open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Salvethymus svetovidovi

***Salvethymus svetovidovi*** é unha especie de peixe osteíctio da orde dos salmoniformes, familia dos salmónidos e subfamilia dos salmoninos, o único representante do xénero *Salvethymus*.

## Taxonomía 
Tanto o xénero como a súa única especie foron descritos en 1990 polos ictiólogos rusos Igor Aleksándrovich Chereshnev e  Mikhail Borísovich Skopets. Dedicáronlle a especie ao tamén ictiólogo ruso Anatolii Nicoláevich Svetovidov (1903-1985).

## Distribución 
É unhas especie endémica do lago Elgygytgyn, no ókrug de Chukotka, no Extremo Oriente ruso.

## Filoxenia 
*Salvethymus svetovidovi* é unha especie de salmonino  morfoloxicamente aberrante. Cando se describiu cientificamente por primeira vez, en 1990, clasificouse como a única especie do xémero *Salvethymus*, un novo xénero monotípico. 

Está estreitamente relacionado coas especies do xénero *Salvelinus* e sitúase filoxeneticamente dentro deste xénero, e proballemente sexa unha liñase irmá do complexo *Salvelinus alpinus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Froese, Rainer & Pauly, Daniel, eds. (2012): *Salvethymus svetovidovi* Chereshnev & Skopets, 1990 en FishBase.
* Osinov, A. G., Senchukova, A. L., Mugue, N. S., Pavlov, S. D. & Chereshnev, I. A. (2015): "Speciation and genetic divergence of three species of charr from ancient Lake El’gygytgyn (Chukotka) and their phylogenetic relationships with other representatives of the genus *Salvelinus*. *Biological Journal of the Linnean Society* **116** (1): 63–85.
* Reshetnikov, Y. S.; N. G. Bogutskaya, E. D., Vasil'eva, E. A., Dorofeeva, A. M., Naseka, O. A., Popova, K. A. Savvaitova, V. G., Sideleva, V. G & L. I. Sokolov (1997): "An annotated check-list of the freshwater fishes of Russia". *J. Ichthyol*. **37** (9): 687-736.

### Outros artigos 
*Salmoniformes
*Salmoninos
Proba do malvarisco

A **proba do malvarisco de Stanford** é un experimento dunha serie de estudos sobre gratificación atrasada realizado a fins dos anos 60 e comezos dos 70, dirixido polo psicólogo Walter Mischel, entón un profesor da Universidade de Stanford.

## Desenrolo 
Nestes estudos, ofrecéuselle a un neno que elixise entre unha recompensa pequena inmediata ou dúas recompensas pequenas (é dicir, unha recompensa maior) se esperasen un pequeno período de aproximadamente 15 minutos. Durante este período, o investigador deixa a habitación e logo regresa. A recompensa era ás veces un malvarisco, pero a miúdo unha galleta ou un pretzel.  

### Suxeitos 
Os suxeitos postos a experimentación eran 16 nenos e 16 nenas que asistían á Bing Nursery School da Universidade Stanford. Outros tres nenos participaron pero foron eliminados por non comprender as instrucións. Os nenos variaron en idade de 3 anos e 6 meses a 5 anos e 8 meses (cun idade media de 4 anos e 6 meses). Os procedementos estiveron conducidos por dous investigadores. Oito suxeitos (catro homes e catro mulleres) foron elixidos ao azar  para o catro condicións experimentais. En cada condición cada investigador utilizou dous mozos e dúas mozas para evitar rumbos sistemáticos por efectos de sexo ou dos investigadores.

### Condicións 
# Ambos os inmediatos (menos preferidos) e o pospostos (máis preferidos) a recompensa quedou fronte ao suxeito, dispoñible para atención
# Ningunha recompensa para o suxeito, ambas as recompensas non eran deixadas á vista.
# Só a recompensa posposta quedou de fronte ao suxeito e dispoñible para atención mentres el ou ela esperaba
# Só a recompensa inmediata quedou de fronte ao suxeito, dispoñible para a atención mentres el ou ela esperaba

### Estudos de seguimento 
En estudos de seguimento, Mischel atopou correlacións inesperadas entre os resultados da proba do malvarisco e o éxito dos nenos moitos anos máis tarde. O primeiro estudo de seguimento, en 1988, mostrou que *"os nenos preescolares que atrasaron máis a gratificación na paradigma de pospor de forma autoimposta, 10 anos máis tarde foron descritos polos seus pais como significativamente máis competentes."* 

### Conclusión 
En estudos posteriores os investigadores atoparon que os nenos que eran capaces de esperar máis polo premio teñen en media mellores resultados na súa vida en diversos aspectos, como ser os medidos pola puntuación SAT, traballo educativo, índice de masa corporal (IMC), entre outras medidas.  

### Validez e explicación 
Nun novo intento de replica, cunha mostra de poboación 10 veces máis grande e diversa que o estudo orixinal, fallou en apoiar as conclusións do estudo inicial, suxerindo que a contorna económica en contraposición á vontade explicaba os resultados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Psicoloxía
* Psicoloxía educativa
* Psicoloxía social
* Malvarisco
* Althaea officinalis
Lorenzo Sanz

**Lorenzo Sanz Mancebo**, nado en Madrid o 9 de agosto de 1943 e finado na mesma cidade o 21 de marzo de 2020, foi un empresario español. Exerceu como o 14º presidente do Real Madrid, cargo que ocupou entre 1995 e 2000, e foi tamén propietario do Málaga CF.

## Traxectoria 
Na súa mocidade xogou ao fútbol como porteiro en varios equipos modestos de Madrid, entre eles o Puerta Bonita. Como empresario fixo fortuna no sector inmobiliario e da construción. Estivo vencellado a Fuerza Nueva, partido de extrema dereita do que xestionaba a publicidade.

En 2018 foi condenado a tres anos de cárcere e ao pago dunha multa de 1,2 millóns de euros pola ocultación a Facenda de ingresos por valor de 6 millóns de euros.

### Presidencia do Real Madrid 
Foi directivo do Real Madrid de 1985 a 1995. O 26 de novembro de 1995 converteuse no 14º presidente do Real Madrid despois de que Ramón Mendoza se vise obrigado a dimitir polos problemas económicos, sociais e deportivos do club. Sanz intentou darlle a volta ao club fichando estrelas como Davor Šuker e Predrag Mijatović. En 1998 o equipo volveu gañar a Liga de Campións 32 anos despois, e repetiu título no ano 2000. En 2006 presentouse unha vez máis ás eleccións para a presidencia do Real Madrid, quedando en cuarto lugar, por detrás de Ramón Calderón, Juan Palacios e Juan Miguel Villar Mir.

En xullo de 2006 comprou o Málaga CF e colocou como presidente ao seu fillo Fernando. Vendeu o club en 2010 a un investidor catarí por un importe de 50 millóns de euros.

## Vida persoal 
Casou con María Luz Durán Muñoz, coa que tivo cinco fillos. O maior deles, Lorenzo, foi xogador de baloncesto e membro do Real Madrid, mentres que Paco e Fernando foron futbolistas, chegando a xogar ambos na Primeira División. A súa filla Malula casou co futbolista galego Míchel Salgado.

Faleceu por COVID-19 na noite do 21 de marzo de 2020 aos 76 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no sitio web do Real Madrid. Arquivado dende o orixinal o 27 de xuño de 2013 .
Cheaper by the Dozen (filme de 2022)

***Cheaper by the Dozen*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Gail Lerner. É un remake dos filmes homónimos de 1950 e 2003, que á súa vez están inspirados na familia real Gilbreth e na súa autobiografía de 1948 titulada *Cheaper by the Dozen*, por Frank Bunker Gilbreth Jr. e a súa irmá Ernestine Gilbreth Carey. O guión foi escrito por Kenya Barris e Jenifer Rice-Genzuk Henry.

Producido por Walt Disney Pictures, *Cheaper by the Dozen* estreouse internacionalmente en El Capitan Theatre o 16 de marzo de 2022, e estreouse en Disney+ on 18 de marzo de 2022.

## Personaxes 
* Gabrielle Union como Zoey Baker
* Zach Braff como Paul Baker
* Erika Christensen como Kate Baker
* Timon Kyle Durrett como Dom Clayton
* Journee Brown como Deja Clayton
* Kylie Rogers como Ella Baker
* Andre Robinson como DJ Clayton
* Caylee Blosenski como Harley Baker
* Aryan Simhadri como Haresh Baker
* Leo A. Perry como Luca Baker
* Mykal-Michelle Harris como Luna Baker
* Christian Cote como Bailey Baker
* Sebastian Cote como Bronx Baker
* Luke Prael como Seth Baker
* Brittany Daniel como Melanie
* Cynthia Daniel como Michele
* Simeon Daise como Chris
* Ron Funches como veciño de Seth
* Lola Raie como Thalia
* Abby Elliott como Tricia
* June Diane Raphael como Anne

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Francisco Villaverde Marcos

**Francisco Villaverde Marcos**, nado en Ames, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Foi candidato á alcaldía da Baña nas eleccións municipais de 1979 pola candidatura Independientes Parroquiales, sendo elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Nas municipais de 1983 foi de novo candidato pola formación independente e foi reelixido cunha ampla maioría absoluta. Nas municipais de 1987 foi candidato do PSdeG-PSOE e volveu se reelixido alcalde con maioría absoluta, ó igual que en 1991. Neste último mandato foi deputado provincial. Perdeu a alcaldía en 1995 fronte ó PPdeG, que logrou a maioría absoluta. Foi candidato ó Congreso dos Deputados nas eleccións xerais de 1996, se ben non foi elixido.

Posteriormente trasladouse a Ames, onde foi elixido concelleiro polo PSdeG-PSOE nas municipais de 2007, responsabilizándose das áreas de Cultura, Deportes e Patrimonio Histórico. Nas municipais de 2011 foi suplente na candidatura socialista, pero tras unha cascada de dimisións volveu ser concelleiro en maio de 2013, nesta ocasión na oposición, asumindo tamén a Secretaría Xeral dos PSdeG en Ames dende setembro de 2012. Concorreu ás municipais de 2015 e 2019 en postos testemuñais, logrando os socialistas a alcaldía en ambas as ocasións. Continuou como Secretario Xeral dos socialistas de Ames ata marzo de 2022, cando foi relevado polo alcalde Blas García e pasou a ocupar a secretaría de Relacións Institucionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Baña

### Ligazóns externas 
*Executiva do PSdeG de Ames
Fóra de Mapa

miniatura|275px|Mapa dos grupos etnolingüísticos de Europa.
***Fóra de Mapa*** é un podcast galego creado no 2021 e dirixido e presentado por María Sabarís Sardón e Juan Elías Vergara. O programa fala sobre as minorías e os grupos étnicos de Europa. En cada programa, que se publica aproximadamente cada dúas semanas, descríbese a historia destes pobos, a súa lingua e cultura.

## Episodios 
### Tempada 1 
### Tempada 2 
### Tempada 3 
### Tempada 4 
## Premios e recoñecementos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina en ivoox.com

* Páxina de Fóra de Mapa en podgalego.agora.gal
James S. Voss

**James Shelton Voss**, nado en Cordova, Alabama, o 3 de marzo de 1949, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-69, STS-102, STS-105, STS-53, STS-101 e STS-44 e foi membro da expedición 2 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Voss graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Universidade Auburn en 1972 e é máster na mesma materia pola Universidade de Colorado en 1974, cun doutoramento honorario por esta universidade en 2000. Participou nas misións STS-69, STS-102, STS-105, STS-53, STS-101 e STS-44 e foi membro da Expedición 2 á Estación Espacial Internacional, pasando 202,23 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-69
*STS-102
*STS-105
*STS-53
*STS-101
*STS-44
*Expedición 2
Janice E. Voss

**Janice Elaine Voss**, nada en South Bend, Indiana, o 8 de outubro de 1956 e finada o 2 de xullo de 2012, foi unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-57, STS-83, STS-99, STS-63 e STS-94.

## Traxectoria
Voss graduouse en enxeñaría pola Universidade Purdue en 1975 e era máster en enxeñaría eléctrica, cun doutoramento en aeronáutica e astronáutica, polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1977 e 1987 respectivamente. honorario por esta universidade en 2000. Participou nas misións STS-57, STS-83, STS-99, STS-63 e STS-94, pasando 49,16 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-57
*STS-83
*STS-99
*STS-63
*STS-94
Benigno Galego Castro

**Benigno Galego Castro**, nado en Cerdido en 1977, é un político e funcionario galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Funcionario do Ministerio de Defensa. Encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Cerdido nas eleccións municipais de 2003 e foi elixido concelleiro da oposición. Nas municipais de 2007 repetiu candidatura e conseguiu pasar de 1 a 2 concelleiros. En 2011 mellorou os seus resultados con 3 concelleiros e un 35% dos votos, poñendo a maioría absoluta do PPdeG contra as cordas, de feito socialistas e nacionalistas lograron máis votos xuntos que os conservadores pese a que estes conservaron a maioría de concelleiros. Nas municipais de 2015 foi elixido alcalde con maioría absoluta, sendo o primeiro rexedor socialista de Cerdido en toda a democracia. Foi reelixido nas municipais de 2019 cunha maioría absoluta aínda máis ampla, con 7 concelleiros de 9. Non se presentou á reelección nas municipais de 2023, ocupando Brais Prieto Verdial o primeiro posto na candidatura socialista, polo que abandonou a alcaldía ao rematar o mandato.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cerdido

### Ligazóns externas 
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
Copa de España de fútbol indoor

O **Campionato Nacional de Liga de Fútbol Indoor** foi unha competición de fútbol indoor disputada en España entre 2008 e 2011. Participaban nela os catro mellores equipos da Liga española de fútbol indoor.

## Historia 
A primeira edición celebrouse en 2008 no Pazo dos Deportes de Riazor, coa participación dos catro primeiros clasificados na primeira edición da Liga española de fútbol indoor: Deportivo da Coruña, Real Madrid, FC Barcelona e Valencia. O primeiro campión foi o Deportivo da Coruña, adestrado por Arsenio Iglesias, que derrotou por 12-9 ao Real Madrid na final. O equipo madrileño gañou a seguinte edición, mentres que o Deportivo volveu vencer en 2010. En 2011 disputouse a última edición do torneo, que foi gañada polo Real Madrid.

## Historial 
## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga española de fútbol indoor
Archive 81

***Archive 81*** é unha serie estadounidense de terror sobrenatural desenvolvida por Rebecca Sonnenshine, quen tamén foi produtora executiva xunto con Paul Harris Boardman e James Wan. A serie baséase no podcast homónimo que comezou en 2016. Estreouse a través de Netflix o 14 de xaneiro de 2022. Entre o 9 e o 30 de xaneiro, a serie foi vista durante 128,47 millóns de horas globalmente segundo Netflix Top 10s.

Mamoudou Athie e Dina Shihabi protagonizan os papeis de Dan e Melody. Dan é contratado por unha misteriosa empresa para restaurar imaxes de vídeo do proxecto documental dunha estudante de grao, Melody, que foron rodadas nun edificio de apartamentos que ardeu.

En marzo de 2022, a serie foi cancelada despois da primeira tempada.

## Personaxes 
### Principais 
* Mamoudou Athie como Daniel "Dan" Turner
* Dina Shihabi como Melody Pendras
* Evan Jonigkeit como Samuel Spare / Alexander Davenport
* Julia Chan como Anabelle Cho
* Ariana Neal como Jessica "Jess" Lewis
* Matt McGorry como Mark Higgins
* Martin Donovan como Virgil Davenport

### Secundarios 
* Charlie Hudson III como Steve Turner
* Kate Eastman como Tamara Stefano
* Eden Marryshow como John Smith
* Georgina Haig como Iris Vos
* Kristin Griffith como Cassandra Wall
* Emy Coligado como Helen Yung

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Three Songs for Benazir

***Three Songs for Benazir*** (دری سندری د بینظیر لپاره) é unha curtametraxe documental afgá de 2021. Na 94ª edición dos Óscar foi nomeada na categoría de mellor curtametraxe documental para Elizabeth Mirzaei e Gulistan Mirzaei.

## Sinopse 
Conta a historia de Shaista, un mozo casado con Benazir e que vive nun campamento de desprazados en Cabul. Shaista loita por equilibrar os seus soños de ser o primeiro da súa tribo en unirse ao Exército Nacional Afgán coas responsabilidades de formar unha familia. Aínda que o amor de Shaista por Benazir é claro, as eleccións que debe tomar para construír unha vida con ela teñen consecuencias devastadoras.

## Estrea 
O filme tivo a súa estrea mundial no Full Frame Documentary Film Festival en xuño de 2021, onde gañou o Premio do Xurado á mellor curtametraxe e clasificouse para os Óscars. En agosto de 2021, o filme tivo a súa estrea europea no Festival Internacional de Cine de Odense, onde gañou o Premio Soapbox. En febreiro de 2022, *Three Songs for Benazir* gañou o premio á mellor curta de non ficción no Cinema Eye Honors.

En decembro de 2021, anunciouse que Netflix adquiriu os dereitos de distribución do filme, estreándose na plataforma o 24 de xaneiro de 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Succession

***Succession*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Jesse Armstrong. Estreouse o 3 de xuño de 2018 a través de HBO. A serie céntrase na familia Roy, propietaria de Waystar RoyCo, un conglomerado mundial de medios de comunicación e entretemento. A familia loita polo control da empresa no medio da incerteza sobre a saúde do patriarca da familia, Logan Roy (Brian Cox). En outubro de 2021, a serie foi renovada para unha cuarta tempada.

Entre o elenco da serie está Jeremy Strong como Kendall, Kieran Culkin como Roman e Sarah Snook como Siobhan ('Shiv'), os fillos de Logan empregados pola compañía. Matthew Macfadyen interpreta a Tom Wambsgans, o marido de Shiv e executivo de Waystar; Nicholas Braun fai o papel de Greg Hirsch, sobriño-neto de Logan; Alan Ruck como Connor, fillo máis vello de Logan; e Hiam Abbass como Marcia Roy, a muller de Logan. Peter Friedman, Natalie Gold, Rob Yang, Dagmara Domińczyk, Arian Moayed, J. Smith-Cameron, Justine Lupe, David Rasche e Fisher Stevens compoñen o resto do elenco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Seanchaí

Un **seanchaí** (pronunciado [ˈʃan̪ˠəxiː] ou  [ʃan̪ˠəˈxiː] – plural: '***  [ˈʃan̪ˠəxəhɪ]) é un contador de historias tradicional gaélico. En gaélico escocés a palabra é  (pronunciado [ˈʃɛn̪ˠɛxɪ]; plural ****). A palabra é a miúdo é anglificada como **shanachie*' (/ˈʃænəxiː, ˌʃænəˈxiː/ SHAN-ə-khee, -⁠KHEE).

A palabra *seanchaí*, que se *escribía seanchaidhe* (plural *seanchaidhthe*) antes da reforma ortográfica no irlandés de 1948, significa un portador da "vella tradición" (*seanchas*). Na cultura gaélica, poemas líricos longos que eran recitados por bardos (*filí* ; *filidhe* na ortografía orixinal anterior a 1948) nunha tradición da que se facía eco o *seanchaithe*.

## Arte tradicional 
Os *seanchaithe* eran servidores dos xefes das liñaxes e facían un seguimento de información importante para eles: leis, xenealoxías, anais, literatura, etc. Despois da destrución da civilización gaélica no 1600 como resultado das conquistas inglesas, estes papeis máis formais deixaron de existir e o termo *seanchaí* pasou a asociarse aos contacontos tradicionais das clases baixas.

O *seanchaithe* fixo uso dunha serie de convencións de narración, estilos de fala e xestos propios da tradición popular irlandesa e caracterizáronos como practicantes da súa arte. Aínda que os contos de fontes literarias atoparon o seu camiño nos repertorios dos *seanchaithe*, unha característica súa era a forma en que un gran corpus de contos pasaba dun practicante a outro sen que nunca fosen escritos. Os *seanchaithe* transmitían información oralmente a través da narración dunha xeración a outra sobre o folclore, a historia e as lendas irlandesas na época medieval. 

Pensábase que Seán Ó hEinirí de Cill Ghallagáin, condado de Mayo, era o último *seanachaí* e o último falante monolingüe da lingua irlandesa.

O actor Eamon Kelly era moi coñecido polas súas interpretacións do tradicional *seanachaí*, e dirixiu varias series de espectáculos individuais no Abbey Theatre de Dublín.

## Outros usos do termo 
O termo tamén se atopa no gaélico escocés e en manx onde se escribe *seanchaidh* ( [ˈʃɛn̪ˠɛxɪ] ) e *shennaghee* ( [ˈʃɛnaxiː] ) respectivamente. Todos os usos teñen, en definitiva, as súas raíces nos poetas tradicionais adscritos ás casas da antiga nobreza gaélica. En Escocia, comunmente anglízase* como *shen(n)achie.*

'The Shanachies' son un club de crícket que xoga na competición de grao Inner West Harbor en Sydney.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Padraig Colum, editor, *A Treasury of Irish Folclore*
* Frank DeLaney, *Irlanda*
* Patricia A. Lynch, Joachim Fischer e Brian Coates, *Back to the Present: Forward to the Past—Irish Writing and History desde 1798*
### Outros artigos 
* Irlanda celta
* Dubhaltach Mac Fhirbhisigh

### Ligazóns externas 
* Como contar unha historia - The Seanachaí (Eamon Kelly)
Angelita Paradela

**Ángela Elisa Paradela Núñez**, coñecida como **Angelita Paradela**, nada en Ourense en maio de 1895 e finada na mesma cidade en 1991, foi unha mestra e pedagoga galega.

## Traxectoria 
Filla de José Paradela Domínguez e Juana Núñez Cid, e irmá de Francisco Paradela Núñez. Foi mestra da Escola superior de nenas de Ourense en 1914, e foi nomeada mestra de Cortegada en 1915. Comezou a dar clases de matemáticas na escola de Juan Xesta con 17 anos. En 1926 foi destinada á escola de Reádegos (Vilamarín). Pioneira en ideas durante a Segunda República, montou unha academia na rúa Capitán Eloy. En 1954 foi nomeada mestra interina de Casardomato (Lobios). Nos anos sesenta deixou a academia e creou un novo centro educativo para adaptarse á EXB na antiga Casa Cuevas da rúa Progreso.

## Recoñecementos 
Dende 2007 unha praza do barrio de Barrocás de Ourense leva o seu nome.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Angelita Paradela Núñez

* Angelita Paradela (el colegio en los 50) Florentino Moreton
Koichi Wakata

**Koichi Wakata**, nado en Ōmiya (Saitama) o 1 de agosto de 1963, é un astronauta xaponés que formou parte das misións STS-72, STS-92, STS-119, STS-127, Soiuz TMA-11 e SpaceX Crew 5, sendo membro das expedicións 18, 19 e 20 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Wakata graduouse en enxeñaría aeronáutica pola Universidade Kyushu en 1987 e é máster en mecánica aplicada pola mesma universidade 1989. Participou nas misións STS-72, STS-92, STS-119, STS-127, Soiuz TMA-11 e SpaceX Crew 5, sendo membro das expedicións 18, 19 e 20 á Estación Espacial Internacional. Pasou 347,36 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-72
*STS-92
*STS-119
*STS-127
*Soiuz TMA-11
*SpaceX Crew 5
*Expedición 18
*Expedición 19
*Expedición 20
*Estación Espacial Internacional
Juan Manuel Rodríguez García

**Juan Manuel Rodríguez García**, nado en Cerceda o 22 de decembro de 1990, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Graduado en Socioloxía e máster en Dirección e Planificación do Turismo pola UDC. Foi suplente nas listas do PSdeG-PSOE en Cerceda nas eleccións municipais de 2015, pasando a se-lo número 2 nas municipais de 2019, tralas cales os socialistas revalidaron a maioría absoluta e pasou a ser primeiro tenente de alcalde e concelleiro de Benestar. Trala dimisión de José García Liñares como alcalde en xaneiro de 2020, foi elixido novo rexedor de Cerceda o 12 de febreiro, sendo naquel entón o alcalde máis novo de Galicia. Nas eleccións municipais de 2023 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE e foi reelixido alcalde ampliando a maioría absoluta da que gozaba o partido en Cerceda de 7 a 9 concelleiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cerceda
Vilar de Colúns, Colúns, Mazaricos

**Vilar de Colúns** é unha aldea situada dentro da parroquia de Colúns, no concello de Mazaricos.
Nesta aldea só hai 4 casas habitadas cunha poboación que non supera os 20 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Colúns 
### Parroquias de Mazaricos
Troy Kotsur

**Troy Michael Kotsur**, nado en Mesa, Arizona, o 24 de xullo de 1968, é un actor estadounidense. A súa interpretación no filme *CODA* valeulle un Óscar ao mellor actor secundario de 2021, entre outros premios.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Kotsur é fillo de JoDee (de solteira True) e Leonard Stephen "Len" Kotsur, xefe de policía de Mesa. Cando Kotsur tiña nove meses, os seus pais descubriron que era xordo e aprenderon a lingua de sinais americana para que a familia puidese comunicare. Os pais de Kotsur incentivárono para que practicase deportes e fixese amizade con nenos ouvintes no seu barrio. Kotsur asistiu á Phoenix Day School for the Deaf, onde se interesou pola actuación. Formouse na Westwood High School. No ensino medio, o seu profesor de teatro animouno a participar no espectáculo de variedades sénior, e interpretou unha escena de pantomima que foi recibida positivamente e o motivou a seguir no teatro.

Despois que Kotsur se formou no ensino medio, realizou prácticas na KTSP-TV (posteriormente KSAZ-TV). Aínda que aspiraba a dirixir, nas prácticas axudaba a un editor e non se sentía conectado coas persoas, lembrando: "O meu soño de dirixir esvaeuse despois de que aceptei o feito de vivir nun mundo que non usaba a miña lingua". Entón asistiu á Universidade Gallaudet de 1987 a 1989 e estudou teatro, televisión e cinema.

### Carreira 
Cando Kotsur recibiu unha oferta de traballo como actor do Teatro Nacional dos Xordos (NTD), aceptou e deixou o Gallaudet para facer unha xira co NTD durante dous anos, actuando en dúas obras. En 1994 comezou a traballar para o Deaf West Theatre nos Ánxeles, actuando e dirixindo diversas producións. No teatro, os seus papeis incluíron Stanley en *A Streetcar Named Desire*, Lenny en *Of Mice and Men* e o príncipe Hamlet en *Ophelia*.

En 2021, Kotsur apareceu na longametraxe *CODA* nun papel secundario como o pai xordo dunha filla adolescente ouvinte. A directora Sian Heder viu por primeira vez as súas interpretacións nas producións de Deaf West de *Our Town* e *At Home at the Zoo de Edward Albee* e contratouno como parte do elenco. A NPR informou que a actuación de Kotsur en *CODA* "impresionou tanto o público como a crítica".

Kotsur tamén dirixiu a longametraxe *No Ordinary Hero: The SuperDeafy Movie* (2013).

## Vida persoal 
Kotsur está casado coa actriz Deanne Bray.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  en Internet Movie Database
Prosopium cylindraceum

***Prosopium cylindraceum*** é unha especie de peixe teleósteo da  orde dos perciformes, familia dos salmónidos e subfamilia dos coregoninos, unha das seis icluídas no xénero *Prosopium*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1784 polo naturalista inglés Thomas Pennant, baixo o nome de *Salmo cylindraceus*.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:    

Encóntrase en ríos e lagos do norte do Canadá desede o leste da baía de Hudson até a Alasca, encontrándose na Columbia Británica, Quebec e Ontario. Nos Estados Unidos, ademais do estado citado, chega a Nova Inglaterra (Connecticut) e á zona dos Grandes Lagos (excepto o lago Erie).

No norte de Asia está amplamente distribuído nos ríos siberianos.

## Catacterísticas 
A súa lonxitude oscila xeralmente entre os 23 e os 48 cm. O dorso é de cor marrón oliváceo, e os flancos e as partes inferiores de cor prateada clara.

## Biolxía 
Aliméntanse no fondo, principalmente de invertebrados, como crustáceos, larvas de insectos e ovos de peixes.

## Estado da poboación 
Aínda que algunha vez foi común, a súa poboación diminuíu desde o século XX debido a unha serie de causas posíbeis. Na actualidade está protexido nalgúns estados, como o de Nova Yorek. En Alasca é capturado ocasionalmente por pescadores pero, en xeral, non é buscado e rara vez se captura, xa que se alimenta no fondo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, W. N., ed. (2014): *Catalog of fishes: Genera, Species, References*. California Academy of Sciences, department Ichtyology.
* Froese, Rainer & Daniel Pauly, eds. (2012): *Prosopium cylindraceum* (Pennant, 1784) en FishBase. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Salmónidos
* Coregoninos
* *Prosopium*

### Ligazóns externas 
* AQUATAB.
Freitas

**Facundo Freitas Costa** nado en Montevideo o 12 de decembro de 2002 e coñecido popularmente polo seu nome artístico **Freitas** é un cantante español.

## Traxectoria 
De orixe latina e nado no Uruguai, Freitas trasládase a España con tan só un ano de idade, onde desenvolve a súa paixón pola música.
Con 15 anos, decide investigar máis sobre o tema e matricúlase nun curso de técnico de produción musical e son, onde empeza a gravar as súas primeiras cancións. Xa con 17 anos publica a súa primeira canción profesional chamada "Fuego", e despois de 2 anos na industria anuncia o lanzamento do seu primeiro álbum musical chamado *Fe*.

Tras comezar a súa carreira musical baixo o nome artístico "Facundo Freitas", o coruñés embarcouse nunha nova etapa como "Freitas".

### Primeiras actuacións e concertos 
Durante o ano 2023, o artista realizou as súas primeiras actuacións ante o público, compartindo escenario con artistas como Dasoul ou Heredeiros da Crus e pasando por cidades e concellos como Sant Andreu de la Barca, Guijuelo, O Porriño ou Salamanca, conseguindo neste último un *sold out* vendendo as 3.400 entradas dispoñibles para o espectáculo.
thumb|Freitas durante su concierto en Santa Marta de Tormes (Salamanca).

## Discografía 
**Álbums de estudio**
* 2022: *Fe*

## Premios e nomeamentos 
En marzo de 2022 foi nomeado aos Premios MIN nas categorías de mellor artista emerxente, canción do ano, mellor letra orixinal, mellor vídeo musical e mellor produción musical.

## Notas
Sergio García Martín

**Sergio García Martín**, nado en Donostia (Guipúscoa) o 23 de febreiro de 1983, é un adestrador de baloncesto vasco. 

## Traxectoria 
Comezou no mundo dos bancos en 2004, dirixindo durante dúas tempadas ao Bera-Bera da Primeira División Nacional e ao CNB Torrevieja da liga EBA de 2006 a 2008.
Sergio García formou parte do corpo técnico de Natxo Lezkano durante sete tempadas no Club Deportivo Maristas Palencia nas Ligas LEB Prata e LEB Ouro, club ao que se incorporou en 2008 procedente do CB Torrevieja. Anos despois, tras a marcha de Natxo Lezkano e Porfirio Fisac do conxunto palentino, o xogador donostiarra sería o primeiro adestrador do Club Deportivo Maristas Palencia durante as tempadas 2015-16 e 2016-17 na Liga Ouro LEB, gañando a Copa Princesa 2015-16 e a liga. título (promoción non ratificada nas oficinas).
No verán de 2017, tras a campaña 2016-17, onde se chegou á final do playoff, recibiu a chamada do adestrador Porfirio Fisac para ser adestrador axudante do Delteco GBC da Liga ACB.

En xuño de 2019 oficializouse a súa chegada á Coruña para liderar o proxecto Leyma Coruña da liga LEB Oro.

A tempada 2019-20, o equipo rematou en 3ª posición, pero a tempada rematou cedo debido á pandemia mundial.

Na seguinte tempada, 2020-21, o Leyma Coruña acadou a mellor clasificación da historia do Club quedando na 3ª posición.

Ao finalizar a tempada 2021-22 o Leyma Coruña anunciou que o técnico vasco e o club separaban os seus camiños despois de 3 tempadas xuntos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en acb.com

## Notas
Ariana DeBose

**Ariana DeBose**, nada en Wilmington, Carolina do Norte, o 25 de xaneiro de 1991, é unha actriz, cantante e bailarina estadounidense. Na 94ª edición dos Premios Oscar, gañou unha estatuíña á mellor actriz secundaria, e máis tamén un premio BAFTA, un Globo de Ouro e o Premio da Crítica Cinematográfica, igualmente na categoría de actriz secundaria, polo papel de *Anita* na adaptación cinematográfica de *West Side Story*, dirixida por Steven Spielberg en 2021.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
DeBose naceu en Carolina do Norte. A súa nai, Gina DeBose, é profesora. DeBose aprendeu danza no CC & Co. Dance Complex de Raleigh, Carolina do Norte. O seu pai é afroportorriqueño e a súa nai é branca. DeBose dixo: "Eu preséntome como negra e teño ascendencia afroamericana, mais tamén son en parte italiana".

### Carreira 
DBose foi descuberta en 2009, cando participou no *reality show* *So You Think You Can Dance*, chegando ao "Top 20". Máis tarde, apareceu na novela *One Life to Live* e interpretou a Inez na produción do North Carolina Theatre de *Hairspray* antes de ser contratada para o papel de Nautica na produción de *Bring It On* do Alliance Theatre de 2011. Tamén apareceu no elenco da produción da Orquestra Filharmónica de Nova York de *Company*, que foi filmada para a televisión. No final de 2011, *Bring It On* comezou unha xira nacional polos Estados Unidos. DeBose continuou o seu papel na produción de Broadway de 2012, e foi substituta da personaxe Danielle.

Co lanzamento da súa carreira, DeBose interpretou a Mary Wilson en *Motown* en Broadway en 2013 e como substituta do papel de Diana Ross. DeBose deixou a obra posteriormente para interpretar a Eponine nunha produción rexional de *Les Misérables*

#### *A Bronx Tale* e *Summer: The Donna Summer Musical* 
DeBose deixou *Hamilton* en xullo de 2016 e fixo unha aparición especial na serie de televisión *Blue Bloods* como Sophia Ortiz, e protagonizou como Daphne o filme de suspense *Seaside*. Volveu a Broadway en novembro de 2016 como Jane en *A Bronx Tale* ata agosto de 2017. Tamén presentou o correspondente vlog de Broadway.com, Bronx Bullet, durante oito semanas.

DeBose pasou a interpretar o papel de Disco Donna en *Summer: The Donna Summer Musical* en San Diego no La Jolla Playhouse no final de 2017. Repetiu o papel en Broadway, estreándoo en abril de 2018. Recibiu unha candidatura ao Tony de 2018 á mellor actriz de musical. Tamén apareceu con frecuencia no 54 Below.

DeBose interpretou a Alyssa Greene na adaptación cinematográfica de *The Prom* e a Anita na adaptación cinematográfica de 2021 de *West Side Story*. Por este último papel recibiu o Óscar á mellor actriz secundaria.

En febreiro de 2021, anunciouse que interpretaría a Kira Foster no filme *I.S.S.*

## Filmografía 
### Teatro 
### Cinema 
### Televisión 
## Premios e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Skyggen i mit øje

***Skyggen i mit øje*** é un filme dinamarqués de 2021 escrito e dirixido por Ole Bornedal. O filme conta a historia real da Operación Cartago levada a cabo pola Royal Air Force en Copenhague, Dinamarca durante a segunda guerra mundial, onde un dos avións se estrelou contra o Instituto Xoana de Arco, provocando que o colexio fose confundida con obxectivo militar e fose bombardeada.

miniatura|dereita|O instituto Jeanne d'Arc, fotografado en 1924.

## Personaxes 
* Fanny Bornedal como Teresa
* Alex Høgh Andersen como Frederik
* Danica Curcic como nai de Rigmor
* Bertram Bisgaard como Henry
* Ester Birch como Rigmor
* Ella Nilsson como Eva
* Malena Lucia Lodahl como Greta
* Alban Lendorf como Peter
* Inge Sofie Skovbo como Hanna
* James Tarpey como Andy
* Malene Beltoft Olsen como nai de Eva
* Mads Riisom como pai de Rigmor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Yu guo tian qing

***Yu guo tian qing*** (en ) é un filme de Hong Kong de 1959 escrito e dirixido por Yueh Feng. Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 32ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Helen Li Mei como Meijuan
* Yang Chang como Gao Yongsheng
* Feng Su como Xiujuan
* Connie Chan como Damei
* Xiaoyu Deng como Xiaohu (acreditado como Peter Dunn)
* Xiang Gao como esposa do terratenente
* Yunzhong Li como cuñado de Yongsheng
* Enjia Liu como Mr. Zhao
* Qianmeng Liu como irmá de Yongsheng
* Ching Tien como Li Zixin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hong Kong propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 32ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Margarita Ucelay

**Margarita Ucelay Maortua**, nada en Madrid o 5 de maio de 1916 e finada na mesma cidade en 2014, foi unha filóloga española. Estaba especializada na obra de Federico García Lorca e editou algunhas das súas obras xa durante a chamada "Transición española".

## Traxectoria 
Foi filla de Pura Maortua, pertencente á burguesía vasca, e do avogado e bibliófilo Enrique Ucelay Sanz. A súa nai, apaixonada do teatro, foi amiga e colaboradora de Federico García Lorca. Con el levou a escena algunhas obras co grupo teatral Anfístora, nome que lle deu o propio Lorca. 

A irmá máis vella, Matilde, foi a primeira arquitecta española titulada. Tiña dúas irmás máis, Luz, maior que ela, e Carmen, a máis nova.

En 1968 Ucelay obtivo a cátedra de Literatura Hispánica. Dirixiu o departamento entre 1961 e 1965 e entre 1967 e 1981. Tras a súa xubilación foi profesora emérita durante 1982. ==

** *Los españoles pintados por sí mismos (1843-1844): estudio de un género costumbrista*, tese de doutoramento. Cidade de México, El Colegio de México, [1951]: parte 1 e parte 2.
** *Visión de España*. Nova York, Holt, Rinehart and Wiston, 1968. En colaboración con Amelia Agostini del Río.
** «Corte y teatro de Falimund» en *El Criticón»*, en *Hispanic Review*, 1981, 2, 1981, pp. 143-161.
** «"Escenas" y "tipos"» en Iris. M. Zavala: *Historia crítica de la literatura española*. Tomo V. *Romanticismo y realismo*. Barcelona, Crítica, 1984.
** «Federico García Lorca y el club teatral Anfistora: el dramaturgo como director», en AA. VV. *Lecciones sobre Federico García Lorca*, edición de Andrés Soria Olmedo. Granada, Comisión Nacional del Cincuentenario, 1986.
** «De las aleluyas de Don Perlimplín a la obra de Federico García Lorca», en AA. VV. *Federico García Lorca. Saggi critici nel cinquantenario della morte,* edición de Gabriele Morelli. Fassano, Eschena Editore, 1988.
** «El teatro juvenil de Federico García Lorca», en *Boletín de la Fundación Federico García Lorca*, 1996, vol. 10, núm. 19-20, pp. 157-174.

## Recoñecementos 
* En 1982 recibiu o Emily Gregory Award for Excellence in Teaching. 
* No seu honor creouse o Ucelay Spanish Recitation Prize.

## Notas
Robert Fernández

**Roberto Fernández Bonillo**, coñecido como **Robert**, nado en Betxí o 5 de xullo de 1962, é un exfutbolista español que xogaba principalmente como centrocampista.

Disputou máis de 800 partidos como profesional ao longo de 22 tempadas entre 1979 e 2001, sendo o futbolista con máis tempadas no fútbol profesional español (empatado con Rubén Castro). Acumulou 439 partidos e 95 goles na Primeira División, repartidos entre o Valencia, o Barcelona e o Villarreal, e 235 encontros en Segunda. 

Foi internacional coa selección española durante case unha década, participando nun Mundial e nunha Eurocopa.

## Traxectoria 
Nado en Betxí, formouse na canteira do Villarreal, pasando logo ás filas do Castellón, co que debutou na Segunda División aos 17 anos, na primeira xornada da tempada 1979/80, contra o Elche. Dous anos despois fichou polo Valencia CF, debutando na súa primeira tempada tanto en Primeira División como na Copa da UEFA. Marcou un total de 42 goles nas seguintes cinco tempadas co club valenciano, pero acabou descendendo na última delas, a 1985/86.

Fichou entón polo FC Barcelona, co que marcou un total de 12 goles na súa primeira tempada, un deles na vitoria por 2-1 sobre o Real Madrid.

Foi titular indiscutible no centro do campo nos catro anos que xogou en Barcelona,  conquistando dúas Copas do Rei e a Recopa de Europa 1988/89, ademais de dous subcampionatos de liga. Disputou un total de 196 partidos co club catalán, marcando 47 goles.

En 1990 regresou a Valencia, co que xogou durante as seguintes cinco tempadas, acadando os 322 partidos oficiais co club entre as dúas etapas, con 70 goles na súa conta.

En 1995 volveu ao Villarreal, na Segunda División. Disputou un total de 158 partidos co club amarelo en catro tempadas, a última delas na Primeira División, despois de ascender na 1997/98. A continuación xogou dúas tempadas máis co Córdoba CF en Segunda, antes de retirarse no 2001, con case 39 anos e despois de máis de 800 partidos como profesional.

Trala súa retirada tivo unha breve carreira como adestrador, dirixindo tres equipos da súa comarca natal: o Valencia B, o Orihuela CF e o Alzira. Na campaña 2004/05 adestrou durante cinco xornadas o Córdoba en Segunda, sendo o segundo dos catro adestradores do equipo esa tempada, na que o club acabou descendendo a Segunda DIvisión B. Foi parte do combinado español que participou na Eurocopa de 1984 en Francia e tamén no Mundial de 1990 en Italia. Marcou o seu único gol coa selección en novembro de 1990, nun partido contra Checoslovaquia.

## Palmarés 
;Castellón
* **Segunda División (1):** 1980/81.

;Barcelona
* **Copa do Rei (2):** 1987/88, 1989/90.
* **Recopa de Europa (1):** 1988/89.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol . 
* Datos do adestrador en BDFutbol . 
* Datos do xogador en CiberChe .
* Datos do xogador en national-football-teams.com . 
* Datos do xogador no sitio web da FIFA . Arquivado dende o orixinal o 14 de outubro de 2015.
Manuel Lamas Soto

**Manuel José Lamas Soto**, nado en Igrexafeita (San Sadurniño) en 1955 e finado en San Sadurniño o 19 de xaneiro de 2016, foi un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Participou na creación da revista *Pumariño* en 1976 e mais na asociación de veciños Adiante da súa parroquia natal a partir de 1978, chegando a se-lo seu presidente. Encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en San Sadurniño nas eleccións municipais de 1979, logrando 6 concelleiros fronte ós 7 de CIDSA. Encabezou de novo a candidatura socialista nas municipais de 1983 e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Durante o seu mandato tivo que lidar coa crise industrial da comarca de Ferrol e a necesidade de infraestruturas do concello, logrando mellorar estas e a instalación, mediante a ZUR, de empresas como a madeireira Intasa e a conserveira El Cisne. Volveu ser elixido alcalde tralas municipais de 1987, tamén como cabeza da lista máis votada. Gobernou en minoría ata que en novembro de 1988 estableceu un goberno cos independentes, o cal se mantería ata xaneiro de 1990. En abril dese mesmo ano perdeu a alcaldía mediante unha moción de censura impulsada polo PPdeG e os independentes.

Volveu se-lo candidato socialista á alcaldía en 1991 e 1995, pero non conseguiu recupera-lo goberno logo das vitorias do PPdeG. Formou parte de candidaturas do PSdeG en seguintes convocatorias electorais en postos honoríficos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en San Sadurniño

### Ligazóns externas
*Siete años de alcalde de San Sadurniño en *La Voz de Galicia*
*Moción de censura ao alcalde Lamas en *Fálame de San Sadurniño*
Constantino Bedoya Vázquez

**Constantino Bedoya Vázquez**, nado en Miño o 7 de agosto de 1947, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Delineante. Afiliado a Alianza Popular dende 1979. Foi candidato desta formación á alcaldía de San Sadurniño nas eleccións municipais de 1983 logrando 2 concelleiros, por detrás do PSdeG-PSOE e os independentes, situándose na oposición. Volveu ser candidato nas municipais de 1987 e subeu a 4 concelleiros, os mesmos que o PSdeG pero sendo estes os máis votados, polo que continuaron na alcaldía. En abril de 1990 foi elixido alcalde grazas a unha moción de censura apoiada polos independentes. 

Encabezou a candidatura do PPdeG nas municipais de 1991 e foi a forza máis votada, con 5 concelleiros, e continuou gobernando grazas ao apoio dos independentes, dos cales un deles (Fernando Barro Sabín) marchou do goberno en outubro de 1991, e outro (José Serafín Gundín Sabín) pasou a formar parte das listas populares. Nese mandato foi deputado provincial. Foi reelixido con maioría absoluta en 1995, con 6 concelleiros, ó igual que en 1999 e 2003 cando logrou 7 concelleiros. Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta e cedeulle a alcaldía ao nacionalista Secundino García Casal, dado o acordo entre o BNG e o PSdeG. Volveu ser candidato do PPdeG en 2011 pero non conseguiu recupera-la alcaldía, dado que o BNG logrou maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en San Sadurniño
De Vacas

**De Vacas** é un cuarteto musical formado polas vocalistas Inés Salvado (*a Marela*), Faia Díaz (*a Pinta*) e Paula Romero (*a Morena*) e o guitarrista Guillerme Fernández (*a Rubia*). O grupo fai versións en galego de temas comerciais, mudando a letra e dándolles un formato retranqueiro e divertido.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|De Vacas na [O Santiaguiño do Monte, Padrón, Padrón|Festas do Santiaguiño (2017)]]
De vacas naceu cando Faia, Inés e Paula, que cantaban xuntas no coro da Rá de Santiago, descubriron nunha conversa que todas eran fans das Spice Girls. Decidiron naquel momento crear un grupo co que reivindicar a súa música. Para iso incorporaron á formación o experimentado músico Guillerme Fernández, guitarrista de grupos ben coñecidos como Berrogüetto ou aCadaCanto.

O seu primeiro videoclip foi lanzado en 2015, unha versión do "Gangnam Style" do rapeiro coreano PSY. O seu primeiro concerto foi o verán do ano seguinte, no festival Feito a Man de Santiago, onde percibiron unha boa acollida por parte do público. En 2017 publicaron un novo clip: *Amodiño*, unha versión do "Despacito" do cantante Luis Fonsi. Axiña se fixo viral nas redes sociais, o que as popularizou definitivamente. Desde aquela teñen sacado versións doutros artistas como Enrique Iglesias, Michel Teló, Rosalía, Sabrina ou Pitbull.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 10 preguntas para... - De Vacas. - XuvenTV Online. Youtube (2017).
Alavuden Peli-Veikot (hóckey sobre xeo feminino)

O **Alavuden Peli-Veikot**, ou simplemente **APV**, é un equipo feminino de hóckey sobre xeo da cidade de Alavus, na rexión de Ostrobotnia do Sur (Finlandia). Forma parte do club polideportivo do mesmo nome.

APV comezou a súa actividade destinada en exclusiva ás nenas en 1994. Xoga os seus partidos como local no Alavus Areena, un pavillón inaugurado en 2008 e con capacidade para 421 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Espazo do equipo feminino no sitio web de APV
Rex J. Walheim

**Rex Joseph Walheim**, nado en Redwood City, California, o 10 de outubro de 1962, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-122, STS-135 e STS-110.

## Traxectoria
Walheim graduouse en enxeñaría mecánica pola Universidade de California en Berkeley en 1984 e é máster en enxeñaría industrial pola Universidade de Houston en 1989. Foi seleccionado como astronauta en marzo de 1996. Participou nas misións STS-122, STS-135 e STS-110, pasando 36,36 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-122
*STS-135
*STS-110
Kai-awase

[miniatura| Conchas *Kai-awase*, [período Edo]]
***Kai-awase*** (貝合わせ) é un xogo xaponés con cunchas.

As cunchas do interior terían elaboradas pinturas, que a miúdo representan escenas do *conto de Genji*.  O obxectivo do xogo era atopar a outra metade que encaixase.

O xogo de *e-awase* desenvolveríase a partir del máis tarde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baralla de cartas
* Xogo de mesa
Fernando Tallón Cabana

**Fernando Tallón Cabana**, nado en Lugo en 1944, é un político e mestre galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Mestre. Foi Patrón Maior da Confraría de Cariño entre 1990 e 1995. Encabezou a candidatura do PPdeG cariñés nas eleccións municipais de 1995 e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Foi reelixido en 1999 con maioría absoluta, se ben perdeu votos en favor dos grupos da oposición. Nas municipais de 2003 foi derrotado polo PSdeG-PSOE, polo que pasou á oposición. Retirouse da política en 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Cariño