Xenopus laevis

miniatura|dereita|Xenopus laevis.
***Xenopus laevis*** é unha especie de anfibio acuático africano da familia Pipidae moi utilizado en investigación como organismo modelo. Presenta tres curtas uñas características nos pés das patas traseiras, que utiliza para desgarrar a súa comida. A palabra *Xenopus* significa "pé estraño" e *laevis* significa "liso". Esta especie pode medrar ata os 13&nbsp;cm. Ten un corpo e cabeza aplanados, e carece de lingua.

A especie encóntrase en gran parte da África subsahariana (Nixeria e o Sudán ata Suráfrica), e en poboacións illadas, como especie introducida, en Norteamérica, Suramérica e Europa. Teñen liña lateral que percorre todo o seu corpo e parte inferior, coa cal poden percibir os movementos e vibracións na auga. Utilizan para procurar o seu alimento os seus dedos sensibles, o seu sentido do olfacto e o sistema da liña lateral. Son preeiros e comen case todo tipo de lixo orgánico ou ser vivo morto, moribundo ou vivo que poidan atrapar.

## Descrición 
Estes anfibios abundan en lagoas, pozas e ríos agás na parte sueste da África subsahariana. Son de vida acuática e xeralmente de cor verdosa cincenta. As variedades albinas comercialízanse como mascotas e tamén as de “tipo silvestre". Ás veces confúndese co *Hymenochirus* pero poden distinguirse ben porque o *X. laevis* ten pés palmados só nas patas de atrás, e a outra especie nas catro patas. Caracterízanse entre os anfibios por ter verdadeiras uñas que usan para trepar e desgarrar os peixes e cágados que comen. Poñen ovos desde o inverno á primavera. Durante a estación de chuvias viaxan a outras pozas de auga para procurar comida.

A duración media da súa vida está entre 5 e 15 anos, e hai rexistros dalgúns individuos que viviron de 20 a 25 anos. Mudan a pel todas as estacións, e comen a súa pel desprendida.

Aínda que carecen de saco vocal, os machos fan unha chamada de apareamento consistente en vibracións curtas e longas, ao contraer os músculos larínxeos intrínsecos. As femias tamén responden vocalmente, indicando a súa aceptación (mediante un son de golpes secos) ou rexeitamento (sucesión lenta de clics). Teñen unha pel lisa escorregadiza que está multicoloreada no dorso con manchas oliváceas cincentas ou marróns. A parte ventral é cor crema clara con tons amarelos.

O macho e a femia poden distinguirse doadamente polas seguintes diferenzas: Os machos son xeralmente un 20% máis pequenos, con corpos e pernas delgadas. Os machos fan chamadas de apareamento para atraer as femias, soando como un grilo que estive baixo a auga. As femias son meirandes, cunha aparencia máis repoluda e con protuberancias parecidas a cadeiras sobre as súas patas traseiras, nas cales almacenan os ovos internamente. A femia non canta ou chama coma o macho, pero si responde ás súas chamadas (algo extremadamente raro entre os anfibios).

Tanto os machos coma as femias teñen cloaca, a través da cal eliminan os residuos dixestivos e urinarios e pola que saen os ovos (nas femias).

## Na natureza 
[miniatura|esquerda|O monoxeneo *[Protopolystoma xenopodis*, un parasito da vexiga urinaria de *Xenopus laevis*.]]
Na natureza *Xenopus laevis* vive en zonas húmidas, lagoas, e lagos de rexións áridas ou semiáridas da África subsahariana. *Xenopus laevis* e *Xenopus muelleri* viven ao longo do límite occidental do Gran Val Rift. A xente da zona subsahariana está xeralmente moi familiarizada con esta especie, e algunhas culturas úsana como unha fonte de proteínas, un afrodisíaco, ou unha medicina para a fertilidade, xa que con frecuencia estes anfibios comen insectos que conteñen cantaridina.

Na natureza os *Xenopus laevis* son frecuentemente infectados por varios parasitos,
* ***Xenopus laevis bunyoniensis*** Loveridge, 1932
* ***Xenopus laevis laevis*** Parker, 1936
* ***Xenopus laevis sudanensis*** Perret, 1966

## Uso en investigación 
Ovocito de *Xenopus laevis*.|miniatura|dereita
Embrión de *Xenopus laevis* de 3 días.|miniatura|dereita
Os embrións e ovos de *Xenopus* son un sistema modelo moi utilizado para unha ampla variedade de estudos biolóxicos..

*Xenopus* foi desde hai tempo un importante sistema para facer estudos en bioloxía molecular, celular e do desenvolvemento de animais vertebrados. Os extractos libres de célula de *Xenopus* son un importante sistema in vitro para estudos de aspectos fundamentais da bioloxías molecular e celular. É o único sistema modelo de vertebrados que permite análises in vivo de alto rendemento da función xénica e de bioquímica. Finalmente, os ovocitos de *Xenopus* son un sistema moi axeitado para estudos sobre transporte de ións e fisioloxia de canais iónicos.

Os extractos dos ovos de *X. laevis* son tamén utilizados comunmente para estudos bioquímicos da replicación e reparación do ADN, xa que estes extractos soportan unha completa replicación do ADN e outros procesos relacionados nun ambiente libre de células que permite unha doada manipulación.

O primeiro vertebrado que foi clonado foi *X. laevis*, un experimento polo cal Sir John Gurdon foi galardoado co Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía en 2012 "polo seu descubrimento de que as células maduras poden ser reprogramadas para facerse pluripotentes".

Adicionalmente, varios individuos de *X. laevis* foron enviados ao espazo na lanzadeira espacial Endeavour en 1992 para que os científicos puideses comprobar se a reprodución e o desenvolvemento podían ocorrer con normalidade en gravidade cero.

*X. laevis* é tamén notable polo seu uso no primeiro método ben documentado de proba de embarazo ao descubrirse que a urina das mulleres preñadas inducía a produción de ovocitos de *X. laevis*. Na urina das mulleres preñadas hai cantidades substanciais da hormona gonadotropina coriónica humana (HCG), e pode inxectarse HCG da que se dispón comercialmente en machos e femias de *Xenopus* para inducir o comportamento reprodutor destes anfibios en catividade en calquera época do ano.

### Base de datos de organismo modelo para *Xenopus* 
Xenbase é a base de datos de organismo modelo para *Xenopus laevis* e *Xenopus tropicalis*.

## Como mascota 
[miniatura|dereita|250px|Exemplar [albinismo|albino.]]
250px|miniatura|dereita|Vista frontal.
*Xenopus laevis* utilízase como mascota e como animal de laboratorio desde a década de 1950. Son moi resistentes e de vida longa, e en catividade chegaron algúns a vivir ata 20 ou 30 anos.

Nas tendas de mascota os *X. laevis* son con frecuencia confundidos con *Hymenochirus*, que soin moi similares. Porén poden distinguirse doadamente polas seguintes características:
* Os *Hymenochirus* teñen os catro pés palmados, e o *X. laevis* só ten palmadas as patas de atrás.
* Os *Hymenochirus* teñen os ollos situados aos lados da cabeza, mentres que os *Xenopus* téñenos na parte superior.
* O fociño dos *Hymenochirus* é bicudo e o dos *Xenopus* é máis arredondado.

## Como praga 
Este anfibio é un voraz predador e adáptase doadamente a moitos hábitats. Por esta razón, pode facilmente converterse nunha especie invasora daniña. Poden viaxar a curtas distancias ata outros corpos de auga, e documentáronse casos de que algúns poden sobrevivir a conxelacións suaves. Poden devastar as poboacións nativas de ras e outras criaturas ao comérenlles as súas crías.

Nos Estados Unidos descubríronse en 2003 poboacións de *Xenopus laevis* nunha lagoa de San Francisco, e a súa tenencia, transporte ou venda está prohibida en varios estados dos Estados Unidos. En Europa existen colonias silvestres no sur de País de Gales.

*X. laevis* pode ser un importante vector epidemiolóxico e a fonte inicial do fungo Chytridiomycota *Batrachochytrium dendrobatidis*, o cal foi implicado no drástico declive das pobaoacións de anfibios en moitas partes do mundo ao causar quitridiomicose, que non afecta a *X. laevis*, o cal fai del un portador moi eficaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenbase  Recurso web de *Xenopus laevis* e *X. tropicalis*.
* Estadios do desenvolvemento embrionario de *Xenopus* Adaptado da obra de P.D. Nieuwkoop e J. Faber Táboa Normal de *Xenopus laevis* (Daudin).
* Xenopus laevis Keller Explants
* Rexistros de Xenopus laevis