open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fiat G.18

O **Fiat G.18** foi un avión bimotor de pasaxeiros italiano desenvolvido por Fiat Aviazione a mediados das década de 1930.

## Deseño 
O G.18 era un monoplano convencional de á baixa con dous motores montados nas ás, cunha aparencia semellante á do Douglas DC-2. As unidades principais do tren de aterraxe retraíanse cara as góndolas do motor, deixando ás rodas parcialmente expostas. O avión podía transportar 28 pasaxeiros.

## Historial de servizo 
Tres G.18 comezaron a operar coa propia aeroliña de Fiat, Avio Linee Italiane (ALI), a principios de 1936, e a retroalimentación recibida foi que tipo tiña pouca potencia. Fiat respondeu o seguinte ano cunha versión revisada, o **G.18V**, que tiña motores máis potentes, unha deriva redeseñada e un longo *strake* dorsal. Seis deles entregáronse a ALI, que os utilizou na súas rutas europeas ata o estoupido da segunda guerra mundial.

En xuño de 1940 ALI pasou a ser controlada pola *Regia Aeronautica* (a forza aérea italiana), e os G.18 comezaron a usarse como transportes. Entre outras operacións, levaron tropas a Albania en novembro de 1940 como parte da campaña contra Grecia. No momento do armisticio italiano só un deles estava operativo, con outros tres capturados por Alemaña, e un quinto avión en uso pola restante forza fascista italiana. Este último aparello tivo un accidente o 30 de abril de 1944 cando, cargado con municións, estoupou na pista en Bresso. A explosión causou danos considerables no aeródromo.

## Notas
Fei Ming

**Fei Ming** (chinés tradicional: 廢名; chinés simplificado: 废名; *pinyin*: Fèi Míng; Wade-Giles: Fei4 Ming2), pseudónimo de **Feng Wenbing** 冯文炳, nado en Huangmei (Hubei) o 9 de novembro do 1901 e finado en Changchun (Jilin) o 4 de setembro do 1967, foi un escritor e investigador chinés.

## Traxectoria 
Fei Ming naceu en Hubei o 9 de novembro do 1901, nunha familia acomodada. Porén, dende novo tivo unha saúde fráxil. Durante a súa infancia, formouse nun centro privado tradicional, estudando os libros clásicos. Aos 13 anos, ingresou na Escola Normal de Huangmei, e no 1917 aprobou os exames de ingreso na primeira Escola Normal Nacional de Hubei. Alí, entrou en contacto coa nova literatura e, sobre todo, coa nova poesía, que o fascinaron até o punto de querer dedicar toda a súa vida ao labor literario.

Tras graduarse, traballou como profesor nunha escola de primaria de Wuchang. Durante esta etapa, comezou a relacionarse co escritor Zhou Zuoren (1885-1967), irmán de Lu Xun (1881-1936). No 1922, ingresou no departamento de inglés da Universidade de Beijing, e comezou a publicar poesía e novelas. Fei Ming afondou nas obras da nova literatura, participou na Sociedade Qiancao e contribuíu á revista *Yusi*. En outubro do 1925, publicou a súa primeira escolma de novela curta, *Zhulin de gushi* 竹林的故事 ("Historias da fraga de bambú").

Malia a súa reputación, as obras de Fei Ming atopan poucos lectores debido ao seu estilo críptico. No mundo literario, mantivo unha fonda amizade con Zhou Zuoren e Yu Pingbo (1900-1990). Aquel explicou o estilo "áspero" de Fei Ming e Yu Pingbo do seguinte xeito: "en xeral, hai dúas razóns para que un texto sexa críptico, a profundidade de pensamento ou a confusión".

O propio Fei Ming fixo varias consideracións sobre o seu propio estilo:

## Pensamento 
Fei Ming investigou por extenso o budismo, en especial a doutrina da só-mente (sánscrito: *vijñapti-mātra*), que analizou no seu libro *Alaiye shilun* 阿赖耶识论 ("Epistemoloxía da conciencia fundamental"). Porén, estas investigacións filosóficas do autor apenas recibiron atención. Segundo Zhou Zuoren: "coñecía ben as *Lunyu* e o *Zhuangzi*, así coma os sutras budistas; admiraba especialmente o *Niepanjing* 涅槃经 (Sutra do *nirvana*)".

## Obras 
* *Zhulin de gushi*《竹林的故事》("Historias da fraga de bambú", 1925).
* *Taoyuan*《桃园》(1928).
* *Zao* 《枣》("A azofeifeira", 1931).
* *Qiao*《桥》("A ponte", 1932).
* *Moxuyou xiansheng zhuan* 《莫须有先生传》("Biografía dun home sen fundamento", 1932)
* *Tan xinshi*《谈新诗》("Sobre a nova poesía", 1944).
* *Shuibian* 《水边》("A beira da auga", 1944).
* *Alaiye zhilun*《阿赖耶识论》("Epistemoloxía da conciencia fundamental", 2000).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fei Ming (Poetry Foundation)
Comezo de acción

O **inicio de acción** ou **comezo de acción** refírese ao tempo que transcorre dende a administración dun medicamento ata que comezan a observarse os seus efectos. Este período varía significativamente dependendo da ruta de administración; por exemplo, os medicamentos administrados oralmente poden tardar de 20 minutos a máis dunha hora en facer efecto, mentres que os administrados por inxección intravenosa poden actuar en cuestión de segundos ou minutos. Con todo, varios factores inflúen no inicio de acción, incluíndo a formulación do medicamento, a dosificación, características individuais do paciente, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Absorción (farmacoloxía)
* Farmacocinética
* Vía de administración
Drugs.com

**Drugs.com**, ás veces referenciado como **drugsdotcom** (tal como se pronuncia en lingua inglesa, literalmente fármacos-punto-com) é unha enciclopedia farmacéutica *en liña* que presenta información sobre medicamentos para usuarios e profesionais da saúde, principalmente nos Estados Unidos.

## Historia 
A páxina web Drugs.com é propiedade e está xestionada polo Drugsite Trust, un fideicomiso privado administrado por dous farmacéuticos neozelandeses, Karen Ann e Phillip James Thornton. Operando na nube de IBM, Drugs.com proporciona información sobre uns 24.000 medicamentos, foi visitada por 50 millóns de usuarios ao mes en 2021 e ten un tempo de descarga dun segundo.

Foi lanzado oficialmente en setembro de 2001 e reúne información de fontes como Cerner Multum, Micromedex de Thomson Reuters, Wolters Kluwer Health, a U.S Food and Drug Administration (FDA), Physicians' Desk Reference, Stedmans, AHFS, Harvard Health Publications, North American Compendiums, PharmaLive ou Healthday.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
A Vila, Pereda, San Cristovo de Cea

**A Vila** é un lugar da parroquia de Pereda, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2023 tiña 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereda 
### Parroquias de San Cristovo de Cea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Cristovo de Cea
Inhibidor da bomba de protóns

Os **inhibidores da bomba de protóns** (ou **IBP**) son un grupo de fármacos cuxa acción principal é a redución pronunciada e duradeira da produción de ácido gástrico. O grupo seguiu e substituíu en gran medida a outro grupo de fármacos con efectos similares, pero cunha forma de acción diferente, os chamados antagonistas do receptor H₂. Estes medicamentos atópanse entre os medicamentos máis vendidos no mundo e xeralmente considéranse seguros e efectivos.

A gran maioría destes fármacos son derivados de benzimidazol, porén, a investigación indica que os novos derivados de imidazopiridina poden ser un medio de tratamento máis eficaz. 

As doses altas ou o uso a longo prazo de **IBP** conducen a un posíbel aumento do risco de fracturas óseas.

## Uso clínico 
Estes medicamentos úsanse para tratar moitas condicións, incluíndo:

* Dispepsia
* Úlcera péptica
* Enfermidade de refluxo gastroesofáxico (ERGE)
* Esofaxite por refluxo
* Esófago de Barrett
* Prevención da gastrite por estrés
* Gastrinoma e outras condicións que provocan hipersecreción ácida
* Síndrome de Zollinger-Ellison

## Exemplos de inhibidores da bomba de protóns 
Medicamentos vendidos no mercado español:

* Omeprazol (EFG, Arapride®, Audazol®, Aulcer®, Belmazol®, Ceprandal®, Dolintol®, Emeproton®, Gastrimut®, Losec®, Miol®, Norpramin®, Novek®, Nuclosina®, Parizac®, Pepticum®, Prysma ®, Ulceral®, Zimor®)
* Lansoprazol (EFG, Estomil®, Lanzol®, Monolitum®, Opiren®, Pasgram®, Protoner®, Pro-Ulco®)
* Esomeprazol (EFG, Axiago®, Nexium®)
* Pantoprazol (EFG, Alapanzol®, Anagastra®, Citrel®, Panproton®, Pantecta®, Pantoloc®, Ulcotenal®)
* Rabeprazol (Aciphex®, Pariet®)

### Efectos adversos 
En xeral, os inhibidores da bomba de protóns son ben tolerados e a incidencia de efectos adversos a curto prazo é relativamente baixa. A extensión e a incidencia dos efectos adversos son similares para todos os inhibidores da bomba de protóns, aínda que se informaron con máis frecuencia co omeprazol; isto pode deberse a que leva máis tempo no mercado e, polo tanto, ten máis experiencia clínica.

Os efectos adversos comúns inclúen: dor de cabeza (no 5,5% dos usuarios en ensaios clínicos), náuseas, diarrea, dor abdominal, fatiga e mareos. O uso prolongado está asociado á hipomagnesemia.

Debido a que o corpo usa ácido gástrico para liberar vitamina B₁₂ das partículas dos alimentos, e ao ver a acidez diminuída, o uso prolongado de **inhibidores da bomba de protóns** pode provocar unha deficiencia de vitamina B₁₂ .

## Notas 
## Véxase tamén
Sleim Ammar

**Sleim Ammar**, tamén chamado como **Abdessalem Ben Hedi Ammar**, nado o 30 de xuño de 1927 e finado o 6 de novembro de 1999, foi un escritor e médico tunisiano, especializado en psiquiatría.
## Traxectoria 
Foi un dos fundadores da psiquiatría magrebí e tamén membro correspondente da *Academia Árabe de Damasco*. Escritor bilingüe, publicou muitos libros en árabe e francés e fixo importantes achegas no tratamento da psiquiatría. Foi un grande estudoso de Avicena e Averroes.

## Obras 
* En souvenir de la médecine arabe - Quelques-uns de ses grands noms'', Tunes, Imprimerie Bascone & Muscat, 1965.
* Poème de la médecine arabe, Tunes, Alif, 1990, 153 p. (ISBN 978-9973716187).
* Autopsie de la guerre, Tunes, L'Art de la composition, 1992, 168 p. (ISBN 978-9973172563).
* Poème de la folie, Tunes, L'Art de la composition, 1993, 302 p. (ISBN 978-9973173843).
* Ibn Al Jazzar et l'école médicale de Kairouan, Sousse, Faculté de médecine Ibn El Jazzar de Sousse, 1994, 135 p. (ISBN 978-9973174802).
* Itinéraires: 153 poèmes écrits de 1987 à 1993, 1995, 387 p. (ISBN 978-9973175243).
* Problèmes de notre temps : 167 poèmes écrits de 1988 à 1995, Ben Arous, Imprimerie principale, 1996, 479 p. (ISBN 978-9973176493).
* Abû Bekr Er-Razi, Rhazès : le Galien des arabes, 1997, 200 p. (ISBN 978-9973177575).
* Ibn Sina Avicenne: la vie et l'œuvre, Tunes, L'Or du Temps, 1998, 134 p. (ISBN 978-9973757432).

## Premios 
* 1966: Académie Nationale de Médecine, París
* 1973: Premier prix intermaghrébien de médecine, Tunes
* 1984: Prix Médecine Maghreb, París
* 1986: Prix national de la vulgarisation scientifique, Tunes
* 1992: Prix international de psychiatrie de la Fondation Saugstad (compartido), Oslo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hommage à Sleïm Ammar : l'homme et l'œuvre, Carthage, Beït El Hikma, 2000, 192 p. (ISBN 978-9973929600).
Contos Populares (Fonoteca 92)

***Contos Populares*** é un EP onde se recollen varios contos narrados por diferentes actores galegos, presentados por Isabel Freire Bazarra. É a cuadraxésimo cuarta casete da colección Fonoteca 92, publicada en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de historias 
## Notas
De Havilland Dragonfly

O **de Havilland DH.90 Dragonfly** é un biplano británico de turismo de luxo bimotor dos anos 30 construído pola de Havilland Aircraft Company no aeródromo de Hatfield.

## Desenvolvemento 
O Dragonfly compartía un claro parecido co Dragon Rapide, pero era máis pequeno, tiña un alongamento maior, e as ás estaban lixeiramente inclinadas cara atrás. A á baixa tiña menos envergadura que a superior, a diferenza do DH.89, e a parte superior das góndolas do motor sobresaían moito menos sobre a súa superficie porque o depósito de combustible foi movido á sección central inferior. Estruturalmente tamén eran moi distintos: o Dragonfly tiña unha nova carcasa monocasco de madeira contrachapada preformada e unha fuselaxe reforzada. 

Foi deseñado como un avión turístico de luxo para catro pasaxeiros e un piloto, con previsión de contrais dobres. O primeiro avión, o G-ADNA, voou por primeira vez o 12 de agosto de 1935. O Dragonfly conseguía o máximo rendemento con baixa potencia, utilizando os novos métodos de construción desenvolvidos para o avión de carreiras de Havilland Comet, e polo tanto era un avión caro. En termos modernos, era un transporte executivo, dirixido a particulares ricos, moitas veces a través das empresas que posuían.

## Historial operativo 
A primeira entrega realizouse en maio de 1936. Uns 36 Dragonflies foron para particulares e donos de compañías, 15 para aeroliñas ou compañías de taxis aéreos, e tres para clubs. As forzas aéreas de Dinamarca e Suecia recibiron dous exemplares cada unha, e a Real Policía Montada do Canadá usou catro para combater contra os contrabandistas de alcol. A produción rematou en 1938.

En 1939 varios avión pasaran de mans privadas a ser usados comercialmente, como a frota formada por Air Dispatch Ltd no aeroporto de Croydon, dirixida por Mrs Victor Bruce. Entre os seus sete avións había algúns exemplares usados antes por aeroliñas. Utilizáronse como taxis aéreos entre os distintos aeroportos de Londres, e tamén como adestradores de voo nocturno. Western Airways do aeroporto de Weston-super-Mare usaba os seus Dragonfly nun servizo regular a Manchester pasando por Birmingham.

Sete fuselaxes foron enviados ao Canadá e foron montados por de Havilland Canada. Alí operaron cunha serie de pequenos operadores comerciais, coa Policía Montada e coa Real Forza Aérea do Canadá. Polo menos un, o *CF-BFF*, equipouse con flotadores Edo e foi usado comercialmente.

Ao redor de 1937 tres Dragonflies foron mercados polo goberno de Romanía para o adestramento de tripulacións, levando rexistros civís.

Cando comezou a segunda guerra mundial 23 Dragonflies pasaron ás filas da RAF e das forzas aéreas da Commonwealth, sobrevivindo seis deles en 1945. Tras a guerra quedaban 13 unidades voando en todo o mundo.

Silver City Airways operou un Dragonfly, o *G-AEWZ*, como transporte executivo entre 1950 e 1960. No presente só quedan dous Dragonflies en condicións de voo no mundo: o ZK-AYR "Endeavour" en Nova Zelandia, e o G-AEDU no Reino Unido.

## Notas 
## Bibliografía
Igaliku

**Igaliku** é un asentamento do concello de Kujalleq, no sur de Groenlandia. A vila naceu como **Igaliko** e fundouna en 1783 o comerciante e administrador colonial Anders Olsen e a súa esposa groenlandesa Tuperna. En 2020, Igaliku tiña 21 habitantes. As ruínas nórdicas de Garðar e as granxas que rodean a vila foron inscritas na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO en 2017 como parte do sitio Kujataa Groenlandia: agricultura nórdica e inuit na beira do casquete de xeo.

## Xeografía 
Igaliku atópase ao sueste de Narsarsuaq, nunha península que sobresae do continente de Groenlandia preto da costa oriental do fiorde de Tunulliarfik. O acceso a Igaliku desde Narsarsauq é máis barato e doado aterrando no pequeno porto de Itilleq e atravesando despois o istmo uns 4 km.

## Patrimonio 
Igaliku é máis coñecido polas ruínas de Garðar, outrora o corazón relixioso da Groenlandia nórdica do século XII. A zona estaba no corazón do asentamento oriental e foi amplamente escavada arqueoloxicamente desde a década de 1830. Existen varias sepulturas históricas na zona, aínda que a maioría aínda non foron identificadas. A zona próxima foi documentada polo fotógrafo artístico de Nova York, Steve Giovinco, como parte dunha subvención da Scandinavian-American Foundation.

## Infraestruturas 
O asentamento ten unha tenda, unha igrexa que inclúe o edificio da congregación e unha escola, *Atuarfik Igaliku* (en groenlandés "a escola de Igaliku"). Só hai unha estrada para entrar na vila (chamada King's Road), que conecta Igaliku cun pequeno peirao no asentamento agrícola de Itilleq.

## Demografía 
A poboación de Igaliku mantívose estable nas últimas dúas décadas.

## Climate
Igaliku ten un clima de tundra (ET) con veráns frescos e invernos fríos.

## Notas 
## Véxase tamén
Italdesign Giugiaro

**Italdesign Giugiaro SpA** é unha empresa e marca de deseño e enxeñería con sede en Moncalieri, Italia, que ten as súas raíces na fundación en 1968 de Studi Italiani Realizzazione Prototipi SpA por Giorgetto Giugiaro e Aldo Mantovani. Máis coñecido polo seu traballo de deseño de automóbiles, Italdesign tamén ofrece servizos de deseño de produtos, xestión de proxectos, estilismo, embalaxe, enxeñería, modelaxe, prototipado e probas a fabricantes de todo o mundo. A partir de 2010, Italdesign emprega a 800 persoas.

O 9 de agosto de 2010, a filial de Audi, subsidiaria do Grupo Volkswagen, Lamborghini, adquiriu o 90,1% das accións de Italdesign Giugiaro SpA, incluíndo os dereitos de marca e as patentes.

## Notas
Castromao, Castrelo, San Xoán de Río

**Castromao** é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello ourensán de San Xoán de Río, na comarca da Terra de Trives. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de San Xoán de Río 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Xoán de Río
Unión Musical de Cabral (Fonoteca 92)

A cuadraxésimo quinta casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle catro temas interpretados pola banda de música Unión Musical de Cabral, dirixida por Celso Otero Covelo, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Sabina Choqueticlla

**Camila Choqueticlla Mamani**, máis coñecida polo nome **Sabina Choqueticlla**, nada en Oruro en 1950 e finada en El Alto en xaneiro de 2014, foi unha líder aimará, guerrilleira, política e candidata á vicepresidencia de Bolivia durante as eleccións presidenciais de 2005.

## Traxectoria 
Choqueticlla naceu no departamento de Oruro, ao oeste de Bolivia. Foi militante do EGTK.

Na década de 1980 formou parte do MITKA, Movemento Indio Tupak Katari, do cal se arredou posteriormente xunto a Felipe Quispe, José Aramayo e Fernando Surco.

miniatura|dereita|Confederación Bartolina Sisa.
Foi unha das fundadoras da Confederación Nacional de Mulleres Labregas Indíxenas Orixinarias de Bolivia - Bartolina Sisa en 1980, cando a denominación e figura da organización foi a de *Federación Nacional Mulleres de Bolivia Bartolina Sisa* e desenvolveu o rol de dirixente nas súas diferentes etapas. En 1986 foi elixida líder da organización, conseguindo en 1989 que a organización tivese a mesma xerarquía ca a Confederación Sindical Única de Traballadores Labregos de Bolivia .

## Notas
Opuntia humifusa

***Opuntia humifusa*** é unha especie fanerógama pertencente á familia Cactaceae. É nativa de Norteamérica.
miniatura|Detalle da flor.
miniatura|Flor.

## Descrición 
*Opuntia humifusa* é unha mata tupida que crece prostrada e  pode alcanzar unha altura de 10 centímetros, en casos excepcionais, até 30 centímetros de altura. Os segmentos do talo (como follas), de 5 a 7,5 (raramente a 12,5) centímetros redondos a ovalados e de cor branca a marrón con poucas areolas. Estas areolas teñen un diámetro de aproximadamente 3 mm e unha distancia entre si de 1 a 2 cm. As areolas máis novas de cor marrón e gris son como espiñas. Estas espiñas teñen de 2 a 3 cm de longo e son perpendiculares á superficie do segmento. O período de floración esténdese de xuño a xullo. As flores son amarelas e simples. Teñen un diámetro e unha lonxitude de 4 a 6 centímetros. Despois da polinización exitosa desenvolve froitas comestibles avermelladas.

## Taxonomía 
*Opuntia humifusa*  foi descrita por (Raf.) Raf. e publicada en *Medical Flora* 2: 247. 1830.

; Etimoloxía
:

***Opuntia***: nome xenérico  que provén do grego usado por Plinio o Vello para unha planta que creceu ao redor da cidade de Opus en Grecia.

***humifusa***: epíteto latino que significa "prostrada".

; Sinonimia
:

* *Cactus humifusus*
* *Opuntia vulgaris*
* *Opuntia caespitosa*
* *Opuntia mesacantha*
* *Opuntia italica*
* *Opuntia rafinesquei*
* *Opuntia fuscoatra*
* *Opuntia allairei*
* *Opuntia nemoralis*
* *Opuntia rubiflora*
* *Opuntia impedata*
* *Opuntia calcicola*
* *Opuntia cumulicola*

## Notas 
## Véxase tamén
Hidronio

O **ión hidronio** é un catión monovalente coa fórmula H3O+, que resulta da protonación da auga. Atópase en auga pura e en todas as solucións acuosas.

## Termo 
Aínda que o termo **hidronio** é moi usado entre os químicos, a IUPAC non o acepta e propón os nomes de **oxonio** ou **hidroxonio**.

O bUSCatermos recolle os termos **hidronio** e **oxonio**.

## Características 
O ión hidronio non está libre porque é moi reactivo e está solvatado polas moléculas de auga circundantes. Calquera composto que produce catións de hidronio chámase normalmente ácido. Non obstante, a propia auga podería actuar como un ácido e formar catións de hidronio aínda que sexa pura. Nese caso a concentración de ións é moi baixa: CH+ = 10–7 M. Fórmanse pola reacción de dúas moléculas de auga.

2H2O ⇌ OH− + H3O+

A constante desta reacción, é dicir, o produto iónico da auga, é: *Kw* = 1,00 × 10−14 (25&nbsp;en °C). Ambos ións teñen unha vida moi curta.

O hidronio é a especie máis ácida que pode haber na auga. Como resultado, a súa acidez é o estándar polo que se mide a acidez doutras especias. Os ácidos fortes deben ser mellores doadores de protóns que os hidronios, se non, unha gran parte do ácido permanecería unionizado na solución (caso dos ácidos débiles). A diferenza dos hidronios en solucións neutras, os hidronios en solucións ácidas duran moito tempo en proporción á forza do ácido disolto.

## Sales de hidronio sólidos 
Moitos ácidos fortes son capaces de formar cristais dos seus sales de hidronio, que poden ser bastante estables. Como regra xeral, calquera ácido cunha constante de ionización de 109 ou máis pode formar estes cristais. Por outra banda, os ácidos cunha constante inferior a 109 xeralmente non poden formar sales de hidronio estables.

A constante do ácido nítrico é 101,4 e a do ácido perclórico é 1010. O primeiro non forma sales de hidronio e as súas solucións acuosas son líquidas a temperatura ambiente. O segundo, pola contra, cando se mestura con auga nunha proporción 1:1, reacciona formando perclorato de hidronio sólido (H3O+·ClO−4).

## Hidronio interestelar 
No medio interestelar, o ión hidronio é abundante tanto nas nubes moleculares dispersas como nas densas. Tamén se atopou na cola de plasma dos cometas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ión oxonio

### Bibliografía 
* Zavitsas, A. A. (2001) Properties of water solutions of electrolytes and nonelectrolytes. *J. Phys. Chem. B* **105** 7805-7815.
* Hulthe, G.; Stenhagen, G.; Wennerström, O. & C-H. Ottosson, C-H. (1997) Water cluster studied by electrospray mass spectrometry. *J. Chromatogr. A* **512** 155-165.
* Zundel, G. & Metzger, H. (1968) Energiebänder der tunnelnden Übershuß-Protenon in flüssigen Säuren. Eine IR-spektroskopische Untersuchung der Natur der Gruppierungen H5O2+ *Z. Phys. Chem.* **58** 225-245.
* Wicke, E.; Eigen, M. & Ackermann, Th. (1954) Über den Zustand des Protons (Hydroniumions) in wäßriger Lösung. *Z. Phys. Chem.* **1** 340-364.
* Marx, D.; Tuckerman, M. E.; Hutter, J. & Parrinello, M. (1999) The nature of the hydrated excess proton in water. *Nature* **397** 601-604.

### Ligazóns externas
Bomba de protóns

Unha **canle** ou **bomba de protóns** é unha canle iónica a través da cal se produce o fluxo de protóns entre os dous lados da membrana celular. 

Constitúen unha familia de proteínas que inclúe unha ampla gama de canles e transportadores, entre os que os máis coñecidos son as canles de protóns dependentes da tensión, cuxa abertura depende da tensión e do pH. Tamén o son a subunidade F0 da ATP sintase ou ATPase, a proteína termoxénica UCP1, un membro das proteínas de desacoplamento mitocondrial ou UCP e moitos transportadores de solutos e ións.

## Rol na dixestión e protección inmunitaria 
As **bombas de protóns** teñen un papel fundamental na dixestión. Atópanse nas células parietais do estómago, onde son responsábeis da produción de ácido clorhídrico, esencial para a activación de enzimas dixestivas e para a descomposición dos alimentos. Ademais, o mantemento do pH ácido no estómago axuda a previr infeccións, pois moitos microorganismos patóxenos non sobreviven neste ambiente.

### Obxectivo farmacolóxico 
As bombas de protóns son un obxectivo para un grupo farmacolóxico de medicamentos específicos que tratan afeccións estomacais, como os inhibidores da bomba de protóns usados para reducir a produción de ácido no estómago e tratar afeccións como a ERGE e as úlceras pépticas.

## Véxase tamén 
* Bomba de cobalto (medicina)
* Bomba de Na-K 
* Canle iónica
* Canle iónica regulada por ligando 
* Canle iónica regulada por voltaxe
* Canle de calcio
* Canle de calcio regulada por voltaxe
* Canle de cloruro
* Canle de potasio
* Canle de sodio
* Hidroxonio
* inhibidor da bomba de protóns
* Xantorodopsina
Li Jianwu

**Li Jianwu** (chinés tradicional e simplificado: 李健吾; *pinyin*: Lǐ Jiànwú; Wade-Giles: Li3 Chien4-wu2), coñecido polo pseudónimo de **Liu Xiwei** 刘西渭, nado en Yuncheng (Shanxi) o 17 de agosto do 1906 e finado en Beijing o 24 de novembro do 1982, foi un escritor, dramaturgo, tradutor e crítico literario chinés. Está considerado un dos membros da chamada Escola de Beijing.

## Traxectoria 
Li Jianwu naceu no condado de Yuncheng, na provincia de Shanxi. O seu pai, Li Mingfeng, foi líder do Exército Revolucionario na súa provincia. Posteriormente, o pai serviu no Exército do Goberno de Beiyang, polo que Li Jianwu se trasladou a Beijing para estudar a primaria. Pouco despois, o pai sería arrestado polas súas conexións e, tras saír da cadea no 1919, foi asasinado.

## Estilo 
A dramaturxia de Li Jianwu estivo moi influenciada polo teatro francés, especialmente o de Molière. Moitas das súas primeiras pezas teñen un estilo sinxelo, e narran a vida das clases baixas. Porén, a complexidade das súas obras aumentou tras os seus estudos en Francia, diversificando tamén as temáticas. Así, comeza a traballar arredor de asuntos históricos ou políticos. Por exemplo, a súa obra mestra *Zhe bu guo shi chuntian* 这不过是春天 (Non é máis cá primavera, 1934), mestura unha narración amorosa con temas de corte revolucionario. Inspirado no realismo, elaborou personaxes complexos, explorando tanto as súas virtudes como os seus defectos.

## Notas
Jorge Casado

**Jorge Casado Rodríguez**, nado en Madrid o 26 de xuño de 1989, é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo no Rayo Majadahonda, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Rayo Vallecano e foi subindo polas diferentes categorías inferiores do club ata debutar co Rayo Vallecano B na Tercera División en 2008.

Despois de dous anos no filial do Rayo, no verán de 2010 fichou polo Real Madrid Castilla, da Segunda División B. Na súa segunda tempada no filial madridista logrou o ascenso á Segunda DIvisión e debutou co primeiro equipo do Real Madrid nun partido da Copa do Rei ante a Ponferradina no Santiago Bernabéu, encontro no que foi aliñado como titular por José Mourinho.

Xogou dous anos en Segunda, ata que en 2014 fichou polo Real Betis, co que conseguiu o ascenso á Primeira División. En xullo de 2015 rescindiu o seu contrato co club andaluz e  asinou como novo xogador da Ponferradina, tamén en Segunda, sendo titular na maioría de partidos da tempada 2015/16.

Despois dunha campaña no Zaragoza e dun tempo no Xanthi FC da Superliga de Grecia, en agosto de 2020, fichou polo Rayo Majadahonda, da Segunda División B.

## Notas
Refluxo gastroesofáxico

[miniatura|Imaxe [Endoscopia|endoscópica de estenose péptica que mostra o estreitamento do esófago preto da unión co estómago debido ao **refluxo gastroesofágico** crónico na esclerodermia.]]O **refluxo gastroesofáxico** é un trastorno do tracto gastrointestinal superior no cal o contido do estómago reflúe cara ao esófago, o tubo que conecta a gorxa co estómago. Isto pode causar síntomas como ardentía e regurxitación ácida. 

## ERGE 
A ***E**nfermidade por **R**efluxo **G**astro-**E**sofáxico* (ERGE) é a forma crónica desta afección, caracterizada pola presenza de síntomas crónicos ou danos na mucosa do esófago debido a un refluxo anormal do contido do estómago cara ao esófago. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Endoscopia dixestiva alta
* ERGE
* Esclerodermia
* Esófago de Barrett
* Manometría esofágica
* Gastrite
* Hernia de hiato
* Inhibidor da bomba de protóns
* Úlcera péptica

### Ligazóns externas 
* Sitio de información para pacientes con GERD no NIH
* Trastornos pépticos ácidos, da Clínica Cleveland
Kawasaki Ki-10

O **Kawasaki Ki-10** (九五式戦闘機, *Kyūgo-shiki sentōki*, Caza do Exército Tipo 95) foi o derradeiro caza biplano usado polo Exército Imperial do Xapón, entrando en servizo en 1935. Fabricado por Kawasaki Kōkūki Kōgyō K.K. para o Exército Imperial, combateu en Manchukuo e no norte da China durante as primeiras etapas da segunda guerra sino-xaponesa. O nome que lle deron os aliados foi "Perry".

## Notas
Agrupación Coral Aires Galegos (Fonoteca 92)

A cuadraxésimo oitava casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle oito temas interpretados pola Agrupación Coral Aires Galegos da Hirmandade Galega de Venezuela, dirixida por Pedro Antolín, gravado en directo no auditorio da Aula de Cultura de Caixa Galicia en Santiago de Compostela o 21 de marzo de 1986, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Raúl Tavares

**Raúl Tavares Pulido**, nado en Madrid o 30 de xaneiro de 1999, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Rayo Majadahonda, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Real Madrid e do Getafe, debutando en 2018 co Getafe B na Terceira División. Na tempada 2019/20 militou no Racing de Ferrol,

## Notas
Cretáceo Superior

[miniatura| The Needles ("as agullas"): aquí pódense ver claramente as liñas de [sílex no xiz.]]
O **Cretáceo Superior** é a última época xeolóxica do Cretáceo. Comezou hai 100,5 millóns de anos e rematou hai 66 millóns de anos.

## Idades 
O Cretáceo

## Xeoloxía 
O Cretáceo Superior é a época do xiz ou creta. O xiz está composto por incontables millóns de placas calcarias, de carbonato de calcio (CaCO3) chamadas cocólitos. Son tan pequenos que só se poden ver cun microscopio óptico; os detalles requiren un microscopio electrónico. As placas están formadas por algas planctónicas unicelulares chamadas cocolitóforos, e foron depositadas en alta mar.

A única outra rocha que se atopa no xiz é o sílex, que é dióxido de silicio (SiO2) derivados das algas e animais con esqueletos de sílice. Sen dúbida, isto indica períodos nos que o clima era algo diferente.
## Biodiversidade 
O Cretáceo foi o último período no que os dinosauros foron os animais terrestres dominantes. *Triceratops*, *Tyrannosaurus* e *Velociraptor* vivían nesta época; o enorme *Mosasaurus* era o depredador mariño dominante. No período Cretáceo, os dinosauros emplumados fixéronse máis diversas e evolucionaron aos antepasados das aves modernas. As anxiospermas (clade das plantas con flor) desenvolvéronse e convertéronse nas plantas dominantes na terra. O Cretáceo Superior rematou co evento de extinción K/T. 

### Eventos de extinción 
[miniatura| Acantilado de xiz de [Mers-les-Bains, durante a marea alta. Estas fotos mostran que toda a zona formaba parte dun mar tropical de altas temperaturas cheo de microorganismos produtores de xiz.]]
O final do período Cretáceo está marcado polo enorme evento de extinción que marcou o fin dos dinosauros. Porén, moitos grupos xa desapareceran moito antes. Houbo un evento de extinción anterior no Cretáceo Superior no límite Cenomaniano-Turioniano, hai uns 95 a 90 millóns de anos. Todo o que sabemos é que houbo unha enorme actividade volcánica que provocou cambios na vida mariña.

O suceso provocou a extinción dos pliosaurios, e da maioría dos ictiosauros e da maioría das liñas de pterosaurios. Aínda que a causa é incerta, o resultado deixou os océanos de osíxeno da Terra durante case medio millón de anos. Isto provocou a extinción de preto do 27% dos invertebrados mariños, incluíndo certos foraminíferos planctónicos e bentónicos, moluscos, bivalvos, dinoflaxelados e nanofósiles calcarios. Esta perturbación ambiental global aumentou as temperaturas atmosféricas e oceánicas. Os sedimentos límite mostran un enriquecemento de oligoelementos e conteñen valores elevados de δ13C  o que significa que os mares xa non eran tan favorábeis para a vida naquela época, e moitas especies extinguíronse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tempo xeolóxico
* Eón xeolóxico
Orquestra e Coro de Lalín / Coral Polifónica de Melide / Coro de Cámara Ars Musicae (Fonoteca 92)

A cuadraxésimo novena casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle nove temas interpretados pola Orquestra e Coro de Lalín, dirixida por Fernando V. Arias, a Coral Polifónica de Melide, dirixida por Andrés Sampaio, e mais o Coro de Cámara Ars Musicae, dirixido por Margarita Guerra, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Douban

**Douban.com** (chinés simplificado: 豆瓣; *pinyin*: Dòubàn), inaugurada o 6 de marzo do 2005, é unha base de datos en liña e rede social chinesa que permite aos usuarios rexistrar información e crear contidos relacionados co cinema, os libros, a música, eventos recentes, e actividades realizadas nas cidades da China. O seu nome procede dun *hutong* do distrito de Chaoyang, en Beijing, onde vivía o seu creador mentres traballaba na páxina.

Nos seus comezos, Douban estaba aberta tanto a usuarios rexistrados como non rexistrados. Para aqueles, a páxina recomendaba libros, películas e música, ademais de funcionar como unha rede social ao estilo de WeChat ou Weibo. Para os non rexistrados, a páxina ofrece valoracións e recensións de obras.

A data de 2021, Douban conta con case 990 millóns de usuarios rexistrados, así como autores e críticos que empregan a web como páxina oficial. A plataforma foi comparada con IMDb, Rotten Tomatoes ou Goodreads.

## Controversias 
### Censura 
Douban é empregada para discutir multitude de problemas sociais, polo que é obxecto da censura do goberno chinés. Douban revisa todo o contido subido á páxina, evitando a publicación de temas polémicos.

### Protestas de Tian'anmen 
No ano 2009, durante o 20 aniversario das protestas da praza Tian'anmen, Douban impuxo unha prohibición sobre certas palabras chave vinculadas co incidente. Moitos usuarios trasladáronse a outras páxinas menos estritas coa censura, en sinal de protesta.

### Censura LGBT 
No 2011, usuarios chineses do colectivo LGBT anunciaron un boicot a Douban pola censura de varios anuncios sobre un festival de cinema LGBT.
## Notas
Callitriche brutia

***Callitriche brutia*** é unha herba anfibia dicotiledónea anual ou perenne do xénero *Callitriche*. Coloniza ambientes acuáticos, como zonas húmidas, lagos, ríos, regatos e charcas, e crece en condicións oligotróficas, é dicir, crece nun ambiente con poucos nutrientes. 

## Descrición 
*Callitriche brutia* é unha planta longa que se pode ver con moitas follas redondeadas no seu talo. Ten un feixe de follas na parte superior, en forma de flor. Moitas veces pódese ver crecendo en grandes cantidades nunha única área. A miúdo crece directamente na auga ou en zonas moi húmidas.

## Distribución e hábitat 
Os hábitats van desde pozas, lagos e canles efémeros ata ríos de terras altas de caudal rápido en toda Europa. Esta especie pódese atopar en cunetas, lagoas, zonas húmidas e en augas pouco profundas das marxes dos lagos e desaugadoiros. 

## Fitorremediación 
Sábese que *Callitriche brutia* usa a rizofiltración durante a fitorremediación. A rizofiltración é un tipo de fitorremediación no que o exceso de nutrientes ou substancias tóxicas se filtran das augas residuais, das augas superficiais e das augas subterráneas contaminadas mediante unha masa de raíces.

En *Callitriche brutia* atópanse altas concentracións de arsénico (As), uns 523 mg/kg. Un metaloide común na natureza, o arsénico (As) pódese atopar en rochas e minerais, solos, augas naturais, atmosfera e organismos. O arsénico pode existir no medio ambiente nunha variedade de formas químicas con distintos niveis de toxicidade, mobilidade e biodispoñibilidade.

Especies semellantes, como *Callitriche lusitanica* e *Callitriche stagnalis*, teñen fitorremediadores de arsénico (As) e uranio (U).

## Ciclo de vida 
A *Callitriche brutia* é unha planta anual e perenne. As plantas anuais xerminan, florecen, reprodúcense e morren nunha tempada, mentres que as plantas perennes crecen durante moitos anos. A *Callitriche brutia* reprodúcese asexual e sexualmente. De forma asexual, as plantas sepáranse e crecen plantas completamente novas a partir dos fragmentos rotos. Este tipo de reprodución asexual chámase fragmentación. Sexualmente, as plantas reprodúcense mediante a polinización do estame masculino e a fecundación do pistilo feminino, no que producirá un cigoto .

## Desenvolvemento da folla 
*Callitriche brutia* é unha herba acuática, teñen follas complexas e non teñen pecíolos. Esta especie ten veas lineais nas súas follas, e ten talos grosos. Son lisos e sen pelo.

*Callitriche brutia* florece en maio, xuño, xullo, agosto e setembro. As flores son verdes sen pétalos.

## Notas
Mandala

miniatura|Mandala tatuada con henna.
**Mandala** é unha palabra do sánscrito (máṇḍala) que significa 'disco', 'círculo', ‘roda’ e representa a unidade, a harmonía e a infinitude do universo mediante o equilibrio dos elementos visuais. Formada por unha estrutura de deseños concéntricos que representan a composición fractal ou repetitiva do universo e da natureza, xorden nas culturas orientais (hinduísmo, budismo…). Teñen como obxectivo o cesamento do pensamento e da mente, aspirando alcanzar un estado meditativo. As mandalas están asociadas ao loto sagrado, que no hinduísmo simboliza a resurrección.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Mudra
* Asanas
Coroa de Comerford

[miniatura| **Comerford Crown**, ilustración do *Dublin Penny Journal*, Vol. 1, No. 9, 25 de agosto de [1832.]]
A **Coroa de Comerford**, **Comerford Crown** ou **Ikerrin Crown** era un sombreiro de ouro atopado en Irlanda en 1692 que era propiedade da familia Comerford.  

## Histora e descrición 
O obxecto de cinco onzas foi descuberto por cortadores de turba a uns tres metros de profundidade no outeiro Devil's Bit, ao noroeste de Templemore, condado de Tipperary

O sombreiro foi adquirido por Joseph Comerford, quen pouco despois marchou a Anglure, Francia. O abade MacGeoghegan mencionou o artefacto na súa ''Histoire d'Irlande* en 1758: 

*"Esta curiosa parte da antigüidade foi vendida a Joseph Comerford e debe ser conservada no Castelo de Anglure, onde el comprara a propiedade".* 

O sombreiro de ouro está hoxe perdido, e probabelmente foi fundido, Unha teoría di que se fundiu en Francia, onde a familia se exiliara, durante a Revolución francesa ou o reinado do Terror.[miniatura|[Casco de Leiro|Casco de ouro de Leiro.]]
### Obxectos similares 
Existen semellanzas de forma e patróns con polo menos tres obxectos atopados no norte da Península Ibérica que se interpretan como sombreiros, entre eles o casco de ouro de Leiro en Galiza e as cuncas de ouro de Axtroki no País Vasco. Tamén se relacionan cos sombreiros de ouro (*Goldhut'') como o sombreiro de ouro de Schifferstadt.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Idade de Bronce
* Idade do bronce atlántico
* Idade de Bronce en Galiza
* Cultura dos Campos de Urnas
Medos, Medos, San Xoán de Río

**Medos** é un lugar da parroquia de Medos, no concello ourensán de San Xoán de Río, na comarca da Terra de Trives. Segundo o IGE, en 2023 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Medos 
### Parroquias de San Xoán de Río 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Xoán de Río
Antonio Sánchez Uzal

**Antonio Sánchez Uzal**, nado en Mesía cara a 1908, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Olas. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Mesía na corporación presidida por Antonio Gómez Carneiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado por rebelión na Coruña o 4 de setembro de 1937 xunto con José Sueiro López, Ramón Cabo Budiño, Jesús Sánchez Rodríguez, José Mirás, Manuel Pérez Tojo, José Pérez Cabo, José Díaz Vázquez, Antonio Sánchez Sánchez, Manuel Grobas Oliver, Antonio García Iglesias, Jesús Corral Ferrer, Manuel Mella Sánchez, José Vázquez Sánchez, Manuel Bermúdez Tizón, Constante Carro Bermúdez e José Bermúdez Fraga. Foi condenado a cadea perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidade civil en 1938. Volveu ser detido en 1946 e xulgado por auxilio á rebelión na causa 366/46 xunto con Jesús e Manuel Candal Gómez, Bernardo Couto Candal, Celestino García N., Francisco Gómez Candoioso, Jesús Gómez Gómez, Elvira Liste Liñares, José Liste N., Manuel López Gómez, José Louro Barboa e Jesús Louro Raposo.

## Vida persoal 
Casou con Herminia Gómez Rodríguez e foi pai de María, Josefa, José, Vicente e Manuel Sánchez Gómez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha identificativa da cruz pola morte de Antonio Sánchez Uzal. Mesía.
Manuel Sanjurjo Manteiga

**Manuel Sanjurjo Manteiga**, nado en Vilamaior  (Ordes) cara a 1887, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
Foi o primeiro presidente da Sociedad Agraria de Villamayor, Olas y parroquias limítrofes, constituída en 1922, da que era secretario Francisco Gómez Gandeoso. Foi denunciado por Manuel Sanjurjo Varela por danos nun terreo da súa propiedade en setembro de 1928. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado por rebelión na Coruña o 30 de outubro de 1937 na causa 380/37 xunto con Benigno Andrade García, Ramón Bra Riobóo, Manuel Cernadas Ares, Pedro del Río Caramelo, Ramón Díaz González, Antonio Gómez Carneiro, José R. Lagares García, Pedro Lago Sánchez, José López Regueiro, Andrés López Suárez, Manuel Mella Sánchez, Adonis Morón Silva, José Mosquera Rodríguez, José Pérez Sanmartín, Vicente Ramos Iglesias, Ricardo Sánchez Rivas, Jesús Sánchez Rodríguez, Andrés Seoane Seijas, José Sousa Hermida, Vicente Suárez Botana, Antonio Uzal Gaudeoso e Ángel Villaverde Bello, foi condenado a 12 anos e 1 día de prisión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938.

## Notas
Banda de Gaitas Lembranzas / Coral Aires de Bergantiños (Fonoteca 92)

A quincuaxésima casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle na cara A cinco temas interpretados pola Banda de Gaitas Lembranzas de Corvillón (Cambados) e na cara B seis temas interpretados pola Coral Aires de Bergantiños (Carballo), publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Hototogisu

***Hototogisu*** (en ; en ) é unha revista literaria nipoa especializada en *haiku*. Fundada no 1897, foi a responsable da moderna popularidade do *haiku* entre o público xaponés. Na actualidade, é a máis prestixiosa e lonxeva revista sobre este xénero poético.

## Historia 
*Hototogisu* foi fundada en Matsuyama no 1897 por Yanagihara Kyokudō, quen editou a revista baixo a dirección de Masaoka Shiki (1867-1902). Non tardou en converterse no principal referente da escola literaria de Shiki. Ao ano seguinte, trasladaron as súas oficinas a Tokyo, con Takahama Kyoshi (1874-1959) como novo editor. No 1916, iniciarían unha columna dedicada en exclusivo ás poetas, como Hisajo Sugita (1890-1946). Na actualidade, a revista está nas mans de Kotaro Inahata (1957-).

## Autores 
* Dakotsu Iida (1885-1962)
* Takahama Kyoshi (1874-1959)
* Takashi Matsumoto (1906-1956)
* Yaeko Nogami (1885-1985)
* Itō Sachio (1864-1913)
* Sokotsu Samukawa (1875-1954)
* Natsume Sōseki (1867-1916)
* Masaoka Shiki (1867-1902)
* Murakami Kijo (1865-1938)

## Notas
Ediciones Agoeiro

**Ediciones Agoeiro** é unha editorial galega con sede en Vigo.

## Descrición
Fundada en 2020 con sede en Vigo, está dirixida polo xornalista vigués Jorge C. Alonso e ten preto de douscentos títulos publicados, en galego e en castelán. Dende a súa fundación é a propietaria do fondo editorial de Ediciones Cardeñoso, con preto de catro mil títulos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Actividade editorial en Vigo
### Ligazóns externas 
*Ediciones Agoeiro
Jorge C. Alonso

**Jorge C. Alonso Álvarez**, nado en Vigo o 29 de abril de 1967, é un xornalista, escritor e editor galego.

## Traxectoria
É o fundador da editorial Ediciones Agoeiro. Foi Xefe de Prensa do ministerio de Sanidade, Asistente no Parlamento Europeo, Director de Publicacións de *Diario 16 de Galicia*, e director das empresas Alonso & Asociados Gabinete de Prensa, Hercus Gabinete de Estudios y Análisis, e do Diario de Economía Indicadores. Actualmente é o presidente do Instituto Gallego de Estudios de la Comunicación, e presidente do Grupo Agoeiro.

## Obra 
* *El disparatado secuestro de Abel Caballero por parte de los rotondianos*. ISBN 978-84-81908152
* *Las lluvias de primavera amargan el buen vino*. ISBN 978-84-12255522
* *La Gazapoteca*. ISBN 978-84-12402810

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Blog de Jorge Alonso .
Noite de San Xoán (Fonoteca 92)

***Noite de San Xoán*** é un EP onde se fai unha descrición dos costumes que se adoitan celebrar a noite de san Xoán en Galicia, da man de Ramón Otero Pedrayo, contando coa colaboración do etnógrafo Felipe Senén López. É a quincuaxésimo primeira casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Noite de san Xoán
22ª edición dos Premios Mestre Mateo

[miniatura|300px|[Coliseum da Coruña, onde se celebrou a gala.]]
A **22ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2023 e celebrouse o 23 de marzo de 2024. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Coliseum da Coruña e foi presentada por Lidia Veiga e Miguel Canalejo.

*O corno*, dirixido por Jaione Camborda, gañou 7 galardóns, entre eles o de mellor filme, mellor directora e mellor guión. *Matria* de Álvaro Gago foi a seguinte produción con máis premios, sumando 5 galardóns.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Jaione Camborda, mellor directora.]]
[miniatura|dereita|150px|[Tamar Novas, mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[María Vázquez, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Santi Prego, mellor actor secundario.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letra grosa**.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Eva Veiga

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Palmarés oficial na web dos Premios
Callitriche hamulata

***Callitriche hamulata*** é unha especie de planta con flores pertencente á familia Plantaginaceae.

## Descrición 
É unha planta submergullada con talos finos e ramificados duns 20-70 cm de longo. As follas estreitas e verde claro son de ata 6 cm de de longo e 1-2 mm de ancho, lixeiramente ensanchadas na punta. As follas que poden flotar enriba da auga, son máis curtas e anchas, tamén son de cor marrón claro ou verde rosado. Ten pequenas flores e froitos verdes discretos, e ten un período de floración entre maio e outubro. 

## Taxonomía 
[esquerda|miniatura| Figura de *Deutschlands Flora in Abbildungen*, ilustrada por [Johann Georg Sturm.]]
Foi descrita por Wilhelm Daniel Joseph Koch antes de ser publicada amplamente por Friedrich Traugott Kützing na colección 'Synopsis Florae Germanicae et Helveticae' 246 en 1837. referíndose ao extremo ganchudo das follas. e Islandia, que están ben osixenadas, e en augas doces, desde o nivel do mar ata uns 1200 m sobre o nivel do mar. Esta planta pode medrar en augas pouco profundas e tamén pode adaptarse a un nivel de auga máis profundo, especialmente despois das inundacións. Tamén se pode atopar en ou preto de lagoas, cunetas, en augas tranquilas ou lentas.

## Notas
Festival de Bandas de música Meaño'92 (Fonoteca 92)

'''''Festival de Bandas de música Meaño'92'''* é un EP que recolle cinco temas interpretados pola Banda Unión Musical de Meaño, a Agrupación Musical O Rosal, a Unión Musical de Valladares e a Banda de Música de Castrelo, gravado en directo en Meaño o 26 de abril de 1992, coincidindo coa celebración do I Festival de Bandas de Música de Meaño. É a quincuaxésimo terceira casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego''.

## Lista de cancións 
## Notas