open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Numismatisches Nachrichtenblatt

***Numismatisches Nachrichtenblatt***  –**NNB**– (en galego: "Gaceta Numismática de Noticias") é unha revista de numismática publicada pola Sociedade Numismática Alemá (*Deutschen Numismatischen Gesellschaft*).

Nunha etapa anterior, a revista fora editada pola Comisión Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña, a partir do seu nacemento en 1952.

Na súa forma actual publícase desde 1996. A pertenza á Sociedade Numismática Alemá implica directamente a subscrición mensual á revista.

A produción editorial corre a cargo da compañía editora Battemberg Gietl Verlag, de Regenstauf. 

Desde 1996, o seu editor xefe é o numismático Rainer Albert.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sociedade Numismática Alemá
* Comisión Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña

### Ligazóns externas 
* Espazo da revista na web da DNG
Antonio de la Fuente

**Antonio de la Fuente**, nado cara a 1852 e finado na Coruña o 2 de abril de 1886, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi fundador e director de *Las Noticias*. Finou na Coruña o 2 de abril de 1886 con 33 anos.
## Notas
Boletín del Magisterio (Ourense)

***Boletín del Magisterio*** foi un periódico editado en Ourense entre 1906 e 1912.
## Historia e características 
Subtitulado *Órgano defensor de los intereses morales y materiales de los maestros de la provincia* apareceu na primeira década do século XX. Estivo dirixido por Pío Ramón Ojea e Rogelio Núñez de Couto.

## Notas
El Eco del Magisterio

***El Eco del Magisterio*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela de 1878 a 1882.

## Historia e características 
Periódico profesional. Apareceu en outubro de 1878. Fundado e dirixido por Ramón Álvarez Pérez. Cesou en xuño de 1882 coa morte do seu director. Foi substituído por *El Magisterio Gallego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Universidade de Jena

A **Universidade de Jena**, hoxe coñecida como **Universidade Friedrich Schiller de Jena** (FSU) é un centro de estudos superiores situado en Jena (Turinxia, Alemaña). Forma parte das universidades do Grupo Coimbra. 

## Historia 
Foi fundada en 1558, sendo unha das 10 universidades máis antigas de Alemaña. 

O aristócrata Xoán Federico I de Saxonia, elector de Saxonia, foi o primeiro en planificar o establecemento duna universidade en Jena en 1547, mentres se encontraba cativo polo emperador Carlos V. O plan foi posto en marcha polos seus tres fillos e, despois de obter unha carta do emperador Fernando I, a universidade foi creada o 2 de febreiro de 1558. 

Antes do século XX, a matrícula da universidade alcanzou o seu nivel máximo no século XVIII. A universidade alcanzou a fama baixo os auspicios do duque Carlos Augusto, padrón de Goethe (1787-1806), cando Gottlieb Fichte, Georg Hegel, Friedrich Schelling, Friedrich von Schlegel e Friedrich Schiller formaron parte do corpo docente.

Fundada como un fogar para os novos ditmes relixiosos do século XVI, que desde entón foi unha das máis radicais das universidades de Alemaña. A finais do século XVIII e principios do século XIX, o goberno alemán militaba en contra desta universidade, e seguiu sendo impopular até os últimos tempos. Crese que isto é debido pola apertura de novas universidades e as sospeitas dos distintos gobernos alemáns no que respecta ás ideas democráticas que saían de Jena. 

A finais do século XIX, o departamento de zooloxía ensinaba a teoría da evolución, con Carl Gegenbaur, Ernst Haeckel e outros, e publicou as teorías de Charles Darwin da *orixe das especies* en 1858. A fama posterior de Ernst Haeckel, eclipsando a Darwin nalgúns países europeos, onde o termo "haeckelismo" foi máis común que o de "darwinismo". 

En 1905, na universidade de Jena había matriculados 1 100 estudantes, e o seu persoal docente (incluídos os *Privatdozenten*) ascendía a 112 membros. Entre os seus numerosos servizos auxiliares de entón figuraban a biblioteca, con 200 000 volumes, o Observatorio, o Instituto Meteorolóxico, o Xardín Botánico e os Seminarios de teoloxía, filoloxía e educación, e a ben equipada clínica, a anatomía, a física e os institutos. 
 
En 1934 a universidade foi renomeada na honra do escritor alemán Friedrich Schiller, que impartiu nela clases como profesor de historia e que a univerdidade agrupara a algunhas das máis influentes mentes de principios do século XIX. 

No ano de 2008 a universidade contaba con ao redor de 20 800 estudantes matriculados e 340 profesores. O seu actual reitor, Klaus Dicke, é o 317º reitor na historia da universidade.

## Organización 
A universidade está organizada nas seguintes dez facultades: 
* Teoloxía 
* Xurisprudencia 
* Economía e Administración de Empresas 
* Filosofía 
* Ciencias Sociais e do Comportamento 
* Matemáticas e Ciencias da Computación 
* Física e Astronomía 
* Química e Ciencias da Terra 
* Bioloxía e Farmacia 
* Medicina

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Friedrich-Schiller-University Jena .
* Coimbre Group .
Jena

**Jena** é unha cidade do centro-leste de Alemaña, no *Land* de Turinxia, situada no val do río Saale e rodeada de montañas calcarias e bosques. Está a 250 km do sur de Berlín, 370 km ao noroeste de Múnic e a 20 km ao leste de Weimar.

## Historia
A cidade fíxose famosa por dous motivos: por posuír unha das universidades con máis tradición cultural e científica de Alemaña (a Universidade Friedrich Schiller de Jena), e pola súa importante industria óptica (Carl Zeiss AG).

Ao redor de 1800 Jena converteuse, xunto con Weimar, no centro cultural de Alemaña. Nesta época nacen en Jena o Romanticismo Universal, o Idealismo Alemán e gran parte da literatura contemporánea alemá.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jena in Zahlen .
Behbud Mustafayev

**Behbud Mustafayev**, nado o 13 de marzo de 1982 en Bakú (RSS de Azerbaidján) é o primeiro Graduouse da Academia Nacional de Aviación de Azerbaidján e posteriormente traballou nas Aduanas do seu país. En 2011 ingresou no seminario María Raíña dos Apóstolos de San Petersburgo. O 29 de maio de 2016 foi ordenado diácono na catedral da Asunción de San Petersburgo, polo arcebispo da Nai de Deus en Moscova Paolo Pezzi, para servir na prefectura apostólica de Azerbaidján.

## Notas
Agustín Díaz Sánchez

[miniatura|Busto de **Agustín Díaz Sánchez** na praza de [San Cristovo das Viñas, A Coruña|San Cristovo das Viñas.]]
**Agustín Díaz Sánchez**, nado na Coruña en 1911 e finado na mesma cidade o 16 de agosto de 1986, foi un mestre galego.

## Traxectoria 
O seu primeiro emprego foi nas Escolas Populares Gratuítas da Cidade Vella. Foi na escola pública da parroquia de San Cristovo das Viñas onde exerceu a maior parte do seu labor docente pois foi mestre dela durante corenta e sete anos, desenvolvendo unha intensa actividade alfabetizando a moitos veciños e asistindo a doentes. Tamén dirixiu o Colexio Alborada.

## Recoñecementos 
Polo seu labor social, recibiu en 1978 a Cruz de Afonso X o Sabio. O 27 de maio de 2009 foi descuberto o seu busto na praza de San Cristovo das Viñas.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes García Caridad e foi pai de Agustín, Jesús Arsenio, María del Pilar e Gustavo Díaz García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Corunna

**Corunna** é o nome tradicional en inglés da cidade da Coruña. Tamén pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;Nos Estados Unidos de América
***Corunna**, localidade dos Estados Unidos de América, no estado de Indiana;
***Corunna**, localidade dos Estados Unidos de América, no estado de Míchigan.

;No Canadá
***Corunna**, localidade do Canadá, nomeada pola batalla da Coruña de 1809.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rainer Albert

**Rainer Albert**, nado o 4 de xullo de 1949 en Ludwigshafen, Renania-Palatinado, é un numismático alemán.

## Traxectoria 
Rainer Albert estudou Historia e Alemán, na Universidade de Mannheim, onde en 1980 acadou o doutoramento cunha tese sobre a representación de Augusto nas moedas imperiais romanas, dirixida por Heinrich Chantraine e titulada *Das Bild des Augustus auf den frühen Reichsprägungen. Studien zur Vergöttlichung des ersten Prinzeps*.
* (2016): Presidente honorario da Sociedade Numismática de Speyer.

## Publicacións 
Rainer Albert é autor de numerosos artigos en revistas numismáticas, particularmente centrados na medalla e na moeda da Antiga Roma. Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables de Reiner Albert ao longo da súa traxectoria:

* (1981). *Das Bild des Augustus auf den frühen Reichsprägungen. Studien zur Vergöttlichung des ersten Princeps*. Numismatische Gesellschaft Speyer, Speyer.
* (1985). *Herrscherporträts in der Numismatik. Festschrift zum Deutschen Numismatiker-Tag Speyer 1985* (ed.). Numismatische Gesellschaft Speyer, Speyer.
* (1995). *Wissenschaftsgeschichte der Numismatik. Beiträge zum 17. Deutschen Numismatikertag 3.-5. März 1995 in Hannover* (ed. con R. Cunz). Numismatische Gesellschaft Speyer, Speyer.
* (2003). *Die Münzen der Römischen Republik. Von den Anfängen bis zur Schlacht von Actium.* Battenberg, Múnic. ISBN 3-924861-76-5 [2ª edición en 2011]

## Notas
Bahamas nos Xogos Olímpicos

As **Bahamas** participaron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1952, e dende entón enviaron deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1980, cando se uniron ao boicot liderado polos Estados Unidos. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Os deportistas das Bahamas gañaron un total de dezaseis medallas, todas elas en atletismo e vela.

O Comité Olímpico Nacional das Bahamas foi creado en 1952.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Linguas jarrakanas

As **linguas jarrakanas** (antigamente **djeraganas**) son unha pequena familia de linguas aborixes australianas que se fala no norte de Australia. O nome da familia deriva da palabra *jarrak*, que significa "lingua" en lingua kija.

As tres linguas jarrakanas principais son:
***Kija** (arredor de 160 falantes)
*Miriwoongicas
****Miriwoong** (arredor de 150 falantes)
**Gajirrabeng (3 ou 4 falantes)

Divídense en dous grupos: as **kijicas**, que consiste unicamente na lingua kija, e **miriwoongicas**, que son as linguas miriwoong e gajirrabeng; Dixon (2002) considera que esta última é unha lingua de seu.

A **lingua doolboong** tamén podería pertencer a esta familia, pero non hai certeza a este respecto porque é unha extinta e pouco estudada. 

## Léxico 
Capell (1940) fai unha lista do seguinte vocabulario:

:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ernst Mielck

**Ernst Leopold Christian Mielck**, nado o 24 de outubro de 1877 en Viipuri (Gran Ducado de Finlandia) e finado o 22 de outubro de 1899 en Lorcano (Suíza), foi un compositor e pianista finlandés.

## Traxectoria 
Ernst Leopold Christian Mielck naceu en Viipuri (actualmente en Rusia e denominada Vyborg) no daquela Gran Ducado de Finlandia, un territorio autónomo dentro do Imperio Ruso, o 24 de outubro de 1877. Mielck foi o primeiro filho do cónsul e empresario Theodor Mielck e a súa dona Irene (de solteira Fabritius). Seu pai era un músico afeccionado coñecido nos ambientes culturais de Viipuri e ao que lle gustaba participar nos eventos musicais da súa cidade como barítono, afección que compartía coa súa muller, procedente dunha familia musical de Viipuri. O matrimonio tivo outro fillo varón, Edoard Mielck, que se convertería en arquitecto, e unha filla, Edda Adelaide Mielck, que sería cantante de ópera.

A infancia e adolescencia de Ernst Mielck estiveron marcadas pola súa fráxil saúde.

En decembro de 1898 Mielck viviu o punto culminante da súa carreira cando tocou o piano como solista coa Berliner Philharmoniker interpretando a súa propia obra *Konzertstück*. Con todo, a súa carreira viuse interrompida a causa da súa fráxil saúde que empeorou na primavera de 1899. A pesar do seu traslado a Suíza na procura dun clima máis suave, Mielck xa non se recuperou e morreu de tuberculose o 22 de outubro dese mesmo ano, tan só dous días antes do seu 22º aniversario.

## Notas
Rabia al Adawiyya

**Rabia al Adawiyya al Qaysiyya** (en árabe رابعة العدوية القيسية) ou **Rabia Basri**, nada en Basora entre 713 e 717 e finada en 801, foi unha poeta e mística musulmá sufí.

## Traxectoria 
Pouco é o que se coñece da súa vida, existen múltiples tradicións baseadas en haxiografías. Algunhas tradicións descríbena como unha antiga escrava liberada que renunciou ao matrimonio e aos praceres efémeros para dedicarse só a Alá. Na mundo islámico vivíase unha etapa de incremento do ascetismo e Basora era unha das escolas máis influentes e debía a súa orixe a Hassan al-Basri e de Basora era tamén Al-Jahiz. Rabi está considerada unha figura importante da espiritualidade sufí e foi ela a que introduciu o ideal sufí do amor a Alá, mudando o ascetismo en misticismo. Ibn Arabi evocou a súa obra poética na súa principal obra *Kitâb Al-Futūḥāt al-Makkiyya*.

## Filosofía 
A principal ensinanza da obra de Rabia é o amor místico e a amizade con Deus. Todo verdadeiro amador vai á procura da intimidade co seu amado, como ha facer o verdadeiro crente con Deus. E distingue entre o amor egoísta e pasadío por Deus, só para obter o seu favor, e o amor digno e duradeiro, que constitúe o amor á beleza de Deus. Como todos os sufís ao cabo buscou a unidade coa divindade (*an-nafs aṣ-ṣāfīyyah*). O amor (*ḥubb*) é só para Deus, non para os seus profetas nin outros símbolos relixiosos. A Deus hai que o amar por si mesmo, non por medo ao inferno e o desexo de acadar o Paraíso. Neste pensamento reside a innovación de Rabi, que se converteu no criterio estándar do sufismo posterior.

## Notas
Gran Premio de Turquía de 2020

O **Gran Premio de Turquía de 2020** (oficialmente o **Fórmula 1 DHL Gran Premio de Turquía de 2020**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 15 de novembro de 2020 no Circuíto de Istanbul, Istanbul, Turquía. Foi a décimo cuarta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2020.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Práctica 
A primeira sesión de adestramento rematou con Max Verstappen máis rápido por diante do seu compañeiro de equipo en Red Bull Alexander Albon con Charles Leclerc terceiro máis rápido para Ferrari. Os tempos de volta foron significativamente máis lentos do esperado, xa que os pilotos indicaron que houbo unha falta de adherencia tras reasfaltar a pista. Os tempos de volta na primeira práctica foron aproximadamente dez segundos máis lentos que os establecidos na carreira anterior de Fórmula Un  E vinte segundos máis lento que os tempos de volta esperados na clasificación. 

A segunda sesión de adestramentos do venres rematou con Verstappen como o máis rápido por diante de Leclerc e o Mercedes de Valtteri Bottas. O mellor tempo de Verstappen na segunda sesión foi case sete segundos máis rápido que na primeira. Os aspirantes ao campionato Bottas e Hamilton melloraron significativamente as súas posicións nesta sesión. Bottas comparou a esvaradiza pista coas súas experiencias de pilotaxe sobre xeo na súa Finlandia natal. 

A terceira e última sesión de práctica dunha hora celebrouse en condicións de mollado o sábado pola mañá e rematou con Verstappen máis rápido por diante de Leclerc e Albon, mentres que o líder do campionato Hamilton non marcou un tempo. Varios pilotos criticaron as condicións da pista durante esta sesión. Leclerc tivo unha pequena colisión con Esteban Ocon (que conducía para o equipo Renault), mentres que o piloto de McLaren Lando Norris saíuse do circuíto.

## Clasificación 
### Clasificación da cualificación 
## Carreira 
### Clasificación da carreira 
; Notes
*  – Includes one point for fastest lap.
*  – Kevin Magnussen was classified as he completed more than 90% of the race distance.

### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

 

* **Nota**: Só os cinco primeiros postos están incluídos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Comité Olímpico das Bahamas

O **Comité Olímpico das Bahamas** (en ); anteriormente coñecido como **Asociación Olímpica das Bahamas** (código do COI: BAH) é o Comité Olímpico Nacional que representa as Bahamas. O comité é tamén a Asociación dos Xogos da Commonwealth que representa o país.

## Historia 
No ano 1969, o Comité Olímpico das Bahamas tivo como unha das súas organizacións membro á asociación nacional de netball.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bahamas nos Xogos Olímpicos
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Belize nos Xogos Olímpicos

**Belize** participou por vez primeiros nos **Xogos Olímpicos** en 1968, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás nos Xogos de 1980, onde colaborou no boicot liderado polos Estados Unidos. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. Dende 1968 a 1972, Belize foi coñecido polo seu nome colonial Honduras británico.

Ningún atleta de Belize conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional de Belize foi creado en 1967 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Belize

A **Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Belize** (en ); código do COI: **BLZ**) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Belize. É tamén o organismo responsábel da representación de Belize nos Xogos Olímpicos.

## Historia 
A Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Belize foi fundada en 1968 e foi recoñecida oficialmente polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Belize nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Bermudas nos Xogos Olímpicos

As **Bermudas** participaron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1936, e dende entón competiron en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás nos Xogos de 1980, cando se uniron ao boicot liderado polos Estados Unidos. As Bermudas tamén participaron nos Xogos Olímpicos de Inverno dende 1992.

Clarence Hill é o único deportista das Bermudas que conseguiu unha medalla olímpica, un bronce en boxeo. Isto converteu ás Bermuda na nación menos poboada (53&nbsp;500 habitantes en 1976) da historia olímpica en conseguir unha medalla nos Xogos de Verán.

O Comité Olímpico Nacional das Bermudas foi creado en 1935 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1936.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Gladys del Estal

**Gladys del Estal Ferreño**, nada en Caracas en 1956 e finada en Tudela o 3 de xuño de 1979, foi unha programadora informática e activista medioambiental española.

## Traxectoria
Filla de pais refuxiados republicanos españois, faleceu nunha protesta antinuclear A protesta realizábase en Tudela, no conxunto de protestas antinucleares da época contra o establecemento de tres centrais nucleares na costa vasca (entre elas, a central nuclear de Lemoiz) e outra en Navarra. Morreu a causa dun disparo no pescozo da arma do garda civil José Martínez Salas.

## Notas
Asociación Olímpica das Bermudas

A **Asociación Olímpica das Bermudas** (en ; código do COI: BER) é o Comité Olímpico Nacional que representa as Bermudas. O comité é tamén o representante do país nos Xogos da Commonwealth.

## Historia 
A Asociación Olímpica das Bermudas foi fundada en 1968 e recoñecida polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Epiglote

A **epiglote** (do gr. ἐπί 'sobre', γλωττί-ς/-δος 'lingüeta' e ίς/-ίδα 'elemento anatómico'] é unha estrutura húmida, cartilaxinosa que forma parte do esqueleto cartilaxinoso da larinxe. Tamén marca o límite entre a orofarinxe e a laringofarinxe. A epiglote obstrúe o paso do bolo alimenticio no momento da deglución evitando que este se vaia ao sistema respiratorio.
En canto a como baixa o bolo pola farinxe sen entrar á larinxe; débese imaxinar o bolo non como unha grande esfera de alimento descendendo pola farinxe senón como acumulacións pequenas de alimento esvarando polos recesos piriformes, formados entre o espazo existente entre a epiglote e as paredes laterais da oro e laringofarinxe. O bolo, encamiñándose cara ao esófago e pasando por ambos os lados da glote, que ademais no momento da deglución esta ascende para así evitar que os alimentos invadan a vía aérea, non entra na glote pois os recesos piriformes encamíñano correctamente cara á vía alimenticia e non aérea. 
(Tomado do artigo de larinxe).

Durante a respiración o veo do padal descende, facilitando o libre paso do ar pola farinxe, cara á larinxe e a traquea; a epiglote permanece levantada en todo momento.

O peche da larinxe ocorre cando os pregues vestibulares e vocais achéganse á liña media durante a deglución. Ocasionalmente, cando se come moi rápido, os alimentos sólidos ou os líquidos poden entrar na larinxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Nanaia Mahuta

**Nanaia Cybelle Mahuta**, nada o 21 de agosto de 1970, é unha política maorí de Nova Zelandia. É parlamentaria pola circunscrición de Hauraki-Waikato e exerceu como ministra de Desenvolvemento Maorí e ministra de Goberno Local durante o sexto goberno laborista de Nova Zelandia dende 2017. O 6 de novembro de 2020, asumirá o posto de ministra de Asuntos Exteriores, converténdose na primeira muller, e na primeira persoa indíxena do país, en ostentar o cargo.

Mahuta foi membro anteriormente do quinto goberno laborista do país, servindo como ministra de Aduanas, ministra do Goberno Local, ministra do Desenvolvemento da Mocidade, ministra asociada de Medio Ambiente e ministra asociada de Turismo. En 2016, realizou unha tatuaxe facial maorí (en ) converténdose na primeira muller parlamentaria en levalo no Parlamento de Nova Zelandia. En 2018, foi clasificada como unha das 100 Mulleres da BBC

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo maorí
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aruba nos Xogos Olímpicos

**Aruba** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1988, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. Os deportistas de Aruba non conseguiron gañar ningunha medalla olímpica.

Dende 1952 até 1984, os deportistas de Aruba competiron como parte das Antillas Neerlandesas. Esta fórmula mudou cando Aruba se converteu nunha entidade separada do Reino dos Países Baixos en 1986. O Comité Olímpico Arubano foi formado en 1985 e recoñecido en 1986.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Arubano

O **Comité Olímpico Arubano** é o organismo responsábel da representación de Aruba nos Xogos Olímpicos. Foi estabelecido en 1985 despois de que Aruba se separase das Antillas Neerlandesas. O comité foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional (COI) o ano seguinte.

## Historia 
Aruba competiu por vez primeira nos Xogos Olímpicos de 1988, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán. Aruba non competiu aínda nos Xogos Olímpicos de Inverno e tampouco gañou ningunha medalla olímpica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aruba nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aglaonice

**Aglaonice**, **Agloanike**, ou **Aganice de** **Tesalia** (, *Aglaoníkē*) foi unha astrónoma da Antiga Grecia do século II ou I a.C. 

## Mencións 
É mencionada nos escritos de Plutarco e nos escolios de Apolonio de Rodas como unha astrónoma e como a filla de Hegetor (ou Hegemon) de Tesalia. Tamén foi considerada unha feiticeira porque o seu coñecemento, que a facía capaz de predicir con moita precisión o momento e a rexión en que unha eclipse lunar ía ter lugar interpretábase como unha "habilidade" ou un "poder" que lle permitía facer desaparecer a lúa do ceo,  o que lle conferiu un gran poder no seu momento.

Un proverbio grego facía referencia á habilidade de Aglaonice: «Si, como a lúa obedece a Aglaonice». Outras astrónomas, ao parecer consideradas feiticeiras, foron asociadas con Aglaonice. Foron coñecidas como «as bruxas de Tesalia» e tiveron a súa actividade entre os séculos III e I a.C.

No diálogo de Platón, *Gorgias*, Sócrates di: «Pero si hai que temer, querido amigo, que non nos ocorra, o que se di sucede ás mulleres de Tesalia cando fan descender a Lúa».

Plutarco escribiu que «coñecía moi ben os períodos nos que a lúa chea estaba por eclipsar, e sabendo de antemán o momento en que a lúa estaba por ocultarse tras a sombra da Terra, aproveitábase das mulleres e facíalles crer que ela a facía caer».

## Cultura popular 
* Un dos cráteres de Venus chámase Aglaonice.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cuba nos Xogos Olímpicos

**Cuba** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1900, e dende entón enviou deportistas para competir na maioría das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán. Os deportistas cubanos gañaron un total de 244 medallas (86 ouros, 70 pratas e 88 bronces).

O Comité Olímpico Cubano foi creado no ano 1926 e recoñecido oficialmente en 1954.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Rafael Souto

**Rafael** **Ángel** **Souto** **Castro**, nado en Montevideo o 24 de outubro de 1930, é un ex futbolista uruguaio, de orixe galega. Xogaba como dianteiro e foi internacional coa selección uruguaia.

## Traxectoria 
Seus pais, dous emigrantes galegos, naturais el de Arteixo e ela de Carballo, instaláranse nos anos 20 en Montevideo, onde naceu Rafael en 1930. 

Na segunda metade da década de 1940 incorporouse ás categorías inferiores do Nacional, o equipo máis importante do Uruguai.  Debutou co primeiro equipo en 1952, e conquistou ese ano o campionato de primeira división, formando dianteira con Jorge Enrico, Julio Pérez, Javier Ambrois e o tamén descendente de galegos Héctor Rial. Xogou dous anos máis en Nacional, obtendo dous subcampionatos de liga e a Copa Montevideo de 1953. 

En febreiro de 1955 viaxou a España para incorporarse ás filas do Atlético de Madrid. A fichaxe foi propiciada pola mediación de Héctor Scarone e o prezo do traspaso foi de 20.000 pesos uruguaios.  Tras disputar poucos partidos co club madrileño, foi cedido na tempada seguinte ao Elche, co que logrou o ascenso á Segunda División. 

Regresou logo ao Uruguai, onde estivo ata agosto de 1958, momento no que chegou a Galicia para fichar polo Deportivo da Coruña por dúas tempadas. Fíxoo por recomendación do tamén uruguaio Dagoberto Moll, a quen coñecera na súa etapa no Elche e que regresou ese ano ao Deportivo xunto con Oswaldo. Disputou 18 partidos co club coruñés en Segunda División e marcou 4 goles, perdendo a titularidade fronte a Amancio. Ao remate da tempada o club decidiu reducir o cadro de xogadores desfacéndose dalgúns futbolistas con fichas altas, sendo Souto un deles, polo que acabou aí a súa etapa no Deportivo.

### Selección nacional 
Foi internacional coa selección de fútbol do Uruguai en seis ocasións, disputando o Campionato Suramericano de 1953 no Perú e o Mundial de 1954 en Suíza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com .
Fátima de Madrid

**Fátima de Madrid** foi unha astrónoma musulmá dos séculos X-XI, nada en Madrid, pero que pasou a maior parte da súa vida en Córdoba, centro do saber mundial naqueles tempos.

## Traxectoria 
Filla do reputado astrónomo Abul-Qasim Maslama ibn Ahmad al-Faradi al-Hasib al-Qurtubi Al-Mayriti, máis coñecido como  Maslama al-Mayriti, traballou xunto a seu pai en investigacións astronómicas e matemáticas, que publicaron baixo o título de “Correccións de Fátima”. Xuntos editaron e corrixiron as Táboas Astronómicas de Al-Khwarizmi, axustándoas ao meridiano de Córdoba e situando o "centro do mundo" na capital do Califato, como referente para tódolos seus cálculos. Tamén traballaron sobre calendarios, o cálculo das posicións verdadeiras do Sol, a Lúa e os planetas, táboas de senos e tanxentes, astronomía esférica, táboas astrolóxicas, cálculos de paralaxe, eclipses e visibilidade da Lúa.

## Controversia sobre a súa existencia 
Aínda que as informacións sobre a vida de Fátima aparecen xa na edición de 1924 da *Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana* de Espasa-Calpe, hai quen pon en dúbida a súa existencia, alegando que esa é a fonte máis antiga sobre este personaxe, xa que non se coñecen as referencias nas que se basea a propia enciclopedia, aínda que si está documentada a obra denominada *Correccións de Fátima* e outros traballos realizados xunto a seu pai. Algúns especialistas sosteñen que non é máis que unha invención.

Así, o historiador das matemáticas Ángel Requena Fraile afirma:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sociedade Canadense de Papel Moeda

A **Sociedade Canadense de Papel Moeda** (en inglés: *Canadian Paper Money Society* –*CPMS*–) é unha organización numismática sen ánimo de lucro e dedicada á promoción dos estudos e do coleccionismo de billetes canadenses, correspondentes a emisións tanto públicas coma privadas.

Foi fundada en 1964 e ten a súa sede en Ottawa, Ontario. O seu presidente é Stephen Oatway.

Os seus membros son fundamentalmente canadenses, aínda que tamén os hai nos Estados Unidos e noutros países.

A CPMS fai coincidir a súa asemblea xeral ordinaria coa celebración da súa convención anual.

Os seus membros teñen acceso á consulta dos fondos da biblioteca da Real Asociación Numismática do Canadá.

## Xornal da CPMS 
A Sociedade Canadense de Papel Moeda publica con periodicidade trimestral o xornal  *Canadian Paper Money Society Journal*, con informacións de actualidade e artigos de investigación acerca do papel moeda canadense.

## Presidentes da CPMS 
Esta é unha listaxe dos presidentes da entidade desde a súa fundación en 1964.

* W. H. McDonald, FCNRS (1964-1968)
* Jack Veffer (1969-1971)
* John Phipps (1971-1975)
* Harry Eisenhauer (1975-1978)
* Myer Price (1978-1981)
* Al Bliman (1981-1983)
* Ronald Greene (1983-1985)
* J. Richard Becker (1985-1987)
* Graham Esler, (1987-1989)
* Robert Graham (1989-1991)
* Lub Wojtiw (1991-1993)
* Walter D. Allan (1993-1995)
* Geoffrey G. Bell (1995-1997)
* Dick Dunn (1997-1999)
* Paul Berry (1999-2001)
* Earl Salterio (2001-2003)
* Charles Moore (2003-2005)
* Harold Brown (2005-2007)
* Cliff Beattie (2007-2011)
* Michael Zigler (2011-2013)
* Jared Stapleton (2013-2015)
* James Williston (2015–2017)
* Ronald A. Greene (2017-2019)
* Stephen Oatway (desde 2019)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de asociacións numismáticas
*Real Asociación Numismática do Canadá

### Ligazóns externas 
* Sitio web da CPMS
Ramón D. Veiga

**Ramón D. Veiga**, nado en Ferrol o 7 de outubro de 1970, é un filólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
É licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade da Coruña. Dende 1996 traballa no mundo editorial, que compaxina coa colaboración en diferentes blogs. Coordina a conta de Instagram @podiachovermerda, onde todos os textos son da súa autoría.

Como escritor, ten varias obras dirixidas ao público infantil. Tamén é autor da serie de banda deseñada «Miñoca» / «Lombriz» / «Cuc» (Xerais / Takatuka 2021, 2022).

En  2020 publicou o conto en liña *#EuQuedoNaCasa*, que resume a situación que se viviu nos fogares onde hai nenos durante os días de confinamento provocados pola COVID-19. Tamén *Bombas de chocolate* (2022) sobre a guerra de Ucraína. ISBN 978-84-9121-585-1.  
**Meigas fóra!* (2020). Vigo: Xerais, Merlín. 64 páxs. Ilustr. Iván R. ISBN 978-84-9121-675-9. ePub: ISBN 978-84-9121-812-8. ePub: ISBN 978-84-9121-812-8. Kindle_KF8: ISBN 978-84-9121-887-6.
**É tempo de Entroido 2. Non pare a festa* (2021). Vigo: Xerais. Pequeno Merlín. Ilustracións de David Sierra. 40 páxs. ISBN  978-84-9121-780-0.  
**De festa en festa. Contos e tradicións de diferentes puntos da península ibérica* (2022). Vigo: Ed. do Cumio. Ilustracións Sr. Reny. 48 páxs. ISBN 978-84-8289-578-9
**Violeta Parapluie e outras historias de xente pouco corrente* (2022). Ferrol: Ed. Embora.
**Violeta ás agachadas* (2023). Vigo: Xerais. 40 páxs. ISBN 978-84-1110-379 Ilustracións de Abi Castillo.
**Chove!* (2024). Vigo: Xerais. 56 páxs. Ilustracións de Iván R. ISBN 978-84-1110-483-8.
**Medo me dá!* (2024). Ferrol: Edicións Embora. 58 páxs. Ilustracións de Nuria Díaz. ISBN 978-84-19853-05-9.
**Maios e desmaios* (2025). Vigo: Xerais. 64 páxs. Ilustracións de Iván Rodríguez Castro. ISBN 978-84-1110-611-5. ePub: ISBN 978-84-1110-636-8.
**Pernascochas* (2025). Allariz: Antela Ed. ISBN 978-84-129174-9-9.
**Vigo pequeno* (2026). Vigo: Xerais. Ilustracións de Rubén González. 56 páxs. ISBN 978-84-1110-759-4. ePub: ISBN 978-84-1110-815-7.

#### Serie *Miñoca* 
* *Miñoca e coello* (2021). Vigo: Xerais. 56 páxs. Ilustracións de Iván R. ISBN 978-84-9121-980-4. ePub: ISBN 978-84-9121-980-4.
* *Miñoca e pega* (2022). Vigo: Xerais. 56 páxs. Ilustracións de Iván R. ISBN 978-84-1110-090-8. ePub: ISBN 978-84-1110-096-0.
* *Miñoza e ourizo* (2023). Vigo: Xerais. 56 páxs. Ilustracións de Iván R. ISBN 978-84-1110-287-2. ePub: ISBN 978-84-1110-299-5.

### Novela 
* *Zoom* (2022). Vigo: Xerais. 112 páxs. ISBN 978-84-1110-104-2. ePub: ISBN 978-84-1110-138-7. O autor pediulles a dez fotógrafas e fotógrafos galegos unha imaxe para argallar unha historia para cada unha delas.

## Premios 
* 2021: Premio Arume de Poesía para a Infancia por *Violeta Parapluie e outras historias de xente pouco corrente.*
* 2023: II Premio Anisia Miranda de Teatro para a Infancia con *Medo me dá!*
* 2025: I Certame Literario Jaime Olmedo Limeses por *Pernascochas*, promovido por Avigal e Antela Editorial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en LG3.
Comores nos Xogos Olímpicos

As **Comores** participaron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1996, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. Ningún deportista das Comores conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional das Comores foi creado en 1979 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1993.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Djibuti nos Xogos Olímpicos

**Djibuti** participou participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e dende entón participou na maioría das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán, perdendo soamente a edición de 2004. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno. Djibuti debutoi nos Xogos dos Ánxeles con tres atletas, mais ningún deles conseguiu unha medalla. O maior número de deportistas de Djibuti que participaron nuns Xogos foi oito Só un deportista de Djibuti conseguiu gañar unha medalla olímipica, o corredor de maratón Hussein Ahmed Salah, quen gañou o bronce nos Xogos de 1988.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Exarcado apostólico católico ruso de Harbin

O **exarcado apostólico de Harbin** (en ; en ) é unha sé da Igrexa católica bizantina rusa; malia seguir a existir oficialmente, está vacante dende 1952 e sen actividade.

## Territorio 
O exarcado apostólico estende a súa xurisdición sobre todos os fieis católicos rusos de rito bizantino residentes na China. A catedral do exarcado é formalmente a catedral de San Vladimiro, hoxe inexistente.

## Historia 
O exarcado apostólico foi erixido o 20 de maio de 1928 co decreto *Fidelium Russorum* da Pontificia Comisión *pro Russia*. A sé do exarcado foi estabelecida na cidade de Harbin, na Manchuria chinesa, onde moitos rusos se refuxiaran cando os comunistas chegaron ao poder en Rusia. O mesmo decreto instituíu en Harbin a parroquia de San Vladimiro. O exarcado foi estabelecido con xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa católica bizantina rusa residentes na República da China. O 31 de maio Fabijan Abrantovič foi nomeado primeiro exarca.

Porén, cando Fabijan Abrantovič, o primeiro exarca apostólico, chegou a Harbin o 6 de novembro de 1928, se atopou cunha situación desastrosa. Tan só sete persoas asistiron á súa primeira divina liturxia. Aínda que a Santa Sé consideraba a posibilidade de converter a moitos ortodoxos rusos ao catolicismo, ao padre Abrantovič esta posibilidade lle parecía bastante distante e pouco realista. As conversións seguiron a ser relativamente escasas, mais foron creadas escolas e orfanatos para rusos e polacos.

O 11 de outubro de 1937 abriuse un novizado da Congregación dos Padres Marianos para o rito bizantino.

En 1939 o padre Abrantovič viaxou a Roma para a visita ad limina, e posteriormente visitou as casas da súa congregación en Polonia, Letonia e Lituania. Co estoupido da segunda guerra mundial non puido regresar a Polonia, e foi arrestado e torturado polos axentes do NKVD. En 1942 foi condenado a dez anos de traballos forzados, e finou na cadea en 1946.

En 1948 o exarcado apostólico tiña arredor de 500 fieis bautizados. O 22 de decembro do mesmo ano, o exarca Andrej Cikota foi arrestado en Harbin xunto con todos os sacerdotes do exarcado. Foron deportados a  Siberia e detidos en Chita, no krai de Zabaikalskii. En 1949 foron condenados a 25 anos de traballos forzados. Andrej Cikota finou na enfenmería do lager Ozerlag, preto de Taishet, o 13 de febreiro de 1952.

## Episcopoloxio 
* Fabijan Abrantovič, M.I.C. (31 de maio de 1928 - 1939)
* Andrej Cikota, M.I.C. (20 de outubro de 1939 - 13 de febreiro de 1952)
## Notas
Anselmo Vilar

**Anselmo Antonio Vilar García**, nado en Lugo e finado en Vélez-Málaga entre o 9 e o 10 de febreiro de 1937, foi un fareiro galego. 

A súa actuación na Guerra Civil, apagando a luz do faro de Torre del Mar durante dúas noites, salvou a vida de civís que fuxían de Málaga a Almería e que estaban sendo metrallados e bombardeados polas tropas franquistas.

## Traxectoria 
Seu pai fora o primeiro fareiro de Torre del Mar, no municipio de Vélez-Málaga, provincia de Málaga, ocupando logo el o seu lugar. 

Nos primeiros días de febreiro de 1937 as tropas franquistas, coa axuda dos camisas negras italianos, tomaron Málaga e provocaron o éxodo de milleiros de persoas en dirección a Almería, cidade aínda baixo o control do Exército Popular da República, mentres eran metrallados por avións alemáns e italianos e bombardeados dende o mar por barcos do exército franquista. No seu faro, Anselmo Vilar decidiu apagar as luces, dificultando así a orientación dos barcos e avións e facilitando a fuxida dos refuxiados. A zona próxima ao faro foi deste xeito a que menos sufriu os ataques.

Tras a toma da localidade polas tropas franquistas, Anselmo Vilar foi fusilado xunto ao cemiterio de Vélez-Málaga na noite entre o 9 e o 10 de febreiro. baixo o título «Dudas sobre el apagado del faro de Torre del Mar por el farero Anselmo Vilar García», indican o seguinte:

* **Inexistencia de probas:** Non se atopou ningún rexistro que acreditara que o faro fose apagado por Vilar ou que ocorrera algún evento similar ao difundido popularmente.
* **Xestión do faro:** A documentación da Carpeta 1085-07 revela que, desde 1935, o mantemento e servizo do faro de Torre del Mar estaba a cargo de Miguel Pérez Ruíz, fareiro responsable de Torrox, quen realizaba visitas periódicas para o coidado da luz automática.
* **Automatización:** Rexistros da Xefatura de Obras Públicas de Málaga con data de xullo de 1936 confirman que o faro funcionaba de forma automática, o que contradí a necesidade dunha intervención manual como a descrita no relato tradicional.

Estes achados suxiren que a historia de Vilar carece de sustento na realidade histórica documentada, distanciándose das versións publicadas en diferentes medios, incluído o Boletín Oficial del Estado (BOE).

## Notas
W lesie dziś nie zaśnie nikt

***W lesie dziś nie zaśnie nikt*** é un filme polaco de 2020 dirixido por Bartosz M. Kowalski, escrito por Bartosz M. Kowalski, Jan Kwiecińesquí e Mirella Zaradkiewicz e protagonizado por Julia Wieniawa-Narkiewicz, Michał Lupa e Wiktoria Gasiewska.

O 27 de outubro de 2021 estreouse a súa secuela, *W lesie dziś nie zaśnie nikt 2*.

## Sinopse 
Cada ano, un grupo de mozos polacos son enviados a un campamento libre de tecnoloxía para adictos aos móbiles. Durante unha camiñada polo monte, os mozos encóntranse cuns monstros que estiveron encerrados no soto dunha cabaña durante trinta anos.

## Personaxes 
* Julia Wieniawa-Narkiewicz como Zosia Wolska (acreditada como Julia Wieniawa)
* Michał Lupa como Julek
* Wiktoria Gąsiewska como Aniela Turek
* Stanisław Cywka como Bartek
* Sebastian Dela como Daniel Czajka
* Gabriela Muskała como Iza
* Michał Zbroja como monstro #1 / monstro #2
* Mirosław Zbrojewicz como carteiro
* Piotr Cyrwus como sacerdote
* Olaf Łubaszenko como policía
* Wojciech Mecwaldowski como director do campamento
* Bartłomiej Kotschedoff como líder do campamento
* Bartłomiej Firlet como coidador
* Małgorzata Szczerbowska como nai dos xemelgos
* Izabela Dąbrowska como prostituta Janeczka

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Sociedade Numismática de Berlín

A **Sociedade Numismática de Berlín** (en alemán: *Numismatische Gesellschaft zu Berlin*) é unha asociación sen ánimo de lucro alemá que ten como obxectivo o estudo da numismática e a promoción das publicacións científicas sobre a moeda.

## Historia 
A Sociedade Numismática de Berlín estableceuse o 22 de decembro de 1843; é, xa que logo, unha das máis antigas de Europa no seu xénero, soamente posterior á *Royal Numismatic Society* de Londres, fundada en 1836, e á *Société royale de numismatique de Belguique*, fundada en 1841 en Bruxelas.

Os seus fundadores foron 36 entusiastas da numismática e, ao longo da súa historia, a sociedade contou entre os seus membros con numismáticos sobranceiros, como Hermann Dannemberg (1824-1905), Emil Bahrfeldt (1854-1929), Ferdinand Friedensburg (1858-1930) ou Gerhard Goedecke (1906-1995), moitos deles vinculados ao *Münzkabinett* de Berlín.

Desde 1880, a Sociedade edita mensualmente a publicación periódica *Berliner Münzblätter*, que durante a época nazi se viu obrigada a cambiar a súa cabeceira por *Deutsche Münzblätter*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de asociacións numismáticas
*Gabinete Numismático de Berlín

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *Numismatische Gesellschaft zu Berlin*
Mulan (filme de 2020)

***Mulan*** é un filme estadounidense de 2020 producido por Walt Disney Pictures. É unha adaptación de acción en vivo do filme de animado de 1998, que á súa vez está baseado na historia do folclore chinés "A balada de Mulan". Está protagonizado por Yifei Liu no papel principal, xunto con Donnie Yen, Tzi Ma, Jason Scott Lee, Yoson An, Ron Yuan, Gong Li e Jet Li nos papeis secundarios. Foi dirixido por Niki Caro, cun guión de Rick Jaffa, Amanda Silver, Lauren Hynek e Elizabeth Martin.

## Personaxes 
* Yifei Liu como Mulan
* Donnie Yen como Comandante Tung
* Jason Scott Lee como Böri Khan
* Yoson An como Chen Honghui
* Gong Li como Xianniang
* Jet Li como o Emperador da China
* Tzi Ma como Hua Zhou
* Rosalind Chao como Hua Li
* Xana Tang como Hua Xiu
* Ron Yuan como Sarxento Qiang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Sonia Méndez

**Sonia Méndez Alonso**, nada en Vigo o 14 de agosto de 1980, é unha directora de cine, guionista e actriz galega.

## Traxectoria 
Estudou no IES Sánchez Cantón de Pontevedra, realizou diversos cursos de formación en cine, televisión e teatro. Entre outras a Escola de Imaxe e Son da Coruña, en Espazo Aberto (Santiago de Compostela), no Centre de Estudis Cinematográfics de Barcelona, na Escola Internacional de Cinema e TV de Cuba, e un Posgrao en Interpretación e Arte Dramática (Universidade de Santiago de Compostela).

Dirixiu, guionizou e produciu as curtametraxes: *Perversa Lola*, *Leo e Mario (déixanse)*, *Ei, guapa!* para a longametraxe colectiva Visións da Deputación de Pontevedra, *As damas negras* e *Conversa cunha muller morta*. Estas últimas premiadas co premio Mestre Mateo a Mellor Curtametraxe nos anos 2011 e 2012 entre múltiples premios e distincións.

Traballou como actriz en diversas series como *Os Atlánticos* ou *Terra de Miranda* para a CRTVG, *Cuéntame cómo pasó* para TVE ou *El Vecino* de Netflix e en longametraxes como *Olvido y León* ou *Rafael*.

Desde 2014 idea e dirixe o festival de Contidos Dixitais Carballo Interplay, primeiro festival de webseries e contidos dixitais de España. Xunto á produtora Nati Juncal Portas creou en 2018 Cósmica Producións. Xa con Cósmica, dirixiu e guionizou a serie *Antes de perder* para Playz-RTVE que tamén foi premiada co Mestre Mateo á mellor serie web en 2020 e a longametraxe documental *A poeta analfabeta* sobre a poeta, feminista e activista galega Luz Fandiño, estreado no festival Cineuropa de Santiago de Compostela,  premios CREA a Mellor Dirección na Mostra Internacional de Cinema Etnográfico (MICE) e finalista candidato a Mellor Documental nos XX Premios Mestre Mateo e que está actualmente en distribución.

En 2019 foi a directora da gala dos XVII Premios Mestre Mateo da Academia Galega do Audiovisual.

En 2024 escribiu e dirixiu a súa primeira longametraxe, As Neves, estreada o 10 de maio de 2024.

É vicepresidenta da Academia Audiovisual Galega, membro da Asociación de Directores e Directora de Galicia (CREA) e da Asociación Sindical Galega de Guionistas (AGAG).

## Filmografía 
[miniatura|dereita|Sonia Méndez en setembro de [2019.]]
### Cinema 
### Televisión 
## Premios 
* 2021: Premio Mulleres no Foco da Deputación de Pontevedra e a Asociación de Mulleres Cineastas e de Medios Audiovisuais, con Margarita Ledo e Noemí Chantada.

## Notas
Eparquía católica caldea do Cairo

A **eparquía do Cairo dos caldeos** (en ) é unha sé da Igrexa católica caldea en Exipto. No ano 2014 tiña arredor de 2.000 fieis bautizados. A sé está vacante dende 2009; dende 2018 o seu administrador patriarcal é Bulus Sati.

## Territorio 
A eparquía estende a súa xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa caldea de Exipto. A sé episcopal é a cidade do Cairo, onde está a catedral de Nosa Señora de Fátima.

O territorio está organizado en 3 parroquias. 

## Historia 
Os católicos caldeos, presentes especialmente no Cairo e Alexandría, estiveron atendidos pola Igrexa latina até finais do século XIX, cando en 1890 o patriarca caldeo Elías XIII Abuliunan erixiu unha vigairía patriarcal. En 1896 había censados 200 fieis caldeos, que eran 400 xa en 1914.

A eparquía foi erixida o 23 de abril de 1980.

## Episcopoloxio 
* Afram Badi (23 de abril de 1980 - 18 de xaneiro de 1984, finado)
* Yusif Saraf (6 de febreiro de 1984 - 31 de decembro de 2009, finado)
** *Administrador patriarcal: Filib Naxim (2010 - 2018)*
** *Administrador patriarcal: Bulus Sati (2018 - )*

## Notas
Mauricio nos Xogos Olímpicos

**Mauricio** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Nos Xogos Olímpicos de 2008, Bruno Julie conseguiu a primeira medalla olímpica de Mauricio, gañando o bronce en boxeo.

O Comité Olímpico Nacional de Mauricio foi fundado en 1971 por Ram Ruhee, quen foi o secretario xeral até a súa morte en 2008. O comité foi oficialmente recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1972.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Cubano

O **Comité Olímpico Cubano** é a organización que representa os deportistas cubanos no Comité Olímpico Internacional (COI), nos Xogos Panamericanos e nos Xogos de América Central e o Caribe. Foi creado no ano 1926 mais non foi formalmente recoñecido polo COi até 1955. O presidente actual do comité é José Fernández Álvarez.

O Comité Olímpico Cubano ten a súa sede na Habana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuba nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial