Joaquim Jordà

**Joaquim Jordà i Catalá**, nado en Santa Coloma de Farners o 9 de agosto de 1935 e finado en Barcelona o 24 de xuño de 2006, foi un cineasta e tradutor catalán.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Barcelona. Despois estudou na Escola de Cine de Madrid, e en 1952 viaxou a París para entrar no contorno da Cinematheque, establecendo contacto con Éric Rohmer, François Truffaut, Claude Chabrol o Jacques Rivette. Alí adquiriu a conciencia política que marcou a súa obra.

En 1958 ingresou no Instituto de Investigaciones y Experiencias Cinematográficas. Colaborou nas revistas *Acento Cultural*, *Cinema Universitario* e *Nuestro Cine*, e traballou como axudante de dirección, *script*, xefe de produción e actor con xente como Carlos Durán ou Pere Portabella. Creou a Escola de Cine de Barcelona xunto co produtor e realizador Jacinto Esteva, sendo tamén membros Gonzalo Suárez, Vicente Aranda e José María Nunes.

En 1961 dirixiu a súa primeira curtametraxe *Día de muertos* xunto a Julián Marcos. En 1966 codirixiu a longametraxe *Dante no es únicamente severo* xunto a Jacinto Esteva, considerada exemplo das propostas renovadoras da Escola de Barcelona.

A finais da década de 1960 marchou vivir a Italia por mor das dificultades económicas e da censura. Alí estivo até 1973, e realizou filmes de carácter militante ou alternativo, como *Lenin vivo* (1970), ou *I tupamaros ci parlano*. Tamén rodou algunhas películas combativas sobre o réxime de António de Oliveira Salazar en Portugal. Xa de regreso a España dirixiu unha colección de libros de cinema, dedicouse á tradución literaria do francés e do italiano, e colaborou como guionista de Vicente Aranda en filmes como *Cambio de sexo* (1977), *El Lute, camina o revienta* (1987) e *El Lute II, mañana seré libre* (1988) e a serie de televisión *Los jinetes del Alba*.

A partir de 1980 dedicouse plenamente ao cinema documental: *Numax presenta...* (producido coa caixa de resistencia dos obreiros e obreiras en folga da fábrica Numax), *El encargo del cazador* (sobre os últimos anos de Jacinto Esteva), *De nens* (sobre o barrio de El Raval), *Mones com la Becky* (sobre a lobotomía) e *Veinte años no es nada* (segunda parte de *Numax presenta*). En 1996 rodou *Un cos al bosc*, unha comedia de cine negro ambientada no rural.

En 1998, sendo profesor de comunicación e audiovisual na Universidade Pompeu Fabra, tivo un infarto cerebral, que lle provocou agnosia. Morreu por mor dun cancro de fígado e páncreas.

En 2000 concedéuselle o Premio Nacional de Cine de Cataluña, e en 2006 (a título póstumo) o Premio Nacional de Cinematografía.

## Filmografía 
* *Día de muertos* (1960).
* *Dante no es únicamente severo* (1966, xunto a Jacinto Esteva, tamén guionista).
* *Portogallo Paese Tranquilo* (1969).
* ''Maria Aurelia Capmany parla d'un lloc entre els morts* (1969).
* *Numax presenta...* (1980).
* *El encargo del cazador* (1990).
* *Un cos al bosc* (1996; tamén guionista).
* *Mones com la Becky* (1999, xunto a Nuria Villazán).
* *De nens* (2004).
* *Veinte años no es nada* (2005)
* *Més enllà del mirall* (2006).

### Guionista 
* *Antes de anochecer* (Germán Lorente, 1964).
* *Ultimo deseo* (León Klimovsky, 1975; guión xunto a Vicente Aranda).
* *Golfo de Vizcaya* (Javier Rebollo, 1985).
* *La vieja música* (de Mario Camus, 1985).
* *Así como habían sido* (Andrés Linares, 1987).
* *El Lute: camina o revienta* (Vicente Aranda, 1987).
* *El Lute II: mañana seré libre* (de Vicente Aranda, 1988).
* *Alma gitana* (Chus Gutiérrez, 1995).
* *Andorra, entre el torb i la Gestapo'' (miniserie, 2000).