open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
22, A Million

***22, A Million*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie folk Bon Iver, publicado o 30 de setembro de 2016 a través do selo Jagjaguwar. Foi gravado no estudio de Justin Vernon en Eau Claire, Wisconsin, e marcou un cambio no son da banda, incorporando elementos de música electrónica e hip hop, e facendo un grande uso de samples, sintetizadores e efectos. Vernon afirmou que case todos os sons do disco foron creados e manipulados usando un sintetizador Teenage Engineering OP-1, xunto con software deseñado especialmente para a banda por Chris Messina.

O álbum estreouse no número 2 da lista *Billboard 200* e en xeral foi moi ben recibido pola crítica, que loubou o seu son orixinal e as coloridas letras. Varias publicacións, incluídos Pitchfork Media, *Rolling Stone* e *The Guardian*, listaron *22, A Million* como un dos mellores discos do 2016. Tamén foi nomeada nos Grammy de 2017 aos premios ao mellor álbum de música alternativa e á mellor embalaxe.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Laurentia (insecto)

***Laurentia*** é un xénero de avelaíñas da familia Pyralidae descritas por Émile Louis Ragonot en 1888.

## Especies 
**Laurentia albivenella* Hampson, 1918
**Laurentia inclarella* Ragonot, 1888

## Notas
Laurentia (planta)

***Laurentia*** é un xénero e plantas anxiospermas da familia Campanulaceae.

## Sinónimos 
* Isotoma
* Hippobroma

## Especies seleccionadas 
**Laurentia conmutata* Tod.
**Laurentia longitubus* E. Wimm.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
* Catalogue of Life : Laurentia   [arquivo] (consulta: 3 de agosto de 2018)
* Madagascar Catalogue [arquivo] : Laurentia  [arquivo] (consulta: 3 de agosto de 2018)
* «Genus Isotoma». PlantNET - New South Wales Flora Online. Royal Botanic Gardens & Domain Trust, Sydney Australia. [Consulta: 3 de agosto de 2018].
* «Isotoma». Australian Plant Name Index (APNI), IBIS database. Centre for Plant Biodiversity Research, Australian Government, Canberra. [Consulta: 3 de agosto de 2009].
* «ISOTOMA Lindl., 1826». Flora of New Zealand Series. Landcare Research. [Consulta: 3 de agosto de 2009].
Mariola Lourido

**Mariola Lourido López**, nada en Cedeira en 1964, é unha xornalista galega especialista en violencia de xénero, igualdade e dereitos sociais, que vén desenvolvendo a súa traxectoria profesional na Cadena SER. Dende 2007 é redactora xefa de sociedade dos servizos informativos desta cadea.

## Traxectoria 
Licenciada en xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, iniciou  o seu percorrido laboral en Radio Ferrol. Foi editora dos servizos informativos en Galicia. Trasladouse a Madrid en 2000, onde se integrou na sección de Sociedade e Cultura dos servizos informativos da cadena SER . Alí destacou especialmente pola súa información sobre violencia de xénero, igualdade e dereitos sociais. En 2007 foi nomeada xefa desta sección.

En 2013 recibiu o premio Ameco Prensa-Mujer polo seu traballo informativo sobre violencia de xénero e pola súa traxectoria profesional en favor da  comunicación inclusiva con perspectiva de xénero. En 2016 foi destacada co premio "Móstoles ciudad contra la violencia de género".

En 2018 foi unha das promotoras do movemento *As xornalistas paramos*, iniciado o 8 de marzo para denunciar a "inxustiza laboral" que sofren as mulleres nos medios de comunicación, a falta de mulleres nos postos de dirección, a fenda salarial de xénero que existe no sector ou que os espazos de opinión e tertulias estean “copados” por homes, aínda que haxa "mulleres expertas que poden equilibrar”.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Mariola Lourido, Cadena Ser
Tesouro de Elviña

O **tesouro de Elviña** é un conxunto de pezas de ouro atopadas no verán de 1953 nunha vivenda do castro de Elviña.

José María Luengo Martínez atopou durante as escavacións as xoias. Non se sabe a orixe das pezas prerromanas.

* Diadema do castro de Elviña
* Colar
* Posible gargantilla de ouro
* Conta de pasta vítrea

As pezas presentan motivos decorativos xeométricos, tretrasqueles, filigranas e tamén varios parrulos soldados no diadema.

## Galería

Ficheiro:Diadema-cinturón e gargantilla. (7326062972) (cropped).jpg|Diadema do castro de Elviña

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Luengo, J. M. (1979). El tesoro de Elviña y tres torques coruñeses. Trabajos de prehistoria, 36, 213.
*Reboredo Canosa, N. (1996). El tesoro de Elviña. El Oro y la Orfebrería Prehistórica de Galicia, 71-87.

### Outros artigos 
* Tesouro
Donkey Punch the Night

***Donkey Punch the Night*** é o terceiro EP da banda estadounidense de rock alternativo Puscifer, publicado o 19 de febreiro de 2013 a través do selo Puscifer Entertainment.

## Antecedentes 
*Donkey Punch the Night* é a continuación do álbum de 2011 *Conditions of My Parole* e inclúe dous temas novos, "Breathe" e "Dear Brother", ademais de dúas versións, "Bohemian Rhapsody" de Queen e "Balls to the Wall" de Accept. Tamén inclúe remesturas das novas cancións e dunha das versións.

O EP foi editado o 19 de febreiro de 2013 en formato dixital e en CD, sendo o vinilo publicado posteriormente o día 12 de marzo. O EP anunciouse, xunto coa súa listaxe de cancións e un conxunto deconcertos en Australia, en novembro de 2012. No EP participou a mesma formación que en *Conditions of My Parole*, con Maynard James Keenan nas voces, Carina Round nas voces e na guitarra, Mat Mitchell no baixo, na guitarra e nas programacións, Juliette Commagere nas voces adicionais, Josh Eustis na guitarra e no piano, Matt McJunkins no baixo e Jeff Friedl na batería e na percusión. Ademais participaron varios músicos invitados: Zac Rae no piano, Josh Morreau no baixo e Claire Acey nas voces. Entre os artistas incluídos para as remesturas están Drumcell, SONOIO, Jonathan Bates e DJ Silent Servant.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Larry Mullen Jr.

**Laurence Joseph Mullen Jr.**, nado o 31 de outubro de 1961, é un músico e actor irlandés coñecido sobre todo por ser o batería e cofundador da banda de rock U2. O distintivo estilo de Mullen tocando desenvolveuse a partir dos ritmos marciais de cando tocaba nunha banda de marcha infantil, a Artane Boys Band. Algunhas das súas contribucións máis destacables no catálogo de U2 inclúen  os temas "Sunday Bloody Sunday", "Pride (In the Name of Love)", "Where the Streets Have No Name", "Zoo Station," "Mysterious Ways" e "City of Blinding Lights".

Mullen naceu e medrou en Dublín, e atendeu ao Mount Temple Comprehensive School, onde cofundou U2 en 1976 despois de deixar unha mensaxe no taboleiro de anuncios da escola. Como membro do grupo dende a súa creación, Mullen gravou 14 álbums de estudio con U2. Tamén traballou en varios proxectos paralelos ao longo da súa carreira. En 1990 produciu a canción da selección de fútbol de Irlanda "Put 'Em Under Pressure" para o Mundial dese ano. En 1996 traballou co seu compañeiro en U2 Adam Clayton nunha versión dance do "Theme from Mission: Impossible". Mullen actuou esporadicamente en películas, destacando as súas aparicións en *Man on the Train* (2011) e *A Thousand Times Good Night* (2013).

## Notas
A Walk with Love & Death

***A Walk with Love & Death*** é un álbum dobre da banda estadounidense de sludge metal Melvins, publicado o 7 de xullo de 2017 a través do selo Ipecac Recordings. Está formado por dous discos distintos: ***Love***, unha banda sonora de catorce cancións para unha curtametraxe de Jesse Nieminen, tamén coñecida como *A Walk with Love & Death*, e ***Death***, composto por nove temas normais. Trátase do primeiro álbum dos Melvins en contar co baixista Steven McDonald, que só aparecera en catro das cancións do seu anterior traballo, *Basses Loaded*. Entre os artistas invitados están Joey Santiago (Pixies), Anna Waronker (that dog.) e Teri Gender Bender (Le Butcherettes).

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos polos Melvins

### *Love* (banda sonora orixinal)
### *Death*
## Notas
Basshunter

**Jonas Erik Altberg**, nado  en Halmstad o 22 de decembro de 1984 é un cantante, produtor e DJ sueco, coñecido como **Basshunter**.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *The Bassmachine* (2004)
* *LOL * (2006)
* ''Now You're Gone – The Album* (2008)
* *Bass Generation* (2009)
* *Calling Time* (2013)

### Álbums recompilatorios 
* *The Old Shit* (2006)
* *The Early Bedroom Sessions'' (2012)

### Singles 
* "The Big Show" (2004)
* "Welcome to Rainbow" (2006)
* "Boten Anna" (2006)
* "Vi sitter i Ventrilo och spelar DotA" (2006)
* "Jingle Bells" (2006)
* "Vifta med händerna" (2006)
* "Now You're Gone" (2007)
* "Please Don't Go" (2008)
* "All I Ever Wanted" (2008)
* "Angel in the Night" (2008)
* "Russia Privjet (Hardlanger Remix)" (2008)
* "I Miss You" (2008)
* "Walk on Water" (2009)
* "Al final" (2009)
* "Every Morning" (2009)
* "I Promised Myself" (2009)
* "Saturday" (2010)
* "Fest i hela huset" (2011)
* "Northern Light" (2012)
* "Dream on the Dancefloor" (2012)
* "Crash & Burn" (2013)
* "Calling Time" (2013)
* "Elinor" (2013)
* "Masterpiece" (2018)
* "Home" (2019)
* "Angels Ain't Listening" (2020)
* "Life Speaks to Me" (2021)
* "End the Lies"  (2022)
* "Ingen kan slå (Boten Anna)"  (2023)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Kauksi Ülle

**Kauksi Ülle** (nome oficial **Ülle Kauksi**) nada o 23 de setembro de 1962 en Võru, é unha xornalista e escritora estoniana de expresión võro.
## Traxectoria 
Medrou na aldea de Saarlasõ, realizou os seus estudos de primaria en Rõugõ e a secundaria en Võro, tras rematalos en 1981 matriculouse na Universidade de Tartu, licenciándose en xornalismo en 1986. Traballou na redacción da revista cultural *Kultuur ja Elu* (1986-1987), na sección de Tartu da Asociación de Escritores Estonianos (1987-1990), en Võru Raadio (1991-1993), na sección de Tartu da Sociedade Fenno-Ugria (secretaria 1994, presidenta 1998-2004).

Escritora en võro, publicou tanto narrativa como poesía, é deu ao prelo a primeira novela na lingua,  "Paat". En 1990 canda Sven Kivisildnik, Karl Martin Sinijärv, Valeria Ränik e Jüri Ehlvest fundou o grupo literario-artístico etnofuturista Eesti Kostabi- $elts. Foi tamén unha das fundadoras da Võro Keele ja Kultuuri Fond (1988) que organiza anualmente a universidade de verán Kaika suvõülikuul dende 1989.
miniatura|Kauski Ülle, vestida ao xeito tradicional seto, coa embaixadora finlandesa en Estonia en 2016
## Literatura 
### Poesía 
Kauksi Ülle comezou a escribir poesía no instituto sen coñecer que a súa, era unha lingua de seu pero sen tradición literaria, o que lle chocou enormemente sobre a vida diaria de Ainu na aldea de Võrumaa dende a posguerra ata a independencia de Estonia. A novela *Uibu* (2003) ten lugar na época contemporánea.
### Teatro 
A súa primeira peza teatral foi *Pühak*, escrita en colaboración con Sven Kivisildnik e baseada na vida da mística pietista Barbara von Krüdener (1764-1824). A súa seguinte peza *Ah tsusku külh* traza as vidas de Jaan Vahtra, Juhan Jaigi e Johannes Vares-Barbarus no condado de Võrumaa; obra fantástica aínda que beve de fontes memorísticas e de ficción. *Vihmatark* está baseada na novela de Juhan Jaigi *Peko*. *Kalmonaio* é un libreto operístico baseado nunha canción de arrolo seto. O seu texto teatral máis extenso é o drama "Taarka", baseado na vida da cantora popular seto Hilana Taarka, e que tamén inclúe numerosas cántigas. En 2008 baseándose nesta obra Ain Mäeots dirixiu o filme  "Taarka", o primeiro realizado en seto.
## Obra
### Poesía
* 1987 *Kesk umma mäke*
* 1989 *Hanõ vai luigõ*
* 1991 *Jyriyy*
* 1995 *Agu ni Eha. Morn and Eve* *(ed. bilingüe en Võro e English)*
* 1996 *Kuldnaanõ. Kultanainen* *(ed. bilingüe en Võro e Finnish)*
* 2001 *Nõsõq rõõmu mõrsija*
* 2003 *Käänüpäiv*
* 2012 *Palunõiaq*
* 2012 *Valit luulõq*

### Narrativa
* 1997 *Säng*
* 1998 *Paat*
* 2000 *Huuv*
* 2003 *Uibu*
* 2014  *Ülim tõde* (novela en estoniano)

### Teatro
* 2004 *Taarka*
* 2006 *Kuus tükkü*

## Notas
Penedo dos Lobos

**Penedo dos Lobos** é un recinto militar romano de campaña dos mellor conservados do noroeste peninsular e un dos situados a máis altura de Galicia, 1466 metros. Está pendente de ser estudado sendo datado en época alto imperial (século I a.C.-III d.C.). Está situado a 2,5&nbsp;km ao leste da Estación de montaña Manzaneda. Foi identificado en 2016 por Rubén F. Lorenzo Pérez.

Ten unha orientación norte sur e forma rectangular. Medindo de N-S 160 metros e L-O uns 130 metros. Conta cunha superficie de 2,34 hectáreas, para unha unidade militar de entre 800 e 1000 soldados. Considérase un campamento de marcha, un recinto militar construído durante o avance da columna militar, non estable e ocupado durante moi pouco tempo. Conserva as portas orixinais de acceso ao recinto construído en pedra.

## Intervención arqueolóxica en 2018
A campaña arqueolóxica foi feita polo Instituto de Ciencias do Patrimonio (Incipit) do CSIC, o concello de Manzaneda, e máis o Grupo de Investigación Síncrisis do Departamento de Historia da Universidade de Santiago de Compostela en agosto de 2018. Permitiu descubrir a presenza militar romana máis antiga documentada ata o momento en Galicia, ligada cronoloxicamente á época das Guerras Cántabras.

O colectivo romanarmy.eu dirixido polo investigador do Instituto de Ciencias do Patrimonio (Incipit) do CSIC João Fonte foi quen de localizar material militar romano, entre o que se atopan as características chatolas das sandalias romanas (caligae) e moedas (As) cuñadas por Publio Carisio (quen fora legado do primeiro emperador Octavio Augusto durante as Guerras Cántabro-Ástures) entre o 25 e o 22 a.C. para pagar aos lexionarios que participaban nas campañas bélicas.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* http://romanarmy.eu|romanarmy.eu
* romanarmy.eu
* National Geographic
Oncoloxía médica

[miniatura|350px|[Complexo Hospitalario Arquitecto Marcide-Novoa Santos|Hospital Arquitecto Marcide, de Ferrol, onde funciona un dos Servizos de Oncoloxía Médica do SERGAS.]]

A **oncoloxía médica** é unha especialidade da medicina, derivada do tronco da medicina interna, dedicada ao diagnóstico e tratamento do cancro, centrada na atención do enfermo con cancro como *un todo*, ao que se trata con quimioterapia, terapia con hormonas e outros medicamentos, a diferenza da oncoloxía cirúrxica, ou cirurxía oncolóxica, que se encarga da extirpación do tumor e dos tecidos circundantes durante unha operación, e da radiooncoloxía, que usa a radioterapia para tratar o cancro.

O recoñecemento oficial en España da especialidade de oncoloxía médica produciuse o ano 1981. Constituíuse entón a "Comisión Nacional de Oncología Médica", e establecéronse uns parámetros mínimos para acceder á titulación correspondente, coincidindo co inicio da titulación MIR.

Pero xa moito antes, a "Sociedad Española de Oncología Médica" (SEOM), entidade científica de ámbito nacional, sen ánimo de lucro, constituírase en 1976 coa finalidade de avanzar fronte ao cancro e contribuír a que os seus pacientes recibiran a mellor atención sanitaria posíbel. E na data do recoñecemento da especialidade, a súa preocupación máis inmediata foi asegurar que os máis destacados hospitais españois puideran ter unha estrutura organizativa e xerarquizada da oncoloxía médica. España era o único país no que existía a especialidade como tal (aínda que "extraoficialmente"). Posteriormente, desde a ESMO instouse aos gobernos doutros países para que estableceran a especialidade, e na actualidade (2018) está presente nos seguintes países: Alemaña, Austria, Bosnia-Hercegovina, Chipre, Croacia, Eslovaquia, Eslovenia, Francia, Grecia, Hungría, Islandia, Italia, Países Baixos, Portugal, Polonia, Reino Unido, República Checa, Romenia, Suecia, Suíza e Xeorxia.

### A Coruña 
* Hospital A Coruña, A Coruña
* Hospital Arquitecto Marcide, Ferrol
* Hospital Clínico Universitario, Santiago

### Lugo 
* Hospital Universitario Lucus Augusti, Lugo

### Ourense 
* Complexo Hospitalario de Ourense (CHOU), Ourense

### Pontevedra 
* Complexo Hospitalario de Pontevedra (CHOP), Pontevedra 
* Hospital Álvaro Cunqueiro, Vigo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Oncoloxía
* Oncoloxía cirúrxica
* Radiooncoloxía
* Cancro
Radiooncoloxía

miniatura|270px|Sesión de radioterapia no *Istituto Nazionale per lo Studio e la Cura dei Tumori*.(Foto tirada contra 1930).
A **radiooncoloxía**, tamén denominada **oncoloxía radioterápica**, é a especialidade médica que usa a radioterapia para tratar o cancro, a diferenza da oncoloxía médica, especialidade dedicada ao diagnóstico e tratamento do enfermo con cancro con quimioterapia, terapia con hormonas e outros medicamentos, e da oncoloxía cirúrxica, ou cirurxía oncolóxica, que foi a primeira especiaidade dedicada ao tratamento desta enfermidade, mediante a extirpación do tumor e dos tecidos circundantes durante unha operación.

Cómpre tamén diferenciala da radioloxía, rama da medicina que estuda as radiacións electromagnéticas, epeciamente os raios X, con fins diagnósticos  ou terapéuticos,

A radiación adoita ser prescrita por un **radiooncólogo** (oncólogo especalista en radioloxía) coa intención de curar o cancro, ou como terapia acompañante. Tamén se pode usar como tratamento paliativo (cando a curación non é posíbel, co obxecto de controlar localmente a enfermidade ou producir un alivio sintomático) ou como tratamento terapéutico (onde a terapia ten un beneficio de supervivencia e pode ser curativa). Así mesmo é común combinar a radioterapia coa cirurxía, a quimioterapia, a hormonaterapia hormonal, a inmunoterapia ou algunha combinación das catro.

A radiooncoloxía comezou a practicarse nos primeiros anos do século XX. O primeiro médico en empregala en España foi o doutor  Celedonio Calatayud en 1906.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Oncoloxía
* Oncoloxía cirúrxica
* Oncoloxía médica
* Cancro
Eva Yebra-Pimentel Vilar

**Eva Yebra-Pimentel Vilar**, nada en Chantada o 11 de abril de 1958, é unha catedrática en Optometría e Contactoloxía galega.

## Traxectoria 
É doutora en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela (USC). Dende ano 2000 é catedrática do Departamento de Física Aplicada na área de Optometría da mesma universidade.

En 2006 foi nomeada directora da Escola de Óptica e Optometría da USC.

## Notas
Pinkus Abortion Technician

***Pinkus Abortion Technician*** é un álbum da banda estadounidense de sludge metal Melvins, publicado o 20 de abril de 2018 a través do selo Ipecac Recordings. Conta cos baixistas Steven McDonald e Jeff Pinkus, que está acreditado como compositor de catro das cinco cancións orixinal do traballo. O título é unha referencia directa ao álbum de Butthole Surfers *Locust Abortion Technician*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Man on the Run

***Man on the Run*** é o sexto álbum da banda británica de post-grunge Bush, publicado o 21 de outubro de 2014 a través do selo Zuma Rock Records. Marca o segundo disco de estudio do grupo gravado coa súa presente encarnación (Gavin Rossdale, Robin Goodridge, Chris Traynor, Corey Britz), ao reformarse en 2010 tras oito anos de hiato.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Gavin Rossdale.

## Notas
Auto-Tune

**Auto-Tune** (en inglés, "auto afinar") é un procesador e creador de son creado en 1997 pola empresa Antares Audio Technologies para voces e instrumentos musicais. Auto-Tune é un afinador de tons de son en gravacións ou actuacións en directo. É amplamente empregado pola industria musical en estudios de música e artistas musicais. As súas orixes están no traballo de enxeñeiro Andy Hildebrand, entón traballador de Exxon, nas súas investigacións para a industria da exploración petrolífera.

Auto-Tune deuse a coñecer mundialmente na canción "Believe" (1998) da cantante norteamericana Cher. Tamén é coñecido como efecto Cher.
Warp Records

**Warp Records** é un selo discográfico independente inglés. Foi fundado en Sheffield no ano 1989 polos traballadores dunha tenda de discos Steve Beckett e Rob Mitchell, e o produtor Robert Gordon. No presente está baseada en Londres.

Na década dos 90 a etiqueta asociouse a estilos electrónicos experimentais como a intelligent dance music, e serviu de fogar para varios influentes e aclamados músicos electrónicos, como Aphex Twin, Boards of Canada, LFO, The Black Dog e Autechre. No presente conta con artistas como Flying Lotus, Rustie, Oneohtrix Point Never, Danny Brown, Grizzly Bear, Brian Eno, TNGHT e Kelela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Castro de Nogueirosa

O **Castro de Nogueirosa**, **Couto de Nogueirosa** ou **Os Castros** é un poboado fortificado situado no lugar do Castro, na parroquia de Nogueirosa (Pontedeume).

## Características
Nunha elevación do terreo, está formado por un recinto con socalcos que se asenta sobre un segundo recinto rodeado por un sistema defensivo que se conserva nalgúns tramos. Presenta diferentes alteracións.
Ten forma elíptica con orientación N-S. Mide de norte a sur uns 150 metros e de leste a oeste uns 100 metros.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Eladia Pedrayo

**María Eladia Ramona Pedrayo Ansoar**, nada en Ourense o 18 de febreiro de 1859 e finada en Ourense o 4 de febreiro de 1957, foi un membro da burguesía ourensá da época, máis coñecida por ser a nai de Ramón Otero Pedrayo.

## Traxectoria
Nada en Ourense, foi bautizada como Eladia Ramona na igrexa de Santa Eufemia do Centro o 19 de febreiro de 1859. Era filla do avogado ourensán Ramón Mª Pedrayo Silva, que tivo o seu bufete nun dos edificios da Praza Maior de Ourense, foi decano da Xunta de Goberno do Ilustre Colexio de Avogados de Ourense, presidente do Casino de Ourense A súa nai, Antonia Ansoar,  morreu con 38 anos, deixando orfa de mai a Eladia cando esta non tiña seis anos, no ano 1864. Eladia tivo tres irmáns: Ricardo, Nieves e Lucila. Enviuvou o 28 de maio de 1904.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Fundación Otero Pedrayo
### Ligazóns externas 
* [Galería de fotos en Europeana](https://www.europeana.eu/portal/en/search?q=who%3A(Pedrayo+Ansoar%2C+Eladia%2C+1859-1957)&view=grid)
* Documentos do arquivo da Fundación Penzol sobre Otero Pedrayo
Oncoloxía cirúrxica

A **oncoloxía cirúrxica** é a especialidade médica, a primeira das especialidades dedicada ao tratamento do cancro, que utiliza a extirpación do tumor e dos tecidos circundantes durante unha operación cirúrxica, a diferenza da oncoloxía médica, especialidade dedicada ao diagnóstico e tratamento do enfermo con cancro con quimioterapia, terapia con hormonas e outros medicamentos, e da radiooncoloxía ou oncoloxía radioterápica, que usa a radioterapia para tratar esta enfermidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Oncoloxía
* Oncoloxía médica
* Radiooncoloxía
* Cancro
Halíplidos

Os **halíplidos** (**Haliplidae**) son unha familia de escaravellos acuáticos que nadan usando un movemento alternativo das patas. Son torpes na auga (comparados por exemplo cos escaravellos Dytiscidae ou Hydrophilidae), e prefiren moverse arrastrándose entre a vexetación; tamén voan pero raramente o fan. A familia consta dunhas 200 especies en 5 xéneros, distribuídos en todos os hábitats de auga doce; é a única familia existente da superfamilia **Haliploidea**. Tanto os adultos coma as larvas son estritamente acuáticos. Respiran baixo a auga co aire que almacenan entre os élitros e procesos coxais.

## Descrición 
Os imagos destes escaravellos son xeralmente de forma oval, cunha parte superior moi convexa, e miden de 1,5 a 5,0&nbsp;mm de longo. Son xeralmente de cor de amarelado a marrón claro, frecuentemente con padróns de puntos escuros e claros con 10 ou máis ringleiras de perforacións nos élitros. A característica máis distintiva da familia é ter grandes placas coxais nas patas anteriores, que son inmóbiles (aínda que non están fusionadas na liña central) e esténdense cara a atrás ao longo da parte inferior cubrindo a maior parte da base do abdome e os trocánteres das patas posteriores e fémures. Utilízanas para almacenar aire suplementando así o aire transportado baixo os élitros.

Os ollos compostos sobresaen marcadamente da pequena cabeza, que leva as antenas con 11 segmentos sobre un antenóforo cunha base curta (escapo). A extensión do prosterno é ancha, cun extremo truncado, e acaba ao lado do proceso metasternal. O metasterno ten unha crista transversal completa. As patas delgadas teñen longos pelos natatorios sobre as tibias e o tarso, pero non están aplanados tomando forma de "aleta". As tibias das patas anteriores carecen de aparato para limpar as antenas que presentan moitos outros escaravellos. A diferenza doutros Adephaga, as ás anteriores non están pregadas baixo os élitros, senón enroladas xuntas apicalmente.

Igual que os escaravellos mergulladores predadores da familia Dytiscidae, os halíplidos forman unha rama  temperán dos Adephaga. Teñen maxilas con fendas e o seu músculo tentoriolacinial non se une á base estipital medial. As súas larvas, como as dos escaravellos mergulladores predadores, non posúen rachadores da cuberta dos ovos na cabeza. Aínda non está resolto se os Haliplidae e Dytiscidae están estreitamente emparentados, ou se se orixinaron independentemente desde os Adephaga basais. Destes, *Peltodytes* é probablemente o máis ancestral, aínda que ten varias autapomorfías. Os outros teñen máis sinapomorfías en común; *Haliplus* é o máis diverso e parece incluír algunhas liñaxes menores antes consideradas xéneros independentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Haliplidae Tree of Life
* vídeo de *Trichocorixa sexcincta* na auga
* vídeo de *Trichocorixa sexcincta* nadando
Wikipedia Zero

**Wikipedia Zero** foi un proxecto da Fundación Wikimedia iniciado en 2012 para achegar o acceso a Wikipedia con dispositivos móbiles sen custo por uso. Este proxecto foi abandonado en 2018.
Ida Tarbell

**Ida Minerva Tarbell**, nada en Hatch Hollow (Pensilvania) o 5 de novembro de 1857 e finada en Bridgeport (Connecticut) o 6 de xaneiro de 1944 foi unha escritora, xornalista de investigación, biógrafa e conferenciante estadounidense. Foi unha das líderes do sensacionalismo da era progresista de finais do século XIX e principios do XX.

## Traxectoria 
Nada en Pensilvania no comezo do boom do petróleo, Tarbell é especialmente coñecida polo seu libro de 1904 *The History of the Standard Oil Company.* Os libros foron publicados como unha serie de artigos en ''McClure's Magazine* entre 1902 e 1904. Esta obra mestra do xornalismo de investigación provocou a disolución da Standard Oil como monopolio e deu lugar á Clayton Antitrust Act. O libro tamén impulsou a Hepburn Act en 1906 para supervisar os ferrocarrís, a Mann-Elkins Act (1910) que deu á Interstate Commerce Commission poder sobre as tarifas do ferrocarril e a creación da Federal Trade Commission (FTC) en 1914.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brady, Kathleen. *Ida Tarbell: Portrait of a Muckraker* (2004)
* Goodwin, Doris Kearns. "The Bully Pulpit: Theodore Roosevelt, William Howard Taft, and the Golden Age of Journalism." Nova York: Simon & Schuster, 2013.
* Kochersberger Jr., Robert C., ed. *More Than a Muckraker: Ida Minerva Tarbell's Lifetime in Journalism*, The University of Tennessee Press, 1995 – recompilación de artigos
* Limerick, Patricia,  and Brian Black. (27 de febreiro de 2002). "Country forgets an old Big Oil lesson, and Enron results", *USA TODAY*, p. A.13. 
*McCully, Emily Arnold. Ida M. Tarbell The Woman Who Challenged Big Business and Won. Nova York: Clarion Books, 2014. 
* Randolph, Josephine D. "A Notable Pennsylvanian: Ida Minerva Tarbell, 1857-1944," *Pennsylvania History* (1999) 66#2 pp 215–241, breve biografía
* Serrin, Judith and William. *Muckraking! The Journalism that Changed America*, Nova York: The New York Press, 2002.
* Somervill, Barbara A. *Ida Tarbell: Pioneer Investigative Reporter* Greensboro, nc : M. Reynolds., 2002
* Weinberg, Steve *Taking on the Trust: The Epic Battle of Ida Tarbell and John D. Rockefeller'' (2008)

### Ligazóns externas 
* Works by Ida Tarbell at Open Library
* New York Times Obituary
* Harvard University Library Open Collections Program. Women Working, 1870–1930, Ida Tarbell (1857&ndash;1944)
* The Ida Tarbell Home Page
Irene Sharaff

**Irene Sharaff**, nada en Boston o 23 de xaneiro de 1910 e finada en Nova York o 10 de agosto de 1993 foi unha deseñadora de vestiario para cinema e teatro estadounidense. Polo seu traballo gañou cinco premios Oscar e un premio Tony.

## Traxectoria 
[miniatura|Deseño para [Barbra Streisand en *Hello, Dolly!* (1969)]]
Sharaff naceu en Boston e estudou en New York School of Fine and Applied Arts, Art Students League of New York e a Académie de la Grande Chaumière de París.

Tras traballar como ilustradora de moda na súa mocidade, Sharaff converteuse en deseñadora de vestiario e de escenarios. Debutou profesionalmente en Broadway en 1931 coa produción de *Alicia no País das marabillas*, con Eva Le Gallienne. O seu uso de sedas tailandesas para *The King and I* (1951) creou unha moda na decoración de interiores.

Sharaff traballou en filmes como *West Side Story* (premio Oscar en 1961), *Cleopatra* (premio Oscar en 1963), *Meet Me in St. Louis*, *Hello, Dolly!*, *Mommie Dearest*, *The Other Side of Midnight*, *¿Quen teme a Virginia Woolf?* (premio Oscar en 1966), *Guys and Dolls*, *Os mellores anos da nosa vida*, *The King and I* (premio Oscar en 1956), *Un americano en París* (premio Oscar en 1951), *Funny Girl* e *Porgy and Bess*. Tamén deseñou roupa para o American Ballet Theatre, o New York City Ballet e o Ballet Russe de Monte Carlo, e contribuíu con ilustracións en revistas de moda como *Vogue* e ''Harper's Bazaar*. Entre as súas obras para Broadway están *Idiot's Delight*, *Lady in the Dark*, *As Thousands Cheer*, *A Tree Grows in Brooklyn*, *Flower Drum Song* e *Jerome Robbins' Broadway*.

Faleceu en Nova York dunha fallo cardíaco complicado cun enfisema aos 83 anos.

## Legado 
Deu nome ao TDF/Irene Sharaff Lifetime Achievement Award, da que foi a primeira que o recibiu. O premio entrégase anualmente a un deseñador que ao longo da súa carreira acadase distinción no teatro, o cinema, a ópera ou a danza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sharaff, Irene. *Broadway and Hollywood: Costumes Designed by Irene Sharaff'', Van Nostrand Reinhold Co (1976)
Cabify

**Cabify** é un empresa de transporte de viaxeiros en automóbiles de alugueiro con chofer. A empresa opera en España, Portugal e Hispano América a través dunha aplicación propia para teléfonos móbiles. A empresa foi fundada en 2011 por Juan de Antonio, enxeñeiro de telecomunicacións.

## Notas
Serhii Bubka

**Serhii Nazarovych Bubka**, (en , en ), nado en Voroshilovgrad o 4 de decembro de 1963 é un exatleta ucraíno especializado en salto con pértega. Está considerado como un dos mellores deportistas na historia da especialidade, destacando as seis vitorias consecutivas no Campionato Mundial de Atletismo, a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1988 e os 35 récords mundiais (17 ao aire libre e 18 en recintos pechados). O 21 de febreiro de 1993 saltou en Donetsk 6,15 metros, un récord que se mantivo vixente durante 21 anos, ata que foi superado nun centímetro polo francés Renaud Lavillenie o 15 de febreiro de 2014 no mesmo lugar.

## Traxectoria 
Bubka comezou a destacar nas competicións locais nas mans do adestrador Vitaly Petrov, primeiro cun salto de 2,70 metros aos 11 anos e logo superando os cinco metros con 16 anos. Saltou á fama internacional en 1981 cando foi sétimo no Campionato Europeo Júnior. Nese momento o seu potencial causou admiración e de feito, a pesar de clasificarse oitavo no campionato nacional, o adestrador do equipo soviético, Igor Ter-Ovanessian, incluíuno na selección que ía participar no primeiro Campionato Mundial de Atletismo, en Helsinqui, en 1983.

En Helsinqui conseguiu o campionato cun salto de 5,70&nbsp;m. A partir de aí, empeñouse en demostrar que non lograra o título de casualidade e mellorou ano tras ano. En 1984 logrou o seu primeiro récord mundial, baixo  teito, cunha marca de 5,81 metros, que logo superou en tres ocasións. Ao aire libre marcou 5,85&nbsp;m, e superouno catro veces. Nese ano bateu nove récords mundiais en total.

Por mor do boicot do bloque comunista aos Xogos Olímpicos dos Ánxeles tivo que esperar catro anos para gañar a súa primeira medalla olímpica. Asemade, gañou todos os campionatos do mundo ata 1997.

A hexemonía de Bubka parecía inapelable. En competición en recinto pechado, o francés Thierry Vigneron bateu o seu récord en 1984 cunha marca de 5,91&nbsp;m, superior nun centímetro. Porén, dez minutos despois, Bubka mostrou o seu poderío chegando tres centímetros máis alto e deixando segundo o francés.

As lesións comezaron a prexudicar o saltador e, na súa última competición, o seu principal obstáculo foi o seu tendón de Aquiles. Abandonou o atletismo en 2001, aos 37 anos.

Bubka é vicepresidente sénior da International Association of Athletics Federations (IAAF) dende 2007, e presidente do Comité Olímpico de Ucraína dende 2005. É membro honorario do Comité Olímpico Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IAAF profile for Sergey Bubka
* Interview with Sergey Bubka on BBC World News
* Magazine article tracing Bubka's career 
* A small video with the highlights of Bubka's career
* Masters T&F Pole Vault All-Time Rankings 
* ESPN bio
María Teresa González

**María Teresa González Fernández**, nada en Xixón o 28 de novembro de 1950 e finada na mesma cidade o 23 de maio de 1995, foi unha escritora asturiana.

## Traxectoria 
Nada na parroquia de Tremañes do concello de Xixón. Con dezasete anos entrou como aprendiz na empresa de aplicacións eléctricas CRADY; e alí seguiu a traballar ata o seu peche en 1987. Canda o seu marido, Vicente García Oliva, foi unha das fundadoras do núcleo xixonés de Conceyu Bable en 1975. Escribiu os seus primeiros poemas arredor de 1984 e gañou diversos concursos literarios aparecendo a súa poesía en diferentes publicacións periódicas.

En 1987 publicou o seu primeiro libro, a escolla poética *Collaciu de la nueche*, e con 37 anos principiou a estudar auxiliar de clínica nun centro de formación profesional, logo traballou nun centro de atención de discapacitados psíquicos e como coidadora do Inserso. En 1993 apareceu o seu terceiro poemario *Heliocentru* e en 1994  o seu primeiro e único libro de relatos *La casa y otros cuentos*. Faleceu en Xixón en 1995 logo dunha longa enfermidade.

Está representada en diferentes escolmas, como poeta e mais como narradora: *Antoloxía poética del Surdimientu* (1989), *El secretu de la lluvia* (1992), *La patria de la piel* (1992), *Antoloxía del cuentu asturianu contemporaniu* (1994), *Muyeres que cuenten* (1995) e *Les muyeres y los díes de la poesía asturiana contemporánea* (1995). En 1996, o Ateneo Obrero de Xixón deu ao prelo a súa poesía completa, na colección «Tiempu de cristal». Foi colaboradora habitual das revistas  *Lletres Asturianes* e  *Lúnula*. En 2008 a XXIX Selmana de les Lletres Asturianes estivo dedicada á súa obra e con ese motivo a editorial Trabe publicou as súas obras completas.

## Obra 
* *Collacio de la nueche*. — ed. autor, 1987
* *Ochobre*. — Azucel: Avilés, 1989 
* *Con húmedos lamentos de felino*. — Sociedad Cultural Gesto: Xixón, 1990 (premio Cálamo de poesía erótica, en castelán)
* *Heliocentru*. — La Currimanxa: Turón, 1991. (2ª ed.  Academia de la Llingua Asturiana: Uviéu, 1993)
* *La casa y otros cuentos*. — Trabe: Uviéu, 1994
* *Poesía completa*. — Atenéu Obreru: Xixón, 1996
* *Mª Teresa González. Obras completas* Trabe: Uviéu, 2008
## Notas
Trichoglottis atropurpurea

***Trichoglottis atropurpurea*** é unha especie de orquídea orixinaria de Asia.
miniatura|240px|Inflorescencia
Flores|miniatura|250px

## Descrición 
É unha planta de pequena a grande que prefire o clima cálido, de hábito epífito cun talo alongado, con ramas, con raíces brancas producidas ao longo do frondoso talo erecto, cara ao ápice do talo ten follas coriáceas dísticas, oblongas a oblongo ovadas, retusas, mucronadas, carenadas. Florece nunha curta inflorescencia axilar, racemosa con 1 ou 2 flores fragrantes e carnosas que aparecen na primavera e verán.

A planta ten o mesmo aspecto que *T.&nbsp;philippinensis* excepto na intensa cor escura das flores e lixeiras variacións no perianto.

## Distribución e hábitat 
Encóntrase en Filipinas en elevacións desde o nivel do mar ata os 300 metros.

## Taxonomía 
*Trichoglottis atropurpurea* foi descrita por Heinrich Gustav Reichenbach e publicada en *Linnaea* 41: 30. 1877.
;Etimoloxía:
***Trichoglottis***, (abreviado **Trgl.**): nome xenérico que deriva das palabras gregas: θρίξ = "pelos" e γλῶττα = "lingua".

***atropurpurea***: epíteto latino que significa "de cor púrpura escura".
;Sinonimia:
* *Stauropsis philippinensis var. brachiata* (Ames) Ames & Quisumb.
* *Trichoglottis bicruris* Kraenzl.
* *Trichoglottis brachiata* Ames
* *Trichoglottis philippinensis var. brachiata* (Ames) L.O.Williams

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terminoloxía descritiva das plantas
* Polinización en orquídeas
* Orquidáceas

### Ligazóns externas
García II

**García II** pódese referir a:

* **García II**, duque de Gascoña (c. 887-c. 930);
* **García II**, rei de Navarra (994-1000);
* **García II**, rei de Galiza (1065-1071);
* **García II**, rei do Congo (1641-1660).
Praza do Seminario de Estudos Galegos

A **Praza do Seminario de Estudos Galegos** de Santiago de Compostela é unha praza axardinada situada no Campus Sur da Universidade de Santiago.

Está limitada polo oeste pola avenida do Doutor Ángel Jorge Echeverri, e polo norte, leste e sur pola avenida de Lope Gómez de Marzoa.

Todo o seu flanco norte está ocupado pola fachada da Facultade de Farmacia, no flanco leste está a Unidade de Xestión Académica Sur (UXA Sur) da Universidade de Santiago de Compostela, e no flanco leste encóntrase a Facultade de Dereito.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Seminario de Estudos Galegos
Ivan Tarba

**Ivan Konstantinovich Tarba**, nado o 21 de marzo de 1921 en Baslax,  e finado o 29 de xaneiro de 1994 en Sukhumi, foi un xornalista, escritor e político abkhazo.

## Traxectoria 
Naceu nunha aldea do distrito de Ochamchira, durante a invasión do Exército Vermello en Xeorxia, dez días antes de formarse a República Socialista Soviética de Abkhazia. Na década de 1930 comezou a traballar como xornalista, na edición local do xornal rexional "Bolshevistskii Put", e máis tarde nas oficinas rexionais dos xornais "Apsnә Qaps" e "Sovetskaya Abkhaziya".

En 1940 uniuse ao partido Comunista e traballou como profesor de abkhazo. En 1947 formouse no Instituto Pedagóxico de Sukhumi. Dende 1958 foi presidente da sección abkhaza da Unión de Escritores Soviéticos. Entre outros cargos foi ministro de educación da República Socialista Soviética Autónoma de Abkhazia, secretario rexional do Partido Comunista de Abkhazia,  deputado do Sóviet Supremo da URSS e do Consello Supremo da RSSA de Abzhazia. O seu primeiro poema publicouno en 1937 e escribiu varias coleccións de poesía e novelas. Os temas principais da súa poesía é a beleza da terra natal, a amizade entre os pobos, o traballo do pobo soviético e a resolución de problemas morais. A súa obra traduciuse ao ruso e a outras linguas da Unión Soviética.

## Obra 
* *Ицәажәоит агу*: Ажәеинраалақәа 1954 (poesía)
* *Абзиаразы еиниаша*: Ажәеинраалақәеи  1955 (poesía)
* *Бзиа избоит амҩа*, 1955 (poesía)
* *Ашәахсҭа*. 1957, (poesía)
* *Aaҧınra ağu*, 1958 (poesía)
* *Бзыҧтәи аповест*, 1961 (novela curta)
* *Идыру ахьз*, 1963 (novela)
* *Ақуҧшреи агуҭыхеи*, 1964 (poesía)
* *Ашәа аҧҵара мариам*, 1968 (teatro)
* *Иалкаау иьымтакуа*. T 1-3, Akya, 1971-73;(novela; triloxía)

## Notas
Facultade de Farmacia de Santiago de Compostela

A **Facultade de Farmacia de Santiago de Compostela** é a Facultade onde se imparte a docencia da Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela.
O seu edificio está situado no campus Sur de dita Universidade, na praza do Seminario de Estudos Galegos, s/n.

## Historia 
A Facultade creouse en 1857, e os seus estudos realizáronse no antigo Colexio de Santiago Alfeo (Fonseca), compartindo este edificio coa Facultade de Medicina, até que nos anos 1920, coa influencia de Montero Ríos, comezou a construción do novo edificio para a de Medicina na rúa de San Francisco.

No século XXI construíuse o novo edificio da Facultade de Farmacia no Campus Sur.

## Títulos impratidos 
As titulacións impartidas na Facultade son:
* Dobre grao en Farmacia e en Óptica e Optometría
* Grao en Farmacia
* Máster Universitario en Investigación e Desenvolvemento de Medicamento

## Equipo de Goberno  
Na actualidade, o equipo de goberno da Facultade está integrado por:
* Decana: María Isabel Sánchez Mazo
* Vicedecana: Mª de los Reyes Laguna Francia 
* Vicedecana: María Paz García Martínez
* Secretario: Perfecto Miguel Paseiro Losada

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Colexio de Santiago Alfeo
* Universidade de Santiago de Compostela
Kamelot

**Kamelot** é un grupo de power metal orixinario de Tampa, Florida, formado por Thomas Youngblood e Richard Warner en 1991. O vocalista noruegués Roy Khan uniuse a eles para o álbum *Siége Perilous* e compartiu créditos de composición xunto a Youngblood ata a súa saída do grupo en abril de 2011. O 22 de xuño de 2012 Youngblood anunciou na páxina web do grupo que o novo vocalista do grupo sería o sueco Tommy Karevik, cuxo primeiro disco co grupo foi *Silverthorn* como vocalista, co-compositor e autor das letras.

A data de 2018 Kamelot levaba publicados doce álbums de estudio, dous álbums de directo, un DVD de directo e dezanove vídeos musicais. O seu último álbum de estudio foi *The Shadow Theory*, publicado en abril de 2018 baixo o selo Napalm Records.

## Membros 
;Membros actuais
* Thomas Youngblood&nbsp;– guitarra, coros (1991–)
* Oliver Palotai&nbsp;– teclado (2005–)
* Sean Tibbetts&nbsp;– baixo (1991–1992, 2009–)
* Tommy Karevik&nbsp;– voz (2012–)
* Johan Nunez – batería (2018–)

;Antigos membros
* Mark Vanderbilt&nbsp;– voz (1991–1998)
* Richard Warner&nbsp;– batería (1991–1997)
* David Pavlicko&nbsp;– teclado (1993–1998)
* Glenn Barry&nbsp;– baixo (1992–2009)
* Roy Khan&nbsp;– voz (1998–2011)
* Casey Grillo&nbsp;– batería, percusión (1997–2018)

### Liña temporal
## Discografía 
### Álbums 
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Tatjana Aparac-Jelušić

**Tatjana Aparac-Jelušić**, nada en 1948, é unha bibliotecaria e profesora de biblioteconomía croata. Retirouse deixando o seu posto como profesora no departamento de biblioteconomía da Facultade de educación da Universidade de Osijek. Tamén foi profesora no departamento de ciencias da información na facultade de Humanidades da Universidade de Zagreb e no departamento homólogo da Universidade de Zadar.

## Traxectoria 
Aparac-Jelušić naceu en 1948 en Osijek, onde rematou a educación básica. Mudouse a Zagreb, onde rematou a secundaria e graduouse na Facultade de Humanidades e Ciencias Socais da Universidade de Zagreb. En 1991 acadou o seu título de doutora en ciencias da información. Foi a primeira non estadounidense que o recibía nos 26 anos de historia do premio.

É membro de numerosos comités organizadores de seminarios e conferencias a nivel nacional.Ten no seu haber máis de 60 publicacións profesionais publicadas e editou máis de 16 libros na área da biblioteconomía e a ciencia da información.

É editora da publicación: *Velimir Deželić:Visionary and the Leader of the Croatian Librarianship in the First Decades of the 20th Century in Croatian Librarians*.Vol. 3 (Hrvatski Knjižničari Knjiga 3.) escrita por Dora Sečić en 2014.

## Notas
Arnoldus Johannes Hubertus Aerts

**Arnoldus Johannes Hubertus Aerts**, nado en Swolgen (Limburgo, Países Baixos) o 3 de febreiro de 1880 e finado o 30 de xullo de 1942, foi un misioneiro católico neerlandés, vigairo apostólico da Nova Guinea Neerlandesa dende 1920 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
O 8 de setembro de 1900 profesou como membro dos Misioneiros do Sagrado Corazón, e o 6 de agosto de 1905 foi ordenado sacerdote. O 20 de xullo de 1920 foi nomeado bispo titular de *Apollonia*, e o 28 de agosto vigairo apostólico da Nova Guinea Neerlandesa. Recibiu a congración episcopal o 30 de novembro do mesmo ano de mans do bispo de 's-Hertogenbosch Arnold Frans Diepen. Finou no cargo o 30 de xullo de 1942.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Dina Cuvata

**Dina Cuvata** (oficialmente *Dimo N. Dimchev*, *Димо Н. Димчев*), nado en Dubrushana o 9 de xullo de 1952, é un escritor, tradutor e publicista arromanés.

## Traxectoria 
Naceu nunha pequena aldea arromanesa do concello de Štip, en Macedonia do Norte. Estudou en Treili Shopati, Štip e fixo económicas na Universidade Santos Cirilo e Metodio de Skopje. Traballou nunha fábrica de Skoje e presentou en 1995 os primeiros programas en arromanés en Radio Macedonia. Membro dende 1992 da Asociación de Escritores de Macedonia. Fundador e presidente da "Unia ti cultura-a Armãnjlor dit Machidunii".
## Actividade literaria 
Comezou publicando poesía e relatos en arromanés en diversas publicacións de Macedonia, Romanía ou Albania. Colletou e publicou obras do folclore arromanés, realizou escolmas de literatura arromanesa. Traduciu a Homero, Virxilio, Ferdowsi ou *O Cantar de Roldán*.

## Obras 
* *Carabeu, lai, Carabeu*, Bucarest, 1985 (antoloxía de poesía arromanesa)
* *Voi, Armanj-Machidunits*, 1989 (antoloxía de folclore arromanés)
* *Zghic di Moarti* - Editura Cartea Aromãnã, 1989.
* *Sãrmãnitsa* (prosa curta) – Editura Cartea Aromãnã, 1990.
* *Dimãndarea pãrinteascã*, con Constantin Belemace , Editura Cartea Aromãnã, 1990.
* *Sãmta umuti: puizii*, Editura Orient-Occident, 1993.
* *Abetsedar Armãnescu*, con Mitra Garofil, e Dionisii Papatsafa, Sammarina, 1994.
* *Cãntarea-a Cãntãrlor*, Editura Orient-Occident, 1996.
* *Scumpã-i dada*, Shtip, 1996.
* *Armãnã*,  con Petru Vulcan, Editura Cartea Aromãnã, 1996.
* *Iazmatar: armãnipseari, Kiro Dandarot, 2000.*
* *Picurarlu Di La Pind : Antologhiea-a Puiziiljei Armãneascã, Sec. XIX Shi XX*, Unia ti cultura-a Armãnjlor dit Machidunii, 2001.
* *Divina Comedii*, Dante, 2001.
* *Scriitori armãneshtsa = Aromanski pisateli = Wlachs writers*, Scopia: Unia ti cultura-a Armãnjlor dit Machidunii, 2001.
* *Bibliea: Sãmta Scripturã*, Uniea ti cultura-a Armãnjlor dit Machidunii, 2004. 
* *Bat cãmbànjli*, 2009 (poesía)

## Notas
Petro Kryk

**Petro Kryk** (en ), nado o 24 de abril de 1945 en Kobylnica Wołoska (hoxe no voivodato de Subcarpacia, Polonia) é un eclesiástico greco-católico ucraíno, exarca apostólico de Alemaña e Escandinavia dende 2000 até 2021.
## Traxectoria 
Fillo de Hryhoriy e Anna Kryk, naceu o 25 de abril de 1945, mais durante a Operación Vístula de 1947 a súa familia foi reasentada forzosamente aos territorios recuperados do norte de Polonia. Logo de rematar os seus estudos, entrou no Seminario Teolóxico Hosianum de Olsztyn, tendo que interromper os seus estudos teolóxicos entre 1965 e 1967 para facer o servizo militar, e posteriormente continuounos no Seminario Teolóxico Metropolitano de Varsovia.

Foi ordenado diácono o 27 de xuño de 1971 e sacerdote o 6 de agosto seguinte. Logo de exercer o seu ministerio pastoral durante 20 anos entre os greco-católicos ucraínos, en 1996 foi nomeado *protosyncellus* da eparquía de Wrocław-Gdańsk.

O 20 de novembro de 2000 foi nomeado bispo titular de *Castra Martis* e exarca apostólico de Alemaña e Escandinavia, recibindo a consagración episcopal o 3 de febreiro de mans do metropolita de Przemyśl-Varsovia Jan Martyniak.
Ripicéridos

Os **ripicéridos** (**Rhipiceridae**) é unha familia de escaravellos que son parasitos das cígarras. A familia ten polo menos un xénero, *Sandalus*, e cinco especies descritas. Viven na maior parre do mundo. Miden de 11 a 25&nbsp;mm.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*