Anhima cornuta

***Anhima cornuta*** é unha especie de ave anseriforme da familia dos anímidos, a única incluída no xénero *Anhima*.

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Xénero 
O xénero foi descrito en 1760 polo  Mathurin Jacques Brisson.

#### Especie 
A especie descibiuna Linneo en 1766 baixo o nome de *Palamedea cornuta*.

#### Sinónimos 
* Do xénero: e foi descrita en 1766 polo naturalista sueco Carl Linnaeus na duodécima edición do seu *Systema Naturae*, co nome binomial *Palamedea cornuta*.

A especie é hoxe a única situada no xénero *Anhima*, que foi creado polo zoólogo francés Mathurin Jacques Brisson en 1760.

O epíteto específico *cornuta* é a palabra latina para "cornudo". 

O naturalista alemán Georg Marcgrave utilizara o nome latino *Anhima* en 1648 para esta especie na súa *Historia naturalis Brasiliae*. 

## Hábitat e distribución 
### Hábitat 
Vive ao bordo da auga nas selvas de América Central e do Sur. 

### Distribución 
Propia de Suramérica, amplamente estendida, as súas poboacións ocupan boa parte de Colombia, Venezuela, Brasil, Ecuador, Perú, as Güianas e Bolivia. Probabelmente extinguida en Trinidad e Tobago.

## Características 
*Anhima cornuta* é unha ave moi grande, de 84 a 95 cm de lonxitude e 3,5 kg de masa corporal, cun pequeno pico parecido ao dunha galiña. As partes superiores, a cabeza e o peito son de cor negra, con manchas brancas na crista, na gorxa e nas ás coberteiras. Hai unha longa estrutura espiñenta que se proxecta cara a adiante desde a crista. Esta estrutura é única entre as aves e non deriva dunha pluma senón que é unha estrutura cornificada que está lixeiramente unida ao cranio e que crece continuamente mentres se rompe a miúdo na súa punta. Isto dálle o seu nome a esta especie. Ten as patas moi longas e tres dedos grandes en cada unha. O ventre e as coberteiras debaixo das ás son brancas. Ten dous esporóns afiados nas súas ás, e os pés só están parcialmente palmados.

## Comportamento 
Adoitan andar en parellas ou pequenos grupos familiares. Constrúe niños flotantes nos esteiros e descansa sobre árbores altas. Pasa a maior parte do tempo pastando sobre a vexetación flotante ou descansando sobre a copa das árbores, desde onde emite sons guturais que lle serven para demarcar o seu territorio.

Tenden a agruparse, pero son na súa maior parte semisociais, e son bastante sedentarios.

## Alimentación 
Como ave herbívora representa, xunto coas aves fruxívoras, granívoras e nectarívoras, o nivel dos consumidores primarios da cadea trófica nas chairas colombovenezolanas. Aliméntase de diferentes partes das plantas: brotes, follas tenras, raíces, flores e froitos.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, considerando que esta especie ten unha área de distribución extremadamente grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución, e a pesar de que a tendencia da poboación parece ser decrecente, non se cre que o descenso sexa o suficientemente rápido como para achegarse aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tendencia da poboación. O tamaño da poboación pode ser de moderadamente pequeno a grande, pero non se cre que se achegue aos limiares de vulnerábel baixo o criterio do tamaño da poboación. Por estes motivos a especie é avaliada como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep,  Andrew Elliott, Jordi Sargatal, eds. (1992): *Handbook of the Birds of the World. Volume 1. Ostrich to Ducks*. Barcelona: Lynx Edicions ISBN 978-84-8733-410-8. ("Family Anhimidae", pp. 528–535).
* McNish, Thomas (1992): *Naturaleza de Caño Limón. Aves del Llano*. Bogotá: Villegas Editores. ISBN 95-8913-871-3.
* Todd, Frank S. (1991): "Family Anhimidae". En Forshaw, Joseph, ed. *Encyclopaedia of Animals: Birds*. London: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0, p. 87.

### Outros artigos 
*Anseriformes
*Anímidos