open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Premio Viadutos de Novela

O **Premio Viadutos de Novela** é un certame organizado polo Concello de Redondela.

## Historia e características 
Naceu en 2000 como **Certame de Relatos Curtos Os Viadutos**, dirixido a escritores entre 18 e 35 anos, do que se celebraron XVIII edicións. En 2018 pasou a ser premio de novela, dotado con 3000 euros e coa publicación na Editorial Galaxia.

## Obras premiadas 
### Certame de Relatos Curtos Os Viadutos 
* 2000: "O recendo do xasmín" de José Carou.
* 2001: "París de oito a nove" de Pilar Ortega Pereiro.
* 2002:
* 2003:
* 2004: "O ollo alleo" de Xosé Díaz Díaz.
* 2005:
* 2006:
* 2007: "O camiño das formigas" de Iván García Campos. 2º premio: "A orella de Jenkins" de Xerardo Neira Pereira. Accésits: "A selva do caleidoscopio" de Carlos Calvo Varela.
* 2008: "Château Bobcat" de Isaac Xubín. 2º premio: "Tic-Tac" de Ignacio Silva.
* 2009: "A partida" de Saúl Rivas González. 2º premio: "Cando foi a última vez que sentiu fame de verdade?" de Andrea Maceiras Lafuente. Accésit: "Adagio, mais non moltto" de María Xosé Castelo Lestón.
* 2010:  
* 2011: "Le pied de Julien DuPuy" de Isaac Xubín. Finalistas: "Fracasamos" de Susana Pereira Fiúza, "Contradanza para dous coellos" de Alberto Rodríguez Díaz e "O segredo do viaduto" de Pedro Feijoo.
* 2012: "A preocupación dos pés quentes" de Javier González Saavedra. 2º premio: "Érase un francés, un italiano, un viaduto e a vila" de Pablo Mosquera Pereiro. 
* 2013: Irma Pérez González.
* 2014: Antía Yáñez.
* 2015:
* 2016: "Adeus, María" de Sara Vila Alonso. 2º premio: "Biografía dun saco de patacas ao lombo" de Sandra Martínez Fernández. Accésits: "Premio" de Elena Dopico López e "Inocente" de David Moreira Alvela.
* 2017: "O profesor de piano" de Daniel Martínez Mariño. 2º premio: "Pobonovo" de Antía Yáñez. Accésits: "As vacas non usan stilettos" de Beatriz Dourado e "As tres mortes (por asfixia) de Ester V. Lavandeira" de Roi Vidal Ponte.

### Premio Viadutos de Novela 
* 2018: *Os bicos feridos* de Anna R. Figueiredo.
* 2019: *A casa xunto ao volcán* de Xosé Ricardo Losada.

## Notas
Juan López

O nome de **Juan López** pode referirse a:
* **Juan López Durá**, avogado e político galego (1910-1973);
* **Juan López Fernández**, futbolista galego (1929-2017);
* **Juan López Hita**, exfutbolista andaluz (n. 1944);
* **Juan López Medina**, avogado, xornalista e escritor galego (1875-1952);
* **Juan López Mella**, motociclista galego (1965-1995);
* **Juan López Sánchez**, sindicalista anarquista español (1900-1972);
* **Juan López Suárez**, médico e filántropo galego (1884-1970);
* **Juan López de Uralde**, activista e ecoloxista vasco (n. 1963).
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
***Juan**
***López**
Vaga de calor

Unha **vaga de calor** é un fenómeno meteorolóxico consistente en temperaturas anormalmente altas, tanto as diúrnas como as nocturnas, que pode prolongarse días ou semanas. Estas cálidas temperaturas poden vir acompañadas por unha forte humidade nas zonas de clima oceánico, o que aumenta a sensación de calor facéndoa aínda máis sufocante. Adoita producirse no verán e constitúe un risco para a poboación porque é un dos fenómenos climáticos que máis mortes provoca.

## Repercusións
*Aumento dos incendios
*Mortes por hipertermia e golpes de calor
*Seca se a duración é longa
*Aumento da contaminación do aire 
*Diminución da auga potable en zonas subdesenvolvidas

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vaga de calor europea de 2003
The Bulls & The Bees

***The Bulls & The Bees*** é un EP da banda estadounidense de sludge metal Melvins, publicado o 13 de marzo de 2012 a través do selo Scion A/V como descarga gratuíta. Tamén foi editado en CD para a súa xira de maio de 2012 con Unsane e como vinilo de 10" para a posterior xira 51/51. O 2 de xuño de 2015 foi lanzado por Ipecac Recordings nunha versión en CD que tamén contiña o álbum *Electroretard*.

## Listaxe de cancións 
### EP orixinal
### *Electroretard* (reedición en CD de 2015)
Real Academia de Farmacia de Galicia

miniatura|200px|Porta do Hospital de San Roque.
A **Real Academia de Farmacia de Galicia** é unha institución creada pola Xunta de Galicia o 1 de xullo de 2004, coa finalidade  primordial de acadar mellores resultados no desenvolvemento e na difusión das ciencias farmacéuticas dentro de Galicia.

A Academia ten a súa sede no |Antigo Hospital de San Roque, na rúa de San Roque, nº 2, de Santiago de Compostela.

## Antecedentes 
Ten a súa orixe na transformación da "Sección Galicia" da Real Academia Nacional de Farmacia de España, que fora creada o 4 de novembro de 1992.

## Finalidade 
Os fins da Academia de Farmacia de Galicia son:
* O fomento da investigación e estudo das ciencias farmacéuticas e das ciencias relacionadas coa farmacia.
* Asesoramento aos órganos públicos oficiais naqueles campos que lle son propios.
* Asesoramento ás institucións privadas que llo soliciten, baixo as condicións que a propia Academia estime convenientes.
* Elaboración de estados e informes sobre materias relacionadas coa profesión farmacéutica e as súas actividades.
* Fomento das relacións con outras institucións análogas.
* Creación e conservación de fondos materiais e documentales relacionados coa docencia, a investigación e a profesión farmacéutica.
* Divulgación científica e formación permanente dos profesionais da farmacia.
* Recoñecemento mediante premios, diplomas ou distincións das actividades que redunden en beneficio da farmacia e da propia Academia

## Académicos 
Académicos de número, por orde de elección.

* Benito Regueiro Varela (Falecido o 13-11-2001)
* Carmen Álvarez Lorenzo
* Jesús Izco Sevillano (Académico de número emérito desde 2015)
* José Maria Calleja Suárez (Académico de número emérito desde 2017)
* José Luis Vila Jato (Falecido o 21-10-2011)
* Alicia Estévez Toranzo
* Francisco Díaz-Fierros Viqueira (Académico de número emérito desde 2016)
* Enrique Raviña Rubira (Académico de número emérito desde 2015)
* José Miñones Trillo (Académico de número emérito desde 2014)
* Isaac Gabriel Arias Santos (Académico de número emérito desde 2017)
* Juan Jesús Gestal Otero
* Manuel Puga Pereira
* María Tarsy Carballas Fernández (Académica de número emérita desde 2009)
* Jorge Barros Velázquez
* Nicanor Floro Andrés Rodríguez
* Ramón Martínez Pacheco
* Jesús Ángel Simal Lozano
* Germán Bou Arévalo (Académico de número emérito desde 2013)
* Ángel Concheiro Nine
* María Isabel Cadavid Torres
* María Josefa Alonso Fernández
* Franco Fernández González
* Tomás González Villa
* Alberto Cepeda Sáez
* María Cristina Arias Fernández
* Pablo Díez Baños

* María Isabel Loza García

* Soledad Muniategui Lorenzo
* Ángel Carracedo Álvarez

## Académicos de honra 
* Juan Manuel Reol Tejada
* Francisco Jose Ayala Pereda.

## Galería de académicos 

María José Alonso Fernández.jpg|María Josefa Alonso Fernández
Ángel Carracedo Álvarez.jpg|Ángel Carracedo Álvarez
Francisco Díaz-Fierros asina o Libro de Ouro.jpg|Francisco Díaz-Fierros Viqueira
Alicia Carolina Estevez Toranzo.jpg|Alicia Estévez Toranzo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web da Academia Galega de Farmacia
Tembot Kerashev

**Tembot Magometovich Kerashev** (en ; en ), nado en Koshekhabl o 16 de agosto de 1902 e finado en Maikop o 8 de febreiro de 1988, foi un escritor en lingua adiguea.

## Traxectoria 
Naceu nunha pequena vila circasiana, agora na República Adiguesa, no seo dunha familia labrega. Formouse nunha escola privada tártara e, a continuación, estudou no Instituto Pedagóxico en Ufa (1913—1914), durante a guerra volveu á súa localidade natal e ao rematar foi ao Instituto Politécnico de Krasnodar (1918—1920). Traballou como arquiveiro no comité executivo de Adiguesia. Entre 1924 e 1929 ampliou a súa formación en Moscova, no Instituto Económico-Industrial e logo volveu ao Óblast Autónomo de Adiguesia. Foi editor do xornal rexional, e dirixiu a casa editorial local. Entre 1931 e 1934 presidiu o Instituto de Investigación Adigueo de Historia Local ao tempo que realizaba labores de investigación, foi profesor no instituto de Krasnodar (1934—1936), e a continuación, retornou como investigador ao Instituto de Investigación de Historia Local.

## Actividade literaria 
Tembot durante os seus anos como investigador do Instituto de Historia Local realizou unha gran labor de colleita de materiais do folclore e da literatura oral, en especial cancións e poesía popular, tamén preparou libros de texto, en particular en colaboración con Ahmed Chatkou creou os primeiros libros de texto de literatura adiguea para o ensino secundario. Comezou a publicar en 1925 co relato "Аркъ". Publicou numerosas novelas e coleccións de relatos, a súa primeira narrativa reflicte os cambios na vida e psicoloxía do campesiñado adigueo mentres que despois da guerra centrouse máis na novela social.. Autor popular, xa en 1964-1965 editouse en dous volumes unha selección das súas obras e en 1981-1983 publicáronse en Maikop tres volumes de obras seleccionadas en ruso, cunha segunda edición en 1987-1989. En 1997 publicouse un novo volume en ruso de obras seleccionadas, e en 2002 dous volumes en adigueo. Está considerado un dos fundadores da prosa moderna adiguea. 
## Obra 
* *Şambul*, 1929 (novela, ed. completa 1934)
* *Mashchiko ikhshaku*, 1934 (relatos)
* *Adige Txidezchxemre Pshisexemre*, Maikop, 1939 (lendas e contos circasianos)
* *Adige Weredizchxer*, Maikop, 1940 (cancións circasianas)
* *Shapsyge pshash*, 1946 (novela)
* *Nasipim yi Ghwegw*, Maikop, 1954 (novela)
* *Tipshashekher*, 1960 (novela)
* *Ny 1ushym ypkhu*, 1962 (novela)
* *Kuko*, 1968 (novela)
* ''Abdzekhe shek'ozhyr*, 1969 (relatos)
* *Lyge*, 1972 (relatos)
* *Shyu zaku*, 1973 (novela)
* *Rasskazxer'', 1975 (relatos)

## Notas
Habib Baxa

**Habib Baxa** (en ), nado o 24 de xuño de 1931 en Tiro (gobernación do Líbano Meridional) e finado o 23 de novembro de 1999, foi un relixioso paulista libanés, arcebispo melquita de Beirut e Xibail dende 1975 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
O 29 de xuño de 1956 foi ordenado sacerdote da Sociedade dos Misioneiros de San Paulo. O 23 de agosto de 1975 foi nomeado arcebispo de Beirut e Xibail logo da renuncia de Riruar Hadad. Recibiu a consagración episcopal o 14 de setembro de mans do patriarca Máximo V Hakim. Permaneceu no cargo até o seu pasamento o 23 de novembro de 1999.
## Notas
Hospital de San Roque de Santiago de Compostela

miniatura|200px|Portada do Hospital.

O **Antigo Hospital de San Roque** de Santiago de Compostela é un edificio orixinario do século XVI, que foi reformado no XVIII.

Na actualidade, e tras da súa compra pola Xunta de Galicia e a súa rehabilitación a finais do século XX, o edifcio serve de sede a diversas institucións culturais da cidade.

## Localización 
Está situado no alto da rúa das Rodas, onde comeza a rúa de San Roque, no nº 2 desta rúa.

## Historia 
### Un hospital do século XVI 
Terminado en 1583, dedicándose a San Roque por ser este un dos santos máis invocados para protexer contra esta enfermidade.

Na actualidade serve de sede a diversas institucións culturais da cidade: a Secretaria Xeral de Política Lingüística, o Centro Ramón Piñeiro;

No seu interior pódese ver a maqueta da Cidade da Cultura, de Peter Eisenman. Deixando a un lado o seu pequeno xardín, chégase ao conxunto formado polas contrastadas arquitecturas do Centro Galego de Arte Contemporánea e do Convento de San Domingos de Bonaval, que conforman un estreito pasadizo a través do que se accede ao parque de San Domingos de Bonaval.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bonet Correa, Antonio (1984): *La arquitectura en Galicia durante el siglo XVII*. Madrid: CSIC. ISBN 84-00-02646-2.
* Martínez, Pablo F. (1935): "Hospitales de San Lorenzo y San Roque". *Galicia. Revista Mensual Ilustrada*, ano 4, nº 19, pp.&nbsp;88–89.
* Vázquez Pardo, Emilio (1928): "El Hospital de San Roque". *Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense*, nº 179, pp.&nbsp;186–189. 
 
### Ligazóns externas 
* Antigo Hospital e Igrexa de San Roque. En Centro Virtual Cervantes .
* SAN ROQUE , por José Gambino, iacobus.org .
Rúa de San Roque (Santiago de Compostela)

miniatura|200px|Portada do Hospital de San Roque
A **rúa de San Roque** é unha rúa da cidade de Santiago de Compostela, situada nas aforas do centro histórico, entre a rúa das Rodas e a rúa de Santa Clara.

No seu número 2 encóntrase a entrada do |Antigo Hospital de San Roque.
Domingos Duarte

**Domingos de Sousa Coutinho Menezes Duarte**, nado o 10 de marzo de 1995 en Cascais, é un futbolista portugués. Xoga de defensa central para o Getafe CF da Liga Santander.

## Traxectoria 
O 3 de xullo de 2018, fíxose oficial a cesión por un ano de Duarte ó Deportivo da Coruña.

O 14 de xullo de 2019, anunciouse a súa fichaxe polo Granada CF da Primeira División a cambio de 3 millóns de euros. Asinou co equipo andaluz un contrato de catro anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Perfil en SoccerWay.com
Aleixo IV de Trebisonda

**Aleixo IV de Trebisonda** (en grego: Αλέξιος Δ΄ Μέγας Κομνηνός, trans. *Aléksios IV Mégas Komnēnós),* nado en Trebisonda o 19 de xaneiro de 1382 e finado en Achanti do Ponto en outubro de 1429, foi emperador de Trebisonda desde o 5 de marzo de 1417 até outubro de 1429.

## Traxectoria 
Foi o fillo do emperador Manuel III Comneno e Gulkhan de Xeorxia. En 1396 Aleixo IV foi coemperador e asumiu o poder único en 1417. En 1429 foi asasinado por membros da aristocracia local durante a rebelión do seu fillo Xoán, o futuro Xoán IV.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* W. Miller, Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era, Chicago, 1926.
### Ligazóns externas
* Artigo sobre Aleixo IV de Trebisonda na Εγκυκλοπαίδεια ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
Premios Rebulir da Cultura Galega

Os **Premios Rebulir da Cultura Galega**, están organizados pola Asociación Cultural Rebulir de Ramirás (Ourense), recoñecen persoas e colectivos que difunden e poñen en valor a cultura autóctona. Naceron no ano 2012.

Actualmente contan con tres categorías: música galega, artes escénicas e premio homenaxe. Estes galardóns entréganse no marco do Festival Internacional Rebulir que se desenvolve no mes de decembro en diferentes localizacións da provincia de Ourense, con epicentro en Ramirás. 

No marco destes premios tamén se recolle unha mención de honra a defensa da identidade galega no exterior. Esta mención ten recaído nos galegos de Venezuela, dos Estados Unidos de América, de Suíza..., e no 2024 nos galegos de Cataluña.  

## Premiadas/os 
*2012 - Laura González (Maret)
*2013 - Rubén Riós
*2014 - Xosé M. Piñeiro | Xosé Diz
*2015 - Kepa Junkera | María do Ceo | Susana Durán
*2016 - Leilía | Marcos Pereiro e Xosé A. Touriñán | Banda de Música de Ramirás
*2017 - Uxía | Xosé Ramón Gayoso | Lois Antón Pérez
*2018 - Guadi Galego | Carlos Blanco | Romaría Raigame
*2019 - Rosa Cedrón | Antonio Durán “Morris” | Coral de Ruada
*2020 - Mercedes Peón | Fina Calleja | Banda de Música de Vilanova dos Infantes
*2021 - Anxo Angueira | Xabier Díaz | Xabarín Club
*2022 - Xosé Luís Méndez Ferrín, Celso Fernández Sanmartín, Fuxan os Ventos.
*2023 - Xurxo Fernandes, Luis Zahera e o Programa Lume na Palleira (Radio Galega)
*2024 - Treixadura, Isabel Risco e AGG-Asociación de Gaiteiras/os Galegas/os
*2025 - Malvela, Cristina Castaño, Luar. A emigración galega en Euskadi obtivo o Premio Rogelio García Yáñez.

## Notas
Sofiane Boufal

**Sofiane Boufal**, nado o 17 de setembro de 1993 en París, é un futbolista marroquí que xoga como mediapunta para o Southampton FC da Premier League.

## Traxectoria 
O 20 de xullo de 2018 anunciouse a súa cesión por unha tempada ao Celta de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccerbase
Mestre de obras

[miniatura|O *Santo dos Croques*, popularmente identificado co [mestre Mateu, no Pórtico da Gloria da Catedral de Santiago de Compostela, "que dirixiu a obra de ditos portais desde os seus alicerces".]]

**Mestre de obras**, ás veces chamado **Mestre maior de obras**, é a denominación histórica dun oficio da construción, que desempeñou as funcións de arquitecto, do que foi sinónimo até a Idade Moderna.

Pode relacionarse co oficio de tradición musulmá do **alarife** ou mestre de albanelaría mudéxar.

A partir da Idade Contemporánea é de uso máis habitual a denominación de **aparellador**, oficio que se identificaba coas funcións técnicas do mestre de obras. Posteriormente foron xurdindo distintas denominacións establecidas como graos académicos: o de **arquitecto técnico**, e o de **enxeñeiro de edificación**.

Non debe confundirse co oficio de Mestre de Maiores ou Mestre de Maiores e Retórica, un cargo docente.

## Notas
Ilia Petrovich Krivosheev

**Ilia Petrovich Кrivosheev** (publicou co pseudónimo literario de *Илька Морыця*), nado o 19 de xullo de 1898 no casal de Маya e finado o  11 de setembro de 1967 en Itsialo,  foi un escritor mordoviano en lingua erzya .

## Traxectoria 
Naceu nunha granxa na entón provincia de Saratov e agora situada no óblast de Penza. Súa nai era Efimiya Petrovna, unha gran narradora oral. Estudou no Instituto Pedagóxico de Kazán e ao rematar entrou no exército en plena gran guerra. Tras o remate da contenda traballou como mestre, durante a guerra civil serviu no Exército Vermello e logo deu clases de erzya na súa localidade natal e entre 1929 e 1934 en Saransk.

### Actividade literaria 
Comezou a escribir poesía xa nos anos de estudante en Kazán. En 1923 publicou na revista *Якстере сокиця* os seus primeiros poemas orixinais en erzya «Пакшатненень» , «Большевикень вал» e mais «Лавсень моро». Ao longo da década de 1920 as súas poesías publicáronse en «Якстере теште» de Moscova e  «Од эрямо» de Novosibirsk. En 1929 publicouse en Moscova «Васень сяткт», unha escolma de poetas erzya con varios poemas de Krivosheev dedicados á vida rural, á natureza e á infancia.

En 1933 publicou o seu primeiro libro «Коммунань толт», unha colección da súa poesía publicada por «Молодая гвардия» издательствасо. E nese ano pareceu en Saransk o segundo  «Валскень зорява». Os dous constitúen unha afirmación do novo xeito de vida soviético. Ao longo da década de 1930 a súa poesía céntrase nas paisaxes e na vida infantil. Durante a guerra publicou en 1943 «Народонь вайгель», con poesía na que gaba a grandeza espiritual do pobo soviético, o heroísmo dos soldados na fronte e dos traballadores nas fábricas e campos.

Na posguerra continuou a publicar coleccións de poesías, ata totalizar vinte libros publicados *Монь ким* ( 1946), *Тундонь сад* (1952), *Монь Родинам* (1954), *Избранное* (en ruso, 1955), *Стихть ды поэмат* (1958), *Славан эрямонть* ( 1963), *Кеман эрямос* ( 1967), *Морамонь ким* ( 1968)

## Notas:
Kinga Haudek

**Kinga Haudek** (n. Oroszlány, Hungría;  27 de xaneiro de 1986) é unha deseñadora de xoias e ourive húngara, cuxa compañía leva o súa mesmo nome.

## Biografía 
Trala súa graduación universitaria en Socioloxía en Budapest deixa Hungría, trasládase definitivamente a Santiago de Compostela para estudar Xoiaría Artística na Escola de Arte e Superior de Deseño Mestre Mateo (EASD). En Santiago participa en diferentes proxectos artísticos, creando finalmente a compañía que leva o seu nome.

Os deseños de Kinga Haudek foron premiados co terceiro premio do Concurso de Deseño de Xoias San Eloi do ano 2014. Expuxo a súa obra en diversas salas de Santiago de Compostela.

## Xoias 
O catálogo de xoias da compañía Kinga Haudek é accesible online desde 2015, con máis de 10 coleccións permanentes. Actualmente ten aberto un taller de deseño en Santiago de Compostela. Está inscrita no Rexistro Xeral de Artesanía da Xunta de Galicia e conta co uso de marca Artesanía de Galicia.

## Referencias 
## Ligazóns externas 
* Sitio web da compañía Kinga Haudek
* Sitio web de Kinga Haudek en Artesanía de Galicia
Parque de San Domingos de Bonaval

miniatura|250px|Carballlos no parque de Bonaval.
O **parque de San Domingos de Bonaval** é un parque de Santiago de Compostela.

## Situación 
Está situado nun outeiro ao nordeste da cidade vella, no barrio de San Pedro, cerca do acceso tradicional á cidade polo Camiño Francés.

No seu límite sur están o Convento de San Domingos (dentro do cal está o Museo do Pobo Galego e o Panteón de Galegos Ilustres) e o Centro Galego de Arte Contemporánea, o que crea un contraste entre o antigo e o moderno.

## Historia 
O parque inaugurouse o 24 de xullo de 1994 ao rehabilitarse a antiga horta e o cemiterio dos dominicos (que foi drante moitos anos o principal da cidade, antes de ser substituído polo de Boisaca).

Os artífices da rehabiltación foron o arquitecto portugués Álvaro Siza (que deseñara tamén o Centro Galego de Arte Contemporánea) e a arquitecta paisaxista Isabel Aguirre. Ambos os dous recibiron en 1997 o "Premio Nacional de Arquitectura Manuel de la Dehesa" pola rehabilitación do parque. A súa actuación é un exemplo de perfecta adaptación á topografía e aos elementos preexistentes, que conxuga as onduladas formas da ladeira coa linearidade dos trazados xeométricos que definen os seus sendeiros e bancadas. Respecta a estrutura tripartita da propiedade monacal: horta, carballeira e cemiterio. O resultado é un espazo coidado, cunha gran calidade, un parque de sutil deseño contemporáneo que xoga coas perspectivas, moi aproveitado por composteláns e visitantes e marco excepcional de manifestacións artísticas. O arboredo histórico completouse con novas especies, o que lle confire ademais un especial interese botánico, destacando a carballeira.

## Características 
Ten unha superficie de 37 047 m² e o seu acceso principal está situado entre os dous citados museos. Dentro do parque encóntranse distintos niveis de altura, que están divididos por muros de xisto, pedra sobre a cal se asenta a cidade de Santiago, muros que foron  coidadosamente restaurados.

miniatura|150px|Placa conmemorativa da primeira antena de radio de Galicia.
Nel pódense distinguir, como quedou dito, tres zonas claramente delimitadas:

* A primeira é a inferior, que pertenceu ao Convento de Bonaval, e que os monxes usaban como **horta**. Nela cultivaban legumes, froitas, uvas e, ao pé do cemiterio, centeo. Nesta parte está situada unha estatua de Eduardo Chillida chamada *A porta da música*.
* A segunda parte é a do antigo cemiterio, desde onde hai unha vista panorámica da cidade antiga e onde se construíron uns novos xardíns.
* A terceira parte, separada da anterior por un muro de pedra, á a da antiga carballeira. Nela colocouse a primeira antena de radio de Galicia, e quedan restos ademais dunha mina e un lavadoiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Convento de San Domingos de Bonaval
* Museo do Pobo Galego
* Centro Galego de Arte Contemporánea
Copa do Rei de Rugby 2018-2019

Na tempada 2018-2019 levouse a cabo a **86ª edición da Copa do Rei de rugby**, o torneo nacional máis antigo do rugby español, organizado pola F.E.R..

Disputaron esta competición da Copa do Rei os catro equipos que quedaron en primeiro lugar nos resultados habidos na primeira volta da División de Honra de cada un dos catro grupos de tres equipos que foron creados por sorteo entre os doce equipos que constituían a División de Honra, de xeito que cada equipo xogou dentro do seu grupo un encontro como local e outro como visitante.

As eliminatorias de semifinais disputáronse a partido único, por sorteo entre os catro equipos clasificados. A final disputouse a partido único entre os dous vencedores das semifinais no campo designado pola federación, que foi o Central da Universidade Complutense de Madrid, con motivo do 75º aniversario do CR Cisneros.

Na final enfrontáronse o Club Alcobendas Rugby e o Fútbol Club Barcelona, e o título foi para os madrileños que así acadaron a súa primeira Copa do Rei.
## Clasificación a través do torneo de liga
Os doce equipos da División de Honra foron agrupados por sorteo de tres en tres, resultando catro grupos. Empregando os resultados da primeira volta do campionato de liga quedaron clasificados para as semifinais da Copa do Rei os primeiros clasificados de cada grupo. 

;Grupo 1

;Grupo 2

;Grupo 3

;Grupo 4

## Torneo da Copa do Rei
O Copa do Rei comezou propiamente coas semifinais, de xeito que nesta edición o torneo contou oficialmente con catro participantes e constou de tres encontros: as dúas semifinais e a final.
* Semifinais: Encontro único (20 de xaneiro de 2019) 
** Alcobendas 18-9 El Salvador
** Hernani 10-22 Barcelona
* Final: Encontro único (27 de abril de 2019) 
** Alcobendas 24-23 Barcelona
; Cadro da competición

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos
Indalecio Díaz Baliño

**Indalecio Díaz Baliño**, nado en Ferrol o 8 de decembro de 1896 e finado na Coruña o 3 de febreiro de 1952 foi delineante e escultor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|[Concello de Cesuras|Cesuras.]]
Fillo de Germán Díaz Teijeiro, natural de Ortigueira, e Camila Baliño López, de Ferrol, e irmán dos, tamén artistas, Camilo (1889); Ramiro (1902) e Lolita (1905), formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña, da que foi profesor e director. En 1915 recibiu unha bolsa da Deputación da Coruña para ampliar estudos na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Tomou parte na Exposición Iberoamericana de 1929.

Obras súas, de temática galega, son *A volta da sega*, *No sermón* e *Devotiña*. Fixo un busto de José Calvo Sotelo para a Deputación da Coruña. Participou na decoración do Hotel Finisterre da Coruña e o Teatro García Barbón de Vigo. En 1932 participou na celebración do primeiro aniversario da Segunda República Española coa realización de diversas obras. Colaborou co seu irmán Camilo na realización de escenografías.

Foi nomeado membro da Real Academia Galega de Belas Artes "Nosa Señora do Rosario", correspondente en 1946 e numerario en 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Camilo; Ramiro e Lolita (irmáns)
### Ligazóns externas 
* , J. M. "Los Díaz Baliño (3). Indalecio Díaz Baliño" 12/4/2017.
Liam Payne

**Liam James Payne**, nado en Wolverhampston o 29 de agosto de 1993 e finado en Buenos Aires o 16 de outubro de 2024, foi un cantante e compositor inglés. Alcanzou a fama como membro do quinteto, One Direction.

## Traxectoria 
Payne fixo o seu debut como solista nas audicións para o programa *Factor X* en 2008. Despois de ser eliminado, volveu participar nas audicións en 2010 e foi incluído xunto a outros catro concursantes rexeitados para formar unha nova banda. O grupo publicou cinco álbums, embarcouse en catro xiras internacionais e recibiu candidaturas a diversos premios, converténdose nunha das bandas de máis éxito do seu momento. Payne traballou baixo os pseudónimos  "Big Payno" e "Payno" creando remixes de cancións da propia banda e da cantante e anteriormente noiva súa Cheryl Cole.

En 2016, Payne firmou un contrato con Capitol Records como solista. En maio de 2017, Payne lanzou "Strip That Down" como sinxelo principal do seu álbum de debut. Conseguiu o posto 3 no *UK Singles Chart* e o posto 10 no US *Billboard* Hot 100, sendo certificado platino en ambos os países.

En 2024, Payne morreu tras caer dende o balcón do hotel onde se aloxaba en Buenos Aires.

## Notas
Louis Tomlinson

**Louis William Tomlinson** (; nado como **Louis Troy Austin** o 24 de decembro de 1991, é un artista, compositor e xuíz de concurso inglés. É coñecido por ser membro do quinteto One Direction.

## Traxectoria 
Tomlinson comezou a súa carreira como actor, aparecendo nunha película da ITV e nunha serie da BBC. En 2010, converteuse en membro de One Direction despois de ser rexeitado como solista no programa *Factor X*. One Direction publicou un total de cinco álbums, fixo catro xiras internacionais e foi candidato a diversos premios, converténdose nunha das bandas de máis éxito do seu momento.

"Just Hold On" foi lanzado como o seu sinxelo debut en decembro de 2016, quedou na posición 2 nos UK Singles Chart e foi certificado como disco de ouro tanto no Reino Unido como nos Estados Unidos. En 2017, Tomlinson lanzou "Back to You" xunto á cantante estadounidense, Bebe Rexha e "Miss You"; ambos os sinxelos incluíranse no seu álbum debut, que foi publicado por Epic Records en 2018.

En 2013, Tomlinson foi aceptado como futbolista no Doncaster Rovers F.C. da liga sen contrato ningún. O mesmo ano formou a súa propia compañía musical, Triple Strings, como parte da compañía de One Direction Syco.

## Notas
Aleksandr Nikolaevich Balandin

**Aleksandr Nikolaevich Balandin** foi un cosmonauta soviético que participou na misión Soiuz TM-9 como enxeñeiro de voo e foi parte da tripulación de apoio da Soiuz TM-8. Pasou un total de 179,05 días no espazo.

Balandin naceu o 30 de xullo de 1953 en Friazino, no óblast de Moscova. Gradouse en enxeñería no Instituto Bauman de Moscova en 1976. Foi seleccionado como cosmonauta o 1 de decembro de 1978, retirándose o 17 de outubro de 1994 por motivos médicos. Posteriormente foi presidente da Asociación Lendint ata o ano 2000.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-9
Víctor Álvarez del Caño

**Víctor Álvarez del Caño**, **Víctor A. del Caño**, ou **Víctor del Caño**, nado en Castrelo de Miño o 27 de maio de 1968 e finado en Silleda o 13 de febreiro de 1993, foi un poeta galego.

## Traxectoria 
Fillo dunha mestra de educación primaria e dun labrego, a súa infancia transcorre en Castrelo de Miño, onde está situado o fogar familiar. Trala súa orfandade, ós oito anos, múdase ó concello de Cartelle (provincia de Ourense), lugar no que ha residir ata a maioría de idade. Cursa o bacharelato no Seminario de Ourense e posteriormente estudos de Historia, Arqueoloxía e Antropoloxía nas universidades de Compostela e Salamanca. A súa formación viuse truncada por causa da súa morte ós vinte e catro anos, nun accidente de tráfico na estrada N-525 á altura de Silleda.

A súa actividade literaria abrangue un período aproximado de seis anos, comprendido entre 1987 e 1993. En xullo de 2018 publicouse, a título póstumo, o poemario *A pel do silencio*, en edición limitada numerada, que contén sesenta e cinco dos seus poemas. A produción poética de Víctor Álvarez del Caño engloba obras escritas tanto en galego como en castelán, non en van á súa xenealoxía por rama paterna, de devanceiros enraizados na comarca do Ribeiro, cómpre sumar o sangue castelán achegado pola do seu bisavó materno.

## Obra 
* "Chove miudiño" e "Escoita", poemas en *Esa manía túa de vivir en presente, 1994.
* *A pel do silencio'', 2018. Poemario póstumo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
*
Clorose

miniatura|Clorose en millo (exemplar esquerdo).
A **clorose** é, en fitopatoloxía, unha enfermidade, ou condición fisiolóxica anormal  das plantas, que se manifesta pola cor amarela que adquiren as follas, debido á destrución da clorofila por irregularidades nas funcións de nutrición. Cando isto ocorre, as follas non teñen a cor normal averdada senón dun verde pálido, amarela, amarela esbrancuxada. As plantas afectadas teñen diminuída a súa capacidade de formar carbohidratos e poden morrer se a causa da súa insuficiencia clorofílica non é tratada. Deficiencias específicas de nutrientes (frecuentemente agravadas por un alto nivel de pH) producen clorose, que podería corrixirse suplementando con ferro, magnesio e azote en varias combinacións. Tamén pode deberse a un exceso de calcio. Algúns pesticidas, particularmente herbicidas, poden causar clorose, tanto ás malas herbas como ocasionalmente aos cultivos tratados.

Tamén pode deberse a un exceso ou defecto de rega, a parasitos varios, doenzas infecciosas (como a tristeza dos cítricos) ou a toparnos solos compactos ou plantacións a demasiada profundidade.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre **Clorose.**ligazón=|alt=|20x20px
Niall Horan

**Niall James Horan** ; nado o 13 de setembro de 1993, é un cantante e compositor irlandés. O seu ascenso á fama débese a ter sido membro dende 2010 a 2016 do grupo musical, One Direction. En 2010, Horan audicionou como solista no *Factor X*. Despois de ser rexeitado como solista, Horan uniuse a outros catro concursantes para formar One Direction. 
Como grupo publicaron cinco álbums, fixeron catro xiras internacionais, e gañaron varios premios, converténdose así nunha das bandas máis exitosas da historia.
Despois de que os membros de One Direction decidiran deixar a banda temporalmente, Horan firmou un contrato con Capitol Records como solista. Os seus singles "This Town" e "Slow Hands" do seu álbum debut *Flicker* (2017) conseguiron o top 20 en moitos países e varios primeiros postos nas listas dos máis escoitados internacionalmente.

## Notas
Abumuslim Dzhafarov

**Abumuslim Pirmagomedovich Dzhafarov** (en tabasaran *Абумуслим Пирмягьямедович Джяфаров*), nado en Khiv en 1908 e finado en 1968, foi un escritor, poeta e dramaturgo tabasaran, fundador da literatura tabasaran.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia labrega da aldea de labregos, na vila de Khiv noDaguestán. Educado na escola técnica de Derbent,  e traballou como profesor na súa localidade natal, así como na editorial pedagóxica do Daguestán. En 1924 publicou o seu primeiro conto na prensa. Traduciu ao tabasaran obras de Ivan Krylov, Pushkin, Gorky, Vladimir Maiakovski ou Gamzat Tsadasa. Membro da Unión de Escritores da URSS dende 1936. En 1937 as autoridades detivérono acusado de apoiar o réxime de Mussolini en Italia coa frase: "Longa vida ao socialismo en Italia!". Logo de dez anos na prisión liberárono e continuou a escribir, rehabilitándose publicamente a súa figura en 1953.

### Actividade literaria 
En 1924 publicou o seu primeiro conto e en 1933 deu ao prelo a súa primeira colección de poemas *Сабпи гамар* e en 1934 outra en colaboración con D. Radzabov. De 1936 é a peza teatral *МучIу-валиан акувализ*. Escribiu tamén un ciclo de poemas dedicados a V. I. Lenin. Continuou publicando tanto poesía como narrativa ou teatro ata a súa detención e tras a súa rehabilitación publicou sete coleccións de poesía, 2 pezas teatrais, 2 novelas e unha colección de contos. A súa derradeira quedou inacabada, *Накьвдиъ концерт*, de carácter autobiográfica, reflectiu nela todas as dificultades vividas durante a súa permanencia no campo de prisioneiros.

## Notas
Roger Viret

**Roger Viret** nado en Ansigny o 18 de marzo de 1940, é un escritor savoiano de lingua francoprovenzal.

## Traxectoria 
Naceu no lugar de Ansigny, no actual concello de Entrelacs, situado no val de Fier na bisbarra de Albanais. Estudou filosofía e matemáticas. Traballou entre  1963 a 1964 na República Centroafricana e logo volveu a Francia, traballou como contable ao tanto que facía informática. Ao se xubilar comezou a estudar a fala savoiana. Nas súas obras emprega  a grafía de Confllens. Tamén traduciu *O principiño* de Antoine de Saint Exupéry. 

## Obra 
* ''Patois du pays de l'Albanais: Ansigny, Moye, Val-de-Fier, Savoie, Haute-Savoie : dictionnaire savoyard-français*, Cran-Gevrier (1998, 2ª ed. 2001,)
* *Lé Zhê d'mon pa-i* (contos e cancións, 2000)
* *U kâro d'la shemnâ* Cran-Gevrier (contos e cancións, 2002)
* *Joseph Béard, dit l’Eclair, médecin des pauvres, poète patoisant, chansonnier savoyard* con Pierre Grasset. Fontaine de Siloé (2006)
* *Su la rota d'la Korbeura*, Institut de la langue savoyarde (poemas e contos, 2011)
**Dikchonéro Fransé - Savoyâ - Dictionnaire Français - Savoyard* (2013, 3ª ed. revisada e aumentada do *Patois du pays de l'Albanais:...*, 4ª ed. 2016)
* *Graméra savoyârda*, Institut de la langue savoyarde (2015)
* *Lè Ptyou Prinso'', Tintenfass (2015)

## Notas
Semente (homónimos)

A **semente** é a estrutura mediante a que realizan a propagación as plantas. tamén pode referirse a:
***Semente, Escolas de Ensino Galego**;

***Grupo Semente**, conxunto brasileiro de samba.
****Semente***, álbum da cantante brasileira Alessandra Samadello;
****Semente***, álbum do cantante brasileiro Armandinho;
***Semente Nova**, asociación e escola de gaitas de Moaña.
Ivo Pattiera

**Ivo Pattiera**, nado en Šibenik en 1948, é un cantante pop croata, un dos máis representativos da denominada canción dálmata .

## Traxectoria 
Nado na costa dálmata. Na década de 1980 acadou un notable éxito, en especial tras gañar o festival de Split en 1982. Entre as cancións máis recoñecidas desa época etán "Pjesmom te ljubim", "Prođi me se", "Ćale moj", "Rascvjetana grana". Gravou con Jugoton, e máis tarde con Croatia Records.

## Discografía 
* 1980. - *Nima Splita do Splita*
* 1982. - *Ljubavi moja*
* 1983. - *Tražim te, trebam te*
* 1986. - *Ivo Pattiera*
* 1988. - *Suza je slana*
* 1990. - *Večeras plaćam ja*
* 1994. - *Pjesmom te ljubim*
* 2004. - *Dođi na jednu ćakulu *
* 2010. - *Zlatna kolekcija*

## Notas
José Carlos Lazo

**José Carlos Lazo Romero**, nado o 16 de febreiro de 1996 en Sanlúcar de Barrameda (Andalucía), é un futbolista profesional español da canteira do Real Madrid que xoga como extremo no Almería cedido polo Getafe Club de Fútbol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt 
* Datos do xogador na web do Real Madrid
Andrei Konchalovsky

**Andrei Sergeyevich Mikhalkov-Konchalovsky** (en ), nado en Moscova o 20 de agosto de 1937 é un director, produtor e guionista de cinema ruso. A principios da súa carreira foi colaborador de Andrei Tarkovskii. É fillo de Natalia Konchalovskaya e Sergey Mikhalkov e irmán do cineasta Nikita Mikhalkov.

## Traxectoria 
Konchalovsky é parte da familia aristocrática Mikhalkov, recoñecida polas súas raíces artísticas e aristocráticas. Cambiou o seu nome por Andrei e tomou o apelidos do seu avó materno, Piotr Konchalovski, como pseudónimo. É irmán de Nikita Mikhalkov e fillo de Sergei Mikhalkov. Estudou durante dez anos no conservatorio de Moscova, preparándose para ser pianista. Non obstante, en 1960 coñeceu a Andrei Tarkovskii co que coescribiu o guión do seu filme *Andrei Rublev* (1966).

O seu debut como director, *Pervyy uchitel*, foi recibido favorablemente na Unión Soviética e participou en varios festivais internacionais de cinema. O seu segundo filme, *Istoriya Asi Klyáchkinoy, kotóraya lyubila, da ne vyshla zámuzh* foi censurado polas autoridades soviéticas. Cando se estreou, vinte anos despois, foi aclamado como a súa obra mestra. Posteriormente, Konchalovsky dirixiu adaptacións de *Dvoryanskoye gnezdo* de Ivan Turgenev e de *Dyadya Vanya* de Anton Chekhov. Ambos os filmes foron protagonizados por Innokenti Smoktunovski. O seu filme épico *Sibiriada* foi recibido positivamente no Festival Internacional de Cine de Cannes e fixo posible que se pudiese mudar aos Estados Unidos en 1980.

As súas producións de Hollywood máis populares foron *Runaway Train*, baseado nun guión orixinal de Akira Kurosawa e *Tango e Cash*, protagonizada por Sylvester Stallone e Kurt Russell. Durante a década de 1990, Konchalovsky regresou a Rusia, aínda que ocasionalmente produciu filmes históricos para a televisión estadounidense, entre os que se atopa a miniserie *A Odisea* e o telefilme *The Lion in Winter*.

O seu filme de 2003 *Dom durakov*, ambientado nun asilo psiquiátrico de Chechenia, valeulle un León de Prata no Festival Internacional de Cine de Venecia.

## Filmografía 
* *Dorogie tovarishchi!* (2020)
* *Il peccato - Il furore di Michelangelo* (2019)
* *Ray* (2016)
* *Belye nochi pochtalona Alekseya Tryapitsyna* (2014)
* *The Nutcracker in 3D* (2010)
* *Glyanets* (2007)
* *The Lion in Winter* (telefilme, 2003)
* *Dom durakov* (2002)
* *A Odisea* (1997)
* *Lumière et compagnie* ([1995)
* *Kúrochka Ryaba* (1994)
* *The Inner Circle* (1991)
* *Tango e Cash* (1989)
* *Homer and Eddie* (1989)
* *Shy People* (1987)
* *Duet for One* (1986)
* *Runaway Train* (1985)
* ''Maria's Lovers* (1984)
* *Split Cherry Tree* (1982)
* *Sibiriada* (1979)
* *Románs o vlyublyónnyj* (1974)
* *Dyadya Vanya* (1970)
* *Dvoryánskoe gnezdó* (1969)
* *Istóriya Asi Klyáchkinoy, kotóraya lyubila, da ne vyshla zámuzh* (1966)
* *Pervyy uchitel* (1965)
* *Málchik i gólub'' (1961)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* The Andrei Konchalovsky Production Center
Khloé Kardashian

**Khloé Alexandra Kardashian**, nada nos Ánxeles o 27 de xuño de 1984, é unha personalidade de televisión, empresaria, actriz e socialite estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial.

## Familia 
O seu pai foi Robert Kardashian, quen faleceu no 2003, e a súa nai é Kris Houghton. Ten dúas irmás máis vellas (Kourtney e Kim) e un irmán máis novo (Rob). Tamén conta con dúas medio-irmás de nai, (Kendall e Kylie).

Khloé estivera casada co baloncestista Lamar Odom dende 2009 ata 2016. Dende 2016 está nunha relación co tamén baloncestista Tristan Thompson. Teñen unha filla, True Thompson, nada no 2018.

## Notas
Rob Kardashian

**Robert Arthur Kardashian**, nado o 17 de marzo de 1989, é unha personalidade de televisión, empresario e deseñador de moda estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouno a el e á súa familia a alcanzar a fama mundial.

## Familia 
O seu pai foi Robert Kardashian, quen faleceu no 2003, e a súa nai é Kris Houghton. Ten tres irmás máis vellas (Kourtney,  Kim e Khloé). Tamén conta con dúas medio-irmás de nai, (Kendall e Kylie).

Rob estivo nunha relación con Blac Chyna (Angela Renée White) dende 2016 ata 2017. Froito desa relación naceu Dream Renée Kardashian en novembro de 2016.

## Notas
Kourtney Kardashian

**Kourtney Mary Kardashian**, nada nos Ánxeles o 18 de abril de 1979, é unha personalidade de televisión, empresaria, actriz e socialite estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial.

## Familia 
O seu pai foi Robert Kardashian, quen faleceu no 2003, e a súa nai é Kris Houghton. Ten tres irmáns máis novos (Kim, Khloé e Rob). Tamén conta con dúas medio-irmás de nai, (Kendall e Kylie).

Kourtney estivo nunha relación con Scott Disick dende 2006 ata 2015. Teñen 3 fillos xuntos:
*Mason Dash Disick (2009)
*Penelope Scotland Disick (2012)
*Reign Aston Disick (2014)

## Notas
Kylie Jenner

**Kylie Kristen Jenner**, nada o 10 de agosto de 1997, é unha personalidade de televisión, modelo e empresaria estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial.. En xullo de 2018 Forbes nomeouna a millonaria por mérito propio máis nova, contando cunha fortuna de máis de 900 millóns de dólares.

## Familia 
O seu pai é o medallista olímpico Bruce Jenner, agora Caitlyn Jenner despois do seu cambio de sexo, e a súa nai é Kris Houghton, quen padeceu diabetes estando embarazada dela. Ten unha irmá máis vella, Kendall e catro medio-irmáns do primeiro matrimonio da súa nai, (Kourtney, Kim, Khloé e Rob).

Kendall estivo nunha relación co cantante de rap Tyga. Na actualidade está nunha relación co tamén rapeiro Travis Scott dende 2017. Produto desa relación naceu a súa primeira filla, Stormi Webster en 2018.

## Notas
Kendall Jenner

**Kendall Nicole Jenner**, nada nos Ánxeles o 3 de novembro de 1995, é unha personalidade de televisión e modelo estadounidense.

## Traxectoria
Dende 2007 protagonizou o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial. No 2009, aos 14 anos, comezou a súa carreira de modelo. Posa e desfila para diversas marcas e no 2017 foi nomeada a modelo mellor pagada segundo Forbes, destronando así a quen levaba liderando a lista por máis dunha década, Gisele Bündchen.
## Familia 
O seu pai é o medallista olímpico Bruce Jenner, agora Caitlyn Jenner despois do seu cambio de sexo, e a súa nai é Kris Houghton. Ten unha irmá máis nova, Kylie e catro medio-irmáns do primeiro matrimonio da súa nai, (Kourtney, Kim, Khloé e Rob).

Kendall estivo relacionada sentimentalmente no pasado con celebridades coma Drake, Justin Bieber ou Harry Styles. En 2018 comezou unha relación co xogador de baloncesto Ben Simmons.

## Notas
La casa de la Troya

**La casa de la Troya** pode referirse a:
***La casa de la Troya**, antiga pensión de estudantes en Santiago de Compostela, na rúa da Troia, musealizada;
****La casa de la Troya***, novela do escritor Alejandro Pérez Lugín, publicada en 1915;

;Adaptacións da novela a outros medios:

****La casa de la Troya*** (1919) adaptación teatral de Manuel Linares Rivas e do propio Lugín, estreada no Teatro de la Comedia de Madrid o 26 de febreiro de 1919.

****La casa de la Troya*** (1925), primeira adaptación cinematográfica;
****In Gay Madrid*** (EEUU, 1930), segunda adaptación, filme musical da Metro-Goldwyn-Mayer, dirixido por Robert Z. Leonard, cos actores Ramón Novarro e Dorothy Jordan.
****La casa de la Troya*** (1936), terceira adaptación cinematográfica;
****La casa de la Troya*** (México, 1948), cuarta adaptación cinematográfica;
****La casa de la Troya*** (1959), quinta adaptación cinematográfica, con Arturo Fernández como Gerardo;
****La casa de la Troya*** (Arxentina, 1960), primeira adaptación televisiva;
****La casa de la Troya*** (1965), segunda adaptación televisiva.
A casa da Troia (filme de 1959)

***A casa da Troia*** (en ) é un filme español rodado en Galicia e estreado en 1959. Foi dirixido por Rafael Gil e baséase na novela homónima de Alejandro Pérez Lugín, que foi un auténtico éxito de vendas desde a súa publicación en 1915. De feito, esta non foi a primeira adaptación do libro: houbo outras anteriores, como a de 1925, producida e dirixida polo propio Lugín. Gran parte das escenas rodáronse en Santiago de Compostela, e contouse cun elenco que integraba algúns dos actores españois máis famosos da época, como Arturo Fernández, Pepe Rubio, José Isbert ou Ana Esmeralda.

Foi dobrado ao galego e estreado na TVG o 7 de febreiro de 1986, dentro do programa *Galicia no cine*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* *A Casa da Troia* (a novela)
### Ligazóns externas 
* Versións cinematográficas Museo Casa da Troya.
* "‘La Casa de la Troya’ e o cinema" Compostela Filmada. Concello de Santiago de Compostela.