Six moments musicaux (Rakhmáninov)

miniatura|Rakhmáninov en 1892.
***Six Moments Musicaux*** (en galego *Seis momentos musicais*; , *Shest’ Muzykál’nykh Moméntov*), Op. 16, son unha serie de pezas para piano solista compostas polo compositor ruso Serguéi Rakhmáninov entre outubro e decembro de 1896. Os *Moments musicaux* constan dun grupo de seis obras separadas que reproducen formas musicais características de períodos musicais anteriores. As formas que aparecen na obra de Rakhmáninov son o nocturno, a canción sen palabras, a barcarola, un virtuoso estudo e o tema con variacións.

As pezas consideradas individualmente teñen sido descritas como «verdadeiras pezas de concerto, sendo máis apreciadas no escenario cun piano de cola». A pesar de ser compostas como parte dunha serie, cada peza pode ser interpretada individualmente como un solo de concerto cos seus propios temas e ambientes.

Nunha entrevista que tivo lugar en 1941, Rakhmáninov afirmou, «o que intento facer, ao transcribir a miña música, é dicir de xeito directo e simple o que o meu corazón sente ao compoñer». A pesar de ter composto os *Moments Musicaux* por encontrarse en apuros económicos, as pezas resumen o seu saber na composición para piano ata o momento. O *Andante Cantabile* é un contraste entre as dúas pezas que a rodean, explicitamente denominadas *marcha fúnebre* e *lamento*. O *Presto* obtén a súa inspiración de varias fontes, entre as que se encontran os *Preludios* de Frédéric Chopin, sintetizadas nunha explosión de intensidade melódica. O 7 de decembro escribiu a Aleksnadr Zatayevich, un compositor ruso que coñecera antes de compoñer a obra, dicíndolle, «Apresúrome para obter os cartos que preciso para unha data en concreto... Esta presión financeira perpetua é, por unha banda, bastante beneficiosa... para o día 20 deste mes teño que ter rematado seis pezas para piano». e creou unha base de voces centrais que elaboraría nos seus *Preludios, Op. 23* e *Études Tableaux, Op. 33*.

## Composición 
### *Andantino* en si bemol menor 
[miniatura|300px|No *Andantino*, o *con moto* amosa unha longa melodía en [Métrica (música)|métrica composta (7/4). Está dividida en tres seccións distintas. A primeira presenta un tema en compás de 4/4 cunha melodía en estilo nocturno na man esquerda.), que di, «E despois do lume veu un suave murmurio». Isto é unha referencia directa á posición da obra entre dúas pezas con «incribles fogos de artificio», como a figurativa calma antes e despois da treboada.

Do mesmo xeito que a segunda e cuarta pezas, o número seis está escrito en forma de estudo, cunha melodía acordal repetitiva pero moi esixente tecnicamente que se dobra en ambas mans. Aínda que son revolucionarios e grandilocuentes en estilo, Os *Moments* van máis lonxe ao «confirmar o que é inexplicablemente inherente ao xenio», con «exquisitas melodías, marabillosos cambios cromáticos, 'milagrosamente breves'», así como mantendo «un sentido de contraste e variedade que permita a cada miniatura ser unha obra polo seu propio mérito ao igual que complementar a obra en ambos sentidos».

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Moments Musicaux*, Op. 16 partitura en *Piano.ru*.