open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carrán común

miniatura|240px|Carrán común pescando
miniatura|240px|Perdendo unha presa
miniatura|240px|Pesca exitosa
O **carrán común** (*Sterna hirundo*) é unha especie de ave Charadriiforme da familia Sternidae. É unha ave mariña de distribución circumpolar en rexións temperás e subárticas de Europa, Asia, leste e centro de Norteamérica. É un gran migrador, pasando o inverno en océanos tropicais e subtropicais. É ás veces coñecido coma andoriña de mar.

## Características 
Este é un carrán de tamaño medio, 34–37&nbsp;cm de longo e 70–80&nbsp;cm coas ás estendidas. Confúndese doadamente co semellante carrán ártico (*Sterna paradisaea*) e o carrán rosado (*Sterna dougallii*).

O seu fino e afiado peteiro é vermello con extremos escuros. As longas patas son tamén vermellas. Sobre as ás ten unha cuña primaria escura, a diferenza do carrán ártico, no cal é gris uniforme. A súa longa cola esténdese só ata a punta das ás cando a ave está parada, a diferenza do carrán ártico e rosado, nos cales excede a punta das ás. Non é tan pálido coma o carrán rosado, e ten ás máis longas.

No inverno, a fronte e a parte ventral son brancas. Os carráns comúns xoves posúen unha extensa coloración de cor xenxibre e carecen do aspecto escamoso dos carráns rosados xuvenís.

O canto é un claro *pip-pip*, coma o carrán ártico pero máis lento e menos estridente.

## Reprodución 
Poñen de 2-4 ovos. É moi defensivo para co seu niño e crías novas e ataca aos humanos e outros depredadores grandes, mais a diferenza do máis agresivo carrán ártico raramente bate ao intruso, usualmente desviándose no último instante.

## Alimentación 
Esta especie aliméntase en colonias nas costas e illas e frecuentemente na terra en lagos de auga doce. Como todos os carráns, o carrán común aliméntase guindándose á auga para apañar peixes no mar ou en lagos de auga doce e grandes ríos. Usualmente mergúllase directamente, e non asomándose como fai o carrán ártico. A oferta do macho de peixe á femia é parte do ritual de apareamento. Os carráns comúns acadan unha idade de 23 anos ou máis nalgunhas ocasións.

## Conservación 
O carrán común é unha das especies para as cales aplícase o *Acordo para a Conservación de Aves Marítimas Migratorias Africanas-Asiáticas* (EAWA).

## Subespecies 
Coñécense catro subespecies de carrán común:
* *Sterna hirundo longipennis* Nordmann, 1835
* *Sterna hirundo minussensis* Sushkin, 1925
* *Sterna hirundo tibetana* Saunders, H., 1876

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Harrison, Peter (1988): *Aves Marítimas* (2nd ed.). Christopher Helm, Londres ISBN 0-7470-1410-8
* National Geographic Society (2002): *Guía de Campo para Aves de Norteamérica*. National Geographic, Washington DC. ISBN 0-7922-6877-6
* Olsen, Klaus Malling & Larsson, Hans (1995): *Charranes de Europa y Norteamérica*. Christopher Helm, Londres. ISBN 0-7136-4056-1

### Ligazóns externas 
* Common Tern videos  on the Internet Bird Collection
* Common Tern Species Account - Cornell Lab of Ornithology
* Common Tern - *Sterna hirundo* - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Common Tern Information and Photos - South Dakota Birds and Birding
* Common Tern Profile - Madeira Wind Birds
Date, Fukushima

**Date** (伊達市, だてし, *Date-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e ao nordés da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 265,10&nbsp;km², a poboación é de 66.612 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 251 h/km².

O concello de Date limita cos concellos de Kunimi, Kōri, Fukushima, Kawamata, Iitate, Sōma (que son da prefectura de Fukushima); de Shiroishi e Marumori (que son da prefectura de Miyagi).

## Historia 
A cidade de Date foi fundada pola fusión de 5 concellos de vilas do distrito de Date (*Date*, *Yanagawa*, *Hobara*, *Ryōzen* e *Tsukidate*) no ano 2006.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Date .
Moncho de Fidalgo

**José Ramom Rodrigues Fernandes**, máis coñecido polo pseudónimo de **Moncho de Fidalgo**, nado en Penaxubeira (A Cervela, O Incio) o 13 de xuño de 1955, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Electrónica Industrial en Lugo e Enxeñaría Industrial Técnica en Madrid. En 1979 foi elixido concelleiro do concello do Incio polo BNPG. Publicou a súa primeira obra no 1983, *O sereno, Um guerrilheiro em Estalinegrado* (Atria Edicións). No 1985 saíu *Seguindo o caminho do vento*, no que se reflicte a xuventude galega nos últimos tempos da ditadura de Franco. No 1987 publicou *Contos de fada en do maior*. No 1989, *Luzia, ou o canto das sereias*. En 1996 publicou *Contos de Outono*. En 2018 *História das nossas vidas,* unha novela romántica*.*

No Boletín *Renovação* publicou  en 2002 e 2003 *Eu vi queimar Sarajevo*, *Histórias do pretérito, Sonho ou pesadelo?* (relato curto), *O Senhor Argis*, *Ao Daniel de Ferreiro, meu amigo*, *Quem voltasse àqueles tempos de garoto*, *Um velho escritor* (relato curto).

Ten publicado en *Agália*, *Nós*, *Cadernos do Povo*, *Bisbarra*, *Bússola*, *Jornal de Letras*, *A Nosa Terra*, *Renovação*, *Gralha*, *Tempo*, *El Correo Gallego* e *La Voz de Galicia*.

É membro da Academia Galega da Língua Portuguesa e da AGAL.

Foi danzante moitos anos nas danzas tradicionais da Cervela.

## Obras 
**O Sereno (Um guerrilheiro em Estalinegrado)* (1983). Atria Edicións. 2ª edición en Renovação Edições (1990). ISBN 84-86170-02-8. Con prólogo de Isaac Alonso Estravís.
**Seguindo o caminho do vento* (1985). Irmandades da Fala de Galiza e Portugal. Cadernos do Povo. 134 páxs.
* *Contos de fada em do maior* (1987). Irmandades da Fala de Galiza e Portugal. Cadernos do Povo.  72 páxs.
**Luzia, ou o canto das sereias* (1989). Cadernos do Povo. Pontevedra-Braga. 126 páxs.
* *Contos do Outono* (1996). Renovação Edições. 54 páxs. ISBN 84-605-4692-6.
**Conversas com Antom Árias Curto* (2000). Renovação  ISBN 84-607-0115-8.
**História das nossas vidas* (2018). Renovação Edições. 86 páxs. ISBN 978-84-697-6811-2.
**A menina da Ribeira* (2025). Renovação Edições. 131 páxs. ISBN 9788412984095.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Canle persoal en YouTube
Carrán ártico

O **carrán ártico**, de nome científico ***Sterna paradisaea*** Pontoppidan, 1763, é unha ave mariña da familia dos estérnidos. Esta ave ten unha distribución circumpolar; cría en colonias no Ártico e en rexións subárticas de Europa, Asia e Norteamérica, (cun límite meridional na Bretaña ou Massachusetts). Esta especie é unha gran migradora, e vese sometida a dous veráns por ano cando migra dos seus terreos de cría boreais até os océanos próximos á Antártida, e durante o seu regreso (uns 38.600&nbsp;km) cada ano. Trátase da migración regular máis longa de todos os animais coñecidos.

Os carráns árticos son aves de gran lonxevidade e moitos chegan aos vinte anos de idade. Aliméntanse principalmente de peixes e pequenos invertebrados mariños. Esta especie é abondosa, e estímase que existe un millón de exemplares. Aínda cando, en xeral, non se coñece a evolución das súas poboacións, a explotación que sufriu no pasado reduciu a abondosidade deste ave especialmente con respecto á súa distribución nas zonas máis meridionais. A distribución da especie cobre unha superficie de aproximadamente dous millóns de km2. Esta viaxe de 19.000&nbsp;km por traxecto expón á ave a dous veráns por ano, polo tanto, a máis luz do día que calquera outra criatura do planeta. Un carrán ártico típico viaxará ao longo da súa vida unha distancia equivalente á de ir e volver da Lúa (uns 800.000&nbsp;km). Un exemplo da grande capacidade de voo desta ave por cubrir longas distancias é o dun carrán ártico que foi anelado cando aínda non emplumara, nas illas Farne de Northumberland (Reino Unido) no verán de 1982, e que chegou a Melbourne (Australia), no mes de outubro do mesmo ano; unha viaxe sobre o mar de máis de 22.000&nbsp;km só tres meses despois de emplumar. Outro exemplo é o dun pito anelado no Labrador (Canadá) o 23 de xullo del 1928. Foi atopado en Suráfrica catro meses máis tarde.

Os carráns árticos adoitan comezar a súa fazaña migratoria cando o día se torna máis curto en dirección ao círculo polar antártico onde os días se comezan a alongar, voando a unha grande distancia da costa. Polo tanto, fóra da época de apareamento só raramente poden verse dende terra firme.

## Estado de conservación 
En certos estados os carráns árticos son considerados especies ameazadas ou vulnerables. Tamén son unha das especies incluídas no AEWA. A especie entrou en declive a Nova Inglaterra a finais do século XIX debido á caza promovida pola industria téxtil. Actualmente continúase explotando ao oeste de Groenlandia, onde a especie vén minguando en poboación dende a década de 1950.

Na zona máis meridional da súa área de distribución, as poboaciones de carrán ártico atópanse en regresión. Gran parte disto débese á falla de alimentos. Malia isto, a distribución destes paxaros espállase por zonas moi afastadas, e non semella haber ningunha tendencia de mingua na poboación global.

Dende o ano 1988, a Birdlife International catalogou a especie nun nivel de risco baixo, e estímas que a súa poboación mundial é de aproximadamente un millón de individuos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peter Harrison (1983). *Seabirds*. ISBN 0-7136-4626-8
Economía de Xeorxia

A **economía de Xeorxia** creceu aproximadamente o 10 % entre o 2006 e o 2007 grazas ós investimentos estranxeiros e ás despesas do goberno. A pesar diso, o 2008 o crecemento caeu a menos de 3 % ao ano, posibelmente será aínda menor o 2009.

Tradicionalmente, a súa economía está baseada na agricultura de uva, froitas cítricas e abelá, na minería de manganeso, cobre e ouro, e unha pequena industria que produce bebidas con e sen alcohol, metais, máquinas e produtos químicos. O país importa case todo o petróleo e gas natural que necesita, e a súa principal fonte de enerxía é a hidráulica.

## Notas
Economía de Armenia

Despois de varios anos de crecemento económico de dous díxitos, a Armenia afrontou unha forte recesión o ano de 2009, con seu PIB retraíndose 14% aquel ano. A caída no sector de construción civil e nas remesas de traballadores armenios no exterior foron as principais causas da retración. A economía comezou a recuperarse en 2010 con case 5% de crecemento.

Durante o período soviético cunha economía planificada, a Armenia desenvolveu unha forte industria, fornecendo máquinas-ferramenta, téxtiles e outros manufacturados, como produtos químicos, electrónicos, procesamento de alimentos e caucho sintético ás repúblicas-irmás. Desde a independencia o 1991 o país ten se volto para unha agricultura en pequena escala, afastandose do complexo agroindustrial da era soviética. Ten tamén feito moitas reformas, incluíndo privatizacións, reformas nos prezos e prudentes reformas fiscais.

## Notas
Slumdog Millionaire

***Slumdog Millionaire*** é un filme británico de 2008 dirixido por Danny Boyle, en colaboración con Loveleen Tandan, e escrito por Simon Beaufoy, adaptando a novela *Q & A* (2005) do escritor indio Vikas Swarup.

Os actores principais son Dev Patel e Freida Pinto. O filme, filmado na India, foi lanzado o 12 de decembro de 2008. Conta a historia dun mozo dos arrabaldes de Mumbai que aparece en Kaun Banega Crorepati, a versión india de *Who Wants to Be a Millionaire?*, superando as expectativas da xente, a pesar das sospeitas do presentador e dos policías.

Conseguiu catro premios nos Globos de Ouro e 8 Oscars de 2009.

## Sinopse 
Jamal Malik (Dev Patel) é un adolescente pobre de Mumbai que participa na versión hindú do programa *Quen quere ser millonario?*. A piques de conseguir 20 millóns de rupias, que é o premio máximo do concurso, o rapaz é interrogado pola policía, que sospeita que está facendo trampas. Pero para cada unha das preguntas, Jamal ten unha resposta.

## Personaxes 
miniatura|dereita|200px|Os protagonistas: Dev Patel e Freida Pinto.
* Dev Patel como Jamal Malik
** Ayush Mahesh Khedekar como Jamal de neno
** Tanay Chheda como Jamal de adolescente
* Freida Pinto como Latika
** Rubina Ali como Latika de nena
** Tanvi Ganesh Lonkar como Latika de adolescente
* Madhur Mittal como Salim Malik
** Azharuddin Mohammed Ismail como Salim de neno
** Ashutosh Lobo Gajiwala como Salim de adolescente
* Anil Kapoor como Prem Kumar, o presentador do concurso
* Irrfan Khan como o Inspector de Policía
* Saurabh Shukla como Srinivas
* Mahesh Manjrekar como Javed, o xefe do crime e principal antagonista
* Ankur Vikal como Maman
* Rajendranath Zutshi como o Produtor do programa
* Sanchita Choudhary como a Nai de Jamal
* Mia Drake Inderbitzin como Adele
* Shanjei Ramanathan como Neno mendigo

## Galardóns e nomeamentos 
* 2008: 8 Oscars: incluíndo mellor filme, director e guión adaptado. 10 nomeamentos.
* 2008: 4 Globos de Ouro: Mellor filme dramática, director, guión, banda sonora.
* 2008: 7 Premios BAFTA, incluíndo mellor filme. 11 nomeamentos.
* 2008: 3 premios National Board of Review, incluíndo filme do ano e guión adaptado.
* 2008: Festival de Toronto: Mellor filme.
* 2008: Premio Goya: Mellor filme europeo.
* 2008: Premios David di Donatello: Mellor filme da Unión Europea.
* 2008: Asociación de Críticos de Los Angeles: Mellor director e banda sonora.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Dani Abalo

**Daniel Abalo Paulos**, nado en Vilagarcía de Arousa (Pontevedra) o 29 de setembro de 1987, é un exfutbolista galego.

## Traxectoria 
Chegou ao Celta procedente das categorías inferiores do Xuventú Cambados para xogar no equipo xuvenil A. Antes de rematar a tempada, o adestrador Rafa Sáez decidiu subir o xogador ao Celta B, no que Abalo axiña se fixo coa titularidade. O 3 de decembro de 2006 Fernando Vázquez fíxoo debutar co equipo absoluto na primeira división no estadio de Son Moix, fronte ao RCD Mallorca.

Na seguinte tempada continuou no Celta B, aínda que participou co primeiro equipo de forma esporádica. Por fin, na tempada 2008/09, ascendeu de xeito definitivo para xogar con eles na Segunda División. Debido, entre outras cousas, ao interese posto nel por outros equipos, o 23 de xullo de 2009 a directiva celeste decidiu blindalo cun novo contrato deica 2013 e unha cláusula de rescisión de 10 millóns de euros.

Na campaña 2010/11 partiu como suplente do xa veterano De Lucas, pero chegou a disputar 35 partidos (9 como titular e 26 como suplente), anotando 3 goles e dando 5 asistencias. Malia a súa calidade, a irregularidade de Abalo fixo que perdese continuidade no equipo e, na tempada 2011/12, a súa escasa participación na primeira volta levouno a aceptar unha oferta do Gimnàstic de Tarragona para marchar cedido ata o final de liga. Ao ano seguinte volveu repetir cesión, esta vez ao SC Beira-Mar portugués onde realizou moi bo papel, o que fixo que recibise varias ofertas para a tempada 2013/14. Finalmente rescindiu o seu contrato co Celta no verán de 2013 e fichou polo Ludogorets Razgrad, vixente campión da liga búlgara e que xogou a fase clasificatoria para a Champions League.

## Clubs 
### Campionatos nacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en www.celtavigo.net
Huari

**Huari** (**Wari** en quechua) é a capital da provincia peruana de Huari (Departamento de Ancash). En 2005 tiña 4153 habitantes.

Está situada a 3149 metros de altura na vertente oriental da Cordillera Blanca, nas beiras do río Mosna, afluente indirecto do Marañón. A fundación española data de 1572 co nome de **Santo Domingo de Huari del Rey** pero a localidade é anterior, segundo a tradición local fundada por Juan Huarín.
Forte de San Francisco de Lovelhe

O **Forte de San Francisco de Lovelhe** (en portugués **Forte de São Francisco de Lovelhe**, tamén denominado **Forte de Azevedo**, ou **Forte de Lovelhe**), é unha fortaleza situada en Lovelhe, no concello portugués de Vila Nova de Cerveira (distrito de Viana do Castelo).

## Historia
A fortificación data da época da guerra da restauración portuguesa, integrante da liña defensiva que guarnecía a marxe esquerda do río Miño e o treito do litoral atlántico portugués. Iniciado en 1642, por orde do Xeneral e Mestre de Campo Francisco de Azevedo e Ataíde, formaba un conxunto coa Atalaia de Lovelhe e co castelo de Vila Nova de Cerveira, asediado en 1643. As obras rematáronse en 1663.

O forte estivo desguarnecido até mediados do século XVIII, malia que na época se consideraba que, non obstante as súas pequenas dimensións, tiña maiores potencialidades de defensa cá fortificación de Cerveira.

miniatura|esquerda|300px

### Da Guerra Peninsular á actualidade
En 1797 Rodrigo de Lencastre mandou reconstruír o forte, que unha década despois tería un papel importante na defensa activa da rexión fronte ás invasións das tropas napoleónicas durante a Guerra Peninsular. En 1809 unha explosión no interior do forte, provocada polo exército francés, destruíu gran parte da estrutura da casamata.

Despois deste evento, o **forte de Lovelhe** non volveu ser recuperado, permanecendo desde entón abandonado.

Na actualidade a Comunidade Intermunicipal do Val do Miño está a desenvolver un Plano Director das Fortalezas Transfronteirizas do Val do Miño, con vistas á valorización e divulgación das fortificacións que constitúen o sistema defensivo da fronteira luso-galega, no cal se insire o **Forte de São Francisco**.

## Características
Erguido conforme ós modelos e tipoloxías da arquitectura militar seiscentista, o forte presenta planta pentagonal, sendo composto por cinco baluartes, catro de dimensións iguais, dispostos lateralmente dous a dous, e un quinto, maior, edificado na parede da porta de armas. En cada un dos ángulos dos baluartes foron dispostas garitas circulares.
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Inventario do Patrimonio Arquitectónico (DGEMN)  
*Forte de Lovelhe (Pesquisa de Património / IGESPAR)
Sukagawa

**Sukagawa** (須賀川市, すかがわし, *Sukagawa-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku, no centro da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 279,55&nbsp;km², a poboación é de 79.616 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 285 h/km².

O concello de Sukagawa limita cos concellos de Kōriyama, Ten'ei, Kagamiishi, Tamakawa e Hirata.

## Véxase tamén 
### Outros arttigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Sukagawa .
Leopoldo Eijo Garay

**Leopoldo Eijo Garay**, nado en Vigo o 11 de abril de 1878 e finado en Vigo o 31 de agosto de 1963, foi un bispo católico e escritor galego. 

## Traxectoria 
Aos cinco anos mudouse coa súa nai, unha humilde criada, a Sevilla, onde ingresou no seminario. Marchou a estudar a Roma Pontificia Universidade Gregoriana onde conseguiu o doutoramento e aprendeu latín, grego e hebreo. Foi ordenado sacerdote o 27 de decembro de 1900. 

### Episcopado 
En 1914 foi promovido a ordinario da diocese de Tui, sendo ordenado bispo o 8 de novembro do mesmo ano polo cardeal Martín Herrera, arcebispo de Santiago de Compostela. Desde entón ten unha carreira de vertixe, sendo nomeado por iniciativa do rei Afonso XIII, o 22 de marzo de 1917, sétimo bispo de Vitoria, sucedendo a Prudencio Melo y Alcalde, que fora nomeado bispo de Madrid-Alcalá. Ese mesmo ano publica *El primer origen de la vida según el Hexámeron y según la ciencia*.

O 4 de decembro de 1922 marcha a Madrid para substituír de novo ao bispo Melo, nomeado arcebispo de Valencia, tomando posesión o 26 de xuño de 1923 como bispo de Madrid-Alcalá, tamén o sétimo dos mesmos. Ocupou o cargo durante cuarenta anos, sendo o seu o pontificado máis longo dun bispo español contemporáneo. Desde alí foi testemuña privilexiada dos convulsos anos da ditadura de Primo de Rivera, a II República, a guerra civil, e a consolidación do réxime franquista no poder.

Paralelamente á súa carreira eclesiástica, desenvolveu a súa vida cultural e de escritor, con obras como *Santo Tomás y la mística*, *El concepto de la materia universal en los textos medievales* (1940), *Esbozo apologético de la poesía clásica eucarística española*, e *Directrices sociales* (1948). En 1927 ingresou na Real Academia Española, no asento do U maiúsculo, ocupando a vacante de Antonio Maura, sendo o seu discurso inaugural sobre *La oratoria sagrada en España*; e onde se mantivo ata a súa morte. O 10 de xaneiro de 1932 ingresou na Academia de Ciencias Morales y Políticas (medalla n.º 6); o seu discurso inaugural, dito o 9 de xuño de 1935, versou sobre *La persona jurídica. Su concepto filosófico y derechos fundamentales que debe respetar en ella el Estado*. Tamén foi membro correspondente da Real Academia Galega.

O 21 de xullo de 1946 o papa Pío XII nomeouno Patriarca das Indias Occidentais, sede soamente titular, pero que dá prestixio ao bispo da capital de España en pleno auxe dun réxime dedicado a renovar a idea do Imperio Español. Eijo y Garay foi, de feito, un dos prelados máis fieis ao réxime, en conciencia e desde a súa altura intelectual.

En 1948, recibiu a medalla de Ouro da cidade de Madrid, pero o concello retiroulla en 2016 por mor da denominada coloquialmente Lei de Memoria Histórica 52/2007.

### Política 
Cando comezou a Guerra civil, púxose rapidamente a prol do bando golpista e foi un dos redactores xunto co cardeal Gomá da "Carta colectiva do episcopado" en 1937 na que se afirmaba o carácter católico da guerra fronte a un "inimigo ateo e estranxeiro".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
*

### Ligazóns externas 
* Ficha en Catholic Hierarchy 
* Ficha en galegos.info
Lil Wayne

**Dwayne Michael Carter, Jr.**, nado o 27 de setembro de 1982 en Nova Orleáns, máis coñecido polo nome artístico de **Lil Wayne**, é un rapeiro norteamericano.

## Traxectoria 
Antigo compoñente do grupo de rap Hot Boys, uniuse a Cash Money Records de mociño. *Get It How U Live!*, editado en 1997, foi o primeiro álbum de Wayne cos Hot Boys, e *Tha Block is Hot*, o seu primeiro álbum en solitario data de 1999, chegando ós primeiros postos da American Billboard 200

Despois de adquirir fama con outros dous álbums nos primeiros anos da década do 2000, Lil Wayne chegou ó cumio en 2004 co álbum *Tha Carter* e as súas continuacións *Tha Carter II* (2005), e especialmente, *Tha Carter III* (2008). En 2009 está previsto o lanzamento para o 24 de novembro do álbum *Rebirth*. En 2005 fundou o seu propio selo discográfico, Young Money Entertainment e tamén é o presidente da Cash Money Records.

## Discografía 
* *Tha Block Is Hot* (1999)
* *Lights Out* (2000)
* *500 Degreez* (2002)
* *Tha Carter* (2004)
* *Tha Carter II* (2005)
* *Tha Carter III* (2008)
* *Rebirth* (2009)
* *Tha Carter IV* (2010)
Os Pelamios

O topónimo **Os Pelamios**, derivado da voz latina , fai referencia a lugares onde existiron curtidorías de pel, concretamente a regatos, fontes e en xeral zonas con auga, que alimentaba os píos onde se somerxían as peles para curtir e ós que se botaban as augas residuais da industria. Pode referirse a:

***Os Pelamios**, barrio de Compostela, a carón do río Sarela;
***Os Pelamios**, barrio de Pontevedra, xunto o río dos Gafos;
***Ponte dos Pelamios**, en Ourense, sobre o río Barbaña;
*A desaparecida **praia dos Pelamios**, na Coruña, preto da torre de Hércules;
***Río Pelamios**, en Betanzos.
***Fonte dos Pelamios**, en Mondoñedo

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Pelamio**, lugar da parroquia de Farnadeiros, no concello do Corgo.
Buceta

A **buceta** é unha embarcación tradicional galega, característica da ría de Muros e Noia, aínda que se estende ata a costa da Morte polo norte e o río Miño cara ao sur.

## Características 
Considérase unha evolución da lancha, aínda que de máis pequeno tamaño de 4 a 6 metros de eslora. Ten dúas proas, o que dificultou a súa supervivencia na aparición do motor. A súa estreita manga configura unha forma moi axeitada para o remo.

Emprégase para o casco a construción a tope. Non observa unha estrita simetría entre a proa e a popa, xa que a primeira é máis alta e lanzada. Moi lixeira, ao carecer de cuberta, corredor e tilla. Ademais, as pezas de madeira son máis finas que noutras embarcacións. Emprégase carballo para as cadernas e a quilla, e piñeiro país nas outras pezas.

Presenta dous ou tres pares de remadoiras en función do seu tamaño. Tamén pode navegar a vela de martelo ou ben de relinga. No primeiro caso, o pau é menor que a verga, e ó contrario nas de relinga.

## Notas 
## Bibliografía 
* Mörling, Staffan: *Las embarcaciones tradicionales de Galicia*. Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, Consellería de Pesca, 1989. ISBN 84-453-0071-7
Jozef Adamec

**Jozef Adamec**, nado en Vrbové o 26 de febreiro de 1942, é un antigo futbolista e adestrador eslovaco.
## Traxectoria
Comezou a súa carreira, xa como dianteiro, nos equipos xuvenís do Iskra Vrbové, e profesionalizouse en 1959 nas ringleiras do Spartak Trnava, o club que por máis tempo defendeu. Durante o servizo militar (daquela aínda co estado de Checoslovaquia), entre 1961 e 1963, xogou no Dukla Praga, o equipo do exército. Pasou aínda polo Slovan Bratislava e, xa no fin da súa carreira, no Slovan Viena, de Austria. Coa Selección de fútbol de Checoslovaquia xogou 44 partidos entre 1960 e 1973 marcando 14 goles.

Como adestrador estivo ao cargo de dous dos seus antigos clubs, o Spartak Trnava e o Slovan Bratislava. Adestrou tamén a Selección de fútbol de Eslovaquia entre 1999 e 2001.
Master Miller

**McDonell Benedict Miller**, máis coñecido como **Master Miller**, é un personaxe ficticio da saga de videoxogos *Metal Gear*. Foi o adestrador da unidade FOXHOUND na etapa na que o coronel Roy Campbell era o xefe da mesma.

## Traxectoria 
Naceu nos Estados Unidos, neto de xaponeses emigrados. Durante un tempo foi instrutor das SAS, os Marines, os Boinas Verdes, e dos mercenarios nos EUA. Ademais, traballou durante unha tempada no FBI.

Coñeceu a Solid Snake cando o adestraba en FOXHOUND. Durante os acontecementos de *Metal Gear 2: Solid Snake*, Master Miller deulle apoio por radio a Snake na misión de Zanzibar Land en 1999. Divorciuose da súa muller, Nadine, cando vivía nos Ánxeles coa súa filla Catherine.

Ao finalizar os acontecementos de Zanzibar, retirouse do servizo activo e foise vivir a Alasca, de forma esporádica adestraba os xoves Scouts de Alasca, tamén coñecidos como Gardas Territoriais de Alasca ou ATG. Posúe un amplo coñecemento da contorna, a flora e a fauna, e domina de forma excepcional as técnicas de supervivencia para soportar situacións extremas.

No 2005, Master volveu aparecer na misión de Shadow Moses en *Metal Gear Solid*, axudando a Snake por Códec desde o seu domicilio en Alasca. Porén, cara ao final do xogo, descóbrese que el, Master Miller, con quen estivera falando Snake, era en realidade un impostor. O verdadeiro Master Miller foi atopado morto un par de días despois na súa casa en Alasca. O Master Miller que estivera falando con Snake non era outro que Liquid Snake.
Boimorto (homónimos)

Como topónimo **Boimorto** pode referirse a:

;En Galiza
***Boimorto**, concello da comarca de Arzúa;
****Boimorto**, parroquia de dito concello;
***Boimorto**, parroquia do concello de Vilamarín;
****Boimorto**, lugar de dita parroquia.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Boi Morto**, barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cerdedo, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

**Cerdedo** é unha vila da parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. No ano 2008 tiña 421 habitantes (190 homes e 321 mulleres), cun aumento da poboación respecto a 2006.

Era a capital do concello de Cerdedo, ao que daba nome.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdedo 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
Abelaíndo, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

**Abelaíndo** é un lugar situado na parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. No ano 2008 tiña 29 habitantes (13 homes e 16 mulleres).

O fitónimo **Abelaíndo** fai referencia á abundancia de abeleiras. O lugar atópase a tres quilómetros da capital do concello. Nel está a capela da Virxe do Perpetuo Socorro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cerdedo
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
Arén, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

**Arén** é un lugar situado na parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. No ano 2008 tiña 26 habitantes, 15 deles eran homes e 11 eran mulleres; isto supón un aumento no número de efectivos en relación ao ano 2006.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdedo 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
HTTP 404

[miniatura|275px|Mensaxe de erro 404 da [Wikipedia en inglés.]]
**HTTP 404**, **404 not found**, **404**, **404 error**, **page not found** ou **file not found** é unha mensaxe de erro do código estándar de resposta do protocolo HTTP que indica que o cliente se puido comunicar co servidor pero que este non foi capaz de atopar o que se buscaba. Un erro 404 indica que o recurso buscado, xeralmente unha páxina web, pode estar dispoñible no futuro. O erro tamén pode aparecer cando un servidor non quere revelar se ten a información solicitada.

A liña de texto asociada con este erro é "Non atopado". Os erros 404 non se deben confundir con erros de DNS, que aparecen cando a URL apunta cara a un servidor web que non existe.

## Códigos de erro 404 de subestado do Microsoft Internet Server
O software de servidor web desenvolvido por Microsoft, Microsoft's Internet Information Services (IIS), devolve un conxunto de códigos de subestado xunto coas súas respostas 404. Estes códigos de subestado teñen a forma de números decimais anexados ao código de estado 404. Os códigos de subestado non están oficialmente recoñecidos pola IANA e non son devoltos por servidores que non sexan de Microsoft.

### Códigos de subestado
Os servidores Microsoft IIS 7.0, IIS 7.5 e IIS 8.0 definen os seguintes códigos de subestado HTTP para indicar unha causa máis específica dun erro 404:

* 404.0 – Non atopado.
* 404.1 – Sitio non atopado.
* 404.2 – Restrición de ISAPI ou CGI.
* 404.3 – Restrición de tipo MIME.
* 404.4 – Sen controlador configurado.
* 404.5 – Denegado pola configuración de filtrado de solicitudes.
* 404.6 – Verbo denegado.
* 404.7 – Extensión de ficheiro denegada.
* 404.8 – Espazo de nomes oculto.
* 404.9 – Atributo de ficheiro oculto.
* 404.10 – Cabeceira da solicitude demasiado longa.
* 404.11 – A solicitude contén unha secuencia de escape dobre.
* 404.12 – A solicitude contén caracteres de alto valor.
* 404.13 – Tamaño do contido demasiado grande.
* 404.14 – URL da solicitude demasiado longa.
* 404.15 – Cadea de consulta demasiado longa.
* 404.16 – Solicitude DAV enviada ao controlador de ficheiros estáticos.
* 404.17 – Contido dinámico asignado ao controlador de ficheiros estáticos mediante unha asignación xenérica de MIME.
* 404.18 – Secuencia de cadea de consulta denegada.
* 404.19 – Denegado por regra de filtrado.
* 404.20 – Demasiados segmentos na URL.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A More Useful 404
Biduído, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

**Biduído** é un lugar situado na parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 23 habitantes (10 homes e 13 mulleres), os mesmos ca en 2008.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdedo 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
Lourido, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

miniatura|Entrada á aldea de Lourido.
**Lourido** é un lugar situado na parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. No ano 2024 tiña 16 habitantes (oito homes e oito mulleres). Sitúase a 452 metros de altitude.

## Patrimonio
A capela de Santa Catarina é do século XVIII. Nela tamén está a imaxe da Virxe dos Xuvencos, encargada polo sacerdote da parroquia para que avogase polo gando. A súa festa celébrase o segundo domingo de maio e o 15 de agosto, e adóitase levar varas e adivais para seren bendicidos. Santa Catarina celébrase o derradeiro domingo de novembro, e a súa imaxe ten a primacía no altar e na procesión dos Xuvencos. No altar tamén están a Madalena, san Francisco, o Pai Eterno e outro santiño non identificado.

:Dúas son as razóns
:para ir a Lourido andando,
:a Catarina e os Xuvencos,
:a nosa Virxiña do ghando.

En 2008 rodouse na aldea parte do telefilme *La bella Otero*, (Jordi Frades, 2008), sobre a vida de Carolina Otero.

En agosto de 2021 os veciños recuperaron a comida de verán da aldea, celebrándoa coa festa dos Xuvencos de verán. Dende entón faise no mesmo mes anualmente. Este feito propiciou recuperar xuntanza entre veciños das vilas da contorna e os propios do lugar.

En marzo de 2025 creouse a Asociación Socio Cultural de Veciños Coto do Outeiro de Lourido.

## Servizos 
En 2023 completouse a conexión de fibra óptica na aldea, acadando no 2024 unha cobertura de 100% da aldea de forma circular.

Entre 2023 e inicios de 2024 levouse a cabo, coa colaboración da CMVMC de Lourido e a Consellería de Medio Rural, a creación dun depósito de incendios na zona, con fondos FEDER.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdedo 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade
Igrexa de Santa María de Adina

A **igrexa de Santa María de Adina** é o templo parroquial de Adina, no concello de Sanxenxo.

## Historia e arquitectura
Primitivamente consagrada á deusa pagá Minerva, *Atinna* ou *Ataecina*, foi posteriormente cristianizada, pasando a chamarse Santa María a Digna, até o topónimo actual de Adina.

Do templo románico sobre o que está construído o templo consérvanse os muros e os beirís da nave.

Na fachada destacan a imaxe da Virxe co Neno situada entre sobre a porta, esta en arco de medio punto. Á dereita da fachada está o campanario, rematado por uns pináculos.

Posúe unha capela de bóveda de crucería do século XVI, na que se cre que estaba o baldaquino situado na actualidade no frontal do altar. Este baldaquino, que representa a Anunciación, conserva dous arcos conopiais e unha imaxe tallada da Virxe co Neno no colo, situada entre eles; esta imaxe está picada e xa non se recoñece.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Rosetón Adina, Sanxenxo.jpg|Rosetón e imaxe da Virxe co Neno.
Ficheiro:Canzorros Adina, Sanxenxo.jpg|Canzorros.
Ficheiro:Campanario Adina, Sanxenxo.jpg|Campanario.
Ficheiro:Sanxenxo, Adina 04-03.jpg|Baldaquino

## Notas
*Información en www.sanxenxo.com .
Aeródromo militar de Santiago de Compostela

[miniatura|Dous [Canadair CL-215T do Exército do Aire estacionados.]]
O **aeródromo militar de Santiago de Compostela** (código IATA: SCQ, código ICAO: LEST) é un aeródromo militar situado na Lavacolla, a 10 km da capital galega, Santiago de Compostela, a carón do aeroporto da Lavacolla.

## Características 
Ocupa uns 94&nbsp;000 m², incluíndo unha plataforma de aparcadoiro de aeronaves de 35&nbsp;000 m² e diversas instalacións, como a xefatura, aloxamento e tripulacións destacadas, edificio multiúsos, hangar de cocheiras e pista polideportiva.

## Misión 
A súa principal misión é proporcionar apoio loxístico e seguridade ás Unidades Aéreas das Forzas Armadas de España que se despreguen nel, entre as cales están as seguintes:

Permanentemente:
* Ala 37: Servizo de Vixilancia Aduaneira
* 43 Grupo de Forzas Aéreas: Campañas contra incendios forestais

Habitualmente:

* Brigada de Infantería Ligera Aerotransportable (BRILAT) (desde Pontevedra)
* Grupo de Adiestramiento (desde a Base Aérea de Salamanca)
* 45 Grupo de Forzas Aéreas (desde a Base Aérea de Torrejón)
* Ala 31 (desde a Base Aérea de Zaragoza)
* Ala 35 (desde a Base Aérea de Getafe)
* Centro Cartográfico y Fotográfico (CECAF) (desde a Base Aérea de Cuatro Vientos)
* Cuarta Escuadrilla da Armada (dende a Base Naval de Rota)
* Patrulla Águila (desde a Base Aérea de San Javier)

## Historia 
O 29 de xullo de 1935 inaugurouse o campo cun festival aéreo. O 21 de setembro de 1937 chega o primeiro avión regular, pertencente á liña Sevilla-Salamanca-Santiago-Zaragoza, que opera até a finalización da guerra civil.

En 1945 créase a Xefatura do Servizo de Obras do Sector Aéreo de Galicia, a cargo do piloto do "Jesús del Gran Poder", o Tenente Coronel Francisco Iglesias Brage, para acometer as obras de ampliación e mellora. Establécese o destacamento militar.

Entre 1953 e 1954 realízase a pista de rodamento e estacionamento, na actualidade plataforma militar. En 1957 constrúese a terminal de pasaxeiros, hoxe edificio de Aloxamento, e afírmase o estacionamento.

Entre 1964 e 1967 amplíase a pista N-S até os 2&nbsp;500 m e constrúese a nova terminal do aeroporto da Lavacolla, quedando a antiga zona só para o Exército do Aire.

En xuño de 1993 fírmase o acordo de transferencia MINISDEF-AENA, no que se contempla, entre outros, o deslinde patrimonial dos actuais terreos. En setembro o antigo Destacamento de Santiago clasifícase como Aeródromo Militar.

En xullo de 1995 o aeródromo clasifícase como aeródromo de Utilización Conxunta, situación na que continúa na actualidade.

## Notas
Kazuno

**Kazuno** (鹿角市, かづのし, *Kazuno-shi*) é un concello da prefectura de Akita no Xapón. Está situado ó nordés da prefectura e no centro-norte da rexión de Tōhoku, na illa de Honshū. A súa superficie é de 707,34&nbsp;km², a poboación é de 34.662 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 49 h/km².

O concello de Kazuno limita cos concellos de Kosaka, Ōdate, Kitaakita, Senboku (que son da prefectura de Akita); de Towada, Shingō, Sannohe, Takko (que son da prefectura de Aomori); e Hachimantai (este último é da prefectura de Iwate).

## Historia 
A cidade de Kazuno foi fundada pola fusión de 4 concellos do distrito de Kazuno en 1 de abril de 1972.

## Cidades irmandadas 
*  Sopron, Győr-Moson-Sopron, Hungría (2002).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kazuno .
Bosch

**Bosch** pode estar referido a:

## Persoas 
* **Alba Vergés i Bosch** (nada en 1978), economista e política catalá;
* **Alberto Bosch y Fustegueras** (1848-1900), enxeñeiro e político español;
* **Alfred Bosch** (nado en 1961), profesor, escritor e político catalán;
* **Carl Bosch** (1874-1940), químico e enxeñeiro alemán;
* **Carles Bosch de la Trinxeria** (1831.1897), escritor catalán;
* **Clotilde Bosch i Carbonell** (1829-1902), pintora catalá;
* **Hieronymus Bosch** (1450-1516), pintor neerlandés;
* **Joaquín Milans del Bosch** (1854-1936), militar español;
* **Josep Irla i Bosch** (1874-1958), presidente da *Generalitat de Cataluña* no exilio;
* **Josep Mercader Bosch** (nado en 1957), futbolista catalán;
* **Juan Bosch** (1909-2001), escritor e político dominicano;
* **Lydia Bosch** (nada en 1963), unha actriz e presentadora de televisión española;
* **Manuel Bosch** (nado en 1956), xogador profesional de baloncesto español;
* **Pere Bosch i Gimpera** (1891-1974), arqueólogo e prehistoriador catalán;
* **Ròmul Bosch i Alsina** (1846-1923),  político, comerciante e empresario catalán;
* **Xavier Bosch** (nado en 1967), escritor e xornalista catalán;

## Outros 
* **BOSCH** (Robert Bosch GmbH), compañía alemá dos campos da electrónica e da mecánica;
* **Den Bosch**, cidade dos Países Baixos;
* **Heroes Den Bosch**, equipo profesional de baloncesto neerlandés
Igrexa da Santísima Trindade de Ourense

A **igrexa da Santísima Trindade** de Ourense é un templo parroquial de estilo gótico, construído entre os séculos XII e XVI.

## Descrición 
Fundouse entre finais do século XII e comezos do XIII a carón do hospital de peregrinos, o hospital de San Roque, do que xa se ten noticias a comezos do século XII. Nos séculos XV e XVI leváronse a cabo as reformas que lle deron o aspecto actual, con dúas características torres cilíndricas na fachada principal que lle outorgan un aspecto de castelo; unha delas, a da esquina norte, sostén un corpo cadrado de campás. Foi entón cando se engadiron á cabeceira, que dá á rúa do padre Benito Feijoo, uns recios contrafortes e unha crestería con pináculos de estilo gótico-flamíxero que percorre a cornixa.

miniatura|esquerda|150px|Bóveda de crucería e retablo renacentista da Capela Maior. 
Ao desaparecido hospital pertence a porta do adro exterior, trasladado aquí desde a súa localización orixinal na Alameda, onde na actualidade se atopa o edificio de Correos. Obra renacentista do século XVI, consiste nun arco de medio punto enmarcado por dúas columnas acanaladas e con dous medallóns representando aos médicos Hipócrates e Galeno. Posúe tímpano triangular, cun fornelo acollendo a imaxe pétrea de San Roque, nos extremos dúas figuras fantásticas en representación do mal, e no vértice, un anxo. Na parte posterior da porta hai unha pequena escultura da Piedade. O adro dá acceso ao recinto da igrexa, onde se ergue un cruceiro plateresco con imaxes de Cristo e a Piedade.

O templo ten dúas portadas de ingreso. A da fachada principal (occidental) presenta tripla arquivolta de arcos apuntados arrancada de columnas de fuste liso e capiteis de variada decoración que apean sobre unha base. O intradorso do arco inferior ten saíntes picudos, mentres que a clave superior e os salmeres están decorados cuns rostros de ruda talla, moi erosionados. A portada do lado do Evanxeio (norte) é menos abucinada, carece tamén de tímpano e presenta tres arquivoltas tardorrománicas decoradas con flores de catro pétalos, bolas, molduras baquetonadas e, o arco máis exterior, picos de serra. Baixo a arcada figura un único par de columnas de fuste liso.

No interior, de planta basilical, ou de nave única sen cruceiro, destaca a Capela Maior, cuberta con bóveda de crucería con profusión de nervios e claves, e presidida por un retablo do século XVI. Outros dous retablos laterais de estilo barroco, unha pía de auga bendita xeminada e algunhas pezas de imaxinería completan o mobiliario do templo.

## Galería 

Ficheiro:Mansilla de las Mulas - Santuario de Nuestra Señora de Gracia 3.jpg|Portada da fachada norte
Ficheiro:Orense - Iglesia Santisima Trinidad 06.JPG|Portada da fachada oeste
Ficheiro:Orense - Iglesia Santisima Trinidad 10.JPG|Ábsida
Ficheiro:Orense - Iglesia Santisima Trinidad 08.JPG|Retablo Maior
Ficheiro:Orense - Iglesia Santisima Trinidad 04.JPG|Cruceiro no adro

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Igrexa da Santísima Trindade en Turgalicia.
Pazo da Trave

O **pazo da Trave** é unha casa señorial galega situada na parroquia de Galdo, no concello de Viveiro. Na actualidade alberga un establecemento de turismo rural.

## Orixes
miniatura|275px|dereita|Pazo da Trave.
Non se ten documentación do pazo até o século XVI.

En 1435 no paso dos Cabaleiros reuníronse o bispo de Mondoñedo, o deán catedralicio e dous procuradores para discutir o litixio que mantiñan nobreza e igrexa sobre a parroquia de Galdo e os foros da renda. Logo de varias disputas e litixios, Galdo perdeu o estatuto de concello, pasando a pertencer a Viveiro.

O bispado cedeu o couto de Galdo a Alonso Pérez de Viveiro por 5.000 marabedís. Anos máis tarde a propiedade pasou a mans do meiriño do couto, o vizconde de Altamira, Xoán de Pita Pumariño, e posteriormente herdouno seu fillo, Fernando Pumariño, rexedor de Viveiro e casado con Catalina de Miranda, irmá do arcebispo de Sevilla e fundador da Universidade de Oviedo, Fernando de Valdés y Salas. O pazo pasou a mans da filla do matrimonio, María de las Alas Pumariño, casada co corrixidor da Coruña. En 1607 mercouno por 1.000 ducados Antonio da Ponte e Prada, que o deixou a seu fillo Teodoro.

A mediados do século XIX pasou a mans de Juan Gabriel da Ponte. A súa filla Luisa vendeuno en 1881 a Bartolomé Basanta Miranda, alcalde de Viveiro e senador do Partido Conservador. En 1885 herdou o pazo o seu xenro, Ramón Rebellón Zubiri, que representou nas Cortes a Viveiro durante catro lexislaturas no partido de Cánovas del Castillo, conseguindo para Viveiro o título de cidade. Seus fillos herdaron o pazo pero non o habitaron, o que desmellorou a súa conservación até a súa venda en 1993.

## Actualidade
O pazo da Trave foi reconstruído e renovado respectando as orixes, con materiais autóctonos e con técnicas artesás que recollen as tradicións ceramistas da zona, lideradas pola achegada fábrica de Sargadelos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Pazos de Galicia.

### Bibliografía
*García Oro, J.: *Vivero y la familia Pardo de Cela*.
*Cal Pardo, E.: *Parroquias del Ayuntamiento de Viveiro*.

### Ligazóns externas
*www.pazodatrave.com
Furano, Xapón

**Furano** (富良野市, ふらのし, *Furano-shi*) é un concello da subprefectura de Kamikawa da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situado ao suroeste da illa de Hokkaidō, no norte do Xapón. A súa superficie é de 600,97&nbsp;km², a poboación é de 24.488 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 40,7 h/km².

O concello de Furano limita cos concellos de Kamifurano, Nakafurano, Minamifurano (que son da subprefectura de Kamikawa); e de Ashibetsu (este último é da subprefectura de Sorachi).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón
K-1

O **K-1** é un deporte de combate que combina o kick-boxing, karate, taekwondo, boxeo tailandés, savate e outras artes marciais a fin de elixir o máis poderoso loitador do mundo. Creado por Kazuyoshi Ishii en 1993 no Xapón, o encargado do seu desenvolvemento é o Fighting and Entertainment Group e o evento anual máis importante é o K-1 World Grand Prix coa súa final que se celebra no Tokyo Dome, agás no 2007 que foi en Corea do Sur.
A organización medra con relativa rapidez até o ano 2010, mais no ano 2011 anunciaron que tiñan problemas financeiros o que supuxo un parón na competición e un restructuramento comercial no que Fighting and Entertainment Group vende os dereitos da competición a Barbizon Co. Ltd. O 1 de febreiro de 2012 EMCOM Entertainment Inc. faise con estes dereitos. Estes problemas fan que nos anos 2011 e 2012 non se dispute o cinto de campión pesado (si o de pesos lixeiros, categoría denominada K-1 Max)

## Campións do K-1 World Gran Prix 
* 1993 - Branko Cikatić
* 1994 - Peter Aerts
* 1995 - Peter Aerts
* 1996 - Andy Hug
* 1997 - Ernesto Hoost
* 1998 - Peter Aerts
* 1999 - Ernesto Hoost
* 2000 - Ernesto Hoost
* 2001 - Mark Hunt
* 2002 - Ernesto Hoost
* 2003 - Remy Bonjasky
* 2004 - Remy Bonjasky
* 2005 - Semmy Schilt
* 2006 - Semmy Schilt
* 2007 - Semmy Schilt
* 2008 - Remy Bonjasky
* 2009 - Semmy Schilt
* 2010 - Alistair Overeem
Itabashi

**Itabashi** (板橋区, いたばしく, *Itabashi-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Kantō e ó leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 32,17&nbsp;km², a poboación é de 536.320 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 16.670 h/km².

O barrio de Itabashi limita cos barrios de Nerima, Toshima, Kita (que son da prefectura de Tokyo); e cos concellos de Wakō e Toda (que son da prefectura de Saitama).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Itabashi .
Revolta, Cerdedo, Cerdedo-Cotobade

**Revolta** é un lugar situado na parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade, na provincia de Pontevedra. No ano 2008 tiña 29 habitantes, 17 deles eran homes e 12 eran mulleres; isto supón un aumento no número de efectivos en relación ao ano 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cerdedo
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
Toshima, Tokyo

**Toshima** (豊島区, としまく, *Toshima-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kantō e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 13,01&nbsp;km², a poboación é de 261.757 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 20.120 h/km².

O barrio de Toshima limita cos barrios de Nakano, Nerima, Itabashi, Kita, Bunkyō e Shinjuku.

## Universidades 
* Universidade de Gakushūin (学習院大学, がくしゅういんだいがく).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Toshima .
Setouchi, Okayama

**Setouchi** (瀬戸内市, せとうちし, *Setouchi-shi*) é un concello da prefectura de Okayama no Xapón. Está situado ó suroeste da prefectura, na área da provincia histórica de Bizen, e na parte de San'yō da rexión de Chūgoku, na illa de Honshū. A súa superficie é de 125,53&nbsp;km², a poboación é de 38.202 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 304 h/km².

O concello de Setouchi limita cos concellos de Okayama e Bizen.

## Historia 
A cidade de Setouchi foi fundada pola fusión de 3 concellos de vilas do distrito de Oku (*Oku*, *Ushimado* e *Osafune*) no ano 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Setouchi .
* Sitio web oficial da cidade de Setouchi .