Javier Vales Faílde

**Francisco Javier Vales Faílde**, nado en Fornas (San Salvador de Camba, Rodeiro) o 7 de decembro de 1872 e finado en Madrid o 30 de marzo de 1923, foi un avogado, sacerdote, conferenciante e escritor galego, auditor do Tribunal da Rota, vinculado á corte do rei Afonso XIII. Foi membro académico de varias institucións.

Sobre a causa do seu pasamento hai varias versións, sendo a máis aceptada que se suicidou feríndose cunha navalla de afeitar.

## Traxectoria 
Fillo de José María Vales García (xuíz municipal, alcalde de Rodeiro e deputado provincial) e de Carmen Faílde Tojo, por liña paterna era parente do que fora arcebispo de Zaragoza, Manuel García Gil, e por liña materna de José Antonio Rivadeneira, bispo de Valladolid. Realizou os seus primeiros estudos en Chantada e Ourense. Licenciado e doutor en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, estudou teoloxía co seu tío Benito Faílde Ribadeneira, deán da Catedral de Santa María de Tui, celebrando a súa primeira misa no pazo materno de Faílde, na parroquia de Santo Estevo do Salto.

Trasladouse a Madrid, onde entrou ao servizo do xeneral Valeriano Weyler, como profesor dos seus fillos. Weyker presentouno ao bispo Victoriano Guisasola Menéndez. En 1899 foi nomeado vicario xeral da diocese, ocupando a cátedra de Principio de Economía Cristiá do Seminario. En 1903 foi nomeado Provisor de Guisasola (que era bispo de Madrid-Alcalá desde 1901) e en 1914 nomeado xuíz auditor de número no Tribunal da Rota da Nunciatura. Dominaba o francés e o inglés. En 1913 asistiu en Londres a un congreso internacional para a represión da inmoralidade. Foi capelán do rei Afonso XIII, párroco do Real Palacio, confesor e conselleiro espiritual da raíña consorte Vitoria Uxía de Battenberg e mestre do Príncipe de Asturias, Afonso de Borbón e Battenberg, e dos infantes.

Colaborador de varios xornais católicos galegos, publicou traballos de socioloxía, literatura e dereito canónico. Dende 1907 dirixiu a revista *Galicia*. Interesado polos temas sociais, colaborou na *Revista Social*, editada por Acción Social Popular de Barcelona e en *El Universo* (Madrid). Foi posuidor dunha biblioteca persoal á que acudían galegos de renome afincados en Madrid, como Basilio Álvarez ou Emilia Pardo Bazán.

Foi membro da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas, correspondente da Real Academia da Historia, vicepresidente da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación de España, reitor da Academia Universitaria Católica de Madrid, correspondente da Real Academia Galega. e membro do Padroado Real para a Represión da Trata de Brancas.

Cando se suicidou en Madrid en marzo de 1923, cortando o pescozo cunha navalla de afeitar, estaba proposto para bispo de Sión, Vicario xeral castrense e Patriarca das Indias Occidentais, sucedendo nos tres cargos a Jaime Cardona Tur, finado o 3 de xaneiro dese ano.

## Obras 
[miniatura|300px|Vales Faílde con [Afonso de Borbón e Battenberg, Príncipe de Asturias, e o Conde do Grove (Juan Loriga e Herrera-Dávila).]]
* *Causas que sostienen las considerables emigraciones a América y medios de evitarlas*, 1901.
* *La emigración gallega*, 1902, con prólogo de Antonino Cerviño González.
* *Rosalía de Castro*, 1906.
* *El autor de la Salve, San Pedro Mezonzo*, 1907.
* Estudo sobre o autor en *La Salve explicada*, de Manuel Vidal Rodríguez, 1907.
* *Ernestina Manuel de Villena*, 1908.
* *Un sociólogo purpurado. El cardenal Sancha*, 1909.
* *Crisis de la familia obrera*, 1910.
* Introito en *Figuras del Congreso Eucarístico de 1911*.
* *La protection des jeunes filles en Espagne*, 1912.
* *Federico Ozanam, fundador de la Sociedad de San Vicente de Paúl*, 1913.
* *Causas canónicas para el divorcio*, 1916.
* *La emperatriz Isabel*, 1917.
* *Carlos I no fué ingrato con Cisneros*, 1918.
* *La Rota Española*, 1920.
* *Disolución del matrimonio rato*, 1921.

## Biblioteca virtual 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
* 
*