Ecumenismo

O **ecumenismo**  é o proceso de busca a unión a pesar das diferenzas. O vocábulo ecumenismo provén da palabra grega *οἰκουμένη* (*oikouméne*), que significa mundo habitado. Nun sentido máis restrinxido, emprégase o termo para os esforzos en favor da unidade entre as igrexas cristiás; nun sentido lato, pode designar a busca da unidade entre as relixións.

Antigamente, en teoloxía, definíase ecumenismo como o movemento que miraría pola unificación das igrexas cristiás (católica, ortodoxa, luterana, anglicana e protestante). A definición actual, máis ampla, considera como ecumenismo a aproximación, a cooperación, a busca fraterna da superación das divisións entre as distintas igrexas cristiás. Nos ambientes cristiáns, a relación con outras relixións acostuma denominarse diálogo interrelixioso.

## Historia 
No mundo grego, ecumenismo significaba "mundo habitado", e tiña o sentido de "pobo civilizado", de cultura aberta, tanto cunha perspectiva xeográfica, como de civilización. Coas conquistas do Imperio Romano, o termo gañou outra connotación, a política. Xa no cristianismo, a palabra empregouse nunha perspectiva espiritual: a "terra habitada" pasa a ser considerada obra de Deus, tornada habitábel pola colaboración humana. así, asume a connotación dunha tarefa que hai que realizar.

En 381, o Primeiro Concilio de Constantinopla referiuse ao Primeiro Concilio de Nicea como "concílio ecuménico". Neste contexto, a palabra ecuménico refírese tanto á reunión de persoas de distintos lugares, como á doutrina e costumes eclesiásticos aceptados como norma para toda a Igrexa Católica. Tralo Imperio Romano, o termo ecumenismo deixa de ter a connotación política e pasa a ser empregado na Igrexa. Por exemplo, o Credo niceno-constantinopolitano é considerado ecuménico por ser a profesión de fe aceptado por todos os cristiáns. Durante a primeira reunión da Alianza Evanxélica en Londres, o pastor calvinista francés Adolphe Monod resaltou o "espírito ecuménico" demostrado polos organizadores do evento.

En 1908, os anglicanos Spencer Jones e Lewis Thomas promoveron oito días de oración pola unidade dos cristiáns entre o 18 de xaneiro (Festa da cátedra de San Pedro) e o 25 de xaneiro (festa da conversión de San Paulo). Posteriormente, Watson converteuse ao catolicismo e instituíuse na Igrexa Católica a Semana de Oración pola Unidade dos Cristiáns nese mesmo período.

En 1948, creouse o Consello Mundial das Igrexas (CMI), que reuniu inicialmente 197 denominacións. No ámbito desta organización, o vocábulo ecumenismo designa os esforzos entre Igrexas con vistas a unha reconciliación cristiá que acepte a realidade da diversidade das diversas igrexas cristiás.

A Igrexa Católica incorporouse oficialmente ao movemento ecuménico a partir de 1960, cando o papa Xoán XXIII creou o Secretariado Romano para a Unidade dos Cristiáns. Este organismo participou activamente no asesoramento ao papa e aos bispos durante o Concilio Vaticano II, alén de axudar os pais conciliares na elaboración do decreto *Unitatis Redintegratio* de 1964, do papa Paulo VI. Este decreto define o movemento ecuménico como unha graza do Espírito Santo, considera que o carácter ecuménico é esencialmente espiritual e estabelece que o ollar da Igrexa Católica se dirixe ás igrexas separadas do catolicismo: as Igrexas Ortodoxas e as Igrexas Protestantes. Esta visión é compartida sobre todo polos pentecostais e neopentecostais.

## Tipos de ecumenismo 
O ecumenismo ten unha face plural. As iniciativas e o diálogo ecuménico ocorren en distintos niveis e entre distintos actores. Bosch clasifica estas iniciativas segundo:
* Ecumenismo espiritual: presupón que a superación das diferenzas humanamente insuperábeis é unha obra de Deus. Require unha actitude orante e tamén unha actitude de diálogo que brota da convición de unidade espiritual entre aqueles que cren en Xesús Cristo. O Concilio Vaticano II afirma que "a oración é a alma do ecumenismo" (UR 8).
* Ecumenismo institucional: é aquel que ocorre ao nivel das institucións promotoras do ecumenismo, como o Consello Mundial das Igrexas e o Pontificio Consello para a Unidade dos Cristiáns.
* Ecumenismo oficial: é aquel que envolve as autoridades eclesiásticas das diversas igrexas.
* Ecumenismo doutrinal: trátase das iniciativas de diálogo sobre as diversas cuestións doutrinais que están na raíz das diverxencia. Búscase atinxir puntos de converxencia en que é o esencial do cristianismo a través de encontros, coloquios e diálogo entre as diversas igrexas.
* Ecumenismo local: corresponde ás iniciativas e acción común que teñen lugar na base das igrexas.
* Ecumenismo secular: é unha corrente do movemento ecuménico representada por aqueles que, diante do paro e da lentitude das diversas institucións en realizar a unidade, cren que soamente a aplicación do método indutivo (que parte da historia concreta en que se está inserido e da encarnación como tema central) poderá levar a tarefa ecuménica. Segundo os secularistas, o pensamento e a acción ecuménica deben estar centradas no mundo secular, no servizo do ser humano. Así, o ecumenismo secular colócase na busca da xustiza, da paz, da ecoloxía e da loita contra a pobreza expresada nas diversas teoloxías da liberación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bosch, Juan: *Para compreender o ecumenismo*.Edições Loyola, São Paulo, Brasil, 1995, ISBN 9788515011810.
* CNBB: *O que é ecumenismo: Ajuda para trabalhar a exigência do diálogo*. Edições Loyola, São Paulo, Brasil, 1997, ISBN 9788515015467.
* Wolff, Elias: *Caminhos do Ecumenismo no Brasil*. Editora Paulus, São Paulo, Brasil, 2002, ISBN 8534920257.
*

### Ligazóns externas 
* Textos sobre ecumenismo baixo unha perspectiva ortodoxa
* Casa da Reconciliacióno
* Encíclica do papa Xoán Paulo II Ut unum sint ("Que todos sexan un")
* Unitatis Redintegratio Decreto sobre o Ecumenismodo Concílio Vaticano II
* Farrell, B: O ecumenismo nos días de hoxe: a situación na Igrexa Católica. Páxina do Consello Pontificio para a Unidade dos Cristiáns