open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ignacio Vidales Tomé

**Ignacio Vidales Tomé**, nado en Ponteareas o 30 de marzo de 1896 e finado no mesmo concello o 11 de agosto de 1963, foi un xornalista, debuxante e caricaturista galego.

## Traxectoria 
Fixo os primeiros estudos en Vigo. Marchou a Vilalba onde exerceu como amanuense do seu tío, o notario Victoriano Tomé Ramos. En 1921 obtivo o título de procurador dos tribunais, asentouse en Ponteareas e abriu un bufete. Despois sería xuíz municipal de Ponteareas.

Debutou como debuxante en 1917 na revista *Vida Gallega*, despois colaborou en *El Tea*, *Don Quijote*, *El Galleiro*, *Faro de Vigo* e *El Pueblo Gallego*. Compaxinou o debuxo de humor cos artigos, nos que case sempre falaba de fútbol.

A través do seu humor, sutil e irónico, puxo de relevo os aspectos máis negativos do momento que lle tocou vivir nunha Galicia caracterizada pola fame, a pobreza, a emigración e a falla de igualdade social.

Despois da súa morte, en 1964, algúns dos seus artigos foron recollidos no libro *Ruleta de motivos puenteareanos* por Carlos Rivero Troncoso. Clodio González Pérez publicou unha antoloxía dos seus debuxos.

## Recoñecementos 
miniatura|Rúa Vidales Tomé, Ponteareas.
O seu concello dedicoulle o nome dunha rúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González, Clodio (edición) (1982). *Os noso humoristas* n.º 2. Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-120-1.
* González, Clodio (edición) (1992). *El humor de Vidales Tomé*. Biblioteca 114 n.º 44. El Correo Gallego.
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Marín Formoso, Xaquín. "Ignacio Vidales Tomé" *Diccionario Biográfico Español*. Real Academia de la Historia'' .
A Cerca Pequena, A Pedra, Cariño

**A Cerca Pequena** é un lugar da parroquia da Pedra no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 73 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 38 homes e 35 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 61 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia da Pedra 
### Parroquias de Cariño
Zug 94

O **Zug 94** é un club de fútbol de Zug, Suíza. Fundouse en 1994 e compite na 1. Liga. O seu campo é o Herti Allmend Stadion, cunha capacidade de 4.900 espectadores.
## Uniforme
***Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón azul, medias brancas.
***Uniforme alternativo**: Camiseta amarela, pantalón negro, medias amarelas.

## Ligazóns externas
*[www.zug94.ch Páxina oficial do club]
FC Laufen

O **FC Laufen** é un club de fútbol de Laufen, Suíza. Fundouse en 1908 e compite na 1. Liga. O seu campo é o Sportplatz Nau, con capacidade para 3.000 espectadores. O uniforme titular consiste nunha camiseta a raias verticais brancas e negras, pantalón branco e medias brancas.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do club
Neox

**Neox**, antes coñecida como **Antena.Neox** e **Neox8**, é unha canle de televisión privada española propiedade de Atresmedia que emite a través da TDT e nas plataformas de televisión de pago Movistar+ e Vodafone TV, Orange TV, R e Euskatel comezou as súas emisións o 30 de novembro de 2005.

## Historia e características 
A programación está orientada ao público adolescente (12 - 20 anos) e xuvenil (21 - 25 anos). Nun principio, a canle dirixíase tamén ao público infantil, con series de animación modernas e clásicas como *Heidi*, *Marco* e *A Pantera Rosa*.

Emite series, cinema e programas xuvenís de entretemento. Os seus programas máis exitosos son *The Simpsons* e *Aquí no hay quien viva*.

En xaneiro de 2008 non só se situou como a canle máis vista de TDT, senón tamén do conxunto temáticas.

Ademais, Antena 3 Internacional emite un bloque de programación de Antena.Neox para toda América Latina, de 5 horas de duración (02:00 a 07:00 hora central mexicana) con programas de produción propia como *VU87*, *Zapineox*, *DXT.Neox*, *Interneox*, *Como el perro y el gato*, *Guasanga* e *Pelopicopata* ademais de dúas series históricas de Antena 3 como *Farmacia de Guardia* e *Nada es para siempre*.

## Notas
Nova (cadea de televisión)

**Nova**, antes coñecida como **Nova9** e antes **Antena.Nova**, é unha canle de televisión privada española propiedade de Atresmedia que emite a través da TDT e nas plataformas de televisión de pago Movistar+ e Vodafone TV, Orange TV, R e Euskatel. Comezou as súas emisións o 30 de novembro de 2005. A programación está orientada ao público feminino e o seu principal competidor é a canle Divinity.

## Características 
É unha canle orientada á muller e ao público familiar, con series que xa tiveran éxito na súa emisión na cadea matriz (Antena 3), redifusións, espazos de produción propia e novelas. Tamén emite cine tódalas noites.

Antena 3 cambiou, o 1 de xaneiro de 2009, a mosca de Antena.Nova para asocialo co número 9 do mando a distancia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Antena 3
* Neox
* Nitro
Pluto

O termo **Pluto** pode referirse a:

## Cultura antiga
* **Pluto**, deus da riqueza na mitoloxía grega.
* **Pluto**, oceánide, mai do rei Tántalo.
* **Pluto**, obra de Aristófanes na que se satiriza o deus grego da riqueza.
* **Pluto**, personaxe d`*A Divina Comedia* e demo lobuno da riqueza que mora no cuarto nivel do inferno.

## Astronomía
* **Pluto**, nome inglés de Plutón, planeta anano do sistema solar.
## Multimedia
* **Pluto**, personaxe de animación de Walt Disney.
***Pluto**, canción da artista islandesa Björk
***Pluto**, manga de Naoki Urasawa

## Outros
* **Pluto**, vehículo submarino de control remoto.
* **Operación PLUTO**, operación militar durante a segunda guerra mundial.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Plutón
FC Breitenrain Bern

O **FC Breitenrain Bern** é un club de fútbol de Berna, Suíza. Fundouse en 1994 e compite na 1. Liga. O seu campo é o Sportplatz Spitalacker, cunha capacidade de 1.500 espectadores.
## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta a raias verticais brancas e vermellas, pantalón vermello, medias vermellas.

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Xoana de Habsburgo

**Xoana de Habsburgo**, nada en Madrid o 27 de xuño de 1536 e finada en El Escorial o 7 de setembro de 1573, foi arquiduquesa de Austria e Princesa consorte de Portugal, cuarta filla do casamento do emperador Carlos V con Sabela de Portugal.

## Traxectoria 
O 11 de xaneiro de 1552, con dezaseis anos, casou en Toro co herdeiro do trono de Portugal, o Príncipe Xoán Manuel, o cal contaba soamente quince anos. Deste matrimonio naceu o futuro rei Sebastián I de Portugal.

Enviuvou a principios de 1554, e deu a luz ao fillo poucos días despois, confiando a educación do fillo, con só tres meses, á súa sogra Catarina de Austria (que era tamén súa tía). Unha vez en Castela asumiu o cargo de rexente desa coroa durante a ausencia de Carlos V, así como o seu irmán, Filipe II, que se atopaba de viaxe polos Países Baixos e por Inglaterra, onde viría a casar con María Tudor.

Enérxica, soubo rodearse de persoas da súa confianza, moitas das cales de orixe portuguesa, que partiran para Castela no séquito da súa nai, a emperatriz Sabela de Portugal (como o futuro Príncipe de Eboli, Rui Gomes da Silva, o cal viría a ser unha das figuras cumes, a par da infanta, do "partido ebolista", un dos principais grupos que se digladiaram na corte de Filipe II - por oposición ao dos albistas, ligados a Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel, o Duque de Alba - o cal se caracterizou pola súa tolerancia e conciliación, sobre todo en termos relixiosos). Desa forma, a súa rexencia caracterízase polo aparente triunfo da facción máis moderada dentro da corte de Filipe II.

En 1557 ou 1559, por impulso do confesor, San Francisco de Borxa fundou en Madrid o mosteiro de Santa Clara coñecido como convento das Descalzas Reales de la Orde de Santa Clara, onde se encerrou máis tarde, e fundou en Alcalá o Real Colexio de Santo Agostiño. Xoana tiña aínda amizade con Santo Ignacio de Loyola. Din que entrou na Orde, -a única muller que xamais o fixo -, como "xesuíta secreta".

En 1559, retírase da política activa, aínda que continúe a ser unha das mentoras da facción ebolista. A súa desaparición, en 1573, pronto seguido polo do príncipe de Eboli, ditou o fin da relativa tolerancia que até entón vivira. O seu sepulcro, obra de Pompeo Leoni, que traballaba no Escorial, está no convento das Descalzas (Madrid).
Diastase

A **diastase** é un enzima de orixe vexetal sintetizado por certas sementes e outras partes das plantas, aínda que se atopa tanto en plantas coma en animais. A diastase hidroliza algúns glícidos de cadea longa coma o amidón, o glicóxeno e a dextrina.

## Historia e características
A diastase foi o primeiro enzima descuberto. De feito, o sufixo -ase, de uso común para formar nomes de enzimas, procede da diastase. En 1833, os químicos franceses Anselme Payen e Jean-François Persoz, que traballaban na industria azucreira, extraérona dunha solución de malte e este traballo conduciunos á sospeita de que as substancias similares (enzimas) puideran ter importancia en procesos bioquímicos. O nome *diastase* procede do grego διάστασις ("separación"), xa que cando a malte remollada para facer cervexa quece, o enzima cataliza a hidrólise incompleta do amidón da cebada en azucres solubles.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Amilase
O Cadro, A Pedra, Cariño

**O Cadro** é un lugar da parroquia da Pedra no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 71 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 36 homes e 35 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 70 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia da Pedra
### Parroquias de Cariño
Fornos, A Pedra, Cariño

**Fornos** é un lugar da parroquia da Pedra no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística. Aínda que non vive ninguén ao longo do ano, si está moi concorrido durante o verán e fins de semana.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia da Pedra 
### Parroquias de Cariño
Diego Antonio Cernadas Castro

**Diego Antonio Cernadas y Castro**, máis coñecido como **O Cura de Fruíme**, bautizado en Santiago de Compostela o 18 de marzo de 1702 e finado en Fruíme (Lousame) o 30 de marzo de 1777, foi un sacerdote e escritor galego. A maior parte dos seus escritos están en lingua castelá, pero tamén escribiu en lingua galega. Segundo Xosé Manuel Rivas Troitiño, Fruíme quizais fora o escritor de maior produción en galego nese século. Ademais, xustificou o uso do galego como idioma literario nunhas décimas á marquesa de Camarasa. Para Benito Vicetto, Antonio Neira de Mosquera ou Antonio Couceiro Freijomil foi o poeta máis popular que houbo en Galicia. foi ordenado sacerdote e acadou o grao de bacharel en Teoloxía pola USC o 31 de xaneiro de 1729. Tomou posesión do curato de Fruíme con 28 anos, manténdose na parroquia ata a súa morte.

## Obra literaria 
[miniatura|Obras do Cura de Fruíme no [Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de Santo Antón.]]
Escribiu obras de teatro sinxelas, coas que ensinaba a ler á veciñanza e explicaba algúns dos misterios da relixión. Gañou un premio poético en Murcia. Foi autor tamén de obras en prosa e en verso na defensa de Galicia e das inxustizas en xeral. Inclúen doce (ou trece, segundo o criterio) textos en lingua galega. Xosé María Álvarez Blázquez engadiu outros tres atopados nos papeis de Salvador Cabeza de León. Pardo de Neyra encontrou un manuscrito nunha biblioteca particular da Coruña con tres composicións máis, ademais doutras cinco nun documento achado na biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela.
miniatura|Escultura do Cura de Fruime.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Literatura galega dos Séculos Escuros
### Ligazóns externas 
* galegos.galiciadigital.com
* Diego Antonio Cernadas e Castro na Biblioteca Virtual Galega.
El Heraldo Gallego

***El Heraldo Gallego*** foi o nome de varias publicacións:

****El Heraldo Gallego***, periódico fundado e dirixido por Valentín Lamas Carvajal, editado en Ourense entre 1874 e 1880.
****El Heraldo Gallego***, periódico editado en Montevideo en 1889.
****El Heraldo Gallego***, periódico editado en Santiago de Compostela entre 1896 e 1897.
****El Heraldo Gallego***, periódico editado en Buenos Aires entre 1906 e 1950.
****El Heraldo Gallego***, periódico dirixido por Manuel Lustres Rivas, editado en Ourense en 1913.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Miguel Ríos

**Miguel Ríos Campaña**, nado en Granada o 7 de xuño de 1944, é un cantante e compositor andaluz de rock, en activo desde os anos 1960 ata 2011.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Mira hacia ti* (1969)
* *Despierta* (1970)
* *Unidos* (1971)
* *Miguel Ríos en directo: Conciertos de Rock y amor* (1972)
* *Memorias de un ser humano* (1974)
* *La huerta atómica* (1976)
* *Al-Andalus* (1977)
* *Los viejos rockeros nunca mueren* (1979)
* *Rocanrol bumerang* (1980)
* *Extraños en el escaparate* (1981)
* *Rock and Ríos* (1982)
* *El Rock de una noche de verano* (1983)
* *La encrucijada* (1984)
* *El año del cometa* (1986)
* *¡Qué noche la de aquel año!* (1987)
* *¡Qué noche la de aquel año! Volumen II* (1987)
* *Miguel Ríos* (1989)
* *Directo al corazón* (1991)
* *Como si fuera la primera vez* (1996)
* *Miguel Ríos en concierto: Big Band Ríos* (1998)
* *Ana Belén, Miguel Ríos: cantan a Kurt Weill* (1999)
* *Miguel Ríos y las estrellas del rock latino* (2001)
* *Miguel Ríos 60mp3* (2004)
* *Solo o en compañía de otros* (2008)
* *Bye Bye Ríos* (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do artista
María de Habsburgo, emperatriz do Sacro Imperio Romano-Xermánico

**María de Habsburgo**, nada en Madrid o 21 de xuño de 1528 e finada no Convento de las Descalzas Reales de Madrid o 26 de febreiro de 1603, foi unha nobre esposa de Maximiliano II, emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico e rei de Bohemia e Hungría. Foi a filla máis vella do emperador Carlos V do Sacro Imperio Romano-Xermánico e a súa esposa Sabela de Portugal, filla do rei Manuel I de Portugal.

Por orde do seu pai, casou co seu primo Maximiliano II, sendo rexentes durante ese tempo nas frecuentes ausencias do emperador nas coroas ibéricas. Desde 1552 viviu permanentemente en Viena. Tivo grande influencia sobre os seus fillos, entre eles os emperadores Rodolfo II e Matías. Despois da morte do seu esposo en 1576 regresou en 1582 a terras castelás retirándose ao Convento de las Descalzas Reales de Madrid coa súa filla Margarida.

## Descendencia 
Foi nai de:

* Ana de Austria (1549-1580). 
* Fernando de Austria (1551-1552).
* Rodolfo II de Habsburgo (1552-1612), emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico.
* Ernesto de Austria (1553-1595).
* Sabela de Austria (1554-1592). Raíña consorte de Francia, esposa de Carlos IX.
* María de Austria (1555-1556).
* Matías de Habsburgo (1557-1619), emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico.
* Maximiliano III de Austria (1558-1618).
* Alberte de Austria (1559-1621).
* Venceslau de Austria (1561-1578).
* Frederico de Austria (1562-1563).
* María de Austria (1564).
* Carlos de Austria (1565-1566).
* Margarida de Austria (1567-1633).
* Leonor de Austria (1568-1580).
Amilase

A **amilase**  é un enzima que hidroliza o amidón nos seus azucres sinxelos. É un importante enzima dixestivo que se atopa na saliva (amilase salivar) e no zume pancreático (amilase pancreática) e no intestinal (amilase intestinal ou entérica). As amilases son hidrolases glicosídicas e actúan nos enlaces α-1,4-glicosídico. Foi o primeiro enzima descuberto, co nome de diastase.

## Clasificación
Hai tres tipos de amilase:

### α-Amilase
As α-amilases son enzimas dixestivos que se atopan en animais, plantas, fungos (ascomicetos e basidiomicetos) e bacterias. Tanto a amilase pancreática coma a amilase salivar e intestinal humanas pertencen a este tipo. O seu pH óptimo é de 6,7 a 7,0.

### β-Amilase
As β-amilases son sintetizadas por plantas, fungos e bacterias. O seu pH óptimo é de 12. É o enzima que hidroliza o amidón da froita en maltosa durante a maduración, achegando así o sabor doce da froita madura.

### γ-Amilase
A γ-amilase é a que ten un pH óptimo máis ácido de todas as amilases. Corta enlaces glicosídicos α(1–6)  e tamén o último enlace glicosídico α-1,4 do extremo non redutor da amilosa e amilopectina, rendendo glicosa.

## Xenética
No ser humano as amilases están ligadas á rexión 1q21 do cromosoma 1.

## Notas
Pavillón do Gatañal

O **pavillón do Gatañal** é un espazo polideportivo situado na parroquia de Darbo (Cangas), que serve de feudo ao BM Cangas, equipo de balonmán que na tempada 2016-17 compite na Liga ASOBAL.

## Historia
As instalacións do Gatañal foron construídas en 1993, principalmente para a práctica do balonmán. Dende entón leváronse a cabo diversas reformas, como adaptar a pista de xogo a parqué e, posteriormente, a vinilo para adaptarse ás esixencias da RFEM. Conta con capacidade para preto de 2.500 persoas sentadas, contando as normalmente usadas bancadas supletorias. Esta capacidade pode chegar ata as 3000 persoas contando as prazas de pé, usadas con frecuencia nos partidos de ASOBAL. Conta ademais de ximnasio, sala de prensa e as instalacións dos clubs locais.

Actualmente o pavillón e usado para o equipo de ASOBAL Frigoríficos do Morrazo - Balonmán Cangas, sendo a súa afluencia habitual entre 1.500 (en partidos en días laborais) e 2.000 (nos partidos habituais da fin de semana), superándose estas cifras en partidos especiais, como os xogados contra o FC. Barcelona, nas competicións europeas, nos derbis e nas fases de ascenso. Tamén é usado polo seu filial, o Luceros, as categorías inferiores de ambos equipos e, nalgunha ocasión, para partidos da selección española de balonmán. Fora do balonmán tamén tivo seu uso para outras competicións deportivas, como de baile ou taekwondo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Gatañal.jpg|Pavillón do Gatañal
Ficheiro:Gatañal2.jpg|Pavillón do Gatañal
Ficheiro:Cangas-Granollers-Praza Publica-16-2-2013.jpg| Os xogadores do Cangas no partido que xogaron no Gatañal ante o Granollers en 2013 (31-35).
Frigoríficos do Morrazo e Teucro no Gatañal.jpg|Frigoríficos do Morrazo e Teucro no Gatañal, 2019

## Notas
Esponxa (produto)

180px|miniatura|Esponxa ou baeta de cociña.
A **esponxa** é un obxecto que pode ser de orixe animal ou sintético. A súa estrutura porosa confírelle unha forte capacidade de absorción, arredor de doce veces o seu tamaño en seco. Isto é polo que se utiliza no ámbito da limpeza (para o baño, a louza...).
Gatañal

O topónimo **Gatañal** pode referirse a:

;En Galiza
***Gatañal**, lugar da parroquia de Bribes, no concello de Cambre.

;Deportes
***Pavillón do Gatañal**, en Darbo (Cangas), pavillón polideportivo, feudo do BM Cangas do Morrazo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Entroido de Santa Cruz de Tenerife

O **Entroido de Santa Cruz de Tenerife** é un dos festivais máis masivos e internacionais de España, xunto co de Cádiz .

## Historia e características 
O Entroido de Santa Cruz de Tenerife é considerado o segundo máis popular e coñecido internacionalmente despois dos do Río de Xaneiro (Brasil). En realidade, a cidade de Santa Cruz de Tenerife está irmandada coa cidade do Río de Xaneiro, por esta razón.

En 1980, o 18 de xaneiro foi declarado como Festa de Interese Turístico Internacional. Miles de persoas veñen todos os días ás rúas para amosar os seus traxes e creacións. Hai danzas de bandas locais, de ritmos caribeños, música electrónica. O máis destacado do evento son a Gran Gala de elección da Raíña do Entroido de Santa Cruz e os grandes desfiles de coches alegóricos que pasan polas principais avenidas da cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Santa Cruz de Tenerife

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Entroido de Santa Cruz de Tenerife
David Oistrakh

miniatura|dereita|Oistrakh, á esquerda da imaxe.
**David Fyodorovich Oistrakh**, nado en Odesa o 30 de setembro de 1908 e finado en Ámsterdam o 24 de outubro de 1974, foi un virtuoso violinista ruso-ucraíno, e un dos máis consagrados o século XX. Levou a cabo un gran número de gravacións e a el lle foron dedicadas varias pezas par violín a cargo de compositores como Dmitrii Shostakovich.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do artista 
* Discografía
Washington Commanders

Os **Washington Commanders**, antes coñecido como **Washington Redskins**, é un equipo profesional estadounidense de fútbol americano da cidade de Landover (Maryland), que compite na National Football League.

## Historia 
A franquía foi fundada en 1932 na cidade de Boston (Massachusetts) baixo o nome de Boston Braves durante o seu primeiro ano, trocándoo polo de Boston Redskins en 1933. Ao longo da súa historia gañou cinco títulos de liga, os dous primeiros antes da fusión da AFL e a NFL (nos anos 1937 e 1942) e os outros tres xa coa aparición da Super Bowl nas edicións de 1982 (XVII), 1987 (XXII) e 1991 (XXVI).

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Site oficial dos Washington Redskins
New York Jets

Os **New York Jets** son un equipo profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na National Football League (NFL) e ten a súa base na cidade de East Rutherford, no estado de Nova Jersey. As oficinas e as instalacións deportivas da franquía están situadas en Hofstra University, en Hempstead (Nova York) na illa de Long Island. O equipo está a construír unhas novas instalacións e oficinas en Florham Park (Nova Jersey).

## Historia 
A franquía foi fundada en 1960 baixo o nome de *New York Titans*, afiliándose á American Football League, na que competiu ata a súa fusión coa NFL. En 1963 foi comprada por Sonny Werblin, trocando o nome do equipo polo de Jets.

Foi o primeiro equipe da AFL que derrotou a un equipo da NFL, os Baltimore Colts, actualmente Indianapolis Colts, na Super Bowl III por 16-7. O partido foi recordado porqu a pesar de que os Colts eran considerados os favoritos para gañar, o quarterback de Nova York Joe Namath, garantiu días antes do encontro que o seu equipo gañaría. Namath foi elixido o NFL MVP daquel partido. O equipo non volveu disputar unha Super Bowl dende aquela.

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial dos New York Jets
Era tempo de apandar

***Era tempo de apandar*** é a segunda novela que publicou Ramón de Valenzuela en 1980. Apareceu na Colección Arealonga. Nela continua co ton autobiográfico que xa introduciu en *Non agardei por ninguén* e pode lerse como unha continuación desta.
## Argumento 
Tras a guerra civil, o seu protagonista, un militante galeguista, exíliase en Francia e durante a segunda guerra mundial a Gestapo devólveo ás autoridades da España franquista.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Novela histórica
### Ligazóns externas 
*  et alii (2011): Catálogo de novela histórica galega, UDC.
Maciñeiras

O topónimo **Maciñeiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Maciñeiras**, lugar da parroquia de Ares, no concello de Ares;
***As Maciñeiras**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño;
***As Maciñeiras**, lugar da parroquia da Regueira, no concello da Pastoriza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Manciñeiras**, lugar da parroquia de Codesoso, no concello de Sobrado.
Movistar Plus+

**Movistar Plus+** (anteriormente *Movistar+*) é o nome comercial da televisión dixital interactiva que ofrece Movistar. Para a distribución, utilízase a tecnoloxía IPTV de transmisión de televisión sobre redes IP.

## Historia e características 
Este servizo non só opera en España, senón que dende mediados de 2007 opera tamén en Chile e comercialízase como un complemento aos actuais servizos que *Movistar Chile* ofrece mediante a súa plataforma de satélite. Este servizo tamén está en fase de probas na Arxentina.

A oferta básica consta de 65 canles de televisión e 15 canles de son con emisión en aberto.

Ademais, en modalidade de pago por visión, ofrécense distintos eventos deportivos e películas de estrea. Estas últimas ofrécense na modalidade de vídeo baixo demanda. Tamén se ofrecen series, noticias, documentais e videoclips.

O 7 de maio de 2013, Telefónica modificou o seu servizo de televisión de pago, que pasou a chamarse Movistar TV, xubilando a marca Imagenio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Movistar+
Non agardei por ninguén

***Non agardei por ninguén*** é a primeira novela de Ramón de Valenzuela, publicada en 1957 en Buenos Aires por editorial Citania. A obra está estruturada como un diario sen datas, e con ela inaugúrase o tema da guerra civil na literatura galega. A trama da obra mostra un ton autobiográfico, feito habitual nas obras deste autor. O libro foi incluído na Biblioteca das Letras Galegas de Edicións Xerais de Galicia.
## Trama 
Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o protagonista -quen representa ao autor baixo o pseudónimo de D. Gonzalo Ozores de Ulloa- foxe da represión pasando á zona republicana.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Era tempo de apandar*
* Novela histórica

### Ligazóns externas 
*  et alii (2011): Catálogo de novela histórica galega, UDC.
*
Val Miñor TV

**Valmiñor TV** é unha páxina web que alberga vídeos propios dedicados á promoción e o turismo do Val Miñor. Conta tamén con espazos en plataformas como Metacafe, Dailymotion, Vimeo, Sevenload e YouTube.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web de Valmiñor TV
Dailymotion

**Dailymotion** é un servidor de vídeos en Internet, con sede en París, Francia. O seu dominio foi rexistrado un mes despois que o de YouTube.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina de Dailymotion 
* Dailymotion Video Embed Tool
Metacafe

**Metacafe** foi un sitio web para compartir vídeos dixitais en Internet.

## Características
Metacafe ofrecía vídeos xerados polo usuario, vídeos de humor, vídeos de Internet e anuncios virais así como deportes e noticias relacionadas. Algunhas das outras características no sitio inclúen xogos en flash e clips de son.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Metacafe
Auditorio de Tenerife

miniatura|Á noite.
O **Auditorio de Tenerife "Adán Martín"** é unha construción civil para eventos culturais, situada na Avenida da Constitución de Santa Cruz de Tenerife, nas Illas Canarias, á beira do océano Atlántico na zona sur do peirao da cidade.

## Historia e características 
Foi deseñado polo arquitecto Santiago Calatrava Valls. A construción comezou en 1997 e rematou en 2003, e foi inaugurado o 26 de setembro deste ano coa presenza de Filipe de Borbón, Príncipe de Asturias; tamén foi visitado en 2005 polo expresidente dos EUA, Bill Clinton. O edificio insírese nos principios da arquitectura modernista tardía do século XX. A súa sala principal ten capacidade para 1.616 persoas.

O seu perfil moderno fixo que o Cabido de Tenerife o considere un dos símbolos máis destacados da cidade de Santa Cruz e na illa de Tenerife. En marzo de 2008, o Servizo Postal emitiu seis selos para recoller as obras máis emblemáticas da arquitectura española e incluíu o auditorio debido á súa singularidade. É unha das atraccións de Tenerife.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Santa Cruz de Tenerife
### Ligazóns externas 
* Auditorio de Tenerife, sitio oficial
Vimeo

**Vimeo** é unha rede social de Internet baseada en vídeos, lanzada en novembro de 2004 pola compañía InterActiveCorp (IAC).
O sitio permite compartir e almacenar vídeos dixitais para que os usuarios comenten na páxina de cada un deles. Os usuarios deben estar rexistrados para subir vídeos, crear os seus perfís, cargar avatares, comentar e armar listas de favoritos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* YouTube

### Ligazóns externas 
* Vimeo.com
Cucha Independentista

**Cucha Independentista** (en aragonés *Esquerda Independentista*) é un colectivo de militantes de organizacións políticas, sociais, sindicais, ecoloxistas, culturais e estudantís de Aragón. Os seus membros son activos nos movementos sociais, e son de ideoloxía independentista, socialista e feminista.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Blog de Cucha Independentista
Julio Fernández Rodríguez

**Julio Fernández Rodríguez**, nado en Cereixido (A Fonsagrada) o 26 de xullo de 1947 e finado en Miami o 18 de novembro de 2025, foi un produtor cinematográfico galego.

## Traxectoria 
Foi presidente de Filmax Entertainment, un dos artífices da nova etapa da industria audiovisual en España, dedicándose á creación, produción, distribución e exhibición de contidos de ficción e animación. Desenvolveu un selo cinematográfico propio de xénero fantástico (Fantastic Factory), e é propietaria da empresa galega Bren Entertainment.

Foi membro da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas de España, vicepresidente da Federación de Asociacións de Produtores Audiovisuais Españois, conselleiro da xunta directiva da Entidade de Xestión de Dereitos dos Produtores Audiovisuais, patrono da fundación privada Escola Superior de Cinema i Audiovisual de Catalunya da Universidade de Barcelona e presidente da Asociación de Empresarios Galegos de Cataluña.

En febreiro de 2008 foi acusado pola Fiscalía de Cataluña de ocultación de bens e apropiación indebida por descapitalizar a compañía Ivex Films.

## Recoñecementos
* No ano 2002 foi condecorado pola Xunta de Galicia coa Medalla Castelao.
* Tamén no ano 2002 recibiu o "Premio Estrella de Oro" do Club de medios.
* A Entidad de Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) outorgoulle a medalla de ouro na XV edición dos Premios Cinematográficos José María Forqué no ano 2009.
* No ano 2010 foi condecorado coa insignia de ouro da Deputación Provincial de Lugo.
## Vida persoal
Casado e con dúas fillas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Biografía na páxina de Filmax .
* Ficha en AVG
Eugenio López Aydillo

**Eugenio López Aydillo**, nado en Ourense en 1888 e finado en Oviedo o 8 de decembro de  1965, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Nado en Ourense, dende moi novo alternou os estudos co traballo xornalístico. En 1907 comezou a súa actividade con Solidaridad Gallega e posteriormente participou con Alfonso Alcalá Martín no proxecto de editar en Madrid o semanario *Galicia Española* en marzo de 1908, que finalmente non viu a luz; colaborou con xornais madrileños como *Heraldo de Madrid*, *La Iberia* e *El Gran Bufón*. Dirixiu o xornal *El Miño* e fundou e dirixiu o quincenario *Mi Tierra*. Participou no Manifesto de Ourense (1912) con Basilio Álvarez, José Rodríguez Pavón e Ramón Fernández Mato.

En 1913 trasladouse a Madrid para estudar Filosofía e Letras. En 1917 fíxose cargo da cátedra de Historia da Universidade de Valladolid. Seguiu colaborando na prensa converténdose en director de *Acción Gallega*, escribindo en *Vida Gallega*, *La Voz de Galicia*, *Estudios Gallegos*, *Suevia* e sendo correspondente de *Ideas*.

Durante a República participou no inicio da actividade xornalística de *El País*, colaborou en *Faro de Vigo* e *El Eco de Santiago* e impartiu a única das conferencias do ciclo de actividades que tiña prevista a Asociación de Escritores de Galicia o 16 de xullo de 1936.

Funcionario de Facenda, no franquismo foi xefe da Delegación de Facenda de Oviedo e colaborou en *La Región*.

## Obra 
miniatura|125px|Eugenio López Aydillo (1933).
* *Galicia ante la solidaridad*, 1907.
* *País de abanico. Teatro de ensueño*, 1912.
* *Las mejores poesías gallegas*, 1914.
* *Los grandes poetas gallegos. Valentín Lamas Carvajal* (en colaboración con José Palacios), 1925.
* *Los cancioneros gallegos portugueses como fuentes históricas. Con un glosario de voces del gallego arcaico*, 1923.
* *Presencia de Galicia en la historia de España*, 1950.

### Novela 
* *En la masa de sangre*, 1918.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
A Cerca

O topónimo **A Cerca** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cerca**, lugar da parroquia de Cullergondo, no concello de Abegondo;
***A Cerca**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño;
***A Cerca**, lugar da parroquia de Malpica de Bergantiños, no concello de Malpica de Bergantiños;
***A Cerca**, lugar da parroquia de Aguiño, no concello de Ribeira.
***A Cerca**, lugar da parroquia de San Vitoiro de Ribas de Miño, no concello do Saviñao.
***A Cerca**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello de Tomiño;
***A Cerca**, lugar da parroquia de Vilanova de Arousa, no concello de Vilanova de Arousa;
***A Cerca Pequena**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño;
***O Cercado**, lugar da parroquia de Meira, no concello de Meira.
Stade Tourbillon

O **Stade Tourbillon** é un estadio multiúsos de Sion, Suíza. Actualmente úsase para fútbol e serve de localía para o FC Sion e ten capacidade para 19.600 espectadores.

## Ligazóns externas 
* Información do estadio
Fornos

O topónimo **Fornos** pode referirse a:

;En Galiza
***Fornos**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Cambados;
***Fornos**, lugar da parroquia da Pedra, no concello de Cariño;
***Fornos**, lugar da parroquia de Sueiro, no concello de Culleredo;
***Fornos**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha;
***Fornos**, lugar da parroquia de San Martiño de Meis, no concello de Meis
***Fornos**, lugar da parroquia de Vilachá, no concello de Monfero;
***Fornos**, lugar da parroquia da Pena, no concello de Negreira;
***Fornos**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Oleiros;
***Fornos**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol;
***Fornos**, lugar da parroquia de Recaré, no concello do Valadouro;
***Fornos**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño;
***Fornos**, lugar da parroquia de Corvelle, no concello de Vilalba.
***Os Fornos**, lugar da parroquia de Fanoi, no concello de Abadín;
***Os Fornos**, lugar da parroquia de Barbadás, no concello de Barbadás;
***Os Fornos**, lugar da parroquia da Viña, no concello de Irixoa;
***Os Fornos**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero;
***Os Fornos**, lugar da parroquia de Arante no concello de Ribadeo;
***Os Fornos**, lugar da parroquia de Santa Sabiña, no concello de Santa Comba;
***Os Fornos**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Os Fornos da Cal**, lugar da parroquia de San Martín de Suarna, no concello da Fonsagrada;
***A Cabeza dos Fornos**, lugar da parroquia do Aparral, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***A Chan de Fornos**, lugar da parroquia de Sabaxáns, no concello de Mondariz;
***A Graña de Chao de Fornos**, lugar da parroquia de Santo André de Logares, no concello da Fonsagrada.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Fornos**, freguesía do concello de Castelo de Paiva;
***Fornos**, freguesía do concello de Freixo de Espada à Cinta;
***Fornos**, freguesía do concello de Marco de Canaveses;
***Fornos**, freguesía do concello de Santa Maria da Feira;
***Fornos de Algodres**, concello do distrito da Guarda;
****Fornos de Algodres**, freguesía de dito concello;
***Fornos de Maceira Dão**, freguesía do concello de Mangualde;
***Fornos do Pinhal**, freguesía do concello de Valpaços.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Forniños**, lugar da parroquia de Xallas, no concello de Negreira;
***Fornís**, lugar da parroquia de Coiro, no concello de Mazaricos.
Barreiros, A Pedra, Cariño

**Barreiros** é un lugar da parroquia da Pedra no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 23 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 11 homes e 12 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 16 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia da Pedra 
### Parroquias de Cariño
Festival Intercéltico do Morrazo

O **Festival Intercéltico do Morrazo** é un festival de música folk que ten lugar desde 1985 en Moaña no mes de agosto. Busca promover o folclore tradicional e as novas tendencias nacidas neste xénero. En 2003 a Unión Europea considerouno de Interese Comunitario, e o Ministerio de Cultura de España considerouno de Interese Cultural.

## Historia
### Primeira etapa
A primeira edición, co nome de **I festival Nocturno Celta do Morrazo**, tivo lugar o 15 de agosto de 1985, organizado pola escola de gaitas Semente Nova de Moaña. O obxectivo, amais de dar a coñecer a actividade da escola de gaitas, era financiar unha viaxe a Bretaña para asistir ao Festival Intercéltico de Lorient. Nesa ocasión, amais dos organizadores, actuaron Ricardo Portela, Lembranzas Galegas, Muxicas, Vai de Roda e Milladoiro. Dada a boa acollida do público, decidiuse organizar unha nova edición.

A escola de gaitas Semente Nova seguiu organizando o festival durante un tempo, e a duración do mesmo limitábase a unha fin de semana, programándose concertos de música tradicional con algunha introdución de novas tendencias.

### Segunda etapa
O concello de Moaña fíxose cargo da organización do festival e ampliou a duración do mesmo até 10 días. Xunto ás actuacións musicais, que ampliaron a súa temática, organizáronse outras actividades (teatro, exposicións, obradoiros, artesanía...).

Nesta etapa a organización contou co apoio económico da Xunta de Galicia e a Deputación de Pontevedra, pero a partir de 1993 comezouse a reducir a financiamento, co que o festival comezou a languidecer até que o concello decidiu subcontratar a organización do festival a empresas privadas. Até entón os actos foran gratuítos e en espazos abertos, pero a xestión privada levou algúns eventos a espazos pechados con acceso previo pago.

### Terceira etapa
En 1995 o concello retomou a organización, volvendo aos 3 días de duración. Desde o ano 2001 celébrase unha feira de artesanía que completa as actuacións musicais.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web do festival
Reboredo, A Pedra, Cariño

**Reboredo** é un lugar da parroquia da Pedra no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña dous habitantes (un home e unha muller), seis menos ca en 1999. Sitúase xunto a Reboredo (Sismundi).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia da Pedra 
### Parroquias de Cariño
A Campara

O topónimo **A Campara** pode referirse a:

;En Galiza
***A Campara**, lugar da parroquia de Cores, no concello de Ponteceso;
***A Campara**, lugar da parroquia de Nemeño, no concello de Ponteceso;
***Camparado**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Tempada 2009-2010 da OK Liga

A 41ª edición da **Liga española de hóckey a patíns**, denominada **OK Liga**, iniciouse o 23 de setembro do 2009 e finalizou o 12 de xuño do 2010. A novidade desta edición respecto de edicións pasadas foi a eliminación do play-off, polo que o campión da Liga Regular foi o campión da competición. Os equipos ascendidos de 1ª foron o CP Cerceda, o Sidorme Hotels GEiEG e o Caixa Penedès Vilafranca. O campión desta edición da liga foi o FC Barcelona, que gañou o seu 23º título (13º de xeito consecutivo).
O equipo máis goleador foi o Coinasa Liceo con 159 goles, o menos goleador foi o Caixa Penedès Vilafranca con 75 goles. O equipo menos goleado foi o Barcelona Sorli Discau con 63 goles encaixados, mentres que o Astral Poo Maçanet foi o equipo máis goleado da competición con 148. Pablo Álvarez (HC Liceo) e Toni Pérez (CP Cerceda) compartiron o "pichichi" con 43 goles cada un. O MVP da liga foi Marc Gual (HC Liceo).

Ao finalizar a liga, os catro equipos descendidos foron o CP Cerceda, Grup Castillo Lleida, Astral Pool Maçanet e o Caixa Penedès Vilafranca.

## Participantes
## Clasificación

### Lenda
## Resultados

## Máximos goleadores
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da Real Federación Española de Patinaxe
Manuel Lustres Rivas

**José Manuel Antonio Lustres Rivas**, nado en Ribeira o 14 de xaneiro de 1888 e asasinado en Redondela o 10 de novembro de 1936, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo do piloto de buque mercante José Lustres Gómez e de María Rivas Otero, trasladouse a Compostela para estudar medicina. Alí fixo amizade con Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e participou nos faladoiros do Café Colón.

En 1906 comezou a colaborar en *El Miño*. En 1907 comezou tamén en *Galicia Nueva* de Vilagarcía de Arousa, e publicou tamén artigos na *Gaceta de Galicia* de Compostela. Foi director de *El Heraldo Gallego*. 

En 1915 marchou a Madrid. Foi redactor de *El Parlamentario* e colaborou en *España Nueva*, *España Libre* e *El Liberal*. En 1918 volveu ao país e colaborou en *La Concordia* de Vigo ata 1922. En xullo dese ano dirixiu o semanario *Acción Viguesa*. O ano seguinte foi nomeado redactor xefe do xornal vigués *Galicia. Diario de Vigo*. Despois de deixar a redacción emigrou á Arxentina, aínda que seguiu a colaborar co xornal enviando crónicas daquel país. Dirixiu en Buenos Aires o semanario *Galicia* xunto con Joaquín Pesqueira en 1924. Regresou a Galiza e foi redactor en *Faro de Vigo* e noutros medios.

Logo do Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido nas instalacións de *Faro de Vigo* e encarcerado na illa de San Simón. Foi asasinado o 10 de novembro de 1936, e o seu corpo sen vida apareceu no Alto da Concheira, na parroquia de Trasmañó, Redondela. Os seus restos descansan no Cemiterio de Pereiró.

## Obra 
[miniatura|300px|De pé, de esq. a der.: [Apolinar Torres, Avelino Rodríguez, Laureano Domínguez e Manuel Lustres. Sentados Jaime Solá, Manuel Otero e Blas Agra.]]

Reuniu os seus ensaios no volume *Pandemonium* (1917) e publicou no folletón de *La Correspondencia de España* de Madrid a narración *La fraticida*. Porén, o teatro ocupou maior espazo na súa nómina de publicacións. En 1923 estreou en Vigo, en colaboración con Ramiro del Valle, a comedia en dous actos *La hora grande*. Con Ramón Fernández Mato estreou outra comedia, *Peregrino de la ilusión*.

En galego publicou artigos en xornais e revistas como *A Nosa Terra*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* David Paz Nóvoa: "O xornalista Manuel Lustres Rivas" blogspot.com 26/3/2008.
* Lustres Rivas no Dicionario de autores/as do Barbanza
Sevenload

**Sevenload** é unha plataforma web profesional para televisión por Internet utilizada para administrar contidos multimedia. Fundada en abril do 2006 a plataforma emerxeu nos mercados europeos e asiáticos para converterse nunha coñecida rede social multimedia para fotografía, vídeo e contidos de televisión. Sevenload permite aos seus usuarios subir as súas fotos e vídeos, etiquetalos, ordenalos en grupos e compartilos con outros usuarios semellándose a sitios web como YouTube e Metacafe no que a vídeos se refire e a Flickr en canto a fotos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sevenload en español
* Sevenload en inglés
Alba Adriática (produtora)

**Alba Adriática S.L.** é unha empresa española produtora de series televisivas, encargada de contratos de actores, decorado, iluminación etc. Actualmente Telecinco é a posuidora do 15% das accións de Alba Adriática, sendo esta, unha das chamadas “produtoras de confianza” de Telecinco.

É unha empresa pertencente ao Grupo José Luis Moreno (Miramón Mendi).

## Producións 
*Escenas de matrimonio
*La que se avecina
*Planta 25
*Las chicas de oro
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web de Alba Adriática
Boteiro

miniatura|Boteiro de Viana do Bolo.miniatura|Detalle das esquilas e da camiseta dun boteiro de Viana do Bolo.O **boteiro** é un personaxe do folclore de Galiza vinculado ás festas do Entroido da comarca vianesa; está presente nos concellos de Viana do Bolo, Vilariño de Conso e A Gudiña. Agora ben, segundo a zona de procedencia, a súa vestimenta e comportamentos mudan.

## Características 
A diferenza máis evidente entre os boteiros de Vilariño de Conso e os de Viana do Bolo está na careta.

A máscara de Vilariño está feita con pel de cabra ou de cartón, de cor rosa, e leva barba e bigote; en cambio, a vianesa é tallada en madeira de bidueiro e de cor negra. A pantalla da de Vilariño adoita ser cadrada e de cartón, mentres que a de Viana está feita sobre un armazón de ferro recuberto por papel de seda de cores.

O traxe está composto por:
*Unha camiseta de cores feita con fitas cosidas pregadas en acordeón 
*Camisa branca e gravata
*Luvas
*Un pantalón con flocos nos laterais
*Un cinto con esquilas
*As *legues*, polainas de coiro, negras
*Unhas botas negras
*A monca, un pau coroado por un rabo de raposo ou por unha borla, que o boteiro emprega a modo de pértega para dar saltos.
### Funcións 
O boteiro é o líder da comitiva de entrudio coñecida como folión. As súas funcións, a maiores de dar botes e carreiras como forma de animación, son:
*Pedir permiso na entrada das aldeas visitadas.
*Abrir paso entre a multitude ó folión.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Peliqueiro
*Cigarrón
*Xenerais da Ulla
*Entroido
*Museo Galego do Entroido
*Entroido de Vilariño de Conso
*Entroido de Viana do Bolo

### Ligazóns externas 
* O Entroido de Vilariño de Conso
* Entrudio de Viana do Bolo (web oficial do concello de Viana do Bolo)
* Historia recente do boteiro de Viana do Bolo
Fraíz, Olives, A Estrada

**Fraíz** é un lugar da parroquia de Olives, no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE do 2009 tiña 64 habitantes (35 homes e 29 mulleres), dous menos ca en 2008.

Neste lugar atópase a mámoa de Boi Morto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Olives 
### Parroquias da Estrada 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
### Bibliografía 
*
Granxa de Barreiros

A **Granxa de Barreiros** é un proxecto pedagóxico creado en 1948 por Antonio Fernández López (o maior dos fillos de Antón de Marcos) en Barreiros, na parroquia de Ortoá (Sarria).
## Historia 
A intención do empresario e filántropo lugués era crear unha escola de orientación agraria para mestres, de forma que integrasen a cultura galega e os ciclos da natureza na formación escolar. Tamén quería promover a creación de hortas escolares nas escolas públicas da provincia. O proxecto e os edificios da granxa foron deseñados polo arquitecto galego Manuel Gómez Román.

O seu primeiro director foi Avelino Pousa Antelo, que antes da guerra civil fora membro das Mocedades Galeguistas, facendo unha forte campaña a prol do Estatuto de Autonomía de 1936. Profundamente agrarista e cooperativista, en 1946 obtivera unha bolsa na Misión Biolóxica de Galicia que dirixía Cruz Gallástegui Unamuno en Salcedo (Pontevedra).

Desde 1948 até a súa morte a institución foi sostida por Antonio Fernández López. Na actualidade segue a funcionar, plenamente integrada nos plans educativos promovidos polo Colexio Fingoi de Lugo. Está xestionada polo Instituto Galego de Educación Medioambiental *A Ponticela*, baixo a dirección de Siña Fernández Puentes, filla do fundador.
Miramón Mendi

**Miramón Mendi S.A.** é unha empresa española fundada en 1988, é produtora de series televisivas e de espectáculos teatrais, encargada de contratos de actores, decorado, iluminación... O seu director xerente é José Luis Moreno.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Alba Adriática (produtora)

### Ligazóns externas
* Miramón Mendi
Fraíz

O topónimo **Fraíz** pode referirse a:

;En Galiza
***Fraíz**, lugar da parroquia de Biduído, no concello de Ames;
***Fraíz**, lugar da parroquia de Olives, no concello da Estrada;
***Fraíz**, lugar da parroquia de Villestro, no concello de Santiago de Compostela;
***Fraíz**, lugar da parroquia de Merín, no concello de Vedra;
***Fraíz**, lugar da parroquia de San Mamede de Ribadulla, no concello de Vedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Telecable

**TeleCable** é unha operadora de cable con sede no Principado de Asturias. É a marca utilizada por *TeleCable de Asturias, S.A.U.*, empresa participada integramente pola *Sociedade Promotora das Telecomunicacións en Asturias S.A.*, que á súa vez está controlada pola Caixa de Aforros de Asturias ao posuír o 91,90% das súas accións.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* R (telecomunicacións).
* Imagenio.
* Ono.
* Euskaltel.

### Ligazóns externas
* TeleCable