open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Smartavia

**Smartavia**, coñecida como **Nordavia** ata marzo de 2019, é unha aeroliña de baixo custo rusa con sede en Arkhangelsk. Opera principalmente servizos domésticos e rexionais regulares. As súas bases principais son o aeroporto de Arkhangelsk, o aeroporto de Pulkovo e o aeroporto de Moscova-Domodedovo. Smartavia é unha sociedade por accións.

## Frota 
[miniatura|[Boeing 737-800 de Smartavia|250x250px]]
En decembro de 2020 a frota de Smartavia estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña
Ángel Verdes Saavedra

**Ángel Verdes Saavedra**, nado en Castromaior (Abadín) cara a 1886, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
Labrego de Castromaior (Abadín). Vicepresidente da Sociedad Alianza de Agricultores. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro en febreiro de 1924 e elixido primeiro tenente alcalde na corporación presidida por José María Rivas Losada. Nas eleccións municipais de abril de 1931 foi elixido concelleiro pola Derecha Liberal Republicana e membro da Comisión Xestora presidida por Rosendo Alonso. Tomou posesión como membro da nova Comisión Xestora o 28 de maio. Despois foi militante de Izquierda Republicana e logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi reposto no cargo de concelleiro e elixido alcalde en abril nun acto presidido polo delegado gobernativo Leopoldo Rojo Iglesias. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expendientado e sancionado por responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Fátima Fernández Cano

**Fátima Fernández Cano**, nada o 23 de outubro de 1995 en Santiago de Compostela, é unha golfista profesional galega.

## Traxectoria 
Como golfista júnior, gañou o Campionato de Galicia de 2005. Continuou xogando na Universidade de Troy, nos Estados Unidos. Durante a súa tempada júnior en 2016, acabou quinta na clasificación da NCAA. Ese mesmo ano, recibiu o título de Golfista do Ano pola Sun Belt Conference. En 2018 fíxose profesional e uniuse ao Symetra Tour. En agosto de 2020, gañou o seu primeiro evento profesional, o Campionato IOA.

## Vitorias profesionais (1)
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fátima Fernández Cano na clasificación mundial de golf feminino
Orbiting Vehicle 4

**Orbiting Vehicle 4** ou **OV4** foi unha serie de satélites de investigación da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzados en 1966.

## Características
Os satélites OV4 foron deseñados para probar a viabilidade do uso da capa F da ionosfera como guía de ondas para transmisións en HF e VHF entre satélites fora da liña de visión entre eles. Lanzáronse dous satélites OV4: o OV4 1R (receptor), de 136 kg de masa, e o OV4 1T (transmisor), con transmisores en 20 MHz, 34 MHz e 46 MHz. Outros dous satélites da mesma serie foron cancelados.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Titan 3C
*Orbiting Vehicle 1
*Orbiting Vehicle 2
*Orbiting Vehicle 3
*Orbiting Vehicle 5
Orbiting Vehicle 5

**Orbiting Vehicle 5** ou **OV5** foi unha serie de satélites de investigación da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzados entre 1967 e 1969.

## Características
Os satélites OV5 foi unha serie de satélite de experimentación sinxelos baseados nos satélites ORS. Tiñan forma de octaedro e unha masa de arredor de 9 kg.

## Misións
***OV5 1**: levaba a bordo un contador proporcional de berilio, detectores de estado sólido, fotomultiplicadores e seis contadores Geiger direccionais.
***OV5 2**: levaba varios espectrómetros omnidireccionais, contadores Geiger e detectores direccionais de protóns e electróns.
***OV5 3**: levou a cabo probas de fricción con diversos tipos de materiais.
***OV5 4**: fixo experimentos con fluídos en ebulición.
***OV5 5**: levaba un magnetómetro no extremo dun mastro, sete detectores de partículas e un receptor LVF.
***OV5 6**: usou varios detectores de estado sólido, unha copa de Faraday, un espectrómetro magnético e un magnetómetro de porta de fluxo.
***OV5 7**: levaba a bordo varios detecores de raios X solares.
***OV5 8**: fixo experimentos de fricción no baleiro.
***OV5 9**: tiña a bordo un receptor VLF, un detector de raios X solares e catro detectores de partículas.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Titan 3C
*Orbiting Vehicle 1
*Orbiting Vehicle 2
*Orbiting Vehicle 4
*Orbiting Vehicle 4
Aleksei Ovchinin

**Aleksei Nikolaievich Ovchinin**, nado en Ribinsk (óblast de Yaroslavl) o 28 de setembro de 1971, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TMA-20M, Soiuz MS-10 e Soiuz MS-12 e que foi membro das expedicións 47, 48, 59 e 60 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Ovchinin graduouse na Escola Eisk de Pilotos da Forza Aérea en 1992. Foi seleccionado como cosmonauta en outubro de 2006, participando nas misións Soiuz TMA-20M, Soiuz MS-10 e Soiuz MS-12 e sendo membro das expedicións 47, 48, 59 e 60 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 172,16 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-20M
*Soiuz MS-10
*Soiuz MS-12
*Expedición 47
*Expedición 48
*Expedición 59
*Expedición 60
*Estación Espacial Internacional
Robert F. Overmyer

**Robert Franklyn "Bob" Overmyer**, nado en Lorain, Ohio, o 14 de xullo de 1936 e finado o 23 de marzo de 1996, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-5 e STS-51-B.

## Traxectoria
Overmyer graduouse en física pola facultade Baldwin Wallace en 1958 e era máster en aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1964.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en 1969, participando nas misións STS-5 e STS-51-B e pasando un total de 12,10 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-5
*STS-51-B
PAC 1

**PAC 1** ou **PAC A**, acrónimo de *Package Attitude Control*, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 9 de agosto de 1969 mediante un foguete Delta N desde Cabo Cañaveral.

## Características 
PAC 1 foi lanzado acaroado á segunda etapa do seu foguete lanzador, un Delta N, no mesmo lanzamento no que se puxo en órbita o observatorio OSO 6. O satélite quedou nunha órbita inicial de 547 x 483 km. A súa misión foi probar un sistema de estabilización nos tres eixos de baixo consumo e longa duración para o seu uso en futuros satélites científicos. PAC 1 reentrou na atmosfera o 28 de abril de 1977.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta N
Carmen Buján Freire

**Carmen Buján Freire**, nada o 17 de outubro de 1964 en Bueu, é unha diplomática galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou en 1993 na carreira diplomática. Os seus primeiros destinos levárona ás representacións diplomáticas españolas en Romanía, Paquistán e Hungría.  

Foi voceira asesora da Unidade de Coordinación da Participación de España no Consello de Seguridade das Nacións Unidas e subdirectora xeral de Asuntos Internacionais de Terrorismo. Tamén foi conselleira na embaixada de España en Buenos Aires e directora xeral de Asuntos Estratéxicos e Terrorismo nos anos 2008 e 2010. Entre agosto e novembro de 2010 foi embaixadora representante permanente de España ante a Oficina das Organización das Nacións Unidas e os Organismos Internacionais con sede en Viena. Entre agosto de 2018 e agosto de 2019 traballou como embaixadora de España en Mozambique.

## Notas
Natalia Tubío

miniatura|280x280px|Natalia Tubío co Club Náutico de Ribeira en 2018.
**Natalia Tubío Dieste**, nada en Boiro o 12 de outubro de 1999, é unha remeira e patroa de traiñeiras
galega.

## Traxectoria deportiva 
Sendo de Boiro, comezou como remeira no equipo de remo Cabo da Cruz. En 2017 uniuse ao Náutico de Ribeira e foi a mellor adestradora de Galicia durante tres anos. Na tempada 2020 converteuse na patroa do equipo de Donostia, no que estivo ata 2022. En 2023 patroneou o bote do equipo de Errenteria, Hibaika. 

## Equipos 
## Palmarés 
* Bandeiras da Concha (0): segunda en 2020.
* Campionato de España de Traiñeiras (0): segunda en 2019.
* Campionato Galego de Traiñeiras (3): 2015, 2017, 2018.
* Campionatos de patróns do País Vasco (1): 2020.
* Liga feminina (0): segunda en 2020.
* Ligas Galegas (2): 2017, 2018.

## Notas
Rookie of the Year (filme)

***Rookie of the Year*** é un filme estadounidense de 1993. Está protagonizado por Thomas Ian Nicholas e Gary Busey, que interpretan xogadores de béisbol do equipo Chicago Cubs. O elenco tamén inclúe a Albert Hall, Dan Hedaya, Eddie Bracken, Amy Morton, Bruce Altman, John Gegenhuber, Neil Flynn, Daniel Stern (quen tamén é director) e John Candy, nun papel sen acreditar.

## Personaxes 
* Thomas Ian Nicholas como Henry Rowengartner
* Gary Busey como Chet "Rocket" Steadman
* Amy Morton como Mary Rowengartner
* Patrick LaBrecque como George
* Robert Hy Gorman como Clark
* Bruce Altman como Jack Bradfield
* Dan Hedaya como Larry "Fish" Fisher
* Albert Hall como Sal Martinella
* Eddie Bracken como Bob Carson
* Daniel Stern como Phil Brickma
* Tom Milanovich como Heddo
* Neil Flynn como Stan Okie
* W. Earl Brown como Billy Frick
* Ian Gomez como Odd Bellman
* Andy Berman como Ernie
* Colombe Jacobsen como Becky Fraker
* John Candy como Cliff Murdoch (sen acreditar)
* Barry Bonds como el mesmo
* Bobby Bonilla como el mesmo
* Pedro Guerrero como el mesmo

## Rodaxe 
A rodaxe tivo lugar, entre outros lugares, en Wrigley Field (incluíndo entre os partidos dunha dobre xornada o 19 de setembro de 1992, entre os Cubs e os rivais St. Louis Cardinals) e no aeroporto Internacional O'Hare. Porén, o partido contra os Dodgers filmouse no Comiskey Park de Chicago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Trofeo Teresa Herrera 1957

O **Trofeo Teresa Herrera de 1957** foi a duodécima edición do torneo. Celebrouse na Coruña o 16 de xuño de 1957 a partido único. O campión foi o Vasco da Gama brasileiro, que derrotou por 4-2 ao Athletic Club.

A vitoria do Vasco supuxo o desquite da segunda edición do torneo, dez anos antes, cando o Athletic derrotou aos brasileiros por 3-2. Ademais foi o terceiro partido do Vasco no Estadio de Riazor, despois de xogar en 1955 fronte ao Deportivo da Coruña un partido de homenaxe a Cuenca.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da final en canaldeportivo.com
*Foto dos dous equipos momentos antes do partido. Proxecto *Recordos en Branco e Azul* en Phottic.
Mosul (filme de 2019)

***Mosul*** é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Matthew Michael Carnahan. O filme conta a historia real da batalla de Mosul de 2016, na cal as forzas do goberno iraquí e as forzas aliadas derrotaron a ISIS, quen controlaba a cidade dende 2015.

O filme estreouse no Festival Internacional de Cinema de Venecia de 2019, e estreouse a través de Netflix o 26 de novembro de 2020.

## Personaxes 
* Waleed Elgadi como Coronel Kaveh Esfahani
* Hayat Kamille como Hayat
* Thaer Al-Shayei como Hooka
* Suhail Dabbach como Maoor Jasem
* Adam Bessa como Kawa
* Ahmad Elghanem como Sinan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Os homes explícanme cousas

***Os homes explícanme cousas*** (título orixinal en ) é unha colección de ensaios do 2014 da escritora americana Rebecca Solnit, publicada por Haymarket Books e considerado un dos títulos fundamentais para o feminismo do século XXI. O libro contiña orixinalmente sete ensaios, e segundo a súa editora, "converteuse nunha pedra de toque do movemento feminista". O ensaio principal do libro foi citado en The New Republic como a peza que "lanzou o termo mansplaining". Nos restantes ensaios trátase a violencia contra as mulleres, a figura de Virginia Woolf ou os movementos como Yes, All Woman.

Esta obra, xunto ao ensaio Mulleres e poder de Mary Beard, inaugura a colección Púrpura publicada pola editorial Hércules de Ediciones no ano 2019. Foi traducida ó galego por María Fe González Hernández e considerado como Mellor libro traducido para público adulto no 2019 polos lectores e lectoras de *Fervenzas Literarias*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rebecca Solnit
* Mansplaining
Ana Varela González

**Ana José Varela González**, nada en Bóveda en 1970, é unha executiva galega.

## Traxectoria 
É licenciada en Dereito e Administración de Empresas pola Universidade Pontificia de Comillas. Realizou posgraos en Servizos Financeiros, Estratexia e Liderado no Instituto de Empresa (España) e MBA de Columbia Business School (EE UU).

Traballou no Boston Consulting Group e na Fundación Barrié de la Maza (nº 2, á fronte do departamento de investimentos). Foi conselleira do Banco Popular ademais de presidir as tecnolóxicas Torusware (start- up de software) e Nasasbiotech (biomedicina). En 2015 foi distinguida como ‘Eisenhower Fellow’, un programa de liderado que premia a traxectoria de profesionais de todo o planeta volcados en crear un mundo máis pacífico, próspero e xusto. 

En 2017 foi nomeada directora financeira da Organización para a Cooperación e o Desenvolvementoo Económico (a primeira muller en ocupar o posto),  xestionando un orzamento anual de 800 millóns de euros e dirixindo un equipo de 105 persoas e 5 divisións. É Membro do Grupo de Directores e do Equipo Executivo, exercendo a Secretaría do Comité de Orzamento, onde están representados os 38 países membros.

Forma parte de Referentes Galegas, a plataforma de Executivas de Galicia.

O seu labor foi recoñecido por diferentes medios e institucións como Catalyst profile in disruption en 2015, ou en 2021 unha das Top10 Mujeres Líderes Españolas no Exterior na primeira edición do galardón. En 2023 foi elixida Lucense do Ano e en 2024 recibiu o Premio Executivas de Galicia no exterior na súa primeira edición.No mesmo ano foi tamén nomeada Embaixadora Honoraria da Marca España.

## Notas
Mulleres e poder

***Mulleres e poder. Un manifesto*** (título orixinal en ) é un ensaio de Mary Beard no que reflexiona sobre "o lugar das mulleres nas diferentes dimensións do poder e rastrexa as oríxes grecorromanas dos discursos que silencian as voces femininas na vida pública".  Foi traducida ó galego por María Alonso Seisdedos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mary Beard
Nerea Moldes Bóveda

**Nerea Moldes Bóveda**, coñecida deportivamente como **Nere Moldes**, nada en Poio o 13 de abril de 1998, é unha xogadora galega de fútbol sala. Xoga no AD Alcorcón FSF da Primeira división de fútbol sala feminino de España.

## Traxectoria 
Comezou xogando nas categorías inferiores do Poio Pescamar FS ata que chegou a debutar o 12 de abril de 2014 nun partido entre o Poio e o Cidade As Burgas, permaneceu no equipo ata que fichou na tempada 2016-17 polo Futsi Atlético Navalcarnero, onde conseguiu todos os títulos que ten no seu palmarés. Na tempada 2018-19 fichou polo AD Alcorcón FSF. Debutou coa selección española de fútbol sala o 13 de outubro de 2020 nun partido amigábel con Portugal na localidade de Oeiras.

## Estadísticas 
### Clubs 
20px *Actualizado até o último partido xogado o *''*.*

## Palmarés e distincións 
* **Liga española: 1**
:: 2016-17.
* **Copa de España: 1**
:: 2018
* **Supercopa de España: 1**
:: 2017
* **Campionato de Europa de Clubs de fútbol sala feminino: 2**
:: 2017, 2018

## Notas
Porto dos Paos, Muras, Muras

**Porto dos Paos** (á espera da oficialización da forma **O Porto dos Paus**) é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2019, cando tiña 1 habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Muras 
### Parroquias de Muras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Muras
Piedrasblancas

**Piedrasblancas**, é unha poboación, coa categoría histórica de vila, pertencente ao concello de Castrillón, no Principado de Asturias. 

## Xeografía 
No censo de 2019 tiña unha poboación de 9&nbsp;499 habitantes.  

Piedrasblancas é a capital do concello de Castrillón, onde radica a sede da administración e a gran maioría dos servizos municipais.

Sufriu un aumento progresivo da súa poboación na segunda metade do século XX debido, principalmente, ao desenvolvemento industrial da comarca de Avilés, que provocou a chegada de persoas procedentes doutras zonas de Asturias e d resto de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castrillón, Asturias
A Abidueira, O Viveiró, Muras

**A Abidueira** é un lugar da parroquia do Viveiró no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Viveiró 
### Parroquias de Muras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Muras
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar

miniatura|Thomas Vinterberg, director do filme gañador
Esta é unha lista dos filmes propostos na 93ª edición dos Óscar para o **mellor filme internacional**. A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS) convidou ás industrias cinematográficas de varios países a presentar o seu mellor filme para o Óscar ó mellor filme internacional cada ano dende que o premio foi creado na edición de 1956. O premio é presentado anualmente pola Academia para un filme producido fóra dos Estados Unidos cun diálogo maioritariamente en lingua non inglesa. O Comité do Premio Internacional de Longametraxes supervisa o proceso e revisa todos os filmes enviados.

Na 93ª edición dos Óscar, os filmes candidatos deben terse estreado nos cinemas dos seus respectivos países entre o 1 de outubro de 2019 e o 31 de decembro de 2020. A data límite para presentar as propostas foi o 1 de decembro de 2020. Tres países presentaron un filme por vez primeira. Lesotho presentou ''This Is Not a Burial, It's a Resurrection*, o Sudán enviou *Satamūt fīl-ʿišrīn*, e Suriname enviou *Wiren*. Bután presentou *Lunana: A Yak in the Classroom*, logo de 21 anos sen presentar ningún candidato.

A lista curta de candidatos foi anunciada o 9 de febreiro de 2021, e por mor da pandemia de COVID-19, ampliouse a quince filmes no canto dos dez habituais. Ademais, ó contrario que anos anteriores, o Comité Executivo Internacional non poderá facer engadidos a esta lista. Os cinco nomeados foron anunciados o 15 de marzo de 2021. O comité de selección portugués enviou un segundo filme, *Vitalina Varela*. Ese mesmo mes, o filme canadense *Funny Boy* tamén foi descualificado polo mesmo motivo e o comité de selección enviou *14 jours, 12 nuits*.
* En xaneiro foi descualificado o filme de Belarús, *Persischstunden*, despois de que se determinase que o pais non exerceu "control creativo" sobre o filme, unha coprodución internacional entre Rusia, Alemaña e Belarús, mais sen cidadáns belarusos en postos clave.
* A selección de Uzbekistán, *Faridaning ikki ming qo'shig'i*, foi descualificada porque o comité uzbeko non enviou o filme no formato requirido pola Academia.
* O filme alxeriano *Héliopolis* foi retirado polo director tras consultar o comité de selección e a Academia, despois de que a estrea no país fose cancelada por mor da pandemia de COVID-19. Os cineastas anunciaron a súa intención de competir na seguinte edición e o filme foi aceptado no ano seguinte. Porén, a Academia decidiu que o filme non fora elixido por un comité de selección aprobado. Permitíuse que fose enviado o ano seguinte, conseguindo a primeira candidatura para Bután.
* A escolla inicial do Canadá, *Funny Boy* foi descualificada por ter máis da metade do seu diálogo en inglés. O comité de selección canadense enviou un segundo filme, *14 jours, 12 nuits*.
* O Nepal anunciou unha preselección de dous filmes: *Aama* e *Sarita'', mais finalmente non enviou ningún.

## Notas
A Beira do Río, A Aguarda, A Pastoriza

**A Beira do Río** é un lugar da parroquia da Aguarda no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Aguarda 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
Laspra

**Laspra**, en asturiano e oficialmente ''Samartín de L'Aspra*, é unha parroquia civil do concello de Catrillón, no Principado de Asturias.

## Xeografía 
Situada na zona norte do concello, limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste coa parroquia de Salinas, ao sur e o sueste coa de Quiloño, e ao oeste coas de Santa María del Mar e Santiago del Monte.

A ela pertence a vila de Piedras Blancas, a capital do concello.

Ocupa unha extensión de 4,36 km² e, segundo o censo de 2018, contaba cunha poboación de 11 576 habitantes, polo que, nese ano, a súa densidade de poboación era de 2 627,29 hab./km². A súa poboación representaba o 51,19 % do concello de Castrillón.

## Subdivisións 
A parroquia comprende 1 vila, 3 pobos e 8 lugares.

Segundo o nomenclátor de 2009, a parroquia estaba formada polas poboacións de:
* Piedras Blancas (vila): 9 544 habitantes.
* San Martín de Laspra (*Samartín de L'Aspra*) (pobo): 240 habitantes.
* Valboniel (pobo): 136 habitantes.
* Vegarrozadas (pobo): 315 habitantes.
* Arnao (*Arnáu*) (lugar): 175 habitantes.
* Camino Quiloño (*Quiloñu*) (lugar): 7 habitantes.
* Campiello (*Campiellu*) (lugar): 48 habitantes.
* La Castañalona (lugar): 399 habitantes.
* Las Piñeras (lugar): 19 habitantes.
* El Pontón (lugar): 634 habitantes.
* Quinta del Misterio (*La Quinta'l Misteriu'') (lugar): 0 habitantes.
* Villar (lugar): 59 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castrillón, Asturias
* Piedras Blancas, España

### Ligazóns externas 
* Sociedad Asturiana de Estudios Económicos e Industriales. Nomenclátor de entidades de población de Asturias 2008. Consultado o 27 de decembro de 2020.
Anllo, Baltar, A Pastoriza

**Anllo** ou **O Anllo** é un lugar da parroquia de Baltar no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baltar 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
Os Ferreiros, Vián, A Pastoriza

**Os Ferreiros** ou **Ferreiros** é un lugar da parroquia de Vián no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2024 tiña 4 habitantes (1 home e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vián 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Pastoriza
A Igrexa, Bretoña, A Pastoriza

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Bretoña, no concello lugués da Pastoriza, na comarca da Terra Chá.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa María de Bretoña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bretoña 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
O Barreiro, Úbeda, A Pastoriza

**O Barreiro** é un lugar da parroquia de Úbeda no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres). Sitúase xunto ao Barreiro (Bretoña).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Úbeda 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
Úbeda

Como topónimo **Úbeda** pode referirse a:

;En Galiza 
***Úbeda**, parroquia do concello da Pastoriza;
****A Ponte de Úbeda**, lugar da dita parroquia.

;Fóra de Galiza
;En Andalucía
***Úbeda**, cidade da provincia de Xaén.
O Cal, O Viveiró, Muras

**O Cal** é un lugar da parroquia do Viveiró no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2024 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Viveiró 
### Parroquias de Muras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Muras
Mónica Alonso

**Mónica López Alonso**, máis coñecida como **Mónica Alonso**, nada na Fonsagrada o 8 de outubro de 1970, é unha artista galega.

## Traxectoria 
Mónica Alonso licenciouse en Belas Artes na Universidade de Salamanca en 1994. Posteriormente, doutorouse en Belas Artes na Universidade de Vigo coa tese *El espacio doméstico en la escultura contemporánea 1985-1995*, dirixida por Mónica Ortúzar González

Recibiu diferentes bolsas artísticas entre as que destacan, a Beca de Creación Artística Unión Fenosa, que lle permitiu viaxar a Nova York para investigar no estudio do artista Vito Acconci.  Tamén realizou diferentes residencias de artistas entre as que destacan: Residencia Capacete (Río de Xaneiro) e The Townhouse Gallery (O Cairo). En 2011 o Museo Provincial de Lugo realizou unha retrospectiva da súa obra, “Mónica Alonso. Obras (1994-2011)”. 

Ao longo da súa traxectoria, Mónica Alonso ten experimentado coas propiedades terapéuticas da cor, como no proxecto *Terapia Habitación de Hospital* no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago. Tamén investigou sobre as percepcións cromáticas das mulleres de Lugo ou sobre a percepción cromática do alumnado do campus de Ourense, o que deu lugar a mostra *Todxs somos únicxs*.

A súa obra está presente no Centro Galego de Arte Contemporánea, no Museo Provincial de Lugo e coleccións particulares como o Museo de Arte Contemporánea Gas Natural Fenosa ou a Colección Abanca.

En 2022 foi Premio da Crítica de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Mónica Alonso na Colección Abanca
* Compilación de bibliografía en pintoresgallegos.com
* Teoría Psicoespacio
O Castro, Crecente, A Pastoriza

**O Castro** é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres). Forma un único núcleo xunto co Castro (Gueimonde).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Crecente 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
A Lamela, San Martiño de Corvelle, A Pastoriza

**A Lamela** é un lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres).

## Toponimia 
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Corvelle 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
Ramelle

Como topónimo **Ramelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Ramelle**, parroquia do concello de Friol;
****Ramelle**, lugar da devandita parroquia;
***Ramelle**, lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle, no concello da Pastoriza.
***Ramelle**, lugar da parroquia de Busto, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pedro Manuel López López-Agrelo

**Pedro Manuel López López-Agrelo** foi un político galego.

## Traxectoria 
Concelleiro en Mondoñedo, foi nomeado terceiro tenente alcalde en 1946. Logo da destitución da corporación foi designado polo Ministerio da Gobernación alcalde-presidente da comisión xestora de Mondoñedo en xullo de 1948. Permaneceu no cargo até 1950.

## Notas
O Outeiro, San Cosme de Piñeiro, A Pastoriza

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de San Cosme de Piñeiro no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cosme de Piñeiro 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
A Ervillega, Loboso, A Pastoriza

**A Ervillega** é un lugar da parroquia de Loboso no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loboso 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
Pastoriza, Pastoriza, A Pastoriza

**Pastoriza** é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 165 habitantes (76 homes e 89 mulleres).

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pastoriza 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
San Cosme, San Cosme de Piñeiro, A Pastoriza

**San Cosme** é un lugar da parroquia de San Cosme de Piñeiro no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2024 tiña 18 habitantes (10 homes e 8 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **San Cosme** é un haxiotopónimo referido ao mártir Cosmede e débese á presenza xunto ao lugar da igrexa de San Cosme de Piñeiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cosme de Piñeiro 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
Edward G. Robinson (homónimos)

**Edward G. Robinson** pode estar referido a:

* **Edward G. Robinson** (1893-1973), actor estadounidense;
* **Edward S. G. Robinson** (1887-1976), numismático inglés;
Stanley Robinson (homónimos)

**Stanley Robinson** pode estar referido a:

* **Stanley E. Robinson** (1988-2020), xogador de baloncesto estadounidense;
* **E. Stanley G. Robinson** (1887-1976), numismático inglés;
Enrique Otero Nieto

**Enrique Otero Nieto**, nado en Mondoñedo o 1 de maio de 1927 e finado no mesmo concello o 27 de decembro de 1988, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi nomeado alcalde de Mondoñedo en 1959 tomando posesión o 18 de xuño. Permaneceu no cargo ata 1962.

## Vida persoal 
Casou con Fina Seivane Baamonde en 1956, e foi pai de Fina, María Angeles, Ana María, Enrique, Victoria e Beatriz Otero Seivane.

## Notas
José Lorenzo García

**José Lorenzo García** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Mondoñedo en 1962 tomando posesión o 1 de marzo. Permaneceu no cargo ata o ano seguinte.

## Notas
O Bellagal, Lagoa, A Pastoriza

**O Bellagal** é un lugar da parroquia de Lagoa no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2025 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), aínda que levaba deshabitado desde 2014.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lagoa 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
Enrique Cabanela

**Enrique Cabanela Álvarez**, nado en Mondoñedo en 1911 e finado no mesmo concello o 6 de maio de 2008, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi médico municipal de Mondoñedo na guerra civil. Director do sanatorio da Nosa Señora dos Remedios de Mondoñedo. Concelleiro en Mondoñedo, foi nomeado primeiro tenente de alcalde. Foi nomeado alcalde de Mondoñedo en xullo de 1967 tomando posesión o 12 de xullo. Foi deputado provincial.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo predilecto de Mondoñedo en 1974.

## Vida persoal 
Casou con Maruxa González-Seco Seoane, filla de César González-Seco Romero, e foi pai de Miguel e Luis Enrique González-Seco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Un médico asimilado a teniente
* Cabanela, el hombre de las 10.004 caderas
* Retrato de Enrique Cabanela
Leopoldo Rojo Iglesias

**Leopoldo Rojo Iglesias**, nado en Fanoi (Abadín) o 23 de marzo de 1888 e finado na mesma parroquia o 21 de xaneiro de 1985, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Aquilino Rojo Cordero e Remedios Iglesias Barja. Estudou no Seminario de Mondoñedo, onde foi compañeiro e amigo de Ramón Lorenzo González. Fixo o bacharelato no Instituto de Lugo. Colaborou en *Mondoñedo*, *La Voz de Mondoñedo* e *Don Fino* de Mondoñedo, onde publicou artigos e poemas, na maioría dos casos con pseudónimo, e *¡Guau... Guau!* de Foz.

Comezou a escribir unha obra de teatro co título *El Cacique*, que non chegou a rematar. Obtivo un accesit nos Xogos Florais das Festas de San Froilán de 1915 polo poema "Escribín pra cinco temas dos postos n'este concurso etc". Acadou unha mención honorífica polo poema "A miña vivenda" na Festa da Poesía organizada pola Asociación da Prensa de Lugo en 1933, que despois publicou *El Progreso*.

Militante de Izquierda Republicana, logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi o delegado gobernativo que deu posesión á nova corporación de Abadín presidida por Ángel Verdes Saavedra, sendo el mesmo nomeado concelleiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expendientado e sancionado por responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Un colaborador de la prensa mindoniense
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Labrada e os labradeses.
Inés Prado

**Inés Prado Acebo**, nada en Ferrol, en 1997, é unha xadrecista galega. En 2017 gañou o Campionato Galego Absoluto de Xadrez.

## Traxectoria 
Inés Prado estudou o Grao de Enxeñaría Química na Universidade de Santiago de Compostela, onde realiza o mestrado en Enxeñería Química e Bioprocesos.

En 2017 converteuse na primeira muller en vencer no campionato galego de xadrez en categoría absoluta, e tamén a primeira en gañar un campionato autonómico en España. Anteriormente xa fora subcampioa de España sub-16 no 2013. Nos anos 2015, 2016, 2017, 2019  e 2020 gañou o campionato galego na categoría feminina. 

En maio de 2022 tamén gañou o campionato galego absoluto de xadrez rápido, sendo novamente a primeira muller que o consegue.

## Notas
E. Stanley G. Robinson

: *Para outros artigos referidos a persoas con nome e apelidos semellantes véxanse as páxinas de homónimos Stanley Robinson (homónimos) e Edward G. Robinson*

**Edward Stanley Gotch Robinson**, nado o 4 de xullo de 1887 en Bristol, e finado en 1976 en Dorset, Inglaterra, foi un numismático británico especializado en moeda da Antiga Roma e da Antiga Grecia, vinculado ao Departamento de Moedas e Medallas do Museo Británico.

## Traxectoria 
Stanley Robinson naceu no distrito de Clifton, en Bristol, sexto dos sete fillos do comerciante de papel Edward Robinson e da súa esposa, Katherine Frances. 

En 1914 alistouse ao exército británico e resultou ferido en combate Francia no transcurso da primeira guerra mundial. Á súa volta ao Reino Unido, logo dun período traballando no Ministerio do Interior, regresou ao Museo Británico, onde foi nomeado conservador auxiliar en 1935 e, finalmente, sucedeu a George Francis Hill como conservador xefe do Departamento de Moedas e Medallas entre 1949 e 1952.
* (1942): Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.
* (1955): Doutoramento honorífico pola Universidade de Oxford.

* (1923). *Catalogue of ancient Greek coins* (con G. L. Lampson). Humphreys, Londres.
* (1927). *Catalogue of the Greek coins of Cyrenaica*. British Museum, Londres.
* (1931). *The Collection of Capt. E.G. Spencer-Churchill, M.C., of Northwick Park / The Salting Collection in the Victoria and Albert Museum*. Oxford University Press.
* (1933) *The Date of the Roman Denarius and Other Landmarks in Early Roman Coinage* (con H. Mattingly). H. Milford, Londres.
* (1933). *The Lloyd Collection [Sylloge nummorum Graecorum]*. Oxford University Press.
* (1936). *The Newnham Davis Coins in the Wilson Collection of Classical and Eastern Antiquities, Marischal College, Aberdeen* (con H. N. Davis). Oxford University Press.
* (1952). *A guide to the exhibition of Roman coins in the British Museum* (con H. Mattingly). British Museum, Londres.
* (1971-1978). *A catalogue of the Calouste Gulbenkian collection of Greek coins*. Fundação Calouste Gulbenkian, Lisboa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kraay, C. M.; Jenkins, K. (1968). "Bibliography of Stanley Robinson's works 1914-1966". En *Essays in Greek Coinage Presented to Stanley Robinson*. Clarendon Press, Oxford. Páxinas 259-263.
* Mayhew, N. (2011). "Robinson, Sir (Edward) Stanley Gotch (1887-1976), numismatist". En *Oxford Dictionary of National Biography.*
*Sutherland, H. (1977): *Edward Stanley Gotch Robinson: 1887-1976*. Oxford University Press. ISBN 9780856721670
O Alto, Pousada, A Pastoriza

**O Alto** ou **O Alto de Pousada** é un lugar da parroquia de Pousada no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pousada 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
Luís González-Redondo Maseda

**Luís González-Redondo Maseda**, nado en Mondoñedo, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Jorge González-Redondo Serrano. Foi nomeado alcalde de Mondoñedo en 1974. Permaneceu no cargo até as primeiras eleccións democráticas. Nas eleccións xerais de 1979 foi candidato número 3 de Alianza Popular pola provincia de Lugo, pero non resultou elixido. Foi presidente da xunta local de AP de Mondoñedo, cargo de que dimitiu en 1983. Foi presidente de Cáritas Interparroquial de Mondoñedo.

## Vida persoal 
Casou con María de la Luz Neira Rodríguez.
## Notas
Xavier Bermúdez

**Xavier Bermúdez**, nado en Ourense en 1951, é un director de cinema, guionista e produtor galego.

## Traxectoria 
Bermúdez comezou no cinema rodando filmes en Super 8, para logo pasar a escribir guións en Radio Nacional de España.

En 1994 foi un dos fundadores da produtora Xamalú Filmes.
* *Altas capacidades* (2013, documental (2020)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xavier Bermúdez, el cineasta obsesionado con los significados de los pies y los espejos
Trofeo Teresa Herrera 1960

O **Trofeo Teresa Herrera de 1960** foi a 15ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña o 29 de maio de 1960 a partido único. O campión foi o Sevilla, que derrotou por 2-1 ao Newcastle inglés, logrando o seu terceiro título.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas
A Torre, Saldanxe, A Pastoriza

**A Torre** é un lugar da parroquia de Saldanxe no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 20 habitantes (12 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Saldanxe 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
Carlos Areñas Azcárraga

**Carlos Areñas Azcárraga**, nado en Lugo en 1939, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo do tenente coronel de Infantaría Ricardo Areñas Molina e Purificación de Azcárraga Collazo. Secretario comarcal de Sindicatos de Mondoñedo. Logo do cesamento de Francisco Mayán Fernández, foi nomeado alcalde de Mondoñedo en setembro de 1966, tomando posesión o 23 de setembro. Permaneceu no cargo até o ano seguinte.

## Vida persoal 
Casou con Concepción Cuesta García.

## Notas
A Casaría, Reigosa, A Pastoriza

**A Casaría** é un lugar da parroquia de Reigosa no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2019, cando tiña 2 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Reigosa 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas
A Grandela, Reigosa, A Pastoriza

**A Grandela** en 2024 tiña 17 habitantes (7 homes e 10 mulleres).

Non aparece no Nomenclátor de Galicia de 2003''''''.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Reigosa 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Pastoriza
Sylvie Vartan

**Sylvie Georges Vartanian** (en búlgaro: Силви Жорж Вартанян), nada en Iskrets (Sofía) o 15 de agosto de 1944, é unha actriz e cantante francesa de orixe búlgara e armenia, coñecida como **Sylvie Vartan**.

Con 50 millóns de discos vendidos, 2000 portadas de revistas (a primeira artista francesa, por diante de Bardot e Deneuve) e cantante francesa número un en concertos e público, Sylvie Vartan está considerada unha lenda e icona.

## Traxectoria 
Vartan naceu en Bulgaria, filla de Georges Vartanian (1912—1970), que nacera en Francia de nai búlgara e pai armenio. Trasladouse a Francia cos seus pais e irmán en decembro de 1952. Xuntos tiveron un fillo, David Michael Benjamin Smet, que seguindo a tradición familiar tamén se converteu en cantante. Hallyday e Vartan foron a "parella de moda" da súa xeración en Francia, atraendo constantemente a atención da prensa rosa. Divorciáronse en 1980 e Vartan casou de novo en 1984 co produtor musical estadounidense Tony Scotti.

Os seus grandes éxitos como cantante foron coas cancións "Panne d'essence", "Comme un garçon", "J 'ai un probleme, je crois bien que je t'aime", "La plus belle pour aller dancer" ou "Irrésistiblemente"*.* Cómpre ter en conta que Vartan, recoñecida como boa lingüista, interpretou cancións en varias linguas. Por exemplo, a súa versión italiana de "Irrésistiblemente" foi un grande éxito cando a cantou na televisión italiana nos anos setenta.

En Francia continuou a ser a artista feminina de máis éxito da súa xeración cando lanzou un disco ou xira. En 2004 e 2008 actuou dúas semanas no Palais des Congrés de París, vendendo todas as entradas. En 2009 realizou unha xira por Francia, o Xapón, Turquía, Suíza e Bélxica.

## Filmografía 
* *Pod igoto* (1952)
* *Un clair de lune à Maubeuge* (1962)
* ''Cherchez l'idole* (1963)
* *D'où viens-tu, Johnny?* (1964)
* *Patate* (1964)
* *Malpertuis* (1971)
* *O anxo negro* (1994)
* *Mausolée pour une garce* (2001) (TV)
* *The Missionaries* (2014)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Sylvie Vartan dans la lumière*, autobiografía, Xo – 2007 
**Entre l'ombre et la lumière*, autobiografía, Xo – 2004, 
**Sylvie Vartan*, Camilio Daccache e Isabelle Salmon, Vaderetro – 1996, 
**Sylvie Vartan, une fille de l'Est*, Eric Cazalot e Christian Cazalot, Express Prelude & Fugue – 2003, 
**Sylvie Vartan, Revue de mode*, Paris-Musées – 2004, 
**Dictionnaire des chansons de Sylvie Vartan'', Benoît Cachin, Tournon – 2005, 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Páxina non oficial
* Season's greeting cards of Association Sylvie Vartan pour la Bulgarie
* Silvie Vartan Show
As Fontes, A Regueira, A Pastoriza

**As Fontes** é un lugar da parroquia da Regueira no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 19 habitantes (7 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Regueira 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pastoriza
Palloza, Reigosa, A Pastoriza

**Palloza** ou **A Palloza** é un lugar da parroquia de Reigosa no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2024 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Reigosa 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Pastoriza
A Cova, O Buriz, Guitiriz

**A Cova** é un lugar da parroquia do Buriz no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Buriz 
### Parroquias de Guitiriz 
## Véxase tamén 
* Lugares de Guitiriz
Federico de la Peña Ibáñez

**Federico de la Peña Ibáñez**, nado en Sargadelos (Cervo) o 13 de setembro de 1840 e finado en Lugo o 12 de febreiro de 1895, foi un profesor, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Bisneto do marqués de Sargadelos. Estudou Maxisterio en Madrid. Catedrático de Francés do Instituto de Lugo dende 1866. Militou no Partido Tradicionalista. Publicou poemas e artigos en castelán en varios xornais lugueses e en galego escribiu o poema proclerical "Fuxide d’eles" que apareceu en *La Unión Gallega* en 1883.

Foi cuñado de Carlos Ulloa Varela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* , Armando (1/3/2011) "San Cibrao, porto alegre"
Trofeo Teresa Herrera 1961

O **Trofeo Teresa Herrera de 1961** foi a 16ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña o 29 de xuño de 1961 a partido único. O campión foi o Sporting Clube de Portugal, que derrotou por 2-1 ao Stade de Reims francés, logrando o seu primeiro título.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Formación do Stade de Reims no torneo. Proxecto *Recordos en Branco e Azul* en Phottic.
Polikarpov I-16

O **Polikarpov I-16** (ruso: Поликарпов И-16) é un caza monomotor soviético cun deseño revolucionario para o seu tempo, sendo o primeiro monoplano cantilever de á baixa do mundo con tren de aterraxe retráctil en ser operativo e como tal "introduciu unha nova moda no deseño de cazas". O I-16 entrou en servizo a mediados dos anos 30 e formaba a espiña dorsal da Forza Aérea Soviética ao principio da segunda guerra mundial. O diminuto caza, alcumado "Ishak" ou "Ishachok" (Burro) polos pilotos soviéticos, destacou na segunda guerra sino-xaponesa, na batalla de Khalkhin Gol, onde foi alcumado "Rata" polos franquistas e "Mosca" polos republicanos.

## Notas 
## Bibliografía 
* Abanshin, Michael E. e Nina Gut. *Fighting Polikarpov: Eagles of the East No. 2*. Lynnwood, WA: Aviation International, 1994. .

* Léonard, Herbert. *Les Avions de Chasse Polikarpov* (in French). Rennes, Francia: Editions Ouest-France, 1981. .

* Liss, Witold. The Polikarpov I-16 (Aircraft in Profile Number 122). Leatherhead, Surrey, UK: Profile publications Ltd., 1966.
Fontefría, Pígara, Guitiriz

**Fontefría** é un lugar da parroquia de Pígara no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá.

## Toponimia
O topónimo **Fontefría** (do latín ) é un hidrotopónimo transparente, referido a unha 'fonte de auga fría'.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pígara 
### Parroquias de Guitiriz
As Casas Novas, Xermade, Xermade

**As Casas Novas** é un lugar da parroquia de Xermade no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 12 habitantes (6 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xermade 
### Parroquias de Xermade 
## Notas
A Conchada, Santa Locaia de Parga, Guitiriz

**A Conchada** é un lugar da parroquia de Santa Locaia de Parga no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá.

## Camiño de Santiago 
A Conchada é unha localidade da etapa Baamonde-Sobrado do Camiño do Norte a Santiago de Compostela:

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Locaia de Parga 
### Parroquias de Guitiriz 
## Notas
Carta do papa Vixilio ao bispo Profuturo II de Braga

A **carta do papa Vixilio ao bispo Profuturo II de Braga** (en latín ***Epistula Vigilii papae ad Profuturum episcopum***) é un documento escrito o 29 de xuño de 538 por Vixilio en resposta a outra carta previa de Profuturo II de Braga, que non se conserva. Nesa carta Profuturo pedía ao papa consellos sobre unha serie de cuestións do goberno da diocese de Braga, que se poden deducir do contido da resposta.

## Contido da carta 
A carta do papa é un testemuño de grande importancia para coñecer a situación do cristianismo no reino suevo a principios do século VI. Nesa altura o catolicismo debía ser a relixión maioritaria da poboación, ben que non a relixión hexemónica. As elites suevas manteríanse fieis ao arianismo, en tanto o común da poboación, en especial nas áreas rurais, conservaba ritos pagáns e tradicións herdadas do priscilianismo. É unha das poucas fontes, xa escritas, xa arqueolóxicas, sobre a situación do reino suevo entre os anos 469 (en que finaliza a Crónica de Hidacio) e o 550.

Seguindo ao profesor Manuel Núñez Rodríguez, a carta toca cinco temas fundamentais:
# O papa pide que non se reciba na Igrexa as persoas que, seguindo o rito priscilianista, rexeitasen consumir carne. Segundo Núñez Rodríguez, desta resposta derívase que as prácticas priscilianistas continuaban vivas no territorio suevo. 
# O papa exhorta Profuturo a adoptar o ritual romano da tripla inmersión no bautismo. O rito hispánico, para diferenciarse do ariano, non contemplaba máis que unha inmersión.
# O papa indica que se debe impor penitencia a quen abxure do arianismo para retornar ao catolicismo. Segundo Núñez Rodríguez, esta resposta e a anterior demostran a puxanza do arianismo no territorio suevo. Con todo, é posíbel que indique tamén os inicios do seu devalo en prol do catolicismo.
# O papa dita instrucións sobre o modo en que deben ser consagradas as igrexas restauradas. Segundo Núñez Rodríguez, esta resposta revela que na época era práctica corrente reaproveitar edificios relixiosos en troques de construír outros novos.
# O papa estabelece un calendario de celebración da Pascua e aclara dúbidas sobre o canon litúrxico. Segundo Núñez Rodríguez, esta resposta revela que as prácticas litúrxicas católicas podían verse facilmente afectadas por rituais de orixe priscilianista.
Ademais, antes da despedida, o papa promételle a Profuturo o envío de reliquias, aínda que non especifica cales. En opinión de Pablo Díaz Martínez, esta promesa debe tamén interpretarse dentro do conflito entre o arianismo e o catolicismo. As reliquias servirían de propaganda e de confirmación do poder da Igrexa católica. 

## Notas