open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Moeda celta

A **moeda celta** foi acuñada polos pobos celtas dende finais do século -IV ata o século -I. A moeda celta estaba moi influída polo comercio e a oferta de mercenarios ós gregos, e inicialmente copiou os deseños gregos, especialmente a moeda do Reino de Macedonia do período de Filipo II de Macedonia e do seu fillo, Alexandre o Grande (os estateros coñecidos como "filipos"). É por este motivo que motivos e letras gregas poden ser atopados nas moedas celtas, especialmente nas acuñadas no sur da Galia.

## Galería 
### Moedas dos arvernos 

Ficheiro:Statère de Vercingetorix.png|Moeda de ouro de Vercinxetórix, emitida en -52
Ficheiro:Vercingetorix stater CdM.jpg|Moeda de ouro de Vercinxetórix
Ficheiro:Vercingetorix stater n2 CdM.jpg|Moeda de ouro de Vercinxetórix
Ficheiro:Vercingetorix stater n3 CdM.jpg|Moeda de ouro de Vercinxetórix
Ficheiro:Vercingetorix stater n4 CdM.jpg|Moeda de ouro de arverno coa lenda CAS

### Moeda dos baiocasses 

Ficheiro:Billon stater boar Baiocasses CdM Paris.jpg|Moeda dos baiocasses

### Moeda dos bitúrigos 

Ficheiro:Bituriges Cubi denier Gaulois silver 1780mg.jpg|Denario de prata dos bitúrigos

### Moeda dos eburovices 

Ficheiro:Hemistatere_Eburovices.jpg|Moeda dos eburovices

### Moedas dos leucos 

Ficheiro:Potin Celtic Coin Leuques (LTmanque).jpg|Moeda dos leucos
Ficheiro:Potin Celtic Coin Leuques Gallia BN.9059.jpg|Moeda dos leucos
Ficheiro:Potin Celtic Coin (Leuques) LT.9189.jpg|Moeda dos leucos

### Moedas dos parisii 

Ficheiro:Statère des Parisii Cl. I.JPG|Moeda de ouro dos Parisii, clase I
Ficheiro:Statère des Parisii Cl. II.JPG|Moeda de ouro dos Parisii, clase II
Ficheiro:Parisii (BNF).JPG|Moeda dos parisii, BNF

### Moeda dos redóns 

Ficheiro:Billon stater Redones CdM Paris.jpg|Moeda dos redóns

### Moedas dos senóns 

Ficheiro:Bronze Celtic Coin (Senones - Gallia) DT.2633.jpg|Bronce SIINV.
Ficheiro:Potin Celtic Coin (Senones of Gallia ) LT.7417.jpg|Moeda dos senóns
Ficheiro:Potin Celtic Coin (Senones of Gallia) LT.7388.jpg|Moeda dos senóns

### Moedas dos secuanos 

Ficheiro:Potin_à_la_grosse_tête.jpg|Moeda dos secuanos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda celta de Gran Bretaña
* Moeda da Antiga Grecia
* Estatero
* Filipo (moeda)

### Bibliografía 
* Boardman, John *The Diffusion of Classical Art in Antiquity*, Princeton 1993 ISBN 0-691-03680-2

* Pink, Karl. (1937). *Keltisches Silbergeld in Noricum*. Ferdinand Berger, Viena.

* Pink, Karl. (1939). *Die Münzprägung der Ostkelten unter ihrer Nachbarn*. Klinkhardt & Biermann, Braunschweig.

* Pink, Karl. (1960). *Einführung in die keltische Münzkunde, mit besonderer Berücksichtigung des österreichischen Raumes*. F. Deuticke. Viena.

### Ligazóns externas 
* The Oxford Celtic Coin Index
Mazapán

miniatura|Figuras de mazapán.
miniatura|Froitas de mazapán.
O **mazapán** é un doce preparado a base de azucre e améndoa moi moída, que se fai moitas veces en forma de figuriñas, típico de diferentes zonas de Europa e Asia occidental.

Este doce é típico de España, e malia non ser tradicional en Galiza, nas últimas décadas converteuse nunha sobremesa tradicional do Nadal. A primeira referencia deste doce é en Toledo no ano 1577, cando se consumía todo o ano. Hai moitas lendas arredor da súa orixe (incluíndo unha suposta orixe persiana), mais o máis probábel é que os mazapáns sexan de procedencia árabe. Así, o mazapán tería sido introducido en Europa ben dende o sur, coa invasión musulmá da Península Ibérica no século VIII, ou ben dende o leste, a través de peregrinos e cruzados.

## Etimoloxía 
O termo galego entrou a partir do castelán *mazapán*. En portugués recibe os nomes de *marzipã*, *marzipan* ou *maçapão*, en inglés: *marzipan*, en francés: *massepain*.

A orixe do termo é discutida. Algunhas fontes sinalan que o nome do doce procede da Península Ibérica, do latín *martius panis* (pan de marzo). Posibelmente o termo chegou ao castelán do árabe hispánico *pičmáṭ*, e este do grego *παξαμάδιον* (pasamadión), biscoitiño, influído por masa e pan , ou metátese de pasamadión en masapadión, para explicar l etimoloxía de mazapán.

## Xeito de elaboración 
Cóllese a mesma cantidade de améndoa crúa pelada e azucre. Mestúranse e esmáganse até conseguir unha pasta de textura uniforme, sen bolborotos. A seguir déixase repousar e posteriormente dáselle forma. Pinta con clara de ovo, e enfórnase a 180&nbsp;°C durante uns minutos.

## Tipos 
Hai diferentes tipos de mazapáns en gran parte de Europa, coma Alemaña, Francia, ou Italia. En España os máis soados son os de Soto, na Rioxa, e o de Toledo. En Alemaña os de Lübeck e Königsberg.

Existen ademais diversas variedades de doces que levan a masa de mazapán coma base, coma os *Huesos de santo* (típico en Castela por Defuntos), un cano de mazapán recheo de confeitura de xema ou o *Pan de Cádiz*, unha masa de mazapán rechea de confeitura de xema de ovo e pataca doce confeitada, e despois enfornada sobre unha oblea.

Os *panellets* tradicionais elaborados en Cataluña son uns boliños de mazapán núcleo de mazapán bañados en ovo con améndoa picada ou piñóns por fóra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Turrón
* Panellet

### Ligazóns externas
De âlde Friezen

**De âlde Friezen** (traducible como "Os antigos frisios") é o himno nacional da provincia de Frisia, nos Países Baixos. O texto é obra do escritor Eeltsje Halbertsma, máis a versión cantada actualmente é a versión reducida, que data de 1876, obra de Jacobus van Loon.

## Letra 
:Frysk bloed tsjoch op! Wol noris brûze en siede,
:en bûnzje troch ús ieren om!
:Flean op! Wy sjonge it bêste lân fan d'ierde,
:it Fryske lân fol eare en rom.
::*Chorus* (2x)
::Klink dan en daverje fier yn it rûn,
::Dyn âlde eare, o Fryske grûn!

:Hoe ek fan oermacht, need en see betrutsen,
:oerâlde, leave Fryske grûn,
:Nea waard dy fêste, taaie bân ferbrutsen,
:dy't Friezen oan har lân ferbûn.
::*Chorus* (2x)

:Fan bûgjen frjemd, bleau by 't âld folk yn eare,
:syn namme en taal, syn frije sin;
:Syn wurd wie wet; rjocht, sljocht en trou syn leare,
:en twang, fan wa ek, stie it tsjin.
::*Chorus* (2x)

:Trochloftich folk fan dizze âlde namme,
:wês jimmer op dy âlders great!
:Bliuw ivich fan dy grize, hege stamme,
:in grien, in krêftich bloeiend leat!
::*Chorus* (2x)
Parque Natural da Serra de Andújar

O **Parque Natural da Serra de Andújar** atópase en Andalucía. Esténdese pola provincia de Xaén.

## Flora
A formación forestal máis estendida é o bosque mediterráneo, dominado pola aciñeira, os carballos ananos e as sobreiras. Tamén se pode atopar o cerquiño e o Piñeiro manso.

## Fauna
O mamífero máis importante é o lince ibérico, sendo o lobo, pola contra escaso. O gamo e o muflón son especies cinexéticas reintroducidas. Entre os réptiles salientar o lagarto ocelado e o lagarto Verdinegro.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web Oficial do parque
Antonio Valladares de Sotomayor

**Antonio Valladares de Sotomayor**, nado en Rianxo o 30 de xullo de 1737 e finado en Madrid en 1820, foi un escritor e xornalista galego da Ilustración. Asinou as súas obras con todo tipo de pseudónimos e anagramas.

## Traxectoria 
Procedente dunha familia de pequenos fidalgos, marchou a Madrid en 1760. En 1785 era membro da Sociedade Económica de Amigos do País de Osuna. Como xornalista editou os 34 volumes do *Semanario Erudito que comprende varias obras inéditas, críticas, morales, instructivas, políticas, históricas, satíricas y jocosas de nuestros mejores autores antiguos y modernos* (1787-1791), continuado en 1816 no *Nuevo semanario erudito*.

A finais da década de 1770 comezou a escribir teatro para gañar a vida, en colaboración con José Ibáñez e José López de Sedano. Nos anos seguintes obtivo os seus primeiros éxitos, chegando a máis de cen pezas dramáticas, incluídas traducións e refundicións. As súas obras tiveron unha grande aceptación popular, pese ás críticas que recibiu de dramaturgos e comediógrafos neoclásicos menos exitosos e elitistas, como Juan Pablo Forner ou Leandro Fernández de Moratín, que veían nel o autor máis representativo da escola de Luciano Francisco Comella. Porén, os primeiros románticos tiveron del unha idea moi diferente, e así Ramón Mesonero Romanos referiuse a el como "home de bastante erudición e bo gusto". Defendeu a ideoloxía da Ilustración e a estética neoclásica entre o pobo.

Obras súas son *Vida interior de Felipe II* (1788), *Historia de la isla de Puerto Rico* (1788), *Tertulias de invierno en Chinchón* (catro tomos, 1815-20) ou *La verdad como es en sí, o razones que convencen de la falsa y equívoca expresión que asienta que "peca mortalmente el que hace comedias o concurre a ellas"*, (impreso en Madrid e reimpreso en Orihuela en 1815), folleto este que foi denunciado á Inquisición e procesado, pero non prohibido.

Entre os xéneros que cultivou no seu teatro está a comedia heroica (*Defensa de La Coruña por la heroica María Pita*, 1784); a comedia de maxia con *El mágico del Mogol* (representada en 1782); a comedia lacrimóxena ou comedia sentimental, chamada polos franceses *comedie larmoyante*, con pezas como *La Cándida* (estrenada en 1781). Obtivo éxito como sainetista con pezas como *El español afrancesado* (1777), *Los caldereros* (1780), *Boda a la moda* (1782), *Cómicos de repente* (1782) ou *El tonto alcalde discreto*, (1820).

Entre 1797 e 1807 imprimiu os nove tomos de *La Leandra*, novela que acadou tamén grande éxito. Neste xénero tamén se inclúen as *Tertulias de invierno en Chinchón* (1815-20). En 1804 conseguiu imprimir o *Almacén de frutos literarios inéditos*, prohibido nada máis saír por Godoy.

Traduciu e adaptou obras de Gresset, Mercier, Fenouillot de Falbaire e Carlo Goldoni. Fixo tamén unha versión de *El delincuente honrado* de Gaspar Melchor de Jovellanos.

## Notas
O sonoro maxín

**O sonoro maxín** é unha banda xurdida en Ourense no verán de 2007 na xuntanza de músicos dos grupos Lamatumbá e Cinnamon Gum.

## Traxectoria 
Estréanse en Ourense, a súa cidade natal, o 30 de decembro e percorren durante o 2008, 2009 e 2010 toda a xeografía galega con máis de 150 concertos nos que puideron compartir escenario con grupos como Manu Chao & Radio Bemba Sound System, Shantel & Bucovina Club Orkestar, Tonino Carotone, Los Delinqüentes, La Troba Kung-Fú ou Che Sudaka. Remataron o 2010 cunha xira por Portugal que os levou desde a setentrional Chaves ata a meridional Tavira pasando por Amarante ou Péso da Regua.

No 2011 prepararon e gravaron o seu primeiro disco, *A onda sonora (chega do interior)*, nos Garate Studios (País Vasco), contando coa produción de Kaki Arkarazo e o deseño de David Rubín. O disco sae á luz en abril de 2012. Froito da presentación do álbum, en 2013 realizan unha xira polo norte de Alemaña, chegando a tocar en Hamburgo e Kiel, onde compartiron escenario co músico francés Syrano. No 2014 foron o grupo galego convidado ao Mercat de Música Viva de Vic (Cataluña). En abril de 2017 publícase o seu novo álbum de estudio *Sete Dezasete*, producido polo músico e produtor catalán Marià Roch. En maio reciben o IV Premio Martín Codax da Música ao mellor grupo galego na categoría "Reggae/Ska/Mestizaxe"

## Membros 
Os membros da formación son:
* Ico: voces
* Abraham o neno: guitarras
* Cristina Asenjo: acordeón
* Xurxo Brea: baixo
* Jaime Mateo: batería
* Miguel Xanceda: son en directo

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *A onda sonora (chega do interior)*, Inquedanzas sonoras, 2012
* *Sete Dezasete*, Inquedanzas sonoras, 2017

### Colaboracións en obras colectivas 
* *120 capadores. Homenaxe aos Diplomáticos de Monte-Alto*. Falcatruada, 2007
* *GZPOP! A nova fornada de rock en galego*. Falcatruada, 2008
*Pirritx eta Porrotx, *Irrien lagunak*. Katxiporreta, 2009
* *EBA 5.0. O universo de Eduardo Blanco Amor 50 anos despois de A esmorga*. Difusora de letras, artes e ideas, 2009
* *A tribo toda baila. Homenaxe a Os Resentidos*. Warner music, 2012
* *Os Bolechas fan unha banda*. Bolanda, 2013

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canal de youtube de O sonoro maxín
* Páxina de O sonoro maxín en Culturactiva.org
Narsés Pedro XIX Tarmowni

**Narsés Pedro XIX Tarmowni** (en , *Nersēs Petros ŽT’. T’armowni*), nado o 17 de xaneiro de 1940 no Cairo (Exipto) e finado o 25 de xuño de 2015 en Beirut (Líbano), foi o 19º Patriarca de Cilicia da Igrexa católica armenia dende o 7 de outubro de 1999 até o seu pasamento.
## Biografía 
### Primeiros anos e sacerdocio 
Naceu no Cairo o 17 de xaneiro de 1940, quinto fillo (segundo varón) dos oito que tivo o matrimonio formado por Elias Taza e Josephine Azouz.

Sentiu a vocación sacerdotal moi cedo e foi enviado a estudar ao Colexio Armenio de Roma en 1958, onde estudou Filosofía e Teoloxía na Pontificia Universidade Gregoriana. Como patriarca, acompañou ao papa Xoán Paulo II nas súas visitas a Exipto, Xordania, Siria e Armenia; e ao papa Bieito XVI nas súas visitas a Xordania e Chipre.

## Premios e distincións 
O 21 de setembro de 2015 o presidente de Armenia Serzh Sargsyan galardoouno postumamente coa Orde de San Mesrop Mashtots.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* His Beatitude Nerses Bedros XIX, na páxina oficial da Igrexa Armenia
Arquieparquía católica armenia de Lviv

A **arquieparquía de Lviv dos armenios** é unha arquieparquía católica en Ucraína, estabelecida en 1361, que ten xurisdición sobre todos os fieis católicos armenios en Ucraína.
## Territorio 
Coas particións de Polonia a arquieparquía perdeu o control sobre os fieis armenios de Polonia, Lituania e a Rusia Branca, que pasaron a dominio ruso.

## Historia 
### A arquieparquía apostólica armenia 
A arquieparquía foi erixida en 1361, coa consagración do primeiro arcebispo polo patriarca de Cilicia. O rei de Polonia Casimiro o Grande concede en 1367 plena liberdade de culto aos armenios.
### Unión coa Igrexa Católica 
O 24 de outubro de 1630 o arquieparca Mikołaj Torosowicz sancionou a unión da Igrexa armenia de Lviv coa Igrexa Católica, máis dun século antes do estabelecemento da Igrexa Católica Armenia que chegou en 1742 coa institución do Patriarcado de Cilicia.
### Desaparición no século XX 
Dende 1938 a arquieparquía está vacante. Até 1954 foi atendida por un administrador apostólico, e dende a súa morte é administrada polo ordinariato de Polonia para os fieis de rito oriental, estando os fieis directamente suxeitos ao Patriarca. O derradeiro administrador apostólico, Dionizy Kajetanowicz, foi arrestado primeiro polos nazis e posteriormente polos soviéticos ao refusar adherirse á Igrexa Ortodoxa. Foi condenado a traballos forzados nun campo de concentración e morreu en 1954.

## Goberno 
Entre 1675 e 1798 o arquieparca era elixido directamente polos relixiosos e fieis armenios, e debía ter o beneplácito do rei de Polonia, quen informaba ao nuncio apostólico, quen á súa vez daba as instrucións para a aprobación do mesmo polo Papa. Logo de 1798, cando Lviv pasou a dominio austríaco, o dereito de nomear a un arcebispo pasou a ser competencia dun capítulo que facía unha proposta de tres candidatos ao Emperador. Posteriormente o elixido debía obter a aprobación papal.
## Episcopoloxio 
* Mikołaj Torosowicz (24 de outubro de 1630 - 24 de outubro de 1681, finado)
* Wartan Hunanian (24 de outubro de 1681 - 15 de xuño de 1715, finado)
* Jan Tobiasz Augustynowicz (15 de xuño de 1715 - 22 de decembro de 1751, finado)
* Jakub Stefan Augustynowicz (22 de decembro de 1751 - 11 de xaneiro de 1783, finado)
* Jakub Walerian Tumanowicz (11 de xaneiro de 1783 - 2 de setembro de 1798, finado)
* Jan Jakub Symonowicz (1 de marzo de 1800 - 3 de outubro de 1816, finado)
* Kajetan Augustyn Warteresiewicz (21 de febreiro de 1820 - 6 de febreiro de 1831, finado)
* Samuel Cyryl Stefanowicz (13 de marzo de 1832 - 8 de decembro de 1858, finado)
* Grzegorz Michał Symonowicz (8 de decembro de 1858 - 14 de xuño de 1875, finado)
* Grzegorz Józef Romaszkan (3 de abril de 1876 - 11 de decembro de 1881, finado)
* Izaak Mikołaj Isakowicz (3 de xullo de 1882 - 29 de abril de 1901, finado)
* Józef Teofil Teodorowicz (16 de decembro de 1901 - 5 de decembro de 1938, finado)
:* *Dionizy Kajetanowicz, administrador apostólico, non chegou a ser consagrado bispo (1938 - 1954, finado)*

## Notas e referencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en *Catholic-Hierarchy.org*, con datos do *Annuario Pontificio*, .
Manuel María Puga Feijoo

**Manuel María Puga Feijoo**, nado en Espiñoso (Cartelle) o 19 de maio de 1807 e finado en Arteixo o 5 de outubro de 1879, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Militar de profesión e fervoroso carlista, loitou nas filas do carlismo galego durante máis de cinco anos, ata que en 1839 se acolleu ao Convenio de Vergara, sendo admitido no exército isabelino co grao de Capitán, e continuou ascendendo ata chegar a Coronel.

Destinado en Celanova, trabou relación cos Condes de Ximonde e co escribán da vila Jose María de Curros Vázquez, pai de Curros Enríquez.

Casou en 1833 con Carmen Blanco Álvarez de Castro, e foi pai de Luciano Puga Blanco

## Influencia política 
A súa proximidade e influencia sobre a condesa de Ximonde, Jacoba Cisneros de Puga, que apoiaba a causa carlista en Galicia levou á Condesa a designalo herdeiro universal, polo que recibiu xunto coas súas propiedades, gran parte do poder político tiñan os Condes.

Xunto co Pazo de Anzobre, recibiu da Condesa o Pazo de Ramirás ou Pazo dos Condes de Xelmírez, en Santiago de Compostela, as Torres de Couso, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes, e a chamada Horta do Xeneral, na Coruña, ademais de extensas propiedades agrarias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ximonde, San Miguel de Sarandón, Vedra

**Ximonde** é un lugar da parroquia de San Miguel de Sarandón no concello coruñés de Vedra. Segundo o IGE en 2018 tiña 28 habitantes (13 mulleres e 15 homes), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 36 habitantes.

## Patrimonio 
***Pazo de Ximonde**. De finais do século XVIII, é un edificio en forma en escuadra que se desenvolve cara á súa parte posterior. Polo menos unha parte da zona posterior debe corresponder ao último terzo do século XVI, momento en que cabe encadrar o escudo. Aos lados da portada corren sartas de froitos que vinculan a obra con Compostela. No que foi o patio interior, pódese admirar a fachada barroca en figura de "L", un fermoso soportal e a solaina do primeiro piso. No patio hai dúas fontes, unha delas encaixada no edificio. Destaca na fachada o escudo cos brasóns dos Cisneros.

En 1776 Carlos III de España concedeulle o Condado de Ximonde a Xoán Antón Cisneros de Castro e da Barrera (1747-1798), rexedor da cidade de Santiago de Compostela e señor do Couto de Ximonde.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Sarandón 
### Parroquias de Vedra
Entrelazado (arte)

[miniatura|300px|[Fibela anglosaxoa de ouro con entrelazados, século VII.]]
[miniatura|left|Entrelazado e [simetría rotacional: Idade de ferro, *Torque de Foxados*, Museo de Pontevedra, Galicia]]
[dereita|miniatura|250px|Detalle dos elaborados entrelazados do [Libro de Kells.]]
O **entrelazado** é un elemento decorativo propio da arte medieval. Nos entrelazados, partes doutros motivos únense, trenzados ou anoados, en complexos patróns xeométricos, a miúdo usados para encher espazos baleiros. O entrelazado é común en Europa do norte na arte dos pobos xermánicos, e especialmente na arte insular das Illas Británicas e na arte islámica. Galicia tamén conta con elementos de entrelazado dende a cultura castrexa até a época moderna.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Arte celta
*Nó celta

### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Parque Nacional da Serra das Neves

O **Parque Nacional da Serra das Neves** atópase en Andalucía. Esténdese pola provincia de Málaga.

## Flora 
A especie arbórea máis emblemática é o pinsapo (*Abies pinsapo*). Só se atopa no Sistema Bético español e no Rif. De feito é o emblema do parque. Presenza de carballos ananos, teixos e abetos.
Outras especies vexetais son a xesta branca e a *Erinacea anthyllis*.

## Fauna 
O parque natural é moi rico dende o punto de vista faunístico. As especies máis emblemáticas son a cabra montesa e a aguia perdiceira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial do parque
Ximonde

O topónimo **Ximonde** é de posesor, procedente de *(VILLAM) GIMUNDI ("de Gimundus"). Pode referirse a:

;En Galiza
***Ximonde**, lugar da parroquia de Veascós, no concello de Carballedo;
***Ximonde**, lugar da parroquia de Vilar de Donas, no concello de Palas de Rei;
***Ximonde**, lugar da parroquia de Visantoña, no concello de Santiso;
***Ximonde**, lugar da parroquia de San Miguel de Sarandón, no concello de Vedra.

;Pazo de Galiza
***Pazo de Ximonde**, construción civil en San Miguel de Sarandón (Vedra).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ximondes**, lugar da parroquia de Golmar, no concello da Laracha;
***Condado de Ximonde**, título nobiliario creado en 1776 por Carlos III de España.
Perfecto Conde Fernández

**Perfecto Conde Fernández**, nado en Celanova o 1 de decembro de 1847 e finado en Santiago de Compostela o 1 de decembro de 1903, foi un médico e profesor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Conde Calvete, avogado e administrador dos condes de Ximonde e de María del Carmen Fernández Torrado. En 1861 cursou os estudos de bacharelato no Instituto de Santiago, comenzando a licenciatura de Medicina en 1866 na Facultade compostelá, culminando co grao de doutor o 23 de xuño de 1873 na mesma Universidade.

Foi profesor de Histoloxía da Universidade de Santiago de Compostela e despois catedrático de Histoloxía, Histoquímica e Anatomía patolóxica da Facultade de Medicina da mesma universidade do 26 de decembro de 1892 ao 30 de decembro de 1903.

Casou no Pazo de Anzobre con Elisa Puga Blanco, irmá de Luciano Puga Blanco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sobre o Pazo de Ramirás .
* Sobre a vida académica Perfecto Conde.
Neopaganismo celta

[dereita|miniatura|200px|O [tríscele é un dos símbolos principais do Reconstrucionismo celta]]

O **neopaganismo celta** refírese ó movemento pagán contemporáneo baseado no politeísmo celta. Este movemento apareceu a finais do século XIX, máis emerxeu con forza nos anos setenta do século XX. O neopaganismo celta recolle a antiga relixión celta praticada nas antigas Galia, Irlanda e Britannia antes da chegada do cristianismo. Trátase dun sistema relixioso panteísta, animista e politeísta. Coa aparición e difusión do mistericismo entre os anos 1970 e 1980, o neopaganismo influíu na filosofía New Age e na Wicca, ás cales transmitiulles particularmente a súa doutrina druidista. Entre os primeiros grupos estaban os de orientación puramente celta , e só moi recentemente a relixión celta foi sometida a unha sistematización e institucionalización gradual, cuxo proceso aínda está en curso.

En Galicia existen varios grupos de paganismo celta, entre eles a Irmandade Druídica Galaica e o grupo "Brigante".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adler, Margot (1979) *Drawing Down the Moon: Witches, Druids, Goddess-Worshippers, and Other Pagans in America Today*.
* Bonewits, Isaac (2006) ''Bonewits's Essential Guide to Druidism*. Nova York, Kensington Publishing Group ISBN 0-8065-2710-2 Chapter 9: "Celtic Reconstructionists and other Nondruidic Druids".
* Kondratiev, Alexei (1998) *The Apple Branch: A Path to Celtic Ritual*. San Francisco, Collins. ISBN 1-898256-42-X (1st edition), ISBN 0-8065-2502-9 (2nd edition) [also reprinted without revision under the title Celtic Rituals].
* McColman, Carl (2003) *The Complete Idiot's Guide to Celtic Wisdom*. Alpha Press ISBN 0-02-864417-4.
* NicDhàna, Kathryn Price; Erynn Rowan Laurie, C. Lee Vermeers, Kym Lambert ní Dhoireann, *et al.* (2007) *The CR FAQ – An Introduction to Celtic Reconstructionist Paganism''. River House Publishing. ISBN 978-0-615-15800-6.
Diocese de Chicago

**Diocese de Chicago** pode referirse a algunha das seguintes circunscricións eclesiásticas nos Estados Unidos:
*Na Igrexa Católica:
****Arquidiocese católica latina de Chicago**, parte da Igrexa católica latina.
****Eparquía católica ucraína de Chicago**, parte da Igrexa católica bizantina ucraína.
****Eparquía católica malabar de Chicago**, parte da Igrexa Católica Siria Malabar.
*Na Igrexa Episcopal nos Estados Unidos (Comuñón Anglicana):
****Diocese episcopal de Chicago**
*Na Igrexa Ortodoxa:
****Diocese ortodoxa rusa de Chicago e América Media**, da Igrexa Ortodoxa Rusa fóra de Rusia
****Metrópole ortodoxa grega de Chicago**, do Patriarcado Ecuménico de Constantinopla.
Abeto do Cáucaso

O **abeto do Cáucaso** (***Abies nordmanniana***) é unha especie arbórea do xénero *Abies*, orixinaria do Cáucaso e de Asia Menor. Emprégase coma árbore de Nadal.

## Morfoloxía 
* **Altura**: Pode acadar os 60 metros.
* **Follas**: Flexíbeis, de 2 a 3&nbsp;cm de longo por uns 2&nbsp;mm de largo e 0,5&nbsp;mm de espesor; verdes e lustrosas pola face con dúas liñas claras polo envés; coas puntas dirixidas cara a parte superior da poliña que as contén e á que oculta; lixeiramente escotadas ou truncadas no ápice.
* **Inflorescencias**: as masculinas de cor verde amarelenta e as femininas averdadas durante a floración.
* **conos**: cilíndricos, de 10 a 20&nbsp;cm de lonxitude e de 4 a 5&nbsp;cm de largo, con exsudacións de resina.
* **Tronco**: casca agrisada, lisa nos espécimes novos e gretadas de forma lonxitudinal nos adultos.
* **Madeira**: suave e branca, utilizada fundamentalmente na construción e para elaborar papel.

## Hábitat e cultivo 
Medra en climas frescos e con boa humidade ambiental. Os terreos non deben ser calcarios e estar ben drenados. Atura relativamente ben a polución.

Reprodúcese por sementes e por esgallos. Hibrídase con facilidade co abeto pinsapo (*Abies pinsapo*) e outras especies cultivadas en viveiros, polo que ás veces resulta difícil distinguir algúns exemplares.

### Usos 
É o abeto clásico empregado coma árbore de Nadal en moitos fogares por mor a súa abondosa e atractiva follaxe; o arume ten os picos romos no canto de seren afiados, que non caen facilmente cando a árbore seca. Con esta fin cultívanse expresamente, xa que polo xeral está prohibida a súa talla ou extracción indiscriminada nos bosques.

De interese ornamental polo seu porte piramidal, é popular en parques e grandes xardíns. A súa madeira é branca e suave, úsase normalmente para a construción e fabricación de papel etc.

## Notas 
## Véxase tamén
El Deber

***El Deber*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1873 e 1874.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico republicano federal independente*, apareceu en marzo de 1873. Saía tres días á semana dos obradoiros tipográficos de J. M. Madrigal. Estaba dirixido por Ramón Faginas e entre os seus colaboradores figuraba Andrés Muruais. Declaradamente republicano, sufriu apercibimentos polo Decreto de Imprenta. Cesou a súa publicación non antes de maio de 1874.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Ficha no Catálogo en liña da Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
El Obrero (Vigo)

***El Obrero*** foi un periódico editado en Vigo entre 1871 e 1872.

## Historia e características 
Periódico federalista que apareceu en outubro de 1871. De periodicidade quincenal, estaba dirixido por Ramón García Vicetto. Cesou a súa publicación en 1872.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Fibela

[miniatura|Fibelas de bronce atopadas no sur de [Suecia.]]
Unha **fibela** é unha peza empregada para suxeitar ou abrochar dúas cousas entre si, como o final dun cinto ou dunha correa. Antes da invención da cremalleira, usábase para abrochar as botas e outros tipos de roupas.

## Historia 
miniatura|esquerda|Daga coa súa funda e fibela celta.
As fibelas foron usadas na Grecia antiga, así como na antiga Roma, particularmente en equipamentos e vestimentas militares, en cintos de espadas, coirazas e o resto de equipamento que utilizaba correas, así como para fixar a sela de montar dos cabalos. As fibelas tamén foron moi usadas entre os celtas.

Na antigüidade, as fibelas facíanse en metal, óso e marfil. Debido á súa sinxeleza e durabilidade, o seu uso fíxose popular para os arneses e bordados, especialmente para botas e zapatos.

## Uso contemporáneo 
Hoxe en día, as fibelas adoitan utilizarse para abrochar os cintos, aínda que tamén se utiliza nalgún tipo de calzado, particularmente nas botas. Tamén se usan as fibelas nas mochilas, reloxos e xoiería do pulso ou como motivo ornamental en todo tipo de obxectos. As fibelas tamén son moi visibles na moda gótica moderna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fíbula
Tux

**Tux** é o nome da mascota oficial de Linux. É un pequeno pingüín de aspecto cómico, creado por Larry Ewing no 1996. A idea de que a mascota do kernel Linux fora un pingüín provén do mesmo Linus Torvalds, creador do kernel Linux. Segundo se conta, cando era neno picouno un pingüín; ademais dende pequeno amosou unha gran simpatía por estes animais. Non ten un significado en específico.

## Orixe 
[miniatura|150px|A versión de Tux do sistema [Slackware.]]
Existen dúas versións sobre a orixe do seu nome. A primeira suxire que o nome provén do feito de que os pingüíns semellan vestir un esmoquin (que en inglés é *tuxedo*, abreviado *tux*). A segunda é que as letras que compoñen *Tux* provén das palabras **T**orvalds **U**ni**x**.

Tux foi deseñado durante un concurso para elixir un logotipo para Linux. As ferramentas utilizadas para a súa creación foron, por suposto, un computador co sistema operativo con kernel Linux e o software libre de manipulación de imaxes GIMP. Algunhas das imaxes enviadas atópanse aínda dispoñibles na web do concurso.1

Tódalas distribucións de Linux teñen unha versión de Tux, tales como Ubuntu, Debian, Fedora e Slackware entre outros.

## Uso 
O logotipo pódese usar e modificar sen restricións, sempre que se recoñeza a autoría de Larry Ewing, tal e como se indica na súa páxina.

Tux volveuse unha icona para as comunidades de Linux e de software libre; un grupo de linuxeros británico incluso adoptou un pingüín no zoolóxico de Brístol. É moito máis famoso que o seu grande amigo, GNU, un ñu pacífico e algo tímido que representa o proxecto GNU e ó seu sistema operativo.

## Versións 
Segundo o contexto pode cambiar de aparencia; por exemplo, representando ó algoritmo de seguridade PaX, ten un casco, un machado, un escudo e os ollos vermellos. Tux é o protagonista de varios xogos para Linux. Tamén aparece como personaxe na tira cómica User Friendly.

Nalgunhas distribucións de Linux, Tux saúda ó usuario durante o inicio; os sistemas con múltiples procesadores amosan tantos *Tuxes *como núcleos dispoña o sistema. Algúns consideran a Beastie, a mascota de BSD, como o peor inimigo de Tux.

Amor (*amusing misuse of system resources*, algo así coma "divertido desperdicio de recursos do sistema") é un alegre Tux que camiña polas xanelas do escritorio e algunhas veces taládra-as ou marcha voando cunha hélice, ademais de dar consellos e axuda sobre o sistema operativo e os programas.

## Notas 
1. Linux Logo Competition
Slackware

**Slackware Linux** é a distribución Linux máis antiga que ten vixencia. O seu primeiro lanzamento foi en abril do ano 1993, e actualmente conta coa versión 14.1. Contén un programa de instalación doado de usar (mais pode ser unha distribución complexa para os novos en sistemas linux), extensa documentación aínda que pouca en galego, e un sistema de xestión de paquetes baseado en menús.

Unha instalación completa inclúe unha implementación de X Window System para o sistema de xanelas X.Org; entornas de escritorio como KDE (4.8.5) (GNOME estivo incluído ata a versión 10.1) e Xfce (4.10); contorno de desenvolvemento para C/C++, Perl, Python, Java, LISP e Ruby; utilidades de monitorización de redes, servidores de correo (Mozilla Thunderbird), de noticias (INN), HTTP (Apache) ou FTP; programas de deseño gráfico como GIMP; navegadores web como Konqueror, Firefox e Mozilla SeaMonkey, entre outras moitas aplicacións.
La Voz del Pueblo (Vigo)

***La Voz del Pueblo*** foi un periódico editado en Vigo en 1881.

## Historia e características 
Apareceu o 9 de agosto de 1881. Con carácter trimestral, e de tendencia liberal, estaba dirixido por Ramón García Vicetto. Cesou a súa publicación o 11 de setembro de 1881.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xuventudes Socialistas de España

**Xuventudes Socialistas de España** (JSE) é a organización xuvenil de ideoloxía de esquerda, socialista democrático, progresista, republicana e laica afín ao Partido Socialista Obrero Español. Ten independencia ou autonomía orgánica e política respecto ao PSOE. Foi fundada en Erandio, Biscaia, en 1903 por Tomás Meabe.

## Orixes 
A situación laboral dos mozos españois, sobre todo nas empresas mineiras e siderúrxicas do norte de España, así como a vontade de combater o nacionalismo vasco, levou a Tomás Meabe a fundar a primeira agrupación de mozos socialistas en Bilbao en 1903, imitando o modelo austríaco e de acordo coas teses propugnadas por Rosa Luxemburgo. En 1905, celebrábase en Madrid o II Congreso ordinario do Partido Socialista, no que se recoñece a organización de Meabe como rama xuvenil do PSOE.

Do 14 ao 17 de abril de 1906 celebraron o seu primeiro congreso como Federación Nacional de Xuventudes Socialistas de España. Esta primeira toma de contacto non vén acompañada dun programa político claro, limitándose a formular unha opción antimilitarista. Tamén se caracterizaban pola súa loita contra o alcoholismo xuvenil, moi estendido entre a clase obreira naquela época. O seu órgano de prensa dende febreiro de 1907 foi *Renovación*. A organización é recoñecida como tal polo PSOE en 1908.

En 1910 realizou as primeiras mobilizacións masivas contra a Guerra de Marrocos e, posteriormente, contra a Primeira guerra mundial.

Moi activa durante a folga xeral durante a coñecida como crise española de 1917, obtería nas filas do PSOE o seu primeiro deputado en 1918.

## As Xuventudes Socialistas na actualidade
Tras a legalización en marzo de 1977, celebran o XIII Congreso en Madrid e elíxese a Juan Antonio Barragán como Secretario xeral, o primeiro dirixente non exiliado. A partir desta data, as JSE seguen o mesmo camiño que o PSOE, renunciando ao marxismo como doutrina única socialista. En 1984, Javier de Paz é elixido secretario xeral das JSE.

Dende 2012 o Secretario Xeral é Marcelino Torre Canto, sucedendo a Sergio Gutiérrez Prieto, eurodeputado do PSOE, elixido no Congreso Federal de 2007. Sergio Gutiérrez saíu elixido como único candidato do 23º Congreso Federal celebrado o 20, 21 e 22 de xullo de 2007, contando con máis do 90% do apoio dos delegados.

As Xuventudes Socialistas de España son membros do Consello da Xuventude de España, ostentando a Coordinación interna.

## Notas
La Nación Española

***La Nación Española*** foi un periódico editado en Buenos Aires en 1881 e 1883.

## Traxectoria 
Apareceu en 1881. Estaba dirixido por Manuel Vázquez Castro (Manuel Barros) e entre os seus colaboradores figurou Ramón García Vicetto. Incluíu "sueltos editoriales" extractados de diarios arxentinos acompañados de comentarios realizados polos redactores e directores do xornal. Publicou os poemas que Rosalía de Castro reuniu despois no libro *En las orillas del Sar*. Rematou a súa edición en 1883, cando se fusionou con *El Correo Español*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Diarios de la colectividad española en Argentina: experiencias y comentarios acerca de la construcción de un catálogo Bibliográfico en la Biblioteca Nacional
Andatuz

**Andatuz** é o nome da mascota oficial de Guadalinex, unha distribución Linux promovida pola Xunta de Andalucía e baseada en Ubuntu. Baseándose na mascota oficial de Linux Tux, José Gil deseñou un pingüín con aspecto máis xuvenil. Símbolo para un proxecto xove e innovador que inicialmente se creou para os centros educativos. Ademais da mascota oficial, cada ano Guadalinex lanza unha enquisa para elixir o animal que representará á nova versión. Esta enquisa vén realizándose dende a versión V3. Tan só en dúas ocasións, o animal que representaba á nova versión estivo baseado na mascota oficial.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Mascota para editar Descarga unha versión en formato editable SVG.
Wilber

**Wilber** é a mascota oficial do proxecto GIMP, un programa de software libre de edición gráfica.

Wilber foi creado o 25 de setembro de 1997 por Tuomas Kuosmanen, máis coñecido como *tigert*. Hai outros desenvolvedores do GIMP que contribuíron con accesorios adicionais. Poden atoparse no *"Wilber Construction Kit"*, incluído no código fonte do GIMP dentro do arquivo Wilber. Foi debuxado usando GIMP.

Acotío se confunde cun coiote, un raposo o un rato, pero segundo o seu creador, Wilber é simplemente un *gimp*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Imaxes de Wilber na web do GIMP *(preto do final da páxina)*.
* Wilber nas xanelas de arranque do GIMP, na web de tigert labs.
Festa da pataca de Coristanco

A **festa da pataca de Coristanco** é unha festa gastronómica celebrada a terceira fin de semana de setembro na parroquia de Traba no municipio de Coristanco. A economía de Coristanco baséase en parte neste produto da horta, estando considerado este concello como a Capital da Pataca en Galicia, en referencia ás elevadas colleitas de pataca debido ás boas condicións climatolóxicas para o seu crecemento.

## Características
miniatura|Carroza deseñada con patacas na Festa da Pataca de Coristanco de 2005.

A festa da exaltación deste tubérculo nace en 1981, ó mesmo tempo cá Cooperativa da Pataca de Bergantiños, pola necesidade de dar a coñecer a calidade deste produto gastronómico. O nome de Coristanco está asociado dende hai anos ao cultivo da pataca. Este produto, común na gastronomía de Galicia, encontra na comarca de Bergantiños, e en particular na terra de Coristanco, un dos seus mellores lugares de cultivo. A conxunción da climatoloxía húmida e temperada desta parte occidental de Galicia coas condicións dos seus solos explican as características que esta zona reúne para o seu cultivo.

A primeira actividade festiva comeza pola mañá cos tractores engalanados con patacas. O día continúa co concurso gastronómico, degustación de patacas, exposición de maquinaria agrícola, actuacións de grupos de gaitas e danza. Á hora da comida, repártese de modo gratuíto a todas as persoas asistentes sardiñas, cachelos (patacas cocidas coa súa pel) e viño. Despois da comida continúase cos concursos: a recollida da pataca, que consiste en recoller no menor tempo posible un rego de patacas, e o baile da pataca, onde se premia a parella que consiga bailar máis tempo cunha pataca suxeita entre as súas frontes.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Indicación Xeográfica Protexida Pataca de Galicia
Neodruidismo

miniatura|150px|Símbolo dos druídas.
[miniatura|300px|Grupo de druídas en [Stonehenge, Inglaterra.]]
O **neodruidismo** é unha forma moderna de espiritualidade ou relixión que proclama a reverencia e a harmonía coa natureza, o respecto a todos os seres vivos e o ambiente. Moitas formas de neodruidismo son relixións neopagás, mais outras son simplemente filosofías de vida non necesariamente de natureza relixiosa. Orixinouse en Gran Bretaña durante o século XVIII, no comezo como un movemento cultural, adquirindo connotacións relixiosas ou espirituais a partir do século XIX.

O principio fundamental do druidismo (ou druidaria) é o respecto e a reverencia da natureza, e isto implica a participación activa en movementos medioambientais. Outra crenza entre os druídas modernos é a veneración dos devanceiros, particularmente os das sociedades prehistóricas.

Xurdindo no século XVIII durante o movemento romanticista, que glorificaron ós antigos pobos "celtas" da Idade de Ferro británica, os druídas modernos comezaron a imitar os sacerdotes de outrora. Porén, pouca información exacta se coñece sobre eses antigos sacerdotes, polo que o movemento druídico moderno non ten relación directa cos ritos do pasado.

Na primeira metade do século XX, os druídas modernos desenvolveron organizacións fraternais semellantes ós da masonería que empregaron a figura romántica dos druídas e bardos británicos como símbolo de espiritualidade indíxena. Algúns deses grupos eran puramente fraternais e culturais, creando tradicións a partir da imaxinación nacional británica. Outros fusionáronse con movementos como os da cultura do corpo e o naturismo. Dende os anos 1980 algúns grupos de druídas modernos adoptaron a mesma metodoloxía para a reconstrución do neopaganismo celta nun esforzo de crear unha práctica máis exacta historicamente. Porén, existe unha grande controversia sobre canto hai de semellante entre os druídas modernos e os da Idade de Ferro.

En Galiza existe a Irmandade Druídica Galaica (IDG) desde 2011, que estende a súa presenza polo territorio da vella Gallaecia. Este grupo procura a recuperación da druidaria deste territorio (entendida como a súa relixión nativa) e o seu recoñecemento como relixión oficial, conseguido de feito en xullo de 2015 coa súa incorporación ó rexistro de entidades relixiosas do Ministerio de Xustiza .

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Arthur Uther Pendragon
SYSCA

O **Club de Salvamento e Socorrismo SYSCA** é unha agrupación deportiva de Carballo creada en maio de 1990.
Ten as súas instalacións na rúa Carballo Calero, entre o colexio Bergantiños e o pavillón municipal Bergatiños. Estas instalacións contan cunha piscina e un ximnasio, os cales están abertos ó público. O seu presidente é Pedro Lantes Rama (Carballo, 1969).

No ano 2013 o club gañou o título de Campións Galegos de Salvamento e Socorrismo en competición de praia, título acadado fronte ao club SASA de Sada, o club SAL de Laracha, o club de Ponferradina e o club de Cerceda.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*SYSCA.es
Banda Municipal de Carballo

A **Banda municipal de Carballo** é un conxunto musical da vila de Carballo fundado en 1984. Dende setembro do ano 2021 está dirixida polo carballés Javier Bardanca.

Dende a súa creación realizou actuacións por toda Galicia e gravacións para a Radio Galega. En 1999 gravou un disco con temas e estilos moi diversos e no 2000 gañou o concurso de xoves intérpretes da Xunta de Galicia, cun concerto que se recolle nun disco editado pola propia Xunta. Tamén gravou un disco no programa Outra+Outra 2006 da fundación Paideia e co patrocinio da deputación da Coruña.

## Directores 
* Vicente Pérez Planells (1984-1986)
* José Barros Sada (1986-1996)
* Vicente Pérez Planells (1996-2016)
* Rafael Espido Lata (2017-2021)
* Javier Bardanca Castro (2021)

## Notas
AD Fogar da Xuventude

A **Agrupación Deportiva Fogar da Xuventude** ou **AD Fogar** é un club deportivo no que se practica principalmente natación, tríatlon e atletismo entre outros. Esta agrupación ten base en Carballo e Oleiros.

## Historia 
A AD Fogar creouse en Carballo en 1988 como unha entidade privada deportiva, social e cultural sen ánimo de lucro. Subsiste grazas aos ingresos da súa masa social, das subvencións e convenios institucionais, e da colaboración empresarial. A agrupación vén ofrecendo á mocidade das comarcas de Bergantiños (dende 1988) e As Mariñas (en Oleiros dende 1998), a posibilidade de practicar estas seccións deportivas no seu lugar de orixe.

Na sección Carballo os deportistas adestran no Complexo Deportivo Carballo Calero, e na sección Oleiros os deportistas adestran nas instalacións do INEF en Bastiagueiro.

## Galardóns e récords 
Varios deportistas do equipo competiron e compiten a nivel europeo, tanto en natación como en tríatlon. Entre as plusmarcas acadadas están os récords galegos de Marcos Souto Veiga e Marcos Viaño Varela.

Na década de 1990 a nivel do club destacou a nadadora Elisa Pichel García de Seárez, actual adestradora dos equipos alevín, benxamín e veterano na sección de Carballo. Outro deportista destacado é Víctor Tato Fuentes.

## Notas
Congreso celta

dereita|miniatura|175px|As nacións celtas que conservan na actualidade linguas celtas, e recoñecidas pola Celtic League:
O **Congreso Internacional Celta** é unha organización cultural cuxo obxectivo é promover as linguas célticas faladas nas nacións de Irlanda, Escocia, Gales, Bretaña, Cornualla e na Illa de Man. Non se trata dunha organización política, senón cultural, xa que o seu propósito é "... perpetuar a cultura, os ideais e a lingua dos pobos celtas, e manter un contacto intelectual e forte cooperación entre as respectivas comunidades celtas". O Congreso celta non debe ser confundido con outra organización semellante, a Liga Céltica, que trata asuntos políticos.

Cada ano celébrase un Congreso Internacional Celta nunha das nacións celtas, cuxa localización decídese en quendas previamente acordadas. O congreso do ano 2014 celebrouse na cidade galesa de Cardiff.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacións celtas
* Liga Céltica
* Celta
* Celtismo
* Linguas célticas

### Ligazóns externas 
* Web oficial do congreso de 2013, Cornualla 
* Congreso celta internacinoal 2013
* Web do congreso celta
Agustín Pantoja

**Agustín Pantoja Martín**, nado en Sevilla o 12 de xullo de 1964, é un cantante español de pop melódico coñecido artisticamente como **Agustín Pantoja**, irmán da tamén cantante Isabel Pantoja e curmán de Antonio Cortés "Chiquetete" e de Sylvia Pantoja. A súa carreira musical empezou nos anos 80 e desde entón publicou diferentes discos de éxito en España e en Latinoamérica. Na actualidade está afastado dos escenarios.

## Discografía
### Álbums
* *Piel Canela* (1983)
* *Señora de lujo*
* *Amores normales* (1986)
* *Por ti*
* *Un hombre de este tiempo*
* *Agustín Pantoja* (1992)
* *Mi más bello error*
* *Mira como es* (1997)

### Sinxelos 
* *Tú serás mi Navidad* (con Isabel Pantoja) (1987)
* *Príncipe Azul*
* *Si no la tengo* (1997)
Lagoa de Alcaián

A **lagoa de Alcaián** é unha lagoa natural situada na Braña Rubia, na parroquia de Seavia (Coristanco). Nos últimos anos o seu estado foise deteriorando por escavacións ilegais e vertedura de refugallo e lixo ás súas augas por mor da deixadez da administración local.

## Lenda
Conta unha lenda que no lugar existiu unha vila chamada Alcaián, a cal foi somerxida nas profundidades da actual lagoa. Cóntase que unha muller foi desterrada cando Xesús e San Pedro andaban pedindo esmola polas portas. Un día pediron pousada por moitas casas desta vila e ninguén llela quixo dar, entón, soltáronlles os cans. Xesús ofendido pronuncio o seguinte:

:Adeus, vila de Alcaián que me encirraches os cans,afundiaste e nunca arriba volverás.

Existe tamén estoutra versión:

:Afúndete vila e érguete can,hoxe es vila e mañá serás braña.

Tamén hai a opinión de que a causa do afundimento foi que un día o santo de Alcaián aborreceuse con todos os veciños e dixo:

:Pobo de Alcaián,antes eras vilae agora queres ser brañal.

Tamén se di que os veciños de Salgueiras e os de Mira escoitan campás, ladridos de cans e mesmo chegan a escoitar galos cantar na Noiteboa e na noite de San Xoán.
Rock celta

O **rock celta** é un xénero do folk rock e unha forma de fusión que incorpora elementos da música celta, como instrumentación e melodías, no contexto da música rock. Foi un xénero prolífico dende os anos 1970 e foi a peza chave do desenvolvemento de exitosas bandas celtas e de intérpretes de música popular, así como na creación de importantes derivados a través de fusións posteriores. Tivo un papel importante no mantemento e definición das identidades nacionais célticas e da promoción do celtismo. Tamén serviu para comunicar esas culturas a audiencias externas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Colin Harper. *Irish Folk, Trad and Blues: A Secret History* (2005) covers Horslips, The Pogues, Planxty and others.
* Tony Clayton-Lea. ''Irish Rock - Where It's Comes From - Where It's At - Where It's Going* (1992)
* Larry Kirwan. *Green Suede Shoes* (2005)
* Gerry Smyth. *Noisy Island: A Short History Of Irish Popular Music*
* Sean Campbell and Gerry Smyth. *Beautiful Day: 40 Years Of Irish Rock'' (2005)

### Ligazóns externas 
* Irish Rockers
* Shite 'n' Onions
* Paddy Rock