open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sintra

**Sintra** é un concello e vila portuguesa sede do mesmo situado na provincia de Lisboa. Malia ser a capital, a vila de Sintra non é a freguesía máis poboada, pois o concello sintrense abrangue espazos intensamente urbanizados con espazos de carácter rural. O concello de Sintra conta cun total de 11 freguesías (20 antes da reforma administrativa do ano 2013). Sintra é un dos centros turísticos máis destacados de Portugal á vez que un espazo urbano suburbio da cidade de Lisboa, da cal dista 25&nbsp;km.

## Demografía 
A poboación era, no ano 2013 de 380.934 habitantes. Esta non se establece de xeito uniforme polo territorio sintrense, senón que dentro dos seus límites son diferenciados espazos puramente rurais (norte e oeste do concello) e espazos totalmente urbanizados (sur e leste). Catro das once freguesías (Casal de Cambra, Colares, UF Almargem do Bispo-Pêro Pinheiro-Montelavar e UF S. Joao das Lampas-Terrugem) suman en total menos do 15% da poboación pese a ocuparen o groso da extensión do municipio.

## Patrimonio da Humanidade 
Na vila de Sintra, situada aos pés da serra do mesmo nome, atópase un importante recinto histórico que, xunto co palacio da Pena e o castelo dos Mouros, forman un Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Freguesías
As freguesías de Sintra son as seguintes:

*Agualva
*Algueirão - Mem Martins
*Almargem do Bispo
*Belas
*Cacém 
*Casal de Cambra
*Colares
*Massamá
*Mira-Sintra
*Monte Abraão
*Montelavar
*Pêro Pinheiro
*Queluz
*Rio de Mouro
*Santa Maria e São Miguel (Sintra)
*São João das Lampas
*São Marcos
*São Martinho (Sintra)
*São Pedro de Penaferrim (Sintra)
*Terrugem

## Galería de imaxes

Ficheiro:Sintra 2006.JPG|Cidade de Sintra
Ficheiro:Sintra National Palace 2.jpg|Palacio en Sintra
Ficheiro:Nt-sintra1.jpg|Pazo da Cámara de Sintra
Ficheiro:Ippar-palacio-pena-aerea.jpg|Pazo da Pena, (Sintra)
Ficheiro:Cabo da Roca - Guincho - Sintra - 060415 00.jpg|Cabo da Roca, (Sintra)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paisaxe cultural de Sintra
### Ligazóns externas 
* Site oficial da Câmara Municipal de Sintra
Corpus de Referencia do Galego Actual

O **Corpus de Referencia do Galego Actual** (**CORGA**) é unha colección de documentos que se almacenan en formato electrónico na que están representados os diferentes tipos de textos da lingua galega actual (xornalísticos, literarios etc.). Cronoloxicamente comprende textos publicados dende 1975, e dispón de 25 millóns de formas.
A amplitude de documentos dos que consta, así como os criterios empregados na súa selección, permite considerar este corpus representativo do uso lingüístico do galego actual. O acceso é gratuíto, pero é necesario rexistrarse.

A actual versión creouse coa finalidade de adecuar o corpus existente ás tecnoloxías actuais e posibilitar un sistema de recuperación de información máis flexible e efectivo que o existente, polo que se levou a cabo unha reestruturación da base documental seguindo o estándar XML (*eXtensible Markup Language*).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Centro Ramón Piñeiro
### Ligazóns externas 
* Buscador do CORGA
Mister No

***Mister No*** é unha banda deseñada italiana da autoría de Sergio Bonelli, publicada por vez primeira en 1975. Ambientado nos anos cincuenta na Amazonia está protagonizado por un soldado norteamericano que se refuxia en Manaus para escorrentar os horrores vividos durante a segunda guerra mundial. Pensada ao primeiro como miniserie de catro ou cinco álbums, debido ao existo que acadou, 200.000 exemplares vendidos, pasou a se editar mensualmente, 378 números levaba ata novembro de 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Arquivo Sonoro de Galicia

O **Arquivo Sonoro de Galicia** (**ASG**) foi creado polo Consello da Cultura Galega e está dispoñible en rede. Trátase en realidade de parte das inxentes gravacións realizadas por investigadores galegos dende 1974, embarcados en proxectos de moi diversa tipoloxía: traballos de carreira, investigacións para o Atlas Lingüístico Galego, tesiñas e teses etc. Parte destes *etnotextos* foran xa publicados por Francisco Fernández Rei e Carme Hermida no ano 1996 en tres CD (correspondentes ós tres bloques lingüísticos do galego) no audiolibro *A nosa fala*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Álbum da Ciencia*
* *Álbum da JAE*
* *Álbum de Mulleres*
* *Álbum da Emigración*

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Arquivo Sonoro de Galicia
Lexesp

O **Lexesp** é o *Léxico informatizado del español*: no seu tempo consultouse en liña nos servidores das universidades de Oviedo e Barcelona, pero agora véndese en CD.
## Véxase tamén 
### Bibliografía
SEBASTIÁN, N. & CUETOS, F. & MARTÍ, M.A. & CARREIRAS, M.F. (2000) *LEXESP: Léxico informatizado del español*. Barcelona: Edicions de la Universitat de Barcelona.
Cumbre

**Cumbre** é un corpus lingüístico do español contemporáneo, da Editorial SGEL, e ten as seguintes características:

* 20 millóns de formas;
* castelán de España e Hispanoamérica
* textos de procedencia oral e escrita, incluíndo publicacións periódicas
O corpus non se pode acceder en liña, senón que se dá unha mostra gratuíta dun 10% cando se merca o dicionario *Gran Diccionario de Uso del Español Actual* da mesma editorial.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
SÁNCHEZ, A. & CANTOS, P. & SIMÓN, J. (2001) *Corpus CUMBRE del español contemporáneo de España e Hispanoamérica. Extracto de dos millones de palabras*.
Normando

**Normando** pode referirse a:
*A **Lingua normanda**
*Os **Normandos**, un conxunto de pobos escandinavos que ocuparon o noroeste de Francia.
Portuguesa

**Portuguesa**, ademais de ser o xentilicio feminino de Portugal, pode referirse a:

***Portuguesa**, estado de Venezuela;
***Río Portuguesa**, río de Los Llanos centrais de Venezuela;
***Portuguesa FC**, club de fútbol de Venezuela;
****A Portuguesa***, himno nacional de Portugal;
***Portuguesa**, barrio da cidade brasileira do Río de Xaneiro;
***Portuguesa de Desportos**, club de fútbol da cidade de São Paulo;
***Portuguesa Santista**, club de fútbol da cidade de Santos;
***Portuguesa da Ilha**, club de fútbol de Río de Xaneiro;
***Associação Portuguesa Londrinense**, club de fútbol do Paraná;
***Portuguesa Futebol Clube**, club de fútbol de Crato (Ceará);
***Portuguesa de Navegantes**, club de fútbol da cidade de Navegantes, Santa Catarina.
Corpus Diacrónico del Español

O **Corpus Diacrónico del Español** (**CORDE**) é un corpus da Real Academia Española creado en  1994 para apoiar o estudo do castelán durante toda a historia da lingua.
En abril de 2005  contaba con 250 millóns de formas. É unha ferramenta moi importante para documentar as palabras na lingua castelá, o seu uso e/ou perda do mesmo, a evolución do seu significado, primeira aparición, etimoloxía e, por suposto, para realizar o *Diccionario Histórico del Español*.

## Notas 
## Ligazóns externas 
*Buscador do CORDE
Domingo García-Sabell

**Domingo García-Sabell Rivas**, nado en Santiago de Compostela o 8 de outubro de 1909 e finado na Coruña o 5 de agosto de 2003, foi un médico, escritor, político e académico galego, presidente da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
Era fillo dun procurador de tribunais. Entre 1925 e 1931 estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Durante a súa etapa de estudante destacou non só no académico, tamén pola activa militancia na Federación Universitaria Escolar (FUE), da que foi presidente, organización que tivo un importante papel democrático durante a ditadura de Primo de Rivera e a Segunda República Española. Nesta etapa coincidiu con Rafael Dieste, Carlos Maside, Ánxel Fole, Jesús Bal y Gay, e Luís Seoane entre outros.

En 1932 defendeu a súa tese de doutoramento *El metabolismo intermediario en la obesidad* na Universidade Central (actual Complutense de Madrid). Foi dirixido por Carlos Jiménez Díaz e foi recoñecido co Premio Extraordinario de Doutoramento.. Amais, traduciu ó galego a Martin Heidegger e mais a James Joyce. 

## Vida persoal
miniatura|esquerda|Panteón coa tumba de Domingo García Sabell
Casou con Elena Tormo López o 12 de outubro de 1939 e foron pais de Teresa e Elena García-Sabell Tormo.

## Obras 
[miniatura|Nº 1 de *[Grial (revista)|Grial*.]]
* *Luis Seoane* (Vigo, 1954).
* *Ensaios I* (1963), Editorial Galaxia.
* *Luis Seoane. Grabados* (1965), Editorial Galaxia.
* *Notas para una antropología del hombre gallego* (1966).
* *Tres síntomas de Europa: Joyce, Van Gogh y Sartre* (Revista de Occidente, 1968).
* *A pintura como comunicación* (1971).
* *Ensaios II* (1976), Editorial Galaxia.
* *Testimonio personal* (Madrid, 1971).
* *Roberto Nóvoa Santos* (1981).
* *Carta ao pintor Luis Seoane* (Sada, 1983).
* *A Coruña: onde nace a luz* (Vigo, 1989).
* *Análise existencial do home galego enfermo e outros ensaios* (Vigo, 1991).
* *Cen relembros* (A Coruña, 1993).
* *Libro dos comentos* (1996).
* *Os gromos do pensamento* (1996).
* *Tempo de lecer* (Vigo, 1998).
* *Paseata arredor da morte* (1999). Galaxia. 160 páxs. Reeditado en 2022, 174 páxs. ISBN  978-84-9151-781-8.
[miniatura|*La Saudade*, [Editorial Galaxia|Galaxia, 1953, inclúe artigos en galego e castelán de Piñeiro, García-Sabell, Lois Tobío, Rof, Elías de Tejada, Alonso Montero, Manuel Vidán e Fernández del Riego.]]
### Colectivas 
*"Rosalía y su sombra", en *7 ensayos sobre Rosalía* (Galaxia, 1952)

*"La Saudade por dentro", en *La Saudade* (Galaxia, 1953)

### Traducións 
## Recoñecementos 
* Premio Vitalicio da Fundación Barrié, 1996.
* Premio das Artes e das Letras de Galicia, 1998.
* Premio Fernández Latorre de Xornalismo. 
* Gran Cruz da orde do mérito civil.
* Gran Cruz do mérito militar.
* En 1997 foi investido doutor honoris causa pola Universidade da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Marcelino "Domingo García-Sabell Rivas" *Diccionario Biográfico Español*. Real Academia da Historia .
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* "Domingo García-Sabell Rivas" Colegio Libre de Eméritos .
* Obras de García-Sabell, Domingo, 1909-2003 (2) Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes .
Economía de Togo

[thumb|left|Minería de [fosfato en Togo.]]
A pequena **economía do Togo** é moi dependente da agricultura, tanto a comercial como a de subsistencia. As actividades agrícolas empregan 65% da man de obra. Cacao, café e algodón representan xuntos o 40% das exportacións. A pesar da importancia da agricultura, é necesario importar algúns alimentos básicos. Algúns produtos destinadas ao consumo interno son o millo, a mandioca e o millete que permiten nestes momentos garantir un mínimo alimenticio aos togoleses.

Togo é o cuarto produtor mundial de fosfato de que existen preto de 60 millóns de Tm en reservas, extraendo algo máis de 1 millón anual. Os maiores problemas das explotacións derivan da falta de investimentos tecnolóxicos nos procesos industriais e de captación do material e o esgotamento das minas de máis fácil acceso. A principal industria do país é a extracción mineral.

## Notas
Arnuwandas III

**Arnuwandas III** (rei hitita sobre -1210 - -1200), foi fillo de Tudhaliyas IV. Levaba o título de Labarnas, Gran Rei, e Sol meu. 
## Traxectoria 
Supúñaselle un reinado curto pola falta de restos, pero nos últimos anos apareceron gran número de selos que poderían indicar que reinou máis tempo do antes suposto.

Do seu reinado sábese que Ibiranu de Ugarit sucedeu a Ammistamru II. Probabelmente foi Arnuwandas quen escribiu ao novo rei e lembroulle que era a súa obriga de vasalo presentarse ao rei ou polo menos enviar un embaixador.

Sucedeuno o seu fillo Suppiluliumas II .
Aberración da luz

miniatura|Representación xeométrica do concepto da aberración da luz estelar.
Denomínase **aberración da luz** á diferenza entre a posición observada dunha estrela e a súa posición real, debido á combinación da velocidade do observador e a velocidade finita da luz.

A cuantía desa diferenza depende da velocidade do observador e da dirección do movemento. A aberración da luz debida ao movemento da Terra ao redor do Sol denomínase **aberración anual**; foi descuberta por James Bradley en 1728, constituíndo a primeira proba directa do movemento da Terra ao redor do Sol.

A diferenza máxima entre a posición observada e a posición real dun astro acada un máximo de 20.47 segundos de arco, denominándose constante de aberración. O fenómeno da aberración da luz utilízase para medir por trigonometría a distancia á que se atopa unha estrela próxima, denominándose entón paralaxe anual, e definíndose con esa base a unidade de distancia interestelar: o pársec, definido como a distancia á que está un astro que presenta unha paralaxe anual dun segundo de arco, e equivale a 3,2616 anos luz.

Por **aberración** tamén se coñece ao conxunto de defectos ópticos que pode presentar un sistema óptico. Pode ser cromática (dependente da lonxitude de onda) ou acromática. Entre as aberracións máis comúns están a aberración esférica, o coma e o astigmatismo.
Paralaxe

miniatura|Paralaxe estelar
A **paralaxe** é a desviación angular da posición aparente dun obxecto, dependendo do punto de vista elixido.

A **paralaxe anual** é definida como a diferenza de posición dunha estrela vista da Terra e do Sol. Como non podemos ver a estrela do Sol, a observación é feita entre dous puntos opostos da órbita da Terra e o resultado dividido por 2. O parsec é a distancia para a cal a paralaxe anual é dun segundo de arco ou **arcseg**. Un parsec é igual a 3,26 anos luz.

A distancia dun obxecto en  parsecs pode ser calculada do inverso da súa paralaxe. Por exemplo, a estrela mais próxima Alpha Centauri, ten unha paralaxe de 0.750". Por tanto ela esta a unha distancia de  1/0.750=1.33 parsecs ou aproximadamente 4.3 anos luz.
miniatura|180x180px|Paralaxe fotográfica ou erro de paralaxe
A **paralaxe fotográfica** ou **erro de paralaxe** é o desaxuste existente entre o observado a través do visor e o captado polo obxectivo da cámara. Non se da en cámaras dixitais e réflex. No primeiro tipo, o visor é unha pantalla que capta exactamente o mesmo que o obxectivo, e nas réflex a paralaxe corríxese mediante un sistema de espellos. Este erro de paralaxe dase entón exclusivamente en cámaras compactas con visor directo.
## Notas
James Bradley

**James Bradley**, nado en marzo de 1693 e finado o 13 de xullo de 1762, foi un astrónomo inglés, nomeado Astrónomo Real da coroa inglesa en 1742. É famoso polo seu descubrimento da aberración da luz.

## Traxectoria 
Bradley naceu en Sherborne, preto de Cheltenham en Gloucestershire en marzo de 1693. Ingresou no Balliol College (Oxford) o 15 de marzo de 1711 e gradououse en B.A. (Bachelor of Arts) e M.A. (Master of Arts) en 1714 e 1717 respectivamente. Efectuou as súas primeiras observacións na casa parroquial de Wanstead en Essex, baixo a tutela do seu tío, o reverendo James Pound, e foi elixido socio da Royal Society o 6 de novembro de 1718.

Ordenouse vicario de Bridstow ó ano seguinte e o seu amigo, o astrónomo irlandés Samuel Molyneux, procuroulle unha pequena sinecura en Gales. Colgou os hábitos en 1721, cando foi elixido para ocupar a cadeira Savilian de astronomía na Universidade de Oxford, ao mesmo tempo que como profesor adxunto de filosofía experimental (1729 - 1760) pronunciou 79 cursos de clases no museo Ashmolean.

O seu memorable descubrimento da aberración da luz foi anunciado á Royal Society en xaneiro de 1729 (*Phil. Trans.* xxxv. 637). As observacións sobre as que se baseou foron realizadas na casa de Molyneux en Kew Green; segundo os seus datos, a velocidade da luz aproximábase aos 283.000 quilómetros por segundo.

En 1727 notou que as declinacións de certas estrelas parecían oscilar erráticamente, como se o eixo da Terra cabecease periodicamente: non anunciou a detección adicional da nutación ata o 14 de febreiro de 1748 (*Phil. Trans.* xlv. I), cando comprobou a súa veracidade grazas a minuciosas observacións realizadas nunha revolución completa (18,6 anos) dos nodos da Lúa, xa que é esta a que, actuando sobre o abultamiento ecuatorial do noso planeta, faino *cabecear* periodicamente.

En 1742 foi designado para suceder a Edmund Halley como Astrónomo Real. A súa elevada reputación permitíulle solicitar con éxito unha serie de instrumentos que custaron 1.000£ e cun cuadrante de 8 pés construído para el en 1750 por John Bird, acumulou en Greenwich durante dez anos medicións de inestimable valor para a reforma da astronomía. En 1752 a coroa concedeulle unha pensión 250£ anuais.

Retirouse por problemas de saúde nove anos máis tarde ao pobo de Chalford, en Cotswold (Gloucestershire), onde morreu en Skiveralls House o 13 de xullo de 1762. A publicación da súas observacións viuse atrasada pola disputa da súa propiedade, pero foron finalmente editadas por Clarendon Press, Oxford, en dous volumes (1798, 1805). A perspicacia e dilixencia de Friedrich Wilhelm Bessel foron porén necesarias para a comprensión da súa fundamental importancia.

As sumamente precisas medicións estelares demostraron que se as paralaxes estelares existían, estas debían ser sempre máis pequenas que 1": máis tarde confirmaríase coa medición da paralaxe de Sirio, 61 Cygni e Alpha Centauri, todas elas por debaixo dos 0.88".

## Véxase tamén
Aridade

En lóxica, matemáticas e informática, a **aridade** dunha función ou operación é o número de argumentos ou operandos que toma a función. A aridade dunha relación é o número de dominios no produto cartesiano correspondente.

O termo *aridade* úsase fundamentalmente en relación ás operacións. Se *f* é a función *f : Sn → S*, onde *S* é un conxunto, entón *f* é unha operación e *n* é a súa aridade.

As aridades maiores de 2 son infrecuentes nas matemáticas, excepto en áreas especializadas, e as aridades maiores de 3 atópanse poucas veces en informática teórica (aínda que na programación informática si é frecuente definir funcións con máis de tres argumentos).

En lingüística, a aridade denomínase valencia.

## Exemplos 
En xeral, as funcións ou os operadores cunha determinada aridade seguen as convencións de nomenclatura dos sistemas numéricos baseados en *n*, como o binario e o hexadecimal. Un prefixo en Latín combínase co sufixo -ario. Por exemplo:
* Unha función **nularia** non leva argumentos (unha constante).
** Exemplo: f()=2
* Unha **función unaria** leva un argumento.
** Exemplo: f(x)=2x
* Unha **función binaria** leva dous argumentos.
** Exemplo: f(x,y)=2xy
* Unha **función ternaria** leva tres argumentos.
** Exemplo: f(x,y,z)=2xyz
* Unha función '* *n*-aria*' leva *n* argumentos.
** Exemplo: f(x_1, x_2, \ldots, x_n)=2\prod_{i=1}^n x_i
Rexión de Poltava

A **rexión de Poltava** (en , *"Poltavska oblast"*) é unha rexión e óblast do centro de Ucraína.

O centro administrativo da rexión é a cidade de Poltava. 

[esquerda|miniatura|[Escudo|Brasón do oblast' de **Poltava**. A súa heráldica inclúe:

Un arco e frecha con estrelas e a porta dun castelo simbolizan a defensa e as tradicións cosacas. A auga representa a riqueza fluvial e o río Dniéper. 

Unha cruz cosaca e unha ferradura simbolizan a boa sorte.Un corazón alude ao papel central de Poltava en Ucraína. Un feixe de trigo destaca a agricultura e fertilidade da terra.

|191x191px]]
## Xeografía 
A superficie da rexión é de 28.748&nbsp;km² (4.76% do total de Ucraína). O río Dniéper pasa pola rexión. 

## Demografía 
A poboación era de 1.544.085 en 2006. 

En 2013, pouco antes do conflito bélico Ucraína-Rusia, a poboación baixara a 1.462.000. 

En 2021, antes da invasión rusa de Ucraína, a poboación do oblast' era de 1.352.000 (3.28% da poboación total de Ucraína).

Etnicamente segundo o censo de 2001 o 91.4% da poboación era ucraína e o 7.2% rusa. 

## Notas 
## Véxase tamén
433

## Acontecementos 
* Os támiles establécense en Sri Lanka

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
Aeromodelismo

O **aeromodelismo** é a construción, en escala reducida, e proba en voo de estruturas aeronáuticas e aeorespaciais, ben avións, globos, foguetes etc., con fins recreativos ou deportivos.

Hai diversas modalidades, a principal é a radio-control, outras son voo libre cando planean sen control ou intervención do seu propietario, voo circular controlado, cando está ligado ó aeromodelista por medio de cables.

## Notas
Mar de Galilea

O **mar de Galilea** é un lago de auga doce.

## Características e localización 
É chamado mar por tradición histórica e mais tamén **lago Tiberiades**, localizado entre Israel e Siria, con aproximadamente 53&nbsp;km de circunferencia, 21 de longo e 13 de largo, cobre unha superficie de 166&nbsp;km² e ten unha profundidade máxima de 43 metros. Está situado a 212 m baixo o nivel do mar, o que o converte no lago de auga doce máis baixo do mundo, a súa orixe é tectónica.
Achelousaurus

O **Achelousaurus** (*Lagarto de Achelou*) era un ceratópsido que habitaba en Norteamérica hai uns 75 millóns de anos (no período Cretáceo). Este dinosauro chegou a medir 6 m. de longo e case 3 m. de alto, o seu peso descoñécese por agora. O *Achelousaurus* caracterizábase por ter unhas protuberancias óseas no fociño e un par de cornos no seu volante óseo. Tiña como parentes a outros centrosáuridos, entre eses estaban o Pachyrrhinosaurus, Einiosaurus e Centrosaurus.
Fernando Garrido Valenzuela

**Fernando Garrido Valenzuela**, nado en Madrid o 10 de xaneiro de 1949, é un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Cursou estudos de bacharelato no Instituto Ramiro de Maeztu de Madrid. Ingresou na Escola Superior de Enxeñieros Agrónomos de Madrid en 1968. Exerceu como enxeñeiro agrónomo na Bandeira e en Frigolouro (O Porriño). En 1976 independizouse e montou a súa propia industria agropecuaria en Silleda. Foi cabeza de lista de Coalición Democrática nas primeiras eleccións municipais no concello de Silleda. Foi cabeza de lista de Alianza Popular pola Circunscrición electoral de Pontevedra nas eleccións de 1982 e foi elixido deputado. Foi Secretario da Comision de Agricultura e Pesca do Congreso. En 1984 renunciou ao seu escano ao ser nomeado Conselleiro de Agricultura. Nas eleccións autonómicas de 1985 figurou como número dous na candidatura de Alianza Popular por Lugo, e foi elixido deputado. Continuou no cargo de conselleiro até 1986, de feito, durante uns meses entre 1985 e 1986 ocupou ademais as carteiras de Pesca e Alimentación, unidas á de Agricultura.

Ao ano seguinte, en 1987, foi un dos conselleiros que acompañou a Xosé Luís Barreiro Rivas cando este deixou o goberno de Xerardo Fernández Albor, e mesmo abandonou AP meses antes que Barreiro, presentándose a concelleiro por Independentes de Galicia nas eleccións municipais de 1987 por Pontevedra. De feito, non só saíu elixido concelleiro, senón que o cabeza de lista José Rivas Fontán venceu nas eleccións e fíxose coa alcaldía. Cando Barreiro deixou AP integrouse canda el no grupo parlamentario de Coalición Galega, durante o período comprendido entre 1987 e 1989.

Despois de estar afastado da vida política, en 2009 foi nomeado por Alberto Núñez Feijóo presidente do padroado do Parque Nacional das Illas Atlánticas.

## Vida persoal 
É irmán da tamén deputada Irene Garrido e do empresario Javier Garrido Valenzuela.

Casou con Esther Fernández Martínez e ten tres fillos.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Arquitectura románica

[miniatura|Reconstrución da planta románica da [Catedral de Santiago de Compostela, excepcional exemplo de igrexa de peregrinación románica]]
A **arquitectura románica**, o estilo arquitectónico da arte románica, está ligada ás grandes reformas monacais, ás peregrinacións e ás cruzadas, tamén coincidiu co renacemento da cidade como núcleo urbano e de produción artesanal e que urbanisticamente xiraba arredor do edificio da igrexa-catedral.

O mosteiro de Cluny coa elección do abade polos propios monxes como reacción ó poder dos señores feudais no seo das abadías, converteuse no centro espiritual da Europa Occidental e como organizador de cruzadas estableceu o contacto entre os diferentes pobos e como consecuencia un tipo de arquitectura común, renovando os conceptos da herdanza clásica romana, incluíndo tamén a tradición prerrománica e a oriental a través de Bizancio e o mundo árabe. O material de construción utilizado foi o perpiaño e como novidade as igrexas e mosteiros divídense en varios tramos, a cuberta componse na maioría dos casos por unha bóveda de canón que se divide en varios tramos independentes o que posibilita o abaratamento da construción ao permitir a utilización dunha mesma cimbra varias veces, a técnica requiría o reforzo da bóveda con arcos de perpiaño, o que obrigaba a levantar piares compostos como sistemas de apoio para transmitiren os empurramentos ás naves laterais que se absorben grazas a grosos muros de peche reforzados mediante contrafortes. Outros elementos arquitectónicos utilizados foron o arco de medio punto, a bóveda de aresta, a bóveda de cuarto de esfera.

Característico da arquitectura románica foron as igrexas de peregrinación que tiñan como función acoller peregrinos, nestas igrexas modifícanse e amplíase a planta basilical da igrexa-catedral, desenvólvese o transepto e multiplícanse as naves prolongándoas arredor do presbiterio dando lugar á deambulatorio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura románica en Galicia
Aviónica

A **aviónica**, do inglés *avionics*, e este de *aviation* (aviación) e *electronics* (electrónica), son os sistemas electrónicos instalados nas aeronaves para o seu mando e control. O termo fai tamén referencia aos sistemas usados en satélites artificiais e naves espaciais, tanto os de comunicación e navegación coma os seus indicadores e elementos de manexo.
Mopsolodes

**Mopsolodes** é un xénero de arañas da familia Salticidae descrito por vez primeira por Marek Żabka en 1991 e que abrangue unha soa especie ***Mopsolodes australensis***
Aeronáutica

A **aeronáutica** é a ciencia ou disciplina relacionada co estudo, deseño e construción e funcionamento dos aparatos mecánicos pesados capaces de se elevaren en voo ou as técnicas de control de avións.

Segundo o tipo de aeronave a aeronáutica abrangue dous ramos, a aviación para os aparellos máis pesados có aire e a aerostación para os aparellos máis lixeiros có aire.

## Notas
José Antonio Gil Sotres

**José Antonio Gil Sotres**, nado en Santiago de Compostela en 1940, é un político galego.

## Traxectoria 
Funcionario do Estado desde 1966 e residente en Vigo desde 1969, membro do Partido Popular de Galicia foi conselleiro de Traballo e Servizos Sociais (1991-1993), director xeral de Vivenda e Solo (1993-1995) e tenente de alcalde de Vigo.
McDonnell Douglas F/A-18 Hornet

O **F/A-18 Hornet** é un cazabombardeiro todo-tempo. É un avión táctico multi-misión dotado de dous motores e á media. As versións A, C e E son monoprazas mentres que as B, D e F son biprazas, estas últimas serven principalmente para roles de ataque e intercepción.

O monopraza orixinal F/A-18 Hornet foi o primeiro avión de ataque e caza dos Estados Unidos. Deseñado para os roles tradicionais de ataque, interdición aérea e apoio aéreo próximo, sen comprometer as súas capacidades como caza. En modo de ataque, úsase para protexer ás tropas, dándolles apoio aéreo próximo e profundo, tamén neutralizando posicións de defensa dende grande altitude. En modo de caza, o F/A-18 é usado como escolta, como interceptor para a defensa da frota nos portaavións da Mariña estadounidense complementando ou substituíndo ao F-14 Tomcat, e como caza Dog Fight no modo de combate próximo. Os F/A-18 tamén son utilizados dende 1986 polos Blue Angels, a patrulla acrobática da Mariña dos Estados Unidos, que son coñecidos en todo o mundo polas súas espectaculares manobras acrobáticas.
Teoría da grande unificación

A **Teoría de Grande Unificación** (TGU, ou GUT por "Grand Unification Theory") é unha teoría que unifica nunha tres das catro forzas fundamentais na natureza: a forza nuclear débil, forza nuclear forte e a forza electromagnética. A forza de gravidade non é considerada nas teorías de Grande Unificación, pero si nunha eventual Teoría do Todo (TOE), que consideraría as catro interaccións fundamentais.

## Características 
Como exemplos exitosos de "unificación", atópanse a demostración, por parte de Newton, de que a forza que mantén óss planetas xirando en torno ao Sol e a forza que nos mantén pegados á superficie da Terra é a mesma. Tamén Maxwell levou a cabo a unificación dos campos eléctricos e magnéticos, que ata antes da súa teoría (Teoría electromagnética de Maxwell), eran considerados fenómenos separados e diferentes.

Steven Weinberg e Abdus Salam descubriron en 1967-1968, unha teoría relativista do campo cuántico, que permitía expresar as interaccións electromagnéticas e débiles dun xeito unificado (a chamada interacción electrodébil), e que predixo feitos que logo foron comprobados experimentalmente. Logo, Howard Georgi e Sheldom Glashow desenvolveron unha teoría que achegaba novas características e corrixía algúns erros e omisións da anterior teoría. Con todo, das ecuacións desprendíase o decaemento do protón. Isto levou a algúns famosos experimentos para detectar este efecto: pero como o tempo de vida dun protón é moi longo, da orde de 1031 anos, non é posible observar a partícula o tempo abondo como para presenciar a descomposición. Por contra, quizais o efecto podería ser observado se se examinan suficientes protóns. Algúns intentos de medición coñecidos realizáronse en piscinas subterráneas (para protexer o experimento de radiacións) de grandes dimensións, nas que o decaemento do protón sería visualizado como un escintileo nunha serie de fotosensores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Modelo electrodébil
*Física teórica
August Spies

**August Vincent Theodore Spies**, nado o 10 de decembro de 1855 e finado o 11 de novembro de 1887, foi un anarquista que se viu involucrado en dubidosas circunstancias no ataque cunha bomba á policía na revolta de Haymarket.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Mártires de Chicago
* Día Internacional dos Traballadores
* Anarquismo nos Estados Unidos
* *Monumento aos mártires de Haymarket*

### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas
*
Partido Comunista de España (homónimos)

**Partido Comunista de España (marxista-leninista)** é o nome que adoptaron dous partidos políticos
*Partido Comunista de España (marxista-leninista), 1964, escisión do PCE de inspiración primeiro maoísta e logo albanesa
*Partido Comunista de España (marxista-leninista), 2006, partido comunista formado polo antigo Comité Estatal de Organizaciones Comunistas en 2006, pertence á Conferencia Internacional de Partidos e Organizacións Marxista-Leninistas
Partido Comunista de España (marxista-leninista), 1964

O **Partido Comunista de España (marxista-leninista)** foi un partido comunista español formado en decembro de 1964 por tres pequenos grupos escindidos a comezos de ano do Partido Comunista de España desconformes coa política de conciliación nacional e que xa estaban desconformes desde o XX Congreso do PCUS (1956) ao considerar a política de Kruschev revisionista, seguiu a liña maoísta do Partido Comunista da China ata 1976 cando tomou partido polo Partido do Traballo de Albania no seu enfrontamento co Partido Comunista chinés. O seu órgano de difusión era a revista *Revolución Española* e desde 1977 *Vanguardia Obrera*. As súas mocidades estaban encadradas na Juventud Comunista de España (marxista-leninista).
En 1968 sufriu unha escisión ao marchar unha parte dos seus militantes para formar a Organización Marxista Leninista de España. En xaneiro de 1971, nunha xuntanza celebrada en París, participou no establecemento da Frente Revolucionario Antifascista y Patriota (FRAP) que celebrou a súa conferencia constituínte en 1974 e que tiña como función a realización de accións armadas contra o réxime de Francisco Franco.

No contorno do PCE (m-l) movíanse outras frontes, a Convención Republicana de los Pueblos de España e a Unión Popular Antifascista. En 1981 sufriu unha escisión que formou un PCE (m-l) paralelo e en 1991 o principal líder do partido, Raúl Marco deixou o partido e fundou o Colectivo Octubre que deu orixe á Organización Comunista Octubre. En 1992 o VI Congreso do PCE (m-l) decidiu disolver o partido.

## Galicia 
En Galicia o primeiro núcleo do PCE (m-l) xurdiu en 1967 formado por estudantes da Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas
Partido Aragonés

O **Partido Aragonés** (**PAR**) é unha formación política fundada o 27 de decembro de 1977, a súa presenza e actividade foi moi importante na política aragonesa durante case trinta anos, dos cales doce formou parte do Goberno de Aragón. No ano 2005, Aragón gobernouse grazas a un acordo PSOE - PAR, que outorgaba ao Partido Aragonés a vicepresidencia e catro consellerías (Presidencia, Industria, Medio Ambiente e Servizos Sociais).

## Historia 
En sucesivos congresos, este partido definiuse como nacionalista moderado e de centro, e denominouse **Partido Aragonés Regionalista** ata 1990. O seu obxectivo, segundo sinalan os seus estatutos, é "lograr cantos fins promovan e permitan a defensa e o arriquecemento socioeconómico e cultural de Aragón".

Institucionalmente, está presente (2005) no Goberno de Aragón, as Cortes de Aragón con 8 deputados, o Senado e 907 concelleiros.

O PAR respecta o marco constitucional español, aínda que reclama o recoñecemento os dereitos históricos e unha autonomía plena (cun sistema de financiamento suficiente) para Aragón.

As cuestións de política hidráulica foron claves na acción do PAR, a través do seu rexeitamento ao transvasamento do río Ebro incluído en sucesivos plans hidrolóxicos españois e a súa reivindicación das obras para o aproveitamento da auga en Aragón.

A súa organización xuvenil é o Rolde Choben - Jóvenes del PAR

Figuras relevantes do PAR foron o seu primeiro presidente, Hipólito Gómez de las Roces, que presidiu o Goberno de Aragón entre 1987 e 1991; o seu secretario xeral en distintas épocas e presidente do Goberno de Aragón de 1991 a 1993, Emilio Eiroa; o seu presidente en diversos períodos e actual senador, José María Mur Bernad; ou entre outros, o seu actual (2005) presidente desde o 2000 e vicepresidente do Goberno de Aragón, José Ángel Biel Rivera.

## Evolución do voto 
### Eleccións Xerais 
Nas primeiras eleccións de 1977 como partido precedente estaba a CAIC, a partir da que se creou ao ano seguinte o **PAR**. Nas eleccións de 1982 o PAR presentouse en coalición con AP-PDP, e en 1996 e 2011 co PP.

### Eleccións autonómicas 
### Eleccións municipais 
### Eleccións ao Parlamento Europeo 

a Dentro da Coalición Nacionalista.
b Dentro da Coalición Europea.
c Dentro da Coalición Europea.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Iniciativa Aragonesa
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do partido
Partido Progresista

O **Partido Progresista** foi unha formación política española do século XIX. Xurdiu en 1834 como oposición liberal extremista ao réxime da rexente María Cristina de Borbón e foi separándose pouco a pouco tras o inicio da Restauración en España en 1874.

Esta división entre exaltados -*veinteañistas* ou progresistas- e moderados -*doceañistas*, moderados ou conservadores- vai caracterizar o panorama ideolóxico do século XIX e XX en España. Os progresistas van a ser partidarios da Milicia Nacional, o xurado popular, a soberanía nacional, a ampliación do sufraxio censitario e o laicismo. Pola súa parte, os moderados opóñense a iso e son partidarios da soberanía compartida, as boas relacións coa Igrexa católica.

Na defensa da monarquía de Isabel II representaban o apoio e o sostén do reinado na medida que serviron á coroa fronte ao pretendente Carlos María Isidro de Borbón e en apoio da filla de Fernando VII. A súa situación viuse sempre comprometida entre a contención do carlismo e un apoio a raíña que non ofreceu froitos pola resistencia da mesma e, sobre todo, da súa nai, aos cambios que ofrecía o liberalismo.

Logo do asasinato do que fora o seu líder Prim, e coa monarquía de Amadeu I de España xa establecida, o Partido Progresista escindiuse en dúas ramas, que darían lugar aos dous partidos dominantes do período. A rama dereita, co liderado de Sagasta, uniuse a membros da Unión Liberal para formar o Partido Constitucional. A rama esquerda, seguindo a Ruiz Zorrilla, uniuse ao sector monárquico do Partido Democrático (denominado *os cimbrios*, con Cristino Martos) para formar o Partido Radical.
Frank Sturgis

**Frank Sturgis**, nado o 9 de decembro de 1924 e finado o 4 de decembro de 1993, foi un dos implicados no caso Watergate.

## Traxectoria 
En 1942 uniuse ós Marines e con eles participou na segunda guerra mundial, en 1956 uniuse ó exército de Fidel Castro en Cuba, tras a vitoria de Castro adestrou as forzas anticastristas e formou parte da Operación 40 da CIA. O 17 de xuño de 1971 foi arrestado xunto outras catro persoas mentres instalaba aparellos de espionaxe na oficina do Partido Demócrata no edificio Watergate de Washington, o que tras a invetigación de xornalistas do *The Washington Post* implicando a Richard Nixon na espionaxe supuxo a dimisión do presidente norteamericano. Sturgis foi condenado por conspiración e espionaxe.
Sócrates Gómez

**Sócrates Gómez Pérez**, nado en Vigo o 27 de xullo de 1914 e finado en Madrid o 18 de xaneiro de 1989, foi un xornalista e político galego, histórico militante do PSOE, activo en Madrid.

## Traxectoria 
Fillo do histórico dirixente socialista José Gómez Osorio, a súa vida política comezou nas Juventudes Socialistas aos 14 anos. En 1930 entrou no PSOE e na UGT. En 1931 formou parte da redacción de *El Socialista*. Dirixiu máis tarde *La Correspondencia* de Valencia e *La Voz del Combatiente*, órgano do Exército Republicano, do que foi oficial. Foi membro do Comité Nacional do PSOE e Presidente da Federación Nacional das JJSS. Foi secretario do Ministerio de la Gobernación entre setembro do 1936 a xaneiro de 1937 e concelleiro en Madrid (1938). Foi procesado varias veces durante e despois da Guerra Civil española. Ao rematar a guerra foi detido e internado no campo de concentración de Albatera. De alía pasou ao cárcere de Orihuela o 25 de abril de 1939, e o 10 de maio foi enviado a Madrid.  Entre 1962 e 1971 viviu en Londres.

Despois da fin do réxime franquista foi deputado no Congreso dos Deputados (1977-1978), concelleiro en Coslada (1979-1983), deputado da Asemblea de Madrid (1983-1989) e senador por designación autonómica da Asemblea de Madrid (1983-1987).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Partido de los Trabajadores de España-Unidad Comunista

O **Partido de los Trabajadores de España-Unidad Comunista** foi un partido político español fundado por Santiago Carrillo tras abandonar o Partido Comunista de España en outubro de 1985, ó primeiro o partido coñeceuse co nome de **Partido Comunista de España (Marxista-Revolucionario)**, que en Galicia estaba representado polo Partido Comunista de Galicia (Marxista-Revolucionario).
Nas eleccións xerais de 1986 presentou a candidatura de **Mesa para la Unidad de los Comunistas**, que conseguiu 229.695 votos (1,1%). Nas eleccións municipais de 1987 con 185.104 votos obtivo 179 concelleiros, principalmente nas provincias de Granada e Sevilla. Carrillo encabezou a candidatura das Eleccións Europeas de 1987, pero quedou lonxe de conseguir a acta con 222.680 votos (1,1%).

Tras o fracaso das eleccións xerais de 1989 (nas que obtivo 86.257 votos) o partido decidiu integrarse no Partido Socialista Obrero Español en outubro de 1991 permanecendo como corrente de opinión, baixo a denominación de Unidad de la Izquierda. Santiago Carrillo retirouse da actividade política.
Organización de Aviación Civil Internacional

miniatura|Bandeira da OACI
A **Organización de Aviación Civil Internacional** (**OACI** ou **ICAO**, correspondente ás siglas en inglés) é unha axencia da Organización das Nacións Unidas creada en 1944 pola Convención de Chicago para estudar os problemas da aviación civil internacional e promover os regulamentos e normas únicos na aeronáutica mundial. Diríxea un consello permanente con sede en Montreal.
Amálgama (química)

miniatura|Restauración dental con amálgama
A **amálgama** en química é en concreto unha aliaxe de mercurio con outro metal, principalmente coa prata e outros metais tales como estaño e cobre, ou tamén cunha aliaxe. A amálgama ten un baixo coeficiente de dilatación, boa estabilidade dimensional e resistencia. A amálgama fórmase doadamente, sen necesidade de quecemento. A maioría dos metais son solubles en mercurio, mais algún como o ferro non o son. As amálgamas úsanse en empastes dentais.

## Controversia co uso dental das amálgamas 
Existe un debate obre o uso de amálgamas, ao conter mercurio, como empastes dentais. Unha minoría de dentistas oponse a tal uso desde que este uso comezou hai uns 50 anos.

Nalgúns países como por exemplo Suecia, a amálgama dental foi proibida debido á potencial toxicidade do mercurio se é absorbido polo organismo ao longo dos anos.

## Notas
VINCI

**VINCI** é unha compañía construtora francesa, anteriormente chamada '''Société Générale d'Entreprises (SGE)** creada en **1899'''. É a segunda empresa de concesións e construción máis grande do mundo, empregando a 280.000 persoas en todo o mundo. Controla a maioría do capital de Autoroutes du sud de la France.
No 2000 adquiriu o Groupe GTM. A actividade de Vinci en 2022 organízase ao redor de tres liñas de negocio: concesións, enerxía e construción. En 2021, a compañía está presente en máis de 120 países.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Fly-by-wire

**Fly-By-Wire**, ou **Voo-Por-Cables**, é un sistema de control de voo que consiste en controlar de maneira remota un proxectil, avión ou nave a través dun arame que transporta datos de control de voo. O sistema consiste nas superficies de control de voo, o sistema de manexo na cabina de control, o enlace físico e os mecanismos necesarios para controlar unha aeronave en voo. É necesario diferenciar entre os sistemas aeronáuticos dispoñibles para civís e o sistema do mesmo nome utilizado pola milicia para controlar mísiles de curto alcance. Este artigo refírese a esta última definición.

O sistema de voo por cable utilizado pola milicia consiste nun mísil, lanzado por medios convencionais, que queda unido á súa plataforma lanzadora a través dun par de arames, os cales lle permiten ao operador controlar as superficies de control, de xeito que é posible guiar o mísil cun grao de exactitude considerable cara ao seu obxectivo. O sistema é de curto alcance, cunha distancia de 500 a 1500 metros dende a súa base. Xeralmente o mísil conta cunha cámara que lle permite ao operador verificar a súa dirección de voo.

As vantaxes deste sistema son inmellorables, dado que, ao estar o sistema de control fóra do mísil, este non ten que ser intelixente, sendo máis económico; o inimigo non pode bloquear nin interceptar os sinais do operador; e a súa exactitude é comparable ao do operador que o manexe. Porén, o mísil debe de ser forzosamente de alcance curto, xa que dous arames deben despregarse xunto con el.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* MILAN (Missile d’infanterie léger antichar NATO)
Rabal, Oímbra

**Santo André de Rabal** é unha aldea e parroquia do concello de Oímbra, na provincia e diocese de Ourense, partido xudicial de Verín. No ano 2007 tiña 198 habitantes.

## Xeografía 
Rabal é un exclave de Oímbra. Está rodeado por Verín ao norte e leste, e por Portugal ao oeste e sur. Dista uns 5 quilómetros de Oímbra.
Máis da metade da superficie total de Rabal está situada a unha altitude que non supera os 400 m. O seu termo é traspasado integramente de norte a sur polo río Támega, que nace nas proximidades da Serra de San Mamede. Os montes que rodean a aldea de Rabal son O Penedo (386 m), Outeiro do Terrón (405 m) e Outeiro da Cruz (469 m).

Durante o Precámbrico a superficie do lugar formaba parte do fondo dos mares, o que deu lugar á composición de rochas como lousas e cuarcitas que se viron afectadas, ó final do Paleozoico, pola intrusión de granitos hercinianos. No Secundario, a erosión, converteu todo este relevo en solo chan, e durante o pregamento alpino prodúcese a deformación do chan mediante fracturas e flexións. O relevo resultante viuse afectado posteriormente pola erosión continua a que se viu sometida durante miles de anos, como amosan os depósitos fluviais que alberga e dan lugar ás augas mineiro medicinais.

A temperatura media anual é de 12&nbsp;°C, pero a amplitude térmica é de 13&nbsp;°C, o que lle dá un matiz continental. As precipitacións non son moi abundantes; sobre todo fanse máis presentes cara a finais de outono e principios de inverno.

## Historia 
A aldea de Rabal é mencionada por primeira vez nun documento medieval do ano 1029, no que se recolle unha doazón do conde Rodrigo Ordóñez para a súa esposa dona Toda. Nel aparece como Ravanales, e podemos saber que se trata do actual Rabal debido á aparición de aldeas próximas, coma as portuguesas Vilarelho da Raia e Ervededo, aparecendo coma Vilarelio e Ervededo respectivamente, ademais das de Tamaguelos e Mourazos, que aparecen co nome de Tamaganellos e Maurazos.

## Festas 
* **Festa do Santo Antón**: 13 de xuño. Este santo é o segundo patrón de Rabal.
* **Festa da Virxe das Flores**: a última fin de semana de agosto ten lugar a festa grande de Rabal. Durante a fin de semana organízanse competicións de trial, lanzamento de ósos de oliva, xogos infantís e verbena o sábado e o domingo, día no que se adoita preparar chocolate e queimada.
* **Festa do Santo André**: 30 de novembro. Este santo é o patrón de Rabal e na súa honra faise unha chocolatada para toda a veciñanza ao redor dunha fogueira amenizado todo con músicos da parroquia, licor café e queimada.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Rabal.JPG|Vista da aldea
Ficheiro:Queimada.JPG|Queimada o día da festa
Ficheiro:Cabalos.JPG|Cabalos ó pé do río
Ficheiro:Riotamegarabal.jpg|O Támega ó seu paso por Rabal

## Lugares de Rabal 
## Parroquias de Oímbra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Oímbra

### Ligazóns externas 
* Páxina da aldea de Rabal
Lockheed C-130 Hercules

O **Lockheed C-130 Hercules** é un cargueiro militar medio con catro turbohélices (case sempre Allison T56-A) implantados en á alta, cun compartimento de carga libre, rampla de carga traseira integral con ou sen balanceo, bodega de carga totalmente presurizada que pode ser adaptada con velocidade para pasaxeiros, padiolas ou transporte de tropas.

A versatilidade da súa fuselaxe permite que o C-130 teña outros usos máis variados: como avión de ataque pesado (AC-130), de asalto aéreo, busca e rescate, apoio á investigación científica, avión meteorolóxico, de reabastecemento en voo, patrulla marítima ou loita contra o lume. É o principal avión de transporte táctico de moitas forzas militares en todo o mundo, e máis de 40 modelos e variantes do Hercules voan en máis de 60 países.