open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Robra, Outeiro de Rei

**San Pedro Fiz de Robra** é unha parroquia do concello lugués de Outeiro de Rei na comarca de Lugo. No ano 2015 contaba segundo o IGE con 401 habitantes, deles 195 eran homes e 206 eran mulleres, o que supón un aumento de 7 habitantes en relación ao ano 2007.

## Xeografía
Bañan as súas terras o rego Piñeiro e o río Miño. Dista 1,6&nbsp;km da capital municipal. Ten unha altitude máxima de 400 m.

## Historia
Hai unha referencia a Robra na división de 11 condados da provincia de Lugo, feita polos suevos no ano 569: Ao establecer os límites do condado de Superata (Sobrada) dise que partiría da confluencia "do río Róbera" (Robra) co Miño. En 1112, nun voto real, a raíña Dona Orraca doou á igrexa de Lugo varias vilas, entre elas a de Robra.

## Patrimonio
A igrexa parroquial de San Pedro Fiz de Robra só conserva da fábrica románica a porta principal e unha fiestra do frontis.

Na parroquia está o caneiro do Piago, orixinal paisaxe aproveitado como lugar de baño e descanso. Neste punto, as augas do río Miño son arrastradas por pequenas cascadas e pendentes. Na súa contorna hai unha minicentral eléctrica de máis de 60 anos.

## Festas
*Romaxe na honra da Virxe das Dores a fin de semana e o luns de Pascua.
*Festa na honra a San Roque, recuperada no 2001 logo de 20 anos sen festexarse, o 14 e 15 de setembro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Robraigrexa.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Robraábsida1.jpg|Ábsida
Ficheiro:Robraadro.jpg|Vista desde o adro

## Lugares e parroquias
### Lugares de Robra
### Parroquias de Outeiro de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas
*Robra na web do concello de Outeiro de Rei
San Tomé de Gaioso, Outeiro de Rei

**San Tomé de Gaioso** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 31 habitantes, deles 16 eran homes e 15 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Xeografía 
A parroquia está bañada polo río Porto de San Tomé. Os principais accidentes xeográficos son o Monte Lourido (636 m), o Cordal de Porriño (629 m) e o Cordal do Penedo (579 m).

## Patrimonio 
No monte das Medorras, ao sur da parroquia, hai varias mámoas. No monte Coto, no noroeste, hai un asentamento castrexo.

## Festas 
* Virxe do Carme, o último domingo de xullo. 
* Festa da Malla, no mes de agosto (dende 1999).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Gaioso 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* San Tomé de Gaioso na web do concello de Outeiro de Rei
Santa Mariña, Outeiro de Rei

**Santa María de Santa Mariña** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 102 habitantes (49 homes e 53 mulleres), un máis ca no ano anterior.

## Xeografía 
A parroquia, xunto coa de Cela, está incluída na ruta das Insuas do Miño, que ao pé do río Miño percorre os concellos de Rábade e Outeiro de Rei. No ano 2002 foi declarada pola UNESCO Reserva da Biosfera Terras do Miño.

## Patrimonio 
Concentración de mámoas (14/15) no Monte de Santa Mariña. Achado dunha ara prerromana en Sinoga. Catro casas señoriais: o Pazo de Mirapeixe, orixe dunha das máis prestixiosos liñaxes lucenses, os Gaioso; a Casa do Rei, con escudo de armas e pombal; a casa de Garrido e a casa de Abelleira. Ponte sobre o Miño, construída no século XVIII sobre outra de orixe medieval.

## Festas 
* Santa Mariña, o segundo domingo de xullo.
## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Mariña 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Santa Mariña na web do concello de Outeiro de Rei
San Fiz de Paz, Outeiro de Rei

**San Pedro Fiz de San Fiz de Paz** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 188 habitantes (104 homes e 84 mulleres), dous menos ca en 2006.

## Historia 
Antigamente estivo baixo a xurisdición de Castro de Rei.

## Patrimonio 
Hai dous castros na parroquia, O Castedo e o Castro de Montemaior. En Penadedra sitúase a capela da Natividade, e tamén un peto de ánimas e unha cruz de pedra.

Existiu unha cámara sepulcral soterrada cun corredor de acceso rodeado de grandes pedras, hoxe desaparecida.

## Festas 
* Virxe do Carme, o primeiro domingo de setembro. Nas vésperas celébrase agora o Santo Antonio.
* Virxe dos Remedios, na capela de Penadedra, o domingo seguinte ao 8 de setembro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:CapeladosRemedios1.jpg|Capela dos Remedios en Penadedra
Ficheiro:Petoánimas.jpg|Peto das ánimas e cruz de pedra na capela

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Fiz de Paz 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* San Fiz de Paz na web do concello de Outeiro de Rei
Silvarrei, Outeiro de Rei

**San Xoán de Silvarrei** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 365 habitantes (187 homes e 178 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Patrimonio
Na parroquia apareceu un bifaz do período Achelense (500.000 - 95.000 a.C.). É unha zona con importante presenza de mámoas: preto das aldeas de Constante e Silvarrei e mais no Monte Tras as Rozas localizáronse entre 15 e 20 túmulos.

O Camiño Vello ou Camiño Real atravesa o barrio de Constante, onde se conserva parte dunha pequena ponte de construción antiga.

## Festas
*San Xoán no mes de xuño.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Silvarrei
### Parroquias de Outeiro de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas
*Silvarrei na web do concello de Outeiro de Rei
Santiago de Gaioso, Outeiro de Rei

**Santiago de Gaioso** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 176 habitantes, deles 94 eran homes e 82 eran mulleres, o que supón unha diminución de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## As Penas de Rodas 
miniatura|dereita|Igrexa parroquial.
As Penas de Rodas é unha formación xeolóxica que deixou á vista dúas rochas ciclópeas e xemelgas, a escasa distancia unha da outra, sobre un penedo común. Na actualidade na zona mantense unha área recreativa cun palco para a romaría que alí se celebra no mes de agosto. Está situada na parte oeste da parroquia.

Existe a lenda de que se trata dun observatorio solar con funcións de calendario, creado polos romanos. Resulta máis común a lenda que explica esta formación como obra dos *mouros*, que agocharon o seu ouro dentro dunha das rochas, á vez que encheron a outra de alcaitrán derritido, de xeito que aquel que, buscando o ouro, abra esta segunda, morrerá abrasado e toda a comarca quedará anegada polo alcatrán.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santiago de Gaioso 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Santiago de Gaioso na web do concello de Outeiro de Rei 
*
Taboi, Outeiro de Rei

**San Pedro de Taboi** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 87 habitantes (47 homes e 40 mulleres), catro menos ca en 2006.

## Patrimonio 
*Pazo de Taboi. primitivo pazo patrucial dos Saavedra, composto por varias casas, entre elas a Casa do Bordón e a Casa do Pacio. Na actualidade só quedan os escudos de armas inseridos nas fachadas das dúas casas, emprazados agora na fachada da Casa de Bordón e a Torre de Taboi.
*Pazo de Guevara con capela barroca e pombal.

*Igrexa parroquial de San Pedro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Taboi 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Galería de imaxes 

PazoTaboi.jpg|Pazo de Taboi
Torre de Taboi, Outeiro de Rei 03.jpg|Torre de Taboi
Pombal en Taboi, Outeiro de Rei.jpg|Pombal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Taboi na web do concello de Outeiro de Rei
Sobrada de Aguiar, Outeiro de Rei

dereita|miniatura|Igrexa parroquial.
**Santa María Madanela de Sobrada de Aguiar** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 146 habitantes, deles 72 eran homes e 74 eran mulleres, o que supón un incremento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
O Castro de Riazás está situado nunha leira de propiedade privada, segundo a tradición popular uníase á torre de Sobrada de Aguiar a través dunha galería subterránea. A torre, derrubada polos irmandiños en 1467, foi construída no século XV por Fernán Pérez de Ribadeneira sobre unha edificación anterior.

A uns metros da Torre de Sobrada atópase a Casa de Sobrada con escudo acuartelado con armas de Andrade, Aguiar e Ribadeneira (hoxe no Museo Provincial de Lugo).

## Festas 
* Virxe da Madalena, o domingo máis próximo ao 22 de xullo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sobrada de Aguiar 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Sobrada de Aguiar na web do concello de Outeiro de Rei
Vilela, Outeiro de Rei

**Santiago de Vilela** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 168 habitantes, deles 86 eran homes e 82 eran mulleres, o que supón unha diminución de 0 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
Na igrexa parroquial de Santiago de Vilela hai tallas populares dos séculos XVI e XIX. Ten dous cruceiros de recente creación: un en Vilela Pequena (1945) e outro en Vilela Grande, feito polo escultor Mallo en 1982.

## Festas 
Santo Isidro, o primeiro domingo de maio (entre o 4 e o 11).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vilela2.jpg|No adro

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilela 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Vilela na web do concello de Outeiro de Rei
Paradela de Abeleda, Porqueira

**San Xoán de Paradela de Abeleda** é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 179 habitantes (87 homes e 92 mulleres), catro menos ca en 2006.

## Paradela na literatura popular 
* *O río da Feira Nova/ pasa por baixo da ponte;/ as mozas de Paradela/ deixan o gado no monte* .
* *Ollos blancos, ollos negros,/ tenos a miña cadela/ para ir corre-los coellos/ nos montes de Paradela* .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela de Abeleda 
### Parroquias de Porqueira 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Porqueira
Vicinte, Outeiro de Rei

**Santa María de Vicinte** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 96 habitantes (54 homes e 42 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Patrimonio
Na aldea de Vicinte localízase un castro. A Capela de Bravos é de orixe románico rural; preto dela sobresae dunha pena firme unha sepultura tallada na mesma pedra.

En Bravos existe un Centro de Interpretación Avifauna.

## Festas
Virxe de Fátima, o 13 de maio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vicinteigrexa.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Vicintecruceiro.jpg|Cruceiro

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vicinte
### Parroquias de Outeiro de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas
*Vicinte na web do concello de Outeiro de Rei
Sabucedo, Porqueira

**San Salvador de Sabucedo** é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 324 habitantes, deles 174 eran homes e 150 eran mulleres, o que supón un incremento de 15 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sabucedo 
### Parroquias de Porqueira 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Porqueira
San Martiño de Porqueira, Porqueira

**San Martiño de Porqueira** é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2021 tiña 111 habitantes, deles 55 eran homes e 56 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 142 habitantes.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ruta das fervenzas do río Fírbeda (Porqueira).jpg|Ruta das fervenzas do río Fírbeda.
Ficheiro:Rutas das fervenzas do río Fírbeda (2) - (Porqueira).jpg|Árbore na ruta das fervenzas do río Fírbeda.
Ficheiro:Pedra Rachada (Porqueira).jpg|Pedra rachada.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Porqueira 
### Parroquias de Porqueira 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Porqueira
Sobreganade, Porqueira

**San Mamede de Sobreganade** é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 114 habitantes (53 homes e 61 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Fachada da igrexa parroquial.
### Lugares de Sobreganade
### Parroquias de Porqueira
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Porqueira
Rafael Addiego Bruno

**Rafael Addiego Bruno**, nado en Salto o 23 de febreiro de 1923 e finado o 20 de febreiro de 2014, foi un xurista e político uruguaio, presidente interino do seu país entre o 12 de febreiro (renuncia de Gregorio Conrado Álvarez) e 1 de marzo de 1985 (inicio do goberno de Julio María Sanguinetti).
Carlos Ibáñez del Campo

**Carlos Ibáñez del Campo**, nado en Linares o 3 de novembro de 1877 e finado en Santiago de Chile o 28 de abril de 1960, foi un militar (Xeneral) e político chileno, presidente do goberno do seu país en dúas ocasións: entre 1927 e 1931, e entre 1952 e 1958.
Córcores, Córcores, Avión

**Córcores** é o único lugar da parroquia de Córcores no concello ourensán de Avión, na comarca do Ribeiro. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 21 habitantes (8 homes e 13 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Córcores 
### Parroquias de Avión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Avión
Caravaca de la Cruz

**Caravaca de la Cruz** é unha cidade da Rexión de Murcia, capital da comarca do Noroeste. Ten 25.688 habitantes (INE 2007).

A cidade conta co privilexio de celebrar ano xubilar *in perpetuum* (outorgado en 1998 polo Papa Xoán Paulo II), privilexio que exerce xunto con Roma, Xerusalén, Santiago de Compostela e Camaleño. Celebra o seu xubileu cada sete anos, o primeiro deles en 2003, cando a visitou o entón cardeal Ratzinger, que sería despois papa co nome de Bieito XVI.

## Ligazóns externas
*Web Oficial do Concello de Caravaca de la Cruz
*Caravaca Jubilar
*Vive Caravaca
Os Tres Tenores

**Os Tres Tenores** é o nome dunha serie de concertos en colaboración dos tenores Luciano Pavarotti, Josep Carreras e Plácido Domingo. O trío tivo a súa primeira actuación o 7 de xullo de 1990 cun concerto nas antigas Termas de Caracalla, en Roma, co gallo do peche do Mundial de fútbol de Italia, coa participación de Zubin Mehta dirixindo a Orquestra do Maggio Musicale Fiorentino e a Orquestra do Teatro dell'Opera di Roma.

A idea do concerto foi concibida polo produtor e representante italiano Mario Dradi. O primeiro concerto foi realizado para recadar fondos destinados á fundación Carreras. Tamén foi, para os seus amigos Domingo e Pavarotti, unha forma de dar a benvida ó seu amigo ó mundo da ópera despois do seu exitoso tratamento da leucemia.

Os tres continuaron cantando xuntos en concertos producidos polo húngaro Tibor Rudas e outros produtores, no Dodger Stadium dos Ánxeles para o partido final do Mundial de fútbol dos Estados Unidos; en Champs de Mars, baixo a Torre Eiffel de París durante o Mundial de fútbol de Francia; e en Iocoama para o Mundial de fútbol de Corea e o Xapón. Tamén cantaron noutras cidades arredor do mundo, xeralmente presentándose en estadios ou outros grandes espazos.

Os concertos foron un grande éxito comercial, e foron acompañados por unha serie de gravacións altamente vendidas, incluíndo *Carreras-Domingo-Pavarotti: Los Tres Tenores en Concierto* (récord Guiness do disco de música clásica máis vendido), *Los Tres Tenores en Concierto 1994*, *Los Tres Tenores: París 1998*, *Los Tres Tenores en Navidad* e *Lo Mejor de Los Tres Tenores*. Zubin Mehta conduciu as actuacións de 1990 e 1994. O Concerto de París foi dirixido por James Levine.

O repertorio dos Tres Tenores comprende desde óperas e obras de Broadway ata éxitos pop. Temas característicos son "Nessun dorma", da ópera *Turandot* de Puccini, e a balada italiana "'O Sole mio".

O fenómeno dos Tres Tenores foi aplaudido por moitos por introducir a ópera a un público máis amplo, pero algúns puristas da ópera reprendéronos, alegando que non era "música para millóns (de persoas)" senón "música para os millóns (diñeiro)" en vista dos grandes pagos (nalgúns casos máis dun millón de dólares por cabeza) que os tres cantantes e o director Zubin Mehta recibiron. Algúns críticos cren que a presentación de ópera en estadios como Wembley, con amplificadores pesados, contribúe moi pouco ó entendemento e apreciación da ópera como un *Gesamtkunstwerk* (*Traballo de arte completo*) como Wagner o concibe. "Entendo as queixas dos puristas," dixo Domingo a un entrevistador en 1998. "Pero eu non quero que os puristas vaian ós Tres Tenores".

Luciano Pavarotti faleceu o 6 de setembro de 2007, debido a un cancro de páncreas detectado en 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Videos de Ópera
Carballo, Taboada

**San Tomé do Carballo** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 796 habitantes (364 homes e 432 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 849 habitantes. Alberga a capital municipal.

## Xeografía 
Atópase no centro xeográfico do concello, nunha planicie dominada por pastos e bosques autóctonos e de piñeiro e de eucalipto en menor medida. Está atravesada polo río da Anguieira, que deita as súas augas no Toldao, o cal tamén atravesa a parroquia de Carballo nu Lugar da Puricela.

## Historia 
Debe o seu nome ao centenario Carballo de Ramos, situado na leira homónima, no extremo sur da vila de Taboada, catalogado como árbore senlleira pola Xunta de Galicia.

No seu extremo oriental está o monte da Medela, que dá nome a un lugar próximo, e que con toda probabilidade ten soterrada unha mámoa,  a cal tería un grande dominio visual. 

A parroquia está atravesada por unha antiga calzada romana, que unía Braga con Lugo, que seguiu sendo utilizada como camiño real até a actualidade. No lugar da Puricela, consérvanse catro miliarios de época romana. Esta vía toma varios nomes no seu paso pola vila, como Rúa Real, Rúa de Riazón ou Rúa de Laxelas. Parte deste trazado, arredor do cal apareceron algunhas aldeas que logo serían integradas na vila, solaparíase coa Avenida de Lugo, construída a mediados do século XIX, e que conforma hoxe en día a principal vía de comunicación.

No lugar de Relás foi construído un pazo pertencente á familia dos Taboada, de titularidade privada e en bo estado de conservación.

En 1898, os seus límites territoriais foron ampliados polo norte debido ao desenvolvemento da vila de Taboada, capital municipal dende a constitución do concello no 1840. A súa fronteira coa parroquia de Bembibre desprazouse cara ao norte desde o río da Anguieira, que atravesa a vila pola metade, aproximadamente até o cruzamento da Avenida de Lugo coa Rúa dos Condes de Taboada.  

A parroquia acadou un notábel desenvolvemento nas primeiras décadas do século XX, debido, entre outros, á súa favorable situación xeográfica e a albergar os xulgados do partido xudicial de Chantada. Nestes anos construíuse a casa de Manuel Rigueira, de estilo modernista (1919), e a igrexa parroquial (1920) sobre un templo anterior.

A denominación da vila como Taboada non se fixo maioritaria até avanzado o século XX. Até entón era coñecida como San Tomé ou San Tomé do Carballo, como reflicte a documentación de entón.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Carballo de Ramos, Taboada.png|Carballo de Ramos
Ficheiro:Casa de Manuel Rigueira, Taboada.JPG|Casa de Manuel Rigueira (1919).
Ficheiro:Igrexa de Santo Tomé de Carballo, Carballo, Taboada.jpg|Igrexa parroquial (1920), construída sobre unha capela anterior. 
Ficheiro:Taboada PíaIgrexa.jpg|Pía bautismal

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carballo 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
A Couboeira, Mondoñedo

**Santa María Madanela da Couboeira** é unha parroquia do concello de Mondoñedo na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 79 habitantes, deles 35 eran homes e 44 eran mulleres, o que supón unha diminución de 4 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Couboeira
### Parroquias de Mondoñedo
Lindín, Mondoñedo

**Santiago de Lindín** é unha parroquia do concello de Mondoñedo na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 123 habitantes (62 homes e 61 mulleres), dous menos ca en 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lindín
### Parroquias de Mondoñedo
Mondoñedo, Mondoñedo

**Nosa Señora do Carme de Mondoñedo** é unha parroquia do concello de Mondoñedo na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 2.069 habitantes, deles 940 eran homes e 1.129 eran mulleres, o que supón unha diminución de 15 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Mondoñedo
### Parroquias de Mondoñedo
Tucano (constelación)

**Tucana** ou **Tucano**, é unha constelación do hemisferio sur celeste. É unha das 88 constelacións aceptadas pola Unión Astronómica Internacional. Foi creada polos navegantes holandeses Pieter Dirkszoon Keyser e Frederick de Houtman entre 1595 e 1597, coma resultado das súas exploracións polos mares do hemisferio sur. Apareceu por primeira vez na obra Uranometria (1603), de Johann Bayer. Representa o tucano, unha especie de ave tropical oriúnda de Suramérica.

## Mitoloxía 
Tucana é unha constelación moderna inventada a finais do século XVI. Polo que non ten ningún elemento mitolóxico asociado.

## Estrelas notables 
Mag. = Magnitude aparente | α = ascensión recta | δ = declinaciónFonte: The Bright Star Catalogue, 5ª ed. revisada., Catálogo de Hiparco, ESA SP-1200

## Obxectos notables do espazo profundo 
Entre os obxectos máis destacables desta constelación, o máis destacado é a Pequena Nube de Magalhães, unha das galaxias satélite da Vía Láctea; seguida moi de preto por 47 Tucanae ou 47 do Tucano (NGC 104), o segundo cúmulo globular máis brillante de todo ó firmamento. Este atópase a 13.400 anos luz de nós.
Semellante á pequena nube de Magallanes, pero moito máis apagada, está á Galaxia Anana do Tucano, descuberta no 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Tucana 
* Star Tales – Tucana
Barcia, Navia de Suarna

**San Miguel de Barcia** é unha parroquia do concello de Navia de Suarna na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 60 habitantes, deles 31 eran homes e 29 eran mulleres, o que supón unha diminución de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Historia 
En 1892 constituíuse a nova parroquia de Muñís, segregándose os seus lugares de Barcia e Mosteiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barcia 
### Parroquias de Navia de Suarna 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Navia de Suarna
A Proba de Navia, Navia de Suarna

**Santa María Madanela da Proba de Navia** é unha parroquia do concello de Navia de Suarna na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 273 habitantes (146 homes e 127 mulleres), o que supón unha diminución de 42 habitantes en relación co ano 2011.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Proba de Navia 
### Parroquias de Navia de Suarna 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Navia de Suarna
Rao, Navia de Suarna

**Santa María de Rao** é unha parroquia do concello de Navia de Suarna na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 152 habitantes, deles 85 eran homes e 67 eran mulleres, o que supón unha diminución de 9 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

O lugar de Peliceira pertence eclesiasticamente á parroquia de san Bernardino de Peliceira (Ibias) na diocese de Oviedo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rao
### Parroquias de Navia de Suarna
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , C.: "A ferraría 'La Trinidad' e a fundición 'Demetria' de Rao (Navia de Suarna)", *Anuario Brigantino,* 40, Betanzos, 2017.
* , Clodio. (1986): “Conversa cun vello mestre de ferrado”. *Revista Galega de Educación*, nº 2, pp. 53-56.
* , Miguel (1987): “As mañanitas de Murias. Fiesta, simbolismo y segmentación social”, *RDTP*, XII, pp. 141-177.

### Outros artigos 
*Lugares de Navia de Suarna
Estación de Bioloxía Mariña da Graña

A **Estación de Bioloxía Mariña da Graña** é unha institución científica pertencente á Universidade de Santiago de Compostela que está situada na parroquia da Graña no concello de Ferrol, e dentro da ría de Ferrol. A finalidade desta institución, dirixida por Victoriano Urgorri, é o maxisterio e a investigación da bioloxía mariña en xeral e o asesoramento e difusión en todos os temas e estudos relacionados coa fauna e flora mariñas de Galicia. Tamén serve como un instrumento para as relacións e intercambios de coñecementos científicos entre outras institucións semellantes e universidades do estado español e o resto do mundo.

A Estación está composta de dous edificios singulares, a **Casa do Hórreo** e a **Casa da Estrela**. Estas dúas antigas construcións foron rehabilitadas con fondos europeos para adecualas á investigación. Conta cunha superficie duns 900 m² e os equipamentos seguintes:

;*4 laboratorios.
;*Biblioteca e sala de ordenadores.
;*8 cuartos cun total de 28 prazas.
;*Sala de mergullo.
;*Sala de lecer, comedor e cociña.
;*Aula e sala de mergullo.
;*2 cámaras de conxelación.
;*Cámara de investigación con control de temperatura e fotoperíodo.
;*Tanque de auga de mar de 15 m³.
;*2 barcos de 12 e 5,25 m de eslora respectivamente.

## Imaxes da Estación

Ficheiro:Casa do Horreo.JPG|Casa do Hórreo
Ficheiro:Casa da Estrela.JPG|Casa da Estrela
Ficheiro:A Graña 1.JPG|As casas no fondo da rúa co peirao
Cabreiroá, Verín

**San Salvador de Cabreiroá** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 152 habitantes, deles 69 eran homes e 83 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006. A parroquia está organizada nunha soa aldea.

A parroquia está atravesada pola autovía A-52, que une Vigo e Ourense con Benavente e a A-6.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial foi construída no século XVII, sendo o retablo maior do XVIII. Conserva unha cruz de prata deseñada en 1630 polo prateiro de Verín Penín.

### Augas de Cabreiroá 
Nesta parroquia está o manancial que deu lugar á creación da empresa Aguas de Cabreiroá, fundada en 1906 por José García Barbón.

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cabreiroá 
### Parroquias de Verín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
Feces de Abaixo, Verín

**Santa María de Feces de Abaixo** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 301 habitantes (156 homes e 145 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 420 habitantes.

[miniatura|[Lamadarcos, Verín|Lamadarcos, Feces de Cima e Feces de Abaixo no Catastro de Ensenada (1753).]]

## Xeografía
Está situada ao sur do concello de Verín, xusto no límite co concello portugués de Chaves, separándose da freguesía de Vila Verde da Raia a través do río de Feces. Ao oeste está limitada polo río Támega.

Está atravesada pola estrada N-532 e pola autovía A-75. É a vía de entrada en Galiza da Ruta da Prata do camiño de Santiago.

Como punto frointeirizo, tivo unha alfándega en servizo até que en 1992 España e Portugal adoptaron o Acordo de Schengen.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Feces de Abaixo
### Parroquias de Verín
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Verín
Mourazos, Verín

**San Martiño de Mourazos** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 168 habitantes (76 homes e 92 mulleres), catro menos ca en 2006.

No castro da Muradella atopouse en 1964 a estatua de Dioniso e Ampelos, conservada no Museo Arqueolóxico de Ourense.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mourazos 
### Parroquias de Verín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
O Carme, Mondoñedo

**Nosa Señora do Carme** é unha parroquia do concello de Mondoñedo na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 128 habitantes, deles 62 eran homes e 66 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Historia 
A parroquia foi creada en 1895, segregándose os seus lugares de Santiago de Mondoñedo.

## Festas
Festas de Nosa Señora do Carme (días 15 e 16 de xullo).

## Lugares e parroquias
### Lugares do Carme 
### Parroquias de Mondoñedo
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Mondoñedo
Queizás, Verín

**San Pedro de Queizás** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 404 habitantes (199 homes e 205 mulleres), sete máis ca no ano anterior. Só ten unha aldea, Queizás, que dá nome á freguesía.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Canzorro na igrexa de San Pedro de Queizás, Verín.jpg|Canzorro na igrexa de Queizás.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Queizás 
### Parroquias de Verín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
Tamagos, Verín

**Santa María de Tamagos** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 188 habitantes (94 homes e 94 mulleres), oito menos ca en 2006.

## Topónimo
O topónimo **Tamagos**, ao igual có da veciña parroquia de Tamaguelos, está relacionado co pobo dos tamaganos, mencionado no Padrón dos Pobos, á súa vez relacionado co río Támega.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Tamagos, Verín.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Igrexa de Santa María de Tamagos, Verín - retablo.jpg|Retablo maior da igrexa
Ficheiro:Cruceiro en Tamagos, Verín.jpg|Cruceiro
Ficheiro:Tamagos, Verín - lintel labrado.jpg|Lintel labrado nunha ventá

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tamagos
### Parroquias de Verín
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Verín
Verín, Verín

**Santa María a Maior de Verín** é unha parroquia do concello de Verín na comarca de Verín, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 9796 habitantes (4739 homes e 5057 mulleres), 46 máis ca en 2006.
## Toponimia
O topónimo **Verín** ten orixe no antropónimo latino *Verinus* a través da forma en xenitivo () .
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Verín 
### Parroquias de Verín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
Boneca

miniatura|300px|Monecos nunha feira
Unha **boneca** ou **moneca** é un xoguete para nenos con forma de ser humano. Serve sobre todo como xoguete, aínda que tamén pode ser feita para outros usos, coma para a ornamentación.

## Composición 
Xeralmente acostuma estar feita de tea, plástico, cartón, lá, porcelana etc.
Jerzy Buzek

**Jerzy Karol Buzek**, nado en 1940, é un enxeñeiro polonés e foi o primeiro ministro de Polonia entre 1997 e 2001. É o presidente do Parlamento Europeo desde o 14 de xullo de 2009, tras Hans-Gert Pöttering.
Ábedes, Ábedes, Verín

**Ábedes** é unha aldea da parroquia de Ábedes no concello ourensán de Verín, na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2023 tiña 303 habitantes (147 homes e 156 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ábedes 
### Parroquias de Verín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
Linguas iranias orientais setentrionais

O grupo oriental setentrional ten só tres membros activos en dúas áreas bastamente separadas, a lingua iagnobí en Tadjiikistán (descendente do sogdiano) e a lingua oseta no Cáucaso en Iristán do norte (Rusia) e do sur (Xeorxia) (tamén coñecido e chamado **Osetia**), (descendente dos escito-sármatas). Estes son restos dun vasto contínuum etnolingüístico que percorría a maioría das estepas de Asia Central no milenio I a.C. A mesma lingua avéstica, o máis antigo testemuño da rama irania, é un membro deste grupo. Coa presenza grega en Asia Central, algunhas da maioría destas linguas orientas deixaron testemuña no seu período iranio medio, mentres que dende o oeste de Cazaquistán (ou Cazaquia) a través da estepa Póntica ata Ucraína case ningunha testemuña do extenso contínuum escito-sármata sobreviviu.

* Avesta, aproximadamente 1300  - s. VII (clasificación incerta).
* Bactrio, aproximadamente século IV - século IX. 
* Cuaresmio aproximadamente século IV - século XIII.
* Sogdiano, aproximadamente século IV. 
** Iagnobí.
* Escita.
** oriental (escita-khotanés).
*** Khotanés, aproximadamente século V - século X.
*** Tumxuqués (anteriormente denominada maralbaxí), século VII.
** occidental (escita-sármata), aproximadamente século VIII.
***oseto antigo
****Digorés
****Iriano (*Ironau* para os seus falantes, ou *oseto moderno*)
****Xásico.
Linguas iranias orientais meridonais

O grupo oriental meridional inclúe unhas 16 linguas e dialectos, dúas xa mortas, (11 segundo estimación do SIL) falados por moitos pobos no norte e sur de Asia Central (o Pamir-Saricul e Afganistán). Cada subfamilia nesta lista ten subgrupos e linguas individuais.

*Linguas do Pamir
**Rama xugní
***Grupo meridional
****Xugní
****Ruxaní
***Grupo setentrional ou bartanguí-roxorví-sariculí
****Bartanguí
****Roxorví
****Sariculí
**Rama vanxí
***Iazgulomí
***Vanxí†
**Rama munxí-idgá
***Munxí
***Idgá
**Rama Ixcaximí-sanglechí
***Ixcaximí
***Sanglechí
**Vakhí (con influencia sacá)
**Sargulamí†
* Pastún 
**Pastún setentrional
**Pastún meridional
**Pastún central
**Wazirí
**Wanetsí
Penamil, Navia de Suarna

**Santiago de Penamil** é unha parroquia do concello de Navia de Suarna na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 22 habitantes, deles 14 eran homes e 8 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Penamil
### Parroquias de Navia de Suarna
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Navia de Suarna
Linguas iranias occidentais

## Grupo occidental
### Subgrupo de linguas iranias occidentais setentrionais
****balochí
*****balochí meridional
*****balochí occidental
*****balochí oriental
*****balochí montañés
*****baxecardí
*****coroxí
****grupo caspio
*****gilaki
*****mazanderani
*****xahmirzadí
****grupo central iraniano
*****axtianí
*****fars nordoccidental
*****dari-zoroastra
*****gazí
*****khunsarí
*****natanzí
*****naiiní
*****parsi-dari
*****parsi
*****sivandí
*****soí
*****vafsí
****khalaxe
****grupo kurdo
*****kurdo setentrional, curmanxí
*****kurdo central, soraní
*****kurdo meridional
*****laki
****ormurí-parachí
*****ormurí
*****parachí
****grupo semnaní
*****lasguerdí
*****sanguisarí
*****semnaní
*****sorkheí
****grupo talixe
*****alvirí-vidarí
*****extehardí
*****gozarkhaní
*****harzaní
*****korex-e rostaní
*****razaxerdí
*****rudbarí
*****xahrudí
*****taquestaní
*****talixi
*****taromí alto
*****maragueí
*****kho'iní
*****kaxalí
*****cabateí
****grupo zaza-goraní
*****dimlí
*****goraní
*****kirmanxekí/zazakí
*****bajelaní
*****shabakí
*****sarlí
****inclasificado
*****dezfulí

### Subgrupo de linguas iranias occidentais meridionais
**grupo Achomi
****fars surdoccidental
****cumzarí
****bashkardí
****chudí
**grupo luri
****bakhtiarí
****luri del norte
****luri del sur
****
**grupo persa
***Persa antigo †
****Persa medio †
*****persa occidental (Persa)
******xidí
*****persa oriental (Dari)
******Hazaraguí
******Aimaq
*****Taxico
******Bukhorí ou xudeotaxico
****dehvarí
****darvasí
****pahlavaní
**grupo tatí
***xudeotatí
***tatí (tatí musulmán)

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Compendium Linguarum Iranicarum, ed. Schmitt (1989), p.&nbsp;99.
George Steiner

miniatura|Steiner en 2013.
**Francis George Steiner**, nado en Neuilly-sur-Seine o 23 de abril de 1929 e finado en Cambridge o 3 de febreiro de 2020, foi un crítico e teórico da literatura e da cultura, e escritor. Trátase dun dos intelectuais de influencia internacional máis relevantes desde mediados do século XX.

## Traxectoria 
O seu ámbito de interese principal é a literatura comparada. A súa obra como crítico tende á exploración, con recoñecida brillantez, de temas culturais e filosóficos de interese permanente, contrastando coas correntes máis actuais polas que transitou boa parte da crítica literaria contemporánea. A súa obra ensaística exerceu unha importante influencia no discurso intelectual público dos últimos cincuenta anos.

Contribúe habitualmente cos seus artigos para revistas e xornais, entre os que se inclúen *The New Yorker*, *The Times Literary Supplement* e *The Guardian*.

Publicou, ademais, varias novelas e libros de poesía.

## Declaracións polémicas sobre a lingua galega 
En agosto de 2008, nunha entrevista no xornal *El País*, fixo as seguintes declaracións sobre a lingua galega, sobre as cales posteriormente pediu perdón:

Este comentario subscitou certa polémica no eido cultural galego.

## Obras 
### Narrativa 
* *Anno Domini*, 1964.

### Ensaio 
* *Tolstoy or Dostoevsky*, 1958.
* *The Death of Tragedy*, 1960.
* *After Babel*, 1975.
* *Antigones*, 1984.
* *Passion Spent: Essays 1978-96*, 1996.
* *Errata: an Examined Life*, 1997.
* *Grammars of Creation*, 2001.

## Notas 
## Véxase tamén
Black Joke

Co nome de **Black Joke** (**A Burla Negra**, en galego) coñecéronse distintos buques de finais do século XVIII e comezos do XIX.

**A Burla Negra*, buque pirata patroneado por Benito Soto e activo entre 1828 e 1831, coñecido anteriormente como *O Defensor de Pedro*.
**Black Joke*, buque británico botado en 1793 e retirado en 1800, que en 1797 participou nos preparativos da Batalla de Camperdown.
**Black Joke*, un lugger británico, botado en 1806.  En 1809 participou na captura da corveta francesa *La Mouche*.
**Black Joke*, novo nome do barco escravista *Henriquetta*, posto ao servizo da Armada británica en 1827, e queimado en 1832.
Eleuterio González Salgado

**Eleuterio González Salgado**, coñecido como **Leuter**, nado en Ourense o 18 de abril de 1899 e finado na mesma cidade o 29 de marzo de 1977, foi un mestre e destacado político galeguista. Alumno destacado de Vicente Risco na Escola Normal, axiña se converteu no seu amigo e colaborador.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Banquete galeguista en [Ourense en homenaxe a Emilia Docet e a Manuel Luís Acuña, en 1933. Na foto, entre outros, Vicente Risco, Ramiro Isla Couto, Leuter, Álvaro Cunqueiro, Ramón Otero Pedrayo, María Luz Morales, Eduardo Blanco Amor, Xoán Luís Ramos Colemán e Manuel Peña Rei]]
Membro da sección de Prehistoria do Seminario de Estudos Galegos desde 1926, participou na escavación de varios castros. Militou nas Irmandades da Fala e no Partido Nazonalista Republicán de Ourense e actuou como secretario na mesa presidencial da asemblea constitutiva do Partido Galeguista. Ocupou os cargos de concelleiro no concello de Ourense (1931) e deputado provincial, e formou parte da Comisión Xestora desta última institución. 

Dende a Deputación participou de xeito activo no Comité proferrocarril Zamora-A Coruña. Amais, foi cofundador da Caixa de Aforros de Ourense (1933) e presidente da Cruz Vermella (1935-1936). Membro da redacción da revista *Nós*, colaborou tamén en *A Nosa Terra*, *La Zarpa* e *Heraldo de Galicia*, entre outras publicacións. Participou, amais, na emisión galega na BBC.

Foi mestre no colexio de Quereño (Rubiá) e nos centros León XIII e Concepción Arenal na capital da provincia, entre outros. Polo seu labor educativo e divulgador do idioma e cultura de Francia, o Ministerio de Educación Nacional galo concedeulle o 14 de xullo de 1936 o Diploma de Oficial da Academia de Francia e a correspondente condecoración.

Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 tivo que deixar forzosamente a política e en 1938 foi obrigado a marchar a Vilamarín. Alí impartiu aulas até 1945, cunha breve paréntese en Santa Marta de Moreiras (O Pereiro de Aguiar). Ese ano abandonou o ensino para traballar na empresa de transportes por ferrocarril Transfesa. Desprazouse inicialmente a Córdoba e mais a Cáceres para xestionar cargas de olivas e ovellas, respectivamente. Anos despois reincorporouse ao ensino e xubilouse a mediados da década de 1960.

Participou na creación da Editorial Galaxia e na fundación do Partido Socialista Galego (PSG), mais morreu a véspera da legalización do partido.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* : "Leuter González Salgado. A mirada retida" *As uvas na solaina*. 22/2/2009.
HYPE

**HYPE** é un grupo musical de pop rock alternativo formado en xuño do 2004 en París, Francia.

Estes catro músicos, de orixes ben dispares, teñen un especial gusto polo rock, cun certo toque londiniense.

## Membros 
* Mike, voz e guitarra.
* Thom, guitarra solista e coros.
* Dim, baixo.
* Jay, batería.

## Discografía 
### Álbums 
* Just a catwalk from heaven (20 de setembro do 2005)
* Lies and Speeches (27 de febreiro do 2006)
* HYPE (2008)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* HYPE en Jamendo
Gabriel González Videla

**Gabriel González Videla** (1898-1980) avogado e político, foi o presidente do Chile entre o 1946 e 1952.
Spiros Markezinis

**Spiridion "Spiros" Markezinis**, nado o 22 de abril de 1909 e finado o 4 de xaneiro de 2000, foi o primeiro ministro interino de Grecia entre 8 de outubro e 25 de novembro de 1973.
Alfonso Vázquez Martínez

**Alfonso Vázquez Martínez**, nado en Arbo o 10 de xuño de 1906 e finado en Santiago de Compostela o 11 de novembro de 1976, foi un historiador e publicista galego, que colaborou amplamente no Seminario de Estudos Galegos.
## Traxectoria 
[miniatura|300px|O [Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1936: Xesús Carro, Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Luís Iglesias Iglesias, Sebastián González García-Paz, Felipe Cordero Carrete, Salustiano Portela Pazos, Paulino Pedret, Jaime Vidal Rey, Antón Iglesias Vilarelle, Manuel Díaz Rozas, **Alfonso Vázquez Martínez**, Xosé Filgueira Valverde, Xulio Francisco Ogando, Ramón Sobrino Buhigas, Anxelo Ramos Colemán, Isidro Parga Pondal, Florentino López Cuevillas e Xoán López Durá]]
Fillo de José Vázquez Estévez. Foi profesor auxiliar de paleografía e diplomática na Universidade de Santiago de Compostela, e catedrático no Instituto Escola de Vilalba (1934-1936, sendo o seu primeiro director), e no Instituto de Ourense. Durante a súa carreira profesional compatibilizou a docencia coa investigación, centrándose sobre todo na Comarca do Medio e Baixo Miño. Colaborou coa revista *Nós* e noutras revistas especializadas, e publicou o ensaio *La lamprea del río Miño* (1962). Participou tamén no emisión galega na BBC levada a cabo durante o franquismo.

## Obras 
* *Biografía de Don Mauricio Troncoso y Sotomayor. Abad de Villar de Crecente e del Couto. Guerrillero gallego de la Independencia: 1771-1817*, 1941.
* *Documentos pontificios de Galicia: 1088-1341*, 1941.
* *El abad de Valladares: D. Juan Rosendo Arias Enríquez*, 1956.
* *Cartas de Felipe II al Licenciado Antolínez: 1579-1586*, 1975.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores*
* *Diccionario de escritores en lingua galega*

### Ligazóns externas 
* Ficha en PARES
* Libros do autor na Rede de Bibliotecas de Galicia
Porto de Sagunto

miniatura|300px|Porto de Sagunto
O **Porto de Sagunto** (en valenciano *El Port de Sagunt*, en castelán *Puerto de Sagunto*) é un porto marítimo industrial e comercial, ademais de se-lo meirande núcleo de poboación do concello de Sagunto. Sitúase a 5&nbsp;km do núcleo antigo, e limita co concello de Canet d'en Berenguer.

## Demografía
O Porto tiña 38.249 habitantes no 2006 segundo o INE, maioritariamente castelanfalantes.
Lisardo Freixo

**Lisardo Freijo López**, coñecido como **Tenente Freixo**, nado en Doncos (As Nogais) e finado en Aranga o 26 de xuño de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Loitou durante a guerra civil co exército republicano na fronte de Asturias, onde acadou o grao de tenente. Trala guerra organizou en 1943 un grupo guerrilleiro que actuaba nas bisbarras de Curtis e Ordes. Ao ano seguinte integrouse, co nome de **Destacamento Santiago Álvarez**, na IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia baixo as ordes de Marrofer actuando entre Arzúa e Melide. Do seu grupo fixo parte Foucellas. Morreu o 26 de xuño de 1946 xunto a Marrofer e outros guerrilleiros nun enfrontamento coa Garda Civil en Milreu. Substituíuno á fronte do destacamento Samuel Mayo Méndez.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*
Gregorio Conrado Álvarez

**Gregorio Conrado Álvarez Armelino**, nado no departamento de Lavalleja o 26 de novembro de 1925 e finado en Montevideo o 28 de decembro de 2016, foi un militar e político do Uruguai.

## Traxectoria
Militar co cargo de xeneral, foi presidente de facto do seu país entre 1981 e 1985, durante a ditadura cívico-militar.
Jamendo

**Jamendo** é unha comunidade creada en xaneiro do 2005 ao redor da *música de libre distribución*, onde os artistas poden subir a súa música de balde e o seu público escoitala e descargala do mesmo xeito. Dende a súa fundación, o número de artistas e álbums aloxados medrou de maneira exponencial. O nome provén da mestura de "jam" e "crescendo".

## Características
* Música baixo licenzas Creative Commons ou Licenza Arte Libre.
* Descargas de álbums enteiros por BitTorrent ou eDonkey, aínda que se poden realizar a descarga por BitTorrent coma unha descarga directa.
* Ficheiros de son en formato Ogg Vorbis e MP3.
* Un sistema integrado de recomendación e cualificación de álbums.
* Etiquetas e comentarios sobre os artistas da man da comunidade.
* Streaming de cancións, álbums enteiros ou da lista persoal de favoritos do usuario. Este pode ser en formato MP3 ou OGG.
* Aloxamento de balde para os artistas, sempre que a súa música sexa liberada baixo licenzas Creative Commons ou Arte Libre, e ligazóns aos sitios web oficiais dos mesmos.
*Dende abril do 2008, Jamendo conta cunha ferramenta de busca de torrents de álbums en MP3 e OGG.

### Remuneración aos artistas
Jamendo fornece un sistema de doazóns voluntarias aos artistas que o desexen. Este sistema supón o primeiro intento serio dun sitio web de transferencia de ficheiros de fornecer unha forma de remunerar directamente aos artistas. Os pagos realízanse a través do servizo universal PayPal, e entréganse aos artistas tras descontar  0,50 € que irán a Jamendo en concepto de gastos bancarios.

## Aspecto legal
Toda a música en Jamendo está baixo algunha das múltiples licenzas Creative Commons ou Arte Libre, o cal fai que o sitio sexa completamente legal, así como as descargas que nel se fan.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Creative Commons · Licenza Arte Libre
* Música libre
Grupo de presión

Un **grupo de presión**, **grupo de influencia** ou **lobby** na súa forma inglesa é unha organización formada por persoas con intereses comúns nun eido concreto, co fin de exercer presión sobre os poderes públicos, especialmente sobre o lexislativo, para favorecer os seus propios intereses.

Forman parte esencial do sistema político dos Estados Unidos de América.