open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gimax

**Carlo Franchi**, nado en Milán o 1 de xaneiro de 1938 e finado o 13 de xaneiro de 2021, foi un expiloto de carreiras italiano, máis coñecido co alcume deportivo de "**Gimax**". Nunca participou baixo o seu nome real, e tamén o seu fillo correu co nome de "Gimax".

Participou nun Gran Premio de Fórmula Un con Surtees, o Gran Premio de Italia de 1978, pero non conseguiu cualificar. Tamén participou nunha carreira de Fórmula Un fora do campionato.

## Traxectoria
miniatura|left | Gimax no Gran Premio de Italia de 1978
"Gimax" foi un participante habitual na carreiras de deportivos italianas durante a década de 1970. e en 1978 tamén competiu no Campionato de Europa de Sportscar, unha serie creada para esa tempada para permitir que os prototipos do Grupo 6 continaran a competir en Europa no seu propio campionato trala cancelación do "World Sports Car Championship".

A serie foi dividida en dúas categorías, unha para os coches de 2 litros e outra para os coches de maior capacidade: "Gimax" gañou o campionato de pilotos de 2 litros nun Osella, mentres que o piloto Porsche Reinhold Joest gañou o Campionato de Pilotos para os coches de maior capacidade.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
San Pedro de Leixa, Leixa, Ferrol

**San Pedro de Leixa** é un lugar da parroquia de Leixa no concello de Ferrol na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 78 habitantes (39 homes e 39 mulleres).

É un lugar rural da parroquia de Leixa, situado na periferia de Ferrol, no límite con Narón. Leixa formaba parte do concello de Serantes, anexionado a Ferrol.

En Leixa están catalogadas catro mámoas facendo de límite con Narón e o castro da Croa de Leixa.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *San Pedro* deriva do antropónimo latino relacionado con  (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Leixa 
### Parroquias de Ferrol
## Notas
Eva García Sáenz

**Eva García Sáenz de Urturi**, nada en Vitoria (Áraba) en 1972, é unha novelista vasca en lingua castelá.

## Traxectoria
Con 15 anos foi vivir a Alacant. Estudou óptica e optometría na Universidade de Alacant,

En 2012, logo de enviar sen éxito o texto a diversas editoriais, publicou con Amazon a súa primeira novela, *La saga de los longevos*. En 2014 publicou *Los hijos de Adán* e *Pasaje a Tahití*. Con elas, converteuse nun fenómeno de vendas e foi traducida ao inglés. A triloxía foi un enorme éxito editorial, conseguindo máis dun millón de lectores; tamén foi traducida a quince idiomas e foi adaptada cinematograficamente por A3Media Cine.

## Obra
*2012*, La saga de los longevos: la vieja familia (Saga de Los Longevos 1)*
*2014*, Los hijos de Adán (Saga de Los Longevos 2)*
*2014*, Pasaje a Tahití* 
*2016*, El silencio de la ciudad blanca* *(Triloxía La Ciudad Blanca 1)* 
*2017, *Los ritos del agua  (Triloxía La Ciudad Blanca 2)* 
*2018*, Los señores del tiempo (Triloxía La ciudad Blanca 3)*
*2020, *Aquitania*

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* www.evagarciasaenz.com páxina web oficial.
Beppe Gabbiani

**Giuseppe "Beppe" Gabbiani**, nado en Piacenza o 2 de xaneiro de 1957, é un piloto de automobilismo italiano.

## Traxectoria
Participou en 17 Grandes Premios de Fórmula 1, na que debutou o 1 de outubro de 1978, e non conseguiu puntos de campionato. Tamén participou nunha carreira de Fórmula Un fora do campionato.

Na Fórmula 2, gañou o Eifelrennen de 1983. Nas carreiras de automóbiles deportivos, terminou terceiro nos 1000 km de Spa de 2003.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos no Campionato de Europa de Fórmula 2
(clave) (Carreiras en letra **grosa** indican pole position) (Carreiras en *italica* indican volta rápida)

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans
### Resultados completos na Fórmula 3000 Internacional
(key) (Carreiras en letra **grosa** indican pole position) (Carreiras en *italica* indican volta rápida).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at grandprix.com
*Páxina oficial
Pedro Rodríguez Gómez

Co nome de **Pedro Rodríguez Gómez** podemos referirnos a:

***Pedro Rodríguez Gómez**, xornalista de Mondoñedo (m. 1903).
***Pedro Rodríguez Gómez**, guerrilleiro antifranquista galego (m. 1977).
Pedro Rodríguez Gómez (guerrilleiro)

**Pedro Rodríguez Gómez**, nado en Vilariño (Buscás, Ordes) cara a 1915 e finado en Ordes o 17 de xullo de 1977, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Zoqueiro de profesión e militante do Partido Comunista de España. Foi detido pola Brigada de Investigación e Vixilancia da Garda Civil o 4 de maio de 1946 acusado de simpatizante comunista e escoitar Radio Moscova. Posto en liberdade tres días despois, uniuse á guerrilla. Participou con Antonio Nouche Costa, Claudio Díaz Milia, José Remuiñán Barreiro, José Blanco Núñez e José Santiago Temprano, na sanción económica de 30.000 pesetas ao alcalde franquista de Cerceda. Desertou o 9 de xullo de 1946 marchando a súa casa, onde permaneceu un ano ata que marchou a Santiago de Compostela o 7 de xullo de 1947. Retornou a Coruña e foi detido o 19 de xullo. Xulgado en consello de guerra sumarísimo na Coruña con José Santiago Temprano o 4 de novembro de 1948, foi condenado a cadea perpetua. Pasou 12 anos na Prisión Central de Burgos, de onde saíu en liberdade condicional en xaneiro de 1959. Morreu en Ordes o 17 de xullo de 1977 con 61 anos.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Regos del Río.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Melo Imai

**Melo Imai**, nada en Osaca o 26 de outubro de 1987 é unha personalidade da televisión xaponesa, *snowboarder* de *halfpipe* e actriz pornográfica nipoa.

## Traxectoria 
Retirouse nunha primeira etapa do snowboarding tras os Xogos Olímpicos de Inverno de 2006, momento no que se converteu nunha celebridade da televisión no seu país e en modelo para posados de nudez. En 2017 deveu actriz de cinema porno, mais en 2018 anunciou a súa volta á competición de *snowboarding*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial  
* *Atriz pornô volta a competir e fatura a medalha de ouro*, en IG Esporte .
The Ritual (filme de 2017)

***The Ritual*** é un filme británico de 2017 dirixido por David Bruckner e escrito por Joe Barton. Baséase na novela homónima de 2011 escrita por Adam Nevill. Está protagonizado por Rafe Spall, Arsher Ali, Robert James-Collier e Sam Troughton.

## Personaxes 
* Rafe Spall como Luke 
* Arsher Ali como Phil 
* Robert James-Collier como Hutch
* Sam Troughton como Dom
* Kerri McLean como Gayle 
* Maria Erwolter como Sara 
* Paul Reid como Robert
* Francesca Mula como Meiga 
* Jacob James Beswick como Fiend

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pont des Arts

A **ponte das Artes** ou **pasarela das Artes** (en francés: *Pont des Arts* ou *passerelle des Arts*) é unha ponte parisiense&nbsp;sobre o río Sena de uso peonil&nbsp;que se atopa no VI Distrito. Une o Instituto de Francia co Museo do Louvre.

## Historia 
Construído de 1801 a 1804, foi a primeira ponte metálica da capital francesa.

A ponte, que se atopaba en mal estado, foi pechado en 1976. Dous anos máis tarde derrubouse parcialmente polo choque dunha barcaza contra un dos seus alicerces.

A ponte actual foi reconstruída entre 1981 e 1984 coa mesma forma que o anterior, agás que ten dous alicerces menos para facilitar a navegación polo río. Foi reinaugurado o 27 de xuño de 1984 por Jacques Chirac, quen era daquela alcalde de París.

Utilizado ocasionalmente para exposicións artísticas, é tamén un lugar que atrae ós turistas, pintores, debuxantes e fotógrafos polas panorámicas que ofrece da Île de la Cité e das pontes de París. É lembrado como punto de encontro entre "a Maga" e "Oliveira" na novela *Rayuela*, de Julio Cortázar.

En anos recentes, a ponte foi utilizada como escenario para un costume das parellas que visitan a cidade. O xesto consiste en pechar un cadeado nas reixas das varandas da ponte, o cal ten escrito os nomes da parella ou algún outro mensaxe. Posteriormente a chave do cadeado é guindada ó río Sena, simbolizando que o amor entre ambos será eterno.&nbsp;Por mor do peso dos cadeados e á deterioración que isto provocaba na ponte, o concello de París decidiu retirar os cadeados da Ponte das Artes en 2015.

## Notas
Île de la Cité

A **Illa da Cidade** (en francés: *Île de la Cité* ou *Illa do* *Asentamento*) atópase no medio do río Sena, no corazón da cidade de París, Francia. É considerada como o antigo centro da cidade de París. Atópase nos actuais distritos I e IV. Gui de Bazoches evocábaa en 1190 como «a cabeza, o corazón e a medula de París». A súa superficie é de arredor de 22,5 ha. O 1 de xaneiro de 2007 tiña 1168 habitantes na illa.

## Historia 
miniatura|Imaxe de 1771.

### Berce de París 
A illa estivo habitada por unha tribo gala chamada os *parisii,* que vivía na illa desde 250 antes de Cristo. A zona era rica en pesca e en caza e o acceso dun lado a outro do Sena era máis fácil grazas á estreiteza do río. Dúas pasarelas de madeira prolongaban o camiño natural norte-sur, que descendía do monte da Chapelle e ía cara ao outeiro de Santa Xenoveva, permitindo así evitar as moitas marismas do redor. En 52 a. C., en tempos da loita entre Vercinxétorix e Xulio César, os *parisii* vivían efectivamente nos arredores da illa.

Pero hoxe en día, os historiadores inclínanse máis ben por outras hipóteses. En efecto, os *parisii* poderían perfectamente instalarse máis lonxe, na desembocadura do Río Bièvre (afluente do Sena), ou ben sobre outra illa actualmente desaparecida, mesmo sobre a península formada pola desembocadura do Bièvre, na beira esquerda do río (*rive gauche*).

Toda esta zona de París era inundable ou pantanosa, como a zona logo chamada Le Marais ('A Marisma'), e a propia illa alagouse completamente en data tan tardía como o ano 1197.

## Monumentos 
Tres edificacións da época medieval permanecen aínda sobre a illa de la Cité:

* A Catedral de Notre Dáme de París.
* A Sainte-Chapelle (1245).
* A Conciergerie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ballon, Hilary (1991). *The Paris of Henri IV: Architecture and Urbanism*. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press. .
*
Alberto Colombo

**Alberto Colombo**, nado en Varedo (Lombardía) o 23 de febreiro de 1946, e finado o 7 de xaneiro de 2024, foi un piloto de carreiras italiano.

## Traxectoria 
Participou sen éxito en tres Grandes Premios de Fórmula Un en  con ATS (dous fallos na cualificación) e Merzario (un fallo na precualificación). Gañou o Campionato Italiano de Fórmula Tres e tamén tivo un éxito na Fórmula 2.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos no Campionato de Europa de Fórmula 2
(key) (Carreiras en letra **grosa** indican pole position) (Carreiras en *italica* indican volta rápida)

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados completos no Camionato Británico de Fórmula 1
(clave) (Carreiras en letra **grosa** indican pole position) (Carreiras en *italica* indican volta rápida)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Profile at F1 Rejects
Viño de Acerbaixán

[miniatura|A variedade [pinot noir foi amplamente empregada na elaboración do viño en Azerbaidján.]]
O **viño de Azerbaidján** é producido en varias rexións do país. Antés do goberno comunista do século XX, Azerbaidján tivo unha próspera industria do viño que se remonta ó segundo milenio a.C. A longa historia de produción de viño no país foi redescuberta polas investigacións arqueolóxicas levadas a cabo en Kültəpə, Qarabağlar e Galajig, onde os arqueólogos descubriron recipientes de almacenamento e fermentación que contiñan residuos e sementes de uva do segundo milenio a.C. Os antigos gregos eran coñecidos pola súa produción de viño na área no século -VII, segundo Heródoto. Estrabón comentou no século -I century BC sobre un viño azarí coñecido como *Albania*. Os historiadores e xeógrafos árabes, principalmente Abu'l-Fida, Al-Masudi, Ibn Hawqal e Al-Muqaddasi, describiron a viticultura extensiva arredor de Ganja e Barda que tivo lugar despois da conquista islámica da área.

## Notas
Amelia Lamarque

**Amelia Lamarque**, nada como **Amelia Quintela Bouza** en Galicia e finada en Bos Aires (Arxentina), foi unha prestixiosa actriz nacional e cantante de tango e boleros arxentina. Irmá de Libertad Lamarque.

## Traxectoria 
Amelia naceu froito do matrimonio entre Josefa Bouza Nieto (nada o 12 de xuño de 1864 na Coruña) e Pedro Quintela (nado en 1860). Ó morrer o seu pai moi novo, a súa nai emigrou xunto ós seus cinco irmáns a Arxentina onde coñeceu a Gaudencio  Lamarque, polo que adoptou o apelido deste último de maneira artística. Tivo nove irmáns en total: Eduviges, Gonzalo, Elena, Josefa "Pepita", Pedro, Aurora, Libertad —falecida ós catro anos de idade— e Lirio, —tamén falecido ós poucos anos de nado, e Libertad Lamarque.

Foi unha actriz moi destacada da época dourada cinematográfica. Na súa longa carreira tanto en cine como no teatro, compartiu escena con Raimundo Pastore, Angelina Pagano, Ángel Magaña, Agustín Irusta, Ilda Pavone, Margarita Padín, Hugo del Carril, Eva Franco, Niní Marshall, Mecha Ortiz, Amanda Ledesma, Julio Traversa,  Malisa Zini e Miguel Gómez Bao.

## Filmografía 
* 1938: *Madreselva*
* 1938: *La que no perdonó*
* 1939: *Caminito de gloria*
* 1939: *La vida de Carlos Gardel*
* 1939: *Puerta cerrada*
* 1940: *Fragata Sarmiento*
* 1943: *Eclipse de sol*
* 1949: *Una noche en el Tabarín*
* 1951: *La orquídea*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Manuela Escamilla

**Manuela Escamilla**, nada en Monforte de Lemos o 20 de maio de 1648 e finada en Madrid en  1721, foi unha actriz, cantante, música e autora de comedias galega do Século de Ouro. Filla natural de Antonio Escamilla, iniciouse na farándula con só seis anos e herdou o legado profesional paterno como "graciosa" e empresaria.

## Traxectoria 
Filla de Francisca Díaz e Antonio Escamilla, Manuela figura xa en xaneiro de 1654 con categoría de 'terceira dama' da compañía de Pedro de la Rosa actuando en Madrid até Entroido do ano seguinte. Pasaron logo á de Francisco García "o Pupilo", onde o seu pai Antonio figuraba como especialista en “representar a parte da graciosidade”, e a súa filla Manuela para “representar as terceiras damas da graciosidade”. Pai e filla inscribíronse así nos anais da historia dos cómicos españois, herdeiros do legado de&nbsp;*Juan Rana*.

Deduciuse que cara ó ano 1677, xa con vinte e nove anos, Manuela alcanzou o posto de primeira dama (equivalente á primeira actriz ou actriz protagonista de séculos posteriores), aínda que xa un ano antes contábase entre as favoritas dos favores reais. Tamén figura, xa como autora aínda que é probable que só fose apoderada do seu pai, dirixindo a compañía familiar en Valencia, Selecta e Cádiz entre 1683 e 1690. Non se coñecen datos sobre os seus últimos anos, aínda que diversos autores aceptan que morreu septuaxenaria no Madrid de 1721.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Sáez Raposo, Francisco, *Juan Rana y el teatro cómico breve del siglo XVII*, Madrid, Fundación Universitaria Española, 2005.
Cemiterio de Montmartre

O **cemiterio de Montmartre** (en ) é un cemiterio&nbsp;que se atopa no número  20 de Avenue Rachel, no *18ème arrondissement* de París, Francia.

## Historia 
Os cemiterios foran prohibidos en París dende a clausura do *Cimetière des Innocents* ('Cemiterio dos Inocentes') en 1786, pois presentaban perigos sanitarios. Varios cemiterios novos substituíron a todos os parisienses, fóra dos recintos da capital, a comezos do século XIX: Montmartre no norte, o *Cimetière du Père Lachaise* no leste, *Cimetière de Passy* no oeste e o *Cimetière du Montparnasse* no sur.

Abriu o 1 de xaneiro de 1825. Foi orixinalmente coñecido como "Cimetière des Grandes Carrières". Localizado ó oeste do *Butte*, preto do principio da Rue Caulaincourt na *praza Clichy*, o cemiterio no barrio de Montmartre de París construíuse debaixo do nivel das rúas no buraco dunha vella mina coa súa entrada pola avenida Rachel debaixo da Rue Caulaincourt. O cemiterio personifica o París artístico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
A Espiñeira, Mandiá, Ferrol

**A Espiñeira** é un lugar da parroquia de Mandiá no concello de Ferrol na provincia da Coruña.

Está situado xunto á Espiñeira (O Val, Narón).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mandiá 
### Parroquias de Ferrol
Sofía Moscoso de Altamira

**Sofia Moscoso de Altamira Taboada**, nada en Ferrol o 18 de xaneiro de 1818 e finada en Madrid o 4 de abril de 1869, foi unha aristócrata galega que ostentou o título de II condesa de Fontao. 

## Traxectoria 
Filla única de José María Moscoso de Altamira Quiroga, I conde de Fontao. 

Malia a oposición paterna, contraeu matrimonio na Coruña en 1843 co coronel sevillano José Moreno Sopranís Daoiz, e fillo do Tenente de Reais Gardas Españolas e cabaleiro da Orde de Santiago José Moreno e de Manuela María Sopranis  Saville, amais de curmán do heroe do levantamento do 2 de maio Luis Daoíz. O coronel Moreno era neto igualmente de José Moreno Guerrero do Consello de Castela e sobriño do Ministro Tomás Moreno Daoíz. 

Pouco despois do seu casamento, José Moreno foi nomeado Xentilhome de cámara con exercicio da Raíña Isabel II de España. A II condesa de Fontao era, á súa vez, dama da Orde das Damas Nobres da Raíña María Luisa.
Patrick Gaillard

**Patrick Gaillard**, nado en París o 12 de febreiro de 1952, é un expiloto de carreiras francés. Participou en 5 Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, debutando o 1 de xullo de 1979. Non logrou puntos de campionato.

## Traxectoria
Logo de realizar un bo traballo na Fórmula Renault e na Fórmula 3, Gaillard mudouse para a Fórmula 2 en 1979, o mesmo ano que pilotou para Ensign na Fórmula 1. O Ensign N179 non era un bo coche e Gaillard tivo dificultades en varias ocasións, e non puido clasificarse tres veces de cinco intentos, antes de ser despedido en favor de Marc Surer.

En 1980 Gaillard regresou a Ensign para o Gran Premio de España de 1980 e terminou nun sexto lugar de pago de puntos, o último dos seis coches que terminaron a carreira, cinco voltas por detrás. Con todo, o resultado non contou porque esta carreira foi posteriormente eliminada do campionato debido á guerra FISA-FOCA (o organismo deportivo da F1 contra os fabricantes da F1), facendo que o único punto de Gaillard fose anulado.

Posteriormente pilotou na Fórmula 2, CanAm, e automóbiles deportivos, incluíndo as 24 Horas de Le Mans antes de retirarse. Máis tarde converteuse en instrutor de carreiras.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
Álula

miniatura|280px|Localización da álula nunha á de ave
A **álula** é unha pequena proxección no bordo anterior da á das aves modernas e algúns dinosauros non aviarios. Os colibrís carecen de álula. A palabra procede do latín e significa "pequena á", xa que é o diminutivo de *ala*. A álula é o primeiro dedo libremente móbil, un "polgar" das aves (discutiuse se correspondía ao polgar ou ao índice), e leva de tres a cinco pequenas plumas de voo, cuxo número exacto depende da especie. Hai alí tamén plumas cobertoiras menores que se sobrepoñen ás plumas de voo. Como as plumas de voo máis grandes que se encontran no bordo de arrastre da á, estas plumas da álula son asimétricas, e o seu cálamo discorre próximo ao bordo anterior.

## Función 
[miniatura|200px|[Haliaeetus leucocephalus|Pigargo de cabeza branca adulta aterrando, mostrando a álula en acción.]]
Na maioría das situacións, a álula mantense aliñada contra a á, pero pode ser manipulada, xa que ten musculatura asociada. Cando voa a baixa velocidade ou está tomando terra, a ave move a súa álula lixeiramente cara a arriba e adiante, o cal crea un pequeno oco no bordo de ataque da á. Este funciona da mesma maneira que os slats das ás dos avións, o que permite que a á adopte un ángulo de ataque maior do normal (e, por tanto, teña maior sustentación) sen que se produza unha entrada en perda. O extremo da álula forma un pequeno vórtice que forza o fluxo de aire a manterse mellor en contacto coa á. Durante a extensión da á cara abaixo cara ao chan, a álula é abducida (separada) da á e pode verse claramente.

## A álula en aves antigas 
A presenza dunha álula foi confirmada en varios parentes antigos agora extintos das aves modernas, incluíndo *Eoalulavis hoyasi* (unha enantiornitina do Cretáceo medio de hai 115 millóns de anos) e a máis antiga *Protopteryx fengningensis*. Como estas especies non están estreitamente relacionadas coas aves modernas, ou ben a álula evolucionou dúas veces ou fíxoo xa hai máis de 130 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Voo das aves

### Bibliografía 
*
*
*
Clive Puzey

**Clive Puzey**, nado en Bulawayo (Rodesia do Sur, actual Zimbabwe) o 11 de xullo de 1941, é un expiloto de carreiras de Rodesia).

## Traxectoria
Comezou a participar no Campionato Surafricano de Fórmula Un en 1963 cun Lotus 18/21, terminando sétimo no Rand Grand Prix o ano seguinte.

O único intento de Puzey nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un foi cando ingresou no Gran Premio de Suráfrica de 1965 co seu Lotus-Climax, pero non conseguiu cualificar. Foi un dos só tres pilotos de Rhodesia (actual Zimbabwe) en participar nunha carreira no Campionato Mundial de Fórmula Un.

Continuou a súa carreira no Campionato de Fórmula Un de Suráfrica ata 1969, logrando tres podios en 1966. Despois de que a súa carreira terminase, Puzey dirixiu un garaxe na súa cidade natal de Bulawayo ata o ano 2000. Sendo un crítico acérrimo do goberno de Robert Mugabe foi ameazado repetidamente ata que abandonou o país e trasladouse a Australia.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*"The Formula One Record Book" - John Thompson, 1974.
*www.forix.com
Rodrigo Vázquez

**Rodrigo Vázquez Rodríguez**, nado en Ourense o 20 de novembro de 1987, é un xornalista e presentador galego. Dende 2025 presenta a edición da fin de semana do histórico concurso *Saber y ganar*, de La 2, e tamén *Atrápame se podes*, na Televisión de Galicia.

## Traxectoria 
Licenciado en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela, comezou a súa carreira como xornalista en 2008.

Iniciou o seu camiño profesional nos informativos da Televisión de Galicia, traballando en numerosos eidos e, en especial, na sección de deportes. Ó tempo, colaboraba nos espazos *O agro* e *Labranza*, nos que se ofrecen reportaxes e novas sobre o mundo agrario de Galicia. Desenvolveu a actividade radiofónica nos micrófonos de Radio Galega durante dous anos.

En 2014, debutou como presentador no programa *Aquí Galicia*, un espazo que percorre as festas que se celebran na comunidade galega os fins de semana. O seu rostro fíxose rapidamente popular entre os espectadores pola súa gran naturalidade e tan só un ano despois, a cadea ofreceulle conducir *Oh Happy Day*, a adaptación do programa musical homónimo de TV3.

Desde entón, tamén ligado á TVG, estivo á fronte de *O país máis grande do mundo* e *Verbenalia*.

Entre 2016 e 2019 presentou de luns a venres o concurso de sobremesa *Ti verás* na canle autonómica galega. Tamén se encargou de retransmitir as badaladas de fin de ano na TVG, dando a benvida ao 2018 dende a praza do Obradoiro en Santiago de Compostela. Dende xaneiro de 2020 ata abril de 2022 presentou xunto a Roberto Vilar o programa de sobremesa *Quen anda aí?*.

A seguir, Televisión Española anunciou a súa contratación para substituír a Ion Aramendi á fronte do concurso *El cazador*, que se emitía de luns a venres en La 1 e no que reivindica o seu acento galego. A finais dese ano anunciouse que presentaría a edición de 2023 do Benidorm Fest, o festival da canción español que ademais é clasificatorio para Eurovisión.

En 2025 foi elixido para substituír a Jordi Hurtado na edición da fin de semana do histórico concurso *Saber y ganar*, de La 2. A finais do mesmo ano anunciouse o seu regreso á Televisión de Galicia, onde, de xeito paralelo a *Saber y ganar*, comezou a presentar tamén o concurso *Atrápame se podes*, substituíndo ao anterior presentador, Paco Lodeiro.

## Traballos 
### Televisión
* *Telexornal* (2008-2013), na Televisión de Galicia
* *Aquí Galicia* (2014 - 2015), na Televisión de Galicia
* *Oh Happy Day* (2015), na Televisión de Galicia
* *O país máis grande do mundo* (2015-2016), na Televisión de Galicia.
* *Verbenalia* (2016), na Televisión de Galicia.
* *Ti verás* (2016-2019), na Televisión de Galicia.
* *Badaladas Fin de Ano*, (2017-2018), na Televisión de Galicia.
* *Quen anda aí?* (2020-2022), na Televisión de Galicia.
* *El cazador* (2022-presente), en La 1.
* *Saber y ganar* (2025-presente), en La 2. 
* *Atrápame se podes* (2025-presente), na Televisión de Galicia.

### Radio 
* Informativos (2010-2011), na Radio Galega

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas
Portugalete

O topónimo **Portugalete** pode referirse a:

;En Galiza:
***Portugalete**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Carballedo;
***Portugalete**, lugar da parroquia de Serres, no concello de Muros.

;Fóra de Galiza:

;No Euskadi
***Portugalete**, concello vasco, en Biscaia;
***Club Portugalete**, club de fútbol español, da cidade de Portugalete (Biscaia).

## Véxase tamén
### Outros artigos
David Ogden Stiers

**David Allen Ogden Stiers**, nado en Peoria (Illinois) o 31 de outubro de 1942 e finado en Newport (Oregón) o 3 de marzo de 2018, foi un comediante e actor estadounidense.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aeroporto de Limoges

O **aeroporto de Limoges**  é un aeroporto situado a 6 quilómetros ao oeste de Limoges, unha comuna do departamento Alto Vienne da rexión francesa de Nova Aquitania. No ano 2017 utilizaron as súas instalacións un total de 309 641 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Culiacán

O **aeroporto internacional federal de Culiacán** , tamén coñecido como **aeroporto de Bachigualato** pola veciñanza onde se atopa, é un aeroporto mexicano situado en Culiacán, no estado de Sinaloa. O aeroporto é unha importante porta de entrada doméstica no estado de Sinaloa e o segundo máis importante en operacións internacionais despois do aeroporto de Mazatlán. 

No ano 2017 utilizaron o aeroporto de Culiacán un total de 1 909 651 pasaxeiros. Está operado polo Grupo Aeroportuario Centro Norte, que opera 13 aeroportos na rexión centro-norte de México.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Cuiabá

O **aeroporto internacional de Cuiabá-Marechal Rondon**  é un aeroporto que serve a Cuiabá, no Brasil. Está situado no municipio veciño de Várzea Grande. Recibe o seu nome polo militar e explorador brasileiro Cândido Mariano da Silva Rondon (1865-1958). Está operado por Infraero, unha corporación estatal do Brasil. 

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Xigante (filme)

***Xigante*** (en ) é un filme estadounidense de 1956 baseado na novela homónima de 1952 de Edna Ferber, dirixido por George Stevens e con Rock Hudson, Elizabeth Taylor e James Dean nos papeis principais. *Xigante* foi o último dos tres filmes protagonizados por Dean e valeulle a súa segunda candidatura póstuma ao Oscar. Faleceu nun accidente de coche antes da estrea do filme e o actor Nick Adams foi contratado para dobrar algúns diálogos da personaxe de Dean.

En 2005 o filme foi considerado "cultural, histórica e esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América e seleccionado para a súa preservación no National Film Registry.

Foi emitido na TVG o 31 de decembro de 2006.

## Sinopse 
*Xigante* trata do devir histórico dunha familia que, aínda que ao principio se resiste, finalmente cede ante as presións para converter a súa facenda gandeira en petroleira. Amosa como a riqueza do petróleo inflúe nos seus modos de vida e nos desafíos que lles xorden aos pais ao trataren de educar os seus fillos e asistilos durante o crecemento.

Jordan Benedict (Rock Hudson), dono dunha extensa facenda, coñece en Maryland a Leslie (Elizabeth Taylor), e casa con ela. Instalados na casa, axiña se dan de conta das diferenzas que os separan, mais teñen tres fillos. Atópase petróleo nas súas terra e fanlles presión para que convertan a actividade da súa facenda, de gandeira a petroleira, que ao principio conviven mais finalmente prevalece a do petróleo.

Jett Rink (James Dean) é un empregado de Benedict algo conflitivo que acaba por ser dono dunha parte da terra na que se atopa despois petróleo e que se fai moi rico. A pesar de ser dono dun imperio, é infeliz pola frustración que lle provoca o seu amor por Leslie, esposa do que era o seu xefe, e á que tratou de conquistar.

## Elenco 
* Elizabeth Taylor - *Leslie Benedict*
* Rock Hudson - *Jordan "Bick" Benedict Jr.*
* James Dean - *Jett Rink*
* Carroll Baker - *Luz Benedict II*
* Jane Withers - *Vashti Snythe*
* Robert Nichols - *Mort "Pinky" Snythe, esposo de Vashti*
* Chill Wills - *Tío Bawley*
* Mercedes McCambridge - *Luz Benedict*
* Dennis Hopper - *Jordan Benedict III*
* Sal Mineo - *Angel Obregon II*
* Rod Taylor - *Sir David Karfrey*
* Earl Holliman - *"Bob" Dace*
* Paul Fix - *Doutor Horace Lynton*
* Judith Evelyn - *Señora Nancy Lynton*
* Carolyn Craig - *Lacey Lynnton*
* Fran Bennett - *Judy Benedict*
* Elsa Cárdenas - *Juana Guerra Benedict*
* Nick Adams - *Jett Rink – escena do banquete*
* Monte Hale - *Bale Clinch*
* Max Terhune - *Doutor Walker*
* Alexander Scourby - *Vello Polo*
* Charles Watts - *xuíz Oliver Whiteside*
* Maurice Jara - *Dr. Guerra*
* Mickey Simpson - ''Sarge, dono de Sarge's Dine''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guión
Andrés Goteira

**Andrés Goteira**, nado en Meira en 1983, é un director, realizador e guionista galego. É o cofundador de Gaitafilmes.

## Traxectoria 
Estudou Enxeñaría Técnica de Telecomunicacións pola Universidade de Vigo e Técnico de Son da Escola de Imaxe e Son da Coruña.

A súa primeira longametraxe, *Dhogs*, estreouse no Festival Internacional de Cine Independente de Buenos Aires (BAFICI) o 19 de abril de 2017, competindo dentro da sección Vangarda e Xénero deste certame. Trátase do primeiro filme rodado en galego que se estrea no festival de Sitges, o 9 de outubro de 2017. Gañou 13 das 17 candidaturas ás que optaba nos Premios Mestre Mateo 2017, gañando os premios a mellor longametraxe, guión e dirección. Ademais, foi premiada pola súa dirección de fotografía, dirección de arte, montaxe, música orixinal, son, dirección de produción, interpretación masculina protagonista e secundario e interpretación feminina protagonista e secundario.

## Filmografía 
* *Dhogs* (2017)
* *Welcome to ma maison* (2021)
* *Monstro* (en desenvolvemento)

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cristina Villó

**Cristina Villó**, nada na Coruña, Galicia en 1818 e finada en Valencia en 1884, foi unha soprano galega.

## Traxectoria 
Flla dun músico, maior do rexemento, que tivo que ir vivir a Madrid. Dende a nenez, Cristina amosou extraordinario interese pola arte da lírica. Dotada dunha fermosa voz, foi aceptada no Conservatorio de Madrid, onde o seu pai a inscribiu seguindo o consello do músico Tomás Genovés (que ía casar coa súa irmá Elisa). Aínda que non hai ningún posto vacante, fixo tales avances no centro que cando só tiña dezaoito anos os seus profesores afirmaron que xa era unha artista perfecta, e xa a continuación, fixo a súa presentación en Valencia coa ópera *La straniera* de Bellini, sendo recibida con grandes aplausos do público.

De Valencia, foi a Zaragoza, e máis tarde a Lisboa, Morreu nesta cidade no ano 1884.

Tres das súas irmás comezaron carreiras líricas e dúas delas, Matilde Villó e Elisa Villó, cantaron no Gran Teatre del Liceu de Barcelona. Deuse o feito de que Cristina e Matilde cantaron xuntas nunha mesma función neste teatro, a ópera *Norma* de Vincenzo Bellini, o 17 de decembro de 1851.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Enciclopedia Espasa *Volum núm. 68, páx. 2616* (ISBN 84-239-4568-5)
Castro de Barallobre

**Castro de Barallobre** ou Pena do Castro, é un castro de cumio forticado situado en Fene.

Está situado nunha peque na elevación. Ten forma irregular duns 50 metros de diámetro. Está moi alterado pola construción de edificios, traballos agrícolas e sobre el pasa unha liña eléctrica.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Lena Fernández

**Lena María Fernández Faro**, nada en Santiago de Compostela, é unha actriz galega coñecida polo seu papel de Maruxa na serie de televisión *Amar es para siempre*.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Amar en tiempos revueltos*, personaxe episódico (2011) 
* *Bandolera*, personaxe episódico (2013)
* *La cueva de Ralph*, un episodio: *Luces & trovadores* (2014)
* *Sin identidad*, como unha enfermeira (2014)
* *Amar es para siempre*, como Maruxa Linares (2014-2016)

### Curtametraxes 
* *Pulsión*, secundaria. Dir. Ana Paloma Robledillo (2007)
* *Máscaras*, secundaria. Dir. Danel Aser e Álex Murrull (2007)
* *Un rollito de primavera*, secundaria. Dir. Álex Murrull (2008)
* *Va-i-ven*, secundaria. Dir. Beatriz Janer (2008)
* *Hansel y Gretel*, secundaria. Dir. Óscar Cambronero (2009)
* *Con P de puta*, secundaria. Dir. Pablo Merino (2009)
* *Fénix*, como Lucía. Dir. Danel Aser e Alex Murrull (2009)
* *Rudy*, secundaria. Dir. David Meilán (2010)

### Teatro 
* Actuacións de Contact e Teatro Gestual en diversas salas de Barcelona (2007-2008)
* *Los que no pudieron huir*. Dir. Javier Simón. Teatro Español (2011; 2013)
* *Trota-historias*. Cía. ...Y la cama sin hacer (2011-2012)
* *A serpe de troña*. Sirimiri Produccións (2012)
* *El príncipe de Verdemar*. Cía. Valle-Inclán (2012)
* *Love Room*, como Marta. Dir. Tirso Calero (2014)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Portfolio
Mámoa do Rei

**Mámoa do Rei** pode referirse a:
* **Mámoa do Rei** monumento megalítico no Monte Penide, Redondela;
* **Mámoa do Rei**, monumento megalítico na Chan de Castiñeiras, Vilaboa.
Aldara Álvarez García

**Aldara Álvarez García**, nada en Vigo en 1995, é unha debuxante galega máis coñecida polo nome artístico **Anémona de Río**. É a autora de *Tam*, o primeiro manga galego.

## Traxectoria 
Formouse na escola profesional de banda deseñada e ilustración O Garaxe Hermético. No último curso do Garaxe Hermético creou Tam, a personaxe protagonista da súa primeira obra publicada, que levou o Premio Fin de Curso 2017. *Tam* foi publicado por Retranca Editora en febreiro de 2018, e conta a historia dunha moza que recibe unha invitación para participar nunha cea de antigos estudantes. Segundo *Fervenzas Literarias*, *Tam* foi o quinto mellor libro de banda deseñada en galego do ano 2018.

En decembro de 2019, converteuse na primeira gañadora do Premio O Garaxe Hermético de banda deseñada pola obra *A proba de auga*. Edicións Xerais publicou a obra na primavera de 2020.

## Obra 
* *Tam* (2018)
* *A proba de auga* (2020)

## Notas
Aeroporto de Naha

O **aeroporto de Naha**  é un aeroporto xaponés de segunda clase situado a 4 quilómetros ao leste do centro da cidade de Naha, en Okinawa. É o sétimo aeroporto máis concorrido do Xapón e a principa terminal aérea para pasaxeiros e carga da prefectura de Okinawa. Opera voos internacionais cara Taiwán, Hong Kong, Corea do Sur e a China. As súas instalacións tamén son fogar da Base Aérea de Naha da Forza Aérea de Autodefensa do Xapón.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto do Salvador

O **aeroporto internacional do Salvador Monseñor Óscar Arnulfo Romero** , anteriormente coñecido como **aeroporto internacional Cuscatlán**, é un aeroporto situado a uns 50 quilómetros de San Salvador, a capital do Salvador. Con 2 984 746 pasaxeiros no ano 2016, é o aeroporto máis concorrido do país e o terceiro de Centroamérica en tráfico de pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Arthur Owen

**Arthur Owen**, nado en Lambeth (Londres) o 23 de marzo de 1915 e finado en Vilamoura (Portugal), o 27 de abril de 2002, foi un piloto de carreiras inglés.

## Traxectoria
Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio de Italia de 1960, pilotando un Cooper privado de 2.2 litros. tivo un accidente na primeira volta da carreira na curva sur (South Corner), debido a un fallo nos freos, retirouse con danos na suspensión e non logrou puntos de campionato.

O 17 de outubro de 1955, Arthur Owen, Jim Russell e William Knight pilotaron un automóbil deportivo Cooper "Bobtail" no Autódromo de Montlhéry para establecer trece récords de velocidade e distancia internacionais na Clase G neste óvalo peraltado. Owen logrou novas marcas en Monza en Italia.

O 5 de setembro de 1959, pilotando un Cooper-Climax, Owen fixo o mellor tempo do día nos Brighton Speed ​​Trials. En 1962, Owen gañou o British Hill Climb Championship ao volante dun Cooper-Climax T53, preparada polo compañeiro e rival de equipo de Patsy Burt de PMB Garages. Arthur Owen competiu no Gran Premio de Macau en 1962 nun monopraza de Cooper, clasificándose na pole position pero estrelándose no inicio da carreira. Terminou terceiro no primeiro Gran Premio do Xapón, realizado en Suzuka o 3 e 4 de maio de 1963, pilotando un automóbil Lotus 23.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Owen, Arthur (1959): *The Racing Coopers*. Cassell, 243 páxinas.
Aeroporto de Plovdiv

O **aeroporto de Plovdiv**  é o aeroporto que serve á segunda cidade máis grande de Bulgaria, Plovdiv. É o cuarto aeroporto máis concorrido do país, despois dos de Sofía, Burgas e Varna. Tamén é coñecido como **aeroporto de Plovdiv Krumovo**, por unha pequena vila ao lado do mesmo situada a 6 quilómetros ao sueste de Plovdiv.

O aeroporto de Plovdiv serve á estacións de esquí próximas de Bansko, Pamporovo e Borovets, e polo tanto opera principalmente voos chárter durante o inverno, dende finais de decembro ata marzo. Principalmente opera voos chárter cara ao Reino Unido e Rusia. Tamén xoga un papel importante en caso de emerxencias e é usado ocasionalmente como aeroporto alternativo para o de Sofía, que se atopa a uns 150 quilómetros de distancia.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto internacional Ivato

O **Aeroporto internacional Ivato**  é o principal aeroporto que serve a Antananarivo, a capital de Madagascar. Está situado a 16 quilómetros ao noroeste do centro da cidade. O aeroporto de Ivato é o principal centro de conexións para Air Madagascar.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Aeroporto de Gander

O **aeroporto internacional de Gander**  é un aeroporto situado en Gander, na provincia canadense de Terra Nova e Labrador. Está operado pola Gander International Airport Authority. A Base Aérea de Gander comparte o aeródromo pero é unha entidade separada do aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
X10 (protocolo)

**X10 (protocolo)** é un conxunto de normas e sinais empregadas para o control de dispositivos electrónicos empregando a rede eléctrica da casa (230v ou 120v). O X10 foi creado en 1975 pola empresa escocesa Pico Electronics de Glenrothes.

#### Listaxe de comandos X10 
## Notas
Pepy G. Clavijo

**Josefa González Clavijo**, nada en Los Barrios (provincia de Cádiz) o 2 de xuño de 1934, é unha escritora galega de orixe andaluza, máis coñecida como **Pepy G. Clavijo**.

## Traxectoria
Filla de pai militar, de nena viviu en Assilah (Protectorado Español de Marrocos). Instalouse coa súa familia en Pontevedra en 1950. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, e deu clase nas Academias Helenes e Minerva até que aprobou oposicións ao ensino público. Despois deu clase nos colexios de Vilalonga (Sanxenxo), Quintela (Moaña) e O Toural (Vilaboa) até a súa xubilación en 2004.

Comezou a publicar unha sección en *Diario de Pontevedra* sobre os nomes das rúas da vila pontevedresa. En 1996 unha escolma de 98 deses nomes foi publicada pola Deputación de Pontevedra, con ilustracións de Juan Carlos Vilar. En 2008 apareceu unha edición ampliada con 173 rúas Publicou tamén outros libros de poesía e relatos, así como un volume sobre as igrexas e mosteiros de Pontevedra.

Participou en numerosos recitais. Dirixe o grupo de teatro da Asociación de Amas de Casa e Consumidores de Pontevedra.

## Vida persoal
En 1952 casou con Fernando Estévez López (fillo da mestra Milagros López Blanco), e tiveron unha filla e dous fillos.

## Obra
### Poesía
**Poesías* (1996)
**Poesías II* (1998)
**Poesías III* (2005)
**Poemas y relatos* (2008)
**Vuelta... e volta* (2014; con Eva Rodríguez Ferreirós)

### Narrativa
**Cuentos y... Contos e...* (2000; con Eva Rodríguez Ferreirós)
**Reflejos* (relatos, 2002; con Ico Estévez)
**Curiosidades* (2011)
**Secuencias* (2014)

### Ensaio
**Pontevedra, de los nombres propios de las calles* (1996; con ilustracións de Juan Carlos Vilar Pérez)
**Las calles de Pontevedra* (2008; con ilustracións de Juan Carlos Vilar Pérez)
**Templos de Pontevedra* (2008)

## Notas
Aeroporto de Darwin

O **aeroporto internacional de Darwin**  é o aeroporto máis concorrido que serve ao Territorio do Norte e o décimo máis concorrido de Australia. É o único aeroporto que serve á cidade de Darwin. Está situado nos suburbios do norte da cidade, a 8 quilómetros do seu centro. Comparte as pistas coa Base Aérea de Darwin da Real Forza Aérea de Australia. Ten unha terminal internacional, unha doméstica e unha de carga. No ano 2017 usaron as súas instalacións un total de 2 076 962 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Fariña (libro)

miniatura|300px|Rías Baixas.
***Fariña*** é un libro escrito polo xornalista Nacho Carretero, publicado en setembro de 2015 pola editorial Libros del K.O. Até marzo de 2018 vendera 30&nbsp;000 exemplares en 10 edicións. Nese mes ordenouse o cesamento da súa comercialización. A partir do libro fíxose unha serie de televisión tamén co nome de *Fariña*, amais dunha novela gráfica debuxada por Luís Bustos e unha obra de teatro dirixida por Tito Asorey. Foi traducido ao galego e ao portugués.

## Descrición
Fariña é o nome co que se coñece coloquialmente a cocaína e por extensión tódalas drogas en po en Galiza. O libro está estruturado en doce capítulos, e narra o narcotráfico en Galiza, desde os comezos do contrabando na costa da Morte e A Raia até a actualidade, con especial atención á década de 1980, cando do contrabando de tabaco se pasou ao tráfico de haxix e cocaína nas rías Baixas.

## Causas legais
O exalcalde do Grove Alfredo Bea Gondar denunciou en xaneiro de 2016 o autor e a editorial acusándoos de inxurias e calumnias, e pediu a aplicación do artigo 738.1 da Lei de Procesamento Civil. A xuíza Alejandra Fontana do xulgado de instrución número 7 de Collado Villalba ordenou o 5 de marzo de 2018 o secuestro do libro *Fariña*, tamén en soporte dixital, despois de facer un depósito de 10 mil euros o demandante. O exalcalde do Grove aparece citado en tres liñas do libro. O 22 de xuño de 2018 a Audiencia Provincial de Madrid levantou o secuestro do libro. En xullo foi rexeitada a acusación, e Bea Gondar foi condenado a pagar os custos do xuízo. O autor foi absolto ao considerar finalmente a xuíza que o contido do libro era veraz, froito dunha "importante labor de investigación", e que non se vulnerara o dereito á honra do exalcalde.

Entrementres, o Gremio de Librerías de Madrid puxo unha ferramenta dixital que permitía ler *Fariña* a través da obra *Don Quixote*, mais o 23 de marzo o xulgado 7 de Collado-Villalba ordenou o peche da páxina web. 

En xuño de 2020 Bea Gondar foi condenado a indemnizar a Nacho Carretero con máis de 3000 € e á editorial do libro con máis de 13000 €, polos danos e perdas ocasionados polo secuestro xudicial do libro.. Ao final do texto inclúe mapas coa distribución dos clans, un índice onomástico de persoas, clans e operacións, bibliografía e agradecementos. No inicio inclúe unha cita de Dwight D. Eisenhower sobre a liberación de Auschwitz:

A obra foi traducida ao galego por Xosé Manuel Moo Pedrosa, e publicada por Edicións Xerais de Galicia. Na portada emprega a imaxe dos personaxes da serie de televisión, cunha foto de Jaime Olmedo. Non obstante, a edición non chegou a ser distribuída ata finais de xuño, cando Xerais anunciou a posta á venda da edición en galego despois da autorización xudicial. O texto foi tamén traducido ao portugués e publicado pola editorial Desassossego en xuño de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Efecto Streisand
* *Narcos*
* *Todo é silencio*

### Ligazóns externas 
*
Aeroporto de Kassel

O **aeroporto de Kassel** , anteriormente **aeroporto de Kassel-Calden**, é un aeroporto internacional menor alemán que serve á cidade de Kassel, no estado de Hesse. Está situado a 1,9 quilómetros ao oeste de Calden e a 16,7 ao noroeste de Kassel. É usado principalmente para aviación xeral e executiva. Nas súas instalacións hai unha escola de voo, unha escola de ultralixeiros e unha escola de paracaidismo.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Bleona

**Bleona Qereti**, nada en Korçë o 14 de maio de 1979, é unha cantante albanesa.

## Discografía
**Kam Qejfin Tim* (1997)
**Nese Me Do Fort* (1999)
*''S'me Behet Vone* (2001)
**Ik Meso Si Dashurohet* (2002)
**Ti Nuk Di As Me Ma Lyp* (2003)
**Greatest Hits* (2005)
**Boom Boom* (2005)
**Mandarin'' (2007)
Rosalía Gómez Lasheras

**Rosalía Gómez Lasheras**, nada en Santiago de Compostela en 1994, é unha pianista galega.

## Traxectoria 
Empezou a estudar piano ós 5 anos de idade e ampliou os seus coñecementos no Conservatorio profesional de música de Santiago de Compostela, onde rematou os seus estudos profesionais en 2011 con Premio Extraordinario. Ese mesmo ano trasladouse aos Países Baixos para realizar estudos de *Bachelor Degree* no Utrecht Conservatory co profesor estadounidense Alan Weiss.

En 2013 obtivo o Primeiro Premio no concurso Young Pianist Foundation interpretando o Concerto para piano n.º 2 de Chopin, ademais do Laureates Award e as Mellores Interpretacións de Sonata Clásica, Schumann e Música Moderna. Tivo o seu recital debut no Concertgebouw de Ámsterdam.

En 2015, o xornal *El Correo Gallego* outorgoulle o título de "Galega do Ano" pola súa salientable traxectoria.

## Premios 
* Premio Chopin, VII Concurso de Piano Minho (Portugal, 2010)
* XVI Concurso de Piano Infanta Cristina (Madrid, 2012), categoría xuvenil.
* XV Cicle de Primavera (Barcelona, 2012)
* Concurso Young Pianist Foundation (Ámsterdam, 2013), Primeiro Premio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Interpretación na final do Young Pianst Festival Amsterdam, 2013.
Jānis Timma

**Jānis Timma**, nado en Krāslava o 2 de xullo de 1992 e finado en Moscova o 17 de decembro de 2024, foi un xogador profesional de baloncesto letón. Con 2,03 metros de altura, xogaba na posición de ala.

## Traxectoria 
Timma foi elixido na 60ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Memphis Grizzlies. O 24 de xuño de 2015 os Grizzlies traspasaron os dereitos de Timma ós Orlando Magic, a cambio de Luke Ridnour.

O 8 de xuño de 2017 Timma asinou un contrato de tres anos co Baskonia da Liga ACB. O 18 de febreiro de 2024 anunciouse a fichaxe de Timma ata final de tempada co Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com