Mulleres nas matemáticas da Idade Media

Ao longo da historia multitude de mulleres tiveron que loitar para abrirse paso no campo das ciencias, unha contorna tradicionalmente masculina e vetada para elas. A contribución destas mulleres tivo un grande impacto no desenvolvemento das matemáticas. alt=Muller ensinando xeometría. Detalle dunha ilustración medieval|miniatura|Muller ensinando xeometría.

## Introdución 
Coa caída do Imperio Romano de occidente, os principios do cristianismo pasaron a dirixir tódolos aspectos da sociedade e a Igrexa pasou ser o faro que dirixía a vida, tanto de nobres como de plebeos. O poder político trasladouse a Bizancio, onde houbo varias mulleres no poder que tiveron intereses científicos. Na China tamén houbo mulleres traballando en ciencia aplicada -que foi a que floreceu nesa época- que fixeron avanzar a ciencia e a tecnoloxía. Co xurdimento do islam, as traducións de antigas obras gregas pasaron a formar parte dos cimentos da ciencia árabe. Na escola de medicina de Bagdad había mulleres e seguíanse as ensinanzas de María a Hebrea. Pero ao igual que noutras culturas, as eruditas musulmás non aparecen nos libros de historia, aínda que si hai testemuños delas nos contos de *As mil e unha noites*. O imperio musulmán era neses tempos portador dunha cultura diversa e tolerante, conservou e ampliou os coñecementos da ciencia clásica á que uniu parte das culturas orientais, como a india, que posteriormente introduciu en Europa, grazas ao cal temos o sistema de numeración posicional/decimal, sistema indo-arábico, que substituíu o pesado sistema de numeración romano que tanto complicara o cálculo na antigüidade. A chegada dos árabes a Europa a través de España levou á creación do Califato de Córdoba (929-1031), que foi considerado como o período de maior esplendor político, económico, científico, artístico e cultural; converténdose en lugar de encontro de literatos, filósofos, teólogos e científicos de diversas relixións e culturas. A esta época pertence Fátima de Madrid, que traballou en astronomía e matemáticas.

En Europa, a medicina era case que a única saída para os intereses científicos das mulleres na Alta Idade Media. A finais do século VIII xurdiu o renacemento carolinxio que promoveu o establecemento de escolas abaciais en todo o Sacro Imperio Romano, o que produciu un rápido florecemento da vida monástica e que por primeira vez algunhas nenas tivesen acceso a uns rudimentos de educación escolar. A finais do século IX empezaron a aparecer en Italia institucións dedicadas á instrución superior, creadas á marxe da Igrexa, e nas que tiveron cabida tanto homes como mulleres. Aínda que a maioría das italianas de clase alta eran nese momento analfabetas, estas primeiras "universidades" de Italia estaban abertas ás mulleres e a súa presenza nelas non era só como estudantes, senón que tamén estiveron como profesoras. Quizais a máis importante de todas elas foi a Escola Salernitana —considerada a primeira universidade europea— na que destacaron numerosas profesionais da medicina e a cirurxía coñecidas como as "damas de Salerno", entre as que destacou Trótura, unha das científicas máis famosas da Idade Media.​​ grande afeccionada á astronomía. Mantivo que o Sol era o centro do sistema planetario e que a Terra xiraba ao seu arredor empuxada por unha forza, adheríndose así á teoría heliocéntrica de Aristarco de Samos (s. III a.n.e.) que tamén fora seguida por Hypatia. Fíxose famosa polas súas pequenas pezas de teatro, baseadas xeralmente en lendas de santos. Boa coñecedora da *Arithmetica* de Boecio (480-524), tamén aproveitaba estas obras para desenvolver a súa formación en aritmética; como en *Sapientia*, na que para indagar as edades das tres Virtudes Teologais realiza unha disertación sobre os números deficientes e abundantes.
* **Fátima de Madrid** (s. X-XI): Astrónoma madrileña, escribiu notables traballos sobre astronomía. Estes traballos fixérona célebre a finais do século X, na Aljama de Madrid, onde eran coñecidos como *Correcciones de Fátima*. Tamén axudou a seu pai -o astrónomo Mosama-ben-Ahmed el-Mageritti (*El madrileño* )-, na redacción de varias obras, entre outras, o *Tratado sobre o Astrolabio*, que se conserva no Mosterio do Escorial.
* **Hildegard von Bingen** (1098-1179): nada en Bermersheim, Alemaña, foi unha abadesa polifacética -médica, filósofa, naturalista, compositora, poeta e tamén lingüista- moi singular pola súa notable influencia e por ser unha das científicas máis importantes do século XII.​ Ten unha importante obra científica, centrada fundamentalmente nos seus estudos de historia natural e medicina, pero na que tamén recolle a súa visión cosmolóxica do universo. Grazas a ela pasaron ao século XII moitas das ideas cosmolóxicas das tradicións grega e xudeocristiá. A súa cosmoloxía ten unha grande orixinalidade, ve unha Terra esférica envolta en cascas celestiais concéntricas que inflúen nos acontecementos terrestres. No diagrama que acompaña esta visión, Hildegard coloca ao leste na parte superior e o norte á esquerda, cunha elongación do eixo leste-oeste. Así pois, as zonas exteriores teñen forma ovoide, cando a maioría de cosmólogos da época concibían un universo totalmente esférico, seguindo o deseño dos antigos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Mulleres nas matemáticas
* Listaxe de women in mathematics, matemáticas con páxina na Wikipedia anglosaxoa.