Aethina tumida

***Aethina tumida*** é un escaravello da familia Nitulidae que é unha praga para a apicultura. É endémico da África subsahariana, pero espallouse a outros continentes, chegando a América do Norte, Australia, e as Filipinas.

Pode ser unha praga moi destrutiva para as colonias de abellas do mel, causando danos nos panais e no mel e pole almacenados. Se a infestación por este escaravello é forte dabondo, pode causar que as abellas abandonen a colmea. A súa presenza pode ser tamén un marcador na diagnose do chamado trastorno de colapso da colonia das abellas do mel. Tamén pode ser unha praga para os panais almacenados e as abellas que están nos panais esperando ser extraídas. As larvas do escaravello poden facer túneles a través dos panais, alimentándose e defecando, provocando decoloración e fermentación do mel.

## Distribución 
É natural da África subsahariana pero colonizou moitos outros lugares.

Detectouse en Calabria no sur de Italia en setembro de 2014. Actualmente está confinado na provincia de Reggio Calabria e en parte de Vibo Valentia, onde agora está naturalizado. En 2014 e 2019 ocorreron brotes de infestación no leste de Sicilia.

Nos Estados Unidos de América descubriuse por primeira vez en 1996 e agora espallouse a moitos dos estados, incluíndo California, Connecticut, Florida, Xeorxia, Hawai, Iowa, Illinois, Indiana, Kansas, Louisiana, Maryland, Massachusetts, Míchigan, Minnesota, Missouri, Nebraska, Nova Jersey, Nova York, Carolina do Norte, Ohio, Oklahoma, Pensilvania, Rhode Island, Carolina do Sur, Tennessee, Texas e Virxinia. No verán de 2015, o descubrimento de varios adultos e unha infestación en todos os estadios vitais no val Fraser da Columbia Británica (Canadá) motivou que se establecese unha corentena temporal.

En México estableceuse polo menos en oito estados. Os niveis de infestación son especialmente altos en áreas tropicais como o Iucatán.

Detectouse en Belize en 2016 no distrito Corozal.

Tamén se espallou por Australia, sendo identificado primeiramente en Richmond, Nova Gales do Sur en 2002. Seguidamente afectou moitas áreas de Queensland e Nova Gales do Sur. Parece plausible asumir que a importación de abellas, colonias de abellóns, raíñas, equipamento de colmeas ou mesmo terra constituíron vías para a invasión deste escaravello; porén, non está claro aínda como conseguiron chegar a ese país.

Agora acadou xa as illas Filipinas no sur de Mindanao, e hai unha gran preocupación de que se espalle por todo o país se as colmeas e abellas se trasladan da área do sur de Mindanao onde foi xa identificado.

## Historia vital 
*Aethina tumida* era antes coñecido só nas rexións subsaharianas onde era considerado unha praga menor das abellas. 

Pertence a unha familia de preeiros denominados nitúlidos. O adulto é de cor de marrón escura a negra e duns 5–6&nbsp;mm de lonxitude. O adulto pode vivir 6 meses e pode observarse case en calquera parte da colmea, aínda que máis a miúdo se encontra na porción posterior da táboa de fondo da colmea. Os escaravellos femia poñen masas irregulares de ovos en gretas e fírgoas  da colmea. Os ovos fan eclosión en 2 ou 3 días dando larvas de cor branca que medran ata os 10–11&nbsp;mm de lonxitude. As larvas aliméntanse de pole e mel, danando os panais, e cómprenlles de 10 a 16 días para madurar. As larvas que están listas para pupar abandonan a colmea e entéranse no solo preto da colmea. O período de pupación pode durar aproximadamente 3 ou 4 semanas. Os adultos que acaban de saír buscan colmeas, e as femias xeralmente aparéanse e empezan a poñer ovos unha semana despois da súa saída da pupa. As femias adultas xeralmente son máis longas, de 5,7&nbsp;mm, que os machos, de 5,5&nbsp;mm de longo, pero ambos os dous son case idénticos en anchura, duns 3,2&nbsp;mm, aínda que poden variar moito en tamaño, posiblemente dependendo da dieta, clima e outros factores ambientais.

## Danos nas colonias de abellas e ao mel almacenado 
miniatura|Panel danado polas larvas do escaravello. As abellas adoitan abandonar as colmeas infestadas neste grao.

Os danos principais ás colonias e ao mel almacenado débense á actividade de alimentación das larvas do escaravello.
As larvas fan túneles a través dos paneis con mel almacenado ou pole, danando ou destruíndo celas seladas e panais. As larvas defecan no mel e o mel queda decolorado por esta causa. A actividade das larvas causa a fermentación e escumosidade do mel; o mel desenvolve un característico cheiro a laranxas podres. Os danos e a fermentación causan que o mel escoe fóra dos panais, creando un caos nas colmeas e salas de extracción. As infestacións fortes causan que as abellas deixen a colmea abandonada; algúns apicultores informaron o rápido colapso nesta situación incluso de colonias prósperas.

## Control 
Este escaravello considérase unha praga secundaria en Suráfrica, polo que non foi sometida a grandes controis. O escaravello atópase máis a miúdo en comeas febles ou fracasadas e raramente afecta a colonias vigorosas. Porén, as diferenzas nas actividades de limpeza da colmea das abellas que se encontran en Suráfrica e os EUA poden significar que haxa moitas respostas diferentes nas abellas. Algúns informes iniciais de FLorida a Carolina do Sur suxiren que os escaravellos poden ser máis daniños alí que en África. Utilizouse o para-diclorobenceno (PDB) para protexer paneis cargados de mel. Aprobouse o uso Coumaphos (un fosforotioato de Bayer Corporation) en colmeas para o control do escaravello nalgúns estados baixo rexistro de emerxencia.

O control biolóxico por medio de nematodos do solo beneficiosos específicos deste escaravello é tamén efectivo. Estes nematodos beneficiosos aplícanse ao solo suspendidos en auga. Poden ser aplicados cun spray presurizado ou simplemente vertidos cunha lata para regar. Unha vez aplicados ao solo, os nematodos entérranse buscando os insectos causantes da praga, que nesa fase vital están no solo. Unha vez que os encontran, os nematodos entran nos seus corpos e liberan alí unha poderosa bacteria que rapidamente os mata. As bacterias liberadas disolven os tecidos internos do insecto, que se converten en comida para o crecemento e desenvolvemento do nematodo. Os nematodos maduros entón aparéanse e poñen ovos para producir máis vermes dentro do insecto morto. Poden formarse varias xeracións nuns poucos días. Despois de que comeron o interior do insecto, diminutos nematodos en estado infectivo abandonan a cuberta do insecto morto e empezan a buscar máis insectos. Poden saír ata 350.000 nematodos dun só insecto morto pasados só 10–15 días. As cifras dependen do tamaño do insecto.

Actualmente no mercado hai varias trampas para estes escaravellos. As máis efectivas son a Beetlejail Baitable, a Hood Trap, a Freeman Beetle Trap, a West trap, a australiana, a AJ's Beetle Eater, e a Beetle Blaster. A maioría destas trampas utilizan aceite non tóxico para afogar os escaravellos. Isto permite que os apicultores eviten ter compostos tóxicos nas súas colmeas.

## Regulacións 
En Nova Gales do Sur, Australia, a infestación de colmeas por este escaravello debe notificarse como unha praga da abella do mel segundo a Stock Diseases Act 1923. A multa máxima por non notificalo é de 11.000 dólares australianos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*The Small Hive Beetle Department of Entomology, Virginia Tech, xuño de 1999, consultado en setembro de 2005
*The Small Hive Beetle: A serious threat to European apiculture  The Food and Environment Research Agency, UK novembro de 2010, consultado en decembro de 2011
*Somerville, Doug Study of the small hive beetle in the USA  Rural Industries Research and Development Corporation, xuño de 2003, consultado en decembro de 2011
*Ellis J, Ellis A,. (2010). Small hive beetle, *Aethina tumida* (Murray). *Featured Creatures*.  6 de xullo de 2010.
*Rhodes, John; Livestock Officer, Tamworth Small hive beetle - an in-hive control device using diatomaceous earth (2008)
*Annand, Nicholas Small hive beetle management options NSW DPI Australia, marzo de 2008, consultado en decembro de 2011
*HawaiiNewsNow Bee parasite the latest threat to Hawaiis honey industry 5 de maio de 2010

### Ligazóns externas 
* Mapa de distribución en EUA @ Center for Environmental and Research Information Systems (CERIS)