open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aldimina

En química orgánica, unha **aldimina** é unha imina que é un análogo dun aldehido.
As aldiminas teñen a fórmula xeral **R–CH=N–R**'. Son similares ás cetiminas, que son análogas de cetonas.

Un importante subconxunto de aldiminas son as bases de Schiff, nas cales o substituínte no átomo de nitróxeno (R') é un grupo alquilo ou arilo (é dicir, *non* un 
átomo de hidróxeno.)

Ficheiro:Aldimine-(primary)-skeletal.svg|Aldimina primaria
Ficheiro:Aldimine-(secondary)-skeletal.svg|Aldimina secundaria
Ficheiro:Aldehyde general structure.svg|Aldehido

## Nomenclatura 
As aldiminas poden ser nomeadas de tres maneiras:
#substituíndo o -a final do híbrido parental, R–CH3, polo sufixo "**-imina**";
#como derivados alquilideno de azanos;
#(*raro*) como derivados alquilideno de "amina".
Ademais, unha nomenclatura obsoleta trataba as aldiminas como derivados dun aldehido parental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imina
* Cetimina
Desosamina

A **desosamina** é unha 3-(dimetilamino)-3,4,6-tridesoxihexosa que se encontra en certos antibioticos macrólidos, como a eritromicina.

## Biosíntese 
Son necesarios seis encimas para a súa biosíntese a partir de TDP-glicosa na bacteria *Streptomyces venezuelae*.

## Notas
Perosamina

A **perosamina** (ou **GDP-perosamina**) é un 4-aminodesoxiazucre derivado da manosa producido por algunhas bacterias.

## Función biolóxica 
A *N*-acetil-perosamina encóntrase no antíxeno *O* de bacterias gramnegativas como  *Vibrio cholerae* *O*1, *E. coli* *O*157:H7 e *Caulobacter crescentus* CB15. O azucre tamén se encontra na perimicina, un antibiótico producido polo organismo grampositivo *Streptomyces coelicolor* var. aminophilus.

## Biosíntese 
A súa biosíntese desde a manosa-1-fosfato segue unha vía similar á da colitosa, pero é diferente en que está aminada e non sofre unha desoxixenación 3-OH ou epimerización C-5.

### GDP-4-keto-6-desoximanosa-4-aminotransferase (GDP-perosamina sintase) 
A GDP-perosamina sintase é un encima dependente de PLP que transfire un nitróxeno desde o glutamato á posición 4-ceto da GDP-4-ceto-6-desoximanosa durante a biosíntese de GDP-perosamina.

## Notas
Propilamina

A **propilamina** ou **n-propilamina**, tamén chamada **propan-1-amina** ou **1-propanamina**, é unha amina primaria con fórmula molecular C3H9N (tamén escrita C3H7NH2 e C2H5CH2NH2). É un líquido volátil incoloro.. É unha base débil. A súa Kb -e de 4,7 × 10−4.

## Síntese 
600px|centro

### 1) A partir de propanamida ou propanonitrilo 
A redución de propanamida ou propanonitrilo con HLi e AlH3 produce 1-propanamina (propilamina).

### 2) A partir de butilamida 
Como produto da reacción da butanamida con bromo en medio acuoso fortemente alcalino obtense 1-propanamina (propilamina) e dióxido de carbono.

### 3) A partir de propanal 
O propanal ao reaccionar co amoníaco produce 1-propilimina. Ao ser tratada posteriormente cun redutor como H2/Ni0 o HNa sintetízase a 1-propanamina (propilamina).

### 4) A partir de haloxenuros de n-propilo 
Pode prepararse tamén a partir de haloxenuros de n-propilo (por exemplo, 1-cloropropano ou 1-bromopropano) utilizando ftalimida de potasio con N,N-dimetilformamida (DMF) como solvente e posterior hidrólise alcalina.

650px|center

## Notas
Bad Salzschlirf

**Bad Salzschlirf** é un concello alemán que se atopa no distrito de Fulda, no estado de Hessen.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Bad Salzschlirf Evangelische Kirche.png|Igrexa evanxélica.
Ficheiro:Salzschlirf kurhaus kurpark.JPG|Kurhaus.

miniatura|centro|1500px|Vista panorámica de Bad Salzschlirf.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Bad Salzschlirf
C/NOFS

**C/NOFS**, acrónimo de *Communications/Navigation Outage Forecasting System*, foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 16 de abril de 2008 a bordo dun foguete Pegasus XL desde o Kwajalein.

## Características 
A misión de C/NOFS foi monitorizar e facer predicións de ata catro horas sobre o escintileo ionosférico en tempo real e a escala mundial.  O satélite levaba seis instrumentos a bordo:

*Sonda Langmuir Planar (Planar Langmuir Probe, PLP): medía a densidade de Plasma.
*Instrumento de Vector de Campo Eléctrico (Vector Electric Field Instrument, VEFI): medía os vectores do campo eléctrico e magnético.
*Medidor de Velocidade de Ións (Ion Velocity Meter, IVM): medía as velocidades do plasma e a temperatura dos ións.
*Medidor de Vento Neutro (Neutral Wind Meter, NWM): medía os ventos neutros.
*Receptor de Ocultación do C/NOFS para Medición e Especificación Ionosférica (C/NOFS Occultation Receiver for Ionospheric Sensing and Specification, CORISS): medición remota do perfil vertical da densidade de electróns.
*Tomografía Coherente Radioelectromagnética (Coherent Electromagnetic Radio Tomography, CERTO): medía os parámetros de escintileo ionosférico.

Os instrumentos NWM, IVM e CINDI foron proporcionados pola NASA.

C/NOFS reentrou na atmosfera terrestre o 28 de novembro de 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pegasus XL

### Ligazóns externas 
*Páxina de CINDI na NASA
The Disaster Artist (filme)

***The Disaster Artist*** é un filme estadounidense de 2017 producido e dirixido por James Franco. Escrito por Scott Neustadter e Michael H. Weber, o filme baséase no libro non ficticio homónimo de 2013 de Greg Sestero e Tom Bissell, e conta a rodaxe do filme *The Room* en 2003, dirixido por Tommy Wiseau, e amplamente considerado como un dos peores filmes xamais feitos. Está protagonizado polos irmáns James e Dave Franco que interpretan a Wiseau e Sestero respectivamente, xunto con Seth Rogen (que tamén é produtor), Alison Brie, Ari Graynor, Josh Hutcherson e Jacki Weaver.

Estreouse en galego o 13 de outubro de 2020 a través da TVG.

## Personaxes 
*Dave Franco como Greg Sestero
*James Franco como Tommy Wiseau
*Seth Rogen como Sandy Schklair
*Ari Graynor como Juliette Danielle
*Alison Brie como Amber
*Jacki Weaver como Carolyn Minnott
*Paul Scheer como Raphael Smadja
*Zac Efron como Dan Janjigian
*Josh Hutcherson como Philip Haldiman
*June Diane Raphael como Robyn Paris
*Megan Mullally como Mrs. Sestero
*Jason Mantzoukas como Peter Anway
*Andrew Santino como Scott Holmes
*Nathan Fielder como Kyle Vogt
*Sharon Stone como Iris Burton
*Melanie Griffith como Jean Shelton
*Hannibal Buress como Bill Meurer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en AllMovie
The Secret Life of Walter Mitty (filme de 2013)

***The Secret Life of Walter Mitty*** é un filme estadounidense de 2013 dirixido, coproducido e protagonizado por Ben Stiller, e escrito por Steve Conrad. O filme tamén está protagonizado por Kristen Wiig, Shirley MacLaine, Adam Scott, Kathryn Hahn e Sean Penn.

## Personaxes 
* Ben Stiller como Walter Mitty
* Kristen Wiig como Cheryl Melhoff
* Shirley MacLaine como Edna Mitty
* Adam Scott como Ted Hendricks
* Kathryn Hahn como Odessa Mitty
* Patton Oswalt como Todd Maher
* Adrian Martinez como Hernando
* Ólafur Darri Ólafsson como piloto de helicóptero
* Sean Penn como Sean O'Connell
* Jon Daly como Tim Naughton
* Terence Bernie Hines como Gary Mannheim
* Marcus Antturi como Rich Melhoff
* Kai Lennox como Phil Melhoff
* Conan O'Brien como el mesmo
* Andy Richter como el mesmo
* Joey Slotnick como administrador da casa de retiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en AllMovie
Lista de voces dos animais

miniatura|Un burro a ornear.
Esta é unha **lista das voces dos animais** no idioma galego. A maioría destas palabras poden usarse como verbo ou substantivo, e boa parte delas é de orixe onomatopeica.

## Voces por animal 
Outros: 
* Frémito: bramido.
* Ganir: Animal cando berra laiándose (porco, can)
* Oulear ou Ouvear: can, lobo a emitir ouveos.
* Minar: bruar un animal de dor ou pola cría (bradar, bramar, esborrecar, iñar, muar); tamén o gato: maiar para pedir comida (maiar, miañar, miar).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Linguaxe animal
### Ligazóns externas 
*Dicionário Caldas Aulete – digite um verbete .
*Lista de sons dalgúns animais .
Sing (filme de 2016)

***Sing*** é un filme estadounidense de 2016 producido por Illumination Entertainment. Foi dirixido e escrito por Garth Jennings, e codirixido por Christophe Lourdelet
* Reese Witherspoon como Rosita
* Seth MacFarlane como Mike
* Scarlett Johansson como Ash
* John C. Reilly como Eddie Noodleman
* Taron Egerton como Johnny
* Tori Kelly como Meena
* Jennifer Saunders como Nana Noodleman
** Jennifer Hudson como Nana de nena
* Garth Jennings como Miss Crawly
* Peter Serafinowicz como Big Daddy
* Nick Kroll como Gunter
* Beck Bennett como Lance
* Jay Pharoah como avó de Meena
* Nick Offerman como Norman
* Leslie Jones como nai de Meena
* Rhea Perlman como Judith
* Laraine Newman como avoa de Meena
* Adam Buxton como Stan
* Brad Morris como Baboon
* Bill Farmer como can

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bao (filme)

***Bao*** é unha curtametraxe de animación de 2018 escrita e dirixida por Domee Shi e producida por Pixar Animation Studios. Foi estreada xunto a *Incredibles 2* o 15 de xuño de 2018. O filme conta a historia dunha nai chinesa canadense, que afronta a síndrome do niño baleiro, que recibe unha segunda oportunidade como nai despois de que un dumpling bao se converta nun neno. A curtametraxe gaou o Oscar á mellor curtametraxe animada na 91ª edición dos premios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Vanesa Peñalver

**Vanesa Peñalver Treceño**, nada o 24 de decembro de 1979, é unha atleta española especializada en salto de lonxitude e triplo salto.

No verán do ano 1997 conseguiu a medalla de ouro en salto de lonxitude no Campionato de España de Atletismo ao aire libre.

## Marcas persoais 
**Salto de lonxitude**

**Triplo salto**

## Campioa de España de salto de lonxitude 
Vanesa Peñalver, cun salto de 6,31 m no Campionato de España de Atletismo celebrado en Salamanca en xullo de 1997, conseguiu proclamarse campioa de España de salto de lonxitude.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Federación de Atletismo de Madrid. Records Cadete aire libre.
Síndrome do niño baleiro

A **síndrome do niño baleiro** é unha sensación xeral de soidade que os pais ou outros titores poden experimentar cando un ou máis dos seus fillos abandonan o fogar. Non é unha condición clínica. Aínda que é máis común nas mulleres, pode ocorrer en ámbolos dous sexos. O matrimonio dun fillo ou filla pode provocar sentimentos semellantes, xa que o papel e influencia dos pais a miúdo se volve menos importante que o do novo cónxuxe.

Un lazo maternal ou paternal forte entre un ou ambos os pais e o seu fillo pode empeorar esta condición. O papel dun pai cando o fillo aínda vive con eles é máis inmediato e próximo ca o que é posible cando viven en diferentes fogares, particularmente se a distancia física entre un e outro significa unha maior dificultade para visitarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Webber, Christine e Delvin, David – "Empty-nest syndrome" , citado o 22 de febreiro de 2005
Saturday Night Fever

***Saturday Night Fever*** é un filme estadounidense de 1977 dirixido por John Badham. Está protagonizado por John Travolta no papel de Tony Manero, un mozo de clase traballadora que dedica os seus fins de semana a bailar e beber nunha discoteca de Brooklyn, por Karen Lynn Gorney que interpreta a Stephanie Mangano, a súa compañeira de baile e confidente eventual, e por Donna Pescow como Annette, a antiga compañeira de baile de Tony. Mentres está na discoteca, Tony é a estrela da pista. O seu círculo de amizades e o bailar a fin de semana axúdano a superar a súa difícil realidade; un traballo sen futuro, discusións cos seus pais, as tensións raciais na comunidade e a súa inquietude xeral.

## Personaxes 
* John Travolta como Anthony "Tony" Manero
* Karen Lynn Gorney como Stephanie Mangano
* Barry Miller como Bobby C.
* Joseph Cali como Joey
* Paul Pape como Double J.
* Donna Pescow como Annette
* Bruce Ornstein como Gus
* Val Bisoglio como Frank Manero, Sr.
* Julie Bovasso como Flo Manero
* Martin Shakar como Frank Manero, Jr.
* Lisa Peluso como Linda Manero
* Nina Hansen como avoa
* Sam Coppola como Dan Fusco
* Denny Dillon como Doreen
* Robert Weil como Becker
* Fran Drescher como Connie
* Monti Rock como o DJ
* Robert Costanzo como cliente na tenda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Medalla de bronce

20px|esquerda 
[220px|miniatura|Medalla de bronce usada nos [Xogos Olímpicos de 1980|Xogos Olímpicos de Moscova 1980.]]
[miniatura|220px|Ana Peleteiro no Campionato europeo de atletismo en pista cuberta, [Belgrado, 2017. No ano seguinte, alcanzou a medalla de bronce no Campionato europeo de Berlín.]]

Unha **medalla de bronce** é unha medalla que se outorga ao terceiro clasificado de diversas competicións como, por exemplo, nos Xogos Olímpicos, nos Campionatos Mundiais de Atletismo ou nos Campionatos Europeos de Atletismo.

Nestas competicións, os que acaban en primeiro e terceiro lugar reciben, respectivamente, a medalla de ouro e a medalla de prata.

Porén, nos primeiros Xogos Olímpicos modernos o subcampión recibía a medalla de bronce e o campión a de prata.

## Primeira medalla de bronce galega nun campionato absoluto de Europa 
Ana Peleteiro, aos seus 22 anos, no concurso de triplo salto no campionato europeo de Berlín de 2018, obtivo a medalla de bronce, cun mellor salto de 14,44 m, a un centímetro da prata, que foi para a alemá Kristin Gierisch; o ouro foi para a grega Paraskevi Papachristou, que saltou 14,60 m. A galega estivo en posicións de podio de principio a fin do concurso. Fixo dous moi bos saltos, pero que resultaron nulos, e tiña a marca de 14,55 m conseguidos ese ano en Xetafe).

## Noutras institucións 
Outras institucións, como, por exmplo, a Xunta de Galicia, outorga medallas nesta categoría, como na Medalla de Galicia.

## Galería de imaxes 

Britta Heidemann podium 2013 Fencing WCH EFS-IN t214721.jpg|A alemá Britta Heidemann coa medalla de bronce de espada no Campionato do mundo de esgrima de 2013, en  Budapest.
Coline Mattel 2 medals 2011 13.jpg|Coline Mattel coas medallas de ouro e de bronce, no Campionato do mundo júnior de saltos de esquí de 2011, en Oslo. 
Kazan 2015 - Hosszú Katinka 200m backstroke.JPG|Katinka Hosszú coa medalla de bronce de 200 m esalda, Camiponato mundial de natación de 2015, en Kazan.
Patrick Jorgensen 2015 WCh EMS-IN t205540.jpg|O danés Patrick Jørgensen coa medalla de bronce  de espada, no Campionato do mundo de esgrima de 2015, en Moscova.
Tiberiu Dolniceanu podium 2013 Fencing WCH SMS-IN t210126.jpg|O romanés Tiberiu Dolniceanu morde a súa medalla de bronce conseguida na proba de sabre no Campionato do munde de esgrima de 2013 en Budapest.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogos Olímpicos
* Medalla
* Medalla de ouro
* Medalla de prata
* Medalla de Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio Oficial do Comité Olímpico Internacional coas distintas medallas na historia .
Jesús Porto López

**Jesús Porto López**, nado ca. 1937 foi un mestre e político galego, alcalde de Vilasantar durante o final do franquismo.
## Traxectoria 
Sendo mestre da escola de Présaras, Jesús Porto foi nomeado alcalde de Vilasantar o 30 de xaneiro de 1974.''''

## Notas
Incredibles 2

***Incredibles 2*** é un filme de animación estadounidense de 2018 producido por Pixar Animation Studios e distribuído por Walt Disney Pictures. Escrito e dirixido por Brad Bird, é a secuela do filme de 2004 *The Incredibles* e o segundo título da franquía. O seu argumento é unha continuación directa dos eventos do primeiro filme e conta as aventuras da familia Parr e a súa busca do equilibrio entre a súa vida como superheroes e como unha familia civil normal. Conta coas voces de Craig T. Nelson, Holly Hunter, Sarah Vowell e Samuel L. Jackson, que retoman os seus papeis do primeiro filme, e coas incorporacións de Huckleberry Milner (que substitúe a Spencer Fox), Bob Odenkirk, Catherine Keener e Jonathan Banks (que substitúe a Bud Luckey). A banda sonora foi composta por Michael Giacchino, que xa compuxera a música do filme anterior.

## Personaxes 
* Craig T. Nelson como Bob Parr / Mr. Incredible
* Holly Hunter como Helen Parr / Elastigirl
* Sarah Vowell como Violet Parr
* Huckleberry Milner como Dashiell "Dash" Parr
* Eli Fucile como Jack-Jack Parr
** Nicholas Bird que pon a voz de Jack-Jack na súa forma de monstro.
* Samuel L. Jackson como Lucius Best / Frozone
* Bob Odenkirk como Winston Deavor
* Catherine Keener como Evelyn Deavor
** Bill Wise como o repartidor de pizza
* Brad Bird como Edna Mode
* Jonathan Banks como Rick Dicker
* Michael Bird como Tony Rydinger
* Sophia Bush como Karen / Voyd
* Phil LaMarr como Krushauer e He-Lectrix
* Paul Eiding como Gus Burns / Reflux
* Isabella Rossellini como embaixadora
* John Ratzenberger como The Underminer
* Barry Bostwick como alcalde
* Jere Burns como Detective #1
* Adam Rodriguez como Detective #2
* Kimberly Adair Clark como Honey Best

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
A crueldade de abril

***A crueldade de abril*** é unha novela negra de Diego Ameixeiras editada en 2018 por Edicións Xerais de Galicia. O título do libro deriva duns versos da obra *A terra baldía* de T. S. Eliot.

## Trama
Elvira é unha muller de vinte anos que escribe poesía. Ten tendencias depresivas, e di que desexa morrer. Gústalle a Fara, un home alcohólico que pide esmola á porta dun supermercado, e este dálle a Elvira refuxio nunha vivenda abandonada.
Esa noite, Elvira e outro home morren nesa vivenda por mor dun incendio. Fara consegue sobrevivir, e marcha da cidade. Cinco anos despois, antes de morrer, cóntalle a Gonzalo -o irmán de Elvira- o que pasou aquela noite. Dúas persoas entraran na vivenda abandonada e déranlle unha malleira a el, á súa irmá e ao outro home.
Gonzalo decide vingar a morte da súa irmá e vai á procura das persoas que entraron á vivenda e dun terceiro que agardaba no coche.

## Narración
A novela, de 45 capítulos, está estruturada en tres partes: «O amor», «A vinganza» e «O odio». O autor emprega un narrador omnisciente en terceira persoa.

A diferenza doutras obras do autor, non se dan indicacións sobre a vila ou cidade na que están ambientados os feitos.

## Crítica 
## Notas
Wu Yi

**Wu Yi** (en ), nada en Wuhan en novembro de 1938, é unha política chinesa que dende 2004 é un dos catro vicepresidentes do Consello de Estado da República Popular Chinesa.

É recoñecida como unha hábil diplomática nas complexas relacións do seu país coas demais nacións do sueste asiático, ademais de realizar frecuentes viaxes de inspección ás provincias do sur da China.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Wu Yi xunto co ex-[Secretario de Estado dos Estados Unidos de América|secretario de Estado estadounidense Colin Powell]]
A súa historia política comezou en abril de 1962 cando se afiliou no Partido Comunista da China. En agosto do mesmo ano, despois de cursar estudos no Instituto do Petróleo de Pequín, licenciouse como enxeñeira. Exerceu a súa profesión durante moitos anos, ascendendo regularmente ata chegar a converterse en xerente xeral da refinaría de Pequín Dongfang Hong e xerente-axudante e secretaria do partido na Corporación Petroquímica Yanshan da capital.

Foi elixida vicealcaldesa da cidade de Pequín en 1988, cargo que conservou ata 1991. Despois da represión das protestas da Praza Tian'anmen de 1989, conseguiu convencer aos mineiros do carbón de iren á folga, despois de que varios dos seus colegos morresen. Dende 1991 ata 1998 exerceu os cargos de viceministra do Ministerio de Relacións Económicas e Comercio Exterior, ministra de Comercio Internacional e Cooperación Internacional e membro o XIV e XV Comité Central do PCCh. Como protexida de Zhu Rongji converteuse en conselleira de estado en 1998, e foi designada vicepresidenta do Consello en marzo de 2003. Axudou a negociar o ingreso da China na Organización Mundial do Comercio e a colaboración chinesa ante a protesta norteamericana polas masivas violacións dos dereitos de propiedade intelectual.

A revista *Forbes* considerouna a segunda muller máis poderosa do mundo en 2004, 2005 e 2007 e a terceira en 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Wu Yi en China Vitae 
*Forbes Magazine: The World's Most Powerful Women
José Manuel Taboada García

**José Manuel Taboada García**, nado en Vilasantar, é un ex-político galego, que foi alcalde de Vilasantar durante 25 anos ininterrompidos, dende 1982 até 2007.

## Traxectoria 
Carteiro de profesión. Involucrado en política dende os 22 anos. Accedeu á alcaldía de Vilasantar tralas eleccións municipais de 1983, conseguindo o seu partido, Alianza Popular, 6 dos once escanos, logrando así a maioría absoluta. Nas seguintes eleccións, as de 1987, conseguiu aumentar a 8 os escanos de AP, repetindo resultado nas de 1991, xa co nome de Partido Popular. Foi perdendo algúns escanos nas sucesivas eleccións, pero mantendo a maioría absoluta até o ano 2007, cando decidiu non presentarse á reelección, e o BNG liderado por Manuela García Freire se fixo coa maioría absoluta con 5 escanos de 9.

## Vida persoal 
É fillo de Manuel Taboada López, último alcalde franquista de Vilasantar. O seu máximo referente foi Manuel Fraga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilasantar
Manuel García Novo

**Manuel García Novo**, nado en Présaras en 1949 e finado no mesmo lugar o 29 de marzo de 2019, foi un mestre e político galego, que foi o primeiro alcalde democrático de Vilasantar tras o franquismo.

## Traxectoria 
Presentouse á alcaldía nas eleccións de 1979, con UCD, e logrou cinco dos once concelleiros.. Durante os seus tres anos de goberno, dedicou gran parte dos esforzos ao asfaltado de pistas e colocación de alumeado público.. En 1983 foi substituído no cargo por José Manuel Taboada García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilasantar
Os sete magníficos (filme de 2016)

***Os sete magníficos*** (en ) é un filme estadounidense de 2016 dirixido por Antoine Fuqua e escrito por Nic Pizzolatto e Richard Wenk. É un remake do filme de 1960 *Os sete magníficos*, que á súa vez está inspirado no filme de 1954 *Os sete samurais*. Está protagonizado por Denzel Washington, Chris Pratt, Ethan Hawke, Vincent D'Onofrio, Lee Byung-hun, Manuel Garcia-Rulfo, Martin Sensmeier, Haley Bennett e Peter Sarsgaard. É o derradeiro filme cuxa banda sonora foi composta por James Horner, que morreu o ano anterior e creou unha parte; o seu amigo Simon Franglen completou a música.

Estreouse en galego na TVG o 14 de marzo de 2023. Foi traducido por Rosa Moledo e o director de dobraxe foi Andrés Bellas.

## Personaxes 
;Os sete
* Denzel Washington como Sam Chisolm
* Chris Pratt como Joshua Faraday
* Ethan Hawke como Goodnight Robicheaux
* Vincent D'Onofrio como Jack Horne
* Byung-hun Lee como Billy Rocks
* Manuel Garcia-Rulfo como Vasquez
* Martin Sensmeier como Red Harvest

;Outros
* Peter Sarsgaard como Bartholomew Bogue
* Haley Bennett como Emma Cullen
* Luke Grimes como Teddy Q
* Matt Bomer como Matthew Cullen
* Jonathan Joss como Denali
* Cam Gigandet como McCann
* Sean Bridgers como Fanning
* Billy Slaughter como Josiah

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Prince of Persia: The Sands of Time (filme)

***Prince of Persia: The Sands of Time*** é un filme estadounidense de 2010 dirixido por Mike Newell. Foi escrito por Jordan Mechner, Boaz Yakin, Doug Miro e Carlo Bernard, producido por Jerry Bruckheimer e distribuído por Walt Disney Pictures. Está protagonizado por Jake Gyllenhaal que interpreta o príncipe Dastan, Gemma Arterton como a princesa Tamina, Ben Kingsley como Nizam e Alfred Molina como Sheik Amar. O filme ten o mesmo título que o videoxogo *Prince of Persia: The Sands of Time* desenvolvido e distribuído por Ubisoft, e está principalmente baseado nel. Tamén foron incorporados algúns elementos dos xogos *Warrior Within* e *The Two Thrones*, os outros dous títulos da triloxía *Sands of Time*. Recibiu críticas dispares e recadou $336 millóns fronte a un orzamento de $150–200 millóns.

## Personaxes 
* Jake Gyllenhaal como Dastan
** William Foster como Dastan de neno
* Gemma Arterton como Tamina
* Ben Kingsley como Nizam
* Alfred Molina como Sheik Amar
* Richard Coyle como Príncipe Tus
* Toby Kebbell como Príncipe Garsiv
* Ronald Pickup como rei Sharaman
* Reece Ritchie como Bis
* Steve Toussaint como Seso
* Darwin Shaw como Asoka
* Gísli Örn Garðarsson como líder dos Asasinos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Asociación Internacional de Federacións de Atletismo

A **Asociación Internacional de Federacións de Atletismo** (en inglés, *International Association of Athletics Federations*, ou **IAAF**) é o órgano de goberno do atletismo a nivel mundial.

## Historia 
A IAAF foi fundada o 17 de xuño de 1912, baixo o nome de **Federación Internacional de Atletismo Amateur** (en inglés, *International Amateur Athletics Federation*), por representantes de 17 federacións nacionais de atletismo, no seu primeiro congreso celebrado en Estocolmo (Suecia).

En 1982 e anos posteriores, a IAAF acometeu varios cambios nas súas regras internas que permiten que os atletas poidan recibir compensacións económicas pola súa participación en competicións atléticas. Porén, a pesar diso, a IAAF mantivo a palabra "amateur" no seu nome até o congreso celebrado en 2001, polo o que o seu nome pasou de ser Federación Internacional de Atletismo Afeccionado ao actual Asociación Internacional de Federacións de Atletismo.

Desde outubro de 1993 a sede central da IAAF encóntrase en Mónaco.

## Funcións 
Entre as súas funcións, ademais da organización de eventos deportivos, encóntranse a estandarización de métodos para medir o tempo nas probas cronometradas, así como o mantemento e recoñecemento de récords do mundo de atletismo nas súas diferentes categorías.

## Competicións organizadas pola IAAF 
A IAAF organiza numerosas competicións en cada unha das súas especialidades ou disciplinas. As máis importantes son:
*Campionato Mundial de Atletismo
*Campionato Mundial de Atletismo en Pista Cuberta
*Copa Continental da IAAF
*Campionato Mundial de Carreiras de Relevos 
*Campionato do Mundo de Marcha Atlética por Equipos (antes, *Copa do Mundo de Marcha Atlética*)
*Campionato Mundial de Medio Maratón
*Campionato Mundial de Campo a Través
*Campionato Mundial de Atletismo Sub-20
*Campionato Mundial de Atletismo Sub-18
*Liga de Diamante
*IAAF World Challenge
*IAAF Challenges (eventos combinados, marcha atlética e lanzamento de martelo) 
*Road Races (maratón, medio maratón, carreira de 10&nbsp;km, carreira de 20&nbsp;km, e outros)

## Organización 
A estrutura xerárquica da Asociación está conformada polo Presidente e os Vicepresidentes, o Congreso, o Comité Executivo, o Consello e os Comités Técnicos.

### Federacións continentais 
A IAAF conta, desde 2015, coa afiliación de 214 federacións nacionais, repartidas en seis organismos continentais:

 

### Presidentes 

## Federacións nacionais 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Atletismo

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da IAAF .
Robert D. Cabana

**Robert Donald Cabana** é un astronauta estadounidense que participou nas misións STS-41, STS-53, STS-65 e STS-88. Pasou un total de 37,95 días no espazo.

## Traxectoria
Cabana naceu o 23 de xaneiro de 1949 en Minneapolis (Minnesota). É graduado en matemáticas pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1971. Está casado con Nancy Joan Shimer e ten tres nenos. Entre as súas afeccións están as carreiras de obstáculos, o ciclismo, a navegación a vela e o voo. É membro da Sociedade de Pilotos de Proba Experimentais, do Instituto Americano de Aeronáutica e Astronáutica e da Asociación de Exploradores Espaciais.

Foi seleccionado como candidato pola NASA en xuño de 1985 e pasou a ser astronauta oficialmente en xullo de 1986. Formou parte da tripulación das misións STS-41, STS-53, STS-65 e STS-88.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41
*STS-53
*STS-65
*STS-88
Rafael Seijas Ladrón de Guevara

**Rafael Seijas Ladrón de Guevara**, nado en 1919 e finado en Tordoia o 27 de novembro de 1979, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Militante de Falange Española Tradicionalista y de las JONS. Médico en Vilasantar. Ocupou o cargo de alcalde de Vilasantar na década de 1960.'''' Finou o 27 de novembro de 1979.

## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Esther Iglesias Castro en 1954, e foi pai de Rafael e Carlos Seijas Iglesias.
## Notas
Tracy Caldwell Dyson

**Tracy Ellen Caldwell Dyson**, nada en Arcadia (California)  o 14 de agosto de 1969, é unha astronauta estadounidense que participou nas misións STS-118 e Soiuz TMA-18. Pasou un total de 188,80 días no espazo.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Autorretrato de Tracy Caldwell na [Estación Espacial Internacional|ISS]]

Graduadouse en química pola CSU Fullerton en 1993 e doutorouse en química pola Universidade de California en Davis en 1991. Foi seleccionada como candidata pola NASA en xuño de 1998 e pasou a ser astronauta oficialmente en 2000. Formou parte da tripulación das misións STS-118 e Soiuz TMA-18.
## Vida persoal
Está casada con George Dyson IV. Entre as súas afeccións está a práctica de varios deportes, o excursionismo e reparación e mantemento de vehículos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-118
*Soiuz TMA-18
Manuela García Freire

**Manuela García Freire**, nada en Présaras cara a 1960, é unha bibliotecaria e política galega, que foi alcaldesa de Vilasantar de 2007 a 2011.

## Traxectoria 
Presentouse por primeira vez á alcaldía de Vilasantar nas eleccións municipais de 1999, obtendo dous concelleiros para o BNG. Nas seguintes eleccións (2003) mellorou os resultados conseguindo un concelleiro máis e finalmente no ano 2007, fíxose coa maioría absoluta, desbancando a José Manuel Taboada García, quen levaba 25 anos na alcaldía. Durante a súa lexislatura acometéronse numerosas obras como a traída de auga en Présaras ou a posta en marcha da concentración parcelaria de Barbeito.

Nas eleccións municipais de 2011, o BNG, encabezado de novo por Manuela García, perdeu a alcaldía por 27 votos fronte ao Partido Popular de Fernando Pérez. Manuela García continuou como edil e volveu encabezar a candidatura do BNG nas eleccións de 2015, nas que o PP conseguiu outra vez a maioría absoluta. En 2016, deixou a acta de concelleira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilasantar
Emilio Azaretti

miniatura|Ventimiglia na época da nacenza de Azaretti
**Emilio Azaretti**, nado en Ventimiglia o 3 de abril de 1902 e finado na mesma cidade o 28 de febreiro de 1991, foi un escritor italiano en lígur.

## Traxectoria 
Estudou química e farmacia na Universidade de Xénova rematando os seus estudos en 1925. Volveu á súa vila natal e exerceu como boticario tras herdar a farmacia de seu pai e participou activamente na vida cultural local. 
### Actividade literaria 
En 1927  foi un dos fundadores da Academia Ventemigliusa e con Filipu Giliu Rostan estableceu o grupo teatral Cumpagnia d’u Teatru Ventemigliusu para a representación de obras no dialecto intemelio, escritas polos dous fundadores so o pseudónimo literario de Yvan Dakordiu, tanto pezas orixinais como adaptacións de clásicos, principalmente comedias. En 1932 apareceu a revista literaria *A Barma Grande. Antulugia Intemelia* con colaboracións de escritores lígures da zona máis occidental e de Mónaco e que deu orixe a un movemento cultural de revitalización literaria do dialecto intemelio. Ata 1939 saíron do prelo sete volumes, nas súas páxinas recolleuse unha abondosa produción literaria: poesía, prosa, textos teatrais, mais tamén investigacións lingüísticas e etnográficas. En 1945 e logo da guerra fundou a eférmera asociación Unione Democratica Federalista della Liguria Intemelia para a establecemento dunha zona franca, a idea non callou pero si o seu órgano de expresión *La Voce Intemelia* que se transformou en voceiro da Unione Intemelia, tamén presidida por Azaretti. Entre 1946 e 1961 realizou escasa actividade cultural, mais a partir de 1961 coa publicación do oitavo número de *A Barma Grande*, volveu retomar o seu activismo cultural, facéndose cargo da dirección da revista e publicando ata 1974 outros seis volumes e continuou a escribir máis pezas teatrais para a Cumpagnia d’u Teatru Ventemigliusu. Na década de 1960 foi concelleiro independente en Ventemiglia.
### Actividade lingüística 
En 1977 á súa proposta creouse o Centri di Cultura Dialettale dedicada a espallar a variedade lígur de Ventimiglia entre os escolares por medio de diversas actividades. En colaboración con Rensu Villa preparou unha gramática ilustrada dirixida ao alumnado escolar, *Imparamu u Ventemigliusu* (1978)  e que incluía unha serie de casetes e en 1981 deu ao prelo *Favole e storie in dialetto ventimigliese*, tamén dirixido ao lector infantil. Levou a cabo tamén traballos de lingüística que publicou a partir de 1970 "Nomenclatura della fauna marina in dialetto ventimigliese" colaborou na obra *I Dialetti Liguri* en 1973 e na *Rivista Ingauna e Intemelia* do Istituto Internazionale di Studi Liguri, e foi o presidente da sección intemelia deste instituto dende 1977. O seu traballo lingüístico máis recoñecido foi *L’evoluzione dei dialetti liguri esaminata attraverso la grammatica storica del ventimigliese* (1977 e 1982). Foi patrocinador e un dos vicepresidentes da Académie des Langues Dialectales con sede en Mónaco e creada en 1982 e de 1989 é *Studi linguistici sull’anfizona Liguria-Provenza* que contiña un ensaio sobre a fala Olivetta San Michele.

## Notas
Pompeii (filme)

***Pompeii*** é un filme histórico de 2014 producido e dirixido por Paul W. S. Anderson. É unha coprodución internacional entre os Estados Unidos, Alemaña e o Canadá, e está inspirada na erupción do Vesuvio no ano 79 A.D. que destruíu Pompeia, unha cidade do Imperio Romano. Está protagonizado por Kit Harington, Emily Browning, Carrie-Anne Moss, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Jessica Lucas, xunto con Jared Harris e Kiefer Sutherland.

## Personaxes 
* Kit Harington como Milo
** Dylan Schombing como Milo de neno
* Emily Browning como Cassia
* Kiefer Sutherland como Senador Quintas Attius Corvus
* Carrie-Anne Moss como Aurelia
* Jared Harris como Severus
* Adewale Akinnuoye-Agbaje como Atticus
* Jessica Lucas como Ariadne
* Joe Pingue como Graecus
* Currie Graham como Bellator
* Sasha Roiz como Marcus Proculus
* Dalmar Abuzeid como Felix
* Jean-Francois Lachapelle como pai de Milo
* Rebecca Eady como nai de Milo
* Dinesh Singh como Koyochi
* Nimish Kelkar como Jambola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
SM-liiga 2018-2019

A **tempada 2018-2019 da SM-liiga** foi a 44ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés. A liga regular comezou o 14 de setembro de 2018 e finalizou o 14 de marzo de 2018, mentres que os *play-offs* iniciáronse o 16 de marzo de 2019 e finalizaron o 4 de maio coa disputa do sétimo e definitivo partido das finais. Na copetición participaron un total de 15 equipos, os mesmos que na tempada precedente. O Kärpät de Oulu foi o defensor do título e o gañador do Harry Lindbladin muistopalkinto, trofeo entregado ao mellor equipo da liga regular. Ao finalizar os *play-offs* o HPK de Hämeenlinna alzouse co título de liga, a Kanada-malja, logo de derrotar en Oulu ao Kärpät no sétimo partido, conseguindo así o segundo título de liga da súa historia.

## Equipos 
## Liga regular 
## Play-offs 
### Resultados 
#### Rolda previa 
#### Cuartos de final 
#### Semifinais 
#### Partido polo terceiro posto 
#### Final 
## Clasificación final 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da competición
Catalunya en Comú

**Catalunya en Comú** é un partido político de esquerda,​ cuxo ámbito de actuación é Cataluña.

## Traxectoria 
Na súa fundación estaba formado por Barcelona en Comú, Equo, EUiA, ICV e Podem, aínda que Podem se desvinculou posteriormente do novo partido. Conta co apoio da Plataforma Guanyem, Plataforma de Afectados pola Hipoteca, Procés Constituent e Unidos Podemos. O manifesto fundacional presentouse o 19 de decembro de 2016​ e o primeiro acto público celebrouse en Barcelona o 29 de xaneiro de 2017.

Na presentación do movemento, Ada Colau afirmou que o novo proxecto apoia un referendo sobre a soberanía Cataluña, aínda que dentro do partido atópanse formacións tanto federalistas coma independentistas; "sempre o defendemos e traballaremos para o referendo; a soberanía radica na poboación e así se debe resolver, coas urnas” engadindo que ao mesmo nivel a nova proposta defende a urxencia política para revertir os recortes contra o sector público e acadar unha "fiscalidade xusta" e "feminista”.

Nas eleccións catalás de 2017 presentouse en coalición con Podem baixo o nome de Catalunya en Comú-Podem.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Catalunya En Comu-Podem en Twitter
Frei Otto

**Frei Paul Otto**, nado en Siegmar o 31 de maio de 1925 e finado en Leonberg o 9 de marzo de 2015, foi un arquitecto e enxeñeiro de estruturas alemán recoñecido polo seu uso de estruturas lixeiras, particularmente en tensión, incluíndo o estadio dos Xogos Olímpicos de Múnic.

Otto gañou a Medalla de Ouro do RIBA en 2006 e recibiu o premio Pritzker de arquitectura en 2015, pouco antes da súa morte.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Otto naceu en Siegmar (Alemaña), mais criouse en Berlín. Estudou arquitectura nesa cidade antes de alistarse na Luftwaffe como piloto nos últimos anos da segunda guerra mundial. Foi internado como prisioneiro de guerra nun campo próximo a Chartres (Francia) e co seu adestramento como enxeñeiro de aviación, falta de materiais e necesidade urxente de conseguir unha casa, comezou a experimentar con tendas de campaña como acubillo. Trala guerra estudou brevemente nos Estados Unidos e visitou a Erich Mendelsohn, Mies van der Rohe, Richard Neutra e Frank Lloyd Wright.

### Carreira 
miniatura|Estadio Olímpico de Múnic
[miniatura|Interior do pavillón de Alemaña Occidental, [Expo 67, Montreal]]
[miniatura|*Multihalle* en [Mannheim.]]
Comezou a práctica privada en Alemaña en 1952. O seu pavillón de música con rede en forma de sela de montar no *Bundesgartenschau* (Exposición Federal de Xardíns) en Kassel deulle sona por primeira vez. Obtivo o doutoramento en construcións en tensión en 1954.

Otto faleceu o 9 de marzo de 2015; ía ser anunciado como gañador do premio Pritzker 2015 o 23 de marzo, mais o seu pasamento supuxo que se anunciase o premio o día 10 dese mes.
* 1980 – Doutor honorario en ciencia pola universidade de Bath
* 1996/97 – Wolf Prize de arquitectura
* 2006 – Praemium Imperiale en arquitectura
* 2015 – Premio Pritzker

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Conrad Roland: *Frei Otto – Spannweiten. Ideen und Versuche zum Leichtbau*. Ein Werkstattbericht von Conrad Roland. Ullstein, Berlín, Frankfurt/Main e Viena 1965.
* Winfried Nerdinger (Hrsg.): *Frei Otto. Complete Works. Lightweight Construction – Natural Design*. Birkhäuser Verlag für Architektur, Basel, Boston, Berlín, Architekturmuseum der Technischen Universität München 2005, ISBN 978-3-7643-7231-6
* Frei Otto, Bodo Rasch: Finding Form: Towards an Architecture of the Minimal, 1996, ISBN 3930698668
* Philip Drew, "Frei Otto; Form and Structure", 1976, ISBN 0258970537, ISBN 978-0258970539
* Philip Drew, "Tensile Architecture", 1979, ISBN 025897012X, ISBN 978-0258970126
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* *Frei Otto: Spanning The Future*
* Japan Pavilion Expo 2000 – About the roof structure
* SL Rasch GmbH Homepage
* Last recorded interview with Frei Otto, about his life and receiving the Pritzker Prize
* Uncube Nr. 33 Frei Otto – by **uncube** magazine
Vasily Yuksern

**Vasily Yuksern**, nado como **Vasily Stepanovich Stolyarov** o 13 de xaneiro de 1918 en Kugusola e finado o 28 de agosto de 1998 en Sidorovo, foi un xornalista e escritor mari.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia labrega nunha aldea do distrito de Medvedevsky. Estudou na súa aldea natal e logo na cidade e en 1932 logo da morte de seu pai deixou a escola para traballar na granxa. Así e todo, ingresou no Instituto Técnico o ano seguinte e de 1935 a 1940 estudou no Instituto Pedagóxico Estatal de Mari e despois foi secretario do comitñe rexional mari do Komsomol. Mobilizado en 1940 no Exército Vermello, pertenceu ao departamento político da súa división e foi tamén redactor do seu periódico, loitou cos xaponeses en 1945 en Sakhalin e rematou a guerra como subtenente. En 1946 ao volver a Mari traballou na editorial estatal de Mari. Foi editor xefe dende 1954 ata 1961 da revista *Onchyko* e xefe de redacción do periódico *Mari kommuna* de 1961 a 1964 e a partir de 1964 traballou na televisión mari ata 1967 ao asumir o posto de redactor xefe da revista *Pachemysh*. Entre a súa actividade política salientou como membro do Consello Supremo da RSSA dos Maris (1975-1980) e do seu presidium (1980-1985).

### Actividade literaria 
Comezou a escribir a finais da década de 1930 vertendo ao mari a novela de Nikolai Ostrovski, *Rozhdonnyye burey* e pezas teatrais de Nikolai Gogol, Alexander Ostrovsky e Anatoli Sofronov entre outros. Tras a guerra dedicouse á crítica literaria, e publicou en 1960 libro recollendo artigos sobre importantes figuras da literatura mari.

En 1949 publicou a narración de aventuras militar para rapaces *Atamanshi*, cun carácter patriótico a acción desenvólvese durante a segunda guerra mundial na illa Sakhalin, foi popular na súa época e traduciuse  a diversas linguas da antiga Unión Soviética.  Na mesma liña seguíronlle: *Volgaltshash lishan*, *Aydemat shuldyran* ou *Ilenyt kok yoltash*. Tamén escribiu novelas baseadas na historia recente ou en biografías de personaxes relevantes como *Vüdshö yoga – serzhe kodesh*, sobre a infancia e mocidade do agrónomo mari Vasily Mosolov *Küsle*, sobre o ano da fame - 1921- nunha vila mari ou *Charla*.

## Obras 
* *Атаманыч*. Yoshkar-Ola, 1963. 
* *Волгалтшаш лишан : ойлымаш-влак*. Yoshkar-Ola, S. 1964, relatos
* *Чоя рывыж*. Yoshkar-Ola, 1965, peza teatral infantil
* *Илыш йыжынан* Yoshkar-Ola, 1967.
* *Онар: марий легенда-влак*. Yoshkar-Ola, S. 1968, relato baseado na mitoloxía mari
* *Кÿрылтшö повесть*. Yoshkar-Ola, 1970, relatos.
* *Вÿдшö йога — серже кодеш*. Yoshkar-Ola. 1975, novela.
* *Кÿсле*. Yoshkar-Ola,  1978, novela.
* *Кас ÿжара*. Yoshkar-Ola, 1983, novela.
* *Ойпого: ойырен налме произведений-влак*. Yoshkar-Ola, 1989, obras seleccionadas
* Чарла Yoshkar-Ola. 2 vol., novela-crónica:
** *Шем пыл шула*, 1992
** *Кече лектеш*. 1993.
* *Нигӧ ок мондалт, нимо ок мондалт : шарнымаш, очерк, публицистика*. Yoshkar-Ola, 1994, memorias.

## Notas
Purificación Mayobre

**Purificación Mayobre Rodríguez**, nada na Coruña o 5 de xaneiro de 1952, é unha profesora universitaria, filósofa, escritora e militante feminista galega.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela. É docente na Universidade de Vigo, no Departamento de Socioloxía, Ciencia Política e da Administración e Filosofía.

En 2014 recibiu o premio Uviguala, xunto con Beatriz Suárez Briones, en recoñecemento ao " seu compromiso coa loita da igualdade entre homes e mulleres". Forma parte do Comité de Sabias da Cátedra de Feminismos 4.0 da Universidade de Vigo.

## Obras 
* *A Cultura filosófica en Santiago de Compostela no século XIX (o debate de ideoloxías)*, 1982.
* *Debates ideolóxicos na Compostela do XIX*, 1985.
* *O krausismo en Galicia e Portugal*, 1994.

* *Xénero e política. Comportamiento electoral e participación social da muller (1979-1993)*, 1997.
* *A cuestión de xénero e a marxinación. Servicios sociais e recursos específicos para a muller*, 1997.
* *Luce Irigaray*, 2004.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Feminismos, Géneros e Identidades . Web de Purificación Mayobre .
The Handmaid's Tale (serie de televisión)

'''''The Handmaid's Tale'''* é unha serie de televisión estadounidense de xénero distópico e dramático creada por Bruce Miller, que está baseada na novela homónima de 1985 de Margaret Atwood. Foi encargada inicialmente polo servizo de vídeo en liña Hulu como unha serie de 10 episodios cuxa produción comezou a finais de 2016. O argumento sitúase nun futuro distópico despois da segunda guerra civil estadounidense, onde unha sociedade relixiosa e totalitaria mantén cativas as mulleres fértiles, chamadas "criadas", nun sistema de servidume co único obxectivo da reprodución.

Os primeiros tres episodios da serie emitíronse o 26 de abril de 2017; os seguintes sete episodios emitíronse semanalmente. En maio de 2017, a serie foi renovada para unha segunda tempada que foi estreada o 25 de abril de 2018. En maio de 2018, Hulu anunciou que a serie sería renovada para unha terceira tempada, que se estreou o 5 de xuño de 2019. En xullo de 2019, a serie foi renovada para unha cuarta tempada. En setembro de 2019, anunciouse que Hulu e MGM estaban a desenvolver unha serie secuela, que está baseada na novela de Atwood *The Testaments*.

*The Handmaid's Tale'' recibiu a aclamación da crítica e a súa primeira tempada gañou oito Premios Primetime Emmy de trece nomeamentos, incluíndo mellor serie dramática, converténdose na primeira serie de servizo de streaming en gañar un Emmy á mellor serie. Tamén gañou dous Globos de Ouro nas categorías de mellor serie de televisión dramática e mellor actriz para Elisabeth Moss.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Prang (arquitectura)

miniatura|Santuario principal do templo Khmer en Nakhon Ratchasima.
Un **prang** (: ; : ) é unha torre alta-como un chapitel, normalmente sobrecargado. Eran un elemento común da arquitectura en santuarios hindús e budistas no Imperio Khmer. Posteriormente foron adaptados por arquitectors budistas en Tailandia, especialmente durante o Reino de Ayutthaya (1350–1767) e o Reino de Rattanakosin (1782-1932). En Tailandia aparece só nos templos budistas máis importantes.

## Etimoloxía 
O termo *prang* é un composto do termo sánscrito *pra-* ('dianteiro, diante') e *unṅga* (limbo do corpo), coas vogais de contacto unidas por sandhi.

## Estrutura 
Unha torre *prang* ten unha forma que evoca lembranzas de Indic shikhara de templo hindú, a pesar de que é lixeiramente diferente en deseño. En cada punto cardinal, un *prang* normalmente ten un tímpano e lintel por riba das portas exteriores. No *prang* hai imaxes no teito tales como antefixos, multi-encabezado Nāgas, ou Garuda.

## Historia 
### Templo khmer  
[dereita|miniatura|355x355px|O central prang de Angkor Wat o templo simboliza a montura [Monte Meru (mitoloxía)|Meru.]]
Orixinalmente os prangs khmer eran os templos para a adoración dos deuses hindús, como Shiva e Vishnu. O espazo dentro do *prang* torre, o teito, era relativamente pequeno por dúas razóns:

# Os rituais que foron aguantados neles foron reservados para unha elite pequena (na capital do Khmer só o rei de deus podería introducir o santuario).
# A tecnoloxía dos khmer non podería  facer grande salas de aire. (Ringis, 1990)

### Templos tailandeses 
miniatura|300x300px|Wat Chaiwatthanaram, un exemplo de estilo tailandés *prang*
O primeiro prangs en Tailandia era incorporada Phimai e Khao Phnom Rung e Lopburi entre comezos do século X e o tardío século XII, cando o Khmer o reino era dominante.

Despois de que o Imperio Khmer colapsase, os mestres construtores tailandeses de Sukhothai adaptaron a forma dos *prang*. Un exemplo disto é o Prang do Wat Mahathat en Phitsanulok. Desenvolvementos máis tardíos do Prang suxeriu o Cella só. A porta de entrada deviña un nicho, no cal foi colocado o *Buddharupa* (Buddha estatua), o cal orixinalmente tomaba o interior de posición central. Para razóns de simetría o nicho foi repetido en todo catro lados. No seu pinnacle era un Trishul, a "arma de Indra".

Un prang "máis moderno" sería por exemplo o Wat Arun de Bangkok.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rita Ringis: *Templo E Templos tailandeses Murals.* Oxford Prensa Universitaria 1990,  
* K.Eu. Matics: *Introdución Ao Templo tailandés.* Branco Lotus Bangkok 1992,  
### Outros artigos 
* Pyatthat
* Candi De Indonesia
Emma Balseiro Carreiras

**Emma Balseiro Carreiras**, nada en Alfoz en 1968, é unha economista e política catalá de orixe galega.
## Traxectoria 
Estudou na Universidade Autónoma de Barcelona. É síndica en Sindicatura de Comptes de Catalunya polo Partido Popular.