Beldroega

A **beldroega** (***Portulaca oleracea***) é unha planta planta anual suculenta da familia Portulacaceae, que pode acadar até 40 cm de altura; de talo erecto, follas grosas, oblongas e carnosas e flores pequenas e amarelas, da que se consomen as follas, de sabor lixeiramente picante, en ensalada.
Ademais de beldroega, recibe os nomes de **portulaca** e **verdoaga**.

É nativa da India de Oriente Medio e sur de Europa coma parte da Península Ibérica aínda que naturalizada mundialmente; nalgunhas rexións é considerada má herba.

## Descrición 
[miniatura|Beldroega en flor (arriba) e *[Portulaca grandiflora* (abaixo)]]

Ten talos lisos, avermellados, maiormente deitados; follas alternas en conxuntos no talo e no seu extremo. As flores amarelas, sésiles, teñen cinco partes regulares e 6 mm de largo. Florea a fins de primavera, e continúa até mediados do outono. As flores abren soas no centro do feixe de follas por poucas horas nas mañás soleadas. As sementes son pequenas vaíñas, que se abren cando a semente está pronta. Presenta unha raíz primaria con raíces fibrosas secundarias e tolera solo pobre, compactado, e seca.

## Usos 
### Culinario 
miniatura|Un cultivo en vaso a medrar coma unha verdura.
miniatura|Flores.
miniatura|Ilustración
Malia se considerar maleza nos Estados Unidos, pode comerse como verdura, supoñendo que se obteña dunha fonte tal que estea libre de velenos -herbicidas ou fumigación xeral-. Ten un sabor lixeiramente acedo e salgado, e consómese moito en gran parte de Europa, Asia e México. Tanto os talos como as follas e flores son comestíbeis. Pode consumirse fresca como ensalada, ou cociñada como espinaca, e debido á súa calidade de mucilaxe, é boa para sopas e mollos. En México cocíñase con carne de porco e mollo verde. Os aborixes australianos usan as sementes para preparar o seu pan tradicional.
miniatura|Esta é unha flor pouco común desta planta.

Contén máis ácido graxo omega-3 que calquera outro vexetal de verdura. Tamén ten vitaminas: vitamina C, algo de vitamina B, carotenoides, e minerais dietarios, como magnesio, calcio, potasio, ferro. E presenta dous tipos de pigmentos alcaloides betalaínas: o betacianina arroibado (visíbel na coloración dos talos) e o betaxantina amarelo (na súas flores e o lixeiro amarelado das súas follas). Ambos os dous tipos de pigmentos son potentes antioxidantes e posuirían propiedades antimutaxénicas en estudos de laboratorio.

### Medicinal 
Na medicina popular grega, a beldroega úsase coma menciña contra o estrinximento e a inflamación do sistema urinario.

Coñecida coma *"Sanhti ou Punarva"* no norte da India coñecena como tónico do fígado e as súas doenzas.

Coñecida coma *Ma Chi Xian* (pinyin: tradúcese coma "o amaranto dente de cabalo") na medicina tradicional chinesa, nos seus principios activos inclúen: a noradrenalina, sales de calcio, dopamina, ácido málico, ácido cítrico, ácido glutámico, ácido aspártico, ácido nicotínico, alanina, glicosa, frutosa e sacarosa. As betacianinas illadas de *Portulaca oleracea* teñen mellorado déficits da cognición en ratos de idade avanzada. Unha subclase rara de homoisoflavonoides da planta, amosou *in vitro* actividades citotóxicas contra catro cancros humanos en liñas celulares. O seu uso está contraindicado durante a gravidez e para os que teñen a dixestión fría e feble. E as súas follas úsanse para tratar as picadas de insectos ou cóbregas na pel, bieitas, furúnculos, lastras, dor de picadas de abella, a disentería bacilar, diarrea, hemorroides, sangrado posparto e sangrado intestinal.

## Taxonomía 
*Portulaca oleracea* foi descrita por Carl von Linné e publicado en * Species Plantarum* 1: 445. 1753.
;Sinónimos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La sp. como adubo
* Edible Landscaping With Purslane 
* *Portulaca oleracea*