Requiario

**Requiario** (tamén *Rechiar* ou *Reckiario*e en latín: *Rechiarius*), nado cara o 415 e finado en decembro do 456,  foi o terceiro monarca suevo que gobernou o Reino Suevo de Galicia, dende o ano 448, sucendendo ao seu pai Requila, ata a súa morte en decembro de 456. Foi o primeiro rei xermánico de toda Europa que adoptou o catolicismo e tamén o primeiro en cuñar moeda propia. A pesar disto, Hidacio descríbeo como bárbaro e con poucas nocións da lei romana, así foi que o seu belicismo e ambición remataron por causarlle a morte nunha guerra que sería o comezo dunha era escura para o reino suevo.

## Política interna 
### Unificación baixo o catolicismo 
Foi o primeiro rei católico que gobernou o reino suevo, e converteu ao pobo dos suevos a esta relixión no ano 449, segundo *Historia Suevorum* de Isidoro de Sevilla Requiario *"catholicus factus"* ("fíxose católico"). Isto atraeu o apoio dos galaicorromanos que eran, na súa maioría, católicos tamén. Ademais foi o primeiro en nacer na Gallaecia e con educación romana, coma moitos dirixentes galaicorromanos da época, grazas ao que conseguiu influencia tamén nas capas sociais autóctonas.

A unificación relixiosa dos suevos, que eran aínda de crenzas relativas ao paganismo xermánico, fixo que o Reino Suevo de Galicia fose o primeiro reino católico, ademais de dar paso á mestura entre a poboación xermánica e a galaicorromana.

### Moeda sueva 
Requiario, pioneiro tamén na economía, foi o primeiro rei que cuñou a súa propia moeda, de prata chamada *siliqua*, poñendo o seu propio nome no reverso das moedas do emperador Honorio en lenda latina: "*IVSSV RECHIARI REGES"* ("Por orde do rei Requiario"), cuñando en gran cantidade, o que constataría o mantemento da actividade económica durante o período suevo.

Tanto a súa conversión ao catolicismo coma a emisión de moeda propia pódense enmarcar na súa cobiza de crear un reino suevo que abranguese toda a Península Ibérica.

## Diplomacia exterior 
### Casamento e expansión 
Casou coa filla do rei visigodo Teodorico I no 449 co obxectivo de manter a paz cos visigodos. De camiño a corte de Tolosa Requiario aproveitou para saquear os territorios vascóns e algunhas rexións romanas. Ao regresar de Tolosa no 450 invadiu as zonas de *Caesar Augusta* e *Ilerda*, aproveitando a confusión debido ao xurdimento dun novo movemento bagaúdico surxido de novo no val do Ebro.

### Relacións imperiais 
Trala vitoria do Imperio Romano xunto con forzas visigodas sobre os Hunos na batalla dos Campos Cataláunicos no 451, o *dux* da Galia Aecio, decide intervir na península. Este envía no 453 unha embaixada, do conde Mansueto e o conde Fronto, coa intención de impor aos suevos un tratado de paz que estipulaba a devolución ao Imperio da rexións conquistadas da Cartaxinense. Desta maneira o Imperio conseguiu, de volta, a autoridade imperial sobre a provincia.

### Invasión da Cartaxinense 
No ano 455 proclamárase en Roma a Avito como emperador, trala morte de Aecio e sucesivos emperadores inestables. Requiario non o recoñeceu como tal e aproveitou esta situación de inestabilidade política do Imperio para volver a recuperar a Cartaxinense. A seguir, Avito comezou accións diplomáticas co novo monarca visigodo Teodorico II, fillo de Teodorico I, que era claramente prorromano e que tampouco lle interesaba que os suevos se fixesen máis fortes. Tanto Teodorico II como Avito enviaron embaixadas para que os suevos abandonasen a Cartaxinense, pero non só foron rexeitadas por Requiario senón que este comezou unha incursión a Tarraconense da que trouxo moitos cativos á Gallaecia, provocando aos visigodos.

## Guerra contra o Imperio e os visigodos 
[miniatura|Requiario no Museu Nogueira da Silva ([Braga).]]Ante a clara negativa de Requiario, Teodorico II dirixiu o seu exército, co beneplácito do emperador Avito, á península. Tamén contaba co apoio de tropas auxiliares burgundias, co rei Gundioco á fronte, polo que comezou unha gran campaña contra os suevos. Tras unha serie de batallas perdidas polos suevos, a derrota definitiva ocorreu na Batalla do río Órbigo o 5 de outubro de 456 preto de *Asturica*. 

### Morte 
Requiario repregouse a *Bracara* e logo a *Portus Cale*, de onde intentou fuxir en barco a Roma, onde tiña a Recimiro quen o podería axudar. Non obstante, unha tempestade fíxo que volvese a terra, onde foi apresado polos visigodos e decapitado.

Ao morrer, os visigodos invaden a Gallaecia e a Lusitania. Neste momento, prodúcese a morte de Avito, candidato de Teodorico II, polo que tivo que partir cara as Galias con parte das súas lexións, saqueando ao seu paso á poboación de *Pallantia* e *Asturica*. Deixou o mando do territorio conquistado a ao godo Aguiúlfo, en *Emerita*.

Esta derrota foi fulminante para o reino xa que este sería o comezo dun período de escuridade e guerras civís no reino de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de monarcas de Galicia