Perna perna

***Perna perna*** é unha especie de molusco bivalvo mariño da subclase dos pteriomorfios, orde dos mitílidos, superfamilia dos mitiloideos, familia dos mitílidos e  subfamilia dos mitilinos, unha das tres que integran o xénero *Perna*.

A especie apáñase como fonte de alimento, pero sábese que alberga toxinas e causa danos nas estruturas mariñas.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1758 por Linnaeus na páxina 671 do volume 1 da 10ª edición do seu *Systema Naturae*, co nome de *Mya perna*.

### Sinónimos 
Ademais de seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos: *M. galloprovincialis* é máis resistente ás perturbacións humanas, como o seu uso para carnada cebos e o consumo humano, e compite con *P. perna* porque é máis resistente a certos parasitos. *C. meridionalis* ten forma e tamaño similares, aínda que carece do distintivo da marca do músculo posterior das valvas.

## Distribución e hábitat 
miniatura|250px|Acumulación de cunchas de *Perna perna* nunha praia de Suráfrica.
*Perna perna* é orixinaria das rexións tropicais e subtropicais do océano Atlántico. Atópase en augas fronte á costa oeste de África e na costa de América do Sur até o Caribe. Introduciuse accidentalmente como unha especie invasora na costa de Texas a través dos cascos de barcos, e dos lastres de auga en Venezuela. A súa distribución inclúe Chile, Perú e Suráfrica.

A especie coloniza naturalmente as costas rochosas, pero tamén pode adherirse a obxectos mergullados creados polo home, como boias de navegación, plataformas petrolíferas e buques afundidos. Os espécimes adultos poden tolerar intervalos de temperatura de 10 a 30&nbsp;°C, e un rango de salinidade de 15 a 50 ppt (partes por billón, do inglés trillion, 10−12). A súa colonización de substratos duros mellora a ecoloxía mariña da superficie. A colonización aumenta a superficie, fomentando que tamén se establezan outros organismos mariños como lapas, poliquetos, percebes, cornos e algas.

## Bioloxía 
### Reprodución 
Este mexillón reprodúcese mediante fecundación externa, entre maio e outubro, aínda que tamén se di que ocorre en decembro. Os dous sexos liberan os gametos á auga, e despois da fecundsción prodúcense larvas velixer. Quince horas despois da fecundación, as larvas teñen as glándulas do biso ben desenvolvidas. De dez a doce días despois da fecundación, as larvas sofren metamorfose e segregan fíos de biso, instalándonse entón en superficies rochosas.

### Nutrición 
Como todos os bivalvos é un organismo filtrador, alimentándose de fitoplancton, zooplancton e materia orgánica en suspensión.

### Inimigos 
É atacado polo parasito *Proctoeces maculatus* e por un trematodo non identificado que castra a ambos os sexos. Na costa africana é presa de *Nucella cingulata*, lagostas, polbos, gaivotas e da gabita surafricana *Haematopus moquini*. Na costa de Suramérica, é un alimento para *Callinectes danae*, *Cymatium parthenopeun*, *Chicoreus brevifrons*, *Stramonita haemastoma* e *Menippe nodifroms*.

## Importancia para os humanos 
*Perna perna* recóllese como fonte de alimento en África e América do Sur. Este bivalvo considérase para o cultivo xa que pode crecer rapidamente até o tamaño comercial de 60 a 80&nbsp;mm en só 6 ou 7 meses. Tamén se adapta ás rexións tropicais e subtropicais. Porén, este mexillón pode albergar a unha toxina procedente de dinoflaxelados consumidos. O seu consumo provocou gromos de intoxicación en Venezuela.

É coñecido que este mexillón se agrupa en cantidades tan grandes que é capaz de afundir boias de navegación. Tamén, ao igual que *Perna viridis*, pode obstruír canos de auga e equipos mariños. É menos resistente á cloración que *Perna viridis* e polo tanto é máis fácil de controlar. Porén, recoméndase que a concentración de cloro empregada para a cloración estea por riba do nivel de tolerancia de *Perna viridis*, o máis potente dos mexillóns que producen incrustaciós biolóxicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bieler, R., Carter J. G. & Coan E .V. (2010): "Classification of Bivalve families". En: Bouchet P. & Rocroi J.-P. (2010): "Nomenclator of Bivalve Families". *Malacologia* **52** (2): 1-184.
* Bieler, R.; Mikkelsen, P. M.; Collins, T. M.; Glover, E. A.; González, V. L.; Graf, D. L.; Harper, E. M.; Healy, J.; Kawauchi, G. Y.; Sharma, P. P.; Staubach, S.; Strong, E. E.; Taylor, J. D.; Tëmkin, I.; Zardus, J. D.; Clark, S.; Guzmán, A.; McIntyre, E.; Sharp, P. & Giribet, G. (2014): "Investigating the Bivalve Tree of Life – an exemplar-based approach combining molecular and novel morphological characters". *Invertebrate Systematics* **28** (1): 32-115.
* Gosling, E. M. (2003): *Bivalve Molluscs. Biology, Ecology and Culture* PDF. Oxford, UK: EnglandFishing News Books (Blackwell Publishing). ISBN 0-8523-8234-0.
* Linnaeus, C. (1758): Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata, vol. 1. Laurentius Salvius: Holmiae*.
* Siddall S. E. (1980): "A clarification of the genus Perna". *Bulletin of Marine Science* **30**: 858-870.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Pteriomorfios
* Mitílidos
* *Perna*

### Ligazóns externas