open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ragdoll

O **ragdoll** (en inglés literalmente "boneca de trapo") é unha raza de gato característica pola súa docilidade extrema. Os ragdolls adoran os seus donos humanos e non lles gusta estar sós.

Mutacións naturais e cruzamentos selectivos forzados entre razas moi domésticas coma a siamesa, a persa e a birmana privaron a este gato de calquera instinto de defensa. Reacciona pouco ó perigo, móstrase dócil e tranquilo. É un gato caseiro e moi intelixente.

Unha particularidade do *ragdoll* consiste no feito de que cando se colle no colo é capaz de afrouxar os músculos e relaxarse de todo, ata volverse inerte e con consistencia de boneco. Esta característica é a que xustamente explica a orixe da súa denominación. Outra característica é a súa voz, que é debilísima, e raramente miaña, ata o punto de que é necesario vixialo para asegurarse de que non teña ningún problema.

## Características 
miniatura|Exemplar de ragdoll.
O *ragdoll* é un gato de pelaxe longa ou semilonga, con tres variedades de patrón: *colorpoint, bicolor, e mitted*. Os *colorpoint* (tamén coñecido como xene siamés) identifícanse porque teñen unha cor diferente ó branco nas extremidades, os bicolor dúas cores e os *mitted *porque teñen o queixelo branco e "luvas" brancas.

As cores da pelaxe poden ser marrón (*seal*), agrisado (*blue*), chocolate, e lila, tanto na cara coma nos pes. Tamén existen con outras cores menos tradicionais coma crema, avermellado coma unha chama (*flame*) e tipo lince.

A súa pelaxe necesita un coidado mínimo, e non se anuda se se peitea regularmente.

Os gatos da raza Ragdoll tardan uns tres anos en alcanzar por completo o desenvolvemento físico maduro. Un Ragdoll adulto macho pode pesar entre 5,4 e 9 quilogramos e chegar a medir 90 centímetros de longo mentres que o peso da femia oscila entre os 4,5 e 6,8&nbsp;kg.

## Referencias 
* Ragdoll Standar FIFe.
* Ragdoll J. Anne Helgren (2006). Telemark Productions.
* "Welcome to the Governing Council of the Cat Fancy",
* Understanding Cat Behaviour. The Complete Feline Problem Solver Roger Tabor (2003). P 33.
* Do cats always land on their feet Gina Spadafori, Marty Becker.
* The Cat: Its Behaviour, Nutrition and Health Linda P. Case, Kerry Helms, Bruce Macallister (2003). P 31.
* Ragdoll Breed standard Governing Council of Cat Fancy.
* Ragdoll Breed Standard Cat Fanciers' Association.
* Breed Profile Cat Fanciers' Association.

## Notas
Sociedade Galega de Endocrinoloxía, Metabolismo e Nutrición

A **Sociedade Galega de Endocrinoloxía, Nutrición e Metabolismo** é unha asociación científica, independente, non lucrativa, dedicada ao estudo e divulgación das doenzas endocrinolóxicas, nutricionais e hormonais. Reúne aos especialistas de Galiza que se adican á práctica clínica e á investigación no campo da Endocrinoloxía. O seu presidence é o doutor Manuel Antonio Botana López.

Foi fundada en 1986 e na actualidade conta co aproximadamente 180 socios.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Endocrinoloxía
* Diabetes

### Ligazóns externas 
* Sociedade Galega de Endicronoloxía, Nutrición e Metabolismo: Web oficial.
Pouta

[miniatura|240px|Garra dunha [iguana.]]
[miniatura|240px|Con case un metro, as garras do *[Therizinosaurus*, dinosauro de finais do cretáceo, están entre as máis grandes rexistradas.]]

Cos nomes de **poutas**, **farpas**, **gadoupas** ou **garras** coñécense os pés dalgúns animais que teñen as unllas longas, fortes, curvas e aguzadas, así como cada unha destas unllas.

Preséntanas algúns vertebrados, en especial as aves, os réptiles e varias especies dalgunhas ordes de mamíferos, en especial as dos *Carnivora, Insectivora, Rodentia, Lagomorpha, Chiroptera* e *Edentata*.

A pouta está adaptada para axudar na captura, permitindo un agarre preciso e firme nos depredadores, e tamén se emprega para a escavar e gabear.

Estudos morfoxenéticos indican que é a forma máis antiga de unlla presente entre os vertebrados, sendo a forma plana típica nos humanos ou os pezuños ou cascos dos artiodáctilos modificacións evolutivas.

## Estrutura 
As potas constan internamente de dúas capas:
* a *subunguis*, o tecido interno, cuxo gran é paralelo á dirección de crecemento a partir da matriz ungular, e 
* a *unguis*, un tecido queratinoso e duro formado por fibras cuxo gran corre perpendicular á dirección de crecemento.

Ao crecer a *unguis* máis velozmente, a pouta afúsase cara ao extremo, adoptando a forma aguda típica.

## As poutas nos félidos 
[miniatura|250px|Primeiro plano dunha garra dun [gato.]]

Os félidos —con algunhas excepcións, especialmente os guepardos (*Acinonyx jubatus*), o gato de cabeza plana (*Prionailurus planiceps*) e o gato pescador (*Prionailurus viverrinus*)— caracterízanse por posuíren poutas retráctiles.

En estado de repouso, as poutas permanecen aloxadas nunha vaíña ou funda de tecido epitelial entre os dedos; a forma das falanxes medial e distal, e a excepcional resistencia do ligamento elástico dorsal, permiten aos félidos moverse con soltura e flexionar libremente a articulación do pulso e os dedos sen que por iso a garra abandone a súa posición de repouso. É necesaria a contracción dos músculos flexor e extensor do antebrazo para producir a extensión da gadoupa, utilizada sobre todo para efectuar a presa sobre as vítimas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alibardi, Lorenzo (2008): "Microscopic analysis of lizard claw morphogenesis and hypothesis on its evolution" *Acta Zoologica* **89** (2): 169–178. Resumo.
* Gonyea, W. & Ashworth, R. (1975): "The form and function of retractile claws in the Felidae and other representative carnivorans". *Journal of Morphology* **145** (2): 229-238.
Presente (A Guarda)

***Presente*** foi un semanario editado na Guarda entre 1936 e 1939.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario defensor de la Patria*, apareceu o 19 de xaneiro de 1936.. Publicábase os domingos. Órgano da Falange da Guarda, estaba dirixido por Mariano Jiménez Hueto. Entre os seus colaboradores figuraron Miguel R. Garrido e J. Bautista M. Lemiña e publicou poemas de José Mª Rolán. Cualificado como semanario de tendencia fascista, foi suspendido polo gobernador civil Gonzalo Acosta Pan o 12 de maio de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 volveu saír á rúa. Cesou a súa publicación en 1939.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Estadi Municipal d'Olot

O '''Estadi Municipal d'Olot''' é un estadio de fútbol situado no barrio do Pla de Dalt de Olot, na provincia de Xirona, no que xoga os seus partidos como local a UE Olot. Ten capacidade para 2.500 espectadores.

## Historia 
O estadio comezou a utilizarse en 1954 pero a tribuna cuberta non se inaugurou ata tres anos máis tarde. A iluminación artificial do estadio inaugurouse durante as Festas do Tura de 1965, cun partido amigábel contra o RCD Espanyol.

En 2014 comezaron as obras de reforma do estadio, consistentes na construción dun edificio anexo no que haberá vestidoiros e sala de prensa, entre outros servizos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unió Esportiva Olot

### Ligazóns externas 
* O estadio, no sitio web da UE Olot
Más

***Más*** foi un semanario editado en Marín en 1937.

## Historia e características 
Subtitulado *Noticiero semanal de Morrazo*, apareceu en febreiro de 1937. Só incluía información local. Entre os seus colaboradores figuraban Juan Coma e José Alcántara.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
William John Burchell

miniatura|250px|William John Burchell nun retraro de 1854.

**William John Burchell**, nado o 23 de xullo de 1782 en Fulham, Londres, e finado o 3 de marzo de 1863 en México, foi un naturalista, ilustrador e explorador británico.

## Traxectoria 
Desde 1805 a 1810 estudou botánica na illa de Santa Helena.

A partir de 1810 prosegue estes estudos na cidade de Cabo Haitiano (Haití).

De 1811 a 1815 viaxa por Suráfrica para recolectar espécímes de Historia natural, constituíndo durante as súas viaxes unha colección de  espécimes.

Publica dous volumes sobre as súas expedicións a África en 1822.

En 1825 está en Lisboa e, en 1825, chega a Río de Xaneiro onde permanece un ano.

De 1826 a 1829 viaxa pola selva amazónica onde recompila unha inmensa colección de máis de  espécímes de plantas e de insectos.

Burchell describiu numerosas novas especies, e realizou observacións astronómicas e meteorolóxicas.

As súas extensas coleccións africanas inclúen plantas, peles de animais, esqueleto
s, insectos, sementes, bulbos e peixes.

Despois da súa morte, por sucidio, a maior parte dos seus espécimes de plantas trasladouse aos *Royal Botanic Gardens* de Kew (Gran Londres), e a colección de insectos ao Museo da Universidade de Oxford.
## Principais obras 
* *Travels in the interior of southern Africa.* Longman, Hurst, Rees, Orme & Brown, Londres 1822-24. Online: Tomo 1, Tomo 2
* *Hints on emigration to the Cape of Good Hope.* Hatchard & Son, Londres 1819

## Abreviaturas 
* A abreviatura **Burch** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en botánica.
* A abreviatura **Burchell** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Honores 
Foi elixido membro da *Sociedade Linneana de Londres*

### Epónimos 
Máis de trescentas especies e outros taxons lle foron dedicados. Entre eles podemos destacar:

### Xénero 
* *Burchellia* R.Br. da familia das *Rubiaceae*.

### Especies 
* *Justicia burchellii* C.B.Clarke da familia das *Acanthaceae*. 
* *Aizoon burchellii* N.E.Br. da familia das *Aizoaceae*. 
* *Ipomoea burchellia* Meisn. da familia das *Convolvulaceae*. 
* *Veltheimia burchellia* Hort. da familia das *Hyacinthaceae*

### Subespecies 
* *Equus quagga burchellii* Gray, 1824, da familia dos *Equidae*.

## Notas 
* Cleverly, Les. *W. J. Burchell.* 1989.
* Notcutt, Henry Clement. *Pioneers.* Maskew & Miller, Kapstadt 1924

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cleverly, L. (1989): W. J. Burchell: special agent or naturalist? - a short biography  Ver en PDF.
* Gunn, Mary & L. E. Codd (1981): *Botanical Exploration of Southern Africa*. Cape Town: A. A. Balkema. ISBN 0-86961-129-1.
* Notcutt, H. Clement (1925): *Pioneers: the men who opened up South Africa*. Cape Town: Maskew Miller.

### Ligazóns externas 
* Burchell's Travels by Bike
Ecocardiografía

300x300px|miniatura|Ecocardiografía en 4D: a tempo real e en 3D.
A **ecocardiografía**, tamén coñecida coma **ultrasón cardíaco** ou **ecocardiograma**, é unha tecnoloxía sanitaria que emprega técnicas ecográficas estándares para producir imaxes en rebandas de dúas dimensións do corazón. Ademais, os últimas sistemas de ultrasóns empregan agora imaxes ao vivo en 3D. Desde os comezos, as técnicas de imaxe teñen sido melloradas; os modos A e B (unidimensionais) foron perfeccionados dando paso ao modo M. Este derradeiro modo, malia ser aínda adoito empregado, representa na pantalla un único feixe do modo 2D, e emprégase de xeito complementario a este. Na actualidade, o modo máis utilizado é o 2D, permitido obter imaxes a tempo real e en dúas dimensións. Pódese tamén complementar con outras téxnicas coma o Doppler tisular ou contrastes.

A imaxe resultante dunha ecocardiografía é similar á obtida por calquera outra proba ecográfica. Dita imaxe obtense grazas a un transductor piezoeléctrico que emite e recibe ecos de ultrasóns.

A ecocardiografía adóitase realizar dende o tórax, colocando o transductor sobre o peito, entre as costelas, denominándose así ecocardiografía transtorácica. Outro xeito de realizalo é de xeito transesofáxico, isto é, a través do esófago. Este método, máis invasivo, baséase na introdución do transdutor pola boca do paciente até chegar ao esófago. Esta técnica é a axeitada para observar a aurícula esquerda, xa que esta se atopa a carón do esófago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Ecografía
* Diagnóstico por Imaxe
* Cardioloxía
### Ligazóns externas
* Cando se fai un ecocardiograma?
Tilt Test

350px|miniatura|Ao se producir unha baixada da tensión arterial e da frecuencia cardíaca, prodúcese a síncope.
A **proba de basculación**, tamén coñecida coma **Tilt Test**, é proba diagnóstica empregada en cardioloxía para diagnosticar o síncope vasovagal. Outros nomes que recibe esta proba son a **proba da padiola inclinada** ou o **test de inclinación ortostática**. Foi empregado por vez primeira no ano 1886.

O test de Tilt ten coma obxectivo a provocación, de xeito controlado e nunha padiola, do desmaio do paciente mediante unha reacción vasovagal. Ten como finalidade pescudar se ditos desmaios que sofre o doente son froito dunha baixada de súpeto da tensión arterial, ou se se trata doutra causa e, xa que logo, é preciso proseguir co estudo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Síncope vasovagal
* Cardioloxía
Eladio Freire García

**Eladio Freire García**, coñecido como **Andarín**, nado en Vilaboa (Rutis, Culleredo) o 19 de xaneiro de 1902, foi un político e sindicalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Monumento en [Oza, A Coruña|Oza ós ocupantes da embarcación *La Libertaria*, obra de Jorge Pastor.]]
Fillo de Consuelo García Sánchez. Militante do PCE, en 1932 fundou o Club Obrero na Corveira. Foi un dos organizadores do Ateneo de la Villa de Rutis da CNT. Foi candidato do PCE nas eleccións de 1933. Foi vicepresidente do Sindicato de Albañiles y Ayundantes La Aurora Social da CNT coruñesa. En marzo de 1936 foi nomeado membro da corporación municipal de Culleredo e elixido primeiro tenente alcalde. Foi presidente do Radio Comunista Comarcal de Vilaboa. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse e conseguiu fuxir na evasión de *La Libertaria* desde A Pasaxe. Conseguiu pasar ao bando leal e foi secretario de organización suplente da Solidaridade Galega Antifeixista de Barcelona. En febreiro de 1939 cruzou a fronteira francesa e foi internado no campo de concentración de Argèles-sur-Mer. Despois exiliouse en México, arribando a Veracruz o 7 de xullo de 1939.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Registro Nacional de Extranjeros en México
Julio Galán Carvajal

**Julio Galán y González Carvajal**, nado en Avilés (Asturias) o 22 de decembro de 1875 e finado en Oviedo en decembro de 1939 foi un arquitecto que realizou a maior parte da súa obra en Galicia e Asturias.

## Traxectoria 
Estudou arquitectura en Madrid onde se graduou en 1900. O seu primeiro traballo foi como arquitecto municipal en Trujillo, pero ao quedar libre a praza de arquitecto provincial da Coruña trala morte de Faustino Domínguez Coumes-Gay gañou a praza en 1901. Tamén foi arquitecto diocesano de Santiago de Compostela. Na Coruña naceu o seu fillo, o tamén arquitecto Julio Galán Gómez.

En 1911 foi nomeado arquitecto municipal de Oviedo, cargo que ocupou ata 1921. Seguiu residindo na cidade de Oviedo ata a súa morte.

En 1991 o Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia creou o Premio de Arquitectura Julio Galán Carvajal.

## Obra 
Galán Carvajal é considerado un dos introdutores do modernismo en Galicia, realizando obras como a Casa Rey e o Pazo de Xustiza da Coruña (sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia). Foi o autor das Casas do Concello de Carballo e Ribeira, derrubadas ambas as dúas na década de 1970. En Asturias deseñou o Círculo Mercantil ou a colonia do Marqués de San Feliz.

## Galería 

Ficheiro:A Coruña, Porta Real.jpg|Casa Rey na avenida da Mariña (A Coruña)
Ficheiro:Casa Viturro.JPG|Casa Viturro na praza de Lugo (A Coruña)
Ficheiro:Rúa de Juana de Vega.jpg|Edificio na rúa de Juana de Vega (A Coruña)
Ficheiro:Casa Cabanela - A Coruña.jpg|Casa Cabanela, na praza de Santo André (A Coruña)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Nueva Brisa

***Nueva Brisa*** foi un semanario publicado en Viveiro entre 1899 e 1900.

## Historia e características 
Apareceu a principios de outubro de 1899. Editado pola Agrupación Germinal de Viveiro, un grupo de rapaces que publicara anteriormente algúns números manuscritos, imprimíase nos obradoiros de Gerardo Castro Montoya en Lugo. De carácter republicano e federalista polemizou con *El Eco de Vivero*. Rematou a súa publicación co número 16, en xaneiro de 1900, por non atopar quen quixese imprimilo "sin que antes y por primera condición renunciaran sus redactores a todo ataque a la religión católica".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Damaliscus superstes

***Damaliscus superstes***, é unha especie de mamífero artiodáctilo ruminante da familia dos bóvidos, subfamilia dos alcelafinos e tribo dos alcelafininos.

É un antílope de tamaño grande estreitamente relacionado co sasabi e co topi, cos que comparte xénero.

Anteriormente considerada como unha subespecie de *Damaliscus lunatus*, *Damaliscus lunatus superstes*, definida polo naturalista surafricano Fenton Peter David Cotterill, este antílope, que habita no nordeste de Zambia, foi elevado polo propio Cotterill á categroría de especie plena, para o que se baseou en diferenzas da pelaxe e da morfoloxía cranial con respecto ao topi.

## Notas 
## Véxase tamén 
miniatura|215px|En vermello, distribucuión de *Damaliscus superstes*.

### Bibliografía 
* Macdonald, D. W. (2006): *Encyclopedia of Mammals*. Third edition. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1002-0606-7.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors) (2005): *Mammal Species of the World - A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Bóvidos
* Antílope
* Antilopinos
* *Damaliscus*

### Ligazóns externas 
* *Damaliscus lunatus* na *Lista vermella* da UICN.
* *Damaliscus superstes* Cotterill, 2003 no ITIS
* *Damaliscus lunatus superstes* Cotterill, 2003. en Biolib.cz.
La Crónica (Vilagarcía de Arousa)

***La Crónica*** foi un semanario publicado en Vilagarcía de Arousa en 1901.
## Historia e características 
Apareceu o 21 de xullo de 1901. Aínda se publicaba en setembro dese ano.
## Notas
La Verdad (O Carril)

***La Verdad*** foi un semanario editado no Carril (Vilagarcía de Arousa) entre 1897 e 1898.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente, defensor de los intereses carrileños*, apareceu o 8 de agosto de 1897. Imprimíase na Imprenta de Alende de Santiago de Compostela. O 20 de outubro de 1897 publicou un número extraordinario dedicado a José Salgado Rodríguez con motivo do seu nomeamento como gobernador civil da provincia de Lugo. Cesou a súa publicación en 1898.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Los periódicos de Carril
Nueva Cedeira

***Nueva Cedeira*** foi un periódico editado en Cedeira entre 1924 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico decenal democrático independiente impulsor del progreso de Cedeira, su comarca y limítrofes*, apareceu en 1924. Imprimíase nos obradoiros Fojo de Ortigueira. Estivo dirixido por Francisco Arriví López. Cesou a súa publicación co número 423 o 20 de xullo de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
La Antorcha

***La Antorcha*** foi un periódico editado en Cedeira entre 1930 e 1931.

## Historia e características 
Subtitulado *Decenario defensor de los intereses generales de la comarca cedeiresa*, apareceu o 25 de maio de 1930. Publicábase os días 5, 15 e 25 de cada mes. Foi órgano dos agrarios cedeireses. Entre os seus colaboradores figurou Francisco Cabo Pastor. O último número conservado é o 42, que corresponde ao 22 de xullo de 1931.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Biblioteca de Cedeira
Era Azul

***Era Azul*** foi un semanario falanxista editado en Ortigueira entre 1936 e 1938.

## Historia e características 
miniatura|Cunqueiro.
Subtitulado *Guión de Falange Española de las J.O.N.S. de Ortigueira*, apareceu o 12 de novembro de 1936. A partir do número 27, de 13 de maio de 1937, cambiou o subtítulo por *Guión de Falange Española Tradicionalista y de las J.O.N.S.*. Entre os seus colaboradores figuraron Álvaro Cunqueiro (que tamén foi o seu director), Feliciano Crespo Bello e o seu irmán Jesús Crespo Bello.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Falange Española de las JONS (1934)
* Falange Española Tradicionalista y de las JONS
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
*
Linezolid

O **linezolid** é un antibiótico (nome comercial Zyvoxid), do grupo oxazolidinona (de orixe sintética), que actúa inhibindo a síntese proteica da subunidade 50s do ribosoma, en contreto a subunidade 23s do ARN ribosómico. En termos xerais é un antibiótico bacteriostático, pero fronte a algúns xermes pode ser bactericida. O linezolid emprégase nas infeccións de tecidos brandos (pel, músculo etc), pneumonía principalmente. É activo fronte a Staphylococcus aureus resistente á meticilina (SARM), enterococos resistentes á vancomicina e *Streptococcus pneumoniae* multirresistentes. Pódese empregar por vía intravenosa ou oral (600 miligramos cada doce horas), sendo o primeiro antibiótico administrable por vía oral fronte ao SARM.

## Actividade 
O linezolid é activo fronte a *Staphylococcus aureus*, estafilococos en xeral, *Enterococcus faecalis*, *Enterococcus faecium*, *Streptococcus pneumoniae*, estreptococos, *Corynebacterium spp*, *Bacillus spp*, *Listeria monocytogenes*, *Rhodococcus spp*, *Erysipelothrix rhusiopathiae*, *Clostridium difficile*, *Clostridium perfringens*, *Peptostreptococcus spp*, *Nocardia* e algunhas micobacterias.

Existen cepas resistentes de estafilococos, enterococos e pneumococos, fundamentalmente a través de mutacións na subunidade 23S do ARN ribosómico bacteriano, sendo as mutacións máis comúns: G2576T, G2447T e T2504A. Outros mecanismos coñecidos de resistencia son mutacións nas proteínas ribosómicas L3 e L4.

Dende a comercialización na década dos 2000, monitorízanse periodicamente as resistencias a linezolid, apreciándose en liñas xerais unha resistencia menor ao 1%. Foron reportados varios casos de enterococos resistentes a linezolid, así coma cepas de pneumococo. Apréciase un maior nivel de resistencia nas unidades con gran presión infecciosa (UCI).

## Efectos secundarios 
A maior parte dos efectos secundarios obsérvanse nos tratamentos a longo prazo. Nalgúns pacientes prodúcese unha deterioración da medula ósea, podendo apreciarse anemia ou trombopenia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Actualización en infecciones relacionadas con el uso de catéteres vasculares (en castelán). ISBN 978-84-15340-71-3.
Francisco Arriví López

**Francisco Arriví López**, nado en Cedeira cara a 1875, foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Porto Rico co seu irmán José en 1892. Foron comerciantes de mobles en San Juan, e foi membro da Liga de Republicanos Españoles. Retornado a Cedeira, instalou co seu irmán José Arriví unha granxa agrícola e edificaron o Cine Arriví en 1929. Na ditadura de Primo de Rivera foi alcalde de Cedeira. Dirixiu o periódico *Nueva Cedeira*. En 1929 fóile concedida a Cuz do Mérito civil. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Cedeira en febreiro de 1938.

## Recoñecementos 
Orde de Cabaleiro do Mérito Civil con Cruz de Primeira Clase en 1928. Entregada en cerimonia pública o 23 de xuño de 1929.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* “Puertorriqueños” en las alcaldías de Galicia: El caso de A Guarda, 1868-1962 / Joaquín Miguel Villa Álvarez
Rick Astley

**Richard Paul "Rick" Astley**, nado en Newton-le-Willows, Lancashire o 6 de febreiro de 1966, é un cantante, músico e personalidade da radio inglés. É coñecido pola súa canción de 1987, "Never Gonna Give You Up", que acadou o número 1 en 25 países. Astley ten o récord de ser o primeiro artista en solitario en conseguir que 8 sinxelos estivesen no Top 10 do Reino Unido. No momento do seu retiro, en 1993, levaba vendidos aproximadamente 40 millóns de discos en todo o mundo.

Despois do seu retiro da industria da música en 1993, Astley volveu no 2007 cando se converteu nun fenónemo de Internet, xa que o vídeo musical "Never Gonna Give You Up" fíxose moi popular como un meme chamado "rickrolling".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Isle de Jean Charles, Louisiana

**Isle de Jean Charles** (en lingua francesa de Louisiana como **Isle à Jean Charles** e en galego como a **Illa de Xoán Carlos**) é un cume estreito de terra entre Bayou Terrebonne e Bayou Pointe-au-Chien en Terrebonne Parish, Louisiana. É o fogar de moitos membros da tribo Biloxi-Chitimacha. A poboación indíxena da illa hoxe en día é de aproximadamente 25 familias.

En 1950 tiña preto de 17 quilómetros de longo e 8 quilómetros de ancho. No ano 2014 constátase que ten só 3,2 quilómetros de longo.

Situada no estado máis ao sur de Luisiana, entre os pantanos da parroquia de Terrebonne Parish, a illa experimenta o mesmo fenómeno que afecta a todo o litoral do estado e as súas zonas húmidas, é que están lentamente a desaparecer baixo as augas do golfo de México. Estímase que 75 quilómetros cadrados de terreo son perdidos cada ano nos Estados Unidos de América, o US Geological Survey advirte que a zona da Isle de Jean Charles contén o 40% das zonas húmidas dos Estados Unidos de América, e que estas mesmas poden desaparecer en dous séculos.

A perda destes terreos é por mor dun proceso evolutivo natural, segundo ós especialistas, pero tamén advirten que hai factores humanos, como os diversos canais de dragaxe ou o desecamento dos pantanos, deixando a rexión máis vulnerable ás tempestades e ás mareas.

Cottage Films documenta a vida na illa desde xaneiro do ano 2010 para un filme chamado ''Can't Stop The Water*. Tamén hai outro documental enfocado á illa chamado "Last Stand on the Island". O director Benh Zeitlin dixo en entrevistas que a Isle de Jean Charles foi a inspiración para a definición xeográfica de "The Bathtub", sendo representado nunha illa fictícia; *Beasts of the Southern Wild*.

O filme -nomeado ós Óscar en 2013, entre eles ao mellor filme- fala da perseveranza e a coraxe ante a perda e o cambio climático que afecta á illa de Luisiana.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Isle de Jean Charles Band of Biloxi-Chitimacha Indians
*Barry, Dan (Artigo periodístico consultado a 2 de novembro de 2014). In Louisiana, a Sinking Island Wars With Water and the Government. *New York Times''
*Isle de Jean Charles, LA vía New Deal Network Photo Gallery
*"Last Stand on the Island",curto cinematográfico sobre a Isle de Jean Charles.https://web.archive.org/web/20170923075816/http://laststandontheisland.com/
*"Vanishing Island", NYTimes curto cinematográfico http://www.nytimes.com/2014/06/03/opinion/vanishing-island.html?hp&rref=opinion
*"La vida en una isla que está siendo tragada por el mar"
Juan de Ciórraga

**Juan de Ciórraga y Fernández de la Bastida**, nado en Vitoria o 30 de marzo de 1836 e finado na Coruña o 8 de xuño de 1891 Durante ese tempo construíuse a praza de María Pita na que introduciu modificacións no deseño dos edificios.

En 1876 conseguiu a aprobación da primeira normativa sobre a construción das galerías, introducindo este elemento no Ensanche coruñés.

## Obras 
Ademais do deseño do Ensanche e da praza de María Pita, Ciórraga creou, entre outras, a nova fachada da Colexiata de Santa María do Campo, na que eliminou engadidos doutras épocas e trasladou a portada á nova fachada, a escalinata da igrexa de Santiago e a fachada posterior do pazo do Marqués de San Martín de Ombreiro, as tres na Cidade Vella coruñesa.

## Galería 

Ficheiro:Colegiata 11073.jpg|Fachada da Colexiata de Santa María.
Ficheiro:Casa Ozores (3).jpg|Fachada posterior da Casa Ozores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Endocrinoloxía

A **endocrinoloxía** é a especialidade médica que se encarga de estudar e tratar as doenzas do sistema endócrino e hormonal.

En Galicia, o organismo de referencia é a *Sociedade Galega de Endocrinoloxía, Metabolismo e Nutrición*.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Medicina
* Sistema endócrino
* Hormona
* Sociedade Galga de Endocrinoloxía, Metabolismo e Nutrición

### Ligazóns externas 
* Medciclopedia: *Dicionario de termos médicos* .
* Real Academia Galega: Definición de Endocrinoloxía.
Ecografía

A **ecografía** (do grego «ἠχώ» ēkhō="eco", e «γραφία» grafía= "escribir"), tamén denominada **ultrasonografía**, é unha técnica de diagnóstico clínico empregada en medicina baseada nos ultrasón. Os aparellos de ultrasón empregan, polo xeral, frecuencias comprendidas entre os 2 e 14&nbsp;MHz (aínda que en eidos médicos excepcionais, coma a dermatoloxía, poden existir transdutores de até 20&nbsp;MHz). Os ultrasóns son xerados por unha fonte de cristal piezoeléctrico que fica en contacto coa pel. O mesmo transdutor encárgase de recibir eses ecos de ondas xerados, que posteriormente son interpretados a través dun ordenador. Así pois, a sonda transdutora funciona ao mesmo tempo de emisor e de receptor dos ultrasóns. Canto maior sexa a frecuencia dos ultrasóns, maior é a resolución obtida e máis precisión temos na visualización das estruturas superficiais. Conforme a densidade e composición das interfaces, a atenuación dos sinais emitidos varía, sendo posíbel unha tradución nunha escala de cores cinza, que será a que forme as imaxes dos órganos internos.

O efecto Doppler é adoito empregado na ultrasonografía, xa que permite coñecer o sentido e a velocidade do fluxo sanguíneo. A integración desta técnica á ecografía convencional coñécese coma *ecografía Doppler* ou *Doppler color* (debido a que se empregan as cores azul e vermello para indicar un sentido ou outro do sangue. Outra variación da ultrasonografía clásica é a ecografía con contraste.

Polo feito de non utilizar radiación ionizante, coma no caso do TAC ou da radiografía convencional, a ecografía converteuse nun método relativamente inocuo, pouco custoso, de doada disposición, e coa posibilidade de explorar un determinado órgano ou aparello a tempo real. Por este motivo é unha das técnicas *gold standard*, isto é, de elección, para avaliar o correcto crecemento fetal no embarazo, xa que non dá lugar a dano ningún no futuro nado.

## Galería de imaxes 

4dsonogram.jpg|Ecografía 4D dun feto.
Polycystic ovary.jpg|Ovario poliquístico visto por ecografía.
LungandEffusion.ogg|Vídeo dunha ecografía a tempo real dun pulmón.
Usgcolordoppler3.jpg|Ecografía Doppler da arteria carótide interna.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ultrasón
* Ecografía vaxinal
* Ecografía Doppler
### Ligazóns externas
* ecodigest.net Asociación Española de Ecografía Dixestiva
Ecografía Doppler

[200px|miniatura|Ecografía Doppler da [arteria carótide interna.]]
A **ecografía Doppler**, ou simplemente **eco-Doppler**, é unha variación da ecografía convencional baseada nunha combinación da tecnoloxía de ultrasóns coma no aproveitamento do efecto Doppler.

Esta técnica emprégase especialmente para observar os vasos sanguíneos, xa que polo xeral son inaccesíbeis por visión directa. A técnica permite observar se o fluxo de sangue se dirixe cara á sonda ou se se afasta dela, así coma a velocidade de dito fluxo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ecografía vaxinal
Diario de Anuncios y Noticias de la Coruña

***Diario de Anuncios y Noticias de la Coruña*** foi un periódico editado na Coruña entre 1858 e 1866.

## Historia e características 
Apareceu o 24 de novembro de 1858. Foron os seus directores Francisco María de la Iglesia, Benito Vicetto, Manuel Murguía, José López de la Vega, José María Montes e Froilán Salazar. Imprimíase nos obradoiros de Cástor Míguez. Entre os seus colaboradores figuraban Antonio de la Iglesia, Antonio San Martín, Ramón Buch, Domingo Camino e Federico Alejos Pita. Publicaba editoriais e soltos, variedades, boletíns relixiosos, noticias mercantís, anuncios e folletíns. Cesou a súa publicación o 12 de abril de 1866. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gervasio Varela Toba

**Gervasio Varela Toba**, nado cara a 1891 e finado en Muxía o 13 de novembro de 1970, foi un político galego.

## Traxectoria 
Estudou na Escola Superior de Comercio da Coruña. Perito mercantil. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Muxía. En decembro de 1926 foi nomeado alcalde de Muxía. No franquismo foi sancionado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas. Finou en Muxía o 13 de novembro de 1970 con 79 anos.

## Vida persoal 
Casou en 1919 con Elvira López Abente, irmá de Gonzalo López Abente, e foi pai de Julia, Elvira e Mª del Carmen Varela López.

## Notas
El Eco de Bergantiños

***El Eco de Bergantiños*** foi un periódico editado en Carballo en 1909.

## Historia e características 
Apareceu o 10 de febreiro de 1909. Fundado e dirixido por Gervasio Varela Varela. Periódico decenal (aparecía os días 10, 20 e 30 de cada mes), editábase na propia imprenta do director. Eduardo S. Serrano era o director literario e principal redactor (asinando moitas veces con pseudónimos) e entre os seus colaboradores figuraron Guillermo Díaz e Hernán Sáez (que tamén asinaron con pseudónimos). Publicaba crónicas ou novas de carácter xeral e tiña seccións de agricultura, traballos en torno á historia de Carballo e á súa comarca e "Album poético" ou "Hojarasca" de poesía. Cesou a súa publicación co número 16, o 20 de xullo dese mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Barreiro, X. Ramón, "Un desconocido periódico de Carballo". *La Voz de Galicia*, 30-5-1992, p. 99.

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Gervasio Varela Varela

**Gervasio Varela Varela**, nado en Carballo o 31 de decembro de 1874 e finado na mesma vila o 18 de setembro de 1929, foi un fotógrafo galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Varela Varela. Impresor e fotógrafo en Carballo. Fundou e dirixiu *El Eco de Bergantiños* en 1909. Casou con María Calvo Basanta e foi pai do tamén fotógrafo Gervasio Varela Calvo.
Nemanja Radoja

**Nemanja Radoja** (en serbio: Немања Радоја), nado en Novi Sad o 6 de febreiro de 1993, é un futbolista serbio que milita actualmente no Levante UD da Liga Santander. Xoga en varias posicións, sobre todo como defensa ou centrocampista defensivo.

## Traxectoria 
Radoja medrou en Veternik, nos arrabaldas do oeste de Novi Sad, onde adestraban os xuvenís do FK Vojvodina. Estes adestramentos levávanse a cabo no estadio do FC Vujadin Boškov. Seguindo os pasos de seu irmán máis vello Stefan Radoja, comezou a se formar no fútbol. No seu último ano, gañou as súas primeiras experiencias en clubs de terceiro nivel coma o CSK Pivara Celarevo e Cement.

Na tempada 2012-13, Radoja coverteuse nun habitual do primeiro equipo do FK Vojvodina. O 17 de abril de 2013, no partido de volta das semifinais da Copa de Serbia contra o OFK Beograd, Radoja anotou o seu primeiro gol co Vojvodina.

O 12 de agosto 2014 Radoja firmou un contrato de cinco anos co equipo galego Celta de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Serbia

### Ligazóns externas 
* Ficha oficial de Nemanja Radoja na UEFA.
* "Radoja faise co mando celeste", artigo en *La Voz de Galicia*, 1 de setembro de 2014.
Gervasio Varela

Co nome de **Gervasio Varela** podemos referirnos a:

***Gervasio Varela Toba**, político galego, alcalde de Muxía.
***Gervasio Varela Varela**, impresor e fotógrafo galego (1874-1929).
***Gervasio Varela Calvo**, fotógrafo galego, fillo do anterior.
Râmnicu Vâlcea

**Râmnicu Vâlcea** é unha poboación romanesa, a capital e cidade máis grande do judeţ de Vâlcea, na rexión de Oltenia.
Atópase cerca do centro do país, na beira dereita do río Olt, cruzada por dúas estradas nacionais (DN7 e DN62) e unha estrada europea (E81).

No censo do ano 2002 a poboación da cidade era de 107.736 habitantes, do cales o 98,35% eran romaneses, 1,23% xitanos, e menos do 1% doutras etnias. O 98,67% dos cidadáns son ortodoxos romaneses.

O municipio conta cun equipo moi recoñecido de balonmán feminino —Handbal Oltchim Râmnicu Vâlcea— que gañou, desde 1989, quince premios nacionais, a Copa de Romanía 13 veces. A nivel mundial gañou dúas copas IHF e a Supercopa de Europa en 1984. Tamén na cidade hai dous equipos de fútbol masculino: Club Sportiv Municipal e Club Spoertiv Oltchim, e dous equipos de baloncesto, un masculino e outro feminino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Panorame Virtuale Râmnicu Vâlcea 
* Comunitatea romano-catolică din Râmnicu Vâlcea
* România în imagini - Oraşul Râmnicu Vâlcea
Otorrinolaringoloxía

[300x300px|miniatura|National Throat Nose and Ear Hospital en [Londres.]]
A **otorrinolaringoloxía** (**ORL**) é a especialidade médica que se encarga da prevención, diagnóstico e tratamento, tanto médico coma cirúrxico, das doenzas do oído, o nariz, os seos paranasais, a farinxe, a larinxe e as estruturas próximas á cara e o colo.

Asemade, as intervencións cirúrxicas da cara e do pescozo poden ser levadas a cabo tanto por otorrinolaringólogos, coma por cirurxiáns maxilofaciais ou cirurxiáns plásticos.

O organismo de referencia en Galiza é a *Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía*.

## Etimoloxía
O termo resulta da combinación de catro palabras gregas:  *ous* (gen.: ὠτός *otos*), "oído",  *rhis*, "nariz",  *larynx*, "larinxe" e  *-logia*, "estudo".

## Subespecialidades
* Otoloxía
* Rinoloxía
* Laringoloxía
* Otorrinolaringoloxía pediátrica
* Audioloxía

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cirurxía maxilofacial
* *Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía*
### Ligazóns externas 
* entnet.org American Academy of Otolaryngology-Head and Neck Surgery
Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía

A **Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía e Patoloxía Cervicofacial** é unha asociación científica, independente, non lucrativa, dedicada ao estudo e divulgación das doenzas otorrinolóxicas. Reúne aos especialistas de Galiza que se adican á práctica clínica e á investigación no campo da otorrinolaringoloxía. O seu presidente desde 2012 é o doutor Andrés Soto Varela.
Fundouse 13 de marzo de 1971.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Otorrinolaringoloxía
* Medicina
### Ligazóns externas 
* Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía e Patoloxía Cervicofacial: Web oficial.
Xenética médica

A **xenética médica** é a especialidade médica resultante de aplicar os coñecementos da xenética á medicina e que ten como obxectivo pescudar o papel dos factores hereditarios e xenéticos respecto a unha determinada doenza. Trátase dunha especialidade relativamente recente.

## Subespecialidades
* Xenética clínica
* Xenética bioquímica ou metabólica
* Citoxenética
* Xenética molecular
* Xenética mitocondrial

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Xenética
* Medicina
### Ligazóns externas 
* Revista Genética Médica
El Eco de Burón

***El Eco de Burón*** foi un semanario editado na Fonsagrada en 1911.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 15 de agosto de 1911. Editábase na Proba de Burón. Fundado por Balbino Fernández Fernández, era un periódico vinculado á Igrexa católica. Aínda se publicaba en novembro de 1911.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
### Ligazóns externas 
* Bran, Vanesa (29/6/2018). "Un viaje por A Fonsagrada del siglo pasado" *El Progreso* .
El Eco Coruñés

***El Eco Coruñés*** foi un xornal editado na Coruña de 1865 a 1866.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de noticias e intereses materiales* apareceu o 15 de novembro de 1865. Publicábase diariamente na tipografía de Castor Míguez. Estaba dirixido por Ramón Barros Sivelo e Froilán Salazar supervisaba o equipo de redacción. Publicaba noticias económicas, de carácter xeral, artigos de sociedade, e políticos, como o apoio a Unión Liberal. Cesou a súa edición en febreiro de 1866.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Festival Millo Verde

O **Festival Alternativo Millo Verde**, tamén coñecido simplemente coma **Millo Verde**, é un festival de música rock celebrado anualmente no mes de xullo no concello pontevedrés de Redondela.

O festival celebrouse por vez primeira en 2007, e vense celebrando todos os anos desde entón. O festival é de carácter gratuíto.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Festas de Redondela
### Ligazóns externas 
* 
* 
* milloverde.org Web oficial do festival.
* Cartel para o Festiva Alternativo Millo Verde. Artigo da revista musical galega Tanaka Music.
Dodecaedro

Un **dodecaedro** (do grego δώδεκα, ‘doce’ e ἕδρα; ‘asento’, ‘posición’, en xeometría ‘cara’) é un poliedro de doce caras, convexo ou cóncavo. As súas caras han de ser polígonos de once lados ou menos. Se as doce caras do dodecaedro son pentágonos regulares, iguais entre si, o dodecaedro é convexo e denomínase *regular*, sendo entón un dos chamados sólidos platónicos.

Recentes investigacións científicas propuxeron que o espazo dodecaédrico de Poincaré sería a forma do Universo e no ano 2008 estimouse a orientación óptima do modelo no ceo.

## Dodecaedro regular 
thumb|Modelo para armar un dodecaedro regular.
### Cálculo de dimensións fundamentais 
* Radio externo: r_u=\frac{\sqrt{6}}{4} \sqrt{3 +\sqrt{5}} \cdot a \approx 1.401258538 \cdot a 
* Radio interno: r_i=\frac{a}{4} \sqrt{ \frac{50+22\sqrt{5}}{5} } \approx 1.113516364 \cdot a 

En todo poliedro regular, o número de caras máis o número de vértices, é igual ao número de arestas máis 2. Coñécese como característica de Euler, unha propiedade topolóxica.
:C + V = A + 2 \,

onde: C = número de caras; V = número de vértices; A = número de arestas

### Área 
thumb|Animación dun dos desenvolvementos do dodecaedro.
A área total das súas caras, **A** (que é 12 veces a área dunha delas, **Ac**) é igual a:
:A = 12 \cdot \frac{\sqrt{25+10 \sqrt{5}}}{4} \cdot a^2 = 3 \sqrt{25+10 \sqrt{5}} \cdot a^2 \approx 20,65\cdot a^2

Tamén se pode calcular con esta fórmula baseada en parte na trigonometría:

:A = \frac{15 l^2}{tan 36^o}

### Volume 
Para un dodecaedro de aresta **A**, pódese calcular o seu volume **V** mediante a seguinte fórmula:

:V = \frac{1}{4} \left(15+7 \sqrt{5} \right)\cdot a^3 \approx 7,66 \cdot a^3

### Ángulos diedros 
Os ángulos entre cada par de caras son:

:\alpha = 180 - \arccos \left(\tan{18} \times \tan{54}\right) = 116,57^o

### Propiedades particulares 
#### Simetría 
[thumb|[Dados de rol|Dado dun xogo de rol en forma de dodecaedro.]]
Un dodecaedro regular ten seis eixes de simetría de orde cinco, as rectas que unen os centros de caras opostas; quince eixes de simetría de orde dous, as rectas que unen os centros de arestas opostas; quince planos de simetría, que conteñen cada parella de arestas opostas coplanarias; e un centro de simetría. Isto fai que este corpo teña unha orde de simetría total de **120**: 2x(6x5+15x2).

Os elementos de simetría anteriores definen un dos grupos de simetría icosaédricos, o denominado **Ih** segundo a notación de Schöenflies.

O dodecaedro ten tamén dez eixes de simetría de orde tres: as rectas que unen cada par de vértices opostos. Subdividindo cada cara do dodecaedro en triángulos pódense construír domos xeodésicos.

### Aplicacións 
Nos xogos de rol o dado de doce caras é un dodecaedro regular. A súa notación escrita es «D12». Úsanse dodecaedros de Rubik e calendarios dodecaedros.
Tamén é a forma máis usual para a construción das fontes sonoras omnidireccionais usadas para realizar ensaios acústicos de illamento a ruído aéreo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dodecaedro romo
* Dodecaedro truncado
* Dodecaedro triaumentado
Earth Song

"**Earth Song**" é o terceiro sinxelo do álbum de Michael Jackson *HIStory*. É a quinta canción do segundo disco do álbum. É unha balada que incorpora elementos de blues, gospel e ópera R&B. Jackson xa tivera outras cancións en materia de concienciación como "We Are the World", "Man in the Mirror" e "Heal the World". Porén, "Earth Song" foi a primeira en tratar explicitamente o medio ambiente e as especies ameazadas. "Earth Song" foi feita para o álbum "Dangerous" pero non foi incluída finalmente. A canción foi escrita e composta por Jackson, e a produción foi dividida entre o propio Jackson, David Foster e Bill Bottrell.

"Earth Song" foi acompañada por un vídeo musical gravado en catro rexións xeográficas diferentes, cuxa historia está centrado na destrución e no renacemento da Terra. En 1997, recibiu un nomeamento ós Grammy. A canción foi un éxito "top five" en moitos países europeos. No Reino Unido, converteuse no sinxelo mellor vendido de Jackson, e foi o número un do país no Nadal de 1995. "Earth Song" non foi estreada como sinxelo nos Estados Unidos. Jackson recibiu o recoñecemento de numerosas organizacións medioambientais e animalistas.
This Time Around (canción de Michael Jackson)

"**This Time Around**" é o cuarto sinxelo do álbum de Michael Jackson *HIStory*, que conta coa colaboración do rapeiro The Notorious B.I.G.. A letra foi escrita por Michael Jackson, mentres que a música foi composta por Dallas Austin, Bruce Swedien e Rene Moore. Dallas Austin e Michael Jackson produciron a canción, e Bruce Swedien e René Moore foron coprodutores. A letra da canción detalla detalla os problemas do artista coa súa fama. En decembro de 1995, a canción foi estreada como sinxelo promocional só nos Estados Unidos.

## Notas
El Eco de Porriño y Mos

***El Eco de Porriño y Mos*** foi un periódico editado no Porriño entre 1916 e 1917.
## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independiente*, apareceu o 16 de xaneiro de 1916. Tiña unha periodicidade quincenal. Órgano de José Carrera Ramilo, representante de Gabino Bugallal no distrito. Atacou o médico Manuel Paz Varela. Aínda se publicaba en xuño de 1917.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Centaurus A/Grupo M83

**Centaurus A/Grupo M83** é un complexo cúmulo de galaxias situado nas constelacións de Hydra, Centaurus, e Virgo. O grupo pode ser dividido en dous subgroupos. O subgrupo Cen A, a unha distancia de 11,9 Mal (3,66 Mpc), que está centrado sobre Centaurus A, unha radiogalaxia próxima. O subgrupo M83, situado a unha distancia de 14,9 Mly (4,56 Mpc) e que está centrado sobre Messier 83 (M83), unha galaxia en espiral que está de canto (vista dende a Terra), amosándose así en todo o seu esplendor. e algunhas veces é visto coma dous subgrupos. Por iso, algunhas referencias citan a dous obxectos nomeados coma o *Grupo Centaurus A* e o *Grupo M83*. Con todo, as galaxias arredor Centaurus A e as galaxias arredor de M83 están fisicamente preto as unhas das outras, e ambos subgrupos parecen non estar achegándose ou afastándose entre si.]]
Os membros máis brillantes do grupo foron identificados en vellas investigacións para a identificación de grupos galácticos. A procura HIPASS, a cal foi unha procura de radio na liña de emisión espectral do hidróxeno, atopou cinco galaxias sen catalogar no grupo e identificou cinco galaxias (xa catalogadas previamente coma tales) coma membros do grupo. Ademais foi identificada unha galaxia anana adicional coma membro do grupo durante a investigación HIDEEP, que era unha investigación de radio máis exhaustiva da emisión do hidróxeno dentro dunha porción de ceo menor. Varias investigacións ópticas posteriores identificaron 20 posibles candidatos máis do grupo.
No 2007, NGC 5011C foi confirmada coma membro do Grupo Cen A. 

Esta galaxia en si é un sistema estelar ben coñecido, catalogado e co seu número NGC, pero a súa verdadeira identidade permaneceu oculta por mor dunha confusión coas súas coordenadas e erros nos rexistros dos datos dos corrementos cara ao vermello da citada galaxia.

### Lista dos membros 
A táboa que aparece a continuación é unha lista das galaxias que foron identificadas coma asociadas á Centaurus A/Grupo M83 por I. D. Karachentsev e os seus colaboradores.
Saviane e Jerjen descubriron que NGC 5011C ten un corremento óptico cara ao vermello de 647&nbsp;km/s, e polo tanto é un membro do Grupo Cen A, ó contrario do que se cría dende 1983, que era unha galaxia separada do cúmulo de galaxias Centaurus A/Grupo M83.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupo de galaxias