Lista de nomes femininos en galego

Esta é unha **lista alfabética de nomes femininos en galego**, indicándose en cada un deles a súa orixe e significado.

## A

***Abigaíl**. Hebraico. Deus é xubiloso.
***Ada**. Do hebraico *hagar* (fuga, fuxitiva); Adorno ou beleza.
***Ádega**. Grego. Boa.
***Adela**. Xermano. Forma reducida de Adelaida/Adelaira, creadas sobre a raíz xermánica *athala-*, Nobre.
***Adelaida**. o xermánico Adelheid, ‘de condición, aspecto ou familia nobre’. Variantes: Adelaira, Delaira.
***Adelaira**. Do xermánico Adelheid, ‘de condición, aspecto ou familia nobre’. Variantes: Adelaida, Delaira.
***Adelina**. Xermano. Nobre.
***Adoración**. Latín. Adoración.
***Afonsina**. Xermano. Preparada para a loita.
***África**. Latín. Exposta ao sol, cálida.
***Afrodisia**. Grego. Amorosa.
***Agar**. Hebreo. Fuxitiva.
***Ágata**. Grego. Boa.
***Agostiña**. Latín. Derivado de Augusto, consagrada polos augures.
***Agripina**. Latín. Da familia romana de Agripa, a que nace de pé.
***Águeda**. Grego. Boa.
***Aida**. Exipcio. A que chega.
***Aine**. Celta. Nome mitolóxico.
***Alba**. Latín. Aurora branca.
***Alberta**. Xermano. Totalmente nobre.
***Albertina**. Xermano. Totalmente nobre.
***Albina**. Latín. Branca. // Xermano. Amigo dos Elfos.
***Alborada**. Derivado de *albor* e este do latín *alborem*, amencer, aurora branca.
***Albura**. Galaico. Nome céltico-galaico bracarense feminino.
***Alcira**. Árabe. Illa.
***Alda**. Xermánico. Vella.
***Aldara**. Xermano. Insigne e sabia no combate. Variante: Ilduara.
***Alegría**. Latín. Alegría, viveza, animosidade.
***Aleixa**. Grego. Defensora, protectora.
***Alexandra**. Grego. Muller defensora, protectora.
***Alfreda**. Formado a partir da forma masculina Alfredo. En Galicia nunca foi un nome moi popular.
***Alicia**. Xermano. De nobre aspecto // Grego. Real, verdadeira.
***Alla**. Grego. Ben falada. Nórdico.
***Alma**. Latín. A que fai o ben.
***Almudena**. Árabe. Cidade pequena, vila.
***Alodia**. Xermano. Terra íntegra, libre.
***Aloia**. Latín. Loanza /Galaico. Topónimo do monte sito en Tui.
***Amabel**. Latín. Que ama, amábel.
***Amada**. Latín. Amada.
***Amadora**. Latín. Que ama.
***Amaia**. Vasco. Fin.
***Amaina**. Galaico, nome feminino galaico lucense (aparece nunha inscrición).
***Amalia**. Xermano.
***Amancia**. Latín. Que debe ser amada.
***Amanda**. Latín. Que merece que a amen.
***Amalia**. Xermano. Laboriosa, traballadora, infatigábel.
***Ambrosia**. Grego. Inmortal, de natureza divina.
***Amelia**. Grego. Traballo // Xermano. Laboriosa ou valorosa.
***América**. Latín. Pertencente á cidade latina de Ameria.
***Amil**. Nórdico-galaico. Santuario.
***Amparo**. Latín. Preparación, protección.
***Ana**. do hebraico * Hannah*. Compaixón, graza de Deus.
***Anacleta**. Grego. Invocada.
***Anais**. Hebreo. Compaixón, graza de Deus.
***Anastasia**. Grego. Resurrección.
***Anatolia**. Grego. De levante, oriente.
***Andrea**. Grego. Viril, coraxosa.
***Angustias**. Angustia, aflición.
***Anisia**. Grego. Anisada, con aroma a fiúncho.
***Antela**. Galaico. Hidrónimo galego. Quizais un topónimo de orixe latina, probabelmente co significado de anta pequena.
***Antía**. Do grego *Anthía*, Tirada, sacada das flores, florida. Referíase ao primeiro favo de mel que fabricaban as abellas, tamén chamado en galego entena.
***Antígona**. Grego. Enfrontada á súa xeración.
***Antoniña**. Grego. (a través do Latín). Florida. 
***Anuncia**. Latín. Anunciadora, mensaxeira.
***Anunciación**. Latín. Anunciadora.
***Anxa**. Grego. Mensaxeira. 
***Anxela**. Grego. Mensaxeira.
***Ánxeles**. Grego. Mensaxeira. 
***Anxélica**. Grego. Anxelical ou propia dos mensaxeiros.
***Anxos**. Grego. Mensaxeiros.
***Apana**. Galaico. Nome céltico galaico lucense feminino.
***Apolonia**. Grego. Devota do deus Apolo.
***Aquilina**. Latín. Da natureza da aguia, aquilina.
***Araceli**. Latín. Altar do ceo.
***Arancha**. Topónimo galego, posibelmente relacionado co éuscaro *Arantzazu*, serra de moitos picoutos ou lugar cheo de espiños ou toxos.
***Aránzazu**. Vasco. Ti entre espiños ou toxos, Arancha.
***Aras**. Latín
***Arcadia**. Grego. Natural da Arcadia, provincia grega do Peloponeso.
***Arduína**. Celta. Deusa celta.
***Area**. Latín. Area.
***Ariadna**. Grego. Moi santa, moi rebelde.
***Aroa**. Do éuscaro: época.
***Artemisa**. Grego. San e salva.
***Artusa**. Grego. Coidadora da constelación da Osa.
***Arxentina**. Latín. Prateada, sonora como a prata.
***Ascensión**. Latín. Subir ao ceo, ascender.
***Ástrid**. Xermánico/Nórdico. De *Astrid*, posiblemente composto de astr-, ‘estrela’, e (f)ridh, ’belo, amado’. Tamén pode proceder de asa e trud, co significado de ‘Deus é fiel’. Variante: Ástride.
***Asunción**. Latín. Subir ao ceo, ascender.
***Asunta**. Latín. Subir ao ceo, ascender.
***Augusta**. Latín. Consagrada polos augures e adiviños.
***Aunia**. Celta. Nome feminino celta.
***Áurea**. Latín. Fermosa como o ouro, espléndida.
***Aurelia**. Latín. Brillante, refulxente.
***Aureliana**. Latín. Brillante, refulxente.
***Aurora**. Latín. Aurora.
***Avelina**. Xermano. Desexada ardentemente.
***Avia**. Latín
***Azalea**. Grego. Nome de flor.
***Azucena**. Árabe. Flor, azucena.

## B

***Baia**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Balbina**. Latín. Da familia romana Balba, que tatexa, que balbucea.
***Balla**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Baltasara**. Asirio. Que o deus Baal protexa ao rei.
***Bárbara**. Grego. Estranxeira.
***Barca**. Hispano. Palabra incorporada ao latín serodio, caixón, artesa, barca.
***Basilisa**. Grego. Raíña.
***Bastiana**. Grego. Venerábel.
***Beata**. Celta.Vida.
***Beatriz**. Do latín *Beatrix*, derivado de *beare*, ‘facer feliz’. Benaventurada.
***Begoña**. Vasco. Altura ou outeiro que domina.
***Belén**. Do hebraico: * Beth-lehem*, nome dunha vila palestina, Casa do pan.
***Belinda**. Xermano. Defensa do guerreiro.
***Belisa**. Latín. Esvelta.
***Bélxica**. Latín. Relativo ao pobo dos Belgas.
***Benedita**. Latín. Ben nomeada, bendita.
***Benigna**. Latín. Bondadosa.
***Benta**. Latín. Ben nomeada, bendita. Variante: Bieita.
***Benvida**. Latín. Nome medieval de bo agoiro para unha filla esperada, benvida.
***Benxamina**. Hebreo. Filla predilecta.
***Berenguela**. Xermano. Guerreira preparada. Lanceira.
***Berenice**. Grego. Portadora da vitoria.
***Bernalda**.Do xermánico *Bernhard*, co significado de ‘guerreiro forte e audaz’, ou Bernald, ‘guerreiro vello, ilustre’. Variante: Bernarda. Osa forte.
***Bernaldina**. Xermano. Osa forte.
***Berta**. Xermano. Ilustre, famosa, brillante.
***Bieita**. Latín. Ben nomeada, bendita.
***Bonifacia**. Latín. A que fai o ben. Benfeitora.
***Branca**. do xermano *blank*; Branca, nobre, brillante.
***Braulia**. Xermano. Lume, espada.
***Brenda**. Celta.Espada.
***Briana**. Celta. Muller forte.
***Brianda**. Celta. Monte alto.
***Brisda**. Celta. Forza.
***Bríxida**. Celta. Poboación elevada, colonia. Forza, vitoriosa.

## C

***Caetana**. Latín. Alegre.
***Calista**. Do grego *Kallistos*, ‘belísimo, fermosísimo’. Variante: Calistra.
***Camelia**. Latín. Nome de flor.
***Camila**. Etrusco. Ministro, sacerdote.
***Camiño**. Celta. Camiño.
***Candea**. Latín. Cirio, candea, luz. Como nome propio procede de *Festum Candelorium*, ‘festa das candeas’. Variantes: Candeloria, Candela.
***Candela**. Latín. Cirio, candea, luz.
***Candeloria**. Latín. Cirio, candea, luz.
***Cándida**. Latín. Branquísima, luminosa, sen malicia.
***Caridade**. Latín. Amor, afecto, caridade.
***Carina**. Grego. Pura, inmaculada, graciosa.
***Carla**. Xermano. Viril.
***Carlota**. Xermano. Viril.
***Carme**. Hebreo. Viña, xardín // Latín. Poema ou canto. Variantes: Carmela, Carmo.
***Carmela**. Hebreo. Viña, xardín // Latín. Poema ou canto.
***Carmo**. Hebreo, a través do portugués. Viña, xardín // Latín. Poema ou canto. Variante: Carme.
***Carola**. Xermano. Home forte, home, viril.
***Carolina**. do xermano *Karl*, latinizado como *Carolus*. Home forte, home, viril.
***Casandra**. Grego. Protectora de homes.
***Casia**. Latín. Excelsa, distinguida, ilustre.
***Casiana**. Latín. Excelsa, distinguida, ilustre.
***Casilda**. Árabe. Cantiga.
***Casimira**. Xermano. A que impón a paz.
***Catarina**. Do grego *katharós*, puro. Pura, inmaculada, graciosa. Variantes: Catuxa (tamén diminutivo), Cateliña, Cataliña, Catalina.
***Catuxa**. Grego. Pura, inmaculada, graciosa. Variante de Catarina.
***Cebreiro**, Galego. Procedente dun topónimo, úsase como nome composto: María do Cebreiro.
***Cecía**. Latín. Cega, curta de vista. Variantes: Cilla, Cecia, Cecilia, Icía, Cía ou Sía.
***Cecilia**. Latín. Cega, curta de vista. Variantes: Cilla, Cecia, Cecía, Icía, Cía ou Sía.
***Ceferina**. Latín. Relativa ao vento Céfiro, o que porta a vida.
***Cela**. Latín. Advocación mariana venerada en Baredo, Baiona. 
***Celeste**. Latín. Pertencente ao ceo.
***Celestina**. Latín. Pertencente ao ceo.
***Celia**. Latín. Pertencente ao ceo.
***Celina**. Latín. Pertencente ao ceo.
***Celsa**. Latín. Pertencente ao ceo.
***Celtia**. Galego. Dos Celtas, de Galicia. Nome poético que Eduardo Pondal aplica a Galicia.
***Chorima**. Galego. Nome da flor do toxo, procedente do latín flor.
***Cibrá**. Latín. Habitante de Chipre. Cipriana. 
***Cía**, Latín. Cega, curta de vista. Variantes: Cecilia, Cecia, Cecía, Icía, Sía ou Cilla.
***Cilla**. Latín. Cega, curta de vista. Variantes: Cecilia, Cecia, Cecía, Icía, Cía ou Sía.
***Cintia**. Grego. Nacida en Cintia, nome dun monte de Delos.
***Cipriana**. Latín. Habitante de Chipre. Variente: Cibrá.
***Cira**. Persa. Sol, deusa.
***Clara**. Latín. Clara, ilustre.
***Claudia**. Latín. Da familia Claudia, coxa.
***Claudina**. Latín. Da familia Claudia, coxa.
***Clementina**. Grego. Clemente.
***Cleofe**. Grego. De glorioso pai, gloriosa polos seus pais.
***Cleopatra**. Grego. Filla de glorioso pai.
***Clodia**. Latín. Da familia Claudia, coxa.
***Cloe**. Grego. Tenra.
***Clorinda**. Grego. Tilleira verde pálida, verde clara.
***Clotilde**. Xermano. Célebre, nomeada na batalla.
***Comba**. Latín. Pomba, rola, símbolo da paz e da pureza.
***Conceizón**. Latín. Acto de recibir ou concibir.
***Concepción**. Latín. Acto de recibir ou concibir. 
***Consolación**. Latín. Consolarse con...
***Constantina**. Latín. Moi constante.
***Cora**. Grego. Moza, doncela.
***Coral**. Latín. Coral.
***Coralia**. Grego. Rapaza, doncela.
***Cornelia**. Latín. Relacionada co corno da abundancia.
***Corona**. Latín. Coroa.
***Cósima**. Grego. Educada.
***Costanza**. Latín. Constante, ou constancia.
***Covadonga**. Latín. Cova da señora.
***Cristal**. Grego. Xeo, cristal.
***Cristina**. Hebreo. Discípula de Cristo, unxida.
***Cruz**. Latín. Cruz, picota, tormento.
***Custodia**. Latín. O anxo gardián, coidadora. 

## D

***Dafne**. Grego. Coroada de loureiro.
***Dalia**. Latín. Flor.
***Damiana**. Grego. A que domina, dominadora.
***Daniela**. Hebreo. Deus é o meu xuíz.
***Danila**. Xermano galaico. Antigo nome galego de orixe xermánica, composto de *dans*, ‘dinamarqués’, e do sufixo *–ila*.
***Davinia**. Hebreo. Amada.
***Débora**. Hebreo. Abella.
***Delaira**. Do xermánico *Adelheid*, ‘de condición, aspecto ou familia nobre’. Variantes: Adelaira, Adelaida.
***Delia**. Grego. Deusa, natural da illa de Delos.
***Delfina**. Grego. Golfiño, besta feroz.
***Demetria**. Grego. Devota de Deméter, deusa da agricultura.
***Desideria**. Latín. Desexábel, desexosa.
***Diana**. Latín. Do día, pertencente ao día, divina, celeste, luminosa.
***Digna**. Latín. Digna.
***Dionisia**. Grego. Consagrada a Dioniso, deus das festas e do viño.
***Divina**. Latín. Divina, relativa a Deus.
***Dominga**. Latín. Dedicada ou gardada para Deus.
***Dominica**. Latín. Dedicada ou gardada para Deus.
***Domitila**. Latín. Domesticadora.
***Doa**. Latín. Regalo.
***Doce**. Do latín *Dulcis* ‘doce’. Refírese a unha advocación mariana: o Doce Nome de María. Variante: Dulce.
***Dora**. Grego. Regalo.
***Dores**. Do latín *dolores*, plural de *dolor* e este de *doleo*, ‘sufrir’. Dores, sufrimentos. Dores. Nome de advocación mariana. Variante: Dolores.
***Dorinda**. Grego. Regalo.
***Dorotea**. Grego. Regalo de Deus.
***Dosinda**. Xermano. Don fermoso.
***Dositea**. Grego. Regalo de Deus.
***Dubra**. Galaico céltico. Hidrónimo do río Dubra, afluente do río Tambre significa ‘augas’.
***Dunia**. Árabe. Señora do mundo. 

## E

***Edelmira**. Xermano. Ilustre, nobre.
***Edenia**. Hebreo. Xardín delicioso.
***Edite**. Xermano. Riqueza e combate.
***Eduarda**. Xermano. Gloriosa gardiá.
***Eduvixes**. Xermano. Guerreira vitoriosa na batalla.
***Einés**. Do grego *(H)agné*, ‘pura, casta’. Variantes: Inesa, Inés.
***Eira**. Escandinavo. Deusa da saúde. Tamén galés: neve.
***Elba**. Celta. Alta montaña.
***Eleonor**. De orixe discutida, pode proceder do árabe (co significado ‘Deus é a miña luz’), do provenzal *Alienor* (posiblemente relacionado co gótico *alan*, ‘medrar’) ou do gálico *Leonorius*, quizais aglutinación de León e Honorio. Variantes: Lianora, Leonora, Lionor, Leonor.
***Eleuteria**. Grego. Liberadora, libre.
***Eliana**. Grego. Relativa ao sol.
***Elisa**. Hebreo. Deus axudou. Ou fenicio.
***Eloísa**. Xermano. Elixida.
***Elsa**. Hebreo. Deus axudou.
***Elvia**. Celta. Da alta montaña.
***Elvira**. Xermano. Amiga da lanza, nobre gardiá. Nome hispano que podería ter orixe visigótica e significar ‘amiga da lanza’ ou ‘alegre e amigábel’, ou ben ser de orixe vasca e significar ‘vila nova’. Variantes: Xelvira, Xeloíra.
***Emérita**. Latín. Recompensada por Deus.
***Emiliana**. Latín. Pertencente á familia romana Emilia, imitadora.
***Emilia**. Latín. Pertencente á familia romana Emilia, imitadora.
***Encarnación**. Latín. Encarnación, misterio relixioso.
***Engracia**. Latín. Estar en graza.
***Enma**. Hebreo. Hipocorístico de Enmanuela, salvadora.
***Enmanuela**. Hebreo. Deus está connosco, salvadora.
***Epifania**. Grego. Aparición, manifestación.
***Erea**. Galaico. A través do grego Eirene, ‘paz’, ‘deusa da paz’, latinizado como Irene. Variantes: Irena, Iría.
***Ermidas**. Latín. Pequena igrexa solitaria.
***Ernesta**. Xermano. Combate forte, firme, tenaz.
***Ernestina**. Xermano. Firme, tenaz.
***Escolástica**. Latín. Pertencente á escola.
***Escravitude**. Latín. De escravo, nome dun pobo eslavo.
***Esmeralda**. Grego. Esmeralda, pedra preciosa.
***Esmeraldina**. Grego. Esmeralda, pedra preciosa.
***Esperanza**. Latín. Esperanza.
***Estefanía**. Grego. Coroada de loureiro, vitoriosa.
***Estela**. Do latín *stellula*, diminutivo de *stella*, estrela. Variante: Estrela.
***Ester**. Hebreo. Astro, estrela.
***Estrela**. Do latín *stellula*, diminutivo de *stella*, estrela. Variante: Estela.
***Etelvina**. Xermano. Ilustre, nobre pola súa vitoria.
***Eudosia**. Grego. De boa opinión, doutrina ou reputación.
***Eufemia**. Grego. Favorábel, eloxiosa, de bo agoiro.
***Eufrasia**. Grego. Alegría, ledicia, bo humor.
***Eulalia**. Grego. Que fala ben. Variante culta de Baia.
***Euxea**, Uxía, Grego. Ben nacida, nobre.
***Euxenia**, Uxía, Grego. Ben nacida, nobre.
***Evelina**. Celta. Agradable.
***Exeria**. Latín-galaico, á súa vez do grego *egerio*, ‘mover’. Levou este nome a nobre viaxeira galega que, no século IV ou V, deixou constancia da súa peregrinación a Xerusalén no seu Itinerario. 

## F

***Fabia**. Latín. Da familia Fabia, faba.
***Fabiana**. Latín. Da familia Fabia, faba.
***Fabiola**. Latín. Da familia Fabia, faba.
***Faia**. Latín. Do nome común faia.
***Fara**. Árabe. Alegre.
***Faro**. Grego. Procedente da illa grega de Pharos.
***Fátima**. Árabe. Doncela ou  ‘a que desteta os meniños’. *Fâtima* era o nome da filla de Mahoma.
***Faustina**. Latín. Relativa a Fausto, favorábel, feliz.
***Fe**. Latín. Fe.
***Fedora**. Eslavo. Regalo de Deus.
***Fedra**. Grego. Brillante.
***Felicia**. Latín. Feliz, contenta, fértil.
***Feliciana**. Latín. Feliz, contenta, fértil.
***Felicidade**. Latín. Felicidade. Nome latino que expresa alegría polo nacemento dunha filla. Variante: Felícitas.
***Felicita**. Latín. Felicidade.
***Felicitas**. Latín. Felicidade.
***Felisa**. Latín. Afortunada, chea de felicidade.
***Fernanda**. Xermano. Intelixente ou atrevida na paz.
***Fidelina**. Latín. Fiel.
***Filipa**. Grego. Amiga dos cabalos.
***Filomena**. Grego. Amiga dos cantos, rousinol.
***Fiona**. Celta. De fermosos cabelos.
***Firmina**. Latín. Firme, segura.
***Flavia**. Latín. Amarela, loura. Procede do apelido dunha familia que chegou a dar tres emperadores a Roma. Deriva do adxectivo flavus, ‘dourado’, que se lles aplicaba ás persoas de cabelo louro.
***Flor**. Latín. Flor.
***Flora**. Latín. Deusa das flores.
***Florencia**. Latín. Floreada, florida, chea de flores.
***Florentina**. Latín. Florecente, brillante, resplandecente.
***Floriana**. Latín. Pertencente á deusa Flora.
***Florinda**. Latín. Floreada, chea de flores.
***Fortunata**. Latín. Afortunada.
***Francisca**. Xermano. A que quere ser libre.
***Franqueira**. Xermano. Lugar aberto; lugar dos libres. Posiblemente relacionado con francos, quizais como resultado dunha antiga colonización, é o nome do lugar onde se ergue o mosteiro de Santa María da Franqueira (A Cañiza-Pontevedra) e a Virxe do mesmo nome.
***Frederica**. Xermano. Princesa da paz, pacificadora.
***Frida**. Xermano. Paz.
***Froitosa**. Latín. Fértil, frutífera.
***Fulxencia**. Latín. Relucente, refulxente. 

## G

***Gabina**. Latín. Da cidade de Gabio, no Lacio.
***Gabriela**. Hebreo. Forza de Deus.
***Gala**. Xermano. Muller da tribo dos galos, da Galia.
***Galicia**. Celta/galaico. Topónimo. Variante: Galiza.
***Galiza**. Celta/galaico. Topónimo. Variante: Galicia.
***Gaspara**. Persa. Administradora do tesouro.
***Glauca**. Grego. Verde, da cor do mar.
***Glenda**. Celta. Vale estreito e boscoso.
***Gliceria**. Grego. Doce.
***Gloria**. Latín. Fama, sona.
***Goretti**. Italiano. Apelido dunha santa italiana, chamada María.
***Graciela**. Latín. Grata, agradábel.
***Graza**. Latín. Graza, encanto, don. Variante: Gracia.
***Gregoria**. Grego. Vixiante, esperta.
***Grial**. Orixe descoñecida. ‘Cunca’, ‘cáliz’, máis concretamente refírese ao Santo Graal, copa que Xesús usou na última cea.
***Griselda**. Xermano. Ilustre batalla.
***Guadalupe**. Do topónimo árabe *Wadi al-lub*, que significa ‘río agochado’, ‘río do lobo’ ou 'Río de croios negros'. 
***Gualteria**. Xermano. A que manda o pobo na guerra.
***Gudula**. Xermano. Deusa, batalla.
***Güendolina**. Bretón. Branca.
***Guía**. Do xermano *witan*, ‘guiar’. Persoa que guía, que conduce, escolta. Advocación mariana.
***Guillermina**. Xermano. Helmo protector.
***Guiomar**. Do xermano *wig*, ‘combate’, e *mar*, ‘célebre’. Muller ilustre, combate ilustre. 
***Gumersinda**. Xermano. Muller forte.

## H

***Hadriana**. Latín. Nacida na Hadria.
***Heladia**. Grego. Nativa da Hélade, Grecia.
***Helena**. Do grego *hellene*, grega, da Grecia, muller moi bela. A través do latín *Helena* ou *Helene*. A súa etimoloxía é dubidosa. É posible que proceda da unión das palabras gregas *helane*, ‘facho’, ‘tea’ e *hele*, heile, ‘fulgor ou calor do sol’, ‘luz brillante’.
***Helga**. Xermano. Santa.
***Helia**. Grego. Sol.
***Henriqueta**. Xermano. Rica en leiras.
***Hermelinda**. Xermano. Escudo do potente.
***Hermenexilda**. Xermano. Guerreira valorosa e prudente.
***Herminia**. Xermano. Grande, forte.
***Herodías**. Grego. Gobernadora.
***Herundina**. Xermano. Deusa e esposa.
***Hilaria**. Grego. Alegría.
***Hilda**. Xermano. Batalla.
***Hildegarda**. Xermano. Gardiá da batalla.
***Hipólita**. Grego. A que solta os cabalos.
***Hixinia**. Grego. Sa, que goza de boa saúde, hixiénica.
***Honorata**. Latín. Honrada, apreciada.
***Honoraria**. Latín. Honorábel.
***Honorina**. Latín. Honorábel.
***Hortensia**. Latín. Relativa á horta. 

## I

***Icía**. Etrusco. Cega. Variantes: Cecía, Cilla, Cecilia.
***Ida**. Xermano. Traballo, actividade.
***Ifixenia**. Grego. Forte desde o seu nacemento.
***Ignacia**. Latín. Ardente, fogosa, relacionada co lume.
***Ilduara**. Xermano. Insigne ou sabia no combate, variante: Aldara.
***Iluminada**. Latín. Con moita luz.
***Imelda**. Xermano. Forte, grande batalla.
***Inmaculada**. Latín. Sen mancha, virxe.
***Inés**. Do grego *(H)agné*, ‘pura, casta’. Variantes: Inesa, Einés.
***Inesa**. Do grego *(H)agné*, ‘pura, casta’. Variantes: Inés, Einés.
***Ingrid**. Sueco. Amada polo deus Ing.
***Inocencia**. Latín. Inofensiva, honesta, sen culpa.
***Iola**. Latín. Violeta, flor, derivado de viola. Variante de Iolanda.
***Iolanda**. Latín. Violeta, flor, derivado de viola. Variante de Iola. 
***Irea**. Do grego *Eirene*, ‘paz’, ‘deusa da paz’, latinizado como *Irene*. Variantes: Irena, Iría, Erea.
***Irena**. Do grego *Eirene*, ‘paz’, ‘deusa da paz’, latinizado como *Irene*. Variantes: Irea, Iría, Erea.
***Irene**. Do grego *Eirene*, ‘paz’, ‘deusa da paz’, latinizado como *Irene*. Forma culta. Variantes: Irena, Iría, Erea.
***Iria**. Prerromano / Galaico: Pedra, vila (Iria foi unha guerreira celta). De Iria Flavia. 
***Iría**. Do grego *Eirene*, ‘paz’, ‘deusa da paz’, latinizado como *Irene*. Variantes: Irea, Irena, Erea.
***Irimia**. Galaico: topónimo do antigo glaciar que dará orixe ás primeiras augas do río Miño. 
***Iris**. Do grego *Eiro*, ‘anunciar’, daba nome a unha deusa mensaxeira doutros deuses. Personifícase no arco da vella, por dar a impresión de que une a terra e o ceo. Tamén é nome de flor e, na relixión cristiá, é unha advocación mariana.
***Irlanda**. Celta. Terra de Erin.
***Irma**. Do xermánico *irmin*, ‘grande, poderoso’, epíteto do deus xermano Tiwaz ou Ziu.
***Isabel**. Do hebreo *Elixeva*, ‘Deus é o meu xuramento’. Variante: Sabela.
***Isadora**. Grego. Regalo da deusa exipcia Isis.
***Isaura**. Grego. Habitante de Isauria, na Asia Menor.
***Iseu**. Galés. Fermosa
***Isidora**. Grego. Regalo da deusa exipcia Isis.
***Isidra**. Grego. Regalo da deusa exipcia Isis.
***Isolda**. Galés. Fermosa
***Isolina**. Xermano. Brillo poderoso.
***Ivón**. Vasco-cántabro. Lago, gloria. 

## L

***Lana**. Celta. Harmonía.
***Landelina**. Xermano. Propia da súa terra, do seu país.
***Lara**. Latín. Relativa ao lar ou fogar.
***Laura**. Do nome latino *Laurea*, posiblemente co significado ‘coroa de loureiro’. Se cadra, o nome latino é tradución do grego Dafne, ‘loureiro’.
***Laureana**. Latín. Coroada de loureiro, vitoriosa.
***Lea**.  Do hebraico *Le’ah*, adaptado ao grego como *Leia* e ao latín como *Lia*. Pola tradición popular significaba ‘fatigada, cansa’, pero na actualidade pénsase que o seu significado era ‘vaca’, en alusión aos rabaños do pai da Lía bíblica. Variante: Lía.
***Leda**. Latín. alegre.
***Lédea**. Do grego *Lydia*, ‘muller oriúnda da Lidia, rexión de Asia menor’, xa existente entre gregos e romanos. Variante: Lidia.
***Ledicia**. Do latín *Laetitia* ‘ledicia’. Grande alegría. Variante: Leticia.
***Leila**. Persa. noite.
***Leire**. Éuscaro, refuxio, alpendre.
***Leonarda**. Xermano. Forte.
***Leoncia**. Grego. Semellante a un león na súa forza.
***Leonor**. De orixe discutida, pode proceder do árabe (co significado ‘Deus é a miña luz’), do provenzal *Alienor* (posiblemente relacionado co gótico *alan*, ‘medrar’) ou do gálico *Leonorius*, quizais aglutinación de León e Honorio. Variantes: Lianora, Leonora, Lionor, Eleonor.
***Leopoldina**. Xermano. Valente entre a súa xente.
***Lía**. Do hebraico *Le’ah*, adaptado ao grego como *Leia* e ao latín como *Lia*. Pola tradición popular significaba ‘fatigada, cansa’, pero na actualidade pénsase que o seu significado era ‘vaca’, en alusión aos rabaños do pai da Lía bíblica. Variante: Lea.
***Liberada**. Latín. Liberada.
***Liberata**. Latín. Liberada.
***Liberdade**. Do latín *libertatem*, de transparente significado, liberdade.
***Liboria**. Latín. Consagrada aos deuses.
***Lidia**. Do grego *Lydia*, ‘muller oriúnda da Lidia, rexión de Asia menor’, xa existente entre gregos e romanos. Variante: Lédea.
***Liduvina**. Xermano. Pobo vitorioso ou amiga do pobo.
***Lilia**. Latín. Lirio.
***Liliana**. Latín. Pertencente aos lirios.
***Lionor**. De orixe discutida, pode proceder do árabe (co significado ‘Deus é a miña luz’), do provenzal *Alienor* (posiblemente relacionado co gótico *alan*, ‘medrar’) ou do gálico *Leonorius*, quizais aglutinación de León e Honorio. Variantes: Lianora, Leonora, Leonor, Eleonor.
***Liria**. Latín. Lirio.
***Loaira**, nome literario, posiblemente anagrama de "raiola".
***Locaia**. Grego. Natural da illa grega de Leucas. A través do latino *Leocadia*, que pode ser adaptación do grego *Leukadia, ‘a* branca, a resplandencente’. Variantes: Lucaia, Leocadia.
***Lorena**. Latín. Loureiro.
***Loreto**. Italiano. Bosque de loureiro.
***Loucia**. Galaico. Nome céltico galaico lucense feminino.
***Lourenza**. Latín. Coroada de loureiro, vitoriosa.
***Lúa**. Do latín *luna*, Lúa. Nome afectivo e augural dado a unha meniña co desexo de que sexa tan luminosa, bela ou influente coma a lúa.
***Lucía**. Latín. Nacida coa primeira luz.
***Luciana**. Latín. Pertencente á luz.
***Lucila**. Latín. Luz pequena.
***Lucinda**. Latín. Pertencente ou relativa á luz.
***Lucrecia**. Latín. Que dá beneficio e ganancia.
***Luísa**. Xermano. Latinización medieval dun nome orixinalmente xermánico que significaba ‘gloriosa na batalla’.
***Lupa**. Do alcume latino *Lupus*, ‘lobo’. Augura a quen leva tal nome as calidades positivas deste animal.
***Lurdes**. Francés-Occitano. Outeiro rochoso, topónimo desta localidade.
***Luz**. Latín. Luz. 

## M

***Mabel**. Celta. Leda.
***Macarena**. Grego. Boa amiga, feliz, beata.
***Macaria**. Grego. Boa amiga.
***Madalena**. Hebraico. Natural de Magdala.
***Mafalda**. Xermano. A que combate con forza.
***Magali**. Provenzal. Perla.
***Magnolia**. Francés. Flor, magnolia.
***Maia**. Grego. Boa nai, nai adoptiva, nai de crianza.
***Malvina**. Gaélico. De fronte delicada e bela. Neve suave.
***Manuela**. Hebreo. Deus está connosco.
***Mar**. Latín. Mar.
***Mara**. Hebraico. Posible nome de orixe bíblica. Significa ‘aflita, infeliz’. Úsase tamén como variante de María, Amara e Mar e mais como diminutivo de Anxos.
***Marcela**. Latín. Dedicada ao servizo de Marte, martelo.
***Marcelina**. Latín. Dedicada ao servizo de Marte, martelo.
***Margarida**. Latín. Perla, flor.
***María**. Hebreo. Señora.
***Mariana**. Hebraico. Discípulo ou devoto de María.
***Mariña**. Latín. Proveniente do mar, mariñeira.
***Marta**. Arameo. A que provoca, señora.
***Martiña**. Latín. Dedicada a venerar a Marte.
***Maruxa**. Hebraico. Hipocorístico de María.
***Matilde**. Xermano. Que loita con forza.
***Maura**. Latín. Habitante da Mauritania, negra, moura, escura.
***Mauricia**. Latín. Habitante da Mauritania, negra, moura, escura. 
***Máxima**. Latín. A máis grande, a maior.
***Maximiliana**. Latín. A máis grande, a maior.
***Maximina**. Latín. A máis grande, a maior.
***Maxina**. Latín. A máis grande, a maior. Pode proceder do nome latino *Maginus*, e daquela ter o significado de ‘meiga, feiticieira’, ou ben ser unha deformación de *Maxima*, que en orixe significaba ‘a filla máis vella’. É o nome da protagonista da primeira novela escrita en galego: Maxina ou a filla espúrea, de Marcial Valladares.
***Melania**. Grego. Negra.
***Melba**. Inglés. Regueiro.
***Melchora**. Hebreo. Iahvé é a luz, raíña da luz.
***Melina**. Latín. Doce.
***Melinda**. Grego. Harmoniosa.
***Melisa**. Grego. Abella.
***Mencía**. Galego. É unha incógnita a orixe e significado deste antigo nome galego.
***Mercé**. Latín. Favores, grazas, dons. Nome da Virxe desta advocación, patroa de Barcelona. A palabra mercé significou inicialmente ‘mercadoría’, ‘prezo’ e posteriormente ‘misericordia’, ‘perdón’. Variantes: Mercés, Mercedes.
***Mercedes**. Latín. Favores, grazas, Dons.
***Mercés**. Latín. Favores, grazas, dons.
***Meritxell**. Latín (a través do catalán). Pura, de moito mérito.
***Micaela**. Hebraico. Quen é como Deus. Deus é xusto.
***Miguela**. Hebraico. Quen é como Deus. Deus é xusto.
***Milagres**. Latín. Marabilla, milagre, prodixio.
***Minerva**. Latín. Deusa da sabedoría.
***Minia**. Xermano- galaico. grande, forte. De orixe incerta, quizais etrusca. Tamén evoca o nome latino do río Miño (*Minius*) que, máis dunha vez, se relacionou co minium, ‘cinabrio’, ‘minio’, ‘óxido de ferro ou de chumbo, mercurio ou arsénico’.
***Mireia**. Latín. Marabilla, espello.
***Míriam**. Hebraico. Señora.
***Mirta**. Grego. Flor do mirto.
***Modesta**. Latín. Moderada, modesta.
***Moira**. Celta / Galaico. Virxe María, señora, a elixida.
***Mónica**. Grego. Solitaria.
***Montserrat**. Catalán. Monte en forma de serra. 
***Mor**. Galego. Se cadra, este nome procede dunha advocación da Virxe: a da basílica de Santa María a Maior ou Mor.
***Moraima**. Árabe. Variante do nome semítico Maryam, que tamén deu orixe a María.
***Morgana** Celta. Muller do mar.
***Muma**. Galaico-latino. Quizais un antigo nome latino *Mummia*, en relación con *mamma*, ‘naiciña’, ‘seo da muller’, termo do vocabulario infantil existente en case todas as linguas.
***Muriel**. Celta. Brillante coma o mar.

## N

***Nadia**. Ruso. Esperanza.
***Narcisa**. Grego. Flor, narciso, adormentadora.
***Natalia**. Latín. En conmemoración do natal. Variante: Nataxa.
***Nataxa**. Adaptación do ruso *Наташа* (*Natasha*), diminutivo de *Natalija* (Natalia), que á súa vez procede do latín *natalis* e significa ‘natal, relativo ao nacemento’. Variante: Natalia.
***Natividade**. Latín. Xeración, nacemento.
***Navia**. Galaico. Deusa galaica das fontes, ríos e mares. Procede dun topónimo. A súa orixe parece levarnos a unha raíz nav-, ‘embarcación, nave’ e pode aludir a paisaxes en forma de nave (nava).
***Nazaré**. Do grego *Nazaréth*, a través do latín *Názareth*, adaptacións do antigo nome hebreo para esta cidade de Palestina, Nasrat, que significaba ‘a gardiá, a gardadora’.
***Nelida**. Grego. Descendente de Néstor ou Neleo.
***Nemesia**. Latín. Devota de Némese, deusa da xustiza.
***Nerea**. Éuscaro. Miña.
***Nereida**. Grego. Filla de Nereo. Referente a Nereo.
***Neves**. Latín. Neve.
***Nicanora**. Grego. Vencedora de homes.
***Nicasia**. Grego. Vencedora, vitoriosa entre o pobo.
***Niceta**. Grego. Vencedora, vitoriosa.
***Nicolasa**. Grego. Vencedora do pobo, co pobo.
***Nidia**. Grego. Limpa.
***Nina**. Hebreo. Fermosa, linda.
***Noa**. Hebreo. Repouso. Probablemente se trate do feminino de Noé ou quizais proveña do latín *Noa*, antiga cidade da Etiopía. Podería tamén proceder do hebreo *Noah*, relacionado con *No’am*, ‘delicia’, e con *niham*, ‘aliviar’.
***Noela**. Galaico. Topónimo que algúns investigadores consideran que corresponde ao nome medieval da actual vila de Noia. Variante: Noega
***Noelia**. Francés. Referente ao Nadal.
***Noemí**. Hebreo. A miña ledicia. Variante: Noemia.
***Noemia**. Do hebraico *No’omi*, derivado do substantivo *no’am* ‘alegría, ledicia’, que probablemente significaba ‘a miña ledicia’ ou ‘Deus é ledicia, Deus é amor’. Variante: Noemí.
***Norberta**. Xermano. Famosa muller do norte.
***Noreia**. Celta. Deusa celta.
***Norma**. Latín. Norma, prescrición // Xermano. Muller do norte. Probablemente se trate da forma feminina de Norman, nome inglés común antes da conquista normanda, procedente do anglosaxón *Northman*, ‘home do norte’, ‘noruegués’.
***Nuria**. Catalán. Advocación da Virxe no Val de Nuria (Xirona). 

## O

***Oalla**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Oballa**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Obdulia**. Árabe. Servidora de deus.
***Octavia**. Latín. A que facía o número oito, oitava.
***Odilia**. Xermano. Bens hereditarios, riqueza.
***Ofelia**. Grego. Utilidade, axuda, serpe.
***Olaia**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Olalla**. Grego. Ben falada, elocuente.
***Olegaria**. Xermano. Pobo antigo.
***Olga**. Ruso. Alta, divina, invulnerábel. Nome ruso de orixe escandinava, posiblemente do antigo noruegués *Helga*. Parece derivar dunha abreviación de nomes que teñen por primeiro elemento *heil*, ‘saúde’, que orixinariamente significaba ‘invulnerable’.
***Olimpia**. Grego. Do monte olimpo, residencia dos deuses.
***Olinda**. Xermano. Lanceira da illa.
***Oliva**. Latín. Oliva. Variante: Olivia.
***Olivia**. Latín. Oliva. A póla da oliveira é o símbolo da paz na Biblia e da sabedoría e da gloria en Grecia. Variante: Oliva.
***Onda**. Latín. Onda do mar.
***Oriana**. Latín. A que naceu.
***Orosia**. Latín. Que ten moita boca, moi faladora.
***Otilia**. Xermano. Bens hereditarios, patria.
***Ovidia**. Latín. Pastora de ovellas. 

## P

***Paderna**, forma feminina e evolucionada de Paterno, do latín Paternus. Significa ‘paterno, pertencente ao pai’.
***Palmira**. Latín. Referida ao domingo de palmas.
***Pancracia**. Grego. Omnipotente, que posúe todo o poder.
***Pandora**. Grego. A que ten todos os dons, todos os regalos.
***Pánfila**. Grego. Amiga total, amiga de todos.
***Pascuala**. Hebreo. Pertencente á Pascua.
***Pascualina**. Hebreo. Pertencente á Pascua.
***Pastora**. Latín. Muller que coida o rabaño.
***Pastoriza**. Latín. Relativa á pastora.
***Patricia**. Latín. Paisana, da patria, de pai rico e nobre.
***Paula**. Latín. Pequena, miúda.
***Paulina**. Latín. Pequena, miúda.
***Paz**. Latín. Paz.
***Pelaxia**. Grego. Mariñeira, muller de mar.
***Penélope**. Grego. Fíos inchados, pano, tea.
***Peregrina**. Latín. Que vai polo campo.
***Perfecta**. Latín. Perfecta.
***Perpetua**. Latín. Constante, eterna, perpetua.
***Petra**. Latín. Pedra firme como a rocha.
***Petronia**. Latín. Dura como unha pedra, como un coio.
***Petronila**. Latín. Feita de pedra, de rocha.
***Petunia**. Latín. Flor, petunia.
***Pía**. Latín. Veneradora dos pais, devota, piadosa.
***Piedade**. Latín. Piedade.
***Pilar**. Latín. columna.
***Polixena**. Grego. Hospitalaria.
***Pomba**. Latín. Pomba, rola. Esta ave é animal sagrado de Venus, símbolo da paz no Antigo Testamento e do Espírito Santo no Novo.
***Pompea**. Do latín *Pompeius*, nome dunha gens romana. Probablemente teña relación co numeral sabino pompe, ‘cinco.
***Porfiria**. Grego. Da cor da púrpura.
***Portal**. Latín-galego. Diminutivo de porta. É nome dunha advocación mariana do convento de Belvís (Santiago de Compostela).
***Pracida**. Latín. Tranquila, apracíbel.
***Preciosa**. Latín. Preciosa, bela, de grande valor ou estima.
***Presentación**. Latín. Presentar, facer visíbel.
***Primitiva**. Latín. Primitiva, orixinaria.
***Prisca**. Latín. Antiga, venerábel.
***Priscila**. Latín. Antiga, vella, venerábel.
***Próspera**. Latín. Próspera.
***Prudencia**. Latín. Prudencia.
***Pura**. Latín. Pura, Casta.
***Purificación**. Latín. Purificación, expiación.

## Q

***Quitera**, grego. Túnica curta. Do latín eclesiástico *Quiteria*, talvez latinización dun nome celtibero, ou de *Kyteria, Kythereia* en grego, epíteto de Venus Afrodita que significaba ‘da cidade de Citeres, en Creta’. Variantes: Quiteria, Quitérea.

## R

***Rafaela**. Hebreo. Deus nos garde.
***Raimunda**. Xermano. Divina protección.
***Ramona**. Xermano. A que protexe polo consello, famosa.
***Raquel**. Hebreo. Ovella, gando.
***Rebeca**. Hebreo. Corda, ligamento.
***Reimunda**. Xermano. Conselleira protectora.
***Reis**. Latín. Reis.
***Remedios**. Latín. Medicina, remedio.
***Renata**. Latín. Nacida para unha nova vida.
***Restituta**. Latín. Restituída á fe, á salvación.
***Rexina**. Latín. Raíña.
***Rita**. Latín. Aférese de margarida, perla, flor.
***Robustiana**. Latín. Moi forte, fortísima.
***Roca**. Latín. Rocha, pedra.
***Rosa**. Latín. Rosa, flor.
***Rosalía**. Non está clara a súa orixe, aínda que o máis probable é que se trate do nome xermánico *Ruozelin*, formado sobre a raíz *hroth-*, ‘fama, sona’.
***Rosalinda**. Latín. Rosa fermosa, bela // Xermano. Escudo da fama.
***Rosamunda**. Xermano. A que protexe pola súa fama.
***Rosario**. Latín. Derivado de rosa, xardín de rosas.
***Rosaura**. Latín. Rosa de ouro.
***Rosenda**. Xermano. O camiño da fama, da gloria.
***Roxana**. Persa. Brillante.
***Roxelia**. Xermano. Vitoriosa, esperta, gloriosa pola súa lanza.
***Roxeria**. Xermano. Vitoriosa, esperta, gloriosa pola súa lanza.
***Rufina**. Latín. Pertencente á familia rufa, de pelo rubio.
***Rufa**. Latín. De pelo rubio.
***Ruperta**. Xermano. Gloriosa.
***Rute**. Do hebraico *Ruth*. Amizade, compaña, beleza. Variante: Ruth (variante gráfica).

## S

***Sabela**. Do hebreo *Elixeva*, ‘Deus é o meu xuramento’. Variante: Isabel.
***Sabina**, Latín. Orixinaria do país dos Sabinos, Italia.
***Sabrina**, Celta. Hidrónimo.
***Sagrario**, Latín. Lugar sagrado.
***Saladina**, Árabe. De fe moi pura.
***Saleta**, Francés. Topónimo desta localidade francesa. Nome derivado dunha advocación mariana, como homenaxe á virxe aparecida na Salette (Francia).
***Salomé**, Hebreo. Pacífica, perfecta, harmoniosa.
***Salustiana**, Xermano. Que goza de boa saúde.
***Salvadora**, Latín. Salvadora, que salva.
***Salvia**, Latín. Salvada.
***Samanta**, Arameo. Que escoita.
***Sara**, Hebreo. Princesa.
***Sarela**, galaico. Forma diminutiva de Sar, que deriva do céltico ou precéltico sar, ‘corrente de auga’.
***Saturnina**, Latín. Dedicada ao Deus Saturno (do grego, farto, saciado, saturado).
***Sebastiana**, Grego. Venerábel, augusta.
***Secundina**, Latín. A segunda.
***Segunda**, Latín. A segunda.
***Selene**, Grego. Lúa.
***Selma**, Árabe. Que ten paz.
***Serafina**, Hebreo. Purificadora.
***Serapia**, Grego. Sol, procedente de divindades exipcias.
***Serena**, Latín. Muller tranquila.
***Severa**, Latín. Severa, firme, seria.
***Severina**, Latín. Severa, firme, seria.
***Sía**, Latín. Cega, curta de vista. Variantes: Cecilia, Cecia, Cecía, Icía, Cía ou Cilla.
***Sibilina**, Grego. Profetisa.
***Silvana**, Latín. Selvática, do bosque.
***Silvia**, do latín *Silvius*, que significa ‘do bosque, boscoso’.
***Silvina**, do latín Silvius, que significa ‘do bosque, boscoso’.
***Simona**, Hebreo. Deus escoitoume.
***Sinforosa**, Grego. Acompañante.
***Sira**, Latín. Orixinaria de Siria.
***Socorro**, Latín. Socorro, auxilio.
***Sofía**, Grego. Sabedora, sabedoría.
***Soidade**, Latín. Soidade.
***Sol**, Latín. Sol.
***Sonia**, Ruso. Sabedoría.
***Suevia**, Latín. Terra dos suevos, xermanos que invadiron a Península Ibérica e que se estableceron en Galicia, onde reinaron por cerca dun século.
***Susana**, Do hebraico *xuxân*, ‘lirio’, posibelmente de orixe exipcia. Nome persoal semítico transmitido a través do grego *Susanna* e *Susanná*. Lirio, azucena.

## T

***Tais**, Grego. A que se gaba.
***Talia**, Grego. Fértil, abundante.
***Tamara**, Hebreo. Palmeira. // Árabe. Dátil. 
***Támara**, Galaico. É un nome de río convertido en antropónimo, pois evoca a *Tamaris*, forma latina do actual río Tambre. É de orixe prerromana escura, quizais celta.
***Tania**, Ruso. Fiel ao pai.
***Tareixa**, Grego. Cazadora, animal salvaxe.
***Tarsila**, Grego. Valente.
***Tasia**. Orixinalmente era un diminutivo de Anastasia (nome grego formado sobre *anastasis*, ‘resurrección’), pero independizouse e adquiriu categoría de nome oficial. Variante: Anastasia.
***Tatiana**, ruso (do Grego). Fiel ao pai.
***Tecla**, Grego. Marabillosa, gloria de Deus.
***Tegra**, Grego. Marabillosa, gloria de Deus.
***Teodora**, Grego. Regalo de Deus.
***Teodosia**, Grego. Doazón de Deus.
***Teodolinda**, Xermano. Escudo do pobo.
***Teófila**, Grego. Amiga de Deus.
***Teresa**, Grego, a través do castelán. Cazadora, animal salvaxe.
***Timotea**, Grego. Temerosa de Deus.
***Tita**, Latín. Protexida, honrada.
***Tomasa**, Arameo. Xemelga.
***Trega**, Grego. Marabillosa, gloria de Deus. Do latín eclesiástico *Thecla*, formado sobre o grego *Thekla*, ‘que ten fama por causa dos deuses’. Variantes: Tecra, Tegra, Tecla, Técola, Tiexa.
***Trindade**, Latín. Trindade, número de tres. 

## U

***Ubalda**, Xermano. Intelixente e valorosa.
***Ulla**, Celta-galaico. Xoia do mar. É un nome de río de orixe descoñecida que se introduciu como nome de muller.
***Ulrica**, Xermano. Gobernante poderosa.
***Ultreia**, Grego. Adiante.
***Urbana**, Latín. Habitante da cidade, cortés, educada.
***Urraca**, Xermano. Uro, nome de animal.
***Úrsula**, Latín. Osa pequena.
***Uxía**, Do grego *Eughéneia*, ben nacida, nobre. Variantes: Euxenia, Euxea, Oxea.

## V

***Val**, Latín. Val.
***Valentina**, Latín. Que vale, robusta.
***Valeria**, Latín. San, forte.
***Valeriana**, Latín. San, forte.
***Vanda**, do xermánico *vand*, ‘espírito, alento’.
***Venancia**, Latín. Cazadora. Que pode ser vendida.
***Veneranda**, Latín. Digna de ser venerada.
***Vera**, do ruso *Vèra*, ‘fe’, procedente do latín *verus, vera*, ‘verdadeiro’. Nalgunhas linguas funciona como diminutivo de Verónica.
***Verísima**, Latín. Moi verdadeira.
***Verónica**, Grego. Imaxe verdadeira.
***Vicenta**, Latín. Vencedora, que vence.
***Violante**, Latín. Viola ou violeta, nome de flor.
***Violeta**, Latín. Flor, violeta.
***Viridiana**, Latín. Xardín verde.
***Virtudes**, Latín. Virtudes, forza, vigor.
***Virxilia**, do latín *Vergilius* ou *Virgilius*, nome dunha gens romana.
***Virxinia**, Latín. Virxinal.
***Visitación**, Latín. Visita.
***Vitoria**, Latín. Vitoriosa.
***Viviana**, Latín. Vividora, vital, que vive. 

## X

***Xacinta**. Grego. Flor.
***Xana**. Quizais do latín. Diana.
***Xandra**. Grego. A que torna o inimigo.  En paralelo coa recente expansión polo mundo do diminutivo italiano Sandra, produciuse en Galicia idéntico proceso con este diminutivo de Alexandra.
***Xaquelina**. Hebreo. A segunda, a que ven detrás.
***Xasmín**. Persa. Xasmín, flor.
***Xasmina**. Persa. Xasmín, flor.
***Xeila** (*Sheila*). Celta. Variante de Sile (nome irlandés do latín: Celia, do outeiro).
***Xela**. Hipocorístico de *Anxela*. Esta é unha das posibles formas femininas do nome masculino Anxo, do latín eclesiástico *Angelus* e, este, do grego *ággelos*, ‘mensaxeiro’. Variantes: Anxa, Anxela.
***Xeloíra**. Hispano. Nome hispano que podería ter orixe visigótica e significar ‘amiga da lanza’ ou ‘alegre e amistosa’, ou ben ser de orixe vasca e significar ‘vila nova’. Variantes: Xelvira, Elvira. 
***Xelvira**. Hispano. Nome hispano que podería ter orixe visigótica e significar ‘amiga da lanza’ ou ‘alegre e amistosa’, ou ben ser de orixe vasca e significar ‘vila nova’. Variantes: Xeloíra, Elvira. 
***Xema**. Latín. Xema, pedra preciosa.
***Xenara**. Latín. Relativa ao mes de xaneiro.
***Xenerosa**. Latín. Xenerosa.
***Xenevra**. Celta. A máis branca entre os elfos. Branca coma a escuma do mar. A través do francés *Genièvre*, da forma anglonormanda *Guennièvre* e, pola súa vez, do galés *Gwenhwyvar*, ‘espírito, elfo luminoso’ ou ‘que brilla no medio dos elfos’.
***Xenia**. Grego. Hospitalaria.
***Xenoveva**. Xermano. Muller de boa estirpe, muller nobre. Celta: escuma do mar.
***Xenxa**. Latín. Variante de inocencia. Inofensiva, honesta, sen culpa.
***Xeorxina**. Grego. Labrega.
***Xeraldina**. Xermano. Forte coa lanza, forte, fiel.
***Xermana**. Xermano. Irmá.
***Xerónima**. Grego. Nome santo.
***Xertrude**. Xermano. Amiga da lanza, fiel.
***Xervasia**. Xermano. Aguda como un venablo. 
***Xesusa**. Hebraico. Salvadora.
***Xiada**. Latín. Referido a xeada.
***Xiana**. Latín. Referido ao xentilicio da familia Xulia, dedicada a Xúpiter.
***Xilda**. Bretón-Celta. Valiosa, valente.
***Ximena**. Hebreo. Deus escoitoume.
***Xisela**. Xermano. Frecha, forte pola sabedoría.
* **Xiomara**. Árabe derivado do xermano. Ilustre na guerra
***Xoana**. Hebreo. Deus é misericordioso.
***Xoaquina**. Hebreo. Deus construirá.
***Xonxa**. Latín. variante de Asunción. subir ao ceo, ascender.
***Xosefa**. Hebreo. sentada á dereita de deus, regalo de deus.
***Xosefina**. Hebreo. sentada á dereita de deus, regalo de deus.
***Xudite**. Do hebraico *Yehudit*, ‘xudía, hebrea’, adaptado ao grego e ao latín como *Judith* ou *Iudith*. Variante: Xudit.
***Xulia**. Latín. Xentilicio da familia Xulia, dedicada a Xúpiter.
***Xuliana**. Latín. Referido ao xentilicio da familia Xulia, dedicada a Xúpiter.
***Xulieta**. Latín. Referido ao xentilicio da familia Xulia, dedicada a Xúpiter.
***Xunqueira**. Latín. Lugar cheo de xuncos, xunqueira.
***Xusta**. Latín. Xusta, recta, de lei.
***Xustina**. Latín. Xusta, recta, de lei.
***Xuventina**. Latín. A que posúe xuventude ou mocidade.
***Xacia**. Grego. Muller metade persoa metade peixe das augas galegas

## Z

***Zaida**, Árabe. A que medra, desenvolvida. Derivado do verbo *Zaada*, co significado de ‘a que medrou’, ou ben feminino de *Zaid*, antropónimo masculino.
***Zaira**, Árabe. Florida.
***Zenobia**, Grego. Vida doada por Zeus.
***Zoe**, Grego. Vida.
***Zoraida**, Árabe. Graciosa.
***Zulema**, Árabe. Pacífica.
***Zulima**, Árabe. Pacífica.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Bibliografía
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
* Nomes galegos de muller e de home. A Mesa pola Normalización Lingüística.
* Nomes galegos de hoxe e onte. Antropónimos galegos e galaicos da asociación Fillos de Galicia.