open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José María Figueres

** José María Figueres Olsen**, nado en San Xosé o 24 de decembro de 1954, é un empresario e político costarriqueño, experto internacional en Desenvolvemento Sustentábel e Tecnoloxía. Foi Presidente de Costa Rica de 1994 a 1998, ministro de Comercio Exterior de 1986 a 1988, e ministro de Agricultura e Gandería de 1988 a 1990.

## Experiencia Política 
En 1986, o entón presidente (1986-1990) e Premio Nobel da Paz de 1987, Óscar Arias, designou a Figueres a misión de modernizar o debilitado INCOFER (Instituto Costarriqueño de Ferrocarrís). Pouco tempo despois tras cumprir co seu cometido, foi nomeado ministro no Goberno Arias, primeiro de Comercio Exterior e logo de Agricultura. Unha vez concluído o seu período no Goberno, Figueres seguiu os seus estudos académicos na Escola de Goberno John F. Kennedy]] da Universidade Harvard, graduándose en 1991 cun mestrado en Administración Pública.

Ao seu regreso a Costa Rica, Figueres anuncia a súa intención de concorrer á presidência polo seu partido, o Partido Liberación Nacional (PLN). Tras unhas primarias acaloradas e moi disputadas con cinco pre-candidatos, Figueres conseguiu a indicación como candidato o 1993, e gañou as eleccións nacionais en febreiro de 1994. Con 39 anos de idade, José María Figueres Olsen foi elixido Presidente de Costa Rica por un mandato de catro anos, converténdose no presidente máis novo do país no século XX.

## Presidencia 
O Presidente Figueres promoveu o Desenvolvemento Sustentábel como marco principal para as accións do seu Goberno. Este programa estaba baseado en tres alicerces: en primeiro lugar, transformar a economía costarriqueña cara a unha maior produtividade, con especial énfase na tecnoloxía. Segundo, que a sociedade costarriqueña expresase unha maior solidariedade, creando oportunidades para o benestar común. E, en terceiro lugar, que a sociedade desenvolvésese en harmonía coa natureza (do libro de Leonardo Garnier, "Gobernando en Tempos de Cambio: Administración Figueres Olsen"). A súa administración é recoñecida por traballar para avanzar e promover unha maior integración de Costa Rica na economía globalizada.

## Críticas 
Para algúns, o mandato do Presidente Figueres foi controvertido. As principais críticas son:
* Renunciou aos valores social-demócratas do seu partido a favor de políticas máis liberais. 
* Pechou o máis antigo banco estatal, o Banco Anglo Costarriqueño, e abriu o monopolio estatal de contas correntes que se remontaba a 1948. 
* Pechou o Sistema Nacional de Ferrocarrís (INCOFER), e reformou moitas institucións gobernamentais, causando a perda de postos de traballo. 
* Reformou o sistema especial de pensións dos profesores, resultando na folga máis longa na historia do país por parte dos afectados.
* A Política Exterior estivo fortemente aliñada cos intereses de Centroamérica.
Norfolk

**Norfolk** pode referirse a:
* **Norfolk, Inglaterra**, un condado inglés.
* **Duque de Norfolk**, título inglés.
* **Illa Norfolk**, en Australia.
* **Condado de Norfolk**, un condado canadense, en Ontario.
* **Norfolk**, cidade de Virxinia.
* **Norfolk**, é unha vila do condado de Litchfield, Connecticut, EUA. 
* **Norfolk**, vila de Massachusetts.
* **Condado de Norfolk**, no estado americano de Massachusetts.
* **Norfolk**, lugar do condado de Saint Lawrence, Nova York.
* **Norfolk**, é unha cidade localizada no Estado estadounidense de Nebraska, no condado de Madison.
* **Norfolk**, é un pobo da rexión de Taranaki, en Nova Zelandia
* **Norfolk Southern**, unha das maiores ferroviarias de EUA.
Bandeira da Illa Norfolk

A **bandeira da Illa Norfolk** é un dos símbolos oficiais da Illa Norfolk e foi aprobada polo seu Consello o 6 de xuño de 1979. Converteuse na bandeira oficial na data de inicio da "Lei de 1979 sobre a bandeira e selo público da illa de Norfolk" o 17 de xaneiro de 1980. Mostra o piñeiro da Illa Norfolk (*Araucaria heterophylla*).

É parecida á bandeira do Canadá que emprega só dúas cores e un símbolo local prominente no medio. Tamén ten unha proporción de 1:2. Mais non ten o rectángulo canadense

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ártabros

Os **ártabros** ou **arrotrebos** (en ) eran unha tribo de orixe celta asentada na Gallaecia lucense ó noroeste da Península Ibérica. Eran os poboadores da zona que comprende a ría da Coruña e a ría de Ferrol ata a chegada de Xulio César no ano 62 a. C. Segundo o historiador Benito Vicetto o fundador dos ártabros sería Artai, o primoxénito de Breogán.

Segundo Luís Monteagudo estaban formado por tres subtribos nas que se contan os brigantinos, os lapatiancos e os nerios. configurando un grupo diferenciado dentro do pobo dos galaicos. Viría en apoio desta hipótese a ausencia das habituais ofrendas aos deuses galaico-lusitanos, Bandua e Reue, en substitución de Cosso (divindade tamén presente en territorio dos ástures pero non na Bracarense e Lusitania). A súa diferenciación respecto doutros galaicos tamén é comentada por Estrabón:

Estrabón refírese aos célticos da Beturia, asentados no val do actual Guadiana, e aos túrdulos célticos da costa media de Portugal. Se desertaron tras cruzar o río Limia, despréndese que non atoparon nos brácaros e nos callaecos, as mesmas relacións de identidade que cos célticos do norte.

## Etimoloxía 
Segundo Higinio Martins Esteves, na súa obra *As tribos Calaicas: proto-história da Galiza à luz dos dados linguísticos*, ártabros estaría formada por ARTOS, en latín *ursos*, que significa 'oso'; e por *MROG, que é 'país fronteirizo'. O oso non faría referencia á presenza do animal nos soutos galegos, senón á constelación da Osa Maior, que sinala o Polo Norte celeste. O mito da Osa Maior é de orixe paneuropea, anterior á difusión que lle deu a Grecia clásica. Así, ártabro sería 'do país limítrofe á Osa'. É dicir, do norte. Mentres que arrotrebas estaría formado por ARRO 'masculino' e TREBĀ 'casa familiar; unidade agraria'. Logo ARROTREBĀS sería 'casas de machos'. Nas designacións propias das tribos era habitual facer alarde da afouteza dos seus membros. Por tanto, para empregar con precisión a lingua calaica, ao referírmonos a esta tribo habería que falar de arrotrebas e non de ártabros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de tribos celtas
### Ligazóns externas 
* Xeografía e Historia de Hispania de Estrabón .
Comarca de Zaragoza

A **Delimitación Comarcal de Zaragoza** está situada na parte central da provincia de Zaragoza. A capital é Utebo. Está formada principalmente pola cidade de Zaragoza e os concellos da súa área metropolitana.

Na comarca viven o 54% da poboación aragonesa. Case a metade da súa superficie é ocupada polo termo municipal da capital e a súa economía baséase na industria e os servizos.

## Xeografía 
Está formada polos concellos de Alfajarín, Botorrita, El Burgo de Ebro, Cadrete, Cuarte de Huerva, Fuentes de Ebro, Jaulín, María de Huerva, Mediana de Aragón, Mozota, Nuez de Ebro, Osera de Ebro, Pastriz, La Puebla de Alfindén, San Mateo de Gállego, Utebo, Villafranca de Ebro, Villamayor de Gállego, Villanueva de Gállego, Zaragoza e Zuera.

Limita ao norte coa Hoya de Huesca e as Cinco Villas, ao oeste coa Ribera Alta del Ebro e o Valdejalón, ao leste coa Ribera Baja del Ebro e Los Monegros e ao sur co Campo de Cariñena e o Campo de Belchite.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Comarcas de Aragón, Delimitación Comarcal de Zaragoza
Jean Henri Dunant

**Henri Dunant** ou **Henry Dunant**, nado en Xenebra o 8 de maio de 1828 e finado en Heiden, Suíza, o 30 de outubro de 1910, foi un home de negocios e activista social suízo. Durante unha viaxe de negocios en 1859, coñeceu as secuelas da batalla de Solferino na Italia da época. Escribiu as súas memorias e experiencias no libro *A Memory of Solferino* (*Un recordo de Solferino*), que foi a inspiración para crear a Cruz Vermella Internacional. En 1864 a Convención de Xenebra baseouse nas ideas de Dunant e, en 1901, recibiu o primeiro Premio Nobel da Paz canda Frédéric Passy.

## Bibliografía 
### Libros en castelán 
* Dunant, H., *Un souvenir de Solferino,* Cesno, 2002. ISBN 84-932393-2-1 
* Gómez de Rueda y Abril, J. J., *Pero... quién es Henry Dunant?,* Albatros Ediciones, 1980. ISBN 84-7274-066-8 
* Hispano González, M., *Henri Dunant,* Hisma, 1976. ISBN 84-85270-02-9
* Meurant, J., *El servicio voluntario de la Cruz Roja en la sociedad de hoy,* Cruz Roja Española, 1986. ISBN 84-398-7717-X.

### Libros en inglés 
* Dunant, H., *A Memory of Solferino.* ICRC, Ginebra 1986, ISBN 2-88145-006-7
* Boissier, P., *History of the International Committee of the Red Cross. Volume I: From Solferino to Tsushima.* Henry Dunant Institute, Ginebra 1985, ISBN 2-88044-012-2
* Moorehead, C., ''Dunant's dream: War, Switzerland and the history of the Red Cross.* HarperCollins, Londres 1998, ISBN 0-00-255141-1 (Tapa dura); HarperCollins, Londres 1999, ISBN 0-00-638883-3 (Rústica)

### Libros en alemán 
* Hasler, E., *Der Zeitreisende. Die Visionen des Henry Dunant. * Verlag Nagel & Kimche AG, Zúrich 1994, ISBN 3-312-00199-4 (Tapa dra); Deutscher Taschenbuch Verlag, München 2003, ISBN 3-423-13073-3 (Rústica)
* Gumpert, M., *Dunant. Der Roman des Roten Kreuzes.* Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt 1987, ISBN 3-596-25261-X
* Heudtlass, W., e Gruber, W., *Jean Henry Dunant. Gründer des Roten Kreuzes, Urheber der Genfer Konvention.'' 4. Auflage. Verlag Kohlhammer, Stuttgart 1985, ISBN 3-17-008670-7

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Société Henry Dunant (en francés)
* Biografía de Henry Dunant (en francés)
Subdivisións de Mozambique

***Mozambique*** está subdividida en 11 provincias e 128 distritos.

miniatura|dereita

## Provincias 
#Cabo Delgado
#Gaza
#Inhambane
#Manica
#Maputo (cidade)
#Maputo (provincia)
#Nampula
#Niassa
#Sofala
#Tete
#Zambezia

## Distritos
Batalla de Mantinea

Varias batallas importantes da Antiga Grecia ocorreron en Mantinea:

* Batalla de Mantinea (-418).
* Batalla de Mantinea (-362).
* Batalla de Mantinea (-207).
Distrito de Nkhotakota

O **distrito de Nkhotakota** é un dos distritos de Malawi e un do rexión Central de Malawi. Abrangue unha área de 4.259 km² na que habita unha poboación de 275.213 persoas (2004). A capital é Nkhotakota.
Río do Con

O **río do Con** é un río da provincia de Pontevedra que desemboca na ría de Arousa.

## Descrición 
### Fontes 
Nace nas inmediacións do monte Xiabre, onde fai un remanso para formar o encoro de Vilagarcía de Arousa, que abastece á vila.

### Percorrido 
Antes de entrar na vila descende dende montañas que case non superan os 600 msnm, pero que teñen unha media anual de precipitacións de máis de 1.500&nbsp;mm. Isto provoca que o seu caudal aumente de forma intensa nalgunhas ocasións, provocando enchentes como as de novembro do ano 2006. Pasa polo centro de Vilagarcía, atravesando zonas céntricas como a do Convento de Vista Alegre. Despois de percorrer uns 15&nbsp;km desemboca na ría de Arousa.

## Natureza 
### Medio ambiente 
O río padece verteduras incontroladas de residuos sólidos. A pesar diso abondan nel os peixes, que son visibles dende as beiras do río.

## Notas
Monte Xiabre

miniatura|Monte Xiabre.
miniatura|200px|IX Rapa das Bestas do Xiabre en Catoira.

O **monte Xiabre** é unha montaña galega, situada entre os concellos de Caldas de Reis, Catoira e Vilagarcía de Arousa. Acada unha altitude de 641 metros no punto coñecido como **Alto da Meda**.

## Características 
Ten abundante vexetación, debido a ter unhas precipitacións anuais duns 1.500&nbsp;mm. É o máis alto dunha serie de cumios da mesma serra, como Agudelo (413 m), Lobeira (290 m), A Xaiba ou Monte do Fento (280 m) ou o Pousadoiro (220 m).

Dende a aba oeste obsérvase Vilagarcía de Arousa e a ría de Arousa.

A zona de Fontefría é unha pradeira con regatos, que conta cunha área recreativa con mesas.

Nos últimos anos sufriu moitos incendios forestais que devastaron decenas de hectáreas. Un dos incendios máis importantes tivo lugar o 23 de agosto de 2005 que arrasou moitas zonas da montaña.

Este monte sufriu tamén, como outras zonas, a vaga de incendios forestais de 2006 en Galicia, cando en Xiabre arderon centos de hectáreas que provocaron unha fumareda de máis de 5 quilómetros de radio.

No pico da Gaiba atópase un poboado castrexo aparentemente ben conservado. En diversos chans, como a denominada Rosa de Parroibas, localizáronse diversos túmulos funerarios de probable cronoloxía neolítica. Un destes túmulos, o máis grande, está nun esporón chamado Fonte Loureiro. Os veciños de Castrogudín contan diversas lendas que unen o castro da Xaiba co pobo a través dunha gabia (de onde viría o nome). Tamén sinalan a existencia dun túnel ou gabia dende Fonte Loureiro.

miniatura|dereita|150px|Monte Xiabre.
En 2007 a prensa publicou a localización de petróglifos neste monte.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1

### Ligazóns externas
*Imaxe de petróglifo en Monte Xiabre 
*Imaxe de petróglifo en Xiabre
Río Requeixo

Na Galiza hai dous cursos fluviais chamados **río Requeixo**:

*O río Roca, afluente do río Parga.
*O río Requeixo, afluente do río Xares.
Sertab Erener

miniatura|Sertab Erener
**Sertab Erener** nada en Istanbul o 4 de decembro de 1964, é unha cantante de música pop turca. Foi gañadora do Festival de Eurovisión de 2003, en Riga, Letonia, coa canción "Everyway That I Can".

## Traxectoria 
miniatura|Actuación de Sertab Erener no Festival de Eurovisión do 2004.
Sertab estudou música na universidade da cidade antes de comezar a súa carreira musical a carón da estrela turca Sezen Aksu. Lanzou o seu primeiro álbum, *Sakin Ol*, no ano 1992 e a este seguírono outros catro en turco ó longo da década. O seu álbum ''Lâ'I* foi incluído por Sony Music na súa colección *Soundtrack For A Century* (Banda Sonora para un Século).

Logo de competir sen éxito en dúas finais nacionais para participar no Festival de Eurovisión en 1989 e 1990, foi elixida de xeito interno no ano 2003 e gañou o certame dese ano coa canción "Everyway That I Can", co-escrita por Demir Demirkan. A canción acadou os número un da música arredor de toda Europa.

Tras o seu éxito de Eurovisión, Sertab lanzou en 2004 o seu primeiro disco en inglés chamado *No Boundaries''.

No ano 2005, participou no Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest, unha competición para elixir a mellor canción de Eurovisión de todos os tempos. A canción súa canción "'Every Way That I Can" rematou novena entre as quince participantes.

No ano 2009, Sertab Erener e Demir Demirkan crearon a banda Painted on Water, e lanzaron un álbum do mesmo nome nos EUA.

## Discografía 
### Álbums 
* *Sakin Ol!* (1992).
* ''La'l* (1994).
* *Sertab* Gibi (1996).
* *Sertab Erener* (1999).
* *Sertab* (Internacional - 2000).
* *Turuncu* (2001).
* *Sertab* (Internacional con pistas extra - 2003).
* *No Boundaries* (2004).
* *Aşk Ölmez* (2005).
* *Sertab Goes To The Club* (2007).
* *Paint on Water*(2007).

### Sinxelos 
* *Zor Kadin* (1999).
* *Utanma* (2000).
* *Bu Yaz* (2000).
* *Yeni* (2001).
* *Every Way That I Can* (2003 - Gañadora do Festival de Eurovisión).
* *Here I Am* (2003).
* *I Believe* (*that I See Love in You*) - (2004).
* *Leave* (2004)

## Notas 
## Véxase tamén 
* Festival de Eurovisión 2003.
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
* Letra de súa canción *Everyway That I Can'' (en inglés)
Lingua chewa

O **chewa** é unha das linguas da familia bantú, moi faladas no centro e sur de África. Úsase tamén en Mozambique, en especial nas provincias de Tete e Niassa, en Zambia (especialmente na provincia Oriental), así como en Zimbabwe, onde é o terceiro idioma máis falado tralo shona e o ndebele do norte. É o idioma nacional e oficial de Malawi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en chewa
### Ligazóns externas 
* Chichewa Home Page
Warcraft

***Warcraft*** é unha franquía de videoxogos, libros e outros medios creada por Blizzard Entertainment, amplamente difundida e diversificada a partir do videoxogo *Warcraft: Orcs & Humans* (1994), un dos primeiros no seu xénero. Por extensión tamén implica á marca *World of Warcraft*, que nace do videoxogo de rol multixogador masivo en liña do mesmo nome. O universo de Warcraft que se atopa en ambas marcas está ambientado nunha fantasía épica moderna propia de *O Señor dos Aneis* ou *Dungeons & Dragons*, e ten a súa inspiración inicial nos xogos de *Warhammer*, representando combates entre o bando dos humanos e o dos orcos, os cales son seres fantásticos adaptados da mitoloxía clásica europea á fantasía actual.

## Produtos de Warcraft 
Warcraft é desde a súa aparición en 1994 unha das principais marcas comerciais de Blizzard Entertainment, xunto con *StarCraft* e *Diablo*. En primeiro lugar, é unha popular saga de xogos de vídeo do xénero de estratexia baixo a temática de guerras épicas fantásticas. Consta de tres entregas e dúas expansións, pero tamén ten outras modalidades de presentación. O grande éxito en vendas e condecoracións entre os xogos de estratexia en tempo real que recibiu gañoulle rivalizar con outras marcas importantes no xénero como a serie *StarCraft*, do propio Blizzard Entertainment, ou a serie *Age of Empires*, de Microsoft. Grazas ao apoio dos afeccionados, Warcraft ampliou os seus alcances incursionado con outros tipos de produtos, así, pódese atopar un xogo de mesa, libros de rol, novelas e un manga.

Os xogos de vídeo baixo o título Warcraft son: *Warcraft: Orcs & Humans, Warcraft II: Tides of Darkness*, a expansión *Warcraft II: Beyond the Dark Portal, Warcraft III: Reign of Chaos* e a expansión *Warcraft III: The Frozen Throne*.

O xogo de mesa de guerra é *Warcraft: The Board Game* e *Warcraft: The Board Game Expansion Set™*.

Os libros de rol son *Warcraft: The Roleplaying Game™, Warcraft RPG: Manual of Monsters™, Warcraft RPG: Alliance & Horde Compendium™, Warcraft RPG: Magic & Mayhem™, Warcraft RPG: Lands of Conflict™* e *Warcraft RPG: Shadows & Light™*.

As novelas e outros textos son *Warcraft: Day of the Dragon, Warcraft: Lord of the Clans, Warcraft: The Last Guardian, Warcraft: War of the Ancients Trilogy, WarCraft: Of Blood and Honra* (libro electrónico), *The Warcraft Arquive, Warcraft: The Sunwell Trilogy* (manga), *The Art of Warcraft* e varias guías de estratexia dos seus xogos de vídeo.

Os accesorios e outras mercadorías oficiais inclúen as de praia de *Warcraft III* (en catro versións diferentes) e a súa expansión, unha gorra de elástico de *Warcraft III*, a banda sonora *Warcraft III: Reign of Chaos Soundtrack*, catro litografías de *Warcraft III*, un DVD de *Warcraft III: Reign of Chaos* e dúas series de figuras de acción (que conforman os personaxes de Arthas, Shandris, Tichondrius, Medivh, Grom e un fusileiro anano).
Crítica xornalística

A **Crítica xornalística** trátase dun artigo xornalístico asinado que utiliza a modalidade do discurso expositivo-argumentativo dentro do arquixénero didáctico para expresar un xuízo razoado de valor sobre calquera produción na terreo da arte, o deporte e a cultura. Por iso pode facer:

*Crítica literaria 
*Crítica teatral 
*Crítica cinematográfica 
*Crítica artística 
*Crítica televisiva 
*Crítica musical 
*Crítica deportiva

A crítica contén polo xeral unha parte expositiva que pode ser mesmo unha ficha inicial cos detalles obxectivos. A crítica literaria pode adoptar a forma máis breve ou a máis longa e pormenorizada da recensión, que con frecuencia escapa ao xénero xornalístico e atopa acomodo nas revistas especializadas. Ha de constar dunha breve introdución sobre a traxectoria do autor e un exame e xuízo valorativo sobre a obra.

## Véxase tamén
Arcanxo

miniatura|dereita|Icona ortodoxa dos sete arcanxos ao redor de Cristo.

Un **arcanxo** é un dos nove coros da xerarquía nas relixións xudía, cristiá e islámica, sendo unha categoría de anxos. Os arcanxos son os penúltimos, antes dos propios anxos (tal e como indica o prefixo arc, que significa superior).

## Características 
Os **arcanxos** atenden as áreas dos esforzos humanos e son os líderes administrativos dos seres celestiais. Un arcanxo recibe, usualmente, unha tarefa de importancia para a humanidade.

A Igrexa Católica recoñece só os arcanxos que teñen nome e aparecen na Biblia: Miguel, Gabriel e Rafael, cuxa festividade se celebra o 29 de setembro. Cada un deles ten atributos distintos, segundo o seu papel nos relatos bíblicos, tanto do Antigo, coma do Novo Testamento:
* **Miguel**, xefe dos "exércitos de Yahveh", por loitar contra Lucifer. Represéntase con armadura.
* **Gabriel**, o mensaxeiro celestial, por anunciar a Virxe María o nacemento de Cristo. Represéntase cunha mensaxe escrita ou unha flor branca.
* **Rafael**, protector dos viaxeiros e do noivado, pola súa misión desempeñada durante a viaxe de Tobías, narrada no libro bíblico homónimo. Represéntase cun bastón de viaxeiro e un peixe.

Na Biblia menciónase só un arcanxo: Miguel, posto que a Gabriel se lle chama anxo e Rafael aparece nun libro apócrifo. Un feito curioso é que a palabra **arcanxo** xamais se usa na Biblia en plural, o que nos leva a pensar que só existe un. En 1 Tesalonicenses 4:16 fálase sobre Xesús, do cal se di que ten voz de **arcanxo**, ademais, en varios textos faise referencia a Xesús e a Miguel como seres que realizan accións moi parecidas (Apocalipse 12:7-12; Apocalipse 19:11-16), o que pode levar a pensar que Miguel é o nome celestial e prehumano de Xesús.

Algúns cristiáns cren que Satanás era un **arcanxo** (e non un querubín) antes de caer do ceo.
Warcraft Adventures: Lord of the Clans

***Warcraft Adventures: Lord of the Clans*** (*As aventuras de Warcraft: O señor dos clans*) é unha aventura gráfica para PC de apuntar e facer clic desenvolvida por Blizzard Entertainment ambientada no Universo Warcraft. Foi cancelada antes da súa saída ao mercado, porque os xogos de aventuras gráficas da época tiñan unhas características moito máis innovadoras, como o uso de 3D, das que este xogo carecía.

O xogo estaba inspirado na novela cuxo nome era similar, Lord of the Clans.

## Argumento 
O xogador volve á terra de Azeroth como Thrall, un forte e mozo orco desposuído da súa herdanza e liñaxe tras ser feito prisioneiro polos humanos. Agora, baixo a tutela dun soldado humano, é tratado por este como un escravo. Thrall decide liberarse desa humillación rebelándose contra a tiranía do seu titor. Como castigo é encarcerado e condenado a morte. Nesa situación iníciase o xogo. A historia arrinca onde finalizaba Warcraft II Beyond the Dark Portal, pack de expansión aparecido para a secuela do éxito de Blizzard, e desenvolve algúns dos personaxes e localizacións aparecidas nos anteriores títulos.

## Características técnicas 
Os deseñadores de Warcraft 2 Adventures apostan por unha linguaxe tradicional con fondos en 2D debuxados a man e manteñen, ata nas *cut scenes*, ese estilo xa mencionado de debuxos animados, que acabou revelándose máis eficaz fronte a outras opcións máis realistas e sofisticadas. A animación, que non desmerece pola súa calidade á de calquera filme de Disney, consta de máis de 40.000 *frames* e é producida por un equipo formado por uns 50 artistas rusos con experiencia anterior en títulos educativos en Davidson Associates, unha filial de Blizzard. No referente ao son, o xogo goza da cooperación de talentos de Hollywood como Clancy Brown (*Highlander*, *Starship Troopers* e *Cadea perpetua*) que presta a súa voz ao personaxe principal, Thrall; Peter Cullen (Optimus Prime na popular serie animada Tranformers) e Tony Jay (O corcovado de Notre Dáme versión Disney).
-653

## Acontecementos 
* Os escitas fanse co poder en Media (até -625).

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Fraortes, segundo rei de Media (desde -675).

## Outros 
*

Historia ano a ano
Lingua yiddish

O **yiddish**, tamén coñecido como **xudeualemán**, é unha das linguas empregadas polo pobo xudeu. A súa orixe non está clara pero crese que saíu da fusión entre dialectos hebreos e linguas xermánicas. O yiddish, ao revés que o hebreo, foi amplamente usado pola poboación xudía asquenací para a vida diaria (o hebreo era reservado para a liturxia). Co renacemento da lingua hebrea a principios do século XX dentro dos movementos sionistas, o yiddish comezou a ser deixado de lado. Aínda que no estado de Israel as linguas oficiais son o hebreo e o árabe, o yiddish segue a ter o seu grupo de falantes hoxe en día. O yiddish está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en yiddish
### Ligazóns externas 
* Historia do yiddish .
* *Historia e evolución do yiddish*, por David Shyovitz .
* Glosario de yiddish, .
* *Linguaxe e cultura yiddish*
Experimentalismo

Chámase **experimentalismo**, por oposición ao clasicismo, a toda aquela manifestación artística (de tipo musical, poético, teatral, plástico...) de acusada tendencia transgresora e rupturista respecto dos modelos anteriores. O experimentalismo, en principio, adoita ser oposto ao gusto popular. Procede a imitación da ciencia, seguindo o método empírico, en concreto a rama experimental a base de proba e erro, na súa procura incesante de novas formas de expresión. Devandito termo áchase moi relacionado coas vangardas e os "ismos" que dominaron a escena cultural europea a principios do século XX.

Dado que moitos grandes revolucionarios da arte crearon escola, pode afirmarse que os Van Gogh, Schoenberg, Picasso, Joyce, Brecht, Moore etc., cultivaron no seu tempo o seu propio "experimentalismo".

## Véxase tamén 
* Literatura experimental
* Vangardas
Galería de imaxes sobre o léxico da lingua galega

## Ciencia
[miniatura|300px|dereita|Diagrama dun exemplo de [célula procariótica. Estruturas:
]]
[miniatura|375px|Diagrama dunha [célula eucariótica dun animal, a cal amosa os compoñentes subcelulares. **Orgánulos:**
]]

Ficheiro:H-R diagrama.png|Estrelas (tipoloxía). Diagrama de Hertzsprung-Russell. 
Ficheiro:Mar.Vocabulario.gl.png|O mar segundo o vento e as ondas
Ficheiro:Atmosfera.Capas.svg|Capas da atmosfera
Ficheiro:Atmo camadas.svg|Capas da atmosfera
Ficheiro:Flor diagrama-gl.svg|A flor

### A Célula

Ficheiro:Celltypes gl.svg|Esquema sinxelo dunha célula eucariótica (esquerda) e outra procariótica (dereita)
Ficheiro:Diagram human cell nucleus es.svg|A célula humana
Ficheiro:Plant cell structure svg gl.svg

## Partes do corpo humano

Ficheiro:Partes do corpo 1.jpg
Ficheiro:Partes do corpo 2.jpg
Ficheiro:Partes do corpo 3.jpg
Ficheiro:Schematic diagram of the human eye gl.svg|O ollo humano
Ficheiro:O sistema dixestivo.svg|Sistema dixestivo

## Poesía

Ficheiro:Verso1eue.jpg|O verso
Ficheiro:Cantidade1eue.jpg|A cantidade
Ficheiro:Acento1eue.jpg|O acento
Ficheiro:Verso2eue.jpg|Encabalgamento, rima e estrofa
Ficheiro:Estrofa1eue.jpg|A estrofa

## Semántica

Ficheiro:Semas.jpg|Lexema e compoñentes

## Letreiros

Ficheiro:Sinais de perigo.jpg|Sinais de perigo
Ficheiro:Sinais azuis.jpg|Sinais de seguridade
Ficheiro:Sinais de protección.jpg|Sinais de prohibición
Ficheiro:Sinais de aviso.jpg|Sinais de aviso
Ficheiro:Sinais1.jpg|Aparellos contraincendios
Ficheiro:Cans_non.png|Cans non

## Véxase tamén
*Galería de imaxes sobre a lingua galega
__NOTOC__
Galería de imaxes de Navia de Suarna

**Galería de imaxes** do concello de Navia de Suarna na provincia de Lugo.

## Navia de Suarna 

Ficheiro:Escudo de Navia de Suarna.svg|Escudo oficial.
File:Mapa parroquias Navia de Suarna.png|Mapa das parroquias do concello de Navia de Suarna
Ficheiro:Navia de Suarna 2 tomas.jpg
Ficheiro:A Proba.jpg|A Proba de Navia, vista desde Freixís.
Ficheiro:Reserva de la Biosfera de Os Ancares Valle del rio Ser.JPG|Val do río Ser
Ficheiro:Rio Navia.jpg|Río Navia.
Ficheiro:Puente sobre río Navia.jpg|Ponte sobre o río Navia.

## Ponte da Proba, río Navia 

Ficheiro:Ponte, Navia de Suarna.jpg
Ficheiro:Ponte da Proba.jpg
Ficheiro:Navia de Suarna.jpg
Ficheiro:Navia de Suarna 02.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Galería de imaxes da comarca dos Ancares
* Eleccións municipais en Navia de Suarna
* Lugares de Navia de Suarna
Berberecho

O **berberecho**, **croque**, **crica**, **birbiricho** ou **chícaro** é un molusco da familia dos cardiidae, de nome científico *Cerastoderma edule* (Linné, 1758). Non se recoñecen subespecies..

## Descrición 
A cuncha do berberecho común é de cor branca amarelenta, habitualmente con liñas escuras e presenta de 22 a 28 costelas radiais moi pronunciadas, ásperas e largas, as cales se encontran cruzadas por raias concéntricas e espiñas escamosas. A súa forma é globosa, case triangular e pode chegar a alcanzar os 6&nbsp;cm. Encóntrase en fondos cenagosos, areosos e de grava, habitualmente baixo a superficie do fondo.

Os berberechos comúns son capaces de dar saltos, apoiándose co seu pé no fondo e estricándoo de golpe poden saír proxectados até medio metro de distancia.

## Festas gastronómicas 
* **Festa do Mexillón e do Berberecho**, en Vilanova de Arousa (2º domingo de agosto)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Ligazóns externas 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Aiguilhe

**Aiguilhe** é un pequeno concello (*commune*) francés, sito no departamento do Alto Loira e na rexión de Auverña, con 1&nbsp;601 habitantes (2007) e unha área de 1,10&nbsp;km2.

## Xeografía 
Aiguilhe está localizado xusto ao lado de Le Puy-en-Velay, arredor dun picote volcánico -de aí o nome da localidade- de cerca de 150 m de altura desde a base, e sobre o cal se ergue a capela de san Miguel (Saint-Michel d'Aiguilhe). Está ao pé da Via podiensis, o camiño de Santiago que parte de Le Puy e áchase atravesada polo río Borne, afluente do Loira.

## Sitios e monumentos 
### Capela de san Miguel 
Sita na cima dun cono rochoso de orixe volcánica, é unha xoia arquitectónica. Accédese ao sitios por unha escaleira de 268 chanzos, mais a súa ascensión paga a pena. Foi erguida a inicios do século X polo bispo do Puy, Gotescalco, á volta da peregrinación a Santiago de Compostela (950-951), sobre o lugar que ocupaba un antigo templo romano adicado ao deus Mercurio. Foi inaugurada en 972.
A fachada executada cun mosaico de pedra negra, gris vermella e branca, posúe unha portada trilobada de influencia mozárabe.
Obras posteriores fixeron que a fachada date do século XIX na súa parte baixa e do século XII na parte alta, na cal se poden admirar figuras de san Xoán, da Virxe María, de Cristo, do arcanxo san Miguel e de san Pedro esculpidos en pedra baixo o portal trilobado.

No interior pódense admirar frescos do século X, restaurados en 2004, e tras dunha reixa un tesouro descuberto en ocasión dos traballos de restauración efectuados en 1955, e que comprende un cristo relicario de época carolinxia, un cofreciño de almafí, bizantino, do século XII e mais outro relicario do século XIII. As vidreiras foron substituídas cando esas obras.

A capela está arrodeada por un camiño de rolda que facilita unha linda vista da cidade de Le Puy coa súa catedral de Notre-Dame e da vella ponte que franquea o río Borne.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Stmichel mini.jpg| Capela de san Miguel de noite
Ficheiro:St Michel dAiguilhe.jpg| Capela de san Miguel
Ficheiro:St Michel d'Aiguilhe portail détail.jpg| Detalle da portada de san Miguel
Ficheiro:St Michel d'Aiguilhe portail.jpg| Fachada da capela de san Miguel
Ficheiro:Cathédrale du Puy vue de St Michel d'Aiguilhe.jpg| Catedral de Le Puy-en-Velay]] vista desde o camiño de rolda da capela de san Miguel
Ficheiro:Aiguilhe vieuxpont(3).jpg| A vella ponte sobre o río Borne

==Véxase tamén

### Ligazóns externas 
* A capela de Saint-Michel d'Aiguilhe
Galería de imaxes das Cantigas de Santa María

**Galería de imaxes** das Cantigas de Santa María.

Denomínanse '**Cantigas de Santa María**' a catrocentas vinte e sete composicións do século XIII escritas en galego-portugués.

## Cantigas de Santa María 
### Imaxes 

Ficheiro:B-I-2 162R lute.jpg
Ficheiro:CantigasDeSantaMariaPanPipes.jpg
Ficheiro:Cantiga Santa Maria.jpg
Ficheiro:Cantigas Santa Maria.jpg
Ficheiro:Escena de batalla libro de cántigas de Alfonso X El Sabio.jpg
Ficheiro:Symphonia Cantigas Sta María 160.jpg
Ficheiro:Sinfonía (Instrumento musical).png
Ficheiro:Cantiga Elche.JPG
Ficheiro:Cantigas_musette.jpg
Ficheiro:Cantiga 15.jpg|Cantiga 15
Ficheiro:Cantiga Elche.JPG|Cantiga Elx
Ficheiro:Cantiga bagpipes 1.jpg
Ficheiro:Cantiga bagpipes 2.jpg
Ficheiro:Cantiga flute.jpg
Ficheiro:Cantiga pipe and tabor.jpg
Ficheiro: European and Islamic musicians in 13th century playing stringed instruments.jpg
Ficheiro:Cantigas de Santa María, Codex of the musicians, B-I-2 162R lute rebab.jpg
Ficheiro:Man in shirt and coif.jpg
Ficheiro:Rabel.jpg
Ficheiro:Reconquista4.jpg|Reconquista
Ficheiro:Zummara Medieval.jpg
Ficheiro:Toro de Plasencia.jpg

### Son 

Ficheiro:Santa Maria.ogg|Cantiga 100, "Santa María, Strela do Día"

### Partituras 

Ficheiro:CSM 100.jpg|Cantiga 100, "Santa María, Strela do Día"
Ficheiro:CSM 100.png|Cantiga 100, "Santa María, Strela do Día"
Ficheiro:CSM 257.jpg|Cantiga 257
Ficheiro:CSM 328.jpg|Cantiga 328
Ficheiro:CSM 345.jpg|Cantiga 345
Ficheiro:CSM 345-cropped.jpg|Cantiga 345
Ficheiro:CSM 371.jpg|Cantiga 371

### PDF 

Ficheiro:CSM 100.pdf|Cantiga 100
Ficheiro:CSM 257.pdf|Cantiga 257
Ficheiro:CSM 328.pdf|Cantiga 328
Ficheiro:CSM 345.pdf|Cantiga 345
Ficheiro:CSM 371.pdf|Cantiga 371

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes do Pórtico da Gloria
José Manuel Iglesias

**José Manuel Iglesias Martínez**, nado no Penedo (Mugardos) o 29 de novembro de 1944 e finado no mesmo lugar o 1 de outubro de 2008, foi un histórico militante de Comisións Obreiras e unha das persoas que traballou para fundar o Sindicato Nacional de CC.OO. de Galicia.

## Traxectoria 
Traballador da antiga Bazán —actualmente Navantia—, comezou a traballar con só catorce anos no sector do metal e ao longo da súa vida desenvolveu as tarefas de axustador montador, peón da construción e tubeiro para instalacións eléctricas.

En 1968 formaba parte do Comité Central do Partido Comunista, organización que naquela época era clandestina. Como consecuencia desa militancia foi detido en seis ocasións. Tamén formou parte da dirección galega do Partido Comunista de Galicia —era membro do Comité Comarcal de Ferrol antes da legalización— e chegou a ser procesado por iso. Xa legalizados Comisións Obreiras e o PCG, formou parte do Comité Central e da Executiva deste último, ademais de ser membro da Coordinadora Estatal e do Secretariado Estatal do PCE. 
 
En 1985 chegou a ser secretario xeral do PCG. Logo da integración do PCG en Esquerda Unida, José Manuel Iglesias militou na nova formación política e foi concelleiro no seu Mugardos natal desde 1987 a 1999. 
 
### Represión 
Como consecuencia da súa actividade política na clandestinidade, pero tamén nos albores da democracia, foi obxecto de represión en numerosas ocasións. Chegou a ser condenado a dous anos e catro meses de presión e a dez mil pesetas de multa. Cumpriu pena nos cárceres da Coruña, Xaén e Palencia. O Tribunal de Orde Pública (TOP) tamén o chegou a deter ata tres meses no Proceso de Burgos.
 
### Comisións Obreiras 
A partir de 1976, en colaboración con Manuel Amor, Redondo Abuín e outros compañeiros, dedicouse a percorrer Galicia para reorganizar as Comisións Obreiras, formando parte do proceso de creación do actual sindicato. En CCOO foi secretario de Organización do Sindicato Nacional e máis tarde membro da Executiva da Confederación Sindical de CCOO e primeiro secretario da Federación Galega do Metal.

## Obra 
* *A autoridade na palabra. Biografía do comunista Paco Filgueiras (1920-1976)* (2006)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sindicato Nacional de CC.OO. de Galicia
* Corporacións democráticas no Concello de Mugardos
* Palabras de José Manuel Iglesias, pronunciadas en 1985 acerca do proceso de reconversión naval
* Rafael Pillado, sobre José Manuel Iglesias, na emisora Radiofusión
Illa do Llatzeret

[miniatura|300px|Vista do lazareto desde Sol do Leste, [É Castell|Villacarlos/É Castell.]]
A **illa do Llatzeret** (*Lazareto* en galego) é unha illa situada no interior do porto de Maó, Menorca, na que se construíu un lazareto en 1793 por orde do conde de Floridablanca, ministro do rei Carlos III de España.

## Historia 
O lazareto púxose en marcha en 1817 e un século despois deixou de funcionar para anos máis tarde, ser o que é agora. Actualmente é unha residencia do Ministerio de Sanidade e Consumo, tras certas remodelacións.

O lazareto de Maó era e é obra sólida e magnifica, baixo a dirección do maior dos enxeñeiros chamado don Manuel Pueyo, e empregouse para a súa construción material demolido do castelo de San Felipe. A obra parouse en 1798 e continuouse en 1803, quedando concluídos os tres departamentos de patente sospeitosa en 1807, dirixindo a obra o enxeñeiro don Juan Antonio Casanova.

Unha tapia de 1440 varas circunvalidaba este edificio que tiña oito portas exteriores, unha capela circular no centro do lazareto, con trinta tribunas con locutorios para oír misa os corentenarios, cinco torres para os vixilantes, 141 habitacións, 7 almacéns, 120 poyos, 2 enfermerías ordinarias, e para os contaxiados, 5 zahumerios, 49 cociñas etc.

O custo da obra ascendeu a case 5&nbsp;700&nbsp;000 millóns de reais de billón, pero non quedou totalmente arranxado ata 1817 e instalouse por real decreto dese mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Regulamento interino de sanidade para o goberno e dirección do lazareto de Maó*, datado en Madrid en 1817.

### Ligazóns externas 
* Illa do Llatzeret en Google Maps
Hold Nickar

miniatura|280px|Ilustración dun conto folclórico escandinavo representando Papá Noel (ou, máis probablemente o personaxe Nisse ou Tomte, hoxe asociado a el) montado nun bode.
**Hold Nickar**, aínda que sexa relacionado por algúns con Nickar (*nikr* ou *nicor*, un demo escandinavo das augas), parece ser, na verdade, unha forma corrompida de *Hjaldr Hnikar*, un dos títulos do deus teutónico Odín e que significa «Incitador de Batallas». O Odín «Hjaldr Hnikar» causaba destrución a través de tempestades no océano. Tanto o Nickar canto Odín son representados como vellos con cabelos e barba agrisados, aínda que o demo Nickar tamén poida asumir a aparencia dun neno con pernas de cabalo.

Hold Nickar pode ser aínda a orixe do nome «Old Nick», un sinónimo para «diaño» en lingua inglesa.

## Fungos, cabras e renos voadores 
Segundo as lendas, Hold Nickar cruzaba os aires o mes de decembro durante o solsticio de inverno, distribuíndo bendicións para os seus adoradores. En varios mitos escandinavos (Julbock, Jultomten e Joulupukki), o deus/espírito do mes de decembro afacía viaxar polos seus dominios montado nun carneiro, mentres que entre os teutónicos, os bodes eran animais sagrados do deus Thor, que posuía unha carroza alada estirada por dous carneiros, Lóstrego e Trono.

Varios destes símbolos pagáns, como se pode aprender, foron apropiados polo cristianismo e, ao longo dun proceso que durou varios séculos, atribuídos a outro personaxe, Nicolao de Mira, un bispo que supostamente viviría na rexión da actual Turquía no século IV. Nicolao de Mira, finalmente, foi suplantado pola imaxe do moderno «Santa Claus» (ou Papá Noel), o cal, malia a súa vinculación aos comerciais da Coca-Cola, aínda mantén a aparencia, hábitos, manierismos e acompañantes dos vellos xamáns colledores de fungos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nadal

### Ligazóns externas 
* Christmas Stories
Hellville de Luxe

***Hellville de Luxe*** é o quinto disco de estudio do músico Enrique Bunbury. Trátase do nome da casa-estudio que o cantante zaragozano ten en El Puerto de Santa María (Cádiz), a súa actual residencia.

O álbum publicouse o 7 de outubro do 2008 en 3 formatos: duplo LP, CD e edición dixital.

A produción é de Phil Manzanera e foi gravado e mesturado nos estudios Music Lan, en Avinyonet de Puigventós, Xirona, e masterizado en Sterling Sound, Nova York.

O sinxelo de presentación, titulado "El hombre delgado que no flaqueará jamás", tivo a súa estrea oficial o 20 de agosto ás 18 horas nun programa especial da emisora de radio Rock & Gol, conducido por *El Pirata*, que contou coa presenza de Enrique Bunbury.

Tamén estreou nova banda, trala disolución de *"El Huracán Ambulante"* no 2005.

## Os compoñentes da actual banda 
* **Álvaro Suite:** guitarras e mandolina
* **Jordi Mena:** guitarras, dobro, lap steele, banjo e mandolina
* **Robert Casteláns:** baixo
* **Jorge Rebenaque:** hammond, piano e acordeón
* **Ramón Gacías:** batería e percusión

## Contido 
### Lista de cancións do CD 
# "El hombre delgado que no flaqueará jamás"
# "Porque las cosas cambian"
# "Bujías para el dolor"
# "Si no fuera por ti"
# "Hay muy poca gente"
# "El porqué de tus silencios"
# "Doscientos huesos y un collar de calaveras"
# "Irremediablemente cotidiano"
# "Canción cruel"
# "Todos lo haremos mejor en el futuro"
# "Aquí"

### Lista de cancións do duplo vinilo 
#### Cara A 
1. "El hombre delgado que no flaqueará jamás"

2. "Porque las cosas cambian"

3. "Bujías para el dolor"

#### Cara B 
4. "Si no fuera por ti"

5. "Hay muy poca gente"

6. "El porqué de tus silencios"

7. "Doscientos huesos y un collar de calaveras"

#### Cara C 
8. "Irremediablemente cotidiano"

9. "Esto se hace, eso no se hace"

10. "La herida secreta"

11. "Canción cruel"

#### Cara D 
12. "Bobby Perú"

13. "Ven y camina conmigo"

14. "Todos lo haremos mejor en el futuro"

15. "Aquí"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Bunbury
Río Ambroz

[miniatura|260px|Río Ambroz o seu paso baixo a ponte da *Fuente Chiquita*, en Hervás ([Provincia de Cáceres)]]
O **Ambroz** é un pequeno río español, que corre pola comunidade autónoma de Estremadura, afluente do Alagón (conca do río Texo), ao cal rende as súas augas pola marxe esquerda despois duns 42&nbsp;km de percorrido.

## Outros nomes 
Na altura do concello cacereño de Guijo de Granadilla é denominado río Cáparra por atravesar as ruínas romanas de Cáparra, e onde subsiste unha ponte romana.

## Curso 
O Ambroz nace na Serra de Tras la Sierra, no norte da provincia de Cáceres, que separa a conca do río Jerte da do Alagón, a uns 1.800 m de altitude. No seu percorrido orixina o Val do Ambroz, antes de unirse co Alagón.

A poboación máis importante que atravesa o río é Hervás.

### Afluentes 
Os seus tributarios son ríos de montaña de curto percorrido, dos que cómpre citar o río Baños, que atravesa a localidade de Baños de Montemayor, e o regato de Hornacinos.

## Explotación industrial 
No Ambroz sitúase o encoro de Baños, levantado en 1993, con 40,86 hm3 de capacidade.
Carta das Nacións Unidas

A **Carta das Nacións Unidas** é o tratado internacional fundador do organismo, e que fai ás veces da súa constitución interna. O documento foi subscrito o 26 de xuño de 1945 na cidade de San Francisco, Estados Unidos, suxeito á ratificación de diferentes países. Os primeiros en facelo foron Nicaragua e O Salvador, seguidos polos Estados Unidos.

## Estrutura da Carta
A Carta consiste dun preámbulo e unha serie de artigos divididos en capítulos. 
*Capítulo I. Suscita os principios e propósitos das Nacións Unidas, incluíndo as provisións importantes do mantemento da paz internacional e seguridade.
*Capítulo II. Define o criterio para a membresía nas Nacións Unidas.
*Capítulo III. Describe os órganos da ONU.
*Capítulo IV. Define a Asemblea Xeral.
*Capítulos V-VI-VII. Definen o Consello de Seguridade, arranxo pacífico de controversias, accións en casos de ameaza da paz e defensa rexional.
*Capítulo IX. Sobre a cooperación internacional económica e social.
*Capítulo X. Sobre o Consello Económico e Social.
*Capítulos XI-XII-XIII. Declaración relativa aos territorios non autónomos, réxime internacional de administración fiduciaria e establece o Consello de Administración Fiduciaria.
*Capítulo XIV. Establece as funcións e integración da Corte Internacional de Xustiza.
*Capítulo XV. Establecen as funcións da Secretaría Xeral.
*Capítulos XVI e XVII. Disposicións varias e acordos transitorios de seguridade.
*Capítulo XVIII. Define os mecanismo de reforma da Carta.
*Capítulo XIX. Define a forma da sinatura e rectificación da Carta.

### Capítulos importantes
Capítulos importantes son os que tratan sobre a estrutura e poder dos organismos da ONU.

*O Capítulo VI describe o poder do Consello de Seguridade para investigar e mediar disputas.
*O Capítulo VII describe o poder do Consello de Seguridade para autorizar sancións económicas, diplomáticas e militares así como o de forzas militares para resolver disputas. Fundándose neste capítulo creáronse os Tribunais Penais Internacionais para Ruanda e Iugoslavia.
*Os Capítulos IX e X describen os poderes da ONU para a cooperación económica e social e ao Consello Económico e Social que vixía estes poderes. Estes capítulos son a base de todo o sistema de axencias económicas, sociais e culturais especializadas e técnicas das Nacións Unidas
*Os Capítulos XII e XIII describen o réxime internacional de administración fiduciaria e establecen o Consello de Administración Fiduciaria
*Os Capítulos XIV e XV que establecen as funcións e integración da Corte Internacional de Xustiza e a Secretaría Xeral da ONU respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Mencía

**Mencía** é o nome dunha variedade ou casta de uva tinta introducida e cultivada principalmente no noroeste da Península Ibérica desde a época da Antiga Roma. Tras recuperarse do desastre da epidemia de filoxera de finais do século XIX, que causou unha grave crise económica nas súas áreas tradicionais de cultivo, emprégase para a elaboración de viños recendentes e afroitados, de intensa cor, e con posibilidades de crianza.

Respecto da etimoloxía, o nome podería vir de "Maecius", "Metius" ou mesmo de "Macías" ("Mathias"),ou da palabra "menciña". O nome Mencía é tamén usado como nome de muller.

## Descrición 
A variedade produce acios pequenos e compactos. Os zumes ou mostos son vermello granate e de sabor neutro, cun elevado contido en azucres, pero de baixa acidez, especialmente nos resultantes de froitos de maior maduración. Os tintos elaborados con uva mencía, salientan pola súa capacidade de envellecemento, cun padal aveludado característico, sen descoidar as óptimas condicións desta variedade na elaboración de tintos mozos. Os rosados son recendentes e afrutados, vivos, lixeiros e suaves.

## Areas de cultivo 
Segundo a Orde APA/1819/2007, pola que se actualiza o anexo V, clasificación das variedades de vide, do Real Decreto 1472/2000, de 4 de agosto, polo que se regula o potencial de produción vitícola, mencía considérase variedade recomendada para as Comunidades autónomas de Asturias, Castela e León e Galicia, estando recomendada en Cantabria e Castela-A Mancha. A súa distribución localízase principalmente no Bierzo, así como en áreas do sueste de Galicia, onde se centra nas denominacións de orixe de Ribeira Sacra, Valdeorras e Monterrei. Nos terreos de Ribeira Sacra é cultivada en bancada, moitas delas establecidas durante a época romana. Tamén se cultiva en parcelas do norte de Portugal.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Albariño
* Vendima