Teresa Rebull

**Teresa Soler i Pi**, máis coñecida polo nome artístico de **Teresa Rebull** (apelido do seu compañeiro, Pep Rebull), nada en Sabadell o 21 de setembro de 1919 e finada en Banyuls-sur-Mer o 15 de abril de 2015, foi unha activista política, cantautora e pintora catalá. Filla de Balbina Pi e Gonçal Soler, revolucionarios anarquistas, foi unha das integrantes da coñecida como Nova Cançó.

## Traxectoria 
### Infancia 
Teresa Rebull naceu no barrio de Gràcia en Sabadell o 21 de setembro de 1919, aínda que o Rexistro Civil indica erroneamente que naceu o 24 de setembro. De 1930 a 1936 volveron a Sabadell, onde viviron en diferentes casas. Ela foi á escola do Sr. Estruch, na rúa do Sol, e no colexio do matrimonio formado por Carme Simó e Enric Casassas. En 1931, cando tiña 12 anos, Rebull comezou a traballar na fábrica téxtil, polo que tiña que estudar polas tardes, primeiro no Círcol Republicà Federal e despois no Centre de Dependents.

### O período republicano 
A súa nai era amiga do presidente Lluís Companys e en 1936 Teresa Rebull conseguiu un traballo como secretaria no departamento de traballo da Generalitat de Cataluña. Con este novo traballo instalouse nun piso compartido na rúa Sant Pau de Barcelona. Alí entrou en contacto con Manolo Maurín, Josep Rebull e outros militantes do Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM), onde comezou a militar en 1936. 

O 19 de xullo de 1936 instalouse en Sabadell para traballar como enfermeira, mais pouco despois regresou a Barcelona e continuou traballando na Consellería de Traballo. Durante os Sucesos de maio de 1937 abandonou a casa dos pais —quen se instalaran había pouco en Barcelona— debido a diferenzas políticas co pai, que era comunista. Como consecuencia dos Sucesos pasou 8 días na checa da Vía Laietana, da que escapou grazas a Rafael Vidiella e á axuda do seu pai, que era comunista. Porén, o pai tivo que agocharse por axudar á súa filla, polo que os pais e as irmás se estabeleceron en Palafolls. O enfrontamento fratricida entre o POUM e o PSUC significou practicamente o fin do partido «marxista revolucionario» e tocouna de preto.
* *Cançons populars catalanes* (Terra nostra, 2002)
* *Teresa Rebull. Cançons, 1969-1992* (Nord-Sud Music, 2004): álbum recompilatorio de 44 cancións. Inclúe poemas musicados de Josep Gual i Lloberes, Enric Brufau, Maria Mercè Marçal, Josep Marimon, Gérard Salgas, Joan Salvat-Papasseit, Francesc Català i Duran, Jordi Pere Cerdà, Rosa Leveroni, Joan Morer, Simona Gay, Miquel Martí i Pol i Josep Sebastià Pons, amais das súas propias cancións.
* ''Visca l'amor. Festa homenatge a Teresa Rebull* (Picap, 2006) - CD en que canta soa ou en dueto e DVD do concerto.
* *Papallones i més...* (Picap, 2008)
* *Teresa Rebull canta les seves cançons* (Picap, 2012)
miniatura|Teresa Rebull diante do último cadro que pintou

### Antoloxía 
* *Dones, flors i violas.* *La dona en la cançó catalana*, comisariada por Maria Aurèlia Capmany. As súas cancións están cantadas por Teresa Rebull, Maria Aurèlia Capmany, La Bella Dorita, Maria del Mar Bonet, Núria Feliu, Maria Cinta, Guillermina Motta, Carme Sansa e Rosa Maria Sardà.

## Premios e recoñecementos 
* 1977: Premio Charles-Cros polo seu álbum *Mester d'amor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

## Notas