open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mundial de Fútbol de 2018

A **Copa Mundial da FIFA Rusia 2018™** (en ruso: *Чемпионат мира по футболу 2018™*) foi a edición número vinte e un do Campionato Mundial de fútbol de seleccións, a competición máis importante deste deporte. O torneo celebrouse en Rusia durante o ano 2018 (do 8 de xuño ao 8 de xullo). Esta edición foi a primeira que se xogou en Europa Oriental.

## Organización 
### Estadios 

## Clasificación 
O sorteo para a clasificación para o Mundial realizouse no Konstantinovsky Palace en Strelna, San Petersburgo, o 25 de xullo de 2015. Como país organizador, Rusia clasificouse automaticamente para o Mundial. As fases de clasificación comezaron o 12 de marzo de 2015, e remataron o 15 de novembro de 2017. Por primeira vez na historia do Mundial, as 209 seleccións da FIFA entraron no proceso de clasificación (agás Rusia, clasificada automaticamente).

20 dos 32 clasificados estiveron presentes no anterior Mundial, mentres que as seleccións de Panamá e Islandia farán o seu debut na competición. Por primeira vez dende 1958, a selección italiana quedou fóra do Mundial tras non superar a clasificación, mentres que os Países Baixos, tras ser segundos en 2010 e terceiros en 2014, tamén quedaron eliminados. Por segundo Mundial consecutivo, a rexión de Oceanía quedou sen representante.
### Lista de participantes 
## Grupos 

## Calendario 
Para máis información sobre cada encontro (aliñacións, trocos, sancións...) prema no resultado. Todos os horarios están en hora local.

### Primeira fase 
#### Grupo A 

#### Grupo B 

#### Grupo C 

#### Grupo D 

#### Grupo E 

#### Grupo F 

#### Grupo G 

#### Grupo H 

### Segunda fase 

#### Oitavos de final 

#### Cuartos de final 

#### Semifinais 
#### Terceiro posto 
#### Final 
## Estatísticas 
### Máximos goleadores 
### Galardóns 
#### Equipo do torneo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rusia
* Copa do Mundo de Fútbol

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FIFA World Cup 2018
Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España

O **Premio Nacional de literatura infantil e xuvenil de España** é un dos Premios Nacionais de Literatura de España outorgados polo Ministerio de Cultura de España dende 1978 a obras escritas en calquera das linguas oficiais do Estado español.

## Premiados 
*1978 - Montserrat del Amo, *El nudo*
* 1979 - Fernando Martínez Gil, *El río de los castores*
* 1980 - Juan Farias, *Algunos niños, tres perros y más cosas*
* 1981 - Alfonso Martínez-Mena, *La tierra de nadie*
* 1982 - Carlos Murciano, *El mar sigue esperando*
* 1983 - Josep Vallverdú, *Saberut i Cua-Verd*
* 1984 - Ana María Matute, *Sólo un pie descalzo*
* 1985 - Joan Manuel Gisbert, *El museo de los sueños*
* 1986 - Paco Martín, *Das cousas de Ramón Lamote*
* 1987 - Carmen Conde, *Canciones de nana y desvelo*
* 1988 - Gabriel Janer Manila, *Tot quant veus és el mar*
* 1989 - Andreu Martín e Jaume Ribera, *No demanis llobarro fora de temporada*
* 1990 - Pep Albanell, *La rosa de Sant Jordi*
* 1991 - Fernando Lalana, *Morirás en Chafarinas*
* 1992 - Carmen Vázquez Vigo, *Un monstruo en el armario*
* 1993 - José María Merino, *No soy un libro*
* 1994 - Gabriel Janer Manila, *Han cremat el mar*
* 1995 - Xabier P. Docampo, *Cando petan na porta pola noite*
* 1996 - Fina Casalderrey, *O misterio dos fillos de Lúa*
* 1997 - Emili Teixidor, ''L'amiga més amiga de la formiga Piga*
* 1998 - Elvira Lindo, *Los trapos sucios de Manolito Gafotas*
* 1999 - Vicente Muñoz Puelles, *Óscar y el león de correos*
* 2000 - Emilio Pascual, *Días de Reyes Magos*
* 2001 - Miguel Fernández-Pacheco, *Verdadera historia del perro Salomón*
* 2002 - Miquel Desclot, *Més música, Mestre!*
* 2003 - Mariasun Landa, *Kokodriloa ohe azpian*
* 2004 - Gustavo Martín Garzo, *Tres cuentos de hadas*
* 2005 - Antonio Rodríguez Almodóvar, *El Bosque de los Sueños*
* 2006 - Fernando Marías, *Cielo abajo*
* 2007 - Jordi Sierra i Fabra, * Kafka y la muñeca viajera*.
* 2008 - Agustín Fernández Paz, *O único que queda é o amor*.
* 2009 - Alfredo Gómez Cerdá, *Barro de Medellín*
* 2010 - Eliacer Cansino Macías, * Una habitación en Babel*.
* 2011 - Maite Carranza, * Paraules emmetzinades*.
* 2012 - Laura Gallego García, por *Donde los árboles cantan*
* 2013 - César Mallorquí, por *La isla de Bowen*
* 2014 - Diego Arboleda, por *Prohibido leer a Lewis Carroll.*
* 2015 - Ledicia Costas, *Escarlatina, a cociñeira defunta*.
* 2016 - Alejandro Palomas, *Un hijo*.
* 2017 - Antonio García Teijeiro, *Poemar o mar*
* 2018 - Juan Kruz Igerabide, por *Abezedario titirijario* (traducido ao galego como *Abecedario monicredario*).
* 2019 - Raimon Portell, por *Camins d'aigua.*
* 2020 - Elia Barceló, por *El efecto Frankenstein.*
* 2021 - Beatriz Giménez de Ory, por *Un hilo me liga a vos. Mitos y poemas*
* 2022 - Rafael Salmerón, por *La rama seca del cerezo*
* 2023 - Patxi Zubizarreta, por *Zerria*
* 2024 - Mónica Rodríguez, por *Umiko*
* 2025 - Leire Bilbao, por *Klera''

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Premios Nacionais de Cultura de España
### Ligazóns externas 
* Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil
Undulatus

miniatura|250px|Altocumulus stratiformis undulatus
**Undulatus** é unha variedade de nubes con aspecto de ondas ou onduladas, semellando a ondada do mar.

Está presente nos xéneros cirrostratus, cirrocumulus, altocumulus, altostratus, stratus e stratocumulus.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Martín León, F. e Quirantes, J. A., *Cazadores de nubes*, Ministerio de Educación y Ciencia, Gobierno de España.

### Ligazóns externas
* Atlas fotográfico de nubes
Xesús Carro

**Xesús Carro García**, nado en Santiago de Compostela o 24 de decembro de 1884 e finado na mesma cidade o 8 de decembro de 1973, foi un sacerdote, arqueólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Membros do [SEG en 1928: De esquerda a dereita na fileira de atrás: Ramón Otero Pedrayo, Antón Losada Diéguez, Florentino López Cuevillas, Vicente Risco, Carballo Calero, Xosé Filgueira Valverde, Sebastián García Paz, Luís Pintos Fonseca, Antón Fraguas, Bibiano Fernández Osorio-Tafall. Sentados: Isidro Parga Pondal, Abelardo Moralejo Laso, Xesús Carro, Salvador Cabeza de León, Joaquín Arias Sanjurjo, Xerardo Álvarez Limeses e Juan Novás Guillán.]]
Fillo do almacenista compostelán Tomás Carro Carro. Só exerceu como eclesiástico nalgunhas parroquias santiaguesas, interesándose dende moi novo pola arqueoloxía. Pertenceu ao Seminario de Estudos Galegos e logo ao Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. 

Após o alzamento militar de 1936, empregando a súa sotana como salvoconduto, conseguiu salvar parte dos fondos do Seminario de Estudos Galegos da destrución. "O máis brutal atentado que se fixo con Galiza" en palabras de Isaac Díaz Pardo. Carro conseguiu rescatar, entre outras cousas, as láminas das miniaturas do Códice Calixtino.

Ingresou na Real Academia Galega o 27 de xullo de 1941 e foi   correspondente da Real Academia da Historia e da Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Colaborou na revista *Spes*.

## Obras 
* *Las catedrales gallegas*, 1950.
* *Estudios jacobeos*, 1954.
* *A pelengrinaxe ao Xacobe de Galicia*, 1965.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*
* *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores*
* *Diccionario de escritores en lingua galega*
### Outros artigos 
* Seminario de Estudos Galegos
### Ligazóns externas 
* : «Figuración sen mesturas de don Xesús Carro García»  Compostela, primavera do 1986.
Finn Laudrup

**Finn Laudrup-Jensen**, nado en Frederiksberg o 31 de xullo de 1945, é un ex xogador de fútbol profesional dinamarqués.

Na súa carreira, pasou por diversos equipos tal que o Wiener Sport-Club de Austria e os dinamarqueses Vanløse IF, Brønshøj Boldklub, KB e Brøndby IF. Xogou 19 partidos e anotou 6 tantos coa selección nacional de Dinamarca. É o pai dos tamén futbolistas Michael Laudrup e Brian Laudrup.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador
Servicio de urxencias

***Servicio de urxencias*** é unha serie de televisión galega realizada pola Televisión de Galicia. Foi a primeira serie de ficción de produción galega propia.

## Desenvolvemento 
A serie era unha minicomedia de situación, de apenas trece minutos, que se emitiu por primeira vez no programa de humor *Velaí...*, e que se emitiu de novo de xeito independente en 1991. Ambientada no servizo de urxencias dun hospital, parodiábase nun ton de humor negro as relacións entre os médicos e cos doentes con guión de Suso de Toro, algúns publicados en libro cun título homónimo en 2002.

## Notas
EHF Challenge Cup

A **Challenge Cup** é unha competición entre clubs de balonmán europeos disputada anualmente dende o 2000 e organizada pola EHF (European Handball Federation). Nesta competición participan equipos das ligas de menor potencial do continente. Os clubs da Liga ASOBAL (España) e da Handball-Bundesliga (Alemaña) decidiron non participar nesta competición ao reportaren máis perdas económicas dos beneficios que podían obter.

A Challenge Cup substituíu a **City Cup** a partir da tempada 2000-01, na cal si participaran os equipos españois e alemáns.

## Categoría masculina 
### Fases finais 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por países 
## Categoría feminina 
### Fases finais 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por países 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* EHF City Cup
* Federación Europea de Balonmano (EHF)

### Ligazóns externas 
* EHF Challenge Cup masculina 
* EHF Challenge Cup feminina 
* Resultados masculinos 
* Resultados femininos
Michael Laudrup

**Michael Laudrup-Jensen**, nado en Frederiksberg o 15 de xuño de 1964, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol dinamarqués. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o Swansea City AFC.

Está considerado como un dos mellores futbolistas de Europa nos anos 80 e 90. É fillo de Finn Laudrup e irmán de Brian Laudrup.

## Traxectoria 
En setembro de 2011 dimitiu como adestrador do RCD Mallorca por diferenzas co vicepresidente do club Lorenzo Serra Ferrer. O seu substituto foi Joaquín Caparrós.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Laudrup engrandece a Dinamarca*
Jason Cooper

**Jason Toop Cooper**, nado o 30 de xaneiro de 1967 en Londres, é un músico inglés coñecido sobre todo polo seu traballo coa banda The Cure.

## Traxectoria 
Jason uniuse a The Cure como batería no ano 1995, despois da saída en 1993 de Boris Williams. Ata o momento, gravou nos álbums de estudio *Wild Mood Swings*, *Bloodflowers*, *The Cure* e *4:13 Dream*. Tamén aparece en *Trilogy* e *Festival 2005*.

Tamén compón música para películas, e destaca a composición para *From Within*, que fixo con Oliver Kraus, e que gañou o premio ao mellor *score* orixinal no Solstice Film Festival do 2008.
Anievas

**Anievas** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria (España). Limita polo norte con Los Corrales de Buelna e San Felices de Buelna, polo oeste e sur con Arenas de Iguña e polo leste con Corvera de Toranzo. Este pequeno municipio, situado no centro xeográfico de Cantabria é un pequeno vale da cunca do río Besaya.

## Localidades 
Os 361 habitantes de Anievas (INE, 2008) distribúense polas seguintes localidades: 
* Barriopalacio, 102 hab. 
* Calga, 47 hab.
* Cotillo (Capital), 129 hab.
* Villasuso, 83 hab.

## Economía 
A principal actividade económica é a gandaría e a agricultura. Anievas presenta un equilibrio económico entre os sectores económicos, posto que o sector primario emprega o 23,5% da poboación, o secundario o 37,4%, e o terciario o 39,1%.

## Festas 
* 26 de xullo, Santa Ana (Villasuso).
* 5 de agosto, A Virxe das Neves (Cotillo).
* 15 de agosto, A Nosa Señora da Asunción (Barriopalacio).
* 16 de agosto, San Roque (Calga).

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 
José Díaz Gómez (PP) é o actual alcalde do municipio, tras revalidar o seu cargo nas eleccións municipais de 2007. Nestas táboas móstranse os resultados das eleccións municipais celebradas no ano 2003 e 2007.

* Alcalde electo: José Díaz Gómez (PP).
|

* Alcalde electo: José Díaz Gómez (PP).
|}

## Patrimonio 
Ten dous dos bens de interese cultural de Cantabria. Por un lado, a igrexa de San Andrés en Cotillo, con categoría de Monumento. Por outro lado, é un dos municipios polos que se estende o Conxunto arqueolóxico de Espina del Gallego, Cildá, El Cantón e Campo de Las Cercas canda Corvera de Toranzo, Molledo, Arenas de Iguña, San Felices de Buelna e Puente Viesgo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina de Anievas
*Información sobre Anievas en Cantabria Joven
Tumu Enua

**Tumu Enua** foi un partido político das Illas Cook.
## Historia 
O partido fundouno Norman George como unha escisión do Partido Demócrata pero logo dunha serie de escándalos por conflito de intereses  o partido non o elixiu como candidato na súa circunscrión para as eleccións de 2004     e Norman George fundou un novo partido para concorrer ás eleccións e que tamén se presentou en catro circunscricións sen conseguir escano ningún, tivo o  2.4% dos votos, máis tarde George uniuse ao Partido das Illas Cook, cesando de existir o Tumu Enua.

## Notas
Gene Trautmann

**Gene Trautmann**, nado en Portland (Oregón) en 1966, é o antigo batería das bandas Queens of the Stone Age, Eagles of Death Metal e Miracle Workers.

## Traxectoria
Criouse na súa cidade natal, e comezou a tocar en gravacións aos 11 ou 12 anos. Comezou a tocar e bandas punk no instituto e finalmente uniuse a un grupo chamado The Miracle Workers, que se dedicaba a revivir a primeira xeración punk de bandas de garage de madiados dos 60 como The Sonics e The Count Five. Despois de graduarse en 1985 na Oregon Episcopal School, foi coa banda aos Ánxeles e tocou en varios álbums, ademais de realizar xiras polos Estados Unidos e Europa.

Despois de que Brant Bjork deixase Kyuss, Trautmann foi chamado por Josh Homme para unha audición. A pesar de que tocou co grupo durante dúas semanas, o posto foi finalmente para Alfredo Hernández. Homme non se esqueceu del, e chamouno novamente para tocar no álbum de Queens of the Stone Age *Rated R*. Trautmann sería membro da banda dende xuño de 1999 ata setembro do 2001.
Club Atlético Independiente de Neuquén

O **Club Atlético Independiente de Neuquén** é un club de fútbol arxentino da cidade de Neuquén. Fundouse en 1921 e compite no Torneo Argentino B.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina non oficial
Estadio Alberto J. Armando

O **Estadio Alberto J. Armando** (anteriormente **Estadio Camilo Cichero**), coñecido como **La Bombonera** é un estadio de fútbol arxentino do barrio de La Boca da cidade de Buenos Aires, con capacidade para 49.000 espectadores. Inaugurouse o 25 de maio de 1940 e serve de localía ao Club Atlético Boca Juniors. En 1986 recibiu o nome oficial de *Estadio Camilo Cichero* e no ano 2000 cambiaronllo pola denominación actual.

File:Foto palco bombonera.JPG
File:LaBomboneraViewOfInterior.jpg
File:Bombonierka.JPG
File:La_Bombonera_-_Buenos_Aires_-_Argentina.jpg
La Bombonera

Co nome de **La Bombonera** son coñecidos os seguintes estadios:

* O **Estadio Alberto J. Armando**, do Club Atlético Boca Juniors, na Arxentina.
* O **Estadio Nemesio Díez**, do Deportivo Toluca, en México.
* O **Estadio La Bombonera**, do Club Atlético Basáñez, no Uruguai.
Tim Alexander

**Tim "Herb" Alexander**, nado en Cherry Point (Carolina do Norte) o 10 de abril de 1965, é un músico estadounidense, coñecido por ser o batería da banda Primus. Tim tocou na meirande parte da discografía do grupo, incluídos algúns dos seus álbums máis coñecidos como *Frizzle Fry* (1990), *Sailing the Seas of Cheese* (1991), *Pork Soda* (1993) e *Tales from the Punchbowl* (1995). Alexander estivo na banda en tres momentod; inicialmente deixou Primus en 1996 e regresou en 2003, antes de marchar novamente en 2010 e regresar en 2013. 

Aínda que Alexander ten afirmado estar inspirado inicialmente para tocar a batería por lendarios músicos como John Bonham, Neil Peart e Shaun O'Connor, o guitarrista de Primus Larry LaLonde asegura que o seu xeito de tocar está máis influenciado pola música African Jùjú.

Fóra de Primus, Alexander tocou en varios proxectos co líder de Tool Maynard James Keenan, incluídas as bandas Puscifer e A Perfect Circle, e tamén tocou no grupo de artes escénica teatrais Blue Man Group. Alexander ten sido loubado pola súa forma de tocar "polirrítmica".

## Traxectoria 
Antes de unirse a Primus tocou e gravou con Major Lingo, unha banda se ska cunha lap steel guitar como instrumento principal. Cando Major Lingo xirou pola Bay Area Tim coñeceu aos membros de Primus e fixo unha proba coa banda.

Despos de que Alexander deixase o grupo, formou o seu propio proxecto, Laundry, coa que editou dous álbums, *Blacktongue* e *Motivator*. Alexander tamén colaborou co baixista experimental Michael Manring e co guitarrista Alex Skolnick para formar o grupo Attention Deficit.

Alexander foi o primeiro batería de A Perfect Circle, realizando os primeiros concertos coa banda, e gravando o tema "The Hollow" no seu álbum de estrea, *Mer de Noms*. Aparece tamén como membro no DVD/CD *aMOTION*.

Alexander uniuse ao grupo teatral Blue Man Group, e ocasionalmente tocou coa banda de Las Vegas Uberschall.

A pesar de ser principalmente coñecido polo seu traballo como batería, Alexander tamén é un hábil guitarrista e vocalista. Tocou a guitarra ao vivo co grupo Born Naked e fixo labores de vocalista no segundo álbum de Laundry e na súa xira de promoción.

Alexander estivo involucrado nun novo proxecto entre os anos 2008 e 2009. Este coñeceuse co nome Into The Presence e interpretaba cancións de Luis Carlos Maldonado. O seu álbum de estrea foi lanzado a través do selo Razor and Tie Records e conta coa colaboración da baixista Paz Lenchantin e a súa irmá, a chelista Ana Lenchantin.

Na actualidade Alexander está envolto co proxecto de Maynard James Keenan Puscifer. Xirou coa banda e aparece nas súas gravacións máis recentes.

## Notas
Mike Dillard

**Mike Dillard** foi o batería e un dos membros fundadores da banda estadounidense The Melvins. Deixou o grupo en 1984 e foi substituído por Dale Crover. En 1986 tocou brevemente na primeira banda de Kurt Cobain, Fecal Matter, antes de que se desfixese.

Dillard volveu tocar temas de *Mangled Demos from 1983* en directo con Buzz Osborne e Dale Crover (este ao baixo e co nome Matt Luki) despois da edición do álbum no ano 2005.
Brendon McNichol

**Brendon McNichol**, nado en novembro de 1969, é un guitarrista estadounidense que tocou en bandas como Queens of the Stone Age, Masters of Reality e Rattlebone. He is now working as a contractor.

## Traxectoria 
No ano 1990 Brendon vivía en Hollywood, e comezou a tocar co seu compañeiro de habitación, o baixista Roger Deering. Roger estivera aneriormente na banda de punk rock The Drills, e mudárase desde Miami (Florida) aos Ánxeles (California) co batería Kerry Furlong, que tamén tocara na banda, para crear un novo grupo. Kerry formou unha banda con Brendon, Roger e Jeff Muendel. Os seus primeiros concertos fixérono co seu antigo nome de The Drills debido á reputación que tiñan co mesmo, e finalmente cambiárono a Rattlebone. Editaron un EP de 5 temas en 1991 producido por Dave Jerden. Brendon deixou Rattlebone en 1994, sendo substituído por Greg Birribauer ata que a banda se desfixo en 1995.

No ano 1996 Brendon uniuse a Masters of Reality, tocando en directo e aparecendo no álbum ao vivo *How High The Moon: Live At The Viper Room*. No ano 2000 uniuse a Queens of the Stone Age, tocando tamén o lap-steel e o piano. Ademais de xirar coa banda gravou con eles varios temas no estudio. Brendon tamén tocou con K.C. and the Sunshine Band, The Drills, Stacy Q., Pablo Moses, Michigan and Smiley, Charlie Chaplan, Drone w/ Ted Parsons, Desert Sessions, Levi Chen, Photek, Discordia, The Dwarves e Palmerville ademais de aparecer en bandas sonoras, anuncios e de traballar como músico de sesión en distintos álbums.
Enxeñaría naval

A **enxeñaría naval e oceánica** ocúpase do deseño, planificación, proxecto e construción de todo material flotante, como poden ser buques ou plataformas petrolíferas.

## Historia e características 
A enxeñaría naval abrangue as funcións de enxeñaría incluíndo o proxecto creativo do buque e artefactos flotantes, a investigación aplicada, o desenvolvemento técnico nos campos de deseño e construción e a administración dos centros de produción de material flotante (estaleiros). Así como tamén do mantemento e reparación destes.

En España e ata o século XVIII eran chamados "construtores". A partir de 1770 apareceron os "enxeñeiros de mariña" (ou "hidráulicos"), posteriormente o termo acabou en "enxeñeiros navais".
Kaagweek

miniatura|Competición da clase pampus na Kaagweek de 2004
A **kaagweek** é unha competición de vela que se celebra nos Países Baixos, nos Kagerplassen, organizada pola Koninklijke Watersportvereniging "De Kaag" desde 1918, é a competición de vela máis antiga no país de duración semanal.

## Desenvolvemento 
A competición organízase en varias clases: yawl de 12 pés, cadet, láser, optimist, pampus, regenboog, splash, valk e yngling, ademais o sábado, domingo e martes tras a celebración das carreiras celébrase unha competición entre os equipos de Frisia e Holanda na clase regenboog. Tradicionalmente abre a competición o Comisario da Raíña quen con motivo de ocasións especiais pode delegar como acontenceu en 2008 cando delegou no alcalde de Alkemade, onde ten a súa sede a asociación convocante xa que ao ano seguinte ía desaparecer como entidade municipal ao se integrar con Jacobswoude no novo concello de Kaag en Braassem.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*24 Uurs Zeilrace
*Bontekoerace

### Ligazóns externas 
*Web oficial
Charlie Clouser

**Charlie Clouser**, nado en Hanover (Nova Hampshire) o 23 de xuño de 1963, é un músico estadounidense que toca principalmente sintetizadores, teclados, theremin e batería. É coñecido polas súas habilidades na programación de música, na mestura e facendo remesturas.

## Traxectoria 
Foi membro de Nine Inch Nails entre os anos 1994 e 2000. Despois de saír da banda, entrou en *Burning Retina* co antigo guitarrista de L. A. Guns Mick Cripps e o traballador de Nothing Records Sean Beavan. Clouser tamén foi membro da banda *9 Ways to Sunday*, que editou un álbum autotitulado en 1990. Clouser ten feito remesturas de artistas como Nine Inch Nails, Marilyn Manson, Rammstein e Meat Beat Manifesto.

No ano 2004 Clouser produciu o álbum *Size Matters* da banda Helmet, que consiste principalmente en colaboracións entre Charlie Clouser e Page Hamilton, coa intención de facer un "álbum en solitario" de Page Hamilton.

Dous temas programados por Clouser foron nomeados aos premios Grammy en 1997: o de White Zombie "I'm Your Boogie Man" e o de Rob Zombie e Alice Cooper "Hands of Death (Burn Baby Burn)", o último deles tamén coescrito e mesturado por Clouser.

Traballou con Trent Reznor na banda sonora da película *Natural Born Killers*, axudándoo a gravar e producir unha nova versión de "Something I Can Never Have", un tema que na súa versión orixinal aparaceía no álbum *Pretty Hate Machine*. A remestura da canción de Rob Zombie "Dragula" que se atopa na película *The Matrix*, tamén é de Clouser. Outro tema de Rob Zombie remesturado por el é "Reload", que aparece en *The Matrix Reloaded*. Produciu o álbum de Helmet *Size Matters* e o inconcluso proxecto con Page Hamilton chamado *Gandhi*.

Clouser encargouse dos sintetizadores en directo na xira de Alec Empire *Intelligence And Sacrifice* no ano 2001.

Aparece no documental *Moog* sobre o pioneiro da música electrónica Robert Moog, e compuxo a canción "I Am a Spaceman" para a banda sonora do mesmo.

Clouser tamén traballou como compositor para o cine e a televisión, facendo a música para as películas da serie *Saw*, *Death Sentence*, *Resident Evil: Extinction*, *Dead Silence* e *Deepwater*. En televisión compuxo a música para a serie da NBC *Las Vegas Freeway*, e a da CBS *NUMB3RS*.

## Véxase tamén
Lionel Tiger

**Lionel Tiger**, nado en 1937 no Canadá, é un antropólogo residente nos Estados Unidos. É profesor na Universidade Rutgers e codirector de investigación na Harry Frank Guggenheim Foundation. Gradouse na Universidade McGill e na London School of Economics da University of London, en Inglaterra. Así mesmo, é asesor para o departamento de Defensa do Goberno dos Estados Unidos, sobre o futuro da biotecnoloxía.

## Obra 
* *Men in Groups.* (1969). Nelson. ISBN 978-0-17-138007-1. 
* *The Imperial Animal*. (1971). Holt, Rinehart and Winston. ISBN 978-0-03-086582-4. 
* *Optimism: The Biology of Hope*. (1979). Simon and Shuster. ISBN 978-0-671-22934-4. 
* *The Pursuit of Pleasure.* (1992). ISBN 978-0-7658-0696-3. 
* *The Decline of Males.* (1999). Golden Books. ISBN 978-0-312-26311-9. 
* ''God's Brain''. (2010). Prometheus Books. ISBN 978-1-61614-164-6.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rutgers biography
La Jamais Contente

***La Jamais Contente*** (en galego: *O nunca satisfeito*) foi o primeiro vehículo eléctrico en superar os 100&nbsp;km/h. Trátase dun coche con dous motores eléctricos, conectados a cada un dos eixes das rodas (marca Postel-Vinay), dunha potencia máxima total de 50 quilovatios (68 cabalos aproximadamente). Ten unha carrozaría de aliaxe lixeira con forma de torpedo. Non obstante, a alta posición de condución e o exposto chasis inferior, estragaban moito a aerodinámica. A plusmarca de velocidade en terra foi estabelecida, segundo as fontes, o 29 de abril ou o 1 de maio de 1899, en Achères, Yvelines, preto de París. 

O coche foi construído e pilotado polo belga Camille Jenatzy, quen era fillo de Constant Jenatzy, un fabricante de pneumáticos de caucho, unha novidade na época. Camille estudou enxeñaría, e estaba interesado nos vehículos de propulsión eléctrica.

O vehículo actualmente se atopa no museo do automóbil de Compiègne, en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información
Neutral Records

**Neutral Records** é un selo discográfico independente dos Estados Unidos. O guitarrista Glenn Branca foi o seu fundador e encargouse del entre finais dos anos 70 e principios dos 80, durante o máximo esplendor da escena No Wave e post-punk. Entre as súas edicións están as primeiras gravaciósn de Swans, o EP de estrea de Sonic Youth e o seu álbum *Confusion is Sex*.

## Edicións 

## Notas
Fernando Rodríguez Méndez

**Fernando Rodríguez Méndez**, coñecido tamén como **Fernando Méndez**, nado en Celanova en 1964, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Traballou nos ámbitos da comunicación xudicial, sanitaria e empresarial. Ten un mestrado en Drogodependencias e SIDA, e está especializado en comunicación de organizacións, xestión e estratexias da comunicación. Como xornalista exerceu nos periódicos *Faro de Vigo* e *La Región* amais de na Televisión de Galicia. Colaborou así mesmo con outros medios de comunicación como *El Observador*, *Cambio 16*, *Interviú*, *Radio Minuto*, a revista *Tiempo* e RNE.

Foi xefe de prensa da Consellaría de Agricultura da Xunta de Galicia, director de Comunicación de Tecnópole (Parque Tecnolóxico de Galicia), asesor de Comunicación na Deputación de Ourense. e director da Fundación Araguaney-Puente de Culturas.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Historia dun crime. O caso do Metílico* (1998, Galaxia).

### Narrativa 
* *Deus xogando aos dados*, (2011, Sotelo Blanco).

### Obras colectivas 
* *Voz e voto. Homenaxe a Celso Emilio Ferreiro* (1991).
* *Contos do Sacaúntos. Romasanta, o criminal* (2016, Urco).

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Metílico, 50 años envenenados* (2013, Sotelo Blanco).
* Premio Literario Internacional Latin Heritage Foundation (Estados Unidos, 2011).
* Finalista do IV Premio de Novela Qué Leer - Volkswagen (2011).
* Finalista do XX Premio Edebé de Literatura Xuvenil (2012).
* Finalista do Premio da Asociación Galega de Editores á mellor novela, pola súa obra “Deus xogando aos dados” (2012).
* Finalista do XXXII Premio Felipe Trigo de Novela (2012).
* Premio internacional de xornalismo de investigación Ana María Agüero Melnyczuk pola súa obra "El Caso Metílico" (Arxentina, 2013).
* VI Premio de Novela "Ciudad de Almería" (2014) pola súa obra&nbsp;*Nunca guardes las cosas rotas*.
* Premio “Ramón Puga”, Radio Ourense Cadena Ser, á mellor novela pola obra *Cuatro esquinitas tiene mi cama* (2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Blog do autor
* Blog do Caso Metílico
* Fernando Méndez: «Llego a una casa donde se cree en la cultura con letras mayúsculas»
Estadi Municipal de Montilivi

O **Estadi Municipal de Montilivi** é un estadio de fútbol da cidade de Xirona, en Cataluña, España. É un recinto deportivo que alberga os partidos do Girona Futbol Club, equipo que milita actualmente na Primeira División. Está situado no barrio de Montilivi.

O estadio, inaugurado o 14 de agosto de 1970, ten capacidade para 9.282 espectadores, todos eles sentados. A marca histórica de asistencia foi de 25.000 espectadores a principios dos 70 nun partido contra o FC Barcelona.

En xuño de 2010 e tras máis de 7 meses de atraso respecto ao prazo previsto, a bancada lateral do Estadi de Montilivi, estaba finalizada. Aínda que ao non estar acabados os accesos á mesma, non se puido estrear na tempada 2009/10. Xunto ao estadio existe un campo auxiliar cunhas dimensións menores (90 x 45 m) tamén de céspede natural.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do estadio na web do concello de Xirona
Lacunosus

miniatura|250px|Stratocumulus lacunosus
**Lacunosus** é unha variedade de nubes caracterizadas pola presenza de ocos limpos repartidos máis ou menos regularmente, e dos cales moitos teñen as beiras esfiañadas. A súa disposición lembra a unha malla ou a un panal de mel.

Está presente nos xéneros cirrocumulus, altocumulus e stratocumulus.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Martín León, F. e Quirantes, J. A., *Cazadores de nubes*, Ministerio de Educación y Ciencia, Gobierno de España.

### Ligazóns externas
* Atlas fotográfico de nubes
EHF City Cup

A **City Cup** foi unha competición europea de balonmán que se disputou entre as tempadas 1993-94 e 1999-00. Os grandes dominadores desta competición foron os equipos da Handball-Bundesliga de Alemaña, que gañaron seis das sete edicións da competición, coa única excepción da tempada 1995-96, na que os noruegueses do Drammen HK se alzaron co título logo de gañar a final fronte aos alemáns do SG Vfl BHW Hameln. O equipo máis laureado desta competición foi o TuS Nettlstedt alemán, cun total de dous títulos, os dous conseguidos de xeito consecutivo. Na categoría feminina os dominadores foron os equipos alemáns e os romaneses, aínda que ningún equipo foi quen de repetir título.

A partir da tempada 2000-01 foi substituída pola **EHF Challenge Cup**, sen a participación dos equipos das ligas mellor valoradas na clasificación da EHF, ao estimar que os beneficios económicos obtidos desta nova competición non compensaban os custos dos longos desprazamentos.

## Competición masculina 
### Fases finais 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por ligas 
## Competición feminina 
### Fases finais 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por ligas 
## Véxase tamén 
## Outros artigos 
* EHF Challenge Cup

### Ligazóns externas 
* Clasificación da EHF (PDF)
Al Franken

**Alan Stuart "Al" Franken**, nado o 21 de maio de 1951 en Nova York, é un humorista, actor, produtor, presentador de televisión e radio e político estadounidense. Membro do Minnesota Democratic-Farmer-Labor Party, partido afiliado ao Demócrata, é senador por Minnesota.

## Traxectoria 
Franken fíxose coñecido como guionista e presentador do programa satírico de televisión *Saturday Night Live* desde o seu comezo en 1975. Tamén actuou e escribiu guións para filmes e series de televisión. Foi comentarista político, autor de cinco libros e presentador do seu propio programa de radio *The Al Franken Show* na cadea Air America Radio. En 2008, Franken derrotou ao candidato republicano e senador Norm Coleman, por 312 votos de diferenza, Coleman recorreu aos tribunais, pero o Tribunal Supremo de Minnesota recoñeceu por unanimadade a vitoria de Franken o 30 de xuño de 2009. e Franken accedeu ao Senado o 7 de xullo de 2009.

## Notas
Copa IHF

A **Copa IHF** foi unha competición internacional entre clubs de balonmán organizada pola IHF que se disputou entre a tempada 1981-82 e a 1992-93, na que competían equipos europeos e non europeos. Na tempada 1993-94, co aumento dos representantes das ligas mellor valoradas pola EHF foi substituída pola Copa EHF, organizada pola Federación Europea de Balonmán, pasando a disputala unicamente os equipos europeos.

## Categoría masculina 
### Fases finais 
## Categoría feminina 
### Fases finais 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* EHF
* Copa de Europa de balonmán
* Supercopa de Europa de balonmán
* Recopa de Europa de balonmán
* Copa EHF
* EHF Challenge Cup
Estadio de Gran Canaria

O **Estadio de Gran Canaria** é un estadio de fútbol da cidade das Palmas de Gran Canaria, nas Canarias, España. É un recinto deportivo que alberga os partidos da Unión Deportiva Las Palmas, equipo que milita actualmente na Primeira División.

## Inauguración 
O Estadio de Gran Canaria foi inaugurado o 8 de maio de 2003 cun partido que enfrontou á Unión Deportiva Las Palmas co RSC Anderlecht, no que se rexistrou o seu primeiro cheo. O resultado do encontro foi un 2-1 favorable ao conxunto canario. O primeiro gol anotado neste escenario conseguiuno o futbolista grancanario Rubén Castro. Sucesor do Estadio Insular, onde ata entón xogaba os seus partidos caseiros a UD Las Palmas, o Estadio de Gran Canaria conta con pistas de atletismo.

## Partidos internacionais 
O seleccionador Luis Aragonés dirixiu o seu primeiro amigable coa selección española neste estadio, fronte á selección de Venezuela, o 18 de agosto de 2004. O partido terminou coa vitoria dos españois por 3-2.

O 18 de maio de 2007, a Real Federación Española de Fútbol acordou designar ao Estadio de Gran Canaria como sede do partido que enfrontou a España e Irlanda do Norte (1-0) o 21 de novembro de 2007, valedoiro para a fase de clasificación da Eurocopa 2008.

[250px|miniatura|Partido entre [Selección de fútbol de España|España e Irlanda do Norte, 21 de novembro de 2007]]Tras varios anos de ausencia, a Selección de fútbol das Canarias reaparece ante Angola no Estadio de Gran Canaria o 28 de decembro de 2007 (2-0).

Coa celebración do derbi rexional entre a UD Las Palmas e o CD Tenerife o 5 de abril de 2008, o Estadio de Gran Canaria rexistrou unha entrada de 29.123 espectadores, o que lle converte no derbi con maior asistencia da historia do fútbol canario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da UD Las Palmas
Copa ASOBAL

A **Copa ASOBAL** (dende 2004 por motivos de patrocinio **Copa Allianz Asobal**) é unha competición española de clubs de balonmán que se disputa por roldas eliminatorias. Foi creada na temporada 1990-1991 e está organizada pola Asociación de Clubs Españois de Balonmán (ASOBAL). O equipo máis laureado é o FC Barcelona que ata o momento gañou 7 títulos.

## Sistema de competición
O torneo celébrase normalmente a finais do mes de decembro, e cada ano nunha cidade diferente. Nesta competición xogan catro equipos: os tres primeiros clasificados no último campionato de liga e o equipo anfitrión como convidado. As eliminatorias dispútanse a partido único e os emparellamentos decídense por sorteo.

Na primeira xornada dispútanse dous partidos de semifinais. Os gañadores de cada semifinal disputan ao día seguinte a final. Dende a tempada 2007-08, o equipo campión obtén o dereito a participar na Liga de Campións da seguinte campaña.

## Historial 
## Palmarés
## Cidades sede
* 4 veces: León
* 2 veces: Santander, Zaragoza, Valladolid, Córdoba e Vigo
* 1 vez: Eivissa, Moguer, Alcobendas, Castelló de la Plana, Pamplona, Cidade Real, Roquetas de Mar e Barcelona

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da ASOBAL
Joe Preston

**Joe Preston**, nado en Salem (Oregón) en 1969, é un baixista estadounidense e antigo membro das bandas Earth, The Melvins, Men's Recovery Project e The Need and High on Fire. Preston tamén tocou con Sunn O))), e tivo un proxecto en solitario chamado Thrones. No ano 2007 uniuse a Harvey Milk no estudio para a gravación de *Life... The Best Game in Town*, e tocou coa banda durante a súa xira do 2008 polos Estados Unidos e Europa.
Chris Goss

**Christopher Ryan Goss**, nado o 17 de agosto de 1958, é un músico e produtor estadounidense. Traballa sobre todo con bandas de stoner rock e hard rock. É, ademais, guitarrista e vocalista da súa propia banda, Masters of Reality, co que leva ravados cinco álbums de estudio.

A súa carreira comezou en 1981, cando fundou Masters of Reality, pero dende entón prestou máis atención aos grupos que produciu e apadrinou. Entre os artistas que produciu destacan Kyuss, Queens of the Stone Age, Soulwax ou Melissa Auf der Maur.

## Artistas que produciu ou co-produciu 
*The Eighties Matchbox B-Line Disaster
*The Flys
*I Love You
*Kyuss
*Masters of Reality
*Mark Lanegan
*Melissa Auf der Maur
*Nebula
*Queens of the Stone Age
*Soulwax
*Slo Burn
*UNKLE

## Álbums nos que apareceu 
* 1996 - *Dust* de Screaming Trees
* 1998 - *Queens of the Stone Age* de Queens of the Stone Age
* 2000 - *Spirit\Light\Speed* de Ian Astbury
* 2000 - *Cocaine Rodeo* de Mondo Generator
* 2000 - *Rated R* de Queens of the Stone Age
* 2001 - *Vol. 7&8* de The Desert Sessions
* 2002 - *Songs for the Deaf* de Queens of the Stone Age
* 2003 - *Vol. 9&10* de The Desert Sessions
* 2003 - *Here Comes That Weird Chill* de Mark Lanegan Band
* 2004 - *Auf der Maur* de Melissa Auf der Maur
* 2005 - ''I Got a Brand New Egg Layin' Machine* de Goon Moon
* 2005 - *Lullabies to Paralyze* de Queens of the Stone Age
* 2007 - *Licker's Last Leg* de Goon Moon
* 2007 - *Era Vulgaris'' de Queens of the Stone Age
Galería de imaxes de Rodís, Lalín

**San Xiao de Rodís** é unha parroquia que se localiza no concello de Lalín.

## Galería de imaxes 
### Igrexa de San Xiao de Rodís 

Ficheiro:Igrexa de San Xiao de Rodís, Lalín.jpg|Igrexa de San Xiao de Rodís.
Ficheiro:Portada occidental igrexa de San Xiao de Rodís, Lalín.jpg|Portada occidental da igrexa.
Ficheiro:Porta lateral igrexa de San Xiao de Rodís, Lalín.jpg|Porta lateral da igrexa.

### Papeleira de Rodís 

Ficheiro:Papeleira de Rodís, Lalín.jpg|Papeleira de Rodís.
Ficheiro:Edificio da papeleira de Rodís, Lalín.jpg|Papeleira de Rodís.
Ficheiro:Edificios da papeleira de Rodís, Lalín.jpg|Papeleira de Rodís.

## Véxase tamén 
* Galería de imaxes de Lalín
Copa EHF

A **Copa EHF** foi unha competición entre clubs de balonmán europeos organizada pola Federación Europea de Balonmano (EHF), que se disputou anualmente dende a tempada 1993-94 ata a 2011-12 e na que competían representantes das Ligas Europeas de Balonmán, se ben dende a tempada 1981-82 se disputou baixo o nome de Copa IHF e nela competiron equipos non europeos. Estaba considerada a terceira competición a nivel continental pola categoría dos clubs que participaban nela, trala Liga de Campións e a Recopa de Europa.

Nas súas orixes, estaba organizada pola **Federación Internacional de Balonmán** (IHF), ata a tempada 1992-93 e participaban tamén clubs non europeos. Durante este período a competición era denominada Copa IHF.

A partir da tempada 1993-94, o número de representantes das ligas mellor valoradas na clasificación da EHF aumentou, polo que a competición se pechou a equipos europeos e pasou a ter a denominación actual.

A partir da tempada 2012-13, deixou de disputarse trala unificación desta coa Recopa, dando como resultado a EHF European Cup, unha Copa á que van os mellores equipos non clasificados para a Liga de Campións ademais dos campións das copas nacionais. Un dos cambios máis importantes da competición foi que a final comezou a disputarse a un só partido e en campo neutral. Finalmente a competición continuou denominándose Copa EHF.

## Categoría masculina 
### Fases finais 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por ligas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa IHF
* Federación Europea de Balonmán (EHF)
* Copa de Europa de balonmán
* Supercopa de Europa de balonmán
* Recopa de Europa de balonmán
* EHF Challenge Cup

### Ligazóns externas 
* Páxina web da EHF
Rudy Trouvé

**Rudy Trouvé** (nado o 28 de xaneiro de 1967 en Wilrijk) é un músico belga. A principios dos anos 90 fundou o selo Heavenhotel. Entre 1993 e 1995 formou parte da banda dEUS, deixándoa para centrarse nos seus propios proxectos.

Dende 1995, tivo éxito con Kiss My Jazz e Dead Man Ray, e gravou un disco compartido con Lou Barlow a través do selo Sub Rosa.

Rudy Trouvé é considerado un gran improvisador; en *jam sessions* e concertos experimentais ten compartido escenario con Mauro Pawlowski, Zeitkratzer Ensemble, Marc Ribot), Pierre Bastien, Pierre Berthet, membros de DAAU ou con Zita Swoon entre outros.

Rudy Trouvé tamén é coñecido polas súas pinturas e debuxos, que teñen aparecido en varias portadas de discos nos que traballou.
Gustaf Norén

**Erik Gustaf David Norén**, nado o 1 de febreiro de 1981, é un vocalista, compositor, guitarrista e actor sueco. Foi un dos dous líderes da banda de garage rock Mando Diao, e no presente é membro do dúo Gustaf & Viktor Norén xunto co seu irmán Viktor.

## Traxectoria 
Norén naceu en Borlänge o 1 de febreiro de 1981. Medrou no barrio de Kvarnsveden, ao norte da cidade, cos seus tres irmáns menores, Viktor, Carl e Josefine.

## Notas
New World Translation of the Holy Scriptures

A **New World Translation of the Holy Scriptures** é unha tradución da Biblia feita directamente do hebreo, arameo e grego para o inglés, usada e distribuída polas Testemuñas de Xehová. A comisión anónima encargada da tradución expresou o seguinte con respecto á obra:

Esta tradución foi orixinalmente publicada en partes, dende 1950 ata 1960. Edicións noutras linguas baseáronse na tradución en inglés.

* New World Translation of the Holy Scriptures
Cynddelw Brydydd Mawr

**Cynddelw Brydydd Mawr** (fl. ca. 1155-1200) (en galego "Cynddelw o gran poeta") foi un dos poetas galeses máis importantes do século XII.
## Traxectoria 
Cynddelw comezou a súa carreira como poeta da corte de Madog ap Maredudd, príncipe de Powys, e entre os seus primeiros poemas aparece unha elexía (*marwnad*) dedicada a el tras a súa morte en 1160: 
Compuxo poemas para algúns dos últimos gobernantes de Powys, agora dividido en dúas partes, como Owain Cyfeiliog e Gwenwynwyn.
Porén tamén compuxo poemas dirixidos aos gobernantes de Gwynedd e Deheubarth, especialmente poemas dedicados a Owain Gwynedd e o seu fillo Hywel ab Owain Gwynedd e posteriormente a Rhys ap Gruffudd de Deheubarth e ao xove Llywelyn o Grande. Tamén fixo un eloxio para o seu propio fillo, Dygynnelw, que morreu en combate. Dá unha imaxe vívida das secuelas dunha batalla nun dos seus poemas:

:Vin tras a batalla intestinos nos espiños
:para que os lobos os sepultasen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Meic Stephens (ed). *A Companion to Welsh Literature*.
Andy Anderson

**Andy Anderson** (nado como **Clifford Leon Anderson** o 30 de xaneiro de 1951 en West Ham (Newham, Londres) é un batería inglés coñecido por ter tocado na banda The Cure.

## Biografía 
Anderson traballou no álbum *Sphynx* de Nik Turner en 1978. Tocou con Steve Hillage en douas álbums, *Live Herald* e *Open*, e pasou brevemente por Hawkwind en 1983, aínda que non gravou coa banda. O seu paso por este grupo viuse interrompido cando tocou no único álbum de The Glove, *Blue Sunshine*.

Posteriormente uniuse a The Cure como batería en 1993, despois de que Lol Tolhurst se pasase aos teclados. Andy axudu a gravar os álbums *Japanese Whispers*, *The Top* e *Concert*.

Andy foi despedido por Robert Smith o 17 de outubro de 1984, despois dunha pelexa con gardas de seguridade despois dun concerto en Tokyo, e substituíuno Boris Williams. Dende entón gravou música para anuncios de televisión e con outras bandas.
Desde agosto ata novembro de 2012 foi membro do grupo tributo a The Cure chamado The Cureheads.
Rosemary Clooney

**Rosemary Clooney**, nada en Maysville o 23 de maio de 1928 e finada en Beverly Hills o 29 de xuño de 2002, foi unha cantante estadounidense de música popular. Tamén foi actriz de Hollywood, intervindo como protagonista feminina en películas famosas, como é o caso de *White Chrismas*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Rosemary Clooney
Euskaldunon Egunkaria

[miniatura|
[Protesta contra o peche do xornal en 2009.]]
***Euskaldunon Egunkaria*** foi dende 1990 e até o momento do seu peche por orde xudicial en 2003, o único xornal que se publicaba integramente en éuscaro. O seu único antecesor como tal foi o breve *Eguna*, entre xaneiro e xuño de 1937, editado polo Goberno Vasco en plena Guerra civil española e o seu sucesor como medio en éuscaro é *Berria*, publicado nos territorios de Euskal Herria.

## Historia e características 
Editábase en Guipúscoa, e distribuíase nos territorios de lingua éuscara. Aínda que a súa liña editorial non tivese un rumbo político determinado, certos medios españois considerábano afín á esquerda nacionalista vasca, mesmo cando entre os seus redactores e colaboradores había unha gran diversidade ideolóxica.

O seu peche por resolución xudicial e as actuacións xudiciais posteriores estiveron rodeadas de polémica. Finalmente, o 12 de abril de 2010, 7 anos despois de ser clausurado, a Audiencia Nacional de España absolveu os 5 directivos do medio procesados por pertenza á organización ETA. Na sentenza figuraba o seguinte:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Egunkaria International 
* FAQ do caso Egunkaria
José Luis González Vázquez

**José Luis González Vázquez**, coñecido como **González**, nado en Elgoibar (Guipúscoa) o 27 de agosto de 1964, é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro e despois pasou a ser adestrador de porteiros.
## Traxectoria 
González foi o substituto de Arconada na portería da Real Sociedad. En 1994 parou o famoso *penalti de Đukić*, errado polo xogador serbio do Deportivo da Coruña nos últimos minutos do partido de Liga da tempada 1993–94, que de entrar suporía o primeiro título de Liga da historia do Deportivo.
Vicente Álvarez Núñez

**Vicente Luis Álvarez Núñez**, nado en Ourense o 30 de abril de 1960, é un exfutbolista galego, que xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Vicente Álvarez naceu no barrio ourensán de San Francisco. Iniciouse como *líbero* nas categorías inferiores do CD Ourense. Fichou polo RC Celta mediada a temporada 1979-80. En parte, a súa fichaxe debeuse á normativa da segunda división, que obrigaba a a aliñar de inicio a dous xogadores menores de 20 anos. Esa tempada o Celta descendeu a Segunda B, xogando Vicente 14 encontros.

En outubro de 1981 comezou o Servizo Militar. Na tempada 1982-83 xogou cedido no Racing de Ferrol. Na 1983-84 xogou 19 encontros co Celta, e o ano seguinte o equipo ascendeu a Primeira División, xogando Vicente 16 partidos.

Debutou na máxima categoría en Balaídos o 6 de outubro de 1985 perdendo 1-2 contra o Real Zaragoza substituíndo na segunda parte a Lema. Marcou o seu primeiro gol oficial co Celta 13 días despois, tamén en Balaídos, ante o CA Osasuna, encontro resolto con vitoria celeste por 2-0.

Logo de varios anos de ascensos e descensos nos que pasou 5 veces por quirófano, o 20 de abril de 1994 disputou como titular a final da Copa do Rei no Estadio Vicente Calderón contra o Zaragoza, con derrota celeste nos penaltis.

Despois de 16 tempadas no club Vicente xogou o seu último partido co Celta o 25 de maio de 1996, fronte ao Valencia. A tempada seguinte xogouse en Balaídos un partido de homenaxe contra o Club Deportivo Tenerife, no que o presidente Horacio Gómez lle impuxo a insignia de ouro e brillantes.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.
### Ligazóns externas 
* Ficha na web *Yo Jugué en el Celta* .
* Ficha do xogador en Bdfutbol
John Leslie

**John Leslie Nuzo**, tamén coñecido polos pseudónimos **Louis T. Beagle**, **John Leslie Dupre**, e **John Nuzzo**, nado o 25 de xaneiro de 1945 en Pittsburgh (Pensilvania) e finado o 5 de decembro de 2010, foi un prolífico actor de filmes pornográficos ademais de realizador e produtor.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Leslie
Diana Doll

**Diana Doll**, nada o 22 de xullo de 1976 é unha actriz porno e modelo eslovaca. O primeiro filme de estudio de Doll foi gravado nos Estados Unidos para Hustler, e titulouse *Brazilian Snake 1* (2001).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Diana Doll