open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Plano secuencia

Un **plano secuencia** é, no cinema e na televisión, unha técnica de planificación de rodaxe que consiste na realización dunha toma sen cortes durante un tempo bastante dilatado, podendo usar travellings e diferentes tamaños de planos e ángulos no seguimento dos personaxes ou na exposición dun escenario. Pódese utilizar para un efecto dramático e narrativo se se fai correctamente, e en tomas en movemento a miúdo lógrase mediante o uso dunha plataforma rodante ou unha steadicam.

Un dos máis famosos planos secuencia da historia do cine pertence ó comezo do filme *Touch of Evil* de Orson Welles, no que o suspense, centrado en cando estalará unha bomba colocada nun coche que atravesa o centro da cidade, combínase coa presentación da parella protagonista, todo iso envolto polo ritmo sincopado dun tema de Henry Mancini.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *A History of Narrative Film*, de David Cook (ISBN 0-393-97868-0)
Great Expectations (filme de 1998)

***Great Expectations*** é un filme estadounidense de 1998 coescrito e dirixido por Alfonso Cuarón. É unha adaptación da novela de Charles Dickens *Grandes esperanzas*, e está protagonizado por Ethan Hawke, Gwyneth Paltrow, Hank Azaria,  Robert De Niro, Anne Bancroft e Chris Cooper. Salienta por trasladar a ambientación orixinal da novela, o Londres de 1812-1827, ó Nova York da década de 1990.

## Personaxes 
* Ethan Hawke como Finnegan "Finn" Bell
** Jeremy James Kissner como Finn con 10 anos
* Gwyneth Paltrow como Estella
** Raquel Beaudene como Estella con anos
* Chris Cooper como Joe Coleman
* Hank Azaria como Walter Plane
* Anne Bancroft como Ms. Nora Dinsmoor
* Robert De Niro como Arthur Lustig
* Josh Mostel como Jerry Ragno
* Kim Dickens como Maggie
* Nell Campbell como Erica Thrall
* Gabriel Mann como Owen
* Stephen Spinella como Carter Macleish

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Geoffrey Kirkland

**Geoffrey Kirkland**, nado en 1939 é un deseñador de produción inglés. Foi nomeado ó Oscar na categoría mellor dirección de arte polo filme *The Right Stuff*. Foi dúas veces gañador do BAFTA polo seu traballo en *Bugsy Malone* e *Children of Men*. Tamén foi nomeado ó Primetime Emmy polo seu traballo en *Hemingway & Gellhorn*.

## Escolma de filmografía 
* *Bugsy Malone* (1976)
* *Fame* (1980)
* *WarGames* (1983)
* *The Right Stuff* (1983)
* *Children of Men* (2006)
* *Hemingway & Gellhorn* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Grandes esperanzas

***Grandes esperanzas*** (en ) é a décimo terceira novela de Charles Dickens, e a penúltima completada. Trátase dun *bildungsroman* que describe o crecemento e o desenvolvemento persoal dun orfo chamado Pip. É a segunda novela de Dickens, despois de *David Copperfield*, en ser narrada completamente en primeira persoa. Nun comezo, foi publicada de forma seriada no xornal semanal de Dickens, *All the Year Round*, dende o 1 de decembro de 1860 até agosto de 1861. En outubro de 1861, Chapman and Hall publicou a novela en tres volumes.

Traduciuna ó galego Isabel Soto a partir da adaptación ó castelán a cargo de José María Pérez Zúñiga, e foi publicada pola editorial Vicens Vives en 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Grandes esperanzas* en galego. Tradución de Moisés Barcia Rodríguez publicada baixo CC BY-NC-SA 3.0.
Krita

**Krita** é un programa informático de código aberto, libre e gratuíto, para debuxo dixital en formato raster/vectorial deseñado para ilustración e animación.

### Formatos de arquivos soportados 
O formato nativo de Krita é Krita Document (.kra). Traballa tamén con outros formatos incluíndo o PSD.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Battersea Power Station

miniatura|250x250px|A Battersea Power Station, vista da beira norte do Támese en maio de 2004.
A **Battersea Power Station** é unha fábrica de enerxía eléctrica desactivada que usaba carbón como a súa principal materia prima. Atópase na beira sur do río Támese, en Battersea, distrito central do suroeste de Londres. Está formada por dúas fábricas de enerxía individuais, construídas en dúas alturas distintas na forma dun predio único. A **Battersea Power Station A** foi construída na década de 1930, e a **Battersea Power Station B** ó oeste na década de 1950. As dúas fábricas foron construídas con deseño idéntico, creando a disposición coñecida coas catro chemineas. A fábrica parou de xerar enerxía en 1983, porén nos últimos 50 anos virou unha das atraccións turísticas máis famosas de Londres. A fama da fábrica débese ás súas aparicións na cultura popular, o que inclúe unha filmación para o filme *Help!*, da banda The Beatles, para o videoclip da canción "Another Thing Comin'", da banda Judas Priest, e a portada do álbum *Animals*, da banda Pink Floyd. Alén diso, unha fotografía da sala de control da fábrica foi usada como capa do álbum Quark, Strangeness and Charm, da banda Hawkwind.

Desde o peche da fábrica, o local permaneceu sen uso, con varios planos de desenvolvemento propostos sen éxito por varios donos. O local é actualmente unha propiedade da compañía de administradores irlandeses Real Estate Oportunities (REO), que o comprou en novembro de 2006 por £ 400 millóns. En novembro de 2010, a REO recibiu permiso para reformar a fábrica para uso público e construír 3.400 casas no local. Porén, ese plano non foi levado adiante porque as débedas da REO foron cobradas polos seus acredores, bancos do Reino Unido e Irlanda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
García Jofre de Loaísa

**García Jofre de Loaísa** nado en Cidade Real en 1490 e finado no océano Pacífico o 30 de xullo de 1526, foi un mariño da coroa de Castela. Descubriu o cabo de Fornos e as illas Marshall.

## Traxectoria 
Comandou a expedición que o 24 de xullo de 1525 partiu do porto da Coruña nunha frota de sete naos e 450 homes para colonizar as illas Molucas, ricas en especias entón en disputa das coroas de Castela e Portugal. Regresaron a España 24 mariños en 1536.
## Notas
Expedición de García Jofre de Loaísa

A **expedición de García Jofre de Loaísa** foi unha expedición marítima da coroa de Castela que saíu do porto da Coruña o 24 de xullo de 1525 co obxectivo de chegar ás illas das especias e reclamalas para a coroa de Castela. A *nao Victoria* regresou a España en 1536.

## Frota
A expedición estaba formada 450 mariños en sete naos e un pateche:

**Santa María de la Victoria*, de 360 toneladas, ao mando García Jofre de Loaísa. Única nave en volver a España.
**Sancti Spiritus*, de 240 toneladas, ao mando de Juan Sebastián de Elcano, como piloto maior da expedición e segundo xefe. Perdida no Estreito de Magalláns.
**Anunciada*, de 204 toneladas, ao mando de Pedro de Vera. Desaparecida no Estreito de Magalláns.
**San Gabriel*, de 156 toneladas, ao mando de Rodrigo de Acuña. Abandonou a expedición, volvendo a Baiona o 28 de maio de 1527.
**Santa María del Parral*, de 96 toneladas, ao mando de Jorge Manrique de Nájera. Afundida en Cebú, Filipinas.
**San Lesmes*, 96 toneladas, ao mando de Francisco de Hoces. Perdida nas Illas Molucas, destino descoñecido.
*Patache *Santiago*, de 60 toneladas, ao mando de Santiago de Guevara. Chegou as Golfo de Tehuantepec, México, o 25 de xullo de 1526.

Na expedición participaba Rodrigo de Triana, que foi o primeiro en avistar América na primeira viaxe de Colón. Como axudante de Elcano ía Andrés de Urdaneta, que chegaría a ser o maior cosmógrafo do seu tempo.
Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000

'''''Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000''''' é un filme franco-suízo dirixido por Alain Tanner e escrito por Tanner e John Berger. Rodouse na cidade de Xenebra.

O filme conta a historia dunhas parellas no contexto do tumulto social e político de maio do 68.

## Personaxes 
* Jean-Luc Bideau como Max
* Myriam Boyer como Mathilde
* Raymond Bussières como Charles
* Jacques Denis como Marco Perly
* Roger Jendly como Marcel Certoux
* Dominique Labourier como Marguerite Certoux
* Myriam Mézières como Madeleine
* Miou-Miou como Marie
* Rufus como Mathieu Vernier

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suíza propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 49ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Framestore

**Framestore** é unha empresa de efectos visuais británica coa súa sede preto de Oxford Street, en Londres. Fundada en 1986, adquiriu Computer Film Company en 1997, fusionándose posteriormente. A compañía traballa en diferentes eidos dos medios de comunicacións: filmes, anuncios, vídeos musicais, animacións tradicional 2D e dixital, e recibiu premios e nomeamentos para os BAFTA e os Óscar.

## Historia 
No ano 2004, a empresa estableceu unha oficina no distrito de SoHo, en Nova York. Dende entón abriu outras oficinas en Os Ánxeles, Chicago e Montreal.

### Departamentos 
Na actualidade conta cos seguintes departamentos:

* Animation (Animación)
* Art Department (Departamento de Arte para audiovisual)
* Branded Entertainment (Entretemento de marca)
* Capture Lab (Laboratorio de captura)
* Colour (Cor)
* Design Studio (Estudio de Deseño)
* Framestore Pictures (Imaxes de *Framestore*)
* Labs (Laboratorios)
* Pre-production Services (Servizos de pre-produción)
* Previsualisation (Previsualización)
* Real-Time / Engine (Tempo real / Motor)
* Stills (Fotografía e imaxe fixa)
* Theme Park Attractions (Atraccións de parques temáticos)
* Technology & Research (Tecnoloxía e Investigación)
* VFX (Efectos visuais)
* Ventures (Incubadora interna de empresas)
* Virtual Reality (Realidade virtual)

## Notas 
## Véxase tamén 
* Industrial Light & Magic

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
DNEG

**DNEG** é unha compañía británica de efectos visuais animación por ordenador e conversión estéreo que foi fundada en 1998 en Londres.

A compañía recibiu catro Premios Oscar polo seu traballo nos filmes *Inception*, *Interstellar*, *Ex Machina* e *Blade Runner 2049*. Ademais, DNEG tamén recibiu premios BAFTA por *Inception*, *Harry Potter e as reliquias da morte (2ª parte)*, *Interstellar*, *Blade Runner 2049* e *Black Mirror* - tempada 4: Metalhead, e premios polos efectos visuais polo seu traballo en filmes como *O cabaleiro escuro: a lenda renace*, *Sherlock Holmes*, *Inception*, *Interstellar*, *Dunkerque* e *Blade Runner 2049[3]*.

DNEG ten a súa sede en Fitzrovia, Londres, con oficinas en Vancouver, Bombai, Os Ánxeles, Chennai, Montreal, Hyderabad, Chandigarh e Goa .

## Notas
Gary Thieltges

**Gary Thieltges** é un director de fotografía estadounidense propietario de Doggicam Systems. É coñecido por inventar equipos de cámaras para filmes de grandes orzamentos de Hollywood e programas de televisión. Ó ser contratado como director de fotografía nun anuncio de cervexa no que saía un can en 1997, a súa primeira invención chámase Doggicam, unha cámara nun pau cun monitor a nivel dos ollos do operador para ver a imaxe. O PowerSlide de Thieltge, unha cámara sen cables controlada sobre unha pista ríxida, foi empregado por Emmanuel Lubezki nunha escena do filme de Alfonso Cuarón de *Children of Men*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Redfoo

**Stefan Kendal Gordy**, coñecido como **Redfoo**, é un DJ estadounidense, fillo do fundador de Motown Records, Berry Gordy.

## Traxectoria 
En 2006 formou o grupo LMFAO co seu sobriño SkyBlu, producindo 2 álbums, antes de dividirse en 2012. A canción Party Rock Anthem é a canción máis famosa, que vende 10 millóns de parellas só nos Estados Unidos. O segundo éxito é Sexy and I know it, que vendeu 8 millóns de parellas nos Estados Unidos.

### Carreira en solitario
En 2013 foi presentador de MTV Europeans, e xuíz de Xfactor Australia; Neste ano lanzou Let's Get Ridiculous, que vendeu 280.000 parellas en Australia. En 2014 sempre foi xuíz de X Factor Australia, publicando o seu single New Thang, que vendeu 210.000 parellas en Australia e 500.000 en Corea do Sur.

### Álbums 
*Balance Beam
*Party Rock
*Sorry for party rock Rocking
*Party Rock Mansion
Animatrónica

[dereita|miniatura|350px|*[Tyrannosaurus rex* animatrónico, durante a súa montaxe en «Blegui Martin Wildlife and Dinosaur Park» en Devon, Inglaterra.]] 
A **animatrónica** é a técnica que, mediante o uso de mecanismos robóticos ou electrónicos, simula o aspecto e comportamento dos seres vivos empregando monicreques ou outros bonecos mecánicos. Caracterízanse por ter un aspecto físico antropomórfico. Son creados para ser programados e controlados remotamente, reproducir sons e recrear movementos xa sexan sinxelos ou de gran complexidade. A sofisticación destes robots depende do uso ou servizo que vaian cumprir, xa que por exemplo, pódese recrear unicamente o lombo dun oso ou crear todo o animal completo.

## Historia 
### Orixes 
miniatura|Barco de xoguete de Al-Jazari, autómatas musicais.
O texto de Liezi do século -III describe un encontro entre o rei Mu de Zhou e un "artificioso" coñecido como Yan Shi, que presentou ó rei cun autómata de tamaño natural. A "figura" describiuse como quen de camiñar, plantar e cantar, e cando se observou un desmantelamento compúxose de órganos anatomicamente precisos.

O filósofo mohista Mozi do século V a. C. e o seu contemporáneo Lu Ban atribúen coa invención de aves de madeira artificiais (ma yuan) que puideron voar con éxito a Han Fei Zi e en 1066, o inventor chinés Su Song construíu un reloxo de auga en forma de torre onde había figuras mecánicas que acenderon as horas.

Na Idade Media destacaron dous personaxes, Alberte o Magno e Al-Jazari coa creación dun autómata de ferro que cumpría a función dun mordomo e un reloxo mecánico.

En 1515, Leonardo da Vinci deseñou e construíu o León Autómata, un dos animatrónicos descritos máis cedo. O león mecánico foi presentado por Giuliano de Medici de Florencia a Francisco I de Francia, como símbolo dunha alianza entre Francia e Florencia. O León Automata foi reconstruído en 2009 segundo descricións contemporáneas e os propios debuxos do mecanismo de Da Vinci. Antes diso, Da Vinci deseñara e exhibira un cabaleiro mecánico nunha celebración a cargo de Ludovico Sforza na corte de Milán 1495. O 'robot' era quen de porse de pé, sentar, abrir a viseira e mover os brazos. Os debuxos foron redescubertos na década de 1950 e posteriormente construíuse unha réplica funcional.

## Notas
Chatham Dockyard

A **estaleiros navais de Chatham** (en ) situados na desembocadura do río Medway en Chatham, en Kent no Reino Unido, son un dos máis antigos estaleiros de Gran Bretaña.

## Historia 
### Os inicios 
A construción dos estaleiros en Chatham data do período da reforma inglesa, período durante o cal as relacións de Inglaterra, cos países europeos, daquela ligados á igrexa católica romana, estaban moi deterioradas. Estas relacións tensas resultou na obriga de Inglaterra para aumentar a súa capacidade militar, especialmente en termos de defensa marítima.

Por máis de 400 anos, a partir da 1550, estiveron na vangarda en termos de construción naval, industrial e desenvolvemento de arquitectura naval para a Royal Navy. Máis de 500 barcos foron construídos, e no auxe da súa historia, empregaron máis de 10.000 traballadores especializados nun sitio de máis de 400 acres.
Sa de Arriba, Vilavella, As Pontes de García Rodríguez

**Sa de Arriba** é un lugar da parroquia da Vilavella no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña, xunto coa veciña localidade de Sa de Abaixo, 75 habitantes (39 homes e 36 mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilavella 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
Miguel Maldonado

**Miguel Maldonado Torres**, nado en Murcia en 1986, é un humorista español.

## Traxectoria 
Despois de licenciarse en Historia da Arte pola Universidade de Murcia, foi vivir en Madrid, onde tivo varios postos de traballo. Comezou a traballar en *La Tuerka* como realizador, pasando máis tarde a presentar a sección humorística *La Tuerka News* xunto a Facu Díaz.

Desde de 2016 co-dirixe o programa de teatro *No te metas en política* (NTMEP), con formato de programa nocturno en directo no Teatro del Barrio e tamén transmitida a través de Internet. NTMEP foi unha sección do programa *Al rojo vivo*, e desde 2017 é realizada no Teatro Kamikaze.

Desde 2018 colabora con Andreu Buenafuente no Late motiv.

## Notas
Gonzalo de Vigo

**Gonzalo de Vigo** (Gonçalo de Vigo), foi un mariño galego do século XVI. Participou na expedición de Fernão de Magalhães da que desertou nas illas Marianas onde viviu cinco anos cos indíxenas.

## Historia
[miniatura|esquerda|Nao Victoria. Detalle nun mapa de [Abraham Ortelius (1590).]]
Nado en Vigo, en data descoñecida, como Gonzalo Álvarez Martínez, fillo de Rodrigo Álvarez e de Isabel Martínez. Identificado por el mesmo como galego. Saíu de Sanlúcar de Barrameda o 10 de agosto de 1519 na expedición de Magalhães. Das cinco naves que saíron de España só dúas chegaron ás Molucas, a nao *Victoria* e a *Trinidad* na que ía Gonzalo. A *Trinidad* ao mando de Gonzalo Gómez de Espinosa sufriu unha grande avaría polo que tentaron regresar a América. As tempestades e a fame levaron a nave á illa dos Ladróns (Illas Marianas), en agosto de 1522 desertou na illa de Maug xunto con dous portugueses que serían asasinados polos indíxenas. Alí pasou cinco anos vivindo con indíxenas e aprendendo o seu idioma e costumes. O 5 de setembro de 1526 a Expedición de García Jofre de Loaísa recalou na illa de Guam.

Gonzalo de Vigo pediu *Seguro Real* (perdón e amnistía) que lle foi concedido pola súa axuda e continuou viaxe coa expedición á illa de Maluco. O 10 de decembro de 1533 na illa Gilolo fixo de mediador cos nativos da illa, españois e portugueses. En 1536 a expedición chegou a Lisboa na única nao que quedaba comandada por Urdaneta. Non se sabe se volveu coa expedición a España.

## Recoñecementos
O porto de Vigo adicoulle unha escultura de José Molares. A escultura foi criticada polos erros históricos no armamento. O trabuco é douscentos anos posterior ao protagonista e a espada cincocentos anos anterior.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Viages al Maluco.El comendador Fr García de Loaisa: El de Álvaro de Saavedra, 1837
Corpo e alma

***Corpo e alma*** () é un filme estadounidense de 1947 dirixido por Robert Rossen e interpretado por John Garfield, Lilli Palmer, Hazel Brooks, Anne Revere e William Conrad.

Foi emitido na TVG o 7 de novembro de 2015.

## Argumento 
Charley Davis, en contra dos desexos da súa nai, convértese en boxeador. Segundo vai acadando máis éxito, vaise vendo rodeado por personaxes turbias, incluíndo un promotor sen ética chamado Roberts, que o tenta con vicios. Charley enfróntase a escollas cada vez máis difíciles.

## Elenco 
* John Garfield como Charlie Davis
* Lilli Palmer como Peg Born
* Hazel Brooks como Alice
* Anne Revere como Anna Davis
* William Conrad como Quinn
* Joseph Pevney como Shorty Polaski
* Lloyd Gough como Roberts
* Canada Lee como Ben Chaplin
* Art Smith como David Davis

## Recepción 
Cando se estreou o filme, o crítico Bosley Crowther gabouno. O crítico Dennis Schwartz indicou que o filme tiña un punto de vista sociopolítico e gabou tamén o traballo de Garfield.

## Notas
Somero

**Somero** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Propia. En 2018 a súa poboación era de 8.881 habitantes. A superficie do termo municipal é de 697,67 km2, dos cales 29,86&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 13,30 hab./km².

Limita cos municipios de Koski Tl, Loimaa, Salo e Ypäjä na súa mesma rexión, Jokioinen e Tammela na rexión de Tavastia Propia, e Lohja na rexión de Uusimaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmás 
A cidade de Somero está irmandada con:

*  Otterup, Dinamarca
*  Protvino, Rusia
*  Tune, Noruega
*  Vindafjord, Noruega
*  Älvkarleby, Suecia
*  Narva, Estonia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Somero
Eixe (mecánica)

[miniatura|250px|As rodas do [carro galego están unidas por un eixe que orienta o seu xiro.]]
Un **eixe** ou **eixo** é un elemento da mecánica, que serve para orientar o movemento de rotación dun ou dun conxunto de pezas, como unha roda ou unha engrenaxe. Hai dous tipos básicos de eixes: os fixos, e aqueles que son acompañados por un sistema de rodamentos para facelos xirar.

## Notas
Gran Premio de Italia de 1997

O **Gran Premio de Italia de 1997** foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 7 de setembro de 1997 no Autodromo Nazionale Monza, Monza, Italia. Foi a décimo terceira carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de . A carreira de 53 voltas gañouna David Coulthard pilotando un McLaren despois de saír da sexta posición na grella. Jean Alesi terminou segundo para Benetton logo de partir da pole position, mentres que Heinz-Harald Frentzen terminou terceiro para Williams.

## Informe 
### Clasificación 
Fisichella marcou o ritmo inicial na cualificación. Alesi conseguiu a pole position co seu segundo conxunto de pneumáticos. Frentzen logrou a segunda posición ao final da sesión. O resto dos seis primeiros foron Fisichella terceiro, Villeneuve cuarto, Häkkinen quinto e Coulthard sexto. Os Ferraris de Michael Schumacher e Eddie Irvine clasificaron noveno e décimo respectivamente.

### Carreira 
No inicio, Alesi liderou con Frentzen segundo e Coulthard pasou do sexto posto na grella ao terceiro lugar. Os tres primeiros quedaron así ata a volta 28 cando Frentzen entrou en boxes. Na volta 32, Alesi e Coulthard entraron xuntos, Coulthard adiantou a Alesi grazas a unha parada máis rápida. Isto deixou a Mika Häkkinen no liderado ata que entrou en boxes un par de voltas despois. Coulthard tomou o liderado na volta 34 cando Michael Schumacher parou en boxes. Os tres primeiros despois da parada de Michael Schumacher eran primeiro Coulthard, Alesi segundo e Frentzen terceiro. Häkkinen quedou cuarto ata que picou unha roda na volta 36. Os primeiros seis tras a picada de Häkkinen eran Coulthard primeiro, Alesi segundo, Frentzen terceiro, Fisichella cuarto, Villeneuve quinto e Michael Schumacher sexto. Os primeiros seis mantiveron esa posición durante o resto da carreira e gañou Coulthard por pouco menos de dous segundos. Esta foi a única carreira da tempada en que nin Jacques Villeneuve nin Michael Schumacher estiveron no podio.

### Post-carreira 
David Coulthard dedicou a súa vitoria nesta carreira á princesa Diana.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indica quen aínda ten probabilidades teóricas de converterse en campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

*

## Notas
## Véxase tamén
Adelante (A Coruña)

***Adelante*** foi un periódico editado na Coruña entre 1930 e 1931.

## Historia e características 
Semanario republicano, apareceu o 18 de maio de 1930. Fundado por Fernando Osorio Docampo, Carlos Monasterio Valeiro e Ánxel Casal, estaba dirixido por Fernando Osorio. A comisión promotora estaba formada por Fernando Osorio Docampo, Enrique Freijido García, César Alvajar Diéguez, Eduardo Paredes Rodríguez, Ramón Lago Portela, Antonio Zapata Fernández e Fernando Balsa Antón. Despois foi dirixido por César Alvajar. Publicou extraordinarios e suplementos. Foi multado e censurado polo Gobernador civil. Publicou un número extraordinario con motivo do aniversario da I República o 11 de febreiro de 1931. O 20 de febreiro de 1931 foi secuestrado por publicar un artigo de Luis Jiménez de Asúa. O seu director, Fernando Osorio, foi acusado de sedición e xulgado na Coruña en abril de 1931. Coa proclamación da República pasou a ser diario o 18 de maio de 1931, co subtítulo de *Diario republicano de la tarde*, co compromiso dos fundadores-propietarios, de suspendelo cando fose aprobada a Constitución, momento no que cada un deles recobraría a súa independencia política. Porén, cesou a súa publicación un pouco antes, o 15 de agosto de 1931.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Centro histórico de Guimarães

O **centro histórico de Guimarães** atópase asociado ao nacemento da identidade nacional portuguesa do século XII. Constitúe un exemplo excepcionalmente ben conservado da evolución dunha localidade medieval cara a unha cidade moderna. A variada tipoloxía de edificacións mostra o desenvolvemento da arquitectura portuguesa entre os séculos XV e XIX, co uso continuo de técnicas e materiais de construción tradicionais. Foi declarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco no ano 2001.

## Arquitectura 
### Técnicas de construción 
As técnicas constructivas dominantes son coñecidas como *taipa de rodízio* e *taipa de fasquio*. A colocación do xeso constitúe o revestimento final, sobre o cal se aplican pinturas e decoración artesanais. Estas técnicas constructivas, con raíces medievais, continuarán a utilizarse ata os nosos días por ser un proceso constructivo de fácil execución.

#### “A taipa de rodízio” 
miniatura|Vivendas tradicionais na *Praça de S. Tiago*.
A *taipa de rodízio* constitúe unha técnica de construción de paredes exteriores e interiores, soamente utilizada para os andares superiores, xa que o primeiro andar está case sempre construído con granito.

#### “A taipa de fasquio” 
A *taipa de fasquio* é tamén unha técnica de construción de paredes exteriores e interiores, soamente utilizada para os andares superiores ao primeiro. Estas paredes compóñense dunha estrutura de táboas de madeira, ligada con cravos a un segundo plano de táboas, dispostas diagonalmente.

## Notas
Obra de teatro

[miniatura|Páxina inicial dunha das comedias de [Lope de Vega, co *dramatis personae* e o inicio do texto.]]
Unha **obra de teatro** ou **obra teatral** é unha forma literaria normalmente constituída por diálogos entre personaxes e cunha certa orde. A obra de teatro ocúpana as personaxes, os diálogos, os parágrafos...

Á hora de escenificar a obra, os actores deben respectar o guión teatral, obra dun dramaturgo. O director de escena é o encargado de que a obra se cinga ao guión, así como da dirección das interpretacións.

## Historia 
En Occidente, as obras de teatro en sentido tradicional teñen a súa orixe estrutural na Antiga Grecia, en concreto nos ditirambos dionisíacos e a produción dos pais da dramaturxia grega: Esquilo, Sófocles, Eurípides e Aristófanes.

No século XVIII, obsérvase unha gran variedade de comedias teatrais. O século XIX viu o nacemento do drama romántico, unha mestura de comedia e traxedia. Isto demostra o actual xénero literario da época, o romance, que se opón ao clasicismo. Convértense en populares o vodevil e o melodrama. A finais dese século xorde o drama realista.

## Xéneros 
Entre os principais xéneros dramáticos están a comedia, a farsa, o melodrama, a traxedia, a traxicomedia e a peza. Tamén poden incluírse os xéneros musicais como a ópera, a opereta e os musicais, e tamén o ballet e a danza, cando neles aparece unha acción dramatizada.
Gran Premio de Austria de 1997

O **Gran Premio de Austria de 1997** (oficialmente o XXI Großer Preis von Österreich) foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 21 de setembro de 1997. Foi a décima cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de , o 21º Gran Premio de Austria o décimo noveno que se celebrou en Österreichring e o primeiro Gran Premio de Austria desde o Gran Premio de Austria de 1987. A carreira disputouse sobre 71 voltas ao circuíto de 4´323 quilómetros para unha distancia total de carreira de 307 quilómetros.

Jacques Villeneuve, pilotando un Williams - Renault, gañou desde a pole position, xunto a David Coulthard en segundo lugar no McLaren - Mercedes, e o compañeiro de Villeneuve Heinz-Harald Frentzen foi terceiro. O rival de Villeneuve para o campionato de pilotos, Michael Schumacher, só puido ocupar o sexto posto no seu Ferrari.

## Informes 
A cualificación trouxo algunhas sorpresas, xa que os pneumáticos Bridgestone usados ​​por varios dos equipos máis pequenos demostraron ser fortes, pero foi finalmente Jacques Villeneuve quen gañou. Mika Häkkinen liderou diante de Villeneuve despois do comezo pero o seu motor fallou de novo, antes de que puidese completar a primeira volta. como consecuencia Jarno Trulli liderou as primeiras voltas, e estaba correndo no segundo lugar (aínda que tiña que facer outro pit stop) cando o seu motor tamén fallou.

Ocorreu unha espectacular colisión entre Eddie Irvine e Jean Alesi. Cando loitaban polo cuarto lugar na volta 37, Alesi intentou adiantar a Irvine na chicana desde aproximadamente oito lonxitudes de automóbil atrás, Irvine tomou medidas evasivas,

O veterano piloto austríaco de Fórmula Un, Gerhard Berger, anunciou que se retiraría ao final da tempada, pouco despois de ter cualificado décimo oitavo na grella.

## Clasificación 
### Cualificación 
;Notas
* Tarso Marques foi excluído de participar na carreira despois de que o seu coche atopase un peso insuficiente trala cualificación.

### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Adelante

Co nome de **Adelante** podemos referirnos a:

* O periódico republicano ***Adelante***, editado na Coruña entre 1930 e 1931..
* O partido político ourensán **Adelante** creado en 2017.
Annemarie Moser-Pröll

**Annemarie Moser-Pröll**, nada en Kleinar (Salzburgo) o  27 de marzo de 1953 é unha ex-esquiadora austríaca. Foi a esquiadora alpina de máis éxito na década de 1970, con seis títulos xerais, incluídos cinco consecutivos. Moser-Pröll logrou os seus maiores triunfos en descenso, slálom xigante e cominada. En 1980, o último ano que competiu, obtivo a súa terceira medalla olímpica, primeira de ouro e gañou cinco carreiras da Copa do Mundo.

## Traxectoria 
Durante a súa carreira, Moser-Pröll gañou a Copa do Mundo en seis ocasións, incluíndo cinco consecutivas (1971-75). Logrou 62 vitorias na Copa do Mundo, segunda muller en número de vitorias tras Lindsey Vonn. Aínda así, continúa a ser a mellor muller en porcentaxe de vitorias xa que nesa época disputábanse poucas carreiras. Gañou cinco títulos de campionato do mundo (3 en descenso e 2 en combinada) e unha medalla de ouro olímpica. Entre 1973 e 1974 gañou once carreiras de descenso consecutivas.

O camiño á súa primeira e única medalla olímpica de ouro foi longo: nos Xogos Olímpicos de 1972 en Sapporo, estaba considerada a favorita en descenso e slálom xigante, mais nas dúas modalidades acabou segunda detrás da suíza Marie-Theres Nadig. Tras obter o seu quinto título mundial consecutivo, interrompeu a súa carreira para coidar o seu pai, enfermo de cancro de pulmón, perdendo a tempada completa da Copa do Mundo e os Xogos Olímpicos de 1976, que tiñan lugar no seu país, en Innsbruck. Trala morte do seu pai en xuño de 1976, volveu ao esquí competitivo de novo entre as mellores, finalizando segunda na Copa do Mundo en 1977 e 1978 e gañando a de 1979. Nos Xogos Olímpicos de 1980 en Lake Placid, conseguiu finalmente a medalla de ouro en descenso, coa súa rival de 1972 Marie-Theres de novo no podio, tras obter a medalla de bronce.

Varias semanas despois dos Xogos Olímpicos de 1980, retirouse do esquí competitivo e montou o seu propio café, "Weltcup-Café Annemarie" en Kleinarl, que decorou coa súa extensa colección de copas e trofeos. En 2008, meses despois da morte do seu home, retirouse do negocio e vendeu o establecemento a investidores locais, que o mantiveron co nome de "Café-Restaurant Olympia."

## Vida privada 
A súa irmá máis nova, Cornelia Pröll, tamén foi esquiadora olímpica.

Casou con Herbert Moser en 1974 e a súa filla Marion naceu en 1982.

## Resultados da copa do mundo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FIS-ski.com – World Cup season standings – Annemarie Moser-Pröll – 1969–80
* Ski-db.com – resultados – Annemarie Moser-Pröll
* Annemarie-Mose-Proell.at – páxina persoal
Semissis

::*Para a moeda romana de bronce con valor de medio ás, ver **semis**.*
[miniatura|**Semissis **de [Constantinopla a nome de Anastasio I (491-518). Peso: 2,25 g. Anverso: D N ANASTASIVS P P AUG; busto do emperador. Reverso: VICTORIA AVGGG; Vitoria sedente, cristograma e CONOB no exergo.|alt=]]
O **semissis** (voz latina, "metade dunha unidade"; en grego *σεμίσσης*) foi unha pequena moeda da Antiga Roma de ouro, aparecida no século IV, equivalente a medio sólido do Imperio Romano, e que continuou vixente ata o século IX co valor da metade do nomisma do Imperio Bizantino.

## Historia 
Os motivos máis recorrentes dos semissis son o busto do emperador nos seus anversos e a imaxe dunha idealización alegórica da Vitoria nos seus reversos.

A partir da reforma de 309, no reinado do emperador Constantino I (306-337), o sólido constituíu, xunto co seu divisor, o semissis (arredor de 2,25 gramos), o estándar moeda de ouro do Imperio Romano.

Os primeiros exemplares de semissis foron emitidos ao seu nome nos obradoiros monetarios de Roma en 312. Durante os séculos IV e V cuñouse en cantidades moi modestas, e foi nos séculos VI e VII, e nas primeiras décadas do VIII cando as súas emisións acadaron maior importancia. A partir de 740 foi moi raramente cuñado no Oriente; o derradeiro exemplar coñecido provén do reinado de Basilio I o Macedonio (867-886). No entanto, na Europa Occidental mantívose en circulación en Sicilia ata a conquista árabe de Siracusa (877-878).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Roma
* Moeda bizantina
*Cecas bizantinas

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Amandry, Michel. *Dictionaire de Numismatique*. Larousse, 2001. ISBN 2035050766
*Cepeda, Juan José. "Las reformas de Diocleciano y Constantino I y su reflejo en la composición de los tesoros monetarios". En ''VIII Curs d'Història Monetària d'Hispània. La moneda de l'Imperi romá''. Museu Nacional d'Art de Catalunya. 2004
*Grierson, Philip. *Byzantine coinage*. Dumbarton Oaks. 1999. ISBN 978-0-88402-274-9
* Hendy, Michael F. *Studies in the Byzantine Monetary Economy c.300-1450*. Cambridge University Press, 1985. ISBN 0-521-24715-2
* Kazhdan, A. E (ed.). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press, 1991. ISBN 978-0-19-504652-6
*Mateu y Llopis, F. *Glosario hispánico de Numismática*. Barcelona, 1946.
* Melville Jones, John R. *A Dictionary of Ancient Roman Coins.* Spink. Londres, 2003.
* Sabatier, Justin. ''Description générale des monnaies byzantines frappées sous les Empereurs d'Orient.* 2 vol. París, 1862
* Suarez, Rasiel. *The Encyclopedia of Roman Imperial Coins*. Dirty Old Books, 2005.

### Ligazóns externas 
* "Semissis". En *Coin Archives*
* A fascinación do ouro na moeda antiga. Universidade Católica Sacro Cuore *(en italiano e inglés)''
* Identificador de moedas da Antiga Roma
* Digital Library Numis (bibliografía sobre numismática da Antiga Roma)
Gran Premio de Alemaña de 2018

O **Gran Premio de Alemaña de 2018** (oficialmente o **Fórmula 1 Großer Preis von Deutschland 2018**) foi unha carreira de Fórmula Un que se celebrou o 22 de xullo de 2018, en Hockenheimring, Hockenheim, no estado alemán de Baden-Württemberg, Alemaña. Será a décima primeira rolda da tempada , e marca a septuaxésima sétima edición do Gran Premio de Alemaña, e a sesaxésima terceira vez que a carreira foi disputada como unha proba do Campionato Mundial de Fórmula 1.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Antonio Fraguas (homónimos)

O nome **Antonio Fraguas** pode referirse a:

* **Antonio Fraguas Saavedra** (A Fonsagrada 1905-1983), escritor e xornalista galego.
* **Antonio Fraguas Fraguas** (Cotobade 1905-1999), historiador e antropólogo galeguista.
* '*Antonio Fraguas de Pablo, *Forges''''' (Madrid 1942-2018), humorista gráfico, fillo do primeiro.
Children of Men (banda sonora)

***Children of Men*** ten dúas bandas sonoras, unha delas foi composta polo británico John Tavener, e a outra con varias cancións de música popular.

## Banda sonora 
Varias das cancións que se escoitan durante o filme, como "Total State Machine" de Test Dept, "Omgyjya Switch7" de Aphex Twin, "Anti War Dub" de Digital Mystikz, "War Dub" de Pinch e "Life in a Glasshouse" de Radiohead non están incluídas na banda sonora. Ademais, as cancións "Map of the Problematique" de Muse, "Gimme Shelter" de The Rolling Stones e "Hoppípolla" de Sigur Rós foron empregadas en anuncios de televisión e tráilers pero non aparecen no filme. A canción de Jarvis Cocker "Running the World" é interpretada nos créditos finais.

## Fragments of a Prayer from the Motion Picture "Children of Men" 
A banda sonora, Fragments of a Prayer, foi composta por John Tavener e estreada polo selo Varèse Sarabande.

O director Alfonso Cuarón describe o "Fragments of a Prayer" de Tavener como "un comentario espiritual no canto dun apoio narrativo." A banda sonora conta coa mezzo-soprano Sarah Connolly e a súa voz é usada como un poderoso motivo musical. Ó contrario que moitos compositores, Tavener non fixo a banda sonora sobre o filme, senón sobre o guión.

A poesía de William Blake aparece na letra de "Eternity's Sunrise", unha obra de Tavener que fora previamente escrita e dedicada á Princesa Diana despois da súa morte.

"Mars" de Gustav Holst é empregada no filme pero non aparece nos álbums.
"Eternity's Sunrise" aparece no filme de Oliver Stone "Savages".

## Notas
Hush (canción de Billy Joe Royal)

**Hush** é unha canción escrita polo compositor estadounidense Joe South para o artista Billy Joe Royal, cuxo sinxelo acadou o número 52 na *Billboard* Hot 100 o 28 de outubro - 11 de novembro de 1967, e o 45 no Canadá. O propio South gravou a canción en 1968, e incluína no seu segundo álbum, *Games People Play*.

Deep Purple e Kula Shaker fixeron as súas propias versións da canción. O tema foi popularizada polo grupo Deep Purple en 1968. O sinxelo -primeiro da banda- contaba con «One More Rainy Day» na cara B, e chegou ó 4º posto do Hot 100 estadounidense, e ó 2º posto no Canadá, aínda que pasou desapercibido no Reino Unido.

A canción incluíuse no primeiro álbum do grupo, *Shades of Deep Purple*, e deu a coñecer á banda en Norteamérica, onde en principio gozaron de moito máis éxito que na súa Inglaterra natal, durante os seus primeiros anos, a finais da década de 1960, con Rod Evans na voz e Nick Simper no baixo.
O grupo volveu gravar o tema 20 anos despois, con Ian Gillan nas voces, para conmemorar o vixésimo aniversario da súa edición, e foi incluído como tema de estudo do dobre LP en directo ''Nobody's Perfect*, de 1988.

*Hush'' tamén foi interpretada por nomes como Johnny Hallyday (en francés), Kula Shaker, Funk Machine, ou a banda tributo a Deep Purple Funky Junction, con Phil Lynott.

## Notas
Digital Mystikz

miniatura|Logo de DMZ.
**Dixital Mystikz** son un dúo de produtores de dubstep (formados por Mala e Coki – coñecidos como Malibu e Coke na adolescencia) do suburbio de South London en Norwood. Con Loefah e Sgt. Pokes, que forman o grupo ASBO (All Soundbwoy Out), eles operan co selo discográfico DMZ e promoven a casa nocturna bimestral DMZ, no complexo de baladas Mass en Brixton, Londres. O Dj da BBC Radio 1 John Peel foi un dos primeiros en apoiar a Dixital Mystikz, colocándoos na edición 2004 da súa lista anual de 50 mellores, na 29ª posición. Están entre os máis famosos nomes da escena dubstep.

No verán de 2008, Mala foi escollido como atracción principal do Festival Sonar en Barcelona. En abril de 2011, viaxou para Cuba con Gilles Peterson para producir o segundo traballo da serie 'Habana Cultura' de Gilles. Mentres el gravaba novo material con músicos locais, Mala comezou a traballar nun novo álbum, *Mala in Cuba*, que foi lanzado en setembro de 2012. En 2015, o tema "Ghosts" figurou na banda sonora do xogo *Grand Theft Auto V*, máis concretamente na radio WorldWide FM.

## Notas
Kode9

**Kode9** (nado como **Steve Goodman** en Glasgow, Escocia) é un músico radicado en Londres dedicado á música electrónica como produtor, DJ e dono do selo discográfico Hyperdub. O MC The Spaceape adoitaba colaborar habitualmente con el.

A súa carreira inspírase no que algúns xornalistas e produtores deron en chamar o "hardcore continuum", aínda que tamén toma elementos da música dub. É un dos primeiros impulsores da escena dubstep (que el ve como unha continuación de toda unha serie de desenvolvementos cuxa orixe está no UK hardcore). Aparece no recompilatorio *Grime* publicado por Rephlex, e publicou o álbum longo *Memories of the Future* (feat. The Spaceape) no seu propio selo Hyperdub.

Kode9 ten un doutoramento en filosofía pola Universidade de Warwick e publicou un libro, Sonic Warfare: Sound, Affect, and the Ecology of Fear.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
**Memories of the Future* - Hyperdub, 2006 (con The Spaceape)
**Black Sun* - Hyperdub, 2011 (con The Spaceape)
**Nothing* - Hyperdub, 2015

### DJ Mixes 
**DJ Kicks* - Hyperdub, 2010
**Rinse:22* - Rinse, 2013

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Disiclín

**Disiclín** é unha empresa galega adicada á produción de produtos de limpeza  que foi creada por Avelino Ángel Ramos López.

## Historia
A empresa foi fundada en Silleda en 1992, por unha familia de emigrantes retornados da República Dominicana. Fíxose coñecida na década de 1990 por anuncios en televisión. Entón os limpadores para o fogar eran con recendo a piñeiro e amoníaco. Vende principalmente en Galiza e norte de Portugal.

## Notas
Kevin Martin (músico)

**Kevin Martin** é un músico, produtor musical e xornalista, a miúdo coñecido co alcume **The Bug**. Martin mudouse dende Weymouth a Londres arredor do ano 1990 e no presente viven en Berlín, Alemaña. A súa música mestura os xéneros de dub, jazzcore, hip hop, dancehall e dubstep.

Entre os seus proxectos musicais salientan GOD, Techno Animal, Ice, Curse of the Golden Vampire, Pressure, e máis recentemente, **King Midas Sound** (con Roger Robinson e Kiki Hitomi) e **The Bug vs Earth**.

## Notas
Los Angeles Times

miniatura|240px|Edificio de *Los Angeles Times*.
***Los Angeles Times*** (tamén coñecido como ***LA Times***) é un xornal de circulación diaria publicado nos&nbsp;Ánxeles, e distribuído nos estados occidentais dos&nbsp;Estados Unidos, propiedade de Tribune Company. Cunha circulación de 843.432 lectores por día a setembro de 2005, é o segundo xornal metropolitano meirande nos Estados Unidos despois de *The New York Times*.

Ao longo da súa historia gañou 37 premios Pulitzer, e segundo o Almanaque Mundial de 2007, é o terceiro xornal máis lido dos que se publican nos&nbsp;Estados Unidos.

## Historia 
[esquerda|miniatura|[Máquina expendedora d*os* Angeles Times durante os Xogos Olímpicos de 1984.]]
A primeira edición do *Times* produciuse o 4 de decembro de 1881, aínda que pronto entrou en bancarrota. En 1884 o seu fundador creou o *Times-Mirror Company*, compañía que editaría o xornal a partir dese momento.

O 1 de outubro de 1910, e tras frecuentes enfrontamentos cos sindicalistas, unha bomba estalou na sede do xornal, causando 21 falecidos. Os coñecidos sindicalistas, os irmáns McNamara, foron parte dos acusados do atentado. Ó&nbsp;pouco tempo, o xornal xa tiña unha nova sede situado nas rúas Primeira e Spring no centro dos Ánxeles dende 1935. A planta imprimidora atopábase nas rúas Oitava e Alameda.

A familia Chandler foron os donos do diario até o ano 2000, daquela a empresa xornalista Tribune Publishing, compañía matriz do diario Chicago Tribune comprou o diario. O 7 de febreiro do ano 2018, *Os Angeles Times*, xunto co diario metropolitano *San Diego Union-Tribune* foron vendidos por ó multi-millonario Dr. Patrick Soon-Shiong, nado en Suráfrica de ascendencia chinesa, por $500 millóns de dólares (USD) pola acquicisión de ambos os diarios e semanarios comunitarios.
Victoria (nao)

A **Victoria** foi unha nao ou carraca construída no século XVI pola monarquía hispana para a navegación oceánica. A Victoria foi a primeira nave en circunnavegar a terra. Foi construída para a chamada «Armada da especiería» ou «Armada de Magallanes» sendo o único navío que deu a volta ao mundo (1519-1522) ao mando de Juan Sebastián Elcano.

## Descrición
A nao Victoria armouse nos estaleiros de Ondarroa (País Vasco). Non queda documentación do estaleiro nin da súa construción ou planos. O nome vén da igrexa de Santa María da Victoria de Triana (Sevilla). Alí foi onde Fernão de Magalhães xurou servizo ao rey Carlos I. Tiña unha capacidade de carga de 85 toneis viscaínos (102 toneladas). Tivo un custo de 300&nbsp;000 marabedís, incluíndo o bote e o aparello.​ No inicio da expedición contaba cunha tripulación de 45 homes: 9 oficiais, 11 mariños, 3 artilleiros, 10 grumetes, 2 paxes e outros 10 homes máis entre criados do capitán e outros viaxeiros.

## Tripulantes 
## Frota da que formou parte
[miniatura|Réplica da nao Victoria construída en 1992 para a [Exposición Universal de Sevilla de 1992|Expo de Sevilla, no porto de Nagoya, Xapón.]]

|}

## Notas
The Washington Post

miniatura|240px|Sede do xornal.
***The Washington Post*** é o maior e máis antigo xornal de Washington, D.C., a capital dos Estados Unidos. Gañou fama mundial a principios dos 70, pola súa investigación sobre o caso Watergate, conducida por Bob Woodward e Carl Bernstein, que desempeñou un papel importante na caída de Richard Nixon como presidente. É xeralmente considerado un dos mellores diarios estadounidenses, xunto co *New York Times*, coñecido pola súa reportaxe xeral e cobertura internacional, e o *Wall Street Journal*, famoso no eido financeiro. O *Post* distinguiuse polas súas reportaxes sobre a Casa Branca, o Congreso, e outros aspectos do goberno estadounidense.

Por outra banda, a diferenza do*Times* e o *Journal*, o *Post* vese a si mesmo como un xornal estritamente rexional, e non imprime unha edición nacional para distribución máis aló da Costa leste dos Estados Unidos. A maior parte dos seus lectores son do Distrito de Columbia, xunto cos suburbios adiñeirados de Maryland e Virxinia.

A súa circulación diaria media, segundo datos de marzo de 2013, era de 474&nbsp;767 e de 838&nbsp;014 os domingos, o que o coloca no oitavo lugar dos xornais estadounidenses, detrás do *Wall Street Journal*, *New York Times*, *USA Today*, *Los Angeles Times*, *San Jose Mercury News*, *Daily News* e *New York Post*. Mentres que a súa circulación (como a de todos os diarios) foi en caída lenta, ten unha das taxas de penetración de mercado máis altas de todos os diarios metropolitanos.

## Notas
Peter Travers

**Peter Travers** é un crítico de cinema estadounidense. Foi o crítico principal das revistas *People* e, posteriormente, *Rolling Stone*.

## Traxectoria 
Travers é un dos críticos de cinema máis recoñecidos dos Estados Unidos. Antes de escribir para *Rolling Stone*, en 1989, Travers foi crítico de cinema para a revista *People* entre 1984 e 1988. As súas características principais son o seu básico estilo de escritura que realiza unha análise sofisticada, doada de ler e con moitas opinións. Travers tamén traballou como crítico dos Premios Óscar. Declarou que *O padriño* é o seu filme favorito. Algúns dos directores contemporáneos ós que admira son: Martin Scorsese, David Lynch, Quentin Tarantino, Alexander Payne, Tim Burton, Clint Eastwood, Peter Jackson, Pedro Almodóvar e Ang Lee.

## Notas