María Pita

**Mayor Fernández da Cámara Pita**, máis coñecida como **María Pita**, nada en Sigrás (Cambre) contra 1560 e finada no mesmo lugar en 1643, foi unha heroína galega na defensa da Coruña contra o ataque da Armada Británica acontecido no ano 1589.

## Traxectoria 
Filla de Simón Arnao e María Pita "a vella", ao facerse maior dedicouse a traballar no negocio familiar, unha tenda na Peixería da Coruña. Isto desmoralizou a tropa inglesa, composta de 12.000 efectivos e provocou a súa retirada. A tradición di que este feito foi levado a cabo co berro de "Quen teña honra, que me siga".

Rematada a batalla, axudou a recoller os cadáveres e coidou dos feridos. Outras mulleres da Coruña colaboraron na defensa da cidade, como Inés de Ben, ferida na batalla.

Á marxe da súa intervención no cerco, a súa vida estivo chea de vicisitudes, entre as que figuran numerosos preitos. No Arquivo do Reino de Galicia consérvanse até vinte de diferentes contidos: débedas e apropiación de bens, querelas criminais por insultos e agresións e dúas viaxes á Corte de Madrid. Por causa deles foi condenada ao desterro. Fixo a súa primeira viaxe en 1596 para solicitar a recompensa polos seus servizos durante o cerco inglés. A segunda viaxe en 1606 tivo por obxecto confirmar anteriores mercés. Outorgáronselle, por exemplo, unha praza de soldado no presidio coruñés, licenza para exportar mulas a Portugal, a exención da obriga de aloxamento de soldados na súa casa e unha gratificación económica. Nesa segunda viaxe tentou obter novas concesións reais. En 1616 a súa casa viuse afectada por un incendio na Cidade Vella da Coruña. 
[miniatura|Partida de defunción de [21 de febreiro de 1643, Arquivo Histórico Diocesano. Fondo Parroquial Santiago de Sigrás. Libros Sacramentais nº 1]]
Faleceu en Cambre en 1643. Aínda que no seu testamento solicitaba ser enterrada no convento de San Domingos da Coruña, non se conserva ningún documento que o acredite nin se puido identificar a súa tumba.

## Vida persoal 
En 1581 contraeu matrimonio con Xoán de Rois, carniceiro, quen morreu no ano 1585. Posteriormente casou con Gregorio de Rocamonde, tamén carniceiro, caído en 1589 durante o cerco inglés. O seu terceiro matrimonio tivo lugar en 1590 con Sancho de Arratia, mestre de navío andaluz, quen morreu no ano 1592. O seu último esposo, Gil Bermúdez de Figueroa, escudeiro da Real Audiencia, morreu en 1613. Tivo catro fillos: María Alonso de Rois, Francisca de Arratia (1590), Juán Bermúdez de Figueroa e Francisco Bermúdez de Figueroa (1602).

## Recoñecementos
[miniatura|Por [Arturo Fernández Cersa]]
* A praza do concello da Coruña leva o seu nome. Nela atópase tamén unha estatua.
* Púxoselle o seu nome ó navío que realizou a Real Expedición Filantrópica da Vacina para a vacinación dos territorios de ultramar en 1803.
* En agosto de 2008 a Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima bautizou un dos seus buques de salvamento como "María Pita (BS-14)", con base en Galicia.
* Iberia ten un Airbus A340 para rutas intercontinentais co seu nome.
* Un dos autobuses da empresa de transporte interurbano Castromil (Monbus) chámase "María Pita".
* Na Coruña está o hotel Meliá María Pita.
* O seu personaxe aparece na serie *El ministerio del tiempo* de TVE, no capítulo 5 da segunda temporada.
* Na Coruña leva o seu nome o CEIP María Pita.
* A serie infantil *Lunnis de Leyenda*, da canle pública Clan TVE, dedicoulle un episodio e o correspondente tema musical, interpretado pola cantante cubano-española Lucrecia.
* A actriz e directora coruñesa Sara Fandiño dirixiu un musical sobre María Pita chamado *Honra*. Estreouse o 18 de xullo de 2025 no Ágora, interpretado pola Asociación Galega de Teatro Musical.

### A estatua 
Na praza coruñesa de María Pita, fronte o edificio do concello, levantouse un monumento no seu honor. A obra, rematada en bronce, foi concibida por José Castiñeiras Iglesias. Representa a heroína coa lanza con que matou o alférez inglés mentres suxeita coa outra man o corpo sen vida do seu marido, Gregorio de Racamonde. A altura total da obra é de 9,31 metros, composta por unha plataforma de chanzos de 45 cm, un pedestal de 5,56 m e unha escultura de 3,30 metros. O seu peso é de 30 toneladas.

No pedestal atópase un pebeteiro cunha chama prendida durante todo o día e apagada dende as tres ata as sete da madrugada.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* García Oro, José (1997). "Maria Pita vista por si misma. Memoriales a los reyes Felipe II y Felipe III" *Anuario Brigantino* n.º 20, p. 23-34.
* 
* 

### Outros artigos 
* Casa Museo de María Pita
* Praza de María Pita
* María Pita Hóckey Club
### Ligazóns externas