Mario Granell

**Mario Fernández Granell**, nado na Coruña en 1914 e finado en Vigo en 1991, foi un pintor e poeta galego.

## Traxectoria
A súa infancia transcorreu xunto co seu irmán Eugenio Granell entre A Coruña e Compostela, onde tiveron lugar os primeiros contactos coa pintura, no estudio de Camilo Díaz Baliño. Con catorce anos expuxo en Santiago e Pontevedra, con eloxio do escritor Francisco Fernández del Riego.
En 1930 chegou a Madrid e entrou en contacto con personaxes da Xeración do 27, chegando a expoñer con Rafael Alberti.

A súa biografía está marcada pola guerra civil española. Afiliado ao Partido Obrero de Unificación Marxista, foi detido na Coruña mentres intentaba fuxir de España nunha pequena embarcación, apresado, e condenado a morte. Esta condena mudou a cadea perpetua.Saíu do penal da Coruña en 1942.
Traballou e viviu en Vigo unha bohemia relativamente dura, con Laxeiro e outros artistas, subsistindo grazas a traballos esporádicos, sobre todo de pintura mural, deseños publicitarios, xéneros que desde o primeiro momento coñecera a través do profesor Baliño. Destaca tamén a súa produción como deseñador escenógrafo no Teatro Cine Fraga de Vigo e algún traballo en cerámica e esmalte. Ademais de poeta, xénero ao que chega a través de Celso Emilio Ferreiro, que coñeceu en Caracas. A súa creatividade excelsa e dispersa conectouno con gran parte da intelectualidade galega do século XX.

En 1957 emigrou a Venezuela, e alí traballa intensamente, aínda que a súa obra viaxa a España con frecuencia, para ser exposta en Madrid e en toda Galicia, e tamén en Bogotá e Bos Aires. A mediados da década de 1980 regresou a España e fixa a súa residencia en Vigo, onde traballou, expuxo e viviu os últimos anos da súa vida. O Concello de Vigo tomou o acordo de rotular unha rúa co nome do artista herculino que foi vigués na última etapa da súa vida.

## A obra
A pintura de Mario Granell está vinculada ao surrealismo, aínda que moi decantado. Sobre un debuxo preciso, siluetea figuras idealizadas, que habitan en mundos inventados, en vermellos, negros, azuis, verdes.
O seu período de madurez artística corresponde coa súa estancia na emigración venezolana (1957/ 1981). En total liberdade física e de espírito, xorde o gran Granell, apoiado por un importante prestixio social, pinta as súas mellores obras, "Monxas e claustros" ou "As fiadeiras" son algúns exemplos caracterizados por figuras estilizadas, anónimas, sen rostros e integradas nunha intensa composición, sen elementos superfluos. Publicou libros de estampas, entre eles *Homenaxe ao pobo español. Estampas amargas-vivencias dunha guerra civil*, en 1978. 
A obra de Mario Granell figura en museos de Galicia e de Hispanoamérica, así como en coleccións particulares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Francisco Pablos: *Plástica gallega*. Vigo, Caixavigo, 1981. -Granell, M.: Estampas amargas. Caracas, 1978. 
* Mª Luisa Sobrino Manzanares: *Catálogo del patrimonio artístico de la Diputación de A Coruña*. A Coruña, Deputación, 1991. 
*  I Mostra Unión Fenosa. A Coruña, 1989. Castro, Xosé Antón Castro. Colección Arte Galega. A Coruña, Xunta de Galicia, 1989. 
* Ángel Ilarri Gimeno: *Catálogo del Pazo Museo Quiñones de León*. Vigo, Ayuntamiento, 1978.

### Ligazóns externas 
* 20px *Mario Granell* (2007).