open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Instituto Galego de Estudos Célticos

O **Instituto Galego de Estudos Célticos** (**IGEC**) é unha asociación cultural creada no ano 2009. O principal obxectivo do Instituto é promover a investigación multidisciplinar no campo dos estudos celtas en Galicia, norte de Portugal e o marco atlántico europeo, con atención especial ás chamadas nacións celtas. O IGEC tamén promove o coñecemento da historia, cultura e sociedade de Galicia, así como o intercambio académico e científico. Ademais, o Instituto ten como obxectivo a recuperación e preservación (a través da educación) dos elementos da cultura celta presentes e visibles na sociedade contemporánea galega.

O IGEC participou nos foros públicos organizados en abril de 2011, The Celts of Atlantic Europe, en Narón. Delegados do IGEC participaron tamén ese mesmo ano no International Congress of Celtic Studies en Maynooth, Irlanda.

O Instituto ten autogoberno e é independente, a pesar de que moitos dos seus membros son académicos e traballan en distintas áreas como a arqueoloxía, a historia, a xeografía, a lingüística e as ciencias sociais.

## Membros 
* André Pena Graña: Cofundador. Presidente e decano. Doutor en arqueoloxía e historia antiga. Arqueólogo do Concello de Narón.
* Michelette Harris: Directora administrativa do IGEC. Graduada en Filosofía e Educación.
* Laureano F. Carballo, arqueólogo especialista na Idade de Bronce e numismática.

Antigos membros: Heitor Rodal (presidente cofundador), Carlos Solla Varela, José Manuel Barbosa, Xoán Paredes, Blanca García Fernández-Albalat, Laureano Carballo, Higinio Martins Estêvez.

Membros eméritos e colaboradores: Venceslas Kruta, Jean Haudry, Robert Omnes, Fabien Regnier.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Diocese de Britonia
* Cultura castrexa
* Galaicos
* Lingua galaica

### Ligazóns externas 
* Instituto Galego de Estudos Célticos - IGEC
* Perfil no Facebook
* The Celts in the Iberian Peninsula, from e-Keltoi
Izquierda-Ezkerra

**Izquierda-Ezkerra** é unha coalición política de ámbito navarro integrada por Izquierda Unida de Navarra (IUN-NEB) e Batzarre para concorrer ás eleccións forais e municipais de 2011.

Entre 2003 e 2010, Batzarre formou parte da coalición Nafarroa Bai, abandonándoa ese ano e aceptando en votación específica o ofrecemento de Izquierda Unida de Navarra para conformar unha nova coalición electoral de esquerdas.
O 29 de xaneiro de 2011 deron a coñecer que a marca electoral da súa coalición levaría o nome bilingüe (en castelán e éuscaro) de Izquierda-Ezkerra. Tamén recibiron o apoio da coalición Los Verdes-Grupo Verde (LV-GV).
	
Aínda que non se considera a si mesma unha coalición nacionalista vasca, Izquierda-Ezkerra comparte con dito movemento político a iniciativa de estender a oficialidade do éuscaro a todo o territorio navarro, avogando para isto pola reforma da actual Lei foral do éuscaro suprimindo a zonificación lingüística hoxe existente.

As súas cabeza de lista ao Parlamento de Navarra, á alcaldía de Pamplona e á de Tudela foron, respectivamente, José Miguel Nuin (IUN-NEB), Edurne Egino (independente) e Milagros Rubio (Batzarre).

Finalmente, tras obter 18.409 votos (5,7%), conseguiron tres representantes no Parlamento: dous membros de IUN (José Miguel Nuin e María Luisa de Simón) e un de Batzarre (Txema Mauleón). No Concello de Pamplona conseguiron un concelleiro (Edurne Egino) e no de Tudela conseguiron ser terceira forza, con catro concelleiros.

O 27 de agosto de 2011 anunciouse que a coalición se mantería para as eleccións xerais de 2011. Lograron un total de 18.224 votos (5,51%), mais non conseguiron representación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Web de Izquierda-Ezkerra 
* Grupo Parlamentario Izquierda-Ezkerra na web do Parlamento de Navarra.
Partido Socialista de Navarra

O **Partido Socialista de Navarra (PSN-PSOE)** (en éuscaro *Nafarroako Alderdi Sozialista*) é a federación do Partido Socialista Obreiro Español na Comunidade Foral de Navarra. Constituíse en xuño de 1982, cando a Agrupación Socialista de Navarra do PSOE, integrada até aquelas no Partido Socialista de Euskadi (PSE), segregouse deste para formar a súa propia federación.

Gobernou Navarra en tres ocasións, ostentando en dúas delas a presidencia: 1984-1991 (con Gabriel Urralburu como presidente e en solitario), e en 1995-1996 (con Javier Otano como presidente, e en coalición con CDN e EA). De 2011 a 2012 gobernou en coalición con UPN (con Yolanda Barcina como presidenta e Roberto Jiménez como vicepresidente do goberno).

O 15 de xuño de 2012, a presidenta do Goberno de Navarra, Yolanda Barcina, destituíu o vicepresidente e secretario xeral do PSN, Roberto Jiménez, acusándoo de "comportamento desleal" por ter denunciado un déficit nas contas públicas da comunidade foral. Este feito provocou o abandono do PSN do goberno e o seu paso á oposición.

## Líderes 
Desde a súa fundación en 1982, o PSN tivo como secretarios xerais a:
* Gabriel Urralburu (1982-1994)
* Javier Otano (1994-1996)
* Juan José Lizarbe (1997-2004)
* Carlos Chivite (2004-2008)
* Roberto Jiménez (2008-)

## Organización xuvenil 
A organización xuvenil afín ao PSN-PSOE é Juventudes Socialistas de Navarra ("*Nafarroako Gazte Sozialistak*" en éuscaro e cooficialmente), e está integrada nas Xuventudes Socialistas de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do PSN-PSOE
* Páxina Oficial das Juventudes Socialistas de Navarra-Nafarroako Gazte Sozialistak
Tileiro

Os **tileiros** son as árbores do xénero ***Tilia***, pertencentes á familia das malváceas (anteriormente clasificados na súa propia familia, as tiliáceas), nativos das rexións temperadas do hemisferio norte. Abrangue unha trintena de especies; existindo ademais numerosos híbridos espontáneos e artificiais, un factor que dificulta a elaboración dunha taxonomía precisa para a especie. En Galicia aparecen cultivados en parques e xardíns das principais vilas.

## Distribución 
miniatura
Os tileiros están espallados por Asia, Europa e o leste de América do Norte; cultívanse tamén no hemisferio sur coma ornamentais. 
Poden atoparse bravos en fragas do norte da Península Ibérica, especialmente as especies *Tilia platyphyllos* (tileiro de folla grande) e *Tilia cordata* (tileiro de folla miúda), porén a súa distribución non chega a Galicia, atopándoos só coma especies ornamentais en parques e xardíns urbanos.

## Descrición 
Son árbores cun bo volume de crecemento e que acadan os 900 anos de idade, cunha altura entre 20 e 40 m, con fustes rectos de até un metro de diámetro, caducifolio coas follas cordiformes, co bordo serrado, de até 20&nbsp;cm de largo, de cor verde escura na face superior e verde claro prateado na cara posterior, cun cheiro forte especial. As flores, chamadas tilas, teñen tamén un recendo característico, en forma de acios miúdos amarelos cunha bráctea alongada.

## Usos 
### Medicinais 
Son coñecidas polas súas propiedades medicinais para combater catarreiras, arrefriados, ou outras afeccións. Tamén úsanse coma tranquilizantes ou somníferos preparándose a xeito de cocemento ou infusión chamada tila. Algúns estudos recentes descubriron nas súas flores efectos hepatoprotectores.

### Paisaxismo 
thumb|right|Flores do tileiro europeo.
Os tileiros dan boa sombra e a follaxe colle unha fermosa cor dourada no outono polo que frecuentemente se empregan para xardinaxe urbana de rúas, parques e prazas.

### Ecoloxía 
Son moi visitadas polas abellas para obter pole. As follas que caen do tileiro, ao se descompor, fornecen un humus de alto contido mineral e de nutrientes, que resulta moi útil para mellorar solos pobre en minerais e outros nutrientes.

### Madeireiro 
Pola súa levidade e outras características, a madeira de tileiro é utilizada na construción de corpos de guitarras macizas, e na construción de baterías. Innumerábeis artistas utilizan instrumentos feitos en tileiro (*basswood* en inglés), entre eles Van Halen, Joe Satriani e Steve Vai.

## Clasificación 
A listaxe a seguir acolle os taxons específicos e infraespecíficos máis aceptados entre o case medio milleiro descritos

### Híbridos e cultivares 
* *Tilia × euchlora* (*T. dasystyla × T. cordata*)
* *Tilia × europaea* – Tileiro común (*T. cordata × T. platyphyllos*; sin. *T. × vulgaris*)
* *Tilia × petiolaris* (*T. tomentosa × T.?*)
* *Tilia* 'Flavescens' (*T. americana × T. cordata*)
* *Tilia* 'Moltkei' (*T. americana × T. peteiolaris*)
* *Tilia* 'Orbicularis' (híbrido, orixe descoñecida)
* *Tilia* 'Spectabilis' (híbrido, orixe descoñecida)

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Ligazóns externas
Partido Popular de Aragón

O **Partido Popular de Aragón** (tamén coñecido como **PP de Aragón**) é a delegación aragonesa do Partido Popular e foi fundado en 1989 co nacemento do Partido Popular, herdeiro de Alianza Popular. A súa presidenta é Luisa Fernanda Rudi e a súa sede central está no Paseo da Gran Vía nº 9 en Zaragoza. 

Actualmente goberna na Deputación Xeral de Aragón grazas a un pacto co Partido Aragonés.

## Resultados electorais 
### Eleccións xerais 
En 1996 e 2011 presentou candidaturas conxuntas co PAR.

### Eleccións autonómicas 
### Eleccións municipais 
### Eleccións ao Parlamento europeo 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* Web oficial do PP - Aragón
Estadi Baldiri Aleu

O **Estadi Baldiri Aleu** é un recinto deportivo da localidade catalá de Sant Boi de Llobregat, inaugurado en 1950, que pertence á Unió Esportiva Santboiana, o club de rugby máis antigo de España. Recibe o seu nome do home que fundou o club en 1921, Baldiri Aleu i Torres.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Información dentro da páxina web oficial da UE Santboiana 
### Outros artigos
* Campos de Pepe Rojo
* Estadio Nacional Complutense
Izquierda Unida de Navarra - Nafarroako Ezker Batua

**Izquierda Unida de Navarra** en castelán e **Nafarroako Ezker Batua**  en éuscaro, (**IUN-NEB**), é unha organización política da Comunidade Foral de Navarra. Defínese como un *movemento político e social organizado da esquerda navarra* e está federado con Izquierda Unida (organización política española).
Situada no espectro político da esquerda, IUN-NEB ten como obxectivo dinamizar un pensamento crítico encamiñado a lograr un cambio social fundamental na liberdade, igualdade e solidariedade. En unión doutros movementos, en especial os ecoloxistas, adoita acudir ás diferentes eleccións ofrecendo unha oferta progresista e ecoloxista. No 2011 estableceu con Batzarre a coalición electoral Izquierda-Ezkerra.

## Resultados electorais 
Os resultados electorais mostrados son referidos á circunscrición de Navarra.

a Dentro de Izquierda-Ezkerra canda Batzarre.
b Deles, 2 de IUN e 1 de Batzarre.

|width=50%|

;Eleccións municipais

|}

|width=50%|

; Eleccións ao Parlamento Europeo

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Izquierda Unida de Navarra
* 15 años de Izquierda Unida de Navarra (1986-2001)
* 25 años de Izquierda Unida de Navarra (1986-2011)
Noel Rosa

**Noel de Medeiros Rosa**, máis coñecido como **Noel Rosa**, nado en Río de Xaneiro o 11 de decembro de 1910 e finado na mesma cidade o 4 de maio de 1937, foi un sambista, cantante, compositor, mandolinista e guitarrista brasileiro e un dos maiores e máis importantes artistas da música do seu país. Nos seus poucos anos de vida, compuso máis de 300 músicas, entre sambas, marchas e cancións.

## Notas
Epinefelinos

A dos **epinefelinos** (*Epinephelinae*) é unha subfamilia da familia dos serránidos (*Serranidae*), peixes da ampla orde dos perciformes, que algúns autores elevan á categortía sistemática de familia, a dos **epinefélidos** (*Epinephelidae*) ou **epinefelínidos** (*Epinephelinidae*).

Os epinefelinos son peixes grandes, co corpo robusto con cabeza grande na que resaltan os ollos globosos e unhas grandes mandíbulas, semellantes aos polipriónidos, que se coñecen, canda eles, cos nomes xenéricos de *chernas*, ou tamén *meros*.

E o seu hábitat son as zonas rochosas de augas temperadas e tropicais, con fondos nos que haxa grandes pedras con covas ou fendas onde agochárense, en cotas que oscilan entre os 4 e os 350 m de profundidade.

Os individuos máis grandes poden chegar a alcanzar máis de 1 m de lonxitude e máis de 40&nbsp;kg de peso. Pero un periódico informou da captura, o 15 de xaneiro de 2008, en augas preto de Pulau Sembilan, no estreito de Malaca, dun exemplar de 180&nbsp;kg. (Ver imaxe aquí). Así e todo o récord estableceuno outro pescado, en setembro de 2010, en augas próximas á provincia de Limón (Costa Rica, que mediu 2,3 m e pesou 250&nbsp;kg, segundo informou o diario *La Extra*.

Os epinefelinos son animais hermafroditas proteroxínicos que alcanza a madurez sexual (como femias) aos 5 anos.

A subfamilia está representada nas augas galegas pola especie *Epinephelus marginatus*, o mero de altura.

## Xéneros 
[thumb|240px|*[Epinephelus marginatus*, o mero de altura.]]
thumb|240px|*Gonioplectrus hispanus*.
* *Acanthistius*
* *Alphestes*
* *Anyperidon*
* *Caprodon*
* *Cephalopholis*
* *Chromileptes*
* *Dermatolepis*
* *Epinephelus*
* *Gonioplectrus*
* *Gracila*
* *Hypoplectrodes*
* *Liopropoma*
* ''Mycteroperca'
* *Niphon*
* *Paranthias*
* *Plectropomus*
* *Saloptia*
* *Triso*
* *Variola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Serránidos
* Polipriónidos
* Mero de altura

### Ligazóns externas 
* *Epinephelinae'' en FishBase Todas as especies (con numerosas imaxes).  Consultada o 30/11/2012.
Emilio Novás

**Emilio Novás Naya**, nado en Vilaboa (Culleredo) o 25 de abril de 1905 e finado en Monteseiro (A Fonsagrada) o 29 de outubro de 1937, foi un sindicalista e militar galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Monumento en [Oza, A Coruña|Oza ós ocupantes da embarcación *La Libertaria*, obra de Jorge Pastor.]]

Veciño de San Pedro de Nós, cociñeiro, afiliado á CNT. Formouse sindicalmente en Cuba, de onde foi deportado nos primeiros tempos da II República. Foi moi activo nas organizacións campesiñas da CNT nos arredores da Coruña e participou na creación da Federación Comarcal de Campesinos en San Pedro de Nós, en xullo de 1932.

Polas súas actividades revolucionarias neste período cumpriu condena no Penal de Burgos, ata a amnistía despois da vitoria da Fronte Popular. Colaborou nos periódicos da CNT *Solidaridad Obrera* e *Solidaridad*.

Participou na resistencia contra o golpe militar en xullo de 1936, estivo agochado na Coruña ata que en xaneiro de 1937 conseguiu fuxir cara Asturias no barco *La Libertaria*. Alí ingresou na Agrupación Confederal Galaica en Asturias e alistouse para combater no Batallón Galicia en xaneiro de 1937, onde foi capitán. Morreu no Alto do Acevo cando regresaba a Galicia despois da caída da fronte asturiana o 29 de outubro de 1937.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Batallón Galicia nº 19
Leoncio Collado

**Leoncio Collado Rodríguez**, nado en Almería en 1949 e finado o 25 de abril de 2020, foi un médico e político andaluz.

## Traxectoria 
Licenciouse en Medicina e Cirurxía na Universidade de Murcia. Desde as eleccións de 2003 ocupou o cargo de concelleiro de Sanidade, Consumo, Turismo e Artesanía, até que no 2006 substituíu o entón alcalde Miguel Navarro Molina, tomando posesión do seu cargo o 2 de agosto nun pleno extraordinario. Perdeu as eleccións municipais de 2007, acabando así o goberno socialista en Lorca.
Leoncio Collado está casado e ten dous fillos.

## Notas
José Atarés Martínez

**José Atarés Martínez**, nado en El Vallecillo (Teruel) o 2 de agosto de 1960 e finado o 26 de setembro de 2013, foi un político de Aragón.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Zaragoza, é avogado, mediador de seguros e axente da propiedade inmobiliaria.

Foi presidente provincial do Partido Popular de Zaragoza desde 1993 até 2004, entre outros cargos no Comité Executivo Rexional (secretario de Organización). Actualmente é membro da Xunta Directiva Nacional do Partido Popular, e dos seus comités en Aragón e Zaragoza.

;Cargos públicos
* Concelleiro e portavoz do PP no Concello de Zaragoza (1991-1995).
* Tenente de alcalde do Concello de Zaragoza (Economía e Facenda, e Réxime Interior) e portavoz do PP (1995-1999 e 1999-2000).
* Alcalde de Zaragoza (2000-2003).
* Concelleiro (2003-2007) e portavoz (2003-2005) do PP no Concello de Zaragoza,
* Deputado e portavoz do PP da Deputación Provincial de Zaragoza (1991-1995 e 1995-1999).
* Senador pola provincia de Zaragoza desde 2004.
Luis Castañeda Lossio

**Óscar Luis Castañeda Lossio**, nado en Chiclayo o 21 de xuño de 1945  e finado o 12 de xaneiro de 2022 en Lima, foi un político e avogado peruano, fundador e presidente do Partido Solidariedade Nacional.

Presentouse á Presidencia da República nas eleccións xerais do Perú de 2000 e nas eleccións xerais do Perú de 2011, ocupando o quinto posto en ambas ocasións.

Foi Alcalde de Lima de xaneiro de 2003 a outubro de 2010, data na que renunciou ao cargo para presentarse por segunda vez á Presidencia da República.

## Notas
Miguel Ángel Cámara

**Miguel Ángel Cámara Botía**, nado en Orihuela o 6 de maio de 1955, é un profesor e político español, alcalde de Murcia entre 1995 e 2015.

## Traxectoria 
Doutorouse en Ciencias Químicas na Universidade de Murcia en 1981, e en 1982 obtivo o título de diplomado en Administración de Empresas pola Universidade Politécnica de Madrid. Exerceu a docencia na Universidade de Murcia, chegando a ser Profesor Titular de Química Agrícola desta mesma Universidade.

Desde 1995 ocupou o cargo electo de alcalde da cidade de Murcia polo Partido Popular, posto que foi revalidando en varios comicios. Antes disto, foi concelleiro desta localidade durante varios anos. Foi Presidente da Federación de Municipios da Rexión de Murcia desde 1995.

En maio de 2012 foi imputado por un presunto delito de prevaricación administrativa dentro das investigacións do caso 'Umbra', que investiga unha presunta trama de corrupción urbanística no municipio de Murcia, no que tamén están imputados o concelleiro de Urbanismo do Concello de Murcia; así como o dono do Real Murcia, Jesús Samper; e María Isabel Fernández, xefa da Oficina de Goberno Local de Murcia e muller de Alberto Guerra, antigo director da Xerencia de Urbanismo.

## Outros cargos e datos 
* Secretario do Ilustre Colexio Oficial de Doutores e Licenciados en Ciencias e Letras de Murcia (1980-1987).
* Presidente da Asociación Profesional de Profesores Titulares da Universidade de Murcia (1985-1986).
* Conselleiro do Ente de Radio Televisión Murciana (1991-1994).
* Ingresou en Alianza Popular a principios de 1983.
* Responsable da Comisión Rexional de Educación (1983-1984).
* Secretario de Acción Territorial da Xunta Local do Partido Popular de Murcia (1984).
* Vicepresidente da Xunta Local do Partido Popular de Murcia (1987-1988).
* Secretario Rexional de Organización do Partido Popular (1987-1989).
* Secretario Xeral Rexional do Partido Popular de Murcia desde a celebración do VIII Congreso Rexional de 1990, e reelixido no IX, X e XI Congreso dos anos 1993, 1996 e 1999 respectivamente.
* No Concello de Murcia desempeñou as funcións de portavoz das comisións de Cultura, Deportes e Descentralización (1987-1991). 
* Portavoz na Comisión de Facenda e Contratación no Concello de Murcia desde 1991.
* Vocal da Xunta Directiva Nacional do Partido Popular, elixido no XII Congreso Nacional celebrado en xaneiro de 1996.
* Membro do Consello Federal da Federación Española de Municipios e Provincias de España desde 1995.
* Presidente da Comisión de Medio Ambiente e Ecoloxía da Federación Española de Municipios e Provincias 1999-2003.
* Presidente da Comisión de Educación da Federación Española de Municipios e Provincias desde 2003.
## Vida persoal
Está casado con Marisol Meroño, e son pais de tres fillos, Miguel Ángel, Alberto e Soledad.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* Alcaldemurcia.es
Chiclayo

**Chiclayo** é unha cidade do noroeste peruano, capital da provincia homónima e do departamento de Lambayeque. É a cuarta cidade máis poboada do país, alcanzando oficialmente e segundo proxeccións do INEI do ano 2012, os 583.159 habitantes.

Foi fundada baixo o nome de *Santa María de los Valles de Chiclayo* en 1720; elevada á categoría de vila en 1827, por decreto do Presidente Mariscal José de La Mar; e en 1835, durante o goberno do Presidente Coronel Felipe Santiago Salaverry foille conferido o título de «Cidade Heroica».

## Toponimia 
Existen moitas versións sobre a orixe etimolóxica do nome Chiclayo. Unha das versións atribúe o nome a un indíxena chamado “Chiclayoc” ou “Chiclayep” que carrexaba xeso entre as primixenias cidades de Saña, Lambayeque e Mórrope. Outra versión sostén que cando a cidade se encontraba en proceso de formación, dábase en abundancia un froito de cor verde chamado “Chiclayep” ou “Chiclayop”, que en lingua mochica significa «verde que colga». Segundo outra versión a cidade toma o nome dunha especie de cabaza denominada «chiclayo» nas vilas da serra de Cajamarca. Outra denominación indica que é unha palabra traducida do mochica que deriva de «Cheqta» que significa «a metade» e «Yoc» que significa «propiedade de» compoñendo «terreo do medio de propiedade común». E outros indican que en lingua mochica hai palabras semellantes a Chiclayo, por exemplo, “Chiclayap” ou “Chekliayok”, que quere dicir «lugar onde hai ramas verdes».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Localización de Chiclayo (Wikimapia)
Lingua sesotho

O **sesotho**, **sesotho do sur** é unha lingua africana falada na África Austral, máis especificamente en Lesotho e Suráfrica. O primeiro país recibe o seu nome desta lingua, que é a lingua propia do pobo sotho. O nome vernáculo do país, Lesotho, pode traducirse como "o país dos que falan sotho". É unha das linguas oficiais de Suráfrica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en sesotho
Estadio Alejandro Ortea

O **Estadio Alejandro Ortea** é un estadio de fútbol da localidade de Noreña, en Asturias, de propiedade municipal, onde xogan habitualmente o Condal Club de Fútbol e as súas categorías inferiores. Ten capacidade para 2.000 persoas. A superficie deste terreo de xogo é de herba natural.

Estivo a piques de producirse un cambio na súa superficie a herba artificial que non chegou a producirse por diferenzas entre o presidente do Condal Club de Fútbol, Miguel Ángel Redondo, e o Concello de Noreña. Isto acabou coa dimisión do presidente do Condal.
Kevin Carter

**Kevin Carter**, nado o 13 de setembro de 1960 en Xohanesburgo e finado o 27 de xullo de 1994 no mesmo lugar, foi un reporteiro gráfico surafricano, membro do Bang-Bang Club, que gañou un Pulitzer en 1994 por fotografar un meniño sudanés famélico cun voitre detrás.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira aos 23 anos (1983), cando poboacións periféricas como Soweto -preto de Xohanesburgo- estaban en guerra. Alí, sendo membro de *The Johannesburg Star*, fotografou os civís expectantes ante a situación que estaban vivindo.

Pero se Carter é famoso é por unha fotografía que realizou dez anos máis tarde, en 1993. O sudanés Kong Nyong, por aquel entón un neno famélico, encontrábase defecando nas aforas do seu poboado mentres un voitre estaba ao axexo. Carter, que observou a escena, fotografouno. Esperou para tomar unha foto mellor: co voitre abrindo as súas ás, pero non o conseguiu. Segundo el, conseguiu recuperarse e continuar co seu camiño. O 26 de marzo de 1993, *The New York Times* publicou a foto e gañou o Pulitzer. A opinión pública entendeu a foto como unha alegoría do que sucedía no Sudán: Kong era o problema da fame e a pobreza, o voitre era o capitalismo e Carter era a indiferenza do resto da sociedade. A crítica cebouse con el pola súa suposta indiferenza, e intentou xustificarse, alegando que o neno facía as súas necesidades, que a tribo se encontraba a 20 metros del e que o animal esperaba a súa ración de comida. Kong Nyong morreu por febre (dito polos seus pais) en 2008.

Tras isto, pasou de reporteiro a fotógrafo de natureza. Sufriu dous duros golpes: por un lado, a presión da crítica e por outro o asasinato do seu amigo Ken Oosterbroek o 18 de abril de 1994, mentres cubría un tiroteo en Tokoza (Xohanesburgo). Dise que anos antes xa intentara suicidarse, que fumaba "White Pipe" -unha mestura de marihuana, metacualona e barbitúricos-, que tiña graves problemas familiares e unha personalidade algo desordenada -perdía os seus carretes en avións e aeroportos-, que era depresivo e tiña unha vida caótica, cunha manchea de experiencias tráxicas.

O 27 de xullo de 1994, Carter foi a un lugar onde xogaba de pequeno e suicidouse mediante unha mangueira que enganchou no tubo de escape da súa camioneta. Morreu de intoxicación por monóxido de carbono aos 33 anos. Da súa nota de suicidio lese:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Trabajo de investigación sobre la vida, obra y muerte de Kevin Carter - Por Matías Domínguez, Cecilia Morales y Nahuel Baglietto
* Gañadores Premios Pulitzer 1994 Detalle da fotografía gañadora.
* http://www.elmundo.es/elmundo/2011/02/18/comunicacion/1298054483.html Reportaxe "Kong Nyong, el niño que sobrevivió al buitre" *El Mundo*
Estadio Román Suárez Puerta

O **Estadio Román Suárez Puerta** é o estadio de fútbol da cidade de Avilés, en Avilés. Neste estadio disputa os partidos o equipo da cidade, o Real Avilés Club de Fútbol. Está situado no barrio de Les Meanes/Las Meanas.

O actual estadio foi reinaugurado en 1999, sobre a base do construído en 1943 e ten unha capacidade para aproximadamente 5.400 espectadores, repartidos entre os máis de 4.200 espectadores de capacidade nas novas bancadas laterais cubertas, máis 1.132 que ten de capacidade a bancada de fondo ou rotonda (descuberta), todos eles sentados.

Atópase situado entre as rúas José Cueto e Juan Ochoa (con accesos por devanditas rúas), en Avilés. Este estadio é o resultado das obras de remodelación e ampliación do antigo Román Suárez Puerta. O seu nome é debido ao alcalde que promoveu a súa construción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Real Avilés Club de Fútbol
Estadio Ganzábal

O **Estadio Ganzábal** é un estadio municipal de fútbol do concello de Langreu, en Asturias, onde xoga a Unión Popular de Langreo e situado na localidade de La Felguera. Inaugurado tras meses de reformas no verán de 2006, ten capacidade para 4.000 espectadores sentados e é propiedade do Concello de Langreu. O terreo de xogo é de herba artificial. As bancadas ten un deseño singular con viseira e trincheiras de aceiro, cuns "castilletes mineiros" sostendo a iluminación da tribuna principal.

## Historia 
A historia do Ganzábal remóntase a principios dos anos 20 do pasado século cando o estadio, por aquel entón baixo o nome de *La Barraca*, comezou a albergar os partidos do Círculo Popular de La Felguera, conxunto que se fusionou en 1961 co Racing Club de Sama para dar vida ao actual Unión Popular de Langreo. A denominación de estadio Ganzábal fíxose en honra dun dos presidentes máis importantes que tivo o Círculo Popular na súa historia e que foi fundamental para culminar as obras de La Barraca. Tratábase do enxeñeiro Francisco Fernández Ganzábal, quen despois colaborou co equipo e axudou a construír o campo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web non oficial do UP Langreo
Interkosmos 4

**Interkosmos 4** (Интеркосмос 4 en ruso), tamén denominado **DS-U3-IK Nº 2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 14 de outubro de 1970 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Interkosmos 4 foi o segundo membro da serie de satélites DS-U3-IK e estaba adicado ó estudo da magnetosfera e a atmosfera superior terrestre. Foi deseñado para estudar os raios X do Sol e os seus efectos na atmosfera. Levaba a bordo un polarímetro e un espectroheliógrafo+ para raios X e un fotómetro ultravioleta para o rango das liñas Lyman alfa.

Interkosmos 4 estaba enmarcado dentro do programa de colaboración internacional Interkosmos entre a Unión Soviética e outros países. Os instrumentos de a bordo, á parte de pola Unión Soviética, foron proporcionados pola República Democrática Alemá e pola República Socialista Checoslovaca. Na recepción e interpretación dos datos participaron científicos da República Popular de Bulgaria, da República Popular de Hungría, da República Popular de Polonia e da República Popular de Romanía.

Foi inxectado nunha órbita inicial de 668&nbsp;km de apoxeo e 263&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,5 graos e un período de 93,7 minutos. Reentrou na atmosfera o 17 de xaneiro de 1971.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* DS-U3-IK
* Interkosmos 1
* Interkosmos 7
* Interkosmos 41
* Interkosmos 46
Interkosmos 7

**Interkosmos 7** (Интеркосмос 7 en ruso), tamén denominado **DS-U3-IK Nº 3**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 30 de xuño de 1972 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Interkosmos 7 foi o terceiro membro da serie de satélites DS-U3-IK e estaba adicado ó estudo da magnetosfera e a atmosfera superior terrestre. Continuou as investigacións de Interkosmos 1 e Interkosmos 4, e os datos enviados foron correlacionados cos obtidos co Prognoz 2.

Interkosmos 7 estaba enmarcado dentro do programa de colaboración internacional Interkosmos entre a Unión Soviética e outros países. Os instrumentos de a bordo, ademais de pola Unión Soviética, foron proporcionados pola República Democrática Alemá e pola República Socialista Checoslovaca.

Foi inxectado nunha órbita inicial de 568&nbsp;km de apoxeo e 267&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 92,6 minutos. Reentrou na atmosfera o 5 de outubro de 1972.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* DS-U3-IK
* Interkosmos 1
* Interkosmos 4
* Interkosmos 11
* Interkosmos 16
Serafín Varela Platero

**Serafín Varela Platero**, nado en Guntín en 1909 e finado o 29 de outubro de 1937, foi un sindicalista e militar galego.

## Traxectoria 
Enfermeiro, militante do Sindicato General de Trabajadores de Lugo. Afiliado á CNT, alistouse para combater no Batallón Galicia e foi elixido Comisario político de compañía.

Morreu no Alto do Acevo cando regresaba a Galicia despois da caída da fronte asturiana o 29 de outubro de 1937.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Batallón Galicia nº 19
Maximino Martínez Fernández

**Maximino Martínez Fernández**, nado en Outes o 6 de agosto de 1909 e finado na Fonsagrada o 29 de outubro de 1937, foi un mariñeiro e miliciano galego.

## Traxectoria 
Mariñeiro, afiliado á CNT. Era presidente do Sindicato de Campesinos y Oficios Varios da Ponte Nafonso na época do Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Integrado nos primeiros grupos de resistentes, escapou a Euskadi con outros compañeiros embarcando nos bous *Santa Eulalia* e *Santa Rosa* en Muros. De Euskadi pasou a Asturias, incorporouse ás actividades da Agrupación Confederal Galaica en Asturias e ingresou no Batallón Galicia, do que foi Tenente Axudante.

Morreu no Alto do Acevo cando regresaba a Galicia despois da caída da fronte asturiana o 29 de outubro de 1937.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "El compañero Martínez ha muerto" (30/12/1938).*Galicia Libre*, Madrid .
* Eliseo Fernández Fernández: "El Batallón Galicia nº 19 "
Gran Premio de Francia de 1964

Resultados do **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrado no circuíto Rouen-Les-Essarts o 28 de xuño de 1964.

## Informe 
A carreira, disputada sobre 57 voltas, gañouna Dan Gurney para o equipo Brabham logo de saír desde a segunda posición. Graham Hill, que comezou o Gran Premio desde a sexta posición, terminou segundo nun BRM. Con Jack Brabham terceiro no outro Brabham.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Nandulfe, San Salvador de Asma, Chantada

**Nandulfe** é un lugar na parroquia de San Salvador de Asma, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. Segundo o INE en 2011 estaba despoboado.

## Toponimia
O topónimo **Nandulfe** ten orixe no antropónimo de orixe xermánica .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Asma 
### Parroquias de Chantada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Chantada
Victor Ponta

**Victor-Viorel Ponta**, nado en Bucarest o 20 de setembro de 1972, é un avogado e político romanés, primeiro ministro de Romanía desde 2012 até 2015.

## Traxectoria
Foi designado o 27 de abril de 2012 logo da renuncia de Mihai Răzvan Ungureanu. Tamén é o presidente do Partido Socialdemócrata e deputado de Romania por Gorj desde o 2004. Asumiu o cargo de primeiro ministro o 7 de maio de 2012.

## Notas
Idade de Ferro británica

miniatura|Reconstrución dunha vivenda da Idade de Ferro (Gales). 
miniatura|dereita|Puñais de ferro.
A **Idade de Ferro británica** é o nome convencional usado na arqueoloxía da illa de Gran Bretaña, para referirse ás fases da Prehistoria e Protohistoria da cultura da Idade de Ferro, excluíndo tradicionalmente a Prehistoria de Irlanda que tivo unha cultura da Idade de Ferro de seu.

A Idade de Ferro británica durou teoricamente dende o primeiro uso importante do ferro para facer ferramentas e armas en Gran Bretaña ata a romanización da metade sur da illa. Esta cultura romanizada da chamada Gran Bretaña romana foi a que suplantou á Idade de Ferro británica. A Idade de Ferro irlandesa rematou coa chegada do cristianismo.

As tribos que poboaban a illa pertencían a ampla cultura celta, máis especificamente á chamada cultura celta insular (en contraste coa cultura celta non insular propia dos pobos do continente como os galos e os celtiberos). 
As linguas britónicas e goidélicas forman parte do subgrupo celta insular que está dentro das linguas célticas. O termo lingüístico "celta" non ten unha implicación de unidade cultural sostible que conecte a Galia coas Illas Británicas ó longo da Idade de Ferro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda celta de Gran Bretaña

### Ligazóns externas 
* 
*
As Merelas, Fisteus, Curtis

**As Merelas** é un lugar da parroquia de Fisteus no concello coruñés de Curtis da comarca de Betanzos. Segundo o IGE en 2011 tiña 29 habitantes, deles 15 eran homes e 14 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 37 habitantes.

## Patrimonio 
* Castro das Merelas

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fisteus 
### Parroquias de Curtis
Dolores Ruiz Gestoso

**María Dolores Ruiz Gestoso**, nada en Vigo en 1968, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía hispánica. Fixo a súa tese de doutoramento sobre a poesía de Gloria Fuertes. É guionista e escritora de literatura infantil.

## Obras 
* *A lenda do capitán Miñoca* (1999)
* *Canora* (2002)
* *Historia invisible do bico Simón* (2004)
* *Dentro da illa* (2005)
## Recoñecementos
*Premio O Barco de Vapor (1999)
*Premio Deputación de Badaxoz (2001)
*Premio Blanco Amor por *Dentro da illa* (2004).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da autora en Galaxia
Tuia

As **tuias** son as coníferas pertencentes ao xénero ***Thuja***, da familia dos alciprestes (*Cupressaceae*) orixinarias das rexións temperadas do Hemisferio Norte. O xénero ten cinco especies, dúas nativas de América do Norte e tres do leste asiático. O xénero é monofiléctico e irmán de *Thujopsis* (tuiopse).

Acostuman chamarlles polo seu apelativo latino **arborvítae** (‘árbore da vida’, en latín), por mor á súa follaxe sempre verde.

En Galicia non existen especies bravas, porén son moi común na xardinaxe urbana e privada para choer os eidos a xeito de sebes mestas.

## Etimoloxía 
O termo galego e portugués tuia vén do grego: *θυία* (nome que lle daban a esta árbore).

## Descrición 
Son árbores perennifolias sempre verdes que medran de 3m até os 18m de alto, cunha casca apardazada avermellada de textura fibrosa. As pólas son planas, coas poliñas laterais nun só plano.

As follas da *Thuja* son perennes e escamentas, agás ao abrochar, cando teñen forma de agulla de coser. As follas son escamudas, de 1–10&nbsp;mm de longo, excepto nas novas plántulas no seu primeiro ano, que teñen follas tipo frouma (aciculares). As follas escamudas fican en pares decusados alternadas en catro ringleiras ao longo das poliñas. Os estróbilos masculinos son miúdos, non conspicuos, e se atopan nas puntas das poliñas. Os conos femininos (chamados popularmente *mazás*) comezan de xeito semellante non conspicuos, mais medran até 1–2&nbsp;cm de longo e maduran cando teñen 6–8 meses de idade; teñen 6-12 escamas que se superpoñen, magros, coriáceos, con 1-2 sementes miúdas en cada escama cun par de ás laterais estreitas.

## Usos 
As tuias cultívanse amplamente coma árbores ornamentais, e son usadas amplamente como sebes. Unha serie de cultivares fanse medrar e son usados no deseño de paisaxes. Usualmente, os propietarios plántanas coma árbores para conseguir intimidade entre eles e os seus veciños. O cultivar 'Green Giant' é unha planta de sebe moi popular, crecendo até 80&nbsp;cm por ano cando son novas.

A madeira é lixeira, suave e aromática. Pode dividirse de xeito doado e se resiste á decadencia. Tense usado en moitas aplicacións, coma nas tullas, huchas ou artesas que repelen a couza. Os postes feitos en tuia a miúdo foron usados para facer valados e travesas do camiño de ferro. A madeira da *Thuja plicata* adóitase usar para facer caixas das guitarras.

A follaxe é rica en vitamina C. Os nativos do Canadá usan a frouma da *Thuja occidentalis* (Tuia do Canadá) para facer un té que ten 50&nbsp;mg de vitamina C por cada 100&nbsp;g. Isto axuda a combater o escorbuto. O óleo da tuia contén terpeno *tujona* que se ten estudado pola súa antagonista receptor GABA, con propiedades potencialmente letais.

O óleo da tuia úsase de xeito tópico para axudar no tratamento do papiloma humano, espullas e espullas xenitais. É popular en tratamentos homeopáticos, para tratar infeccións das vías respiratorias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alcipreste

### Ligazóns externas 
* Gymnosperm Database - *Thuja*
* Arboretum de Villardebelle - fotos de conos
Ignacio Vidal Portabales

**José Ignacio Vidal Portabales**, nado en Santiago de Compostela en 1958, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
É doutor pola Universidade de Santiago de Compostela coa tese *El Contrato de patrocinio publicitario en el derecho español* (1997), dirixida por Manuel José Botana Agra. É profesor titular de Dereito Mercantil na Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da USC. Ten publicado artigos de temática xurídica nas *Actas de derecho industrial y derecho de autor*, *Revista xurídica da Universidade de Santiago de Compostela* e *Revista galega de economía*.

## Obra en galego 
### Narrativa 
* *Dióxenes en Dolorida* (2013). Vigo: Xerais. ISBN 978-84-9914-563-1. ePub: ISBN 978-84-9914-554-9.
* *O inspector e mais eu* (2016). Vigo: Xerais. 320 páxs. ISBN 978-84-9121-126-6. ePub: ISBN 978-84-9121-130-3.
* *Lara e Sabela* (2020). Vigo: Xerais. 176 páxs. ISBN 978-84-9121-745-9. ePub: ISBN 978-84-9121-746-6.
* *Illas remotas* (2022). Vigo: Galaxia. 216 páxs. ISBN  978-84-9151-950-8.

### Infanto-xuvenil 
* *Sangue no dron* (2022). Xerais. 152 páxs. ISBN 978-84-1110-048-9. ePub: ISBN 978-84-1110-063-2. 
* *Sucos* (2024). Vigo: Galaxia. 116 páxs. ISBN 978-84-1176-327-1. Ilustracións de Sandra Lodi.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
**El contrato de patrocinio publicitario en el derecho español* (1998). Ed. Marcial Pons. ISBN 84-7248-577-3.
* *El régimen jurídico de la liquidación en la sociedad cooperativa gallega: especial referencia a la figura de los liquidadores* (2004). USC. ISBN 84-9750-384-8.
* *Sociedad de la Información y Empresa* (2010). Granada: Comares. ISBN 978-84-9836-772-0.
**Sociedades de responsabilidade limitada* (2012). Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 978-84-9887-907-0.

## Premios 
* 1978: Accésit VII Juegos Florales Rosarianos. Concello de Rota (Cádiz). Poesía.
* 1979: Premio Universitario San Martiño Pinario (Santiago de Compostela). Poesía.

* 1980: Mención de honra no I Certame Literario, convocado pola Sociedade Filantrópico-Dramática de Ribadeo. Poesía.
* 1980: Premio Manxa, convocado polo Grupo literario Guadiana (Cidade Real). Poesía.
* 1981: 2º premio no II Certame Literario, convocado pola Sociedade Filantrópico-Dramática de Ribadeo. Poesía.
* 2012: Premio Blanco Amor por *Dióxenes en Dolorida.* Narrativa*.*
* 2019: XXVI Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey por *Lara e Sabela*. Narrativa.
* 2022: Premio Manuel García Barros por *As horas dunha illa remota.* Narrativa.
* 2023: II Premio de Literatura Infantil “Simbad para o Recordo e o Alzhéimer”. Narrativa.
* 2025: Finalista VII Premio de Novela Vilar Ponte, coa obra *Vera.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha autor en Xerais
* Ficha autor en Galaxia
Hexánquidos

miniatura|245px|*Heptranchias perlo*.
miniatura|245px|Cabeza de *Heptranchias perlo*.
miniatura|245px|Debuxo de *Hexanchus nakamurai*.
miniatura|245px|Debuxo de *Hexanchus griseus*.
miniatura|245px|Cabeza de *Notorynchus cepedianus*.

Os **hexáquidos** (*Hexanchidae*) son unha familia de elasmobranquios (*Elasmobrachii*) da orde dos **hexanquiformes** (*Hexachiformes*) caracterizados por presentaren seis ou sete pares de branquias, en vez dos cinco habituais noutros tiburóns.

Están considerados como os tiburóns máis primitivos, dado que o seu esqueleto conserva algunhas características xa extinguidas, con algunhas adaptacións modernas. Os seus aparellos excretor e dixestivo están pouco especializados, o que suxire tamén que poden parecerse aos de tiburóns primitivos antepasados seus. O trazo máis distintivo, porén, é a presenza dun sexto e, en dous xéneros, un sétimo par de fendeduras branquiais.

Poden medir entre 140 e 550&nbsp;cm de loinxitude. Son ovovivíparos. Aliméntanse de peixes relativamente grandes de todo tipo, incluíndo outros tiburóns, así como de crustáceos e preas.

A familia está represntada nas augas galegas por unha especie, *Hexanchus griseus*, o bocadoce.

## Clasificación 
A familia conta con 4 especies actuais,
* '*Xénero *Notidanodon'''* † Cappetta, 1975
** *Notidanodon antarcti* † Grande & Chatterjee, 1987
** *Notidanodon brotzeni* † Siverson, 1995
** *Notidanodon dentatus* † (Woodward, 1886)
** *Notidanodon lanceolatus* † (Woodward, 1886)
* *Notidanodon loozi* † (Vincent, 1876)
** *Notidanodon pectinatus* † (Agassiz, 1843)
* *'Xénero *Pseudonotidanus*'* † Underwood & Ward, 2004
** *Pseudonotidanus semirugosus* † Underwood & Ward, 2004
* *'Xénero *Weltonia*'* † Ward, 1979
** *Weltonia ancistrodon* † (Arambourg, 1952)
** *Weltonia burnhamensis* † Ward, 1979
; Familia ? *Mcmurdodontidae*
* *'Xénero *Mcmurdodus*'* † White, 1968
** *Mcmurdodus featherensis* † White, 1968
** *Mcmurdodus whitei* † Turner, & Young, 1987

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allen, Thomas B. (1999): *The Shark Almanac*. Nova York: The Lyons Press. ISBN 1-55821-582-4.
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Hexanquiformes
* Bocadoce

### Ligazóns externas 
* Identificación vsual das 4 especies en FishBase. Consultada o 1/12/2012.
* *Hexanchidae* en ITIS.  Consultada o 12/02/2021.
* *Hexanchidae* en Animal Diversity Web.  Consultada o 1/12/2012.
* *Hexanchidae'' en NCBI.  Consultada o 1/12/2012.
Castro da Graña

Co nome de **Castro da Graña** existen varios poboados castrexos en Galicia:

* **Castro da Graña**, no concello de Toques
* **Castro da Graña**, no concello de Castroverde.
Ángel Segundo Médici

**Ángel Segundo Médici**, nado o 20 de decembro de 1897 en Buenos Aires e finado o 9 de agosto de 1971 foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no Club Atlético San Telmo en 1915, de onde partiu en 1918 para fichar polo Club Atlético Atlanta. Recalou definitivamente en Boca Juniors no ano 1922, nesta época tamén comezou a súa participación coa Selección de fútbol da Arxentina.

En Boca xogou 8 tempadas, disputando 185 encontros e gañando nove títulos, entre eles catro campionatos nacionais (1923, 1924, 1926 e 1930) sendo os tres primeiros da Argentine Football Association, unha das dúas asociacións de fútbol existentes, e o último da Liga unificada.

miniatura|dereita|250px|Equipo da selección arxentina que obtivo a medalla de prata en 1928

En 1925 participou na xira que o club xeneize realizou por Europa, na que marcou dous goles, e pola que o equipo recibiu o título de Campión de Honra do Campionato Arxentino.

Foi internacional coa Selección de fútbol da Arxentina entre os anos 1922 e 1930, disputando 33 encontros e integrando o equipo que gañou unha medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 1928 e o que se proclamou subcampión do Mundial de Fútbol Uruguai 1930.

Retirouse en 1931, ano no que chega o profesionalismo ao fútbol arxentino.

Unha vez fora dos campos de xogo foi director técnico do Club Atlético Barracas Central.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Participación coa Selección Arxentina 
### Campionatos suramericanos 
### Xogos Olímpicos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estadísticas do xogador 
* Traxectoria en Boca
* Segundo Médici
Clamidoseláquidos

A dos **clamidoseláquidos** (*Chlamydoselachidae*) é unha pequena familia de elasmobranquios (*Elasmpobranchia*) moi primitivos da orde dos hexanquiformes (*Hexanchiformes*), que comprende tan só un xénero extinto e outro con oito especies extintas e unha viva, *Chlamydoselachus anguineus*, o **tiburón anguía**, presente nas augas de Galicia, e outra máis, *C. africana* (o tiburón anguía surafricano), propia dos mares da África austral, que está en discusión.

As especies fósiles e a actual (ou actuais) difiren o suficiente dos outros hexanquiformes (familia dos hexánquidos) que o ictiólogo Shigeru Shirai propuxo recentemente crear unha orde particular para estas especies, a dos **clamidoselaquiformes** (*Chlamydoselachiformes*).

## Especies 
'*Xénero *Chlamydoselachus'''* Garman, 1884
* *Chlamydoselachus africana* Ebert & Compagno, 2009 (tiburón anguía surafricano, discutida)
* *Chlamydoselachus anguineus* Garman, 1884 (tiburón anguía)
* *Chlamydoselachus bracheri* † Pfeil, 1983
* *Chlamydoselachus gracilis* † Antunes & Cappetta, 2001
* *Chlamydoselachus goliath* † Antunes & Cappetta, 2001
* *Chlamydoselachus fiedleri* † Pfeil, 1983
* *Chlamydoselachus lawleyi* † Davis, 1887
* *Chlamydoselachus thomsoni* † Richter & Ward, 1990
* *Chlamydoselachus tobleri* † Leriche, 1929
*'Xénero *Thrinax*'* † Pfeil, 1983
* *Thrinax baumgartneri* † Pfeil, 1983

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allen, Thomas B. (1999): *The Shark Almanac*. Nova York: The Lyons Press. ISBN 1-55821-582-4.
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Hexanquiformes
* Tiburón anguía

### Ligazóns externas 
* *Chlamydoselachidae* en FishBase.  Consultada o 2/12/2012.
* *Chlamydoselachidae* en ITIS.  Consultada o10/2/2021.
* *Chlamydoselachidae* en Animal Diversity Web.  Consultada o 2/12/2012.
* *Chlamydoselachidae* en NCBI.  Consultada o 2/12/2012.
* *Chlamydoselachidae'' en Elasmo Research.  Consultada o 2/12/2012.
Dirty Three

**Dirty Three** é unha banda australiana de rock instrumental procedente de Melbourne e formada no ano 1992. Está composta por Warren Ellis (violín e baixo), Mick Turner (guitarra eléctrica e baixo) e Jim White (batería). O seu cuarto álbum, *Horse Stories* (1996), foi elixido pola revista estadounidense *Rolling Stone* como un dos tres mellores discos do ano, e dous dos seus traballos acadaron o *top 50* da australiana ARIA Albums Chart, *Ocean Songs* (1998) e *Toward the Low Sun* (2012). Durante a súa carreira pasaron moito do seu tempo fóra do seu país, e cando non tocan xuntos Turner vive en Melbourne, White en Nova York, e Ellis en París.

## Discografía