Neuroesteroide

[miniatura|right|A [zuranolona, un exemplo de neuroesteroide, usado para o tratamento da depresión posparto.]]
Os **neuroesteroides**, tamén coñecidos como **esteroides neuroactivos**, son esteroides endóxenos ou exóxenos que alteran rapidamente a excitabilidade neuronal ao interaccionaren con canles iónicas reguladas por ligando e outros receptores da superficie celular. O termo *neuroesteroide* foi acuñado polo fisiólogo francés Étienne-Émile Baulieu e refírese a esteroides sintetizados no cerebro. O termo, *esteroide neuroactivo* foi acuñado en 1992 por Steven Paul e Robert Purdy e refírese a esteroides que poden ser sintetizados no cerebro, pero tamén en glándulas endócrinas e chegan ao cerebro a través da circulación sanguínea e teñen efectos sobre a función cerebral. Ademais das súas accións sobre os receptores da membrana neuronal, algúns destes esteroides poden tamén exercer efectos sobre a expresión xénica por medio dos receptores de hormonas esteroides nucleares. Os neuroesteroides teñen unha gran variedade de posibles aplicacións clínicas desde a sedación ao tratamento da epilepsia A ganaxolona, un análogo sintético do neuroesteroide endóxeno alopregnanolona, está investigándose para o tratamento da epilepsia.

## Clasificación 
Baseándose na diferenzas en actividade e estrutura, neuroesteroides poden ser clasificados en varios grupos. prosociais, antiagresivos, prosexuais, cognitivos e problemas de memoria, analxésicos, anestésicos, anticonvulsivos, neuroprotectores e neuroxénicos.

### Neurosteroides excitativos 
Estes neuroesteroides teñen efectos excitativos sobre a neurotransmisión. Actúan como potentes moduladores alostéricos negativos do receptor GABAA, moduladores alostéricos positivos débiles do receptor de NMDA, e/ou agonistas do receptor σ1 e principalmente teñen efectos antidepresevos, anxioxénicos, cognitivos e potenciadores da memoria, convulsivos, neuroprotectores e neuroxénicos.

### Feromonas 
As feromonas son neuroesteroides que inflúen na actividade cerebral, concretamente na función hipotalámico, por medio da actuación das células do receptor vomeronasal.

Entre as feromonas humanas posibles están os androstanos androstadienol, androstadienona, androstenol e androstenona e o estrano estratetraenol.

### Outros neuroesteroides 
Algúns outros esteroides endóxenos, como a pregnenolona, proxesterona, estradiol, A 5α-redutase tipo I e a 3α-hidroxiesteroide deshidroxenase interveñen na biosíntese de neurosteroides inhibitorios, mentres que a 3β-hidroxiesteroide deshidroxenase e a hidroxiesteroide sulfotransferases interveñen na biosíntese de neuroesteroides excitativos. procesos de aprendizaxe e memoria, comportamento, e susceptibilidade a ter convulsións, así como respostas ao estrés, ansiedade e depresión. Os neuroesteroides tamén parecen ter un importante papel en varios comportamentos sexualmente dimórficos e respostas emocionais. Isto é similar ao caso das endorfinas, que se liberan en resposta ao estrés e dor física e contrarrestan os efectos subxectivos de ditos estados. En consecuencia, suxeriuse que unha das funcións biolóxicas destes neuromoduladores pode ser axudar a manter a homeostase emocional. O estrés crónico foi asociado con niveis diminuídos de alopregnanolona e alteración da capacidade de resposta ao estrés de alopregnanolona, trastornos psiquiátricos e desregulación do eixe hipotalámico-hipofisario-gonadal. Ademais, pénsase que os cambios nos niveis de neuroesteroides poden afectar os cambios de humor, a ansiedade e o desexo secual que ocorren durante a puberdade en ambos os sexos e durante a menopausa en mulleres.

Os niveis elevados de neuroesteroides inhbitorios, concretamente de alopregnanolona, poden producir efectos paradoxais, como estado de ánimo negativo, ansiedade, irritabilidade e agresión. Isto parece ser debido a que estes neuroesteroides, igual que outros moduladores alostéricos positivos do receptor GABAA, como as benzodiazepinas, barbitúricos e etanol, Pode ter vantaxes sobre outros moduladores do receptor GABAA, como as benzodiazepinas, porque non parece que se produza tolerancia co seu uso repetido.

Un ensaio clínico en fase 2 de 10 semanas aleatorizado controlado con placebo de gonaxolona administrada oralmente en adultos con convulsións de comezo parcial demostrou que o tratamento é seguro, ben tolerado e eficaz. Suxeriuse a proxesterona micronizada, que se comporta como un profármaco fiable da alopregnanolona, como tratamento da epilepsia catamenial da mesma maneira.

### Alopregnanolona 
A alopregnanolona (SAGE-547) está en desenvolvemento como terapia intravenosa para o tratamento do status epilepticus super-refractario, depresión posparto e tremor esencial.

### Outras aplicacións 
O 4,16-androstadien-3β-ol (PH94B, Aloradina) é unha feromona sintética, ou *ferina*, un neuroesteroide que está investigándose para o tratamento de trastornos de ansiedade en mulleres.

A 3β-metoxipregnenolona (MAP-4343), ou a pregnenolona 3β-metil éter, é un esteroide neuroactivo sintético e derivado da pregnenolona que interacciona coa proteína asociada aos micotúbulos 2 (MAP2) de maneira similar á pregnenolona e está a desenvolverse para posibles usos clínicos para indicacións como o tratamento de lesións cerebrais e da medula espiñal e os trastornos depresivos.

## Papel na acción antidepresiva 
Certos fármacos antidepresivos como a fluoxetina e a fluvoxamina, que se pensa xeralmente que afecta a depresión ao actuar como inhibidor de recaptación da serotonina selectivo (SSRI), tamén se atopou que normalizan os niveis de certos neuroesteroides (dos que frecuentemente hai deficiencia en pacientes con depresión) a doses que son inactivas en canto á afectación da recaptación de serotonina. Isto suxire que outras accións nas que interveñen os neuroesteroides poden tamén afectar a efectividade deses fármacos contra a depresión.

O encima 3α-hidroxiesteroide deshidroxenase (3α-HSD) é inducido por certos SSRIs, como a fluoxetina, fluvoxamina, sertralina e paroxetina, así como por algúns outros antidepresivos, como a venlafaxina e a mirtazapina, e estes antidepresores incrementan os niveis de neuroesteroides inhibitorios. O aumento da biosíntese de neuroesteroides inhibidores foi implicado nos efectos antidepresivos e ansiolíticos dalgúns SSRIs. As accións  farmacolóxicas das benzodiazepinas no receptor GABAA son similares ás dos neuroesteroides, aínda que varía a localización da benzodiazepina e os subtipos do receptor GABAA sensible a neuroesteroides. Os factores que afectan a capacidade dunha determinada benzodiazepina de alterar os niveis de neuroesteroides poden depender de se dita  benzodiazepina interacciona coa TSPO. Algunhas benzodiazepinas poden tamén inhibir encimas neuroesteroidoxénicos reducindo a síntese de neuroesteroides.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inhibidor da neuroesteroidoxénese
* Receptor de esteroides de membrana

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*