Dulce Pontes

**Dulce Pontes**, nada en Montijo o 8 de abril de 1969, é unha cantante de fado portuguesa.

## Traxectoria 
Dulce aprendeu de nena a tocar o piano na Academia de Música de Santa Cecilia en Lisboa. Á idade de 19 anos gañou un concurso de canción na súa cidade natal e máis tarde fíxose actriz, aparecendo na televisión portuguesa e en obras teatrais.

En 1991 gañou o Festival RTP da Canción e foi a representante de Portugal no Festival de Eurovisión, onde cantou *Lusitana Paixão*. Acadou o oitavo lugar entre 22 países participantes, o que foi un dos mellores resultados do país luso no Eurofestival.

En 1992 Dulce gravou o seu primeiro álbum, chamado *Lusitana*, que contiña principalmente cancións pop, que aínda estaban por debaixo das ambicións, capacidades e imaxinaxión artística da intérprete.

Xa daquela se sabía que Dulce era unha excelente fadista. As primeiras probas disto aparecerían un ano despois, en 1993, cando foi lanzado o seu segundo disco, chamado *Lágrimas*. Dulce abordou o fado dunha forma pouco ortodoxa. Mesturaba fado tradicional con ritmos e instrumentos modernos, procurando novas formas de expresión musical. Enriquecía os ritmos ibéricos con sons e motivos inspirados pola tradición da música árabe e balcánica, principalmente búlgara. A súa versión do clásico *Povo Que Lavas No Rio* era todo menos clásica. *Mais Lágrimas* tiña tamén trazos moi tradicionais, fados clásicos gravados en vivo, en estudo e cantados en rigor con tódalas esixencias do fado ortodoxo. Foron estes os temas (*Lágrima* e *Estranha Forma de Vida*) que lle outorgaron a denominación da "sucesora e herdeira de Amália Rodrigues".

Pero o maior êxito de *Lágrimas* foi outro clásico, *A Canção do mar* que, no Brasil, foi usado como tema de apertura dunha adaptación do romance *As Pupilas do Senhor Reitor*, de Júlio Dinis, en telenovela. Interpretado por Dulce, este tema converteuse nun dos maiores êxitos da canción portuguesa de sempre (paradoxalmente nesta versión da *Canção do Mar* percíbense ben as influencias árabes), sendo probablemente a canción portuguesa máis coñecida fóra de Portugal, interpretada ata hoxe noutros países por diversos artistas (recentemente por Sarah Brightman, que fixo da *Canção do Mar* o principal motivo musical do seu disco titulado *Harem*). *A Canção do Mar* interpretada por Dulce Pontes foi tamén parte da banda sonora do filme americano *As dúas facianas dun crime* (titulado en inglés *Primal Fear*), con Richard Gere e Edward Norton.

En 1995 Dulce lanzou o álbum *Brisa do Coração*, que é un traballo gravado en vivo durante un concerto que tivo lugar no Porto o 6 de maio de 1995. O disco seguinte, *Caminhos*, foi lanzado en 1996 e contiña temas clásicos como *Fado Português*, *Gaivota* e *Mãe Preta*. Os arranxos eran máis harmoniosos e menos radicais. Este disco consolidou a posición da cantante como unha grande fadista, mais tamén deu a entender que nunca ía ser só unha fadista. Dulce estaba interesada en ser unha artista versátil, heteroxénea, que traspasa as fronteiras dos xéneros musicais.

O disco *O Primeiro Canto* foi lanzado en 1999. A crítica considerouno o mellor, e tamén o máis ambicioso e difícil na carreira de Dulce. Neste disco confirma que está seriamente interesada en ser unha artista da *world music*. En *O Primeiro Canto* Dulce introduce elementos do jazz (o álbum contou coa colaboración de María João) e opta pola sonoridade acústica. Dá nova vida a antigas tradicións musicais da Península Ibérica (canta non só en português, tamén en galego e mirandés), redescobre melodías e instrumentos esquecidos.

Foi lanzada unha edición especial deste disco con tres cancións adicionais: unha versión en español de *Pátio dos Amores*, o célebre tango de Astor Piazzolla *Balada para un Loco* e unha canción composta por Dulce, *A minha barquinha*.

En 2002 foi lanzado o disco *Best of Dulce*, que marcou a saída da editora Movieplay.

2003 tróuxolle unha grande novidade e reviravolta na súa vida artística. Foi lanzado *Focus*, que é froito da colaboración entre Dulce e Ennio Morricone. Ela cantou algúns dos clásicos do compositor, mais o disco contén tamén composicións orixinais, compostas por Morricone especialmente para a voz de Dulce. O principal obxectivo deste disco foi consagrar unha grande voz. Gravado en Italia e destinado tanto ó público portugués como internacional, *Focus* contén temas cantados en português, inglés, español e italiano.

O disco *O Coração Tem Três Portas* foi editado en 2006.

## Discografía 
* *Lusitana* (1992) 
* *Lágrimas* (1993) 
* *Brisa do Coração* (1995) (dobre cd gravado en directo)
* *Caminhos* (1996) 
* *Primeiro Canto* (1999) 
* *Best Of Dulce* (2002) 
* *Focus* (con Ennio Morricone) (2003) 
* *O Coração tem três Portas* (2006) (dobre cd+Dvd)
* *Momentos* (2009) (dobre cd)

## Colaboracións e concertos 
Ó longo da súa carreira Dulce Pontes colaborou con varios artistas internacionais, como Cesária Évora, Caetano Veloso, Marisa Monte, Carlos Núñez, a banda celta The Chieftains e o artista vasco Kepa Junkera. Ata cantou en grego, en dueto con Eleftheria Arvanitaki (o froito desta colaboración encóntrase no disco de Eleftheria titulado *Ekpompi*). O dueto co artista angolano Waldemar Bastos constituíu un dos grandes momentos do álbum *O Primeiro Canto* .

Á marxe de Portugal, os países en que Dulce Pontes dá máis concertos son España e Grecia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Páxina non oficial- España/Italia/Alemaña