open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Filamina

As **filaminas** son unha calse de proteínas que manteñen xuntos dous filamentos de actina formando grandes ángulos. As proteínas filaminas en mamíferos están constituída por un dominio de unión á actina no seu N-terminal que é seguido por 24 módulos de repeticións similares a inmunoglobulinas de aproximadamente 95 aminoácidos. Teñen dúas rexións bisagras, situadas entre as repeticións 15-16 e 23-24. A filamina é cortada nestas rexións bisagra para xerar fragmentos menores da proteína. A filamina ten dous sitios de unión á actina con enlace V entre eles, así que crea enlaces cruzados entre os filamentos de actina formando unha rede cos filamentos orientados entre si case en ángulos rectos.

Entre as proteínas filaminas están:
* FLNA
* FLNB
* FLNC

A sobreexpresión de FLNA detén a rexeneración de células de carcinoma de vexiga, ao inhibir o ciclo celular e inducir a apoptose das células do carcinoma de vexiga. A FLNA tamén reduce as capacidades de mobilidade e invasión das células de carcinoma de vexiga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alfa-actinina-1

A **alfa-actinina-1** (nome de UniProt

## Función 
As alfa-actininas pertencen á superfamilia de xenes da espectrina, que son un grupo diverso de proteínas citoesqueléticas, que inclúen as alfa e beta espectrinas e as distrofinas. A alfa-actinina-1 é unha proteína que establece enlaces cruzados coa F-actina. É unha proteína que intervén na formación de feixes de actina e pénsase que ancora a actina a diversas estruturas intracelulares. A alfa-actinina-1 é unha isoforma citoesquelética non muscular que se encontra ao longo de feixes de microfilamentos e unións de tipo adherente, onde está implicada na unión da actina ás membranas. En contraste, as isoformas esqueléticas, cardíacas e do músculo liso están localizadas no disco Z e corpos densos análogos, onde axudan  ancorar os filamentos de actina miofibrilar.

## Interaccións 
A alfa-actinina-1 presenta interaccións con:
* CDK5R1,
* CDK5R2,
* GIPC1,
* PDLIM1,
* Proteína quinase N1,
* SSX2IP,
* Zyxina.
*PTPRT (PTPrho)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Actinina

### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* Actinin, alpha 1 Info with links in the Cell Migration Gateway
*
Lorenzo Brown

**Lorenzo Dontez Brown**, nado o 26 de agosto de 1990 en Roswell, Xeorxia, é un xogador estadounidense con nacionalidade española de baloncesto profesional que xoga no Maccabi Tel Aviv BC da Ligat HaAl.

## Traxectoria profesional 
Brown foi seleccionado na 52ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Minnesota Timberwolves. O 26 de setembro de 2013, Brown asinou o seu primeiro contrato profesional cos Timberwolves, pero foi cortado o 25 de outubro de 2013 sen chegar a debutar en partido oficial.

O 20 de novembro de 2013, Brown asinou cos Philadelphia 76ers. Debutou na NBA ese mesmo día, facendo 5 puntos contra os Toronto Raptors. Durante a súa tempada coma rookie, foi asignado en varias ocasións ós Delaware 87ers, afiliado na NBA D-League dos Sixers. O 14 de marzo de 2014, Brown foi cortado polos Sixers.

O 28 de xaneiro de 2015, Brown asinou un contrato de dez días cos Minnesota Timberwolves. O 6 de febreiro de 2015, asinou un segundo contrato de dez días cos Timberwolves, e o 19 de febreiro asinou ata final de tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Salterio dos Apalaches

O **salterio dos Apalaches** (en inglés: *Appalachian dulcimer*), tamén coñecido como **o Salterio das Montañas Apalaches** (en inglés: *Mountain Dulcimer* ), é un instrumento de corda con trastes da familia das cítolas e salterios usado na música popular estadounidense. Procede da rexión dos Montes Apalaches, da que deriva o seu nome. Fíxose moi coñecido na década de 2000 debido ao uso constante que a cantante e actriz Cyndi Lauper fixo deste instrumento. 

## Produción 
A elaboración de salterios nos Apalaches adoita a ser feita por pequenas empresas familiares situadas no sur dos Estados Unidos e particularmente na rexión dos Montes Apalaches. O libro do luthier John Bailey ofrece instrucións para construír un salterio tradicional.

### Fóra dos EEUU 
No Brasil, Dulcimer Brasil  fabrica o salterio tradicional dos Apalaches, a variante "corteo", o "braço duplo" e o "curvado", que se toca cun arco.

No Brasil, o Salterio Apalache é usado pola banda de grunge e rock alternativo A Primitiva Sociedade Romântica.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Instrumentos de corda

### Ligazóns externas 
*  Dulcimer Players News, revista que se publica desde 1974, para entusiastas de salterios martelados e con trastes.
*  Everything Dulcimer  - comunidade on-line con artigos, listas e fórums.
Frauta de Pan

A **frauta** **de** **Pan** é un antigo instrumento musical que ten cinco ou máis tubos de lonxitude, ás veces, circular. A frauta de pan foi un instrumento popular, e considérase o primeiro órgano de boca, antepasado tanto do órgano de tubos como da harmónica.

## Tipos de frautas de pan 
* Nai (Romanía). Téñase en conta que *nai* tamén é a palabra romanesa para a frauta de palleta de Oriente Medio *"ney"*.
* Antara (Andes)
* Paixiao (China)
* So (Corea)
* Sirinxe / Syrinx
* Zampoña (Andes)
* Kuvytsi, Svyryli, Rebro (Ucraína)

## Notas 
## Véxase tamén 
* Pan (mitoloxía)
Fran Pilepić

**Fran Pilepić**, nado o 5 de maio de 1989 en Rijeka, é un xogador profesional de baloncesto croata que xoga para o Club Ourense Baloncesto da Liga LEB Ouro. Cunha estatura de 1,93 metros xoga na posición de escolta.

## Traxectoria profesional 
O 1 de agosto de 2022, anunciouse a fichaxe de Pilepić por unha tempada polo Club Ourense Baloncesto da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Luke Maye

**Luke David Maye**, nado o 7 de marzo de 1997 en Cary, Carolina do Norte, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Covirán Granada da Liga ACB.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2019, Maye asinou cos Milwaukee Bucks para xogar a Liga de Verán da NBA. O 14 de outubro de 2019, Maye foi cortado polos Bucks, pero foi asignado ós Wisconsin Herd, afiliado dos Bucks na NBA G League.

O 18 de xullo de 2020, Maye asinou por unha tempada co Dolomiti Energia Trento da Lega Basket Serie A italiana. Maye acadou 11.6 puntos, 6 rebotes, e 1.3 asistencias por encontro. 

O 23 de xullo de 2021, Maye asinou un contrato por dúas tempadas co Bàsquet Manresa da Liga ACB.

O 31 de xullo de 2022, Maye asinou por unha tempada co Fundación CB Granada da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Infinitivo

En gramática, o **infinitivo** é unha forma verbal non finita que mostra as características dun substantivo e carece dalgúns trazos típicos dun verbo (como a expresión de categorías, por exemplo: a persoa, o estado de ánimo, etc.). Por convención lexicográfica, o infinitivo é en moitas linguas a forma empregada para enunciar un verbo e, polo tanto, a que aparece como entrada de dicionario ou lema.

Porén, o infinitivo non sempre ten todas estas características nunha lingua determinada. Hai linguas sen infinitivo estrito, como o grego moderno, que usan varias estratexias para colocar un verbo nunha cláusula nominal.

## Terminacións 
O infinitivo en galego pode terminar en *-ar* , *-er* , *-ir* ou *-or* (con esa terminación só se conserva o verbo *por*, sinónimo de *poñer*), coas correspondentes conxugacións. 

## Tipos 
Na lingua galega e portuguesa, alén do infinitivo non flexionado ou **infinitivo impersoal**, tamén existe o infinitivo flexionado por persoa, chamado **infinitivo persoal**, **conxugado** ou **flexionado**. Anteriormente tamén se usaba na lingua asturleonesa e na lingua napolitana e aínda é usado na lingua húngara. 

## Termo 
O nome "infinitivo" provén do adxectivo latino *înfīnītīvus* que significa "sen límite" e ás veces foi considerado un dos "modos" da gramática latina (entendendo "modo" non no sentido actual de modo, senón como un termo xenérico para indicar un forma gramatical). Polo tanto, înfīnītīvus era a forma abreviada de referirse a "modus înfīnītīvus". O nome responde a que o infinitivo non está limitado (e polo tanto está "sen límite") por varias categorías gramaticais de verbos en forma persoal (en latín o infinitivo non expresa modo, persoa ou número). O termo latino "īnfīnītīvus" foi unha tradución do termo gramatical grego ἀπαρέμφατος (scil. κλίσις) (= "aparémfatos" [scil. "clisis"] é dicir, "non indica nada ademais"), pois, ao carecer doutras marcas morfolóxicas, o infinitivo só indica o contido semántico do verbo. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Morfoloxía lingüística 
* Formas infinitas do verbo 
* Caso (gramática)
Zyxina

A **zyxina** é unha proteína que nos humanos está codificada no xene ***ZYX*** do cromosoma 7.

## Función 
As adhesións focais son estruturas ricas en actina que permiten que as células se adhiran á matriz extracelular e á cal se ensamblan complexos proteicos implicados na transdución de sinais. A zyxina é unha fosfoproteína que se une ao zinc que se concentra nas adhesións focais e ao longo do citoesqueleto de actina. A zyxina ten un dominio rico en prolina N-terminal e tres dominios LIM na metade C-terminal. O dominio rico en prolina pode interaccionar cos dominios SH3 de proteínas implicados nas vías de transdución de sinais, mentres que os dominios LIM están probablemente implicados na unión proteína-proteína. A zyxina pode funcionar como un mensaxeiro na vía de transdución de sinais que media os cambios estimulados pola adhesión na expresión xénica e pode modular a organización citoesquelética de feixes de actina. O empalme alternativo orixina múltiples variantes de transcritos que codifican a mesma isoforma. 
* ENAH, 
* LASP1, 
* LATS1,  e
* Fosfoproteína estimulada por vasodilatador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Zyxin Info with links in the Cell Migration Gateway
Galeichthys

***Galeichthys*** é un xénero de peixes actinopterixios da orde dos siluriformes, familia dos aríidos, que é o tipo (e o único) da subfamilia dos galeictiinos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1840 polo zoólogo francés, especializado en ictioloxía, Achille Valenciennes.

### Sinónimo 
Ademais de polo seu nome válido, o xénero coñeceuse tamén polo sinónimo:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, J. S. (2006): *Fishes of the World* (4ª ed.) Hoboken, Nova Jersey: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-4712-5031-9.

### Outros artigos 
* Siluriformes
* Pimelódidos
Concellos de Suecia

miniatura|Municipios de Suecia
Os **comúns**, ou **concellos, de Suecia** (en sueco, plural, *kommuner*) son 290 unidades administrativas distribuídas entre os 21 condados do país. Por competencias e tamaño poderían equivaler aos concellos galegos. De xeito habitual teñen un núcleo principal ou vila capital, adoito co mesmo nome có concello, e unha serie de núcleos máis pequenos, do tamaño dunha aldea, ao seu redor. Isto é especialmente destacado no norte deshabitado do país.

## Goberno 
Suecia ten un único tipo de concellos e non hai xerarquías nin privilexios administrativos que os diferencian. Comparados cos galegos, os concellos de Suecia son grandes en extensión: dos 290, só trece deles son máis pequenos có concello de Melide. O menor en extensión, o concello de Sundbyberg, é algo maior ca Burela; o maior, o concello de Kiruna, é como as provincias de Lugo, A Coruña e Pontevedra xuntas.

Desde a reforma de 1971, os concellos inclúen en xeral tanto zonas urbanas como rurais. A área urbana (*tätort*) que actúa como capital dun municipio recibe o nome de *centralort*. Os concellos comprenden todo o territorio, e non hai zonas que non estean incorporadas aos concellos.

As competencias dos municipios réxense pola lei de concellos de 2017. Un concello créase pola decisión do Riksdag e nesa decisión determínase tamén o seu nome, mentres que a decisión sobre o deseño do escudo municipal tómaa o propio concello dende os anos 70.

En cada concello, hai un poder lexislativo e un poder executivo. A asemblea elixida polo pobo ou consello municipal (*kommunfullmäktige*), que é o poder lexislativo, está composta por entre 31 e 101 persoas, e decide sobre os asuntos do municipio; a xunta municipal (*kommunstyrelsen*), nomeada polo consello, dirixe as actividades e está á súa vez guiada por un alcalde ou alcaldesa, elixida entre os membros da asemblea municipal. As eleccións municipais celébranse cada 4 anos, no segundo domingo de setembro, e coincidindo coas eleccións lexislativas. 

## Historia 
Antes do ano 1863 eran as parroquias eclesiásticas as que se encargaban dos asuntos locais, tanto dos mundanos como dos espirituais. En 1843 introduciuse un comité parroquial que xunto co consello da igrexa manexaba os problemas de benestar e atención médica.

Os municipios en sentido actual introducíronse a través das ordenanzas municipais de 1862, que dividiron as tarefas da parroquia entre os novos municipios civís e eclesiásticos. Posteriormente houbo varias formas distintas de concello en Suecia: cidades, *köpings*, municipios eclesiásticos e municipios rurais. Unha forma especial era a localidade municipal.

Na forma de goberno de 1974 utilízase o termo "municipio a nivel local" para distinguir os concellos das rexións, que formalmente son "municipios a nivel rexional".

## Notas
Selbständige Gemeinde

[miniatura|Casa do concello de [Leer (Baixa Saxonia), un municipio coa consideración de *Selbständige Gemeinde.*]]
***Selbständige Gemeinde*** é un termo que se usa tanto nun sentido coloquial como legal. 

Pode ser traducido ao galego como **municipio separado** ou **municipio independente**.

## Significado coloquial 
En Alemaña e Austria, ***Selbständige Gemeinde*** é o termo coloquial para un municipio, que representa unha autoridade local (*Gebietskörperschaft*) como o nivel máis baixo da xerarquía administrativa. En contraste con este é o distrito (*Ortsteil*) ou o lugar incorporado.

Exemplos:

* Zaisenhausen é un "municipio independente" no distrito (*Landkreis*) de Karlsruhe.
* Bahnbrücken é un distrito da cidade de Kraichtal desde 1971 e desde entón non é un "municipio independente".

## Significado xurídico 
Na lei da Baixa Saxonia, un ***Selbständige Gemeinde*** é un municipio que pertence a un distrito ou a un municipio conxunto (*Samtgemeinde*) que, polo seu tamaño, asume algunhas das tarefas do distrito ademais das súas tarefas como municipio que pertence a un distrito.
[miniatura|Casa consistorial de [Buxtehude, un *Selbständige Gemeinde.*]]
No §&nbsp;14 parágrafo 3 da Lei de Constitución Municipal de Baixa Saxonia (NKomVG), todos os municipios e municipios conxuntos con máis de 30.000 habitantes teñen a condición legal de "municipio independente", sempre que non sexan "grandes cidades independentes" segundo o § 14 parágrafo 5 NKomVG e non hai "cidades libres de condados" segundo § 14 parágrafo 6 da NKomVG.

Se o número de habitantes cae por debaixo do límite de 30.001, o municipio conserva a súa condición de municipio independente. Os municipios de 20.001 a 30.000 habitantes tamén poden ser declarados ***Selbständige*** previa solicitude do goberno estatal segundo o artigo 14 (3) frase 2 da NKomVG. Se o número de habitantes cae por debaixo do límite de 20.001, ese status pode ser revogado segundo § 14 parágrafo 4 frase 2 da NKomVG.

Na actualidade, as seguintes comunidades están xestionadas como comunidades independentes na Baixa Saxonia: 

Achim, Alfeld, Artland, Aurich, Bad Pyrmont, Barsinghausen, Bersenbrück, Bramsche, Buchholz in der Nordheide, Burgdorf, Buxtehude, Cloppenburg, Duderstadt, Einbeck, Friesoythe, Ganderbünse, Geest, Hansen, Harsefeld, Helmstedt, Holzminden, Isernhagen, Laatzen, Langenhagen, Leer, Lehrte, Melle, Meppen, Münden, Neustadt am Rübenberge, Nienburg/Weser, North, Nordenham, Nordenham, Nord-Horns, Omberdeck, North-Horn, Osterdeck Papenburg, Peine, Rinteln, Ronnenberg, Schortens, Seelze, Seesen, Seevetal, Sehnde, Springe, Stade, Stuhr, Uelzen, Uetze, Varel, Vechta, Verden (Aller), Wallenhorst, Walsrode, WeLuhedemark, WeLuhedemark Wolfenbuttel e Wunstorf.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Distritos de Alemaña
* Municipios de Alemaña
Alabagrus muisca

***Alabagrus muisca*** é unha especie de avespa parasitoide da subfamilia Agathidinae, da familia Braconidae. A avestpa foi descrita por Sharkey en 1988.

## Etimoloxía 
Esta especie é nomeada na honra do pobo muisca, quen habitaron o Altiplano Cundiboyacense de Colombia, onde foi descuberta a especie.

## Descrición 
A parte anterior completamente negra e uniforme. A tibia posterior negra; palpómeros maxilares e labiais laranxas amarelados; tarso medio negro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Lingua chittagoniana

O **chittagoniano** ( *siʈaiŋga*) é unha lingua indoaria falada en partes da división de Chittagong, en Bangladesh. Os seus falantes identifícanse coa cultura e a lingua bengalís, mais o chittagoniano e o bengalí non son mutuamente intelixibles. O chittagoniano é considerada unha lingua separada por moitos lingüistas. É mutuamente intelixíbel co rohingya e en menor medida co noakhailla. En 2009, estimouse o número de falantes de chittagoniano en 13 a 16 millóns de falantes, principalmente en Bangladesh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Royal Olympic Club de Charleroi

O **Royal Olympic Club de Charleroi**, é un club de fútbol belga da cidade de Charleroi. Dende 2019 milita na División Nacional 1 de Bélxica, a terceira categoría do fútbol belga.

## Historia 
Foi fundado en 1911 como **Caroloregian Lodelinsart Club Olympique**, cambiando o seu nome ao ano seguinte polo de **Olympic Club de Charleroi**, e foi rexistrado en 1913 na Real Federación Belga de Fútbol. Entre 1972 e 1982 o club chamouse **R.O.C. de Montignies-sur-Sambre** antes de recuperar o seu nome anterior. En 2000 o club fusionouse co RA Marchienne e cambiou o seu nome a **Royal Olympic Club de Charleroi-Marchienne**, pero volveu ao seu nome histórico en 2016. Finalmente, en 2019, o club fusionouse co Royal Châtelet SC.

O Olympic de Charleroi debutou na Segunda División belga en 1936 e proclamouse campión ese mesmo ano, logrando o ascenso á Primeira División. Militou na máxima categoría ata 1963 (agás na tempada 1955/56), quedando terceiro en 1939 e subcampión en 1947. Dende 1963 ata comezos da década de 1980 xogou principalmente na segunda categoría, ata que en 1981 caeu á terceira, na que xogou a maioría de tempadas dende entón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Ollie está perdido

***Ollie está perdido*** (en ) é unha serie de televisión estadounidense creada por Shannon Tindle que combina animación por ordenador con imaxe real. A serie está baseada no libro infantil ''Ollie's Odyssey* de 2016 de William Joyce. Foi estreada en Netflix o 24 de agosto de 2022, onde conta con versión dobrada e subtitulada en galego. 

## Sinopse 
*Lost Ollie* trata dun xoguete abandonado que percorre un camiño por diversas localizacións en busca do neno que perdeu moito máis que un mellor amigo.

## Elenco 
Voces orixinais en inglés:

* Jonathan Groff como Ollie
* Mary J. Blige como Rosy
* Tim Blake Nelson como Zozo
* Gina Rodríguez como nai
* Jake Johnson como o pai
* Kesler Talbot como Billy
A versión en galego foi realizada por SDI Media, traducida por Manuel Arca Castro e dirixida por Gonzalo Faílde.

## Produción 
O 6 de outubro de 2020, o director de Netflix Teddy Biaselli revelou que a plataforma adquirira o proxecto *Lost Ollie* e que a serie levaba en produción desde 2016. O 9 de marzo de 2021, Jonathan Groff foi elixido para o papel principal, xunto coas voces de Mary J. Blige, Tim Blake Nelson, Gina Rodríguez, Jake Johnson e Kesler Talbot. A produción comezou en Vancouver. 

A rodaxe principal da serie comezou o 1 de febreiro de 2021 e tivo lugar dentro e fóra de College Park Elementary en Port Moody, na Metro Vancouver, Columbia Británica. Segundo *Production Weekly*, a rodaxe concluíu en marzo de 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
### Ligazóns externas 
* Tráiler en galego
* Recensión do libro *Ollie's Odyssey'' 
* Recensión con imaxes das páxinas ilustradas do libro en Kids Lit Review
Lamelipodio

Un **lamelipodio** é unha proxección de forma laminar da superficie de avance dunha célula móbil de orixe citoesquelética constituída por un núcleo de proteína actina. Contén unha rede case bidimensional de actina; a estrutura completa propulsa a célula polo substrato. Dentro dos lamelipodios hai costelas de actina chamadas microespículas, que, cando se estenden máis alá do lamelipodio denomínanse filopodios. O lamelipodio orixínase pola nucleación da actina baixo a membrana plasmática da célula Os lamelipodios destes queratinocitos permítenlles moverse a grandes velocidades de 10–20&nbsp;μm&nbsp;/&nbsp;min sobre superficies epiteliais. Cando frgmentos de células con lamelipodios se separan do corpo celular, aínda poden seguir arrastrándose libremente por si sós.

Os lamelipodios son  unha característica da parte frontal en avance dunha célula en movemento. Crese que funcionan como un motor do movemento tirando da célula cara a adiante durante o proceso de migración celular. Porén, tamén se observou movemento celular cos lamelipodios inhibidos. O extremo do lamelipodio é o lugar onde ocorre a exocitose en células migrantes de mamíferos como parte do seu ciclo endocítico mediado por clatrina. Isto, xunto coa polimerización de actina que ten lugar aquí, axuda a que se estendan as lamelas cara a adiante e así avance a parte frontal da célula. Isto actúa como un aparato de guía para as células no proceso da quimiotaxe. Tamén é o sitio desde o cal as partículas ou agregados unidos á superficie da célula migran nun proceso chamado formación da caparuza (*cap*).

;Estrutura

Estruturalmente, os extremos *barbados* dos microfilamentos (monómeros de actina localizados unidos a ATP) están orientados cara aoo bordo "explorador" da célula, mentres que os extremos bicudos dos microfilamentos (con monómeros de actina unidos a ADP) dan á parte de atrás da lamela. Isto crea unha especie de fita transportadora no lamelipodio que axuda ao fluxo retrógrado das partículas. Outra molécula que se encontra a miúdo na actina polimerizada con Arp2/3 é a cortactina, que parece que liga a sinalización da tirosina quinase coa reorganización citoesquelética no lamelipodio e estruturas asociadas.

As proteínas Ena/VASP encóntranse no bordo de avance dos lamelipodios, onde promoven a polimerización da actina necesaria para a protrusión do lamelipodio e a quimiotaxe. Ademais, Ena/VASP prevén a acción da proteína da formación da caparuza (*capping protein*), que detén a polimerización da actina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MBInfo - Lamelipodios
* MBInfo - Ensamblaxe de lamelipodios
* Vídeo da mobilidade celular
Irene Montero Díaz

**Irene Montero Díaz**, tamén coñecida como **Irene Montero**, nada en Ferrol en 1970, é unha escritora e xornalista galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía Inglesa na Universidade de Santiago e fixo un mestrado de Medios de comunicación na Universidade da Coruña.

Residente en Oleiros, é xornalista de profesión, con máis de vinte anos de traballo na comunicación corporativa, despois de pasar por varios medios informativos. En 2021 escribe a súa primeira obra literaria, *Lúa Nova* (Xerais, 2022), coa que consegue gañar a oitava edición do Premio de Novela Curta Cidade Centenaria de Ribeira.  A protagonista é Lúa Lóngora, de 34 anos e cega de nacemento, está inspirada nunha moza de 16 anos de Santa Cruz, de nome Natalia.

## Obra 
* *Lúa nova* (2022). Vigo: Xerais. 96 páxs. ISBN 978-84-1110-112-7. ePub: ISBN 978-84-1110-107-3.

## Premios 
* 2021: VIII Premio de Novela Curta Cidade Centenaria de Ribeira, por *Lúa nova*.

## Notas
IIHF European Women's Champions Cup

A '''IIHF European Women's Champions Cup** (**EWCC''') foi unha competición de clubs feminines de hóckey sobre xeo disputada entre os equipos campións nacionais de varios países europeos. A competición foi creada e organizada pola Federación Internacional de Hockey sobre Xeo (IIHF polas súas siglas en inglés). O formato de competición incluía dúas fases de grupos seguidas por unha rolda final. Cada fase xogábase en formato de liga en grupos de catro equipos cada un.

## Historia 
A competición foi creada en 2004, ao mesmo tempo que a competición masculina similar. O primeiro equipo campión foi o AIK IF sueco. Este club sueco gañou as tres edcións seguintes. Dende 2009, a IIHF European Women's Champions Cup foi gañada por equipos rusos, coa excepción da tempada 2010–2011, na que se proclamou campión o Ilves finlandés.

## Palmarés
Port Moody

**Port Moody** é unha cidade da provincia canadense da Columbia Británica. 

## Xeografía 
### Administración 
Port Moody está ao final de Burrard Inlet en Metro Vancouver (unha mancomunidade de 21 municipios, incluíndo o de Vancouver, un distrito electoral e unha *First Nation*). 

Metro Vancouver planifica e ofrece servizos en colaboración a escala rexional. Os seus principais servizos son a auga potable, o tratamento de augas residuais e a xestión de residuos sólidos; tamén regula a calidade do aire, planifica o crecemento urbano, xestiona un sistema de parques rexionais e ofrece vivendas accesibles. O distrito rexional está gobernado por unha Xunta Directiva de cargos electos de cada entidade local.

O alcalde de Port Moody é Mike Clay.

### Demografía 
En 2011, 32.975 persoas vivían en Port Moody. 

## Cultura 
Identifícase co alcume de *"City of the Arts"* (Cidade das Artes) por ter sido o destino de diversos artistas polo seu baixo alugueiro, a súa fermosa paisaxe e a súa iluminación ambiental. En 2020 gravouse no College Park Elementary da cidade a serie de Netflix *Ollie está perdido*, estrenada en agosto de 2022.

## Topónimo 
A cidade leva o nome de Richard Moody, antigo gobernador das Illas Malvinas e primeiro tenente-gobernador da Colonia da Columbia Británica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Atelopus muisca

***Atelopus muisca*** é unha especie de sapo da familia Bufonidae. É endémica de Colombia. Os seus hábitats naturais son os bosques montanos subtropicais ou tropicais, as pradeiras a grande altitude tropicais ou subtropicais e os ríos. Está ameazada pola perda de hábitat.

## Etimoloxía e hábitat 
O nome de especie "muisca" provén do pobo muisca, o cal habitou a área onde o sapo foi atopado; habita no Parque Nacional Natural Chingaza, nunha área de 10 quilómetros cadrados, en altitudes entre 2,900 e 3,350 metros por riba de nivel do mar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Museo Nacional de Historia Natural dos Estados Unidos

O **Museo Nacional de Historia Natural dos Estados Unidos** (coñecido no mundo anglosaxón simplemente como *National Museum of Natural History*) é un museo administrado polo Instituto Smithsoniano, localizado na *National Mall* da capital estadounidense, Washington D.C.

As coleccións do museo totalizan máis de 125 millón de espécimes de plantas, animais, fósiles, minerais, rochas, meteoritos e obxectos culturais humanos.

O museo é o segundo máis visitado dos museos smithsonianos. Ademais, no museo traballan máis de 185 profesionais da  historia natural, o grupo máis grande dedicado ao estudo cultural e natural do mundo.

O museo fundouse en 1910, e o edificio foi deseñado por Hornblower & Marshall. O edificio, de estilo neoclásico, foi o primeiro en construírse no lado norte da *National Mall*, ao longo da *Constitution Avenue*, como parte do plan da Comisión McMillan, en 1901.

As coleccións máis importantes da planta baixa (entrada pola *National Mall*) encóntranse na sala de mamíferos "Kenneth E. Behring", que mostra mamíferos taxidermizados de especies procedentes de todo el mundo, algúns dos cales foron coleccionados polo presidente Theodore Roosevelt. 

Tamén no primeiro andar se encontra a sala na que o museo expón seus fósiles e esqueletos de dinosauros. Próxima á sala dos dinosauros encóntrase a exposición sobre a evolución da Terra, que transporta no tempo aos visitantes até o Precámbrico.

Outras salas mostran, por exemplo, coleccións de obxectos de culturais orientais.

A primeira planta conta coa Colección Nacional de Xemas, na sala de xeoloxía, xemas e minerais "Janet Annenberg". O obxecto máis destacado é o diamante Hope. 

Tamén na primeira planta está o zoolóxico de insectos "Orkin". O resto da planta está ocupado cun cinema IMAX, que proxecta filmes da vida silvestre, xeografía e natureza.

No soto encóntranse a tenda do museo, a cafetaría e o auditorio. Pódese contemplar unha colección de 100 aves que viven na zona metropolitana de Washington D.C.

## Galería 

National Museum of Natural History, Washington, D.C. (2013) - 16.JPG|Rotonda polo día
National Museum of Natural History August 2018 01.jpg|Rotonda pola noite
NMNH Hall of Dinosaurs.jpg|Sala dos dinosauros
NMNH Hall of Mammals.jpg|Sala dos mamíferos
National Museum of Natural History August 2018 03 (Ocean Hall).jpg|Sala da vida oceánica

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* National Museum of Natural History .
* Investigación e coleccións .
Brachygasterina muisca

***Brachygasterina muisca*** é unha especie de mosca do xénero *Brachygasterina* da subfamilia *Muscinae*, descrita en 2012 por Soares e De Carvalho.

## Etimoloxía 
*Brachygasterina muisca* recibe o seu nome na honra do pobo muisca, o cal habitou as terras altas do centro de Colombia, onde habita no presente esta mosca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
### Bibliografía 
*
Shannon Tindle

**Shannon Tindle** é un deseñador, artista de storyboard, guionista e cineasta estadounidense. 
## Traxectoria 
O traballo de Tindle na serie de televisión ''Foster's Home for Imaginary Friends* recibiu un nomeamento ao premio Annie en 2005 ao mellor deseño de personaxe en produción de TV animada. Máis tarde, na 58ª edición dos *'Primetime Emmy Awards'* en 2006, gañou o premio Emmy ao logro individual máis destacado en animación (*Outstanding Individual Achievement*) por *"Go Goo Go"*, sendo o episodio tamén nomeado como *Outstanding Animated Program* (programas de menos dunha hora). 

Tindle traballou recentemente como deseñador de personaxes na *The Emoji Movie* de Sony Pictures; en *The Croods* de DreamWorks como desenvolvedor da historia; e *Kubo and the Two Strings* de Laika, que orixinalmente desenvolveu coa súa muller Megan, residentes ambos en California.

En 2020 foi co-creador da serie *Ollie está perdido* de Netflix, estreada en agosto de 2022. En 2021 comezou a dirixir unha película de *Ultraman* animada por ordenador tamén para Netflix.

### Traballos 
#### Deseñador de personaxes 
##### Programas de TV 
* *Static Shock* (2000) 2 episodios
* *The Fairly OddParents* (2002-2003) 4 episodios
* *Samurai Jack* (2003) 1 episodio
* *The Proud Family* (2002; 2005) 2 episodios
* *Foster's Home for Imaginary Friends*  (2005-2008) 11 episodios, supervisando (2005-2006) 8 episodios
* *Re-Animated* (2006) (TV Movie)
* *Foster's Home for Imaginary Friends: Destination Imagination* (2008) (TV Movie)
* *The Powerpuff Girls Rule!* (2008) (TV Movie)

##### Películas 
* *Curious George* (2006)
* *Coraline* (2009)
* *The Croods* (2013)
* *Turbo* (2013)
* *Kubo and the Two Strings* (2016)
* *The Emoji Movie* (2017)
* *The Boss Baby: Family Business* (2021)
* *Paws of Fury: The Legend of Hank* (2022)

#### Artista de guión gráfico 
* *Kubo and the Two Strings* (2016)

#### Escritor, guionista 
* *Foster's Home for Imaginary Friends* (2006-2007) 3 episodios
* *Kubo and the Two Strings* (2016)

#### Artista de desenvolvemento visual 
* *Mr. Peabody &amp; Sherman* (2014)

#### Outros 
* *Samurai Jack* (2003; deseño)
* *Ollie está perdido'' (2022; co-creación, deseño e adaptación de guión)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog oficial
*
Aina Fullana Llull

**Aina Fullana Llull,** nada en Manacor en 1997, é unha filóloga e escritora mallorquina.

## Traxectoria 
Licenciada en Lingua e Literatura Catalás pola Universidade das Illas Baleares, exerceu como profesora de catalán para adultos. A súa primeira novela *Els dies bons*, que trata o tema da drogodependencia, foi galardoada co Premio Valencia en 2021 e co Premio da Crítica de Escritores Valencianos na categoría de narrativa en 2022. Publicou relatos en revistas como *Núvol* e *Morlanda*.

En agosto de 2022 participou en *Un verán en Galeusca,* un proxecto impulsado, por cuarto ano consecutivo, entre VilaWeb, Berria e Nós Diario co relato *O veleiro*. 

## Obras 
* *Els dies bons (*2021). *Os bos días.* Bromera*.*

## Premios 
* 2021: Premio Valencia 2021 na categoría de narrativa en valenciano por *Els dies bons.*
* 2022: Premio de Crítica de Escritores Valencianos na categoría de narrativa por *Els dies bons.*
## Notas
Neocorynura muiscae

***Neocorynura muiscae*** é unha especie de abella do xénero *Neocorynura* e da subfamilia *Halictinae* da familia de *Halictidae*. Foi descrita por vez primeira por Alan Smith-Pardo e Victor Hugo González Betancourt en 2006.

## Etimoloxía e hábitar 
*Neocorynura muiscae* recibe o seu nome na honra do pobo muisca, que habitou as terras altas do centro de Colombia (Altiplano Cundiboyacense), lugar onde foron descubertos catro exemplares da especie a unha altura de 2850 metros; no santuario de fauna e flora Iguaque, Boyacá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
FC Etar (Veliko Tarnovo)

O **Football Club Etar** foi un club de fútbol búlgaro, con sede en Veliko Tarnovo. Fundado en 1924, o club pasou a maior parte da súa historia na Liga Profesional de Bulgaria, a máxima categoría do fútbol do país.

O seu período de máis éxito deuse entre 1987 e 1992, baixo a dirección técnica do adestrador Georgi Vasilev. O Etar gañou a liga na tempada 1990/91, clasificándose así para a Copa de Europa 1991–92, a primeira e única vez que o club disputou a máxima competición continental.

Tralo éxito de 1991, o Etar comezou a sufrir unha caída gradual en termos de rendemento, que culminou co descenso á segunda categoría, ao que se sumaron os problemas financeiros da entidade. En 2003, o club foi formalmente disolto, debido á incapacidade de cubrir os custos económicos necesarios para o fútbol profesional. Ao mesmo tempo, fundouse un club sucesor, chamado Etar 1924. Este novo club tivo pouco éxito e só conseguiu xogar unha tempada na primeira división, ata que tamén acabou desaparecendo.

## Historia 
O Football Club Etar foi fundado o 24 de abril de 1924, como resultado da fusión de seis clubs de Veliko Tarnovo. En 1930 chegaron ás semifinais do Campionato Estatal de Fútbol de Bulgaria, perdendo por 4-2 ante o Slavia Sofia.

Na tempada 1973/74 o equipo acabou cuarto na liga, clasificándose por primeira vez na súa historia para unha competición europea, a Copa da UEFA. Foron eliminados na primeira rolda, a mans do Inter de Milán adestrado polo galego Luis Suárez. 

Na tempada 1990/91, con Georgi Vasilev como adestrador e cun cadro de xogadores que incluía internacionais como Tsanko Tsvetanov, Ilian Kiriakov, Krasimir Balakov ou Boncho Genchev, o Etar proclamouse campión de liga por primeira e única vez na súa historia, con sete puntos de vantaxe sobre o segundo clasificado, o CSKA Sofia. Ao ano seguinte participou na Copa de Europa, onde foi eliminado en primeira rolda polo Kaiserslautern.

## Palmarés 
* **Liga Profesional de Bulgaria (1):** 1990/91.
* **Copa da Liga de Bulgaria (1):** 1995.
* **Copa da BFU (1):** 1991.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Copa de baloncesto de Turquía

A **Copa de baloncesto masculina de Turquía** (en turco: *Basketbol Erkekler Türkiye Kupası*) é competición de copa do baloncesto profesional masculino en Turquía. Ten carácter anual e compiten nela equipos da Basketbol Süper Ligi (BSL), a máxima categoría do baloncesto otomán.

## Palmarés 
* 1967 20px Fenerbahçe
* 1968 20px Altınordu
* 1969 20px ITU
* 1970 20px Galatasaray
* 1971 20px ITU
* 1972 20px Galatasaray
* 1973 20px Kolejliler
* 1992 20px Paşabahçe
* 1993 20px Tofaş
* 1994 20px Anadolu Efes
* 1995 20px Galatasaray
* 1996 20px Anadolu Efes
* 1997 20px Anadolu Efes
* 1998 20px Anadolu Efes
* 1999 20px Tofaş
* 2000 20px Tofaş
* 2001 20px Anadolu Efes
* 2002 20px Anadolu Efes
* 2000−01 20px Ülker
* 2000−01 20px Ülker
* 2000−01 20px Ülker
* 2006 20px Anadolu Efes
* 2007 20px Anadolu Efes
* 2008 20px Türk Telekom
* 2009 20px Anadolu Efes
* 2010 20px Fenerbahçe
* 2011 20px Fenerbahçe
* 2012 20px Beşiktaş
* 2013 20px Fenerbahçe
* 2014 20px Karşıyaka
* 2015 20px Anadolu Efes
* 2016 20px Fenerbahçe 
* 2017 20px Banvit
* 2018 20px Anadolu Efes
* 2019 20px Fenerbahçe
* 2020 20px Fenerbahçe
* 2022 20px Anadolu Efes

### Por equipo 
## Finais 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basketbol Süper Ligi
* Türkiye Basketbol Ligi

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación Turca de Baloncesto
Fritz Nordsieck

**Fritz Nordsieck**, nado en Düsseldorf o 8 de marzo de 1906 e finado o 23 de maio de 1984 foi un economista, político (era membro do Partido Socialdemócrata de Alemaña), e malacólogo alemán.

## Traxectoria 
Nordsieck estudou Administración de empresas, Economía, Socioloxía e Dereito na Universidade de Colonia, traballando no Instituto de vendas da Universidade para financiar os seus estudos.  

Despois do seu doutoramento en 1930, Fritz Nordsieck foi axudante de investigación na Facultade de Ciencias Económicas e Sociais da Universidade de Colonia até 1934. Despois traballou como auditor para a empresa fiduciaria Wirtschaftsberatung Deutscher Gemeinde AG en Berlín, Alí adquiriu experiencia no desenvolvemento da administración distrital,

## Abreviatura 
A abreviatura **F. Nordsieck** emprégase para recoñecer a Fritz Nordsieck como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rolf Franken & Erich Frese (1981): "Fritz Nordsieck und die Entwicklung der Organisationslehre". *Zeitschrift für Organisation* **50** (2): 85–92.

### Ligazóns externas 
* Biografía .
* Lista das publicacións de F. Nordsieck.
André Hess

**André Clement Xavier Hess**, nado en Montigny-lès-Metz, Mosela, o 5 de marzo de 1933 e finado en Metz o 3 de abril de 2004, foi un futbolista francés, que xogaba como centrocampista.

Desenvolveu a maior parte da súa carreira no Metz e disputou un total de 264 partidos na Division 1, nos que marcou 69 goles.

## Traxectoria 
Debutou na Division Nationale francesa en 1952, nas filas do Metz, no que xogou durante os seguintes sete anos. En 1959 fichou polo Monaco, no que xogou durante tres tempadas, gañando dúas ligas e dúas Copas de Francia. Na tempada 1961/62 debutou na Copa de Europa, xogando ante o Rangers e marcando un gol na ida e dous na volta, aínda que o seu equipo quedou eliminado na primeira rolda.

A continuación xogou no Stade de Reims e no Boulogne, antes de regresar ao Metz, onde puxo fin á súa carreira en 1967.

## Palmarés 
;Monaco
* **Division Nationale (2):** 1960/61, 1962/63.
* **Copa de Francia (2):** 1959/60, 1962/63.
* **Copa Charles Drago (1):** 1961.

## Notas
Club Olympique de Roubaix-Tourcoing

O **Club Olympique de Roubaix-Tourcoing** foi un club de fútbol francés, con sede na cidade de Roubaix. O equipo foi fundado en 1945 pola fusión de tres clubs xa existentes: Excelsior AC Roubaix, RC Roubaix e US Tourcoing. Na tempada 1946/47, o club proclamouse campión da División Nationale, a liga de máximo nivel do fútbol francés. Máis tarde descendeu a categorías inferiores e en 1970 cambiou o seu nome polo de **Excelsior Athlétic Club de Roubaix**. En 1977 fusionouse co Sporting Club Roubaisien, pasando a chamarse **Roubaix Football**, e en 1990 pasou por unha nova fusión, dando lugar ao Stade Club Olympique Roubaix 59.

## Adestradores 
## Palmarés 
* **Division Nationale (1):** 1946/47.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio de fans
* Historia
Cortes de Alasca

As **Cortes de Alasca** (en inglés, *Alaska Legislature*) é a institución que exerce o poder lexislativo no estado de Alasca nos Estados Unidos. As súas facultades están determinadas polo artigo 2 da constitución de Alasca de 1956, que tamén establece a súa división entre unha cámara de representantes e o senado. A súa sede está no Capitolio Estatal de Alasca, en Juneau. 

miniatura|Capitolio Estatal de Alasca, sede da Lexislatura|esquerda|200x200px
## Composición 
As Cortes de Alasca están integradas por dúas cámaras: 

* A Cámara de Representantes: é a cámara baixa do parlamento e está composta por corenta membros escollidos cada dous anos. 
* O Senado: é a cámara alta e está composto por 20 membros escollidos cada 4 anos. Renóvase por metades cada dous anos.

As persoas que se presenten ás eleccións para ser lexislador do estado debe contar con tres anos de residencia no estado e, polo menos, un no distrito polo que se presenta. Existen requisitos de idade para ser membro do lexislativo: así para senador débese contar, como mínimo, con 25 anos, mentres que para ser deputado débense ter, polo menos, 21.miniatura|Grupo de senadores conversan na sala do Senado de Alasca o 24 de maio de 2020.|esquerda|200x200px
## Procedemento lexislativo 
As leis poden ser propostas por un dos lexisladores ou por algún dos seus comités. Unha vez proposta, a iniciativa pasa ao comité correspondente que se encarga de valorara, tomar os testemuños públicos e facer as modificacións que considere. Tamén pode ser que o comité renuncie a estes pasos coa finalidade de impulsar o proceso. Unha vez superado o comité, a proxecto de lei pasa á consideración dos plenarios das cámaras: no caso de seren modificados nunha das cámaras, a outra debe ratificalos para aprobar o mesmo texto. Unha vez votada nas cámaras, a lei é remitida ao gobernador de Alasca para que a asine e entre en vigor. 

Se o gobernador veta unha lei, as Cortes poden revogar o veto se nunha sesión conxunta de ambas as dúas cámaras se consegue o voto favorable de dous terzos dos seus membros. O *quorum* é máis elevado en determinadas cuestións, como os orzamentos, nas que se precisan tres cuartos para salvar o veto. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alasca

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Lexislatura de Alasca (en inglés)
Cortes de Alabama

As **Cortes de Alabama** (en inglés, *Alabama Legislature*) é a institución que ostenta o poder lexislativo no estado de Alabama nos Estados Unidos. As súas facultades están determinadas polo artigo 3 e 4 da constitución de Alabama de 1901. A súa sede está na Casa do Estado de Alabama, na capital do estado, Montgomery.

miniatura|Selo de Alabama|esquerda|200x200px
## Composición 
A sección 44 da Constitución de Alabama de 1901 establece que as Cortes están compostas por dúas cámaras:

* A Cámara de Representantes conformado por 105 membros.
* O Senado integrado por 35 membros e presidido polo tenente gobernador, aínda que entre os seus integrantes se escolle a un presidente para as sesións das que se ausente o tenente gobernador. 

Ambas cámaras renóvanse na súa totalidade cada catro anos. 
## Procedemento lexislativo 
Un membro da calquera das cámara pode presentar unha proposta de lei. Na súa primeira lectura, dáse a coñecer o título do proxecto e asígnase a un comité. Nel é valorada e unha vez feito, de continuar co proceso, o proxecto é remitido ao pleno da cámara. A cámara debate nunha sesión o proxecto de lei, e unha vez discutida é votada polos membros. No caso de ser aprobada, pasa á outra cámara da Lexislatura para a súa consideración e votación. 

Unha vez aprobada polas cámaras, o proxecto de lei é remitido ao gobernador que pode rexeitala (vetala) ou aprobala (asinala). As Cortes teñen capacidade para revogar o veto do gobernador por maioría simple das cámaras.[miniatura|[Ronald Reagan, presidente dos Estados Unidos, dirixindo un discurso ás Cortes de Alabama (15 de marzo de 1982)|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estado de Alabama

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Lexislatura de Alabama
Universidade de Colonia

A **Universidade de Colonia** é unha universidade alemá en Colonia coa gama clásica das materias dunha universidade completa.

A "Antiga Universidade de Colonia" (Universidade Vella), fundada en 1388 co nome latino *Universitas Studii Coloniensis*, foi unha das universidades máis antigas de Europa. Porén, foi pechada en 1798 durante o período francés e só foi refundada en 1919 como a "Nova Universidade de Colonia". 

Con máis de 51 500 estudantes no semestre de inverno 2019-2020, é a universidade de Alemaña con máis alumnos. De 2012 a 2019 ocupou o status de "excelencia" como parte da terceira iniciativa de excelencia para o financiamento universitario.

A Universidade conta con 8&nbsp;182 empregados (profesorado e persoal de administración e servizos).

## Historia
### 1388–1798 
A Universidade de Colonia estableceuse en 1388, sendo a cuarta universidade do Sacro Imperio Romano Xermánico, despois da Universidade Carolina (1348), a Universidade de Viena (1365) e a Universidade de Heidelberg (1386).

O seu estatuto asinouno o papa Urbano VI, e a universidade comezou o seu labor educativo o 6 de xaneiro de 1389.

O 28 de abril de 1798 a universidade foi pechada polos franceses, que invadiran Colonia en 1794, e a converteron na Escola Central do Departamento do Roer, e a chamaron *Université de Cologne*.

Nese momento a universidade estaba composta pola Facultade de Comercio, Economía e Ciencias Sociais (sucesora dos Institutos de Comercio e de Administración Comunal e Social) e a Facultade de Medicina (sucesora da Academia de Medicina). En 1920 engadíronse a Facultade de Dereito e a de Artes, das que máis tarde se segregaría a Escola de Matemáticas e Ciencias Naturais en 1955 para crear facultades propias. En 1980, os dous departamentos de Colonia da Escola de Educación de Renania adheríronse á universidade como as Facultades de Educación e de Educación Especial.

A Universidade destaca nos ámbitos da economía, do dereito e do comercio.

## Notas 
## Véxase tamén
Universidade Pierre-et-Marie-Curie

**Universidade Pierre-et-Marie-Curie** (en ) ou simplemente **U Paris 6** - foi unha universidade francesa creada o 1 de xaneiro de 1971. Desapareceu o 1 de xaneiro de 2018 en favor da Sorbonne Université tras a publicación no Diario Oficial do decreto de creación da nova universidade o 21 de abril de 2017.

## Graduados famosos 
* Peregrina Quintela Estévez, unha catedrática e investigadora de matemática aplicada galega
* Julie Grollier, unha física francesa, especialista en spintrónica
* Marylène Patou-Mathis, unha prehistoriadora francesa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Sorbonne Université
Drago Pašalić

**Drago Pašalić**, nado o 23 de xuño de 1995 en Split, é un ex xogador profesional de baloncesto croata. Cunha estatura de 2,08 metros xogaba nas posicións de ala-pivote e pivote.

## Traxectoria profesional 
O 21 de agosto de 2009, anunciouse a fichaxe de Pašalić por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket.com