open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Campionato Portugués de Rugby 2018-2019

A **tempada 2018-2019 do Campionato Portugués de Rugby** foi a 61ª edición da máxima competición nacional de clubs de rugby en Portugal, organizada pola Federación Portuguesa de Rugby.
## Formato de competición
Foi o primeiro ano da liga trala redución no número de equipos do campionato (10 na tempada 2016-2017 e 12 na tempada 2017-2018). Os oito clubs participantes nesta edición disputaron unha liga regular de 14 xornadas trala cal os dous primeiros da táboa disputaron unha final co título en xogo, e o último clasificado perdeu a súa praza na máxima categoría.
## Táboa
* 
* 
### Final
O Agronomia acadou o seu segundo campionato de liga batendo na final ó Belenenses por 10-18 na final disputada no campo do GD Direito.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Portuguesa de Rugby 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
Didunculus placopedetes

***Didunculus placopedetes***, coñecido na bibliografía internacional como **pomba da Tonga** ou **didúnculo da Tonga**, era unha especie de ave da orde das columbiformes, familia dos colúmbidos, unha das dúas que integraban a subfamilia dos didunculinos, endémica das illas da Tonga e actualmente extinta, coñecida por restos fósiles que se remontan á era cuaternaria.

## Descrición 
A especie foi descrita en 2006 polo ornitólogo estadounidense David Seadman, en base a restos subfósiles atopados en depósitos de covas na illa de ʻEua, no Reino de Tonga, e tamén se encontrou durante escavacións arqueolóxicas nas illas de Tongatapu, Lifuka, Ha'ano, ʻUiha e Ha'afeva. Os lugares de escavación datan de 2 700 a 2 850 anos a.C.

## Características 
A pomba de Tonga era moito máis grande que o seu parente máis achegado, a pomba naumeana (*Didunculus strigirostris*), aínda hoxe vivente, aínda que en grave perigo de extinción.

Medía de 31 a 38&nbsp;cm de longo e pesaba uns 400 g. Tiña un aspecto repoludo, cunha cola curta e un pico curvado. A parte traseira, a cola e as plumas remeiras secundarias eran de cor parda escura, así como o iris do ollo. O pico era amarelo, e vermello na base, e presentaba unha liña de pel espida ao redor do ollo. As patas eran vermellas, mentres que a plumaxe era na súa maior parte negra verdosa con reflexos azuis nos lados do pescozo.

Alimentábase de bagas, tubérculos aéreos, froitos que recolectaba na parte superior do bosque
, e de sementes de *Dysoxylum* ssp. (árbores da familia da caoba) usando a para a factura dos froitos o seu curvado pico para acceder a elas a través do pericarpo duro e fibroso.

Cando aínda era abundante, até vinte individuos podían ser observados en grupos. Os niños eran construídos no chan.

## Extinción 
A pomba de Tonga desapareceu nalgún momento despois ser do colonizado do arquipélago polo ser humano, probabelmente debido á caza, á perda de hábitat e á influencia de especies invasoras introducidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hume, J. P. & Walters, M. (2012): *Extinct Birds*. Londres, Reino Unido: T & AD Poyser. ISBN 978-1-4081-5725-1.
* Newton, Alfred (1893–1896): *A Dictionary of Birds*. Londres, Reino Unido: Adam & Charles Black.
* Tyrberg, T. (2009): "Holocene avian extinctions". En Turvey, S. T., (ed.) *Holocene extinctions*. Oxford, Reino Unido: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-953509-5.

### Outros artigos 
* Colúmbidos
* Didunculinos
* *Didunculus strigirostris*
Cogomelo da palla

***Volvariella volvacea*** (coñecido como **cogomelo da palla**) é unha especie de fungo comestible cultivado amplamente no leste e sueste de Asia e usado na súa culinaria.

## Nomes 
En chinés, son chamados *cǎogū* (草菇, lit. "palla champiñón"); en Filipinas son coñecidos como *kabuteng saging* (fungo de banana); en thai chámanse *het fang* (เห็ดฟาง) e en vietnamita son chamados *nấm rơm*. En Asia é fácil conseguilos frescos, mais fóra dos países de cultivo véndense enlatados ou secos.

## Cultivo 
Estes fungos son cultivados en camas de palla de arroz e colleitados inmaturos, durante a fase de botón ou "ovo" e antes de que se abra o veo. Son adaptables e necesitan de 4 a 5 días para madurar. Cultívanse en climas subtropicais, con alta pluviosidade anual. Non se coñecen rexistros do seu cultivo anteriores ao século XIX.

## Notas
Presidente do Camerún

Segundo a actual Constitución do Camerún, o **Presidente do Camerún** é o xefe de Estado do Camerún e ostenta o máximo poder executivo. A autoridade do Estado é exercida polo Presidente e polo Parlamento.

## Historia 
O cargo de presidente do Camerún foi establecido en 1960, tras a independencia do país de Francia. O cargo foi ocupado por Ahmadou Ahidjo dende 1960 ata 1982 e dende entón por Paul Biya.

## Lista de Presidentes do Camerún, 1960–presente 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Política do Camerún
*Primeiro ministro do Camerún
*Xefes de Estado e goberno actuais

### Ligazóns externas 
* *Constitución da República do Camerún* (versións inglesa e francesa). 18 de xaneiro de 1996. Consultado o 29 de maio de 2019.
* Sitio web oficial
A guerra da Galia

***A guerra da Galia*** (en ) é o relato de primeira man de Xulio César sobre a guerra das Galias, escrito como narración en terceira persoa. Nel, César describe as batallas e intrigas que tiveron lugar nos nove anos que pasou loitando contra os pobos xermánicos e celtas da Galia que se opoñían á conquista romana.

A "Galia" á que se refire César é ambigua, xa que o termo tiña varias connotacións no discurso e na escrita de Roma durante a época de César. Polo xeral, a Galia inclúe todas aquelas rexións que foran conquistadas ou administradas ou que estaban principalmente habitadas por celtas; agás a provincia romana de Gallia Narbonensis (as actuais Provenza e Languedoc-Rosellón), que xa fora conquistada naquela época, abranguendo polo tanto o resto das modernas Francia, Bélxica, oeste de Alemaña e partes de Suíza. Segundo a República Romana incursionou máis profundamente no territorio celta e conquistou máis terras, a definición de "Galia" mudou. Ó mesmo tempo, "Galia" foi tamén un termo da fala común como sinónimo de "incivilizado" ou "non sofisticado" xa que os romanos vían ós celtas como non civilizados en comparanza con Roma.

A obra é un dos piares do ensino da lingua latina pola súa prosa sinxela e directa. Comeza coa frase frecuentemente citada *"Gallia est omnis divisa in partes tres"*, que quere dicir "A Galia é un todo dividido en tres partes". A obra completa está dividida en oito seccións, do Libro 1 ó Libro 8, variando en tamaño en arredor de 5&nbsp;000 a 15&nbsp;000 palabras. O libro 8 foi escrito por Aulo Hircio, logo da morte de César.

Foi traducida ó galego por Alfonso Blanco Quintela e foi publicada por Edicións Laiovento no ano 2019.

## Notas
Pascuala Ilabaca

**Pascuala Ilabaca Argandoña**, nada en Xirona, o 13 de abril de 1985, é unha cantante e compositora chilena, destacada pola súa voz e o acompañamento do acordeón e piano nas súas cancións. A súa obra foi descrita como “composición contemporánea, as tradicións étnicas do mundo e a raíz folclórica chilena.” Tamén é parte de Samadi, un grupo de música étnica iniciado en 2005, que recompila repertorios da India, África, América do Sur, Medio Oriente e Europa. 

## Traxectoria 
Pascuala Ilabaca naceu en Xirona no ano 1985. Chega a Chile en 1987, onde se radica dende entón, vivindo na cidade de Valparaíso. Cando era nena viaxou moito xunto cos seus pais, quen lle ensinaron a ler mentres percorrían Chile de arriba a abaixo. A familia tamén viaxou fóra de Chile. Ós 12 anos viviu na India, onde volveu para estudar despois de terminar a súa carreira na Universidade co mestre Pandith Pashupatinath Mishra en Benarés, India. Ós 15, viviu en México coa súa familia, logo volveu a Valparaíso onde foi ao colexio Winterhill de Viña del Mar, onde terminou os seus estudos xunto á súa irmá Danila Ilabaca Argandoña.

Segue unha dieta vexetariana.

## Discografía 
* *Pascuala le canta a Violeta* (2008)
* *Perfume o Veneno* (2010)
* *Diablo Rojo, Diablo Verde* (2010)
* *Busco paraíso* (2012)
* *Me saco el sombrero* (2014)
* *Rey Loj* (2015)
* *El mito de la pérgola* (2018)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
David Rodríguez Rivada

**David Rodríguez Rivada** nado en Ourense o 4 de marzo de 1981, é un filólogo e músico galego. Dende o ano 2005 dá clase no IES Xesús Taboada Chivite de Verín.

## Traxectoria 
Comezou os seus estudos musicais no Conservatorio Superior de Música de Vigo no ano 1991. No ano 2003 rematou a carreira de Filoloxía Hispánica na Universidade de Vigo, cursando o terceiro ciclo na UNED, e neste mesmo ano recibiu o Premio Extraordinario de Fin de carreira e tamén o Premio autonómico de Fin de carreira. O ano seguinte, no 2004, rematou o Grao profesional de violonchelo no Conservatorio profesional de música de Vigo e ingresou na función pública como profesor de Ensinanza Secundaria na materia de Música.

No seu instituto levou a cabo unha serie de traballos, como a elaboración dun material didáctico nun libro de texto dixital para o curso de 2º de Educación Secundaria na materia de Música coa editorial Netex, a creación de diversos musicais escolares (*Os miserables* no ano 2013, *Moulin Rouge* no ano 2014, *Mamma Mia* no 2015, *Hoxe non me podo levantar* no 2016, *Grease* no 2017 e *A Bela e a Besta* no 2018) e concertos didácticos para escolares. Os dous primeiros musicais foron compartidos nas VI xornadas de Lingua e Literatura e nas I xornadas de Pedagoxía Musical no ano 2014 mentres que *Grease* recibiu o Premio de Dinamización e Innovación Lingüística no 2018. A EDUGA realizoulle unha entrevista sobre este musical premiado na cal se comenta o uso doutras formas de ensino non habituais e que xeran mellores relacións entre o profesorado e o alumnado coma neste caso.

O 21 de xullo de 2017 defendeu a súa tese *El mito de Don Juan en la ópera: Don Giovanni de Mozart*, dirixida por María del Carmen Becerra Suárez, que deu pé ao libro *O mito de Don Xoan na ópera Don Giovanni de Mozart* (2017), no que pretende dar conta dos mecanismos musicais e literarios que se articulan para dar paso a este mito. Para iso, tras expor brevemente a evolución do mito e identificar as súas variantes e o contexto do século XVI, repasa as fontes desta obra cume e analiza a partitura e libreto antes de mencionar o que deixou tras de si. O crítico musical Roberto Relova relata que é unha extraordinaria achega ás investigacións musicolóxicas acerca do mito e a construción mozartiana e cunha extensa e rigorosa proposta dende a visión da literatura comparada.

Estuda o terceiro curso de Filoloxía Clásica na Universidade de Santiago de Compostela e mantén o blog académico davidov3.blogia.com.

## Obra
* *O mito de Don Xoan na ópera Don Giovanni de Mozart (2017)*

## Notas
Galicia Sempre

**Galicia Sempre** é un partido político local de Becerreá fundado por Manuel Martínez Núñez en 2019. Este era un militante histórico do PSdeG-PSOE que fora concelleiro de Becerreá e deputado provincial e que, na Deputación de Lugo, como voceiro do seu partido tivera múltiples enfrontamentos con Cacharro Pardo, o seu presidente.

En 2015, quixo optar á candidatura da presidencia da Deputación pero o seu partido optou por Darío Campos, alcalde da Pontenova, polo que el, primeiro votouse a si mesmo e despois en branco, facilitando o acceso á candidata do PP, Elena Candia.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2019 conseguiu a maioría absoluta no concello de Becerreá, acadando sete concelleiros, e ademais logrou candanseu concelleiro en Sarria e en Meira, quedando a tan só un voto de logralo en Burela. Os membros de GaS en Meira e Burela acabaron por integrarse no Partido Popular en abril e maio de 2022, respectivamente. 

Nas municipais de 2023 formou parte da coalición Contamos.

## Notas
Pezosiren

***Pezosiren portelli*** é unha especie de sirenio basal do Eoceno temperán de Xamaica, de hai 50 millóns de anos. É a única especie do xénero ***Pezosiren***. O espécime tipo está representado por un esqueleto fósil atopado en Xamaica, descrito en 2001 por Daryl Domning, un paleontólogo mariño da Universidade Howard en Washington, D.C.. O seu nome procede do grego πεζός (*pezos*), 'de pé', 'camiñante', e Σειρήν (*Seirēn*, latinizado a *Siren*), 'serea'

*P. portelli* ten o cranio típico e a forma básica do corpo dos modernos sirenios, como os manatís e dugongos, pero tamén ten catro extremidades, non modificadas aínda en aletas, con pés ben desenvolvidos que aínda estaban adaptados a camiñar por terra.

## Descubrimento 
miniatura|left|Esqueleto de molde de *P. portelli*

Na década de 1990, atopáronse vertebrados fósiles en depósitos de albufeira en Seven Rivers en Xamaica grazas aos traballos de Daryl Domning e colegas. O sitio é rico en fósiles e proporcionou centos de ósos de vertebrados principalmente acuáticos, un rinoceronte primitivo e posiblemente un primate. En 2001, Domning describiu un sirenio que camñaba procedente deste sitio, dándolle o nome de *Pezosiren portelli*, baseándose nun esqueleto case completo. É o primeiro sirenio cuadrúpede e considérase unha forma de transición entre os sirenios terrestres e mariños. *P. portelli* tiña catro patas perfectamente adaptadas a camiñar en lugar de aletas, pero á vez tiña o cranio, dentes e costelas típicas dos sirenios "normais" completamente acuáticos. As súas pesadas costelas proporcionábanlle lastre, o que indica que era semiacuático, quizais como un hipopótamo. O sitio de Seven Rivers non só é un dos moi raros exemplos de depósitos non situados en covas nas Indias Occidentais, senón tamén o máis antigo descuberto ata agora, cunha idade datada entre o Eoceno temperán e o tardío, tal como lla atribuíu Robinson en 1988.
A presenza deste mamífero terrestre en Xamaica pode explicarse como unha proba da existencia dunha ponte terrestre no Eoceno que conectaba Norteamérica co Arco mexicano, o Bloque Chortis, a crista de Nicaragua, e Xamaica. Sexa cal for a orixe dos sirenios, esta especie non tivo un impacto posterior na historia dos mamíferos das Antillas, porque Xamaica quedou submerxida pouco despois e desapareceron todas as formas terrestres. O resto da fauna fósil acompañante consiste principalmente en vertebrados acuáticos (peixes, crocodilianos e tartarugas) e unha especie de rinoceronte (do xénero *Hyrachyus*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Evolución dos sirénidos 
* *Prorastomus*
Primeiro ministro do Camerún

Segundo a actual Constitución do Camerún, o **primeiro ministro do Camerún** é un cargo con relativamente pouco poder. Aínda que é oficialmente nomeado para ser xefe de goberno, é o Presidente do Camerún o que ostenta a maior parte do poder executivo e pode despedir o primeiro ministro a vontade.

## Historia 
O cargo existiu na parte oriental do Camerún dende que obtivo a súa independencia de Francia en 1960. Cando a parte occidental conseguiu tamén a independencia dos británicos en 1961, as dúas metades da federación do Camerún mantiveron a súa autonomía e cada unha tivo un primeiro ministro por separado. En 1972, Camerún converteuse nun estado unitario e o cargo de primeiro ministro ficou temporalmente vacante. En 1975, Paul Biya foi nomeado como primeiro ministro de todo Camerún. Despois de que Biya accedese á Presidencia, o cargo de primeiro ministro non existiu desde 1984 a 1991.

## Lista de primeiros ministros do Camerún, 1960–presente 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Política do Camerún
*Presidente do  Camerún
*Xefes de Estado e goberno actuais

### Ligazóns externas 
* *Constitución da República do Camerún* (versións inglesa e francesa). 18 de xaneiro de 1996. Consultado o 29 de maio de 2019.
* Sitio web oficial
Lista de primeiros ministros do Camerún

Esta é unha **lista dos** **primeiros ministros** **do** **Camerún** dende que o país se independizou de Francia en 1960 ata o presente.

O actual primeiro ministro do Camerún é Joseph Ngute, dende o 4 de xaneiro de 2019.

## Lenda 
; *Partidos políticos*

* 
* 
* 
* 

## Lista 
## Véxase tamén 
* Camerún
**Presidente do Camerún
***Lista de presidentes do Camerún
**Primeiro ministro do Camerún
** Lista de gobernadores coloniais do Camerún
** Lista de xefes de goberno do Camerún francés
** Lista de xefes de goberno do Camerún británico
** Política do Camerún
* Xefes de Estado e goberno actuais

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Camerún de Estadistas – mundiais
David Steadman

**David William Steadman**, nado o 18 de agosto de 1951, é un paleontólogo, ornitólogo e herpetólogo estadounidense, que actualmente traballa como consevrador de ornitoloxía no Museo de Historia Natural de Florida, da Universidade da Florida.

## Traxectoria 
### Formación 
* 1973: Licenciatura en bioloxía polo Edinboro State College, actual Edinboro University of Pennsylvania (Edinboro, Pensilvania).
* 1975: Mestrado en zooloxía pola Universidade da Florida.

Fixo investigacións en máis de 45 países, incluíndo 150 illas diferentes do océano Pacífico e do mar Caribe. É o autor de 205 publicacións científicas, incluíndo *Extinction and Biogeography of Tropical Pacific Birds*, publicada por University of Chicago Press en 2006. As súas investigacións actuais inclúen proxectos en Florida, Bahamas, Turks e Caicos, Güiana e o Perú. en base a restos subfósiles atopados en depósitos de covas na illa de ʻEua, no Reino de Tonga, e tamén se encontrou durante escavacións arqueolóxicas nas illas de Tongatapu, Lifuka, Ha'ano e outras. Os lugares de escavación datan de 2 700 a 2 850 anos a.C.

Traballou extensamente na illa de Pascua, realizando as primeiras escavacións sistemáticas na illa para identificar a flora e a fauna que unha vez viviron alí.

Así mesmo, Sreadman está implicado en estudos sobre a evolución, a sistemática e a extinción dos vertebrados das illas das Perlas.

### Labor docente 
O seu papel principal como docente foi orientar a investigación por parte de estudantes da Universidade da Florida, incluíndo a evolución, a morfolóxica e molecular das aves terrestres e dos mamíferos. Tamén está colaborando coa estudante Nicole Cannarozzi e os arqueólogos Richard Cooke e Máximo Gómez na análise e interpretación de ricos conxuntos de materiais zooarqueolóxicos (moluscos, ósos) de lugares culturais prehistóricos nas illas das Perlas; estes sitios teñen a clave para comprender o alcance do impacto humano prehistórico sobre os recursos mariños e terrestres neste arquipélago, que se encontra ao sur da cidade de Panamá no océano Pacífico.

## Abreviatura 
A abreviatura **Steadman** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en paleontoloxía e zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hume, J. P. & Walters, M. (2012): *Extinct Birds*. Londres, Reino Unido: T & AD Poyser. ISBN 978-1-4081-5725-1.
* Newton, Alfred (1893–1896): *A Dictionary of Birds*. Londres, UK: Adam & Charles Black. 
* Tyrberg, T. (2009): "Holocene avian extinctions". En Turvey, S. T., (ed.) *Holocene extinctions*. Oxford, Reino Unido: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-953509-5.

### Ligazóns externas 
* Dr. David Steadman. Curator of Ornithology. Florida Museum of Natural History. University of Florida .
Arīte Hime

é un filme xaponés de animación de 2001. É un filme de Studio 4°C baseado na historia de Diana Coles *The Clever Princess*. O filme é unha aproximación non tradicional ós contos de princesas tradicionais, e é coñecido no Xapón como un dos filmes de animación feministas con máis éxito.

## Personaxes 
* Hōko Kuwashima como Princesa Arete
* Tsuyoshi Koyama como Boax
** Akio Suyama como Boax de novo
* Satomi Koorogi como a meiga 
* Minami Takayama como Ample
* Yūsuke Numata como Grovel
* Eiji Takemoto como Dullabore
*Norihisa Mori Blond Knight
* Takashi Nagasako como rei
* Tomohisa Asō, Takkō Ishimori, Masaya Takatsuka como suitors
* Yoshikazu Nagano e Kōhei Kowada como gardas do rei
* Naomi Shindō como Abigail
* Kazuhiko Nishimatsu como mestre
* Umi Tenjin como aprendiz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pasca

**Pasca** é un concello colombiano que se atopa no departamento de Cundinamarca, coñecido polo seu museo arqueolóxico e pola Balsa muisca de ouro atopada nas súas terras (exhibida no Museo do Ouro de Bogotá). Atópase no Altiplano Cundiboyacense a unha distancia de 71&nbsp;km da capital do país, Bogotá. Ten fronteira cos concellos de Fusagasugá, Sibaté e Soacha polo norte, Bogotá D.C. polo norte e leste, Arbeláez polo sur e Fusagasugá polo oeste.

## Toponimia 
O municipio antes da chegada dos españois era territorio dos muiscas e o seu nome en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «cercado do pai». Foi fundado en 1571 na expedición de Juan de Céspedes enviado por Gonzalo Jiménez de Quesada. Neste sector habitaban os pascas, pero o pobo atopábase situado nun sitio diferente do actual.

## Historia 
Pasca foi explorada en 1537 por Juan de Céspedes, nunha expedición enviada por Gonzalo Jiménez de Quesada.

O 24 de decembro de 1928, Carlos García e Enrique Liévano levan á vila os dous primeiros carros tirados por bois. Entre 1937 e 1940 créase a primeira empresa de transportes, a frota Unida.

En 1969 é atopada a Balsa muisca en ouro, que representa o ritual de El Dorado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Edom (rexión)

**Edom** ( *ʼĔḏôm*(tiberiano), *Edom*, «Vermello»; en asirio: *Udumi*; en siríaco: ܐܕܘܡ, *ʼedōm*) ou **Idumea** (, *Idoumaía*; ) era unha rexión do Levante mediterráneo, situada ao sur de Xudea e do mar Morto, e habitada tradicionalmente polo pobo semita dos edomitas ou idumeos.

A maior parte da información que se ten sobre este pobo provén da Biblia e a arqueoloxía. Conta Estrabón que os idumeos eran nabateos segregados por disensións. Esta información tamén se pode deducir da Historia natural de Plinio o Vello.

## Etimoloxía 
O termo hebreo  (ʼĔḏôm) significa ‘vermello’, aplícase á cor vermella das lentellas que Xacob lle deu a tomar a Esaú, o seu irmán, a cambio da súa primoxenitura. 
A *Biblia* di ao respecto do nome: conta que Edom era un alcume de Esaú (nome que significa ‘peludo’), ao cal ademais lle preparou un «guiso vermello» ao seu irmán máis novo Xacob a cambio dos seus dereitos de primoxenitura.
Polo devandito pacto Esaú trasladaríase á rexión que pasaría a chamarse Edom, concretamente ao monte Seir (que tamén significa ‘peludo’), para converterse no patriarca de todo o pobo edomita. aínda que logo Petra (Selah en hebreo) converteríase na principal praza forte. Outras cidades importantes foron Asiongaber e Eilat. época de que se acharon rastros da explotación de cobre e ferro. Os séculos VIII a VI a. C. son unha época de apoxeo e poder, momento no que o reino alcanza a súa maior extensión. Prosperaron no sur de Canaán ata que foron derrotados por Xudas Macabeo (163 a. C.) e Xoán Hircano (ca. 125 a. C.). Este último obrigounos a adoptar os costumes e relixión dos xudeus. O idioma edomita coñécese só por un pequeno corpus, maiormente formado por breves inscricións e ostraca. Escribíase mediante unha variante do alfabeto fenicio até o século VI a. C., cando pasou a escribirse co alfabeto arameo.

### Literatura 
Especulouse con que o libro de Xob, o primeiro dos libros sapienciais da Biblia, se escribise ou polo menos que se orixinase na cultura edomita.

## Notas 
## Bibliografía 
*

## Véxase tamén 
* Herodes I o Grande
* Relixión cananea
Goražde

**Goražde** (en ) é unha cidade  e concello de Bosnia e Hercegovina. Atópase no cantón de Podrinje Bosníaco, dentro do territorio da Federación de Bosnia e Hercegovina.

Cunha poboación de preto de 25.000 habitantes antes da guerra de Bosnia (1992-1995), Gorazde despois da limpeza étnica do 1992 executada en Bosnia oriental por parte das forzas serbias, queda como un do tres enclaves de maioría bosníaca de Bosnia oriental e tras a toma por forzas serbobosníacas das zonas previamente desmilitarizadas de Zepa e Srebrenica quedou como o único enclave non ocupado. Atópase unido ó resto da Federación de Bosnia e Hercegovina por un corredor territorial que discorre entre zonas da entidade da República Srpska (República Serbia de Bosnia).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Priotelus temnurus

O ***Priotelus temnurus*** é unha especie de ave da familia e orde dos trogónidos. É endémica de Cuba. A súa plumaxe é colorida. É recoñecida como a ave nacional de Cuba.

## Distribución e hábitat 
Só existe en Cuba, incluíndo a Illa da Juventud, Cayo Guanaja e Cayo Sabinal do arquipélago Xardíns do Rei (Sabana-Camagüey). É común nos bosques de todo o país, que poden ser diversos, incluídos os piñeirais, pero densos e que teñan árbores altas.

## Subespecies 
Existen dúas formas lixeiramente distintas, a que vive na Illa de Cuba e cons adxacentes, *P. temnurus temnurus*, e a que vive na Illa da Juventud, *P. temnurus vescus*.

## Notas
Eudosia Lorenzo Diz

**Eudosia Lorenzo Diz**, nada en Fradalvite (Lobeira) o 14 de agosto de 1917 e finada no Departamento de Reunión o 16 de decembro de 2004, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
Filla de Agustín Lorenzo Puga "Masidario" e Basilisa Diz González. Dende 1923 foi á escola da aldea de Chaos de Limia. Ingresou na Normal de Ourense en 1931 e rematou a carreira de mestre en 1935. Exerceu como mestra en San Xes de Vilariño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse o 20 xullo nas terras de Castro Laboreiro co seu fillo e os seus pais. Dous anos despois fuxiron para evitar ser executados polos falanxistas. A familia foi detida no posto de Pêso en maio de 1938. Foi expulsada de Portugal o 10 de agosto. Estivo exiliada en Marrocos mais de 25 anos, onde casou cun francés en xuño de 1943.

En 1965 a familia emigrou a Aix-en-Provence, preto de Marsella. Despois da morte do seu home en 1992, continuou a vida cos fillos en Grenoble e Alfortville (París) e posteriormente no departamento de Reunión onde morreu en decembro de 2004. En 1999 foi reintegrada no maxisterio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Le parcours d'Eudosia Lorenzo Diz et de ses parents refugiés et cachés au Portugal de 1936 à 1938. 

### Ligazóns externas 
* Eudósia: a refugiada galega que Castro Laboreiro escondeu
Eleutherodactylus iberia

***Eleutherodactylus iberia*** é unha pequena especie da familia Eleutherodactylidae, endémica do leste de Cuba. É a especie vivente de ra máis pequena do hemisferio norte, con 10&nbsp;mm de lonxitude. É a terceira especie de ra máis cativa (e de tetrápodos) do mundo, despois da *Paedophryne amauensis* e a *Brachycephalus didactylus*. Foi descuberta por vez primeira en 1993 no monte Iberia (Provincia de Holguín), do cal recibe o seu nome, e só habita en dúas pequenas rexións de Cuba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*AmphibiaWeb: Eleutherodactylus iberia
Eleccións municipais de España de 2015

De acordo co establecido na Lei Orgánica 5/1985, de 19 de xuño, do Réxime Electoral Xeral, o 24 de maio de 2015 (cuarto domingo de maio), realizáronse en España **eleccións municipais**.

## Demografía electoral 
A web de resultados electorais do Ministerio de Interior reflicte os seguintes datos de demografía electoral:

## Resultados en municipios 
### Representantes electos 
Na seguinte táboa figuran as candidaturas con representantes electos froito das eleccións locais do 24 de maio nos plenos dalgúns dos municipios españois con máis de  habitantes:

## Eleccións en Galicia 
*Eleccións municipais de 2015 en Galicia

## Candidaturas conxuntas de Podemos, IU, Equo e outros partidos e movementos de esquerdas 
## Alcaldes saíntes e alcaldes electos en municipios capitais de provincia e de máis de 50 000 habitantes 
## Notas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Consulta de resultados electorales, Ministerio del Interior.
* Elecciones locales de España de 24 de mayo de 2015 junta electoral central
* Elecciones locales de España 24 de mayo de 2015 Ministerio del Interior
* Elecciones locales y autonómicas de España de 24 de mayo en Instituto Nacional de Estadística
* Elecciones locales y autonómicas de España de 24 de mayo en Ministerio de Asuntos Exteriores
* Candidaturas proclamadas oficialmente municipio a municipio
* ¿Cuántos concejales hay por municipio y por qué su número tiene que ser impar?
* Sondeo a escala nacional elecciones locales 2015 publicado por encuestamos
* Comparativa de alcaldes elecciones 2011-2015
Castelo de Karlštejn

O **Castelo de Karlštejn** (en ) é un castelo gótico construído en 1348 por encargo de Carlos IV, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e rei de Bohemia.

A fortaleza, que albergaba os tesouros reais, áchase na localidade de Karlštejn, a 30 quilómetros de Praga, na República Checa, e é un destino turístico moi visitado na República Checa.

## Historia 
miniatura|Vista aérea.
Descoñécese a autoría da obra, aínda que algúns estudosos atribúena a Mathieu de Arras, quen en calquera caso morreu antes de que rematasen as obras. Crese que a dirección das mesmas estivo a cargo do nobre local "Vitus de Bítov", axudado na parte técnica por autores descoñecidos. As obras duraron 17 anos, finalizando en 1365 coa consagración da "Capela da Santa Cruz", situada baixo a torre principal.

En 1421, por mor das guerras husitas, os tesouros reais foron trasladados temporalmente a Nürnberg, regresando tempo despois. En 1480, realizáronse reformas en estilo gótico tardío, e sete anos despois a torre principal sufriu un incendio. A finais do século XVI leváronse a cabo novas reformas, esta vez en estilo renacentista. En 1619, durante a guerra dos Trinta Anos os tesouros reais foron trasladados finalmente a Praga. Un ano despois, en 1620, o castelo pasou a mans de Fernando II de Habsburgo, e en 1648 foi conquistado polos suecos, sendo logo abandonado. En 1755 no momento de fundar a emperatriz María Tareixa a Institución de Damas Nobres do Castelo de Praga, asignou a esta as rendas e bens do señorío de Karlštejn. Entre 1887 e 1899, Josef Mocker restáurao con estilo neogótico, ofrecendo o seu aspecto actual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Isabel Greenberg

**Isabel Greenberg**, nada en 1988, é unha galardoada novelista gráfica e ilustradora.

O seu primeiro libro, *The Encyclopedia of Early Earth*, foi publicado en 2013 por Jonathan Cape no Reino Unido e pola Random House no Canadá.

## Traxectoria 
Greenberg publicou en *The Guardian*, *The Observer*, *The New York Times* e *Nobrow Press*.

En 2013, foi un/ha dos/as 20 principais deseñadores/as gráficos e ilustradores que participaron na exposición no Memory Palace no Victoria and Albert Museum, patrocinado por Sky Arts. Unha peza orixinal de ficción de Hari Kunzru foi transformada nunha novela gráfica sen barreiras'.

En 2014, foi seleccionada como Pick Me Up en Somerset House.

Traballou con Chatham Dockyard, Tyntesfield House e con The Museum of Marco Polo. con *Love in a Very Cold Climate*. Nunha historia de amor sobre un Nord, un habitante do polo norte e un Suit, un habitante do polo sur, que nunca pode tocar.

## *The Encyclopedia of Early Earth* 
A primeira novela gráfica de Greenberg, *The Encyclopedia of Early Earth*, é unha serie de historias entrelazadas ambientadas en Early Earth, onde tamén se ambientou o seu relato curto premiado. Rachel Cooke, facendo a recensión deste libro en *The Guardian*, dixo "o seu libro marabilloso xa se sente como un clásico" e comparouna con Tove Jansson. Foi traducida ao alemán, ao castelán e ao francés.

En 2016, Greenberg publicou a súa segunda novela gráfica, *The One Hundred Nights of Hero.*

## Vida persoal 
Greenberg estudou ilustración na Brighton School of Art.

Greenberg actualmente vive en Londres, Inglaterra.

## Na Galiza 
En 2019 foi convidada a participar no Festival Viñetas desde o Atlántico.

## Notas
Women Without Men (filme de 2009)

***Women Without Men*** é un filme de 2009 dirixido por Shirin Neshat. É unha adaptación da novela homónima de Shahrnush Parsipur. Shirin Neshat é unha artista e fotógrafa de orixe iraniana cuxa obra explora o xénero no mundo islámico. *Women without Men* é a primeira longametraxe dramática de Neshat. Neshat, que ten prohibido visitar Irán dende 1996, vive e traballa en Nova York. Neshat abandonou Irán en 1974, xusto antes da Revolución Iraniana que conduciu o xa ó exilio.

## Personaxes 
* Shabnam Tolouei como Munes
* Pegah Ferydoni como Faezeh
* Orsolya Tóth como Zarrin
* Arita Shahrzad como Fakhri
* Mehdi Moinzadeh como Sarhang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Roger K. Crouch

**Roger Keith Crouch**, nado en Jamestown (Tennessee) o 12 de setembro de 1940, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-83 e STS-94. Pasou un total de 19,67 días no espazo.

## Traxectoria
Crouch é graduado en física polo Instituto Politécnico de Tennessee en 1962 e é máster de ciencias e doutor de filosofía en física polo Instituto Politécnico de Virxinia en 1968 e 1971 respectivamente. Foi científico visitante do Instituto Tecnolóxico de Massachusetts entre 1979 e 1980.

Participou nas misións STS-83 e STS-94 como especialista de carga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-83
*STS-94
Lista de Gobernadores Xerais do Canadá

A seguinte é unha **lista dos gobernadores e Gobernadores Xerais do Canadá**. Aínda que o actual cargo de Gobernador Xeral do Canadá está lexislativamente cuberto baixo a Acta de Constitución de 1867, e legalmente constituído pola Patente de Letras de 1947, a institución é, xunto coa institución da Coroa á que representa, a institución unicamente canadense máis antiga que segue existindo dende o nomeamento de Samuel de Champlain en 1627.

## Vicerreis do Canadá, 1541–1627 
## Gobernadores de Nova Francia, 1627–1663 
## Gobernadores Xerais de Nova Francia, 1663–1760 
## Gobernadores da Provincia do Quebec, 1760–1786 
## Gobernadores-dentro-Xeral/de Gobernadores do Xefe do Canadas, 1786–1841 
## Gobernadores Xerais da Provincia do Canadá, 1841–1867 
## Gobernadores Xerais do Canadá, 1867–presente 
## Administradores 
A seguinte é unha lista de Administradores do Goberno (e xuíces do Tribunal Supremo do Canadá), que exerceron como gobernadores nomeados como resultado da morte ou ausencia prolongada do vicerrei, ou por calquera outra razón:

## Bibliografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Reinos da Commonwealth de Nacións
* Primeiro ministro do Canadá
* Xefes de Estado e Goberno actuais

### Ligazóns externas 
* Gobernador Xeral do Canadá > Gobernadores Xerais anteriores
* Departamento de Patrimonio canadense > Unha Coroa de Pradairos –Apéndices > Gobernadores e Gobernadores Xerais do Canadá
Rabisaco

***Garduña** (*Martes foina*), unha especie da familia dos mustélidos.
***Xeneta** (*Genetta genetta*), unha especie da familia dos vivérridos.
María Varela

**María Varela Abelairas**, nada en Lugo en 1974, é unha xornalista galega.

## Traxectoria 
[miniatura|alt=|Charlando con [Víctor Freixanes na Casa das Campás de Pontevedra en xaneiro de 2020]]
Desde o ano 2000 reside en Pontevedra.

Cursou estudos de Ciencias Empresariais na Universidade de Santiago de Compostela e despois de xornalismo na mesma USC e na UNED.

Comezou o traballo de xornalista en Radio Televisión Terras de Lemos (Monforte de Lemos) e contiuou en Onda Cero, Radio Voz e La Voz de Galicia. No 2000 incorporouse ao Diario de Pontevedra no que foi columnista, redactora de cultura, coordinadora de suplementos e redactora xefa. Tamén fixo colaboracións con Galiciaé.

Publicou oito poemas en galego (*Noites, Silencio, As bocas caladas, Sen nome, Airexa de sal, 1 de novembro, Violeta, Indiferenza*) no nº 221 de Grial.

Foi a pregoeira das Festas da Peregrina 2018 en Pontevedra cun "pregón feminista".

## Obra 
* *A pantasma de Lourizán* (2023). Silleda: Ed. Elvira. En "Lourizán. Historias para coñecer Pontevedra", do Diario de Pontevedra. 62 páxs. ISBN 978-84-128006-1-6. Relato.

## Premios 
* 2017: Premio de Xornalismo Francisco Fernández del Riego por *Cóxegas e tartas*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Cóxegas e tartas*, artigo gañador do Premio Francisco Fernández del Riego
* *A opinión nos medios locais* por María Varela, 2 de marzo de 2o18. YouTube.
* Pregón das Festas da Peregrina 2018. Cadenaser.com
Nicos Anastasiades

**Nicos Anastasiades** (en ), nado o 27 de setembro de 1946, é un político chipriota, líder do conservador Reagrupamento Democrático (DISY) e Presidente do seu país dende o 1 de marzo de 2013.

## Carreira política 
Anastasiades foi elixido membro da Cámara de Representantes de Chipre en 1981 e é líder do seu partido dende o 8 de xuño de 1997.

### Campaña presidencial de 2013 
Durante as eleccións presidenciais en Chipre de 2013, Anastasiades baseou a súa campaña electoral na promesa de volver conducir a Chipre pola senda europea, no medio dunha crise financeira e bancaria producida, en parte, polo desastre económico sufrido por Grecia.

Gañou a primeira rolda das eleccións cun 45,46% dos votos e conseguiu o 57,5% na segunda rolda.

O seu principal rival foi o candidato comunista Stávros Malás.

Unha das medidas de maior transcendencia produciuse tras só quince días no goberno, cando se fixo público o 16 de marzo de 2013 un rescate financeiro, negociado entre a Unión Europea e o goberno de Anastasiades, que incluía unha penalización próxima ó 7% dos depósitos bancarios, o cal produciu numerosas reaccións en toda Europa.

## Vida privada 
Casado con Andri Moustakoudes, son pais de dúas fillas: Elsa e Ino Anastasiades.

## Notas
Gourinae

A dos **gurinos** (*Gourinae*) é unha subfamilia de aves da subclase das neornites, infraclase dos neognatos, superorde das neoaves, granorde dos columbimorfos, orde das columbiformes, e da súa única familia dos colúmbidos.

A subfamilia comprende unicamente un só xénero, *Goura*, con catro especies.

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Subfamilia 
A subfamilia foi descrita polo naturalista inglés George Robert Gray, na súa obra *Genera of Birds* (1844–1849).

#### Xénero 
En canto ao xénero, fora descrito en 1819 polo tamén naturalista inglés James Francis Stephens, na páxina 119 da súa obra *General Zoology*.

#### Etimoloxía 
O nome científico *Gourinae* está formado sobre a raíz do seu xénero tipo, *Goura*, coa adición do sufixo do latín científico *-ínae*, propio das familias dos animais.

#### Especies 
Actualmente, segundo o Congreso Ornitolóxico Internacional, recoñécense as catro species seguintes:

## Filoxenia 
Resultados de estudos filoxenéticos indican que *Raphus* e *Pezophaps* pertencen ao clado Gourinae, resultado similar ao que se desprende das análises moleculares. As diferenzas entre os resultados actuais e estes son probabelmente debidos a caracteres converxentes que afectan á colocación dos taxons.

Un estudo filoxenético molecular publicado en 2018 descubriu que as catro especies do xénero *Goura* formaban dous pares de clados: *Goura cristata* é irmá de *Goura sclaterii*, mentres que *Goura scheepmakeri* é irmá de *Goura victoria*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Parish, Jolyon C. (2013): *The Dodo and the Solitaire: A Natural History*. Bloomingnton, Indiana, USA: Indiana University Press. ISBN 978-0-2530-0099-6.
* Worthy, T. H. (2001): A giant flightless pigeon gen. et sp. nov. and a new species of *Ducula* (Aves: Columbidae), from Quaternary deposits in Fiji. *Journal of the Royal Society of New Zealand*, **31**: 763–794.

### Outros artigos 
* Columbiformes
* Colúmbidos
* *Goura*

### Ligazóns externas 
* Gourinae na ADW.
* Gourinae na EOL.
Yu-Gi-Oh! Duel Monsters

é un anime xaponés animado por Studio Gallop. Baséase na serie de manga *Yu-Gi-Oh!*, escrito por Kazuki Takahashi. É a segunda adaptación anime da serie manga, despois da serie de 1998 producida por Toei Animation e comeza coa historia arco do Reino de Duelistas. Ó igual que o manga e a primeira serie anime, conta a historia dun rapaz chamado Yugi Mutou, quen loita contra rivais en diferentes xogos. Nesta versión anime, o principal xogo é o xogo de cartas Duelo de Monstros.

A serie emitiuse orixinalmente no Xapón na canle TV Tokyo dende abril de 2000 até setembro de 2004, cun total de 224 episodios. Unha versión remasterizada, que se centra principalmente nos duelos, comezou a emitirse no Xapón en febreiro de 2015. A serie expandiuse cunha miniserie spinoff titulada *Yu-Gi-Oh! Capsule Monsters,* ambientada entre o *Grand Championship* e o *Dawn of the Duel* na tempada 5, e que só foi estreada na versión inglesa, así como outras cinco series spinoff: *Yu-Gi-Oh! GX*, ''Yu-Gi-Oh! 5D's*, *Yu-Gi-Oh! Zexal*, *Yu-Gi-Oh! Arc-V* e Yu-Gi-Oh! VRAINS. Baseándose no éxito da serie, 4Kids (agora Konami Cross Media NY) tamén encargou tres filmes animados: *Yu-Gi-Oh! The Movie: Pyramid of Light*, *Yu-Gi-Oh!: Bonds Beyond Time* e *Yu-Gi-Oh!: The Dark Side of Dimensions''.

## Notas
Marit Bjørgen

**Marit Bjørgen**, nada en Trondheim o 21 de marzo de 1980 é unha esquiadora de fondo norueguesa retirada. É a primeira na listaxe de todos os tempos da Copa do Mundo de Esquí de Fondo con 114 vitorias individuais. Bjørgen tamén é a esquiadora de máis éxito na historia da Copa do Mundo, con 29 vitorias. Liderou o medalleiro dos Xogos Olímpicos de Inverno de 2010 con cinco medallas, incluídas tres de ouro. Olímpica en cinco ocasións, as cinco medallas que gañou en Pyeongchang 2018 elevaron o total a quince, o maior número de medallas gañada por persoa ningunha na historia dos Xogos Olímpicos de Inverno.

O 6 de abril de 2018, anunciou a súa retirada do esquí de fondo despois da tempada 2017–18.

## Medicamentos para o asma 
Na tempada 2009–2010 Bjørgen tivo un informe para unha exención por uso terapéutico ("Therapeutic Use Exemption, TUE) emitido pola International Ski Federation (FIS) para o medicamento Symbicort para a asma, que contén substancias da listaxe prohibida da Axencia Mundial Antidopaxe (WADA). Bjørgen continuaba a empregar o medicamento nos Xogos Olímpicos de 2010 e foi fortemente criticada por Justyna Kowalczyk que a acusou de dopaxe. Dende setembro de 2011, os deportistas non precisan dunha TUE para o Symbicort, e pode empregarse por calquera deportista, mais en doses restrinxidas.

## Resultados olímpicos 
* 15 medallas – (8 ouros, 4 pratas, 3 bronces)

## Vida privada 
Bjørgen vive coa súa parella Fred Børre Lundberg, antigo campión olímpico de combinada nórdica, en Holmenkollen, Oslo. En 2015, Bjørgen anunciou que estaba embarazada e non competiría na seguinte tempada, volvendo na tempada de 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*ESPN
*fasterskier
Valerio Flaco

**Gaio Valerio Fraco** (en latín, Gaius Valerius Flaccus), nado en Setia ou Padua c. 45 e finado c. 90, foi un poeta épico latino.
## Traxectoria 
Compuxo as *Argonáuticas*, poema épico inacabado en oito libros que se descoñecía durante a Idade Media e foi descuberto nun manuscrito da abadía de Saint Gall (Suíza) en 1416. Trata sobre a viaxe dos heroes gregos coñecidos como argonautas á Cólquida na nave *Argos* en busca do vlaro de ouro, así como dos amores entre Xasón, líder da expedición, e Medea.

No poema, Xúpiter quéixase, no seu diálogo co sol, da viaxe que van realizar Xasón e os seus compañeiros até os dominios de Eetes, rei de Cólquide, xa que de acordo co seu proxecto de historia do mundo, chegou o momento de desempeñar o principal papel aos gregos, para despois deixarllo aos romanos.

Malia a moda neoclásica da época flavia, séguense os postulados estéticos alexandrinos e neotéricos. Hai fábulas eróticas e digresins de carácter mitolóxico e xeográfico vestidas con todas as «cores» da retórica. Lonxe da severidade moral da *Eneida*, a obra, concibida como imitación creadora do homónimo poema de Apolonio de Rodas, é o máis fiel expoñente dunha época xulgada como sombra dun pasado glorioso tido xa por clásico, sendo ao mesmo tempo un nítido reflexo da nova estética literaria. Bo fillo da retórica, Valerio Fraco busca en todo momento a concentración dramática e o cume do *pathos*, con Séneca e Lucano como referencia obrigada. O poema puido servir de inspiración a pintores renacentistas como Tiziano na súa obra *Amor sacro e amor profano.*
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xulio Obsecuente

**Xulio Obsecuente** (*Iulius Obsequens*) foi un escritor da antiga Roma, autor dunha obra chamada *Libro dos Prodixios* (*Liber Prodigiorum*). Nada se coñece acerca da súa vida, pero crese que viviu no século IV.

## Traxectoria 
O *Libro dos Prodixios* é una recompilación de textos provenientes da obra de Tito Livio que fan referencia a prodixios (sucesos extraordinarios e sobrenaturais) ocorridos na historia de Roma entre os anos -249 e -12. Foi impreso por vez primeira polo humanista veneciano Aldo Manuzio en 1508, segundo un manuscrito hoxe perdido, que pertenceu a Jodocus de Verona. Edicións posteriores foron impresas por F. Oudendorp (Leyde, 1720) e O. Jahn (1853).
A obra é moi citada polos interesados na ufoloxía, que interpretan algúns dos prodixios mencionados nela como exemplos das aparicións que tentan rastrexar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Obsecuente, Julio. *Libro de los Prodigios, restituido a su integridad en beneficio de la Historia por Conrado Licóstenes*. Introdución, tradución e notas de Ana Moure Casas. Madrid: Ediciones Clásicas. ISBN 978-84-788-2012-2 
* Tito Livio / Obsecuente, Julio. *Períocas y fragmentos/ Libro de los prodigios*. Madrid: Gredos. ISBN 978-84-249-1696-1 

### Ligazóns externas 
* Texto latino do Liber Prodigiorum
* Texto latino con tradución ao alemán
O violinista no tellado

***O violinista no tellado*** (en ) é un filme estadounidense de 1971 producido e dirixido por Norman Jewison. É unha adaptación do musical homónimo de Broadway de 1964, con música composta por Jerry Bock, letras de Sheldon Harnick, e guión de Joseph Stein e baséase nas historias de Sholem Aleichem. Está protagonizado por Topol, Norma Crane, Leonard Frey, Molly Picon e Paul Mann, e conta a historia de Tevye, o pai de cinco fillas, e os seus intentos de manter as tradicións e a relixión xudías fronte ás influencias externas coas que se atopa toda a familia. Debe lidar coas fortes vontades das súas tres fillas maiores, que queren casar por amor cada unha cun esposo que cada vez se afasta máis dos costumes da súa fe, e co edicto do tsar Nicolao II de Rusia que expulsa os xudeus de Anatevka.

Estreouse en galego o 9 de xaneiro de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
* Chaim Topol como Τevye
* Norma Crane como Golde
* Rosalind Harris cini Tzeitel
* Michele Marsh como Hodel
* Neva Small como Chava
* Molly Picon como Yente
* Paul Mann como Lazar Wolf
* Leonard Frey como Motel Kamzoil
* Paul Michael Glaser (acreditado como Michael Glaser) como Perchik
* Raymond Lovelock como Fyedka
* Elaine Edwards como Shprintze
* Candy Bonstein como Bielke
* Shimen Rushkin como Mordcha
* Zvee Scooler como Rabino
* Louis Zorich como Constable
* Alfie Scopp como Avram
* Howard Goorney como Nachum
* Barry Dennen como Mendel
* Ruth Madoc como Fruma-Sarah
* Patience Collier como avoa Tzeitel
* Tutte Lemkow como violinista
* Marika Rivera como Rifka
* Aharon Ipale como Sheftel
* Roger Lloyd Pack como Sexton
* Vernon Dobtcheff como oficial ruso
* Kenneth Waller como home na secuencia do soño de Tevye (*sen acreditar*)
*Norman Jewison: (*sen acreditar*) como a voz do Rabino (dobrado despois da rodaxe) na secuencia do soño de Tevye (cantando "*Mazel Tov*")

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
### Ligazóns externas 
* 
* Páxina en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie