Oseltamivir

miniatura|Modelo da molécula de oseltamivir.

**Oseltamivir**, vendido co nome comercial **Tamiflu** entre outros, é un medicamento antiviral usado para tratar e previr a gripe causada polos virus da gripe A e  da gripe B. Tómase por vía oral como pílula ou líquido.

As recomendacións sobre o oseltamivir son controvertidas, xa que se formularon diversas críticas. Dúas metaanálises chegaron á conclusión de que os beneficios naquelas persoas que á parte da gripe están sas non superan os seus riscos. Porén, outra metaanálise atopou que o oseltamivir era efectivo para a prevención da gripe a nivel de individuo ou no fogar familiar.

Efectos secundarios comúns son vómitos, diarrea, dor de cabeza, e problemas para durmir. Nos Estados Unidos recoméndase para infeccións gripais durante a gravidez. Pode ser necesario un axuste da dose nas persoas con problemas renais. É un dos fármacos da Lista de medicinas esenciais da OMS, pero en 2017 foi rebaixado ao status de medicina "complementaria".

## Uso médico 
miniatura|Unha cápsula de oseltamivir
miniatura|Oseltamivir de tipo xarope seco

O oseltamivir utilízase para a prevención e tratamento da gripe causada polos virus da gripe (ou influenza) A e B. É un dos medicamentos da Lista de medicinas esenciais da OMS. A Organización Mundial da Saúde (OMS) apoia o seu uso para casos graves da enfermidade debidos á infección gripal confirmada ou sospeitada en persoas gravemente enfermas que foron hospitalizadas. A razón de risco-beneficio do oseltamivir é polémica. O Comité de Expertos non recomenda a eliminación do oseltamivir das listas da OMS, recoñecendo que é a única medicina incluída nas Listas Modelo para pacientes enfermos graves de gripe e para a preparación de pandemias de gripe.

### Persoas con alto risco 
O Centro Europeo para a Prevención e Control de Enfermidades (ECDC), os Centros para o Control e Prevención de Enfermidades (CDC) dos Estados Unidos, Public Health England (PHE), e a Academia de Pediatras Americana (AAP) recomendan o uso de oseltamivir para persoas que teñen complicacións ou están en alto risco de ter complicacións. A Axencia Europea do Medicamento non cambiou o etiquetado do fármaco en resposta ao estudo Cochrane.

Unha revisión de 2014 recomendou que todas as persoas ingresadas en coidados intensivos durante os gromos de gripe diagnosticados de pneumonía adquirida na comunidade recibisen oseltamivir ata que se establecese a ausencia de infección gripal por unha proba de PCR.

Unha revisión sistemática de 2015  e un metaanálise atoparon que o oseltamivir era efectivo contra o tratamento de síntomas da gripe, reducindo o tempo de hospitalización, e reducía o risco de otite media. A mesma revisión atopou que o oseltamivir non incementaba significativamente o risco de eventos adversos. Unha revisión sistemática de 2016 atopou que o oseltamivir reducía lixeiramente o tempo que duraban os síntomas da gripe, e que tamén incrementaba o risco de "náuseas, vómitos, [e] eventos psiquiátricos en adultos e vómitos en nenos." A diminución da duración do estado de enfermidade era dunhas 18 horas.

### Persoas sas á parte da gripe 
Nas persoas que, á parte da gripe, están sas os CDC afirman que os antivirais poden considerarse dentro das primeiras 48 horas.

Dúas metaanálises de 2013 concluíron que os beneficios en persoas polo demais sas non superan os riscos. mentres que outras tres revisións encontraron unha diminución do risco. En conxunto, os estudos publicados suxiren que o oseltamivir reduce a duración de síntomas en 0,5–1,0 días. Calquera beneficio do tratamento debe ser balanceado cos efectos secundarios, o cal inclúe síntomas psiquiátricos e un aumento dos vómitos.

O ECDC europeo, os CDC norteamericanos, o PHR británico, a Sociedade de Enfermidades Infecciosas de América (IDSA), a Academia de Pediatras Americana (AAP) e Roche (o orixinador do fármaco) rexeitaron as recomendacións da revisión Cochrane de 2014 de cambiar urxentemente as directrices e etiquetas do fármaco. Unha revisión sistemática de revisións sistemáticas atopou evidencias baixas a moderadas de que facía diminuír o risco de ter gripe sintomática do 1 ao 12 % (unha diminución relativa de 64 ao 92 %). En adultos, o oseltamivir incrementa o risco de ter náuseas para o cal o número necesario para causar danos era de 28 e para os vómitos era de 22. Así, por cada 22 persoas adultas en tratamento con oseltamivir unha experimentaba vómitos. No tratamento de nenos, o oseltamivir tamén inducía vómitos. O número necesario para as náuseas era de 19. Deste xeito, un de cada 19 nenos que toman oseltamivir tivo vómitos. Cando se usou como profiláctico houbo máis dores de cabeza e problemas renais e psiquiátricos. O efecto do oseltamivir no corazón non está claro: pode reducir os síntomas cardíacos, pero pode tamén inducir arritmias graves. Identificáronse síntomas neuropsiquiátricos e dor corporal, seguidos de problemas cutáneos, como efectos secundarios máis significativos que reducían a satisfacción do paciente nunha plataforma de revisión de fármacos.

O prospecto do oseltamivir na UE e nos Estados Unidos contén unha advertencia sobre os efectos psiquiátricos observados na vixilancia poscomercialización. A frecuencia destes parece ser baixa e non se estableceu que o oseltamivir sexa o causante. A revisión Cochrane de 2014 atopou un efecto dose-resposta sobre os episodios psiquiátricos. En ensaios de prevención en adultos unha persoa de cada 94 tratadas resultou danada.. Estudos posteriores atoparon que os episodios adversos neuropsiquiátricos e psiquiátricos están asociados coa propia gripe máis que co tratamento con oseltamivir. O tratamento con oseltamivir está asociado cun risco reducido de eventos neuropsiquiátricos e a profilaxe con oseltamivir non está asociada cun incremento do risco de eventos neuropsiquiátricos comparado con individuos sen infección gripal.

Está na categoría de embarazo B en Australia, o que significa que estiveron tomándoo un pequeno número de mulleres sen que se observasen signos de producir problemas e en estudos animais demostrou ser seguro. O axuste da dose pode ser necesario en persoas con problemas renais. En pacientes gravemente inmunocomprometidos houbo informes de liberación prolongada de virus resistentes ao oseltamivir- (ou ao zanamivir), mesmo despois de parar o tratamento con oseltamivir.

Os CDC atoparon infeccións esporádicas do virus H1N1 2009 resistentes ao oseltamivir 2009 H1N1, incluíndo raros episodios de transmisión limitada, pero o efecto sobre a saúde pública fora limitado. Eses casos esporádicos de resistencia atopáronse en pacientes inmunodeprimidos durante o tratamento con oseltamivir e en persoas que desenvolveron a enfermidade mentres recibían quimioprofilaxe con oseltamivir.

Durante o ano 2011, detectouse unha nova variante da gripe A(H1N1)2009 con sensibilidade algo reducida ao oseltamivir (e zanamivir) en máis do 10 % dos espécimes da comunidade en Singapur e en máis do 30 % das mostras do norte de Australia.

Aínda que hai preocupación de que a resistencia viral se poida desenvolver en persoas con tumores malignos hematolóxicos debido á súa incapacidade de reducir a carga viral e varios estudos de vixilancia atoparon virus pH1N1 resistentes ao oseltamivir despois de que se administrase oseltamivir nesas persoas, o certo é que, en 2013, non se producira o espallamento da transmisión do pH1N1 resistente ao oseltamivir.

Durante a gripe estacional de 2007–08, os CDC norteamericanos atoparon un 10,9 % de mostras de H1N1 (n=1020) que eran resistentes. Na tempada 2008–09, a proporción de H1N1 resistentes incrementárase ao 99,4 %, aínda que ningunha outra cepa estacional (H3N2, B) mostrou resistencia.

### Gripe estacional 
De 2009 ao 2014, a ressitencia ao oseltamivir foi moi baixa na griop estacional. Na tempada de gripe de 2010–11, o 99,1 % do H1N1, o 99,8 % do H3N2 e o 100 % do virus da gripe B seguían sendo susceptibles ao oseltamivir nos Estados Unidos. En xaneiro de 2012, os CDCs dos Estados Unidos e de Europa informaron que todas as mostras de gripe estacional testadas desde outubro de 2011 eran susceptibles ao oseltamivir. Na tempada 2013–14 só o 1 % dos virus 2009 H1N1 mostraron resistencia ao oseltamivir. Ningún outro virus da gripe era resistente ao oseltamivir.

### H3N2 
Tres estudos encontraron resistencia no 0 %, 3,3 % e 18 % dos suxeitos.

### Gripe B 
En 2007, investigadores xaponeses detectaron cepas de virus da gripe B resistentes a inhibidores da neuraminidase en individuos non tratados con eses fármacos. A prevalencia era do 1,7 %. Segundo os CDC estadounidenses, en 2019, a transmisión de cepas da gripe B resistentes ao oseltamivir —en persoas tratadas con dito fármaco— é rara.

### "Gripe aviaria" polo virus H5N1 aviario 
En 2013, identificáronse as mutacións H274Y e N294S que dan resistencia ao oseltamivir nuns poucos illamentos de H5N1 procedentes de pacientes infectados tratados con oseltamivir, e apareceron espontaneamente en Exipto.

### Gripe aviaria H7N9 
En 2013, dous dun total de catorce adultos infectados polo virus A(H7N9) e tratados con oseltamivir desenvolveron virus resistentes ao oseltamivir coa mutación Arg292Lys.

## Farmacocinética 
A súa biodispoñibilidade oral é dun 80 % e metabolízase amplamente á súa forma activa despois do seu primeiro paso polo fígado, por medio de esterases. Non interacciona cos encimas citocromo P450 no fígado. Gilead deu licenza das súas patentes relevantes exclusivamente a Roche en 1996. O fármaco non está protexido por patente en Tailandia, as Filipinas, Indonesia e outros países. baseándose en dous ensaios clínicos aleatorizados de dobre cego controlados por placebo. En xuño de 2002, a Axencia Europea do Medicamento aprobou o oseltamivir fosfato para a profilaxe e o tratamento da gripe. En 2003, unha análise agrupado de dez ensaios clínicos aleatorizados concluíu que o oseltamivir reducía o risco de infeccións do tracto respiratorio inferior resultando en ter que recorrer ao uso de antibióticos e ingresos hospitalarios en adultos.

O oseltamivir (como Tamiflu) foi amplamente utilizado durante a epidemia de gripe aviaria H5N1 no sueste asiático en 2005. En resposta á epidemia, varios gobernos, incluíndo os do Reino Unido, Canadá, Israel, Estados Unidos e Australia, almacenaron importantes cantidades de oseltamivir en previsión para unha posible pandemia e houbo unha escaseza en todo o mundo deste fármaco, orixinado pola gran demanda para almacenalo.

En 2006, unha revisión Cochrane (que despois foi retractada) creou unha polémica ao concluír que o oseltamivir non debería usarse durante a gripe estacional de rutina debido á súa baixa efectividade.

En decembro de 2008, a compañía farmacéutica india Cipla gañou un xuízo nos tribunais da India que permitía fabricar unha versión xenérica barata do Tamiflu, chamada Antiflu. En maio de 2009, Cipla conseguiu a aprobación da Organización Mundial da Saúde (OMS) certificando que o seu fármaco Antiflu era tan efectivo coma o Tamiflu, e o Antiflu foi incluído na lista da OMS de produtos medicinais precalificados.

miniatura|300px|Anuncio comercial usado en festivais que representa unha persoa vivindo nun ambiente selado hermeticamente.

En 2009, descubriuse que un novo virus da gripe A/H1N1 se estaba espallando por América do Norte. En xuño de 2009, a OMS declarou que o espallamento do A/H1N1 era unha pandemia. O Instituto Nacional para a Saúde e Excelencia dos Coidados (NICE, *National Institute for Health and Care Excellence*), os CDC estadounidenses, a OMS e o Centro Europeo para a Prevencion e Control de Enfermidades mantivo a súa recomendación para usar o oseltamivir.

De 2010 a 2012, Cochrane solicitou os informes do estudo clínico completo de Roche dos seus ensaios, que non proporcionaran. En 2011, debido a unha petición de liberdade de información feita á Axencia Europea do Medicamento proporcionouse a Cochrane informes de 16 ensaios de oseltamivir de Roche. En 2012, o equipo de Cochrane publicou unha revisión provisoria baseada neses informes. En 2013, Roche liberou 74 informes de ensaios clíicos completos do oseltamivir despois de que GSK dese a coñecer os datos dos estudos sobre o zanamivir. En 2014, Cochrane publicou unha revisión actualizada baseada soamente en informes de estudo clínico completo e documentos reguladores. O fármaco pode limitar a capacidade do virus de invadir as células das criptas do intestino delgado do animal e diminúe a colonización das bacterias gastrointestinais e a produción de toxinas.

## Investigación 
O oseltamivir non é efectivo para tratar a COVID-19, o cal é lóxico xa que o virus SARS-CoV-2 carece do encima neuraminidase do virus da gripe, que é sobre o que actúa o fármaco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*