open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ancud

**Ancud** é unha cidade, municipio e comuna de Chile con 39.946 habitantes cunha superficie de 1.752&nbsp;km2 (INE 2002). Foi fundada en 1768 como *San Carlos de Chiloé*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A *Municipalidad de Ancud* .
Distrito de Budaka

O **distrito de Budaka** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, chamada así pola súa capital, Budaka. O distrito cobre unha área de 384&nbsp;km2. Está a unha altitude sobre o nivel do mar de entre 910 e 1220 m. Segundo o censo de poboación do ano 2002 tiña uns 221.500 habitantes. A súa densidade de poboación era de 372 persoas por km2.

A etnia predominante no distrito son os bagwere.

Limita co distrito de Pallisa polo norte, co distrito de Mbale polo leste, co distrito de Butaleja polo sur e co distrito de Kibuku polo oeste.

Este distrito entrou en funcionamento o 1 de xullo de 2005. Anteriormente formaba parte do distrito de Pallisa, saíndo do condado de Budaka. Consiste nos seguintes sete subcondados:

* Budaka
* Iki-Iki
* Naboa
* Lyama
* Kaderuna
* Kamonkoli
* Kameruka

## Economía
A agricultura é a principal actividade económica do distrito, ocupando o 86% da poboación segundo o censo do 2002.

Recentemente, abriuse unha fábrica de ladrillos e baldosas en Kamonkoli, da Uganda Clays Limited. A fábrica crese que empregará 200 persoas en pleno funcionamento.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Portal do distrito de Budaka
Distrito de Bududa

O **distrito de Bududa** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, nomeado así pola súa capital, Bududa. Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación darredor de 123.100 habitantes.

A lingua principal falada no distrito é o lumasaba.

Limita co distrito de Sironko polo norte, coa República de Kenya polo leste, co distrito de Manafwa polo sur e co distrito de Mbale polo oeste.

Este distrito foi creado no 2006. Anteriormente formaba parte do distrito de Mbale e logo do distrito de Manafwa. Divídese nun condado, dezaseis subcondados e un concello. Ten oito áreas urbanas en crecemento en proceso de se converter en concellos, estes son:

* Bududa
* Bukalasi
* Bushiika
* Bumayoka
* Bunamubi
* Kyikholo
* Bulucheke
* Bukigai

O distrito ten unha altitude media de 1.800 m sobre o nivel do mar. Ten un relevo característico de montañas, desfiladeiros e bosques de bambú. É unha zona chuviosa sen estación seca. O Parque nacional do Monte Elgon cobre aproximadamente o 40% do distrito.

## Economía
A agricultura é a actividade principal do distrito. O fértil solo volcánico así como as abundantes choivas así o permiten.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina do distrito de Bududa
Abel Barriola

**Abel Barriola Ezkurra**, nado en Leitza o 18 de maio de 1978, é un pelotari actualmente en activo, que xoga na posición de zagueiro. Debutou no ano 1998 do Frontón Beotibar de Tolosa, Guipúscoa.

Como afeccionado, logrou o Campionato de España Xuvenil individual en 1996. Xa en profesionais, en 1999 logrou ser subcampión do Manomanista de 2ª Categoría, tras un par de duros anos con continuos problemas nas súas mans. No 2001 deu un salto cualitativo na súa carreira profesional logrando a txapela no Campionato do Catro e Medio e finalmente consagrouse ao vencer con sorprendente facilidade a Beloki na final do Manomanista de 2002, cun contundente 22-3, así mesmo logrou o subcampionato na edición do ano 2007. Os seus éxitos no Catro e Medio continuaron coa súa vitoria no Campionato navarro do Catro e Medio na edición do ano 2002.

Na edición de man parellas do ano 2011, clasificouse para a final formando parella con Xala, se ben non puido xogar a final ao non conceder as empresas o aprazamento que solicitou debido a unha lesión sufrida na liguilla de semifinais. Foi substituído polo tamén zagueiro navarro Mikel Beroiz, que facía así a súa primeira aparición nunha gran final, sen poder alcanzar o triunfo.

## Finais Manmanista 
## Finais de Catro e Medio 
## Final do manmanista de 2ª Categoría 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Ficha de Abel en www.aspepelota.com
Gerðr

[miniatura|Mensaxe de Skirnir para Gerd* (1908) de [W. G. Collingwood.]]

Na mitoloxía nórdica, **Gerðr** é unha Jotun, unha deusa e a muller do deus Freyr. Gerðr aparece na *Edda poética*, compilada no século XIII dende fontes tradicionais, na *Edda prosaica* e na *Heimskringla*, escritas por Snorri Sturluson. *Gerðr'' tamén é chamada **Gerd** ou **Gerth**.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Lista de deuses xermánicos

[miniatura|Escena dun dos [Encantamentos de Merseburg: Wodan, Balder, Sunna, Sinthgunt, Fulla, e Frigg (Emil Doepler, 1905).]]

A relixión indíxena dos pobos xermanos tivo un gran número de deuses e deusas diferentes. As deidades xermánicas aparecen en numerosas fontes, incluíndo traballos de literatura, crónicas, inscricións rúnicas, nomes propios e nomes de lugares. Este artigo presenta unha lista deses personaxes mitolóxicos.

## Deuses 
## Deusas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bellows, Henry Adams (Trans.) (1936). *The Poetic Edda*. Princeton University Press.
* Barnhart, Robert K (1995). *The Barnhart Concise Dictionary of Etymology*. Harper Collins ISBN 0-06-270084-7
* Grimm, Jacob (James Steven Stallybrass Trans.) (1888). *Teutonic Mythology: Translated from the Fourth Edition with Notes and Appendix by James Stallybrass*. Volume IV. Londres: George Bell and Sons.
* Lindow, John (2001). *Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs*. Oxford University Press. ISBN 0-19-515382-0
* *Nordisk Familjebok* (1916). Available online: https://runeberg.org/nf/
* North, Richard (1997). *Heathen Gods in Old English Literature*. Cambridge University Press ISBN 0-521-55183-8
* Orchard, Andy (1997). *Dictionary of Norse Myth and Legend*. Cassell. ISBN 0-304-34520-2
* Simek, Rudolf (2007) traducido por Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1
Ossë

**Ossë** (do Valarin **Ošošai** ou **Oššaié**) é un personaxe ficticio pertencente ao *legendarium* de J. R. R. Tolkien. É un Maia que aparece asociado con Ulmo, un dos Valar que custodia e goberna Arda. A súa esposa é Uinen, coa que comparte o dominio dos Mares Interiores.

## Bibliografía 
*Tolkien, J. R. R. (1977), Christopher Tolkien, ed., *O Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Sun and Moon", ISBN 0-395-25730-1
Stradivarius (Inditex)

**Stradivarius** era unha marca de roupa propiedade da familia Triquet. En 1999 Inditex merca o 90,05% da empresa por 18.000 millóns de pesetas e en 1995 o 9,95% restante por 15 millóns de euros. Ten 699 tendas en 47 países. A súa roupa está dirixida a mulleres novas de entre 15 e 30 anos.

En 2011 Stradivarius foi acusada de plaxiar os deseños nas súas camisetas de 'bloggers' de moda, como Louise Ebel (Miss Pandora) ou Michèle Krüsi (Beware of my heels).

En 2012  Stradivarius abriu unha tenda chamada for&from en Manresa atendida por persoas con trastorno mental severo para a venda de roupa e calzado de campañas anteriores a prezo reducido.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* STRADIVARIUS
* INDITEX
Guachupé

**Guachupé** é un grupo musical chileno que mestura ritmos como o ska, rock latino, reggae ou cumbia. Foi fundada en 1999 en Santiago de Chile.

## Membros 
### Membros actuais 
### Membros anteriores 
## Historia 
O 18 de xaneiro de 2012, o guitarrista e compositor da banda, Luis Adriazola, coñecido como "Lucho Ardilla" faleceu produto dun tráxico accidente de motos acontecido no quilómetro 56 da ruta 90, na localidade chilena de Peralillo, rexión de O'Higgins.

## Discografía 
### Demos 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Estamos todos en la trampa

***Estamos todos en la trampa*** é o primeiro álbum de estudio do grupo chileno Guachupé, publicado en 2007.

## Lista de cancións
#"Rostros" – (2:46)
#"Santiago no duerme" – (2:38)
#"En la trampa" – (3:54)
#"La amarga de tu novia" – (3:24)
#"No es tan grave" – (3:36)
#"Pedro y Juan" – (2:57)
#"El nono" – (3:20)
#"Nos lleva" – (3:35)
#"La última vez" – (3:07)
#"Detente ahí" – (3:39)
#"Euforia" – (4:05)
#"Gitano boliviano" – (3:22)
#"Al final de todo" – (3:44)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
Mar Maior

***Mar Maior*** é o undécimo álbum de estudio do grupo de folk galego Luar na Lubre. Publicouse o 5 de xuño de 2012, baixo o selo Warner Music.

Trátase dun álbum onde gaña protagonismo a música medieval, en especial a galaico-portuguesa, e onde seguen presentes as músicas tradicionais galegas e atlánticas, así como composicións elaboradas polo propio grupo, que axudan a elaborar unha banda sonora inspirada no relato mítico do *Lebor Gabála Érenn* (que verá a súa máxima expresión no álbum en directo do grupo *Torre de Breoghán*, publicado dous anos despois). Igualmente, trátase do primeiro álbum coa vocalista Paula Rey.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Uterqüe

[miniatura| dereita|Tenda Uterqüe na Avda. Diagonal de [Barcelona.]]

**Uterqüe** é unha empresa catalá pertencente ao grupo Inditex, especializada en accesorios para muller. En 2012 tiña 92 establecementos en 18 países e un beneficio de 74 millóns de €. A imaxe da marca **Uterqüe** (en latín "ambos" e "o un e o outro") foi feita pola axencia de publicidade Maxan da Coruña.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web de Uterqüe
* INDITEX
* Imaxe de Marca de Utergüe
Kiddy's Class - Skhuaban

'''Kiddy's Class** en España e Portugal e **Skhuaban''' no resto dos países é unha empresa do grupo Inditex creada en 1991 dentro das tendas de Zara. A partir de 2002 comezou a abrir tendas propias. A estratexia comercial era abrir Kiddy's Class en pequenas vilas e lugares onde non era rendible unha tenda de Zara.

## Notas
Interkosmos 8

**Interkosmos 8** (Интеркосмос 8 en ruso), tamén denominado **DS-U1-IK Nº 2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 30 de novembro de 1972 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Interkosmos 8 foi o segundo e último membro da serie de satélites DS-U1-IK e estaba adicado ó estudo da ionosfera terrestre, á medición da concentración de electróns e ións positivos na mesma, a medi-la temperatura de electróns no espazo entre o satélite e a superficie terrestre e medi-los fluxos de electróns con enerxías maiores de 40 keV e dos protóns a enerxías maiores de 1 MeV.

Interkosmos 8 estaba enmarcado dentro do programa de colaboración internacional Interkosmos entre a Unión Soviética e outros países e deseñouse como unha continuación da misión de Interkosmos 2. Foi inxectado nunha órbita inicial de 679&nbsp;km de apoxeo e 214&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 93,1 minutos. Reentrou na atmosfera o 2 de marzo de 1973.

## Instrumentación 
Bulgaria proporcionou unha trampa de ións, e Checoslovaquia e a República Democrática Alemá contribuíron con diversos instrumentos, aínda que a maior parte do equipo de a bordo era soviético.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* DS-U1-IK
* Interkosmos 2
Xosé Ramón Quintana

**Xosé Ramón Quintana Garrido**, nado en Ourense en 1957, é un historiador e profesor galego.

## Traxectoria 
Profesor asociado de Historia Contemporánea da Universidade de Vigo e profesor de ensino secundario, xa xubilado. Especialista en historia política do tempo presente, historia social e historia da historiografía, é autor de numerosos estudos e artigos, publicados en obras individuais ou colectivas e en revistas especializadas.

## Obra 
### Ensaio 
* *Renovación en la historiografía española. Antonio Eiras Roel y la recepción del movimiento Annales en Galicia,* 1995.
* *O poder dos actores. O renacemento da Historia Política*, 1998.
* *Acción colectiva en pequeñas urbes. Estrategias obreras, patronal y autoridades públicas,* 1999.
* *Diario de empresa e xornalismo cívico. Galicia. Diario de Vigo, 1922-1926*, 2002. 
* *Un longo e tortuoso camiño. Adaptación, crise e cambio no Bloque Nacionalista Galego, 1971 - 2009,* 2010, Galaxia.

### Obras colectivas 
* *Ramón Otero Pedrayo. Vida, obra e pensamento*, 1988, Ir Indo. Con Marcos Valcárcel.
* *O nacionalismo galego nos seus programas políticos. O século XX*, 2009, Fundación Galiza Sempre.

## Premios 
* Premio Ramón Piñeiro de Ensaio no 2008, por *Un longo e tortuoso camiño*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Traqueida

[miniatura|Traqueidas con puntuacións areoladas de *[Abies concolor*.]]
[miniatura|Detalle das traqueidas e puntuacións  de *[Picea abies*.]]
[miniatura|Traqueidas de *[Psedotsuga menziesii*.]]

En histoloxía vexetal, as **traqueidas** ou **traqueides**  son un dos tipos de células do xilema condutoras do zume bruto na planta. O outro tipo de vasos condutores xilemáticos son os elementos dos vasos, que se conectan uns a continuación dos outros formando vasos ou traqueas (que non se deben confundir coas traqueidas). En conxunto, as células condutoras xilemáticas (traqueidas e elementos dos vasos) denomínanse "elementos traqueais". As paredes laterais teñen diversos tipos de engrosamentos con forma de anel, en espiral ou reticulados.

Como as traqueidas teñen unha razón superficie/volume moito maior cós elementos dos vasos, poden manter a auga por adhesión ás súas paredes contra a gravidade con facilidade, evitando embolismos de aire cando non está funcionando a transpiración.

A función principal das traqueidas é o trasporte de auga e sales da raíz ao resto da planta. Ademais, como están lignificadas son tamén un elemento de sostén, e son as principais células que lle dan resistencia a madeiras brandas como a de piñeiro.

Nas ximnospermas o xilema tardío axial presenta traqueidas longas (0,5 a 11&nbsp;mm de lonxitude) con paredes engrosadas e 14 caras ou máis. As traqueidas das ximnospermas actuais están conectadas por pares puntuacións areoladas circulares ou ovais, máis frecuentes nos extremos onde se solapan. Poden presentar engrosamentos na parede dos extremos chamados crásulas, ou trabéculas, que son barras que unen unha parede tanxencial con outra.

## Evolución e distribución
As traqueidas son evolutivamente máis primitivas cós membros dos vasos. Son as únicas células condutoras xilemáticas atopadas nas pteridospermas fósiles e na maioría das peteridófitas actuais e ximnospermas, e ademais algunhas anxiospermas teñen células similares a traqueidas na madurez. Os membros dos vasos evolucionaron a partir de traqueidas e son as células que normalmente se atopan nas monocotiledóneas, na maioría das dicotiledóneas e en certas pteridófitas e nas Gnetales. No protoxilema xeralmente atópanse traqueidas.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Elemento dos vasos
* Xilema

### Ligazóns externas
* Imaxes de traqueidas de madeira branda en corte transversal e lonxitudinal en maceración; en ambos os casos de piñeiro.
Valaquenta

***Valaquenta*** é o segundo relato que aparece na obra *O Silmarillion*, unha colección de mitos ficticios escritos por J. R. R. Tolkien e publicados en forma abreviada e condensada polo seu fillo Christopher Tolkien en 1977.

Non é exactamente unha historia en si mesma xa que non hai secuencias nin accións. *Valaquenta* é como unha listaxe ou pé de páxina moi extenso no que se explican as características persoais de cada divindade maior do universo de Tolkien. Estas divindades son as chamadas Valar e Maiar.
Human Trafficking

***Human Trafficking*** é unha miniserie canadense dirixida por Christian Duguay que foi estreada no 2005.

## Sinopse 
Nadya, unha adolescente rusa, é enganada por uns proxenetas que lle ofrecen traballo nunha axencia de modelos. Con este pretexto lévana a Nova York para obrigala a exercer a prostitución. Vivirá con outras escravas sexuais, ó servizo de Sergei Karpovich, o dono do negocio.

## Personaxes 
* Mira Sorvino como Axente Kate Morozov/Katya Morozova
* Donald Sutherland como Axente Bill Meehan
* Robert Carlyle como Sergei Karpovich
* Rémy Girard como Viktor Taganov
* Isabelle Blais como Helena Votrubova
* Laurence Leboeuf como Nadya Taganova
* Vlasta Vrana como Tommy
* Céline Bonnier como Sophie
* Mark Antony Krupa como Andrej
* Lynne Adams como Ellen Baker
* David Boutin como Frederick
* Emma Campbell como Samantha Gray
* Sarah-Jeanne Labrosse como Annie Gray
* Michael Sorvino como Misha Morozov
* Morgane Slemp como Susan
* Anna Hopkins como Katerina
* Dawn Ford como Viktoria Votrubova

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Gefjon

[miniatura|300px|Detalle da [Fonte de Gefion (1908) de Anders Bundgaard.]]

Na mitoloxía nórdica, **Gefjon** ou **Gefjun** é unha deusa asociada coa agricultura, a illa danesa de Selandia, o lendario rei sueco Gylfi, o lendario rei danés Skjöldr, e a virxindade. Gefjon aparece na *Edda poética*, compilada no século XIII de diferentes fontes tradicoinais; na *Edda prosaica* e en *Heimskringla*, escritos por Snorri Sturluson.

Tódalas mulleres que morrían virxes eran enviadas ós seus salóns, e por isto era a deusa da virtude. Porén, tamén era considerada unha deusa da fertilidade. Ademais, "Gefn" é un dos nomes alternativos de Freia, a deusa nórdica da procreación.

O seu esposo era o rei Skjöld, fillo de Odín. Moitos lendarios reis daneses alegaban ser descendentes dela.

O rei sueco Gylfi prometéralle tanta terra como puidera arar nunha noite, e ela transformou ós seus catro fillos en bois e tomou terra suficiente como para crear a illa danesa de Selandia, deixando no seu lugar o lago sueco Mälaren.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Kosmos 335

**Kosmos 335** (Космос 335 en ruso), tamén denominado **DS-U1-R Nº 1**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 24 de abril de 1970 mediante un foguete Kosmos 2I desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 335 foi o primeiro e único membro do modelo de satélites DS-U1-R. Estaba adicado a facer observacións da atmosfera terrestre no rango espectral da UF. Foi inxectado nunha órbita inicial de 415&nbsp;km de apoxeo e 254&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,7 graos e un período de 91,0 minutos. Reentrou na atmosfera o 22 de xuño de 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ainulindalë

***Ainulindalë*** é o primeiro relato que aparece na obra *O Silmarillion*, do británico J. R. R. Tolkien, e á súa vez é o nome do feito histórico ficticio que narra e que forma parte do *legendarium* creado polo escritor. A primeira versión de «Ainulindalë», por entón chamada *A música dos ainur*, foi escrita entre novembro de 1918 e a primavera de 1920. Tras varias modificacións, a versión definitiva non estaría rematada ata finais da década de 1940.

No relato nárrase a historia da creación de Eä, o mundo ficticio no que se desenvolve o legendarium de Tolkien. Tamén se conta como Ilúvatar e os ainur descenderon ó mundo para darlle forma e preparalo para a chegada dos elfos e os homes.
Ilmarë

**Ilmarë** é unha personaxe ficticia pertencente ao *legendarium* de J. R. R. Tolkien. É unha Maia cuxo nome deriva do lingua élfica e significa "luz estelar". Tamén é xefa dos Maiar xunto con Eönwë e dama de compañía de Varda.

## Bibliografía 
*Tolkien, J. R. R. (1977), Christopher Tolkien, ed., *O Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Sun and Moon", ISBN 0-395-25730-1
La triste realidad

***La triste realidad*** é o segundo álbum de estudio do grupo chileno Guachupé, publicado en 2009.

## Lista de cancións
#"A dónde va el dolor" – (3:52)
#"Y aunque me acuerdo de ti" – (3:49)
#"Corten, corten" – (3:18)
#"Domingo" – (2:45)
#"La triste melodía" – (3:10)
#"Vuela" – (4:12)
#"Morir de vino" – (3:47)
#"Cuando quieras" – (3:53)
#"La ruta perdida" – (4:15)
#"Delincuentes" – (3:29)
#"Las capsulokas" – (3:23)
#"El tercer millón" – (3:09)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
Gran Premio de Francia de 1956

O **Gran Premio de Francia de 1956** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux o 1 de xullo de 1956. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de .

Bugatti fixo unha única aparición nesta carreira co seu Tipo 251 pilotado por Maurice Trintignant. O coche demostrou non ser competitivo e retirouse finalmente logo de 18 voltas.

## Clasificación 
## Posicións do campionato logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas
* Pole position: Juan Manuel Fangio - 2:23.3
* Volta rápida: Juan Manuel Fangio 2:25.8
* Líderes por volta: Peter Collins 15 voltas (1, 47-48, 50-61); Eugenio Castellotti 11 voltas (2-3, 39-46, 49); Juan Manuel Fangio 35 voltas (4-38).
* Unidades compartidas:
** Coche 6: Cesare Perdisa (20 voltas) e Stirling Moss (39 voltas). Compartiron os dous puntosdo quinto posto.
** Coche 24: Mike Hawthorn (10 voltas) e Harry Schell (46 voltas).
* Primeiro Gran Premio para: Alfonso de Portago. Única aparición nun Gran Premio de Colin Chapman. Chapman estrelouse co seu Vanwall na pinza de Thillois antes dos boxes e non tomou parte na carreira.
* Primeira vez: Eugenio Castellotti (líder de volta).

### Ligazóns externas
C.P. Calafell

O **Club Patí Calafell** é un club de hóckey a patíns e patinaxe artística catalán da localidade de Calafell, Baix Penedès (Provincia de Tarragona).

## Historia 
O 9 de xuño de 1952, o cura da parroquia de Santa Creu de Calafell, Jaume Tobella i Llobet, aceptou a idea de poñer en marcha un equipo de hóckey a patíns na localidade como unha sección do *Centre Parroquial*. A idea naceu logo da celebración en Barcelona do Campionato do Mundo de 1951. O Centre Parroquial xa contaba con seccións de baloncesto, xadrez e tenis de mesa. O presidente do Centre era Vicenç Espinya.

O club debutou en competición oficial na tempada 1954-55. Xogou na pista da Rectoría ata a tempada 1964-65. A tempada seguinte comezou a xogar na *Pista del Litu*, na pista do cine da praia. Na tempada 1966-67 instalouse na pista de *Les Escoles*. Estes anos o club mudou a súa denominación pola de *Club Patí Calafell*. Na tempada 1963-64 o equipo proclamouse campión do Estado español e de Cataluña en segunda división e ascendeu á primeira división (actual división de honra).

A tempada 1975-76 comezou a construción do actual pavillón municipal e na 1980-81 o club proclamouse campión de primeira división e ascendeu á división de honra.

En 1981 púxose en funcionamento a sección de patinaxe artística do CP Calafell.

A tempada 2010-11 o club conseguiu o ascenso á OK Liga, máxima categoría do hóckey a patíns no Estado español, trinta anos despois de ter participado na máxima categoría por última vez, na tempada 1980-81.

## Palmarés 
* **1 Copa do Príncipe** (2009-10)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
HC Sentmenat

O **Hoquei Club Sentmenat** é un club de hóckey a patíns catalán da localidade de Sentmenat, Vallès Occidental (Provincia de Barcelona). O club foi fundado en 1960.

O maior éxito da historia do club foi o subcampionato de liga conseguido na tempada 1972-73 por detrás do Reus Deportiu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información do club en okcat.cat
DS-U1-Ya

**DS-U1-Ya** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado ó estudo das partículas cargadas e dos raios cósmicos.

En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U1-Ya: o DS-U1-Ya o 6 de marzo de 1968, e o Kosmos 225 o 11 de xuño de 1968. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar mediante foguetes Kosmos 2I, pero só o Kosmos 225 alcanzou órbita.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Kosmos 225

**Kosmos 225** (Космос 225 en ruso), tamén denominado **DS-U1-Ya Nº 2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 11 de xuño de 1968 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 225 foi o segundo e último membro (e único exitoso) do modelo de satélites DS-U1-Ya. Estaba adicado a facer observacións das partículas cargadas e dos raios cósmicos. Foi inxectado nunha órbita inicial de 530&nbsp;km de apoxeo e 257&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 2 de novembro de 1968.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
HC Cambre

O **Hockey Club Cambre** é un club de hóckey a patíns galego da localidade de Cambre. O equipo masculino milita na OK Liga Bronce, mentres que o feminino milita na OK Liga Prata. Xoga os seus partidos como local no Polideportivo de Sigrás.

## Véxase tamén
Distrito de Bukedea

O **distrito de Bukedea** é un dos distritos da Rexión Leste de Uganda, chamado así pola súa poboación capital, Bukedea. Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación estimada de arredor de 122.500 habitantes.

Limita co distrito de Kumi polo oeste e norte, co distrito de Bulambuli polo leste, co distrito de Sironko e o distrito de Mbale polo sueste, e co distrito de Pallisa polo sur.

Foi creado polo parlamento ugandés no 2006 e tornouse operacional o 1 de xullo de 2007. Anteriormente formaba parte do distrito de Kumi. Este distrito, conxuntamente cos de Amuria, Kaberamaido, Katakwi, Kumi e Soroti conforma a subrexión de Teso, lar de dous millóns e medio de persoas das etnias iteso e kumam.

A agricultura de subsistencia e a gandaría son os dous piares económicos do distrito.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Portal do distrito
Distrito de Amuria

O **distrito de Amuria** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, chamado así pola súa poboación capital, Amuria. Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación de arredor de 183.800 habitantes.

Limita co distrito de Otuke polo norte, co distrito de Napak polo nordeste, co distrito de Katakwi polo leste, co distrito de Soroti polo sur, co distrito de Kaberamaido polo suroeste e co distrito de Alebtong polo oeste.

O distrito foi creado no ano 2005. Anteriormente formaba parte do distrito de Katakwi. Abrangue dous condados: Amuria e Kapelebyong. Ademais do concello de Amuria, posúe os seguintes subcondados:
* Abarilela
* Asamuk
* Kuju
* Orungo
* Morungatuny
* Wera
* Obalanga
* Achowa
* Kapelebyong

Forma parte da subrexión de Teso, lar duns dous millóns e medio de persoas das etnias iteso e kumam.

A actividade económica do distrito baséase na agricultura e a gandaría.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Tõnu Õnnepalu

**Tõnu Õnnepalu**, nado o 13 de setembro de 1962 en Talín, tamén coñecido polos seus pseudónimos **Emil Tode** e **Anton Nigov**, é un escritor estoniano.

Õnnepalu naceu en Talín e estudou bioloxía na Universidade de Tartu desde 1980 até 1985. Comezou a súa carreira literaria en 1985 como poeta. En 1993 obtivo fama internacional pola súa novela *Piiririik*, que publicou baixo o nome de 'Emil Tode'. O libro traduciuse a máis dunha decena de linguas e foi o libro estoniano máis traducido dos 1990. En 1994 recibiu o galardón anual literario que outorga a Asemblea Báltica. A obra de Õnnepalu explora temas como a homosexualidade, o illamento e a traizón.

En 1992, o seu poema "Inquiétude du Fini" converteuse nunha peza coral, grazas ao compositor estoniano Erkki-Sven Tüür.
      
Ademais de escribir, Tõnu Õnnepalu traduciu obras ao estoniano desde o francés de autores tales como François Mauriac, Charles Baudelaire e Marcel Proust e escribiu en publicacións inglesas como a *Poetry Society*. Tõnu Õnnepalu é tamén membro da Xunta de Goberno da *Eesti Maaülikool* (Universidade Estoniana de Ciencias da Vida) en Tartu.

## Novelas 
* *Piiririik* (como Emil Tode), 1993.
* *Hind* (como Emil Tode), 1995.
* *Mõõt* (como Emil Tode), 1996.
* *Printsess* (como Emil Tode), 1997.
* *Harjutused* (como Anton Nigov), 2002.
* *Raadio* (como Emil Tode), 2002.
* *Paradiis* (como Tõnu Õnnepalu), 2009.

## Coleccións de poesía 
* *Jõeäärne maja*, 1985
* *Ithaka*, 1988
* *Sel maal*, 1990
* *Mõõt*, 1996
* *Enne heinaaega ja hiljem*, 2005
* *Kevad ja suvi ja*, 2009

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Literatura estoniana
Antón Castro

:*Non confundir con Xosé Antón Castro (Muxía, 1953) historiador e crítico da arte.*
**Antón Rodríguez Castro**, nado en Lañas (Arteixo) o 25 de agosto de 1959, é un xornalista, escritor e tradutor galego.
## Traxectoria 
Traballou en *El Día*, *El Periódico de Aragón* e, desde 2001, no *Heraldo de Aragón*. Dirixiu suplementos culturais e foi colaborador en ABC, Equipo, Radio Zaragoza e Cadena Cope. Presentou varios programas en Antena Aragón.

Recibiu o Premio Modesto R. Figueiredo (1983 e 1986) e o Premio Zaragoza de Periodismo (1990).

## Obras 
### En galego 
* *Paixón de Antía*, 1987.
* *A lenda da cidade asolagada*, 1995.
* *Vida e morte das baleas*, 1997.

### En castelán 
* *Bestiario Aragonés*, 1991.
* *Veneno en la boca*, 1994.
* *Los seres imposibles*, 1998.
* *Aragón*, 2001.
* *Vidas de cine*, 2002.

#### Traducións 
* *Los dioses inaccesibles*, 1994.
* *En la hora de nuestra muerte*, 2003.

## Premios 
* Gañador do Concurso de Teatro Breve do Facho no 1986, por *Paixón de Antía*.
* Premio Nacional de Xornalismo Cultural de España (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bitácora de Antón Castro
* Biografía e entrevista na revista Guayente
Manuel Aguirre de Tejada

[miniatura|Manuel Aguirre gravado por [Arturo Carretero e publicado en 1888 en *La Ilustración Española y Americana*.]]
'''Manuel Aguirre de Tejada O'Neal Eulate''', nado en Ferrol o 28 de decembro de 1827 e finado en Madrid o 9 de abril de 1911, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Madrid. Traballou na administración do antigo Consejo Real. Marchou a Cuba en 1854 co Capitán Xeneral Marqués da Habana, onde permaneceu ata que, nas eleccións de 1857, foi elixido deputado polo distrito de Ferrol representando á Unión Liberal. Volveu ser elixido deputado por Ferrol nas eleccións de 1858 e 1863; nas de 1865 foi elixido pola provincia da Coruña. En 1876 foi elixido senador pola Coruña, pasando ao ano seguinte a ser nomeado senador vitalicio e senador por Dereito Propio en 1903.

Logo da Revolución de 1868 pasou a militar no Partido Conservador e foi membro da comisión que redactou o proxecto de Constitución española de 1876.

Foi ministro de Ultramar entre o 18 de xaneiro de 1884 e o 27 de novembro de 1885, e ministro de Graza e Xustiza entre o 14 de decembro de 1895 e o 4 de outubro de 1897 en gobernos Cánovas. Estando á fronte do ministerio de Graza e Xustiza, viviu o asasinato de Cánovas, baixo a presidencia de Azcárraga foi o encargado de sustanciar o proceso xudicial derivado do magnicidio.

Nomeado Conde de Tejada de Valdosera en 1875, foi tamén presidente do Tribunal do Contencioso Administrativo (1890), gobernador do Banco de España (1895) e embaixador extraordinario e plenipotenciario ante a Santa Sé.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España

### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Ramón Bustelo González

**Ramón Bustelo González**, nado en Ribadeo o 9 de marzo de 1868 e finado en 1942, foi un financeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Bustelo e de Brígida González Santamarina, herdeiro da Banca Martínez Bengoechea, que pasou a ser coñecida como Banca Bustelo. Membro do Partido Liberal afín a Segismundo Moret, foi deputado provincial e elixido deputado a Cortes por Ribadeo nas eleccións de 1901. Volveu ser elixido en 1903, 1905, 1910, 1914, 1916, 1918, 1919, 1920 e 1923. Foi senador pola provincia de Lugo na lexislatura 1907-1908. Foi subsecretario de Abastecementos.

Foi presidente do Club Deportivo Ribadense en 1913.

## Vida persoal 
Casou con Rosario Vázquez Gómez, irmá de Adolfo Vázquez Gómez, foi pai de Francisco, Ramón e Mercedes Bustelo Vázquez, que casou con Leopoldo Calvo Sotelo, e avó materno de Leopoldo Calvo Sotelo Bustelo.

## Notas
Montesano, Washington

**Montesano** é unha cidade estadounidense situada no condado de Grays Harbor, do cal é capital, no estado de Washington. Segundo o censo do ano 2010 ten unha poboación de 3.976 habitantes at the 2010 census.

## Historia 
Montesano foi colonizado no ano 1852 por Isaiah L. Scammon. Segundo o historiador Edmond S. Meany, en 1860 a capital do que era cmado entón condado Chehalis trasladouse ao "lugar de J.L. Scammons". Mrs. Lorinda Scammon era moi relixiosa e desexaba chamarlle ao lugar Mount Zion. Outro dos primeiros poboadores, Samuel James, suxeriu "Montesano" xa que tiña un son máis agradable e significaba case o mesmo. A suxestión foi aceptada e pouco despois asegurouse unha oficina de correos co nome de Montesano.

## Xeografía 
Montesano está localizado nas coordenadas  (46.985865, -123.597726). Está na ladeira norte do val do río Chehalis, preto da confluencia entre este e o río Wynoochee. No norte limita co lago e o regato Sylvia.

Segundo o United States Census Bureau, a cidade ten unha área total de 27&nbsp;km², dos cales 26,8&nbsp;km² é terra e 0.2&nbsp;km² é auga.
Carlos Casas Couto

**Carlos Casas Couto**, nado en Ribadeo e finado en Madrid o 29 de maio de 1926, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Membro do Partido Liberal pertencente a facción monterista, foi elixido deputado polo distrito de Lugo nas eleccións de 1905. Volveu ser elixido deputado polo distrito de Chantada nas eleccións de 1923.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso
Distrito de Bugiri

O **distrito de Bugiri** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, chamado así pola súa poboación capital, Bugiri. Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación de arredor de 266.900 persoas.

Limita cos distritos de Namutumba e Butaleja polo norte, co distrito de Tororo polo nordeste, co distrito de Busia polo leste, co distrito de Namayingo polo sueste, co distrito de Mayuge polo suroeste e co distrito de Iganga polo oeste.

Este distrito formouse a partir do distrito de Iganga, ao que pertencían as súas terras. O relevo caracterízase por suaves outeiros con altos illados. Tamén é de destacar o feito de que gran parte do territorio se encontra na conca que drena os lagos Victoria e Kyoga. Como consecuencia disto hai moitos regatos que cruzan a rede de estradas, facendo o seu mantemento moi custoso. En xullo de 2010, a parte sur do distrito foi separada para formar o distrito de Namayingo.

O distrito forma parte da subrexión de Busoga, o que vén sendo o reino Busoga, un dos reinos recoñecidos de Uganda.

Economicamente, a agricultura é a principal actividade, como sucede no resto do estado, aínda que aquí, a Tilda Uganda Limited (TUL), unha compañía pertencente ao Grupo Madhvani, cultiva arroz na parte leste do distrito, así como tamén merca o que a xente produce.

Debido á abundancia de corpos de auga no distrito, a pesca comercial é unha actividade amplamente practicada tamén.

## Notas
Corte Suprema de Chile

[miniatura|O Pazo dos Tribunais de Xustiza, [Santiago de Chile.]]
A **Corte Suprema de Xustiza de Chile** é a institución xurisdicional máis alta existente dentro dos tribunais que integran o Poder Xudicial do país. Confórmase por 21 membros chamados *Ministros*, un dos cales é o seu *Presidente*. A Corte ten ademais un fiscal xudicial, un secretario, un prosecretario e oito relatores.

Atópase na cima da orde xerárquica do Poder Xudicial, sobre as Cortes de Apelacións, os Xulgados de Letras, os Xulgados de Garantía, os Tribunais de Xuízo Oral Penal e os Tribunais Especiais, e corresponde á superintendencia directiva, correccional e económica sobre todos os tribunais do país, exceptuando o Tribunal Constitucional, o Tribunal Cualificador de Eleccións e os tribunais electorais rexionais.

A Corte Suprema de Chile foi fundada pola Constitución Política de 1823 e instalada o 29 de decembro do mesmo ano, sendo unha das máis antigas institucións do seu tipo no mundo. Ten a súa sede na cidade de Santiago de Chile, no edificio do Pazo dos Tribunais de Xustiza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Poder Xudicial Chileno .
Petromizóntidos

Os **Petromizóntidos** (Petromyzontidae) son unha familia de ágnatos que comprende as lampreas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Froese, Rainer e Daniel Pauly, eds. (2012). *Petromyzontidae* in FishBase.

### Outros artigos 
* Ágnatos
* Hiperoartios
* Lamprea
Bernardo Mateo Sagasta

**Bernardo Mateo Sagasta Echeverría**, nado en Pontevedra o 21 de setembro de 1866 e finado o 2 de novembro de 1937, foi un enxeñeiro agrónomo e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Pedro Mateo Sagasta Escolar. Foi Inspector xeral do Corpo de Enxeñeiros Agrónomos, e director da Escola especial do seu Corpo. Presidente da Asociación de Enxeñeiros Agrónomos. Vocal da Comisión permanente de Pesas e Medidas e do Consello Superior de Agricultura, Industria e Comercio. Delegado de España en varios congresos internacionais. Director xeral do Instituto Xeográfico e Estatístico e de Correos e Telégrafos (1910-1913).

Foi Ministro de Facenda interino durante a ausencia de Ángel Urzáiz no verán de 1905. Membro da Real Academia das Ciencias Exactas, Físicas e Naturais.

Membro do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Caldas de Reis nas eleccións de 1893. Continuou representando o distrito nas sucesivas eleccións ata 1923.

Convencido de que Miguel Primo de Rivera quería destruír o Expediente Picasso -informe redactado polo xeneral Juan Picasso González, destinado no Consello Supremo de Guerra e Mariña, en relación aos feitos acontecidos na Comandancia Xeral de Melilla nos meses de xullo e agosto de 1921: o chamado Desastre de Annual e o abandono das posicións- Mateo Sagasta rescatou o expediente dos arquivos e ocultouno na Escola Especial de Enxeñeiros Agrónomos, da que era director. Alí permaneceu ata a chegada da Segunda República, cando devolveu o Expediente ao Congreso en 1931.

## Obras 
* *Importancia del agua en la agricultura*, discurso leido en la Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales y contestación de Joaquín María Castellarnau, Madrid, Imprenta Renacimiento, 1916.

## Notas 
## Véxase tamén
CP Monjos

O **Club Patí Monjos** é un club de hóckey a patíns catalán da localidade de Santa Margarida i els Monjos (Alt Penedès, Provincia de Barcelona). O club foi fundado en 1964.

Na tempada 2010-11 conseguiu o ascenso á OK Liga, a máxima categoría do hóckey a patíns no Estado español, por primeira vez na súa historia.

## Notas 
## Véxase tamén
Petromizontiformes

Os ***Petromizontiformes***  (Petromyzontiformes) son unha orde de ágnatos, a única da clase dos hiperoartios, que comprende unha soa familia, a dos **petromizóntidos** (Petromyzontidae), que inclúe as **lampreas** actuais e as xa extintas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ágnatos
* Hiperoartios
* Lamprea
Gran Premio de Bélxica de 1956

O **Gran Premio de Bélxica de 1956** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 3 de xuño de 1956 no Circuíto de Spa-Francorchamps en Spa, Bélxica. Foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de Pilotos 1956.

## Informe 
Logo da primeira xornada de adestramentos do xoves, Fangio estaba na pole cun tempo de case 5 segundos máis rápido que Moss no segundo lugar. Estes tempos non se melloraron coas condicións de mollado do venres e as condicións de vento do sábado.

Estaba chovendo cando a carreira comezou, Fangio fixo unha mala saída e quedou no quinto lugar e Moss na cabeza. Pero na volta 3 Fangio xa estaba en segundo lugar, logo de pasar a Behra, Collins e a Castellotti. Na quinta volta xa ía líder e na volta 10 xa tiña unha vantaxe de 8 segundos sobre Moss, con Collins terceiro, nunha pista xa seca. Collins acadou o segundo lugar, cando Moss perdeu unha das rodas traseiras, no ascenso despois da ponte de Eau Rouge. Foi capaz de frear con seguridade e correr de volta a boxes e facerse cargo do coche de Perdisa. Retomou en sexto lugar, pero a unha volta dos líderes. Collins tomou o liderado definitivo cando Fangio perdeu a súa transmisión na volta 24. Unha dura batalla polo segundo posto entre Behra e Frere terminou cando o motor Behra comezou a fallar. Isto permitíulle a Moss acadar á terceira posición, despois de pasar a Schell anteriormente. Moss terminou a carreira cun ritmo vertixinoso, pero os dous líderes estaban demasiado lonxe para compensar a diferenza.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
***Nota**: Só as cinco primeiras posicións están na lista.

## Notas
* Pole position: Juan Manuel Fangio - 4:09.8
* Volta rápida: Stirling Moss - 4:14.7
* Líderes por volta: Stirling Moss 4 voltas (1-4); Juan Manuel Fangio 19 voltas (5-23); Peter Collins 13 voltas (24-36).
* Unica aparición nun Gran premio para Piero Scotti.
* Derradeira aparición nun Gran Premio para: Paul Frère.
* Primeira vez: Peter Collins (vitoria e líder de volta); Harry Schell (puntos); Paul Frère (podio).
* Unidade compartida: Coche 34: Perdisa (13 voltas) e Moss (23 voltas).

### Ligazóns externas
Pedro Mateo Sagasta

**Pedro Mateo Sagasta Escolar**, nado en Torrecilla en Cameros (A Rioxa) o 22 de febreiro de 1830 e finado en Madrid o 26 de novembro de 1908, foi un enxeñeiro e político español.

## Traxectoria 
Irmán de Práxedes Mateo Sagasta. Foi Inspector xeral do Corpo Nacional de Enxeñeiros de Montes. Trasladado a Pontevedra polo seu traballo, foi deputado polo Partido Progresista polo distrito de Pontevedra (1869-1871) e polo de Caldas de Reis (1871-1872 e 1889-1890).

Casou con Juana Echeverría Broussaint, e foi pai de Bernardo Mateo Sagasta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Sagasta Echevarría, Bernardo
A Muruxosa, Paradela, Toques

**A Muruxosa** é un lugar da parroquia de Paradela no concello coruñés de Toques na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE en 2018 tiña 16 habitantes (11 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 18 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Paradela
### Parroquias de Toques
Cefalaspidomorfos

thumb|220px|Fósil de *Cephalaspis lyelli*.
Os **cefalaspidomorfos** (**Cephalaspidomorphi**) son un grupo de peixes sen mandíbulas (ágnatos). A maioría dos seus membros están extintos; porén, as lampreas actuais son ás veces consideradas cefalaspidomorfos, co que o seu rango cronolóxico se estendería desde o Silúrico e o Devoniano até os nosos días.

## Clasificación 
En 1927, Stensiö  recoñeceu por primeira vez aos cefalaspidomorfos, nos que incluíu os osteostráceos, os anáspidos e as lampreas, xa que todos estes grupos compartían a presenza dun só orificio nasal dorsal, coñecido como *abertura nasohipofisaria*.

Desde entón, as opinións sobre os *vertebrados sen mandíbulas* cambiaron.

Os ágnatos son probabelmente un grupo parafilético do cal xurdiron os gnatóstomos (peixes con mandíbulas) cuxa orixe podería estar entre os cefalaspidomorfos polo feito de compartiren a presenza de aletas pares.

Algúns zoólogos non usan o nome *Cephalaspidomorphi*, xa que as relacións entre osteostráceos e anáspidos non están claras, e as afinidades das lampreas tamén son dubidosas.

Outros restrinxiron o grupo dos cefalaspidomorfos para incluír nel só os grupos claramente relacionados cos osteostráceos, como *Galeaspida* e *Pituriaspida*, que eran practicamente descoñecidos nos anos 1920.

### Situación sistemática das lampreas 
Moitos autores consideran aínda os cefalaspidomorfos como unha clase cun só grupo actual, as lampreas (petromizontiformes). Algunhas obras de referencia e bases de datos consideran *Cephalaspidomorphi* como unha clase linneana cuxos únicos representantes viventes son as lampreas.

Pero as evidencias suxiren que as lampreas adquiriron os caracteres que comparten cos cefaláspidos por evolución converxente. 

Por iso, moitas obras máis recentes sobre os peixes clasifican as lampreas nun grupo separado, os *Petromyzontida* ou Hiperoartios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ágnatos
* Hiperoartios
* Lamprea

### Ligazóns externas 
* The Tree of Life
Los Bunkers

**Los Bunkers** é un grupo chileno de rock alternativo, folk rock e indie rock.

## Integrantes 
### Actuais 
* Álvaro López
* Mauricio Durán
* Francisco Durán
* Gonzalo López
* Mauricio Basualto
### Anteriores 
* Manuel Lagos

## Discografía 
* *Los Bunkers* (2001)
* *Canción de lejos* (2002)
* *La culpa* (2003)
* *Vida de perros* (2005)
* *Barrio Estación (2008)
* *Música Libre* (2010)

### DVD 
* *En Vivo* (2006)
* *Los Bunkers, Live in concert* (2007) - A edición estadounidense de *En Vivo''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tumblr
Tavastia Propia

**Tavastia Propia** (en finés **Kanta-Häme** e en sueco **Egentliga Tavastland**) é unha das 19 rexións de Finlandia. Está situada ao sur do país, na provincia histórica de Tavastia e na actual provincia de Finlandia Meridional. A súa capital e cidade máis poboada é Hämeenlinna.

A rexión de Tavastia Propia limita ao norte coa rexión de Pirkanmaa, ao leste coa de Päijänne Tavastia, ao sur con Uusimaa, e ao oeste con Finlandia Propia.

É a 14ª rexión máis poboada do país e a 17ª máis extensa.

## Concellos 
Tavastia propia conta cun total de 11 concellos, dos cales 3 son considerados cidades (en letra grosa):

### Antigos concellos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Padre Las Casas, Chile

**Padre Las Casas** é un municipio e unha comuna de Chile, que xunto coa comuna de Temuco forman a conurbación do Gran Temuco.

A súa área é de 400,7&nbsp;km2 e en 2002, a cidade tiña un total de 58.975 habitantes (INE 2002).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Municipio da comuna .
Finlandia Propia

**Finlandia Propia** (; ) é unha das 19 rexións de Finlandia. Está situada ao oeste do país, na provincia histórica de Finlandia Propia e na actual provincia de Finlandia Occidental. A súa capital é Turku, sendo tamén a cidade máis poboada da rexión, residindo na súa aglomeración e arredores dous terzos da poboación total da rexión.

Finlandia Propia limita ao norte coas rexións de Satakunta e Pirkanmaa, ao leste coa de Tavastia Propia, e ao sur coa de Uusimaa.

A rexión é a 3ª máis poboada, e a 10ª máis extensa do país.

## Xeografía 
A rexión está situada na unión do Golfo de Finlandia e o Golfo de Botnia. O interior da rexión, unha meseta pouco elevada (100 m de altitude) onde nacen varios ríos de mediana importancia (sendo os máis importantes o Paimionjoki e o Aurajoki) que descenden cara ao mar en dirección nordeste suroeste, está pouco poboado. Os outeiros son pouco elevados (máximo de 159 m en Somero) mais o relevo é, porén, aparente, contrastando coas zonas máis chas de Ostrobotnia ou Satakunta. A zona costeira e os vales principais están moi poboados, estando nestas zonas as principais cidades, Salo, Paimio, Uusikaupunki e a capital, Turku. A zona suroeste está formada polo Arquipélago finlandés, ofrecendo a vista dunha das costas máis recortadas do mundo, con milleiros de illas, globalmente pouco poboadas, excepto no verán, debido ao gran número de residencias secundarias construídas no arquipélago.

## Concellos 
[300px|miniatura|Mapa da rexión. As subrexións aparecen coas seguintes cores: o verde é [Vakka-Suomi|Vakka-Suomea, o azul é Turku, o amarelo é Loimaa, o vermello é Salo, e o laranxa é Turunmaa - Åboland. Os concellos escuros son cidades.]]
miniatura|300px|Vista da cidade de Turku, a capital da rexión e a cidade máis grande.
[miniatura|Vista da illa de [Utö, integrada dentro da municipalidade de Parainen.]]
A rexión de Finlandia Propia consta de 27 concellos, do cal 11 son considerados cidades.

### Antigos concellos 

23px Alastaro
23px Angelniemi
23px Askainen
23px Dragsfjärd
23px Halikko
23px Hiittinen
23px Houtskari
23px Iniö
23px Kakskerta
23px Kalanti
23px Karinainen
23px Karjala
23px Karuna
23px Kemiö
23px Kiikala
23px Kisko
23px Korppoo
23px Kuusisto
23px Kuusjoki
23px Lemu
23px Loimaa
23px Lokalahti
23px Maaria
23px Mellilä
23px Merimasku
23px Metsämaa
23px Mietoinen
23px Municipio rural de Muurla
23px Municipio rural de Naantali
23px Nauvo
23px Paattinen
23px Parainen
23px Concello rural de Parainen
23px Perniö
23px Pertteli
23px Piikkiö
23px Pyhämaa
23px Rymättylä
23px Somerniemi
23px Suomusjärvi
23px Särkisalo
23px Tarvasjoki
23px Uskela
23px Municipio rural de Uusikaupunki
23px Vahto
23px Velkua
23px Västanfjärd
23px Yläne

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web
Raimundo Fernández-Villaverde Roca de Togores

**Raimundo Fernández Villaverde Roca de Togores**, II marqués de Pozo Rubio, finado en Madrid o 1 de marzo de 1948, foi un avogado e político español.

## Traxectoria 
Fillo de Raimundo Fernández Villaverde. Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado polo distrito de Ponte Caldelas nas eleccións de 1914. Volveu ser deputado polo mesmo distrito nas sucesivas eleccións ata 1923.

## Vida persoal 
Casou con María Luisa Moltke-Huitfeldt Bonaparte, sen descendentes. Sucedeuno o seu irmán Pedro Fernández Villaverde Roca de Togores.

## Notas