open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel García Amoedo

**Manuel García Amoedo**, nado en  Vilaboa, foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Canteiro. Socialista, era membro da sociedade agraria de Vilaboa. Tocaba o fliscorno na banda de Paredes. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte da Costa con Emilio Conde Conde. Buscado pola garda cívica, a familia construíulle un tobo na corte da casa onde estivo agochado até o remate da Guerra civil. Coa publicación do bando do gobernador civil Manuel Gómez Cantos para que os fuxidos que non tivesen as mans manchadas de sangue se presentase para regular a súa situación, presentouse xunto con Antonio Vidal Vilas agochado en Paredes. Durante unha época tivo que presentarse cada quince días ante a Garda Civil. Finalmente, en outubro de 1940, foi detido en Marín xunto a Manuel Mata del Río, Juan Cal Conde, José Cerqueiro Regueira e Manuel Pérez Curra. Xulgado en Pontevedra, foi condenado a prisión. Cumpriu a condena na prisión de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antonio Vidal Vilas

**Antonio Vidal Vilas**, coñecido como **Antonio de Rogelio**, nado en Vilaboa cara a 1896 e finado en Valparaíso en 1954, foi un político galego.

## Traxectoria 
Socialista, foi elixido concelleiro de Vigo nas eleccións do 12 de abril de 1931. Foi segundo tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu viaxando nun tonel ata Paredes. Estivo agochado case tres anos nun recanto escuro e húmido, debaixo da cociña, separado por un muro da taberna familiar. Coa publicación do bando do gobernador civil Manuel Gómez Cantos para que os fuxidos que non tivesen as mans manchadas de sangue se presentase para regular a súa situación, presentouse xunto con Manuel García Amoedo. Grazas ás súas amizades librouse do cárcere, sufrindo un expediente de responsabilidades políticas polo que foi sancionado en 1940 con catro anos de inhabilitación absoluta e catro anos de desterro a máis de cen quilómetros de Vigo. Cumpriu o desterro na Coruña.

En 1940 traballaba na Coruña como xerente da fábrica de dominós e dados ALGALIT. Na Coruña participou na reorganización do PSOE, aproveitando as redes comerciais da fábrica como tapadeira. Foi propietario dunha fábrica de peites e botóns. En agosto de 1945 foi detido pola Brigada Político Social de Madrid, acusado de “actividades clandestinas de tipo socialista”. Foi condenado a seis meses de cárcere. Ao saír da prisión seguiu participando na loita clandestina contra o franquismo. En 1946 entrou en contacto con Alejandro Gama Casalderrey, e colaborou na reorganización do PCE. A comezos de 1947 foi novamente detido con Alejandro Gama e outros 13 compañeiros. Estivo preso no cárcere da Coruña entre febreiro e agosto de 1947. Ao saír da cadea marchou ao exilio. En 1948 embarcou en Lisboa rumbo a Chile, onde vivía a súa filla Maruja e outros membros da familia. Morreu en 1954 con 58 anos.

## Vida persoal 
Casou con María Araujo Pérez, filla do construtor José Araujo Pérez, e foi pai de Maruja (que casou con Faustino García Puga), Antonio e Óscar Vidal Araujo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  , Luís (8/4/2015). "Para un mapa de ausencias" *Non des a esquecemento*.
El Paso Chihuahuas

**El Paso Chihuahuas** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en El Paso, Texas. O club, de clase Triple-A, compite na East Division da Pacific Coast League (PCL). Actualmente están afiliados aos San Diego Padres da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no Southwest University Park, un estadio con capacidade para 7.500 espectadores, ampliábel até os 10.000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
José Araújo Pérez (canteiro)

**José Araújo Pérez**, nado en Mourente (Pontevedra) o 10 de novembro de 1870 e finado en Vigo o 8 de agosto en 1929, foi un canteiro, construtor, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Canteiro. Fixo o servizo militar en Vigo e quedou na cidade traballando como canteiro. En 1892 participou na constitución da Sociedad de Canteros, Marmolistas y Similares de Vigo da que foi secretario e presidente moitos anos; a sociedade ingresou no PSOE en 1905. En 1895, durante a primeira folga obreira importante de Vigo, revelouse como un líder de masas. Foi candidato socialista nas eleccións municipais de 1901. Perseguido pola patronal estableceuse como mestre construtor de edificios por contrata. Asistiu ao VII Congreso da UGT en 1902 como delegado de varias sociedades Obreiras de Vigo e ao IX Congreso en 1908 como delegado das seccións da Federación Nacional de Canteiros. Foi o artífice da construción da Casa do Pobo de Vigo en 1908, encargándose da edificación e financiándoa, e participou na constitución da Cooperativa Socialista.
[miniatura|O [Edificio Pardo Labarta foi nun dos que traballou Araújo.]]
En 1917 foi encarcerado pola súa participación na folga xeral de agosto, e ao ano seguinte foi amnistiado. Representou ás agrupacións socialistas de Vigo, Pontevedra e Lugo e á Sociedade de Canteiros de Vigo no X Congreso do PSOE en 1915 e á agrupación socialista e á Sociedade de Canteiros de Vigo no Congreso Extraordinario de 1921 e no XII Congreso en 1928.

Como contratista e mestre de obras, participou na construción do edificio da Caixa Municipal de Vigo, a sede do Banco de Vigo, o Edificio Pardo Labarta, panteóns do Cemiterio de Pereiró e outros.

Finou por causa dunha úlcera de duodeno e foi soterrado no cemiterio civil de Pereiró.

## Vida persoal 
Casou con María Carmén Pérez Lago, e foi pai de 19 fillos, dos que só 12 alcanzaron a idade adulta, entre eles José Araújo Pérez e Maruja Araújo Pérez, que casou con Antonio Vidal Vilas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "A Familia Araújo"  *Do gris ao violeta*.  Concello de Pontevedra (CC BY 3.0).
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
José Araújo Pérez (político)

**José Araújo Pérez**, nado en Vigo en 1903 e finado na mesma cidade o 21 de outubro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo do canteiro e construtor socialista José Araújo Pérez. Perito industrial e aparellador. Logo da morte do seu pai en 1929, encargouse da dirección da construtora. Militante das JSU. Foi candidato do PSOE por Pontevedra ás eleccións de novembro de 1933, pero non resultou elixido. Pertenceu ao Comité Revolucionario de Vigo durante a revolución de outubro de 1934.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Vigo por rebelión militar o 13 de outubro, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Vigo con Delmiro Faro Pregal, Teodoro Barros Barros, Antero González González e José Barcia Barcia, ás 16:30 horas do 21 de outubro de 1936, nas inmediacións do Castelo do Castro, rexistrándose a morte a causa de profusa hemorraxia interna. En xullo de 1940 abríronlle expediente por responsabilidades políticas.

## Vida persoal 
Casou con María del Pilar Alonso Villiato en decembro de 1930.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "A Familia Araújo"  *Do gris ao violeta*.  Concello de Pontevedra (CC BY 3.0).
Elvira Fortunato

**Elvira María Correa Fortunato**, nada en Almada o 22 de xullo de 1964, é unha física, investigadora e  catedrática portuguesa. É unha pioneira a nivel mundial  en electrónica de papel: transistores, memorias, baterías, pantallas, antenas e células fotoeléctricas.

Na actualidade é vicerreitora da Universidade Nova de Lisboa .

## Biografía 
Nada en Almada. Licenciouse en Enxeñaría de Materiais na Facultade de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade Nova de Lisboa. Doutorouse en Microelectrónica e Optoelectrónica, supervisada por Rodrigo Martins, en 1995.

Elvira Fortunato é  profesora e investigadora na Facultade de Ciencia e Tecnoloxía da Universidade Nova de Lisboa.

O equipo de investigación do Centro de Investigación de Materiais (CENIMAT) liderado por Elvira Fortunato e Rodrigo Martins distinguiuse polo descubrimento do transistor de papel.

O 8 de xuño de 2010 foi galardoada co título de grande oficial da orde de infante D. Henrique.

É membro do Consello de Ordes Nacionais desde o 9 de xuño de 2016. 
* 2012: Premio Investigación Cidade de Almada  
* 2016: Medalla Blaise Pascal (ciencia dos materiais) outorgada pola Academia Europea das Ciencias. 
* 2017: Medalla Czochralski (ciencia dos materiais) outorgada pola Academia Polaca de Ciencias xunto coa E-MRS (European Materials Research Society)

## Notas
Román Rodríguez Martínez

**Román Rodríguez Martínez**, nado en Fornelos (Salvaterra de Miño), foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de emigrantes de San Xoán de Fornelos. En novembro de 1915 marchou a Arxentina, regresou e volveu marchar en xaneiro de 1917. Foi fundador da sociedade Juventud Progresista Hijos de Fornelos y Anexos en 1920, foi prosecretario da comisión organizadora da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales. De regreso en Galicia foi delegado en Fornelos e presidente do sindicato agrícola gandeiro El Progreso en 1930. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 exiliouse na Arxentina. Publicou artigos na prensa galega de Buenos Aires e tamén en *El Tea*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Román Rodríguez Martínez, de Fornelos Da Ribeira

* Lembrando aqueles que se foron …
Vladislav Tretiak

**Vladislav Aleksandrovich Tretiak**, nado en Orudyevo (Moscova) o 25 de abril de 1952, é un xogador de hóckey sobre xeo soviético retirado que xogou no CSKA Moscova. Está considerado o mellor porteiro da historia deste deporte.

## Traxectoria 
Tretiak creceu nunha familia soviética, cuns pais procedentes de Sumy, República Socialista Soviética de Ucraína. Con once anos entrou na Escola Deportiva para Nenos e Mozos do CSKA de Moscova. O seu primeiro adestrador foi Vitaly Erfilov e comezou a xogar como porteiro cando viu que ninguén máis tiña o desexo ou o valor de xogar nesa posición.

En 1969 debutou co primeiro equipo do CSKA, en que militou ata a súa retirada en 1984, e co que gañou trece veces a liga soviética. Ademais foi elixido cinco veces mellor xogador do campionato.

Coa selección da Unión Soviética foi tres veces campión olímpico (Sapporo 1972, Innsbruck 1976 e Saraxevo 1984), ademais de subcampión en Lake Placid 1980. Tamén foi dez veces campión do mundo.

Recibiu ofertas millonarias para xogar na Liga Nacional de Hóckey, mais sempre as rexeitou.

En 1978 recibiu a Orde de Lenin, unha das máis altas condecoracións da Unión Soviética. En 1989 converteuse no primeiro xogador non norteamericano incluído no Salón da Fama do Hóckey da NHL en Toronto.

En 2008 a Federación Internacional elixiuno como un dos integrantes do chamado "Equipo do Centenario", tras unha selección realizada por 56 expertos de dezaseis países e en que están os seis mellores xogadores de sempre.

Nos Xogos Olímpicos de Sochi 2014, acendeu a lapa olímpica canda Irina Rodnina.

## Vida persoal 
Tretiak casou coa súa esposa Tatiana (nada en 1950) o 23 de agosto de 1972, seis semanas despois de coñecerse. O seu primeiro fillo, Dmitri, naceu o ano seguinte e a súa filla, Irina, naceu tres anos despois. Tatiana está cualificado como profesor de literatura rusa, aínda que non exerce. Tretiak é cristián ortodoxa ruso.

## Palmarés 
* Tres ouros olímpicos (Sapporo 1972, Innsbruck 1976 e Saraxevo 1984) e unha prata (Lake Placid 1980)
* Dez veces campión do mundo (1970, 71, 73, 74, 75, 78, 79, 81, 82 e 83), dúas veces subcampión (1972 e 76) e unha terceiro clasificado (1977)
* Campión da Copa Canadá en 1981 e terceiro en 1976
* Trece ligas da Unión Soviética co CSKA de Moscova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Leyendas del hockey - Vladislav Tretiak
Kainsbach

**Kainsbach** é unha vila de Baviera, Alemaña, a uns 40 km de Nuremberg. O pequeno enclave é popular para o turismo, o golf e o sendeirismo en zona montañosa. Un socalco de mechóns de pedra calcaria, Kuftbach, é accesíbel desde as bases da vila, o coñecido como un xeotopo.

## Historia 
Vila situada preto da desembocadura das correntes que chegan ao lago Happurger en baixada entre zonas elevadas e cerros. Alí sitúase o enclave dun castelo xa desaparecido, no Schlossbühl, destruído en 1323 polo emperador Lois II de Baviera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Kainsbach
Severo Paramés Ubeira

**Severo Paramés Ubeira** foi un comerciante e político galego

## Traxectoria 
Xenro de Manuel García Golmar, sucedeuno como alcalde das Neves en xaneiro de 1912. Permaneceu no cargo até 1917. Presentouse como candidato monárquico ás eleccións do 31 de maio de 1931, pero non resultou elixido. Na II República foi elixido xefe de Acción Popular do distrito das Neves en febreiro de 1936. No franquismo foi fiscal municipal das Neves. 

## Vida persoal 
Casou con Herminia García Durán, filla de Juan Manuel García Golmar, e foi pai de Catalina e María Araceli Paramés García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* D. Manuel García Golmar
Século -XV

O **século XV a. C.** comezou o 1 de xaneiro do ano 1500 a. C. e terminou o 31 de decembro de 1401 a. C.

## Acontecementos 
* Arredor do 1500 a. C.: Estímase o fundación da cultura Olmeca, considerada a cultura nai de Cem Ānáhuac.
* Arredor do 1500 a. C.: esplendor da civilización exea.
* Arredor do 1500 a. C.: en Afganistán e Paquistán, varios séculos despois do declive da Civilización do val do Indo, os poetas das Linguas indoarias compoñen o *Rig-veda* (o texto máis antigo da India), que tomará a súa forma actual cara ó 1100 a.C.
* Arredor do 1500 a. C.: en Afganistán ou en Paquistán líbrase a batalla dos Dez Reis, mencionada no *Rig-veda*.
* 1500 a. C.: na Península Ibérica fúndase El Argar. Relacións atlánticas: tesouros.
* 1504 - 1492 a. C.: Exipto conquista Nubia e o Levante.
* 1497 a. C.: Cránao, lendario rei de Atenas, é deposto despois dun reinado de dez anos polo seu xenro Anfictión de Tesalia, fillo de Deucalión e Pirra.
* H. 1492 a. C. (pode ser de 1493 a. C.): morre Thutmose I (XVIII dinastía exipcia).
* 1492 a. C. (3 de abril): sucede o 37 saros lunar.
* 1473 a. C.: en Exipto, comeza o mandato da faraona Maatkara-Hatshepsut (ata 1458 a.C.).
* 1457 a. C. (9 de maio): en Megiddo, as forzas do faraón exipcio Thutmose III derrotan a unha coalición Canaanita liderada polo rei de Qadesh, na batalla de Megido. É a primeira batalla que se rexistrou con detalles considerados fiables. (Tamén puido ocorrer en 1479 a.C.)
* 1450 a. C.: o volcán da illa Santorini entra en erupción no mar Mediterráneo. Barre a illa de Creta.
* 1450 a. C.: nos montes Ciminos (a uns 60 km ao noroeste da actual Roma) , un terremoto de X graos (do I ao XII) na Escala Mercalli "traga" unha aldea etrusca, e aumenta o tamaño de Lago Vico. Descoñécese o número de mortes. 
* En Exipto reina Amenofis II.
* 1420 a. C.: Creta é conquistada por Micenas. comeza o período micénico.
* 1410 a. C.: no mar Mediterráneo, a illa de Creta é arrasada pola erupción do volcán da illa Santorini.
* 1408 a. C.: en Exipto, probable comezo do reinado do faraón Amenofis II.
* 1400 a. C.: en Creta, o Palacio de Minos é destruído por un incendio.
* 1400 a. C.: os asirios vólvense moi poderosos ao expulsar aos hurritas.
* 1400 a. C.: en Hattusa, "sobre a moderna cidade de Bogazkoy (Turquía), constúese a Porta do León.
* 1400 a. C.: na China amplíase a dinastía Shang.
* Tebas, capital de Exipto convértese na cidade máis grande do mundo, superando a cidade de Menfis.

## Persoas relevantes 
* Thutmose III, faraón da XVIII dinastía exipcia (1503 - 1426 a. C.).
* Thutmose II, faraón exipcio (h. 1493 - h. 1479 a. C.)
* Amenofis II, faraón exipcio (1427 - 1401 a. C.).
* Shuttarna I, rei mitani.
* Telepinu, rei hitita.
* Hatshepsut, raíña exipcia.

## Referencias 
## Ligazóns externas
Emanuela Nohejlová-Prátová

**Emanuela Nohejlová-Prátová**, nada o 3 de xuño de 1900 en Opatovice nad Labem e finada o 19 de novembro de 1995 en Pardubice, foi unha numismática, arqueóloga e historiadora checa, considerada como a fundadora da numismática checa moderna.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Nohejlová-Prátová naceu en 1900 en Opatovice nad Labem, no leste de Bohemia, que daquela formaba parte do Imperio Austrohúngaro, filla de Emanuel Nohejl, o médico e alcalde da vila, e de Berta Schmidt, e tivo dúas irmás de maior idade ca ela. Nas súas investigacións abrangueu diversos períodos da moeda checa, sinaladamente a de Bohemia. Tamén lle deu moita importancia á metroloxía e foi unha experta nas falsificacións medievais.

Nos traballos de Nohejlová-Prátová amósase a súa idea de que na numismática se tendía a sobreestimar as ligazóns entre a iconografía e a política da época. 

En 1958 acadou o grao de doutora e en 1964 foi nomeada profesora da Universidade Carolina de Praga.

En 1969, a Sociedade Estadounidense de Numismática recoñeceu o seu labor como investigadora numismática coa concesión da súa Medalla Huntington. 

Nohejlová-Prátová morreu en 1995 á idade de 95 anos, en Pardubice, e soterrouse no cemiterio desa localidade.

* (1925): *Príbehy kláštera Opatovického* ["Historias do Mosteiro de Opatovický"]. Praga.
* (1929): *Z príbehu pražské mincovny* ["Historias da Casa da Moeda de Praga"]. Praga. Ceské Akad. Ved a Umení.
* (1932): *Poznámky o ražbách pražské mincovny* ["Notas sobre a cuñaxe na Casa da Moeda de Praga"]. Praga.
* (1933): *Moravská mincovna markrabete Jošta* ["Casa de moeda morava de Margrave Jošt"]. Praga.
* (1938): *Ceské medaile Severina Brachmanna.* ["Medallas checas de Severin Brachmann"]. Praga.
* (1948): *Košický poklad* ["O tesouro de Košice"].
* (1955-1958): *Nálezy mincí v Cechách, na Morave, a ve Slezsku* [ Achados monetarios en Bohemia, Moravia e Silesia"]. 4 volumes. [Ver en liña: Vol.1 Vol. 3]
* (1963): *Katalog výstavní sbírky medailí* ["Catálogo da exposición da colección de medallas"]. Praga. Národní muzeum.
* (1969): *Das Münzwesen Albrechts von Wallenstein* ["A cuñaxe de Albercht von Wallenstein"]. Graz.
* (1971): *Dve století vedecké numismatiky v ceských zemích:(1771-1971)*. ["Dous séculos de numismática científica nas terras checas"]. Praga. Praha Ústav Ceskoslovenskych a Svetovych Dejin.
* (1975): *Základy numismatiky* ["Fundamentos de Numismática"]. Praga. Academia.

## Notas
A resurrección de F

é un filme xaponés de animación de 2015, o 19ª filme baseado na serie de manga e anime Dragon Ball, e o 15ª da etapa Dragon Ball Z, que se estreou no Xapón o 18 de abril de 2015.

*A resurrección de F* é o segundo filme supervisado persoalmente polo creador da serie Akira Toriyama, despois de *A batalla dos deuses* en 2013. Ó igual que o filme anterior, está considerado unha parte oficial do argumento de *Dragon Ball*. O filme conta o regreso do malvado Freezer, así como o deus da destrución Beerus e Whis de *A batalla dos deuses*. Logo da súa resurrección grazas ás bólas do Dragón, Freezer empeza un adestramento intensivo por primeira vez na súa vida para acadar a vinganza sobre os guerreiros do espazo que o destruíron.

O filme recibiu valoracións positivas, especialmente da animación e das secuencias de acción, aínda que criticaron a súa historia formulada e mediocre adaptada para un público obxectivo específico sen un grande atractivo. A segunda historia arco de *Dragon Ball Super*, a nova serie de anime canónica da franquía *Dragon Ball*, conta de novo os eventos de *A resurrección de F*, aínda que foron engadidos e alterados algúns detalles, con escenas adicionais, subtramas e episodios estabelecidos antes dos eventos do filme para cubrir o arco de 13 episodios.

Foi estreado en galego o 19 de marzo de 2017 a través da tvG2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Mean Girls

***Mean Girls*** é un filme estadounidense de 2004 dirixido por Mark Waters e escrito por Tina Fey. O filme, que está protagonizado por Lindsay Lohan, Rachel McAdams, Tim Meadows, Ana Gasteyer, Amy Poehler e Fey, está parcialmente baseado na novela de 2002 de Rosalind Wiseman, *Queen Bees and Wannabes*. Fey tamén se baseou nas súas propias experiencias como inspiración para algúns dos conceptos que se amosan no filme. O filme conta con Amanda Seyfried no seu primeiro papel nunha longametraxe.

Foi producido por Lorne Michaels, creador de *Saturday Night Live*; Tina Fey, que foi a guionista e tamén actúa no filme, era unha colaboradora adoita en *SNL*. Malia estar ambientado en Evanston, Illinois (un suburbio de Chicago), foi rodado principalmente en Toronto, no Canadá. Foi a segunda colaboración de Lohan co director Waters, sendo a primeira *Freaky Friday*, estreado o ano anterior.

## Personaxes 
* Lindsay Lohan como Cady Heron
** Jessie Wright como Cady con cinco anos
* Rachel McAdams como Regina George
* Lacey Chabert como Gretchen Wieners
* Amanda Seyfried como Karen Smith
* Lizzy Caplan como Janis Ian
* Daniel Franzese como Damian Leigh
* Jonathan Bennett como Aaron Samuels
* Rajiv Surendra como Kevin Gnapoor
* Tina Fey como Ms. Sharon Norbury
* Tim Meadows como director Ron Duvall.
* Amy Poehler como June George
* Ana Gasteyer como Betsy Heron
* Neil Flynn como Chip Heron
* Daniel DeSanto como Jason
* Diego Klattenhoff como Shane Oman
* Alisha Morrison como Lea Edwards
* Julia Chantrey como Amber D'Alessio
* Dwayne Hill como adestrador Carr
* Jonathan Malen como mozo de Kristen Hadley

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Pokémon: Mewtwo Strikes Back—Evolution

é un filme xaponés de animación de 2019 dirixido por Kunihiko Yuyama e Motonori Sakakibara. O filme é o vixésimo segundo da franquía de *Pokémon* e un remake CGI do primeiro filme *Pokémon: The First Movie*. Foi animado pola unidade de CGI de OLM.

No Xapón, estreouse o 12 de xullo de 2019 a través de Toho. Unha versión con dobraxe en inglés foi preestreada nos Ánxeles, California o 4 de xullo de 2019. Estreouse internacionalmente a través de Netflix no "día de Pokémon", o 27 de febreiro de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Pokémon: The First Movie*
### Ligazóns externas 
*
Elektro-L

miniatura|Modelo un satélite Elektro-L.
**Elektro-L** (en ruso, Электро-Л) é o nome dunha familia de satélites meteorolóxicos rusos. Foi precedido pola familia de satélites Elektro, do que so foi lanzado un elemento debido a problemas de xestión e desenvolvemento. Os satélites Elektro-L, tamén denominados **GOMS** (*Geostationary Operational Meteorological Satellite*) están situados na órbita xeoestacionaria e baséanse no bus Navigator, de Lavochkin. Á parte dos sensores meteorolóxicos tamén levan a bordo receptores para o sistema de chamadas de emerxencia SARSAT-COSPAS. Os tres primeiros satélites da familia (Elektro-L 1, 2 e 3) foron lanzados respectivamente o 20 de xaneiro de 2011, o 11 de decembro de 2015 e o 24 de decembro de 2019, os dous primeiros mediante foguetes Zenit-3F e o terceiro cun Proton M.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Elektro
Elektro

**Elektro** (en ruso, Электро) é o nome dunha familia de satélites meteorolóxicos rusos planeados para ser lanzados entre a década de 1980 e 1990. Debido a problemas administrativos e de desenvolvemento só se lanzou un membro, **Elektro 1**, o 31 de outubro de 1994 a bordo dun Proton K/DM-2. Os Elektro foron sucedidos pola familia de satélites Elektro-L.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Elektro-L
*Proton K/DM-2
Elektron

miniatura|Diagrama mostrando as órbitas de Elektron 2 e 4 con respecto da magnetosfera terrestre.
**Elektron** (en ruso, электрон) é o nome dunha familia de catro satélites artificiais soviéticos lanzados ao longo de 1964. Foi das primeiras misións en ser autorizadas despois do lanzamento do Sputnik 1. Os satélites foron lanzados en pares a bordo de foguetes Vostok-K: Elektron 1 e 2 foron lanzados o 30 de xaneiro de 1964, mentres que Elektron 3 e 4 o foron o 10 de xullo de 1964. Elektron 1 e 3 estudarían conxuntamente a órbita baixa (cun perixeo duns 400 km e un apoxeo duns 7000 km), mentres que 2 e 4 farían o mesmo en órbitas moito máis altas (perixeos de cerca de 450 km e apoxeos de cerca de 68.000 km). O obxectivo dos satélites era cartografar os cintos de radiación Van Allen e estudar os raios cósmicos.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Vostok-K
Julia Alcántara Rocafort

**Julia Alcántara Rocafort**, nada en Marín en 1912 e finada en Madrid en setembro de 2002, foi unha política galega.

## Traxectoria 
Filla de José Alcántara Fernández. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e trala morte do seu home, o tenente de navío Manuel del Hierro na guerra, o 22 de xullo de 1936, comezou a militar en Falange. Delegada en Marín da Sección Femenina, viaxou a Alemaña en setembro de 1938 con outras falanxistas, nunha estadía de dous meses, para facer un estudo das organizacións xuvenís. En 1939 foi nomeada delegada provincial da Sección Femenina de Pontevedra, sucedendo a Pilar Lago Núñez. Cesou no cargo en 1940, sendo substituída por Pilar del Río Santaolla. Nomeada Regidora Central da rama feminina do Frente de Juventudes en decembro de 1941, foi a primeira directora da Escuela de Instructoras Isabel la Católica da Sección Femenina en 1942. Cesou no cargo de Regidora Central en marzo de 1944.

## Vida persoal 
Casou en 1931 co tenente de navío Manuel del Hierro Fernández, co que tivo dous fillos, Julia e José Luis del Hierro Alcántara. Enviuvou en xullo de 1936. En abril de 1946 volveu casar co capitán de corveta Alberto Cervera Balseyro en Madrid.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Richmond, Kathleen J. L., ''Women and Spanish Fascism: The Women's Section of the Falange 1934-1959*.
* La Falange es un modo de ser (mujer): Discursos e identidades de género en las publicaciones de la Sección Femenina (1938-1945)
*  Sánchez López, Rosario, *Entre la importancia y la irrelevancia: Sección Femenina de la República a la Transición''
Rosa Norström

**Rosa Christina Norström** (de solteira **Rosa Christina Strokirk**), nada o 13 de novembro de 1830 e finada o 24 de maio de 1944 en Estocolmo, foi unha numismática sueca.

## Traxectoria 
Rosa Norström era filla do tamén numismático Wilhelm Theodor Strokirk. En 1899 foi contratada pola Real Academia Sueca de Letras, Historia e Antigüidades (*Vitterhetsakademin*), entidade que naquela época acollía o Gabinete Numismático Real de Suecia (*Kungliga Myntkabinettet*). En 1903 accedeu á presidencia do Gabinete Numismático e exerceu este cargo probablemente ata 1915, cando Bror Schnittger tomou o relevo no posto.

Estivo casada con Nils Vilhelm Emanuel Norström, finado en 1897.

## Escolma de artigos 
* (1906): "Myntfynd från Bösarps kyrkogård" [Achado monetario no cemiterio de Bösarp]. En *Fornvännen*. Páxinas 191-195.
* (1907): "Romerskt myntfynd från Sigdes i Burs socken" [Achado de moeda romana de Sigdes en Burs]. En *Fornvännen.* Páxinas 202-203.
* (1913): "Två intressanta kopparmynt" [Dúas moedas de cobre interesantes]. En *Numismatiska meddelanden*. Sociedade Numismática Sueca. XX. Páxina 96.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Högberg, T. (1961). *Svenska numismatiker under fyra sekler*. Gotemburgo. Högbergs mynthandel.
* Grundberg, M.; Hegardt, J. et al. (2015). *Ett museum måste irritera*. Estocolmo. Historiska museet. ISBN 9789189176577
Emeraude

**Emeraude**, tamén denominado **VE-121**, foi un foguete francés de probas construído en base á experiencia cos foguetes Veronique e Vesta. Foi o predecesor do foguete Saphir, que daría lugar ao primeiro lanzador orbital francés, Diamant A. Alimentado por ácido nítrico e turpentina, era capaz de levar 395&nbsp;kg de carga nunha traxectoria suborbital ata 200&nbsp;km de altura. O motor, de 275 kN de impulso, funcionaba durante 91 segundos. O foguete tiña unha masa de 18.200&nbsp;kg, unha altura de 17,93 m e un diámetro de 1,4 m.

Lanzáronse un total de cinco Emeraude entre 1964 e 1965, cos tres primeiros acabando en fracaso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Diamant A
Ursula Kampmann

**Ursula Maria Kampmann**, nada o 20 de xuño de 1964 en Múnic, Baviera, é unha numismática, historiadora e xornalista alemá.

## Traxectoria 
Ursula Kampmann estudou Historia Antiga, Historia Medieval e Arqueoloxía do Oriente Próximo na Universidade de Múnic e na Universidade do Sarre, cun enfoque especial na numismática antiga. En 1991 acadou o seu doutoramento cunha tese titulada *Die Homonoia-Verbindungen von Pergamon* ("As conexións da *homonoia* en Pérgamo").

## Recoñecementos 
* 2002: Premio Vreneli, outorgado pola revista suíza *Münzen-Revue* con ocasión da Feira Mundial do Diñeiro.
* 2012: Premio Otto Paul Wenger, da Asociación de Profesionais Numismáticos Suízos.
* 2015: Premio Burnett Anderson Memorial, da *American Numismatic Association* (ANA), a *American Numismatic Society* (ANS) e o Gremio Literario Numismático (*Numismatic Literary Guild* -NLG-).

## Escolma de publicacións 
* (1996): *Die Homonoia-Verbindungen der Stadt Pergamon oder der Versuch einer kleinasiatischen Stadt unter römischer Herrschaft eigenständige Politik zu betreiben.* Saarbrücken. Saarbrücker Druckerei und Verlag. ISBN 9783925036972
* (1999): *Gottheit und Polis griechische Münzen*. Stuttgart Klett. ISBN  9783129932391
* (2004): *Die Münzen der römischen Kaiserzeit.* Regenstauf. ISBN  3-924861-77-3
* (2005): *Menschengesichter. Götter, Herrscher, Ideale – das Antlitz des Menschen im Münzbild.* Zürich. Oesch ISBN 3-0350-9002-5
* (2005): *Geld und Macht in der Antike*. Zürich. MoneyMuseum.
* (2006): *Die Zürcher und ihr Geld : Begleitbuch zur Ausstellung*. Zürich. MoneyMuseum.
* (2008): *Die Münzen der römischen Münzstätte Alexandria* (con T. Ganschow). Battenberg. Regenstauf. ISBN 978-3-86646-027-0
* (2011): *Im Schatten der Adler Roms. Münzen der Republik aus der Sammlung Wyprächtige*r. Zürich. Oesch. ISBN 978-3-0350-9007-9
* (2012): *Numismatisches Wörterbuch : Englisch - Deutsch : Deutsch - Englisch*. Battenberg. Regenstauf. ISBN 9783866460850
* (2018): *Der Wiener Philharmoniker. Eine Anlagemünze schreibt Geschichte.* Battenberg. ISBN 978-3-86646-145-1

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo: Ursula Kampmann fala sobre a revista en liña *CoinsWeekly.com*
Número negativo

En matemáticas, o conxunto dos **números reais negativos**, \mathbb{R}_{>0} = \left\{ x \in \mathbb{R} \mid x , é o subconxunto dos números reais que son menores que cero.

Nun plano complexo, \mathbb{R}_{ identifícase co **eixo real negativo** e adoita representarse cun raio horizontal. que se corresponde cos números complexos z = |z| \mathrm{e}^{\mathrm{i}\varphi} con argumento \varphi = \pi  ou 180º.

## Notación 
Alternativamente a \mathbb{R}_{, adoitan empregarse os símbolos non estándar \mathbb{R}_{-} e \mathbb{R}^{-}.

## Propiedades 
O conxunto \mathbb{R}_{>0} é pechado para a suma, máis non para a resta, o produto ou a división.

## Véxase tamén 
Número positivo
Número real
Edith Schönert-Geiß

**Edith Schönert-Geiß**, nada o 7 de agosto de 1933 en Dresden (Saxonia) e finada o 12 de xuño de 2012 en Berlín, foi unha numismática alemá salientable polas súas investigacións sobre numismática grega, sinaladamente de Tracia.

## Traxectoria 
Logo de finalizar a educación secundaria en Dresden, Edith Schönert estudou Ciencias da Historia na Universidade Humboldt de Berlín. Aos seus 23 anos, o 1 de setembro de 1956, comezou a traballar no Instituto Central de Historia Antiga e Arqueoloxía, dependente da Academia de Ciencias da República Democrática Alemá, onde se implicou na continuación do proxecto *Griechisches Münzwerk*, sobre cecas gregas, que finalmente acabou por dirixir.

Aínda que o seu apelido orixial é Schönert, logo do seu casamento substituíuno polo do seu marido, Geiß, e máis tarde comezou a asinar as súas publicacións co composto Schönert-Geiß.

## Recoñecementos 
* 1963: Membro de Honra da Sociedade Numismática Romanesa.
* 1987: Membro de Honra da Sociedade Numismática de Stara Zagora, en Bulgaria.

## Escolma de publicacións 
* (1965): *Die Münzprägung von Perinthos*. Belín.
* (1970-1972): *Die Münzprägung von Byzantion*. Berlín. 1970: parte 1; 1972: parte 2.
* (1981): *Münzen aus der urchristlichen Umwelt* (con K. Matthiae). Berlín.
* (1987): *Die Münzprägung von Maroneia.* Berlín. ISBN 3-05-000226-3
* (1991): *Die Münzprägung von Augusta Traiana und Traianopolis*. Berlín. ISBN 3-05-000940-3
* (1999): *Bibliographie zur antiken Numismatik Thrakiens und Mösiens.* Berlín. ISBN 3-05-003286-3

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ulrike, P. [ed.] (1998). *Stephanos nomismatikos. Edith Schönert-Geiss zum 65. Geburtstag*. Berlín. ISBN 3-05-003294-4
* Ulrike, P. (2012 -a-). "Edith Schönert-Geiss (1933–2012) "*.* En *Compte rendu.* 59. Páxinas 76-77. Commission Internationale de Numismatique.
* Ulrike, P. (2012 -b). "Dr. habil. Edith Schönert-Geiß (b. August 7, 1933 - d. June 12, 2012)". En *Coins Weekly*. 28 de xuño.
* Von Felix, L. (2012). "Edith Geiß (Geb. 1933)". En *Der Tagesspiegel*. 17 de agosto.
Balduíno

**Balduíno** é un antropónimo masculino de orixe xermánica que portaron entre outros as seguintes persoas:

* *Emperadores latinos de Constantinopla:* 
****Balduíno I de Constantinopla** (VI de Hainaut e IX de Flandres) coñecido por **Balduíno de Flandres**.
** **Balduíno II de Courtenay**.
* *Reis de Bélxica*: 
** **Balduíno I de Bélxica**.
* *Reis de Xerusalén*: 
** **Balduíno I de Xerusalén**.
** **Balduíno II de Xerusalén**.
** **Balduíno III de Xerusalén**.
** **Balduíno IV de Xerusalén**.
** **Balduíno V de Xerusalén**.
* *Condes de Hainaut ou Hainault*: 
** **Balduíno I de Hainaut**.
** **Balduíno II de Hainaut**.
** **Balduíno III de Hainaut**.
** **Balduíno IV de Hainaut**.
** **Balduíno V de Hainaut**.
** **Balduíno VI de Hainaut**.
* *Condes de Flandres:* 
** **Balduíno I de Flandres**.
** **Balduíno II de Flandres**.
** **Balduíno III de Flandres**.
** **Balduíno IV de Flandres**.
** **Balduíno V de Flandres**.
** **Balduíno VI de Flandres**.
** **Balduíno VII de Flandres**.
** **Balduíno VIII de Flandres**.
** **Balduíno IX de Flandres**.
* *Condes de Edesa*: 
** **Balduíno I de Edesa** (1098-1100).
** **Balduíno II de Edesa** (1100-1118).
Balduíno VI de Flandres

**Balduíno VI de Flandres**, tamén coñecido como **Balduíno de Mons**, **Balduíno de Hasnon** ou **Balduíno o Bo**, nado c. 1030 e finado en 1070, foi fillo do conde Balduíno V e Adela de Francia (1009 - 1079), condesa de Corbie, e, polo tanto, pola súa nai, neto do rei de Francia Roberto II. Era por dereito propio conde de Flandres (1067 - 1070) e por matrimonio foi conde de Hainaut (1051 - 1070) (co nome de Balduíno I de Hainaut). 
## Traxectoria 
En 1045 foi investido momentaneamente polo emperador Henrique III coa Marca de Antuerpen. En 1051, o seu pai casou con Riquilda, viúva do conde Herman de Hainaut, e tomou posesión deste territorio onde foi o primeiro Balduíno. Por causa da consanguinidade, os cónxuxes foron primeiro excomungados polo arcebispo de Cambrai actuando baixo a autoridade do Papa León IX, pero máis tarde foilles acordada unha dispensa papal en 1057 polo Papa Vítor II.

Como conde de Hainaut, Balduíno recoñeceu entre 1066 e 1070 o gremio de Valenciennes (*Karitet*). Por ter restaurado a Abadía de Hasnon en 1065, foi chamado alternativamente a *Balduíno de Hasnon*.

Conde de Flandres á morte do seu pai en 1067, o seu reinado estivo marcado pola fundación da Abadía de Grammont (Geraardsbergen) que recibiu privilexios en 1068. Sabéndose enfermo, organizou a súa sucesión durante a asemblea de Audenarde: ao fillo máis vello Arnulfo pasaría Flandres, baixo a tutela de seu irmán Roberto o Frisón; ao fillo máis novo, Balduíno, o Hainaut baixo a tutela da condesa Riquilda, a súa muller. No caso de morte dun dos fillos, o outro herdaría todo. Foi enterrado no mosteiro de Hasnon.

A pesar destas precaucións, a pronta morte de Balduíno deixou o condado de Flandres e o de Hainaut en disputa. O condado de Flandres logo foi apropiado por Roberto o Frisón, que se converteu en Roberto I de Flandres. O mozo Arnulfo III morrerá o ano seguinte na batalla de Cassel.

## Devanceiros 

## Matrimonio e fillos 
Do seu matrimonio con Riquilda naceron tres fillos:

*Arnulfo III de Flandres (1055 † 1071), conde de Flandres e Hainaut.
* Balduíno II de Hainaut (1056 - 1098), conde de Hainaut. 
* Agnes, vivía en 1071.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Annales de la province et comté du Hainaut: tomo 2 - François Vinchant - 1848. 
* Bavay et la contrée qui environment, de Lucien Delhaye - 1869. 
* Aberto dende o Historial de Valenciennes, por Pierre de Outreman - 1688.
Las Vegas Aviators

**Las Vegas Aviators**, antes coñecidos como **Las Vegas Stars** e **Las Vegas 51s**, son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Las Vegas, Nevada. O club, de clase Triple-A, compite na West Division da Pacific Coast League (PCL). Actualmente están afiliados aos Oakland Athletics da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no Las Vegas Ballpark, un estadio inaugurado en 2018 con capacidade para 10.000 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Cheryl Contee

**Cheryl Contee** é unha blogueira, escritora e empresaria estadounidense. Foi cofundadora de Jack and Jill Politics, considerado un dos dez mellores blogs afroamericanos de 2008, onde escribiu baixo o alcume de "Jill Tubman". Tamén é cofundadora de Fission Strategy e Attentive.ly. Ela é a autora do libro de 2019, "Mechanical Bull", que detalla a súa historia como unha emprendedora non tradicional. Recibiu o seu título na Universidade Yale e ten un International Executive M.B.A. pola Universidade de Georgetown.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jack and Jill Politics
* Most Influential Women in Tech 2010
Markus Winkelhock

**Markus Winkelhock**, nado en Stuttgart-Bad Cannstatt, Alemaña o 13 de xuño de 1980, é un piloto de automobilismo alemán. Foi vencedor do Campionato FIA GT en 2012 xunto a Marc Basseng e gañou as 24 Horas de Nürburgring de 2012, 2014 e 2017, e as 24 Horas de Spa de 2014.

## Carreira 
Winkelhock correu na Fórmula 3 Alemá, onde foi quinto en 2001, e cuarto nas Fórmula 3 Euroseries 2003. En 2004 participou no Deutsche Tourenwagen Masters cun Mercedes-Benz Clase CLK do equipo Persson. Non logrou puntos. Volveu aos monoplazas en 2005, participando na Fórmula Renault 3.5.

A comezos do 2006, foi confirmado como piloto probador do equipo Midland de Fórmula 1. Na 2007 seguiu como piloto de probas no mesmo equipo, agora chamado Spyker. No Gran Premio de Europa foi escollido para substituír a Christijan Albers, despedido por falta de pagamento dos seus patrocinadores. O piloto alemán destacou por liderar a proba durante 6 voltas tras ser o único piloto con pneumáticos de choiva extrema. Abandonaría posteriormente por un problema hidráulico.

## Resultados 
### Fórmula 1 
(Clave) (**letra grosa** indica *pole position*) (*cursiva* indica vuelta rápida)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Markus Winkelhock
* Markus Winkelhock en Driver Database
* Markus Winkelhock en Race Database
* Markus Winkelhock en Speedsport Magazine
La Liga de Amigos

***La Liga de Amigos*** foi un periódico editado en Muros entre 1907 e 1915.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal. Defensor de los intereses generales y locales de esta villa y su partido*. Órgano da Liga de Amigos de Muros fundada en 1906. Publicábase os días 15 e 30 de cada mes. Estaba dirixido por José Fuentes Pérez, e entre os seus colaboradores figuraron Juan Campelo Rodríguez e Atanasio López Fernández. En 1909 editou un número especial baixo o título *La Muy Noble, Muy Leal y Muy Humanitaria Villa de Muros - 2 de Mayo de 1808 á 2 de Mayo de 1909. RECUERDO DE LA LIGA DE AMIGOS*. Mantivo polémicas con *La Integridad Muradana*. Desapareceu en 1915.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Mirando el ayer desde Muros  (2006) mirandoelayer.blogspot.com .
* Pérez Quintela, María Luz (27/2/2015). "La Liga de Amigos de Muros" themurostimes.com .
La Integridad Muradana

***La Integridad Muradana*** foi un periódico editado en Muros entre 1908 e 1911.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico católico bimensual. Defensor de los intereses del partido judicial*, apareceu o 11 de agosto de 1908. Buenaventura Martínez Louro era o seu redactor e administrador. Saía os días 11 e 26 de cada mes. Mantivo polémicas con *La Liga de Amigos*. Aínda se publicaba en 1911.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
David Vázquez Liste

**David Vázquez Liste**, nado na Estrada o 6 de outubro de 1976, é un copiloto galego de rally.

Foi seis veces campión de Galicia de Rally, a primeira delas con Alberto Meira (2016) e as cinco seguintes con Víctor Senra (2017, 2018, 2019, 2020 e 2023). Ademais foi dúas veces subcampión de España, guiando a Meira en 2017 e a Iván Ares en 2019.

Fóra dos rallys traballa como técnico do servizo de emerxencias da Estrada.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* David Vázquez en ewrc-results.com
Paulo Ríos Santomé

**Paulo Ríos Santomé**, coñecido como **Kai**, nado en  Moaña en 1993, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
alt=Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.|miniatura|Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.
Estudou o Grao de Ciencias Sociais na Universidade Aberta de Cataluña. Militou en Galiza Nova dende 2015, foi membro da Dirección Nacional de Galiza Nova dende ese ano e membro da Executiva Nacional do BNG. Foi secretario xeral da Unión da Mocidade Galega, posto que abandonou en 2020. Concelleiro de Mocidade en Moaña dende 2017. Na Asemblea Nacional Extraordinaria de outubro de 2019, foi elixido secretario xeral de Galiza Nova. Nas autonómicas de 2020 foi o número 6 da candidatura do BNG pola provincia de Pontevedra e foi elixido deputado do Parlamento de Galicia.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixido deputado por Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na UMG
José Fuentes Pérez

**José Fuentes Pérez** foi un mariño mercante e xornalista galego.

## Traxectoria 
Emigrante en América. Capitán da mariña mercante. En 1897 foi nomeado presidente da "Asociación de la Marina mercante de Puerto Rico, para fomentar la Escuadra española". de regreso a Galicia, foi un dos fundadores da Liga de Amigos de Muros en 1906, da que foi elixido secretario. Foi o director do órgano da Liga, *La Liga de Amigos*. Foi detido por desobediencia ao alcalde de barrio en maio de 1909, e foi acusado de inxurias graves a Ramón Hermida Fernández e procesado en 1910, foi absolto en xaneiro de 1911. En 1913 foi nomeado representante da Asociación náutica no porto de Muros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lehigh Valley IronPigs

**Lehigh Valley IronPigs** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Allentown, Pensilvania. O club, de clase Triple-A, compite na Northeast Division da International League. Actualmente están afiliados aos Philadelphia Phillies da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no Coca-Cola Park, un estadio inaugurado en 2008 con capacidade para 10.178 espectadores e cun custo de construción de 50,25 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Marina Ginestà

**Marina Ginestà i Coloma**, nada en Tolosa, Francia o 29 de xaneiro de 1919 e finada en París o 6 de xaneiro de 2014, foi unha militante comunista durante a Segunda República e a guerra civil española.

Marina Ginestà adquiriu notoriedade pola fotografía que o 21 de xullo de 1936 lle tomou o fotógrafo alemán Hans Gutmann na terraza do Hotel Colón de Barcelona, cando contaba apenas con 17 anos de idade. Esta foto converteuse nunha das iconas gráficas da guerra civil. Durante a contenda traballou como xornalista de varios medios de comunicación republicanos, así como mecanógrafa e intérprete do correspondente do diario soviético *Pravda*, Mikhaíl Koltsov.

## Notas
Fermina Orduña

**Fermina Orduña**, foi unha inventora española e primeira muller en conseguir un privilexio (patente) tecnolóxico en España. Residía en Madrid.

## Patente 
A patente describía unha carruaxe especial para vender leite (vaca, cabra ou burra) ao público. A protección da patente tiña un prazo de cinco anos a partir da súa data de expedición, o 20 de maio de 1890.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Uve, Sandra (2018). *Supermujeres, superinventoras: Ideas brillantes que transformaron nuestra vida*. Madrid: Planeta S.A. .
*Palacios, Mercedes (2020). *Visionarias. Inventoras desconocidas.* Ed. Bridge. ISBN: 9788416670888.

### Ligazóns externas 
* Fermina Orduña, la primera española en registrar una patente no blog Mujeres con Ciencia.
Julia Rodríguez-Maribona

**Julia Rodríguez-Maribona**, nada en Avilés o 12 de novembro de 1923 e finada en Neuchâtel (Suíza) o 16 de marzo de 2005, foi unha enfermeira española considerada a inventora da fregona xunto coa súa nai Julia Montoussé Frages.

## Traxectoria 
Julia Rodríguez é filla de Julia  Montoussé e o industrial José Maribona. Na década dos oitenta, emigrou a Suíza onde coñeceu ao seu segundo marido, Albert, e exerceu como enfermeira. Morreu de leucemia na cidade suíza de Neuchatel o 16 de marzo de 2005.

Rodríguez e a súa nai deseñaron un dispositivo de limpeza que combinaba cubo, pau e trapo, que posteriormente foi coñecido como fregona. Por este invento, obtiveron en 1953 o modelo de utilidade (un tipo de dereito que se concede a unha invención e que impide a terceiros utilizar comercialmente a invención protexida, sen a súa autorización) nº 34.262, co título "Dispositivo acoplable a toda clase de recipientes tal como baldes, cubos, caldeiros e similares, para facilitar o fregado, lavado e secado de pisos, chans, corredores, zócolos e locais en xeral".

O deseño foi adquirido pola fábrica de artigos de uso doméstico Manufacturas Rodex, do enxeñeiro Manuel Jalón, ao que si se lle outorgou o recoñecemento do invento pola patente de invención nº 298.240 en 1964, once anos despois. Rodríguez e Montoussé seguen sen ser recoñecidas como inventoras da fregona debido a esa diferenza xurídica entre modelo de utilidade e patente de invención.

## Notas
Anthony W. England

**Anthony Wayne England**, nado en Indianapolis (Indiana) o 15 de maio de 1942, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte da misión STS-51-F. Pasou un total de 7,95 días no espazo.

## Traxectoria
England graduouse en xeoloxía polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) en 1965 e é doutor na mesma materia polo MIT en 1970.

Foi seleccionado pola NASA como astronauta en agosto de 1967, participando na misión STS-51-F e pasando un total de 7,95 días no espazo. Retirouse da NASA en 1988.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-F
Joe Engle

**Joe Henry Engle**, nado en Abilene (Kansas) o 26 de agosto de 1932 e finado o 10 de xullo de 2024, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-2 e STS-51-I. Pasou un total de 9,35 días no espazo.

## Traxectoria
Engle graduouse en enxeñería aeronáutica pola Universidade de Kansas en 1956, mesmo ano no que entrou na escola de voo da Forza Aérea dos Estados Unidos. Foi seleccionado pola NASA como astronauta en marzo de 1966. Foi o piloto de reserva do módulo lunar da misión Apollo 14 e foi asignado á misión Apollo 17 antes de que os recortes produciran cancelacións de misións posteriores e movemento de tripulacións. Finalmente participou como comandante nas misións STS-2 e STS-51-I e pasando un total de 9,35 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-2
*STS-51-I
Burger

**Burger** pódese referir a:

## Persoas 
* **Alice Szászné Burger** (nada en 1925), arqueóloga e numismática húngara;
* **Schalk Burger** (nado en 1983), xogador surafricano de rugby;

## Outros 
* **Burger King**, cadea de restaurantes de comida rápida estadounidense.