open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Travel Service Polska

**Travel Service Polska Sp. z o.o.** é unha aeroliña chárter polaca baseada en Varsovia. A compañía comezou a operar en maio do ano 2012 dende o aeroporto de Varsovia-Chopin. Travel Service Polska é unha subsidiaria da aeroliña checa Travel Service.

## Frota 
En maio de 2018 a aeroliña non estaba operando ningún avión. Dende a súa fundación en 2012 operou os seuintes aparellos:
* Boeing 737-800 con rexistro SP-TVZ: dende abril de 2012 ata marzo de 2017. No presente opera para SmartWings, aeroliña do mesmo grupo.
* Airbus A330-200 con rexistro C-GTSN: alugado a Air Transat dende outubro de 2016 ata abril de 2017.
* Airbus A330-200 con rexistro C-GTSI: alugado a Air Transat dende outubro de 2017 ata abril de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Crianza dos fillos

[miniatura|Unha muller [Nepal|nepalesa cargando un bebé nas costas.]]
A **crianza** ou **educación dos nenos** é o proceso de promover e apoiar o desenvolvemento físico, emocional, social, económico e intelectual dun neno, dende a infancia ata a idade adulta. A crianza dos fillos refírese a todos os aspectos da educación dun neno, alén da relación biolóxica.

Os encargados máis comúns so os pais biolóxicos do neno en cuestión, aínda que noutros casos poden ser un irmán maior, un avó, un titor legal, tía, tío ou outro membro da familia ou un amigo da familia. 

Os gobernos e a sociedade tamén poden ter un papel na crianza dos nenos. En moitos casos, os nenos orfos ou abandonados reciben coidado de pais dos que non teñen ningunha relación de sangue. Outros poden ser adoptados, criados en fogares de acollida, ou colocados nun orfanato. As habilidades da crianza varían, e un pai con boas habilidades pode ser ser un bo pai.  

O pediatra e psicanalista inglés Donald Winnicott describe que o concepto da paternidade é *«suficientemente bo»* cando se cumpren un mínimo de requisitos previos para o desenvolvemento saudable do neno. As opinións sobre as características que fan que un pai sexa bo o «suficientemente bo» varían dunha cultura a outra. Ademais, a investigación apoia que a historia dos pais, tanto en termeos de relacións de calidade variable así como a psicopatoloxía dos pais, sobre todo no que atinxe ás experiencies adversas, pode influír fortemente nos resultados da sensibilidade dos menores por parte dos seus proxenitores.

## Notas
Canadian Women's Hockey League

A '''Canadian Women's Hockey League** (**CWHL''') foi unha liga profesional feminina de hóckey sobre xeo. Creada en 2007, na súa derradeira tempada a liga estaba formada por seis equipos do Canadá, China e os Estados Unidos. A liga tiña a súa sede na cidade canadense de Toronto. A liga cesou as súas operacións en 2019.

## Equipos 
### Equipos durante a derradeira tempada 
### Antigos equipos 
## Campionatos 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Julia Torregrosa

**Julia Torregrosa Sañudo**, nada en Barcelona en 1965, é unha arquitecta e política de Podemos Galicia.

## Traxectoria 
Filla do debuxante de banda deseñada Vicente Torregrosa. Formouse na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona, de profesión e autora de banda deseñada. Profesora de ensino medio no IES de Poio, do que foi directora. Nas eleccións ao Parlamento de Galicia 2016 presentouse por En Marea pola provincia de Pontevedra. Logo da dimisión de Juan José Merlo e da renuncia de Xoán Hermida, foi deputada do Parlamento de Galicia en maio de 2018.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Historietistas españoles
Daniel Vidart

**Daniel Darío Vidart Bartzabal**, nado en Paysandú o 7 de outubro de 1920 e finado en Montevideo o 14 de maio de 2019, foi un antropólogo e escritor uruguaio.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade da República (1940-1945). Posteriormente tamén realizou estudos de enxeñería na Universidade Nacional de Colombia (1978-1984).

Entre 1952 e 1958 foi vicepresidente do Servizo Oficial de Difusión, Radiotelevisión e Espectáculos (SODRE). Deu clases de ensino secundario Dende 1962 foi director do Centro de Estudos Antropolóxicos Dr. Paul Rivet, e experto da UNESCO en investigación sociocultural e conselleiro rexional de educación ambiental para América Latina e o Caribe.

Entre 1972 e 1973 foi profesor de antropoloxía cultural na Universidade de Chile e entre 1985 e 1988 catedrático de antropoloxía na Universidade da República.

Membro de número dende 2009 da Academia Nacional de Letras do Uruguai e correspondente da Real Academia Galega dende 1970 .

## Obras 
* *Tomás Berreta*. La Industrial, Montevideo, 1946
* *Esquema de una Sociología Rural Uruguaya*. Ministerio de Ganadería y Agricultura, Montevideo, 1948
* *Sociología Rural*. Salvat, Barcelona, 2 vol. 1960
* *Regionalismo y universalismo en la cultura gallega*, Ediciones del Banco de Galicia, 1961
* *Teoría del tango*. Banda Oriental, Montevideo, 1964
* *Los pueblos prehistóricos del territorio uruguayo*. Centro Paul Rivet, Montevideo, 1965
* *Caballos y jinetes. Pequeña historia de los pueblos ecuestres*. Arca, Montevideo, 1967;
* *El paisaje uruguayo. El medio biofísico y la respuesta  cultural  de  su habitante*. Alfa, Montevideo, 1967
* *El tango y su mundo*. Tauro, Montevideo, 1967
* *Ideología y realidad de América*. Universidad de la República, Montevideo, 1968
* *El legado de los inmigrantes * (con Renzo Pi Hugarte), Nuestra Tierra, Montevideo, 1969-1970
* *Los muertos y sus sombras. Cinco siglos de América*. Banda Oriental, Montevideo, 1993
* *El juego y la condición humana*. Banda Oriental, Montevideo, 1995
* *El mundo de los charrúas*. Banda Oriental, Montevideo, 1996
* *Los cerritos de los indios del Este uruguayo*. Banda Oriental, Montevideo, 1996
* *La trama de la identidad nacional*, Banda Oriental, Montevideo:
** Tº lº Indios, negros, gauchos, 1997
** Tº 2º El diálogo ciudad – campo, 1998
** Tº 3º El espíritu criollo, 2000
* *Un vuelo chamánico*. Editorial Fin de Siglo, Montevideo, 1999;
* *El rico patrimonio de los orientales*. Banda Oriental, Montevideo, 2003
* *Cuerpo vestido, cuerpo desvestido. Antropología de la ropa interior femenina*. (con Anabella Loy). Banda Oriental, Montevideo, 2000
* *Los fugitivos de la historia*. Banda Oriental,  Montevideo, 2009
* *Tiempo de Navidad. Una antropología de la fiesta.* (con Anabella Loy). Banda Oriental, Montevideo, 2009.
* *Uruguayos*. 2012
* *Tiempo de carnaval*. 2013
* *Marihuana, la flor del cáñamo*. Ediciones B. 2014

## Notas
Aeroporto de Baltimore-Washington

O **aeroporto internacional de Baltimore-Washington Thurgood Marshall**  é un aeroporto estadounidense situado en Linthicum, unha comunidade non incorporada no norte do condado de Anne Arundel, en Maryland. Atópase a 14 quilómetros ao sur do centro de Baltimore e a 51 ao nordés de Washington, D.C. É o máis concorrido en número de pasaxeiros dos tres grandes aeroportos que serven a área metropolitana de Baltimore-Washington, sendo os outros o Nacional Ronald Reagan e o Washington Dulles. Foi bautizado na honra de Thurgood Marshall, un nativo de Baltimore que foi o primeiro afroamericano en ser xuíz do Tribunal Supremo dos Estados Unidos.

BWI é unha cidade focal para Southwest Airlines, e é o segundo aeroporto en número de voos para esa aeroliña tras o de Chicago-Midway. O aeroporto tamén é un pequeno centro de conexións rexional para Southern Airways Express. No ano 2010 Baltimore-Washington foi elixido mellor aeroporto do seu tamaño (15-25 millóns de pasaxeiros) por Airports Council International baseándose na súa enquisa de calidade de 2009.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Infidelidade

miniatura|248x248px|Diagrama da infidelidade: O individuo no centro mantén polo menos dúas relacións amorosas paralelas. As liñas en verde na parte superior representan dúas relacións *“formais”* ou *“oficiais”*, cada unha das parellas nos extremos descoñece a existencia da outra. A liña punteada e en vermello na parte inferior mostra unha relación *“non oficial”*, na cal se pode coñecer a existencia da outra persoa involucrada.
A **infidelidade** refírese, popularmente, ás relacións afectuosas do tipo romántico, a curto ou longo prazo, estabelecidas con persoas distintas do *vínculo oficial* que a miúdo se manteñen en segredo por considerarse como unha ameaza á institución familiar. A infidelidade pode significar a carencia de lealdade ou quebrantamento da mesma cara a calquera compromiso moral como a relixión, a amizade, o matrimonio (situación que se coñece como adulterio) ou calquera outra relación amorosa ou erótica.

A **infidelidade amorosa**, acepción coa que se adoita asociar o termo, é descrita, *grosso modo*, como a falta ó pacto normativo que limita o número de persoas involucradas nunha relación amorosa ou erótica e, por tanto, a prohibición de manter outras de forma paralela, sexan ocasionais ou continuas. De forma que, nas relacións con tradición monogámica a inclusión dun terceiro supón unha violación do acordo, mentres que en relacións poliamorosas prodúcese ó involucrar a persoas alleas ó círculo aceptado. Baixo esta definición, *ser infiel* é rachar de forma consciente un acordo afectivo ou sexual preestablecido para o tipo de relación escollida.

## Notas
Planificación familiar

[miniatura|337x337px|Un centro de planificación familiar na cidade de [Kuala Terenganu en Malaisia.]]
A **planificación familiar** refírese habitualmente ó conxunto de prácticas que ó ser utilizadas por unha muller, un home ou unha parella de potenciais proxenitores  orientadas basicamente ó control da reprodución mediante o uso de métodos anticonceptivos na práctica de relacións sexuais.

O control ou planificación familiar pode ter como obxectivo procrear ou non descendentes e, no seu caso, decidir sobre o número de fillos, o momento e as circunstancias sociais, económicas e persoais nas que se desexa telos.

Tamén se inclúe dentro da planificación familiar a educación da sexualidade, a prevención e tratamento das infeccións de transmisión sexual, o asesoramento antes da fecundación, durante o embarazo e o parto, así como o tratamento da infertilidade, mediante técnicas  de reprodución asistida como a fecundación in vitro.

## Servizos de planificación familiar 
Os servizos de planificación defínense como o conxunto de prestacións ofrecidas por profesionais sanitarios especializados que inclúen actividades e prácticas educativas, preventivas, médicas e sociais que permiten ós individuos, incluídos menores, determinar libremente o número dos seus fillos e seleccionar o medio máis adecuado ás súas circunstancias.

A planificación utilízase ás veces como un sinónimo de control da natalidade. Neste sentido os servizos médicos de planificación familiar facilitan información sobre os distintos métodos anticonceptivos e ofrecen asistencia médica especializada para conseguir espazar os embarazos desexados así como para evitar os embarazos non desexados. Neste sentido a planificación familiar consiste na utilización de diferentes métodos para controlar o número e a cronoloxía dos embarazos.

## Notas
Unión civil

miniatura|250px|A convivencia superior a dous anos ou un fillo en común supoñen a acreditación de unión estable de parella, sen ter en conta a orientación sexual dos membros da mesma.
Unha **unión civil** é unha das varias denominacións empregadas para estabelecer un estado civil distinto ó casamento civil. Creada tipicamente para que as parellas homosexuais vivan de semellante e iguais dereitos e obrigas das que gozarían as parellas heterosexuais ó estar civilmente casadas. Baixo unha interpretación xurídica, normativa e constitucional, o número de dereitos e obrigacións que enmarcan unha unión civil dependen en maior ou menor grao do ordenamento xurídico doméstico. Nalgunhas xurisdicións chámanse **pacto civil de solidariedade** ou **sociedade de convivencia**. Tamén a unión civil busca protexer o libre exercicio dos dereitos humanos das persoas LGTBI ante as hostilidades da sociedade, calquera que fose o motivo. A intervención do estado a través das súas políticas públicas é importante ó realizar unha labor tutelar da súa integridade e benestar permanente, definindo así a súa vixencia como sector da sociedade.

A fonte dos dereitos e obrigas da unión civil proveñen da decisión de dúas persoas de estar xuntas, motivada xeralmente por un vínculo afectivo ou un de índole contractual. Iso obedece ó sistema xurídico do país onde se asegure que ambas as persoas alcancen a concretar o seu desenvolvemento libre e o seu benestar común.

Nalgúns países ou estados, as unións civís están dispoñibles tamén para os heterosexuais que desexen estabelecer unha convivencia, pero que non desexan alcanzar o estado que lles outorga o matrimonio civil. A unión libre é un acto que pode ser válido segundo a comunidade onde se faga.

Galicia recolle este dereito dende o ano 2008.

## Notas
Galería de imaxes de Busto, Lalín

**San Facundo de Busto** é unha parroquia que se localiza no concello de Lalín.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:BUSTO (2).png|Aldea de Busto.
Ficheiro:Busto neve.png|Busto con neve
Ficheiro:Busto (2).png|Busto.
Ficheiro:Busto.png|Busto.
Ficheiro:Igrexa de San Facundo de Busto, Lalín.JPG|Igrexa de San Facundo de Busto.
Ficheiro:Igrexa Busto.jpg|Igrexa de Busto.
Ficheiro:Lavadeiro Busto.jpg|Lavadoiro tradicional de Busto.
Ficheiro:Palco festa.jpg|Palco da festa.
Ficheiro:Muíños de Busto, Lalín.jpg|Muíños.
Ficheiro:Muíños interior.jpg|Interior dos muíños.

## Véxase tamén 
* Galería de imaxes de Lalín
Irene Villa

**Irene Villa González**, nada en Madrid o 21 de novembro de 1978 é unha esquiadora paralímpica, xornalista e escritora española. Cando tiña doce anos sufriu un grave atentado de ETA canda súa nai. Como resultado da detonación dunha bomba perdeu as dúas pernas, amais de tres dedos da man esquerda. Ata 2007 foi delegada en Madrid da Asociación de Vítimas do Terrorismo.

## Traxectoria 
Filla da funcionaria da Dirección Xeral da Policía María Jesús González, e de Luis Alfonso Villa, o 17 de outubro de 1991 padeceu un grave atentado de ETA con coche bomba na rúa Camarena do madrileño barrio de Aluche. Quedou sen as pernas e de tres dedos dunha man por mor do estoupido dunha bomba apegada no vehículo no que, coa súa nai, ía camiño do colexio. Súa nai perdeu unha perna e un brazo.

Segundo fontes policiais, ETA pretendía matar un inspector de policía destinado na comisaría do distrito dos Cármenes, relacionado sentimentalmente coa nai de Irene. Nese día, ETA asasinou con outra bomba lapa ao tenente do Exército de Terra Francisco Carballar; pola tarde, mutilou gravemente ao comandante de infantaría Rafael Villalobos. Os etarras acusados do seu atentado foron José Javier Arizkuren Ruiz, *Kantauri*, e Soledad Iparraguirre, *Anboto*.

Licenciouse en Comunicación Audiovisual na Universidade Europea de Madrid, e realizou tamén cursos de psicoloxía e humanidades. En 2004 publicou o seu primeiro libro, "*Saber que se puede*", no que amosa a súa experiencia e diversas reflexións. É columnista de prensa e colabora en distintas emisoras de radio, como no programa *La Linterna* da COPE, que dirixe e presenta Juan Pablo Colmenarejo. En 2012 gañou a Antena de Oro polo seu traballo na cadea de televisión 13tv.

Manifestou en reiteradas ocasións a súa oposición a calquera negociación con ETA e co proceso que abrira o goberno de José Luis Rodríguez Zapatero.

### Actividade deportiva 
Irene Villa é esquiadora alpina paralímpica clasificada como LW12-2, e forma parte da Fundación También, unha dos oito membros orixinais. Este equipo foi o primeiro feminino de esquí alpino adaptado en España., como membro deste equipo, adestra con Teresa Silva, Esther Peris, Mariluz del Río, Sandra Cavallé, Nathalie Carpanedo e Alberto Ávila. Villa gañou varios ouros en competicións españolas, e en 2011 converteuse en campioa da Copa España na modalidade en cadeira. En marzo de 2013 fíxose co campionato de España de slálom e co subcampionato de España en súper xigante e slálom xigante.

## Libros 
* *Saber que se puede. Recuerdos y reflexiones de una víctima del terrorismo*. Editorial Planeta, 2004. ISBN 978-84-270-3065-7
* *Saber que se puede, veinte años después. Edición ampliada y actualizada.* Editorial Planeta, 2011. ISBN 978-84-270-3715-1
* *Nunca es demasiado tarde, princesa*. Editorial Planeta, 2013. ISBN 978-84-670-4021-0
* *El libroabrazo*. Espasa Libros, 2015. ISBN 978-84-670-4332-7
* *Como el sol para las flores*. España Libros, 2015. ISBN 978-84-670-4516-1

## Notas
22.6KS1245

**22.6KS1245** é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado no foguete sonda Sparoair III como segunda etapa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Sparoair III
Igrexa de Klinte

A **igrexa de Klinte** (sueco: *Klinte kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Klinte, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A parte máis antiga da igrexa de Klinte é a base da súa torre que foi construída na primeira metade do século XIII en estilo románico. É a única parte que queda dunha igrexa anterior románica. Ao redor do ano 1300 o coro e a nave desa primeira igrexa foron substituídos polos actuais de estilo gótico. Durante esa época tamén foi engadida a parte superior da torre para harmonizar o conxunto.

Externamente a base da torre ten un portal e unhas fiestras románicas. A parte superior mostra fiestras góticas. O portal do coro é digno de mención debido aos seus capiteis, un perfecto exemplo da escultura en pedra da época.

Internamente a bóveda do coro está decorada con frescos semellantes aos da igrexa de Rone. Na fiestra oriental do coro consérvanse aínda algúns paneis das vidreiras orixinais, representando escenas relixiosas. Pénsase que foron realizados polo mesmo artesán que elaborou as vidreiras da igrexa de Alskog. Entre o mobiliario destaca a cruz triunfal, que data do século XV. O retablo de arenito é do ano 1643 e foi esculpido polo escultor Gert van Eghen. A pía bautismal é de 1667 e os bancos datan do século XVII.

A igrexa foi restaurada no ano 1933.

## Galería de imaxes 

Klinte kyrka - KMB - 16000300024437.jpg|Vista dende o aire
Portal sur do coro da igrexa de Klinte.jpg|Portal do coro
Interior da igrexa de Klinte.jpg|Interior da igrexa
Cruz triunfal da igrexa de Klinte.jpg|Cruz triunfal
Pía bautismal da igrexa de Klinte.jpg|Pía bautismal

## Notas
23KS11000

**23KS11000** é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado na terceira etapa (Alcor 1A) do foguete de probas Athena H.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Athena H
Doves

**Doves** é unha banda de rock alternativo inglesa baseada en Cheshire. Está composta polos irmáns xemelgos Jez Williams (guitarra, voces) e Andy Williams (batería, voces), e Jimi Goodwin (baixo, voces, guitarra). Ademais adoita a acompañalos o teclista Martin Rebelski como músico de xira e de estudio. O grupo leva publicados catro discos de estudio, dous dos cales acadaron o número 1 na lista británica de álbums.

Doves entrou en hiato no ano 2010. Jimi Goodwin publicou o seu primeiro traballo en solitario, *Odludek*, en 2014, mentres que os irmáns Williams formaron a banda Black Rivers.

## Discografía 
## Notas
23KS20000

**23KS20000** é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado na primeira etapa do foguete sonda Black Brant 2B.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Black Brant 2B
### Ligazóns externas 
*Manual de operacións do 23KS20000
Six Finger Satellite

**Six Finger Satellite**, tamén coñecida como **6FS**, é unha banda estadounidense de post-hardcore baseada en sintetizadores formada no ano 1988 e procedente de Providence, Rhode Island. Ata a data leva publicados seis álbums de estudio e catro EPs.

## Discografía 
## Notas
Biblioloxía

miniatura|190px|dereita|*Historia de Nueva España*. Edición de 1770.

No campo das ciencias sociais chámase **biblioloxía** á ciencia xeral do libro, é dicir, ao estudo do libro, ben sexa considerado illadamente, ben en coleccións ou formando bibliotecas.

## Etimoloxía 
O termo usouse por primeira vez en 1802, en Francia, na forma *bibliologie*, termo formado pola unión dos elementos *biblio-* e *-logie*, tirados da voz do grego antigo βιβίον *biblíon*, "papel, rolo de papel ou de pergamiño", e tamén a palabra común para designar un "pequeno libro" ou "un libro como unha división dunha obra máis grande", orixinalmente un diminutivo de βύβλος *býblos* "papiro exipcio", e o elemento -λογια *-logia*, "discurso", "tratado", "doutrina", "teoría", "ciencia", tirado da raíz do verbo λεγείν *legeín* ou λέγω *legō*, "falar" (que chegou a nós a través do latín medieval -logia).

## Tarefas 
A biblioloxía é o conxunto dos coñecementos e técnicas que abarcan a historia do libro, a bibliotecnia, a bibliografía, a bibliotecnoloxía, a biblioteconomía e a bibliofilia, técnicas e coñecementos relacionadas coa orixe, evolución, produción, publicación, descrición, enumeración, conservación e restauración dos libros, e a organización destes en coleccións xerais ou especiais para uso público ou privado.

O/a profesional desta área é o/a **bibliólogo, -a**, e o adxectivo para referirse ao relativo ou pertencente a esta disciplina é **bibliolóxico, -a**.

O termo confúndese por moitos coa *bibliografía*, pero diferéncianse a unha da outra en que esta última só trata da descrición de libros e do coñecemento dos seus repertorios ou catálogos determinando, e do lugar que ocupan no movemento intelectual.

Poden considerarse, pois, partes ou ramas da biblioloxía, entre outras, as seguintes:

* Bibliografía, conxunto de libros sobre un mesmo tema.
* Biblioteconomía, estudo dos libros no relativo á súa clasificación e ordenamento nas bibliotecas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Estivals, Robert (1987): *La Bibliologie*. París: Presses universitaires de France (PUF). Col. *Que sais-je*. ISBN 2-1304-0191-0.
* Estivals, Robert & Gascón García, Jesús (1992): "Història de la bibliologia". *Revista de biblioteconomia i documentació*, Nº 11, páxs. 25-41.
* Pedraza Gracía, Manuel José (2005): "Bibliología (ciencia del libro) y ciencias de la documentación". *Representación y organización del conocimiento*, Vol.11, Núm. 1, páxs. 27-46.

### Ligazóns externas 
*
Ignatius Farray

**Juan Ignacio Delgado Alemany**, máis coñecido como **Ignatius Farray**, nado en Granadilla de Abona (Santa Cruz de Tenerife) o 2 de decembro de 1973, é un cómico, escritor, actor, guionista e cantante canario, nado na illa de Tenerife mais residente en Madrid. No 2018 gañou o Premios Ondas e foi nomeado ao Emmy.

## Traxectoria 
Segundo conta el mesmo, 

Estudou Ciencias da Información na Universidade Complutense de Madrid. Logo dun par de anos en Londres, familiarizouse co estilo de "Comedy Club". Ao regresar a Tenerife, comezou na comedia con monólogos humorísticos. Estes tiñan influencias, entre outros, de Faemino y Cansado e de cómicos norteamericanos como Richard Pryor, Steve Martin, Andy Kaufman e Lenny Bruce. Mesmo chegou a ser comparado con algún deles.

Apareceu no programa *Nuevos cómicos* de Paramount Comedy en 2003. Entre 2004 e 2007 foi colaborador de *Noche sin tregua*, o *late night* desa mesma cadea, presentado por Dani Mateo, xunto con varios colaboradores humoristas de Paramount Comedy España. 

Participou no magazine de humor surrealista en *La hora chanante*, interpretando *El Loco Las Coles*, e posteriormente en *Muchachada Nui* de La 2, como *El Espantajo Los Melones*. Tamén apareceu en *Museo Coconut* e copresentou o programa concurso *Involución*, ambos en Neox.

Durante 2012, Farray representou o seu espectáculo de humor alternativo *El fin de la comedia*. Tamén leva ese nome a sitcom de dúas tempadas protagonizada por el mesmo, que se empezou a emitir en Comedy Central en novembro de 2014. 

Desde 2014 forma parte do programa *La vida moderna* na Cadena SER, que xa leva sete tempadas.

En 2015, estreouse a película *Mi gran noche*, dirixida por Álex de la Iglesia, na que participou como guionista e actor.

En 2016, participou nunha escena do programa *Gamers* de MTV España. Tamén apareceu na película *La noche del virgen* interpretando a Ramón García. Ese ano tamén se incorporou ao programa *LocoMundo*, presentado por David Broncano en #0.

Desde 2018 participa nos programas *La resistencia* e *Late Motiv*.

## Premios e nomeamentos 
En 2015 o Festival de series MiM, creado por profesionais do sector e a entidade Madridimagen, entregoulle o premio ao Mellor Actor de Comedia polo seu papel protagonista en *El fin de la comedia*. 

En 2018, a serie *El fin de la comedia* foi nomeada para os Premios Emmy Internacional na categoría de Comedia.

## Polémicas 
Ten participado en numerosas polémicas, como os seus roces con Arturo Pérez Reverte ou co actor Juan Echanove, tras un tuit en que insultaba a este último.

## Música 
En 2018 formou o grupo paródico musical *Petróleo*, do que é líder. Defínense coma un "grupo de post punk cristián" que está "á altura da túa angustia". O 1 de agosto dese ano, o grupo debutou en directo no Teatro Pavón de Madrid.

## Libros 
En 2020 publicou *Vive como un mendigo, baila como un rey*, un libro autobiográfico, prologado por David Broncano. 

En 2021 lanzou o seu segundo libro, *El bicho que se devora a sí mismo*, con ilustracións de Aroha Travé.

## Filmografía e colaboracións 
## Vida persoal 
Sofre de miocardiopatía hipertrófica.

## Notas
Lista de concellos homónimos de España

Lista dos 34 concellos homónimos en España, 17 repetidos.
*Arroyomolinos
*Cabanes
*Castejón
*Cieza
*El Campillo
*El Molar
*Fonfría
*La Zarza
*Mieres
*Moya
*Rebollar
*Sada (homónimos)
*Sancti-Spíritus
*Sobrado (homónimos)
*Torrent
*Villaescusa
*Villanueva de los Infantes

## Referencias
Fernando Suanzes

**Fernando Suanzes Pérez**, nado en Ferrol o 18 de setembro de 1953, é un xurista galego. É académico de número da Real Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación. Foi Fiscal Superior da Fiscalía de Galicia desde 2015 até a data da súa xubilación en 2025.

## Traxectoria
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1973-1978) e ingresou na carreira fiscal no ano 1982 na Audiencia das Palmas de Gran Canaria e ao ano seguinte, moveuse á Audiencia da Coruña Simultaneamente, desde 1999 e ata 2008 ocupouse da coordinación de Vixilancia Penal, e entre 2005 e 2008 foi fiscal coordinador da Fiscalía na Audiencia Provincial. 

Dende 2015 até 2025, foi Fiscal Superior de Galicia.

Dende 1988 até 2012, foi profesor asociado de Dereito Penal na Facultade de Dereito da Coruña.

### Obras 
Ten participado con artigos en varias obras colectivas:

* *Incumplir normas relativas al censo electoral* (pp. 195-198); en *Comentarios a la legislación penal especial* (2012) coordinado por José Ángel Brandariz. Valladolid: Lex Nova. ISBN 978-84-9898-326-5
* *Delitos por infracción de los trámites para el voto por correo* (pp. 220-224); en *Comentarios a la legislación penal especial* (2012) coordinado por José Ángel Brandariz. Valladolid: Lex Nova. ISBN 978-84-9898-326-5
* *Delitos por abandono o incumplimiento en las mesas electorales* (pp. 229-238); en *Comentarios a la legislación penal especial* (2012) coordinado por José Ángel Brandariz. Valladolid: Lex Nova. ISBN 978-84-9898-326-5
* *Delitos en materia de propaganda electoral* (pp. 238-244); en *Comentarios a la legislación penal especial* (2012) coordinado por José Ángel Brandariz. Valladolid: Lex Nova. ISBN 978-84-9898-326-5
* *La sentencia del Tribunal Europeo de Derechos Humanos de 17 de septiembre de 2024 y el conflicto entre el derecho a la vida y la libertad de pensamiento, de conciencia y de religión en las transfusiones de sangre y otras intervenciones médicas* (pp.758-766); en *Un derecho penal moderno para una democracia del siglo XXI: Libro homenaje al Prof. Dr. Carlos Martínez-Buján Pérez* (2025) coord. por Patricia Faraldo-Cabana et alii. Valencia: Tirant lo Blanch ISBN 9791370103743
* *Reflexiones jurídicas a la luna de Valencia y bajo el sol de Oleiros (La Coruña)*; en *Crímenes y castigos: miradas al Derecho penal a través del arte y la cultura* (2014), coord. por Tomás Salvador Vives Antón et alii. Valencia: Tirant lo Blanc. ISBN 978-84-9053-853-1

## Recoñecementos 
* Cruz de primeira clase de San Raimundo de Peñafort (1988).

## Notas
John Cordts

**John Cordts**, nado en Hamburgo o 23 de xullo de 1935, é un expiloto de automobilismo canadense.

## Traxectoria
Cordts participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio do Canadá de 1969, o 20 de setembro de 1969. Clasificouse 19º, pero retirou o seu Brabham logo de 10 voltas cunha fuga de aceite, cando ía 16º.

Ademais da súa aparición na Fórmula Un, Cordts tivo éxito nas carreiras canadenses e estadounidenses de automóbiles deportivos, particularmente con varios McLaren do equipo Performance Engineering de Dave Billes. Competiu en moitos eventos, que van desde Harewood Acres (onde aínda mantén a marca da pista cando pechou en 1970), Mosport, Mont-Tremblant e Westwood no Canadá a varias pistas nos Estados Unidos e ata Xapón. Máis tarde converteuse nun participante habitual na serie CanAm, na que competiu ata 1974, principalmente en McLarens e Lolas. O seu mellor final na Can-Am foi o segundo posto en Road America en 1974. Tamén foi coñecido pola súa participación nas SCCA Trans-Am Series, onde, nun momento dado, pilotou un Pontiac Firebird patrocinado por BF Goodrich, coñecido como o "Tirebird" e tamén varios eventos da FIA co equipo Greenwood Corvette.

Cordts retirouse a vida privada no oeste do Canadá onde é coñecido polas súas fermosas esculturas en madeira e escribiu recentemente a súa autobiografía titulada "Blood, Sweat and Turnips" ("Sangue, suor e nauseas"). John tamén ingresou no Canadian Motorsport Hall of Fame en 2003.

## Vida persoal 
Emigrou de Alemaña a Suecia aos dous anos coa súa familia e despois a North Bay (Ontario, Canadá) con pouco máis de vinte anos coa súa esposa Inga-Britt e o seu fillo Jimmy, dun ano. Os seus dous outros fillos, Mary e Johnny, naceron no Canadá e trasladáronse a Suecia coa súa nai.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*.
Pete Lovely

**Gerard Carlton "Pete" Lovely**, nado en Livingston (Montana) o 11 de abril de 1926 e finado en Tacoma o 15 de maio de 2011, foi un piloto de carreiras e empresario estadounidense.

## Traxectoria
O 9 de novembro de 1957, Lovely gañou a primeira carreira realizada en Laguna Seca, pilotando un Ferrari. Lovely participou en 11 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, debutando o 10 de maio de 1959. Non logrou puntos de campionato. Foi coñecido principalmente na súa carreira de Fórmula Un por competir con varios automóbiles privados en eventos do Campionato do Mundo (normalmente participou baixo a bandeira de "Pete Lovely Volkswagen"), incluíndo un híbrido feito a partir dun Lotus 69 de Fórmula 2 equipado cunha especificación de Fórmula Un, 3.0L Cosworth DFV motor V8. Logo da súa retirada de Fórmula Un, participou en varios tipos de carreiras nos Estados Unidos ata os anos 80. A andaina nas carreiras de Lovely durou máis de 50 anos, e continuou participando nos eventos Vintage e Históricos nos anos 2000.

## Carreira profesional 
Lovely inaugurou "Pete Lovely Volkswagen", un concesionario de Volkswagen en Fife, Washington en 1954 e dirixiuno durante 34 anos. Tamén foi propietario de "Pete Lovely Racing" que restauraba coches de carreiras vintage.

Lovely morreu en Tacoma, Washington.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
9KS11000

**9KS11000** é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado nos foguetes Black Brant 3A e Black Brant 4A.

## Características 
Os motores 9KS11000 eran fabricados por Bristol Aerospace e funcionaban alimentados con propelente sólido. Tiñan un pulo de 49,0 kN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Black Brant 3A
*Black Brant 4A
5.6KS5400

**5.6KS5400** é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado nos foguetes ALSOR, Nike Viper I e Viper Falcon.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*ALSOR
*Nike Viper I
*Viper Falcon
Emre Mor

**Emre Mor**, nado o 24 de xullo de 1997, é un futbolista  turco que xoga como centrocampista para o Fatih Karagümrük, onde se atopa cedido polo Celta de Vigo.

## Traxectoria 
O 29 de agosto de 2017 anunciouse a súa fichaxe polo Celta de Vigo.

O 2 de agosto de 2019, Mor foi cedido por unha tempada ó Galatasaray SK turco.

## Palmarés 
;Borussia Dortmund
* DBF-Pokal: 2016-17

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccerway
Aeroporto Chaudhary Charan Singh

O **aeroporto internacional Chaudhary Charan Singh**  é un aeroporto indio que seve a Lucknow, a capital do estado de Uttar Pradesh. Está situado en Amausi, ao sur da cidade, e anteriormente foi coñecido como *aeroporto de Airport* antes de recibir o seu actual nome na honra de Chaudhary Charan Singh, o quinto Primeiro Ministro da India.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Consello de Cooperación Bibliotecaria

[miniatura|200px|[Ministerio de Educación, Cultura e Deporte de España|Ministerio de Educación.]]

O **Consello de Cooperación Bibliotecaria** é un órgano de coordinación a nivel estatal español no que participan as Comunidades Autónomas, tendo en conta todos os distintos tipos de bibliotecas, estando coordinadas polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.

## Creación 
O Consello Cooperación Bibliotecaria de España foi creado pola Lei 10/2007, de 22 de xuño, da lectura, do libro e das bibliotecas. publicada no BOE núm. 150, do día 23 de xuño de 2007.

## Documentos importantes do Consello 
Entre os varios documentos que o Consello de Cooperación Bibliotecaria deu a coñecer recentemente, como froito do traballo de grupos e comisións nos últimos anos, pódense destacar estes dous:
* O valor económico e social dos servizos de información: bibliotecas.
* Prospectiva 2020: as dez áreas que máis van cambiar nas nosas bibliotecas nos próximos anos.

## En Galicia 
Pola súa parte, Galicia conta coa Lei 5/2012, do 15 de xuño, de bibliotecas de Galicia, publicada no DOG Núm. 122, do día 27 de xuño de 2012. O 17 de marzo de 2013 constituíuse o **Consello de Cooperación Bibliotecaria de Galicia**, contemplado na dita lei.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cooperación bibliotecaria

### Ligazóns externas 
* Blog Bibliotecas escolares de Galicia. Xunta de Galicia. Consellería de Cultura, educación e ordenación universitaria.
Nordic Regional Airlines

**Nordic Regional Airlines Oy** (comercializada como **Norra** e estilizado como **N°RRA**, e anteriormente *Flybe Nordic*) é unha aeroliña rexional finlandesa baseada no aeroporto de Helsinqui. A compañía é propiedade de Finnair.

A aeroliña comezou a operar como Flybe Nordic o 20 de outubro de 2011 como unha empresa conxunta entre Flybe e Finnair, despois da súa compra de Finncomm Airlines. Flybe vendeu o seu 60% a Finnair como unha solución temporal ao prezo de 1 euro en marzo de 2015. A compañía vén operando co código de Finnair dende o 1 de maio de 2015. A súa sede e centro de operacións atópase en Vantaa, aínda que en Seinäjoki teñen o seu departamento financeiro.

## Frota 
[miniatura|250px|[ATR 72]]
En maio de 2018 a frota de Nordic Regional Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Festa dos foros de Seixalbo

A **Festa dos foros de Seixalbo** é unha celebración que ten lugar en Seixalbo (Ourense). Celebra a supresión a mediados do século XIX dos foros do Antigo Réxime. Celébrase desde 2006, e ten lugar o primeiro sábado de xullo.
## Contexto histórico
En 1837 a veciñanza da parroquia presentou unha demanda xudicial para que se declarase de calidade señorial, e polo tanto se abolisen as prestacións de cincocentos moios de viño que percibían o bispo da diocese de Ourense e o cabido da Catedral de Ourense. A demanda foi encabezada por Fernando Freire Carril, que pagaba 205 cuartas de viño, e que viaxou á Coruña para seguir adiante co preito.

O xuízo iniciouse en Ourense o 2 de novembro de 1839, mais ao non pórse de acordo as trespartes litigantes pasouse á audiencia da Coruña e, posteriormente, rematou en Madrid o 30 de xuño de 1859 a favor das reclamacións veciñais.
## A festa dos foros 
A festa comezou a celebrarse en 2006. Os balcóns das casas adórnanse con colchas e faldóns, e a xente viste con roupas de época. Despois de xantar hai unha xuntanza na praza do Cabido con xogos tradicionais. Logo faise un percorrido polas adegas da parroquia. Co solpor faise unha representación teatral dos tres xuízos, e a festa remata cunha actuación musical.

Unha das rúas da parroquia leva o nome do impulsor deste preito, Fernando Freire Carril, e tamén se puxo unha placa na casa onde viviu.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* González, E., Herminio, M. e Seara, M. (2008): *Seixalbo, anacos do pasado*. Ourense: Asociación Cultural Agromadas.
* Seara Pazo, M. (2005): *Seixalbo e os seus nomes de lugar*. Ourense: Asociación Cultural Agromadas.
* Somoza Medina. (s.d). *Ourense no s. XIX*. Biblioteca Virtual Cervantes.
Domingo Frades

**Domingo Frades Gaspar**, por veces escrito **Dumingu Frades Gaspar**, nado en San Martiño de Trebello (provincia de Cáceres) o 18 de outubro de 1936 e finado en Badaxoz o 10 de xaneiro de 2023, foi un escritor estremeño en mañego. Membro correspondente da Real Academia Galega dende 2004.

## Traxectoria 
Estudou no seminario de Salamanca e fixo estudos agrícolas en Zaragoza. Funcionario do ministerio de extensión agraria, traballou desde 1970 no servizo de extensión e capacitación agraria de Estremadura, desde onde defendeu a agricultura ecolóxica e a apicultura. Xubilouse en 2001.

Interesado no mantemento das falas galegófonas do Val de Xálima, en 1993 foi un dos fundadores da asociación Fala i Cultura.

## Obra
### Estudos e traballos lingüísticos 
* *Algu sobre a nosa fala (I)* (1975).
* *Algu sobre a nosa fala (II)* (1975).
* *Coñocer y actuar* (1976). Cun vocabulario mañego-castelán de 600 voces e un apéndice ortográfico.
* *Vamus a falal. Notas pa coñocel i platical na nosa fala* (1994) Reeditada no 2000.
* O seu discurso de ingreso na RAG “Por que estó contentu de falar?”, publicado n’*A herdanza da lingua: o galego de Asturias, León, Zamora e Cáceres* (2004, pp 27-36).

### Traducións e edicións 
* *Nubis i clarus* (1975). edición dos poemas mañegos de Eugenio Gómez, cóengo de Cádiz.
* *O pequenu príncipi* (2014). Con Félix Severino López Fernández e máis con José María González Rodríguez traduciu *U Pequenu Príncipi/O Pequenu Príncipe.*
* *Novu testamentu en Fala* (2015). Tradución ao mañego do *Novo testamento*.

### Obra literaria 
#### Poesía 
* *Guixiarrus...Labeiras* (1976).
* *Ditus i feitus (*1977).
* *Versus de un verán* (1977).

**La Sima* (2001). Editora Regional de Extremadura. 90 páxs. ISBN 84-7671-647-8.
**Versus valeoris da nosa fala. Obra poética mañega* (2022). Editora Regional de Extremadura. 355 páxs. Recompilación de poemas seus publicados entre 1971 e 2004)

#### Outros 
**Sierra de Gata: donde empieza Extremadura* (1983).
**Apuntes de apicultura* (1986) 
**La apicultura extremeña. Apuntes para su historia* (1987).

* *Callejeiru mañegu*, de 2004.

## Notas
Aeroporto Sardar Vallabhbhai Patel

O **aeroporto internacional Sardar Vallabhbhai Patel**  é un aeroporto indio que serve ás cidades de Ahmedabad e Gandhinagar en Gujarat. Está situado en Hansol, a 9 quilómetros ao norte do centro de Ahmedabad. Foi bautizado na honra do político indio Sardar Vallabhbhai Patel.

No ano fiscal 2017-2018 usaron o aeroporto un total de 9 174 425 pasaxeiros, sendo o oitavo máis concorrido en termos de pasaxe da India. O aeroporto serve como cidade focal para GoAir. No ano 2015 o goberno iniciou o proceso para a súa privatización. Vai ser substituído polo aeroporto de Dholera por restricións de expansión.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
María Teresa Martín Pozo

**María Teresa Martín Pozo**, nada o 26 de febreiro de 1966 en Zamora, é unha política zamorana, que foi presidenta da Deputación de Zamora dende 2015  ata 2019.

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito na Universidade de Salamanca e é funcionaria de carreira. Militante do Partido Popular. Foi deputada no Congreso dos Deputados (2011-2015), concelleira de Piedrahita de Castro de 2015 a 2019. Dende 2021 é senadora por Zamora.
## Notas
Fervenza de Augacaída

A **fervenza de Augacaída** é unha cachoeira formada polo río Aguianza na súa desembocadura ao río Miño. A altura da fervenza é duns 40 metros.

## Características
miniatura|Vistas do río Miño dende o castro de Marce.

Atópase en Marce, parroquia de Vilar de Ortelle, no concello de Pantón. O río Aguianza recolle as augas do rego das Cernadas e do Calve. A 400 metros está o castro de Marce.
Existen varias lendas relacionadas coas fervenzas, que din que detrás delas hai unha porta máxica gardada por bruxas as cales levarán baixo o río ao mozo que se atreva a pasar, e así poderá casar coa súa princesa encantada e posuír unha gran fortuna.

A Fervenza de Augacaída sitúase no lado leste do canón que forma o val do Río Miño. Este val consta de pronunciadas ladeiras que poden chegar a acadar alturas de ata 500 metros, orixinando uns desniveis de case 300 metros, situándose a unha cota de 200 metros sobre o nivel do mar, sabendo que a auga do río Miño consérvase no encoro de Belesar.

Augas arriba hai outras fervenzas de tamaño menor. Aos pés da fervenza hai unha poza, na que cae con forza a auga.

## Paisaxe e ecoloxía 
A fervenza atópase oculta na espesura dun bosque formado de castiñeiros, carballos e outras especies autóctonas, pero principalmente por carballos, entre os restos de viñedos abandonados.

En canto á fauna, podemos encontrar libeliñas, as cales se adoitan pousar nas beiras dos cursos de auga, anfibios como os sapos, que se achegan ás augas limpas nas súas épocas de cría.

## Accesos 
Existiu unha época na que o camiño ata a fervenza de Augacaída quedou totalmente cerrado pola maleza. Pero no ano 2000 no mes de xuño, o camiño foi novamente reaberto grazas a un equipo de persoas que asistían a un curso formativo de operarios medioambientais, volvendo a popularizar a ruta, á que só se tiña acceso a través dunhas varandas de corda e camiños de pedras.

Hoxe en día, dende hai case dous anos, o camiño foi acondicionado pola Deputación de Lugo, de xeito que se incorporou á ruta unhas pasarelas de madeira, escaleiras e limparon o acceso, facilitando así a chegada. Tamén se colocaron paneis de madeira indicativos para facilitar a ruta, así como un pequeno aparcadoiro antes de iniciar o camiño. O camiño total da ruta de ida e volta e duns 5&nbsp;km.

O acceso faise pola estrada de Ourense a Monforte de Lemos, a continuación colleremos o cruzamento que indica Guítara e posteriormente dirixímonos dirección Marce. Pouco antes de chegar á aldea hai un cartel do lado esquerdo que indica o camiño á fervenza.

Unha vez alí, hai que baixar un sendeiro cunha lonxitude de 2&nbsp;km. Pero existen unhas escaleiras de madeira as cales dan a un pequeno miradoiro que ten un banco de madeira, con vistas directas á fervenza. Pódese seguir ata a poza na que se depositan as augas da cascada, a través dunha pasarela de madeira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Ligazóns externas 
* Páxina en galiciamaxica.eu
* Páxina en jrcasan.com
Jerry Unser

**Jeremy Michael Unser Jr.**, nado en Colorado Springs (Colorado) o 15 de novembro de 1932 e finado en Indianápolis o 17 de maio de 1959, foi un piloto de automobilismo estadounidense. Foi o campión do  USAC de 1957.

## Traxectoria
Jerry foi o primeiro da familia Unser en competir en Indianápolis. Na súa única saída, en 1958, viuse atrapado nunha colisión múltiple de 13 coches na primeira volta e voou sobre o muro da curva 3, milagrosamente saíu ileso. Morreu nun accidente durante a práctica antes das 500 Millas de Indianápolis de 1959, deixando atrás a súa viúva, Jeanne Unser, e dous fillos, Jerry e Johnny Unser.

Os seus irmáns Al e Bobby e o seu sobriño Al Jr. gañaron as 500. O seu fillo Johnny e un sobriño Robby tamén competiron na carreira.

As 500 Millas de Indianápolis formaron parte do Campionato do Mundo de FIA entre  e . Os pilotos que competiron na Indy durante eses anos acreditaron puntos e participación no Campionato do Mundo. Jerry Unser participou en carreiras do Campionato do Mundo 1 pero non obtivo puntos do Campionato do Mundo.

O 2 de maio de 1959, o segundo día de clasificación para as 500 Millas de Indianápolis de 1959, Unser perdeu o control do seu coche saíndo da curva 4 nunha volta de práctica. O coche bateu contra a parede logo de trompear e rebotou pola recta deu extremo a outro, deixando atrás un rastro de pezas. Como resultado o coche incendiouse. Os comisarios de pista estimaron a súa velocidade xusto antes do accidente en preto de 214&nbsp;km/h. Estivo consciente durante o seu rescate, gritando "As miñas pernas están en chamas. Chama a miña esposa". Antes de sacalo do vehículo, houbo que apagar o incendio. Unser foi levado ao hospital metodista co pescozo roto e queimaduras de terceiro grao nas dúas pernas e un brazo. En estado crítico, sufriu queimaduras en máis do 35 por cento do seu corpo, e quedou en coma. Unser morreu das súas feridas e pneumonía dúas semanas máis tarde o 17 de maio de 1959. Tras o accidente, converteuse en obrigatorio para os pilotos usar traxes de condución resistentes ao lume. A maioría dos pilotos xa usaban os traxes, pero algúns pilotos aínda usaban camisetas por entón.

## Resultados nas 500 Millas de Indianápolis 
### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Aeroporto de Washington Dulles

O **aeroporto internacional de Washington Dulles**  é un aeroporto estadounidense nos condados de Loudoun e Fairfax en Virxinia, a 42 quilómetros ao oeste do centro de Washington, D.C. Foi bautizado na honra de John Foster Dulles, o 52º Secretario de Estado que serviu co presidente Dwight D. Eisenhower. A súa terminal principal é un edificio moi coñecido deseñado por Eero Saarinen. Operado pola  Metropolitan Washington Airports Authority, a meirande parte das súas instalacións atópanse na comunidade non incorporada de Dulles, no condado de Loudoun, cunha pequena porción na comunidade non incorporada de Chantilly do condado de Fairfax.

Dulles é un dos tres grandes aeroportos da área metropolitana de Baltimore-Washington con máis de 22 millóns de pasaxeiros por ano. Dulles ten máis tráfico internacional que calquera aeroporto no Atlántico Medio coa excepción dos da área metropolitana de Nova York, mantendo un 90% do tráfico internacional da área Baltimore-Washington. Porén, Dulles ten menos pasaxeiros anualmente que os outros dous aeroportos da zona, Baltimore-Washington e Ronald Reagan Washington.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto