Dinastía Supplinburger

miniatura|O emperador Lotario II. *Codex Eberhardi* (sec. XII).

A **dinastía Supplinburger** (ás veces denominada **dinastía de Suplimburgo**) foi unha familia nobre alemá á que pertencía o duque de Saxonia Lotario II, futuro  emperador do Sacro Imperio Lotario II (ou III, segundo algúns cronistas), que reinou entre 1133 e 1137.

O nome de dinastía provén da cidade de Süpplingenburg, na actual Baixa Saxonia.

## Unha dinastía de breve duración 
Esta dinastía tivo unha existencia moi breve, xa que Lotario II, coa súa esposa Richenza de Northeim, tivo só unha filla que o sobreviviu, Xertrude de Saxonia (1115-1143), que casou con Henrique II de Austria, conde palatino do Rin, margrave de Austria e, despois, tamén duque de Baviera e de Austria. Deste matrimonio naceu Henrique o León, que así emparentou coa casa de Welf (coñecidos como os güelfos), gran rival da dos Hohenstaufen. Henrique o León reuniu así ambos os ducados de Saxonia e de Baviera.

## Conflito cos Hohenstaufen: comezo das loitas entre güelfos e xibelinos 
[miniatura|Posesións dos [güelfos en tempos de Henrique o León.]]

En Alemaña, tras a morte sen descendencia do emperador Henrique V en 1125, 
os príncipes electores, a instancias do chanceler imperial Adalberto, arcebispo de Maguncia, elixiron o duque de Saxonia como rei de Alemaña (Rei de romanos) a Lotario II o mesmo ano de 1125.

Porén, estalou unha guerra civil polo poder, posto que os sobriños e herdeiros de Henrique V, que eran Frederico II, duque de Suabia, cabeza da nacente casa de Hohenstaufen, e Conrado, así mesmo da familia dos Hohenstaufen, exixiron ademais das terras patrimoniais dos salios, na Franconia renana, as terras que a coroa fora adquirindo.

Nesta situación, Conrado III foi elixido *Rei rival* de romanos en 1127, e en 1128 foi coroado como rei de Italia por Anselmo V, arcebispo de Milán,  aínda que non conseguiu asegurar alí unha posición, xa que o papa Honorio II (1124–1130) negouse a recoñecelo, así como tampouco as cidades inimigas de Milán como Novara, Pavia, Cremona, Piacenza ou Brescia; en cambio, o rei Lotario II tivo o apoio de Henrique o Soberbio, da casa de Welf (dinastía dos Güelfos), que era duque de Baviera e tamén marqués de Toscana e de Verona, ao que fixo seu xenro en 1127.

Lotario adquiriu vantaxe coa ausencia de Conrado e a súa débil posición, atacando aos Hohenstaufen en Alemaña. No ano 1129 tomou dúas fortes cidades destes, Nuremberg e Speyer. Conrado non puido facer nada na súa visita a Italia, e regresou en 1130 sen poder mostrar ningún resultado, o que asegurou polo menos unha vitoria parcial a Lotario.

#### Evolución do conflito despois da morte de Lotario II 
Aínda que a guerra terminou en 1135 coa submisión de Conrado III, as tornas viraron en 1137 ao morrer o emperador Lotario II, e Conrado III foi elixido Rei de romanos fronte a Henrique o Soberbio, herdeiro de Lotario. A guerra reiniciouse entre Conrado III e Henrique *o Soberbio* e, falecido este en 1139, continuouna o seu irmán Güelfo VI. Foi no asedio de Weinsberg en 1140 cando os nomes de ambas as faccións foron establecidos polos gritos de guerra, *güelfo* (contrarios aos Hohenstaufen) e *Waiblingen* (o nome dun castelo dos Hohenstaufen, que daría lugar ao termo xibelino). A pesar de asinar un acordo de paz en 1142, tras o fracaso da Segunda Cruzada, Güelfo VI proseguiu a revolta, que de todas formas entrou na súa fase final co falecemento en 1150 de Henrique Berenguer, Rei de romanos e fillo de Conrado III.

En 1151, Güelfo VI pactou co seu sobriño Frederico III, duque de Suabia (tamén sobriño de Conrado III), a sucesión no Imperio a cambio de terras. Así, á morte de Conrado en 1152, foi elixido emperador Frederico (Frederico I Barbarroxa), co que o güelfo obtivo terras italianas, sendo designado como marqués de Toscana e duque de Spoleto.

## Xenealoxía 
* Ludxero, conde de Harzgau (1013-1031)
** Lutero, conde de Derlingau (1042-1062).
*** Bernardo, conde de Harzgau (1052), conde de Suplinburgo (1043-1062).
**** Xerardo, conde de Suplinburgo (?-1075).
***** Lotario de Suplinburgo (o emperador Lotario II) (1075-1137).
****** Xertrude de Saxonia (1115-1143), que casou con Henrique II de Austria; deste matrimonio naceu Henrique o León. 
***** Ida de Suplinburgo (?).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bryce, James (1913): *The Holy Roman Empire*. Londres: MacMillan.
* Calmette, Joseph (1951): *‎Le Reich allemand au Moyen-Age*.‎ ‎París: Payot.
* Canduci, Alexander (2010): ''Triumph and Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors*. Sydney: Pier 9. ISBN 978-1-7419-6598-8.
* Comyn, Robert (1851): *History of the Western Empire from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V*. Volume 1.
* Hampe, Karl (1973): *Germany under the Salian and Hohenstaufen Emperors*. Oxford (UK): Basil Blackwell Publishers. ISBN 0-6311-4180-4.
* Hildebrand, Ruth (1986): *Herzog Lothar von Sachsen*. Hildesheim: A. Lax. ISBN 978-3-7848-3851-9.
* Pavlac, Brian A. (2001): "Lothar III (1075–1137)" en Jeep, John M.: *Medieval Germany. An Encyclopedia''. Nova York: Routledge. ISBN 978-0-8240-7644-3, pp.&nbsp;470–471.

### Outros artigos 
* Sacro Imperio Romano Xermánico
* Lotario II
* Güelfos e xibelinos