open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Conferencia Monetaria de París (1878)

miniatura|358x358px|O Ministerio de Asuntos Exteriores de Francia, sede da Conferencia.

A **Conferencia Monetaria de París de 1878**, inaugurada o 10 de agosto e clausurada o 29 de agosto dese ano, foi a segunda dunha serie de conferencias monetarias de carácter internacional no derradeiro terzo do século XIX e no primeiro do XX.

A conferencia tivo lugar no prestixioso edificio do Ministerio de Asuntos Exteriores de Francia, terminado pouco antes, sito no Quai d'Orsay de París, e estivo presidida polo ministro francés de Finanzas, Léon Say. 

## Desenvolvemento 
miniatura|245x245px|Léon Say, ministro francés de Finanzas, presidente da Conferencia.

Unha gran caída do prezo relativo da prata en relación co ouro, que se levaba producindo desde 1873, afectara as relacións dos países usuarios de prata e supuxera unha perturbación do nivel dos prezos. Os produtores de prata dos Estados Unidos víronse prexudicados, en tanto que a xestión de todas as moedas de dobre valor se converteu nunha tarefa cada vez máis difícil.

En 1878, ao abeiro da lei Bland-Allison dos Estados Unidos convocouse unha conferencia internacional para abordar o problema. Este encontro produciuse en París por conveniencia, de xeito diferente á Conferencia de 1867, cando o impulso partira das autoridades francesas. A Conferencia de 1878 reuniu delegacións do Imperio Austro-Húngaro, Bélxica, os Estados Unidos, Francia, Italia, os Países Baixos, o Reino Unido, Rusia, Suecia (xunto con Noruega) e Suíza, e nesta ocasión non de Alemaña.

Logo dun debate algo prolongado e a presentación dun gran número de documentos, os estados europeos aceptaron a proposición dos Estados Unidos de que «cómpre manter no mundo as funcións monetarias da prata», pero declinaron vincular a discreción dos estados particulares canto aos métodos que se debían empregar. Declararon ademais que era imposible chegar a un acordo para unha proporción común. A conferencia, xa que logo, non acadou ningún resultado efectivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Russell, H. B. (1898). "First Efforts to Secure International Bimetallism: the Conference of 1878". En *International Monetary Conferences: Their Purposes, Character and Results, with a Study of the Conditions of Currency and Finance in Europe and America during Intervening Periods, and in their Relation to International Action*. Harper & Brothers, Nova York. Páxinas 200-249.

### Outros artigos 
* Conferencia Monetaria de París (1867)
* Conferencia Monetaria de París (1881)
* Conferencia Monetaria de Bruxelas (1892)
* Unión Monetaria Latina
Sistema indeterminado

En matemáticas, un sistema de ecuacións lineares ou un sistema de ecuacións polinómicas considérase **indeterminado** se hai menos ecuacións que incógnitas (a diferenza dun sistema sobredeterminado, onde hai máis ecuacións que incógnitas). A terminoloxía pódese explicar mediante o  reconto de restricións. Cada incógnita pode verse como un grao de liberdade dispoñíbel. Cada ecuación introducida no sistema pode verse como unha restrición que restrinxe un grao de liberdade.

## Solucións de sistemas indeterminados 
Un sistema linear indeterminado non ten solución ou ten infinitas solucións.

Por exemplo,

: \begin{align}
x+y+z&=1\\
x+y+z&=0
\end{align}

é un sistema indeterminado sen ningunha solución; calquera sistema de ecuacións que non teña solución dise que é inconsistente. Por outra banda, o sistema

: \begin{align}
x+y+z&=1\\
x+y+2z&=3
\end{align}

é consistente e ten uinfinitas solucións, como por exemplo  ,  e . 

Todas estas solucións pódense caracterizar restando a primeira ecuación da segunda, para mostrar que todas as solucións obedecen ; se usamos este valor en calquera das dúas ecuacións vemos que calquera valor de *y* é posíbel, con .

Máis concretamente, segundo o teorema de Rouché-Capelli, calquera sistema de ecuacións lineares (indeterminado ou non) é inconsistente se o rango da matriz aumentada é maior que o rango da matriz de coeficientes. 

Se, pola contra, os rangos destas dúas matrices son iguais, o sistema debe ter polo menos unha solución; xa que nun sistema indeterminado este rango é necesariamente menor que o número de incógnitas, efectivamente hai inifnitas solucións, tendo a solución xeral *k* parámetros libres onde *k* é a diferenza entre o número de variábeis e o rango.

Existen algoritmos para decidir se un sistema indeterminado ten solucións, e se ten algunha, para expresar todas as solucións como funcións lineares de *k* das variábeis (o mesmo *k* que anteriormente). O máis sinxelo é a eliminación gaussiana. Consulte Sistema de ecuacións lineares para obter máis detalles.

## Caso homoxéneo 
O sistema linear indeterminado homoxéneo (con todos os termos constantes iguais a cero) sempre ten solucións non triviais (alén da solución trivial onde todas as incógnitas son cero). 

Hai infinitas solucións e forman un espazo vectorial, cuxa dimensión é a diferenza entre o número de incógnitas e o rango da matriz do sistema.

## Sistemas polinómicos indeterminados 
Dise que un sistema de ecuacións polinómicas que ten menos ecuacións que incógnitas está **indeterminado**. 

Ten infinitas solucións complexas (ou, máis xeralmente, solucións nun corpo alxebricamente pechado) ou é inconsistente. 

É inconsistente se e só se  é unha combinación linear (con coeficientes polinómicos) das ecuacións (esta é o teorema dos ceros de Holbert ou  Nullstellensatz de Hilbert). 

Se un sistema indeterminado de *t* ecuacións en *n* variábeis (*t* < *n*) ten solucións, entón o conxunto de todas as solucións complexas é un conxunto alxébrico de dimensións polo menos .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema de ecuacións lineares
Derivada formal

En matemáticas, a **derivada formal** é unha operación sobre elementos dun anel polinómico ou dun anel de series formais de potencias que imita a forma da derivada do cálculo. 

Aínda que parecen similares, a vantaxe alxébrica dunha derivada formal é que non se basea na noción de límite, que en xeral é imposíbel de definir para un anel. 

Moitas das propiedades da derivada son certas para a derivada formal, mais algunhas, especialmente as que fan enunciados numéricos, non o son.

A diferenciación formal úsase en álxebra para comprobar as raíces múltiples dun polinomio.

## Definición 
Dado un anel R (non necesariamente conmutativo) e sexa A = R[x]  o anel de polinomios sobre R. (Se R non é conmutativa, esta é a álxebra libre sobre unha única variábel indeterminada.)

Entón a derivada formal é unha operación sobre elementos de A, onde se

: f(x)\,=\,a_n x^n + \cdots + a_1 x + a_0,

entón a súa derivada formal é

: f'(x)\,=\,Df(x) = n a_n x^{n - 1} + \cdots + i a_i x^{i-1} + \cdots + a_1.

Na definición anterior, para calquera número enteiro non negativo i e r \in R, ir defínese como de costume nun anel: ir = \underbrace{r+r+\cdots+r}_{i\text{ veces}} (con ir = 0 se i = 0 ).

Esta definición tamén funciona aínda que R non teña unha identidade multiplicativa (é dicir, R é un rng).

## Propiedades 
Pódese comprobar que:

* A diferenciación formal é linear: para dous polinomios calquera *f*(*x*), *g*(*x*) en *R*[*x*] e elementos *r*, *s* de *R* temos

:: (r \cdot f + s \cdot g)'(x) = r \cdot f'(x) + s \cdot g'(x).

* A derivada formal cumpre a regra do produto:

:: (f \cdot g)'(x) = f'(x) \cdot g(x) + f(x) \cdot g'(x).

: Observe a orde dos factores; cando *R* non é conmutativo isto é importante.

Teña en conta que a derivada formal non é un homomorfismo de aneis, porque a regra do produto é diferente de dicir (e non é o caso) que (f \cdot g)' = f' \cdot g'. No entanto, trátase dun homomorfismo (mapa linear) de *R*-módulos, segundo as regras anteriores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Derivada
* Dominio euclidiano
* Serie formal de potencias

### Ligazóns externas 
* Michael Livshits, You could simplify calculus, arXiv:0905.3611v1
Indeterminada (variábel)

En matemáticas, unha **indeterminada** ou **variábel formal** é unha variábel (un símbolo, xeralmente unha letra) que se usa de forma puramente formal nunha expresión matemática, pero que non representa ningún valor.

Na análise, unha expresión matemática como  adoita tomarse para representar unha cantidade cuxo valor é función da súa variábel , e a propia variábel tómase para representar unha cantidade descoñecida ou cambiante. Dúas expresións funcionais deste tipo considéranse iguais sempre que o seu valor sexa igual para cada valor posíbel de  do dominio das funcións. 

En álxebra, porén, as expresións deste tipo adoitan tomarse para representar obxectos en si mesmos, elementos dalgunha estrutura alxébrica, aquí un polinomio, elemento dun anel polinómico. Un polinomio pódese definir formalmente como a secuencia dos seus coeficientes, neste caso  e a expresión  ou escribindo todas as potencias   é só unha notación alternativa conveniente, con potencias da indeterminada  para indicar a orde dos coeficientes. Dous destes polinomios formais considéranse iguais sempre que os seus coeficientes sexan iguais. Ás veces estes dous conceptos de igualdade discrepan.

Algúns autores reservan a palabra *variábel* para significar unha cantidade descoñecida ou cambiante, e distinguen estritamente os conceptos de *variébel* e *indeterminada*. Outros autores usan indistintamente a palabra *variábel* para ambos conceptos.

As indeterminadas ocorren en polinomios, fraccións racionais (fraccións de polinomios), series formais de potencias e, de xeito máis xeral, en expresións que se ven como obxectos independentes.

## Polinomios 
Un polinomio nunha indeterminada X é unha expresión da forma a_0 + a_1X + a_2X^2 + \ldots + a_nX^n, onde os *a_i* chámanse coeficientes do polinomio. Dous destes polinomios son iguais só se os coeficientes correspondentes son iguais  Pola contra, dúas funcións polinómicas nunha variábel *x* poden ser iguais ou non para un valor determinado de *x*.

## Serie formal de potencias 
Unha serie formal de potencias nunha indeterminada *X* é unha expresión da forma a_0 + a_1X + a_2X^2 + \ldots, onde non se lle asigna ningún valor ao símbolo *X*. Isto é semellante á definición dun polinomio, agás que un número infinito de coeficientes pode ser distinto de cero.

A diferenza das series de potencias que se atopan no cálculo, as cuestións de converxencia son irrelevantes (xa que non hai ningunha función en xogo). Así que están permitidas as series de potencias que diverxen para valores de *x*, como *1 + x + 2x^2 + 6x^3 + \ldots + n!x^n + \ldots\,*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 

### Outros artigos 
* Ecuación diofantiana
* Variábel
Anel cero

Na teoría de aneis, unha rama das matemáticas, o **anel cero**      ou **anel trivial** é o único anel (ata isomorfismo) que consiste nun elemento. (Con menos frecuencia, o termo "anel cero" úsase para referirse a calquera rng de cadrado cero, é dicir, un rng no que  para tódolos *x* e *y*. Este artigo refírese ao anel dun elemento).

Na categoría dos aneis, o anel cero é o obxecto terminal, mentres que o anel de enteiros **Z** é o obxecto inicial.

## Definición 
O anel cero, denotado como {0} ou simplemente **0**, consiste no conxunto dun elemento {0} coas operacións + e · definidas de xeito que 0 + 0 = 0 e 0 · 0 = 0.

## Algunhas propiedades 
* O anel cero é o único anel no que coinciden a identidade aditiva 0 e a identidade multiplicativa 1.  
* O anel cero é conmutativo.
* O elemento 0 no anel cero é unha unidade, que serve como inverso multiplicativo propio.
* O grupo unidade do anel cero é o grupo trivial {0}.
* O elemento 0 no anel cero non é un divisor de cero.
* O único ideal do anel cero é o ideal cero {0}, que tamén é o ideal unitario, igual a todo o anel. Este ideal non é máximal nin primo.
* O anel cero é xeralmente excluído dos corpos, mentres que ocasionalmente se chama *corpo trivial*. 
* O anel cero é xeralmente excluído dos dominios de integridade. 

## Construcións 
* Para calquera anel *A* e ideal *I* de *A*, o cociente *A* / *I* é o anel cero se e só se , é dicir, se e só se *I* é o ideal unidade.
* Para calquera anel conmutativo *A* e conxunto multiplicativo *S* en *A*, a localización *S* −1 *A* é o anel cero se e só se *S* contén 0.
* Se *A* é calquera anel, entón o anel M0(*A*) de matrices 0 × 0 sobre *A* é o anel cero.
* O produto directo dunha colección baleira de aneis é o anel cero.
* O anel de funcións continuas con valores reais no espazo topolóxico baleiro é o anel cero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Teoría dos aneis
The Dow Chemical Company

**The Dow Chemical Company** é unha corporación multinacional, con sede central situada en Midland, no Estado de Míchigan. É unha das empresas químicas máis grandes do mundo, xunto con BASF e DuPont, coa que estivo fusionada entre 2015 e 2019.
[miniatura|[Plástico producido por Dow.|150x150px|esquerda]]

## Historia 
Foi fundada na década de 1890.
[miniatura|Planta en [Leioa, País Vasco.|267x267px]]
A súa actividade caracterízase pola innumerable produción de reactivos químicos, fabricando por exemplo napalm (gasolina xelatinosa) até 1969 e de placas fotovoltaicas de película fina.

The Dow Chemical Company, ten presenza en 175 países, 43.000 empregados e vendas anuais por 49.000 millóns de dólares. 
[miniatura|Planta en [King's Lynn, Inglaterra.|267x267px]]
O 11 de decembro de 2015 anunciou a súa fusión cun dos seus principais competidores, DuPont, formando DowDuPont, dando lugar á maior empresa química do mundo valorada en 130.000 millóns de dólares dos cales Dow Chemical ten unha capitalización de 66.000 millóns de dólares e o valor en bolsa de DuPont supera os 65.300 millóns.

O portugués José Soares de Pina foi directivo de Dow Chemical antes de ser nomeado director executivo de Altri.

O desastre de Bhopal, ocorrido o 3 de decembro de 1984 na rexión de Bhopal, India, orixinouse ao producirse unha fuga de 42 toneladas de isocianato de metilo nunha fábrica de pesticidas propiedade da compañía estadounidense Union Carbide (parte de cuxos activos foron posteriormente adquiridos por Dow Chemical).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Augas escuras*
* DuPont
* Coalición Global do Clima

### Ligazóns externas 
* Dow abre fábrica en Alemaña para atender o mercado europeo de paneis solares de película fina (*en castelán*)

* Páxina web oficial (*en inglés*)
Mnemea

Na mitoloxía grega, **Mneme** ou **Mnemea** (en grego Μνήμη, «memoria») é a segunda musa segundo a clasificación de Pausanias:«Os Alóadas consideraron que as musas eran tres e puxéronlles os nomes de Mélete, Mneme e Aede».

## Características 
Mnemea é a musa da plasmación ou da creación en si, pois encárgase de darlle forma concreta ás ideas abstractas. Ela é a que primeiro recorda e logo deixa posto por escrito o que súa irmá Meletea cavilou con anterioridade.

Considérase que a obra artística só ten existencia cando se está facendo, pois é durante este proceso cando a obra medra e cambia. Con Mnemea materialízanse as ideas que saíron da imaxinación grazas a Meletea, e este traballo é a base para que Aedea poida executalo en escena.

Represéntase, no mundo da arte, como unha moza en actitude escribente, apoiando un estilete no seu queixo, tratando de lembrar o pensado, para logo anotalo nun rolo de papiro.

## Cultura popular 
Un dos satélites de Xúpiter, Mnemea, foi así denominado na súa honra. 

## Notas
Vía Aemilia

thumb|300px|Ruta da Via Aemilia Scaura (en azul claro)
A **Via Aemilia Scauri** foi unha antiga vía romana construída polo cónsul Marcus Aemilius Scaurus durante o seu mandato como censor no 109 a.C.

## Ruta 
É principalmente unha estrada costeira, que duplica a Vía Aurelia, e conecta Roma con *Placentia* e *Pisa*, pasando por Xénova. Preto da vila de Cosa discorre terra dentro e paralela á Vía Aurelia.

Máis ao norte, a Vía Aemilia Scauri fusionouse coa Vía Postumia para converterse na Vía Iulia Augusta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de vías romanas
Parque Nacional de Matsalu

O **Parque Nacional de Matsalu** ( e anteriormente coñecido como **Reserva Natural de Matsalu**) é unha reserva natural e un parque nacional que se atopa na costa oeste de Estonia, nos condados de Lääne e de Pärnu. O Parque Nacional de Matsalu ocupa unha área de 486,1 km², que comprende a baía de Matsalu, o delta do río Kasari, a aldea de Matsalu e os seus arredores.

A baía de Matsalu é unha das zonas húmidas de aves máis importantes de Europa, debido á súa posición privilexiada na ruta aérea do Atlántico leste. Un gran número de aves migratorias usan Matsalu como zona de descanso. Cada primavera máis de dous millóns de aves acuáticas pasan por Matsalu, das cales uns 1,6 millóns son haveldas.

O Parque Nacional Matsalu é o fogar de varias especies en perigo de extinción, moitas das cales figuran na Lista Vermella da IUCN de Estonia, incluíndo o pigargo europeo na categoría de conservación máis alta, moitas especies de aves na segunda e na terceira categoría de protección, 22 especies de plantas fortemente protexidas, o sapo corredor e dez especies de mamíferos na segunda categoría de conservación.

## Galería 

Valgepõsk-lagled.jpg|Bandada de gansos de cara branca.
Kumari laid 2.JPG|Illa de Kumari.
Puisenina must lammas..jpg|Costa na península de Puise.
Kasari jõgi 2.JPG|Inundación de primavera no río Kasari.
Kasari jõgi 1.jpg|Río Kasari.
Keemu sadam 3.JPG|Porto de Keemu.
MatsaluSuitsuJõgi.jpg|Redes e casetas de pesca no río Tuudi.
Porimägi.jpg|Porimägi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Áreas protexidas de Estonia
Parque Nacional de Soomaa

O **Parque Nacional de Soomaa** () é un parque nacional que se atopa na zona suroeste de Estonia e ten unha área de 390 km². O seu nome (Soomaa, que significa "terra de turbeiras") é certamente axeitado para o parque, xa que en realidade é un complexo de catro extensos pantanos, situado na captación dun dos ríos máis longos do país, o río Pärnu. O parque foi creado en 1993, sendo o parque nacional máis novo do país. Soomaa é unha zona importante para as aves desde 1989, un sitio Ramsar de zona húmida desde 1997 e unha zona Natura 2000 desde 2004.

## Características 
O parque está situado na ladeira occidental dos outeiros de Sakala e da chaira de Pärnu, nas concas dos ríos Navesti, Halliste e Raudna. A característica distintiva de Soomaa é un fenómeno descrito como unha "quinta estación", a das inundacións que se producen entre o inverno e a primavera.

## Galería de imaxes 

Raudna jõgi Kuusekäära kohal.jpg
Soomaa eingang.jpg
Soomaa viies aastaaeg, Soomaa Rahvuspargis Viljandimaal.JPG
Öördi raba.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Áreas protexidas de Estonia

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Parque Nacional de Vilsandi

O **Parque Nacional de Vilsandi** () é un parque nacional e unha área mariña protexida no concello de Saaremaa, no condado de Saare, en Estonia. Inclúe parte da illa de Vilsandi, unha serie de illas máis pequenas e partes adxacentes do oeste da illa de Saaremaa, incluíndo a península de Harilaid.

## Características 
O parque naceu a partir dunha reserva de aves fundada en 1910. É un ecosistema moi sensible, que é utilizado como zona de descanso por moitas aves migratorias, como o ganso de cara branca e o éider de Steller. Tamén é un lugar de cría e nidificación para máis de 247 especies de aves, das cales a máis común é o éider común. Un terzo de todas as especies vexetais protexidas en Estonia tamén se poden atopar neste parque nacional. A caza está absolutamente prohibida.

O parque é un destino turístico popular tanto para os visitantes estonianos como estranxeiros, especialmente de Finlandia. Foi designada Zona Importante para as Aves por BirdLife International e apoia as poboacións reprodutoras e invernantes de moitas especies de aves acuáticas, como o grou eurasiático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Áreas protexidas de Estonia
Concello de Narva-Jõesuu

**Narva-Jõesuu** (estoniano: *Narva-Jõesuu linn*) é un concello urbano do condado de Ida-Viru, no nordés de Estonia. Inclúe a cidade de Narva-Jõesuu, asentamentos do antigo concello de Vaivara, e dous antigos enclaves distantes (os asentamentos mineiros de xisto bituminoso de Sirgala e Viivikonna) do municipio urbano de Kohtla-Järve. O concello rodea dous barrios exclaves (distritos dacha) da cidade de Narva, Olgina e Kudruküla, que comparten os seus nomes cunha aldea adxacente no concello de Narva-Jõesuu.

## Localidades 
;Vila
* Narva-Jõesuu.

;Parroquias
* Sinimäe e Olgina.

;Vilas
* Arumäe, Auvere, Hiiemetsa, Hundinurga, Laagna, Kudruküla, Meriküla, Mustanina, Peeterristi, Perjatsi, Pimestiku, Puhkova, Sirgala, Soldina, Sõtke, Tõrvajõe, Udria, Vaivara, Viivikonna e Vodava.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
IES Lois Peña Novo

O **Instituto de Ensino Secundario Lois Peña Novo** é un centro educativo público situado en Vilalba (Lugo) que imparte ensino de Ciclos de Formación Profesional e Educación de Adultos. Depende da Consellería de Educación da Xunta de Galicia. Foi nomeado na honra do avogado, político e escritor vilalbés Lois Peña Novo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* IES Santiago Basanta Silva
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Caneleira branca

***Canella winterana***, de nome común **caneleira branca**, é a única especie do xénero monotípico ***Canella***, da familia Canellaceae. Utilízase a súa casca, a **canela branca**, como condimento ou planta medicinal. É orixinaria das Antillas.

## Descrición 
É un arbusto de gran tamaño que pode alcanzar o tamaño dunha pequena árbore de 4 a 15 m de altura, de cortiza agrisada. Toda a planta é aromática e lembra ao cheiro da grosella negra, mais non debe confundirse coa canela verdadeira (*Cinnamomum*).
miniatura|Detalle da planta

As follas son alternas, obovadas ou oblanceoladas, coriáceas, de cor verde escura salpicada de glándulas translúcidas.  A superficie superior é escura e a superficie inferior de cor verde brillante, máis lixeira e mate. As inflorescencias son xeralmente panículas terminais, ás veces axilares.
miniatura|Froito
A flor ten 3 sépalos de 2-3 mm de grosor e 5 pétalos obovados, de 5-6 mm, de cor brillante vermella, cunha base de cor amarelada, 10 estames con filamentos unidos nun tubo estaminal de 3-4 mm e anteras de cor amarela a laranxa, e un estilo curto, pero máis grande.  A floración dura de xuño a setembro. O froito é unha baga globosa de cor verde e vermellón, e, finalmente, case negra, de 7-10 mm de diámetro.  Contén até 5 sementes de cor negra, brillante, oblongas, de 5-6 mm. Aínda que as flores son hermafroditas, compórtanse como flores unisexuais.

; Sinonimia
* *Canella alba* Murray
* *Canella canella* (L.) H.Karst.
* *Canella laurifolia* Sweet
* *Canella obtusifolia* Miers
* *Laurus winterana* L. basónimo
* *Winterana canella* L.
* *Winterana obtusifolia* (Miers) Warb.

## Notas
CEIP Manuel Mato Vizoso

O **CEIP Manuel Mato Vizoso** é un centro educativo público situado en Vilalba (Lugo) que imparte ensino de Educación Infantil e Primaria. Depende da Consellería de Educación da Xunta de Galicia. Foi nomeado na honra do escritor e historiador vilalbés Manuel Mato Vizoso.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* CEIP Antonio Insua Bermúdez
### Ligazóns externas 
* Páxina do colexio Manuel Mato Vizoso
Triangle of Sadness

***Triangle of Sadness*** é un filme de 2022 escrito e dirixido por Ruben Östlund, no seu debut cun filme rodado en inglés. Está protagonizado por Harris Dickinson, Charlbi Dean (no seu derradeiro papel), Dolly de Leon, Zlatko Burić, Iris Berben, Vicki Berlin, Henrik Dorsin, Jean-Christophe Folly, Amanda Walker, Oliver Ford Davies, Sunnyi Melles e Woody Harrelson. Segue a unha parella de famosos nun cruceiro de luxo con hóspedes ricos que acaban varados nunha illa e loitan pola supervivencia.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2022 o 21 de maio, onde recibiu unha ovación de oito minutos e foi galardoada coa Palma de Ouro.

## Personaxes 
* Harris Dickinson como Carl
* Charlbi Dean como Yaya
* Dolly de Leon como Abigail
* Zlatko Burić como Dimitry
* Iris Berben como Therese
* Vicki Berlin como Paula
* Henrik Dorsin como Jarmo
* Jean-Christophe Folly como Nelson
* Amanda Walker como Clementine
* Oliver Ford Davies como Winston
* Sunnyi Melles como Vera
* Woody Harrelson como o capitán
Vía Cassia

thumb|Vías romanas do oeste de Italia: A Vía Cassia está marcada en vermello.
thumb|Trazado da Vía Cassia (en verde)

A **Vía Cassia** (Camiño de Cassius) foi unha importante vía romana que saía da Vía Flaminia preto da Ponte de Milvia nas proximidades inmediatas de Roma e, pasando non lonxe de Veii], atravesaba Etruria A *Vía Cassia* pasaba por Baccanae, Sutrium, Volsinii, Clusium, Arretium, Florentia, Pistoria e Luca, uníndose a Luna.

A Vía Cassia cruzaba outras vías importantes. No quilómetro 18 a Vía Clodia diverxía no norte-noroeste. En Sette Vene, outra estrada, probablemente a Via Annia, bifurcábase cara a Falerii. En Sutrium, a *Via Ciminia* bifurcábase e máis tarde uníase de novo.

## Vía Amerina
A **Via Amerina** era unha estrada que bifurcábase da Via Cassia preto de Baccanae, e pasaba cara ao norte a través de Falerii, Tuder e Perusia, uníndose coa Via Cassia en Clusium. Cando as incursións de Faroaldo, o duque longobardo de Spoleto, cortaron a Vía Flaminia, a estrada vital entre Roma e Rávena, a Via Amerina foi mellorada e fortificada a intervalos, obras que representaron algunhas das últimas construcións de estradas realizadas en Italia na antigüidade tardía. Como nova ruta militar e estratéxica, a Vía Amerina "converteuse no núcleo de comunicacións da Italia imperial e no principal apoio á afirmación de que a Italia imperial aínda existía".

## Pontes
Hai restos de varias pontes romanas ao longo da estrada, incluíndo a Ponte San Lorenzo e a Ponte San Nicolao.

## Deporte
A estrada utilizouse como parte da ruta  ciclista de carreiras individuais dos Xogos Olímpicos de verán de 1960 en Roma.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de vías romanas

### Ligazóns externas
Zona húmida de Viru

A **zona húmida de Viru** é unha turbeira que se atopa no condado de Harju, en Estonia, dentro do Parque Nacional de Lahemaa. O espesor da capa de turba é duns 6 metros.

O nome de Viru vén do feito de estar situado na parte oriental do histórico condado de Harju, fronte ao condado de Viru. Aínda que a fronteira entre os dous condados estaba lixeiramente cara ao leste, ao longo do Valgejõgi, pódese supoñer que tanto a turbeira como o val que a cruza cara ao norte, Viru mägi, recibiron este nome. Agora búscanse métodos para restaurar as turbeiras do chan. Para iso, no ano 2011 iniciouse a restauración das turbeiras residuais: o obxectivo é restaurar o réxime hídrico natural, eliminar a vexetación leñosa e plantar nova turba. A restauración durou ata novembro de 2013.

## Galería 

Ficheiro:Viru Raba Aerofoto.jpg
Ficheiro:Viru Raba Laukad.jpg
Ficheiro:Viru bog 0057.jpg
Ficheiro:Sunrise at viru bog.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
Vía Salaria

thumb|right|300px|Trazado da Vía Salaria (en gris)
thumb|300px|Vías romanas arredor de Roma

A **Vía Salaria** era unha antiga vía romana en Italia.
Finalmente discorreu desde Roma (desde Porta Salaria nas Murallas Aurelianas) ata *Castrum Truentinum* (Porto d'Ascoli) na Costa adriática, unha distancia de 242 km. A estrada tamén pasaba por Reate (Rieti) e Asculum (Ascoli Piceno).

A Strada statale 4 Via Salaria (SS4) é a moderna estrada estatal que mantén o nome da antiga estrada e vai polo mesmo camiño desde Roma ata o Mar Adriático.

## Historia
A Vía Salaria debe o seu nome á palabra latina para "sal", xa que era a ruta pola que os Sabinos que vivían máis preto do Mar Tirreno chegaban a buscar sal das marismas da desembocadura do río Tíber, o Campus Salinarum (preto de Portus). Os pobos máis próximos ao Mar Adriático usárona paraextraer sal dos lugares de produción da zona.. Foi un das moitas antigas rutas do sal en Europa, e algúns historiadores, entre eles Francesco Palmegiani, consideran que a Salaria e o comercio de sal foron a orixe do asentamento de Roma. Aínda quedan algúns restos dos tramos montañosos da estrada.

## Pontes romanas 
[thumb|Restos da ponte romana sobre o río [Velino en Rieti]]
Ao longo da estrada quedan restos de varias pontes romanas, entre elas a Ponte del Gran Caso, Ponte della Scutella, Ponte d'Arli, Ponte di Quintodecimo, Ponte Romano (Acquasanta), Ponte Salario e Ponte Sambuco.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Lista de vías romanas

### Ligazóns externas
*Via Salaria (Platner and Ashby's *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*, London: Oxford University Press, 1929)
Goberno de Estonia

[miniatura|*[Casa Stenbock|Stenbocki maja,* sede do goberno de Estonia.]]O **Goberno da República de Estonia** (en estoniano: *Vabariigi Valitsus*) é o órgano que exerce o poder executivo segundo a Constitución de Estonia. Está composto polo Primeiro Ministro e o conxunto de ministros e tamén se emprega como sinónimo a palabra *gabinete*.

O gabinete aplica a política interior e exterior do país, tal e como a define o parlamento; dirixe e coordina o traballo das institucións gobernamentais e asume a total responsabilidade de todo o que ocorre no ámbito do poder executivo. O goberno, encabezado polo primeiro ministro, representa así á dirección política do país e toma decisións en nome de todo o poder executivo.

## Funcións 
Segundo a constitución estoniana, o goberno ten asignadas as seguintes funcións:

* Executar a política interior e exterior do Estado.
* Dirixe e coordina as actividades das axencias gobernamentais.
* Administra a aplicación das leis, as resolucións do *Riigikogu* (Parlamento) e as disposicións do presidente da República de Estonia.
* Presenta proxectos de lei e somete os tratados internacionais ao Riigikogu para a súa ratificación ou denuncia.
* Elabora o proxecto de orzamento do Estado e enméntao ao Riigikogu, xestiona a súa execución e responde ante o Riigikogu do seu cumprimento.
* Dita regulamentos e ordes con base na lei e para a súa execución.
* Declara o estado de emerxencia na totalidade do territorio estatal ou nunha parte do mesmo, en caso de dessatre natural ou catástrofe ou enfermidade constaxiosa.
* Xestiona as relacións con outros Estados.
* Desempeña outras funcións que a Constitución e as leis atribúen ao Goberno da República.

A diferenza doutros gabinetes da maioría dos réximes parlamentarios, o Goberno de Estonia é a autoridade executiva de iure e de facto. En moitos sistemas parlamentarios, o xefe de Estado é formalmente o xefe do poder executivo, aínda que está obrigado por convención a actuar segundo o consello do gabinete. En Estonia, porén, a Constitución atribúe especificamente o poder executivo ao goberno, non ao presidente.
## Sede do goberno 
O Goberno de Estonia ten a súa sede na Casa Stenbock - en estoniano: *Stenbocki maja* - un destacado edificio neoclásico situado nun outeiro na parte máis antiga de Talín, a capital de Estonia. É a capital oficial e tanto "Goberno de Estonia" como "Stenbocki maja" adoitan empregarse como metonimias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos gobernos de Estonia
Lista dos gobernos de Estonia

Esta é unha lista dos gobernos de Estonia nas diferentes etapas da súa historia.

## Historia 
A República de Estonia declarou a súa separación de Rusia e a súa soberanía estatal o 24 de febreiro de 1918. En 1940/41 Estonia foi ocupada pola Unión Soviética, de 1941 a 1944 polo Reich alemán e de 1944 a 1991 de novo pola Unión Soviética. Durante a segunda ocupación soviética, permaneceu no exilio un goberno de Estonia como representante da República de Estonia. O 20 de agosto de 1991, Estonia declarou a súa independencia. A sede do goberno é a Stenbockhaus.

## Período de entreguerras (1918-1940) 
### Partidos representados 
### Goberno do Comité de Rescate 
### Gobernos das Asembleas Provinciais 
### Gobernos da Asemblea Constituínte 
### Gobernos do Riigikogu 
### Gobernos do Presidente da República 
## Gobernos estonianos no exilio (1944-1992) 
## Gobernos de Estonia dende a independencia (1991 en adiante) 
### Gobernos de transición (1991-1992) 
### A partir de 1992 
#### Partidos representados 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Goberno de Estonia
Concello de Tartu

**Tartu** (estoniano: *Tartu linn*) é un concello urbano do condado de Tartu, no sur de Estonia. Está formado pola cidade de Tartu, así como a antiga parroquia de Tähtvere que limita coa cidade ao noroeste. Antes da reforma administrativa de 2017, Tartu mantivo negociacións con todas as parroquias veciñas, sendo a parroquia de Tähtvere a única que accedeu á fusión. O concello queda así separado da veciña parroquia de Tartu.

## Localidades 
;Cidade
Tartu.

;Parroquias
Ilmatsalu e Märja.

;Aldeas
Haage, Ilmatsalu, Kandiküla, Kardla, Pihva, Rahinge, Rõhu, Tähtvere, Tüki e Vorbuse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Concello de Haapsalu

**Haapsalu** (en estoniano: *Haapsalu linn*) é un concello urbano do condado de Lääne, no noroeste de Estonia. Comprende a cidade de Haapsalu e os asentamentos da antiga parroquia de Ridala.

## Localidades 
;Vila
Haapsalu.

;Parroquias
Paralepa e Uuemõisa.

;Aldeas
Aamse, Allika, Ammuta, Emmuvere, Erja, Espre, Haeska, Herjava, Hobulaiu, Jõõdre, Kabrametsa, Kadaka, Kaevere, Kiideva, Kiltsi, Kiviküla, Koheri, Koidu, Kolila, Kolu, Käpla, Laheva, Lannuste, Liivaküla, Litu, Lõbe, Metsaküla, Mäeküla, Mägari, Nõmme, Panga, Parila, Puiatu, Puise, Pusku, Põgari-Sassi, Rohense, Rohuküla, Rummu, Saanika, Saardu, Sepaküla, Sinalepa, Suure-Ahli, Tammiku, Tanska, Tuuru, Uneste, Uuemõisa, Valgevälja, Varni, Vilkla, Võnnu, Väike-Ahli, Vätse e Üsse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Xinhua

A **Axencia de Noticias Xinhua** ([ɕín.xwǎ] en chinés, 新华社; pinyin, *Xīnhuá shè* *Axencia Noticiosa da Nova China*) é a axencia oficial de noticias do goberno da República Popular China e a máis grande e influente na China, así como a axencia de noticias máis grande do mundo en termos de correspondentes en todo o mundo.​ 

## Historia 
A axencia fundouse en novembro de 1931 co nome de Nova Axencia da China Roxa, cambiando ó nome actual en 1937. Xinhua é unha institución de nivel ministerial subordinada ó Consello de Estado da República Popular da China e é o órgano de medios estatais de máis alto rango no país, co *Diario do Pobo*. O seu presidente é membro do Comité Central do Partido Comunista da China.

Xinhua opera máis de 170 oficinas estranxeiras en todo o mundo e ten 31 oficinas na China, unha para cada provincia, rexión autónoma e concello administrado directamente máis unha oficina militar. Xinhua é a única canle para distribución de noticias importantes relacionadas co Partido Comunista e o goberno central chino e a súa sede en Pequín está próxima a Zhongnanhai, lugar onde se atopa a sede do Partido Comunista da China, do Consello de Estado e a oficina do presidente.

Xinhua é editora e axencia de noticias. Ten máis de vinte xornais e unha ducia de revistas e publica en varias linguas, a máis do chinés, incluíndo inglés, francés, alemán, castelán, portugués, ruso, árabe, xaponés e coreano. Reporteiros sen fronteiras cualificouna en 2005 como a meirande axencia de propaganda do mundo.​ A axencia ten enfrontado críticas por difundir propaganda e criticar a persoas, grupos ou movementos críticos do PCCh,​​​ como na Disputa de Doklam en 2017,​ as Protestas en Hong Kong de 2019​ e a pandemia de COVID-19.​ No 2019, Twitter prohibiu a compra de anuncios da axencia xunto con outros medios de comunicación patrocinados polo Estado.​​

## Xinhuanet 
Xinhuanet (新华网) é a web oficial da axencia, composta pola sede principal en Pequín e máis de 30 sedes locais distribuídas en toda China. Publica información de noticias todos os días en sete idiomas; chinés (simplificado e tradicional), inglés, francés, castelán, ruso, árabe e xaponés.

A páxina web comezou o 7 de novembro de 1997 co nome de "páxina web da axencia de noticias Xinhua" (新华通讯社网站) e ten modificado o nome repetidas veces. O actual, xinhuanet.com, úsao dende o 12 de decembro de 2000 e é a plataforma de servizo de comunicados de prensa de Internet máis grande do Partido Comunista Chino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web en castelán
Ronaldo V-Football

***Ronaldo V-Football*** é un videoxogo de fútbol desenvolvido por PAM Development e publicado por Infogrames. Comercializouse orixinalmente en 2000 para PlayStation e Game Boy Color. O xogo foi avalado polo futbolista brasileiro Ronaldo, daquela un dos xogadores máis recoñecidos do mundo. É o único xogo avalado exclusivamente por el.

## Modo de xogo 
Hai 176 equipos internacionais (algúns con nomes de xogadores reais, outros non) dispoñibles para xogar nos cinco modos de xogo diferentes: Exhibición, Copa Arcade, Resistencia, Torneos e Copa V-Football (o equivalente á Copa do Mundo do xogo). Os equipos de estrelas desbloquéanse como recompensa por gañar competicións. Quince estadios (algúns baseados en localizacións reais) están dispoñibles para xogar, con axustes para o día e a noite, así como as condicións meteorolóxicas despexadas, con choiva ou néboa.

Hai varios torneos no xogo, e cada un ten lugar nun continente diferente. Os torneos están dispoñibles tanto en modelos de torneos como de liga.

* Copa Continental
* Copa Suprema
* Liga Continental
* Liga Intercontinental
* Copa personalizada
* Liga personalizada

## Notas
Banpaia Hantā Dī: Buraddorasuto

***Banpaia Hantā Dī: Buraddorasuto*** (en ) é un filme de 2000 de fantasía negra e aventuras producido por Madhouse, Filmlink International, BMG Japan, Movic, Good Hill Vision e Soft Capital. Foi escrito, dirixido e guionizado por Yoshiaki Kawajiri, con Yutaka Minowa no deseño de personaxes, Yūji Ikehata como director de arte e deseño do escenario e Marco D'Ambrosio como compositor da música. Baséase na terceira novela da serie *Vampire Hunter D* de Hideyuki Kikuchi, *Demon Deathchase*.

Comezou a producirse en 1997 e completouse coa intención de ser exhibida nos cinemas estadounidenses. Foi exhibido en doce salas de todos os Estados Unidos e recibiu unha acollida xeralmente positiva da crítica estadounidense.

## Personaxes 
## Notas
Concello de Paide

**Paide** (en estoniano: *Paide linn*) é un concello urbano do condado de Järva, no centro de Estonia. Comprende a cidade de Paide e os asentamentos das antigas parroquias de Paide e Roosna-Alliku.

## Localidades 
;Vila
*Paide.

;Parroquia
*Roosna-Alliku.

;Aldeas
*Allikjärve, Anna, Eivere, Esna, Kaaruka, Kihme, Kirila, Kirisaare, Kodasema, Koordi, Korba, Kriilevälja, Mustla, Mustla-Nõmme, Mäeküla, Mäo, Mündi, Nurme, Nurmsi, Oeti, Ojaküla, Otiku, Pikaküla, Prääma, Puiatu, Purdi, Sargvere, Seinapalu, Sillaotsa, Suurpalu, Sõmeru, Tarbja, Tännapere, Valasti, Valgma, Vedruka, Veskiaru, Viisu, Viraksaare e Võõbu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Ermelinda do Muíño

**Ermelinda Seguín Matías**, máis coñecida como **Ermelinda do Muíño** ou **Hermelinda do Muíño**, nada en Sas (Sarreaus) en 1924 e finada no mesmo lugar en 2013,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Cancioneiro Popular Galego*
Nikolai Reek

**Nikolai Reek**, nado en Talín o 1 de febreiro de 1890, e finado en Usollag o 8 de maio de 1942, foi un militar estoniano, comandante durante a guerra estoniana de independencia.

## Traxectoria 
En 1910, graduouse na Academia Militar Chuguyev. Participou na primeira guerra mundial, en 1917 graduouse na Academia Militar Imperial Nicolao. Reek uniuse ás unidades de Estonia en 1917 e foi Xefe de Estado Maior ata a disolución destas unidades. Despois diso organizou a Liga de Defensa en Virumaa. Na Guerra de Liberación de Estonia, Reek foi primeiro comandante do 5º rexemento na Fronte de Viru, en xaneiro de 1919 converteuse en Xefe de Estado Maior da 1ª División, en abril converteuse en Xefe de Estado Maior da 3ª División. Reek xogou un papel importante na vitoria da guerra contra Baltische Landeswehr. En setembro de 1919 acadou o grao de coronel e serviu como Xefe de Estado Maior da Fronte Viru. Despois da guerra, Reek serviu repetidamente en postos de Xefe de Estado Maior, Ministro de Defensa e Comandante da 2a División. En 1938 Reek foi ascendido a tenente xeneral. En 1939 foi nomeado ministro de Defensa no gabinete de Jüri Uluots. En 1941 as autoridades de ocupación da Unión Soviética arrestaron a Reek, levárono preso a Usollag e ao ano seguinte executárono.

Reek recibiu a Orde Militar letoa de Lāčplēsis de 2ª clase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Nikolai Reek
* Ülo Kaevats et al. 2000. *Eesti entsüklopeedia 14*. Tallinn: Eesti Entsüklopeediakirjastus,
Lembit Ulfsak

**Lembit Ulfsak**, nado en Koeru o 4 de xullo de 1947, e finado en Talín o 22 de marzo de 2017, foi un actor estoniano de cinema e teatro.

## Traxectoria 
Ulfsak protagonizou o filme de 2014 *Mandariinid* que foi nomeado ao Óscar ó mellor filme internacional na 87ª edición dos premios. Tamén estivo entre os cinco filmes nomeados na 72ª edición dos Globos de Ouro na categoría de mellor filme en lingua estranxeira.

Ulfsak morreu o 22 de marzo de 2017, con 69 anos.

## Filmografía selecta 
Apareceu en máis de 100 filmes, entre eles:

* *Ukuaru* (1973)
* *Legenda o Tile* (1977)
* *Karge meri* (1981)
* *Milyy, dorogoy, lyubimyy, edinstvennyy...* (1984)
* *TASS upolnomochen zayavit...* (1984) 
* *Meri Poppins, do svidaniya* (1984)
* *Sofia Kovalevskaya* (1985)
* *In Search of Captain Grant* (1986)
* *Ainult hulludele ehk halastajaõde* (1990)
* *Candles in the Dark* (1993)
* *Tulivesi* (1994)
* *Head käed* (2001)
* *Karu süda* (2001)
* *Vedma* (2006)
* *186 Kilometres* (2007)
* *Lotte ja kuukivi saladus* (2011)
* *Ice Age*, versión estoniana, voz de Manny (2012)
* *Ice Age: The Meltdown*, versión estoniana, voz de Manny
* *Mandariinid* (2013)
* *Vehkleja* (2015)
* *Ikitie* (2017)

## Notas
Eixe central de Pequín

**Eixo Central de Pequín** (), ou **Eixo central** (), refírese a un tramo de estrada en Pequín, China O Eixo Central de Pequín esténdese 7,8 quilómetros dende as torres do tambor e  do campanario no norte ata a Porta Yongdingmen no sur.
thumb|O eixe en 1959
O Eixo Central de Pequín posúe edificios cerimoniais e emblemáticos que datan do século XIII (dinastía Yuan). Estas estruturas, con características distintivas, serven como exemplos da antiga arquitectura chinesa. Cando se xuntan tantas herdanzas, o complexo convértese nunha historia da civilización chinesa e do proceso de unidade na historia chinesa, así como unha visión concisa da estética chinesa.

fonte?

O Eixo Central foi inscrito na lista do Patrimonio da Humanidade na China da UNESCO.

## Fitos
O Eixo Central de Pequín é á súa vez de norte a sur, Torres do Tambor e das Campás, a Ponte Wanning, o outeiro de Jingshan, a Cidade Prohibida, o Altar da Terra e do Gran, o Templo Ancestral Imperial, Porta Vertical Porta de Jinshan, Oumen, Porta de Jinshan Praza de Tian'anmen Complexo, Zhengyangmen, Templo do Ceo, altar do Deus da Agricultura, xacementos arqueolóxicos da estrada da sección sur, porta de Yongdingmen.

Image:Beijing Bell Tower 2.jpg|Campanario (钟楼)
File:The Drum Tower in Beijing.jpg|Torre do tambor (鼓楼)
File:Forbidden city 01.jpg|Jingshan (景山)
Image:The Forbidden City (May 2017).jpg|Cidade Prohibida (故宫) vista xeral
File:Gate of Supreme Harmony.JPG|Porta da Harmonía Suprema (太和门) 
File:Meridan Gate.jpg|Porta do Meridiano (午门) 
File:Tiananmen.JPG|Tiananmen (天安门) 
File:北京市正阳门.jpg|Torre da porta de Zhengyangmen (正阳门门楼) 
File:Zhengyangmen jianlou.JPG|Torre de tiro con arco Zhengyangmen (正阳门箭楼) 
File:CR400BF-5108 at Yongdingmen (20190829141909).jpg|Yongdingmen (永定门)

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Produto baleiro

En matemáticas, o **produto baleiro** é o resultado de non multiplicar. O seu valor numérico é convencionalmente 1. Este feito é útil en álxebra e no estudo das series de potencias. Dous exemplos comúns son  a0 = 1 (calquera número elevado á potencia de 0 dá 1) e 0! = 1 (o factorial de 0 é 1).

De forma máis xeral, dada unha operación de multiplicación nalgunha colección de obxectos, o **produto baleiro** é o resultado de non multiplicar ningún obxecto do conxunto. Normalmente defínese como igual ao elemento neutro cando este último existe para a operación dada. 
Por exemplo, o produto directo baleiro (ata un isomorfismo) dos grupos é (ata un isomorfismo) o grupo trivial, xa que cada grupo é isomorfo ao seu produto directo co grupo trivial.

O produto cartesiano dunha familia de conxuntos indexados polo conxunto baleiro é o conxunto unitario cuxo único elemento é a función baleira de ∅ en ∅.
## Notas 
### Outros artigos 
* 

### Ligazóns externas 
* artigo de PlanetMath sobre o produto baleiro
Cráter Neugrund

**Neugrund** é un cráter de meteorito en Estonia. Ten 8 km de diámetro e estimouse previamente que se formou no Ordovícico hai uns 470 millóns de anos, aínda que investigacións posteriores revelaron unha posíbel orixe cámbrica (hai uns 535 millóns de anos). O cráter atópase no fondo mariño e non está exposto á superficie. Crese que a explosión expulsou bloques de brecha de gneis atopados na costa de Osmussaare, unha illa próxima. Esta teoría podería ter que ser modificada, xa que estudos máis recentes sitúan a idade do impacto no Cámbrico.

## Notas 
## Véxase tamén
DerUVAda

**DerUVAda** é o equipo da Universidade de Valladolid na Liga Matemática.

## Historia 
Clasificáronse para a Fase Final da Liga Matemática 2023-2024, logrando un segundo lugar, perdendo 3-2 contra GalUALs.

Acadou o primeiro posto na Liga Matemática 2024-2025, cando gañou por 2-0 ao equipo da Universidade de Barcelona, GaUB.

## Notas
Teresa dos Cucos

**Teresa Reigía Pose**, máis coñecida como **Teresa dos Cucos**,

Dedicóuselle o capítulo 150 do programa *Alalá* da TVG. Participou tamén no *Luar*.

## Homenaxes e influencia 
A súa obra está presente en moitos artistas actuais, como Xabier Díaz, Sés, Mercedes Peón, Xurxo Souto, Tanxugueiras etc.

En 2021, foi galardoada como Mestra da Memoria pola AELG. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Cancioneiro Popular Galego*
Regra do produto (combinatoria)

miniatura| Os elementos do conxunto {A, B} pódense combinar cos elementos do conxunto {1, 2, 3} de seis formas diferentes.

En combinatoria, a **regra do produto** ou **principio de multiplicación** é un principio básico de contaxe. Dito de forma sinxela, é a idea intuitiva de que se hai  maneiras de facer algo e  maneiras de facer outra, entón hai  formas de realizar ambas as dúas accións.

## Exemplos 
: 
\begin{matrix}
& \underbrace{ \left\{A,B,C\right\} }
& & \underbrace{ \left\{ X,Y\right\} } \\
\mathrm{}\ \mathrm{Escoller}\ \mathrm{un}\ \mathrm{} & \mathrm{destes} &
\mathrm{E}\ \mathrm{}\ \mathrm{un} & \mathrm{destes}
\end{matrix}

: 
\begin{matrix}
\mathrm{\text{é }}\ \mathrm{}\ \mathrm{escoller}\ \mathrm{}\ \mathrm{un} & \mathrm{destes}. \\
& \overbrace{ \left\{ AX, AY, BX, BY, CX, CY \right\} }
\end{matrix}

Neste exemplo, a regra di: multiplica 3 por 2, obtendo 6.

Os conxuntos { *A*, *B*, *C* } e { *X*, *Y* } neste exemplo son conxuntos disxuntos, pero iso non é necesario. O número de formas de escoller un membro de { *A*, *B*, *C* }, e despois facelo de novo, de feito, escollendo un par ordenado cuxos compoñentes están en { *A*, *B*, *C* }, é 3&nbsp;&#xD7;&nbsp;3&nbsp;=&nbsp;9.

## Aplicacións 
Na teoría de conxuntos, este principio de multiplicación adoita considerarse a definición do produto dos números cardinais. Temos

: |S_{1}|\cdot|S_{2}|\cdots|S_{n}| = |S_{1} \times S_{2} \times \cdots \times S_{n}| 

onde  \times  é o operador do produto cartesiano. Estes conxuntos non teñen que ser finitos, nin é necesario ter só un número finito de factores no produto.

## Conceptos relacionados 
A regra da suma é outro principio básico de contaxe. Dito simplemente, é a idea de que se temos *unha* forma de facer algo e *unha* forma de facer outra cousa e non podemos facer as dúas cousas ao mesmo tempo, entón hai *a*&nbsp;+&nbsp;*b* formas de escoller unha das accións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Principios de combinatoria