrimonio
Do seu patrimonio destaca o monte da Madroa, VigoNature e as instalacións deportivas auxiliares do Celta de Vigo.

Ademais, no monte da Madroa tamén se conservan pegadas de asentamentos prehistóricos, como petróglifos e dolmens. Este campo megalítico conta cun gran número de túmulos, dos que o máis grande, coñecido coma A Casa dos Mouros, acada un diámetro de vinte metros e unha altura de 3,5 m; é posíbel que formaran parte dunha gran necrópole emprazada nas proximidades de Redondela. Así mesmo, existen restos dunha vella construción medieval defensiva, coñecida como A Torre.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Candeán
### Parroquias de Vigo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Dolly Style

**Dolly Style** é un grupo pop sueco. O grupo foi creado por Emma Nors e Palle Hammarlund xunto a tres rapazas, todas nadas no 1996, que se fan chamar *Molly*, *Holly* e *Polly*. O grupo inspírase na cultura do Xapón como as gyaru e as lolita.

O grupo participou no Melodifestivalen 2015 coa canción "Hello Hi", na primeira semifinal. O grupo intentouno na rolda "Segunda oportunidade" pero non conseguiron pasar á final.

En abril de 2015 anunciouse que Emma Pucek, a primeira *Polly* deixaba o grupo, e que sería substituída por outra persoa que se seguiría alcumando *Polly*.

## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas
Aram I Keshishyan

**Aram I** (en , *"Aram A."* (ALA-LC)), nado como **Bedros Keshishyan** (en ) en Beirut (Líbano) en 1947, é o Catholicos de Cilicia da Igrexa Apostólica Armenia dende xuño de 1995.

## Traxectoria 
Logo de estudar no Seminario Armenio de Antelias e no Instituto Ecuménico de Bossey (en Suíza), estudou Teoloxía na Escola de Teoloxía do Oriente Próximo e na Universidade Americana de Beirut, e posteriormente doutorouse na Universidade de Fordham.

## Notas
Hello Hi

**"Hello Hi"** é unha canción do grupo musical sueco Dolly Style. A canción formou parte do Melodifestivalen 2015 e clasificouse á *Andra Chansen* (Segunda oportunidade) da primeira semifinal o 7 de febreiro de 2015, pero non conseguiu chegar á final do Melodifestivalen.

## Listaxe de cancións
## Posición nas listas
## Notas
Više nisam tvoja

***Više nisam tvoja*** (en galego: *Eu non son túa nunca máis*) é unha canción da cantante croata Claudia Beni que representou a Croacia no Festival de Eurovisión 2003. Foi cantada nunha versión bilingüe en croata e inglés por Claudia Beni, mais non hai unha versión bilingüe gravada. A versión en inglés da canción chámase "I Can't be Your Lover".

A canción actuou nunha oitava posición, seguido pola actuación portuguesa de Rita Guerra coa canción "Deixa-me sonhar" e precedida pola actuación chipriota de Stelios Constantas con "Feeling Alive". Ao final das votacións, acabou con 29 puntos nunha 15 posición de 26 participantes.

## Notas
Bas Dost

**Bas Dost**, nado en Deventer o 31 de maio de 1989, é un futbolista holandés que xoga coma dianteiro no Eintracht Frankfurt da Bundesliga alemá. Tamén foi internacional coa selección neerlandesa.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no FC Emmen na Eerste Divisie, pronto fichou polo Heracles Almelo da Eredivisie e despois polo SC Heerenveen. En 2012, despois de ser o máximo goleador do campionato con 32 goles en 34 partidos, foi fichado polo Wolfsburg Alemán.

### Coa selección de fútbol 
Xogou cas categorías inferiores da Selección de fútbol dos Países Baixos, a sub-20 e sub-21. Foi convocado coa selección absoluta por primeira vez en agosto de 2012 pero non debutou ata marzo de 2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en SoccerWay.com