Alfredo Brañas

**Alfredo José Francisco Higinio Brañas Menéndez**, nado en Carballo o 11 de xaneiro de 1859 e finado en Santiago de Compostela o 21 de febreiro de 1900, foi un escritor e ideólogo do rexionalismo galego do século XIX.

## Traxectoria 
Fillo dun rexistrador da propiedade, pasou a infancia en Cambados. Entre 1869 e 1873 estudou o bacharelato en Compostela, e posteriormente estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela (USC). Trala morte do seu pai conseguiu rematar os seus estudos grazas á nai dun amigo que lle pagou a carreira, e xa mentres estudaba comezou a escribir na prensa, e o xornal compostelán *El Porvenir*, dirixido por Antonio Toledo Quintela, foi o primeiro no que colaborou.

En 1878, ao remate dos seus estudos, volveu a Cambados e traballou nunha notaría. En 1881 volveu a Santiago para colaborar no novo diario de Antonio Toledo Quintela, *El Libredón*, e comezou a exercer de avogado e a participar nos círculos católicos-tradicionalistas da cidade e a escribir poesía en castelán, e en menor medida en galego. Entre 1884 e 1885 foi secretario xeral da USC. En 1885 escribiu *El Principio Fundamental del Derecho*, no que recompilou e resumiu as leccións que dera ese ano para poder optar a unha praza de profesor auxiliar, que acabou conseguindo. Entre 1885 e 1887 foi o director de *El Libredón*, comezou colaborando co seu sucesor, *El Pensamiento Galaico*, pero acabou abandonándoo polo carlismo declarado do xornal.

En 1887 obtivo por oposición a cátedra de Dereito Natural da Universidade de Oviedo; alí publicou *Fundamentos del Derecho de propiedad* e xa en 1888 marchou de novo a Santiago ao obter a cátedra de Economía Política desa universidade.

En 1889 publicou en Barcelona *El regionalismo. Estudio sociológico, histórico y literario*, que foi aceptada por todos os sectores do galeguismo como un referente. En 1890 déuselle unha homenaxe en Santiago, que supuxo a primeira xuntanza de todos os galeguistas nun ambiente de unidade, independentemente das diferentes tendencias nas que se dividía, e constituíu o punto de partida da mobilización rexionalista. A obra tamén obtivo gran repercusión entre o rexionalismo catalán.
[miniatura|Brañas retratado por [José María Fenollera, Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento.]]
Brañas foi concelleiro en Santiago entre 1890 e 1891, e en 1890 participou na creación da Asociación Regionalista Gallega (ARG) e escribiu no seu voceiro, *La Patria Gallega*, no que Brañas falaba por primeira vez de Galicia como nacionalidade. Participou nos Xogos Florais de Tui de 1891, nos que pola primeira vez nun discurso público empregou o galego; nese mesmo ano desapareceu a ARG logo dun enfrontamento entre o sector liberal de Manuel Murguía e o católico tradicionalista de Brañas. Pero en xullo de 1892 Brañas e varios dos seus seguidores acudiron á homenaxe a Murguía co gallo do seu nomeamento como bibliotecario da USC e dela xurdiu a encarga para Brañas de redactar as *Bases generales del regionalismo y su aplicación a Galicia*, as Bases, influenciadas polas *Bases de Manresa*, en que presenta un modelo práctico de descentralización. En 1893 participou na mobilización co resto dos rexionalistas contra do traslado da Capitanía Xeneral da Coruña a León.

Viaxou a Cataluña como mantedor dos Jocs Florals de Barcelona en 1893, e xa antes publicara artigos comparando os rexionalismos galegos e cataláns nas publicacións barcelonesas *La Renaixença* ou *La España Regional*. En 1894 publicou *Historia Económica* e dous anos máis tarde un *Curso de Hacienda Pública*; nese ano de 1896 estreou o drama *La Voz de la Sangre y la Voz de la Patria*.

Foi un dos fundadores do Ateneo León XIII (1896) en Santiago e o Círculo Católico de Obreros seguindo as directrices do papa León XIII na súa encíclica *Rerum Novarum*.

A crise do 98 provocou un certo arrefriamento das súas posicións rexionalistas e o seu achegamento ao carlismo.
[miniatura|[Panteón de Galegos Ilustres.]]
Brañas faleceu en 1900, á idade de 41 anos. O seu corpo foi trasladado ao Panteón de Galegos Ilustres, onde xace nunha tumba coa seguinte inscrición:

O rexionalismo de Brañas baseábase nun catolicismo e un historismo tradicionalista que lle serve para reclamar as liberdades antigas, ao tempo que arremete contra a industrialización, o liberalismo e o capitalismo, reclamando a volta aos gremios. Para Brañas, Galicia e Cataluña son as dúas rexións que máis traballan pola súa independencia e liberdade, mais no caso galego abandonado *"aos seus propios esforzos, vítima do desprezo e do esquecemento a que a condenan os seus fillos espurios, e a pesar desta angustiosa situación, levántase nobre altivez e loita valorosamente pola súa perdida independencia"*.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* , José Luis. Alfredo Brañas Menéndez *Diccionario biográfico español*. Real Academia da Historia .
* 
* 

### Outros artigos 
* Rexionalismo galego
* Fundación Alfredo Brañas
### Ligazóns externas 
* "Alfredo Brañas Menéndez" en *Gran Enciclopèdia Catalana* .
* Alfredo Brañas na Biblioteca Digital Hispánica. Biblioteca Nacional de España.
* *Diccionario de Catedráticos Españoles de Derecho*  Universidade Carlos III de Madrid .