open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aliens vs. Predator: Requiem

***Aliens vs. Predator: Requiem*** (tamén coñecido como ***AVP:R*** ou ***AVP:R: Aliens vs. Predator: Requiem***) é un filme estadounidense de 2007 dirixido porlos Irmáns Strause (Colin e Greg), escrito por Shane Salerno, e protagonizado por Steven Pasquale, Reiko Aylesworth e John Ortiz. É o segundo filme da franquía *Alien vs. Predator*.

## Personaxes 
* Steven Pasquale como Dallas Howard
* Reiko Aylesworth como Kelly O'Brien
* John Ortiz como Edward "Eddie" Morales
* Johnny Lewis como Richard "Ricky" Howard
* Sam Trammell como Timothy "Tim" O'Brien
* Ariel Gade como Molly O'Brien
* Robert Joy como Coronel Stevens
* Kristen Hager como Jesse
* David Paetkau como Dale Collins
* Matt Ward como Mark
* Michal Suchánek como Nick
* David Hornsby como Drew
* Gina Holden como Carrie
* Chelah Horsdal como Darcy
* Chris William Martin como Deputy Ray
* James Chutter como Deputy Joe
* Tim Henry como Dr. Lennon
* Tom McBeath como Karl
* Ty Olsson como Nathan
* Rainbow Sun Francks como Earl
* Francoise Yip como Ms. Yutani
* Ian Whyte como Predator, "Wolf"
* Tom Woodruff, Jr. como Aliens e Predalien
* Bobby "Slim" Jones como Predator, "Bull'
* Ian Feuer como Predator adicional

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
The Hunger Games (serie de filmes)

dereita|miniatura|250px|Logo de *The Hunger Games*.
Os '*filmes de *The Hunger Games'''* conforman unha tetraloxía cinematográfica realizada entre 2012 e 2015. Realizouse un filme por cada libro da saga agás do último volume, que se dividiu en dous filmes. Está baseada na triloxía de novelas *The Hunger Games'', escrita pola autora estadounidense Suzanne Collins. As longametraxes foron producidas pola compañía Lionsgate. Unicamente o primeiro filme foi dobrado ao galego.

## Filmes 
## Elenco 
### Outros tributos 
## Notas
Ocho apellidos catalanes

***Ocho apellidos catalanes*** é un filme español dirixido por Emilio Martínez-Lázaro que se estreou o 20 de novembro de 2015 en España. É a secuela do filme *Ocho apellidos vascos*, con Dani Rovira, Clara Lago, Karra Elejalde e Carmen Machi repetindo os seus papeis e a incorporación de Belén Cuesta, Berto Romero, Rosa Maria Sardà e Antonio Resines. Está producida por Telecinco Cinema.

## Notas
Exosoma

**Exosoma** pode referirse a:

*Exosoma (complexo) - un complexo macromolecular encimático implicado na degradación do ARN.
*Exosoma (vesícula) - unha vesícula segregada polas células de mamíferos.
Exorribonuclease

miniatura|Diagramas das reaccións de degradación do ARN das 3'-5' exorribonucleases fosforolíticas (dereita) e hidrolíticas (esquerda).

Unha **exorribonuclease** é un encima ribonuclease con actividade exonuclease, que degrada o ARN eliminando os nucleótidos terminais do extremo 5' ou ben do 3' dunha molécula de ARN. Os encimas que eliminan nucleótidos do extremo 5' denomínanse ''5'-3' exorribonucleases'', e os que os eliminan do extremo 3' chámanse ''3'-5' exorribonucleases''.

As exorribonuleases poden usar para clivar o enlace fosfodiéster entre os nucleótidos unha molécula de auga (o que se denomina actividade hidrolítica) ou un fosfato inorgánico (o que se denomina actividade fosforolítica). As exorribonucleases hidrolíticas clasifícanse co número EC 3.1 e as fosforolíticas co 2.7.7. Como os encimas fosforolíticos usan fosfato inorgánico para romper os enlaces fosfodiéster, liberan nucleósidos disfosfato), mentres que os encimas hidrolíticos (que usan auga) liberan nucleótidos (é dicir, nucleósidos monofosfato).

As exorribonucleases están distribuídas en todos os reinos de seres vivos: bacterias, arqueas, e eucariotas. As exorribonucleases están implicadas na degradación de moitos tipos de ARN, como o ARN mensaxeiro, ARN transferente, ARN ribosómico e microARN. As exorribonucleases poden ser proteínas simples, como a RNase D ou a RNase PH, pero tamén poden ser complexos formados por moitas proteínas, como o exosoma, no cal están representadas catro das principais familias de exorribonucleases.

## Principais familias 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Endorribonuclease
* Nuclease
* Desoxirribonuclease
* Exodesoxirribonuclease
* Endodesoxirribonuclease

### Ligazóns externas 
*
Colson House (Gainesville, Florida)

A **Colson House** () é un edificio de arquitectura neoclásica vitoriana construído en Gainesville, Florida no ano 1905. Está no número 607 da *East University Avenue* de dita cidade.

## Historia 
Barney Ralph Colson (1878-1935) fundou a compañía de seguros *Florida Land and Title Company*, a máis importante da cidade durante máis de cincuenta anos. Este casou en 1904 con Eddie Sue Bowers e mandou construír o edificio vitoriano preto da Kirby Smith School, na University Avenue, xunto ao recinto da recentemente fundada Universidade de Florida. De feito, Barney Colson foi o primeiro presidente da Asociación de Alumnos da Universidade de Florida. Este edificio foi ocupado pola familia do doutor James Colson durante máis de setenta anos. O ático dispón dunha fiestra de vidro de cor infrecuente con cristais en forma de diamante.

En 1977 o edificio transformouse en oficinas para avogados. A casa foi a sede da compañía teatral *Star Center Youth Theatre* e, máis tarde, sede do servizo titorial da *Florida Smart Kids* (Nenos Superdotados de Florida). Actualmente alberga un negocio relacionado co apoio á maternidade.

A casa atópase xunto ao establecemento hoteleiro *Sweetwater Branch Inn Bed & Breakfast*, un complexo composto pola Cushman-Colson House (outra casa vitoriana construída ao redor de 1885, relacionado coa mesma familia) e da McKenzie House (edificio de tres plantas construído cerca de 1895 en estilo vitoriano da raíña Ana, catalogado no Rexistro Nacional de Lugares Históricos).

## Notas
Virtual International Authority File

O **Ficheiro de Autoridades Virtual Internacional** ou **VIAF** (do ) é un proxecto de bibliotecas nacionais, operado polo Online Computer Library Center (OCLC), para unir os ficheiros de autoridade virtual de diversas bibliotecas.

## Participantes 
Algunhas das institucións participantes neste proxecto son:

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web oficial
Système universitaire de documentation

O **système universitaire de documentation** (*sistema universitario de documentación*) ou **SUDOC** é un sistema empregado por bibliotecas universitarias de Francia para identificar e manexar os documentos na súa posesión. Este catálogo contén máis de 10 millóns de referencias. A axencia responsable do seu mantemento é a ''Agence bibliographique de l'enseignement supérieur''.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*SUDOC
Montserrat, Valencia

**Montserrat**, tamén coñecido coma '''Montserrat d'Alcalà''', é un municipio da Comunidade Valenciana, pertencente á comarca da Ribera Alta, na provincia de Valencia. Tiña en 2014 unha poboación de 7.202 habitantes.

Dentro do programa de festas de San Roque, en agosto, atópase a Semana Internacional de Música de Cámara, onde todos os anos actúan prestixiosos músicos de todo o mundo de música clásica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Mass Effect

***Mass Effect*** é un videxogo de 2007 de ciencia ficción, rol e acción desenvolvido por BioWare para a Xbox 360 e adaptado para Microsoft Windows por Demiurge Studios. A versión para Xbox 360 foi publicada en todo o mundo en novembro do 2007 por Microsoft Studios, e a versión para Windows publicouna Electronic Arts o 28 de maio de 2008. Unha versión para PlayStation 3 foi adaptada por Edge of Reality e publicada na PlayStation Network en decembro de 2012.

## Sinopse 
O xogo ten lugar no ano 2183, co xogador tomando o papel dun soldado de elite humano chamado Comandante Shepard, no que o xogador debe explorar a Vía Láctea a bordo da nave espacial *SSV Normandy*. A secuela deste xogo, *Mass Effect 2*, publicouse o 26 de xaneiro de 2010, e un terceiro xogo titulado *Mass Effect 3* foi publicado en marzo de 2012, completando así a triloxía.

## Recepción
## Notas
Monistrol de Montserrat

**Monistrol de Montserrat** é un concello da provincia de Barcelona, Cataluña, situado na comarca do Bages e por onde pasa o río Llobregat.

## Xeografía 
miniatura|250px|esquerda|Vista de Monistrol de Montserrat.
Atópase baixo a montaña de Montserrat, formando parte dela. O río Llobregat atravesa o municipio e divídeo en dúas metades, de maneira que o poboado orixinal está na ribeira dereita e os novos desenvolvementos urbanísticos recentes (Monistrol-Residencial, El Pla, La Batanera...) na beira esquerda. Vindo do sur, Monistrol é a primeira localidade da comarca do Bages, a 15&nbsp;km da capital comarcal, Manresa.

Limita ao norte con Castellbell i el Vilar, ao leste con Vacarisses, ao oeste con Marganell e El Bruc e ao sur con Esparreguera e Collbató.

## Demografía 
## Lugares de interese 
*Mosteiro de Montserrat
*Museo de Montserrat
*Exposición do Cremallera de Montserrat

## Localidades irmandadas 
*  Monistrol-sur-Loire, Francia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello 
*Información da Generalitat de Catalunya
Leire Martínez

**Leire Martínez Ochoa**, nada en Errenteria (Guipúscoa) o 22 de xuño de 1979, é unha cantante, actriz, intérprete, produtora e artista visual española. É a actual vocalista do grupo La Oreja de Van Gogh dende o ano 2008 e  foi concursante do programa *Factor X España* de Cuatro en 2007.

## Discografía 
**A las cinco en el Astoria* (2008)
**Nuestra casa a la izquierda del tiempo* (2009)
**Cometas por el cielo* (2011)
**La Oreja de Van Gogh en directo desde América* (2012)
**Primera fila* (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial de LODVG
Caixa Manresa

[250px|miniatura|Acto oficial no [Auditori de Barcelona.]]

**Caixa Manresa** (nome comercial da ''Caixa d'Estalvis de Manresa*) foi unha caixa de aforros catalá con sede en Manresa.

Fundada en 1865, desapareceu en 2010 cando se fusionou con outras dúas caixas de aforros catalás, Caixa Catalunya e Caixa Tarragona, dando lugar a unha nova caixa de aforros denominada *Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa'', operada baixo a marca comercial CatalunyaCaixa.

O 13 de outubro de 2009 o consello de administración da entidade aprobou a fusión, permitindo constituír a segunda caixa máis grande de Cataluña e a cuarta de España, só superada por La Caixa no seu territorio. Caixa Manresa achegou 6.595 millóns de euros no proceso de fusión, cunha participación do 20% na nova caixa.

## Notas 
## Véxase tamén 
*CatalunyaCaixa
*Caixa Catalunya
*Caixa Tarragona
Caixa Tarragona

**Caixa Tarragona** (nome comercial da '''Caixa d'Estalvis de Tarragona'*) foi unha caixa de aforros catalá, con sede na cidade de Tarragona. Fundada en 1949, a súa desaparición produciuse en 2010, cando se fusionou con outras dúas caixas de aforros catalás, Caixa Catalunya e Caixa Manresa, dando lugar a unha nova caixa de aforros denominada *Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa'', operada baixo a marca comercial CatalunyaCaixa.
O 13 de outubro de 2009 o consello de administración da entidade aprobou a fusión, permitindo constituír a segunda caixa máis grande de Cataluña en volume de activos, só superada por La Caixa, e a cuarta máis grande de España.

CatalunyaCaixa recolleu o negocio bancario, rede de oficinas, activos e carteira de clientes, así como a obra social da extinta Caixa Tarragona, ata que en 2011 a nova caixa cedeu todo o seu negocio bancario a un banco da súa propiedade, Catalunya Banc. En 2011, debido aos problemas de liquidez e financiamento de CatalunyaCaixa, a caixa perdeu o control do banco que xestionaba cando o Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria nacionalizou Catalunya Banc.

## Notas 
## Véxase tamén 
*CatalunyaCaixa
*Caixa Catalunya
*Caixa Manresa
CatalunyaCaixa

**CatalunyaCaixa**, nome comercial da '''Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa''', foi unha caixa de aforros catalá xurdida en 2010 tras a fusión de Caixa Catalunya, Caixa Manresa e Caixa Tarragona.

En 2011, dentro do proceso de Reestruturación do sistema financeiro en España, CatalunyaCaixa creou un banco propio, chamado Catalunya Banc, no que transferiu o seu negocio financeiro, a súa carteira de clientes e a súa rede de oficinas. Para minimizar o impacto comercial do cambio nos clientes, Catalunya Banc decidiu seguir usando como insignia comercial na súa rede de oficinas e nas comunicacións cos seus clientes a marca "CatalunyaCaixa".

O 17 de decembro de 2012, o FROB nacionalizou o 100% de Catalunya Banc, polo que a Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa perdeu o control sobre o seu banco. Posteriormente o banco foi poxado e adxudicado a BBVA. O 28 de decembro de 2012, para poder manter a obra social, a que era caixa de aforros transformouse nunha fundación especial baixo o protectorado da Generalitat de Cataluña, a Fundació Catalunya-La Pedrera, con sede na Casa Milà.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fundació Catalunya-La Pedrera
Catalunya Banc

**Catalunya Banc** é un banco español con sede en Barcelona, filial de BBVA. Foi creado pola Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (CatalunyaCaixa) o 7 de xuño de 2011 para desenvolver a súa actividade financeira.

O 21 de xullo de 2014, BBVA logrou facerse con Catalunya Banc mediante un procedemento de poxa por 1.187 millóns de euros. O 24 de abril de 2015, BBVA completou a compra de Catalunya Banc, unha vez formalizada a adquisición do 98,4% do capital social por 1.165 millóns de euros.

Catalunya Banc segue a utilizar a marca comercial "CatalunyaCaixa".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Caixa Manlleu

250px|miniatura|Logotipo da entidade

**Caixa Manlleu**, nome comercial da '''Caixa d'Estalvis Comarcal de Manlleu'*, foi unha caixa de aforros catalá fundada en 1896 na localidade de Manlleu, na provincia de Barcelona. En 2010 fusionouse con Caixa Sabadell e Caixa Terrassa creando a caixa de aforros Unnim Caixa.

## Historia 
Caixa Manlleu foi fundada na localidade catalá de Manlleu en 1896 por un grupo de industriais e polo bispo Josep Morgades. O seu nome orixinal foi *Caixa d'Estalvis de Manlleu*, que cambiou en 1966 por *Caixa d'Estalvis Comarcal de Manlleu*. Nun principio o seu implantación estivo limitada á comarca de Osona, estendéndose a partir de 1974 por outras comarcas catalás.

Contaba con 100 sucursais, das cales 42 se encuentraban na comarca de Osona, a súa zona de implantación máis forte, 27 no Vallès Oriental e o resto noutras comarcas da provincia de Barcelona. A caixa de aforros contaba tamén con 2 sucursais na Comunidade de Madrid.

A caixa de aforros contaba con 490 empregados. A súa sede social estaba na localidade de Manlleu e os seus servizos centrais, divididos entre Manlleu e Vic, capital da comarca de Osona.

### Fusión 
En xuño do ano 2009, coa aprobación do Fondo de reestruturación ordenada bancaria (FROB), fixéronse contundentes os rumores de posibles fusiones entre algunhas caixas catalás. Así, Caixa Manlleu entrou nun proceso de fusión con Caixa Sabadell e Caixa Terrassa, tal e como o fixeron saber as tres entidades nun comunicado.

Posteriormente, Caixa Girona que en principio tiña pensado integrarse na fusión que constituíu Catalunya Caixa, finalmente decidiu sumarse a Unnim, aínda que uns días previos a aprobar a fusión decidiu desdecirse e retirarse da nova caixa.

O 17 de maio de 2010 fíxose realidade a constitución da nova caixa coa aprobación das asembleas das tres caixas que promoveron a fusión, e iniciou operacións a partir do 1 de xullo dese mesmo ano. O nome social da caixa resultante foi *Caixa d'Estalvis Unió de les Caixes de Manlleu, Sabadell i Terrassa'' con sede social en Barcelona e con tres subsedes en Manlleu, Sabadell e Terrassa.

## Véxase tamén 
*Unnim Caixa
*Caixa Sabadell
*Caixa Terrassa
Francis Lawrence

**Francis Lawrence ** (Viena, Austria, 26 de marzo de 1971) é un director de cine e videoclips estadounidense.

Na súa faceta de director de vídeos musicais ten traballado con diversos artistas como Michael Jackson, Lady Gaga, Shakira, Britney Spears, Alanis Morissette, Avril Lavigne, Nelly Furtado, Destiny's Child, Garbage, Gwen Stefani, Backstreet Boys, Janet Jackson, Missy Elliott, Jennifer Lopez, Justin Timberlake, One Direction etc. Na súa faceta de director de cinema ten traballado en diversos filmes, entre eles algúns dos de maior éxito da historia do cinema, como os últimos tres filmes da tetraloxía d'Os xogos da fame, The Hunger Games: Catching Fire (*En lapas*), The Hunger Games: Mockingjay – Part 1 (*Mimogaio - Parte 1*) e The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (*Mimogaio - Parte 2*).

## Filmografía como director e produtor 
* *Constantine* (2005)
* *Son lenda* (2007)
* *Kings* (2007) (12 episodios)
* *Water fo Elefants* (2011)
* *Touch* (2011) (26 episodios)
* *Gotham* (2012)
* *The Hunger Games: Catching Fire* (2013)
* *The Hunger Games: Mockingjay – Part 1* (2014)
* *The Hunger Games: Mockingjay – Part 2* (2015)
* *School Fight* (2017)
* *Until Dawn* (2018)
* *O país dos soños* (2022)

## Vídeos musicais 
* Jay-Z - "Girl's Best Friend"
* Jennifer Lopez - "Waiting for Tonight"
* Jennifer Lopez - "Play"
* Green Day - Warning
* Melanie C feat. Lisa "Left Eye" Lopez - "Never Be The Same Again"
* Enrique Iglesias - "Rhythm Divine"
* Destiny's Child - "Independent Women Part I"
* Aerosmith - "Jaded"
* Janet Jackson - "Someone to Call My Lover"
* Britney Spears - "I'm A Slave 4 U"
* Shakira - "Whenever, Wherever"
* Janet Jackson feat. Missy Elliott & Carly Simon - "Son of a Gun (I Betcha Think This Song Is About You)"
* Will Smith - "Black Suits Comin' (Nod Ya Head)"
* Beyoncé Knowles - "Work It Out"
* Michelle Branch - "Goodbye To You"
* Alanis Morissette - "Hands Clean"
* Alanis Morissette - "Precious Illusions"
* Avril Lavigne - "Sk8er Boi"
* Jennifer Lopez - "Jenny from the Block"
* Justin Timberlake - "Rock Your Body"
* Justin Timberlake - "Cry me a River "
* Gwen Stefani - "What You Waiting For?"
* Jennifer Lopez - "Get Right"
* Britney Spears - "Circus"
* Lady Gaga - "Bad Romance"
* Backstreet Boys - "The Call"
* Stacie Orrico - "(There's gonna be) More to live"
* Beyoncé - "Run The World (Girls)

## Anuncios 
Dirixiu anuncios para Coca Cola, L'Oréal, Pepsi, Maybelline, Bacardi, McDonald's, Bud Light e a Disney.

## Notas 
## Véxase tamén
Comblessac

**Comblessac** (en ) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Staffan Mörling

[miniatura|Staffan Mörling canda a [Xoán Carlos I e Manuel Gutiérrez Mellado no Laboratorio de Linguas de Kungliga Sjökrigsskolan.]]

**Staffan Mörling**, nado en Karlstad (Värmland) o 31 de decembro de 1936 e finado o 14 de maio de 2020, foi un etnólogo e antropólogo sueco. Estaba especializado no estudo de lanchas e dornas.

## Traxectoria
Estudou Latín, Historia da Arte e Antropoloxía na Universidade de Lund. Na illa de Ons comezou a estudar as dornas para a súa tese de doutoramento. Alí coñeceu a Xosefa Otero, a súa dona, que traballou de costureira na illa e coa cal aplicou as teorías danesas da nova etnoloxía. Tiveron unha filla, Maribel.

Foi profesor de idiomas na Escola Naval Militar de Marín. Foille concedida a Cruz do Mérito Naval. Amais, o concello de Bueu nomeouno Fillo Adoptivo e adicoulle unha rúa na vila.

## Obra
**Skogsbana: historik över Lindfors-Bosjöns järnväg*. Svenska järnvägsklubben, 1963.
**Las embarcaciones tradicionales de Galicia*. Xunta de Galicia, 1989
**Clinker built boats of the Iberian Peninsula*, en Oxbow monograph, 99-1313901-5; 40, 1994.
**La transformación morfológica de la embarcación de pesca de Galicia norte*. Anuario do Museo de Pontevedra, 1998.
**Lanchas e dornas. A estabilidade cultural e a morfoloxía das embarcacións na costa occidental de Galicia*. Xunta de Galicia, 2005 (primeira edición en inglés, 1999).
**Allmogebåten som uttryck för kulturell identitet*. 2004.
**Långt borta ute i havet (självbiografisk)*. Nomen förlag, 2012.
**Alá, no medio do mar. A comunidade da illa de Ons*. Naturaleza y Parques Nacionales, 2013.
**Namoreime en Ons*. Edicións do Cumio, 2015.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*"Staffan Mörling, wisdom and experience on board the catalogue of DORNA project", en *Proyecto Dorna* .
*"Staffan Mörling, o sueco de Beluso que dignificou os barcos dos pobres", artigo de Francisco Fernández Rei na web da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial.
Severino Cardeñoso

**Severino Cardeñoso Álvarez**, nado en Vilagarcía de Arousa o 4 de agosto de 1953, é un profesor, editor e escritor galego, especialista en poesía.

## Traxectoria 
miniatura|Ediciones Cardeñoso. Praza Joaquín Fdez. Santomé (Quinocho), Vigo.
En 1986 fundou Ediciones Cardeñoso en Vigo, que leva preto dun milleiro de títulos publicados, en galego e en castelán.

## Obra bibliográfica propia 
* *Acercamiento a la poesía gallega del siglo XIX*. 1978. ISBN 84-85247-45-0
* *Nuestro amigo Ramón Otero Pedrayo* (obra colectiva). 1979. ISBN 978-84-317-0523-7
* *El mundo poético de Mario Ángel Marrodán*. 2002. ISBN 84-8190-252-7

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Actividade editorial en Vigo
### Ligazóns externas 
*Ediciones Cardeñoso. Presentación y objetivos .
Orbital Reentry Experiment

**OREX** (acrónimo de *Orbital Reentry Experiment*), bautizado despois do lanzamento como **Ryusei**, foi unha cápsula de reentrada da antiga NASDA (despois integrada na axencia espacial xaponesa JAXA) lanzada o 3 de febreiro de 1994 mediante un foguete H-II desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
A misión de OREX enmarcouse na investigación levada a cabo para o avión espacial xaponés HOPE. OREX era unha cápsula deseñada para recoller datos durante a reentrada, en contornos que non poden reproducirse en experimentos en terra. OREX foi lanzado por un foguete H-II e reentrou tan só unha órbita despois, retransmitindo os datos recollidos tras a reentrada, durante a caída, para finalmente amarar no océano Pacífico.

Algúns dos campos que estudou OREX foron os seguintes:

* Quecemento aerodinámico durante a reentrada.
* Resistencia estrutural á calor durante a reentrada.
* Perda de comunicacións durante a reentrada.
* Navegación GPS en órbita e durante a reentrada.

OREX tiña forma de cono coa punta roma, co frontal recuberto de carbono-carbono para soportar as temperaturas da reentrada e o resto cuberto con baldosas cerámicas.

## Notas
Vitelo

O termo **vitelo** pódese referir a;

* **Vitelo**, cría da vaca, até os dous anos aproximadamente, becerro, cuxo, pucho, xato. O feminino é vitela.
* **Vitelo**, conxunto de substancias nutritivas contidas no citoplasma do ovo da maioría dos animais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Vitela
*Vitelio
Latín macarrónico

**Latín macarrónico** (en latín *Latinitas culinaria*) é unha locución que se utiliza para referirse a textos que están nun latín moi pouco académico desde o punto de vista gramatical, ortográfico etc, ou nun latín cun vocabulario de orixe moderna latinizado. En xeral, utilízase por ignorancia ou con finalidade humorística.

Tamén, por analoxía, fálase algunhas veces de *francés macarrónico*, *inglés macarrónico*, *italiano macarrónico* etc.

## Historia 
Co precedente da literatura goliardesca medieval, Tifi Odassi empezou a utilizar este latín no seu *Maccharonea* (1490), e popularizouno o humanista italiano Teófilo Folengo, tamén chamado Merlín Cocay, no seu *Baldus.* Despois numerosos autores cómicos imitaron este estilo, entre eles Bassano Mantovano, Giovan Giorgio Allione ou Fossa Cremonese, e outros que seguiron o seu exemplo por toda Europa até tempos actuais; por exemplo, Ignacio Calvo reescribiu parte do *Quixote* en latín macarrónico:

Outro exemplo de texto en latín macarrónico, dialecto francés:

A tradución é a seguinte: *Ao mediodía facía moita calor e os parisienses suaban.* *Os autobuses pasaban cheos. Nun que tiña a letra S vin a un home maduro cun pescozo moi longo e un chapeu cunha cinta trenzada.*

O mesmo texto traducido ao latín macarrónico, dialecto español (as palabras diferentes en letras grosas):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Goliardos
* Latinismo

### Bibliografía 
* *Carmina Burana*, prólogo de Carlos Yarza e tradución de Lluís Moles, Barcelona, Seix Barral, 1981.
* Antonio Fernández Ferrer (tradutor). *Exercicios de estilo* de Raymond Queneau 
* Terry Pratchett. *Discworld novels*.
* Raymond Queneau. *Exercices de style.* (1947)

### Ligazóns externas 
* *Como encher un vaso de auga* por Tip e Coll, un exemplo de francés macarrónico.
Baclava

miniatura|Baklava
A **baclava** (*baklava*) é un doce típico de Oriente Próximo, elaborado con varias camadas superpostas de masa filo que se reenchen cunha pasta de froitos secos esmagados, especialmente anacardios, pistachos, abelás, améndoas e sementes de sésamo, papoula ou outros grans, e bañado en mel ou xarope. Atópase con diferentes nomes, na gastronomía do Medio Oriente, do subcontinente indiano e dos Balcáns. Sérvese xeralmente como sobremesa nos países que formaron parte do antigo Imperio Otomán, sendo un dos pratos nacionais de Turquía. É común degustalo cun té.

A historia da baclava non está ben documentada, sendo a súa invención reivindicada por varios grupos étnicos. Mais hai fortes evidencias de que teña unha orixe turca de Asia Central, e que a súa forma actual fose desenvolvida nas cociñas imperiais do Palacio de Topkapi.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Baklava - Turkish special, 80-ply.JPEG
Ficheiro:Baklava(RobertK).jpg
Ficheiro:Many types of baclava.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
Carne de porco

miniatura|dereita|250px|Filete de porco á *bordelaise*.
[miniatura|dereita|250px|Costela de porco con [salsa barbacoa|mollo barbacoa e cebolas.]]
[miniatura|dereita|250px|Porco enteiro asado lentamente no [espeto.]]
A **carne de porco** é todo tipo de carne obtida a partir do porco doméstico (*Sus domesticus*). É unha das carnes máis consumidas do mundo, tendo evidencias da gandaría porcina que datan do 5000 a.C.. No entanto, o seu consumo é considerado como un tabú alimentario por diversas Relixións, como o xudaísmo, islamismo e o adventismo, que á considran unha carne impura. En Galicia e boa parte de Europa é un dos alimentos máis tradicionais.

A carne de porco, tamén chamada carne porcina, consómese de diversas maneiras, incluíndo cocida, salgada ou afumada (xamón, incluíndo o *prosciutto* italiano) ou unha combinación destes métodos (touciño, touciño entrefebrado ou *pancetta*). Tamén é un ingrediente común das salchichas e longaínzas. A chacinaría é o ramo da gastronomía dedicada aos produtos de carne preparada, principalmente de porco.

A suinicultura desempeña un papel estratéxico na alimentación humana. A carne de porco é a carne máis consumida no mundo; para algúns autores representaría o 44% do consumo global, contra 29% da bovina e 23% da carne de aves, mentres que outros apuntan que supón o 38% da produción mundial de carne, seguida pola carne de polo, co 30%, e a bovina coEW 25.

## Despezamento 
miniatura|Representación esquemática das partes dun porco
* cacheira. Consta de diferentes partes comestíbeis: orellas, faceira etc.
* barbada.
* lingua
* miolos
* cinta de lombo ou raxo. Situada a partir da sexta vértebra lumbar correspondente á peza de lombo. Moi apreciada e gustosa.
* espiñazo
* magro do pescozo.
* peito
* costela.
* costeleta.
* solombo. Sitúase á altura das costelas lumbares e é unha peza magra e algo pequena que se adoita vender enteira, é unha parte zumarenta que sae sen nervios.
* entreteto. Rexión ventral, da que se tira un touciño entrefebrado acompañado da pel, considerada de segunda categoría, e que pode comercializarse fresca ou curada.
* faldra.
* pa ou paleta. É a extremidade dianteira do animal, considerada de inferior calidade que as extremidades traseiras.
* lacón
* xamón.
* lomedro. Peza de porco que comprende a articulación que une o fémur coa tibia e o peroné, xunto coa musculatura que a envolve, rica en graxa, considerada de categoría inferior. Comercialízase con óso e contén unha febra moi xelatinosa.
* mans. Considérase unha das partes máis xelatinosas.
* rabo.
* agulla
* gónadas.
* roxón

## Notas
Josip Mlakić

**Josip Mlakić**, nado en Bugojno (Bosnia e Hercegovina) o 24 de xaneiro de 1964, é un escritor e guionista en lingua croata.

## Traxectoria 
Formouse como enxeñeiro mecánico.
 
Mlakić publicou nove novelas e algunhas coleccións de relatos curtos. Os seus libros máis populares son *Cando levanten as brétemas* (2001), *Živi i mrtvi* (2002), *Tragom zmijske košuljice* (2007) e *Planet Friedman *(2012). Case todas as súas obras foron adaptadas ao cinema. O argumento de *Kad magle stanu* serviu de base para os filmes *Here*, do director Zrinkio Oresta, e *Živi i mrtvi*, de Kristijan Milić premiado en varios festivais.

As súas obras foron traducidas a diversas linguas.

Mlakić vive en Gornji Vakuf-Uskopolje.

## Obra 
* *Puževa kućica* (1997)
* *Cando levanten as brétemas* (*Kad magle stanu*) (2000)
* *Živi i mrtvi*,(2002)
* *Odraz u vodi*, (2002)
* *Obiteljska slika*, (2002)
* *Ponoćno sivo*, (2004)
* *Oči androida*,(2004)
* *Psi i klaunovi*,(2006)
* *Tragom zmijske košuljice*, (2007)
* *Čuvari mostova*, (2007)
* *Ljudi koji su sadili drveće*, (2010)
* *Planet Friedman*, (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* MLAKIC, Josip. *Kad magle stanu*. ISBN 978-86-6397-013-7. (versión electrónica, 2014)
* MLAKIC, Josip. *When The Fogs Lift*. Trad. Ivan Struich. ISBN 978-86-6397-031-1 (versión electrónica, 2014)
Tostaky

***Tostaky*** é o cuarto álbum da banda francesa de rock Noir Désir. Presentouse en Francia en 1992 co selo Barclay.

A verba "tostaky" é unha contracción da expresión castelá "todo está aquí", un dos berros de ánimo usado polos revolucionarios mexicanos liderados por Emiliano Zapata.

A edición francesa da revista *Rolling Stone* situou este álbum como o segundo mellor disco de rock francés (entre 100).

## Cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Cardeñoso

O apelido castelán **Cardeñoso** pode referirse a:

***Severino Cardeñoso**, profesor e editor galego (n. 1953);
***Ediciones Cardeñoso**, editorial viguesa fundada polo anterior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Costeleta

[thumb|Costeletas de año crúas mariñadas con [romeu, allo e xenxibre.]]

Unha **costeleta** é unha porción de carne que se obtén do lombo dun animal de abasto (vacún, porco ou año), xunto coa costela e parte da vértebra correspondente.

No caso de carne de vacún pode ser de boi, vaca ou vitela. En xeral cada costeleta córtase coa sección de costela que a acompaña (como no costeleta de boi), e incluso ás veces, ademais de coa costela, unha parte da vértebra correspondente (como nas costeletas de año e de porco).

A costeleta de Saxonia é unha costeleta de porco típica da cociña alemá, sometida a un proceso de cocedura, salgadura e posterior afumadura.

## Notas
Premio Antón Risco de literatura fantástica

O **premio Antón Risco de literatura fantástica** é un certame literario galego creado en 2015. Distingue con 3.000 euros e a publicación do libro un texto inédito escrito en lingua galega ou portuguesa cuxa temática xire ao redor do xénero da literatura fantástica. Leva o nome do escritor de Allariz Antón Risco e está organizado por Urco editora en colaboración con Sacauntos Cooperativa Gráfica e a Fundación Vicente Risco.

## Gañadores
## Notas
Lista de estradas locais do Condado de Alachua, Florida

Tipoloxía de sinal de estrada local empregada en Florida|thumb|150px
A seguinte é unha **lista das estradas locais (condais) do Condado de Alachua, Florida**.  Todas as estradas locais son mantidas polo condado ao que pertencen, aínda que non todas dispoñen do sistema de estandarización de sinais para as estradas locais aprobado polo *Manual on Uniform Traffic Control Devices* (Manual de Dispositivos de Control de Tráfico Unificados), coñecido polo acrónimo *MUTCD*.

## Lista de estradas locais do Condado de Alachua, Florida 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *General Highway Map; Alachua County, Florida (Florida Department of Transportation)*  
* *FDOT GIS data* . Consultado en xaneiro de 2014
Corps-Nuds

**Corps-Nuds** (en , e en galó: *Cornut*) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Don't Hug Me I'm Scared

'''''Don't Hug Me I'm Scared*** (adoito abreviado **DHMIS*') é unha serie británica de curtas, creada por Becky Sloan e Joseph Pelling en 2011. Foi orixinariamente emitida a través da web dos artistas, aínda que despois foi subida a outras plataformas coma YouTube.

Cada episodio semella a un típico programa infantil de televisión que consiste en monicreques que cantan e falan coma os de *Sesame Street*, mais eventualmente toma un xiro escuro, adoito empregando gore. A serie é unha parodia dos programas infantís de televisión ironicamente xustapoñendo o manexo de monicreques e números musicais, contido psicodélico e imaxes desacougantes. Cinco episodios foron emitidos até agora e trataron sobre a creatividade, o tempo, o amor, a tecnoloxía e a nutrición. Un sexto episodio está planeado para ser producido.

## Sinopse 
Cada episodio xira en torno a Yellow Guy, Red Guy e Duck Guy coñecendo un ou varios mestres antropomórficos, que comezan un número musical relacionado cun concepto básico da vida do día a día cunha melodía optimista semellante a unha canción infantil. A medida que a canción avanta, faise cada vez máis evidente que o "mestre" está sutilmente tentando condicionar ás personaxes principais para que compartan as súas propias opinións e crenzas sobre o tema, cun ton humorístico. O clímax de cada episodio, polo xeral, implica un elemento de shock cun emprego intenso de imaxes gore.

O primeiro episodio presenta un caderno de bosquexos ensinando aos protagonistas sobre a creatividade. O caderno de bosquexos anima aos monicreques a seren creativos a través de actividades infantís, como a interpretación das nubes ou pintando e facendo modelos de brillantina. Isto resulta nunha violenta e esaxerada representación dos monicreques, que comezan freneticamente a bailar e fan pasteis e colaxes con órganos. O vídeo remata con todo aparentemente devolto á normalidade mailo caderno de bosquexos pedindo a todos que nunca sexan creativos de novo.

O segundo vídeo presenta a Tony the Talking Clock que canta sobre o concepto do tempo e como está relacionado coa vida cotiá. Tony explica como o tempo é empregado para "medir o día" e como todas as cousas cambian co tempo. Esta mensaxe é esaxerada preto do final do episodio co incremento dramático do paso do tempo mentres os corpos dos monicreques estanse a descompor axiña ante os seus ollos. Os eventos foron, sinxelamente, un programa de televisión observado polos tres amigos.

## Notas
Circuíto urbano de Bakú

O **Circuíto urbano de Bakú** () é un circuíto de carreira en Bakú, Azerbaidján que se construíu preto do Baku Boulevard. Foi a sede do Gran Premio de Europa de Bakú de .

## Historia 
right|200px
### Desenvolvemento 
En decembro de 2013, o Presidente e CEO da Fórmula 1 Bernie Ecclestone suxeriu que a carreira se disputaría en  pero máis tarde dixo que debido a que os organizadores do Gran Premio de Corea estaban incumprindo o contrato, se trasladaba a . pero, en xullo de 2014 anunciouse que o debut da carreira se atrasaría ata 2016.

### Deseño 
thumb|Plano do circuíto
Os seis quilómetros do circuíto, que se corre en sentido anti horario foi deseñado polo arquitecto de circuítos Hermann Tilke.

O trazado ten como característica principal unha recta final de 2.200 metros, na que os monoprazas alcanzarán unha velocidade de 340 quilómetros por hora, a máis alta en circuítos urbanos da historia.

A pista urbana comeza xunto a Praza Azadliq facendo un bucle con catro curvas de 90 graos, ao redor da Casa de Goberno antes de dirixirse cara ao oeste ata a Torre Maiden, segue cunha subida á parte vella da cidade polo seu recinto amurallado con varias curvas estreitas, e culmina nunha baixada cara ao paseo marítimo xunto ao Mar Caspio que leva á rapidísima recta de meta de 2.200 metros ao longo de Avenida Neftchilar para volver de novo á liña de saída.

Prevese que o circuíto sexa o circuíto urbano máis rápido do mundo e o segundo circuíto máis longo do calendario actual da F1 detrás do circuíto de Spa-Francorchamps en Bélxica, que actualmente é o circuíto máis longo do calendario. As simulacións iniciais estimaron os tempos de volta en 1 minuto 57 segundos durante a carreira de Fórmula Un.

## Características 
* Capacidade espectadores: 18.500
* Lonxitude do circuíto: 6,006 quilómetros.
* Distancia da carreira de Fórmula 1: 51 voltas = 306´153 quilómetros. 20 curvas en total (12 esquerda, 8 dereita).
* Recta máis longa: 2,1&nbsp;km
* Configuración aerodinámica: / . Velocidade máxima estimada 378&nbsp;km/h con DRS, km/h sen DRS
* Zonas DRS: dúas, entrando nas curvas 1 e 3
* Aceleración a fondo: 56% do tempo de volta.
* Tempo de freado: % do tempo da volta.
* Total de combustible necesario para a distancia de carreira:  
* Consumo de combustible: 2´1&nbsp;kg por volta.
* Cambio de marchas por volta: 62 / 3.162 por carreira
* Número de zonas de freado: 
* Desgaste dos freos: medio
* Desgaste dos pneumáticos:
* Distancia dos Boxes: 
* Perda de tempo nunha parada en boxes: 
* Tempo total necesario para a parada en boxes:  segundos (media)
* Efecto de combustible (custo en tempo por volta de 10&nbsp;kg de combustible transportado):  segundos.
* Marca volta: 1:43.009 Charles Leclerc, Ferrari, 

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto urbano de Bakú 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Gran Premio de Europa

* Gran Premio de Azerbaidján

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Belén Cuesta

**Belén Cuesta Llamas**, nada en Sevilla o 24 de xaneiro de 1984, é unha actriz andaluza.

## Traxectoria 
Pasou a infancia en Fuengirola (provincia de Málaga). Formouse como actriz na Escuela Superior de Arte Dramático de Málaga, ademais de recibir clases de interpretación noutras escolas ou disciplinas como: *La Sala*, Málaga; *Cursos de Comedia del arte* (Nando Llera), *El Actor ante la cámara* Assumpta Serna, así coma outros.

Aínda que é maiormente coñecida coma actriz teatral, ten participado tanto en producións de cinema, televisión ou incluso anuncios de televisión.

No filme *Ocho apellidos catalanes* (2015) interpreta a unha moza galega de Cangas (Maruxiña) que se fai pasar por catalá.

Na actualidade reside e traballa en Madrid.

## Filmografía e teatro 
### Cinema 
### Televisión 
### Curtametraxes 
* *No sé qué hacer contigo*. (2011). Dirixida por Miguel Campión.
* *Intruders*. (2010). Dirixida por Juan Carlos Fresnadillo
* *Palomas de ciudad*. (2009). Dirixida por Stefano Ridolfi.
* *Camas*.(2009). De Manuela Moreno.
* *L.A.* (2006). No papel de anxo verdadeiro. Borvoleta P.C.
* *Diálogo existencial del pelotari y sus demonios*. (2006). Borvoleta P.C.

### Teatro 
* *La llamada* (2013-presente). Escrita e dirixida por Javier Calvo e Javier Ambrossi
* *Presencias* (2012). Dirixida por Benja de la Rosa.
* *El imaginario de Cervantes*. (2011). Dirixida por Sonia Sebastián.
* *Labios*. (2010). De Carlos Rico. Dirixida por Alejandra Nogales.
* *Las fichas*. (2009). Dirixida por Secun de la Rosa.
* *Sonias*. (2008). Dirixida por Hermanas Rico.
* *Acoplate*. (2008). Coa compañía "Los Quiero Teatro Tonto". Dirixida por Hermanas Rico.
* *Me muero, me muero*. (2007). Dirixida por Hermanas Rico.
* *Una mujer sin importancia*. (2007). De Oscar Wilde, dirixida por Hermanas Rico.
* *Enrico V*. (2006). Cía. Pipo del Bono.
* *Malditas sean por siempre coronada y sus hijas*. (2006). Dirixida por Pablo Mesa.
* *Ifigenia en Táuride*. (2004-2005). Dirixida por Ignacio Ortiz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da representación Gosua
René Grousset

**René Grousset**, nado en Aubais (Gard) o 9 de maio de 1885 e finado en París o 9 de decembro de 1952, foi un historiador francés, especialista en civilizacións orientais. Tamén foi, nas escolas do Museo do Louvre, profesor de Linguas orientais, Ciencias políticas e Francia de ultramar. Foi conservador do Museo do Louvre desde 1925, conservador adxunto do Museo Guimet (posteriormente conservador en xefe). A partir de 1933 tamén foi director do Museo de Cernuschi, e no ano 1946 foi elixido membro da Academia francesa.

## Obra 
* *Histoire de l’Asie*, 3 tomes, 1921-1922
* *Histoire de la philosophie orientale. Inde, Chine, Japon*, 1923
* *Le Réveil de l’Asie. L’impérialisme britannique et la révolte des peuples*. París, Plon, 1924
* *Histoire de l’Extrême-Orient*, 1929
* *Sur les traces du Bouddha*, 1929
* *Les Civilisations de l’Orient*, 1929-1930
* *S. M. Nâdir Shâh*, 1930
* *Philosophies indiennes*, 1931
* *Histoire des Croisades et du Royaume Franc de Jérusalem*, 3 tomes, 1934-1936, Plon, 1934, ré-édité Perrin, 1991, ISBN 2-262-00931-7 (tome 1: *Anarchie Musulmane & la Monarchie Franque*, tome 2: *Monarchie Franque & Monarchie Musulmane*, tome 3: *Monarchie Musulmane & Anarchie Franque*)
* *L’Empire des steppes, Attila, Gengis-Khan, Tamerlan*, París, Éditions Payot, 1965, 4e éd., 620 p.
* *L’Épopée des Croisades*, París, Plon, 1939.
* *L’Empire mongol*, E. de Boccard, 1941
* *Histoire de la Chine*, 1942
* *Le Conquérant du monde, Vie de Gengis-Khan*, 1944
* *Bilan de l’Histoire*, 1946
* *Histoire de l’Arménie des origines à 1071*, 1947
* *L’Empire du Levant*, 1949
* *Figures de Proue*, 1949
* *La Chine et son art*, 1951
* ''L'Homme et son histoire*, Plon, 1954, 245p.
* *Histoire universelle'', Encyclopédie de la Pléiade, sous la direction de René Grousset et E.G. Léonard, 3 vol.1957

## Notas
Akiyuki Nosaka

, nado en Kamakura o 10 de outubro de 1930, e finado en Tokyo o 9 de decembro de 2015, foi un novelista e cantante xaponés, membro da Cámara dos Conselleiros do Xapón. Escribiu baixo o alcume de Yukio Aki e cantou empregando o nome Claude Nosaka.

## Traxectoria 
A súa primeira novela, *Erogotoshi-tachi*, foi publicada en 1963, e fíxoo famoso dentro do seu país, pero non foi até *Hotaru no haka* (1967), que comezou a despuntar a nivel internacional. Desta novela fíxose unha versión cinematográfica animada dirixida por Isao Takahata, que á súa vez está inspirada en feitos autobiográficos. Esta e outra novela, *Hijiki America*, valéronlle o premio Naoki na súa terra natal.

En 1983, entrou na Cámara de Conselleiros do Xapón. En 2003, sufriu un accidente cerebrovascular, que o afectou até o seu pasamento no 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Akiyuki Nosaka
Ranma ½

é unha serie de manga xaponesa escrita e ilustrada por Rumiko Takahashi. Foi publicada por *Weekly Shōnen Sunday* dende setembro de 1987 até marzo de 1996, cos capítulos reunidos en 38 volumes *tankōbon* por Shogakukan. A historia xira arredor dun rapaz chamado Ranma Saotome que se adestrou nas artes marciais dende que era un cativo. Por mor dun accidente durante unha xornada de adestramentoo, quedou maldicido en converterse en rapaza cada vez que sexa mollado con auga fría, e en volver a ser rapaz cando se molla con auga quente. A trama principal é a busca de Ranma por desfacerse da maldición, atopando no seu camiño amigos, inimigos e amores.

*Ranma ½* ten unha fórmula baseada na comedia e nun personaxe de sexo cambiante, que acotío se transforma en rapaza para conseguir os seus obxectivos. A serie ten outros personaxes, cuxas intricadas relacións entre eles, as súas infrecuentes características e as súas personalidades excéntricas conducen a historia da serie.

O manga foi adaptado en dúas series de anime creadas por Studio Deen: *Ranma ½* e , sendo ámbalas dúas emitidas por Fuji Television dende 1989 a 1992. Ademais, creáronse 12 OVAs e tres filmes. No 2011, produciuse unha serie de acción en vivo emitida por Nippon Television. O manga de *Ranma ½* vendeu máis de 53 millóns de copias no Xapón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Museo Shōnen Sunday 
*Viz Media 
*Madman Entertainment 
*Recensión de J-pop.com da música de *Ranma ½*
Caxade (grupo)

**Caxade** é proxecto musical de indie-folk do músico galego Alonso Caxade que comezou no ano 2012. Os seus traballos están editados no selo cooperativo Discos da máquina.

## Historia 
Naceu como un proxecto audiovisual a través da publicación das videocreacións "Dança dos Moscas", “Gente Pota” e “Sr. Xorda” con Javier Antelo Seoane, Iria Pinheiro e Tania Ameneiro. En 2013 publicou *A dança das moscas* con Manu Paino (trompeta e carillón), Manu Espinho (bombardino), Xosé Tunhas (batería) e o propio Alonso Caxade (voz e acordeón).

Foi nomeado aos Premios Mestre Mateo, foi considerado Mellor Artista 2013 nos XIII Premios Opinión e gañou o Certame Música Xove.

En decembro de 2014 Caxade presentou o seu novo proxecto coa Banda de Música da Bandeira no Culturgal, no Pazo da Cultura de Pontevedra, interpretando o seu disco *A Dança dos Moscas* cunha orquestración de Manu Paino. Un ano despois, en decembro de 2015, tamén no Culturgal presentan o CD-DVD *A Dança dos Moscas Ao Vivo* gravado coa Banda de Música da Bandeira.

Tamén en decembro de 2015 participou no festival Suns Europe en Udine  representando a Galiza coa canción "Gente Pota". En 2016 recibiu o Premio Martín Códax da Música na categoría de folk, mentres que en 2019 recibiu o Premio María Casares á mellor música orixinal por ''Casa O' Rei*, de Ibuprofeno Teatro.

## Discografía 
* *A dança dos moscas* (Discos da máquina, 2013)
* *A dança dos moscas ao vivo*, coa Banda de Música da Bandeira (Discos da máquina, 2015)
* *E isto é o amor'' (Discos da máquina, 2016)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
* Caxade en Bandcamp
Lingua kuku-yalanji

O **kuku-yalanji** é unha lingua aborixe de Australia falada en Queensland. É a lingua tradicional do pobo kuku-yalanji. Aínda que é unha lingua ameazada de desaparición, o número de falantes está a medrar e os nenos apréndena na escola. Tódalas xeracións de falantes teñen actitudes positivas de cara a lingua. O pobo kuku-yalanji aínda mantén viva unha rica tradición oral e a súa relixión. Arredor duns 100 falantes poden ler e escribir a lingua. Segundo os datos de 2006 tiña 360 falantes. O kuku-yalanji está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Dialectos 
* Kuku-yalanji
* Kuku-njungkul
* Kuku-bididji
* Kuku-dungay
* Kuku-buyundji
* Kuku-kulunggur
* Kuku-yalaja (Kuku-yelandji)
* Koko-walandja
* (Kuku-)wakura
* (Kuku-)wakaman
* (Kuku-)djangun
* (Kuku-)muluridji
* Kuku-jakandji

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
### Ligazóns externas 
*A lingua kuku-yalanji en Ethnologue.com 
*Vídeo de vocabulario en kuku-yalanji