open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Peptidil transferase

A **peptidil transferase** é un ribozima situado na subunidade maior do ribosoma con actividade de aminoaciltransferase (), que exerce a principal actividade enzimática do ribosoma, creando enlaces peptídicos entre aminoácidos adxacentes portados por ARNt durante a biosíntese de proteínas (tradución). Os substratos da reacción da peptidil transferase son un peptidil-ARNt (un ARNt que leva unido unha cadea peptídica que se está sintetizando no ribosoma) e un aminoacil-ARNt (un ARNt que leva unido un aminoácido, que é o seguinte aminoácido que será engadido a dita cadea). A cadea polipeptídica en formación e o aminoácido están unidos cada un ao seu ARNt por enlace éster ao átomo de O nos extremos CCA-3' de ditos ARNt. A peptidil transferase cataliza a adición do residuo de aminoácido unido a un dos ARNt para que creza a cadea polipeptídica unida ao outro ARNt durante a síntese de proteínas. A actividade de peptidil tansferase non se encontra na parte proteica do ribosoma, senón que depende enteiramente dun ARNr da subunidade ribosómica maior, polo que actúa como un ribozima, e cataliza a formación de enlaces peptídicos. O aliñamento entre os extremos CCA do peptidil-ARNt unido ao ribosoma e o aminoacil-ARNt no centro activo da peptidil transferase contribúe á súa capacidade de catalizar estas reaccións. Esta reacción ocorre por medio dun desprazamento nucleofílico. O grupo amino do aminoacil-ARNt ataca o grupo carboxilo terminal do peptidil-ARNt.

* En procariotas, esta actividade está situada na subunidade ribosómica de 50S, concretamente no ARNr 23S.

### O ribosoma 
Nunha estrutura ribosómica hai tres sitios de unión de moléculas, que son os sitios P, A e E. O sitio A é o sitio aminoacil onde se une o aminoacil-ARNt. A estrutura do sitio A contén un residuo de aminoácido unido por enlace éster e alí hai unha amina libre. O sitio P é o sitio peptidil, onde se une outro ARNt coa cadea polipeptídica en crecemento. O sitio E é o sitio de saída (*exit* en inglés), onde están  os ARNt que deixaron o seu aminoácido e saen seguidamente do ribosoma. 

## Diana de antibióticos 
Os seguintes inhibidores da síntese de proteínas teñen como diana a peptidil transferase:
*O cloranfenicol únese aos residuos A2451 e A2452 do ARNr 23S do ribosoma e inhibe a formación do enlace peptídico.
*As pleuromutilinas tamén se unen á peptidil transferase.
*Os antibióticos macrólidos crese que inhiben a peptidil transferase, ademais de inhibiren a translocación do ribosoma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Transferase
*Tradución

### Ligazón externa 
*
MSC

**MSC** é unha sigla que pode referirse a:
* **Moviment Socialista de Catalunya**, un partido socialista catalán, fundado no exilio en 1945.
* **Marine Stewardship Council**, unha organización mundial independente sen ánimo de lucro encargada de establecer un estándar para a pesca sustentábel, e a conservación dos ecosistemas nos océanos.
Filmes da República Dominicana propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

A **República Dominicana presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional dende o ano 1983. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou a República Dominicana para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Selección de rugby dos Países Baixos

A **Selección de rugby dos Países Baixos**, alcumados *Oranje*, representa ao Países Baixos nas competicións oficiais de rugby. Sen ningunha participación na Copa do Mundo de Rugby, os Países Baixos están considerados por World Rugby como equipo de terceira categoría (Desenvolvemento 2).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Nederlandse Rugby Bond
O misterio dos fillos de Lúa

***O misterio dos fillos de Lúa*** é un libro de Fina Casalderrey publicado en 1995 pola Editorial S.M. O ano seguinte gañou o Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España. Foi incluído na Biblioteca Galega 120 e traducido ao castelán, ao catalán e ao bretón.

## Premios 
* 1994: Premio de Literatura Infantil O Barco de Vapor (Fundación Santa María).
* 1996: Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega 120
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 30ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Federico Fellini, director do filme gañador.]]
Os **seguintes 12 filmes**, todos eles de países diferentes, foron propostos na 30ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Francia, India, Italia, Noruega e Alemaña Occidental. Italia gañou o premio co filme de Federico Fellini *Le notti di Cabiria*, un drama sobre unha prostituta de Roma que busca en van o amor verdadeiro.

O documental mexicano *Torero!*, non conseguiu obter un nomeamento nesta categoría pero si foi nomeado na de mellor documental.

A dinamarquesa Annelise Hovmand converteuse na primeira muller directora cun filme proposto nesta categoría.

## Propostas 
## Notas
Azali (filme)

***Azali*** é un filme ghanés de 2018 dirixido por Kwabena Gyansah. Foi escollido como candidato de Ghana para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi o primeiro filme de Ghana que se presentou nesta categoría dos Óscar.

## Sinopse 
Unha rapaza dunha pequena vila foxe dun matrimonio concertado cun home de 70 anos, e acaba na buliciosa cidade de Accra.

## Personaxes 
* Ama K. Abebrese como Joan
* Asana Alhassan como Amina
* Adjetey Anang como Akatok
* Akofa Edjeani Asiedu como Rukaya
* Emmanuel Nii Adom Quaye como Quartey
* Peter Ritchie como Boss

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ghana propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Tom Brokaw

**Thomas John Brokaw** (|ˈbroʊkɔː|), nado en Webster (Dacota do Sur) o 6 de febreiro de 1940 é un xornalista televisivo e escritor estadounidense. Foi o presentador e editor xefe de *NBC Nightly News* durante 22 anos (1982–2004). É a única persoa que presentou os tres programas principais de NBC News: *The Today Show*, *NBC Nightly News*, e, brevemente, *Meet the Press*. Continúa a traballar como correspondente especial para NBC News e tamén en documentais.

Xunto cos seus competidores Peter Jennings de ABC News e Dan Rather de CBS News, Brokaw foi un dos "Big Three" ("tres grandes") presentadores dos Estados Unidos durante as décadas de 1980, 1990 e principios de 2000. Os tres presentaron os seus programas bandeira de novas durante máis de vinte anos, e os tres comezaron e retiráronse (ou no caso de Jenning, morreu) cun ano de diferenza.

Brokaw tamén escribiu tamén escribiu varios libro sobre historia e sociedade dos Estados Unidos no século XX. É o autor de *The Greatest Generation* (1998) e outras obras que recibiron numerosos premios.

## Vida persoal 
Dende 1962, Brokaw está casado coa escritora Lynn Auld. Teñen tres fillas, Jennifer, Andrea e Sarah. Brokaw e a súa esposa pasan moito tempo no seu rancho próximo a Livingston, Montana, que compraron en 1989.

O 6 de setembro de 2012, Brokaw foi hospitalizado tras aparecer no programa de MSNBC *Morning Joe*. Posteriormente chiou que estaba "todo ben" e explicou a súa doenza por tomar accidentalmente media dose de Ambien pola mañá. Foi diagnosticado con mieloma múltiple en agosto de 2013 na Clínica Mayo. Brokaw e os seus médicos están "moi animados co seu progreso". Continuou a traballar para a NBC durante os seus tratamentos. O 21 de decembro de 2014, Brokaw anunciou que o seu cancro remitira completamente.

En 2018, Brokaw foi acusado de insinuacións sexuais non desexadas por tres mulleres, unha en 1968 e dúas na década de 1990. Brokaw negou as acusacións. En resposta ás acusacións, as súas antigas colegas Rachel Maddow, Andrea Mitchell, Maria Shriver, Kelly O'Donnell e outras 64, asinaron unha carta en que describían a Brokaw como "un home de tremenda decencia e integridade".

## Carreira 
* 1960–1962: Presentador das novas, do tempo e de anuncios de KTIV-TV
* 1962–1965: Reporteiro de KMTV-TV
* 1965: Presentador das novas da noite de WSB-TV
* Dende 1966: NBC News
** 1966–1972: Correspondente de NBC News West Coast e presentador de KNBC
** 1973–1976: Correspondente na Casa Branca e presentador dos sábados de *NBC Nightly News*
** 1976–1981: Presentador de *Today Show*
** 1982–1983: Copresentador de *NBC Nightly News*
** 1983–2004: Presentador de *NBC Nightly News*
** Dende 2004: Correspondente especial
** Dende 2004: Presentador contribuínte
** 2008: Moderador de *Meet the Press*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Booknotes* interview with Brokaw on *The Greatest Generation*, 7 de marzo de 1999
* *In Depth* interview with Brokaw, 6 de maio de 2012
* Greatest Generation online ebook read by Tom Brokaw (2 chapters)
* , transcript
Espasa-Calpe

[miniatura|[Enciclopedia Espasa|*Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana*.]]

**Espasa-Calpe** foi unha editorial española que existiu durante boa parte do século XX.

## Historia 
Naceu en 1925 da unión de dúas editoriais: Calpe, fundada en 1918 por Nicolás María de Urgoiti, e Espasa, fundada en 1860 por Pablo e José Espasa Anguera.

A empresa xurdida da fusión, denominada Espasa-Calpe, quedou baixo o control da compañía Papelera Española, e no seu momento constituíu unha das empresas editoriais máis importantes da época. A nova editorial contou ademais cun ventaxoso contrato de subministración coa Papelera. Ademais, Calpe comprometeuse a continuar a produción da famosa Enciclopedia «Espasa», e tamén a súa distribución. Espasa-Calpe abriu en Madrid unha importante librería, a Casa del Libro, situada en plena Gran Vía. Continuou coa produción da agora denominada *Enciclopedia Espasa-Calpe*. Ademais, ampliou as súas operacións cara a América do Sur, establecendo unha sede na capital arxentina, Buenos Aires. Desde alí estendeu o seu mercado a outros países, como Chile, Uruguai, Perú, México ou Cuba.

En 1984 a editorial instituíu o Premio Espasa-Calpe de Ensaio, de carácter anual, que segue entregándose hoxe en día.

Espasa-Calpe continuu existindo ata que en 1991 foi adquirida polo Grupo Planeta, que pagou por ela a cifra de 15.000 millóns de pesetas da época. Desde entón pasou a formar parte do grupo Planeta, aínda que mantendo a súa identidade como editorial «Espasa».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Estatero de ouro exipcio

miniatura|Reverso dun **estatero de ouro exipcio** de Nectanebo II co xeroglífico *nfr-nb*F35-S12

O **estatero de ouro** (lingua exipcia: *nfr-nb* –*Nefer-nub*–; "ouro fino") foi a primeira moeda cuñada no Antigo Exipto, arredor do ano 360 a. de C., durante o período do faraón Teos (361 ou 360 - a 359 ou 358 a. de C.), da XXX Dinastía.

## Historia 
Coa introdución do estatero de ouro, para o pagamento dos salarios aos mercenarios gregos que estaban ao seu servizo, Teos puxo a primeira pedra do seu propio circulante no Antigo Exipto. Posteriormente, tamén Nectanebo II (360-342 a. de C.) emitiu estateros de ouro ao seu nome.

### Reinado de Teos 
* Estatero de peso equivalente ao do dárico persa (arredor de 8,42 gramos), cun bufo na esquerda, deseñado segundo o modelo ateniense, e un papiro na dereita.
* Estatero co peso dun tetradracma, cun bufo á esquerda e unha póla de oliveira na dereita no anverso e coa inscrición en demótico exipcio: "Teos ... Faraón", no reverso.

### Reinado de Nectanebo II 
* Estatero co peso do dárico (arredor de 8,42 gramos). Anverso cun cabalo brioso na dereita e reverso con xeroglíficos: *nfr-nb*.
* Estetero pequeno, cun peso de arredor de 2,56 gramos e un diámetro de 14 a 15 milímetros, coa probable representación dunha gacela saltando. Atribúeselle a Nectanebo II, aínda que tal atribución non está confirmada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estatero
* Moeda tolemaica
*Moeda do reino do Ponto
* Moeda da Antiga Grecia

### Bibliografía 
* Faucher, T.; Fischer-Bossert, W.; Dhennin, S. (2012). "Les monnaies en or aux types hiéroglyphiques nwb nfr". En ''Boulletin de l'institut Français d'Archéologie Orientale*. Tomo 112. O Cairo. Páxinas 147-169.
* Gölitzer, E. (2004). *Entstehung und Entwicklung des alexandrinischen Münzwesens von 30 v. Chr. bis zum Ende der julisch-claudischen Dynastie*. Gruyter Akademie Forschung. Berlín. ISBN 978-3050040899
* Muhs, B. (2016). *The Ancient Egyptian Economy. 3000 - 30 BCE*. Cambridge University Press. ISBN 9781107113367
* Noel Mark Noël. (2019). *Currencies and Cultures. The Impact of Culture on Economic Policies and the Foundations of Money*. Cambridge Scholars Pub. ISBN 9781527526495
* Seidel, M.; Schulz, R. (1998). *Egypt: The World of the Pharaohs.* Könemann. Colonia. ISBN 9783895089138
* Wetterstrom, K. K. (2014). "The Coinage of Nektanebo II of Egypt (and other Pharaohs)". En *Classical Numismatic Review''. Vol. 39. Nº 1. Primavera. Classical Numismatic Group. Páxinas 4-5.
Ana Belén García Vidal

**Ana Belén García Vidal**, nada en Bergondo en 1975, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía hispánica. Traballou nun despacho de avogados. Foi concelleira do PP en Noia entre 2015 e 2019. En 2020 tomou posesión como deputada no Parlamento de Galicia para substituír a Beatriz Mato Otero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Populares de Noia
SMURF2

A proteína **SMURF2** (do inglés *Smad ubiquitination regulatory factor*, factor regulador de ubiquitinación das proteínas Smad), a miúdo chamada simplemente ligase de ubiquitina 2), é unha enzima que nos humanos está codificada polo xene *SMURF2* do cromosoma 17 humano. Forma parte da familia de enzimas «C2-WW-Hect» que controlan a ensamblaxe das adhesións requiridas para a migración celular.

## Función 
A SMURF2 é unha ligase de ubiquitina específica para Smad reguladas por receptores, proteínas presentes na vía de sinalización celular da proteína morfoxénica ósea (BMP). A súa acción é inhibitoria sobre as diversas enzimas da familia Smad. Unha proteína similar presente no xénero de ras *Xenopus* está asociada coa formación do padrón corporal embrionario. Especificamente, SMURF2 participa na coordinación da elongación axonal e a polaridade en embrioxénese. SMURF2 é atraída por Smad7, localizada nas balsas lipídicas das membranas celulares, coa subseguinte internalización, ubiquitinación e degradación do receptor de TGF-beta polo proteasoma.

### Rap1B 
Na súa función de ubiquitina, SMURF2 dirixe a reciclaxe de proteínas ao asociarse a elas e marcalas para a súa destrución. SMURF2 atópase situada no extremo nacente do axón xunto a outra proteína, Rap1B, cuxa sobreexpresión conduce a que as neuronas do hipocampo sexan multi-axonais. En contraste, a perda da función de Rap1b, mediada polo uso de ARN de silenciamento, prevén a formación de axóns, un fenotipo recuperado pola expresión dunha forma constitutivamente activa de Cdc42. Unha mutación en Cdc42 conduce á perda desta función que non pode ser rescatada por formas constitutivamente activas de Rap1b, polo que este debe situarse "augas arriba" do Cdc42. Rap1b concéntrase nunha soa das neuritas por acción da degradación selectiva da proteína inactiva naquelas neuritas que darán lugar ás respectivas dendritas. Esta degradación é mediada pola actividade de ubiquitina de SMURF2. SMURF2 está dirixida cara ao cono de crecemento axonal por medio da interacción do seu dominio HECT xunto co dominio PDZ da proteína de polaridade Par3, o que permite o seu transporte mediante o axuste da subunidade KIF3A da cinesina-2.

## Interaccións 
A proteína SMURF2 presenta interaccións con:

## Notas
SMAD (proteína)

As **Smads** (ou SMADs) constitúen unha familia de proteínas estruturalmente similares, que son os principais transdutores de sinais da superfamilia dos receptores do factor de crecemento transformante beta (TGF-B), que son fundmentalmente importantes para a regulación do desenvolvemento e crecemento.

As Smad forman un trímero constituído por dous Smad reguladas polo receptor e un co-SMAD. Actúan como factores de transcrición regulando a expresión de xenes específicos.

## Clases 
Nos mamíferos existen oito Smad agrupadas en tres subfamilias:

# As Smad reguladas polo receptor (R-SMAD) que inclúen SMAD1, SMAD2, SMAD3, SMAD5 e SMAD8/9
# A Smad mediadora común (co-SMAD) que inclúe só ao SMAD4, e que interacciona con R-SMAD para participar na vía de sinalización
# As Smad antagonistas ou inhibitorias (I-SMAD) que inclúen as SMAD6 e SMAD7, as cales bloquean a activación de R-SMAD e Co-SMAD.

## Nomenclatura 
As proteínas *SMA*D son homólogas tanto da proteína MAD da mosca *Drosophila* (polas súas siglas en inglés *Mothers Against Decapentaplegic*, onde "decapentapléxico" refírese a unha proteína da mosca homóloga á proteína morfoxénica ósea humana) coma da proteína SMA do nematodo *Caenorhabditis elegans* (do xene  da palabra *small*, pequeno, debido á súa capacidade de alterar o tamaño corporal). O nome é unha composición das dúas.

Durante o estudo da *Drosophila*,  atopouse que unha mutación no xene, *MAD*, na nai, reprimía o xene *decapentapléxico* (dpp) no embrión.

## Cabelo 
Demostrouse que a presenza de complexos Smad1/5/8 fosforilados e a Dlx3 regulan a función da vía de sinalización das BMP durante a morfoxénese do cabelo en certos modelos animais.

## Referencias
Premio Espasa de Ensaio

O **Premio Espasa de Ensaio** é un premio literario outorgado, desde 1984, pola Editorial Espasa-Calpe para a difusión de traballos xornalísticos, de reflexión ou de divulgación.

## Premiados 

2018 Sergio del Molino, *Lugares fuera de sitio*
2017 Stanley G. Payne, *En defensa de España: desmontando mitos y leyendas negras*
2016 Ángela Rodicio, *Las novias de la Yihad*
2015 Fernando Trías de Bes, *El libro prohibido de la economía*
2014 Risto Mejide, *Urbrands*
2013 Mario Alonso Puig, *El cociente agallas. Si cambias tu mente, cambias tu vida*
2012 Leopoldo Abadía, *El economista esperanzado* 
2011 Diego Carcedo, *Entre bestias y héroes* 
2010 Manuel Cruz, *Amo, luego existo. Los filósofos y el amor*
2009 Abel Hernández, *Suárez y el Rey*
2008 Ana Ramírez Cañil, *La mujer del maquis*
2007 Albert Boadella, *Adiós Cataluña. Crónicas de amor y de guerra* 
2006 Víctor Gómez Pin, *Entre lobos y autómatas* 
2005 Irene Lozano, *Lenguas de guerra* 
2004 Daniel Innerarity, *La sociedad invisible*
2003 Juan Antonio Rivera, *Lo que Sócrates diría a Woody Allen*
2002 Arcadi Espada, *Diarios*
2001 José María Calleja, *¡Arriba Euskadi! La vida diaria en el País Vasco*
2000 Luis Racionero, *El progreso decadente*
1999 Antonio Escohotado, *Caos y orden*
1998 Vicente Verdú, *Señoras y señores*
1997 Jon Juaristi, *El bucle melancólico*
1996 Manuel Leguineche, *Los ángeles pérdidos*
1995 Luis Rojas Marcos, *Las semillas de la violencia*
1994 Fernando Arrabal, *La dudosa luz del día*
1993 Ramón Tamames, *La España alternativa*
1992 Margarita Rivière, *Lo cursi y el poder de la moda*
1991 Enrique Gil Calvo, *Estado de fiesta*
1990 Victoria Camps, *Virtudes públicas*
1989 Justino Sinova, Miguel A. Quintanilla, Ramón Vargas-Machuca, *La utopía racional*
1988 Amando de Miguel, *La España oculta, la España sumergida*
1987 Salvador Giner, *El destino de la libertad*
1986 Javier Tusell, *Los hijos de la sangre* e José María de Areilza, *La Europa que queremos*
1985 Foi declarado deserto
1984 Olegario González de Cardedal, *El poder y la conciencia*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Editorial Espasa Calpe
Receptores de TGF-beta

Os **receptores do factor de crecemento transformante β** (TGFR-β) son receptores dun só paso de membrana e do tipo serina/treonina quinase.  Existen en diferentes isoformas, ben homo- ou heterodiméricas. O número de ligandos caracterizados dentro da superfamilia de TGFβ son moitísimos máis que o número de receptores coñecidos até agora, o que suxire a promiscuidade molecular existente entre o ligando e as interaccións dos receptores. Todas as células normais e a maioría das células neoplásicas teñen receptores na súa superficie para o TGF-β1.

## Clasificación 
Baseándose en propiedades estruturais e funcionais, describíronse tres tipos de receptores por medio dos cales o TGF-β leva a cabo a súa sinalización: Adicionalmente, identificouse un heterodímero do TGF-β1.2 en plaquetas porcinas.

Os receptores tipo I e II teñen afinidade similar aos seus ligandos, e distínguense un do outro só polas súas pegadas peptídicas e padróns de expresión. Ámbolos dous tipos de receptores teñen unha afinidade alta polo TGF-β1 e unha afinidade baixa polo TGF-β2. O receptor de TGF-β tipo III ten unha elevada afinidade tanto para o TGF-β1 coma para o TGF-β2 e ademais polo chamado TGF-β1.2.

## Función 
O factor de crecemento transformante β (TGF-β) é o ligando, e está implicado na sinalización parácrina e pódese atopar en moitos tipos de tecidos, como o cerebro, corazón, ril, fígado, e os testículos. A activación do receptor do TGF-β conduce á súa propia fosforilación en certos residuos de serina/treonina e inicia a fosforilación consecuente de proteínas efectoras intracelulares que, unha vez activas, se translocan ao núcleo celular para inducir a transcrición de xenes diana, e así regular procesos e funcións celulares.

## Papel en enfermidades 
A sobreexpresión de TGF pode inducir fibrose renal causando nefropatías, así como diabetes, e finalmente enfermidade renal crónica. Recentes desenvolvementos atoparon que, utilizando tipos seguros de antagonistas contra os receptores TGFβ, pode frear e, nalgúns casos, reverter os efectos da fibrose renal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Instinto básico

***Instinto básico*** (en ) é un filme estadounidense neo-noir e suspense erótico de 1992 dirixido por Paul Verhoeven e escrito por Joe Eszterhas. Está protagonizado por Michael Douglas e Sharon Stone. Conta a historia dun detective da policía, Nick Curran (Douglas), que investiga o caso do brutal asasinato dunha estrela de rock. Durante a investigación, Curran involúcrase nunha intensa relación coa principal sospeitosa, Catherine Tramell (Stone), unha enigmática escritora.

Eszterhas desenvolveu o guión na década de 1980, que se converteu en obxecto dunha guerra de licitacións até que Carolco Pictures adquiriu os dereitos do filme. Dende ese momento, Verhoeven asinou para dirixilo proxecto e despois sumáronse Douglas e Stone, logo de que moitas actrices fosen consideradas para o papel de Tramell. Antes da súa estrea, *Instinto básico* xerou moita controversia por mor da súa representación gráfica de sexualidade e violencia, incluíndo unha escena de violación. Foi fortemente rexeitada polos activistas dos dereitos LGTB, que criticaron a representación do filme dunha relación homosexual e a descrición dunha muller bisexual como unha psicópata asasina. Nunha entrevista de 2006, Stone alegou que a escena na que ela separa as pernas e a súa vulva quedaba exposta foi filmada sen o seu coñecemento.

## Personaxes 
* Michael Douglas como Detective Nick Curran
* Sharon Stone como Catherine Tramell
* George Dzundza como Detective Gus Moran
* Jeanne Tripplehorn como Dr. Beth Garner
* Denis Arndt como Tenente Phillip Walker
* Leilani Sarelle como Roxanne "Roxy" Hardy
* Bruce A. Young como Andrews
* Chelcie Ross como Capitán Talcott
* Dorothy Malone como Hazel Dobkins
* Wayne Knight como John Correli
* Daniel von Bargen como Tenente Marty Nielsen 
* Stephen Tobolowsky como Dr. Lamott
* Benjamin Mouton como Harrigan
* Jack McGee como Sheriff
* Bill Cable como Johnny Boz
* James Rebhorn como Dr. McElwaine

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Deficiencia de 3-hidroxiacil-coenzima A deshidroxenase de cadea longa

A **deficiencia de 3-hidroxiacil-coenzima A deshidroxenase de cadea longa** (abreviada como deficiencia LCHAD, do inglés *Long-chain 3-hydroxyacyl-coenzyme A dehydrogenase*) é unha enfermidade que afecta a oxidación de ácidos graxos de cadea longa de orixe xenética autosómica recesiva rara que impide ao corpo obter enerxía de certas graxas. Pode converterse en mortal, especialmente en períodos  de xaxún.
[dereita|miniatura|200x200px|Esquema mostrando a [beta-oxidación mitocondrial de ácidos graxos e os efectos da deficiencia de LCHAD]]

## Sintomatoloxía 
Tipicamente, os signos e síntomas iniciais desta desorde ocorrren na infancia ou na nenez temperá e poden incluír dificultades na alimentación, letarxia. hipoglicemia, hipotonía, problemas hepáticos e anormalidades na retina. Máis adiante na nenez pode presentarse dor muscular, rotura do tecido muscular, anormalidades no sistema nervioso que afectan a brazos e pernas (neuropatía periférica). Tamén existen riscos de complicacións como problemas cardíacos e respiratorios potencialmente mortais, coma e morte repentina e inesperada. A deficiencia de LCHAD pode dispararse en períodos de xaxún ou por causa de enfermidades como infeccións virais.

## Xenética 
As mutacións no xene *HADHA* conducen a niveis inadecuados da enzima chamada 3-hidroxiacil-coenzima A deshidroxenase de cadea longa, que forma parte dunha proteína complexa coñecida como proteína trifuncional mitocondrial. Os ácidos graxos de cadea longa da comida e da graxa corporal non poden ser metabolizados e procesados se non hai niveis suficientes desta enzima. Como resultado, estes ácidos graxos non son convertidos en enerxía, o que leva aos signos característicos deste desorde, como a letarxia e a hipoglicema. Os ácidos graxos de cadea longa ou os ácidos graxos metabolizados parcialmente poden producirse nos tecidos e danar o fígado, corazón, retina e músculos, causando complicacións máis graves.

## Prognose 
Un estudo de 2001 observou a 50 pacientes. Destes, 38% morreron na infancia mentres que os demais sufriron problemas de morbilidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deficiencia de acil deshidroxenase de cadea media (afecta a ácidos graxos de cadea media)
Xerardo Dasairas

**Xerardo Dasairas Valsa**, nado en Verín en 1953, é un mestre e historiador galego.

## Traxectoria 
Estudou en Verín (alumno de Taboada Chivite), continuou o bacharelato e COU en Barcelona, fixo Maxisterio en Ourense.

Mestre de profesión, exerceu moitos anos en Cangas do Morrazo. Desde 1978 publicou estudos e artigos relativos a etnografía, historia, arqueoloxía, patrimonio, pedagoxía e socioloxía. Publicou no *Boletín Auriense* e en *Narria: Estudios de artes y costumbres populares*.
[miniatura|4º pola esquerda na presentación da revista *[Os Galos (revista)|Os Galos* nº 17 en Bueu (2023)]]
Ten usado o pseudónimo *O´Xedas*.

## Publicacións 
* *Os outros Vigos: Coruxo* (1987). Vigo&nbsp;: Concellalía de Cultura. .
* *70 anos de fútbol en Verín* (1990). 96 páxs. Ed. de autor.
* *O entroido en terras de Monterrei* (1990). Edicións do Cumio. 174 páxs. .
* *Monterrei, 1494-1994: 5 séculos de cultura* (1994). Ediciós do Castro. .
* *Os sinos dos tempos: campás de Vigo* (1995). Vigo&nbsp;: Concellería de Patrimonio Histórico. .
* *D. José García Barbón e o Colexio La Salle de Verín no centenario da súa fundación* (1895-1995) (1995). Servizo de Publicacións, Deputación Ourense. ISBN&nbsp;84-87575-30-7.
* *Crónicas romanceadas da vila vella de Cangas no 380º cabodano da súa invasión polos inimigos turco-berberiscos (1617-1997)* (1997). Pontevedra. 52 páxs.
* *Candeán, memórias dunha parróquia* (2000). Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Candeán. 112 páxs.
* *Verín* (2000). Concello de Verín. 124 páxs.
* *Memorias da II República en Cangas* (2002). Ediciós do Castro. 237 páxs. ISBN&nbsp;84-8485-056-0.
* *Campás e campaneiros* (2004). Ir Indo. .
* *Xesús Taboada Chivite: arqueólogo, historiador, etnógrafo e ensinante* (2006). Ir Indo. 63 páxs. ISBN 8476805144.
* *Labras heráldicas de Monterrei-Frieiras-Conso de Viana do Bolo* (2007). Grupo Marcelo Macías. 157 páxs. ISBN 84-88522-22-3.
* *Luís Bazal: Memoria e fuga dun mestre anarquista galego* (2007). A Nosa Terra, o Fardel da memoria. 140 páxs. ISBN  978-84-8341-199-5.
* *Verín baixo o franquismo* (2007). A Nosa Terra. 140 páxs. ISBN 978-8483411766.
* *Libro-guía de Monterrei* (2008). Alfer. 124 páxs. ISBN 9788461251308.
* *Darbo na memoria: esencía de terra co mar ao fondo* (2009). Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Darbo. 160 páxs.
* *Crónicas rexiomontanas: territorio e historia na comarca de Monterrei* (2013). Ed. de autor. 479 páxs. ISBN 9788461673612.
* *Economía, recursos, transporte e urbanismo* (2013). Ed. de autor. 141 páxs. ISBN 9788461673575.
* *Cangas na historia* (2017). Concello de Cangas. 105 páxs. ISBN 9788415166658.
* *Mariñeiros, piratas e bruxas no mar de Cangas* (2017). Cocellería de Cultura, Concello de Cangas. 140 páxs. ISBN 9788415166689.
* *Terras da Mezquita e da Seabra* (2018). Deputación de Ourense. 137 páxs. ISBN 9788416643165.
* *Escolma da cultura inmaterial de Cangas. Lendas, mitos, ritos, crenzas e prácticas diversas* (2019). Ed. de autor. Cangas.

### Colectivas 
* *O entroido ancestral* (2002). Con Carlos Puga e Nacho Gómez. Edicións do Cumio. ISBN&nbsp; 84-8289-209-6.

## Notas
Polaridade en embrioxénese

[miniatura|Un [ovocito cos polos definidos]]
En bioloxía do desenvolvemento, un embrión dívídese en dous hemisferios: o **polo animal** e o **polo vexetal** dentro dunha blástula.

O polo animal consiste en células pequenas que se dividen rapidamente, en contraste co polo vexetal baixo del. Nalgúns casos, crese que o polo animal dará lugar ao embrión máis adiante, formando as tres capas xerminativas primarias e participando na gastrulación. O polo animal está fortemente pigmentado mentres que o polo vexetal permanece sen coloración.

O polo vexetal contén células grandes que se dividen moi amodo, en contraste co polo animal. Nalgúns casos, crese que o polo vexetal dá lugar ás membranas extraembrionarias que protexen e nutren o embrión en desenvolvemento, como a placenta en mamíferos e o corion en paxaros.

O desenvolvemento do eixe animal-vexetal ocorre antes da fertilización. A entrada de esperma pode ocorrer en calquera sitio do hemisferio animal.

Na ra *Xenopus laevis*, un patrón pigmentado proporciona ao ovocito a característica corporal da simetría radial con distinta polaridade. O hemisferio animal é marrón escuro, e o hemisferio vexetal só está lixeramente pigmentado. O eixe de simetría pasa polos polos animal e vexetal. Os dous hemisferios están  separados por un cinto ecuatorial sen cor. A polaridade ten unha influencia importante na aparición das estruturas embrionarias. De feito, a polaridade do eixe serve como unha coordenada do sistema xeométrico no que se organiza a embrioxénese temperá.

## Etimoloxía 
O polo animal recibe o seu nome da súa maior taxa de división celular en comparación co polo vexetal. Por iso o polo vexetal é nomeado pola súa aparente inactividade comparado co polo animal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gastrulación
* Embrioxénese
So Divided

***So Divided*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo ...And You Will Know Us by the Trail of Dead, publicado o 13 de novembro de 2006 no Reino Unido e o 14 nos Estados Unidos a través do selo Interscope Records. O disco continuou expandindo o son da banda, na liña do seu predecesor *Worlds Apart*.

O sinxelo principal do álbum foi o tema "Wasted State of Mind", aínda que non se rodou ningún vídeo musical para a canción. Porén, si se realizou un vídeo para a canción "Naked Sun".

## Listaxe de cancións 
## Notas
The Century of Self

***The Century of Self*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo ...And You Will Know Us by the Trail of Dead, publicado o 17 de febreiro de 2009 a través dos selos Richter Scale e Justice Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Casa da Moeda de Hamburgo

A **Casa da Moeda de Hamburgo** (en alemán: *Hamburgische Münze*) é unha das cinco fábricas de moeda estatais activas en Alemaña, situada en Hamburgo. As outras cecas do país teñen as súas sedes nas cidades de Berlín, Stuttgart, Karlsruhe e Múnic. 

Na súa condición de empresa estatal, está xestionada polas autoridades financeiras da Cidade Libre e Hanseática de Hamburgo. 

O seu cadro de persoal compóñeno 45 persoas, á fronte das cales está Ralph Thiemann, o director da institución. 

A Casa da Moeda de Hamburgo produce arredor do 21 por cento das moedas de circulación, á parte doutras conmemorativas e para países estranxeiros, medallas e réplicas de moedas históricas singulares (por exemplo, a peza dun billón de marcos de 1923, da Provincia de Westfalia). 

## Historia 
[esquerda|miniatura|Florín (*gulden*) da **Casa de Moeda de Hamburgo** ([1435-1437)]]

As primeiras moedas cuñadas en Hamburgo datan de 834, cando o arcebispo da cidade acadou o permiso imperial para a emisión de moeda, que posteriormente foi ampliado polo emperador Frederico I, Barbarroxa en 1189, ao recoñecerlle á Casa da Moeda de Hamburgo dereitos sobre outras cecas. Os condes de Holstein transferiron en 1325 a titularidade da ceca á cidade de Hamburgo, á que lle permitiron a cuñaxe da súa propia moeda.    

En 1435, o emperador Sexismundo concedeu á Casa da Moeda o dereito de cuñar moeda de ouro, e comezou a cuñaxe de floríns. En 1553 producíronse por primeira vez táleros de prata e *portugaleser* de ouro, estes últimos a imitación dos cruzados portugueses, cuxa circulación estaba moi estendida no norte de Alemaña e na rexión do Báltico. A construción da nova ceca tivo que esperar ata 1873 e a súa inauguración en *Norderstrasse* tivo lugar en 1875. foi nese momento cando a ceca de Hamburgo adoptou o J como marca de ceca, que mantén no século XXI.

[esquerda|miniatura|1 [Marco alemán|marco de 1937, con marca de ceca J]]

Durante a segunda guerra mundial, a Casa da Moeda de Hamburgo sufriu graves danos e detivo novamente a súa actividade, ata que a recuperou en 1948. En 1982, logo de catro anos de construción, trasladouse a un novo edificio máis funcional nunha zona industrial en Hamburgo-Rahlstedt. Alí comezaron a cuñarse en 1998 as primeiras series de moedas do sistema do euro, aínda que tanto estas como as dos catro anos seguintes lavan a data de 2002, o primeiro ano da súa circulación (con esta data cuñáronse en Hamburgo case 4.000 millóns de pezas).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe

### Bibliografía 
* Gaedechens, O. (2012). *Hamburgische Münzen und Medaillen*. Salzwasser Verlag. ISBN 978-3864444661
*Hamburgische Münze (1975). *650 Jahre hamburgisches Münzwesen. Eine Festschrift*. Hamburgische Münze.
*Schneider, K. (1983). *Hamburgs Münz- und Geldgeschichte im 19. Jahrhundert bis zur Einführung der Reichswährung (Beiträge zur Geschichte Hamburgs)*. Gerd Martin Forneck. ISBN 978-3923708000

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Casa da Moeda de Hamburgo 
*"Why Gernany has Five State-Owned Mints". En *Coins Weekly*. 1 de febreiro de 2017
Tao of the Dead

***Tao of the Dead*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo ...And You Will Know Us by the Trail of Dead, publicado o 4 de febreiro de 2011 a través do selo Superball Music. O primeiro sinxelo, "Summer of All Dead Souls", foi publicado en Spin.com o 11 de novembro de 2010, e posteriormente en SoundCloud. O sinxelo dixital publicouse oficialmente o 29 de novembro. O álbum editouse nun formato digipak, e houbo unha edición limitada cun CD con 30 minutos de música extra.

## Listaxe de cancións 
Todas as letras escritas por Conrad Keely; toda a música composta por ...And You Will Know Us by the Trail of Dead.

; *Tao of the Dead Part I: Tao of the Dead*

# "Introduction: "Let's Experiment" – 2:23
# "Pure Radio Cosplay" – 5:26
# "Summer of All Dead Souls" – 4:17
# "Cover the Days Like a Tidal Wave" – 2:51
# "Fall of the Empire" – 2:27
# "The Wasteland" – 2:33
# "Spiral Jetty" – 1:48
# "Weight of the Sun (Or the Post-Modern Prometheus)" – 2:19
# "Pure Radio Cosplay (Reprise)" – 3:18
# "Ebb Away" – 2:41
# "The Fairlight Pendant" – 5:43

***Tao of the Dead Part II: Strange News From Another Planet*** – 16:32

#* "Know Your Honor"
#* "Rule by Being Just"
#* "The Ship Impossible"
#* "Strange Epiphany"
#* "Racing and Hunting"

## Notas
Campionato de Galicia de Montaña

O **Campionato de Galicia de Montaña** é unha competición automobilística de montaña, organizada pola FGA en distintas provincias de Galicia dende os anos 70. A diferenza dos circuítos de carreiras, cada piloto compite só, dende a saída na base dunha montaña, chegando á meta na parte superior da mesma. Este certame permite a participación de vehículos como monoprazas, coches de rally e turismos.

Dende 2010 celébranse dúas competicións: unha para fórmulas/barquetas (non carrozados) e outra para turismos (carrozados).

## Probas 
Probas que formaron parte do campionato.
* Subida a Sta. María de Oia
* Subida a Pontenova
* Subida a Pontevedra
* Subida a Chantada
* Subida Cortegada de Baños
* Subida a Pontecalcelas
* Subida a Escusa-Poio
* Subida a Fraga
* Subida a Saleta
* Subida a Marín
* Subida a Dumbría
* Subida a Cerdedo-Cotobade
* Subida á Estrada
* Subida a Taboadela

## Palmarés 
[miniatura| [Manuel Senra Caamaño|Manuel Senra, cinco veces campión galego de montaña: 1997, 2014, 2015, 2016 e 2019. ]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato de Galicia de Rally

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Federación Galega de Automobilismo.
* Clasificación do Campionato 2019 de "non carrozados".
* Clasificación do Campionato 2019 de "carrozados".
Macuahuitl

miniatura|Recreación moderna dun macuahuitl cerimonial.
Un **macuahuitl** ([maːˈkʷawit͡ɬ]) é unha arma de madeira con follas de obsidiana. O nome deriva da lingua náhuatl e quere dicir "man de madeira". Os seus lados contan con coitelas prismáticas tradicionalmente feitas con obsidiana. A obsidiana é quen de producir un filo máis afiado que as coitelas de aceiro de alta calidade. O macuahuitl era unha arma estándar de combate corpo a corpo.

O emprego do macuahuitl como unha arma está rexistrado dende o primeiro milenio. Na época da conquista española, o macuahuitl estaba amplamente distribuído en toda Mesoamérica. A arma era usada por diferentes civilizacións como os aztecas, os maias, os mixtecas e os toltecas.

Un exemplo desta arma sobreviviu a conquista de México; formou parte da Real Armería de Madrid até que foi destruída por un lume no ano 1884. As imaxes dos deseños orixinais sobreviviron en diversos catálogos. A réplica máis antiga é o macuahuitl creado polo medievalista Achille Jubinal no século XIX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  , 
* 
* 
* 
* 
* 16.Francisco de Auguilar, untitled account, in *The Conquistadors*, 139–140, 155.
Glimepirida

miniatura|300px|Glimepirida
A **glimerpirida**, vendida co nome comercial de **Amaryl** entre outros, é un fármaco usado para tratar a diabetes mellitus tipo 2. É menos escollido que a metformina. Funciona principalmente aumentando o efecto da insulina liberada polo páncreas.

A glimepirida foi patentada en 1979 e aprobada para uso médico en 1995. Está dispoñible como medicamento xenérico. En 2019 foi o 64º medicamento máis prescrito nos EUA, con máis de 12 millóns de prescripcións.

## Usos médicos 
miniatura|Dúas pastillas orais xenéricas de glimepiride, 2 mg cada unha
A glimepirida está indicada para tratar a diabetes mellitus tipo 2; o seu modo de acción é aumentar a secreción de insulina polo páncreas. Non obstante, require unha síntese adecuada de insulina como prerrequisito para un funcionamento correcto.

Non se usa en diabetes tipo 1 porque nesta patoloxía o páncreas non pode producir insulina.

## Contraindicacións 
O seu emprego está contraindicado en pacientes con hipersensibilidade á glimepirida ou outras sulfonilureas.

## Efectos adversos 
Os efectos adversos do consumo de glimepirida inclúen perturbacións do tracto gastrointestinal, reaccións alérxicas ocasionais e raramente trastornos na produción de sangue incluíndo trombocitopenia, leucopenia e anemia hemolítica. Nas semanas iniciais do tratamento, o risco de hipoglicemia pode aumentar. O consumo de alcol e a exposición ao sol debe restrinxirse porque poden empeorar os efectos secundarios. Reduce a glicemia estimulando a liberación de insulina polas células beta pancreáticas e inducindo unha maior actividade dos receptores intracelulares de insulina.

Non todas as sulfonilureas secundarias teñen o mesmo risco de hipoglicemia. A glibenclamida está asociada cunha incidencia de hipoglicemia de ata o 20-30%, comparado co 2-4% da glimepirida. A glibenclamida, ademais, interfire coa supresión homeostática normal da secreción de insulina en reacción hipoglicemia, cousa que a glimepirida non fai. Tamén, a glibenclamida diminúe a secreción de glicagón en reacción á hipoglicemia, cousa que a glimepirida tampouco fai.

## Farmacocinética 
A absorción gastrointestinal é completa, sen interferencia coa comida. A absorción significativa ocorre nunha hora, e a distrubución é por todo o corpo, o 99,5% da cal unida a proteínas plasmáticas. A metabolizaqción é por biotransformación oxidativa, é hepática e completa. En primeiro lugar, o medicamento metabolízase ao metabolito M1 mediante a acción da CYP2C9. O M1 posúe 1/3 da actividade farmacolóxica da glimepirida, mais aínda non se coñece se estes resultados teñen un efecto clinicamente relevante na glicemia. O M1 metabolízase despois ao metabolito M2 por enzimas citosólicas. O M2 é inactivo farmacoloxicamente. A excreción na urina é do 65%, e o resto excrétase nas feces.

## Notas
R-SMAD

As **R-SMADs** son un tipo de proteína SMAD reguladas por receptores. As SMAD son factores de transcrición que transducen sinais da superfamilia de ligandos extracelulares TGF-β que inician nos receptores de TGF-beta a nivel da membrana celular e chegan ao núcleo, onde activan xenes diana que transcriben o TGF-β. A activación das R-SMAD ocorre por fosforilación directa do seu extremo C-terminal polo dominio quinase intracelular do receptor de TGF-beta 1. Entre as R-SMAD inclúense SMAD2 e SMAD3 da vía TGF-β/Activina/Nodal, e SMAD1, SMAD5 e SMAD8 da vía de sinalización da proteína morfoxénica ósea (BMP).

## Estrutura 
As R-Smad conteñen dous dominios conservados entre os seus membros, que son o dominio de Homoloxía Mad1 (MH1) situado no extremo N-terminal da proteína e o dominio de Homoloxía Mad2 (MH2) no extremo C-terminal. Os dous dominios de homoloxía están separados por zonas reguladoras ricas no aminoácido prolina, cuxo tamaño e proporción varían entre os diferentes membros da familia Smad. No dominio MH1 reside a actividade da proteína de localización cara ao núcleo, unión ao ADN e unión a factores de transcrición, mentres que o dominio MH2 permite a unión da proteína ao seu receptor e, augas abaixo na vía de sinalización, a actividade transcricional.

Entre os dominios MH1 e MH2 existen motivos que lle confiren á proteína importantes puntos de regulación que inclúen sitios de fosforilación para as vías das quinases MAP (MAPK), a familia de quinases reguladas por sinais extracelulares (Erk), a quinase II dependente de Ca2+/calmodulina (CamKII) e a proteína quinase C (PKC).

O extremo C-terminal das R-SMAD posúe un dominio rico no motivo xenético «SSXS» que é o lugar onde a proteína é fosforilada como resposta a sinais drivados dalgún dos ligandos da superfamilia TGF-β previamente unidos a proteínas quinases.

## Funcións 
Os complexos Smad acumúlanse no núcleo celular onde regulan a transcrición de xenes diana, en concreto:
* SMAD2 e SMAD3 son activados en resposta a sinais do TGF-β/Activina/Nodal.
* SMAD1, SMAD5 e SMAD8 son activados en resposta á BMP ou a sinais do mensaxeiro GDP.
* SMAD6 e SMAD7 son coñecidas como I-SMADs (Smad inhibitorios), os cales forman trímeros cos R-SMADS e bloquean a súa capacidade de inducir a transcrición de xenes competindo cos R-SMADs polos mesmos receptores e marcando os receptores TGF-β para a súa degradación.

## Notas
Patrycia Centeno

**Patrycia Centeno Vispo**, nada na Coruña o 19 de febreiro de 1983, é unha xornalista, escritora e especialista en comunicación política non verbal galega radicada en Cataluña. Pioneira e experta en comunicación non verbal, tamén traballou como xornalista de moda e consultora de imaxe. É colaboradora frecuente do programa Estat de Gràcia de Catalunya Ràdio .

A súa conta de twitter @politicaymoda e o seu blog "*Política y moda"* son dos máis influentes en termos de análise política.

## Obras 
* *Política y Moda, la imagen del poder* (2012)
* *Espejo de Marx: ¿La izquierda no puede vestir bien?* (2013)
* *Sin decir ni mu: El poder de la comunicación no verbal* (2019)

## Notas
Esty Quesada

'*Estibaliz *'Esty'* Quesada Ruíz*', nada en Barakaldo o 30 de xullo de 1994, é unha youtubeira e actriz vasca. Fíxose coñecida pola súa canle de YouTube chamada *Soy Una Pringada*, especialmente no eido das redes sociais españolas. Tamén traballa como DJ baixo o nome *Soy Una Pringada*.

Como actriz apareceu en varios filmes e series de televisión, tales como *Paquita Salas*, *Looser*, *La llamada* e *Vota Juan*.

## Filmografía 
### Cinema 
### Series 
### Programas 
##### Como fixa 
##### Como convidada 
## Obras 
* 
* 

## Notas
The Affectionate Punch

***The Affectionate Punch*** é o primeiro álbum de estudio da banda escocesa de new wave The Associates, publicado o 1 de agosto de 1980 a través do selo Fiction Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Marga Maderal

**Marga Maderal** **Cal**, nada en Redondela en 1955 e finada na mesma vila en 2016, foi unha mestra e activista redondelá.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio e licenciouse en Xeografía e Historia. Comezou a traballar como mestra en Barcelona onde estudou Construción e Manipulación de Marionetas no Institut del Teatre. e no grupo feminista Xanela. e desde o inicio na organización do Festival Internacional de Títeres de Redondela.

Foi recoñecida en 2017 polo Festival de Títeres de Redondela e coa ilustración de abril do calendario que editaron en 2020.

## Notas
Ceremony

***Ceremony*** é o quinto álbum de estudio da banda inglesa de hard rock The Cult, publicado o 23 de setembro de 1991 a través do selo Beggars Banquet Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
This Is Not the World

***This Is Not the World*** é o  álbum de estudio da banda inglesa de post-punk revival The Futureheads, publicado o 26 de maio de 2008 a través do seu propio selo, Nul Records. As razóns para crear unha discográfica propia foron por unha parte as baixas vendas dos seu anterior álbum, *News and Tributes*, que fixeron que fosen despedidos de 679 Recordings, e pola outra a decisión da banda de ter máis independencia.

Previamente The Futureheads editara tres sinxelos do álbum. O primeiro foi "Broke Up the Time", publicado en novembro de 2007 como unha descarga gratuta a través da páxina oficial da banda e do seu MySpace. O segundo foi "The Beginning of the Twist", aparecido como vídeo sinxelo 1 de febreiro de 2008 e despois editado oficialmente o 10 de marzo. O terceiro foi "Radio Heart", lanzado para promover o álbum unha semana antes da aparición do disco.

## Listaxe de cancións 
## Notas
The Las Vegas Story

***The Las Vegas Story*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de post-punk The Gun Club, publicado en xuño de 1984 a través do selo Animal Records. Este disco viu o regreso do membro fundador e guitarrista principal Kid Congo Powers, despois dun período de tres anos con The Cramps.

## Listaxe de cancións 
## Notas