open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Acantáceas

A das **acantáceas** (*Acanthaceae*) é unha familia de plantas fanerógamas da orde das lamiales, que reúne 256 xéneros cunhas 2 770 especies propias das zonas tropicais e subtropicais. Só unhas poucas especies distribúense en rexións temperadas. Os catro principais centros de distribución son Indonesia e Malaisia, África, Brasil e Centroamérica. 

Os representantes da familia pódense achar en case todos os hábitats, incluíndo bosques densos ou abertos, matogueiras, campos e vales húmidos, costas mariñas, pantanos e bosques de manglais.

O seu nome débese a un dos seus representantes, o acanto, unha herbácea empregada en xardinaría nas zonas temperadas cuxas follas inspiraron na Grecia antiga a decoración da capitel corintio.

Inclúe tamén xéneros de interese medicinal, como *Justicia*, con especies ricas en antidepresivos.

O seu xénero tipo é *Acanthus*, Linnaeus.

## Características 
As prinxipais acarcterísticas das especies desta familia son:
* O seu porte é xeralmente herbáceo, con follas simples, enteiras, opostas e decusadas, carentes de estípulas. 
* As flores adoitan seren pentámeras, zigomorfas e hermafroditas, con brácteas moi rechamantes, e reunidas en inflorescencias cimosas ou racemosas. O cáliz xeralmente é campanulado ou bilabiado.
* O androceo consta de 2 ou 4 estames didínamos, cun pole moi variábel en morfoloxía. O xineceo é súpero e está formado por dous carpelos soldados.
* O froito é xeralmente unha cápsula loculicida.

## Taxonomía 
miniatura|240px|*Justicia aurea*
miniatura|240px|*Ruella tuberosa*

### Descrición 
A familia foi descrita en 1789 polo médico e botánico francés Antoine Laurent de Jussieu, na súa obra *Genera Plantarum, secundum ordines naturales disposita juxta methodum in Horto Regio Parisiensi exaratam, anno 1774. MS. notes*. París, 1789.

### Clasificación 
A familia subdívídese nas seguintes subfamilias, tribos e subtribos.

Segundo o *Angiosperm Phylogeny Website*, ao engadir os diferentes xéneros da familia das nelsoniáceas, esta familia conta con 3 500 especies, comprendidas en 229 xéneros. A clasificación filoxenética APG II (2003) engade o xénero *Avicennia*, que anteriormente formaba el só a familia das aviceniáceas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Strasburger, E. (1994): *Tratado de botánica*. 8ª edición. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2820-0979-0.

### Outros artigos 
* Lamiales

### Ligazóns externas 
* PlanSystematic
Sigmund Jähn

**Sigmund Werner Paul Jähn**, nado en Rautenkrantz o 13 de febreiro de 1937 e finado o 21 de setembro de 2019, foi o primeiro cosmonauta alemán. Particiou nas misións Soiuz 31 e Soiuz 29.

## Traxectoria
Jähn graduouse en 1958 como piloto na Escola Superior para Oficiais da Forza Aérea Franz Mehring para logo servir na Forza Aérea da República Democrática Alemá. En 1970 graduouse na Academia Gagarin da Forza Aérea da Unión Soviética. Grazas ao seu dominio do ruso traduciu varias publicacións políticas e militares rusas ao alemán.

En 1976 ingresou, xunto con Eberhard Koellner, no corpo de cosmonautas soviéticos, no grupo Interkosmos número 1. Participou nas misións Soiuz 29 e Soiuz 31. Ao seu regreso continou servindo na Forza Aérea. Faleceu o 21 de setembro de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 29
*Soiuz 31
Selección de fútbol de Botswana

A **selección de fútbol de Botswana** () é o equipo representativo de Botswana nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Botswana (*Botswana Football Association*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados *Dipitse* (do ), aínda que nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo, conseguiron clasificarse para a edición de 2012 da Copa de África de Nacións, onde caeron na fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Botswana 
* Perfil de Botswana na páxina web da FIFA
Jason 1

**Jason 1** foi é un satélite artificial colaboración da NASA e do CNES francés lanzado o 7 de decembro de 2001 mediante un foguete Delta 7920 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea para estudar os océanos terrestres.

## Características 
Jason 1 foi o sucesor de TOPEX/Poseidon, un satélite oceanográfico que medíu a topografía dos mares cunha precisión de 4,2 cm. A misión de Jason 1 foi continuar coas medicións dos océanos cos instrumentos que levaaba a bordo:

*JMR, un radiómetro de microondas.
*TRSR, un receptor de GPS.
*LRA, unha matriz retrorreflectora.
*Poseidon-2, un altímetro radar de estado sólido.
*DORIS, un receptor de efecto Doppler.

Jason 1 foi retirado en xullo de 2013, tras 11,5 anos de servizo. A súa misión foi continuada polos satélites Jason 2 e Jason 3.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Delta 7920
*TOPEX/Poseidon
*Jason 2
*Jason 3
Anxo Franco Bañobre

**Anxo Franco Bañobre**, nado en Ferrol en 1958, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou no Instituto de Ferrol, na Facultade de Xeografía e Historia de Santiago de Compostela e na Facultade de Dereito da UNED. Colaborou con varias revistas e xornais.

Secretario do Padroado da Cultura de Narón.

En 1998 foi acéssit por *Unha esquina no fondo da memoria* no premio García Barros.

## Obra 
### Novela 
* *Hóspedes do medo* (1999). Ed. Embora. ISBN 978-8493014704.

### Poesía 
* *Regreso a ningures (*2000). Ed. Embora. 108 páxs. ISBN 978-8495460004.
* *A memoria* (2003). Ed. Embora. 56 páxs. ISBN 978-8495460288.

### Libros colectivos 
* *Seis ferroláns* (2003). Ed. Embora. 140 páxs. ISBN 84-95460-27-0.
* *Memoria do comercio ferrolán* (2000). ACOF. ISBN 78-92-0-271436-6.

## Notas
Julie Grollier

**Julie Grollier**, nada en 1975,  é unha física francesa, especialista en spintrónica. 

## Traxectoria 
Enxeñeira da Escola Superior de Electricidade e diplomada na Escola Normal Superior de Cachan, defendeu en 2003, baixo a supervisión de Albert Fert, unha tese sobre "Inversión da magnetización por inxección dunha corrente polarizada por spin". Este é un fenómeno spintrónico que permite controlar a dirección da magnetización en nanoobxectos mediante unha corrente eléctrica. 

Julie Grollier realizou entón dous posdoutoramentos na Universidade de Groningen nos Países Baixos e logo no Instituto de Electrónica Fundamental de Orsay sobre a dinámica da magnetización dos nanoimáns. 

En 2005 foi contratada como investigadora do CNRS na unidade de física conxunta CNRS / Thales . Dende 2015 é a  directora de investigación da unidade. 

Participa no proxecto do cerebro humano, reunindo a 87 grupos de investigación que buscan simular un cerebro humano mediante electrónica e ordenadores. 

En 2017, demostrou que unha nano-neurona artificial podería recoñecer números pronunciados, resultados publicados na revista Nature . 

## Premios e recoñecementos 
* Medalla de prata CNRS (2018)   .
* Fellow da American Physical Society (APS) (2015).
* Gañador de dúas axudas do Consello Europeo de Investigación, proxectos "   NanoBrain   "(Memristive Artificial Synapses e a súa integración en Networks Neural, 2010-2015   ) e"   BioSPINSpirado   "(Arquitecturas informáticas Spin-Torque inspiradas en Bio, 2016-2021 ).
* Gran Premio Jacques Herbrand da Academia das Ciencias (2010). 

## Notas
Jason (foguete)

**Jason**, tamén coñecido coa denominación **Argo-E5**, foi un foguete sonda estadounidense de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 e formado por cinco etapas.

Jason foi desenvolvido pola Forza Aérea dos Estados Unidos para ser lanzado durante as probas nucleares da operación Argus e estudar os efectos da radiación a alturas de entre 700 e 800 km. Cada Jason estaba formado por unha primeira etapa Honest John, dous foguetes Nike como segunda e terceira etapas, un Recruit como cuarte etapa e un T-55 como quinta. Tiñan unha masa de 3330 kg, unha lonxitude de 17,5 m, un diámetro de 58 cm e eran capaces de chegar aos 800 km de altura. Todos os Jason, 22 en total, foron lanzados durante 1958. Foi sucedido polo foguete Javelin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Javelin (foguete)
*Operación Argus
*Nike (foguete)
*Honest John
*T-55
*Recruit
Tamara E. Jernigan

**Tamara Elizabeth "Tammy" Jernigan**, nada en Chattanooga (Tennessee) o 7 de maio de 1959, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-40, STS-52, STS-67, STS-80 e STS-96.

## Traxectoria
Jernigan graduouse en física e é máster en enxeñería pola Universidade de Stanford en 1981 e 1983 e máster en astronomía pola Universidade de California en Berkely en 1985. Ten un doutoramento en física espacial e astronomía pola Universidade Rice en 1988.

Foi seleccionada como astronauta pola NASA en xuño de 1985. Participou nas misións STS-40, STS-52, STS-67, STS-80 e STS-96. Deixou a NASA en setembro de 2001 para pasar a ter un cargo no Laboratorio Nacional Lawrence Livermore.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-40
*STS-52
*STS-67
*STS-80
*STS-96
Brent Jett

**Brent Ward Jett Jr.**, nado en Pontiac, Míchigan, o 5 de outubro de 1958, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-115, STS-72, STS-97 e STS-81.

## Traxectoria
Jett graduouse en enxeñería aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1981 e é máster en enxeñería aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1989.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en marzo de 1992. Participou nas misións STS-115, STS-72, STS-97 e STS-81. De novembro de 2007 a febreiro de 2011 foi director de operacións de voos tripulados no Centro Espacial Johnson e de marzo de 2010 a xaneiro de 2013 foi xerente adxunto do programa de voos comerciais tripulados da NASA. Deixou a NASA en xaneiro de 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-115
*STS-72
*STS-97
*STS-81
Acantoideas

A das **acantoideas** (*Acanthoideae*) é unha das tres subfamilias en que se divide a familia das acantáceas.

O seu xénero tipo é *Acanthus*, Linnaeus, 1753.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1836 polo botánico estadounidense Amos Eaton, en *Botanical Dictionary*, 4ª ed., p. 33. 

### Etimoloxía 
O nome científico *Acanthoidea* está formado sobre a raíz *Acanth-* do nome do xénero tipo, *Acanthus*, coa adición do sufixo *-oidea*, propio dos nomes das subfamilias dos vexetais.

### Casificación 
A subfamilia subdivídese nas seguintes tribos:
* Acantheae
* Andrographideae
* Barlerieae
* Justicieae
* Ruellieae
* Whitfieldieae

## Galería de imaxes 

File:Acanthus balcanicus0.jpg|*Acanthus balcanicus*
File:Acanthus ebracteatus.jpg|*Acanthus ebracteatus*
File:Aphelandra aurantiaca (14104589143).jpg|*Aphelandra aurantiaca*
File:Gardenology.org-IMG 1700 hunt09oct.jpg|*Aphelandra hartwegiana*
File:Aphelandra sinclairiana.JPG|*Aphelandra sinclairiana*
File:AphelandraSquarrosaFlowers.jpg|*Aphelandra squarrosa*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tripp, E. A.; Daniel, T. F.; Fatimah, S. & McDade, L. A. (2013): "Phylogenetic relationships within Ruellieae (Acanthaceae) and a revised classification". *International Journal of Plant Sciences* **174** (1): 97-137.

### Outros artigos 
* Acantáceas
Jing Haipeng

, nado na provincia de Shanxi o 24 de outubro de 1966, é un astronauta chinés que formou parte das misións Shenzhou 7, Shenzhou 11 e Shenzhou 16, sendo o primeiro astrounauta chinés en participar en dúas misións.

## Traxectoria
Jing Haipeng graduouse como piloto na Escola de Aviación do Exército Popular de Liberación da Provincia de Hebei. Foi seleccionado como parte do primeiro grupo de astronautas chineses en xaneiro de 1998 e estivo entre os seis candidatos para a misión Shenzhou 6. Participou nas misións Shenzhou 7 (primeira misión chinesa con tres tripulantes), 11 (primeira misión chinesa cunha muller a bordo e primeira misión en acoplarse coa primeira estación espacial chinesa, Tiangong 1) e 16. Pasou un total de 201 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Shenzhou 7
*Shenzhou 11
*Shenzhou 16
Javelin (foguete)

**Javelin**, tamén coñecido coa denominación **Argo-D4**, foi un foguete sonda estadounidense de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 e formado por catro etapas.

Javelin foi desenvolvido pola Forza Aérea dos Estados Unidos para subistituir ao foguete Jason. Foi usado para multitude de experimentos a grande altitude, tendo un apoxeo de 1100 km. A primeira etapa consistía nun Honest John, coa segunda e terceiras formadas por dous foguetes Nike e un Altair X-248 como cuarte etapa. Tiña unha masa de 3385 kg, unha lonxitude de 14,80 m e un diámetro de 58 cm. Os Javelin, 85 en total, foron lanzados entre 1959 e 1976..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Jason (foguete)
*Nike (foguete)
*Honest John
*Altair X-248
Ionosphere Sounding Satellite

**Ionosphere Sounding Satellite** ou **ISS**, bautizados como **Ume** unha vez en órbita, foi unha serie de dous satélites artificiais xaponeses adicados ao estudo da ionosfera terrestre.

## Características 
Os satélites Ume adicáronse a estudar as ondas de radio na ionosfera para axudar a prever un uso óptimo das comunicacións en onda curta. Ume 1 foi lanzado o 29 de febreiro de 1976 mediante un foguete N-1 e tras un mes en órbita quedou fóra de servizo por un problema co sistema de alimentación eléctrica. Ume 2 foi lanzado o 16 de febreiro de 1978, tamén mediante un N-1, cunha misión inicial de ano e medio pero funcionando ata o 23 de febreiro de 1983 en quedou fóra de servizo debido á degradación da súa fonte de alimentación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*N-1
Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan

miniatura|250px|Plano do Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.
O **Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan** foi o primeiro centro de lanzamento de foguetes da China, tanto civís como militares. Está situado na rexión de Jiuquan, na provincia de Gansu, no noroeste do país.

## Características 
O primeiro lanzamento desde Jiuquan tivo lugar o 1 de setembro de 1960 e desde el lánzanse foguetes membros da familia de lanzadores Longa Marcha. O aeroporto de Jiuquan queda a 75 km ao sur do sitio de lanzamento e o centro conta cun ferrocarril adicado que vai ata a cidade. O centro conta con todas as instalacións necesarias para cada fase da preparación dun lanzamento, desde o centro técnico ao centro de control, pasando polo control de misión, o provisionamento de propelentes, sistemas de seguimento e comunicación e soporte loxístico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Longa Marcha
*Centro de lanzamento de Xichang
*Centro de lanzamento de Taiyuan
*Centro de Lanzamento de Satélites de Wenchang
Río Irtysh

O **río Irtysh** (en ; en ; en tártaro *İrteş / Иртеш*) é un río da Asia Central, o maior afluente do río Obi. O seu nome significa *Río Branco*. Na verdade o Irtysh é mais longo que o río Ob, se se considera só a distancia dende o nacemento ata a confluencia. O principal afluente do Irtysh é o río Tobol. Os ríos Obi e Irtysh forman unha das maiores bacías hidrográficas de Asia, que conta con gran parte da Siberia Occidental e dos Montes Altai.

Case todo o río é navegábel entre abril e outubro, cando a superficie non se atopa conxelada e polo río navegan barcos de pasaxeiros e de carga. A cidade de Omsk posúe o maior porto fluvial da Siberia Occidental. As importantes centrais hidroeléctricas en Öskemen (1952) e en Bakhtarminsk (1959), preto da fronteira entre Kazakhstán e a China, empregan as augas do Irtysh. 

O río alimenta o canal Irtysh-Karaganda que irriga as áridas estepas do Kazakhstán.

## Historia 
Varios pobos mongois e turcos ocuparon as ribeiras do río durante séculos. Nos séculos XV e XVI, os cursos medio e baixo do Irtysh estaban dentro do kanato tártaro de Sibir, conquistado polos rusos na década de 1580. No século XVII, o kanato de Zungaria, formado polo pobo mongol dos oirat, converteuse no estado veciño do sur de Rusia, e controlou a parte alta do Irtysh. Mentres tanto, fundáronse as cidades rusas de Omsk (1716), Semipalatinsk (1718), Ust-Kamenogorsk (1720) e Petropavlovsk (1752).

O Imperio Qing conquistou o estado de Zungaria na década de 1750. A fronteira entre o Imperio Ruso e os Qing (actual fronteira entre Rusia e Kazakhstán no norte e entre Mongolia e a China no sur) estableceuse no século XIX.

## Referencia cultural 
O río Irtysh serve de fondo ao epílogo da novela de 1866 de Fiódor Dostoievski *Crime e castigo*.

## Notas 
## Véxase tamén
Rally de Ourense de 2020

O **Rally de Ourense de 2020** foi a 53ª edición de dito rally. Foi a primeira proba da tempada 2020 do Campionato de España de Rallys e celebrouse o 25 de xullo de 2020. O vencedor foi o madrileño Pepe López, conducindo un Citroën C3 R5.

## Itinerario 
O itinerario reduciuse respecto ás edicións anteriores, pasando a disputarse nun só día e con catro treitos a dúas pasadas cada un: A Peroxa e Toén pola mañá e Amoeiro e O Carballiño pola tarde. O percorrido total 425,11 km dos cales 123,56 son cronometrados.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rally de Ourense de 2020 en ewrc-results.com .
*
Selección de fútbol das Comores

A **selección de fútbol das Comores** (, ) é o equipo representativo das Comores nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol das Comores (*Fédération de football du Comores*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados os Celacantos (, nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo ou dunha Copa de África de Nacións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Fútbol das Comores 
* Perfil das Comores na páxina web da FIFA
Haiducii

**Paula Mitrache**, nada en Bucarest o 14 de xuño de 1971 e coñecida artisticamente como **Haiducii**, é unha cantante romanesa, nacionalizada italiana.

Unha das súas cancións máis coñecidas é *Dragostea din tei* —unha versión cover da canción do grupo de pop moldovo O-Zone—. En Italia e Suecia, a versión de Haiducii ocupou o primeiro lugar na lista de sinxelos.

## Discografía 
### Singles 
* *Dragostea din tei* (2004)
* *Mne S Toboy Horosho (Nara Nara Na Na)* (2004)
* *I Need A Boyfriend* (2005)
* ''More 'N' More* (I Love You) (2005)
* *Boom Boom* (2007)
* *Doobie Doobie* (2009)
* *Mne Uzhe* (2009)

### Álbum 
* *Paula Mitrache in Haiducii'' (2008)

## Notas
Selección de fútbol de Burundi

A **selección de fútbol de Burundi** () é o equipo representativo de Burundi nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol de Burundi (*Fédération de football du Burundi*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados as Andoriñas (, ), aínda que nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo, conseguiron clasificarse por primeira vez para a Copa de África de Nacións en 2019, onde caeron na fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Fútbol de Burundi
* Perfil de Burundi na páxina web da FIFA
Selección de fútbol de Namibia

A **selección de fútbol de Namibia** é o equipo representativo de Namibia nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Namibia (), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados *Brave Warriors* (do ), nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo. Porén, conseguiron clasificarse para tres edicións da Copa de África de Nacións (1998, 2008, 2019), caendo en todas as ocasións na fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Namibia 
* Perfil de Namibia na páxina web da FIFA
Post Self

***Post Self*** é o oitavo álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 17 de novembro de 2017 a través do selo Avalanche Recordings. Trátase do segundo disco do grupo dende a súa reforma en 2010. O sinxelo "Post Self" foi editado en streaming o día 31 de outubro, e un segundo tema, "Be God", apareceu tamén en streaming o 11 de novembro, seis días antes do álbum. Godflesh evitou as entrevistas tras o lanzamento de *Post Self*, agardanto manter parte da pureza do disco e para darlle aos oíntes unha oportunidade de dixerir a música sen interferencias.

## Listaxe de cancións 
**Notas**

* Nalgunhas das primeiras edicións de *Post Self*, o tema 2, "Parasite", e o 3, "No Body", cambia as súas posicións.

## Notas
Decline & Fall

***Decline & Fall*** é un EP da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 2 de xuño de 2014 a través do selo Avalanche Recordings, propiedade do líder do grupo Justin Broadrick. O EP é o segundo lanzamento de Godflesh dende *Hymns* (2001), tras o sinxelo de 2013 "F.O.D. (Fuck of Death)". Precedeu ao sétimo álbum de estudio do grupo, *A World Lit Only by Fire* (2014), que foi gravado nas mesmas sesións que o EP.

O tema "Ringer" foi lanzado en streaming en maio de 2014 a través da conta de SoundCloud da banda. Para manter o álbum por debaixo da hora de duración, cortou as pistas periféricas máis "coloridas" e "dinámicas" e combinounas para crear *Decline & Fall*. Nunha entrevista de 2014 coa publicación francesa *La Grosse Radio*, Broadrick falou sobre o valor do formato EP, explicando que permite máis experimentación porque o público en xeral non o considera tan importante como o lanzamento dun álbum de estudio. Sobre o uso deste instrumento, Broadrick afirmou:Levo uns anos tocando unha guitarra de oito cordas, sendo o primeiro lanzamento con ela o EP de Jesu *Christmas* en 2010. Todo o novo de Godflesh, tanto o EP como o novo LP, foi escrito e gravado con oito cordas, principalmente debido á capacidade de afinar aínda máis baixo xunto coa capacidade de conseguir acordes e riffs disonantes máis complexos. No último LP de Jesu *Everyday I Get Closer to the Light from Which I Came*, "The Great Leveller" está cunha guitarra de oito cordas. *Decline & Fall* é intencionalmente disonante e áspero; Zoe Camp de *Pitchfork* escribiu que a produción do EP podería escoitarse como unha resposta á depuración da música industrial, dicindo que "Godflesh permanece ferozmente leal ao lo-fi, tratando as cancións como exercicios cáusticos de sobreestimulación".

## Recepción da crítica 
*Decline and Fall* recibiu críticas positivas. Zoe Camp de *Pitchfork* deu unha crítica positiva ao EP, escribindo, "Vangardista e aínda estrañamente accesible, con mentalidade industrial pero global, *Decline & Fall* confirma que unha ausencia de máis dunha década non manchou nin o espírito industrial de Godflesh nin a súa devoción pola experimentación". Maya Kalev de *Resident Advisor* escribiu, "Aínda cando parece que Godflesh está a repetir o mesmo, o efecto nunca deixa de ser emocionante".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Justin Broadrick e G. C. Green.

## Notas
Hymns (álbum de Godflesh)

***Hymns*** é o sexto álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 23 de outubro de 2001 a través do selo Music for Nations. Foi o derradeiro disco do grupo antes da súa separación en 2002. En 2010 Godflesh reformouse e en 2014 editou o álbum *A World Lit Only by Fire*. *Hymns* tivo unha produción problemática e tiña a intención de afastarse do intenso son industrial típico de Godflesh e dirixirse cara a un hard rock máis tradicional. Foi o segundo e derradeiro álbum do grupo cun batería humano no canto dunha caixa de ritmos. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
A World Lit Only by Fire

***A World Lit Only by Fire*** é o sétimo álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 7 de outubro de 2014 a través do selo Avalanche Recordings, propiedade do líder do grupo Justin Broadrick. Trátase do primeiro disco da banda dende o *Hymns* de 2001. Foi precedido polos sinxelos dixitais "New Dark Ages" no mes de agosto de 2014 e "Imperator" en setembro, e foi seguido por varias xiras internacionais.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Justin Broadrick e G. C. Green.

## Notas
Dorsal Pacífico-Antártica

[miniatura|A dorsal Pacífico-Antártico é a extensión meridional da [dorsal do Pacífico Oriental]]
A **dorsal Pacífico-Antártica** é unha fronteira diverxente entre placas tectónicas situada no leito oceánico do sur do océano Pacífico, que separa a placa do Pacífico da placa Antártica. Está considerada a sección meridional da dorsal do Pacífico Oriental, xeralmente ao sur da zona de fractura do Challenger e esténdese ao sur da Unión Tripla de Macquarie ao sur de Nova Zelandia.

## A dorsal de Louisville 
miniatura|A dorsal de Louisville
Ao longo de 4 300 km ao noroeste dende a dorsal Pacífico-Antártica ao Osbourn Seamount en Tonga e a unión de Kermadec sitúase unha longa liña de montes submarinos chamada dorsal de Louisville, a cadea máis longa deste tipo no Pacífico, que se pensa que se formou pola placa do Pacífico esvarando sobre un centro de longa vida de magma que man, chamado punto quente de Louisville.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Selección de fútbol de Reunión

A **selección de fútbol de Reunión** () é o equipo representativo do departamentos e territorios de ultramar francés de Reunión nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Liga Reunionense de Fútbol (), sucursal local da Federación Francesa de Fútbol (*Fédération Française de Football*). Aínda que é membro asoaciado da Confederación Africana de Fútbol (CAF), non é membro de pleno dereito desta nin da FIFA, por tanto, non pode participar nin na Copa do Mundo nin na Copa de África de Nacións. Con todo, ten xogado numerosos encontros, principalmente ante ,  e as .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Liga Reunionense de Fútbol
Dorsal Central do Índico

miniatura|Mapa batimétrico do dorsal Central do Índico.
A **dorsal Central do Índico** é unha dorsal central océanica localizada de norte a sur na parte occidental do océano Índico.

## Límites 
A dorsal Central do Índico considérase tradicionalmente que separa a placa africana da placa indoaustraliana. Do mesmo xeito, a zona de fractura de Owen no fin norte da dorsal dise que separa a placa indoaustraliana da placa arábiga. Con todo, os movementos na zona de fractura de Owen son insignificantes, e Arabia e a India móvense como unha única placa.

## Historia tectónica 
A dorsal Central do Índico abriuse durante a separación da Mascarene Plateau e a dorsal de Chagos-Laccadive en 38&nbsp;Ma, ambos produto do punto quente da Reunión, único punto quente coñecido que interactuou coa dorsal Central do Índico. Agora situado a 1100&nbsp;km da dorsal, o punto quente cruzou a dorsal preto dos paralelos 18-20°S, dende a placa india á africana, en 47&nbsp;Ma. O punto quente da Reunión inclúe a dorsal de Chagos-Laccadive sobre a placa india que leva ata a costa india occidental onde o novo punto quente produciu as Deccan Traps en 66&nbsp;Ma.

A única estrutura por riba da auga preto da dorsal Central do Índico é a illa Rodrigues, cumio da enigmática dorsal de Rodrigues entre Mauricio e a dorsal. A dorsal de Rodrigues alcanza a dorsal en 19°S a través dunha serie de cordais coñecidos como os tres Reis Magos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Sérgio Tannus

**Sérgio Tannus**, nado en Itaperuna (Brasil) o 9 de setembro de 1967, é un compositor, instrumentista e cantante brasileiro. 

## Traxectoria musical
Músico autodidacta, en activo desde os 14 anos en varios xéneros musicais como rock progresivo, blues, heavy, bossa, samba, chorinhos e recentemente, música galega.

Desde 2006 vive en Santiago de Compostela e colaborou con múltiples artistas do mundo da lusofonía, como Uxía, Antonio Zambujo, Carlos do Carmo, Chico César, Lenine, João Afonso, Dulce Pontes, Magín Blanco; en proxectos como Maria Fumaça e CoraSons e nos festivais Cantos na Maré, Festigal, Apóstolo e O mar nunha flor, entre outros.

En 2012 comezou a súa carreira en solitario.
## Discografía
**Son Brasilego*, Fol música, 2012.
**Alegria*, Editorial Galaxia, 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Sérgio Tannus en NósTV: "Ser brasileiro con acento galego é o mellor que me pasou na vida" - YouTube
2-Fosfoglicolato

O **2-fosfoglicolato**, moitas veces denominado simplemente **fosfoglicolato**
[miniatura|A [fotorrespiración serve como unha vía de salvamento que converte os 2-PG en metabolitos non tóxicos. Ao contrario que o ciclo de Calvin, esta vía é a responsable dunha perda neta de carbonos xa fixados previamente. Serve tamén como sumidoiro de ATP e NADH.]]

## Síntese 
O encima RuBisCO cataliza a fixación do dióxido de carbono atmosférico nos cloroplastos das plantas durante a fase escura da fotosíntese. Utiliza a ribulosa 1,5-bisfosfato (RuBP) como substrato e facilita a carboxilación do carbono C2 por medio dun intermediario endiolato. Os dous produtos de tres carbonos rixinados son dúas moléculas de 3-fosfoglicerato, que son despois incorporadas ao ciclo de Calvin. O oxíxeno atosférico compite con esta reacción, pero nas condicións máis habituais a RuBisCO utiliza o CO2. Non obstante, nun proceso chamado fotorrespiración a RuBisCo pode tamén catalizar a adición de oxíxeno atmosférico ao carbono C2 na RuBP formando un intermediario hidroperóxido de alta enerxía que se descompón en 2-fosfoglicolato e 3-fosfoglicerato (aquí só se produce unha molécula de 3-fosfoglicerato). A pesar da barreira de enerxía máis alta para a reacción de oxixenación comparada coa carboxilación, a fotorrespiración supón ata o 25% do recambio da RuBisCo en plantas C3.

## Papel biolóxico 
En plantas, o 2-fosfoglicerato ten un efecto potencialmente tóxico, xa que inhibe varias vías metabólicas. As actividades de importantes encimas no metabolismo central do carbono do cloroplasto, como a triosa-fosfato isomerase, a fosfofrutoquinase ou a sedoheptulosa 1,7-bisfosfato fosfatase mostran unha significativa diminución en preseza de 2-fosfoglicolato. Por tanto, a degradación do 2-fosfoglicolato durante a fotorrespiración é importante para a homeostase celular.

Aínda que o 2-fosfoglicolato se produce principalmente en plantas, tamén ten un papel no metabolismo dos mamíferos Porén, esta vía causa unha diminución do rendemento metabólico, xa que o 2-fosfoglicerato é transformado en 3-fosfoglicerato por unha elaborada vía de salvamento co custo dun equivalente de NADH e de ATP, respectivamente. Ademais, esta vía de salvamento perde o equivalente a ½ do carbono previamente fixado e libera o equivalente a ½ de amoníaco tóxico por molécula de 2-fosfoglicolato. Isto orixina unha perda neta de carbono na fotorrespiración, facendo o proceso moito menos eficiente que cando funciona só o ciclo de Calvin.

Porén, esta vía de salvamento pode tamén actuar como sumidoiro de enerxía celular, impedindo que na cadea de transporte electrónico  do cloroplasto se produza unha sobrerredución.

## Notas
José María Hermida

**José María Hermida Rodríguez**, nado en Vila Nova de Lourenzá en 1841 e finado en Camagüey (Cuba) en 1880, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Empregado de Obras Públicas. Ingresou no corpo en 1861. En 1864 foi nomeado axudante 4º do persoal facultativo. Trasladouse a Teruel, despois a Castellón e finalmente a Lugo en 1869. En 1872 ascendeu a axudante 3º e un ano despois foi destinado á División de ferrocarrís de León de onde pasou a Ourense e despois novamente a Lugo. En decembro de 1879 foi nomeado axudante 2º para a illa de Cuba, onde finou ao ano seguinte. Foi redactor de *El Heraldo Gallego*. Fundou en Lourenzá en 1878 a Sociedad de Instrucción y Recreo, que abriu unha escola de artes e oficios o 6 de outubro.

Publicou na prensa "Las alas del espíritu" e "Descripción del castillo de Monforte de Lemos".

## Obras 
* *Iglesia del Colegio de Monforte de Lemos. Retablo del Altar Mayor construído por el escultor Francisco Moure*, 1875.
* *Discurso de apertura de las Escuelas fundadas por la Sociedad de Instrucción y Recreo de Villanueva de Lorenzana, provincia de Lugo, pronunciado en el Salón Consistorial de esta villa el día 6 de Octubre*, 1878.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
João Afonso

**João Nepomuceno Baltazar de Lima**, nado en Maputo (Mozambique) o 8 de xullo de 1965, é un cantautor portugués,  máis coñecido como **João Afonso**.

## Traxectoria
Viviu en Maputo coa súa familia até o seu traslado en 1978 a Portugal. Recolle as influencias da música urbana africana do seu país de orixe e a tradición portuguesa do seu tío o cantante portugués Zeca Afonso. Participa nos actos de homenaxe a este último que se organizan a finais da década de 1980 e no ano 2012.

En decembro de 1994 integra o proxecto *Maio maduro maio* xunto a José Mário Branco e Amélia Muge. Gravado en dobre compacto en 1995, preséntase en diversas capitais internacionais, incluída Lisboa. Colabora nos discos *Janelas verdes* e *Acústico* de Júlio Pereira e en *Lua extravagante*, do grupo homónimo.  

En 1996 canta en España, xunto a Luis Pastor, temas propios e de Zeca Afonso; ocasionalmente úneselles Pedro Guerra, que por entón era unha nova promesa da canción nacional. En maio de 1997 publica en Portugal *Missangas*, o seu primeiro disco en solitario, que se reedita despois en Francia (Polygram) e España (Resistencia). Na Exposición Internacional de 1998 en Lisboa participa na gravación do espectáculo *Voz e guitarra* e ofrece concertos propios. 

En 1998 ofrece dous temas do romanceiro histórico ao disco colectivo *Novas vos trago*, compón música para o poema *Paz de Santiago* de José Saramago, que grava Luís Pastor no seu álbum *Por el mar de mi mano*, e grava co grupo canario Mestisay o tema *Na machamba*, cuxa versión orixinal se incluía na súa obra *Missangas*. En 1999 canta o tema *Aquí em baixo (Azul)* no disco da cantante galega Uxía.

En 1999 publica *Barco voador*, o seu segundo disco en solitario, onde recolle a súa experiencia como viaxeiro por diversos continentes. A discográfica Universal edítao en España. En 2002 edita o seu disco *Zanzibar*, con catorce temas —a maioría da súa autoría— con xogos instrumentais e vocais. En 2006, *Outra vida*, confírmao como un dos mellores intérpretes e creadores da súa xeración en Portugal. En 2014 edita *Sangue bom*, con composicións propias sobre poemas de Mia Couto e de José Eduardo Agualusa.

Participou nos festivais galegos Cantos na Maré, Festas do Apóstolo  e Festigal, entre outros.

## Discografía 
* *Maio maduro maio*, con José Mário Branco e Amélia Muge (1995)
* *Missangas* (1997)
* *Barco voador* (1999)
* *Zanzibar* (2002)
* *A arte e a música*, recompilatorio (2004)
* *Outra vida* (2006)
* *Um redondo vocábulo*, con João Lucas (2010)
* *Sangue bom* (2014)

### Obras colectivas 
* *Voz e guitarra* (1997)
* Encontros: Canções de João Lóio (1997)
* *Novas vos trago* (1998)
* *Cantigas de amigo* (1999)
* *O cancioneiro do Niassa, canções proibidas* (1999)
* *Canções de embalar* (2001)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Canle de João Afonso en YouTube
The Midnight Meat Train

***The Midnight Meat Train*** é un filme estadounidense de 2008 baseado na historia curta de Clive Barker escrita en 1984. O filme conta a historia dun fotógrafo que tenta para seguir a pista dun asasino en serie alcumado como o "Subway Butcher", e descobre máis que el esperaba dexaixo das rúas da cidade.

## Personaxes 
* Bradley Cooper como Leon Kaufman
* Leslie Bibb como Maya Jones
* Brooke Shields como Susan Hoff
* Roger Bart como Jurgis
* Ted Raimi como Randle Cooper
* Vinnie Jones como Mahogany
* Peter Jacobson como Otto
* Barbara Eve Harris como Detective Lynn Hadley
* Tony Curran como condutor
* Stephanie Mace como Leigh Cooper
* Quinton Jackson como Guardian Angel
* Allen Maldonado como Lead Gangbanger

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en MetaCritic
Vázquez Varela

Os apelidos **Vázquez Varela** poden referirse a:

***José Manuel Vázquez Varela** (n. 1946), historiador galego;
***Francisco Javier Vázquez Varela** (1754-1818), político galego;
***Bernardo Barreiro de Vázquez Varela** (1850-1904), historiador galego;

### Véxase tamén 
***Xesús Manuel Lorenzo Varela Vázquez**
*
Laurynas Birutis

**Laurynas Birutis**, nado o 27 de agosto de 1997 en Šiauliai, é un xogador profesional de baloncesto lituano. Cunha altura de 2,13 m xoga na posición de pivote para o BC Žalgiris Kaunas lituano.

## Traxectoria profesional 
O 24 de xullo de 2020, anunciouse a fichaxe de Birutis por dúas tempadas polo Obradoiro CAB da Liga ACB. No seu debut co Obradoiro na ACB, o 20 de setembro de 2020, Birutis foi elixido coma mellor xogador da xornada tras facer 27 puntos, 12 rebotes e 3 tapóns, para un total de 42 de valoración. O 28 de setembro de 2020, Birutis foi elixido coma mellor xogador do mes de setembro da ACB. O 4 de outubro de 2021, Birutis foi escollido por terceira vez co Obradoiro coma mellor xogador da xornada da ACB, tras facer 20 puntos, 12 rebotes e 4 tapóns, cun total de 30 de valoración, na vitoria do conxunto galego por 93-81 contra o Baloncesto Fuenlabrada. Igualou desta forma a Kostas Vasileiadis, único xogador do Obradoiro ata ese intre en ser escollido tres veces coma mellor xogador da xornada da ACB.

O 10 de xuño de 2022, tras dúas tempadas co Obradoiro, Birutis asinou de novo co BC Žalgiris lituano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FIBA.com
Rocketman (filme)

***Rocketman*** é un filme británico-estadounidense de 2019 baseado na vida do músico británico Elton John. Dirixido por Dexter Fletcher e escrito por Lee Hall, está protagonizado por Taron Egerton como Elton John, con Jamie Bell como Bernie Taupin, Richard Madden como John Reid, e Bryce Dallas Howard como Sheila Eileen.

## Personaxes 
* Taron Egerton como Elton John
* Jamie Bell como Bernie Taupin
* Richard Madden como John Reid
* Gemma Jones como Ivy
* Bryce Dallas Howard como Sheila Dwight
* Stephen Graham como Dick James
* Steven Mackintosh como Stanley Dwight
* Tate Donovan como Doug Weston
* Charlie Rowe como Ray Williams
* Tom Bennett como Fred

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Queen (filme de 2013)

***Queen*** (en ) é un filme indio de 2013 dirixido por Vikas Bahl e producido por Anurag Kashyap, Vikramaditya Motwane e Madhu Mantena. Está protagonizado por Kangana Ranaut no papel principal, xunto con Lisa Haydon e Rajkummar Rao nos papeis secundarios. Rani, unha rapaza punjabi de Nova Delhi embárcase nunha viaxe de lúa de mel a París e Ámsterdam logo de que o seu promtido cancelase a voda.

## Personaxes 
* Kangana Ranaut como Rani Mehra
* Lisa Haydon como Vijayalakshmi
* Rajkumar Rao como Vijay
* Mish Boyko como Oleksander (Sikander)
* Jeffrey Ho como Taka
* Joseph Guitobh como Tim
* Marco Canadea como Marcello
* Yogendra Tiku como pai de Rani
* Alka Badola Kaushal como nai de Rani
* Chinmaya Agrawal como Chintu Mehra
* Tripta Lakhanpal como Dadi
* Nayani Dixit como Sonal
* Sabeeka Imam como Roxette (Rukhsar)
* Alexandre Plasti Melara como flying pig drunk #1
* Leonardo Pricoli como flying pig drunk #2

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gli infedeli

***Gli infedeli*** é un filme italiano de 2020 dirixida por Stefano Mordini. Está protagonizado por Riccardo Scamarcio, Laura Chiatti, Valerio Mastandrea e Valentina Cervi, é un filme episódico con diferentes historias relacionadas coa infidelidade, sendo un remake do filme francés *Les Infidèles*, 2012.

## Personaxes 
* Riccardo Scamarcio como Lorenzo
* Laura Chiatti como Silvia
* Valerio Mastandrea como Favini
* Valentina Cervi como Lisa
* Massimiliano Gallo 
* Marina Foïs
* Ascanio Balbo como Rudi
* Euridice Axen 
* Donato Placido 

## Distribución 
O primeiro tráiler do filme foi difundido o 9 de xullo de 2020.

O filme foi distribuído pola plataforma en liña Netflix o 15 de xullo de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Verde de metileno

O **verde de metileno** é un composto químico heterocíclico aromático similar ao azul de metileno. Utilízase como tinguidura en histoloxía. Funciona como un fotocatalizador activado pola luz visible en síntese orgánica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Azul de metileno

### Ligazóns externas 
* verde de metileno (na páxina web stainsfile)
Stateless (serie de televisión)

***Stateless*** é unha serie de televisión australiana estreada na canle ABC o 1 de marzo de 2020. Componse de seis episodios que tamén foron estreados en liña a través de Netflix o 8 de xullo de 2020.

A serie está parcialmente inspirada na historia real de Cornelia Rau, unha residente permanente australiana que foi ilicitamente detida baixo o programa de detención obrigatoria do Goberno australiano.

## Personaxes 
* Yvonne Strahovski como Sofie Werner
* Asher Keddie como Claire Kowitz
* Fayssal Bazzi como Ameer
* Marta Dusseldorp como Margot
* Dominic West como Gordon
* Cate Blanchett como Pat
* Jai Courtney como Cam Sandford
* Soraya Heidari como Mina
* Rachel House como Harriet
* Kate Box como Janice
* Clarence Ryan como Sully
* Claude Jabbour como Farid
* Rose Riley como Sharee
* Helana Sawires como Rosna
* Darren Gilshenan como Brian Ashworth
* Calvin Mwita como Taifa Duale

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Verde de metilo

{{chembox
| Verifiedfields = changed
| Watchedfields = changed
| verifiedrevid = 
| ImageFile = Methyl Green.svg
| ImageSize = 
| IUPACName = [4-([4-(Dimetilamino)fenil]{4-[ethil(dimetil)amonio]fenil}metileno)-2,5-ciclohexadien-1-ilideno](dimetil)amonio bromuro cloruro diclorozinc (1:1:1:1)
| OtherNames = CI 42585, Methyl green
| Section1 = 
| Section2 = 
  }}
O **verde de metilo** (CI 42585) é unha tinguidura catiónica (cargada positivamente) relacionada co verde de etilo, que foi utilizada para tinguir o ADN desde o século XIX. Era utilizado para tinguir os núcleos das células como parte da tinguidura Unna-Pappenheim clásica ou como contratinguidura nuclear desde entón.

En anos recentes, as súas propiedades fluorescentes cando se une ao ADN fixérono útil para obter imaxes de luz vermella distante de núcleos de células vivas.
O verde de metilo estase convertendo tamén nunha alternativa para a tinguidura do ADN en xeles de agarosa, ensaios fluorométricos e citometría de fluxo. Tamén se viu que se pode utilizar como unha tinguidura de exclusión de viabilidade de células.
A súa interacción co ADN é non intercalante, é dicir, non se insire dentro da molécula de ADN, senón que interacciona electrostaticamente na superficie do suco maior do ADN. Utilízase en combinación coa pironina na tinguidura verde de metilo-pironina, que tingue e diferencia o ADN do ARN.

Cando se excita a 244 ou 388&nbsp;nm en solución acuosa neutra, o verde de metilo produce unha emisión fluorescente a 488 ou 633&nbsp;nm, respectivamente. A presenza ou ausencia de ADN non ten efecto sobre estes comportamentos fluorescentes. Cando se une ao ADN en condicións acuosas neutras, o verde de metilo faise tamén fluorescente no vermello distante cun máximo de excitación de 633&nbsp;nm e un máximo de emisión de 677&nbsp;nm.

As preparacións comerciais de verde de metilo están a miúdo contaminadas con cristal violeta, o cal pode ser eliminado por extracción con cloroformo.

## Notas
Mission: Impossible – Fallout

***Mission: Impossible – Fallout*** é un filme estadounidense de 2018 escrito, producido e dirixido por Christopher McQuarrie. É o sexto título da serie de filmes de *Mission Impossible*, sendo o segundo dirixido por McQuarrie seguindo a *Rogue Nation* en 2015, convertendo a McQuarrie no primeiro director en dirixir máis dun filme da franquía. O elenco está composto por Tom Cruise, Ving Rhames, Simon Pegg, Rebecca Ferguson, Sean Harris, Michelle Monaghan e Alec Baldwin, tódolos cales tamén apareceron nos anteriores filmes, xunto con Henry Cavill, Vanessa Kirby e Angela Bassett, que se uniron á franquía. No filme, Ethan Hunt e o seu equipo deben rastrexar un cargamento de plutonio desaparecido ó tempo que son supervisados por un axente da CIA.

## Personaxes 
* Tom Cruise como Ethan Hunt
* Henry Cavill como August Walker
* Rebecca Ferguson como Ilsa Faust
* Simon Pegg como Benji Dunn
* Ving Rhames como Luther Stickell
* Sean Harris como Solomon Lane
* Vanessa Kirby como Alanna Mitsopolis
* Angela Bassett como Erika Sloane
* Michelle Monaghan como Julia Meade
* Alec Baldwin como Alan Hunley
* Wes Bentley como Erik
* Frederick Schmidt como Zola Mitsopolis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mouhamed Barro

**Mouhamed Barro**, nado o 10 de maio de 1995 en Pikine, é un xogador de baloncesto profesional senegalés que xoga no Melilla Sport Capital da Liga LEB Ouro.

## Traxectoria 
O 24 de xullo de 2020, anunciouse a súa fichaxe polo Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.

O 30 de xuño de 2021, Barro asinou co Melilla Baloncesto da LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Selección de fútbol de Camboxa

A **selección de fútbol de Camboxa** (en ) é o equipo representativo de Camboxa nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol de Camboxa (សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់កម្ពុជា), pertencente á Confederación Asiática de Fútbol (AFC) e á FIFA. No período entre 1970 e 1975 o equipo recibiu o nome de **selección de fútbol da República Khemer**, mentres que entre 1975 e 1979 recibiu o nome de **selección de fútbol de Kampuchea**. Alcumados os *Guerreiros angkor*, aínda que nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo, conseguiron clasificarse para unha Copa Asiática. Na edición na que participaron, en 1972, conseguiron finalizar en cuarto lugar após perderen en semifinais por 2–1 ante .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Fútbol de Camboxa 
* Perfil de Camboxa na páxina web da FIFA
Rebecca Meyers

**Rebecca Meyers**, nada en Baltimore o 20 de novembro de 1994, é unha nadadora paralímpica dos Estados Unidos. Gañou tres medallas de ouro e unha de prata en Río 2016. Tamén foi membro do equipo paralímpico de 2012 e gañou unha medalla de prata e bronce en Londres. Rebecca Meyers tamén competiu nas Xordolimpiadas de Verán de 2009 que se celebraron en Taiwán, sendo a súa única aparición nas Xordolimpiadas. Tamén obtivo unha medalla de bronce no evento de substitución de estilo libre de 4 × 200 m nas Xordolimpiadas de 2009.

## Traxectoria 
Meyers ten a síndrome de Usher e é xorda dende que naceu. Dende que era nova, usou un implante coclear, un dispositivo electrónico que lle permite escoitar. Meyers tamén perdeu a súa visión debido a unha enfermidade chamada retinite pigmentaria (RP), e ten un can guía chamado Birdie, que a axuda a transitar e desenvolverse pola súa contorna.

En 2015 e 2017, Meyers recibiu o Premio ESPY á mellor atleta feminina con discapacidade. Gañou unha medalla de ouro rompendo unha marca nos Xogos Paralímpicos de Verán 2016.

Creceu en Baltimore, graduouse na preparatoria Notre Dáme e actualmente asiste a Franklin and Marshall College en Lancaster, Pensilvania. É estudante de Historia con especialización en Estudos de Discapacidade. Foi nadadora de clubs con Loyola Blakefield Aquatics durante once anos. En 2012, uniuse ao North Baltimore Aquatic Club onde tamén se formou Michael Phelps. Becca logo cambiouse ao Capital Swim Club de Nation situado en Bethesda, Maryland, onde adestra titorizada por Bruce Gemmell, o adestrador de Katie Ledecky. Ten múltiples marcas mundiais nas clases S13 e S12.

## Notas
David Llauradó

**David Llauradó Caldero**, nado en Reus o 2 de maio de 1978, é un deportista de ciclismo paralímpico español que monta na parte dianteira dunha bicicleta tándem. Competiu nos Xogos Paralímpicos de Verán 2008 e 2012. 

Llauradó foi galardoado en 2013 coa Real Orde ao Mérito Deportivo.

## Carreira deportiva 
Llauradó competiu nos Xogos Paralímpicos de 2008 en Pequín con Christian Venge Balboa como piloto. En 2009, mentres viaxaba como guía de Venge, gañou unha medalla de ouro no Campionato do Mundo de Ciclismo Paralímpico na carreira celebrado en Bogogno (Italia), cun rexistro de 35:49.

Competiu nos Xogos Paralímpicos de 2012 de Londres en ciclismo xunto a Venge, esta vez como piloto. Ese mesmo ano recibiu unha bolsa do Programa ADO.

## Notas