Guillerme de Holanda

**Guillerme de Holanda**, nado en 1227 e finado o 28 de xaneiro de 1256, foi conde de Holanda (como **Guillerme II**) a partir de 1234, e Rei de romanos, rival de Conrado IV, desde 1247 até a súa morte.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Fillo de Florencio IV, conde de Holanda, e da súa esposa Matilde de Brabante,
non cumprira os sete anos cando seu pai morreu accidentalmente o 19 de xullo de 1234 nun torneo celebrado en Corbie, aínda que, segundo Louis G. F. Kerroux, foi asasinado en dito torneo por Filipe Hurepel, conde de Clermont. Seus tíos Guillerme e Otón encargáronse da rexencia do Condado desde 1234 a 1239.

### Rei de romanos 
Á morte de Henrique Raspe, que fora elixido polos partidarios do partido güelfo rei de Alemaña (Rei de romanos, segundo a titulación oficial) en substitución de Frederico II Hohenstaufen, deposto e excomungado polo papa Inocencio IV, con apenas 20 anos de idade, e grazas ao apoio do seu tío Henrique II, duque de Brabante e do arcebispo de Colonia, Guillerme foi elixido Rei de romanos o 3 de outubro de 1247.
 
Debido á súa pouca idade os electores déronlle como conselleiros ao duque de Brabante e ao bispo de Utrecht. Tras un sitio de cinco meses, Guillerme tomou Aquisgrán aos partidarios de Frederico II, e puido ser coroado rei o 1 de novembro de 1248, despois de ser armado cabaleiro en Colonia.

### Guerra con Margarida de Flandres 
Acabado de casar e de regreso ao seu Condado, Guillerme enfrontouse a Margarida, condesa de Flandres, que se negara a recoñecer o seu nomeamento imperial, á que pretendeu desposuír do seu Condado, en tanto esta lle exixía homenaxe como conde de Holanda pola súa posesión das illas de Zelandia, feudo flamengo que quedaría definitivamente integrado no Condado de Holanda en 1256.

Margarida enviou un grande exército ao mando de seu fillo Guido de Dampierre para invadir a illa de Walcheren. Mentres os seus soldados penetraban en Zelandia, a condesa de Flandres finxía chegar a un acordo con Guillerme, que se trasladara a Anveres, onde tivo lugar unha conferencia baixo a mediación de Henrique VI, duque de Brabante. Porén, non fiándose da súa inimiga, Guillerme ordenou ao seu irmán Florencio que se dirixira coas súas tropas a defender Zelandia. Este camuflouse con todo o seu exército tras as dunas de Westkapelle, esperando a Guido de Dampierre que avanzaba sen sospeitar nada.

Esta derrota sorprendeu a Margarida de Flandres, pero non a fixo desistir das súas pretensións. Chamou na súa axuda a Carlos de Anjou, irmán do rei de Francia, ao que lle outorgou a investidura do Condado de Hainaut, territorio que quería arrebatar ao seu fillo Xoán I de Avesnes. Este, axudado polo seu cuñado Guillerme, acudiu en defensa das súas terras, derrotou aos franceses e forzou á súa nai a recoñecelo como conde de Hainaut. Margarida, desesperada, facendo da necesidade virtude, cedeu á necesidade e viuse incluso obrigada a facer a paz co Rei de romanos, que lle devolveu ao seu fillo Guido de Dampierre, prisioneiro de Guillerme desde a xornada de Westkapelle.

Novas disputas desencadeáronse co bispado de Utrecht. Otón, tío e titor que fora de Guillerme, falecera, e Godwino de Amstel fora elixido para ocupar a sede episcopal. Ben porque o novo bispo fora débil de carácter para o seu cargo ou ben porque, tras un ano de asedio, estivera disposto a renunciar, Guillerme puido substituílo por Henrique de Vianen. Inmediatamente foi degolado mentres trataba de desprenderse do peso da súa armadura, abandonado polos seus cabaleiros que fuxiron desconcertados.

Era o 15 de xaneiro de 1256. O seu corpo foi enterrado nun lugar secreto e non foi descuberto até pasados vinte e seis anos, cando seu fillo Florencio V de Holanda o trasladou a Middelburg, onde foi enterrado na abadía coa pompa propia de seu rango. A cidade da Haia xurdiu en torno ao castelo o pavillón de caza que Guillerme fixo construír en 1250 e que concluíu seu fillo.

## Matrimonio e descendencia 
Guillermeo casou o 25 de xaneiro de 1251 con Isabel, filla de Otón I de Brunswick, duque de Brunswick-Lüneburg. Deste matrimonio tivo dous fillos:
* Florencio, que o sucedeu como conde de Holanda.
* Matilde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kerroux, Louis Gabriel Florence, ''Abrégé de L'Histoire de la Hollande y des Provinces-Unies...,* ed. Jacques Murray, Leiden, 1778. Volume 1.
* Van Hasselt, André e Van Hasselt, M., *Historia de Béljica y Holanda*, Barcelona, Imprenta del Imparcial, 1884.
* Vanderkindere, Léon (1902): *La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge''. Bruxelas: Ed. H. Lamertin.Tomo I e Tomo II

### Outros artigos 
* Condado de Holanda
* Rei de romanos
* Güelfos e xibelinos

### Ligazóns externas 
* Adriano H. Luijdjens. [Olanda, Contea e Provincia di](http://www.treccani.it/enciclopedia/contea-e-provincia-di-olanda_(Enciclopedia-Italiana)) en Treccani (Enciclopedia Italiana) en liña . Consultada o 27 de outubro de 2016.
* [Guglielmo II, Conte D'Olanda, Re dei Romani](http://www.treccani.it/enciclopedia/guglielmo-ii-conte-d-olanda-re-dei-romani_(Federiciana)) en Treccani (Federiciana) . Consultada o 27 de outubro de 2016.
* Willem II Count of Holland. Elected King of Germany in 1247 en *Foundation for Medieval Genealogy* . Consultada o 27 de outubro de 2016.
* Willem of Holland en *Foundation for Medieval Genealogy* . Consultada o 27 de outubro de 2016.