open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Son Trío

**Son Trío** é un grupo independente de música galego formado en 2018 por Su Garrido Pombo, Susanna Blanco e Katerina Linke. Interpretan xeralmente cancións con composicións propias de Katerina sobre versos de poetas galegos como Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro, Xohana Torres e outros, ademais de tocar ás veces tamén adaptacións de temas populares galegos.

A súa instrumentación habitual está baseada en instrumentos clásicos como o piano e o cello, pero cun estilo actual, coa voz tamén de Su Garrido Pombo, que se move entre estilos como o folk, bossa ou jazz.

## *Miña almiña* 
Entre finais do ano 2019 e principios de 2020 autoeditan en formato físico e para plataformas dixitais o seu primeiro traballo discográfico, que gravan en Vila Angelina coa produción artística de **Gonso Pedrido**. 

O traballo está composto por nove cancións con música orixinal sobre letras do poemario *Follas novas* de Rosalía de Castro.

## Discografía 
* *Miña almiña* (2019)

## Recoñecementos 
* Premio 'Musicando a Rosalía' do Concello de Vigo
* II Premio Celso Emilio Ferreiro de poemas musicados
* Finalistas do VI Premios Martín Códax da Música na categoría de Clásica/Contemporánea
* Finalistas dos V Premios Martín Códax da Música na categoría de Clásica/Contemporánea
* Finalistas dos Premios MIN a mellor álbum en galego de 2019
Trigonobalanus

***Trigonobalanus*** é un pequeno xénero de plantas pertencente á familia das fagáceas.

Comprende tres especies de árbores perennifolios, relacionadoss coas faias  e os castiñeiros, propios das rexións tropicais de Asia e o Sueste Asiático, e de Suramérica.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1962 polo botánico inglés Lewis Leonard Forman.

### Etimoloxía 
o nome do xénerto, *Trigonobalanus*, está formado pola unión dos elementos do latín científico *trigono-* e *-balanus*. O primeiro deriva do grego antigo τρί-γωνον *trígōnon*, "tiángulo", e o segundo ´o termo do latín clásico *balanus*, "landra" (derivado á súa vez do grego antigo βάλανος *bálanos*, co mesmo significado.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:

* *Colombobalanus* Nixon & Crepet
* *Formanodendron* Nixon & Crepet

### Especies 
O xénero comprende as seguintes tres especies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Govaerts, R. *et al*. (2014): *Trigonobalanus*, na *World Checklist of Selected Plant Families*. Royal Botanic Gardens, Kew. Consultada o 16 de xullo de 2020.
* Chen, G.; Sun, W. B.; Han, C. Y. & Coombes, A. (2007): "Karymorphology of the endangered *Trigonobalanus doichangensis* (A.Camus) Forman (Fagaceae) and its taxonomic and biogeographical implications". *Botanical Journal of the Linnean Society* **154**: 321–330.
* Ng, S. C. & Lin, J. Y. (2008): "A new distribution record for *Trigonobalanus verticillata* (Fagaceae) from Hainan island, South China". *Kew Bulletin* **63**: 341–344.
* Trigonobalanus*  en The Germplasm Resources Information Network (GRIN), U.S. Department of Agriculture Agricultural Research Service. Consultado o 16 de xullo de 2020.

### Outros artigos 
* Fagales
* Fagáceas

### Ligazóns externas 
* Thai BFK Forest Herbarium: *Trigonobalanus doichangensis* (descrición e fotos)
* Flora of China: *Formanodendron doichangensis* (con debuxo)
* Foto de *Colombobalanus excelsa*
Daniel Castro García

**Daniel Castro García**, nado en Ribadeo o 6 de xaneiro de 1996, é un político galego do Bloque Nacionalista Galego.

## Estudos 
Fillo de Vicente Castro Reigosa, concelleiro do BNG en Ribadeo, cursou os estudos de primaria no C.P. Gregorio Sanz, pasando logo ó IES Porta da Auga e ó acabado de formar IES de Ribadeo Dionisio Gamallo, onde rematou o bacharel en 2014. Fixo o grao en linguas estranxeiras na Universidade de Vigo, rematando en 2018. A continuación comezou a estudar Lingua e literatura galegas na Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Militou en Galiza Nova dende os 19 anos, formando parte da súa dirección nacional en 2018, ano no que tamén comezou a formar parte do Consello Comarcal do BNG. No 2019 pasou ó Consello Nacional.

Nas Eleccións xerais de España de 2019, en ambas as convocatorias (abril e novembro) ocupou o 4º lugar na lista do BNG por Lugo. Nas eleccións autonómicas de 2020 foi o número 2 da candidatura do BNG pola provincia de Lugo e foi elixido deputado do Parlamento de Galicia, sendo o máis novo da súa historia, nun grupo de cinco deputados do BNG que son os máis novos da cámara.

En 2023 preséntase como cabeza de lista por Lugo ó congreso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Daniel Castro: «Aínda non aterrei do que significa entrar no Parlamento de Galicia», entrevista en *La Voz de Galicia*

## Galería de imaxes
Pierre-Emerick Aubameyang

**Pierre-Emerick Emiliano François Aubameyang**, nado o 18 de xuño de 1989 en Laval, é un futbolista franco-gabonés que xoga como dianteiro no FC Barcelona. Anteriormente xogou en clubs de varios países europeos, destacando especialmente no Saint-Étienne, no Borussia Dortmund e no Arsenal, club este último do que foi capitán. É internacional dende 2009 coa , da que é o máximo goleador histórico. Está considerado como un dos mellores dianteiros do mundo, sendo sobre todo coñecido polo seu ritmo, capacidade de finalización e movementos sen balón. Aínda que habitualmente xoga como dianteiro centro, tamén ten xogado como extremo.

É fillo do exfutbolista gabonés Pierre Aubameyang e irmán de Catilina e Willy Aubameyang, todos eles tamén internacionais coa selección de Gabón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na páxina web do Arsenal
Benigno Rey Balbís

**Benigno Rey Balbís**, nado en Reboredo (Bergondo) en 1912 e finado en Gandarío o 11 de novembro de 1993, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benigno Rey Infante, patrón de barco, e irmán de Francisco Rey Balbís. Mariñeiro, en maio de 1935 aprobou o exame de patrón de tráfico. Foi enlace da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia que comandaba o seu irmán Moncho. Conseguiu marchar a Francia en 1950. A Garda Civil obrigou a súa irmá Josefa a identificar como seu o cadáver dun guerrilleiro falecido o 4 de outubro de 1950 cando a Garda Civil o sorpredeu xunto cun compañeiro refuxiados nunha casa dos Campos de Vigo de San Xurxo de Moeche (Moeche) onde se ocultaban. Cercados, saíron ás présas, un foi ferido e despois rematado no chan mentres o outro logrou romper o cerco e fuxir. O cadáver do guerrilleiro foi soterrado no cemiterio de Moeche e a súa defunción inscrita no Rexistro civil como **Benigno Rey Balbís**.

Benigno retornou a Galicia en 1979. Nas eleccións municipais de 1983 formou parte da candidatura de Esquerda Galega ao concello de Bergondo. Morreu en Gandarío (Bergondo) o 11 de novembro de 1993.
## Vida persoal 
Casou con María Lata Bujía e foi pai de María del Carmen, Fina, Benigno e Francisca Rey Lata.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Guerrilleros más activos de la "IV Agrupación" de la guerrilla antifranquista en la comarca de Betanzos, As Mariñas y zona de Abegondo
Selección de fútbol de Ruanda

A **selección de fútbol de Ruanda** é o equipo representativo de Ruanda nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación Ruandesa de Fútbol Asociación (en ), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. O seu maior éxito foi a súa laficiación para a fase final da Copa de África de Nacións de 2004, na cal ficaron eliminados na fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación Ruandesa de Fútbol Asociación
* Perfil de Ruanda na páxina web da FIFA
Turid Rugaas

**Turid Rugaas**, nada en Oslo en 1938, é unha adestradora de cans e escritora norueguesa. Rugaas tivo o seu primeiro can en 1948 e converteuse en adestradora dende 1969. Montou a súa escola de cans Hagan Hundeskole en 1984 na súa granxa dos fiordes de Noruega. Comezou a educar outros adestradores de cans e a dar seminarios en 1992. No presente, está retirada do adestramento profesional, mais siga a impartir seminarios e obradoiros internacionalmente.

Publicou varios libros e DVDs incluíndo o popular *On Talking Terms with Dogs*. Identificou unhas 30 sinais de acougo que empregan os cans para se comunicar.

## Obra 
* *On Talking Terms with Dogs: Calming Signals* Dogwise Publishing, 2005. 
* *My Dog Pulls. What Do I Do?* Dogwise Publishing, 2005. 
* *Barking: The Sound of a Language* Dogwise Publishing, 2005. 
* *Pet dog trainers of Europe Code of Ethics: a way to take dog training into the 21st century*. In: *Journal of Veterinary Behavior*. 2011.

## DVDs
* *The Wee Signs of Dogs*
* *Puppies*
* *What do I do when my dog pulls*
* *Search games* (with Anne Lil Kvam)
* *Scent Discrimination* (with Anne Lil Kvam)

## Notas
Daniel Vega Pérez

**Daniel Vega Pérez**, nado en Arante (Ribadeo) o 4 de novembro de 1983, é un político galego que milita nas filas do Partido Popular de Galicia.

## Traxectoria 
Formouse profesionalmente como técnico agrícola no CFEA Pedro Murias de Ribadeo.

Traballou na Cooperativa Gancobre, en Bretoña, de onde logo pasou á Asociación de Criadores de Rubia Galega (ACRUGA), colaborando con entidades diversas do sector agrogandeiro.

### Política 
Con 25 anos entrou nas Novas Xeracións do PP, das que chegou a presidente local en Ribadeo, provincial en Lugo e vicepresidente autonómico. Entrou como deputado no Parlamento de Galicia en 2016. Presidiu dende aquela a Comisión de Agricultura, Gandaría, Montes e Alimentación, e renovou a súa acta en 2020, dimitindo en xuño de 2023 para presentarse como candidato á alcaldía de Ribadeo. 

En maio de 2019 saíra elixido concelleiro en Ribadeo, sendo portavoz do Grupo Popular. No 2023 encabezou o equipo que gañou as eleccións municipais con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento Galego 
* Eleccións municipais en Ribadeo.
Jackeline Rentería

**Jackeline Rentería Castillo**, nada en Cali, Valle del Cauca, o 23 de febreiro de 1986, é unha loitadora colombiana dobre gañadora da medalla de bronce en dúas versións diferentes de Xogos Olímpicos.

## Traxectoria 
### Xogos Olímpicos 
A súa primeira participación nunha olimpíada ocorreu nas xustas de Pequín 2008, onde avanzou até semifinais e finalmente foi derrotada pola representante da China Xu Li na semifinal, tendo que disputar o combate polo terceiro posto; alí derrotou á romanesa Ana Paval 5-0 mediante inmovilización para conquistar a medalla de bronce, segunda para Colombia en dita olimpíada, primeira neste deporte e décimo primeira no seu historial.

Na olimpíada de Londres 2012, obtén a súa segunda medalla de bronce; novamente chega a semifinais onde cae ante a canadense Tonya Verbeek, eventual medalla de prata. Álzase coa medalla de bronce logo de derrotar á ucraína Tetyana Lazareva por 3-1, quen chegara á eliminatoria tras perder tamén coa canadense Verbeek nos cuartos de final. Converteuse na primeira muller deportista colombiana en lograr medalla en dúas olimpíadas e a medalla número 17 para Colombia na súa historia olímpica, despois de Helmut Bellingrodt, quen obtivo dúas medallas de prata en Tiro Deportivo nos olímpicos dos Ánxeles 1984 e Múnic 1972, antes de que o lograse Yury Alvear en Londres 2012 e Río 2016 con pratas en judo, e Caterine Ibargüen e Óscar Figueroa quen gañaron prata en Londres 2012 e ouro en Río 2016 en triplo salto e levantamento de pesas categoría de 62Kg respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Diane Roy

**Diane Roy**, nada o 9 de xaneiro de 1971 é unha corredora en cadeira de rodas canadense. Entre 1996 e 2016 competiu en seis Xogos Paralímpicos e cinco campionatos mundiais consecutivos e gañou 11 medallas, incluída unha medalla de ouro no maratón do Campionato Mundial de 2006.

## Carreira 
Os Xogos Olímpicos de 2004 presentaron unha demostración do evento feminino de cadeira de rodas de 800 m, no que Roy rematou en cuarta posición. Tamén participou nos Xogos Paralímpicos dese ano, obtendo unha medalla de bronce nas carreiras de 400 e 1500 metros. 

Nos Xogos Paralímpicos de 2008, Roy recibiu inicialmente a medalla de ouro no 5000m T54. Porén, o Comité Paralímpico Internacional ordenou unha nova carreira despois das protestas dos equipos de Australia, Estados Unidos e Suíza logo de que seis competidoras se viran involucradas nun choque na penúltima volta. A carreira de repetición resultou en que os mesmos tres atletas gañasen medallas, pero nunha orde diferente, con Roy en segundo lugar.

En 2009, foi incluída no Salón da Fama de Terry Fox.

## Vida persoal 
Roy pasou a maior parte da súa infancia nunha granxa en Lac-des-Aigles, no Quebec. É a sétima de oito fillos, ten cinco irmáns e dúas irmás. Unha vez que ingresou á escola secundaria, Roy interesouse en varios deportes, incluíndo baloncesto, bádminton, esquí alpino, tenis e balonmán en particular, que xogou até o seu último ano de escola secundaria. Aos 17 anos, un accidente de vehículo todo terreo deixou a Roy cunha lesión paralizante e sen o uso das súas pernas. Por mor diso detivo as súas actividades deportivas temporalmente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Diane Roy no Comité Paralímpico do Canadá 
* Ficha de Diane Roy no Comité Paralímpico Internacional
María Rei Vilas

**María Rei Vilas**, nada na Laracha en 1964, é unha profesora e escritora galega.
## Traxectoria 
Licenciouse en Ciencias Biolóxicas na Universidade de Santiago de Compostela en 1987. Posteriormente, obtivo o Diploma de Estudos Avanzados en Didáctica e Organización Escolar na Universidade da Coruña. 

É catedrática de Bioloxía e Xeoloxía no ensino secundario. Desde o 2003, traballa no IES Agra de Leborís da Laracha. 

Colaboradora da Federación de ANPAS da Coruña-Costa da Morte: implicouse, xunto co seu alumnado, na organización do Camiño Sen Límites e participou na campaña contra a  LOMCE, dando charlas sobre os efectos nocivos desta lei educativa. 

É autora e coordinadora de diversos materiais didácticos de Bioloxía e Xeoloxía para a ESO e o bacharelato.

No 2020 gañou o premio García Barros coa súa primeira novela, *Flores de ferro*. No 2022 recibiu o premio San Clemente - Rosalía - Abanca pola mesma obra.

## Obra 
### Narrativa 
* *Flores de ferro* (2020). Galaxia. 432 páxs. ISBN 978-84-9151-491-6.
* *Temporal de verán* (2021) publicado en *Nós Diario*
* *Brenda e o ventrílocuo* (2023) publicado en *Nós Diario*

### Obras colectivas 
* *La mancha mínima* (2016). Escuela de Escritores. ISBN 978-84-608-7975-6 

### Didáctica da bioloxía e a xeoloxía 
* Rei, M. (1999). Bioloxía e Xeoloxía 4º ESO. Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 9788448122102 
* Rei, M. (1999). Bioloxía e Xeoloxía 4º ESO - Guía Didáctica. Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 9788448123253 
* Bioloxía e Xeoloxía 3º ESO (1998). Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 9788448113926 
* Bioloxía e Xeoloxía 3º ESO - Guía Didáctica (1998). Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 9788448114916 
* Biología y Geología 1º Bachillerato (2017). Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 978-84-486-1124-8  e 
* Biología y Geología 1.º Bachillerato - Andalucía. NOVA (2017). Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 978-84-486-2794-2 
* Rei, M.; Calvo, D.; Añón, L. (2022). Bioloxía, Xeoloxía e Ciencias Ambientais 1.º Bacharelato. Madrid: McGraw Hill Interamericana ISBN 978-84-486-3263-2 ,  e 
* Rei, M.; Añón, L.; Sanjuán. (2023). Biología. 2.º Bachillerato. Madrid: McGraw Hill Interamericana ISBN 978-84-486-3980-8 
* Rei, M.; Añón, L.; Sanjuán. (2023). Biologia 2 Batxillerat – Mediterrania. Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 978-84-486-4077-4 
* Rei, M.; Añón, L.; Sanjuán. (2023). Biologia 2 Batxillerat Catalunya- Llibre de l'alumne. Madrid: McGraw Hill Interamericana. ISBN 978-84-486-4115-3 

## Premios 
* Premio García Barros 2020 por *Flores de ferro.*
* Premio Arcebispo Xoán de San Clemente por *Flores en Ferro* en 2022.
## Vida persoal 
Está casada con Xosé Antón de la Fuente Subiela, quen foi voceiro e concelleiro do BNG na Laracha.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* «A miña xeración viviu rodeada dos silencios da Guerra Civil no rural», entrevista en *La Voz de Galicia*.
* María Rei: «Coa nova lei volverán as reválidas eliminadas hai máis de 40 anos»
Selección de fútbol de Libia

A **selección de fútbol de Libia** () é o equipo representativo de Libia nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación Libia de Fútbol (الاتحاد الليبي لكرة القدم), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. O seu maior logro foi o subcampionato da Copa de África de Nacións de 1982, onde perderon na final ante  nos penaltis após empataren 1–1.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Libia na páxina web da FIFA
Rosendo Carballo Carballo

**Rosendo Carballo Carballo**, nado en Covas (Negreira) e finado en 1938, foi un soldado galego.

## Traxectoria 
Afiliado a UGT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi mobilizado. Estivo no exército franquista até 1936. Pasouse ao bando leal en Espinosa de Bricia (Burgos).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Rosendo Carballo Carballo
Selección de fútbol de Mauritania

A **selección de fútbol de Mauritania** (, ) é o equipo representativo de Mauritania nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol da República Islámica de Mauritania (, ), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. O 18 de novembro de 2018, Mauritania clasificouse por vez primeira á Copa de África de Nacións após venceren por 2−1 a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Mauritania na páxina web da FIFA
Selección de fútbol de Kenya

A **selección de fútbol de Kenya** () é o equipo representativo de Kenya nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Kenya de Fútbol (*Football Kenya Federation*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Aínda que Kenya se clasificou seis veces para disputar a fase final da Copa de África de Nacións, nunca conseguiu pasar da fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Kenya de Fútbol
* Perfil de Kenya na páxina web da FIFA
Selección de fútbol de Zanzíbar

A **selección de fútbol de Zanzíbar** é o equipo representativo de Zanzíbar, Tanzania, nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Zanzíbar de Fútbol (*Football Zanzíbar Federation*). Zanzíbar foi admitido na Confederación Africana de Fútbol (CAF) en marzo de 2017, converténdose así no membro número 55 da organización. Con todo, catro meses despois a súa inclusión foi anulada, declarando o presidente da CAF, Ahmad Ahmad, que non podería entrar até ser un estado soberano. Antes da súa unión con Tanganika, Zanzíbar si foi membro da CAF, participando na fase de clasificación para a Copa de África de Nacións. Zanzíbar tampouco é membro da FIFA e non pode participar nas Copas do Mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* East and Central African Championship en RSSSF
Raquel Fernández Fernández

**Raquel Fernández Fernández**, nada na Gudiña no ano 1985, é unha política galega do BNG, candidata á alcaldía do concello da Gudiña nas eleccións municipais de 2015 e 2019. Foi candidata ao Parlamento de Galicia nas eleccións autonómicas do ano 2020, ocupando o número 13 na lista da Provincia de Ourense.

[miniatura|Papeleta das [Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]]

## Traxectoria 
Diplomada en Educación Social pola Universidade de Vigo, é concelleira e voceira municipal do BNG no concello da Gudiña desde o ano 2015. Fai parte do Colectivo Feminista “Mulleres da Gudiña” . É a presidenta da Asociación Cultural Os Torgueiros. 

## Notas
Moctar Sidi El Hacen

**Moctar Sidi El Hacen El Ide** (en ), nado o 31 de decembro de 1997 en Arafat, é un futbolista profesional mauritano da canteira do Levante, que dende 2023 xoga como mediocampista no Mesaimeer SC.

## Traxectoria 
Nado en Arafat, nas aforas de Nouakchott, Mauritania, El Hacen comezou a súa carreira no ASAC Concorde local. En agosto de 2014, con 16 anos, uniuse ao Valencia CF despois de chamar a atención do club no Torneo Internacional de Fútbol da Alcúdia, mais escolleu unirse ao Levante UD no seu lugar. Asignado ao xuvenil, El Hacen fixo o seu debu co filial da Segunda División B o 14 de xaneiro de 2016, entrando como suplente na segunda parte na derrota fóra da casa por 1–3 Segunda División B ante o CD Llosetense. Na temporada 2016−17 foi subido definitivamente ao equipo B, anotando o seu primeiro gol o 6 de novembro para axudar á vitoria por 2–0 ante a UE Llagostera.

O seu debut co primeiro equipo chegou o 28 de novembro de 2017 no empate 1−1 ante o Girona FC na Copa do Rei desa temporada. Tres días despois debuta en Primeira División, entrando como suplente no empate a domicilio por 0−0 ante o Málaga CF. O 24 de xullo de 2018, El Hacen asina polo Real Valladolid B, aínda que tamén debuta co primeiro equipo. O 31 de xaneiro de 2020 é cedido ao CD Lugo da Segunda División.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
Rebecca Harding Davis

**Rebecca Blaine Harding Davis**, nada como **Rebecca Blaine Harding** en Washington (Pensilvania) o 24 de xuño de 1831 e finada en Mount Kisco (Nova York) o 29 de setembro de 1910, foi unha autora e xornalista estadounidense. Está considerada unha das narradoras pioneiras do realismo na literatura norteamericana.

## Traxectoria
Graduouse con matrícula no Washington Female Seminary de Pensilvania. Ao longo da súa vida, Davis procurou un cambio social nas condicións de vida dos afroamericanos, mulleres, nativos americanos, inmigrantes e clase traballadora, para o cal escribiu de maneira intencionada acerca dos problemas destes grupos marxinados no século XIX.
A súa obra de ficción máis sobranceira é *Life in the Iron Mills*, publicada no número de abril de 1861 da revista *The Atlantic Monthly*, que axiña lle outorgou o status de escritora.

## Vida persoal
Foi nai do tamén escritor Richard Harding Davis.

## Escolma de obras 
### Novela
* *Margret Howth* (1861)
* *Waiting for the Verdict* (1867)
* ''Kitty's Choice or Berrytown and Other Stories* (1873)
* *John Andross* (1874)
* *A Law unto Herself* (1878)
* *Natasqua* (1886)
* *Kent Hampden* (1892)
* *Silhouettes of American Life* (1892)
* *Doctor Warrick's Daughters* (1896)
* *Frances Waldeaux* (1897)
* *Bits of Gossip* (1904)

### Relato curto
* *Life in the Iron Mills*, *The Atlantic Monthly* (1861)
* *David Gaunt* (1862)
* *John Lamar* (1862)
* *Paul Blecker* (1863)
* *The Wife's Story* (1864), *The Atlantic Monthly* (1864)
* *Ellen* (1865)
* *The Harmonists* (1866)
* *In the Market* (1868)
* *A Pearl of Great Price* (1868)
* *Put out of the Way* (1870)
* *General William Wirt Colby*,  *Wood's Household Magazine* (1873)
* *Earthen Pitchers* (1873–1874)
* *Marcia* (1876)
* *A Day with Doctor Sarah* (1878)

### Ensaio
* *Men's Rights* (1869)
* *Some Testimony in the Case* (1885)
* *Here and There in the South* (1887)
* *Women in Literature* (1891)
* *In the Gray Cabins of New England* (1895)
* *The Disease of Money-Getting* (1902)

## Galería de imaxes

Silhouettes Davis.jpg|*Silhouettes of American Life*, 1892.
Warrick.jpg|*Doctor Warrick's Daughters*, 1896.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Harding Davis, wsu.edu .
* Rebecca Harding Davis, ohiocountylibrary.org .
* *Slaveries "In the Borders": Rebecca Harding Davis's "Life in the Iron Mills" in Its Southern Context* , Dawn Henwood, questia.com .
* Obra orixinal *Life in the Iron-Mills'' no Proxecto Gutenberg .
Jaume Grau

**Jaume Grau Ciscar**, nado o 5 de maio de 1997 en Tavernes de la Valldigna (Valencia), é un futbolista profesional español, das canteiras do Valencia e o Real Madrid, que actualmente xoga como mediocampista no Club Deportivo Lugo da Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
José Ángel Carrillo

**José Ángel Carrillo Casamayor**, nado o 7 de xaneiro de 1994 en Murcia, é un futbolista profesional español, da canteira do Real Murcia, que actualmente xoga como dianteiro no Club Deportivo Lugo da Segunda División. Debido a que o seu avó naceu en Filipinas, é elixíbel para xogar coa .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
María Isabel Urrutia

**María Isabel Urrutia Ocoró**, nada en Candelaria, Valle del Cauca o 25 de marzo de 1965, é unha deportista e política colombiana. Gañou a primeira medalla de ouro para Colombia, nos Xogos Olímpicos de 2000. Tamén foi campioa do mundo no Campionato Mundial de Halterofilia de 1990 e 1994. Foi a primeira medallista de ouro do seu país nun Campionato Mundial de Halterofilia; no presente é a encargada de dirixir a liga de levantamento de pesas en Bogotá.

## Traxectoria 
María Isabel Urrutia Ocoró naceu no concello de Candelaria, sendo os seus pais Pedro Juan e Nelly. Sendo aínda nena, a súa familia radicouse no barrio Mariano Ramos da cidade de Cali. Medrou nunha familia numerosa xunto cos seus pais e 4 irmáns. Foi descuberta xogando nas rúas do seu barrio polo seu veciño Daniel Balanta, quen lle propuxo practicar atletismo e ela aceptou decontado. Cando Urrutia tiña 13 anos debía camiñar unha hora de ida e volta para adestrar no estadio de atletismo en Cali, xa que non tiña cartos para o bus. Logo de conseguir traballo servindo café, foi despedida por pedir permiso para participar nunha competición en Chile. Con 20 anos comezou a traballar como operadora telefónica de EMCALI polas mañás, adestrando polas tardes e estudando polas noites, o seu traballo exerceuno até a súa participación nos Xogos Olímpicos de 2000.

Logo da súa participación nos Xogos Olímpicos de 1988, o adestrador búlgaro Gantcho Karouskov recomendou a Urrutia cambiar de deporte xa que a súa contextura física era axeitada para ser unha campioa no levantamento de pesas. Comezou a súa carreira política sendo membro da Cámara de Representantes de Colombia dende 2002 a 2010, sendo autora de varios proxectos de lei. Foi tamén candidata á alcaldía de Cali nas eleccións dos períodos 2011 e 2015. Logo de gañar a medalla olímpica de ouro, Urrutia converteuse nunha figura pública para o país, e foi recoñecida con gran cantidade de homenaxes. Ese é o caso do coliseo de combate construído no barrio no que medrou, bautizado co nome de "María Isabel Urrutia".

## Notas
Manuel Gallego

***Manuel Gallego Durán**, mergullador galego (m. 1936).
***Manuel Gallego González**, militar galego.
***Manuel Gallego Jorreto**, arquitecto galego (n. 1936).
***Manuel Gallego Vila**, industrial e político galego (1937-2024).
***Manuel Gallego Trapero**, futbolista español (n. 1953).
Ander Cantero

**Ander Cantero Armendariz**, nado o 9 de xaneiro de 1995 en Pamplona, é un futbolista profesional español que actualmente xoga como porteiro da Segunda División. 

## Traxectoria 
Ten pasado por varios equipos, e na Tempada 2023-2024, xoga no Racing de Ferrol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
TIAM Gz

**TIAM Gz** é un grupo de rap galego formado en Chantada no ano 2018 por Iago Suárez «Iagueiro», Álex Varela «Alessov», Brais Vázquez «Torozas» e Matías Zelarayán «Mr. Mati». Os integrantes do grupo definen a súa música como «rap feito na casa» a través do cal, ademais de transmitir as súas ideas persoais, inclúen temática político-social que se encadraría no galeguismo combativo. Afirman que o rap é o xénero musical que máis os representa porque outorga máis liberdade de expresión a quen canta e convida á reflexión e ao pensamento a quen escoita.

## Orixe do nome 
A primeira parte do nome do grupo é unha sigla formada a partir dos alcumes dos seus integrantes (Torozas, Iagueiro, Alessov e Mr. Mati).

## Traxectoria 
esquerda|miniatura|264x264px|TIAM Gz nun dos seus concertos
TIAM Gz naceu no verán do 2018 despois de que catro amigos de sempre decidiran comprar un micrófono e gravar de xeito caseiro unhas letras reivindicativas con melodía de rap. No entanto, non sería até outubro de 2018 cando publicarían as súas primeiras melodías integradas na mixtape *Cantigas* composta polos temas «Escarnio», «Amigo» e «Amor» na plataforma YouTube.

En marzo do 2019 sacaron o sinxelo «Akelarre» a partir do cal comezaron a chegar as primeiras propostas de directos pola comarca e arredores Este último sinxelo, coa participación dunha voz feminina, converteríase na primeira colaboración do TIAM Gz.

[DE]CONSTRUCIÓN foi o último traballo do grupo (publicado en xullo de 2021), un álbum de 11 cancións que mestura todo tipo de xéneros, dende hip-hop ata sons acústicos, pasando por trap, pop ou unha reversión da tradicional Muiñeira de Chantada. O álbum conta con catro colaboracións: Julia Vázquez (Sandungueirada), Nerea (Males Endémicos), Amorodo (A Danza da Revolución) e Ezetaerre (Ferreiras dun Mundo Mellor).

## Membros 
* Iago Suárez «Iagueiro»: MC
* Álex Varela «Alessov»: MC
* Brais Vázquez «Torozas»: MC
* Matías Zelarayán «Mr. Mati»: *beatmaker* e DJ

## Discografía 
### Mixtape 
* *Cantigas* (2018)

### Sinxelos 
* «Akelarre» (2018)
* «Entropía» (2019)
*«Arabic» (2019)
* «Flows da nada» (2020)
* «Sandungueirada» (2020)

### Disco 
* *[DE]CONSTRUCIÓN* (2021)

### Colaboracións 
* «Hakai», de Amorodo (2021)

## Notas
Rally de Terra de Lugo de 1993 2

O **Rally de Terra de Lugo de 1993** foi a décima e última edición de dito rally. Celebrouse o 10 de outubro de 1993 e foi puntuable para o Campionato de España de Rallys de Terra e para o Campionato de Galicia de Rallys de Terra. O vencedor foi o catalán Enric Burrull, que conducía un Citroën AX 4x4 Proto Turbo e que con esta vitoria proclamouse campión de España.

Foi o segundo dos dous rallys de terra celebrados esa fin de semana en Lugo.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación final do rally en ewrc-results.com .
Yanis Rahmani

**Yanis Moloud Rahmani Cordeiro**, nado o 13 de maio de 1995 en Champigny-sur-Marne (Val do Marne), é un futbolista profesional franco-alxeriano que xoga como extremo.

## Traxectoria
Xogou no Club Deportivo Lugo na Segunda División.
Gaudapada

**Gauḍapāda** (en sánscrito: गौडपाद), que floreceu no século VI, tamén referido como **Gauḍapādācārya** ("Gauḍapāda o Mestre"), foi un filósofo medieval hindú e estudoso da escola *Advaita* Vedanta da filosofía hindú. Aínda que os detalles da súa biografía son incertos, as súas ideas inspiraron a outros como Adi Shankara que o chamou *Paramaguru* (o máis alto mestre).

Gaudapada foi o autor ou compilador do *Māṇḍukya Kārikā*, tamén coñecido como *Gaudapada Karika*. O texto consiste en catro capítulos, (tamén se di catro libros), e aínda que que no capítulo catro Os primeiros tres capítulos do texto de Gaudapada influíron na tradición Advaita Vedanta. Partes do primeiro capítulo que inclúe o *Mandukya Upanishad* foron considerados unha fonte válida polas escolas Dvaita e Vishistadvaita da Vedanta.

## Traxectoria 
Posiblemente era orixinario de Caxemira ou de Bengala.

Aínda que non hai moito escrito sobre a súa vida, segundo unha lenda, Gaudapada era fillo de Vishnudatta e Gunavati, unha devota familia saraswat brahmana en Bhupalam, preto de Vitta, e o seu nome foi Shukadatta. Renunciou á súa vida (é dicir, aceptou a orde de saniasa) cando era moi novo e foi ao bosque nun outeiro próximo na procura da sabedoría espiritual. Máis tarde dixo que foi instruído directamente por Deus a través de *nabhovani* (unha voz interior) e despois viaxou ata Badarika Ashrama no Himalaia onde recibiu a sabedoría do *Vedanta-sutra* coas beizóns do seu escritor, o mítico Vyasa (primeiro milenio a. C.).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* The Mandukya Upanishad/Karika, Shankara’s Commentary and Anandagiri’s Tika Translated by Swami Nikhilananda, online libro electrónico
* Gaudapada Karika , Translation and commentary by Charles Johnston, Theosophical Quarterly
* advaita-vedanta.org, *Gaudapada*
* Mandukya Upanishad with Gaudapada's Karika
* P.J. Mazumdar, ''Gaudapada's Karika on the Mandukya Upanishad''
Tempada 1993 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra

A **tempada 1993** foi a 7ª edición do **Campionato de Galicia de Rallys de Terra**. O vencedor foi o dumbriés Manuel Senra cun Peugeot 205 GTI.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Kate Bush

**Catherine Bush**, nada en Bexleyheath o 30 de xullo de 1958, é unha cantante, bailarina, compositora e produtora musical inglesa. En 1978, con dezanove anos, acadou o número un da UK Singles Chart durante catro semanas co seu primeiro sinxelo "Wuthering Heights", o que a converteu na primeira artista feminina que obtivo un número un no Reino Unido cunha canción composta por ela mesma. Dende entón publicou vinte e cinco sinxelos que entraron no Top 40, incluídos os Top 10 "The Man with the Child in His Eyes", "Babooshka", "Running Up That Hill", "Don't Give Up" (dúo con Peter Gabriel) e "King of the Mountain". Os seus dez álbums de estudio estiveron entre os dez máis vendidos do Reino Unido, incluídos os números un *Never for Ever* (1980), *Hounds of Love* (1985) e a compilación *The Whole Story* (1986). Foi a primeira solista británica que liderou a lista de vendas británica de álbums e a primeira artista feminina que tivo un álbum no número un.

Bush comezou a escribir cancións aos once anos. Foi contratada por EMI Records despois de que o guitarrista de Pink Floyd David Gilmour axudase a producir unha maqueta. O seu álbum de debut, *The Kick Inside*, publicouse en 1978. Bush foi gañando independencia artística na produción dos seus discos e produciunos todos dende *The Dreaming* (1982). Tomouse un descanso entre o sétimo e o oitavo, *The Red Shoes* (1993) e *Aerial* (2005). Volveu conseguir atención en 2014 co seu concerto Before the Dawn, primeiro espectáculo dende The Tour of Life de 1979.

O estilo ecléctico e experimental de Bush, as súas letras pouco convencionais e os seus temas literarios influíron a un amplo rango de artistas. Foi candidata a trece premios da British Phonographic Industry, gañando o de mellor artista británica en 1987, e foi candidata a tres premios Grammy. En 2002 foi recoñecida cun premio Ivor Novello pola súa contribución á música británica. En outubro de 2017 foi seleccionada para a súa inclusión no Rock and Roll Hall of Fame en 2018. Bush foi nomeada Comandante da Orde do Imperio Británico (CBE) en 2013 polos seus servizos á música.

## Discografía 
* *The Kick Inside* (1978)
* *Lionheart* (1978)
* *Never for Ever* (1980)
* *The Dreaming* (1982)
* *Hounds of Love* (1985)
* *The Sensual World* (1989)
* *The Red Shoes* (1993)
* *Aerial* (2005)
* ''Director's Cut* (2011)
* *50 Words for Snow'' (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Kate Bush interview, Ireland, 1978
* 
* 
* 
*
Jaime Seoane

**Jaime Seoane Valenciano**, nado o 23 de xaneiro de 1997 en Madrid, é un futbolista profesional español que actualmente xoga como mediocampista no Club Deportivo Lugo da Segunda División. Formado na canteira do Real Madrid, debutou co primeiro equipo en encontro de Copa do Rei.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
Domingo Etcheverría Naveyra

**Domingo Etcheverría Naveyra**, nado en Betanzos en 1889 e finado na mesma vila o 1 de novembro de 1987, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Betanzos do 1 de abril de 1920 ao 1 de abril de 1922 e novamente do 15 de xaneiro de 1923 ao 1 de outubro de 1923. Impulsou na década dos anos corenta o Banco Etcheverría, do que foi atá a súa morte presidente do consello de administración.

## Vida persoal 
Casou con María Asunción de la Muela Sierra e foi pai, entre outros, de Javier Etcheverría de la Muela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Betanzos
Alejandro López Moreno

**Alejandro López Moreno**, máis coñecido como **Álex López**, nado o 2 de xuño de 1997 en Terrasa, é un futbolista profesional español. Formado na canteira do RCD Espanyol, actualmente xoga como mediocampista no Club Deportivo Lugo da Segunda División cedido polo club barcelonés.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaLiga
Adolfo Sánchez Díaz

**Adolfo Sánchez Díaz**, nado en Betanzos cara a 1889 e finado na mesma vila o 15 de agosto de 1971, foi un escritor e político galego.

## Traxectoria 
Procurador dos tribunais. Foi secretario do concello de Bergondo en 1914. Colaborou en *Nueva Era* e *Betanzos Liberal*. Foi presidente do Liceo Recreativo de Artesanos. Foi alcalde de Betanzos do 1 de abril de 1922 ao 8 de xaneiro de 1923 e novamente logo da caída da ditadura de Primo de Rivera, do 15 de abril de 1930 ao 15 de marzo de 1931. Impulsou na década dos anos corenta o Banco Etcheverría, do que foi ata a súa morte presidente do consello de administración.

## Obras 
* *La Saleta de Presedo*, 1941.

## Vida persoal 
Casou con María Martínez Doval en 1914, que finou en febreiro do ano seguinte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Betanzos Museo das Mariñas.
Selección de fútbol do Chad

A **selección de fútbol do Chad** (en ) é o equipo representativo do Chad nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación Chadiana de Fútbol Asociación (*Fédération Tchadienne de Football Association*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Chad na páxina web da FIFA
Central térmica de Sabón

A **central térmica de Sabón** é unha central térmica xa pechada, situada no polígono industrial de Sabón, no municipio de Arteixo. Estaba integrada por dúas unidades, a antiga de fueloil de 480 MW e a outra de ciclo combinado cunha potencia de 400 MW que empezou a funcionar no ano 2008. Foi creada por Fenosa, e despois pasou a ser propiedade da empresa Naturgy.

Está situada a unha altitude de 30 msnm, limitada ao norte por Punta Cancela e a poboación de Rañobre, ao leste polo encoro de Rosadoiro, ao sur polo polígono industrial de Sabón e ao oeste pola praia da Alba.

A central de fuel constaba de dous grupos, o grupo I de 120 MW e o II de 350 MW, que iniciaron as súas operacións o 20 de abril de 1972 e o 1 de abril de 1975, respectivamente. 

## Historia 
A central térmica de Sabón iniciou a súa actividade en 1972 con dous grupos de produción de enerxía eléctrica que utilizaban o fuelóleo como combustible principal. Naturgy (antigamente chamada Gas Natural Fenosa) solicitou en 2010 o peche dos dous grupos de fuelóleo da central térmica que, con 40 anos de antigüidade, esgotaran a súa vida útil. En 2008 empezou a funcionar o grupo de ciclo combinado, que opera con gas natural, cunha potencia de 400 MW.

A primeira pedra da central de ciclo combinado de gas de Sabón, construída por Unión Fenosa, foi colocada en xuño de 2006. O investimento estimado para a construción, desenvolvemento e posta en marcha alcanzaba os 221,3 millóns de euros e estimábase a súa posta en marcha en novembro de 2007. A localización foi elixida pola súa proximidade á planta de regasificación de Mugardos, a súa fácil conexión á rede de gasodutos e á rede eléctrica, e pola súa proximidade a Punta Langosteira.

O proxecto afirmaba reducir o consumo de auga nun 35 por cento respecto das necesidades dunha central térmica convencional. 

Sabón consome 181522 toneladas ao ano de gas natural e cantidades menores de fuelóleo (3575 t/ano) e gasóleo (68 t/ano). Pola súa banda, o consumo de enerxía eléctrica ascende a 6.999 MW/h ao ano. Foi demolida en 2019.

Xa aprobados os permisos para montar sobre o que era a térmica un segundo ciclo combinado, en maio de 2009 o grupo Gas Natural-Unión Fenosa propúxose a venda da central.

Con todo a operación non se concretou e a compañía descartou a conversión da vella central. En outubro de 2010 o goberno autorizou a Gas Natural-Unión Fenosa a pechar os grupos I e II da central térmica de Sabón, concedendo un termo de dous anos para o seu desmantelamento.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Centrais térmicas en España

* Central térmica das Pontes
* Central térmica de Meirama
International Satellite for Ionosphere Studies

**International Satellite for Ionosphere Studies** ou **ISIS** 1 e 2 foron un par de satélites do Canadá adicados ao estudo da magnetosfera e a ionosfera terrestres.

## Características 
Lanzáronse dous satélites ISIS, o 1 e o 2, mediante foguetes Delta E1, o primeiro o 30 de xaneiro de 1969 e o segundo o 1 de abril de 1971, ambos desde a Base Vandenberg da Forza Aérea. Os satélites pertencían á Axencia Espacial Canadense e foron lanzados para estudar a magnetosfera e a ionosfera terrestres. Levaban, entre outros instrumentos, sondas iónicas, receptores de VLF, detectores de partículas, un espectrómetro de masas, unha sonda electrostática, un analizador electrostático, unha baliza transmisora e un experimento de ruído cósmico. Os satélites estabilizábanse a entre 2 e 3 r.p.m. e tiñan unha masa de 241 e 264 kg respectivamente. Levaban a bordo unha grabadora de cinta con capacidade para unha hora de datos.

Ambos satélites deixaron de operar o 9 de marzo de 1984, pero foron reactivados posteriormente a petición do Laboratorio de Investigación da Radio de Tokyo para facer experimentos. Foron desactivados definitivamente o 24 de xaneiro de 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta E1
Óscar Figueroa

**Óscar Albeiro Figueroa Mosquera**, nado o 27 de abril de 1983, é un levantador de peso colombiano, campión olímpico que competiu na categoría de 62 kg até 2018 e na de 67 kg a partir de 2018, logo de que a Federación Internacional de Halterofilia reorganizase as categorías. Naceu en Zaragoza, en Antioquia.

Inicialmente anunciou o seu retiro do deporte despois dos Xogos Olímpicos de 2016, mais regresou á competición internacional competindo no Campionato Internacional de Halterofilia de 2018.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Figueroa levantando o récord olímpico de 177 kg nos Xogos Olímpicos de 2012.
### Olimpíadas 
Nos Xogos Olímpicos de 2004 clasificouse inicialmente no quinto posto na categoría de 56&nbsp;kg, levantando un total de 280&nbsp;kg, quedando finalmente no quinto posto.

Nos Xogo Olímpicos de 2008, Figueroa non conseguiu facer un levantamento, non podendo erguer a barra dende o chan nos tres intentos. Despois da competición, descubriuse que tiña unha hernia cervical que debilitou a súa man dereita. Deixou as Olimpíadas sen lograr un resultado e foi sometido a unha cirurxía para corrixir a hernia.

No seu regreso nos Xogos Olímpicos de 2012 despois da súa lesión, clasificouse inicialmente no terceiro posto cun levantamento de 140 kg. Despois de errar nos seus primeiros dous levanetamentos, conseguiu completar con éxito un récord olímpico de 177 kg. Isto outorgoulle un total de 317&nbsp;kg; o medallista de bronce Eko Yuli Irawan tamén conseguiu o mesmo peso, mais Figueroa tiña un corpo máis lixeiro (61,76 kg contra 61,98 kg) o que lle valeu a medalla de prata.

A comezos de 2016, Figueroa tivo unha cirurxía para corrixir unha dor crónica no lombo provocada pola súa hernia lumbar, e volveu a competir nos Xogos Olímpicos de 2016 con esperanzas de gañar o ouro. O 8 de agosto de 2016, Figueroa finalmente gañou o ouro na categoría de 62 kg cun total de 318&nbsp;kg. Despois de errar nun levantamento de 179 kg coa intención de estabelecer un novo récord olímpico, Figueroa colleu os seus zapatos e colocounos na plataforma, sinalando o seu retiro inmediato do deporte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Athlete Biography FIGUEROA Oscar en beijing2008
Selección de fútbol de Serra Leoa

A **selección de fútbol de Serra Leoa** () é o equipo representativo de Serra Leoa nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Serra Leoa (*Sierra Leone Football Association*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Aínda que Serra Leoa se clasificou dúas veces para disputar a fase final da Copa de África de Nacións, nunca conseguiu pasar da fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Serra Leoa
* Perfil de Serra Leoa na páxina web da FIFA
Zahra Nemati

**Zahra Nemati** (en ), nada o 30 de abril de 1985, é unha arqueira paralímpica iraniana. Como deportista, orixinalmente competiu en taekwondo antes de quedar parcialmente paralizada por mor dun accidente de coche. Nos Xogos Paralímpicos de 2012 gañou dúas medallas, unha individual de ouro e unha de equipo de bronce. Posteriormente, conseguiu clasificarse para competir tanto nos Xogos Olímpicos de 2016 como nos Xogos Paralímpicos de 2016.

## Vida persoal 
Nemati naceu en Kerman, Irán. En 2003, resultou ferida nun accidente automobilístico, quedando con feridas na columna e coas dúas pernas paralizadas.

## Honras 
Nemati gañou o premio "Sport Accord's Spirit of Sport Individual" no ano 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Zahra Nemati en World Archery Federation
Mariana Pajón

**Mariana Pajón Londoño**, nada en Medellín o 10 de outubro de 1991, é unha ciclista colombiana, especialista en BMX. É a campioa de 14 campionatos mundiais, 2 campionatos nacionais dos Estados Unidos, 9 campionatos latinoamericanos e 10 campionatos panamericanos. Ademais, gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres, e nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro. Nos Xogos de 2020 en Toquio, gañou unha medalla de prata. É a primeira colombiana en gañar dúas medallas olímpicas de ouro. Os logros de Pajón en BMX valéronlle o alcume da "Raíña do BMX".

## Traxectoria
Gañou o seu primeiro título nacional con 5 anos e o seu primeiro título mundial con 9 anos. 

Foi escollida para levar a bandeira de Colombia na cerimonia inaugural dos Xogos Olímpicos de 2012. A súa participación de Pajón na competición de BMX resultou na primeira medalla de ouro para Colombia neses Xogos e o segundo na historia da participación do seu país nas Olimpíadas.

[miniatura|Mariana Pajón gañou a medalla de ouro nos [Xogos Olímpicos de 2016.]]
Nos Xogos Olímpicos de 2016, Pajón defendeu o seu título e gañou o seu segundo ouro olímpico, o quinto na historia de Colombia. Con esta vitoria, Pajón converteuse na primeira deportista colombiana en gañar dúas medallas de ouro. Nos Xogos Olímpicos de 2020 en Toquio, Pajón gañou a prata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Mariana Pajón.com
*Mariana Pajón-BMX Race
Iago Suárez

**Iago Suárez Fernández**, alcumado **Iagueiro**, nado na Tapada, en Carballedo o 28 de agosto de 1997, é un cantante e político galego. e forma parte do BNG.

Actualmente é o secretario xeral da Unión da Mocidade Galega e exerce como deputado no Parlamento de Galicia. 

## Traxectoria 
Iago Suárez pasou toda a súa infancia e mocidade nos concellos de Chantada durante o cal pasou un ano na Universidade de Bratislava grazas ao programa Erasmus+. 

### Traxectoria musical 
Comezou a dar os primeiros pasos no mundo da música coa fundación en 2018, xunto co Torozas, o Alessov e o Mr. Mati, do TIAM Gz posición que mantería para a reedicion das eleccións xerais o 10 de novembro dese mesmo ano. Tamén se presentou nas eleccións municipais do 26 de maio de 2019 en Chantada, circunscrición na cal ocupou a sexta praza como integrante da candidatura do BNG. 

Nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi no número 5 nas listas pola provincia de Lugo.

En maio de 2024, foi escollido pola UMG como novo secretario xeral.

Nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024 concorreu como número 4 pola provincia de Lugo, resultando elixido. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:TIAM-gz concerto2.jpg|Iago Suárez co TIAM Gz nun dos seus concertos.
Ficheiro:Iago Suárez conferencia GN.png|Iago Suárez xunto con Olalla Rodil nunha conferencia de Galiza Nova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados da XII Lexislatura do Parlamento de Galicia