RMS Carpathia

O '* RMS * Carpathia'''* (*Royal Mail Steamship Carpathia*) foi un transatlántico británico da compañía navieira Cunard Line que foi construído nos estaleiros de Swan Hunter & Wigham Richardson. A súa construción foi iniciada en setembro de 1901, foi botado ao mar en agosto de 1902 e realizou a súa viaxe inaugural en maio de 1903. O *Carpathia* foi deseñado para transportar inmigrantes do leste europeo e persoas de clase media, ofrecendo un confort maior que o doutros buques da época. En 1905 foi engadida unha primeira clase e aumentáronse as instalacións da terceira clase. 

Despois de nove anos en servizo sen ningún incidente destacado, o *Carpathia* recibiu as chamadas de socorro do *Titanic* na madrugada do 15 de abril de 1912 mentres realizaba a súa rutineira travesía dende Nova York cara a Fiume (Austria-Hungría) —na actualidade Rijeka (Croacia)—. O capitán Arthur Rostron cambiou o rumbo do barco para ir ao rescate do *Titanic*, preparou a toda a súa tripulación e conseguiu facer que o buque lograse o seu propio récord de velocidade. O *Carpathia* rescatou 712 sobreviventes ao amencer e regresou a Nova York o 18 de abril. A prensa da época e varios pasaxeiros do *Titanic* consideraron heroes ao capitán Rostron e a súa tripulación.

O *Carpathia* continuou o seu servizo comercial durante a primeira guerra mundial, actuando tamén como buque de transporte de tropas. Durante a guerra, o 17 de xullo de 1918 foi torpedeado polo submarino alemán SM *U-55* e afundiuse, morrendo cinco persoas no naufraxio. Os restos do *Carpathia* foron achados no 2000 polo explorador Clive Cussler e a súa compañía, a National  Underwater and Marine Agency (NUMA).

## Historia 
### Construción e características 
O *Carpathia* (cuxo nome provén dos&nbsp;Montes Cárpatos) foi construído polos estaleiros&nbsp;Swan Hunter & Wigham Richardson, en&nbsp;Wallsend&nbsp;(Tyne e Wear,&nbsp;Inglaterra,&nbsp;Reino Unido). O *Carpathia* foi o terceiro e derradeiro buque dunha serie de tres transatlánticos; os seus irmáns xemelgos eran o SS *Ivernia* e o RMS *Saxonia*. A construción do *Carpathia* comezou o&nbsp;10 de setembro&nbsp;de&nbsp;1901. Durante a súa construción, o seu casco foi pintado de cor cinsenta clara para que saíse con maior nitidez nas fotografías. O *Carpathia* foi botado ao mar o&nbsp;6 de agosto&nbsp;de&nbsp;1902, sendo despois remolcado a un dique seco para o seu acondicionamento, durante os seguintes oito meses. Unha vez rematada a súa construción, o buque realizou as súas&nbsp;probas de mar&nbsp;entre o 22 e o 25 de abril de 1903.thumb|left|O casco do *Carpathia*, pintado de cor cinsenta clara, agarda no estaleiro para a súa botadura.|230x230px
O *Carpathia* non foi concibido como un transatlántico de luxo, senón para transportar principalmente pasaxeiros de segunda e terceira clase, as cales proporcionaban un confort considerábel nesa época. Os pasaxeiros da segunda clase tiñan acceso a unha biblioteca, unha sala de fumadores e un comedor; instalacións coas que tamén contaba a terceira clase, exceptuando a biblioteca. A embarcación tamén tiña unha pequena orquestra, da cal dous dos seus músicos,&nbsp;Theodore Brailey&nbsp;e&nbsp;Robert Bricoux, posteriormente integraríanse á&nbsp;orquestra do *Titanic*. O *Carpathia* tiña 170 metros de eslora, 19 metros de manga, unha tonelaxe de 13&nbsp;555&nbsp;toneladas, e era propulsado por dúas hélices de tres pas movidas por dúas máquinas de vapor de oito cilindros e cuádrupla expansión que lle permitían acadar unha velocidade media de 14&nbsp;nós&nbsp;(26&nbsp;km/h). Porén, na noite do&nbsp;naufraxio do *Titanic*, o buque logrou acadar unha velocidade máxima de 17,5&nbsp;nós (32,4&nbsp;km/h).

### Primeiros anos en servizo 
O *Carpathia* fixo a súa viaxe inaugural o&nbsp;5 de maio&nbsp;de&nbsp;1903, partindo dende&nbsp;Liverpool&nbsp;(Reino Unido) rumbo a&nbsp;Boston&nbsp;(Estados Unidos), facendo escala en&nbsp;Queenstown&nbsp;(Irlanda); a viaxe, porén, viuse atrasada por mor dunha folga durante o período final da súa construción. O *Carpathia* serviu á Cunard Line durante os seus primeiros nove anos de carreira de maneira tranquila e eficiente, sen involucrarse en ningún incidente digno de destacar. Dende a súa botadura, o buque recibiu pouca atención por parte da prensa, estando á sombra dos grandes transatlánticos da época como os&nbsp;*Catro Grandes*, a&nbsp;Clase *Kaiser*, o&nbsp;RMS&nbsp;*Oceanic*, o&nbsp;RMS *Lusitania*, o&nbsp;RMS&nbsp;*Mauretania*, e a&nbsp;Clase *Olympic*.); a bordo viaxaban apenas 743 pasaxeiros, coa súa segunda e terceira clases estando medio baleiras, xa que había só 50 pasaxeiros en segunda clase e 565 en terceira. o xornalista Lewis P. Skidmore, o fotógrafo Dr. Francis H. Blackmarr e Charles H. Marshall.

Aproximadamente ás 0:26 a. m. do 15 de abril, recibiuse a angustiosa chamada de auxilio (CQD) do RMS *Titanic* na sala de telégrafo do *Carpathia*, a cargo do operador de radio Harold Cottam (que aínda estaba de servizo e preparábase para ir durmir). Cottam informou ao primeiro oficial e ambos foron a espertar ao capitán Rostron no seu camarote para darlle a noticia. pero mesmo así, o buque tardou catro horas en chegar ao lugar do naufraxio.

Após atravesar perigosos campos de xeo, o *Carpathia* logrou chegar case dúas horas despois do afundimento (aproximadamente ás 4 da mañá). Cando o *Carpathia* chegou ao lugar, avistou o primeiro bote salvavidas ás 4:00 a. m.; este era o bote n.º 2, que foi rescatado dez minutos despois. O primeiro sobrevivente que embarcou no *Carpathia* foi o cuarto oficial Joseph Boxhall, quen anunciou oficialmente a Rostron a perda do *Titanic*. O rescate continuou durante as catro horas seguintes, con trece botes recuperados e pouco máis de setecentas persoas; o derradeiro sobrevivente en embarcar foi o segundo oficial Charles Lightoller. Durante a viaxe de regreso o capitán Rostron rexeitou a proposta do capitán do *Olympic*, Herbert Haddock, de transferir aos sobreviventes ao seu barco, xa que o naufraxio era aínda recente e os sobreviventes aínda se atopaban traumatizados cos feitos que acababan de vivir, e que lles provocaría maior angustia o feito de pedirlles embarcar a bordo dun barco practicamente idéntico ao que viron naufragar, pois temerían que a mesma situación volvese repetirse. A bordo do *Carpathia*, Harold Cottam foi axudado polo operador sobrevivente do *Titanic*, Harold Bride, no seu traballo de enviar mensaxes persoais e a lista de nomes dos sobreviventes. O *Carpathia* chegou a Nova York o 18 de abril, sendo recibido por milleiros de persoas. Posteriormente, Rostron foi hóspede do presidente William Howard Taft na Casa Branca e foi obsequiado cunha medalla de ouro do Congreso, a honra máis alta que lle podía atribuír o Congreso dos Estados Unidos. Anos despois, cando se lle preguntou como o *Carpathia* conseguiu atravesar un campo de xeo a unha velocidade moi por enriba da que fora orixinalmente planeada na súa construción, Rostron respondeu dicindo que «Outra man diferente da miña estaba ao temón aquela noite».

### O afundimento do *Carpathia* 
thumb|261x261px|O *Carpathia* afundíndose o 17 de xullo de 1918, após ser torpedeado polo submarino alemán SM *U-55*.
O *Carpathia* continuou o seu servizo comercial durante a&nbsp;primeira guerra mundial&nbsp;entre Liverpool, Boston e Nova York, realizando tamén viaxes de transporte de tropas dende&nbsp;América do Norte&nbsp;a&nbsp;Europa. Frecuentemente viaxaba en convois con varios buques, escapando en moitas ocasións de situacións perigosas e ataques de submarinos&nbsp;U-Boot&nbsp;alemáns. Das 280 persoas que estaban a bordo, sobreviviron 275. "Está nunha soa peza e en posición vertical".

Na primavera de 2000, o arqueólogo mariño e escritor estadounidense&nbsp;Clive Cussler&nbsp;anunciou que a súa organización, a National Underwater and Marine Agency (NUMA), atopara os verdadeiros restos do *Carpathia*, a unha profundidade de 500 pés (150 metros). Segundo a NUMA, os restos atópanse ao sur de&nbsp;Fastnet,&nbsp;Irlanda.

Un ano despois do achado, os restos do *Carpathia* foron comprados por RMS Titanic Inc. (a empresa que posúe os dereitos de exploración dos restos do *Titanic*), que posteriormente os revendeu en 2007 a Seaventures.

## Perfil do *RMS Carpathia* 
thumb|center|990px|Perfil en cor do RMS *Carpathia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Eaton, John P. e Haas, Charles A. (1995). *Titanic: Triumph and Tragedy''. W. W. Norton & Company, 2ª ed.
*
### Outros artigos 
* RMS Titanic
* Primeira guerra mundial

### Ligazóns externas 
* Carpathia: Passengers and Crew
* Biography of Captain Rostron
* Carpathia (1903 - 1918 ; 13,555 tons)
* Maritimequest RMS Carpathia Photo Gallery
* RMS Carpathia at sorbie.net
* Carpathia 1907 photos by Marjorie Champlin Bowen
* BBC News video describing a diving exploration of the ship
* Carpathia dive plan