open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eileen Heckart

**Anna Eileen Herbert**, nada en Columbus (Ohio) o 29 de marzo de 1919 e finada en Norwalk (Connecticut) o 31 de decembro de 2001 foi unha actriz estadounidense coñecida como **Eileen Heckart**.

## Traxectoria 
Heckart naceu en Columbus, Ohio, filla de Esther Stark, que casou con Leo Herbert (que non era o pai da nena) pola insistencia da súa nai para que a filla non tivese o estigma de ilexítima. A nena axiña foi adoptada polo segundo marido da súa avoa materna, J.W. Heckart, co apelido co que sería coñecida toda a súa vida.

Tras estudar arte dramática na Universidade Estatal de Ohio comezou a súa carreira en Broadway como axudante de escena en 1943. Continuou no teatro toda a súa vida, e en 2000, con 81 anos apareceu na obra *The Waverly Gallery*, de Kenneth Lonergan, no off-Broadway, gañando varios premios.

En 1972 gañou o Óscar á mellor actriz secundaria por *Butterflies Are Free*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Aurora Vidal Martínez

:*Non confundir con Aurora Martínez Vidal (Ourense 1944), adestradora*.
**Aurora Vidal Martínez**, nada en Pontevedra o 28 de agosto de 1910 e finada na mesma cidade o 10 de maio de 2005, foi unha mestra e escritora galega.

## Traxectoria 
miniatura|Placa na súa casa natal.
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Logo de graduarse en 1931 exerceu nas Illas Canarias, a provincia de Castelló e Galicia.

Colaborou nas revistas *Vida Gallega* e *Sonata Gallega*. En 1949 impulsou o grupo Teatro Experimental de Arte, do que foi directora. En 1952 foi nomeada membro correspondente da Real Academia Galega a proposta de Leandro Carré Alvarellos, Antonio Couceiro Freijomil e Francisco Vales Villamarín.

Foi irmá do tamén escritor Xoán Vidal Martínez. En 1953 casou en Salcedo co mestre e pintor Marcial Pantín Folgar.
[miniatura|Lápida no [Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.]]
## Obra 
* *Camino de Belén* (romance pastoril, 1946; ilustracións de Manuel Torres)
* *Sonetos Líricos* (poesía, 1948)
* *Cartas de Amor* (narrativa, 1950)
* *Mensaje de Otoño* (narrativa, 1951)
* *Poemas de nenos e paxariños* (poesía, 1958)
* *El divino caminante* (teatro, 2010; escrita en 1949 e estreada en 1987)

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Aurora Vidal Martínez páxina web

* Aurora Vidal Martínez , *Do gris ao violeta*.
Don Ameche

**Dominic Felix Amici**, nado en Kenosha (Wisconsin) o 31 de maio de 1908 e finado en Scottsdale (Arizona) o 6 de decembro de 1993 foi un actor estadounidense coñecido como **Don Ameche** ([əˈmiːtʃi]).

## Traxectoria 
Ameche naceu en Wisconsin, fillo de Felice Amici, camareiro italiano e de Barbara Etta Hertel, de orixe escocesa, irlandesa e alemá.

Ameche tiña a intención de estudar dereito, mais atopou máis interesante o teatro e decidiu seguir unha carreira coma actor. Ameche comezou a súa carreira no vodevil e debutou no cinema en 1935. A finais da década xa tiña un nome como actor en Hollywood. Apareceu en filmes como ''Alexander's Ragtime Band* (1938) e *The Story of Alexander Graham Bell* (1939). Este último fixo que se empregase a palabra "ameche" en argot. No filme de 1940 *Go West* Groucho Marx di "Teléfono? Estamos en 1870, Don Ameche aínda non inventou o teléfono". Interpretou tantos papeis baseados en personaxes reais que o presentador radiofónico Fred Allen bromeou dicindo que "Moi pronto, Don Ameche interpretará a Don Ameche." Pouco despois, en *It's in the Bag!* (1945), protagonizado polo propio Allen, efectivamente se interpretou a el mesmo.

Entre 1946 e 1949 foi o propietario do equipo dos Los Angeles Dons da All-America Football Conference, xunto con outros artistas como Bing Crosby e Bob Hope.

En 1983 participou co tamén veterano actor Ralph Bellamy en *Trading Places*, de John Landis. Isto levounos a volver a triunfar en Hollywood, e co seu seguinte papel, en *Cocoon* (1985), gañou o Oscar ao mellor actor secundario.

Ameche foi especialmente coñecido tamén polas súas interpretacións na radio, chegando a ter o seu propio programa, *The Old Gold Don Ameche Show'', na NBC Red a principios da década de 1940.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Monolene

***Monolene*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos.

## Taxonomía 
O xénero foi fundado en 1880 polo ictiólogo estadounidense George Brown Goode,

### Etimoloxía 
O nome científico *Monolene* está formado co elemento do latín científico *mono-*, derivado do grego antigo μονο- *mono-*, de μονός *monós*, "único", e da voz grega ληνόσ *lēnós*, "lagar", "pía" (aquí co sentido de "cavidade cranial").

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero as seguintes especies:
miniatura|250px|*Monolene atrimana*.
* *Monolene antillarum* Norman, 1933
* *Monolene asaedai* H. W. Clark, 1936 
* *Monolene atrimana* Goode & T. H. Bean, 1886
* *Monolene danae* Bruun, 1937
* *Monolene dubiosa* Garman, 1899
* *Monolene helenensis* Amaoka & Imamura, 2000
* *Monolene maculipinna* Garman, 1899
* *Monolene megalepis* Woods, 1961
* *Monolene mertensi* (Poll, 1959)
* *Monolene microstoma* Cadenat, 1937 – Rapapelos de boca pequena. 
* *Monolene sessilicauda* Goode, 1880

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-7.
* van der Land, J.; Costello, M.J.; Zavodnik, D.; Santos, R.S.; Porteiro, F.M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W.N.; Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds. *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, *50*: pp.&nbsp;357–374.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Bótidos

### Ligazóns externas 
* *Monolene* en FishBase.
* *Monolene* no ITIS.
Szilárd Keresztes

**Szilárd Keresztes**, nado o 19 de xullo de 1932 en Nyíracsád (Hungría) e finado en Nyíregyháza o 13 de agosto de 2025, foi un eclesiástico grecocatólico húngaro, bispo de Hajdúdorog dende 1988 até 2007.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 7 de agosto de 1955. O 7 de xaneiro de 1975 foi nomeado bispo auxiliar de Hajdúdorog e bispo titular de Chunavia. Recibiu a consagración episcopal o 8 de febreiro, de mans do bispo de Hajdúdorog Imre Timkó, e tendo como principais co-consagradores ao bispo de Pécs József Cserháti e ao auxiliar de Križevci Joakim Segedi.

O 30 de xuño de 1988 foi nomeado bispo de Hajdúdorog e administrador apostólico de Miskolc. Retirouse o 10 de novembro de 2007.

## Notas
Alternativa Independiente de A Capela

**Alternativa Independiente de A Capela** (**AIAC**) é un partido político de ámbito municipal da Capela rexistrado o 1 de febreiro de 2011 para participar nas eleccións municipais dese ano, nas que logrou dous concelleiros, que mantivo nas municipais de 2015.
## Notas
Juan Kruz Igerabide

**Juan Kruz Igerabide Sarasola**, nado en Aduna o 24 de marzo de 1956, é un escritor vasco. Doutor en Filoloxía vasca, exerce como profesor na Universidade do País Vasco, e desde 2003 é membro correspondente da Academia da Lingua Vasca.

## Obra 
### Relatos 
* *Izar bat agertu da* (2001, *Igela*)

### Novela 
* *Hauts bihurtu zineten* (2005, *Alberdania*)
* *Elurra sutan* (2009, *Alberdania*)
* *Zangotraba* (2014, *Erein*)

### Ensaio 
* *Bularretik mintzora* (1993, *Erein*)

### Poesía 
* *Notre-Dameko oihartzunak* (1984, *Elkar*)
* *Bizitzarekin solasean* (1989, *Elkar*)
* *Sarean leiho* (1994, *Alberdania*)
* *Mailu isila* (2002, *Alberdania*)
* *XX. mendeko poesia kaierak - Juan Kruz Igerabide* (2002, *Susa*): Koldo Izagirreren edizioa

### Literatura infantil e xuvenil 
* *Tilin-talan* (1993, *Elkar*)
* *Egunez parke batean* (1993, *Alberdania*)
* *Gauez zoo batean* (1994, *Alberdania*)
* *Denboraldi bat ospitalean* (1995, *Alberdania*)
* *Oporraldi bat ospitalean* (1996, *Alberdania*)
* *Neskatxa telepatikoa* (1996, *Edebe Giltza*)
* *Andretxo bizardunaren uhartea* (1997, *Edebe Giltza*)
* *Bota ura nire terrazatik* (1997, *Edebe Giltza*)
* *Gau, gau, gau* (1997, *SM*): Karlos Linazasorekin elkarlanean Igerasoro ezizenez
* *Atea kox-kox* (1997, *Elkar*)
* *Haur korapiloak* (1997, *Pamiela*)
* *Abraham* (1998, *Erein*)
* *Jonas eta hozkailu beldurtia* (1998, *Aizkorri*)
* *Helena eta arrastiria* (1999, *Elkar*)
* *Botoia bat bezala* (1999, *Anaya Haritza*)
* *Hamabi galdera pianoari* (1999, *Alberdania*)
* *Jonasen pena* (1999, *Aizkorri*)
* *Leo Ferguson* (1999, *Erein*)
* *Dantzariño haserre* (2000, *Elkar*)
* *Ondojoan* (2000, *Elkar*)
* *Begi argi horiek* (2000, *Aizkorri*)
* *Durango Durango* (2000, *Elkar*)
* *Maisu berria* (2000, *Alberdania*)
* *Sagutxo ameslaria* (2000, *Edebe Giltza*)
* *Ttolo maitea* (2000, *Eusko Jaurlaritza*): Ereinek 2001an berrargitaratua
* *Txiri, Mirri eta Txiribiton. Alima polita* (2000, *Alberdania*)
* *Jonasen iratzargailua* (2001, *Aizkorri*)
* *Eskola ekologikoa* (2001, *Erein*)
* *Mintzo naiz isilik...* (2001, *Elkar*)
* *Daratulua* (2001, *Desclee de Brouwer*)
* *Paularen zazpi gauak* (2002, *Edebe Giltza*): Patxi Zubizarretarekin batera

### Poesía - literatura infantil 
* *Begi-niniaren poemak* (1992, *Erein*)
* *Egun osorako poemak eta beste* (1993, *Pamiela*)
* *Kartapazioko poemak* (1998, *Ibaizabal*): Karlos Linazasororekin elkarlanean, Igerasoro ezizenez
* *Kartapazioko poemak* (1998, *Ibaizabal*): Karlos Linazasororekin batera
* *Munduko ibaien poemak* (2004, *Elkar*)
* *Gorputz osorako poemak* (2005, *Aizkorri*)

### Aforismos 
* *Herrenaren arrastoan* (1998, *Alberdania*)
* *Egia hezur* (2004, *Alberdania*).

## Premios 
* 2018 - Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil por Abecedario Titirijario ed, en éuscaro, Abecedario Monicredario ed. galego .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* **(Euskaraz)** JFicha de Juan Kruz Igerabide en Literaturaren Zubitegia
Bathysolea

***Monolene*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos.

* *Bathysolea lactea* Roule, 1916
* *Bathysolea lagarderae* Quéro & Desoutter, 1990
* *Bathysolea polli* (Chabanaud, 1950)
* *Bathysolea profundicola* (Vaillant, 1888)

A última delas está presente nas augas de Galicia, á que Villanueva e Vázquez dan o nome de **linguado de fondo**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Soleidos
Eduard Adolf Strasburger

**Eduard Adolf Strasburger**, nado en Varsovia o 1 de febreiro de 1844 e finado en Bonn o 18 de maio de 1912, foi un botánico, pteridólogo, micólogo e algólogo alemán de orixe polaco, dos máis famosos do século XIX.

Era fillo de Edward Bogumil Strasburger (1803-1874). En 1870 casa con Aleksandra Julja Wertheim (1847-1902), tendo dous fillos: Anna (1870) e Juliusz (1871-1934).

Despois dos seus estudos en Bioloxía en París, Jena, e Bonn, finalmente obtén o seu doutoramento en Jena en 1866.

En 1868, comeza a ensinar na Universidade de Varsovia.

En 1869, ten un posto de profesor de botánica na Universidade de Jena, ata 1880; cando pasa á Universidade de Bonn, ata a súa morte.

Realiza exploracións con Ernst Haeckel (1834-1919).

Conságrase ó estudo da embrioloxía vexetal, facendo observacións novidosas sobre a embrioloxía das ximnospermas. A súa obra sobre a citoloxía vexetal é igualmente pioneira.

Xunto a Walther Flemming, e Edouard van Beneden dilucida a distribución cromosómica durante a división celular. O seu estudo sobre o movemento do zume das plantas polo xilema e polo floema probou que o proceso era físico e non fisiolóxico.

Strasburger é designado membro estranxeiro da Royal Society o 26 de novembro de 1891, recibindo a Medalla Linneana en 1905, e a Medalla Darwin-Wallace en 1908.

## Obra 
* *Über Zellbildung und Zellteilung*, 1875
* *Die Angiospermen und die Gymnospermen*, 1879
* *Chromosomenzahlen, Plasmastrukturen, Verebungsträger und Reduktionstellung*, 1909

Foi membro fundador do grupo que redactou a famosa obra *Lehrbuch der Botanik* de 1894, que dende aquela vén sendo traducido, reimprimido e reeditado, para ser utilizado como libro de texto por estudantes de botánica en todo o mundo.

## Honores 
#### Epónimos 
* (Strasburgeriaceae) *Strasburgeria* Baill.

## Notas
Día da Toalla

[miniatura|Unha toalla estendida en [Innsbruck, Austria. A frase "Non entren en pánico" é unha cita célebre de Douglas Adams.]]
O **Día da Toalla** é celebrado no día 25 de maio como unha homenaxe dos fans ao autor da saga do *Guía do autostopista galáctico*, Douglas Adams.

## Orixe 
A denominada "triloxía de cinco libros" conta a historia de Arthur Dent e compañía en aventuras pola galaxia e polo tempo. Un detalle importante da historia é a importancia da toalla para os "autostopistas interestelares", a cal sería útil para as máis variadas e inimaxinábeis situacións. Conforme o primeiro libro da saga:

Ao primeiro, cando faleceu Douglas Adams, as fans do autor querían encontrar unha forma de homenaxear unha persoa que fixera o mundo rir e chorar de rir, de maneira que precisaban dun tema con graza para a súa homenaxe. Como a súa obra máis coñecida é o *Guía do autostopista galáctico*, e como no libro o autor dedicou unha páxina enteira á toalla e á súa importancia para os autostopistas galácticos, decidiuse entón polo uso da toalla como tema da homenaxe.

O 25 de maio tamén é coñecido como *Día do Orgullo Geek* ou *Día do Orgullo Friki*, por ser tamén o día da estrea do primeiro filme da serie Star Wars, *A guerra das galaxias*, o 25 de maio de 1977.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Towel Day - Celebrating the life and work of Douglas Adams (en inglés).
* Towel Day Flickr (en inglés).
Bathysolea profundicola

***Bathysolea profuncicola*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1888 polo zoólogo francés Léon Vaillant, co nome de *Solea profundicola*.

* Corpo ovalado, pouco alongado, co fociño non prominente, de até os 21&nbsp;cm de lonxitude como máximo. 
* Ollos máis ben grandes, co superior algo adiantado en relación ao inferior.
* Dentes pequenos.
* A aleta dorsal comeza á altura do ollo superior e remata, como a anal, na orixe da aleta caudal.
* As aletas pectorais son pequenas e extraordinariamente estreitas. 
* As aletas pelvainas están pouco desenvolvidas.
* A aleta caudal é arredondada.
* A liña lateral coa rama supratemporal dirixida primeiro cara a arriba e cara a atrás, e despois cara a adiante, formando un "S".
* As escamas son pequenas, e do mesmo tamaño en todo o corpo.
* A coloración é apardazada escura no lado pigmentado, e amarela apardazada uniforme, moi clara, no lado cego.	
; Distribución xeográfica
Distribúese polo Atántico oriental, desde Irlanda até Angola, incluíndo as illas Canarias, e polo Mediterráneo.
## Bioloxía 
; Nutrición
Aliméntase sobre todo de vermes poliquetos, e tamén dalgúns crustáceos afípodos. 
; Reprodución
Reprodúcese durante o inverno, até o comezo da primavera.

## En Galicia 
A presenza desta especie está citada en augas de Galicia por A. Fernández *et al.* en 1978 (en: "La pesqueía demersal gallega. Estrategias de pesca para su regulación racional en base a la merluza", *Bol. Inst. Esp. Ocean.* **IV** (249): 67-110) e por F. Sánchez e F. J. Pereiro, en 1992 (en "Resultados de la campaña arrastre demersal "Carioca 90" en aguas del Cantábrico y Galicia", en: *Inf. Téc. Ins. Esp. Oceanorgr.*, 127). 
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. & F. Chapleau (1997): "Taxonomic status of *Bathysolea profundicola* and *B. polli* (Soleidae; Pleuronectiformes) with notes on the genus". *Ichthyol.* **44** (4): 399-412.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Soleidos
### Ligazóns externas 
* *Bathysolea profuncicola* en Encyclopedia of Life. Imaxe e mapa de distribución.
Bothus

***Bothus*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, que é o tipo da familia dos bótidos.

## Características 
miniatura|250px|*Botus podas*. Nótese a separación dos ollos.

Estes pequenos peixes (até un máximo de 40&nbsp;cm de lonxitude) teñen a forma típica dos peixes planos, co corpo deprimido, alongado, ovalado e asimétrico, os dous ollo no mesmo lado do corpo.

A especies deste xénero caracterízanse por presentaren un marado dimorfismo sexual: os machos teñen os ollos moi distantes e, por iso, a aleta pectoral esquerda está moi desenvolvida.

A coloración do lado pigmentado variábel, podendo mimetizarse co contorno, pero pode ser moi contrastada.

As larvas preadultas presentan tentáculos frontais ramificados.

## Hábitat e distribución xeográfica 
Son peixes estritamente costeiros na súa maioría, que viven en fondos areosos ou pedrgosos.

As especies deste xénero encóntranse en todos os mares e os océanos tropicais e subtropicais, aínda que algunhas tamén habitan en augas temperadas e incluso frías. Á parte de *Bothus podas*, as especies do xénero están distribuídas sobre todo no leste do continente americano.

## Taxonomía 
miniatura|250px|*Bothus lunatus*.
miniatura|250px|*Bothus mancus*.
miniatura|250px|*Bothus robinsi*.

O xénero foi descrito por primeira vez en 1810 polo naturalista estadounidense (de orixe franco-xermano-italiana) Constantine Samuel Rafinesque.

### Sinónimos 
Ao longo do tempo, o xénero foi coñecido polos seguintes sinónimos:

* *Bothus assimilis* (Günther, 1862)
* *Bothus constellatus* (D. S. Jordan, 1889) 
* *Bothus ellipticus* (Poey, 1860)
* *Bothus guibei* Stauch, 1966 – (Rapapelos de Guinea).
* *Bothus leopardinus* (Günther, 1862)
* *Bothus lunatus* (Linnaeus, 1758)
* *Bothus maculiferus* (Poey, 1860)
* *Bothus mancus* (Broussonet, 1782) 
* *Bothus mellissi* Norman, 1931
* *Bothus myriaster* (Temminck & Schlegel, 1846) 
* *Bothus ocellatus* (Agassiz, 1831)
* *Bothus pantherinus* (Rüppell, 1830) 
* *Bothus podas* (Delaroche, 1809) (Rapapelos de ollos grandes).
* *Bothus robinsi* Topp & F. H. Hoff, 1972 
* *Bothus swio* Hensley, 1997
* *Bothus tricirrhitus* Kotthaus, 1977

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-7.
* van der Land, J.; Costello, M.J.; Zavodnik, D.; Santos, R.S.; Porteiro, F.M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W.N.; Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds. *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, *50*: pp.&nbsp;357–374.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Bótidos

### Ligazóns externas 
* *Bothus* Rafinesque, 1810 no ITIS.
* *Bothus* en ADW.
* *Bothus* no NCBI.
Ahmed Shawqi

**Ahmed Shawqi** (en ), nado no Cairo en 1868 e finado ibídem o 23 de outubro de 1932, foi un poeta e dramaturgo exipcio. Considerado un dos pioneiros da literatura árabe moderna, introduciu as epopeas na literatura árabe e mais é tamén autor dunha poesía única e fortemente orixinal.

## Traxectoria 
Shawqi procedía dun ambiente privilexiado e cosmopolita, tiña orixe kurda e circasiana par parte de pai e turca e grega pola nai, e estaba en boas relacións coa corte do khedive de Exipto. Tras rematar o bacharelato, seguiu estudos xurídicos e despois logrou un diploma en tradución.

Traballou durante un ano na corte de Abbas II, e despois estudou dereito durante tres anos en Franciae, nas universidades de Montpellier e París. Durante a súa estada en Francia, recibe unha fonda influencia da obra dos dramaturgos franceses (en primeiro lugar Molière etRacine) o mesmo que as fábulas de La Fontaine. O 18 de xullo de 1893 obtivo o diploma de estudos xurídicos e ao ano seguinte volveu Exipto. Shawqi converteuse nunha das personalidades con máis influencia na cultura exipcia ata que as autoridades británicas o exilian en 1914 en Andalucía, onde permaneceu ata 1920, data do seu segundo regreso a Exipto.

## Obra 
A obra de Ahmed Shawqi pódese clasificar en tres períodos principais :
* O primeiro período coincide co seu emprego na corte. Nesta época escribe eloxios dedicados ao khedive. 
* O segundo período corresponde co seu exilio en España. Nesta etapa predomina o sentimento de nostalxia e alienación que se verten en poemas patrióticos sobre Exipto e  munde árabe.
* O derradeiro período comeza despois da volta do exilio. Interésase pola historia gloriosa do Exipto antigo e do islam. Escribe poemas relixiosos, glosando o profeta do islam Mahoma. A madurez do seu estilo poético reflíctese nas súas pezas de teatro que se editaron neste período.

### Teatro 
Ahmed Shawqi foi o primeiro autor árabe en escribir teatro teatro poético.
* Traxedias :
** *Majnoun Laila*, (مجنون ليلى,),  a súa primeira peza.
** *Masra Kilyubatra * (مصرع كليوبترا "A morte de Cleopatra"), a súa peza máis célebre.
** '*Antara*(عنترة), inspirada na lenda árabe de Antara.
** *Ali Bek Al-Kabir* (علي بك الكبير).
** *Qambiz* (قمبيز).
* Comedias:
** *As-sit Houda* (الست هدى, "*A señora Houda"*)
** *Al-Bakhila* (البخيلة, "*O avaro"*)

### Poesía 
Os seus poemas foron recoñecidos desde o comezo como obras mestras, reagrúpanse na colectánea *"Esh-Shawqiyyat"* (الشوقيات), en catro volumes, axuntando poemas e fábulas en verso ao estilo de La Fontaine. Os volumes conteñen *Nahj Al-Burda* (نهج البردة), unha apoloxía de Mahoma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Museo Ahmed Shawqi do Cairo
Arroz branco

miniatura|Arroz branco.

Chámase **arroz branco** o arroz moído desprovisto da gluma (casca), o farelo e o xerme. Este proceso realízase para evitar a degradación do arroz e alongar a súa vida útil. Tras el, os grans quedan puídos, con aspecto branco brillante.

A operación de puído elimina gran parte das súas calidades nutricionais. Unha dieta baseada en arroz branco non enriquecido pode causar enfermidades neurolóxicas como o beriberi, a causa dun déficit de tiamina (vitamina B1). O arroz branco adoita enriquecerse con residuos do tratamento anterior.

Nos Estados Unidos é obrigatorio reenriquecer o arroz branco con vitamina B1, B3 e ferro.

Desde o século XIX, o arroz integral e o salvaxe preséntanse como máis saudábeis. O farelo do arroz integral contén fibra e o xerme, vitaminas e minerais. Isto contrasta coa visión tradicional do arroz integral, que o asocia coa pobreza e a fame.

## Véxase tamén
Arroz bomba

[miniatura|[Arroz de Calasparra|Arroz bomba de Calasparra no que se pode apreciar o carácter case esférico dos seus grans.]]
[miniatura|[Arroz de Valencia|Arroz bomba con D.O. Valencia, na *marjal* de Sollana.]]
**Arroz bomba** é unha variedade de arroz (*Oryza sativa *L.) de gran redondo. Este arroz é moi habitual nalgunhas zonas das cociñas da costa do levante español. É un arroz moi habitual nos arroces desta área de España, así como na elaboración das paellas. É considerado un arroz de gran curto debido a que contén menos amilopectina e é coñecido como o **arroz de Valencia**, por ser desta zona tradicional.

## Características 
Trátase dun arroz orixinario da India.). Tal expansión, pode chegar a alcanzar até dúas, ou tres veces o volume inicial do gran. Este tipo de arroz require un maior contido de auga que outros de gran longo. Deste xeito, os grans acostuman ter a mesma estrutura tras a cocción. É un dos máis caros entre os arroces españois. Un dos máis preciados é o procedente de Calasparra (con Denominación de Orixe) e de Moratalla. Tamén teñen grande tradición os arroces bomba de Silla (Valencia) e o de Pego (Alacant).

## Notas 
## Véxase tamén
Arroz á cubana

O **arroz á cubana** é un prato da cociña española. Trátase dun prato composto por arroz branco moldeado, ovo e plátano frito, xeralmente napado con salsa de tomate. É un prato que tivo a súa orixe na Cuba Colonial ao incluír un plátano fritido entre os seus ingredientes. Precisamente é coñecido en Filipinas durante o período da ocupación española.

## Características 
O prato está composto de arroz branco fervido con tomate acompañado de polo, lombo, chistorra, cenoria fervida e salchichas. O arroz branco, unha vez fervido, moldéase normalmente cun vaso ou cunca para que quede a modo de timbal. É posible que a orixe do prato fora unha das variantes de arroz coñecidas procedente da cociña caribeña que se modificou e estableceu na península. Non se descarta por algúns autores que nacera de pratos de arroz ao incluír o ovo frito durante a Cuba Colonial.

## Notas 
## Véxase tamén
Crimes of the Heart

***Crimes of the Heart*** (en ) é unha obra de teatro de Beth Henley escrita en 1978 e estrenada en 1980. A obra fala de tres irmás Babe, Lenny e Meg e sucede en Hazlehurst, Mississippi, na casa de Lenny, onde as tres lembran unhas ás outras as dores e as ledicias do pasado para reunirse como nunca.

[200px|miniatura|[Benedicta Boccoli (Babe) e o seu saxofón, na representación de *Crimes of the Heart* no *Teatro San Babylas* de Milán, o 1 de maio de 2015.]]

Henley adaptou a obra para o filme homónimo dirixido por Bruce Beresford en 1986, e intepretado entre outros por Diane Keaton, Jessica Lange e Sissy Spacek.

## Premios 
* 1981: ''New York Drama Critics' Circle Award*: mellor obra americana.
* 1981: Premio Pulitzer mellor drama.
* 1982: *Theatre World Award'' para
** Lizbeth MacKay
** Peter MacNicol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Crimes of the Heart en Internet Broadway Database 
* Internet Off- Broadway Database listing, 2001
Carlos Alazraqui

**Carlos Jaime Alazraqui**, nado en Yonkers (Estado de Nova York) o 20 de xullo de 1962, é un comediante e actor estadounidense.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
* Sitio de Carlos Alazraqui
Nós Pobra

**Nós Pobra** é unha formación política asemblearia de ámbito municipal da Pobra do Caramiñal.

## Traxectoria
Presentouse como agrupación de electores ás eleccións municipais de 2015 para as que celebrou primarias nas que se elixiu o exnacionalista Xosé Lois Piñeiro como cabeza de lista. Logrou catro concelleiros con 1563 votos (27.4%)  nun consistorio no que o Partido Popular perdeu a maioría absoluta despois de 16 anos, polo que a formación accedeu ao goberno co apoio do BNG e do PSdeG., optando por un goberno minoritario en solitario. Posteriormente pasaría a engrosar o proxecto de En Marea.

Nas eleccións de 2019, Nós Pobra logrou a vitoria con 2019 votos (36,14%) e 5 concelleiros, revalidando o goberno e conformando unha coalición en minoría coa única edil do PSdeG. En outubro de 2020 uníronse ao goberno os dous concelleiros do BNG, polo que logrou gobernar en maioría tras 5 anos en minoría. Nas eleccións de 2023 a formación baixou ata os 1214 votos (23,05%) e 3 concelleiros, mais conseguiu reter o goberno co apoio de BNG, PSdeG e VIxP, se ben tanto Xosé Lois Piñeiro e a súa número 2, Estefanía Ramos, deberon renunciar á alcaldía (por esixencia de VIxP e BNG) en favor do número 3 da lista José Carlos Vidal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Facebook de Nós Pobra
Solea

***Solea*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, que é o tipo da familia dos soleidos,

### Especies 
Na actualidade recoñécense neste xénero, segundo o WoRMS, as seguintes 10 especies:
* *Solea capensis* Gilchrist, 1902
* *Solea elongata* F. Day, 1877
* *Solea heinii* Steindachner, 1903
* *Solea indica* Günther, 1862 
* *Solea ovata* J. Richardson, 1846
* *Solea senegalensis* Kaup, 1858 — linguado do Senegal o linguado branco. E en FishBase non se admite *Solea indica*, por ser unha especie dubidosa. E outros, non consideran esta, pero si a *Solea fulvomarginata* Gilchrist, 1904, que o WoRMS identifica con *Barnardichthys fulvomarginata* (Gilchrist, 1904).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes

### Ligazóns externas 
* *Solea* na Encyclopedia of Life. Con imaxes e mapas de distribución 
* *Solea* na ADW.
* *Solea'' no NCBI.
Gran Premio do Canadá de 1984

O **Gran Premio do Canadá de 1984** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 17 de xuño de 1984. A carreira, foi a 7ª carreira da tempada de , o 23º Gran Premio do Canadá e o sétimo, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 308 quilómetros.

## Resumo 
O defensor do Campionato do Mundo Nelson Piquet con Brabham anotou a súa primeira vitoria e de feito os seus primeiros puntos da tempada. Foi o cuarto "Grand Slam" da súa carreira na Fórmula Un tamén anotou a súa terceira pole position e segunda volta rápida da tempada. Piquet logrou a vitoria por diante dos McLaren - TAG de Niki Lauda e Alain Prost demostrado que cando o motor turbo BMW do Brabham funcionaba no coche (coa pilotaxe de Piquet) tiña a velocidade para vencer aos McLaren.

Lauda, que comezou oitavo, terminou segundo aumentando as súas esperanzas de campionato, mentres que Prost tivo que facer fronte a un pequeno fallo no encendido do seu motor TAG para a carreira, pero aínda así terminou terceiro. Completaron os puntos o Lotus - Renault de Elio de Angelis e Nigel Mansell no cuarto e sexto posto, respectivamente, a parella estivo separada polo Ferrari do gañador da carreira de 1983 René Arnoux quen terminou quinto.

Logo da carreira Nelson Piquet "saíu do seu coche e esborrallouse no chan", debido a unha queimadura na perna dereita durante a carreira. Na seguinte carreira en Detroit, tivo unha bandexa especial de xeo para aliviar as ampolas no pé. Cando apareceu coa bandexa de xeo e o comentario foi que será "o vehículo refrixerado máis rápido do mundo".

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Tyrrell e os seus pilotos foron posteriormente descalificados do campionato mundial de 1984 e os seus resultados e puntos reasignados.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Eclipse lunar de decembro de 2010

Unha **eclipse lunar total** tivo lugar entre o 20 e o 21 de decembro de 2010. Foi visible despois do Tempo do Leste na medianoite o 21 de decembro en Norte e Sur de América. O comezo da eclipse lunar foi visible desde Europa exactamente antes do amencer. A fin da eclipse lunar total foi visible no atardecer para o Xapón e Asia nordeste; tamén foi visible en Filipinas exactamente despois do atardecer (como unha eclipse lunar parcial). Será a primeira eclipse lunar total en case tres anos, sendo a anterior a vista o 20 de febreiro de 2008.

É a segunda eclipse lunar ocorrida en 2010. A primeira foi unha eclipse parcial sucedida o 26 de xuño de 2010. É a primeira eclipse lunar total ocorrida no día do solsticio de inverno do norte (ou solsticio de verán do sur) desde 1638, e a segunda da Era Común.

## Visualización 
En Norteamérica, a eclipse foi visible na súa totalidade o 21 de decembro de 2010, desde as 12:27 AM até as 6:06 AM en Tempo do Leste. En Tempo do Centro e o Oeste, a eclipse empezou na noite do 20 de decembro. Os observadores en toda a costa oriental de Suramérica perderon as últimas fases da eclipse porque ocorreu despois da posta da Lúa.

Igualmente, en Europa e África viuse a posta da Lúa mentres a eclipse progresaba. En Europa, só aqueles observadores do norte de Escandinavia (incluíndo Islandia) puideron ver o evento completo. Para os observadores no leste de Asia, a fin da eclipse foi visible, coa Lúa emerxendo no solpor. En Filipinas, esta foi observada como unha eclipse lunar parcial xusto despois de irse o Sol.
Ficheiro:December 2010 lunar eclipse.JPG|Desde o Lower Mainland da Columbia Británica, Canadá, antes da súa totalidade, 7:46 UTC
Ficheiro:Xmatt_-_eclipse_total_(by).jpg|Richardson, Texas, 7:53 UTC
Ficheiro:December 2010 lunar eclipse 2.JPG|Lower Mainland da Columbia Británica, Canadá, durante a súa totalidade, 8:21 UTC
Ficheiro:Moon Eclipse cropped From Miami 2010.jpg|Miami, Florida. 08:30 UTC
Ficheiro:2010eclipse1.JPG|Dover, Delaware 8:54 UTC
Ficheiro:12-2010_Lunar-Eclipse.jpg|Easton, Pennsylvania
Ficheiro:Lunar Eclipse Sequence on Winter Solstice Dec 21 2010.jpg|Jacksonville, Florida, 8:29 UTC - 10:06 UTC

## Notas 
## Véxase tamén
Ben Amera

**Ben Amera** é o segundo monólito máis grande do mundo, tras Uluru, elevándose case 400 m sobre a chaira circundante. Atópase en Mauritania, moi preto da fronteira co Sáhara Occidental e a só 3&nbsp;km do ferrocarril Nouadhibou-Zouerate, sendo un dos grandes atractivos da famosa ruta. Nas inmediacións atópanse outros monólitos de menor entidade.

## Notas
Festival de Eurovisión Júnior 2004

O **II Festival da Canción de Eurovisión Júnior** foi a segunda edición do certame musical xuvenil (8-15 anos) de Eurovisión. Tivo lugar o 20 de novembro de 2004 no Håkons Hall en Lillehammer, Noruega e durou 2 horas e 15 minutos. Foi presentado por Stian Barsnes Simonsen e Nadia Hasnaoui. 18 países participaron no certame, debutando Francia e Suíza. Orixinalmente eran 20 países, mais Israel e Alemaña retiráronse antes do certame.O certame gañouno España coa cantante de 9 anos María Isabel coa canción "Antes muerta que sencilla" (*Antes morta que sinxela*).

## Festival 
### Resultados 
#### 12 puntos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festival de Eurovisión Júnior
* Festival de Eurovisión 2004
Alternativa por Abegondo

**Alternativa por Abegondo** (AxA) é un partido político de ámbito municipal de Abegondo rexistrado o 14 de marzo de 2011 presidido por Fátima María Insua López.

## Resultados electorais
Nas eleccións municipais de 2011 logrou 734 votos, o 19,97%, e tres concelleiros permanecendo na oposición nos seguintes catro anos ao ter o PP a maioría absoluta. Nas eleccións de 2015 tivo 1041 votos, o 31,13%, subindo ata os catro concelleiros e manténdose na oposición ao reter o PP a maioría absoluta na corporación municipal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Abegondo
Anton Ewald

**Anton Ewald** é un cantante e bailarín sueco. El participou en varias ocasións no célebre Melodifestivalen como cantante e tamén como bailarín noutras actuacións.

## Carreira 
Ewald comezou a súa carreira como bailarín no Melodifestivalen. No Melodifestivalen 2009, el danzou para Velvet cando ela competía na terceira semifinal en Leksand coa canción "The Queen". No Melodifestivalen 2012 el foi o bailarín e coreógrafo de Danny Saucedo coa canción "Amazing".

Participou como cantante no Melodifestivalen 2013, o proceso para escoller o representante de Suecia no Festival de Eurovisión coa canción "Begging" escrita por Fredrik Kempe e Anton Malmberg Hård af Segerstad. Após a semifinal o 9 de febreiro de 2013, el quedou terceiro e foi escollido para a rolda de *Segunda oportunidade* no Löfbergs Lila Arena en Karlstad.

Na *Segunda oportunidade* do 2 de marzo de 2013, el se clasificaba para a final no Friends Arena o 9 de marzo após o duelo final con Behrang Miri e a súa canción "Jalla Dansa Sawa". Ewald foi un dos douse elixidos da *Segunda oportunidade* que pasaba á final, o outro elixido era Robin Stjernberg coa canción "You". El actuou tamén na final onde quedou nunha décima posición.

## Discografía 
### EPs 
### Sinxelos 
## Notas
Dicologlossa

***Dicologlossa*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos,
* *Dicologlossa cuneata* (É. Moreau, 1881) 
* *Dicologlossa hexophthalma* (E. T. Bennett, 1831)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Soleidos
Marea Cidadá de Noia

**Marea Cidadá de Noia** é un movemento político creado no concello de Noia.

## Historia
Creouse de cara ás eleccións municipais de 2015. A candidatura presentouse de forma oficial en abril de 2015, con Manolo Seijas como candidato A candidatura obtivo o 14,65 % dos votos e 2 concelleiros.

Nas eleccións municipais de 2019 volveu repetir o resultado electroral con 2 concelleiros, entrando na corporación Lola Caramés. Nas eleccións municipais de 2023 a Marea de Noia volveu alcanzar dous concelleiros da man de Manolo Seijas e de Chelo Martínez.

En agosto de 2025 os concelleiros da Marea apoiaron unha moción de censura contra o goberno do Partido Popular que fixo alcalde ao portavoz socialista Fran Pérez Caamaño, anunciándose que pasarían a conformar un goberno de coalición bipartito cos socialistas, sendo a primeira vez que a Marea forma parte do goberno local.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Noia
Sinfonía nº 10 (Mahler)

A ***Sinfonía nº 10 de Mahler*** comezou a escribirse no 1910. A obra quedou inacabada coa morte do compositor no ano 1911.
## Partitura
O manuscrito conservado da décima sinfonía de Mahler conta con 72 páxinas de partitura orquestral, 50 de partitura reducida e 44 páxinas máis de borradores e engadidos diversos. Mahler deixou todos os movementos escritos, mais só instrumentou o primeiro e os 28 primeiros compases do segundo. Diversos compositores posteriores instrumentaron o resto da obra, entre eles o británico Deryck Cooke ou Remo Mazzetti.
## Estrutura
A sinfonía divídese en cinco movementos distribuídos simetricamente:

***Andante-Adagio**. Único completo e instrumentado para a orquestra. Ton apaixonado.
***Scherzo i**. Scherzo relativamente alegre, algo inusitado na obra de Mahler.
***Purgatorio**. Orixinariamente titulado *Purgatorio oder Inferno*. Presenta unha visión dorida do mundo, considerado malvado, vulgar e distante. En liña co pensamento do filósofo predilecto de Mahler, Arthur Schopenhauer.
***Scherzo ii**. Movemento tétrico e escuro.
***Finale: Lento, pesante**. Desenvolve unha marcha fúnebre. Dalgún xeito pecha os motivos anteriormente expresados.

A duración temporal de cada parte é practicamente idéntica, e existe unha clara simetría entre movementos. Así son moi similares en tema e estrutura, o andante e o finale por unha banda, e os scherzos pola outra.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* La música de Gustav Mahler: Una guia d'audició. Joan Grimalt. Editorial Duxelm
Arroz vaporizado

O **arroz vaporizado** obtense tras meter o arroz con casca en auga a 60&nbsp;°C e logo sometelo a unha forte presión de vapor, eliminándose así gran parte do amidón, mais conservando vitaminas e sales minerais que os arroces tradicionais perden durante o seu puído. O proceso de vaporizado fai que o arroz sexa máis fácil de procesar a man, mellora o seu perfil nutricional e muda a súa textura.

Puír o arroz a man, é dicir, retirar a capa de fibra, é máis fácil se o arroz foi vaporizado.
O amidón do arroz vaporizado xelatinízase, facéndose máis duro e brillante que outros arroces. Por isto require máis tempo de cocción, quedando máis firme e menos pegañento. En diversos países, o arroz vaporizado precocíñase para acurtar o tempo de cocción.

E aínda que o arroz sofre un precocemento, onde os nutrientes, especialmente a tiamina, do pericarpo son parcialmente pasados para a cariopse do gran, o arroz parboilizado é naturalmente máis nutritivo, pois ningún composto químico é adicionado ao proceso. O seu sabor característico e o seu ton amarelado son consecuencia da mudanza da estrutura do amidón e fixación dos nutrientes, o que indica que o arroz parboilizado ten preservadas as súas propiedades nutritivas naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Associação Brasileira das Indústrias de Arroz Parboilizado www.abiap.com.br
Centro de Arte Fotográfica de Vigo

O **Centro de Arte Fotográfica de Vigo** (**CAFVI**) foi un espazo expositivo que abriu as súas portas en maio de 2015, e que pechou o 17 de agosto dese mesmo ano.

## Historia 
Inicialmente o proxecto chamouse **Centro Galego de Fotografía**. Foi concibido como centro de exposición e investigación de referencia da fotografía galega, e estaba destinado a albergar as colección municipais (arquivo Pacheco, Ksado, Fotobienal e *Vigo Visión*) e promover a fotografía contemporánea.

A idea xurdiu da Concellaría de Cultura, a cargo entón do BNG, (cando, xunto ó PSdeG, formaba parte do goberno municipal bipartito). O investimento inicial, dun millón de euros, do Ministerio de Cultura de España, procedeu de fondos do Plan-E. Logo, o proxecto estivo detido durante case tres anos, ata que o Concello destinou 379.000 euros para equipamentos. Finalmente o centro abriu o 7 de maio de 2015, dúas semanas antes das eleccións municipais dese mes.

"Vigo, a cidade retratada", de comisariado non divulgado, A primeira mostra do centro só estaba programada durante os seus tres primeiros meses de funcionamento, e ocupaba a planta baixa do inmoble (pois o resto non foi acondicionado).

Despois das eleccións, o PSdeG, que obtivo unha maioría absoluta no Concello, xa non dependía do BNG para constituír un goberno municipal, e a Concellería de Cultura volveu ás mans do PSdeG. A consecuencia disto, o centro pechou ao termo da exposición inaugural o 17 de agosto do mesmo ano de xeito provisional, á espera de que o Concello decida cal será o seu destino definitivo.

Durante a súa apertura e nas semanas posteriores ao seu peche, a corporación municipal escusábase en que se estaba a redactar un plan director para fixar os seus usos e contidos estables (chegaron a dicir que antes de que rematase o 2016 produciríase a súa reapertura).

En xaneiro de 2020 trasladouse ao edificio a sede da Deputación de Pontevedra en Vigo.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquivo Pacheco
* Sede da Deputación de Pontevedra en Vigo
### Ligazóns externas 
* Exposición. Centro de Arte Fotográfica (CAFVI) a cidade retratada*
Contigo Pódese

**Contigo Pódese** é unha agrupación de electores promovida polo círculo local de Podemos en Ames para se presentar ás eleccións municipais de 2015 nese concello. Está encabezada por Genma Otero Uhía, vencedora das primarias internas.

## Resultados electorais
Nas eleccións municipais do 24 de maio de 2015 logrou 1744 votos, o 12,65% e tres concelleiros. Formou coalición de goberno en minoría xunto con PSdeG-PSOE e BNG.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ames

### Ligazóns externas 
*Web oficial
Pacto por Ames

**Pacto por Ames** (PxA) foi un partido político de ámbito municipal de Ames xurdido en 2013 como unha escisión do Partido Popular no concello. Inscribiuse no rexistro de partidos políticos o 6 de xuño de 2013. O 20 de setembro de 2018 integrouse no Partido Popular de Galicia, formación de onde proviña.

## Resultados electorais
Nas eleccións municipais do 24 de maio de 2015 presentáronse cunha candidatura elixida en primarias e encabezada por Ramón Argibay. Foron a quinta forza política, con 1720 votos, o 12,47% e tres concelleiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ames
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Monochirus

***Monochirus*** é un pequeno xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, que comprende tan só dúas especies de pequenos linguados, unha que vive no Atlántico oriental e no mar Mediterráneo a a outra propia do mar da China Meridional.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as dúas especies teñen o corpo aplanado, asimétrico, e os dous ollos situados no mesmo lado, na cara pigmentada.

## Taxonomía 
O xénero foi creado en 1814 polo naturalista estadounidense de orixe franco-xermana-italiana Constantine Samuel Rafinesque. Literalmente: "os dunha soa man" —neste caso, aleta— facendo referencia a que só posúen aleta pectoral no lado pigmentado.

### Especies 
Na actualidade recoñécense neste xénero, segundo o WoRMS, a FishBase e a EOL, as seguintes dúas especies:
* *Monochirus hispidus* Rafinesque, 1814
* *Monochirus trichodactylus* (Linnaeus, 1758)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. (1990): "Soleidae", pp.&nbsp;1037-1049, en: J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha, eds. *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. Lisboa: JNICT; París: SEI e UNESCO. Vol. 2.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronectoideos
* Soleidos
* *Microchirus*

### Ligazóns externas 
* *Monochirus* na EOL.
Acedía (homónimos)

O termo **acedía** pode referirse a:

— En *Medicina*, **acedía** ou **ardentía**, é un malestar no estómago por exceso de ácidos.

— En *Zooloxía*, **acedía** é o nome de varios peixes planos de pequeno tamaño da familia do soleidos, pertencentes aos xéneros  *Dicologlossa*, *Microchirus* e *Pegusa*, entre eles:
* *Dicologlossa cuneata*;
* *Microchirus ocellatus*, a **acedía de ollos**;
* *Microchirus variegatus*, a '*acedía raiada;
* *Microchirus theophila*, a **acedía xudía**;
* *Pegusa lascaris'', tamén chamada **linguado areeiro**.

## Notas