open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andrew Young

**Andrew Jackson Young**, nado en Nova Orleáns (Luisiana) o 12 de marzo de 1932, é un político, diplomático, activista e pastor de estadounidense. Foi elixido como congresista polo 5º distrito de Xeorxia, embaixador dos Estados Unidos de América fronte ás Nacións Unidas e alcalde de Atlanta. Desde que abandonou a política en 1989, Young fundou e participou en varias organizacións relacionadas coas políticas públicas, os lobbys políticos e as relacións internacionais, especialmente enfocado en África.

Na década de 1960 participou en varios movementos civís ao carón de Martin Luther King.

## Libros publicados
**An Easy Burden: The Civil Rights Movement and the Transformation of America*. (Xaneiro de 1998);
**A Way Out of No Way*. (xuño de 1996);
**Andrew Young at the United Nations*. (Xaneiro de 1978);
**Andrew Young, Remembrance & Homage*. (Xaneiro de 1978);
**The History of the Civil Rights Movement*. (9 volumes) (setembro de  1990);
**Trespassing Ghost: A Critical Study of Andrew Young* (xaneiro de 1978);
**Walk in My Shoes: Conversations between a Civil Rights Legend and his Godson on the Journey Ahead* with Kabir Sehgal (maio de 2010)  ISBN 978-0-230-62360-6.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía  
*Entrevista con Andrew Young
Mazovia

**Mazovia** (en polaco: *Mazowsze*, en latín: *Mazovia*) é unha rexión xeográfica, histórica e cultural situada no leste de Polonia, que ten a súa capital en Varsovia.

A Mazovia limita ao norte coa Masuria (*Mazury*), ao leste coa Podlasia (*Podlasie*), ao sur coa Pequena Polonia (*Małopolska*) e ao oeste coa Gran Polonia (*Wielkopolska*).

## Xeografía 
[miniatura|230px|Monumento a [Frédéric Chopin en Żelazowa Wola.]]
miniatura|230px|Representación idealizada de Miecislao I.
A Mazovia é unha conca delimitada por zonas máis elevadas: outeiros morénicos no norte, a meseta de Roztocze ao sueste, as baixas montañas de Góry Świętokrzyskie ao sur, onde se encontra o cumio do Łysica con 612 m de altura, ao leste esténdense zonas pantanosas, e ao oeste tamén zonas pantanosas que foron na súa maioría desecadas a finais do século XIX.

Mazovia está atravesada pola súa metade de sueste a noroeste polo río Vístula, no que abocan numerosos cursos fluviais, entre os que destacan os ríos Narew, Bug do Norte, Wkra, Orzyc, Pilica, Wieprz e Radomca.

O clima é temperado fresco con prolongados invernos case sempre nevados. A vexetación orixinal constaba principalmente de bosques de bidueiros, salgueiros, ameneiros e faias, aínda que o territorio foi en gran parte tallado para dar lugar a unha agricultura intensiva de centeo, patacas e hortalizas ou a unha gandaría tamén intensiva de porcinos e bovinos.

A industrialización fíxose notoria tras a segunda guerra mundial.

## Historia 
Mazovia foi probabelmente conquistada polo duque dos polanos, Miecislao I, o primeiro gobernante histórico de Polonia, no século X. Durante o caos que seguiu despois da morte de Miecislao II en 1034 e a subsecuente invasión polos bohemios, separouse temporalmente de Polonia e mantivo un goberno independente. Foi entón conquistada por Casimiro I en 1047 coa axuda de unidades rutenas.

Despois da morte de Boleslao III, Polonia sufriu un proceso de fragmentación e Mazovia foi gobernada polo fillo de Boleslao, Boleslao IV, o máis tarde gran duque de Polonia e outros duques de Mazovia da rama local da dinastía Piast. Mazovia non foi incorporada ao Reino de Polonia até a morte do último duque rexional en 1526.

Despois das particións de Polonia no século XVIII, Mazovia formou parte da Polonia do Congreso en 1815, e do Imperio ruso en 1831.

En 1918 Mazovia foi incluída na nova Segunda República de Polonia.

En 1999 creouse o voivodato de Mazovia como unha das dezaseis rexións administrativas de Polonia.

## Principais cidades 
*Varsovia
*Płock
*Ostrołęka
*Radom
*Siedlce

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia de Polonia
* Xeografía de Polonia
Edmond de Goncourt

[miniatura|dereita|Edmond de Goncourt, retratado por [Jean-François Raffaëlli (1850-1924). Pintura exposta no Museo das Belas Artes de Nancy.]]

**Edmond Huot de Goncourt**, nado en Nancy o 26 de maio de 1822 e finado en Champrosay (Essonne) o 16 de xullo de 1896 (na mansión de Alphonse Daudet), foi un escritor francés.

Foi o fundador da Academia Goncourt que falla cada ano o premio homónimo. Unha parte da súa obra foi escrita en colaboración co seu irmán, Jules de Goncourt. As obras de ambos os dous encádranse dentro da corrente do naturalismo.

## Obra 
### En colaboración con Jules de Goncourt 
* *Histoire de la société française pendant la Révolution* (1854)
* *Histoire de Marie-Antoinette* (1858)
* *Charles Demailly* (1860)
* *Sœur Philomène* (1861)
* *Renée Mauperin* (1864)
* *Germinie Lacerteux* (1865)
* *Idées et sensations* (1866)
* *Manette Salomon* (1867)
* *Madame Gervaisais* (1869)

### Como único autor 
* *La Fille Élisa* (1877)
* *Les Frères Zemganno* (1879)
* ''La Maison d'un Artiste (tomo 1)* (1881)
* *La Maison d'un Artiste (tomo 2)* (1881)
* *La Faustin* (1882)
* *Chérie* (1884)

### Monografías 
* *Outamaro, le peintre des maisons vertes* (1891)
* *Hokusai'' (1896)

## Notas
Clive Standen

**Clive Standen**, nado en Holywood (Condado de Down) o 22 de xuño de 1981, é un actor norteirlandés. Os seus papeis máis populares foron as súas participacións nas series de televisión Vikings, Camelot e Robin Hood.

## Traxectoria 
Formouse durante tre anos na prestixiosa *London Academy of Music and Dramatic Art LAMDA*, foi membro do *National Youth Theatre* e o *National Youth Music Theatre*. No ano 2004 debutou na televisión coa súa aparición en dous episodios da serie Waking the Dead,

## Filmografía 
miniatura|dereita|Clive Standen coma *Archer* na gravación de Robin Hood.
### Series de televisión 
* *Vikings* (2013), como Rollo.
* *Camelot* (2011), como Major Alan Marshall.
* *Robin Hood* (2009), como Archer.
* *Doutor Who* (2008), como Soldado Carl Harris.
* *Doctors* (2005), como Charlie Halliday.
* *Waking the Dead** (2004), como Martin Raynor.

### Cinema 
* *Hammer of the Gods* (2013)
* *Moscow* (2012)
* *Namastey London* (2007)
* *Heroes and Villains* (2006)
* *Tom Brown's Schooldays* (2005)

### Teatro 
* *The Invention of Love*, coma Moses Jackson.
* *West Side Story*, coma Diesel.
* *The Ballad of Salmon Pavey'', coma Nathanial Giles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en IMdB
Mazurca

Unha **mazurca** (en polaco, *Mazurek*), é:

* a danza e a forma musical a miúdo asociada co *oberek* ou *mazur*, hoxe presente na tradición rural;
* unha forma estilizada da música sobre a base dunha das tres danzas *mazur*, *oberek* ou *kujawiak*; ritmo de mazurca (en polaco, *rytmy mazurkowe*).

Estes tres tradicionais prototipos de mazurca son orixinarios da rexión da Mazovia, en Polonia, desde o século XVI.
Mago de Oz

* ***O marabilloso mago de Oz***, libro de literatura infantil de Lyman Frank Baum (1900);
* **Mago de Oz**, personaxe ficticio de dito libro;
* ***The Wizard of Oz***, película musical baseada en dito libro, dirixida por Victor Fleming (1939);
* ***The Wizard of Oz***, serie xaponesa anime dirixida por Fumihiko Takayama (1982);
* ***Return to Oz***, filme de Walt Disney Pictures como secuela do filme de 1939 (1985);
* ***The Wizard of Oz***, serie xaponesa anime (1986);
* ***Oz: The Great and Powerful***, filme de Sam Raimi (2013);

## Véxase tamén 
* **Mägo de Oz**, grupo español de folk metal;
* ***Mägo de Oz***, primeiro disco da banda Mägo de Oz.
* **Oz**
Burlington

O topónimo inglés **Burlington** pode referirse a:
;No Canadá

* Burlington, Terra Nova e Labrados.
* Burlington, Nova Escocia.
* Burlington, Ontario.
* Burlington, Illa do Príncipe Eduardo.

;Nos Estados Unidos de América
* Burlington, California.
* Burlington, Colorado.
* Burlington, Connecticut.
* Burlington, Illinois.
* Burlington, Indiana.
* Burlington, Iowa.
* Burlington, Kansas.
* Burlington, Kentucky.
* Burlington, Maine.
* Burlington, Massachusetts.
* Burlington, Míchigan.
* Burlington, Nova Jersey.
** Condado de Burlington,.
* Burlington, Nova York.
* Burlington, Carolina do Norte.
* Burlington, Dakota do Norte.
* Burlington, Ohio.
* Burlington, Oklahoma.
* Burlington, Pensilvania.
* Burlington, Texas.
* Burlington, Vermont.
* Burlington, Washington.
* Burlington, West Virginia.
* Burlington, Wisconsin.
* Burlington, Wyoming.
Maruxa (Santiago de Compostela)

[miniatura|250px|Banquete homenaxe a Mario López Blanco, director da revista. *[Vida Gallega*, 1917.]]
***Maruxa*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1917.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario escolar*, apareceu o 1 de abril de 1917. Semanario estudantil fundado por Marino López Blanco e José Gómez Posada-Curros, editábase na imprenta Rivera. A partir do número 5 iniciou a sección "Verbas enxebres", na que se incluía literatura galega; nela aparecen colaboracións de Manuel Curros Enríquez, Ramón Cabanillas, Victoriano Taibo, Gonzalo López Abente, Leandro Carré Alvarellos e Salvador Cabeza de León. Cesou a súa publicación o 2 de decembro de 1917, e foi continuado por *La Raza*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Armando Raposo

miniatura|Armando Raposo manexando o botafumeiro como tiraboleiro maior
**Armando Raposo Guldrís**, nado en Vidán (Santiago de Compostela) en 1931 e finado na mesma parroquia o 6 de abril de 2014, foi un tiraboleiro galego.

## Traxectoria 
Raposo comezou a traballar na catedral de Santiago en 1948, e a partir de 1950 como tiraboleiro, é dicir, como unha das persoas que se encargan de poñer o Botafumeiro en movemento. En 1964 pasou a ser o tiraboleiro maior, posto no que permaneceu ata despois de 2010, antes de xubilarse.

Foi galardoado coa Medalla de bronce de Galicia en 1995.

## Notas
Familia Caamagno

**Familia Caamagno**, é unha banda galega de rock creada en Sigüeiro (Oroso) no ano 2011.

## Traxectoria 
No ano 2012 editaron os seus dous primeiros traballos, o primeiro deles de título homónimo, *Familia Caamagno*, e un sinxelo *Cantan polo Nadal!*. Aparicións na TVG e as boas críticas dos medios especializados fixeron que conseguiran un oco na axenda musical galega ao longo do ano 2013, en moitos casos da man do grupo Terbutalina. Remataron este ano de maneira triunfal levando o primeiro premio no Concurso de bandas da Deputación da Coruña.

No ano 2014 publicaron o disco *Hai que andar cos tempos!*, gravado os días 14 e 15 de setembro de 2013 nos estudos analóxicos Circo Perrotti de Xixón. Neste disco combinan cinco traballo propios, entre o pop dalgunhas cancións e o rock'n'rol bailábel doutras, e a adaptación da canción "Poison Ivy" de The Coasters. O proceso de gravación foi dirixido por Jorge Explosión e editado pola discográfica compostelá Lixo Urbano en formato de disco compacto e vinilo de 12”.

En 2022 foron Premio Martín Códax da Música.

## Compoñentes 
* Toni Caamagno: Batería e coros
* Lano Caamagno: Guitarra
* Francesco Caamagno: Guitarra e coros
* Jess Caamagno: Guitarra
* Manuele Caamagno: Voz e saxofón

## Discografía 
* *Familia Caamagno* (2012)
* *Cantan polo Nadal E.P* (2012)
* *Hai que andar cos tempos!* (2014)
* *Para unha vez que saímos* (2016)
* *O mundo está derrotado* (2022)
* *Disco Comarcal* (2026) 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do grupo
* Entrevista ao grupo
Selección de fútbol de Costa do Marfil

A **selección de fútbol de Costa do Marfil** (en francés: ''Équipe de Côte d'Ivoire de football*‎), alcumados Os Elefantes (*Les Éléphants*) é o equipo representativo de Costa do Marfil nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación Marfilesa de Fútbol (*Fédération Ivoirienne de Football''), pertencente a Confederación Africana de Fútbol. Os seus maiores éxitos son os títulos da Copa de África de Nacións que obtivo no Senegal 1992 e Guinea Ecuatorial 2015.
Federación Marfilesa de Fútbol

A **Federación Marfilesa de Fútbol** (**FIF**) (en francés: *Fédération Ivoirienne de Football*) é o organismo encargado da organización do fútbol en Costa do Marfil, cuxa sede está en Abidjan. Foi creada en 1960 e asociouse á Confederación Africana de Fútbol o mesmo ano é á FIFA o ano seguinte, en 1961.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Costa do Marfil

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FIF
Autoridade Portuaria de Vigo

A **Autoridade Portuaria de Vigo** é o organismo responsábel do porto de Vigo. Ten a súa sede na praza da Estrela de Vigo. Antes de ter a denominación actual foi coñecida como Xunta de Obras do Porto de Vigo e mais como Xunta do Porto e Ría de Vigo.

É unha das 28 Autoridades Portuarias que compoñen o Organismo Público Estatal: *Puertos del Estado*. A maioría das infraestruturas portuarias dedícanse ao transporte marítimo e pesca. Á parte do dominio público hai tamén unha parte dedicada ás empresas conserveiras e estaleiros.

## Presidencia
A presidencia da Autoridade Portuaria de Vigo é designada pola Xunta de Galicia.
*José Martínez Torea (1983-1988)
*Elena Espinosa (1988-1996)
*Juan Corral (1996-1999)
*Julio Pedrosa Vicente (1999-2005)
*Abel Caballero (2005-2007)
*Jesús Paz Arias (2007-2009)
*María Corina Porro Martínez (2009-2011)
*Ignacio López-Chaves (2011-2015)
*Henrique López Veiga (2015-2020)
*Jesús Vázquez Almuíña (2020-2023)
***Carlos Botana Lagarón** (desde 2023)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao
### Ligazóns externas 
*Páxina web da Autoridade Portuaria de Vigo
IES de Ribadeo Dionisio Gamallo

O **IES de Ribadeo Dionisio Gamallo** é un centro público de ensino secundario da vila de Ribadeo. Constituíuse no ano 2012 a raíz da unificación do IES Porta da Auga e o IES Dionisio Gamallo Fierros, no curso 2018-2019 ten uns 500 alumnos. En febreiro de 2014, a raíz da proposta do Consello Escolar, pasou a chamarse IES de Ribadeo Dionisio Gamallo.

A súa constitución implicou unha serie de obras, engadindo un novo edificio ó antigo do IES Dionisio Gamallo Fierros, que provocaron unha demora no proceso. O seu primeiro director foi Alfonso Piñeiro Funcasta.

Dende os seus comezos ven realizando diversas actividades, como intercambios internacionais co Karl Von Frisch Gymnasium ou a Feira da Ciencia de Ribadeo.

Dende o curso 2014/2015, a partir dunha indicación de Roberto Rodríguez, estableceuse a tradición de facer unha conferencia inaugural do curso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dionisio Gamallo
### Ligazóns externas 
* Páxina web do IES
* Feira da Ciencia de Ribadeo
Escudo de Vigo

O **escudo da cidade de Vigo** atópase regulado por un acordo do seu Concello aprobado o 7 de abril de 1987. A descrición do escudo tal e como aparece na norma que o regula é a seguinte:

O acordo sanciona a presenza do castelanismo *valeroso* no lema da cidade, no canto de *valoroso*, forma propia do galego e o portugués.

## Historia 
Historicamente Vigo estivo suxeita á xurisdición da Igrexa compostelá. Esta circunstancia explica que no escudo máis antigo da vila do que se ten constancia figurase, xunta un castelo, unha vieira xacobea. Finalizada a Guerra da Independencia, cando Vigo xa deixara de pertencer a unha xurisdición eclesiástica, decidiuse substituír a vieira por unha oliveira, xa que xunto á igrexa colexial da vila (Colexiata de Santa María de Vigo) existía un exemplar desta especie que foi considerado emblemático. De aí que no novo continente Vigo se coñecese como “*a vila da oliveira*”. Realmente era moi común plantar á beira das igrexas galegas teixos ou oliveiras (árbores perennifolias) con función ornamental e como símbolo de vida eterna; tradición que tamén existe en Asturias e nas illas británicas). Dende aquela no escudo da cidade de Vigo figurou un castelo arrodeado por unha coroa formada por dúas pólas de oliveira. Esta oliveira representa a vitoria e a fortuna, e foi tan representativa que Vigo chegou a coñecerse como a *cidade olívica*, aínda que non sexa esta unha árbore autóctona.

## Versión actual 
A versión actual do escudo reproduce o que adornaba a fonte de Neptuno que estivo situada noutrora na Porta do Sol. En 1917 Marcelino Domínguez Elías, cronista da cidade, expuxo no Boletín da Real Academia Galega a conveniencia de establecer como modelo oficial do escudo a versión que continúa a estar vixente na actualidade (véxase imaxe).

É frecuente que no escudo non figuren o bordo, a fita branca, nin a divisa malia que a norma que o regula establece o seu uso.

## Fontes 
* *O escudo, Concello de Vigo*, Concello de Vigo. Consultado o 29 de maio de 2010 e o 8 de abril de 2014. 
* *A Bandeira de Vigo, descrición da bandeira e escudo de Vigo*. *Bandeira galega*. Consultado o 29 de maio de 2010. 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Bandeira de Vigo
Marino López Blanco

[miniatura|175px|Marino López Blanco, retrato en *[Vida Gallega*, 1919.]]
**Marino López Blanco**, nado na Habana en 1891 e finado en Coral Gables (Florida) en 1986, foi un notario, político e escritor cubano, descendente de galegos.

## Traxectoria
[miniatura|250px|Banquete homenaxe a Mario López Blanco, director da revista *[Maruxa (Santiago de Compostela)|Maruxa* en  1917.]]
Fillo de José López Méndez, natural de Celeiro (Viveiro), aos trece anos veu a Compostela, onde fixo o bacharelato e estudou na USC. Alí fundou e dirixiu o semanario *Maruxa* e a revista *La Raza*. Colaborou en *Eco de Galicia*. Regresou a Cuba, onde foi secretario particular da muller do presidente da República, Alfredo Zayas Alfonso. Foi avogado e notario oficial do Centro Galego, conselleiro e accionista do Banco de Fomento Comercial e director do Banco Hispano Cubano. No goberno de Batista (1940-1944), foi subsecretario de Traballo e Ministro de Comunicacións. Foi Senador e Representante na Cámara pola Habana dende 1938 ata a súa saída de Cuba. Na segunda etapa de Batista foi Ministro de Facenda e Traballo (1952).

## Obras 
* *Intimo*, 1917.
* *Beso de quimera*, 1921.
* *Ensayo sobre el mimetismo político*, 1931.
* *Maceo. Símbolo de la cubanidad*, 1942.
* *Perennidad de Martí*, 1956.
## Vida persoal 
Casou en 1924 con Conchita Bouza Goás, filla de Jesús María Bouza Bello.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Marino L. Blanco, un viveirense ministro y socio de dos bancos y una aerolínea en Cuba

* "Don Marino López Blanco Un exministro cubano con juventud en Compostela", *El Pueblo Gallego*, 8-11-1950, p. 4.
Murallas Reais de Ceuta

As **Murallas Reais de Ceuta** son un conxunto momumental da cidade autónoma de Ceuta, que data do ano 962 na súa parte máis antiga e a máis moderna do século XVIII.

O foso de San Filipe divide o conxunto monumental en dúas partes, á vez que divide tamén en dúas partes á cidade de Ceuta. Estas están unidas por tres pontes que o cruzan, dous no extremo norte e un no extremo sur da canle. Este foso caracterízase por ser navegable para pequenas embarcacións, o que acurta o camiño entre a baía norte e a baía sur da cidade, xa que de non existir este paso deberíase rodear a península de Almina.

Esta fortificación construíuse para defender o istmo que separa a península de Almina, onde se asentaba a antiga cidade, do continente africano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Murallas Reais de Ceuta
Bandeira de Vigo

A **bandeira de Vigo** é a bandeira oficial da cidade e do concello de Vigo. Atópase regulada por un acordo do seu Concello aprobado o 7 de abril de 1987. A descrición da bandeira tal e como aparece na norma que o regula é a seguinte:

No vórtice da bandeira adoita ficar o escudo da cidade.

## Historia 
dereita|miniatura|220px|Bandeira do concello de Vigo
Unha das hipóteses da súa orixe é que fora usada na Reconquista de Vigo durante a Guerra da Independencia, porén xa nos anos 30 do século XX se estaba a usar a bandeira da matrícula marítima coma símbolo da cidade, un sautor (cruz de Santo André) coas súas cores branca e vermella. As cores teñen un referendo nacional declarado en 1914 polo que *as cores nacionais* mesturaranse coas da matrícula de Vigo.

## Significado 
A cor vermella significa calor, lume, loita; a cor branca pureza. A disposición das cores indica o vórtice onde se acrisolan os vigueses.

## Fontes 
* http://hoxe.vigo.org/pdf/escudo/triptico.pdf *A bandeira* na Web do Concello de Vigo. Consultado o 8 de abril de 2014.
* *A Bandeira de Vigo, descrición da bandeira e escudo de Vigo*. *Bandeira galega*. Consultado o 8 de abril de 2014.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escudo de Vigo
Península de Almina

[thumb|Vista da península de Almira desde [Castillejos (Fnidek), en Marrocos.]]
A **península de Almina** é un promontorio español situado no norte de África, en pleno estreito de Xibraltar. Ocupa unha gran parte da cidade autónoma de Ceuta, conformando o leste desta.

A península está separada do resto da cidade por un pequeno istmo no que se encontra o foso de San Felipe (s. XV-XVII), atravesado por tres pontes, este foso pertence ao Conxunto Monumental das Murallas Reais de Ceuta.

Na punta deste promontorio, coñecida como punta Almina, encóntrase o monte Hacho, considerada unha das lendarias columnas de Hércules. A poucos metros da costa atópase a chamada illa de Santa Catalina, que hoxe en día se encontra unida totalmente á península.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tutiempo.net 
* Regulares.es
Bandeira de Pontevedra

A **bandeira de Pontevedra** é un dos símbolos da cidade de Pontevedra. Non está regulado formalmente por ningún decreto nin acordo municipal.

## Descrición 
Está formada por un sautor (cruz de Santo André) con dúas cores, aos lados branca e enriba e embaixo azul. No vórtice fica o escudo da vila. A bandeira pódese ver en todos os edificios dependentes da administración municipal da cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Escudo de Pontevedra
Monte Hacho

miniatura|Fortaleza no Monte Hacho
O **monte Hacho** é unha montaña baixa que se encontra na cidade española de Ceuta. Está situado na costa mediterránea, no estreito de Xibraltar, fronte á pena do mesmo nome. Xunto coa Rocha de Xibraltar considérase unha das dúas Columnas de Hércules, identificándose co **monte Abyla** ou **Abila**. Non obstante outras interpretacións identifican Abyla co monte Musa (851 m), en Marrocos.

## Topónimo 
Na civilización clásica coñecíase como *Mons Abila* (Monte Abila ou Abyla).

## Situación 
O monte Hacho encóntrase na península de Almina e coroado pola Fortaleza de Hacho, que foi construída polos bizantinos, antes de ser agregado aos árabes, portugueses e españois. Hoxe en día é un cuartel do exército español. O monte Hacho tamén ten un convento, a ermida de San Antonio; preto del había un monumento, xa retirado, no lugar onde o ditador Francisco Franco se situou para ver a batalla do convoi da vitoria. Actualmente tamén se encontran as ruínas do monumento do Llano Amarillo que conmemora o inicio da Guerra Civil española no norte de África en 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Columnas de Hércules
Praia de Benzú

A **praia de Benzú** é unha praia urbana da cidade autónoma de Ceuta, situada xunto ao poboado de Benzú.

Rodéana verdes montañas xaspeadas que finalizan abruptamente. É a última praia pola baía do norte antes da fronteira con Marrocos. Dende ela nos despexados días de poñente vese con claridade a Península Ibérica.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información do Ministerio de Medio Ambiente
Escudo de Pontevedra

dereita|120px|miniatura|Escudo da provincia de Pontevedra.
O **escudo de Pontevedra** é o escudo oficial do concello e da Provincia de Pontevedra. Ambos os dous baséanse no mesmo brasón. Neles aparece, nun campo de azur, unha ponte de tres arcos de ouro sobre ondas de azuis e arxénteas. No medio da ponte, un cruceiro de ouro. Na beira dereita, un castelo ameado de ouro e aclarado de goles, e na esquerda unha torre ameada de ouro. O escudo áchase timbrado cunha coroa real, forrada de goles, ou vermello, fechada, que é un círculo de ouro, engastallado de pedras preciosas, composto de oito floróns de follas de acanto, visíbeis cinco, interpoladas de perlas e de cada unha das súas follas saen cinco diademas sumados de perlas que converxen nun mundo azur, co semimeridiano e o ecuador de ouro, sumado de cruz de ouro.

A figura da ponte que aparece no escudo representa a antiga Ponte do Burgo que cruza o río Lérez e continua o Camiño de Santiago Portugués desde Pontevedra cara Santiago.

A Deputación Provincial de Pontevedra emprega un escudo que pode considerarse como provincial, composto polos mesmos elementos que o escudo da cidade mais diferenciándose deste na cor do campo, de prata no canto de azur. Ademais a auga do río Lérez aparece representada de azur e non con ondas, e o escudo aparece arrodeado por lambrequíns de ouro e azur.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Bandeira de Pontevedra
Prusia (homónimos)

O topónimo **Prusia** pode referise a:
* **Prusia**, rexión histórica do leste de Europa, colonizada e xermanizada polos cabaleiros da Orde Teutónica entre os séculos XI e XII. 
* **Ducado de Prusia**, ducado formado na parte oriental de dita rexión en 1525. O ducado persistiu até que, despois de 1618, a liña sucesoria dos duques se extinguira.
* **Reino de Prusia**, reino que existiu desde 1701 a 1918 e, a partir de 1871, un Estado membro do Imperio alemán. O seu territorio formou parte, desde 1918, de varias provincias da República de Weimar e despois, do III Reich.
* **Estado Libre de Prusia**, estado alemán formado despois da abolición do reino de Prusia como consecuencia da derrota do Imperio alemán na primeira guerra mundial.
* **Provincia de Prusia**, provincia do Reino de Prusia formada pola unión das provincias da Prusia Occidental e a Prusia Oriental desde 1829 a 1878.
* **Prusia Occidental**, parte da rexión histórica da Prusia.
* **Prusia Oriental**, parte da rexión histórica da Prusia.

### Véxase tamén 
* Azul de Prusia
Katheryn Winnick

**Katheryn Winnick**, nada o 17 de decembro de 1977 en Etobicoke, Ontario, é unha actriz canadense de ascendencia ucraína.

## Traxectoria 
A causa da súa ascendencia familiar ten como idiomas nativos o ucraíno, único idioma que falou ata os oito anos de idade, e o inglés.

Ten unha ampla traxectoria en series de televisión, coma House M.D., Law & Order, Criminal Minds ou Vikings. Tamén protagonizou xunto a Paul Giamatti a comedia dramática Could Souls que se estrenou mundialmente no Festival de Cine de Sundance en 2009.

### Como deportista 
Actualmente é cinto negro terceiro dan en taekwondo, cinto negro segundo dan en Karate e gardacostas con licenza.

## Filmografía 
### Cinema 
## Series de televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da actriz
Selección de fútbol de Ghana

A **selección de fútbol de Ghana** (en ), alcumados Estrelas Negras (*Nsoroma Tuntum*), é o equipo representativo de Ghana nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Ghana (*Ghana Football Association*), pertencente a Confederación Africana de Fútbol (CAF). O seu maior éxito son os catro títulos da Copa de África de Nacións que obtivo en 1963, 1965, 1978 e 1982.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Ghana na páxina web da FIFA
Selección de fútbol de Suíza

A **selección de fútbol de Suíza** (en alemán: *Schweizer Fussballnationalmannschaft*‎, francés: *Équipe de Suisse de football*, en lingua italiana: *Nazionale di calcio della Svizzera*, en romanche: *Squadra naziunala da ballape da la Svizra*) é o equipo representativo de Suíza nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Asociación Suíza de Fútbol (en alemán: *Schweizerischer Fussballverband* - SFV‎, francés: *Association Suisse de Football* - ASF, en lingua italiana: *Associazione Svizzera di Football* - ASF, en romanche: *Associaziun Svizra da Ballape* - ASB), pertencente a UEFA.

## Estatísticas 
### Copa Mundial de Fútbol 
### Eurocopa 
## Xogadores 
### Máis partidos xogados 
*Actualizado a 4 de abril de 2022.*

### Máximos goleadores 
*Actualizado a 4 de abril de 2022.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Selección de fútbol de Nixeria

A **selección de fútbol de Nixeria** (en inglés: *Nigeria national football team*)‎ é o equipo representativo de Nixeria nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol de Nixeria (*Nigeria Football Federation*), pertencente a Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. O seu maior éxito son os tres títulos da Copa de África de Nacións, que obtivo en 1980, 1994 e 2013, e a participación nos oitavos de final das Copas do Mundo de ,  e .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da NFF
Andrés Rodríguez Barbeito

**Andrés Rodríguez Barbeito**, nado en Vigo o 26 de maio de 1898 e finado en Buenos Aires en 1968, foi un xornalista, diplomático e político galego.

## Traxectoria 
Sendo neno os seus pais emigraron a Buenos Aires, onde comezou a súa actividade xornalística e política. Colaborou en *Correo de Galicia* e *Céltiga*, especializándose en información deportiva e dirixiu *Hogar Gallego* (1922). En 1920 iniciouse na masonería. En 1926 regresou a Galicia e instalouse en Vigo, onde fundou en 1927 o diario deportivo *Sprint* e colaborou en *Faro de Vigo* utilizando o pseudónimo **Amadiós**. Formou parte da loxa Jovellanos nº 1 de Xixón e dende abril de 1929 das loxas Vicus nº 6 e nº 8 de Vigo. En setembro de 1929 volveu a Buenos Aires.

Ao proclamarse a Segunda República instalouse en Madrid, onde traballou nos diarios *Crisol* e *Luz* (entre xullo de 1931 e abril de 1933) e foi redactor-correspondente de *Avance* de Oviedo dende novembro de 1931. Afiliouse á Agrupación Socialita de Madrid e fíxose membro do Sindicato de Xornalistas da UGT. Pertenceu á Asociación de la Prensa de Madrid dende 1934, ano no que foi detido pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934. Cando se fundou *Claridad* incorporouse ao seu Consello de Redacción.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi secretario particular do Presidente do Goberno Francisco Largo Caballero desde setembro de 1936 a xaneiro de 1937, foi nomeado subsecretario de Obras Públicas en setembro de 1936. En xaneiro de 1937 foi nomeado por Julio Álvarez del Vayo cónsul de España en Santos (Brasil). Alí traballou a favor da República Española, polo que se enfrontou co réxime ditatorial do Presidente Vargas e coa colonia franquista española. En outubro de 1937 foi nomeado vicecónsul en São Paulo e en novembro dese ano foi detido e finalmente expulsado do Brasil, trasladándose a Panamá.

Ao rematar a guerra civil estivo exiliado en Nova York, onde traballou en *España Libre* e na emisora de radio *Voz de América*. De Nova York pasou por México camiño de Guatemala e en marzo de 1945 regresou a México. En 1953 trasladouse a Buenos Aires, onde colaborou nas publicacións *España Republicana* e *Opinión Gallega* e participou nos programas de radio *España Eterna* (Radio Libertad), *Galicia en el Aire* e *Postales gallegas*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Movimientos Migratorios Iberoamericanos
Sprint

***Sprint*** foi un semanario deportivo editado en Vigo entre 1927 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico deportivo*, apareceu o 7 de outubro de 1927. Fundado e dirixido por Andrés Rodríguez Barbeito. Editábase na imprenta de Faro de Vigo e entre os seus redactores estaban Manuel de Castro González (coñecido como Handicap), Manuel Durán Valiño (coñecido como Man d'Uval) e o carballiñés Camilo Fumega Alanis. Enrique López foi o correspondente en Santiago de Compostela dende xuño de 1929, e Maruja Seoane foino na Coruña até o seu falecemento en novembro dese mesmo ano.

En 1929 fixo unha campaña rexionalista que lle custou o cargo ao seu director. Sucedeuno Luís del Valle (pseudónimo de Aurelio Domínguez Pérez). Foi un semanario crítico coas institucións ás que lle esixiu un maior fomento e plans ximnásticos nas escolas. O fútbol ocupaba a metade das follas da publicación (xeralmente de oito páxinas) e sempre aparecía en portada. Ademais do fútbol as noticias fixas eran sobre atletismo, boxeo, ciclismo e cinexética.

Mantivo rivalidade cos semanarios coruñeses *Hércules* e *El Balón* e co pontevedrés *Aire*. Desapareceu co estalido da Guerra civil española e a incorporación a filas do seu director, Luís del Valle.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2012): *A prensa deportiva en Galicia. Historia, modelos e tipoloxía (1909‐2009) *. Universidade de Santiago de Compostela: tese de doutoramento.
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Casa de Correos e Telégrafos de Vigo

A **Casa de Correos** é un edificio histórico situado na Praza de Compostela, na esquina coa rúa da Reconquista, 2, no centro da cidade de Vigo. Dende a súa construción foi a sede principal da compañía estatal de correos e telégrafos.

## Historia 
A Casa de Correos era unha vella aspiración da boiante vila de Vigo no cambio do século XIX ao XX. Nesa época rematárase o recheo para o deseño dos xardíns da alameda da Praza de Compostela. En 1920 o concurso para a súa construción foi gañado polo arquitecto Manuel Gómez Román, autor doutros edificios notábeis da cidade coma o Edificio Simeón, o Edificio Mülder ou a sede do antigo Banco de Vigo (hoxe edificio do Banco Pastor). As obras non remataron até 1929, e non puido ser empregado até 1931, cando se abre a rúa da Reconquista. Construído sobre os restos dunha vella alfándega de pedra do século XVIII, abandonada xa nese momento, a obra foi executada polo contratista Vicente Calderón.

## Construción e estilo 
Abandonando o estilo modernista que caracterizou a súa primeira etapa, Gómez Román constrúe un edificio moi marcado polo estilo clasicista de Antonio Palacios. De corte clasicista, o chafrán da entrada actúa coma elemento referencial e coma principal acceso ao edificio, cun enorme arco de medio punto. A composición nas dúas bandas do chafrán é simétrica, cun enorme zócolo de base, con grandes pilastras sobre o mesmo que enmarcan grandes vans verticais, e un último andar que actúa a xeito de entaboamento, con fiestras máis pequenas, cornixa e óculo no ático ou faio. Salienta ademais o recrecido neobarroco con orelleiras do último andar, xusto por riba do chafrán, que ilustra ademais o percorrido que nese momento Manuel Gómez Román estaba a realizar cara ao estilo rexionalista, do que será un consumado exemplo. Decorativamente é austero, cun apicoado fino no zócolo, e os símbolos propios de correos por riba da porta principal.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Correos, Manuel Gómez Román, Vigo.JPG|Vista do edificio dende os xardíns da alameda.
Ficheiro:Correos, Rúa da Reconquista, Vigo.JPG|Caixa do correo no edificio con forma de león.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Web con información cultural do Concello de Vigo
Himno de Ceuta

O **himno de Ceuta** foi escrito por Luis García Rodríguez e a música é de Ángel García Ruiz e Matilde Tavera. Foi estreado no Teatro Cervantes o 5 de agosto de 1934, executado pola Orquestra Sinfónica coa cooperación da Banda del Tercio e a Masa Coral. Foi declarado oficial polo concello da cidade, o 24 do mesmo mes.

Foi publicado no Boletín Oficial del Estado número 67, do 14 de marzo de 1995.

## Letra 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ceuta
Igrexa de Santiago de Vigo

A **igrexa de Santiago de Vigo** é unha igrexa decimonónica que se atopa na cidade de Vigo.

## Historia 
Xa a finais do século XIX co crecemento da vila grazas ao pulo industrial e portuario, estúdase a construción dunha nova igrexa parroquial polos contratistas Cerviño e Senra. No verán de 1882 decídese a localización da nova sé, que cambiara varias veces, para ficar no daquel chamado Campo do Rei, hoxe na rúa García Barbón. Manuel Felipe Quintana encárgase do proxecto, redáctao en 1896, e despois de varias paradas por mor dos problemas económicos, remata en 1907. O proxecto inicial considerara dúas torres altas na fachada principal, que tivo que se recortar.

## Descrición e estilo 
A igrexa feita en cantaría de perpiaño granítico ten un corte medieval historicista, conta con catro fachadas, coa principal de estilo neogótico, porén as súas formas non son esveltas e diáfanas, senón que ten aparencia pesada polas súas grandes superficies macizas. O templo, aínda que bastante embutido, forma un rueiro enteiro para aproveitar a luz e consta dunha planta rectangular de tres naves sen cruceiro, a nave central ten unha amplitude maior ca as laterais, das que se separa por arcos apuntados. Sobre o pórtico da entrada sitúase o coro. As naves laterais reciben a luz a través de vans de arcos apuntados, mentres que a nave central, a maior, recibe a luz a través de trilóbulos ou pequenos rosetóns de trazaría con tres lóbulos inscritos no seu interior que se sitúan elevados sobre a nave na fachada principal. As bóvedas son de cruzaría, con contrafortes laterais, rematados en pináculos neogóticos. A cabeceira está alumeada por tres fiestras oxivais de gran tamaño na ábsida, a cabeceira é poligonal e fica enmarcada nun rectángulo no que se achan as sancristías.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Concello de Vigo
* Turismo.gal Xunta de Galicia.
Casa de Pedro Román

A **Casa de Pedro Román**, ou **Edificio Ferro**, é unha construción localizada nas rúas de Joaquín Yáñez e Fermín Penzol, na Cidade Vella de Vigo. Trátase dun dos edificios históricos máis importantes da cidade. Actualmente acolle, trala súa rehabilitación, a Biblioteca Pública Central de Vigo. Anteriormente acolleu durante moito tempo os Almacenes Ferro, que acabaron dando nome alternativo ao edificio, popularmente referido na cidade hoxe coma "Edificio Ferro".

## Historia 
O edificio foi construído por Jenaro de la Fuente Domínguez, baixo iniciativa de Pedro Román, coa finalidade de servir na súa planta baixa como comercio, e coma sede do Casino de Vigo, no primeiro andar.

## Construción e estilo 
Para a súa realización, o arquitecto reedificou unha construción anterior e reformou por completo a fachada oeste, que dá á rúa Joaquín Yañez, antes rúa Imperial. Esta fachada distínguese polo seu eclecticismo clasicista, típico de Jenaro de la Fuente, onde cada andar ten unha decoración propia, dentro dun mesmo esquema compositivo, con pilastras elevadas sobre plintos e soportando voluminosas arquitrabes. A necesidade de luz para os comercios da planta baixa, ou para a sala de baile do Casino, obrigaron a abrir grandes vans que lle dan ao edificio un ar diáfano, amplo e luminoso, contrastando coa fachada sur, maciza e sen grandes vans. Hoxe en día este salón de baile, que salienta pola súa amplitude e elegante decoración, é a sala de lectura principal da Biblioteca Pública Central de Vigo.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Garrido Rodríguez, Jaime, 2000: Arquitectura da pedra en Vigo, Vigo, Construcciones Conde, ISBN 84-605-9897-7
### Outros artigos 
* Biblioteca Pública Central de Vigo
* Centro de Documentación e Recursos Feministas de Vigo
Casa Pereira de Castro

A **Casa de Pereira de Castro** é un edificio situado na Praza da Constitución, na Cidade Vella de Vigo. Monumento Histórico-Artístico dende 1946, é un dos poucos exemplos de barroco civil que existen na vila.

## Historia 
O edificio ergueuse no século XVIII en estilo barroco, e promovido por varias familias do Vigo do momento.

Trátase dun edificio que interpreta o barroco de xeito peculiar, mesturando a cantaría de perpiaño granítico con cachotaría revocada en branco, que serve para salientar os elementos senlleiros da edificación (encontros, linteis, xambas). Conta con dúas fachadas enmarcadas por pilastras angulares, que sosteñen un falso entaboamento de molduras de cantaría, sobre a que se sitúa a cornixa ricamente moldurada. A fachada da rúa do Triunfo é austera, contando só cos escudos de varias das familias promotoras da obra. A fachada da Praza da Constitución é a que concentra o maior programa decorativo, con frontóns de arcos mixilíneos nos vans das fiestras, e decoración de placas, típicas do barroco galego, baixo os balcóns.

## Galería de imaxes 

Ficheiro: Pereira de Castro Fachada Rúa Triunfo 01.jpg|Fachada pola Rúa do Triunfo.
Ficheiro: Pereira de Castro Fachada Rúa Triunfo 02.jpg|Fachada pola Rúa do Triunfo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Garrido Rodríguez, Jaime, 2000: Arquitectura da pedra en Vigo, Vigo, Construcciones Conde, ISBN 84-605-9897-7
Stadio Gaetano Bonolis

O **Stadio Gaetano Bonolis** (antes coñecido como **Stadio Comunale**) é un estadio de fútbol situado na cidade italiana de Téramo. Ten capacidade para 7.498 espectadores e un terreo de xogo cunhas medidas de 105x68 metros. Serve de sede habitual para o Teramo Calcio.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio na páxina do club
Casa de Estanislao Durán

A **Casa de Estanislao Durán** é un edificio histórico situado no cruzamento da rúa do Príncipe, número 41, e a rúa Velázquez Moreno, no centro da cidade de Vigo. É un edificio histórico, exemplo da extraordinaria actividade arquitectónica da vila a finais do século XIX e comezos do XX.

## Historia 
A obra foi promovida en 1901 por Estanislao Durán David, rico comerciante e empresario da próspera vila de Vigo do momento, que encargou a Manuel Felipe Quintana Ochaita o deseño dun palacete urbano no que daquela era a estrada de saída de Vigo, hoxe en pleno centro.

## Construción e estilo 
O edificio consta de soto, planta baixa, primeiro andar e faiado con cuberta amansardada ou crebada e moi empinada. Está construído cun estilo ecléctico con clara influencia francesa e disposición clasicista, que se manifesta na súa decoración. Na planta baixa dispóñense varios arcos cunha moldura decorada na súa parte superior. No primeiro andar dispóñense amplos vans enmarcados en pilastras, e un lintel que enmarca unha decoración de rostros humanos enmarcados en decoración vexetal. No faiado as bufardas ou fachais están rematadas por un frontón curvo con decoración de volutas e unha balaustrada sobre unha cornixa sobrevoada. O conxunto complétase cun corpo en forma de torre, decorado con arcadas semicirculares e que se ergue sobre un balcón balaustrado e corrido no chafrán do edificio. Sobre este corpo érguese unha cúpula de escamas, que resalta sobre o resto do conxunto e lle dá un aspecto señorial. En 1924 foi realizado un engadido na planta baixa da fachada que discorre por Velázquez Moreno. No resto o edificio consérvase na súa disposición orixinal. Atopámonos perante un dos mellores exemplos dos palacetes urbanos que a burguesía viguesa fixo construír para salientar a súa preeminencia económica e social na cidade do momento, marcada polo desenvolvemento industrial e comercial ligado ao porto e ás súas empresas asociadas.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Jaime (2000). *Arquitectura da pedra en Vigo*, Vigo, Construcciones Conde, ISBN 84-605-9897-7.

### Ligazóns externas 
* arquitecturavigo.blogspot.com .
* Páxina web do Concello de Vigo
Duas Igrejas, Penafiel

**Duas Igrejas** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 6,11&nbsp;km² e 2 426 habitantes (2011). Densidade: 397,1 hab/km².
## Situación
A freguesía de Duas Igrejas está situada na parte oriental da cidade de Penafiel, apenas a 3&nbsp;km do centro, ocupando unha área de cerca de 6&nbsp;km², e ten como patrón Santo Adrião. Ata mediados do século XIX, era coñecida por **Canas de Duas Igrejas**.

## Cultura
O acontecemento festivo máis importante é a festa de *Nossa Senhora do Rosário*, que se realiza todos os anos, no primeiro domingo de outubro, e é tamén denominada por “Festa da Sopa Seca”.

Seguido da "Festa de São Pedro", que se realiza o día 29 de xuño.

## Véxase tamén
Galegos, Penafiel

**Galegos** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, con 3,52&nbsp;km² de área e 2.673 habitantes (2011). Densidade: 759,4 hab/km². Antes era coñecida por **São Salvador de Galegos**, debido ao nome do seu patrón, São Salvador.

## Historia
150px|miniatura|esquerda|Escudo de Galegos.
En Galegos existen importantes ruínas castrexas e romanas coñecidas por Castro de Monte Mozinho. Un importante patrimonio, que permite percibir como funcionaba a civilización castrexa e romana nos tempos pasados.

## Patrimonio
* Castro de Monte Mozinho
* Igrexa de Galegos
## Véxase tamén
Vila Cova, Penafiel

**Vila Cova** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 6,40&nbsp;km² e 819 habitantes (2011). A súa densidade é de 128 hab/km².

Ten unha asociación de solidariedade social que axuda os máis necesitados desta freguesía e dalgunhas freguesías veciñas. Tamén é coñecida polo seu grupo coral que canta por varias freguesías do concello e arredores.
## Véxase tamén
Boelhe, Penafiel

**Boelle** (en portugués: **Boelhe**) é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 4,83&nbsp;km² e 1.646 habitantes (2011). Densidade: 340,8 hab/km².

## Patrimonio
*Igrexa de São Gens de Boelhe
*Capela de São Miguel de Passinhos
*Parque Urbano Padre Serra
*Ruínas romanas da Bouça do Ouro

## Escolas
*Escola EB1 Bairros nº 1 - Boelhe
*Escola EB1 Bairros nº 2 - Boelhe
*Xardin de infancia de Bairros - Boelhe
## Véxase tamén
Bustelo, Penafiel

**Bustelo** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 6,50&nbsp;km² e 1579 habitantes (2011). Densidade: 242,9 hab/km².

Constituíu un couto ata inicios do século XIX. Tiña, en 1801, 1319 habitantes.
## Véxase tamén
Cabeça Santa, Penafiel

**Cabeça Santa** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 5,10&nbsp;km² e 2.528 habitantes (2011). Densidade: 495,7 hab/km².

## Orixe de nome
A localidade, antes chamada Gândara posuía unha reliquia sagrada que deu o nome á localidade, un pequeno cranio dun neno, cuberto cun encaixe e cintas de prata.

No verán de 1981 alguén entrou na igrexa e levou a reliquia.

## Véxase tamén
Canelas, Penafiel

**Canelas** é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, cunha área de 11,86&nbsp;km² e 1649 habitantes (2011). Densidade: 139 hab/km². Situada na marxe dereita do río Douro, Canelas está a 14&nbsp;km da sede do concello.
## Véxase tamén