open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hemimorfita

A **hemimorfita**, tamén chamada **calamina**, é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo sorosilicatos. Calamina é un sinónimo, aínda que este propiamente é o nome que usaban os mineiros para designar á mestura que aparecía frecuentemente de hemimorfita, smithsonita e hidrocincita na parte alta das minas de cinc.

Un hidroxisilicato de cinc hidratado, con aspecto de cristais alongados dispostos en costras radiadas, normalmente brancas, mais é frecuente en costras masivas de tonalidades verde ou azul intenso.

Foi denominado hemimorfita debido ao desenvolvemento hemimórfico dos seus cristais. Esta infrecuente forma de cristalización provoca que os cristais rematen en caras desiguais.

## Ambiente de formación 
Áchase formando vetas e leitos en rochas calcarias estratificadas, na zona de oxidación de sulfuros de cinc e de chumbo, asociada á smithsonita, cerusita, anglesita, galena e esfalerita.

## Localización e extracción 
Encóntrase en minas de Chihuahua (México), Bélxica, Austria, Gran Bretaña, Alxeria e Estados Unidos. En España é frecuente encontrar hemimorfita na conca mineira do cinc de Asturias e Cantabria. En xeral abunda en todos os depósitos de cinc, chumbo e prata do mundo.

Industrialmente extráese nas minas como mena do cinc, sendo de gran rendemento económica a súa explotación pois contén máis dun 54% de cinc.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed., ISBN 0-471-80580-7
* Boni, M., Gilg, H.A., Aversa, G., e Balassone, G., 2003, The "Calamine" of southwest Sardinia: Geology, mineralogy, and stable isotope geochemistry of supergene Zn mineralization: Economic Geology, v. 98, p.&nbsp;731-748.

### Outros artigos 
* Lista de minerais

### Ligazóns externas 
* Mindat 
* Sitio web con datos da hemimorfita 
* Galería de imaxes de minerais
Echo & the Bunnymen

**Echo & the Bunnymen** é unha banda inglesa de post-punk, formada en Liverpool en 1978. Os seus membros orixinais foron o vocalista Ian McCulloch, o guitarrista Will Sergeant e o baixista Les Pattinson, axudados por unha caixa de ritmos. No ano 1980 Pete de Freitas uniuse como batería, e o seu álbum de estrea, *Crocodiles*, foi aclamado pola crítica entrando no *Top 20* británico. O seu segundo álbum, *Heaven Up Here*, novamente agradou á crítica e acadou o número 10 nas listas británicas de álbums. O status de culto da banda foi seguido polo éxito masivo a mediados dos anos 80, e conseguiron entrar no Top 10 británico co tema "The Cutter", e o seu correspondente álbum, *Porcupine*, acadaría o número 2 no Reino Unido. A súa seguinte edición, *Ocean Rain*, continuou co éxito nas listas británicas, e é considerado o seu álbum máis destacado, con sinxelos coma "The Killing Moon", "Silver" e "Seven Seas". Un novo álbum de estudio, *Echo & the Bunnymen*, foi editado antes de que McCulloch deixase a banda para comezar unha carreira en solitario en 1988. O ano seguinte de Freitas morreu nun accidente de moto, e a banda reapareceu cunha nova formación. Aos membros orixinais Will Sergeant e Les Pattinson uníuselles Noel Burke coma vocalista, Damon Reece na batería e Jake Brockman nos teclados. Esta nova encarnación editou *Reverberation* en 1990, pero tanto as críticas como as vendas remataron por desfacer a banda no ano 1992.

Despois de traballar xuntos coma Electrafixion, McCulloch e Sergeant reuníronse con Pattinson en 1997 e volveron coma Echo & the Bunnymen co tema "Nothing Lasts Forever". Un álbum con material novo, *Evergreen*, tivo un bo recibimento por parte da crítica e a banda tivo unha volta exitosa. Aínda que Pattinson deixou o grupo por segunda vez, McCulloch e Sergeant continuaron facendo novo material coma Echo & the Bunnymen, incluíndo os álbums *What Are You Going to Do with Your Life?* de 1999, *Flowers* do 2001, *Siberia* do 2005 e ''The Fountain' do 2009.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Shine So Hard* - 1981 (Korova)
* *The Sound of Echo* - 1984 (Korova)
* ''Life at Brian's – Lean and Hungry* - 1984 (Korova)
* *The Peel Sessions* - 1988 (Strange Fruit Records)
* *New Live and Rare* - 1988 (WEA)
* *World Tour E.P.* - 1997 (PolyGram)
* *Avalanche* - 2000 (Gimme Music)
* *Live from Glasgow'' - 2009 (Ocean Rain)
Xerne

O topónimo **Xerne** pode referirse a:

;En Galiza
***Xerne**, lugar da parroquia de Anos, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Xerne**, lugar da parroquia de O Allo, no concello de Zas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Agreanas, Baio, Zas

**Agreanas** é un lugar da parroquia de Baio no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres).

## Demografía 
Todo parece que Agreanas non foi un lugar habitado até comezos do século , senón un microtopónimo referido ás leiras que quedaban ao oeste de Baio Pequeno e ao sur da igrexa parroquial de Santa María de Baio. Seguramente por isto non se cite nin no *Diccionario geográfico-estadístico* de Pascual Madoz (1845-1850), nin nos nomenclátores de 1860, 1888 e 1920, nin tampouco na *Geografía General del Reino de Galicia* de Carré Aldao (c. 1928). Aparece pola primeira vez como entidade de poboación no censo de 1930. 

Non obstante, aínda na actualidade, á veciñanza baiesa élle difícil de diferenciar este lugar do da Braña. De feito, Francisco Romero Lema, filólogo natural da zona, escribía no seu inédito *Toponomástica*, dedicado á toponimia baiesa (c. 1970) que Agreanas "también se llama Braña". Segundo o concello de Zas, as casas pertencentes ao lugar de Agreanas son as tres ou catro vivendas situadas máis ao oeste, polo camiño do Mosquetín (Salto, Vimianzo).

Na seguinte gráfica pode verse como evolucionou a poboación do lugar desde 1930 até a actualidade:

## Toponimia 
Descoñécese se a primeira parte do topónimo fai referencia ao nome común galego *agro* (do latín  'terreo cultivado') ou de *agra* (do latín  'grande extensión de terra de cultivo dividida en leiras ou agros de distintos donos', plural de ). A segunda parte parece proceder de , xenitivo do nome persoal latino  ou , que daría lugar ao nome galego Xoán. Por tanto, o seu étimo semella ser  'agra ou agro de Xoán'.

A atestación máis antiga do topónimo está nun foro de Baio Pequeno de 1687, renovado en 1690, propiedade do arquivo particular de Ramón Romar López, onde se fai referencia até en tres ocasións a "la leira de *Agreanes*", que parece tamén estabelecer unha relación co apelido *Eanes* 'fillo de Xoán', patronímico formado a partir do nome latino *Xoán,* xa existente en Galiza na Idade Media. Non se rexistra o topónimo no Catastro de Ensenada (1753), mais si como terra de labradío nas Comprobacións do devandito catastro (1760) como *Agraanes*, *Agreanes* ou *Agrianes*. 

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Baio
### Parroquias de Zas
Baio Pequeno, Baio, Zas

**Baio Pequeno** é un lugar da parroquia de Baio no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Tiña 102 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 51 homes e 51 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Baio
### Parroquias de Zas
Acalabanda, Brandomil, Zas

**Acalabanda** (á espera da oficialización da forma **A Calabanda**) é un lugar da parroquia de Brandomil no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña cinco habitantes (un home e catro mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Brandomil
### Parroquias de Zas
Berbia, Santo Adrián de Castro, Zas

**Berbia** é un lugar da parroquia de Santo Adrián de Castro no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Tiña 28 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 14 homes e 14 mulleres.

## Lugares e parroquias
#### Lugares de  Santo Adrián de Castro
#### Parroquias de Zas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Zas
Santo Adrián de Castro, Santo Adrián de Castro, Zas

**Santo Adrián de Castro** (á espera da oficialización da forma **Santo Adrián do Castro**) é un lugar da parroquia de Santo Adrián de Castro no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 69 habitantes (31 homes e 38 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Adrián de Castro 
### Parroquias de Zas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Zas
A Andragalla, Lamas, Zas

**A Andragalla** é un lugar da parroquia da Lamas no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Tiña 80 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 35 homes e 45 mulleres.

Na zona é pronunciada como *Andregalla* (co  pretónico) e a poboación é moi remisa a aceptar a forma establecida como oficial.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Lamas
### Parroquias de Zas
Cacheu

**Cacheu** é unha cidade costeira de Guinea-Bissau de 5.471 habitantes estimados en 2010, xunto ao río homónimo, é a capital da rexión de Cacheu. Foi o primeiro establecemento portugués en Guinea, fundado en 1588, e serviu de importante posto para o comercio de escravos, fundándose para tal fin en 1675, a Compañía de Cacheu. Nas proximidades atópase o Parque Nacional dos Mangleiros do Río Cacheu.

## Notas
Selena

**Selena Quintanilla Pérez**, coñecida artisticamente como **Selena**, nada en Lake Jackson (Texas) o 16 de abril de 1971 e finada en Corpus Christi (Texas) o 31 de marzo de 1995, foi unha cantante mexicano-estadounidense texana.

## Traxectoria 
Selena foi chamada "A raíña da música texana". Comezou a cantar no restaurante do seu pai a principios da década de 1980. Lanzou o seu primeiro disco en 1984, e en 1989 fichouna a EMI Latin Records, coa que vendeu máis de 20&nbsp;000 copias. O seu álbum de 1990, *Ven Conmigo*, converteuse no primeiro disco de ouro texano. En 1992 lanzou *Entre a mi mundo*, que tamén foi disco de ouro. En 1993 o álbum *Selena Live!* gañou un premio Grammy ao mellor álbum mexicano-americano. En 1994 Selena lanzou o seu último álbum, *Amor Prohibido*, que vendeu máis de 22 millóns de copias en todo o mundo. O álbum axudou a Selena a introducirse no mercado de fala inglesa. O álbum *Dreaming of You* vendeu 175&nbsp;000 copias o mesmo día do seu lanzamento, e acadou un total de 4 millóns de copias.

En 1992 Selena casou co seu guitarrista, Chris Perez. Selena morreu traxicamente o 31 de marzo de 1995, asasinada pola presidenta do seu club de fans. En 1997 fíxose unha película sobre a súa vida, na que o seu papel foi interpretado por Jennifer Lopez.

## Discografía 
:*Vexa o artigo principal en: Discografía de Selena*

* *Selena y Los Dinos* (1984)
* *The New Girl In Town* (1985)
* *Alpha* (1986)
* *Munequito de Trapo* (1987)
* *And The Winner Is...* (1987)
* *Preciosa* (1988)
* *Dulce Amor* (1988)
* *Selena* (1989)
* *Ven conmigo* (1990)
* *Entre a mi mundo* (1992)
* *Selena Live!* (1993)
* *Amor Prohibido* (1994)
* *Dreaming of You* (1995)

## Notas 
## Véxase tamén 
[[ORDENAR:Quintanilla Perez, Selena}}
Galería de imaxes de galerías de Galicia

## Provincia da Coruña 

Ficheiro:Balcóns da Coruña.jpg|A Coruña
Ficheiro:A Coruña, Porta Real.jpg|A Coruña, Porta Real
Ficheiro:1094-Galerias (Coruña). Porta Real.jpg|A Coruña, Porta Real
Ficheiro:A Coruña, Le case con i terrazzi vetrati per via del vento.jpg|A Coruña, Porta Real
Ficheiro:A Coruña, avenida da Marina.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:A Coruña. Casa na avenida da Marina.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Galerías A Marina, A Coruña.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:1093-Galerias (Coruña). A Marina.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Casa de Batanero, A Marina, A Coruña.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Avenida da Marina, A Coruña.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Casas en La Coruña 03, A Marina.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Casas en La Coruña 03.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Avenida da Marina, esquina rúa da Fama, A Coruña.jpg|A Coruña, avenida da Mariña
Ficheiro:Praza de María Pita, A Coruña.jpg|A Coruña, Praza de María Pita
Ficheiro:Rúa Rego de Auga, A Coruña.jpg|A Coruña, rúa Rego de Auga
Ficheiro:Ferrol-025.jpg|Ferrol
Ficheiro:Betanzos,_praza_Irmáns_García_Naveira.jpg|Betanzos

## Provincia de Lugo

Ficheiro:Torre dos Moreno de Ribadeo.jpg|Ribadeo

## Provincia de Ourense

Ficheiro:Plaza mayor de Celanova.jpg|Celanova

## Provincia de Pontevedra

Ficheiro:Vila de Cruces - Galiza - 070325 088.jpg|Vila de Cruces
Gomarís, Lamas, Zas

**Gomarís** é un lugar da parroquia da Lamas no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 24 habitantes (11 homes e 13 mulleres).

## Lugares e parroquias
#### Lugares de Lamas
#### Parroquias de Zas
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Zas
Combustíbel de algas

O **combustíbel algal**, tamén denominado **combustíbel de algas**, **oleoalgal**, **oilgae**, **algaeoleum** ou **biocombustíbel de terceira xeración**, é un biocombustíbel fabricado a partir dos produtos das algas.
345px|miniatura|Gráfico
Un equipo de expertos da Universidade de Xaén, encabezado por Sebastián Sánchez Villasclaras, iniciou un estudo de investigación dirixido á limpeza de augas residuais terciarias a través da microalga Botryococcus braunii, que produce grandes cantidades de hidrocarburos líquidos. As empresas de capital risco dos Estados Unidos decidiron deixar de apoiar o etanol procedente do cultivo de millo e investir en produtores que utilicen algas.

O reto da produción a grande escala de microalgas con fins enerxéticos foi asumido a escala global por un gran número de empresas, e os avances neste campo prodúcense con rapidez. Algúns exemplos son o anuncio, realizado pola empresa Solazyme, de produción do primeiro queroseno de aviación producido a partir de biomasa de algas; a iniciativa do Carbon Trust británico destinando 26 millóns de libras ao desenvolvemento destas tecnoloxías ou tamén o interese do DARPA norteamericano nas aplicacións no ámbito militar.

Actualmente, o desenvolvemento en España de tecnoloxías de produción de algas para o seu uso enerxético comeza a saír do ámbito da investigación pura co anuncio da posta en marcha das primeiras plantas comerciais. Estas son as de Mutxamel, que promove a empresa alicantina BFS co obxectivo de producir enerxía eléctrica nunha instalación de 30 MW de potencia, e a de Xerez da Fronteira, onde Aurantia, a través da sociedade Celulosa Investment, pretende producir biocarburantes e outros produtos nunha instalación que serviría á vez como sumidoiro de parte do CO2 emitido pola fábrica de cemento que Holcim ten nesa localidade andaluza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Biocombustíbel.
* Biorreactor.
* Congreso Nacional de Acuicultura .
* Cultivo de algas.
* Dunaliella tertiolecta .
* Ecofuel.
* Fotobiorreactor.
* Fundación CIDAUT.
* Instituto Español de Oceanografía.
* IRTA (Instituto de Investigación y Tecnologías Agroalimentarias de Tarragona).
* Kombu.
* Laminaria.
### Ligazóns externas 
* O IRTA traballa nun posible biodiesel de orixe mariña
* Combustible algal (Oceanógrafos sen fronteiras).
*A dobre función das algas: descontaminar augas e producir hidrocarburos*(en castelán)*.
Manuel Crespo Alfaya

**Manuel Crespo Alfaya**, nado en Ponteareas o 22 de decembro de 1918 e finado en Pontevedra o 2 de abril de 2006, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Crespo Medal, secretario do Concello de Pazos de Borbén, e Engracia Alfaya Cerdeira. Estudou Maxisterio e fíxose mestre. Foi oficial maior e secretario comarcal do Frente de Juventudes de Pontevedra e despois secretario provincial. Manuel Crespo Alfaya foi un home de peso na ditadura, funcionario e xefe dos servizos técnicos, foi secretario local de FET y de las JONS en Pontevedra e secretario da Obra Social do Movimiento nos anos 50, nos anos 60 delegado do Ministerio de Información e Turismo que dirixía Manuel Fraga Iribarne. Promoveu a Festa do Marisco do Grove. Foi un dos fundadores de Alianza Popular. Pío Cabanillas nomeouno delegado de Cultura en 1977, converténdoo no seu home de confianza na cidade de Pontevedra. Crespo Alfaya coñeceu a Mariano Rajoy e converteuse nun dos seus principais homes de confianza, e logo ao seu sucesor na Deputación, Xosé Cuíña.

Rajoy nomeouno en 1986 Xefe do Gabinete Técnico cando Xerardo Fernández Albor lle ofreceu a Vicepresidencia da Xunta de Galicia, cargo do que cesou a petición propia o 16 de outubro de 1987. Crespo Alfaya pasou a ser conselleiro da CRTVG, posto ao que tamén renunciou.

## Obras 
* *España en Paz. Pontevedra*, 1964.
* *Las bienales 1969-1981*, 1987 (con Miguel Pereira Figueroa).
* *Pontevedra turística. Guía provincial*, 1989 (con Miguel Pereira Figueroa).

## Recoñecementos 
* Fillo predilecto de Ponteareas.

## Vida persoal 
Casou en Pontevedra con María Teresa Freijeiro Villaverde en 1946. Enviuvou en 1951, casou con María de los Remedios Sabarís e foi pai do tamén político Pablo Crespo Sabarís.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pavelló Olímpic de Badalona

O **Pavelló Olímpic de Badalona** (do catalán: *Pavillón Olímpico de Badalona*), coñecido tamén como '''Palau Municipal d'Esports de Badalona'* (do catalán: *Pazo Municipal dos Deportes de Badalona*) é unha instalación deportiva de Badalona (Cataluña) adicada especialmente á disputa de partidos de baloncesto. Foi a instalación nos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992, onde se realizou a competición de baloncesto, e actualmente é o recinto onde disputa os seus partidos como local o Club Joventut de Badalona. Foi obra dos arquitectos Esteve Bonell e Francesc Rius, que gañaron en 1992 o Premio de Arquitectura Contemporánea Mies van der Rohe polo recinto.

## Estrutura 
O Pavillón consta de catro niveis. O nivel inferior corresponde á pista central de xogo, pistas interiores de adestramento, vestiarios, salas de prensa e almacéns. En nivel inmediatamente superior está destinado a oficinas onde se desenvolven traballos comerciais e de administración. O nivel principal é o destinado ao aceso ás bancadas e ten un amplo pasadizo que circunda o recinto, distribuídos por este pasadizo sitúanse diversas areas de servizos e bares. Desde o mesmo pasadizo é por onde se accede á parte superior das bancadas.

Ten unha capacidade para 12.500 persoas. Tamén serviu para aloxar grandes concertos musicais, nos que o aforamento se ampliou implantando bancadas provisionais na área de xogo.

## Historia 
Foi inaugurado en 1991 baixo deseño dos arquitectos Esteve Bonell e Francesc Rius con motivo da celebración do torneo de baloncesto dos XXV Xogos Olímpicos, porque foi a sede durante toda a competición de baloncesto durante os Xogos Olímpicos de Barcelona 1992. O pavillón acolleu ao Dream Team, a selección norteamericana considerada como o mellor equipo da historia, con nomes como Michael Jordan, Magic Johnson, Charles Barkley ou Larry Bird. Desde a tempada 91/92, o pavillón tamén acolle os partidos do primeiro equipo do Club Joventut de Badalona da Liga ACB. É unha das mellores instalacións de baloncesto de Europa, polo que popularmente é coñecido como a *Catedral do Baloncesto''. Tamén é escenario de numerosos concertos e actos multitudinarios. En 1997 foi unha das sedes do XXX Campionato Europeo de Baloncesto Masculino.
[miniatura|centre|800px|Aspecto do pavillón en [outubro de 2008.]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Artigo sobre o Palau Municipal d'Esports de Badalona
Tratado de Verdún

[miniatura|As divisións do [Imperio carolinxio segundo o **Tratado de Verdún** (843). Este mapa había sufrir importantes modificacións co Tratado de Meerssen (870).]]
Coñécese como **tratado de Verdún** o acordo celebrado entre Lotario I do Sacro Imperio Romano Xermánico, Lois o Xermánico e Carlos o Calvo, fillos de Ludovico Pío e netos de Carlomagno. Por este tratado, os tres irmáns puxeron fin a anos de hostilidades en que se enlearon debido á súa ambición de controlar a totalidade do Imperio carolinxio, o que foi permitido pola debilidade de seu pai.

## Historia e características 
Polo tratado de Verdún (843), os tres netos de Carlomagno desintegraron o Imperio. Carlos levouse as rexións occidentais do Imperio (a chamada *Francia Occidentalis*). Luís tomou para si as rexións orientais (a chamada *Francia Orientalis*). Lotario, pola súa banda, pola súa ambición, obtivo as capitais imperiais: Roma e Aquisgrán, situadas nunha estreita franxa de terreo entre os dominios dos seus dous irmáns, que ía desde Italia ata o Mar do Norte (a chamada Lotarinxia).

O tratado tivo consecuencias políticas incalculábeis. Ademais de sepultar para sempre o soño dunha resurrección do Imperio romano en Europa Occidental (que sería infrutuosamente buscado polo Sacro Imperio Romano Xermánico), creou a semente do que despois serían as nacións de Francia ao oeste (o territorio de Carlos, que por primeira vez recibe esa denominación en vez do tradicional nome de Galia) e Alemaña ao leste (os dominios de Luís). No referente ao territorio de Lotario, este desintegrouse bastante rápido, nun novo tratado celebrado o ano 870 (Tratado de Meerssen). 

O territorio de Lotario será coñecido na Idade Media como a Lotarinxia, denominación xeográfica que abrangue Flandres (as actuais Bélxica e Holanda), as rexións francesas de Alsacia e Lorena, e a Italia setentrional. Esta colección de terras era demasiado inestábel para seguir unidas nun mesmo cetro, e non volveron desempeñar un papel unitario na historia universal.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tratado de Meerssen.
Vilachán

Como topónimo **Vilachán** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilachán**, lugar da parroquia de Entrecruces, no concello de Carballo;
***Vilachán**, lugar da parroquia de Morquintián, no concello de Muxía;
***Vilachán**, lugar da parroquia de Negreira, no concello de Negreira;
***Vilachán**, lugar da parroquia de Augasantas, no concello de Rois;
***Vilachán**, lugar da parroquia de Tomiño, no concello de Tomiño;
***Vilachán**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Zas;
***Vilachán do Monte**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello de Tomiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Bouzarroma, Loroño, Zas

**Bouzarroma** é un lugar da parroquia da Loroño no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Tiña 6 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 3 mulleres.

## Lugares e parroquias
#### Lugares de Loroño
#### Parroquias de Zas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Zas
Sobreira, Gándara, Zas

**Sobreira** é un lugar da parroquia da Gándara no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Tiña 32 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 17 homes e 15 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gándara 
### Parroquias de Zas
Dorian

**Dorian** é un grupo barcelonés de música pop nado no ano 2002.
O seu estilo de música é unha mestura entre o pop tradicional coa música electrónica. No ano 2010 participaron na IX edición do Festival do Norte, en Vilagarcía de Arousa.

## Compoñentes 
* Mark Gili: voces, guitarra e programacións
* Belly Hernandez: piano e programacións
* Bart Sanz: baixo
* Jordi Gorro: batería

## Discografía 
* *Solar (sinxelo Dorian polis*, CD (Bip Bip Records, 2004).
* *10.000 Metrópolis vs 10.000 Metrópolis remixes*, dobre CD (Bip Bip Records, 2005).
* *El futuro no es de nadie*, CD (PIAS Records, 2006).
* *La ciudad subterránea*, CD (14 de setembro de 2009)
* La velocidad del vacío, CD (2013)

## Notas
We Die Young

***We Die Young*** é un EP da banda estadounidense Alice in Chains, editado no mes de xullo de 1990 a través do selo Columbia Records. O EP lanzouse só en vinilo e en casete, e hoxe en día é un obxecto de coleccionismo para os seareiros da banda.

## Lista de cancións
A Bandeira

Como topónimo **A Bandeira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Bandeira**, lugar da parroquia de Borreiros, no concello de Gondomar;
***A Bandeira**, lugar da parroquia de San Martiño de Meis, no concello de Meis;
***A Bandeira**, lugar da parroquia de Manduas, no concello de Silleda;
***A Bandeira**, lugar da parroquia de Tebra, no concello de Tomiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Bandeiriñas**, lugar da parroquia de Couso, no concello de Gondomar.
Pablo Hernández

**Pablo Hernández Domínguez** (Onda, Castelló, 11 de abril de 1985) é un futbolista internacional español. Xoga de extremo dereito e o seu actual equipo é o Leeds United FC da Premier League.

## Traxectoria 
Pablo Hernández é un futbolista formado no AVV Rafalafena e posteriormente nas categorías inferiores do Club Deportivo Castellón. Tras o seu paso polo equipo xuvenil do Valencia CF, foi cedido durante a tempada 2004-05 ao Club Deportivo Onda.
 
Posteriormente, xogou dúas tempadas no Valencia Mestalla, filial do Valencia CF, chegando a debutar co primeiro equipo na última xornada da tempada 2005-06 contra ó Osasuna. Durante a tempada 2006-07, converteuse no máximo goleador do seu equipo ata que no mercado de inverno asinou a súa cesión ao Cádiz CF.

Xoga en calidade de traspasado no Getafe CF como pago pola fichaxe de Alexis Ruano polo equipo valencianista. O Valencia reservouse unha opción de recompra de 1 millón de euros durante o primeiro ano e de 2 millóns durante o segundo ano. En xaneiro de 2008 o club valenciano exerce a opción de compra e Pablo asina para os próximos 6 anos. Incorporarase á disciplina valencianista no verán dese mesmo ano, tras finalizar a tempada co Getafe.

## Selección nacional 
O 5 de xuño de 2009, foi convocado por primeira vez coa selección española para disputar a Copa Confederacións. Deste xeito o 20 de xuño de 2009 debutou co equipo nacional no encontro que o enfrontou a Suráfrica ao substituír o seu compañeiro David Villa no minuto 60.

## Clubs 
* Actualizado a 2 de outubro de 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Pablo Hernández
* Pablo Hernández en www.lfp.es
Mantra

dereita|miniatura|A sílaba Om considérase un mantra no misticismo Vedanta
**Mantra** (do sánscrito *Man* 'mente' e *Tra* 'instrumento') é unha sílaba ou poema relixioso normalmente en sánscrito. Os mantras orixináronse a partir do hinduísmo, porén tamén se empregan no budismo e xainismo.

Os mantras tibetanos son entoados como oracións, repetidas como as do cristianismo. Con todo, a diferenza do cristianismo, non constitúen propiamente un diálogo con Deus. O budismo mahayana do Tíbet usa mantras en tibetano, o zen budismo do Xapón úsaos en xaponés. John Blofeld encontrou en Hong Kong no comezo do século XX mantras cuxa lingua ninguén sabia identificar, e que parecían unha alteración dun orixinal sánscrito.

Para algunhas escolas, especificamente as de fundamentación técnica, mantra pode ser calquera son, sílaba, palabra, frase ou texto que teña un poder específico. Porén, é fundamental que pertenza a unha lingua morta, na cal os significados e as pronuncias non sofren a erosión dos rexionalismos por causa da evolución da lingua. Existen mantras para facilitar a concentración e meditación, mantras para enerxizar, para adormecer ou despertar, ou para desenvolver chakras ou vibrar canais enerxéticos coa fin de desobstruílos.

## Mecanismo de funcionamento 
Ao longo dos anos, os occidentais que chegaron ao oriente tentaron explicar por que os mantras producen os efectos esperados. Blofeld, que estudou por dentro as culturas indiana e chinesa, notou que non é necesario saber o significado das palabras ditas.

Algúns psicólogos occidentais defenden que o mantra posúe unha enerxía sonora que move outras enerxías que envolven a quen o entoa. Blofeld observou que non importa a corrección da pronuncia: encontrou o mesmo mantra entoado de forma moi diferente en países diversos, e sempre producindo os efectos esperados.

Outra explicación sería a mesma usada para o efecto dos mudras: un xesto repetido por tantas persoas durante tantos séculos que creou un tipo de camiño enerxético - que podemos chamar de marca no akasha, ou no inconsciente colectivo - que é rapidamente seguido pola psique da persoa que o executa.

## Algúns mantras comúns 
* Asa To Ma  (Védico) - Considerado un dos mais belos mantras do mundo
* Om namah Shivaya (shivaísta)
* Om namah shiva lingan (shivaísta)
* Shiva Shiva maha dêva (shivaísta)
* Om shiva Om Shakti Namah Shiva Namah Shakti (shivaista)
* Om namah kundaliní (sánscrito)
* Om mani padme hum (sánscrito)
* Om namo bhagavate vasudevaya (do sánscrito)
* Om tare tütare ture soha (tibetano)
* Om tare tam soha (tibetano)
* Nam myoho rengue kyo (Saddharma-pundarika Sutra en sánscrito)
* Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare (sánscrito).
* Namerarenguékioh kioh namere klatisfas

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Mantra (páxina en portugués) 
* A melodía de 50 mantras usados no Yoga (páxina en portugués)
* Mantra of Avalokiteshvara , Álbum "Tibetan incantations", Song Huei Liou/Ya Ging Ging/Huang Tung Sun/Sheng Yan, 1998
Nicolai (cráter)

**Nicolai** é un cráter lunar que se sitúa no hemisferio sur da Lúa, nunha rexión relativamente pouco afectada por impactos significativos. Os cráteres máis próximos son Spallanzani no sur, e os moito máis grandes Maurolycus e Barocius no leste. Ocupa 42 quilómetros de diámetro e chega a unha profundidade de 1.8. O cráter é do período Nectárico, que vai entre 3.920 e 3.850 millóns de anos no pasado.

Leva o nome do astrónomo alemán Friedrich Bernhard Gottfried Nicolai.

## Cráteres satélites 
A súa parede externa está erosionada e conta número de pequenos cráteres satélites no seu bordo, por convención denomínanse nos mapas lunares cunha letra seguida do nome do cráter central.
Reino de Toledo

O **Reino de Toledo** foi o reino cristián que se configurou institucionalmente a partir da conquista da Taifa de Toledo por Afonso VI, un dos episodios centrais da conquista de territorios de *Spania* polos reis de relixión cristiá.

## Historia
A cidade de Toledo foi tomada en 1085, o que permitiu asegurar para o reino de Castela o territorio entre o río Douro e o río Texo. Porén, as terras máis ao sur foron obxecto dun prolongado enfrontamento non exento de alternativas, que non se terminou de decantar a favor dos cristiáns até a batalla das Navas de Tolosa en 1212.

O reino cristián de Toledo non foi un reino independente, senón que se incorporou baixo goberno castelán, cuxa prelación na representación nas Cortes de Castela se disputáronse secularmente Burgos, *caput Castellae* -cabeza de Castela-, e a propia cidade de Toledo, antiga capital visigoda. A medida que se foron incorporando outros reinos musulmáns cuxa denominación se conservou e a cuxas capitais (concepto de pouca precisión na época feudal, cando a corte era itinerante como a persoa do rei) se dotaba de voto en cortes (reino de Xaén, reino de Córdoba, reino de Sevilla, reino de Murcia), o reino de Toledo ou Castela a Nova quedou como unha denominación diferenciada de Castela a Vella, sen que ningunha desas denominacións significasen unha entidade xurídica diferenciada, posto que todas elas formaban parte da Coroa de Castela. Englobados dentro desta, todos os reinos castelán-leoneses pasaron a formar parte da posterior Monarquía Hispánica a partir dos Reis Católicos.

A dimensión territorial do Reino de Toledo durante o Antigo Réxime identifícase na práctica coa denominada Castela a Nova, separada de Castela a Vella pola fronteira física do Sistema Central.
Al-Qádir

**Yahya ibn Ismail ibn Yahya Al-Qádir**, finado o 28 de outubro de 1092, membro da dinastía Banu Di-l-Nun, foi rei do reino taifa de Toledo entre 1075 e 1085 e de Valencia desde 1085 até a súa morte .

Sucedeu no trono ao seu avó Al-Mamún cando este morreu asasinado en 1075.

En 1079 as revoltas na taifa toledana e o acoso que sufría por parte do rei da Taifa de Badaxoz, Al-Mutawakkil que tomou a cidade, fixéronlle fuxir e solicitar a axuda do rei Afonso VI quen acudiu no seu auxilio e aproveitou para facerse coa cidade relegando a Al-Qádir como gobernador de Valencia.

Como gobernador valenciano tivo que enfrontarse ás acometidas do rei da taifa de Zaragoza, Al-Mutamin, polo que novamente solicitou o auxilio de Afonso VI que enviou tropas ao mando de Álvar Fáñez feito que en 1092 provocaría unha revolta popular que depuxo a Al-Qádir e o executou.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en biografiasyvidas.com
Reino de Sevilla

O **Reino de Sevilla**  foi unha xurisdición territorial da Coroa de Castela desde a súa incorporación no século XIII até a División territorial de España en 1833. Foi un dos catro reinos de Andalucía. Estendíase aproximadamente polo territorio das actuais provincias de Huelva, Sevilla e Cádiz e a depresión de Antequera, englobando ademais algúns municipios na actual provincia estremeña  de Badaxoz. As localidades que o compuñan segundo o Catastro de Ensenada poden verse na lista de localidades do Reino de Sevilla.

Desde o punto de vista xurisdicional o territorio do Reino de Xaén era tanto reguengo como señorial, existindo nel señoríos tanto laicos como eclesiásticos. Entre os primeiros atopábanse os territorios da Casa de Medina-Sidonia, a Casa de Arcos, a Casa de Alcalá, a Casa de Osuna, a Casa de Olivares, a Casa de Sanlúcar la Mayor, do Marquesado de Estepa, do Marquesado de Gibraleón e do Marquesado de Ayamonte, ademais doutros moitos de menor importancia. Entre os segundos había propiedades do Arcebispado de Sevilla, a Orde de San Xoán e o Mosteiro de San Isidoro del Campo.

No século XVIII en territorios do Reino de Sevilla fundáronse algunhas das Novas Poboacións de Andalucía e Serra Morena.

O Real Decreto de 30 de novembro de 1833 creou a provincia de Sevilla, que se formou unindo localidades do reino homónimo, excepto as que pasaron a formar parte da provincia de Cádiz e da provincia de Huelva. Así mesmo, a nova provincia de Sevilla incorporou Guadalcanal, que até entón pertencía a Estremadura, e perdeu as poboacións do Bodonal, Fregenal de la Sierra e Higuera la Real, que pasaron a formar parte da provincia de Badaxoz, en Estremadura. Actualmente a provincia está composta polos municipios que poden verse na lista de concellos da provincia de Sevilla.
Reino de Córdoba

O **Reino de Córdoba**  foi unha xurisdición territorial da Coroa de Castela desde a súa incorporación no século XIII até a División territorial de España en 1833. Foi un dos catro reinos de Andalucía.

## Historia e características 
Desde o punto de vista xurisdicional o territorio do Reino de Córdoba era reguengo e señorial. O reguengo centrábase ao redor da cidade de Córdoba e os seus arredores, mentres que ao norte e ao sur da capital existían extensos señoríos territoriais da Casa de Aguilar-Priego, a Casa de Cabra e do Condado de Santa Eufemia, así como outros señoríos menores, como o Marquesado de Benamejí, o Condado de Luque e as posesións da Casa de Comares e da Casa del Carpio.

O Real Decreto de 30 de novembro de 1833 creou a provincia de Córdoba, que se formou unindo as localidades do reino homónimo e os seguintes lugares de Estremadura: Belalcázar, Fuente la Lancha, Hinojosa del Duque e Villanueva del Duque. Con todo Chillón e a súa aldea de Guadalmez, lugares pertencentes ao reino, pasaron a formar parte da provincia de Cidade Real. Así mesmo a nova provincia incorporou dúas exclaves do Reino de Xaén que existían no Reino de Córdoba: Belmez (que incluía Peñarroya-Pueblonuevo, segregada en 1886) e Villafranca de Córdoba, antes "das Agullas".miniatura|Distribución do Reino de Córdoba.|centro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Catastro de Ensenada
Reino de Alxeciras

O **reino de Alxeciras** aparece tras a anexión en 1344 do reino meriní de Alxeciras á Coroa de Castela por parte de Afonso XI, despois de estar sitiada entre 1341 e 1344, cando se rendiu.
miniatura|Reinos taifas contra 1031.
Desde ese momento o título de "Rei de Alxeciras" figurou entre os títulos dos monarcas casteláns, e até a actualidade faino entre os títulos da Coroa de España. Con todo tras a morte de Afonso XI mentres cercaba Xibraltar en 1350, grazas ao enfraquecemento que sufría a Coroa de Castela polas loitas dinásticas que sufría, Muhammed V de Granada puido cercar e reconquistar a cidade en 1369. 

O rei nazarí reconstruíu as súas murallas e repoboouna, pero en 1379 comprendendo que Castela xa se repuxo das súas loitas internas e que non podería conservar a cidade moito tempo, preferiu destruíla a que volvese a mans castelás.

Tras a destrución de Alxeciras o territorio do seu antigo reino pasou a pertencer sucesivamente a Tarifa, a Xerez da Fronteira e finalmente a Xibraltar, tras a súa conquista definitiva en 1462.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Reino de Xaén

O **Reino de Xaén** foi unha xurisdición territorial da Coroa de Castela desde a súa incorporación no século XIII até a División territorial de España en 1833. Coñecido como o "Santo Reino", comprendeu un territorio que coincide aproximadamente coa actual provincia de Xaén e foi un dos catro reinos de Andalucía.

Tras a reconquista do territorio, a primeira idea da monarquía foi crear un reino ao redor de Baeza, o que dese continuidade á Taifa de Baeza e servise para restaurar a desaparecida diocese de Cástulo-Baeza. Con todo, finalmente elixiuse Xaén, que anteriormente fora capital da Taifa de Xaén. Os principais concellos do Reino de Xaén foron Andújar, Úbeda, Baeza, Martos, Cazorla e Alcalá la Real.

Desde o punto de vista xurisdicional o territorio do Reino de Xaén era tanto de reguengo como señorial, existindo nel señoríos tanto laicos como eclesiásticos. Entre os primeiros atopábanse os territorios da Casa de Santisteban del Puerto, a Casa de Alburquerque, a Casa dos Cobos e da Casa de Arcos. Entre os segundos estaban o Adiantamento de Cazorla e a Encomenda de Martos, propiedade do Bispado de Toledo e da Orde de Calatrava respectivamente, así como Albanchez, da Orde de Santiago.

O Reino de Xaén posuía dous enclaves territoriais situados no Reino de Córdoba, que eran Bélmez e Villafranca de Córdoba. Pola contra, o Reino de Granada tiña un enclave no Reino de Xaén, formado por Bélmez de la Moraleda e Solera.

No século XVIII en territorios do Reino de Xaén fundáronse algunhas das Novas Poboacións de Andalucía e Serra Morena.

O Real Decreto de 30 de novembro de 1833 creou a provincia de Xaén, que se formou unindo as localidades do reino homónimo, algunhas localidades do reino de Murcia, e dúas poboacións que até entón pertencían á Mancha: Beas de Segura e Chiclana de Segura. Os lugares do Reino de Murcia que se incorporaron a Xaén foron Benatae, Génave, Orcera, Santiago de la Espada, Segura de la Sierra (cos agregados da Porta e de Bujaraiza), Siles, Torres e Villarrodrigo. Así mesmo a nova provincia incorporou os dous enclaves do Reino de Granada que existían no Reino de Xaén: Bélmez de la Moraleda e Solera, que era un municipio independente (hoxe integrado no de Huelma).

## Galería de imaxes

Ficheiro:Señoríos del Reino de Jaén.svg|O Reino de Xaén segundo as Respostas Xerais do Catastro de Ensenada (1750-54).
Ficheiro:Cuatro Reinos de Andalucía.svg|Os catro reinos de Andalucía.
Ficheiro:Corona de castilla.svg|Reinos (e máis principado e señoría) que compoñían a Coroa de Castela.
Ficheiro:Provinces Crown of Castile 1590.svg|Os catro reinos de Andalucía no contexto xeral das provincias da Coroa de Castela.
Alexis Ruano

**Alexis Ruano Delgado**, nado en Málaga o 4 de agosto de 1985, é un futbolista español. Actualmente xoga no Deportivo Alavés.

## Traxectoria 
É un defensa central que posúe un gran manexo do xogo aéreo, aínda que tamén pode xogar de lateral dereito ou esquerdo, posto no que debutou co Málaga CF.

Nese club militou dous anos, tras os cales fichou polo Getafe CF tendo un papel importante no club madrileño no ano en que chegaron á semifinal da Copa da UEFA, acumulando un total de 30 partidos ao longo de toda a tempada e con dous goles. No seu paso polo club *azulón*, o Real Madrid, o Valencia CF e o FC Barcelona viron que era un xogador de moita calidade e querían fichalo. Pero ao final, no verán de 2007 anunciouse a súa fichaxe polo Valencia CF, pechado desde o mercado invernal, desembolsando o club 6,5 millóns de euros polos servizos do xogador por 6 tempadas.

Tras tres tempadas no club de Mestalla marcadas pola irregularidade no seu xogo, varias lesións e non cumprir as expectativas, quedando relegado ao banco o Valencia decide vendelo. O 24 de agosto de 2010 confirmouse a súa fichaxe polo Sevilla FC por seis tempadas cun custo de 5 millóns de euros.

## Clubs 
*Actualizado a 23 de agosto de 2010.*

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Ligazóns externas 
* Ficha de Alexis en El Mundo
* Foto de Alexis
Vicente Rodríguez Guillén

**Vicente Rodríguez Guillén**, coñecido simplemente como **Vicente**, nado en Valencia o 16 de xullo de 1981, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Brighton & Hove Albion FC.

## Traxectoria 
Empezou a xogar no Benicalap CF, o principal equipo do seu barrio, do cal pasou a formar parte do Levante UD. No ano 2000, tras cinco anos no equipo granota, chega ao Valencia CF e logra o subcampionato de Europa. Gañou a liga 2001-2002. A súa mellor tempada coa camiseta do Valencia é a 2003-2004, cando se converte no mellor xogador de España e segundo a FIFA entrou entre os tres mellores do mundo. O Valencia gaña ese ano a Liga e a Copa da UEFA.

O 29 de setembro de 2004 lesiónase nun partido de Liga de Campións contra o Werder Bremen no nocello esquerdo. Tras varios tratamentos con diferentes médicos volveu xogar unha serie de partidos, aínda que seguía con molestias polo que decidiu ir a Bélxica para ser tratado polo doutor Martens. Diagnosticóuselle unha "calcificación no calcáneo do nocello" esquerdo da cal operoulle. Despois do tempo estipulado de recuperación volveu o 30 de abril do 2005 na 34ª xornada de Liga ante o CD Numancia onde marcou un gol, e terminou a Liga sen problemas como titular.

A tempada 2005-06 xogou a un bo nivel ata que na xornada 19 vólvese a lesionar no nocello, esta vez no dereito, reaparece na xornada 37.

Na campaña 2006-07 vólvese a lesionar tras unha dura entrada do xogador do Celta de Vigo Iriney, reaparece en Mestalla contra o RCD Espanyol onde marcou un gol tras unha boa parede entre el e David Villa, tres días despois en Stamford Bridge ante o Chelsea FC nun partido de Liga de Campións, volve lesionarse. Pérdese o resto da tempada para non forzar a súa recuperación. A tempada 2007-08 volve dar un rendemento irregular, con novas lesións, esta vez unha fisura nun dedo do pé e diversos problemas musculares.

## Selección nacional 
Foi internacional coa Selección de fútbol de España en 38 ocasións. O seu debut produciuse o 28 de marzo de 2001 en Valencia, no partido España 2-1 Francia.

## Palmarés 
;Valencia
* Liga de España: 2001–02, 2003–04
* Copa da UEFA: 2003–04
* Supercopa de Europa: 2003–04
* Copa do Rei: 2007–08

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Datos de Vicente como xogador da selección española
Lipdub

300px|miniatura
***Lipdub*** ou ***lip dub*** (do inglés "dobraxe de beizos") é unha realización dun vídeo musical realizado por un grupo de persoas que sincroniza os seus beizos, xestos e movementos cunha canción popular ou calquera outra fonte musical. Adóitase realizar nunha soa toma (plano secuencia), na que os participantes fan *playback* mentres soa a música nun reprodutor móbil, sen importar a calidade do son da toma porque é na edición posterior cando se incorpora a canción como banda sonora. O feito de que se trate dun plano secuencia fai moi sinxelo o proceso. Con estes vídeos, os seus autores, amais de realizaren de xeito colectivo unha experiencia creativa, moi divertida e sen complicacións técnicas, adoitan tratar de mostrar o bo ambiente nunha institución determinada: universidade, empresa etc.

Actualmente o récord mundial de máis xente participando nun lip dub é o *LipDub per la independència* , realizado o 24 de outubro de 2010 na cidade de Vic. Participaron 5.771 persoas, segundo a World Records Academy. A canción escollida foi La Flama, do grupo Obrint Pas.

## Características 
Tom Johnson, un blogueiro especialista en tecnoloxía e comunicación, describiu que as características mínimas que debía que ter un bo *lip dub* eran:
* Espontaneidade: É a característica máis importante. Non se trata de algo preparado nin con decorados.
* Autenticidade: A xente e as situacións deben semellar reais.
* Participativo: O vídeo mostra un grupo de persoas facendo un esforzo colectivo.
* Humor: a xente mostra unha actitude divertida.

A parte disto, para poder cualificado de *lip dub*, un vídeo respectará certas regras:
* ser rodado nun só plano secuencia;
* posuír unha ou varias cancións, orixinais ou reinterpretadas;
* mostrar unha ou diversas persoas cantando a canción;

## Orixe 
Jakob Lodwick, o fundador de Vimeo, encuñaba o termo *lip dubbing* (*dobraxe de labios*) o 14 de decembro de 2006, nun vídeo titulado *Lip Dubbing: Endless Dream*. Na descrición do vídeo, escribiu, "Ía paseando cunha canción soando nos meus auriculares, e graveime a min mesmo cantando. Cando cheguei á casa, abrino co iMovie e engadinlle un Mp3 da canción orixinal, e sincroniceino co meu vídeo. Hai un nome pra isto? Se non hai, suxiro *lip dubbing*."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CPI Virxe da Saleta: *A Lingua sabe a Pan*
* IES Chapela: *Eu falarei*
* Lip dub Galegando!
* University LipDub - What do you do after studying? Universidade de Navarra
* Lipdub of a French University University of Angers
* Mellor lipdub francés feita pola Ecole des Mines de Douai
Hórreo tipo Cedeira

O **hórreo tipo Cedeira** é unha tipoloxía de hórreo galego que se estende nunha área que abrangue a zona costeira entre as rías de Ferrol e Ortigueira, delimitada polo sueste por unha liña máis ou menos recta que une Xuvia e Meira.  Convive con outras tipoloxías.

## Características
### Morfolóxicas
Ten planta rectangular oblonga, é alto e ás veces moi alto. A suspensión está constituída sempre por un celeiro. A cámara está formada por persianas, que están ordenadas en series verticais separadas por estreitas franxas de muro cego.

O tellado é a catro augas. Non ten, polo tanto, pinches sobre os penais, e o seu beiril é continuo e horizontal, pouco saínte. A pendente das vertentes é moi acusada. Non é frecuente o uso de elementos terminais, e cando os hai trátase de pezas encurvadas e terminadas en punta, que chaman *cornixas*, colocadas nos ángulos e nas arestas. A que vai no medio do cumio pode ser dobre e levar entre as dúas pólas unha pequena cruz. O acceso á cámara é exterior, non existindo comunicación entre esta e o celeiro. Faise a través dunha porta, aberta normalmente nun dos costais. Adoita ir centrada, pero nos hórreos máis grandes pode ir unha en cada extremo, colocadas de forma simétrica.

Non se atopan moitas variacións formais dentro do tipo, a non ser diferenzas na lonxitude e na altura. En casos excepcionais pode chegar a ter tres plantas.

### Construtivas
O celeiro é de fábrica de ladrillo ou de morteiro de cemento. O teito do celeiro, que fai de chan da cámara, é de morteiro tamén. As persianas que conforman as paredes da cámara está composta de pequenas pezas de xisto ou de cerámica, todas de igual dimensión, chamadas *chanquilóns*. Estas pezas déixanse na súa cor natural, mentres que o celeiro e as xambas e esquinais revócanse e encálanse.

O tellado é de lousa de xisto. Os elementos terminais son de cerámica.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hórreo
* Hórreo galego

### Bibliografía
* Martínez Rodríguez, I. *El Hórreo Gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza, 1999. ISBN 8489748640.
Aneiros

O topónimo **Aneiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Aneiros**, lugar da parroquia de San Román de Montoxo, no concello de Cedeira;
***Aneiros**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Ferrol.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Antonio Martínez Aneiros**, político galego (n. 1933);
***Víctor Aneiros**, guitarrista de rock-blues galego (n. 1960);
***Rosa Aneiros**, escritora galega (n. 1976);
***Alberto G. Aneiros**, escritor galego.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Aneirós**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba.