Cardo da ribeira

240px|miniatura|*Eryngium maritimum*
240px|miniatura|Illustracion
240px|miniatura|Toda a planta, Meia Praia, Lagos, Portugal
240px|miniatura|Imaxe tomada en Rewa, Polonia, 2005

O **cardo da ribeira** (***Eryngium maritimum***) é unha planta perenne pertencente á familia das apiáceas. É nativa das rexións costeiras de Europa, cultivada frecuentemente en xardinaxe polas súas flores de cor azul metálica. Moi común nas dunas das praias galegas.
 
## Descrición 
É unha planta vivaz psamófila, é dicir, medra preferentemente en terreos areentos, e conta cunha roseta basal, da que agroman talos duros e espiñentos, dunha característica cor azulada ou prateada, que acadan os 50 centímetros de altura. Estes talos teñen un miolo esponxoso abrancazado. Follas basais de 8x25-5x16 cm, moi coriáceas, máis largas ca longas, suborbiculares, palmatilobadas ou cordadas, con nervios prominentes e con 3-5 lobos espiñentos, sendo o central máis estreito; pecíolo enteiro, uns2/3 alonxitude da lámina. As follas caulinares miden 2–5&nbsp;cm, ovovadas e con tres lobos apicais espiñentos. Flores azuladas, en grosos capítulos subglobosos de 10-30 x 10–25&nbsp;mm, dispostos en dicasios ou tricasiso e arrodeados por un envolucro de brácteas oblongo - cuneadas, con 1-3 pares de espiños maiores ca o capítulo e de textura semellante ás follas; os sépalos, 4–5&nbsp;mm, maiores ca os pétalos, lanceolados, cun nervio central prominente que se prolonga en forma de espiño; pétalos estreitos, erectos, cunha fenda marcada. Froito escamoso. Florean entre xullo e outubro.

## Hábitat 
En dunas primarias e secundarias. Acompáñase de gramíneas propias dos sistemas dunares costeiros non estabilizados.

## Usos 
Os talos tenros consómense ocasionalmente coma substituto do espárrago, considerándose afrodisíacos. É lixeiramente doce, e o cheiro lembra ao da cenoura.

## Cultura 
Durante o período isabelino, as raíces confeitadas desta planta foron vendidas coma doces chamados *eringoes*. Disque ten propiedades afrodisíacas , e neste sentido cítanse por Falstaff nas *Alegres comadres de Windsor* de Shakespeare :
* *Let the sky rain potatoes;let it thunder to the tune of Green-sleeves,hail kissing-comfits and snow eringoes,let there come a tempest of provocation...*(William Shakespeare, "The Merry Wives of Windsor", Act 5, scene v)

## Nomes comúns 
Alén de **cardo da ribeira**, tamén recibe os nomes de **cardo bravo** e **cardo marítimo**.

## Taxonomía 
*Eryngium maritimum* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 233. 1753.
;Citoloxía:
Número de cromosomas de *Eryngium maritimum* (Fam. Umbelliferae) e táxones infraespecíficos: 2n=16
;Etimoloxía:
***Eryngium***: nome xenérico que probabelmente fai referencia á palabra que lembra ao ourizo: "Erinaceus" (especialmente desde o grego "erungion" = "ción"), senón que tamén podería derivar de "eruma" (= protección), en referencia ás follas espiñentas das plantas deste tipo.

***maritimum***: epíteto latino que significa "marítimo, mariño, achegado á beiramar".
; Sinonimia:
* *Eryngium marinum* Garsault

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp.&nbsp;In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, Nova York.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Mathias, M. E. & L. Constance. 1941. A synopsis of the North American species of Eryngium. Amer. Midl. Naturalist 25(2): 361–387.
# Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.

### Ligazóns externas 
* Información adicional (en alemán) e imaxes