open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lewis (satélite)

**Lewis**, tamén coñecido como **SSTI 1** (*Small Spacecraft Technology Initiative 1*) foi un satélite artificial da NASA lanzado o 23 de agosto de 1997 mediante un foguete Athena 1 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
Lewis foi o primeiro satélite do programa SSTI de pequenos satélites funcionando como demostradores tecnolóxicos. A instrumentación de Lewis consistía en

*unha cámara hiperespectral (HSI) para obter imaxes da superficie terrestre.
*un detector espectral en varias lonxitudes de onda (LEISA).
*un detector do fondo cósmico no ultravioleta (UCB).

Despois de chegar a órbita o satélite empezou a xirar fóra de control ao quedar atascado un dos propulsores de control de actitude máis tempo do esperado, perdendo enerxía días despois. Lewis non puido manobrar para chegar á súa órbita operativa e reentrou na atmosfera o 28 de setembro de 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Athena 1
Avimimus

***Avimimus*** (do latín: *avis* = ave + *mimus* = imitador) é un xénero de dinosauro terópodo oviraptorosauro, nomeado polas súas características semellantes ás dun paxaro, que viviu no Cretáceo tardío no que agora é Mongolia, hai entre 85 e 70 millóns de anos. O primeiro espécime foi descuberto na Formación de Djadochta e foi descrito oficialmente polo doutor Sergi Kurzanov en 1981.

## Notas
Sword & sceptre

A ***sword & sceptre*** (en galego "espada e cetro") era unha moeda escocesa de ouro cuñada por Xacobe VI entre 1601 e 1604, co valor de seis libras escocesas ou 120 xilins escoceses.

## Historia e caracterización 
A *sword & sceptre* foi introducida por Xacobe VI no marco da súa oitava serie de emisións (a derradeira antes de acceder ao trono de Inglaterra), como unha nova moeda de ouro cun peso de 78,52 grans (ca. 5,07 gramos), un diámetro de 29 milímetros, unha lei de 22 quilates e un valor de 120 xilins escoceses (seis libras escocesas), en substitución do antigo *rider*. O seu nome vénlle da espada e o cetro que caracterizan o seu reverso.

O motivo principal do anverso da *sword & sceptre* é o escudo de armas de Escocia co característico león, rodeado pola lenda · IACOBVS · 6 · D · G · R · SCOTORVM · ("Xacobe VI, pola graza de Deus, rei dos escoceses"). A espada e o cetro do seu reverso dispóñense formando entre eles unha cruz de Santo André, cunha coroa arriba e a data abaixo, flanqueados por dous cardos, e todo rodeado pola lenda · SALVS · POPVLI · SVPREMA · LEX · ("A seguridade do pobo é a lei suprema").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libra escocesa
* Moeda escocesa

### Bibliografía 
* Bateson, D, (1987). *Scottish Coins*. Shire Publications Ltd. ISBN 0-85263-847-7
* Burns, E. (1887). *The Coinage of Scotland*. , , . Black, Edimburgo.
* De Cardonnel, A. (1786). *Numismata Scotiæ or a series of the scottish coinage, from the reign of William the Lion to the Union*. Edimburgo. G. Nicol.
* Frey, A. R. (1916). *A dictionary of numismatic names; their official and popular designations*. American Journal of Numismatics. Vol 50.
* Grueber, H. (1899). *Handbook of the Coins of Great Britain and Ireland in the British Museum*. Londres. [Reimpresión en 1970; ISBN 1-4021-1090-1]
* Holmes, N. (1998). *Scottish Coins.* Edimburgo. NMS Publishing. ISBN 1-901663-02-7
* Klütz, K. (2004). *Münznamen und ihre Herkunft.* Viena. Moneytrend Verlag. ISBN 3-9501620-3-8
* Mackay, J.; Mussel, J. (2016). *Coin Price Guide to British Coins*. *Token Publishing Ltd*.
* Martinori, E. (1915). *La moneta. Vocabolario generale *. Roma. Istituto italiano di numismatica.
* Seaby, P.; Purvey, F. (1984). *Coins of Scotland Ireland and the Islands*. Sanford J. Durst. ISBN 978-0900652646
* Stewart, I. (1955). *The Scottish Coinage.* Londres. Spink & Son.

### Ligazóns externas 
* Scottish Coins
Helena Salgueiro

**Helena Salgueiro Golán**, nada en Santiago de Compostela en 1995, é unha poeta, actriz e performer galega.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Galega e Teoría e Crítica Literarias. Estando na universidade, en 2013, fundou a compañía e asociación GN TEATRO, na que dirixiu e actuou nos espectáculos *Natureza Viva*, *Kraft* e *Cabaret Salomé*. En 2012 publicou o seu primeiro poemario *Intermitencia da cidade*.

No verán de 2021 creou a compañía de teatro ABAR, coa que estreou a obra *ferro, federici* na que desenvolve as teses de Silvia Federici a través da arte. En 2022 estreou *Come and Go*, unha versión do texto homónimo de Samuel Beckett. En abril de 2024 dirixiu, dentro do XXIV Ciclo de teatro universitario, a súa obra *Salón Colorado*, "unha historia do colapso anunciado ante a indiferencia dunha clase privilexiada".

## Obras 
### Poesía 
* *Intermitencia da cidade* (2012). Edicións Fervenza. ISBN 978-84-939167-6-3
* *As flores* (2017). Deputación da Coruña. ISBN 978-8498123012
* *Amor Palimpseta* (2025). Espiral Maior.
### Teatro 
* *Todas as illas son unha illa* (2021). Edicións Positivas. ISBN 978-84-124754-9-4

## Premios 
* Premio de poesía Avelina Valladares en 2012 por *Intermitencia da cidade*.

* II Certame de Poesía Rosalía de Castro do Concello de Padrón 2016 por *As flores*.

* XXIV edición do Premio de Poesía Fiz Vergara Viariño por *Amor Palimpseta*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Apiario
* Sitio oficial
Alvarín, Pereira, O Pino

**Alvarín** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE, en 2019 tiña 22 habitantes (13 homes e 9 mulleres).

Trátase dunha zona rural orientada ao leste cara á bacía do Brandelos, de pouca pendente, e ao oeste cara á plataforma do aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro, polo que hai unha acusada pendente. A poboación aparece co casarío relativamente disperso ao longo de máis de 400 m, ao carón da estrada DP-6603.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Alvarín, Pereira chegando desde A Igrexa.jpg|Vista xeral desde a estrada da Igrexa
Ficheiro:Pereira, Alvarín casas.jpg|Casas e hórreo tipo O Pino en ladrillo en Alvarín

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Alvarín

O topónimo **Alvarín** pode referirse a:

;En Galiza
***Alvarín**, lugar da parroquia de Soutomel, no concello da Bola;
***Alvarín**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Carballedo;
***Alvarín**, lugar da parroquia de Castelo de Pallares, no concello de Guntín;
***Alvarín**, lugar da parroquia de Pereira, no concello do Pino;
***Alvarín**, lugar da parroquia de Atios, no concello do Porriño;
***Alvarín**, lugar da parroquia de Alón, no concello de Santa Comba;
***Alvarín**, lugar da parroquia de San Salvador de Padreiro, no concello de Santa Comba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Alvarón**, lugar da parroquia de Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez.
A Igrexa, Pereira, O Pino

**A Igrexa**, **Pereira** ou **San Miguel** é un lugar da parroquia de Pereira no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Os seus habitantes están incluídos dentro do número que o IGE determina para o lugar da Alta de Pereira.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Miguel de Pereira.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial de San Miguel de Pereira foi construída no século XVIII en estilo barroco e cunha espadana. Ten planta rectangular cun presbiterio remarcado na estrutura. O cemiterio municipal está integrado no adro da igrexa en dous niveis unidos por unha escaleira con pasamáns.

A uns 80 m ao noroeste atópase o **cruceiro de Pereira**, orixinalmente do século XVII, pero con engadidos e arranxos que chegan ao século XX. O podio ou base é cadrado sobre o que hai un pedestal máis pequeno da mesma forma. Álzase sobre esta estrutura un fuste de sección circular. A cruz ten remates en flor de lis, coas figuras do Crucificado e a Virxe orante sobre unha peaña de tres anxos con ás. O capitel é pseudotoscano, cun ábaco moldurado que se apoia sobre un equino cadrado e un colariño cilíndrico.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pereira, A Igrexa vista xeral do casarío e a igrexa.jpg|Vista xeral do casarío e a igrexa
Ficheiro:A Igrexa, Pereira hórreo do casario.jpg|Casarío e hórreo da Igrexa
Ficheiro:A Igrexa, Pereira despegue dun avion do aeroporto desde o templo.jpg|Engalaxe dun avión do aeroporto desde a igrexa
Ficheiro:A Igrexa, Pereira Cruceiro de Pereira 2.jpg|Cruceiro de Pereira
Ficheiro:A Igrexa, Pereira Cruceiro de Pereira 3.jpg|Cruceiro de Pereira
Ficheiro:A Igrexa, Pereira Cruceiro de Pereira 5.jpg|Cruceiro de Pereira
Ficheiro:Pereira, A Igrexa cruceiro de Pereira 8.jpg|Cruceiro de Pereira
Ficheiro:Pereira, A Igrexa cruceiro de Pereira 9.jpg|Cruceiro de Pereira
Ficheiro:A Igrexa, Pereira cemiterio parroquial 4.jpg|Cemiterio de Pereira, nichos do lado sur
Ficheiro:A Igrexa, Pereira cemiterio parroquial 5.jpg|Cemiterio de Pereira, detalle dos nichos do lado sur
Ficheiro:A Igrexa, Pereira cemiterio parroquial 6.jpg|Cemiterio de Pereira, nichos do lado norte
Ficheiro:A Igrexa, Pereira cemiterio parroquial 7.jpg|Cemiterio de Pereira, tumba de Manuel Suárez Alonso
Ficheiro:A Igrexa, Pereira templo interior retábulo Santa Bárbara 8.jpg|Imaxe de Santa Bárbara no retablo da igrexa

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Os Trintas de Trives

Os **Trintas de Trives** foron un cuarteto de gaita, clarinete en mi bemol (requinto), redobrante (caixa) e bombo, creado por iniciativa do compositor Ricardo Courtier a finais do século XIX na localidade ourensá da Pobra de Trives. O grupo estaba formado por tres irmáns, Félix, Fermín e Roxelio e polo bombeiro Luís Álvarez.

## Traxectoria
O pai dos tres irmáns Álvarez, Xosé, tiña o alcume de "O Trinta", que lle viña dado polo do seu propio pai, a quen chamaban "O Vintenove". Así que cando os irmáns tiveron que decidir o nome do conxunto escolleron "Os Trintas", en plural. Foron un grupo diferente ao que se pode considerar hoxe en día unha formación de música tradicional, xa que todos tocaban na banda de música de Trives, sendo músicos con formación e por tanto afeitos ao emprego de partituras. Ricardo Courtier, o seu director na banda, decidiu conformar o cuarteto inspirado polo exemplo dos gaiteiros "innovadores" da época, como Xan Míguez "O Ventosela" ou os gaiteiros de Sobrado. Estes novos gaiteiros incluían no seu repertorio pezas non tradicionais, e tocaban acompañados da instrumentación procedente das bandas populares. O repertorio dos Trintas composto por Courtier, mesturaba as melodías populares galegas cos ritmos de moda no momento, como zarzuelas, pasodobres ou fox-trot, e empregaba arranxos de obras de compositores como Xoán Montes, Chané ou Federico Chueca. 

No seu tempo foron aclamados tanto polo público como pola prensa que se facía eco das súas actuacións por Galicia. Adquiriron fama na década de 1890 polas súas actuacións nos xogos florais e nas festas das cidades galegas, pasando posteriormente a actuar noutras urbes da península como Madrid, Barcelona ou Bilbao. No ano 1902 foron convidados a tocar na coroación do rei Afonso XIII, o que multiplicou a súa popularidade, de xeito que comezaron a ser reclamados desde os distintos centros galegos espallados polo mundo, como o da Habana ou o de Buenos Aires, no que non puideron actuar por enfermaren un dos irmáns.

O éxito da formación viuse rapidamente imitado, aparecendo gran cantidade de cuartetos con clarinete por todo o territorio galego, o que converteu a esta combinación instrumental en agrupación tipo da música galega ata a aparición dos cuartetos con dúas gaitas, cara ao ano 1925. Os Trintas continuaron en activo até os anos cincuenta do século XX.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Históricos da gaita galega - Os Trintas de Trives - TradiGaita (6/08/2019) - Youtube.
* 
* Los "Trintas" de Trives. . Miscelánea Mindoniense (24/9/2009).
* Os Trintas de Trives.. Folkoteca Galega.
Technocracy

***Technocracy*** é un EP da banda estadounidense de heavy metal Corrosion of Conformity, publicado o 24 de abril de 1987 a través do selo Metal Blade Records. O EP reeditouno en 1992 Relativity Records con catro cancións adicionais, incluídas tres versións demo de temas do EP co baixista Mike Dean cantando. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
K Records

**K Records** é un selo discográfico independente de Olympia, Washington fundado no ano 1982. Polo selo realizaron os seus primeiros lanzamentos artistas como Beck, Modest Mouse e Built to Spill. A discográfica foi considerada "clave no desenvolvemento da música independente" dende os anos 80.

O selo foi fundado polo líder de Beat Happening Calvin Johnson e foi dirixido durante moitos anos por Candice Pedersen. Moitos dos primeiros lanzamentos de K Records foron en formato casete, convertendo ao selo nun dos reflexos máis duradeiros da cultura do casete dos 70 e principios dos 80. Aínda que K edita principalmente pop pouco convencional e indie rock, o selo está considerado como un dos pioneiros do movemento riot grrrl e da segunda vaga de punk estadounidense nos 90. 

## Historia 
Johnson fundou K Records no verán de 1982 coa intención de distribuír casetes dunha banda local, The Supreme Cool Beings, á que gravara actuando para o seu programa de radio na emisora da Evergreen State College, KAOS (FM). Segundo a autora Gina Arnold, o nome "K" orixinalmente viña de "knowledge" (coñecemento). Johnson, porén, declarou que "non está claro por que o nome é K".

K foi dirixido dende a cociña de Johnson en Olympia ata xaneiro de 1986, cando contratou a Candice Pedersen por 20 dólares a semana e créditos académicos na Evergreen State College. Pedersen converteuse en socia en 1989 ata que vendeu a súa metade do selo a Johnson en 1999.

A primeira edición en vinilo do selo foi o sinxelo de 1984 de Beat Happening "Our Secret / What's Important",

Johnson destacou:Un casete é ideal para unha escena local como a de Olympia porque unha banda pode editar un casete e non ten que gastar os seus posibles aforros. Se tivesen que imprimor 50 discos aí marcharían todos os seus aforros. Pero se fas un casete, fas tantos como precises, son baratos, e se non os vendes podes usalos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Live Skull (EP)

***Live Skull*** é o EP de estrea da banda estadounidense de noise rock Live Skull, publicado no ano 1984 a través do selo Massive Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
I.R.S. Records

**I.R.S. Records** foi un selo discográfico estadounidense fundado por Miles Copeland III, Jay Boberg e Carl Grasso en 1979. I.R.S. publicou traballos dalgunhas das bandas máis populares dos anos 80, e foi particularmente coñecida por editar discos de artistas de college rock, new wave e rock alternativo, como R.E.M., The Go-Go's, Wall of Voodoo e Fine Young Cannibals.

## Historia 
Miles Copeland III, fillo do axente da CIA Miles Copeland Jr., xogou moitos roles na industria británica do punk rock e o new wave de mediados a finais dos 70: axente, representante, produtor, editor de revista e dono de discográfica. O seu irmán Ian era o director dunha axencia de talentos, Frontier Booking International (F.B.I.), mentres que o seu outro irmán, Stewart, tocaba a batería en The Police, un grupo representado por Copeland. O primeiro álbum de The Police publicouse en 1978 a través de A&M Records cun exitoso sinxelo, "Roxanne", que Copeland describiu como un punto de inflexión na súa vida.

Grazas ao seu éxito con The Police, Copeland convenceu a Jerry Moss, copropietario de A&M, para crear a división I.R.S. en 1979. I.R.S. é o acrónimo de International Record Syndicate.

De 1983 a 1987, I.R.S. Records promoveu un programa mensual da MTV chamado *I.R.S. Records Presents The Cutting Edge*, presentado por Peter Zaremba de The Fleshtones. A serie centrábase nas bandas que gravaban coa discográfica. O seu concepto posteriormente evolucionou cara ao programa de rock alternativo *120 Minutes*, estreado en 1986 e que coexistiu con *Cutting Edge* durante un ano e medio.

Os lanzamentos de I.R.S. foron distribuídos por A&M ata 1985, despois por MCA Records ata 1990, e finalmente por EMI ata a desaparición do selo en 1996. En 1985 Copeland realizou un acordo para cambiar o distribuidor do selo a MCA Records. Segundo o acordo A&M continuou editando o catálogo anterior a 1985, gran parte do cal aínda se atopa baixo a etiqueta de A&M.

O selo desapareceu en maio de 1996, sendo o seu derradeiro lanzamento *All Set* dos Buzzcocks, publicado dúas semanas antes do peche da discográfica. Pouco despois Copeland creou Ark 21 Records.

En 2011 EMI resucitou o selo; no ano seguinte tiña fichados a Chiddy Bang e a Foxy Shazam. En outubro de 2013, pouco despois da integración de EMI no seu sucesor, Universal Music Group, o selo resucitou novamente como I.R.S. Nashville, con artistas como Striking Matches, Marc Scibilia e Cowboy Jack Clement, antes de ser pechado novamente en 2015.

## Notas
Byron Lichtenberg

**Byron Kurt Lichtenberg**, nado en Straudsburg, Pensilvania, o 19 de febreiro de 1948, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-9 e STS-45.

## Traxectoria
Lichtenberg graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Universidade Brown en 1969, en enxeñería mecánica  polo Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (MIT) en 1975 e en enxeñería biomédica tamén polo MIT en 1979.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en 1978, participando nas misións STS-9 e STS-45 e pasando un total de 19,25 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-9
*STS-45
Meseta do Columbia

A **meseta do Columbia** (en ) é unha ampla meseta da zona do Pacífico Noroeste  dos Estados Unidos atravesada polo río Columbia, unha meseta de inundación de basalto localizada entre a Cascade Range e as Montañas Rochosas. É unha rexión xeolóxica e xeográfica que administrativamente comprende parte dos estados de Washington, Oregón e Idaho. Unha das acepcións do termo «conca do Columbia» (*Columbia Basin*) refírese máis ou menos á mesma zona que a meseta do Columbia.

## Xeoloxía 
esquerda|miniatura|202x202px|A provincia basáltica Río Columbia
A finais do Mioceno e principios do Plioceno, unha das maiores inundacións de basalto, de arredor de 160&nbsp;000&nbsp;km² xurdiu do Pacífico Noroeste, formando unha gran provincia ígnea. Durante un período talvez de 10 a 15 millóns anos, fluíu a lava despois de que o fluxo se derramase pola superficie, acumulando en última instancia ata un espesor de máis de 1,8&nbsp;km. A medida que a rocha fundida chegaba á superficie, a codia da Terra afundíase aos poucos ocupando o espazo deixado pola lava que xurdía.

Esa subsidiencia da codia produciu esta gran meseta, unha ampla chaira de lava lixeiramente deprimida que ás veces tamén se coñece como conca do Columbia. O antigo río Columbia viuse obrigado a discorrer polo seu curso actual pola lava que avanzaba cara ao noroeste. A lava, cando fluía sobre a área, encheu primeiro os vales fluviais, formando diques que á súa vez provocaron a creación de encoros ou lagos. Nos leitos deses lagos hai impresións fósiles de follas, madeira petrificada, insectos fósiles e ósos de animais vertebrados.

## Flora 
Parte da meseta do Columbia asóciase coa kecorrexión da Meseta do Columbia, parte da ecorrexión coñecida como Nearctic temperate and subtropical grasslands, savannas, and shrublands («pradarías neárticas tépedas e subtropicales, sabanas e matogueiras») do bioma «pasteiros, sabanas e matogueiras tépedas».
[esquerda|miniatura|200x200px|Múltiples coadas de [basalto superpostas no macizo basáltico do río Columbia (Moses Coulee, Washington)]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* USGS Page on Columbia Plateau 
* Geology of Lake Roosevelt National Recreation Area (source of much of this page)
* Guide to digital documents and photographs about the Columbia River area.
* Columbia River Basin Ethnic History Archive
Verónica Salgueiriño

**Verónica Salgueiriño Maceira**, nada no Porriño en 1975, é unha investigadora e catedrática da Universidade de Vigo. En 2008 foi galardoada cunha bolsa de investigación do programa L'Oreal-Unesco “Por las Mujeres en la Ciencia”.
## Traxectoria 
Verónica Salgueiriño licenciouse en Química na Universidade de Santiago de Compostela en 1999 e realizou o doutoramento na Universidade de Vigo. Despois de realizar estancias posdoutorais na Universität Duisburg-Essen (Alemaña) e na Arizona State University (EEUU), incorporouse ao  Grupo Nanomag da Universidade de Santiago de Compostela. En  marzo de 2009 incorporouse á Universidade de Vigo como bolseira Ramón y Cajal. Dende maio de 2017 é profesora do departamento de Física Aplicada, onde lidera o Grupo de Nanomateriais Híbridos.

A súa investigación céntrase na síntese de nanomateriais, estudo das propiedades magnéticas de nanopartículas e nanocristais e o desenvolvemento de nanoestruturas magnéticas para o seu uso en hipertermia e administración controlada de fármacos.

Ademais do seu labor docente e investigador desenvolve unha importante actividade divulgadora, promovendo as vocacións científicas femininas.

## Recoñecementos 
En 2014 foi galardoada cunha bolsa de investigación do programa L'Oreal-Unesco “Por las Mujeres en la Ciencia”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo da Universidade de Vigo Día Internacional da Muller e a Nena na Ciencia
MAGIC

alt=O telescopio, en construción (case rematado)|miniatura|O telescopio, en construción (case rematado).

O **Major Atmospheric Gamma Imaging Cherenkov** (**Maior Atmosférico Cherenkov  de Imaxes Gamma**, coñecido polas súas siglas en lingua inglesa **MAGIC**) é un telescopio situado no conxunto de observatorios do Roque dos Muchachos, na illa da Palma, en Canarias. É o antecesor do Cherenkov Telescope Array (CTA), situado no mesmo lugar.
## Notas
Cimadevila, Castrofeito, O Pino

**Cimadevila** é un lugar da parroquia de Castrofeito, no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE, en 2019 tiña 34 habitantes (15 homes e 19 mulleres).

## Xeografía
Este casarío algo disperso encóntrase dividido entre as parroquias de Castrofeito e de Pereira, aínda que o IGE contabiliza a súa propia poboación para esta última parroquia. A división entre unha e outra parroquia ven determinada pola ladeira do monte da Barreira na que se atopa, unha na bacía do río Brandelos (Pereira) e outra na bacía do rego do Amenal (Castrofeito).
Trátase dunha zona rural orientada ao leste cara á plataforma do aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro, polo que xusto neste lugar dá comezo unha acusada pendente, e tamén ao carón da N-547, poucos metros despois de ter pasado O Amenal. Como o Camiño Francés a Santiago pasa por esta pequena poboación xusto antes e durante a devandita suba ao aeroporto, tense desenvolvido unha pequena infraestrutura hostaleira neste lugar, especialmente xunto á estrada nacional.

O monte da Barreira de Arriba (que acada os 376 m de altitude), no que as dúas Cimadevilas se estriban na súa cara leste, non só serve de soporte a unha parte fundamental da pista de aterraxe do aeroporto, senón tamén á malograda infraestrutura do Polígono Industrial do Pino, que se ve atravesada polo Camiño tralo seu paso por Cimadevila.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castrofeito, Cimadevila negocios ao caron da N-547.jpg|Negocios ao carón da N-547
Ficheiro:Castrofeito, Cimadevila casarío e ascenso ao monte Barreira de Arriba.jpg|Suba ao monte de Barreira de Arriba

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrofeito 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Arquitectura ecléctica

[miniatura|[Palacio de María Pita, na Coruña]]
O **eclecticismo**, en arquitectura, é unha tendencia que mestura elementos de diferentes estilos e épocas da historia da arte e da arquitectura. Naceu en Francia e exportouse rapidamente por toda Europa e Rusia, e despois aos Estados Unidos. O estilo desenvolveuse en occidente entre 1860 e finais da década de 1920.

O vocábulo *ecléctico* procede do adxectivo grego εκλεκτός, que significa "escolleito", que á súa vez deriba do verbo εκλέγω, "escoller". O que fixeron os arquitectos e artistas en xeral da época foi escoller de toda a historia da arte o que máis lles interesaba.

Tamén se empregou para definir ese período a palabra historicismo, referíndose a unha nova visión da historia, en que se pescuda filosoficamente. Porén, eclecticismo ou historicismo non se refiren ao mesmo, xa que o historicismo é o uso dunha linguaxe anterior e o eclecticismo emprega varias linguaxes anteriores nunha mesma arquitectura. As referencias principais do historicismo foron a arte gótica (neogótico), a arte románica (neorrománico) e a arte oriental (orientalismo e exotismo).

Este foi un período complexo da historia da arquitectura en que coexistiron moitas tendencias entrecruzadas, con algunhas versións de carácter nacional, xa que cada país intentou revivir as súas tradicións máis autóctonas, coincidindo cos movementos nacionalistas ou rexionalistas.

## Historia 
O eclecticismo comezou a practicarse durante o século XIX, cando os arquitectos comezaron a buscar un estilo que lles permitise manter algúns precedentes históricos e á vez crear os seus propios deseños. A partir dun completo catálogo de estilos pasados, a capacidade de mesturar e combinar estilos permitiu unha liberdade máis expresiva e proporcionou unha fonte de inspiración sen fin. Mentres outros profesionais do deseño trataban de imitar escrupulosamente os estilos do pasado, os eclécticos diferían, sendo a forza que os dirixía a creación e non a nostalxia, conservando o desexo de que os seus deseños fosen orixinais.

O entusiasmo pola imitación histórica comezou a decaer na década de 1930 e o eclecticismo foi apartado dos currículos das escolas de deseño en favor dun novo estilo. O cambio ao estilo moderno foi significativo e as novas tecnoloxías e novos materiais que se produciron nesa época permitiron maiores innovacións. A pesar do afastamento do eclecticismo, a era continuou a ser historicamente significativa xa que "reabriu as portas á innovación e ás novas formas" para a arquitectura dos anos seguintes.

## Notas
Alvite, Pereira, O Pino

**Alvite** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE, en 2019 tiña 14 habitantes (4 homes e 10 mulleres).

Trátase dunha zona rural orientada ao leste cara á bacía do Brandelos e ao oeste cara á plataforma do aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro, que se asenta sobre o monte da Barreira de Abaixo, polo que hai unha acusada pendente. Na súa contorna atópase a Fonte da Devesa, lugar de nacemento do río Brandelos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pereira, Alvite casa antiga.jpg|Cancela cun piar con remate en piña
Ficheiro:Pereira, Alvite hórreo no casarío.jpg|Casarío cun hórreo a tres augas
Ficheiro:Pereira, Alvite o val do Brandelos desde Alvite.jpg|Panorámica do val do río Brandelos

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
O Castro, Pereira, O Pino

**O Castro** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Os seus habitantes están incluídos dentro do número que o IGE determina para o lugar da Alta de Pereira.

O Castro fai xunto aos lugares da Alta de Pereira e da Igrexa un triángulo poboado dunhas 23 hectáreas. O Castro estríbase entre o monte de Castro, que acada os 347 m de altitude, e a Pena do Raposo, que chega aos 372 m, que fan fronteira co concello de Touro. Cara ao norte, oriéntase cara á bacía dun regato que nace poucos metros antes e que apenas 1.400 m despois desauga no Brandelos, polo que o camiño que o cruza en dirección á Alta de Pereira salva unha pendente algo acusada cara a abaixo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pereira, Castro casa con azulexos.jpg|Alpendre con mosaico de pedra pulimentada xunto a unha horta 
Ficheiro:Pereira, Castro casa antiga e hórreo 1.jpg|Casa antiga e hórreo

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Don L. Lind

**Don Leslie Lind**, nado en Midvale, Utah, o 18 de maio de 1930 e finado o 30 de agosto de 2022, foi un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-51-B.

## Traxectoria
Lind graduouse en física pola Universidade de Utah en 1953 e ten un doutoramento en física nuclear de altas enerxías pola Universidade de California en Berkeley en 1964. Fixo estudos de postdoutoramento no Instituto Xeofísico da Universidade de Alasca entre 1975 e 1976.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-B
*Skylab 3
*Skylab 4
Kjell Lindgren

**Kjell Norwood Lindgren**, nado en Taipei o 23 de xaneiro de 1973, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión Soiuz TMA-17M e foi membro das expedicións 44 e 45 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Lindgren graduouse en bioloxía pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1995 e é máster en fisioloxía cardiovascular pola Universidade do Estado de Colorado en 1996, onde tamén obtivo un doutoramento en medicina en 2002.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 2009, participando na misión Soiuz TMA-17M e sendo membro das expedicións 44 e 45 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 141,67 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-17M
*Expedición 44
*Expedición 45
*Estación Espacial Internacional
Jerry M. Linenger

**Jerry Michael Linenger**, nado en Eastpointe, Míchigan, o 16 de xaneiro de 1955, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-64, STS-84 e STS-81.

## Traxectoria
Linenger graduouse en biociencias pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1977 e ten un doutoramento en medicina pola Universidade do Estado de Wayne en 1981. É máster en xestión de sistemas pola Universidade do Sur de California en 1988 e en políticas de saúde pública pola Universidade de Carolina do Norte en 1989, así como doutor en epidemioloxía por esta última universidade nese mesmo ano.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1992, participando nas misións STS-64, STS-84 e STS-81 e pasando un total de 143,12 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-64
*STS-84
*STS-81
Gálata Ludovisi

O ***Gálata Ludovisi*** é escultura helenística de mármore que está exposta no Palazzo Massimo alle Terme, e está estilisticamente dentro da Escola de Pérgamo, unha escola helenística que se inclinou cara a sentimentos patéticos e violentos. 

## Historia 
A súa orixe reside na decisión do rei Átalo I de Pérgamo, que decidiu conmemorar a importante vitoria sobre os gálatas no 233 a.C. cun conxunto formado por seis esculturas. No centro estaba o *gálata Ludovisi*, que acababa de matar á súa muller; mentres sostén o cadáver volve a cabeza cara ao seu inimigo ao mesmo tempo que se suicida; ao seu arredor hai outros catro gálatas tendidos no chan, incluído o *Gálata moribundo* . 

É probablemente unha copia romana do século I a.C. en mármore dunha estatua grega xa desaparecida, aínda que a orixinal foi feita en bronce. A comisión fíxose entre o 230 a.C. e 220 a.C. Descoñécese a identidade do escultor, pero algúns suxiren que Epígono, o escultor da corte da dinastía atálida de Pérgamo, puido ser o autor.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Gálata moribundo*
### Bibliografía 
* *Historia del Arte, 9. El arte griego (III)*. Miguel Ángel Elvira,. Historia 16, 1989, pp. 88 e 149-150. 
* Francis Haskell and Nicholas Penny, *Taste and the Antique: The Lure of Classical Sculpture 1500-1900* Cat. 68, as "Paetus and Arria" pp 282–84.
* Walter Friedlaender, *Nicolas Poussin: A New Approach* (Nova York: Abrams) 1964.
Steven Lindsey

**Steven Wayne Lindsey**, nado en Arcadia, California, o 24 de agosto de 1960, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-121, STS-133, STS-95, STS-104 e STS-87.

## Traxectoria
Lindsey graduouse en enxeñería pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1982 e é máster en enxeñería aeronáutica polo Instituto de Tecnoloxía da Forza Aérea en 1990.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en marzo de 1995, participando nas misións STS-121, STS-133, STS-95, STS-104 e STS-87 e pasando un total de 62,94 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-121
*STS-133
*STS-95
*STS-104
*STS-87
Mujaid Sadick Aliu

**Mujaid Sadick Aliu**, coñecido como **Mujaid**, nado en Logroño o 14 de marzo do 2000, é un futbolista español. Xoga como defensa e o seu club actual é o KRC Genk, da Primeira división belga. 

## Traxectoria 
Naceu en Logroño, fillo de inmigrantes de Nixeria e Ghana. Comezou a xogar nas categorías inferiores do Club Valvanera Deportivo da Rioxa e en 2016 incorporouse á canteira do Deportivo da Coruña. 

En outubro de 2017 debutou co Real Club Deportivo Fabril na Segunda División B ás ordes de Cristóbal Parralo despois de destacar no Xuvenil 'A' da División de Honra dirixido por Rubén Coméndez. O club blindou ao xogador cun contrato profesional, coa intención de que algún día chegase ao primeiro equipo. 

O 12 de maio de 2018 debutou na elite do fútbol español da man do adestrador holandés Clarence Seedorf na segunda metade do partido do Deportivo contra o Villarreal CF (2-4) no estadio de Riazor. Fíxoo co 34 ás costas e só unhas horas despois volveu xogar, esta vez co número 4 e no centro da zaga, un partido da Copa do Rei Xuvenil, tamén con derrota deportivista (3-4). 

En xullo de 2018 renovou o seu contrato co club por catro anos máis cunha cláusula de rescisión de 20 millóns de euros. Despois do descenso á Segunda División do Deportivo, Mujaid, aínda con ficha do Fabril, comezou a xogar de xeito habitual co primeiro equipo, tanto con Luis César Sampedro como con Fernando Vázquez, e converteuse nun dos xogadores máis destacados do equipo galego a pesar da súa xuventude, disputando 28 partidos de liga e gañando en dúas ocasións o premio ao mellor xogador do mes. 

Na tempada 2020/21, co Deportivo na Segunda B, foi o xogador con máis minutos disputados do equipo, sendo un fixo na defensa branquiazul, que encaixou só 13 goles durante a campaña. 

O 18 de maio de 2021 fíxose oficial o seu traspaso por dous millóns de euros ao KRC Genk, da Primeira división de Bélxica, o traspaso máis caro da historia da Segunda B. Co equipo limburgués disputou a Supercopa de Bélxica ese mesmo ano e na tempada 2022/23 proclamouse subcampión de liga. En febreiro de 2025 acadou os 100 partidos co club.

## Palmarés 
### Trofeos internacionais 
(*) Incluíndo a Selección

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en transfermarkt .
* Ficha en bdfutbol.com .
Cordilleira Americana

A **Cordilleira Americana** é unha cadea de cordilleiras que consiste nunha secuencia case continua de cordais que forman a "columna vertebral" occidental de Norte, Sur e Centroamérica. É tamén o eixe do arco volcánico que forma a metade oriental do cinto de lume do Pacífico.

## Descrición 
### América do Norte 
miniatura|Montañas Rochosas no Canadá|esquerda
As montañas da Cordillera dende México cara ao norte coñécese colectivamente como Cordilleira Norteamericana.

Dende o norte ao sur, esta secuencia de cordais parelos e sobrepostos comeza coa Cordilleira de Alasca e a Cordilleira Brooks en Alasca e segue por Yukón e a Columbia Británica. O cinto principal das Montañas Rochosas xunto coas paralelas Montañas de Columbia e as cadeas da costa do Pacífico de montañas e illas continúan pola Columbia Británica e a illa de Vancouver. Nos Estados Unidos, as ramas da Cordilleira inclúen as Montañas Rochosas, a Serra Nevada, as Cascadas, e varias pequenas cordilleiras litorais. En México, a Cordillera continúa pola Serra Madre Occidental e a Serra Madre Oriental, así como nas montañas vertebradoras da Península de Baja California.

### América do Sur 
[miniatura|[Andes no Perú|esquerda]]
A Cordilleira continúa polos cordais de América Central en Guatemala, Honduras, Nicaragua, Costa Rica e Panamá, e devén nas montañas dos Andes en América do Sur. Os Andes coas súas cadeas paralelas e as cadeas nas illas da costa de Chile continúa por Colombia, Venezuela, Ecuador, o Perú, Bolivia, a Arxentina e Chile ata o punto máis meridional do continente na Terra do Fogo. A Cordilleira continúa aínda ao longo do Scotia Arc antes de alcanzar as montañas da península Antártica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Silberling, N.J. et al. (1992). *Lithotectonic terrane map of the North American Cordillera* [Miscellaneous Investigations Series I-2176]. Reston, Va.:  U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.
Carsen Edwards

**Carsen Cade Edwards**, nado o 12 de marzo de 1998 en Houston, Texas, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga no FC Bayern München da Basketball Bundesliga alemá. Con 1,80 metros de estatura xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2019, Edwards foi seleccionado polos Philadelphia 76ers na 33ª posición do Draft da NBA de 2019, e os seus dereitos foron traspasados ós Boston Celtics. O 14 de xullo de 2019, Edwards asinou cos Celtics. O 23 de outubro de 2019 fixo o seu debut na NBA, na derrota dos Celtics por 93–107 contra os Philadelphia 76ers, facendo tres puntos e un rebote.

O 15 de setembro de 2021, Edwards foi traspasado xunto a Kris Dunn ós Memphis Grizzlies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Xosé Miguel Pérez Blecua

**Xosé Miguel Pérez Blecua**, nado en San Xoán de Río en 1985, é un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Enxeñeiro de telecomunicacións pola Universidade de Vigo. Militou en AMI. Foi fundador e presidente da Asociación Cultural RíoMola, e da Asociación Xuvenil Río. Foi elixido concelleiro de San Xoán de Río polo BNG nas eleccións municipais de 2007 e foi concelleiro de Cultura, Deporte e Benestar Social nese mandato. Despois pasou a militar en Anova-Irmandade Nacionalista. Nas municipais de 2019 encabezou a candidatura da Agrupación de Electores de San Xoán de Río (RIO) e foi elixido alcalde con maioría absoluta. O 25 de agosto de 2020 afiliouse ao PPdeG pero manténdose como alcalde da Agrupación de Electores RIO. Nas municipais de 2023 encabezou a candidatura do PPdeG e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Nese mandato pasou a formar parte do goberno da Deputación de Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en San Xoán de Río
Romeo Langford

**Romeo James Langford**, nado o 25 de outubro de 1999 en New Albany, Indiana, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Salt Lake City Stars da NBA G League. Con 1,93 metros de estatura xoga nas posicións de escolta e ala.

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2019, Langford foi seleccionado polos Boston Celtics na 14ª posición do Draft da NBA de 2019. O 11 de xullo de 2019, Langford asinou cos Celtics.

O 10 de febreiro de 2022, Langford foi traspasado xunto a Josh Richardson ós San Antonio Spurs, a cambio de Derrick White.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Gregory T. Linteris

**Gregory Thomas Linteris**, nado en Demarest, Nova Jersey, o 4 de outubro de 1957, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-94 e STS-83.

## Traxectoria
Linteris graduouse en enxeñería química pola Universidade de Princeton en 1979 e é máster pola Universidade de Stanford en 1984. Ten un doutoramento en enxeñería mecánica e aeroespacial por Princeton en 1990.

Participou nas misións STS-94 e STS-83, pasando un total de 19,67 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-94
*STS-83
Living Plume Shield

**Living Plume Shield** ou **LIPS** foi unha serie de satélites artificiais dos Estados Unidos adicados a probar diferentes tecnoloxías.

## Características 
Os satélites LIPS eran en realidade a cuberta inferior dos dispensadores MSD utilizados para despregar os satélites Parcae e cuxa función era protexer a estes satélites da saída de gases do motor do dispensador. Tres destas cubertas, con forma de aro, foron modificadas para levar a cabo diversos experimentos. Foron enviados ao espazo entre 1980 e 1987 a bordo de foguetes Atlas E e Atlas H.

LIPS 1, xunto con Parcae 4, non chegou ao espazo polo fallo do seu foguete lanzador.

LIPS 2 chegou a órbita e a súa misión consistiu en probar a descarga directa de datos tácticos desde órbita baixa, levando a bordo un transpondedor en UHF dun so canal. Usaba ademais tres paneis solares de dobre cara con diferentes tipos de células solares para producir enerxía eléctrica.

LIPS 3 tamén foi posto en órbita e usouse para probar células solares de nova tecnoloxía.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas E
*Atlas H
LISA Pathfinder

**LISA Pathfinder** ou **LPF** foi un satélite artificial da ESA lanzado o 3 de decembro de 2015 mediante un foguete Vega desde o Centro Espacial de Kourou.

## Características 
LISA Pathfinder foi un satélite da Axencia Espacial Europea lanzado para probar novas tecnoloxías a ser usadas no observatorio de ondas gravitatorias LISA. O experimento principal de LISA Pathfinder consistía en medir con precisión extrema os cambios na distancia entre dúas masas en voo libre usando novos sensores e o mesmo tipo de interferometría por láser que usará LISA. Usaba tamén propulsores capaces de proporcionar impulsos de só microNewtons de forza para mover a nave con enorme precisión.

A misión de LISA Pathfinder finalizou o 30 de xuño de 2017 despois de cumprir os seus obxectivos. O 18 de xullo dese ano foi apagado definitivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Vega
Liu Boming

**Liu Boming**, nado na provincia de Heilongjiang o 29 de outubro de 1966, é un astronauta chinés que formou parte das misións Shenzhou 7 e Shenzhou 12.

## Traxectoria
Liu Boming participou nas misións Shenzhou 7 e 12, pasando un total de 95 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Shenzhou 7
*Shenzhou 12
Liu Wang

**Liu Wang**, nado en Shanxi o 25 de marzo de 1969, é un astronauta chinés que formou parte da misión Shenzhou 9.

## Traxectoria
Liu Wang participou na misión Shenzhou 9, pasando un total de 12,64 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Shenzhou 9
Liu Yang

**Liu Yang**, nada en Zhengzhou o 6 de outubro de 1978, é unha astronauta chinesa que formou parte das misións Shenzhou 9 e Shenzhou 14.

## Traxectoria
Liu Yang, a primeira astronauta chinesa da Historia, participou nas misións Shenzhou 9 e 14, pasando un total de 195 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Shenzhou 9
*Shenzhou 14
Academia de Ciencias de Francia

A **Academia de Ciencias de Francia** (en francés, *Académie des sciences*) é a institución francesa que: «*Anima e protexe o espírito da investigación, e contribúe ao progreso das ciencias e  as súas aplicacións*». 

Creada en 1666, durante o reinado de [Lois XIV baixo o patrocinio do seu primeiro ministro Jean-Baptiste Colbert, contou inicialmente con científicos como René Descartes, considerado o pai da filosofía, Blaise Pascal e Pierre de Fermat. 

Trátase dunha das cinco academias francesas que constitúen o actual Instituto de Francia.

Foi a primeira institución que adoptou e sistema métrico decimal como sistema universal.

## Historia 
miniatura|Luis XIV na Academia en 1671.

O 20 de abril de 1699, Lois XIV dá á *Academia Real de Ciencias* o seu primeiro regulamento: composta nun principio por 70 membros, a Academia recibe o título de real e instálase no Louvre.

Durante o século XVIII contribúe ao movemento científico do seu tempo por medio das súas publicacións, e xoga un rol de asesor para o poder. O 8 de agosto de 1793, a Convención Nacional suprime todas as academias. Dous anos máis tarde, o 22 de agosto de 1795, foi creado no seu lugar un "Instituto Nacional de Ciencias e Artes" reagrupando as antigas academias científicas, literarias e artísticas. A primeira clase do "Instituto de Ciencias Físicas e Matemáticas" foi a máis numerosa, con 66 membros de 144.

En 1816, a Academia de Ciencias recupera a súa autonomía participando no Instituto de Francia. O xefe do Estado é o seu protector.

En 1835, baixo a influencia de François Arago, foron creadas as «Actas da Academia de Ciencias», que volve a ser un instrumento de primeira importancia para a difusión de traballos de científicos franceses e estranexiros.

## Membros distinguidos 
Algúns dos membros máis distinguidos desta institución foron: Pierre Simon Laplace, Henri Léon Lebesgue, Joseph Fourier, Simeon Poisson, Jean-Victor Poncelet, Henri Poincaré, Charles Hermite, Émile Borel, Alfred Grandidier, Frederick Sanger, Pedro Vicente Maldonado, Antoine Lavoisier, Louis Pasteur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Academie des Sciences — Páxina oficial da Academia .
* Páxina coa lista completa dos membros da Academia .
* Discurso pronunciado por Nicolas de Condorcet en nome da Academia de Ciencias, na Asemblea Nacional francesa, en favor do sistema métrico internacional («Discours à l'Assemblée nationale, au nom de l'Académie des Sciences (12 de junio de 1790)». Unha ligazón para ser conscientes da grande importancia da Academia na época (e na actualidade), na que se ve a intervención da Academia na vida política e como intenta resolver os problemas que se plantexan na sociedade, e a súa posta en práctica.
* Gallica.bnf.fr (buscar: Comptes Rendus). As *Comptes Rendus* («Actas da Academia de Ciencias»), un instrumento de primeira importancia para a difusión de traballos de científicos franceses e estranxeiros. Están dispoñíbeis na Biblioteca Nacional de Francia.
All-Night Lotus Party

***All-Night Lotus Party*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Volcano Suns, publicado no ano 1986 a través do selo Homestead Records. En 2009 o disco foi remasterizado por Bob Weston e reeditado por Merge Records con cancións extra. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Célticos

Os **célticos** (en latín: *Celctici*, que quere dicir celta) é o nome dado aos celtas que habitaban na zona do Alentexo occidental, no sur de Portugal, o sur da provincia de Badaxoz e o norte da provincia de Huelva formando a zona occidental da Beturia: a Beturia Céltica.

Segundo Jorge de Alarção, "a designación Celtici" sería un colectivo que abarcaría a diversos pobos, como os saefes e os cempsii e se cadra tamén os lusitanos. De feito propúxose unha orixe *céltica* para o etnónimo dos Cempsii que sería unha adaptación grega do orixinal *Cimb*ii  así recollido nunha estla do Algarbe para un tal kimbaitis 'dos Cimbios', e que se relaciona co antigo irlandés cimb 'tributo' e *cimbid* 'dador de tributos - vencido' < **kimbiatis*.

As poboacións dos célticos en Lusitania eran Lacóbriga, Caepiana, Braetolaeum, Miróbriga, Arcóbriga, Meribriga, Catraleucus e Arandis..

Os célticos eran veciños dos turdetanos cos que compartían as chairas do Alentexo, ocupando os célticos a parte occidental. É Tolomeo (c. 90 - c. 168), baseado en autores máis antigos como Posidonio e Artemidoro o que distingue entre os dous pobos no século II. Segundo relata Plinio na súa obra, *Historia Naturalis* os *Celticii* ocuparon territorio até a Huelva andaluza, como pobo cadete dos Lusitanos, cos cales Plinio identificaba as leis, fala, o seu culto e nomes de *oppidas*. Os pobos célticos ensinaron a metalurxia do ferro aos habitantes da zona mediterránea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ángel Montenegro *et alii*, *Historia de España 2 - colonizaciones y formación de los pueblos prerromanos (1200-218 a.C)*, Editorial Gredos, Madrid (1989) 
*Mattoso, José (dir.), História de Portugal. Primeiro Volume: Antes de Portugal, Lisboa, Círculo de Leitores, 1992. (in Portuguese)
*
*Luis Berrocal-Rangel, *Los pueblos célticos del soroeste de la Península Ibérica*, Editorial Complutense, Madrid (1992) 
*Plinio o Vello, *Historia Naturalis* III, 13-14.

### Bibliografía adicional
* Alberto Lorrio J. Alvarado, *Los Celtíberos*, Universidad Complutense de Madrid, Murcia (1997) 
* Francisco Burillo Mozota, *Los Celtíberos, etnias y estados*, Crítica, Barcelona (1998, revised edition 2007)