open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monmouth

**Monmouth** (en galés *Trefynwy*) é unha pequena cidade no sueste de Gales, a 3 quilómetros da fronteira con Inglaterra. É a capital do condado de Monmouthshire, con algo menos de 9.000 habitantes. O río Wye e o río Monnow reúnense en Monmouth.

## Historia 
Os romanos construíron unha pequena fortaleza á que chamaron *Blestium*, pero poucas persoas vivían na área despois da  caída do Imperio. Co tempo os normandos construíron un castelo con vistas ao río Monnow, despois de conquistar Inglaterra en 1066.

A cidade de Monmouth creceu na Idade Media, cun convento da igrexa, e un mercado aberto na rúa agora chamada Monnow Street. Esta rúa desenvolveuse entre o castelo e unha ponte fortificada sobre o río, que aínda existe, e é o único do seu tipo en Gran Bretaña. O rei Henrique V de Inglaterra naceu no castelo de Monmouth en 1387, pero o castelo foi derrubado na súa maioría despois da Guerra Civil no século XVII.

Monmouth era ben coñecido no século XIV pola produción local de "Monmouth cap" - unha especie de chapeu moi usado polos soldados, mariñeiros e demais. Tamén se fixo famoso a finais do século XVIII, cando personaxes tales coma o almirante Nelson, e moitos poetas e pintores, foron visitar o fermoso val de Wye, que se atopa nas proximidades. A cidade tamén ten unha famosa "escola pública", a Escola de Monmouth, que foi fundada en 1615.

En 1840, redactouse en Monmouth, polos  Cartistas, un importante ensaio que propuña que máis xente debería poder votar nas eleccións.

Un dos primeiros fabricantes de automóbiles en Gran Bretaña, Charles Rolls, fundador de Rolls Royce, naceu nos arredores da cidade. Faleceu nun accidente de avión en 1910 á idade de 33 anos, hai unha estatua del no centro da cidade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Monmouth_Castle_-_geograph.org.uk_-_1373622.jpg|As ruínas do castelo de Monmouth.
Ficheiro:Shire_Hall_Monmouth.jpg|O Salón de Shile.
Ficheiro:Charles Rolls statue.jpg|Estatua de Charles Rolls.
Ficheiro:Monnow_Street,_Monmouth.jpg|Centro da cidade.

## Cidades irmandadas 
*  Carbonne 
*  Waldbronn

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Monmouth
* Guía turística de Monmouth
* Fotos antigas de Monmouth 
* Fotos antigas e información sobre a historia do ferrocarril en Monmouth
* O periódico 'Monmouthshire Beacon''
Polo magnético

miniatura|200px|Liñas de forza dun imán, visualizadas mediante limaduras de ferro estendidas sobre unha cartolina.Os polos indícanse coas letras **N** e **S**.

Un **polo magnético** é un punto onde converxen as liñas dun campo magnético.

Fálase de **polo norte** (magnético) e **polo sur** (magnético) por analoxía cos polos xeográficos.

Un polo magnético, contrariamente a un polo eléctrico, non de pode separar do seu homólogo. Esta particularidde é unha consecuencia dunha ecuación de Maxwell ( \scriptstyle {\rm div}\;\vec{B}=0 ), é dicir, que o campo magnétiico é de fluxo conservativo.

Falamos de **dipolo magnético** para designar un polo magnético e o seu homólogo inseparábel.

Son de grande interese os polos magnéticos terrestres.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campo magnético
* Campo magnético terrestre
* Electromagnetismo
* Imán
* Magnetismo
Lago Taupo

O **lago Taupo** é, cos seus 606&nbsp;km2 o máis extenso de Nova Zelandia.

## Situación 
Encóntrase situado a 357 metros de altura na zona central da illa Norte. Ten unha profundidade máxima de 159 metros e aliméntase das augas do río Waikato. É notable pola troita e a Anguilla australis. Tamén é unha importante zona turística.

A uns minutos do sur do Lago está o Parque Nacional de Tongariro, primeiro Parque Nacional de Nova Zelandia cos seus tres volcáns .No lado occidental do lago esta Pureora Forest Park e ao leste do lago, o Parque Forestal Kaimanawa.

A cidade de Taupo encóntrase na beira nororiental do lago e a de Turangi no extremo meridional deste .

## Historia 
O lago encóntrase nunha caldeira creada tras unha enorme erupción volcánica hai aproximadamente 26.500 anos. Segundo os expedientes xeolóxicos, o volcán entrou en erupción 28 veces nos últimos 27.000 anos. Estímase que a primeira erupción, coñecida como a erupción de Oruanui, expulsou 800 quilómetros cúbicos de material e encheu varios centos de quilómetros cadrados de terra circundante para logo derrubarse e formar a caldeira. No ano 181 considérase que tivo lugar a erupción máis grande na Terra nos últimos 5.000 anos.

O Lago Taupo é o maior lago de auga doce no hemisferio sur. 

## Lenda 
Ngatoroirangi foi o responsable da súa creación cando subía ao cumio do monte Tauhara, onde ante el tiña unha gran cunca de po. Arrancaba unha árbore de totara e lanzábao na cunca de po pero aterraba ao revés. As súas pólas perforaban a terra e a auga doce para formar "o mar de Taupo". Esta árbore é considerada aínda visible baixo a auga aproximadamente a 70 metros da orilla en Wharewaka. Logo arrancou guechos do seu manto e botounos á auga onde se convertían no peixe nativo do lago.

## Notas
Souto (botánica)

miniatura|220px|dereita|Castiñeiros dun souto.
Un **souto** ou **castiñeira** é un terreo poboado de castiñeiros (especies do xénero *Castanea sp.*) normalmente de orixe artificial e explotado secularmente en equilibrio coa natureza para o aproveitamento de madeira e froitos.

## Etimoloxía 
O termo galego souto viría do latín: *saltus*: fraga, bosque, selva.

## Hábitat 
Sitúanse en lugares baixos, abrigados, temperados, preto dos ríos, dando formacións sombrías con pouco sotobosque. Danse en lugares silícicos, nunca calcarios. Xeralmente ocupan os fondos dos vales e abas con solos ricos substituíndo antigas fragas e reboledas.

## Características 
Unha castiñeira sería calquera bosque onde o castiñeiro predomina como especie.
Porén, cando falamos de souto adoitamos referirnos ás formacións antrópicas para o aproveitamento de madeira e froitos que acostuman aparecer principalmente na metade sur da provincia de Lugo e en toda a provincia de Ourense.

Aínda que os soutos ás veces acollen outras especies propias das carballeiras e fragas galegas, son formacións case monoespecíficas. Con todo constitúen un ecosistema altamente valioso polas especies animais e vexetais asociadas, aínda que algúns autores consideran o castiñeiro como especie foránea en Galicia.

Os castiñeiros dos soutos adoitan ser moi vellos, algúns milenarios, non de moita alzada, pero con toros grosos, ás veces ocos, froito das múltiples podas, queimas e enxertos. Os toros córtanse a unha altura duns dous metros do chan, para o aproveitamento madeireiro, volven agromar e vanse de novo podando periodicamente.
A esta acción chámaselle **demoucar**, *deboucar* ou *desmouchar* os castiñeiros. Fórmase así unha árbore cun pé groso e baixo, de dous a catro metros de altura.

O castiñeiro foi unha árbore básica na sobrevivencia do pobo galego, principalmente para a alimentación, polo que os soutos foron esenciais na antigüidade.

## Distribución 
Abundan nas provincias de Ourense e Lugo, especialmente na comarca da Ribeira Sacra e Trives. En Ourense no Barco, A Rúa, A Gudiña, Viana do Bolo, Celanova, Cartelle etc. En Lugo en Quiroga, Os Ancares, O Courel, A Fonsagrada, O Incio etc.

## Soutos galegos de sona 
* **Souto da Retorta**, monumento natural na parroquia de Chavín, concello de Viveiro (Lugo). Hoxe é un arboredo máis ca unha castiñeira, onde atopamos diferentes especies, entre elas o exemplar de eucalipto chamado o *Avó de Chavín*, a árbore máis alta de España e unha das de maior envergadura de Europa. Os eucaliptos centenarios de Chavín foron plantados a partir de 1860 para drenar os terreos baixos como protección contra as enchentes.
* **Souto de Rozabales**, monumento natural na comarca das Terras de Trives , na parroquia de San Martiño de Arriba concello de Manzaneda (Ourense). Cando o descubrimento de América, disque algún destes castiñeiros do lugar Rozabales (Manzaneda), era varias veces centenario. Entre eles salienta o castiñeiro de Pumbariños, cuxo perímetro acada os 12,15 metros. Trátase dun exemplar enxertado, como a maioría dos seus compañeiros.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castiñeiro.
* Bosque.
Bandeira de Nova Caledonia

A **bandeira de Nova Caledonia** son oficialmente dúas: a bandeira de Francia e a bandeira local adoptada oficialmente no 2010.

Nova Caledonia, territorio francés dende 1853, utilizou oficialmente a *Tricolore* nas súas institucións. Porén, a comezos da década de 1980, propúxose unha bandeira local durante a celebración do primeiro congreso da Front de libération nationale kanak et socialiste (FLNKS). Esta bandeira, composta por tres franxas horizontais en azul, vermello e verde xunto a un símbolo tradicional, foi utilizada polos militantes pro-independentistas por máis de vinte anos.

No 2008, o goberno de Nova Caledonia iniciou o debate respecto á adopción dunha bandeira e un himno rexional, segundo o estipulado no Acordo de Numéa. A bandeira kanaka foi adoptada masivamente polo congreso local como bandeira rexional xunto coa bandeira francesa, coa que compartirá oficialidade por dous anos. O 17 de xullo de 2010 adoptouse oficialmente a bandeira kanaka nunha cerimonia en Noumea, á que asistiu o primeiro ministro francés François Fillon.

Malia a súa aprobación maioritaria por parte do congreso local, a adopción da bandeira foi controvertida. Algúns neocaledonianos manifestaron os seus desexos dun novo deseño para a bandeira, que incopore elementos tanto franceses como kanakas, como forma de representar a coexistencia de ámbolos dous grupos étnicos.

## Bandeira local (Kanaka) 
Esta bandeira componse de tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor azul a superior, vermella a central e verde a inferior. Na súa parte central figura un círculo de cor amarela no que aparece representado un tellado dunha vivenda tradicional.

* A cor azul representa o ceo de Nova Caledonia e o océano Pacífico.
* A cor vermella simboliza o sangue derramado na loita pola independencia, a adopción do socialismo e a unidade do pobo kanaka.
* A cor verde simboliza a terra.
* O círculo amarelo simboliza o Sol.

### Deseños alternativos 

Ficheiro:New Caledonia Sports Flag.svg|Bandeira usada nos Xogos do Pacífico Sur 2007
Ficheiro:Flag of New Caledonia with Emblem.svg|Proposta de bandeira en 2008.
Ficheiro:Drapeau Commun NC.svg|Proposta de bandeira do 2010.

## Bandeiras provinciais 
Nova Caledonia está dividida en tres provincias, cada unha coa súa bandeira propia.

Ficheiro:Drapeau Province Nord Nouvelle Calédonie.svg |Provincia Norte
Ficheiro:Bandera Province Sud.svg | Provincia Sur
Ficheiro:Iles-Loyauté drapeau.svg| Provincia das Illas (Illas Lealdade)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Nova Caledonia en Flags of the World
Fantastic Planet

***Fantastic Planet*** é o terceiro e derradeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Failure, editado o 13 de agosto de 1996 a través do selo Slash Records. O álbum non entrou na lista *Billboard 200*, pero o seu sinxelo "Stuck on You" acadou o número 23 na *Modern Rock Chart* Sete dos temas do disco foron incluídos no recompilatorio *Essentials*, publicado no ano 2006.

En 2009, JustPressPlay nomeou a *Fantastic Planet* o terceiro mellor álbum dos 90, e situaron o tema "The Nurse Who Loved Me" no número 10 da súa lista das 100 mellores cancións desa década.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Mar Branco

O **mar Branco** (en ruso, *Бе́лое мо́ре [Biéloye more])*; en finés, *Vienanmeri*) é un extenso golfo do mar de Barents (no océano Glacial Ártico), localizado na costa noroeste de Rusia. Atópase limitado pola península de Kanín ao nordeste, por Carelia ao oeste e pola península de Kola ao norte. Ten unha superficie aproximada duns 95.000&nbsp;km2. A maioría do ano atópase xeado.

O mar Branco ten catro grandes golfos ou baías no seu interior: na parte máis exterior, a baía de Mezén ao leste; no tramo interior as outras tres, a baía de Dviná ao sueste, o golfo de Onega ao sur e o golfo de Kandalakcha ao noroeste. No seu interior hai moitas illas, as maiores e máis importantes son a illa Morzhóvets e as illas Solovetsky, cun conxunto que foi declarado patrimonio da Unesco.

O porto de Arkhánguelsk, no fondo da baía de Dviná, é o porto máis importante do mar Branco e ademais, durante gran parte da historia de Rusia, foi o seu principal centro de comercio marítimo internacional. Na actualidade é unha base naval e de submarinos.

A canle Mar Branco-Báltico conecta o mar Branco co mar Báltico.

Todo o mar Branco son augas territoriais baixo soberanía rusa, bañan as súas augas a República de Carelia, a Óblast de Arkhanguelsk e a Oblast de Múrmansk.

## Clima 
miniatura|esquerda|Dúas fotografías satélite do mar Branco.
O verán dura desde principios de xuño a finais de agosto, aínda que na parte máis ao norte apenas dura un mes e medio.

A temperatura do mar varía de 0,5&nbsp;°C a -2&nbsp;°C en inverno e 12&nbsp;°C a 15&nbsp;°C no verán. O xeo aparece en outubro e forma carambos a partir de mediados de novembro. Algúns animais das rexións polares chegan aquí buscando refuxio: focas de Groenlandia, cans de mar e focas comúns.

A fusión do xeo comeza en abril e desaparece en maio. Non obstante, a causa dos ventos do norte, pódense encontrar carambos flotando até finais de xuño. Na primavera, baixo a acción do vento e as correntes cara ao sur, algúns animais son arrastrados nos carambelos de xeo cara ao océano, sendo así cazados polos habitantes das costas.

## Véxase tamén
Christian Karembeu

**Christian Lali Kake Karembeu**, nado en Lifou (Nova Caledonia) o 3 de decembro de 1970, é un exfutbolista&nbsp;francés de orixe kanaka. Xogaba de centrocampista defensivo e foi internacional coa selección francesa.

## Traxectoria 
Durante a súa carreira, Karembeu xogou no FC Nantes (1990-1995), no UC Sampdoria (1995-1997), no Real Madrid CF (1997-2000), no Middlesbrough FC (2000-2001), no Olympiakos (2001-2004), no Servette FC (2004-2005) e no SC Bastia (2005). Co equipo español gañou a Champions League no 1998 e no 2000. Foi un dos xogadores claves na consecución do título do 98.

### Selección nacional 
Karembeu foi internacional con Francia en 53 ocasións, marcando un só gol. Formou parte da histórica selección do país galo que acadou o triplete do Mundial de 1998, a Eurocopa do 2000 e a Copa Confederacións do 2001. Tamén estivo presente na Eurocopa de 1996.

Ademais, foi nomeado como mellor xogador da OFC en 1995 e 1998. A OFC reúne ás federacións de fútbol de Oceanía.

## Vida persoal 
O bisavó de Christian Karembeu, procedente de Nova Caledonia, foi un do cento de kanakas que foron levados a París en 1931 e expostos como "caníbales" polos franceses na Exposición colonial internacional de París. Máis tarde os "caníbales" foron intercambiados con Alemaña por algúns crocodilos. Por este motivo e polo pasado colonial francés non cantou nunca no campo o himno francés, A Marsellesa.

Karembeu casou coa modelo eslovaca Adriana Sklenaříková, que coñeceu nunha viaxe de avión. A parella separouse en marzo de 2011 e divorciáronse en decembro de 2012.

## Palmarés
### Club
;Nantes
*Ligue 1:  1994–95

;Real Madrid
*UEFA Champions League: 1997–98, 1999–00
*Copa Intercontinental: 1998

;Olympiacos
*Super Liga de Grecia: 2001–02, 2002–03

### Selección
;Francia
*Copa do Mundo: 1998
*Eurocopa: 2000

### Individual
*Futbolista do ano de Oceanía: 1995, 1998

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do xogador en bdfutbol.com
Álvaro Muñiz

**Álvaro Muñiz Mora** nado na Coruña o 17 de decembro de 1981, é un piloto de rally que compite no Súper Campionato de España de Rallys. Anteriormente competiu durante anos no Campionato de Galicia de Rallys e no antigo Campionato de España e en 2023 proclamouse campión da Copa de España de Rallys de Asfalto. Álvaro é neto e sobriño de pilotos. O seu tío José Mora foi campión galego en 1985 e 1986.

## Traxectoria 
Comezou con sete anos participando no mundo do radio control, e logrou varios títulos en competicións rexionais, nacionais e internacionais. No 2009 fichou polo Nupel Rally Team onde compite cun Mitsubishi Lancer Evo X no campionato de España para logo debutar cun Ford Fiesta R2. En 2010 correu cun Ford Fiesta S2000, e tras desfacerse o equipo fíxose cun Citroën C2 R2 Max.

No 2011 pasou a formar parte do equipo de Sergio Vallejo, e correu o campionato de España cun Lotus Exige, co que conseguiu o seu primeiro podio nacional no Rally RACE Comunidad de Madrid.
 
## Palmarés 
* Campión de España de Terra Producción, 2008.
* Campión Galego de Karting, 2007 e 2008.
* Campión Galego de Resistencia Karting 2005.

### Resultados Campionato de España 
### Resultados Campionato galego 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Solloso, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez

**Solloso** é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Leva deshabitado desde 2024.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares do Freixo
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
O Torrillón

O topónimo **O Torrillón** pode referirse a:

;En Galiza
***O Torrillón**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Torrillón**, lugar da parroquia da Rigueira, no concello de Xove.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Torrillón

O topónimo **Torrillón** pode referirse a:

;En Galiza
***Torrillón**, lugar da parroquia de Adelán, no concello de Alfoz;
***Torrillón**, lugar da parroquia de Támoga, no concello de Cospeito.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Torrullón**, lugar da parroquia de Recaré, no concello do Valadouro.
Instituto de Literatura Maxim Gorki

O **Instituto de Literatura Maxim Gorki** é un centro de ensino superior de Moscova, en Rusia, dedicado ás humanidades e máis especificamente á creación e tradución literaria  que se fundou en 1933 por iniciativa de  Maxim Gorki, co nome de **Universidade de Tarde dos Traballadores** e que recibiu o seu actual nome logo da morte de Gorki en 1936. Pódense realizar os cursos de forma presencial ou a distancia.

## Alumnos
*Chinghiz Aitmatov (novelista)
*Bella Akhmadulina (poeta)
*Maria Arbatova (escritora)
*Viktor Astafyev (novelista)
*Yuri Bondarev (escritor)
*Nambaryn Enkhbayar (novelista, foi presidente de Mongolia entre 2005 e 2009)
*Alexander Galich (poeta)
*Rasul Gamzatov (poeta)
*Anatoli Gavrilov (escritor)
*Boris Golovin (poeta)
*Fazil Iskander (novelista
*Ismail Kadare (escritor)
*Oleg Khafizov (escritor)
*Oleg Pavlov (escritor)
*Hovhannes Shiraz (poeta)
*Viktor Pelevin (novelista
*Viktor Rozov (dramaturgo)
*Yuri Trifonov (escritor)
*Evgenii Evtushenko (escritor)
*Pavel Basinsky (crítico literario)
*Vasili Belov (escritor)
*Yuri Bondarev (escritor)
*Yevgeny Dolmatovsky (poeta)
*Yuri Kazakov (escritor)
*Anatoli Kim (escritor)
*Renata Verejanu (poeta)
*Yuri Kuznetsov (poeta)
*Nikolay Rubtsov (poeta)
*Drago Siliqi (escritor)
*Konstantin Simonov (escritor)

## Notas
Felix in Hollywood

***Felix in Hollywood*** é unha curtametraxe de 1923 de Felix o Gato. Nesta, Felix diríxese a Hollywood para encontrarse con Charlie Chaplin, Douglas Fairbanks, William S. Hart, Will Hays, Snub Pollard e Ben Turpin. Esta considerada como a quincuaséxima das 50 mellores películas de animación de todos os tempos, segundo unha lista feita por expertos no tema en 1994.

É tamén a primeira vez na historia que se lle dá vida animada a personaxes célebres de Hollywood.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* *Felix in Hollywood* na IMDb
Die Abenteuer des Prinzen Achmed

***Die Abenteuer des Prinzen Achmed*** é unha película animada de longa duración de 1926 realizada pola animadora alemá Lotte Reiniger. É a longametraxe animada máis antiga que se conserva. Realizouse coa técnica de animación de siluetas que Reiniger inventara, consistente en manipular recortes de cartón e láminas finas de chumbo baixo unha cámara. A técnica que empregou para a cámara é similar ás sombras do Wayang. A película orixinal estaba coloreada. A historia está baseada en elementos tomados de As mil e unha noites, especialmente *A historia do príncipe Ahmed e a fada Paribanou*, que aparece en *The Blue Fairy Book* de Andrew Lang. Coa axuda de Aladino, a Bruxa da Montaña de Fogo e un cabalo máxico, o protagonista loita contra un meigo africano para conseguir a man de Peri Banu.

## Notas
O Cotelo, As Pontes de García Rodríguez, As Pontes de García Rodríguez

**O Cotelo** é un lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba despoboado.
## Lugares e parroquias 
### Lugares das Pontes de García Rodríguez 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
Oza Juvenil Sociedad Deportiva

O **Oza Juvenil Sociedad Deportiva** é un club de fútbol galego da zona de Monelos e o Barrio das Flores, na cidade da Coruña. Fundouse en 1947 e compite na Terceira Autonómica de Galicia.

## Datos do club
### Historial na liga
|valign="top" |

|valign="top" |

|}

## Palmarés
***Copa da Coruña** (2): 1953, 1970

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina do club en A.F.A.C.
Sporting Universidade

O **Sporting Universidade**, de nome oficial **Sporting Universidad da Coruña Club de Fútbol**, foi un club de fútbol galego da cidade da Coruña. En 2014 o club foi absorbido polo Atlético Coruña Club de Fútbol xunto co Montañeros Club de Fútbol. Durante a tempada 2015-16 o club utilizou o equipamento do Atlético Coruña e acadou o ascenso á Primeira Autonómica de Galicia. En 2016 cesou a súa actividade e a súa praza foi herdada polo Montañeros, agora renomeado Atlético Coruña Montañeros Club de Fútbol.

## Tempada a tempada
## Notas
## Palmarés
* **Segunda Autonómica de Galicia** (1): 2015/16

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Polo (vestimenta)

[miniatura|200px|Cabeza feminina levando un polo. Bronce da segunda metade do século VII a.C., de [Illa de Creta|Creta.]]

O **polo** ou **polos** (do grego antigo πόλος, *pólos*, en plural *poloi*) é un gorro ou coroa cilíndrica que usaban as deusas mitolóxicas do Antigo Oriente Próximo e Anatolia, e adoptado polos antigos gregos para representaren ás deusas nai Rea, Cibeles e Hera.

A palabra tamén significaba, entre outras cousas, "eixe da esfera celestial", e "polo deste eixe"., e deste termo é de onde derivan os polos celestes e, en cosecuencia, os xeográficos, os eléctricos e os magnéticos.

A miúdo estaba aberta pola parte superior cos cabelos caendo sobre os lados; outras, como un bonete alto e torreado, como unha coroa mural ou, simplemente, podía ter a forma dun anel alto.

Durante a época clásica, as mulleres mortais non parece que levaran polos (*poloi*), pero son comúns en estatuas de terracota de mulleres da época micénica, polo que a súa representación en estatuas de deusas pode ser visto como un arcaísmo deliberado.

Algúns polos parece que estaban feitos con tecido, aínda que o material usado non está claro. Non se encontrou ningún en escavacións arqueolóxicas, o que suxire que non estaban feitos de metal.

## Notas
Enamina

miniatura|125px|Estrutura xeral dunha enamina.
Unha **enamina**, en química orgánica, é un composto coa estrutura xeral R2C=CR-NR2.

A palabra "enamina" deriva do afixo *en* (usado como sufixo característico dos alquenos, indicando dobre enlace), e a raíz *amina*. Esta denominación pode compararse coa dun enol (*en* de alqueno + *ol* de alcohol). De feito, as enaminas poden considerarse como os análogos con nitróxeno dos enois.

## Obtención 
As enaminas son o produto da reacción de condensación (con perda de H2O) dun aldehido ou cetona enolizables cunha amina secundaria . Polo contrario, se reaccionan con  amoníaco ou aminas primarias o produto final sería unha imina. Na reacción, unha vez que se produce a adición da amina secundaria, a perda de auga ten lugar por abstracción do protón do carbono en α ao carbonilo.

:R2CH-CHO + R'2NH \leftrightharpoons R2C=CH-NR'2 + H2O

O equilibrio desprázase cara á enamina eliminando a H2O do medio por medio dunha destilación azeotrópica ou axentes deshidratantes.

## Reactividade 
As enaminas poden actuar como nucleófilos, de forma similar a un enolato, por exemplo en reaccións de alquilación, en reaccións de tipo aldólico ou en adicións nucleófilas conxugadas. Nestes casos de aplicación en sínteses adoitan usarse aminas secundarias cíclicas, como por exemplo a pirrolidina, para formar a enamina a partir do aldehido ou cetona.

A enamina, nas iminas, tamén é a forma tautomérica minoritaria no equilibrio tautomérico que se establece imina-enamina, análogo ao ceto-enólico.

:R2CH-CR=NR \leftrightharpoons R2C=CR-NHR

## Notas
Volkswagen Polo

O **Volkswagen Polo**, coñecido tamén por **Polo**, é un automóbil de turismo do *segmento B* producido polo fabricante alemán de automóbiles Volkswagen.

É un cinco prazas con motor dianteiro transversal e tracción dianteira, que ten como principais rivais no mercado o Fiat Punto, o Ford Fiesta, o Renault Clio e o SEAT Ibiza.

O Polo leva xa cinco xeracións, lanzadas nos anos 1975, 1981, 1994, 2001 e 2009, respectivamente; as catro primeiras foron reestilizadas en 1979, 1990, 1999 e 2005.

O Polo existiu con carrocerías *hatchback* de tres e cinco portas, *sedán* de dúas e catro portas e *familiar* de cinco portas.

Actualmente este modelo fabrícase nas plantas de Pamplona (España), Shanghai (China), Uitenhage (Suráfrica), Pune (India) e Kaluga (Rusia).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Volkswagen Alemaña - Datos técnicos do Volkswagen Polo 05.03.2008  
* Sitio web oficial de España do Volkswagen Polo 
* Sitio web oficial internacional do Volkswagen Polo
Praias da provincia da Coruña

[miniatura|Costa da [provincia da Coruña.]]

Esta é unha lista parcial das máis de 360 **praias da provincia da Coruña** dos concellos litorais de: Ares, Arteixo, Bergondo, Boiro, Cabana de Bergantiños, Cabanas, Camariñas, Carballo, Cariño, Carnota, Cedeira, Cee, Corcubión, A Coruña, Dumbría, Ferrol, Fisterra, A Laracha, Laxe, Malpica de Bergantiños, Mañón, Miño, Mugardos, Muros, Muxía, Noia, Oleiros, Ortigueira, Outes, Ponteceso, Pontedeume, Porto do Son, A Pobra do Caramiñal, Rianxo, Ribeira, Sada e Valdoviño.

## Lista 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Praias da provincia de Lugo
*Praias da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas
*Localizador de recursos de Turgalicia.
*BlueFlag.org
AJ10

miniatura|Unha segunda etapa dun foguete Delta II, co seu motor AJ10-118K.
**AJ10** é o nome dunha familia de motores foguete hipergólicos que consomen ácido nítrico e UDMH, construídos por Aerojet e usados en diferentes foguetes.

## Historia 
O motor AJ10 orixinal, denominado AJ10-37, foi deseñado para o seu uso co foguete Vanguard e máis tarde foi desenvolvido en versións para ser usadas nos foguetes Able (AJ10-41 e AJ10-42) e Delta.

#### Características 
*Diámetro: 0,84 m

#### Características 
*Diámetro: 1,4 m

#### Características 
*Diámetro: 0,84 m

#### Características 
*Diámetro: 0,84 m

#### Características 
*Diámetro: 1,40 m

#### Características 
*Diámetro: 1,40 m

#### Características 
*Pulo: 43,41&nbsp;kN

#### Características 
*Pulo: 43,41&nbsp;kN

### AJ10-118K 
Usado na etapa superior do foguete Delta K. Voou entre 1982 (estrenándose no voo Delta 164) e 1989 e alimentábase de tetróxido de nitróxeno e Aerozine 50.

#### Características 
*Diámetro: 1,70 m

#### Características 
*Pulo: 9,80&nbsp;kN

#### Características 
*Pulo: 97,50&nbsp;kN

#### Características 
*Diámetro: 1,53 m
*Pulo: 35,60&nbsp;kN
*Impulso específico: 311 s
*Tempo de combustión: 440 s
*Masa: 110&nbsp;kg
*Presión da cámara de combustión: 7 bar
*Número de lanzamentos: 80

## Notas 
## Véxase tamén
Xosé Carlos Sierra Rodríguez

**Xosé Carlos Sierra Rodríguez**, nado en Pontevedra o 22 de marzo de 1950, é un historiador e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Historia na Universidade de Santiago de Compostela e a Universidade de Valladolid. Foi profesor axudante de Prehistoria e Antropoloxía no Colexio Universitario de Ourense e na Facultade de Xeografía e Historia de Santiago de Compostela. Desde 1985 pertence ao corpo facultativo de conservadores de museos do Estado. Foi conservador do Museo Etnolóxico de Ribadavia, do que foi despois director. Dirixiu o Museo das Peregrinacións de Santiago de Compostela e foi subdirector xeral de Museos e Patrimonio Histórico e Documental. En setembro de 2005 foi nomeado delegado da Consellería de Cultura e Deporte en Ourense e en 2008 secretario xeral da Consellaría de Cultura e Deporte.

É curmán do dermatólogo Xavier Sierra.

## Obras 
* *Sobre la tecnología del Bronce Final en los talleres del N.O. hispánico*, 1978.
* *El depósito del bronce final de Samieira*, 1984.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo
Alfredo Bonanno

**Alfredo Bonanno** nado en Catania en 1937, é un anarquista italiano, un dos grandes teóricos do anarquismo insurreccionalista.

## Obra
Libros:
* *The Anarchist Tension*
* *And We Will Still Be Ready To Storm The Heavens Another Time: *Against Amnesty*
* *Armed Joy*
* *A Critique of Syndicalist Methods*
* *For An Anti-authoritarian Insurrectionalist International*
* *From Riot to Insurrection: Analysis for an anarchist perspective against post-industrial capitalism*
* *The Insurrectional Project*
* *Let’s Destroy Work, Let’s Destroy the Economy*
* *Locked Up*
* *Propulsive Utopia*
* ''Worker's Autonomy''

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Anarquismo insurreccionalista

### Ligazóns externas
* Alfredo Bonanno
* Anarchist Library - Alfredo Bonanno
Polo (indumentaria)

[200px|miniatura|Un polo de [Lacoste.]]
Un **polo** é unha peza de vestir de punto, para o tronco, que chega até a cintura, e ten a mesma forma que unha camisa de manga curta.

Tipicamente ten unha abertura dianteira con dous ou tres botóns para axustar no colo, que ás veces se substitúen por unha cremalleira; pode ter tamén un pequeno bolso.

É unha peza tanto do vestiario masculino como do feminino. Na moda actual, para os homes, este tipo de peza está considerada como máis informal que unha camisa, pero máis de vestir que unha camiseta.

## Etimoloxía 
O nome *polo* vén de que é a peza usada polos xogadores deste deporte. O nome vén do inglés, que á súa vez o tomou do tibetano *pholo*, que significa pelota.

## Historia 
O *polo* foi *inventado* polo tenista francés René Lacoste (1904–1996), alcumado *O Crocodilo*, como camisa para xogar a aquel deporte. Á súa retirada das competicións, en 1933, fundou, con André Gillier, a empresa de roupa *La Chemise Lacoste* (hoxe Lacoste). André Gillier foi realmente o inventor do polo e do tecido de punto que lle deu a fama a esta marca.

Moi de moda nos anos 1990, séguese usando como camisa deportiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kapferer, Patricia, e Tristan Gaston-Breton (2002): *La Légende Lacoste*. Le Cherche Midi. ISBN 2-86274-911-7 
* Kapferer, Patricia, e Tristan Gaston-Breton (2008): *Le Style René Lacoste*. L'Équipe. ISBN 2-915535-69-8
* Surhone, Lambert M., Miriam T. Timpledon e Susan F. Marseken (2010): *Polo Shirt*. VDM Verlag Dr. Mueller e.K. ISBN 6130428464

### Outros artigos 
* Camisa
* Camiseta

### Ligazóns externas 
* *20 minutes.fr*, 23 de agosto de 2011, "Des produits toxiques dans les vêtements de 14 grandes marques 
* *Libération*, 6 de setembro de 2011, "Lacoste ne veut plus voir Anders Behring Breivik avec un croco"
Gacela (homónimos)

**Gacela** pode referirse a:

*O animal denominado **gacela**.
*A linguaxe de programación **GaCeLa**.
*O xénero poético de orixe árabe chamado **Gazal** ou *Gazel* (tamén escrito *ghazal* ou *ghazel*).
Vita brevis

***Vita brevis*** é un libro de Jostein Gaarder publicado en 1996.

## Argumento 
A historia sobe a carta que escribe Floria Emilia, unha muller que foi parella de Santo Agostiño, de quen aínda non ideas claras sobre o seu futuro. Floria reclama na súa carta a seu ex-amante que deixou o mundo e de falar de cousas bonitas, como se fosen odioso para a alma.

Floria e Agostiño coñecéronse a través dun amigo que tiñan en común, era o amor a primeira vista. Ela dixo que o home era un amoroso, romántico e apaixonado, mais moi influenciado pola súa nai, que só quería que fose cura e que invertese na súa "próxima vida". Eles viviron varios anos e tiveron un fillo: Adeodato.

Agostiño déixaa para se facer un sacerdote e leva Adeodato consigo, e renuncia ao amor á súa muller polo amor de deus. El quere gañar o dereito de ir para o ceo, e escribe as súas confesións nas que fala sobre as súas novas crenzas e o seu pasado,do que non pon moito. Nas súas confesións fala do que gozaban os amigos cando eu era mozo e que a amizade é moi importante, tamén di que de todos os pecados que cometera eran menores, sen importancia, non fala de seu pasado con Floria.

Ela escribiu varias cartas nas que critica as súas palabras, especialmente nega que Agostiño viviu o seu amor por ela como un obstáculo para o amor de Deus. Ela quere convencelo de que o seu tempo xuntos, non era algo malo. El insiste en que é posible amar a Deus, a crer que é bo, e rexeitar tanto o mundo que el creou. Que a vida é curta e hai que ter o noso tempo para gozar de todo o que pode ofrecer: alimentos, flores, amor... Ela di que perdeu a vida en algo que non existe.
Ela recorda que Santo Agostiño non quería a Xesús. Ademais, críticas moi duras, el rexeitou a súa vida anterior. Isto foi considerado pecado porque el non era célibe, a Emila Floria dóelle e teme que Agostiño considera a morte do seu fillo como un alivio para el, porque o neno era como "froito do pecado".

O episodio é unha combinación de formas exuberantes: murmurar, abrazar a tenramente, cheirar o cabelo dela, traspasado pola idea de "vita brevis", cuxa complementariedade é obvia "carpe diem", é dicir: porque a vida é curta, temos que vivir cada día con intensidade. Pero vai máis aló: demostra que a renuncia de Santo Agostiño é unha renuncia de egoísta: el foi expulsado da súa man e no corazón só para o beneficio da súa propia alma. Jostein Gaarder di no prólogo que atopou o manuscrito nun vello libro nunha Liberia de Bos Aires e que é autentico. Tamén di que a Igrexa nega que a autenticidade e a existencia da Carta de Floria Emilia San Agostín, incluíndo a relación entre os dous.
Batiscafo

[miniatura|dereita|250px|[Batiscafo Trieste.]]
Un **batiscafo** é un pequeno **vehículo de inmersión profunda** (ou **DSV** do seu nome en inglés, *Deep Submergence Vehicle*) somerxíbel, especialmente deseñado para chegar a grandes profundidades baixo o océano, soportando a enorme presión da auga. Son pequenos submarinos tripulados con propulsión autónoma que permiten alcanzar grandes profundidades no mar, con fins militares ou científicos.

Estes vehículos subacuáticos normalmente están equipados con cámaras e diversos equipos tecnolóxicos que lles permiten rexistrar, medir e incluso rescatar obxectos do fondo mariño, como restos de barcos e submarinos naufragados.

Componse dunha cabina similar á dunha batisfera suspendida baixo un depósito cheo dalgún líquido que sexa máis lixeiro que a auga, como a gasolina. A propulsión proporciónana uns motores alimentados por unha batería eléctrica.

O batiscafo foi inventado por Auguste Piccard, e a primeira inmersión, sen tripulantes e con piloto automático, levouse a cabo en augas do arquipélago de Cabo Verde, en 1948, e estivo a cargo do batiscafo FNRS-2, que logrou descender a 1.080 m de profundidade. Piccard tamén cuñou o nome *batiscafo*, tirándoo das palabras do grego antigo βαθύς *bathýs* ('profundidade') e σκάφος *skáphos* ('nave').

Realizaron numerosas probas e melloras e, en setembro de 1953, Piccard e a súa tripulación lograron descender a 3.150 m co novo batiscafo, batiscafo Trieste, construído en Italia que, en 1959, logrou descender até os 5.486 metros de profundidade e, un ano despois, ós 10&nbsp;916 m en augas de Guam, permanecendo media hora no fondo do océano.

Máis tarde construíuse o batiscafo francés *"Arquimedes"*, capaz de explorar profundidades de até 11&nbsp;000 m e que, en 1962, alcanzou os 9.500 m na fosa das illas Kuriles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aboulker, Axel (2012): *Le Sous-marin *Archimède*. 1932-1952*. Rennes: Marines Éditions. ISBN978-2357430587
* Picard, Claude (2006): *Les Sous-marins de 1 500 tonnes*. Rennes: Marines Editions. ISBN 2-915379-55-6

### Ligazóns externas 
* L'*Archimède*
Turangi

**Turangi** é unha pequena cidade na beira oeste do río Tongariro. Forma parte da rexión de Waikato.

Foi construída para dar cabida aos traballadores do Sistema Eléctrico de Tongariro e deseñada como un pequeno centro de servizos para as plantacións forestais exóticas ao sur do lago Taupo e para os turistas. É coñecida pola pesca da troita.

## Localización 
Turangi está situada no extremo sur do lago Taupo, a 50 quilómetros e de 40 minutos en coche ao sueste de Taupo, na meseta volcánica da Illa Norte e a 40 minutos en coche da pista de esquí do Monte Ruapehu Whakapapa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio do Consello do Distrito
* Sitio Oficial
Arena Khimki

O **Arena Khimki** é un estadio de fútbol de Khimki, Rusia.

Foi inaugurado o 20 de setembro de 2008 como sede do club de fútbol FK Khimki da primeira división rusa. Dende 2009 o Dinamo Moscova disputa nel os seus encontros oficiais durante as obras que está realizando no seu propio estadio, o Dynamo Stadium.

Porén, cando o Khimki foi relegado da Primeira División Rusa deixou este estadio polo *Estadio Rodina*, de apenas 5000 prazas. Ese foi no que o CSKA Moscova se trasladou a este estadio, onde xoga os encontros oficiais como local dende entón.

O Arena Khimki é o único estadio de Rusia que utiliza tecnoloxía SGL. No inverno de 2010 o Arena Khimki converteuse tamén no primeiro estadio en equiparse cun sistema Prozone.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxe do estadio
* Páxina oficial
Penélope

**Penélope** (en grego *Πηνελόπη*) é unha personaxe da *Odisea*, un dos dous grandes poemas épicos atribuídos a Homero (o outro é a *Ilíada*).
miniatura|Odiseo e Penélope.
Penélope é a esposa do personaxe principal, o rei de Ítaca Odiseo (ou Ulises). Ela espera durante vinte anos o retorno do seu home da Guerra de Troia. Por esta razón considérase como un símbolo da fidelidade conxugal. Era filla de Icario e a súa esposa Periboea

Mentres o seu esposo está fóra, Penélope é pretendida por múltiples homes. Para manter a súa castidade ante a ausencia do seu marido, esta idea un gran plan. Dilles aos pretendentes que aceptará a desaparición de Odiseo, coa consecuente promesa dun novo enlace, cando remate de tecer un sudario, para cando falecese o ex rei Laertes, no que estaba traballando. Para manter o maior tempo posible este tecido en elaboración, procura desfacer pola noite o que creou durante o día, e desta xeito soporta os 20 anos, até que unha das súas servas a descobre e conta a verdade.

Ela entón propúxolle outra condición ao seu pai, que quería que casase. Coñecendo a dureza do arco de Odiseo, afirmou que casaría co home que o conseguise encordoar. De entre todos os pretendentes, apenas un labrego humilde conseguiu realizar a proeza. Inmediatamente este labrego revelou ser Ulises, disfrazado despois do seu retorno, e así Odiseo mata e espanta aos pretendentes e queda con ela. Penélope e Ulises tiveron só un fillo chamado Telémaco.

## Outras lendas sobre Penélope 
Hai diversas lendas que contan o que ocorreu despois do retorno de Odiseo a Ítaca, recopiladas en breves resumos na *Biblioteca mitolóxica* de Apolodoro (*Epítome* vii.34).

* O seu marido Odiseo foise a Tesprocia a realizar unha serie de sacrificios que lle encomendara Tiresias (Odisea, XI) e acabou casando coa raíña Calídice. Unha vez morta esta, Odiseo regresou a Ítaca e descubriu que Penélope dera a luz a Poliportes. Tempo despois, Telégono -fillo de Circe e Odiseo- chegou a Ítaca e matou, sen saber que era o seu pai, a Odiseo. Cando o descubriu, arrepentido, levou o cadáver do seu pai e a Penélope até Circe: alí, ela casou con Telégono e Telémaco con Circe, a cal fixo que o seu novo marido e Penélope foran inmortais.
* Penélope foi seducida por Antínoo e por iso Odiseo devolveulla ao seu pai -Icario- e foi nai de Pan xunto a Hermes.
* Penélope foi seducida por Antínoo e por iso Odiseo matouna.

## Véxase tamén
Inol

[miniatura|dereita|O [etinol é o inol ou alquinol máis simple que existe.]]
miniatura|dereita|Fórmula do etinol.
miniatura|dereita|Fórmula do acetilenodiol (ou etinodiol), un inodiol.
miniatura|dereita|Estrutura molecular dun inolato.
En química chámase **inol** ou **alquinol** a un alquino (hidrocarburo cun triplo enlace entre carbonos) que leva un grupo hidroxilo unido a un dos carbonos do triplo enlace. Os anións desprotonados dos inois ou alquinois denomínanse **inolatos**.

Un inol pode levar dous hidroxilos unidos, un en cada carbono do triplo enlace, e nese caso recibe o nome de **inodiol**. Só existe un inodiol posible, o acetilenodiol.

## Inolatos 
Os **inolatos** son compostos químicos cun osíxeno cargado negativamente unido a unha función alquino. Foron sintetizados por primeira vez en 1975 por Schöllkopf e Hoppe por medio da fragmentación *n*-butilitio do 3,4-difenilisoxazol.

Sinteticamente, compórtanse como precursores de cetenas ou sintóns.

## Tautomería inol-cetena 
Os inois poden interconverterse coas cetenas por tautomería. A forma inol é xeralmente inestable e pouco duradeira, e cambia rapidamente a cetena. Isto débese a que o osíxeno é máis electronegativo ca o carbono e así forma enlaces covalentes máis fortes. Por exemplo, o etinol interconvértese rapidamente coa etenona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enol
* Alcohol
Compresor

Un **compresor** pode ser:

*Un **compresor de gas** que traballa aportándolle enerxía a un fluído compresible. Esta enerxía é adquirida polo fluído en forma de enerxía cinética e presión (enerxía de fluxo).
*Un **compresor de son** é un procesador electrónico de son destinado a reducir a marxe dinámica dun sinal.
*En informática, un **compresor dixital** é un programa informático empregado para reducir o tamaño dun ficheiro.
Tonelada de refrixeración

[miniatura|200px|[Unidade de tratamento de aire de 5 **TR**.]]
A **tonelada de refrixeración (TRF)** é a unidade nominal empregada nalgúns países, especialmente de Norteamérica, para referirse á capacidade de extracción de carga térmica (arrefriamento) dos equipos frigoríficos e de aire acondicionado. Pode definirse como a cantidade de calor latente absorbida pola fusión dunha tonelada de xeo sólido puro en 24 horas. Nos equipos, isto equivalería a unha potencia capaz de extraer 12.000 BTUs por hora, o que no Sistema Internacional de Unidades (SI) equivale a 3.517 W (3,517&nbsp;kW).

Se partimos de que para converter unha libra de xeo nunha libra de auga líquida se precisan 144 BTU's, e de que unha tonelada equivale a 2.000 libras, ao multiplicar 144 por 2.000, temos que durante o proceso absorberanse 288.000 BTUs do ambiente (Ver Transmisión de calor). Para os efectos de converter esta valor nunha medida nominal, considerouse un período de 24 horas, polo que ao dividir os 288.000 BTUs polas 24 horas, o resultado é: 288.000/24 = 12.000 BTU/h.

Non obstante, aínda ser unha unidade chamada a desaparecer coa adopción global do SI, actualmente séguese empregando de maneira convencional. O cambio estase dando de forma gradual, pois os fabricantes e enxeñeiros agora especifican a capacidade dos equipos tanto en BTU/h como en Watts, mentres que algúns xa só o fan en Watts.
Telémaco

Na mitoloxía grega, **Telémaco** (en grego antigo Τηλέμαχος *Têlémakhos*, traducido literalmente como ‘o loitador a distancia’) é o fillo de Odiseo (tamén coñecido como Ulises) e de Penélope, sendo un personaxe que aparece na *Odisea* de Homero.

Telémaco era cativo cando seu pai foi á Guerra de Troia, e nos seus case vinte anos de ausencia, creceu sen el. Despois de que os deuses en asemblea decidiran que Odiseo debía volver á súa casa desde a illa de Oxixia, Atenea, adoptando a aparencia de Mentes, rei dos tafios, foi a Ítaca e advertiulle a Telémaco que expulsase da súa casa aos molestos pretendentes de súa nai e se dirixise a Pilos e a Esparta co fin de reunir información sobre o seu pai.

Telémaco seguiu o consello, pero os pretendentes negáronse a abandonar a súa casa e Atenea, aínda coa forma de Mentes, acompañouno a Pilos. Alí foron recibidos hospitalariamente por Néstor. Unha filla de Néstor, Policasta, bañou a Telémaco, e o seu fillo Pisístrato durmiu con el e logo guiouno a Esparta. De novo Menelao recibiuno amablemente e comunicoulle a profecía de Proteo sobre Odiseo: que estaba sendo retido contra a súa vontade pola ninfa Calipso.

Desde Esparta, Telémaco regresou a casa, e unha vez alí, encontrou ao seu pai co seu fiel porqueirizo Eumeo. Non obstante, Atenea metamorfoseara a Odiseo en mendigo, así que Telémaco non recoñeceu ao seu pai senón máis tarde, até revelarlle este a súa identidade. Pai e fillo acordaron entón castigar aos pretendentes; e cando acabaron con eles ou os dispersaron, Telémaco acompañou ao seu pai a ver ao seu ancián avó Laertes.

Nas tradicións posteriores a Homero, recóllese que Palamedes, cando intentaba persuadir a Odiseo para que se unise aos gregos contra Troia e este finxía imbecilidade, puxo ao mozo Telémaco ante o arado co que Odiseo se afanaba. Segundo algunhas fontes, Telémaco foi o pai de Persépole e do poeta Homero con Policasta (ás veces chamada Epicasta), filla de Néstor, e de Ptoliportes con Nausícaa, filla de Alcínoo. Outros contan que foi inducido por Atenea para casar con Circe, e que con ela foi pai de Latino, ou que casou con Casífone, unha filla desta, pero nunha disputa coa súa sogra matouna, polo que á súa vez Casífone matouno a el. Unha versión afirma que Odiseo, debido a unha profecía sobre que o seu fillo era perigoso para el, desterrouno de Ítaca. Servio fai a Telémaco o fundador da cidade de Clusium en Etruria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tempada 1999-00 da NBA

A **tempada 1999-00 da NBA** foi a 54ª da historia da National Basketball Association. A tempada rematou cos Los Angeles Lakers gañando o campionato tras gañar aos Indiana Pacers por 4-2.

## Cambios de adestrador 
## Tempada regular 
A tempada regular comezou o 2 de novembro de 1999, e rematou o 19 de abril de 2000. Os San Antonio Spurs acadaron a mellor porcentaxe de vitorias da tempada regular, con 58 partidos gañados de 82 disputados.

### Por división 
;División Atlántico

;División Central

;División Medio-Oeste

;División Pacífico

### Por conferencia 
;Conferencia Leste

;Conferencia Oeste

## Playoffs 
O campión da edición 1999-2000 da NBA foi o **Los Angeles Lakers**.

## Estatísticas 
### Galardóns individuais 
***MVP da Tempada:** Shaquille O'Neal, Los Angeles Lakers
***Rookie do Ano:** Elton Brand, Chicago Bulls e Steve Francis, Houston Rockets
***Xogador Defensivo do Ano:** Alonzo Mourning, Miami Heat
***Sexto Home do Ano:** Rodney Rogers, Phoenix Suns
***Xogador máis mellorado:** Jalen Rose, Indiana Pacers
***Adestrador do Ano:** Doc Rivers, Orlando Magic
***Executivo do Ano:** John Gabriel, Orlando Magic
***Xogador máis deportivo:** Eric Snow, Philadelphia 76ers

### Equipos ideais 
;Primeiro quinteto ideal.

;Segundo quinteto ideal.

;Terceiro quinteto ideal.

;Primeiro quinteto defensivo.

;Segundo quinteto defensivo.

;Primeiro quinteto de Rookies.

;Segundo quinteto de Rookies.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* National Basketball Association

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da NBA 
* Tódolos datos sobre a tempada 1999-00 da NBA
Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia

miniatura|MIT 2003. Teatro infantil na rúa. Praza Maior de Ribadavia
A **Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia** (**MIT**) é o festival internacional de teatro máis importante do teatro galego. Naceu no ano 1984 alentado pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, co afán de crear un espazo de exhibición e un encontro escénico internacional, como continuación das Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia celebradas entre 1973 e 1981.

Celébrase no mes de xullo na localidade ourensá de Ribadavia en diversos espazos de exhibición: Auditorio do Castelo, Igrexa da Madalena, Casa da Cultura, rúas etc. Estivo dirixida por Rubén García Fernández e na actualidade o seu director é por Roberto Pascual.

A MIT foi galardoada co Premio da Cultura Galega da Xunta de Galicia, na modalidade de Artes Escénicas, no ano 2013. Tamén recibiu outros recoñecementos como o Premio Bianual da FEGATEA (Federación Galega de Teatro Afeccionado) en 2014 ou o Premio da AELG (Asociación de Escritores en Lingua Galega) no ano 2009.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da MIT Ribadavia