open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cangrexo de río europeo

O **cangrexo de río europeo** (*Austropotamobius pallipes*) é unha especie de crustáceo malacostráceo decápodo da familia dos astácidos, que se estende desde a península dos Balcáns até a Ibérica, e chega até as illas Británicas, onde se encontra a súa maior densidade de poboación.

Vive en ríos e regatos de pouca profundidade, onde se agocha baixo pedras e troncos, e en lagos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): *Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura*. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
* Grave, Sammy de *el alt.* (2009): "A Classification of Living and Fossil Genera of Decapod Crustaceans". *Raffles Bulletin of Zoology Supplement, n. 21, p. 1-109 Ver en PDF.
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* Ramonell, R. (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-506-3.
* Ríos Panisse, Mª C. (1977): *Nomenclatura de la flora y la fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces''. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.

### Outros artigos 
* Catálogo galego de especies ameazadas

### Ligazóns externas 
* El cangrejo de río en peligro de extinción. Goberno de Aragón.
Cocidius

**Cocidius** é un deus celta adorado no norte da Britania romana. Os romanos equiparárono con Marte, deus da guerra e da caza, e tamén con Silvanus, deus do bosque, montes e campos salvaxes. Ó igual que Belatucadros, era probablemente adorado polos soldados de baixo rango así como polos bretóns.
## Etimoloxía 
Rivet e Smith suxiren que o nome pode proceder do celta *cocco-*, 'vermello', polo que posiblemente as representacións do deus estarían pintadas de vermello.

## Notas
Trasporto, Aguiño, Ribeira

**Trasporto** é un lugar da parroquia de Aguiño no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) conta cun habitante (ningún home e 1 muller).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguiño
### Parroquias de Ribeira
Sulis

miniatura|Cabeza de bronce da estatua de culto de Sulis Minerva do templo de Bath.
**Sulis** é unha deusa celta adorada en Britania relacionado coas fontes termais de Bath (hoxe Somerset). Foi louvada polos britano-romanos como Sulis Minerva, cuxos obxectos votivos e táboas de inscricións en chumbo suxiren que era concibida como unha deusa nai dadora de vida, un axente eficaz cumpridora dos desexos dos devotos.

## Notas
Maximiliano Arbones Castellanzuelo

**Maximiliano Arbones Castellanzuelo**, nado en Ponteareas e finado en Vigo o 25 de outubro de 1946, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Vigo logo do falecemento de Ricardo Senra Fernández en novembro de 1922. Permaneceu no cargo ata a ditadura de Primo de Rivera. Finou en Vigo o 25 de outubro de 1946.

## Vida persoal 
Irmán de Eugenio Arbones Castellanzuelo. Casou en 1909 con María Davila Román e foi pai de Ramón Arbones Davila.

## Notas
Paracentrotus lividus

O **ourizo de mar** (***Paracentrotus lividus***) é unha especie de equinodermo da familia Parechinidae.

## Descrición 
Presenta unha casca aplanada ventralmente, ocasionalmente tamén no dorso. A súa coloración acostuma ser morada aínda que pode varíar e ser cor café escuro, castaño claro ou verde de oliveira. Ten un diámetro de até 7 centímetros. As pugas acostuman ser pouco numerosas e chegan a ser tan longas como o diámetro da casca.

Paracentrotus lividus, aboral view.JPG|Cara aborala (superior). 
Paracentrotus lividus, oral view.JPG|Cara orala (inferior, coa boca no centro). 
Paracentrotus lividus spines.JPG|As radiolas (espiñas), caracterizadas por un círculo claro para a base.
EchinoideaSeeigel02.JPG|Novo.
Paracentrotus lividus MHNT France.jpg|*Paracentrotus lividus* 

## Distribución 
Distribúese polo mar Mediterráneo e o océano Atlántico oriental. Encóntrase os fondos costeiros rochosos, aínda que tamén en prados mariños do Mediterráneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Fernando Conde Domínguez

**Fernando Conde Domínguez**, nado en Vigo o 12 de xullo de 1858 e finado na mesma cidade o 9 de novembro de 1945, foi un empresario e político galego, alcalde de Vigo.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Bibiano Conde González-Abarca, estudou comercio e economía no Reino Unido e rexentou a navieira fundada polo seu pai. Foi secretario da Cámara de Comercio de Vigo en 1886, presidente da Asociación de Navieros, da Unión de Entidades Viguesas e ocupou varios cargos máis. Membro do Partido Liberal, foi concelleiro de Vigo e fíxose cargo da alcaldía en abril de 1916. Permaneceu no cargo ata abril de 1918. Finou en Vigo o 9 de novembro de 1945.

## Recoñecementos 
Entre outras condecoración recibiu a Lexión de Honra e a Gran Cruz da Orde Civil de Beneficencia con distintivo branco. Unha rúa e unha hemeroteca da Escola de Artes e Oficios da súa cidade levan o seu nome.

## Vida persoal
Casou con Melchora de la Ponte y de la Peña, e foi pai de Fernando, Juan Antonio, José Manuel e María Luisa Conde Ponte.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Stichopus regalis

A **espardeña** (do catalán *espardenya*, "alpargata") (***Stichopus regalis***, o *Parastichopus regalis*) é unha especie de equinodermo da clase Holothuroidea. Mide, como máximo, 30 cm e o seu corpo é mol, aplanado e rugoso, de cor roxa con manchas brancas.

A carne, branca, desta especie é apreciadísima para receitas de alta cociña, polo seu sabor e a súa escaseza no mercado, xa que se pesca en pequenas cantidades.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Carabineiro

O **carabineiro** (***Aristaeopsis edwardsiana***) é unha especie de crustáceo decápodo da familia Aristeidae. É de aspecto similar aos lagostinos e gambas, aínda que é bastante máis grande. De forte coloración rubia escura, ten un corpo alto e esmagado lateralmente e unha cabeza igualmente alongada. O seu tamaño pode alcanzar os 30&nbsp;cm.

## Usos gastronómicos 
miniatura|Carabineiros
O carabinero é unha especie habitual nos mercados españois, podéndose confundir co lagostino moruno, que é de calidade culinaria similar.

A maioría das capturas proceden do sur da Península Ibérica, e lévanse a cabo de maneira homoxénea ao longo de todo o ano. É especialmente exquisito cociñado á prancha, só con sal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nome válido
* https://web.archive.org/web/20130608104520/http://www.clubdelamar.org/carabineros.htm
* http://www.cervantesvirtual.com/servlet/SirveObras/02583955333505084454480/p0000002.htm 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Squilla mantis

A **galera**, **esquila** ou **esquila común**, ***Squilla mantis***, é unha especie de crustáceo malacostráceo  da subclase dos hoplocáridos, orde dos estomatópodos e familia dos esquílidos, unha das numerosas comprendidas no xénero *Squilla*.

É un marisco que se pesca en grandes cantidades, aínda que non é moi apreciado gastronomicamente, pese ao seu excelente sabor, debido a que posúe pouca carne.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especide foi descrita en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae* baixo o nome de *Cancer mantis*.

O segundo par é máis robusto e de maior lonxitude que o resto, e preséntase dentado con cinco espiñas.

## Distribución e hábitat 
### Distribución 
*Squilla mantis* é unha espècie propia do mar Mediterráneo e do Atlántico noroeste. Tamén se captura no mar Xónico, fronte a Sardeña, e fronte á costa de Cataluña e das Illas Baleares. Fóra do Mediterráneo, consómese en Andalucía, no golfo de Cádiz, que é de onde procede o nome vulgar de *galera*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crustáceos
* Marisco

### Ligazóns externas 
* Ficha en *pescaderiascorunesas.es* .
* *Saquilla mantis* (Linnaeus, 1758) en *asturnatura.com*
* Long Bodied Crab. *Squilla mantis* na EOL.
O Lagar, Santiago do Deán, A Pobra do Caramiñal

**O Lagar** é un lugar da parroquia de Santiago do Deán no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santiago do Deán
### Parroquias da Pobra do Caramiñal
Ceferino Maestú Novoa

**Ceferino Maestú Novoa**, finado en San Roque (Cádiz) o 27 de xullo de 1936, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ceferino Maestú Sequeiros, que foi xerente da fábrica de fariñas La Molinera Gallega e presidente da Cámara de Comercio de Vigo. Dirixiu o semanario *La Ráfaga*, foi xuíz municipal suplente de Vigo en 1915 e alcalde da cidade en 1920. Era liberal progresista e exercía de Inspector de Emigración. Debido a unha vinganza política sufriu varios traslados ata que se estableceu como avogado na provincia de Cádiz.

Republicano convencido, foi o primeiro en ondear a bandeira tricolor en San Roque o 14 de abril de 1931. Pertencía a Izquierda Republicana e nomeárono gobernador civil de Huelva o 3 de xuño de 1936, pero dimitiu o 4 de xullo e volveu ás súas ocupacións en San Roque.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido polas tropas de Regulares que o utilizaron como escudo humano para chegar á fronteira de Xibraltar e despois o deixaron en liberdade. Tratou de poñer a salvo a súa familia sen éxito e viviu a pasada represiva que os republicanos vidos de Málaga fixeron por San Roque e que deixou un regueiro de cadáveres entre os que se contaban algúns amigos. Finalmente chegaron as tropas de Regulares que o detiveron e fusilaron.

## Vida persoal 
Casou con Ascensión Barrio Cordal e foi pai de Ceferino, Pilar, Trinidad e Encarnación Maestú Barrio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Otro 18 de julio
Ensis arcuatus

A **navalla** *Ensis arcuatus*, é un bivalvo da familia Pharidae. Pódese encontrar en praias do Norte de Europa e o Canadá Oriental. Prefire area máis grosa que os seus parentes *E. ensis* e *E. siliqua*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Ligazóns externas 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Daniel Basteiro

**Daniel Basteiro**, nado en Vilalba, é un xornalista galego. Dende 2020 é director de Infolibre.

## Traxectoria
Licenciouse en xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid onde ten desenvolvido unha intensa actividade cultural ligada aos colectivos da vila, como a Asociación Cultural Banda de Música de Vilalba.

Tras colaborar na súa mocidade con *La Voz de Galicia* e a *Cadena Cope* a través de pequenas incursións, comezou a traballar en *La Voz de Almería* antes de pasar a integrar a redacción en liña de 20 minutos, en Madrid.

En xaneiro de 2015 pasou a formar parte do equipo fundacional de *El Español*, onde se encargou fundamentalmente de cubrir informacións políticas e parlamentarias. Dende 2020 é director de Infolibre.

## Notas
Gamba rosada

A **gamba rosada** ou listada,

Ao longo da historia foi coñecida tamén polos seguintes sinónimos: dito nome constitúe o basónimo da especie.

## Nomes galegos 
Na bibliografía consultada só rexistran a especie *Aristeus antennatus* Rosa Ramonell que, na súa *Guía dos mariscos de Galicia*, lle adxudica os nomes de ***gamba rosada*** e ***gamba listada***, As femias teñen o rostro longo e afiado; Esta casca do cefalotórax é lisa, e presenta unha quilla dorsal, continuación do rostro. Este ten forma de estilete delgado e afiado na punta, claramente curvado e dirixido cara a arriba; na marxe superior ten tres dentes ma base, que continúa até a punta sen dentes, o mesmo que ocorre en toda a marxe inferior.

## Distribución e hábitat 
Distribúese amplamente e é pescado no mar Mediterráneo, entre os 100 e 3.300 m de profundidade, e encóntrase tamén no Atlántico oriental, en Galicia, Portugal e Cabo Verde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Costello, M. J., Emblow, C. & White, R. J. (eds.) (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**. ISBN 2-85653-538-0.
* Holthuis, L. B. (1993): *The recent genera of the Caridean and Stenopodidean shrimps (Crustacea, Decapoda): with an appendix on the order Amphionidacea*. Leiden: Nationaal Natuurhistorisch Museum. ISBN 90-73239-21-4.
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Raabe, Charles & Linda Raabe (2008): "The Caridean shrimp: Shrimp Anatomy - Illustrations and Glossary ".
* Ramonell, R. (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-506-3.
* Tavares, Carolina & Joel W. Martin (2010): "Suborder Dendrobranchiata Bate, 1888", en F. R. Schram, J. C. von Vaupel Klein, J. Forest & M. Charmantier-Daures (eds.) *Treatise on Zoology – Anatomy, Taxonomy, Biology – The Crustacea*. Volume 9A * Eucarida: Euphausiacea, Amphionidacea, and Decapoda*. Brill Publishers. ISBN 978-90-04-16441-3. PDF.
* Ríos Panisse, Mª C. (1977): *Nomenclatura de la flora y la fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces*. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.

### Outros artigos 
* Carideos
* Gamba (crustáceo)
* Marisco

### Ligazóns externas 
* Ficha de "Gamba Roja" ou "Rosa", *Aristeus antennatus*, en pescaderiascorunesas.es 
* *Aristeus antennatus* no SIIT.
* *Aristeus antennatus* no NCBI.
Iouga

**Iouga** é a reconstrución suxerida do nome dunha deusa britano-romana coñecida por unha única inscrición fragmentada. A inscrición apareceu nun altar de pedra en York. O nome que aparece na pedra é *Ioug[...]* ou *Iou[...]*, e nela pode lerse tamén:

:NVMINIB AVG ET DEAE IOV[...]
:SIVS AEDEM PRO PARTE D[...]

:Ó *numina* do Emperador(s) e á deusa Iou[..], [..]sius (construído/restaurado) unha (metade?) parte do templo.

Lendo a parte fragmentada do nome *Ioug[...]*, Roger Wright propuxo a forma reconstruída *Iouga*, que relacionou co protocelta **jugā* que significa 'xugo'. Porén, Theresia Pantzer, suxeriu que o que Wright percibiu como unha letra *g* era unicamente "dano da pedra nunha parte do texto".

## Notas
Ramón Troncoso Fernández

**Ramón Troncoso Fernández**, coñecido como **Piel Roja**, nado en Covelo o 28 de agosto de 1897 e finado e Cidade de México o 26 de novembro de 1971, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Foi xerente do comercio de tecidos e xastrería do seu pai Casa Antonio Troncoso Bugaín en Ponteareas. Sindicalista da UGT de Ponteareas dende 1921 e afiliado ao PSOE dende 1923. Na Segunda República foi presidente da Agrupación Socialista, concelleiro de Ponteareas, tenente alcalde e deputado provincial por A Cañiza-Ponteareas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse en Gondomar na casa duns parentes e logrou pasar a zona leal. Reclamado polo xuíz militar de Vigo mediante requisitoria o 12 de decembro de 1936 xunto con Victoriano Martínez Martínez, foi xulgado en Vigo por rebelión e declarado en rebeldía. Instalouse en Barcelona, ingresou no Grupo Socialista Gallego de Refugiados, foi un dos fundadores de *El Socialista Gallego* e funcionario da Caja General de Reparaciones do Ministerio de Facenda; incorporouse ao exército republicano formando parte da 1ª Compañía do 39 Batallón de Carabineiros.

Coa caída da República pasou a Francia cruzando a fronteira por La Jonquera o 5 de febreiro de 1939. Residiu en París desde onde escribiu á Embaixada de México en Francia solicitando axuda para trasladarse a ese país o 7 de marzo. Recibiu axudas do Centro Renovación de Ponteareas de Buenos Aires para poder sobrevivir. Despois ingresou no campo de concentración de Saint-Cyprien desde o que volveu escribir á Embaixada o 4 de abril. Ao saír do campo estivo en Lagny-sur-Marne (Sena e Marne) ata que o 16 de maio embarcou no Flandre no porto de Saint-Nazaire rumbo a México arribando ao porto de Veracruz o 1 de xuño de 1939. En México traballou como comerciante e fundou, xunto con outros exiliados, a Alianza Nazonal Galega en 1943, da que foi o secretario de solidariedade e finanzas e director do periódico *Galicia* que editaba esa institución.

## Vida persoal 
Casou en Ponteareas con Carmen Estévez Galindo o 28 de novembro de 1927.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Secretaría de Gobernación. Departamento de Migración de México
Ostracismo

[thumb|*[Ostrakon*, ὄστρακον. As persoas nomeadas son de arriba abaixo Pericles, Cimón e Arístides. ]]
O **ostracismo** (do grego *ὀστρακισμός* *ostrakismós*) foi unha institución xurídica da democracia ateniense utilizada para castigar cun exilio temporal de dez anos a todo o que puidese representar un perigo para a cidade. No uso corrente o ostracismo significa excluír a alguén da sociedade ou da comunidade impedíndolle a comunicación.

Segundo Aristóteles o ostracismo foi ideado por Clístenes o -510, pero segundo algúns se ten que datar a súa institución vinte anos despois, cando se aplicou a Hiparco de Colarxes, da familia dos Pisistrátidas.

O ostracismo consistía nunha votación, durante a oitava pritanía, cando o nome do individuo penado tiña que ser escrito nun anaco de terracota ou *óstrakon*.

O carácter político do xuízo de ostracismo emerxe claramente do feito de que a condena non require e non comporta unha acusación penal: Plutarco, por exemplo explica que Arístides sufriu ostracismo porque a súa boa fama e reputación facíano, independentemente das súas intencións, un tirano potencial.

Usábase o *óstrakon* porque o papiro era moi caro e importado de Exipto.

Para que a votación fose válida tiñan que participar polo menos 6.000 cidadáns. Moitos notábeis políticos democráticos sufriron ostracismo. Nalgúns casos aprobáronse leis especiais para recuperar a cidadáns exiliados, por exemplo, nas guerras contra os persas recuperouse a Arístides.

Segundo Aristóteles tamén en Argos se practicaba o ostracismo. Na obra de Aristófanes dise que en Mégara e en Mileto tamén había ostracismo.

## Cidadáns notábeis penados con ostracismo 
* Hiparco de Colarga, -487.
* Megacles, -485.
* Arístides, -482.
* Temístocles, -471.
* Cimón I, -461.
* Xantipo, -470.
* Hipérbolo, (-417) o último de quen se ten noticia.
## O ostracismo na cultura
Tamén se denomina ostracismo, por extensión do significado orixinal, á sanción social consistente no illamento dunha persoa, e que é considerado un mecanismo de control social.

## Notas
Cumas

[thumb|200px|Ruínas do templo de [Zeus en Cumas]]
**Cumas** (e grego: Κύμη ou Κύμαι, en latín: *Cumae*, en italiano: *Cuma*) foi unha antiga colonia grega fundada sobre o -750 na Campania, a preto de vinte quilómetros de Nápoles, en Italia.
## Historia
Foi a primeira colonia grega fundada na Península Itálica, segundo o relato de Estrabón. Os colonos eran oriúndos da Calcidia, en Grecia, pero xa se estableceran algúns anos antes na illa de Pitecusa (moderna Isquia), situada fronte a Cumas. A cidade había fundar colonias propias: Zancle (moderna Messina, fundada en -725) e Nápoles (fundada en -600 e cuxo nome significa "nova polis")

A cidade estableceu relacións comerciais cos etruscos, aos que fornecía produtos como vasos de cerámica de Corinto, así como bens provenientes de Siria e Fenicia. Cumas chegaría tamén a se ver envolta en conflitos cos etruscos.

No -524 Aristodemo derrotou os etruscos, converténdose en tirano da cidade. En -474, aliada a Siracusa gobernada por Hierón I, Cumas conseguiu derrotar os etruscos nunha batalla naval. Con todo, os samnitas, un pobo de Italia, tomaron a cidade en -428 (ou -421). A cultura grega desapareceu entón da localidade.

Cumas foi conquistada por Roma en -338, e volveuse unha cidade pouco relevante durante o imperio romano. No 716 foi conquistada polo duque de Benevento Romualdo II, permanecendo no seu poder ata 717, data na que foi reconquistada polo duque de Nápoles, Xoán I. Sobreviviu ata 1205, ano en que foi destruída.
## Véxase tamén
*Sibila de Cumas.
*Libros sibilinos.
Resurrection Fest

O **Resurrection Fest** é un festival musical que se celebra anualmente na vila lucense de Viveiro dende o ano 2006. O festival céntrase na música metal, hardcore e punk. Dende o seu nacemento converteuse nun dos festivais máis importantes de España debido á súa especialización na música extrema. No ano 2013 estableceu o seu récord de asistencia con 33&nbsp;000 persoas, sendo o seu impacto económico na zona de 3,3 millóns de euros. No 2015 foron máis de 54&nbsp;500 as persoas que acudiron ao evento e o impacto incrementouse a 6.15 millóns de euros.

Ao longo de toda a súa historia, nos seus escenarios actuaron máis de 300 bandas, entre elas grupos de renome internacional como Korn, Motörhead, Kiss, Scorpions, Rammstein, In Flames, Black Label Society, Megadeth, Anthrax, Slayer, Cannibal Corpse, NOFX, Lamb of God, Refused, Testament, Five Finger Death Punch, Trivium, Down, Sick of It All, Bad Religion, Bullet for My Valentine, Heaven Shall Burn, Pennywise, Hatebreed, At the Gates, Dead Kennedys, Exodus ou Black Flag entre outros.

## Carteis
Bandas confirmadas nas diferentes edicións do festival:
### 2006
**Datas: 18 de novembro**

### 2007
**Datas: 17 e 18 de agosto**

### 2008
**Datas: 1 e 2 de agosto**

### 2009
**Datas: 31 de xullo e 1 de agosto**

### 2010
**Datas: 29, 30 e 31 de xullo**

### 2011
**Datas: 28, 29 e 30 de xullo**

### 2012
**Datas: 2, 3 e 4 de agosto**

### 2013
**Datas: 1, 2 e 3 de agosto**

### 2014
**Datas: 31 de xullo e 1, 2 de agosto**  

### 2015
**Datas: do 15 ao 18 de xullo**  

### 2016 
**Datas: do 6 ao 9 de xullo**

### 2017 
**Datas: do 5 ao 8 de xullo**

### 2018 
**Datas: do 11 ao 14 de xullo**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Óscar Rilo
Demografía de Portugal

miniatura|200px|right|Densidade de poboación en Portugal.
[200px|miniatura|right|Gráfico de evolución [Demografía|demográfica en Portugal entre 1961 e 2003.]]
**Portugal** ten unha poboación étnica e culturalmente bastante homoxénea. O principal grupo étnico provén da mestizaxe dos distintos pobos que foron invadindo e emigrando á Península Ibérica, como por exemplo romanos, gregos, lígures, celtas, xermanos etc.

## Evolución histórica 
Houbo diversos procesos migratorios no Mesolítico (probablemente unidos aos do norte de África) e no Neolítico que crearon algunhas unións con Oriente Medio, pero bastante menos que outras zonas de Europa, ademais das migracións da Idade de Cobre, de Bronce e de Ferro, que contribuíron á "indoeuropeización" da Península Ibérica (esencialmente unha "celtización") sen borrar o carácter mediterráneo no sur. A romanización, as invasións xermánicas, a presenza islámica e xudía e a escravitude subsahariana tamén tiveron un impacto na sociedade portuguesa. Todos estes procesos deixaron unha pegada máis ou menos profunda, pero existe unha base xenética de poboación relativamente homoxénea en todo o territorio portugués, do mesmo xeito que no resto da Península Ibérica: a dos primeiros homo sapiens que entraron en Europa Occidental, os cazadores-recolectores do Paleolítico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Portugal
* Historia de Portugal
Uxía

**Uxía** é un antropónimo feminino. Trátase da evolución patrimonial en galego do nome de orixe grecolatina *Eugenia* (procedente do grego *eu*, "correcto" + *genia*, "orixinada"). Pode referirse a:

## Persoas 
### Santas 
***Uxía de Alexandría**, mártir cristiá do século III.
### Personaxes celebres 
***Uxía Blanco**, actriz galega (n. 1952)
***Uxía Casal**, escritora galega (n. 1957);
***Uxía Senlle**, cantante galega (n. 1962);
***Ugia Pedreira**, cantante galega;
***Vitoria Uxía de Battenberg**, raíña consorte de España (1887 - 1969);

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Euxenia
* Santa Uxía
* Uxío
Uxío

**Uxío** é un antropónimo masculino galego. Trátase da evolución patrimonial do nome de orixe grecolatina *Eugenio* (procedente do grego *eu*, "correcto" + *genio*, "orixinado"). Pode referirse a:

***Uxío**, un usurpador romano (392-394)
***Uxío I**, papa da igrexa católica romana (f. 657)
***Uxío II**, papa da igrexa católica romana (f. 827)
***Uxío III**, papa da igrexa católica romana (f. 1153)
***Uxío Pacelli**, nome secular do papa **Pío XII** (1876 - 1958);
***Uxío Carré Aldao**, escritor galego (1859 - 1932);
***Uxío Carré Alvarellos**, fillo do anterior (1885 - 1967):
***Uxío Carré Naya**, político galego, fillo do anterior (1915 - 1936);
***Uxío Souto**, escultor galego (1905 - 1990);
***Uxío Novoneyra**, poeta galego (1930 - 1999);
***Uxío Romero Pose**, relixioso galego (1949 - 2007);
***Uxío Abuín Ares**, atleta galego (n. 1991);
***Uxío Marcos**, futbolista galego (n. 1993);

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Santo Uxío
* Uxía
Antonio Pérez Ojea

**Antonio Pérez Ojea**, nado en Salceda de Caselas en 1887 e finado o 30 de novembro de 1953, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre en Arantei (Salvaterra de Miño). Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e segundo tenente alcalde de Salvaterra de Miño o 24 de marzo de 1924 na corporación que presidiu Francisco Piñeiro Groba. Foi nomeado presidente da Unión Patriótica de Salvaterra a finais de 1924 e alcalde de Salvaterra de Miño en 1925. En 1929 trasladouse a Tomiño. En 1930 foi nomeado alcalde de Tomiño, permanecendo no cargo ata xaneiro de 1931. En 1934 trasladouse a Vigo e despois foi director da Escola Graduada do Centro.

## Vida persoal 
Casou coa tamén mestra Amelia Bernárdez Santomé.

## Notas
Ángel Cardín Toraño

**Ángel Cardín Toraño**, nado en L'Infiestu (Piloña, Asturias) en 1942, é un economista, empresario e escritor español.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Económicas, cursou estudos na Universidade de París. Economista e sociólogo, vive en Santiago de Compostela dende a década de 1970. Está especializado no estudo cultural do acibeche. Colaborou na *Gran Enciclopedia Gallega*.
## Obra 
* El azabache y su cultura en la península ibérica (2013)
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Editorial Xerais
Manuel Mariño Méndez

**Manuel Mariño Méndez**, nado en Fiolledo (Salvaterra de Miño) cara a 1882 e finado na mesma parroquia o 15 de febreiro de 1967, foi un político galego.

## Traxectoria 
Dirixente agrario, creu en 1913 a Sociedade Agraria de Fiolledo, Oleiros e Salvaterra coa axuda dos emigrados na Arxentina. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Salvaterra de Miño e elixido primeiro tenente de alcalde o 24 de marzo de 1924 na corporación que presidiu Francisco Piñeiro Groba. Foi delegado en Salvaterra da Unión Progresista de Salvaterra de Miño en Buenos Aires. Na Segunda República foi alcalde de Salvaterra de Miño entre 1931 e 1934. Foi o artífice do ingreso na UGT das sete sociedades agrarias que compuñan a Federación Municipal Agraria de Salvaterra en xaneiro de 1933. Afiliouse a Izquierda Republicana e foi reposto como alcalde en febreiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse na parroquia de Leirado e despois fuxiu a Portugal. O xuíz militar emitiu unha requisitoria para a súa presentación o 24 de agosto. Foi novamente reclamado polo xuíz militar de Vigo o15 de setembro xunto con Manuel Monteagudo Rodríguez, Abundio Ledo Gómez, José Macías Gutiérrez, Vicente Domínguez Vilar, Etelvino Tielas e Román Santillán. Estivo detido en Monção, despois en Porto onde coincidiu con Manuel Pérez Rodríguez, e finalmente pasou a un penal en Lisboa do que conseguiu saír grazas á axuda do embaixador español. Pasou á zona leal e uniuse ao exército republicano. Recibiu axudas dende Buenos Aires. En 1939 estaba refuxiado en Francia e obtivo o permiso necesario para ingresar na Arxentina, a onde chegou ese ano, grazas á intervención de Manuel Puente González. Nese mesmo ano recibiu unha homenaxe da Sociedad Unión Progresista del Distrito de Salvatiera. Retornou a Salvaterra en 1949. Viviu en Fiolledo até o seu falecemento en 1967, aos 85 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Repertorio biobibliográfico do exilio galego: Unha primeira achega
* El alcalde que calmó a las masas en el 36
* Lazoiro homenaxeará ao alcalde republicano Manuel Mariño nunha exposición adicada á memoria histórica
China Anne McClain

**China Anne McClain**, nada en Atlanta (Xeorxia) o 25 de agosto de 1998, é unha actriz e cantante estadounidense, coñecida por ser a protagonista da serie de Disney Channel *A.N.T. Farm* e participar en series como *Hannah Montana*, *Jonas L.A.*, *So Random!* ou *Wizards of Waverly Place*. É unha das tres irmáns integrantes do grupo musical McClain Sisters.

## Filmografía 
## Discografía 
### Albumes 
* *A.N.T. Farm* (2011)

### Sinxelos 
* "Dynamite" (2011)
* "Calling All the Monsters" (2011)
* "Unstoppable" (2012)
* "Rise" (2012)

## Premios e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
A.N.T. Farm (banda sonora)

***A.N.T. Farm Soundtrack*** é a banda sonora da serie orixinal de Disney Channel, *A.N.T. Farm*. Foi lanzado o 11 de outubro de 2011. O álbum está composto polas cancións de China Anne McClain da serie, xunto con máis cantantes do elenco da serie como Stefanie Scott e Carlon Jeffery. Tamén contén dúas cancións do grupo McClain Sisters, no que China Anne McClain é unha das integrantes do grupo.

## Cancións
## Posicións en ránkings
## Notas
Rexión de Cherkasy

O **Óblast de Cherkasy** (en ucraíno **Черкаська область**) é un óblast (provincia) de Ucraína central, situado ao longo do río Dnieper. A súa capital administrativa é Cherkasy.

## Xeografía
Con 20.900&nbsp;km², o óblast de Cherkasy é o 18º máis grande do país, comprendendo sobre o 3,5 % da área. Fai fronteira ao norte co óblast de Kíiv, ao sur co óblast de Kirovohrad, ao oeste co óblast de Poltava, e ao leste co óblast de Vinnytsya.

## Economía
A economía do óblast de Cherkasy está en gran parte dominada pola agricultura. Mentres o trigo e as remolachas de azucre son os principais produtos, a cebada, o millo, o tabaco e o cánabo son tamén cultivados.

A industria está principalmente concentrada en Cherkasy, a capital do óblast e a cidade máis grande.

## Organización administrativa
O óblast de Cherkasy está dividido en 20 raions (distritos). Hai un total de 25 cidades, 34 vilas e 838 aldeas.

Os datos seguintes incorporan a cantidade de cada tipo de divisións administrativas do óblast de Cherkasy:
* Centro administrativo - 1 Cherkasy;
* Raions - 20;
* Cidade - Raion - 2;
* Concellos - 855, incluíndo; 
** Aldeas - 824;
** Cidades/Vilas - 31, incluíndo;
*** Asentamentos de tipo urbano - 15;
*** Cidades - 16, incluíndo;
**** Cidades baixo o subestatuto do óblast - 6;
**** Cidades baixo o subestatuto do raion - 10;
* Silradas - 525

### Raions
200px|miniatura|dereita|Mapa dos raions do óblast de Cherkasy.

# Raion de Cherkasy
# Raion de Chornobay
# Raion de Chyhyryn
# Raion de Drabiv
# Raion de Horodyshche
# Raion de Kamyanka
# Raion de Kaniv
# Raion de Katerynopil
# Raion de Khrystynivka
# Raion de Korsun-Shevchenkivskyi
# Raion de Lysianka
# Raion de Mankivka
# Raion de Monastyryshche
# Raion de Shpola
# Raion de Smila
# Raion de Talne
# Raion de Uman
# Raion de Zhashkiv
# Raion de Zolotonosha
# Raion de Zvenyhorodka

## Notas
Dosinia

***Dosinia*** é un xénero de moluscos bivalvos heterodontes da orde dos veneroides e familia dos venéridos, que inclúe numerosas especies de ameixas.

As cunchas das especies do xénero *Dosinia* son simétricas e teñen forma de disco e sonm xeralmente de cor branca ou abrancazada, semellantes as das especies da familiua dos lucínidos.

As especies de *Dosinia* viven enterradas en fondos areosos na rexión infralitoral.

* *Dosinia discus* (Reeve, 1850)
* *Dosinia elegans* (Conrad, 1843)
* *Dosinia exoleta* Linnaeus, 1758)
* *Dosinia lupinus* (Linnaeus, 1758)

Porén, o World Register of Marine Species (WoRMS) recoñece case cen.

## En Galicia 
Nas augas galegas téñense citado dúas especies do xénero:

* *Dosinia exoleta*, a máis abundante, e comestíbel, e
* *Dosinia lupinus*

que son coñecidas popularmente polos nomes de **reló**, **reloxiño**, **moelo**, **arola**, **ameixa de can**, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hubler, M. (2010): *Compendium of bivalves. A full-color guide to 3,300 of the World’s Marine Bivalves. A status on Bivalvia after 250 years of research*. Hackenheim, Germany: ConchBooks. ISBN 978-3-939767-28-2.
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* Ramonell, Rosa (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia, S. A. ISBN 84-7154-506-3.
* Ríos Panisse, M. C. (1977): *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I Invertebrados y peces.* Santiago: Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.
* Rolán, R. e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Heterodontes
* Veneroides
* Venéridos

### Ligazóns externas 
* Marine Life Informations  .
* *Dosinia* en ADW .
José Troncoso Faro

**José Troncoso Faro**, nado en Ponteareas, foi un xastre e político galego.

## Traxectoria
Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Mondariz e foi primeiro tenente de alcalde. Na Segunda República foi nomeado polo gobernador civil concelleiro de Mondariz por Unión Republicana e foi elixido alcalde o 10 de marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu na zona leal e recibiu axudas desde Buenos Aires. Foi reclamado polo xuíz militar de Vigo mediante requisitoria xunto con Manuel Martínez Alonso, Celso Collazo Álvarez, Francisco Bouzas Sánchez e Luís Soto Fernández o 8 de outubro de 1936. Coa derrota da República pasou a Francia e en xullo de 1939 estaba internado no campo de refuxiados de Bram (Aude). Exiliouse en Lión.

## Notas
Manuel Quiroga (homónimos)

O nome de **Manuel Quiroga** pode referirse a:

***Manuel Quiroga Losada**, violinista e compositor galego (1892 - 1961).
***Manuel Quiroga Vázquez**, avogado e político galego (1845 - 1906).
***Manuel Quiroga Macía**, militar e político galego (m. 1945).
***Manuel López-Quiroga Miquel**, pianista e compositor español (1899 - 1988).
Guillermo Cameselle

**Guillermo Cameselle Domínguez**, nado en Vigo en 1951 e finado na mesma cidade o 11 de outubro de 2012, foi un fotógrafo galego.

## Traxectoria 
Guillermo Cameselle comezou a traballar en Televisión Española como axudante de cámara a principios da década de 1970. Tamén colaborou con CIFRA Gráfica, a sección de fotografía da Axencia Efe. En 1974 incorporouse a *Faro de Vigo* como redactor gráfico traballo que desempeñou durante 25 anos até que en 2000 é nomeado xefe da sección de fotografía.

## Obra bibliográfica 
* *Vigo a través de sus barrios*, de , 576 pp., *Faro de Vigo*, 1995, ISBN 84-87657-90-7.
* *Cameselle. Crónica fotográfica de Vigo (1975-2005)*, Xerais, 2013.

## Premios 
* Gañador do concurso *Galicia e o mar*, en 1990, cunha reportaxe sobre mariscadoras na Arousa.
* Premio Galicia de Comunicación en 2005.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor na páxina de Xerais.
Diocese episcopal estadounidense de Pittsburgh

A **Diocese de Pittsburgh** é unha diocese da Igrexa Episcopal nos Estados Unidos, parte da Comuñón Anglicana. Foi estabelecida en Pensilvania en 1865 coa división da Diocese de Pensilvania. A diocese inclúe 36 parroquias en varios condados do oeste de Pensilvania, e ten a súa sé en Pittsburgh. A súa catedral é a Catedral da Trindade.

## Lista de bispos 
* John Barrett Kerfoot (1866-1881)
* Cortlandt Whitehead (1882-1922)
* Alexander Mann (1923-43)
* Austin Pardue (1944-68)
** William S. Thomas (1953-70) (sufragáneo)
* Robert Brace Appleyard (1968-81)
* Alden Hathaway (1981-97)
* Robert Duncan (1997-2008)
** Henry Scriven, bispo asistente (2002-08) 
** Robert H. Johnson, bispo asistente (2009)
** Kenneth L. Price, bispo provisional (2009-12)
* Dorsey W. M. McConnell (2012-actualidade)

## Notas
Dosinia lupinus

***Dosinia lupinus***, (Linnaeus, 1758), é un molusco bivalvo heterodonte da orde dos veneroides e familia dos venéridos, moi semellante ao reló (*Dosinia exoleta*), pero de menor tamaño, presente nas augas de Galicia.

## Descrición 
Ten unha cuncha semellante á de *Dosinia exoleta*, da que difire por ter un contorno un pouco máis ovalado, máis afiado no ápice, e ter a cor abrancazada brillante, ademais de por ser de menor tamaño, xa que só alcanza os 30&nbsp;mm de diámetro, contra os 60&nbsp;mm aos que pode chegar *D. exoleta*.

A escultura da cuncha e a decoración son tamén semellantes aos da especie anteriormente citada.

## Hábitat e distribución 
*Dosinia lupinus* habita nas costas do Atlántico nororienteal, desde Islandia até África occidental, e no Mediterráneo.

Vive enterrada en fondos areosos da zona infralitoral, estanco citada a súa presenza en Galicia nas rías do arco Ártabro e nas de Muros e Noia, Arousa, Pontevedra e Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hubler, M. (2010): *Compendium of bivalves. A full-color guide to 3,300 of the World’s Marine Bivalves. A status on Bivalvia after 250 years of research*. Hackenheim, Germany: ConchBooks. ISBN 978-3-939767-28-2.
* Ramonell, Rosa (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia, S. A. ISBN 84-7154-506-3.
* Rolán, Emilio e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Heterodontes
* Veneroides
* Venéridos
* *Dosinia*
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
*Conchological Society of Great Britain and Ireland
Alberto Pazos Couñago

**Jose Alberto Pazos Couñago**, nado en Redondela en 1972, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid e pola Universidade Centro Europeo de Estudios Superiores. Máster en Asesoría Xurídica de Empresas. Foi elixido concelleiro do PPdeG en Redondela en 2007 e deputado provincial (2011-2012). Nas eleccións autonómicas de 2012 foi elixido deputado do PPdeG pola provincia de Pontevedra. En decembro de 2013 foi nomeado director xeral da Administración local substituíndo a Norberto Uzal.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixido deputado por Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
All Quiet on the Western Front (filme de 1930)

***All Quiet on the Western Front*** é un filme bélico estadounidense dirixido por Lewis Milestone que se estreou en 1930. É unha adaptación da novela homónima do escritor alemán Erich Maria Remarque. Está protagonizado por Louis Wolheim, Lew Ayres, John Wray, Arnold Lucy e Ben Alexander.

En 1990, foi seleccionado e preservado pola National Film Registry da Biblioteca do Congreso por ser "cultural, histórica ou esteticamente significante". Foi o primeiro en gañar un Premio Oscar ó mellor filme e mellor director.

Realizouse unha secuela, *The Road Back*, que amosa os membros da 2ª Compañía volvendo a casa despois da guerra.

## Sinopse 
Filme antibelicista que plasma os sentimentos, sensacións e desilusións dun grupo de rapaces estudantes que son enviados á fronte na primeira guerra mundial (1914-1918).

## Personaxes 
* Richard Alexander como Westhus
* Ben Alexander como Franz Kemmerich
* Lew Ayres como Paul Bäumer
* William Bakewell como Albert Kropp
* Edmund Breese como Herr Meyer
* G. Pat Collins como Tenente Bertinck
* Owen Davis, Jr. como Peter
* Russell Gleason como Müller
* Harold Goodwin como Detering
* Scott Kolk como Leer
* Arnold Lucy como Profesor Kantorek
* Beryl Mercer como Mrs. Bäumer
* Walter E. Rogers como Behn
* Slim Summerville como Tjaden
* Louis Wolheim como Stanislaus Katczinsky
* John Wray como Himmelstoss
* Arthur Gardner como Estudante na clase

## Galardóns e nomeamentos 
* 1929: 2 Oscar: Oscar ó mellor filme e ao mellor director; 4 nomeamentos.
* 1930: National Board of Review (NBR): 10 mellores filmes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Norberto Uzal

**José Norberto Uzal Tresandi**, nado en Vigo en 1971, é un avogado e político galego, exmembro do Partido Popular de Galicia.

## Traxectoria 
Concorreu nas eleccións ao Parlamento Europeo de 1994 na candidatura de Falange Española Independiente. Foi director da Federación Galega de Municipios e Provincias e asesor xurídico do Concello de Cambados. Foi nomeado director xeral de Administración Local en 2009, cargo do que dimitiu en novembro de 2013. Foi asesor do grupo municipal do PPdeG de Rianxo e nas eleccións municipais de 2015 entrou na candidatura de PPdeG encabezada por Vanessa Martínez e foi elixido concelleiro de Rianxo. En marzo de 2016 dimitiu como concelleiro.
En novembro de 2025 foi condenado a 19 anos de prisión por fraude fiscal.

## Notas
Retablo de Monforte

O ***Retablo de Monforte*** é unha Adoración dos Reis de Hugo van der Goes, pintor flamengo do século XV.

## Historia do cadro 
O retablo estivo no colexio da nosa Señora da Antiga de Monforte de Lemos ata 1913. A pesar da subscrición popular para que non saíse de España, ese ano Álvaro de Figueroa Torres-Mendieta, Presidente do Consello de Ministros de España, autorizou a venda ó Kaiser Friedrich Museum de Berlín por 1.262.800 pesetas.

Castelao viaxa a Alemaña en 1921. Visitando museos en Berlín, o 21 de agosto, fronte ó cadro da *Adoración dos Magos*, escribe:

No bombardeo de Berlín de 1945 salvouse casualmente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Xosé Anxo Otero Ricart, "La joya que perdió Galicia", *Estela. Revista dominical de Faro de Vigo*, p.&nbsp;1-4, 15-12-2013 .
### Ligazóns externas 
* 20px "A conversation between Dr. Zucker and Dr. Harris in front of: Hugo van der Goes, The Adoration of the Kings", Smarthistory, Khan Academy (YouTube).
* Alberto Insúa, "Un alto en Monforte de Lemos", hemeroteca de ABC, 4/3/1956 .
Bacteroidáceas

As **Bacteroidáceas** (***Bacteroidaceae***) son unha familia de bacterias do filo Bacteroidetes. Unha característica especial é a produción de esfingolípidos de membrana, algo pouco usual nas bacterias. O xénero tipo *Bacteroides* é o grupo de bacterias máis abondoso na flora do intestino humano.

## Aparencia 
Son bacilos gramnegativos non formadores de esporas anaerobios. A maioría das especies non son móbiles; son excepcións, por exemplo *Bacteroides xylanolyticus* e especies de *Acetomicrobium*. Unha característica especial destas bacterias é a produción de varios tipos de esfingolípidos específicos de membrana, que son típicos dos organismos pluricelulares, pero que só os producen unhas poucas bacterias, como algunhas Proteobacterias e Bacteroidetes.

## Metabolismo 
A vía metabólica que utilizan característicamente é a fermentación de varios azucres e proteínas. Os produtos finais son, entre outros, o acetato e o hidróxeno (H2). Á formación de acetatro débese o nome dalgúns xéneros. Produtos do xénero bacteroides son o ácido succínico e o acetato. O xénero *Anaerorhabdus* produce acetato e lactato.

## Distribución 
O xénero *Bacteroides* é o grupo de bacterias dominante no tracto dixestivo humano, con ata 1011 células por gramo de feces. Tamén aparece no tracto xenital feminino. Outros representantes, como *Acetomicrobium* aparecen nos lodos de depuradoras.

## Sistemática 
Os seguintes xéneros pertencen a esta familia:

* *Acetofilamentum* Dietrich et al. 1989
* *Acetomicrobium* Soutschek et al. 1985
* *Acetothermus* Dietrich et al. 1988
* *Anaerorhabdus* Shah e Collins 1986
* *Bacteroides* Castellani e Chalmers 1919

## Notas 
## Véxase tamén
Reserva india de Pine Ridge

A **reserva india de Pine Ridge** (en ) é unha reserva do pobo lakota localizada en Dacota do Sur, nos Estados Unidos de América. Orixinalmente incluída dentro do territorio da Gran reserva síux, Pine Ridge estabeleceuse en 1889 no recuncho suroeste de Dacota do Sur na fronteira con Nebraska. A súa área é de 8.984,306&nbsp;km2, o que supón unha das meirandes reservas dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paula L. Wagoner, (2002) *They Treated Us Just Like Indians: The Worlds of Bennett County, South Dakota,* Universidade de Nebraska
* Stew Magnuson (2009), *The Death of Raymond Yellow Thunder: And Other True Stories from the Nebraska–Pine Ridge Border Towns*, Universidade de Texas, ISBN 978-0-89672-634-5.
* Akim D. Reinhardt (2007), *Ruling Pine Ridge: Oglala Lakota Politics from the IRA to Wounded Knee*, Universidade de Texas, ISBN 978-0-89672-601-7, awarded Great Plains Book Prize, 2008.
* [Matthew Power, con fotografías de Aaron Huey(https://gl.wikipedia.org/wiki/Aaron_Huey), "Ghosts of Wounded Knee"], ''Harper's*, decembro de 2009
* Ian Frazier, *On the Rez*, Capítulos escollidos.
* Chris Hedges e Joe Sacco (2012). *Days of Destruction, Days of Revolt.* Nation Books. ISBN 1-56858-643-4

### Ligazóns externas 
* Web oficial da tribo Oglala Sioux/Reserva Pine Ridge 
* *The Lakota Country Times*  
* USDA 2002 Censo de Agricultura das Reservas indias  
* *Native Americans in South Dakota: An Erosion of Confidence in the Justice System'', South Dakota Advisory Commission to U.S. Commission on Civil Rights, 2000 
* Amigos da Reserva Pine Ridge 
* Pine Ridge Reservation and Off-Reservation Trust Land, South Dakota/Nebraska United States Census Bureau 
* TED sobre Pine Ridge
Antena de Bailadora

A **antena de Bailadora** é unha instalación de telecomunicacións da Armada Española situada en Bailadora, Ares.

## Descrición
A antena construíuse sobre ás ruínas das defensas militares existentes. No lugar había unhas baterías costeiras de principios do século XIX. Instalacións que foron adaptándose co tempo ata o uso actual como antena de telecomunicacións da Armada Española. Unha parte da zona foi reempregada para a construción da antena e o edificio de comunicacións.
Maria Falconetti

**Renee Jeanne Falconetti**, nada en Pantin o 21 de xullo de 1892 e finada en Buenos Aires o 12 de decembro de 1946, foi unha actriz francesa de cinema e teatro.

## Traxectoria 
Debutou no teatro en 1918 na obra ''L'Arlésienne*. Porén, o seu papel máis recordado foi no cinema, no filme *La Passion de Jeanne d'Arc*, de Dreyer no que interpretou a heroína Xoana de Arco. Tras esta interpretación seguiu producindo obras teatrais lixeiras.

Durante a segunda guerra mundial escapou a Suíza, de onde marchou a Bos Aires. Alí suicidouse en 1946. Está enterrada en París.

## Filmografía 
* *Le Clown* (1917)
* *La Comtesse de Somerive* 1917)
* *La Passion de Jeanne d'Arc'' (1928)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ponte do río Eume

A **ponte do río Eume** é unha construción civil que forma parte da autoestrada AP-9, cruzando o río Eume entre os concellos de Pontedeume e Cabanas.

A ponte de peaxe sobre o río Eume complétase co viaduto de 365 metros de lonxitude sobre o río de Covés para o paso da autoestrada polo esteiro do Eume.
Manuel Lamartín Vázquez

**Manuel Lamartín Vázquez**, coñecido como **Almirante**, nado en Mondariz en 1891 e finado no mesmo concello o 9 de decembro de 1983, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria
[miniatura|[Ramiro Vidal Carrera, Xulio Sigüenza, **Manuel Lamartín** e Fernando Ruiz no castelo de Sobroso, agosto de 1935.]]
Emigrou sendo mozo á Arxentina, onde se iniciou no xornalismo nas publicacións da colectividade galega. Retornou a Galicia na ditadura de Primo de Rivera. Foi correspondente da prensa en Mondariz, de *El Pueblo Gallego* e *Faro de Vigo*, entre outros. Asinaba as súas crónicas como **Almirante**. En 1930 foi elixido secretario da Sociedade Agraria de Mondariz. Integrouse no Partido Republicano Radical e en maio de 1931 foi nomeado alcalde de Mondariz. Foi presidente do Comité Radical de Mondariz (1934). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 exiliouse no Brasil. Retornado a España, volveu ser correspondede de prensa en Mondariz e foi cronista Oficial do Santuario da Franqueira. No franquismo tamén escribiu crónicas para *La Voz de Galicia*. Finou en Mondariz cando viña de facer 92 anos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*