Florián Rey

**Antonio Martínez del Castillo**, nado en La Almunia de Doña Godina (Zaragoza) o 25 de xaneiro de 1894 e finado en Benidorm (Alacant) o 11 de abril de 1962 foi un director de cinema español coñecido como **Florián Rey**, un dos máximos representantes do cinema mudo e da industria cinematográfica española da Segunda República.

O seu filme *La aldea maldita* (1930) considérase como a obra mestra do cinema español da etapa muda, e algunha das súas obras populares da etapa republicana, como *Nobleza baturra* (1935) ou *Morena Clara* (1936), protagonizadas por Imperio Argentina, tiveron un grande éxito, que o levaron a competir coa industria cinematográfica estadounidense e abriron a posibilidade de desenvolver unha industria do cinema española, aínda que a creación desta foi abortada co inicio da Guerra Civil Española.

## Traxectoria 
Comezou os estudos de Dereito en 1909, pero abandonounos axiña. Ao ano seguinte traballou na redacción do diario zaragozano *La Crónica de Aragón* e viaxou a Madrid, para ser redactor de *Revista Financiera*. Tras cumprir o servizo militar, regresou a Zaragoza en 1918 e comezou a traballar no *Diario de Avisos*, ao tempo que enviaba crónicas ao diario madrileño *La Correspondencia de España*, onde comezou a empregar o pseudónimo de “Florián Rey”.
 
En 1920 traballou como actor no filme *La inaccesible*, de José Buchs e ao ano seguinte foi contratado por Gregorio Martínez Sierra para o elenco do Teatro Eslava. Pouco despois pasou á compañía do Teatro de la Princesa. En 1923 actuou no filme *Maruxa*, obtendo un importante éxito que consolidou a súa profesión de actor, actuando en *La Casa de la Troya*, dirixida por Alejandro Pérez Lugín e Manuel Noriega. En 1924 comezou a dirixir, adaptando para o cinema a zarzuela *La revoltosa*, que conseguiu un grande éxito popular.
 
En 1927 descubriu ao seu novo iluminador, José María Beltrán, e á actriz Imperio Argentina, que protagonizou, baixo a súa dirección *La Hermana San Sulpicio*, que ambos os dous refarían no cinema sonoro en 1934. En 1929 dirixiu a que se considera á obra mestra do cinema español deste período, *La aldea maldita*. Ao coincidir coa chegada do cinema falado, en Francia déuselle son e rodáronse novamente algunhas escenas, aínda que non nos chegou esta versión.

Tras esta cinta, a produción española debe adaptarse ao novo medio e neste período Rey marchou a familiarizarse con este sistema, sendo contratado como director de dobraxes en castelán por Les Studios Paramount de Joinville-le-Pont.

Regresou a España en 1933, sendo o seu primeiro filme totalmente sonoro *Sierra de Ronda*, unha historia sobre bandoleiros andaluces cargada de dramatismo. Nesta etapa na Segunda República madurou a idea de crear un cinema español comercial, baseado en temas e formas populares. Con estas ideas realizou a triloxía formada por *La hermana San Sulpicio* (1934), *Nobleza baturra* (1935) e *Morena Clara* (1936), protagonizadas por Imperio Argentina, que exploraban a loita da muller nun mundo tradicional baseado na relixión e na vida rural, actitude ante a muller acorde cos avances do período republicano. A visión conciliadora entre as diferentes posturas que convivían nestes tempos supuña un pequeno avance na forxa dunha sociedade moderna para España.

O director inaugurou un período dourado do cinema español, de raíces costumistas, apoiado no folclore e os mitos populares, nos números musicais tradicionais e nunha narrativa fílmica eficaz e intelixente. Estes filmes puideron competir co chegado de Hollywood.

A guerra civil truncou o fulgurante ascenso. Florián, de ideoloxía conservadora e Imperio Argentina, xa casados, trasladáronse a Berlín, onde foron acollidos polo mesmo Adolf Hitler. Realizaron en Alemaña dous filmes en 1938, *Carmen la de Triana*, revisión do mito de Carmen, e *La canción de Aixa*, inicio do fin da relación entre Rey e Imperio.

Retornado a España trala guerra, rodou *La Dolores*, protagonizada por Concha Piquer, un intento de restaurar aquel cine costumista e popular na España franquista. *Brindis a Manolete* (1948) e *Cuentos de la Alhambra* (1950), inspirado nos contos de Washington Irving, foron as súas últimas obras valiosas.

Retirouse en 1957 porque, como dixo o estudoso Agustín Sánchez Vidal, “non pode resignarse á clase de infracinema que o obrigan a facer”. De aí derivouse unha tímida actitude rebelde ante o réxime de Francisco Franco. Morreu esquecido en 1962.

## Filmografía 
* 1924 - *La revoltosa*
* 1925 - *La chavala*
* 1925 - *Los chicos de la escuela*
* 1925 - *El lazarillo de Tormes*
* 1925 - *Gigantes y cabezudos*
* 1926 - *El pilluelo de Madrid*
* 1926 - *El cura de aldea*
* 1927 - *Águilas de acero o los misterios de Tánger*
* 1927 - *La Hermana San Sulpicio*
* 1928 - *Agustina de Aragón*
* 1928 - *Los claveles de la Virgen*
* 1929 - *Fútbol, amor y toros*
* 1930 - *La aldea maldita*
* 1934 - *La Hermana San Sulpicio*
* 1935 - *Nobleza baturra*
* 1936 - *Morena Clara*
* 1938 - *Carmen la de Triana*
* 1939 - *La canción de Aixa*
* 1940 - *La Dolores*
* 1941 - *Polizón a bordo*
* 1942 - *La aldea maldita*
* 1943 - *Orosia*
* 1943 - *Ídolos*
* 1945 - *La luna vale un millón*
* 1946 - *Audiencia pública*
* 1947 - *La nao Capitana*
* 1948 - *Brindis a Manolete*
* 1950 - *Cuentos de la Alhambra*
* 1954 - *La danza de los deseos*
* 1954 - *La moza del cántaro*
* 1955 - *Cruz de mayo*
* 1956 - *Polvorilla*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Florián Rey na Gran Enciclopedia Aragonesa 
* Florián Rey en *Epdlp*
* Lembranza de Florián Rey
* Web oficial dos "Premios Florián Rey" 
*