open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
César Azpilicueta

**César Azpilicueta Tanco**, nado en Zizur Nagusia (Navarra) o 28 de agosto de 1989, é un futbolista español. Xoga de lateral dereito e o seu equipo actual é o Chelsea F.C. inglés. Ademais, no ano 2013, fixo o seu debut coa selección española.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do CA Osasuna, debutou co primeiro equipo o 8 de abril de 2007 na derrota dos navarros por 0-2 contra o Real Madrid, cando aínda tiña ficha do equipo filial. Na tempada 2007-08, Azpilicueta fíxose cun oco no primeiro equipo, onde xogou ata o ano 2010.

O 21 de xuño de 2010, Azpilicueta foi traspasado ó Olympique de Marsella francés a cambio de 7 millóns de euros, e asinou un contrato por catro anos. No seu debut co Marsella na Liga de Campións da UEFA, anotou en propia meta o único gol do partido na derrota do seu equipo contra o Spartak de Moscova.

O 24 de agosto de 2012, o Chelsea fichou a Azpilicueta por unha cantidade aproximada de 7 millóns de libras.

## Palmarés 
### Club 
;Olympique de Marsella
* **Supercopa francesa (2)**: 2010, 2011
* **Copa da Liga francesa (2)**: 2010–11, 2011–12

;Chelsea
* **UEFA Europa League (1)**: 2012–13

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil oficial no Chelsea 
* Perfil en BDFutbol
Manuel García Faílde

**Manuel García Faílde**, nado en Betanzos en 1840 e finado na mesma vila en 1913, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Mestre en varios colexios de Betanzos. Republicano, foi vicepresidente do Centro Solidario (1907). Colaborou en *El Valdoncel*, *El Mendo*, *La Libertad* e *El Progreso*, no semanario *La Defensa* e foi director de *El Bando* (1903).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Diego Godín

**Diego Roberto Godín Leal**, nado en Rosario o 16 de febreiro de 1986, é un ex-futbolista uruguaio que xogaba de defensa central. Foi internacional coa selección uruguaia. A súa carreira profesional empezou aos 17 anos no Uruguai. Xogou por vez primeira a nivel profesional no club Cerro. Pasou tres tempadas no club. Antes da tempada 2006/07 Godín asinou un contrato profesional co club Nacional, onde xogou durante un ano e tras ese período trasladouse a España. En agosto do 2007, Diego cambiou o seu club ao Villarreal, e xusto tres anos despois continuou como xogador do Atlético de Madrid.

## Palmarés 
### Club 
;Nacional
* **Liguilla (1)**: 2007

;Atlético de Madrid
* **UEFA Europa League (1)**: 2011–12
* **Liga española (1)**: 2013–14
* **Supercopa de Europa (2)**: 2010, 2012
* **Copa do Rei (1)**: 2012–13
*Super copa de España (2014)
***2018**: Supercopa de Europa
***2018:** UEFA Europa League
***2017/18:** Campionato Nacional de Liga Feminina
***2016/17**: Campionato Nacional de Liga Feminina
***2016:** Copa da Raíña
***2014:** Supercopa de España

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil oficial no Atlético de Madrid 
* Perfil en BDFutbol
Acrásidos

Os **acrásidos** ou **Acrasidae** son unha familia de protistas que pertencen ao grupo dos Percolozoa, orde **Acrasida**. Son un tipo de mofos mucosos, pero non están relacionados cos outros mofos mucosos clasificados como micetozoos. As células individuais aparecen na madeira, esterco, materia vexetal en descomposición e no solo. Viven como organismos descompoñedores, pero tamén se alimentan de bacterias e outros microorganismos.

Algúns autores consideran a este grupo coa categoría de reino, pero hai moito debate ao respecto.

O termo "Acrasiomycota" utilizouse para referirse a este grupo cando eran considerados fungos en lugar de protistas.

## Reprodución 
Cando os recursos alimenticios e a auga chegan a un nivel limitante, estas amebas liberan feromonas como a acrasina para promover a agregación das células ameboides preparándose para moverse como un grande agregado (chamado *grex*) formado por miles de células. Cando no *grex* se reproducen as células ameboides orixinan corpos frutíferos formadores de esporas, que lembran ás dos fungos. As esporas dan lugar a individuos unicelulares.

## Notas 
* C.J. Alexopolous, Charles W. Mims, M. Blackwell et al., *Introductory Mycology, 4th ed.* (John Wiley and Sons, Hoboken NJ, 2004) ISBN 0-471-52229-5
El Bando

***El Bando*** foi un periódico editado en Betanzos en 1903.

## Traxectoria 
Subtitulado *Periódico republicano*, apareceu o 1 de xuño de 1903. Periódico quincenal, aparecía os días 1 e 16 de cada mes. O director era Manuel García Faílde. O último número coñecido é o 4, correspondente ao 16 de xullo de 1903.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Bando na Hemeroteca de Betanzos
El Mandeo

***El Mandeo*** foi un semanario editado en Betanzos en 1902.

## Traxectoria 
Subtitulado *Semanario independiente, noticiero y de intereses locales*, apareceu o 17 de abril de 1902 como continuación de *Otro Pueblo*. Periódico completamente anónimo. O último número coñecido é o 12, correspondente ao 5 de xullo de 1902, cando cesou a súa publicación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Río Mandeo
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Mandeo na Hemeroteca de Betanzos
Lingwa de planeta

A **Lingwa de planeta** (tamén **Lidepla**, **LdP**) é unha lingua auxiliar internacional, cuxo desenvolvemento empezou en 2006 na cidade de San Petersburgo, liderado por Dmitri Ivanov. A versión inicial da lingua publicouse en 2010. Lidepla baséase nas linguas máis faladas do mundo, é dicir, o árabe, o chinés, o inglés, o francés, o alemán, o hindi, o persa, o portugués, o ruso e o castelán.

## Concepto 
A idea principal era crear un todo harmonioso baseándose nas linguas nacionais máis faladas e influentes do planeta. Diso sae como resultado o vocabulario de Lidepla, o cal contén unha cantidade significante de palabras non europeas, facendo de Lidepla un *worldlang*. Un principio xeral seguido na creación de Lidepla foi o ter algo en común coas linguas da maioría dos habitantes da Terra.

## Equipo do proxecto e uso da lingua 
O líder do proxecto é un psicólogo, Dmtri Ivanov. Ele sentou as bases da lingua. As lingüistas A. Vinogradova e E. Ivanova axudaron durante a primeira etapa o desenvolvemento de Lidepla. En 2007 A. Lysenko uniuse e converteuse na lingüista principal do proxecto.

Desde o comezo o proxecto foi aberto e amplamente discutido en varios grupos de “conlanger”2 . Por agora (2014) máis de 15 persoas contribuíron á lingua de forma considerable (isto é, traballaron no vocabulario e a gramática, traduciron obras e textos orixinais, incluídas cancións), por non falar dos que participaron nos debates.

Neste momento, a lingua úsase en comunicación real, principalmente por Internet (Facebook, Yahoo etc.). Unhas 15 persoas dominan a lingua, e unhas 50 pódena usar para comunicarse . Hai moitos textos traducidos, incluíndo algúns bastante longos como *Alicia no País das marabillas*, de Lewis Carroll 3 e algúns contos. Existen cancións traducidas e cantadas, incluíndo un álbum do cantante profesional Jonny. M e subtítulos para debuxos animados e películas (como a película rusa *Ivan Vasilievich: Volta ao Futuro*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
El Bombardino

***El Bombardino*** foi un periódico editado en Betanzos en 1903.

## Traxectoria 
Subtitulado *Instrumento musical de esta localidad*, apareceu o 22 de febreiro de 1903. O fundador e propietario era R. Fernández Abella, que tamén era o director. O último apareceu o 17 de maio de 1903.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Bombardino na Hemeroteca de Betanzos
Príncipe de España

[miniatura|200px|dereita|[Xoán Carlos I de España|Xoán Carlos de Borbón como Príncipe de España en 1971]]
[miniatura|dereita|[Estandarte do Príncipe de España.]]
**Príncipe de España** foi un título creado en 1969 por medio da lei de designación de Xoán Carlos de Borbón como sucesor de Francisco Franco na Xefatura do Estado a título de Rei. Xoán Carlos I ostentou devandito título ata o 22 de novembro de 1975, cando asumiu a Xefatura do Estado trala morte de Franco.

O título levaba asociados o tratamento de Alteza Real e os honores militares correspondentes aos Capitáns Xenerais do Exército. En 1971 estableceuse oficialmente o guión e o estandarte do Príncipe de España.

## Notas
## Véxase tamén
* Xoán Carlos I de España
* Lei de Sucesión na Xefatura do Estado
Foro dos Españois

O **Foro dos españois** (1945) foi unha das oito Leis Fundamentais do franquismo, e nela establecíase unha serie de dereitos, liberdades e deberes do pobo español. Esta lei pretende ser unha declaración de dereitos e liberdades, aparentemente liberal. No art. 33 desta lei dicía: *O exercicio destes dereitos non poderá atentar contra a unidade espiritual, nacional e social de España.*

A lei entrou en vigor o 17 de xullo de 1945, foi reformada pola L.O. do Estado de 10 de xaneiro de 1967, aprobada por Decreto 779/1967, de 20 de abril, BOE n.º 95, de 21 de abril e finalmente foi derogada na Disposición Derogatoria da Constitución española de 1978.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Leis Fundamentais do Reino
### Ligazóns externas
* Texto completo do Foro dos Españois
Aline Frazão

**Aline Frazão**, nada o 17 de xuño de 1988 en Luanda, é unha cantante e compositora angolana.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira musical con 9 anos e dende entón tivo oportunidade de cantar varios estilos de música como o fado, MPB, o jazz e a música tradicional de Angola e Cabo Verde. Con 15 anos comezou a escribir as súas primeiras cancións, tocando a guitarra con influencias do Brasil, en especial da bossa nova. Ós 18 anos mudouse para Lisboa ó ingresar no curso de Ciencias da Comunicación, e compaxinou a facultade con pequenas colaboracións en diversos proxectos de música e teatro. Despois diso, continuou a súa viaxe pasando por Barcelona, Madrid e Santiago de Compostela, onde foi premiada no certame aRitmar da EOI.

Foi en Madrid onde comezou a facer concertos acústicos en bares e salas, interpretando versións de clásicos da música angolana, cabo-verdiana e brasileira, e tamén temas autorais. Procurando unir dúas paixóns - viaxar e cantar -, Aline actuou en diversas cidades como París, Dublín, Lisboa, Luanda, Bruxelas, Londres e Buenos Aires.

## Discografía 
**A Minha Embala* (2009)
**Clave Bantu* (2011)
**Movimento* (2013)
**Insular* (2015)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* aRitmar

### Ligazóns externas 
* Facebook oficial
* Vimeo oficial
* A cantora angolana Aline Frazão defende trocar o termo Lusofonia por Galeguia (nosdiario.gal)
Lei do Referendo Nacional

A **Lei do Referendo Nacional** (1945) foi unha das oito Leis Fundamentais do franquismo, e contemplaba a posibilidade de someter a referendo ou plebiscito algunha lei das concibidas por Franco e o seu goberno.

Os referendos levaríanse a cabo entre todos os homes e mulleres da Nación maiores de vinte e un anos. Autorizábase ao Goberno para ditar as disposicións complementarias conducentes á formación do censo e execución desta lei.

A lei entrou en vigor o 22 de outubro de 1945 e foi derogada coa Constitución española de 1978.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Leis Fundamentais do Reino
### Ligazóns externas 
* Texto completo da Lei de Referendo
José Bartolomé Vidal

**José Bartolomé Vidal**, nado en Betanzos en 1864 finado na mesma vila en agosto de 1916, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Practicante. Colaborou en *El Censor* asinando como **Melotobar**, despois foi director de *El Pueblo* até o número 39. En 1901 tivo que marchar a Castela e acusou ao caciquismo local da súa marcha. En 1907 foi nomeado xuíz municipal de Nava del Barco (Ávila) onde exercía de auxiliar de médico. Desde alí enviou colaboracións a *Betanzos Liberal*, *La Aspiración* e *Nueva Era* e tamén colaborou en *Diario Ferrolano*. Cara 1912 regresou a Betanzos e en 1914 foi nomeado vixilante interino da prisión de Betanzos.

Casou con Nieves Fernández Losada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lei Orgánica do Estado

A **Lei Orgánica do Estado** (1967) foi promulgada durante a terceira etapa do réxime franquista, un goberno no que a maior parte do poder estaba en mans da familia tecnócrata. Xunto coas outras sete leis fundamentais do réxime conseguiuse o proceso de institucionalización do réxime franquista.

## Contido 
Ten como materia fundamental:
* A separación de cargos de Xefe do Estado e Xefe de Goberno, aínda que iso non impediu que Franco seguise ostentando os dous ata 1972, cando as Cortes elixiron como Presidente do Goberno a Luis Carrero Blanco (que foi asasinado por ETA en 1973) e ao que substituíu Carlos Arias Navarro.
* Outro punto importante é o aumento do número de procuradores das Cortes, incorporando os 102 do terzo familiar que prevía a Lei Constitutiva das Cortes en 1942, pero que ata ese momento non foran elixidos.
* Asentamento da institución monárquica en España
* Contemplación da posibilidade de crear asociacións políticas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Leis Fundamentais do Reino
### Ligazóns externas
*Lei Orgánica do Estado, núm. 1/1967 (BOE-A-1967-5) 
* Texto completo da Lei Orgánica do Estado 
* Gravación de TV na Franco pide o si no Referendo da Lei Orgánica do Estado, en 1966
Manuel J. Lema

**Manuel José Lema González**, coñecido como **Manuel J. Lema** ou **Manuel F. Lema**, nado en Betanzos cara 1866 e finado en Santiago de Compostela o 23 de decembro de 1928, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Funcionario de Telégrafos. Dirixiu os periódicos de Betanzos *El Valdoncel* e *¡Ya Somos Tres!*. Foi xefe de Correos e Telégrafos de Becerreá, onde casou en Valentina Vázquez del Río en 1897 e dirixiu *El Monitor de Becerreá* en 1901. En 1905 foi trasladado á Coruña, pero volveu a Becerreá en 1907. En Becerreá estableceu unha fábrica de chocolate a finais de 1906. Foi Subxefe de Telégrafos de Pontevedra dende 1912, onde colaborou en *La Correspondencia Gallega* e foi membro da dirección da Sociedad Artística. En 1917 foi nomeado xefe da estación telegráfica de Santiago de Compostela. Colaborou en *El Compostelano*. Formou parte da directiva do Recreo Artístico de Santiago e da Cofradía de la Buena Armonía, da que foi presidente, socio honorario do Orfeón El Eco da Coruña, académico correspondente da Real Academia Galega e da Arqueolóxica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lei Constitutiva das Cortes

A **Lei Constitutiva das Cortes** ou simplemente **Lei de Cortes** de 17 de xullo de 1942 foi promulgada durante a primeira etapa do réxime franquista, a fin de dar unha aparencia de parlamentarismo á ditadura.

Establecía a formación dunha asemblea unicameral de elección indirecta con teórica iniciativa legal, aínda que esta residía na figura de Franco desde o momento da promulgación da **Lei de agosto de 1939**, que lle atribuía a capacidade de ditar normas sen ningún tipo de condicionante.

Xunto coas outras sete leis fundamentais do réxime conseguiuse que o proceso de institucionalización do réxime franquista chegase ao seu fin.

Segundo a Lei das Cortes, estas eran o órgano de participación do pobo español nas tarefas do Estado. A súa función era elaborar e preparar as Leis, sen prexuízo da sanción que correspondía ao xefe do Estado, Francisco Franco. Eran procuradores en Cortes:

* Os ministros.
* Os Conselleiros Nacionais de Falange Española Tradicionalista y de las JONS.
* Os presidentes de altos organismos.
* A Organización sindical.
* Os representantes da familia, elixidos polos cabezas de familia, desde a promulgación da Lei Orgánica do Estado de 1967.
* Os reitores de universidades.
* Os presidentes de determinadas institucións culturais.
* Os presidentes de asociacións e colexios profesionais.
* Os que fosen designados polo xefe do Estado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Leis Fundamentais do Reino
### Ligazóns externas 
* Texto completo da Lei Constitutiva das Cortes
Miguel Primo de Rivera y Urquijo

**Miguel Primo de Rivera y Urquijo**, nado en Donostia o 17 de agosto de 1934 e finado en Pozuelo de Alarcón, Madrid, o 3 de decembro de 2018, foi un avogado e político español, III Duque de Primo de Rivera e, ata 1985, V Marqués de Estella.

## Traxectoria 
Fillo de Fernando Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, irmán máis novo do fundador da Falange, e neto do xeneral Miguel Primo de Rivera que tralo golpe de Estado en 1923 gobernou España ata 1930. Tivo dous irmáns de pai, Rosario, falecida en 2005, e Fernanda, falecida en 2004, e outros catro irmáns (Alfredo, Macarena, Teresa e Guillermo) nados do segundo matrimonio da súa nai Rosario Urquijo con Alfredo Álvarez Pickman.

Na súa adolescencia educouse co entón príncipe e, despois, rei de España, Xoán Carlos I. Estudou a carreira de dereito en Madrid. Tralo seu paso polo Senado ocupou a Presidencia de Endiasa ata 1982. Desde entón ocupou cargos de resposabilidade en Banco de Jerez, Banco Urquijo, Renda 4, Banco Santander, Torreal e outras empresas.

Casado e divorciado de María Oriol Díaz de Bustamante, filla de Antonio María de Oriol y Urquijo, tivo nove fillos, chamados Fernando, Marqués de Estella, Pelayo, Miguel, Rocío, Bosco, María, Cosme, Damián e Inés. Casou con Reyes Martínez-Bordiú de Ochoa.

Entre as súas afeccións destacaron a caza e o golf. Chegou a ser campión do mundo de tiro ao pombiño, campión de España afeccionado de dobres de golf e un dos tiradores con escopeta de máis prestixio en España.

## Franquismo 
Ocupou distintos cargos na época franquista. Foi alcalde de Xerez da Fronteira desde 1965 a 1971. Procurador en Cortes durante o franquismo, conselleiro nacional do Movemento e conselleiro do Reino.

Na Transición española foi quen presentou nas Cortes a Lei para a Reforma Política, sendo de grande influencia en convencer aos procuradores (deputados na época franquista) a apoiar esa reforma.

Foi designado senador polo Rei Xoán Carlos nas Cortes Constituíntes de 1977.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Memoria de la Transición. El País SA. 1995. Dep Legal B 30.728-1995.
Ducado de Primo de Rivera

O **ducado de Primo de Rivera** é o título nobiliario español que Francisco Franco concedeu postumamente, con Grandeza de España por decreto do 18 de xullo de 1948 ao fundador de Falange Española e pai da ideoloxía dominante do réxime, José Antonio Primo de Rivera, III marqués de Estella e Grande de España.

## Armas 
Medio cortado e partido:
* 1º, en campo de ouro, un león, rampante, de goles.
* 2º, en ouro, unha aguia de sabre,
* 3º, en campo de prata, catro faxas, ondeadas de azur.
* Sobre o todo, un escusón de sabre, con tres luceiros, en faxa, de ouro, surmontados de cinco frechas cruzadas por un xugo, de goles.

## Duques de Primo de Rivera 
## Historia dos duques de Primo de Rivera 
*José Antonio Primo de Rivera y Sáenz de Heredia (1903-1936), **III marqués de Estella**, I **duque de Primo de Rivera** (concedido a título póstumo), III marqués de Estella. Solteiro. Sen descendentes. Sucedeulle o seu irmán:
*Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia (1904-1964), **II duque de Primo de Rivera**, IV marqués de Estella**.
#Casou con Margarita Larios e Fernández de Villavicencio. Sen descendentes. Sucedeulle o fillo do seu irmán Fernando Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, que casara con María do Rosario de Urquijo e Federico, xa que logo o seu sobriño:

*Miguel Primo de Rivera y Urquijo (n. en 1934), **III duque de Primo de Rivera**, V marqués de Estella**.
#Casou con María de Oriol y Díaz de Bustamante.
#Casou con Reyes Martínez Bordiú.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xenealoxía dos duques de Primo de Rivera
Lei de Principios do Movemento Nacional

A **Lei de Principios do Movemento Nacional** ou **Lei de Principios Fundamentais do Movemento** (1958) foi unha das sete Leis Fundamentais do Reino do réxime de Franco (oito se contamos a Lei para a Reforma Política). Establecía, como o seu nome indica, os principios nos cales estaba baseado o réxime, os ideais de Patria, familia e relixión, xunto co máximo respecto das Leis Fundamentais e á Monarquía de tipo conservadora que en teoría había na España do momento. Foi promulgada directamente por Franco e aprobada polas Cortes mediante aclamación.

## Comuñón de ideais 
O Movimiento Nacional é a comuñón, entendida como participación en algo común, dos españois nos ideais que deron vida á «Cruzada». Tiña por obxecto garantir a convivencia pacífica a través da construción dunha sociedade ordenada.

De aí a necesidade dunha organización na que poida sustentarse e a través da cal poida cumprir as súas funcións. O Movemento concíbese pois como unha organización, integrada polos que dirixen o esforzo para levar a cabo estes Principios na vida española, e polos que queren participar coa súa actividade persoal en devandita tarefa.

## Os Principios 
Non todos os doce Principios do Movemento teñen o mesmo contido. Uns formulan unhas determinadas crenzas políticas. Outros despregan un esquema de institucións. E outros, para rematar, describen unha acción concreta de goberno. Os primeiros son os principios doutrinais. Os segundos, os principios orgánicos. Os terceiros, os principios programáticos.

* Asociacións familiares
* Asociacións xuvenís
* Asociacións profesionais
* Asociacións culturais
* Asociacións políticas

## A organización do Movemento 
Constituída polos órganos a través dos cales actúa, son os seguintes:

* Xefatura Nacional
* Consello Nacional
* Secretaría Xeral
* Consellos provinciais e locais

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Leis Fundamentais do Reino
### Ligazóns externas
* Lei de Principios do Movemento Nacional de 1958 
* http://books.google.es/books?id=rYDnAgAAQBAJ&pg=PA221&dq=ley+de+principios+del+movimiento+nacional&hl=es&sa=X&ei=lgA0U4uRI6WX0AX2uoDQAQ&ved=0CF0Q6AEwCQ#v=onepage&q=ley%20de%20principios%20del%20movimiento%20nacional&f=false 
* http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=2129271&orden=0&info=link
Otro Pueblo

***Otro Pueblo*** foi un semanario editado en Betanzos entre 1901 e 1902.

## Traxectoria 
Subtitulado *Órgano del Partido Liberal Brigantino*, apareceu o 29 de setembro de 1901. Entre os seus colaboradores figuraron Francisco Sánchez Díaz, Hipólito Caramés, R. Sanjurjo Osorio, V. Neno e Juan Ponte Blanco. O último número coñecido apareceu o 30 de marzo de 1902. Foi continuado por *El Mandeo*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *Otro Pueblo* na Hemeroteca de Betanzos

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Juan Ponte Blanco

**Juan Ponte Blanco**, nado na Coruña en 1851 e finado en Betanzos o 9 de febreiro de 1920, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Músico, deu clases de piano. Estableceu unha academia de música en Betanzos e foi animador de agrupacións musicais da localidade. Colaborou en *El Progreso* e *Otro Pueblo* e foi director de *La Aspiración*, *Nueva Era*, *Betanzos Liberal* e *Betanzos*. É autor dun monólogo dramático titulado *Delirio y Remordimineto*, estreado en 1915.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
IES As Telleiras

O **IES As Telleiras** é un centro público de ensino secundario de Narón, pertencente á Xunta de Galicia.

Ata a súa construción en 1985 o estudantado de Narón tiñan que marchar ao concello veciño de Ferrol ou a outros concellos para facer os seus estudos de bacharelato. O centro, construído na estrada de Cedeira, foise ampliando cos anos con máis edificios e instalacións. Xunto a el construíuse o centro de ensino de formación profesional Terra de Trasancos. Neste centro tamén se organizan actividades culturais xunto co Concello de Narón.
Marquesado de Estella

O **Marquesado de Estella** é o título nobiliario español que o rei Afonso XII concedeu por decreto do 25 de maio de 1877 ao capitán xeneral Fernando Primo de Rivera e Sobremonte, I conde de San Fernando de la Unión. O 11 de outubro de 1923 o rei Afonso XIII outórgalle a Grandeza de España. O seu nome refírese ao municipio navarro de Estella, onde o xeneral entrou en batalla coas forzas carlistas.

## Marqueses de Estella
## Historia dos marqueses de Estella
*Fernando Primo de Rivera y Sobremonte (1831-1921), **I marqués de Estella**, I conde de San Fernando de la Unión.
#Casou con María del Pilar Arias-Quiroga y Escalera. Sen descendentes. Sucedeuno o fillo do seu irmán Miguel Primo de Rivera y Sobremonte que casara con Inés de Orbaneja y Pérez de Grandallana, xa que logo o seu sobriño:

*Miguel Primo de Rivera y Orbaneja (1870-1930), **II marqués de Estella**.
#Casou con Casilda Sáenz de Heredia y Suárez de Argudín. Sucedeuno o seu fillo:

*José Antonio Primo de Rivera y Sáenz de Heredia (1903-1936), **III marqués de Estella**, I duque de Primo de Rivera (concedido, en 1948, a título póstumo). Solteiro. Sen descendentes. Sucedeuno o seu irmán:
*Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia (1904-1964), **IV marqués de Estella**, II duque de Primo de Rivera.
#Casou con Margarita Larios y Fernández de Villavicencio. Sen descendentes. Sucedeuno o fillo do seu irmán Fernando Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, que casara con María del Rosario de Urquijo y Federico, xa que logo o seu sobriño:

*Miguel Primo de Rivera y Urquijo (n. en 1934), **V marqués de Estella**, III duque de Primo de Rivera.
#Casou con María de Oriol y Díaz de Bustamante.
#Casou con María de los Reyes Martínez-Bordiú y Ochoa. Sucedeuno, do seu primeiro matrimonio, o seu fillo:

*Fernando Primo de Rivera y Oriol, (n. en 1962), **VI marqués de Estella**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ducado de Primo de Rivera
### Ligazóns externas
*Geneall
*Xenealoxía dos marqueses de Estella
Asociación de Belarusos en Gran Bretaña

A **Asociación de Belarusos en Gran Bretaña** (en belaruso *Згуртаваньне беларусаў у Вялікай Брытаніі*, tr. *Zhurtavańnie bielarusaŭ u Vialikaj Brytanii*) é unha organización no Reino Unido que agrupa a membros da diáspora belarusa neste país.

## Historia 
Cando rematou a segunda guerra mundial, varios centos de belarusos chegaron a Gran Bretaña; moitos deles eran antigos soldados do exército de Anders.

En 1946 foi estabelecida a asociación, con seccións en Londres, Manchester e Bradford, e posuíu varios edificios como a Belarusian House de Londres.

Co apoio da asociación, foi creada en 1954 a Sociedade Anglo-Belarusa co fin de promover o contacto entre británicos e belarusos.

## Véxase tamén 
* Páxina web oficial
Congregación dos Padres Marianos

A **Congregación dos Padres Marianos da Immaculada Concepción da Beatísima Virxe María** é unha congregación relixiosa católica fundada polo beato Estanislau Papczyński o 24 de outubro de 1673 en Polonia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Congregación dos Marianos da Inmaculada Concepción (Curia Xeral)
Glaucilândia

**Glaucilândia** é un concello brasileiro do estado de Minas Gerais. A súa poboación estimada no 2018 era de 3.136 habitantes.

## Notas
Campionato europeo de ximnasia rítmica 2014

O **XXX campionato europeo de ximnasia rítmica** tivo lugar entre o 10 e o 15 de xuño de 2014 en Bacú, Azerbaidján. Participaron 33 federacións nas modalidades de adultos e xuvenil.

## Países participantes 
A seguinte é a lista das delegacións participantes no campionato:

## Clasificación 
As 20 mellores ximnastas séniores individuais de 2013 clasificáronse para a competición completa individual.
 
102 ximnastas júniores (de 32 federacións) participaron na rolda clasificatoria e na competición por equipos e na competición final (4 aparatos). 21 equipos séniores (integrados por 6 ximnastas) presentaron dous exercicios voluntarios diferentes, un deles executado cun único aparato (mazas) e o outro con aparatos diferentes (3 balóns e 2 fitas), para a competición xeral e para a competición final de cada exercicio.

## Medallistas 
[miniatura|right|180px|[Melicina Staniuta, prata por Belarús.]]
[miniatura|right|180px|[Hanna Rizatdinova, bronce por Ucraína.]]

## Resultados 
### Séniores 
#### Completa individual 
#### Completa por grupos 
#### 10 mazas por grupos 
#### 3 balóns e 2 fitas por grupos 
### Júniores 
#### Equipos 
#### Aro 
#### Balón 
#### Mazas 
#### Fitas 
## Medallas 
### Séniores 
### Júniores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Unión Europea de Ximnasia
* Resultados de Ximnasia Rítimica
Os tres poetas tráxicos

**Os tres poetas tráxicos** é unha enumeración canónica coa que se pondera, desde a Antigüidade, aos tres principais autores (Esquilo, Sófocles e Eurípides) que cuñaron o xénero da traxedia grega na Atenas do século -V (o século de Pericles), superando as limitadas convencións da orixe do teatro grego, representadas pola obra de Tespis.

A expresión úsase polo menos desde Heráclides, que titula un dos seus *Diálogos* como *Dos tres poetas tráxicos*.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Os nove poetas líricos
*Os dous poetas épicos
Os dous poetas épicos

miniatura|Homero.[miniatura|Hesíodo e a Musa, de [Gustave Moreau.]]
**Os dous poetas épicos** é unha expresión coa que se enxalza dous poetas épicos sobre todos os demais, cun propósito canónico.
Inicialmente facía referencia aos dous grandes épicos gregos que cuñaron o xénero: Homero e Hesíodo (ambos localizados confusamente no tempo, ao final da idade escura e o comezo da época arcaica: século -VIII - século -VI).

A composición da *Eneida* equiparou ao latino Virxilio co grego Homero, co que a partir de entón adóitanse citar emparellados.

Á súa vez, a composición d'*A Divina Comedia* equiparou a Dante, ben con Virxilio (que é o que o acompaña na súa viaxe infernal), ben con ambos.

A renovación do xénero a partir do Renacemento, fixo que a expresión se estendese a outras parellas: como Ariosto e Tasso (os dous poetas épicos italianos) ou Camões e Ercilla (os dous poetas épicos ibéricos).
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Os nove poetas líricos
*Os tres poetas tráxicos
Qahderijan

**Qahderijan** (en persa: **قهدريجان**‎, tamén romanizado como **Qahderījān**; tamén coñecido como **Kedargūn**, **Qadrijān**; e **Qadrjā**) é un concello e cidade do Distrito Central no Condado de Falavarjan, na Provincia de Esfahan, en Irán. No censo de 2006, a poboación era de 30,002 habitantes, en 7,725 familias.

## Referencias
Provincia de Esfahan

A **Provincia de Esfahan** (en persa استان اصفهان) ou **Isfahán** é unha das 30 provincias de Irán de Irán, localizada no centro do país e a súa capital é Isfahán.

## Xeografía
A provincia de Isfahán abrangue unha superficie de 107.029&nbsp;km², e atópase localizada na rexión central de Irán.

## Historia
Durante os séculos XVII e XVIII, a cidade de Isfahán foi a capital do Imperio Safávida.

## Economía
A provincia é un dos centros industriais de Irán, en especial nas áreas de siderurxia, defensa, industria médica, téxtiles e artesanía.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Provincias de Irán
Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia

**Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia**, nado en Madrid o 11 de xullo de 1904 e finado o 8 de maio de 1964, foi Ministro de Agricultura de España durante o franquismo. Irmán de José Antonio Primo de Rivera e II duque de Primo de Rivera e IV marqués de Estella.

## Traxectoria 
Foi licenciado en Dereito pola Universidade Central de Madrid, pero inscribíndose no Colexio de avogados de Cádiz.

Chegou a alcanzar o grao de capitán de complemento da Arma de Cabalería.

En 1930 acompañou ao seu pai, o xeneral Primo de Rivera cando se exiliou en París ata que se produciu o seu falecemento. Regresou a España, onde colaborou co seu irmán José Antonio nas eleccións de 1933 e este mesmo ano ingresou por primeira vez no cárcere, a consecuencia dun acto de propaganda en Puerto Real. En 1934 foi nomeado xefe da primeira liña de Falange Española na provincia de Cádiz, contando co carné número un de Xerez da Fronteira. Implicouse nos actos do partido na súa demarcación e fóra dela durante a campaña electoral do 1936, sendo pouco despois detido, ingresando na prisión de Cuenca. Trasladado a Madrid o 1 de maio, sufriu cativerio co seu irmán José Antonio e outros falanxistas. Ambos foron trasladados o 5 de xuño a Alacant, acompañando ao seu irmán ata a súa execución.

Foi condenado a cadea perpetua, ata que en abril de 1938 foi cambiado polo capitán Miaja, fillo do xeneral republicano, que se atopaba retido no campo de concentración de Miranda de Ebro.

Ao terminar a Guerra Civil Española foi nomeado conselleiro nacional e membro da Xunta Política. Posteriormente foi designado gobernador civil e xefe provincial do Movemento Nacional de Madrid, cargo no que permaneceu ata o 20 de maio de 1941, cando foi nomeado Ministro de Agricultura, cargo que ocupou ata o 22 de xuño de 1945.

En 1947 foi nomeado alcalde de Xerez da Fronteira posto no que estivo ata o 18 de xuño de 1948. O 14 de febreiro de 1951 o Goberno inglés deulle o plácet como embaixador no Reino Unido, labor que estivo realizando ata o seu cesamento o 5 de febreiro de 1958.

Estaba en posesión da Gran Cruz do Mérito Agrícola, Gran Cruz do Mérito Naval, Gran Cruz do Mérito Militar con distintivo branco, Gran Cruz de Carlos III e a Gran Cruz da Medahuia.

O 24 de marzo de 1933 casou con Margarita de Larios y Fernández de Villavicencio, filla de Pablo de Larios e Sánchez da Pena e de Josefa Fernández de Villavicencio e Crooke, I marquesa de Marzales separados e insucesos.

## Notas
Víctor Naveira Pato

**Víctor Naveira Pato**, finado en Betanzos en decembro de 1927, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fundou o periódico *La Defensa*. Foi elixido presidente de Centro Solidario de Betanzos en 1907. Foi concelleiro de Betanzos. Finou en Betanzos a finais de decembro de 1927.
## Vida persoal 
Casou con Bernardina Carreño Trelles.
## Notas
Przemysław (nome)

**Przemysław** é un nome eslavo polaco que significa *alguén que é intelixente ou enxeñoso*. É derivado doutro nome polaco, Przemysł. Os seus diminutivos son: Przemek, Przemko, Przemuś e Przemcio.

A forma femenina é *Przemysława*.

## Personaxes célebres
*Przemysław Kaźmierczak - xogador de fútbol polaco. 
*Przemysław Matyjaszek - xudoka polaco.
*Przemysław Saleta - boxeador polaco.
*Przemysław Tytoń - porteiro polaco de fútbol.
*Przemysław Wacha - xogador polaco de bádminton.

## Notas
Antonio Carballo Tenorio

**Antonio Carballo Tenorio**, nado na Coruña o 1 de xullo de 1881 e finado en Melide o 8 de outubro de 1960, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *Tierra Gallega* e director de *La Defensa* de Betanzos a partir de 1907. Colaborou en *Almanaque Gallego* e foi redactor de *La Voz de Galicia*. Dirixiu *La Hoja del Lunes* da Coruña que apareceu en 1937. Empregado do concello da Coruña, foi nomeado Oficial Maior en 1940. Foi presidente da Asociación da Prensa da Coruña (1932).
## Vida persoal 
Casou na Coruña con Araceli Fernández Rivas en 1904.

## Notas
Peqin

**Peqin** é unha cidade e capital do distrito de Peqin, no centro de Albania. Ten unha poboación aproximada de 10,000 habitantes. O nome histórico da cidade é *Claudiana*. O nome moderno deriva da verba do turco otomán *Bekleyin*, que significa *lugar de hospitalidade*.

O equipo de fútbol de Peqin, o KS Shkumbini, xoga na superliga albanesa.

## Notas
Unión Hispanoamericana pro Valle Miñor

A **Unión Hispanoamericana pro Valle Miñor** (UHA) foi unha asociación de emigrantes galegos na Arxentina.

## Historia e características 
Foi froito da acción colectiva dun conxunto de emigrantes miñoranos, algúns achegados arxentinos e un grupo de residentes no Miñor. En Bos Aires en 1905 E. e M. Lemos, L. González, F. Cano e X. Álvarez fundaron unha Sociedade de Instrución. O seu principal obxectivo era a construción de escolas nos lugares de orixe. Editaron o *Boletín Pro-Valle Miñor*.
[miniatura|Festa celebrada no [Teatro Victoria (Buenos Aires)|Teatro Victoria de Buenos Aires pola sociedade Pro Valle Miñor]]
Os socios da UHA eran un colectivo heteroxéneo social e ideoloxicamente. Unha gran parte dos asociados despreocupábase dos obxectivos máis altruístas, xa que a maioría non recibía o recoñecemento simbólico que lles correspondía aos dirixentes polo seu labor.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Miñor dos Sobranceiros: “Os benfeitores: Manuel Lemos e Manuel Losada”
* A “Escuela Americana” do Val Miñor: modernización e reforma pedagóxica na Galicia do primeiro terzo do s. XX
Igrexa de Pattumala Matha

A **Igrexa de Pattumala Matha** (en malaiala: പട്ടുമല വേളാങ്കണ്ണിമാതാ പള്ളി; en ) é un templo católico en Kerala adicado á Nosa Señora da Saúde. A igrexa está construída totalmente de granito. Está situada no medio de plantacións de té. O nome de *Pattumala*  significa "Outeiro envolvido en seda". Está localizada a 17&nbsp;km de Peermade e 27&nbsp;km de Thekkady.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pattumala matha.JPG
Ficheiro:VelamkanniMathaChurch 20080216-1.jpg
Ficheiro:VelamkanniMathaChurch 20080216-2.jpg
Ficheiro:VelamkanniMathaChurch 20080216-3.jpg

## Referencias
Torre Vasco da Gama

A **Torre Vasco da Gama** é unha torre de estrutura mixta de 142 m de altura na parte superior, construída xunto ao río Texo, no Parque das Nações, en Lisboa, para a EXPO 98, a exposición mundial de 1998. Foi proxectada por Profabril e SOM (Arquitectura Leonor Janeiro, Estruturas Nuno Costa). A construción do alto da torre durante a exposición era un restaurante de luxo con vistas panorámicas sobre o río Texo e a cidade de Lisboa. O restaurante permaneceu aberto após tres anos despois da exposición. A torre permanece pechada ao público dende entón.
É o rañaceos máis alto de Portugal. 

Dende novembro de 2012 a Torre funciona como hotel de luxo da cadea Sana, cuxa construción se iniciou en agosto de 2008.

## Notas
Torre de Monsanto

A **Torre de Monsanto**, situada na freguesía de Algés, no concello de Oeiras, é o terceiro edificio máis alto de Portugal, con 120 metros de altura. Foi construída en 2001 como un rañaceos de oficinas, de acordo cos planos da empresa de arquitectura portuguesa *Sua Kay*. Sitúase na zona comercial de Miraflores, preto da saída da Autoestrada A5.
## Véxase tamén 
* Lista de rañaceos de Portugal
Torres das Amoreiras

As **Torres das Amoreiras** son un complexo de edificios situados na Av. Engenheiro Duarte Pacheco, na freguesía de Santa Isabel, en Lisboa, proxectados polo arquitecto Tomás Taveira e construídos nos anos 80 do século XX.

## Complexo
dereita|miniatura|Logotipo do centro comercial.

O complexo posmodernista foi construído entre 1980 e 1987 e abrangue tres torres de oficinas con 20 000 m² cada unha, un conxunto habitacional con 115 fogos, un centro comercial e de lecer, con 58 000 m² e un parque de estacionamento con capacidade para 1190 coches.
## Premio Valmor
En 1993 acadou o Premio Valmor e Municipal de Arquitectura.

## Notas
Torre do Lidador

A **Torre do Lidador** (popularmente coñecido como "*O Isqueiro da BIC*", debido á súa forma), é un edificio de 95 metros de altura situado na cidade da Maia, no distrito do Porto. Foi mandado construír polo Doutor José Vieira de Carvalho. Alberga exclusivamente servizos municipais. É, ata a data, é o edificio máis alto da Grande Área Metropolitana do Porto.
Torres São Rafael/São Gabriel

As **Torres São Rafael/São Gabriel** son dous rañaceos de clase 100 de vivendas que se sitúan en Lisboa, no Parque das Nações, xunto ao centro comercial Vasco da Gama . Ambas foron construídas entre 2000 e 2004. Ocupan o posto número catro nos rañaceos máis altos de Portugal estando só por detrás da Torre Vasco da Gama, a Torre Solmar e a Torre de Monsanto, tendo 110m cada unha.

Ficheiro:Lisboa - Expo98 - Vista Geral.jpg|Vista parcial do Parque das Nações coas dúas torres ao fondo á esquerda.
Ficheiro:Lisboa - Torre São Gabriel.jpg|Torre São Gabriel
Ficheiro:Lisboa - Torre São Gabriel - Contraluz.jpg|Torre São Gabriel en contraluz

## Véxase tamén 
* Lista de rañaceos de Portugal
Estación de Palencia

A **estación de Palencia**, tamén coñecida como **estación do Norte**, é a principal estación de ferrocarril da cidade española de Palencia, na comunidade autónoma de Castela e León. Ten amplos servizos de longa e media distancia operados por Renfe. Encóntrase preto do centro da cidade, ao lado do Parque de los Jardinillos de la Estación e da estación de autobuses da capital.

## Situación ferroviaria
A estación, que está situada a 779 metros de altitude, forma parte das seguintes liñas férreas:
* Liña férrea de alta velocidade e ancho internacional Valladolid-León, punto quilométrico 230,627.
* Liña férrea 130 de ancho ibérico Venta de Baños-Xixón. 
* Liña férrea 160 de ancho ibérico Palencia-Santander.

## Historia 
A chegada do ferrocarril a Palencia tivo lugar en 1860 coa apertura do tramo que unía Alar del Rey con Venta de Baños pasando por Palencia. Construíuse así unha primeira estación sen excesivas pretensións que se chamaba do Norte ou de Alar. Moi diferente a este primeiro recinto foi o que se levantou en 1875 coa posta en marcha do tramo Palencia-León da liña que buscaba unir Palencia con Galicia. Esta nova estación construíuse preto da primeira e chamouse inicialmente estación do Noroeste. Aínda que as obras iniciais corresponderon á Compañía do Noroeste de España esta acabou anexionada por Norte en 1885 quen xestionou a estación que pasou a chamarse do Norte ata 1941 data da nacionalización do ferrocarril en España e da creación de Renfe. Durante 2014 sufriu unha serie de melloras nas plataformas e vías para adaptala á chegada da alta velocidade, que entrou en funcionamento o 29 de setembro de 2015 e dá continuidade á liña de alta velocidade Madrid-Segovia-Valladolid cara León e Asturias.

Desde o 31 de decembro de 2004 Adif é a titular das infraestruturas.

## A estación 
[250px|miniatura|[Alvia na estación de Palencia.]]
A estación atópase ao norte da cidade, a escasa distancia do centro urbano. O seu edificio para viaxeiros é unha clara mostra do clasicismo francés cunha estrutura simétrica en forma de U composta por un corpo central dúas ás laterais e dous anexos finais. Todo iso sobre dúas plantas e con disposición lateral á vía.

Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central, ás que acceden tres vías. Conta ademais con outra vía de apartado e outras dúas vías mortas.

Ten cafetería-restaurante, quiosco de prensa, librería, aseos, postos de información e venda de billetes.

## Servizos ferroviarios
### Longa distancia
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

### Media distancia
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
In Your Own Time

***"In Your Own Time"*** é o segundo álbum de estudio de Mark Owen. Foi lanzado o 3 de novembro de 2003, case sete anos após o seu primeiro álbum *Green Man*. Dous sinxelos foron lanzados: "Four Minuete Warning" e "Alone Without You". O álbum alcanzou o posto 59 nas listas de éxitos.

## Lista de cancións
## Posicións nas listas
How The Mighty Fall

***How the Mighty Fall*** é o terceiro álbum de estudio do cantante inglés Mark Owen. Foi lanzado o 18 de abril de 2005, dous anos despois do segundo. O álbum só vendeu 3,280 copias no Reino Unido e conseguiu o posto 78 nas listas inglesas. Tres sinxelos foron lanzados: "Makin' Out", "Believe in the Boogie" e "Hail Mary". Este foi o último álbum do cantante antes de volver xuntarse con Take That.

## Lista de cancións
|}

|}

## Posicións nas listas
## Notas
The Art of Doing Nothing

***The Art of Doing Nothing*** é o cuarto álbum de estudio do membro da banda Take That, Mark Owen. O álbum foi lanzado o 7 de xuño de 2013 en Alemaña e o 10 de xuño de 2013 no Reino Unido, oito anos despois do seu anterior álbum, *How the Mighty Fall*. O álbum vendeu 6.360 copias no Reino Unido. O álbum foi procedido polo seu sinxelo, "Stars".

## Lista de cancións
|}

|}
## Posicións nas listas
## Notas
Stiliyan Petrov

**Stiliyan Alyoshev Petrov**, nado o 5 de xullo de 1979 en Montana, Bulgaria, é un exfutbolista búlgaro. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección búlgara.

O 30 de marzo de 2012, Petrov foi diagnosticado con leucemia aguda, suspendendo a súa carreira no fútbol para pórse a tratamento. Anunciou a súa xubilación do fútbol en maio de 2013.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Stiliyan Petrov en national-football-teams.com .
Eladio Herrera

**Eladio Enrique Herrera Segovia**, nado en La Serena o 13 de xullo de 1984, é un exfutbolista chileno.

## Traxectoria
Formouse nas divisións inferiores do Coquimbo Unido chegando a debutar no primeiro equipo no 2002 permanecendo neste durante sete anos onde conseguiu disputar unha final que perdería ás mans do Club Unión Española.

Tras descender co seu club formador pasou a formar parte de Club de Deportes Puerto Montt. En Puerto Montt converteuse nun dos mellores defensas da liga Primera B de Chile, e chegou a ser o capitán da escuadra nalgunhas ocasións. No 2010 converteuse no terceiro goleador do cadro salmonero con seis goles abríndoselle unha opción de partir ao Club Deportivo Universidad de Concepción xunto co seu técnico Jaime Vera pero finalmente permanecería no cadro da décima rexión.

A fins do 2011, malia renovar co seu club, isto quedou en nada e partiu ao Santiago Wanderers a pedido de Arturo Salah e de Héctor Robles, quen fora o seu compañeiro de equipo en Coquimbo Unido. Deixou o club porteño ao non ser tomado en conta polo técnico Ivo Basay e chegou ao Club Deportes Iquique, a petición do técnico dos nortinos Jaime Vera, para o campionato nacional 2013-2014.

## Clubs
## Palmarés
### Campionatos nacionais
## Notas
Lista de rañaceos de Portugal

[alt=|miniatura|333x333px|[Torre Vasco da Gama en Lisboa.]]
miniatura|339x339px|A Torre de Monsanto é o edificio máis grande de Lisboa.
miniatura|363x363px|Torre São Gabriel en Parque das Nações
miniatura|250x250px|Edificio Norfin Office Park, e detrás o Edificio Panoramic 3.
miniatura|301x301px|As tres torres do Complexo Amoreiras.
miniatura|250x250px|As dúas Twin Towers en Lisboa
Esta **lista de rañaceos de Portugal** contén algunhas das máis altas edificacións de Portugal.

## Edificios de máis de 100 m de altura
*Torre Vasco da Gama, Parque das Nações, Lisboa, 145 m
*Torre Solmar, Ponta Delgada, 137m
*Torre de Monsanto, Oeiras, 120 m
*Torre São Rafael, Lisboa, 110 m
* Twin Tower I, Lisboa, 90m
* Jardins da Rocha, Portimão, 85m
* Hotel Vila Galé, Porto, 80m
* Holiday Inn Porto Gaia, Vila Nova de Gaia, 80m
* Torre do Foco, Porto, 79m
* Tower Plaza, Vila Nova de Gaia, 70m
* Entre Quintas II, Leça da Palmeira, 70m

## Estruturas
Inclúense nesta lista pontes, antenas de radio, televisión e comunicacións, encoros, chemineas de centrais eléctricas e de refinerías, torres de teleféricos, turbinas eólicas, e outras construcións que non sexan edificios residenciais, comerciais ou de hostalaría.

### Estruturas con 200 m e máis
*Antena emisora da Rádio Renascença, Muge, 248 m
*Cheminea da refinaria de Sines, 234 m
*Viaduto da A4, Vila Real - Parada de Cunhos - Quintanilha, 230 m. 
*Cheminea da Central Termoeléctrica, Sines, 225 m
*Chemineas da Central Termoeléctrica de Setúbal, 200 m
*Cheminea da Central Termoeléctrica do Pego, Abrantes, 200 m

### Estruturas entre 100 e 200 m
*Torre do Diabo, Castanheira do Ribatejo, 190 m
*Ponte 25 de Abril, Lisboa, 190 m (torres)
*Torre de comunicacións de Vila Nova de Gaia, 177 m
*Ponte no IC8, en fronte ao Encoro do Cabril, 170 m (taboleiro)
*Ponte Vasco da Gama, 148 m
*Cheminea do complexo petroquímico da Repsol, Sines, 140 m
*Ponte João Gomes, na Illa de Madeira, 140 m
*Ponte da A13, sobre o río Ceira 140 m
*Encoro do Cabril, 136 m
*Antena emissora da Porto Alto, Benavente, 125 m
*Antena emissora da Braga, Braga, 120 m
*Antena emissora da Carapinheira, Montemor-o-Velho, 120 m
*Torre de comunicación de Portugal Telecom de Monsanto (Lisboa), 117 m
*Encoro de Castelo de Bode, 115 m
*Cristo Rei, Almada, 110 m
*Encoro da Paradela, 110 m
*Encoro do Alto-Lindoso, 110 m
*Ponte na A23, sobre o río Ocreza, ao sur do Encoro da Pracana, 110 m
*Cheminea da Central Termoeléctrica, Barreiro, 104 m
*Chemineas da Central Termoeléctrica, Carregado, 100 m
*Encoro do Picote, en Miranda do Douro, 100 m
*Estación de transmisión da Torre Grande de Marão, Santa Marta de Penaguião, 100 m

### Estruturas entre 75 e 100 m
*Torre norte do teleférico do Parque das Nações, Lisboa, 80 m
*Torre dos Clérigos, Porto, 76 m
*Torre dos CTT, Abrantes, 75 m
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Rañaceos