open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vicinte, Vicinte, Outeiro de Rei

**Vicinte** é un lugar da parroquia de Vicinte no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 26 habitantes (14 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vicinte 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas
Movemento pola independencia de Quebec

en rosa escuro.]]

O **movemento pola independencia de Quebec** (en francés: *Mouvement souverainiste du Québec*) refírese ao status histórico e situación actual dos movementos políticos múltiples e multi-laterais que visan a soberanía da provincia canadense de Quebec.

Cerca do 80% da poboación do Quebec é descendente de franceses. A poboación de Quebec é na súa maioría católica, a diferenza do resto do país, no que a poboación na súa maioría é protestante e utiliza o idioma inglés. Outra forte característica é a arquitectura que é moi influenciada polo estilo francés.

No Quebec hai unha gran concentración de franceses, xa que por consecuencia da rivalidade entre franceses e ingleses, as tendencias separatistas sempre estiveron presentes na historia do Canadá.

En 1969 tivo lugar o recoñecemento e a oficialización da lingua francesa no Quebec. Once anos despois tivo lugar un referendo para ocorrer o separatismo do Quebec, porén a maioría da poboación votou en contra.

En 1987, os separatistas lograron ter maior autonomía sobre a política e á economía da provincia. Este acordo levou á poboación doutras provincias a se cuestionaren sobre os dereitos adquiridos.
Juan Antonio Granados

**Juan Antonio Granados Loureda**, nado na Coruña o 29 de abril de 1961, é un escritor, catedrático e inspector de educación galego. É director de *EDUGA, Revista Galega do Ensino*.

## Obras 
As súas obras pódense diferenciar en dúas etapas. A primeira é máis estudosa e obxectiva, mentres que na segunda comeza a mergullarse na literatura plasmada nun marco histórico verídico.

### 1.ª etapa 
* *Historia de Ferrol* (1998)
* *Historia Contemporánea de España* (1998)
* *Historia de Galicia* (1999)

### 2.ª etapa 
* *Sartine y el caballero del punto fijo* (2003)
* *El Gran Capitán* (2006)
* *Sartine y la guerra de los guaraníes* (2010)
* *Breve historia de los Borbones españoles* (2010)
* *Breve historia de Napoleón* (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Juan Antonio Granados en Galegos.galiciadigital.com
Richard Cushing

** Richard James Cushing**, nado o 24 de agosto de 1895 en Boston (Massachusetts) e finado o 2 de novembro de 1970 ib., foi un eclesiástico estadounidense, cardeal da Igrexa Católica e arcebispo de Boston.
## Traxectoria 
Richard Cushing naceu no distrito de South Boston, fillo dos inmigrantes irlandeses Patrick Cushing e Mary Dahill Cushing. e posteriormente traballou na arquidiocese de Boston.

En 1939 Cushing foi nomeado bispo titular de Mela e bispo auxiliar de Boston. Recibiu a consagración episcopal o 29 de xuño de 1939 polo arcebispo William Henry O'Connell, sendo os bispos co-consagrantes John Bertram Peterson e Thomas Addis Emmet.

O 25 de setembro de 1944 foi nomeado arcebispo de Boston polo papa Pío XII. O 15 de decembro de 1958 o papa Xoán XXIII creouno cardeal co título de *Cardeal-Presbítero de Santa Susanna*. pola Universidade Nacional de Irlanda en 1958, e pola Universidade Santa María de Halifax o 12 de maio de 1959.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xardín de Luxemburgo

O **Xardín de Luxemburgo** (*Jardin du Luxembourg* en francés) é o maior parque público da cidade de París con máis de 224&nbsp;000 m², localizado no 6º *arrondissement*. O Xardín de Luxemburgo actualmente pertence ao Senado de Francia, que está localizado no famoso Palacio de Luxemburgo.

O xardín posúe un enorme parterre decorado cunha colección exuberante de estatuas e tamén con pequenos encoros destinados ao lecer infantil. O xardín inclúe tamén un pequeno teatro de monicreques, un pomar e un restaurante. Fica próximo ao Teatro Odéon.

En 1611, María de Médicis, viúva de Henrique IV, decidiu construír unha réplica do grandioso Palacio Pitti. María deu inicio á construción do novo palacio inmediatamente e contratou a Salomon de Brosse coma arquitecto principal. No ano seguinte, María ordenou o plantío de dous mil umeiros e contratou especialistas en xardinaxe para recrear os xardíns que coñeceu cando aínda era unha cativa en Florencia.

Nos poucos días de sol da vila, entre as quendas de traballo, aulas ou paseos turísticos, os parisienses e visitantes optan por comer comida preparada no xardín, onde poden estar ao sol.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Luxemburg-Garden.jpg|Vista panorámica da explanada central.
Ficheiro:Jardines de Luxemburgo y palacio, París, panorámica, 2014.jpg|Outra vista do xardín e do palacio.
Ficheiro:Jardin du Luxembourg.JPG|Parte do Xardín de Luxemburgo.
Jesús Ferreiro

**Jesús Manuel Ferreiro**, nado en Melide o 5 de outubro de 1968, é un piloto de rally galego que competiu en diferentes competicións coma o Campionato de Galicia de Rally ou o Campionato de España de Rallys case sempre con vehículos de tracción traseira. Foi campión galego de históricos en tres ocasións (1994, 2000 e 2002) e campión de España, tamén na categoría de históricos en catro ocasións (2007, 2012, 2014 e 2021).

## Traxectoria 
Comezou a competir en diferentes probas de Galicia a finais dos anos 80 cun SEAT 124. Con este coche disputou varias probas do Campionato de Galicia de Rallys de Terra e posteriormente pasou a competir cun Ford Escort MKII, co que disputaría gran parte da súa carreira deportiva. Entre 2004 e 2006 conseguiu en catro ocasións finalizar cuarto en varias probas no campionato galego: no Rally San Froilán, no Rally do Cocido e no Rally Ourense-Baixa Limia. En 2006 debutou ademais no campionato de España cun Ford Sierra RS Cosworth no Rally de Ferrol onde abandonou. Ao ano seguinte disputou cinco probas do campionato nacional onde logrou un 17º posto en Ourense como mellor resultado. En 2008 alternou de novo o campionato de España con dúas probas do galego. En 2009 disputou so catro probas, unha delas, o Rally de Galicia Histórico onde lograría a vitoria co Ford Escort MKI. Disputa tamén o Rali de Vila Verde en Portugal.

## Resultados 
### Campionato de Galicia de Rally 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Plataforma

Unha **plataforma** é unha superficie plana e horizontal, elevada sobre o chan, descuberta, onde se colocan persoas ou cousas. Por extensión:

* **Plataforma petrolífera**, superficie metálica construída sobre a auga, para explotación dun pozo de petróleo submarino.
* **Plataforma (ferrocarril)**, superficie que nas estacións do camiño de ferro se sitúa ao longo da vía para que poidan andar os pasaxeiros
* **Paltaforma**, peza de material lixeiro que determinado calzado leva sobre a sola
* **Plataforma política**, conxunto de persoas que se agrupan movidos por unhas reivindicacións ou ideas comúns (ex. Plataforma Queremos Galego!).
* **Plataforma de lanzamento**, en astronáutica, emprégase para a engalaxe de naves espaciais.
* **Plataforma continental**, en xeoloxía, é a zona de pouca profundicade achegada ao continente.
* **Plataforma (informática)**, refírese ao sistema operativo ou a sistemas complexos que á súa vez serven para crear programas, como as **plataformas de desenvolvemento**
* **Videoxogo de plataformas**, un tipo de videoxogo.
* **Plataforma (moda)**, o lugar polo que desfilan os modelos, pasarela.
* **plataforma (natación)**, é unha modalidade de salto.
* **Plataforma (aviación), espazo do aeroporto onde estacionan as aeronaves.
* **Plataforma (tráfico)**, a zona que abrangue a calzada, a beiravía, mediana, a berma, a gabia etcétera
* **Plataforma (automóbil)''', é a base da carrozaría.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
### Outros artigos 
* A Regueifa Plataforma
Galleta

miniatura|dereita|250px|Unha galleta tipo *María*.
250px|miniatura|dereita|Variado de galletas.
dereita|miniatura|250px|Galleta tipo *cracker*.
miniatura|250px|Biscoitos con chocolate.
Unha **galleta** (chamada tamén **biscoito** tradicionalmente) é un alimento que consiste nun anaco pequeno e máis ou menos fino que resulta de cocer unha pasta composta de fariña, azucre e outros ingredientes, como ovos, manteiga etc. Adoita ser seco, de formato achatado, e pode levar outros ingredientes coma noces moídas, chocolate, coco relado, canela etc. Pode consumirse de diversas formas, doce, salgada, ou acompañada de queixos, marmeladas, especias e/ou patés.

O sinónimo biscoito (coma no inglés *biscuit*) caeu en desuso en galego, mais é dos máis documentados no século XIX. Varios autores coma Luís Aguirre del Río, Francisco Javier Rodríguez, Juan Cuveiro Piñol ou mesmo a Real Academia Galega definían biscoito coma galleta ou pan sen fermentar, moi cocido ou cocidos dúas veces.

## Orixe 
Na época na que os homes vivían en cavernas, parte da súa alimentación baseábase en grans espagados cos dentes. A partir diso, tívose a idea de moer os grans con pedras, mesturalos con auga e secalos no lume dúas veces. A eses alimentos, secos e crebadizos déuselle o nome de biscoitos. Mais o confeccionamento profesional do alimento xurdiu no século VII A.C entre os persas.

[miniatura|Biscoito con crema de [amorodo.]]

As galletas foron posteriormente a base alimenticia das tripulacións na época dos descubrimentos, especialmente dos portugueses. Consistía nun pan de fariña triga, de forma achatada, cocido no forno dúas, tres ou máis veces, de xeito que se asegurase a durabilidade das súas cualidades alimenticias durante moito tempo, deberían ser moi duras. Chegou a ser tal a procura de biscoitos para aprovisionar as armadas dos navíos que houbo a necesidade de importalos de España. O padre Raphael Bluteau na súa obra *Vocabulário português e latino*, chámalle mesmo *pão do mar* ou *pão namor*. Martín Sarmiento nos seus traballos sobre o galego en 1746 tamén di: *chámase galleta á bola ou torta de trigo dos mariñeiros, e é o biscoito*.
En 1498, a ración de biscoito, por cada tripulante era de 28 *arráteis* por mes (o *arrátel* equivale a 459 gramos) o que dá un pouco máis de 12 quilos, isto é, 428 gramos por día. Na India, para substituír o trigo, facíase unha masa de “sagu”, substancia farinácea extraída da parte central dalgunhas palmeiras e que podía conservarse até vinte anos.

O termo tradicional do alimento tanto no galego coma no portugués é biscoito, termo que se segue a usar en portugues para se referir a un tipo de galleta máis esponxosa ou tridimensional. O termo actual galego galleta vén do francés *galette* (pastel).
O termo portugués *bolacha* ten a súa orixe en Holanda, e xurdiu por vez primeira en 1703, como forma de diferenciar as versións doces do alimento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biscoito
*Galleta dixestiva
Philip Kotler

**Philip Kotler**, nado o 27 de maio de 1931 en Chicago, Illinois, é un autor de mercadotecnia, consultor e profesor estadounidense. É o autor de medio cento de libros sobre mercadotecnia, incluídos *Principles of Marketing*, *Kotler on Marketing: How to Create, Win, and Dominate Markets*, e *Marketing 3.0: From Products to Customers to the Human Spirit*. Kotler describe a mercadotecnia estratéxica como "a ligazón entre as necesidades da sociedade e o seu patrón de resposta industrial".

## Visión da mercadotecnia 
Kotler comezou a ensinar mercadotecnia no ano 1962 no Kellogg School of Management, na Universidade Northwestern. Cría que a mercadotecnia era unha parte esencial da economía e vía á demanda influenciada non só polo prezo senón tamén pola publicidade, as promocións, os vendedores, o correo directo, e varias institucións (axentes, distribuidores, grosistas...) operando como canles de distribución.

Kotler sostén:
Prudencio Nandín Vicente

**Prudencio Nandín Vicente** foi un comerciante e político galego.
[miniatura|Casa para Prudencio Nandín, na [Alameda da Praza de Compostela|Praza de Compostela, do arquitecto Jenaro de la Fuente.]]
## Traxectoria
Dono do establecemento hortícola e floraría La Paz en Vigo. Foi un dos socios fundadores da Sociedad Eléctrica Gallega co Marqués de Riestra (1899). Foi concelleiro de Vigo dende 1892 e tenente de alcalde. Foi nomeado alcalde de Vigo por Real Orde de 15 de xuño de 1901, tomando posesión o 19 de xuño. Dimitiu do cargo en febreiro de 1903 e para sucedelo foi nomeado Manuel Posada García-Barros.
## Vida persoal
Casou con Carmen Sobrino.

## Notas
Figueiras, Visma, A Coruña

**Figueiras** é un barrio da parroquia de Visma, situado na zona occidental da Coruña. Atópase ao norte do Peruleiro, ao sur de San Roque de Fóra, ao oeste do Estadio de Riazor e ao leste de Pardiñas, do Barral e mais da Costa. Co crecemento da cidade e a prolongación da Rúa de Manuel Murguía, o lugar foi urbanizado con bloques de vivendas e perdeu totalmente a súa estrutura tradicional de aldea, desaparecendo tamén o trazado orixinal que seguían os seus camiños.

## Lugares e parroquias
### Lugares absorbidos pola zona urbana da Coruña 
### Lugares de Visma
### Parroquias da Coruña
## Véxase tamén
Cupcake

Un ***cupcake***, tamén coñecido no Reino Unido coma ***fairy cake***, é un pasteliño plano individual, cunha base de biscoito. Salientan pola súa decoración por riba, de distintas cores e enfeites, na que se usan cremas, nata, merengue, azucre, figuriñas de goma ou labras de chocolate. Este alimento xurdiu no século XIX nos Estados Unidos de América, antes da aparición dos *muffins*. É diferente da madalena que sobe en redondo mentres que o *cupcake* sobe en plano. Existen tamén variantes salgadas.
## Descrición 
Normalmente cociñarse nun molde semellante ao que se emprega para facer madalenas. Antes de existiren os moldes especiais para facer madalenas adoitábanse facer en pequenas cuncas cerámicas, de onde lle viría o nome: de *cup* (cunca), e *cake*, (pastel). Tamén existe outra explicación da orixe do nome, derivado da unidade de medida dos ingredientes utilizados: unha cunca de fariña, unha cunca de azucre, unha cunca de manteiga, o que é menos probábel, xa que as medidas en *cups* ou cuncas (unidade de volume) (236,6 ml) son habituais nos libro de cociña americanos.

;Cupcakes en Galicia
De orixe angloamericana, non son tradicionais, mais aos poucos fóronse introducíndose e adaptándose ao gusto local, sendo hoxe en día máis ca unha moda en toda Galicia. Véndense en pastelarías e tendas especializadas. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joan Tubau & Laura Rusiñol, *Cupcakes a la catalana: 50 receptes amb ingredients i motius de casa nostra,* Barcelona, La Magrana, 2013, 144 páxinas, ISBN 978-84-8264-656-5
### Outros artigos 
* Madalena (gastronomía)
* Pastel

### Ligazóns externas 
* Receitas de cupcakes na páxina web de Eroski .
* Lucas Arraut, «La dictadura del *Cupcake* , *El País*. 
* Nova sobre o financiamento dun filme galego coa elaboración de *cupcakes* en Viveiro en La Voz de Galicia.
Nata

O termo **nata** pódese referir a:

***Tona**, materia graxa do leite que se acumula na superficie cando está en repouso.
***Crema de leite**, emulsión de leite moi empregada na pastelaría, nata.
****Nata batida**, crema de leite batida.
## Toponimia 
***Nata**, aldea de Chipre;
***Nata**, vila de Botswana;
***Illa Nata, illa de Grecia.

## Outros 
***1086 Nata**, un asteroide.
***Natas''', un pastel portugués, pastel de Belém.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Natã
*Natá (distrito)
Maria Antonietta Torriani

**Maria Antonietta Torriani**, nada en Novara o 1 de xaneiro de 1840 e finada en Cumiana o 24 de marzo de 1920, foi unha escritora italiana. Asinou como **Marchesa Colombi** (Marquesa Colombi) e cultivou a novela popular así como o feminismo. O nome de "Marquesa Colombi" era en realidade un pseudónimo, inspirado nun personaxe da comedia *La satira e Parini*, do dramaturgo Paolo Ferrari.

## Obra 
* *Giulia Modena* (1871)
* *Il Carnovale di un capitano* (1873)
* *La gente per bene* (1877)
* *In risaia* (1877)
* *Racconto di Natale* (1878)
* *La cartella n.4* (1880)
* *Prima morire* (1881)
* *La vita in famiglia* (1881)
* ''Nell'azzurro* (1881)
* *Senz'amore* (1883)
* *I bambini per bene a casa e scuola* (1884)
* *Racconti pei bambini* (1884)
* *Un matrimonio in provincia* (1885)
* *Un triste Natale* (1885)
* *I ragazzi d'una volta e i ragazzi d'adesso* (1888)
* *Cara speranza* (1888)
* *Il maestro* (1889)
* *Umani errori* (1889)
* *Le gioie degli altri* (1900)
* *Racconti popolari'' (1900)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Marchesa Colombi, "La creola e il violino di Cremona. I libretti d'opera della Marchesa Colombi", a cura di Maria Grazia Cossu, Il Poligrafo, Padova 2011.
* Marchesa Colombi, *Un matrimonio in provincia*, Einaudi, Torino, 1973
* Marchesa Colombi, ''Serate d'inverno*, Tufani, Ferrara, 1997
* Marchesa Colombi, *Il tramonto d'un ideale*, Tufani, Ferrara, 1997
* Marchesa Colombi, *Cara speranza*, Novara, Interlinea, 2003
* Clotilde Barbarulli, Luciana Brandi, *L'arma di cristallo: sui discorsi "trionfanti" l'ironia della Marchesa Colombi*, Tufani, Ferrara, 1998
* Marchesa Colombi,* Lettere aperte a Matilde Serao e Neera*, "Deggere Donna" n152 luglio agosto settembre, Ferrara, 2011
* Katharine Mitchell. *Italian women writers. Gender and everyday life in fiction and journalism, 1870 - 1910. University of Toronto Press, Toronto, 2014 (Su La Marchesa Colombi, Neera e Matilde Serao)

### Ligazóns externas 
* La marchesa Colombi no sitio LiberLiber 
* Notas biobibliográficas
Piave

:*Para o río italiano véxase Río Piave*.
***Piave*** foi un semanario editado en Ourense en 1904 e 1905.

## Historia e características 
Subtitulado *Agente ejecutivo y cesante de consumos aspirante a diputado y paseante en Cortes* e *Se compra pero no se vende*, apareceu en 1904. Semanario satírico. O director era Arturo Fernández de Magdalena, que tamén era propietario da imprenta en que se editaba. Entre os seus colaboradores figuraron Marcelo Macías e Luciano Cid Hermida.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Crónica Literaria

***Crónica Literaria*** foi un semanario editado en Ourense entre 1903 e 1904.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista semanal de Literatura, Ciencias, Artes e intereses generales*, apareceu o 1 de novembro de 1903. Dirixida por Luciano Cid Hermida. Publicación cultural de carácter aberto, publicaba poemas, contos, relatos, estudos literarios, críticas de arte, e tamén informaba de acontecementos locais. Entre os seus colaboradores figuraron Gerardo Álvarez Limeses, Manuel Lezón, José María Posada, Aurelio Ribalta, José Selgas e Vicente Medina. Cesou a súa edición co número 16, o 17 de febreiro de 1904.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Fray Verdades

:*Véxase tamén Fray Verdades (Buenos Aires)*.

***Fray Verdades*** foi un periódico editado na Rúa entre 1902 e 1904.

## Historia e características 
Apareceu en novembro de 1902. Imprimíase en Lugo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Providencia stuartii

***Providencia stuartii*** é unha especie de bacterias gramnegativas da familia das enterobacteriáceas, que se encontra comunmente no solo, auga e auga residual, e que pode producir infeccións en humanos. É a especie máis común do xénero *Providencia*. *P.stuartii* incúbase a 37&nbsp;°C en ágar nutriente ou caldo nutriente. De *P. stuartii* procede a endonuclease de restrición PstI. O seu nome específico débese ao bacteriólogo norteamericano C. A. Stuart, que fixo algúns dos primeiros estudos sobre o xénero *Providencia*. As infeccións do torrente sanguíneo de *P stuartii* están asociadas con febre, taquicardia, e hipotensión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* DSMZ Colección alemá de microorganismos e cultivos celulares.
El Diminuto

***El Diminuto*** foi un semanario editado en Allariz en 1900.

## Historia e características 
Apareceu en setembro de 1900. Eran os seus redactores Perfecto Martínez Vide, Jesús Marquina e José María González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
La Unión Ibérica (Ourense)

***La Unión Ibérica*** foi un periódico editado en Ourense entre 1900 e 1901.

## Historia e características 
Revista quincenal, apareceu en xuño de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
La Lealtad

***La Lealtad*** foi o nome de varias publicacións:

****La Lealtad***, periódico publicado en Pontevedra en 1875.
****La Lealtad***, periódico publicado en Ourense entre 1892 e 1898.
****La Lealtad***, periódico publicado na Guarda en 1923.
****La Lealtad Gallega***, periódico publicado en Pontevedra en 1895.
La Lealtad (Ourense)

***La Lealtad*** foi un periódico editado en Ourense entre 1892 e 1898.
## Historia e características 
Subtitulado *Periódico monárquico*, apareceu en outubro de 1892. Publicación tradicionalista dirixida por Valentín de Nóvoa. Cesou a súa publicación en decembro de 1898.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Luís Madriñán

Co nome de **Luís Madriñán** podemos referirnos a:

***Luís Madriñán Megid**, avogado, xornalista e escritor galego (m. 1933).
***Luís Madriñán Neira**, escritor galego fillo do anterior (1896-1968).
La Lealtad (A Guarda)

***La Lealtad*** foi un semanario editado en Guarda en 1923.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario guardés*, apareceu en abril de 1923. Periódico conservador promovido polos partidarios de Mariano Ordóñez García, atacou a Manuel Portela Valladares. Editábase nos obradoiros de Vicente V. Táboas. Incluíu algúns textos literarios. Cesou arredor de xullo de 1923.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
EuroBrun

**EuroBrun Racing** foi un construtor de Fórmula 1 con base en Senago, Milán, Italia, cunha participación italo-suíza. Participaron en 46 grandes premios.

O equipo era unha combinación de dous equipos, a man de obra mecánica e habilidade do enxeñeiro Giampaolo Pavanello do equipo *Euroracing*, que tamén traballara no equipo Alfa Romeo de Fórmula 1 de 1982-85, e o músculo financeiro e a habilidade organizativa do magnate suízo Walter Brun, que dirixía o equipo de automóbiles deportivos Motorsport Brun.

[miniatura| left | [Oscar Larrauri pilotando para EuroBrun no Gran Premio do Canadá de 1988]]

No ano , Mario Tolentino deseñou o chasis ER188, cun motor Cosworth DFZ de 3´5 L e aspiración atmosférica. O campión de Fórmula 3000 Stefano Modena e o piloto de Brun Oscar Larrauri asinaron para pilotar. Malia un sólido aínda que non espectacular inicio de tempada, EuroBrun loitaba coa falta de finanzación. Houbo problemas internos cando Brun tratou sen éxito de substituír a Larrauri por Christian Danner, e Euroracing estaba mostrando desinterese pola Fórmula Un. Ambos pilotos non poderían cualificar en moitas carreiras (Modena quedou fora catro veces, e foi excluídos doutras dúas carreiras por infraccións técnicas e Larrauri quedou fora sete veces), o 11º lugar de Modena no Gran Premio de Hungría de 1988 sería o seu mellor resultado.

Antes da tempada de , Euroracing adelgazou ata un nivel nominal de participación, en forma dun puñado de enxeñeiros e mecánicos. EuroBrun participou cun só coche, pilotado por Gregor Foitek, mentres que o ER188 modificouse lixeiramente para montar un motor Judd V8 e pneumáticos Pirelli. O equipo sería só sería capaz de pre-cualificar unha vez, e logo Foitek non se clasificou. Incluso a presentación do novo ER189, deseñado por George Ryton, no Gran Premio de Alemaña non axudou. Foitek retirouse logo do Gran Premio de Bélxica, e regresou Larrauri. O arxentino tampouco tivo éxito.

Malia non iniciar unha soa carreira en , o equipo regresou en  con dous coches, unha vez máis. Pavanello saíra do equipo por completo, e o equipo comezara a tempada co ER189. Roberto Moreno pilotaría para o equipo, con Claudio Langes no segundo coche. Langes non pre-cualificaría unha soa vez. Unha anormal sesión de cualificación no Gran Premio dos Estados Unidos viu a Moreno saír na posición número 16, e finalmente terminou 13º. O capaz brasileiro cualificaría de novo no Gran Premio de San Marino, e achegouse en varias ocasións, pero como Brun perdera o entusiasmo, EuroBruns perdeuse máis e máis da grella. Logo de 14 roldas, o equipo retirouse do Campionato de Fórmula Un, logo de facer só 21 saídas de 76 participacións.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* Team Profile at Grand Prix Encyclopedia
* Team profile at F1 rejects 
* Results from Formula1.com
Mar Vila López

**María do Mar Vila López**, nada en Dozón en 1979, é unha política galega do BNG.

## Traxectoria
Licenciada en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi elixida concelleira de Dozón polo BNG nas municipais de 2011. Dende 2013 é membro da executiva do BNG como Secretaria de defensa do territorio.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*«Hai que estar moi áxiles para dar resposta aos problemas da xente». Entrevista en *La Voz de Galicia*
Teodoro II, papa de Alexandría

**Teodoro II** (en copto: Ⲡⲁⲡⲁ Ⲁⲃⲃⲁ Ⲑⲉⲟ́ⲇⲱⲣⲟⲥ ⲃ̅ , tr. *Papa Abba Theódōrōs II*; en árabe: ‏البابا تواضروس الثاني‎, tr. *al-Baba Tawadurus al-zani*), nado en Mansura (Exipto) o 4 de novembro de 1952 é o 118º Papa de Alexandría da Igrexa Ortodoxa Copta, no cargo dende o 18 de novembro de 2012.

## Traxectoria 
Naceu como **Waxih Subhi Baqi Sulaiman** (وجيه صبحى باقى سليمان) o 4 de novembro de 1952 na cidade de Mansura, Exipto. Estudou Farmacia na Universidade de Alexandría, graduándose en 1975. e tomou o nome de "Teodoro". Foi asignado á eparquía de Bihira.

Á morte de Xinuda III, estivo entre os tres candidatos para sucederlle, resultando elixido o 18 de novembro de 2012.

O 8 de maio de 2013 Teodoro II visitou no Vaticano ao papa Francisco; esta foi a segunda vez que un papa copto visitaba ao seu homólogo católico.

## Notas
El Bombo

***El Bombo*** foi un semanario editado en Ourense entre 1910 e 1911.

## Historia e características 
Semanario satírico. Mantivo enfrontamentos con *Orense Nuevo*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rally de Galicia Histórico

O **Rally de Galicia Histórico** foi unha proba de rally de vehículos históricos que se disputou anualmente na localidade de Melide e arredores de 2009 a 2012. Estaba organizada pola Escudería Melide MotorSport e era puntuable para o Campionato de España de Rally para Vehículos Históricos tanto na modalidade de velocidade como na de regularidade.

O vencedor das catro edicións disputadas foi o piloto melidense Jesús Ferreiro.

## Historia 
### 2009 
A Escudería Melide MotorSport organizou a primeira edición en 2009, que discorría polos concellos de Melide, Sobrado, Santiso e Toques. Inscribíronse 41 pilotos, entre os que destacaban o campión de Europa e nove veces campión de España Antonio Zanini, Antonio Sainz, irmán de Carlos Sainz, ou Jesús Ferreiro, campión de España de históricos en 2007 e nado en Melide. Ernesto Rumbo conduciu o coche 000, con Luís Moya de copiloto, mentres que Zanini e Pedro García conducían o 00 e Txus Jaio o coche 0. Finalmente Jesús Ferreiro, xunto co seu copiloto Roberto Lorenzo e conducindo un Ford Escort MK1, foi o gañador final do rally, seguido por Manuel Muniente e con Sainz terceiro.

### 2010 
Na segunda edición do rally, en setembro de 2010, destacaban as presenzas de Sergio Vallejo a bordo dun Ford Escort RS 2000 MK1, Antonio Sainz nun Ford Escort RRS ou o exfutbolista Santiago Cañizares cun Alpine A-110. Pero a vitoria volveu ser para Jesús Ferreiro, quen debido aos problemas dos seus rivais, rematou con case cinco minutos de vantaxe sobre o Opel Ascona do segundo, Javier García. Completou o podio Antonio Sainz.

### 2011 
[esquerda|miniatura|[Porsche 911 de Jesús Ferreiro na edición de 2012.]]
A edición de 2011 contou entre os inscritos co exministro Miguel Arias Cañete, con Peitos, de novo con Cañizares e con Manuel Senra co seu Peugeot 309 como un dos "coches 0", pero o protagonista volveu ser Ferreiro, que esta vez cun Porsche 911 Carrera RS 3.0 venceu en todos os tramos excepto o último, sacándolle case dous minutos ao asturiano Juanjo Ordiales, segundo, mentres que Antonio Sainz volveu ser terceiro.

### 2012 
[miniatura|[Alpine A110 de Luis Aragonés, na edición de 2012.]]
A edición de 2012 foi a que contou cun maior número de pilotos inscritos, 82, e como novidade estableceu a Praza de Obradoiro de Santiago como punto de partida do rally, que incluíu tramos por Visantoña, Melide, Toques, Sobrado e Santiso. Luis Moya volveu copilotar un dos coches 0 e ademais foi nomeado "Presidente de Honra" do rally. A vitoria volveu ser para o Porsche do piloto local, Jesús Ferreiro, que ademais con este triunfo se proclamaba por segunda vez campión de España de vehículos históricos. Antonio Sainz e Juanjo Ordiales acompañaron ao galego no podio.

### 2013 
[miniatura|[Audi Quattro de Manuel Antonio Gómez, na edición de 2012.]]
En 2013 o rally suspendeuse debido á falta de apoio financeiro. 

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
*Galería de imaxes da edición de 2010
Alieh Butkievič

**Alieh Butkievič** (en belaruso: *Алег Буткевіч*), nado en Braslaŭ (Viciebsk, Belarús) o 18 de marzo de 1972, é un bispo católico latino belaruso.

## Traxectoria 
Butkievič naceu o 18 de marzo de 1972 en Braslaŭ, en territorios da actual diocese de Viciebsk. En 1994 graduouse en Enxeñaría Mecánica pola Universidade Estatal Técnico-Agraria de Belarús.

Logo de estudar no seminario maior de Hrodna, o 13 de maio de 2000 foi ordenado sacerdote diocesano. Posteriormente desempeñou varios traballos pastorais na diocese de Viciebsk, sendo párroco en Biešankovičy, Ula e en Viciebsk (2003-2014).

Fala belaruso, ruso e polaco.

## Notas
Plataforma (ferrocarril)

[dereita|miniatura|Plataformas e vías do antigo edificio de 1987 da [Estación de Vigo-Urzáiz]]
Unha **plataforma** é, xeralmente, unha superficie elevada de cemento, formigón ou, nalgúns casos de madeira, que nas estacións do camiño de ferro (ou semellantes: metro, tranvía) se sitúa ao longo da vía para que poidan andar os pasaxeiros e permitir o fácil acceso aos trens. As plataformas separan as vías férreas.

## Accesibilidade 
Unha consideración importante, especialmente para asegurar a accesibilidade para persoas con mobilidade reducida, é a diferenza en altura ou distancia entre a plataforma e o chan do coche do tren, tamén coñecido coma o "gap" (burato en inglés). Por exemplo, en España, no caso dos trens de proximidade (coñecidos en castelán coma *Cercanías*) das series 446 e 447, a diferenza
de altura entre a plataforma e o chan dos trens pode estar entre 390 a 600&nbsp;mm.

## Seguranza 
Moitas estacións de metro teñen xa instaladas portas de plataforma, ou anteparos de seguranza, nas súas plataformas, e que están síncronizadas coas portas do tren para evitaren así a caída de persoas entre a plataforma e o coche do tren, entre outros factores.

## Notas
Teito (homónimos)

O termo **teito** (do latín *tectu*) pódese referir a:

***Teito**, parte superior que cobre unha casa, unha vivenda ou calquera construción ou cavidade semellante, considerada especialmente polo lado interior, por riba dos límites superiores das paredes.
***Cuberta**, elemento construtivo que protexe os edificios na parte superior e, por extensión, estrutura sustentante formada por trabes en pendente. Segundo o material que cobre a estrutura pode ser chamado de tellado (tellas), lousado (lousas) ou colmado (colmo).
***Vivenda**, casa onde se vive, lar, forgar.
***Colmado**, cuberta de palla de centeo ou trigo que se usa nos palleiros e en certas construcións rústicas, colma, colmazo, colmo.
***Teito**, (tamén chamada de *teitu* en asturleonés) edificación de pedra con cuberta vexetal (colmado ou de xestas) típica do occidente asturiano e leones, semellante á palloza.
 
## Outros significados 
* **Teito da boca**, parte superior interna da boca, padal. 
* **Efecto de teito**, efecto provocado por algúns fármacos segundo o cal, a partir dunha determinada dose, os seus efectos terapéuticos non aumentan aínda que se aumente esta, efecto teito.
* **Función teito**, función matemática que asigna a cada número real o número enteiro máis achegado que non sexa menor ca el.
* **Teito de voo**, altitude máxima que unha aeronave pode acadar nun conxunto de condicións.
* **Cláusula teito**, en dereito hipotecario, limitación máxima do tipo de xuro establecida no documento de formalización da hipoteca.
* de xeito figurado, altura límite máxima que ten ou pode acadar algo ou alguén.
* **Teito do mesencéfalo**, *Tectum mesencephali*, tecto do mesencéfalo.
Colma

O termo **colma** pódese referir a:
***Colmo**, palla de centeo, trigo, orxo ou avea.
***Colmado**, cobertura de palla de centeo principalmente, dalgunhas construcións.
Valentín de Nóvoa

**Valentín de Nóvoa**, nado en Ourense en 1823 e finado na mesma cidade o 29 de outubro de 1895 foi un avogado, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Escritor católico e carlista. Foi desterrado de Ourense durante a guerra carlista. Colaborou en *La Regeneración* e *El Pensamiento Español* onde adquiriu fama de polemista. Tamén colaborou en *La Esperanza*, *El Correo Español*, *La Fe* e *Revista de Galicia*. Fundou e dirixiu *La Voz del País* (1869) e *La Lealtad* (1892-1895). Publicou o folleto *El Divorcio* (1884). En galego escribiu "Resposta oa "Rechamo", provocada polo poema de Pintos.

## Vida persoal 
Casou con Amalia Requejo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
La Voz del País

***La Voz del País*** foi un periódico editado en Ourense en 1869.

## Historia e características 
Periódico carlista, apareceu en 1869. Dirixido por Valentín de Nóvoa. Publicou polo menos 54 números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Orani João Tempesta

**Orani João Tempesta**, nado o 23 de xuño de 1950 en São José do Rio Pardo (São Paulo) é un cardeal e arcebispo católico latino brasileiro.

## Traxectoria 
Naceu en São José do Rio Pardo o 23 de xuño de 1950, e ingresou na Orde do Císter o 2 de febreiro de 1969. Foi ordenado sacerdote en 1974.

En 1984 pasou a ser prior do mosteiro cistercense de San Bernardo de São José do Rio Pardo e, coa elevación do mosteiro a abadía, converteuse no primeiro abade.

O 26 de febreiro de 1997 foi elixido bispo de Rio Preto. Recibiu a consagración episcopal o 25 de abril de 1997 de mans de José de Aquino Pereira, tendo como co-consagrantes aos bispos Dadeus Grings e Luiz Gonzaga Bergonzini.

Entre o 24 de marzo de 1999 e o 11 de decembro de 2002 foi administrador apostólico de Claraval.

O 13 de outubro de 2004 foi elixido arcebispo de Belém do Pará.

O 27 de febreiro de 2009 o papa Bieito XVI nomeouno arcebispo do Río de Xaneiro. Tomou posesión da arquidiocese o 19 de abril.

O 22 de febreiro de 2014 o papa Francisco creouno cardeal co título de Cardeal-Presbítero de Santa Maria Madre della Provvidenza a Monte Verde.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* @domoranijoao. Conta persoal oficial en Twitter .
* Páxina web oficial .
* Perfil na web do Vaticano .
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org .
Museo Imperial da Guerra

O **Museo Imperial da Guerra** (*Imperial War Museum* en inglés) é o museo militar británico. Creouse logo da primeira guerra mundial en 1917.

Orixinalmente situado no Crystal Palace en Sydenham Hill, o museo abriu as súas portas en 1920. En 1924 o museo foi trasladado ao Instituto Imperial en South Kensington e, finalmente, en 1936, o museo adquiriu un local permanente onde antes se atopaba o Hospital Real de Bethlem en Southwark. Durante 1970 o museo comezou a expandirse cara a outras sedes.

As coleccións do museo inclúen arquivos de documentos persoais e oficiais, fotografías, material cinematográfico, gravacións de historia oral, unha ampla biblioteca, unha colección de arte e vehículos e avións militares.

Atópase distribuído en diversas instalacións en Inglaterra, tres das cales atópanse en Londres:
* A Sede principal do Imperial War Museum atópase situada en Londres e trata sobre todo da primeira guerra mundial e en menor medida da segunda guerra mundial.
* O Museo Imperial de Guerra de Duxford, preto de Cambridge, é un importante museo aeronáutico con dúas coleccións distintas, unha sobre os avións americanos e outra sobre os avións británicos.
* O edificio de Manchester é coñecido como do norte (*Imperial War Museum North*) está situado en Trafford e abriuse o 5 de xullo de 2002 nun edificio singular deseñado polo arquitecto Daniel Libeskind.
miniatura|HMS Belfast
* O buque de guerra HMS Belfast, fondeado no Támese diante da Torre de Londres.
* Churchill War Rooms, situado no interior do centro de mando de Winston Churchill durante a segunda guerra mundial.

900px|centre|miniatura|Vista do interior do Museo Imperial da Guerra de Londres

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* (en inglés) Sitio oficial do museo
* (en inglés) Through My Eyes website (contén historias persoais sobre a guerra que se encontran nos arquivos do museo.)
Canaveira

O termo **Canaveira** pode referirse a:

*O instrumento musical tamén coñecido como Tarabela;
*A planta tamén coñecida como Phragmites australis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Cadaveira**, lugar da parroquia de Aldemunde, no concello de Carballo.
FIRST F1

[miniatura|200px|O [Life F1|Life L190 que foi desenvolvido inicialmente por FIRST en 1989]]
**First Racing** (ás veces escrito como **FIRST Racing**) foi unha escudaría Italiana fundada por Lamberto Leoni, que competiu en Fórmula Internacional 3000 de 1987 ata 1991. 
O equipo construíu un coche para participar na tempada  de Fórmula 1, deseñado por Richard Divila, e impulsado por un motor Judd V8. O italiano Gabriele Tarquini asinou para pilotar o único coche.

Pero, o chasis estaba mal construído, e Divila repudiou o deseño, alegando que non era seguro, incluso indo tan lonxe como para dicir que o coche non era nada máis que "unha interesante maceta". O coche, deu positivo nun crash test de pretempada obrigatorio da FIA, e FIRST retirouse antes do inicio do Gran Premio do Brasil.

O chasis do First foi recuperado en  por Life que o chamaría L190,
considerado o coche mais lento da historia da categoría.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* Article on th First 189 with photos (In Italian)
Estamos chegando o mar

***Estamos chegando o mar*** é o primeiro álbum de estudio do cantautor galego Bibiano. Foi publicado en 1976, baixo o selo CFE.

## Lista de cancións 
;Cara A

;Cara B

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do álbum en lafonoteca.net 
* Datos do álbum en discogs.com
Capra (homónimos)

**Capra** pode referirse a:

* ***Capra***, un xénero de mamíferos artiodáctilos.
* **Capra**, tamén **Cabra** ou **Cabras**, típico apelido italiano da rexión histórica Piemonte-Sardeña.
* **Frank Capra**, director de cinema italo-americano.
* **Capra**, grupo musical estadounidense.
* ***Villa Capra***, palacio campestre nas aforas da cidade de Vicenza en Italia.
Benedicto e Bibiano (Voces Ceibes)

**Benedicto e Bibiano (Voces Ceibes)** é un EP en directo dos cantautores galegos Benedicto e Bibiano (ámbolos dous pertenceron ó colectivo Voces Ceibes). É a primeira casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

Trátase de varios cortes do concerto no Pavillón dos Deportes da Coruña celebrado o 25 de xuño de 1976, dentro da homenaxe a Santiago Álvarez, preso en Madrid.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
La Lira del Miño

***La Lira del Miño*** foi un periódico editado en Ourense en 1854.

## Historia e características 
Apareceu en 1854. Suponse que foron os seus redactores Ramón Barros Sibelo e Francisco de Paula Chibrás. Sacou á luz seis números.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lockheed L-1011 TriStar

O **Lockheed L-1011 Tristar**, comunmente coecido como o **L-1011** ou **TriStar**, é un trirreactor de pasaxeiros de fuselaxe ancha e alcance medio-longo. Foi o terceiro avión de fuselaxe ancha de pasaxe en entrar en servizo comercial, despois do Boeing 747 e do McDonnell Douglas DC-10. O avión ten capacidade para máis de 400 pasaxeiros e un alcance dunhas 4.000 millas náuticas (7.410&nbsp;km). A súa configuración con tres motores coloca un Rolls-Royce RB211 baixo cada á, e un terceiro montado no centro cunha entrada de aire en forma de S incrustada na cola e na parte superior da fuselaxe. O aparello ten capacidade de aterraxe automática, un sistema de descenso automatizado, e dispón de cociña e salón na cuberta inferior.

O L-1011 TriStar fabricouse con dúas lonxitudes de fuselaxe. O L-1011-1 orixinal voou por vez primeira en novembro de 1970, e entrou en servizo con Eastern Air Lines en 1972. O máis curto de longo alcance L-1011-500 realizou o seu primeiro voo en 1978, entrando en servizo con British Airways un ano despois. O TriStar coa lonxitude orixinal tamén foi fabricado cun maior peso bruto como o L-1011-100, cun motor máis potente como o L-1011-200, e posteriormente cun novo motor como o L-1011-250. Realizáronse conversións unha vez rematada a produción do L-1011-1 con maiores pesos na engalaxe, entre os que estaban os L-1011-50 e L-1011-150.

Entre 1968 e 1984 Lockheed fabricou un total de 250 TriStars. As vendas do avión víronse obstaculizadas por dous anos de atrasos debido a problemas financeiros e desenvolvemento en Rolls-Royce, o único fabricante de motores para o aparello. Cando a fabricación rematou, Lockheed retirouse do negocio dos avións comerciais debido a que as vendas non alanzaron os seus obxectivos.
Richard Kiel

**Richard Dawson Kiel**, nado o 13 de setembro de 1939 en Detroit, e finado o 10 de setembro de 2014 en Fresno (California), foi un actor, cantante e humorista estadounidense.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Teito

[thumb|right|260px|Teito do museo da [Catedral de Santiago de Compostela, Galicia.]]

**Teito** (do latín *tectum* e este á súa vez do verbo *tegere* con significado de recubrir, cubrir, protexer.) é en construción, a superficie interior, xeralmente horizontal, por riba dos límites superiores das paredes dun cuarto (ou outro habitáculo: un coche por exemplo). A parte exterior, tamén denominada teito, adoita porén recibir o nome de cuberta (tellado), que é a que leva a parte estrutural (estrutura de cuberta). 

O teito non é polo xeral un elemento estrutural (agás no caso das bóvedas en arquitectura culta), senón máis ben un acabado de superficie (plafón) que oculta a parte inferior do piso ou da estrutura que existe por riba. A vivenda tradicional galega adoitaba ter o teito constituído directamente pola estrutura de madeira do sollado (forxado) ou da estrutura da propia cuberta (trabes, cangos e cubrición). Pola contra moitas veces, especialmente en construcións máis coidadas, coma casas grandes e pazos a estruturas cubríanse cun teito ou plafón formado por pequenas lamelas de madeira cubertas cunha camada de cal. 

Dependendo do fin e tipo de construción, o teito pode ser deseñado e construído de diversas formas e cunha variedade de materiais.

## Notas 
* 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bóveda
* Cuberta
Alfa-lactoalbumina

A **alfa-lactoalbumina**, tamén chamada **lactoalbumina, alfa** e abreviada como **LALBA**, é unha proteína presente no leite dos mamíferos, que nos humanos está codificada polo xene *LALBA* do cromosoma 12. É unha das proteínas do soro lácteo (formado unha vez que se eliminou do leite a caseína).

## Función 
A α-lactoalbumina é unha proteína presente no leite de case todas as especies de mamíferos, incluída a humana. Nos primates, a expresión da alfa-lactoalbumina é regulada á alza en resposta á hormona prolactina e incrementa a produción do azucre lactosa.

A α-lactoalbumina non ten actividade encimática de seu, pero pode unirse a outros encimas. Forma a subunidade reguladora do heterodímero da lactosa sintase (LS), mentres que a β-1,4-galactosiltransferase (ou beta4Gal-T1) forma o seu compoñente catalítico. Xuntas, estas proteínas fan que a lactosa sintase sexa operativa e produza lactosa ao transferir residuos de galactosa á glicosa. Como multímero, a alfa-lactoalbumina únese fortemente aos ións calcio e cinc e pode posuír actividade bactericida ou antitumoral. Unha variante de pregamento da alfa-lactoalbumina humana que se pode formar en ambientes ácidos como o estómago, chamada HAMLET (do inglés *human alpha-lactalbumin made lethal to tumor cells*), probablemente induce a apoptose en células tumorais e inmaturas. Isto indica que a historia evolutiva que puido seguir foi a dunha duplicación xénica do xene da c-lisozima seguida dunha mutación.. O xene ancestral precedeu ao último antepasado común de mamíferos e aves, e a súa orixe pode datarse en hai aproximadamente 300 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* HAMLET 
### Ligazóns externas 
*
Xosé Manuel Trigo

**Xosé Manuel G. Trigo**, nado en Meira (Moaña) en 1948, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Profesor de Lingua e Literatura castelá no ensino medio. Colaborou en *Guía dos Libros Novos*, *Revista Galega do Ensino*, *Grial* e *El Correo Gallego*.

## Obras 
* *Extintos básicos* (1998). Vigo: Xerais. 96 páxs. ISBN 9788483022078.
* *Reserva especial (*2004). Vigo: Galaxia. 176 páxs. ISBN 978-84-8288-708-1.
* *Viaxes do corazón. Diario ínfimo* (2009). Vigo: Galaxia. 108 páxs. ISBN 978-84-9865-145-4.
* *Raíñas no meu xardín* (2014). Vigo: Galaxia. 188 páxs. ISBN 978-84-9865-531-5.
* *Voos diarios* (2025). Vigo: Galaxia. 124 páxs. ISBN 978-84-1176-532-9.

## Notas
And did those feet in ancient time

«**Jerusalem**» é un himno inglés que foi proposto como himno nacional de Inglaterra. É considerado un dos símbolos máis representativos do país, e unha das súas melodías máis coñecidas.
A letra do himno está baseada nos catro versos que comezan con «**And did those feet in ancient time**» de William Blake, incluídos no prefacio do seu epopea *Milton* (1804), dedicado a John Milton, a partitura de Hubert Parry foi engadida en 1916.

Así mesmo, foi un dos himnos cantados na abadía de Westminster para a voda real entre Guillerme de Cambridge e Catherine Middleton en 2011, xunto con «Guide Me, O Thou Great Redeemer», elixido por Guillerme en homenaxe a súa nai, Diana de Gales, finada en 1997.

Tamén adoita interpretarse anualmente na última noite das Proms, o festival musical de verán no Royal Albert Hall&nbsp;de Londres.

## Letra 
## Notas