open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carmen Baliñas de Castro

**Carmen Baliñas de Castro**, nada en Cuntis o 17 de marzo de 1822 e finada na mesma vila o 30 de abril de 1909, foi unha relixiosa galega.

## Traxectoria
Filla única dunha familia de cartos, xa desde nova quixo ser monxa. En 1854 ingresou no mosteiro de San Bieito de Corella (Navarra), profesando o 30 de xaneiro de 1855. Participou no proxecto dunha fundación monástica feminina na misión de New Norcia canda a Rosendo Salvado, mais o proxecto non saíu adiante.

Decidiu investir a herdanza paterna na creación do convento de San Bieito de Pereira, en Cuntis. Xunto con outras dúas monxas de Corella tomaron posesión dos edificios o 1 de xullo de 1868, mais houberon abandonalo o 17 de novembro dese mesmo ano polas leis promulgadas polo Goberno provisional tras a Revolución de 1868. Regresaron a Corella, e finalmente o 26 de novembro de 1876 instaláronse en Cuntis. O 5 de decembro dese ano o arcebispo de Santiago de Compostela, Miguel Payá y Rico, nomeouna primeira abadesa do convento e permaneceu no cargo ata o 26 de noveembro de 1891, se ben seguiu a dirixir a comunidade. En 1908 un grupo de monxas pedíronlle que suavizase as regras, e o arcebispo impúxolles as normas do mosteiro de San Paio de Oviedo, menos rigorosas ca as anteriores.

## Obra
**Ceremonial romano monástico conforme a la concesión hecha por la santidad de Paulo V a favor de cuantos militan bajo la Santa Regla del Patriarca San Benito para uso de las benitas recoletas de Cuntis* (Ourense, Gregorio Rionegro; 1884)

**Proyecto de Constituciones para las religiosas recoletas de Cuntis bajo la Regla del patriarca San Benito* (inédito).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Colombás, G. M. (1978): *San Benito de Cuntis: génesis, fundación y desarrollo de un monasterio de monjas en la provincia de Pontevedra*. Zamora, Monte Casino.

**La tradición benedictina*, vol. VIII, Zamora, Monte Casino, 1999, págs. 565-584.
Apeadoiro de El Pimpollar

O **apeadoiro de El Pimpollar** é unha pequena instalación ferroviaria situada en El Pimpollar, unha das entidades de poboación do concello de Santa María de la Alameda, na Comunidade de Madrid. Conta unicamente con servizo de media distancia.

## Situación ferroviaria 
Este apeadoiro áchase no punto quilométrico 73,009 da liña férrea de anchura convencional que une Madrid con Hendaia, a 1.086,06 metros de altitude,​ entre as estacións ferroviarias de Las Navas del Marqués (Ávila) e Santa María de la Alameda-Peguerinos (Madrid). O tramo é de vía dobre e está electrificado.

## Historia 
miniatura|Apeadoiro de El Pimpollar
O 1 de xullo de 1863 abriu o tramo Ávila - El Escorial do trazado da liña radial Madrid-Hendaia, posto en marcha pola Compañía dos Camiños de Ferro do Norte de España. No entanto, ​El Pimpollar non contaba daquela con infraestruturas que permitisen a detención dos trens, e a apertura do apeadoiro non se produciu ata os principios dos anos setenta do século XX.

## Instalacións e servizos 
El Pimpollar é un apeadoiro sinxelo. As súas infraestruturas limítanse a un reducido refuxio e unhas zonas de asento. Ten dúas vías e dúas plataformas laterais.

Renfe presta servizos de media distancia usando trens rexionais a razón de dúas relacións diarias en ambos os sentidos, cadenciados cos servizos que presta *Cercanías Madrid*.

## Notas
Libythea celtis

***Libythea celtis*** é unha especie de lepidóptero ropalócero da familia Nymphalidae.

## Distribución 
Atópase ao norte de Alxeria e Tunisia, sur de Europa, Turquía, centro e noroeste de Asia até o Xapón e illa de Taiwan.

Na Península Ibérica é moi esporádica e rara, aínda que é máis frecuente nos Pireneos. Ausente nas Baleares. As poboacións europeas e africanas viven entre os 400 e os 1500&nbsp;m s. n. m.
[esquerda|miniatura|[Lodoeiro (*Celtis australis*), principal planta nutricia da eiruga.]]

## Hábitat 
Preferentemente áreas abertas e arbustivas con árbores caducifolias dispersas e non moi grandes. A eiruga aliméntase de lodoeiro (*Celtis australis*); en puntos do sueste de Europa, onde esta planta é escasa, podería utilizar outras especies do xénero *Celtis*, feito confirmado con *Celtis* *caucasica* no noroeste de Asia.

## Período de voo e hibernación 
Hibernan como imago nos arbustos, cousa útil, posto que en repouso aseméllanse a unha folla seca, imitan mesmo o pecíolo, grazas aos seus palpos prominentes.

Os primeiros individuos obsérvanse entre marzo e abril, e a súa descendencia emerxe entre xuño e agosto. A especie é univoltina.

## Comportamento 
A mediados ou finais de verán, algúns individuos dispérsanse en áreas moi extensas para colonizar novas zonas (chegouse a observar exemplares divagantes a uns 2300 m).

Os adultos adoitan tomar o sol coas ás abertas sobre as árbores; en cambio, cando baixan a terra non adoitan abrir as ás. Os machos acabados de emerxer ás veces concéntranse en bebedoiros como charcos.

## Notas 
## Véxase tamén
Jari Risku

**Jari Risku**, nado o 11 de febreiro de 1966 en Helsinqui (Finlandia), é un adestrador de hóckey sobre xeo finés. Dende 2022 é o adestrador xefe do HPK da Naisten Liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia. Risku tivo unha breve carreira como xogador profesional nos Jokerit de Helsinqui entre 1984 e 1987, disputando un total de 41 partidos cun rexistro de sete puntos (dous goles e cinco asistencias).

## Traxectoria 
Jari Risku naceu en Helsinqui o 11 de febreiro de 1966 e xogou no equipo ssub-20 dos Jokerit, equipo co cal chegou a disputar 41 partidos profesionais na SM-liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo masculino finés, entre as tempadas 1984-85 e a 1986-87, conseguindo nas tres tempadas un total de sete puntos (2+5). Posteriormente comezou a súa carreira como adestrador no banco de equipos de categorías masculinas non profesionais.

En 2010 Risku converteuse no primeiro adestrador do Team Kuortane da Naisten SM-sarja, posto no que permaneceu ata 2018. Entre 2014 e 2018 combinou o seu posto no equipo de Kuortane coa dirección da selección finlandesa sub-18. Para a tempada 2018-19 fichou polo KMH Budapest húngaro da European Women's Hockey League (EWHL), e en 2020 foi nomeado adestrador xefe da selección austríaca para o Campionato do mundo feminino de hóckey sobre xeo de primeira división 2022 grupo A

En abril de 2022 foi elixido adestrador xefe do equipo feminino do HPK, converténdose no quinto adestrador xefe do equipo noutras tantas tempadas, sucedendo no cargo a Harri Nummela, quen levou o equipo aos *play-offs* dende a división inferior na tempada precedente.

## Notas
Centro de Cultivos Mariños de Ribadeo

O **Centro de Cultivos Mariños** é unha sección do Centro de Investigacións Mariñas, dependente da Consellaría do Mar da Xunta de Galicia. Ten a súa sede no peirao de Porcillán, en Ribadeo. En 2023 a súa directora é Dorotea Martínez Patiño.
## Función e organización 
A súa función básica é o desenvolvemento de investigacións encamiñadas a conseguir unha xestión racional e eficiente dos recursos mariños renovables no ámbito xeográfico de competencia da Administración autonómica de Galicia. 

Dispón dunha biblioteca, duns 700 volumes, para o persoal, mais de acceso público con carácter restrinxido. A súa evolución caracterízase pola estabilidade: en 2015 contaba con 19 postos de traballo (incluídos bolseiros e persoal de mantemento), pasando a 20 en 2020 Entre 2018 e 2023 produciu máis de 12 millóns de sementes de moluscos bivalvos para a súa implementación nas rías. No 2023 está a traballar en investigacións relacionadas co ourizo, ostra, macroalgas ou os bancos naturais das distintas rías.

## Notas
Melitaea trivia

A ***Melitaea trivia*** é un lepidóptero ropalócero da familia Nymphalidae descrito por Denis & Schiffermüller en 1775.
miniatura|275x275px|*Melitaea trivia.*

## Distribución 
Distribúese polo sur de Europa, Turquía, Oriente Medio, Irán, Afganistán, sur de Rusia, Kazakhstán, norte de Paquistán e norte da India. Na Península Ibérica atópase na Cordilleira Cantábrica, poboacións ao norte e centro e algunha illada nas principais serras andaluzas.

## Hábitat 
Zonas con flores, cálidas e secas; tamén campos de cultivo abandonados. A eiruga aliméntase de plantas do xénero *Verbascum*, na Península Ibérica sobre todo de *Verbascum thapsus* e *Verbascum pulverulentum*.

## Período de voo e hibernación 
Bivoltina, dúas xeracións ao ano: a primeira entre mediados de abril e comezos de maio e a segunda entre xuño e agosto. Hiberna como eiruga en niños de seda.

## Descrición 
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* [Biodiversidad Virtual](http://www.biodiversidadvirtual.org/insectarium/Melitaea-trivia-(Denis-y-Schiffermuller-1775).-cat5316.html)
* European Butterflies (inglés)
* Asturnatura
Jaime Ruiz Álvarez

**Jaime Ruiz Álvarez**, nado en Xixón o 22 de febreiro de 1987, é un árbitro de fútbol español, que milita na Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Xogou ao fútbol como porteiro na canteira do Sporting de Gijón e no CODEMA, onde en idade cadete sufriu unha lesión que o obrigou a abandonar a práctica do fútbol. Decidiu entón converterse en árbitro e tras varios anos realizando dita función no fútbol base, na tempada 2006/07 deu o salto á Terceira División, estreándose nun partido entre o Avilés Industrial e o Praviano. Militou durante dúas campañas na categoría, ascendendo para a tempada 2008/09 á Segunda División B, na que estivo outros dous anos, sendo naquel momento o colexiado máis novo da categoría. Tras un breve regreso a Terceira, estableceuse na Segunda B, na que arbitrou durante dez anos consecutivos. En 2021 pasou a dirixir encontros da nova Primeira División RFEF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
Saija Tarkki

**Saija Tarkki** (de solteira **Sirviö**), nada o 29 de decembro de 1982 en Oulu (Finlandia), é unha xogadora de hóckey sobre xeo retirada. Comezou a súa carreira xogando como defensa, mais posteriormente xogou como atacante.

Tarkki vestiu a camisola da selección finlandesa en catro edicións dos Xogos Olímpicos (Salt Lake City 2002, Turín 2006, Vancouver 2010 e Sochi 2014) e oito veces no Campionato do Mundo, En Vancouver 2010 conseguiu a medalla de bronce.

No esu país, Tarkki defendeu as cores das Kärpät de Oulu, equipo no que xogou durante moitos anos e gañou varias medallas. En 2012 gañou o primeiro campionato finés, e nos anos 2017 e 2018 conseguiu dous campionatos máis.

En marzo de 2019 Tarkki anunciou que poría fin á súa carreira ao final da tempada.

Tarkki casou co porteiro de hóckey sobre xeo Tuomas Tarkki no verán de 2010. Tuomas Tarkki pasou a ocupar o posto de adestrador das Kärpät.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gregoria Apaza

**Gregoria Apaza Nina**, nada en Ayo Ayo, na provincia de Sica Sica, c. 1751 e finada na Paz o 6 de setembro de 1782, foi unha heroína e revolucionaria indíxena aimará que liderou, xunto co seu irmán Túpac Katari (Julián Apaza) e a súa cuñada. Bartolina Sisa, unha das rebelións máis importantes contra o Imperio Español no Alto Perú.
miniatura|282x282px| Mapa da Paz en 1781, rodeado polos indíxenas liderados por Túpac Katari.
As tropas rebeldes asediaron primeiro a cidade da Paz, despois a cidade de Sorata; cando Túpac Katari tivo que abandonar os campos que rodeaban a cidade da Paz, foi Gregoria Apaza, coa súa cuñada, quen asumiu o mando das tropas aimarás. As dúas mulleres foron eficientes no cerco, xa que non se notou a ausencia de Túpac Katari.

Mentres o poder de Túpac Katari se fortalecía e a súa irmá brillaba como cacique, nese mesmo ano 1781 chegaban do Perú as tropas aliadas enviadas polo líder José Gabriel Túpac Amaru como reforzos para os sublevados. Á fronte deste exército estaba o mozo Andrés Túpac Amaru, sobriño do xefe, un mozo de 17 ou 18 anos que sabía ler e escribir e valente con gran perspicacia militar. Gregoria Apaza e Andrés Túpac Amaru namoráronse e xuntos loitaron e gañaron moitas batallas.

Despois de que o asedio fronte á Paz parecese suficientemente consolidado, Túpac Katari encargou á súa irmá a conquista do val e da aldea de Sorata, a uns 100 km ao noroeste da Paz. Gregoria Apaza e Andrés Túpac Amaru conseguiron manter ben rodeada a cidade de Sorata. Tamén construíron un depósito para acumular a auga resultante do desxeo da neve, para logo vertela sobre a cidade; estas accións militares destruíron as defensas de Sorata e asolagaron as casas. Gregoria e Andrés finalmente tomaron a cidade despois de fortes loitas, e a parella permaneceu alí un mes.

En outubro de 1781, cando Andrés se dirixira a Azángaro, no Perú, convocado por carta do seu tío, Gregoria soubo que as tropas españolas conseguiran romper o cerco da Paz e que Túpac Katari se retiraba ao campo dos arredores. Cando os españois finalmente lograron capturar a Túpac Katari e á súa esposa Bartolina Sisa, Gregoria armou as súas tropas en Sorata e trasladouse co seu exército cara á Paz para axudar ao seu irmán. Porén, despois dunha feroz batalla, tamén foi capturada.

### Execución 
Gregoria Apaza e a súa cuñada foron encarceradas nunha cela fría, escura e húmida onde agardaron a súa condena durante oito meses. O 6 de setembro de 1782, condenadas polo auditor Francisco Tadeo Díez de Medina, as dúas líderes aimarás foron aforcadas ante a multitude na praza maior da Paz. A Apaza e a Sisa puxéronlles unha coroa de espiños na fronte e fixéronas pasear espidas sobre un burro dende a prisión ata o cadafalso. A maneira de exemplo, os seus corpos foron desmembrados, os seus membros foron enviados a diferentes lugares onde participaran na resistencia para ser expostos, as súas cabezas foron empaladas e o resto do corpo foi incinerado para que as cinzas fosen espalladas polo vento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Vulpes ferrilata

***Vulpes ferrilata*** é unha especie de raposo endémica do altiplano do Tíbet, a chaira de Ladakh, no Nepal, a China, Sikkim, e Bután, presente até alturas de 5.300 m. O seu estado de conservación está clasificado como pouco preocupante na Lista Vermella da IUCN, debido á súa ampla distribución nas estepas e semidesertos da meseta tibetana.

## Características 
O *Vulpes ferrilata* é un raposo pequeno e compacto, cunha pelaxe suave e densa, un fociño visiblemente estreito e unha cola mesta. O seu fociño, coroa, pescozo, costas e patas inferiores son de cor marrón avermellada, mentres que as súas meixelas, flancos, patas superiores e grupa son agrisadas. A súa cola ten as puntas brancas. As orellas son curtas e de cor marrón a agrisado no dorso, mentres que o interior e a parte inferior son brancas. Os exemplares adultos miden de 60 a 70 cm de longo, sen incluír a cola, e a súa cola mide de 29 a 40 cm. O peso dos adultos rolda os 4 a 5,5 kg.

Entre os raposos, a súa caveira é a máis especializada no carnivorismo; é máis longa na lonxitude condilobasal, así como na lonxitude da mandíbula e dos dentes das meixelas, ca as dos raposos dos montes. A súa rexión cranial é máis curta ca a dos raposos dos montes, e o arco cigomático é máis estreito. As súas mandíbulas tamén son moito máis estreitas, e a fronte é cóncava. Os seus dentes caninos tamén son moito máis longos ca os dos raposos dos montes.

## Notas
Olivia Last

**Olivia Last** nada o 12 de decembro de 2004 é unha xogadora de hóckey sobre xeo australiana. Xoga de porteira e dende 2023 forma parte do equipo do TPS, que compite na Naisten Liiga, máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia.
## Traxectoria
Irmá dos tamén xogadores Harrison Last (xemelgo) e Matthew Last, formouse no UKH Dębica polonés. Chegou a Finlandia na tempada 2019-20, con tan só 15 anos. O seu primeiro equipo no país nórdico foi o RoKi&nbsp;de Rovaniemi, co cal esa mesma tempada disputou seis partidos na Naisten Mestis, a segunda categoría do hóckey sobre xeo feminino, nos que rexistrou un 90,1&nbsp;% de paradas e conseguiu un *shutout*. Na tempada debut co equipo de Laponia conseguiu o ascenso á Naisten Liiga, participando en dous partidos da serie de cualificación.
Na primavera de 2023, logo de catro tempadas no RoKi, Last fichou polo TPS&nbsp;de Turku, tamén da Naisten Liiga, co que rexistrou o segundo *shutout* da súa carreira en Finlandia na primeira vitoria da tempada do TPS (1-0), acadada na prórroga fronte o Team Kuortane.

## Notas
Hesperia comma

***Hesperia comma*** é unha especie de bolboreta da familia Hesperiidae que foi descrita orixinalmente co nome de *Papilio comma*, por Carl von Linné, en 1758, a partir de exemplares procedentes de Suecia.
miniatura

## Distribución 
*Hesperia comma* está distribuída entre as rexións Paleártica, Neártica, rexión indomalaia, Neotropical e foi avistada en polo menos 58 países ou rexións diferentes.

## Plantas hospedeiras 
As larvas de *H. comma* aliméntanse de plantas das familias Poaceae, Cyperaceae, e Fabaceae. Entre as plantas hospedeiras atópanse *Bothriochloa saccharoides*, *Bouteloua aristidoides*, *Festuca ovina*, *Festuca rubra*, *Poa arctica*, *Poa glauca*, *Stipa thurberiana*, *Lotus corniculatus*, *Ornithopus perpusillus* e especies non identificadas dos xéneros *Bromus*, *Carex*, *Holcus*, *Lolium e* *Muhlenbergia*.

## Galería de imaxes 

Hesperia comma, Hartelholz, Múnich, Alemania, 2020-06-28, DD 113-140 FS.jpg|Detalle do ollo.
Hesperia comma, Hartelholz, Múnich, Alemania, 2020-06-28, DD 141-151 FS.jpg|Detalle da á.
Hesperia comma, Hartelholz, Múnich, Alemania, 2020-06-28, DD 165-174 FS.jpg|Detalle da lingua.
Crab spider (Misumena Vatia) with prey silver-spotted skipper (Hesperia comma).jpg|Exemplar presa dunha araña cangrexo.

## Notas
Thymelicus acteon

A ***Thymelicus acteon*** é un lepidóptero da familia Hesperiidae, da subfamilia Hesperiinae e do xénero *Thymelicus* .

## Denominación 
*Thymelicus acteon* foi descrita por S. A. von Rottemburg en 1775 baixo o nome de *Papilio acteon*  .

Sinónimos: *Thymelicus acteon acteon* (Rottemburg, 1775); *Thymelicus heydeni* Plötz, 1884. 

### Subespecies 
* *Thymelicus acteon christi* nas Illas Canarias. Algúns traballos considérana como unha especie por dereito propio. 
* *Thymelicus acteon orana* en Marrocos, Alxeria e Tunisia  

O reverso é dunha cor máis clara, amarela beis.

### Eiruga 
A eiruga é verde pálida cunha liña escura. 

## Bioloxía 
### Período de voo e hibernación 
A *Thymelicus acteon* voa nunha soa xeración dende principios de maio ata agosto, pero a subespecie *Thymelicus acteon christi,* presente nas Canarias, ten dúas ou tres xeracións.

Pasa o inverno na fase de eiruga.

### Plantas hóspedes 
As plantas hóspedes da súa eiruga son numerosas Poaceae, *Agropyron* incluíndo *Agropyron repens*, *Brachypodium* incluíndo *Brachypodium pinnatum*, *Brachypodium sylvaticum*, *Bromus*, *Calamagrostis epigejos*, *Elytrigia repens*, *Holcus lanatus*, e *Poa annua.*

## Ecoloxía e distribución 
A *Thymelicus acteon* reside en toda Europa ata os 54° N, nas illas Canarias, norte de África, Líbano e Asia Menor.

miniatura| Mapa de distribución da *Thymelicus acteon.*

### Biotopo 
A *Thymelicus acteon* reside en ambientes herbosos con flores: terrapléns, beiras de estradas e baldíos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*  Lepiforum
*  euroButterflies
*  learn about Butterflies
*  butterfly guide 
* Lépi'Net
* Papillons de Poitou-Charentes
Mini-Neptuno

miniatura|A concepción do artista  dun mini-Neptuno ou "anano gasoso"
Un **Mini-Neptuno**  (ás veces chamado **anano gasoso** ou **planeta de transición**) é un planeta menos masivo que Neptuno mais asemellándose en que ten unha atmosfera grosa de hidróxeno e helio, probabelmente con capas profundas de xeo, rocha ou océanos líquidos (feitos de auga, amoníaco, unha mestura de ambos, ou volátiles máis densos).

Teñen un interior rochoso e unha grosa capa de hidróxeno, helio e outros compostos volátiles, cun radio total entre 1,7 e 3,9 radios terrestres (1,7–3,9 RT). A clasificación abrangue a exoplanetas de período curto, o que inclúe planetas rochosos semellantes á Terra con radio menor que 1,7 RT e planetas con raio maior que 3,9 RT, xigantes de xeo ou de gas.

## Propiedades 
Os estudos teóricos deste tipo de planetas baséanse no coñecemento sobre Urano e Neptuno. Sen unha atmosfera espesa, serían clasificados como un planeta oceánico.

De xeito aproximado, unha liña divisoria estimada entre un planeta rochoso e un planeta gasoso é de arredor de 1,6–2,0 radios terrestres. Os planetas con radios e masas máis grandes son na súa maioría de baixa densidade e requiren unha atmosfera estendida para explicar tanto as súas masas como os seus raios, e as observacións mostran que os planetas de máis de 1,6 de radio terrestre (e máis masivos que aproximadamente 6 masas terrestres) conteñen cantidades significativas de volátiles ou gas H–He, probablemente adquiridas durante a formación. 

O límite inferior de masa pode variar moito para diferentes planetas dependendo da súa composición; a masa divisoria pode variar desde un mínimo ata un máximo de 20 MT. Os planetas gasosos máis pequenos e os planetas máis próximos á súa estrela perden masa atmosférica máis rapidamente mediante a fuga hidrodinámica que os planetas máis grandes e os máis afastados. 

Un planeta gasoso de pouca masa aínda pode ter un raio semellante ao dun xigante gasoso se ten unha temperatura adecuada. Os planetas parecidos a Neptuno son considerablemente máis raros, a pesar de ser só un pouco máis grandes. Este "precipicio de radio" separa os Mini-Neptunos (raio  3 radios terrestres). ou posibelmente unha atmosfera de grosa de gas. Con todo, evidencia máis recente suxire que pode ser máis denso que o anteriormente pensado, e podería ser un planeta de océano.

No 2023, CHEOPS descubriu catro novos Mini-Neptuno: 

- Arredor de HD 15906, de período orbital 21 días e temperatura 257 °C

- Arredor de HD 22946. de período 46 días e temp. 247&nbsp;°C

- Arredor de HIP 9618, de período 52 días e temp. 217&nbsp;°C. 

Asemade, descubriu un planeta máis semellante a Neptuno arredor de TOI 5678, cun período 46 días e temp. 273&nbsp;°C

## Notas
Populares

Os ***Populares*** foi unha facción de senadores romanos progresistas que se opuñan aos *Optimates*, os conservadores. Os *Populares* defenderon unha maior intervención das asembleas populares no goberno da República Romana e a perda paulatina do poder absoluto do Senado romano, usando "o pobo, máis que o senado, como medio". As súas ideas políticas incluían a concesión da cidadanía romana a todas as persoas que vivían baixo o dominio romano e reformas agrarias co fin de acabar cos latifundios improdutivos.

## Principais representantes 
* Caio Mario
* Lucio Cornelio Cina
* Publio Clodio Pulcro
* Tiberio e Caio Graco
* Xulio César

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* *Optimates*
* *Liberatores*
PoSAT-1

**PoSAT 1**, acrónimo de **Portugal Satellite 1**, foi o primeiro satélite artificial de Portugal, lanzado o 26 de setembro de 1993 mediante un foguete Ariane 4 desde o Centro Espacial de Kourou.

## Características 
PoSAT 1 foi un pequeno satélite experimental deseñado para obter imaxes desde órbita, determinar a súa propia posición mediante GPS e probar novas técnicas de compresión de datos. Foi construído pola Universidade de Surrey (Reino Unido) dentro dun programa colaborativo entre un consorcio educativo e industrial portugués (o Consorcio PoSAT) e a universidade, xestionado a través da compañía de transferencia tecnolóxica desta última, Surrey Satellite Technology.

O satélite levaba tres instrumentos a bordo:

*Sistema de Imaxes da Terra (EIS): un sistema de dúas cámaras con CCD cun procesador para comprimir as imaxes a bordo antes de envialas a terra. Unha das cámaras tiña unha resolución de 2 km, mentres que a outra a tiña de 200 m.
*Sensor estelar: baseado na mesma tecnoloxía que EIS pero optimizada para obter imaxes das estrelas e determinar a posición do satélite.
*Experimento de navegación GPS.
*Experimento de raios cósmicos: para detectar a radiación da contorna especial arredor do satélite e medir os seus efectos na electrónica de a bordo.
*Experimento de procesamento dixital de sinal: composto por dous procesadores usados como módem programable para optimizar as comunicacións con terra.
*Comunicacións de gardar e enviar: un sistema de almacenamento de datos a bordo e envío a petición cara terra usando o protocolo AX25, permitindo a estacións de terra con equipamento sinxelo e barato utilizar o satélite como enlace entre diferentes puntos da Terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 4
Robert Watson-Watt

Sir **Robert Alexander Watson-Watt**, FRS FRAeS nado en 13 de abril de 1892 en Brechin, Aberdeenshire e finado o 5 de decembro de 1973 en Inverness, foi un físico escocés. É considerado un dos inventores do radar,  o que tivo un papel crucial na batalla de Inglaterra durante a Segunda guerra mundial.

## Traxectoria 
**Watson-Watt** foi inicialmente asistente no Departamento de Filosofía Natural da University College, Dundee, que entón formaba parte da Universidade de St Andrews. Desde 1936 foi director do Ministerio do Aire Británico.

Traballou sobre a reflexión das ondas de radio en meteoroloxía. En 1919 patentou un método para localizar obxectos mediante ondas de radio (radar), que, despois de novos desenvolvementos (desenvolvemento do radiogoniómetro visual ou a curto prazo; radiogoniómetro Watson-Watt), puido utilizarse por primeira vez en 1935 para a localización do radar das aeronaves no rango de ondas métricas. O 26 de febreiro de 1935, o científico conseguiu utilizar o radar para detectar o bombardeiro Handley Page HP50 que voaba a Daventry como proba. Inmediatamente despois, o Ministerio do Aire británico puxo fondos dispoñibles. En 1936 construíronse as cinco primeiras torres para controlar o estuario do Támesis e protexer Londres. Ao comezo da guerra, estaban en funcionamento 21 torres Chain Home.
[miniatura| [Cemiterio *Holy Trinity Church*, en Pitlochry (2006)|esquerda]]
Watson-Watt foi fundamental no desenvolvemento dos sistemas de radar británicos durante a Segunda guerra mundial. En 1962 converteuse en membro da American Physical Society. Foi *fellow* da Royal Society desde 1941. En 1942 foi nomeado Knight Bachelor e a partir de entón tivo o título de Sir. 

Nos anos 60 opúxose publicamente ás armas atómicas.

### Vida persoal 
Robert Watson-Watt afirmou ser descendente do inventor da máquina de vapor, James Watt, pero non hai evidencia que confirme o parentesco.

En 1966 casou con Katherine Trefusis Forbes, a primeira directora da Forza Aérea Auxiliar de Mulleres (WAAF). Ambos viviron xuntos en Pitlochry, Escocia, até a súa morte.

Sir Robert tiña 81 anos e está enterrado xunto á súa muller, á que sobreviviu dous anos, no *cemiterio episcopal da Santa Trindade*, en Pitlochry.

## Obra escrita 
* *Three Steps to Victory* (1957)
* *The Pulse of Radar* (autobiografía, 1959)

Watson-Watt tamén escribiu un poema titulado "A Rough Justice" ('Unha Xustiza Áspera') sobre un episodio irónico da súa vida. No ano 1956, cando residía no Canadá, foi parado e multado por exceso de velocidade grazas ao uso dun radar de control, unha tecnoloxía na que el tivo un papel fundamental no seu desenvolvemento. A súa reacción foi comentar con humor: *"Se soubese o que iades facer con isto, nunca o tería inventado".*  

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Foto da parella Watson-Watt (ao redor de 1968).
* Información biográfica
Alexandra Targaryen

**Alexandra Targaryen**, nada en Vigo o 25 de febreiro do 2002, é unha actriz porno galega.

## Traxectoria 
Está especializada en realizar bukkakes para a produtora Premium Bukkake onde realizou 7 bukkakes. Tamén fixo películas para Woodman Casting X, Wake Up N Fuck e para ó español Jordi El Niño Polla para a súa canle en Pornhub.

## Notas
Spialia sertorius

A ***Spialia sertorius*** é unha bolboreta da familia Hesperiidae. Atópase en Europa do sur, Europa central e África do norte. É unha especie de rexións montañosas, atópanse en Europa en altitudes de até 1400&nbsp;m.
esquerda|miniatura|200x200px|Ovo
A súa envergadura de á vai desde 22 a 26&nbsp;mm., voan de abril até agosto dependendo da súa localización. Normalmente ten dúas xeracións por ano, os adultos da segunda xeración son máis pequenos que os da primeira.

É unha especie variable pero normalmente pode distinguirse de especies similares como *Spialia orbifer* pola cor marrón escura avermellada do reverso das súas ás. O lado superior das ás é marrón escuro con manchas brancas pequenas.

As larvas aliméntanse de *Sanguisorba*, incluíndo *Sanguisorba* *minor*, *Rubus idaeus* e *Potentilla*, incluíndo *Potentilla* *verna*.

## Subespecies 
* *Spialia sertorius sertorius* (Europa)
* *Spialia sertorius ali* (Oberthür, 1881) (Marrocos, Alxeria, Tunisia)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Whalley, Paul - *Mitchell Beazley Guide to Butterflies* (1981, reimpreso en 1992) ISBN 0-85533-348-0
Tito Quincio Flaminino (cónsul 150 a. C.)

**Tito Quincio Flaminino** (en latín: *Titus Quintius Flamininus*) foi un político da gens Quincia, orixinaria de Alba Longa, na República Romana que foi elixido cónsul no 150 a. C. xunto a Manio Acilio Balbo. Era fillo de Tito Quincio Flaminino, cónsul en 198 a. C. e heroe da Segunda guerra macedónica, ou do seu irmán máis novo, Lucio Quíncio Flaminino, que foi cónsul en 192 a.C. Seu fillo, tamén chamado Tito Quincio Flaminino, foi cónsul no 123 a. C.

## Traxectoria 
Foi nomeado áugur no 167 a.C. Nese mesmo ano, serviu como legado do rei tracio, Cotys, para recibir o pago do rescate dos reféns e do fillo do rei. En 153 a. C. ou antes, converteuse en pretor e foi elixido cónsul no ano 150 a. C. con Manio Acílio Balbo. 

Durante o seu consulado, se construíu un templo dedicado á deusa *Pietas* (Piedade) no Foro Holitorio no lugar onde houbera unha antiga prisión. Anos despois foi demolido para permitir a construción do Teatro de Marcelo. O seu consulado foi mencionado por Cicerón e Plinio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos na República 

### Ligazóns externas 
* «Digital Prosopography of the Roman Republic» (DPRR): QUIN1449 T. Quinctius (46) T. f. T. n. Flamininus King's College Londres. 2022. *(en inglés)*
Abe Kosoff

**Abraham Kosoff**, máis coñecido como **Abe Kosoff**, nado en Nova York o 31 de decembro de 1912 e finado en Palm Springs, California, o 19 de marzo de 1983, foi un comerciante de moedas e autor numismático estadounidense.

## Traxectoria 
### Formación 
Abe Kosoff graduouse na Universidade de Nova York, e tamén cursou estudos no *New York City College* e na Universidade  Columbia.

### Carreira profesional 
Aínda que inicialmente pensara en traballar como contable, en 1929 Kosoff foi contratado en Nova York por A. Celender como empregado para comerciar con xoias e moedas antigas, e froito desta experiencia percibiu a alta rendibilidade do comercio numismático naquela época.

A súa vida profesional posterior estivo permanentemente relacionada coa numismática, inicialmente como comerciante e distribuidor, e logo tamén como autor e editor de diversas publicacións. En 1937 abriu a súa primeira tenda de moedas, e en 1940 estableceu en Nova York o comercio *Numismatic Gallery*, do que inaugurou unha sucursal en Beverly Hills, California, en 1948. En 1944 constituíu unha sociedade con Abner Kreisberg. Tamén se ocupou da compilación da sétima edición de *United States Pattern, Experimental and Trial Pieces*, publicada en 1982.

Kosoff mantivo unha columna na revista *Coin World* denominada "Kosoff Commentary". Estas colaboracións periódicas en *Coin World* foron recompiladas e publicadas en 1981 baixo o título de *Abe Kosoff Remembers*. Igualmente, Kosoff colaborou asiduamente coa revista *Numismatic Scrapbook*.

## Vida persoal 
Abe Kosoff casou con Molly Katzke o 24 de decembro de 1933, con quen tivo un fillo e unha filla. de Palm Springs, California, o 19 de marzo de 1983,
* 1972: Premio Farran Zerbe Memorial, da *American Numismatic Association*.
* 1976: Premio aos fundadores de *Professional Coin Grading Services*.
* 1979: Premio Embaixador Numismático, de *Florida United Numismatists* (FUN).
* 1982: Incluído no Salón da Fama da *American Numismatic Association*.
* 2012: Incluído no Salón da Fama de *Professional Coin Grading Services*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bowers, Q. D. (1985). ''*. Bowers and Merena Galleries, Wolfeboro.
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies''. Páxina 246.
Antonio Fernández Dorrego

**Antonio Fernández Dorrego**, nado en Castro-Carballedo o 12 de xuño de 1930, é un escultor galego especializado en arte sacra.

## Traxectoria 
Criouse en Carballedo onde empezou tallando un xugo para as vacas e uns zocos. En 1948 marchou a Madrid cunha bolsa da Deputación de Lugo para estudar Belas Artes. En 1952 tamén recibiu unha bolsa da Fundación Carmen del Río. Deste obradoiro saíron imaxes para igrexas e confrarías de todo España e outros países.

É irmán do tamén escultor Jesús Fernández Dorrego.

## Obra 
Entre outras, o Cristo de Medinaceli de Don Benito, o crucificado da Confraría do Santísimo Cristo da Fe de Murcia, a Piedad da Confraría de Nuestra Señora de la Piedad y Cristo Muerto, do Escorial, o Cristo da Confraría de Esclavos de Nuestro Padre Jesús de Medinaceli, do Escorial, a Virgen de la Esperanza da fachada do Hotel Habaguanex da Habana, o Cristo crucificado do paso da Lanzada da Hermandad de San Juan Apóstol de Campo de Criptana, o Santiago de Pedro Abad (Córdoba), substitución do paso de El descendimiento para Villanueva de los Infantes, Ciudad Real, Nuestra Señora de los Desamparados, de Belchite, Santiago Apóstol de Santa Pola (Alacant). E en 1986 copia o crucificado de Gregorio Fernández.

## Premios e distincións 
* 1990: Premio da Cámara de Comercio de Madrid como artesán tradicional.  
* 2014: O Concello de Carballedo acorda darlle a unha rúa o nome de Irmáns Fernández Dorrego.

## Notas
Fake Can Be Just as Good

***Fake Can Be Just as Good*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Blonde Redhead, publicado o 11 de marzo de 1997 a través do selo Touch and Go Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Glenn B. Smedley

**Glenn B. Smedley**, nado no condado de Sangamon, Illinois o 13 de xullo de 1902 e finado en Colorado Springs, Colorado, o 31 de decembro de 1987, foi un numismático estadounidense.

## Traxectoria 
Glenn Smedley naceu en 1902 no condado de Sangamon, en Illinois. Desenvolveu a súa carreira profesional en Chicago, como enxeñeiro eléctrico na compañía *Commonwealth Edison*, ata a súa xubilación en 1964. En 1977 trasladouse a Colorado Springs, no estado de Colorado. Foi presidente do *Chicago Coin Club* en 1960,
## Recoñecementos 
* 1953: Medalla ao Mérito da *American Numismatic Association*.
* 1955: Medalla ao Mérito do *Chicago Coin Club*.
* 1980: Premio Clemy, do *Literary Numismatic Guild*.
* 1982: Incluído no Salón da Fama da *American Numismatic Association*.
* 2014: Incluído no Salón da Fama da *Society of Paper Money Collectors*.
* 2019: Incluído no Salón da Fama do *Chicago Coin Club*.

### Premio Glenn Smedley Memorial 
A *American Numismatic Association* instituíu ademais o premio *Glenn Smedley Memorial*, en recoñecemento aos servizos prestados por el á institución ao longo de varias décadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 390.

### Ligazóns externas 
* Vídeo: Entrevista a Glenn Smedley por David Lisot (1986)
Erynnis tages

A ***Erynnis tages*** é unha especie de lepidóptero da familia Hesperiidae e da subfamilia Pyrginae .

## Descrición 
O imago da *Erynnis tages* é unha pequena bolboreta cunha superficie superior marrón escura decorada con filas de puntos brancos marxinais característicos. 

## Bioloxía 
### Fenoloxía 
A especie é univoltina ou bivoltina dependendo da rexión: unha primeira xeración voa de abril a xuño, seguida dunha segunda de xuño a agosto no sur da súa área de distribución.

Pasa o inverno na fase de eiruga, que se pupa ao final da invernada. 

### Plantas hóspedes 
As plantas hóspedes da eiruga son *Lotus corniculatus* e *Lotus pedunculatus*, *Hippocrepis comosa*, *Eryngium*, *Coronilla* e *Medicago*.

## Distribución e biotopos 
Está presente en toda Europa (agás o norte de Inglaterra e Escandinavia ) e en Asia, dende Siberia ata China.

## Sistemática 
A especie *Erynnis tages* foi descrita polo naturalista sueco Carl von Linné en 1758, baixo o nome inicial de *Papilio tages*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Tom Tolman, Richard Lewington, ''Guide des papillons d'Europe et d'Afrique du Nord'', Delachaux et Niestlé,  .
### Ligazóns externas 
* Lépi'Net.
* Papillons de Poitou-Charentes.
*  Lepiforum.
*  learn about Butterflies.
*  euroButterflies.
Día Internacional da Muller Indíxena

O **Día Internacional da Muller Indíxena** é unha conmemoración instituída en 1983 durante o Segundo Encontro de Organizacións e Movementos de América, para centrar a atención nas mulleres indíxenas, a súa historia, a súa situación e as súas perspectivas.

## Orixe 
A data foi designada como homenaxe a Bartolina Sisa, muller dirixente indíxena aimará que foi asasinada o 5 de setembro de 1782 tras liderar unha sublevación indíxena contra a coroa española. A sublevación levou ao estabelecemento dun cerco á cidade da Paz en 1781.

## Conmemoración 
Durante esta data organizacións sociais, organismos internacionais e autoridades maniféstanse facendo énfase nas condicións de vida actuais das mulleres indíxenas, así como salientando a información sobre as achegas das mulleres indíxenas na sociedade en todos os seus eidos no presente e durante toda a historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informe: repositorio.cepal.org pola Comisión Económica para América Latina e o Caribe (CEPAL), (2013). *Mujeres indígenas en América Latina: dinámicas demográficas y sociales en el marco de los derechos humanos*. Santiago de Chile, Chile: Nacións Unidas
Carcharodus baeticus

A ***Carcharodus baeticus*** é unha bolboreta da familia Hesperiidae. Atópase no Norte de África, suroeste de Europa, Italia e Anatolia por encima de Afganistán.

A lonxitude das ás dianteiras oscila entre 13–14 mm. Os exemplares adultos voan entre maio e outubro en dúas ou tres xeracións. En altitudes máis elevadas hai só unha xeración.

As femias depositan os ovos de forma illada sobre as follas. As larvas aliméntanse de *Marrubium vulgare* e especies de *Ballota*.

## Notas 

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* European Butterflies and Moths
* Lepiforum.de
* Moths and Butterflies of Europe and North Africa
O home que puido reinar

***O home que puido reinar*** (en ) é un filme británico-estadounidense de 1975 dirixido por John Huston. É unha adaptación da novela de 1888 *The Man Who Would Be King*, de Rudyard Kipling. Está protagonizado por Sean Connery, Michael Caine, Saeed Jaffrey e Christopher Plummer como Kipling (dándolle nome ao narrador anónimo da novela). O filme conta a historia de dous exsoldados, antigos suboficiais do Exército Británico, que a finais do século XIX partiron da India Británica na procura de aventuras e acaban no afastado Kafiristán, onde un deles é tomado por un deus e feito o seu rei.

## Personaxes 
* Sean Connery como Daniel Dravot
* Michael Caine como Peachy Carnehan
* Christopher Plummer como Rudyard Kipling
* Saeed Jaffrey como Machendra Bahadur Gurung aka "Billy Fish"
* Shakira Caine como Roxanne
* Doghmi Larbi como Ootah
* Jack May como District Commissioner
* Karroom Ben Bouih como Kafu Selim
* Mohammad Shamsi como Babu
* Albert Moses como Ghulam
* Paul Antrim como Mulvaney
* Graham Acres como Oficial
* PJ Retiree como Chief
* The Blue Dancers of Goulamine como bailaríns

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pyrgus malvoides

***Pyrgus malvoides*** é un lepidóptero ropalócero da familia Hesperiidae. 

## Descrición 
Ten unha envergadura alar de entre 24 e 26&nbsp;mm. 

## Distribución 
Atópase na Península Ibérica (España e Portugal), oeste e sur da Francia continental (ao sur, a partir dunha liña que une o departamento francés de Charente Marítimo, o Macizo Central e Alta Savoia), sueste de Suíza (sur de Engadina), suroeste de Austria (sur de Innsbruck) e Italia, incluíndo a península de Istria e Sicilia.

Ausente nas illas Baleares, Córsega e Sardeña.

## Período de voo 
Voa en dúas xeracións: a primeira, entre abril e xuño, e a segunda, entre finais de xullo e agosto; a grande altitude só hai unha, en xuño-xullo.

## Bioloxía 
A eiruga aliméntase de *Potentilla* (especialmente, de *Potentilla pensylvanica* e *Potentilla* *erecta*), *Agrimonia* e *Fragaria*. Hiberna como pupa.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Catalan Butterfly Monitoring Scheme (catalán)
* Biodiversidad Virtual  (castelán)
Carcharodus alceae

A ***Carcharodus alceae*** é un lepidóptero ropalócero da familia Hesperiidae.

## Distribución 
Ten unha distribución moi ampla: sur e centro de Europa até os Urais e noroeste de Kazakhstán, numerosas illas do Mediterráneo incluíndo as Baleares, Asia Menor e Próximo Oriente, Transcaucasia, Cáucaso e partes do oeste e centro de Asia.

## Hábitat 
Trátase dunha especie xeneralista e que ocupa numerosos tipos de hábitats herbosos onde medran as súas plantas nutricias. A eiruga pódese alimentar de *Alcea rosea*, *Althea officinalis*, *Lavatera thuringiaca*, *Malva sylvestris*, *Malva neglecta*, *Malva moschata*, *Malva pusilla* e *Malva alcea*.

## Período de voo 
É bivoltina ao norte, entre abril e xuño e entre xullo e setembro, pero trivoltina ou polivoltina ao sur, entre febreiro e novembro, segundo a localidade e a altitude.

## Notas 

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* UK Butterflies (inglés)
* European Butterflies (inglés)
Pyrgus serratulae

A ***Pyrgus serratulae*** é unha especie de lepidóptero da familia Hesperiidae, da subfamilia Pyrginae e do xénero *Pyrgus*.

## Taxonomía 
*Pyrgus serratulae* foi descrita por Pierre Rambur en 1839 baixo o nome inicial *Hespeira* *serratulae*.

### Subespecies 
* *Pyrgus serratulae balcanica* (Warren, 1926)
* *Pyrgus serratulae gricescens* Alberti, 1970
* *Pyrgus serratulae major* Staudinger, 1879
* *Pyrgus serratulae shukshini* Korshunov & Ivonin, 1996
* *Pyrgus serratulae uralensis* Warren, 1926.

O reverso é máis claro, de cor verde amarelada con manchas pequenas e brancas nas ás anteriores, as máis grandes en parte nunha franxa curta nas traseiras.
miniatura| Patrón de *Pyrgus serratulae*, reverso.

## Bioloxía 
### Período de voo e invernada 
A *Pyrgus serratulae* voa nunha xeración entre mediados de maio e mediados de xullo  .

### Plantas hóspedes 
As plantas hóspedes da súa eiruga son dos xéneros *Alchemilla* e *Potentilla*: *Potentilla hirta*, *Potentilla nevadensis*, *Potentilla pedata*, *Potentilla repens*, *Potentilla tabernaemontani*.

## Ecoloxía e distribución 
A *Pyrgus serratulae* está presente dende España ata Mongolia e o nordeste da China. Está presente en todo o sur de Europa (agás Irlanda, Inglaterra e Escandinavia). En Asia, está presente en Oriente Medio, sur de Siberia, Mongolia e no nordeste da China  .

### Biotopo 
A *Pyrgus serratulae* reside en claros e arbustos, en lugares herbosos con flores  .

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Tom Tolman e Richard Lewington (trad. do inglés), Guide des papillons d'Europe et d'Afrique du Nord, París, Delachaux et Niestlé, 1997, 381 p. (ISBN 978-2-603-01649-7), p. 326-327.
### Ligazóns externas 
*  Lepiforum
*  euroButterflies
* Lépi'Net
* Papillons de Poitou-Charentes
Sycamore Gap Tree

O **Sycamore Gap Tree** ou, máis recentemente, **árbore de Robin Hood** era un sicómoro ou pradairo que se atopaba xunto á muralla de Hadrián preto de Crag Lough en Northumberland, Inglaterra. Este treito da muralla segue o bordo dun penedo, un afloramento do Whin Sill, e varias caídas bruscas nel provocadas polo derretemento das augas glaciares. A árbore, un exemplar de *Acer pseudoplatanus* duns centos de anos estaba dentro dun destes mergullos (*gap*) co penedo e o muro elevándose drasticamente a cada lado. O muro e os terreos adxacentes, incluído o lugar da árbore, son propiedade do National Trust, que tamén lle puxo o nome.

## Historia 
Era unha das árbores máis fotografadas do país, e moi popular para fotógrafos astronómicos. O seu nome alternativo derivou de aparecer nunha escena destacada da película de 1991 de Kevin Costner *Robin Hood, príncipe dos ladróns*. A árbore gañou o premio England Tree of the Year en 2016 e foi nomeada como Árbore Europea do Ano. Ao parecer, foi cortada cunha motoserra, na base do seu tronco, cunha liña branca pintada con aerosol xusto debaixo do corte. A policía de Northumbria detivo un mozo de 16 anos acusado dun delito penal de danos. Porén, outros homes adultos foron xulgados en 2025 por eses feitos.

### Xuízo 
En maio de 2025, dous homes, de 39 anos e 32 anos, foron declarados culpables de danar  tanto a árbore como o tramo da muralla de Hadrián onde se atopaba. O tribunal de Newcastle considerou probado que talaron a árbore deliberadamente durante unha noite de temporal, filmando o acto e presumindo del posteriormente. A xuíza advertiu de que poderían enfrontarse a penas de prisión prolongadas. O caso provocou unha forte indignación pública e levou ao Woodland Trust a reclamar unha nova lexislación específica para a conservación de árbores senlleiras.

## Galería 

Ficheiro:Sycamore_Gap_Tree.jpg|Panorama da Sycamore Gap 
Ficheiro:Sycamore_Gap_2007.jpg|Vista desde o Oeste á cara Norte da Muralla de Hadrián  
Ficheiro:2018-06-07_Sycamore_Gap_Tree_(Acer_pseudoplatanus),_next_to_Hadrian’s_Wall_UK.jpg|A árbore en 2018
Ficheiro:Sycamore_Gap_Tree_by_night.jpg|Astrofotografía do Sycamore Gap

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Árbores senlleiras 
* Bosque de Sherwood
* *Quercus*
* Major Oak
* Robin Hood
Tradescantia fluminensis

***Tradescantia fluminensis***, coñecida popularmente como **orella de gato**, **herba da fortuna** e **amor de home**, é unha especie de planta do xénero *Tradescantia.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Standard Data Report: Tradescantia fluminensis – Integrated Taxonomic Information System 
*Taxonomy Browser: Tradescantia fluminensis – National Center for Biotechnology Information (US National Institutes of Health)