Flandres zelandés

[260px|miniatura|Situación do Flandres zelandés dentro da provincia de [Zelandia, Países Baixos.]]
260px|miniatura|Bandeira do Flandres zelandés.
260px|miniatura|O *Westerscheldetunnel*.

O **Flandres zelandés** ou **Flandres celandés** (en neerlandés *Zeeuws-Vlaanderen*) é a parte da provincia de Zelandia (Países Baixos) que se encontra na beira meridional do río Escalda.

Esta rexión está culturalmente moi vinculada cara ao Flandres belga, e o dialecto do neerlandés que falan os seus habitantes é máis semellante ao de Gante (gantés) que aos outros dialectos falados nos Países Baixos.

A rexión, cunha actividade económica ben desenvolvida, aséntase sobre chairas fluviais, e conta cunha agricultura intensiva, algunhas zonas industriais e unha actividade turística na súa costa do mar do Norte e nas súas cidades históricas.

Está formada por tres municipios: Sluis (ou Esclusa), ao oeste; Terneuzen, no centro e Hulst, ao leste. O centro urbano principal é Terneuzen, cidade portuaria e con importantes instalacións industriais.

O territorio estivo até o 14 de marzo de 2003 unido ao resto dos Países Baixos unicamente, por vía fluvial, mediante os servizos dos transbordadores do *Provinciale Stoombootdiensten in Zeeland* (Servizo provincial de barcos de vapor de Zelandia) ou, por vía terrestre, mediante un rodeo vía Bélxica. Nesa data inaugurouse o Túnel do Escalda occidental (*Westerscheldetunnel*), que une Terneuse con Ellewoutsdijk (Zuid-Beveland), e que constitúe actualmente a unión principal entre o Flandres zelandés e o resto da provincia. Así, a día de hoxe suprimiuse o servizo de transbordador Perkpolder-Kruiningen, mentres que o servizo Breskens-Flessingue foi substituído por un transbordador reservado unicamente a peóns e ciclistsas.

## Xeografía 
Pódese dividir o Flandres zelandés nunha parte oriental e outra occidental, separadas antigamente polo Braakman, un vello brazo de mar en gran parte polderizado, e a día de hoxe polo canal Gan Terneuzen. Ao longo deste canal encóntranse zonas industriais como as de Terneuzen ou a de Sas van Gent.

Nos dous extremos do territorio existen importantes reservas naturais: no oeste, a de Zwin, na fronteira con Bélxica, e, ao leste, a *Verdronken Land van Saeftinghe* (a Terra inundada de Saeftinghe).

Despois da fusión de concellos do 1 de xaneiro de 2003, no territorio do Flandres zeladés non quedan máis que tres: A Esclusa, Terneuzen e Hulst.

* No oeste, o concello da Esclusa, bordeado polo mar do Norte, ocupado principalmente en atraer os turistas para que pasen as súas vacacións na costa. Cadzand é a estación balnearia máis coñecida. A antiga vila fortificada da Esclusa, coa súa torre de asedio (a única conservada nos Países Baixos), e Aardenburg son tamén moi estimadas polos turistas.
* O concello de Terneuzen encóntrase no centro do Flandres zelandés e bordea o industrializado canal Gan Terneuzen. Terneuzen é esencialmente unha cidade obreira. A vila mitilícola de Philippine é tamén unha atracción turística.
* O concello de Hulst, ao leste, perfílase como *a vila máis flamenga dos Países Baixos*. É sobre todo o estilo de vida borgoñón da vila fortificada o que atrae a numerosos turistas belgas.

O Flandres zelandés é, cunha densidade de poboación de 147 habitantes par km², unha rexión debilmente poboada en comparación coa media neerlandesa, e tamén ten unha densidade de poboación que as provincias flamengas belgas (Flandres occidental e Flandres oriental), ao sur.

Cómpre resaltar que a fronteira entre o Flandres zelandés e Bélxica está practicamente en harmonía coas diferenzas da xeografía física do subsolo: o solo no Flandres zelandés é arxiloso, mentres que os terreos do lado belga son máis ben areosos.

## Historia 
A xeografía da rexión cambiou considerabelmente ao longo da historia. Aínda que o territorio forma agora parte do continente europeo, non foi sempre así. Por exemplo, Terneuzen, Zaamslag e Axel eran orixinariamente unha illa que foi poboada por xentes da beira oposta (Walcheren). A poboación desta parte da rexión ten conviccións fortemente calvinistas. En Zaamslagveer, na parte oriental, comeza o verdadeiro continente: é o país de Hulst, que sempre tivo un carácter firmemente católico; foi conquistada tardiamente pola República das Provincias Unidas. Toda a rexión estivo na liña da fronte durante a guerra dos Oitenta Anos e cando, finalmente, foi conquistada, converteuse nunha Terra da Xeneralidade. Hoxe, católicos e protestantes conviven sen problemas, aínda que poden observarse algunhas diferenzas culturais entre eles.

Ao oeste de Terneuzen, había orixinariamente moita auga: o Braakman, un brazo de mar que só se embalsou na década de 1950, é un vestixio. A rexión occidental tamén ten unha historia turbulenta. Breskens non se chama por casualidade *de Bresjes* (en flamengo occidental: na zona había moitos illotes). Zwin, que actualmente é un funil de marea que constitúe a fronteira vadeábel do estado, foi unha vez un gran brazo de mar que enlazaba Bruxas vía Damme co mar do Norte. A Esclusa encóntrase hoxe nunha fermosa zona do interior, pero a batalla da Esclusa en 1344 foi realmente unha batalla naval.

Despois de que Bélxica conquistara a súa independencia en 1830, a rexión converteuse esencialmente nun paraíso para o tráfico de, entre outros artigos, manteiga e cigarros, aínda que tamén ten instalacións militares. Terneuzen sempre tivo un arsenal, e na fronteira, cerca de Knokke encóntrase a vila de Retranchement e as ruínas das fortificacións, moitas aínda por descubrir. Durante a primeira guerra mundial, preparáronse plans de anexión de Bélxica en compensación polos danos sufridos. Entre outras reaccións, compúxose a canción patriótica do Flandres zelandés.

Unha especie de conciencia nacionalista renovada apareceu na rexión en 1958 durante accións de protesta para defender os *Vrije Veren* (os "transbordadores gratuítos") levadas a cabo polo comerciante de gando Honoré Colsen, orixinario de Sluiskil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Zelandia