open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Keith Wood

**Keith Gerard Mallinson Wood**, nado o 27 de xaneiro de 1972 en Killaloe, no Condado de Clare (Irlanda), é un xogador de rugby retirado en 2003. Xogou na posición de talonador, e defendeu as cores de Garryowen, Harlequins e Munster. Foi internacional con Irlanda en 58 encontros, e representou ós British and Irish Lions nas xiras de 1997 e 2001.

En 2001 foi elixido Xogador Internacional do Ano pola IRB, o máximo premio individual que pode recibir un xogador de rugby en activo. Despois de retirarse en 2003, Brian O'Driscoll herdou del a capitanía na selección irlandesa. Só dous anos despois da retirada, en 2005 Keith Wood foi elixido para ocupar unha praza no *International Rugby Hall of Fame*.

Actualmente adícase ó xornalismo deportivo para medios como a BBC e o Daily Telegraph. O seu rexistro de 15 ensaios segue a ser o récord de ensaios anotados por un talonador en encontros internacionais.

## Traxectoria 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Irlanda
* Xogador Internacional do Ano da IRB
### Ligazóns externas 
* 1 2 Keith Wood en Sporting-Heroes.
Daniel Dae Kim

**Daniel Dae Kim** nado o 4 de agosto de 1968 en Busan, é un actor coreano-americano coñecido polos seus papeis de Jin-Soo Kwon na serie de televisión *Lost* e Chin Ho Kelly en *Hawaii Five-0*.

## Filmografía 
* *American Shaolin* (1994) como Gao
* *Beverly Hills, 90210* (1997) como Dr. Sturla (nos episodios "Forgive And Forget" e "The Way We Weren't")
* *NYPD Blue* (1997) como Simon Lee
* *O chacal* (1997) como Akashi
* *The Pretender* (1998) como Lenny Duc (no episodio "Collateral Damage")
* *Brave New World* (1998) como Ingram
* *Seinfeld* (1998) como estudante de medicina (no episodio "The Burning")
* *For Love of the Game* (1999) como E.R. Doctor
* *Crusade* (1999) como Tenente John Matheson
* *Star Trek: Voyager* (2000) como Gotana-Retz (no episodio "Blink of an Eye")
* *Murder, She Wrote: A Story to Die For* (2000) como Everett Jay
* *CSI* (2001) como Axente do FBI Beckman (no episodio "Ellie")
* *Angel* (2001–2003) como Gavin Park
* *Charmed* (2001) como Yen Lo (no episodio "Enter The Demon")
* *Cradle 2 the Grave* (2003) como experto
* *Tenchu: Wrath of Heaven* (2003) como Rikimaru (videoxogo)
* *Hulk* (2003) como Aide
* *Ride or Die* (2003) como Miyako
* *24* (2002–04) como Tom Baker
* *Sin* (2003) como Lakorn
* *Momentum* (2003) como Axente Frears
* *Star Trek: Enterprise* (2003–2004) como MACO Corporal Chang
* *Spider-Man 2* (2004) como Raymond
* *Lost* (2004–2010) como Jin-Soo Kwon
* *Crash* (2004) como Park
* *The Cave* (2005) como Kim
* *Saints Row* (2006) como Johnny Gat (videoxogo)
* *Justice League Unlimited* (2006) como Metron (nos episodios "Alive" e "Destroyer")
* *Avatar: The Last Airbender* (2006) como Xeneral Fong (no episodio "The Avatar State")
* *The Slanted Screen* (2006) como Narrador
* *The Andromeda Strain* (2008) como Dr. Tsi Chou
* *The Onion Movie* (2008) como "Rich Ivy-League Fraternity Brother"
* *Saints Row 2* (2008) como Johnny Gat (videoxogo)
* *Hawaii Five-0* (2010– ) como Chin Ho Kelly Chin
* *G.I. Joe: Renegades* (2011) como Teddy Lee
* *The Last Airbender: Legend of Korra* (2012) como Hiroshi Sato
* *Saints Row: The Third* (2011) como Johnny Gat (videoxogo)

## Véxase tamén
Kavieng

**Kavieng** é a capital da illa e provincia de Nova Irlanda, en Papúa-Nova Guinea. Achantada na baía de Balgai, no norte da illa, conta cunha poboación de 10.600 habitantes (2000). Posúe un aeroporto que conecta esta localidade con Port Moresby.

Ao finalizar a segunda guerra mundial ficou totalmente arrasada, pois foi escenario bélico de combates entre xaponeses e aliados.
Aristides Pereira

**Aristides Maria Pereira**, nado en Boavista o 17 de novembro de 1923 e finado en Coímbra o 22 de setembro de 2011, foi un político de Cabo Verde, sendo o primeiro presidente da república do seu país.

## Traxectoria 
Comezou a súa vida profesional traballando como radio-telegrafista, onde chegou a xefe dos Servizos de Telecomunicacións, en Guinea-Bissau.

A partir da década de 1940 Aristides Pereira envolveuse na loita pola independencia de Cabo Verde. Xunto con Amílcar Cabral, fundou o Partido Africano para a Independencia de Guinea e Cabo Verde (PAIGC), en 1956, asumindo o cargo de secretario xeral, en 1973.

Coa conquista da independencia, en 1975, Aristides Pereira fíxose o primeiro presidente da República de Cabo Verde, cargo que mantivo até 1991. Tralas eleccións democráticas, Aristides Pereira perdeu a presidencia para António Mascarenhas Monteiro.

Faleceu aos 87 anos. Estaba en Portugal desde principios de agosto, sendo operador en Coímbra tras fractura no colo do fémur, agravada pola condición de diabético.
Morobe

A **provincia de Morobe** é unha das provincias de Papúa-Nova Guinea, na súa costa norte, con capital a cidade de Lae. A provincia cobre unha área total de 34.500&nbsp;km², cunha poboación de 539.725 habitantes segundo o censo realizado no ano 2000. Conta con 9 distritos administrativos e nela fálanse 171 linguas distintas.

Durante a segunda guerra mundial entre 1942 e 1943, na península Huon, no nordeste de Morobe, aconteceu a chamada Campaña da Península Huon, onde tropas xaponesas e aliadas se disputaron a rexión.

## Notas
Skin Yard

**Skin Yard** foi unha banda estadounidense de grunge procedente de Seattle, Washington, que estivo activa entre os anos 1985 e 1992. O grupo nunca tivo éxito entre o gran público, pero foron unha influencia para moitos dos seus contemporáneos, destacando Soundgarden, Screaming Trees, The Melvins e Green River, polo que son considerados pioneiros do son que posteriormente foi bautizado como grunge.

## Historia 
A fanda formárona en xaneiro de 1985 Daniel House e Jack Endino, aos que se lle unirían Ben McMillan e Matt Cameron. Skin Yard realizou o seu primeiro concerto oficial no mes de xuño dese ano, actuando de abreconcertos de U-Men. En 1986 Skin Yard contribuíu con dous temas ao recomplilatorio *Deep Six*. Este álbum, ademais de contar coas primeiras gravacións comerciais de The Melvins, Soundgarden, Malfunkshun e Skin Yard, foi o primeiro en mostrar o primeiro son grunge. Ese mesmo ano Skin Yard publicou o seu disco de estrea *Skin Yard*, e o seu primeiro sinxelo, "Bleed".

Pouco despois deses lanzamentos, o batería Matt Cameron deixou o grupo para unirse a Soundgarden, pasando pola banda unha serie de substitutos. Inicialmente ocupou o seu posto Steve Wied, ao que lle seguiu Greg Gilmore; porén, ámbolos dous só durarían dous concertos. No outono uniríase Jason Finn, pero marcharía tras oito meses por motivos persoais. Scott McCullum ocupou o seu lugar en maio de 1987 estando na banda durante dous anos, durante os cales Skin Yard gravou e publicou o seu segundo traballo, *Hallowed Ground* (1988). Porén, McCullum tamén marcharía e o grupo iniciou un período de catorce meses de hiato tras unha xira estadounidense.

Skin Yard regresou en 1990 co seu terceiro álbum, *Fist Sized Chunks*, e co seu batería definitivo, Barrett Martin. En 1991, cando o grunge chegou ao gran público, a banda publicou o seu cuarto álbum, *1,000 Smiling Knuckles*. Ese mesmo ano o baixista orixinal, Daniel House, deixou o grupo para pasar máis tempo coa súa familia. Foi substituído por Pat Pedersen, que estivo co grupo para gravar o seu derradeiro álbum, *Inside the Eye*, que contaba co sinxelo "Undertow". Cando completaron a gravación Skin Yard decidiu separarse, e o disco foi editado pouco despois.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Nova Bretaña Oriental

**Nova Bretaña Oriental** é unha das 19 provincias de Papúa-Nova Guinea. Comprende o nordeste da illa Nova Bretaña, cunha superficie total de 15.816&nbsp;km² e unha poboación de 220.133 persoas segundo o censo efectuado o ano 2000. A súa capital é Kokopo, cidade próxima a Rabaul, antiga capital, que foi destruída en 1994 a causa dunha erupción volcánica. A área Kokopo-Rabaul é unha das máis poboados da illa.

## Economía 
A economía está baseada ou ben na agricultura, xeralmente de subsistencia, que en certos casos danse exportacións, especialmente de cacao e polpa de coco; ou ben no sector terciario ligado ao turismo.
Nova Bretaña Occidental

A **provincia de Nova Bretaña Occidental** é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital da provincia é a cidade de Kimbe.
Posúe unha superficie de 21.000 quilómetros cadrados.
No ano 2000 tiña unha poboación de 184.508 persoas, o que dá unha densidade de poboación de 8,8 habitantes por quilómetro cadrado.

Hai sete tribos principais: os nakanai, os bakovi, os kove, os unea, os maleu, os kaulong e os arowe, empregando un total de 25 linguas.
Lorengau

**Lorengau** é a principal poboación da provincia de Manus, Papúa-Nova Guinea. Atópase preto do porto Seeadler, na Illa de Manus, nas Illas do Almirantado, e no ano 2000 posuía 5.829 habitantes.
Provincias de Papúa-Nova Guinea

As **provincias da Papúa-Nova Guinea** son as primeiras divisións administrativas do país. Os gobernos provinciais son ramos do goberno nacional, Papúa-Nova Guinea non é unha federación de provincias. O país ten 20 divisións de primeiro nivel: 18 provincias, unha rexión autónoma (Bougainville) e o Distrito da Capital Nacional.

## Historia 
Pouco antes da independencia en 16 de setembro de 1975, dividiuse Papúa-Nova Guinea en dezanove provincias e o Distrito da Capital Nacional. Esas provincias correspondían aos distritos da administración de antes da independencia do Territorio de Papúa e Nova Guinea.

## Lista de provincias 
miniatura|esquerda|420px|Provincias da Papúa- Nova Guinea

## Véxase tamén 
* Datos estatísticos
Provincia de Manus

**Manus** é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. Fica na rexión de Momase. Ten 2.100&nbsp;km2 de área e 43.387 habitantes (censo de 2000). A súa capital é a cidade de Lorengau. É a máis pequena provincia do país en área.

A provincia está composta polas Illas do Almirantado, un grupo de 18 illas no arquipélago de Bismarck, e pola illa Wuvulu e atois próximos polo oeste. A maior das illas é a illa Manus, onde se sitúa Lorengau.
A Nosa Terra (1977)

***A Nosa Terra*** é un periódico que primeiro se editou en papel, para posteriormente pasar a ser electrónico, que opera en Galicia dende 1977. Encadrado na órbita do nacionalismo, e escrito integramente en galego, estivo dirixido por Margarita Ledo,Xosefina López Corral, Xosé Currás, Afonso Eiré e Manuel Veiga Taboada. Tivo un parón en 2012, reanudando a edición electrónica en 2018.

## Historia 
Entre os promotores do proxecto de 1977 estaban Margarita Ledo, que foi a súa primeira directora, os xornalistas Xosé Ramón Pousa, Antón Galocha, Xosé López, Marita Otero, Lois Celeiro; o deseñador gráfico Pepe Barro, o fotógrafo Fernando Bellas Jiménez e o avogado José Luís Fontenla. A primeira etapa do periódico, sempre semanal, durou ata 1980, foi dirixida por Ledo e tivo a súa sede en Santiago de Compostela. Ledo foi substituída en 1980 por Xosefina López Corral. En 1981 a publicación foi condenada por ataques á Constitución e estivo clausurada durante tres meses. Daquela a redacción trasládase a Vigo e reabre co director en funcións, Afonso Eiré, que sería director formal do semanario a partir de 1983.
[miniatura|*[A Nosa Terra Diario* foi a edición dixital.]]
Ao longo dos seus anos recolleu artigos dos mellores e máis destacados xornalistas e escritores galegos (Manuel Rivas, María Xosé Queizán, Carlos Casares, Xosé Antón Gaciño, Xesús González Gómez etcétera) e dos máis destacados humoristas gráficos, como Xaquín Marín ou O Carrabouxo.

O periódico funcionou principalmente como semanario, aínda que en diversos períodos viuse obrigado a saír quincenalmente, facendo en total 33 anos. En decembro de 2007 o periódico realizou unha importante reforma deseñística e de contidos: Eiré, o daquela director, ascendía a conselleiro delegado, e as tarefas de dirección xornalística recaían en Manuel Veiga. Asemade, publicábase unha edición electrónica coordinada por César Lorenzo. Os problemas económicos, endémicos durante toda a vida desta cabeceira, comezaron a sucederse ata que en agosto de 2010 a empresa editora, Promocións Culturais Galegas SA anunciou a suspensión de pagamentos e o peche do semanario en papel. A partir dese momento, continuou actualizándose a edición electrónica, que pechou temporalmente os seus contidos o 23 de setembro de 2011. Retomou a edición electrónica en 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas galegas
### Ligazóns externas 
* *A Nosa Terra* na hemeroteca do Consello da Cultura Galega.
* Páxina web
Provincia de Nova Irlanda

A **provincia de Nova Irlanda**, antigamente chamada Nuoa Mecklenburgo (en alemán *Neu-Mecklenburg*) é a provincia máis nororiental de Papúa-Nova Guinea. A súa capital é Kavieng.

## Xeografía 
A provincia atópase dentro da Rexión das Illas, posúe unha extensión de 9.600&nbsp;km² e está formada por centos de illas entre as que destaca Nova Irlanda con 8.650&nbsp;km². Outras illas importantes son Nova Hanover, illas Saint Matthias (Mussau, Emirau), illas Tabar (Tabar, Tatau, Simberi), illas Tanga (Malendok, Boang), illas Feni (Ambitle, Babase), Djaul, Lihir e Anir.

## Historia 
Coñécense polo menos tres vagas migratorias a Nova Irlanda na súa historia. A presenza máis antiga da que se ten constancia data de hai 3.300 anos, cando a cultura Lapita se desenvolveu nas illas e posteriormente se expandiu por toda a Oceanía.  Probablemente as illas tiveron contactos con China e o sueste asiático antes da chegada dos europeos, aínda que non se encontraron probas disto.

Os neerlandeses foron os primeiros exploradores europeos en chegar a Nova Irlanda en 1616, que creron parte da illa de Nova Bretaña. Foi o explorador británico Philip Carteter quen determinou que a illa estaba separada de Nova Bretaña, e bautizouna co nome de Nova Hibernia.

Entre os anos setenta e oitenta do século XIX, Marquis de Rays levou a cabo catro expedicións colonizadoras a Nova Irlanda. Fundou para esta empresa a colonia chamada La Nouvelle France. Estes intentos resultaron un fracaso, morrendo durante a terceira expedición 123 persoas. Os misioneiros comezaron a chegar en 1877 e en menos dunha década Nova Irlanda foi colonizada por Alemaña (1886) co nome de Neu-Mecklenburg como parte da repartición de Nova Guinea, que lle outorgou a Alemaña a parte norte da actual Papúa-Nova Guinea. O traslado forzoso de poboación local até as plantacións do norte de Australia e outras illas do Pacífico foi unha realidade até finais do século XIX.

Australia tomou o control da zona en 1914, a comezos da primeira guerra mundial, renomeando á illa New Ireland, que se converteu en parte do mandato de Nova Guinea que a Sociedade de Nacións estableceu en 1921 baixo a administración australiana. Durante a segunda guerra mundial, Nova Irlanda estivo ocupada polo exército xaponés entre xaneiro de 1941 e 1945. A administración colonial australiana mantívose até a declaración de independencia de Papúa-Nova Guinea en setembro de 1975.

## Demografía 
A poboación da provincia de Nova Irlanda é, segundo o censo de 2000, de 118.350 habitantes, a maioría dos cales viven en pequenos núcleos rurais. A cidade máis poboada e capital da provincia é Kavieng, con 10.600 habitantes, que está localizada no norte da illa de Nova Irlanda. No medio desta illa áchase Namatanai, que con 1.300 habitantes, é a segunda poboación da provincia.

En Nova Irlanda empréganse uns vinte idiomas, e o número de dialectos e subdialectos rolda os 45. Todos estes pertencen ao grupo das linguas de Nova Irlanda, que se engloba dentro do grupo das linguas austronesias. Existe tamén o kuot, que se cataloga como unha lingua illada.
Altrosa

A **altrosa** é un monosacárido de seis átomos de carbono (hexosa) cun grupo aldehido (aldosa), polo que pertence ao grupo das aldohexosas. O isómero D é un monosacárido artificial, pero a L-altrosa foi illada de certas estirpes da bacteria *Butyrivibrio fibrisolvens*.. É soluble en auga e practicamente insoluble en metanol.

## Isómeros
A altrosa é un epímero no carbono 3 da manosa. En disolución acuosa o isómero predominante é a forma β-D-altropiranosa (40%).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Hexosa.
* Aldosa.
Cordilleira Bismarck

A **Cordilleira Bismarck** é unha cadea montañosa do centro das Terras Altas de Papúa-Nova Guinea. O nome da cordilleira vén do chanceler alemán Otto von Bismarck. Desde a década de 1880 até 1914, esta rexión foi colonia alemá.

O seu punto máis alto é o Monte Wilhelm, de 4.509 m. A partir dos 3.400 metros, a paisaxe é alpina, con tundra, á contraria da tropical da contorna. O río Ramu ten a súa fonte nesta cordilleira.
Simbu

A **Provincia de Simbu**, tamén chamada **Chimbu**, é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital é a cidade de Kundiawa.
Cunha área de 6.100&nbsp;km² posúe unha poboación de 259.703 habitantes (2000), dando unha densidade de poboación de 42,6 habitantes por quilómetro cadrado. O Monte Wilhelm, o punto máis elevado de Papúa-Nova Guinea, áchase nos límites de Simbu.

Simbu, dito *Sipuuuu* no dialecto local, significa "grazas". Esta provincia encóntrase na cordilleira central das Terras Altas de Papúa-Nova Guinea. Comparte fronteiras xeográficas con cinco provincias: Occidente, Eastern Highlands, Southern Highlands, Golfo e Madang.

Simbu é unha provincia con recursos naturais limitados e o terreo é montañoso e moi accidentado. O progreso económico da provincia é menos destacable que o doutras.
É unha fonte importante de café.

Hai tres escolas secundarias na provincia: a Escola Secundaria Kondiu Rosary, a Escola Secundaria Yauwe Moses e a Escola Secundaria Kerowagi.

## Distritos 
Esta provincia fracciónase en varios distritos:

*Chauve
*Gumine
*Karimui-Nomane
*Kerowagi
*Kundiawa-Gembogl
*Sina Sina-Yonggomugl
Enga

A **provincia de Enga** é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital da provincia é a cidade de Wabag.
Cunha superficie de 12.800&nbsp;km² conta cunha poboación de 295.031 persoas (2000), dando unha densidade de poboación de 23 habitantes por quilómetro cadrado.

## Xeografía 
Enga é a provincia máis elevada da Papúa-Nova Guinea. Gran parte da provincia posúe unha altura de máis de 2.000 metros. As zonas de menor altitude son normalmente os vales que forman a cunca dos dous principais sistemas fluviais que drenan a provincia, o Lagaip (que é un afluente do río Fly) e o Lai (que é un afluente do río Sepik).

## Distritos 
A provincia fracciónase en varios distritos:

*Kandep
*Kompiam
*Lagaip-Porgera
*Wabag
*Kandep
Monte Wilhelm

O **Monte Wilhelm** é o punto máis alto da Papúa-Nova Guinea. Ten 4.509 m de altitude. Pero non é o punto máis elevado da illa de Nova Guinea, sendo superado pola Pirámide Carstensz, con 4.884 m, e polo Puncak Trikora, con 4.750 m, ambos na provincia de Irian Jaya, Indonesia.

Forma parte da Cordilleira Bismarck e o seu pico é un punto de intersección de tres provincias, Simbu, Western Highlands e Madang.

O pico é coñecido polo nome de *Enduwa Kombuglu* na lingua local kuman, unha lingua papúa.

Algunhas fontes poñen ao Monte Wilhelm como o máis alto de Oceanía, incluíndo a Indonesia como parte de Asia (sueste asiático), incluíndose logo, na lista dos Sete Cumios.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Información sobre o Monte Wilhelm
Haida Gwaii

miniatura|dereita|250px|Paisaxe de Haida Gwaii
O arquipélago **Haida Gwaii**, antigamente **Illas da Raíña Carlota**, incluíndo bases de datos nome internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo haida
Huracán Valencia Club de Fútbol

O **Huracán Valencia Club de Fútbol** (en valenciano: *Huracà València Club de Futbol*) é un club de fútbol español de Manises, na provincia de Valencia, fundado en 1984. Ata 2009 xogou como *Torrellano Club de Fútbol*, cando se fusionou co Club Deportivo Illice. En 2011 é comprado por un empresario relacionado co negocio das apostas e o xogo online, entre outros sectores, trasládase a Manises e convértese en *Huracán Valencia Club de Fútbol*, presidido polo xornalista local Toni Hernández.

Actualmente milita no grupo III da Segunda División B Española.

## Historia 
O **Torrellano CF** era o club de fútbol por excelencia da pedanía ilicitana. No ano 2000 conseguiu o ascenso a categoría nacional por primeira vez na súa historia, en Terceira División permaneceu 5 tempadas consecutivas ata o seu regreso a Rexional Preferente en 2005. Tras 4 tempadas en Preferente, o 21 de xuño de 2009 logrou o ascenso a Terceira División tras unha gran tempada na que se proclamou campión do Grupo 4º e venceu nas eliminatorias de ascenso ao Mislata e Borriol. Ademais, a tempada 2008/09 estivo acompañada doutros dous éxitos para o club "morado", os ascensos do Xuvenil A a División de Honra, e do Cadete A a Liga Autonómica.

Na tempada 2009/10 fusionouse co Club Deportivo Illice dando lugar á nova denominación Torrellano Illice, e tamén se modificou o escudo. Na tempada seguinte, o equipo convértese en novo filial do Elche Club de Fútbol.

En xuño de 2011, o club é vendido a uns empresarios de Valencia, que trasladan e renomean o equipo como Huracán Valencia Club de Fútbol. Ao mes seguinte, a nova entidade valenciana, sen trasladar aínda o equipo de Torrellano, fíxose cunha das prazas vacantes en Segunda B tras o descenso administrativo do Alicante e o Castellón no grupo III.

Na súa primeira tempada en Segunda B, o equipo acaba na terceira posición e xoga, sen éxito, a promoción de ascenso a Segunda División, sendo eliminado polo Lucena CF.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta a raias vermellas e brancas, pantalón branco, medias brancas. 
* **Uniforme segundo**: Camiseta a raias azul e negras, pantalón branco, medias brancas.

## Estadio 
O Torrellano CF disputaba os seus partidos no campo de fútbol de céspede natural do Polideportivo Isabel Fernández, nome en honra á judoka olímpica Isabel Fernández Gutiérrez. O campo posúe unha bancada lateral descuberta cunha capacidade aproximada aos 1.000 espectadores. Co traslado a Valencia e tras a imposibilidade de xogar en ningún campo da capital, o novo Huracán Valencia CF asina un acordo de colaboración co Manises CF e o Concello da localidade valenciana para que o equipo sexa o seu filial e poder xogar no Campo Municipal de Manises.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0 
* **Tempadas en 2ªB**: 2 (Incluída a 2011/12)
* **Tempadas en 3ª**: 5
* **Mellor posto na liga**: 9º (Terceira División Española tempada 02-03)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Web do Huracán Valencia Club de Fútbol en Futbolme.com
Provincia de Madang

A **Provincia de Madang** é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital da provincia é a cidade de Madang.
Cunha área total de 29.000&nbsp;km2 ten unha poboación de 365.106 habitantes (2000), dando unha densidade de poboación de 12,6 habitantes por quilómetro cadrado.

## Xeografía 
Ao sur atópase a cordilleira Bismarck, con alturas superiores aos 4.000 metros. O Monte Wilhelm, a montaña máis alta de Papúa-Nova Guinea con 4.509 metros, encóntrase nesta cordilleira. Tamén no sur, o val do Ramu separa a Cordilleira Bismarck da Cordilleira Finisterre, no sueste da provincia.

As montañas son ricas en árbores provedoras de madeira. O bosque recibe continuas choivas, mentres que a planicie costeira de Vallery está aberta e con palmeiras.

As illas próximas á costa do mar son, nalgúns casos, volcánicas.

## Economía 
A provincia é a terceira produtora de cacao e de copra e a segunda potencia gandeira, mais é unha provincia moi pouco desenvolvida.

## Distritos 
Esta provincia fracciónase en varios distritos:

*Bogia
*Madang
*Middle Ramu
*Rai Coast
*Sumkar
*Usino Bundi
Club Lleida Esportiu

O **Club Lleida Esportiu** é un club de fútbol de España da cidade de Lleida, Cataluña. Foi fundado en 2011 e xoga na Segunda División B.

## Historia 
O día despois de que Sisco Pujol, presidente do EFAC Almacelles fixésese coa *Unidade Produtiva* (os dereitos federativos para xogar na categoría) da desaparecida Unió Esportiva Lleida decidiu presentar a súa dimisión irrevogable por certos desentendidos entre a directiva á hora da repartición accionarial, Sisco pretendía un 51% e os demais directivos apostaban por entregarlle un 50% 
Os demais integrantes do **Lleida Esportiu**, deciden continuar co proxecto e nomean a Albert Esteve como presidente en funcións á espera da elección do novo máximo representante do club.

Á parte de Sisco Pujol, un dos vogais chamado Eduard Sentias que tiña que facerse cargo da área económica do club tamén presenta a dimisión. Así, o novo responsable da área económica será Albert Jové, que substitúe a Eduard Sentias; o avogado Sebastià Mothe ocupará a área xurídica e Jordi Esteve xestionará a área deportiva.

## Estadio 
O Camp d'Esports é un dos campos de fútbol máis antigos de España. Inaugurouse o 1 de xaneiro de 1919, e nel xogou un dos primeiros clubs de Lleida, o *Joventut FC*. O seu deseño correu a cargo do arquitecto leridano Adolf Florensa. Ademais de fútbol, o campo albergou outros deportes.

Co paso do tempo, o Camp d'Esports sufriu varias ampliacións e remodelacións, para dotalo dun maior aforamento. A maior renovación deuse en 1993, cando se homologou ás normas da Liga de Fútbol Profesional con medidas de seguridade, iluminación e eliminación das localidades sen asento. Actualmente o campo segue aberto, e nel xoga os seus partidos o Club Lleida Esportiu.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0 
* **Tempadas en 2ªB**: 4
* **Tempadas en 3ª**: 0

### Historial na liga 
## Véxase tamén 
* Unió Esportiva Lleida
Linguas oceánicas

As **linguas oceánicas** son un subgrupo das linguas austronesias formado por unhas 450 linguas. A área ocupada polos seus falantes comprende a rexión das illas do Pacífico de Oceanía, na Polinesia, Micronesia e Melanesia (sen incluír a maior parte de Nova Guinea).

A pesar da área, as linguas oceánicas son empregadas por algo menos de 2 millóns de persoas. As máis faladas son o samoano, cuns 300.000 falantes, e o fixiano oriental, con 500.000.

O devanceiro común, o cal está reconstruído, denomínase proto-oceánico (POc).

## Distribución xeográfica 
miniatura

## Clasificación 
### Cladograma 
Segundo *Austronesian Basic Vocabulary Database* a relación filial entre os grupos de linguas oceánicas é a seguinte:

## Descrición lingüística 
### Fonoloxía 
O inventario fonolóxico reconstruído do proto-oceánico vén dado por:

O inventario vocálico está formado por cinco vogais simples .

## Notas 
### Bibliografía 
*
Eastern Highlands

**Eastern Highlands**, **Highlands Orientias** ou **Terras Altas do Leste**, é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital da provincia é a cidade de Goroka.

Conta cunha superficie de 11.200 quilómetros cadrados e unha poboación de 432.972 habitantes (2000), o que dá unha densidade de poboación de 24,7 habitantes por quilómetro cadrado.

Ten fronteiras coas provincias papúas de Madang, Morobe, Gulf e Simbu.

## Distritos 
miniatura|dereita|300px|Mapa dos distritos da Provincia de Eastern Highlands.
Esta provincia fracciónase en varios distritos:

* Daulo
* Goroka
* Henganofi
* Kainantu
* Lufa
* Obura-Wonenara
* Okapa
* Unggai-Bena

## Linguas 
Existen unha vintena de linguas na provincia. Estas son: 
*Goroka: gahuku-Asaro, benabena, siane, alekano
*Henganofi: kamano-kafe
*Kainantu: kamano, gadsup, agarabi, tairora
*Lufa: yagaria, gimi
*Marawaka: baruya, simbari, yagwoia
*Okapa: fore, gimi, auyana

## Véxase tamén
* https://web.archive.org/web/20080704101843/http://www.easternhighlands.com.pg/facts.htm
Xosé Ramón Pousa

**Xosé Ramón Pousa Estévez**, nado en Santiago de Compostela o 5 de xaneiro de 1953, é un xornalista e escritor galego.
## Traxectoria 
É doutor en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona (1995) coa tese "El Sistema Radiofónico en Galicia", e profesor de Comunicación Audiovisual da Universidade de Santiago de Compostela dende 1996. É Vicedecano da Facultade de Ciencias da Información dende 1993 e Secretario da Asociación Galega de Investigadores en Comunicación.

Foi redactor fundador do semanario *A Nosa Terra* entre 1977 e 1979, redactor de *La Voz de Galicia* (1979-93) e director de Antena 3 Radio de Galicia (1990-93).

## Obra 
### Obras colectivas 
* *Xosé Chao Rego: renacer galego. (Actas do Simposio-Homenaxe)*, 2010, Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Facultade de Ciencias da Información
* Ficha en galegos.info
Western Highlands

**Western Highlands**, **Highlands Occidentais** ou **Terras Altas do Oeste**, é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital é a cidade de Mount Hagen. Ten 8.500&nbsp;km² e  habitantes (2000), o que dá unha densidade de poboación de 51,8 habitantes por km². O Monte Wilhelm, o punto máis elevado do Estado, atópase na fronteira desta provincia.

A súa economía baséase principalmente no té e no café.

## Distritos 
A provincia pódese dividir nos seguintes distritos:

*Anglimp-South Waghi
*Dei
*Mount Hagen
*Mul-Baiyer
*Jimi
*North Waghi
*Tambul-Nebilyer
Luvas de boxeo

miniatura|Luvas de boxeo.
As **luvas de boxeo** son as luvas acolchadas que os boxeadores usan para minimizar o impacto dos golpes. O uso das luvas de boxeo modernas axuda a reducir as feridas faciais, pero causa máis danos cerebrais, segundo estudos médicos.

O uso de protección nas mans na loita deportiva data da Grecia antiga. Na Antiga Grecia era común enfundarse as mans con coiro para a súa protección.

As luvas de boxeo teñen diferentes pesos e úsanse con fins específicos. O tamaño e peso das luvas de boxeo mídense en onzas. No boxeo profesional, as luvas son de 8 a 10 onzas. Nos adestramentos de sparring poden ser de 14 a 20 onzas.

## Notas
Wewak

**Wewak** é a capital da provincia de Sepik do Leste, en Papúa-Nova Guinea. Atópase na costa norte da illa de Nova Guinea e é a poboación máis grande que hai entre Madang e Jayapura.

Entre 1943 e 1945, durante a segunda guerra mundial, Weeak foi base do corpo aéreo xaponés na illa. A base foi bombardeada en repetidas ocasións por avións australianos e estadounidenses, máis notablemente no ataque masivo do 17 de agosto de 1943.

O centro antigo de Wewak localízase nunha pequena península, co resto da área urbana ocupando unha estreita franxa de terra entre o océano e a cordilleira montañosa costeira que emerxe a pouca distancia cara a dentro.
Ao leste do centro, atópase unha pequena península onde se localiza en Hospital Boram e o Aeroporto Internacional de Wewak, que tamén é coñecido como Boram.

Wewak está comunicado por estrada con outros tres pobos do río Sepik: Angoram, Timbunke e Pagui, aínda que esta estrada non está en boas condicións nin é de todo segura. Outra estrada vai pola costa cara ao oeste unindo Wewak cos pobos costeiros de Aitape e Vanimo, este último capital da provincia de Sandaun.
Vanimo

**Vanimo** é a capital da provincia de Sandaun, en Papúa-Nova Guinea. Atópase sobre unha península próxima a Indonesia.
É unha pequena localidade cunha poboación de 9.809 habitantes (2000), cunha economía baseada principalmente na explotación forestal. A Vanimo Forest Products, propiedade da malaisiana Rimbunan Hijau, é a principal empresa.

Vanimo é coñecido por ser destino surfeiro, coa reputación de telas ondas máis consistentes de Papúa-Nova Guinea. A tempada do surf vai desde outubro até abril.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua vanimo
Mount Hagen

**Mount Hagen** (do alemán) é a terceira cidade de Papúa-Nova Guinea. É a capital da Provincia das Terras Altas Orientiais e atópase no fértil val do Wahgi, no centro da Papúa-Nova Guinea continental, a unha altura de 1677 m.

A Highlands Highway é a principal ruta que conecta Mount Hagen coas cidades costeiras de Lae e Madang.

O topónimo provén do volcán Mount Hagen, localizado a uns 24&nbsp;km ao noroeste. O volcán leva o nome do oficial colonial alemán Curt von Hagen, sendo *Hagensberg* en alemán

En 1933 Mick Leahy, irmán de Dan Leahy, e Jim Taylor realizaron un recoñecemento aéreo das Highlands e descubriron o enorme e poboado Val Wahgi. Pouco tempo despois adentráronse a pé e convertéronse nos primeiros occidentais en tomar contacto coas tribos do lugar. Estes primeiros expedicionarios construíron un aeroporto en Kelua, a pouca distancia da actual Mount Hagen. En 1934, construíuse unha nova pista de aterraxe, o aeródromo de Mogei, no lugar onde se formou logo a cidade.

Todos os anos celébrase en Mount Hagen un importante festival, onde se reúnes tribos de todo o estado para amosar as súas herdanzas culturais, con danzas e música, denominado Sing-sing.

O aeroporto de Mount Hagen atópase en Kagamuga, a 15 minutos en coche do centro de Mount Hagen.
María de Andrade

**María de Andrade**, foi a quinta persoa en posuír os señoríos de Pontedeume, Ferrol e Vilalba, herdados do seu pai Pedro Fernández de Andrade II. A morte temperá deste fixo que acadase os señoríos sendo menor de idade, polo cal durante o seu curto mandato actuou como titor o seu tío Fernán Pérez de Andrade, O Mozo.

Descoñécense as datas exactas do seu nacemento, posesión do señorío e pasamento. Sábese por distintos documentos, que seu pai testou en 1435, que en 1440 estaba rexendo os señoríos tendo ao seu tío como titor, e que en xullo de 1442 xa é seu tío o posuidor dos señoríos.

Polo tanto, debeu tomar posesión dos señoríos algo despois de 1435 e morrer sen descendencia entre 1440 e 1442.

Pouco se sabe desta, máis rapaza que señora de Andrade. Aparece nomeada nun documento do 6 de xaneiro de 1440 relativo a un foro outorgado polos frades do mosteiro de Santa Catarina de Montefaro no que se di:

Et eu john sennor notº publico por lo sennor frnan peres dandrade titor de dona mª sua sobriña ennas vilas da pontedeume e ferrol e vilalua e en todas las outs suas terras e señorios e encomendas...

Foi sucedida polo seu tío e titor, Fernán Pérez de Andrade, o Mozo.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Antonio Couceiro Freijomil: Historia de Pontedeume, 4ª ed. 1995. Xunta de Galicia ISBN 84-453-1437-8

|-
Lingua vanimo

O **vanimo** é unha lingua skou falada en Papúa-Nova Guinea que se estende dende Leitre ata Wutung, na fronteira entre Papúa-Nova Guinea e Indonesia.

## Fonoloxía 
O dialecto duso da lingua vanimo é infrecuente por non ter ningunha consoante velar fonética, aínda que ten  fonético.

As vogais do dialecto dumo son:

Todas as vogais aparecen nasalizadas, variando foneticamente entre unha vogal nasal e unha vogal seguida da consonántica . A /u/ nasal pódese realizar como un  silábico.

En dialecto dumo, non hai consoantes velares ademais deste  (e tamén como se indica a continuación). As outras consoantes son:

Os grupos consonánticos son /pl, bl, ml, ɲv, hv, hm, hn, hɲ, hj/ (hv e hm poden ser alófonos). /ɲv/ pronúnciase . Non hai consoantes de coda ademais de .

 ocorren no dialecto Dusö. Corresponden a  ou cero en dumo.

As sílabas do dumo poden ter un ton "alto" ou "longo". Hai un tempo de sílaba estrito, unha sílaba de ton "longo" ocupa todo o tempo asignado para unha sílaba, mentres que cunha sílaba de ton alto ou átona, hai un lixeiro intervalo entre esta e a seguinte sílaba. Ross escribe tons altos con acento "grave" e tons longos con acento agudo. Unha sílaba cunha vogal nasal / coda  non é necesariamente longa, pode ter calquera dos tres tons.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bandeira de Vanuatu

A **bandeira nacional de Vanuatu** foi adoptada o 13 de febreiro de 1980.

Tras conseguir a independencia en 1980, as cores do Partido Vanua'aku (vermello, verde, amarelo e negro) foron escolleitos para ser a base da bandeira nacional. Unha comisión parlamentaria optou polo deseño final tras unhas presentacións de artistas locais.

O verde representa a riqueza das illas, o vermello é o símbolo do sangue dos homes e o negro é a cor dos habitantes orixinais de Vanuatu. O Primeiro Ministro do país solicitou a inclusión de franxas marelas para facer resaltar o negro. O amarelo con forma de *Y* representa a luz do Evanxeo (en Vanuatu é aproximadamente o 90% cristián).

O emblema no negro é un queiro dun xabarín -o símbolo da prosperidade que se leva como colgante nas illas-, xunto con dúas follas dun fieito local chamado *namele*. As súas 39 frondas representan os 39 membros da Asemblea Lexislativa de Vanuatu.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Naval Ensign of Vanuatu.svg|23px Pavillón naval.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Goroka

**Goroka** é a capital da provincia Eastern Highlands, Papúa-Nova Guinea. Ten aproximadamente unha poboación de 19.000 habitantes (2000), e atópase a uns 1600 m sobre o nivel do mar. Posúe un aeroporto (no medio do pobo) e está na "Highlands Highway", a uns 285&nbsp;km de Lae, da Provincia de Morobe, e a 90&nbsp;km de Kainantu, da Eastern Highlands.
Ten unha clima temperado coñecido como de "primavera perpetua".

miniatura|esquerda|320px|Mercado de Goroka
Kundiawa

**Kundiawa** é a capital da provincia de Simbu, Papúa-Nova Guinea, cunha poboación de 8.147 habitantes (2000). Atópase na Highlands Highway aproximadamente a metade de camiño entre Goroka e Mount Hagen, respectivamente as capitais das provincias Eastern Highlands e Western Highlands.

Existe diferentes grupos étnicos como son os dom, os bomai, os golin e os kuman. A lingua máis empregada é a kuman, pois ten máis de 900.000 falantes.
Ángel Sobral

**Ángel García Sobral**, coñecido como **Ángel Sobral** ou **O León de Xeve**, nado en Xeve (Pontevedra) en 1908 e finado o 2 de agosto de 1986 na Piolla (tamén Pontevedra), foi un boxeador galego.

## Traxectoria 
miniatura|dereita|200px|Lápida no camposanto de Lérez, onde repousan os seus restos e mailos da súa muller.
Fillo dunha familia agraria, en 1924 marchou emigrado ao Brasil, primeiro a Engenho Grande e logo a Niterói, onde traballou como panadeiro. Nesa cidade comezou a boxear como afeccionado, e logo de 10 combates vitorioso pasa a ser profesional na categoría dos pesos medios. Comezou a ter sona no Brasil, naquel momento un dos epicentros do boxeo a nivel mundial. Obtivo o premio Lacerda que outorga a Federación Brasileira de Boxeo e en 1930 regresou a Europa como deportista.

Chegou ao porto de Vigo e comezou a disputar combates en Galicia e España. Pelexou polo título de campión español en Vigo no mes de outubro dese mesmo ano, 1930, e consegueiuno por KO ao terceiro asalto. Iniciou así unha traxectoria de numerosos combates neses meses que o levaron a sufrir unha lesión nas mans, e a perder o combate polo campionato de España en 1932 fronte a Francisco Ros.

Despois dunha tempada de descanso e de adestramentos, recuperou o título español dos pesos medios de novo en Vigo, en setembro de 1933, ao derrotar o levantino Félix Gómez. Ese mesmo ano casou e estableceuse no lugar da Piolla, tamén na cidade de Pontevedra. Ao ano seguinte recaeu da súa lesión e perdeu algúns combates de relevancia, co que foi freando a súa carreira, aínda que consta que en 1935 aínda pelexou en Lisboa. Perdeu ademais o título dos pesos medios en decembro dese ano por non combater en prazo ante Toribio Nistal.

Nese mesmo ano 1935 conseguiu a través dunha amizade un posto de funcionario no Banco de España de Pontevedra. A guerra do 36 mobilizouno e é recrutouno polo bando nacionalista e foi destinado a Villablino. Logo da guerra xa non volveu pelexar. En 1949 solicitou unha excedencia por cinco anos e marchou emigrado a Brasil para vender tabaco no Río de Xaneiro. En 1954 reincorporouse no seu posto do Banco de España, pero inicialmente foi destinado a Barcelona e só posteriormente de novo a Pontevedra, de onde xa non marcharía ata a súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Castor Calvo
Galisancho

**Galisancho** é un concello da provincia de Salamanca, na Comunidade Autónoma de Castela e León, España. Atópase a 30 quilómetros da capital provincial de Salamanca, cunha poboación de 435 habitantes no 2010 e ten unha área de 22.85 km².

## Demografía 

**Evolución demográfica de Galisancho durante o século XX.**

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.3,0.5,0.7)

ImageSize  = width:500 height:300
PlotArea   = left: 60 bottom: 30 top: 20 right: 20
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:1000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = late
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:250 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:50 start:0

BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=

  bar: 1900 text: 1900
  bar: 1910 text: 1910
  bar: 1920 text: 1920
  bar: 1930 text: 1930
  bar: 1940 text: 1940
  bar: 1950 text: 1950
  bar: 1960 text: 1960
  bar: 1970 text: 1970
  bar: 1981 text: 1981
  bar: 1991 text: 1991
  bar: 2000 text: 2000

PlotData=
  color:barra width:20 align:center

  bar: 1900 from:326 till: 0 
  bar: 1910 from:362 till: 0
  bar: 1920 from:385 till: 0
  bar: 1930 from:290 till: 0
  bar: 1940 from:321 till: 0
  bar: 1950 from:340 till: 0
  bar: 1960 from:758 till: 0
  bar: 1970 from:763 till: 0
  bar: 1981 from:637 till: 0
  bar: 1991 from:785 till: 0
  bar: 2000 from:566 till: 0
PlotData=

  bar: 1900 at: 326 fontsize:S text: 326 shift:(0,5)
  bar: 1910 at: 362 fontsize:S text: 362 shift:(0,5)
  bar: 1920 at: 385 fontsize:S text: 385 shift:(0,5)
  bar: 1930 at: 290 fontsize:S text: 290 shift:(0,5)
  bar: 1940 at: 321 fontsize:S text: 321 shift:(0,5)
  bar: 1950 at: 340 fontsize:S text: 340 shift:(0,5)
  bar: 1960 at: 758 fontsize:S text: 758 shift:(0,5)
  bar: 1970 at: 763 fontsize:S text: 763 shift:(0,5)
  bar: 1981 at: 637 fontsize:S text: 637 shift:(0,5)
  bar: 1991 at: 785 fontsize:S text: 785 shift:(0,5)
  bar: 2000 at: 566 fontsize:S text: 566 shift:(0,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(60,10)
  text:Fonte Instituto Nacional de Estatística de España - Elaboración gráfica por Wikipedia.
Kerema

**Kerema** é a capital da provincia do Golfo, Papúa-Nova Guinea, situada na costa do Golfo de Papúa. No ano 2000 tiña unha poboación de 5.116 habitantes. A provincia fai honra ao seu nome cunha paisaxe de costa con grandes deltas dos ríos que chegan das serras do norte.

Fálanse máis de 20 linguas na provincia. Entre as que podemos oír en Kerama están o toaripi, o kakiae, o opao, o keuru ou o tairuma.

James Chalmers, ou 'Tamate', como o chamaron os habitantes en toaripi, foi o primeiro home branco que chegou á provincia. Chegou a Iokea en 1885.

## Notas
Kokopo

**Kokopo** é a capital de Nova Bretaña Oriental, unha provincia de Papúa-Nova Guinea. A capital mudárase de Rabaul en 1994 cando fixeron erupción os volcáns Tavurvur e Vulcan. Por esta razón, a poboación aumentou de 3.150 habitantes en 1990 a 20.262 habitantes no 2000.

Kokopo era coñecida como *Herbertshöhe* durante a Nova Guinea Alemá. Até 1910 foi a capital da administración colonial alemá.
O Arise, All You Sons

"**O Arise, All You Sons**" é o himno nacional de Papúa-Nova Guinea. Promoveuse como himno nacional cando Papua-Nova Guinea se tornou independente o 16 de setembro de 1975. Foi composto por Thomas Shacklady.

## Letra
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficheiro MIDI
*Link to MP3 file
Wabag

**Wabag** é a capital da provincia de Enga, Papúa-Nova Guinea. É a capital provincial menos poboada, con 4 072 habitantes no ano 2000. Atópase na beira do río Lai e a Highlands Highway pasa a través da poboación, uníndoa con Mount Hagen e Porgera. Os primeiros europeos chegaron en 1938-39, cando se estableceu un campamento de radio e unha pista de aterraxe.

Pouco antes da súa independencia, en 1975, baixo administración australiana, cando estaba establecido o distrito de Western Highlands, separouse Enga como distrito diferente, para logo, tras a independencia, converterse en provincia con Wabag como capital provincial.

Está composta por unha poboación rural que se dedica ao cultivo do café e ao piretro, mais as loitas tribais, como as dificultades de comercialización, fan que sexa unha zona pobre. Hai problemas de seguridade con crimes violentos e roubos frecuentes. Os edificios do goberno provincial de Enga xa teñen ardido máis dunha vez.

## Notas
Dani Rodrik

**Dani Rodrik**, nado o 14 de agosto de 1957, é un economista e profesor universitario turco.

## Traxectoria 
Nacido en 1957 en Istanbul, formouse no *Robert College* daquela cidade. Obtivo o seu título de bacharel en Humanidades (*Summa Cum Laude*) no *Harvard College*, e o seu Ph.D. en Economía máis o seu máster en Administración Pública (MPA) na Universidade de Princeton. Tornouse un profesor *Rafiq Hariri* de Política Económica Internacional na Escola de Goberno John F. Kennedy da Universidade Harvard, onde imparte no programa de mestrado de Administración Pública (MPA). De acordo co IDEAS/RePEc, Rodrik é considerado un dos 100 economistas máis influentes do mundo.

## Premios e recoñecementos 
*2002 Premio Leontief, *polo avance nos límites do pensamento económico*
*2020, Premio Princesa de Asturias de Ciencias Sociales .

## Publicacións seleccionadas 
*  
* 
*  
* 
*  
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog oficial de Dani Rodrik
Alotau

**Alotau** é a capital da provincia de Milne Bay, unha provincia de Papúa-Nova Guinea. Atópase na costa setentrional da Milne Bay. No ano 2000 tiña 10.025 habitantes.

Atópase dentro da área onde o exército xaponés sufriu a súa primeira derrota terrestre da Guerra do Pacífico en 1942, pouco antes da batalla de Kokoda Track. Converteuse en capital en 1969 tras quitarlle o posto a Samarai.

Hai unha pista desde Ulumani até Alotau que pasa polo aeroporto local de Gurney (chamado así por Charles Raymond Gurney, do exército australiano, que morreu na zona en 1942). O aeroporto atópase a 12&nbsp;km do pobo.

Alotau é porta de entrada de Milne Bay, que contén algunhas das illas máis remotas do mundo. É coñecido tamén polo seu arrecife de coral.

## Notas
Popondetta

**Popondetta** é unha cidade de Papúa-Nova Guinea, capital da provincia de Oro, localizada no leste da illa de Nova Guinea. Esta rexión foi famosa na segunda guerra mundial polas bases militares instaladas polo seu territorio.

Con 19.556 habitantes no 2000, era a novena cidade máis grande do país.

Preto da cidade, en 1954 o monte Lamington entrou en erupción e matou máis de 4.000 persoas.
Kimbe

**Kimbe** é a capital da provincia de Nova Bretaña Occidental, Papúa-Nova Guinea. É un porto da baía de Kimbe, sendo o terceiro porto en importancia de Papúa-Nova Guinea. No ano 2000 tiña 14.656 habitantes.

É un destacado centro industrial tratando produtos como a palmeira aceiteira, o cacao ou o coco. A empresa máis grande de Nova Bretaña, e da Papúa-Nova Guinea mesma, chámase New Britain Palm Oil Limited (NBPOL) e ten a súa sede principal en Mosa, a 12&nbsp;km de Kimbe.
Phleng Chat

***Phleng Chat*** ("เพลงชาติ") é o himno nacional de Tailandia. Foi adoptado oficialmente o 10 de decembro de 1939. A melodía foi composta por Peter Feit (en tailandés: *Phra Jenduriyang*) e a letra foi escrita por Luang Saranupraphan.

En 1939 o nome do país mudou de Siam a Tailandia, polo que se realizou un concurso para a nova letra do himno, do que saíu este de Luan Saranupraphan.

## Letra 
### Letra en tailandés 
### Tradución ao galego 
*Feita desde o portugués, alén de que se poden dar outras interpretacións*.
:*Reino de Tailandia une a carne e o sangue de tailandeses.*
:*A terra da Tailandia pertence aos tailandeses.*
:*Grande ten sido a túa independencia, desexar a soberanía permitiu mantela,*
:*Porque os tailandeses uniranse para sempre.*
:*Tailandeses son pacíficos e cariñosos,*
:*Na guerra non somos covardes.*
:*A nosa soberanía nunca será ameazada,*
:*Sacrificaremos cada gota do noso sangue pola nosa nación.*
:*Estamos preparados para morrer pola liberdade, a seguridade e a prosperidade.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Phleng Chat (voz) son en formato mp3 do Departamento de Relacións Públicas do Goberno de Tailandia.
* Phleng Chat (instrumental) son en formato mp3 do Departamento de Relaciones Públicas do Goberno de Tailandia.
God Save Our Solomon Islands

**God Save Our Solomon Islands** é o himno nacional das Illas Salomón. Adoptouse en 1978 tras a súa independencia. O texto foi escrito por Panapasa Balekana e Matila Balekana; e a música por Panapasa Balekana.

## Letra 
## Véxase tamén
* Son