open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Gómez de Sandoval y Rojas

**Francisco Gómez de Sandoval y Rojas**, máis coñecido polo seu título de **duque de Lerma**, nado en Tordesillas en 1553 e finado en Valladolid o 17 de maio de 1625, foi un político, cardeal e valido do rei Filipe III de España, rei de Castela, Aragón e Portugal na dinastía filipina.
## Traxectoria
Fillo do IV Marqués de Denia, Francisco Sandoval e Rojas y Zuniga, e de Isabel de Borja, filla do IV Duque de Gandía Francisco de Borja, con 3 anos fixo o seu ingreso na corte de España como paxe do Infante Don Carlos e despois foi camareiro (mozo de cámara) de Filipe II. Durante a súa estancia no palacio real, estableceu unha forte amizade co infante don Filipe, quen o nomeou Vicerrei de Valencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Benigno, Francesco (1992): ''L'ombra del re. Ministri e lotta politica nella Spagna del Seicento*. Venecia: Marsilio Editori. ISBN 88-317-5638-9
* Tomás y Valiente, Francisco (1982) *Gobierno e instituciones en la España del Antiguo Régimen''. Madrid: Alianza Universidad. ISBN 84-206-2344-X
Margarida de Austria-Estiria

**Margarita de Austria**, nada en Graz o 25 de decembro de 1584 e finada en San Lorenzo de El Escorial o 3 de outubro de 1611, foi unha nobre castelá de ascendencia austríaca. Arquiduquesa de Austria, raíña de Portugal, raíña de España (de Galiza, León, Castela, Navarra e a Coroa de Aragón), de Sicilia e Nápoles e duquesa de Borgoña e Milán, era filla do arquiduque Carlos II de Estiria (polo tanto neta do emperador Fernador I) e de María-Ana de Baviera.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|A raíña Margarida de Austria, interpretada por Pieter de Jode le Jeune en [1652.]]
Margarida de Austria era filla de Carlos II de Austria-Estiria, arquiduque de Austria Interior da Casa de Habsburgo e de María Ana de Baviera, tataraneta de Isabel I de Castela.

Tivo 14 irmáns, entre eles Ana e Constanza de Polonia (esposas sucesivas do rei Sexismundo III Vasa) e o emperador Fernando II de Habsburgo. 

Foi unha protectora das artes; profundamente relixiosa, dixo que escoitaba voces e tiña visións no seu camiño cara á capela e nos dormitorios.

A raíña tentou contrarrestar a opinión que o duque de Lerma, o favorito do rei, tiña sobre os asuntos gobernamentais, o que nun principio lle fixo perder influencia na corte, pero posteriormente Margarida conseguiu abrir unha investigación que descubriu unha rede de corrupción que implicaba o Duque e os seus familiares, grazas á axuda do seu confesor Luis de Aliaga. Só despois da morte da raíña se puxo luz sobre os corruptos e varios deles foron condenados, entre eles Rodrigo Calderón. O duque de Lerma conseguiu ser absolto, pero tivo que retirarse da vida pública en 1618. A raíña non puido presenciar a súa caída.

## Pasamento 
A raíña morreu en 1611 aos 27 anos, despois de dar a luz ao seu oitavo fillo. Está enterrada no Escorial no panteón de reis co seu marido. 

As *Exequias da Raíña Margarida* son un conxunto de escritos tanto en verso como en prosa, en castelán, galego e latín, dedicados á raíña tras a súa morte, baixo a autoría de Xoán Gómez Tonel (coordinador) e Pedro Vázquez de Neira, entre outros. A obra recolle as honras fúnebres de Margarida celebradas pola Real Audiencia de Galicia no mosteiro de San Francisco da Coruña.

## Voda 
Ela casou o 18 de abril de 1599 Filipe III de España, que era á vez o seu primo primo e o seu primo segundo.

Deu a luz oito fillos:

* Ana (1601 - 1666), raíña de Francia, casada con Lois XIII de Francia;
* María (1603-1603);
* Filipe IV (1605-1665), rei de España ; casado con Isabel de Francia e logo con Mariana de Austria;
* Marie-Anne, emperatriz, casada co emperador Fernando III e nai do emperador Leopoldo I e da raíña María-Ana;
* Carlos (1607-1632);
* Fernando, coñecido como o cardeal-infante (1609-1641), cardeal-arcebispo de Toledo, gobernador dos Países Baixos españois e capitán na Guerra dos Trinta Anos.;
* Marguerida-Francisca (1610-1617);
* Alfonso-Mauricio (1611-1612).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Penicillium roqueforti

miniatura|Queixo roquefort.
O ***Penicillium roqueforti*** é un fungo do xénero *Penicillium*. O *Penicillium roqueforti* produce micotoxinas en certas condicións de crecemento. Foi descrito por Charles Thom en 1906.

## Denominación 
O termo Penicillium nomea a máis de 300 especies de fungos, na súa maioría beneficiosos para a saúde. As características morfolóxicas deste fungo, con ramificacións, lembran a un pincel. Entre as máis coñecidas atópase *P. chrysogenum*, produtora da penicilina; Roqueforti refírese ao lugar onde foi descuberto, a pequena vila de Roquefort-sur-Soulzon. A AOP (Appellation d'origine protégée) Roquefort, denomina e controla a produción deste famoso queixo de leite de ovella.

## Uso 
É usado na fabricación dunha gran variedade de queixos, especialmente os chamados queixos azuis como o roquefort, o Cabrales, o Picón Bejes-Tresviso ou o Valdeón, aos que confire un sabor e aroma peculiares.

O queixo azul menciónase na literatura até o ano 79 e. C., cando Plinio o Vello notou o seu rico sabor.

## Cultivo 
Moitas das produtoras de queixo en Roquefort teñen a súa propia produción. Enfornando grandes fogazas de pan de centeo que logo se gardan nas adegas, comeza a vida e proliferación deste mofo, que logo será extraído e secado para o seu almacenamento e posterior uso.

## Notas
Marte Um

***Marte Um*** é un filme brasileiro de 2022 escrito e dirixido por Gabriel Martins. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme segue a vida dunha familia de Belo Horizonte. O fillo máis novo, Deivinho, é un adolescente curioso e imaxinativo, que soña con facerse astrofísico e unirse á misión Mars One en 2030 para colonizar o planeta vermello. A súa irmá máis vella Eunice é case adulta. Aínda que cariñosa, enfróntase aos roles da familia tradicional e á idea de permanecer no fogar. Comeza unha relación con outra muller nova e teme dicírllelo aos seus pais, especialmente ao seu anticuado pai, Wellington.

## Personaxes 
* Cícero Lucas como Deivinho
* Carlos Francisco como Wellington
* Camilla Damião como Eunice
* Rejane Faria como Tércia
* Russo Apr como Flávio
* Robson Vieira como Moisés
* Tokinho como el mesmo
* Thiago Cesário como Sandy
* Ana Hilário como Joana
* Felipe Santos como Felipe
* Juan Pablo Sorín como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
A Maquián, Maceira, Covelo

**A Maquián** é un lugar da parroquia de Maceira, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maceira 
### Parroquias de Covelo
Troll (filme de 2022)

***Troll*** é un filme noruegués de 2022 dirixido por Roar Uthaug. Está protagonizado por Ine Marie Wilmann, Kim Falck, Mads Sjøgård Pettersen, Gard B. Eidsvold, Pål Richard Lunderby e Eric Vorenholt, e conta a historia dun grupo de persoas disparen que deben unirse para deter a un antigo trol que foi espertado nunha montaña norueguesa e evitar que cause estragos.

Estreouse subtitulado en galego o 1 de decembro de 2022 a través da plataforma de Netflix.

## Personaxes 
* Ine Marie Wilmann como Profesora Nora Tidemann
** Ameli Olving Sælevik como Nora Tidemann de nena
* Kim Falck como Andreas Isaksen
* Mads Sjøgård Pettersen como Capitán Kristoffer Holm
* Gard B. Eidsvold como Tobias Tidemann
* Anneke von der Lippe como Primeira Ministra Berit Moberg
* Fridtjov Såheim como Ministro de Defensa Frederick Markussen
* Dennis Storhøi como Xefe de Defensa Sverre Lunde
* Karoline Viktoria Sletteng Garvang como Sigrid Hodne
* Yusuf Toosh Ibra como Amir
* Bjarne Hjelde como Rikard Sinding
* Billy Campbell como Dr. David Secord
* Jon Ketil Johnsen como Profesor Møller
* Duc Paul Mai-The como Profesor Wangel
* Ingrid Vollan como Oddrun Gundersen
* Trond Magnum como Lars Gundersen
* Pål Richard Lunderby como Fisker
* Eric Vorenholt como oficial da OPS
* Hugo Mikal Skår como soldado do helicóptero

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
A Beira do Río, Albeos, Crecente

**A Beira do Río** é un lugar da parroquia de Albeos no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Albeos 
### Parroquias de Crecente
Mura

**Mura** é un concello da comarca de Bages, na provincia de Barcelona, comunidade autónoma de Cataluña, España. Mura atópase no Parque Natural de Sant Llorenç de Munt i l'Obac. 

## Historia 
A primeira noticia que se ten da súa existencia data do ano 978. Ao redor da igrexa de San Martiño, xa documentada o ano 1088 empezaron a levantarse as primeiras casas desta pintoresca vila que aínda hoxe en día conserva todo o seu encanto medieval.

Historicamente, o traballo no campo era a principal dedicación das súas xentes; especial importancia tivo o cultivo da vide, que a partir do século  desprazou as formas máis tradicionais de agricultura. Esta era unha tarefa especialmente ardua dada as características montañosas do terreo, liquidadas en parte mediante a construción de lagares entre as viñas, os cales se utilizaban para a prensa e fermentación da uva. Xa entrado o século XIX, a filoxera acabou cos viñedos e provocou un importante descenso da poboación.

Outra tarefa importante, até mediados do século , foi a elaboración de carbón vexetal, até o momento en que a enerxía eléctrica determinou a súa desaparición.

Dende entón, as súas xentes dedicáronse a outra clase de traballos en consonancia cos novos tempos. Así, instalouse unha fábrica téxtil a comezos do século XX, a cal estivo en funcionamento até o ano 1964. Loxicamente, o peche desta tivo importantes consecuencias socioeconómicas na vida da vila, determinando a emigración da poboación cara ás cidades industriais ou cara a poboacións veciñas. Dende entón, a fisionomía de Mura foise transformando até converterse nunha vila con gran número de segundas residencias, sentando as bases para unha tradición turística en potencia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antonio Platas

***Antonio Platas Reinoso**, mestre e político galego (1907-1971).
***Antonio Platas Tasende**, fillo do anterior, avogado galego (n. 1939).
Antonio Platas Reinoso

**Antonio Platas Reinoso**, nado en Santiago de Compostela o 3 de agosto de 1907 e finado en Baio o 9 de abril de 1971, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Obtivo o título de mestre e foi Premio Extraordinario da Escola Normal de Santiago de Compostela en 1926. Ao ano seguinte obtivo o Premio á Virtude e ao Traballo. En novembro de 1926 comezou a carreira docente na escola da Escravitude (Padrón). Despois pasou polas escolas de Sorribas (Rois), Serres (Muros) e As Somozas. En 1930 obtivo praza definitiva en Lañas (Arteixo). Na República foi presidente do Consello Local de Primeira Ensinanza de Arteixo e organizou as Misións culturais en xuño de 1932, nas que impartiu a conferencia "Concepto de la libertad, derechos y deberes". 

Vinculouse ao Partido Galeguista facendo propaganda do seu ideario. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cesado. Abríronlle expediente de depuración que se resolveu en xullo de 1940 co resultado de suspensión durante dous anos de emprego e soldo e traslado fóra da provincia durante cinco anos. Conseguiu a revisión do expediente e a finais de 1942 foi rehabilitado. Foi destinado a Pedrafita, e despois a San Cremenzo de Pazos (Zas). En 1944 foi destinado a Alfoz, onde permaneceu ata 1948 cando foi trasladado a Corme. Despois permutou a praza de Corme pola de Baio. Foi mestre en Baio durante 23 anos. En Baio dirixiu as obras das Escolas Agra Regueiro inauguradas en 1954 e foi un dos fundadores do CD Baio, do que foi directivo e foi un dos responsables de que o club dispuxese do Campo do Balsiño. 

Finou en Baio o 9 de abril de 1971.

## Recoñecementos 
* Unha rúa de Baio leva o nome de Mestre Platas dende 1990.

* O campo de fútbol de Baio foi nomeado como Platas Reinoso en 1990.
## Vida persoal  
Casou en 1938 con Consuelo Tasende Fachal e foi pai de Antonio e Ana María Platas Tasende.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Antonio Platas Reinoso, o mestre de Baio que foi represaliado
A Anllada, Arcos, Cuntis

**A Anllada** é un lugar da parroquia de Arcos no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 57 habitantes, dos cales 28 eran homes e 29 eran mulleres.
## Patrimonio
esquerda|miniatura|Capela de San Ramón da Anllada.

Capela de San Ramón.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Cuntis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cuntis
Van She

**Van She** é unha banda australiana de electropop formada no ano 2002 en Sydney, con Matt Van Schie no baixo e voces, Tomek Archer na batería e secuenciadores, Michael Di Francesco nos sintetizadores e guitarra, e Nicholas Routledge nas voces e guitarra. O álbum de estrea do grupo, *V*, foi editado a través do selo australiano Modular Recordings en agosto de 2008 e chegou ao número 10 da lista da Australian Recording Industry Association (ARIA). 

O grupo tamén fai remesturas de traballos doutros artistas, tanto baixo o seu nome como co de Van She Technologic.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Discipline (álbum)

***Discipline*** é o oitavo álbum de estudio da banda inglesa de rock progresivo King Crimson, publicado o 22 de setembro de 1981 a través do selo E.G. Records no Reino Unido e de Warner Bros. Records nos Estados Unidos.

Este traballo foi o primeiro álbum do grupo tras un hiato de sete anos. Só o cofundador e guitarrista Robert Fripp e o batería Bill Bruford permanecían da anterior encarnación, e a eles se lles uniron dous músicos estadounidenses: o guitarrista, vocalista e letrista Adrian Belew e o baixista e corista Tony Levin. O disco presenta un novo son da banda, influenciado polo new wave, o post-punk e a world music, aínda que mantendo o seu carácter experimental, axudando a sentar as bases doque despois se coñecería como rock post-progresivo.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Punishment of Luxury

**Punishment of Luxury**, tamén coñecida como **Punilux**, é unha banda inglesa de post-punk formada en Newcastle no ano 1976. O grupo separouse en 1984, pero reuniuse brevemente a finais dos anos 80. Punilux volvería a reunirse en 2007, permanecendo activa dende entón.

## Historia 
Dun pasado traballando en grupos de teatro marxinais ingleses, Punishment Of Luxury formouse en decembro de 1976 en Newcastle. Collendo o seu nome dunha pintura de 1891 de Giovanni Segantini na Walker Art Gallery de Liverpool, inicialmente a banda estaba formada por Brian Bond (nado Brian Rapkin) nas voces, Neville Luxury (nado Neville Atkinson) na guitarra e voces, Red Helmet na guitarra e voces, Jimi Giro no baixo e voces, w "Liquid" Les Denham na batería. 

En xullo de 1978 a banda publicou o sinxelo "Puppet Life" a través do selo Small Wonder. O 12 de xuño de 2009 a banda tocou no Luminaire en Kilburn, no norte de Londres, e dende entón ten tocado interminentemente.

A banda lanzou un mini-álbum con material novo, titulado *5*, no ano 2012, e en 2019 publicou un *box set* recompilatorio de 5 CDs resumindo a súa carreira, titulado *Puppet Life (The Complete Recordings)*.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Higinio Peón Varela

**Higinio Peón Varela**, nado en Santiso, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante de Falange. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Santiso en agosto. En xullo de 1939, ao tomar posesión a nova Comisión xestora, foi confirmado como alcalde de Santiso. En 1949 era 1º tenente-alcalde do concello de Santiso.
## Recoñecementos 
Unha praza da Ponte Arcediago leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Galanina

A **galanina** é un neuropéptido codificado no xene *GAL* do cromosoma 11 humano, De acordo con isto, a reacción inmune da galanina no cerebro está centrada no hipotálamo-pituitaria. A galanina gastrointestinal é máis abondosa no duodeno, con menores concentracións no estómago, intestino delgado e colon. Especificamente, atopouse en queratinocitos, glándulas sudoríparas écrinas e arredor dos vasos sanguíneos. Dentro das células cancerosas gástricas observouse que a galanina ten un papel supresor de tumores, mais a hipermetilación detén as súas propiedades supresoras de tumores.

## Estrutura 
A galanina é un péptido consistente nunha cadea de 29 aminoácidos (30 aminoácidos en humanos) producido a partir do corte dunha proteína de 123 aminoácidos chamada prepro galanina, que está codificada no xene *GAL*. A galanina é un inhibidor da secreción pancreática de insulina. Está implicada na inxestión repetida de alcohol.

### Epilepsia 
A galanina no hipocampo é un inhibidor do glutamato pero non do GABA. Isto significa que a galanina pode incrementar o limiar da epilepsia no que a altas doses reduce a dor. Ademais, crese que a galanina é efectiva na redución da hiperexcitabilidade espiñal. As neuronas sensitivas liberan cada vez máis galanina cando foron danadas. Un incremento nas concentracións da galanina tamén se cre que se produce por razóns neuroprotectoras e leva a promover a neuroxénese. A activación de GalR2 crese que media no papel de supervivencia exercido pola galanina nos ganglios espiñais.

### Papel parental en ratos 
Un informe indicou que as neuronas que expresan galanina na área preóptica medial do cerebro son responsables de regular a agresión contra as crías nas femias de rato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aldea de Alá, Rebordechán, Crecente

**Aldea de Alá** é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rebordechán 
### Parroquias de Crecente
In the Wake of Poseidon

***In the Wake of Poseidon*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de rock progresivo King Crimson, publicado o 15 de maio de 1970 a través dos selos Island Records en Europa, Atlantic Records nos Estados Unidos, Philips Records en Australia, e Vertigo Records en Nova Zelandia. Ata a data é o disco de King Crimsom que máis alto chegou nas listas británicas, acadando o número 4.

O álbum foi gravado durante un período de inestabilidade dentro da banda debido a unha formación flutuante. Segue un estilo musical e unha secuencia de cancións moi semellante ao seu primeiro traballo, *In the Court of the Crimson King*. O disco foi ben recibido pola crítica do seu tempo, que louvou a execución xeral e a calidade de produción como unha mellora con respecto ao seu álbum de estrea. Porén, recensións posteriores criticaron a súa forte dependencia do esquema establecido polo seu predecesor e, en xeral, consideran que o álbum é inferior.

## Listaxe de cancións 
Todos os LPs europeos publicados por Island e Polydor teñen etiquetas erróneas que deixan fóra a "Peace – A Theme" e listan a "The Devil's Triangle" e aos seus tres movementos como catro temas distintos. A meirande parte dos LPs estadounidenses e xaponeses de Atlantic Records teñen a lista de cancións correcta.

## Notas
Bran (nome)

**Bran** é un nome propio de varón de orixe celta-galaica. O seu significado provén do galés-celta Bran "corvo".

## Lenda 
Segundo a mitoloxía galesa, Bran era fillo da deusa do mar Llyr. Bran foi un afouto navegante nos mares do norte do Atlántico que foi cristianizado como san Brandán. a cal foi adaptada na serie de televisión *Game of Thrones*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
* Brandán (nome)
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
* Lista de nomes masculinos en galego
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Alternative TV

**Alternative TV** (ás veces coñecida como **ATV**) é unha banda inglesa formada en Londres no ano 1977. O autor Steve Taylor escribiu: "Alternative TV foi pioneira nos ritmos reggae no punk e despois pasou a redefinir as regras musicais".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy

**Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy**, nada en Tonnerre, Yonne en 1798, e finada en París en 1869, foi unha pintora francesa, alumna do pintor Abel de Pujol (1787-1861), que estudara con Jacques-Louis David. En 1856 casou con Abel de Pujol, converténdose na súa segunda esposa cando el tiña 71 anos e ela 58. Coñecida polas súas pinturas de interiores e historicistas enmarcadas no estilo trobador, tamén ensinou ás alumnas do estudo de Pujol e foi considerada unha profesora comprometida. 

## Traxectoria 
Grandpierre-Deverzy expuxo baixo o seu apelido de solteira até a súa voda con Abel de Pujol, cando empezou a asinar como Adrienne de Pujol.

Debutou no Salón de París de 1822 co cadro *O estudio de Abel de Pujol*; esta obra foi unha das varias imaxes do estudio de Pujol que produciu ao longo da súa carreira. Inspirada polo seu traballo de profesora no estudio de Pujol, este cadro mostra a Pujol falando dun lenzo mentres un grupo de novos estudantes de arte o rodean, outros traballan nos seus cadros, seleccionan pinturas e soñan espertos pola xanela. "Abundan as claves didácticas apropiadas a este xénero, entre as que se inclúen a modelo feminina vestida e sentada na esquina ao fondo á esquerda, copias de tres pinturas relixiosas identificables de Pujol, que se especializou nese xénero, e un estante de moldes de xeso cun torso espido masculino virado decorosamente, aínda que rebuldeiro, cara á parede." 

Relacionada co estilo trobador, Grandpierre-Deverzy é coñecida polas súas pinturas narrativas que representan temas extraídos da historia e a literatura europea moderna.  Tamén pintou interiores e temas literarios, incluíndo un cadro baseado en *Quentin Durward* de Walter Scott. e unha escena da novela do século XVIII *Las aventuras de Gil Blas de Santillana*. foi poxada en 2018.

## Galería 

Ficheiro:Alexandre Farnèse, duc de Parme + 1592.jpg|Alexandre Farnèse, duque de Parme por Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy.
Ficheiro:Adrienne Grandpierre - L'atelier d'Abel de Pujol.jpg|Estudio do pintor Abel de Pujol por Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy.

## Notas
Chang'e 5-T1

'''Chang'e 5-T1''' foi un satélite de demostración tecnolóxica para unha sonda lunar chinesa de retorno de mostras. Foi lanzada o 23 de outubro de 2014 mediante un foguete CZ-3C desde o centro de lanzamento de Xichang.

## Características 
Chang'e 5-T1 foi lanzada a unha órbita lunar de retorno libre para probar a tecnoloxía, técnicas e dispositivos necesarios para traer de volta da Lúa unha mostra da superficie.

A nave estaba composta por un bus e unha cápsula de retorno para simular unha misión real á superficie lunar. Á volta da súa órbita desde as proximidades da Lúa a cápsula de retorno separouse do bus e reentrou na atmosfera terrestre, aterrando en paracaídas e demostrando que funcionaba tal como estaba previsto. O bus tiña forma cúbica, de 2,0 x 1,7 x 2,2 m e está baseado no bus DFH-3, usando un par de paneis solares para xerar enerxía. Nun dos laterais do bus atopábase a cápsula de retorno con forma hemisférica e uns 335 kg de masa.

Chang'e 5-T1 foi posta en órbita mediante un foguete Longa Marcha 3C e inxectada nunha órbita translunar, achegándose a un mínimo de 11.300 km da Lúa o 27 de outubro e volvendo cara a Terra. A uns 5000 km da Terra a cápsula separouse do bus, facendo unha reentrada dobre o 31 de outubro coa finalidade de disipar enerxía no primeiro contacto coa atmosfera (a unha velocidade duns 11 km/s) para reentrar definitivamente a menor velocidade. A cápsula foi recuperada en Siziwangqi, na Mongolia Interior. O bus quedou en órbita tras pasar preto da Terra. Tras un par de manobras situouse no punto de Lagrange L2 do sistema Terra-Lúa para despois abandonalo e entrar en órbita lunar a unha altura de 200 km para facer diversas probas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Chang'e 1
*Chang'e 2
*Chang'e 4
O estudio de Abel de Pujol

***O estudio de Abel de Pujol*** (en ) é un cadro da pintora francesa Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy, realizado en 1822. Consérvase no Museo Marmottan Monet.

## Historia 
En 1822, Grandpierre-Deverzy enviou a súa obra ao Salón de París (Le Salon de Artistes Français), onde foi aceptada e exposta. A autora continuou expondo neste Salón dende 1822 até 1855.

A obra foi comprada por Giovanni Sommariva, un dos grandes coleccionistas e mecenas da época. Isto evidencia a presenza e importancia da autora nese momento, converténdose ademais nunha fonte para o estudo do ensino artístico feminina a partir do seu traballo.

O obradoiro está cheo de elementos que están vinculados ao artístico, como cabaletes, lenzos, moldes, bustos da Antigüidade nos andeis superiores, baleirados e tres pinturas relixiosas de Abel de Pujol colocadas na parede, as únicas pinturas visibles de toda a escena e que reforzan aquilo que é apropiado para o xénero feminino.

Outro dos aspectos salientables é a presenza dunha modelo no obradoiro, a cal se atopa totalmente vestida. A diferenza dos homes, elas non podían estudar espidos e isto excluíaas da pintura de historia, que era a máis valorada nese momento dentro do eido académico. 

En contraposición á modelo, a autora ironiza coa presenza dun torso masculino que está localizado nun andel e que se atopa dado a volta de forma decorosa. Á súa vez, o torso de Afrodita, situado á beira da modelo, ten tapada a área xenital en referencia tamén aos límites estabelecidos para o ensino artístico das mulleres.

## Notas
Abel de Pujol

[miniatura|Abel de Pujol, ca. 1860. Fotografía por [André Adolphe Eugène Disdéri|André-Adolphe-Eugène Disdéri.]]
**Alexandre-Denis-Abel de Pujol** ou **Abel de Pujol**, nado en Valenciennes o 30 de xaneiro de 1785, e finado en París o 29 de setembro de 1861, foi un pintor francés. Foi estudante de Jacques-Louis David e logo profesor de Alexandre-Gabriel Decamps e Émile Lévy. Pintou o teito da grande escaleira do Louvre así como a galería de Diana en Fontainebleau e o teito da Bolsa de París. Foi membro do Instituto de Francia e oficial da Lexión de Honra.

## Obras escollida 

César se rendant au sénat aux Ides de Mars.jpg|César indo ao Senado no Idos de marzo
Execution-of-Mary-Queen-of-Scots.jpg|A execución de María I de Escocia.
(Cahors) Sisyphe roule éternellement son rocher - Alexandre-Denis Abel de Pujol - Musée de Cahors Henri-Martin.jpg|Isifo rola eternamente a súa pedra

## Alumnado 
* Julien Hudson (1811–1844)
* François Debon (1816–1872)
* Adrienne Marie Louise Grandpierre-Deverzy (1798–1869), con quen casou
* Auguste Désiré Santo-Quentin (1833–1906)
* Alexandre-Gabriel Decamps (1803–1860)
* Alphonse Lami (1822-1867)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Théodore Pelloquet *Dictionnaire de poche des artistes contemporains* París 1858
* Georges Rouget Aviso sur Abel de Pujol, peintre d'histoire, membre de l'Institut typ. de E. Prignet París 1861 en Googlebooks

### Ligazóns externas 
* Abel de Pujol @ ArtCyclopedia
Marie-Pauline Soyer

**Marie-Pauline Soyer**, ou **Pauline Landon**, nada como **Marie-Pauline de Saint-Yves Landon** en Caen o 26 de abril de 1786, e finada en París o 30 de xaneiro de 1871, foi unha gravadora francesa.

## Traxectoria 
miniatura|*Morte de Jean de La Barrière*, gravado de Pauline Landon a partir dunha vidreira do claustro parisiense dos Feuillants.
Pauline Landon foi filla de Charles Paul Landon e alumna de François-Urbain Massard. Como gravadora, especializouse no traballo ao buril. Colaborou na obra de Alexandre Laborde *Voyage de l´Espagne*, publicada en 1818, realizando copias de cadros de grandes mestres españois.

Casou co libreiro do seu pai e foi a nai do pintor e gravador Paul-Constant Soyer (1823-1903).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Émile Bellier de La Chavignerie, ''Dictionnaire général des artistes de l'École française depuis l'origine des arts du dessin jusqu'à nos jours : architectes, peintres, sculpteurs, graveurs et lithographes'', volumen 2, París, Librairie Renouard, 1885, p.521 (consultar en Gallica) .
### Ligazóns externas 
*Marie-Pauline Soyer en el Royal Academy of Arts 
*Marie-Pauline Soyer en el Benezit Dictionary of Arts 
*Marie-Pauline Soyer referenciada en el British Museum 
*Union List of Artist Names
Escola de Inmersión Cherokee

[miniatura|Estudante na Escola de Inmersión Cherokee de [Oklahoma escribindo no silabario cherokee.]]

A **Escola de Inmersión Cherokee** (en , *Tsalagi Tsunadeloquasdi*) é unha escola de inmersión lingüística en lingua cherokee que se atopa en Park Hill, Oklahoma, con enderezo postal de Tahlequah. Está dirixida a nenos de infantil até 8º de primaria.

Foi fundada pola Nación Cherokee en 2001 co obxectivo de revitalizar e preservar a gravemente ameazada lingua cherokee. Os estudantes deben ser membros dunha tribo recoñecida a nivel federal e úsase un proceso de solicitude xa que o tamaño da clase é limitado Despois de rematar na escola de inmersión Cherokee, os estudantes adoitan transferirse a unha escola afiliada para os cursos 7 e 8. Asistir á escola de inmersión pode axudar aos estudantes a matricularse na Sequoyah High School (graos 9 ata 12). O número total de matriculados foi de 141 en agosto de 2018.

## Notas
Premio Álvaro Cunqueiro de Novela

O **Premio Álvaro Cunqueiro de Novela** foi convocado en 2022 polo Concello de Mondoñedo en colaboración coa Casa Museo Álvaro Cunqueiro, a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Editorial Galaxia, coa finalidade de honrar a memoria do escritor Álvaro Cunqueiro e, asemade, axudar á promoción da escrita literaria en lingua galega e á divulgación das súas autoras e autores.

Deben ser obras orixinais e inéditas, a dotación é de 9000 € e a obra gañadora será publicada pola Editorial Galaxia.

## Obra premiada 
* 2022 (I): *Hotel Carioca* de Antón Riveiro Coello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais
* Premio Álvaro Cunqueiro de narrativa
Juan Segade Vidal

**Juan Segade Vidal**, nado en Melide en 1888 e finado no mesmo concello o 3 de setembro de 1947, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1920. Médico de asistencia pública domiciliaria do Concello de Melide dende 1924. Foi cabo do Somatén de Melide en 1927. Na República estivo adscrito ao Fronte Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 instruíronlle un expediente instigado pola Falange de Melide. Estivo agochado no convento dos frades Pasionistas de Melide. Foi destituído como médico municipal en 1937. Foi multado con dez mil pesetas e desterrado a Vimianzo polo gobernador civil por desafecto ao réxime en setembro de 1937. Retornou a Melide, e foi recadador e axente executivo de contribucións da zona de Arzúa. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942. Abriu en Melide o Sanatorio Quirúrgico del Carmen en 1945. Axudou ao guerrilleiro Curuxás en varias ocasións. Finou en Melide o 3 de setembro de 1947.

## Vida persoal 
Casou en Melide con Carmen Rodríguez Prado en 1911, e foi pai de Rafael (que finou en Melide o 9 de xuño de 1940 aos 23 anos) e María Amelia Segade Rodríguez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Elasmosaurus

***Elasmosaurus*** é un xénero de plesiosauros que viviu en América do Norte durante a etapa Campaniana do período Cretáceo Superior, hai uns 80,5 millóns de anos.

## Descubrimento
O primeiro exemplar descubriuse en 1867 preto de Fort Wallace, Kansas, EUA, e enviouse ao paleontólogo estadounidense Edward Drinker Cope, quen o chamou *E. platyurus* en 1868. O nome xenérico significa "réptil de placa delgada" e o nome específico. significa "cola plana". Cope reconstruíu orixinalmente o esqueleto de *Elasmosaurus* co cranio ao final da cola, un erro que o paleontólogo Othniel Charles Marsh descartou e pasou a formar parte da Guerra dos Ósos. Só se coñece definitivamente un esqueleto incompleto de *Elasmosaurus*, composto por un cranio fragmentario, a columna vertebral e as cinturas pectoral e pelviana, e hoxe recoñécese unha única especie; outras especies agora considéranse inválidas ou foron trasladadas a outros xéneros. Con 10,3 metros (34 pés) de lonxitude e 2 toneladas métricas (2,2 toneladas curtas) de masa corporal, *Elasmosaurus* tería un corpo aerodinámico con extremidades en forma de pa, unha cola curta, unha cabeza pequena e un pescozo extremadamente longo. Só o pescozo tiña uns 7,1 metros (23 pés) de longo.
Thérèse-Éléonore Lingée

**Thérèse-Éléonore Lingée**, nada como **Thérèse-Éléonore Hémery** en París en 1753, e finada en 1833, foi unha deseñadora e gravadora francesa, que pertencía a unha familia de gravadores.

## Traxectoria 
[miniatura|*Testa de neno* (c. 1777) de [Jean-Baptiste Greuze|Greuze, impreso en sepia, MET, Nova York.]]
Nada en París, Thérèse-Éléonore é a irmá máis nova de Marguerite Hémery, gravadora nada en 1745, que casou co prolífico Nicolas Ponce, e do gravador Antoine-François Hémery, nado en 1751. Probablemente foi Marguerite quen a introduciu por primeira vez na arte do cicel e o punteado. Desenvolveu un talento particular para a técnica do crayón ao interpretar a Jean-Michel Moreau, André Pujos e Charles-Nicolas Cochin, incluídos moitos retratos en medallóns. Traballou para a colección do *Gabinete de Poullain* (1781), publicada por Basean e Poignant.

A súa presenza no Salón de París queda testemuñada en 1781 con *O rapto das sabinas*, segundo Cochin. Pouco antes da Revolución Francesa, realizou unha serie de retratos gravados dos membros da Sociedade Académica dos Fillos de Apolo segundo Moreau e Cochin con quen expuxo no Salón de 1793 baixo o nome de "cidadá Lingée, esposa Lefèvre". A parella viviu na rue des Lions-Saint-Paul.  

Entre 1813-1814, aínda se atopa activa e participa na colección do *Museo de pintura e escultura*, coordinada por Étienne Achille Réveil. Unha das súas últimas direccións é a rue Mazarine. A súa data de morte varía entre 1820 e 1833.

## Notas
UFO (grupo musical)

**UFO** é unha banda inglesa de hard rock formada en Londres no ano 1968. Converteuse nun grupo de transición entre o primeiro hard rock e heavy metal e a new wave of British heavy metal. A formación actual do grupo está composta polo vocalista Phil Mogg, o guitarrista solista Vinnie Moore, o guitarrista rítmico e teclista Neil Carter, o baixista Rob De Luca, e o batería Andy Parker. O grupo pasou por varios cambios de formación, sendo Mogg o único membro constante, e separouse dúas veces (entre 1983 e 1984 e de 1989 a 1991). A banda tamén destacou por contar co antigo guitarrista de Scorpions e fundador de MSG Michael Schenker, que foi membro de UFO de 1973 a 1978 e posteriormente tocou esporadicamente entre 1993 e 2003, cando foi substituído por Moore. En maio de 2018, Mogg anunciou que se retiraría de UFO tras unha última xira como membro da banda en 2019. Posteriormente a banda decidiu continuar a súa xira de despedida en xullo de 2022. No mes de marzo Mogg tivo un ataque ao corazón e a segunda parte da xira, no mes de outubro, tivo que ser cancelada.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Campionato Portugués de Rugby 2021-2022

A **tempada 2021-2022 do Campionato Nacional** foi a edición número 64 da máxima competición de clubs do rugby en Portugal.
## Táboa
* 
* 

## Play Off
;Cuartos de final
::(4º) Agronomia 37-38 CDUL (5º)
::(3º) Direito 33-12 Benfica (7º)
;Semifinais
::(1º) Belenenses 48-5 CDUL (6º)
::(2º) Cascais 24-27 Direito (3º)
;Final

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
Nilo Cea Rodríguez

**Nilo Cea Rodríguez**, nado en Melide en 1911 e finado no mesmo concello o 27 de outubro de 1992, foi un mestre, escritor e debuxante galego.

## Traxectoria 
Fillo de Domingo Antonio Cea Costoya, mestre de Melide, e Leonor Rodríguez. Mestre de Furelos. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi represaliado. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942. Cultivou a poesía e a prosa (contos de nenos e de escola e narracións costumistas) sempre en galego. Tamén foi debuxante, caricaturista e tallista en madeira. Finou en Melide o 27 de outubro de 1992.
## Obras 
Entre as súas obras figuran os contos de escola *A Escola, o escolante e máis os rapaces da aldea* e *Contos do Mariano* (en prosa) e *Contos recolleitos e contos discurridos postos en verso* (poemas).

## Recoñecementos 
Unha rúa de Melide leva o seu nome.

## Vida persoal 
Casou con Matilde Concepción Sánchez Reboredo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Persoeiros das letras de Melide

* Melide reivindica ao seu Castelao
Cornado, Arcos, Cuntis

**Cornado** é un lugar da parroquia de Arcos no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 31 habitantes, dos cales 14 eran homes e 17 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Cuntis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cuntis
The Vines

**The Vines** é unha banda australiana de rock alternativo formada en Sydney en 1994. O seu son foi descrito como un híbrido musical entre o garage rock dos 60 e o rock alternativo dos 90. O grupo pasou por numerosos cambios na súa formación, sendo o vocalista e guitarrista Craig Nicholls o único membro constante de toda a súa traxectoria.

O éxito de The Vines na insdustria musical australiana fixo que gañase o premio ARIA en 2002 ao artista - sinxelo revelación, por "Get Free" e que recibise outras cinco nomeacións polo seu álbum de estrea *Highly Evolved.* A banda recibiría outras dúas nomeacións nos anos seguintes. En 2003 o álbum chegaría a ser disco de platino en Australia, e dende entón o grupo publicou seis álbums de estudio máis, o último deles, *In Miracle Land*, no ano 2018.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Alegoría do barco

**Alegoría do barco** ou **alegoría do navío**,  tamén coñecida como **a nave do estado**, é unha alegoría filosófico-política narrada no Libro VI da *República*, de Platón, na que Sócrates utiliza un hipotético barco, conducido por unha tripulación disfuncional, para representar os problemas de goberno dun sistema político non baseado no coñecemento. Para Sócrates, o filósofo é o único que coñece a verdade e, polo tanto, é o que estaría máis proclive a gobernar con sabedoría. Retrata a polis grega como multiforme —composta por aristocracia, oligarquía e democracia—, que requiriría a presenza dun filósofo para ordenala, xa que toda forma humana de goberno, inicialmente positiva, acaba caendo na corrupción. Ademais, os gobernos sempre desprezaron aos filósofos e sempre provocaron que os ignorantes os odiasen e se burlasen deles, preferindo a escravitude. Estes principios son establecidos por Sócrates na alegoría do barco, na que o temoneiro é un ancián cego e sabio, e o temón é disputado constantemente entre os homes a bordo que queren dirixir o barco.

Sócrates responde ás obxeccións de Adeimanto ao goberno da polis (é dicir, da cidade-estado) por parte dos filósofos ao describir unha situación na que o individuo que dirixe un barco non ten coñecemento do oficio. Todo o mundo alí come e bebe até que se enche; réxense polo pracer e non polo coñecemento; consideran inútil o verdadeiro piloto, que pensa necesario ter en conta as estacións, as condicións meteorolóxicas, o movemento dos astros, etc., para poder dirixir a embarcación correctamente (488a-489a).  Nun barco coma este, afirma Sócrates, os filósofos son certamente inútiles, pero non son responsables del, xa que sería natural que os homes que necesitan goberno vaian á procura dos que teñen capacidade para facelo (489b-c). ).  O primeiro sería o de Calípolis, no que o gobernante se guía polo coñecemento, mentres que o segundo estaría centrado no pracer.

O uso da comparación entre o goberno dun Estado e o mando dun barco xa estaba presente nos versos de Arquíloco de Paros, Alceo, Solón, Esquilo e Eveno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Barco dos tolos
* Platón
* Platonismo
* Neoplatonismo
* Sócrates
Gerallt Lloyd Owen

**Gerallt Lloyd Owen**, nado o 6 de novembro de 1944 e finado o 15 de xullo de 2014 foi un poeta en lingua galesa. Considérase un dos poetas de versos máis estritos (*strict-metre*) de Gales.

## Obras 
Owen comezou como "poeta político" na década de 1960, empregando moitas veces formas ou imaxes medievais para promover o nacionalismo galés. Os seus traballos políticos ás veces satirizaban dos fallos do pobo galés, ou da historia galesa, en lugar de simplemente louvalos. 

A Cadeira Bárdica de 1982 no Eisteddfod Nacional foi concedido a Owen polo seu *awdl* *Cilmeri*, que Hywel Teifi Edwards chamou a única *awdl do século XX,* que coincide coa obra mestra de 1902 de T. Gwynn Jones, *Ymadawiad Arthur* ("O pasamento de Arthur"). *Cilmeri* de Owen reimaxina a morte do príncipe Llywelyn ap Gruffudd da Casa Real de Gwynedd na batalla preto da aldea do mesmo nome o 11 de decembro de 1282, mentres lideraba un levantamento contra a ocupación de Gales polo rei Eduardo I de Inglaterra. O poema de Owen representa ao príncipe como un heroe tráxico e inviste a súa caída cunha angustia inigualable desde que Gruffudd ab ano Ynad Coch escribiu o seu famoso lamento polo príncipe inmediatamente despois da súa morte. Owen tamén, segundo Edwards, encapsula na morte do príncipe a continua "batalla pola supervivencia nacional" do pobo galés.

Unha das súas obras posteriores, *Afon*, trata sobre a infancia. Parte dela é citada nun documento sobre a educación infantil en Gales.

### Pasamento 
Owen morreu o 15 de xullo de 2014 no hospital aos 69 anos.

## Premios 
* Gañador do Libro do Ano de Gales en 1992, en lingua galesa.
* 2002 Premio Glyndŵr de literatura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Literatura de Gales, páxina sobre el (en galés)
Ruaidrí Ua Conchobair

**Ruaidrí Ua Conchobair**, tamén **Ruaidrí mac Tairrdelbach Ua Conchobair** (anglicizado como '''Rory O'Connor''') nado en Killaloe, c. 1116 e finado en Cong o 2 de decembro de 1198 foi rei do Connacht e rei supremo de Irlanda.

Era fillo de Tairrdelbach mac Ruaidri Ua Conchobair ( anglicizado a Turlough O'Connor), Rei de Connacht, Gran Rei de Irlanda de 1151 a 1154. Herdou o reino de Connacht e o nome do seu avó paterno, o rei Ruaidrí Ua Conchobair, *mac* de feito introduce o patronímico na lingua irlandesa.

O seu "perseguidor" Dermot MacMurrough de Leinster proporcionou o pretexto aos normandos para invadir Irlanda e, expulsado ao oeste do río Shannon, someteuse ao rei Henrique II de Inglaterra no Tratado de Windsor que foi negociado polo arcebispo de Dublín, Lawrence O'Toole. Segundo este acordo, mantivo o control de Connacht como vasalo do soberano inglés, gobernando todos os reis e xefes de Irlanda. A cambio tivo que pagar un tributo anual, até que rompeu o acordo e estalou unha nova guerra cos normandos. Foi derrocado polo seu fillo Conchobar Maenmaige Ua Conchobhair en 1186 e expulsado a Munster. Á morte de Conchobar, en 1189, os Sil-Murray reclamárono ao trono; Pero non conseguiu restaurar totalmente o seu poder anterior. Segundo os *Anais dos Catro Mestres* morreu en 1198 e foi enterrado en Clonmacnoise, no lado norte do altar da igrexa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Goddard Orpen, *Song of Dermot and the Earl*, 1892.
* William Stubbs, edición de *Benedictus Abbas* en *Rolls Series*.
* Kate Norgate, *England under the Angevin Kings*, vol. II, 1887.
* Giraldus Cambrensis, *Opera*, vol. V en *Rolls Series*.
Guillén de Castro

**Guillén de Castro y Bellvís** , nado en Valencia o 4 de novembro de 1569 e finado en Madrid o 28 de xullo de 1631, en valenciano escrito *Guillem de Castro*, foi un dramaturgo considerado o máis importante da escola valenciana de finais do século XVI e un dos máis destacados da nova comedia lopesca, desenvolvida a partir da irrupción no teatro de Lope de Vega.

Contando as súas comedias publicadas —un total de 26— e as que se lle poden atribuír, consérvanse ao redor de 35 obras dramáticas deste autor. A súa fama débese principalmente á súa obra *Las mocedades del Cid* (escrita entre 1605  e 1615), baseada no ciclo de romances cidianos, que foi imitada por Pierre Corneille en *Le Cid* (1636).

## Obra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ediciones digitales con concordancias de comedias de Guillén de Castro: 1. *El Conde Alarcos.* 2. *El curioso impertinente.* 3. *Las mocedades del Cid.* 4. *El Narciso en su opinión*.
* Juan Luis Ramos, "Guillén de Castro en el proceso de la comedia barroca", pp. 229-248, en Joan Oleza Simó (dir. ), *Teatro y prácticas escénicas*, Valencia, Institució «Alfons El Magnànim», 1984. Reprodución dixital: Alacante, Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, 2002 .
* Edicións máis accesibles de todas as súas obras e documentos históricos completos sobre Guillén de Castro (máis unha cronoloxía e un estudo onomástico). Anexos, Domingo Carvajal, G., *loc. cit* .
* Bibliografía exhaustiva de manuscritos existentes e edicións das obras de Guillén de Castro  Archivado, *loc. cit.*.
Gumersindo Agra Frade

**Gumersindo Agra Frade**, nado en Arzúa, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre de Maroxo. Logo do triunfa do Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro de Arzúa. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi represaliado. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Concelleiros das corporacións republicanas
Juan Rufo

**Juan Rufo Gutiérrez** nado en Córdoba, 1547 circa e finado ibídem en 1620, foi un escritor e militar español, da coroa de Castela. 

## Traxectoria 
Era fillo dun tintoreiro de apelido *Rofos*. De mozo refuxiouse en Portugal por ter cometido algunhas irregularidades administrativas. Cambiou o apelido por *Gutiérrez Rufo*, variando o apelido do seu pai. Viviu en Toledo e Sevilla, Madrid e Nápoles. Tivo unha mocidade rebelde e aventureira, perdeu o seu tempo de estudante en Salamanca, sufriu varias detencións e tivo que loitar polas súas débedas de xogo. Con 21 anos alistouse no exército de Don Xoán de Austria e en 1568 participou na campaña militar contra a revolta dos mouriscos en Granada e posteriormente na batalla de Lepanto. A raíz destas experiencias militares, escribiu o seu poema épico *La Austríada*, poema de pouco valor artístico e principalmente descritivo sobre as guerras de Granada e a batalla de Lepanto, onde celebra as fazañas do seu príncipe. Non obstante, a obra foi eloxiada por Cervantes que, no escrutinio da Biblioteca do Quixote, foi considerado como un dos tres mellores poemas de cabalería casteláns e un dos máis ricos tesouros da poesía de España. Son de maior interese *Las seiscientas máximas*, enxeñosas meditacións moralistas en forma proverbial e anecdótica. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Epopea
* Poeta de guerra
Barca funeraria de Queops

A **barca funeraria de Queops** (ou barca solar) é un navío de 43,4 m de eslora do Antigo Exipto que foi soterrado nun foso aos pés da Gran Pirámide de Gizeh, ao redor de 2500 a. e. c. Posibelmente foi construída para Queops, o segundo faraón da cuarta dinastía do Imperio Antigo de Exipto. Foi descuberta en 1954 por Kamal el-Mallakh.

## Historia e características 
miniatura|Popa da barca.|esquerda|200x200pxA barca funeraria de Queops foi descuberta en 1954 por Kamal el-Mallakh. Construída con madeira de cedro, foi atopada provista de todos os seus aparellos, remos, cordas e cabina; estaba desmontada en 1224 pezas. Despois de anos de traballo conseguiuse ensamblar todas as pezas. As táboas de madeira do casco da barca solar están unidas por cordas, e non cravadas. Durante a súa restauración, a cal tardou máis de dez anos,

Foron descubertas cinco fosas de barcas funerarias xunto á Gran Pirámide, e outras cinco máis nas proximidades da de Quefrén. Porén, esta barca contén signos que indican ter sido usada na auga, e é posíbel que a barca funeraria levase o corpo embalsamado do faraón dende Menfis a Gizeh a través do Nilo, ou que Queops a usase como un "barco de peregrinación" para visitar lugares sacros e fora soterrado para usalo na vida despois da morte.[miniatura|[Ra (deus)|Ra, na súa barca solar.|centro]]
## Notas