Inótropo

Un **inótropo** ou **axente inotrópico** é un axente que altera a forza ou enerxía da contracción muscular. Os axentes inotrópicos negativos debilitan a forza das contraccións musculares, e os positivos increméntana. O termo *estado **inotrópico*** úsase comunmente en relación con diversos medicamentos que afectan á contracción do músculo cardíaco (miocardio). Porén, pode tamén referirse a condicións patolóxicas. Por exemplo, cando se agranda o corazón (hipertrofia ventricular) pode incrementarse o estado inotrópico, mentres que unha porción de músculo cardíaco morto (infarto de miocardio) pode diminuílo. En fisioloxía, o termo **inotropismo** describe a cualidade que afecta á contractilidade do músculo, e é unha das propiedades clásicas do corazón, que son: inotropismo (capacidade de contracción), cronotropismo (automatismo), dromotropismo (condutividade) e batmotropismo (excitabilidade).

## Uso médico 
No tratamento de varias condicións cardíacas utilízanse tanto inótropos positivos coma negativos. A elección do axente depende en gran medida dos efectos farmacolóxicos específicos de cada axente con respecto á condición que se vai tratar. Un dos factores máis importantes que afecta ao estado inotrópico é o nivel de calcio no citoplasma da célula muscular. Os inótropos positivos xeralmente incrementan este nivel, mentres que os negativos diminúeno. Porén, non todos os fármacos positivos ou negativos afectan á liberación de calcio, e, entre os que o fan, o mecanismo para alterar o nivel de calcio difire dun fármaco a outro.

Aínda que se adoita recomendar que os vasopresores se administren por medio dun catéter venoso central debido ao risco de danos nos tecidos locais se a medicación entra no tecido local, este estará probablemente seguro cando se administra durante menos de dúas horas por vía IV periférica.

## Axentes inotrópicos positivos 
Ao incrementaren a concentración de calcio intracelular ou a sensibilidade das proteínas receptoras ao calcio, os axentes inotrópicos positivos poden aumentar a contractilidade do miocardio. As concentracións de calcio intracelular poden aumentarse incrementando o influxo ás células ou estimulando a liberación desde o retículo sarcoplásmico.

Unha vez na célula, o calcio pode pasar a través de canles de dous posibles tipos: a canle de calcio de tipo L (de longa duración) e a canle de calcio de tipo T (transitoria). Estas canles responden aos cambios de voltaxe a través da membrana de xeito diferente: as canles de tipo L responden a potenciais de membrana máis altos, ábrense lentamente e permanecen abertos máis tempo que as canles de tipo T.

Debido a estas propiedades, as canles de tipo L son importantes para manter o potencial de acción, mentres que as canles de tipo T son importantes para inicialo.

Incrementando o calcio intracelular, pola acción das canles de tipo L, o potencial de acción pode ser mantido durante máis tempo e, por tanto, a contractilidade increméntase.

Os inótropos positivos utilízanse para manter a función cardíaca en condicións como a insuficienia cardíaca conxestiva descompensada, o shock cardioxénico, o shock séptico, o infarto de miocardio, a cardiomiopatía etc.

Exemplos de axentes inotrópicos positivos son:
* Digoxina
* Amiodarona
* Berberina
*Calcio
*Sensibilizadores do calcio
**Levosimendan
*Catecolaminas
**Dopamina
**Dobutamina
**Dopexamina
**Epinefrina (adrenalina)
**Isoprenalina (isoproterenol)
**Norepinefrina (noradrenalina)
*Anxiotensina II
*Eicosanoides
**Prostaglandinas
*Inhibidores da fosfodiesterase
**Enoximone
**Milrinone
**Amrinone
**Teofilina
*Glicagón
*Insulina

## Axentes inotrópicos negativos 
Os axentes inotrópicos negativos diminúen a contractilidade do miocardio e utilízanse para baixar a carga de traballo cardíaca en condicións como a anxina de peito. Aínda que o inotropismo negativo pode precipitar ou exacerbar a insuficiencia cardíaca, certos beta bloqueadores (por exemplo, carvedilol, bisoprolol e metoprolol) se cría que reducían a morbilidade e a mortalidade na insuficiencia cardíaca conxestiva.

Exemplos de axentes inotrópicos negativos son:

*Beta bloqueantes
*Bloqueantes de canles de calcio non-dihidropiridina 
**Diltiazem
**Verapamil
**Clevidipine

Antiarrímicos de clase IA como:
*Quinidina
*Procainamida
*Disopiramida

Antiarrítmicos de clase IC como:
*Flecainide

## Notas