Nocardia

miniatura|Nocardia nunha biopsia cerebral.
***Nocardia*** é un xénero de bacterias de forma bacilar que presentan unha tinguidura feble grampositiva, e son catalase positivas. Forman filamentos "de doas" ramificados (no que se parece a un fungo malia ser unha bacteria). Son parcialmente ácido resistentes (resisten a decolaración con ácidos na tinguidura) o que explica a súa feble tinguidura grampositiva. O xénero comprende un total de 30 especies, 10 das cales foron illadas nos humanos. Algunhas especies non son patoxénicas e outras son responsables de nocardiose. *Nocardia* encóntrase en todo o mundo nos solos ricos en materia orgánica. Ademais, pertencen á microflora oral que se encontra nas enxivas sas e nas bolsas periodontais das enxivas enfermas. A maioría das infeccións por *Nocardia* adquírense por inhalación das bacterias ou por algunha introdución traumática.

## Cultivo e tinguidura 
As colonias de *Nocardia* teñen unha aparencia variable, pero a maioría das especies parecen ter unha especie de hifas aéreas cando se ven con microscopio, especialmente cando foron cultivadas en medios nutricionalmente limitantes. *Nocardia* crece lentamente en medios de cultivo non selectivos, e son aerobios estritios coa capacidade de crecer nun amplo rango de temperaturas. Algunhas especies son parcialmente ácido resistentes (resisten a decoloración con ácidos durante a tinguidura) debido á presenza de ácidos micólicos de lonxitude intermedia na súa parede celular. A maioría das cepas posúen o factor cordón (ou *cord factor*, a trehalosa 6-6' dimicolato) que é un importante factor de virulencia.

Son catalase positivas e poden crecer facilmente nos medios utilizados máis comunmente e as colonias fanse evidentes en 3–5 días. Porén, ás veces son necesarios períodos de incubación prolongados (2–3 semanas).

## Virulencia 
Varias especies de *Nocardia* son patóxenas de baixa virulencia, polo que as enfermidades clinicamente significativas aparecen con máis frecuencia como infeccións oportunistas en persoas que teñen un sistema inmunitario feble, como nenos pequenos, velloss, e inmunodeprimidos (tipicamente con VIH). Os factores de viurulencia de *Nocardia* son os encimas catalase e superóxido dismutase (que inactivan as especies reactivas do osíxeno que doutro modo serían tóxicas para as bacterias), e un "factor cordón" (que interfire coa fagocitose dos macrófagos ao impedir a fusión do fagosoma co lisosoma).

## Patoxenia 
*Nocardia asteroides* é a especie de *Nocardia* que máis frecuentemente infecta a humanos, e na maioría dos casos trátase de infeccións oportunistas en pacientes inmunodeprimidos. Outras especies de interese médico son *N. brasiliensis* e *N. caviae*.

A forma máis común de doenza neocardial é unha lenta e progresiva pneumonía, que pode estenderse á pleura. As *Nocardia* están moi implicadas no proceso da endocardite. Pode orixinar tamén encefalite ou abscesos cerebrais. Tamén poden orixinar infeccións cutáneas como actinomicetoma (especialmente *Nocardia brasiliensis*), doenzas linfocutáneas, celulite e abscesos subcutáneos.

O illamento de *Nocardia* de mostras biolóxicas pode realizarse utilizando medio de ágar enriquecido con extracto de lévedos e carbono activado (BCYE), que é o mesmo utilizado para a *Legionella* spp. Tamén se pode utilizar medio selectivo para *Mycobacterium* ou fungos. As mostras máis axeitadas son os esputos ou, se é preciso, o lavado broncoalveolar ou a biopsia.

O tratamento máis común é con antibióticos con sulfonamida (xeralmente trimetoprim-sulfametoxazole). Nalgúns casos utilízase *Minocycline*, imipenem e amicacina.

## Xenética 
Aínda que *Nocardia* ten características interesantes e importantes como a produción de antibióticos e encimas conversores ou degradadores de compostos aromáticos, o estudo xenético deste organismo viuse moi empecido pola falta de ferramentes xenéticas adecuadas. Porén, desenvolvéronse recentemente vectores lanzadeira prácticos *Nocardia*&ndash;*E. coli*.

Tamén se encontrou recentemente que o xénero *Nocardia* e *Rhodococcus* están moi emparentados. A relación estreita entre eles apóiase na existencia de dous indeis sinatura conservados que consisten nunha deleción dun só aminoácido na subunidade alfa do encima acetil coencima A carboxilase (ACC), e na inserción de 3 aminoácidos nunha rexión conservada dunha proteína de unión ao ATP, que están especificamente conservados en especies destes dous xéneros. Ademais, identificáronse 14 proteínas sinaturas conservadas hipoteticamente, que son únicas para o xénero *Nocardia* e *Rhodococcus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 

* 
* Arceneaux, Jean. "*Corynebacterium* and Related Genera." Lecture to 2nd Year Medical Students at University of Mississippi Medical Center. 10/04/05.
* Greenwood, David, Richard C.B. Slack, e John F. Peutherer. *Medical Microbiology: A Guide to Microbial Infections, 16th ed*. (2002). ISBN 0-443-07077-6

### Ligazóns externas 
* Genome sequence of *N. farcinica* IFM 10152 
* MicrobeWiki's *N. farcinica* Page