Unión Ibérica

**Portugal baixo a casa de Austria** —denominado pola historiografía portuguesa como **dinastía filipina** — en grafía portuguesa ***dinastia filipina***,'** ***dinastia dos Habsburgo***, ou ***terceira dinastía*'*— é o período histórico comprendido entre 1580 e 1640 no que Portugal constituíu unha unión dinástica *aeque principaliter'' xunto cos demais dominios que compuñan a Monarquía Hispánica baixo o mesmo soberano de casa de Austria.  

## Historia 
No ano 1580, os Habsburgo chegaron ao trono portugués após a crise sucesoria desencadeada tras a morte sen descendencia do rei Sebastián I de Portugal na batalla de Alcazarquivir. Filipe II de España foi recoñecido como rei Filipe I de Portugal nas Cortes de Tomar, Santarém, en 1581. Con todo, a idea de Portugal de perder a súa independencia levou ao inicio dunha revolución liderada polo Prior de Crato, quen proclamou a súa soberanía en 1580 e gobernou até 1583 na illa Terceira, nos Azores.   

O Prior de Crato foi derrotado co apoio da burguesía e da nobreza tradicional, despois de que o rei Filipe se comprometese a respectar as fortalezas, costumes e foros dos portugueses, a manter os cargos na administración central e local e persoal das guarnicións, e a frota de Guinea e da India portuguesa.  

Nas Cortes estiveron presentes todos os procuradores das vilas e cidades portuguesas, excepto os dos Azores, que permaneceron leais a Prior de Crato, rival pretendente ao trono derrotado por Filipe II.

## Monarcas da Dinastía Filipina 
Chamada así porque foi comezada por Filipe I de Portugal e II de Castela e Aragón, e todos os monarcas descendentes del se chamaron Filipe, até a restauración da independencia do Reino de Portugal en 1640.
* Filipe II de España (como Filipe I en Portugal) (r. 1580-1598)
* Filipe III de España (como Filipe II en Portugal) (r. 1598-1621)
* Filipe IV de España (como Filipe III en Portugal) (r. 1621-1640)

## Extensión 
[esquerda|miniatura|432x432px|Mapa dos territorios do rei de [Filipe II de España|Filipe I de Portugal e II de Castela e Aragón (España) en 1598. Inclúe os territorios adscritos ao Consello de Castela (verde), Consello de Aragón (laranxa), Consello de Portugal (azul), Consello de Italia, Consello de Indias e Consello de Flandres abarcando os territorios disputados coas Provincias Unidas.]]
Durante a súa existencia, a extensión do bloque territorial ibérico chegou a converterse no imperio máis dilatado do seu tempo.

Os monarcas da Dinastía Filipina gobernaron sobre unha extensa superficie do mundo que abarcaba desde as Indias de América até o extremo oriente de Asia, incluíndo factorías en África e a India.

O imperio foi chamado **Unión Ibérica** ou **Imperio Ibérico**,

En 1585, Giovanni Battista Guarini escribiu "Il pastor fido" para celebrar o matrimonio de Catarina Michelle, filla de Filipe II, con Carlos Emanuel I, duque de Savoia. Na súa dedicatoria, Guarini dicía: "Filla do Monarca onde o Sol nunca se pon".

No inIcio do século XVII, a frase era familiar para Thomas Urquhart, que escribiu "Don Felipe, Tetrarca do mundo, sobre cuxos súbditos o sol nunca se pon".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio español
* Imperio portugués
* Independencia de Portugal
* Iberismo