open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Atrio, Redemuíños, Quintela de Leirado

**Atrio** é un lugar da parroquia de Redemuíños, no concello ourensán de Quintela de Leirado, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 18 habitantes (6 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Redemuíños 
### Parroquias de Quintela de Leirado 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Quintela de Leirado
Vício (EP)

***Vício*** é o nome do primeiro EP da cantora e actriz brasileira Manu Gavassi. Foi lanzado o día 11 de decembro de 2015 polo selo Angorá Music.

## Características
No seu novo traballo, Manu Gavassi contou coa produción do músico Junior Lima, cun estilo *synthpop*, totalmente diferente dos seus traballos anteriores pop-rock. O primeiro sinxelo do EP foi a canción "Camiseta", que foi divulgada no iTunes e en todas as plataformas dixitais o día 13 de novembro de 2015. O videoclip da canción foi lanzada na plataforma Vevo o día 17 de novembro dese mesmo ano. O 4 de xaneiro de 2016, Manu lanzou o videoclip do seu segundo sinxelo do EP, "Direção" na plataforma Vevo, contando coa colaboración do actor Rafael Vitti, onde os dous fan escenas eróticas no vídeo.

## Cancións
## Notas
Germán Pezzella

**Germán Alejo Pezzella**, nado en Bahía Blanca o 27 de xuño de 1991, é un futbolista arxentino. Xoga como defensa no Real Betis.

## Traxectoria 
Comezou a xogar nas categorías inferiores de equipos coma *Kilómetro Cinco* ou *Juventud Unida de Algarrobo* ata que deu o salto dende o club Olimpo de Bahía Blanca ás categorías inferiores do CA River Plate con 14 anos, Debutando co primeiro equipo no ano 2011.

No verán de 2015 foi traspasado ao acabado de ascender á primeira división de España Real Betis a cambio de 2.250.000 euros polo 50% dos dereitos federativos do xogador. Dous anos despois foi cedido ao ACF Fiorentina italiano cunha opción de compra de 11 millóns de euros.

## Palmarés 
;River Plate
* **Primeira División da Arxentina (1):** 2013/14.
* **Copa Campeonato (1):** 2013/14.
* **Primera B Nacional (1):** 2011/12.
* **Copa Libertadores (1):** 2015.
* **Copa Suramericana (1):** 2014.
* **Recopa Suramericana (1):** 2015.

;Betis
* **Copa do Rei (1):** 2021/22.

;Selección arxentina
* **Copa América (1):** 2021.
El Dorado

[miniatura|dereita|250px|O *[zipa* adoitaba cubrir o seu corpo con po de ouro, e dende a súa balsa, ofrecía tesouros á deusa *Guatavita* na metade do lago sagrado. Esta antiga tradición muisca converteuse na orixe da lenda de ***El Dorado***.]]
**El Dorado** é un reino ou cidade lendario, que supostamente se atopa no territorio do antigo Vicerreinado de Nova Granada, nunha zona onde se cría que existían abondosas minas de ouro. A lenda orixinouse no século XVI, en Quito (Ecuador), cando os conquistadores españois teñen novas dunha cerimonia realizada máis ó norte (Altiplano Cundiboyacense), onde un rei se cubría o corpo con po de ouro e realizaba ofrendas nunha lagoa sagrada. Hoxe en día, sábese que este pobo era o muisca e o sitio onde se realizaba a cerimonia era a lagoa de Guatavita (Colombia). A noticia da riqueza muisca atrouxo até a sabana de Bogotá expedicións orixinadas en Quito (Ecuador), Santa Marta (Colombia) e Coro (Venezuela). aínda que a súa localización foise trasladando dende Colombia cara a Güiana, a medida que avanzaba o proceso de conquista e colonización do territorio suramericano.

## Notas
Breanca

O topónimo **Breanca** pode referirse a:

;En Galiza
***Breanca**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior;
***Breanca de Carantoña**, lugar da parroquia de Carantoña, no concello de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Brens

Como topónimo **Brens** pode referirse a:

;En Galiza
***Brens**, parroquia do concello de Cee.

;Fóra de Galiza

;En Francia
***Brens**, vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Bresmaus

Como topónimo **Bresmaus** pode referirse a:

;En Galiza
***Bresmaus**, parroquia do concello de Sarreaus;
****Bresmaus**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Briabí

O topónimo **Briabí** pode referirse a:

;En Galiza
***Briabí**, lugar da parroquia da Cañiza, no concello da Cañiza;
***Briabí**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza.
Gaivota pequena

A **gaivota pequena** (*Hydrocoloeus minutus*) é unha ave pertencente á familia dos láridos.

## Características
Cría en colonias pequenas próximas a cursos de auga doce En voo pódese chegar a confundir cun carrán. Os individuos tardan tres anos en acadar a plumaxe de adulto. Esta plumaxe caracterízase sobre todo pola cabeza, peteiro e ollo completamente negros As aves do leste de Europa e Rusia migran cara ó sur e invernan en África. Existe unha terceira tendencia migratoria, de menor importancia, de aves que se desprazan polos ríos da Europa Central, invernando nas costas do Mediterráneo Occidental e Central, tanto nas ribeiras europeas coma nas africanas. Na primavera prodúcese a migración contraria que adoita ocorrer entre os meses de marzo e maio.

### En Galicia
É unha ave escasa e de distribución irregular. Máis frecuente na migración invernal, con citas entre os meses de novembro e xaneiro. A migración primaveral é aínda máis escasa, con citas históricas entre os meses de marzo e maio. As citas limítanse ás provincias de Coruña e Pontevedra, téndose localizado en portos pesqueiros e lagoas costeiras.

## Notas
Brión de Arriba

Como topónimo **Brión de Arriba** pode referirse a:

;En Galiza
***Brión de Arriba**, lugar da parroquia de Brión, no concello de Brión;
***Brión de Arriba**, lugar da parroquia de Roo, no concello de Outes.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Hryhorii Khomyshyn

O Beato **Hryhorii Lukych Khomyshyn** (en ; en ), nado o 25 de marzo de 1867 en Hadynkivtsi (Reino de Galicia e Lodomeria) e finado o 17 de xaneiro de 1947 na prisión de Lukyanivka (RSS de Ucraína) foi un eclesiástico grecocatólico ucraíno, bispo de Stanislaviv dende 1904 até o seu pasamento, e hieromártir beatificado por Xoán Paulo II.
## Traxectoria 
Khomyshyn naceu o 25 de marzo de 1867 na aldea de Hadynkivtsi, na Galicia oriental (hoxe na rexión de Ternopil, Ucraína) Logo de formarse no seminario, foi ordenado sacerdote o 18 de novembro de 1893. Posteriormente estudou Teoloxía na Universidade de Viena entre 1894 e 1899, e en 1902 o metropolita de Galicia Andrei Sheptytskyi nomeouno reitor da Academia Teolóxica de Lviv.

A diferenza de Sheptytskyi, Khomyshyn cría que a ICBU debía adoptar unha orientación máis occidentalizada, enfatizando aínda máis a relación da Igrexa coa Santa Sé. Isto significou a introdución de prácticas latinizadas como o calendario gregoriano e unha adhesión estrita ao celibato clerical, que provocaron controversia na súa diocese.

Durante a década de 1930 Khomyshyn promoveu o Partido Popular Católico Ucraíno, nacionalista moderado, que acadou representación no Sejm e no Senado. Como resultado da súa postura moderada cara ao nacionalismo ucraíno, foi acusado de "traizón" pola OUN, facéndolle temer pola súa vida.

Khomyshyn foi detido por primeira vez en 1939 polo NKVD. Crítico do sistema soviético, tendo chamado ás forzas de ocupación "bestas feroces animadas polo espírito do diabo", foi detido de novo en abril de 1945, e entón deportado a Kíiv. Na prisión, foi torturado e coaccionado para renunciar á Unión de Brest, o que se negou a facer.

Morreu no hospital da prisión de Lukyanivska de Kíiv o 17 de xaneiro de 1947, logo de ser torturado nun interrogatorio.

## Culto 
O papa Xoán Paulo II beatificouno o 27 de xuño de 2001 na súa visita pastoral a Ucraína, xunto a Mykolai Charnetskyi e compañeiros mártires.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* [Http://catholicsaints.info/blessed-hryhorii-khomyshyn/ *Blessed Hryhorii Khomyshyn* en CatholicSaints.info] 
* [Http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bkhom.html Perfil en Catholic-Hierarchy.org]
Conflito armado en Colombia

[miniatura|dereita|Guerrilas das [FARC]]

O **conflito armado colombiano** comezou aproximadamente en 1964 ou 1966 e é unha guerra interna de baixa intensidade entre o goberno de Colombia, grupos paramilitares, sindicatos do crime, a guerrilla de esquerdas de Forzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC), e o Exército de Liberación Nacional (ELN), cada un loitando por facer medrar a súa influencia no territorio colombiano.

Ten as súas raíces históricas no conflito coñecido como La Violencia, que foi desencadeado co asasinato do líder político populista Jorge Eliécer Gaitán en 1948, e pola represión anticomunista dos Estados Unidos de América na Colombia rural da década de 1960. Isto provocou ós militantes liberais e comunistas a reorganizarse nas FARC.

As razóns da loita varían dun grupo a outro. As FARC e outros movementos de guerrilla din loitar polos dereitos dos pobres de Colombia, para protexelos da violencia do goberno e para proporcionar xustiza social a través do comunismo. O goberno colombiano di loitar para manter a orde e a estabilidade, e para protexer os dereitos e os intereses dos seus cidadáns. Os grupos paramilitares din reaccionar polas ameazas percibidas dos movementos da guerrilla.
Tanto a guerrilla coma os grupos paramilitares foron acusados de narcotráfico e terrorismo. Tódalas partes implicadas no conflito foron acusadas de numerosas violacións dos dereitos humanos.

Segundo un estudo do Centro Nacional de Memoria Histórica, 220&nbsp;000 persoas morreron durante o conflito entre 1958 e 2013, a maioría deles civís (177&nbsp;307 civís e 40&nbsp;787 combatentes) e máis de cinco millóns de persoas foron forzadas a abandonar os seus fogares entre 1985 e 2012, xerando a segunda maior poboación de desprazados internos do mundo. O 15% da poboación en Colombia foi unha vítima directa da guerra.

## Notas
Estación de Veguellina

A **estación de Veguellina** é unha estación de tren de Adif situada na localidade de Veguellina de Órbigo, no concello de Villarejo de Órbigo, na provincia de León. Ten servizos de media e longa distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 157,9 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 811 metros de altitude, entre as estacións de Barrientos e Villabante. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 16 de febreiro de 1866 coa posta en marcha do tramo León-Astorga da liña que pretendía unir Palencia coa Coruña. Foi construída pola Compañía dos Ferrocarrís do Noroeste de España. En 1878, apremada polo Estado para que concluíse os seus proxectos en marcha, Noroeste declarouse en quebra tras un intento de fusión con MZOV que non prosperou. Foi entón cando a estación pasou a mans da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León creada para continuar coas obras iniciadas por Noroeste e xestionar as súas liñas. Con todo a situación financeira desta última tamén se volveu rapidamente delicada sendo absorbida por Norte en 1885.

En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supón a desaparición desta última e a súa integración na recentemente creada Renfe. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
A historicamente coñecida como liña Palencia-A Coruña cruza a pedanía de Veguellina de leste a oeste. O edificio para viaxeiros é unha sinxela estrutura de base rectangular e planta baixa con disposición lateral ás vías. Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central, ás que acceden a vía principal e unha derivada. Unha marquesiña encostada ao edificio de viaxeiros protexe a plataforma lateral.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Sant Jeroni (Montserrat)

**Sant Jeroni** é o cumio máis alto da montaña de Montserrat, cunha altura de 1236 metros. O cumio de Sant Jeroni está na converxencia dos límites dos concellos de el Bruc en Anoia, de Marganell en Bages e de Collbató, no Baix Llobregat. Preto do cumio había unha ermida (despois reconvertida en restaurante), unha capela (aínda en pé) e a estación superior do Funicular Aéreo de Sant Jeroni, hoxe pechada, no "Mirador del Moro".

Está considerado o cumio máis alto das comarcas de Bages e Anoia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Montserrat
*Mosteiro de Montserrat
*Parque Natural de Montserrat
*Virxe de Montserrat
Radiómetro de Crookes

dereita|miniatura|Radiómetro de Crookes.
miniatura|Un radiometro en funcionamento
O **radiómetro de Crookes** ou **muíño de luz** (en inglés*: light-mill*) é un dispositivo inventado en 1875 polo químico inglés sir William Crookes. Consiste en catro brazos que sosteñen cada un unha placa nos seus extremos, pintados de branco dun lado e de negro do outro. O catro brazos que soportan as placas están suspendidos nunha agulla e sostidos por un eixo de vidro para diminuír no posible a fricción. O muíño atópase dentro dunha esfera de vidro selada e na que se realizou un baleiro parcial.

## Historia 
Crookes tivo a idea por mor dalgunhas investigacións químicas que realizaba. No curso de experimentos químicos que esixían medidas cuantitativas moi precisas, achábase pesando mostras nunha cámara a baleiro parcial, co obxecto de reducir o efecto das correntes de aire. De súpeto, notou que o valor das pesadas era perturbado cando sobre a balanza incidía luz do Sol. Investigando ese efecto, creou o dispositivo que leva o seu nome.

## Funcionamento 
As placas rotan ao ser expostas á luz, sendo máis rápido o xiro canto máis intensa é a luz incidente. Iso proporciona unha medida cuantitativa da intensidade da radiación electromagnética. A explicación da rotación deste dispositivo foi historicamente o motivo de  moita controversia científica.

Crookes quería saber se a luz ao chocar nunha superficie exercía algunha forza, así que pensou que a luz rebotaría nos lados prateados das placas, mentres que sería absorbida polo lado ennegrecido. Se todo o que houbese fose unha pura transferencia de momento entre os fotóns incidentes e as placas, teriamos que as placas virarían de maneira que o lado negro fose diante, posto que ao absorberse aí os fotóns, tomaríase menos cantidade de movemento ou momento que nos lados prateados, onde os fotóns son reflectidos (rebotan). Pero levouse unha sorpresa ao observar que o seu radiómetro viraba de xeito contrario ao previsto (o lado negro das placas afastábase da luz).

Nun primeiro momento pensouse que o xiro era producido polo quentamento dos lados negros das placas, pero en posteriores experimentos comprobouse que o radiómetro viraba en sentido oposto de novo (lado negro indo cara á luz) se arrefriaba bruscamente. Isto contradicía esa hipótese orixinal e moitas outras teorías) xa que o lado claro non podía quentarse e producir con iso o xiro.

A explicación foi achada por dous grandes científicos, Sir James Clerk Maxwell e Osborne Reynolds: o efecto real ocorre nos bordos das paletas.

Basicamente, no lado quente, as moléculas do gas estanse movendo cunha velocidade media máis alta que os gases no lado frío. Cando as moléculas quentes golpean o bordo da paleta, de media producirán unha forza na paleta que está cara ao lado fresco. Posto que a velocidade media das moléculas quentes é maior que a velocidade media das moléculas frías, haberá unha forza na paleta cara ao lado fresco. A este efecto chamóuselle 'arrastre térmico'.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
### Ligazóns externas 
* Light Mill applet
CIVETS

miniatura|380px|Localización dos países membros.
**CIVETS** (Colombia, Indonesia, Vietnam, Exipto, Turquía e Suráfrica) é o acrónimo dado ás novas economías emerxentes. O nome foi mencionado por vez primeira por Robert Ward, director de Economist Intelligence Unit (EIU) no ano 2009. Esta lista é comparable á dos Vindeiros once, ideada por Jim O'Neill, de Goldman Sachs.

## Datos económicos 
Segundo datos do CIA World Factbook de 2012:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* BRIC
* G8
* G20

### Ligazóns externas 
* HSBC Emerging Markets 
* Información sobre CIVETS  
* Banco Mundial
* The Wall Street Journal sobre os CIVETS
Estación de Tafalla

A **estación de Tafalla** é unha estación de tren de Adif situada na localidade de Tafalla, en Navarra. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 138,3 da liña férrea de ancho ibérico que une Castejón de Ebro e Altsasu, a 421,5 metros de altitude.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 15 de setembro de 1860 coa apertura do tramo Caparroso-Pamplona da liña férrea que pretendía unir Zaragoza con Navarra por parte da Compañía do Ferrocarril de Zaragoza a Pamplona. Esta última non tardaría en unirse coa compañía do ferrocarril de Zaragoza a Barcelona dando lugar á compañía dos Ferrocarrís de Zaragoza a Pamplona e Barcelona. O 1 de abril de 1878 a súa mala situación económica forzouna a aceptar unha fusión con Norte.

## A estación 
Sitúase ao oeste do núcleo urbano. O edificio para viaxeiros nunha ampla estrutura formada por un pavillón central de tres pisos e dúas ás laterais de menor altura. Os seus vans, están decorados con arcos de medio punto. Ten tres plataformas, unha lateral e dúas centrais ás que acceden tres vías. Dispón de venda de billetes, sala de espera, aseos e cafetería. No exterior existe un aparcadoiro habilitado.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Bronllo

O topónimo **Bronllo** pode referirse a:

;En Galiza
***Bronllo**, lugar da parroquia de Setecoros, no concello de Valga;
***O Bronllo**, lugar da parroquia de Cesullas, no concello de Cabana de Bergantiños.
Broullón

O topónimo **Broullón** pode referirse a:

;En Galiza
***Broullón**, lugar da parroquia de Xil, no concello de Meaño;
***Broullón**, lugar da parroquia de Moaña, no concello de Moaña.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Brollón

O topónimo **O Brollón** pode referirse a:

;En Galiza
***A Pobra do Brollón**, concello da comarca de Terra de Lemos;
****A Pobra do Brollón**, parroquia de dito concello;
*****O Brollón**, lugar de dita parroquia.
*****A Pobra do Brollón**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Brosmos

Como topónimo **Brosmos** pode referirse a:

;En Galiza
***Brosmos**, parroquia do concello de Sober;
***Lamas de Brosmos**, lugar da parroquia de Lobios, no concello de Sober;
***Portabrosmos**, lugar da parroquia de Pinol, no concello de Sober.
Broz

Como topónimo **Broz** pode referirse a:

;En Galiza
***A Broza**, parroquia do concello do Saviñao;
****A Broza**, lugar de dita parroquia;
***Broz**, lugar da parroquia de Pino, no concello de Cospeito;
***Broz**, lugar da parroquia de Goiriz, no concello de [[Vilalba];
***A Broza**, lugar da parroquia de Moreda, no concello de Monforte de Lemos;
***O Brozo**, lugar da parroquia de Meirama, no concello de Cerceda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Buisán

O topónimo **Buisán** pode referirse a:

;En Galiza
***Buisán**, lugar da parroquia de Quintá de Cancelada, no concello de Becerreá;
***Buisán**, lugar da parroquia de San Pedro de Río, no concello da Fonsagrada.
Bulleiro

O termo **Bulleiro** defínese como a masa que se forma ao mesturarse auga con terra, follas etc. (lama) ou un terreo onde esta se formou.

Como topónimo **Bulleiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Bulleiro**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Oleiros;
***O Bulleiro**, lugar da parroquia de Fornelos, no concello de Salvaterra de Miño;
***O Bulleiro**, lugar da parroquia de San Martiño de Oleiros, no concello de Toques.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Bullo

O topónimo galego **O Bullo** pode referirse a:

***O Bullo**, lugar da parroquia de Coirós, no concello de Coirós;
***O Bullo**, lugar da parroquia de Roimil, no concello de Friol;
***O Bullo**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Miño.
Selección de rugby a 7 de España

A **selección española de seven** é o equipo que representa á Federación Española de Rugby a nivel internacional nas diversas competicións de rugby a 7 organizadas pola World Rugby e por Rugby Europe. Os éxitos máis salientables da selección foron as participacións nas Series Mundiais de 2012/13 e 2013/14 e a clasificación para os Xogos Olímpicos de 2016, así como a participación en varias Copas do Mundo.

## Xogadores
A modalidade de "rugby a 7" ou "seven" aceptouno o COI en 2009 como deporte olímpico, e dese xeito os xogadores integrantes da selección poden optar a axudas especiais como as bolsas ADO baixo unha serie de condicións, e nese caso poden adicarse ó seu deporte de xeito profesional, cousa non moi habitual no rugby español.

En 2016 o grupo de xogadores con bolsa ADO que integran a selección española de seven está composto por:
* Matías Tudela (Capitán)
* Pablo Feijoo
* César Sempere
* Ignacio Martín
* Francisco Hernández
* Marcos Poggi 
* Ángel López
* Pol Pla
* Joan Losada
* Ignacio Villanueva
* Igor Genua
* Víctor Sánchez
* Glen Rolls
Outros xogadores sen bolsa ADO habituais nas convocatorias do seleccionador José Ignacio Inchausti son:
* Javier Carrión
* Pablo Fontes
* Perico Martín
Estación de León

A **estación de León** é unha estación de tren de Adif situada na cidade de León. É de carácter terminal e provisional. Substitúe desde o 18 de marzo do 2011 á histórica Estación do Norte, clausurada ao tráfico con motivo das obras que supoñerán o soterramento das vías férreas coincidiento coa chegada da alta velocidade á cidade leonesa.

A estación está situada xunto á prolongación da avenida Ordoño II e a escasos metros da antiga estación. Ten servizos de alta velocidade, longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
Atópase situada a 825 metros de altitude. Nela acaba a Liña de alta velocidade Valladolid-Palencia-León de ancho internacional (punto quilométrico 345,45). Ademais nela conflúen dous trazados de ancho ibérico: a liña de Venta de Baños e Xixón, liña 130 da rede ferroviaria española, e polo outro a liña entre León e A Coruña, liña 800 da rede. Historicamente a estación de León estivo relacionada coa liña Palencia-A Coruña da cal partía un ramal en dirección a Asturias.

## A estación 
miniatura|Plataformas da estación
alt=Trenhotel en León|miniatura|Trenhotel Vigo-Barcelona xunto a un AVE estacionado en León
O complexo é moderno e funcional, abarca un total de 1273,6 metros cadrados de superficie. A súa configuración como estación terminal fai que teña unha plataforma cabeceira e tres plataformas máis, dúas laterais e unha central que nacen dela. As tres teñen lonxitudes diferentes: 190 metros a situada máis ao oeste, 485 metros a central e 236 metros para a última. Ás devanditas plataformas acceden catro vías e existen outras catro vías máis de manobras. O modelo de estación terminal provocou unha sensible complicación do funcionamento ferroviario da estación respecto da antiga estación pasante, obrigando a manobras de retroceso nos trens pasantes e limitando o espazo de estacionamento de composicións de trens con inicio ou fin en León. Esta complicación vese agravada polo servizo da LAV Valladolid-León, en ancho internacional, que obriga a reservar vías para ambos os anchos, limitando a súa funcionalidade.

O edificio de viaxeiros da estación conta cun amplo vestíbulo, despachos de billetes, zona de embarque, cafetería, aseos, unha pequena zona comercial e diversas dependencias administrativas e de servizo. Deseñada por URBAQ Arquitectos S.l. (Fernando Liébana Díez e Esther Llorente López). No exterior existe un aparcadoiro de pago e paradas de autobuses urbanos.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 22 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Alegoría da vitoria dos holandeses sobre a frota española en Xibraltar, 25 de abril de 1607

***Alegoría da vitoria dos holandeses sobre a frota española en Xibraltar, 25 de abril de 1607*** é unha pintura ó óleo sobre táboa do pintor neerlandés Adam Willaerts. Pintada entre 1615 e 1630 na cidade de Utrecht, a pintura consérvase no Rijksmuseum de Ámsterdam.

## Descrición 
A é unha alegoría da vitoria neerlandesa sobre os españois durante a batalla de Xibraltar, que tivo lugar o 25 de abril de 1607 no contexto da Guerra dos Oitenta Anos. Na pintura pódese ver nun primeiro plano a un neerlandés e un español loitando entre eles por unha barra de madeira, mentres un inglés e un veneciano os observan. No fondo pode observarse a batalla naval polo Peñón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Batalla de Xibraltar (1607)

### Ligazóns externas 
* Páxina do cadro no catálogo do Rijksmuseum
Veguellina de Órbigo

**Veguellina de Órbigo** é unha localidade española pertencente ao concello de Villarejo de Órbigo, na provincia de León. Tiña unha poboación de 2.113 habitantes en 2015, sendo a localidade máis poboada do concello.

Atópase na estrada que une León e La Bañeza e tamén conta cunha saída da autoestrada León-Astorga. Ademais pasa pola pedanía a liña férrea entre León e A Coruña, aberta en 1866, data na que tamén foi inaugurada a estación de Veguellina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Villarejo de Órbigo
Antón I Naxib

**Antón I Naxib** (en ), nado en Samalut (gobernación de Minia, Exipto) o 18 de marzo de 1935 e finado no Cairo o 28 de marzo de 2022, foi un eclesiástico católico copto, Patriarca de Alexandría entre 2006 e 2013, e cardeal da Igrexa Católica.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Entre 1953 e 1958 estudou no seminario interritual de Maadi (O Cairo) e, posteriormente, na Pontificia Universidade Urbaniana de Roma. Á súa volta a Exipto, realizou o servizo militar, e posteriormente foi ordenado sacerdote o 30 de outubro de 1960. Despois de exercer o seu ministerio durante un ano en Al-Fikria, na gobernación de Minia, volveu a Roma onde licenciouse en Teoloxía en 1962 e en Sagradas Escrituras en 1964 polo Pontificio Instituto Bíblico. A partir de 1964 foi profesor de Sagrada Escritura no seminario de Maadi. Tamén traballou coa Sociedade Bíblica do Líbano nunha nova tradución árabe do Novo Testamento, común para católicos, ortodoxos e protestantes.
### Bispo de Minia 
O 26 de xullo de 1977 foi nomeado bispo de Minia. Recibiu a consagración episcopal de mans do patriarca Estevo I o 9 de setembro.

Durante o seu pontificado preocupouse especialmente pola formación dos sacerdotes, para os que instituíu retiros e cursos formativos específicos de xeito continuo ao longo do ano. Tamén esforzouse na formación relixiosa dos laicos, fomentando as vocacións ao sacerdocio e á vida consagrada. Outra das súas prioridades na eparquía de Minia foi a educación, polo que creou tres escolas católicas, abertas a cristiáns e musulmáns.

Por problemas de saúde, renunciou ao goberno da eparquía o 9 de setembro de 2002.
### Patriarca de Alexandría 
O 30 de marzo de 2006 foi elixido patriarca de Alexandría polo Santo Sínodo da Igrexa Católica Copta. Unha semana máis tarde, o papa Bieito XVI lle concedeu a comuñón eclesiástica.

No consistorio do 20 de novembro de 2010 o papa Bieito XVI creouno cardeal.

En febreiro de 2012, a súa saúde deteriorouse novamente, polo que o bispo de Asiut Kirilus Wiliam foi designado para gobernar a Igrexa en caso de incapacidade do patriarca. O cardeal sufriu un ataque cerebral o 31 de decembro de 2011 que lle provocou unha parálise parcial e dificultades na fala. Renunciou ao cargo de patriarca o 15 de xaneiro de 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Estudios Garate

Os **estudios Garate** son uns estudios de gravación fundados por Kaki Arkarazo, o que fora guitarrista de M-ak, Kortatu, Negu Gorriak ou Nación Reixa. Atópase nun antigo casarío no concello de Andoain (Guipúscoa, País Vasco). O estudio consta de dous estudios de gravación e un equipo móbil para gravacións en directo.

No estudio traballan, alén do propio Kaki, Mikel Abrego e Haritz Harreguy como músicos, produtores e técnicos de son e Izaskun Silva como relacións públicas.

Polos estudios pasaron grupos e músicos como Chucho, ADN, Fermin Muguruza, Vetusta Morla, Dixebra, Kashbad, Anari, Amparanoia, Betagarri, Banda Bassotti, Atom Rhumba, Los Deltonos, Habeas Corpus, Eraso!, Soziedad Alkoholika, Sagarroi, Skalariak, Berri Txarrak, Kaótiko, Kuraia, Miqui Puig, Manta Ray, Cultura Probase, La Maravillosa Orquesta del Alcohol, O sonoro maxín ou NAO.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web dos Estudios Garate
Raúl Iturra

**Raúl Ángel Iturra Redondo**, nado en Chile o 20 de xaneiro de 1941, é un antropólogo chileno.

## Traxectoria 
Licenciado en Antropoloxía pola Universidade Católica de Valparaíso. Marchou de Chile en 1973, intalándose en Londres. É doutor en Antropoloxía pola Universidade de Cambridge coa tese *Strategies of production in a Galician Parish (NW Spain)*.

## Obras 
* *Antropología económica de la Galicia rural*, 1988.
* *A construção social do insucceso escolar*, 1990.
* *A religião como teoria da reprodução social*, 1991.
* *A Ilusão de sermos pais. Ensaio de Etnopsicologia da Infância*, 2008.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo
Batalla de Roncesvales

A **batalla de Roncesvales** tivo lugar o 15 de agosto de 778 (segundo outros autores, nalgunha data non identificada de 808), posiblemente en Luzaide, preto do desfiladeiro de Roncesvales dos Pireneos de Navarra, na que a retagarda do exército de Carlomagno mandada por Roldán foi decimada nunha emboscada efectuada por vascóns, como tese máis probable. Ocorreu no contexto dos intentos de realizar na zona unha Marca Hispánica carolinxia, que no territorio pamplonés se logrou só durante 10 anos, do 806 ó 816.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ALVAR, Carlos, *Roldán en Zaragoza*, Zaragoza, CAI, 2000. ISBN 84-95306-53-0
* CERVERA FRAS, M ª José, *El reino de Saraqusta*, Zaragoza, CAI, 1999. ISBN 84-88305-93-1
* CORRAL, José Luis, *Historia de Zaragoza. Zaragoza musulmana (714–1118)*, Zaragoza, Ayto. de Zaragoza y CAI, 1998. ISBN 84-8069-155-7
* SAGREDO, Iñaki, "La Derrota de Carlomagno. Investigación sobre la batalla de Roncesvalles 778", Pamplona, Editorial Pamiela, 2013. ISBN 978-84-7681-781-0
* VIGUERA MOLINS, Mª Jesús, *Aragón musulmán*, Zaragoza, Mira editores, 1988. ISBN 84-86778-06-9
* VIGUERA MOLINS, Mª Jesús, *El islam en Aragón*, Zaragoza, CAI (Col. «Mariano de Pano y Ruata», nº 9), 1995. ISBN 84-88305-27-3
Factor abiótico

En bioloxía os **factores abióticos** son as partes químicas ou físicas non vivas do ambiente que afectan aos organismos vivos e ao funcionamento dos ecosistemas. Entre os factores abióticos están a luz, radiación, temperatura, presión, humidade, concentracións dos gases atmosféricos, condicións do solo, concentración de substancias químicas etc.

Os **compoñentes abióticos** comprenden as condicións físicas e os recursos non vivos que afectan ao crecemento, mantemento ou reprodución dos organismos vivos. Os recursos son as substancias ou obxectos no ambiente que un organismo require e consome ou que fai que queden dispoñibles para outros organismos.

Entre os factores abióticos físicos están: temperatura (temperatura media no ecosistema, oscilacións da temperatura, temperaturas mínimas por debaixo da conxelación), cantidade de luz (moita luz, sombra, horas de luz), precipitacións (cantidade, uniformes ao longo do ano, estación seca), humidade atmosférica, vento, presión etc. Moitos destes factores están influídos polo clima. Entre os factores químicos están: pH (concentración de H+), cantidade de oxíxeno (disolto na auga, nos poros do solo), cantidade de auga e aire no solo, salinidade, concentración de nutrientes ou toxinas etc. Nos ecosistemas terrestres os factores principais son a luz, temperatura e humidade atmosférica. Nos ecosistemas acuáticos os máis importantes son a luz, temperatura, salinidade, cantidade de oxíxeno, presión, movementos da auga (correntes, ondas), nutrientes disoltos etc. Ademais, hai que ter en conta que a viscosidade e densidade da auga é maior que a do aire.

Todos estes factores afectan de distintas maneiras aos organismos, que teñen que adaptarse a eles. Cada especie ten un límite de tolerancia para cada un destes factores. A luz só penetra ata certa profundidade nos ecosistemas acuáticos, polo que nesa zona (zona fótica) é onde pode vivir o fitoplancto. Moitas plantas da selva están adaptadas a pouca luz, xa que o chan das selvas está en penumbra ao taparen as follas das árbores a luz. Os seres vivos que están adaptados a condicións abióticas extremas denomínase extremófilos. Por exemplo, certas arqueas especializáronse en vivir en condicións de temperatura extremadamente altas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Factor biótico
* Abioxénese
Xerardo de Monza

**Gerardo dei Tintori**, máis coñecido como **san Xerardo de Monza**, nado en Monza en 1134 e finado na mesma vila o 6 de xuño de 1207, foi un relixioso italiano.

## Notas
Gaivota de Bonaparte

A **gaivota de Bonaparte** (*Chroicocephalus philadelphia*) é unha ave pertencente á familia dos láridos.

## Características
A especie tarda dous anos en acadar a plumaxe de adulto As patas son dun laranxa pálido. En Europa só se observan individuos divagantes no norte, especialmente no Reino Unido e en Irlanda. No caso da Península Ibérica, todas as citas son de Galicia, o litoral cantábrico e algunha cita illada das Illas Canarias.
### En Galicia
Considérase unha rareza. Citas moi puntuais. Téñense documentado citas na Costa da Morte e na comarca de Vigo.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Bonaparte's gull - *Larus philadelphia* - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
Nahum

[miniatura|Nahum, na [Porta Santa da Catedral de Santiago de Compostela.]]
**Nahum**, en hebreo: נחום (finais do s. VIII a C - comezos do s. VII a C), foi un profeta menor orixinario de Galilea que escribiu o *Libro de Nahum*, un dos libros do *Antigo Testamento*, onde, en oráculos, anunciou a fin do Imperio Asirio e a destrución de Nínive, a capital. É o sétimo profeta segundo a lista tradicional de doce profetas menores.

## Descrición 
[miniatura|Nahum, por [Aleijadinho, en Congonhas (Minas Xerais, Brasil) 1800-5.]]
O seu nome provén do hebreo נָחוּם [Nājjūm], que significa "cheo de consolación". Con todo, pouco se sabe deste Najum. No propio *Libro de Nahum* di que era un «elkesita» ou «elkoshita». O esexeta bíblico Xerome de Estridón, no seu comentario respecto deste libro, nota erroneamente que «eljoshita» é unha indicación patronímica: "fillo de Elqosh". Con todo, trátase dun xentilicio: o profeta naceu en Eljosh.

A teoría máis aceptada respecto de sitio provén de *Vidas dos profetas*, obra que se adoita atribuír a san Epifanio: «Elqosh queda máis aló de Beth-Gabre, na tribo de Simeón».

Beth-Gabre (Beit Jibrín) sería a antiga Eleuterópolis, na fronteira de Xudá con Simeón. Esta postura foi adoptada polo martiroloxio romano: o 1 de decembro celébrase Begabar (que posiblemente sexa derivación de Beth Gabre).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* *Libro de Nahum*
### Ligazóns externas 
* «El profeta Nahún» Erain Ikastetxea. Grupo Educativo COAS (Opus Dei).
* «El Antiguo Testamento: Los Profetas Menores. Nahún» .
Estación de Xixón

A **estación de Xixón**, tamén coñecida como **Xixón–Sanz Crespo**, é unha estación de tren de Adif situada na cidade de Xixón. É de carácter terminal e provisional e foi inaugurada o 28 de marzo do 2011. Ten servizos de longa e media distancia, rexionais e proximidades operados por Renfe tanto de vía estreita como de ancho ibérico.

Atópase na rúa Sanz Crespo do barrio homónimo, preto do Palacio de Xustiza.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase situada a 8 metros de altitude nos trazados de varias liñas férreas tanto de ancho ibérico como de ancho métrico:
*Liña férrea de ancho ibérico Venta de Baños-Xixón.
*Liña férrea de ancho métrico Xixón-Pola de Laviana.
*Liña férrea de ancho métrico Ferrol-Xixón. A histórica estación do Norte foi pechada e o tráfico distribuíuse entre a nova estación de Jovellanos para trens de longo percorrido e a estación de Xixón-Cercanías. As mesmas concluíron en marzo do 2011 sendo inaugurada a nova estación provisional de Sanz Crespo o 28 de marzo de 2011. A principios do 2013, os graves problemas económicos da Sociedad Gijón al Norte con dificultades para financiarse e vender os terreos liberados tras as obras iniciais supoñen un freo na continunidade do proxecto.

## A estación 
thumb|right|250px|Plataformas da estación en 2012.
A nova terminal consiste nunha plataforma para seis vías, tres de ancho ibérico e tres de ancho métrico e tres plataformas sobre os terreos de Sanz Crespo comprendidos entre os pasos superiores de Carlos Marx e da avenida do Príncipe de Asturias. Todas as vías terminan en fondo de saco xunto ao edificio de viaxeiros. O inmoble, en forma de 'L', ocupa unha superficie total construída de 2.250 metros cadrados, dos cales 1.200 son en planta baixa e outros 800 corresponden a un nivel superior en altura. Nel terán cabida todos os servizos que precisan as empresas ferroviarias (Renfe e Adif), incluíndo vestiarios, oficinas, atención ao cliente, zona de cafetería, locais comerciais e un amplo vestíbulo no que se poñerán á venda os billetes. Os materiais construtivos utilizados tanto no edificio como na praia de vías están concibidos para ser reutilizados.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

### Rexionais 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

### Proximidades 
A estación forma parte da rede de proximidades Asturias integrándose nas liñas C-1, F-4, F-5 e o semidirecto Xixón-Oviedo denominado tamén en ocasións liña F-9. En todos os casos exerce de terminal.

### Trens turísticos 
O trazado de vía estreita, pola súa natureza e as paraxes percorridas, dá lugar a unha serie de trens turísticos historicamente operados por Feve e en mans de Renfe Operadora desde 2013. Estes trens son o Estrela do Cantábrico entre Xixón e Llaviana, e o Transcantábrico entre León e Ferrol, vía Bilbao. Este último tren é de luxo, mesmo ten unha versión de gran luxo. As viaxes que se realizan en datas concretas, principalmente no verán, inclúen visitas a museos e turismo gastronómico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Palacio Episcopal de Astorga

O **Palacio Episcopal de Astorga** é un edificio proxectado polo arquitecto modernista Antoni Gaudí. Está situado na cidade de Astorga, na provincia de León. A súa construción levouse a cabo entre 1889 e 1915.

## Historia e características 
Esta obra pertence ao período neogótico de Gaudí (1888-1898), etapa en que o arquitecto se inspirou sobre todo na arte gótica medieval, o cal asume de forma libre, persoal, tentando mellorar as súas solucións estruturais. O neogótico foi naquela época un dos estilos historicistas de maior éxito, sobre todo por mor dos estudos teóricos de Viollet-le-Duc. Gaudí estudou con profundidade o gótico catalán, balear e rosellonés, así como o leonés e o castelán nas súas estancias en León e Burgos, chegando ao convencemento de que era un estilo imperfecto, a medio resolver. Nas súas obras elimina a necesidade de contrafortes mediante o emprego de superficies regradas, e suprime cresterías e calados excesivos.

Desde 1962 o palacio alberga o Museo dos Camiños, dedicado ao Camiño de Santiago. O edificio foi catalogado como Ben de Interese Cultural o 24 de xullo de 1969.

É unha das tres únicas obras de Gaudí fóra de Cataluña, xunto á Casa Botines de León e El Capricho de Comillas (Cantabria).

## Galería de imaxes 

Episcopal_Palace_of_Astorga.jpg|Vista xeral
InteriorPalacioEpiscopalAstorga.jpg|Vista da capela
WLM14ES_-_08082013_111222_ASTORGA_0014_-_.jpg|Estatua

## Véxase tamén
Cuadrúpede

[miniatura|A [cebra é un exemplo de cuadrúpede.]]

Os **cuadrúpedes** (do latín *quattuor*, catro, e *pes*, pés) son os animais que andan a catro patas, o que se denomina **cuadrupedismo**, que é unha das formas de locomoción terrestre dos animais. A maioría dos cuadrúpedes son animais vertebrados, como os mamíferos, réptiles, e moitos anfibios.

A maioría do resto das especies non son cuadrúpedes. Entre os invertebrados terrestres os arácnidos andan coas súas oito patas e os insectos con seis (agás algunha excepción, como as mantis, que son parcialmente cuadrúpedes), e os miriápodos teñen decenas de patas. As aves son tipicamene bípedes.

## Cuadrúpedes e tetrápodos 
Aínda que etimoloxicamente as palabras cuadrúpede e tetrápodo seignifican o mesmo (catro pés), non son en absoluto o mesmo. A maioría dos cuadrúpedes son tetrápodos, pero non todos os tetrápodos son cuadrúpedes. Os tetrápodos (Tetrapoda) son un grupo taxonómico que comprende os vertebrados terrestres. Os tetrápodos proceden de peixes que desenvolveron catro patas, saíron da auga e colonizaron a terra; algúns tetrápodos volveron á vida acuática posteriormente. A maioría dos tetrápodos conservan as súas catro patas e úsanas para a locomoción, pero hai tetrápodos que son bípedes (aves, homes, que adaptaron as extremidades superiores para o voo ou para manipular cousas), e outros que perderon completamente as patas, como as serpes e algúns lagartos e anfibios. Nos mamíferos acuáticos , como os cetáceos, produciuse a transformación das patas anteriores en aletas e a redución das patas posteriores, como nas baleas, que conservan os ósos reducidos das patas posteriores no inerior do corpo, polo que non sobresaen como patas nin aletas. outros andan a brincos usando as patas posteriores, como os canguros.

## Nos humanos 
### Mutación 
miniatura|thumbtime=14|Cuadrupedismo nunha familia iraquí.
En 2005, publicouse o caso dunha familia kurda que andaba a catro patas, apoiando as palmas das mans, seguramente debido a unha mutación no cromosoma 17.

### Movemento cuarúpedo para facer exercicio 
Moitas persoas, especialmente os practicantes de parkour e freerunning e do método natural de Georges Hébert, consideran beneficioso exercitarse no movemento cuadrúpede para fortalecer o corpo, especialmente as coxas, ombreiros, torso e tríceps.

## Robots cuadrúpedes 
BigDog é un robot cuadrúpede dinamicamente estable creado en 2005 por Boston Dynamics con Foster-Miller, o Jet Propulsion Laboratory (JPL) da NASA, e a Harvard University Concord Field Station.

Outro é RoboSimian tamén do JPL da NASA, en colaboración co Robotics Lab da Universidade de California, Santa Barbara, no que se puxo a énfase na estabilidade e deliberción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bipedismo
* Postura ortógrada

### Ligazóns externas 
* Family may provide evolution clue - BBC News
Oxfordshire

**Oxfordshire** é un condado non metropolitano ao sueste de Inglaterra (Reino Unido) cuxa capital é Oxford. Limita con Northamptonshire, Buckinghamshire, Berkshire, Wiltshire, Gloucestershire e Warwickshire.

Está dividido en cinco distritos gobernamentais: Oxford, Cherwell, Vale of the White Horse (despois de Uffington White Horse), West Oxfordshire e South Oxfordshire.

O principal recurso do condado é o turismo, a zona salienta pola concentración de compañías e instalacións relacionadas co automobilismo; a Oxford University Press liderou a converxencia de compañías de impresión e publicación e a universidade tamén está vinculada á concentración de compañías de biotecnoloxía.

O principal núcleo de poboación é a cidade de Oxford, xunto con outras poboacións como Bicester, Banbury e Chipping Norton ao norte de Oxford; Witney ao oeste; Thame e Chinnor ao leste; e Abingdon, Wantage, Wallingford, Didcot e Henley-on-Thames ao sur.

O futuro crecemento de poboación do condado espérase que se concentre a redor de Banbury, Bicester, Didcot e Witney preto da zona de crecemento das South Midlands.

O bico máis alto do condado é Whitehorse Hill, no Val do White horse, cunha altura de 261 metros sobre o nivel o mar. O condado ocupa unha área de 2.605 Km² e a súa poboación é de 615.204 habitantes.

## Historia 
Historicamente, a área tivo sempre importancia. Trátase dunha zona de gran valor agrícola situada entre as cidades do sur e na que se atopa a cidade de Oxford (nome derivado da denominación en inglés antigo *Oxenaforda, *o vao do boi).

Ignorado polos romanos, non foi até a creación da localidade de Oxford cando a área empezou a gañar importancia. Alfredo o Grande naceu en Wantage. A Universidade de Oxford foi fundada no ano 1096. A área foi parte do mercado de la dos Cotswold durante o século XVIII.

## Cidades destacadas 
* Oxford
* Woodstock, lugar de nacemento de Winston Churchill.
* Faringdon.

## Lugares de interese 
* O Palacio de Blenheim, declarado pola Unesco Patrimonio da Humanidade.
* A cidade de Oxford
* O pazo de Kelmscott Manor, fogar de William Morris.
* O río Támesis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Condado
Estación de Venta de Baños

**Venta de Baños** é unha estación de tren de Adif situada no concello de Venta de Baños, na provincia de Palencia. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe. Dispón tamén dunha estación de clasificación chamada Venta de Baños-Mercadorías.

A estación atópase no cruzamento de varias liñas férreas, dando lugar a un importante nó ferroviario polo que pasan máis de 200 trens diarios, tanto de pasaxeiros como de mercadorías.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 285,272 da liña férrea de ancho ibérico que une Madrid e Hendaia, a unha altitude de 720,51 metros. A este trazado únese a liña férrea 130 da rede ferroviaria española entre Xixón e Venta de Baños, tamén de ancho ibérico.

En 1989, a posta en marcha da variante Palencia-Magaz de Pisuerga reduciu a importancia do nó á vez que evitaba que os trens que usaban o tramo León-Burgos tivesen que realizar unha complexa manobra de cambio de sentido para continuar a súa ruta. En 2011 iniciouse a substitución das vías convencionais de ancho español polas vías de ancho internacional usadas polos trens de alta velocidade.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 24 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Xosé IX Pedro al-Khasin

**Xosé IX Pedro al-Khasin** (en , *Yuwsuf Butrus al-Khasin*), nado en Axaltun (Líbano) en 1791 e finado o 3 de novembro de 1854, foi o 69º Patriarca de Antioquía e de todo Levante dende o 18 de agosto de 1845 até o seu pasamento, e polo tanto cabeza da Igrexa Católica Maronita.
## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia importante entre os maronitas, a familia Khasin, que gobernaba o distrito de Kisruan. A familia tiña o privilexio de nomear bispos para tres sés episcopais, e Yusuf foi nomeado bispo de Trípoli en 1830. Recibiu a consagración episcopal o 6 de abril, de mans do patriarca Xosé VIII Pedro Hubaix.