open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Quiroga Velarde

**José Quiroga Velarde**, conde de San Martín de Quiroga, nado no Barco de Valdeorras o 21 de xaneiro de 1873 e finado na Coruña o 9 de decembro de 1953, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel de Quiroga Vázquez de Quiroga. Foi oficial primeiro do Goberno civil da Coruña en 1903, secretario do Goberno civil de Santander en 1906, e deputado maurista por Valdeorras (1907-1908). O 13 de outubro de 1908 renunciou. Foi gobernador civil de Burgos. Foi xefe superior de Administración civil do Ministerio da Gobernación até a súa xubilación en 1943. Herdou o título de conde de San Martín de Quiroga en 1910 ao falecer a súa avoa María Manuela Vázquez Quiroga Queipo de Llano.

## Vida persoal 
Casou en Santander con Isabel Abarca Fornés en 1906 e foi o pai de Elena Quiroga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía
Chanzo

* *Este artigo trata sobre a parte da escaleira, para os distintos niveis que serven de asento para os espectadores, véxase **Bancada**.*
[miniatura|220x220px|Chanzos pétreos na escaleira da [Praza da Quintana, en Santiago de Compostela.]]

Denomínase **chanzo**, **banzo** ou** paso** a cada unha das superficies planas de pedra, madeira ou outra materia dunha escaleira, nas que se vai pisando ao subir ou baixar. Denomínase tamén banzo a cada unha das travesas ou barras horizontais dunha escada, onde se apoian os pés. 

A parte vertical denomínase **tabica** ou **alzada**. Pódense distinguir os seguintes tipos de chanzos:
* *Chanzo curvo.* Aquel cuxos bordos describen unha curva. 
* *Chanzo cadrado ou recto.* O que ofrece igual ancho polas súas dúas caras. 
* *Chanzo de abano.* O que pasa diagonalmente no relanzo dunha escaleira.
* *Chanzo de ángulo.* O que nas voltas ou ángulos das escaleiras serve de relanzo e é por conseguinte de maior anchura que os superiores.
* *Chanzo de relanzo.* O que forma o rebordo dun relanzo.
* *Chanzo en declive.* Aquel cuxa superficie superior está inclinada no canto de estar horizontal.
* *Chanzo en semiángulo.* O que está colocado inmediatamente encima ou debaixo dos *de ángulo.* 
* *Chanzo moldurado.* O bordeado por unha moldura. 
* *Chanzo con realce.* O que sobrevoa a tabica.
* *Chanzo de arrancada.* O máis baixo da escaleira.
* *Chanzo triangular.* O que está colocado seguindo os raios dun círculo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro Colexiata do Sar, Santiago de Compostela.jpg|Cruceiro na Colexiata do Sar, Santiago de Compostela, cun baseamento de tres chanzos.
Ficheiro:Baden_Eglise_5.jpg|Chanzos dunha escaleira arredondada.
Ficheiro:Escaleiras do IES Manuel G. Barros da Estrada.jpg|Banzos nas escaleira dun edificio.
Ficheiro:Step Ladder.jpg|Os traveseiros das escadas tamén son chamados de chanzos.

## Notas 
* *Este artigo incorpora material do Diccionario enciclopédio popular ilustrado Salvat dos anos 1906 a 1914 que se atopa no dominio público*.
Rick James

**James Ambrose Johnson**, Jr., nado en Buffalo (Estado de Nova York) o 1 de febreiro de 1948 e finado nos Ánxeles (California) o 6 de agosto de 2004, máis coñecido como **Rick James** foi un músico de disco, funk e soul estadounidense.

## Traxectoria
O seu primeiro grupo foi The Mynah Birds, xunto a Neil Young e Bruce Palmer. Tras ser arrestado por evadir a conscripción, viviu un tempo no Reino Unido, onde liderou o grupo Main Line. Ao seu regreso, reiniciou a súa carreira como cantautor e produtor, coa súa banda de soporte The Stone City Band.

O seu primeiro éxito foi a canción de oito minutos "You and I" do seu primeiro álbum *Come Get It* (1978). A súa canción máis famosa é "Super Freak" (do álbum *Street Songs* (1981)), que foi a base para "Ou can't touch this" de MC Hammer.

Adicto á cocaína, desde 1993 até 1995 cumpriu condena por dous ataques a mulleres. James tentou regresar ao mundo musical cun novo disco e unha xira en 1997, pero un ataque cardíaco leve durante un concerto puxo fin na práctica á súa carreira.

Na mañá do 6 de agosto de 2004, Rick James foi atopado morto no seu fogar no complexo de apartamentos Oakwood en Barham Boulevard, Os Ánxeles, California, polo seu coidador. Tiña 56 anos. James morreu de insuficiencia pulmonar e insuficiencia cardíaca agravada polas súas diversas condicións da súa saúde: diabetes, accidente cerebrovascular, un marcapasos e un ataque ao corazón previo. A través da autopsia descubriuse que estaba baixo a influencia dunha gran cantidade de fármacos: alprazolam, Diacepam, bupropion, citalopram, hidrocodona, digoxina, clorfenamina, metanfetamina e cocaína. Con todo, o médico forense asegurou:
Estatólito (zooloxía)

miniatura|180px|Esquema dun estatocisto cun estatólito.
Nos invertebrados, especialmente nos acuáticos, os **estatólitos** son estruturas calcarias que se encontran dentro dos estatocistos, que son os órganos do equilibrio destes animais. como os bivalvos, os cnidarios, os equinodermos, os cefalópodos e os crustáceos.

## Función 
Estas pequenas estruturas, cando se moven por efecto da gravidade ou polo movemento propio do animal, pousan sobre o epitelio ciliado do estatocisto, o cal, mediante conexións nerviosas, manda a información ao centro elaborador das sensacións informando sobre a posición na que se encontra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2003): *Invertebrates*. 2nd edition. Sunderland, Massachussetts, USA: Sinauer Associeates, Inc. ISBN 978-0-8789-3097-3.
* Moore, J. (2006): *A introduction to the invertebrates*. 2nd edition. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-67406-5.

### Outros artigos 
* Estatocisto
* Otólito
As Chabolas, Sanín, Ribadavia

**As Chabolas** é un lugar da parroquia de Sanín, no concello ourensán de Ribadavia, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2023 tiña 17 habitantes (7 homes e 10 mulleres).

Está a carón do lugar das Chabolas (Sadurnín, Cenlle), xunto á estrada N-120.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sanín 
### Parroquias de Ribadavia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Ribadavia
Clorofila b

{{Chembox
| Verifiedfields = changed
| Watchedfields = changed
| show_infobox_ref = no
| verifiedrevid = 455193602
| ImageFile = Chlorophyll b.svg
| ImageName = Estrutura da β-clorofila
| IUPACName = Clorofila *b*
| SystematicName = Magnesio [metil (3S,4S,21R)-14-etil-13-formil-4,8,18-trimetil-20-oxo-3-(3-oxo-3-{[(2E,7R,11R)-3,7,11,15-tetrametil-2-hexadecen-1-il]oxi}propil)-9-vinil-21-forbinecarboxilatato(2-)-κ2N,N']
| OtherNames = β-Clorofila
|Section1=
|Section2=
}}

[miniatura|220px|esquerda|Os [espectro de absorción|espectros de absorción das clorofilas *a* e *b*. O uso de ambas xuntas mellora o intervalo de lonxitudes de onda do espectro de absorción de luz para producir enerxía.]] 
A '*clorofila *b'''* é un tipo de clorofila que funciona como pigmento fotosintético, que colabora na absorción da enerxía da luz na fotosíntese. É máis soluble que a clorofila *a* en solventes polares debido ao seu grupo carbonilo. A súa cor é amarela, e absorbe principalmente luz azul.

Nas plantas terrestres, as antenas recolectoras de luz arredor do fotosistema II conteñen a maioría da clorofila *b* da planta. Por tanto, en cloroplastos adaptados á sombra, que teñen unha proporción incrementada de fotosistema II en relación ao fotosistema I, hai unha menor proporción de clorofila *a* con respecto á *b*. Isto é adaptativo, xa que o incremento de clorofila *b'' aumenta o intervalo de lonxitudes de onda absorbidas polos cloroplastos adaptados á sombra.

## Notas
Cavidade paleal

Tipicamente, o corpo dos moluscos está formado pola cabeza e o tronco, no que se distingue unha masa visceral no dorso e un pé en posición ventral. Os tegumentos que revisten dorsalmente a masa visceral, máis ou menos sobesaínte, que contén os órganos internos, forman unha membrana, denominada manto ou palio, que pode segregar unha cuncha calcaria.

## Cavidade paleal dos moluscos 
[miniatura|250px|*[Pleurobranchaea meckelii* mostrando o ctenidio.]]
A **cavidade paleal** ou **cavidade do manto** é unha cámara que se forma pola expansión laminar do manto repregada interiormente e que circunda todo o animal para adherirse ao pé orixinando unha canle denominada *suco paleal*, situada na parte posterior do corpo (da parte anterior deste suco sobresae, cando está presente, a cabeza).

Na cavidade paleal desembocan os nefridios, os gonóporos e o ano (cuxos órganos correspondentes están aloxados no saco visceral. Así mesmo, é onde se aloxan os osfradios (órganos quimiorreceptores).

Pero a función máis importante da cavidade paleal é a de ser a sede dos intercambios respiratorios, xa que contén as branquias, aquí chamadas ctenidios, órganos constituídos por un septo axil sobre o que se insiren unhas lamelas transversais (a xeito de peite, de aí o seu nome) que se alternan a dereita e esquerda. Nos escafópodos e nos gasterópodos pulmonados terrestres faltan os ctenidios e, daquela, a cavidade do manto fuciona directamente como órgano respiratorio.

## Outro tipo de cavidade paleal 
Nos braquiópodos existe unha cámara, tamén chamada ás veces cavidade paleal, onde se retrae o lofóforo, pero que non é homóloga da dos moluscos; de feito, braquiópodos e moluscos experimentaron unha sorprendente evolución converxente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliogradía 
* Grassé, Pierre P.; Raymond A. Poisson e Odette Tuzet (1976): *Zoología. Tomo 1. Invertebrados*. Barcelona: Ed. Toray-Masson, S. A. ISBN 84-311-0200-4. "Moluscos", pp.&nbsp;377–466.
VV. AA. (1968): *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 4. Animales invertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones. "Moluscos", pp.&nbsp;248–293.

### Outros artigos 
* Moluscos
* Manto (moluscos)
Vía Láctea (homónimos)

***Vía Láctea**, galaxia na que se atopa o sistema solar.
****Via láctea***, disco do grupo Milladoiro (1993).
***Vía Láctea Editorial**, editorial coruñesa.
***Vía Láctea Filmes**, produtora galega de cine.
****A vía láctea***, filme francés de 1969 dirixido por Luis Buñuel.
Show Me a Hero

**Show Me a Hero** é unha miniserie de televisión estadounidense creada por David Simon e William F. Zorzi, e dirixida por Paul Haggis. A historia está baseada en feitos reais recollidos no libro homónimo da xornalista do The New York Times, Lisa Belkin. Os seis capítulos estreáronse na HBO do 16 ao 30 de agosto de 2015. De forma simultánea, en España foron emitidos por Canal + Series.

A serie está ambientada na cidade de Yonkers (Nova York) dende 1987 ata 1993. O alcalde Nick Wasicsko ten que acatar unha orde xudicial pola que deberán construírse vivendas protexidas nos barrios de clase media para a xente sen recursos, na súa maioría de raza negra. Os intentos de eliminar a segregación racial existente xerarán tensións entre as diferentes comunidades e os políticos locais. A través dun elenco de actores coral, móstrase a evolución cronolóxica do proxecto e como os conflitos sociais, raciais e políticos afectan á vida cotiá.

## Personaxes 
* Nick Wasicsko (Oscar Isaac), candidato á alcaldía de Yonkers.
* Oscar Newman (Peter Riegert), arquitecto e impulsor do plan de disgregación de Yonkers.
* Doreen Henderson (Natalie Paul), moza de Schlobohm.
* Nay Noe (Carla Quevedo), dona de Nick Wasicsko.
* Carmen Febles (Ilfenesh Hadera), nai solteira da República Dominicana e residente nos barrios marxinais.
* Norma O'Neal (LaTanya Richardson), asistente social cunha minusvalía visual.
* Hank Spallone (Alfred Molina), político de Yonkers contrario a cumprir a sentenza xudicial.
* Michael Wasicsko (Josh Salatin), irmán de Nick.
* Anne Wasicsko (Angela Pietropinto), nai de Nick.
* Jim Surdoval (Michael Stahl-David), asesor político de Nick Wasicsko.
* Mary Dorman (Catherine Keener), veciña do barrio Este e activista do movemento *Save Yonkers*.
* Billie Rowan (Dominique Fishback), adolescente dos barrios marxinais.
* Vinni Restiano (Winona Ryder), política de Yonkers.
* Michael H. Sussman (Jon Bernthal), avogado da NAACP e defensor da disgregación.
* Leonard B. Sand (Bob Balaban), xuíz que falla a favor da disgregación de Yonkers.
* Angelo Martinelli (Jim Belushi), alcalde de Yonkers.
* Robert Mayhawk (Clarke Peters), asesor veciñal do realoxo das vivendas sociais.

### Bibliografía 
* Belkin, Lisa (1999). *Show Me a Hero*. Back Bay Books. ISBN 978-0316088640.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial 
*Artigo sobre a serie en elpais.com (*en castelán*)
Iruraiz-Gauna

**Iruraiz-Gauna** (en éuscaro: *Iruraitz-Gauna*) é un concello de Áraba, en Euskadi, que forma parte da cuadrilla de Agurain.

Limita ao norte e noroeste co municipio de Barrundia, ao leste con Agurain, ao sur con Arraia-Maeztu e ao oeste con Dulantzi e San Millán.

Tiña en 2015 unha poboación de 509 habitantes. Está formado por 11 localidades, que á súa vez forman *concejos*: Alaitza, Arrieta, Azilu, Erentxun, Ezkerekotxa, Gazeo, Gauna, Gereñu, Jauregi, Langarika e Trokoniz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Barrundia

**Barrundia** é un concello de Áraba, en Euskadi. Forma parte da cuadrilla de Agurain.

Tiña en 2015 unha poboación de 905 habitantes. Está formado polas localidades de Audikana, Dallo, Elgea, Etura, Etxabarri Urtupiña, Gebara, Heredia, Hermua, Larrea, Marieta-Larrintzar, Maturana, Mendixur, Ozaeta, Urizar e Zuhatzola. A súa capital municipal é Ozaeta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Donemiliaga

**Donemiliaga** (en castelán: *San Millán* e oficialmente *San Millán/Donemiliaga*) é un concello de Áraba, en Euskadi, que forma parte da cuadrilla de Agurain.

Tiña en 2015 unha poboación de 722 habitantes. Está formado por 15 localidades, que á súa vez forman *concejos*: Adana, Axpuru, Bikuña, Durruma Donemiliaga, Egilatz, Erdoñana, Galarreta, Luzuriaga, Mezkia, Munain, Narbaxa, Okariz, Txintxetru, Uribarri-Jauregi e Zuhatzu Donemiliaga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Busturialdea-Urdaibai

**Busturialdea-Urdaibai** é unha comarca da provincia de Biscaia, en Euskadi. Limita ao norte co mar Cantábrico, ao sur coa Durangaldea, ao leste coa comarca de Lea-Artibai e ao oeste coa comarca de Uribe. É herdeira do meiriñado de Busturia.

## Concellos 
## Véxase tamén
Uribe

**Uribe** é unha comarca da provincia de Biscaia, en Euskadi. Limita ao norte co mar Cantábrico, ao leste con Busturialdea-Urdaibai e ao sur con Bilboaldea.

## Concellos 
*Arrieta 
*Bakio 
*Barrika 
*Derio 
*Erandio 
*Fruiz 
*Gamiz-Fika 
*Gatika 
*Gorliz 
*Larrabetzu 
*Laukiz 
*Lemoiz 
*Lezama
*Loiu 
*Maruri-Jatabe 
*Meñaka 
*Mungia 
*Plentzia 
*Sondika 
*Sopelana 
*Urduliz 
*Zamudio

## Véxase tamén
Divi filius

[miniatura|[Denario coa efixie de Octavio. A inscrición di *Imperator Cæsar Divi Filius Triumvir Iterum Rei Publicæ Constituandæ*, en galego,"Emperador Octavio fillo do divino Xulio, triunfo por segunda vez para a restauración da República".]]
***Divi filius*** ("fillo divino" ou "fillo do divino") é un título que foi usado polo emperador romano Xulio César e, máis tarde, polo seu sobriño neto Octavio Augusto.

O 1 de xaneiro do ano 42 a.C., dous anos despois do asasinato de César (15 de marzo de 44 a.C.), pero antes da vitoria final do segundo triunvirato contra os autores da súa morte, o Senado romano recoñeceu a César como divindade. A partir de entón chamábaselle *Divus Iulius* (Divino Xulio), de modo que o seu fillo adoptivo, Octavio, adoptou o título de *Divi filius* (fillo do deificado, ou fillo do deus). Menos frecuente era o uso dunha fórmula máis completa: *divi Iuli filius* ("fillo do divino Xulio").

O uso deste título contribuíu a mellorar a situación política de Octavio, que terminou por eclipsar os demais competidores polo poder en Roma. O título foi para el "unha útil ferramenta de propaganda", polo que mandou gravar a inscrición nas novas moedas cuñadas.

A súa denominación como *augusto* foille outorgada máis tarde, no ano 27 a.C.

## Outros emperadores 
Tanto o propio Augusto coma outros emperadores foron deificados trala súa morte, co que o título de *divi filius* puido aplicarse do mesmo xeito a Tiberio, a Nerón e a Domiciano.

## Notas
Clorofila d

A '*clorofila *d'''* é un tipo de clorofila, que actúa como pigmento fotosintético, que foi identificada por Harold Strain e Winston Manning en 1943. Está presente en moitas algas vermellas mariñas e nalgunhas cianobacterias, que a utilizan para captar enerxía da luz na súa fotosíntese. A clorofila *d* absorbe luz do vermello afastado (entre o vermello e o infravermello), de 710 nm de lonxitude de onda, que queda xusto fóra do rango visible. Un organismo que contén clorofila *d'' está adaptado a un ambiente como o das augas moderadamente profundas, nas que se pode usar a luz vermella afastada para facer a fotosíntese, aínda que alí chegue pouca luz visible.

## Notas
Parque Nacional de Triglav

O **Parque Nacional de Triglav** atópase en Eslovenia.

## Datos de interese
O Parque Nacional creouse no 1981 e corresponde a un parque de alta montaña, xa que a cota superior, o monte Triglav acada os 2.864 metros. Predominan as forestas caducifolias con hábitats da alta montaña propios dos Alpes.  A zona protexida abrangue 84.800 hectáreas.

## Flora e fauna
Importante presenza de flores alpinas, faiais e grandes extensións de piñeiros. Pódense atopar íbices. rebezos e marmotas nas partes máis altas. Máis abaixo atópase o muflón. Entre as aves salientar a aguia real, o lagópodo cinsento e a perdiz grega.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web do parque .
Clorofila f

A '*clorofila *f'''* é un tipo de clorofila, que funciona como pigmento fotosintético e absorbe máis luz infravermella que outras clorofilas. Foi atopada en cianobacterias de estromatólitos de Shark Bay en Australia Occidental por científicos da Universidade de Sydney dirixidos polo profesor Min Chen, e foi o primeiro descubrimento dunha nova forma de clorofila feito nos últimos 60 anos. Porén, a función da clorofila *f* nas reaccións fotosintéticas non está moi clara e a distribución ecolóxica desta clorofila é descoñecida.

Baseándose en datos de resonancia magnética nuclear (RMN), espectroscopia óptica e espectrometría de masas e en simulacións da teoría do funcional da densidade (DFT, *density functional theory''), confirmouse que ten unha estrutura de C55H70O6N4Mg ou [2-formil]-clorofila a.

## Notas
Aríbalo

miniatura|Aríbalo ático de figuras vermellas (ca. 480-470 a. C.).
O **aríbalo** (grego *ἀρύβαλλος*, *aryballos*) é un vaso grego de base ancha e pescozo estreito, polo que se comparou cunha bolsa pechada. Figura entre os utensilios de baño por servir para conservar o aceite perfumado destinado ao coidado do corpo. A raíz desta palabra é *αρυω* que significa "extraer". Os aríbalos frecuentemente utilizados como depósitos de aceite para os atletas.

Nas coleccións de vasos de barro pintados abunda o aríbalo. É sempre un frasco pequeno de poucos centímetros (uns 6 a 10). Os máis bonitos son os de estilo corintio (do século VI a. C.) en forma de ampola, isto é, esférico sen pé, achatado ou de pera (neste caso adoita chamarse *bombilios*) e con reborde ancho e redondo na boca, pescozo moi curto e asa lixeira. Están decorados con figuras de animais ou de guerreiros.

O Museo Arqueolóxico Nacional de España alberga algúns exemplares procedentes de Grecia. En Ampurias, atopáronse exemplares en sepulturas que se poden contemplar no Museo de Xirona.

## Contexto histórico 
A aparición do aríbalo parece situarse dous séculos despois da do enócoe, do que toma a forma, é dicir, no estilo período protocorintio ao redor do 700 a. C. Os primeiros exemplares coñecidos teñen forma esférica e a súa decoración ocre e beixe, a miúdo bastante simplista en relación con outras cerámicas, permite atribuílos á cidade de Corinto. Este xénero de cerámica propagouse enseguida e perdurou até o período helenístico. O seu estilo evolucionou e gañou así unha base chaira, unha forma máis esvelta e ás veces unha segunda asa. A pintura do aríbalo pasou tamén da época arcaica á helenística das figuras negras ás vermellas.

## Formas 
Na literatura, o aríbalo é a miúdo confundido con vasos como o lecito ou o alabastrón.
De tamaño a miúdo comprendido entre 6 e 20&nbsp;cm, o aríbalo ten forma de bolsa cunha base ancha. Como todos os recipientes de aceite ten un pescozo bastante longo  que remata con beizos anchos e ensanchados. Unha fina asa vertical está fixada entre os beizos e o bandullo. Pódese pensar razoablemente que ditos vasos podían estar atados por unha corda á cintura do seu propietario.

## Utilización 
Os usos destes vasos son coñecidos por un texto de Pollux e por diversas pinturas atopadas noutros vasos contemporáneos. O seu uso principal era o transporte de aceites, quizais perfumados, polos atletas para untarse a pel. Podía servir de recipiente de aceite destinado ás cerimonias ou a algúns ritos funerarios, aínda que parece que neste caso impúxose o lecito.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Bibliografía 
* *Le Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines de Daremberg et Saglio*, (entrada :"Aryballos"), Hachette, París, 1877

### Ligazóns externas 
* Imaxe de aríbalos no Museo do perfume de Barcelona
Parque Nacional de Durmitor

O **Parque Nacional de Durmitor** atópase en Montenegro.

## Datos de interese
O Parque Nacional creouse no 1952 e corresponde a un parque de alta montaña, xa que a cota superior, o monte Durmitor acada os 2.522 metros. Predominan as forestas caducifolias con hábitats da alta montaña balcánica. Nas zonas máis elevadas dominan as praderías alpinas. A zona protexida abrangue 33.000 hectáreas.

## Flora e fauna
Gran presenza de faiais, piñeiro negral e piñeiro mugo. O mamífero máis salientábel é o oso pardo, mais tamén atopamos rebezos e a trilladeira nival dos Balcáns. Entre as aves salientar a aguia real, a perdiz grega e a pita do monte.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Descrición do parque na web da UNESCO .
Clorofila c

A '*clorofila *c'''* é un tipo de clorofila, que funciona como pigmento fotosintético, e encóntrase en certas algas mariñas, entre as que están as Chromista fotosintéticas (por exemplo, as diatomeas e as algas pardas) e os dinoflaxelados.

Ten unha cor verde-azulada e é un pigmento accesorio, que é especialmente importante na absorción de luz na rexión dos 447-452&nbsp;nm.

A clorofila *c* pode aparecer en varias formas chamadas clorofilas *c1*, *c2* ademais de polo menos outros 8 subtipos atopados recentemente.

## Clorofila *c1* 
A **clorofila** ***c1*** é unha forma común de clorofila *c*, que se diferencia da clorofila *c2* no seu grupo C8, ao ter alí un grupo etilo en vez dun grupo vinilo (un enlace simple C-C en vez dun dobre enlace C=C).
O seu máximo de absorción está arredor de 444, 577, 626&nbsp;nm en dietil éter e de 447, 579, 629&nbsp;nm en acetona.

## Clorofila *c2* 
A **clorofila** ***c2*** é a forma máis común de clorofila *c*. 
O seu máximo de absorción está arredor de 447, 580, 627&nbsp;nm en dietil éter e de 450, 581, 629&nbsp;nm e acetona.

## Clorofila *c3* 
A **clorofila** ***c3*** é unha forma de clorofila *c* que se atopou na microalga *Emiliania huxleyi'', identificada en 1989.
O seu máximo de absorción está arredor de 452, 585, 625&nbsp;nm en dietil éter e de 452, 585, 627&nbsp;nm en acetona.

## Notas
Concello de Aculco

**Aculco** é un concello do norte no Estado de México, en México. Limita ao norte co estado de Querétaro e o concello de Polotitlán, ao sur con Acambay e Timilpan, ao leste con Jilotepec e ao oeste co estado de Querétaro. Abrangue unha superficie de 453,26&nbsp;km², e a súa poboación era de 44&nbsp;823 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Aculco de Espinoza.

## Política e goberno 
## Demografía 
## Galería de imaxes 

File:Exterior de la capilla del señor del pasito.jpg|Capela do *Señor del Pasito*.
Ficheiro:Templo de san Jeronimo.JPG|Igrexa de San Xerónimo en Aculco de Espinoza.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Concello de Aculco INEGI, 2009.
As Chabolas, Sadurnín, Cenlle

**As Chabolas** é un lugar da parroquia de Sadurnín, no concello ourensán de Cenlle, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE en 2015 tiña 29 habitantes (13 homes e 16 mulleres).
Está a carón do lugar das Chabolas (Sanín, Ribadavia), xunto á estrada N-120.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sadurnín 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Cenlle
Sadurnín, Sadurnín, Cenlle

**Sadurnín** é un lugar da parroquia de Sadurnín, no concello ourensán de Cenlle, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2015 tiña 33 habitantes (19 homes e 14 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sadurnín 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas
Zalduondo

**Zalduondo** é un concello de Áraba, en Euskadi, que forma parte da cuadrilla de Agurain.

Tiña en 2015 unha poboación de 196 habitantes. Está formado por unha única localidade, a diferenza do resto de concellos da zona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información sobre Zalduondo
Arratia-Nerbioi

**Arratia-Nerbioi** (en castelán: *Arratia-Nervión*) é unha comarca da provincia de Biscaia, en Euskadi, formada polos vales de Arratia e Nerbioi.

Está situada ao sur da provincia e limita ao sur con Áraba e ao norte coas comarcas biscaíñas de Enkarterri, Bilboaldea e Durangaldea.

## Concellos 
* Arakaldo
* Arantzazu
* Areatza
* Arrankudiaga
* Artea
* Bedia
* Dima 
* Igorre
* Lemoa
* Orozko
* Otxandio
* Ubide
* Ugao-Miraballes
* Urduña
* Zeanuri
* Zeberio

## Véxase tamén
Torneo das Seis Nacións 2016

O **Torneo das Seis Nacións 2016**, denominado oficialmente en inglés ***2016 RBS 6 Nations*** co patrocinio do Royal Bank of Scotland, é a 17ª edición da principal competición europea de rugby union entre seleccións nacionais. Nela participaron os equipos de Inglaterra, Gales, Francia, Irlanda, Escocia e Italia.

Incluíndo os antigos formatos da competición denominados *Home Nations* e *Five Nations*, esta é a 122ª edición do torneo.

A selección de rugby de Inglaterra acadou o título de campión na cuarta xornada.

## Seleccións 
## Táboa 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do *RBS 6 Nations Championship*
Noel Gallagher

**Noel Thomas David Gallagher**, nado o 29 de maio de 1967 en Manchester, é un músico, cantante, guitarrista e compositor inglés. Foi o principal guitarrista e compositor, ademais de co-vocalista da banda de rock Oasis. Gallagher comzou a tocar a guitarra as trece anos, e despois de distintos traballos na construción traballou para a banda de Manchester Inspiral Carpets como *roadie* e técnico en 1988. Mentres estaba de xira con eles tivo coñecemento de que o seu irmán, Liam Gallagher, formara a súa propia banda, coñecida como The Rain, e que finalmente se convertería en Oasis. Despois de que Gallagher regresase a Inglaterra foi convidado polo seu irmán a unirse ao grupo como compositor e guitarrista.

O álbum de estrea de Oasis, *Definitely Maybe* (1994), marcou o comezo do ascenso da banda cara a fama como parte do movemento britpop. O seu seguindo traball, ''(What's the Story) Morning Glory?* (1995), acadou a cima das listas de álbums en moitos países, e o seu terceiro disco, *Be Here Now* (1997), foi o disco coas vendas máis rápidas da historia do Reino Unido. O britpop finlmente perdeu popularidade e os dous seguintes álbums de Oasis non conseguiron revivilo. Porén, os dous últimos traballos do grupo, *Don't Believe the Truth* (2005) e *Dig Out Your Soul'' (2008), conseguiron un éxito renovado. O 28 de agosto de 2009, tras un altercado con Liam antes dun concerto en París, Noel Gallagher anunciou que deixaba Oasis e o 23 de outubro dese ano confirmaba que comezaría unha carreira en solitario. Gallagher pasaría a formar Noel Gallagher's High Flying Birds.

A carreira de Gallagher con Oasis foi turbulenta, especialmente durante o pico do britpop, ao estar envolto en varias disputas con Liam, e a loita dos irmáns e as súas salvaxes vidas foron regularmente portada nos tabloides británicos. Gallagher (xunto con Oasis) tamén compartiu unha rivalidade persoal coa banda Blur. Porén, a miúdo foi considerado como a punta de lanza do movemento britpop, e a revista *NME* chegou a designar a un feixe de bandas deste estilo (como Kula Shaker, Ocean Colour Scene e Cast) como "Noelrock", citando a influencia de Gallagher no seu éxito. Moitos eloxiaron as composicións de Gallagher, dicindo George Martin que se trataba do "mellor compositor da súa xeración".

## Notas
Linguas iroquesas

As **linguas iroquesas** son unha familia lingüística das Primeiras Nacións e nativos americanos de América do Norte. Son coñecidas pola súa carencia xeneralizada de consoantes labiais. As linguas iroquesas son polisintéticas e con marcaxe de núcleo.

Hoxe en día, tódalas linguas iroquesas agás o cherokee e o mohawk están severamente ameazadas, con só uns poucos falantes anciáns.

## División familiar 
:***Iroqués do sur***
:::::: **Cherokee**
:***Iroqués do norte***
:: *Iroqués dos lagos*
::: *Iroqueses e susquehannock*
:::: *Seneca–Onondaga*
::::: *Seneca–Cayuga*
:::::: **Seneca** (gravemente ameazada)
:::::: **Cayuga** (gravemente ameazada)
::::: *Onondaga*
:::::: **Onondaga** (gravemente ameazada)
:::: *Mohawk–Oneida*
:::::: **Oneida** (gravemente ameazada)
:::::: **Mohawk**
:::: *Susquehannock*
:::::: **Susquehannock** (†)
::: *Hurón*
:::::: **Wyandot** (*Huróns–petun*) (†)
:::::: **Wenrohronon** (†)
:::::: **Neutral** (†)
:::::: **Erie** (†)
:: *Tuscarora–Nottoway*
:::::: **Tuscarora** (case extinta)
:::::: **Nottoway** (†)
:***Clasificación non clara***
:::::: **Laurentiano** (†)

## Notas
Cherokee Phoenix

O ***Cherokee Phoenix*** (en , *Tsalagi Tsulehisanvhi*) foi o primeiro xornal publicado por nativos americanos nos Estados Unidos de América e o primeiro en ser escrito nunha lingua nativa americana. O primeiro exemplar foi publicado en inglés e en cherokee o 21 de febreiro de 1828, en New Echota, capital da antiga Nación Cherokee (na actual Xeorxia). O xornal continuou até 1834, e no século XX foi revivido de novo, publicando na actualidade versións impresas e dixitais dos seus exemplares. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Ádahooníłígíí*
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Saturación (química)

En química, **saturación** ten cinco significados distintos, todos baseados en chegar a unha capacidade máxima:
# En físico-química, saturación é o punto en que unha solución dunha substancia non pode disolver máis cantidade desa substancia e as achegas adicionais van facendo xurdir un precipitado. Este punto de máxima concentración -o punto de saturación- depende da temperatura do líquido, tamén da natureza química das substancias implicadas. Iso pode ser usado no proceso de recristalización para purificar unha substancia química: é disolta ao punto de saturación nun disolvente quente; cando o disolvente arrefría diminúe a solubilidade (normalmamente) e o exceso de soluto precipita. As impurezas, que están presentes en concentración moi baixa, non saturan o disolvente e así permanecen disoltas no líquido. Se a alteración das condicións (de arrefriamento, por exemplo) significa que a concentración é maior que o punto de saturación, a solución tornouse supersaturada.
# En físico-química, cando se refire a procesos de superficie, a saturación indica o grao en que un lugar de enlace está totalmente ocupado. Por exemplo, a saturación básica refírese á fracción de catións trocábeis que son catións básicos. Da mesma forma, en ciencia ambiental do solo, saturación de nitróxeno significa que un ecosistema, como un solo, non pode almacenar máis nitróxeno.
# En química orgánica, un **composto saturado** non ten enlaces dobres ou triplos. Nos hidrocarburos saturados lineares, cada átomo de carbono está ligado a dous átomos de hidróxeno, agás os que están nos extremos da cadea, que soportarán tres átomos de hidróxeno. No caso do composto saturado metano, catro átomos de hidróxeno están ligados ao único átomo de carbono, central. Entre os hidrocarburos simples, os alcanos son saturados, e os alquenos son insaturados. O grao de insaturación especifica a cantidade de hidróxeno que un composto pode vincular. O termo é aplicado de forma semellante aos ácidos graxos constituíntes dos lípidos, onde a graxa é descrita como saturada ou insaturada, dependendo de se os ácidos graxos constituíntes conteñen conexións carbono-carbono duplas. *Insaturados* é usado cando toda a estrutura de carbono contén conexións duplas ou triplas ocasionalmente. Moitos aceites vexetais conteñen ácidos graxos cun enlace dobre (*monoinsaturados*) ou máis enlaces dobres (*poliinsaturados*) nas súas estruturas. O número de bromo é un índice de insaturación.
# En química de organometálicos, un complexo insaturado ten menos de 18 electróns de valencia e, polo tanto, é susceptíbel á adición oxidativa ou coordinación dun ligando adicional. A insaturación é característica de moitos catalizadores porque xeralmente é un requisito para a activación do substrato.
# En bioquímica, o termo saturación refírese á fracción de sitios de enlace de proteína totais que son ocupados en determinado momento.
Porfobilinóxeno

O **porfobilinóxeno** (PBG) é un pirrol implicado no metabolismo da porfirina.

Xérase a partir do aminolevulinato (ALA) pola acción do encima ALA deshidratase. O porfobilinóxeno é convertido despois en hidroximetilbilano polo encima porfobilinóxeno desaminase, tamén chamada hidroximetilbilano sintase.

A porfiria intermitente aguda causa un incremento do porfobilinóxeno urinario.

## Notas
Scopus (base de datos)

**Scopus** é unha base de datos bibliográfica que contén resumos e citas de artigos de revistas académicas. Contén case 22.000 títulos dunhas 5.000 editoriais, das cales 20.000 son publicacións revisadas por pares dos campos científicos, técnicos, médicos e das ciencias sociais (incluíndo as artes e humanidades). O seu propietario é Elsevier e está dispoñible en liña por subscrición. As procuras que se fan en Scopus incorporan tamén procuras en bases de datos de patentes.

Dado que Elsevier é o propietario de Scopus e é tamén unha das principais editoriais internacionais de revistas científicas, estableceuse unha Selección de Contido de Scopus international e independente e unha Xunta de Asesores (*Advisory Board*) para impedir posibles conflitos de intereses na elección das revistas que deberían incluírse na base de datos e para manter unha política de cobertura transparente e aberta, independente das editoriais. A xunta consta de científicos e bibliotecarios especializados.

Un estudo de 2006 que avaliaba a facilidade de uso e a cobertura de Scopus e da Web of Science (WOS), chegou á conclusión de que "Navegar por Scopus é doado, mesmo para o usuario novato. [...] A capacidade de buscar tanto cara adiante coma atrás a partir dunha determinada cita debería ser moi útil para o investigador. O aspecto multidisciplinario permite ao investigador facer facilmente procuras fóra da (sic) súa disciplina" e "Unha vantaxe de WOS sobre Scopus é a profundidade de cobertura, xa que a base de datos completa de WOS remóntase a 1945 e Scopus remóntase a 1966. Porén, Scopus e WOS compleméntanse entre si xa que ningunha procura o inclúe todo. [...]".

Scopus tamén ofrece perfís do autor que inclúen afiliacións, número de publicacións e os seus datos bibliográficos, referencias, e detalles sobre o número de citas que tivo cada documento publicado. Ten características que dan avisos que permiten aos usuarios rexistrados rastrexar os cambios dun perfil e unha característica para calcular o índice h dos autores, que mide a produtividade e impacto das citas das publicacións dos autores.

Scopus pode ser integrado con ORCID.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Scopus
Keiko Kitagawa

, nada en Kōbe o 22 de agosto de 1986, é unha actriz e modelo retirada xaponesa. Foi modelo da revista xaponesa *Seventeen* dende finais de 2003 até mediados de 2006. O seu primeiro papel como actriz foi Sailor Mars na serie en vivo baseado en *Sailor Moon* *Pretty Guardian Sailor Moon* (2003-2004), e despois do seu papel en *Mamiya kyodai*, abandonou a súa carreira como modelo para adicarse á interpretación. Apareceu en numerosos filmes como *The Fast and the Furious: Tokyo Drift* (2006) e *Handsome Suit* (2008), e interpretou papeis principais nos drama de televisión *Mop Girl* (2007), *Homeroom on the Beachside* (2008), *Buzzer Beat* (2009), *Lady Saigo no Hanzai Profile* (2011), e *Akumu-chan* (2012).

## Filmografía 
### Cinema 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*
Parque nacional de Hortobágy

O **Parque Nacional de Hortobágy** atópase no leste de Hungría, no condado de Hadjú-Bihar.

## Datos de interese
O Parque Nacional creouse no 1973, protexendo 70000 hectáreas. Posteriormente no 1979, 55000 hectáreas deste parque foron declaradas Reserva da Biosfera.

## Flora e fauna
A paisaxe característica é a estepa, que en húngaro reciben o nome de *puszta*. As gramíneas son as especies predominantes. Nas zonas húmidas existe unha vexetación propia de tal hábitat, onde salientan as espadanas, o falso ambroíño ou a cana (*Arundo donax*). A fauna é a propia das estepas occidentais de Europa. Salientar o furón búlgaro (*mustela eversmanni*), a lebre, a avetarda, o paspallás, a gatafornela e o miñato mouro. Nas zonas húmidas atópanse anátidas e outras aves coma a  cullereiro, a cegoña branca, a cegoña negra ou o grou.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web do parque .
Martín Echegaray

**Martín Echegaray Olañeta**, nado en Freixeiro (Vigo) o 28 de outubro de 1866 e finado en Baños de Molgas o 18 de xullo de 1931, foi un empresario, político e filántropo galego.

## Traxectoria
Emigrou a Buenos Aires con trece anos. Foi dependente de comercio e co tempo converteuse nun próspero comerciante. Amasou unha gran fortuna con negocios de navegación e comercio transoceánico. En 1906 puxo en marcha un proxecto de navegación rápida de grandes transatlánticos entre Europa e o Río da Prata. Formou parte da colectividade galega de Buenos Aires vinculado ás iniciativas para a creación dunha entidade que agrupara á emigración galega como o frustrado Centro Galego a a Unión Galega. Foi tamén colaborador da Sociedade Hispanoamericana Val Miñor. Tamén formou parte dos círculos republicanos e da masonería liberal da capital arxentina e foi membro correspondente da Real Academia Galega.
miniatura|page=318|*Anuario de ferrocarriles españoles*. 1915, p. 275.
De regreso a España o 13 de maio de 1906, instalouse primeiro en Xixón e despois en Vigo en 1910. Creou con outros socios a Compañía de Tranvías Eléctricos de Vigo, da que foi o primeiro presidente. Mercou a illa de Toralla a Enrique Lameiro e instalou nela unha residencia de verán denominada Vila Gioja. Foi concelleiro en Vigo en 1922. Foi presidente do Centro Republicano Vigués e membro da loxa masónica Vicus nº 8. Morreu cando tomaba as augas en Baños de Molgas e foi soterrado no cemiterio de Pereiró. Máis tarde os seus restos foron trasladados a Buenos Aires, onde descansan nun panteón familiar.

## Vida persoal 
Casou con Inocencia García Iglesias. O seu fillo Segundo Echegaray García foi asasinado polos falanxistas en setembro de 1936. Outros fillos: Juan, Eduarda, Luis, Isabel e Inocencia, exiliáronse, coa nai, na Arxentina e outro fillo, Martín Echegaray García, pintor, permaneceu en Francia.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo predilecto de Vigo o 14 de marzo de 1907.

Durante a República a estrada que comunicaba a estación de Coruxo con Canido levou o seu nome. Hoxe lévao unha rúa que conecta a Avenida da Florida coa Avenida de Castelao.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (1915) *Anuario de ferrocarriles españoles*, p.&nbsp;275.
*
Osfradio

Os **osfradios** son órganos sensoriais olfactivos típicos de certos moluscos, conectados co órgano da respiración, e que se encargan de percibiren os olores, mediante os quimiorreceptores que posúen, para poder estes animais localizaren unha fonte de alimento, ou para orientarse.

A función principal deste órgano é a de comprobar o nivel de salinidade da auga e a presenza de partículas alimenticias nela. Os seus quimiorreceptores son capaces de captaren información química no medio que os rodea, especialmente na lama, en busca de posíbeis alimentos.

## Etimoloxía 
O termo **osfradio** é a forma romanceada do latín científico *osphradium* (plural *osphradia*), tirado do grego medio ὀσφραδίον *osphradíon*, 'nariz rechamante', diminutivo do grego antigo ὅσφρα *ósphra*, 'cheiro', 'olor', de ὀσφραίνομαι *osphraínomai*, 'ulir', 'olfactear', relacionado con ὄζω *ozō*, 'ulir', 'cheirar' (ben ou mal).

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Hulbert G. C. E. B. & Yonge C. M. (1937): "A Possible Function of the Osphradium in the Gastropoda". *Nature* **139**: 840-841. .
* Brown A. C. & Noble R. G. (1960): "Function of the Osphradium in *Bullia* (Gastropoda)". *Nature* **188**: 1045-1045. .
Xudaísmo reconstrucionista

[250px|miniatura|Colexio Rabínico Reconstrucionista, [Wyncote, Pensilvania|Wyncote, Pensilvania.]]
[miniatura|O Rabino Mordecai Kaplan ([1881-1983) foi o fundador do reconstrucionismo.]]

O **xudaísmo reconstrucionista** (en , *yahadút rekonstruktsyonistit*, ou , *yahadút mitkhadéshet*) é un movemento relixioso do xudaísmo moderno que ve o xudaísmo como unha evolución progresiva da civilización e está baseado no concepto desenvolvido por Mordecai Caplan (1881–1983). O movemento orixinouse como unha corrente semiorganizada dentro do xudaísmo conservador e desenvolveuse dende finais da década de 1920 até a de 1940, antes de separarse en 1955 e estabelecer unha escola rabínica en 1967.

Hai unha diversidade teolóxica substancial dentro do movemento. *Halakha*, o corpo colectivo da Lei Xudía, non se considera vinculada, pero é tratada como un remanente cultural valioso que debe manterse a menos que exista unha razón para o contrario. O movemento salienta os puntos de vista positivos cara a modernidade, e ten un enfoque do costume xudeu que sinala cara a toma de decisións comunais a través dun proceso de educación e destilación de valores de fontes xudías tradicionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xudaísmo
* Teoloxía secular

### Bibliografía 
**Platform on Reconstructionism*, FRCH Newsletter, Sept. 1986.
* Alpert, Rebecca T. e Jacob J. Staub (1988). *Exploring Judaism: A Reconstructionist Approach*, The Reconstructionist Press.
* Lubarsky, Sandra B. e David Ray Griffin (eds.) (1996), *Jewish Theology and Process Thought*. Nova York: State University of New York Press
* Jacobs, Louis (1990). *God, Torah, Israel: Traditionalism Without Fundamentalism*. Cincinnati: Hebrew Union College Press.
* Kaplan, Mordecai (1994). *Judaism As a Civilization*. The Jewish Publications Society.
* Kaplan, Mordecai (1962). "The Meaning of God in Modern Jewish Religion"

### Ligazóns externas 
*Jewish Reconstructionist Communities 
*Reconstructionist Rabbinical College  
*Reconstructionist Rabbinical Association
Kranky Records

**Kranky Records** é un selo discográfico independente estadounidense localizado en Chicago, Illinois. Fundárono en 1993 Bruce Adams, antigo publicista de Touch and Go Records, e Joel Leoschke, extraballador de Cargo Distribution. As bandas da etiqueta destacan por combinar influencias experimentais e a miúdo tamén electrónicas, con elementos de estruturas rock máis convencionais. Moitos dos seus artistas están inspirados ou móvense ao redor da música ambient, psicodélica e experimental.

A primeira edición de Kranky foi o álbum de estrea de Labradford, *Prazision LP*, en outubro do ano 1993. A partir dese momento Adams e Leoschke comezaron a fichar artistas de todo o mundo e de todo o espectro musical, destacando bandas como Low ou Godspeed You! Black Emperor. Adams deixou o selo no ano 2006 e Leoschke continuou encargándose de Kranky coa axuda de Brian Foote, da banda Nudge.

## Artistas actuais notables
* Atlas Sound
* Benoit Pioulard
* Belong
* Brian McBride
* Charalambides
* Chihei Hatakeyama
* Cloudland Canyon
* Dean Roberts
* Disappears
* Felix

* Greg Davis
* Grouper
* Growing
* Steve Hauschildt
* Jessica Bailiff
* Jonas Reinhardt
* Keith Fullerton Whitman
* Labradford
* Lichens
* Loscil

* Lotus Plaza
* Tara Jane O'Neil
* Pan•American
* Stars of the Lid
* The Dead Texan
* White Rainbow
* Windy & Carl
* A Winged Victory for the Sullen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Discografía de Amy Winehouse

Esta é a discografía de Amy Winehouse, cantante e compositora inglesa de soul, jazz, R&B e rock and roll. A cantante lanzou dous álbums de estudio, dous *extended play* (EP), unha caixa recompilación, un DVD, dez sinxelos, fixo catro colaboracións e conta con once vídeos musicais. Os seus materiais discográficos están distribuídos polo selo Island Records, filial da Universal Music Group.

O seu álbum debut, *Frank*, foi lanzado o 23 de outubro de 2003, e contou cunha grande acollida por parte da crítica e cun aceptable desempeño comercial. O álbum logrou entrar no repertorio dos dez álbums máis vendidos en países como Austria, España e nos Países Baixos, mentres que entrou no *top 20* noutros países coma Alemaña, Francia, Reino Unido e Suíza. No Reino Unido, *Frank* alcanzou a posición número trece no cómputo da *UK Albums Chart* e foi certificado pola BPI como triplo disco de platino, logo de vender máis de 900 000 copias no país, e vendeu máis de 307 000 copias en total. O disco logrou acadar o número un en máis de 17 países, entre os que se atopan Alemaña. Os outros sinxelos lograron entrar no *top 40* no cómputo británico *UK Singles Chart*, agás «Love Is a Losing Game» e «Just Friends».

Winehouse tamén colaborou xunto a distintos artistas, entre os que se atopan Mark Ronson, con quen realizou «Valerie», xunto a Mutya Buena con «B Boy Baby», Quincy Jones con «It's My Party», Tony Bennett con «Body and Soul» e «Cherry Wine» de Nas. Na data do 23 de xullo de 2011, día no que murreu Amy, vendeu máis de 1 753 418 sinxelos e 3 982 571 álbums no Reino Unido.

## Álbums 
### Álbums de estudio 

### Álbums póstumos 

### EP 

### Box set 

### Álbums en DVD 

### Álbums en vivo 

## Sinxelos 
### Sinxelos como artista principal 

### Sinxelos como artista invitada 

### Outras cancións 

## Vídeos musicais 

Outros vídeos musicais inclúen cancións ou versións non lanzadas á venda nos álbums de Amy Winehouse:

## Outras aparicións 
As seguintes cancións non foron lanzadas á venda nos álbums de Amy Winehouse:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Amy Winehouse en Allmusic
* Amy Winehouse en Discogs
Ádahooníłígíí

***Ádahooníłígíí*** (do ) foi un xornal mensual en lingua navagho que foi publicado no suroeste dos Estados Unidos de América dende 1943 até 1957. Despois do *Cherokee Phoenix*, que funcionou dende 1828 a 1834, foi o segundo xornal regular dos Estados Unidos escrito nunha lingua nativo americana. Foi o primeiro xornal escrito en navagho e o único que foi escrito exclusivamente nesta lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Navajo Times*
* Lingua navagho
* *Cherokee Phoenix*
Concussion (filme de 2015)

***Concussion*** é un filme estadounidense dirixido e escrito por Peter Landesman que se estreou no 2015. Baséase no artigo de 2009 en *GQ* de Jeanne Marie Laskas. Está protagonizado por Will Smith, que interpreta a Bennet Omalu, un patoloxista forense nixeriano que loitou contra os esforzos da National Football League por deter a súa investigación do encefalopatía traumática crónica (ETC), unha doenza que sofren no cerebro os xogadores de fútbol americano.

## Personaxes 
* Will Smith como Dr. Bennet Omalu
* Alec Baldwin como Dr. Julian Bailes
* Albert Brooks como Dr. Cyril Wecht
* Gugu Mbatha-Raw como Prema Mutiso
* David Morse como Mike Webster
* Arliss Howard como Dr. Joseph Maroon
* Mike O'Malley como Daniel Sullivan
* Eddie Marsan como Dr. Steven DeKosky
* Hill Harper como Christopher Jones
* Adewale Akinnuoye-Agbaje como Dave Duerson
* Stephen Moyer como Dr. Ron Hamilton
* Richard T. Jones como Andre Waters
* Paul Reiser como Dr. Elliot Pellman
* Luke Wilson como Roger Goodell
* Sara Lindsey como Gracie
* Matthew Willig como Justin Strzelczyk
* Bitsie Tulloch como Keana Strzelczyk
* Eme Ikwuakor como Amobi Okoye

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*