Roland Topor

**Roland Topor**, nado en París o 7 de xaneiro de 1938 e finado na mesma cidade o 16 de abril de 1997, foi un ilustrador, debuxante, pintor, escritor e cineasta francés. De orixe xudía-polonesa, foi coñecido polo carácter surrealista e voluntario das súas obras, caracterizadas por un marcado humor negro. Pertenceu ao Grupo Pánico, canda a Alejandro Jodorowsky e Fernando Arrabal. A súa obra máis coñecida é *Le Locataire chimérique* (1964) adaptada ao cinema por Roman Polanski en 1976 co título de *Le locataire*.

## Traxectoria 
Fillo do pintor polonés nacionalizado francés Abram Topor (Varsovia, 1903-París, 1992), formado na Academia de Belas Artes de Varsovia, Roland Topor herdou del o talento polo debuxo, a pintura, os retratos e as caricaturas, así como o gusto polo grotesco, de clara raigame xudeopolonesa.

Logo de pasar uns anos en París na rue Corbeau (hoxe rue Jacques-Louvel-Tessier) do 10º distrito, marchou a Savoia coa familia trala ocupación nazi. De volta na cidade, estudou na Escola de Belas Artes, colaborou no periódico *Hara-Kiri* e desenvolveu o seu humor negro, ácido e cínico canda a unha vertente máis rosa na revista *Elle*. En 1962 foi un dos creadores do Grupo Pánico canda a Fernando Arrabal, Olivier O. Olivier, Alejandro Jodorowsky e Jacques Sternberg.

En colaboración con René Laloux iniciouse no cine de animación. Logo de varias curtametraxe realizou a longametraxe *La Planète sauvage*, que en 1973 acadou o premio especial do xurado no Festival de Cannes. Canda a Guénolé Azerthiope fundou o espectáculo-visita guiada *Monopolis* en 1974 para o Festival de Sigma en Bordeos.

Apareceu como actor secundario en diversos filmes. Destaca a súa faceta de comediante na película de Werner Herzog *Nosferatu: Phantom der Nacht*, xunto a Isabelle Adjani e Klaus Kinski. En 1988 realizou con Enrique Xhonneux unha adaptación da vida do Marqués de Sade, *Marquis*, presentada en 1989 co gallo do bicentenario da Revolución francesa. A obra está interpretada por actores con máscaras que representan animais e o pene de Sade, e no seu momento desconcertou a crítica e o público, se ben na actualidade está considerado un filme de culto.

Como autor de teatro realizou *Da Vinci tiña razón!*, obra que provocou un grande escándalo Bélxica pola súa trama escatolóxica. Outras obras súas son *Joko fête son anniversaire*, '''L'Ambigu* ou *L'Hiver sous la table*. Canda a Jérôme Savary realizou *Les Aventures de Zartan* e *De Moïse à Mao*, e en 1992 levou a cabo a posta en escena, os decorados e o vestiario de *Ubu rei* no Teatro Nacional de Chaillot, en París.

Faleceu nun hospital logo dun accidente cardiovascular no seu domicilio parisiense.

## Bibliografía 
### Novelas 
* *Le Locataire chimérique* (1964)
* *La Princesse Angine* (1967)
* *Erika* (1968)
* *Joko fête son anniversaire* (1969; novela e obra de teatro; prix des Deux Magots 1970)
* *Un amour de téléphone* (1969; co pseudónimo de Élisabeth Nerval)
* *Pop Rose* (1970; co pseudónimo de Maud Morel)
* *Épreuve par neuf* (1971; co pseudónimo de Laurent Taupor)
* *Mémoires d'un vieux con* (1975)
* *Portrait en pied de Suzanne* (1978)
* *Jachère Party* (1996)

### Relatos e novelas curtas 
* *Four roses for Lucienne* (1967)
* *Café Panique* (1982)
* *La Plus Belle Paire de seins du monde* (1986)
* *Taxi Stories* (1988)
* *Journal in Time* (1989)
* *Les Combles Parisiens* (1989)
* *Made in Taïwan, copyright in Mexico* (1997)
* *Vaches noires* (2011)

### Teatro e óperas 
* *Les derniers jours de solitude de Robinson Crusoé, 20 ans d'aventures et d'amour* (1972)
* *Le Bébé de Monsieur Laurent* (1972)
* *De Moïse à Mao, 5000 ans d'aventures* (1975)
* *Joko fête son anniversaire* (1989; adaptación teatral)
* *Da Vinci tiña razón!* (*Vinci avait raison*; 1989)
* *Fatidik et Opéra* (1989)
* *Batailles* (1991, con Jean-Michel Ribes)
* *L'Hiver sous la table* (1994)
* *L'Ambigu* (1996)

### Libros de debuxos e gravados 
* *Les Masochistes* (1960)
* *Topor, Anthologie* (1961)
* *Panic* (1965)
* *Dessins Panique* (1965)
* *Un Monsieur tout esquinté* (1972; debuxos de Roland e Nicolas Topor)
* *L'Epikon* (1974)
* *Une vie à la gomme* (1974)
* *Toporland* (1977)
* *Topor* (1985; catálogo da Exposición de Múnic)
* *Le Trésor des Dames* (1996)
* *Rebonjour'' (2010; United Dead Artists)