open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aida Diestro

**Adelaida Diestro Rega**, nada na Habana o 21 de decembro de 1924 e finada o 28 de outubro de 1973) máis coñecida como **Aida Diestro,** foi unha pianista cubana, directora do famoso grupo vocal Cuarteto d'Aida. 

## Traxectoria 
Estudou música xunto a seu pai, o sacerdote presbiteriano Vicente Diestro Camejo, e continuou nun conservatorio privado. Foi directora do coro da igrexa de seu pai, que lle ensinou moito sobre a harmonía que máis tarde foi útil. Aida aprendeu máis do músico e compositor Enrique González Mántici, e a súa orientación xogou un papel decisivo na súa futura carreira. Anos despois, dixo: "Mantici deume a confianza para afrontar os prexuízos cos que as artistas femininas se atopaban naqueles días". 

Os primeiros compromisos profesionais de Aida foron como pianista na radio, acompañando a artistas como César Portillo de la Luz e Tania Castellanos. O seu gran momento chegou cando, en 1952, formou o Cuarteto d'Aida, que se converteu nun dos grupos máis famosos da súa época. As catro cantantes eran Elena Burke, as irmás Haydée e Omara Portuondo, e Moraima Secada. O grupo, apoiado por músicos masculinos, cantou regularmente no programa de televisión *El Show del Mediodía*, pero só produciu un LP, titulado *Una noche en Sans Soucí*, en 1957. Ao ano seguinte gravaron con Lucho Gatica o sinxelo "No puedo ser feliz". Actuaron por toda América, ademais de Europa, Asia e África. O grupo orixinal continuou ata 1960, e foron sendo substituídas a medida que saían.  

Aida morreu en 1973 aos 48 anos. 

## Notas
Ed Crawford

**Charles Edward Crawford**, coñecido como **ed fROMOHIO**, nado o 26 de xaneiro de 1964 en Steubenville, Ohio, é un músico estadounidense coñecido por ter sido o vocalista principal e guitarrista de Firehose, unha banda de rock alternativo formada en 1986 cos antigos membros de Minutemen Mike Watt (baixo) e George Hurley (batería).

## Notas
Rosa Conde

**Rosa Conde Gutiérrez del Álamo**, nada en Ronda (Málaga) o 7 de setembro de 1947, é unha socióloga e política española. En 1987-88 foi directora do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS). En 1988 foi nomeada ministra portavoz do Goberno converténdose nunha das dúas mulleres (xunto a Matilde Fernández) en formar parte dun executivo socialista tras seis anos de gobernos de Felipe González en que todos os ministros foron homes. Foi deputada no Congreso de 1989 a 2004 e posteriormente e ata 2012 directora da Fundación Carolina.

## Traxectoria 
Conde naceu en Ronda (Málaga) e pasou a súa nenez e adolescencia en Xaén.

Licenciouse en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid en 1971 e de 1971 a 1984 foi profesora de Estrutura Social Contemporánea e Socioloxía da Familia na Facultade de Ciencias Políticas e Socioloxía de Madrid.

En 1978 incorporouse ao gabinete de estudos sociolóxicos da secretaría xeral técnica do Ministerio de Traballo.  

Especialista en temas electorais, en 1980 comezou a traballar no Centro de Investigacións Sociolóxicas como asesora do gabinete técnico. En 1983 foi nomeada xefa do gabinete e o 11 de marzo de 1987 asumiu a dirección sucedendo no cargo a Julián Santamaría e converténdose na primeira muller á fronte do CIS.

### Traxectoria institucional e política 
O 12 de xullo de 1988 Felipe González chamouna para que asumise o cargo de Ministra Portavoz do Goberno na III Lexislatura. Ela e Matilde Fernández foron as dúas primeiras mulleres en pertencer a un goberno socialista de España. Era o cuarto goberno, un avance ante a ausencia de mulleres nos tres gobernos de Felipe González previos, mais lonxe da cota do 25 por cento que acababa de aprobar o XXXI Congreso en xaneiro de 1988. Cando asumiu o ministerio, Conde non estaba afiliada ao PSOE aínda que a súa vida de estudante e profesional estaba ligada á esquerda. Afiliouse en 1990. 

Anos máis tarde, con todo, Rosa Conde rectificou a súa posición e participou en numerosos actos defendendo publicamente a cota.

## Publicacións 
* *Iberoamérica en la hora de la igualdad* (2010). Rosa Conde, Isabel Martínez, Amelia Valcárcel (eds.)
* *El momento político de América Latina* (2011). Enrique V. Iglesias, Rosa Conde e Gustavo Suárez Pertierra (eds)
* *Cambio político, desafección y elecciones en América Latina* (2015) Rosa Conde e Isabel Wences (eds.) ISBN 978-84-259-1682-3. Centro de Estudios Políticos y Constitucionales.

## Notas
My Pain and Sadness is More Sad and Painful Than Yours

***My Pain and Sadness Is More Sad and Painful Than Yours*** é o primeiro álbum de estudio da banda galesa de noise rock Mclusky, publicado no ano 2000 a través do selo Fuzzbox. O disco foi reeditado en 2003 por Too Pure. Andy Falkous dixo que o disco comezou como unha colección de demos que posteriormente tomou o formato de álbum. O traballo foi precedido de dous sinxelos, "Joy" e "Rice is Nice".

## Listaxe de cancións
Blue Star (barco)

O **Blue Star** é un buque quimiqueiro de bandeira maltesa que encallou na costa de Galicia, preto de Ares, o 22 de novembro de 2019.

[miniatura|[Illas Mirandas.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Polycommander* 
* *Andros Patria* 
* *Cason* 
* *Mar Exeo* 
* *Prestige*
Pedro Galán Regalado

**Pedro Galán Regalado**, nado en Cee o 7 de decembro de 1955,  é un zoólogo galego especializado en herpetoloxía.

## Traxectoria 
### Formación 
Pedro Galán licenciouse en 1989, e doutorose en 1994 en Bioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela, na localidade de Carral durante o período setembro de 1989 a outubro de 1991..

### Docencia 
Entre 1996 e 2000 foi profesor en funcións na Universidade da Coruña, entre 2000 e 2001
profesor efectivo desta Universidade e, desde 2001, profesor titular da Facultade de Ciencias da UDC, desa Universidade, cargos que segue a desempeñar na actualidade.
 
Adscrito ao Departamento de Bioloxía da súa Universidade, imparte, entre outras, as materias "Adaptacións Funcionais da Fauna ao Medio", *Biodiversidade Animal e Medio Ambiente* e *Fauna Ameazada*. 

No presente curso 2018-2019, está a dirixir os seguintes traballos de grao e mestrado:

### Investigación 
En 1992 iniciou a súa actividade profesional como director do departamnento de Estdos Ambientais da empresa Lignitos de Meirama, S A., que desempeñou até 1996.

O doutor Galán é membro de equipos de investigación de varios proxectos financiados pola Xunta de Galicia e outras institucións, e director principal dalgún deles. Así mesmo, foi un dos fundadores, e membro da xunta directiva, da Asociación Herpetolóxica Española, sociedade científica que ten como obxectivos prioritarios o estudo e a conservación da herpetofauna ibérica. da Universidade da Coruña, grupo integrado dentro da Rede Galega de Conservación da diversidade biolóxica, e representante do estudo e investigación dos vertebrados do Observatorio Galego da Biodiversidade da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda da Xunta de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotografía e publicacións de Pedro Galán na web do GIBE. UDC
Holoxenómica

A **holoxenómica** é o estudo ómico de holoxenomas. Un holoxenoma é o conxunto completo de xenomas dun organismo ou nicho ecolóxico (o holobionte), incluíndo os microbios que o cohabitan, outras formas de vida e virus. Pode incluír xenomas da flora intestinal ou viral ligados ao xenoma humano ou animal para a investigación das interaccións hóspede-microbio. As estratexias holoxenómicas foron ata agora utilizadas para explicar a diversidade xenética nas comunidades microbianas das esponxas mariñas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Panxenoma
* Superorganismo
Jon Spencer Blues Explosion

**Jon Spencer Blues Explosion** foi unha banda estadounidense de rock procedente da cidade de Nova York, formada en 1991. O grupo estaba composto por Judah Bauer na guitarra, coros, harmónica e ocasionalmente na voz principal, Russell Simins na batería, e Jon Spencer na voz, guitarra e theremin. O seu estilomusical musical ten fortes raíces no rock and roll, aínda que ten influencias do punk, blues, garage, rockabilly, soul, noise rock, rhythm and blues e hip hop.

Ao longo da súa carreira o seu son experimental e, ocasionalmente, as súas técnicas de gravación pouco convencionais permitíronlle á banda traballar cun bo número de artistas diversos, como Elliott Smith, Beck, Solomon Burke, Steve Albini, Martina Topley-Bird e Ad Rock dos Beastie Boys.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
The Yummy Fur

**The Yummy Fur** foi unha banda escocesa de indie rock de Glasgow, formanda no ano 1992 e separada en 1999. O grupo estaba composto polo cantante principal e guitarrista John McKeown e unha formación cambiante de músicos. O seu nome está collido do cómic *Yummy Fur* de Chester Brown.

Tras deixar a banda en 1997, Lawrence Worthington tocaría a batería en The Male Nurse e en Country Teasers, unha banda de art punk influenciada por The Fall.

Tres futuros membros da exitosa banda de indie rock Franz Ferdinand tocaron en The Yummy Fur. O batería Paul Thomson, que se uniu ao grupo en 1997, e o multiinstrumentista Alex Kapranos Huntley, que se uniu en 1998, foron membros fundadores de Franz Ferdinand, e Dino Bardot uniríase como guitarrista a Franz Ferdinand en 2017 para substituír a Nick McCarthy.

O teclista Mark Gibbons suicidouse no ano 1999.

A banda foi eloxiada polo DJ e presentador John Peel da BBC Radio 1, gravando dúas Peel Sessions en 1995 e 1998.

O 23 de novembro de 2009 anunciouse que McKeown e Thomson reunirían a The Yummy Fur para unha breve xira polos Estados Unidos en xaneiro de 2010 para promover un disco de grandes éxitos. Un novo informe de *NME* confirmou a participación do guitarrista de Brian MacDougall.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Bottomless Pit

**Bottomless Pit** é unha banda estadounidense de indie rock procedente de Chicago, Illinois. Os guitarristas Andy Cohen e Tim Midyett, os dous anteriormente en Silkworm, formaron o grupo co batería Chris Manfrin, de Seam, e o baixista Brian Orchard, de .22, no ano 2005. Dende o seu nacemento a banda editou tres álbum aclamados pola crítica e xirou polos Estados Unidos e o Canadá. Bottomless Pit tamén tocou unha vez en París para abrir o Villette Sonique Festival en xuño de 2008, invitada polo trío de Chicago Shellac.

O seu álbum de estrea, *Hammer of the Gods*, tivo recensións favorables en varias publicacións musicais. O álbum foi gravado parcialmente nos estudios Electrical Audio por Greg Norman e inicialmente foi autoeditado en vinilo de 45 rpm. O disco de vinilo tamén incluía unha copia do álbum en CD para maior comodidade. O seguinte EP, titulado *Congress*, tamén foi editado nese formato. Os dous traballos están dispoñibles como descarga dixital a través do selo de Nova Jersey Comedy Minus One.

O 26 de xaneiro de 2010 a banda anunciou a través da súa páxina de Facebook que o seu seguinte álbum, *Blood Under the Bridge*, estaría rematado e masterizado en marzo e sería editado o 10 de agosto dese ano. En marzo, catro cancións do álbum, "38 Souls", "Q.E.D.", "Winterwind" e "Summerwind" foron subidas a Internet (as dúas primeiras a través de Facebook e as dúas segundas de Myspace).

Un terceiro álbum, titulado *Shade Perennial*, foi editado a través do selo Comedy Minus One o 29 de outubro de 2013.

Bottomless Pit anunciou un hiato indefinido en 2014, formando Midyett a banda Mint Mile pouco despois.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Paramahansa Yogananda

**Paramahansa Yogananda** ou  **Paramhansa Yogananda**, nado como **Mukunda Lal Ghosh** en Gorakhpur o 5 de xaneiro de 1893 e finado nos Ánxeles o 7 de marzo de 1952 foi un monxe, iogui e gurú indio que introduciu millóns de persoas nas ensinanzas da meditación e do Kriya Yoga mediante a súa organización Self-Realization Fellowship (SRF) / Yogoda Satsanga Society (YSS) of India. Discípulo do gurú iogui bengalí Swami Sri Yukteswar Giri, foi enviado pola súa estirpe para expandir as ensinanzas do ioga a occidente, a probar a unidade entre as relixións occidentais e orientais e a predicar un equilibrio entre o crecemento material occidental e a espiritualidade india. A súa longa influencia no movemento do ioga estadounidense e especialmente na cultura do ioga dos Ánxeles, levouno a ser considerado polos expertos en ioga como o "pai do ioga en occidente".

Yogananda foi o primeiro mestre indio importante que se estableceu nos Estados Unidos, e o primeiro indio prominente recibido na Casa Branca (polo presidente Calvin Coolidge en 1927); a súa aclamación temperá levouno a ser denominado "o primeiro gurú superestrela do século XX" por *Los Angeles Times*. Chegou a Boston en 1920 e embarcouse nunha xira de charlas transcontinentais de éxito antes de establecerse nos Ánxeles en 1925. Nas seguintes dúas décadas e media, gañou fama local ademais de expandir a súa influencia en todo o mundo: creou unha orde monástica, continuou a facer xiras de ensinanzas, comprou propiedades para a súa organización en varios lugares de California e iniciou moita xente no Kriya Yoga. O CEO de Apple Steve Jobs encargou cincocentas copias do libro para o seu propio memorial, de xeito que cada asistente recibise un exemplar. O libro continuou a ser reimpreso regularmente e é coñecido como "o libro que cambiou a vida de millóns". En 2014 estreouse o documental *Awake: The Life of Yogananda* que gañou múltiples premios en festivais de cinema de todo o mundo.

## Ensinanzas 
Yogananda comezou na India en 1917 o seu traballo vital coa fundación dunha escola de "como vivir" para rapaces, en que os métodos modernos educativos se combinaban co adestramento no ioga e a instrución en ideas espirituais. En 1920 foi convidado a servir como delegado da India nun congreso internacional de relixiosos celebrado en Bosto. O seu relatorio no congreso, sobre "A ciencia da relixión" foi recibido con estusiasmo.

En 1920 fundou a Compañía da Autorrealización (Self-Realization Fellowship) e en 1925 estableceu nos Ánxeles a súa sede internacional.

Yogananda escribiu *Second Coming of Christ: The Resurrection of the Christ Within You* e *God Talks With Arjuna – The Bhagavad Gita* para revelar o que el afirmaba que era a harmonía completa e a unión básica do cristianismo orixinal que ensinou Xesucristo e o ioga orixinal que ensinou Bhagavan Krishna e para indicar que eses principios de verdade son a fundación científica común de todas as relixións verdadeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* The lineage of Gurus with Yogananda
Asasinato de Alexandre II de Rusia

O **asasinato do tsar Alexandre II de Rusia** tivo lugar o  en San Petersburgo, Rusia. Mentres o tsar se dirixía ao picadeiro Mikhailovskii na súa carruaxe, foi vítima dun atentado con bomba, que fixo que a comitiva imperial se detivese. O tsar descendeu da carruaxe para comprobar os danos e nese momento, outro terrorista lanzou unha segunda bomba que estoupou aos pés do emperador.

Alexandre II xa sobrevivira a outros intentos de acabar coa súa vida. O asasinato do tsar é considerado como unha das accións de maior éxito do movemento nihilista ruso do século XIX.

## Os conspiradores 
O rexicidio foi ideado polo Comité Executivo de Narodnaia Volia ("Vontade do Pobo"), unha organización terrorista revolucionaria formada en 1879. Andreii Zheliabov foi o principal organizador. Cando Zheliabov foi arrestado uns días antes do ataque, a súa muller Sophia Perovskaia tomou as rendas do atentado.

Ficheiro:Zhelyabov.jpg| Andreii Zheliabov 
Ficheiro:Sof'ja Perovskaja 3.jpg| Sophia Perovskaia 
Ficheiro:I Grinevizky.jpg| Ignaci Hryniewiecki 
Ficheiro:Emelyanov Ivan Panteleymonovich.jpg | Ivan Iemelianov
Ficheiro:Kibalchich.jpg| Nikolaii Kibalchich 
Ficheiro:Mikhailov tm.jpg| Timofeii Mikhailov 
Ficheiro:G Gelfman.jpg| Hesya Helfman 
Ficheiro:N A Sablin.jpg| Nikolaii Sablin

## Os plans dos terroristas 
### Preparación da explosión na ponte 
[miniatura|O tsar [Alexandre II de Rusia.]]
Tras o fracaso do intento de asasinato no Palacio de Inverno, os membros de Narodnaia Volia comezaron a preparar un novo ataque contra o tsar. Tras o ataque ao Palacio de Inverno, o emperador mostrouse máis cauto.

## Consecuencias 
[thumb|right|A [Igrexa do Salvador sobre o sangue derramado foi construída sobre o lugar do atentado.]]
Tras o atentado erixiuse un santuario temporal no lugar do ataque, mentres se recadaban os fondos necesarios para a construción do monumento final. Para levantar o santuario permanente sobre o lugar exacto no que tivo lugar o asasinato, decidiuse estreitar a canle, de modo que a sección da rúa sobre a cal tivo lugar o ataque ao tsar puidese quedar incluído no interior dos muros da igrexa. O monumento final foi erixido como a Igrexa do Salvador sobre o sangue derramado. A construción da igrexa comezou en 1883, baixo o reinado de Alexandre III, e foi completada en 1907, durante o reinado de Nicolao II.

## Notas 
## Véxase tamén
Gourmaelon da Bretaña

**Gourmaelon de Bretaña** foi conde de Cornualla e príncipe da Bretaña desde 908 a 913. Gourmaëlon é a forma moderna do nome dun dos personaxes máis escuros da historia medieval da Bretaña. 

## Traxectoria 
O seu patronímico orixinal, que quizais era un alcume, foi probabelmente *Uumaelon* ou *Wrmaëlon*, que se converteu en Gurmhailon e logo Gourmaëlon. O lingüista celtizante Joseph Loth supuxo dous sentidos a este nome "o das cellas marróns" ou "o príncipe, o xefe". 

Parece que tiña a honra de Cornualla co título de conde (*comes*) ao final do reinado de Alan I da Bretaña e que despois da morte deste no 907 aproveitou a rivalidade entre os seus herdeiros, fillos e xenros, para reinar na Bretaña sen levar o título de rei, tendo unha autoridade máis nominal que real. 

### Mencións históricas 
O seu reinado só é coñecido pola súa participación nalgúns actos públicos onde normalmente só aparece como un simple testemuña. Chámase *Gurmahilon regnante Britanniam* nunha doazón feita ao mosteiro de Plélan dunha parte de Elven polo conde Tangi o seu afillado Derrien, respectivamente xenro e fillo de Alan o Grande. 

Nunha concesión do 25 de outubro de 913 confirmada o 28 de outubro, en Redon, aparece denominado como *Gurmahilon comitem qui tunc monarchiam Britanniae regebat*. Subscribiu este acto como testemuña despois do bispo Bili de Vannes, Mathuedoi de Poher, outro fillo de Alan, e co seu fillo Daniel que leva un nome xa mencionado antes na lista dos condes de Cornualla no Cartulario da Abadía de Landévennec : «*Gurmhailon, comes testis, Deniel, filius ejus, testis* ». 

A súa morte a finais do mesmo ano tivo lugar seguramente nun combate contra os normandos e parece ser obxecto dunha entrada no Manuscrito 476 da biblioteca de Angers chamado *Anecdota novissima*: *Ano DCCCCXIII Guuormaelon oc[cissus est*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*Joëlle Quaghebeur, *La Cornouaille du IXe au XIIe siècle : Mémoire, pouvoirs, noblesse*, Rennes, Presses universitaires de Rennes, 2002, 2a ed. ()
*Arthur de La Borderie, *La chronologie du cartulaire de Redon*, Rennes, Oberthur, 1901, pàgs. 54 a 56
Godofredo VI de Anjou

**Godofredo VI Plantagenet**, nado en Rouen o 1 de xuño de 1134 e finado en Nantes o 27 de xullo de 1158, foi conde de Anjou, do Maine e de Nantes de 1156 a 1158, fillo de Godofredo V *Plantagenet* e Matilda de Inglaterra (emperatriz Matilda). 

## Traxectoria 
No seu testamento, Godofredo V Plantagenet (m. 1151) estipulara que o seu segundo fillo, Godofredo, sería conde de Anjou e Maine se o seu fillo máis vello Henrique fose rei de Inglaterra. Mentres agardaba, recibiu os feudos dos castelos de Chinon, Loudun e Mirebeau, e Henrique foi conde de Anjou e Maine. En 1154 Henrique converteuse en rei de Inglaterra, e parece que vai obedecer o testamento paterno pero, pola contra, xa que casara con Aliénor de Aquitania e os condados de Anjou e Maine partan en dúas as sas posesións: dunha parte ao sur o ducado de Aquitania co condado de Poitiers, e doutra ao norte, o ducado de Normandía (e Inglaterra ao outro lado da canle). En 1156 Henrique cedeu os condados ao seu irmán e no mesmo ano os de Naoned expulsaron o conde Hoel III da Bretaña e aclamárono como conde. O condado de Nantes incorporouse entón a Anjou (situación que persistiu ata a morte de Henrique II en 1189). 

Godofredo VI morreu en Nantes o 27 de xullo de 1158 sen casar nin ter fillos. O seu irmán Henrique II, que se consideraba o seu herdeiro, recuperou o condado de Anjou (co condado anexo de Nantes) e o do Maine.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Godofredo V Plantagenet.
Alberto Pico Marín

**Alberto Pico Marín**, nado o 14 de agosto de 1943 e finado o 23 de xuño de 2001, foi un empresario e directivo deportivo español, membro do Comité Olímpico Español.
## Traxectoria
Despois de acadar dous títulos de liga como presidente do CAU Madrid, ocupou a presidencia da Federación Española de Rugby durante 15 anos e medio en dúas etapas, do 1 de outubro de 1981 ao 12 de decembro de 1992, e do 21 de decembro de 1996 até o seu falecemento.
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Vivienne Westwood

**Dame Vivienne Isabel Westwood**, de solteira **Swire**, nada en Tinwistle (entón en Cheshire) o 8 de abril de 1941 e finada en Londres o 29 de decembro de 2022, foi unha deseñadora de moda e empresaria inglesa, considerada como a principal responsable da estética asociada co punk e o New Wave, que levou ao gran público.

Westwood comezou a ser coñecida cando creou deseños para a tenda de Malcolm McLaren en King's Road, que posteriormente se coñeceu como "SEX". Foi a súa habilidade para sintetizar roupa e música o que modelou a escena punk británica dos setenta, dominada polo grupo de McLaren, os Sex Pistols. Foi inspirada pola frase do punk, "ver se alguén podía poñer un raio no sistema".

Westwood abriu outras catro tendas en Londres e finalmente expandiu o negocio por todo o Reino Unido e o resto do mundo, vendendo unha gran variedade de mercadorías, algunhas delas ligadas ás súas numerosas causas políticas, como a campaña polo desarme nuclear, o cambio climático e os grupos polos dereitos civís.

## Traxectoria 
Durante a súa adolescencia, Westwoodk estudou na Harrow School of Art e no Trent Park College e deu clases nunha escola primaria do norte de Londres. Co tempo, casou con Derek Westwood. O matrimonio perdurou ata que Vivienne coñeceu a Malcolm McLaren, futuro representante dos Sex Pistols. A parella inaugurou en 1971 o local de roupa Let It Rock (logo renomeado como SEX) onde a deseñadora comezou a exhibir os seus deseños extravagantes.

A estética punk comezou despois do primeiro recital dos Sex Pistols, en que a banda empresou deseños da parella que incluían, ou ben incluíron máis adiante, elementos fetichistas, alfinetes de gancho tomados da estética de Richard Hell, importante persoeiro na escena punk neoiorquina, cadeas, navallas de afeitar e o característico cabelo en crista. A inclusión de elementos do deseño tradicional británico contribuíu a formar a imaxe chocante, polémica e antisocial do punk.

## Vida persoal 
Westwood estivo casada cun antigo alumno seu de moda, o austríaco Andreas Kronthaler. Durante trinta anos viviu nun antigo piso do concello en Nightingale Lane, Clapham, ata que en 2000 Kronthaler a convenceu para mudarse nunha casa de estilo Raíña Ana construída en 1703 que pertenceu á nai do capitán Cook. Era afeccionada á xardinaría e vexetariana.

Westwood tivo dous fillos:
*Ben Westwood, nado en 1963, fillo de Vivienne e Derek Westwood, é fotógrafo erótico.
*Joseph Corré, nado en 1967, fillo de Vivienne Westwood e Malcolm McLaren, é o fundador da marca de lencería Agent Provocateur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vivienne Westwood
You Can't Hide Your Love Forever

'''''You Can't Hide Your Love Forever''''' é o primeiro álbum de estudio da banda escocesa de post-punk Orange Juice, publicado en febreiro de 1982 a través do selo Polydor Records. O título deriva dunha liña da canción "Hi Dear" de Jonathan Richman & The Modern Lovers. O disco foi reeditado por Domino en 2014.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Georgi Dobrovolski

**Georgi Timofeievich Dobrovolski** foi un cosmonauta soviético que participou na misión Soiuz 11 e que formou parte da primeira tripulación enviada á primeira estación espacial, a Saliut 1. Pasou un total de 23,76 días no espazo e faleceu ao regreso da misión xunto co resto dos tripulantes debido á despresurización da cápsula durante a reentrada, o 30 de xuño de 1971.

Dobrovolski naceu o 1 de xuño de 1928 en Odesa, Ucraína. Gradouse Academia Militar da Forza Aérea en Monino,  oblast de Moscova, en 1961. Foi seleccionado como cosmonauta e adestrado entre 1963 e 1965.

Unha rúa en Kaluga, unha escola en Odesa e un asteroide levan o seu nome.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 11
The Associates

**The Associates** (ou sinxelamente **Associates**) foi unha banda escocesa de post-punk formada en Dundee en 1979 polo vocalista Billy MacKenzie e o guitarrista Alan Rankine. O grupo comezou a gañar recoñecemento tras publicar unha versión non autorizada do tema de David Bowie "Boys Keep Swinging" como sinxelo de estrea en 1979, o cal lles conseguiu un contrato co selo Fiction Records. Posteriormente apareceu o seu álbum de estrea, *The Affectionate Punch*, en 1980 e a colección de sinxelos *Fourth Drawer Down* en 1981, ámbolos dous traballos loubados pola crítica. Rankine deixou o grupo ese ano, deixando a MacKenzie gravar co nome de The Associates ata 1990. A banda reuniuse brevemente en 1993. MacKenzie suicidouse no ano 1997.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Any Other City

***Any Other City*** é o primeiro e único álbum de estudio da banda escocesa de indie rock Life Without Buildings, publicado o 26 de febreiro de 2001 no Reino Unido a través do selo Tugboat Records, e no ano seguinte nos Estados Unidos a través de DC/Baltimore 2012.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Josef K

**Josef K** foi unha banda escocesa de post-punk activa entre 1979 e 1982. O grupo chamouse así polo protagonista da novela de Franz Kafka *Der Process*. Aínda que só publicou un único álbum de estudio mentres estivo activa e acadou un éxito moderado, dende entón demostraron ser unha grande influencia para moitas bandas nacidas posteriormente.

## Historia 
A banda naceu no ano 1979 orixinalmente co nome TV Art. Foi fundada por Paul Haig (voces, guitarra) e Ronnie Torrance (batería), aos que se lles uniron Malcolm Ross (guitarra, teclados) e Gary McCormack (baixo). McCormack marchou pouco despois, uníndose posteriormente a The Exploited, e foi substituído por David Weddell. Tras gravar unha demo de dez temas, o seu primeiro lanzamento foi o sinxelo "Romance"/"Chance Meeting", editado a través do selo do batería de Orange Juice Steven Daly, Absolute, no mes de decembro dese ano. A banda gravou o seu álbum de estrea, *Sorry for Laughing*, en 1981 nos Castle Sound Studios en Pencaitland, pero foi abandonado ao quedar a banda pouco contenta coa produción limpa e puída. Haig describíuno como se soase "chan e desinfectado", editando só unhas poucas copias. O grupo regresou ao estudio en Bélxica para gravar *The Only Fun in Town*, optando por un son máis "ao vivo" e gravando todo o traballo en dous días. Haig posteriormente expresou un certo grao de arrepentimento dicindo: "decidimos facer un disco case inaudible coas voces mesturadas moi baixo". Foi o seu único álbum mentres estiveron xuntos, e aínda que funcionou ben na lista independente británica, tivo unha pobre recepción da crítica. O seu anterior traballo *Sorry For Laughing* foi finalmente lanzado nunha reedición en CD no ano 1990 de *The Only Fun in Town*.

A banda separouse antes de publicar o sinxelo de 1982 "The Farewell Single" a través do selo Les Disques du Crépuscule, que incluía a canción das Peel Sessions "The Missionary". Haig decidiu parar a banda mentres se atopaba nun pico de cratividade. Torrance uniuse a Boots for Dancing e posteriormente (con Weddell) formou The Happy Family con Nick Currie. Haig inicou unha longa carreira en solitario, publicando unha serie de álbums a través do seu propio selo, Rhythm of Life, entre 1984 e 2008, mentres que Malcolm Ross uniuse a Orange Juice e despois tocou con Aztec Camera e Blancmange antes de iniciar unha carreira en solitario. Ross e Weddell reuníronse posteriormente en Magic Clan.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
The Fire Engines

**The Fire Engines** foi unha banda escocesa de post-punk procedente de Edimburgo. O grupo formou parte da mesma escena art-punk na que estaban Scars e Josef K.

## Historia 
The Fire Engines estaba composto por David "Davy" Henderson (voces e guitarra), Murray Slade (guitarra), Graham Main (baixo), e Russell Burn (batería). O nome da banda estaba inspirada nunha canción de 13th Floor Elevators. Henderson, Main e Burn foran anteriormente membros de The Dirty Reds, xunto co irmán de Russell Burn, Tam Dean Burn, O primeiro lanzamento de The Fire Engines foi o sinxelo "Get Up And Use Me"/"Everything's Roses", publicado a través do selo do representante Angus Groovy, Codex Communications, no ano 1980; a banda tivo que gravar todo o seu set dúas veces nunha cabana en Fife co produtor Wilf Smarties, a un custo de 46 libras, sendo seleccionados eses dous temas para o lanzamento. A banda gravou dúas sesións para o programa de John Peel na BBC Radio 1, a primeira en febreiro de 1981 contando cunha versión do tema de Heaven 17 "(We Don't Need This) Fascist Groove Thang", e a segunda en novembro do mesmo ano. O seu sinxelo máis exitoso foi "Candy Skin", editado en 1981, pero o seu sucesor, "Big Gold Dream", non acadou o seu éxito e a banda separouse o 31 de decembro de 1981. e lanzou un sinxelo en colaboración con Franz Ferdinand; o sinxelo contiña unha versión realizada por Franz Ferdinand do tema de The Fire Engines "Get Up and Use Me", versionando The Fire Engines a canción de Franz Ferdinand's "Jacqueline". A banda continuou tocando ocasionalmente ata 2006. O 2 de outubro de 2007 o selo Acute publicou *Hungry Beat*, unha colección de gravacións orixinais da banda, facéndoos dispoñibles por primeira vez en CD nos Estados Unidos.

Henderson agora lidera The Sexual Objects, que conta con Ian Holford (batería), Simon Smeeton (guitarra) e Douglas McIntyre (baixo). O seu álbum de estrea, *Cucumber*, foi publicado en 2010, e foi parcialmente producido por Boards of Canada. Foi editado en vinilo en 2011.

The Fire Engines foi unha importante influencia para moitas bandas posteriores, como Franz Ferdinand e The Rapture. Os grupos Meat Whiplash e The Candyskins colleron os seus nomes de cancións de The Fire Engines. En agosto de 2017 a banda reformouse para realizar un concerto benéfico para o Leith Theatre xunto con Irvine Welsh e Ewen Bremner.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Artur II da Bretaña

**Artur II da Bretaña**, nado o 25 de xullo de 1261 e finado no Castelo de L'Isle o 27 de agosto de 1312, foi duque da Bretaña de 1305 a 1312, fillo de Xoán II da Bretaña e de Beatriz de Inglaterra. 

## Traxectoria 
Fillo e sucesor de Xoán II da Bretaña o 18 de novembro de 1305, era neto de Henrique III de Inglaterra, e conseguiu que o ducado fose recoñecido como independente polos franceses. Dividiu o territorio bretón en oito bailías: León, Kernev, Landreger, Penteur, Gwened, Naoned, Roazhon e Sant Malou. En 1309 tamén convocaría por primeira vez os Estados Xerais da Bretaña, predecesores do futuro parlamento bretón, no que, por primeira vez na historia "francesa", o chamado "Terceiro Estado" tiña a súa propia representación. Baixou os impostos ao clero. 

Morreu o 27 de agosto de 1312 no Castelo de L'Isle e foi enterrado nos Frades Menores de Vannes nunha tumba de mármore que se fixo construír e que foi vandalizada durante a revolución. Os restos, empregados para pavimentar unha estrada, foron recuperados e hoxe en día están expostos ao público.

## Matrimonio e descendencia 
Casado en 1275, en Tours, con María de Limoges (1260 - 1290), a vizcondesa de Limoges, filla e herdeira de Guido VI, vizconde de Limoges e Margarida de Borgoña (falecida en 1277), tivo tres fillos: 

* O máis vello, Xoán III da Bretaña o Bo (1286 - 1341), herdeiro do Ducado da Bretaña.
* O segundo, Guido (1287 - 1331), herdeiro do condado de Penthièvre e do vizcondado de Limoges.
* Pedro (1289 - 1312), señor de Avesnes.

Artur casou de novo en maio de 1294, esta vez con Iolanda ou Violant de Dreux (tamén chamada Iolanda de Montfort) (1263 - 1330), raíña viúva  de Escocia (esposa de Alexandre III de Escocia) condesa de Montfort, filla de Roberto IV, conde de Dreux e de Braine, e de Beatriz de Montfort, condesa de Montfort. Tiveron seis fillos: 

#Xoán (1294 - 1345), conde de Montfort; pretendente do ducado da Bretaña.
# Beatriz da Bretaña (7 de decembro de 1295 - 9 de decembro de 1384), dama de Hédé, casada en 1315 con Guido X de Laval (m. 1347).
# Xoana (1296 - 24 de maio de 1364), casada en 1323 con Roberto de Cassel (Roberto de Flandres) (m. 1331), conde de Marle.
# Alix da Bretaña (1297-1377) (1297 - 1377), casada con Bucardo VI, conde de Vendôme (m. 1354) e de Castres.
# Branca (nada o 18 de xullo de 1300), morta moi nova. 
# María (1302 - 24 de maio de 1371), relixiosa en Poissy. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Fin de siglo

***Fin de siglo*** é un filme arxentino de 2019 dirixido por Lucio Castro. Está protagonizado por Juan Barberini no papel de Ocho, un home arxentino de vacacións en Barcelona que ten un encontro sexual casual con Javi (Ramon Pujol). Porén, ámbolos dous descobren que xa se coñeceran 20 anos antes, en 1999, cando estaban no armario e demasiado temerosos de comezar unha relación entre eles. O filme tamén conta coa interpretación de Mía Maestro como Sonia, a moza de Javi no momento do primeiro encontro.

Estreouse no  New Directors/New Films Festival o 30 de marzo de 2019. Posteriormente tivo a súa estrea na Arxentina o 8 de abril no Festival Internacional de Cinema Independente de Buenos Aires, onde gañou o premio ó mellor filme arxentino. Tamén se estreou en festivais de cinema xeneralistas e de temática LGBT, e gañou o premio ó mellor filme no Festival de Cinema Frameline.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Cita a cegas

***Cita a cegas*** (en ) é un filme de comedia romántica estadounidense de 1987 dirixido por Blake Edwards e protagonizando Bruce Willis, no seu primeiro papel protagonista, e Kim Basinger. *Blind Date* recibiu valoracións negativas por parte da crítica, mais foi un grande éxito de recadación, acadando o número un nos portelos.

Estreouse en galego o 26 de maio de 1993 a través da TVG.

## Personaxes 
* Bruce Willis como Walter Davis
* Kim Basinger como Nadia Gates
* John Larroquette como David Bedford
* William Daniels como Xuíz Harold Bedford
* George Coe como Harry Gruen
* Mark Blum como Denny Gordon
* Phil Hartman como Ted Davis
* Stephanie Faracy como Susie Davis
* Alice Hirson como Muriel Bedford
* Stanley Jordan como el mesmo
* Graham Stark como Jordan the Butler
* Joyce Van Patten como nai de Nadia 
* Barry Sobel como empregado da gasolineira
* Armin Shimerman como French Waiter
* Brian George como Maitre d'
* Jeannie Elias como secretaria de Walter
* Dick Durock como Bouncer
* Sab Shimono como Mr. Yakamoto
* Momo Yashima como Mrs. Yakamoto
* Herb Tanney como Minister
* Nicholas Rue como Background Creep

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Ramón Fernández Cobas

**Ramón Fernández Cobas**, nado en Santiago de Compostela en 1901 e finado no mesmo concello o 6 de agosto de 1976, foi un xornalista e empresario galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *El Noticiero Gallego*, redactor-correspondente en Santiago de Compostela de *Galicia Sportiva* de Vigo, fundou e dirixiu *Galicia Sport* en Compostela e foi correspondente de *Madrid Sport*. Asinaba moitas das súas crónicas deportivas como Conde las Marabillas. Colaborou en *Gaceta de Galicia*, *El Compostelano* e *El Correo Gallego* asinando ás veces como Ramón F. Cobas. Escribiu a comedia *Rosalba* que foi levada a escena en 1919 polo cadro de declamación Brisas Futuras. Foi colaborador da frustrada homenaxe a Ramón del Valle Inclán en 1935-36.

## Vida persoal 
Neto de Benito Fernández Carollo, unha familia de Conxo. Casou en Santiago de Compostela con María del Carmen Refojo Pazos en outubro de 1924.

## Notas
Aurelio Miras Azor

**Aurelio Miras Azor**, nado en Cidade Real o 10 de xaneiro de 1912 e finado no Carballiño o 25 de decembro de 2003, foi un mestre, avogado e escritor español.

## Traxectoria 
Mestre cursillista de 1933, foi destinado a Amorín (Tomiño) en 1935. En decembro dese ano permutou a súa praza co mestre de Lebozán (Lalín). Na guerra civil foi mobilizado e combateu no exército franquista. Rematada a guerra volveu incorporarse ao seu posto de mestre en Lebozán. Posteriormente licenciouse en Dereito e exerceu como avogado no Carballiño.

## Obras 
* *El agüista*, 1950.
* *Juventud de Pepa Loba o Cómo la sociedad creó una delincuente*, 1968.
## Vida persoal 
Casou con Esperanza Portugal Careaga e foi pai de Teresa e Aurelio Miras Portugal.

## Notas
El fotógrafo de Mauthausen

***El fotógrafo de Mauthausen*** é un filme español de 2018 dirixido por Mar Targarona. Está protagonizado por Mario Casas, Macarena Gómez e Alain Hernández. Baséase en feitos reais, e conta a historia de Francesc Boix i Campo, un combatente republicano español e fotógrafo que foi internado no campo de concentración de Mauthausen, durante a segunda guerra mundial.

## Sinopse 
Boix é un fotógrafo que despois de loitar no exército republicano durante a guerra civil española, é internado no campo de concentración de Mauthausen. Alí emprega o seu oficio no laboratorio fotográfico das SS para agochar negativos que proben os crimes e abusos que se producen no campo cando remate a guerra. Boix tamén realizou moitas fotografías de Mauthausen trala liberación e foi testemuña nos xuízos de Núremberg. levouse a cabo en Terrasa e Budapest. Nesta cidade aproveitáronse os mesmos decorados dun campo que se empregaron no filme *O neno co pixama de raias*.

O actor Mario Casas perdeu 12 quilos para interpretar o Boix preso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Au Revoir Simone

**Au Revoir Simone** é unha banda estadounidense de indie pop procedente de Williamsburg, Brooklyn, Nova York, formado no ano 2003. O grupo está composto por Erika Forster (voces, teclados), Annie Hart (voces, teclados, baixo) e Heather D'Angelo (voces, caixa de ritmos, teclados).

O nome da banda procede dunha liña que lle di Pee-wee Herman a un personaxe secundario (chamado Simone) na película de 1985 de Tim Burton ''Pee-wee's Big Adventure''. As inspiracións musicais do grupo foron comparadas polo selo europeo da banda, Moshi Moshi Records, a "unha tenda musical de segunda man minuciosamente minada"; entres esas diversas influencias están Modest Mouse, Stereolab, The Mountain Goats, Louis Prima, Pavement, The Beach Boys, Björk, Broadcast, Belle & Sebastian, David Bowie, Bee Gees e Billie Holiday.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Pedro Galán

O nome **Pedro Galán** pode referirse a:
* **Pedro Galán Calvete**, político galego (1917-1936);

* **Pedro Galán Regalado**, zoólogo galego (n. 1955).
Asociación Herpetolóxica Española

A **Asociación Herpetolóxica Española** (en castelán *Asociación Herpetológica Española*,  AHE), é unha asociación científica española dedicada á herpetoloxía fundada en Madrid en 1984, no Museo Nacional de Ciencias Naturais. 
O seu ámbito de acción vai máis alá da propia España, realizando traballos noutros países: Marrocos, Portugal, Sáhara Occidental, Uruguai, e outros.

A AHE organiza diversas actividades destinadas á investigación e divulgación científica (congresos, programas de conservación), e tamén edita de maneira periódica tres publicacións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Asociación Herpetológica Española.
The Bangles

**The Bangles** é unha banda estadounidense de pop rock formada nos Ánxeles, California, en 1981. O grupo gravou varios sinxelos que entraron no *top 10* dos Estados Unidos durante os anos 80, incluídos "Manic Monday" (1986), "Walk Like an Egyptian" (1986), "A Hazy Shade of Winter" (1987), "In Your Room" (1989), e "Eternal Flame" (1989).

A formación clásica da banda consistía nas membros fundadoras Susanna Hoffs (voces e guitarra rítmica), Debbi Peterson (batería e voces), e Vicki Peterson (guitarra solista e voces), xunto con Michael Steele (baixo e voces). En xuño de 2018 a banda estaba composta por Hoffs, Debbi, Peterson e a baixista Annette Zilinskas.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Ex Hex

**Ex Hex** é unha banda estadounidense de indie rock formada no ano 2013 en Washington, D.C. O grupo está composto por Mary Timony, Betsy Wright e Laura Harris. Ex Hex gravou o seu primeiro sinxelo, "Hot and Cold", no soto de Timony, e posteriormente gravou o álbum *Rips*, con Mitch Easter e Jonah Takagi. Foi editado o 7 de outubro de 2014 a través do selo Merge Records. O grupo xirou extensamente, tocando con Speedy Ortiz, King Tuff, Rocket from the Crypt e The Jacuzzi Boysentre outros. Ex Hex actuou no festival de Coachella no verán de 2016. A banda toma o seu nome do álbum en solitario de Timony *Ex Hex*, editado en 2005.

O 9 de xaneiro de 2019 a banda anunciou o seu segundo álbum, ''It's Real'', publicado o día 22 de marzo dese ano a través de Merge Records.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Selección de rugby de Bélxica

A **Selección de rugby de Bélxica**, alcumados *Zwarte Duivels / Diables Noirs* (do neerlandés e francés: *Diaños negros*), representa a Bélxica nas competicións oficiais de rugby. Sen ningunha participación na Copa do Mundo de Rugby, Bélxica está considerada por World Rugby como equipo de terceira categoría (Desenvolvemento 1). 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da FBRB
Heavens to Betsy

**Heavens to Betsy** foi unha banda estadounidense de punk rock formada en Olympia, Washington, no ano 1991. Foi parte do movemento DIY riot grrrl, do punk rock underground de principios dos anos 90, e foi a primeira banda de Corin Tucker, guitarrista e vocalista de Sleater-Kinney.

## Historia 
As membros de Heavens to Betsy eran as compañeiras no Evergreen State College Tracy Sawyer na batería e ocasionalmente no baixo, e Corin Tucker na guitarra e nas voces. Un dos seus primeiros concertos foi na International Pop Underground Convention, organizada polo selo discográfico independente K Records en 1991. Durante unha noite houbo un cartel de só mulleres, bautizado "Love Rock Revolution Girl Style Now", con Heavens to Betsy, Bratmobile, Jean Smith de Mecca Normal e 7 Year Bitch, un evento que é amplamente considerado un dos acontecementos pivotais no nacemento do movemento riot grrrl. O seu primeiro lanzamento foi un sinxelo compartido con Bratmobile editado a través de K Records, considerado unha gravación esencial do riot grrrl. A banda gravou tres sinxelos, o álbum *Calculated*, e contribuíu a varios recompilatorios mentres estivo activa. Un deses recompilatorios, *Free to Fight!*, tamén incluía unha canción da banda Excuse 17, onde tocaba Carrie Brownstein. Tucker e Brownstein comezaron a tocar xuntas, e cando Heavens to Betsy se separou a mediados dos anos 90 as dúas mulleres fundaron Sleater-Kinney. Varias das cancións da banda aparecen no videoxogo de 2013 *Gone Home*, incluído o tema "Complicated", que foi usado nos créditos finais do xogo.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Sulla mia pelle

***Sulla mia pelle*** é un filme italiano de 2018 dirixido por Alessio Cremonini e protagonizando Alessandro Borghi.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Venecia de 2018, onde foi escollido como filme de apertura da sección "Orizzonti".

## Sinopse 
Baséase na historia real dos últimos días de Stefano Cucchi, un rapaz de 31 anos que morreu en 2009, mentres estaba en custodia preventiva, vítima de brutalidade policial.

## Personaxes 
* Alessandro Borghi como Stefano Cucchi
* Jasmine Trinca como Ilaria Cucchi, irmá de Stefano
* Max Tortora como Giovanni Cucchi, pai de Stefano

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
7 Year Bitch

**7 Year Bitch** foi unha banda estadounidense de punk rock procedente de Seattle, Washington, activa durante 7 anos, dende 1990 ata 1997. Ao longo da súa carreira publicou tres álbums de estudio. O grupo formouse ao mesmo tempo que aparecía o subxénero do punk rock riot grrrl, xurdido a principios dos 90 e que enfatizaba o rol da muller na música rock, O movemento riot grrrl naceu como unha resposta feminista á violencia e misoxinia que se fixo máis presente na música punk de mediados a finais dos anos 80.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Pride & Prejudice (filme de 2005)

***Pride & Prejudice*** é un filme de 2005 dirixido por Joe Wright que se basea na novela de Jane Austen *Orgullo e prexuízo* de 1813. O filme conta a historia de cinco irmás dunha familia inglesa da baixa aristocracia que se enfrontan a temas como o matrimonio, a moralidade e os malentendidos. Keira Knightley interpreta o papel principal de Elizabeth Bennet, mentres que Matthew Macfadyen interpreta o seu interese romántico Mr. Darcy. Producido por Working Title Films en asociación con StudioCanal, o filme estreouse o 16 de setembro de 2005 no Reino Unido e Irlanda, e o 11 de novembro nos Estados Unidos de América.

## Personaxes 
* Keira Knightley como Elizabeth Bennet
* Matthew Macfadyen como Mr. Darcy
* Brenda Blethyn como Mrs Bennet
* Donald Sutherland como Mr Bennet
* Tom Hollander como Mr Collins
* Rosamund Pike como Jane Bennet
* Carey Mulligan como Kitty Bennet
* Jena Malone como Lydia Bennet
* Talulah Riley como Mary Bennet
* Judi Dench como Lady Catherine de Bourgh
* Simon Woods como Charles Bingley
* Tamzin Merchant como Georgiana Darcy
* Claudie Blakley como Charlotte Lucas
* Kelly Reilly como Caroline Bingley
* Rupert Friend como George Wickham
* Cornelius Booth como Coronel Fitzwilliam
* Penelope Wilton como Mrs Gardiner
* Peter Wight como Mr Gardiner
* Meg Wynn Owen como Mrs Reynolds
* Sinead Matthews como Betsy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Go-Go's

'''The Go-Go's''' é unha banda estadounidense de new wave formada nos Ánxeles, California en 1978. The Go-Go's acadaron a fama a principios dos anos 80 e foi a primeira, e ata a data a última, banda de mulleres que tanto compoñían as súas propias cancións como tocaban todos os instrumentos en chegar ao número 1 das listas da *Billboard*.

O seu álbum de estrea de 1981, *Beauty and the Beat*, é considerado un dos álbums angulares do new wave estadounidense, rimpendo barreiras e abrindo o camiño para unha serie de novos artistas. Cando o álbum foi editado, subiu constantemente na lista *Billboard 200*, chegando finalmente ao número 1, onde estivo seis semanas seguidas. O disco vendeu máis de 2 millóns de copias e chegou a ser dobre platino, sendo uns dos álbums de estrea máis exitosos de todos os tempos. O grupo foi nomeado ao premio de "Mellor artista novo" da 24º edición dos Grammy, celebrada en 1982.. The Go-Go's levan vendidos máis de 7 millóns de discos en todo o mundo.

The Go-Go's separouse en 1985 pero reuniuse varias veces durante os anos 90, gravando novo material e saíndo de xira. Aínda que as súas actuacións de 2016 foron vendidas como unha xira de despedida, a banda segue activa de forma esporádica.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Adahuesca

**Adahuesca** (*Adagüesca* en aragonés) é un concello da comarca Somontano de Barbastro na provincia de Huesca, situado na parte vertente sur da Serra de Guara. Boa parte do termo municipal está situado dentro do Parque natural da Serra e dos Canóns de Guara. Ten unha extensión de 52,30&nbsp;km² e contaba con 172 habitantes no 2018.
dereita|225px

## Núcleos asociados 
* Sevil

## Véxase tamén 
### Referencias