open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Biarritz Olympique (hóckey a patíns)

O **Biarritz Olympique** é a sección de hóckey a patíns do club polideportivo homónimo da cidade vascofrancesa de Biarritz (Pireneos Atlánticos, Aquitania, Francia).

## Historia 
A sección de hóckey a patíns do Biarritz Olympique naceu en 1926 como Biarritz Hockey Club, conseguindo o campionato de Francia en 1933. En 1939 o club pasou a converterse nunha sección do club polideportivo Biarritz Olympique.

Entre 1942 e 1959 o equipo viviu a súa época dourada, conseguindo 5 títulos de liga. Porén a sección atravesou posteriormente un período de inactividade que se prolongou durante seis tempadas.

En 1992 o equipo trasladouse ao Gymnase Notary, onde actualmente disputa os seus partidos como local.

## Palmarés 
* **5 Nationale 1:** 1942, 1945, 1946, 1958, 1959

## Véxase tamén
Outeiro (banda)

**Outeiro** foi un grupo galego de jazz rock formado en Vigo a finais dos setenta.

## Traxectoria 
A banda comezou como un trío con Pepe Bordallo ó baixo, Fernando Llorca á batería e Rubén Péz á guitarra, para máis adiante incorporar a Lorenzo Cuasante (nun inicio como músico de estudio). Gravaron un disco na liña de Return to Forever ou Colosseum II en Madrid coa discográfica folk Ruada, ó que titularon *Ollos de marzal*. O disco non chegou a reeditarse en CD polo que só existen os vinilos da edición orixinal, agora convertidos en pezas de colección.
A formación tivo unha efémera existencia, pois trala edición do seu primeiro e único disco e actuar nuns cantos concertos esta disolveuse no inverno de 1980.

## Membros 
* Fernando Llorca (batería, percusión, trompeta)
* Pepe Bordallo (baixo)
* Lorenzo Cuasante (teclados)
* Rubén Péz (guitarra)
* Alfonso Correia (percusión, frauta)

## Discografía 
* 1980: *Ollos de marzal* (Ruada R-107-D)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Enciclopedia del Rock Sinfónico y Progresivo Español
RHC Lyon

O **Rink Hockey Club de Lyon** ou **RHC Lyon** é un equipo de hóckey a patíns da cidade de Lión (Francia). Foi fundado o 10 de outubro de 1983 e actualmente compite na máxima categoría do hóckey a patíns francés, a National 1.

## Palmarés 
* **1 campionato da National 2:** 1992
* **1 campionato da National 3:** 1991

## Véxase tamén
Turun Filharmoninen Orkesteri

A **Turun Filharmoninen Orkesteri** (en finés) ou **Åbo Filharmoniska Orkester** (en sueco), en galego **Orquestra Filharmónica de Turku** é unha orquestra da cidade de Turku (Finlandia). Fundada en 1790, é a orquestra máis antiga de Finlandia e unha das máis antigas do mundo.

## Historia 
As orixes da orquestra remóntanse a 1790, cando se creou a Turun Soitannolliseen Seuraan (Sociedade Musical de Turku). En 1927 pasou a ser administrada polo goberno local. Actualmente, con 74 músicos é a quinta orquestra máis grande de Finlandia.

## Directores honoríficos 
Ao longo da súa longa historia, a Turun Filharmoninen Orkesteri nomeou a dous directores honorarios:

*Paavo Berglund
*Leif Segerstam

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Cubilla

**Cubilla** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 45 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 20,21 km².
SEAT 1400

O **SEAT 1400** é un modelo de automóbil de turismo familiar, producido polo fabricante español SEAT entre os anos 1953 e 1963, con licenza da empresa Fiat. Foi o primeiro modelo comercializado pola marca española, 4 anos antes que o SEAT 600. O SEAT 1400 pertence ó segmento de vehículos con motor dianteiro, tracción traseira e 4 ou 5 portas segundo as versións.

O motor orixinal de gasolina tiña 4 cilindros en liña, 1395 cc e producía 44 cabalos de potencia. As seguintes versións foron engadindo potencia, ata chegar ós 58 CV no SEAT 1400 B Special (na imaxe). Ademais dun motor máis potente, este modelo incluía cromados e pneumáticos con banda branca, amitándose á moda dos coches norteamericanos do momento.

O modelo SEAT 1400 C de 1960 supuxo un troco total no deseño exterior do vehículo. Este deseño sería adoptado posteriormente polo sucesor do 1400, o SEAT 1500.

Do SEAT 1400 producíronse 82.894 unidades.
miniatura|SEAT 1400 A|esquerda
250px|miniatura|SEAT 1400 B|esquerda
250px|miniatura|Deseño do SEAT 1400 C.|esquerda
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Club de amigos do Seat 1400 
* SEAT 1400 en MuseoSEAT.com
SEAT 1500

O **SEAT 1500** é un modelo de automóbil de turismo familiar, producido polo fabricante español SEAT entre os anos 1963 e 1972, con licenza da empresa Fiat. O modelo 1500 foi o sucesor do SEAT 1400 C, empregando a mesma carrocería, pero cun motor novo e certos detalles diferentes no deseño do velocímetro. O SEAT 1500 pertence ó segmento de vehículos con motor dianteiro, tracción traseira e 4, 5 ou 2 portas segundo as versións.

O motor orixinal de gasolina tiña 4 cilindros en liña, 1481 cc e producía 72 cabalos de potencia. Nas posteriores versións, o coche montou novos motores diésel. O motor diésel de 1767 cc producía 46 CV, e o motor diésel de 1988 cc ofrecía unha potencia de 55 CV.

O SEAT 1500, do cal se produciron 134.766 unidades, foi substituído en 1973 polo SEAT 132.

[miniatura|250px|SEAT 1500 en [Santiago de Compostela.|esquerda]]

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* SEAT 1500 en MuseoSEAT.com
La 7 (Rexión de Murcia)

**La 7** é a televisión autonómica pública da Rexión de Murcia. Forma parte do organismo público Radiotelevisión de la Región de Murcia, constituído por dúas empresas que xestionan, respectivamente, a radio e a televisión autonómicas: Onda Regional de Murcia e Televisión Autonómica de Murcia, S.A. (TAM, S.A.).
Comezou a emitir o 14 de abril do 2006. A súa xestión foi privatizada no ano 2012.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial
Nó sinusal

O **nó sinusal**, ou **nó sinoauricular**, (abreviado SA), tamén chamado **nó sinoatrial** ou **de Keith e Flack**, é unha das estruturas que compón o sistema de condución do corazón; recibe o nome común de «marcapasos do corazón». Polo xeral, é onde se orixina o impulso eléctrico que da orixe ao latexo cardíaco. Atópase na parede posterolateral superior da aurícula dereita, xusto debaixo da desembocadura da vea cava superior. É unha estrutura fusiforme dende o punto de vista morfolóxico, cun tamaño proporcional ao tamaño do corazón, o cal varía entre os 5&nbsp;mm e os 30&nbsp;mm, cunha media de 15&nbsp;mm de extensión por 5&nbsp;mm de grosor, variando de 1,5&nbsp;mm a 5&nbsp;mm.

Histoloxicamente atópase formado por un conxunto de células (células P, células transicionais e células da fibra de Purkinje) en íntima relación con fibras do sistema nervioso autónomo e fibras coláxenas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nó auriculoventricular
* Feixe de His
Refuxio de Sigüeiro

miniatura|300px|Refuxio de Sigüeiro.
O **Refuxio de Sigüeiro** é un enclave natural que se atopa á beira do río Tambre no concello de Oroso.

## Características 
Neste punto divídese o curso das augas do río, formando unha pequena illa á que se pode acceder a través de dúas estreitas pontes. Tamén é couto de pesca e sitio de lecer. Destaca a vexetación típica de ribeira de río con abundantes ameneiros, salgueiros e freixos .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do Concello de Oroso.
Kimigayo

é o himno nacional do Xapón. A súa letra é a máis antiga de entre os himnos nacionais do mundo, ademais dunha das máis curtas cunha lonxitude de 11 medidas e 32 caracteres. A súa letra procede dun poema waka escrito no período Heian (794–1185), e a melodía adaptouse en 1880, substituíndo a outra melodía pouco popular composta once anos antes. Malia que o título "Kimigayo" adoita traducirse coma "O Reinado da súa Maxestade Imperial", non hai unha tradución oficial do título ou da letra establecida por lei.

Dende 1888 ata 1945 "Kimigayo" serviu coma himno nacional do Imperio do Xapón. Trala disolución do imperio seguindo a súa rendición ó final da Segunda guerra mundial, o estado do Xapón sucedeuno en 1945. O emperador Hirohito permaneceu no trono, e "Kimigayo" mantívose coma o himno nacional *de facto*. Quedou recoñecido oficialmente por lei coma o himno nacional do país no ano 1999.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Feixe de His

O **feixe de His** ou **fascículo de His** é a estrutura cardíaca formada por células musculares do corazón especializadas na condución eléctrica que transmiten os impulsos que lle chegan dende o nó auriculoventricular.
Pódense distiguir nel dúas partes: un primeiro segmento perforante, de arredor de 5&nbsp;mm, que atravesa o trígono fibroso, e o segmento inframembranoso, que cursa ao longo do perímetro do cuadrante posteroinferior da porción membranosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nó sinusal
* Nó auriculoventricular
Nó auriculoventricular

O '*nó auriculoventricular*, nó atrioventricular'''*** ou *'nó de Aschoff-Tawara'''' é unha estrutura de condución cardíaca formada por células cardíacas especializadas na condución dos impulsos eléctricos cardíacos. Atópase situado na parte inferior do sulco interauricular próximo ao septo membranoso interventricular, no vértice superior do triángulo de Koch (espazo entre o seo coronario, a válvula septal tricuspídea e o tendón de Todaro).

O seu nome vén dos seus descubridores, o patólogo alemán Ludwig Aschoff e ao patólogo xaponés Sunao Tawara.
[centro|miniatura|400x400px|[Sistema de condución do corazón|Sistema de condución eléctrica do corazón: 1 Nó sinusal 2 Feixe de Bachmann 3 Tracto internodal anterior 4 Tracto internodal medial 5 Tracto internodal posterior 6 Nó auriculoventricular 7 Feixe de His 8 Rama deita 9 Rama esquerda 10 Feixe anterior esquerdo 11 Feixe posterior esquerdo 12 Fibras de Purkinje

]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nó
* Nó sinusal
* Nódulo
* Feixe de His
Cunaxa

**Cunaxa**, en grego antigo Κούναξα / *Kúnaxa* era no século -V unha aldea do imperio persa, situado na beira esquerda do río Éufrates a 60 ou 90&nbsp;km ao norte de Babilonia. Estaba dominado, segundo Xenofonte de Atenas, por un tell. Non se coñece con exactitude o seu lugar preciso, que habería que buscar nas aforas ao oeste de Bagdad, ao sueste de Falloudja.

O 3 de setembro de -401 foi o teatro dunha batalla entre Artaxerxes II Mnemon e o seu irmán, Ciro o Novo, en cuxo curso este último resultou vencido e morto. Os seus mercenarios  gregos realizaron daquela a famosa retirada dos Dez Mil, que se relata na *Anábase* de Xenofonte.
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Batalla de Cunaxa.
Odeón Shopping

**Odeón Shopping** ou **Centro Comercial Odeón** é un complexo comercial e de lecer de Narón situado no polígono da Gándara, limítrofe con Ferrol. O nome do centro é o da empresa promotora, unha empresa catalá que posteriormente, en 2008, vendeu o centro comercial ao grupo portugués Dolce Vita.

Ten un número de visitantes de entre 4,4 e 4,6 millóns ao ano.

## Características
No momento da súa inauguración en 2002 Odeón era o centro comercial máis grande de Galiza con 52.672 metros cadrados construídos e tivo no seu primeiro ano de funcionamento 5,3 millóns de visitas.

Odeón foi construído no polígono industrial da Gándara, nunha parcela paralela á estrada de Castelao. Esta modificación do uso do terreo e a superficie construída levou ao xulgado ao arquitecto de Narón que finalmente en marzo de 2013 foi absolto.

O centro comercial tiña no seu proxecto inicial un aparcadoiro soterrado baixo del e unha soa planta. Durante a súa construción o proxecto foi ampliado e modificado engadindo outra planta xa que estaban tódolos locais previstos vendidos. A nova planta ocupouse con cines, salón de birlos e locais de hostalería. Durante a construción, o día 12 de xuño de 2002, produciuse o derrubamento de parte da estrutura ferindo a varios traballadores.

Ademais de locais comerciais o centro comercial ten cines, locais de hostalería e un hotel inaugurado en 2006. En 2015 foi mercado por Patron Capital e Eurofund Capital Partners. En 2018 o centro comercial foi reformado interiormente e na imaxe exterior. Inditex pechou a súa tenda de Zara en Ferrol trasladándoa a Odeón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Odeón .
A Poceira, Carres, Oza-Cesuras

**A Poceira** é un lugar da parroquia de Carres no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o INE, en 2025 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 6 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carres 
### Parroquias de Oza-Cesuras 
## Notas
Feixe de Bachmann

O **feixe de Bachmann** , tamén chamado **tracto interatrial** ou **interauricular**, é unha rama do tracto internodal anterior do corazón que se localiza na parede interna da aurícula dereita. Forma parte do sistema de condución cardíaco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nó sinusal
* Nó auriculoventricular
* Feixe de His
As Poceiras, Sumoas, Xove

**As Poceiras** é un lugar da parroquia de Sumoas no concello lugués de Xove, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 56 habitantes (31 homes e 25 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sumoas
### Parroquias de Xove
miniatura|esquerda|Vista das Poceiras.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*A Poceira.
*O Poceiro.
A Poceira

O topónimo **A Poceira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Poceira**, lugar da parroquia de Abadín, no concello de Abadín;
***A Poceira**, lugar da parroquia de Viós, no concello de Abegondo;
***A Poceira**, lugar da parroquia de Carres, no concello de Oza-Cesuras;
***A Poceira**, lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello do Vicedo;
***A Poceira**, lugar da parroquia de Covas, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Poceiras**, lugar da parroquia de Sumoas, no concello de Xove;
***O Poceiro**, lugar da parroquia de Xaviña, no concello de Coristanco.
Høgnorsk

O ***Høgnorsk*** («alto noruegués») é un termo que abrangue as variedades da normativa Nynorsk da lingua norueguesa que rexeitan as máis das reformas oficiais que se viñeron introducindo desde a creación da variante *Landsmål*. A meirande parte das variedades do *Høgnorsk* acepta as reformas iniciais que eliminaron algunhas letras mudas de orixe etimolóxica; porén manteñen a maior parte da gramática do *Landsmål* intacta.

O profesor Torleiv Hannaas é xeralmente considerado o creador do termo *Høgnorsk*, que introduciu nun artigo do 1922, *Høgnorsk eller flatnorsk?*. Empregouno analogamente ao termo Alto alemán (*Hockdeutsch*), salientando o feito de que Ivar Aasen, creador da ortografía *Nynorsk*, dese unha importancia especial aos dialectos das áreas montañosas do centro e oeste de Noruega, e non aos dialectos das zonas baixas do leste de Noruega, ás que Hanaas chamou *flatnorsk* (Noruega plana, análogo a *Plattdeutsch*).

O movemento *Høgnorsk* naceu da oposición á política oficial *Samnorsk*, que pretendía unificar a variedade *Nynorsk* coa outra variedade principal de noruegués, o *Bokmål*. Estas reformas foron feitas entre o 1938 e o 1959. Ao primeiro, houbo certa resistencia a estas reformas, mais o estándar que resultou está bastante aceptado. O *Høgnorsk* ten o apoio da *Ivar Aasen-sambandet* e os activistas da *Målmannen*, mais ten poucos usuarios.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
***Artigos escritos en Høgnorsk*** na ***edición Nynorsk*** da Wikipedia
*"Høgnorsk eller flatnorsk?". 
*Mållekken , unha wiki en *Høgnorsk*.
*Høgnorskportalen sambandet.no, unha páxina de recursos con centos de artigos escritos en *Høgnorsk*.
*Tidskriftet Målmannen, unha revista que promove a lingua *Høgnorsk*.
*Norsk Formlæra, unha gramática do *Høgnorsk*.
*Norsk Ordlista, un dicionario de *Høgnorsk*.
Escobosa de Almazán

**Escobosa de Almazán** é un concello español&nbsp;da provincia de Soria. A súa poboación é de 29 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 19,44 km².
Sakamichi no Apollon

***Sakamichi no Apollon*** (坂道のアポロン *Sakamichi no Apollon*, lit. "Apolo na pendente") é unha serie manga xaponesa escrita por Yuki Kodama. Este manga foi adaptado no 2012 nunha serie de anime titulada en inglés *Kids on the Slope*, dirixido por Shinichirō Watanabe. Está centrada na relación de tres amigos e o interese de dous deles pola música jazz.

## Trama
A historia está ambientada na illa de Kyūshū, nunha pequena cidade da prefectura de Nagasaki, a mediados de 1960. Nishimi Kaoru é un mozo tímido e inxenuo con problemas para facer amigos, acostumado a cambiar de instituto constantemente por mor do traballo do seu pai. A súa vida cambia no verano de 1966 ao coñecer a dous compañeiros no seu novo instituto: Mukua Ritsuki, a delegada da clase, e Kawabuchi Sentaro, un rapaz problemático acostumado a non respectar as normas.

## Versión en anime
A dirección estivo a cargo de MAPPA e Tezuka Productions, encarándose da produción musical a compositora Yoko Kanno.

## Recoñecemento
Este manga gañou 57º Premio Shōgakukan na categoría de manga xeral.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio oficial (en xaponés)
Paolo Giordano

**Paolo Giordano**, nado en Torino o 19 de decembro de 1982, é un escritor e físico italiano. Acadou sona no ano 2008 coa súa novela *La solitudine dei numeri primi*, coa que gañou o Premio Strega.

## Traxectoria 
Paolo Giordano vive en San Mauro Torinese, o seu lugar de orixe Ten unha irmá máis vella.

En 2001 diplomouse no instituto Gino Segré de Turín. Rematou a licenciatura en Física das interaccións fundamentais, graduándose *cum laude* na Universidade de Turín, cunha tese de laurea considerada entre as mellores. Obtivo unha bolsa para realizar un doutoramento en física de partículas na escola de doutoramento en ciencia e alta tecnoloxía da mesma Universidade. Estuda as propiedades do quark fondo nun proxecto cofinanciado polo Instituto Nacional de Física Nuclear de Italia, e en particular, a descomposición inclusiva do mesón B no canal semileptónico e radiativo.

Entre 2006 e 2007, Giordano pasou dous cursos fóra da Escola Holden, onde coñeceu a Raffaella Lops, que posteriormente se converteu na súa axente e editora.

Tras visitar no 2006 un proxecto de Médicos Sen Fronteiras en Kinshasa, na República Democrática do Congo, onde a organización asiste enfermos de sida e as prostitutas do barrio de Masina, escribiu o relato *Mundele* ("O branco"), publicado en novembro de 2008 na antoloxía *Mondi al limite. 9 scrittori per Medici Senza Frontiere*.

Escribiu a novela *La solitudine dei numeri primi*, editada en Italia por Mondadori en xaneiro de 2008, gañando ese mesmo ano o Premio Campiello á mellor *Opera Prima*, o Premio Fiesole Narrativa Under 40 e o Premio Strega, sendo o escritor máis novo en gañar este último certame. Giordano recibiu o 9 de xullo de 2008 o Premio Merck Serono na sección de narrativa e o 23 de agosto dese mesmo ano o Premio Frignano de *opera prima*.. A obra foi levada ao cinema en 2010.

## Notas
O Monte, Loureda, Oza-Cesuras

**O Monte** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureda 
### Parroquias de Oza-Cesuras
Radio Televisión Madrid

O **Ente Público Radio Televisión Madrid** é unha empresa pública de radiodifusión dependente da Comunidade de Madrid. As súas principais áreas de actividade son: no ámbito televisivo, a produción audiovisual das canles Telemadrid, laOtra e Telemadrid HD, e no ámbito radiofónico, a emisora de FM Onda Madrid.

Afiliada á FORTA desde o seu nacemento, comezou a súa actividade o 2 de maio, día da Comunidade de Madrid, de 1989.

## Servizos 
**Televisión**:
*7 Telemadrid
*7 Telemadrid HD
*[8 La Otra](https://es.m.wikipedia.org/wiki/La_Otra_(TeleMadrid))
*8 La Otra HD
*9 Telemadrid INT (cesou as súas emisións o 1 de xaneiro de 2013)

**Radio**:
*Onda Madrid
*Onda Madrid Sat Radio (cesou as súas emisións o 1 de xaneiro de 2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Telemadrid 
* Páxina oficial de laOtra
Espiñento

O **espiñento** (*Gasterosteus aculeatus aculeatus*, Linnaeus 1758) é un peixe da familia Gasterosteidae, da orde Gasterosteiformes, de pequeno tamaño e caracterizado por posuír 2-4 espiñas illadas diante da aleta dorsal.

## Morfoloxía 
miniatura|esquerda|280px
Alcanza tamaños máximos de 11&nbsp;cm de lonxitude, pero o tamaño medio rolda os 5&nbsp;cm.

É de corpo comprimido, cuberto de placas óseas, coa boca moi pequena e dotada de varias filas de pequenos dentes. A aleta dorsal ten 11 a 13 radios brandos, e a anal 8-10, pero o máis característico é a presenza de 2-4 espiñas fortes illadas diante da aleta dorsal (tipicamente, tres), e unha diante da anal. Estas espiñas poden estar ergueitas ou manterse abatidas contra o corpo. A aleta caudal é pequena, de bordo recto e está precedida dun longo e estreito pedúnculo caudal.

A cor é gris, azulenta, ou verde oliva, cos costados prateados. Nos machos, os flancos tórnanse vermellos durante a freza.

## Hábitat e bioloxía 
miniatura|esquerda|Espiñentos
Trátase dunha especie de vida mariña pero tamén presente en augas salobres e en auga doce.

Distribúese pola costa norte dos océanos Atlántico e Pacífico, entre os 26º e os 71º norte, en augas pouco profundas (ata 100 metros).

Aliméntase de pequenos peixes, de ovos de peixes e de pequenos crustáceos.

## Taxonomía 
Na especie *Gasterosteus aculeatus* admítense tres subespecies:
* *Gasterosteus aculeatus aculeatus*, Linnaeus, 1758. É a subespecie común en Europa.
* *Gasterosteus aculeatus santaeannae*, Regan, 1909. Restrinxida a Norteamérica.
* *Gasterosteus aculeatus williamsoni*, Girard, 1854. Propia do sur de California e México.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Catálogo galego de especies ameazadas
### Ligazóns externas 
* Ficha en FishBase
* Ficha en World Register of Marine Species
Camarada

O termo **Camarada** é unha persoa dos mesmos costumes, ocupacións, lazos de familiaridade, ideoloxía ou asociación. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Camarada**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Oza-Cesuras;
***Camarada**, lugar da parroquia de Vilanova de Santiso, no concello de Malpica de Bergantiños.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Baíña

Como topónimo **Baíña** pode referirse a:

;En Galiza
***Baíña**, parroquia do concello de Baiona;
***A Baíña**, parroquia do concello de Agolada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Rubaíño**, lugar da parroquia de Silán, no concello de Muras.
Cundíns

Como topónimo **Cundíns** pode referirse a:

;En Galiza
***Cundíns**, parroquia do concello de Cabana de Bergantiños;
****Cundíns**, lugar de dita parroquia.
Torleiv Hannaas

**Torleiv Hannaas**, nado o 14 de xullo de 1874 en Horrnes e finado o 19 de novembro de 1929, foi un filólogo noruegués.

## Traxectoria 
Naceu en Horrnes nunha familia de labregos; os seus pais foron Thomas Nilsson Hannaas (1843-1915) e Anne Tolleivsdotter Vetrhus (1845-1944). En 1906 casou coa mestra Ingerd Yttreland (1879-1954). A súa filla casou co banqueiro Erik Hils Hauge. Torleiv Hannaas finou en novembro de 1929 en Fana.

Foi profesor no Museo Bergen en 1918. As súas publicacións máis importantes foron *Norske bygder I* (1921) e *Norske bygder II* (1926), que tratan dos dialectos de Setesdal e Vest-Agder. Fundou a *Norsk Aarbok* en 1920, e adoita ser considerado o precursor no uso do termo Høgnorsk, que apareceu nun artigo seu do ano 1922. Foi o presidente do Noregs Mållag desde o 1926 ata a súa morte.
Vea cava inferior

A **vea cava inferior** (abreviado **VCI**) é un tronco venoso ou vea de gran calibre no corpo humano e outros mamíferos, que retorna o sangue dende os membros inferiores, os órganos do abdome e a pelve até a aurícula dereita do corazón. É unha vea satélite da aorta abdominal, e é responsábel do retorno venoso de todas as veas infradiafragmáticas. No ser humano adoita medir unha media de 22&nbsp;cm de lonxitude, dos cales 18&nbsp;cm corresponden ao seu percorrido no abdome. A vea cava inferior ten un calibre de 20&nbsp;mm na súa porción máis inferior, mentres que pode chegar até os 30&nbsp;mm na súa porción superior, con dúas zonas de ancheamento a nivel dos riles e outro por enriba do fígado.

## Tributarias 
A *vea cava inferior* está formada pola unión das veas ilíacas primitivas esquerda e dereita. Tamén se anastomosa co sistema das veas ácigos, que percorre o lado dereito da columna vertebral, e os plexos venosos xunto a medula espiñal. Por mor de non se atopar na liña media do corpo, existen algunhas asimetrías nos patróns de drenaxe das tributarias. As veas gonadais do lado dereito e a vea suprarrenal dereita drenan cara á vea cava inferior, mais as veas do lado esquerdo drenan á vea renal esquerda, que á súa vez drena á vea cava inferior.

## Patoloxías 
Algúns suxeitos teñen dúas veas cavas inferiores até que as dúas se unen xusto por embaixo do fígado. Outros naceron sen a vea cava inferior e o retorno venoso é realizado polo sistema das veas ácigos. Neste último caso de axenesia de vea cava inferior dá lugar a un drenaxe venoso anómalo das extremidades inferiores, polo que aumenta o risco de trombose venosa profunda e de tromboembolismo pulmonar.

En doentes con trombose venosa profunda en membros inferiores e embolia pulmonar que non son quen de ter a anticoagulación coma opción terapéutica, o procedemento de elección é a implantación dun filtro na vea cava inferior, que impide o paso de émbolos dende os membros inferiores até a circulación pulmonar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vea cava superior
* vea porta

### Ligazóns externas 
* Imaxe anatómica da VCI
O Camiño Novo, Moimenta, Lalín

**O Camiño Novo** é un lugar da parroquia de Moimenta, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Moimenta
### Parroquias de Lalín
Camarada, Loureda, Oza-Cesuras

**Camarada** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2018 tiña 25 habitantes (10 homes e 15 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureda 
### Parroquias de Oza-Cesuras 
## Notas
Estepa de San Juan

**Estepa de San Juan** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 8 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 10,45 km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Frechilla de Almazán

**Frechilla de Almazán** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 27 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 25,68 km².

## Núcleos de poboación 
* Frechilla de Almazán
* La Miñosa
* Torremediana
Chezi

miniatura|dereita|Vista de Chezi
miniatura|dereita|Localización de Malawi
miniatura|dereita|Localización de Chezi

**Chezi** (*outeiro* na lingua chewa) é un poboado do distrito de Dowa, na rexión central de Malawi. No ano 2010 conta cunha poboación estimada de 1000 habitantes, que o fai un dos principais poboados da rexión.

Chezi está situado a uns 45&nbsp;km ao Nordeste da capital de Malawi, Lilongwe, na estrada M14 que une a capital coa vila de Salima, en dirección ao lago Malawi.

## Economía 
A localización do poboado, situado ao carón da estrada principal que une a capital do país co lago Malawi, fai de Chezi un importante foco comercial da rexión. No poboado afíncanse un importante número de tendas onde é posible atopar alimentos, produtos de ferraxaría, drogaría, agrícolas etc. Tamén conta con pequenos establecementos de carpintaría, de confección de roupa e de reparación de vehículos. O poboado conta con varios bares, porén carece de establecementos que ofrezan aloxamento.

Todos os xoves ten lugar un importante mercado (feira), onde a poboación dos arredores dá saída aos pequenos excedentes agrícolas das producións familiares, sendo os principais produtos tomates, millo e subprodutos (fariña de millo, pan...). O trato de gando, especialmente bovino, tamén ten unha considerable importancia.

## Educación e Sanidade 
miniatura|esquerda|Cartel da entrada ao St Mary's Rehabilitation Centre
No poboado aséntase o St Marys Rehabillitacion Centre, centro fundado no ano 1992 pola orde española das Misioneras de María Mediadora. St Marys Rehabillitacion Centre, dispón dun centro médico de atención primaria, dispensario de menciñas e máis de 100 camas hospitalarias, principalmente destinadas ao tratamento de nenos desnutridos. Neste centro tamén hai unha clínica móbil e servizo de ambulancia.

St Marys Rehabilitacion Centre encárgase ademais do coidado de 120 nenos orfos, aproximadamente, distribuídos en 8 casas de acollida dentro da propia misión. O centro conta cun programa de apoio a máis de catrocentos nenos dentro do programa Rainbow, que se encarga principalmente do seguimento e escolarización dos nenos, ademais de cubrir as súas necesidades básicas de manutención e de saúde.

No poboado de Chezi existe unha escola pública de educación primaria, St Mathias Primary School, á que asisten arredor de 1000 nenos e nenas entre 6 e 14 anos. Na súa construción participaron varias ONG españolas (Manos Unidas, Active Africa...)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Misioneras de María Mediadora
* Información de St Mary's Rehabillitacion Centre
Taxus

[miniatura|O [teixo de Bermiego (Asturias), considerado por algúns autores coma o teixo máis vello de Europa.]]
[miniatura|[Arilo do teixo.]]
***Taxus*** é un xénero de árbores coníferas da familia Taxaceae, chamados **teixos**.

## Hábitat e distribución 
Propios das zonas montañosas, con ambientes frescos e húmidos. Prefiren terreos calcarios.

En Galiza atopamos só a especie *Taxus baccata*, hoxe moi escasa polas abundantes tallas durante a Idade Media, o mesmo ocorreu en Inglaterra. Con todo, aínda atopamos algún teixedal nas serras ourensás. Sete individuos de teixo común aparecen recollidos no Catálogo de Árbores Senlleiras de Galicia.

## Descrición 
Poden acadar unha altura de até 20 metros. Aínda que con frecuencia se desenvolve de xeito desigual, a súa copa é piramidal con abundantes pólas que saen do toro de xeito horizontal. O toro é groso e cunha casca magra de tiras miúdas de cor parda avermellada ou cinsenta, acadando diámetros de 1,5 metros. Son moi lonxevos, podendo superar os 1.500 anos de vida.

Teñen follas perennes de 10 a 30&nbsp;mm dispostas en dúas ringleiras opostas, de cor verde escura pola face superior e amarelenta ou glabra pola inferior. Son árbores dioicas, con pés masculinos ou femininos. Froitifica en xeito de arilo carnoso que arrodea a semente, de intensa cor vermella. Madurecen no outono e cada seis ou sete anos a árbore ten unha produción abundante de froitos. Raramente forman bosques, sendo o común encontrar os exemplares illados.

Case todas as partes da planta son ricas en alcaloides tóxicos: taxina, taxol, e baccatina, sendo o primeiro o máis perigoso, pois pode levar á morte en poucos minutos. O arilo ou baga é a única parte libre de taxina, podendo ser inxerido coa precaución de retirar a semente.

A madeira é moi dura, de gran fino e apertado, o que a fai moi apta para a ebanistaría e talla, aínda que a escaseza de pezas de suficiente grosor por mor do seu lento crecemento, limita o seu uso.

## Usos e tradicións 
Silio Itálico, Lucio Anneo Floro e Santo Isidoro de Sevilla sinalan o uso destas sementes por parte dos antigos galaicos, cántabros e ástures. Din que os poboadores da Gallaecia empregábanas como veleno para se suicidar cando se atopaban sitiados polo inimigo ou presos deste.

Estes pobos celtas veneraban o teixo dado que formaba parte dalgúns dos seus rituais ao ser considerado unha árbore sagrada, probabelmente por mor á extraordinaria lonxevidade da planta, que a fai semellar inmortal. Por esta mesma razón ten sido plantado profusamente na Cornixa Cantábrica ou nas Illas Británicas ao abeiro de ermidas, igrexas e cemiterios dende tempos remotos, como símbolo da transcendencia da morte. Véxase artigo **Santo André de Teixido** (Teixido de teixo).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teixo

### Ligazóns externas 
* Detalle sobre os alcaloides no teixo ("en castelán")
SEAT Málaga

O **SEAT Málaga** (en Grecia **SEAT Gredos**) é un automóbil de turismo do segmento C, que foi producido polo fabricante español SEAT entre os anos 1985 e 1991. O modelo Málaga foi o sucesor do SEAT 131, e pertence ó segmento de vehículos con motor dianteiro, tracción dianteira e 4 portas.

O "Málaga" contou con 3 motorizacións, 2 de gasolina e 1 diésel, que ofrecían un rango de potencias dende os 55 ós 100 CV. Os motores de gasolina foron deseñados por Porsche, mentres que o diésel seguía sendo de orixe Fiat.

O SEAT Málaga era basicamente un SEAT Ronda con carrozaría sedán de 3 volumes, é dicir, "con beiril traseiro". Cando deixou de ser fabricado en 1991 tivo que agardar 2 anos para ser substituído polo SEAT Córdoba.

Do SEAT Málaga producíronse 231.852 unidades.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* SEAT Málaga en MuseoSEAT.com
Festa do queixo de Arzúa

dereita|miniatura|200px|Varios queixos expostos.

A **festa do queixo de Arzúa** é unha festa gastronómica celebrada no concello coruñés de Arzúa, desde 1975. Está declarada Festa de interese turístico de Galicia.

A festa celébrase sempre a primeira fin de semana de marzo. Esta festividade combina feira, festa e festival, tendo o queixo de Arzúa-Ulloa como o seu principal atractivo. As principais actuacións lévanse a cabo no recinto feiral Terra do Queixo.

## Festival
O festival caracterízase por contar o sábado con grupos de estilo rock, electro-rock, pop-rock, fusión, funk, mestizaxe ou hip hop. O domingo é quenda para os artistas galegos.

Algunhas das bandas que pasaron por Arzúa son Chema Rey, Delinqüentes con Tomasito, Dover, Fangoria, La Excepción, La Mala Rodríguez, Los Enemigos, Los Secretos, Marlango, Muchachito Bombo Infierno, Ojos de Brujo, Orishas, Rinôçérôse, Second, Ska-P, The Sunday Drivers, Tote King, Triángulo de Amor Bizarro, Vetusta Morla ou Violadores del Verso. Dos grupos galegos cabe destacar: Anxo Lorenzo, Carlos Núñez, Dios ke te crew, Heredeiros da Crus, Lamatumbá, Leilía, Malvela, Milladoiro, Mutenrohi, Pepe Vaamonde Grupo, Riobó, Sés, Susana Seivane, Treixadura, Uxía ou Xochilmica.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Feira de Santos de Monterroso
*Queinaga

### Ligazóns externas
*Páxina oficial
*Páxina oficial do concello
Escalo (peixe)

O **escalo** (*Squalius carolitertii*, Doadrio 1988; antes *Leuciscus carolitertii*) é un peixe de augas doces propio dos ríos do noroeste de España e norte de Portugal. Pertence á familia Cyprinidae, da orde dos cipriniformes.

O epíteto específico do nome científico (*carolitertii*) déuselle en honor do rei Carlos III de España.

## Morfoloxía 
É un peixe de tamaño mediano, con talles máximos de 25&nbsp;cm de lonxitude. Corpo alongado e fusiforme, cabeza ancha e grande, con dúas series de dentes farínxeos

Ten unha aleta dorsal curta e alta, con 3 raios simples e 7-9 raios ramificados, situada á altura da aleta pelviana ou algo posterior. Liña lateral lixeiramente curva.

A cor é marrón agrisada ou verdosa, con reflexos; os flancos amarelos ou verdosos e o ventre prateado. Unha banda negra pouco aparente percorre os flancos.

## Hábitat e bioloxía 
É unha especie endémica do noroeste da Península Ibérica, estando presente nos ríos Douro, Texo, Miño, Umia, Lérez e Mondego, así como nos seus afluentes. En Galicia é pouco abundante.

Aliméntase de altas e pequenos invertebrados.

## En Galicia 
Segundo Eladio Rodríguez, é "*inferior a ésta* [á troita] *en calidad de su carne. En algunas comarcas se llama CABEZUDO*". E engade: "*Dice Cuveiro en su Diccionario que donde hay escalos no se ve una trucha; según Cornide, el ESCALO parece ser el ANDURIÑO; y no faltan quienes crean que el ESCALO puede ser una variedad de la carpa*". O *anduriño* é a cría do salmón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Galaxia, Vigo 1958-1961.
* RODRÍGUEZ VILLANUEVA, X. L., e VÁZQUEZ, Xavier: *Peixes do mar de Galicia* III. Edicións Xerais de Galicia, Vigo 1995.
The Beggar's Opera

'''''The Beggar's Opera'''* (en galego *A ópera do vagabundo* ou *A ópera do mendigo'') é unha ballad opera nun prólogo e tres actos con música de Johann Christoph Pepusch e libreto en inglés de John Gay. A súa estrea tivo lugar no Teatro Lincoln's Inn Field de Londres o 29 de xaneiro de 1728.

## Personaxes 
## Gravacións 
A seguinte selección da discografía está realizada incluíndo as mencionadas en *La discoteca ideal de la ópera*.

## Notas 
## Véxase tamén
Rinôçérôse

**Rinôçérôse** é un grupo musical francés que mestura rock con música electrónica e dance. Foi fundado en 1997 en Montpellier por Jean-Philippe Freu e Patrice Carrié. Compoñen as súas cancións en inglés, francés e alemán.

## Membros 
* Jean-Philippe Freu
* Patrice Carrié
* Florian Brinker
* Fred Pace
* Rémi Saboul

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Retrospective* (1997)
* *Installation Sonore* (1999)
* *Music Kills Me* (2002)
* *Schizophonia* (2005)
* *Futurinô* (2009)

### Grandes éxitos 
* *Rinôçérôse* (2006)

## Véxase tamén 
* Páxina oficial do grupo
A Ponte da Veiga, A Veiga, Lalín

**A Ponte da Veiga** é un lugar da parroquia da Veiga, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares da Veiga
### Parroquias de Lalín
Felicidade (telenovela)

***Felicidade*** é unha telenovela brasileira escrita por Manoel Carlos, que se estreou na Rede Globo o día 7 de outubro de 1991 e rematou a súa emisión o 30 de maio de 1992. Consta de 203 episodios.

Nesta telenovela participan os actores Maitê Proença, Tony Ramos, Vivianne Pasmanter, Marcos Winter, Esther Góes, Laura Cardoso, Umberto Magnani, Ariclê Perez, Othon Bastos, Monique Curi, Edney Giovenazzi, Tatyane Goulart, Eduardo Caldas e Herson Capri.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina Oficial
La Excepción

**La Excepción que Confirma la Regla** (abreviado, **La Excepción**) é un grupo musical español de rap orixinario do distrito de Carabanchel na cidade de Madrid. Foi formado en 2003 por El Langui, Gitano Antón e La Dako Style.

## Membros 
* El Langui
* Gitano Antón
* La Dako Style

## Discografía 
* *En tu carrino paio* (2002)
* *Cata cheli* (2003)
* *Aguantando el tirón* (2006)
* *La verdad más verdadera* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Orishas

**Orishas** foi un grupo musical cubano de hip hop. Foi formado en 1999 na Habana e disolveuse en 2010.

## Membros 
* Roldán (Roldán González Rivero) - (1999–2010)
* Ruzzo (Hiram Riverí Medina) - (1999–2010)
* Yotuel (Yotuel Omar Romero Manzanares) - (1999–2010)

### Antigos membros 
* Flaco-Pro - (1999–2002)

## Discografía 
* *A lo cubano* (2000)
* *Emigrante* (2002)
* *El kilo* (2005)
* *Cosita buena* (2008)

### Recompilacións 
* *Antidiótico* (2007)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace oficial do grupo
* Páxina non oficial
Los Enemigos

**Los Enemigos** é un grupo musical español de rock. Foi formado en 1985 en Madrid e disolto en 2002. En 2012 retomaron a actividade.

## Membros 
* Josele Santiago – guitarra e voz
* Fino Oyonarte – baixo e coros
* Chema "Animal" Pérez – batería, percusión e coros
* Manolo Benítez – guitarras e coros

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Ferpectamente* (1986)
* *Un tío cabal* (1988)
* *La vida mata* (1990)
* *La cuenta atrás* (1991)
* *Sursum corda* (1994)
* *Tras el último no va nadie* (2020)
* *Gas* (1996)
* *Tengo una casa* (1996) (Banda sonora)
* *Nada* (1999)
* *Se buscan fulmontis* (1999) (Banda sonora)

### Recompilatorios 
* *Alguna copla de los enemigos* (1995)
* *Desde el jergón* (2012)

### En directo 
* *Obras escocidas (1985–2000)* (2001)
* *Obras escondidas* (2002)
* *Hasta el lunes* (2012)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Muchachito Bombo Infierno

**Muchachito Bombo Infierno** é un grupo musical español de rumba, funk, swing e rock and roll. Foi formado en 2005 en Barcelona e está liderado por Jairo Perera "Muchachito".

## Membros 
* Jairo Perera "Muchachito" – voz, guitarra, bombos
* Tito Carlos – teclados
* Josué "El Ciclón" – trompeta
* Héctor Bellino – batería
* El Lere – contrabaixo
* "Gigoleto Brass" – saxofóns
* Martín "Luxurius" – trombón
* David "El Niño" – trombón
* Óscar Bass – trompeta
* Alberto "El Jaguar del Paralelo" – trompeta

## Discografía 
* *Vamos que nos vamos* (2005)
* *Visto lo visto* (2007)
* *Idas y vueltas* (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* MySpace oficial do grupo
SEAT 132

O **SEAT 132** é un modelo de automóbil de turismo familiar, producido polo fabricante español SEAT entre os anos 1973 e 1982, con licenza da empresa italiana Fiat. O modelo 132 foi o sucesor do SEAT 1500, e pertence ó segmento de vehículos con motor dianteiro, tracción traseira e 4 portas.

Durante os anos 1970 foi o mellor modelo da marca por prestacións, equipamento e motores. Contou con 5 motorizacións; 3 de gasolina e 2 diésel, que ofrecían un rango de potencias dende os 55 ós 109 CV.

O SEAT 132 deixou de ser fabricado en 1982 cando SEAT e Fiat romperon a súa tradicional colaboración. Este modelo non tivo un substituto directo.

Do SEAT 132 producíronse 108.725 unidades.

## Mecánica 
Cando o SEAT 132 foi posto á venda en maio de 1973, tiña as seguintes motorizacións como opción: 

* O SEAT 132 1600 tiña un motor de catro cilindros e dúas árbores de levas en cabeza arrastrados por correa dentada con 1.592 cc e 98 CV (DIN) a 6.000 rpm.

* O SEAT 132 1800 tiña un motor de catro cilindros e dúas árbores de levas en cabeza arrastrados por correa dentada con 1756 cc e 105 CV (DIN) a 6.000 rpm.

* O SEAT 132 Diésel, lanzado en 1974, presentaba un motor Mercedes-Benz de 1988 cc e 55 CV (DIN) a 4.200 rpm, correspondendo ao ofrecido no Mercedes-Benz 200D, construídos baixo licenza pola MEVOSA. Isto seguiu a pauta estabelecida co SEAT 1500, que tamén estivera dispoñíbel cun motor Mercedes-Benz diésel coas súas dúas versións denominadas SEAT 1800 Diésel e SEAT 2000.

Dende o seu lanzamento, o 132 contaba coa opción dunha quinta velocidade, opción xeneralizada para o resto de modelos dende principios dos anos 1980. En 1976 ofreceuse unha transmisión automática opcional, o cal puido ter sido unha resposta ao éxito en España do Chrysler 180, tamén ensamblado nese país.

Coa reestilización experimentada en 1974, o motor 1800 ve aumentado o seu rendemento en dous cabalos, pasando a tener 107 CV (DIN).

A partir de 1979, un SEAT 132 2000 estivo dispoñíbel cun motor de catro cilindros con 1.919 cc e 109 CV (DIN) a 5.800 rpm; nesta serie ofreceuse tamén unha versión diésel con motor Mercedes-Benz de maior cilindrada con catro cilindros e 2.197 cc, que desenvolvía 60 CV (DIN) a 4.200 rpm, semellante ao que montaba o Mercedes-Benz 220D.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* SEAT 132 en MuseoSEAT.com
Los Delinqüentes

**Los Delinqüentes** foi un grupo musical español de rumba, rock, flamenco e reggae. Foi formado en 1999 en Xerez da Fronteira (Cádiz) e disolveuse en 2012.

## Membros 
* Miguel Ángel Benítez "Er Migue" – voz e guitarra †
* Marcos del Ojo "El Canijo" – voz e guitarra
* Diego Pozo – guitarra

## Discografía 
* *El sentimiento garrapatero que nos traen las flores* (2001)
* *Arquitectura del aire en la calle* (2003)
* *El verde rebelde vuelve* (2005)
* *Recuerdos garrapateros de la flama y del carril* (2006)
* *Bienvenidos a la época iconoclasta* (2009)
* *Los hombres de las praderas y sus bordones calientes* (2010) con Tomasito
* *El sentimiento garrapatero 10º aniversario* (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Bartolomé de las Casas

**Bartolomé de las Casas**, nado en Sevilla o 24 de agosto de 1484 e finado en Madrid o 17 de xullo de 1566, foi un historiador, reformador social e frade dominicano español. Foi o primeiro bispo de Chiapas, e o primeiro en ser oficialmente nomeado "Protector dos Indios". Escribiu numerosas obras, as máis famosas foron *Brevísima relación de la destrucción de las Indias* e *Historia de las Indias*, crónica das primeiras décadas da colonización española nas Antillas e centrado especialmente nas atrocidades cometidas polos colonizadores contra os pobos indíxenas. Las Casas está considerado un dos primeiros defensores dos dereitos humanos.

## Traxectoria 
Foi un dos primeiros europeos en asentarse no Novo Mundo e como o resto dos colonos participou en atropelos e atrocidades contra a poboación nativa pero un cambio de rumbo levouno a se opoñer a estas prácticas, liberando os seus escravos indios e renunciando ás súas *encomendas* e defender diante o rei Carlos I de España os dereitos da poboación nativa. Nos seus primeiros escritos, avoga polo uso de escravos africanos para substituíren os indíxenas, polo que algúns fano responsable do comezo do comercio transatlántico de escravos, pero posteriormente chegou ao convencemento de que todas as formas de escravitude eran malas. En 1522 intentou establecer un colonialismo pacífico na costa de Venezuela, mais foi un fracaso e las Casas entrou na Orde Dominicana como frade, deixando a escena pública durante unha década e dedicouse á evanxelización por medios pacíficos entre os maias da actual Guatemala e participou en debates e controversias con relixiosos mexicanos sobre o mellor xeito de achegar a fe cristiá aos nativos. Volveu a España para recrutar máis misioneiros, e alí continuou pedindo a abolición da *encomenda*, logrando que se aprobasen as coñecidas como Novas Leis en 1542. Nomeado bispo de Chiapas, serviu durante un curto período de tempo antes de ter que volver a España debido á resistencia dos *encomendeiros* ás Novas Leis e a conflitos cos colonos españois polas súas políticas proindias. Pasou o resto da súa vida na Corte española, logrando grande influencia nos asuntos relacionados coas Indias, logrando moitas melloras no status legal dos nativos, e que se debatese sobre a ética do colonialismo. En 1550 participou no debate de Valladolid no que Juan Ginés de Sepúlveda argumentou que os indios eran menos que humanos e requirían dos españois para se converter en civilizados, las Casas pola contra mantivo que eran totalmente humanos e que subxugalos era totalmente inxustificable.

## Notas
Fangoria

**Fangoria** é un grupo musical español de pop, música electrónica e glam rock formado por Alaska e Nacho Canut. Foi formado en 1989 en Madrid.

## Membros 
* Alaska
* Nacho Canut

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Salto mortal (1990)
* *Interferencias* (1997)
* *Una temporada en el infierno* (1999)
* *Naturaleza muerta* (2001)
* *Arquitectura efímera* (2004)
* *El extraño viaje* (2006)
* *Absolutamente* (2009)
* *Cuatricromía* (2013)
* *Canciones para robots románticos'' (2016)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Mara Carfagna

**Maria Rosaria (Mara) Carfagna**, nada o 18 de decembro de 1975 en Salerno, é unha política italiana, antiga showgirl, modelo e presentadora de televisión .

## Traxectoria 
Fixo estudos de dereito, compaxinándoos coa súa participación concursos de misses, chegando á final de Miss Italia en 1997, conseguindo o título de Miss Cinema, logo seguiu unha carreira na televisión, copresentou os programas *Domenica in* (1997-1998) e *La domenica del villaggio* (2000-2004), sen deixar os seus estudos, no ano 2001 defendeu a súa tese sobre o dereito de información nos sistemas radiotelevisivos. No ano 2004 pasou a presentar *Piazza Grande* e no ano 2006 comezou a súa carreira política, como deputada nas listas de Forza Italia. De 2008 ata 2011 foi ministra para a Igualdade de Oportunidades no gabinete de Silvio Berlusconi.