Charles Lenormant

**Charles Lenormant**, nado en París o 1 de xuño de 1802 e finado en Atenas o 22 de novembro de 1859, foi un arqueólogo, exiptólogo e numismático francés, que foi profesor no *Collège de France* e director do Gabinete de Antigüidades e Medallas da Biblioteca Nacional.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Charles Lenormant naceu en París o 12 pradal do ano X, consonte o calendario republicano (1 de xuño de 1802), fillo de Cécile Gravier e do notario Charles François Lenormant. O seu pai finou en 1816 e Charles dedicouse aos seus estudos clásicos no *Lycée Charlemagne*. En 1824-1825 emprendeu o seu *Grand Tour*, e na súa viaxe por Sicilia tomou o seu primeiro contacto coas antigüidades gregas.

Á volta do Grad Tour, en 1825 foi nomeado inspector de Belas Artes.

### Carreira como erudito 
En 1826 casou cunha sobriña e filla adoptiva de Juliette Récamier (1777-1849), organizadora dun famoso salón literario que reunía as meirandes celebridades da política, a literatura e a arte de París. O ambiente sociocultural no que Lenormant se desenvolveu a partir dese momento resultou determinante nas súas futuras posicións culturais, políticas e relixiosas.

[miniatura|esquerda|Amélie Cyvoct no ano do seu [Voda|casamento con Lenormant (1826).]]

En 1828, por recomendación de Récamier, acompañou a Jean-François Champollion na súa primeira viaxe a Exipto,

En 1832, pasou a ser conservador da Biblioteca do Arsenal, en París, e dous anos máis tarde foi nomeado profesor da Universidade de París na cátedra de Historia Antiga, en substitución de Guizot. En 1839 foi elixido membro da *Académie des inscriptions et belles-lettres* e o ano seguinte foi nomeado director adxunto do Gabinete de Medallas da Biblioteca Real, ata que en 1840 substituíu o exiptólogo Jean-Antoine Letronne na dirección do Gabinete. Foi a través deste último que Lenormant foi nomeado cabaleiro da Lexión de Honra en 1837.

En 1841 produciuse un punto de inflexión na súa carreira, cando, ao abeiro dunha misión cultural, realizou, por orde de Guizot —daquela ministro de Asuntos Exteriores—, unha misión diplomática en Grecia, acompañado por Jean-Jacques Ampère e Prosper Mérimée. Ampère, nas súas memorias, conta como esta viaxe cambiou a vida de Charles Lenormant e como este se converteu nun verdadeiro católico militante, mentres que as ideas positivistas conquistaban determinadas elites. A partir desta viaxe, o seu compromiso relixioso pasou a estar cada vez máis presente nos seus escritos e nas súas ensinanzas.]]

O seu proselitismo relixioso causoulle problemas case dous anos antes das xornadas revolucionarias de 1848, cando os estudantes da Sorbona se enfureceron pola expulsión claramente política de Edgar Quinet do *Collège de France*: para tranquilizar a situación, Lenormant dimitiu. Posteriormente refundou *Le Correspondant,* unha revista relixiosa militante de fe católica, no que encabezou unha loita incesante pola liberdade de educación.

O 4 de abril de 1856 foi un dos principais fundadores da ''Œuvre des Écoles d'Orient*, posteriormente coñecida como *Œuvre d'Orient*, xunto ao numismático Félicien de Saulcy e o célebre matemático Augustin Louis Cauchy. Foi vicepresidente do seu primeiro consello xeral ata a súa morte.

Entre outras entidades e sociedades eruditas, Lenormant ingresou en 1845 como membro correspondente da Academia Prusiana das  Ciencias, por suxestión dos seus amigos e colegas Theodor Panofka e August Böckh. Tamén formou parte do Comité dos Traballos Históricos e Científicos de Francia (desde 1835), da Sociedade de Historia de Francia (1833), da Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia (1845), da Academia das Ciencias de Turín (1852) e da Sociedade de Anticuarios de Normandía, da que chegou a ser director.
[miniatura|270x270px|[Monumento funerario a Charles Lenormant no cemiterio de Kolonos, en Atenas.]]
Lenormant morreu de febre o 22 de novembro de 1859 en Atenas, O seu corazón foi colocado nunha urna situada no cemiterio de Kolonos, ao pé da tumba de Karl Otfried Müller, a quen admiraba.

## Vida persoal 
François Lenormant casou en 1826 con Amélie Cyvoct (1803-1893), a quen coñecera en Nápoles. Con ela tivo un fillo, François Lenormant (1837-1883), profesor de arqueoloxía na Biblioteca Nacional, e membro do *Institute de France*, e unha filla, Paule Lenormant, que casou con Louis de Loménie, profesor do *Collège de France* e membro da Academia Francesa.

## Publicacións 
A orixinalidade de Charles Lenormant reside esencialmente no traslado que realiza da esfera semiolóxica textual á esfera visual. Estes intentos de ler a imaxe, particularmente nos vasos gregos, supoñen un avance cara ás lecturas iconográficas do século XX. Da súa ampla produción bibliográfica, cabe salientar os seguintes traballos monográficos:

### Escolma de monografías 
* (1831-1850). *Trésor de numismatique et de glyptique, ou Recueil général de médailles, monnaies, pierres gravées, bas-reliefs, tant anciens que modernes, les plus intéressants sous le rapport de l'art et de l'histoire* (con P. Delaroche, eds). Rittner et Goupil et Vve Lenormant, París. 1831-1850 [en 20 volumes].
* (1833). *Les artistes contemporains.* T. I (*Salon de 1831*); T. II (*Salons de 1831 et 1833''). Mesnier, París.
* (1838). '**. Bourgogne et Martinet.
* (1839). **'. Leleux, París.
[miniatura|[Portada de *Essai sur texte grec Rosette*, 1840.]]
* (1840). ''Essai sur le texte grec de l'inscription de Rosette*. Leleux, París.
* (1840). **. Crozet, París.
* (1841). *Musée des antiquités égyptiennes, ou Recueil des monuments égyptiens, architecture, statuaire, glyptique et peinture, accompagné d'un texte explicatif''. Leleux, París.
* (1842). '**. Dézairs, Blois.
* (1844-1861). **'   (1844);  (1857);  (1858);  (1861) (con J. de Witte). Bourgeois-Maze, París.
* (1845). '**. Leleux, París.
* (1846). **'. Waille, París. [2ª ed. 1847].
* (1854). *.* Douniol, París. [2ª ed. en 1858]
* (1859). *Ary Scheffer*. Douniol, París.

#### Edicións póstumas 
* (1861). '**. Coromélas, Atenas.
* (1861). **' ; Vol. II. Lévy Frères, París.
* (1863). ''*. Académie Royale de Belgique.

* (1869). *De la divinité du christianisme dans ses rapports avec l'histoire*. Lévy, París.
* (1873). *Essais sur l'instruction publique*. Didier, París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Delaborde, H. (1859). "Nécrologie: M. Charles Lenormant". En *Gazette des beaux-arts*. T. 4. Páxinas 321-326.
* Herbermann, C. ed. (1913). "". En *Catholic Encyclopedia*. Robert Appleton Co., Nova York.
* Huguet, F. (1991). *Les professeurs de la faculté de médecine de Paris, dictionnaire biographique 1794-1939*. INRP-CNRS, París. Páxinas 290-292. ISBN 2-222-04527-4
* Jaubert. S. (2008). "Lenormant, Charles". En Sénéchal, P.; Barbillon, C. *Dictionnaire critique des historiens de l’art actifs en France de la Révolution à la Première Guerre mondiale*. INHA, Paris.
* Wallon, H. (1878). "Notice historique sur la vie et les travaux de M. Charles Lenormant". En *Comptes rendus des séances de l’Académie des inscriptions et belles-lettres*. 4ª serie. Nº VI, 1878, Páxinas 263-310.
* Wallon, H. (1884). "Notice historique sur la vie et les travaux de M. Charles Lenormant". En *Mémoires de l'Institut de France*. T. 31. Nº 1. Páxinas 547-608.
* Witte, J. de. (1861). "". *Annuaire de l'Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique''. Bruxelas. Páxinas 129-186.