Electrical Association for Women

A **Asociación Eléctrica para Mulleres** (EAW) era unha organización feminista e educativa fundada en Gran Bretaña en 1924 para promover os beneficios de electricidade na casa.

## Historia 
A Asociación Eléctrica para Mulleres xurdiu en 1924 a partir dunha proposta da enxeñeira eléctrica Mabel Lucy  Matthews, da que se fixo cargo  Caroline  Haslett , tras ser rexeitada inicialmente pola Institución de Enxeñeiros Eléctricos e a Asociación de Desenvolvemento Eléctrico. A organización centrouse na "emancipación do traballo pesado" mediante a extensión dos beneficios da electrificación aos fogares da clase media e da clase traballadora e na participación da experiencia das mulleres no deseño de aparellos eléctricos e casas modelo.

A primeira reunión para o desenvolvemento da organización, que nese momento chamábase  Women' s  Electrical  Association, celebrouse o 12 de novembro de 1924 no número 1 de  Upper  Brook  Street, casa de Lady   Katharine Parsons. Os asistentes foron figuras destacadas do mundo da enxeñería e das organizacións de mulleres, como  Sir Charles Algernon Parsons, Lord  Headley,  Sir Alfred  Yarrow,  Mr.  F. S.  Button,  Mr  J  Beauchamp (Director de  EDA),  Mr  B.  Llewelyn  Atkinson (Asociación de Fabricantes de Cables),  Margaret  Partridge (membro de  WES, enxeñeira eléctrica e directora de empresa), as señoras  T  J  Dillon e  Hilda  Shaw do mundo da ciencia doméstica, a señorita  B  J  Lanfear da Asociación Municipal de Electricidade Incorporada, con representantes das Guías, o Gremio de Mujeres  Cooperativistas, a Asociación de Cidades e Urbanismo de Xardíns, a Asociación de Directoras de Escola; o Sindicato Nacional de Mestras, o Consello Nacional de Mujeres e a Asociación Nacional de Cidadás. encargando á entón arquitecta e deseñadora Carmen  Dillon, (posteriormente directora de arte e deseñadora de produción cinematográfica gañadora dun Óscar) o deseño da portada da revista.O manual estaba dirixido aos seus conferenciantes e demostradoras, cuxo traballo consistía en orientar ás amas de casa británicas sobre as mellores e máis eficientes formas de equipar  eléctricamente os seus fogares. Considérase que é o primeiro libro publicado en Gran Bretaña dirixido a mulleres con mentalidade técnica. As cinco primeiras edicións contaron cunha portada deseñada polo ilustradora *Art déco* Ethel "Bip" Pares. 

A  EAW celebraba conferencias anuais e contaba cunha rede de sucursais en Gran Bretaña e no estranxeiro. A rama holandesa creouse en 1932, a australiana en 1934 pola enxeñeira eléctrica Florence  Violet  McKenzie e a  neozelandesa en 1960. A rama de Trinidad e Tobago foi creada en 1961 pola funcionaria de relacións públicas da Comisión de Electricidade de Trinidad e Tobago, a Sra. Louise  Buxo, e segue funcionando.  

A  EAW publicou libros de receitas, organizou cursos de electricidade para a vida cotiá e desenvolveu un curso de certificado e diploma de electricidade para o fogar. Nos anos 50 e 60, produciron unha serie de panos de cociña,  pins e  plumeros para informar as mulleres sobre a seguridade eléctrica. 

A organización británica  EAW disolveuse en 1986.

## Afiliación 
A súa  primeira directora foi Caroline Haslett, e a súa primeira mecenas Lady Astor. Os membros incluíron Laura Annie Willson, Margaret Moir, Lady Katharine Parsons, Lady Eleanor Shelley-Rolls, Annette Ashberry e Margaret Partridge. Moitas eran mulleres que traballaron na industria na Guerra Mundial e continuaron o seu interese nos tempos de paz.

## Notas