open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Olleiras

As **olleiras**, coñecidas en terminoloxía médica como "hipercromía idiopática do anel orbitario", refírense a unha alteración da coloración da pel baixo os ollos, causada pola produción excesiva de melanina e a dilatación dos capilares próximos á superficie da pel.

Estas alteracións adoitan seguir a anatomía do músculo orbicular dos ollos que rodea a órbita ocular. 

## Causas e patoxénese 
As causas principais inclúen factores como a herdanza xenética, falta de sono, cansazo, alerxia, e tensión premenstrual.

A patoxénese das olleiras é descoñecida, aínda que algúns estudos suxiren que varios factores, incluíndo a melanocitose dérmica e a hiperpigmentación posinflamatoria, poden xogar un papel. A miúdo, as olleiras tamén están asociadas ao insomnio ou a enfermidades como a sarcopenia que resultan na perda de tecido conectivo periorbitario. 

## Tratamento 
[miniatura|[Annie Krauß|Annie Krauss, con marcadas **olleiras**.]]
O tratamento das olleiras pode incluír o uso de cremes con vitamina K, aplicación de compresas frías, tratamento con láser de kriptón ou o uso de cosméticos para maquillalas. 

## Terminoloxía 
No dicionario galego de termos médicos da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia, son descritas como unha mancha algo denegrida na pálpebra inferior, e adicionalmente, o termo pode referirse a un vaso pequeno adaptado á forma do ollo, usado para o baño da conxuntiva.

### Etimoloxía 
A palabra "olleiras" provén de "ollo" (do latín *oculum*) máis o sufixo "-eira", usado para formar substantivos relacionados coa función ou condición de algo. En portugués e outras linguas románicas ten a mesma orixe.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Anemia
* Cansazo
* Circulación sanguínea
* Coláxeno
* Dermatoloxía
* Envellecemento
* Exfoliación
* Hidratación
* Inflamación
* Melanina
* Microcirculación
* Orbicular dos ollos
* Ollo humano
* Órbita (anatomía)
* Nutrición
* Pel
* Protección solar
* Sarcopenia
* Senescencia
* Sono
* Vitamina C
* Vitamina E
* Vitamina K
* Estrés
* Xestión do estrés
Carolina Rubirosa

**Carolina Rubirosa Rodríguez**, nada no Grove na década de 1980, é unha cantante e compositora galega.

## Traxectoria 
Estudou para psicóloga e compaxina o traballo de auxiliar de clínica coa música. Compón en galego, castelán e inglés, os seus referentes son Carole King, Karen Carpenter ou Joni Mitchell, ademais de declararse amante férrea dos Beatles.

Colaborou en proxectos discográficos de diferentes artistas e como cantante solista en varias gravacións, tamén poñendo a voz en bandas sonoras de proxectos cinematográficos. En 2016 empezou como vocalista do grupo The Funkles e desde 2017 tamén ten traballos en solitario. Ten compartido escenario con Coque Malla,  Miguel Ríos, Javier Gurruchaga, Andrés Calamaro, Loquillo, Jorge Drexler...

Xa ten actuado en Rusia, Finlandia, Alemaña, Inglaterra, Dinamarca ou Portugal e en España: Almería, Valladolid, Madrid, Asturias, Granada… Na Galiza no Son do Camiño, Festival da Luz, Noroeste Pop Rock, Festival de Cine de Cans, Ourense ICC Week, TedEX Santiago, Landro de Viveiro etc.

En 2010 gravou a canción *Isolation* con Julia Baird, irmá de John Lennon. O tema foi producido e gravado por Paco Serén, de Los Piratas, e incluído no triplo CD con carácter benéfico “50 aniversario homenaje The Beatles.''''* 

Formou un dúo co mestre guitarrista de jazz Rafa Otero e cantan en español, inglés, francés, portugués, galego e italiano.

En 2022 quedou a un voto de gañar o Liet International Festival (eurovisión das linguas minorizadas). Fíxoo coa canción *O teu camiñar!*, "cuxo videoclip foi a peza promocional Oficial do Camiño de Santiago Inglés e está protagonizado por Julia Baird.

Carolina Rubirosa foi seleccionada en 2023 para o Laboratorio de Creación Musical de Fundación SGAE Galicia.

## Discos 
* *Voltando ó fogar* (2020).
* *Soldadeiras* (2022). É unha ponte temporal entre a lírica medieval galego-portuguesa e hoxe, con sete cantigas medievais musicadas, producidas e interpretadas por Carolina Rubirosa.
* *Alén do mar* (2022). É unha conexión transatlántica entre poetas unidos a través da música. O indo-americano Indran Amirthanayagam, o brasileiro Salgado Maranhão, a francesa Katia-Sofía Hakim e as galegas Eva Veiga e Yolanda Castaño. 
* *Tierra de nadie* (2020-2024). Con convidados como Lou Marini, histórico saxofonista de Aretha Franklin ou Frank Zappa ou a erhuísta Na Wang dende Pequín.

## Premios 
* 2019: Revolution Unplugged.
* 2019: Sonidos Mans 19.
* 2022: Premio Meca 2022 no Grove.
* 2022:  Premio I Fondo de Proxectos Culturais do Reino de Galicia .
* 2023: Premio do público aomellor videoclip no Festival de Cans, por *Contra la pared.''
* 2024: V Premio Luísa Villalta (compartido con Gema Pardo co proxecto divulgativo "En clave de muller").

## Notas
C-535

A estrada comarcal **C-535** foi unha vía de comunicación que vai desde Becerreá até Vendas de Narón, ao longo de 63,985 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña).

## Percorrido 
Iníciase no cruzamento da estrada nacional N-6 en Becerreá e finaliza no lugar de Vendas de Narón, na parroquia de San Mamede do Río do concello de Portomarín. De Becerreá a Sarria é a actual estrada LU-636 e de Sarria ao Alto do Hospital é a actual estrada LU-633. No cruzamento coa estrada nacional N-540 no Alto do Hospital, cruza un camiño veciñal que vai dirixindo a Vendas de Narón.

## Notas
Death Cult

***Death Cult*** é o EP de estrea da banda inglesa de post punk/rock gótico Death Cult (que despois pasaría a chamarse The Cult), publicado en 1983 a través do selo Situation Two. O EP chegou ao número 2 na lista independente británica. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
C-541

**C-541** era o nome da estrada comarcal que ía desde O Carballiño até Santiago de Compostela, ao longo de 55,820 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña).

## Percorrido 
Iníciase no cruzamento da estrada nacional N-541 no lugar de Vilapouca, na parroquia de Ventoxo do concello de Forcarei e finaliza en Santiago de Compostela. De Vilapouca ao Cachafeiro é a actual estrada PO-536, do Cachafeiro (a través da travesía) á Ponte é a actual estrada EP-7201, da Ponte á Estrada é a actual estrada EP-7001, neste traxecto antigo, nos anos 70 foi reclasificado como estrada local e pasaron a estrada comarcal da Estrada a Santiago de Compostela. Da Estrada a Pontevea é a actual estrada PO-841 e de Pontevea a Santiago de Compostela é a actual estrada AC-841.

## Notas
C-542

A estrada comarcal **C-542** foi unha vía de comunicación que vai desde Betanzos até O Mesón do Vento, ao longo de 21,331 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada AC-542 polo decreto 308/2003, do 26 de xuño (ano 2003).

## Percorrido 
Inicia no cruzamento da estrada AC-840 en Betanzos e finaliza no lugar do Mesón do Vento, na parroquia de Ardemil do concello de Ordes.

## Notas
Trofeo Teresa Herrera 2024

A 79.ª edición do **Trofeo Teresa Herrera** celebrouse na Coruña os días 9 e 10 de agosto de 2024, recuperando o formato cuadrangular despois dunha década. Os participantes foron o Deportivo da Coruña, Leganés, Real Oviedo e Unionistas de Salamanca. O campión foi o Leganés, que se impuxo na final ao Deportivo (1−3), logrando así o seu primeiro título. O xogador do Leganés Javier Avilés levou o premio ao mellor xogador do torneo.

## Participantes 
## Partidos 
### Semifinal 1 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Semifinal 2 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Partido polo 3º posto 
| width="50%" valign="top" |

|}
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Trofeo Teresa Herrera Feminino 2024

### Ligazóns externas
C-532

A estrada comarcal **C-532** foi unha vía de comunicación que vai desde Verín até a fronteira portuguesa, ao longo duns 15 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada nacional N-532 pola antiga lei de estradas de 1988.

## Percorrido 
Inicia no cruzamento da estrada nacional N-525 en Verín e finaliza na fronteira portuguesa, na parroquia de Feces de Abaixo do concello de Verín.

## Notas
C-545

A estrada comarcal **C-545** foi unha vía de comunicación que vai desde Santiago de Compostela até Baio, ao longo de 54,450 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada (desde Portomouro de Abaixo) AC-455, AC-406 e AC-404 polo decreto 308/2003, do 26 de xuño (ano 2003).

## Percorrido 
Iníciase no norte de Santiago de Compostela e finaliza na parroquia de Baio do concello de Zas co cruzamento da estrada AC-552. De Santiago de Compostela ata Portomouro de Abaixo é a actual estrada DP-0701 e o resto das estradas, a AC-455 vai pola travesía de Portomouro de Abaixo, cruzado á AC-406 ata Santa Comba e finalmente cruzado á AC-404 ata Baio.

## Notas
Bogen

**Bogen** (en ) é unha cidade do *Landkreis* de Straubing-Bogen no *Land* de Baviera, Alemaña. No seu termo municipal hai un santuario mariano antigo, lugar de peregrinacións, instalacións militares, como a Graf-Aswin-Kaserne, e unha rica paisaxe natural.

## Situación 
Bogen está entre situado entres as ladeiras sur do bosque bávaro (*Bayerischer Wald*) e o río Danubio. 

A cidade está ao pé do Bogenberg (literalmente, "monte de Bogen"), un outeiro na beira do Danubio.[esquerda|miniatura| O [Outeiro (orografía)|outeiro de Bogenberg |250x250px]]
## Demografía 
Nos inicios da década de 2020 había censados uns 10.000 habitantes.

## Historia e economía 
A economía local susténtase na agricultura e o turismo, con festas tradicionais, lugares atractivos para os amantes da natureza e unha arquitectura que conserva elementos medievais.

### Prehistoria e Idade Antiga 
A rexión onde se atopa Bogen foi habitada desde tempos prehistóricos, como evidencian os achados arqueolóxicos. Durante o período romano, a área estivo baixo influencia romana como parte da fronteira norte do Imperio, coñecida como o limes *Germanicus*.

### Idade Media 
Os Wittelsbach asumiron o control de Baviera tras a extinción dos Condes de Bogen no 1242. Este e outros territorios pasaron a formar parte dos seus dominios, reclamando o trono de rexións como o Palatinado e por momentos, Bohemia e Hungría.

### Idade Moderna e Contemporánea 
A Guerra dos Trinta Anos no século XVII devastou a Baviera, incluíndo Bogen. No século XIX, coa consolidación dos estados alemáns e a formación do Imperio Alemán en 1871, o reino de Baviera, viu un importante crecemento.

Tras a revolución alemá de 1918, Baviera converteuse nun estado libre dentro da República de Weimar, e Ludwig III, o último rei de Baviera, foi deposto. Durante o século XX, Bogen e Baviera sufriron as dúas guerras mundiais e cambios significativos na RFA e posteriormente na Alemaña unificada.

## Irmandamentos 
* alt=France|25x25px|Francia Arthez-de-Béarn (fr) - 4 de agosto de 1982
* alt=Italy|25x25px|Italia Arco - Trentino - 3 de setembro de 1983
* alt=Germany|25x25px|Alemaña Schotten - Hesse - 3 de xuño de 2001
* 25x25px|Austria Wilhering - Austria - 22 de outubro de 2002

## Notas 
## Véxase tamén 
* Baviera 
* Reino de Baviera
C-640

A estrada comarcal **C-640** foi unha vía de comunicación que ía desde Viveiro até Betanzos, ao longo de 95,420 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada LU-540 e LU-170 (ata O Campo da Feira) polo decreto 308/2003, do 26 de xuño (ano 2003).

## Percorrido 
Iníciase no cruzamento da estrada LU-862 en Viveiro e finaliza en Betanzos co cruzamento da estrada nacional N-651. De Viveiro a Cacheiros, é a actual estrada LU-540 e de Cacheiros ata Campo da Feira, é a actual estrada LU-170. Do Campo da Feira ata o limítrofe provincial de Lugo e A Coruña é a actual estrada LU-P-6513 e deste mesmo límite provincial ata Betanzos é a actual estrada DP-0905.

## Notas
C-641

A estrada comarcal **C-641** foi unha vía de comunicación que ía desde Rábade até Ferrol, ao longo de 80,828 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada LU-107, LU-541, LU-861, AC-861, AC-105, AC-125 e AC-862 polo decreto 308/2003, do 26 de xuño (ano 2003).

## Percorrido 
Iníciase no cruzamento da estrada nacional N-6 en Rábade e finaliza en Ferrol. Atravesaba os núcleos urbanos de Vilalba e As Pontes de García Rodríguez.

## Notas
Estadio Kings Park

O **Estadio Kings Park** é un estadio de rugby situado en Durban (Suráfrica). Inaugurouse en 1958 e inicialmente tiña capacidade para 12.000 persoas. Renovouse na década de 1980 e de cara á Copa do Mundo de Rugby 1995. Chegou a ter capacidade para 54.000 persoas, reducidas a 46.000 tras as últimas renovacións.

## Características
No estadio Kings Park xoga os seus encontros como local o equipo dos Sharks, razón pola cal o estadio recibe o alcume de "Tanque de Tiburóns". Tamén adoita acoller encontros da Selección de rugby de Suráfrica. 

O recinto tivo distintas denominacións por razóns de patrocinio, dende ABSA Stadium (entre 2000 e 2010), Mr Price Kings Park (en 2011 e 2012), Growthpoint Kings Park (entre 2013 e 2017), e Jonsson Kings Park (entre 2018 e 2021), ate Hollywoodbets Kings Park (dende 2022).

A menos de 200 metros do estadio Kings Park construíuse o moderno estadio Moses Mabhida, que acolleu varios encontros do Mundial de Fútbol de 2010. 

## Copa do Mundo de Rugby 1995 
O estadio empregouse como un dos recintos nos que se disputou a Copa do Mundo de Rugby 1995 da que foi anfitrión Suráfrica. O estadio acolleu tres encontros da fase de grupos, un dos cuartos de final e a semifinal na que os Springboks acadaron a clasificación para a final do torneo.
American Dream

***American Dream*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de rock LCD Soundsystem, publicado o 1 de setembro de 2017 a través dos selos DFA Records e Columbia Records. Foi anunciado o 5 de xaneiro de 2016, o día despois de que se revelase a reunión do grupo tras cinco anos disolto. ë o primeiro álbum de estudio da banda en sete anos, despois de *This Is Happening* (2010). O disco chegou ao número 1 da lista *Top Rock Albums* e foi o primeiro álbum de LCD Soundsystem en chegar á cima da *Billboard 200* estadounidense.

Antes do seu lanzamento, LCD Soundsystem actuou en grandes festivais ademais de realizar concertos máis pequenos para promover a súa reunión. "Call the Police" e "American Dream" publicáronse xuntas como o sinxelo principal do álbum o día 5 de maio de 2017, e "Tonite" editouse como segundo sinxelo o 16 de agosto. "Oh Baby" aparecería posteriormente como sinxelo o 20 de setembro de 2018. O álbum recibiu unha ampla aclamación dos críticos musicais, apareceu en moitas listas de fin de ano e foi nomeado "Álbum do ano" por *Mojo* e *Uncut*. O álbum funcionou ben comercialmente e converteuse no primeiro álbum número un da banda nos Estados Unidos, Canadá e Portugal. Na 60ª edición dos premios Grammy, o álbum foi nomeado ao mellor álbum de música alternativa e "Tonite" gañou o premio Grammy á mellor gravación de dance.

*American Dream* está incluído no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die* do Robert Dimery.

## Listaxe de cancións 
En edicións dixitais o título do álbum e os nomes das cancións aparecen escritos con minúsculas.

## Notas
C-552

A estrada comarcal **C-552** foi unha vía de comunicación que ía desde A Coruña até Fisterra, ao longo de 108,264 km. A nomenclatura desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Foi traspasado á actual estrada AC-552 e AC-445 polo decreto 308/2003, do 26 de xuño (ano 2003).

## Percorrido 
Iníciase no parque empresarial de Agrela na Coruña e finaliza en Fisterra. Da Coruña a Cee, é a actual estrada AC-552 e de Cee a Fisterra é a actual estrada AC-445.

## Notas
Bar

[miniatura|Bar en [Allariz.]]
Un **bar** é un establecemento comercial aberto ao público, onde se serven bebidas, tapas de comida, etc., habitualmente tómanse de pé na barra ou en pequenas mesas con cadeiras.

Cando o seu carácter é máis modesto e popular, ou ben de estilo rústico, onde serven tanto bebidas como comidas, tamén se lle chama **taberna**, **tasca** ou **baiuca**.

## Etimoloxía 
A palabra "bar" provén da palabra latina "barra", utilizada no século XIII en Italia para indicar a barreira separadora nos tribunais de xustiza. Pronunciada en francés como *barre*, entrou en Inglaterra cos normandos e alí permaneceu na forma *bar* . A palabra chegou á Península a finais do século XIX.

## Notas 
## Véxase tamén 
* cafetaría
Enrique Pereira Ibáñez

**Enrique Pereira Ibáñez**, nado en Redondela cara a 1913 e finado en Colombia en abril de 1977, foi un profesor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Pereira Míguez e Carmen Ibáñez Araujo. Estudou Químicas na Universidade de Madrid. Doutor en Ciencias Químicas en 1935. Estaba matriculado nas oposicións a Cátedras de Institutos en xullo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi profesor das escolas de aviación no exército leal. Foi capitán de aviación do exército republicano. Cando rematou a guerra foi detido. Xulgado en consello de guerra por adhesión á rebelión, foi condenado a pena de morte. Conmutada a 30 anos, estivo preso na Prisión Provincial de Murcia, onde ingresou o 9 de setembro de 1939; foi trasladado á prisión de Figueirido en xaneiro de 1940, de onde pasou ao Destacamento Penal das Minas de Silleda en 1943. volvendo ao ano seguinte á prisión de Figueirido. Saíu en liberdade provisional en 1947. Instalouse como industrial en Vigo. En 1960 trasladouse a Colombia para facerse cargo da dirección dunha empresa metalúrxica. Foi profesor de enxeñería da Universidade de Tunja. Morreu en Colombia en abril de 1977.

## Obras 
* *Los carbones de Colombia, fuente de energía, de trabajo y de divisas*, 1971.

## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Elisa Pereiro Miguens en 1952, e foi pai de Enrique, Elisa, Pilar e Javier Pereira Pereiro.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente personal del recluso Enrique Pereira Ibañez. Prisión Provincial de Murcia.
Casa Carnicero

A **casa Carnicero** ou **chalé Carnicero** foi un inmóbel modernista dos anos 1910 que estaba localizado na vila galega de Perillo (Oleiros). Após ser parcialmente destruída por mor dun incendio en xullo de 2020, en decembro dese mesmo ano o alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, ordenou a demolición das ruínas da casa, o cal causou moita polémica.

## Descrición 
A casa Carnicero era unha vivenda de estilo modernista e de influencia indiana, de andar case cadrado, que posuía tres andares: soto, primeiro andar, segundo andar e faiado.

## Historia 
A casa Carnicero foi un encargo do empresario coruñés Enrique Carnicero Ríos (quen posuía un recoñecido viveiro de ostras xusto detrás da casa, na ría do Burgo) ao seu amigo o arquitecto Rafael González Villar. A casa foi construída entre 1913 e 1916. Ao longo da súa historia o andar baixo da casa Carnicero foi un restaurante, cinema, bar, pista de baile e estanco. Por mor desa agresión, en setembro dese mesmo ano Manuel faleceu no hospital de Oza. Despois de que un temporal, a borrasca Bella, botase abaixo unha das súas paredes, o 29 de decembro de 2020 o alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, ordenou derruír as ruínas da casa Carnicero, o cal causou polémica e a Fiscalía pediu 15 meses de cárcere e 13 anos de inhabilitación para García Seoane porque considerou que o alcalde cometeu un delito contra o patrimonio histórico, xa que a casa era un inmóbel protexido. O 23 de setembro de 2025, o alcalde foi absolto dos cargos. García Seoane declarou que ordenou a demolición da casa por unha cuestión de seguranza pública.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Concha Moya

**María Concepción Moya Fernández**, máis coñecida como **Concha Moya**, nada en Madrid en 1971, é unha xornalista e escritora española.

## Traxectoria 
É licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid. Realizou cursos de radio e fixo prácticas en varias emisoras de Madrid. Participou na creación da emisora libre Radio Resistencia en Madrid en 1997.

En 2024 publicou *Adolfo. Por el camino púrpura*, un percorrido pola vida e a carreira musical de Adolfo Rodríguez, integrante de Los Íberos e de Cánovas, Rodrigo, Adolfo y Guzmán. O libro presentouse en Bueu porque alí Adolfo tivo un tempo un local de hostelaría, en Beluso.

## Obras 
### Novela 
* *Sin pedir permiso* (2015). Libros.com. 268 páxs. ISBN 9788416176403.

### Relatos 
* *Las acacias del éxodo* (2019). Sílex Ediciones. 120 páxs. ISBN 978-84-7737-959-1. Relatos sobre o pobo saharauí.

### Ensaio musical 
* *La luz interior de George Harrison* (2021). Sílex Ediciones. 528 páxs. ISBN 978-84-18388-45-3.
* [miniatura|Presentando *Adolfo. Por el camino púrpura* no Centro Social do Mar de [Bueu, acto da Libraría Miranda. Luis Martín (guitarrista de Los Ronaldos), Fernando Miranda, a autora e Adolfo Rodríguez (o protagonista do libro)]]*Adolfo. Por el camino púrpura. De Los Íberos a Cánovas, Rodrigo, Adolfo y Guzmán* (2024). Sílex Ediciones. 412 páxs. ISBN 978-84-10267-02-2. 

### Sobre o Sáhara 
* *Delicias saharauis* (2023). Bobok. 205 páxs. ISBN 978-84-613-3872-6.
* *Las treinta y dos batallas de Aminetu Haidar* (2012). Bubok. 263 páxs.
* *Los otros príncipes*. Bubok. 184 páxs. ISBN 978-84-612-6318-9.

#### Con Bahia Mahmud Awah 
* *El porvenir del español en el Sahara Occidental* (2009). Bubok. 142 páxs. ISBN 9788461309436.
* *Cuentos saharauis de mi abuelo* (2015). Bubok. ISBN 978-8468664361.

#### Libros colectivos 
* *Aaiún, gritando lo que se siente* de Generación Amistad (2006). Universidade Autónoma De Madrid e Editorial Exilios.
* *La primavera saharaui. Escritores saharauis con Gdeim Izik* (2012). Vigo. ISBN 978-84-686-0483-1. Editora.
* *Poetas saharauis (Generación de la Amistad)* (2013). Venezuela: Ed. Fundación Editorial El Perro y la Rana.
* *Literaturas hispanoafricanas: realidades y contextos* (2015). Verbum. ISBN 978-84-9074-201-3. ("Literatura saharaui en español").

## Notas
Annie Krauß

**Annie Krauß**, tamén referida como **Anna Krauß**, **Anna Kraus**, **Annie Krauss** e **Anna Krauss**, nada en Bogen, reino de Baviera (Imperio Alemán), o 27 de outubro de 1884 co nome de **Anna Friese**, e finada o 5 de agosto de 1943, executada na prisión de Plötzensee, Berlín, foi unha adiviña e empresaria alemá que se converteu nunha loitadora contra o réxime nazi a través da súa asociación cun grupo de resistencia antifascista con sede en Berlín que máis tarde foi chamado Orquestra Vermella ("*Rote Kapelle*") pola *Abwehr*.

## Traxectoria 
Anna Krauss era filla do granxeiro Johann Friese. En 1911, casou co húngaro Josef Krauss e tivo un fillo, Rudolf, nado en 1914. Josef Krauss foi asasinado na primeira guerra mundial, deixándoa viúva, e en 1920 foi vivir con Rudolf á da súa irmá, Magda Friese, nun apartamento en Berlín. Para gañar a vida dirixiu un taller de costura e nos anos 30 converteuse na propietaria dunha empresa grosista de pinturas e vernices.

### Resistencia 
esquerda|miniatura|O grupo Schulze-Boysen en Alemaña|300x300pxA finais de 1938, Krauss acolleu á moza xudía de 22 anos, Sophie Kuh (de casada Sophie Templer-Kuh), que esperaba un visado británico. Ela fora a Berlín para visitar a embaixada británica para ampliar o seu visado. Sophie Templer-Kuh morreu en 2021, aos 104 anos.

En agosto de 1941, Libertas Schulze-Boysen [en] converteuse nunha cliente de Krauss logo de ser presentada polo xornalista Heinrich Karbe. A través de Schulze-Boysen, Krauss coñeceu a Toni Graudenz, esposa do seu veciño de Stahnsdorf John Graudenz. Krauss ofreceulle o seu apartamento para albergar dúas máquinas de mimeografía para producir folletos antinazis, coñecidos como AGIS, para o grupo.
Moitos clientes de Krauss eran oficiais alemáns supersticiosos que buscaban consello e, ao describir as súas próximas campañas, ela pasaba os detalles a Schulze-Boyzen a través de Toni Graudenz, que actuaba de intermediario no papel de *cutout.* Un destes oficiais alemáns era Erwin Gehrts, un coronel da *Luftwaffe*, interesado na metafísica e o ocultismo cunha vida marcada pola superstición. Visitaba regularmente a Krauss para pedir consello. En estado de transo, describía o futuro político despois dos nazis. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Orquestra Vermella
Ángel Barajas

**Ángel Gabriel Barajas Vivas**, nado en Cúcuta, Norte de Santander; o 12 de agosto de 2006, é un deportista colombiano que compite na ximnasia artística. Gañou dúas medallas de ouro no Campionato Mundial Xuvenil de Ximnasia Artística no 2023, onde quedou como subcampión (medalla de prata) na competencia «All around». En agosto de 2024, obtivo a súa primeira medalla olímpica ao gañar a prata nos Xogos Olímpicos de París 2024. Desta maneira, converteuse no primeiro deportista colombiano en obter unha medalla olímpica nesta disciplina.

## Traxectoria 
Barajas naceu na cidade de Cúcuta, Norte de Santander e é fillo de Angélica María Vivas e Wilson Barajas, e ten dous irmáns máis vellos. Dende o 2011 adestra na liga Norte de Santander, xunto a ximnastas como Jossimar Calvo e é adestrado por Jairo Ruiz Casas.

## Notas
Partido Nacionalista de Cantabria

O **Partido Nacionalista Cántabro** (PNC) foi unha formación política de ámbito autonómico cántabro activa entre 1988 e 1994. A súa posición ideolóxica era a do nacionalismo cántabro conservador.

O PNC foi unha escisión do Partido Rexionalista de Cantabria (PRC) que tivo lugar a principios de 1988. Tras as eleccións autonómicas e municipais de 1987 o PRC obtivo cinco deputados na Asemblea Rexional de Cantabria, así como dous concelleiros no Concello de Santander. Disputas internas no partido culminan co abandono do mesmo polos dous concelleiros santanderinos (Miguel Pérez Bustamante e Anxo Díaz Ocejo), así como polo deputado da Asemblea Rexional Esteban Solana Lavín, quen forman con outros políticos procedentes do PRC un novo partido, o PNC. Posteriormente outros políticos uniríanse progresivamente á nova formación nacionalista (caso do concelleiro rexionalista de Santoña José Antonio Solar, que permitiu a continuación o acceso á alcaldía ao PP tras unha moción de censura contra o alcalde socialista).

Durante o resto da lexislatura, o deputado nacionalista foi peza chave para a gobernabilidade da Comunidade Autónoma, ao dar o seu apoio aos 19 deputados de Coalición Popular e apoiando así ao presidente cántabro Juan Hormaechea.

Nas seguintes eleccións autonómicas o Partido Nacionalista de Cantabria rexistrou un 0,21% do voto, perdendo o seu deputado na Asemblea Rexional. Ante os malos resultados cultivados nestas eleccións e nas eleccións ao Congreso dos Deputados de 1993, o partido remata por desaparecer da escena política.

* Eleccións ao Parlamento de Cantabria de 1991: 623 votos (0,21% dos sufraxios) - ningún deputado.
* Eleccións municipais de 1991 en Cantabria: 503 votos (0,17% dos sufraxios) - ningún concelleiro.
* Eleccións xerais de España de 1993: 383 votos (0,12% dos sufraxios) - ningún deputado.

## Notas
Yeison López

**Yeison López López**, nado en Istmina, Chocó, o 1 de setembro de 1999, é un levantador de pesas colombiano. Competiu nos Xogos Olímpicos de Verán de 2024, onde gañou a medalla de prata.

## Filmografía 
## Notas
Mari Sánchez

**Mari Leivis Sánchez Periñán**, nada en Turbo, Antioquia, o 8 de outubro de 1991, é unha levantadora de pesas colombiana. É tres veces medallista de prata en 71 kg no Campionato Panamericano de Halterofilia. Obtivo a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de París 2024.

## Traxectoria 
Gañou a medalla de ouro no 69 feminino Proba de Arranque de 1,5 kg nos Xogos Centroamericanos e do Caribe de 2018 celebrados en Barranquilla, Colombia. Tamén gañou a medalla de prata no 69 feminino, evento de envión en kg. Ese mesmo ano competiu nos 71kg no Campionato Mundial de Halterofilia celebrado en Achkhabad, Turkmenistán.

Gañou a medalla de prata na súa proba no Campionato Panamericano de Halterofilia 2020 celebrado en Santo Domingo, na República Dominicana. Tamén gañou a medalla de prata na súa proba no Campionato Panamericano de Halterofilia 2022 celebrado en Bogotá, Colombia.

Obtivo dúas medallas, incluída unha de ouro, nos Xogos Bolivarianos de 2022 celebrados en Valledupar, Colombia. Gañou a medalla de prata nos 76 kg nos Xogos Suramericanos de 2022 en Asunción, Paraguai.

Obtivo a medalla de prata nos 71 kg nos Xogos Panamericanos de 2023 que se celebraron en Santiago de Chile. En 2024, tamén gañou a medalla de prata nos 71 kg no Campionato Panamericano de Halterofilia en Caracas, Venezuela.

## Notas
Jailbreak

O **jailbreak de iOS** é a forma de evitar as limitacións impostas por Apple en dispositivos que usen o sistema operativo a través do uso de kernels modificados. Foi desenvolvido por Jay Freeman (saurik). A primeira persoa en conseguilo foi George Hotz (Geohotz). Tales dispositivos inclúen o iPhone, iPod Touch, iPad e a Apple TV de segunda xeración. O jailbreak permite aos usuarios acceder ao sistema de arquivos do sistema operativo, permitíndolles instalar aplicacións adicionais, extensións e temas que non están dispoñibles na App Store oficial. Un dispositivo con jailbreak pode seguir usando a App Store, iTunes e as demais funcións normais, como por exemplo realizar chamadas.

O jailbreak é necesario se o usuario quere executar software non autorizado por Apple. O *tethered jailbreak* require que o dispositivo estea conectado a un ordenador cada vez que se inicie o sistema, un *untethered jailbreak* permite ao dispositivo iniciar sen ningunha asistencia adicional e por último existe o *semitethered jailbreak* que consiste en executar o jailbreak a través dunha aplicación porque, ao reiniciar o sistema, eliminase o jailbreak.

O Digital Millennium Copyright Act ditamina que facer jailbreak a dispositivos Apple é legal nos Estados Unidos por agora, pero Apple anunciou que tal práctica invalida a garantía.

A ferramenta de Jailbreak está dispoñible en dispositivos con iOS 9.1/9.2/9.3.3 como máximo e con procesadores de 64bits, quedando fóra da posibilidade de “Hackeo” iDevices como iPod Touch 5G, iPhone 4S e iPhone 5, posto que, aínda que soporta iOS 9.3.3, o seu procesador é de 32bits. Pangu foi o encargado de realizar este Jailbreak, que se diferenza do resto de Jailbreaks publicados por esta compañía pola complexidade á hora de realizalo e a "caducidade" do mesmo, que require de renovación a licenza tras unha semana ou tras un ano de uso, dependendo do método utilizado.

Actualmente xa está dispoñíbel o jailbreak para as versións de iOS, 10.x ~ 10.2.1, coa axuda dunha ferramenta chamada "Yalu102" desenvolvida por Luca Tudesco.
IC3PEAK

**IC3PEAK** é un dúo de música electrónica ruso fundado en 2013, composto por Anastasia Kreslina e Nikolay Kostilev. Caracterízanse polos matices políticos na súa música, especialmente polas críticas ao goberno ruso. Os seus puntos de vista políticos e letras levaron á censura da súa música en 2019. Malia este acontecemento, o seu impacto nos medios de comunicación xeraron un gran apoio tanto Rusia, coma en Occidente.

## Membros 
* Anastasia Kreslina (Анастасия Креслина) - vocalista.
* Nikolay Kostilev (Николай Костылев) - instrumental e produción.

## Discografía 
### Álbums 
* *IC3PEAK* (2015)
* *より多くの愛* (2015)
* *Fallal* (2016)
* *Сладкая жизнь* (Sladkaya zhizn) (2017)
* *Сказка* (Skazka) (2018)
* *До свидания* (Do svidaniya) (2020)
* *Kiss of Death* (2022)

### Sinxelos 
* "Ellipse" (2014) / Electronica Records
* "I'll Be Found" (remixes) (2014)
* "Really Really" (2014)
* "Kawaii" / "Warrior" (2016)
* "Kto" (2017)
* "Monster" (2017)
* "This World is Sick" (2018)
* "Fairytale / Skazka" (2018)
* "Death No More / Smerti bolshe nyet" (2018)
* "Boo-Hoo / Plak-plak" (2020)
* "Trrst" (feat. ZillaKami) (2020)
* "Vampir" (feat. Oliver Sykes de Bring Me the Horizon) (2021)
* "Cherv / Worm" (con Kim Dracula) (2022)
* "Dead but Pretty" (2022)
* "Kiss of Death" (2022)

## Notas
Óscar Ibáñez

**Óscar Ibáñez**, nado en Portosanto (Poio) en 1976, é un gaiteiro e frautista galego. Practica a fusión musical, partindo das raíces a medio camiño entre investigación e creación.

## Traxectoria 
É mestre en Educación Musical pola Universidade de Vigo, especialista en Música Tradicional Galega pola Universidade de Santiago de Compostela. especialista Universitario en Arquivística, Grao Profesional LOE na especialidade de gaita galega e con estudos LOGSE de frauta de pico.

Comezou a aprendizaxe da gaita en 1984 con Laureano Mera en Poio. En 1989 entrou na Agrupación Folclórica Celme participando en concertos por España e Europa. Na súa formación mantivo como referentes os mestres Ricardo Portela, Avelino Cachafeiro e Perfecto Feijoo e aprendendo de Carlos Núñez, Anxo Pintos, Xosé Manuel Budiño...

### Grupo de Música Tradicional Pai da Cana 
En 1997 fundou o Grupo de Música Tradicional Pai da Cana. Gravaron *Ruta folc Terra Galega* (1998, Disco Trompo), *Os sons da Ulla* (2001, Phonos), *Memorial Manuel Texo I, III, V e VI* (A.C. Ullán).

### Óscar Ibáñez & Tribo 
En 2004 fundou a banda de directo Óscar Ibáñez & Tribo -Fernando Fraga (acordeón), Harry Price (violín), Carlos Calviño (guitarras), Paco Dicenta (baixo), e Andrés Vilán (percusións e batería)- e levou a súa música por toda a península, Bretaña e Italia.

En 2023 presentaron o espectáculo *Da Terra* cunha renovada Tribo: Suso Iglesias (acordeón), Paula Gómez (violín), Xosé Liz (bouzouki), Paco Dicenta&nbsp; (baixo) e Carlos Castro (batería). Ademais da xilofonista e percusionista Carla Villanueva e cinco gaiteiros da Banda de Gaitas Suevia de Porto do Son.

En 2024 celebraron o XX aniversario do grupo co espectáculo "Tribal XX".

## Discos 
* *Alén do mar* (2012). VIR Ouvirmos. Fusión da música galega e de América Latina. 11 temas.
* *Aires de Pontevedra* (2017). Inquedanzas Sonoras. Homenaxe ao gaiteiro de Viascón Ricardo Portela polo XXV aniversario do seu pasamento.

## Libros-CD 
* *Os Montes de Lugo* (2007). Ouvirmos
* *O Quinteto Monterrey de José Posada. Nos xardíns da Tropical* (2009). Dos Acordes.
* *Xoán Tilve Gaiteiro de Campañó* (2015). aCentral Folque.

## Premios 
Gañou máis de 40 premios, como o Memorial Manuel Villanueva I e III, o Memorial Manuel Texo, Memorial Ricardo Portela II e III. O Trofeo Macallan para solistas de gaita ibérica no Festival Intercéltico de Lorient, conseguindo tamén o segundo premio no 2000 e 2001.

## Notas
Protocolo de recollida de metadatos da Open Archives Initiative

O **protocolo de recollida de metadatos da Open Archives Initiative** (**OAI-PMH**; en inglés: *Open Archives Initiative Protocol for Metadata Harvesting*) ou **protocolo OAI** é un protocolo deseñado pola Open Archives Initiative (OAI) para recoller metadatos das descricións de rexistro dun arquivo, co obxectivo de poder crear servizos para múltiples arquivos. A implantación do OAI-PMH debe admitir a representación dos metadatos en Dublin Core e outros sistemas.

O OAI-PMH usa XML e HTTP. A súa versión 2.0 foi publicada en 2002, e a súa última actualización data de 2015. Conta cunha licenza Creative Commons BY-SA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Open Archives Initiative
Tatiana Rentería

**Tatiana Rentería Rentería**, nada en Cali, Valle del Cauca, o 22 de decembro de 2000, é unha loitadora de estilo libre colombiana. Gañou unha das medallas de bronce na proba feminina de 76 kg no Campionato Mundial de Loita Libre de 2023 celebrado en Belgrado, Serbia. Gañou a medalla de ouro na proba feminina de 76 kg nos Xogos Bolivarianos de 2022 celebrados en Valledupar, Colombia.

## Traxectoria 
Rentería representou a Colombia nos Xogos Mundiais de Praia de 2019 en Doha, Qatar e gañou a medalla de ouro na proba feminina de loita libre de 70 kg na praia. En 2020, competiu no Torneo Panamericano de Clasificación Olímpica celebrado en Otava, no Canadá, sen clasificarse para os Xogos Olímpicos de Verán de 2020 en Toquio, no Xapón. Tampouco logrou clasificarse para os Xogos Olímpicos no Torneo de Clasificación Olímpica Mundial celebrado en Sofía, Bulgaria.

No Campionato Mundial de Loita Libre Sub-23 de 2021 celebrado en Belgrado, Serbia, Rentería gañou a medalla de prata na proba feminina de 76 kg. Perdeu o seu combate pola medalla de bronce no Campionato Panamericano de Loita Libre de 2022 celebrado en Acapulco, México. Competiu na proba de 76 kg no Campionato Mundial de Loita Libre de 2022 celebrado en Belgrado, Serbia. Gañou o seu primeiro combate e logo foi eliminada por Martina Kuenz de Austria. celebrados en San Salvador, O Salvador. Rentería gañou unha das medallas de bronce na proba feminina de 76 kg no Campionato Mundial de Loita Libre de 2023 celebrado en Belgrado, Serbia. Derrotou a Cătălina Axente de Romanía no seu combate pola medalla de bronce. Na final perdeu contra Milaimys Marín de Cuba. En 2024 gañou a medalla de prata no seu evento no Campionato Panamericano de Loita Libre celebrado en Acapulco, México.

Gañou a medalla de bronce na proba feminina de 76 Kg dos Xogos Olímpicos de París de 2024.

## Notas
Matriz transposta

dereita|miniatura|270x270px| A transposta **A**T dunha matriz **A** pódese obter reflectindo os elementos ao longo da súa diagonal. Repetindo o proceso na matriz transposta devolve os elementos á súa posición orixinal. Así, a transposta da transposta é a matriz orixinal, (**A**T)T = **A.**
Sexa A unha matriz con m filas e n columnas. A **matriz transposta** (ou **matriz trasposta**) denotada por A^T, 

vén dada por:(A^T)_{ij} = A_{ji},\ 1\le i\le n,\ 1\le j\le m,  onde o elemento a_{ji}  da matriz orixinal A convértese no elemento a_{ij} da matriz transposta A^T.

## Exemplos 
: 
  \begin{bmatrix}
   a & b \\
   c & d \\
   e & f \\
  \end{bmatrix}^t
  =
  \begin{bmatrix}
   a & c & e \\
   b & d & f \\
  \end{bmatrix}

: 
  \begin{bmatrix}
   1 & 2 \\
   3 & 4 \\
   5 & 6 \\
  \end{bmatrix}^t
  = 
  \begin{bmatrix}
   1 & 3 & 5 \\
   2 & 4 & 6
  \end{bmatrix}

## Propiedades 
; Involutiva

* Para toda  matriz A ,

: 
  (A^t)^t = A \,

; Distributiva

* Sexan A e B matrices con elementos nun anel  \mathcal{A}  e sexa  c \in \mathcal{A}  :

: 
  (A + B)^t = A^t + B^t \,

; Linear
: 
  (c \, A)^t = c \, A^t

; Outras
* Para o produto usual  de matrices A e B, temos 
  (AB)^t = B^tA^t \,

* Si A é unha matriz cadrada cuxas entradas son números reais, daquela 
  A^t A \,
 é semidefinida positiva.

## Definicións asociadas 
Unha matriz cadrada A é  se coincide coa súa transposta:

: 
  A^t = A \,

unha matriz cadrada A é  se a súa transposta coincide coa súa inversa aditiva.

: 
  A^t = -A \,

Se os elementos da matriz A son números complexos e a súa transposta coincide coa súa conxugada, dise que a matriz é **hermitiana**.

: 
  A^t = \bar{A}, \quad
  A = (\bar{A})^t = A^\dagger

e antihermítiana se

: 
  A^t = -\bar{A}

Cabe sinalar que se unha matriz é hermitiana (matriz simétrica no caso dunha matriz real), daquela é diagonalizábel e os seus valores propios son reais. (A recíproca é falsa).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Matriz (matemáticas).
* Matriz invertíbel.
### Ligazóns externas 
*
California (álbum)

***California*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock American Music Club, publicado o 10 de novembro de 1988 a través do selo Frontier Records.

O álbum foi incluído no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. No artigo do álbum no libro, o crítico Arnar Eggert Thoroddsen, do diario islandés *Morgunblaðið*, describe o álbum como a "declaración definitiva" da banda.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Chic

**Chic**, no presente coñecida como **Nile Rodgers & Chic**, é unha banda estadounidense de música disco formada en 1972 polo guitarrista Nile Rodgers e o baixista Bernard Edwards. Gravou moitas cancións disco de éxito comercial, como "Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)" (1977), "Everybody Dance" (1977), "Le Freak" (1978), "I Want Your Love" (1978), "Good Times" (1979), e "My Forbidden Lover" (1979). O grupo considerábase a si mesmo como unha banda de rock para o movemento disco "que fixo ben á paz, o amor e a liberdade dos hippies". En 2017, Chic foi nomeado para entrar no Salón da Fama do Rock and Roll por undécima vez.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
The Style Council

**The Style Council** foi unha banda británica formada a finais de 1982 por Paul Weller, o ex vocalista, compositor principal e guitarrista de The Jam, e o teclista Mick Talbot, antes en Dexys Midnight Runners, The Bureau e The Merton Parkas. Weller comezou o proxecto para escapar das restricións de The Jam, e explorar unha dirección máis artística, europea e jazzeira, que abarcaba o pop, o hip hop e o soul.

A formación permanente creceu ata incluír ao batería Steve White e á entón moza de Weller, a vocalista Dee C. Lee. Outros artistas como Tracie Young, Tracey Thorn (Everything but the Girl) e o batería/percusionista Steve Sidelnyk (que tocou para Madonna, Seal e Richard Ashcroft) tamén actuaron e colaboraron co grupo. Do mesmo xeito que coa banda anterior de Weller, a maioría dos éxitos do grupo con base en Londres foron na súa terra natal, onde conseguiron sete éxitos no *top 10*.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
C'est Chic

'''''C'est Chic'''* é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de música dance Chic, publicado o 11 de agosto de 1978 a través do selo Atlantic Records.

## Listaxe de cancións 
### *C'est Chic* 
### *Très Chic* 
A edición europea foi orixinalmente chamada *Très Chic'' e tiña unha portada e unha lista de cancións distinta.

## Notas
The Triffids

**The Triffids** foi unha banda australiana de rock alternativo e pop, formado en Perth en maio de 1978 con David McComb como cantante, compositor, guitarrista, baixista e teclista. Lograron certo éxito en Australia, pero triunfaron sobre todo no Reino Unido e Escandinavia na década de 1980 antes de disolverse en 1989. e en 2010 ocupou o quinto lugar no libro *The 100 Best Australian Albums* de Toby Creswell, Craig Mathieson e John O'Donnell.

Segundo o historiador da música Ian McFarlane, "The Triffids segue sendo un dos grupos post-punk máis queridos de Australia... McComb... infundiu as súas melancólicas cancións con imaxes austeras pero fermosas e exclusivamente australianas. Poucos compositores lograron captar o sentimento de illamento e fatalista sensación de desesperación do rural australiano".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Caetano Veloso (álbum de 1968)

***Caetano Veloso*** é o primeiro álbum en solitario do músico brasileiro Caetano Veloso, publicado en 1968 a través do selo Philips Records. O ano anterior editara *Domingo* en colaboración con Gal Costa. Foi un dos primeiros traballos de Tropicália, e ten arranxos de Júlio Medaglia, Damiano Cozzella e Sandino Hohagen, así como unha ecléctica variedade de influencias, demostrando a "antropofaxia" do movemento Tropicália. Sons da psicodelia, rock, pop, música india, bossa nova, música bahiana e outros xéneros aparecen no álbum. Inclúe as exitosas cancións "Alegria, Alegria", "Tropicália" e "Soy loco por ti, América".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Oleiro

**Oleiro **ou** oleiros** pode referirse a:
* **Oleiro**, profesión de aqueles que traballan **louza** de **arxila**. 
* **Oleiro**, profesión de aqueles que fabrican ou venden **olas**.
* Propietarios de **cerámica**. Ceramista tamén pode ser un artista ou pintor cerámica fina.
* **Oleiro (obxecto)**, dispositivo de madeira para colocar ovos na cociña.
* **Oleiros** o concello da comarca da Coruña, ou outros numerosos topónimos de Galiza e Portugal. Véxase **Oleiros**.

**Oleiro** ou **Olaría** pode referirse a algunha dun sector específico, como a **olaría do aceite**, ou tamén a:
## Olaría galega 
* **Oleiros** de Buño
* **Oleiros** de Niñodaguia

## Olarías históricas 
* **Olaría da Grecia antiga**, como a **olaría de figuras negras**
* **Olaría azul e branca**,  unha gran variedade de cerámica e porcelana brancas, decoradas baixo o esmalte cun pigmento azul, normalmente óxido de cobalto. 

## Notas
Espazo medíbel

En matemáticas, un **espazo medíbel** ou **espazo de Borel**

Teña en conta que, a diferenza dun espazo de medida, non se precisa ningunha medida para un espazo medíbel.

## Exemplo 
Olle para o conxunto: X = \{1,2,3\}. Unha posíbel \sigma-álxebra sería: \mathcal {F}_1 = \{X, \varnothing\}. Entón \left(X, \mathcal{F}_1 \right) é un espazo medíbel. Outra posíbel \sigma-álxebra sería o conxunto de partes de X : \mathcal{F}_2 = \mathcal P(X). Con isto, un segundo espazo medíbel no conxunto X está dado por \left(X, \mathcal F_2\right).

## Espazos medíbeis típicos 
Se X é finito ou numerablemente infinito, a \sigma-álxebra é a maioría das veces o conxunto de partes de X, así \mathcal{F} = \mathcal P(X). Isto leva ao espazo medíbel (X, \mathcal P(X)).

Se X é un espazo topolóxico, a \sigma-álxebra é frecuentemente a \sigma-algebra de Borel  \mathcal B, así \mathcal{F} = \mathcal B(X). Isto conduce ao espazo medíbel (X, \mathcal B(X)) que é típico para todos os espazos topolóxicos como por exemplo os números reais \R.

## Ambigüidade cos espazos de Borel 
O termo espazo Borel úsase para diferentes tipos de espazos medíbeis. Pode referirse a

* calquera espazo medíbel, polo que é un sinónimo de espazo medíbel como se definiu anteriormente 
* un espazo medíbel que é isomorfo de Borel a un subconxunto medíbel dos números reais (de novo coa \sigma-álxebra de Borel)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conxunto de Borel.
* Función medible.
* Medida (matemáticas).
Café Bleu

***Café Bleu*** é o primeiro álbum oficial da banda inglesa de pop The Style Council, publicado o 16 de marzo de 1984 a través do selo Polydor Records. O disco foi producido por Paul Weller con Peter Wilson. Seguiu a catro sinxelos que non estaban en ningún álbum no Reino Unido, publicándose os tres primeiros (e as súas caras b) como o álbum *Introducing The Style Council* en América do Norte, Australasia, Xapón e algúns países europeos. O álbum gravouse principalmente nos Solid Bond Studios (propiedade de Weller), agás as cordas que foron gravadas na CBS.

*Café Bleu* incluíu un gran número de músicos extra, coñecidos como "Conselleiros Honorarios", e entre eles estaban Tracey Thorn e Ben Watt de Everything but the Girl. O álbum representou un gran cambio con respecto ao anterior grupo de Weller, The Jam, e cara á incorporación dos seus elementos favoritos de soul clásico, jazz e rap. O disco recibiu críticas mixtas no seu lanzamento, pero converteuse no maior éxito da banda na lista de álbums do Reino Unido, pasando 38 semanas na mesma. Os sinxelos "My Ever Changing Moods" e "You're the Best Thing" chegaron ao top 10 na lista de sinxelos do Reino Unido. A versión do sinxelo de "My Ever Changing Moods" é unha gravación diferente á versión do álbum.

*Café Bleu* pasou a chamarse *My Ever Changing Moods* nos Estados Unidos para capitalizar o éxito do sinxelo do mesmo nome, e presentaba unha lista de cancións lixeiramente diferente.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Tribe Called Quest

**A Tribe Called Quest** foi unha banda estadounidense de hip hop formada en Queens, Nova York, en 1985, e composta orixinalmente polo rapeiro e produtor principal Q-Tip, o rapeiro Phife Dawg, o DJ e co-produtor Ali Shaheed Muhammad, e o rapeiro Jarobi White. O grupo é considerado un pioneiro do hip hop alternativo e da fusión de jazz con hip hop, influíndo en numerosos músicos de hip hop e R&B.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Hunting High and Low

***Hunting High and Low*** é o álbum de estrea da banda norueguesa de synth-pop a-ha, publicado o 10 de xuño de 1985 a través do selo Warner Bros. Records en Noruega e os Estados Unidos, e despois lanzado no Reino Unido e Europa o 25 de outubro. O álbum foi un grande éxito comercial, alcanzando posicións altas nas listas de éxitos de todo o mundo. Foi gravado nos Eel Pie Studios de Twickenham, Londres, e producido por Tony Mansfield, John Ratcliff e Alan Tarney.

## Listaxe de cancións 
## Notas