Sistema visual

miniatura|305x305px|O ollo humano (sección horizontal).O **sistema visual** é a parte do sistema nervioso central que dá ós organismos a habilidade de procesar o detalle visual, así como habilitando varias funcións de resposta de non imaxes. Detecta e interpreta información dende a luz visíbel para construír unha representación do ambiente que o rodea. O sistema visual leva a cabo un número de tarefas complexas, incluíndo a recepción de luz e a formación de representacións monoculares, a construción dunha percepción binocular nuclear dende un par proxeccións de dúas dimensións, a identificación e caracterización de obxectos visuais, a avaliación de distancias entre obxectos, e a guía dos movementos do corpo en relación ós obxectos vistos. O proceso psicolóxico de información visual é coñecido como percepción visual, a falta da cal é chamada cegueira.
## Visión xeral do sistema 
miniatura|Este diagrama fai un seguimento lineal (a non ser que se indique o contrario) rastrexando as proxeccións de todas as estruturas coñecidas que permiten a visión dos seus extremos relevantes no cerebro humano. Fai clic para ampliar a imaxe.
esquerda|miniatura|300x300px|Representación das vías ópticas de cada un dos 4 cuadrantes de visión para os dous ollos simultaneamente.

### Mecánica 
Xuntos, a córnea e a lente refractan a luz nunha pequena imaxe e íllaa na retina. A retina transduce esta imaxe en pulsos eléctricos usando bastonetes e conos. O nervio óptico leva entón estes pulsos a través do conduto óptico. Ao chegar ao quiasma óptico as fibras nerviosas decusan (a esquerda vólvese á dereita). A continuación, as fibras ramifican e terminan en tres lugares.

### Neural 
A maioría das fibras do nervio óptico rematan no núcleo xeniculado lateral (LGN). Antes de que o LGN reenvíe os pulsos a V1 do córtex visual (primaria), mide o rango de obxectos e marca cada obxecto principal cunha etiqueta de velocidade. Estas etiquetas predín o movemento do obxecto.

O LGN tamén envía algunhas fibras a V2 e V3.

V1 realiza a detección de bordos para comprender a organización espacial (inicialmente, 40 milisegundos en, centrándose incluso en pequenos cambios espaciais e de cor. 100 milisegundos despois, ao recibir a información traducida de LGN, V2 e V3, tamén comeza a centrarse na organización global). V1 tamén crea un mapa de relevancia de abaixo cara a arriba para guiar a atención ou o cambio de mirada.

V2 tanto cara a adiante (directa como vía pulvinar) impulsa a V1 e recíbeas. Pulvinar é responsable da saccade e da atención visual. V2 cumpre a mesma función que V1, pero tamén manexa contornos ilusorios, determinando a profundidade comparando os pulsos esquerdo e dereito (imaxes 2D) e a distinción do primeiro plano. V2 conéctase a V1 - V5.

V3 axuda a procesar o "movemento global" (dirección e velocidade) dos obxectos. V3 conéctase con V1 (débil), V2 e córtex temporal inferior.

V4 recoñece formas sinxelas e recibe entradas de V1 (forte), V2, V3, LGN e pulvinar.

As funcións do V5 son similares ás dos outros V, con todo, integra o movemento de obxectos locais a un movemento local global dun nivel complexo. V6 funciona en conxunto con V5 e unha análise de movemento. O V5 analiza o movemento propio, mentres que o V6 analiza o movemento dos obxectos en relación a un fondo. A entrada principal de V6 é V1, coa entrada de V5. O V6 capta o mapa topográfico da visión. V6 está desconectado da rexión que o rodea (V6A). V6A ten conexións co movemento dos brazos do vórtice, incluíndo o córtex premotor.

O xiro temporal inferior recoñece figuras, obxectos e rostros complexos, ou en conxunto co hipocampo crea novas lembranzas. O *pretectum* ou área pretectal está formada por sete núcleos únicos. Os núcleos pretectais anteriores, posteriores e medios inhiben a dor (indirectamente), axudan na REM e axudan a acomodar os reflexos, respectivamente. O núcleo de Edinger-Westphal modera a dilatación da pupila e axuda (proporcionando fibras parasimpáticas) coa converxencia dos ollos e a adaptación das lentes. Os núcleos do tracto óptico participan na procura suave do movemento ocular e do reflexo acomodado, ao igual que a REM.
[alt=S. Ramón y Cajal, estrutura da retina dos mamíferos, 1900.|miniatura|[Santiago Ramón y Cajal, estrutura da retina dos mamíferos, 1900.]]
O núcleo supraquiasmático é a rexión do hipotálamo que detén a produción de melatonina (indirectamente) á vista.

## Estrutura 
* O ollo, especialmente a retina.
* O nervio óptico.
* O quiasma óptico.
* O tracto óptico.
* O corpo xeniculado lateral.
* O córtex visual.
* O córtex de asociación visual.

Estes divídense en vías anteriores e posteriores. A vía visual anterior refírese ás estruturas implicadas na visión antes do núcleo xeniculado lateral. A vía visual posterior refírese ás estruturas posteriores a este punto.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Córtex visual
* Ollo
* Órbita
* Nervio óptico
* Retina
* Visión

### Bibliografía 
* 
*