open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Van Jones

**Van Jones**, nado en Jackson, Tennessee, o 20 de setembro de 1968, foi Conselleiro Especial para empregos verdes, empresa e innovación no Consello da Casa Branca para Calidade Medioambienteal (CEQ) durante a presidencia de Barack Obama. 

É un defensor do medio ambiente, activista de dereitos civís e avogado; e autor de best sellers do New York Times. Jones é presidente e fundador de Green For All (Verde Para Todos), unha ONG estadounidense dedicada a "*construír unha economía verde inclusiva o suficientemente forte para sacar á xente da pobreza*." O seu primeiro libro, *The Green Colar Economy*, lanzado o 7 de outubro de 2008 foi un superventas nos Estados Unidos. Jones tamén fundou o Centro Ela Baker para os dereitos humanos, unha ONG californiana que traballa para buscar alternativas á violencia e o encarceramento.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* ¿Quién es Van Jones?  (La Vanguardia).
Alájar

**Alájar** é un municipio de España na provincia de Huelva, comunidade autónoma de Andalucía. Dá nome ao porto de montaña máis alto da provincia de Huelva, con 837 metros de altitude, que separa os termos municipais de Alájar e de Castaño del Robledo.

Ten unha área duns 41 km² e unha poboación de 759 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 18,95&nbsp;hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 574&nbsp;m.

Alajar chegou a contar no século XIX con 8 aldeas. Actualmente están poboadas só 4: El Calabacino, El Collado, El Cabezuelo e Los Madroñeros. 

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Alájar - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Artigo sobre Turismo na comarca
* Sendeiro Los Madroñeros no termo municipal de Alájar
* Paisaxes culturais de Andalucía: Peña de Arias Montano. Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico
Yago Lamela

**Yago Lamela Tobío**, nado como **Santiago Lamela** en Avilés, o 24 de xullo de 1977 e finado na mesma cidade o 8 de maio de 2014, foi un atleta español, fillo de galegos, que competiu no salto de lonxitude, e en menor medida, no triplo salto. 
## Traxectoria 
O seu pai, finado en 2021, era un enxeñeiro de Lira que, despois de traballar en Cee (onde naceron varios irmáns de Lamela), emigrara a Asturias a mediados da década dos setenta. A nai tamén era galega. O pai mudoulle o nome de Santiago a Yago sendo o atleta aínda un rapaz. Yago Lamela seguiu a manter o contacto con Lira en veráns e vacacións.. Con oito anos saltou xa máis de catro metros, con trece chegou aos 6 m, con 15 sobardou os 7 metros e con 18 superou en dúas ocasións os 8 m,​ onde estudou Informática e onde adestrou con Juan José Azpeitia, que sería o seu adestrador de novo ao final da súa carreira deportiva. Despois de Iowa adestrou con Juan Carlos Álvarez no Centro de Alto Rendemento de San Cugat​ e con Rafael Blanquer.​ 

O mellor ano de Yago Lamela foi 1999, o seu primeiro ano de competición, cando saltou 8,56 e conseguiu a medalla de prata no Mundial en pista cuberta en Maebashi (Xapón). Esa marca de 8,56 en pista cuberta foi récord europeo, e mantívose así durante unha década. Mantívose na elite da alta competición até 2004, con marcas que normalmente superaban os 8 metros. Durante ese tempo enfrontouse en diversas ocasións con Iván Pedroso, o líder mundial da especialidade na época. Porén, as súas participacións olímpicas foron de menor alcance, mancado polas lesións.

### Lesións 
A comezos de 2004 empezou a sentir dor no tendón de Aquiles, como consecuencia dunha tendinose, unha condición crónica. A dor levouno a competir anestesiado nos Xogos de Atenas 2004, onde chegou á final pero non obtivo medalla. Ao pouco dos Xogos operouse en Finlandia, pero a recuperación tardou máis do que estaba previsto, e complicouse cun accidente de tráfico. En 2006, un par de semanas antes de reaparecer en competición, rompeu os dous tendóns. Tres anos despois, o 8 de maio de 2014, atoparon a Lamela morto na casa dos pais. O forense sinalou que a causa da morte fora un ataque ao corazón.

## Mellores marcas 
* Salto de lonxitude - 8,56 (1999), en pista cuberta.
* Triplo salto - 16,72 (1998)

En 2021 seguía posuíndo os récords de España de salto de lonxitude, tanto en pista cuberta como ao aire libre, os dous en 8,56.

## Principais competicións 
## Notas
Ynes Mexia

**Ynes Enriquetta Julietta Mexia,** nada en Georgetown (área de Washington D.C.) o 24 de maio de 1870 e finada o 12 de xullo de 1938,  foi unha botánica mexicana-estadounidense coñecida pola súa colección de novos espécimes de plantas de rexións de México, e de América do Sur. Realizou a identificación e clasificación dun novo xénero da familia *Compositae* e foi a máis consumada investigadora recolledora de espécimes do seu tempo, viaxando e identificando máis especies que calquera outro.

## Traxectoria 
Ynes Mexia era filla do diplomático mexicano, Enrique Antonio Mexia, que se separou da súa nai, Sarah Wilmer, en 1873. Pasou gran parte da súa infancia no condado de Limestone, Texas. Asistiu a escolas privadas en Filadelfia e en Ontario, California; e no Colexio de San José, en Maryland. A súa educación media comezou, á idade de 15 anos, en Saint Joseph's Academy, de Emmitsburg (Maryland); despois de terminar alí, trasladouse a México D.F., onde viviu na facenda familiar por unha década; e fíxose cargo do seu pai, que faleceu en 1896.  Casou con Herman de Laue, un empresario comercial español-xermano, en 1897; pero o matrimonio foi breve, pois terminou ao falecer en 1904. O seu segundo matrimonio foi con D. Augustin Reygados, 16 anos máis novo que ela, pero tamén foi de curta duración. Cando ese matrimonio fracasado con Reygados terminou, comezou unha carreira como traballadora social na área de San Francisco.

En 1921, matriculouse na Universidade de California en Berkeley, motivada polas súas viaxes co Sierra Club, onde se desenvolvían clases de botánica que espertaron o seu interese. Nunca recibiu un grao académico. Faleceu en Berkeley, o 12 de xullo de 1938 de cancro de pulmón, despois de caer enferma nun das súas viaxes de recolección a México.

## Carreira e legado 
En 1925, Mexia comezou a súa carreira, á idade de 55 anos, cunha viaxe ao occidente de México baixo a tutela de Roxanna Ferris, unha botánica  do Herbario da Stanford University. Mexia accidentouse, caendo por unha ladeira e lesionouse, detendo a viaxe, que estaba a producir 500 espécimes, incluíndo varias especies novas. A primeira especie que leva en honra o seu nome, *Mimosa mexiae*, foi descuberta nesa excursión taxonómica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Bailey, Martha J. (1994), *American Women in Science*, ABC-CLIO, 
*McLoone, Margo (1997), *Women Explorers in North and South America*, Capstone, 
*Mongillo, John (2001), *Environmental Activists*, Greenwood Publishing Group, 
*Oakes, Elizabeth H. (2002), *International Encyclopedia of Women Scientists*, Facts On File, Inc., 
*Ogilvie, Marilyn; Harvey, Joy (2000), «Ynes Mexia», *The Biographical Dictionary of Women in Science*, 
*Petrusso, Annette (1999), «Ynes Mexia», en Proffitt, Pamela, ed., *Notable Women Scientists* (Gale Group Inc.), 
*Yount, Lisa (1999), *A Biographical Dictionary A to Z of Women in Science and Math*, Facts on File Inc., 
*Tsjeng, Zing (2020). *Mujeres olvidadas : las científicas*. Madrid, Ed. Oberon. ISBN 978-84-415-4214-3,

### Ligazóns externas 
* Ynes Mexia, botánica no blog Mujeres con Ciencia.
Gavin Glinton

**Gavin Glinton**, nado o 1 de marzo de 1979 en Gran Turca, é un adestrador e exfutbolista das Illas Turks e Caicos.

## Traxectoria 
Naceu nas Illas Turcas e Caicos e criouse en Livermore, California, onde asistiu á Livermore High School. Alí xogou ao fútbol no Tri-Valley Soccer Club e no Silicon Valley Ambassadors. Posteriormente xogou catro anos no equipo de fútbol da Universidade Bradley, marcando 53 goles. Ingresou no Salón da Fama da Universidade Bradley en 2012 e no Salón da Fama da Missouri Valley Conference en 2014. Durante os seus anos universitarios tamén xogou co equipo sub-23 do Chicago Fire FC.

### Como profesional 
En 2002 foi elixido no draft polos Angeles Galaxy da Major League Soccer e ao ano seguinte pasou a xogar no Dallas Burn. Militou neste equipo dúas tempadas, xogando 44 partidos e marcando dous goles. En 2004, tomou un descanso do fútbol profesional para ser segundo adestrador na Universidade Bradley.

En 2006 uniuse ao Charleston Battery, equipo da USL First Division. Despois dunha boa tempada, na que fixo 13 goles e foi elixido "MVP ofensivo" polos afeccionados, Glinton foi convocado polo Galaxy. Alí foi suplente case toda a tempada, na que tivo como adestrador a Frank Yallop, e marcou 4 goles. A continuación foi con Yallop para o San Jose Earthquakes, e en febreiro de 2009, probou sen éxito durante dúas semanas co St Patrick's Athletic da Liga irlandesa, onde chegou a xogar un amigable contra o Chelsea. Ese mesmo mes asinou co Carolina RailHawks da da USL First Division. En marzo de 2010 fichou polo Nam Định FC da V-League de Vietnam.

### Selección nacional 
Foi internacional en dez ocasións coa selección de Turks e Caicos, unha das de peor nivel do mundo, sendo o máximo goleador da súa historia, con catro goles. Foi autor dun dos dous goles na primeira vitoria internacional da selección, nun partido da Copa do Caribe contra o combinado das Illas Caimán en Cuba.

## Vida persoal 
O seu irmán máis novo, Duane Glinton, tamén xogou na selección nacional, tendo o récord de partidos disputados con esta ata que foi superado por Philip Shearer.

## Palmarés 
**Los Ángeles Galaxy**

* **Copa MLS (1):** 2002.

## Notas 
 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en National-Football-Teams.com .
* Datos do xogador en Soccerway .
Almonaster la Real

**Almonaster la Real** é un municipio de España na provincia de Huelva, comunidade autónoma de Andalucía. O seu xentilicio é almonazterense almonasterense.

Ten unha área duns 322 km² e unha poboación de 1 788 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 5,74&nbsp;hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 912,958&nbsp;m.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Almonaster la Real - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Castillo de Almonaster la Real
* Área Recreativa La Escalada en Almonaster la Real
* Sendero Subida al Cerro de San Cristóbal en el término municipal de Almonaster la Real
* El Patrimonio Cultural de Almonaster la Real en el Localizador Cartográfico del Patrimonio Cultural. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
Quinto Fabio Memio Símaco

[miniatura|[Díptico dos Nicómacos e dos Símacos. A folla esquerda está no Museo Nacional da Idade Media, en París; e a folla da dereita, no Victoria and Albert Museum de Londres.É.posíbel que o díptico conmemorase a unión entre as dúas familias aristocráticas e pagás romanas. Foi realizado para festexar a unión de Memio Símaco cunha muller da familia Nicómaco, no 401.]]
**Quinto Fabio Memio Símaco** (en latín: *Quintus Fabius Memmius Symmachus*) nado polo 383 ou 384 e finado no 402, foi un maxistrado e político do Imperio romano, membro da influente familia dos Símaco.

## Traxectoria 
Era fillo do orador e político Quinto Aurelio Símaco e Rusticiana. Memio tiña unha irmá máis vella, Gala, quen casou con Nicómaco Flaviano, fillo de Virio Nicómaco Flaviano. Cando contaba con dez anos converteuse en cuestor, celebrando os xogos públicos relacionados co seu cargo en decembro de 393. Memio tivo unha boa educación e estudou a lingua grega; o seu pai aprobou o seu estilo de escritura de cartas e, no 401, estudou cun retórico galo como titor.  

O ano 401 marcou varios acontecementos importantes na vida de Memio: casou coa sobriña de Virio Nicomaco Flaviano; tamén realizou os xogos relacionados co segundo chanzo no seu *cursus honorum*, o cargo de pretor (estes xogos había ser no 400 mais aprazáronse para permitir que Aurelio Símaco estivese presente e custaron 2.000 libras de ouro).  

Probablemente foi Memio quen, pertencente a unha familia que practicaba a antiga relixión romana, construíu un templo dedicado á Flora en Roma. Tamén é autor dunha inscrición dedicatoria en homenaxe ao seu sogro Flaviano. Despois da morte do seu pai, Memio editou parte da súa correspondencia (cousa que o propio pai comezara a facer). 
Ficheiro:Base statua di Quinto Aurelio Simmaco - Musei Capitolini.jpg|Base de estatua de Quinto Aurelio Símaco (nos Museos Capitolinos de Roma).
Ficheiro:Base statua di Virio Nicomaco Flaviano - Musei Capitolini.jpg|Base de estauta de Virio Nicómaco Flaviano (nos Museos Capitolinos de Roma).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*
Ovipositor

miniatura|300px|Ovipositor dun saltón.
O **ovipositor**, tamén chamado **oviscapto**, ou **ovopositor**, é un órgano usado polas femias de moitos insectos para depositaren os ovos. 

## Estrutura e funcións 
Os ovopositores son apéndices cuticulares dos gonópodos, dos segmentos 8 e 9 do abdome, que teñen a función de facilitar o asentamento dos ovos nun lugar adecuado (enterrramento, inclusión nun tecido vexetal ou animal), e a súa protección durante a posta.

Derivan, nalgúns grupos (opilións, ácaros, insectos rafidiópteros), da modificación das estruturas anexas ao poro xenital feminino, consitindo noutros (lepidópteros, dípteros coleópteros cerambícidos) nun abdome de forma tubular (oviscapto propiamente dito) e, finalmente, noutros (a maioría dos insectos) nun aparello multiarticulado.

## Galería 

Tettigonia viridissima ovipositor.webm|*Tettigonia viridissima* poñendo os ovos co seu ovipositor no solo
Roeseliana roeselii ovipositor.png|Ovipositor de *Roeseliana roeseli*
Gasteruption jaculator01(js) Lodz(Poland).jpg|Ovipositor de *Gasteruption jaculator*
Dolichomitus Oviposition R Bartz.jpg|Oviposición de *Dolichomitus* sp.
Anastrepha ludens 1322089.jpg|Varias femias de *Anastrepha ludens* depositando seus ovos nun pomelo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Borror, D. J., DeLong, D. M. & Triplehorn, C. A. (1976): *An introduction to the study of insects*. Nova York/Chicago: Holt, Rinehart and Winston. ISBN 0-0308-8406-3.
Papiro erótico de Turín

O **Papiro erótico de Turín** ("Papiro 55001", tamén chamado **Papiro erótico** ou incluso **Papiro de Turín**) é un rolo pintado en papiro do antigo Exipto que se creou durante o período Ramesside, aproximadamente no 1150 a.C. Descuberto en Deir el-Medina a comezos do século XIX, foi alcumado como "a primeira revista masculina do mundo". Mide 2´6 metros por 24 centímetros e consta de dúas partes; unha delas contén doce viñetas eróticas que representan varias posturas sexuais.

## Sección erótica 
Os dous terzos finais do papiro erótico de Turín consisten nunha serie de doce viñetas que amosan homes e mulleres en varias posturas sexuais.  Os homes das ilustracións son "desaliñados, calvos, baixos e gordos" con xenitais esaxeradamente grandes e non se axustan aos estándares exipcios de atractivo físico,  pero atopáronse esbozos rudimentarios de relacións heterosexuais en fragmentos de cerámica e en pinturas.

## Propósito 
Aínda non se sabe o significado real das imaxes, xa que os fragmentos de texto que sobreviviron razoablemente intactos non deron ata o momento ningún propósito claro para o papiro erótico. O texto parece que se escribiu ás marxes ás présas. e parecería expresar gozo e pracer:

Segundo o exiptólogo francés Pascal Vernus, o papiro non está destinado a producir excitación sexual. De feito, a aparente continuación entre a sección animal e a chamada sección "erótica" suxire que o papiro pretendía divertir aos membros da aristocracia retratando absurdas transgresións dos estándares de comportamento aristocrático. 

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
* Ficha en IMDb (en *inglés*)
* https://www.fylsex.com/contenidos/el-portal-de-adan-y-eva/item/64-arte-erotico-en-el-antiguo-egipto#
Condado de Châteaudun

O **condado de Châteaudun** era unha xurisdición feudal de Francia centrada en Châteaudun (castelo de Dun) ao suroeste de París na actual rexión do Centro. O territorio foi chamado Dunois polo castelo de Dun.

Os primeiros señores ou vizcondes aparecen na época dos carolinxios; sobre o 840 Eudes II de Troyes (irmán do robertiano Roberto Porte-Carquoisque que foi conde de Troyes e morreu no 886) tiña moitas posesións no Dunois e o castelo de Dun (despois Châteaudun) e era denominado erroneamente conde de Châteaudun**.** Ao redor do 860 menciónase a un tal Rampo como señor do castelo. En 877 aparece un nobre chamado Lamberto como señor de Dunois. En 956 Teobaldo I, conde de Blois, chamado o Tramposo, probablemente un rorgónida, ocupou Chartres e Châteaudun, co apoio do rei Lotario I de Francia, que quería debilitar a Hugo Capeto, daquela duque de Francia. Teobaldo considerou o país de Dun como un condado e deixou vizcondes en Châteaudun baixo a súa autoridade. Xurdiu entón o vizcondado de Châteaudun como unha das xurisdicións señoriais do país (condado nominal) de Châteaudun ou Dunois, feudatarios dos condes de Blois. A xurisdición do condado era todo o país de Dunois, pero os bens condais no territorio eran reducidos e a maior parte do país estaba estaba enfeudada a varios señores, dos que os vizcondes foron os primeiros en rango.

Os condados de Blois, Chartres e Châteaudun pasaron á casa de Châtillon que os posuíu ata 1391 cando Guido de Châtillon lle vendeu a súa propiedade a Lois I de Orleáns. Na mesma época, o último vizconde tamén vendeu o dominio vizcondal a Lois I de Orleáns. Cos dominios adquiridos formouse o Condado de Dunois.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sonika Manandhar

**Sonika Manandhar**, nada en Katmandú o 17 de xaneiro de 1990, é unha enxeñeira informática e emprendedora social nepalesa. É cofundadora dunha empresa de tecnoloxía financeira chamada Aeloi Technologies, unha organización que axuda a financiar a mulleres con pequenos emprendementos a través de tokens dixitais. Recibiu o premio "Novos Campións da Terra" do Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente en 2019 e o premio Explorador Emerxente 2020 da National Geographic Society.

## Traxectoria 
Manandhar naceu en Katmandú, Nepal. Graduouse como enxeñeira informática da Facultade de Enxeñaría de Katmandú, na Universidade de Tribhuvan, e comezou a traballar no Centro de Innovación de Microsoft Nepal como enxeñeira de software en 2011. Manandhar é exalumna da Universidade da Singularidade e exalumna do Instituto de Investigación Aeroespacial de Corea, onde asistiu cunha bolsa para asistir a unha capacitación en 2018. En 2017, foi a primeira nepalí á que se lle ofreceu unha bolsa para ir ao programa de Silicon Valley chamado Programa de Solucións Globais  na NASA en California. Durante o seu tempo na Universidade da Singularidade, estudou tecnoloxías exponenciais como robótica, intelixencia artificial, blockchain, entre outras. A súa empresa foi seleccionada entre 3 empresas para presentarse no Cume Global da Universidade da Singularidade en Silicon Valley.

Manandhar tamén foi unha defensora das persoas cegas e traballou para capacitar a persoas cegas mediante ferramentas informáticas. En 2013 estableceu un laboratorio de computación e participou na procura de novas formas de ensinar informática a estudantes cegos.

## Recoñecementos 
En 2019, Manandhar foi nomeada "Xove Campioa da Terra" polo Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA).

O Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente incluíuna como unha dos seis exemplos de liderado climático no Día da Muller xunto a Christiana Figueres, Greta Thunberg, Anne Hidalgo, Carolina Schmidt e Kibarisho Leintoi. Tamén foi gañadora do premio ODS 9: Infraestrutura, industria e innovación do Desafío Lead 2030 dun Mundo Novo patrocinado por Standard Chartered, cun financiamento inicial de 50.000 dólares.

En 2020, Sonika Manandhar foi nomeada Exploradora Emerxente 2020 da National Geographic Society. National Geographic Society elixe a oito axentes de cambio globais que realizan un traballo innovador como a clase de exploradores emerxentes que transformarán os seus campos e ampliarán a nosa comprensión do noso mundo e todo o que hai nel.

## Notas
Ana Martínez de Luco

**Ana Martínez de Luco**, nada no País Vasco en 1960, é unha monxa española, fundadora do centro de reciclaxe sen ánimo de lucro Sure We Can en Nova York (Estados Unidos). 
miniatura|250x250px| Centro de reciclaxe Sure We Can (Brooklyn, Nova York - 2019).

## Traxectoria 
Martínez naceu no País Vasco e converteuse en monxa aos 19 anos. Pertence á organización das Irmás para a Comunidade Cristiá. En 2004, mudouse a Nova York e, tres anos despois, en 2007, fundou en Brooklyn o centro de reciclaxe Sure We Can. Este lugar é o único centro de reciclaxe sen ánimo de lucro da cidade de Nova York. En 2016, Martínez renunciou ao seu posto de dirección da ONG Sure We Can.

Un dos obxectivos de Martínez é a creación de traballo digno para as persoas que se dedican á reciclaxe entre os que se inclúen inmigrantes, discapacitados, anciáns e persoas sen fogar. Dirixe talleres, ensinando á xente sobre cooperativas de traballadores.

## Notas
Ortigosa de Cameros

**Ortigosa de Cameros** é un concello da comunidade autónoma da Rioxa, situado na comarca do Camero Nuevo.

## Toponimia 
A orixe do nome provén do termo latino *urtica*, que significa ortiga.
## Economía 
A súa actividade económica esta baseada, principalmente, na gandaría, a explotación forestal, a industria madeireira e o turismo rural.
Alosno

**Alosno** é un municipio de España na provincia de Huelva, comunidade autónoma de Andalucía, na comarca do Andévalo

Ten unha área duns 191,07 km² e unha poboación de 3.933 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 20,69&nbsp;hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 183&nbsp;m, e a 40 quilómetros da capital de provincia, Huelva. 

Conta cunha entidade local autónoma, Tharsis, que en 2020 posuía unha poboación de 1750 habitantes, case tantos como o núcleo principal. Esta localidade desenvolveuse durante os séculos XIX e XX pola actividade mineira da zona.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
;Bibliografía adicional
* Antequera Luengo, Juan José: *Fernando el de Triana (1867-1940). De publicista del fandango de Alosno a primer enciclopedista del flamenco*. Sevilla, Facediciones, 2008.
### Ligazóns externas
* Siente Alosno - Agenda Digital Cultural
* Certamen Nacional de Fandangos Paco Toronjo
* Alosno - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Patrimonio cultural de Alosno en la Guía Digital del Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
* Patrimonio inmaterial de Alosno: oficios y saberes, fiestas y rituales, modos de expresión y alimentación. Base de datos del Patrimonio inmaterial de Andalucía elaborada por el Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
* *Huelva y sus fandangos*, 20px emisión do 17 de xaneiro de 2012 do programa de Radio Clásica *Nuestro flamenco*, con José María Velázquez-Gaztelu: entrevista con Plácido González e presentación do seu libro *De Huelva al Alosno*.
* *Los fandangos de Alosno*: 20px emisión do 26 de febreiro de 2015 de *Nuestro flamenco*.
Antonia Maury

**Antonia Caetana de Paiva Pereira Maury**, máis coñecida como **Antonia Maury**, nada en Cold Spring on Hudson, Nova York (EE.UU.) o 21 de marzo de 1866 e finada o 8 de xaneiro de 1952, foi unha astrónoma estadounidense que deseñou un novo sistema de clasificación estelar que sería a base da astrofísica moderna.

## Traxectoria 
Antonia Maury naceu no seo dunha familia de científicos: o seu avó era o astrónomo John William Draper, o seu tío o médico e tamén astrónomo Henry Draper, a súa tía a astrónoma e mecenas Mary Anna Palmer Draper e o seu primo o oceanógrafo Matthew Maury. Recibiu unha esmerada educación (especialmente científica) no Vassar College baixo a dirección da reputada astrónoma Maria Mitchell, graduándose en 1887.

Dous anos despois, ingresou no observatorio astronómico de Harvard como unha das mulleres *Calculadoras de Harvard* que empregaba dita institución para realizar o catálogo cun salario tres veces inferior ao dun home. Maury pronto destacou descubrindo a segunda estrela binaria coñecida Beta Aurigae e determinando o período da estrela Mizar.

Con todo, pronto comezou a ter discrepancias tanto metodolóxicas como científicas co director do centro Edward Charles Pickering. Maury consideraba que o sistema de clasificación de espectros estelares que empregaba o observatorio era demasiado simple, polo que deseñou un novo sistema máis complexo con novos grupos e numerosas subdivisións que se utilizaban para describir a aparencia física da estrela.

As súas diferenzas con Pickering foron insalvables e Antonia Maury abandonou definitivamente o observatorio en 1896 e dedicouse ao ensino. Con todo, Maury publicou os seus resultados e conclusións (un exame de 5&nbsp;000 fotografías que abarcaban case 700 estrelas do hemisferio norte) que foron estudadas polo astrónomo danés Ejnar Hertzsprung. Este empregou as subdivisións de Maury para levar a cabo o Diagrama de Hertzsprung-Russell, dado que daba a posibilidade de distinguir as estrelas superxigantes das normais ou ananas.

## Eponimia 
* O cráter lunar Maury leva este nome na súa memoria, honra compartida co seu primo, o mariño do mesmo apelido Matthew Fontaine Maury (1806-1873).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Claramunt Vallespí, Rosa; Claramunt Vallespí, Teresa (2012). *MUJERES EN CIENCIA Y TECNOLOGIA*. UNED. ISBN 9788436264210.
* Daniel Roberto Altschuler e Fernando J. Ballesteros (2016). *Las mujeres de la Luna. Historias de amor, dolor y valor*. Editorial: Next Door Publishers e Jot Down Books (Colección El café Cajal). ISBN: 978-84-944435-4-1.

### Outros artigos 
* As Calculadoras de Harvard

### Ligazóns externas 
* Mulleres na Historia: Antonia Maury, a exploradora das estrelas
* 
*Antonia Maury (1866-1952): la mujer que conocía las estrellas no blog Mujeres con Ciencia
Circuíto urbano de Jeddah

O **Circuíto urbano de Jeddah** () deseñado por Hermann Tilke, é un circuíto urbano de 6,175 km construído na cidade portuaria do Mar Vermello de Jeddah, en Arabia Saudita. O circuíto celebrou o Gran Premio de Arabia Saudita inaugural o 5 de decembro de 2021 como a penúltima carreira do calendario da tempada de Fórmula Un de .

## Historia 
Nomeada como a "pista urbana máis rápida" do calendario de Fórmula 1, con coches de Fórmula 1 simulados lograron velocidades medias superiores a 250 km/h, a pista será a segunda pista máis longa do calendario de Fórmula 1, con só Spa-Francorchamps de 7´004 km. máis longo. 

O circuíto construíuse na cornixa de Jeddah contigua ao Mar Vermello. O circuíto deseñouno Hermann Tilke.

## Características 
O circuíto de Jeddah contén máis de 3.300 pezas de muro de formigón xunto con 3.000 barreiras TecPro.

A superficie  pavimentouse con máis de 37.000 toneladas de asfalto cun equipo de obras de 1.250 operarios. Do mesmo xeito, as instalacións do autódromo de Arabia Saudita contan con sete tribunas onde os espectadores poderán gozar da carreira nocturna iluminada por focos de 1.500 lux e cableado eléctrico de máis de 20 quilómetros de lonxitude.

Ten un total de 27 curvas, cos muros moi próximos. Tamén conté rectas que favorecen os adiantamentos. Este é o obxectivo principal do seu deseñador, Hermann Tilke.

Ademais da carga aerodinámica requirida polas rápidas variantes de Jeddah, as simulacións estiman que nas rectas se rexistrarán velocidades máximas superiores a 320 km/h. Aínda que o dato máis impresionante é que a velocidade media esperada por volta podería bater o récord de Monza: as previsións apuntan a que se podería alcanzar unha media de 252,8 km/h.

* Capacidade espectadores: 
* Lonxitude do circuíto: 6´174 quilómetros.
* Distancia da carreira de Fórmula 1: 50 voltas = 308´45 quilómetros. 27 curvas en total, (16, esquerda – 11, dereita)
* Configuración aerodinámica: Velocidade máxima estimada 310 km/h con DRS, 252´8 km/h velocidade media.
* Aceleración a fondo: 79% do tempo de volta.
* Tempo de freado: -% do tempo da volta.
* Total de combustible necesario para a distancia de carreira:  
* Consumo de combustible:  kg por volta.
* Cambio de marchas por volta: 
* Número de zonas de freado: 
* Desgaste dos freos: baixo
* Desgaste dos pneumáticos: baixo
* Distancia dos Boxes: 
* Perda de tempo nunha parada en boxes: 23 segundos
* Tempo total necesario para a parada en boxes: - segundos (media)
* Efecto de combustible (custo en tempo por volta de 10&nbsp;kg de combustible transportado): - segundos.
* Marca volta: Lewis Hamilton - Mercedes, 1’30.734 ()  

### Todos gañadores de carreiras de Fórmula 1 en Jeddah 
## Notas 
## Véxase tamén
Elisabetta Pierazzo

**Elisabetta ("Betty") Pierazzo**, nada en Noale (Italia) o 4 de xullo de 1963 e finada o 15 de maio de 2011, foi unha experta en ciencias planetarias naturalizada estadounidense. Especializouse en modelización de impactos de meteoritos e nos seus posibles efectos sobre a aparición de vida extraterrestre no sistema solar.

## Traxectoria 
Pierazzo naceu Italia e trasladouse aos Estados Unidos en 1989, e ao ano seguinte asistiu en Tucson ás clases para graduarse no Departamento de Ciencias Planetarias da Universidade de Arizona, na que obtivo o doutoramento en 1997, sendo distinguida a súa tese co Premio Gerard P. Kuiper Memorial.

Tras doutorarse, continuou na mesma universidade como investigadora asociada, e en 2002 incorporouse ao *Planetary Science Institute*, institución na que permaneceu polo resto da súa vida.

Compaxinou o seu labor docente na universidade cos seus traballos de investigación científica, entre os que destacan a modelización de impactos de meteoritos en todo o sistema solar e os seus efectos astrobiolóxicos e ambientais na Terra e en Marte. Tamén proporcionou información detallada sobre o impacto de Chicxulub, probable causante da extinción dos dinosauros, e investigou as características e o espesor da capa de xeo da lúa de Xúpiter Europa. No campo da exobioloxía, analizou a chegada de compostos orgánicos de orixe cometaria aos planetas e á lúa Europa, así como os sistemas hidrotermais subsuperficiais causados por impactos de aerólitos en Marte como posibles contornas favorables para a aparición de vida.

Na súa condición de experta en impactos meteoríticos e exobioloxía, colaborou asiduamente con distintos comités da NASA, exercendo tamén como editora asociada do *Meteoritics and Planetary Sciences*, intervindo na organización en 2007 do *Congreso da Asociación Meteorítica* celebrado en Tucson.

Faleceu en Tucson en 2011, vítima dun cancro que se lle diagnosticou seis meses antes do fatal desenlace. Estaba casada con Keith Powell.

## Eponimia 
* O cráter lunar Pierazzo leva este nome na súa memoria.
* O asteroide (15339) Pierazzo tamén conmemora o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cráter de Chicxulub
* Cráter Barringer

### Ligazóns externas 
* Elisabetta "Betty" Pierazzo Obituary. (Legacy.com)
Satellite Launch Vehicle 3

**Satellite Launch Vehicle 3** ou **SLV 3** foi un foguete espacial da India deseñado para ser capaz de lanzar cargas lixeiras a órbita.

## Características 
SLV-3 formou parte dos primeiros esforzos da India por desenvolver lanzadores orbitas. O foguete estaba formado por catro etapas de propelente sólido e fixo catro lanzamentos exitosos.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Geostationary Satellite Launch Vehicle
*Polar Satellite Launch Vehicle
Toque de queda

O  **toque de queda** ou **toque de recollida** é a prohibición decretada por un goberno ou autoridade de que a poboación permaneza na rúa após unha determinada hora. Historicamente foi empregado en Europa durante o período entre guerras, na que, despois dunha determinada hora (polo xeral ao chegar a noite), soaba unha sirena para que as persoas se dirixisen aos seus domicilios.

O toque de recollida considérase unha limitación ou restrición da liberdade de circulación, considerado internacionalmente coma un dereito humano fundamental.

## Pandemia de COVID-19 en Galicia
Durante a pandemia por COVID-19 en Galiza estabeleceuse o toque de recollida como unha das medidas para combater a expansión do virus. Así, durante os últimos meses de 2020 e os primeiros meses de 2021, impúxose o toque de queda en Galicia. A hora de recollida oscilou entre as 22 e as 23 horas en diferentes momentos da pandemia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Confinamento domiciliario
* Peche perimetral
* Estado de alarma
Arco capaz

miniatura|244x244px|Arco capaz de ángulo  do segmento AB.\gamma
O **arco capaz** é o lugar xeométrico dos puntos desde os que un segmento AB «se ve» co mesmo ángulo, é dicir, o lugar xeométrico dos vértices P dos ángulos APB que teñen a mesma amplitude. O arco capaz de ángulo \gamma dun segmento AB é o lugar xeométrico dos puntos P tales que \angle APB =\gamma e son exclusivamente dous arcos de circunferencia, un a cada lado do segmento AB, ambos os puntos inclúense unindo ditos arcos.
miniatura|200x200px|Arco capaz do ángulo de 90º
O arco capaz con ángulo igual a 90º corresponde co segundo teorema de Tales, de tal xeito que o arco capaz é a circunferencia cuxo diámetro é o segmento AB.

## Construción do arco capaz 
miniatura|Construción do arco capaz respecto do segmento AB, de ángulo\gamma.
Para construír o arco capaz de ángulo \gamma  do segmento AB, en delineación, empézase pola construción da mediatriz do segmento AB que é onde están os posibles centros C do arco capaz \gamma .

; Primeira alternativa

Constrúese o ángulo \gamma no punto A sobre o segmento AB, e logo cunha escuadra trázase unha perpendicular por A ao novo lado do ángulo que incide no punto C sobre a mediatriz.

; Segunda alternativa

Constrúese o ángulo en calquera punto da mediatriz, e mediante unha paralela ao novo lado do ángulo que pase polo punto A, obtense o punto C sobre a mediatriz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arco capaz, en Descartes.cnice.mec.es
* Construción do arco capaz, en Descartes.cnice.mec.é
Eleccións ao Parlamento de Escocia de 2021

As **eleccións ao Parlamento de Escocia de 2021** celebráronse o 6 de maio de 2021 baixo as disposicións da Acta de Escocia de 1998. Os 129 membros do Parlamento de Escocia foron elixidos nas sextas eleccións dende que o parlamento foi reestabelecido en 1999. As eleccións celebráronse ó mesmo tempo que as elección locais do Reino Unido, as eleccións da Asemblea de Londres, as eleccións ao Parlamento de Gales de 2021 e as de Hartlepool.

A campaña electoral comezou o 25 de marzo de 2021, durante a pandemia de COVID-19, aínda que o Parlamento non foi disolto oficialmente até o 5 de maio, o día antes das eleccións. Os principais partidos que concorreron ás eleccións foron o Partido Nacional Escocés (SNP), liderado pola Primeira ministra Nicola Sturgeon, o Partido Conservador liderado por Douglas Ross, o Partido Laborista liderado por Anas Sarwar, os Liberal Demócratas liderados por Willie Rennie, e o Partido Verde Escocés, liderado cnonxuntamente por Patrick Harvie e Lorna Slater. Destes cinco partidos, dous deles cambiaron de líderes dende as eleccións de 2016.

## Resultados 
O Partido Nacional Escocés gañou o maior número de votos, maior número de escanos no Parlamento de Escocia, conseguindo o 85% dos escanos por circunscrición. O Partido Verde Escocés gañou 8 escanos, obtendo o seu mellor resultado nunhas eleccións ao Parlamento de Escocia e o Partido Conservador mantivo os 31 escanos. O Partido Nacional Escocés e o Partido Verde, ambos a prol da independencia de Escocia, gañaron un total de 72 escanos sobre un total de 129. Os partidos unionistas acadaron unha lixeira maioría de votos, tanto nas circunscrións como nas listas rexionais.

A participación de votantes nas eleccións alcanzou un récord do 63,0%, o máis alto nas eleccións ao Parlamento escocés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eleccións de 2021 (na páxina web do Parlamento de Escocia)
Dom za vešanje

***Dom za vešanje***, traducido literalmente do serbio como "Casa colgante", e coñecido internacionalmente en inglés como *Time of the Gypsies* (O tempo dos xitanos), é un filme iugoslavo dirixido por Emir Kusturica, polo que recibiu o premio ao Mellor Director no Festival de Cannes. A película céntrase na vida de Perhan, interpretado por Davor Dujmović, un adolescente xitano con poderes telecinéticos.

A banda sonora foi composta por Goran Bregović e consiste en gran parte en versións de composicións populares xitanas. A canción "Ederlezi" aparece en numerosas escenas da película, incluída a máis espectacular, na que os xitanos celebran o día de San Xurxo. Gran parte do elenco da obra é de etnia xitana.

## Argumento 
Perhan vive no sur de Iugoslavia coa súa devota avoa Hatidža (Ljubica Adžović), o seu tolo tío Merdžan e a súa irmá Danira, que padece osteomielite. Perhan está namorado de Azra (Silonicka Trpkova), pero a nai desta desprézao pola súa pobreza e por ser fillo bastardo dun esloveno non xitano. Un día chega Ahmed (Bora Todorovic), un xitano que fixo fortuna en Italia e que solicita os poderes máxicos de Hatidža para curar ao seu fillo. A cambio, Ahmed levará a Danira a Liubliana, para ser curada da súa enfermidade. Perhan acompañaraa. Despois de deixar a Danira no hospital, Ahmed leva a Perhan a Milán, onde este descobre os turbios negocios de Ahmed.

## Elenco 
* Davor Dujmović como Perhan.
* Bora Todorović como Ahmed.
* Ljubica Adžović como Hatidža (avoa).
* Sinolička Trpkova como Azra.
* Husnija Hasimović como Merdžan (tío).
* Elvira Sali como Danira.
* Zabit Memedov como Zabit.
* Suada Karišik como Džamila.
* Sedrije Halim como Ruza, nai de Azra.

## Versións 
Aínda que a versión que se distribuíu durante a súa estrea en cines ten unha duración de 142 minutos, a versión orixinal completa para a televisión iugoslava ten uns 300 minutos de duración.

## Premios 
No Festival de Cannes de 1989, Emir Kusturica gañou o premio ao mellor director, e a película foi tamén nomeada á Palma de Ouro. Na 26ª edición dos premios Guldbagge en Suecia, *Dom za vešanje* gañou o premio á mellor película estranxeira. Ademais, foi nomeada á mellor película estranxeira nos premios César de 1990 en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Iugoslavia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Orquesta de aficionados de la 'Reunión Recreativa e Instructiva de Artesanos' de La Coruña

A '''Orquesta de aficionados de la 'Reunión Recreativa e Instructiva de Artesanos' de La Coruña''' foi unha orquestra da cidade da Coruña, considerada a primeira orquestra sinfónica de Galicia.

Fundada en 1847, trátase da única formación destas características no século XIX en Galicia. Entre os seus integrantes figuran nomes destacados da música na cidade, como Canuto Berea, Pancho Pillado, Juan Scichka ou o que era concertino en 1888 Julio Veiga Valenzano, fillo de Pascual Veiga e Juana Valenzano, que era filla dun dos fundadores da sección de música en 1847, Matías Valenzano, quen tocou tamén o contrabaixo na orquestra.

En 1888 a orquestra gañou o primeiro premio no certame musical celebrado en Vigo durante a Festa da Reconquista, e o seu director, Joaquín Lago, a batuta de prata.

## Notas
Carl Eduard Adolph Gerstäcker

**Carl Eduard Adolph Gerstäcker**, tamén coñecido como **Carl Eduard Adolf Gerstaecker** e **Karl Eduard Adolf Gerstaercker**, nado en Berlín o 30 de agosto de 1828, e finado en Greifswald, Pomerania Occidental, foi un zoólogo alemán especializado en entomoloxía. 

## Traxectoria 
Carl Eduard Adolph Gerstäcker naceu en Berlín, onde estudou Medicina e Ciencias Naturais, doutorándose en 1855. En 1856 obtivo a súa habilitación como zoólogo e pouco despois foi nomeado conservador do Museo Zoolóxico da Universidade Humboldt de Berlín. En 1864 comezou a traballar como conferenciante no *Landwirtschaftlichen Lehranstalt* (Institución Agraria para a Educación) en Berlín. En 1874 foi nomeado profesor asociado de zooloxía na Universidade Humboldt e, en 1876, profesor de zooloxía na Universidade de Greifswald.

## Obras destacadas 
* *Monographie der Endomychiden* (1858).
* *Handbuch der Zoologie* (con Wilhelm Peters e Julius Victor Carus), Leipzig (1863-1875).
* 
* "Arthropoda", en *Klassen und Ordnungen des Thierreichs* (1866–1893).
* *Beitrag zur Insekten-Fauna von Zanzibar*. Parts [1]-3. (1866).
* *Das Skelet des Döglings Hyperoodon Rostratus (Pont.) Ein Beitrag zur Osteologie der Cetaceen und zur vergleichenden Morphologie der Wirbelsäule*, (1887).

## Abreviatura 
A abreviatura **Gerstäcker** emprégase para recoñcer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Wilhelm Heß: "Gerstaecker, Karl Eduard Adolf". En: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Volume 49. Leipzig, 1904, Duncker & Humblot, p. 678.
* Lothar Kämpfe (2013): "Gerstaecker, Adolph (1828–1895)". En: Dirk Alvermann, Nils Jörn (ed.): *Biographisches Lexikon für Pommern*. Volume 1. Köln/Weimar/Wien:  Böhlau Verlag. ISBN 978-3-4122-0936-0, pp. 90–92.
* Georg Uschmann (1964): "Gerstaecker, Carl Eduard Adolph". En: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Volume 6. Berlin: Duncker & Humblot. ISBN 3-4280-0187-7, p. 323 (Dixitalizada).

### Ligazóns externas 
* Lista completa das publicacións deste autor.
* Adolph Gerstaecker en Ernst Moritz Arndt Universität Greifswald.
The Devil's Own

'''''The Devil's Own''''' é un filme estadounidense de 1997 dirixido por Alan J. Pakula, sendo o seu último filme como director, quen morreu o ano seguinte. Está protagonizado por Harrison Ford, Brad Pitt, Rubén Blades, Natascha McElhone, Julia Stiles, Margaret Colin e Treat Williams. A fotografía é obra de Gordon Willis, quen se retirou pouco despois. O filme foi escrito por Vincent Patrick, David Aaron Cohen e Kevin Jarre. O argumento conta a historia dun membro do Provisional Irish Republican Army (Pitt) que vai ós Estados Unidos para obter mísiles antiaéreos de contrabando para loitar contra helicópteros británicos en Irlanda do Norte. O plan complícase por un policía irlandés-estadounidense (Ford) quen acolleu sen sabelo ó membro do IRA dentro da súa familia.

## Personaxes 
* Harrison Ford como Sarxento Tom O'Meara
* Brad Pitt como Francis "Frankie" McGuire/Rory Devaney
** Shane Dunne como Frankie de neno
* Margaret Colin como Sheila O'Meara
* Rubén Blades como Edwin Diaz
* Treat Williams como Billy Burke
* George Hearn como Peter Fitzsimmons
* Mitchell Ryan como xefe Jim Kelly
* Natascha McElhone como Megan Doherty
* Paul Ronan como Sean Phelan
* David O'Hara como Martin MacDuff
* Simon Jones como Harry Sloan
* Julia Stiles como Bridget O'Meara
* Ashley Carin como Morgan O'Meara
* Kelly Singer como Annie O'Meara
* Martin Dunne como Calvin McGuire
* Malachy McCourt como Bishop
* David Wilmot como Dessie
* Gabrielle Reidy como nai de Frankie
* Greg Salata como Tony

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Things Heard & Seen

***Things Heard & Seen*** é un filme estadounidense de 2021 escrito e dirixido por Shari Springer Berman e Robert Pulcini, baseado na novela *All Things Cease to Appear* de Elizabeth Brundage. Está protagonizado por Amanda Seyfried e James Norton. Estreouse dixitalmente o 29 de abril de 2021 a través de Netflix, e recibiu críticas dispares por parte da crítica.

No filme amósanse un bo número de pinturas da escola do río Hudson.

## Personaxes 
* Amanda Seyfried como Catherine Claire
* James Norton como George Claire
* Natalia Dyer como Willis Howell
* Alex Neustaedter como Eddie Vayle
* Rhea Seehorn como Justine Sokolov
* Michael O'Keefe como Travis Laughton
* Karen Allen como Mare Laughton
* Jack Gore como Cole Vayle
* F. Murray Abraham como Floyd DeBeers
* Emily Dorsch como Ella Vayle

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Eleccións ao Parlamento de Gales de 2021

As **eleccións ao Parlamento de Gales de 2021** ou as **eleccións ao Senedd de 2021** (en ), celebráronse o 6 de maio de 2021 para elixir os 60 membros do Parlamento de Gales. Foron elixidos nas sextas eleccións dende que o parlamento foi reestabelecido en 1999. As eleccións celebráronse ó mesmo tempo que as elección locais do Reino Unido, as eleccións da Asemblea de Londres, as eleccións ao Parlamento de Escocia de 2021 e as de Hartlepool.

Foron as primeiras eleccións nas que os habitantes de 16 e 17 anos de idade, e os estranxeiros legalmente residentes en Gales tiveron dereito a voto, sendo a extensión do voto máis grande en Gales dende 1969. Ámbolos dous cambios foron o resultado da Acta de 2020 do Senedd. Foron as primeiras eleccións lexislativas de Gales baixo o novo nome do parlamento, 'Senedd Cymru' ou 'Parlamento de Gales'.

Cinco partidos tiñan membros no Senedd elixidos nas últimas eleccións: Partido Laborista, Partido Conservador, Plaid Cymru, o Partido da Independencia do Reino Unido (UKIP) e os Liberal Demócratas. O Partido Laborista no goberno conseguiu un 5% máis de votos, conseguindo 30 escanos, ou xusto a metade dos 60 asentos do parlamento, un máis que nas pasadas eleccións de 2016. O Partido Conservador converteuse no segundo partido máis votado e na oposición oficial no Parlamento de Gales con 16 escanos. Plaid Cymru pasou á terceira posición con 13 escanos, un máis que en 2016.

## Notas
Pedro Rodríguez Rodríguez

**Pedro Rodríguez Rodríguez**, nado en Xallas (Negreira) en 1849 e finado en Meiro (Aro) o 31 de xullo de 1925, foi un médico, historiador e escritor galego.
## Traxectoria 
Fillo de Ramona Rodríguez e dun crego da comarca da Barcala que custeou os seus estudos no Seminario e despois a carreira de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Nos seus tempos de estudante formou parte da redacción de *Galicia Histórica* e foi amigo de Bernardo Barreiro, con quen colaborou na tradución da *Historia Compostelana*. 

Colaborador asíduo de *Galicia Diplomática*, nela publicou "Los Churruchaos. Guerra de Don Berenguel de Landoira, arzobispo de Santiago" (versión dun códice latino, con notas do historiador Bernardo Barreiro), "Grandimirium", "La Villa de Noya", "Las torres del Oeste", "Cronicón Iriense" (códice en latín, traducido expresamente para a revista) e "Los moros en Galicia".

Publicou escritos sobre prehistoria da comarca da Barcala en *La Federación de Negreira y Baña*. Liberal e anticlerical, tivo algún incidente co bispo de Santiago polos seus traballos de investigación sobre a aparición do corpo do apóstolo.

## Recoñecementos 
Unha rúa de Negreira leva o seu nome.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Liñares Giraut, Xosé Amancio (4/5/2015). "¿Quen foi Pedro Rodríguez Rodríguez?" *La Voz de Galicia*.
Salinon

dereita|miniatura|200x200px| O salinón (vermello) e o círculo (azul) teñen a mesma área.
O **salinon** é unha figura xeométrica composta por un semicírculo, da que se eliminaron dous semicírculos congruentes dos lados e ao que se lle engade un semicírculo oposto que conecta os extremos dos dous semicírculos congruentes. O salinón foi introducido por Arquímedes no seu *Liber Assumptorum* . A figura ten simetría especular.

A palabra salinon provén do grego e significa *cunca de sal* .

## Propiedades 
* Os puntos dos centros dos semicírculos forman un cadrado .
* O círculo polos vértices deste cadrado ten a mesma área que o salinon. Esta propiedade é mencionada por Arquímedes no seu *Liber Assumptorum.*
* Cando os dous semicírculos congruentes dos lados se xuntan no medio, o salinón convértese nun arbelos simétrico espello.
El Pope

***El Pope*** foi un semanario editado en Vigo de 1973 a 1988.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario gallego de información general*, apareceu o 10 de agosto de 1973. Dirixido por José Francisco Armesto, o editor foi Víctor Martínez de las Heras. Entre os seus colaboradores figuraron Pedro Rodríguez, Forges, Quessada, Fernando Franco, Fernando García Pereira e Xesús Alonso Montero (que publicou os primeiros capítulos de *Pedro Petouto*). Despois foi dirixido por Bernardo Vázquez Gil, Gerardo González Martín (dende 1976), e Victor de las Heras. En setembro de 1973 foi secuestrado, e volveu ser secuestrado en xullo de 1982. Organizaba as "Meriendas de El Pope" no hotel Méjico.

## Notas