open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Fernández

* **José Fernández Neira**, escritor e militar galego (n. 1790).
* **José Fernández Carballo**, impresor e político galego (m. 1902).
* **José Fernández Feijóo**, político galego (m. 1915).
* **José Fernández Gallego**, xornalista, escritor e profesor de instituto galego (1886-1962).
* **José Fernández Bermúdez**, industrial e político galego (1892-1961).
* **José Fernández Vide**, o **Mestre Vide**, compositor galego (1893-1981).
* **José Fernández Miniño**, industrial e político galego (1894-1936).
* **José Fernández Pérez**, **Pepe da Botica**, sindicalista e político galego (1895-1937).
* **José Fernández Lourido**, xornalista e político galego.
* **José Fernández da Ponte**, poeta e docente galego (1901-1989).
* **José Fernández López**, empresario galego, fundador de Pescanova e Zeltia (1904-1986).
* **José Fernández Cortés**, o **Callobrés**, sindicalista galego (n. 1904)
* **José Fernández Pérez**, exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis (1907-1942).
* **José Fernández Formoso**, guerrilleiro antifranquista galego (c. 1908-1943)
* **José Fernández Sánchez**, pintor galego (1913-1994).
* **José Fernández González**, **Rizo**, guerrilleiro antifranquista galego (1915-1942).
* **José Fernández Borrajo**, avogado e político galego (m. 1985).
* **José Fernández-Novoa Rodríguez**, empresario e político galego (1920-1991).
* **José Fernández Sánchez**, **Paseiro**, futbolista galego (1928-2020).
* **José Fernández Ferreiro**, escritor galego (1931-2015).
* **José Fernández Canosa**, o **Ghaiteiro do Piñeiro**, gaiteiro galego (n. 1935).
* **José Fernández Lago**, teólogo e tradutor galego (n. 1944).
* **José Fernández Ramos**, político galego do PSdeG-PSOE, que foi alcalde de Bergondo (1955-2008).
* **José Fernández Fernández**, político galego do PSdeG-PSOE, alcalde de Navia de Suarna (n. 1958).
* **José Fernández Viéitez**, político galego do PPdeG-PP, que foi alcalde de Silleda (n. 1952).

## Véxase tamén
Selección masculina de hóckey sobre xeo de Finlandia

A **selección masculina de hóckey sobre xeo de Finlandia**, alcumados *leijonat* (en galego *leóns*) é o equipo que representa a Finlandia nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo. En 2013, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Finlandia ocupou o segundo posto por detrás da selección de Suecia. Finlandia é considerada como un dos *"Big Seven"*, xunto con Canadá, a República Checa, Rusia, Eslovaquia, Suecia e os Estados Unidos.

O último título mundial conseguido polo combinado finlandés chegou o 26 de maio de 2019 cando se alzou co Campionato do Mundo tras derrotar na final do campionato, celebrada en Bratislava (Eslovaquia) ao combinado canadense por 1 gol a 3. En 2022 proclamouse campioa olímpica por primeira vez na súa historia logo de derrotar a Rusia na final  por 2-1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Finlandesa de hóckey sobre xeo
N'zi-Comoé

'''N'zi-Comoé''' é unha das 19 rexións de Costa do Marfil.
A súa capital é Dimbokro.
Ten unha área de 19 560&nbsp;km² e, no ano 2002, contaba cuns 909 800 habitantes.

## Departamentos
A rexión de N'zi-Comoé está dividida en cinco departamentos:

* Bocanda
* Bongouanou
* Daoukro
* Dimbokro
* M'Bahiakro

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
Savanes

**Savanes** foi unha das 19 rexións de Costa do Marfil que estiveron en vigor dende 1997 ata 2011 ao se reorganizar administrativamente o país en 14 distritos e a enteira rexión de Savanes pasou a constituír o distrito de Savanes. Tiña como capital a cidade de Korhogo e a rexión cos seus 40 323&nbsp;km² tiña no ano 2002 un total de 1 215 100 habitantes.

## Departamentos 
A rexión de Savanes estaba dividida en catro departamentos:

* Boundiali
* Ferkessédougou
* Korhogo
* Tengréla

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
Umia y Lérez

***Umia y Lérez*** foi un periódico editado en Buenos Aires entre 1923 e 1935.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Sociedad Residentes del Ayuntamiento de Forcarey en el Plata Pro Cultura y Protección*, apareceu en maio de 1923. Publicación mensual órgano oficial da sociedade editora para informar do seu labor societario. Estaba dirixida por Pedro Campos Couceiro e o administrador era Enrique Chamoso. En xullo de 1926 pasou a dirixilo Manuel Pichel. Publicou artigos de carácter político sobre a situación galega cunha orientación republicana e autonomista e colaboracións literarias e artigos divulgativos. Incluíu tamén artigos sobre a comarca de orixe na sección "Noticias de Forcarey", colaboracións de Santiago Gómez Tato e José María Cabadas Vilar e novas sociais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Ficha no Catálogo de publicacións periódicas do Arquivo da Emigración Galega
Valery Glivenko

**Valery Ivanovich Glivenko**, en ruso Вале́рий Ива́нович Гливе́нко, nado en Kíiv o 21 de decembro de 1896 (calendario gregoriano)/2 de xaneiro de 1897 (calendario xuliano) e finado en Moscova o 15 de febreiro de 1940, foi un matemático ucraíno.

## Traxectoria 
Traballou nos campos dos fundamentos da matemática, análise real, teoría da probabilidade e estatística. Impartiu docencia no Instituto Pedagóxico Industrial de Moscova, que máis tarde se fusionou co Instituto Pedagóxico de Moscova (agora Universidade Pedagóxiga Estatal de Moscova), ata a súa morte á idade de 43 anos.

En 1933, formulou xunto co matemático italiano Francesco Cantelli o resultado que leva os apelidos de ambos: o Teorema de Glivenko-Cantelli.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teorema de Glivenko
* Teorema de Glivenko–Cantelli
* Teorema de Glivenko–Stone
Shuri-te

**Shuri-te** (kanji: , hiragana:  ), ou **Suidī** (en lingua okinawana), é un estilo dos tres estilos primordiais de karate, que foi creado aínda na época en que a arte marcial de Okinawa era coñecida como *Tode*, ou "man chinesa". A súa denominación se debe á súa orixe, porque xurdiu na cidade de Shuri, a vella capital do extinguido Reino de Ryukyu, actualmente unha provincia xaponesa.

O conxunto principal de técnicas comprende golpes retos e defensas en ángulo. Para conservar a forza, os golpes ofensivos visan sempre un punto vital, o que mostra a primacía de golpes contundentes (atemi waza), como moquetes e patadas, que teñen a finalidade de acabar cun combate nun único movemento, coñecido como ikken hissatsu.

## Notas
Tomari-te

**Tomari-te** (kanji:  , hiragana:  ), ou **Tumaidi** (en lingua okinawana), xunto co Naha-te e Shuri-te, é dos tres estilos clásicos de karate que xurdiu da evolución da loita nativa de Okinawa influenciada polas técnicas de loita levadas á rexión por comerciantes e diplomáticos chineses, ao redor do fin do século XVII. Alén desas influencias, converxeron elementos dos outros dous estilos tradicionais, pois as cidades de Naha e Tomari non son moi distantes, xa que Okinawa é unha illa.

## Notas
Henri Léon Lebesgue

**Henri Léon Lebesgue** (), nado en Beauvais o 28 de xuño de 1875 e finado en París o 26 de xullo de 1941, foi un matemático francés.

## Traxectoria 
Naceu en Beauvais, Oise, Picardie, Francia. Estudou na Escola Normal Superior e no período 1899 - 1902 impartiu clases no Liceo de Nancy. En 1910 recibiu unha cátedra na Universidade da Sorbona.

### Achegas matemáticas 
thumb|''Leçons sur l'integration et la recherche des fonctions primitives*, 1904
Lebesgue é fundamentalmente coñecido polas súas achegas á teoría da medida e da integral. A partir dos traballos doutros matemáticos como Émile Borel e Camille Jordan, Lebesgue realizou importantes contribucións á teoría da medida en 1901. Ao ano seguinte, na súa disertación *Intégrale, longueur, aire* (*Integral, lonxitude, área*) presentada na Universidade de Nancy, definiu a integral de Lebesgue, que xeneraliza a noción da integral de Riemann estendendo o concepto de área baixo unha curva para incluír funcións descontinuas. Este é un dos logros da análise moderna que expande o alcance da análise de Fourier.

Tamén fixo achegas en ramas como a topoloxía, a teoría do potencial e a análise de Fourier. En 1905 presentou unha discusión sobre as condicións que Lipschitz e que Jordan utilizaran para asegurar que *f(x)* é a suma da súa serie de Fourier.

A partir de 1910 non se concentrou máis na área de estudo que el iniciara, debido a que o seu traballo era unha xeneralización, e el era temeroso das mesmas. Nas súas propias palabras: *Reducida a teorías xerais, as matemáticas serían unha forma fermosa sen contido. Morrerían rapidamente.* A pesar de que desenvolvementos posteriores demostraron que o seu temor non tiña fundamento, este permítenos entender o curso que seguiu o seu traballo.

### Obras 
Ademais de aproximadamente 50 artigos, escribiu dous libros: *Leçons sur l'intégration et la recherché des fonctions primitives* (1904) e *Leçons sur les séries trigonométriques'' (1906).
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teorema de Heine-Borel (ou Teorema de Borel-Lebesgue)
### Ligazóns externas 
* Biografía de Lebesgue .
Johann Benedict Listing

**Johann Benedict Listing**, nado en Frankfurt o 25 de xullo de 1808 e finado en Gotinga o 24 de decembro de 1882, foi un matemático alemán.

## Traxectoria 
En 1830 ingresou na Universidade de Gotinga, onde foi alumno de Gauss. En 1834 expuxo a súa tese titulada *De superficiebus secundi ordinis*. Foi o primeiro en utilizar a palabra topoloxía en vez do termo usual na época de *xeometría situs*, querendo destacar desa maneira a autonomía crecente desta disciplina.

A partir de 1837 impartiu clases de matemáticas en Hannover, recibindo en 1839 a cátedra de física. En 1847 publicou *Vorstudien zur Topologie*. En 1858 descubriu as propiedades topolóxicas do que actualmente se coñece co nome de banda de Möbius, de forma independente a este último. En 1862 na súa obra ''Der Census raumlicher Complexe oder Verallgemeinerung des Euler'schen Satzes von den Polyedern* xeneralizou para os complexos simpliciais a Característica de Euler dos poliedros.

Listing interesouse tamén pola xeodesia e a el débeselle o termo de xeoide.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ch.ic.ac.uk/rzepa/listing/. Artigo de 1847 onde presenta a Topoloxía, publicado en *Vorstudien zur Topologie, Vandenhoeck und Ruprecht'', Gotinga, pp.&nbsp;67, 1848.
Wado-ryu

O **wadō-ryū** (en ) é un estilo de karate, creado polo mestre nipón Hironori Otsuka en 1932. Constitúe unha evolución do estilo shotokan, ao que se engaden moitas técnicas do estilo yoshin-ryū de jujutsu. Creouse por causa da diverxencia entre os puntos de vista do mestre Gichin Funakoshi e de Hironori Otsuka. Debido á súa orixe, adoitase dicir que o wadō-ryū é a forma de karate con maiores características xaponesas, pois o creador xa era un recoñecido mestre de jujutsu.

O termo "wadō" significa "camiño da paz", en razón dos *kanji* usados: *wa* 和 (paz) e *dō* 道 (camiño). Diferénciase doutros estilos pola énfase nos movementos esquivos e nas técnicas de proxección, que son máis comúns no jujutsu e no aikido.

## *Kata* 
## Notas
Mutatis mutandis

***Mutatis mutandis*** é unha locución latina que significa “cambiadas (as cousas) que deben ser cambiadas” ou “despois de cambiar as cousas que deben ser cambiadas”. A locución indica que, facendo os cambios necesarios entre dous textos, exemplos ou situacións análogas (pequenas diferenzas coma os nomes, lugares, datas etc.),  todo o demais podería permanecer igual sen prexuízo do sentido, compresión ou finalidade dos mesmos.

Úsase frecuentemente en economía, filosofía, leis e en lóxica, para considerar unha expresión cun termo novo, ou observar o seu uso nun conxunto de cambios implícitos e mutuamente entendidos. A expresión tamén é usada no estudo de hipóteses, onde se fai o cambio requirido sobre as bases factuais do pasado e se seguen as causalidades resultantes.

No contexto xurídico utilízase esta expresión cando se chega a un acordo entre as partes e se firma coa condición de facer só as modificacións necesarias a un modelo anterior, é dicir, sen pasar por unha negociación extensiva do texto.

## Etimoloxía 
Ambos os termos “mutatis” e “mutandis” veñen do verbo latino “mūtō” (mūtō, mūtāre, mūtāvī, mūtātum) que significa “cambiar”. **Mūtātīs** é o participio de pasado pasivo (ablativo plural neutro), literalmente “tendo cambiado, despois de cambiar”. **Mūtandīs** é un xerundivo (ablativo plural neutro), que expresa idea de necesidade, así que: “cousas que teñen ou que deben de ser cambiadas”.

A locución é unha construción do ablativo absoluto, e probablemente ten unha orixe medieval.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Recompilación de usos na prensa escrita
The Hawthorns

**The Hawthorns** é un estadio de fútbol da cidade de West Bromwich (Sandwell), en Inglaterra. Foi inaugurado en 1900 e ten capacidade para 26.445 espectadores. Serve de localía ao West Bromwich Albion.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club 
*Visita virtual
West Bromwich Albion F.C.

O **West Bromwich Albion Football Club**, tamén coñecido como **West Brom**, **The Baggies**, **The Throstles**, **Albion** ou **WBA**, é un club de fútbol inglés da cidade de West Bromwich, no condado de West Midlands. Foi fundado en 1878 e compite na Premier League. Xoga de local no estadio The Hawthorns, con capacidade para 26.445 espectadores.

## Xogadores
:*Categoría principal: West Bromwich Albion FC.*
### Cadro actual
:*Datos do 31 de xaneiro de 2014.*

## Palmarés 
miniatura|right|250px|O equipo do Albion de 1920 disputando o trofeo League Championship e Charity Shield
;Football League First Division (vella), Premier League (moderna)
*Campións: 1919–20
*Finalista: 1924–25, 1953–54

;Football League Second Division (vella), Division One, Football League Championship (moderna)
*Campións: 1901–02, 1910–11, 2007–08
*Finalista: 1930–31, 1948–49, 2001–02, 2003–04, 2009–10

;Football League Third Division (vella), Division Two, Football League One (moderna)
*Eliminatoria de campións: 1992–93

;FA Cup
*Campión: 1888, 1892, 1931, 1954, 1968
*Finalista: 1886, 1887, 1895, 1912, 1935

;League Cup
*Campión: 1966
*Finalista: 1967, 1970

;FA Charity Shield
*Campión: 1920, 1954 (gañada co Wolves)
*Finalista: 1931, 1968

;Bass Charity Vase
*Campión: 1999, 2000, 2003

;FA Youth Cup
*Campión: 1976
*Finalista: 1955, 1960

;Tennent Caledonian Cup
*Campión: 1977

;Birmingham Senior Cup
*Campión: 1886, 1895, 1988, 1990, 1991, 2012
*Finalista: 1887, 1888, 1890, 1892, 1894, 1903, 1905, 2002

;Staffordshire Senior Cup
*Campión:1883, 1886, 1887, 1889, 1900, 1902, 1903, 1924, 1926, 1932, 1933, 1951, 1969 (gañada co Stoke City)

;Watney Cup
*Finalista: 1971

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Entroido de Xinzo de Limia

miniatura|Máscara de pantalla do Entroido de Xinzo de Limia (Museo de Artes e Tradicións Populares, Madrid).
O **Entroido de Xinzo de Limia** é unha celebración de orixe popular que se celebra en Xinzo de Limia durante o ciclo do entroido. En 2019 foi declarado Festa de interese turístico internacional de España.

## Celebracións 
O Entroido de Xinzo de Limia iníciase tres fins de semana antes do domingo de entroido co domingo fareleiro, cando ten lugar a primeira batalla co farelo na praza Maior. 

A procesión do Meco ten lugar o seguinte sábado desde o Barrio de Abaixo. Ao escurecer sae pola rúa dos Viños acompañado con fachucos de palla e unha gran comitiva formada polo carro cos bois, touro, choqueiros, máscaras, cura, gaiteiros, apeiros de labranza e gandeiros con vestimenta tradicional ata a praza Maior onde se fai o "Colgamento do Meco". O día seguinte, domingo oleiro, realízase na praza Maior o xogo da ola, en que se pasan as olas de barro de Niñodaguia (Xunqueira de Espadanedo). Despois o xogo repítese no Barrio de Abaixo. 

O sábado de corredoiro, as mulleres van disfrazadas e reúnense para cearen en restaurantes ou en locais particulares. O domingo corredoiro saen as pantallas por primeira vez no ano. 

Desde o venres seguinte até o martes de Entroido son os cinco días grandes, coa participación de charangas e bandas de gaitas locais. O venres de Entroido é a quenda do desfile infantil, no cal os colexios de todos os arredores veñen desfilar polas rúas de Xinzo cos seus disfraces, que nalgún caso levan un tempo elaborándoos. O sábado de Entroido, xa dende case o mediodía, están as rúas amenizadas polas charangas, que van polas rúas tocando ata altas horas da noite seguidas de grandes grupos de xente. O martes ten lugar o desfile de entroido. O mércores de cinza ten lugar o enterro da sardiña, onde despois do sermón, no que se recollen sucesos destacados durante o ano na vila e se leva á sardiña (símbolo do entroido) en procesión polas rúas, quéimase ao animal na Praza Maior.

O ciclo péchase co sábado de piñata, onde se xoga ao xogo da cucaña na Praza Maior, e mailo domingo de piñata, onde hai animación infantil e se descolga o meco, que retorna en procesión ao Museo do Entroido, pechando o ciclo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Museo Galego do Entroido
### Ligazóns externas 
*Entroido de Xinzo de Limia en Turgalicia
*Xinzo da Limia cuenta con el carnaval más largo de toda España
Ácido taurocólico

{{chembox
| verifiedrevid = 402679583
|   Name = Ácido taurocólico
|   ImageFile = Taurocholic acid structure.png
|   ImageSize = 200px
|   ImageName = Ácido taurocólico
|   IUPACName =Ácido 2-{[(3α,5β,7α,12α)-3,7,12-trihidroxi-24-oxocolan-24-il]amino}etanosulfónico
| Section1 = 
| Section2 = 
}}
O **ácido taurocólico**, chamado tamén **ácido colaico**, **coliltaurina**, ou **acido colatáurico**, é un ácido biliar cristalino amarelento delicuescente implicado na emulsión das graxas durante a dixestión. Aparece como sal sódico, o taurocolato de sodio (sales biliares), na bile dos mamíferos.. O seu anión é o **taurocolato**. Este ácido é un conxugado do ácido cólico e a taurina, polo que a hidrólise do ácido taurocólico produce taurina. En medicina adminístrase como colagogo e colerético. Utilízouse como deterxente aniónico para proteínas.

Para os seus usos comerciais, o ácido taurocólico é producido a partir da bile do gando vacún, obtida como subproduto da industria de procesamento da carne.

Os ácidos biliares na súa síntese teñen como precursor o colesterol.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ácido desoxicólico
* Ácido glicocólico
Clean Bandit

**Clean Bandit** é un grupo de música electrónica de orixe inglesa, fundando en 2009. Despois do seu sinxelo de 2013 "Mozart's House" que acadou a posición 17 no UK Singles Chart, en xaneiro de 2014 conseguiron o seu primeiro número un no Reino Unido con "Rather Be".

## Estilo musical 
A música de Clean Bandit é descrita coma unha fusión, mesturando electrónica con música clásica.

## Vídeos 
Chatto declarou que os vídeos musicais que acompañan ás cancións son parte integral da obra no seu conxunto, e os vídeos concebíronse durante o proceso de escritura da música. Filman os clips de maneira independente, con frecuencia inspirándose nas súas experiencias vitais.

## Carreira musical 
### 2006-2012: formación e primeiros tempos 
Os membros Jack Patterson, Grace Chatto e Milan Neil Amin-Smith coñecéronse mentres estudaban na Universidade de Cambridge.

### 2012-presente: *New Eyes* 
miniatura|Clean Bandit no FIB 2015
En decembro de 2012 o grupo publicou o seu sinxelo de debut "A+E", que chegou ao posto 100 no UK Singles Chart. O 29 de marzo de 2013 estrearon o segundo single do álbum, "Mozart's House". O tema chegou ao 17 no UK Singles Chart, introducíndose por primeira vez no top 20 británico. O terceiro *single* do álbum, "Dust Clears" estivo no 43 do Reino Unido. O cuarto sinxelo, "Rather Be" con Jess Glynne publicouse o 19 de xaneiro de 2014, acadando o seu primeiro número un. A data de publicación do álbum é o 12 de maio de 2014 con Atlantic Records.

## Membros 
* Jack Patterson: baixo, teclado
* Luke Patterson: batería
* Grace Chatto: violoncello
* Milan Neil Amin-Smith: violín

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
#### Coma artista principal 
#### Coma colaboradores 
## Notas
Marahoué

**Marahoué** é unha das 19 rexións de Costa do Marfil. A súa capital é Bouaflé.
Ten unha área de 8 500&nbsp;km² e, no ano 2002, contaba cuns 651 700 habitantes.

## Departamentos
A rexión de Marahoué está dividida en tres departamentos:

* Bouaflé
* Sinfra
* Zuénoula

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
Congroideos

A dos **congroideos** (*Congroidei*) é unha suborde de peixes teleósteos serpentiformes, unha das tres que comprende a orde dos angüiliformes.

## Familias 
A suborde dos congroideos reúne a nove familias:

* *Colocongridae*
* *Congridae*
* *Derichthyidae*
* *Muraenesocidae*
* *Nemichthyidae*
* *Nettastomatidae*
* *Ophichthidae*
* *Serrivomeridae*
* *Synaphobranchidae*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Angüiliformes
* Cóngridos
* Congro

### Ligazóns externas 
* *Congroidei* no NCBI.
Duško Savanović

**Duško Savanović**, nado o 5 de setembro de 1983 en Zagreb, é un ex xogador profesional de baloncesto serbio . Cunha altura de 2,04 metros, xogaba na posición de ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
### Club 
Savanović xogou as súas tres primeiras tempadas coma profesional en Serbia, dúas tempadas, en dúas etapas diferentes, no KK Železnik, e unha no KK Borac Čačak. Na súa segunda etapa no Železnik, gañou a Liga ABA no ano 2006. O 6 de outubro de 2006, asinou un contrato de dous anos co UNICS Kazan ruso. Tras dúas tempadas en Rusia, Savanović chegou á Liga ACB para xogar primeiro no Cajasol Sevilla, e logo no Power Electronics Valencia, equipo co cal debutou na Euroliga. Na súa primeira tempada na Euroliga, acadou 11.9 puntos e 4.6 rebotes por encontro en 21 partidos. Ó remate da competición, foi elixido no segundo mellor equipo da Euroliga. O 20 de xuño de 2011, Savanović asinou un contrato de tres anos co Anadolu Efes SK turco. O 18 de xullo de 2014, asinou un contrato de dous anos co Bayern München.

### Selección 
Savanović participou coa selección serbia no Mundial da FIBA do ano 2010, onde Serbia perdeu no partido polo bronce contra Lituania por 99-88. Disputou tamén o Eurobasket de 2011, onde Serbia rematou na oitava posición, e Savanović fixo 13.4 puntos e 3.6 rebotes por partido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Euroleague.net 
*Perfil en ACB.es
Cóngridos

A dos **cóngridos** (*Congridae*) é unha familia de peixes teleósteos da orde dos angüiliformes que se distribúen polas costas das zonas tropicais, subtropicais e temperadas dos océanos Atlántico, Índico e Pacífico.

Coñecidos polo nome popular de **congros**, apareceron por primeira vez no rexistro fósil no cretáceo superior.

O congros son valiosos e a miúdo grandes peixes comestíbeis, aínda que algunhas especies da familia, de dimensións máis reducidas e que viven en colonias afundiodos na area ou a lama do fondo, do que só sobresae é unha pequena porción da cabeza e a parte anterior do tronco, a maneira das plantas dun xardín (de aí o nome co que se as coñece en inglés, *garden eels*, é dicir, *anguías de xardín*).

As principais características das especies da familia son a súa forma alongada, serpentiforme, o careceren de escamas e, as máis delas, por posuíren pequenas aletas pectorais. Aliméntanse de crustáceos, cefalópodos e peixes pequenos e, a diferenza doutros angüiliformes, non migran para reproducírense.

A familia comprende unhas 180 especies reunidas en 32 xéneros.

O **congro comnún**, **congro europeo** ou, simplemente, **congro**, *Conger conger*, é o membro de maior tamaño da familia, que pode chegar a medir até 3 m de lonxitude e pesar máis de 30&nbsp;kg.

## Clasficación 
'*Familia *Congridae***

* **Subfamilia *Bathymyrinae'''*
** Xénero *Ariosoma* 
** Xénero *Bathymyrus*
** Xénero *Chiloconger*
** Xénero *Kenyaconger*
** Xénero *Parabathymyrus*
** Xénero *Paraconger* 
* *'Subfamilia *Congrinae*'*
** Xénero *Acromycter* 
** Xénero *Bassanago* 
** Xénero *Bathycongrus*
** Xénero *Bathyuroconger*
** Xénero *Blachea* 
** Xénero *Castleichthys*
** Xénero *Conger* 
** Xénero *Congrhynchus*
** Xénero *Congriscus* 
** Xénero *Congrosoma* 
** Xénero *Diploconger*
** Xénero *Gnathophis* 
** Xénero *Japonoconger* 
** Xénero *Lumiconger* 
** Xénero *Macrocephenchelys*
** Xénero *Poeciloconger*
** Xénero *Promyllantor* 
** Xénero *Pseudophichthys*
** Xénero *Rhynchoconger* 
** Xénwro *Scalanago*
** Xénero *Uroconger* 
** Xénero *Xenomystax*
* *'Subfamilia *Heterocongrinae*'*
** Xénero *Gorgasia* 
** Xénero *Heteroconger* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bauchot, M. K. e Pras, A. (1982): *Guía de los peces de mar de España y Europa*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-0685-6.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.

### Outros artigos 
* Angüiliformes
* Congro

### Ligazóns externas 
* *Congridae* no ITIS.
* *Congridae* en ADW.
* *Congridae'' no NCBI
Conger

[miniatura|250px|*[Conger conger*.]]
[miniatura|250px|*[Conger cinereus*.]]
***Conger*** é un xénero de peixes angüiliformes, o tipo da familia dos cóngridos e da subfamilia dos congrinos, que inclúe especies mariñas serpentiformes moi comúns coñecidas como *congros propiamente ditos*, e que se caracterizan pola súa agresividade e voracidade.

O xénero inclúe algúns dos máis grandes membros da familia dos angüiliformes, que poden chagar até os 3 m de lonxitude no caso do congro propiamente dito. Grandes congros a miúdo foron observados polos mergulladores durante o día en partes do mar Mediterráneo, e varios congros europeos e americanos son obxecto de pesca nas costas respectivas. A historia natural da vida da maioría dos congros é pouco coñecida. Baseándose nas coleccións das súas larva (pequenos leptocáfalos), comprobouse que o congro americano (*Conger oceanicus*) desova no suroeste do mar dos Argazos, cerca das zonas de desova das anguías atlánticas. Unha especie de congro, *Conger myriaster*, é un importante peixe utilizado como alimento en Asia oriental que, a miúdo, se utiliza para preparar suxis e tempuras.

## Morfoloxía 
A lonxitude máxima descrita foi de 300&nbsp;cm, Os machos son de menor tamaño que as femias, e non superan o metro e medio de lonxitude.

Teñen ocorpo cilíndrico, tipicamente angüiliforme, cunha pel sen escamas, Encóntranse sobre fondos de rocha e area, moi cerca da costa cando son xuvenís e que se desprazan cara a augas profundas cando alcanzan a idade de adultos.

Son voraces depredadores nocturnos de peixes, crustáceos e cefalópodos., en particular para o mercurio e monometilmercurio.

## Especies 
Segundo o WoRMS, o xénero *Conger* comprende as catorce especies relacionadas a continuación.

Porén o SIIT non recoñece á última das citadas, *Conger wilsoni*.
* *Conger erebennus* (Jordan & Snyder, 1901)
* *Conger esculentus* Poey, 1861
* *Conger japonicus* Bleeker, 1879
* *Conger macrocephalus* Kanazawa, 1958
* *Conger myriaster* (Brevoort, 1856)
* *Conger oceanicus* (Mitchill, 1818) - o **congro americano** 
* *Conger oligoporus* Kanazawa, 1958
* *Conger orbignianus* Valenciennes, 1842 - o **congro arxentino** 
* *Conger philippinus* Kanazawa, 1958
* *Conger triporiceps* Kanazawa, 1958
* *Conger verreauxi* Kaup, 1856
* *Conger wilsoni* (Bloch & Schneider, 1801)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Coppola, S. R. *et al.* (1994): *SPECIESDAB: Global species database for fishery purposes*. User's manual. FAO Computerized Information Series (Fisheries). Núm. 9. Roma, FAO.
* Lahuerta Mouriño, Fernando, e Vázquez Álvarez, Francisco Xavier (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Angüiliformes
* Cóngridos
* Congro

### Ligazóns externas 
* Lista de especies do xénero *Conger* en FishBase.
* *Conger* en BOLDsystems . Contén informacións do xénero e mapas de distribución.
Ácido glicocólico

O **ácido glicocólico**, ou **colilglicina** é un ácido biliar cristalino implicado na emulsión da graxas durante a dixestión. Aparece como sal sódico (glicocolato sódico) na bile dos mamíferos (sal biliar). O seu anión denomínase **glicocolato**. É un conxugado do ácido cólico co aminoácido glicina.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ácido taurocólico
* Ácido desoxicólico
Euroliga 2013-14

A **Euroliga 2013-14** foi a 14ª edición da máxima competición de clubs de baloncesto de Europa dende a súa organización pola Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB) e a cuarta dende o seu patrocinio por Turkish Airlines. Incluíndo as edicións desta competición organizadas por FIBA Europa foi a edición número 57. Nesta edición competiron vinte e catro equipos. A Final Four tivo lugar no Mediolanum Forum de Milán, e tivo como campión ó Maccabi Tel Aviv israelí.

## Participantes 
## Fase previa 
A fase previa de clasificación consistiu en tres roldas, QR1, QR2 e QR3. Cada rolda xogouse ó mellor dun partido, o gañador pasou á fase regular da Euroliga.

### Árbore 

## Sorteo 
O sorteo para a configuración dos grupos para a Turkish Airlines Euroleague 2013–14 foi celebrado o xoves 4 de xullo de 2013. O sorteo determinou os encontros a disputar da fase de clasificación e os grupos da fase regular da Euroliga, as roldas de clasificación da Eurocup e a fase regular da EuroChallenge.

Os equipos foron organizados en seis bombos de catro equipos cada un. Dous equipo do mesmo estado non poden coincidir no mesmo grupo da fase regular.

## Primeira fase 
Os catro primeiros de cada grupo acadan o Top 16.

### Grupo A 
|

|}

### Grupo B 
|

|}

### Grupo C 
|

|}

### Grupo D 
|

|}

## Top 16 
Os dezaseis equipos clasificados foron repartidos en dous grupos con oito equipos cada un. Clasificáronse para a seguinte rolda os catro primeiros de cada grupo. O Top 16 comezou o 2 de xaneiro de 2014.

### Grupo E 
|

|}

### Grupo F 
|

|}

## Cuartos de final 
Os vencedores de cada eliminatoria pasan a xogar a Final Four.

## Final Four 
Xogouse no Mediolanum Forum de Milán, Italia, do 16 ao 18 de maio de 2014. 

## Estatísticas individuais 
;Valoración

;Puntos

;Rebotes

;Asistencias

## Premios 
### Galardóns anuais 
;MVP da Euroliga 2013-14
*  Sergio Rodríguez ( Real Madrid)

;MVP da Final Four da Euroliga 2013-14
*  Tyrese Rice ( Maccabi Tel Aviv)

;Equipo da Tempada 2013-14

;Máximo anotador
*  Keith Langford ( EA7 Milano)

;Mellor defensor
*  Bryant Dunston ( Olympiacos)

;Xogador revelación
*  Bogdan Bogdanović ( Partizan)

;Adestrador do ano
*  David Blatt ( Maccabi Tel Aviv)

### Xogadores do mes 
### Xogadores da semana 
;Fase regular

;Top 16

;Cuartos de final

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euroleague Basketball

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial Euroleague.net
* Eurobasket.com
* Páxina oficial ULEB.net
Shorin-ryu

**Shorin-ryu** (kanji: ) é un dos dous estilos modernos de karate, o outro é Shorei-ryu. En verdade, é un estilo intermedio que foi resultado da fusión dos estilos clásicos Tomari-te e Shuri-te e das formas de loita chinesas, que son a orixe de seu nome, pois "Shorin" é como se pronuncia "Shaolin" no Xapón.

Despois acabou por dar orixe a outros estilos máis recentes, como Shotokan, Wado-ryu e Shito-ryu.

Alén de estilos de karate independentes, o shorin acabou por se dividir en catro escolas principais, que pretenden preservar os seus conceptos e técnicas: Shobayashi-ryu, Kobayashi-ryu, Matsubayashi-ryu e Shorin-ryu Matsumura Seito. O estilo caracterízase por posturas altas e relaxadas e por desprazamentos circulares.

## Notas
Hawai (homónimos)

Co nome de **Hawai** podemos referirnos a:

## Lugares
***Illa de Hawai**, unha illa pertencente ó arquipélago de Hawai.
***Arquipélago de Hawai**, un arquipélago pertencente ó estado de Hawai.
***Condado de Hawai**, un condado pertencente ó estado de Hawai.
***Hawai**, un estado dos Estados Unidos.
***Reino de Hawai**, un antigo reino no arquipélago.
***República de Hawai**, unha antiga república no arquipélago.
***Territorio de Hawai**, un antigo territorio no arquipélago.

## Miscelánea
***Golpe en Hawai**, un filme estadounidense de 2004 dirixido por George Armitage.
John Joseph Wright

**John Joseph Wright**, nado o 18 de xullo de 1919 en Dorchester (Massachusetts) e finado o 10 de agosto de 1979 en Cambridge (Massachusetts), foi un cardeal estadounidense, prefecto da Congregación para o Clero dende 1969 até o seu pasamento.

## Biografía 
### Primeiros anos 
John Joseph Wright naceu en Dorchester, Massachusetts, fillo de John e Harriet, de apelido de solteira Cokely. Logo de graduarse polo Boston College en 1931, entrou no seminario de St. John en Brighton. A finais do seu primeiro ano alí, foi enviado a Roma a estudar no Pontificio Colexio Norteamericano e na Pontificia Universidade Gregoriana. Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Boston o 8 de decembro de 1935, polo cardeal Francesco Marchetti Selvaggiani, entón cardeal vigairo de Roma.

### Bispo 
O 10 de maio de 1947 o papa Pío XII nomeouno bispo titular de Aegea e bispo auxiliar de Boston. Wright recibiu a ordenación episcopal o seguinte 30 de xuño, de mans do arcebispo Richard Cushing.

O 28 de xaneiro de 1950 foi nomeado bispo de Worcester, e o 23 de xaneiro de 1959 bispo de Pittsburgh.

O 23 de abril de 1969 Paulo VI nomeouno prefecto da Congregación para o Clero, e creouno cardeal no consistorio do 28 de abril de 1969 co título de Cardeal-Presbítero de *Gesù Divin Maestro alla Pineta Sacchetti*.

## Obra 
### Libros 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outras publicacións 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Distincións 
Foi nomeado doutor honoris causa polo Boston College en 1947, e pola Universidade de Dayton en 1963.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Calícrates

**Calícrates** (grego antigo Καλλικράτης, Kallikrates) foi un arquitecto da Antiga Grecia activo a mediados do século V&nbsp;a.&nbsp;C. 
## Traxectoria 
miniatura|Templo de Atenea Nike construído por Calícrates en conmemoración da vitoria dos gregos sobre os persas.
No ano 480&nbsp;a.&nbsp;C. tras a devastación de Atenas por parte dos persas, Pericles encargou a Calícrates e Ictinos, baixo a dirección de Fidias, o proxecto dos edificios da Acrópole construídos entre 447 e 442&nbsp;a.&nbsp;C. (Plutarco, *Pericles*, 13).
 
Para este templo seguiron un modelo de fachada octástila, dentro do orde dórica. A curvatura do entaboamento e a estilóbata, a éntase das columnas e a desigualdade nos intercolumnios crean un equilibrio e unha harmonía visuais que conseguen disimular as dimensións reais do edificio. O templo en cuestión é anfipróstilo, aínda visible alí, ou o seu predecesor, a pequena escala (*naiskos*), cuxos muros foron atopados nos cimentos do templo posterior.

Unha inscrición identifícao como o arquitecto do Templo de Atenea Nike na Acrópole de Atenas.

Outra inscrición identifica a Calícrates como un dos arquitectos do recinto amurallado clásico da Acrópole, e Plutarco di que foi contratado para construír a metade dos Muros Longos, que unían Atenas e O Pireo.

Na súa honra, foi nomeado o cráter Calícrates na superficie do planeta Mercurio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos
* Ictino
* Arquitectura da Grecia antiga
Distrito de Moyo

O **distrito de Moyo** é un distrito da Rexión Norte de Uganda. Como moitos outros distritos, o seu nome provén da súa cabeceira, Moyo.
Limita co Sudán do Sur polo norte e leste, co distrito de Adjumani polo sur, a través das augas do Nilo Branco, e co distrito de Yumbe polo oeste. Os estados sur-sudaneses de Ecuatoria Central e Ecuatoria Oriental forman o límite setentrional, existindo unha estrada entre Moyo e Kajo Keji, de Ecuatoria Central.
A capital de Moyo atópase aproximadamente a uns 455&nbsp;km, por estrada, ao noroeste de Kampala, a capital e maior cidade de Uganda.

Como na maioría dos distritos de Uganda, a agricultura é o alicerce principal da economía.
O Nilo Branco é a principal fonte de peixe do distrito. Alén da gandaría, a apicultura, para producir mel, está gañando popularidade no distrito.

En tempos recentes o distrito sufriu a segunda guerra civil sudanesa, levada a cabo ao norte, e a insurxencia do Exército de Resistencia do Señor fixo da estrada ao sur cara a Kampala perigosa. O distrito ten albergado a numerosos refuxiados sudaneses. A acordo de paz do 2005 así como a diminución da actividade do LRA trae esperanzas a este lugar.

A poboación de Moyo segundo o censo do ano 2002 é dunha estimación de 199.900 persoas, sendo o 48,8% mulleres e o 51,2% varóns. Mais en toda a década do 2000, o Distrito Moyo experimentou en rápido crecemento de poboación, principalmente de refuxiados do Sudán do Sur. Tras a paz, pois o problema dos refuxiados diminuíu. Estímase que a poboación do distrito no 2010, era de aproximadamente 253.200 habitantes, tal como segue na táboa:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Moyo District at Ugandatravelguide.com 
* About Infrastructure in Moyo and Neighboring Districts
Vallée du Bandama

**Vallée du Bandama** é unha das 19 rexións de Costa do Marfil.
A súa capital é Bouaké.
Ten unha área de 28 530&nbsp;km² e no ano 2002 contaba con 1.335.500 habitantes.

## Departamentos 
A rexión de Vallée du Bandama está dividida en cinco departamentos:

* Béoumi
* Bouaké
* Dabakala
* Katiola
* Sakassou

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
Shorei-ryu

**Shorei-ryu** (kanji: ) é un estilo de karate que —do mesmo modo como aconteceu co estilo Shorin-ryu, que foi a evolución natural do Shuri-te e do Tomari-te— no século XIX foi a evolución do estilo Naha-te, porque as súas técnicas teñen como base as técnicas de loita practicadas no Templo Shoreiji, no Sur da China. Non obstante, no comezo da súa formación foi influenciado polas técnicas do estilo Shuri-te, pois o mestre Kanryo Higaonna, o máis coñecido desta liñaxe, o practicou pronto no inicio do seu adestramento en karate.

Caracterízase por conter técnicas fortes e un gran número de bases moi baixas e adestramento pesado, para desenvolver a resistencia e forza física. Os movementos son baseados e teñen a finalidade de imitar as accións de cinco animais tradicionais do Chuan fa. Tamén se acostuma ensinar a utilización das armas tradicionais de Okinawa (Kobudo).

## Notas
Worodougou

**Worodougou** é unha das 19 rexións de Costa do Marfil. A súa capital é Séguéla. Ten unha área de 21 900&nbsp;km² e no ano 2002 contaba con 400&nbsp;200 habitantes.

## Departamentos
A rexión de Worodougou está dividida nos departamentos de Mankono e Séguéla.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
*PEOPLE NAME: JULA, WORODOUGOU OF COTE DIVOIRE
Provincia de Amasya

[miniatura|O [río Yeşilırmak ao seu paso pola cidade de Amasya.]]
**Amasya** é unha provincia (en turco *iller*) do norte de Turquía, situada na rexión (*bölge*) do Mar Negro (en turco: *Karadeniz Bölgesi*) con  de superficie e  habitantes (2009).

## Distritos 
A provincia de Amasya está dividido en 7 distritos, sendo a capital o homónimo:
* **Amasya**.
* Göynücek.
* Gümüşhacıköy.
* Hamamözü.
* Merzifon.
* Suluova.
* Taşova.
## Notas 
## Véxase tamén
Chito-ryu

**Chito-ryu** (kanji: ) é un estilo de karate que foi creado por Tsuyoshi Chitose e estabelecido formalmente en 1946. O seu nome é composto polos kanji "chi", o número mil, "to", China, e "ryū",  	
que significa escola, ou sexa, dise que é un estilo chinés de mil anos.  	
As técnicas deben ser practicadas de forma rápida, no comezo do movemento, e forte, ao fin del. Tamén é practicado o manexo de armas tradicionais de Okinawa, como tonfa e nunchaku.

## *Kata* 
## Notas
Jötunvillur

***Jötunvillur*** son un grupo de inscricións rúnicas en código que datan da época viquinga. Malia seren intraducibles ata o de agora, o estudoso K Jonas Nordby propuxo unha solución ao código en 2014.
## Notas
Departamento de Bignona

**Bignona** é un departamento da rexión de Ziguinchor, no Senegal. Atópase dentro da rexión de Casamanza.

## Administración 
A cabeceira do departamento é a vila de Bignona.

Os catro arrondissements son:
* Arrondissement de Kataba 1, creado en 2008 (antigamente *Arrondissement de Diouloulou*)
* Arrondissement de Sindian
* Arrondissement de Tendouck
* Arrondissement de Tenghory

Tres localidades teñen o estado de comuna:
* Bignona
* Thionck Essyl
* Diouloulou
Provincia de Fergana

A **provincia de Fergana** (en uzbeko *Fergana viloyati*, en ruso *Ферганский вилоят*) é unha división administrativa (*viloyati*), do Uzbekistán, na parte oriental do territorio uzbeko, con capital na cidade de Fergana. A economía local está baseada na agricultura, especialmente na produción de algodón e tamén na sericultura. O clima é tipicamente continental.

## Véxase tamén 
* Uzbekistan  CIA - The World Factbook
Departamento de Oussouye

O **departamento do Oussouye** é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Ziguinchor. Atópase na Baixa-Casamanza, á marxe esquerda da desembocadura do río Casamanza.

Segundo o censo do ano 2002, a poboación era de 35.429 habitantes. No 2005, esta estimábase en 36&nbsp;506 persoas.

## Administración 
A súa cabeceira é a vila de Oussouye, que é tamén a única comuna do departamento.

Os seus dous arrondissements son:
*Arrondissement de Kabrousse
*Arrondissement de Loudia Ouoloff

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Décret n° 2002-166 (ce texte du 21 février 2002 fixe le ressort territorial et le chef-lieu des régions et des départements)
*Oussouye
Departamento de Ziguinchor

O **departamento de Ziguinchor** é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Ziguinchor. Atópase na Baixa Casamanza, no suroeste do Senegal.
Segundo o censo do ano 2002, tiña unha poboación de  habitantes. No 2005, esta estimábase en  persoas.

## Administración 
A poboación capital é Ziguinchor, que é tamén a única comuna do departamento.

Os seus dous arrondissements son:
* Arrondissement de Niaguis
* Arrondissement de Nyassia
Departamento de Bounkiling

O **departamento de Bounkiling** é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Sédhiou, en Casamanza, no sur do Senegal.
Foi creado no ano 2008.

## Administración 
A súa poboación capital é Bounkiling.

Os seus arrondissements son:
*Arrondissement de Boghal
*Arrondissement de Bona
*Arrondissement de Diaroumé

As localidades co status de comuna son:
*Bounkiling
*Madina Wandifa
Departamento de Tivaouane

O **departamento de Tivaouane** é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Thiès, no oeste do Senegal.
Segundo o censo do ano 2002, a poboación era de 333.502 habitantes. No 2005, esta estimábase en 342.519 persoas.

## Administración 
A súa capital é Tivaouane.

Os catro arrondissements do departamento son:
*Arrondissement de Mérina Dakhar
*Arrondissement de Méouane
*Arrondissement de Niakhène
*Arrondissement de Pambal

Tres localidades comparten o status de comuna:
*Mboro
*Meckhe
*Tivaouane

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Décret n° 2002-166 (ce texte du 21 février 2002 fixe le ressort territorial et le chef-lieu des régions et des départements)
A Cambra, Frades, Mondariz

**A Cambra** é un lugar da parroquia de Frades, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 93 habitantes no ano 2013 segundo datos do IGE, dos cales eran 48 homes e 45 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 122 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Frades 
### Parroquias de Mondariz 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mondariz
Festival de Eurovisión 1970

O **XV Festival da Canción de Eurovisión** tivo lugar o 21 de marzo de 1970 en Ámsterdam. Con Willy Dobbe como presentadora, a canción vencedora foi a balada *"All Kinds of Everything"*, representando a Irlanda.

Debido ao empate entre catro países producido o ano anterior, sorteouse entre os catro o país que se encargaría de organizar o evento en 1970. Finlandia, Noruega, Portugal e Suecia decidiron boicotear o festival para demostrar o seu descontento co modo de votar.

Para impedir un incidente como o ocorrido en 1969, creouse un regulamento especial polo cal establecíase que si existise un empate entre dúas cancións, estas volveríanse a repetir e os xurados farían de novo unha votación a man alzada entre elas dúas. No caso de que persistise o empate, ambas seguirían sendo as gañadoras.

Por Países Baixos presentouse un trío, Hearts of Soul. Con todo, o regulamento só permitía participar a solistas e dúos acompañados de coros, polo que a cantante principal do trío, Patricia, tivo que acudir oficialmente como solista, mentres que as súas dúas compañeiras fixeron de coro, conservando o seu nome Hearts of Soul. Leste foi o último ano en que este regulamento estivo en vigor.

Debido á baixa cantidade de participantes (como protesta polo cuádruplo empate do ano anterior), para completar o tempo de trasmisións incorporouse un videoclip breve, coñecido como *postcard*, antes de cada canción, mostrando ao cantante e algúns lugares do país que representaba. Isto gustou tanto que ata o día de hoxe esta característica é utilizada, con algunhas variacións.

## Resultados 
## Táboa de votos 
{|class="wikitable" style="text-align:center; font-size: 85%"
!colspan="2" rowspan="2" |
!colspan="43"|Resultados
|-
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    

    Participantes
    Países Baixos
    &nbsp;
    0
    3
    3
    0
    0
    1
    0
    0
    0
    0
    0

    Suíza
    2
    &nbsp;
    0
    0
    0
    2
    1
    0
    0
    0
    2
    1

    Italia
    0
    0
    &nbsp;
    1
    0
    0
    0
    0
    2
    0
    2
    0

    Iugoslavia
    0
    0
    0
    &nbsp;
    0
    0
    4
    0
    0
    0
    0
    0

    Bélxica
    0
    0
    0
    0
    &nbsp;
    3
    0
    1
    0
    0
    0
    1

    Francia
    0
    0
    1
    2
    0
    &nbsp;
    0
    0
    0
    2
    0
    3

    Reino Unido
    3
    2
    2
    4
    0
    2
    &nbsp;
    2
    0
    4
    4
    3

    Luxemburgo
    0
    0
    0
    0
    0
    0
    0
    &nbsp;
    0
    0
    0
    0

    España
    0
    0
    3
    0
    0
    0
    0
    2
    &nbsp;
    3
    0
    0

    Mónaco
    0
    1
    0
    0
    1
    2
    0
    0
    1
    &nbsp;
    0
    0

    Alemaña
    0
    1
    1
    0
    0
    0
    0
    3
    4
    1
    &nbsp;
    2

    Irlanda
    5
    6
    0
    0
    9
    1
    4
    2
    3
    0
    2
    &nbsp;

Táboa ordenada segundo a orde de actuación

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ámsterdam
### Ligazóns externas 
* Letra de todos os temas participantes
Departamento de Sédhiou

O **departamento de Sédhiou** é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Sédhiou, na Casamanza, no sur do Senegal. Até o 2008 formaba parte da rexión de Kolda.
Segundo o censo do ano 2002, a súa poboación era de 377.652 habitantes, e no 2005, esta estimábase en 399.365 persoas.
A súa capital é Sédhiou.

Os seus tres arrondissements son:
*Arrondissement de Diendé
*Arrondissement de Djibabouya
*Arrondissement de Djiredji, creado en 2008

As tres localidades que comparten o status de comuna son:
*Diannah Malary
*Marsassoum
*Sédhiou

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Seyni Malé, *La riziculture dans le département de Sédhiou*, Dakar, École nationale d'Administration du Sénégal, 1971 ?, 67 p. (Mémoire de stage)

### Ligazóns externas 
*Décret n° 2002-166 (ce texte du 21 février 2002 fixe le ressort territorial et le chef-lieu des régions et des départements)