open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Krasnoiarsk

**Krasnoiarsk**, en ruso Красноярск, é unha cidade de Rusia, o centro administrativo do krai de Krasnoiarsk. 

## Xeografía 
A cidade encóntrase situada a ambas as beiras do río Ienisei e en 2017 tiña unha poboación de 1&nbsp;083&nbsp;865 habitantes (688&nbsp;000 en 1972, 412&nbsp;000 en 1959 e 190&nbsp;000 en 1939).

## Historia 
O gobernador (voivoda) Andréi Dubenski fundou a cidade en 1628 na confluencia dos ríos Kacha e Ienisei como bastión defensivo, co nome de Krasni (Красный en cirílico, que quere dicir vermello), tomando posteriormente o nome de Krasni iar (Красный Яр, barranco vermello). A categoría de cidade foille outorgada en 1690. En 1822 estableceuse o gobernorato de Ieniseisk, que cubría un territorio moi similar ao do krai de Krasnoiarks actual, con Krasnoiarsk como centro administrativo. En 1934 creouse o krai de Krasnoiarsk, coa cidade de Krasnoiarsk como capital.

## Galería de imaxes

Rs-map.png|Krasnoyarsk (abaixo, no entro) no mapa de Rusia
Krasnoyarsk Mira 110 krai admin.jpg|Edificio da Administración Rexional; enfronte, unha estatua de Lenin.
Krasnoyarsk Surikova 26 Protection cathedral.jpg|Catedral de Krasnoiarsk
Krasnoyarsk prosp Mira 98.jpg|Prospekt Mira (Avenida Mira)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Krai de Krasnoiarsk
Opinións dun pallaso

***Opinións dun pallaso*** é unha novela do escritor alemán Heinrich Böll, Premio Nobel de Literatura en 1972, publicada en 1963, na editorial Kiepenheuer & Witsch, radicada na cidade alemá de Colonia. 

A novela foi editada en galego por primeira vez en 1994, na editorial Tambre, con tradución de Laureano Araujo. En 2018 a editorial Rinoceronte levou a cabo unha reedición, coa mesma tradución. 

## Trama
O narrador da novela é o protagonista, Hans Schnier, un pallaso profesional de 27 anos. Hans está en horas baixas: foi abandonado por Marie, a súa moza, e as súas actuacións cada vez renden menos cartos. Ademais, está enfrontado aos seus pais.

A novela ambiéntase na Alemaña occidental de mediados dos anos cincuenta. Contén fortes críticas á sociedade alemá do tempo, en especial as que se refiren ao pasado nazi da elite. Tamén hai críticas furibundas contra a Igrexa católica alemá, que o autor coñecía ben porque fora educado no seo dunha familia de fortes raíces católicas. 

A novela está adicada á súa muller, a tradutora Annemarie Böll (nada Annemarie Čech), a quen coñeceu en 1942 e coa que tivo dous fillos.

## Estilo
A novela está dividida en 25 capítulos. Son capítulos relativamente breves, agás o 7 e o 15, de moita maior extensión que o resto.  

Desde o punto de vista do estilo, os trazos máis acusados da novela son o humor e o uso frecuente de digresións.  

O humor baséase no recurso constante á esaxeración grotesca dos trazos dos personaxes e das situacións que viven. Un exemplo moi evidente é a agre conversa telefónica que o protagonista mantén coa súa nai no capítulo 5. Pola súa parte, as digresións deteñen constantemente a acción da novela e retrotráena a distintos momentos da Alemaña dos anos trinta, corenta e principios dos cincuenta. Un exemplo destas digresións está no capítulo 4, cando o protagonista detalla as circunstancias que rodearon a morte da súa irmá Henriette en 1944, durante a segunda guerra mundial.  

A pesar do ton sarcástico e acedo do conxunto da novela, non está exenta de momentos líricos, como as evocacións que o protagonista fai da súa relación con Marie.

## Notas
Leaves Turn Inside You

***Leaves Turn Inside You*** é o oitavo e derradeiro álbum de estudio da banda estadounidense de post-hardcore Unwound, publicado o 17 de abril de 2001 a través do selo Kill Rock Stars. O disco tivo moi boas críticas tras o seu lanzamento.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Unwound.

## Notas
Palm

**Palm** é unha banda estadounidense de rock experimental procedente de Filadelfia. O grupo foi formado polos compositores, guitarristas e vocalistas Eve Alpert e Kasra Kurt, que recrutaron ao baixista Gerasimos Livitsanos e ao bateríar Hugo Stanley do Bard College en Nova York.

A música de Palm adoita ter cambios de tempo abruptos e estruturas de cancións pouco convencionais – nunha recensión positiva do seu EP *Shadow Expert*, Pitchfork referiuse ás súas melodías duais e ás voces entrelazadas como "comunicarse constantemente en taquigrafía esotérica, a miúdo en varias conversas cruzadas á vez".

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ferrocarril Transiberiano

O **ferrocarril Transiberiano**, abreviadamente coñecido como o **Transiberiano** (en ruso Транссибирская магистраль, *Transsibirskaya magistral*, Транссиб, *Transsibirs*) é unha rede ferroviaria que conecta Moscova coa parte oriental da Federación Rusa. 

Cunha lonxitude de 9 289&nbsp;km entre Moscova e Vladivostok, é a terceira liña ferroviaria máis longa do mundo.

Os ministros do goberno do Imperio Ruso nomeados persoalmente polo emperador Alexandre III de Rusia e o seu fillo, o tsarevich Nicolao, supervisaron a construción do ferrocarril entre 1891 e 1916. Mesmo antes da súa finalización, a liña atraeu viaxeiros que escribiron sobre as súas aventuras. 

O Ferrocarril Transiberiano conectou Moscova e Vladivostok directamente dende 1916. A expansión do sistema ferroviario continúa, con vías que van cara a Mongolia, a República Popular da China, Corea do Norte e o Xapón.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Map Trans-Siberian railway.png|Mapa das rutas:En vermello, liña do TransiberianoEn azul, lina do norteEn verde, liña Baikal-Amur.
Ficheiro:Novosibirsk Glavny Station 07-2016 img3.jpg|Estación de Novosibirsk.
Ficheiro:Krasnoyarsk railway station.jpg|Estación Krasnoiarsk.
Ficheiro:Chulym-station.jpg|Estación de Chulym.
Ficheiro:07 Kama River Perm.jpg|O río Kama desde a ponte do Transiberiano.
Ficheiro:Rossija train.jpg|Vagón do tren expreso *Rossija*, que corre entre Moscova e Vladivostok.
Ficheiro:Prokudin-Gorskii-25.jpg|Ponte do ferrocarril Transiberiano sobre o río Kama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Informacións sobre as rutas do tren .
* Relato de un viaje en el Transiberiano .
* History of Trans Siberian Railway  .
* Transsibirische Eisenbahn  . 
* Ideas para diferentes rutas co ferrocarril transiberiano .
Sun Coming Down

***Sun Coming Down*** é o segundo álbum de estudio da banda canadense de post-punk Ought, publicado o 18 de setembro de 2015 a través do selo Constellation Records. O disco foi gravado por Radwan Ghazi Moumneh en Hotel2Tango a principios de 2015. A versión en vinilo inclúe en póster coa imaxe da portada.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Beyond

***Beyond*** é o oitavo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Dinosaur Jr., publicado o 1 de maio de 2007 a través do selo Fat Possum Records. Foi o seu primeiro disco nunha década despois do *Hand It Over* de 1997, e o primeiro coa formación orixinal do grupo dende o *Bug* de 1988.

## Promoción 
A banda planeou unha xira mundial en 2007 e tocou o tema "Almost Ready" no programa *Late Show with David Letterman* para promover o álbum. Realizouse un vídeo para "Been There All the Time", con Thurston Moore de Sonic Youth e a súa filla Coco. O vídeo foi dirixido por Matt Dillon.

## Edición 
O álbum foi publicado a través do selo Fat Possum Records nos Estados Unidos e a través de Play It Again, Sam en Europa, Australia, Nova Zelandia e o Xapón. Tamén foi editado en Ucraína a través do selo Moon Records. As versións de edición limitada tanto de Fat Possum como de PIAS conteñen un disco de 7" extra co tema "Yer Son". Os respectivos selos reeditarían o álbum en 2014, 2015 e 2016, tendo o último deles unha versión descargable en MP3.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Subrexión de Keuruu

A **subrexión de Keuruu** (en finés *Keuruun seutukunta*) é unha das seis subrexión da rexión de Finlandia Central. En 2017 tiña unha poboación de 11&nbsp;611 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2001: Uurainen mudouse á subrexión de Jyväskylä.
* 1 de xaneiro de 2004: Petäjävesi mudouse á subrexión de Jyväskylä.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Keuruu 
* Sitio web de Multia
Ignacio Pedro VI Xahbadin

**Ignacio Pedro VI Xahbadin** (en , *"Irnatius Butrus Xahbadin"*), finado o 4 de marzo de 1702 en Adana (Imperio Otomán), foi o segundo Patriarca de Antioquía e todo o Leste dos Siríacos.
## Traxectoria 
Logo do pasamento do patriarca Ignacio André Akhixan o 24 de xullo de 1677, foi sucedido polo bispo xacobita Masih, quen se fixo pasar por católico para obter o recoñecemento do sínodo e, posteriormente, do sultán otomán, como patriarca dos siríacos. Despois do seu recoñecemento, porén, adoptou unha postura abertamente contraria ao bando católico, polo que os católicos siríacos elixiron como patriarca ao bispo de Xerusalén, Pedro Xahbadin, sobriño de Masih e designado por Akhixan como o seu sucesor.

Xahbadin obtivo a confirmación do sultán e, posteriormente, do papa; porén, durante os anos seguintes houbo un conflito entre os dous bandos da Igrexa siríaca, entre os partidarios de Masih (e dos seus sucesores) e de Xahbadin, que provocou que Xahbadin fora deposto e reinstalado en varias ocasións. Finalmente, as autoridades otomás tomaron partido polo bando xacobita, e en 1702 Xahbadin foi arrestado, xunto a outros bispos e cregos, e deportado a Adana. O 4 de marzo foi convidado polo valí a tomar café, e á súa volta a prisión convulsionouse e pediu a un dos sacerdotes que escoitara a súa confesión, logo do cal finou, supostamente envelenado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
The Glow Pt. 2

***The Glow Pt. 2*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock The Microphones, publicado o 25 de setembro de 2001 a través do selo K Records. Está considerado por moitos como o traballo definitivo de The Microphones. "The Glow" era o título do cuarto tema do anterior disco do grupo, *It Was Hot, We Stayed in the Water*. Unha reedición do álbum que incluía un disco extra foi publicado por K Records en 2008.

A portada de *The Glow Pt. 2* procede dun antigo libro de cociña neerlandés titulado ''Calvé-Delft's Winterboekje'', que foi impreso en 1933-1934.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Target Field

O **Target Field** é un parque de béisbol situado no distrito histórico (North Loop) do centro de Minneapolis, Minnesota (Estados Unidos). É o estadio local dos Minnesota Twins da Liga Americana da Major League Baseball (MLB). Alén dos Twins, o estadio ten sido utilizado ocasionalmente polos Golden Gophers da Universidade de Minnesota e en diferentes eventos rexionais de béisbol. O parque, con capacidade para 39.540 espectadores, foi inaugurado o 12 de abril de 2010. No ano 2014 acolleu o All-Star Game da MLB.

Aínda que o estadio foi deseñado para xogar ao bésibol, ten capacidade para acoller outros deportes como fútbol americano, fútbol e concertos ao aire libre. Ademais, conta con multitude de instalación para actividades empresariais e outros tipos de eventos non relacionados co béisbol. No ano 2010, o Target Field foi considerado pola *ESPN The Magazine* como o estadio que oferta a mellor experiencia beisbolística de América do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Minneapolis
* Minnesota Twins

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/twins
* Target Field Seating Chart
Content

***Content*** é o sétimo álbum de estudio da banda británica de post-punk Gang of Four, publicado o 24 de xaneiro de 2011 a través do selo Grönland Records en Europa e ao día seguinte a través de Yep Roc Records nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Andy Gill e Jon King

## Notas
Ramón Enríquez Cadórniga

**Ramón Enríquez Cadórniga**, nado en Xinzo de Limia cara a 1882, foi un xuíz galego.

## Traxectoria 
Fillo de Rudesindo Enríquez Rodríguez, rexistrador da propiedade, e Concepción Cadórniga Enríquez. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de Ribadeo (1911), Celanova, Ourense (maio de 1920), Santiago de Compostela (setembro de 1920) e Luarca. Foi maxistrado da Audiencia provincial de Lugo (1931), Cidade Real, Cádiz (1932-1935), sendo o presidente do tribunal que xulgou os sucesos de Casas Viejas, Pamplona, e presidente da Audiencia provincial de Madrid en 1936. Foi o maxistrado que condenou a José Antonio Primo de Rivera por tenencia ilícita de armas.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba de vacacións en Xinzo de Limia. Con motivo da condena a José Antonio e da do capitán Rojas polos sucesos de Casas Viejas, foi detido a principios de agosto e estivo a piques de perder a vida; salvouse grazas a que o alférez da Garda Civi Francisco Piñel Estévez o levou de Xinzo de Limia a Ourense baixo a súa protección, e ingresou na Prisión Provincial o 4 de agosto. Liberado o 19 de setembro, foi enviado a Burgos, onde ás poucas semanas foi encarcerado por orde gobernativa. Permaneceu na Prisión Central de Burgos ata marzo de 1939. Mentres tanto, foi depurado: suspendido de emprego e soldo en xaneiro de 1937, o 17 de febreiro abríronlle expediente, que se resolveu o 4 de xuño coa súa destitución da carreira xudicial. Permaneceu en situación de liberdade vixiada ata 1942.

Reintegrouse ao servizo activo a finais de 1947, e foi trasladado á Audiencia de Palma como maxistrado por cinco anos. Despois foi maxistrado da Audiencia provincial da Coruña, posto no que se xubilou en 1955.

## Vida persoal 
Casou con Elvira Gayoso García-Ondina, que faleceu en Santiago de Compostela en 1931. Volveu casar con Pino Cabrera Lorenzo, que finou en Xinzo de Limia o 24 de abril de 1956, e coa que tivo dous fillos: Concepción e Manuel.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tramas y complot. La depuración franquista del magistrado del juicio de Casas Viejas
* Xente 

* Expediente de devolución de Ramón Enríquez Cadórniga
Topio stin omichli

***Topio stin omichli*** (en ) é un filme grego de 1988 dirixido por Theo Angelopoulos. Foi escollido como candidato grego para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, pero finalmente non foi nomeado. Unha enquisa de Village Voice incluíuno entre os 100 mellores filmes do século XX. É o terceiro título da triloxía de Angelopoulos, a *triloxía do silencio*, despois de *Taxidi sta Kythira* (1984) e *O Melissokomos* (1986).

## Personaxes 
* Michalis Zeke como Alexandros
* Tania Palaiologou como Voula
* Stratos Tzortzoglou como Orestis	
* Vassilis Kolovos como condutor do camión		
* Ilias Logothetis como Gaivota
* Michael Giannatos como gardián da estación de tren
* Toula Stathopoulou como muller na estación de policía	
* Gerasimos Skiadaressis como soldado	
* Dimitris Kaberidis como tío
* Tassos Palatzidis como condutor de tren

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Farquhar

**Farquhar** pode referirse a:

## Antroponimia 
* **Helen Farquhar** (1859-1953), numismática inglesa vinculada á *British Numismatic Society*;
* William Farquhar (1774-1839), militar escocés, comandante colonial de Singapur;

## Toponimia 
* **Atol Farquhar**, atol do océano Índico que forma parte do grupo Farquhar.
* **Grupo Farquhar**, grupo de illas externas das Seychelles.

## Véxase tamén 
*5256 Farquhar, asteroide pertencente ao cinto de asteroides.
Brócoli romanesco

O **romanesco** é a inflorescencia comestible da *Brassica oleracea var. botrytis*, unha variedade da especie *Brassica oleracea* á que pertencen tamén a coliflor, o brócoli, a col, o repolo ou a col de Bruxelas. É unha variedade verde de coliflor, da familia das brasicáceas, de forma singular.  Como todas as especies desta familia, é rico en nutrientes, vitamina C, fibra soluble, potasio, fósforo, ácido fólico e carotenoides. Consómese cocido ou ao vapor normalmente, inda que tamén se pode utilizar como verdura crúa, en ensalada.

É orixinario de Italia, máis precisamente de Roma. En 1834 o poeta italiano que escribía en romanesco Giuseppe Gioacchino Belli menciona esta verdura nun poema e de aí vén o seu nome. Hai rexistros da súa utilización desde o século XVI, mais só nas últimas décadas veu sendo dispoñible e coñecido noutros países.

A súa forma xeométrica é moi decorativa, e a súa disposición espiralada é moi citada como exemplo de forma fractal na natureza, e ilustra as leis da filotaxia. A cantidade de inflorescencias do que se compón o brócoli romanesco é un número Fibonacci.

## Notas
thumb|left|150px

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Clasificación do cultivar  
*Comida fractal 
*Abacaxi fractal 
*Fractal dimensions of a green broccoli and a white cauliflower (Kim) (PDF)
Irene Pin

**Irene Pin**, nada en 1995 en Lugo, é unha directora, realizadora, poeta, música e investigadora galega.

## Traxectoria 
Estudou Comunicación Audiovisual na Universidade de Santiago de Compostela e especializouse en estudos da literatura e da cultura. Os seus traballos audiovisuais enmárcanse no ámbito do cinema experimental, da videocreación e do documental, enfocados desde unha perspectiva ecofeminista. Como poeta ten colaborado na revista Grial e como música é a baixista do grupo Poesía Canalla.

## Obra 
* *Fronteiras do humano* (2011)
* *Meus ollos firen* (2014)
* *Querido Godot* (2015)
* *Condición 5* (2015)
* *Declaración* (2016)
* *Ai, Pardiñas, dásme a vida!* (2016)
**Non preciso ser salvada* (2018)
* *Nós, as desenfocadas* (2019)
* *San Finx 1960* (2019)

## Galardóns 
* Gañadora no Obradoiro *5x5 Compostela* do Festival Curtocircuíto por *Condición 5* (2015)
* Primeiro premio de Videocreación Siluetas Furtivas por *Declaración* (2016)
* Primeiro premio no III Festival de Cine da Roca por *Ai, Pardiñas, dásme a vida!* (2016)
*Premio á mellor produción dun minuto ou menos no Rabbit Heart Poetry Film Festival por *Non preciso ser salvada* (2018)
* Premio na categoría de Videoensaio nos III Premios María Luz Morales da Academia Galega do Audiovisual por *Nós, as desenfocadas* (2019)

## Notas
Abdelkader Bensalah

**Abdelkader Bensalah** (en ), nado en Fellaoucene (Alxeria francesa) o 24 de novembro de 1941 e finado en Alxer o 22 de setembro de 2021, foi un xornalista e político alxeriano. Membro da Agrupación Nacional para a Democracia (RND), preside dende 2002 o Consello da Nación, a cámara alta do Parlamento alxeriano. Dende o 2 de abril e o 19 de decembro de 2019 exerceu como presidente interino de Alxeria, en substitución de Abdelaziz Bouteflika. 

## Traxectoria 
### Orixe e xuventude 
Abdelkader Bensalah naceu o 24 de novembro de 1941 en Fellaoucene, preto de Tlemcen.

Ingresou no Exército de Liberación Nacional (ALN) aos 18 anos.

### Carreira profesional 
Xornalista de profesión, foi diretor do Centro alxeriano de información e cultura en Beirut, entre 1970 e 1974, e despois director xeral do diario en lingua árabe *Ech Chaab* entre 1974 e 1977.

### Traxectoria política 
En 1977, foi elixido deputado da FLN da vilaia de Tlemcen. Posteriormente, seguiu unha carreira diplomática, sendo dende 1989 a 1993 embaixador de Alxeria no Reino de Arabia Saudita e na Organización da Conferencia Islámica. Foi director de información e voceiro do Ministerio de Asuntos Exteriores dende 1993 ata 1994. 

Foi membro do Agrupación Nacional pola Democracia(RND), da que foi secretario xeral dende a súa fundación, en 1997 a 1998 e de 2013 a 2015. 

Entre 1994 e 1997, presidiu o Consello Nacional de Transición , que era entón a única cámara parlamentaria do país. Ata 2002 foi presidente da Asemblea Nacional do Pobo, a cámara baixa do Parlamento alxeriano. 

Dende xullo de 2002, ocupou o cargo de Presidente do Consello da Nación, a cámara alta do Parlamento. O 30 de novembro de 2004, foi elixido presidente da Unión Parlamentaria Africana.

Moi achegado ao presidente Abdelaziz Bouteflika, realizou nos anos 2010 algunhas tarefas que este, enfermo, xa non podía realizar, como a recepción de líderes estranxeiros. Apoiou a candidatura de Bouteflika a un quinto mandato nas eleccións presidenciais de 2019. Despois da dimisión deste último, o 2 de abril de 2019, como consecuencia de grandes manifestacións contra a súa permanencia no poder, Abdelkader Bensalah asumiu a presidencia interina do país para un período de 90 días como indica a Constitución de Alxeria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Consello da Nación
Oracle Park

O **Oracle Park** é un parque de béisbol situado en San Francisco, California (Estados Unidos), concretamente na veciñanza de South Beach á beira da baía. Desde o ano 2000 serve como lar dos San Francisco Giants das Ligas Maiores de Béisbol (MLB). Orixinariamente recibiu o nome de **Pacific Bell Park** (2000–2003) debido ao patrocinio de Pacific Bell, despois mudou a **SBC Park** (2004–2005) debido á adquisición de SBC Communications de Pacific Bell e, despois, xunto coa adquisión de SBC de AT&T, o nome mudou a **AT&T Park** (2006–2018). Un segmento do estadio leva o nome  de McCovey Cove na honra do ex xogador dos Giants Willie McCovey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Francisco
* San Francisco Giants

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/giants
* Oracle Park Seating Chart
Un mapa do lar

***Un mapa do lar*** (en ) é unha novela escrita por Randa Jarrar publicada no ano 2008. O libro conta a historia dunha rapaza chamada Nidali, a versión feminina de Nidal, que quere dicir "loita".  *A Map of Home* é un conto de maduración, que conta a historia de Nidali en Kuwait, Exipto e nos Estados Unidos. e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2015.

## Notas
Cando levanten as brétemas

***Cando levanten as brétemas*** (en ) é unha novela do autor Josip Mlakić, orixinalmente publicada no ano 2000. Trátase dunha das novelas máis recoñecidas do autor e tivo unha boa acollida pola crítica e polos lectores. Conta a historia do personaxe principal, Jakov Derdar, e as súas vivencias durante a guerra de Bosnia.

Foi traducida ó galego por Jairo Dorado Cadilla e foi publicada pola Editorial Hugin e Munin no ano 2016.

## Notas
Mocidade. Un relato

***Mocidade*** (en ) é unha novela autobiográfica escrita por Joseph Conrad. Escrita en 1898, foi publicada por vez primeira por ''Blackwood's Magazine*, e foi incluída como a primeira historia do volume de 1902 *Youth, a Narrative, and Two Other Stories*. Este volume tamén inclúe *Heart of Darkness* e *The End of the Tether*, historias relacionadas coa madureza e a vellez respectivamente. "Mocidade" conta a primeira viaxe cara ó leste dun home novo. É narrado por Charles Marlow, quen tamén é o narrador de *Lord Jim*, *Chance* e *Heart of Darkness''.

Foi traducido ó galego por Alejandro Tobar e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2016.

## Notas
Mocidade (homónimos)

A **mocidade** ou xuventude é a idade que se sitúa entre a infancia e a idade adulta.

*Mocidade* tamén pode referirse a:

* *Mocidade*, unha novela de Joseph Conrad, traducida ó galego por Alejandro Tobar.
* *Mocidade*, unha novela de J. M. Coetzee, traducida ó galego por Iolanda Mato Creo.
Foradada

**Foradada** é un concello da comarca catalá da Noguera, na provincia de Lleida. Segundo datos de 2006 a súa poboación era de 213 habitantes. Inclúe os núcleos de Marcobau, Montsonis, Rubió de Baix, Rubió de Dalt e Rubió del Mig.

## Historia 
A orixe do topónimo está na situación da vila, baixo unha roca furada (en catalán *foradada*).

O castelo de Foradada aparece citado en 1053. Vólvese a citar en 1067. Pertenceu ó marquesado de Camarasa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antón Varela

O nome **Antón Varela** pode facer referencia a:

* **Antón Varela Cachaza**, chamado **Tonecho Varela** (Ferrol 1955-2017), gaiteiro e luthier.
* **Antón Varela (escritor)** (1992), recoñecido co Premio María Luz Morales.
Batrachochytrium dendrobatidis

***Batrachochytrium dendrobatidis***, tamén coñecido como **Bd** ou o **fungo quítrido dos anfibios**, é un fungo quítrido que ameaza a poboación mundial de anfibios, ós que causa a doenza denominada quitridiomicose. Trátase dun fungo dulceacuícola. Ataca a pel dos anfibios, a cal é imprescindible para a súa homeostase hídrica e gasosa e defensa inmunolóxica, danando a capa de queratina. Está incluída na lista *100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundo* da Unión Internacional para a Conservación da Natureza.

Dado que a pandemia de quitridiomicose sucede dende a década dos 80, discutiuse o posible papel humano na difusión do fungo. Hoxe asúmese que *Xenopus laevis*, unha ra empregada para efectuar o test de embarazo, puido actuar como vector propagador do fungo por todo o mundo, aínda que esta técnica empezou a difundirse en 1930 e até hai pouco máis de vinte anos non se recruou a doenza. De feito, hai investigadores que opinan que o fungo sempre estivo en contacto coas poboacións de anfibios e que só agora, cando están inmunodeprimidas por efecto do impacto humano nos ecosistemas, a súa micose faise máis patente.

## Notas
Unha desolación

***Unha desolación*** (en ) é unha novela de Yasmina Reza que foi orixinalmente publicada en 1999.

Foi traducido ó galego por Xavier Senín e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2016.

## Notas
Sydney Brenner

**Sydney Brenner**, nado o 13 de xaneiro de 1927, e finado o 5 de abril de 2019, foi un biólogo surafricano e gañador do Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina no 2002, compartido con Bob Horvitz e John Sulston.

## Traxectoria 
Brenner fixo achegas significativas na investigación do código xenético, e noutras áras de bioloxía molecular mentres traballaba no Medical Research Council (MRC) Laboratory of Molecular Biology de Cambridge, Inglaterra. Estabeleceu o nematodo *Caenorhabditis elegans* como organismo modelo para a investigación da bioloxía do desenvolvemento, e fundou o Molecular Sciences Institute in Berkeley, California.

## Recoñecementos 
En 2014, foi nomeada doutora honoris causa pola Universidade Pompeu Fabra de Barcelona.

## Notas
The Santa Clause

***The Santa Clause*** é un filme estadounidense de 1994 de comedia e fantasía dirixido por John Pasquin. Escrito por Leo Benvenuti e Steve Rudnick, é o primeiro dos filmes da serie *Santa Clause*. Está protagonizado por Tim Allen no papel de Scott Calvin, un home ordinario que provoca a caída de Santa Claus dende o seu tellado.

## Personaxes 
* Tim Allen como Scott Calvin
* Eric Lloyd como Charlie Calvin 
* Wendy Crewson como Laura Miller  
* Judge Reinhold como Dr. Neil Miller 
* David Krumholtz como Bernard the Head Elf 
* Paige Tamada como Judy the Elf 
* Peter Boyle como Mr. Whittle  
* Larry Brandenburg como Detective Nunzio  
* Jayne Eastwood como Judy the Waitress 
* Kenny Vadas como the E.L.F.S. Leader
* Chris Benson como Fireman O'Hara
* Mary Gross como Mrs. Daniels

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Noureddine Bedoui

**Noureddine Bedoui** (en ), nado en Ain Taya, na vilaia de Alxer, o 22 de decembro de 1959, é un político alxeriano, actual Primeiro ministro de Alxeria.

Foi Ministro do Interior dende 2015 a 2019. Trala dimisión de Ahmed Ouyahia, como consecuencia das protestas de 2019 en toda Alxeria, foi nomeado primeiro ministro.

## Traxectoria 
### Orixe e educación 
Noureddine Bedoui naceu o 22 de decembro de 1959 en Ain Taya, na vilaia de Alxer.

En 1985, ingresou na Escola Nacional de Administración (ENA) na promoción Mohamed Laid Al Khalifa. Graduouse e despois converteuse en auditor do Tribunal de Contas, despois funcionario de vilaia e varias veces valí ou gobernador (das vilaias de Sidi Bel Abbes, Bordj Bou Arreridj e Setif e Constantina).

### Traxectoria política 
Sen etiqueta partidista, foi Ministro de formación e educación profesional dende o 11 de setembro de 2013 ata o 14 de maio de 2015, antes de ser nomeado Ministro do Interior o 14 de maio de 2015.

O 12 de marzo de 2019 converteuse en Primeiro Ministro, tras a renuncia de Ahmed Ouyahia e o anuncio de Abdelaziz Bouteflika de non presentarse ás eleccións presidenciais, tras as manifestacións masivas que se sucederon durante semanas por todo o país. O 14 de marzo anunciouse a formación dun novo goberno para finais da semana seguinte como moi tarde. O prazo máximo foi superado e finalmente formouse o 31 de marzo. Dous días despois, o 2 de abril, o presidente Abdelaziz Bouteflika dimitiu.

## Notas
Non teísmo

O **non teísmo** é unha definición que se refire as correntes espirituais ou filosóficas que non discorren ou mencionan a crenza nun Deus creador ou absoluto. Diferénciase do ateísmo no que os non teístas poden aceptar conceptos espirituais como a crenza en  entidades superiores ou espíritos, aínda que estes son vistos xeralmente como seres non absolutos que evolucionan e cambian. O filósofo Anthony Kenny distingue os agnósticos, que atopan a premisa «Deus existe» descoñecida, dos non cognotivistas (os non teístas).

Algúns sistemas de crenzas  non teístas son o budismo, o xainismo, o taoísmo e o confucianismo. Aínda que o budismo ten un vasto número de escrituras e prácticas, o núcleo do mesmo, as Catro nobres verdades e o Nobre camiño óctuple, son distinguidas no mundo  por non ter mención algunha de deuses ou algunha noción de veneración. Son puramente éticas meditativas e directrices baseadas nas verdades do sufrimento psicolóxico debido á impermanencia.

Algúns pensadores tenden a cualificar a ensinanza budista como agnóstica por presuntamente "non negar nin aceptar a existencia dun Deus creador". Certamente, diferentes textos budistas deixan implícito que Gautama Buda negaba a existencia dun Deus creador, polo que o budismo non podería ser considerado agnóstico. Exemplo desta negación dunha divindade creadora pode verse no Brahmajala-sutra.

Algo similar acontece co xainismo, relixión moi achegada ao budismo, que de xeito análogo nega expresamente a crenza nun deus creador.

Aínda que o budismo e o xainismo son consideradas relixións non teístas, estas si aceptan a crenza en realidades espirituais, como o renacemento, os milagres e o karma, e na existencia de seres espirituais, como espíritos e deidades. En resumo, ambas non poden considerarse ateístas (ao aceptar, por exemplo, esa existencia de deuses, malia non ser vistos como creadores) nin agnósticas (ao aceptar como certa a crenza en conceptos espirituais como o karma). o seu trato a estes difire moito do concepto tradicional occidental de deidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Animismo
* Ateísmo
* Monoteísmo
* Politeísmo

### Bibliografía 
* "The Reasoner", New Series, No. VIII. 115, .
* Chodron, Pema (2002). When Things Fall Apart. Shambhala Publications, Inc. pp. 39f. ISBN 1-57062-969-2, .
* A New Christianity for a New World: Why Traditional Faith Is Dying and How a New Faith Is Being Born, ISBN 0-06-067063-0, .
* Tillich, Paul. (1951) Systematic Theology, p. 205, .
* Sidney Hook, "The Atheism of Paul Tillich", in Religious Experience and Truth: A Symposium ed. Sidney Hook. (New York University Press, 1961), .
* B. Alan Wallace, Contemplative Science. Columbia University Press, 2007, páxinas 97-98, .
* Nhat Hanh, Thich (1991). Old Path White Clouds: walking in the footsteps of the Buddha. Parallax Press. pp. 299. ISBN 0-938077-26-0, .
* Braverman, Arthur (2002). Mud and Water: The Teachings of Zen Master Bassui. Wisdom Publications. pp. 56. ISBN 0-86171-320-6, .
Angel Stadium of Anaheim

O **Angel Stadium of Anaheim**, orixinariamente chamado **Anaheim Stadium** e posteriormente **Edison International Field of Anaheim**, é un parque de béisbol situado en Anaheim, California (Estados Unidos). Desde a súa apertura serve como estadio local de Los Angeles Angels da Major League Baseball (MLB). Entre 1980 e 1994 tamén albergou os partidos locais de Los Angeles Rams da National Football League (NFL). O estadio é popularmente coñecido como **The Big A** (do inglés: *A Grande A*), alcume acuñado polo xornalista deportivo Bud Furillo. O Angel Stadium é o cuarto estadio en activo  máis antigo da MLB, só por dertás do Fenway Park de Boston, o Wrigley Field de Chicago e o Dodger Stadium dos Ánxeles. Entre outros eventos, albergou os All-Star da MLB de 1967, 1989 e 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anaheim
* Los Angeles Angels

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/angels
* Angel Stadium of Anaheim Seating Chart
Coloeus

[miniatura|250px|*[Coloeus dauuricus*. Lámina na obra de Coenraad Jacob Temminck e Hermann Schlegel *Fauna Japonica* (1833-1850), baseada nas coleccións de Philipp Franz von Siebold (que editou o texto).]]

***Coloeus*** é un xénero de aves paseriformes da familia dos córvidos.

Comprende dúas especies de pequenas aves que semellan seren *corvos en miniatura* e que son coñecidas vulgarmente como **grallas**, unha delas, de distribución europea, está presente en Galicia, mentres que a outra se distribúe polo Extremo Oriente (sueste de Siberia, sur de Mongolia e gran parte da China).

Durante moitos anos, e aínda hoxe para algúns, o xénero foi considerado como un subxénero de *Corvus*.

## Taxonomía 
### Descricíón 
O xénero foi creado en 1829 polo naturalista alemán Johann Jakob Kaup, nun traballo publicado na páxina 114 de *Skizz.Entwick.-Gesch.Europ.Thierw*.
 
### Etimoloxía 
O nome *Coloeus* é un termo do latín científico tirado do nome co que no grego antigo se denominaba ás grallas, κολοιός *koloiós*.

### Especies 
No xénero recoñécense dúas especies:

## Características 
De tamaño relativamente pequeno, tieñen o píleo (mitra ou *cu das aves*), a parte frontal do rostro, as ás e a cola de cor negra, e o resto da súa plumaxe é gris.

A especie oriental é máis pequena que a occidental, e as partes claras da súa plumaxe son máis claras que as da occidental, dunha cor gris clara na oriental, mentres que as da occidental son principalmente de cor gris escura. En cambio, o iris do ollo é máis claro na occidental e escuro na oriental. Ademais, na oriental a garganta e o centro do peito tamén son negros. Polo demais, as dúas especies son moi similares na súa forma corporal, comportamento e chamadas. 

Aínda que debido a isto poderiase argumentar que serían dúas subespecies dunha única especie, non se cruzan nas zonas de Mongolia onde as súas áreas de distribución se superpoñen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Madge, Steve & Burn, Hilary (2013): *Crows and Jays: A Guide to the Crows, Jays and Magpies of the World*. Londres, Reino Unido: A & C Black. ISBN 978-1-4081-5738-1.

### Outros artigos 
* Córvidos
Subrexión de Saarijärvi-Viitasaari

A **subrexión de Saarijärvi-Viitasaari** (en finés *Saarijärven–Viitasaaren seutukunta*) é unha das seis subrexión da rexión de Finlandia Central. En 2017 tiña unha poboación de 30&nbsp;175 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* * 1 de xaneiro de 2001: fundouse a subrexión de Saarijärvi-Viitasaari ao unir as subrexións de Saarijärven e Viitasaari. Os concellos de Kannonkoski, Karstula, Kinnula, Kivijärvi, Kyyjärvi, Pylkönmäki e Saarijärvi movéronse dende a rexión de Saarijärvi, mentres que a subrexión de Viitisaari estaba formada por Pihtipudas e Viitasaari.
* * 1 de xaneiro de 2001: o concello de Pylkönmäki integrouse na cidade de Saarijäri.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
** Sitio web de Kannonkoski  
** Sitio web de Karstula 
** Sitio web de Kinnula 
** Sitio web de Kivijärvi 
** Sitio web de Kyyjärvi 
** Sitio web de Pihtipudas  
** Sitio web de Saarijärvi 
** Sitio web de Viitasaari
PNC Park

O **PNC Park** é un parque de béisbol situado no North Shore en Pittsburgh, Pensilvania (Estados Unidos). É o quinto estadio como local utilizado polos Pittsburgh Pirates da Major League Baseball (MLB). Foi inaugurado durante a temporada 2001 após a demolición do antigo Three Rivers Stadium. O nome do estadio procede do patrocinio de PNC Financial Services, quen posúe os dereitos de nome desde 1998. Con capacidade para 38.747 espectadores, o terreo de xogo é de céspede natural. Financiado en conxunto co estadio Heinz Field dos Pittsburgh Steelers da National Football League (NFL) e o Centro de Convencións David L. Lawrence, o PNC Park está sitiuado á beira do Río Allegheny con vistas ao centro de cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pittsburgh
* Pittsburgh Pirates

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/pirates
* PNC Park Seating Chart
Globe Life Park in Arlington

O **Globe Life Park in Arlington** é un parque de béisbol situado en Arlington, Texas, entre Dallas e Fort Worth. Foi o estadio local dos Texas Rangers da Major League Baseball (MLB) entre 2001 e 2019, así como do Salón da Fama do equipo. Foi construído para subsituír ao Arlington Stadium en 1994, sendo o seu primeiro nome **The Ballpark in Arlington**. O 7 de maio de 2004, Ameriquest Mortgage adquiriu os dereitos de nome do estadio, bautizándoo como **Ameriquest Field in Arlington**. En 2007 os Rangers rompen relacións con Ameriquest e mudan o nome a **Rangers Ballpark in Arlington**. Desde febreiro de 2014, coa adquisición dos dereitos por parte da empresa texana Torchmark Corporation, o estadio recibiu o seu actual nome. En novembro de 2016, os residentes en Arlington aprobaron aumentar os impostos e as taxas de hotel para construír un novo estadio adxacente ao actual, o Globe Life Field, cuxa inauguración foi en 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arlington
* Globe Life Field
* Texas Rangers

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/rangers
* Globe Life Park in Arlington Seating Chart
Chase Field

O **Chase Field**, anteriormente **Bank One Ballpark**, é un parque de béisbol situado no centro de Phoenix, Arizona (Estados Unidos). É o estadio local dos Arizona Diamondbacks, equipo da Liga Nacional da Major League Baseball (MLB). Foi inaugurado en 1998, ano no que os Diamondbacks xogaron o seu primeiro xogo como equipo de expansión. O Chase Field foi o primeiro estadio construído nosEstados Unidos con teito retráctil sobre céspede natural. Con todo, desde 2019 o estadio utiliza céspede artificial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Phoenix
* Arizona Diamondbacks

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/diamondbacks
* Chase Field Seating Chart
Fall Heads Roll

***Fall Heads Roll*** é o vixésimo cuarto álbum de estudio da banda británica de post-punk The Fall, publicado o 3 de outubro de 2005 a través do selo Slogan no Reino Unido e de Narnack Records nos Estados Unidos. Aínda que foi ben recibido pola crítica, non entrou no top 100 da lista británica de álbums, e foi o último disco do grupo antes de realizar grandes cambios de persoal.

## Listaxe de cancións
Falete

**Rafael Ojeda Rojas**, nado en Sevilla o 9 de xaneiro de 1978, coñecido artisticamente como **Falete**, é un cantante español de flamenco e copla.

## Biografía 
Fillo dunha familia de artistas —o seu pai era Falín (1959-2008), membro destacado do grupo Cantores de Híspalis— debutou no Teatro Lope de Vega de Sevilla con 17 anos cantando para La Chunga.

Durante a década de 1990, participou en varios eventos en distintas cidades do mundo, como *Danzas de España*.

Tivo padriños artísticos como Jesús Quintero e na súa discografía aparecen versións de temas de Bambino, Lola Flores, Rocío Jurado, Chavela Vargas, Isabel Pantoja, José Antonio Labordeta, Javier Oliva Tortosa ou Paco Ibáñez.

Participou na cuarta edición do concurso de Antena 3 *Tu cara me suena*.

## Discografía 
**Amar duele* (2004; disco de ouro +60&nbsp;000 copias)
**Puta mentira* (2006)
**Coplas que nos han matao* (2007)
**¿Quién te crees tú?* (2008)
**Sin censura* (2012)

## Notas
XTRMNTR

***XTRMNTR*** é o sexto álbum da banda escocesa de rock alternativo Primal Scream, publicado o 31 de xaneiro de 2000 no Reino Unido a través do selo Creation Records e o 2 de maio nos Estados Unidos por Astralwerks. Afastándose das súas primeiras gravacións máis hedonistas, o grupo tomou unha postura máis política, atacando ao goberno, á policía e a corporacións multinacionais. O seu son é máis agresivo e enérxico que os anteriores traballos de Primal Scream, con sons duros e industriais que forman a base de moitas das súas cancións. Aínda que Gary Mounfield unírase á banda en 1997 e gravara unha selección de temas no seu anterior álbum *Vanishing Point*, este álbum foi a primeira vez que compartía os créditos de coposición co resto da banda, ademais de ser o seu primeiro álbum dende o seu tempo con The Stone Roses. O álbum destaca por ser o derradeiro longa duración de Creation Records, co tema "Accelerator" posteriormente converténdose no derradeiro sinxelo publicado polo selo.

## Listaxe de cancións 
### Notas 
* En "Exterminator" a liña "So look out kid, you keep it all hid" é unha cita da canción de Bob Dylan "Subterranean Homesick Blues", e a liña "Too young kid, you're gonna get hit/Looks like you're never gonna make it off the government list" é do tema de The Jesus and Mary Chain "Blues from a Gun".
* "Kill All Hippies" ten un sampler da voz de Linda Manz da película de 1980 *Out of the Blue*, a sección de cordas da introdución de Labi Siffre "I Got The&nbsp;...", e un breve ruído do principio do tema de Deutsch Amerikanische Freundschaft "Der Mussolini".

## Notas
Citizens Bank Park

O **Citizens Bank Park** é un parque de béisbol situado no Complexo Deportivo South Philadelphia de Filadelfia, Pensilvania (Estados Unidos). É o estadio local dos Philadelphia Phillies, equipo da Major League Baseball (MLB). Inaugurado o 3 de abril de 2004, acolleu o seu primeiro partido oficial o 12 de abril do mesmo ano, no cal os Philleis perderon ante os Cincinnati Reds (4–1). O estadio foi construído para substituír o agora demolido Veterans Stadium, o cal podía albeergar tanto encontros de béisbol como de fútbol americano. Ten capacidade para 42.792 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filadelfia
* Philadelphia Phillies

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/phillies
* Citizens Bank Park Seating Chart
All the Little Animals

***All the Little Animals*** é un filme dirixido e producido por Jeremy Thomas, baseado na novela do mesmo nome obra de Walker Hamilton. Foi adaptado para a pantalla por Eski Thomas, e está protagonizado por Christian Bale e John Hurt. O filme estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cine de Cannes de 1998. Estreouse nos Estados Unidos o 3 de setembro de 1999.

## Personaxes 
*John Hurt como Mr. Summers
*Christian Bale como Bobby Platt
*John Higgins como Dean
*Daniel Benzali como Bernard 'The Fat' De Winter
*James Faulkner como Mr. Stuart Whiteside
*John O'Toole como condutor do camión
*Amanda Boyle como Des
*Amy Robbins como Valerie Ann Platt
*Kaye Griffiths como Lepidopterista
*Sevilla Delofski como Janet
*Helen Kluger como Ice Cream Vendor
*Shane Barks como Bobby de neno
*Sjoerd Broeks como Mark
*Elizabeth Earl como Child in Van
*Andrew Dixon como Philip

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Un oficial e un cabaleiro

***Un oficial e un cabaleiro*** (en ) é un filme romántico estadounidense de 1982 dirixido por Taylor Hackford. Está protagonizado por Richard Gere, Debra Winger e Louis Gossett, Jr., quen gañou o Oscar ó mellor actor secundario polo seu papel no filme, converténdose no primeiro afroamericano en conseguilo. Conta a historia de Zack Mayo (Gere), un candidato a marine que comeza o seu adestramento na escola de Oficiais de Aviación.

## Personaxes 
* Richard Gere como  Zack Mayo
* Debra Winger como Paula Pokrifki
* David Keith como AOC Sid Worley
* Robert Loggia como Byron Mayo
* Lisa Blount como Lynette Pomeroy
* Lisa Eilbacher como Casey Seeger
* Louis Gossett, Jr. como Emil Foley
* Tony Plana como Emiliano Della Serra
* Harold Sylvester como AOC Lionel Perryman
* David Caruso como Topper Daniels
* Victor French como Joe Pokrifki
* Grace Zabriskie como Esther Pokrifki
* Tommy Petersen como Zack de neno
* Elizabeth Rogers como Betty Worley
* John Laughlin como Troy
* Ed Begley Jr. como instrutor da cámara de altitude (voz)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Comerica Park

O **Comerica Park** é un parque de béisbol situado no centro de Detroit, Míchigan (Estados Unidos). É o estadio local dos Detroit Tigers, equipo da Liga Americana da Major League Baseball (MLB). Foi inaugurado en 2000 e substituíu o antigo Tiger Stadium. O nome do estadio é debido ao patrocinio do Banco Comerica, o cal foi fundado na cidade e tiña a súa sede na mesma no momento da súa inauguración. Aínda que Comerica trasladou a súa sede a Dallas, Texas, o banco segue a ter unha forte implantación na zona. A capacidade do estadio é de 41.083 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Detroit
* Detroit Tigers

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/tigers
* Comerica Park Seating Chart
Guaranteed Rate Field

O **Guaranteed Rate Field** é un parque de béisbol situado no centro de Chicago, Illinois (Estados Unidos). É o estadio local dos Chicago White Sox, equipo da Liga Americana da Major League Baseball (MLB). Despois de pasar os White Sox 81 anos no Comiskey Park, trasladáronse ao Guaranteed Rate Field para a temporada 1991. No momento da súa inauguración abriu co nome de **Comiskey Park**, mudando en 2003 a **U.S. Cellular Field** debido ao patrocinio de U.S. Cellular por 68 millóns de dólares durante 20 anos. Con todo, en 2016 Guaranteed Rate, unha empresa local de vivenda, comprou os dereitos durante 13 anos. O estadio está situado xusto ao oeste da Autoestrada Dan Ryan no barrio de Armour Square e adxacente a Bridgeport.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chicago
* Chicago White Sox

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en mlb.com/whitesox
* Guaranteed Rate Field Seating Chart
Real decreto

Un **real decreto**, coñecido tamén polo acrónimo **RD**, no sistema xurídico español, é unha norma xurídica con rango de regulamento que emana do poder executivo (o Goberno) e en virtude das competencias prescritas na Constitución. Con todo, non hai que confundir o contido coa forma de aprobación: os actos que emanan do Consello de Ministros adquiren a forma de real decreto (que é, por tanto, a forma en que se reviste o acto), pero non todo real decreto é un regulamento (iso dependerá do contido).

En calquera caso, o real decreto sitúase na orde de  prelación das normas xurídicas inmediatamente despois das normas con rango de lei e antes da orde ministerial. A súa diferenza coa primeira é que emana do poder executivo e non do poder lexislativo. A súa diferenza coa segunda é que o real decreto precisa para a súa adopción da aprobación do Consello de ministros exclusivamente, mentres que a orde ministerial pode establecerse por parte dun só ministro.

Tanto os reais decretos como as Ordes Ministeriais integran a potestade regulamentaria da Administración Pública. Os regulamentos, en virtude do principio de xerarquía normativa, non poden contradicir o disposto nas leis e a Constitución prohibe que regulen unha serie de materias que reserva á lei. Un real decreto é asinado polo rei e referendado polo presidente do Goberno ou polos ministros competentes.