open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Placa antártica

A **placa antártica** é unha placa tectónica que cobre a Antártida e que se estende cara a fóra. Sitúase debaixo dos océanos circundantes, abarcando case 17 millóns de quilómetros cadrados.

## Límites 
Os límites da placa antártica son:
* a placa de Nazca 
* a placa suramericana 
* a placa africana 
* a placa australiana 
* a placa escocesa 
* a placa pacífica que forma o canto Pacífico-Antártico a partir do seu límite diverxente.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Tectónica de placas
* Placa tectónica
Gondwana

miniatura|300px|Unha interpretación da fase temperá de separación de Laurasia e Gondwana.

**Gondwana** é un antigo bloque continental que resultou da porción meridional da Panxea, cando se estendeu o mar de Tetis cara ao oeste. De Gondwana xurdiron Suramérica, África, Australia, o Indostán, Madagascar e a Antártida, ao longo do Cretáceo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xeoloxía
Altar de Atenea

O **altar de Atenea** atópase situado na acrópole de Atenas ao leste do Antigo templo de Atenea, en honor de Atenea e Erecteo, rei de Atenas (fillo de Pandión (fillo de Erictonio)).
Consérvase a base do altar que foi utilizado por diversos templos dos que se edificaron sucesivamente no centro da acrópole, realizábanse cultos en honor dos deuses ofrecéndose sacrificios de animais.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Altar de Atenea.
Placa suramericana

250px|dereita|miniatura|A placa suramericana atópase no centro do mapa, pintada con morado.
A **Placa suramericana** é unha placa tectónica formada por litosfera continental e por litosfera oceánica, é dicir, mixta, que contén a Suramérica e ao suroeste do océano Atlántico. Está rodeada pola placa africana polo leste, pola placa caribeña e norteamericana polo norte, pola placa de Nazca polo Oeste e pola placa antártica polo sur. 
  
## Evolución 
230px|esquerda|miniatura|Panxea
Hai 225 millóns de anos formaba parte de Panxea, o único continente existente na Terra por entón. Suramérica estaba unida a África polo leste e a Norteamérica polo norte.

Hai 180 millóns de anos a Panxea sepárase. A placa suramericana forma parte da metade meridional, Gondwana. Aínda segue unida a África.

Hai 135 millóns de anos comézase a formar o Atlántico Sur, pola formación da Dorsal Suratlántica.

Hai 65 millóns de anos, segue crecendo o océano Atlántico, mentres a placa de Nazca subduce por debaixo da placa suramericana, o que provoca a formación da Cordilleira dos Andes.

Na actualidade segue crecendo o océano Atlántico a unha velocidade aproximada de 3&nbsp;cm por ano. Ademais a placa de Nazca segue subducindo, o que provoca unha alta actividade sísmica no oeste de Suramérica.

En teoría, e sempre que non haxa un cambio, a placa suramericana tende a acercarse a Asia e a Australia, reducíndose o océano Pacífico. No futuro poderían chegarse a unir Suramérica con Australia e Asia.

200px|miniatura|Laurasia e Gondwana hai 200 millóns de anos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tectónica de placas
* Placa tectónica
Gonnosfanadiga

**Gonnosfanadiga** é un concello sardo de 6993 habitantes (2006) da provincia de Medio Campidano, ata o ano 2005 pertenceu á provincia de Cagliari, a vila está na aba do Monte Linas, antigamente eran dúas vilas separadas polo río Piras, Gonnos á dereita do río na faldra do monte e Fanadiga á esquerda, na terra cha.
Paul Herijgers

**Paul Herijgers**, nado o 22 de novembro de 1962 en Herentals, é un corredor ciclista belga, especializado en ciclocross. Foi campión do mundo de ciclo-cross en 1994 en Koksijde (Bélxica). Tamén foi campión de Bélxica de ciclocross en 1993 e 1997. Retirouse en 1999. En 2011 era comentarista deportivo para a canle deportiva Sporza.
A Uceira, Pantín, Valdoviño

**A Uceira** é un lugar da parroquia de Pantín no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 25 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 13 homes e 12 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 18 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pantín 
### Parroquias de Valdoviño
Xavariz, Pantín, Valdoviño

**Xavariz** é un lugar da parroquia de Pantín no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2007, cando tiña 20 habitantes.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pantín 
### Parroquias de Valdoviño
A Uceira

O topónimo **A Uceira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Uceira**, lugar da parroquia de Burres, no concello de Arzúa;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Oroso, no concello da Cañiza;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Arcos, no concello do Carballiño;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Vitre, no concello de Frades;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Prado, no concello de Friol;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Poutomillos, no concello de Lugo;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Golán, no concello de Melide;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Bascoi, no concello de Mesía;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Penas, no concello de Monterroso;
***A Uceira**, lugar da parroquia da Gándara, no concello de Oroso;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Merlán, no concello de Palas de Rei;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Somede, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***A Uceira**, lugar da parroquia do Eixo, no concello de Santiago de Compostela;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Grixalba, no concello de Sobrado;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***A Uceira**, lugar da parroquia de Goiriz, no concello de Vilalba;
***Uceira Branca**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos, no concello de Paradela;
***A Uceira Grande**, lugar da parroquia de Baroncelle, no concello de Abadín;
***A Uceira Pequena**, lugar da parroquia de Baroncelle, no concello de Abadín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Uxeira**, lugar da parroquia de Salto, no concello de Oza-Cesuras.
Conga (instrumento musical)

A **Conga** é un instrumento membranófono percutido, é dicir, un instrumento de percusión.

A conga tócase directamente coas mans. Hoxe en día poden comporse de materiais sintéticos por unha razón principalmente de resistencia. O conguista pode tocar sentado ou de pé. Decote a conga é presentada por pares apoiada nun trípode, aínda que tamén pode haber un formato composto de tres, catro e até cinco congas, o cal non é tan habitual.
[miniatura|220px|left|polaroid - [Augusto De Luca]]
Cupido

**Cupido** é, na mitoloxía romana, o Deus do amor.

## Historia 
[miniatura|*Venus e Cupido*, de [Alessandro Allori. Museo Fabre, Montpellier.|esquerda]]Equivale ao Eros da mitoloxía grega e a Kāmadeva na mitoloxía hindú. O seu nome latino significa «o Desexo». É fillo de Venus e de Marte. Atribuéselle a creación de amores e paixóns entre os mortais e adoita ser representado cun neno alado (semellante a un anxo). Ao ser fillo dos deuses da guerra e do amor, Cupido resulta ser o deus dos namorados, propiciando así un balance entre amor e traxedia.
Vilamarín (homónimos)

Como topónimo **Vilamarín** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilamarín**, concello da comarca de Ourense;
****Vilamarín**, parroquia de dito concello;
*****Vilamarín**, lugar de dita parroquia;
***Vilamarín**, parroquia do concello de Monforte de Lemos;
****Vilamarín**, lugar de dita parroquia;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Mabegondo do concello de Abegondo;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Campelo do concello do Corgo;
***Vilamarín**, lugar da parroquia de Fonteita do concello do Corgo;
***O Castro de Vilamarín**, lugar da parroquia de Mabegondo do concello de Abegondo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lourdes

**Lourdes** (en occitano Lorda) é unha cidade e comuna francesa situada nas chairas de Bigorre, ao sueste do departamento de Altos Pireneos, na rexión de Mediodía-Pireneos, a unha altitude de 400 metros. Está bañada polo río Gave de Pau que procede de Gavarnie. Os seus habitantes reciben o xentilicio en francés *Lourdais*.

Desde o século XIX é un importante centro relixioso católico de peregrinación, onde tiveron lugar as visións experimentadas pola nena Bernadette Soubirous. Nesta cidade atópase a Basílica do Rosario, dedicada á Nosa Señora de Lurdes.

## Historia 
Lourdes foi durante a Idade Media unha poboación fortificada, cuxa situación xeográfica fixo que fose unha importante praza forte do condado de Bigorre. O seu castelo data do século XIV, reedificado no XVI. A praza foi cedida aos ingleses polo tratado de Brétigny en 1360 e ata 1406 non foi recuperada.

### Lenda do emperador Carlomagno 
Cóntase que cando Carlomagno regresou da súa incursión en terras hispanas (logo da derrota de Roncesvalles), puxo sitio á praza de Lourdes que estaba ocupada polos musulmáns ao mando de Mirat. A lenda narra que durante o sitio viuse voar por encima da fortaleza unha aguia xigante que levaba no seu pico unha troita enorme que deixou caer aos sitiados. Mirat recolleu a troita e envioulla como agasallo a Carlomagno, asegurándolle que tiñan víveres suficientes para resistir o asedio. Carlomagno creuno e enviou ao seu bispo Turpin a entrevistarse co xefe da fortaleza. O resultado foi que o musulmán converteuse ao cristianismo e que tempo despois foi bautizado.

### Heráldica 
miniatura|100px|Escudo de Lorda.
Como consecuencia desta lenda o brasón da cidade de Lourdes está representado por un escudo de goles con 3 torres negras ameadas sobre unha rocha de prata. Unha aguia negra coas ás abertas e cunha troita de prata no seu pico voa por enriba da torre mediana; punta en azul con 6 montes que separan os 7 vales de Lavedan bañados polo río Gave.

## Demografía 
## Monumentos 
* Castelo do século XIV, reedificado no XVI. Residencia dos condes de Bigorre.
* Torre defensiva do século XIV que garda no seu interior un bo museo de artes e tradicións populares dos Pireneos.
* Santuario de Lurdes, centro de peregrinación católica entre os que destaca o Santuario da Nosa Señora de Lurdes.
* Muíño de Boly. Aquí naceu Bernardette Soubirous o 7 de xaneiro de 1844. Os seus pais eran muiñeiros e coñecidos en Lourdes como os muiñeiros de Boly.
* Casa paterna de Bernardette ou muíño Lacadé, onde vive a familia a partir de 1863. Nesta casa morreu a nai, Louise Castérot, o 8 de decembro de 1866.
* Cachot, ou calabozo, na rúa de Petits-Fossés. Serviu de cárcere noutros tempos. Aquí viviu a familia de Bernardette nun único cuarto que medía 4,40 por 4 metros. Desde este lugar saíu Bernardette a buscar leña a primeira vez que tivo as visións, o 11 de febreiro de 1858.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina do santuario
Lingua siciliana

O **siciliano** é unha lingua romance propia da illa de Sicilia, no sur da Italia. Algúns dos seus dialectos tamén se falan na Península Itálica, principalmente no centro-sur de Calabria (calabrés) e na Puglia meridional, na rexión chamada Salento (salentino). Tamén se pode escoitar, con moita menos frecuencia, na zona de Cilento, na rexión de Campania. O siciliano está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

Descende do latín vulgar, con influencias do grego, do árabe, francés, occitano, catalán e do español.

O uso do siciliano como lingua falada é usual en familia ou entre amigos; mais é menos común o seu emprego en ocasións oficiais e na forma escrita.

Algúns dos persoeiros da literatura en lingua siciliana son: Giovanni Meli, Nino Martoglio, Domenico Tempio, Alessio Di Giovanni, Ignazio Buttitta e Andrea Camilleri.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en siciliano

### Ligazóns externas 
* Diziunariu illustratu sicilianu-spagnolu
Ensalada grega

Unha **ensalada grega** (en grego: *χωριάτικη σαλάτα*) é aquela ensalada tradicional elaborada en Grecia cos ingredientes característicos deste lugar.

## Ingredientes 
A ensalada xenuinamente grega está elaborada de tomate, cogombro, pemento e cebola vermella, todo iso con sal, pementa negra e ourego, aliñada con aceite de oliva. Tamén se lle engaden anacos de queixo feta, alcaparras e olivas *kalamata*. A leituga non é un ingrediente propio da ensalada grega. Existe unha variante de ensalada grega que se denomina μαρούλι ("leituga") que consiste en leituga, cebola do monte e aneto fresco, adubado con aceite de oliva e vinagre ou zume de limón.

## Outros usos 
O termo "ensalada grega" emprégase comunmente en Estados Unidos, Australia, Suráfrica e Reino Unido para referirse á ensalada de leituga que posúe os ingredientes gregos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gastronomía de Grecia
Henry

Un **henrio** ou **henry** é a unidade do Sistema Internacional de Unidades da indutancia eléctrica, nome dado en homenaxe ao científico estadounidense Joseph Henry (1797-1878), que realizou importantes avances no eido do electromagnetismo, especialmente o descubrimento da autoindución. O seu símbolo é **H**.

Cando a taxa de variación da corrente eléctrica nun circuíto pechado é dun ampere por segundo (1A/s) e a forza electromotriz resultante é dun volt (1V), a indutancia do circuíto é dun henrio (1H).

Ten como dimensión  V \cdot A^{-1} \cdot s = m^2 \cdot kg \cdot s^{-2} \cdot A^{-2}  en unidades SI.

## Múltiplos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Impedancia
* Indutancia
* Indutor
Reiriz

O topónimo **Reiriz** pode referirse a:

;En Galiza
***Reiriz**, parroquia do concello do Saviñao;
***Reiriz**, parroquia do concello de Samos;
****Reiriz**, lugar de dita parroquia;
***Reiriz**, lugar da parroquia de San Martiño de Mondoñedo, no concello de Foz;
***Reiriz**, lugar da parroquia de Atán, no concello de Pantón.

Amais, como apelido, **Reiriz** ten 582 ocorrencias en Galicia (o 0,0114 % da poboación), e destaca nos concellos de Ribeira (280 ocorrencias, 0,53 %) e Bueu (82 ocorrencias, 0,33 %). Por mor da emigración ten presenza no País Vasco e nas provincias de Huelva, Valencia e Barcelona.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Retriz**, lugar da parroquia de Callobre, no concello de Miño.
Alperiz

O topónimo **Alperiz** pode referirse a:

;En Galiza
***Alperiz**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Lalín;
***Alperiz**, lugar da parroquia de Reiriz, no concello do Saviñao.
Patricia Gaztañaga

**Patricia Gaztañaga**, nada o 25 de decembro de 1966 en Bilbao, é unha presentadora de televisión do País Vasco coñecida polo éxito do seu programa *El diario de Patricia*, que presentou entre 2001 e 2008.

## Traxectoria 
Patricia Gaztañaga naceu en Bilbao pero a a súa infancia e mocidade transcorreron no barrio de Algorta de Getxo.

A súa andaina comezou na canle de radio Los 40 Principales á idade de 17 anos e dous anos despois proseguiu en Radio Euskadi, para finalmente acabar fichando pola televisión pública vasca ETB onde iniciou a súa carreira televisiva participando no programa de música xuvenil *Semáforo Pop*.

Tras colaborar en varios programas da ETB, atopou a popularidade a nivel rexional con *Ésta es mi gente*, un programa onde diversos invitados achegaban os seus testemuños vitais e que acabou converténdose nun éxito de audiencia durante moitas tempadas no País Vasco, ata tal punto que os seus dereitos foron adquiridos por outras televisións autonómicas como Telemadrid ou Canal 9 para facer as súas propias versións do mesmo.

Tras este éxito, Antena 3 fichouna no 2001 para dirixir un programa do mesmo formato chamado *El diario de Patricia* que se converteu nun programa habitual das tardes da televisión en España.

No verán de 2003, Antena 3 confiou en Patricia Gaztañaga para presentar un magacín titulado *Menta y Chocolate*. Corazón, concursos e consellos actúan de eixo sobre o que virou o programa. Pero o programa non tivo moito éxito e só durou ese verán.

En novembro de 2006, a presentadora renunciou voluntariamente a dirixir *El diario de Patricia* alegando motivos persoais, sendo substituída por Yolanda Vázquez.

A comezos de 2007, volveu ao seu coñecido *Diario*, no que chegou a cumprir os 1.500 programas, como líder absoluto na súa franxa horaria.

En abril de 2008, fai firme á cadea a súa proposta de abandonar o programa que tanto éxito lle deu. Por conseguinte, o 9 de xullo deste mesmo ano, Patricia despedíase diante os seus espectadores cun programa especial.

En setembro de 2008, a presentadora iniciou un novo proxecto á fronte de espazo *No es programa para viejos* de Antena 3. Os discretos resultados do mesmo cun share medio do 11,1% nas seis entregas que se realizaron do mesmo, levaron á cadea a cancelar a emisión do mesmo sen chegar sequera a emitir os dous últimos programas que inicialmente se pactaron.

No 2009 comeza a traballar para a cadea Cuatro, presentando en 2010 *Bodas cruzadas*, programa que narraba a historia de diferentes parellas de como se preparaban para a súa voda. Desde o 14 de setembro do mesmo ano, presentou o *reality show* *El marco*, en Antena 3.

Tras estar no 2011 afastada dos medios de comunicación, en decembro dese ano anúnciase que volve a Euskal Telebista. Presenta en ETB2 un concurso chamado *Voy a mil*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en IMDb
Pedreiras

Como topónimo **Pedreiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Pedreiras**, lugar da parroquia de Abadín, no concello de Abadín;
***Pedreiras**, lugar da parroquia de Laraxe, no concello de Cabanas;
***Pedreiras**, lugar da parroquia de Goá, no concello de Cospeito;
***Pedreiras**, lugar da parroquia de Gondar, no concello de Sanxenxo;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Guntín, no concello de Bóveda;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Ansemar, no concello de Castro de Rei;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Santa Comba de Orizón, no concello de Castro de Rei;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia do Pacio, no concello de Friol;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Ramelle, no concello de Friol;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Rubián de Cima, no concello do Incio;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Malpica de Bergantiños, no concello de Malpica de Bergantiños;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Alvite, no concello de Negreira;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Oleiros;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Ferreiros, no concello de Sarria;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Turces, no concello de Touro;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Distriz, no concello de Vilalba;
***As Pedreiras**, lugar da parroquia de Cazás, no concello de Xermade.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Pedreiras**, cidade do estado de Maranhão.

;En Portugal
***Pedreiras**, freguesía do concello de Porto de Mós;
***Pedreiras**, lugar da freguesía de Seiça;
***Pedreiras**, aldea do concello de Sesimbra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Walter Pandiani

**Walter Gerardo Pandiani Urquiza**, coñecido tamén como ***O Rifle***, nado en Montevideo o 27 de abril de 1976, é un exfutbolista e adestrador uruguaio. Xogaba na posición de dianteiro e foi internacional coa selección uruguaia.

Dende xullo de 2021 adestra o Atlético Cerro, da Segunda División do Uruguai.

## Traxectoria 
Naceu en Montevideo e ten ascendencia italiana, pois un dos seus avós, Giuseppe Bautista Pandiani, era natural da provincia de Pavia, na Lombardía.

Comezou xogando no seu país, no CA Basañez e CA Peñarol entre 1994 e 2000, para despois dar o salto a Europa fichando polo Deportivo da Coruña durante 2 temporadas, cun ano cedido no Real Mallorca, con cal gañaría a Copa do Rei.

Á temporada seguinte volveu ao Deportivo, aínda que, debido ás diferenzas co club e o seu adestrador, Javier Irureta, foise a Inglaterra a xogar cedido no Birmingham City na temporada 2005-2006. Tras un grande debut no seu primeiro partido, o club ofreceulle contratalo o seguinte verán, pero ao non manter o seu bo rendemento volveu a España, esta vez fichando polo RCD Espanyol, con quen gañaría unha Copa do Rei e lograría un subcampionato na Copa da UEFA, edición na que logrou ser o máximo goleador.

En xullo de 2007 fichou polo CA Osasuna por 3 temporadas, a onde chegou para completar a dianteira *rojilla* e achegar calidade e experiencia ao equipo.

Na tempada 2011–12 fichou novamente polo RCD Espanyol.

### Selección nacional 
Foi internacional coa selección uruguaia en catro ocasións, pese a ser convocado máis veces.

### Como adestrador 
Comezou a súa carreira como adestrador en Cataluña, adestrando os equipos xuvenís do Masnou, onde xogaban os seus dous fillos. En 2016 adestrou durante uns meses o primeiro equipo, e posteriormente exerceu como adestrador nas canteiras do Europa e o Hospitalet. En 2018 obtivo a licenza de adestrador UEFA Pro tras asistir ao curso da Federación Española, onde tivo como profesor ao futuro seleccionador español e campión da Eurocopa Luis de la Fuente.

En xullo de 2019 colleu as rendas do Lorca FC, na Terceira División, pero dimitiu en decembro xunto a todo o corpo técnico, por problemas coa directiva do club. En agosto de 2020 converteuse no director de canteira do Dibba Al-Hisn, dos Emiratos Árabes Unidos, e pouco despois foi ascendido a adestrador do primeiro equipo, na segunda división do país.

En xullo de 2021 regresou ao seu país, como adestrador do Club Altético Cerro, na segunda división.

## Palmarés 
;Peñarol
* Liga do Uruguai: 1999

;Deportivo
* Copa do Rei: 2001–02
* Supercopa de España: 2000, 2002

;Mallorca
* Copa do Rei: 2002–03

;Espanyol
* Copa do Rei: 2005–06

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en tenfieldigital.com.uy
* Datos do xogador en soccerbase.com
José Luis Borbolla

**José Luis Borbolla Chavira**, nado en Cidade de México o 31 de xaneiro de 1920 e finado na mesma cidade o 11 de febreiro de 2001, foi un futbolista mexicano. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección mexicana.

## Traxectoria 
Empezou a súa careirra no Club de Fútbol Asturias, para continuar xogando no Real Club España e o Club Deportivo Marte, todos eles de México. Posteriormente pasou a xogar na Primeira División de España, sendo o primeiro estranxeiro en facelo unha vez finalizada a guerra civil.

En España xogou no Deportivo da Coruña, Real Madrid e Celta de Vigo. Tras o seu paso por España regresou a México, onde xogou en Tiburones Rojos de Veracruz e Club América, club onde se retirou e ao que adestrou durante unha temporada.

Tras o seu retiro do mundo do fútbol conertiuse nun empresario do sector téxtil.

### Selección nacional 
José Luis Borbolla foi internacional con México no mundial do Brasil de 1950, no encontro contra Suíza.

## Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Borbolla na Web da Liga de Fútbol Profesional
* Artigo sobre a chegada de Borbolla ao Real Madrid
Tales of the Otori

***Tales of the Otori*** (en galego *Contos dos Otori* ) é unha serie de novelas fantásticas escritas pola escritora Gillian Rubinstein baixo o pseudónimo Lian Hearn, localizadas nun mundo ficticio baseado no Xapón feudal. As cinco novelas publicadas foron: *Across the Nightingale Floor* *(*2002),  *Grass for His Pillow (*2003), *Brilliance of the Moon* (2004), *The Harsh Cry of the Heron* (2006), a cal ten lugar 16 anos despois dos sucesos acaecidos en *Brilliance of the Moon* e ''Heaven's Net is Wide* (2008), a cal precede ao *Across the Nightingale Floor''. Os libros narran as aventuras dun mozo guerreiro chamado Otori Takeo no seu afán de vingar ao seu pai adoptivo, Otori Shigeru, a fuxida do legado do seu pai biolóxico, e a persecución do amor da súa vida no medio do asfixiante poder dunha ducia de señores dos clans e centos de guerreiros.

## Sinopse 
A historia é narrada en primeira persoa por Otori Takeo (ao que se nos presenta primeiro co nome de Tomasu), o cal nace nunha pequena aldea na que os habitantes seguen relixión coñecida como Os ocultos. Os ocultos son perseguidos nos Tres Países debido ás súas crenzas relixiosas, e no primeiro capítulo a aldea de Takeo, Mino, é destruída por guerreiros liderados por Iida Sadamu, señor do clan Tohan. Durante este ataque, Takeo é rescatado por Otori Shigeru, un señor do clan Otori, e levado a Hagi, capital do clan Otori. Alí, Shigeru adopta a Takeo e comeza a instruílo pola vella usanza das familias nobres dos Clans.

En Hagi, Takeo aprende que o seu pai, Kikuta Isamu, que morre antes do nacemento de Takeo, foi membro da Tribo, unha secreta rede de espías e asasinos famosos polas súas habilidades sobrenaturais. Takeo descobre que herdou moitas das habilidades do seu pai: invisibilidade, movemento silencioso, a habilidade de crear unha imaxe de si mesmo (desdobrarse), un oído extremadamente agudo, e a habilidade de inducir aos cans e ás persoas en letargo. Baixo a tutela dun membro da Tribo, Muto Kenji, Takeo aprende a empregar estas habilidades baixo o papel de asasino, sospeitando que tomará parte nos plans de Shigeru contra Iida Sadamu.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial da autora
Aceituna

**Aceituna** (en estremeño: *Azituna*) é un concello estremeño na provincia de Cáceres, España, que contaba no 2006 con 618 habitantes. Aceituna foi fundada no século XIII como aldea do Señorío de Galisteo e emancipouse como concello en 1837, cando o resto dos lugares do señorío.

Limita ao norte con Santa Cruz de Paniagua, polo sur con Montehermoso, polo oeste Pozuelo de Zarzón e polo oriente linda con Santibáñez el Bajo e Valdeobispo.

Todos os regatos de Aceituna van para ao río Alagón, que marca o límite dos termos municipais de Aceituna e Valdeobispo. Os regatos máis importantes que pasan polo concello son os de Aceituna, Higaleja e Ribera del Bronco.

No sur do concello atópase o encoro de San Marcos, no arroio de Aceituna. Outro encoro é a presa de Valdeobispo, no seu límite con Valdeobispo.

No seu territorio encóntranse ademais varias lagoas, como a Lagoa Maruguero, a Lagoa Nueva, a Lagoa del Manzano, a Lagoa Chavarcón, a Lagoa Chica, a Lagoa de los Tejares etc.

## Demografía 
## Festas 
* San Sebastián, 20, 21 e 22 de xaneiro.
* Santa Mariña (18 de xullo)
* Festa dos Quintos
* As Alborás
Petr Kouba

**Petr Kouba**, nado en Praga o 28 de xaneiro de 1969, é un exfutbolista checo. Xogaba de porteiro e foi internacional coas seleccións de Checoslovaquia e República Checa.

## Traxectoria 
Na tempada 1996–97 fichou polo Deportivo da Coruña, sendo o porteiro suplente de Jacques Songo'o. Nese ano xogou 4 partidos, debutando na Liga o 19 de xaneiro de 1997, na xornada 19, no empate contra o Real Valladolid (1–1) no Estadio José Zorrilla.

Tras dúas cesións ao Kaiserslautern e ao Viktoria Žižkov, regresou ao Deportivo e na tempada 1999–00 acadou o título de Liga, participando en 2 partidos.

### Selección nacional 
Xogou con Checoslovaquia e despois coa República Checa, xogando entre ambos un total de 40 partidos entre 1991 e 1998.

Kouba foi participante da Eurocopa 1996 de Inglaterra, onde a República Checa foi semifinalista.

## Palmarés 
* **Liga de Checoslovaquia (2)**: 1991, 1992.
* **Liga da República Checa (1)**: 1993.
* **Liga de España (1)**: 1999–00.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Lassad Nouioui

**Lassad Hassen Nouioui** (en árabe: **لسعد النويوي**‎) nado en Marsella o 8 de marzo de 1986, é un ex-futbolista franco-tunisiano. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección tunisiana.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores de diversos equipos franceses, Lassad firmou o seu contrato como profesional na temporada 2008/09 co Deportivo da Coruña, tras xogar no seu filial. Debutou co Deportivo na vitoria 3-0 contra o Villarreal CF, substituíndo a Riki. No seguinte partido forzou o penalti do empate a un contra o RCD Mallorca. O seu primeiro gol en Primeira División marcouno o 5 de abril de 2009 contra o RCD Espanyol.

Tras finalizar a tempada 2011–12 desvinculouse do Deportivo ao non renovar o seu contrato. O 2 de setembro de 2012 firmou co Celtic F.C. escocés por dúas tempadas.

O 1 de febreiro de 2018 fichou polo CD Toledo, de Segunda División B, até o final da tempada 2017–18. En abril sufriu un paro cardiaco durante un adestramento, anunciando un mes máis tarde o seu retiro do fútbol.

### Selección nacional 
Foi seleccionado para as roldas clasificatorias do Mundial 2010 que disputou Tunisia.

## Palmarés 
;Deportivo
* Segunda División: 2011–12

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Corentin Martins

**Corentin Martins da Silva**, nado en Brest o 11 de xullo de 1969, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol francés. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección francesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Sylvia Kristel

**Sylvia Kristel**, nada en Utrecht o 28 de setembro de 1952 e finada en Ámsterdam o 17 de outubro de 2012, foi unha actriz, modelo e cantante holandesa. O seu papel de maior sona foi o de protagonista do filme erótico francés *Emmanuelle* en 1974.

## Inicios 
Comezou a súa carreira profesional coma modelo adolescente, sendo escollida Miss TV Europe no 1972

## *Emmanuelle* 
Kristel acadou sona en todo o mundo ó protagonizar en 1974 a súa primeira película, *Emmanuelle*, baseada na novela homónima de Emmanuelle Arsan, e dirixida por Just Jaekin. A actriz cobrou pola súa participación 150.000 dólares, recadándose entre 50 e 350 millóns de dólares.

Posteriormente protagonizou varias secuelas, como *Emmanuelle 2* (1975), *Goodbye Emmanuelle* (1977) e *Emmanuelle 4* (1984).

## Outras actuacións 
Malia ser basicamente coñecida pola súa participación en películas de contido erótico, coma as da saga *Emmanuelle*, Kristel interpretou personaxes como Lady Chatterley, nunha adaptación da novela de 1981, *O amante de Lady Chatterley*, ou a espía Mata Hari.
[miniatura|Sylvia Kristel en París, co gallo do documental sobre a súa vida o [25 de setembro de 2007.]]

## Últimos anos 
Logo de superar un cancro de gorxa no 2003 retomou a súa actividade interpretativa, e no 2006 publicou as súas memorias co título de *Nue* (*Espida*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Sylvia Kristel, *The Daily Telegraph*, 16 de xuño de 2007.
* *Emmanuelle star publishes autobiography* , *The Sunday Times*, 3 de setembro de 2006.
Sylvain Wiltord

**Sylvain Wiltord**, nado o 10 de maio de 1974 en Neuilly-sur-Marne, é un exfutbolista francés. Xogaba de dianteiro.

## Clubs
Frádegas

O topónimo **Frádega** pode referirse a:

;En Galiza
***Frádegas**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Castro de Amarante, no concello de Antas de Ulla;
***Frádegas**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***Frádegas**, lugar da parroquia de Pidre, no concello de Palas de Rei;
***Frádegas**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***Augas de Frádegas**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Castro de Amarante, no concello de Antas de Ulla.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Test de Stamey

O **Test de Stamey** serve para a diagnose da prostatite crónica. Consiste na análise dos ouriños antes e despois da masaxe prostática. O positivo na procura bacteriana nos ouriños despois da masaxe prostática é indicativo dunha infección nas vías seminais.
Burlington, Indiana

**Burlington** é un lugar do estado estadounidense de Indiana, pertence administrativamente ao condado de Carroll.
## Demografía 
Segundo o censo de 2000 tiña unha poboación de 444 habitantes. En 2006, o United States Census Bureau estima a poboación en 449, un aumento de 5 persoas (1,1%).
## Xeografía 
De acordo co United States Census Bureau cobre unha área de 1,4&nbsp;km². Burlington está aproximadamente a 239 metros por riba do nivel do mar.
Flanagan Flash-Back

***Flanagan Flash-Back*** é un libro publicado no 2009 de Andreu Martín e Jaume Ribera. É o duodécimo da serie protagonizada polo detective xuvenil **Flanagan**.

## Trama 
Nos primeiros días de setembro, pouco antes do seu décimo oitavo aniversario, Flanagan descobre que a súa primeira moza, Clara Longo, foi detida acusada de tráfico ilegal de xoias.

Entrementres o *Komando Destruction*, o grupo de rapaces de dez anos que xa ten aparecido noutras historias, quere contratalo para facer chantaxe á súa mestra.

Flanagan non dubida á hora de axudar a Clara, malia que esta pídelle que a deixe en paz, pero, quizais por sentimento de culpa, sente a necesidade de ir tras Clara. Porén, todo se complica cando sabe que Clara pasou a noite en comisaría por mor da morte da súa tía, coa que vivía.

Flanagan investiga a morte da tía, centrándose no seu mozo, e nun posible amante. Tras unha boa sesión de acción (coma sempre, mesturada con escenas divertidas e absurdas para os perseguidores de Flanagan), e persecucións (desta volta axudado pola nova Honda CBR 125 do detective), no último momento, coa axuda de Charche e Nines, evita a morte de Clara.

Finalmente, descóbrese que o presunto amante da tía era un xuíz que abusara sexualmente de Clara co consentimento da súa tía.

O relato remata cunha festa sorpresa organizada por Charche e Nines, onde están invitados moitos dos coñecidos e amigos de Xan.

## Narración
O libro ten un *crossover* coa novela *El com del crim* dos mesmos autores, quinto volume da saga protagonizada polo detective Àngel Esquius.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na web da editorial.
Leónidas II

**Leónidas II** foi un rei de Esparta que reinou dende o ano 254 a.C. ata o 235 a.C.

Foi desterrado no 242 a.C., no 240 a.C. volveu ocupar o seu trono.
Ne Tak

**Ne Tak** foi unha alianza política creada para participar nas eleccións parlamentarias de 2006 en Ucraína. Leonid Kravchuk, primeiro presidente de Ucraína e nese tempo membro do parlamento, era o seu cabeza de lista.
## Características 
Ne Tak agrupaba as seguintes forzas:
* Partido Socialdemócrata de Ucraína (unido)
* Partido Republicano de Ucraína
* Mulleres para o Futuro
* Centro de Unión de Todos os Ucraínos

Algúns dos candiatos e apoios deste bloque foron Viktor Medvedchuk, actual presidente do Partido Socialdemócrata de Ucraína (unido), Oleg Blokhin, Hrihorii Surkisantigo, presidente da Federación de Fútbol de Ucraína.

Ne Tak recibiu 257.106 votos (1.1%), quedando en 11 º lugar e sen lograr escano ningún no parlamento.
Humberto II

dereita|miniatura|200px|Humberto II

**Humberto II**, nado o 15 de setembro de 1904 en Racconigi e finado o 18 de marzo de 1983 en Xenebra, foi o último rei de Italia, do 9 de maio ao 13 de xuño de 1946, por veces chamado o *rei de maio*.

## Traxectoria 
Humberto II foi o terceiro fillo do rei Vítor Manuel III e Helena de Montenegro, formouse na academia militar de Turín e chegou ao grao de xeneral. Participou en operacións militares durante a segunda guerra mundial.

Despois da caída de Benito Mussolini e da apertura de negociacións dos italianos cos aliados, en 1943, o rei Vítor Manuel volveu aos poderes constitucionais e o 5 de xuño de 1944 nomeou a Humberto *Luogotenente General del Regno* nun intento por salvar a monarquía, abdicando en maio de 1946, converténdose Humberto en rei de Italia, no referendo do 2 e 3 de xuño os italianos votaron maioritariamente polo establecemento dunha república e o 13 de xuño marchou para o exilio en Cascais.

Humberto estaba casado desde 1930 con María Xosé de Bélxica, filla do rei Alberte I, coa que tivo catro fillos.
Galería de imaxes de Oza, Teo

:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes de Teo*

Santa Baia de Oza é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo.

## Santa Baia de Oza

Ficheiro:Oza, Teo, Galiza. Igrexa.JPG
Ficheiro:Oza, Teo, Galiza.JPG
Ficheiro:Oza, Teo, Galiza. Igrexa Campanario.JPG
Ficheiro:Oza, Teo, Galiza 11b.jpg

## Oza

Ficheiro:Oza, Teo, Galiza 21.JPG|Cruceiro
Ficheiro:Cruceiro en Oza, Teo, Galicia.JPG|Cruceiro
Ficheiro:Oza, Teo, Galiza. Santa Eufemia.JPG|Santa Eufemia
Ficheiro:Oza, Teo, paisaxe.jpg|Paisaxe

## Gondelle

Ficheiro:Gondelle, Oza, Teo, Galiza 02.JPG
Ficheiro:Gondelle, Oza, Teo, Galiza 01.JPG
Ficheiro:Gondelle, Oza, Teo, Galiza.jpg
Galería de imaxes da rapa das bestas

A **rapa das bestas** é a denominación dunha operación que consiste en cortar as crinas dos cabalos nos curros.

Ficheiro:IX Rapa das Bestas do Xiabre en Catoira.jpg|IX Rapa das Bestas do Xiabre en Catoira.
Ficheiro:Rapa das bestas. Galiza.jpg|Rapa das bestas en Galicia
Ficheiro:Rapa_das_Besta_Xiabre_-_Pontevedra_-_Galicia_-_España.jpg|Rapa das bestas en san Cibrán, 2007.

## Rapa das bestas de Sabucedo 

Ficheiro:Rapa das bestas sabucedo 1 jpereira.jpg|Rapa das bestas de Sabucedo
|Cabalos no curro
Ficheiro:Rapa das bestas sabucedo 5 jpereira.jpg|Marcando un dos cabalos

## Curro das Canizadas, A Pobra do Caramiñal 

Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 1.jpg
Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 2.jpg
Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 3.jpg
Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 4.jpg
Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 5.jpg
Ficheiro:Curro das Canizadas. A Pobra do Caramiñal 6.jpg
Ficheiro:Curro do Barbanza na Pobra do Caramiñal.jpg
Galería de imaxes de Recesende, Teo

**San Xoán de Recesende** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo.

Ficheiro:Seoane, Recesende, Teo, Galiza.jpg|Igrexa de San Xoán de Recesende, en Seoane
Ficheiro:Detalle da parede da igrexa de san Xoán de Recesende (Seoane, Recesende, Teo, provinvia da Coruña, Galiza).jpg|Detalle da parede da igrexa de san Xoán de Recesende
Ficheiro:O Casal, Recesende, Teo, Galiza. Parque.jpg|Parque infantil
Ficheiro:O Casal, Recesende, Teo, Galiza.jpg|Paisaxe
Ficheiro:O Casal,_Recesende,_Teo.jpg|Economía agraria
Ficheiro:O Casal, Parroquia de Recesende, Teo.jpg|Edificio
Ficheiro:O Casal, Parroquia de Recesende, Teo. Casa.jpg|O Casal
Ficheiro:Recesende, Teo, Galiza. Ovella.jpg|Ovella
Ficheiro:Cruceiro en Seoane, Recesende, Teo.jpg|Cruceiro.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Teo
Copa Galiza de fútbol 2009

Na segunda edición da **Copa Galiza de fútbol**, celebrada en 2009, participaron 23 conxuntos galegos.
Participaron os seis equipos de segunda B (CD Lugo, Pontevedra CF e CD Ourense, Racing de Ferrol, Cidade de Santiago, Fabril e Celta Turista), e mais dezasete de terceira división. Na primeira rolda xogaron catorce equipos de terceira división elixidos por sorteo, e na segunda rolda sumáronselle os equipos de segunda B e mais os tres exentos de terceira. Os partidos xóganse a partido único e no campo do equipo situado nunha posición máis baixa da táboa, ou de inferior categoría.

O campión da edición 2009 foi o Cerceda.

## Rolda previa
## Eliminatorias
Trapecio de Orión

O **Trapecio**, **Cúmulo do Trapecio** ou **O Trapecio do Cúmulo de Orión** é un pequeno cúmulo estelar no corazón da Nebulosa de Orión, a cal pertence á constelación de Orión. Foi descuberto por Galileo Galilei. O 4 de febreiro de 1617, Galileo puido esbozar tres das estrelas (A, C, D), pero o resto de estrelas estaban confundidas entre a nebulosidade circundante. A cuarta compoñente (B) foi identificada por varios observadores no ano 1673, e varias compoñentes máis foron descubertas máis tarde, para un total de oito estrelas confirmadas, ala polo ano 1888. Posteriormente varias das estrelas foron confirmadas coma binarias. Os telescopios dos astrónomos afeccionados de preto de 5&nbsp;cm de apertura pode resolver seis estrelas en boas condicións de visibilidade.

O trapecio é un cúmulo relativamente novo que se formou directamente da nebulosa nai. As cinco estrelas máis brillantes son da orde de entre 15 a 30 masas solares de tamaño. Elas están separadas entre si dentro dun diámetro de 1,5 anos luz e son responsables de boa parte da iluminación da nebulosa. O Trapecio podería ser un sub-compoñente do Cúmulo da Nebulosa de Orión, un grupo de preto de 2.000 estrelas dentro dun diámetro duns 20 anos luz.

## Identificación 
É máis facilmente identificable polo asterismo das catro estrelas relativamente máis brillantes. As catro son moitas veces identificadas coma A, B, C, e D, en orde crecente respecto da súa ascensión recta. A máis brillante das catro estrelas é C, ou Theta1 Orionis C, cunha magnitude aparente de 5,13. Tanto A coma B foron identificadas coma binarias eclípsantes.

As imaxes no infravermello do Trapecio son as que foron capaces de penetrar mellor entre as nubes de po, e grazas a elas detectáronse moitas máis compoñentes estelares. Preto da metade das estrelas dentro do cúmulo posúen discos circumestelares que se están disipando, moi posiblemente unha condición precursora da formación planetaria. Ademais, tamén foron identificadas varias ananas marróns e varias *estrelas fuxitivas* de baixa masa.

File:TrapeziumStars.jpg|Identificación das estrelas do asterismo.
File:Glowing region Trapezium stars.jpg|Esta rexión revela arcos e burbullas formadas polos ventos estelares -fluxos de partículas cargadas emitidas polas estrelas do Trapecio- chocan co material da nube.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asterismo
* Orión (constelación)
* Nebulosa de Orión
* Cinto de Orión

### Lecturas recomendadas 
* 
*  arxiv = astro-ph/0506002

### Ligazóns externas 
* Chandra Observatory Uncovers Hot Stars In The Making, MIT Press Release, 2000. 
* A detailed description of the Trapezium Cluster 
* Astronomy Picture of the Day - In the Center of the Trapezium, 2 de marzo de 2003
Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago

[miniatura|dereita|280px|Partido entre o Cidade de Santiago e o [Montañeros CF.]]
A **Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago** foi un club de fútbol galego, de Santiago de Compostela, que xogaba os seus partidos no estadio de San Lázaro. Foi fundado en 1978 como **Club Atlético Fátima**.

Xogou en Segunda División B durante a tempada 2008-09, pero descendeu a Terceira por falta de pagamentos. Finalmente, o equipo desapareceu en 2010.

## Historia 
O antecesor do club SD Ciudad de Santiago foi o Club Atlético Fátima, fundado o 14 de xuño de 1978 por un grupo de amigos da parroquia compostelá do Castiñeiriño para difundir a práctica do deporte. Afiliouse na Federación Galega de Fútbol o 22 de xuño de 1978 co número 1193, e inscribiuse no rexistro nacional de clubs co número 12.643. O club competiu varios anos en categorías locais, até que no ano 2004 comeza a militar na rexional preferente galega, xa no histórico campo de San Lázaro, en detrimento do campo de Santa Isabel.

A partir de setembro do ano 2005 o equipo transformouse en Sociedade Anónima Deportiva coa denominación de Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago, nun intento de medrar deportiva e socialmente. Nese mesmo ano tamén se creou o primeiro equipo feminino do club.

Na tempada 2006/2007 acadou outro ascenso histórico á Terceira División, despois de vencer na promoción ó Verín CF; e na tempada seguinte ascende á Segunda División B, categoría na que militou un ano.

En agosto de 2009 o club sufriu un descenso administrativo, logo de non facer efectivos os dereitos para xogar en Segunda B. A súa última tempada pasouna en Terceira dentro do Grupo I, pero a falta de pagamentos aos xogadores sucedéronse e o equipo non se presentou a varios partidos da competición. Isto provocou que a RFEF eliminase ao equipo do campionato mediante un descenso a Preferente, o que provocou a súa desaparición definitiva.

## Uniforme 
* Uniforme titular: Camiseta branca con raias verdes, pantalón e medias verdes.
* Uniforme alternativo: Camiseta granate con detalles brancos, pantalón e medias granates.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 1
* **Tempadas en 3ª**: 2
* **Tempadas en categorías rexionais**: 29
* **Mellor posto na Liga**: 13º (2ªB tempada 2008-09)

### Historial na liga 
## Palmarés 
* **Terceira División de España** (1): 2008

## Notas
Villalonga Club de Fútbol

[dereita|miniatura|Once inicial do Villalonga no [estadio do Couto, maio de 2022.]]
O **Villalonga Club de Fútbol** é o equipo de fútbol da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo, e un dos tres grandes equipos dese concello a canda o Portonovo SD e o Xuventú de Sanxenxo.

Fundado en 1947, actualmente xoga na Terceira División. O seu campo de fútbol é o San Pedro, con capacidade para 2.000 espectadores.

## Historia 
Nas últimas décadas xogou case sempre na Terceira División, con descensos ocasionais a Rexional Preferente Sur. En concreto, estivo en Terceira as tempadas entre 1988-2000 e desde 2004. A súa mellor posición foi a terceira praza da tempada 1989–90. Xogou a promoción de ascenso á Segunda B na campaña 1992–93 contra Club Deportivo Laguna, Langreo e Fuenlabrada, e na 2006–07 contra o Sociedad Deportiva Noja, co que caeu derrotado en primeira rolda (0–0 e 1–0).

## Datos do club
***Tempadas en 1ª:** 0
***Tempadas en 2ª:** 0
***Tempadas en 2ª B:** 0
***Tempadas en 3ª:** 21
***Promocións de ascenso a Segunda B:** 2 (0 ascensos)

### Historial na liga 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Adestradores
*Gabriel Leis (2012–2013)
*Julián Ferreiro (2013– )
*Antonio Fernández (2014- 2016)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Verín Club de Fútbol

O **Verín Club de Fútbol** é o equipo de fútbol de referencia da vila ourensá de Verín. Fundado en 1971, na actualidade compite no Grupo 1 da Primeira Autonómica de Galicia, e ten uns 300 socios. Con camisola vermella e pantalón azul coma equipamento, o Verín CF disputa os seus partidos coma local no estadio José Arjiz, con capacidade para uns 2000 espectadores.

## Escudo 
No escudo do Verín CF ocupa un lugar predominante a imaxe do castelo de Monterrei, por riba dunha banda azul, que representa o Támega, río que baña a vila de Verín. No interior da banda azul, un balón de fútbol. No ano 2012 o escudo cambiou a un deseño máis moderno e colorido.

## Uniforme 
O Verín CF viste camisola vermella, pantalón azul e medias vermellas. O segundo equipamento consta de camisola azul, pantalón branco e medias azuis.
## Estadio 
O Verín CF xoga os seus partidos coma local no estadio José Arjiz, inaugurado en 1971, con capacidade para 2000 espectadores. O estadio, situado na estrada de Laza, está ao pé do castelo de Monterrei.

## Historia 
Antes da guerra civil española existiu na vila o Racing Club Verín, e despois da contenda bélica Juan Reigada fundou un novo club, o CD Verín, que xogaba no antigo campo do Toral. De alí trasladouse a actividade futbolística ás instalacións da Granxa.

En 1971 botou a andar o actual Verín CF, que a partir de 1976 pasou a ter como campo de xogo o José Arjiz. Nese mesmo ano, 1976, o Verín CF proclamouse 'campión galego de afeccionados tras superar na final o CCDR Perlío, de Fene, logrando o pase ao Campionato de España, onde caeu eliminado (perdendo por 0-1 na casa e por 5-0 fóra), ante o C.D. Ensidesa de Avilés na primeira rolda. 
En 1981 ascende por primeira vez á terceira división, categoría en que sumou dez campañas. Tras unha involución a principios dos 90 que mergullou o equipo na segunda rexional, entre 1997 e 2007 o Verín CF desfrutou dos seus mellores anos. Na 2003/04 quedou no 4º lugar da terceira división e conseguiu meterse na fase de ascenso á Segunda División B, sendo eliminado na primeira rolda.

Nos anos seguintes o Verín CF cabalgou entre Terceira e Preferente Autonómica, ata consumar o descenso á categoría provincial en xuño de 2013.

**Temporadas disputadas nas distintas categorías**
*Terceira División 10.
*División Preferente Autonómica: 16.
*División Primera Autonómica: 17.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*

### Ligazóns externas 
* Web oficial.
* Páxina de Facebook.