open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Crates

**Crates** é o nome das seguintes persoas: 

* **Crates de Atenas (filósofo)**, filósofo platónico grego.
* **Crates de Atenas (poeta)**, poeta cómico grego.
* **Crates de Malos**, filósofo estoico grego.
* **Crates (músico)**, músico grego.
* **Crates de Tarso**, filósofo grego.
* **Crates de Tebas**, filósofo cínico grego.
* **Crates de Trales**, orador e retórico grego.
Pokémon Master Journeys: The Series

***Pokémon Master Journeys: The Series*** é a vixésimo cuarta tempada da serie de anime de *Pokémon*, e a segunda tempada e serie titular de ***Pokémon Journeys: The Series***, coñecida no Xapón como ***Pocket Monsters*** (ポケットモンスター, Poketto Monsutā). A tempada estreouse no Xapón o 11 de decembro de 2020, a través de TV Tokyo; no Canadá, a tempada estreouse en Teletoon en xuño de 2021, Télétoon en xullo de 2021. Nos Estados Unidos, a serie estreou os primeiros 12 episodios o 10 de setembro de 2021 a través de Netflix, con novos episodios estreados o 21 de xaneiro e o 26 de maio de 2022. A tempada estreouse na India dobrado ao hindi o 25 de novembro de 2022. A tempada continúa as viaxes de investigación de Ash Ketchum e Goh (ás veces tamén se une Chloe), que percorren as oito rexións do mundo Pokémon, incluíndo a nova rexión de Galar de *Pokémon Sword* e *Shield* e a rexión de Crown Tundra de Galar que aparece en *Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra*. Teñen a súa base de inventigación no Laboratorio Cerise de Vermillion City, na rexión de Kanto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de *Pokémon* en TV Tokyo 
* Anime de TV *Pokémon* en Pokémon JP official
The Playlist (serie de televisión)

***The Playlist*** é unha miniserie documental creada para Netflix. Está inspirada no libro *Spotify Untold* escrito por Sven Carlsson e Jonas Leijonhufvud. Foi dirixida por Per-Olav Sørensen, e a serie é unha historia "ficcionalizada" do nacemento da empresa sueca de música en streaming Spotify, xunto cos numerosos retos aos que se enfrontou.

*The Playlist* estreouse en Netflix o 13 de outubro de 2022.

## Personaxes 
* Edvin Endre como Daniel Ek
* Christian Hillborg como Martin Lorentzon
* Joel Lützow como Andreas Ehn
* Gizem Erdogan como Petra Hansson
* Ulf Stenberg como Per Sundin
* Janice Kamya Kavander como Bobbi Thomasson

## Notas
Mañá é hoxe

***Mañá é hoxe*** (en ) é un filme español de 2022 dirixido por Nacho G. Velilla e protagonizado por Javier Gutiérrez e Carmen Machi.

Estreouse dobrado e subtitulado en galego o 2 de decembro de 2022 a través da plataforma de Amazon Prime Video.

## Sinopse 
A familia Gaspar comeza as súas vacacións de verán, en 1991, na praia mais, logo dunha rifa co seu pai, Lucía, a filla adolescente, decide fuxir coa súa parella. Unha tormenta eléctrica pilla o resto da familia a bordo dun pedalete no medio do mar e cando conseguen volver á praia descobren que viaxaron ao ano 2022, nun raro futuro cheo de teléfonos intelixentes, selfies e música trap.

## Personaxes 
* Javier Gutiérrez como José Luis
* Carmen Machi como Pilar
* Pepón Nieto como Quique (adulto)
* Carla Díaz como Lucía
* Asier Rikarte como Rodrigo
* Antonia San Juan como Elvirita
* Silvia Abril como Ana Clara

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Scrooge: Conto de Nadal

***Scrooge: Conto de Nadal*** (orixinalmente en ) é un filme británico-estadounidense dirixido por Stephen Donnelly. O guión foi escrito por Donnelly e Leslie Bricusse, e é unha adaptación do filme de 1970 *Scrooge*, para o cal Bricusse escribiu o guión e compuxo as cancións. Producido por Netflix Animation e Timeless Films, o filme conta coas voces de Luke Evans, Olivia Colman, Jessie Buckley, Jonathan Pryce, Johnny Flynn, James Cosmo e Trevor Dion Nicholas. Estreouse en cinemas escollidos dos Estados Unidos o 18 de novembro de 2022, e estreouse en liña en Netflix o 2 de decembro dese mesmo ano.

Estreouse dobrado e subtitulado en galego o 2 de decembro de 2022 a través da plataforma de Netflix.

## Personaxes 
* Luke Evans como Ebeneezer Scrooge
* Olivia Colman como Pantasma do Nadal pasado
* Jessie Buckley como Isabel Fezziwig
* Jonathan Pryce como Jacob Marley
* Johnny Flynn como Bob Cratchit
* James Cosmo como Mr. Fezziwig
* Trevor Dion Nicholas como Pantasma do Nadal presente
* Fra Fee como Harry Huffman
* Giles Terera como Tom Jenkins
* Homer Todiwala como Tamal
* Jemima Lucy Newman como Jen Scrooge
* Rebecca Gethings como Ethel Cratchit
* Rupert Turnbull como Tiny Tim
* Devon Pomeroy como Kathy Cratchit
* Sheena Bhattessa como Hela Huffman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Richard e Maurice McDonald

**Richard James «Dick» McDonald** e **Maurice James «Mac» McDonald** foron dous irmáns empresarios orixinarios de Manchester (Nova Hampshire, Estados Unidos) que en 1940 fundaron o restaurante McDonald's en San Bernardino, California, ideando un sistema de servizo de comida rápida.

## Traxectoria 
Os irmáns McDonald comezaron no mundo dos negocios en 1937, cando abriron un local en Monrovia (California), inspirados por outro establecemente semellante de bocadillos de salchicha (*hot dogs*) que parecía ser o único negocio rendible da cidade, que atendía principalmente os clientes dun hipódromo. Con todo, o posto tivo pouca clientela fóra da tempada de carreiras.

Maurice decidiu moverse para os arredores de San Bernardino, unha localidade de clase traballadora, cunha poboación daquelas de aproximadamente 100 000 persoas. Despois de que varios bancos se negasen a prestarlles o diñeiro necesario para esta empresa, o Bank of America finalmente decidiu aprobar o préstamo, e en 1940, con 5,000 dólares de capital, abriron un restaurante drive-in na esquina de 1398 North E Street e West 14th Street.

### Nacemento de McDonald's 
En 1940 crearon a empresa McDonald's en California, co ideal dun novo negocio que renovase o concepto da comida rápida, promovendo a simplicidade e calidade dos seus alimentos, ademais dun sistema que permitise atender os clientes de maneira máis eficaz e rápida.

En 1961 cederon parte da marca a Ray Kroc, un empresario de máquinas de batidos, quen a reinaugurou en abril do mesmo ano en Illinois (Estados Unidos). Os irmáns Mcdonald acabaríanlle vendendo a empresa a Kroc por 2.7 millóns de dólares.

## Falecementos 
Maurice McDonald morreu de insuficiencia cardíaca en Riverside, California, o 11 de decembro de 1971, á idade de 69 anos. Foi enterrado no Desert Memorial Park, en Cathedral City, California.

Richard McDonald morreu en Manchester, New Hampshire, o 14 de xullo de 1998, á idade de 89 anos e foi enterrado no cemiterio Mount Calvary en Manchester. A súa esposa Dorothy morreu pouco despois.

## Na cultura popular 
Na película de 2016 *The Founder*, Nick Offerman interpreta a Richard McDonald e John Carroll Lynch interpreta a Maurice McDonald. Nela nárrase a historia da fundación de McDonald's e como Ray Kroc se apropiou da empresa, ofrecendo un pago de 2,7 millóns de dólares.

## Notas
Olga Paredes

**Olga Paredes**, nada na Paz en outubro de 1984, é unha arquitecta e wikipedista boliviana. En agosto de 2022 foi nomeada Wikimedista do ano  polo cofundador de Wikipedia, Jimmy Wales, durante o evento anual Wikimania 2022, polas súas achegas na divulgación do coñecemento libre e para reducir o nesgo de xénero en Wikipedia en castelán. É a primeira persoa de Latinoamérica en lograr devandito galardón.

É arquitecta pola Universidade Maior de San Andrés. Ademais de ser coordinadora en Wikimedistas de Bolivia, tamén forma parte de Wikimujeres, Geochicas e edita en OpenStreetMap.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikimedista do ano
Diccionario geográfico-estadístico de España y Portugal

O ***Diccionario geográfico-estatístico de España y Portugal*** é unha obra magna publicada por Sebastián Miñano Bedoya entre 1826 e 1829 e composta por dez volumes.

## Crítica 
O xeógrafo Fermín Caballero criticou a Miñano polas carencias da obra. Entre outras deficiencias, criticaba que a principal fonte de información de Miñano seguían sendo, como en tempos de Filipe II (*Relaciones topográficas*), os curas párrocos «á cada uno de los cuales he escrito separadamente, pidiéndoles nociones ciertas y positivas de sus respectivos pueblos y de los inmediatos», e a quen agradece a súa axuda, ademais de ao director da Real Academia da Historia, Martín Fernández de Navarrete, e ao censor Juan Agustín Ceán Bermúdez.

## Volumes 
Está organizado por orde alfabética en 10 volumes.

* Tomo I (1826): **Ababurreyro** (A Baboreira, Buyaso, Eilao) - **Barquero** (ría do Barqueiro)
* Tomo II (1826): **Barqueros** (pedanía de Murcia) - **Castro de Caldelas** (Castro Caldelas)
* Tomo III (1826): **Castro de Caldelas** - **Espanillo** (lugar de Arganza, provincia de León)
* Tomo IV (1826): **España** - **Hoceja** (Oceja de Valdellorma, La Ercina)
* Tomo V: **Hoceja** (Oseja de Sajambre) - **Membrive** (Monte Membribe, Budia, provincia de Guadalaxara)
* Tomo VI (1827): **Mena** (Valle de Mena) - **Pesqueiras** (Chantada)
* Tomo VII (1828): **Pesqueiras** (Salvaterra de Miño) - **San Juan de la Nava**
* Tomo VIII (1827): **San Juan de la Peña** (mosteiro de San Juan de La Peña) - **Toro**
* Tomo IX (1828): **Toro** (El Toro, provincia de Castelló) - **Villavicencio de los Caballeros**
* Tomo X (1828): **Villaviciosa** - **Zuzones**

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar*
### Ligazóns externas 
* Biblioteca Digital de Castilla y León - Diccionario geográfico-estadístico de España y Portugal ... (1826-1828) - Miñano y Bedoya, Sebastián (1779-1845)
Yuri Farneti

**Yuri Farneti**, nado en Angera o 3 de xaneiro de 1996, é un xogador profesional de squash italiano. En outubro de 2020, acadou o posto 120 do mundo no circuíto internacional, a súa mellor clasificación. Foi campión de Italia oito veces consecutivas entre 2015 e 2022.

## Traxectoria 
Yuri Farneti comezou a xogar ao squash con 12 anos, iniciado polo seu pai e entrou no PSA World Tour en 2014. Participou en varios campionatos de Europa por equipos coa selección italiana, e acadou os oitavos de final en 2016, 2017 e 2018. Tamén representou a Italia nos Xogos Mundiais de 2017. Líder indiscutible do squash masculino italiano foi campión de Italia oito veces consecutivas entre 2015 e 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Partido entre Yuri Farneti e o galego Borja Golán
Chinatsu Matsui

**Chinatsu Matsui**, nada o 8 de agosto de 1977 en Kawasaki, é unha xogadora de de squash xaponesa.
 
## Traxectoria 
Estudou na súa cidade natal e acabou os estudos de secundaria en Tokyo e nesa cidade ingresou na Universidade de Ciencias Depotivas Nippon. Na escola e no instituto xogou ao voleibol e foi na universidade cando principiou a xogar ao squash. Chinatsu Matsui participou de 2001 a 2010 no PSA World Tour e logrou un título, o Open da China de 2009 ao bater a surcoreana Song Sun-mi por 11-8, 7-11, 11-4 e 11-4. A súa mellor clasificación mundial foi no posto 50 en setembro de 2007. Participou coa selección nacional xaponesa nos campionatos do mundo de 2002, 2004, 2006, 2008 e 2012 e catro veces nos Xogos de Asia entre 2002 e 2014 e nos Xogos do Mundo en 2009. Foi campioa do Xapón catro veces entre 2001 e 2008 antes de deixarlle o seu título a Misaki Kobayashi .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Encontro entre Matsui e Ayumi Watanabe. Japan Satellite Series (2021)
Volodymyr Vakulenko

**Volodymyr Vakulenko** (en ), nado o 1 de xullo de 1972 e finado en 2022, foi un poeta, escritor de literatura infantil e wikipedista ucraíno, que tamén participou en voluntariado e activismo. Foi asasinado durante a ocupación rusa da área de Khárkiv, en Ucraína en 2022. Recibiu o Premio Literario Internacional Oles Ulianenko e foi laureado do Concurso Les Martovych.

Vakulenko foi secuestrado polos invasores rusos preto de Izium antes de ser asasinado durante a ocupación temporal da Óblast de Khárkiv. Así o informa PEN Ucraína, citando á exmuller de Vakulenko, Iryna Novytska, quen escribiu que "os pais de Vakulenko foron informados de que, tras os resultados de ADN, o corpo do seu fillo estaba na tumba №319".

A Vakulenko sobrevivírono o seu fillo Vitalii, de 7 anos, e os seus pais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Invasión rusa de Ucraína de 2022
Pinocho de Guillermo del Toro

***Pinocho de Guillermo del Toro*** (en ; ou sinxelamente ***Pinocho***, en ) é un filme estadounidense-mexicano de 2022 dirixido por Guillermo del Toro e Mark Gustafson (no seu debut como director) cun guión escrito por del&nbsp;Toro e Patrick McHale a partir dunha historia de del Toro e Matthew Robbins. Baséase nos deseños de Gris Grimly da edición de 2002 da novela italiana *As aventuras de Pinocchio* de Carlo Collodi. O filme reimaxina a historia na Italia fascista da década de 1930 como "unha historia de amor e desobediencia mentres Pinocho loita por estar á altura das expectativas do seu pai, aprendendo o verdadeiro sentido da vida". Está protagonizado polas voces de Ewan McGregor, David Bradley, Gregory Mann, Burn Gorman, Ron Perlman, John Turturro, Finn Wolfhard, Cate Blanchett, Tim Blake Nelson, Christoph Waltz e Tilda Swinton.

Estreouse dobrado e subtitulado en galego o 9 de decembro de 2022 a través da plataforma de Netflix.

## Personaxes 
* Ewan McGregor como Sebastian J. Cricket
* David Bradley como Geppetto
** Morte
* Tom Kenny como:
** Benito Mussolini
** Man dereita de Benito Mussolini
** Capitán mariño cun garfo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
South Sudan Oyee!

"**South Sudan Oyee!**" (*Hurra Sudán do Sur!*) é o himno nacional do Sudán do Sur. O himno foi elixido pola Comisión Nacional do Sudán do Sur, creada polo Movemento de Liberación Popular do Sudán, ala política do Exército de Liberación Popular do Súdan, tras un concurso en agosto de 2010 para decidir o himno do novo estado futuro. O himno entrou en vigor tras o referendo de independencia do Sudán do Sur de 2011, cando este se tornou nun estado soberano o 9 de xullo de 2011.

## Historia
O comité recibiu 49 propostas para o himno. O título provisional para a proposta gañadora foi "Land of Kush". O concurso emitiuse en directo na televisión no 2010.

A música gañadora foi composta por alumnos e profesores da Universidade de Juba.

## Letra
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Bandeira de Sudán do Sur
* Escudo de Sudán do Sur

### Ligazóns externas
* on live TV
* on live TV
*South Sudan's national anthem (MP3 audio file) played by the United States Navy Band
Música new age

O **new age** é un xénero musical destinado a crear inspiración artística, relaxación e optimismo. Os oíntes utilízano para ioga, masaxes, meditación e lectura como un método de manexo do estrés para provocar un estado de éxtase en lugar de transo, ou para crear unha atmosfera tranquila en fogares e outros ambientes. Ás veces asociase co ecoloxismo e a espiritualidade new age;

No hai unha definición exacta de música new-age. Moitos considérano un termo paraugas para propósitos de márketing en vez dunha categoría musical, e parte dunha complexa tendencia cultural.

A música new age estivo influenciada por unha ampla variedade de artistas de diversos xéneros. O álbum de Tony Scott *Music for Zen Meditation* (1964) está considerado a primeira gravación new age. Paul Horn (comezando co *Inside* de 1968) foi un dos predecesores máis importantes. A serie de álbums de Irv Teibel *Environments* (1969-1979) contaba con paisaxes sonoros da natureza, tintineos, e cantos "Om" e foi unha das primeiras gravacións psicoacústicas públicas. *Spectrum Suite* (1975) de Steven Halpern foiun traballo clave que comezou o movemento da música new age.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Good Vibrations

"**Good Vibrations**" é unha canción da banda estadounidense de rock The Beach Boys que foi composta por Brian Wilson con letras de Mike Love. Foi editado como sinxelo o 10 de outubro de 1966 e foi inmediatamente un éxito de crítica e de vendas, chegando ao número 1 das listas de varios países, incluídos os Estados Unidos e o Reino Unido. Caracterizada polas súas complexas paisaxes sonoras, estrutura episódica e subversións da fórmula da música pop, foi o sinxelo máis caro xamais gravado. "Good Vibrations" foi posteriormente aclamado amplamente como un dos mellores e máis importantes traballos do rock.

Tamén producido por Wilson, o título deriva da súa fascinación polas vibracións cósmicas, xa que a súa nai lle dicía de neno que os cans ladraban ás veces ás persoas en resposta ás súas "malas vibracións". Wilson usaba o concepto para suxerir percepción extrasensorial, mentres que a letra de Love inspirouse no nacente movemento Flower Power. A canción foi composta tal como foi gravada e de xeito semellante a outras composicións do período *Smile* de Wilson. Foi publicado como un sinxelo independente, coa cara b "Let's Go Away for Awhile", e que ía ser incluído no álbum non rematado *Smile*. No seu lugar, o tema apareceu no lanzamento de setembro de 1967 *Smiley Smile*.

A realización de "Good Vibrations" non tiña precedentes en ningún tipo de gravación. Baseándose no seu enfoque para *Pet Sounds*, Wilson gravou un excedente de fragmentos musicais breves e intercambiables cos seus compañeiros de banda e unha gran cantidade de músicos de sesión en catro estudios diferentes de Hollywood dende febreiro ata setembro de 1966, un proceso reflectido nos varios cambios dramáticos da canción. Consumíronse máis de 90 horas de cinta nesas sesións, cun custe total de produción estimado en ducias de miles de dólares. O publicista da banda Derek Taylor bautizou ao pouco común traballo como unha "sinfonía de peto". Isto axudou a desenvolver o uso do estudio como un instrumento e anunciou unha corrente de experimentación pop e o inicio do rock psicodélico e progresivo. O tema presentaba unha mestura novidosa de instrumentos, como birimbao e Electro-Theremin (tamén chamado Tannerin), e aínda que este último non é un verdadeiro theremin, o éxito da canción provocou un renovado interese e vendas de theremíns e sintetizadores.

"Good Vibrations" recibiu unha nomeación ao Grammy a mellor interpretación dun grupo vocal en 1966 e foi incluída no Grammy Hall of Fame en 1994. A canción foi votada número 1 na lista de *Mojo* das "100 mellores gravacións da historia" e foi incluída na lista do Rock and Roll Hall of Fame das "500 cancións que deron forma ao rock and roll". En anos posteriores, a canción foi citada como precursora de "A Day in the Life" (1967) dos Beatles e "Bohemian Rhapsody" (1975) de Queen. Unha versión de 1976 de Todd Rundgren chegou ao número 34 na lista da *Billboard* Hot 100. The Beach Boys seguiron a "Good Vibrations" con outro sinxelo de seccións, "Heroes and Villains" (1967), pero tivo menos éxito.

## Notas
Days of Future Passed

***Days of Future Passed*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de rock progresivo The Moody Blues, publicado o 10 de novembro de 1967 a través do selo Deram Records. Coa súa fusión deelementos orquestrais e de rock, foi citado como un dos primeiros exemplos de rock progresivo.

O álbum gravouse nun tempo no que The Moody Blues estaba pasando por dificultades económicas e carecía de éxito da crítica e comercial. O seu selo principal, Decca Records, ofreceulle a oportunidade de gravar un álbum en estéreo que combinase a súa música con interludio orquestrais. A banda decidiu compoñer un conxunto de cancións sobre a vida do home cotián, co grupo e a orquestra tocando principalmente por separado e mesturandose xuntos despois. O disco tivo un éxito moderado tras o seu lanzamento, pero despois da súa aparición na radio, particularmente o seu exitoso sinxelo "Nights in White Satin", chegou ao top 10 estadounidense en 1972. Dende entón foi listado entre os álbums máis importantes de 1967 pola *Rolling Stone*.

## Listaxe de cancións 
Todas as composición acreditadas orixinalmente a "Redwave-Knight", agás "Dawn Is a Feeling", "Forever Afternoon (Tuesday)", "The Sunset" e "Nights in White Satin".

**Nota:** "(Evening) Time to Get Away" non está listada na edición orixinal, pero dende entón aparece en todas as listaxes.

## Notas
Traffic

**Traffic** foi unha banda inglesa formada en Birmingham en abril de 1967 por Steve Winwood, Jim Capaldi, Chris Wood e Dave Mason. Comezou como un grupo de rock psicodélico e diversificou o seu son usando instrumentos como teclados (como Mellotron e clavicémbalo), sitar, e various instrumentos de palleta, e por incorporar jazz e técnicas de improvisación á súa música.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Eiléan Ní Chuilleanáin

**Eiléan Ní Chuilleanáin** (pron.&nbsp;[ɛˈlʲeːn̪ˠ n̠ʲiː ˈxɪl̠ʲənˠaːnʲ]), nada en Cork o 28 de novembro de 1942, é unha poeta e académica irlandesa. Ocupou a Cátedra de Poesía de Irlanda entre 2016 e 2019.

## Traxectoria 
É filla da escritora Eilís Dillon e do catedrático emérito Cormac Ó Cuilleanáin. Estudou na University College Cork e na Universidade de Oxford. Viviu en Dublín co seu marido, o finado Macdara Woods, e teñen un fillo, Niall Woods. É membro do Trinity College Dublin e profesora emérita da School of English de dita universidade, na que entrou en 1966.

A súa poesía reflicte os seus amplos intereses académicos, en particular a literatura do Renacemento, na que é especialista, e o seu interese pola tradución. En 2011 retirouse do ensino a tempo completo. É membro de Aosdána e cofundadora da revista literaria *Cyphers*, xunto con Pearse Hutchinson, Macdara Woods e Leland Bardwell. Contribuíu con varias recitacións dos seus poemas, incluído "Small" (escrito após a morte de Pearse Hutchinson), ao Irish Poetry Reading Archive.

## Recoñecementos 
En 1966, gañou o premio *The Irish Time* de poesía.

* *Acts and Monuments* (Dublin: The Gallery Press, 1972)
* *Site of Ambush* (Dublin: The Gallery Press, 1975)
* *The Second Voyage* (Dublin: The Gallery Press, 1977; Winston-Salem, NC: Wake Forest University Press, 1977)
* *The Rose Geranium* (Dublin: The Gallery Press, 1981)
* *The Second Voyage* (Dublin: The Gallery Press, 1986; Newcastle upon Tyne: Bloodaxe Books; Winston-Salem, Wake Forest University Press, 1991)
* *The Magdalene Sermon* (Oldcastle: The Gallery Press, 1989). Finalista do Premio *Irish Times*/Aer Lingus Award.
* *The Brazen Serpent* (Oldcastle: The Gallery Press, 1994; Winston-Salem, North Carolina: Wake Forest University Press, 1995)
* *The Girl Who Married the Reindeer* (Oldcastle: The Gallery Press, 2001; Winston-Salem, North Carolina: Wake Forest University Press, 2002)
* *Selected Poems* (Oldcastle: Gallery Press, 2008; London: Faber and Faber; Winston-Salem, North Carolina: Wake Forest University Press, 2009)
* *The Sun-fish* (Oldcastle: Gallery Press, 2009; Winston-Salem, NC: Wake Forest University Press, 2010). Gañador do Premio Internacional de Poesía Griffin en 2010).
* *The Boys of Bluehill* (Oldcastle: Gallery Press, 2015; Winston-Salem, NC: Wake Forest University Press)

### Obra académica seleccionada 
* ''As I Was Among Captives: Joseph Campbell's Prison Diary, 1922-23* (Cork: Cork University Press, 2001)
* *The Wilde Legacy*, ed. (Dublin: Four Courts Press, 2003)
* *Translation and Censorship: Patterns of Communication and Interference*, ed., con Cormac Ó Cuilleanáin e David Parris (Dublín: Four Courts Press, 2009)
* *Heresy and Orthodoxy in Early English Literature, 1350-1680*, ed., con John Flood (Dublin: Four Courts Press, 2010)
* *Translation, Right or Wrong'', ed., con Cormac Ó Cuilleanáin e Susana Bayó Belenguer (Dublin: Four Courts Press, 2013)

## Notas
One 2 Ka 4

***One 2 Ka 4*** (en ) é un filme indio de 2001 dirixido por Shashilal K. Nair. Está protagonizado por Shah Rukh Khan, Juhi Chawla e Jackie Shroff. A banda sonora foi composta por A.&nbsp;R. Rahman. O filme é propiedade no presente da compañía de Shah Rukh Khan Red Chillies Entertainment.

## Personaxes 
*Shah Rukh Khan como ACP Arun Verma
*Juhi Chawla como Geeta Chaudhury
*Jackie Shroff como SSP Javed Abbas
*Nirmal Pandey como Krishan Kant Virmani (KKV)
*Dilip Joshi como Champak
*Rajendranath Zutshi como Sawant
*Akash Khurana como comisario de policía
*Keith Stevenson como CBI Chief
*Sahila Chadha como Bipasha
*Suresh Chatwal como Inspector Rajendra
*Madhur Mittal como Michael
*Fatima Sana Shaikh
* M. Rehman Naushad Ali como Broker
*Jack Gaud como Shetty
* Bharat Dabholkar como J.D.

## Notas
Colosseum

**Colosseum** é unha banda inglesa de jazz rock que mestura blues, rock e improvisación jazz. Colin Larkin escribiu que "a aceptación comercial do jazz rock no Reino Unido" foi debido principalmente a Colosseum. Entre 1975 e 1978 existiu unha banda separada, Colosseum II, que tocaba rock progresivo.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Dil Se..

***Dil Se..*** (en ) é un filme indio de 1998 dirixido e escrito por Mani Ratnam, e producido por Ratnam, Ram Gopal Varma e Shekhar Kapur. Foi rodada simultaneamente en linguas hindi e támil, sendo o título desta última *Uyire*. Está ambientado durante a insurxencia en Assam, e está protagonizado por Shah Rukh Khan e Manisha Koirala, e Preity Zinta fai o seu debut no cinema cun papel secundario. Foi escrito por Ratnam e Tigmanshu Dhulia, e é un exemplo de cinema paralelo, sendo a última entrega da triloxía de Mani Ratnam que consiste en *Roja* (1992) e *Bombay* (1995). A banda sonora, composta por A. R. Rahman, vendeu seis millóns de unidades na India.

## Personaxes 
* Shah Rukh Khan como Amarkant "Amar" Varma
* Manisha Koirala como Meghna/Moina
* Preity Zinta como Preeti Nair
* Mita Vasisht como Mita
* Arundhati Rao como Kanval Dev Burman
* Raghubir Yadav como Shukla ji
* Zohra Sehgal como avoa de Amar
* Janagaraj as Taxi Driver
* Gautam Bora como líder terrorista
* Sabyasachi Chakrabarty como terrorista
* Aditya Srivastava como terrorista
* Sanjay Mishra como terrorista
* Anupam Shyam como terrorista
* Shabbir Masani como terrorista
* Krisn Kant como terrorista
* Manjit Bawa como terrorista
* Vineeta Malik como nai de Amar
* Piyush Mishra como Arun Kashyap
* Gajraj Rao como oficial de investigación
* Priya Parulekar como Moina de nena
* Malaika Arora nun cameo na canción "Chaiyya Chaiyya"
* Vanitha Malik como mestra de escola
* Tigmanshu Dhulia nun cameo na oficial postal
* Sameer Chanda nun cameo como o vendedor da tenda de música
* Shaad Ali nun cameo como o cidadán de Silchar
* Wasiq Khan nun cameo
* Pia Benegal nun cameo
* Chintu Mohapatra nun cameo
* Karan Nath nun cameo
* Hemant Mishra nun cameo
* B. M. Shah nun cameo
* R. K. Nair como pai de Preeti
* Alka como nai de Preeti
* Rajiv Gupta como subinspector
* Avtar Sahani como xeneral do exército
* Lakshmi Rattan como oficial do exército
*Sheeba Chaddha como irmá de Moina
* Suhail Nayyar como artista infantil
* Jessica como artista infantil
* Ishitha como artista infantil
* Subhadeep Sanyal como artista infantil

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Freak Out!

***Freak Out!*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock The Mothers of Invention, publicado o 27 de xuño de 1966 a través do selo Verve Records. A miúdo citado como un dos primeiros álbums conceptuais da música rock, é unha expresión satírica da percepción do líder Frank Zappa da cultura pop estadounidense e a nacente escena freak dos Ánxeles. Tamén foi un dos primeiros dobres álbums na música rock, así como o primeiro álbum de estrea dobre. No Reino Unido o traballo foi lanzado orixinalmente como un único disco editado.

O álbum foi producido por Tom Wilson, que fichara a The Mothers, anteriormente unha banda de bar chamada The Soul Giants. Zappa dixo moitos anos despois que Wilson asinou co grupo un contrato pensando que eran unha banda de blues branco. O álbum conta con Zappa nas voces e na guitarra, xunto co vocalista principal e pandereteiro Ray Collins, o baixista e vocalista Roy Estrada, o batería e vocalista Jimmy Carl Black e o guitarrista Elliot Ingber (despois en Captain Beefheart's Magic Band, actuando alí baixo o pseudónimo de "Winged Eel Fingerling").

O repertorio orixinal da banda consistía en versións de rhythm and blues, pero despois de que Zappa se unise animounos a tocar material orixinal propio, cambiando o seu nome a The Mothers. O contido musical de *Freak Out!* vai dende o rhythm and blues, o doo-wop, e o rock influenciado polo blues estándar ata aranxos orquestrais e colaxes de sons de vangarda. Aínda que o álbum foi inicialmente non moi ben recibido nos Estados Unidos, foi un éxito en Europa. O disco converteuse nun traballo de culto nos Estados Unidos, onde continuou vendéndose en cantidades considerables ata que quedou descatalogado a principios dos 70.

En 1999 o álbum recibiu o Grammy Hall of Fame Award, e en 2003 *Rolling Stone* incluíuno no número 246 da súa lista dos "500 mellores álbums da historia". En 2006 publicouse polo seu 40 aniversario *The MOFO Project/Object*, un documental de son sobre a realización do álbum.

## Listaxe de cancións 
Nas reedicións en CD de 1995 e 2012, "Help, I'm a Rock" está acreditada como dous temas: "Help, I'm a Rock" (4:43) e "It Can't Happen Here" (3:57). Na etiqueta da cara 3 das copias do vinilo orixinal, "Trouble Every Day" está listada como "Trouble Comin' Every Day".

## Notas
Guerra subsidiaria

[miniatura|Principais lugares de guerra subsidiaria entre [Irán e Arabia Saudita.]]
A **guerra subsidiaria**, **guerra por poderes** ou **guerra por delegación** é un tipo de guerra que se produce cando dúas ou máis potencias utilizan a terceiros como substitutos, no canto de enfrontarse directamente. Para que un conflito se considere unha guerra por poderes, debe existir unha relación directa e a longo prazo entre os actores externos e os belixerantes implicados. A relación antes mencionada adoita tomar a forma de financiamento, adestramento militar, armas ou outras formas de asistencia material que axudan a unha parte belixerante a manter o seu esforzo bélico.

Aínda que as superpotencias utilizaron ás veces países enteiros como subsidiarios, normalmente prefírese utilizar a loita de guerrillas, mercenarios, grupos terroristas, sabotadores ou espías para atacar o opoñente indirectamente. O obxectivo é danar, estragar ou debilitar á outra potencia sen entrar nun conflito aberto.

Con frecuencia, as guerras subsidiarias líbranse no contexto de conflitos violentos ou soterrados a grande escala. De cando en cando é posible librar unha guerra subsidiaria pura, pois os bandos utilizados teñen os seus propios intereses, algúns dos cales divergen dos intereses dos patróns.

Entre as guerras que se considera que tiveron un compoñente de subsidiariedad importante áchanse a Guerra civil española, a Guerra Civil Grega, as guerras de Corea, Vietnam ou Afganistán, a Guerra civil do Líbano, a Guerra civil angolana, a Guerra Indo-Paquistaní, a Guerra de Iraq, Guerra de Osetia do Sur, a Guerra civil do Salvador, a Guerra civil siria, a invasión rusa en Ucraína, en xeral, os conflitos derivados da Guerra Fría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Guerra híbrida
John White

**John White**, nado en Mount Isa (Queensland) o 15 de xuño de 1973, é un ex-xogador de squash escocés, que foi número 1 do mundo entre marzo e abril de 2004.

## Traxectoria 
Comezou a xogar a squash influído polos seus pais, xogadores amadores e súa nai tamén traballaba nun club de squash. Malia nacer e criarse en Australia, nas competecións internacionais sempre representou a Escocia. En 1991 comezou a súa etapa como xogador profesional de squash en Europa mais non foi ata 1997 que logrou a súa primeira vitoria, no circuíto italiano. White terminou subcampión no World Open e máis no British Open en 2002. Gañou o título de PSA Masters en 2003 ao bater a Thierry Lincou por 15–8, 17–15 e 17–16. Tamén gañou o campionato británico en 2004 logo de vencer a Lee Beachill por 17–16, 17–14, 14–15 e 15–8. En marzo de 2004 acadou o liderado mundial

Coñécese a White pola forza das súas batidas na bóla, con velocidades moitas veces por riba de 266 km/h. Un dos seus saques chegou a 273,5 km/h no Canary Wharf Squash Classic de 2004 e permaneceu como mellor marca ata o 3 de outubro de 2011 ao chegar unha bóla de Cameron Pilley aos 281,6 km/h no US Open.

En 2007 White asumiu o posto de director de squash e adestrador xefe do Franklin & Marshall College en Lancaster en Pensilvania. No ano seguinte retirouse da alta competición logo de perder diante James Willstrop na segunda rolda do Campionato do Mundo.

Dende 2011 White é adestrador principal dos equipos universitarios de squash masculino e feminino da Universidade Drexel en Filadelfia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Partido entre White e Peter Nicol da final do Torneo de Campións de 2004
Lingua númida

A **lingua númida** foi unha lingua falada na antiga Numidia, un territorio que abranguía a maior parte do norte de África. Aínda que o sistema no que se escribiu a lingua, o alfabeto líbico-bérber (do cal descende o tifinagh), foi case totalmente descifrado e a maioría dos caracteres (agás algunhas excepcións restrinxidas a áreas específicas) teñen valores coñecidos, a lingua apenas foi descifrada e só se coñecen algunhas palabras. As inscricións líbico-bérberes testemuñan a lingua dende o século III a.C ata o século III. A lingua está escasamente estudada e só se pode identificar con seguridade como pertencente á familia afroasiática, aínda que o máis probable é que formase parte das linguas bérberes, falado ao comezo da ruptura da lingua protobérber.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Aikhenvald & Militarev, 1991. 'Livijsko-guanchskie jazyki', *Jazyki Azii i Afriki*, vol. 4, pp.&nbsp;148–266.
Robert A. Champine

'''Robert 'Bob' Apgar Champine''', nado o 6 de marzo de 1921 en Saint Paul, Minnesota e finado o 17 de decembro de 2003, foi un piloto de probas dos Estados Unidos que traballou para a NASA.
[miniatura|250px|Bob Champinee (esquerda) xunto con [Herbert Hoover enfrnte do Bell X-1 co que superou a barreira do son.]]
## Traxectoria 
Bob Champine graduouse na Universidade de Minnesota en 1943, enrolándose na Armada dos Estados Unidos de América pilotando varios avións de combate antes unirse á NACA (a predecesora da NASA) en Langley en decembro de 1947 como piloto de investigación. O 2 de decembro de 1948 Champine converteuse no sexto humano e no terceiro civil en romper a barreira do son superando o Mach 1 no voo número 23 da NACA a bordo do segundo Bell X-1 construído. A mediados dos anos 1950 a NACA comezou a considerar en serio os voos espaciais e a investigar as súas implicacións. Champine foi enviado ao Centro de Desenvolvemento Aéreo da Armada en Johnsville, Pensilvania, para estudar por medio dunha centrífuga os efectos das grandes aceleracións nos pilotos, chegando a soportar aceleracións de 18 G. O 1 de outubro de 1958 a NACA deixou de existir para dar paso á NASA, que considerou que os mellores candidatos a astronauta serían os pilotos de proba. Champine influído na selección dos criterios que deberían cumprir os candidatos a astronauta, aínda que el mesmo foi descartado por ser demasiado alto. A principios dos anos 1960 participou nas probas do simulador de acoplamento espacial. Fixo tamén os primeiros voos no simulador do módulo lunar do proxecto Apollo.

Bob retirouse da NASA en xaneiro de 1979 pero continuou facendo voos de proba, incluíndo voos no simulador do entón futuro transbordador espacial. Faleceu o 17 de decembro de 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*NASA
Lingua kott

A **lingua kott** (**kot**) (en ) é unha lingua ieniseiana extinta que era empregada na Siberia central a beiras do río Mana, un afluente do río Ienisei, no sur do krai de Krasnoiarsk. Extinguiuse nos anos 1850s. Esta lingua está estreitamente relacionada coa ket, aínda falada ao longo do norte do río Yenisei. O assan, outra lingua próxima, é ás veces considerada un dialecto do kott. 

En 1858, Matthias Castrén publicou un dicionario e unha gramática (*Versuch einer jenissei-ostjakischen und kottischen Sprachlehre*), que inclúe material do kott e do ket. Tamén existe un libro feito por G.K. Verner sobre a lingua kott. 

Kott está influenciado polas linguas turcas, das que teñen algunhas palabras. Por exemplo, en kott *baktîr-* ‘loar’ vén do prototúrquico **paktïr* ou *kolá* ‘cobre, latón’ vén do prototúrquico **kola*.
Así mesmo, os lingüistas tratan de relacionar as linguas ieniseianas cun grupo máis grande, conectándoas coas linguas na-dené, unha familia de linguas nativas americanas empregadas en Alasca, no oeste do Canadá e polo suroeste dos Estados Unidos, no que serían as linguas dené-ieniseianas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Kott basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database
Tubular Bells

***Tubular Bells*** é o álbum de estrea do músico inglés Mike Oldfield, publicado o 25 de maio de 1973 a través do selo Virgin Records. Oldfield, que tiña 19 anos cando foi gravado, tocou case todos os instrumentos do disco case completamente instrumental.

Inicialmente o álbum vendeu pouco, pero fíxose coñecido en todo o mundo en decembro de 1973 cando o seu tema de apertura foi usado na banda sonora do filme de terror *O exorcista*. Isto levou a un aumento nas vendas que aumentou o perfil de Oldfield e desempeñou un papel importante no crecemento do grupo Virgin. O disco estivo no top 10 de álbums británico durante un an dende marzo de 1974, chegando ao número 1 durante unha semana. Chegou ao númeo 3 da lista estadounidense *Billboard 200*, e ao número 1 no Canadá e Australia. O álbum vendeu máis de 2,7 millóns de copias tan só no Reino Unido e uns 18 millóns en todo o mundo.

Unha versión orquestral producida por David Bedford foi editada en 1975 como *The Orchestral Tubular Bells*. Oldfield gravou tres secuelas: *Tubular Bells II* (1992), *Tubular Bells III* (1998), e *The Millennium Bell* (1999). Polo 30 aniversario do disco Oldfield regravou o álbum como *Tubular Bells 2003*. En 2009 lanzouse unha edición remasterizada. Recoñeceuse a súa contribución á música británica cando Oldfield tocoi extractos na cerimonia de inauguración dos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres. En 2010 a de *Tubular Bells* foi unha das portadas de dez álbums clásicos de artistas británicos conmemoradas nunha serie de selos por Royal Mail.

## Listaxe de cancións 
Toda a música por Mike Oldfield, agás "Tubular Bells, Part Two" que inclúe "The Sailor's Hornpipe".

**Cara 1**

# "Tubular Bells, Part One" - 26:01

**Cara 2**

# "Tubular Bells, Part Two" - 23:17

## Notas
Laxoso, Quireza, Cerdedo-Cotobade

**Laxoso** é un lugar da parroquia de Quireza, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 5 habitantes (1 home e 4 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Quireza 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
A Portela, Loureiro, Cerdedo-Cotobade

**A Portela** é un lugar da parroquia de Loureiro, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade.

Está situado xunto á Portela (Aguasantas).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureiro 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
Outeiro, Folgoso, Cerdedo-Cotobade

**Outeiro** é un lugar da parroquia de Folgoso, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 15 habitantes (6 homes e 9 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Folgoso 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Notas
Carmen Castejón Cabeceira

**Carmen Castejón Cabeceira**, nada en Pontevedra o 15 de marzo de 1964, é unha poeta galega en lingua castelá e lingua galega.

## Traxectoria 
Estudou música, enfermaría, arte dramática e foi funcionaria da Deputación de Pontevedra. Residiu en Alacant, Marrocos e Pontevedra.

Impartiu múltiples palestras sobre Literatura e paz en España e México. Forma parte da ASOLAPO (As. Latinoamericana de poetas, Escritores e Artistas), do Círculo Universal de Embaixadores da paz de Xenebra e Movemento Mundial pola Paz, La Paz eres tú. Algúns dos seus poemas foron traducidos ao catalán, francés, inglés e portugués.

## Obra en castelán 
* *Latidos tras las rejas* (1994). Ed. Cardeñoso. 100 páxs. ISBN 978-84-8190-034-7.
* *Poesía hacia la luz* (1994). Ed. Cardeñoso. 93 páxs. ISBN 978-84-8190-022-4.
* *Mi voz en crisis* (2012). Ed. de autor. ISBN 978-84-616-0373-2.
* *La decepcións se pinta* (2019). Editorial Discursiva. 70 páxs. ISBN 978-84-947663-7-4.
* *Salvar el derrumbe* (2022). Ed. Nuevos Ekkos. 78 páxs. ISBN 978-84-126094-2-4. Poemas en galego e castelán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presentación de *Salvar el derrumbe* en Madrid (2022)
O Cristil, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**O Cristil** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aguasantas 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade
Mércores (serie de televisión)

***Mércores*** (en ) é unha serie de televisión estadounidense de comedia, terror e misterio baseada no personaxe de Wednesday Addams de *The Addams Family*. Foi creada por Alfred Gough e Miles Millar, e está protagonizada por Jenna Ortega, xunto con Catherine Zeta-Jones, Luis Guzmán, Isaac Ordonez, Gwendoline Christie, Riki Lindhome, Jamie McShane, Fred Armisen e Christina Ricci. Catro dos oito episodios foron dirixidos por Tim Burton, quen tamén é produtor executivo. A historia xira ao redor do personaxe titular, que tenta resolver un misterio na súa escola.

*Wednesday* estreouse 23 de novembro de 2022 a través de Netflix, onde conta con opción subtitulada ao galego. A serie foi ben recibida pola crítica, que eloxiou especialmente a interpretación de Ortega. Ás tres semanas do seu lanzamento, converteuse na segunda serie de Netflix en inglés máis vista. Recibiu dous nomeamentos aos Globos de Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Disenchanted (filme)

***Disenchanted*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Adam Shankman e escrito por Brigitte Hales. Baséase nunha historia de Richard LaGravenese e o equipo de J. David Stem e David N. Weiss. Foi coproducido por Walt Disney Pictures, Josephson Entertainment, e Right Coast Productions, e é a secuela do filme de 2007 *Enchanted*. 

## Personaxes 
* Amy Adams como Giselle
* Patrick Dempsey como Robert Philip
* Yvette Nicole Brown como Rosaleen
* Idina Menzel como Nancy Tremaine
* James Marsden como Edward

## Notas
Focus

**Focus** é unha banda neerlandesa de rock progresivo formada en Ámsterdam en 1969 polo teclista, vocalista e frautista Thijs van Leer, o batería Hans Cleuver, o baixista Martijn Dresden, e o guitarrista Jan Akkerman. A banda pasou por numerosas formacións durante a súa historia e dende decembro de 2016 está composta por Van Leer, o batería Pierre van der Linden, o guitarrista Menno Gootjes, e o baixista Udo Pannekeet. O grupo vendeu un millón de álbums certificados pola RIAA nos Estados Unidos.

Tras a adición de Akkerman ao trío de rock de Van Leer a finais de 1969, a banda pasou a chamarse Focus e inicialmente traballou para unha produción neerlandesa do musical *Hair*. O seu álbum de estrea, *Focus Plays Focus* (1970), conseguiu pouca atención, pero o seu seguinte traballo, *Moving Waves* (1971), e o seu sinxelo principal, "Hocus Pocus", conseguiron que o grupo fose recoñecido internacionalmente. O seu éxito continuou con *Focus 3* (1972) e *Hamburger Concerto* (1974), contendo este último o seu segundo sinxelo exitoso, "Sylvia". Tras gravar dous álbums con varios artistas, como o guitarrista Phillip Catherine, o cantante P. J. Proby, e os baterías Colin Allen, David Kemper, e Steve Smith, Focus separouse en 1978. O grupo reuniuse brevemente en 1990 e 1997.

En 2002, Van Leer reformou Focus cunha nova formación con Van der Linden regresando ao grupo en 2004. Os álbums *Focus 8* (2002), *Focus 9 / New Skin* (2006), e *Focus X* (2012) foron ben recibidos e Focus continúa actuando por todo o mundo. O seu álbum máis recente é *Focus 11* (2018). No ano 2010 Nike usou o tema "Hocus Pocus" nun anuncio de Nike para o Mundial de Fútbol de 2010e a banda recibiu un interese renovado. Focus é unha das bandas de rock máis influentes e exitosas dos Países Baixos.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Ram Jaane

***Ram Jaane*** (en ) é un filme indio de 1995 dirixido por Rajiv Mehra. Conta a historia dun neno sen nome (interpretado por Shah Rukh Khan) que medra até converterse nun gángster. Usa o nome de Ram Jaane despois de reunirse cun sacerdote que lle respondeu á pregunta de cal era o seu verdadeiro nome cun "Ram Jaane" (Ram sabe, ou sabe Deus). É a cuarta vez que Shah Rukh Khan interpretou un rol como malvado, logo de *Baazigar*, *Darr* e *Anjaam*. *Ram Jaane* foi lanzado cunha recepción positiva por parte do público e foi un éxito comercial. Shah Rukh Khan comprou os dereitos deste filme baixo o seu selo Red Chillies Entertainment. Este foi o segundo filme de Rajiv Mehra no que apareceu Shah Rukh Khan despois de *Chamatkar*, en 1992; ese filme foi un fracaso de recadación, mais *Ram Jaane* resultou un éxito.

## Personaxes 
*Shahrukh Khan como Ram Jaane
*Juhi Chawla como Bela
*Vivek Mushran como Murli
*Pankaj Kapur como Pannu Technicolor
*Puneet Issar como Inspector Chewte
*Tinnu Anand como Sameer Sanwla
*Deven Verma como Daddu Uncle
*Gulshan Grover como Bhau
*G.P Singh como Baweja Builder
*Arun Bali como Paowala Baba
*Amritpal como Mirchi
*Chandu Parkhi como Drunkyard
*Brownie Parasher como Amar
*Ali Asgar como Junior Pannu
*Javed Rizvi como Sabir (Sargam Gang)

## Notas
Tembele (filme de 2022)

***Tembele*** é un filme ugandés de 2022 dirixido por Morris Mugisha. É o primeiro filme escollido para representar a Uganda para o Óscar ó mellor filme internacional, debutando na 95ª edición dos premios.

## Sinopse 
Ambientado en Kampala, o filme céntrase en Tembele, un recolledor de lixo que traballa en quendas de 12 horas. Tembele e a súa muller, Mawa, están esperando o seu primeiro fillo xuntos. Cando o neno morre pouco despois do nacemento, Tembele ten unha crise mental e nega por completo que o seu fillo morrese. Ao día seguinte volve traballar contento mentres os demais están de loito.

## Personaxes 
* Patriq Nkakalukanyi como Tembele
* Ninsiima Ronah Rita como Mawe
* Cosmas Sserubogo como Segi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Uganda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Një Filxhan Kafe dhe Këpucë të Reja Veshur

***Një Filxhan Kafe dhe Këpucë të Reja Veshur*** é un filme de 2022 escrito e dirixido por Gentian Koçi. Está inspirado no caso real de dous irmáns xordos que sofrían unha doenza dexenerativa que eventualmente os deixaría cegos. Está protagonizado por Edgar Morais e Rafael Morais. Foi escollido como candidato de Albania para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme foi nomeado no Tallinn Black Nights Film Festival na sección Critics' Picks Strand.

## Personaxes 
Os actores que participaron neste filme son:

* Edgar Morais as Gezim
* Rafael Morais as Agim
* Drita Kabashi as Ana

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Albania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Peter Hammill

**Peter Joseph Andrew Hammill**, nado o 5 de novembro de 1948, é un músico inglés. Foi un dos fundadores do grupo de rock progresivo Van der Graaf Generator. Coñecido sobre todo como cantante e compositor, tamén toca a guitarra e o piano, e produce as súas propias gravacións, producindo ocasionalmente a outros artistas. No ano 2012 foi recoñecido co premio Visionary nos primeiros Progressive Music Awards.

## Notas