William Blake

[miniatura|dereita|William Blake en 1807, retrato por [Thomas Phillips.]]
miniatura|dereita|250px|O arcanxo Rafael con Adán e Eva, de W.Blake
**William Blake**, nado o 28 de novembro de 1757 en Londres e finado o 12 de agosto de 1827 na mesma cidade, foi un poeta inglés, visionario, pintor, e impresor inglés. Amplamente recoñecido durante a súa vida, a súa obra é hoxe considerada fecunda e significativa tanto na poesía como nas belas artes. Con frecuencia é considerado como o escritor máis espiritual do seu tempo.

## Biografía 
Fillo dun chapeleiro, desde a infancia mostrou unhas asombrosas aptitudes tanto para o debuxo como para a poesía. Aos dez anos foi enviado a unha escola de debuxo, onde, á par, comporá os seus primeiros poemas. Alumno do gravador James Basire, foi encargado de debuxar as antigüidades da abadía de Westminster e doutros vellos edificios, lugares que non deixaron de exercer unha viva influencia sobre a súa imaxinación melancólica.

Gravou numerosas ilustracións para libros de Stothard e cos propios deseños. Participa, de xeito moi impulsivo, nos motíns de 1780, diante do cárcere de Newgate, a Bastilla londiniense. Casado en 1783 consonte aos seu gustos (ensinará a súa muller Catherine a ler, a escribir e a iluminar gravados), soñou en plasmar con pluma e xiz as visións que enchían o seu cerebro.

Un primeiro opúsculo, *Poetical Sketches* (1783) (Esbozos poéticos), contén as súas poesías compostas entre os doce e vinte anos de idade. Demasiado pobre para afrontar os gastos de imprenta das súas obras, fíxose o seu propio editor. Publicou así os *Songs of Innocence* (Cantos de Inocencia), ornamentados cos propios deseños (1799), obra singular, que acadou éxito, o que o animou para publicar do mesmo modo e sucesivamente: *Books of Prophecy* (1791) (Libros de profecía); *Gates of Paradise* (1793) (As portas do Paraíso) ; *America, a prophecy* (1793) (América, unha profecía); *Europe, a prophecy* (1794) (Europa, unha profecía); *Songs of Experience* (1794) (Cantos de experiencia). Ao mesmo tempo, puido mostrar, en varias exposicións da Academia Real, as súas pinturas alegóricas, históricas e relixiosas. Publicou *The Marriage of Heaven and Hell* (1790) (O matrimonio do Ceo e o Inferno), sátira de "Heaven and Hell" de Emmanuel Swedenborg.

En 1797 emprende unha edición ilustrada das "Noites" de Young, que deixou inacabada, pois marchou a vivir en Felpham, preto do poeta Hayley, para quen realizou deseños e pintou algúns retratos. Ao cabo de tres anos volveu para Londres.

Os seus cuarenta deseños gravados por Schiavonetti para unha edición do poema de Robert Blair: The Grave (1808) (A tumba), foron moi admirados, como a súa grande estampa a "Peregrinación a Canterbury" (1809), chea de carácter. Mentres, continuaba compondo, ilustrando e imprentando estraños poemas: *Xerusalén, emanación do xigante Albion*, *Milton, un poema* (1804), *Xob* (1826) etc. O máis orixinal é *Xob*, con gravuras máis definidas.

Todos estes volumes son hoxe buscadísimos, en especial os exemplares coloreados polo mesmo artista.

## As visións de Blake 
Desde novo, William Blake proclamou ter visións. As máis temperás ocorreulle entre oito e dez anos en Peckham Rye, Londres, cando manifestou que vira unha árbore con anxos "adornando cada póla como estrelas". Segundo o biógrafo vitoriano de Blake, Gilchrist, volveu a casa para contar a súa visión, pero só se librou de ser trallado polo seu pai grazas á intervenzón da nai. Aínda que toda evidencia suxire que seus pais foron largamente comprensivos, sobre todo súa nai, con varios dos primeiros debuxos e poema de William que decoraban as paredes do seu cuarto.

Noutra ocasión, Blake veu xentes traballando nunha meda e pensou que eran figuras anxélicas entre as que el camiñaba. Da súa madurez, a súa esposa podería contar a vez en que el veu a cabeza de Deus "posta na fiestra".

Blake manifestou experimentar visións toda a súa vida. Acostumaban estar relacionadas con fermosos temas e imaxes relixiosas, e puideron inspirarlle as súas obras e anhelos espirituais. De certo, conceptos e imaxes relixiosos figuran de maneira central nas obras de Blake. Os paradigmas de Deus e a Cristiandade constitúen o foco intelectual dos seus escritos. Ademais, Blake cría que era instruído e animado persoalmente por arcanxos para crear as súas obras artísticas, que manifestaba que eran lidas e gozadas por eses mesmos arcanxos.

É difícil, senón banal, interpretar medicamente a natureza do estado mental de Blake. Algúns psiquiatras cren que puido sufrir algunha forma de esquizofrenia. William Wordsworth escribiu: "Non ha dúbida que este pobre home estaba tolo, mais hai algo na tolería deste home que me interesa moito máis que a saúde de Lord Byron e Walter Scott"

## Bibliografía de Blake 
### Libros Ilustrados do mesmo W. Blake 
* c.1788: *All Religions Are One* 
** *There Is No Natural Religion*
* 1789: *Songs of Innocence*
** *The Book of Thel*
* 1790–1793: *The Marriage of Heaven and Hell*
* 1793: *Visions of the Daughters of Albion*
** *America: a Prophecy*
* 1794: *Europe: a Prophecy*
** *The First Book of Urizen*
** *Songs of Experience*
* 1795: *The Book of Los*
** *The Song of Los*
** *The Book of Ahania*
* c.1804–c.1811: *Milton: a Poem*
* 1804–1820: *Jerusalem: The Emanation of The Giant Albion*

### Libros alleos ilustrados por Blake 
* 1791: Mary Wollstonecraft, *Original Stories from Real Life*
* 1797: Edward Young, *Night Thoughts*
* 1805–1808: Robert Blair, *The Grave*
* 1808: John Milton, *Paradise Lost*
* 1819–1820: John Varley, *Visionary Heads*
* 1821: R.J. Thornton, *Virgil*
* 1823–1826: *The Book of Job*
* 1825–1827: Dante, *The Divine Comedy*

## Museos 
Escolma de museos que posúen obras de William Blake:
* Fitzwilliam Museum, Cambridge, R.U.
* Glasgow Museum, Glasgow, R.U.
* Tate Gallery, Londres, R.U.
* Victoria and Albert Museum, Londres, R.U.

## Notas 
## Véxase tamén