open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eduardo da Pena Lis

**Eduardo Dapena Lis**, máis coñecido como **Cholo**, nado en Lourizán (Pontevedra) o 20 de novembro de 1933 e finado en Pontevedra o 27 de marzo de 2022, foi un futbolista galego. Xogaba de defensa e foi o capitán do Pontevedra nos anos de maior gloria do club, militando seis tempadas na Primeira División.

## Traxectoria 
Comezou xogando ao fútbol nos infantís do San Lorenzo de Pontevedra, pasando logo polos equipos modestos do San Pedro, Camino Nuevo e Nodales, antes de recalar no Vilagarcía. Na tempada 1955/56 pasou ao Arousa, co que logrou ese ano o ascenso á Terceira División con Manolé no banco, e na seguinte un cuarto posto na categoría de bronce.

Para a tempada 1958/59 fichou xunto ao seu compañeiro Kaki polo Pontevedra, tamén da Terceira División. Disputou 60 partidos nas seguintes dúas tempadas, logrando na segunda delas, con Cuqui Bienzobas no banco, o ascenso á Segunda División. Xogou as seguintes tres tempadas na categoría de prata, sendo titular indiscutible na defensa, acompañado na maioría de partidos por Calleja e Pastor. Na tempada 1962/63, con Rafael Yunta como adestrador, o equipo logrou un histórico ascenso á Primeira División, ao proclamarse campión de Segunda.

Na tempada 1963/64 debutou na máxima categoría, ao mesmo tempo que o club, nun empate 1-1 contra o Zaragoza en Pasarón. Disputou case todos os encontros da tempada, sendo os seus compañeiros máis habituais na zaga Calleja, Batalla e Azcueta, pero o equipo acabou descendendo. Na seguinte tempada volvéronse proclamar campións de Segunda, regresando de novo á máxima categoría. Continuou cinco anos máis no club granate, sendo o capitán e un dos alicerces do "Hai que roelo", un equipo cunha forte solidez defensiva que fixo de Pasarón un fortín no que caeron derrotados os grandes equipos da liga, e que chegou a rematar oitavo na tempada 1967/68. Deixou o Pontevedra en decembro de 1969, despois dun total de 11 tempadas e media no club, nas que disputou 327 partidos oficiais e conseguiu un só gol, nun encontro fronte ao Las Palmas.

Compaxinaba o fútbol coa súa profesión de chofer, conducindo o trolebús que enlazaba Pontevedra con Marín.

## Estatísticas 
## Notas
Inflatable Antenna Experiment

**Inflatable Antenna Experiment**, coñecido tamén polo seu acrónimo **IAE**, foi un satélite artificial tecnolóxico da NASA lanzado o 19 de maio de 1996 mediante o transbordador espacial Endeavour desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

## Características 
IAE consistía nunha antena despregable feita de mylar. Foi soltada desde o transbordador Endeavour durante a misión STS-77 acoplada ó satélite Spartan 207, que serviu de plataforma para o inchado e despregadura da antena, que tras expandirse ata os 16 metros de diámetro mantivo a súa forma grazas a tres mastros inchables de 30 metros de longo. IA posteriormente desacoplouse de Spartan, reentrando na atmosfera días máis tarde, o 22 de maio de 1996. Spartan foi recollido polo transbordador.

## Notas
Javier Gato Iñigo

**Javier Gato Iñigo**, nado en Irún (Guipúscoa) o 29 de outubro de 1935, é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1963–64 debutou en Primeira División co Pontevedra CF. Foi a única campaña que disputou na elite, participando en 14 partidos, un máis que o segundo porteiro daquel ano Fermín Martínez Cobo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Fermín Martínez Cobo

**Fermín Martínez Cobo**, nado en Santa María de Cayón (Cantabria) o 7 de xullo de 1936, é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1961–62 debutou en Primeira División co Real Oviedo, participando en 9 partidos.

Na tempada 1962–63 formou parte do equipo do Real Madrid CF, conquerindo o título de Liga desa campaña. Fermín era o terceiro porteiro, despois de José Vicente Train e José Araquistain Arrieta. Non participou en ningún partido.

Na tempada 1963–64 fichou polo Pontevedra CF, recentemente ascendido, participando en 13 partidos (un menos que Javier Gato), comezando sendo o porteiro titular nas primeiras xornadas. Esa campaña o club galego descendeu a Segunda División.

Na tempada 1968–69 foi o porteiro do Rayo Vallecano, en Segunda División, firmando 3 encontros.

## Palmarés 
;Real Madrid
* Liga de España: 1962–63

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Unión Musical Ponteledesma

A **Banda de música Unión Musical Ponteledesma** é unha agrupación musical con sede na parroquia de Gres, no concello de Vila de Cruces. Toma o seu nome da ponte que cruza o río Ulla e une Gres coa parroquia de Ledesma, no concello de Boqueixón.

## Historia
Foi fundada en 1987, anos despois da desaparición da veciña banda de Cira, con Bernardo García del Río na batuta, que xa estivera na citada de Cira. Entre 1990 e 1995, a agrupación estivo dirixida por Rafael Rossell e José Luis Represas Carrera. En 1995 tomou as rendas Miguel Rodríguez Barrio, durante a dirección do cal se puxo en marcha un festival de bandas anual en 1997. Tras este, no ano 2002 a dirección recaeu en Roberto Hermida Rey. Dende entón a banda recibiu premios en certames a nivel galego e no resto de España.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Banda de música de Mato

A **Banda de música de Mato** foi unha agrupación musical residente no lugar de Mato, na parroquia de Cercio (Lalín).

## Historia
Fundouna no ano 1904 Avelino Mato. Entre os seus directores destacan Contiña ou Grandón. Tamén estivo á fronte da banda José Fernández García, coñecido como José de Mato, que máis tarde dirixiría a refundada banda de Silleda.

Esta agrupación foi coñecida por diversos nomes: Val de Mato, Mato de Val, Cercio ou Palio, denominación que adquiriu na década de 1950 por proceder desta parroquia os seus compoñentes. Desapareceu no ano 1953.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Banda de música da Xesta

A **Banda de música da Xesta** foi unha agrupación musical con sede na parroquia da Xesta, no concello de Lalín.

## Historia
Edelmiro Fernández Villar foi un dos que fundou a banda en 1908. O primeiro director da agrupación foi José Antonio Rodríguez, que chegou a dirixir á vez á banda de Bendoiro e a esta. Tras el, fíxose cargo da banda Andrés Vilariño, que fora director da de Brántega. Seguírono Arturo Téllez Chipell, alcumado *Gitano*; Julián Doallo e Juan Lodeiro, co que desapareceu a banda en 1954.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Banda de música de Noceda

A **Banda de música de Noceda** foi unha agrupación musical residente na parroquia de Noceda, no concello de Lalín.

## Historia
Fundada en 1859, esta banda foi a canteira de moitos músicos que máis adiante se integrarían noutras bandas da comarca do Deza. A comezos do século XX era dirixida por Ángel Riádigos, con cuxa morte desaparecería a agrupación en 1924. A disolución da banda coincidiu case coa aparición da de Bendoiro, repartíndose os músicos de Noceda entre esta, a da Xesta ou de Goiás.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Gran Premio de Bélxica de 1970

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Spa-Francorchamps o 7 de xuño de 1970. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi o 29 Gran Premio de Bélxica. A carreira levouse a cabo sobre 28 voltas ao circuíto de catorce quilómetros cunha distancia de carreira de 395 quilómetros.

Esta foi a última carreira de Fórmula Un que se celebrou no circuíto orixinal de Spa, foi posta unha chicane na curva Malmedy para frear a velocidade extremadamente alta a entrada dos coches na recta Masta. Tamén foi a última carreira de Fórmula Un para Dunlop.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do Campionato de pilotos

;Clasificación do Campionato de Construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* **Última vitoria** de: Pedro Rodríguez 
* Esta carreira deu a Rolf Stommelen e Ignazio Giunti os seus primeiros puntos. 
* McLaren retirouse da carreira logo da morte de Bruce McLaren 5 días antes da carreira.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Banda de música das Cruces

A **Banda de música das Cruces** foi unha agrupación musical formada na parroquia das Cruces, no concello de Vila de Cruces.

## Historia
Fundada en 1897, esta banda rivalizou coa Artística de Merza a comezos do século XX. A pesar de que non pasou de ter quince membros, adoitaban dividirse, antendendo así varias festas á vez. Pero o estalido da guerra en 1936 acabou coa banda, xa que moitos dos membros foron mobilizados.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
Banda de música de Camanzo

A **Banda de música de Camanzo** foi unha formación musical con sede na parroquia de Camanzo, no concello de Vila de Cruces.

## Historia
Fundouse en 1910 no lugar de Brandomés, na parroquia cruceña de Brandariz, polo que foi coñecida como **Banda de Brandomés** nos seus inicios. Co tempo tamén coñeceuse tamén como banda de Camanzo, alternándose ambas as denominacións para referirse a mesma agrupación. Os seus directores foron, por orde cronolóxica, O Carballeda, fundador da de Cira; Andrés Mosteiro Otero e o seu fillo Andrés Mosteiro Figueiras, Manuel Mirás, José Liste, Bernardo del Río, director doutras como Ribadulla; Secundino Pedreira, tamén director doutras agrupacións como Moimenta; e Miguel de Santiago.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
Banda de música de Piloño

A **Banda de música de Piloño** foi unha agrupación musical fundada na parroquia de Piloño, no concello de Vila de Cruces.

## Historia
O seu fundador e primeiro director foi Gumersindo Castro García, *Estaquio*, que xuntou aos músicos da antiga banda do Cotorral (1879-1899), da parroquia de Salgueiros, para formar esta agrupación no ano 1907. Tras el, a dirección correu a cargo de Antonio López García, a quen sucedeu Abeledo no ano 1936. Tras o paro provocado pola guerra, a banda volveuse xuntar para desaparecer definitivamente en 1941.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
Zurich Premiership 2001-2002

A **tempada 2001-2002 da Zurich Premiership** foi a décimo quinta edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome *Zurich* do seu principal patrocinador, unha empresa aseguradora.

## Formato da competición 
O torneo estivo composto por 12 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 11 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.

O sistema de puntuación que se aplicou foi o seguinte:
* 4 puntos pola vitoria.
* 2 puntos polo empate.
* 0 punto pola derrota.
* 1 punto bonus por anotar 4 ensaios ou máis nun encontro (BO).
* 1 punto bonus por perder un encontro por 7 puntos ou menos de diferenza (BD).

A liga comezou o 1 de setembro de 2001, e rematou o 12 de maio de 2002.

## Táboa 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="180"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|BO
!bgcolor="#efefef" width="20"|BD

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 1º ||align=left| 20px **Leicester  
|bgcolor=#ffffa5|**83**|| 22 || 18 || 0 || 4 || 10 || 1

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2º ||align=left| 20px Sale           
|bgcolor=#ffffa5|**69**|| 22 || 14 || 1 || 7 || 9 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3º ||align=left| 20px Gloucester                  
|bgcolor=#ffffa5|**68**|| 22 || 14 || 0 || 8 || 8 || 4

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4º ||align=left| 20px Irish           
|bgcolor=#ffffa5|**57**|| 22 || 11 || 3 || 8 || 3 || 4

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5º ||align=left| 20px Northampton           
|bgcolor=#ffffa5|**56**|| 22 || 12 || 1 || 9 || 4 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6º ||align=left| 20px Newcastle                              
|bgcolor=#ffffa5|**56**|| 22 || 12 || 1 || 9 || 3 || 3

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7º ||align=left| 20px Wasps                              
|bgcolor=#ffffa5|**54**|| 22 || 12 || 0 || 10 || 3 || 3

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8º ||align=left| 20px Bristol 
|bgcolor=#ffffa5|**50**|| 22 || 9 || 1 || 12 || 7 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 9º ||align=left| 20px Harlequins 
|bgcolor=#ffffa5|**35**|| 22 || 5 || 3 || 14 || 5 || 4

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 10º ||align=left| 20px Saracens           
|bgcolor=#ffffa5|**34**|| 22 || 7 || 0 || 15 || 1 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 11º ||align=left| 20px Bath                               
|bgcolor=#ffffa5|**33**|| 22 || 7 || 0 || 15 || 0 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 12º ||align=left| 20px Leeds           
|bgcolor=#ffffa5|**28**|| 22 || 6 || 0 || 16 || 2 || 2

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul'''  o campión (1º).  Este ano non houbo descensos porque o equipo que tiña que ascender non cumpría uns requisitos.
|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Premiership
José Luis Iglesias Lago

**José Luis Iglesias Lago**, nado en Vigo o 23 de novembro de 1934 e finado en Punto Fijo, Venezuela, o 21 de setembro de 2015, foi un futbolista galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Nacido en Vigo emigrou coa súa familia a Venezuela, instalándose en Punto Fijo, Falcón. No país caribeño xogou no Falcón e logo no Deportivo Portugués, co que conquistou a Primeira División de Venezuela en 1960, sendo ademais o máximo goleador do campionato.

Volveu a Galicia en 1960 fichando polo Pontevedra CF, que acababa de ascender a Segunda División. Tres anos despois conseguiu o ascenso a Primeira División, o primeiro na historia do club. 

Na tempada 1963–64 debutou en Primeira División co Pontevedra, participando en 15 partidos de liga e marcando 3 goles. Foi o primeiro xogador do Pontevedra en marcarlle un gol ao Real Madrid. Ocorreu na xornada 8 no Estadio Santiago Bernabéu, cando Iglesias bateu a Araquistain no minuto 53, aínda que o equipo madrileño acabou gañando o partido por 3-1 con goles de Di Stéfano, Puskás e Gento. Ese ano o equipo galego descendeu a Segunda División.

Volveu participar dun novo ascenso na tempada 1964/65, na que anotou 8 goles, e ao remate da 1965–66 deixou o equipo. Disputou un total de 112 partidos co equipo granate e marcou 26 goles.

Regresou a Venezuela, onde rexentou en Punto Fijo unha tenda de xoias e regalos chamada Regalos Iberia. Faleceu en dita cidade o 21 de setembro de 2015, aos 80 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Mazarico chiador

O **mazarico chiador** (*Numenius phaeopus*) é unha ave limícola da familia das Scolopacidae.

## Morfoloxía e hábitos 
Especie moi similar ó mazarico real, aínda que máis pequeno que este. Ten unha lonxitude de 41&nbsp;cm e chega a pesar os 500 gramos. O peteiro (6–9&nbsp;cm) é algo máis curto, con menos curvatura e algo máis groso que o do mazarico real. A súa envergadura oscila entre os 78–88&nbsp;cm. Na cabeza ten dúas raias de cor marrón que poden ser moi marcadas, dependendo do individuo. Machos e femias non presentan diferenzas morfolóxicas.

Existe a subespecie *hudsonicus*, propia do Norte de América, caracterizada polo extremo das ás de cor negra.

É unha ave gregaria que a miúdo convive con outras limícolas. O seu hábitat natural son os terreos anegados, a tundra e os areais e zonas rochosas costeiras. Aliméntase de insectos, caracois, crustáceos e, no outono, tamén bagas silvestres.

## Reprodución 
A femia fai o niño no chan e pon catro ovos, que incuba durante 27-28 días. Os polos voan ás 5-6 semanas.

## Distribución 
Durante a época de cría (maio a xullo) localízase en Islandia, Escandinavia, noroeste de Rusia e nos países bálticos. No inverno pódese atopar con frecuencia en toda a costa ibérica (incluída Galicia e excluída a costa do Levante) e a costa de Marrocos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Romay Cousido, Cosme Damián; Fontoira García, Antonio; Martínez Sabarís, Emilio; Ramos Martínez, Atocha: "100 aves comúns do concello de O Grove e áreas veciñas". Editado polo Concello do Grove, 2009.
* Svensson, Lars; Mullarney, Killian; Zetterstïons, Dan: *Guía de aves: España, Europa y Región Mediterránea*. Ediciones Omega. 
* Nicolai, Singer, Wothe: *Gran guía de la naturaleza. AVES*. Editorial Everest.
Nocilla

**Nocilla** é unha crema de cacao de orixe española, creada no ano 1967 polo grupo Starlux. No ano 2002, Nutrexpa compra Nocilla.

## Historia 
No ano 1967, o grupo Starlux inspírase na marca italiana Ferrero, creadora da crema de cacao Nutella, para crear Nocilla, a súa alternativa de España. Os seus ingredientes eran: cacao, leite, azucre e abelás. O produto presentouse naquela co slogan *Que merendilla!*.

No ano 1997, os accionistas de Starlux venden Starlux ao grupo Knorr, á que máis tarde comprou a multinacional holandesa Unilever. Cinco anos despois, compra a marca Nutrexpa, creadora de Cola Cao. Con Nutrexpa, Nocilla pasa a ter máis sabores e empeza a venda de repostería.

Actualmente, véndese en España e Portugal.

## Sabores 
Os sabores clásicos de Nocilla son: *orixinal* (crema de abelás con cacao) e *dúo* (crema orixinal e crema de leite). Máis tarde chegaron ao mercado novos sabores como crema de leite, crema tripla de abelás ou crema de amorodo (xa extinta). Tradicionalmente o envase era un vaso de cristal, en ocasións formando parte de coleccións creadas expresamente por coñecidos deseñadores ou debuxos animados como Doraemon ou Bob Esponxa.

## Notas
Javier Antón

**Javier Antón**, nado en Santurtzi (Biscaia) o 25 de marzo de 1980, é un actor vasco. É coñecido polos seus papeis en *Vaya Semanita* e *Con el culo al aire*.

## Filmografía 
* *Obaba* (2005).
* *La biblioteca*.
* *No temas el invierno*.
* *Café solo*.

## Televisión 
## Teatro 
* *Cocidito madrileño*.
* *El príncipe y la corista*
* *A tres bandas*.
* *Los babiosos*.
* *La pequeña Lola*.
* *Gaviotas subterráneas*.
* *Bilbao, Bilbao*.
* *El largo adiós*.
* *Porno*.
* *Usted*.
Constantino Manasés

**Constantino Manasés** (en latín *Constantinus Manasses*, en grego Κωνσταντῖνος ὁ Μανάσση) foi un historiador bizantino do século XII, que viviu so o emperador Manuel I Comneno (que reinou do 1143 ao 1180).
## Traxectoria
Escribiu a obra Σύνοψις ἱστορική (*sýnopsis historiké*, *Sinopse histórica*) que relataba a historia desde a creación ata o 1081 cando sobe ao poder Aleixo I Comneno, en versos que foron denominados  versos *políticos* pero que máis ben son de prosa rítmica.

Outra obra de Constantino Manasés, a novela bizantina *Amores de Aristandro e Calitea*, tamén en verso político, coñécese só a través dos fragmentos conservados nunha obra de Macario Crisocéfalo (século XIV). Manasés escribiu tamén unha breve biografía de Opiano, e algúns textos descritivos (todos eles, agás un, inéditos) acerca de arte e outros temas.

## Véxase tamén
Pedro Lavín

**Pedro Lavín Arkotxa**, nado en Ondarroa (Biscaia) o 6 de xaneiro e 1948, é un exfutbolista español. Xogaba de dianteiro.

## Palmarés 
;Athletic Club
* Copa do Rei: 1968–69

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
*
Copa de Europa de hóckey a patíns 2012-2013

miniatura|300px|Les Comes acolleu de novo partidos da Liga Europea catro tempadas despois.
A cuadraxésimo oitava edición da **Copa de Europa de hóckey a patíns masculina** (denominada Liga Europea dende a tempada 2007-08) comezou o 10 de novembro do 2011 coa primeira xornada da fase de grupos e finalizou o 2 de xuño de 2013 coa disputa da final.

## Equipos participantes 
## Sistema de competición 
Esta edición da Liga Europea consta de tres fases: unha primeira fase de grupos, unha eliminatoria de cuartos de final e unha final a catro (*Final Four*).

Durante a fase de grupos, cada equipo se enfronta a dobre partido (ida e volta) contra os outros tres integrantes do seu grupo. Cada vitoria conta 3 puntos, o empate reparte un punto a cada un dos equipos, e a derrota non suma ningún punto. Os dous mellores equipos de cada grupo ao final das seis xornadas desta fase clasifícanse para os cuartos de final, e os emparellamentos se decidirán por sorteo cun bombo cos líderes de grupo e outro cos segundos. A composición dos catro grupos decidiuse mediante un sorteo. Os 16 equipos repartíronse en catro grupos do seguinte xeito:

|valign="top" width="22%"|

|valign="top" width="22%"|

|valign="top" width="22%"|

|}

A *Final Four* disputarase nunha sede aínda sen decidir e xogarase ao xeito de copa de catro a eliminación directa, e o equipo que consiga gañar os seus dous partidos proclamarase campión.

## Fase de grupos 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
## Cuartos de final 
miniatura|300px|O Pazo dos Deportes de Riazor, cheo durante o partido de ida da eliminatoria de cuartos entre o HC Liceo e o FC Barcelona.

## Final Four 
## Véxase tamén
Banda de música de Artoño

A **Banda de música de Artoño** foi unha agrupación musical con sede na parroquia de Artoño, no concello de Agolada.

## Historia
Urbano Pulido Bernández fundou esta agrupación en 1951, permanecendo á fronte da mesma ata o ano da súa desaparición, 1965. Este intentara antes incorporarse á veciña banda da Baíña, pero a situación desta non era moi boa, polo que se restructurou, creándose esta agrupación.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
José Miguel de Barandiarán

**José Miguel Barandiarán Ayerbe** ou **Joxemiel Barandiaran**, nado en Ataun (Guipúscoa) o 31 de decembro de 1889 e finado na mesma vila o 21 de decembro de 1991, foi un sacerdote, antropólogo, etnólogo e arqueólogo vasco.

Foi agarimosamente coñecido como *Geure Aita Barandiaran*. É autor de numerosas investigacións, e está considerado como o «patriarca da cultura vasca».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
[Artigo en El País(https://gl.wikipedia.org/wiki/El_Pa%C3%ADs).]
Banda de música da Baíña

A **Banda de música da Baíña** foi unha agrupación musical fundada na parroquia da Baíña, no concello de Agolada.

## Historia
Xurdida dunha división na banda de Brántega en 1942, o seu primeiro director foi Contiña. Tras el pasaron pola batuta Gustavo Caramés Piñeiro, Urbano Pulido; Filgueira e, de novo, Pulido, con quen desaparecería a banda en 1963. Nesta última etapa sufriría unha reestruturación, que se considera como a fundación da de Artoño.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
Banda de música de Ventosa

A **Banda de música de Ventosa** foi unha agrupación musical con sede na parroquia de Ventosa, no concello de Agolada.

## Historia
Fundada en 1862, foi a banda máis antiga de Agolada. O seu primeiro director foi Cuñarro, que permaneceu bastantes anos á fronte da formación. Tras el pasaron Juan Fernández (*Juanito*), José Fernández Alvarellos, Clemente Fernández, fillo do primeiro e curmán do segundo; e Manolo do Cereixas, con quen desapareceu a banda en 1959. A Clemente realizóuselle unha homenaxe a título póstumo, tal e como recorda unha placa no palco da música de Ventosa: *La parroquia de Ventosa a su insigne músico Clemente Fernández Lamela, año 1980*. Durante unha época a banda estivo subvencionada polo concello de Agolada, que lle esixía que adoptase a denominación de Municipal de Agolada, pero este nome non durou moito.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Banda de música de Sanxurdo

A **Banda de música de Sanxurdo** foi unha agrupación musical con sede no lugar de Sanxurdo, na parroquia de Cristimil (Lalín).

## Historia
Fundada en 1879, tamén foi coñecida como **banda de Gresande**, parroquia veciña de Cristimil, debido a que desta foron algúns dos compoñentes. Desde 1902 ata 1922 non hai constancia desta banda, polo que se supón que sufriu unha primeira desaparición. En 1922 ponse de novo en marcha, acudíndo anualmente á festa da Piñata, sufragada polas parroquias de Cristimil e de Gresande. Coa desaparición desta festa, tamén desapareceu a banda no ano 1943. Algúns dos directores que pasaron por ela foron Ramón da Costa, Evaristo de Badajoz ou Marrón, o derradeiro.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
*
Banda de música de Soutolongo

A **Banda de música de Soutolongo** foi unha agrupación musical con sede na parroquia de Soutolongo, no concello de Lalín.

## Historia
Debido á gran tradición musical na parroquia, en 1933 decidiuse crear unha banda, contratando o director da de Sanxurdo para tal fin. Pero o inicio da guerra puxo fin a este proxecto en 1936 tras tres anos de ensaios, xa que non chegaran a actuar en público. O falecemento dalgúns membros na contenda fixo que non se volvese falar da banda.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Banda de música da Penela

A **Banda de música da Penela** foi unha agrupación musical formada no lugar da Penela, na parroquia de Donramiro (Lalín).

## Historia
Claudio González López, coñecido como *Claudio do Empalme*, foi o promotor desta banda, nada en 1927 e que duraría ata o ano 1955. Adoita dicirse que esta banda desapareceu nun día, ao atopar Claudio aos seus músicos borrachos nunha festa, non podendo nin sequera levantarse do chan. Disolveríase días máis tarde.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Banda de música de Goiás

A **Banda de música de Goiás** foi unha agrupación musical fundada na parroquia de Goiás, no concello de Lalín.

## Historia
Fundada en 1882, pola súa dirección pasou Gregorio de Regufe, polo que a formación chegou a denominarse **Banda de Gregorio**. Tamén levou a batuta José Ramón Villamayor, veciño de Noceda e residente en Carragoso polo que a banda tamén se denominou **Banda de Carragoso**. Outros directores foron Luis Taboada Paracha, Enrique García Rey e Manuel García Barcala. Adoitou actuar con bandas da provincia de Ourense como Ribadavia ou Alongos. En 1961 desapareceu, con ángel Pereiro Cores á fronte.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Banda de música de Filgueira

A **Banda de música de Filgueira** foi unha agrupación musical existente na parroquia de Filgueira, no concello de Lalín.

## Historia
Foi fundada en 1862 polos irmáns Balado, sendo o seu pai, Ramón Balado, coñecido polos seus negocios na vila de Lalín, o primeiro director. Foi unha das primeiras bandas de Lalín xunto coa de Noceda. Desapareceu 36 anos despois, en 1898.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Banda de música de Lalín

A **Banda de música de Lalín** é unha agrupación musical con sede na parroquia de Lalín no concello homónimo.

## Historia 
Existiu dende finais dos anos corenta cando foi dirixida por Jesús Pérez Rivas. No ano 1962 músicos procedentes doutras bandas da zona, comandados por Claudio González López "Claudio do Empalme", fundador da banda da Penela, xuntáronse para tocar nunha festa de maneira informal. A partir de aí, con directores como Faustino del Río, Amadeo Valero ou Antonio Quintairos, a banda de Lalín seguiu adiante. Nas décadas dos 1970 e 1980, foi coñecida como **Banda Cultural de Lalín**. Nesa época integráronse nela músicos das bandas recentemente desaparecidas como A Xesta, Goiás, A Penela, Bermés, Mato, Bendoiro, Prado, Sanxurdo, Ventosa, Silleda ou Brántega. En 1992, faise cargo da dirección o holandés Marcel van Bree, que permanecería ata 2004. Foi un dos grandes impulsores do Conservatorio Profesional de Música de Lalín. Baixo a súa dirección, a banda acadou premios en certames a nivel galego. Tras van Bree, tomaría as renda da banda o italiano Mateo Adderi e logo, o tamén holandés, Bram Sniekers, co que a banda participou no certame internacional de Kerkrade, acadando o primeiro premio. Na actualidade a directora da formación pontevedresa é a murciana Isabel María Rubio Molina.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*Web da banda
Gran Premio de Francia de 1970

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto de Charade o 5 de xullo de 1970. Foi a sexta proba da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Notas 
* Esta foi a última carreira de F1 que se celebrou na vía pública sen barreiras Armco ao redor do circuíto. Cando a F1 regresou ao circuíto de Charade en 1972, xa instalaron as Armco.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* 

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Banda de música de Bendoiro

A **Banda de música de Bendoiro** foi unha agrupación musical residente na parroquia de Bendoiro, no concello de Lalín.

## Historia
Foi fundada en 1923 por Manuel Coego, *Espinosa*, coincidindo coa desaparición da de Noceda. Foi director ata que os músicos prescindiron del e contrataron a José Antonio Rodríguez, que tamén dirixía á da Xesta. Desta banda orixinouse a banda de Prado, de efémera vida. Bendoiro tamén foi dirixida por Arturo Téllez Chipell, *Gitano*, desaparecendo en 1959.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Christiane Gohl

**Christiane Gohl**, nada en Bochum (Renania do Norte-Westfalia) en 1958, é unha escritora alemá, que escribe baixo os pseudónimos de **Sarah Lark**, **Ricarda Jordan**, **Elisabeth Rotenberg** ou co seu propio nome.

## Traxectoria 
O seu verdadeiro nome, Christiane Gohl, foi substituído a petición dos editores alemáns, por ser identificado como "a muller dos cabalos" en referencia aos máis de 150 libros sobre equitación, aínda que algúns deles asinounos cos nomes de Elisabeth Rotenberg, Leonie Bell e Stephanie Tano. Asina as súas novelas cos pseudónimos de Sarah Lark e Ricarda Jordan.

Visitou España como turista e decidiu establecerse. O seu soño frustrado foi estudar veterinaria, xa que se declara unha "amante empedernida" dos animais.

Nun principio, o libro *Im Land der weißen Wolke* ía ser un só, pero debido a que se converteu nun best-séller, tomou a decisión de continualo, facendo deste unha triloxía. Polo de agora só hai dous libros editados da triloxía; ambos teñen como personaxe principal a unha muller.

Actualmente reside en Mojácar, Almería (España).

## Obras 
### Como Christiane Gohl 
* *Ein Pflegepferd für Julia* (1993)
* *Julia und das weiße Pony* (1993)
* *Julia und der Hengst aus Spanien* (1993)
* *Julias erster Wanderritt* (1994)
* *Julia und das Springpferd* (1995)
* *Ein Traumpferd für Julia* (1996)
* *Julia und ihr Fohlen* (1996)
* *Julia - Aufregung im Reitverein* (1997)
* *Freizeitpferde selber schulen* (1997)
* *Julia – Ferienjob mit Islandpferden* (2002)
* *Julia und der Dressurstar* (1998)
* *Julia - Neue Pferde, neue Freunde* (1998)
* *Julia - Ein Pferd für zwei* (1999)
* *Julia und der Pferdeflüsterer*'(1999)
* *Julia - Reitbeteiligung gesucht* (2000)
* *Julia und die Nachtreiter* (2000)
* *Julia und das Reitturnier* (2001)
* *Julia - Eifersucht im Reitstall* (2001)
* *Julia - Ferien im Sattel* (2002)
* *Julia – Reiterglück mit Hindernissen* (2005)
* *Julia am Ziel ihrer Träume* (2006)
* *Ein Pony für uns beide* (2009)

### Como Elisabeth Rotenberg 
* *Von Ponys und Pferden* (1998)
* *Vom Reiten und Voltigieren* (1999)

### Como Ricarda Jordan 
* *Die Pestärztin* (2009)
* *Der Eid der Kreuzritterin* (2010)
* *Das Geheimnis der Pilgerin* (2011)
* *Das Erbe der Pilgerin* (2012)
* *Die Geisel des Löwen* (2013)

### Como Sarah Lark 
#### *Triloxía dos maoríes* (ambientada en Nova Zelandia) 
* *Im Land der weißen Wolke* (2007)
* *Das Lied der Maori* (2008)
* *Der Ruf des Kiwis* (2009)

#### Outras obras ambientadas en Nova Zelandia 
* *Das Gold der Maori* (2010)
* *Im Schatten des Kauribaums* (2011)
* *Die Tränen der Maori-Göttin* (2012)
* *Die Zeit der Feuerblüten* (2013)

#### Serie *Jamaica* 
* *Die Insel der roten Mangroven* (2011)
* *Die Insel der tausend Quellen* (2013)

#### Outras novelas 
* *Ruf der Dämmerung* (2012)

## Notas
Bandar Lampung

**Bandar Lampung** é unha cidade de Indonesia e capital da provincia indonesia de Lampung, na illa e rexión de Sumatra. Foi fundada baixo o nome de Tanjungkarang-Telukbetung, os dous poboados que formaron a cidade. No ano 1986 rebautizouse co nome Kota Bandar Lampung (Cidade de Bandar Lampung). É a principal entrada á illa de Sumatra para xente procedente da illa de Xava. Especialmente antes da construción do importante porto na cidade de Bakauheni, ao sur de Bandar Lampung. A cidade conta co Aeroporto Radin Inten II no noroeste, que é un aeroporto nacional con voos cara a Iacarta.
miniatura|esquerda|Rúa "Ikan Hiu"

## Transporte 
### Aire 
O Aeroporto Radin Inten II (TGK) é o principal aerodromo da cidade. Situado nas aforas, pódese acceder mediante minibuses e autobuses do transporte público. miniatura|esquerda|Aeroporto Radin Inten II

### Transporte pola estrada 
Bandar Lampung ten varias opcións alternativas para o transporte. Unha delas é o minibús Angkot (abreviatura de Angkutan Kota, traducido literalmente por Transporte de cidade). Serven varias liñas, operados privadamente e baratos. Polo xeral, un minibús Angkot cobre a área entre Tanjung Karang (centro de Bandar Lampung) e o sector urbano. Un Angkot cobre estas liñas:

* Tanjung Karang - Garuntang
* Tanjung Karang - Teluk Betung
* Tanjung Karang - Rajabasa
* Tanjung Karang - Sukarame
* Tanjung Karang - Langkapura 
e moitos máis.

En outubro de 2011, a oficina de transporte de Bandar Lampung anunciou dúas liñas de Autobús de tránsito rápido.

## Educación 
miniatura|esquerda|Universidade "Bandar Lampung"
No ano 2009, *Bandar Lampung* tiña unha taxa de alfabetización do 94,3%, mais comparado co ano 2005, que tiña unha taxa de alfabetización do 93,5%. Así e todo, a taxa de participación na escola secundaria seguiu descendendo de 69,2% (2007) ao 61,4% (2009).
miniatura|esquerda|Universidade "Malahayati"
En *Bandar Lampung* hai notables universidades e institutos como SMP Negeri 2 Bandar Lampung (público), SMA Negeri 9 Bandar Lampung (público), SMA Negeri 2 Bandar Lampung (público), SMA Fransiskus Bandar Lampung (privado), Universidade Lampung (público, coñecido localmente como Unila), Bandar Lampung University (privado, coñecida localmente como UBL) e Malahayati University (privado). En marzo de 2011, a Unila tiña 70&nbsp;866 alumnos.

## Cidades irmandadas 
*  Pekanbaru, Indonesia
*  Ipoh, Malaisia
*  Split, Croacia
René Viénet

**René Viénet**, nado en 1944 en Le Havre, é un sinólogo francés, coñecido por ter sido un escritor e cineasta situacionista. Viénet empregou a técnica situacionista do *détournement* — o uso de elementos culturais xa existentes para darlle un significado novo, cun fin subversivo.

## Traxectoria 
Tras completar os seus estudos en sinoloxía en París, mudouse á China, mais foi expulsado en 1966 polas súas críticas ao réxime maoísta. Nos 1970, traballou na CNRS. De 1974 a 1978, ensinou chinés na École polytechnique. Tras 20 anos vivindo na China continental, Hong Kong e Taiwán, retornou a Francia. Foi director de redacción da revista *Monde chinois* de 2007 a 2008.

## Filmes 
* 1973 : *La dialectique peut-elle casser des briques ?*
* 1974 : *Les Filles de Kamare*
* 1976 : *Chinois, encore un effort pour être révolutionnaires !*
* 1977 : *Mao par lui-même*
The Doors (álbum)

***The Doors*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock psicodélico The Doors, gravado en agosto de 1966 e publicado o 4 de xaneiro de 1967 a través do selo Elektra Records. Inicialmente foi editado con distintas mesturas mono e estéreo, e conta co sinxelo que os lanzou á fama, "Light My Fire", estendida cunha sección instrumental omitida na súa maior parte na edición do sinxelo, e coa longa canción "The End". *The Doors* foi colocado no posto 42 na lista da *Rolling Stone* dos "500 mellores álbums de todos os tempos". O disco vendeu ao redor de 12,5 millóns de copias.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas copostos por Jim Morrison, Robby Krieger, Ray Manzarek e John Densmore, agás onde se indique.

### Cara 1
#"Break On Through (To the Other Side)" – 2:29
#"Soul Kitchen" – 3:35
#"The Crystal Ship" – 2:34
#"Twentieth Century Fox" – 2:33
#"Alabama Song (Whisky Bar)" (Bertolt Brecht, Kurt Weill) – 3:20
#"Light My Fire" – 7:06

### Cara 2
#"Back Door Man" (Willie Dixon) – 3:34
#"I Looked at You" – 2:22
#"End of the Night" – 2:52
#"Take It as It Comes" – 2:23
#"The End" – 11:41

### Cancións extra da edición 40 aniversario
#"Moonlight Drive" (versión 1, gravada en agosto de 1966) – 2:42
#"Moonlight Drive" (versión 2, gravada en agosto det 1966) – 2:31
#"Indian Summer" (gravada en agosto de 1966) – 2:35
When Dream and Day Unite

***When Dream and Day Unite*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de metal progresivo Dream Theater, publicado o 6 de marzo de 1989. O disco está coposto principalmente por material que xurdiu durante os primeiros anos do grupo, cando aínda se chamaba Majesty. Foi gravado no verán de 1988 nos Victory Studios de Gladwyne, Pennsylvania, e trátase do único álbum de Dream Theater  en contar con Charlie Dominici nas voces, xa que James LaBrie substituiríao como vocalista principal nos seguintes traballos.

## Listaxe de cancións 
Toda a música composta por Dream Theater agás onde se indique.
Wowee Zowee

***Wowee Zowee*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Pavement, publicado o 11 de abril de 1995 a través do selo Matador Records. O disco amosa un lado máis experimental e espontáneo do grupo, volvendo ao ruído e imprevisibilidade das súas primeiras gravacións despois do son máis tradicional do *Crooked Rain, Crooked Rain* de 1994. A súa natureza ecléctica vai dende melodías suaves aínda que distorsionadas ata o noise e o punk rock, mentres que as letras exploran polo xeral temas humorísticos e crípticos. Con preto dunha hora de duración, *Wowee Zowee* é o álbum de estudio máis longo de Pavement, enchendo tres caras dun disco de vinilo. A cuarta cara está en branco.

Despois do seu lanzamento, *Wowee Zowee* tivo recensións variadas dos críticos, sendo xeralmente considerado un traballo descoidado en comparación co seu aclamado predecesor. Porén. algúns críticos destacaron o seu estilo aventureiro e o lirismo de Stephen Malkmus. Dous temas do álbum, "Rattled by the Rush" e "Father to a Sister of Thought", publicáronse como sinxelos en 1995, pero ningún deles tivo éxito.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Banda de música de Bermés

A **Banda de música de Bermés** foi unha agrupación musical fundada na parroquia de Bermés, no concello de Lalín.

## Historia
O trombón da Banda Municipal de Santiago Manuel Moure fundou esta banda en 1925, sendo unha ducia de membros. Durante a Segunda República Española, foi coñecida como a **banda republicana**, por levar unha gorra rodeada coa bandeira da República. En 1941 agregouse a esta a banda de Mato, con José Fernández García, que despois dirixiría a de Silleda, á fronte. En 1958, toma o mando Andrés Fiúza e, tras el, Grande de Chantada, Manoliño de Santiago e Secundino Pedreira Prado, despois director de Moimenta. No seu momento tamén levou o nome de **banda de Mato**, a pesar de que a maioría dos membros eran de Bermés. Foi entón cando un grupo se foi e seguiron tocando baixo o nome de **banda de Palio**. O final da banda sería en 1973.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*
Cum decore

***Cum decore*** é un madrigal renacentista composto polo compositor holandés Tielman Susato. Está escrito para catro voces: soprano, alto, tenor e baixo . Como moitas das composicións deste autor suponse que está baseado nunha melodía popular.

## Letra 
### En latín
Cum decore, cum amore,
cum splendore, cum ardore,
cum vigore, cum calore,
voce cantate melodica.
Gaudia mirifica
magnificate in musica.

### Tradución ó galego
*Con beleza, con amor,*
*con esplendor, con ardor,*
*con vigor, con calor,*
*cantan as melodiosas voces.*
*Marabillosa alegría,*
*que a música acrecenta*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Música renacentista
* Tielman Susato
* Madrigal
Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou

thumbnail|250px|right|Diagonal Mar visto desde o mar.
[miniatura|250px|Vista aérea do Parque do Fórum durante a celebración do [Fórum Universal das Culturas 2004, co Front Marítim del Poblenou e a avenida Diagonal ao fondo.]]
**Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou**, coñecido como **Diagonal Mar**, é un barrio situado no nordés da cidade de Barcelona, no distrito de Sant Martí.

## Historia e características 
O barrio naceu durante o final da década de 1960 e principios da de 1970, coa construción dos primeiros bloques de vivendas onde antes había cultivos e masías. Máis tarde, con motivo do Fórum Universal das Culturas 2004 celebrado na cidade, o concello de Barcelona, xunto con varias promotoras inmobiliarias, deu un xiro ao barrio creando un centro comercial, un gran parque e moitos edificios de alto standing, mellorando o aspecto e a vida do barrio, e gañando, ademais, unha gran zona para a cidade, xa que o barrio estendeuse nos antigos terreos da fábrica MACOSA ou Can Girona.

Neste barrio atopamos o parque de Diagonal Mar, un dos máis grandes de Barcelona con 14 hectáreas, obra de Enric Miralles. Tamén hai diferentes servizos, como o Centro de Convencións Internacional de Barcelona, ademais de hoteis, edificios de residencias, e o centro comercial de Diagonal Mar. Tamén hai un centro de atención primaria e diferentes centros educativos.

Diagonal Mar está ben comunicado, xa que está ao lado da ronda Litoral e da avinguda Diagonal, dúas das arterias máis importantes da cidade. Ademais ten dúas estacións de metro (Selva de Mar e Maresme-Fòrum) e de tranvía (Selva de Mar, Maresme e Fòrum) e varios autobuses.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Diagonal Mar i el Front Marítim del Poblenou, no sitio web do concello de Barcelona
Alejandro de Diego Gómez

**Alejandro de Diego Gómez**, nado en Madrid en 1961, é un funcionario galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito na Universidade Complutense de Madrid. En decembro de 1981 tomou posesión como Secretario do Concello de Sobrado dos Monxes e agosto de 1982 trasladouse a Avión, onde continua a ocupar o mesmo cargo. Dende 1987 a 1992 foi Presidente Colexio Provincial de Ourense de Secretarios, Interventores e Tesoureiros de Administración Local, promoveu tamén a creación da Federación Galega e Colexios, sendo o seu primeiro secretario.
Avoga pola fusión de concellos e está a escribir artigos e informes respecto a estas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Alejandro de Diego Gómez
*Perfil en linkedin
Last Splash

***Last Splash*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Breeders, pubicad o 31 de agosto de 1993.

## Listaxe de cancións
Antón Sánchez García

**Antón Sánchez García**, nado en Alacant en 1974, é un enxeñeiro técnico, sindicalista e político galego de Anova, do cal foi o portavoz nacional dende 2017 ata 2022.

## Traxectoria 
Enxeñeiro técnico en xardinería e hortofruticultura pola Escola Politécnica de Lugo, dedicouse á produción hortícola ecolóxica en Bergondo. Membro do Sindicato Labrego Galego, foi coordinador nacional do sector de horta (2006-2008) e forma parte da dirección nacional. É membro da Xunta Directiva do Grupo de Desenvolvemento Rural As Mariñas-Betanzos como representante do sector agrícola. Concelleiro en Bergondo dende 2007, foi candidato á alcaldía nas municipais de 2011 polo BNG. Militante e membro da Coordinadora Nacional de Anova-Irmandade Nacionalista, é responsable da área de Medio Ambiente e sostibilidade. En 2012 foi candidato de Alternativa Galega de Esquerda ás eleccións ao Parlamento de Galicia pola provincia da Coruña e foi elixido deputado. Nas eleccións ao Parlamento de Galicia 2016 foi elixido deputado por En Marea.

No 2017, sucedeu a Xosé Manuel Beiras como portavoz nacional de Anova, exercendo como tal ata a súa dimisión en xullo de 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Eva Solla

**Eva Solla Fernández**, nada en Castrelos (Vigo) en 1984, é unha enfermeira e política galega. 

É militante de Esquerda Unida e do Partido Comunista de Galicia. Foi deputada de En Marea no Parlamento de Galicia e, dende 2016, Vicepresidenta segunda do Parlamento de Galicia. Posteriormente, foi deputada do Grupo Parlamentario Común da Esquerda, constituído en setembro de 2019.

## Traxectoria 
Cursou estudos de primaria no CEIP Canicouba, e de secundaria no IES Santa Irene. Diplomouse en enfermaría na Escola Universitaria do Meixoeiro. Traballou como enfermeira no Servizo Galego de Saúde. 

É responsable da Secretaría de Organización de Esquerda Unida na Comarca de Vigo. En 2012 foi candidata de Alternativa Galega de Esquerda ás eleccións ao Parlamento de Galicia pola provincia de Pontevedra e foi elixida deputada. O 4 de outubro de 2014 foi elixida Secretaria Xeral do Partido Comunista de Galicia (a primeira muller na historia do PCG en dito cargo) no XIII Congreso do PCG co 95% dos votos dos delegados. relevando así a Yolanda Díaz tras 12 anos no cargo. En dita Asemblea acordáronse unha serie de resolucións que representan a "esencia" do ideario de Esquerda Unida como organización que "defende a clase traballadora mediante a aplicación de políticas de esquerda, rompedora e transformadora". Solla declarou apostar por recuperar o traballo de rúa, nos movementos sociais e co resto de colectivos agredidos. En 2021 foi reelixida durante a XIII Asemblea Nacional ao impoñerse a outra lista liderada polo exalcalde ferrolán Jorge Suárez, a cal contaba co apoio da anterior coordinadora, Yolanda Díaz, cuxo pai, o sindicalista Suso Díaz, pechaba a candidatura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Daniel Rodas Chapela

**Daniel Rodas Chapela**, nado en Moaña en 1961, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
[alt=Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.|miniatura|Papeleta do BNG das [Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]]
Cursou estudos de enxeñaría. É funcionario da Consellería de Pesca. Concelleiro en Moaña dende ano 2003 e foi deputado provincial na Deputación de Pontevedra (2007-2011). É membro do Consello Comarcal do BNG do Morrazo. O 26 de marzo de 2013 tomou posesión como deputado do Parlamento de Galicia en substitución de Carlos Aymerich.

Nas Eleccións xerais de España de abril de 2019 foi candidato suplente na lista do BNG ao Congreso dos Deputados pola Provincia de Pontevedra, repetindo na convocatoria electoral de novembro do mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* ´Todavía no hemos decidido si dejaré el cargo de concejal para ir al Parlamento´  *Faro de Vigo*, 20/3/2013 .