Egoísmo moral

O **egoísmo moral**, ou **egoísmo ético**, é unha doutrina ético filosófica que afirma que as persoas deben ter a normativa ética de obrar para o seu propio interese, e que esa á a única forma moral de obrar, aínda que permite realizar accións que axuden a outros, pero coa finalidade de que o axudar nos dea un beneficio propio tomándoo como un medio para lograr algo proveitoso. Afirma que a validez dunha teoría ou praxe se encontra na súa achega directa á edificación positiva e responsable do eu ou desenvolvemento persoal.

O egoísta moral baséase na afirmación de si mesmo; que o converte no seu propio soberano ó tornalo consciente da súa realidade moral e persoal. A realidade é a da súa propia existencia e o seu vivir nunha realidade determinada. Está vencellado á dimensión moral de formas de subxectivismo ou solipsismo radical.

### Lóxica privada e autoedificación 
O sentido do eu e os seus intereses só poden ser determinados ou interpretados polo eu mesmo; dentro desta lóxica encóntrase o principio de acción moral do egoísta. Frases como *o persoal é o real* de Søren Kierkegaard ou *a miña causa é o meu* de Max Stirner reflicten este criterio. A base para xulgar o beneficio propio é o nivel de edificación ou desenvolvemento persoal que produce a nivel material, intelectual e emocional.

A *edificación dun mesmo* é o resultado e o obxectivo do exercicio responsable da soberanía individual cando a través desta se logra autodeterminación e autorrealización . Esta actitude ética do egoísta moral foi explicada por medio de figuras identitarias como: o *único* ou o *subxectivo*

## Tipos de egoísmo moral 
Identifícanse tres diferentes formulacións do egoísmo ético ou moral: 
*Individuais. Un egoísta ético individual celebraría que todas as persoas deben facer o que lle beneficia a el (o que enuncia a afirmación).
*Persoais. Un egoísta ético persoal afirma que el debe actuar segundo o seu propio interese, pero non fai aseveracións sobre o que os demais deberían facer.
*Universais. Un egoísta ético universal argumenta que todo o mundo debe actuar dunha maneira que sexa no seu propio interese.

Unha filosofía que defenda o que se debe ser honesto, xusto e benévolo porque esas virtudes serven ó beneficio propio é unha filosofía egoísta; soster que esas virtudes deberían practicarse por razóns que non sexan de interese propio non é filosofía egoísta.

## Argumentos a favor do egoísmo ético 
A maioría dos que apoian o egoísmo ético pensan que a verdade é moi obvia e polo tanto non se necesitan argumentos que o comproben.
Xeralmente úsanse tres liñas de razoamento ó seu favor:

**O argumento de que o altruísmo é contraproducente.**
*Cada un de nós coñecemos perfectamente os nosos desexos e necesidades e sabemos que é o que nos fará feliz e como levalo a cabo. Os desexos e necesidades dos demais coñecémolos imperfectamente, polo tanto é probable que ó tratar de axudalos se lles provoque un prexuízo.

Ofrecerlle caridade a outra persoa é facela dependente doutra, é dicirlle que non é capaz ...; en vez de agradecérnolo, sentirase resentida pola axuda ofrecida. Estar pendente do benestar dos demais é unha invasión á súa privacidade. Se cada persoa se preocupara dos seus propios intereses, habería unha mellora na sociedade. Como di Robert G. Olson no seu libro *The Morality of self-interest*(1965): “É máis probable que o individuo contribúa ó melloramento social cando procura racionalmente os seus mellores intereses de longo prazo”.

**A ética do ”altruísmo” é algo destrutivo para a sociedade.** 
*O altruísmo provoca que se abandonen soños, proxectos, etc., sacrificando a vida propia para salvar outras persoas. Polo tanto na ética do “altruísmo”, a vida dun individuo ou os intereses propios non teñen valor e débese estar disposto a facer un sacrificio para salvar a outros.
Pola contra, no egoísmo ético cada persoa debe velar polo seu propio ben; dáselle un valor fundamental ó individuo.

**O egoísmo ético é compatible coa moral do sentido común.**
*Consiste en obedecer certas regras: cumprir promesas, non mentir, non danar, etc., todos estes deberes ou obrigas derivan a un fin común, o cal é o interese propio. Aínda así, algúns deberes e obrigas poden ir en contra do interese propio.

O principio do egoísmo ético conduce a unha regra de ouro do axioma de non-agresión: "non lles debes facer ós demais o que non queiras que te fagan, por que se o fas, os demais moi probablemente faráncho." Así que se deben seguir certas normas ou obrigas onde non se debe danar a outros para un fin ou interese propio. Este razoamento lévanos á seguinte situación: se o egoísta ético estivese nunha posición tan vantaxosa que lle garantizase a súa propia seguridade ante os demais..., nada lle impediría facerlles a estes o que non querería que lle fixesen a el..., por iso o egoísmo moral encaixa dentro do relativismo cultural.

## Argumentos en contra do egoísmo ético 
Afírmase que o egoísmo ético non pode resolver conflitos de interese. Kurt Baier, escritor do libro *The Moral Point of View* (1958) di que o egoísmo ético non pode ser correcto porque non pode darlles solucións ós conflitos de interese. É dicir, se nós só tomasemos en conta intereses propios, nunca aceptariamos que estes quedasen arruinados, polo tanto, non podería haber solucións morais a problemas de intereses. Non obstante, e como resposta, os partidarios do egoísmo ético afirman que o acordo pacífico ou negociación que permite solucionar un conflito de interese, pode ser benéfico para todos os egoístas involucrados. Autores como David Gauthier, autor de *La moral por acuerdo* (Gedisa, Barcelona, 1994), responden ás críticas contra o egoísmo moral afirmando que a solución de conflitos de interese pode explicarse por interese.

O dilema do prisioneiro, en teoría de xogos, amosa que aínda cando as actitudes cooperativas poidan supoñer un sacrificio inmediato de intereses individuais, a longo prazo a cooperación beneficia a todas as partes en xogo. Os egoístas éticos responden a isto dicindo que isto resulta ser un egoísmo sociocentrista, que denominamos colusión.

O egoísmo ético no individual di:

(A1) “Debemos actuar de maneira racional”.
(A2) “O racional é mirar sempre polo propio interese”.
(A3) Como (A1) e (A2) é verdadeiro, daquela “debemos mirar sempre polo propio interese”.

e engaden "egoísmo ético" (realmente sería altruísmo) no social:

(A4) “Aínda que o altruísmo fose o correcto, non estamos familiarizados cos desexos e necesidades dos demais, polo tanto, se os axudamos entremetémonos nas súas vidas e farémoslles máis mal que ben”.
(A5) “Aínda que ó axudar ós demais lles fagamos ben, estamos degradándoos, roubándolles a súa dignidade e o seu respecto propio; estámoslles dicindo que non son competentes para coidarse a si mesmos”.
(A6) Como (A3) e (A4) e (A5) son verdade, entón “debemos rexeitar as políticas que velan polos intereses doutros, pois cando cada un mira polo seu propio interese é máis probable que contribúa ó melloramento social”.
(A7) Como (A6) é verdade entón “debemos promover unha sociedade capitalista”.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rachels, James (1986): Introducción a la Filosofía Moral. VI. El egoísmo ético.
* Baier, Kurt (1958): The Moral Point of View.

### Outros artigos 
*Altruísmo
*Amoralismo
*Anarquismo egoísta
*Desenvolvemento persoal
*Egoísmo racional
*Egoísmo psicolóxico
*Interaccionismo
*Obxectivismo (filosofía)

### Ligazóns externas 
* El único.org
* Kiekegaard en español
* Cínicos.com 
* Non serviam.com
* La ética del cuidado de uno mismo como práctica de la libertad, entrevista a Michel Foucault