Expulsión dos mercadores do Templo

miniatura|*Xesús expulsando os mercadores do Templo.* Quentin Matsys (Século XVI).
A **expulsión dos mercadores** do Templo de Xerusalén, ou a **purificación do Templo**, é unha perícope dos catro evanxeos canónicos (o de Mateu, o de Marcos, o de Lucas e o de Xoán). Nela, Xesús de Nazaret botou aos tendeiros que vendían no interior do Templo de Xerusalén, tamén chamado o Templo de Herodes. Batendo cunha xostra, estragou os postos de venda de animais para seren ofrendados e derrubou as mesas dos cambiadores de cartos.

## A pasaxe evanxélica 
## Interpretación 
miniatura|Recreación do Templo de Xerusalén
Segundo as indicacións de Xoán, o incidente aconteceu antes do 15 do mes de Nisán (día da Pascua). Con todo, a versión dos sinópticos (Mateu, Marcos e Lucas) é que o episodio tivo lugar na derradeira semana de Xesús de Nazareth con vida, mentres que no de Xoán, preséntase como unha das súas primeiras accións durante a súa vida pública. Isto xerou debate sobre se se trata dunha única ocasión, ou, de se foron varias veces: algúns como Louis Claude Fillion, consideran de que os sinópticos e Xoán presentan episodios diferentes, mentres que outros, tenden a indentificalo como un único feito. Esta é a corrente con maior consenso entre teólogos católicos como G. Ricciotti e protestantes, como V. Taylor.

O Templo de Xerusalén era o centro da vida relixiosa do xudaísmo do cambio de era. Edificado no século X a.C, nos tempos de Salomón, albergaba a Arca da Alianza, que contiña as Táboas da Lei cos Dez Mandamendos gravados, símbolo do pacto entre Deus e o seu pobo, Israel. Durante o reinado de Herodes o Grande, o Templo foi restaurado nunhas obras que se prolongaron entre o 21 a.C e o 62/64 d.C., coetáneas coa vida e prédica de Xesús de Nazaret. Os peregrinos acudían nun número moi elevado ao Templo, especialmente en Pascua. No patio mercaban as ofrendas que presentaban, ben fose perfume para queimar, ou, máis valioso, animais (pombas, ovellas, bois) para o seu sacrificio ritual. Tamén se facía, no coñecido como Patio dos Xentís, o troco de moeda, pois os peregrinos procedían de diversas rexións do Mediterráneo oriental e Oriente Próximo que debían de cambiar as súas divisas pola local para mercar. 

De acordo cos evanxeos, o feito causou un forte impacto nos que alí estaban: os crentes, admirados, recoñecéronos como anuncios proféticos, mentres que os discípulos responderon xustificando a Xesús mencionando o versículo 10 do salmo 69 ("*Consómeme o celo da túa casa e as aldraxes dos que te aldraxan caen enriba de min*"). Nos sinópticos, a consecuencia deste acontecemento foi que medrou o receo das autoridades relixiosas contra Xesús. Ademais, Marcos e Lucas, relaciónana explicitamente coa conspiración contra el ao coincidiren na frase "*buscaban o xeito de acabar con el*".      [miniatura|*A expulsión dos mercadores*. [Rembrandt (1626) ]]

## Uso desta pasaxe 
miniatura|*A purificación do Templo*. El Greco (1600)|esquerdaA expulsión dos mercadores do Templo é un dos únicos momentos nos que os evanxeos presentan a Xesús facendo uso da violencia. Isto fixo que fose empregado ao longo do tempo con distintas finalidades: dunha parte, como argumento lexitimador da violencia por parte dos cristiáns, como fai Agostiño de Hipona, no contexto das polémicas cos donatistas, ou Jean Calvin , que se vale dela para xustificar a represión contra Miguel Servet en *Defensio Orthodoxae Fidei* (1554). Tamén é empregada doutro xeito, para denunciar os pecados na propia Igrexa, como fixo Gregorio VII que recorreu a ela para loitar contra a simonía (venda de cargos eclesíasticos). No século XXI, os papas Bieito XVI e Francisco usárona para denunciar a violencia ou a "idolatría" dos cartos.

## Motivo artístico 
A Expulsión dos mercadores do Templo é un pasaxe da Biblia que inspirou diferentes obras de arte ao longo da Historia. Algúns dos máis destacados exemplos son: El Greco ou Rembrandt. 
## Notas