Fernanda Montenegro

**Arlette Pinheiro Esteves da Silva**, nada no Río de Xaneiro o 16 de outubro de 1929, é unha actriz brasileira de cinema, teatro e televisión, coñecida como **Fernanda Montenegro**. Chamada "a Primeira Dama do Teatro do Brasil", foi a primeira actriz latinoamericana que recibiu unha candidatura ao Óscar como mellor actriz protagonista, polo filme *Central do Brasil* de Walter Salles.

En 2013, converteuse tamén na primeira brasileira en gañar un premio Emmy internacional.

En 2013, foi votada como a 15.ª celebridade máis influente do Brasil pola revista *Forbes*. Durante a cerimonia inaugural dos Xogos Olímpicos de 2016, leu o poema "A Flor e a Náusea", de Carlos Drummond de Andrade, dobrado en inglés por Judi Dench.

## Traxectoria 
### Orixe 
Naceu como **Arlette Pinheiro Esteves da Silva**, filla de Vitório Esteves da Silva, mecánico, de orixe portuguesa e de Carmen Nieddu Pinheiro Esteves da Silva, ama de casa, filla de italianos da illa de Sardeña. Sobre a adopción do seu nome artístico, a actriz afirmou que escolleu *Fernanda* simplemente pola súa sonoridade, mentres que *Montenegro* era o apelido do médico da familia.

### Carreira 
[miniatura|Fernanda Montenegro na peza teatral *A mulher de todos nós*, 1967. [Arquivo Nacional do Brasil.]]
Iniciouse na radio aos na radio aos 16 anos e a finais dos 40 traduciu e adaptou obras de teatro célebres para ese medio. A súa vida artística no teatro comezou coa obra *Alegres Canções nas Montanhas* en 1950. Entre os seus compañeiros estaban Fernando Torres, quen se converteu no seu esposo. Nos seguintes anos traballou con outros actores, como Sérgio Britto, Cacilda Becker, Nathália Timberg, Cláudio Corrêa e Castro e Ítalo Rossi.

En 1959 deixou o Teatro Brasileiro de Comedia ao que ingresara en 1956 e fundou xunto co seu marido e outros destacados actores a compañía *Teatro dos Sete* no Río de Xaneiro.

A principios da década de 1960 mudouse a São Paulo, onde traballou en moitas obras de teatro e televisión. A súa primeira telenovela foi *Pouco Amor Não é Amor*.

Debutou no cinema en 1964 con *A Falecida*, de Nelson Rodrigues. Conquistou os críticos con *Eles Não Usam Black-Tie* (1981). A pesar de que seguiu o éxito no teatro e na televisión, a súa carreira no cinema pasou bastante inadvertida ata 1997, cando *O Que É Isso, Companheiro?*, foi candidato ao Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa.

A consagración internacional chegou en 1998 con *Central do Brasil*, que a levou a ser candidata ao Oscar á mellor actriz. Non gañou, mais recibiu o premio do Festival Internacional de Cinema de Berlín entre outras distincións.

En 1999 *O Auto da Compadecida*, un dos seus grandes éxitos televisivos foi convertido en filme e estreado nos cines.

En 2007 participou en *Love in the Time of Cholera de Mike Newell como "Tránsito Ariza".

En 2010 gañou o premio á mellor actriz de teatro por *Viver Sem Tempos Mortos*.

## Vida persoal 
Montenegro estivo casada con Fernando Torres dende 1954 ata a morte del en 2008. Con el tivo unha filla, a actriz Fernanda Torres, nada en 1965 (coa que protagonizou o filme *Casa de Areia* en 2005) e un fillo, o director Cláudio Torres, nado en 1962 (con quen rodou *Redentor* en 2004).

## Homenaxes 
O cantante e compositor Milton Nascimento compuxo e dedicoulle a canción "Mulher da vida".

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fernanda Montenegro  en Memória Globo
* Discurso do Presidente Fernando Henrique Cardoso na cerimônia de entrega da Ordem Nacional do Mérito
* Entrevista nas páxinas amarelas da revista *Veja'', ed. 396 abr/1976, páx. 3
* Entrevista a Bravo! en maio de 2009