Scolopax

***Scolopax*** é un xénero  de aves da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, o tipo da familia dos escolopácidos e da subfamilia dos escolopacios.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi creado en  1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

### Etimoloxía 
O nome científico *Scolopax* tirouno Linneo do latín vulgar *scolopax*, derivado do grego antigo ασκαλωπας ou ασκαλοπας, *askalōpas* ou *askalopas*, "arcea". 

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos: pero *bate o récord* o WoRMS, que só considera válidas dúas:
**Scolopax minor* Gmelin, 1789, e
**Scolopax rusticola* Linnaeus, 1758   

## Características e ecoloxía 
miniatura|250px|*Scolopax minor* escondida na herba.
As especies de *Scolopax* teñen o corpo rexo, críptico, coa plumaxe parda e amourada e o pico longo e esvelto. Os seus ollos están situados aos lados da cabeza, o que lles permite unha visión de 360°. A diferenza da maioría das aves, a punta da mandíbula superior do pico é flexíbel.

Estas especies son aves dos bosques. Aliméntanse pola noiteoite, buscando invertebrados en terreos brandos cos seus longos picos. Este hábito e a súa discreta plumaxe dificulta a súa observación cando descansan durante o día.

O abano de hábitos reprodutivos de *Scolopax rusticola* esténdese desde o oeste de Irlanda cara ao leste, por Europa e Asia, preferindo principalmente as rexións de bosque boreal incluíndo o norte do Xapón, e tamén os límites setentrionais da zona arbórea en Noruega. Continuando cara ao sur até os Pireneos e os límites norte de España. Atopáronse niños en Córsega e hai tres centros de reprodución illados no Atlántico nos Azores, Madeira e as Illas Canarias. En Asia os sitios de reprodución pódense ver tan ao sur como Caxemira e o Himalaia.

## Evolución 
Só dúas especies de *Scolopax* están moi espalladas, as outras son endémicas de illas moi localizadas. A maioría encóntranse no hemisferio norte, pero algunhass atópanse nas Illas maiores da Sonda, na Wallacea e en Nova Guinea. Os seus parentes máis próximos son as becadas e becacinas do xénero *Gallinago*.
 Como ocorre con moitos outros xéneros de limícolas, as liñaxes de *Gallinago* e *Scolopax* probabelmente diverxeron ao redor do Eoceno, hai uns 55,8-33,9 millóns de anos, aínda que o xénero *Scolopax* só se coñece desde finais do Plioceno.

Sábese que as especies de becadas experimentan unha rápida especiación nas cadeas de illas, sendo os exemplos existentes a *Scolopax mira* nas illas Ryukyu e varias especies de becadas nas illas de Indonesia, Filipinas e Nova Guinea. Evidencias subfósiles indican a presenza doutra radiación de especies de becadas nas Antillas Maiores; estas becadas do Caribe poden estar máis relacionadas coas especies do Vello Mundo que coas do Novo Mundo, e probablemente foron eliminadas pola incursión humana na rexión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): *Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
* Harrison, Colin J. O. (1991): *Encyclopaedia of Animals: Birds*. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

### Outros artigos 
*Caradriformes
*Escolopácidos
*Escolopacios 

### Ligazóns externas 
* Woodcock. *Scolopax* Linnaeus 1758 na EOL.