open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chief Dan George

**Chief Dan George**, nado como **Geswanouth Slahoot** o 24 de xullo de 1899 e finado o 23 de setembro de 1981, foi un xefe tribal dos tsleil-waututh. Tamén foi autor, poeta e actor. É coñecido por escribir a obra "My Heart Soars" (1974), *My Spirit Soars* (1982). Como actor, foi nomeado ó Oscar ó mellor actor secundario por *Little Big Man* (1970) de Arthur Penn, participou na serie *Centennial* (1978) e no filme de Clint Eastwood *O fóra da lei* (1976). Foi un influente voceiro dos dereitos dos pobos indíxenas americanos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George, Dan e Helmut Hirnschall. *My Heart Soars*. Toronto: Clarke, Irwin, 1974. ISBN 0-919654-15-0 
* George, Dan e Helmut Hirnschall. *My Spirit Soars*. Surrey, B.C., Canadá: Hancock House, 1982. ISBN 0-88839-154-4 
* Mortimer, Hilda e Dan George. *You Call Me Chief: Impressions of the Life of Chief Dan George*. Toronto: Doubleday Canada, 1981. ISBN 0-385-04806-8 
* George, Dan e Helmut Hirnschall. *The Best of Chief Dan George*. Surrey, B.C.: Hancock House, 2003. ISBN 0-88839-544-2

### Ligazóns externas 
*
Anna Gabriel

**Anna Gabriel i Sabaté**, nada en Sallent en 1975, é unha educadora social, mestra de dereito e política catalá. É deputada no Parlamento de Cataluña pola CUP dende setembro do 2015.

## Traxectoria 
Naceu en Sallent, un concello obreiro con importante tradición anarquista e pertence a unha familia mineira comprometida coa loita social. O seu pai emigrou dende Minas de Riotinto e chegou a Sallent para traballar na mina e súa nai, nada en Sallent, provén dunha familia mineira de Murcia e militou no PSUC. O seu avó era da CNT, o mesmo que o seu bisavó.

Diplomouse en educación social e despois licenciouse en dereito e realizou un máster en dereitos sociolaborais na Universidade Autónoma de Barcelona. É mestra da Facultade de Dereito da Universidade Autónoma de Barcelona e foi técnica da Dirección Xeral de Atención á Infancia da Generalitat de Cataluña e dos concellos de Manresa e Gironella.

Comezou a militancia política ós 16 anos no eido local, na Plataforma Antifeixista e o Agrupament Roques Albes. Despois de estudar educación social, traballou en diferentes concellos e entidades como educadora da rúa e participou na fundación da Coordinadora d'Associacions per la Llengua Catalana. Está afiliada á Confederación Xeral de Traballo e é membro de Endavant e do colectivo Terra i Llibertat. Milita dende 2002 na CUP, onde defende o feminismo como un dos alicerces fundamentais da formación, aposta por plans de igualdade nos concellos, ademais dun plan de choque contra o feminicidio e para a paridade.

Foi portavoz da campaña *Independència per canviar-ho tot* e rexedora do concello de Sallent entre os anos 2003 e 2011. Presentouse coa CUP ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2004 como número tres. Durante a lexislatura 2012-2015 traballou como coordinadora do grupo parlamentario da CUP. Nas Eleccións ao Parlamento de Cataluña 2015, foi candidata da CUP - Crida Constituent despois de ser escollida en primarias e escollida deputada por Barcelona.

### Traslado a Suíza 
En febreiro de 2018 foi chamada a declarar polo Tribunal Supremo de España en referencia ó referendo de independencia de 2017. A ex-deputada trasladouse despois a Suíza asegurando que non iría ó Tribunal Supremo porque segundo ela en España non tería un xuízo xusto. Un representante da Oficina Federal de Xustiza de Suíza dixo que Suíza non colaboraría en caso de orde de extradición.

En xullo de 2022 fíxose público que Anna Gabriel compareceu voluntariamente ante o Tribunal Supremo de España para regularizar a súa situación procesual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* “La independència només és possible sense CiU” Entrevista a Anna Gabriel 2015
* Entrevista a Vilaweb. 29 de outubro de 2015 
* Anna Gabriel: "Municipalisme: propostes per a la ruptura".  Capítulo do libro Perspectives II. 2014.
Edward Bulwer-Lytton

**Edward George Earle Lytton Bulwer-Lytton**, nado en Londres o 25 de maio de 1803 e finado en Torquay o 18 de xaneiro de 1873, foi un escritor e político inglés. Foi extremadamente popular como orador e escribiu unha serie de obras novelísticas de gran difusión e vendas, o cal lle supuxo unha importante cantidade de diñeiro.

## Obra 
### Novela 
* *Leila: or The Siege of Granada* (1838)
* *Calderon, the Courtier* (1838)
* *Zicci: a Tale* (1838)
* *The Pilgrims of the Rhine* (1834)
* *Falkland* (1827)
* *Pelham: or The Adventures of a Gentleman* (1828)
* *The Disowned* (1829)
* *Devereux* (1829)
* *Paul Clifford* (1830)
* *Eugene Aram* (1832)
* *Godolphin* (1833)
* *Falkland* (1834)
* *The Last Days of Pompeii* (1834) 
* *Rienzi, the last of the Roman tribunes* (1835)
* *The Student* (1835)
* *Ernest Maltravers* (1837)
* *Alice, or The Mysteries* (1838) secuela de *Ernest Maltravers*
* *Night and Morning* (1841)
* *Zanoni* (1842) 
* *The Last of the Barons* (1843) 
* *Lucretia* (1846)
* *Harold, the Last of the Saxons* (1848)
* *The Caxtons: A Family Picture* (1849)
* *My Novel, or Varieties in English Life* (1853)
* *The Haunted and the Haunters or The House and the Brain* (novela curta, 1859)
* *What Will He Do With It?* (1858)
* *A Strange Story* (1862) 
* *The Coming Race* (1871), 
* *Kenelm Chillingly* (1873)
* *The Parisiens* (1873 inacabada

### Poesía 
* *Ismael* (1820)
* *The New Timon* (1846), un ataque a Alfred Tennyson publicado anonimamente
* *King Arthur* (1848–9)

### Teatro 
* *The Duchess de la Vallière* (1837)
* *The Lady of Lyons* (1838)
* *Richelieu* (1839)
* *Money* (1840)
* *Not So Bad as We Seem, or, Many Sides to a Character: A Comedy in Five Acts* (1851)
* *The Rightful Heir* (1868), baseada en *The Sea Captain*, unha obra previa de Lytton
* *Walpole, or Every Man Has His Price*
* *Darnley* (inacabada)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Edward George Earl Bulwer-Lytton (1803–73) 
* Edward Bulwer-Lytton biography and works
Lingua arikara

A **lingua arikara** é unha lingua caddo falada polos arikara que residen na reserva de Fort Berthold en Dacota do Norte. O arikara está moi relacionado coa lingua pawnee, pero non son mutuamente intelixibles.

Os arikara foron un grupo que coñeceron a Lewis e Clark en 1804; a súa poboación era de 30&nbsp;000 pero reduciuse a 6&nbsp;000 por mor da varíola. O arikara está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Status da lingua 
O arikara é falado en Dacota do Norte por uns poucos anciáns. Un dos derradeiros falantes fluídos, Maude Starr, morreu o 20 de xaneiro de 2010. Foi unha mestra certificada da lingua que participou nos programas educativos arikara. Os esforzos de revitalización lingüística continúan, e no 2014, os falantes concéntranse en White Shield, Dacota do Norte. A lingua é ensinada no Colexio Comunitario de Fort Berthold, no Colexio White Shield e no Centrol Cultural Arikara.

O arikara está documentado, con diversos volumes de historias arikara, textos introdutores para lectores, e estudos lingüísticos. No 2014, aplicacións de iPhone e iPad estiveron dispoñibles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Dicionario en liña de arikara
*Narrativas tradicionais de arikara
Pobo arikara

Os **arikara**, tamén coñecidos como **sahnish**, **arikaree** ou **ree**, son unha tribo de nativos americanos de Dacota do Norte. Hoxe viven xunto cos mandan e cos hidatsa como unha tribo recoñecida federalmente na reserva india de Fort Berthold.

## Nome 
O nome arikara crese que significa "cornos", en referencia ó antigo costume de levar dous ósos cara a arriba no seu cabelo. O nome tamén pode significar "pobo uapití" ou "comedores de millo". Tamén foron chamados arikaree ou ree.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lingua arikara
Jean des Esseintes

**Jean Floressas des Esseintes** é un personaxe de ficción creado por Joris-Karl Huysmans como protagonista da novela *A contrafío* (1884).

## Características 
Trátase dun esteta consumado, talvez inspirado na figura real de Charles de Monstesquieu,que procede dunha liñaxe nobre e que polo tanto conta cunha copiosa fortuna, se ben asiste impotente á disolución da súa familia. Á idade de 30 anos perde todo contacto coa sociedade en prol dunha vida illada e sustentada sobre unha sensualidade experimental. É en boa medida un alter ego do autor. Este personaxe é "esteticamente sutil e refinado (...) mantén unha postura de brutal oposición á mediocridade, á superficialidade e ao conformismo co herdado, outorgándolles á arte e á fantasía un papel destacado". Así mesmo, cabe cualificalo de misóxino.

Tanto a obra, *A contrafío*, coma o personaxe protagonista mereceron o eloxio dos membros da Xeración Nós. O escritor Vicente Risco dedicáballe palabras coma estas á figura de Des Esseintes:

Nunha de moitas críticas aparecidas na prensa da época, o escritor e xornalista católico Firmin Boissin definía así o personaxe:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *What Houellebecq Learned from Huysmans*, artigo en *The New Yorker* o 12 de novembro de 2015.
Escalope

[miniatura|220px|dereita|[Wiener Schnitzel|Escalope ao estilo vienés.]]
Un **escalope** é un corte de carne sen óso que se estira coa axuda dun mazo ou co mango dun coitelo. A carne, ao estar estirada, cocíñase máis axiña, polo que é moi empregado na cociña rápida.

As carnes que se adoitan empregar para preparar escalopes son a de vitela, porco, salmón e pavo, aínda que tamén se poden usar outras como a de polo. O tamaño típico dun escalope na industria alimentaria vai de 113 a 227&nbsp;g.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Milanesa
*Cachopu
*Scaloppine
Lingua pawnee

A **lingua pawnee** (*pâri pakûru’*) é unha lingua caddo falada polos pawnee que residen na rexión norte e central de Oklahoma. As terras tradicionais do pobo onde se falaba a lingua eran o río Platte no que hoxe é Nebraska. O pawnee está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Dialectos 
Existen dous dialectos do pawnee: South Band e *Skiri*. As diferenzas entre os dous dialectos están na fonética e no léxico.

## Status da lingua 
Outrora a lingua habitual entre os pawnee, hoxe é falado por un pequeno grupo de anciáns. Por mor do proceso de susbtitución lingüística en favor do inglés como primeira lingua, o status do pawnee tende cara a extinción. Porén, no 2007 a Nación Pawnee desenvolveu materiais de ensino para o instituto local e tamén para clases para adultos. Ademais, tamén existe material documental da lingua arquivado no Instituro de Investigación de Estudos Nativo Americanos. A lingua pawnee aparece no filme de 2015 *The Revenant*. En 2019 e 2020, a Nación Pawnee publicou varios vídeos sobre o ensino da lingua pawnee.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*American Indian Studies Research Institute. (2008). Dictionary Database: Pawnee (Skiri and Southband dialects).
*American Indian Studies Research Institute. (2001). Pawnee Alphabet Book.
* Mithun, Marianne. (1999). *The languages of Native North America*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-23228-7 (hbk); ISBN 0-521-29875-X.
* Parks, Douglas R. (1976). *A grammar of Pawnee*. Nova York: Garland.
* Taylor, Allan R. (1978). [Revisión de *A grammar of Pawnee* por D. Parks]. *Language*, *54* (4), 969-972.

### Ligazóns externas 
* Pawnee Language Program, patrocinado pola Nación Pawnee e a Universidade de Indiana
Igrexa de San Vicenzo de Elviña

A **igrexa de San Vicenzo de Elviña** é un templo relixioso situado en Elviña (A Coruña).

## Descrición 
É unha igrexa dunha soa nave e ábsidas rectangulares. As partes máis antigas da igrexa son do século XII. A portada é románica con tres arquivoltas, mais fáltalle o tímpano.

No muro sur hai outra porta románica, mais a do norte foi tapada por unha construción moderna.

## Historia 
Preto do templo tivo lugar a batalla de Elviña.

A igrexa foi incendiada durante a insurrección anarquista de decembro de 1933, estragándose todo o seu interior..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parroquia
Igrexa de Santa María de Oza

A **igrexa de Santa María de Oza** é un templo relixioso situado en Monelos, Oza (A Coruña).

## Descrición 
miniatura|esquerda
É unha igrexa con planta de cruz grega alterada pola adición da fachada, que ten tres tramos e frontón. O cruceiro está rematado por unha cúpula semiesférica.

O retablo ten partes de mármore e pezas procedentes do pazo de Xelmírez. No interior consérvase unha pía bautismal da capela.

## Historia 
A igrexa parroquial de Oza atopábase nunha pequena capela que quedara pequena para a poboación, polo que o arcebispado de Santiago de Compostela decidiu trasladar a sede.

A nova igrexa, obra de Faustino Domínguez Domínguez, inaugurouse o 2 de febreiro de 1863. polo que tivo que ser reconstruída en 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Capela de Santa María de Oza

### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parroquia
Gold Coast, Florida

[miniatura|Ao comparar este mapa de Gold Coast coa imaxe superior, vese que a rexión está formada fundamentalmente polo longo conglomerado urbano costeiro do sueste, a [Área Metropolitana de Miami.]]
**Gold Coast** é unha rexión vernácula dos Estados Unidos do estado de Florida. Localízase na costa atlántica de Florida do Sur, incluíndo as cidades de Miam, Fort Lauderdale e West Palm Beach, aínda que a súa definición cambiou co tempo. É unha das rexións vernáculas floridanas máis coñecidas, facendo referencia o nome ao estilo de vida desenvolvido e luxoso que din que caracteriza á zona.

## Historia 
Gold Coast é unha das varias rexións vernáculas chamadas "Costas" en Florida, incluíndo Space Coast, Treasure Coast, Emerald Coast, Costa Natural, Forgotten Coast, Florida Suncoast e First Coast. Como moitas das outras, semella que tivo a súa orixe no tempo no que a área tivo o seu primeiro gran crecemento. Foi creada na época na que os investigadores Ary Lamme e Raymond Oldakowski fixeron a enquisa de 1982 sobre as rexións vernáculas de Florida, que salientaron que o nome referíase "*ao alto custo da vida nesas áreas, así como o supostamente fastoso estilo de vida*". Nese tempo, os enquisados desde Dade County (agora Miami-Dade), na parte sur, a través dos condados de Broward e Palm Beach, ata o condado máis ao norte de Martin, identificaban a súa área co nome de Gold Coast.

Unha nova enquisa levada a cabo no 2007 polos mesmos autores demostrou que Gold Coast seguía a ser unha das rexións de Florida mellor coñecidas do Estado, pero viuse reducida fundamentalmente a Miami-Dade e Broward Counties, correspondente á área de Miami-Fort Lauderdale. A xente dos condados de Palm Beach e Martin preferentemente identificaban as súas zonas como parte dunha nova rexión: Treasure Coast, na que tamén estaban os condados de Saint Lucie e Indian River. Lamme e Oldakowski observaron que o Condado de Palm Beach aínda formaba parte de Florida do Sur e da Área Metropolitana de Miami. Suxeriron que as connotacións negativas que acompañaban a Gold Coast e o desexo de distinguir conceptualmente a súa área da de Miami, foi o que quizais motivou a aparición de Treasure Coast.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
AP-66

A **AP-66** ou **Autoestrada Ruta da Prata** é unha autoestrada española que corresponde a un tramo de peaxe na autovía A-66 que une as cidades de Xixón e Sevilla. Trátase do tramo de 78&nbsp;km entre Campumanes (Asturias) e La Virgen del Camino (León). Coñécese tamén como *Autoestrada do Huerna* por cruzar o val que forma o río do mesmo nome.

Travesa o Cordal Cantábrico, cunha altitude máxima de 1.229 metros. A súa construción iniciouse en 1975 e en agosto de 1983 entrou en servizo o primeiro tramo. Completouse en 1997 co desdobramento do túnel do Negrón.

## Véxase tamén 
*Lista de autoestradas e autovías de España
Pobo pawnee

Os **pawnee** (tamén *paneassa*, *pari*, *pariki*) son unha tribo de nativos americanos de lingua caddo, o nome da cal procede de *paariki*, 'corno', e que se chamaban *Chahiksichahik*, 'home dos homes'. No presente, son unha tribo recoñecida federalmente como *Nación Pawnee de Oklahoma*, e ten catro bandas confederadas: os *chaui*, *kitkehakhi*, *pitahawirata*, e *skidi*.

## Localización 
Vivían na conca media do río Platte, en Nebraska. Viven en Oakland, Condado de Pawnee (Oklahoma), onde comparten reserva cos otoe, peoria e tonkawa. Pawnees notables foron Petalesharo, James Murie ou White Eagle.

## Demografía 
Contra o 1702 eran 2&nbsp;000 familias. Aumentaron a 10&nbsp;000 en 1802, número que se mantivo estable en 1835, pero as doenzas e os ataques minguaron o seu número a 2&nbsp;447 individuos en 1872 e a 1&nbsp;521 en 1876, de xeito que en 1900 só quedaban 649, e en 1960 só restaban 1&nbsp;149 pawnee en Oklahoma, dos cales 670 vivían no territorio da reserva. En 1980, eran uns 2&nbsp;300 en Oklahoma, dos cales 200 aínda falaban a lingua pawnee, e algúns en Nebraska e Kansas.

Segundo datos da BIA de 1995, na reserva pawnee vivían 954 individuos (2&nbsp;462 apuntados na tribo).

Segundo datos do censo de 2000, había 2&nbsp;485 pawnees puros, 487 mesturas con outras tribos, 1&nbsp;246 mesturados con outras razas e 322 mesturados con outras razas e outras tribos. En total, 4&nbsp;540 individuos.

## Notas
Dragon Ball Super

é un anime baseado no manga de Akira Toriyama. Estreouse o 5 de xullo de 2015 no Xapón, cunha duración de 25 minutos por episodio e con 100 capítulos previstos inicialmente.

## Historia 
A historia do anime desenvólvese seis meses despois da derrota de Majin Buu, cando a Terra se converteu unha vez máis nun lugar pacífico, e retrocontinuando cos acontecementos das películas *Dragon Ball Z: A batalla dos deuses* e Dragon Ball Z: A Resurrección de Freezer, ademais de contar a historia posterior a estes acontecementos.

## Lista de episodios 
## Produción 
18 anos despois do final de *Dragon Ball GT*, púxose en fase de produción *Dragon Ball Super*, unha nova serie de animación que continuará coas aventuras de Son Goku e demais personaxes da franquía. Segundo publica a páxina oficial, Toei Animation anunciou o que sería a nova saga *Dragon Ball Super*, un novo anime de Dragon Ball que se estreou en xullo do 2015. De acordo á páxina web, trátase dun proxecto orixinal, unha secuela de *Dragon Ball Z*, de mans de Akira Toriyama, autor da manga de *Dragon Ball*. O anime emítese cada domingo desde o 5 de xullo de 2015, ás 9 da mañá a través da canle Fuji TV, entre outros.

Despois do último filme de *Dragon Ball Z*, *A resurrección de F*, dirixido por Tadayoshi Yamamuro e que se estreou o 18 de abril de 2015 no Xapón, Osamu Nozaki, produtor de Fuji TV, engadiu que: «A medida que lía o guión que xa me pasou Akira Toriyama, os meus soños co proxecto comezaron a expandirse. Un inimigo mesmo máis forte que Buu ou Freezer pode aparecer».[cita&nbsp;*[[Wikipedia:Verificabilidade|]]*

Akira Toriyama, creador da serie orixinal, participa no guión e deseño dos novos capítulos de *Dragon Ball.* Kimitoshi Chioka encárgase da dirección, mentres que Naoko Sagawa e Atsushi Kido, xunto a Osamu Nozaki establécense como produtores.

O manga de *Dragon Ball Super* comezou a publicarse no mes de xuño de 2015 na revista xaponesa *V Jump.* Akira Toriyama acreditou que se utilizarán os conceptos e historias orixinais.

Kazuya Yoshii encárgase do *opening* de *Dragon Ball Super* coa canción *Chōzetsu☆Dynamic.* Yukinojo Mori, coñecido por escribir a letra das cancións dalgunhas películas de Dragon Ball e da serie *Dragon Ball* Z Kai, é quen escribiu tamén a letra desta canción, O primeiro *ending* é Hello, Hello, Hello interpretado polo grupo Good Morning America, mentres que o segundo é *Starring Star* interpretado polo grupo Keytalk.

O 14 de xuño de 2015, foi lanzado o primeiro *teaser*, de *Dragon Ball Super*, onde apareceron personaxes como o Kaiō Shin do leste, Piccoro, Son Gohanda, Señor Satán, Vexeta, Son Goten, Toranks, Son Goku, Bills, Wiss, Champa e Vaos no cal se mostrou que a serie non tería continuidade con *Dragon Ball GT*.

A serie contará con, polo menos, 100 capítulos. da saga despois da última película

Tadayoshi Yamamuro, director das películas, confirmou unha historia posterior ás películas, que incluirá aos personaxes *Champa* e *Vados*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Dragon Ball
Nolwenn Leroy

**Nolwenn Le Magueresse**, máis coñecida polo seu nome artístico **Nolwenn Leroy**, nada o 28 de setembro de 1982 en Saint-Renan, Finistère, é unha cantautora e instrumentista bretoa.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums ao vivo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial  
*
The Danish Girl (filme)

***The Danish Girl*** é un filme británico-estadounidense dirixido por Tom Hooper que se estreou no 2015. Baséase na novela de 2000 *The Danish Girl* de David Ebershoff e vagamente inspirada na vida dos pintores dinamarqueses Lili Elbe e Gerda Wegener. Está protagonizado por Eddie Redmayne, que interpreta a Lili Elbe, unha das primeiras persoas en someterse a cirurxía de reasignación de sexo, por Alicia Vikander como Gerda Wegener, Matthias Schoenaerts como Hans Axgil e Ben Whishaw como Henrik.

Polo seu papel coma Gerda, Vikander gañou o premio Oscar á mellor actriz secundaria en 2016.

## Personaxes 
* Eddie Redmayne como Lili Elbe / Einar Wegener 
* Alicia Vikander como Gerda Wegener
* Matthias Schoenaerts como Hans Axgil
* Ben Whishaw como Henrik
* Amber Heard como Ulla
* Sebastian Koch como Dr. Warnekros
* Emerald Fennell como Elsa
* Adrian Schiller como Rasmussen
* Henry Pettigrew como Niels

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Zara Larsson

**Zara Maria Larsson**, nada en Estocolmo o 16 de decembro de 1997, é unha cantante e cantautora sueca. Conseguiu sona no seu país após gañar no 2008 o concurso televisivo *Talang*, a versión sueca de *Got Talent*. Zara asinou co selo discográfico TEN Music Group no 2010 e lanzou o seu primeiro álbum EP *Introducing*, en xaneiro de 2013. O sinxelo "Uncover" copou as listas de Suecia e Noruega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina de Facebook
*Blog oficial
*Canle oficial de YouTube
Forbes

***Forbes*** é unha revista publicada nos Estados Unidos, especializada no mundo dos negocios e as finanzas. Foi fundada no ano 1917 por B.C Forbes. Cada ano publica listaxes que espertan grande interese no eido dos negocios como Forbes 400, Forbes 500 e Fortune 500. A súa sede central atópase na Quinta Avenida de Nova York. Anualmente e dende 1986, a revista *Forbes* publica a súa listaxe das persoas máis adiñeiradas do mundo (The World's Richest People). A revista publicou tamén outras listaxes relacionadas, como a de personaxes de ficción millonarios, listaxes de compañías segundo os seus beneficios, persoas ricas por países o por sectores económicos, entre outras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Forbes
Cary Elwes

**Cary Elwes**, nado en Londres o 26 de outubro de 1962, é un actor inglés e autor de best-sellers máis coñecido polos seus papeis en *A princesa prometida*; *Glory*; *Robin Hood: Men in Tights*; *Days of Thunder*; *Drácula de Bram Stoker*; *Hot Shots!*; *Twister*; *Liar, Liar* e como o Doutor Lawrence Gordon en *Saw*. Tamén tivo papeis recorrentes en series de televisión como *The X-Files* (interpretando a Brad Follmer) e en *Psych* (interpretando a Pierre Despereaux).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ugo Foscolo

**Niccolò Foscolo**, coñecido como **Ugo Foscolo**, nado o 6 de febreiro de 1778 en Zakynthos e finado o 10 de setembro de 1827 en Turnham Green, foi un escritor, revolucionario e poeta italiano. É especialmente lembrado polo seu poemario *Dei sepolcri* (1807). No campo da prosa, destaca *Últimas cartas de Jacopo Ortis*, novela epistolar de corte romántico (1802-1803).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* G. Pecchio, *Vita di Ugo Foscolo*, 1830 
* Ireneo Sanesi, [«FOSCOLO, Ugo»,](http://www.treccani.it/enciclopedia/ugo-foscolo_(Enciclopedia-Italiana)/) na *Enciclopedia Italiana*. 
* Mario Scotti, [«Foscolo, Ugo»,](http://www.treccani.it/enciclopedia/ugo-foscolo_(Dizionario_Biografico)/) no *Dizionario Biografico degli Italiani*. 
* Testi di Ugo Foscolo e cronologia 
* Approfondimento 1 
* Approfondimento ai sonetti con testo integrale  
* *Prosa* (1912, 1913 e 1920). 
* Sitio dedicado a Foscolo
Big Hero 6 (filme)

***Big Hero 6*** é un filme estadounidense de animación producido por Walt Disney Animation Studios e estreado por Walt Disney Pictures no 2014. O filme está inspirado polo equipo de superheroes de Marvel Comics. Dirixido por Don Hall e Chris Williams, o filme conta a historia dun prodixio da robótica chamado Hiro Hamada que forma un equipo de superheroes para combater un malvado enmascarado. O filme conta coas voces de Scott Adsit, Ryan Potter, Daniel Henney, T. J. Miller, Jamie Chung, Damon Wayans, Jr., Génesis Rodríguez, Alan Tudyk, James Cromwell e Maya Rudolph.

## Personaxes 
* Ryan Potter como Hiro Hamada
* Scott Adsit como Baymax
* Daniel Henney como Tadashi Hamada
* T. J. Miller como Fred
* Jamie Chung como GoGo
* Damon Wayans, Jr. como Wasabi
* Génesis Rodríguez como Honey Lemon
* James Cromwell como Profesor Robert Callaghan
* Alan Tudyk como Alistair Krei
* Maya Rudolph como Tía Cass
* Stan Lee como Pai de Fred
* Katie Lowes como Abigail Callaghan
* Daniel Gerson como Desk Sergeant

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BCDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Rusted Root

**Rusted Root** é un grupo musical dos Estados Unidos orixinario de Pittsburgh, Pensilvania coñecido pola súa fusión de acústico, rock e outros estilos de música, como ritmos africanos, latinoamericanos e nativos americanos. Rusted Root vendeu máis de tres millóns de álbums en todo o mundo.

A banda acadou a fama en 1994 co seu álbum *When I Woke*, no cal estaba incluído o sinxelo "Send Me On My Way". A canción tivo moito éxito e foi incluído en filmes como *Matilda*, *Ice Age*, e en anuncios comerciais.

## Membros 
*Michael Glabicki – Voz, guitarra, harmónica, mandolina
*Patrick Norman – Baixo, coros, percusión
*Liz Berlin – Percusión, coros
*Corey Caruso – Percusión, coros
*Dirk Miller – Guitarra, coros

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Igrexa de San Cristovo das Viñas

A **igrexa de San Cristovo das Viñas** é un templo relixioso situado na parroquia homónima da Coruña.

## Descrición 
É unha igrexa dunha soa nave e planta de cruz latina. O edificio foi construído no século XV e no século XVIII engadiuse a fachada e a espadana. Conserva ademais un cruceiro no seu adro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parroquia
* Web da parroquia
Igrexa de San Pedro de Visma

A **igrexa de San Pedro de Visma** é un templo situado en Visma (A Coruña).

## Descrición 
É unha igrexa con planta de cruz latina dunha soa nave e decoración moi austera. Foi construída en estilo neoclásico rural por Faustino Domínguez Domínguez.

## Historia 
A igrexa foi incendiada durante a folga xeral revolucionaria de 1934 e reconstruída pouco despois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parroquia
* Web da parroquia
Notitia dignitatum

thumb|441x441px|Páxina dunha copia medieval da *Notitia dignitatum* cos escudos do *Magister Militum Praesentalis II*, rexistro dos mandos militares do Imperio.
A ***Notitia dignitatum*** é un documento único da chancelería imperial romana. Trátase dun dos poucos documentos que nos chegaron sobre o goberno romano, no que se detalla a organización administrativa do Imperio romano, oriental e occidental, desde a propia corte imperial até o nivel provincial. Considérase que contén a información actualizada da década do 420 para o Imperio Romano de Occidente e da década do 400 para o Imperio Romano de Oriente; pero non se pode dar unha data precisa.

Hai varias copias dos séculos XIV e XV, ademais dunha versión iluminada en cor de 1542. Todas proceden dun único manuscrito perdido que contiña varios documentos de gran valor, dos cales un era do século IX.

A *Notitia* deriva o seu nome da descrición inicial dos manuscritos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Notitia dignitatum: accedunt Notitia urbis Constantinopolitanae et Laterculi provinciarum*, edidit Otto Seeck, Berolini: Weidmann, 1876.
* A.H.M. Jones, *The Later Roman Empire, 284–602. A Social, Economic and Administrative Survey*, The Johns Hopkins University Press, 1986, ISBN 0-8018-3285-3.
### Ligazóns externas 
* Cnd website. 
* Mapa do Imperio c. 400. 
* *Notitia dignitatum* , en castelán e latín.
Becila

**Becila** foi un eclesiástico hispano-visigodo, bispo ariano de Lugo a finais do século VI.

## Traxectoria 
No ano 585 o rei visigodo Leovixildo conquistou o reino suevo, impoñendo o arianismo como relixión oficial; o arcebispo católico de Lugo Nitixio foi desterrado, e Becila foi nomeado bispo no seu lugar. Simultaneamente a dioceses, que desde o concilio de Braga do ano 572 era metropolitana, perdeu esta condición para volver a ser sufragánea da de Braga.

No 589, xa baixo o reinado de Recaredo, celebrouse o Terceiro Concilio de Toledo no que decretouse o catolicismo como única relixión en todo o reino visigodo e restituíuse nas súas respectivas sés aos bispos católicos desterrados por Leovixildo. Becila foi un dos bispos que neste concilio abxuraron do arianismo; suponse que trala súa conversión a diocese de Lugo quedoulle reservada para serlle entregada á morte do xa ancián Nitixio, como ocorreu noutros casos similares. Porén, non hai constancia de que isto se levase a cabo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bispo de Lugo
François-Xavier Fabre

**François-Xavier Fabre**, nado en Montpellier o 1 de abril de 1766 e finado na mesma cidade o 16 de marzo de 1837, foi un pintor francés de temas históricos.

## Traxectoria 
Fabre foi alumno de Jacques Louis David e adquiriu certo prestixio cando gañou o premio de Roma de 1787.

Durante a Revolución francesa, marchou vivir a Florencia, onde se converteu en membro da Academia de Florencia así como en profesor de arte. Entre as amizades que cultivou en Italia, figura o dramaturgo Vittorio Alfieri (ao cal retratou), cuxa viúva, a princesa Louise de Stolberg-Gedern, acabou sendo a súa esposa. Tras a muerte dela en 1824, Fabre herdou a súa fortuna, que utilizou para fundar a escola de artes da súa vila natal.

Antes de morrer, Fabre legou a súa colección de arte á cidade, que a día de hoxe forma parte dos fondos da pinacoteca do Museo Fabre.

## Obras 
* *La Mort de Narcisse* (1814)
* *Lucien Bonaparte* (1808)
* *La Mort de Milon de Crotone*
* ''Philoctète dans l'île de Lemnos*
* *La chaste Suzanne*
* *Le Jugement de Pâris*
* *Le portrait d'Alfieri*
* *la Mort de Philopœmeft*
* *le portrait d'Alfieri*
* *Oedipe et la sphinx''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estudo histórico sobre Fabre, a súa traxectoria o museo que leva o seu nome , a cargo de M. Michel Hilaire.
Movemento Veciñal Estradense

O **Movemento Veciñal Estradense** (**Móvete**) é unha plataforma veciñal que se presentou ás eleccións municipais de 2015 e de 2019 na Estrada. Este colectivo está formado por persoas independentes e militantes de ANOVA e Esquerda Unida. Mar Blanco Casais, cabeza de lista nas dúas convocatorias electorais foi elixida concelleira en ambas. En 2019 resultou elixido un segundo concelleiro de Móvete, Iván Sanmartín Eirín.

## Candidaturas
A candidatura ao concello en 2015 estaba formada por:

* Mar Blanco Casais
* Antonio Neira Verde
* Rosario Iglesias Requeijo
* Jorge Rodríguez Álvarez
* Silvia García Coto
* Carlos Modesto Fernández Martínez 
* Lara Blanco Fernández
* Lorenzo Chedas Redondo
* Aurea Docampo Silvares
* Esteban Gestoso Bello
* Estephanie Pereira Matos
* María Chedas Camba
* Manuel Blanco Casais
* Beatriz Brea Fernández
* Adán Fernández Guerra
* José Miguel Vela Esteban
* María Carballo Míguez
* Adrian Gañete Seijas
* Emma Rei
* Xosé Bugallo
* Adrián Gañete Seijas
A candidatura ao concello en 2019 estaba formada por:

* Mar Blanco Casais
* Iván Sanmartín Eirín
* Ana Lanevshi Puente
* Lorenzo Chedas
* Enrique Reboredo Durán
* Antía Expósito Guerrero
* Dolores Rey Bernárdez
* Carlos Fernández
* Gregorio Durán Sánchez
* María Chedas Camba
* Manolo Blanco Casais
* Adrián Huseinni Pisos
* María Teresa Iglesias Yugat
* José Ignacio Reino Rubira (Naso)
* Lara Blanco Fernández
* Miguel Ángel Touriño Moreira
* María Jesús Sánchez Luces
* Mario López Payo
* Manuel Sangiao Camoira
* Nerea Sanmartín
* José Bugallo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas 
* Páxina web da formación
Santa María de Oza

**Santa María de Oza** pode referirse a:
* O antigo **concello de Santa María de Oza**.
* A parroquia de **Santa María de Oza**, do concello da Coruña.
* A **capela de Santa María de Oza**, próxima ao Sanatorio de Oza na Coruña.
* A **igrexa de Santa María de Oza**, situada en Monelos, templo parroquial de **Oza**.
Rodrigo de Quiroga

**Rodrigo de Quiroga**, nado en San Xoán de Abuíme, O Saviñao ou en 1512 e finado en Santiago de Chile o 25 de febreiro de 1580, foi un adiantado, conquistador galego na Coroa Española, Gobernador do Reino de Chile en dúas ocasións.

## Traxectoria 
Foi fillo de Hernando de Camba Quiroga e de María López de Sober. No ano 1535 viaxou ao Perú onde participou na exploración do Gran Chaco na expedición de Diego de Rojas. Anos máis tarde chegou a Chile acompañando o grupo dirixido polo conquistador castelán Francisco de Aguirre, que se uniu en Atacama. Xunto con Francisco de Villagra e Pedro de Valdivia, puxeron en marcha a conquista de Chile.

En 1565, sendo gobernador, nomeou tenente xeneral ao vasco Martín Ruíz de Gamboa de Berriz, co que tiña vínculos familiares, pois estaba casado con súa filla Isabel de Quiroga. Gamboa realizou en 1567 a conquista do Arquipélago de Chiloé, que chamou de Nova Galicia en honra á terra do Gobernador e á semellanza ás paisaxes galegas, e tamén fundou a cidade de Castro, controlando os dóciles indios Cuncos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Rodrigo de Quiroga, gran militar y marido de Inés Suárez
* pueblosoriginarios.com
Intelixibilidade mutua

[miniatura|350px|As cores semellantes indican linguas que pertencen ó mesmo [continuo dialectal. As frechas indican alta intelixibilidade mutua.
----
   **]]
A **intelixibilidade mutua** é unha propiedade das variedades lingüísticas ou dialectos pola cal dous falantes de variedades diferentes poden comprenderse mutuamente sen ter estudado ou aprendido previamente a variedade allea. Trátase dunha propiedade non moi ben definida, xa que a intelixibilidade é cuestión de graos e subxetividade, e tamén depende de varios factores, como o nivel edcuativo e cultural do falante e a súa habilidade lingüística.

## Dificultades co concepto 
Tradicionalmente díxose que dúas variedades dialectales mutuamente intelixibles en alto grao son dialectos da mesma lingua. Porén, existen algunhas dificultades:

# **Non-transitividade**. Dadas tres variedades A, B e C. Pode suceder que A e B sexan mutuamente intelixibles en alto grao, e que B e C sexan tamén mutuamente intelixibles en alto grao, e porén, A e C sexan practicamente inintelixibles. Por exemplo, existe un alto grao de intelixibilidade mutua entre o castelán e o catalán, e entre o catalán e o occitano, mais o castelán e o occitano son dificilmente entendibles entre elas.
# **Asimetría'''. Nalgúns casos atopáronse variedades A e B, tales que a comprensión de B polos falantes de A, é moi diferente da comprensión de A polos falantes de B. Por exemplo, un falante do portugués estándar europeo entende perfectamente o castelán, mais para un castelánfalante é un pouco menos intelixible o portugués polas diferenzas fonéticas e fonolóxicas respecto do castelán (p. ex., "palavra" /plávr/ en portugués e "palabra" /palábra/ en castelán, asemade, "rádio" /jádyu/ en portugués e "radio" /rádio/ en castelán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Variedade lingüística
* Lingua e dialecto
José Manuel Barros

**José Manuel Barros González**, nado en Mosende (O Porriño) o 18 de novembro de 1941 e finado no mesmo lugar o 2 de xaneiro de 2016, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Profesionalmente foi camioneiro, dependente nun establecemento comercial, axente bancario e axente de seguros, antes de dedicarse á política.

Nas primeiras eleccións municipais da democracia, Barros figurou nas listas de Coalición Democrática no Porriño, e logo da vitoria por maoría absoluta desta candidatura ocupou o posto de primeiro tenente de alcalde. En febreiro de 1981 foi nomeado alcalde para substituír ao falecido Gonzalo Ordóñez Pérez. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura de Alianza Popular e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Mantivo a alcaldía con maioría absoluta á fronte de AP (logo Partido Popular) nas sucesivas eleccións (1987, 1991, 1995 e 1999). Nas municipais de 2003, se ben obtivo a vitoria, perdeu a maioría absoluta e foi desaloxado da alcaldía tras apoiar unha escisión no Partido Popular encabezada por Gonzalo Ordóñez Puime ó candidato do BNG Raúl Francés.

Foi deputado na Deputación de Pontevedra dende 1981 ata 1999, onde foi vicepresidente (1989-1999). Tamén foi vicepresidente da Caixa de Aforros Provincial de Pontevedra ata a súa fusión coa Caixa de Aforros Municipal de Vigo. Tamén tivo cargos na Sociedade Galega de Garantía Reciproca e na Federación Galega de Municipios e Provincias. En 2007 abandonou a política activa.

O seu grande volume valeulle o título de alcalde máis gordo do mundo en 1999, certificado polo Libro Guiness con 153&nbsp;kg, se ben despois ese peso foi aumentado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Porriño

### Ligazóns externas 
* El exalcalde de Porriño llegó a pagar 4.000 euros al extorsionador del deán
San Juan de Ortega

**San Juan de Ortega** é unha localidade española do concello burgalés de Barrios de Colina, na comarca de Sierra de la Demanda (Castela e León. En xaneiro de 2013 tiña 17 habitantes. As outras aldeas do concello son Barrios de Colina e Hiniestra.

San Juan de Ortega administrativamente defínese como Entidade Local Menor ou Xunta Veciñal. . O Camiño de Santiago fai desta pequena aldea un punto de encontro nunha contorna tranquila e rica en patrimonio cultural e ambiental. Nos meses de primavera e verán os turistas e peregrinos que chegan á aldea superan as 100 persoas diarias.

## Historia 
Antigo municipio de Castela a Vella no Partido de Burgos código INE-095130 que no Censo de 1842 tiña 20 fogares e 46 veciños. Entre o Censo de 1857 e o anterior, este municipio desaparece porque se integra no municipio 09044 Barrios de Colina.

## Mosteiro 
left|thumb|400x400px|Mosteiro.
Juan de Velázquez, relixioso que pasou á historia como San Juan de Ortega, naceu na vila burgalesa de Quintanaortuño no ano 1080. Entregouse plenamente durante a súa vida á tarefa de axudar aos peregrinos coa construción de calzadas e pontes, pero a súa grande obra fixouna nos Montes de Oca coa construción dunha Igrexa dedicada a San Nicolao de Bari e un pequeno Mosteiro. O Santo faleceu o 2 de xuño ano 1163 e a súa obra non terminou coa súa morte, senón que continuou durante anos para poder consolidar un complexo monacal co que hoxe nos atopamos.

O Mosteiro de San Juan de Ortega configúrase coa Igrexa Monacal, Capela de San Nicolao de Bari ou Capela do Santo, Claustro dos Xerónimos e Refuxio de Peregrinos no cal atopamos un pequeno claustro de pedra avermellada.

### Parroquia 
Igrexa parroquial de San Nicolao de Bari no arciprestado de San Juan de Ortega, diocese de Burgos. De estilo románico prodúcese unha mensaxe simbólica dos construtores medievais, con quen están moi relacionados os aparelladores e os mestres de obras, único en occidente. Nos dous equinoccios, un raio de sol ilumina ás 5 da tarde o capitel da Anunciación, apreciándose que a Virxe María diríxese á luz e non a San Gabriel como é tradicional.

A igrexa foi declarada Ben de Interese Cultural na categoría de Monumento o 3 de xuño de 1931.

### Capitel da Anunciación 
Neste capitel románico que narra o ciclo da natividade prodúcese un fenómeno curioso que para poder ser apreciado dependerá das condicións climáticas, dado que un raio de sol ilumínao secuencialmente o 21 de marzo e 22 de setembro ás 5 da tarde hora solar.

## Festas e costumes 
O día 2 de xuño, festividade de San Juan de Ortega celébrase todos os anos a famosa romaría na súa honra, congregando 26 pobos da comarca, que acoden cos seus pendóns. A animación está asegurada ao coincidir con día de feira e mercado, con abundantes postos. Tamén participa o colexio de Aparelladores, cuxo patrón é este santo.

Acoden os seguintes pobos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Camiño Francés
### Ligazóns externas 
Concello de San Juan de Ortega
Sos del Rey Católico

**Sos del Rey Católico** (en ) é un municipio español da comarca de Cinco Villas, ao noroeste da provincia de Zaragoza, comunidade autónoma de Aragón. O municipio está composto por cinco asentamentos de poboación: Sos del Rey Católico, Barués, Campo Real, Mamillas e Sofuentes.

## Historia 
A localización desta poboación nunha elevación do terreo rochosa converteuno durante moito tempo en praza forte. No século X foi reconquistada, e desde entón tivo grande importancia como cidade fronteiriza. En 1044 foi incorporada por Ramiro I ao Reino de Aragón.

No ano 1452, en plena Guerra de Navarra, a raíña Xoana Enríquez desprazouse á vila, chamada por entón simplemente **Sos**. Alí deu a luz ao infante Fernando, que logo se convertería en Fernando o Católico. Ese nacemento engadiu o sobrenome **del Rey Católico** ao nome da poboación.

## Política local 
### Últimos alcaldes de Sos del Rey Católico 
### Resultados electorais 
## Lugares de interese 
* **Igrexa de San Esteban:** A igrexa de San Esteban está situada xunto ao castelo. O conxunto está formado pola igrexa en si, destinada ao culto, a cripta e o claustro, que dá acceso desde a rúa que sobe da praza da vila, á portada principal da igrexa.
* **Cripta da Virxe do Perdón:** s. XIV

dereita|miniatura|Planta da cripta de Sta. Mª do Perdón. Marcas de cantaría.

* **Castelo:** Como vila fronteiriza entre os veciños reinos de Navarra e Aragón, Sos contou co seu castelo fortificado para reforzar a liña defensiva.
* **Casa da vila:** É un edificio, de estilo renacentista, que foi construído polo concello a finais do século XVI, reformado durante o século XIX, e restaurado para a adaptación á súa actual función como sede administrativa das dependencias municipais, nos anos oitenta.
* **Palacio dos Sada:** Casa palacio, é un edifico de perpiaños, que data de finais do século XV. Foi a vivenda da familia nobiliaria dos Sada, e a casa onde foi acollida dona Xoana Enríquez, para dar a luz ao futuro monarca Fernando II de Aragón.
* **Portas da muralla:** Consérvanse sete portais da muralla, que dan acceso ao recinto intramuros.
* **Santuario de Valentuñana:** Construído polos Carmelitas Descalzos, a finais do século XVII, o Convento de Nosa Señora de Valentuñana.
* A ** xudaría:** Chamada hoxe en día "barrio alto". Estivo en orixe formada por unhas trinta casas ó redor dunha rúa principal desde a que se podía acceder ao centro da vila e desde a cal xorden diversos canellóns sen saída.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fernando II de Aragón
* Xoana Enríquez
Balbina López Roxo

**Balbina López Roxo** foi unha guerrilleira galega.

## Traxectoria
Participou na loita obreira. Participou na Resistencia contra os nazis en Francia. Foi enlace da guerrilla antifranquista en Galicia. Participou na Revolución Cubana.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Gonzalo Ordóñez Pérez

**Gonzalo Ordóñez Pérez**, nado no Porriño en 1920 e finado no mesmo concello o 28 de xaneiro de 1981, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi secretario da Hermandad de Labradores y Ganaderos do Porriño. Foi nomeado alcalde do Porriño en agosto de 1963. Dende 1964 foi tamén Xefe Local do Movimiento. Cesou como alcalde en 1976. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de Coalición Democrática e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Foi deputado provincial.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Puime López e foi pai de Gonzalo, Amador, Josefa, José Ramón e Ana María Ordóñez Puime.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Porriño
Mena Suvari

**Mena Alexandra Suvari**, nada en Newport o 13 de febreiro de 1979, é unha actriz e modelo estadounidense. Pouco despois de comezar a súa carreira de modelo, Suvari comezou a aparecer en pequenos papeis de televisión en emisións como *Boy Meets World* e *High Incident*.

O seu primeiro filme foi o drama *Nowhere* (1997). Acadou a fama internacional polo seu papel de Angela Hayes en *American Beauty* e como Heather Gardner en *American Pie* (ámbolos dous de 1999). Retomou o seu papel de Heather en *American Pie 2* (2001) e *American Reunion* (2012). Tamén apareceu en *The Rage: Carrie 2* (1999), *Loser* (2000), *Sugar & Spice* (2001), *Spun* (2002), *Trauma* (2004) e na serie da HBO *Six Feet Under* (2001–05). Suvari é modelo para Lancôme e aparece en anuncios de Lancôme Paris Adaptîve, ademais de saír en varias revistas e blogs de moda, como *Vogue*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Valentine Penrose

**Valentine Penrose**, nada como **Valentine Boué** en Mont-de-Marsan (Landas) o 1 de xaneiro de 1898 e finada en Chiddingly (East Sussex, Inglaterra) o 7 de agosto de 1978, foi unha escritora e artista plástica francesa ligada ao movemento surrealista.

## Obra 
* ''Imagerie d'Épinal*, 1926, poesía, Les Cahiers du Sud, Marsella.
* *Herbe à la lune*, 1935, poesía, prefacio de Paul Éluard, éd. GLM, París
* *Le Nouveau Candide*, 1936, cun frontispicio de Wolfgang Paalen, éd. GLM, París
* *Sorts de la lueur*, 1937, poesía, éd. GLM, París
* *Poèmes*, 1937, éd. GLM, París
* *Martha's opera*, 1945, novela epistolar, éd. Fontaine, París
* *Dons des féminines*, 1951, poesía e colaxe, cun prefacio de Paul Éluard e unha augaforte de Picasso, Librairie Les Pas Perdus, París
* *Erzsébet Báthory la Comtesse sanglante*, 1962, novela, Mercure de France, París. Reeditado Gallimard en 1984.
* *Les Magies*, 1972, poesía, cunha litografíe de Joan Miró, éd. Les Mains Libres, París
* *Tàpies les sources innommées'', artigo aparecido en "L'Art Vivant" nº 35, 1973
* *Œuvres complètes*, éd. Joëlle Losfeld, París, 2000
* ''Écrits d'une femme surréaliste*, édition de Georgiana Colvile, prefacio de Antony Penrose, éd. Joëlle Losfeld, 2001. Reedición en Gallimard, colección "Poésie", 2003

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Valentine Penrose and Alice Rahon'', artigo de Georgiana Colvile.
Saw (filme de 2004)

***Saw*** é un filme estadounidense de terror psicolóxico dirixido por James Wan. Foi o primeiro filme de Wan como director. O guión, escrito por Leigh Whannell, baséase nunha historia de Wan e Whannell. Está protagonizado por Cary Elwes e Leigh Whannell, que interpretan a dous homes que espertan encadeados nun cuarto de baño noxento, tendo un deles que matar ó outro para salvar á súa familia de morrer. É o primeiro filme da franquía *Saw*.

## Personaxes 
* Cary Elwes como Dr. Lawrence Gordon
* Leigh Whannell como Adam Stanheight
* Tobin Bell como John Kramer
* Danny Glover como David Tapp
* Monica Potter como Alison Gordon
* Michael Emerson como Zep Hindle
* Ken Leung como Detective Steven Sing
* Makenzie Vega como Diana Gordon
* Shawnee Smith como Amanda Young
* Dina Meyer como Detective Allison Kerry
* Alexandra Bokyun Chun como Carla
* Mike Butters como Paul Leahy
* Paul Gutrecht como Mark Wilson
* Ned Bellamy como Jeff Ridenhour
* Oren Koules como Donnie Greco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes