open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alissa White-Gluz

**Alissa White-Gluz**, nada o 31 de xullo de 1985 en Montreal é unha cantante canadense, coñecida por ser a anterior vocalista e membro fundadora do grupo The Agonist, e a vocalista dende 2014 do grupo sueco de Death metal melódico Arch Enemy.

## Traxectoria
### The Agonist
No ano 2004 White-Gluz formou o grupo The Agonist xunto a Danny Marino e Chris Kells en Montreal, asinando posteriormente co selo Century Media Records e gravando tres álbums musicais de estudio.

### Arch Enemy
[miniatura|dereita|300px|Actuación de [Arch Enemy en Colonia no 2016]]
O 17 de marzo de 2014 Arch Enemy anunciou por medio dun comunicado de prensa que White-Gluz sería a substituta da anterior vocalista Angela Gossow. White-Gluz publicou unha mensaxe na súa páxina de Facebook dicindo que deixara o seu anterior grupo The Agonist, e que Vicky Psarakis sería a nova vocalista do mesmo. Posteriormente en agosto do 2015, White-Gluz afirmou nunha entrevista que os restantes membros de The Agonist foran os que a botaran do grupo.

## Discografía
### Con Arch Enemy
**War Eternal* (2014)
**Stolen Life (2015, EP)

### Con The Agonist
**Once Only Imagined* (2007)
**Lullabies for the Dormant Mind* (2009)
**Prisoners* (2012)

### Colaboracións
*Blackguard – "The Sword" – *Profugus Mortis*
*Kamelot – "Sacrimony (Angel of Afterlife)" – *Silverthorn*
*Delain – "The Tragedy Of The Commons" – *The Human Contradiction*
*Kamelot - "Liar Liar (Wasteland Monarchy)" e "Revolution" - *Haven*
*Tarja Turunen - "Demons in You" - *The Shadow Self''

## Notas
O Pibidal

O topónimo **O Pibidal** pode referirse a:

;En Galiza
***O Pibidal**, lugar da parroquia de Mourentán, no concello de Arbo;
***O Pibidal**, lugar da parroquia de Fonteo, no concello de Baleira;
***O Pibidal**, lugar da parroquia de Peitieiros, no concello de Gondomar;
***O Pibidal**, lugar da parroquia de Barizo, no concello de Malpica de Bergantiños;
***O Pibidal**, lugar da parroquia de Trabada, no concello de Trabada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Pebidal**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo.
StarCraft (homónimos)

***StarCraft*** pode facer referencia a varias entregas da serie de videoxogos ***StarCraft***, desenvolvida por Blizzard Entertainment:
****StarCraft***, a primeira entrega da serie.
****StarCraft: Brood War***, expansión da primeira entrega.
****StarCraft II: Wings of Liberty***, a segunda entrega da serie.
****StarCraft II: Heart of the Swarm***, expansión da segunda entrega.
****StarCraft II: Legacy of the Void***, expansión da segunda entrega.
Patrimonio da Humanidade en Chile

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Chile**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Chile ratificou a convención en 20 de febreiro de 1980, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Chile
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país

### Ligazóns externas 
* UNESCO Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade en Chile
Manuel Valcarce

**Manuel Valcarce Gómez**, nado en Vilamartín de Valdeorras en 1870 e finado en 1931, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Vilafranca do Bierzo e fixo a carreira de piloto mercante na Coruña. Escribiu versos, fundou unha revista literaria con Heraclio Pérez Placer e colaborou en *Vida Gallega* e outros periódicos galegos. Retirouse ao seu pazo de Outeiro en San Miguel do Outeiro.

## Vida persoal 
Casou con Lidia Rodríguez Losada.

## Notas
Grupo Poético Alalá

O **Grupo Poético Alalá** é unha agrupación literaria das Pontes de García Rodríguez. Foi fundado en 2003 e ten unha actividade continuada de creación, difusión e promoción da poesía.
## Membros 
Foi fundado por Santiago del Moral, Aníbal Ánxel, Ofelia López, Gloria David e Gemma Bermúdez. En 2016 os seus integrantes son Gloria David, Aníbal Ánxel, Santiago del Moral, Ofelia López (membros fundadores) Montse Pardo, Silvia Pardo Galdo e Mari Carmen Freire. A escritora e bibliotecaria Anabel Alonso López colabora coa actividade do Grupo.

## Actividade 
O grupo reúnese semanalmente na Biblioteca Municipal e a súa actividade céntrase na organización de dous recitais poéticos anuais, un en outono e outro en primavera. Estes actos contan cunha grande afluencia de público e teñen sempre un poeta ou unha poeta convidada. Pasaron por este evento Suso Pensado, Helena Villar Janeiro, Silvia Pardo Galdo, Xosé Vázquez Pintor, Eduardo Estévez, Darío Xohán Cabana, Xulio López Valcárcel, Diana Varela Puñal, Daniel Salgado, Xosé Luís Sobriño, Isabel Fresco, Carlos Blanco, Medos Romero, Xosé Luis Sobrino ou Antón Fortes.

Os seus membros son convidados con frecuencia a participar noutros eventos culturais da comarca e manteñen encontros con alumnos dos centros de ensino da zona.

## Obra colectiva publicada 
* *Cinco sentidos* (2005). Inclúe textos dos cinco membros fundadores do Grupo.
* *Dez anos de poesía nas Pontes* (Galebook, 2013). Inclúe textos dos membros activos do grupo e de varios dos autores e autoras convidados aos recitais semestrais.

## Obra individual dos seus membros 
* Santiago del Moral: *Instantes detidos* (Biblos, 2013)
* Ofelia López: *Fume de cerna* (Galebook, 2013)

## Notas
Capitán Xeneral de Galicia

A **Capitanía Xeneral de Galicia** foi creada en 1480 polos Reis Católicos para a delegación do Reino de Galicia. Desde entón e até o ano 1835 o cargo de gobernador ou Capitán Xeneral de Galicia concentrou na súa persoa tamén a presidencia da Real Audiencia de Galicia, de xeito que se podían considerar auténticos vicerreis de Galicia, como de feito algúns así se titularon.

## Lista 
* Lista de Capitáns Xenerais de Galicia

## Notas
Emilio de Dios

**Emilio José de Dios Merino**, máis coñecido como **Emilio de Dios**, nado o 29 de outubro de 1971 en Xixón, Asturias, é un director deportivo español, que tras formar parte do Sporting de Gijón, o Racing de Santander e o Club Deportivo Lugo, onde substituíu no cargo a Toni Otero, actualmente está sen equipo.

## Traxectoria 
Emilio de Dios comezou a traballar no Sporting de Gijón, exercendo como director e mesmo adestrador nas categorías inferiores do club. No ano 2006 faise cargo da dirección deportiva do primeiro equipo. Xa no cargo contrata a Manolo Preciado como adestrador e consegue subir ao equipo á Primeira División. Na máxima categoría consegue manter durante varios anos ao club cun dos orzamentos máis modestos da liga. No ano 2012 abandona o club tras 18 anos na entidade. Posteriormente exercería como director deportivo do Racing de Santander durante unha temporada. O 10 de xuño de 2016 faise cargo da dirección do Club Deportivo Lugo, asinando contrato por unha temporada.nuevo secretario de Élite en el Sevilla fútbol club

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Emilio de Dios se perfila como sustituto
El Caso: Crónica de sucesos

***El Caso. Crónica de sucesos*** é unha serie de televisión producida pola produtora Plano a Plano para Televisión Española. A serie narra diferentes sucesos que apareceron ou poderían aparecer no famoso semanario *El Caso*. A idea orixinal é de Fernando Guillén Cuervo, quen tamén protagoniza a serie.

A primeira tempada emitiuse en La 1 entre o 15 de marzo e o 7 de xuño de 2016. En maio de 2016, Fernando Guillén Cuervo deu luz verde a unha nova tempada.

## Personaxes 
### Principais 
* Fernando Guillén Cuervo - *Jesús Expósito García* 
* Verónica Sánchez - *Clara López-Dóriga Sanchidrian*
* Antonio Garrido - *Antonio Camacho*
* Francisco Ortiz - *Miguel Montenegro Lázaro*
* Fernando Cayo - *Rodrigo Sánchez*
* Gorka Lasaosa - *Germán Castro*
* Teresa Hurtado de Ory - *Paloma García*
* Daniel Pérez Prada - *Aníbal de Vicente*
* Ignacio Mateos - *Aparicio Huesca*
* Marc Clotet - *Gerardo Zabaleta*
* Raúl Tejón - *Manuel Cabrera*
* Natalia Verbeke - *Rebeca Martín*
* María Casal - *Laura Pontón*
* Carlos Manuel Díaz - *Fernando López-Dóriga*
* Blanca Apilánez - *Margarita Moyano*

### Episódicos 
* Jorge Roelas - *Padre Manuel Sanchís* 
* Sara Sálamo - *Remedios “La Reme” * 
* Aitor Calderón - *Blas Ramírez García* 
* Sara Gómez - *Luisa Arteaga* 
* Santiago Meléndez - *Doutor* 
* Carmen Gutiérrez - *Loli* 
* Nacho Marraco - *Pepe Garcés* 
* Enrique Villén - *Gregorio* 
* Federico Aguado - *Federico Santos* 
* Juan Motilla - *Pai de Domingo* 
* Ana Goya - *Joaquina Hernández* 
* Jaroslaw Bielski - *Hagay* 
* Mélida Molina - *María*
* Marta Nieto - *Elvira*
* Amparo Vega - *Ángela*
* José Manuel Seda - *Mario*
* Carmen Arévalo - *Nai de Miguel*
* Boré Buika - *Dylan Richardson*

## Capítulos e audiencias 
### Tempada 1 (2016) 
### Las claves de 'El Caso'  
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Nivel macroscópico

miniatura|375x375px|Estrutura da materia segundo a escala: á esquerda, **nivel macroscópico**; no centro e á dereita niveis microscópico/nanoscópico.
Na física, o **nivel macroscópico** ou **escala macroscópica** é o nivel de descrición no que a posición particular ou estado físico das partículas que compoñen un corpo pode ser resumida nunha ecuación de estado que inclúe só magnitudes extensas (volume, lonxitude, masa) e magnitudes intensivas (presión, temperatura). Normalmente, debido ao gran tamaño do sistema poden desprezarse os efectos cuánticos e pode usarse a física estatística e as leis de Newton como unha boa aproximación.

Ademais, a enerxía total do sistema pode ser considerada como unha magnitude continua, no canto de como unha magnitude cuantizada. Estendendo a definición, fálase de **obxecto** ou **fenómeno macroscópico** cando as dimensións xeométricas ou a cantidade física supera un determinado tamaño. Normalmente, todos os obxectos que se poden enxergar a ollo nu ou simple vista son para todos os efectos macroscópicos, ao contrario dos obxectos e fenómenos microscópicos non visibles a simple vista e onde a mecánica cuántica pode desempeñar un papel importante na súa descrición.

## Notas 
## Véxase tamén
Miqueas

**Miqueas** foi un profeta de orixe campesiña de finais do século VIII a. C., proveniente de Mórexet, unha pequena aldea da fértil chaira de Shfelat a uns 30 quilómetros ao suroeste de Xerusalén. Foi autor do libro da Biblia que leva o seu nome.

En lingua hebrea, o seu nome מִיכָה, Mika ou Miyá ou Michá, significa ‘quen como Yahveh?’.

## Profecía 
O seu labor cumpriuse en tempos dos reis Jotán de Xudá, Acaz e Ezequías e foi contemporáneo dos profetas Isaías, Oseas e Amós. Demostrou un gran celo polo pacto con Yahveh e considerou que a infidelidade ao amor de Deus faise sentir na explotación do próximo. Amou ao seu pobo campesiño e pastoril e viu nel o interese de Yahveh. Denunciou os ricos e poderosos e os sacerdotes e falsos profetas que actuaban para conseguir poder e privilexios. Rexeitou o abuso dos aristócratas de Xerusalén contra a maioría do pobo campesiño e a instrumentalización da relixión para ocultar as inxustizas sociais.

A predicación de Miqueas foi de tal alcance que influíu para que Ezequías tentase algunhas reformas en Xudá.

Especial significado e valor representa o versículo *Miqueas 5:1* citado expresamente no Evanxeo de Mateu como profecía do lugar do nacemento do Mesías, Belén de Xudá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libro de Miqueas
Cremónidas

**Cremónidas** foi un político ateniense do partido democrático (século III a.&nbsp;C.). Adepto ao estoicismo, foi discípulo de Zenón de Citio.. Alma da oposición nacionalista a Antígono II Gónatas, conseguiu derrotar ao partido pro-macedónico e facerse co goberno.
A instigación súa, Atenas votou declarar a guerra ao rei de Macedonia, polo que dita guerra coñécese como guerra de Cremónidas (266&nbsp;a.&nbsp;C. - 261&nbsp;a.&nbsp;C.) Con ela pretendíase evocar o pasado glorioso da tradicional loita ateniense contra os tiranos, pero os tempos cambiaran. Agora, Atenas era un simple peón na loita estratéxica entre Macedonia e Exipto. En efecto, Antígono invadiu o Ática, e os esforzos combinados de Atenas, Esparta, Exipto e o Epiro, non bastaron para conterlle.

Tolomeo II Filadelfo enviou unha frota, que en combinación co exército do rei espartano Areo I debía atacar o Ática, pero nin sequera puideron penetrar nela, ao estar dominado Corinto por Crátero, irmán de Antígono. Os aliados retiráronse e Atenas tivo que renderse no transcurso do inverno entre 262 e 261&nbsp;a.&nbsp;C. Cremónidas foi deposto e substituído por un estratego de Antígono.

A autonomía de Atenas terminou para sempre. Perdeu a facultade de acuñar moeda e a de elixir aos seus maxistrados. En diante, o único papel que lle reservará o futuro será o de cidade da cultura, papel que conservará até a conquista romana e máis aló.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *El helenismo y el auge de Roma*. Historia Universal Siglo XXI. ISBN 84-323-0066-7.
### Outros artigos 
* Zenón de Citio
* Estoicismo
Pedro Bartolomé Casal

**Pedro Bartolomé Casal**, O.F.M., nado en San Xurxo de Sacos (Cerdedo-Cotobade) o 20 de setembro de 1816 e finado en Santiago de Compostela o 12 de novembro de 1886, foi un humanista galego.

## Traxectoria 
Con dezaseis anos ingresou no convento de San Francisco do Val de Deus, do que marchou en 1835 trala desamortización. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela, e exerceu durante corenta anos como catedrático de literatura clásica.

En 1862, trala desamortización, foi un dos testamenteiros de Manuel García-Pan Aldao y Andeiro que volveron mercarlle ao Estado e a diferentes particulares o convento de San Francisco do Val de Deus, o convento de Santo Agostiño, o convento das Orfas e outros edificios relixiosos de Santiago de Compostela.

## Obras
**Gramática latina arreglada a las varias clases de esta asignatura en los Institutos y conforme a los programas y leyes de enseñanza vigentes* (Santiago de Compostela, 1859)
**Al Catolicismo se le debe la verdadera civilización del mundo* (Madrid, 1861)
**Biografía de D. Manuel García Pan Aldao y Andeiro, restaurador del convento de San Francisco el Grande de esta ciudad de Santiago, donde se ha establecido el Colegio de Misiones para Tierra Santa y Marruecos* (Santiago de Compostela, 1863) 
**Compendio de Retórica y Poética, para el tercer año de segunda enseñanza* (Santiago de Compostela, 1866)
**Programa de Retórica y Poética y ejercicios de análisis, traducción y composición latina. Para el curso 1866 a 1867 en el Instituto de Santiago* (Santiago de Compostela, 1866)
**Memorias de la V. M. María Antonia de Jesús, fundadora del convento de Nuestra Señora del Carmen de Santiago* (Santiago de Compostela, 1870)
**Programa de literatura clásica latina, para el curso de 1873 a 1874 en la Universidad de Santiago* (Santiago de Compostela, 1873)
**Discurso dedicado a la inauguración solemne del curso académico de 1879 a 1880 en la Universidad literaria de Santiago*: "Criterio infalible del saber humano en la Evidencia y en la Lógica de que usa la Iglesia Santa" (Santiago de Compostela, 1879)
**Epítome de la Literatura griega y latina* (Santiago de Compostela, 1881)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Orde franciscana

### Ligazóns externas 
* Casal, Pedro Bartolomé en Galiciana.
* Casal, Pedro bartolomé no catálogo da Biblioteca Nacional de España.
Carlos Caba

**Carlos Caba Landa**, nado en Zaragoza o 2 de decembro de 1900 e finado en Donostia o 23 de outubro de 1992, foi un policía e escritor estremeño.

## Traxectoria 
Pasou a súa infancia en Arroyo de la Luz (Cáceres) e estudou en Madrid. Como policía formou parte do servizo de seguridade nas embaixadas españolas de Francia, Suíza, Italia e algúns países balcánicos; despois estivo destinado en Pontevedra como inspector de policía  (1944-1957), ascendendo a comisario en 1948; e xa ascendido a comisario de primeira en 1957, pasou a Donostia.

En 1933 publicou xunto co seu irmán o volume *Andalucía: su comunismo libertario y su cante jondo*, sobre o flamenco. Durante a súa estancia en Galicia colaborou en periódicos galegos como *El Pueblo Gallego* (onde mantivo a sección "Ángulo de la Peregrina"), *Vida Gallega* ou *La Noche*. Amais publicou tres novelas sobre o contrabando e a espionaxe en Galicia: *¡Wolfram, Wolfram! La diplomacia de la bocamina* (1947), *Caucho a la deriva* (1950) e *Crimen en la frontera* (1957).

Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

## Obra 
* *Las ideologías del siglo*. 1920; con Pedro Caba Landa.
* *Andalucía: su comunismo libertario y su cante jondo*. Madrid, 1933; con Pedro Caba Landa.
* *Roger de Flor*. 1946.
* *¡Wolfram, Wolfram! La diplomacia de la bocamina*. 1947.
* *Caucho a la deriva*. 1950.
* *Crimen en la frontera*. 1956 (Premio El Buscón).
## Vida persoal 
Foi pai de Carlos, María de la Concepción e María Victoria Caba Moral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carlos Caba, policía y escritor
Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste

A **Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste** (en castelán: *Compañía Nacional de los Ferrocarriles del Oeste*) foi unha empresa ferroviaria española constituída en 1928 cuxa creación veu motivada pola necesidade de facerse cargo das distintas liñas ferroviarias que, tras a quebra dos seus anteriores donos, quedaran baixo control do Estado.

## Historia
A compañía naceu no contexto de crise que atravesou o ferrocarril español durante a década de 1920. Seguindo os principios do Estatuto Ferroviario de 1924, o Estado decretou a creación desta compañía, en parte para ir ao rescate de ferrocarrís do Oeste de España que atravesaban unha grave situación económica e en parte para aglutinar outras liñas ferroviarias controladas xa polo Estado, concretamente as liñas Betanzos-Ferrol e Ávila-Salamanca. O resto de liñas formaban parte das seguintes empresas:
*Compañía de los Ferrocarriles de Madrid a Cáceres y Portugal (MCP)
*Compañía del Ferrocarril de Salamanca a la Frontera Portuguesa (SFP)
*Compañía del Ferrocarril de Medina del Campo a Salamanca (MCS)
*Compañía del Ferrocarril de Medina a Zamora y de Orense a Vigo (MZOV)
*The West Galicia Railway Company Limited (WGR)

A súa existencia foi curta, dado que tras a Guerra Civil Española foi integrada na Rede Nacional dos Ferrocarrís Españois (RENFE) en 1941.[miniatura|Mapa da rede explotada pola compañía en [1935.|centro]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Rede Nacional dos Ferrocarrís Españois
Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo

[250px|miniatura|A estación de [Las Torres de Aliste, na provincia de Zamora.]]
A **Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo** (en castelán: *Compañía del Ferrocarril de Medina a Zamora y de Orense a Vigo*), tamén coñecida polas siglas **MZOV**, foi unha empresa de transporte ferroviario española que tivo o seu período de operacións de 1862 a 1928, cando as súas infraestruturas quedaron integradas na empresa pública Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste.

## Historia 
O 19 de febreiro de 1861 concedeuse a Rafael Beltrán de Lis unha concesión ferroviaria ao amparo da Lei Xeral de Ferrocarrís de 1855 para crear a sociedade Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora. O proxecto iniciou a desexada conexión de Galicia coa Meseta Central. No trazado da liña interviron diversos enxeñeiros debido á cantidade de túneles e pontes que salvan a orografía das provincias de Zamora e Valladolid entre Medina del Campo e Zamora.

Posteriormente iniciouse a construción do segundo tramo, entre Vigo e Ourense. A empresa recibiu entón o nome Compañía do Ferrocarril de Medina del Campo a Zamora e de Ourense a Vigo ou MZOV. No proxecto participou Juan Flórez.

En 1928 o Estado nacionalizou as empresas ferroviarias e as infraestruturas de MZOV quedaron integradas na Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste. Con todo, a división construtora da compañía continuou e fusionouse con Cubiertas y Tejados en Cubiertas y MZOV, a cal xuntouse en 1997 con Entrecanales y Távora para crear Acciona (que, por certo, ten unha división ferroviaria).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste
Museo Picasso de Barcelona

O **Museo Picasso** de Barcelona (en ), é un museo que posúe unha colección de 4&nbsp;249 obras do pintor malagueño Pablo Picasso nos múltiples medios que abordou (pintura, escultura, debuxo, gravado) a cal é a máis completa do mundo en obras da súa xuventude. Atópase na rúa Montcada e abriu as súas portas ó público por vez primeira o 9 de marzo de 1963. Está declarado museo de interese nacional pola Generalitat de Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web do Museo Picasso
Xeado de mochi

O **xeado de mochi** é un prato elaborado a partir do mochi xaponés (arroz glutinoso esmagado) con recheo de xeado. Foi inventado polo home de negocios e activista estadounidense Frances Hashimoto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mochi

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Mikawaya
Misery (novela)

**Misery** é unha novela de terror psicolóxico de Stephen King que foi publicada en 1987. Esta novela foi nomeada ó Premio Mundial de Fantasía á mellor novela no ano 1988, e foi adaptada posteriormente nun filme e nunha obra teatral homónima. Cando King estaba a escribir *Misery* en 1985, pensou en publicar o libro baixo o pseudónimo de "Richard Bachman", mais a identidade do pseudónimo foi descuberta antes do lanzamento.

A novela céntrase na personaxe de Paul Sheldon, un famoso escritor de novelas románticas da era vitoriana creador da serie de Misery Chastain. Un día, é restacado dun accidente de coche por unha fanática tola polos seus libros, Annie Wilkes, que o leva ó seu fogar, e que unha vez que descobre o que lle ocorre a Misery na derradeira entrega, obrígalle a escribir un novo libro para cambiar a historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**Misery (filme)*, filme baseado na novela.
Gérard de Nerval

**Gérard Labrunie**, coñecido polo pseudónimo **Gérard de Nerval**, nado en París o 22 de maio de 1808 e finado na mesma cidades o 26 de xaneiro de 1855, foi un poeta, ensaísta, novelista e tradutor francés, cuxa obra se inscribe principalmente no período romántico. Está soterrado no cemiterio do Père-Lachaise.

## Traxectoria 
## Obra 
### Poesía 
* *Napoléon et la France guerrière, élégies nationales* (1826)
* *Napoléon et Talma, élégies nationales nouvelles* (1826)
* ''L'Académie ou les membres introuvables* (1826), comedia satírica en verso
* *Le Peuple* (1830), oda
* *Nos adieux à la Chambre des Députés ou « allez-vous-en, vieux mandataires »* (1831)
* *Odelettes* (1834)
* *Les Chimères* (1854)

### Novela 
* *Le Prince des sots* (1888)
* *Le Marquis de Fayolle*, (1849)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centre de Recherches Gérard de Nerval 
* *Gérard de Nerval* , por Théophile Gautier, publicado en *Le Moniteur'' o 25 de febreiro de 1854.
Donji grad

O distrito de **Donji grad** (en galego *cidade baixa*) é un dos 17 distritos da cidade de Zagreb, a capital de Croacia.

Está localizado na parte central da cidade e contaba con 37.024 habitantes no censo de 2011.

Raramente é empregado o nome oficial do distrito, no seu lugar, a maioría dos residentes din *centar* (en galego "o Centro").

## Galería de imaxes

Ficheiro:Donji Grad (Lower Town) (13023558973).jpg|Vistas do distrito.
Ficheiro:DonjiGrad2.jpg|
Ficheiro:DonjiGrad3.jpg|
Ficheiro:DonjiGrad5.jpg|
Ficheiro:DonjiGrad6.jpg|

## Notas
Nate Parker

**Nate Parker**, nado en Norfolk (Virxinia) o 18 de novembro de 1979 é un actor, director, produtor e guionista estadounidense.

## Traxectoria 
Parker naceu en Virxinia, fillo de Carolyn, de dezasete anos. A súa nai nunca casou co seu pai biolóxico, mais si co home que lle deu o apelido Parker. Cando Parker estaba na escola media a súa nai casou con Walter Whitfield, da forza aérea, e mudouse a Main. Parker viuse envolto en pelexas no colexio e na casa co seu padrasto, polo que marchou a Virginia Beach, Virxinia para vivir co seu tío materno, Jay Combs, aos catorce anos. Parker volveu reunirse coa súa nai cando esta volveu a Virxinia para coidar da súa avoa.

Parker foi acusado de violación en 1999 cando estaba na Universidade Estatal de Pensilvania e liberado dos cargos en 2001.

## Carreira deportiva 
Seguindo o seu tío Combs, antigo loitador, Parker comezou a practicar loita no instituto, e quedou terceiro no campionato estatal júnior. Conseguiu ademais unha bolsa completa para a Penn State University. En 2002 quedou quinto nun campionato nacional universitario.

## Carreira interpretativa 
O descubridor de talentos Jon Simmons viu a Parker e preguntoulle se era actor ou modelo. Cando lle dixo que ningunha das dúas pediulle que lese un monólogo de *The Fast and The Furious*. Parker mudouse logo aos Ánxeles e axiña apareceu nun anuncio de televisión.

Denzel Washington seleccionou a Parker para interpretar a Henry Lowe no seu filme *The Great Debaters*. Parker oíra que Washington requiría biografías das súas personaxes e escribiu unha biografía de cen páxinas sobre Lowe. A partir de entón seguiu participando en numerosos filmes.

## Dirección 
Durante anos Parker estivo interesado en realizar un filme baseado na vida de Nat Turner. En 2014 anunciou que atopara financiamento e traballaba no filme, que se chamaría *The Birth of a Nation* como homenaxe irónica ao célebre e racista filme homónimo. En 2016 logrou a marca de converterse no filme máis pagado (17,5 millóns de dólares) no Festival de Cinema de Sundance, superando *Little Miss Sunshine*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Nate Parker  en TV.com
* Parker archive en *Los Angeles Times*
Marieta Quesada Legido

**María Teresa Quesada Legido**, nada en Vigo o 21 de xuño de 1962, á unha pintora galega.

## Traxectoria 
É filla do debuxante Fernando Quesada Porto e da pintora Ana Legido.

Estudou na Facultade de Belas Artes Santa Isabel de Hungría de Sevilla e comezou a súa andaina no mundo da pintura en Santiago de Compostela en 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da pintora no portal Galegos de Galiciadigital.com.
* Páxina web de Marieta Quesada
Antonio Fuentes Fernández

**Antonio Fuentes Fernández**, finado en Ourense a principios de marzo de 1914, foi un médico e xornalista galego.

## Traxectoria 
miniatura|200px|Redacción de *El Eco de Orense* en 1909.
Fillo dun militar da primeira guerra carlista. Tiña consulta en Ourense dende 1872. Foi médico do cabido de Ourense entre 1880 e 1914. Segundo Otero Pedrayo foi presidente da Academia de Medicina en Ourense en 1883 e presidente do Colexio Médico-Farmacéutico de Ourense en 1887. Foi concelleiro de Ourense (1889-1893) e volveu ser concelleiro até 1899, cando renunciou ao ser nomeado médico titular. Colaborou en *El Eco de Orense* asinando co pseudónimo **Wanderer** as súas crónicas de supostas viaxes, e fíxose cargo da súa dirección en 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Buscando en Rúa Gravina al Dr.Antonio Fuentes. Un galeno "trotamundos" en El Eco de Orense (1905)
Barreiro, Lavadores, Vigo

**Barreiro** é un lugar da parroquia de Lavadores, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 80 habitantes (1.024 homes e 1.158 mulleres).

No Estadio Municipal de Barreiro xogaba o Turista e agora xogan o Gran Peña e o Celta B.

En Barreiro estaba o Cuartel do "Regimiento de Infantería Murcia", xa desaparecido.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lavadores 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Estación de Liubliana

A **estación de Liubliana** (en lingua eslovena *Železniška postaja Ljubljana*) é a principal estación de ferrocarril da cidade de Liubliana, a capital de Eslovenia.

## Historia
A construción rematouse o 18 de abril de 1848 e as súas primeiras conexións foron con Viena e Trieste. O edificio renovouse en 1980 polo arquitecto Marko Mušič.

O escritor irlandés James Joyce pasou unha noite nela para ir á cidade de Trieste en outubro de 1904. Na súa honra, fíxoselle un pequeno monumento creado polo escultor Jakov Brdar e este foi erixido no evento anual do Bloomsday no ano 2003.

Nas proximidades localízase o Museo Ferroviario Esloveno.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Kolodvor Ljubljana.JPG| Entrada á estación.
Ficheiro:VidGajsek_-_Duh_cistilk_na_zeleznici.jpg|Vías do tren.
Ficheiro:Ljubljana railway station 2009.jpg|Vías do tren e ao fondo o edificio.
Newton Aduaka

**Newton Ifeanyi Aduaka**, nado no ano 1966 en Ogidi, é un director de cine nixeriano radicado en Inglaterra.

## Traxectoria 
En 1970 a súa familia trasladouse a Lagos por mor da Guerra Civil de Nixeria. En 1985 marchou a Inglaterra e estudou na Escola de Cine de Londres.

## Filmografía 
* 1998 - *On the Edge* (curtametraxe)
* 1999 - *Rage*
* 2002 - *Funeral* (curtametraxe)
* 2004 - *Aicha* (curtametraxe)
* 2005 - *Paris la métisse*
* 2007 - *Ezra*
* 2012 - ''One Man's Show*
* 2015 - *Katarina''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2015

O **Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2015** foi a primeira edición do Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico. Tivo lugar en Abu Zabi entre o 5 e o 7 de marzo, ao mesmo tempo que se celebrou a copa mundial de clubs. Competiron catro equipos masculinos e catro femininos nunha fase de grupos; nas semifinais xogan o primeiro fronte ao cuarto, e o segundo fronte ao terceiro, e os equipos gañadores pasan á final.

Na competición masculina gañou Arxentina, logo de vencer na final á selección de fútbol gaélico de Galicia. Na competición feminina venceu Canadá, mentres que Galicia quedou en cuarta posición.

### Masculino 
#### Semifinais 
#### Final 
### Feminino 
#### Final
Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2016

O **Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2016** é un certame mundial deportivo de fútbol gaélico. É a segunda edición do Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico, e celébrase en Dublín entre o 9 e o 12 de agosto. Nesta ocasión non se celebrará a copa mundial de clubs. Tanto no campionato masculino coma no feminino compite a selección de fútbol gaélico de Galicia.

## Campionato masculino
A competición consiste nunha fase de grupos, e en función dos resultados os equipos clasifícanse para dous trofeos diferentes, a Copa e Escudo. Os gañadores do grupo D e E disputarán a final da copa. O campión e subcampión do grupo F enfrontaranse pola final do Escudo. Haberá tamén un torneo de repesca para o resto de equipos.

*Grupo A: Canadá, Oriente Medio, Chicago, Arxentina
*Grupo B: Alemaña, Francia, Omán, San Francisco, Pequín
*Grupo C: Bretaña, Galicia, Nova York, Suráfrica.

## Campionato feminino
O campionato feminino ten tamén tres torneos. Tras a fase de grupos inicial, o campión e subcampión do grupo C disputarán a final da Copa, mentres que o campión e o subcampión do grupo D disputarán a final do Escudo. Haberá tamén un torneo de repesca, para o resto de equipos.

*Grupo A: Europa 1, Francia, Oriente Medio, Suráfrica
*Grupo B: Europa 2, Galicia, Nova York, Canadá
Lingua maldivana

A **lingua maldivana** (ދިވެހި, *divehi* ou ދިވެހިބަސް, *divehi-bas*) é unha lingua indoaria falada por preto de 350&nbsp;000 persoas nas Maldivas, onde é a lingua nacional. Tamén é a lingua materna dunhas 10&nbsp;000 persoas na illa de Minicoy no territorio de Lakshadweep, na India, onde se fala o dialecto mahl da lingua maldivana. O maldivano escríbese en escrita Thaana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en maldivano
* Linguas indoeuropeas
Parc Olympique Lyonnais

O **Parc Olympique Lyonnais**, tamén coñecido como **Grand Stade de Lyon** ou **Stade des Lumières**, é un estadio de fútbol situado en Décines-Charpieu, nas aforas da cidade de Lión, en Francia.

Ten capacidade para 59.186 espectadores, sendo o terceiro máis grande de Francia. É propiedade do Olympique Lyonnais, que ata a súa inauguración o 9 de xaneiro de 2016 xogaba no Stade Gerland.

É unha das sedes da Eurocopa 2016 e da Copa Mundial Feminina de 2019.
Décines-Charpieu

**Décines-Charpieu** é unha comuna do leste de Francia, situada na Metrópole de Lión, na rexión da Auvernia-Ródano-Alpes. En 2012 tiña 25.912 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Stadium de Toulouse

O **Stadium Municipal** é un recinto deportivo da cidade de Tolosa, en Francia. Atópase na illa do Ramier, no río Garona, preto do centro da cidade.

Ten capacidade para 33.150 espectadores e nel xoga os seus partidos o Toulouse FC, principal equipo de fútbol da cidade. Tamén acolle os partidos de grande afluencia do Stade Toulousain de rugby.

Foi unha das sedes do Mundial de 1998 e da Eurocopa 2016, ademais da Copa do Mundo de Rugby 2007.
The Plant List

**The Plant List** é unha lista de nomes botánicos de especies de plantas creada polos Royal Botanic Gardens, Kew e o Missouri Botanical Garden lanzada en 2010. Pretende ser completa, é dicir, conter todos os nomes das especies coñecidas.

Existe tamén un proxecto complementario chamado International Plant Names Index (IPNI, Índice de Nomes de Plantas Internacional), no cal os xardíns de Kew están tamén implicados. O IPNI ten como obxectivo proporcionar detalles da publicación do nome e non pretende determinar cales son os nomes aceptados para as especies. Os novos nomes que se publican son engadidos automaticamente desde o IPNI ao World Checklist of Selected Plant Families (Lista de Comprobación Mundial de Familias de Plantas Seleccionadas), unha base de datos que é a base de The Plant List.

## Descubrimentos 
En 2014 The Plant List tiña 1.064.035 nomes científicos de plantas co rango de especie, dos cales 350.699 eran nomes de especies aceptados, pertencentes a especies de 642 familias e 17.020 xéneros.
The Plant List acepta aproximadamente 350.699 especies únicas, e 470.624 sinónimos para esas especies, o que indica que moitas especies foron denominadas na literatura con máis dun nome. En 2014, The Plant List determinou que outros 243.000 nomes máis están "sen resolver", o que significa que os botánicos non foron quen ata agora de determinar se son especies separadas ou unha duplicación das 350.699 especies únicas.

## Repercusión pública 
Cando se lanzou The Plant List en 2010 (o Ano Internacional da Biodiversidade), atraeu a aención dos medios de comunicación polos seus obxectivos tan completos. Por exemplo, Fox News salientou o número de nomes sinónimos que se encontraron, suxerindo que isto reflectía unha "falta sorprendente" de biodiversidade na Terra." The Plant List tamén suscitou atención por estar construída sobre os traballos do naturalista inglés Charles Darwin, quen na década de 1880 comezou unha lista de plantas chamada Index Kewensis (IK).
Os xardíns de Kew engadiron unha media de 6.000 especies por ano desde a primeira publicación do IK con 400.000 nomes de especies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* International Plant Names Index
* Wikispecies

### Ligazóns externas 
*The Plant List - páxinaweb oficial
Allianz Riviera

O **Allianz Riviera** é un estadio situado no barrio de Saint-Isidore de Niza, en Francia. Nel xoga os seus partidos o OGC Nice en substitución do antigo Stade du Ray.

Ten unha capacidade de 35.000 espectadores e foi inaugurado o 22 de setembro de 2013 despois de dous anos de obras. Foi unha das sedes da Eurocopa 2016.
Lens, Paso de Calais

**Lens** é unha cidade e comuna do norte de Francia, situada no departamento do Paso de Calais, na rexión de Norte-Paso de Calais. En 2013 tiña 31.647 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Lens

Como topónimo **Lens** pode referirse a:

;En Galiza
***Lens**, parroquia do concello de Ames;
****Lens**, lugar de dita parroquia.

;Fóra de Galiza

;En Bélxica
***Lens**, comuna da provincia de Hainaut.

;En Francia
***Lens**, comuna do departamento de Norte-Paso de Calais;
***Lens-Lestang**, comuna do departamento de Drôme.

;En Suíza
***Lens**, comuna do cantón de Valais.
Stade Geoffroy-Guichard

O **Stade Geoffroy-Guichard** é un estadio da cidade de Saint-Étienne, na rexión francesa de Auvernia-Ródano-Alpes. Nel xoga os seus partidos a AS Saint-Étienne.

Ten capacidade para 42.000 espectadores e foi inaugurado o 13 de setembro de 1931. O estadio debe o seu nome a Geoffroy Guichard, propietario dos terreos nos que foi construído o estadio, e director da sociedade Casino que deu orixe ao club.
Stade Matmut Atlantique

O **Stade Bordeaux-Atlantique**, coñecido por motivos de patrocinio como **Stade Matmut Atlantique**, é un estadio da cidade de Bordeos, na rexión francesa da Aquitania. Nel xoga os seus partidos a Girondins de Bordeaux en substitución do antigo Stade Jacques Chaban-Delmas.

É obra do prestixioso grupo de arquitectos Herzog & de Meuron, conformado por Jacques Herzog e Pierre de Meuron e foi inaugurado o 18 de maio de 2015. Ten capacidade para 42.115 espectadores.

Foi unha das sedes da Eurocopa de fútbol 2016.
El Eco de la Enseñanza

***El Eco de la Enseñanza*** foi un periódico publicado en Lugo entre 1893 e 1905.

## Historia e características 
Órgano do Colexio San Luis Gonzaga de Lugo, apareceu en xaneiro de 1893. Estaba dirixido por Joaquín Núñez de Couto. Periódico quincenal.
Stade Bollaert-Delelis

O **Stade Bollaert-Delelis** (ata 2014 *Estadio Félix Bollaert*) é un estadio da cidade de Lens, no departamento francés do Paso de Calais. Nel xoga os seus partidos o Racing Club de Lens.

Foi inaugurado en 1932 e ten capacidade para 41.809 espectadores. Foi sede das Eurocopas de fútbol de 1984 2016, o Mundial de fútbol 1998 e a Copa do Mundo de rugby 2007.

O estadio leva o nome de dous homes importantes na historia do Racing Club de Lens: Félix Bollaert, director comercial da empresa mineira de Lens ansioso por promover o desenvolvemento dos clubs deportivos na área e que decidiu construír o estadio en 1931, e André Delelis alcalde de Lens e exministro de goberno de Pierre Mauroy que "salvou" ao estadio e ao club da quebra no seu momento, ao final da minería do carbón, principal sostenedor económico do club.
Praia de Canido

A **praia de Canido** ou **areal do Canto da Area**, é un pequeno areal vigués, no lugar do mesmo nome da parroquia de Oia, situado entre a praia do Vao e cabo Estai). É, xunto coa de Fuchiños, unha das dúas praias da parroquia.
Esta praia ten 270 m de lonxitude e uns 40 m de largo. Vai exactamente dende o Eido de Mirambell (onde se atopa o sitio arqueolóxico e a ponte de Toralla) e o porto pesqueiro e deportivo de Canido (onde se atopa unha urbanización de casas acaroadas e o Club Marítimo de Canido).

Ten unha area branca fina e augas claras con pouca resaca. Goza de bandeira azul e ten unha boa vista ás Illas Cíes.

## Servizos 
A mediados do século XX construíuse o paseo marítimo, que limitou a largura da praia, hoxe formado por medias lúas que entran no areal, con bancos e plátanos para dar sombra e dúas ramplas de pedra nos extremos e unhas escaleiras no centro para dar acceso á area. O areal conta ademais cun pequeno aparcadoiro, teléfonos, dúas duchas e unha fonte.

É de salientar que encol da praia atópanse diversos locais de restauración, como taperías, restaurantes de peixe e marisco e tabernas, populares entre os vigueses.

## Lugares de interese 
Preto da praia de Canido atópanse os seguintes lugares:
* A Vila romana de Toralla, sitio arqueolóxico museizado que se atopa ao comezo do lugar de Canido, na punta de Toralla (Eido de Mirambell).
* A illa de Toralla que comunica con Canido a través dunha ponte, onde se atopaba parte do castro de Toralla.

## Acceso 
Para chegar até Canido hai varias liñas de transporte urbano (Vitrasa: L10 e L11. Conta tamén con parada da liña ATSA, que comunica o centro de Vigo con Baiona, pasando por parroquias do municipio de Nigrán.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Canido, Oia, Vigo
* Catálogo de bens de valor cultural no litoral

### Ligazóns externas 
* Web do Concello de Vigo
Polar Bear (satélite)

**Polar Bear** (de *Polar Beacon Experiment and Auroral Research*), tamén coñecido como **STP P87-1** e **STP P87-A**, foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 14 de novembro de 1986 mediante un foguete Scout G desde a Base Vandenberg da Forza Aérea para estudar a ionosfera terrestre.

## Características 
Polar Bear foi unha misión militar dirixida a estudar as intereferencias nas comunicacións producidas pola actividade solar, continuando as investigacións comezadas polo satélite HILAT.

A misión de POLAR foi estudar as auroras polares, medir a interacción do plasma na zona polar da magnetosfera terrestre e a cola xeomagnética, o fluxo de plasmas cara e desde a ionosfera e a introdución de enerxía procedende das partículas solares na ionosfera e a atmosfera superior.

## Nave 
O satélite utilizou a estrutura do satélite Transit-O 17, que nunca chegou a lanzarse e que tería formado parte da constelación de satélites de navegación *Transit O*. O satélite estaba en exhibición no Museo Smithsonian desde había oito anos.

Polar Bear estabilizábase mediante gradente gravitatorio mediante un mastro despregable e era alimentado por catro paneis solares. Tras o seu lanzamento e despois de alcanzar unha órbita na que era iluminado continuamente polo Sol, en febreiro de 1987, a actitude do satélite empezou a variar erraticamente ata que o satélite inverteu a súa posición en maio dese mesmo ano. O terceiro intento de recuperar o satélite tivo éxito, despois de usar o volante de inercia da nave.

## Instrumentos 
Polar Bear levaba dous instrumentos a bordo:

*Sensor Remoto para Imaxes Aurorais: instrumento para obter imaxes das auroras boreais.
*Experimento de Baliza: experimento para monitorizar a propagación na ionosfera sobre os polos terrestres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*HILAT
Antonio Bacelar

O nome de **Antonio Bacelar** pode referirse a:

***Antonio Bacelar**, relixioso galego do século XVII;
***Antonio Bacelar Besteiro**, xornalista galego do século XX.
Gaivota de cabeza negra

A **gaivota de cabeza negra** é unha ave pertencente á familia dos láridos.

## Características 
Trátase dunha especie moi semellante á gaivota chorona tanto en tamaño coma en morfoloxía. Unha das diferenzas máis salientables son as ás completamente brancas da cabecinegra, en contraste coas puntas negras das as da chorona. Ademais a cabecinegra presenta un peteiro claramente avermellado tanto en adultos coma en xuvenís. No caso dos adultos da chorona o peteiro é escuro, case negro. Cada individuo tarda tres anos en acadar a idade adulta. Aniñan en colonias.

## Distribución 
No inverno presente en todas as costas europeas, tanto atlánticas coma no mediterráneo, agás o Mar Báltico. No resto do ano ocupa puntos illados no interior de Europa Occidental e Central.

## Referencias
Liña xerminal

[miniatura|*[Watsonia meriana*, un exemplo de apomixe.]]
En bioloxía e xenética, a **liña xerminal** dun organismo multicelular é a poboación de células corporais que se diferencian ou son segregadas no proceso usual de reprodución e poden transmitir o seu material xenético á proxenie. As células da liña xerminal deromínanse células xerminais. Por exemplo, nos animais as células xerminais son os gametos como os espermatozoides e óvulos e as células das que derivan. Por tanto, son células xerminais os gametocitos (ovocito, espermatocito), que producen os gametos, e as que producen os gametocitos, chamadas gametogonias (espermatogonia, ovogonia).

As mutacións, recombinacións ou outros cambios xenéticos na liña xerminal poden transmitirse á descendencia, mentres que os cambios nas células somáticas non. Isto non se ten que aplicar a organismos que se reproducen somaticamente, como as esponxas e moitas plantas. Por exemplo, moitas variedades de *Citrus*, de Rosaceae e dalgunhas Asteraceae, como *Taraxacum* producen sementes por apomixe cando células somáticas diploides desprazan o óvulo ou o embrión en fases temperás.

O termo *liña xerminal* pode utilizarse tamén para indicar a liñaxe de células ao longo de moitas xeracións de individuos, por exemplo, a liña xerminal que liga calquera individuo co seu hipotético último antepasado universal, do cal descenden todos.

## Notas
Tempadas dos Pittsburgh Penguins

[miniatura|dereita|O [Mellon Arena foi o pavillón dos Penguins dende 1967 ata 2010, alí gañaron tres Stanley Cups e disputaron unha cuarta. O equipo das ligas menores dos Pittsburgh Hornets tamén conquisou un título xogando no pavillón. Os Penguins tomaron o seu nome do alcume do alcume do pavillón, "The Igloo" (o iglú).]]

Os Pittsburgh Penguins son un equipo de hóckey sobre xeo profesional da cidade de Pittsburgh (Pensilvania, Estados Unidos) que compite na National Hockey League (NHL). A franquía foi creada como unha das seis novas franquías da liga na expansión da NHL de 1967. Actualmente está encadrado na Metropolitan Division da Conferencia Leste. Dende a súa fundación os Penguins xogaron os seus partidos como local no Mellon Arena ata que en 2010 trasladáronse ao Consol Energy Center. A franquía é propiedade de Ronald Burkle e Mario Lemieux—o único xogador/propietario da era moderna da NHL. Os Penguins teñen xogado, ata a tempada 2015-16 un total de 3.882 partidos na liga regular, gañando 1.733, e perdendo 1.645. A franquía clasificouse para os *play-offs* en 31 ocasións, gañando 200 partidos nas series, e perdendo 164. Os Penguins teñen gañado a Stanley Cup en catro ocasións: dúas de xeito consecutivo en 1991 e 1992, en 2009, e de novo en 2016. Tamén gañaron o President's Trophy ao mellor equipo da liga regular na tempada 1992-93. En 2008 e 2009, os Penguins gañaron dúas veces consecutivas o Prince of Wales Trophy, entregado ao equipo campión da Conferencia Leste.

## Lenda 

## Ano a ano 

## Totais 
*As estatísticas sinaladas arriba correspóndense co final da tempada 2015–16*.

## Notas 
* A NHL realiñouse antes da 1974–75. Os Penguins foron situados na Norris Division dentro da Prince of Wales Conference.
* Antes do inicio da tempada 1981–82, a NHL moveu a Patrick Division á Prince of Wales Conference.
* A NHL realiñouse nas conferencias Leste e Oeste antes da tempada 1993–94. Pittsburgh foi situado na Northeast Division da Conferencia Leste.
* A tempada foi reducida a 48 partidos a causa do lockout da NHL 1994–95.
* A partir da tempada 1999-2000, os equipos comezaron a recibir un punto por perder os partidos da liga regular na prórroga.
* A tempada foi cancelada a causa do lockout da NHL 2004–05.
* Antes da tempada 2005-06, a NHL introduciu o *penalty shootout* para os partidos de liga regular nos que permanecera o empate despois dun período de 5 minutos de prórroga, para evitar os empates.
* A tempada foi reducida a 48 partidos a causa do lockout da NHL 2012–13.
* A NHL realiñouse antes da tempada 2013-14. Os Penguins foron encadrados na Metropolitan Division da Conferencia Leste.

;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Mestrado

O **mestrado** ou **máster** (do ) é un grao académico de posgraduado que está orientado á especialización académica ou profesional dos alumnos para completar os estudos de grao.

Ten unha duración dun ou dos anos que, sumados á duración do grao, fan que o título de mestrado equivalla normalmente a ter uns estudos universitarios de cinco ou seis anos. O seguinte grao académico de posgraduado é o doutoramento.

## Notas 
## Véxase tamén