Cemiterio de San Francisco de Ourense

O **Cemiterio de San Francisco** é un dos tres camposantos da cidade de Ourense, xunto co de Santiago das Caldas (do antigo concello de Canedo) e o de Santa Mariña. No ano 2000 foi declarado Ben de Interese Cultural con categoría de monumento.

## Historia
miniatura|page=2|Plano no Decreto 31/2000, polo que se declara ben de interese cultural, con categoría de monumento.
Durante a Idade Media e o Antigo Réxime as persoas mortas adoitaban ser soterradas no interior das igrexas ou en camposantos arredor delas, como a Praza da Magdalena. A Real Orde do 30 de xuño de 1814 establecía, por motivos de salubridade, a construción de cemiterios fóra dos núcleos urbanos. En 1822 o convento de San Francisco de Ourense cedeu uns terreos a carón o lado do seu convento, a carón doutro mercado polo Concello no mesmo ano á marquesa viúva de Bóveda de Limia. Este terreo formaba parte dunha viña que pertencera en 1665 a Benito de Lemos Bolaño, rexedor de Ourense e dono do pazo de Piñor, herdada por José Noguerol do seu avó o escribán Diego Sánchez Cid Herrera, casado con María Feijoo, filla do primeiro matrimonio da avoa de don Benito de Lemos. Diego Sánchez Cid Herrera e María Feijoo foron soterrados na igrexa do convento de San Francisco, trasladada no século XIX a carón do parque de San Lázaro logo da desamortización.

O cemiterio foi inaugurado o 9 de maio de 1834, coa bendición do terreo por parte do bispo Dámaso Egidio Iglesias Lago. En 1887 o Concello construíu un cemiterio laico para acoller as persoas non católicas, principalmente protestantes e ateas. No século XX o espazo foi ampliado cara ao leste en dirección á zona de Montealegre.

No ano 2000 foi declarado Ben de Interese Cultural polo seu patrimonio monumental, histórico e artístico. Existen lápidas, panteóns e mausoleos deseñados polos escultores Francisco Piñeiro Reigosa, o seu fillo Daniel Piñeiro, Manuel Malingre Parmentier, Victorio Macho, Antón Faílde Gago, Nicanor Carballo Garrido, Francisco Planás, Aniceto Justo Rodríguez, Felipe Oñate Castro ou o marmorista José Taboada González.

O cemiterio ten unha Asociación de Amigos, da que foi presidente de honra o poeta José Ángel Valente, soterrado no propio cemiterio desde o seu falecemento no ano 2000.

## Persoeiros inhumados 
Algúns persoeiros enterrados no camposanto:

*Ramón Otero Pedrayo
*Ramón Pedrayo Silva
*Eladia Pedrayo
*Josefa Bustamante Muñoz
*Eduardo Blanco Amor
*Xosé Ramón Fernández-Oxea "Ben-Cho-Shey"
*Florentino López Cuevillas
*Pío Ramón Ojea
*Alberto Vilanova
*Xaquín Lorenzo "Xocas"
*Xurxo Lorenzo Fernández
*Manuel Peña Rey
*Marcelo Macías
*Manuel Prego de Oliver
*Manuel Martínez-Risco
*Juan Manuel Paz Novoa
*Ramón Parada Justel
*Celso Vázquez-Gulías
*Gumersindo Parada Justel
*Jesús Soria
*Luís Trabazo
*Cándido Fernández Mazas
*Eduardo Moreno López
*Luís Fábrega Coello
*Pura Vázquez
*Dora Vázquez
*Juan Saco Maureso
*Anselmo López Morais
*Antón Tovar
*Ricardo Outeiriño
*Alejandro Outeiriño
*Olga Gallego
*José Fernández Vide
*Primitivo Rodríguez Sanjurjo
*Eleuterio González Sanjurjo
*Xavier Prado Rodríguez
*Valentín Lamas Carvajal
*José Ángel Valente
*Emilio Amor Rolán
*Camilo Feijoo Sotomayor
*Alejandro Rodríguez Veiras

*Pobre Asunción. Asunción foi unha muller ourensá, asasinada por unha exparella súa o venres santo de 1891, que lle disparou ao vela acompañada doutro home. Na súa lápida, deseñada por Juan Xesta, aparece o texto "¡Pobre Asunción!. Viernes S.Tº. del 91". É o primeiro caso de violencia de xénero documentado en Galicia, e cada 25 de novembro (Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller) na súa tumba realízase unha ofrenda floral.
*Finados pola represión durante a guerra civil española

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *O cemiterio de San Francisco*. Concello de Ourense.
### Ligazóns externas 
* Turismo de Galicia Xunta de Galicia.