open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura

[miniatura|[Moeda de 200 liras italianas cunha homenaxe á FAO]]
**Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura** (**FAO**, siglas de ***Food and Agriculture Organization***, o seu nome en inglés) é unha organización especializada da ONU, creada o 16 de outubro de 1945, na cidade de Quebec. A FAO reagrupa 192 membros (191 estados máis a Unión Europea). A súa sede está na cidade de Roma, Italia desde 1951, anteriormente tiña a sede en Washington, D.C.. O seu obxectivo supremo é axudar a conseguir un mundo sen fame e o seu lema é *fiat panis* (pan para todos)

A FAO realiza programas para elevar os niveis de nutrición e de vida, mellora a eficiencia da produción, elaboración, comercialización e distribución dos alimentos e produtos agropecuarios de granxas, bosques e pesqueiras, promovendo o desenvolvemento e mellora da poboación rural.

Este organismo prepara ás nacións en desenvolvemento para facer fronte a situacións de urxencia alimentaria e, en caso necesario, presta socorro emerxente. Promove investimentos na agricultura, o perfeccionamento da produción agrícola, a cría de gando e a transferencia de tecnoloxía ós países en desenvolvemento. Tamén fomenta a conservación dos recursos naturais estimulando o desenvolvemento da pesca, acuicultura e as fontes de enerxía renovables.

## Estrutura 
miniatura|Sede da FAO
A FAO está dirixida pola Conferencia plenaria de países membros que se axuntan cada dous anos para analizar a actividade desenvolta e aprobar o programa de traballo e o orzamento para o exercicio bienal seguinte. A Conferencia elixe o Consello, que actúa como órgano de goberno, composto por 49 países, e ao director xeral. O actual director xeral é Jacques Diouf, senegalés, elixido en novembro de 1993. A FAO estrutúrase na Oficina do Director Xeral e oito departamentos: Agricultura e Defensa do Consumidor, Coñecemento e Comunicación, Cooperación Técnica, Desenvolvemento Económico e Social, Ordenación de Recursos Naturais e Ambiente, Pesca e Acuicultura, Forestal, Recursos Humanos e Financeiros e Físicos. En total traballan para a FAO 1600 funcionarios e ademais da súa sede central ten oficinas rexionais para África, Asia e o Pacífico, América Latina e o Caribe, Próximo Oriente e Europa. Oficinas Subrexionais para África do Norte, África Austral e Oriental, Illas do Pacífico, Caribe e Europa Oriental. Oficinas de Enlace en Xenebra, Washington, D.C., Nova York, Bruxelas e Yokohama e oficinas de representación en 78 estados.

Desde 1979 considérase o 16 de outubro como Día Mundial da Alimentación.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacións Unidas
* Consello Económico e Social (ECOSOC)

### Ligazóns externas 
* Web da FAO
** Departamento de Pesca da FAO  e o seu informe SOFIA 2004
** Estado Mundial da Pesca – resumo realizado por GreenFacts do informe da FAO.
** Departamento Económico e Social da FAO  e o seu informe SOFA 2003-2004
** Estado Mundial da Agricultura - Cultivos OGM – resumo realizado por GreenFacts do informe da FAO.
* Lista de membros da FAO
* Organigrama da ONU en español
Rexistro Civil

O **Rexistro Civil** é un organismo administrativo ou servizo público, encargado de deixar constancia dos feitos ou actos relativos ó estado civil das persoas naturais, así como outros que as leis lles encomenden.

No Rexistro Civil inscríbense os nacementos, a filiación, o nome e apelido das persoas, os falecementos reais ou presuntos, os matrimonios. Así mesmo, pode corresponderlle, segundo o país, o rexistro das gardas, a patria potestade, as emancipacións, as nacionalizacións, os antecedentes penais e os vehículos que usen matrículas.

Os rexistros civís creáronse, primeiramente, en Francia no século XVIII, e logo a partir do século XIX, a súa existencia estendeuse ó resto do mundo como parte do proceso secularizador do Estado, por mor da separación da Igrexa e o Estado e o ditado de leis laicistas (ou laicas).

## Rexistro Civil en España
En España, o Rexistro Civil é levado polos Xulgados de Primeira Instancia, ou, naquelas localidades onde os haxa, polos Xulgados de Paz. Administrativamente depende da Dirección  Xeral dos Rexistros e do Notariado, pertencente ao Ministerio de Xustiza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Documento de identidade.
Antón Losada Trabada

**Antón Losada Trabada**, nado en Xove en 1966, é un escritor e político galego, que estivo vinculado ao BNG.

## Traxectoria profesional 
Doutor en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, cunha tese sobre o impacto da política de pesca na consolidación institucional da autonomía, é profesor titular de Ciencia Política no departamento de Socioloxía e Ciencia Política desa universidade dende 1998. Ten un máster en xestión pública pola Universidade Autónoma de Barcelona.

A súa posición de relevancia gañouna sobre todo grazas ao seu labor no ámbito dos medios de comunicación, participando en diversos parladoiros radiofónicos da Cadena SER e escribindo artigos no xornal electrónico *Xornal.com*, en *La Opinión* e *El Periódico de Catalunya*. O seu maior cargo de responsabilidade tívoo a mediados dos anos noventa, cando ocupou a dirección de Radiovoz en Madrid. Tamén colaborou en diversos programas de radio e televisión, entre os que destacan os programas humorísticos *Unha de romanos* e *A familia Mudanza* na TVG, a serie *Composteláns* dirixida por Xosé Manuel Pereiro, e foi o presentador do programa *Bule Bule*, dirixido por Antón Reixa.

Tamén compuxo letras para temas de Siniestro Total e Os Resentidos, así como unha peza de teatro, *Qué é das dependentas dos grandes almacéns ó faceren os cincuenta?*, para a compañía Pífano.

### Carreira política 
O seu contacto coa política iniciouse na Universidade de Santiago de Compostela, onde foi membro dos CAF. Nos primeiros anos noventa foi asesor puntual do conselleiro de Pesca, o popular Henrique López Veiga. Na primeira década do século XXI retomou o nacionalismo e a partir do ascenso de Anxo Quintana como voceiro nacional do BNG, fíxose militante e comezou a traballar ao seu lado en labores de asesoría e comunicación política.

En 2005 foi nomeado secretario xeral de Vicepresidencia e de Relacións Institucionais, colocándose como a man dereita de Anxo Quintana dentro do organigrama da Xunta de Galicia. Nese posto as súas tensións cos medios de comunicación foron frecuentes, e viuse implicado en diversas polémicas. O 6 de setembro de 2007 cesou, e as razóns alegadas foron motivos persoais. Porén, diversos medios alegaron que fora unha destitución, e relacionárona co tratamento de información política na TVG.

## Obras 
* *La política del mar: políticas públicas y autonomía. El caso de la pesca gallega*, 2000, Istmo.
* *Piratas de lo público*, 2013, Deusto.
* *Código Mariano*, 2014.
* *Los ricos vamos ganando*, 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antón Losada

O nome de **Antón Losada** pode referirse a:

***Antón Losada Diéguez**, escritor e investigador galego, membro da xeración Nós  (1884 - 1929).
:*O **Premio Antón Losada Diéguez**, que ten dúas categorías, creación literaria e investigación.
***Antón Losada Trabada**, xornalista, escritor e político galego (n. 1966).
Calanda

**Calanda** é un concello da provincia de Teruel (Aragón, España). Está situado na bisbarra do Bajo Aragón.

## Historia e características 
A súa Semana Santa é de interese turístico por pertencer á Ruta del tambor y el bombo. É coñecida internacionalmente pola "Rompida da hora" ás 12 da mañá do Venres Santo. Os "putuntunes" (soldados vestidos de romanos) permanecen ata as 2 da tarde do Sábado Santo tocando os seus tambores en sinal de dor.

Pola zona pasaron os romanos e os árabes. A orixe da afección a tocar tambores e bombos vén da época das loitas cos árabes (século XII), xa que serviron para avisar dos ataques destes. Posteriormente utilizouse como instrumento de celebracións.

Os edificios relixiosos existentes son a Igrexa Parroquial da Nosa Señora da Esperanza (século XVIII), de estilo barroco; a Igrexa Parroquial da Virxe do Pilar (século XVIII); a Ermida de Santa Bárbara (século XV)  e a Ermida do Humilladeiro (século XVIII).  No alto dun outeiro ás aforas da poboación pódese ver o Calvario.

A vila está regada polos ríos Guadalope e Guadalopillo.

Produción de pexego con denominación de orixe, aceite con denominación de orixe, améndoa e cereal, así como refractarios e outras industrias e servizos.

Calanda é mundialmente coñecida pola súa Semana Santa e polo seu máis ilustre veciño, Luis Buñuel (a quen no seu momento botaron da vila por roxo), director de cine español, considerado o pai do surrealismo. Outras personaxes menos coñecidas, pero con igual importancia son: Gaspar Sanz, compositor barroco de guitarra española, que traballou para a Corte, e é coñecido pola súa *Instrucción de música sobre la guitarra española*; Miguel Pellicer, calandino famoso polo seu milagre, xa que pola importancia deste foi coñecida mundialmente a Virxe do Pilar, patroa da Hispanidade; o Cardeal Cascajares, cardeal nomeado polo Papa e o bispo de Calahorra A Rioxa; mosén Vicente Allanegui, o impulsor da Semana Santa calandina; o pai Manuel Mindán, falecido recentemente, gran filósofo e catedrático; Miguel Sancho Izquierdo, catedrático de Dereito e ex-reitor da Universidade de Zaragoza.

## Poboación
## Cidades irmandadas
* Frouzins, 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Ficha da poboación 
*Foro de Calanda
Copa do Mundo de Rugby 2007

A **VI Copa mundial de rugby de 2007** é a sexta edición dos mundiais deste deporte, que se celebrou en Francia entre o 7 de setembro e o 20 de outubro de 2007. Celebrado cada catro anos, a primeira vez que se organiza nun país non anglófono, a primeira que se organiza na Europa continental, e a primeira que se organiza en Francia.

Na súa fase final participan 20 seleccións, se ben na clasificación interviñeron 90 equipos distintos dos cinco continentes. Está organizada pola Asociación Internacional de Rugby (IRB).

## Equipos participantes 
Nesta edición da Copa do Mundo de rugby participaron 20 equipos, oito deles chegados dos cuartos de final do Mundial de rugby de 2003, clasificados automaticamente. Dez dos postos vacantes foron atribuídos logo das diferentes roldas clasificatorias desde setembro de 2004. Para estas competicións procedeuse a dividir os case 90 equipos participantes en cinco grupos rexionais: África, América, Asia, Europa e Oceanía. Os últimos dous postos determináronse tras unha fase de repesca entre os finalistas das distintas zonas rexionais.

Automaticamente clasificáronse Inglaterra, Francia, Irlanda, Escocia, Gales, Suráfrica, Australia e Nova Zelandia. De Europa clasificáronse ademais Xeorxia, Italia, Romanía e Portugal, estes últimos na repesca. De África clasificouse Namibia; de América, a Arxentina, o Canadá e os Estados Unidos; de Asia o Xapón; e de Oceanía, Fiji, Samoa e Tonga, este último na repesca.

O 12 de maio de 2004 celebrouse no restaurante Fado's de Dublín o sorteo dos catro grupos de cinco equipos que participarán na primeira fase do Mundial. O sorteo foi realizado por Syd Millar, presidente da IRB, e Bernard Lapasset, presidente da federación francesa. Asignáronse catro cabezas de serie correspondentes cos equipos que chegaron ás semifinais de 2003: Inglaterra, Australia, Nova Zelandia e Francia.

Participan pois na fase final tres seleccións, Inglaterra, Escocia e Gales, que non son recoñecidos internacionalmente como estados independentes. Ademais, Irlanda participa cun equipo integrado polos xogadores de Irlanda do Norte e da República de Irlanda.

## Sedes 
315px|miniatura|Mapa das sedes
Este mundial de rugbi terá sede en Francia, pero tamén se xogarán tres partidos en Gales, e un en Escocia. Irlanda decidiu que non se xogase ningún partido no seu por problemas de datas.

## Árbitros 
Hai 12 **árbitros**
*  Wayne Barnes, Tony Spreadbury e Chris White
*  Stuart Dickinson
*  Paul Honiss e Steve Walsh
*  Marius Jonker, Jonathan Kaplan
*  Joël Jutge
*  Alan Lewis, Alain Rolland
*  Nigel Owens

...e 13 **asistentes**:
*  Dave Pearson
*  Paul Marks
*  Bryce Lawrence, Kelvin Deaker e Lyndon Bray
*  Mark Lawrence e Craig Joubert
*  Christophe Berdos
*  Simon McDowell
*  Hugh Watkins
*  Malcolm Changleng
*  Federico Cuesta
*  Carlo Damasco

## Resultados e clasificacións 
### Fase de grupos 
#### Grupo A 
#### Grupo B 
#### Grupo C 
#### Grupo D 
### Fase eliminatoria 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos mundiais
* Web do Comité Organizador  
* Web da Federación Internacional de Rugbi (IRB)
Richard J. Roberts

**Richard J. Roberts**, nado en Derby en 1943, é un químico inglés.

## Traxectoria 
Estudou inicialmente Química, posteriormente trasládase a Estados Unidos, onde desenvolve actividade docente en Harvard e no Cold Spring Harbor Laboratory de Nova York. Desde 1992 dirixe os traballos de investigación do Biolabs Institute, de Beverly (Massachusetts).

Obtivo o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicamento en 1993, compartido con Phillip A. Sharp, polo seu traballo sobre os intróns, fragmentos de ácido desoxirribonucleico que non ten nada que ver coa información xenética. Puideron describir que a información depositada nun xene non estaba disposta de forma continua, senón que se atopaba fraccionada.

Os primeiros experimentos realizáronos sobre material xenético de virus, particularmente de adenovirus. Ambos os dous chegaron á conclusión de que o ARN tivo que preceder na evolución ao ADN.
Territorio dependente

Os **territorios dependentes** son territorios que por diversas razóns non gozan dos privilexios de total independencia ou soberanía e, polo tanto, son gobernados por outros estados, chamados tamén metrópoles. Moitos deles poden ser considerados como colonias.

Os territorios dependentes contan cun sistema administrativo diferente ao da metrópole ou as unidades que conforman a metrópole (por exemplo, provincias e departamentos). Polo xeral gozan de menores dereitos administrativos e políticos que unha subunidade nacional (autonomía ou goberno local). Este tipo de administración varía segundo o nivel de dependencia do territorio. Así existen territorios completamente deshabitados.

A maioría destes estados dependentes corresponden a illas de baixa poboación que non poden soster un goberno autónomo.

## Lista de territorios dependentes 
## Véxase tamén
Óscar ó mellor actor secundario

O **Oscar ó mellor actor de secundario** é unha as categorías dos Premios Oscar que cada ano entrega a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas nos Ánxeles. Entrégase para premiar actores con interpretacións destacadas en papeis non protagonistas na industria do cinema. O premio adoita ser entregado pola gañadora do Óscar á mellor actriz secundaria da edición anterior.

Na cerimonia da 9ª edición dos Óscar que tivo lugar en 1937, Walter Brennan foi o primeiro gañador polo seu papel en *Come and Get It*. Inicialmente, os gañadores nas categorías de interpretación secundaria recibían placas no canto de estatuas. A partir da 16ª edición, celebrada en 1944, os gañadores reciben estatuas de tamaño normal.

Dous actores foron nomeados postumamente, Ralph Richardson e o gañador Heath Ledger.

## Galardoados por ano 
[miniatura|120px|[Walter Brennan foi o primeiro gañador nesta categoría por *Come and Get It* (1936); volveu gañar polos seus papeis en *Kentucky* (1938) e *O forasteiro* (1940).]]
[miniatura|120px|[Anthony Quinn gañou dúas veces, por *Viva Zapata!* (1952) e *Lust for Life* (1956).]]
[miniatura|120px|[Peter Ustinov gañou en dúas ocasións, por *Spartacus* (1960) e *Topkapi* (1964).]]
[miniatura|120px|[Melvyn Douglas gañou dúas veces nesta categoría, por *Hud* (1963) e *Being There* (1979).]]
[miniatura|120px|Polo seu papel como mestre de cerimonias en *[Cabaret (filme de 1972)|Cabaret*, Joel Grey gañou o premio de 1972, un dos oito gañadores do Óscar e o Tony polo mesmo papel.]]
[miniatura|120px|[Jason Robards gañou dous premios consecutivos, en 1976 e 1977 polos seus papeis en *Tódolos homes do presidente* e *Julia*.]]
[miniatura|120px|Con vinte anos, [Timothy Hutton é o actor máis novo que gañou nesta categoría, polo seu papel de Conrad Jarrett en *Xente corrente* (1980).]]
[miniatura|120px|[Louis Gossett Jr. gañou pola súa interpretación en *An Officer and a Gentleman* (1982), converténdose no primeiro actor negro que gañou nesta categoría.]]
[miniatura|120px|[Michael Caine gañou en dúas ocasións, por *Hannah e as súas irmás* (1986) e *As normas da casa da sidra* (1999).]]
[miniatura|120px|[Heath Ledger gañou o premio postumamente polo seu papel como Joker en *O cabaleiro escuro* (2008), primeira vitoria por interpretar un personaxe orixinado nunha banda deseñada.]]
[miniatura|120px|[Christoph Waltz gañou en dúas ocasións, polos seus papeis en *Inglourious Basterds* (2009) e *Django Unchained* (2012).]]
[miniatura|120px|Con 82 anos, [Christopher Plummer converteuse no intérprete de maior idade en gañar un Óscar por *Beginners* (2011.)]]
[miniatura|120px|[Jared Leto gañou por interpretar unha muller transexual en *Dallas Buyers Club* (2013).]]
[miniatura|120px|[Mahershala Ali gañou o premio en dúas ocasións.]]
En **letra grosa** os que obtiveron o premio en máis dunha ocasión.

## Récords de idade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
* 
### Ligazóns externas 
* Oscars.org*
Serra do Courel

[miniatura|300px|[Dobramento xeolóxico de Campodola-Leixazós, no concello de Quiroga na serra do Courel.]]
A **serra do Courel** é unha cordilleira montañosa situada no sueste da provincia de Lugo que se estende polos concellos de Folgoso do Courel e Quiroga, na Comarca de Quiroga.

## Topónimo 
A etimoloxía é descoñecida aínda que semella ter unha orixe galaica. Algúns relaciónano co latín: *quadru, quadra* a partir do diminutivo *quadrellu, quadrella* que dá o portugués *courelo*: ‘nesga de terra de cultivo’. Mais está documentado o topónimo Courel dende o ano 1000. Por iso considérase que podería ser unha voz prerromana ligada á orografía. O topónimo tamén se localiza nos concellos de Riotorto e O Páramo.

## Localización e características 
Ten unha extensión de 21.020 ha con fortes variacións de altitude, que van dende os 400–500 m no val do río Lor a máis de 1600 m nos puntos máis altos como monte Montouto, monte Formigueiros (1643 m) ou o pico de Pía Paxaro (1610 m). O río Lor e os seus afluentes forman ricos vales con diversos ecosistemas que fan que esta serra sexa a reserva botánica máis importante de Galiza. A poboación da zona é escasa e está moi esparexida, de xeito que os núcleos de poboación son moi numerosos e pequenos.Tamén ten importancia a nivel faunístico sendo unha das áreas do país onde se pode atopar o oso pardo. 

A Serra do Courel xunto coa veciña Serra dos Ancares forma parte da Rede Natura 2000 (Ancares-Courel) e atópase protexida por diversas figuras como LIC (Lugar de Importancia Comunitaria) e ZEC (Zona de Especial Conservación). Amais, no seu interior atópase o Monumento Natural do Dobramento xeolóxico de Campodola-Leixazós.

Nunha sima desta serra atopáronse os restos humanos máis antigos que se conservan de Galiza (entre 8.000 e 10.000 anos) canda os únicos restos de uro (*Bos primigenius*) achados en todo o país.

Estas terras foron un gran referente nas obras de Uxío Novoneyra, poeta e escritor natural de Parada de Moreda.

## Galería de imaxes 

File:O Courel. Galiza (Spain).jpg
File:Serra do Courel, Galicia.jpg
File:Serra do Courel, Galiza.jpg
Ficheiro:Acampamento Courel, Esperante, Folgoso do Courel, Galiza.jpg|Esperante, Folgoso do Courel
File:Ancares – Courel Pico Formigueiros02.jpg|Vista desde o monte Formigueiros
File:Ancares – Courel Devesa da Rogueira02.jpg|Devesa da Rogueira
File:Ancares – Courel Casa de Piedra cerca de Moreda.jpg|Casa de pedra tradicional cerca de Moreda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Rodocrosita

A **rodocrosita** (do grego *rhodon* que significa rosa) é un mineral da clase dos carbonatos cuxa fórmula química é **MnCO3** (contén aproximadamente un 61% de MnO).

## Aspecto 
A rodocrosita preséntase en forma de cristais de formas pouco definidas formando agregados empenados, radiados ou en forma de estalactitas e costras. A súa cor característica é a rosa aínda que tamén pode adoptar outras como a vermella ou a parda, sendo a máis rara a rodocrosita de cor gris.

Ademais a rodocrosita pode conter na súa composición diferentes elementos engadidos. Segundo a aparición destes, podemos diferenciar 3 minerais que forman parte da serie isomorfa da rodocrosita. Estes son o ferro (rodocrosita de ferro), o calcio (rodocrosita de calcio) e o zinc (rodocrosita de zinc).

Ficheiro:Rhodochrosite Pink Form.jpg|Rodocrosita de cor rosada con cuarzo
Ficheiro:Rhodochrosite HMNH1.jpg|Cristal vermello de rodocrosita
Ficheiro:Rhodochrosite 2581.jpg|Rodocrosita pulida

## Lugares onde se atopa 
Este mineral crece en filóns hidrotermais e en rochas metamórficas, facendo tamén aparición en zonas de oxidación. Adoita asociarse á limonita, á rhodonita e ó cuarzo.

Dous dos xacementos máis importantes do mundo atópanse na Arxentina e no Colorado (Estados Unidos).

En España podémola atopar en Huelva e Cáceres, en xacementos de silicatos de manganeso e calcita respectivamente.

## Usos da rodocrosita 
Debido a que ten unha gran concentración de MnO na súa composición, a rodocrosita é utilizada como mena para a extracción de manganeso.

É utilizada tamén en xoiería e como pedra ornamental.

## Outros carbonatos 
Outros carbonatos de importancia son a calcita e a aragonita.
Tesis

***Tesis*** é o filme español dirixido por Alejandro Amenábar que se estreou no ano 1996. Está protagonizada por Ana Torrent, Fele Martínez e Eduardo Noriega. É a primeira longametraxe de Amenábar. A súa distribuidora é United Universal Pictures e CIA.S.R.C e baséase no guión orixinal de Amenábar sobre un asasinato nunha universidade. *Tesis* estreouse na sección Panorama do Festival de Berlín e gañou o Premio do Público do Festival de Annecy.

Cun notable éxito de crítica e público, o filme foi rodado mentres Amenábar aínda estaba a estudar na Universidade Complutense de Madrid. Obtivo varios premios, entre eles sete Premios Goya nos que salienta os de mellor película, mellor guión orixinal e mellor director novel.

## Sinopse 
Ángela (Ana Torrent) é unha estudante de imaxe que prepara a súa tese sobre a violencia audiovisual, cara á que non pode evitar sentir certa atracción. A partir de aí, chegará a descubrir o mundo das snuff movies e ata a involucrarse nel máis do que ela desexara.

## Personaxes 
* Ana Torrent como Ángela Márquez
* Fele Martínez como Chema
* Eduardo Noriega como Bosco Herranz
* Xabier Elorriaga como Jorge Castro
* Miguel Picazo como Figueroa
* Nieves Herranz como Sena Márquez
* Rosa Campillo como Yolanda
* Francisco Hernández como Pai de Ángela
* Rosa Ávila como Nai de Ángela
* Teresa Castanedo como Presentadora TV
* José Miguel Caballero como Conserxe Videoteca
* Joserra Cadiñanos	como Vixilante
* Julio Vélez como Encargado Tren
* Pilar Ortega como Encargada C. Vendas
* Olga Margallo como Vanessa
* José Luis Cuerda como Profesor 1º
* Emiliano Otegui como Profesor 2º
* Walter Prieto como Vixilante Tren
* Florentino Sainz como Ancián

## Premios 
### Goyas 2001 
## Produción 
Está rodada, en parte, na Facultade de Ciencias da Información da Universidade Complutense de Madrid na que estudou Amenábar. A rodaxe tivo que facerse no mes de agosto, cando estas instalacións quedaban baleiras.

## Notas
Eduardo Noriega

**Eduardo Noriega**, nado en Santander o 1 de agosto de 1973, é un actor cántabro.

## Biografía 
É o pequeno de sete irmáns e o único deles que se dedicou á interpretación. A súa primeira vocación foi a música e por iso estudou durante cinco anos solfexo, harmonía, coral e piano no conservatorio da súa cidade natal.

Ó cabo dos anos quixo ampliar horizontes e foise a Madrid a estudar na Escola de Arte Dramática. As súas primeiras incursións no cine foron en varias curtas con directores, entón noveis, como Alejandro Amenábar con quen máis adiante realizaría dúas películas.

Noriega tardou relativamente pouco en gañarse un nome dentro do panorama cinematográfico español, sobre todo a partir do seu papel protagonista en *Abre los ojos*, polo cal obtivo a súa primeira candidatura ao Goya á Mellor Interpretación Masculina.

Desde entón, Eduardo interveu en películas tan taquilleiras como *Nadie conoce a nadie* de Mateo Gil ou *El espinazo del diablo* de Guillermo del Toro.

En *Plata Quemada* de Marcelo Piñeyro púxose na pel dun ladrón que fuxía da policía xunto a Leonardo Sbaraglia.

## Filmografía 
### Longametraxes 
### Curtametraxes 
### Televisión 
* *Colegio Mayor*: Serie de Telemadrid 1994
* *Colegio Mayor*: Serie de TVE 1996 -1997

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eduardo Noriega Fan, sitio sobre Eduardo Noriega (en inglés)
Abre los ojos

***Abre los ojos*** é un filme español do ano 1997, dirixido por Alejandro Amenábar. Protagonizado por Eduardo Noriega, Penélope Cruz e Najwa Nimri, o filme conta coa colaboración dos actores de orixe galega Chete Lera, José Ángel Egido e Tristán Ulloa.

## Sinopse 
César (Eduardo Noriega) é un mozo guapo e rico ó que lle gustan moito as mulleres pero moi pouco o compromiso. Con todo na festa do seu aniversario namórase de Sofía (Penélope Cruz), a acompañante do seu mellor amigo. Nuria (Najwa Nimri), unha antiga amante de César, movida polos celos provoca un accidente de coche no que ela falece e César queda completamente desfigurado. A partir dese momento a súa vida cambia por completo, converténdose nun horrible pesadelo.

## Elenco 
* Eduardo Noriega como César
* Penélope Cruz como Sofía
* Chete Lera como Antonio
* Fele Martínez como Pelayo
* Najwa Nimri como Nuria
* Gérard Barray como Duvernois
* Jorge de Juan como Encargado 
* Miguel Palenzuela como Commisario
* Pedro Miguel Martínez como Médico xefe
* Ion Gabella como Recluso paranoico
* Joserra Cadiñanos como Garda
* Tristán Ulloa como Camareiro
* Pepe Navarro como Presentador TV
* Jaro como Médico 1
* Walter Prieto como Médico 2
* Carola Angulo como Médico 3
* Fanny Gautier como Secretaria
* Luis García como Garda xurado 1
* Javier Martín como Garda xurado 2
* José Ángel Egido como Policía
* Richard Cruz como Condutor
* Raúl Otegui como Rapaz servizos

## Repercusión 
No ano 2001 rodouse en Estados Unidos *Vanilla Sky*, un remake en inglés de ***Abre los ojos***, no que Penélope Cruz volveu interpretar o papel de Sofía.

Alejandro Amenábar negou calquera influencia da película coa novela de ciencia ficción *Ubik* (1969), de Philip K. Dick, coa que garda algunhas similitudes.

## Banda sonora 
* Vol. #1
# "Glamour" - Amphetamine discharge (6:03)
# "Risingson (otherside remix)" - Massive Attack (5:29)
# "El detonador EMX-3" - Chucho (5:17)
# "How do" - Sneaker pimps (5:04)
# "Sick of you" - Onion (4:28)
# "T-sebo" - Side effects (5:44)
# "Flying away" - Smoke City (3:50)
# "Arrecife" - Los coronas (3:11)
# "Yo mismo" - If (3:37)
# "Tremble (goes the night)" - The walkabouts (5:02)
# "El detonador remix" – Chucho / Side effects (5:01)

* Vol. #2 (Instrumental)
# "Abre los ojos" (2:28)
# "Sofía" (1:12)
# "Soñar es una mierda" (1:04)
# "La operación" (1:33)
# "¿Dónde está Sofía?" (0:54)
# "El parque" (3:08)
# "Hipnosis" (2:20)
# "Quítate la careta" (2:56)
# "Eres mi mejor amigo" (2:41)
# "La única explicación" (2:05)
# "Quiero verte" (6:38)
# "Esa sonrisa" (0:53)
# "*Deja vu*" (1:51)
# "Excarcelación" (4:28)
# "La vida" (1:46)
# "La azotea" (5:21)
# "Créditos finales" (3:31)

Todos os temas compostos por Alejandro Amenábar e Mariano Marín, interpretados pola orquestra filharmónica Cidade de Praga, dirixida por Mario Klemens.
Alatriste

***Alatriste*** é unha película de cine española dirixida por Agustín Díaz Yanes, e baseada no protagonista dunha serie de novelas escritas por Arturo Pérez-Reverte, *Las aventuras del capitán Alatriste*.

É a película máis cara da historia do cine español (uns 24 millóns de euros). A produtora estadounidense 20th Century Fox comprou os dereitos da película.

Ten un amplo elenco de actores encabezado por Viggo Mortensen no papel protagonista de Alatriste e do que tamén forma parte cunha pequena intervención o actor galego Luis Zahera.

O 15 de setembro de 2006, a Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas de España elixiu a *Alatriste* (xunto con outras dúas películas) como candidata para competir polo posto de representante española nos Oscar. Finalmente, foi *Volver*, de Almodóvar, quen o fixo, aínda que non foi seleccionada.

## Elenco de actores principal 
* Viggo Mortensen como Capitán Diego Alatriste.
* Javier Cámara como Conde-Duque de Olivares.
* Eduardo Noriega como Conde de Guadalmedina.
* Juan Echanove como Francisco de Quevedo.
* Unax Ugalde como Íñigo de Balboa, paxe de Alatriste.
* Elena Anaya como Angélica de Alquézar.
* Ariadna Gil como María de Castro, actriz de teatro.
* Francesc Garrido como o alguacil Martín Saldaña (substitúe a Antonio Resines tras sufrir este un accidente que lle impediu participar).
* Eduard Fernández como Sebastián Copons, amigo do capitán.
* Blanca Portillo como o inquisidor Fray Emilio Bocanegra. O director tiña claro desde un principio que este papel sería interpretado por unha muller e moitos espectadores sorprendéronse ó saber que era Blanca Portillo quen estaba detrás deste personaxe.
* Paco Tous como Xeneral Francisco de Melo.
* Enrico Lo Verso como Gualterio Malatesta, espadachín italiano.
* Antonio Dechent como Curro Garrote, compañeiro de Alatriste.
* Pilar Bardem no papel de monxa.
* Pilar López de Ayala como muller de Malatesta.

## Sinopse 
A historia ocorre durante a España Imperial do século XVII. Diego Alatriste é un soldado ó servizo do rei Filipe IV. Atópase na Guerra de Flandres. Ó seu regreso, ve como o Imperio se vai desmoroando por momentos a causa do egoísmo dos gobernantes da época.

A trama da película fai un percorrido por cada un dos cinco libros publicados ata a estrea, mantendo como fío argumental da mesma os personaxes principais.

## Premios e nomeamentos 
### Goya 2006 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IMDb
* Alatriste, la película — páxina web oficial 
* Capitán-Alatriste Web non oficial da película  
* Ficha, noticias, multimedia en Estrenosdecine.net 
* Crítica da película
Fernando Trueba

**Fernando Trueba**, nado en Madrid o 18 de xaneiro de 1955, é un director de cine español. É irmán do guionista, director e produtor David Trueba.

## Biografía 
Iniciado como crítico de cine e guionista, deuse a coñecer coa súa primeira película, chamada oportunamente *Ópera prima* (1980), á que seguirían outras entre as que cabe salientar *Sé infiel y no mires con quién* (1985) protagonizada por Ana Belén, Carmen Maura e Antonio Resines entre outros.

Dirixiu para televisión a serie *La mujer de tu vida*, e en 1992 chegaría o grande éxito da súa película *Belle Époque*, que foi galardoada con tres premios Goya: mellor película, mellor director e mellor actriz (Ariadna Gil). En 1993 foi galardoada esta mesma co premio á mellor película estranxeira dos oscars dos Estados Unidos.

Posteriormente rodaría películas coma *Two Much* (1995) con Antonio Banderas e Melanie Griffith, *La niña de tus ojos* (1998), con Penélope Cruz, ou *El embrujo de Shanghai* (2003), onde traballou unha vez máis dirixindo a Ariadna Gil, a muller do seu irmán David.

O seu último traballo como director ata o momento foi o documental *El milagro de Candeal* (2004), coa participación do músico brasileiro Carlinhos Brown e centrada precisamente no lugar onde naceu este. Ten anunciado un próximo proxecto baixo o título *Haunted Heart* e previsto para o ano 2009.

Ten unha produtora, Fernando Trueba Producciones Cinematográficas S.A., responsable de varias das súas películas, así como das do seu irmán (como *Obra Maestra*, 2000 ou *Bienvenido a casa*, 2006) e doutros proxectos como a serie televisiva de Telecinco *Ellas son así*, emitida no ano 1999.

É autor do libro *Dicionario de cine* (1997) e está casado coa produtora Cristina Huete.

No que atinxe ao cinema galego, xa en 1976, antes, pois, de filmar a súa *Ópera prima* (1980), foi axudante de dirección d'*O cadaleito*, curtametraxe de Enrique R. Baixeras con guión do dramaturgo Francisco Taxes.

## Filmografía 
## Premios 
### Premios Goya 
Como mellor director:

* 1990 - *El sueño del mono loco*
* 1993 - *Belle Époque*
* 1999 - *La niña de tus ojos*

Como mellor película de animación:

* 2011 - *Chico y Rita*

### Premios Oscar 
Oscar á mellor película estranxeira:

* 1994 - *Belle Époque*

### Medalla do CEC ao mellor director 
* 1992 - *Belle Époque*
Antón Costas Comesaña

**Antón Costas Comesaña**, nado en Matamá (Vigo) en 1949, é un economista galego.

É catedrático de Economía Aplicada na Facultade de Ciencias Económicas na Universidade de Barcelona, e investigador do IREA, Institut de Recerca en Economia Aplicada Regional i Pública nesa mesma universidade.

En 2024 ingresou na Real Academia Galega de Ciencias.

## Traxectoria 
As súas investigacións céntranse na economía política dos procesos de liberalización, o regulamento e a competencia. Ocupou o cargo de Valedor do Cliente de Endesa Cataluña e en 2006 foi elixido presidente do consello de administración da mesma compañía. Formado co recoñecido economista catalán Fabià Estapé, compaxina a investigación coa divulgación colaborando en diversos xornais, como *El País*, onde mantén unha columna na edición de Cataluña, e *Vieiros*, edición Barcelona. Está vinculado ao centro UIMP Galicia (Universidade Internacional Menéndez y Pelayo), onde organizou varios cursos, entre os que cómpre salientar o seminario destinado á orientación formativa e investigadora destinada aos mellores expedientes de bacharelato de Galicia que se celebra desde 2003. Forma parte do padroado da Fundació Ernest Lluch.

En 2012 apadriñou aos 27 novos licenciados en Economía da Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade de Vigo

En 2021 foi nomeado presidente do Consejo Económico y Social de España 

## Libros publicados
**Apogeo del liberalismo en "La Gloriosa": la reforma económica en el sexenio liberal (1868-1874). * Madrid: Siglo XXI de España, 1988. 
**Descentralización y calidad de las políticas locales*. Barcelona: Deputación de Barcelona, 1998.
**Ideas y políticas en la economía española de la crisis, edición con José María Serrano*. Zaragoza: Universidade, 1988.
**Introducción al pensamiento económico: una perspectiva española*, con Fabià Estapé e José María Serrano. Madrid: Espasa-Calpe, 1990. 
**Estadística de Barcelona en 1849*, con Laureà Figuerola. Barcelona: Alta Fulla, 1993. 
**Diez ensayos sobre economía española*, con José María Serrano Sanz. Madrid: Pirámide, 1995.
**Problemas económicos en las sociedades avanzadas*.  Madrid: Fundación Argentaria, 1996. 
**Problemas económicos en las sociedades avanzadas*. Madrid: Biblioteca Nueva, 1997. 
**Els beneficis de la liberalització dels productes*. Barcelona: Caja de Ahorros y Pensiones de Barcelona, 1997. Con versión ao castelán: *Los beneficios de la liberalización de los mercados de produtos*.
**Cooperación y desarrollo: hacia una agenda comprehensiva para el desarrollo*, coordinación con Gemma Cairó i Céspedes (coords). Madrid: Pirámide, 2003.
**La torre de la arrogancia*, con X.C. Arias, Barcelona: Ariel, 2012
**La nueva piel del capitalismo*, con X.C. Arias, Barcelona: Galaxia Gutenberg, 2016
**El final del desconcierto*, Barcelona: Península, 2017
**Laberintos de prosperidad*, con X.C. Arias, Barcelona: Galaxia Gutenberg, 2021

## Notas
Mofa e Befa en Gran liquidación

***Mofa e Befa en Gran liquidación*** é unha curtametraxe muda en branco e negro protagonizada polo dúo cómico galego Mofa e Befa en 1995, escrita e dirixida por Jorge Coira e producida pola Escola de Imaxe e Son da Coruña.

Trátase dunha produción de 20 minutos de duración que conta a historia de dous asasinos a soldo que teñen que cumprir co encargo de matar a un ancián rico.

## Intérpretes 
[miniatura|dereita|200px|Evaristo Calvo e Víctor Mosqueira na representación de *[Oeste solitario*.]]
* Evaristo Calvo - Mofa
* Víctor Mosqueira - Befa
* Xoán Cejudo - Pai
* Luís Tosar
* María Bouzas
* María Pujalte
* Antonio Pereira Saqués

## Premios 
* Premio A Coruña... de cine ó mellor guión 1994 outorgado polo Concello da Coruña.
* Mellor curtametraxe na I Semana de Cine Celta.
* Premio AGAPI ’96 ó Mellor Actor, ex aequo para Luna e para o tándem Mofa e Befa (Víctor Mosqueira e Evaristo Calvo).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mofa e Befa - "Gran Liquidación" de Jorge Coira
* IMDb
* Consello da Cultura Galega
Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial

[miniatura|300px|dereita|Imaxe da proba de descenso disputada nos [Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial 2007|mundiais de 2007, en Fort William (Escocia)]]
O **Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial** é a máxima proba internacional deste deporte, e ten lugar todos os anos, organizada pola Unión Ciclista Internacional (UCI).

## Probas 
Na actualidade dispútanse as seguintes probas:
* Cross **(XC)**: masculino e feminino
* Descenso **(DH)**: masculino e feminino
* Cross por eliminación **(XCE)**: masculino e feminino
* Remudas **(XCR)**: masculino
* Four-cross **(4X)**: masculino e feminino
* Trial **(TRI)**: masculino, con rodas de 20 e 26 polgadas, feminino e por equipos (estas dúas, dende 2007).

A primeira edición dos mundiais de ciclismo de montaña tiveron lugar en Durango (Estados Unidos), en 1990. Naquela altura só se disputaron as probas de cross e de descenso. O slálom por parellas foi unha proba que se competiu en 2000 e 2001, en categorías masculina e feminina.

Os campións mundiais de montaña teñen dereito a lucir o xersei do arco da vella, ao igual cós campións mundiais de ciclismo en estrada.

## Edicións dos mundiais 
## Resultados por probas 
### Cross 
#### Homes 
#### Mulleres 
### Descenso 
#### Homes 
#### Mulleres 
### Slálom por parellas 
#### Homes 
#### Mulleres 
### Four-cross 
#### Homes 
#### Mulleres 
## Trial 
#### Homes (rodas de 20 polgadas) 
#### Homes (rodas de 26 polgadas) 
#### Mulleres 
#### Trial por equipos 
## Remudas 
## Medalleiro acumulado 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Unión Ciclista Internacional
UIMP Galicia

**UIMP Galicia** é un dos centros da Universidade Internacional Menéndez Pelayo que programa cursos e seminarios en diversas localidades de Galicia desde 1982. A súa sede está na Coruña. O groso dos seus estudantes procede do ámbito galego, portugués e iberoamericano.

## Historia e características 
O número das súas actividades varía cada ano, aínda que se conseguiu unha media de 20 cursos e seminarios ou talleres, cunha asistencia media de máis de 600 alumnos en cada ano. A realización destas actividades viuse favorecida polo apoio e patrocinio das universidades e institucións públicas e privadas galegas. 

No que se refire ás institucións locais, convén destacar o apoio das deputacións provinciais da Coruña e Pontevedra, que mantiveron de forma sistemática o patrocinio das actividades da UIMP Galicia. Outras institucións implicadas son a Xunta de Galicia, dende as súas diferentes consellerías, o Concello da Coruña e Novacaixagalicia. Tamén recibe o apoio de institucións locais, como concellos e deputacións, e de entidades financeiras.

Desde o ano 2003 UIMP Galicia organiza o seminario destinado á orientación formativa e investigadora dos estudantes que están entre os ciencuenta mellores expedientes de bacharelato de Galicia. Os directores da UIMP Galicia foron Ramón Villares desde 1998 até 2006, e Xosé Luís Barreiro Rivas, desde febreiro de 2006. Desde marzo de 2022 a directora é María Jesús Lorenzo Modia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*UIMP Galicia
Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial 2007

miniatura|260px|esquerda

O **Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial de 2007** é a 18ª edición dos mundiais deste deporte, e celebrouse en Fort William (Escocia) entre o 3 e o 9 de setembro de 2007.

## Localización 
miniatura|200px|dereita|Instalacións da estación de esquí, aproveitadas para a proba de descenso
As instalacións das probas atópanse a uns 10&nbsp;km do centro da cidade de Fort William, no oeste de Escocia, saíndo en dirección noroeste cara a Inverness. O contorno é localización da estación de esquí de Nevis Range. As pistas de descenso e four cross estaban situadas nas abas do Ben Nevis, o monte máis elevado de toda a illa, mentres que o circuíto de cross se desenvolvía ao seu pé.

Nestas instalacións dispútanse todos os anos probas da Copa do Mundo de ciclismo de montaña, e son un lugar permanente de adestramento para ciclistas de montaña.

## Probas 
Disputáronse probas nestas especialidades: 
* Cross: masculino e feminino, en tres categorías: absoluto, sub23 e júnior. A categoría júnior correu sobre unha distancia de 25,6&nbsp;km, a feminina absoluta e sub23 sobre 34,2&nbsp;km, a masculina sub23 sobre 42,8&nbsp;km, e a absoluta masculina sobre 51,4&nbsp;km.
* Descenso: masculino e feminino, en dúas categorías: absoluto e júnior.
* Four-cross: masculino e feminino
* Remudas: mixto
* Trial: masculino, con rodas de 20 e 26 polgadas, e mais feminino. O masculino en categorías absoluta e júnior. Ademais, houbo unha competición por equipos.

É a primeira vez que se competía en remudas, e tamén a primeira vez que o trial se facía en categoría feminina e por equipos.

## Presenza galega 
Logo da rotura de clavícula da ciclista Eva Castro ao comezo da tempada, o que impediu a súa presenza no campionato, o único galego en Fort William foi José Antonio Hermida, medallista olímpico. Compite na proba de cross, en categoría absoluta, e quedou en décima posición.

## Resultados 
## Medalleiro
Vilar, Piñeira, Ribadeo

**Vilar** é un lugar da parroquia de Piñeira, no concello lucense de Ribadeo, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE, en 2022 tiña 130 habitantes (72 homes e 58 mulleres).

## Toponimia 
Parece que o seu nome vén do que se consideraba unha pequena vila formada por un agrupamento de dúas ou tres casas nas que había algún establecemento de carácter público, como unha tenda de comestibles, bar ou serraría, e unha gran pradería para os gandeiros, que incluso no transcurso da guerra civil española serviu de campo de aterraxe.

Na actualidade viuse transformada polas obras da autovía do Cantábrico e por estar cerquiña de Ribadeo. Isto comportou un aumento da poboación, con novas vivendas, talleres e industrias. A súa situación fai que medre e teña un crecemento importante debido tamén ás facilidades de comunicación que ten con Asturias, Lugo e A Coruña. No lugar hai unha zona comercial con hipermercados Eroski-Vegalsa, Mercadona e Lidl, Bricoking, Merkal e un hipermercado chinés.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira 
### Parroquias de Ribadeo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ribadeo
Coruña imposible

***Coruña imposible*** é unha curtametraxe galega escrita e dirixida por Paco Rañal no ano 1995. Producida pola Escola de Imaxe e Son da Coruña, é unha produción rodada na cidade da Coruña de 12 minutos de duración, rodada en branco e negro.

O curioso argumento está protagonizado por un home que esperta na praza de María Pita da Coruña practicamente espido, levando postos unicamente unhas zapatillas e un calzón. Atordado e avergoñado, intenta atopar algunha peza de roupa coa que cubrirse e regresar canto antes á casa, pero ese obxectivo non lle resultará tan doado como parecía.

## Elenco 
* Roberto Sánchez 'Luna' - Delineante
* Manuel Ramallal - Dependente de boutique
* Vicente Montoto - Taxista
* Xosé M. Baño - Encargado dos almacéns
* Isabel Vázquez - Dependenta dos almacéns
* Fely Manzano - Señora portal (como Feli Manzano)
* Isabel del Toro

## Equipo técnico 
* **Dirección e guión**: Paco Rañal
* **Xefatura de produción**: Amalia Mato, Cheche Carmona
* **Maquillaxe e peiteado**: Raquel Fidalgo, Ana Muíños 
* **Dirección de fotografía**: Sergio Franco 
* **Música e son**: Claudio Canedo
* **Operador de cámara**: Francisco Cuesta
* **Axudante de dirección**: Marco Iglesias, Carlos Davila

## Premios 
* **Bronze World Medal**, categoría curtametraxe fantástica (The New York Festivals´96). 
* **Honorable Mention** (New York EXPO Short film and Video, 1998). 
* **Mellor Fotografía**, **Mellor Montaxe**, **Mellor Interpretación Masculina** (ex-aequo) e **Mellor Curtametraxe** nos Premios AGAPI 1995-96. 
* Primeiro Premio categoría Cine no I Certame de Cine e Vídeo Xove de Irún (1996).
* Mención Especial do Xurado na IV Semana de Xoves Realizadores de Granada (1997). 
* Premio Especial Madrid Films no XII Festival Cinema Jove de Valencia (1997). 
* Premio do Xurado á Mellor Curtametraxe no XXIX Festival de Cine do Atlántico de Cádiz (1997).
* Primeiro Premio categoría Cine no XXVI Festival de Cine e Vídeo Independente de Badalona (1997). 
* Primeiro Premio categoría Cine (ex-aequo) no II Festival de Xoves Realizadores de Zaragoza (1997). Segundo Premio.VI Festival de Cine e Vídeo de Positano (Italia, 2004).

En 2000 foi considerada polo CGAI como a mellor curta de ficción dos anos 90. Ademais da ducia de galardóns foi seleccionada en numerosos festivais estatais (Bilbao, Alcalá, Alfás del Pi, Almería, Elx) e internacionais (Londres, Bruxelas, San Petersburgo, Siena, Annecy, Riga).

## Ligazóns externas 
* IMDb
* Consello da Cultura Galega
De bares

***De bares*** é un filme galego de 2006 dirixido e escrito por Mario Iglesias e producido por Alfonso Blanco. A rodaxe desenvolveuse entre maio de 2005 e setembro de 2006 en Pontevedra e as Canarias. Estreouse no Festival de Valladolid o 21 de outubro de 2006.

## Elenco 
* Javier Albalá	
* Rosa Álvarez
* Pepi Cabaleiro
* Jesús Cabrero
* César Cambeiro
* Sergio Canosa
* Patricia Castro
* Atilano Franco
* Casilda García
* Domingo Luis García
* Conchi González
* Alfonso Iglesias
* Francisco Iglesias
* Francisco Melo
* Nancho Novo
* Carlos Pazos
* Santi Prego

## Premios e galardóns 
* Premio Especial do Xurado no 11º Festival Internacional de Cine Independente de Ourense (2006). 
* 5ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado en 7 categorías, e gañou dous premios, á mellor montaxe e á mellor actriz secundaria (Rosa Álvarez).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Consello da Cultura Galega
Airbag (filme)

***Airbag*** é unha película española do ano 1997 dirixida por Juanma Bajo Ulloa. Entre os seus protagonistas está o actor galego Manuel Manquiña, que recibiu varios recoñecementos polo seu traballo neste filme, entre eles o Premio Goya ó mellor actor revelación.

## Sinopse 
O punto de partida é o dunha despedida de solteiros, unha borracheira estúpida, unha visita a un club de alterne, un ferrete atravesado, un anel que se esquece nun escuro lugar e a necesidade de recuperalo. Todo isto pon en marcha un desfile de mafiosos e narcotraficantes, de chulos e pistoleiros, de tramas internacionais e duns "nenos ben" que vivirán a aventura das súas vidas.

## Comentarios 
É "unha película golfa, vándala e un pouco lercho", e ten razón. Xurdida da imaxinación de Karra Elejalde e Fernando Guillén Cuervo, filla do delirio e o exceso, definida como unha fábula moral chea de inmoralidades, "Airbag" leva consigo o xerme da controversia e da provocación. Basicamente estruturada como unha *road movie*, a súa historia crece como unha espiral de tolemia e sorpresas.

## Palmarés cinematográfico 
* 2 Goya na 12ª edición á mellor montaxe e efectos especiais; nomeamento ó mellor actor revelación (Manuel Manquiña).
* Nomeada ós Premios 1997 do Círculo de Escritores Cinematográficos (CEC) á mellor montaxe e Gimeno-Revelación (Manuel Manquiña).
* Nomeamento ó Premio da Unión de Actores ó mellor actor revelación (Manuel Manquiña)