Rela

A **rela**, **ra de Santo Antón** (*Hyla molleri* Bedriaga, 1890) é un anfibio anuro pertencente á familia dos hílidos (*Hylidae*), de pequeno tamaño, corpo algo repoludo, cor verde e hábitos arborícolas.

Durante moitos anos foi considerada unha subespecie de *Hyla arborea*, até que recentes estudos de filoxenia molecular demostraron que era unha especie distinta.

Esta nova especie distribúese unicamente pola Península Ibérica e o suroeste atlántico de Francia, encontrándose case ameazada debido á perda de hábitat e á contaminación das augas.

## Características 
É unha ra de pequenas dimensións, duns 3,5 a 4,5&nbsp;cm de lonxitude. A lonxitude máxima rexistrada da especie é de 5&nbsp;cm, porén, nas poboacións do sistema Central a súa lonxitude media non supera os 2&nbsp;cm.

É de forma repoluda, coa pel lisa, longas patas bordeadas de franxas pardas e coa punta dos dedos ensanchada en forma de discos adhesivos, como é habitual nos hílidos.

Adoita ser de cor verde, aínda que pode variar até parda, amarela e mesmo azul, segundo o substrato, a temperatura ou a humidade relativa. Presenta unha banda apardazada ou negra enmarcada en amarelo que parte do orificio nasal e chega até as inguas formando un bucle cara ao dorso anterior. A lonxitude desta banda diferénciaa da *Hyla meridionalis*.

## Distribución e hábitat 
A especie é endémica da Península Ibérica, encontrándose en Portugal, España e, marxinalmente, na Francia suroccidental.

A rela vive entre a vexetación preto da auga ou en zonas húmidas como prados, canavais, xunqueiras, sebes e xardíns.

## Bioloxía 
### Alimentación 
É unha especie insectívora e de hábitos nocturnos; durante o día repousa agochada na vexetación.
miniatura|240px|Macho de rela croando.

### Reprodución e desenvolvemento 
Durante a primavera as relas habitan en charcas, marismas e ríos de cursos lentos, onde se produce a desova e o desenvolvemento das larvas. Alí os machos cantan para atraeren as femias; os machos teñen un só saco vocal, de gran tamaño. Na auga, prodúcese o amplexo; a femia pon os ovos e o macho fecúndaos.

Os cágados, de tons verdes irisados, miden entre medio e cinco centímetros de lonxitude, teñen o espiráculo no lado esquerdo e o ano no dereito, e unha crista dorsal moi elevada que comeza nos ollos. A cola remata nunha punta fina e adoita ser lisa, aínda que ás veces presenta unha franxa escura lonxitudinal.

Pero en 2008, estudos moleculares levados a cabo polo equipo de M. Stöck suxeriron a especificidade desta ra, afastada filoxeneticamente de *H. arborea*. Con posterioridade, en 2011, Barth e colaboradores apoiaron o status de nova especie baseándose tamén en estudos de xenética molecular, facendo notar que as maiores diferenzas se encontran nas poboacións da costa norte de Galicia e que a zona de contacto entre *H. molleri* e *H. arborea* encóntrase posibelmente no País Vasco franco-español.

Porén, esta distinción entre especies tense discutido desde antigo. En 1974, H. Schneider, baseándose nas chamadas de apareamento e nas relacións entre as ras do xénero *Hyla* europeas, no seu traballo de sistemática de 2004 xa rexeitaba esta hipótese. Máis recentemente, en 2010, J. Speybroeck e colaboradores aseguraban que o recoñecemento desta nova especie só pode basearse no xenoma mitocondrial e que non existe ningunha evidencia morfolóxica nin de canto para separar ambas as especies.

O nome científico atribúese a Jacques von Bedriaga, quen en 1890 denominou esta especie como a variedade *Hyla arborea* var. *molleri* baseándose nun exemplar de Coímbra, en Portugal. Posteriormente, Parker, en 1956, denominouna *Hyla meridionalis molleri*. Cos estudos moleculares e ao confirmar que se trataba dunha nova especie, Stöck e colaboradores nomeárona *Hyla molleri* Stöck, Dubey, Klütsch, Litvinchuk, Scheidt, e Perrin, 2008, incorrendo en sinonimia.

## Galería de imaxes 

Imaxe:P7101931.JPG
Imaxe:Hyla_arborea_(Marek_Szczepanek).jpg
Imaxe:Hyla arborea hun.jpg
Imaxe:Hyla_arborea.JPG

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barth, A., P. Galán, D. Donaire, J. P. González de la Vega, M. Pabijan & M. Vences (2011): "Mitochondrial uniformity in populations of the treefrog *Hyla molleri* across the Iberian Peninsula", *Amphibia-Reptilia*, **32**, pp.&nbsp;557–564.
* Bedriaga, J. v. (1890): "Die Lurchfauna Europas. I. Anura. Froschlurche", *Bulletin de la Société Impériale des Naturalistes de Moscou*. Nouvelle série (3): pp.&nbsp;466–622.
* Carretero, M. A., E. Ayllón, e G. Llorente, eds. (2011): "Lista patrón de los anfibios y reptiles de España", *Asoc. Herpetol. Esp.*, Museo de Ciencias Naturales, Madrid. PDF
* Frost, D. R. (2010): *Amphibian Species or the World*, an Online Reference. Version 5.4. American Museum of Natural History, Nova York, USA. PDF
* Galán, P. e G. Álvarez (1993): ''*Anfibios e réptiles de Galicia*. Vigo: Xerais. ISBN 84-7507-722-6.
* Márquez, R. (2006): *Hyla raborea* en *Atlas y Libro Rojo de los Anfibios y Reptiles de España*, pp. 114-116.
* Masó, A. e M. Pijoan (2011): *Anfibios y reptiles de la península Ibérica, Baleares y Canarias*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1368-4.
* Parker, H. W. (1956): "Species transgressions in one horizon", in Sylvester-Bradley, P. C. (ed.), "The Species Concept in Paleontology", *Systematics Association Publication* Nº 2. The Systematics Association, pp. 9-15.
* Schneider, H. (1974): "Structure of the mating calls and relationships of the European Tree Frogs (Hylidae, Anura)", *Oecologia*, **14**, pp.&nbsp;99–110.
* Schneider, H.(2004): "Der Laubfrosch, Hyla arborea: Rufe, Verhalten, Systematik", *Zeitschrift für Feldherpetologie*, Supplement, Magdeburg, **5**, pp.&nbsp;9–26.
* Speybroeck, J., W. Beukema, & P. A. Crochet (2010): "A tentative species list of the European herpetofauna (Amphibia and Reptilia)", *Zootaxa*, **2492**, pp.&nbsp;1–27.
* Stöck, M., S. Dubey, C. Klütsch, S. N. Litvinchuk, U. Scheidt & N. Perrin (2008): "Mitochondrial and nuclear phylogeny of circum-Mediterranean tree frogs from the *Hyla arborea* group", *Mol. Phyl. Evol*., **49**, pp. = 1019-1024.

### Outros artigos 
* Anfibios
* Anuros
* *Hyla arborea*
* *Hyla meridionalis*

### Ligazóns externas 
* Catalogue of Life: 24 de setembro de 2012, *Hyla molleri* Bedriaga  Consultada o 1 de outubro de 2012.
* *Hyla molleri* Bedriaga, 1890 en SIIT