Dourada

A **dourada** (*Sparus aurata*, Linnaeus 1758) é un peixe mariño da familia dos espáridos (*Sparidae*), semellante ó prago ou ó ollomol. Moi apreciado na cociña, hoxe procede en boa parte da acuicultura. Caracterízase por presentar unha banda dourada entre os ollos.

Ríos Panisse recolleu *dourada* (ou o castelanismo *dorada*) como nome común para esta especie. Tamén *dourada branca* na Coruña; *chamiseira*, en Muxía, *fiuncha*  ou *samba*, en Cambados.

## Descrición 
miniatura|dereita|Douradas
dereita|miniatura|Douradas expostas á venda.
O talle habitual é de 25–35&nbsp;cm e 0,5–3&nbsp;kg, alcanzando tamaños de 60–70&nbsp;cm e 5–7&nbsp;kg en exemplares adultos. O corpo é alto e comprimido lateralmente, marcando o dorso unha clara convexidade. A cabeza é grande e redondeada, cuns labios grosos e varias filas de dentes, a primeira con seis cabeiros afiados seguidos por 4 ou 5 filas máis de fortes dentes molares, máis aplanados.

A cor do dorso é gris verdosa ou azulada, o ventre prateado e os flancos agrisados con tons amarelados, tamén prateados. Presenta unha franxa amarela dourada entre os ollos, á que debe o nome, que desaparece pronto trala morte do animal; e unha mancha escura máis ou menos arredondada no nacemento da liña lateral, a altura do bordo superior do opérculo. No opérculo é habitual unha mancha avermellada que tamén se vai esvaecendo co tempo.

A aleta dorsal é longa e única; as pectorais, longas e rematadas en punta; e a caudal, dividida en dous lobos.

Aliméntase de peixes, crustáceos e moluscos, pois a súa dentadura é quen de rompe-las cunchas destes sen problemas.

### Especies semellantes 
Parecido a esta especie é outro peixe, a castañeta encarnada (*Beryx decadactylus*), á que tamén chaman *dourada femia*.

## Hábitat e distribución 
Trátase dunha especie costeira, que vive en augas pouco profundas, duns 30 m de profundidade, se ben nas épocas de reprodución pode alcanza-los 150 metros. É común na desembocadura dos ríos e pode pescarse mesmo en estuarios e lagoas costeiras de baixa salinidade. Prefiren os fondos rochosos ou areosos.

A súa área de distribución ocupa a costa atlántica europea e africana, desde as Illas Británicas ata Cabo Verde, así como no mar Mediterráneo e o mar Menor.

## Pesca e aproveitamento 
A dourada que actualmente se atopa no mercado procede case toda ela da acuicultura. Segundo datos da Asociación Empresarial de Productores de Cultivos Marinos (APROMAR) referidos a 2009, mentres que a dourada de acuicultura ascendía a unhas 167.000 toneladas, a procedente da pesca extractiva só sumaba 7.812 toneladas (cifra que se mantén nos últimos anos flutuando entre as 5.000 e as 8.000 toneladas anuais).

Os principais países produtores de dourada de acuicultura son Grecia, cunhas 85.000 toneladas; Turquía, con 35.000 toneladas; e España, con 23.690 toneladas (pouco menos que en 2008). A produción española concéntrase na costa mediterránea, destacando a Comunidade Valenciana, co 39% do total; Murcia, co 27%; Andalucía, 14%; e Cataluña, co 5%; así como nas illas Canarias, cun 15% da produción.

Aínda que non é abundante nas nosas costas, captúrase entre novembro e febreiro, con artes de trasmallo, palangre ou ó arrastre, e tamén é obxecto de pesca deportiva. No ano 2010 poxáronse nas lonxas de Galicia un total de 27.086&nbsp;kg, unha pequena fracción da pesca desta especie en España, que foi de 1.189 toneladas en 2008.

Unha das formas clásicas de cociña-la dourada é *ó sal*: enfornada, usualmente envolta en papel de prata, e cuberta de sal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dirección Xeral de Formación Pesqueira (1999). *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia.
* Ríos Panisse, M. Carmen (1977). *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. Anejo 7 de *Verba*.
* Zudaire, Maite e Yoldi, Gema (2005): *Pescados y mariscos*. Eroski Publicaciones, Elorrio (Biscaia).

### Ligazóns externas 
* *La acuicultura marina de peces en España 2010* (APROMAR) 
* Consumer.es 
* PescadeGalicia