Antonio Delgado y Hernández

**Antonio Delgado y Hernández**, nado en Sevilla o 9 de xaneiro de 1805 e finado en Bollullos Par del Condado o 13 de novembro de 1879, foi un historiador, arqueólogo, numismático e político español, académico da Real Academia da Historia.

## Traxectoria  
### Primeiros anos e formación 
Antonio Delgado naceu en Sevilla o 9 de xaneiro de 1805 e foi bautizado na igrexa da Madalena desa cidade, máis tarde destruída polos franceses. Era fillo de María Josefa Hernández y Aguirre e do avogado Francisco Javier Delgado y Jurado, alcalde constitucional de Sevilla en 1822 e un importante coleccionista numismático e de antigüidades que lle inculcou a súa afección xa desde a infancia.

Delgado estudou Dereito na Universidade de Sevilla —aínda que non chegou a concluír os estudos— e logo Humanidades e Lingua Latina no *Colegio de Santo Tomás* de Sevilla,

### Carreira profesional e académica 
En 1835, Antonio Delgado foi nomeado oficial maior na Deputación Provincial de Huelva, de recente creación, a partir da nova división territorial de 1833. O 10 de decembro de 1835 ascendeu á xefatura da Sección de Secretaría da Deputación, e o 4 de marzo ao posto de secretario da institución. Mais o 27 de outubro de 1840 foi deposto do seu cargo pola xunta revolucionaria dos partidarios de Espartero. Superado este período revolucionario, o 17 de febreiro de 1844 foi restituído no seu posto de secretario, cargo que ocupou ata o 1 de agosto de 1845,

Tamén en 1844, foi nomeado vicepresidente Comisión de Monumentos de Huelva, que se acababa de crear, mais a mesma reforma de Pidal provocou tamén o seu cesamento neste cargo. No entanto, o 24 de decembro de 1845 foi nomeado auxiliar segundo do Consello Real, o que motivou o seu traslado a Madrid, e o 10 de febreiro foi ascendido a oficial primeiro. En 1951 foi designado para o cargo de maior na sección de Gobernación e Fomento, e en 1956 foi secretario interino do Consello Real. logo do falecemento do seu antecesor, Juan Bautista Barthe, e en 1850 agregado á Comisión de Antigüidades, na que permaneceu ata 1867. Desde 1864 tamén formou parte da Comisión Mixta das Reais Academias da Historia e de Belas Artes de San Fernando. demostrou a capacidade de Delgado para o estudo das antigüidades e consolidou o seu prestixio como anticuario. Delgado foi comisionado pola Academia para escribir un compendio e estudo a moeda árabe da Península Ibérica que, aínda que foi concluído en 1864 e recibiu o recoñecemento de varias xeracións de investigadores, non se chegou a publicar ata 2001, a expensas da Real Academia da Historia. Tamén amosou o seu interese pola moeda ibérica antiga, particularmente a dotada de lendas en caracteres paleohispánicos, que logrou descifrar, Este método foi seguido logo polo numismático francés Aloïss Heiss, nos seus estudos sobre moeda ibérica antiga. Neste labor, Delgado desenvolveu novos métodos de clasificación, sobre a base dos creados por Joseph Hilarius von Eckhel, que constituíron o fundamento da numismática científica en España como disciplina autónoma.

En 1860, Antonio Delgado foi nomeado director da Escola Superior de Diplomática e catedrático de Epigrafía e Xeografía Antiga e da Idade Media nesa institución, cargo que ocupou ata 1865, e conseguiu ver publicado o seu traballo sobre a moeda ibérica antiga, en tres volumes, entre 1871 e 1876. Tamén, xa na derradeira etapa da súa vida, foi elixido alcalde de Bollullos Par del Condado en 1875.

## Publicacións 
Delgado publicou decenas de artigos, fundamentalmente sobre numismática, na publicación da Real Academia daa Historia *Memorial Histórico Español* e, en menor medida, tamén noutras revistas especializadas, como *Revue Numismatique*. Os seus traballos monográficos máis destacables son os seguintes:

* (1849). *.* Viuda de Calero, Madrid.
* (1854) (atrib.). *Catálogo de las monedas y medallas que pertenecieron a Don Juan Bautista Barthe*. Imprenta de la calle San Vicente, Madrid.
* (1871-1876). *Nuevo Método de clasificación de las medallas autónomas de España*. Tomo I (1871); Tomo II (1873); Tomo III (1876). Antonio Izquierdo, Sevilla.
* (2001). *Estudios de Numismática Arábigo-Hispana*. UAM / Real Casa de la Moneda, Madrid. ISBN 84-89512-89-2

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Almagro-Gorbea, M. (1999). *El Gabinete de Antigüedades de la Real Academia de la Historia.* Real Academia de la Historia, Madrid. Páxinas 139-142. ISBN 84-89512-47-7
* Méndez Bejarano, M. (1922). “”. En *Diccionario de escritores, maestros y oradores naturales de Sevilla y su actual provincia,* I. Gironés, Sevilla. Páxinas 159-163.
* Fabié Gutiérrez, A. M. (1877). “”. En *Boletín de la Real Academia de la Historia,* I. Páxinas 409-422.
* Mora, G.; Ayarzagüena, M. (2004). “Antonio Delgado y Hernández”. En *Pioneros de la Arqueología en España (del siglo XVI a 1912).* Museo Arqueológico Nacional, Madrid. Páxinas 283-288. ISBN 978-84-606-3591-8
* Peiró Martín, I.; Pasamar Alzuria, G. (2002). "Delgado Hernández, Antonio". En *Diccionario Akal de Historiadores españoles contemporáneos*. Páxinas 213-214. Akal, Madrid. ISBN 84-460-1489-0

### Ligazóns externas 
* Colección Antonio Delgado y Hernández
* Proxecto Antonio Delgado y Hernández (1805-1879). *Universidade Complutense*
* "Antonio Delgado y Hernández". *ExpoBUS*. Universidad de Sevilla