Isabel Muñoz (fotógrafa)

**Isabel Muñoz Vilallonga**, nada en Barcelona en 1951, coñecida como **Isabel Muñoz**, é unha fotógrafa española recoñecida con algúns dos máis prestixiosos premios nacionais e internacionais: dous World Press Photo, en 1999 e en 2004, PhotoEspaña e Medalla ao Mérito das Belas Artes en 2009, e Premio Nacional de Fotografía de España 2016. A súa obra caracterízase por unha procura constante da beleza e a linguaxe dos corpos, polo que algúns a chamaron "retratista do corpo".

## Traxectoria 
Isabel Muñoz naceu en Barcelona, aínda que está estabelecida en Madrid, cidade á que se trasladou aos vinte anos. En 1979 decidiu facer da fotografía a súa profesión matriculándose na escola Photocentro de Madrid. Os seus fotógrafos de referencia foron Ramón Mourelle e a Eduardo Momeñe.

Desde o inicio da súa carreira, Muñoz percorre distintos países para estudar e reflectir de primeira man os temas que lle atraen, para retratar a beleza ou ser altofalante de denuncia. Entre outras, no Sueste asiático desenvolve series sobre o tráfico de nenos; en Etiopía (2005) céntrase nas tribos que decoran os seus corpos como forma de expresión; no Salvador (2006) capta imaxes das tribos urbanas e produce traballos sobre violencia, e traballa no proxecto *Nuestro Pequeño Mundo*, fotografando nenos na commemoración do 20 aniversario da Convención dos dereitos do neno. Viaxou a Irán, Siria, Turquía e Iraq expondo *El amor y el éxtasis* como parte de PhotoEspaña 2010. Posteriormente, en México, expón sobre o drama da inmigración (2014). En 2015, decide buscar os vínculos cara á orixe dos humanos, investigando os grandes primates.

Obtén o premio World Press Photo en 1999 (na categoría Arte e Entretemento) e 2004 (na categoría Retratos). En 2006, o Premio de Fotografía da Comunidade de Madrid. E en 2009 faise merecedora do Premio PHotoEspaña, e recibe ademais a Medalla ao Mérito das Belas Artes, e o Premio Bartolomeu Ros ao conxunto da súa obra.

En 2016 recibiu o Premio Nacional de Fotografía que concede o Ministerio de Educación, Cultura e Deporte. O xurado valorou a súa traxectoria profesional na que "combina o compromiso social coa procura da beleza, profundando en temas como o corpo, o rito ou a diversidade cultural". Tamén se subliña "a singularidade da súa utilización dunha técnica tradicional aplicada a unha linguaxe contemporánea". Muñoz declarou queː"o meu interese foi o ser humano. Aínda que nas persoas haxa zonas escuras, sempre hai unha parte de luz, o ser humano non pode vivir sen esperanza".En 2016 recibiu o "Premio Optimista Comprometida coa Cultura" que outorga a revista *Anoche Tuve un Sueño.*.

En 2018, organizouse a exposición ‘La antropología de los sentimientos’, que a propia Isabel Muñoz considerou a máis importante desde a primeira de París que descubriu a súa obra. Reuniu 97 fotografías, seis audiovisuais, e varias esculturas da artista, e reflictiu o seu percorrido destacando algúns aspectos menos coñecidos. “Un percorrido temático ao redor da representación obsesiva e heteroxénea do corpo humano, desde as mesmas orixes da humanidade, a espiritualidade, a tolemia, os límites e extremos do corpo, a dimensión social do corporal e, finalmente, a sexualidade e o desexo”, segundo o texto que acompaña á exposición. 

Muñoz utiliza primordialmente o branco e negro nos seus traballos, excepto cando explora temas sociais ou antropolóxicos; neses casos utiliza a cor. 

A obra desta fotógrafa catalá puideron verse en PHotoEspaña (1998, 2007, 2010 e 2012) e en institucións de todo o mundo, como o Chrysler Museum of Art (Norfolk, Virxinia, Estados Unidos de América, 1992), o Dansmuseet (Estocolmo, 2002), o Museo de Arte Contemporánea Unión Fenosa (A Coruña, 2006), a Casa de América (Madrid, 2006), a Fototeca Nacional do INAH (Pachuca, México, 2008), o Canal de Isabel II (Madrid, 2010), Caixa Forum (Barcelona e Madrid, 2010), o Institut Valencià d’Art Modern (2011) ou o Musée du Quai Branly (París, 2014), entre outros.

As súas fotografías forman parte de diversas coleccións permanentes, como as da Maison Européenne da Photographie (Casa Europea da Fotografía (MEP)) (París), o New Museum of Contemporary Art (Novo Museo de Arte Contemporánea) (Nova York), o Contemporary Arts Museum (Museo de Arte Contemporánea) (Houston), Foto Colectania (Barcelona), o Instituto Cervantes (Cidade de México, A Paz, Bolivia, Xangai, China), o Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía (Madrid), ou a Fundación Canal (Madrid).

### Técnica 
As súas fotografías, case sempre en branco e negro, son un estudo humano mostrando partes do corpo, imaxes de guerreiros, toureiros ou bailarinas, usando un proceso minucioso e artesanal de revelado: a platinotipia.

 
## Exposicións 
* 1986 *Toques* -  Madrid 
* 1990  *Mois de la Photographie* (participación) - París 
* 2018 *Agua* - Galería Blanca de Berlín 
* 2018 *La antropología de los sentimientos* - Tabacalera, Madrid 

## Publicacións 
* *Parade Nuptiale*, 1992, Fata Morgana, con texto de Gérard Macé.
* *Fragments*, 1994, Saint-Gervais.
* *En jambes*, 1994, Azygos.
* *María Ilusión*, 1995,  Plume.
* *Rome Efemer*, 1997, Gallimard.
* *Figures Sans Visages*,1997, Fata Morgana, con texto de Gérard Macé.
* ''Rome, l'invention du Barroque*, 1997, Marva, con texto de  Gérard Macé.
* *I corpi la pietra*, 1997, Leonardo Arte.
* *Fuerte como un turco*,1998 , Galaxia.
* *La trampa del baile*, 2000, Photobolsillo.

* *Isabel Muñoz*, 2004, Lunwerg.
* *Cuenca en la mirada - Isabel Muñoz.* 2004, Lunwerg.
* *Isabel Muñoz*, 2007, Lunwerg. 
* Isabel Muñoz, 2007, La Fábrica, Madrid
* *Maras: la cultura de la violencia.* 2007, Caja Duero
* *Isabel Muñoz*, 2009, Lunwerg, Barcelona, con textos de Isabel Muñoz, Isabel Coixet e Ramón Maydata.
* *Infancia: fotografías de Isabel Muñoz,* 2010, Lunwerg, Barcelona 
* *Isabel Muñoz: obras maestras*, 2010, La Fábrica, con textos de Christian Caujolle 
* *Los cuerpos como territorio.* Catálogo exposición, 2012, La Fábrica 
* *La piel de los hijos de Gea / The skin of the children of Gaia.* Catálogo da exposición da fotógrafa Isabel Muñoz e a escultora Maribel Doménech 2013, Sociedad Estatal para la acción cultural exterior 
* *La antropología de los sentimientos, 2018* Ministerio de Cultura. España 

## Premios e recoñecementos 
* Medalla de Ouro na Bienal de Alexandría, 1999
* World Press Photo, 1999 (categoría *Arte e Entretemento*)
* 2º premio de  "The Arts Stories" na 43ª Edición do World Press Photo por "Chines Martial Arts Training"
* 3º Premio "Portraits Stories" na 48ª Edición do World Press Photo por "The Surma people of Etiopia", publicado por El País Semanal.
* World Press Photo, 2004 (categoría *Retratos*)
* Premio de Fotografía da Comunidade de Madrid, 2008
* Premio PHotoEspaña, 2009
* Medalla do Mérito de Belas Artes, 2009
* Premio Bartolomé Ros pola súa traxectoria, 2009
* Premio Nacional de Fotografía 2016, do Ministerio de Cultura de España.
* Premio Optimista Comprometida coa Cultura, da revista *Anoche tuve un sueño,* 2016

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
* Biografía 
* Enciclopedia de grandes fotógrafos (En español)
* Entrevista RTVE Isabel Muñoz
* Isabel Muñoz no programa de TVE *Imprescindibles''.