open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iria Collazo

**Iria Collazo López**, nada en Barro o 26 de xuño de 1981, é unha escritora galega.
## Traxectoria 
[miniatura|Con [Tamara Andrés na presentación da revista *Ligeia* en Bueu o 22/09/2018]]
Iria Collazo López naceu en Barro e trasladouse coa súa familia aos sete anos a Moaña. Licenciouse en Filoloxía Galega en 2003 na Universidade de Vigo, obtendo o Premio Extraordinario Fin de Carreira. Ao ano seguinte aprobou as oposicións ao Ensino Secundario. Hoxe vive en Cangas e traballa como profesora de Lingua e Literatura Galega no IES As Barxas, de Moaña, onde colabora con pequenas creacións literarias e como coordinadora, xunto con Luz Beloso, Miguel Ángel Alonso Diz e Seso Durán en proxectos audiovisuais (A Muller Lamprea, Alicia) nos obradoiros Eduplástica e MusicasBarxas, que resultaron gañadores dalgúns premios do audiovisual escolar, coma o 1º Premio de Videocreación do Concello de Santiago de Compostela, o Premio Olloboi Orixinal 2014, un accésit polo fomento do uso do galego do IES Monte Carrasco e outra nos premios Impinxidela. En 2018 colaborou na revista *Ligeia*.

En 2015 publicou na Colección Costa Oeste da Editorial Galaxia a súa primeira obra literaria, *Coma unha áncora*, unha historia de amor, naufraxios e memoria. En 2016 saíu *A soidade das medusas* tamén na editorial Galaxia, seis relatos diferentes pero con moitas cousas en común. Nesta mesma editorial publicou en 2019 *A casa do paralelo 54*.

Foi IIº Premio Certame de poesía Torre de Caldaloba 2019 con *De casa queimada*.

En 2021 gañou a primeira bolsa do programa de intercambio de escritores entre Galicia e Xeorxia, para realizar unha estadía literaria na Writers’ House of Georgia de Tblisi, ao tempo que un autor xeorxiano viaxa á Residencia Literaria 1863 da Coruña.

## Obra 
### Narrativa 
* *Coma unha áncora* (2015). Vigo: Editorial Galaxia. ISBN  978-84-9865-611-4. 128 p.
* *A soidade das medusas* (2016). Vigo: Editorial Galaxia.  ISBN 978-84-9151-019-2. 84 p. En portugués, *A solidão das medusas* (2018). Mar Maior. ISBN 9788491512547. Tradución de Manuele Masimi.
**A casa do paralelo 54* (2019). Vigo: Editorial Galaxia. 226 p. ISBN 978-84-9151-299-8. Ilustracións de Luz Beloso.
**Os mortos que amei* (2024). Vigo: Editorial Galaxia, Col. Ronsel. 172 páxs. ISBN 978-84-1176-223-6. 

### Poesía 
* *De casa queimada* (2020). Alvarellos. 56 páxs. ISBN 978-84-16460-93-9.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A autora na Editorial Galaxia
*Cuestionario Proust
*A muller lamprea
Robin Hood (filme de 1991)

***Robin Hood*** é un filme británico de aventuras dirixido por John Irvin que se estreou en 1991. Foi producido por John McTiernan e está protagonizado por Patrick Bergin, Uma Thurman, Jürgen Prochnow, Jeroen Krabbé e Edward Fox. Malia que estaba prevista unha estrea nos cines dos Estados Unidos e de América do Sur, foi emitido en Fox network un mes antes da estrea de *Robin Hood, príncipe dos ladróns*. Foi estreado nos cines en varios países de Europa, alén de Australia, Nova Zelandia e o Xapón.

## Personaxes 
* Patrick Bergin como Sir Robert Hode / Robin Hood
* Uma Thurman como Maid Marian
* Jürgen Prochnow como Sir Miles Folcanet
* Edward Fox como Príncipe John
* Jeroen Krabbé como Barón Roger Daguerre
* Owen Teale como Will Scarlett
* David Morrissey como Little John
* Jeff Nuttall como Friar Tuck
* Danny Webb como Much the Miller
* Carolyn Backhouse como Nicole
* Barry Stanton como Miter
* Conrad Asquith como Lodwick
* Phelim McDermott como Jester
* Caspar De La Mare como Sam Timmons the Carpenter
* Cecily Hobbs como Mabel
* Gabrielle Reidy como Lily
* Stephen Pallister como Jack Runnel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllRovi
Pasaporte de Azerbaidján

O **Pasaporte de Azerbaidján** é un documento emitido aos cidadáns de Azerbaidján, para o seu uso en viaxes internacionais. El identifica o nacional azerí ante as autoridades doutros países, permitindo a anotación de entrada e saída dos portos, aeroportos e vías de acceso internacionais, segundo as obrigas de visado.

Eles posúen, normalmente, 34 páxinas internas. Con todo, unha versión de 54 páxinas pode ser emitida para viaxeiros frecuentes.

Os pasaportes alemáns son válidos ou durante 10 anos (para persoas maiores que 18 anos) ou por 5 anos (para persoas con ata 18 anos).

Desde o 17 de xullo de 2012, introdúcense os chamados pasaportes biométricos, e foron emitidos desde 2013.

## Aparencia física
Os pasaportes de Azerbaidján son de cor verde escuro. A portada está ilustrada co Emblema de Azerbaidján no centro. As palabras "República de Azerbaidján" e "Pasaporte" están inscritas tanto en azerí como en inglés.

## Tipos 
* Común: Expedido aos viaxeiros ordinarios, a turismo e negocios (cor verde escuro);
* Diplomático: Diplomacia azerí e os seus familiares e altos funcionarios do goberno en servizo (cor vermella escura); 
* Oficial de Servizo: Representantes individuais do goberno de Azerbaidján en asuntos oficiais (cor azul escuro).

## Galería de pasaportes

Imaxe:Azerbaijanian passport cover.jpg|Pasaporte de Azerbaidján Non-biométrico(antes de 2012)
Imaxe:Inside of an azerbaijani passport.JPG|Interior de pasaporte de Azerbaidján(antes de 2012)
Imaxe:Azerbaijan Passport.svg|Pasaporte de Azerbaidján biométrico (2012-presente)
Imaxe:The first page of the Azerbaijani e-passport.jpg|Primeira páxina do pasaporte biométrico de Azerbaidján
Imaxe:The data page of the Azerbaijani biometric passport.jpg|Páxina de datos do pasaporte biométrico de Azerbaidján (baleiro)
Imaxe:The description data page of the Azerbaijani biometric passport.png|Páxina de datos do pasaporte biométrico de Azerbaidján (cuberto)

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Pasaporte
* Azerbaidján
Lipoxina

miniatura|dereita|Lipoxina A4
As **lipoxinas** (**LX**, /ks/) son membros da familia dos produtos bioactivos xerados a partir do ácido araquidónico (AA). Teñen un número de accións inmunomodulatorias e anti-inflamatorias. As lipoxinas son compostos de vida curta producidos endoxenamente considerados eicosanoides non clásicos, cuxa aparición nos sinais inflamatorios se produce durante a fase de resolución da inflamación. 
Son produtos de interacción da lipoxixenase (LO). 
Ata o momento identificáronse dúas lipoxinas: lipoxina A4 (LXA4) e lipoxina B4 (LXB4).

## Historia 
As lipoxinas foron descubertas por Serhan, Hamberg e Samuelsson en 1984. 
Outra clase análoga de compostos son as epi-lipoxinas, que se forman por unha peroxidación non encimática.

## Actividade biolóxica 
As lipoxinas, e certos péptidos, son ligandos de alta afinidade para o receptor da lipoxina A4 (ALX), o cal foi identificado primeiramente baseándose na homoloxía de secuencias como o receptor formil péptido similar a receptor 1 (FPRL1, *formyl peptide receptor like 1*). Nos ratos atopáronse polo menos 6 homólogos deste receptor. A sinalización por lipoxina por medio de LXA4R inhibe a quimiotaxe, a transmigración dos leucocitos, a xeración de superóxidos e a activación de NF-κB. Inversamente, a sinalizaión por péptidos a través do mesmo receptor, in vitro, estimula a quimiotaxe de células polimorfonucleares (PMNs) e a mobilización do calcio. Máis recentemente, demostrouse que a LXA4 se une ao receptor de estróxenos alfa e actúa cmo unha molécula estroxénica en células epiteliais endometriais humanas in vitro e no tecido uterino de rato in vivo.

De xeito similar aos leucotrienos, a LXA4 forma as cisteinil-lipoxinas LXC4, LXD4 e LXE4. A concentracións subnanomolares, a LXA4 e a LXB4 inhiben as interaccións estimuladas por leucotrienos dos neutrófilos e células endoteliais humanas. O receptor de LXB4 non foi identificado.

As lipoxinas son antagonistas de alta afinidade do receptor de cisteinil leucotrienos tipo 1 (CysLT1) a través do cal varios leucotrienos (LTC4, LTD4 e LTE4) median os seus efectos sobre a contracción do músculo liso e a quimiotaxe de eosinófilos. O receptor CysLT1 é tamén o sitio de acción do fármaco para a asma montelukast (Singulair).

### Na fase de resolución 
Durante a inflamación, as células morren por apoptose. Como parte da fase de resolución da inflamación, as lipoxinas sinalizan aos macrófagos os restos destas células mortas, favorecendo a fagocitose.
Durante a fase aguda da inflamación as citocinas proinflamatorias como o IFN-&gamma; e a IL-1&beta; poden inducir a expresión de mediadores antiinflamatorios como as lipoxinas e a IL-4, que promoven a fase de resolución da inflamación.

### Análogos das lipoxinas 
Os análogos sintéticos estables das lipoxinas e os 15-epi-LXA4s desencadeados pola aspirina (ATLs) poden imitar moitas das accións desexables antiinflamatorias, "pro-resolución" das lipoxinas nativas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Passive Aerodynamically Stabilized Magnetically Damped Satellite - Satellite Test Unit

**Passive Aerodynamically Stabilized Magnetically Damped Satellite - Satellite Test Unit**, abreviadamente **PAMS-STU**, foi un satélite artificial lanzado o 19 de maio de 1996 desde o transbordador espacial Endeavour.

## Características 
PAMS-STU foi deseñado para probar un sistema de estabilización pasivo aerodinámico con amortecemento magnético. O satélite tiña forma cilíndrica, cunha distribución de masa desigual e dúas variñas magnéticas cuxa interacción co campo magnético terrestre supúñase que amortecería calquera xiro do satélite.

A tecnoloxía que PAMS-STU debía desenvolver pretendíase usar no satélite Gravity and Magnetic Earth Surveyor (GAMES), que finalmente foi cancelado.

PAMS-STU foi lanzado desde a bodega de carga do transbordador Endeavour, pero diversos fallos impediron que o satélite fixera medicións completas. Aínda así os astronautas do transbordador comprobaron visualmente que o satélite parecía estable e a misión considerouse exitosa.

O satélite volveu entrar na atmosfera o 25 de outubro de 1996.

## Notas
PAM-S

**PAM-S** (acrónimo de *Payload Assist Module Shuttle*) é o nome dun foguete espacial dos estadounidense usado como última etapa no lanzamento da sonda Ulysses desde a bodega de carga do transbordador espacial Discovery o 6 de outubro de 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*PAM-D
*PAM-D2
Oso formigueiro pigmeo

O **oso formigueiro pigmeo** (*Cyclopes didactylus*) é unha especie de oso formigueiro natural de América Central e do Sur. É a única especie do xénero *Cyclopes* e da familia dos ciclopédidos á que pertence.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artiugos 
* Vermilingües

### Ligazóns externas 
* *Cyclopes didactylus* na ADW.
* *Cyclopes didactylus'' na EOL.
Xoán de Hildesheim

**Xoán de Hildesheim** (en alemán **Johannes von Hildesheim**), nado en Hildesheim entre 1310 e 1320, e finado en Marienau o 5 de maio de 1375, foi un monxe carmelita, teólogo e escritor alemán.

## Traxectoria 
Tras completar os seus estudos en Aviñón, onde se atopou con San Pedro Tomás, e en París, Xoán de Hildesheim foi a traballar en Estrasburgo. Desde 1358 foi prior do mosteiro carmelita de Kassel e despois, ata a súa morte, foi prior do mosteiro de Marienau, en Hameln.

Foi autor de escritos filosóficos, teolóxicos e políticos, incluíndo a obra de 1364 *Historia Trium Regum* ("Historia dos tres reis"), unha rama principal da lenda dos Reis Magos. O texto probablemente foi escrito por encarga do corebispo Florencio de Wevelinghoven (Florenz von Wevelinghoven) (nomeado en 1364 bispo de Münster), posiblemente con motivo do aniversario 200 do traslado das reliquias dos Reis Magos de Milán a Colonia en 1164 polo arcebispo Reinaldo de Dassel (Rainal von Dassel, 1159-1167) cara a 1370.

## Obra 
* *Historia beatissimorum trium regum*. Colonia: Johannes Guldenschaff, cara a 1477. 
* *Historia gloriosissimor[um] triu[m] regum integra*, syncera et pre multis mundi historijs lectu iucundissima, triplice[m]q[ue] ac plane miraculosam eorunde[m] translat[i]o[n]em veluti in choro maioris eccl[es]ie Colonie[n]sis s[u]p[er] est habita cu[m] admira[n]dis orie[n]taliu[m] gentiu[m] reru[m]q[ue] nobis ignotaru[m] antiquitatibus p[ro] pulchre veroq[ue] verius co[m]plectens, con contribucións de Albertus Magnus, Aurelius Augustinus, Ortwin Gratius, Hermann von Neuenahr o Ancián, Sebastian Brant, Colonia: Heinrich Quentell, Erben 1514.
* *Die Legende von den Heiligen Drei Königen.* Edición e epílogo de Elisabeth Christern. Colonia: Bachem 1960. Edición en rústica: Múnic: Dt. Taschenbuch Verlag 1963
* *Die Legende von den Heiligen Drei Königen von Johann von Hildesheim.* A partir dun manuscrito de Johann Wolfgang von Goethe e unha versión alemá da Biblioteca Heidelberger, editado por Gustav Schwab, Stuttgart, 1822. Publicado novamente por Wilhelm Rath. Segunda ed., Stuttgart: Orient-Occident-Verlag 1980 ISBN 3-922551-01-7

## Notas
Ralph Macchio

**Ralph George Macchio, Jr.**, nado en Huntington, Estado de Nova York, o 4 de novembro de 1961, é un actor estadounidense, máis coñecido polo seu papel de Daniel LaRusso nos filmes de *Karate Kid*. Tamén interpretou a Eugene Martone en *Crossroads*, a Bill Gambini en *My Cousin Vinny* e a Johnny Cade en *The Outsiders*. Tamñén é coñecido polas audiencias de televisión polo seu papel de Jeremy Andretti na quinta tempada da serie de televisión *Eight Is Enough*. Tamén apareceu na comedia *Ugly Betty*, e en *Dancing with the Stars*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Chris Klein (actor)

**Frederick Christopher** "**Chris**" **Klein**, nado o 14 de marzo de 1979, é un actor estadounidense coñecido por interpretar a Chris 'Oz' Ostreicher na serie de filmes de *American Pie*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Assembleia de Estudantes Galeg@s Antifascistas

**Assembleia de Estudantes Galeg@s Antifascistas** (**AEGA**) foi unha organización estudantil de ideoloxía independentista e socialista que existiu na Universidade de Vigo de 1998 a 2001.

## Ideoloxía
Ideoloxicamente AEGA era próxima ás correntes autónomas e libertarias do socialismo.

## Historia
Foi creada en 1998, en parte para facerlle fronte ás organizacións falanxistas que daquela actuaban na Universidade de Vigo.

## Notas
Alicia Vikander

**Alicia Amanda Vikander**, nada en Gotemburgo o 3 de outubro de 1988, é unha actriz e bailarina sueca. Vikander comezou a súa carreira aparecendo en curtametraxes e series de televisión suecas, sendo a máis popular *Andra Avenyn* (2008–11). Fixo o seu debut no cine con *Pure* (2010), e tamén apareceu en *Anna Karenina*, co-protagonizou o filme dinamarqués *En kongelig affære* (2012) e colaborou en *The Fifth Estate* (2013).

No 2015, acadou o recoñecemento do público pola súa interpretación de Vera Brittain en *Testament of Youth* e por aparecer en *Ex Machina*, no cal intepreta unha intelixencia artificial que lle valeu nomeamentos ós Globos de Ouro e ós BAFTA. Vikander tamén interpretou a pintora Gerda Wegener en *The Danish Girl* co que gañou o Oscar á mellor actriz secundaria na 88ª edición dos Oscar celebrada en febreiro de 2016.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Estudantes Independentistas

**Estudantes Independentistas** (**EI**) foi unha organización estudantil de ideoloxía independentista e socialista que existiu en Galiza de 1995 a 2001.

## Historia
EI foi creado en 1995 por estudantes vinculados ás diversas correntes do independentismo. Presentouse ás eleccións na Universidade de Santiago de Compostela en 1996, conseguindo abundante representación e gañando as eleccións na Facultade de Xeografía e Historia de Santiago de Compostela. Os métodos de loita que empregaba EI eran as folgas estudantís e as manifestacións, tendo sempre un forte carácter anti-institucionalista. Durante a segunda década dos 90 a organización estendeuse a todas as cidades de Galiza, gañando representantes nas tres universidades.

EI sempre buscaba a máxima unidade acción cos Comités Abertos de Faculdade e o Movemento Estudantil Universitario. A partir do 2000 a organización buscou cada vez máis a unidade orgánica coas outras agrupacións estudantís independentistas. En 2001 fusionouse coa Federaçom Estudantil Revolucionária, a Assembleia de Estudantes Galeg@s Antifascistas e outros grupos para formar AGIR. Un importante sector da organización decidiu non unirse á AGIR.

## Notas
Vicent Partal

**Vicent Partal Montesinos**, nado en Bétera (Camp de Túria) o 28 de novembro de 1960, é un xornalista valenciano.
## Traxectoria 
Entre outros medios de comunicación , traballou en *El Temps*, *El Punt*, *Diari de Barcelona*, *Catalunya Ràdio*, *La Vanguardia* e *TVE*.

En 2016 era o director do xornal de corte catalanista *VilaWeb*.

## Obra 
* ''Catalunya en l'estratègia militar d'Occident* (1987)
* *Els nacionalistes a l'URSS* (1988)
* *La revolta nacionalista a l'URSS* (1991)
* *Atles de l'Europa futura* (1991)
* *Converses sobre els orígens d'internet a Catalunya* (2000)
* *Catalunya 3.0* (2001)
* *11-M: El periodisme en crisi*, en colaboración con Martxelo Otamendi (2004) 
* *Periodisme quàntic. Fent periodisme a Internet. L'experiència dels primers deu anys de VilaWeb* (2007)
* *Llibreta de Pequín* (2009)
* *A un pam de la independència* (2013)
* *Desclassificat: 9-N* (2015)

### Colaboración 
* Prólogo de *1001 curiositats de la independència de Catalunya'' (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog persoal
Federaçom Estudantil Revolucionária

**Assembleia de Estudantes Galeg@s Antifascistas** (**AEGA**) foi unha organización estudantil de ideoloxía independentista e socialista que existiu en Galiza, especialmente na Universidade de Santiago de Compostela de 1999 a 2001.

## Historia
A FER foi creada en 1999, como referente estudantil de Primeira Linha, que naquel momento acababa de saír do BNG. En 2001 foi unha das organizacións que fundou AGIR.

## Notas
George Miller

**Dr. George Miller**, nado en Brisbane o 3 de marzo de 1945 é un director, produtor e guionista australiano, coñecido pola serie de filmes *Mad Max*.

## Traxectoria 
Miller naceu en Brisbane, fillo dos inmigrantes gregos Dimitri (Jim) Castrisios Miller e Angela Balson. O seu pai modificou o seu apelido orixinal, Miliotis, a Miller cando emigraron. George ten un irmán xemelgo, John, amais doutros dous irmáns, Chris e Bill.

Miller estudou medicina na Universidade de Nova Gales do Sur. No seu último ano, el e o seu irmán Chris rodaron unha curtametraxe dun minuto coa que gañaron un premio estudantil. Mentres realizaba a residencia en Sydney, Miller continuou a realizar filmes experimentais.

O primeiro filme de Miller como director foi *Mad Max, salvaxes de autoestrada*, financiado independentemente e que se converteu nun éxito internacional, dando lugar a varias secuelas.

A partir de 1987 centrouse máis na produción de proxectos australianos, volvendo á dirección en 1992.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Federación Rural Galega

A **Federación Rural Galega**, **FRUGA**, é un sindicato agrario galego creado en 2009 coma unha escisión do Sindicato Labrego Galego.

## Historia
A FRUGA foi creada por unha escisión do Sindicato Labrego Galego que quería aumentar os vínculos deste co BNG e a Unión do Povo Galego. A federación está bastante ben implementada nalgúns sectores, en especial entre os produtores lácteos.

## Ideoloxía
O sindicato é de ideoloxía nacionalista e esquerdista, estando moi unido ao BNG, Confederación Intersindical Galega e Unión do Povo Galego e á liña política destas organizacións. A FRUGA tamén apoia o cooperativismo, a soberanía alimentaria, o feminismo, a independencia e soberanía de Galiza e o ecoloxismo. Tamén é membro fundador da Alianza Rural Galega, que loita contra os proxectos de megaminaría en Galiza.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* web da FRUGA
Abrente-Esquerda Democrática Galega

**Abrente-Esquerda Democrática Galega**, ou **Abrente-EDG**, é unha corrente de ideoloxía socialdemócrata nacida en 2012 e integrada no seo do Bloque Nacionalista Galego.

## Historia e características 
O seu secretario-executivo e cara máis coñecida é Carlos Aymerich e maioría dos seus membros proveñen de antigas correntes do BNG coma o Colectivo Socialista, Inzar ou Unidade Galega. Orixinalmente, tamén contou co apoio dos alcaldes de Bueu, Tomiño e Rianxo. Tamén conta co apoio de Ana Luísa Bouza, Camilo Nogueira e Suso Veiga.

Ideoloxicamente é o sector máis moderado do BNG, tanto na vertente social coma na nacional. Nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 Abrente apoiou unha candidatura conxunta con Anova-Irmandade Nacionalista e Compromiso por Galicia.

## Notas
Bernardo Fernández Requeixo

**Bernardo Fernández Requeixo**, nado en Romariz (Abadín) cara a 1953, é un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Militante da UPG. Foi elixido Secretario xeral do Sindicato Labrego Galego-Comisións Labregas no I Congreso celebrado o 29 de abril de 1977 en Sigueiro. Entre abril e maio de 1981 pola crise interna na UPG entre os partidarios de profesionalizar e dar máis peso ao BN-PG, o sector minoritario entre os que se encontraba Bernardo Fernández e Francisco García Montes, e aqueles que se opuñan, o sector maioritario, foi expulsado da UPG xunto con todo o grupo. Integrouse na CXTG da que foi secretario comarcal de Santiago en 1989.

## Notas
Bernardo Fernández

O nome de **Bernardo Fernández** pode referirse a:

***Bernardo Fernández Requeixo**, sindicalista galego.
***Bernardo Fernández Piñeiro**, político galego do PSdeG-PSOE, alcalde de Pontedeume (n. 1981).
***Bernardo Fernández Pérez** , político español, membro do Goberno do Principado de Asturias (n. 1950).
***Bernardo Fernández** "Bef", escritor e deseñador gráfico mexicano (n. 1972).
Óscar González (piloto)

**Óscar Mario "Bocha" González**, nado en Montevideo o 10 de novembro de 1923 e finado na mesma cidade o 5 de novembro de 2006, foi un piloto de carreiras uruguaio. González participou nun Gran Premio de Fórmula Un, o Gran Premio da Arxentina de 1956 o 22 de xaneiro de 1956, terminando en sexto lugar nunha unidade compartida co seu compatriota Alberto Uria. Non anotou puntos para o campionato.

## Traxectoria 
Óscar Mário González, máis coñecido como "Bocha" ou "Bochita", era un apaixonado do automobilismo e un grande amigo dos pilotos arxentinos Juan Manuel Fangio e José Froilán González. Alén de vencer diversas probas na América do Sur, entre elas a 1ª Copa 19 Capitais, en 1968, tivo destacadas participacións no Torneo Triangular Sulamericano, disputado entre 1958 e 1961, con probas na Arxentina, no Brasil e no Uruguai. En , compartiu con Alberto Uria o volante dun Maserati 250F inscrito no Gran Premio da Arxentina de Fórmula 1, cualificaron no 13º posto e chegaron sextos, dez voltas atrás dos líderes. Posteriormente, tamén foi piloto oficial de Renault nas probas de turismo na Arxentina, xunto a Gastón Perkins, Carlos Guimarey e Juan Pedro García.

González faleceu en 5 de novembro de 2006 e, na súa homenaxe, a Asociación Uruguaia de Pilotos (*Asociación Uruguaya de Volantes*) nomeou o Gran Premio de Piriápolis daquel ano Gran Premio Óscar Mário González.

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

:'' Indica unidade compartida con Alberto Uria

## Notas
Guarda

Como topónimo **Guarda** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Guarda-Mor**, concello brasileiro do estado de Minas Xerais.

;En Italia
***Guarda Veneta**, concello italiano da provincia de Rovigo, na rexión de Véneto.

;En Portugal
***Guarda**, cidade portuguesa do **distrito da Guarda**.

;En Suíza
***Guarda**, concello suízo do cantón de Grisóns.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Agustín Malvido

**Agustín Malvido Broullón**, nado en Cangas o 28 de outubro de 1928 e finado o 5 de xaneiro de 2023, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Orfo aos catro anos. Aos oito anos trasladáronse a Vigo onde continuou no colexio Mestres Goldar. En 1940 entrou a traballar no Real Club Náutico de botóns, despois traballou de aprendiz na fábrica de Álvarez. En 1944 entrou a traballar de aprendiz de vidreiro en Vidros da Florida onde traballou até 1978 cando pechou a empresa. Foi vicesecretario provincial do sindicato vertical de construción, vidros e cerámica. En 1976 afiliouse ao SOG, foi elixido secretario comarcal da ING. Militante da UPG, foi candidato ao Senado polo BN-PG nas eleccións de 1979. Entre abril e maio de 1981 pola crise interna na UPG entre os partidarios de profesionalizar e dar máis peso ao BN-PG, o sector minoritario entre os que se encontraba Agustín Malvido e Francisco García Montes, e aqueles que se opuñan, o sector maioritario, foi expulsado da UPG xunto con todo o grupo. Foi representante da CIG no Consello da Terceira Idade da Xunta de Galicia.

## Recoñecementos
*Vigués distinguido en 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xesús Sanxoás

**Xesús Sanxoás Formoso**, nado en Vigo cara a 1942, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela onde dende 1966 encabezou un movemento estudantil nacionalista que conseguiu ter presenza nos acontecementos de 1968 na universidade galega. Foi sancionado coa perda de curso en 1968. Foi un dos fundadores da UPG. Detido, foi xulgado polo Tribunal de Orde Pública. Foi novamente detido en Vigo en agosto de 1975.

Foi o delegado da discográfica Edigsa en Galiza, coa cal distribuía as gravacións do colectivo Voces Ceibes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mobilizacións estudantís de 1968 na Universidade de Santiago de Compostela
Ramón Robles Pazos

**Ramón Robles Pazos**, nado en Santiago de Compostela en 1899 e finado en Madrid o 27 de marzo de 1968, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Ingresou na Academia Infantaría de Toledo en 1916. Participou na campañas de Marrocos, ascendeu a capitán por méritos de guerra e foi profesor na Academia de Infantaría. Ao iniciarse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba de permiso en Madrid coa súa muller e fillos. Foi apresado e grazas á influencia do seu irmán José Robles Pazos que traballaba para o goberno leal, facilitáronlle un permiso especial e foi absolto no xuízo. Mentres, estivo refuxiado na Embaixada de Chile e traballaba como quintacolumnista. Ao finalizar a guerra participou na División Azul como tenente coronel. En outubro de 1961 foi nomeado tenente xeneral. Foi Gobernador Militar de Sevilla e do Campo de Xibraltar, estivo ao mando da VII Rexión Militar e en novembro de 1962 foi nomeado capitán xeneral da IX Rexión. Finou en Madrid o 27 de marzo de 1968.

## Vida persoal 
Casou con Adelaida Segura Guijarro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El trágico final de José Robles, el mejor amigo de John Dos Passos
Revitalización lingüística

[miniatura|Sinal de tráfico en [lingua irlandesa.]]
A **revitalización lingüística** ou **renacemento da lingua**, é un intento de deter ou reverter o proceso de esmorecemento dunha lingua ou resucitar unha extinta. Entre os involucrados neste proceso pódense contar lingüistas, grupos culturais ou comunitarios ou gobernos.

A miúdo, diversos partidos traballan xuntos no mesmo proxecto. As linguas obxectivo da revitalización lingüística inclúense aquelas cun uso ou prominencia severamente minguada, chamadas linguas en perigo ou ameazadas, ou aquelas que só teñen uns poucos falantes anciáns, chamadas moribundas. Nalgúns casos, as técnicas de revitalización lingüística poden ser empregadas para tentar revivir linguas mortas. Malia que os obxectivos da revitalización varían moito dependendo do caso, todos teñen en común facer medrar o número de falantes e o uso da lingua, ou tentar manter o nivel actual da lingua para protexela da extinción.

É preciso distinguir entre renacemento da lingua (a resurección dunha lingua "morta" sen falantes nativos vivos) e a revitalización da lingua (o rescate dunha lingua que está a "esmorecer"). Tense sinalado que o único caso exitoso de resurección lingüística completa, é o da lingua hebrea, xa que se creou unha nova xeración de falantes nativos sen ningún falante pre-existente como modelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grenoble, L. A. e Whaley, L. J. (1998). *Endangered Languages: Language Loss and Community Response*. Cambridge University Press. ISBN 0521597129
* Nettle, D. e Romaine, S. (2000). *Vanishing Voices*. Oxford University Press. ISBN 0195152468
* Reyhner, J. (ed.) (1999). *Revitalizing indigenous languages*. Flagstaff, AZ : Northern Arizona University, Center for Excellence in Education. ISBN 0967055407
* 
* Zuckermann, Ghil‘ad (2020). *Revivalistics: From the Genesis of Israeli to Language Reclamation in Australia and Beyond*, Oxford University Press.  /
Aspidistra

A **aspidistra** (***Aspidistra elatior***) é unha especie de planta rizomatosa pertencente á familia das asparagáceas. É nativa do Xapón e é amplamente cultivada como planta ornamental.
miniatura|Detalle da flor.
miniatura|Vista da planta.
## Descrición 
*Aspidistra elatior* é unha planta sen talo que alcanza un tamaño dun metro de altura, con follas de cor verde escura. Suwanosejima e as Illas Uji. Preséntase en asociación con especies como *Ardisia sieboldii* ou *Castanopsis sieboldii*.
;Variedades aceptadas:
* *Aspidistra elatior var. attenuata* (Hayata) S.S.Ying	
* *Aspidistra elatior var. elatior*
;Sinonimia:
* *Aspidistra attenuata* Hayata
* *Aspidistra punctata var. albomaculata* Hook.	
* *Aspidistra variegata* (Link) Regel	
* *Plectogyne variegata* Link
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Ca. nat. México. CONABIO, Cidade de México.
# Flora of China Editorial Committee. 2000. Fl. China 24: 1–431. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

### Ligazóns externas
Eicosanoide non clásico

Os **eicosanoides non clásicos** son moléculas de sinalización lipídicas bioloxicamente activas producidas pola oxixenación de ácidos graxos de 20 carbonos distintos dos eicosanoides clásicos.

## Terminoloxía 
"Eicosanoide" é o termo colectivo 
usado para os derivados oxixenados de tres diferentes ácidos graxos esenciais de 20 carbonos: ácido eicosapentaenoico (EPA), ácido araquidónico (AA) e ácido dihomo-gamma-linolénico (DGLA).

O uso actual limita o termo aos leucotrienos (**LT**) e aos tres tipos de prostanoides: prostaglandinas (**PG**) prostaciclinas (**PGI**), e tromboxanos (**TX**). As eoxinas son análogos 14,15 de leucotrienos e son sintetizados de maneira similar aos leucotrienos estándar. Porén, hai outras varias clases de compostos que tecnicamente se poderían considerar eicosanoides, entre os que están as hepoxilinas, resolvinas, isofuranos, isoprostanos, lipoxinas, epi-lipoxinas, ácidos epoxieicosatrienoico (EETs) e endocannabinoides. 
Os leucotrienos e os prostanoides son ás veces denominados 'eicosanoides clásicos'  
para diferencialos dos eicosanoides 'non clásicos', 'novos' ou compostos 'similares a eicosanoides' (*eicosanoid-like*).

Os eicosanoides clásicos son mediadores autócrinos e parácrinos, activos a concentracións micromolares (ou menores), producidos con alta estereoespecificidade. Prodúcense a partir de ácidos graxos esenciais (principalmente ácido araquidónico) pola acción dos encimas ciclooxixenase (COX) ou 5-lipoxixenase.

En liñas xerais, os eicosanoides non clásicos son os produtos de ácidos graxos esenciais de 20 carbonos e de

* outros encimas de oxixenación, (hepoxilinas, resolvinas, lipoxinas, epi-lipoxinas, ácidos epoxieicosatrienoicos (EETs));
* reaccións de oxixenación non catalizadas (isofuranos, isoprostanos, fitoprostanos);
* reaccións de adición distintas da oxixenación (endocannabinoides).
Tamén se inclúen
* produtos colaterais derivados da biosíntese de eicosanoides clásicos (levuglandinas, oxoeicosanoides);
* reaccións entre outros ácidos graxos e estas rutas metabólicas (os produtos do encima COX do ácido pinolénico e do ácido de Mead).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Docosanoides
Viktor Lyapkalo

**Viktor Alexandrovič Lyapkalo** (en ruso cirílico *Виктор Александрович Ляпкало)*, coñecido como **Viktor Lyapkalo**, nado en Ujtá o 18 de setembro de 1956, é un pintor ruso de etnia komi.

## Traxectoria 
Naceu en 1956 en Ujtá, e estudou no Liceo de Arte de Saratov. De 1979 a 1987 estudou na Academia Imperial das Artes de San Petersburgo e tivo como profesores a Vladimir Gorbea e a Viktor Reichet. Formouse neste instituto, tendo como traballo de grao a pintura *Noite Branca*. Especializouse en paisaxes e nus.

Desde finais dos anos 80 vive e traballa en San Petersburgo e é membro da Unión dos Artistas da cidade.

As súas obras están en museos en Rusia, Alemaña, Países Baixos, Bélxica e Estados Unidos.

## Galería fotográfica 

|Tanya, 1995
|Natasha, 1999

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Viktor Lyapkalo 
* Pinturas de Victor Lyapkalo 
* Escola de pintura de Leningrado
A. C. G.

***A. C. G.*** foi unha revista editada na Coruña de 1930 a 1941.

## Traxectoria 
Subtitulada *Revista mensual ilustrada del Auto-aero club de Galicia: Afiliado al Automóvil Club de España*, apareceu en 1930. Fundada e dirixida por Victoriano Nieto Magán.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Victorio Nieto Magán

**Victorio Nieto Magán** foi un veterinario e xornalista galego.

## Traxectoria
Foi veterinario militar, foi subinspector veterinaio. En 1929 constituíu con Pedro Barrié de la Maza o Auto-Aero Club de Galicia do que foi secretario. En 1930 fundou e dirixiu a revista *A. C. G.*. En 1940 foi nomeado Xefe de Veterinaria Militar do Corpo de Exército de Galicia.

## Notas
Alfonso de Portago

**Alfonso Antonio Vicente Eduardo Angel Blas Francisco de Borja Cabeza de Vaca y Leighton**, Marqués de Portago, máis coñecido como **Alfonso de Portago**, nado en Londres o 11 de outubro de 1928 e finado en Italia o 12 de maio de 1957, foi un piloto de carreiras español.

## Traxectoria 
Nado en Londres, foi educado en Biarritz, en Francia. Falaba catro idiomas. Portago era herdeiro dun dos títulos máis respectados en España

Portago medía 1,83 m de altura e pesaba 77&nbsp;kg. De Portago gañou unha aposta de 500 $ a idade de 17 anos cando voou co seu avión por debaixo dunha ponte. Participou dúas veces na carreira de obstaculos Grand National no hipódromo de Aintree. Como un *gentleman jockey*, malia que manter o seu peso ara toda unha loita. Fixera só dous ou tres prácticas en Suíza antes de comprar un par de zorras. Co manexo de Portago, o bobsleigh de dous homes terminou cuarto para sorpresa dos equipos tradicionais, perdendo a medalla de bronce por 0.16 segundos. nun accidente durante a Mille Miglia dese ano, nun tramo de estrada recta entre Cerlongo e Guidizzolo, no territorio comunal de CavrianaFerrari 335 S trompeando contra á multitude que contemplaba a carreira. Corría a 240&nbsp;km/h cando o pneumático rebentou. O 335 desprazouse ao longo da cuneta no lado esquerdo da estrada, e logo cruzou á outra cuneta, causando a morte de nove espectadores en total. Dous dos nenos mortos foron alcanzados por un fito de concreto da estrada que foi arrincado da terra polo coche de Portago e botado contra a multitude. Os corpos de Portago e Nelson quedaron gravemente desfigurados baixo o Ferrari, que estaba ao revés. O corpo de Portago estaba partido en dúas seccións.

Como T.C. Browne escribiu: "O inevitable sucedeu cando Alfonso [...] de Portago detívose xunto á bancada, correu cara á valla, bicou a Linda Christian, volveu correndo ao seu Ferrari e marchou cara ao seu destino, matandose a se mesmo, ao seu copiloto, a 10 espectadores, e a Mille Miglia".

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

:* Indican unidade compartida con Peter Collins
:* Indican unidade compartida con José Froilán González

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Monumento no lugar do accidente preto de Guidizzolo
* Bosquexo do accidente da revista ''L'Automobile'' 19 de maio de 1957 
* Medallistas do campionato do mundo de Bobsleigh de dúas prazas desde 1931
Antonio Cedrón Grandas

**José Antonio Cedrón Grandas**, nado en Sarria en 1861 e finado en Lugo o 13 de xaneiro de 1920, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Cánonigo da Catedral de Lugo, profesor do Seminario de Lugo e fiscal eclesiástico. Foi director de *La Voz de la Verdad* ata a súa morte.

## Notas
Pegasus (foguete)

**Pegasus** é o nome dun foguete espacial fabricado por Orbital Sciences Corporation.

## Características 
Pegasus é o primeiro foguete espacial lanzado desde o aire capaz de poñer cargas en órbita e foi ideado como substitución da familia de foguetes lixeiros Scout. Ao ser lanzado desde un avión ten a vantaxe de poder ser usado practicamente en calquera lugar do mundo onde haxa unha pista de engalaxe adecuada.

A primeira versión do Pegasus lanzábase desde un avión Boeing NB-52, mentres que as posteriores lánzanse desde un avión Lockheed L-1011 bautizado como *Stargazer*. En total existen catro versións do Pegasus:

*O **Pegasus** orixinal, de tres etapas e lanzado desde un bombardeiro B-52 e capaz de poñer ata 400&nbsp;kg en órbita.
*O **Pegasus HAPS**, cunha etapa adicional HAPS e lanzado tamén desde un B-52, cunha capacidade de 425&nbsp;kg en órbita.
*O **Pegasus H** (H de *Hybrid*), de tres etapas, modificado para o lanzamento desde o L-1011 Stargazer e orbitar ata 400&nbsp;kg de carga.
*O **Pegasus XL**, versión mellorada e máis potente, tamén de tres etapas e lanzada tamén desde o L-1011 Stargazer, cunha carga útil de 475&nbsp;kg.
*O **Pegasus XL HAPS**, un Pegasus XL cunha etapa adicional HAPS para poder orbitar ata 500&nbsp;kg de carga útil.

Existe unha versión denominadao **HXLV** que fixo tres voos levando no morro o vehículo hipersónico experimental Hyper-X, sen necesidade de chegar a órbita.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén
Julio Pérez de Guerra

**Julio Pérez de Guerra**, nado en Chantada o 23 de xullo de 1893, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria
Fillo de Martín Pérez Pérez e Antonia Guerra Díaz-Varela. Colaborou en *Ilustración Gallega*. Estudou Dereito na Universidade Central de Madrid e formou parte da redacción de *El Debate*. Retornou a Chantada cando rematou a carreira en 1917 e foi redactor de *El Centinela*, correspondente de *La Región* e *El Eco de Galicia*, e colaborou en *Vida Gallega* e *La Gaceta del Norte* de Bilbao. Dende 1918 pasou a residir en Lugo para ser redactor-xefe, e logo director de *La Voz de la Verdad* (1920-1921). Colaborou en *El Ideal Gallego*, *Galicia Social Agraria* e *El Progreso*. Foi presidente da Asociación da Prensa de Lugo. Vinculado ao sindicalismo católico agrario, foi secretario da Unión Patriótica e concelleiro do concello de Lugo durante a ditadura de Primo de Rivera. Foi directivo das Irmandades da Fala de Lugo. En 1930 ingresou por oposición no Corpo de Secretarios. Foi secretario do Concello de Lugo dende 1956.

## Obras 
[miniatura|150px|Julio Pérez de Guerra e [José Vega Blanco en Lugo 1920.]]

É autor dos folletos *Ayuntamiento de Lugo. Memoria redactada por A...* (1939) e *Horas de Hispanidad. Hombres, hechos y problemas* (1940).

## Vida persoal 
Casou en Chantada con Milagros Vázquez Campo en 1918.
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "PÉREZ DE GUERRA, Julio", artigo na *Gran Enciclopedia Gallega*
*
Joan Allen

**Joan Allen**, nada en Rochelle (Illinois) o 20 de agosto de 1956, é unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Allen comezou a actuar no teatro e na televisión antes de debutar no cinema en 1985. Entrou na compañía teatral Steppenwolf en 1977 cando llo pediu o seu compañeiro de estudos John Malkovich.

En 1989 gañou un Tony polo seu debut en Broadway, *Burn This*. Foi tamén protagonista de filmes como *Nixon* (1995), *The Ice Storm* (1997) e *Face/Off* (1997) e tamén interpretou a miniserie *The Mists of Avalon* (2001).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Todd Haynes

**Todd Haynes** ([heɪnz]), nado nos Ánxeles (Estados Unidos) o 2 de xaneiro de 1961 é un director e guionista estadounidense.

## Traxectoria 
Haynes comezou a ter interese polo cinema moi novo, e produciu unha curtametraxe, *The Suicide* (1978), mentres estaba no instituto. Na Universidade Brown estudou semiótica e alí dirixiu a súa primeira curtametraxe, *Assassins: A Film Concerning Rimbaud* (1985), inspirada polo poeta Arthur Rimbaud. Tras graduarse marchou a Nova York, onde se involucrou no cinema independente como produtor.

Debutou na longametraxe con *Poison* (1991), que lle valeu recoñecemento e controversia, pola súa exploración da homosexualidade e da figura do escritor Jean Genet.

En 2002 acadou un grande éxito de crítica e público con *Far From Heaven* (2002), melodrama ambientado na década de 1950 inspirado polos filmes de Douglas Sirk e con Julianne Moore e Dennis Quaid como protagonistas.

En 2011 dirixiu a miniserie *Mildred Pierce*, baseada na novela de James M. Cain, con Kate Winslet, e en 2015 foi candidato a varios premios por *Carol*, con Cate Blanchett e Rooney Mara.

## Filmografía 
* *Poison* (1991)
* *Safe* (1995)
* *Velvet Goldmine* (1998)
* *Far from Heaven* (2002)
* ''I'm Not There* (2007)
* *Carol* (2015)
* *Segredos dun escándalo'' (2023)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ramón Robles Neira

**Ramón Robles Neira**, finado en Lugo o 21 de novembro de 1932, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Oficial da Deputación de Lugo. Foi redactor de *El Norte de Galicia*, director de *La Voz de la Verdad* (1922-1927) e colaborou en *Las Riberas del Eo* e *El Pueblo Gallego*. Foi presidente da Asociación da Prensa de Lugo.

## Vida persoal 
Casou con Elena Iglesias López en 1910.

## Notas
Lily Tomlin

**Mary Jean** "**Lily**" **Tomlin**, nada en Detroit (Míchigan) o 1 de setembro de 1939 é unha actriz, cómica, guionista, cantante e produtora teatral estadounidense.

## Traxectoria 
Comezou no mundo da interpretación trala universidade realizando stand-up comedy en clubs nocturnos de Detroit e Nova York. Apareceu na televisión por primeira vez en *The Merv Griffin Show* en 1965.

En 1969 uniuse ao programa de sketches cómicos da NBC ''Rowan and Martin's Laugh-In*. O seu éxito foi instantáneo e comezou a aparecer con personaxes regulares que ela mesma creara.

En abril de 1977 foi a primeira muller en protagonizar un espectáculo en solitario en Broadway, coa estrea de *Appearing Nitely*. Ese mesmo mes apareceu na portada da revista *Time'' co titular "America's New Queen of Comedy" (“A nova raíña da comedia dos Estados Unidos”).

Debutou no cinema dramático en *Nashville*, de Robert Altman, polo que foi candidata ao Oscar á mellor actriz secundaria. O seu maior éxito no cinema foi
*9 to 5* (1980), no que traballou con Jane Fonda e Dolly Parton.

Na década de 1990 volveu á televisión interpretando a xefa da protagonista en *Murphy Brown*. Tamén tivo un papel recorrente en *Desperate Housewives*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Tom McCarthy

**Thomas Joseph "Tom" McCarthy**, nado en Nova Jersey o 7 de xuño de 1966 é un actor, director e guionista estadounidense.

## Traxectoria 
McCarthy criouse en New Providence, New Jersey. Estudou no Boston College e na Yale School of Drama. Como actor protagonizou *Bandeiras de nosos pais* e a tempada final de *The Wire*. Debutou en Broadway en 2001 con *Noises Off!*.

Debutou na dirección con *The Station Agent*, que gañou o premio do público no Festival de Sundance. Tamén conseguiu éxitos de crítica cos seus seguintes filmes, *The Visitor*, *Win Win* (2011) e *Spotlight* (2015).

## Filmografía 
### Como director e guionista 
### Como actor 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Juan Jover

**Juan Jover Sañés**, nado en Barcelona o 23 de novembro de 1903 e finado preto de Sitges o 28 de xuño de 1960 foi un piloto de carreiras catalán. Con Francisco Godia, Jover foi o primeiro piloto español en competir na Fórmula Un.

## Traxectoria 
Jover correu para Scuderia Milano - Maserati no Gran Premio de Bari de 1947, onde terminou sexto, e no Gran Premio de Albi de 1948, onde chegou sétimo. Logo terminou segundo nas 24 Horas de Le Mans de 1949 con Henri Louveau.

Na tempada de  participou no Gran Premio de España de 1951 de Fórmula Un, cualificacou 18º, pero non comezou a carreira logo de que o seu motor rebentara.

Jover cambiou as hillclimbing, e tamén as carreiras de resistencia coa Scuderia Pegaso. Sufriu graves feridas na perna esquerda cando se estrelou co seu Pegaso Z-102 durante as probas para as 24 Horas de Le Mans de 1953, pero volveu as hillclimbing en xuño de 1954. En 1957, gañou o Gran Premio de Barajas nun Maserati 200S, e ao ano seguinte gañou La Rabassada hillclimb, pilotando un Mercedes-Benz 300SL.

Jover morreu nun accidente de tráfico en 1960, cando o seu convertible saíuse da estrada e caeu por un cantil preto de Sitges en Cataluña.

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

## Notas
Antonio Creus

**Antonio Creus Rubín de Celis**, nado en Madrid o 28 de outubro de 1924 e finado na mesma cidade o 19 de febreiro de 1996 foi un piloto de carreiras de motociclismo español.

Participou nun Gran Premio de Fórmula Un, o Gran Premio da Arxentina de 1960 o 7 de febreiro de 1960, pilotando un Maserati 250F privado. Retirouse con problemas eléctricos e esgotamento, e non anotou ningún punto no campionato.

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

## Notas
Michael Shannon

**Michael Corbett Shannon**, nado en Lexington (Kentucky) o 7 de agosto de 1974 é un actor e músico estadounidense.

## Traxectoria 
Shannon naceu en Lexington, Kentucky, mais creceu entre esta cidade e Chicago debido ao divorcio dos seus pais.

O seu primeiro papel foi no videoclip "House of Pain", de Every Mother's Nightmare. Máis tarde converteuse en actor teatral en Chicago, traballando con compañías coma Steppenwolf e Northlight Theatre, e debutou no cinema cun pequeno papel en *Atrapado no tempo* (1993).

Conseguiu a súa primeira candidatura ao Oscar ao mellor actor secundario por *Revolutionary Road*, con Kate Winslet e Leonardo DiCaprio.

En 2002 formou o grupo de rock indie Corporal con Ray Rizzo e Rob Beitzel, no que canta e escribe as letras. Publicaron o seu primeiro disco en 2010. Tralo álbum publicaron tres cancións en MP3. A segunda delas, titulada Obama, estreouse en xuño de 2012 para apoiar a reelección do presidente.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Corporal (páxina oficial)
* 
* Michael Shannon en "Larry King Now"  
* Michael Shannon en A Red Orchid Theatre, Chicago
* The Onion A.V. Club interview
* Michael Shannon Reads the Insane Delta Gamma Sorority Letter
Vacas

O termo **Vacas** pode referirse a:

*Plural de **vaca**, un animal doméstico orixinario de Europa;
****Vacas***, filme dirixido por Julio Medem estreado en 1992;
****Cows, Pigs, Wars and Witches*** ("Vacas, porcos, guerras e bruxas"), libro do antropólogo Marvin Harris publicado en 1975.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar de Vacas**, parroquia do concello de Cartelle;
****Vilar de Vacas**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Albino, Italia

**Albino** é unha localidade e *comune* italiana da provincia de Bérgamo, rexión da Lombardía, con 17.807 habitantes.

## Evolución demográfica 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Albino
Luís Eyré

**Luís Eyré Diéguez**, nado en Chantada, é un político galego.

## Traxectoria
Procedente do PSG, foi un dos fundadores do BNG en 1982, formando parte do Colectivo Socialista. Nas eleccións municipais de 1983 foi elixido concelleiro de Chantada polo BNG. Volveu ser elixido concelleiro nas municipais de 1987. Pertenceu ao colectivo Encontro Irmandiño. En 2012 integrouse en Anova-Irmandade Nacionalista. En febreiro de 2014 dimitiu da executiva de Anova con outros nove membros da dirección, tras a escisión de Cerna.

## Notas