Teatro de Epidauro

O **teatro de Epidauro** (en grego antigo Ἐπίδαυρος *Epìdauros*, en grego moderno Επίδαυρος *Epìdavros)* é un teatro antigo da Argólida, edificado no século IV&nbsp;a.&nbsp;C. para acoller as *Asclepeia*, concurso en honra do deus médico Asclepio. Foi o modelo de numerosos teatros gregos ao regularizar e perfeccionar a súa estrutura.

## Historia 
dereita|miniatura|Teatro de Epidauro
A principios do século IV&nbsp;a.&nbsp;C., tiña lugar unha festa panhelénica cada catro anos en Epidauro, no santuario de Asclepio, as *Asclepeia*, que combinaban probas ximnásticas e musicais. A uns 500 m ao sueste do santuario, sobre un lugar que permitiu encostar o *koilon* (conxunto de bancadas) no flanco dun outeiro, o arquitecto e escultor Policleto o novo comezou os traballos para erguer o teatro cara ao 350&nbsp;a.&nbsp;C.

O teatro e o santuario houberon sufrir diversos avatares pois foron saqueados en 267 polos hérulos, e despois en 395 polos godos de Alarico I. Con todo, os estragos quedaron limitados. Até principios do século XIX, o teatro considerábase desaparecido cando un viaxeiro inglés, W. Gell, revelou o plano das ruínas. Tamén este mítico lugar foi o sitio escolleito para proclamar a independencia de Grecia en 1822.

De todos os teatros antigos, o teatro de Epidauro é o mellor conservado, pois se atopaba ben conservado ao longo dos séculos por mor do piñeiral co que estaba recuberto e que conseguiu que non fose destruído. Restáurase parcialmente en 1954 e, dende 1955, celébrase un festival anual que reanimou o teatro. Unha das actuacións máis lembradas celebrouse o 24 de agosto de 1960 cando se representa a ópera, *Norma* de Vincenzo Bellini, con Maria Callas no papel principal.

O santuario de Epidauro -que inclúe o teatro, os templos de Artemisa e Asclepio, o Tholos, o Enkoimeterion, os Propileos, a sala de banquetes e os baños-, é  un relevante exemplo da arquitectura helénica do século IV a.C., e dende 1988 está inscrito na Listaxe do Patrimonio Mundial da UNESCO.

## Estrutura  
miniatura|Reconstrución da planta do Teatro de Epidauro

### Elementos técnicos e estruturais 
* Materiais: pedra e area (os asentos de honra)
* Soporte: columnas de orde corintia
* Cuberta: sen cuberta

### Espazo exterior 
Sito na aba dunha montaña, tivo que erguerse un muro para evitar que a montaña se fendera. O teatro de Epidauro, ademais, conta con muros laterais de contención do terreo, necesarios polas súas grandes dimensións.

### Elementos interiores
; Tipo de planta
Circular, 120 m de diámetro. Divídese en tres partes: a orquestra (o núcleo ou parte central; a cávea, con forma de ferradura;&nbsp;e a escena, dividida en dúas partes, a escena (*skene —*de *σκηνή—* 'espazo escénico') propiamente dita, e o proscenio, que é onde actuaban os actores.

**Partes**
miniatura|Reconstrución ideal dun teatro grego

Os teatros estaban formados basicamente por tres partes claramente diferenciadas: nun desnivel natural (*koilón*) de 24 metros do terreo situábase a cávea, de 120 metros de diámetro, e que estaba dividida en dous niveis por un corredor medianeiro, ou *diazomata.* A parte inferior do hemiciclo estaba dividida en 12&nbsp;*cuneus*&nbsp;con 34 ringleiras, mentres que na zona superior aparecen 22 *cuneus* con 21 ringleiras observándose a relación da proporción áurea. As dúas partes máis afastadas da cávea superan o semicírculo e achéganse cara a escena.&nbsp;

O teatro estaba organizado arredor da *orchestra,* de 20 m de diámetro, era un círculo de terra batida sito entre a cávea e o o escenario, onde os membros do coro cantaban acompañados por frautas aquelas partes da traxedia ou da comedia que suscitaban comentarios, lamentos ou advertencias. No seu centro había unha pedra en total, o cal o converte nun dos teatros antigos máis grandes e con maior capacidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*

### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade en Grecia