open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Peada de Mercia

**Peada de Mercia**, finado en 656, fillo de Penda, foi brevemente rei do sur de Mercia desde a morte do seu pai en novembro de 655, até a súa propia morte na primavera do ano seguinte.

## Traxectoria 
Ao redor do ano 653, Peada foi nomeado rei dos anglos medios polo seu pai. Beda, describiu a Peada como escribiu que tratou de casar con Alchflaed, filla do rei Oswiu de Northumbria. Con todo, Oswiu condicionou a voda ao bautismo e conversión ao cristianismo de Peada, xunto cos anglos medios (Peada era aínda pagán nese momento, como o seu pai). Beda di que Peada aceptou con entusiasmo a conversión:

Peada foi bautizado posteriormente por Finan de Lindisfarne, e despois comezouse unha campaña para converter ao seu pobo:

O 15 de novembro de 655, Oswiu derrotou e matou a Penda na Batalla de Winwaed, e por tanto chegou a exercer o poder en Mercia. Segundo Beda, Oswiu permitiu a Peada gobernar a parte sur de Mercia, que consistía en 5000 familias, segundo os datos de Beda, mentres que o norte de Mercia estaba poboado por 7000 familias, e estaban divididos polo río Trent.

De acordo coa *Crónica anglosaxoa*, Peada axudou a fundar o mosteiro de Peterborough:

Con todo, a crónica continúa: , Beda tamén informa que Peada foi  a través da traizón da súa esposa .

## Notas
Totally Spies!

***Totally Spies!*** é unha serie de debuxos animados franco-canadense creada por Vincent Chalvon-Demersay e David Michel e producida por Marathon Media Group e Image Entertainment Corporation. A serie foi creada para que se asemellase ó estilo anime e estaba baseada orixinalmente no concepto dunha banda de música de rapazas. Céntrase en tres mozas adolescentes de Beverly Hills (California), que traballan como axentes espías.

*Totally Spies!* foi emitida por vez primeira o 3 de novembro de 2001 a través de ABC Family nos Estados Unidos. Emitiuse por TF1 en Francia o 3 de abril de 2002, e en Teletoon para o Canadá o 2 de setembro de 2002. Dende a súa emisión, foron emitidos 156 episodios, cun total de seis tempadas. Entre eles inclúense episodios especiais e producións de cine, realizadas e estreadas entre a cuarta e a quinta tempada. Foi emitida internacionalmente en máis de 150 territorios, incluíndo Galicia, sendo emitido en galego a través do Xabarín Club da TVG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Johns Hopkins University Press

A **Johns Hopkins University Press**, tamén coñecida como **JHU Press** ou **JHUP**, é a división editorial da Universidade Johns Hopkins. Foi fundada en 1878 e é a editorial universitaria de funcionamento continuo máis antiga dos Estados Unidos.

Publica libros, revistas e bases de datos electrónicas. Tendo en conta todos os recursos publicados é unha das editoriais universitarias máis grandes dos Estados Unidos.

A súa sede está na zona de Charles Village, en Baltimore, Maryland.

## Historia 
Daniel Coit Gilman, o primeiro presidente da Universidade Johns Hopkins, inaugurou a editorial en 1878, que comezou a funcionar como a axencia de publicacións da universidade. As súas actividades na prensa científica comezaron co lanzamento do *American Journal of Mathematics* no seu primeiro ano, e do *American Chemical Journal* no segundo. A axencia publicou o seu primeiro libro en 1881, *Sidney Lanier: A Memorial Tribute*, en honor ao poeta que foi un dos primeiros escritores residentes da universidade. En 1891, a axencia converteuse na Johns Hopkins Press e, desde 1972, coñécese como a Johns Hopkins University Press.

Despois de varios movementos dentro e fóra do *Campus Homewood*, o principal centro académico e administrativo da universidade, a editorial adquiriu unha sede permanente en 1993, nunha antiga igrexa reformada situada no barrio de Charles Village en Baltimore. A estrutura de granito e ladrillo, construída en 1897, era a igrexa católica dos santos Filipe e Santiago, e agora alberga nos seus cinco andares as oficinas da editorial. Nos seus máis de cen anos de publicacións académicas, a editorial tivo unicamente seis directores: Nicolás Murray (1878-1908), Christian W. Dittus (1908-1948), Harold E. Ingle (1948-1974), Jack G. Goellner (1974-1996), Willis G. Regier (1996-1998), James D. Jordan (1998-2003) e Kathleen Keane (2003– ).

## Publicacións e divisións 
* *Johns Hopkins University Press books* (libros)
* *Johns Hopkins University Press academic journals* (revistas científicas)

A JHU Press publica 65 revistas científicas e máis de 200 novos libros cada ano. Desde 1993 promove o proxecto MUSE, un provedor en liña de máis de 550 revistas académicas e máis de 20.000 libros electrónicos.

A editorial ten tres divisións: 
#Libros: adquisicións, edición de manuscritos, deseño e produción, mercadotecnia.
#Revistas e publicacións electrónicas, que inclúe o Proxecto MUSE.
#Servizo Hopkins de execución (*Hopkins Fulfillment Services, HFS*): ordes de pedidos, sistemas de información e centro de distribución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Universidade Johns Hopkins

### Ligazóns externas 
* Lista das publicacións  da JHUP.
CP 200

O **CP 200** era un computador doméstico brasileiro producido pola empresa Prológica a partir de 1982. Era compatíbel en software e hardware co Sinclair ZX81 británico, aínda que fose unha copia menos fidedigna do que as máquinas concorrentes (TK82C e TK83). Foron comercializados dous modelos, que tiñan a aparencia exterior ben similar, mais o primeiro modelo que saíu tiña o logotipo da empresa en altorelevo e o chasis un pouco menor, mentres o segundo modelo tiña unha placa co logotipo na mesma posición. Posteriormente, Prológica redeseñou a caixa, engadiu unha saída para monitor de vídeo, fonte de alimentación externa, e relanzou o produto como "CP200S".

## Características 
* **Memoria**:
** ROM: 8 KiB
** RAM: 16 KiB (non ampliable internamente)
* **Teclado**: mecánico simplificado con retorno auditivo, tipo calculadora, con 43 teclas, incluíndo dúas teclas vermellas que accionadas en conxunto provocaban un *reset* na máquina.
* **Monitor**:
** 22 X 32 texto (en "vídeo inverso": caracteres claros sobre fondo escuro)
** 64 x 44 ("semi-gráfico")
* **Expansión**:
** 1 Rañura de expansión de 50 pins (CP200: no lateral; CP200S: na parte traseira)
* **Portos**:
** 1 saída para TV (modulador RF, canle 3)
** 1 saída para monitor (só no CP200S)
** Interface de casete
** 1 conector para panca de mando
* **Almacenamento**:
** Gravador de casete (a 500/1500 bauds)

## Notas
CSI: Crime Scene Investigation (videoxogo)

***CSI: Crime Scene Investigation*** é un videoxogo de computador baseado na serie de televisión *CSI: Crime Scene Investigation*. O xogo foi desenvolvido por 369 Interactive, publicado por Ubisoft e estreado para PC no 2003. Foi adaptado por EPCConnect e foi publicado por Aspyr para Macintosh.

O xogo, ó igual que *CSI: Miami* e *CSI: 3 Dimensions of Murder* contén cinco casos policiais diferentes, estando o quinto caso conectado co cuarto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *CSI: Crime Scene Investigation*
### Ligazóns externas 
**CSI: Crime Scene Investigation* en GameSpot
**CSI: Crime Scene Investigation* Xbox en GameSpot
CP 300

O **CP 300** era un computador doméstico brasileiro producido pola empresa Prológica a partir de 1983. Era compatible en software e hardware co TRS-80 Modelo III estadounidense, e podía ser considerado unha versión doméstica e máis barata do CP 500, pois que era comercializado coma unha única paza, nun chasis enteirizo no que se agregaban a UCP, cos portos de entrada e saída, mailo teclado. A fonte de alimentación, con todo, era externa.

## Características 
* **Memoria**:
** ROM: 16 KiB
** RAM: 48 KiB
* **Teclado**: mecánico simplificado tipo "chiclete", con auto-repetición e 54 teclas, incluíndo dúas teclas vermellas que accionadas en conxunto provocaban un *reset* na máquina.
* **Display**:
** 16 × 64 texto
** 16 × 32 texto (expandido)
** 48 × 128 ("gráfico")
* **Expansión**:
** 1 slot (na traseira)
* **Portas**:
** 1 saída para TV (modulador RF, canle 3)
** 1 saída para monitor de vídeo
** Interface de casete
* **Almacenamento**:
** Gravador de casete (a 500/1500 bauds), accionamento remoto por relé
** Drives de 5 1/4" FS/DD: até catro unidades externas, nun total de 720 KiB

## Notas
Ecgfrith de Northumbria

**Ecgfrith**, nado c. 645 e finado o 20 de maio de 685, foi Rei de Northumbria desde o ano 670 até a súa morte. Gobernou Northumbria cando estivo no seu apoxeo, pero o seu reino terminou cunha desastrosa derrota na cal perdeu a vida.

## Traxectoria 
Ecgfrith foi fillo do seu predecesor como rei, Oswiu de Northumbria. Beda cóntanos na súa *Historia Eclesiástica da Xente Inglesa*, que Ecgfrith foi tomado como refén "na corte da raíña Cynwise na provincia dos mercios" nos tempos da invasión de Northumbria por Penda de Mercia no ano 654 ou 655. Penda, con todo, foi derrotado e morreu na Batalla de Winwaed, a mans dos northumbreses ao comando de Oswiu, unha vitoria que expandiu considerablemente o poder e territorio de Northumbria.

Ecgfrith foi nomeado Rei de Deira, un subreino de Northumbria, en 664, e converteuse en rei de Northumbria despois da morte do seu pai o 15 de febreiro de 670. casou con Eteldreda de Ely, filla de Ana de Anglia Oriental, en 660; con todo, ela elixiu o hábito pouco despois de que Ecgfrith ascendese ao trono, algo que posiblemente ocasionou o longo conflito con Wilfrido, o Arcebispo de York. Ecgfrith casou por segunda vez con Eormenburga, antes de 678, o ano no que expulsou a Wilfrido do seu reino.

A principios do seu reino derrotou aos Pictos, os cales se alzaron en armas, e crearan o subreino de Lothian. En 674, Ecgfrith derrotou a Wulfhere de Mercia e capturou o Reino de Lindsey. En 679, loitou contra Mercia que estaba baixo liderado de Aethelred (o cal casou con Osthryth, a irmá de Ecgfrith) no río Trent. Aelfwine, o irmán de Ecgfrith, morreu en combate, e a provincia de Lindsey foi cedida cando a paz foi restaurada por intercesión de Teodoro de Tarso.

En 684, Ecgfrith mandou unha expedición a Irlanda a cargo do xeneral Berht, a cal parece que non foi exitosa, xa que ningún terreo irlandés foi conquistado polos anglosaxóns. Pero a expedición foi exitosa no sentido de que os homes de Ecgfrith puideron saquear aldeas levando escravos e tesouros de regreso a casa. En 685, en contra das advertencias de Cuthberht de Lindisfarne, dirixiu un escuadrón en contra dos pictos, os cales eran dirixidos polo seu primo Bruide mac Bili, e foi enganado nunha retirada falsa a cal os levou até unha trampa onde o seu réxime foi sorprendido, e na cal morreu. Esta confrontación, coñecida como Batalla de Nechtansmere, debilitou o control de Northumbria no norte, e Beda marca este punto como o principio do declive de Northumbria. Foi substituído polo seu irmán ilexítimo, Ealdfrith.

Ecgfrith parece ser o primeiro rei de Northumbria, e así mesmo, o primeiro rei anglosaxón, en instituír o penique de prata, o cal se convertería na moeda base de Inglaterra por varios séculos. Existiron moedas anglosaxoas antes, pero estas foron raras de atopar, a máis común foi o xilin de ouro, ou "thrymsas", copiadas de modelos romanos. Os peniques, ou "sceattas", foron grosos, feitos en moldes, posiblemente copiados de moedas merovinxias, e foron repartidas a grande escala.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Edwin de Northumbria
Os contos de Grimm

***Os contos de Grimm*** é unha escolma de contos infantís dos Irmáns Grimm traducidos por Manuel Beiras "Eubensei", publicada en 1983 pola editorial Ediciós do Castro.

## Características 
A obra está constituída polos seguintes contos: "As tres fiandeiras", "Os músicos de Bremen", "O xastriño arriscado", "Colás O Miserias", "Os anos de vida", "O xastre no ceo", "A raíña das abellas", "Pulgarciño", "Palliña, Carbón e Feixón", "O labreguiño no ceo", "O lobo e os sete cabritos", "A ninfa do lago", "Carapuchiña bermella", "O pobo dos pequeniños", "O animais de Deus e o diaño", "Os tres lacazáns", "A señora Holle", "O señor padriño", "O linguado", "O burriño", "O señor Cundo", "O doutor Sabelotodo", "A cincenta", "O pastoriño", "O lobo e o home", "As papas doces", "A ninfa", "Os tres moinantes", "O can e o pardau", "A cubiza de Sabela", "Brancaneves", "O trasno da botella", "O pobre e o rico", "O campesiño e o diaño" e "O cravo".

O libro conta cunha introdución feita por Hixinio Rous.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sitio AP

En bioquímica e xenética molecular, un **sitio AP** (**sitio apurínico/apirimidínico**), tamén chamado **sitio abásico**, é un lugar do ADN (ou tamén do ARN pero moito menos probablemente) que non ten nin unha base purínica nin pirimidínica (falta unha base), xa sexa por causas espontáneas ou debido a danos no ADN. Estimouse que en condicións fisiolóxicas poden xerarse uns 10.000 sitios apurínicos e 500 apirimidínicos diaraimente nunha célula.

Os sitios AP poden formarse por despurinación espontánea, pero tamén ocorren como intermediarios da reparación por escisión de bases. Neste proceso, a ADN glicosilase recoñece unha base danada e corta o enlace N-glicosídico para liberar a base, deixando un sitio AP. Existe unha variedade de glicosilases que recoñece diferentes tipos de danos, incluíndo bases oxidadas ou metiladas, ou o uracilo no ARN. O sitio AP pode despois ser cortado por unha endonuclease AP, deixando extremos 3' hidroxilo e 5' desoxirribosafosfato (ver estrutura do ADN). De modo alternativo, glicosilase-liases funcionais poden cortar o sitio AP, deixando un 5' fosfato adxacente a un 3' aldehido α,β-insaturado. Ambos os mecanismos forman unha rotura de febra simple, que é despois reparada por reparación por escisión de bases de parche curto ou de parche longo.

Se se deixan sen reparar, os sitios AP poden orixinar mutacións durante a replicación semiconservativa. Poden causar que quede estancada a forcada de replicación e son sorteados por medio de síntese translesión. En *E. coli*, insírese preferentemene a adenina desde os sitios AP, o que se coñece como "regra da A". A situación é máis complexa nos eucariotas superiores, con diferentes nucleótidos que se utilizan preferentemente dependendo do organismo e as condicións experimentais.

## Notas
F-Zero: Maximum Velocity

***F-Zero: Maximum Velocity***, estreado no Xapón como ***F-Zero for Game Boy Advance***, é un videoxogo futurístico de carreiras desenvolvido por Nd Cube e distribuído por Nintendo para Game Boy Advance. O xogo foi estreado no Xapón, América do Norte e Europa no 2001. É o primeiro videoxogo da serie en ser lanzado para consola portátil.

*Maximum Velocity* ten lugar vinte e cinco anos despois de *F-Zero*, noutro Gran Premio F-Zero. As xeracións pasadas de F-Zero "conduciron o seu camiño cara a fama", polo que é o único xogo *F-Zero* sen Capitán Falcon, Samurai Goroh, Pico ou Dr. Stewart.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Pokémon Ruby e Sapphire

son as terceiras entregas da serie de videoxogos de rol *Pokémon*, desenvolvidos por Game Freak e publicados por Nintendo para Game Boy Advance.

Os xogos foron estreados no Xapón a finais de 2002 e internacionalmente no 2003. *Pokémon Emerald*, unha edición especial, foi lanzado dous anos despois en cada rexión. Estes tres xogos (*Pokémon Ruby*, *Sapphire* e *Emerald*) son parte da terceira entrega da serie de videoxogos *Pokémon*, tamén coñecidos como "xeración advanced". Os remakes dos dous xogos, titulados *Omega Ruby* e *Alpha Sapphire*, foron lanzados para Nintendo 3DS internacionalmente o 21 de novembro de 2014, exactamente doce anos do lanzamento orixinal de *Ruby* e *Sapphire*, agás en Europa, onde foi lanzado o 28 de novembro de 2014.

*Pokémon Ruby e Sapphire* foron os xogos de GBA máis vendidos, con 16,22 millóns de copias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Leucemia mieloide crónica

A **leucemia mieloide crónica** (LMC) é unha doenza clasificada dentro da síndrome mieloproliferativa crónica (conxunto de doenzas que afectan ó sangue) caracterizado por unha proliferación dos glóbulos brancos da serie granulocítica até as últimas fases madurativas da súa diferenciación. Circula coa granulocitose a nivel do sangue periférico. 

Algúns reportes indican que a **LMC** representa polo menos o 9% do total de casos de leucemia.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Transplante de medula ósea
* Doenzas tratadas con transplante de precursores hematopoéticos

### Ligazóns externas 
* 50th Anniversary Symposium of Discovery (US)  
* The National CML Society (US) 
* CMLeukemia
Basiluzzo

**Basiluzzo** é unha illa de Italia que pertence ao arquipélago das Illas Eolias, en Sicilia.

Situada aproximadamente a 3´5&nbsp;km ao nordés de Panarea, ten unha superficie de 0,29 km², trátase, polo tanto, da maior das illas e arrecifes das illas deshabitadas. A costa da illa caracterízase por cantís sobre o mar, mentres que no centro hai unha gran meseta que ao longo dos séculos se utilizou como un lugar de cultivo, pastos e vivendas de tempada. A unhas poucas decenas de metros da illa atópase a gran rocha Spinazzola, de 5,5 metros cadrados (0,0055 quilómetros cadrados) e 79 metros de alto.

## Características xeolóxicas 
Basiluzzo é unha illa de orixe volcánica (como de feito todas as illas Eolias), que, xunto coas illas próximas, é o que queda dos antigos episodios eruptivos agora erosionada polos axentes e os fenómenos atmosféricos. Basiluzzo foi o máis novo destes volcáns, formado fai só 50.000 anos, comparado cos 150.000 a 130.000 de Panarea e as outras illas.

A illa componse de capas sucesivas de fluxos de lava, visibles en diversas zonas da illa, onde ás veces se alternan capas negras de obsidiana con capas lixeiras de pedra pómez. A illa componse sobre todo de riolita. Tamén vense notables columnas de basalto verticais observables ao longo dos cantís.

## Historia 
Os achados de fragmentos de cerámica e ferramentas de obsidiana suxiren que Basiluzzo foi visitada desde o neo-neolítico e talvez permanentemente habitada na Idade de Bronce. Tamén son moi evidentes na illa os restos dunha vila romana que data das últimas décadas do século primeiro antes de Cristo e a primeira metade do primeiro século d.C., probablemente utilizado como residencia de tempada e un estanque de peixes que data da mesma época, situado nas proximidades do único porto da illa e mergullado por mor de movementos sísmicos. Ata principios do século XX Basiluzzo utilizouse como terra de pastoreo e cultivo, en particular, das alcaparras (*Capparis spinosa*), de modo que en 1784 deu lugar a unha disputa entre o bispo de Lipari, que administraba a illa, e algúns campesiños ocupantes. Finalmente, en 1991 Basiluzzo, xunto coas outras illas máis pequenas de Panarea, foi declarado reserva natural integral, coa prohibición de desembarque, agás para fins científicos.
miniatura|Basiluzzo, a rocha Spinazzola á esquerda. No fondo, Stromboli.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Pietro Lo Cascio ed Enrico Navarra, Guida naturalistica alle Isole Eolie, L’Epos, 2003. ISBN 978-88-8302-213-5
* Gin Racheli, Eolie di vento e di fuoco. Natura, storia, arte, turismo, Mursia, 1999. ISBN 978-88-4252-328-4
* Salvatore Medaglia, ''Carta archeologica dell'isola di Basiluzzo (arcipelago delle Eolie)'', in «Sicilia Antiqua» V, 2008, pp.&nbsp;167–196.

### Ligazóns externas 
*Sitio con información e foto de Basiluzzo.
Titanfall

***Titanfall*** é un videoxogo multixogador de tirador en primeira persoa desenvolvido por Respawn Entertainment e publicado por Electronic Arts. Foi lanzado para Microsoft Windows e Xbox One o 11 de marzo de 2014. Unha versión para Xbox 360 foi adaptada por Bluepoint Games e foi estreado o 8 de abril de 2014. *Titanfall* creou moita expectativa e volveuse un dos xogos máis agardados do ano, xa que era o primeiro título creado por algúns dos ex-produtores da exitosa serie *Call of Duty*.

En *Titanfall*, os xogadores controlan “pilotos” e os seus Titáns de estilo-"robot", nun escenario de guerra de colonias espaciais en xogos de seis contra seis.  O xogo foi optimizado para ter unha fluidez rápida, axudando ó xogador con varias habilidades como a posibilidade de correr polas paredes e as poboacións de soldados controlados pola intelixencia artificial (IA). Nun único xogo poden estar até cincuenta personaxes, e a actividade que non é dada polo xogador é cargada polos servizos de computación na nube de Microsoft, mellorando así o desempeño gráfico local. O equipo de produción comezou a traballar no título no 2011, e o concepto Titán medrou dende un tamaño humano até o exoesqueleto do tamaño du tanque de batalla. O equipo quería con iso levar os elementos de "escala, verticalidade e historia" para o xénero multixogador, algo tradicionalmente reservado ás campañas para un xogador. O procecto de 65 persoas sacou inspiración de *Blade Runner*, *Star Wars*, *Abrams Battle Tank* e Masamune Shirow de *Ghost in the Shell*.

O 12 de marzo de 2015 foi anunciada unha secuela, *Titanfall 2*, que será producida para PC, Xbox One e PlayStation 4.

## Recepción
Gañou máis de 60 galardóns durante a súa estrea oficial durante a E3 de 2013, incluíndo o récord de seis Premios E3 Critics e ‘Mellor do Evento’ por varias xornais especializados. Tamén gañou varios na Gamescom e no Tokyo Game Show. De acordo coa *páxina* de críticas agregadas Metacritic, *Titanfall* recibiu análises "xeralmente favorables". Os críticos eloxiaron o equilíbrio no *deseño*, a arma ‘Smart Pistol’, a mobilidade, e a acessibilidade doada para os xogadores de todos os tipos de habilidades neste xénero. As críticas foron máis dirixidas á campaña, á IA e á falta de modos de xogo para o multixogador. Os críticos consideran que o xogo evoluciounou con éxito o xénero *tirador en primeira persoa*, ó mesmo tempo que afirmaron que non deu aquilo que debía tendo en conta a expectativa que xerara. Un éxito comercial, en outubro de 2015 *Titanfall* xa superara a marca das 10 milllóns de unidades vendidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
South Park: The Stick of Truth

***South Park: The Stick of Truth*** é un videoxogo de rol desenvolvido por Obsidian Entertainment no 2014, en colaboración con South Park Digital Studios, e publicado por by Ubisoft para PlayStation 3, Xbox 360 e Microsoft Windows. Baseado na serie de debuxos estadounidense *South Park*, *The Stick of Truth* segue a historia de "The New Kid", que se acaba de mudar á vila e vese envolto nunha guerra épica e de fantasía no que humanos, magos e elfos loitan polo control do todopoderoso "Stick of Truth". O xogo escala rapidamente fóra de control, levando ás personaxes a entrar en conflito con aliens, zombis nazis, e gnomos, ameazando á vila enteira coa destrución. Está anunciada a súa secuela, *South Park: The Fractured but Whole*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tautvydas Sabonis

**Tautvydas Sabonis**, nado o 1 de maio de 1992 en Valladolid, é un xogador profesional de baloncesto lituano. Cunha estatura de 2,03 metros xoga na posición de ala. É o fillo de Arvydas Sabonis, un dos xogadores máis importantes de Europa nos anos 80 e 90.

## Traxectoria profesional 
O 12 de xullo de 2016 anunciouse a súa fichaxe polo Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Si Mohand

miniatura|Sepultura de Si Muhand
**Si Mohand ou-Mhand n En Hmadouch**, nado en Icerɛiwen, Tizi Rached, ca. 1848 e finado en Ain El Hammam o 28 de decembro de 1905, foi un poeta bérber da Cabilia en Alxeria Denominado o "Verlaine cabilo" por eruditos franceses, traducírono amigos alxerianos como Mouloud Feraoun, Mouloud Mammeri e Si Amar U Said Boulifa.

## Traxectoria 
Si Mohand naceu nunha familia podente e seguiu unha educación relixiosa tradicional. Non obstante por mor da revolta da Cabilia en 1871 contra o poder francés perdeu todo. A xustiza sentenciou a morte a seu pai e ao exilio en Nova Caledonia a seu tío, para alén incautaron as posesións da familia. Si Mohand quedou na Cabilia mentres a súa nai e irmáns emigraron a Tunisia, traballou como asalariado en varios traballos gañando apenas para sobrevivir, vadiando pola Cabilia e zonas próximas.

Morreu de tuberculose aos 57 anos nun hospital en Ain El Hammam.

## Obra 
No curso da súa vida de vagabundeo compuxo un gran número de isefra ou poemas en bérber, conserváronse uns cantos centos por transmisión oral que recolleron en libro Boulifa, Mouloud Feraoun, Mouloud Mammeri e Younes Adli.

* *Poésies populaires de la Kabylie du Djurdjura*, M. Hanoteau, París, 1867
* *Recueil de poésies kabyles*, Saïd Boulifa, Alger, Jordan, 1904
* *La Poésie kabyle de Si Mohand-ou-M’hand et les Isefra*, Emile Dermenghem, Documents Alger, Séries-culturelles, n°57, 1951.
* *Les Poèmes de Si Mohand*, Mouloud Feraoun, París, Edition de Minuit, 1960.
* *Les Isefra de Si Mohand*, Mouloud Mammeri, Maspero, 1982.
* *Si Mohand ou Mhand. Errance et révolte*, Younes Adli, Paris Mediterranee, ISBN 2-84272-110-1, 2001.

## Notas
Músculo recto lateral da cabeza

O **músculo recto lateral da cabeza** é un músculo curto e plano que se orixina na superficie superior da apófise transversa do atlas. O seu punto de inserción é na superficie, sobre a apófise xugular do óso occipital. A súa función é a de flexionar o colo. 
É innervado por unha rama dos nervios da primeira e segunda cervicais, nervio que leva o mesmo nome.

## Imaxes 

File:Rectus capitis lateralis muscle - animation01.gif|Posición do recto lateral da cabeza  (en vermello). Animación.
 File:Rectus capitis lateralis muscle - animation04.gif|Ampliación.
 File:Rectus capitis lateralis muscle - animation05.gif|Igual que na anterior imaxe, mais eliminouse o cranio (agás o óso occipital).

 File:Rectus capitis lateralis muscle03.png|Vista lateral. Imaxee fixa.
 Image:Gray129.png|O óso occipital. Superficie exterior. 
 Image:Gray187.png|Base do cranio. Superficie inferior.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Músculo recto anterior da cabeza
* Músculo recto posterior maior da cabeza
* Músculo recto posterior menor da cabeza
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomía para estudiantes. Miembro superior* .
### Ligazóns externas 
* PTCentral
Dai Zhen

**Dai Zhen** (chinés tradicional e simplificado: 戴震, *pinyin*: Dài Zhèn; Wade-Giles: Tai4 Chen4), nado en Anhui o 19 de xaneiro de 1724 e finado en Beijing o 1 de xullo de 1777, foi un destacado estudoso chinés da dinastía Qing. Dai foi un estudoso versátil, que fixo grandes contribucións ás matemáticas, á xeografía, á fonoloxía e á filosofía. Editou o *Siku quanshu* 四庫全書 ("A biblioteca completa dos Catro Tesouros"), unha enciclopedia oficial.

## Traxectoria 
Dai Zhen naceu no 1724 nunha familia pobre, polo que tivo que formarse de maneira autodidacta. Así mesmo, enxalzou a compaixón ou *shu* como fundamento da acción moral.

Tamén fixo achegas en metafísica, a través da súa reformulación do concepto cosmolóxico de *li* 理 ("patrón, razón").

## Influencia 
Entre os seus contemporáneos, Dai Zhen foi moi recoñecido como matemático e fonólogo, mais non tanto como pensador. Porén, filósofos coma Hong Bang (1745-1779) ou Zhang Xuecheng (1738-1801) gabaron as súas achegas nos campos da metafísica e a ética.

Nos séculos XIX e XX, a súa obra influenciou a reformistas da cultura chinesa como Zhang Taiyan (1868-1936) ou Liang Qichao (1868-1936), que enxalzaron a súa defensa dos oprimidos ante os abusos de poder. A súa visión inmanentista de principios coma o *li* e os valores morais interesaron aos autores marxistas, xa que o vían como un precursor do materialismo na China dinástica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* (Proxecto Gutenberg)
Portal (videoxogo)

***Portal*** é un videoxogo de crebacabezas e plataformas en primeira persoa desenvolvido e publicado por Valve Corporation. *Portal* foi lanzado a través de *The Orange Box* para Microsoft Windows e para Xbox 360 en outubro de 2007, para PlayStation 3 en decembro de 2007, para macOS en maio de 2010, para Linux en xuño de 2013, e para Android en maio de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Mortal Kombat X

***Mortal Kombat X*** é un videoxogo de loita desenvolvido por NetherRealm Studios e publicado por Warner Bros. Interactive Entertainment. É o décimo título da serie de videoxogos *Mortal Kombat* e foi lanzado o 14 de abril de 2015 para Microsoft Windows, PlayStation 4 e Xbox One. O equipo de NetherRealm desenvolveu unha versión para iOS e Android. Unha versión para Xbox 360 e PlayStation 3 estaba en desenvolvemento, pero eventualmente foi cancelado porque NetherRealm non podía obter versión de última xeración coa calidade agardada dun xogo *Mortal Kombat*. High Voltage Studios e QLOC desenvolveron a versión para PC do xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Metamorphabet

***Metamorphabet*** é un videoxogo desenvolvido por Vectorpark no 2015.

## Modo de xogo 
O xogador interactúa con cada letra para avanzar no alfabeto. Por exemplo, á letra A médranlle hastas, convértese nun arco e comeza a deambular. Despois é substituída pola letra B. As letras e as palabras son ditas en voz alta.

## Desenvolvemento 
*Metamorphabet* é un xogo de iOS desenvolvido por Patrick Smith. El traballara anteriormente no *Windosill* de 2009. Smith deseñou o xogo para que fose "intuitivo" e "tan natural como fose posible" para tódolos usuarios, pero tamén deseñado para os nenos pequenos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Octodad

***Octodad*** é un videoxogo independente desenvolvido por un grupo de estudantes de Universidade DePaul, moitos dos cales pasarían a formar parte de Young Horses, Inc., os desenvolvedores da súa secuela, *Octodad: Dadliest Catch*. O xogo foi desenvolvido para Festival de Xogos Independentes de 2011, e foi un dos 8 gañadores do Escaparate do Estudante do ano. O xogo conta cun argumento humorístico que xira arredor do principal personaxe, un polbo que vive encubertamente como un humano coa súa familia. O obxectivo do xogador é controlar a Octodad nos seus intentos por completar diversas misións mentres intenta manter a súa identidade de polbo en segredo. A súa secuela *Dadliest Catch* foi estreada o 30 de xaneiro de 2014, e foi un dos primeiros títulos en recibir o Steam Greenlight.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pregamento de Rossmann

[miniatura|300px|Un exemplo de pregamento de Rossmann é o [dominio estrutural desta proteína descarboxilase da bacteria *Staphylococcus epidermidis* (PDB ID 1G5Q), aquí unida ao cofactor flavín mononucleótido.]]

O **pregamento de Rossmann** é un motivo estrutural que se encontra en proteínas que se unen a nucleótidos, por exemplo nas que se unen a cofactores como o FAD, NAD+, e NADP+. A estrutura está composta de ata sete follas beta dispostas de forma esencialmente paralela. As primeiras dúas febras están conectadas por unha hélice α. As estruturas dos segmentos entre as febras adicionais varían grandemente e poden incluír estruturas como curtos segmentos helicoidais e enrolamentos.

En 1989, Israel Hanukoglu do Weizmann Institute of Science descubriu que a secuencia consenso do sitio de unión ao NADP+ nalgúns encimas que utilizan NADP+ é diferente do motivo de unión ao NAD+. Este descubrimento foi utilizado para retransformar por enxeñaría as especificidades dos encimas para cos coencimas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da Proteopedia sobre os pregamentos de Rossmann
Toni Llobet

**Toni Llobet i François**, nado en Barcelona en 1975, é un artista catalán, ilustrador de varios libros de aves e de vida silvestre. Formouse nas artes plásticas na ''Escola l'Arc* e, a partir de mediados dos anos 1980 comezou a formarme como naturalista nos campamentos de natureza do *Parc Natural dels Aiguamolls de l'Empordà'' (Parque Natural dos Aiguamolls de l'Empordà).

Entre as súas obras destacan as láminas de varios volumes da serie *Handbook of the Mammals of the World* (Manual dos mamíferos do mundo), *Handbook of the Birds of the World* (Manual das aves do mundo), o *Atles dels Ocells Nidificants de Catalunya (1999-2002)* (Atlas das aves nidificantes de Cataluña 1999-2002), e os, de momento, 11 volumes de *Guías de flora y fauna de espazos naturais* de Cataluña. todos eles publicados pola editorial catalá Lynx Edicions.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lynx Edicions
Misery (filme)

***Misery*** é un filme estadounidense de suspense psicolóxico dirixido por Rob Reiner que se estreou en 1990. Baséase na novela de Stephen King *Misery* e está protagonizada por James Caan, Kathy Bates, Lauren Bacall, Richard Farnsworth e Frances Sternhagen. Conta a historia dunha fan psicótica que mantén secuestrado o seu escritor preferido e obrígao a escribir para ela.

## Personaxes 
* James Caan como Paul Sheldon
* Kathy Bates como Annie Wilkes
* Richard Farnsworth como Buster
* Frances Sternhagen como Virginia
* Lauren Bacall como Marcia Sindell
* Graham Jarvis como Libby
* Jerry Potter como Pete
* Tom Brunelle como Anchorman 
* June Christopher como Anchorwoman
* Julie Payne como Xornalista #1
* Archie Hahn III como Xornalista #2
* Gregory Snegoff como Xornalista #3
* Rob Reiner (*sen acreditar*) como Piloto do helicóptero
* J.T. Walsh (*sen acreditar*) como Sherman Douglas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Misery*
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Gallicolumba crinigera

A ***Gallicolumba crinigera*** é unha especie de paxaro da familia das pombas. É un endemismo de Filipinas. O seu nome xenérico deriva dunha fusión do latín *gallus* ("galo") e *columba* ("pomba").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ISIS (2008): *Gallicolumba criniger bartletti* held at ISIS-registered institutions. Consultado o 23 de outubro de 2008.
* Arkive
Trachyphonus erythrocephalus

O ***Trachyphonus erythrocephalus*** é unha especie de barbazas africano que habita no leste de África. Os machoos teñen unha distintiva plumaxe negra (con manchas brancas), vermella e amarela. As femias e exemplares novos son semellantes, mais de cores non tan vivas. A especie vive en terreo aberto e fai os seus niños en tobos. Omnívora, a especie aliméntase de sementes, froitas e invertebrados. Malia non seren cazados, as súas plumas son empregadas por certas tribos, como os maasai.

## Notas 
## Véxase tamén
Kitarō

, (nado como  o 4 de febreiro de 1953, é un músico, compositor, produtor e arranxador xaponés coñecido pola súa música eletrónica-instrumental, considerado como un dos artistas máis importantes da música new-age. É gañador dun Premio Grammy ó mellor álbum de New Age (*Thinking of You* (1999); con récord de 16 nomeamentos na mesma categoría) e gañou un Globo de Ouro pola súa banda sonora de *Heaven & Earth* (1993).

## Discografía 
;Álbums de estudio
**Tenkai* (1978)
**Daichi* (1979)
**Oasis* (1979)
**Ki* (1981)
**Silver Cloud* (1983)
**Toward the West* (1985)
**Tenku* (1986)
**The Light of the Spirit* (1987)
**Kojiki* (1990)
**Dream* (1992)
**Mandala* (1994)
**Peace on Earth* (1996)
**Cirque Ingenieux* (1997)
**Gaia-Onbashira* (1998)
**Thinking of You* (1999)
**Ancient* (2001)
**An Ancient Journey* (2002)
**Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 1* (2003)
**Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 2* (2005)
**Spiritual Garden* (2006)
**Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 3* (2007)
**Sacred Journey of Ku-Kai Vol. 4* (2010)
**Final Call* (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mileto

**Mileto** pode referirse a:

* **Mileto**, antiga cidade grega da costa de Caria (Asia Menor), no mar Exeo.
* **Mileto**, antiga cidade cretense. 
* **Mileto**, lendario fundador da cidade homónima anterior.
* **Mileto**, comuna de Italia, na provincia de Vibo Valentia (Calabria).
Mileto, Italia

**Mileto** (*Militu* en dialecto calabrés; Μίλητος *Miletos*, en grego antigo) é un municipio (*comune*) da provincia de Vibo Valentia, en Calabria, (Italia) de 6.809 habitantes, situado sobre un outeiro de forma alongada ao leste da cordilleira de Monte Poro e ao sur da capital da provincia, Vibo Valentia.

## Historia 
As orixes de Mileto remóntanse á época da antigüidade grega. Encontráronse restos dunha vila romana que data do século II, construída sobre outra de época anterior.

Na época bizantino a cidade foi conquistada polos normandos, converténdose na capital do condado de Roxerio de Hauteville.

Roxerio II, primeiro rei de Sicilia, da familia dos Hauteville, estableceu nela a súa residencia, o que fixo da cidade un dos centros máis importantes non só de Calabria, senón de toda Europa.

miniatura|esquerda|150px|Igrexa da Trindade.
A cidade foi sede episcopal desde o século XI, cando Roxerio obtivo a fundación do episcopado do papa Gregorio VII.

Hoxe quedan os restos dunha Catedral, fundada en 1081 e da Abadía beneditina da Santísima Trindade.

Despois do terremoto de 1783 que destruíu a antiga cidade, unha nova Mileto contruiuse cerca de 2&nbsp;km ao oeste nun lugar chamado *"Villa del vescovo"*.

A finais de xaneiro de 1799 o cardeal Fabrizio Ruffo viaxou a Palermo para presentar ao rei Fernando IV de Nápoles, que se refuxiara alí escapando da República Partenopea creada polos xacobinos, un proxecto de reconquista do seu Reino.

miniatura|esquerda|150px|O cardeal Ruffo.

Aceptado o plan, o cardeal creou o *Exército Católico Real* e volveu a Nápoles onde contou co apoio dos napolitanos. Miles de homes preparáronse para loitar contra os xacobinos en defensa dos Borbóns. E o 13 de xuño de 1799, Fernando IV restaurou a monarquía borbónica.

O 28 de marzo de 1807 o pobo viviu o enfrontamiento entre o exército napolitano e o francés que, baixo o mando do xeneral Reynier, gañou a batalla de Mileto o que supuxo o dominio da rexión por Napoleón durante unha década.

O 27 de agosto de 1860 Giuseppe Garibaldi chegou a Mileto antes de completar a conquista do Reino de Nápoles.

Durante a segunda guerra mundial, o 16 de xullo de 1943, Mileto foi atacada por algúns avións estadounidenses que escoltaban os bombardeiros de Vibo. O ataque matou 39 civís, na súa maioría mulleres e nenos. A cidade de Mileto recibiu a medalla de bronce do Mérito Civil o 16 de xullo de 2008.

## Evolución demográfica 
No censo de 1991 Mileto rexistraba unha poboación de 7.492 habitantes. No censo de 2001 rexistrou unha poboación de 7.157 habitantes, polo que na década 1991-2001 a poboación sufriu unha diminución do 4,47 %.

Os habitantes distribúene en 2.435 núcleos familiares cunha media por núcleo familiar de 2,94 compoñentes.

### Etnias e minorías estranxeiras 
Segundo datos do ISTAT (*Istituto nazionale di statistica* de Italia) ao 31 de decembro de 2010, os cidadáns estranxeiros residentes eran 149 persoas.

As nacionalidades maioritarias sobre o total da poboación residente eran:
* Romaneses 47 (0,66 %)
* Ucraínos 29 (0,41 %)
* Polacos 22 (0,31 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial de Mileto .
Arco musical

O **arco musical** é un instrumento musical formado por unha corda estirada entre as extremidades dun arco, normalmente de madeira.

O arco tradicional pódese utilizar como instrumento musical ou como arma, descoñecéndose o seu primeiro uso. As pinturas rupestres no sur da actual Francia, de arredor de 15 000 a. C. mostran un ritual onde xa se utilizaba o arco como instrumento musical.

## Uso 
Normalmente tócase só, aínda que ás veces tamén se emprega como parte dun conxunto de música apala. Para producir o son do arco frégase a corda, como un instrumento de cordas friccionada, pero tamén se pode bater na corda, como un Instrumento de cordas pulsada.

A diferenza dos instrumentos de corda que se usan na música sinfónica, non ten unha caixa de resonancia malia poder ter resoadores externos. O tipo máis común de resoador consiste nunha cabaza que se ata á man do portador. O arco tamén pode resoar nunha cavidade ou mesmo pode utilizarse a boca. Este último método permite conseguir unha melodía moito máis rica, variando o tamaño do resoador.

Os arcos musicais utilízanse en numerosas culturas de diferentes rexións do mundo. O berimbau pola súa asociación coa capoeira é un instrumento común no Brasil. Son comúns en toda África onde reciben diferentes nomes. Entre os siddis, indios de orixe africana, o malunga é un arco musical feito de bambú, cordas de catgut e un coco como resoador. O **belembaotuyan** é un arco de Guam. Os maorís empregan o ku.
## Notas
Mbah Gotho

**Saparman Sodimejo**, o que o convertería en 19 anos máis vello que a persoa máis vella oficialmente rexistrada, Jeanne Calment, que morreu en 1997. A páxina web *Liputan 6* reportou que a idade estimada de Mbah Gotho era de 140 anos, e que malia que el non era quen de lembrar o seu ano de nacememento, si lembraba a construción dunha fábrica de en Sragen en 1880.

Aínda que as autoridades indonesias na oficina do rexistro local confirmaron a súa data de nacemento, non se levou a cabo unha verificación de terceiros independente da súa idade, nin está recoñecido polo Gerontology Research Group.

## Notas
Aelfwine de Deira

**Aelfwine**, nado c. 661 e finado en 679, foi un rei de Deira (670 - 679). Foi fillo de Oswiu de Northumbria e irmán de Ecgfrith de Northumbria.

## Traxectoria 
Despois de que Ecgfrith tomou o poder como rei de Northumbria en 670, nomeou a Aelfwine rei do reino de Deira. Aelfwine era apenas un neno nese momento, e nomeouno coa intención de designalo como o seu sucesor, xa que era solteiro e non tiña fillos. Con todo, morreu durante unha batalla contra os mercianos preto do río Trent en 679. Isto provocou a furia dos northumbrianos, pero previuse un conflito máis grande pola intercesión do arcebispo de Canterbury, Teodoro, quen persuadiu a Aethelred de Mercia a pagar unha suma monetaria como compensación pola morte de Aelfwine.

## Referencias
Alfredo Suárez

O nome **Alfredo Suárez** pode referirse a:

* **Alfredo Suárez de la Escosura** (Oviedo ? - Madrid 1900), avogado e xornalista asturiano.
* **Alfredo Suárez Ferrín** (A Coruña 1881 - 1936), industrial e político galego, alcalde da Coruña.
* **Alfredo Suárez Canal** (Allariz en 1951), político galego.
Lingua manchú

A **lingua manchú** ( *manju gisun*) é unha lingua tungús seriamente ameazada que se fala no nordeste da China; foi a lingua nativa do pobo manchú e unha das linguas oficiais da dinastía Qing (1636–1911). O tungús é o subgrupo máis pequeno das linguas altaicas, no que o manchú é a única que aínda se fala. A maioría dos manchús falan mandarín. Segundo datos da UNESCO, existen 10 falantes nativos de manchú dunha etnia que comprende 10 millóns de persoas. O manchú está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gorelova, Liliya M.  2002.  *Manchu Grammar*.  Brill Academic Publishers ISBN 90-04-12307-5
* Haenisch, Erich. 1961. *Mandschu-Grammatik*. Leipzig: Veb Verlag Enzyklopädie&nbsp;
Mbira

O **mbira**, tamén denominado **sanza** ou **kalimba**, é un instrumento musical idiófono orixinario de África.

## Estrutura 
O mbira consiste en láminas de metal montadas sobre un gwariva (caixa de resonancia), de madeira de mubvamaropa (*Pterocarpus angolensis*).

Polo xeral engádese unha caixa de resonancia cunha cabaza para conseguir a amplificación. As follas de metal pódense realizar con diferentes materiais de Aceiro novos ou reciclados, aínda que é corrente utilizar mangos de culler de diferentes lonxitudes para obter as notas. Acciónanse cos dedos polgares ou coa combinación dos polgares con outros dedos e en total hai entre 6 e 33 láminas. As lingüetas prémense e sóltanse cos polgares e outros dedos para producir melodías e acompañamentos. O instrumento úsase para acompañar a cantantes e bailaríns.

## Galería 

Ficheiro:Mbira dzavadzimu.jpg|Mbira dzavadzimu
Ficheiro:Mbira dzavadzimu in deze.jpg|Mbira dzavadzimu nun deze
Kora

A **kora** é a arpa de África occidental. Emprégaa especialmente a etnia mandinga e a casta dos djelis, que habitan nas actuais Senegal, Gambia, Malí e Guinea.
O seu son atópase entre a arpa céltica nos baixos e a guitarra flamenca no agudos para facer as improvisacións. A kora tradicional faise de media cabaza oca, pel de vaca ou antílope e tres remaches de madeira. Un mastro atravesa a cabaza, na parte inferior ponse un anel de ferro onde comezan as cordas. Na parte superior hai 21 cordas, formadas tradicionalmente por finas tiras de tripa entrenzadas, co que se afina a kora.
Unha ponte de madeira no medio da pel onde van as cordas, e  sobre estas unha plataforma de madeira cuberta con tea, que vai axudar a pasar o son pola caixa de resonancia.
Chacina

miniatura|Prato con chacina.
A **chacina** é en xeral un pernil curado que se fai con carne de almallo, boi ou cabra e non con carne de porco. Existen en España chacinas de vaca, de cabra, de cabalo, de coello e de lebre, mais se non se especifica o animal adoita ser de vaca.

Dende 1994 existe a Denominación de Orixe *cecina de León*, unicamente pola chacina de vaca feita nesta provincia. Tamén existe unha DO de chacina de cabra, a *cecina de chivo de Vegacervera*, tamén da provincia de León.

## Etimoloxía 
Joan Coromines no seu *Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico* apunta a procedencia deste termo a do latín vulgar (CARO) *SICCĪNA 'carne enxoita'.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chacinaría
Etim Emin

**Etim Emin**, nado como **Muhamad Amin** en 1838 en Tsiling e finado en 1884 en Ialtsugar, foi un poeta lezguio, fundador da literatura escrita lezguia. Tamén escribiu en azerí e árabe.

## Traxectoria 
Naceu na familia do cadi Sevzikhan. Estudou nunha madraza nunha aldea próxima. Substituíu o pai no tribunal pero logo tivo que deixar ese posto. Emin foi o primeiro dos lezguios en escribir poemas na súa lingua nativa, usou para iso o alfabeto árabe. Utilizou o sobrenome Etim, que significa "orfo". Nos seus poemas condenou a inxustiza social, e expresou simpatía cos máis desfavorecidos. Protestou tamén contra a opresión nacional e soñou con construír unha sociedade máis xusta. Entre os seus poemas máis coñecidos están "Dustariz", "Zaz sabur quz", "Bilbil", "Tükezban", "Akvaz kan ya", "Qüzel Tamum", "Aman yar", "Ey, zi qüzel" ou "Baxtavar".

## Notas
Síndrome da muller branca desaparecida

A **síndrome da muller branca desaparecida** (*Missing White Woman Syndrome*, *MWWS*, en inglés) é unha teoría sociolóxico-xornalística orixinada nos Estados Unidos de América que se refire á atención desproporcionada que se lles dá nos medios de comunicación (principalmente televisión, radio e xornais) aos casos de persoas desaparecidas cando estas son mulleres novas ou cativos, de clase media ou media-alta, e de raza branca, en comparación con casos de desaparicións de homes, así coma mulleres doutras clases sociais ou razas.

Segundo o Ministerio do Interior de España, entre 2007 e 2011 foron recibidas 72.018 denuncias na Policía Nacional por desaparición. Porén, só unha mínima porcentaxe destas recibe cobertura por parte dos medios. Segundo varios expertos, coma o xornalista Francisco Canals Carreras, á audiencia interésanlle máis os sucesos relacionados con mulleres de menos de 40 anos, atractivas, e de clase media-alta, e iso fai que os medios lle presten máis atención a estes casos, nun fenómeno que se coñece coma *Teoría da Agenda Setting*.

En Galicia, diversas desaparicións foron sometidas a unha gran cobertura dos medios de comunicación. Entre elas, destaca a desaparición e asasinato de Asunta Basterra, cuxo corpo sen vida foi encontrado nunha pista forestal no concello de Teo ao día seguinte de desaparecer, o 22 de setembro de 2013. Outro exemplo significativo deste fenómeno xornalístico é o caso da desaparición de 
Iván Durán Valverde, de 30 anos, ao que se lle perdeu a pista en Baiona o 25 de agosto de 2016. A dita desaparición pasou practicamente inadvertida nos medios, mentres que a desaparición de Diana Quer, que se producira só 5 días antes, recibira unha sobreatención por parte dos mesmos medios.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Discriminación
* Xerarquía da morte
### Ligazóns externas
*Cleveland: ¿tienen más atención las víctimas blancas? BBC.