Pentti Linkola

**Kaarlo Pentti Linkola**, nado en Helsinqui o 7 de decembro de 1932 e finado en Valkeakoski o 5 de abril de 2020, foi un ecoloxista profundo radical ornitólogo, polemista, naturalista, escritor e pescador finlandés. Escribiu profusamente sobre as súas ideas e en Finlandia é considerado un pensador destacado e moi controvertido. Foi pescador anual dende 1959 ata 1995; pescou nos lagos Keitele e Päijänne e no golfo de Finlandia e desde 1978 comezou a pescar no lago Vanajavesi.

Linkola culpou á raza humana da degradación continua do medio ambiente e promoveu un rápido descenso da poboación para combater os problemas comunmente atribuídos á superpoboación humana.

## Traxectoria 
Linkola criouse en Helsinqui, pasando os veráns no campo na granxa do seu avó materno Hugo Suolahti. O seu pai, Kaarlo Linkola, era botánico e fitoxeógrafo, e tamén decano da Universidade de Helsinqui; o seu avó paterno era chanceler da mesma universidade. Pentti Linkola decidiu non continuar cos seus estudos de zooloxía e botánica despois do primeiro ano.

Linkola é considerado un dos ornitólogos máis famosos de Finlandia, pero renunciou á súa carreira investigadora para levar unha vida modesta como pescador. 

## Ideais 
Linkola cría que a democracia era un erro e que só o cambio radical pode deter o colapso ecolóxico. Argumentou que todas as poboacións humanas do mundo, desenvolvidas ou non, non merecen sobrevivir a costa da biosfera no seu conxunto. En maio de 1994 Linkola foi entrevistado por *The Wall Street Journal Europe*, onde dixo estar a favor dunha diminución radical da poboación mundial e, referíndose a unha futura guerra mundial, afirmou: "Se puidese premer calquera botón, sacrificaríame sen dubidalo se soubese que millóns de persoas morrerían".

Os escritos de Linkola describen con detalle emocional a degradación ambiental da que foi testemuña no seu país de orixe ao longo do tempo. Dedicou a súa obra *Toisinajattelijan päiväkirjasta de* 1979 (*Dos diarios dun disidente*) a Andreas Baader e Ulrike Meinhof, afirmando que "son os sinalistas, non Xesús de Nazaret ou Albert Schweitzer".

Paul G. Harris, profesor de estudos globais e ambientais na Universidade de Educación de Hong Kong, sostén que, aínda que a maioría dos ecoloxistas finlandeses se distanciaron de Linkola, os interesados no medio ambiente leron os seus escritos con avidez. Harris afirma que Linkola representa "unha versión finesa e demasiado macabra de "unha verdade inconveniente".

En 1995 Linkola fundou a Fundación Finlandesa do Patrimonio Natural (*Luonnonperintösäätiö* ), que se centra na preservación dos poucos bosques primarios que aínda existen no sur de Finlandia e outras formas de preservación do medio ambiente. Os bosques son doados á fundación.

## Morte 
Morreu o 5 de abril de 2020, aos 87 anos, en Valkeakoski.

## Obras 
* Linkola, Pentti & Olavi Hilden: *Suuri Lintukirja*. Otava 1955, revisado en 1962.
* Linkola, Pentti: *Isänmaan ja ihmisen puolesta: Mutta ei ketään vastaan*. Cuarta edición. Helsinqui: Suomen sadankomitealiitto, 1981 (orixinalmente publicado en 1960).
* Linkola, Pentti: *Pohjolan linnut värikuvin: Elinympäristö.* *Levinneisyys. Muutto*. Otava 1963–67.
* Linkola, Pentti: *Unelmat paremmasta maailmasta*. Cuarta edición. Porvoo: WSOY, 1990.
* Linkola, Pentti: *Toisinajattelijan päiväkirjasta*. Porvoo: WSOY, 1979. (En 1983 Linkola gañou o Premio Eino Leino por este libro.)
* Linkola, Pentti & Osmo Soininvaara: *Kirjeitä Linkolan ohjelmasta*. Porvoo: WSOY, 1986.
* Linkola, Pentti: *Johdatus 1990-luvun ajatteluun*. Porvoo: WSOY, 1989.
* Vilkka, Leena (ed.): *Ekologiseen elämäntapaan*: artigo principal. Helsinqui: Yliopistopaino, 1996.
* Linkola, Pentti: *Voisiko elämä voittaa*. Helsinqui: Tammi, 2004.
* Linkola, Pentti: *Can Life Prevail?: A Revolutionary Approach to the Environmental Crisis*. Reino Unido: Arktos Media, segunda edición revisada de 2011.  (tradución ó inglés de *Voisiko elämä voittaa*).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Kämäräinen, Kauko: *Linkola, oikeinajattelija*. Tampere: Määrämitta, 1992.
* Alén, Eero: *Linkolan soutajan päiväkirja*. Turku: Sammakko, 2006.
* Turtiainen, Pekka: *Kalastaja*. Sääksmäki: Voipaalan taidekeskus, 2015.