Kikí Dimulá

**Kikí Dimulá** (en grego: Κική Δημουλά) nada en Atenas o 6 de xuño de 1931 e finada na mesma cidade o 22 de febreiro de 2020 foi unha poetisa grega, membro da Academia de Atenas dende o 2002 até a data do seu pasamento. En vida, chegou a ser considerada unha das maiores voces da literatura grega contemporánea. 

## Traxectoria 
Vasilikí Radú (Βασιλική Ράδου, máis tarde Kikí Dimulá) naceu en 1931 na capital grega. Despois de remata-lo bacharelato, en 1949, comezou a traballar no Banco da Grecia, seguindo a tradición familiar do seu pai e dous tíos, oficio que mantivo até o seu retiro vinte e cinco anos despois.

O 15 de xuño de 1950 a prestixiosa revista literaria *Nea Hestia* publicou dous dos seus poemas baixo o nome de Kikí Chr. Radú. En 1952, como agasallo para o día da súa onomástica, o seu tío Panaiotis Kalamariotis ofreceulle o pagamento dunha edición privada da súa poesía, titulada *Poemas*. Pronto rexeitou discretamente este poemario, que non foi incluído nunha obra homónima, publicada o 1998, cuxos poemas eran outros. En 1954 casou co enxeñeiro civil e poeta, Áthos Dimulás, que coñecera en 1945. Dimulá sempre expresou que foi a súa unión con el a que a forxou coma poeta. Con Dimulás, falecido en 1985, tivo un fillo e unha filla.

A partir de 1959 participou no comité de redacción da revista literaria *Ho Kyklos* (en galego *O círculo*), escrita por empregados do Banco da Grecia. Alí publicou contos, que posteriormente foron compilados en libro en 2005.

Dimulá entrou na Unidade de Vixilancia Intensiva o 2 de febreiro de 2020 debido a unha insuficiencia respiratoria crónica que sufriu. Faleceu vinte días despois, o 22 de febreiro, por paro cardíaco. Foi inhumada o 25 de febreiro no Primeiro Cemiterio de Atenas, con honras públicas. Á cerimonia acudiron representantes do mundo das letras e das artes, familiares, e membros da clase política, entre eles o presidente da República e o primeiro ministro gregos. O seu pasamento tivo lugar tan só un mes despois que tamén falecera outra grande poetisa grega, Katerína Angueláki-Rooke. 

## A poesía de Dimulá 
Níkos Dimú afirma que a poesía de Dimulá é unha poesía sen obxecto, porque o seu obxecto é o nada; o seu suxeito é o paso, progresivo ou súbito, do ser ó non-ser, este paso chamado tempo, desgaste ou morte. Os críticos sitúana nunha xeración de posguerra, tamén chamada *intermedia* porque fica entre os anos 30 e os primeiros anos 70 do século pasado. Porén, Dimulá refusa a adscrición a calquera xeración ou corrente literarias, máis aló dunha mera referencia cronolóxica.

Á hora de clasifica-lo xénero poético cultivado por ela, considerouse próximo ó dos poetas metafísicos ingleses do século XVII , Donne, Herbert ou Andrew Marvell, ou a estadounidense Emily Dickinson. Dimulá, porén, ten unha voz de seu, radicalmente independente e difícil de clasificar dentro de calquera movemento ou tendencia literaria ou poética. O seu tradutor ó francés, Michel Volkovitch, descríbea coma un "electrón libre". Eurydice Trichon-Milsani, tamén a súa tradutora a ese idioma, considéraa sen precedentes e, moi probablemente, sen epígonos tampouco.

Se algo caracteriza a poesía de Kikí Dimulá é o uso extremo e mesmo acrobático da linguaxe e das palabras. O crítico Níkos Dimú chámaa unha anarquista das palabras, unha poetisa que —ó estar aterrorizada pola existencia— tamén aterroriza a linguaxe. Isto non a priva de estar preto do lector e de ter unha inmensa popularidade no seu país.

Trátase dunha autora non demasiado prolífica (unha ducia de poemarios, non demasiado extensos, ó longo duns sesenta anos de actividade poética).  O título do seu poemario *Το λίγο του κόσμου (*en galego*, O case nada do mundo* *)* apunta xa a ese gusto polo insignificante, polo humilde, as cousas sinxelas.

## Premios e recoñecementos 
* 1972: Segundo Premio Nacional de Poesía polo poemario *Το λίγο του κόσμου* [*O case nada do mundo*]
* 1988: Premio Nacional de Poesía por *Χαίρε ποτέ* [*Salve!, oh xamais*] Os seus mellores poemas, moi populares, con certeza non se poden musicar doadamente; secasí, algúns deles xa foran maxistralmente musicados por grandes artistas gregos como Thanos Mikrútsikos e Mános Xydous.

### Proposición oficial ó Premio Nobel de Literatura 
Nunha carta dirixida á Academia Sueca, coa data do 16 de xaneiro de 2020, a ministra de Cultura e Deporte da Grecia, Lína Mendóni, propuxo a poetisa para o  Premio Nobel de Literatura.

Segundo a edición en liña do xornal ateniense *Ta Nea*, nun artigo con data do 23 de febreiro daquel ano, un día despois do pasamento de Dimulá, fora con motivo da súa morte que o Ministerio de Cultura anunciou o nomeamento malia que o Premio Nobel de Literatura só se concede a persoas vivas.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*Eurobabel: Association Capitale Européenne des Littératures (EUROBABEL) «Biographie» . Prix Européen de Littérature 2009 - Kiki Dimoula. Association Capitale Européenne des Littératures (EUROBABEL) [Strasbourg], 2014
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Atenas - Kikí Dimulá (arquivo documental ERT)