open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Santo Isidro, Esteiro, Cedeira

**Santo Isidro** é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol.
## Toponimia 
O topónimo **Santo Isidro** é un haxiotopónimo referido a Sidro Labrego e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Esteiro
### Parroquias de Cedeira
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cedeira
A Igrexa, Cerceda, Cerceda

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Cerceda no concello coruñés de Cerceda, na comarca de Ordes.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Martiño de Cerceda.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cerceda
### Parroquias de Cerceda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerceda
2018 (filme)

***2018*** (en ) é un filme indio de 2023 rodado en lingua malaiala e dirixido por Jude Anthany Joseph, quen escribiu o guión xunto con Akhil P. Dharmajan. Foi producido por Venu Kunnappilly, C K Padmakumar e Anto Joseph baixo o selo de Kavya Film Company en colaboración con P K Prime Production Producers. É un filme de desastres baseado nos graves asolagamentos de 2018 que devastaron Kerala. Está protagonizado por Kunchacko Boban, Tovino Thomas, Asif Ali, Vineeth Sreenivasan, Narain e Lal.

Foi escollido como candidato da India para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi o cuarto filme en malaiala en ser escollido como candidato nos Óscar, logo de *Guru*, *Adaminte Makan Abu* e *Jallikattu*.

## Personaxes 
* Kunchacko Boban como Shaji Punnoose
* Tovino Thomas como Anoop
* Asif Ali como Nixon
* Vineeth Sreenivasan como Rameshan
* Narain como Winston
* Lal como Mathachan
* Aparna Balamurali como Noora
* Tanvi Ram como Manju
* Sudheesh como Varghese
* Aju Varghese como condutor de taxi Jacob Koshy
* Kalaiyarasan como Sethupathi
* Harikrishnan como Alex
* Anamika Raj como Alina
* Sshivada como Serina
* Gauthami Nair como Anupama
* Siddique como pai de Noora
* Renji Panicker como pai de Anu
* Janardhanan como ministro
* Indrans como Bhasi
* Jaffar Idukki como Aravindan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da India propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Luis Chacón

**Luis Rodríguez Chacón**, coñecido como **Luis Chacón**, nado en Pontedeume o 30 de maio de 2000, é un futbolista galego que xoga como dianteiro e extremo esquerdo na Cultural Leonesa, da Primeira Federación, cedido polo Deportivo da Coruña.

## Traxectoria 
Formado como futbolista na canteira do Racing de Ferrol, debutou co primeiro equipo con só 16 anos, nun encontro da Segunda División B ante o Somozas. Despois de dous anos e medio máis no xuvenil, nas tempadas 2019/20 e 2020/21 foi cedido ao propio equipo das Somozas, que para entón xogaba xa na Terceira División. Disputou un total de 58 partidos co club, co que marcou 10 goles e disputou unha promoción de ascenso.

Na tempada 2021/22 incorporouse ao primeiro equipo do Racing de Ferrol, na nova Primeira División RFEF. Xogou no primeiro equipo ferrolán dúas campañas, sendo un xogador importante sobre todo na segunda delas, na que o club conseguiu regresar á Segunda División despois de 15 anos de ausencia, tras proclamarse campión do Grupo I de Primeira RFEF. Chacón contribuíu con 29 partidos de liga e 5 goles.

En agosto de 2023 fichou polo Arenteiro, que viña de ascender á Primeira Federación. Titular indiscutible na súa única tempada no Carballiño, marcou 10 goles, sendo o máximo goleador e un dos xogadores máis destacados do equipo, que acadou unha sorprendente oitava praza na liga.

En xullo de 2024 asinou un contrato por catro anos co Deportivo da Coruña, converténdose na primeira fichaxe do club no seu regreso á Segunda División despois de catro tempadas na terceira categoría. No club leonés coincidiu con outros seis futbolistas galegos (Quique Fornos, Pibe, Kevin Presa, Bicho, Antón Escobar e Manu Justo) e completou unha brillante tempada que culminou cun histórico ascenso á Segunda División como campión do Grupo I. Foi o xogador máis destacado do equipo, contribuíndo ao ascenso con 13 tantos e cinco asistencias, e foi o autor do único gol do seu equipo na última xornada de liga contra o Andorra no Reino de León, converténdose así no "heroe do ascenso". A súa gran tempada valeulle o premio da AFE ao mellor xogador da Primeira Federación.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Estatísticas 
## Palmarés 
;Racing de Ferrol
* **Primeira Federación (1):** 2022/23.

;Cultural Leonesa
* **Primeira Federación (1):** 2024/25.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Víctor Pérez Peraza

**Víctor Pérez Peraza**, nado en San Sebastián de La Gomera o 28 de decembro de 1984, é un árbitro de fútbol español, que milita na Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Debutou na Segunda División B na tempada 2010/11 e arbitrou na categoría durante 11 tempadas consecutivas. En 2021 pasou a dirixir partidos da nova Primeira División RFEF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
Ziordia

**Ziordia** é un concello de Navarra, na comarca de Sakana, dentro do meiriñado de Pamplona.

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 352 habitantes.

## Notas
Sionlla

O topónimo **Sionlla** pode referirse a:

;En Galiza
***A Sionlla**, lugar da parroquia de Sabugueira, no concello de Santiago de Compostela;
***A Sionlla de Abaixo**, lugar da parroquia da Enfesta, no concello de Santiago de Compostela;
***A Sionlla de Arriba**, lugar da parroquia da Enfesta, no concello de Santiago de Compostela;

;Río de Galiza
***Río Sionlla**, curso de auga galego que discorre polo nordeste do concello de Santiago de Compostela. Nace na parroquia de Sabugueira e desemboca no río Tambre en Verdía.
Markel Etxeberria

**Markel Etxeberria Mendiola**, nado en Erandio o 15 de febreiro de 1995, é un futbolista español que xoga como lateral dereito no Sestao River, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Nacido en Erandio, formouse como futbolista na canteira do Athletic de Bilbao. En 2012 debutou co segundo filial do club, o Basconia, e antes de xogar ningún partido co primeiro filial foi convocado polo conxunto principal para un partido da Europa League ante o HJK Helsinki, aínda que non chegou a debutar.

Xa nas filas do Bilbao Athletic, disputou 35 partidos na tempada 2014/15, na que o seu equipo logrou o ascenso á Segunda División. Disputou o seu primeiro partido na categoría de prata nun empate sen goles en San Mamés ante o Huesca. Disputou un total de 30 encontros na tempada, que rematou co equipo descendendo de novo a Segunda B.

Nas tempadas 2016/17 e 2017/18 xogou cedido no Real Valladolid e no Numancia respectivamente. En xuño de 2018 rematou o seu contrato co Athletic e  asinou un contrato permanente co Numancia. Posteriormente militou no Cartagena, Barakaldo e Eldense, antes de fichar polo Sestao River en xaneiro de 2022.

## Notas
Germán Novoa

**Germán Novoa Enríquez**, nado en Morgade (Xinzo de Limia) o 6 de agosto de 1996, é un futbolista galego que xoga como defensa central no Arenteiro, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Nado na parroquia de Morgade, en Xinzo de Limia, formouse como futbolista na canteira do Pabellón Ourense, antes de incorporarse en 2015 ao Barbadás. Disputou tres partidos co filial e a continuación pasou ao primeiro equipo, no que militou durante as tempadas 2015/16 e 2016/17 na Terceira División. Entre 2017 e 2020 xogou no Ourense CF, da mesma categoría, fichando en 2020 polo Arenteiro.

No Carballiño converteuse nun dos piares defensivos no triunfante ciclo que levou ao conxunto verde a conquistar dous ascensos en tres tempadas, dende a Terceira ata a Primeira RFEF.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Palmarés 
;Arenteiro
* **Segunda División RFEF (1):** 2022/23.
* **Terceira División (1):** 2020/21.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Audiencia Provincial da Coruña

[miniatura|Sede da Audiencia Provincial da Coruña no edificio da antiga [Fábrica de Tabacos da Coruña|Fábrica de Tabacos.]]
A **Audiencia Provincial da Coruña** é o órgano xudicial superior da provincia da Coruña.

## Seccións 
A Audiencia Provincial da Coruña coñece de asuntos civís e penais. Conta con seis seccións: tres civís (3, 4 e 5) e dous penais (1 e 2).

## Sede 
miniatura|Fachada frontal e reloxo da Audiencia Provincial da Coruña.
A Audiencia Provincial ten a súa sede, dende 2017, no edificio da antiga Fábrica de Tabacos da cidade da Coruña. Porén a sección sexta, que se ocupa de asuntos civís e penais, ten a súa sede en Santiago de Compostela.

## Presidencia 
O actual presidente da Audiencia Provincial da Coruña é, dende 2019, o maxistrado Ignacio Picatoste.

Os maxistrados que desempeñaron a presidencia da Audiencia Provincial da Coruña con anterioridade a Ignacio Picatoste foron: José Luis Seoane Spiegelberg (2006-2019), Ángel Judel Prieto (1996-2006), José María Cabanas Gancedo (1991-1996), Juan José Reigosa González (1986-1991) e Emilio Celorio Sordo (1970-1986).

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Audiencias Provinciais de España
* Tribunal Superior de Xustiza de Galicia

### Ligazóns externas 
*
Albudiño, Fecha, Santiago de Compostela

**Albudiño** é un lugar da parroquia de Fecha, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 65 habitantes (32 homes e 33 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fecha 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela
Marzo (homónimos)

O termo **Marzo** pode referirse a:

***Marzo**, terceiro mes do ano.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Marzo**, lugar da parroquia de Prevesos, no concello de Castro de Rei;
***Marzo de Abaixo**, lugar da parroquia de Grixoa, no concello de Santiago de Compostela;
***Marzo de Arriba**, lugar da parroquia de Grixoa, no concello de Santiago de Compostela;
***Campomarzo**, lugar da parroquia de Abades, no concello de Silleda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Marza**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Silleda.
A Lousa, As Encrobas, Cerceda

**A Lousa** é un lugar da parroquia das Encrobas no concello coruñés de Cerceda, na comarca de Ordes.

## Lugares e parroquias
### Lugares das Encrobas
### Parroquias de Cerceda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerceda
Spider-Man: Across the Spider-Verse

***Spider-Man: Across the Spider-Verse*** é un filme estadounidense de 2023 dirixido por Joaquim Dos Santos, Kemp Powers e Justin K. Thompson. Baséase no personaxe de Marvel Comics Miles Morales, foi producido por Columbia Pictures e Sony Pictures Animation en asociación con Marvel Entertainment, e distribuído por Sony Pictures Releasing. É a secuela de *Spider-Man: Into the Spider-Verse* (2018) e a segunda película da franquía *Spider-Verse*, que está ambientada nun multiverso de chamado "Spider-Verse". O guión foi escrito por Phil Lord, Christopher Miller, quen tamén producen e David Callaham. Shameik Moore é a voz de Miles, xunto coas voces de Hailee Steinfeld, Brian Tyree Henry, Lauren Vélez, Jake Johnson, Jason Schwartzman, Issa Rae, Karan Soni, Shea Whigham, Greta Lee, Daniel Kaluuya, Mahershala Ali e Oscar Isaac. No filme, Miles vive unha aventura con Gwen Stacy / Spider-Woman polo multiverso, onde coñece a un equipo de Spiders dirixido por Miguel O'Hara / Spider-Man 2099 coñecido como Spider-Society, pero entra en conflito con eles ao manexar unha nova ameaza na forma do Spot.

## Personaxes 
* Shameik Moore como Miles Morales / Spider-Man
* Hailee Steinfeld Gwen Stacy / Spider-Gwen
* Brian Tyree Henry como Jeff Morales
* Lauren Vélez como Rio Morales
* Jake Johnson como Peter B. Parker / Spider-Man
* Jason Schwartzman como Johnathon
* Issa Rae como Jess Drew / Spider-Woman
* Karan Soni como Pavitr Prabhakar / Spider-Man India
* Daniel Kaluuya como Hobie Brown / Spider-Punk
* Oscar Isaac como Miguel O'Hara / Spider-Man 2099

## Notas
Autobiography (filme)

***Autobiography*** é un filme indonesio de 2022 escrito e dirixido por Makbul Mubarak, no seu debut como director. Está protagonizado por Kevin Ardilova e Arswendy Bening Swara. O filme tivo a súa estrea mundial na 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia durante a sección Horizons o 2 de setembro de 2022, onde gañou o Premio FIPRESCI da Federación Internacional de Críticos de Cinema ao mellor filme en seccións distintas da principal. *Autobiography* gañou o único premio na categoría de mellor guión orixinal entre outros sete nomeamentos no Festival de Cinema de Indonesia de 2022. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Kevin Ardilova como Rakib
* Arswendy Bening Swara como Purnawinata
* Yusuf Mahardika como Agus
* Lukman Sardi como Soewito
* Yudi Ahmad Tajudin como Nala
* Rukman Rosadi como Amir
* Haru Sandra como Andra
* Gunawan Maryanto como traballador da construción

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Ana Fuentes Crego

**Ana Fuentes Crego**, nada en Vigo en 1969, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Comenzou a súa actividade profesional en *Faro de Vigo* e o pouco despois incorporouse a *Atlántico Diario*. Coordinou o suplemento Universitas e dirixiu o suplemento económico Euro para *Atlántico Diario* e *La Región*. É subdirectora no diario *Atlántico Diario* de Vigo, do grupo *La Región*.

Formou parte do programa pro liderazgo femenino "executiva" da Xunta de Galicia.

Foi directora de comunicación da Zona Franca de Vigo,  e colaboradora do Foro Económico de Galicia, e fundadora do grupo Sumamos de mulleres profesionais, da Asociación da Prensa de Vigo e do Colexio de Xornalistas de Galicia.

## Obra 
* *Olimpia Valencia: ocho décadas de historia desde los ojos de una pionera* (Instituto de Estudios Vigueses, 2019)

### Obras colectivas 
**Miradas en Mayo Rey . El sueño de agua en Rey Bouba* (2010)
*"Cuando el corazón se hiela", no volume *Relatos na rúa* (Editorial Elvira, 2017)

## Premios e recoñecementos 
* Finalista no premio ao Mellor artigo xornalístico sobre o sector naval 2006 por "Los astilleros del mundo, saturados".
* Premio Cegasal de Xornalismo 2017 
* Premio impacto social 2024 concedido por Empresarias de Galicia
* Finalista no premio Cepesca 2017. Confederación Española de Pesca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* en executivasdegalicia.org
Pontillón

O topónimo **Pontillón** pode referirse a:

;En Galiza
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Ferreiroa, no concello de Agolada;
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Requián, no concello de Betanzos;
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Ferreira, no concello de Coristanco.
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Crespos, no concello de Padrenda;
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Moreira, no concello de Ponteareas;
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Leirado, no concello de Salvaterra de Miño;
***O Pontillón**, lugar da parroquia de Sabugueira, no concello de Santiago de Compostela.

;Encoro de Galiza
***Encoro do Pontillón do Castro**, encoro situado na parroquia de Verducido, no concello de Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Jon Guruzeta

**Jon Guruzeta Rodríguez**, nado en Donostia o 3 de abril de 2000, é un futbolista vasco, que xoga como centrocampista no Sestao River, da Primeira División RFEF. a. É fillo do exfutbolista Xabier Guruzeta e irmán de Gorka Guruzeta.

## Traxectoria 
Naceu en Donostia no seo dunha familia vencellada ao fútbol. Seu pai, Xabier Guruzeta, xogara varias tempadas na Primeira División na década de 1990 nas filas da Real Sociedad, ademais de militar noutros clubs de Segunda como o Alavés ou o Ourense, mentres que o seu irmán maior, Gorka, tamén elixiu o fútbol como profesión. Ambos irmáns comezaron a xogar no Antiguoko, pasando máis tarde á canteira do Athletic Club, á que Jon se incorporou en 2018.

Xogou co xuvenil na División de Honra e pasou polos dous filiais (Basconia e Bilbao Athletic), antes de desvencellarse do club en 2023, cando fichou polo Sestao River, da Primeira División RFEF.

## Notas
Kansuke Naka

**Kansuke Naka** (), nado o 22 de maio de 1885 e finado o 3 de maio de 1965, foi un novelista e ensaísta xaponés.

## Traxectoria 
Naka naceu en Tokyo o 22 de maio de 1885. Viviu en Hiratsuka entre 1926 e 1932. Agás un breve período, durante a segunda guerra mundial, en que foi evacuado á prefectura de Shizuoka, Naka permaneceu a meirande parte da súa vida na capital nipoa. En 1942, casou con Kazuko Shimada.

Naka foi estudante de Natsume Sōseki (1867-1916) na Universidade de Tokyo, antes de que o escritor deixase a docencia para traballar no xornal *Asahi shimbun*. Foi este quen facilitou a publicación da primeira novela de Naka, *Gin no saji* 銀の匙 ("A culler de prata", 1911-1913), no devandito xornal. Trátase dunha descrición nostálxica da súa infancia e adolescencia, na que se recolle a vida no Tokyo de comezos do século XX. Nesta *bildungsroman*, mestúranse os feitos históricos da era Meiji (1852-1912) cos sentimentos de illamento do protagonista. 

Tamén escribiu *Inu* 犬 ("Os cans", 1922) e a escolma poética *Rōkan* 琅玕 (1935).

## Influencia 
A literatura de Naka foi prezada polo filósofo Tetsurō Watsuji (1889-1960), así como polo intelectual chinés Zhou Zuoren (1885-1967), quen gabou a súa infrecuente vontade de criticar aos nacionalistas nipóns.

## Traducións 
### En castelán 
* *Perros* (2024). Tradución directa do xaponés de Iván Díaz Sancho. Satori Ediciones.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Aradas, A Peregrina, Santiago de Compostela

**Aradas** é un lugar da parroquia da Peregrina, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 89 habitantes (44 homes e 45 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Peregrina 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela
Biblioteca As Quintas

A **Biblioteca As Quintas** é a biblioteca pública municipal da Caridá, no concello de El Franco. Atópase no complexo cultural As Quintas e ten máis de 50 anos de existencia. Foi resituada na actual situación en 2009. En maio de 2024 tiña un fondo propio de 10&nbsp;614 volumes.

Encadrada na rede de bibliotecas públicas de Asturias, abre todos os días de diario.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da biblioteca
Yoon Yong-gyu

**Yoon Yong-gyu** (en coreano, 윤종규), nado o 29 de decembro de 1912 en Daegu, Corea (daquela parte do Imperio xaponés), tamén coñecido como **Yun Yong-kyu**, foi un director de cinema coreano. 

## Traxectoria 
Nado en Daegu, cando Corea formaba parte do Imperio do Xapón. Fixo o seu primeiro filme *Maeumui gohyang (Un fogar no corazón)* (1949) en Corea do Sur, antes de desertar a Corea do Norte pouco antes do comezo da Guerra de Corea de 1950-1953. Aló, proseguiu a súa carreira como cineasta e, en 1952, comezou a traballar como director do Estudio Nacional de Cinema de Corea do Norte (국립영화촬영소). foi unha das películas coreanas máis importantes feitas despois da liberación do dominio xaponés. Baseada na obra teatral de Ham Se Deok, *Tongseung* (*O pequeno monxe*), narra a historia de Do-seong, un neno monxe (Yoo Min) abandonado pola súa nai nun mosteiro budista, que devece polo seu retorno. 

Stanley Park fixo unha nova versión en 2014 titulada 내마음의고향, *Nae maeumeui goyang (Un fogar no meu corazón)*.

*Sonyeon ppaljjisan (Guerrilleiros adolescentes)*, de 1951, rodada durante a guerra, foi unha das primeiras películas norcoreanas.

## Filmografía 
* 1949: 마음의 고향, *Maeumui gohyang* (en galego: *Un fogar no corazón*).
* 1951: 년빨찌산, *Sonyeon ppaljjisan* (en galego: *Guerrilleiros adolescentes).*
* 1952: 향토를 지키는 사람들, *Hyangtoleul jikineun salamdeul (*en galego: *Defensores da patria)*
* 1954:빨치산 처녀, *Ppalchisan cheonyeo, (en galego: A partisana)*
* 1955: 신혼 부부, *Sinhon bubu* (en galego: *Os acabados de casar*) (codirixida por Dong-in Joo)
* 1957: 오란청, *Orang chon* (en galego: *Xente da aldea)*
* 1958: *Suribong* (codirixida por Youngseob Joo)
* 1959: 춘향전, *Chunhyangjeon (en galego:* *A lenda de Chunhyang)*
* 1960: *Nyeoseong yeong-ung gwangbu*
* 1960: *Dangyeol-ui nolae*
* 1972: *Ab yeon gong deul* (codirixida por Deok Kyu Kim)
* 1980: 춘향전, *Chunhyangjeon* (en galego: *A historia de Chun Hyang)* (codirixida por Won Jun Yu)

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Yoon Yong-gyu en Letterboxd
* Guerrilleiros adolescentes en YouTube
*  en Internet Archive
Supermarine Seagull (1921)

O **Supermarine Seagull** foi un hidroavión biplano de recoñecemento deseñado a fabricado pola compañía británica Supermarine. Desenvolveuse a partir do avión experimental Supermarine Seal II.

O traballo co Seagull comezou no ano 1920 aproveitou en gran medida o anterior programa Supermarine Commercial Amphibian. Voado por vez primeira o 2 de xuño de 1921, foi avaliado para aplicacións militares pero foi inicialmente rexeitado, polo que Supermarine continuou desenvolvéndoo como unha empresa privada. En febreiro de 1922, o Ministerio do Aire fixo un pedido inicial de dúas aeronaves, realizando máis pedidos posteriormente; crese que a produción do Seagull foi moi importante na supervivencia de Supermarine nunha época caracterizada por unha seca de clientes en toda a industria.

O Seagull foi incorporado ao Fleet Air Arm, onde se usou normalmente en labores de observación e recoñecemento de artillería. Tamén operou coa Real Forza Aérea de Australia en tarefas semellantes, e exportouse un único exemplar ao Imperio do Xapón. Posteriormente algúns avións militares foron mercados de segunda man por civís e voados no Reino Unido como avións comerciais. Na liña de montaxe de Supermarine, o Seagull foi substituído polo máis exitoso Walrus a principios doas anos 30.

## Desenvolvemento 
### Antecedentes 
As orixes do Seagull están fortemente interconectadas coas dos Supermarine Seal e Supermarine Commercial Amphibian. O traballo no Seal comezou en 1920 desenvolvéndose a partir do Commercial Amphibian e incorporando unha serie de alteracións e melloras. Segundo Andrews e Morgan, o Supermarine Commercial Amphibian designado retroactivamente como o *Seal Mk I*, mentres que o novo desenvolvemento, inicialmente coñecido como o *Seal Mk II*, posteriormente converteuse no *Seagull Mk I*.

O traballo de deseño e a construción dun único prototipo foi adiante, realizando o seu primeiro voo en maio de 1921. Tras quedar o suficientemente impresionado polo rendemento da aeronave, o Ministerio do Aire encargou dous avións en febreiro de 1922. O prototipo mostrouse na exhibición da RAF de 1922 no aeródromo de Hendon.

### Produción 
O 4 de xullo de 1922 adoptouse o nome *Seagull* para o tipo. A fabricación do Seagull comezou en 1922. En total fabricáronse 25 aeronaves para o Ministerio do Aire e a Royal Navy; a súa produción foi considerada como fundamental para a supervivencia de Supermarine neste momento, e os primeiros pedidos foron construídos intencionadamente en pequenos lotes para garantir que a empresa recibise a suficiente actividade para manterse operativa. En 1928 un dos Seagull Mk II (o chamado Mk IV) foi reconstruído por Handley-Page con rañuras de bordo de ataque e derivas e temóns xemelgos.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
* 
*
Primitivo Carbajo

**Primitivo Francisco Carbajo Centeno**, coñecido como **Primitivo Carbajo**, nado en Fuentes de Ropel (provincia de Zamora) o 21 de decembro de 1953, é un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Xornalismo en Madrid, traballou como xornalista en *El Ideal Gallego* e *La Voz de Galicia*, na Coruña, e no *Diario de Galicia* en Vigo. Colaborou en *A Nosa Terra*, *Galicia Internacional* e noutras publicacións galegas e foi guionista en varios programas da TVG. Foi correspondente de periódicos e revistas con sede en Cataluña e Madrid e de *El País* entre finais de 1994 e finais 2012. Foi director de Comunicación da Universidade de Vigo (1999-2005) e fundador de *Duvi*, o seu diario dixital.

## Obra 
* *Paco Vázquez, a pegada dun príncipe* (1993). Con Luís Pita. Vigo: Xerais. ISBN 978-8475076997.

* *Salgheirón* (2021). Cangas: Morgante. 284 páxs. ISBN 978-84-15166-92-4. É a crónica dun arduo conflito urbanístico en Cangas do Morrazo nos primeiros anos do século. 
* *A marcha da paz secuestrada* (2024). Cangas: Morgante. 284 páxs. ISBN 978-84-19040-20-6. En palabras do autor, este libro reivindica e quere ser parte do antigo grito pola paz contra o pregón actual da guerra.
* *Os Baltar, a senda do caciquismo na democracia plena.* Con Cristina Huete. Morgante, 211 páxs. ISBN 978-84-19040-45-9. Crónica que segue a pegada da héxira de José Luis Baltar e O Fillo en Ourense.

### En castelán 
* *Derrotas andinas* (2021). Cangas: Morgante. 392 páxs. ISBN 978-84-15166-98-6. Este libro naceu para render memoria aos Cronistas de Indias no marco conmemorativo do Quinto Centenario do Descubrimento de América.
## Notas
Westland Dragonfly

O **Westland WS-51 Dragonfly** foi o primeiro helicóptero construído polo fabricante británico Westland Aircraft. Tratábase dunha versión anglicizada do Sikorsky S-51 estadounidense e foi usada principalmente pola Royal Navy como helicóptero de busca e rescate.

## Deseño e desenvolvemento 
O 19 de xaneiro de 1947 asinouse un acordo entre Westland Aircraft e Sikorsky para permitir a fabricación baixo licenza dunha versión británica do S-51 no Reino Unido. Esta estaría impulsada polo motor radial de 500 CV Alvis Leonides. Unha versión modificada tamén foi desenvolvida por Westland como o Westland Widgeon, pero foi un fracaso comercial.

Tras atrasos causados pola necesidade de modificar e converter os planos estadounidenses para reflectir elementos de orixe británica e para substituír o motor polo Alvis Leonides 50 de construción británica, o prototipo realizou o seu primeiro  voo dende Yeovil o 5 de outubro de 1948 pilotado por Alan Bristow. Só pasaran 16 meses desde que comezaran os traballos da construción do prototipo, rexistrado G-AKTW.

Tras avalialo chegaron os primeiros pedidos dos militares británicos. A Royal Navy pediu 13 Dragonfly HR.1 e a Royal Air Force 3 Dragonfly HC.2.

## Historial operativo 
Un total de 72 helicópteros Dragonfly entraron en servizo co Fleet Air Arm da Royal Navy nas funcións de adestramento, rescate aéreo-marítimo e comunicacións. A primeira unidade en ser equipada co modelo foi o 705 Naval Air Squadron, que se cre que é o primeiro escuadrón de helicópteros que se formou fóra dos Estados Unidos. O Dragonfly foi o primeiro helicóptero de construción británica en ser usado pola armada e o primeiro en operar dende un buque británico en probas no RFA *Fort Duquesne* en 1951. Un Dragonfly dirixiu a sección de helicópteros durante a revisión da frota tras a coroación de Isabel II en 1953.

Unha actualización planificada dos Dragonfly da armada ao estándar Widgeon cunha cabina máis grande, e que sería coñecída como **Dragonfly HR.7**, foi abandonada en 1957 debido a recortes en defensa.

## Notas 
## Bibliografía 
*
Negahban-e Shab

***Negahban-e Shab*** (en ) é un filme iraniano de 2022 dirixido e producido por Reza Mirkarimi e escrito por Mirkarimi e Mohammad Davoudi. O filme proxectouse por primeira vez no Festival Internacional de Cinema de Fajr e recibiu 9 nomeamentos, onde Reza Mirkarimi gañou o premio a ao mellor director e Aliakbar Osanloo recibiu un diploma de Honra pola súa interpretación. Foi escollido como candidato de Irán para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme trata dun mozo inxenuo de aldea chamado Rasool (Touraj Alvand) cuxa vida tranquila e despreocupada é desafiada por confiar en Behnam (Mohsen Kiaee), que é o enxeñeiro dun proxecto de construción.

## Personaxes 
* Touraj Alvand como Rasool
* Laleh Marzban como Nasibeh
* Aliakbar Osanloo
* Safoura Khoshtinat
* Mohsen Kiaee como Behnam
* Vishka Asayesh
* Kiumars Pourahmad
* Fahimeh Hormozi
* Zahra Eslami
* Parham Gholamlou
* Mohammad Sadegh Malek
* Ali Ghabeshi
* Mehrad Akbarabadi
* Iman Salgi
* Navid Bani

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
O Uzal, Rodís, Cerceda

**O Uzal** é un lugar da parroquia de Rodís no concello coruñés de Cerceda, na comarca de Ordes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rodís
### Parroquias de Cerceda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerceda
Janain mualaqa

***Janain mualaqa*** (en ) é un filme iraquí de 2022 dirixido por Ahmed Yassin Al Daradji quen escribiu o guión xunto con Margaret Glover. É unha coprodución entre Iraq, Palestina, Arabia Saudita, Exipto e o Reino Unido.

Estreouse na sección Orizzonti na 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, e foi o primeiro filme iraquí seleccionado polo Festival de Venecia. Máis tarde foi galardoada coa mellor película no Festival Internacional de Cinema do Mar Vermello de 2022. Foi escollido como candidato de Iraq para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Wissam Diyaa 
* Jawad Al Shakarji
* Hussain Muhammad Jalil
* Akram Mazen Ali

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Iraq propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Sud Aviation Super-Caravelle

O **Sud Aviation Super-Caravelle** foi un deseño inicial para un transporte supersónico. A diferenza da maioría dos deseños competidores que imaxinaban avións transatlánticos máis grandes e levaban ao Boeing 2707, o Super-Caravelle era un deseño moito máis pequeno e de menor alcance destinado a substituír ao anterior e exitoso Caravelle de Sud Aviation.

O traballo de deseño comezou en 1960 e foi anunciado no Paris Air Show de 1961, pero posteriormente fusionouse con traballos semellantes da British Aircraft Corporation (orixinalmente o Bristol 223) para crear o proxecto Concorde en novembro de 1962. Despois de comezar o traballo no deseño do Concorde, o nome de Super Caravelle utilizouse no seu lugar nunha versión alongada do deseño orixinal do Caravelle, o SE-210B.
## Notas
Hey Duggee

***Hey Duggee*** é unha serie británica de animación dirixida a nenos de preescolar entre os dous e os cinco anos. Foi creada por Grant Orchard, e producida por Studio AKA en asociación con BBC Studios (anteriormente BBC Worldwide). A serie é narrada por Alexander Armstrong.

## Produción 
O programa está animado usando o programa de ordenador Flash, cun estilo minimalista que utiliza formas cheas sen contornos, e só efectos propios de Flash, e só o personaxe de Duggee usa degradados habitualmente. Por exemplo, se hai un personaxe con forma de ra, adoita ter a aparencia dun triángulo verde liso.

O equipo de produción está formado por uns 16 animadores internos, con entre seis e oito guionistas.

## Notas
In the Shadow of Beirut

***In the Shadow of Beirut*** é un filme documental irlandés de 2023 dirixido por Garry Keane e Stephen Gerard Kelly. É unha coprodución entre Irlanda, Alemaña, o Líbano e o Reino Unido. Foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un retrato do Líbano actual visto a través dos ollos de catro familias que viven nos empobrecidos barrios de Sabra e Chatila, escenario dun infame masacre en 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Volaða land

***Volaða land*** (en islandés) ou ***Vanskabte land*** (en dinamarqués) é un filme islandés-dinamarqués de 2022 dirixido por Hlynur Pálmason. Ambientado no século XIX, está protagonizado por Elliott Crosset Hove no papel de Lucas, un sacerdote luterano de Dinamarca que viaxa a Islandia para estabelecer unha nova igrexa parroquial, mais a súa fe é desafiada polas duras condicións da vida rural, incluída a súa incapacidade como falante monolingüe de dinamarqués para comunicarse co seu guía islandés asignado, Ragnar (Ingvar Eggert Sigurðsson).

Foi escollido como candidato de Islandia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Elliott Crosset Hove como Lucas
* Ingvar Eggert Sigurðsson como Ragnar
* Jacob Lohmann como Carl
* Vic Carmen Sonne como Anna
* Ída Mekkín Hlynsdóttir como Ida

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Islandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Tupolev Tu-144

O **Tupolev Tu-144** (ruso: Tyполев Ту-144; designación OTAN: **Charger**) é un avión de pasaxeiros supersónico sovitético que voou entre 1968 e 1999.

O Tu-144 foi o primeiro avión comercial supersónico en voar, realizando o seu voo de estrea dende o aeroporto de Zhukovskiy o 31 de decembro de 1968, dous meses antes do primeiro voo do anglo-francés Concorde.  O Tu-144 foi un produto da oficina de deseño Tupolev, un OKB liderado polo pioneiro aeronáutico Aleksey Tupolev, e a Asociación de Produción de Aeronaves de Voronezh fabricou 16 unidades. O Tu-144 voou a veocidades supersónicas por primeira vez o 5 de xuño de 1969, catro meses antes que o Concorde, e o 26 de maio de 1970 converteuse no primeiro transporte comercial en superar Mach 2.

Problemas de fiabilidade e desenvolvemento, xunto coas repercusións do accidente do Tu-144 do Paris Air Show de 1973 e o aumento dos prezos do combustible, restrinxiron a viabilidade do Tu-144 para o seu uso habitual. O Tu-144 foi introducido no servizo comercial con Aeroflot entre Moscova e Almati o 26 de decembro de 1975 e a partir do 1 de novembro de 1977 comezaron os voos de pasaxeiros; retirouse menos de sete meses despois tras o accidente dunha nova variante do Tu-144 nunha aterraxe durante un voo de proba o 23 de maio de 1978. O Tu-144 seguiu operando comercialmente como avión de carga ata a cancelación do programa en 1983. O modelo foi utilizado posteriormente polo programa espacial soviético para adestrar pilotos da nave espacial Buran, e pola NASA para a investigación supersónica ata 1999. O Tu-144 fixo o seu voo final o 26 de xuño de 1999 e os avións superviventes foron expostos en todo o mundo ou almacenados.

## Notas
Sikorsky S-52

O **Sikorsky S-52** é un helicóptero utilitario desenvolvido por Sikorsky Aircraft a finais dos anos 40. Foi usado pola Armada, o Corpo de Marines, e a Garda Costeira dos Estados Unidos. O S-52 foi o primeiro helicóptero estadounidense con todas as pas metálicas. Inicialmente era un aparello bipraza pero desenvolveuse nas versións de catro asentos S-52-2 e S-52-3. Foi designado **HO5S-1** pola Armada e os Marines, **HO5S-1G** pola Garda Costeira, e **YH-18A** polo Exército, e foi usado amplamente por operadores civís tras ser retirado do servizo militar.

## Deseño e desenvolvemento 
Sikorsky Aircraft comezou a deseñar o S-52 a finais de 1945. O seu prototipo, que voou por vez primeira en 1947, era un bipraza cun motor de seis pistóns refrixerado por aire de 178 cabalos (133 kW) Franklin.

Como primeiro helicóptero estadounidense en ter todas as pas metálicas,

A versión de dous asentos foi modificada para desenvolver o S-52-2, un helicóptero de catro asentos que usaba un motor de 245 hp (183 kW) Franklin O-425-1 refrixerado por aire, movido lixeiramente cara atrás para acomodar á maior cabina. Os Marines tamén usaron extensamente o HO5S para tarefas de evacuación médica durante ese conflito, xa que podía levar dous soldados feridos en padiolas internamente, o que era considerado unha vantaxe con respecto ao Bell HTL, que só podía levar padiolas no exterior. A principios dos 60 o fundador de OHA, Fred Clark, utilizara unha frota de tres S-52 para inspeccións de liñas eléctricas e para trasladar VIP e membros dos medios de comunicación entre Orlando, Florida, e o Centro Espacial Kennedy de Cabo Cañaveral. OHA acabaría adquirindo polo menos 17 helicópteros S-52, que foron amplamente utilizados para voos de inspección de liñas eléctricas de longa distancia, un papel para o que Clark considerou que o S-52 era ben axeitado, xa que era máis cómodo de voar e tiña un alcance máis longo que o Bell 47, entón prevalente.

## Notas 
## Bibliografía 
* Donald, David, ed. "Sikorsky S-52". *Encyclopedia of World Aircraft*. Etobicoke, Ontario: Prospero Books, 1997. .

* Harding, Stephen. "Sikorsky H-28". *U.S. Army Aircraft Since 1947*. Shrewsbury, England: Airlife, 1990. .
* Polmar, Norman, e Floyd D. Kennedy, Jr. *Military Helicopters of the World*. Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1981. .

* Rawlins, Eugene W. *Marines and Helicopters 1946 - 1962*. History and Museums Division Headquarters USMC, 1976. .
Leopardus pardinoides

***Leopardus pardinoides*** é unha especie de mamífero carnívoro da familia dos félidos. Vive en altitudes entre 1.500 e 3.960 msnm, especialmente entre 2.000 e 3.000 msnm, na Arxentina, Bolivia, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Panamá, o Perú e Venezuela. É un animal pequeno, cunha lonxitude de 42,2-54 cm, unha cola de 24,5-34 cm e un peso de 1,8-3,4 kg. Ata 2024 considerábase unha subespecie de *Leopardus tigrinus*. Por este motivo, aínda non se avaliou o seu estado de conservación como especie separada. En 2016, o *Leopardus tigrinus*, que daquela incluía a *L. t. pardinoides*, foi clasificada como especie vulnerable na Lista Vermella da IUCN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografia 
*
Saab 91 Safir

O **Saab 91 Safir** é un avión de adestramento monomotor de tres (91A, B, B-2) ou catro (91C, D) asentos. Foi construído por Saab AB en Linköping, Suecia (203 unidades) e por De Schelde en Dordrecht, Países Baixos (120 avións).

## Deseño e desenvolvemento 
O desenvolvemento do Safir comezou en 1944 como parte dun plan para compensar as reducións nos pedidos de avións militares cando finalmente rematase a segunda guerra mundial. Planeáronse tres grandes programas civís, o avión de pasaxeiros Type 90 Scandia, o avión lixeiro Type 91 Safir e o automóbil Saab 92. O Safir foi deseñado por Anders J. Andersson, que anteriormente traballara para Bücker, onde deseñara o Bücker Bü 181 "Bestmann" de madeira. O Safir compartía moitas características conceptuais de deseño co Bestmann. Era principalmente de construción metálica, aínda que as superficies de control estaban cubertas de tecido. O seu desenvolvemento ralentizouse debido á necesidade de concentrarse en traballos militares máis urxentes e pola acción sindical nos provedores. O primeiro voo do Safir tivo lugar o 20 de novembro de 1945.

Aínda que o prototipo estivo inicialmente impulsado por un motor de catro cilindros de 130 CV de Havilland Gipsy Major IC de pistóns, o modelo inicial de produción Saab 91A usou un Gipsy Major 10 de 145 CV. O Saab 91C, que voou en setembro de 1953, mantiña o motor O-435, pero tiña unha cabina revisada de catro asentos. O 91D substituíu o O-435 por un Lycoming O-360-A1A de catro cilindros máis lixeiro e cunha potencia de 180 CV.

## Notas 
## Bibliografía 
* 

* 
*
Jesús Torres Junquera

**Jesús Torres Junquera**, nado en Caldas de Reis o 13 de marzo de 1980 é un exfutbolista profesional e dende 2017 o director da Biblioteca Ánxel Casal.

## Traxectoria 
Estudou Ciencias Políticas na Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*https://www.lapreferente.com/J38733/jesus-torres.html(http://Ficha%20en%20La%20Preferente)
Álex Aizpuru

**Álex Aizpuru Aizbitarte**, máis coñecido como **Kaxe**,  nado en Azpeitia o 21 de xaneiro de 1994, é un futbolista vasco que xoga como dianteiro ou extremo no Sestao River, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formado na canteira do Lagun Onak, pasou polo filial e polo primeiro equipo na Terceira División, participando da mellor campaña da historia do club, a 2015/16. En xullo de 2016 incorporouse ao Eibar B, da mesma categoría, co que conseguiu o ascenso á Segunda División B. Posteriormente xogou media tempada no Beasain, logrando boas cifras goleadoras.

En xaneiro de 2018 chegou a Galicia para fichar polo Rápido de Bouzas, de Segunda B. Disputou 17 partidos ás ordes de Borja Jiménez, anotando 6 goles e contribuíndo así á quinta posición do equipo, a mellor clasificación da historia do club. No verán dese mesmo ano trasladouse a Bahrain, onde asinou como novo xogador do East Riffa Club, equipo da primeira división adestrado polo español Pedro Gómez Carmona.

En decembro regresou á Península Ibérica e fichou pola Ponferradina, de Segunda B, coa que participou do ascenso á Segunda División. Na tempada 2019/20 debutou na categoría de prata, nun encontro diante do Cádiz, e militou no club do Bierzo ata 2021, sumando un total de 97 partidos e 14 goles.

Para a tempada 2021/22 foi cedido ao Sabadell, da nova Primeira División RFEF. Posteriormente pasou polo Atlético Baleares e o Ibiza, antes de regresar ao País Vasco en 2024 e fichar polo Sestao River.

## Notas
Shikitei Sanba

**Shikitei Sanba** (), pseudónimo de **Kikuchi Hisanori** (), nado en 1776 e finado o 27 de febreiro de 1822, foi un escritor e cómico xaponés do período Edo.

## Traxectoria 
Shikitei Sanba naceu en Asakusa, Edo (actual Tokyo), en 1776. Procedía dunha longa liñaxe de sacerdotes xintoístas do templo Hachijō-jima. O seu pai, Kikuchi Mohe, foi un famoso escultor en madeira. Aos nove anos, o escritor comezou a traballar nunha libraría, na que continuaría até os dezasete. Publicou os seus primeiros traballos en 1794, os libros ilustrados (*kibyōshi* 黄表紙) *Tendō ukiyo suiseisō* () e *Ningen isshin shitaisō* ().

Co cambio de século, publicaría diferentes obras ilustradas por Utagawa Toyokuni (1769-1825).

## Obra 
Shikitei Sanba cultivou especialmente o xénero humorístico *kokkeibon* (, lit. "libro cómico") e o *kibyōshi*. Entre as súas obras, destacan *Ukiyoburo* (, lit. "O baño do mundo flotante", 1809-1819) e *Ukiyodoko* (, lit. "A cama do mundo flotante", 1813).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Bandeira de Minnesota

A **bandeira de Minnesota** é a bandeira estatal do estado dos Estados Unidos de Minnesota. A nova versión da bandeira, foi adoptada oficialmente o 11 de maio de 2024, logo de que a orixinal recibise cada vez máis críticas. Por unha banda había unha crítica á súa ilexibilidade, e por outra banda amosaba unha visión negacionista do asentamento de colonos europeos que agochaba o violencia cometida contra os pobos indíxenas. En 2023, a Lexislatura de Minnesota creou unha comisión para redeseñar a bandeira e o selo de Minnesota. O 19 de decembro de 2023, a comisión seleccionou un deseño que substituíu a bandeira dende o 11 de maio de 2024.

O deseño orixinal da bandeira presentaba unha versión modificada do selo de Minnesota estampada nun campo azul e foi adoptada en 1893, xusto antes da participación do estado unha exposición na feira Mundial de Chicago de 1893. Esa versión foi significativamente revisada en 1957 e recibiu unha actualización menor en 1983.

miniatura|250px|Versión da primeira do estado de Minnesota entre 1983 e 2024, co selo centrado no medio do campo azul.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*The Minnesota Flag Statute
*The Origin of the Minnesota State Flag
*North Star Flag Website
*The New Official Flag and Great Seal
Minnesota Frost

O **Minnesota Frost** é un equipo feminino profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Saint Paul, Minnesota (Estados Unidos). É unha das seis franquías da Professional Women's Hockey League (PWHL). Minnesota xoga os seus partidos como local no Xcel Energy Center de Saint Paul.

## Historia 
O 29 de agosto de 2023 anunciouse que unha das primeiras seis franquías da PWHL estaría localizada en Minnesota. O 1 de setembro a liga anunciou que Natalie Darwitz, antiga capitá da selección estadouindense, sería a directora xeral do equipo. O 15 de setembro anunciouse que o antigo adestrador dos equipos feminino e masculino da Universidade de Bethel, Charlie Burggraf, sería o primeiro adestrador do equipo. Con todo, o 27 de decembro anunciouse que Burggraf deixaría o cargo de adestrador xefe do equipo, e sería substituído polo antigo seleccionador dos Estados Unidos Ken Klee.

## Palmarés 
### Trofeos colectivos 
;Professional Women's Hockey League:
* A Walter Cup (Copa Walter) é entregada anualmente ao equipo vencedor dos *play-offs* e campión da PWHL. É o trofeo principal da competición. Minnesota foi o primeiro equipo en alzar a Walter Cup en 2024. O PWHL Minnesota gañou dúas veces o campionato: 2024, 2025

### Trofeos individuais 
* **Trofeo Ilana Kloss**: entregado dende a tempada inaugural da PWHL á MVP dos *play-offs*. A primeira xogadora en recibilo foi a dianteira de Minnesota Taylor Heise:
**Taylor Heise: 2024

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Kokkeibon

[miniatura|Páxina de *Otsuriki* (1810), de [Jippensha Ikku.]]
O ***kokkeibon*** (, lit. "libro cómico") foi un xénero literario e un tipo de novela do Xapón premoderno. Destaca pola súa representación dos comportamentos cómicos da xente común.

## Historia 
O *kokkeibon* descende dun xénero anterior, o *dangibon*. Apareceu no século XIX, durante o remate do período Edo (1603-1868). A súa primeira obra representativa é *Tōkaidōchū Hizakurige* 東海道中膝栗毛 ("Viaxes entre Tokyo e Kyoto", 1802-1822), de Jippensha Ikku (1765-1831).

O xénero alcanzou o seu auxe entre 1804 e 1830. Os seus autores máis destacados son Jippensha Ikku e mais Shikitei Sanba (1776-1822). Deste último, destaca *Ukiyoburo* 浮世風呂 ("Os baños do mundo flotante", 1809-1813).

## Características 
O *kokkeibon* adoita representar o humor propio da xente común, mediante diálogos entre as personaxes. Os libros inclúen ilustracións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Mvera

**Mvera** é un filme kenyano de 2023 dirixido por Daudi Anguka e rodado en lingua suahili. Foi escollido como candidato de Kenya para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Despois de quedar atrapada nunha rede de tráfico de órganos, unha muller intenta regresar á súa comunidade para advertirlles dos perigos que lles están vendendo como novas oportunidades.

## Elenco 
* Susan Khadide
* Carolyne Rita Mutua
* Hillary Namanje
* Patrick Owino
* Kibibi Salim
* Linah Sande

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kenya propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar