open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Taoniinos

A dos **Taoniinos** (*Taoniinae*) é unha subfamilia de moluscos cefalópodos da superorde dos decapodiformes, orde dos egópsidos e familia dos cranquíidos. 
* '*Subfamilia *Taoniinae'''* Pfeffer, 1912
** Xénero *Taonius* Steenstrup, 1861
** Xénero *Teuthowenia* Chun, 1910
** Xéneros *nomen dubium*
*** Xénero *Euzygaena* Chun, 1910
*** Xénero *Hensenioteuthis* Pfeffer, 1900
*** Xénero *Loligopsis* Lamarck, 1812
*** Xénero *Parateuthis* Thiele, 1921
*** Xénero *Phasmatopsis* Rochebrune, 1884
*** Xénero *Zygocranchia* Hoyle, 1909 
*** Xénero *Zygaenopsis* Rochebrune, 1884 (inválido: homónimo júnior de *Zygaenopsis* Felder, 1874 [*Lepidoptera*])

Por outra parte, segundo o Sistema Integrado de Información Taxonómica, para o que o gupo dos egópsidos está considerado como unha suborde (*Oegopsida*) da orde dos téutidos (*Tuethida*), os xéneros da subfamilia serían: 
* *'Subfamilia *Taoniinae*'* Pfeffer, 1912 
**  Xénero *Bathothauma* Chun, 1906
**  Xénero *Belonella* Lane, 1957
**  Xénero *Egea* Joubin, 1933
**  Xénero *Galiteuthis* Joubin, 1898
**  Xénero *Helicocranchia* Massy, 1907
**  Xénero *Liguriella* Issel, 1908
**  Xénero *Megalocranchia* Pfeffer, 1884
**  Xénero *Mesonychoteuthis* Robson, 1925
**  Xénero *Sandalops* Chun, 1906
**  Xénero *Taonius* Steenstrup, 1861
**  Xénero *Teuthowenia* Chun, 1910

## Galería 

File:Galiteuthis glacialis (Ross Sea, Antarctica).jpg|*Galiteuthis glacialis*
File:Colossal squid at Te Papa.jpg|*Mesonychoteuthis hamiltoni*
File:Sandalops melancholicus.jpg|*Sandalops melancholicus*
File:Taonius pavo2.jpg|*Taonius pavo*
File:Taonius borealis.jpg|*Taonius borealis*
File:Teuthowenia megalops 2.jpg|*Teuthowenia megalops*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Voss N. A. (1980): "A generic revision of the Cranchiidae (Cephalopoda: Oegopsida)". Bulletin of Marine Science 30 (2): 365-412.
### Outros artigos 
* Cefalópodos
* Coleoideos
* Téutidos
* Cranquíidos

### Ligazóns externas 
* *Taoniinae''  na EOL.
Ignacio Cordero Alonso

**Ignacio Cordero Alonso**, nado en Zamora en 1847 e finado en Baiona o 19 de xaneiro de 1929, foi un médico e político español.

## Traxectoria
Naceu en 1847 en Zamora, e trasladouse a Madrid para estudar medicina. Obtivo a licenciatura na capital e xa instalado alí dedicouse por completo ao traballo de médico. A finais da década de 1880 chegou a Baiona por motivos de saúde para pasar unha tempada buscando repouso, e desde entón frecuentou a vila todos os veráns.

En 1893 conseguiu xunto co baionés Agapito Ordóñez unha concesión a perpetuidade para construír un balneario na praia da Cuncheira. Creouse en 1896, cun edificio de madeira e 20 casetas na praia. Polo balneario pasaron personalidades como Ramón y Cajal, Marqués de Quintanar ou Mercedes Ruíz de la Escalera.
Colaborou en prensa escrita, e obtivo por oposición unha praza como organista nun templo relixioso. Foi elixido alcalde por unanimidade trala dimisión de Manuel Barreiro Álvarez en xuño de 1925. Ocupouse da sanidade en Baiona, entre outras, arranxando o Hospital Sancti Spiritus da vila. A súa dimisión chegaría pronto, en xuño de 1926, ao pouco de cumprir un ano no cargo. Sucedeuno por Pedro Miranda Suárez de Puga.

Faleceu poucos anos despois en Baiona, o 19 de xaneiro de 1929.
Igrexa de Santo André da Coruña

A **igrexa de Santo André** é un templo relixioso de estilo neorrománico situado na rúa homónima da Coruña.

## Historia 
A primitiva capela de Santo André foi construída no século XIII pola confraría de mareantes no barrio da Pescadería para honrar ao apóstolo pescador. Posteriormente construíuse tamén un hospital, que desapareceu por mor do sitio de Drake (1589). No século XVII tiveron lugar na igrexa as actividades pastorais da Compañía de Xesús mentres non tivo convento propio na cidade e no hospital funcionou durante uns anos a partir de 1621 a Escola de Navegación.

O exterior, de estilo historicista mestura o neorrománico co protogótico. A fachada ten dous corpos con arcos de medio punto e unha inscrición conmemorativa no tímpano. Coróase cunha torre con agulla piramidal.

No adro existe un cruceiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Igrexa castrense
* Capilla castrense
Club Deportivo Huachipato

O **Club Deportivo Huachipato** é un club de fútbol chileno da cidade de Talcahuano. Foi fundado o 7 de xuño do 1947. Actualmente compite na Primeira División de Chile.

## Palmarés 
* **3 Liga chilena de fútbol**: 1974, 2012, 2023
* **1 Liga chilena de segunda división**: 1966
* **1 Participación Copa Liberdadores 1975**, segundo no seu grupo
* **1 Clasificación copa Suramericana 2006**
* **1 Clasificación liguilla copa suramericana 2007**

## Xogadores 
### Cadro actual 
O cadro actual de xogadores destacados é o seguinte:

* 20px Pablo Caballero
*  Luís Chavarría 
*  José Contreras 
* 20px Omar Gómez O.
*  Luis Eyzaguirre
*  Héctor Mancilla
*  Rodrigo Millar
*  Pedro Morales
*  Norberto Raffo
*  Cristián Reynero
* 20px Carlos Sintas
*  Cristián Muñoz
*   Javier di Gregorio
*   Mario Vener
*  Juan Francisco Viveros
*  Jonny Walker
*  Renzo Yáñez

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Georg Johann Pfeffer

miniatura|250px|A lura *Chiroteuthis veranyi* debuxada por G. J. Pfeffer en 1912, en *Die Cephalopoden der Plankton-Expedition*.
**Georg Johann Pfeffer**, nado en Berlín en 1854 e finado en 1931, foi un  zoólogo alemán.

## Traxectoria 
Traballou a partir de 1887 como conservador do Museo de Historia Natural de Hamburgo (*Naturhistorisches Museum zu Hamburg*), que se fundara en 1843 e que foi destruído durante a segunda guerra mundial. Publicou unha serie de artigos sobra a fauna antártica entre 1889 et1890. Dedicouse nun principio principalmente ao estudo dos cefalópodos.

A base de datos World Register of Marine Species relaciona 133 taxa mariños nomeados por Pfeffer.

Georg Johann Pfeffer tamén estudou os anfibios e os réptiles, describindo e nomenado varias novas especies para a ciencia.

## Honras 
Diversos autores dedicáronlle varias especies, entre elas:
* *Ebalia pfefferi* De Man, 1888
* *Abraliopsis pfefferi* Joubin, 1896
* *Helicocranchia pfefferi* Massy, 1907
* *Metasepia pfefferi* Hoyle, 1885
* *Sepiola pfefferi* Grimpe, 1921.

## Abreviatura 
A abreviatura **Pfeiffer** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biographical Etymology of Marine Organism Names 
* von Martens E. & Pfeffer G. J. (1886): "Die Mollusken von Süd-Georgien nach der Ausbeute der Deutschen Station 1882–83". 65–134.
* Pfeffer G. J. (1912): "Die Cephalopoden der Plankton-Expedition". Zugleich eine Monographische Übersicht der Oegopsiden Cephalopoden. In: *Ergebnisse der Plankton-Expedition der Humboldt-Stiftung*, Band 12, Lipsius & Tischer, Kiel und Leipzig.
* Pfeffer G. J. (1930): "Zur Kentniss tertiärer Landschnecken." *Geologische und Paleontologische Abhandlungen* novas series, **17** (3): 1–230.

### Ligazóns externas 
* Obras de Pfeffer en Internet Archive.
Cranquiinos

A dos **cranquiinos** (*Cranchiinae*) é unha subfamilia de moluscos cefalópodos da superorde dos decapodiformes, orde dos egópsidos e familia dos cranquíidos.

## Clasificación 
A subfamilia fou descrita en 1849 polo veterinario e biólogo dinamarqués Victor Prosch, ou en 1912 polo zoólogo alemán Georg Johann Pfeffer, segundo os autores.

A taxonomía dos cefalópodos, como a de todos os moluscos está hoxe aínda en discusión.

### Clasificación segundo o WoRMS 
Segundo o World Register of Marine Species, a subfamilia comprende os seguintes xéneros:

* '*Subfamilia *Cranchiinae'''* Prosch, 1849
** Xénero *Bathothauma* Chun, 1906
** Xénero *Cranchia* Leach, 1817
** Xénero *Egea* Joubin, 1933
** Xénero *Euzygaena* Chun, 1910
** Xénero *Galiteuthis* Joubin, 1898
** Xénero *Helicocranchia* Massy, 1907
** Xénero *Hensenioteuthis* Pfeffer, 1900
** Xénero *Leachia* Lesueur, 1821
** Xénero *Liguriella* Issel, 1908
** Xénero *Liocranchia* Pfeffer, 1884
** Xénero *Loligopsis* Lamarck, 1812
** Xénero *Megalocranchia* Pfeffer, 1884
** Xénero *Mesonychoteuthis* Robson, 1925
** Xénero *Parateuthis* Thiele, 1921
** Xénero *Phasmatopsis* Rochebrune, 1884
** Xénero *Sandalops* Chun, 1906

### Clasificación segundo o ITIS 
Porén, segundo o Sistema Integrado de Información Taxonómica, para o que o gupo dos egópsidos está considerado como unha suborde (*Oegopsida*) da orde dos téutidos (*Tuethida*), os xéneros da subfamilia serían: 
* *'Subfamilia *Cranchiinae*'* Pfeffer, 1912 
** Xénero *Cranchia* Leach, 1817
** Xénero *Drechselia* Joubin, 1931
** Xénero *Leachia* Lesueur, 1821
** Xénero *Liocranchia* Pfeffer, 1884

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. I*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. II*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Voss, Nancy A. (1980): "A generic revision of the Cranchiidae (Cephalopoda: Oegopsida)". *Bulletin of Marine Science* **30** (2): 365-412.

### Outros artigos 
* Cefalópodos
* Coleoideos
* Decapodiformes
* Egópsidos

### Ligazóns externas 
* *Cranchiinae* en CephBase.
* *Cranchiinae* no ITIS.
* *Cranchiinae''  na EOL.
Biblioteca Ánxel Casal

A **Biblioteca Ánxel Casal** é unha biblioteca pública da cidade de Santiago de Compostela, en Galicia. Está situada nun edificio de nova construción, cunha superficie de 5.000 m2. En 2010 contaba cunha colección de 90.000 títulos, a meirande parte deles de libre acceso, e un total de 418 postos de lectura.

É unha das bibliotecas nodais das seis que se integran na Rede de Bibliotecas de Galicia.

O nome da biblioteca provén de Ánxel Casal, antigo alcalde da cidade e fundador da Editorial Nós.

## Servizos
A biblioteca conta cunha completa hemeroteca, unha comiteca, un fondo local con documentos pertencentes a Santiago de Compostela e ao Camiño de Santiago, unha biblioteca infantil e unha videoteca, ademais dunha sala de lectura con 180 postos e un salón de actos onde se realizan todo tipo de actividades.

Entre os servizos que proporciona: 
* consulta en sala de todos os documentos (en calquera soporte)
* préstamo (individual, colectivo e interbibliotecario) e autopréstamo
* préstamo de e-readers e libros electrónicos, e ordenadores portátiles
* información e referencia
* formación de usuarios
* biblioteca accesíbel (para discapacitados)
* reserva de salas
* consulta de Internet (36 postos e Wi-Fi libre en toda a biblioteca)
* 15 OPACs web ou Catálogo en liña
* reprografía, escáner,...

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Biblioteca virtual

### Ligazóns externas
* Portal web da Biblioteca Pública de Santiago Ánxel Casal
* Flickr da Biblioteca Pública de Santiago Ánxel Casal

* Pinterest da Biblioteca Pública de Santiago Ánxel Casal
Cranchia scabra

***Cranchia scabra*** é unha especie de molusco cefalópodo da superorde dos decapodiformes, orde dos egópsidos, familia dos cranquíidos,
**Cranchia hispida* Pfeffer, 1884 
**Cranchia tenuitentaculata* Pfeffer, 1884
**Loligo cranchii* Blainville, 1823
**Octopus eylais* d'Orbigny, 1834

## Características 
[miniatura|250px|*Octopus eylais* [Alcide d'Orbigny|d'Orbigny (= *Cranchia scabra*), debuxo de Paul Louis Oudart (1796–1860) en ''Voyage dans l'Amérique méridionale'' de Alcide d'Orbigny.]]

*Cranchia scabra* é unha especie de *lura de cristal* de pequeno tamaño (aproximadamente 150&nbsp;mm).

Cando está en perigo, mete a súa cabeza e os seus brazos na cavidade paleal e as súas aletas ahírense ao manto formando co restpo do corpo unha especie de bóla. As pequenas puntas, sen dúbida, ofrecen algún tipo de protección, pero non se sabe se os depredadores se ven afectados por iso e como. Ademais, a lura  pode expulsar borra na cavidade paleal, que fai a *bóla* completamente opaca.  incluíndo o mar Mediterráneo. Encóntrase en mar aberto cerca da superficie e en profundidades medias.

Esta especie ten paralarvas planctónicas. Por estudos baseados na morfoloxía e crecemento dos seus estatólitos, parece que o seu ciclo vital consta de dous estadios: unha etapa de rápido crecemento epipelágico durante a cal os individuos alcanzan unha lonxitude do manto de 120 a 130&nbsp;mm en 4 ou 5 meses, seguida doutra etapa adulta en auguas profundas.

## Inimigos 
Esta especie sofre depredación, entre outros, por parte do caldeirón tropical (*Globicephala macrorhynchus*), os petreis *Pterodroma heraldica*, *P. neglecta* e *P. ultima*. e peixes como o atún patudo (*Thunnus obesus*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. I*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. II*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Voss N. A. (1980): "A generic revision of the Cranchiidae (Cephalopoda: Oegopsida)". *Bulletin of Marine Science* **30** (2): 365-412.

### Outros artigos 
* Cefalópodos
* Coleoideos
* Decapodiformes
* Egópsidos
* Cranquiinos

### Ligazóns externas 
* *Cranchia scabra* Leach, 1817 en FishBase .	
* *Cranchia scabra* Leach, 1817 en CephBase.
Sigmundur Davíð Gunnlaugsson

**Sigmundur Davíð Gunnlaugsson**, nado o 12 de marzo de 1975 en Reiquiavik, é un político islandés. Foi primeiro ministro de Islandia entre o 23 de maio de 2013 e o 7 de abril de 2016.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog Persoal
Diario 16 de Galicia

***Diario 16 de Galicia*** foi un xornal rexional que se publicou entre 1989 e 1997 en Vigo.

## Historia e características 
Apareceu en 1989. Estivo dirixido primeiramente por Segundo Mariño, posto que deixou en 1990 para incorporarse á dirección de *La Voz del Tajo*, de Toledo, sendo substituído por Xosé Miguel Alonso Boó. Manuel Quintero foi o seu último director. Entre os seus redactores figuraron entre outros Carlos Punzón, Amelia Pastor, Alberto Alonso, Edurne Baines, Blanca Docampo, Javier Prado, Antonio Lamas, Miguel Lorenzo, Álvaro Otero, Manuel de Castro, Manuel V. Sola, Jaime Conde, María Alonso, Susi Quintana, Xavier López, Alicia Huidobro, Isabel Fernández, Javier Vizoso, Isabel Fernández, Paula Roca, Miguel Túñez, Carlos Miragaya, Miguel Toval, José Luis Álvarez, Ujué Foces, Elisa Lois, Lino Blanco, Nano Cambeiro, Pepe Domínguez, Manuel Méndez, Roberto Gómez, Adriano Rivera, Fran Alonso, Fernando Ramos Fernández, Armando G. Alonso, Mónica Justo, Miguel Á. Rodríguez, Xosé Luís García Canido, Antón Xil, Lalo R. Villar, Eduardo Castro ou Virginia Barros e entre outros colaboradores, Chichi Campos, Xosé Domínguez González, Margarita Ledo Andión e Francisco Martínez Bouzas.

Entre os suplementos do xornal destacaron *Biosfera* e *Galicia Literaria*, dirixida por Manuel Forcadela e Xosé Ramón Pena. Entre 1991 e 1992 publicaron a colección de libros Biblioteca de Autores Galegos, con 90 títulos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2011). *Contesta ou disparo*
* 
*  e  (2010). *O capital da cultura. Unha achega ás industrias culturais de Galicia*. Fundación Caixa Galicia.
* 

### Outros artigos 
* *Diario de Galicia*
* Diario 16
Rego de Samai

O **rego de Samai** é un afluente do río Rato

## Curso 
Nace no lugar de Bosende de Abaixo, no concello de Lugo, polo que discorre uns 1040 m. Forma unha fervenza duns tres metros de altura que verte as súas augas no río Rato, tamén coñecido nese tramo como río da Chanca. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Río Rato
*Río Fervedoira
Río Fervedoira

O **río Fervedoira** é un afluente do río Rato que discorre polo nordeste do concello de Lugo.

## Curso 
Nace nas Carreciñas a 578 m de altitude, ó pé do Outeiro de Fompedriña, próximo á aldea de Vilachá, na parroquia de Labio, en Lugo. Adéntrase na parroquia de Rubiás, onde recibe o rego de Vilariño pola marxe esquerda e o rego Abelairas pola marxe dereita . Divide despois as parroquias de Pedreda e Santa María de Muxa, onde o cruza a autovía A-6 . Finalmente aproxímase á cidade polo barrio de Galegos e desemboca no río Rato, que dende ese punto se coñece tamén como río da Chanca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Río Rato
Hamanxia

miniatura|300px|Mapa do Neolítico Medio europeo no que está indicada en lila a área da cultura de Hamanxia.

**Hamanxia** (*Hamangia*) foi unha cultura do Neolítico Medio do norte dos Balcáns, que incluía a área do río Danubio, cuxa evolución comeza aproximadamente entre o 5250 e o 5200 a. C. Os países que foron fogar da Hamanxia foron Romanía e Bulgaria. O seu nome procede do poboado de Baia-Hamangia descuberto en 1953 preto do lago Goloviţa en Romanía.

## Trazos 
Os trazos característicos da cultura de Hamanxia eran a produción de vasos cerámicos decorativos con complexas decoracións de debuxo xeométricos e terracotas de figuriñas humanas que expresaban unha profunda espiritualidade en contraste coa vida cotiá. En particular, dúas figuriñas coñecidas como "os pensadores" e "as mulleres sentadas están consideradas obras mestras da arte Neolítica.

## Orixe 
A cultura de Hamanxia orixinada no nordeste do Mediterráneo, aparentemente é unha herdanza cultural que inclúe as de Vinca, Dudesti e Karanovo III. A cultura de Hamanxia caracterizouse por unha forte estabilidade, que dificulta a nosa percepción da súa evolución xeográfica e cronolóxica.

## Desaparición 
[thumb|A "muller sentada" e o "pensador" de Hamanxia. Museo de Historia Natural e Arqueoloxía, [Constanța.|alt=Dúas estatuiñas sentadas dunha muller e dun home e cor negra]]
A cultura de Hamanxia desapareceu no V milenio a. C. (entre 4550 e 4500 a.C.), cando se produciron as migracións de novas culturas na rexión entre os Balcáns e os Cárpatos. Polo tanto, as moi dinámicas comunidades Boian asimilaron as comunidades Hamanxia durante a súa transición cara á cultura de Gulmenita. Esta asimilación contribuíu á xénese dunha variante transitoria da cultura de Gumelnita entre o mar Negro e o Danubio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Neolítico Medio
* Balcáns
Rexión de Toluca

A **rexión Toluca** ou **XIII Rexión de Toluca**, é unha das 16 rexións demarcadas polo goberno do estado de México.

## Concellos 
* Almoloya de Juárez
* Almoloya del Río
* Calimaya
* Chapultepec
* Mexicaltzingo
* Metepec
* San Antonio la Isla
* San Mateo Atenco
* Rayón
* Tenango del Valle
* Texcalyacac
* Toluca
* Zinacantepec

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Estado de México
Concello de Calimaya

miniatura|250px|Pazo municipal de Calimaya.

**Calimaya** é un concello do Val de Toluca no Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Toluca, Metepec, San Antonio la Isla, Rayón, Chapultepec, Mexicaltzingo, Atizapán e co Tenango del Valle. A súa área é de 101.19&nbsp;km², e a súa poboación é de 47,033 habitantes. A cabeceira municipal é Calimaya de Díaz.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Concello de Calimaya INEGI, 2009.
Trần Đại Quang

**Trần Đại Quang**, nado en Ninh Bình, Vietnam do Norte**,** o 12 de outubro de 1956 e finado en Hanoi o 21 de setembro de 2018, foi un profesor de matemáticas e político vietnamita, que foi presidente do Vietnam do 2 de abril de 2016  até a súa morte en 2018.

## Notas
Manolo Tena

**José Manuel de Tena Tena**, máis coñecido como **Manolo Tena**, nado en Benquerencia de la Serena, Badaxoz, o 21 de decembro de 1951 e finado en Madrid o 4 de abril de 2016 foi un compositor e cantante español.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cucharada
Concello de Durango

**Durango** é un municipio do Estado de Durango, en México. A súa área é de 9306.432&nbsp;km², e a súa poboación é de 582 267 habitantes en 2010. A cabeceira municipal é Victoria de Durango.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Concello de Durango INEGI, 2009.
Harvard Dictionary of Music

O ***Harvard Dictionary of Music*** (en galego: *Dicionario Harvard da música*) é un dicionario enciclopédico de música publicado por *Belknap Press*, de *Harvard University Press*.

## Edicións 
Esta obra foi editada en diversas ocasións:
# En 1944 publicouse a primeira edición, da que se encargou Willi Apel. 
# En 1969 saíu á luz a segunda edición, tamén editada por Apel. 
# En 1986 un novo editor, Don Michael Randel, fíxose cargo da terceira edición. O libro foi retitulado como *The New Harvard Dictionary of Music* (en galego: *Novo Dicionario Harvard da música).* Esta edición contou coa ampliación da cobertura da música ao século XX e á música non occidental, así como a inclusión de información sobre jazz e música popular por primeira vez. 
# En 2003 aparece a cuarta e derradeira edición ata hoxe, tamén editada por Randel. Nesta ocasión, o libro recupera o seu antigo título. 
De xeito diferente a algúns outros libros de referencia estándar da música, o* Harvard Dictionary of Music* non inclúe entradas biográficas. Os datos biográficos pódense atopar nun volume complementario, *The Harvard Biographical Dictionary of Music* (en galego: *Dicionario Harvard biográfico da música*), publicado en 1996, que contén aproximadamente 5.500 entradas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Apel, Willi (ed.): *Harvard Dictionary of Music.* Harvard University Press, 1969 [1944].
* Randel, Don Michael & Apel, Willi (eds.): *The New Harvard Dictionary of Music.* Harvard University Press, 1986.
* Randel, Don Michael (ed.): *The Harvard Biographical Dictionary of Music.* Harvard University Press, 1996. 
* Randel, Don Michael (ed.): *The Harvard Dictionary of Music.* Harvard University Press, 2003.
Lingua warlpiri

O **warlpiri** é unha lingua aborixe de Australia falada no Territorio do Norte por arredor de 2&nbsp;500 persoas. Pertence á familia lingüística de linguas pama-nyunganas e é unha das linguas indíxenas australianas máis importante por número de falantes. Segundo os datos de 2006 tiña 2&nbsp;507 falantes. O warlpiri está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Localización 
Os seus falantes atópanse principalmente en varios asentamentos e cidades do Territorio do Norte como Ali Curung Willowra, Alice Springs, Darwin, Katherine, Lajamanu e Yuendumu, aínda que tamén se poden encontrar en zonas de Australia Occidental en contacto coa lingua kukatja.

## Fonoloxía 
Nas seguintes táboas do sistema fonolóxico da lingua warlpiri, os símbolos en **letra grosa** amosan o alfabeto práctico usado pola comunidade warlpiri. Os valores do Alfabeto Fonético Internacional están entre corchetes ([ - ]).

### Vogais 
A lingua warlpiri ten un sistema estándar de tres vogais similar ao do árabe clásico. Distingue entre vogais longas e curtas o que fai un total de seis sons vocálicos.

### Consoantes 
## Dialectos 
Existen varios dialectos de lingua warlpiri mais non hai consenso sobre o seu número. Laughren e Hale (1996) identifican sete dialectos principais:

* Warrmarla (tamén coñecido como warlpiri occidental)
* Ngardilypa (warlpiri noroccidental)
* Wawulya (warlpiri suroccidental)
* Warnayaka (warlpiri central-setentrional)
* Ngaliya (warlpiri meridional)
* Yarlpiri (warlpiri do río Lander ou simplemente warlpiri)
* Wakirti Warlpiri (warlpiri do río Hansen)

## Lingua de sinais warlpiri 
A lingua de sinais warlpiri é unha lingua de sinais que complementa ou substitúe a lingua warlpiri en determinadas situacións de comunicación. Ten a súa orixe nos tabús da linguaxe propios do pobo warlpiri. Trátase dun sistema de comunicación tan completo como a propia lingua oral e é unha das máis complexas e elaboradas de entre as linguas de sinais aborixes de Australia, así como a máis documentada e estudada.

## Recoñecemento institucional 
En decembro de 2015, a deputada liberal Bess Nungarrayi Price, tentou empregar a lingua warlpiri no Parlamento do Territorio do Norte, mais foi chamada á orde. En febreiro de 2016 demandou o recoñecemento oficial das linguas aborixes nesta institución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
### Ligazóns externas 
*A lingua warlpiri en Ethnologue.com
José Arias Uría

**José Arias Uría**, nado en Ferrol en 1799 e finado na Coruña o 3 de xaneiro de 1873, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ángel Arias de Cal e de Francisca Uría, ao pouco de nacer a familia trasládase a Betanzos. Licenciado en leis pola Universidade de Santiago de Compostela en 1825, onde militou en organizacións liberais. Casou con Josefa Sande. Foi avogado en Betanzos. Deputado a Cortes en 1839 polo Partido Progresista, presidiu a Xunta Revolucionaria de Betanzos despois do pronunciamento de Espartero de 1840. Volveu ser deputado ao ano seguinte, e denunciou en 1842 actos de corrupción no Goberno do Rexente. En 1844 foi deputado provincial da Coruña e tivo que exiliarse un tempo en Portugal durante a década moderada. Despois do seu regreso do exilio cando os progresistas conseguiron o poder, ingresou na carreira xudicial e foi nomeado Fiscal na Audiencia de Mallorca en 1854. O 15 de xaneiro de 1856 foi nomeado ministro de Graza e Xustiza cesando o 14 de xullo dese mesmo ano. Intentou a resolución do problema da Lei orgánica do poder Xudicial e os problemas en torno á relación coa Igleaia católica. Foi protagonista de todos os movementos revolucionarios de Betanzos entre 1820 e 1873.

## Vida persoal 
Foi avó de Víctor Montoto Arias.

## Notas
Harvard University Press

**Harvard University Press** (HUP) é unha editorial fundada o 13 de xaneiro de 1913, como unha división da Universidade Harvard, e especializada en publicacións académicas. En 2005 publicou 220 títulos novos. É membro da Association of American University Presses. A editorial ten as súas sedes en Cambridge, Massachusetts, preto de Harvard Square, e en Londres, Inglaterra.
Entre os seus autores de maior relevancia atópanse Eudora Welty, Walter Benjamin, E. O. Wilson, John Rawls, Emily Dickinson, Stephen Jay Gould, Helen Vendler, e Carol Gilligan.

## Marcas editoriais e series relacionadas 
HUP é propietaria da marca Belknap Press, que se inaugurou en maio de 1954 coa publicación da *Harvard Guide to American History* (en galego*: Guía Harvard da Historia Americana).* A serie *John Harvard Library* publícase baixo o selo Belknap.

Harvard University Press distribúe a colección *Loeb Classical Library* e é editora de *I Tatti Renaissance Library* e de *Dumbarton Oaks Medieval Library*.

Outras editoriais de nome similar son *Harvard Business Press*, que é parte de Harvard Business Publishing, e a independente Harvard Common Press.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Blog de Harvard University Press
María Antonia Álvarez Yáñez

**María Antonia Álvarez Yáñez**, nada en Tapia de Casarego (Asturias) o 31 de marzo de 1948, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias Económicas pola Universidade de Bilbao. Funcionaria do Corpo Técnico do Concello de Ourense. Militante do PSOE dende 1978, foi elixida deputada do Parlamento de Galicia polo PSdeG-PSOE nas eleccións autonómicas de 1989. Volveu ser elixida deputada nas autonómicas de 1993 e 1997. É membro da Executiva do PSdeG-PSOE dende 1994.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Actividade política
Concello de San Mateo Atenco

**San Mateo Atenco** é un concello do Val de Toluca no Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Toluca, Lerma e con Metepec. A súa área é de 27,38&nbsp;km², e a súa poboación era de 72.579 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Mateo Atenco.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Concello de San Mateo Atenco INEGI, 2009.
Perieco

Crese que os **periecos** eran os habitantes das cidades costeiras e dalgúns asentamentos terra dentro de Laconia conquistados polos espartanos, pero non reducidos á condición de ilotas. Eran persoas libres que gozaban de certos dereitos, excepto dos políticos.

## Condicións de vida 
Vivían e cultivaban as súas terras en asentamentos sometidos á autoridade de Esparta, afastados do núcleo central espartano en torno ao río Eurotas, onde se situaban os *klêros* (parcelas propiedade de cidadáns), cultivados polos ilotas. De aí deriva o nome, posto que periecos significa *que viven ao redor de* (provén de περί: *ao redor de*, e οἴκος -pronunciado «oikos»-: casa); é dicir, ao redor de Esparta. En efecto, moraban na costa e en zonas montañosas de Laconia.

A terra onde habitaban era alleábel: susceptíbel de compra e venda, pois non pertencía ao estado. Segundo fose a localización dos asentamentos variaban as súas actividades. As principais eran a artesanía e o comercio, daquela a agricultura e a gandaría. Inclusive podían participar nos Xogos Olímpicos e posuír escravos.

Os núcleos de poboación dos periecos chegaron a desenvolver certa autonomía. Estaban suxeitos ao control de maxistrados espartanos, os *harmostas.* Había vinte harmostas, un por cada división do territorio perieco.

## Obrigacións 
Aos individuos desta clase social, o Estado impúñalles varias obrigacións, fundamentalmente no servizo militar: debían proporcionar continxentes de hoplitas, que combatían xunto aos espartanos, aínda que en unidades separadas. Tamén integraban a tripulación da escasa mariña espartana e o persoal de manufactura dalgúns artigos. Así mesmo estaban suxeitos a pago de tributos (os mesmos que achegaban os cidadáns espartanos).

Non podían casar con espartanas. Non se atopa rexistrada algunha rebelión ou sublevación protagonizada por periecos. Por iso inférese que a súa posición no Estado espartano era levadía.

Vivían en comunidades de organización autónoma en Laconia, ao redor dos lugares ocupados polos espartiatas, en Cinura, na illa de Citera e en Mesenia. Incluso podían desempeñar cargos de importancia e responsabilidade, como o perieco Diníada, que aparece ao mando dunha embarcación da frota peloponesia. Probabelmente eran descendentes de poboacións locais sometidas polos dorios.
Vida e morte

***Vida e morte*** é o primeiro álbum de estudio do cantante e compositor español Amancio Prada. Foi publicado en 1974, baixo o selo Disques Alvarès.

O disco gravouse nos estudios Sofreson (París) en novembro de 1973. No álbum, Amancio musica poemas de distintos autores, tanto en galego (Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro, Darío Xohán Cabana) como en castelán (Nicolás Guillén, Miguel Hernández, Luis López Álvarez), así como poemas propios (os temas "Labregos" e "Canción de amor Nº 2").

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do álbum na páxina oficial de Amancio Prada 
* Datos do álbum en discogs.com
No Cities to Love

***No Cities to Love*** é o oitavo álbum da banda estadounidense de punk rock Sleater-Kinney, publicado o 20 de xaneiro de 2015 a través do selo Sub Pop Records. É o seu primeiro disco tras unha década de hiato e da edición do seu traballo *The Woods* en 2005. O álbum recibiu boas críticas e foi incluído en varias listas de mellores álbums de 2015.

## Gravación e edición 
O álbumm foi gravado en segredo principalmente en Tiny Telephone Recordings, en San Francisco, con sesións adicionais en Electrokitty, Seattle e Kung Fu Bakery, Portland. Foi producido por John Goodmanson.

O 22 de decembro de 2014, *No Cities to Love* foi posto en streaming accidentalmente tres semanas antes pola discográfica da banda, Sub Pop Records. Cara ao día 30 de xaneiro de 2015, dez días despois do seu lanzamento, o disco levaba vendidas 28 000 copias nos Estados Unidos segundo Nielsen SoundScan.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Chan (revista)

***Chan*** foi unha revista publicada en Madrid entre 1969 e 1971 pola comunidade galega na emigración, co subtítulo de ***La revista de los gallegos***.

## Historia e características 
O primeiro número apareceu o 22 de febreiro de 1969, dirixida por Raimundo García Domínguez "Borobó". Publicáronse 38 números en dous períodos diferentes: os 33 primeiros, entre febreiro de 1969 e setembro de 1970, saíron publicados con periodicidade quincenal, con Jesús Tobío como subdirector e redactor xefe. Logo dun tempo retomouse a publicación en marzo de 1971, con periodicidade mensual e baixo a dirección de Fernando Ónega.

Segundo explica José Fernández Ferreiro no primeiro artigo da sección "Obradoiro", o obxectivo de *Chan* era dar continuidade á publicación compostelá *La Noche*, publicada entre 1946 e 1967. A propia sección de Fernández Ferreiro en *La Noche* foi continuada por Borobó con “Anacos”. Tamén buscaba relación coa revista barcelonesa *Destino*. para buscar novos públicos máis alá do sector ligado á Editorial Galaxia e a revista *Grial*. A publicación estaba escrita en boa parte en castelán, limitándose o galego a certas seccións ou títulos. Segundo dixo Antonio Vilaseca nunha entrevista na propia revista *Chan*, “Galicia ha de desarrollarse fortaleciendo su personalidad, pero sin que ello signifique una renuncia al castellano”.

Os seus contidos incluían desde a política do momento asociada con Galiza á cultura de masas, pasando pola economía, os problemas de infraestruturas da sociedade galega, o humor ou a política internacional antiestadounidense. No eido cultural acollía traballos sobre música, historia e literatura.

Entre os seus colaboradores estaban Manuel Torre Iglesias, Concha Castroviejo, Antonio Odriozola, Avelino Gómez Ledo, Xesús Alonso Montero, Perfecto Conde Muruais, Xosé Ramón Fernández-Oxea, José Fariña Jamardo, Juan Antonio Porto, José Fernández Ferreiro, Manuel Blanco Tobío, Ánxel Fole ou Ramón Otero Pedrayo. Na segunda etapa colaboraron tamén Xesús Pérez Varela, Xosé Armesto Faginas, Xesús Rábade, Carlos González Reigosa, Ricardo Carballo Calero e Valentín Paz-Andrade.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* Acuña Trabazo, A. (2014): *Conciencia política e literatura galega en Madrid (1950-2000)*. Vigo: Xerais. ISBN 9788499146294
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Cueca chilota

A **cueca chilota** é unha das variantes rexionais do baile homónimo chileno no que unha parella segue un patrón mixto sen tocarse nin mirarse (tamén pode adaptarse para un trío); este tipo de cueca «é moi brincada e zapateada para entrar en calor, e a muller busca o home, que é máis indiferente que no centro de Chile». Así mesmo, cómpre destacar que en zonas do arquipélago de Chiloé ten unha forte connotación relixiosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Valse chilote
* Cueca brava
* Cueca nortina
* Cueca porteña
Tino rangatiratanga

***Tino rangatiratanga*** é unha palabra maorí que quere dicir "soberanía absoluta". Tamén é o nome dunha bandeira coa que se identifica o pobo maorí en actos públicos e manifestacións. Aparece na versión maorí do Tratado de Waitangi, asinado pola Coroa Inglesa e os xefes Maories (rangatira) en 1840. Converteuse nunha das frases máis polémicas na análise retrospectiva do Tratado, no medio do debate en torno ás obrigacións acordadas por cada un dos máis de 500 signatarios. A frase dispón no discurso histórico e político actual sobre as relacións raciais en Nova Zelandia, e é moi usada polos grupos en defensa dos maorís. En 1990 deseñouse unha bandeira baseada no *tino rangatiratanga*, que foi aceptada como bandeira nacional para os grupos maorís ó longo de Nova Zelandia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Movemento maorí
### Bibliografía 
* Tino Rangatiratanga mail list
* Maori leaders clash over flag's new role en The New Zealand Herald
Sésil

[miniatura|200px|[Folla **sésil**, na que o limbo se asenta directamente no caule.]]

O termo **sésil**, adoita utilizarse en **botánica** para expresar a falta dun órgano (ou parte orgánica) que serva de pé ou soporte.
[miniatura|esquerda|250px|Os [Coral (animal)|corais e as tridacnas son exemplos de animais **sésiles**.]]

O termo deriva do latín *sessĭlis, -e*, 'apto para sentar'. Por iso moitas veces ás follas ou as flores *sésiles* tamén se denominan **sentadas**.

Moitos organismos do bentos son sésiles, como por exemplo as esponxas, os corais, algúns moluscos bivalvos, como as ostras ou os mexillóns (pero non as ameixas ou os berberechos), os briozoos ou os braquiópodos.

Entre os crustáceos, os da orde cirrípedes, como os percebes e os balanos, tamén o son.

## Notas
O Máximo

***O Máximo*** é un suplemento da revista *Agália*, voceiro da Associaçom Galega da Língua, de carácter reintegracionista. Foi publicado xunto cos números 62, 63 e 64. Máis tarde pasou a ser unha revista independente chamada “O Máximo: Revista de Arte e Cultura”. Esta revista independente comezou a ser publicada no ano 2003 pola Associação Cultural Pulsar e ten 5 números.

## Seccións do suplemento 
O primeiro número (62), que acompañaba a revista Agália, non tiña seccións, tan só fotografías e documentos escaneados. Non obstante, no número 63 ten 7 seccións: opinión, documentación, A Roleta, sitios, filosofías controversas, “Eros festivo” e unha entrevista. Neste números foi a João Aguiar, realizada por Miguel Rivera. Finalmente, o número 64 só se divide nas 4 primeiras mencionadas anteriormente.

## Propósito da súa creación 
O Máximo creouse cando Carlos Quiroga tomou conta da revista Agália no número 62 e atopou diversos problemas estruturais e de natureza da revista que era necesario mellorar. O máis importante era a demora cronolóxica que a publicación tiña nese momento, con 7 números de carencia. Por esta razón, o consello de AGAL e de redacción foi convocado e a creación de volume duplos foi proposta para a súa publicación cada seis meses.

En canto a natureza intrínseca, propúxose incluír entrevistas, recensións, fotografías e parte creativa na vertente literaria e quitar da revista as seccións de “Documentaçom e Informaçom”, que consistían en escaneados de noticias de periódicos e documentos comentados. En resumo, o propósito da creación foi que as publicacións de Agália se puxesen ao día e, unha vez ocorrido isto, transformar O Máximo en revista independente que incluíse as seccións “Documentación e Información”, xunto con contidos de arte e cultura, como así sucedeu no ano 2003.

## Colaboradores 
* No primeiro número, Iván Cozinha traballou na parte gráfica e Carlos Quiroga nos contidos, cunha fotografía de Luz Castro Pena para a capa da serie sobre Manhattan acompañada de textos de José Ramom Pichel.
* No segundo número, Mauro Trastoy na parte gráfica.
* No terceiro número, Carlos Quiroga na parte gráfica.

Colaboraron tamén Eva Loureiro, Joel R. Gómez, Susana Losada, Carmen Villarino, Márcio R. Coelho Muñiz, Félix Rodal e Carmen Fernández, quen foron o núcleo da posterior revista independente, graficamente composta por Jaime Ares Castro.
## Notas
Open Library

**Open Library** é un proxecto en liña cuxo principal obxectivo é a creación dunha base de datos de contido aberto de libros. Foi creado en 2006 por Aaron Swartz e Brewster Kahle, entre outros. Open Library é un proxecto da organización sen ánimo de lucro Internet Archive e foi parcialmente financiado pola Biblioteca Estatal de California e a Fundación Kahle/Austin. Tamén proporciona acceso a libros de dominio público, que poden ser lidos en liña.

En decembro de 2015 tiñan arredor de 20 millóns de libros rexistrados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
A Frames

**A Frames** foi unha banda de post-punk e noise rock estadounidense formada en Seattle no ano 1999. O trío estaba composto por Erin Sullivan, Min Yee e Thomas Northcut. O grupo chamouse Bend Sinister dende 1996 ata 1999. A Frames cita a Cows, Scientists, Stick Men With Ray Guns, Scratch Acid, Joy Division, e o garage rock dos 60 entre as súas influencias. A Frames creou o seu propio selo, Dragnet Records, en xaneiro do ano 2000 para publicar a súa propia música, e posteriormente asinou con Sub Pop Records en 2004 para a edición de *Black Forest*. No ano 2006 o seu batería orixinal, Lars Finberg, deixou a banda para centrarse en The Intelligence, un grupo no cal tanto Min como Erin tocaran o baixo.

## Discografía
10,000 Maniacs

**10,000 Maniacs** é unha banda estadounidense de rock alternativo formada no ano 1981. Tras 35 anos de carreira o grupo continúa actuando e publicando material, tendo editado ata a data nove álbums de estudio, seis EPs e tres álbums ao vivo, varios deles conseguindo a certificación de discos de platino.

O grupo acadou un significativo éxito entre 1987 e 1993, cando lanzou catro álbum que chegaron ao top 50 nos Estados Unidos: *In My Tribe* (1987), ''Blind Man's Zoo* (1989), *Our Time in Eden* (1992),e o álbum ao vivo *MTV Unplugged* (1993).  Tras a gravación (pero antes do lanzamento) do *MTV Unplugged'', a cantante principal e compositora orixinal Natalie Merchant deixou a banda para seguir unha carreira en solitario, continuando o resto dos membros co grupo.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
13 Engines

**13 Engines** foi unha banda canadense de rock alternativo procedente da cidade de Toronto. Estivo activa dende 1985 e 1997, tempo durante o cal publicou cinco álbums de estudio.

## Discografía
*shels

***shels** é unha banda británico-estadounidense de rock progresivo formada en 2003. A banda ten sido descrita como un supergrupo da escena underground británica, xa que tivo en varias ocasións entre os seus compoñentes a membros de grupos como Mahumodo, Devil Sold His Soul, Eden Maine e Fireapple Red.

## Historia 
A banda formárona en 2003 o vocalista e compositor Mehdi Safa e o batería Tom Harriman despois da separación do seu anterior grupo, Mahumodo. *shels colleu o seu nome do EP de 1999 de Mahumodo chamado *Shels*. A banda publicou o EP *Wingsfortheirsmiles* en 2004 a través do selo Shelsmusic, unha discográfica fundada por Safa en 2002. *shels publicou o seu álbum de estrea, *Sea of the Dying Dhow*, o 18 de xuño de 2007 en colaboración con Undergroove Records. O disco recibiu críticas positivas e foi nomeado un dos mellores álbums de 2007 pola revista *Rock Sound.* A banda xirou polo Reino Unido en xuño e xullo dese ano para promover o álbum, actuando con varios grupos como Bossk e The Ghost of a Thousand. A xira incluíu unha actuación no GuilFest, onde a banda compartiu escenario con My Vitriol e Zico Chain.

O segundo EP da banda, ''Laurentian's Atoll*, foi publicado en novembro de 2007. Este estaba formado por versións remasterizadas das tres cancións de *Wingsfortheirsmiles*, catro novas gravacións e unha versión estendida de "water", do álbum *Sea of the Dying Dhow*. A banda comezou unha segunda xira británica en novembro de 2008, que incluíu unha actuación no Damnation Festival, onde compartiu escenario con Cathedral e Devil Sold His Soul. O día 27 de xuño de 2011 *shels editou o seu segundo álbum de estudio, *Plains of the Purple Buffalo''.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace da banda

## Notas
Meg Rosoff

**Meg Rosoff**, nada o 16 de outubro de 1956, é unha escritora estadounidense radicada en Londres. Acadou sona pola súa novela *How I Live Now* (Puffin, 2004), gañadora do Guardian Prize, do Printz Award e do Branford Boase Award e incluída na listaxe dos Whitbread Awards. A súa segunda novela, *Just In Case* (Penguin, 2006) gañou a medalla Carnegie entregada anualmente polos libreiros británicos en recoñecemento ao mellor libro infantil publicado no Reino Unido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da autora
Cabeceira municipal

[miniatura|Edificio administrativo de [Faetano (San Marino)]]
**Cabeceira municipal** é un termo xenérico utilizado en diversos países para a unha localidade ou cidade que concentra as autoridades administrativas dunha rexión o territorio que é coñecido como concello ou xunta. É unha capital municipal o sede administrativa da municipalidade, a cabeceira goberna outras poboacións dentro do concello.

A cabeceira municipal é a localidade que conta con inmobles para os servizos públicos e instalacións importantes, como edificio da xunta ou pazo municipal, escolas, biblioteca, servizo postal, policía, auditorio, bancos, mercado e conexións co autovías ou estadas principais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cabeceira
* Municipio
* Territorio
The Cross

**The Cross** foi unha banda de rock inglesa liderada per Roger Taylor, coñecido por ser o batería de Queen. A banda estivo activa desde 1987 ata 1993, coincidindo durante anos co proxecto de Queen, e publicou nese período tres álbums de estudio.

Roger Taylor deixa a batería e lidera a banda como guitarrista rítmico e vocalista principal. No seu lanzamento, a banda de rock clásico incorpora influencias de baile que elimina logo nos seus dous discos seguintes. A banda non chegou a ter nunca mopito éxito comercial, pero seguiu mantendo un certo interese entre os seguidores de Queen e de Roger Taylor.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas   
* Queenpedia: The Cross. Listaxe completa de cancións
* Web dos fans de The Cross