Voo 6 de Pan Am

O **voo 6 de Pan Am** era un servizo ao redor do mundo que amarou no océano Pacífico o día 16 de outubro de 1956 despois de que fallasen dous dos seus catro motores. O voo 6 saíra de Filadelfia nun Douglas DC-6B e voou cara ao leste ata Europa e Asia nunha viaxe con múltiples paradas. Na tarde do 15 de outubro de 1956 o voo deixou Honolulu nun Boeing 377 Stratocruiser chamado *Sovereign of the Skies*, con rexistro N90943. O filme de 1958 *Crash Landing* baseouse no accidente.

## Accidente 
O engalou de Honolulu ás 8:26 p.m. HST na última parte do voo ata San Francisco. O voo recibiu permiso para subir a unha altura de 21 000 pés (6 400 m). Cando chegou a esa altitude, ao redor das 1:20 a.m., o motor número 1 comezou a pasarse de velocidade cando se reduciu a potencia. O primeiro oficial, George Haaker, que estaba pilotando o avión, baixou inmediatamente a velocidade do aparello reducindo aínda máis a potencia e extendendo os flaps, e intentou poñer a hélice en bandeira. A hélice non se puxo en bandeira e o motor continuou xirando a excesivas revolucións. O capitán Richard Ogg decidiu cortar a subministración de combustible ao motor. Finalmente as revolucións baixaron e o motor detívose. A hélice continuou xirando pola corrente de aire causando unha resistencia excesiva que incrementou o consumo de combustible. Como resultado o avión viuse forzado a voar moito máis lento, por debaixo dos 280&nbsp;km/h, e perdía altura a un ritmo de 1 000 pés por minuto. Aumentouse a potencia dos outros tres motores para reducir o ritmo de descenso. O motor 4 posteriormente comezou a fallar e pouco despois só proporcionaba potencia parcial co acelerador a tope. Ás 2:45 a.m. o motor 4 comezou a petardear, forzando á tripulación a apagalo e a poñer a hélice en bandeira.

A tripulación calculou que a resistencia engadida deixábaos sen suficiente combustible para chegar a San Francisco ou regresar a Honolulu. O capitán Ogg radiou unha mensaxe: "PanAm 90943, voo 6, declarando unha emerxencia sobre o Pacífico". Nos anos 50 a Garda Costeira dos Estados Unidos mantiña un cúter na Estación Oceánica November entre Hawai e a costa de California. Este barco era capaz de proporcionar información meteorolóxica  e transmitir mensaxes de radio a aeronaves nas proximidades. Estaba situado no "punto de non retorno" e destinado a proporcionar asistencia a avións en problemas. Nesa noite o barco era o USCGC *Pontchartrain*. A mensaxe do capitán Ogg foi transmitido ao *Pontchartrain*

O capitán Ogg decidira agardar pola luz do día, xa que era importante manter as ás niveladas co océano durante a amaraxe. Iso sería máis doado de conseguir coa luz do sol, mellorando as posibilidades de que os pasaxeiros puidesen ser rescatados, pero estaba preocupado de que as ondas medrasen. Cando o avión sobrevoaba en círculos o cúter da Garda Costeira foi capaz de trepar dos 2 000 pés ata os 5 000 (610 a 1 520 m). A esa altura fixéronse varias prácticas de aproximación para ver que o avión podía ser controlable a baixa velocidade (o obxectivo era ter a menor velocidade posible xusto antes de tocar a auga). Atrasar a amaraxe tamén aseguraba máis combustible consumido, facendo o avión máis lixeiro polo que podería flotar máis tempo e minimizando o risco de incendio no caso dunha aterraxe accidentada.

Ás 5:40 o capitán Ogg notificou ao *Pontchartrain* que se estaba preparando para a amaraxe. O cúter trazou un camiño de escuma para un mellor rumbo de amaraxe de 315 graos, e así axudar ao capitar a xulgar a súa altura sobre a auga. Despois dunha proba o avión tocou a auga ás 6:15 a 170&nbsp;km/h cos flaps totalmente despregados e o tren recollido, á vista do *Pontchartrain*. Posteriormente produciuse unha película de 10 minutos que incluía as conversas de radio entre o piloto e a Garda Costeira.

Os pasaxeiros foron aloxados nos camarotes dos oficiais do barco e regresaron a San Francisco varios días despois. Algúns dos pasaxeiros tiveron feridas leves, incluída unha nena de 18 meses que golpeou a cabeza durante o impacto e quedou inconsciente. 44 caixas con canarios vivos na bodega de carga perdéronse cando o aparello se afundiu.

### Causa probable 
Un informe posterior de investigación resumiu o incidente deste xeito: "Un fallo mecánico inicial que impedía poñer en bandeira a hélice 1 e un fallo mecánico posterior que resultou nunha completa perda de potencia do motor 4, cuxo efecto precisou a necesidade dunha amaraxe".

## Notas