open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mickaël Mokongo

**Mickaël Benoit "Michael" Mokongo**, nado o 11 de xullo de 1986 en Bangui, República Centroafricana, é un xogador profesional de baloncesto francés actualmente sen equipo. É internacional nas categorías inferiores da selección francesa e coa selección absoluta centroafricana.

## Traxectoria 
Fillo dun antigo xogador da selección centroafricana de baloncesto, Mokongo comezou a súa andaina no baloncesto europeo coas categorías inferiores do ÉS Chalon, co cal pasaría a debutar na Ligue Nationale de Basketball (máxima categoría do baloncesto francés) en 2003. Manteríase no club até 2006, chegando a xogar na ULEB Cup e sendo chamado para xogar no All-Star en 2005.

Posteriormente ficharía pola Orlandina da Serie A italiana (máxima categoría italiana), onde sería titular facendo 7 puntos, 2 rebotes e 3 asistencias por encontro. Posteriormente marcharía cara Turquía, a xogar co Bandırma Banvit da primeira división, facendo 10 puntos, 2 rebotes e case 4 asistencias por encontro. Con todo, foi traspasado no mercado de inverno ao BCM Gravelines da Ligue Nationale de Basketball até final de tempada. Ao ano seguinte asinaría co Cholet Basket co cal tamén xogaría en competicións europeas, chegando a xogar a final do EuroChallenge

Ao final da tempada marcharía cara Chipre, onde xogaría co Apoel Nicosia da primeira división. Xogando de titular gañaría a liga do país, ademais de xogar de novo en competicións europeas. Ao ano seguinte Mokongo asina co Club Ourense Baloncesto, onde é despedido no mes de xaneiro por mor dos malos resultados do equipo até ese momento. Así, o 9 de febreiro de 2011 Mokongo asinaría co Breogán de Lugo até final da tempada.

### Equipos 
*20px|border|ProA ÉS Chalon (2002-2006)
*20px|border|Serie A Orlandina Basket (2006-2007)
*20px|border|TBL Bandırma Banvit (2007)
*20px|border|ProA BCM Gravelines (2008)
*20px|border|ProA Cholet Basket (2008-2009)
*border|20px|Cyprus A Apoel Nicosia (2009-2010)
*border|20px|LEB Ourense (2010-2011)
*border|20px|LEB Breogán (2011)
*border|20px|ProA Chorale Roanne (2011-2012)
*border|20px|Cyprus A Apoel Nicosia (2012-2013)
*border|20px|LEB Basket Navarra (2013)
*border|20px|NM1 AS Monaco (2013-2015)

## Palmarés 
* Selección de Francia U18 (2004)
* Selección de Francia U20 (2006)
* Semifinalista Ligue Nationale de Basketball (2004, 2005)
* Medalla de Bronce Eurobasket U18 (2004)
* Xogador no All-Star da Ligue Nationale de Basketball (2005)
* Finalista do EuroChallenge (2009)
* Cuartofinalista do EuroChallenge (2010)
* Campión da Liga Chipriota (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en feb.es
*Nova da fichaxe polo Breogán na web oficial do club
*Vídeo coas mellores xogadas de Mokongo no Cholet Basket
Motor síncrono

frame|Esquema dun motor síncrono.

Os **motores síncronos** son un tipo de motor eléctrico de corrente alterna. A súa velocidade de xiro é constante e depende da frecuencia da tensión da rede eléctrica á que estea conectado e polo número de pares de polos do motor, sendo coñecida esa velocidade como "velocidade de sincronismo".

A expresión matemática que relaciona a velocidade da máquina cos parámetros mencionados é:

:n=\frac{60 \cdot f}{P} = \frac{120 \cdot f}{p}

onde:
* f: Frecuencia da rede á que está conectada a máquina (Hz)
* P: Número de pares de polos que ten a máquina
* p: Número de polos que ten a máquina
* n: Velocidade de sincronismo da máquina (revolucións por minuto)

Por exemplo, se se ten unha máquina de catro polos (2 pares de polos) conectada a unha rede de 50&nbsp;Hz, a máquina operará a 1.500 r.p.m.

Funcionan de forma moi similar a un alternador. Dentro da familia dos motores síncronos debemos distinguir:

:1. Os **motores síncronos**.

:2. Os **motores asíncronos sincronizados**.

:3. Os **motores de imán permanente**.

Os motores síncronos son chamados así, porque a velocidade do rotor e a velocidade do campo magnético do estator son iguais.
Os motores síncronos úsanse en máquinas grandes que teñen unha carga variable e necesitan unha velocidade constante.

;Arranque dun motor trifásico síncrono.
Existen catro tipos de arranques diferentes para este tipo de motor:

:1. Como un motor asíncrono.
:2. Como un motor asíncrono, pero sincronizado.
:3. Utilizando un motor secundario ou auxiliar para o arranque.
:4. Como un motor asíncrono, usando un tipo de arrollamento diferente: levará uns aneis rozantes que conectarán a roda polar do motor co arrancador.

;Freado dun motor trifásico síncrono.
Por regra xeral, a velocidade desexada deste tipo de motor realízase por medio dun reostato.
O motor síncrono cando alcance o par crítico deterase, non sendo esta a forma máis ortodoxa de facelo. O par crítico alcánzase cando a carga asignada ao motor supera ao par do motor. Como comento, non é a forma apropiada para deter o motor, estrágase se abusamos diso, porque se requenta.
A mellor forma de facelo, é ir variando a carga ata que a intensidade absorbida da rede sexa a menor posible, entón desconectaremos o motor.
Outra forma de facelo, e a máis habitual, é regulando o reostato, con iso variamos a intensidade e podemos desconectar o motor sen ningún risco.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Motor de indución
* Máquina asíncrona
* Máquina síncrona
* Enxeñería electromecánica
Coroa de duque

miniatura|dereita|240px|Corona ducal.

A **coroa de duque** é o timbre representativo do título nobiliario de duque ou duquesa.

Está composta por un cerco de metal precioso e pedrería, decorado con oito floróns semellantes ás follas de apio que se manteñen sobre puntas elaboradas co mesmo metal que a base.

Esta é a corona coa que tamén timbran os seus escudos os Grandes de España, sexan ou non duques, aínda que está cuberta dun bonete de veludo vermello rematado nun botón de ouro.

## Notas
Wendy Carlos

**Wendy Carlos**, nada como **Walter Carlos** o 14 de novembro de 1939 en Pawtucket (Rhode Island) é unha compositora de música electrónica estadounidense. Carlos foi unha das primeiras intérpretes famosas de música electrónica que usaron sintetizadores. Gañou gran popularidade a nivel internacional tras o seu traballo con Kubrick, coa música feita para *A Clockwork Orange* ou *The Shining*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Nicasio Pajares

**Agapito Francisco Nicasio Pajares Ojeros**, coñecido como **Nicasio Pajares**, nado na Trabanca (Padrón) o 11 de decembro de 1881 e finado en Madrid o 26 de abril de 1956, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo dun militar. Emigrou a Uruguai con 14 anos xunto do seu tío Vicente Pajares, coronel do exército uruguaio. Regresou ao ano seguinte e estudou teneduría de libros. Emigrou a Buenos Aires e empregouse nun comercio, até que decidiu estudar literatura en Rosario. Colaborou no periódico *El Despertar Hispano*. En 1906 volveu a Galicia para visitar a súa familia, pero foi detido en Vigo o 3 de agosto por facer manifestacións anarquistas no barco. De volta na Arxentina foi futbolista no River Plate, e dedicouse ao xornalismo colaborando nas revistas *Mundo Argentino* (da que foi xefe de redacción), *Fomento de la Instrucción Gallega* e *Fray Mocho*.

En 1919 regresou de xeito definitivo a España dedicándose a escribir novelas de tema americano e ton humorístico. Tamén colaborou nas revistas *La Esfera*, *Nuevo Mundo*, *Mundo Gráfico*, *Alfar* e *España*. Casou en Madrid en 1920 con María Escolano.
Foi enterrado no cemiterio da Almudena de Madrid. En xullo de 2004 as fundacións Rosalía de Castro e Camilo José Cela tentaron recuperar a súa obra.
miniatura|260px|Casa natal na Trabanca.

## Obras 
* *Teatro de la emigración*, 1922.
* *El conquistador de los trópicos*, 1923.
* *El pensador de la selva*, 1924.
* *Atorrántida*, 1929.
* *Don Quijote y el tío Sam*, 1930.
* *Como pervirtieron a Palleiros*, 1931.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* 

* Nicasio Pajares (1881-1956) 
*
Landín

O topónimo **Landín** pode referirse a:

***Landín**, apelido.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Landín**, lugar da parroquia do Mosteiro, no concello de Ortigueira;
***Castrolandín**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Andrés Landín**, xornalista e impresor pontevedrés (1846-1910);
***Prudencio Landín Tobío**, avogado, xornalista e político pontevedrés, fillo de Andrés Landín (1877-1955);
***Francisco Landín Pazos**, músico e compositor galego (1910-1989);
***Amancio Landín Carrasco**, avogado e escritor pontevedrés, fillo de Prudencio Landín Tobío (n. 1918);
***Rafael Landín Carrasco**, avogado e político pontevedrés, fillo de Prudencio Landín Tobío (n. 1923-2005);
***Prudencio Landín Carrasco**, político pontevedrés, fillo de Prudencio Landín Tobío (1912-1988);
***Amancio Landín Jaraiz**, biólogo e político galego, fillo de Amancio Landín Carrasco (n. 1947);
***José Antonio Landín Eirín**, político galego (n. 1948).
Eloy Artime Pérez

**Eloy Artime Pérez**, nado en Padrón o 30 de outubro de 1872 e finado en Compostela o 28 de maio de 1929, foi un comerciante galego.

## Traxectoria 
Quedou orfo con 12 anos e buscou emprego como dependente en Santiago. Con 20 anos estableceu un bazar na rúa da Caldeirería. En 1902 casou no pazo arcebispal de Lestrobe con Camila Astray, filla do médico de Lestrobe, oficiando a cerimonia Salustiano Portela Pazos.

Foi un cualificado representante da opinión pública en Padrón e en Santiago, ocupando importantes cargos, como portavoz da Defensa do Progreso de Padrón, presidente da *Liga de Amigos de Santiago* e socio fundador da Sociedad de Amigos del país. Formou parladoiro entre outros con Valle Inclán, Raimundo López Pol, o doutor Devesa e Portela Pazos, entre outros.

A súa inclinación política era republicana, sendo directivo do Centro Republicano de Santiago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pequena biografía
Ferrol Vello

**Ferrol Vello** é un barrio histórico, orixe mariñeira da cidade de Ferrol, orientado cara ao porto e refuxiado no fondo da ría de xeito compacto.

## Evolución e características
Ata o século XVIII a vila de Ferrol non se estendía alén do propio Ferrol Vello e dependía das casas nobiliarias dos Lemos e dos Andrade. A comunicación co exterior facíase especialmente por mar sendo a comunicación por terra de case illamento. Ao longo do tempo mantivo a súa estrutura medieval dun xeito continuado, aínda apreciable no trazado viario e no parcelario urbano.

A tipoloxía edificatoria é diversa e vai dende casas con solaina e tipicamente mariñeiras ata aqueles edificios que presentan unha notable arquitectura *art déco* modernista ou racionalista. O seu estado de conservación é deficiente e as intervencións das últimas décadas moi desafortunadas.miniatura|O nome da rúa do Castro evoca as orixes de Ferrol no Ferrol Vello.|esquerda|171x171px

## Protección
O barrio de Ferrol Vello está protexido dende o ano 2001 como conxunto dentro do PXOM. No 2006 a Comisión cidadá pola recuperación de Ferrol Vello solicitou a súa declaración como Ben de Interese Cultural á Consellería de Cultura e Deporte que, naquel momento, dirixía a conselleira do BNG Ánxela Bugallo. A incoación do procedemento para declarar Ben de Interese Cultural produciuse o 27 de febreiro de 2009, dous días antes das eleccións ao Parlamento de Galicia. Logo de case 24 meses de procedemento administrativo, no que inicialmente se deixou sen efecto a incoación da declaración, Ferrol Vello foi declarado Ben de Interese Cultural, en categoría de Conxunto Histórico, polo Consello da Xunta de Galicia o 10 de febreiro de 2011, admitindo os recursos da Comisión Cidadá Pola Recuperación de Ferrol Vello e outras entidades como o Concello de Ferrol.

Algúns dos edificios acolléronse ó plan Rexurbe mais, o conxunto na súa maioría goza dun aspecto descoidado e abandonado.

## Notas
## Véxase tamén
Jonathan Dunne

**Jonathan Dunne**, nado en Kingston upon Thames en 1968, é un filólogo inglés ligado á cultura galega, da cal é tradutor.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Clásica na Universidade de Oxford. Publicou un total de once traducións de libros escritos en linguas búlgara, catalá, galega e castelá.

É o tradutor de Manuel Rivas ao inglés, con Random House Mondadori no Reino Unido e Overlook Press nos Estados Unidos. Así mesmo, é o tradutor de Carme Riera ou Enrique Vila-Matas.

Dirixe a editorial Small Stations Press.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en *Xerais*
Random House

**Random House Mondadori** é un grupo editorial creado en 2001 a partir da fusión da división editorial Random House e a editorial italiana Mondadori. Dende 1998 é propiedade da empresa privada de comunicións Bertelsmann.
## Selos editoriais 
O grupo editorial Penguin Random House Grupo Editorial comprende os seguintes selos editoriais:

* Aguilar
* Alfaguara
* Altea
* Punto de Lectura
* Suma
* Taurus
* Beascoa
* Caballo de Troya
* Cliper Plus
* Collins
* Conecta
* Debate
* Debolsillo
* Electa
* Fantascy
* Flash
* Grijalbo
* Grijalbo ilustrados
* Literatura Random House
* Lumen
* Lumen infantil
* Montena
* Nube de Tinta
* Plaza & Janés
* Random
* Reservoir Books
* Rosa dels Vents
* Sudamericana (Arxentina)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Random House
Salvador Sánchez Povedano

**Salvador Sánchez Povedano**, coñecido como **Frascuelo**, nado en Churriana de la Vega (provincia de Granada) o 23 de decembro de 1842 e finado en Madrid o 8 de marzo de 1898, foi un toureiro español.

## Traxectoria
Tomou a alternativa en Madrid o 27 de outubro de 1867 cun touro chamado *Señorito*, sendo Cúchares o seu padriño. Durante a súa carreira mantivo unha gran rivalidade co tamén toureiro Lagartijo. Faleceu a causa dunha pneumonía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Biografía de Frascuelo
Eva Mendes

**Eva Mendes**, nada en Miami (Florida) o 5 de marzo de 1974, é unha actriz estadounidense de ascendencia cubana. É coñecida por filmes como *O mexicano*, *Hitch* ou *Día de adestramento*.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Eva Mendes
Felice Gimondi

miniatura|Felice Gimondi durante a Nápoles-Anagni, penúltima tirada do Giro 2009.
**Felice Gimondi**, nado en Sedrina o 29 de setembro de 1942 e finado en Giardini-Naxos o 16 de agosto de 2019, foi un ciclista italiano, coñecido por ser un dos poucos que gañou as tres Grandes Voltas e o que máis veces subiu ao podio no Giro de Italia.

## Traxectoria 
En 1964 adxudicouse o Tour do Porvir. Iniciou a súa carreira profesional en 1965, ano en que foi terceiro no Giro de Italia e gañou o Tour de Francia por diante de Raymond Poulidor vencendo en tres etapas. En total chegará a obter 7 tiradas na rolda francesa.

O seu primeiro Giro de Italia acadarao en 1967 e o seguinte en 1969 pasando a ser un dos eternos segundos na era do dominio absoluto de Eddy Merckx ata volvelo conseguir en 1976 tras arrebatarlle a camisola rosa a Johang De Muynck na penúltima tirada contra o crono. Na volta italiana subiría ao podio 9 veces e gañaría 6 tiradas.

En 1968 facíase coa Volta a España, acadando xa naquela altura unha das triplas coroas do ciclismo: gañar nas tres grandes voltas. Nese ano gañaba tamén o seu segundo Gran Premio das Nacións acabando coa era de Jacques Anquetil señor absoluto desa prestixiosa proba. Semellaba que ía ser un novo Fausto Coppi, pero Eddy Merckx cruzaríase no seu camiño en todos os terreos: No Giro de 1970 foi segundo a 3´14´´ de Merckx, no campionato do mundo de fondo en estrada foi segundo tras Merckx en 1971. No Tour de Francia de 1972 foi tamén segundo por detrás do campión belga. O seu desquite produciríase en 1973 no campionato do mundo do fondo en estrada cando nun circuíto ben coñecido polo campión belga (Montjuic) este desatou un dos seus poderosos ataques, rompeu a carreira e se levou consigo a Luis Ocaña, vencedor no Tour daquel ano, e a un gregario de luxo, Freddy Maertens, que presumiblemente tiña que preparar un dos seus inapelables sprints. Gimondi aguantou ese ataque e no momento do sprint conseguiu unha sostida punta de velocidade que lle permitiu ser o campión do mundo dese ano.

En 1972 impúxose na Volta a Cataluña. Gimondi gañou tamén importantes clásicas como a París-Roubaix de 1966, o Giro da Lombardía en 1966 e 1973 e a Milán-San Remo de 1974. A París-Bruxelas gañouna dúas veces con dez anos de diferenza (1966 e 1976). En total acadou 141 triunfos. Retirouse en 1979.
Rafael Guerra Bejarano

**Rafael Guerra Bejarano**, nado en Córdoba o 6 de marzo de 1862 e finado na mesma cidade o 21 de febreiro de 1941, foi un toureiro andaluz. Foi tamén coñecido como **Guerrita** e **Llaverito**.

## Traxectoria 
Tomou a alternativa en Madrid o 29 de setembro de 1887, sendo o seu padriño Lagartijo. Mantivo unha gran rivalidade con Frascuelo e Lagartijo durante a súa carreira como toureiro. Retirouse o 15 de outubro de 1899 na praza de Zaragoza. É considerado como un dos Califas do Toureo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guerrita en Portal Taurino
Andrei Kurkov

[dereita|250px|miniatura|**Kurkov** en [Varsovia en maio de 2007.]]
**Andrei Iurievich Kurkov** (en ruso Андре́й Ю́рьевич Курко́в), nado en San Petersburgo (Rusia) o 23 de abril de 1961, é un escritor ucraíno en lingua rusa. Até o momento publicou 13 novelas e cinco obras de literatura infantil, amais de artigos en diversas publicacións. A súa obra está enmarcada na realidade postsoviética, e inclúe elementos como o humor negro e o surrealismo. Foi traducido a 25 linguas, pero aínda non ao galego.

## Traxectoria
Kurkov era fillo dun piloto de probas e dunha médico. Comezou a escribir con sete anos, trala morte de dúas das súas tres mascotas, cun poema sobre a soidade do hámster que quedara vivo. Tamén fixo poemas sobre Lenin, influenciado pola educación soviética vixente no seu momento.

Dado que tiña experiencia como tradutor do xaponés, ao iniciar o servizo militar foi adscrito á KGB, se ben logrou ser cambiado á policía militar, o que le permitiu máis liberdade nese período. Nesa etapa, que pasou como vixilante de prisións en Odesa, foi cando escribiu as súas obras para a rapazada.

A súa primeira novela foi publicada xusto dúas semanas antes da caída da Unión Soviética. Nesa tumultuosa situación social e política iniciouse no mundo da autoedición e distribución, pedindo cartos ás súas amizades para crear unha editorial independente. Organizou a distribución por toda Ucraína, e tamén distribuíu exemplares polas tendas das rúas comerciais.

Ao igual que outros escritores de éxito, custoulle atopar o seu primeiro contrato editorial, atopándose con que rexeitaron a súa obra máis de 500 veces, nunha época en que tiña oito novelas case finalizadas.
Cat Stevens

**Cat Stevens** ou **Yusuf Islam**, nome artístico de **Steven Demetre Georgiou**, nado en Londres o 21 de xullo de 1948, é un cantante e músico (guitarrista) británico, activo no mundo da música desde mediados dos anos 1960.

## Discografía 
### Como Cat Stevens 
#### Álbums 
* 1966: *Matthew and Son*.
* 1967: *New Masters*.
* 1970: *Tea for the Tillerman*.
* 1970: *Mona Bone Jakon*.
* 1971: *Teaser and the Firecat*.
* 1972: *Catch Bull at Four*.
* 1973: *Foreigner*.
* 1974: *Buddha and the Chocolate Box*.
* 1974: *Saturnight* (ao vivo, gravado en 1974).
* 1975: *Numbers*.
* 1977: *Izitso*.
* 1978: *Back to Earth*.
* 2004: *Majikat* (ao vivo, gravado en 1976).

#### Singles 
* 1967: *Matthew and Son / I Love My Dog / A Bad Night / The Laughing Apple*.
* 1967: ''I'm Gonna Get Me a Gun*.
* 1967: *A Bad Night*.
* 1967: *Kitty*.
* 1968: *Lovely City (When Do You Laugh?)*.
* 1968: *Here Comes My Wife / It’s a Super (Dupa) Life / I'm Gonna Get Me a Gun / School Is Out*.
* 1969: *Where Are You / The View from the Top / Lady D'Arbanville / Time-Fill My Eyes*.
* 1970: *Lady D'Arbanville / Time-Fill My Eyes Rubylove / Longer Boats*.
* 1971: *Wild World / Sad Lisa / Wild World*.
* 1971: *Moonshadow / Father and Son / Tuesday’s Dead / Miles from Nowhere*.
* 1971: *Tuesday's Dead*.
* 1971: *Peace Train / Where Do the Children Play? / Morning Has Broken / Glad I'm Alive*.
* 1971: *Morning Has Broken*.
* 1972: *Can't Keep It In*.
* 1972: *Sitting / Crab Dance - Can't Keep It In / Crab Dance*.
* 1973: *The Hurt / Silent Sunlight / Oh Very Young / 100 I Dream*.
* 1974: *Oh Very Young / 100 I Dream*.
* 1974: *Another Saturday Night*.
* 1974: *Ready*.
* 1975: *Two Fine People / A Bad Penny*
* 1976: *Banapple Gas / Ghost Town Banapple Gas / Ghost Town*.
* 1976: *Land O' Freelove and Goodbye*.
* 1977: *(Remember the Days of the) Old Schoolyard*.
* 1977: *Was Dog a Doughnut*.
* 1979: *Bad Brakes*.
* 1979: *Last Love Song*.
* 1979: *Randy*.
* *To Be a Star / How Can I Tell You? / Child for a Day / Kypros bzw. The Doves New York Times / Nascimento*.
* *Rubylove / Longer Boats*.

### Como Yusuf Islam 
* 1995: *The Life of the Last Prophet*
* 1996: *Welcome to the Qur'an: Gateway to Faith*
* 1998: *Prayers of the Last Prophet*
* 1998: *I Have No Cannons That Roar*
* 2000: *A Is for Allah*
* 2001: *Bismillah*
* 2004: *I Look, I See*
* 2006: *An Other Cup*
* 2009: *Roadsinger''

## Notas 
## Véxase tamén
José María Vidal Cepeda

**José María Vidal Cepeda**, nado en Padrón o 22 de xullo de 1823 e finado o 14 de abril de 1907, foi un mestre e filántropo galego.

## Traxectoria 
Estudou latín e filosofía, e despois obtivo o título de piloto. Embarcou e realizou diversas rutas até recalar en Cuba, onde comezou a dar clases, a súa verdadeira vocación. Regresou a Padrón en 1851, e solicitou a Isabel II poder examinarse como mestre sen pasar pola Escola Normal. Tras aprobar todas as materias e a reválida, estableceuse nun colexio de Padrón.

Casou con Arminda Astray, pero ficou viúvo aos cinco anos. Foi un gran benfeitor da vila. Entre as súas doazóns están as escaleiras da ermida de Santiaguiño do Monte, as escaleiras ao convento do Carme, a urna e accesorios da procesión do Venres Santo e as lámpadas da igrexa de Iria e do altar do convento do Carme. En 1900 financiou a construción do muro do Santiaguiño, entre a ermida e as rochas.

Foi enterrado no camposanto de Adina. No seu testamento deixou como herdeiros á xente pobre de Padrón. En 1909 instalouse unha placa na casa onde morreu.
Andrés Betetos

**Andrés Betetos Iglesias**, nado en Trobe (Vedra) en 1818 e finado na mesma parroquia en 1882, foi un escultor e pintor do século XIX.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Rótulo co seu nome na capela da Virxe dos Remedios de Vilarpiñeiro.

Na súa parroquia natal ergueu en 1858 a ermida dos Remedios. Outras obras súas son unha imaxe de San Miguel para San Miguel de Sarandón, e a pintura do altar e púlpito de San Xián de Sales.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* galegos.galiciadigital.com
Let's Shake Hands

"'''Let's Shake Hands'*" é o sinxelo de estrea da banda estadounidense de garage rock The White Stripes. Foi editado en marzo de 1998 polo selo Italy Records, e trátase da quinta gravación do grupo. Unha gravación ao vivo aparece no seu vídeo *Under Blackpool Lights* e no álbum en directo *Under Great White Northern Lights''.

"Let's Shake Hands" amosa o primeiro son garage punk dos inicios da banda, e está acompañado por unha versión de "Look Me Over Closely", unha canción escrita polo músico folk Terry Gilkyson para Marlene Dietrich.

A primeira edición estivo composta por 500 copias en vinilo vermello. Unha segunda edición de 1.000 copas foi prensada en vinilo negro no ano 2002. A portada deste segundo lanzamento era unha foto de mellor calidade que a orixinal. Realizouse unha terceira edición "segreda" no ano 2008 cunha versión estarcida da portada orixinal realizada por Dion Fischer. Foi prensada en vinilo negro e producíronse 1.000 copias numeradas a man. Moi codiciado polos seareiros, este 7" é un dos obxectos máis raros e máis caros da discografía de The White Stripes.

## Listaxe de cancións 
# "Let's Shake Hands" - 2:01
# "Look Me Over Closely" (versión de Marlene Dietrich) - 2:09
Lafayette Blues

"**Lafayette Blues**" é o segundo sinxelo da banda estadounidense de garage rock The White Stripes, editado en novembro de 1998 polo selo Italy Records. A súa cara-b é o tema "Sugar Never Tasted So Good", unha canción que aparece no álbum de estrea do grupo, *The White Stripes*, editado no ano seguinte.

Realizouse un prensado orixinal de 1.000 copias en vinilo branco, e no ano 2001 houbo unha segunda edición de 1.000 copias en vinilo negro. Un bo número de copias de *White Blood Cells*, o terceiro álbum da banda, foi empaquettado cun DVD extra que contiña a pista de son de "Lafayette Blues" (ademais de "Hand Springs").

A letra de "Lafayette Blues" é unha lista de nomes franceses de rúas da súa cidade natal, Detroit, Míchigan.

## Listaxe de cancións 
# "Lafayette Blues" - 2:15
# "Sugar Never Tasted So Good" - 2:56
The Big Three Killed My Baby

"**The Big Three Killed My Baby**" é o terceiro sinxelo da banda estadounidense de garage rock The White Stripes, editado como parte do seu álbum de estrea en marzo de 1999. Unha gravación ao vivo da canción pode atoparse no DVD *Under Blackpool Lights*. A súa cara-b é "Red Bowling Ball Ruth".

"The Big Three" refírese aos tres principais fabricantes de automóbiles dos anos 50 e 60: Ford, Chrysler e General Motors. A canción é un ataque a esta compañía, e fala da caída dos sindicatos nos anos 60. Jack White dixo en varias entrevistas que non cría que a música fose un medio válido para mensaxes políticas, e ata o ano 2007, coa edición de "Icky Thump" (onde critica a política de inmigración estadounidense), esta foi a única canción da banda cunha temática política. Recentemente, The White Stripes interpretaron a canción con letra distinta, facendo referencia á Guerra de Iraq: "Bush's hands are turning red... and I found out your baby is dead".

## Listaxe de cancións 
# "The Big Three Killed My Baby" - 2:29
# "Red Bowling Ball Ruth" - 2:05
Xoán Neira López

**Xoán Neira López**, nado en Meilán, Lugo o 4 de febreiro de 1953, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Mestre xubilado en Viveiro, onde vive desde 1982. É membro fundador do Seminario de Estudos *Terra de Viveiro* co que participa en publicacións colectivas e outras actividades, colaborador das páxinas de *El Progreso*-A Mariña.

Foi premiado en distintos certames de poesía: Meigas e Trasgos do Concello de Vilalba (en tres ocasións), Rosalía de Castro de Barcelona, e nos de xornalismo Manuel Reimóndez Portela (A Estrada) e Begonte e o Nadal, tamén en tres ocasións.

## Obras 
### Poesía 
* *Memoria e soño* (1996). Edición do autor.
* *Nas varandas do abrente* (2000). Edición do autor.
* *Ás catro augas* (2004). Fundación Manuel María.
* Máxica lúa (2023). A Coruña: Medulia. Ilustracións de Lucía Barrios.
* *Outras linguaxes* (2024). A Coruña: Medulia Ed. 96 páxs. ISBN 978-84-10324-27-5.

### Literatura infanto-xuvenil 
* *Recreos* (1997). Baía Edicións, poesía.
* *Xiz de cor* (2004). Baía Edicións, poesía.
* *Farrapos de nube* (2007). Baía Edicións, poesía.
* *No cubil da lúa* (2009). Baía Edicións, poesía.
* *Un niño no xardín* (2012). Xerais, poesía.
* *Chafarís* (2017). Embora, poesía.
* *Gaiola aberta. Escolma de poesía infantil (1997-2017)* (2018). Baía Edicións, poesía. Edición de Armando Requeixo.

### Obras colectivas 
* *Coroa literaria para Roberto Blanco Torres contra a súa morte*.
* *Alma de beiramar*, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Homenaxe poética ao trobador Xohan de Requeixo*, 2003.
* *Negra sombra. Intervención contra a marea negra*, 2003, Espiral Maior.
* *Uxío Novoneyra. A emoción da Terra*, 2004, AELG.
* *Escrita Contemporánea, Homenaxe a Ánxel Casal*, 2005, AELG.
* *Linguaxes*, 2005, edición do autor.
* *A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xoán Neira López, na web da AELG.
Hand Springs

"'''Hand Springs/Cedar Point '76'*" é un sinxelo compartido editado en 1999 polas bandas de garage rock de Detroit The White Stripes e The Dirtbombs. Editáronse só 2.000 copias e incluíronse de balde no fanzine *Multiball*.

"Hand Springs" apareceu posteriormente no recompilatorio do ano 2000 *Hot Pinball Rock, Vol. 1*, e tamén un bo número de copias do álbum *White Blood Cells'' foron empaquetadas cun DVD extra cunha pista de son con "Hand Springs" (ademais de "Lafayette Blues").

## Listaxe de cancións 
# "Hand Springs" (The White Stripes) - 2:57
# "Cedar Point '76" (The Dirtbombs) - 2:13
Hello Operator

"**Hello Operator**" é unha canción da banda estadounidense de garage rock The White Stripes, editada como sinxelo do álbum *De Stijl* en maio do ano 2000. A súa cara-b é a versión do tema de Dolly Parton "Jolene". Gravacións ao vivo de ámbalas dúas cancións poden atoparse no DVD *Under Blackpool Lights*.

John Peel listouna como o seu sinxelo da semana no seu programa de radio, a pesar de non ser editada no Reino Unido.

## Listaxe de cancións 
# "Hello Operator" - 2:37
# "Jolene" (versión de Dolly Parton) - 3:13
Andrés Solla García

**Andrés María Solla García**, nado en Ceraxe (Cerdedo-Cotobade) o 30 de novembro de 1810 e finado o 28 de setembro de 1889, foi un frade dominicano galego, amais de escritor en lingua castelá.

## Traxectoria 
En 1828 ingresou no convento dominicano de Lugo. Despois marchou a Valladolid a estudar Literatura, e foi ordenado sacerdote en Madrid. En 1870 converteuse no primeiro prior do convento do Carme de Padrón, trala chegada dos dominicos ao edificio anos despois de que quedara baleiro trala desamortización de Mendizábal. Contribuíu á restauración do convento de Santo Estevo de Salamanca. No Concilio Vaticano I foi nomeado teólogo consultor.

## Obra 
* *Vida y novena del glorioso apóstol San Andrés* (1862).
* *Importancia de la devoción del Santísimo Rosario y modo de rezarlo bien y con fruto* (1865).
* *De Stato Religioso ac de necesaria Ordinum Religiosorum regiminis untate, Theses Selectae* (1869).
* *Resumen histórico del Santuario de Nuestra Señora de la Vega, Patrona de Salamanca y su tierra* (1885).
* *Novena al glorioso mártir San Mamed*.
* *Reseña histórica de la fundación de este Convento de Carmelo de Padrón y cómo pasó la Orden de Santo Domingo*.
A Ramallosa

O topónimo **A Ramallosa** pode referirse a:

;En Galiza
***A Ramallosa**, parroquia do concello de Nigrán;
****A Ramallosa**, lugar de dita parroquia;
***Santa Cristina da Ramallosa**, parroquia do concello de Baiona;
****A Ramallosa**, lugar de dita parroquia;
***A Ramallosa**, lugar da parroquia de Fechas, no concello de Celanova;
***A Ramallosa**, lugar da parroquia de Lucí, no concello de Teo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Zona especial de conservación A Ramallosa**, espazo natural adscrito á rede Natura 2000.
Henrique V

O nome **Henrique V** pode referirse a:

## Gobernantes 
* **Henrique V** Rei de Romanos (1098-1111). Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico 1111-1125.
* **Henrique V** rei inglés (1413-1422).
* **Henrique V** (Conde de Chambord) (1820-1883), rei *titular* de Francia e posteriormente, pretendente lexitimista ao trono de Francia.
* **Henrique V** (Duque de Aranjuez) (1940), pretendente carlista ao trono de España.

## Literatura e cine 
* ***Henrique V***, obra de teatro de William Shakespeare.
* ***Henry V***, película de 1944 baseada na obra de Shakespeare e dirixida por Laurence Olivier.
* ***Henry V***, película de 1989 dirixida por Kenneth Branagh e baseada tamén na obra de Shakespeare.
TBV Lemgo

O **TBV Lemgo** é un equipo de balonmán da localidade de Lemgo, Renania do Norte-Westfalia (Alemaña). Dende a súa fundación en 1911 ata 1942, o nome do club era Ballsportverein Lemgo 1911. Compite na Handball-Bundesliga, a máxima categoría do balonmán alemán, competición que gañou en dúas ocasións nas tempadas 1996-97 e na 2002-03.

A nivel internacional, o equipo gañou a Recopa de Europa ao derrotar na final ao Teka Santander, así como a Copa EHF do 2006 fronte ao Frisch Auf Göppingen alemán e a do 2010 fronte ao Kadetten Schaffhausen.

## Palmarés
* **2 Bundesligas:** 1997, 2003
* **3 Copas de Alemaña:** 1995, 1997, 2002
* **4 Supercopa de Alemaña:** 1997, 1999, 2002, 2003
* **2 Copas EHF:** 2006, 2010
* **1 Recopa de Europa:** 1996

## Cadro de xogadores da tempada 2015-2016
[miniatura|dereita|300px|O [Lipperlandhalle, pavillón princial do club.]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do TBV Lemgo
SG Flensburg-Handewitt

O **SG Flensburg-Handewitt** ou **SGFH** é un equipo de balonmán da localidade de Flensgurg, Schleswig-Holstein (Alemaña). Compite na Handball-Bundesliga, a máxima categoría do balonmán alemán, competición que gañou na tempada 2003-04, tamén destacan a nivel nacional as tres Copas de Alemaña consecutivas entre o 2003 e o 2005 e a do ano 2015.

O club naceu en 1990 da fusión das seccións de balonmán dos clubs **TSB Flensburg** (fundado en 1973) e o **Handewitter SV**. A nivel internacional cómpre salientar o título da Copa de Europa 2014, na que gañou ao THW Kiel. Mais o seu primeiro título internacional foi a Copa EHF de 1997, á que lle seguirían a City Cup de 1999 e as Recopas de Europa do 2001 e do 2012.

## Palmarés
* **1 Liga alemá:** 2004
* **4 Copas de Alemaña:** 2003, 2004, 2005, 2015
* **1 Supercopa de Alemaña:** 2000
* **1 Copa de Europa:** 2014
* **1 Recopa de Europa:** 2001, 2012
* **1 Copa EHF:** 1997
* **1 City Cup:** 1999

## Equipo da tempada 2015-2016
miniatura|320px|SG Flensburg-Handewitt

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Sitio oficial do SG Flensburg-Handewitt
António Óscar de Fragoso Carmona

**António Óscar de Fragoso Carmona**, nado en Lisboa o 24 de novembro de 1869 e finado na mesma cidade o 18 de abril de 1951, foi un político e militar português, décimo primeiro Presidente da República Portuguesa (primeiro do Estado Novo).

## Traxectoria 
Era fillo e neto de militares. Estudou no Colexio Militar de Lisboa entre 1882 e 1888 e na Escola do Exército entre 1889 e 1892, saíndo como oficial de Cabalería. Era republicano e masón.

O 15 de outubro de 1910 foi nomeado membro da Comisión de Reestruturación do Exército polo goberno revolucionario republicano. Foi instrutor da Escola Central de Oficiais (1913-1914), director da Escola Práctica de Cabalería de Torres Novas (1918-1922) e Comandante da IVª División situada en Évora (1922-1925). Foi ministro de Guerra entre o 15 de novembro e o 18 de decembro de 1923, no goberno de Ginestal Machado.

Tralo golpe militar do 28 de maio de 1926, o 3 de xuño foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores. O 9 de xullo, trala caída do xeneral Gomes da Costa, foi nomeado ministro de guerra. O 26 de novembro de 1926 foi nomeado por decreto Presidente da República. Aínda no marco da ditadura militar, deu inicio ao período da Ditadura Nacional, sendo elixido de novo en 1928. Trala aprobación da Constitución de 1933, foi reelixido en 1935, 1942 e 1949.

Se ben acadara o posto de xeneral do exército en 1922, en 1947 concedéuselle o título honorífico de mariscal.

Foi o primeiro presidente que visitou as colonias portuguesas en África en 1938, cunha visita a San Tomé e a Angola. Óscar Carmona foi un dos principais valedores de Salazar e padriño do seu rápido ascenso político: foi Oscar Carmona quen nomeou xefe do goberno a Oliveira Salazar. Aínda que en 1947 existiron rumores de que o entón presidente apoiara unha tentativa de golpe militar contra o primeiro ministro, Carmona fose nomeado mariscal e de novo candidato ás eleccións en 1949. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Óscar Carmona selo 1945 by Henrique Matos 01.jpg|Presidente Óscar Carmona, selo de 1$00 de 1945
Ficheiro:Óscar Carmona moeda 1969 by Henrique Matos 01.jpg|I Centenario do nacemento do mariscal Carmona, 1869/1969, moeda de 50$00

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Referencia na Galiciana
* Biografía no Museo da Presidencia da República (*en portugués)*
Francisco Camps

**Francisco Enrique Camps Ortiz**, nado en Valencia o 28 de agosto de 1962, é un político español do Partido Popular e, ata 2011, o Presidente da Generalitat Valenciana.

## Traxectoria 
Foi o cuarto Presidente da Generalitat Valenciana na etapa autonómica iniciada despois da Transición Española. Estivo no cargo dende as eleccións autonómicas de 2003, cando o Partido Popular obtivo maioría absoluta nas Cortes Valencianas, até 2011, cando dimitiu pola súa implicación no caso Gürtel. Foi tamén o presidente do Partido Popular da Comunidade Valenciana (PPCV).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Francisco Camps
O Castro de Elviña, Elviña, A Coruña

**O Castro de Elviña** é un lugar da parroquia de Elviña no concello coruñés da Coruña na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 487 habitantes, dos cales 243 eran homes e 244 eran mulleres.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Elviña aceso a croa e muro.JPG | Castro de Elviña.
Ficheiro:Fonte en Castro de Elviña 01.jpg | Fonte no lugar da Agrela, no Castro de Elviña.
Ficheiro:Castro, ELV.jpg|Situación de Castro no "barrio-territorio" de Elviña

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Elviña 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén
Elviña, Elviña, A Coruña

**Elviña** é un lugar da parroquia de Elviña no concello coruñés da Coruña na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 236 habitantes, dos cales 128 eran homes e 108 eran mulleres.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Escalinata e cruceiro da igrexa de Elviña.jpg | Escalinata e cruceiro da igrexa de Elviña.
Ficheiro:Placas en Elviña recordando os mortos na batalla homónima.jpg | Placas recordando os mortos na batalla de Elviña.
Ficheiro:Fonte da Cortiña.jpg | Fonte da Cortiña.
Ficheiro:Cruceiro de Carracedo, Elviña.JPG | Cruceiro de Carracedo.
Ficheiro:Lavadoiro en elviña (a coruña).jpg | Lavadoiro.
Ficheiro:Elviña, ELV.jpg|Situación de San Vicenzo de Elviña no "barrio-territorio" de Elviña.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Elviña
### Parroquias da Coruña
## Notas
## Véxase tamén
Selección de hóckey a patíns masculina de Alemaña

A **selección de hóckey a patíns masculina de Alemaña** é o equipo que representa a Alemaña nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. Entre 1926 e 1934, Alemaña viviu un período de relativo éxito a nivel europeo, xa que se converteu nun dos equipos habituais nas semifinais, acadando sempre esta rolda agás en 1931, mais, sen dúbida, os maiores logros dos xermanos nos Campionato de Europa foron os dous subcampionatos consecutivos acadados nas edicións de 1932 e 1934, nos que caeu na final fronte á gran dominadora do hóckey a patíns durante os anos '20 e '30 do século XX, Inglaterra, porén, logo desas dúas finais o equipo non volveu subir ao podio ata o ano 1973, cando conseguiu o terceiro posto. A nivel mundial, Alemaña viviu a súa mellor etapa na década dos anos '70, cando conseguiu chegar catro veces consecutivas ás semifinais en 1972, 1974, 1976 e 1978, repetindo así o seu mellor resultado conseguido en 1956 e en toda a súa historia. O seu primeiro título chegou en 1937, cando se adxudicou o Torneo das Nacións de Montreux, título que revalidaría en 1978. Oito anos despois do último título conquistado en Montreux, chegou o seu terceiro e último título ata a data, o Campionato do Mundo "B" conquistado en Cidade de México logo de derrotar os Países Baixos na final. No 2010, a selección alemá participou na Copa América, conseguindo un meritorio quinto posto, ese mesmo ano lograba igualar o cuarto posto no Campionato de Europa, celebrado en Wuppertal (Alemaña).

## Palmarés 
* **1 Campionato do Mundo "B":** 1986.
* **2 Copas das Nacións de Montreux:** 1937 e 1978.

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

* **Adestrador:** Sven Steup
* **Asistentes:** Martin Schmahl e Martin Herrmann

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Deutscher Rollsport und Inline-Verband e.V.
Selección de hóckey a patíns masculina de Inglaterra

A **selección de hóckey a patíns masculina de Inglaterra** é o equipo que representa a Inglaterra nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. Inglaterra foi a gran dominadora do hóckey a patíns mundial nas décadas de 1920 e 1930, conquistando 12 veces consecutivas o Campionato de Europa entre 1926 e 1939, incluídas as edicións de 1936 e 1939, que foron consideradas como o Campionato do Mundo, unha cadea de títulos que ningunha selección foi quen de igualar ata a data. Logo deste período de esplendor, a selección de Inglaterra só conseguiu alzar un título, o do Torneo das Nacións de Montreux de 1950, e non foi ata o ano 2000 cando conseguiu alzar un título, o do Campionato do Mundo "B" disputado en Chatham (Inglaterra), ao impoñerse na final aos Países Baixos, acadando o subcampionato do mesmo torneo catro anos máis tarde en Macau, cando caeu na final con Cataluña por 6 goles a 0.

## Palmarés 
* **2 Campionatos do Mundo:** 1936 e 1939., 1924, 1925, 1927, 1929 e 1950.
* **1 Campionato do Mundo "B":** 2000.

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

* **Adestrador:** Carlos Amaral

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da National Roller Hockey Association
Afonso Ribas

**Afonso Ribas Fraga**, nado en Cutián (Cerdedo-Cotobade) o 28 de xullo de 1944, é un economista e empresario editorial galego.

## Traxectoria 
Fixo estudos de Ciencias Económicas. Foi director asociado do grupo Unipro-Consultores de Empresas, director da revista de economía *Análise Empresarial* e director financeiro de Edicións Laiovento. Foi vicepresidente de Promocións Culturais Galegas, a empresa editora d' *A Nosa Terra*.

Foi cofundador e xerente de *Teima* e cofundador e conselleiro de Escola Aberta.

## Vida persoal
Está casado con Salomé Álvarez Blanco, coa que ten catro fillos: Pedro, Alberto, Alfonso e Pablo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Se a lingua só se emprega na poesía, non serve" , entrevista en *Galicia Hoxe*, 26 de febreiro de 2008.
Ventura Pérez Mariño

**Ventura José Emilio Pérez Mariño**, nado en Vigo o 29 de decembro de 1948 e finado na mesma cidade o 14 de febreiro de 2024, foi un xurista e político galego. Foi maxistrado da Audiencia Nacional, deputado no Congreso e alcalde de Vigo.

## Traxectoria 
En 1993 pediu a excedencia do poder xudicial para presentarse como candidato independente ao Congreso dos Deputados, encabezando a lista do PSdeG pola provincia de Lugo. Deixou o cargo o 13 de febreiro de 1995 a instancias do partido, catro días despois de romper a disciplina do grupo parlamentario votando en contra do goberno en catro ocasións. Amais, solicitaba publicamente a dimisión do presidente Felipe González, a formación dun goberno de xestión e a convocatoria de eleccións anticipadas.

En 2003 encabezou como independente a lista do PSdeG nas eleccións municipais do 25 de maio no concello de Vigo. Tras un acordo co Bloque Nacionalista Galego, Pérez Mariño foi nomeado alcalde, pero o 29 de novembro dese mesmo ano foi derrocado logo dunha moción de confianza esixida polo Bloque, saldada cos votos favorables á súa xestión do PSdeG (8 concellarías) e o grupo mixto (2 votos), e contrarios do PPdG (10) e BNG (7). O BNG rompeu o pacto de gobernabilidade e retirou o apoio ao alcalde logo de meses de dificultades e desencontros no goberno local. Corina Porro, daquela portavoz do grupo municipal popular, gobernou en minoría até as seguintes eleccións. O 5 de xullo de 2005 Ventura Pérez renunciou á acta de concelleiro alegando motivos "estritamente persoais".

## Vida persoal
Estivo casado coa tamén xuíz Dolores Galovart e foi pai de Claudia e Denís Pérez Galovart.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Eleccións municipais en Vigo
Lois Pérez Castrillo

**Lois Pérez Castrillo**, nado en Vigo en 1961, é un político galego. 

## Traxectoria 
alt=Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.|miniatura|Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.
Estudou Maxisterio na Escola de Maxisterio de Vigo. Afiliouse ao BNG en 1986. Foi elixido concelleiro nas eleccións municipais de 1991 e nomeado concelleiro de Participación Cidadá no goberno de coalición do socialista Carlos González Príncipe, etapa na que se elaborou o Regulamento de Participación Cidadá.

Entre 2021 e 2023 traballou na Vicepresidencia da Deputación de Pontevedra como persoal eventual de libre designación, de Asesor de Proxectos Europeos Tranfronteirizos. A partir de 2023 foi tamén responsable da área municipal do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Vigo
*Eleccións municipais de 1999 en Galicia
Tigres de la UANL

O **Club Tigres de la Universidad Autónoma de Nuevo León** é un club de fútbol mexicano da cidade de Monterrey. Fundouse o 25 de agosto de 1960 e compite na Primeira División de México.

## Xogadores
*Categoría principal: Xogadores do Tigres de la UANL.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Eduardo Ruiz Pons

**Eduardo Ruiz Pons**, nado en Padrón o 19 de setembro de 1819 e finado en Porto en 1865, foi un mestre, avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Involucrouse na vida universitaria da época. Trabou amizade con Antolín Faraldo Asorey e Ramón de la Sagra Peris, entre outros revolucionarios. Xunto ao comandante Miguel Solís levantáronse en 1846 contra o ditador Narváez, reclamando un novo estatuto para Galiza, que non tiña representación no goberno. Madrid enviou ao xeneral de la Concha, que os derrotou en Cacheiras (Teo). Os doce xefes militares foron sometidos a unha farsa de xuízo e fusilados o 26 de abril en Carral (episodio dos Mártires de Carral). Eduardo Ruiz tivo que emigrar, sendo amnistiado tralo cambio de réxime, e concedéuselle a Cruz do valor.

En Madrid exerceu como avogado, estudou Ciencias e publicou artigos en *La Discusión*, do que foi director, o que lle provocou enfrontamentos. Posteriormente foi profesor de historia natural nos institutos de Oviedo, Pontevedra e Zaragoza. Foi elixido deputado nas eleccións de 1854 pola xurisdición da Coruña. Nas Cortes votou contra a monarquía, polo que tivo que emigrar de novo. O Goberno español informou ao francés, sendo detido 21 días en Bordeos. Tras unha nova amnistía instalouse en Zaragoza, onde publicou un programa democrático, motivo polo que foi procesado en 1861 e condenado a 1.000 pesetas de multa e 12 anos de cadea. Foi absolto ao ano seguinte, e marchou a Xénova para unirse con Garibaldi, pero este non o aceptou. Entón instalouse en Porto, onde publicou un libro sobre democracia. Alí faleceu en 1865.

## Obras 
* *Historia de la causa formada en Zaragoza el año de 1861 contra el ex constituyente D. Eduardo Ruiz Pons y consortes*, 1864.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados