open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Día de Andalucía

[250px|miniatura|Acto no [Parlamento de Andalucía en 2012.]]
O **Día de Andalucía** celébrase o 28 de febreiro e conmemora o día da celebración do referendo sobre a iniciativa do proceso autonómico de Andalucía do ano 1980, que deu autonomía plena á comunidade andaluza. Antes da celebración do referendo este día identificábase máis co 4 de decembro, cando se celebraron as grandes manifestacións autonomistas en 1977.

En moitas vilas e cidades decóranse os balcóns, onde se colga a bandeira de Andalucía nas reixas e ganchos destes, e celébranse concursos de patios andaluces e nos colexios e institutos cantan e tocan a sones de frauta o himno de Andalucía. Nos colexios antes do 28 de febreiro, prográmanse diversas actividades para a conmemoración do día de Andalucía. Hoxe en día é festa en moitas localidades andaluzas. Cómese pan con aceite de oliva nas vilas e cidades e, sobre todo, nos colexios.

Habitualmente coincide coa entrega de Medallas de Andalucía polo goberno autonómico e noméanse fillos predilectos de Andalucía. Tamén se realiza un izado de bandeira no exterior do Parlamento de Andalucía.

## Notas
Drassanes Reials de Barcelona

As **Drassanes Reials de Barcelona** (*Estaleiros Reais de Barcelona* en catalán) son un edificio militar de estilo gótico que se atopa na fachada marítima de Barcelona. Comezaron a construírse a finais do século XIII durante o reinado de Pedro o Grande de Aragón e dende a súa orixe destináronse á construción das galeras da armada do rei de Aragón.

As escavacións realizadas no ano 2012 evidenciaron que a finais do século XVI, sobre os antigos estaleiros medievais, construíronse uns novos que corresponden ó edificio actual. O edificio militar estivo baixo a administración da Deputación do Xeneral de Cataluña durante toda a idade moderna até 1714. No ano 1935, os estaleiros foron cedidos ó Concello de Barcelona, que os converteu en sede do Museo Marítimo de Barcelona no ano 1941; o edificio foi declarado Monumento Histórico Artístico por decreto do Consello de Ministros de España o 5 de maio de 1976.

Durante os traballos de adecuación que se fixeron no edificio, fixéronse tamén intervencións arqueolóxicas que achegaron datos relevantes sobre a historia do edificio. Por unha banda, atopáronse restos dunha necrópole romana. Tamén se determinou que, malia que o monumento comezouse a construír no século XIII, gran parte do que se conserva hoxe en día non é medieval como se coidaba, senón de época moderna (século XVI), pero mantendo o estilo gótico orixinal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Les Drassanes Reials de Barcelona
* Les Drassanes Reials. La Restauració.
Liérganes

250px|miniatura|Vista da localidade de Liérganes.
**Liérganes** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Trasmiera. Tiña unha poboación de 2.386 habitantes en 2015.

Limita ao norte con Medio Cudeyo, ao leste con Riotuerto, ao sur con Miera e ao oeste con Penagos. Polo seu territorio discorre o río Miera, caudal que alimenta o balneario de Liérganes.

As dúas principais localidades do concello son Liérganes, a capital, e Pámanes. Este último integra as localidades de Bucarrero, Casa del Monte, El Condado, La Herrán, Somarriba e Tarriba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Limpias

250px|miniatura|Vista da localidade de Limpias.
**Limpias** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Asón-Agüera. Tiña unha poboación de 1.815 habitantes en 2015.

Limita cos municipios de Voto e Colindres ao oeste, Laredo ao norte, Liendo ao leste e Ampuero ao sur. Atópase no curso baixo do río Asón, pouco antes de que pase a chamarse ría de Limpias antes de desembocar no mar Cantábrico.

Está formado polas localidades de Limpias e Seña. Entre o seu patrimonio destacan o Santuario do Cristo da Agonía, a Casa e torre de Palacio e varias casas blasonadas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Monumento a Colón

O **Monumento a Colón** (en ) é un conxunto escultórico que se atopa na Praza do Portal da Paz de Barcelona, no distrito de Ciutat Vella. Construído en homenaxe ó descubridor Cristovo Colón, está erixido no punto de unión entre las Ramblas e o Paseo de Colón, fronte ó porto vello de Barcelona. O autor do proxecto foi o arquitecto Gaietà Buïgas i Monravà, e na decoración escultórica interviñeron varios artistas, como Eduard B. Alentorn, Rafael Atché, Pere Carbonell, Manuel Fuxà, Josep Llimona, Rossend Nobas, Antoni Vilanova, Francesc Pagès e Agapit Vallmitjana. A fundición foi de Alejandro Wohlguemuth.

O monumento foi construído no contexto das obras de mellora do litoral de Barcelona efectuadas por mor da Exposición Universal de Barcelona de 1888. Inaugurado o 1 de xuño de 1888, en plena exposición, converteuse axiña nunha das iconas máis características da cidade. No interior da columna hai un ascensor que permite subir até a semiesfera baixo os pés da estatua, dende onde se olla a cidade.

Esta obra está inscrita como Ben Cultural de Interese Local (BCIL) no Inventario do Patrimonio Cultural catalán co código 08019/859.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Monument a Colom, a Barcelona ANC-1-402-N-10316.jpg|Monumento a Colón (1889-1891)
Ficheiro:Spain.Barcelona.Colon.from.Maremagnum.jpg|Colón de noite
Ficheiro:Primer plano monumento colon3.jpg|Primeiro plano do Monumento de Colón
Ficheiro:Leon colon.jpg|Un dos leóns que arrodean o monumento
Ficheiro:Colon monumento.jpg|Estatuas da base do monumento
Ficheiro:Catalunya en Miniatura-Monument a Colom.JPG|Maqueta do Monumento a Colón, en Catalunya en Miniatura

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* La Rambla
* Exposición Universal de Barcelona de 1888
* Arte pública de Barcelona

### Ligazóns externas 
* web do concello de Barcelona 
* Copia dixital do concurso para facer o monumento a Colón. [PDF]
Edificio Fòrum

thumb|250px|Vértice do Edificio Fòrum.
miniatura|250px|Museo Nacional de Ciencias Naturais de Cataluña.

O **Edificio Fòrum**, agora chamado **Museu Blau**, é unha construción singular de Barcelona que se atopa no parque do Fòrum, zona onde se celebrou o Fórum Universal das Culturas no ano 2004 e que tivo este edificio como unhas das súas iconas. Foi deseñado polos arquitectos suízos Jacques Herzog e Pierre de Meuron. Atópase no inicio da avenida Diagonal de Barcelona. Dende o mes de marzo de 2011 acolle o Museu Blau de ciencias naturais, parte integrante do Museo Nacional de Ciencias Naturais de Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do Museo Blau de Ciencias Naturais
Molledo

**Molledo** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca do Besaya. Tiña unha poboación de 1.595 habitantes en 2015.

Limita ao norte e oeste co municipio de Arenas de Iguña, ao sur con Bárcena de Pie de Concha e San Miguel de Aguayo e ao leste con Luena. Este concello ten ademais un enclave entre Bárcena de Pie de Concha e Pesquera.

Está formado polas localidades de Cobejo, Helguera, Molledo, San Martín de Quevedo, Santa Cruz, Santa Olalla e Silió.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Polanco, Cantabria

**Polanco** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca do Besaya. En 2015 tiña 5705 habitantes.

Limita ao norte co municipio de Miengo, ao oeste con Santillana del Mar e Suances, ao sur con Torrelavega e ao leste con Piélagos.

Está formado polas localidades de Barrio Obrero, Mar, Polanco, Posadillo, Requejada, Rinconeda, Rumoroso e Soña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Pesquera

250px|miniatura|Calzada romana en Pesquera.
**Pesquera** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Campoo-Los Valles. Tiña unha poboación de 73 habitantes en 2015.

Limita ao norte co municipio de Bárcena de Pie de Concha e Molledo, ao sur e oeste con Santiurde de Reinosa e ao leste con San Miguel de Aguayo.

Está formado polas localidades de Pesquera, Ventorrillo e Somaconcha.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Riotuerto

**Riotuerto** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Trasmiera. Tiña unha poboación de 1.638 habitantes en 2015.

Limita ao norte cos municipio de Medio Cudeyo e Entrambasaguas, ao leste con Ruesga, ao sur con Arredondo e Miera e ao oeste con Liérganes.
250px|miniatura|Casa do concello.
Está formado polas localidades de Angustina, Barrio de Arriba, La Cavada, Monte, Rucandio. A capital é La Cavada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Newgrange

miniatura|dereita|220px|Vista de Newgrange.
**Newgrange** (en ) é un monumento prehistórico do condado de Meath, en Irlanda, que se atopa a un quilómetro do río Boyne. Foi construído no período Neolítico arredor do -3000 ou no -2500, sendo máis antigo que Stonehenge ou as Pirámides exipcias. O sitio está formado por un gran montículo circular cunha pasaxe e cámaras interiores de pedra. O montículo ten un muro de contención na parte dianteira e está rodeado por bordillos gravados. Non existe acordo sobre a finalidade do sitio, pero tense especulado sobre o seu significado relixioso – xa que está aliñado co sol nacente e a súa luz inunda a cámara no solsticio de inverno. É o máis importante monumento do complexo neolítico de Brú na Bóinne, xunto coas tumbas de corredor de Knowth e Dowth, que están declaradas Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Newgrange tamén comparte moitas semellanzas con outras construcións neolíticas de Europa occidental, como Maeshowe nas illas Órcadas, en Escocia e Bryn Celli Ddu en Gales.
miniatura|upright=1.0|Entrada
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Penagos

**Penagos** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Santander. En 2015 tiña 2017 habitantes.
Limita ao norte con Villaescusa, ao leste con Liérganes e ao sur e oeste con Santa María de Cayón. Situado na faldra sur de Peña Cabarga, parte do seu territorio forma parte do Parque da Natureza de Cabárceno.

Abrangue as localidades de Arenal, Cabárceno, Llanos, Penagos e Sobarzo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Miera

miniatura|Vista de Linto desde La Cárcoba.
**Miera** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Trasmiera. En 2015 tiña 410 habitantes.

Atópase no val do Miera e limita ao norte con Liérganes e Riotuerto, ao leste con Arredondo, ao sur con Soba e San Roque de Riomiera e ao oeste con Santa María de Cayón.

Está formado polas localidades de Ajanedo, La Cantolla, La Cárcoba, Irías, Linto, Mirones, Mortesante, Los Pumares, Solana, La Toba e La Vega. A capital é La Cárcoba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Louis Félix Bescherer

**Louis Félix Bescherer**, nado o 13 de xuño de 1837 en París e finado na mesma cidade o 17 de abril de 1897, foi un deseñador e gravador francés, grande amigo do escritor Joris-Karl Huysmans. Foi o pai do tamén gravador Frédéric Georges Bescherer.

## Obra 
* Bliard et Ducoin, ''L'Industrie dans les Ardennes. Histoire et description des établissements industriels du département*. 1re partie, I" livr. In-8, avec gravures, Mézières, 1867.
* Xavier de Montépin, *Le Fiacre n° 13*, París, 1884.
* Guillaume-Joseph-Gabriel de La Landelle, *Une haine à bord*, París, 1885.
* Joris Karl Huysmans, *Croquis parisiens'', París, 1886.
Rasines

**Rasines** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Asón-Agüera. Tiña unha poboación de 990 habitantes en 2015.

Limita ao norte con Ampuero e Guriezo, ao leste con Biscaia, ao sur con Ramales de la Victoria e ao oeste con Ruesga e Voto.

Está formado polas localidades de Casavieja, Cereceda, El Cerro, La Edilla, Fresno, Helguera, Lombera, Ojébar, Rasines, Rocillo, Santa Cruz, Torcollano, La Vega e Villaparte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Pesaguero

250px|thumb|Aldea de Dosamantes.
**Penagos** é un concello de Cantabria, en España, pertencente á comarca de Liébana. Tiña unha poboación de 312 habitantes en 2015.

Limita ao norte con Cabezón de Liébana, ao leste con Polaciones, ao sur coa provincia de Palencia e ao oeste con Vega de Liébana.

Está formado polas localidades de Avellanedo, Barreda, Caloca, Cueva, La Parte, Lerones, Lomeña, Obargo, Pesaguero, Valdeprado e Vendejo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
A contrafío

***A contrafío*** (en ) é unha novela do escritor francés Joris-Karl Huysmans publicada por vez primeira en 1884. O editor e poeta inglés Arthur Symons cualificouna como "o breviario da decadencia", mentres que os galos Guy de Maupassant e Paul Alexis a describiron, respectivamente, como "a historia dunha neurose" e "o estudo naturalista dun caso de neurose". Tamén é habitual cualificar a obra como un manifesto estético.

Foi traducida ao galego por Isabel Soto e publicada en 2016 por Editorial Hugin e Munin..

Na novela de Oscar Wilde *O retrato de Dorian Gray*, este é o libro que Lord Henry Wotton lle entrega a Dorian Gray e que o acaba por levar á súa completa corrupción.

## Influencia sobre a literatura galega 
Se ben o movemento decadentista tivo escasa implantación en Galicia, o certo é que *A contrafío* si xoga un papel relevante en canto á constitución da literatura galega, como obra de referencia para diversos autores da Xeración Nós (de maneira notable, para Ramón Otero Pedrayo e Vicente Risco) así como para outros xa da segunda metade do século XX, como Lois Pereiro.

Risco sinala de maneira explícita no seu ensaio *Nós, os inadaptados* (1933) a súa admiración por Huysmans, a súa obra *A contrafío* e, en concreto, por Jean des Esseintes en tanto que arquetipo do dandi:

Nese sentido, o crítico Manuel Rodríguez Alonso sostivo que a estética de Huysmans está presente en *O porco de pé* de Risco.

Por outra banda, Pedrayo, en *Arredor de si* (1930), cita expresamente a Huysmans en dúas ocasións. Unha desas veces traza un paralelismo entre Adrián Solovio e as experiencias que Des Esseintes vive no capítulo XI da novela gala. Di así:

Aludindo a Solovio e a Des Esseintes, Ramón Lugrís escribía (orixinalmente en lingua castelá) en 1967:

Anos máis tarde, o escritor Lois Pereiro incluíu a Huysmans ("sen dúbida Huysmans") no artigo sobre grandes escritores do Decadentismo que escribiu para *A Naval*.

Manuel Outeiriño tamén viu a vinculación entre a obra de Huysmans e Pereiro..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* J.-K.Huysmans, *À rebours*. Gallimard, Folio classique. París, 1977. ISBN 978-2-07-036898-3
* Françoise Court-Perez, *Joris-Karl Huysmans, À rebours*, PUF, 1987.
* Nathalie Limat-Letellier, ''Le Désir d'emprise dans À rebours de J.-K. Huysmans*, Minard, 1990.
* Pierre Jourde, *Huysmans - À rebours : l'identité impossible*, Champion, 1991.
* François Livi, *J.-K. Huysmans, À rebours et l'esprit décadent*, Nizet, 1991.
* Daniel Grojnowski, *À rebours de J.-K. Huysmans*, Gallimard, 1996.
* Jérôme Solal, *Huysmans et l'homme de la fin'', Minard, 2008.
Plasma Diagnostic Package

**Plasma Diagnostic Package**, tamén denominado **PDPD** polo seu acrónimo, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 29 de xullo de 1985 mediante o transbordador espacial Challenger desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral, en Florida.

## Características 
PDP foi un satélite artificial despregado polo brazo robótico do transbordador espacial Challenger durante a misión STS 51F e recuperado seis horas máis tarde. PDP podía funcionar tanto en voo libre como conectado ao transbordador servindo como un instrumento máis, con identificador 85-063A-03.

A misión de PDP consistiu en facer distintas medicións sobre o contorno de plasma arredor da Terra.

PDP regresou á Terra co transbordador espacial o 6 de agosto de 1985.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Transbordador espacial Challenger
Decadentismo

miniatura|dereita|Huysmans, recoñecido autor decadentista.
O **decadentismo** é unha corrente artística, filosófica e, sobre todo, literaria que tivo a súa orixe en Francia nas dúas últimas décadas do século XIX e que se desenvolveu por case toda Europa e algúns países de América. A denominación *decadentismo* xurdiu como un termo despectivo e irónico empregado pola crítica; non obstante, a definición foi adoptada por aqueles a quen ía destinada.

## Grandes autores e obras decadentistas 
* Jules Barbey d'Aurevilly, *Les Diaboliques* (1874)
* Maurice Rollinat, *Les Névroses* (1883)
* Auguste de Villiers de l'Isle-Adam, *Contes cruels* (1883)
* Joris-Karl Huysmans, *À rebours* (1884)
* Jean Moréas, *Les Syrtes* (1884)
* Élémir Bourges, *Le Crépuscule des dieux* (1884)
* Jules Laforgue, *Les Complaintes* (1885)
* Henri Beauclair, Gabriel Vicaire, ''Les Déliquescences d'Adoré Floupette, poète décadent* (1885)
* Félicien Champsaur, *L’Amant des danseuses* (1888)
* Paul Devaux, *Les Fellatores, mœurs de la décadence* (1888)
* Louis Dumur, *Albert* (1890)
* Remy de Gourmont, *Proses moroses* (1894)
* Jean Bertheroy, *La Mime Bathylle* (1894)
* Léon Bloy, *Histoires désobligeantes*, (1894)
* René Boylesve, *Les Bains de Bade* (1896)
* Marcel Proust, *Les Plaisirs et les jours* (1896)
* Pierre Louÿs, *Aphrodite* (1896) 
* Jean Lorrain, *Monsieur de Bougrelon* (1897)
* Jane de La Vaudère, *Les Sataniques* (1897)
* Rachilde, *Les Hors Nature* (1897)
* Jean de Tinan, *Penses-tu réussir ?* (1897)
* Camille Mauclair, *Le Soleil des morts* (1898)
* Octave Mirbeau, *Le Jardin des supplices* (1899)
* Hugues Rebell, *La Câlineuse* (1899)
* Georges Eekhoud, *Escal-Vigor* (1899)
* Jean Lorrain, *Monsieur de Phocas* (1901)
* Georges Fourest, *La négresse blonde* (1909)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mario Praz, *The Romantic Agony*, 1930 ISBN 0-19-281061-8 
* Philippe Jullian, *Esthétes et Magiciens* 1969; *Dreamers of Decadence'', 1971. 
* David Weir, "Decadence and the Making of Modernism" (1995). ISBN 978-0870239915 

### Outros artigos 
* Simbolismo
Mathcore

O **mathcore** é un tipo de metalcore ritmicamente complexo e disonante. Xurdiu na primeira metade dos anos 90 de man de bandas como Converge, Coalesce, Botch, The Dillinger Escape Plan, e Candiria. O termo mathcore é suxerido por analoxía co math rock. Tanto o o math rock como o mathcore fan uso de tempos infrecuentes. Grupos de math rock como Slint, Don Caballero, Shellac, Drive Like Jehu e Dazzling Killmen teñen algunha influencia no mathcore, aínda que este estea máis relacionado co metalcore. Importantes bandas de mathcore teñen sido asociadas tamén co grindcore.

## Historia 
Un primeiro antecedente do mathcore foi practicado por Black Flag en 1984, co álbum *My War*. Os seus sete minutos de música lúgubre cun estilo próximo á fusión do seu tema "Scream" foron demasiado para moitos seareiros. Moitos grupos da escena mathcore pagaron tribut a Black Flag no álbum tributo *Black on Black: A Tribute to Black Flag*, publicado no ano 2002.

Nos anos 90, os grupos que no presente se decriben como de mathcore agrupáronse na etiqueta "noisecore". Kevin Stewart-Panko de Terrorizer refírese a bandas como Neurosis, Deadguy, Cave In, Today Is the Day, The Dillinger Escape Plan, Converge, Coalesce, Candiria, Botch e Psyopus. Stewart-Panko describe o son desas bandas como unha "mestura sen regras de hardcore, metal, math rock progresivo, grind e jazz dinámica, violenta, discordante, técnica, brutal e descentrada".

O termo "mathcore" enfatiza a influencia collida do math rock: math rock con hardcore. As primeiras bandas en gravar este híbrido son Rorschach, Starkweather, Botch e Converge. Ao longo dos 90 comezaron a aparecer outros grupos: Cave In dende Massachusetts, Cable dende Connecticut, Coalesce dende Kansas City ou Knut dende Suíza. O termo foi cuñado co lanzamento do álbum de estrea de The Dillinger Escape Plan, *Calculating Infinity* (1999). The Dillinger Escape Plan adoita a considerarse pioneira do mathcore.

A principios dos 2000 comezaron a aparecer novas bandas de mathcore. Estas raramente eran descritas como tal, pero comunmente relacionábanse cos pioneiros do xénero ou citabanos como influencia. Os primeiros discos de Norma Jean adoitan a ser comparados con Converge e Botch. Outras bandas novas de mathcore que citan a estes pioneiros como influencia ou son comparadas con eles son Car Bomb, The Locust, Daughters, Some Girls, Look What I Did ou The Number Twelve Looks Like You.

## Notas
Mancomunidade Campoo-Cabuérniga

A **Mancomunidade Campoo-Cabuérniga** é un territorio de Cantabria, en España, que non depende de ningún concello e que é xestionado de forma mancomunada por catro concellos: Hermandad de Campoo de Suso, Cabuérniga, Los Tojos e Ruente, a través dunha xunta directiva.

Está situada na cabeceira do río Saja e limita ao norte e leste co concello de Los Tojos, co de Cabuérniga ao norte, Tudanca e Polaciones ao oeste e a Hermandad de Campoo de Suso ao sur.
Comillas (homónimos)

O topónimo **Comillas** pode referirse a:
***Comillas**, concello de Cantabria, en España.
***Comillas**, barrio do distrito de Carabanchel, na cidade de Madrid.
***Universidade Pontificia Comillas**, universidade privada católica con sede en Madrid.
Ramón Vázquez

Co nome de **Ramón Vázquez** podemos referirnos a:

***Ramón Vázquez Molezún**, arquitecto galego (1922-1993).
***Ramón Vázquez García**, futbolista español (n. 1964).
***Ramón Vázquez Díaz**, mestre e político galego (n. 1973).

## Véxase tamén 
***Xosé Ramón Vázquez Sandes**
Praias da Coruña

miniatura|300px|Praia de Riazor na noite de San Xoán.
O **concello da Coruña**, situado no Golfo Ártabro, conta con 15 praias e algúns coídos.

A maior parte da cidade que ten costa á ría está ocupada polo porto, polo que a maioría das praias están no resto da costa.

## As praias 
As praias da Coruña son as seguintes:

## Praias desaparecidas 
miniatura|Mapa da Coruña en 1847, onde aparecen as praias desaparecidas.
O crecemento da cidade e as súas infraestruturas fixo que desaparecesen algunhas outras praias:
* Praia dos Pelamios, situada entre a Cidade Vella e o cemiterio de Santo Amaro, foi urbanizada e actualmente está baixo o paseo marítimo.
* Praia do Parrote, situada ao pé da muralla do Parrote, xunto ao antigo cárcere. Desapareceu coa ampliación do espazo da sociedade recreativa La Solana en 1968.
* Praia do Lazareto, situada nos Castros, xunto ao Sanatorio de Oza, foi empregada como lazareto e polos enfermos do sanatorio. Desapareceu en 1969 pola construción duns estaleiros.
* A ampliación do porto tamén provocou a desaparición das praias das Canas e de San Diego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Guía de praias  do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente de España .
* 
* 
* Playas de hoy con nombres de ayer
* ¿Cuántas playas hay en Coruña?
Froilán Salazar

**Froilán Salazar Roca**, finado na Coruña o 30 de xuño de 1887, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito. Dirixiu *Diario de La Coruña* (1857) e o *Diario de Anuncios y Noticias de la Coruña* e foi redactor de *El Obrero Galaico*. Posteriormente dirixiu *El Eco Coruñés* e *La Correspondencia de Galicia* e foi redactor de *Las Noticias*. Finalmente foi redactor de *La Voz de Galicia* até 1882 e despois de *El Telegrama*.

## Notas
Celestino Madrigal Estévez

**Celestino Madrigal Estévez**, nado en Pontevedra e finado en Vigo en xuño de 1901, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *El Anunciador* de Pontevedra do que chegou a ser director uns anos. Marchou a Madrid, onde formou parte da redacción de *Madrid Artístico*. Volveu a Galicia, conseguiu unha praza de auxiliar de intervención de Facenda e instalouse en Vigo, onde foi redactor de *El Independiente* e correspondente de *El Imparcial* de Madrid.

## Notas
Comillas, Madrid

[250px|miniatura|A [Ponte de Toledo, un dos principais accesos ao barrio de Comillas.]]
**Comillas** é un barrio do suroeste de Madrid, pertencente ao distrito de Carabanchel, con 24.117 habitantes (Padrón Municipal, 2007).

Limita ao sur coa praza Fernández Ladreda (praza Elíptica), ao norte con Madrid Río, que comparte co distrito de Arganzuela, ao oeste coa rúa Antonio Leyva e o Barrio de Opañel e ao leste co Paseo de Santa María de la Cabeza e o distrito de Usera.

## Notas
Heinrich Quincke

miniatura|dereita|O doutor Quincke.
**Heinrich Irenaeus Quincke**, nado en Frankfurt am Oder o 26 de agosto de 1842 e finado en Frankfurt am Main o 19 de maio de 1922, foi un médico internista e cirurxián alemán. A súa meirande contribución á medicina interna foi a introdución da punción lumbar con propósitos terapéuticos. Despois do ano 1874, a súa principal rama de investigación foi a medicina pulmonar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do personaxe
Deputación de Barcelona

dereita|miniatura|A Casa Serra, sede da Deputación de Barcelona.

A **Deputación de Barcelona** (en catalán: *Diputació de Barcelona*) é unha institución pública de Cataluña que presta servizos directos aos cidadáns e presta apoio técnico, económico e tecnolóxico aos concellos dos 311 municipios da provincia de Barcelona. Ademais, coordina algúns servizos municipais e organiza servizos de carácter supramunicipal. Ten a súa sede central na cidade de Barcelona.

O ámbito territorial da Deputación de Barcelona alcanza o 24 % do total da superficie de Cataluña, prestando servizo a preto do 75 % do total da poboación catalá.

## Historia 
A Deputación de Barcelona foi creada en 1836, como consecuencia da organización de España en provincias. Naquela época exerceu competencias en materia de obras públicas, educación, beneficencia, así como funcións intermedias entre os municipios e a administración do estado.

Desde a recuperación da democracia en España, foron presidentes da Deputación Josep Tarradellas, Francesc Martí i Jusmet, Antoni Dalmau, Manuel Royes, José Montilla, Celestino Corbacho Chaves, Antonio Fogué Moya e Salvador Esteve i Figueras.

De acordo coa disposición transitoria primeira da Lei de vigairías de Cataluña, tras as eleccións municipais do 22 de maio de 2011, a Deputación será substituída polo Consello de Veguería de Barcelona, con todo debido á recente sentenza do Tribunal Constitucional, fai unha reinterpretación pola cal esta medida non levará a cabo.

## Sedes 
A sede central da Deputación de Barcelona sitúase en Can Serra, edificio modernista de Josep Puig i Cadafalch sito na Rambla de Catalunya, 126, en confluencia coa Avinguda Diagonal, en Barcelona. En 1987, tras a restauración da democracia, a deputación trasladouse desde o Palau de la Generalitat a este edificio, previa remodelación do arquitecto Federico Correa.

Máis aló de Can Serra, as instalacións da Deputación de Barcelona repártense noutros edificios da cidade de Barcelona, entre eles a Escola Industrial, o recinto da Casa de Maternidade e o recinto Mundet.

## Presidentes 
Os presidentes despois da guerra civil española foron:
* Antonio María Simarro Puig (1939-1943)
* Luis Argemí Martí (1943-1946)
* Antonio María Llopis Galofré (1946-1949)
* Joaquín Buxó Dulce d'Abaigar, marquès de Castellflorite (1949-1967)
* José María de Muller d'Abadal (1967-1973)
* Juan Antonio Samaranch Torelló (1973-1977)
* Josep Tarradellas Joan (1977-1980)
* Francesc Martí Jusmet (1980-1982)
* Antoni Dalmau Ribalta (1982-1987)
* Manel Royes Vila (1987-2003)
* José Montilla Aguilera (2003-2004)
* Celestino Corbacho Chaves (2004-2008)
* Antoni Fogué Moya (2008-2011)
* Salvador Esteve Figueras (2011-2015)
* Mercè Conesa Pagès (2015-)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Parque Nacional de Glenveagh

O **Parque Nacional de Glenveagh** (en ) é o terceiro maior parque nacional da República de Irlanda por detrás do Páirc Náisiúnta na Mara e do Parque Nacional das Montañas Wicklow. Atópase no noroeste do condado de Donegal e a 20&nbsp;km de Gaoth Dobhair. O parque abrangue case 170&nbsp;km² e nel atópanse tamén o castelo de Glenveagh e o lago Beagh (en ). Posúe unha rede de xardíns informais nos que se poden ver multitude de plantas exóticas de Chile, Madeira ou Tasmania, todas elas protexidas por cortinas forestais de piñeiros e rododendros.

A propiedade foi estabelecida por John Adair, que se fixo polemicamente famoso por expulsar a 244 dos seus inquilinos e por limpar as terras para que non se arruinasen as vistas da paisaxe. Os xardíns e o castelo foron entregados ao goberno da República de Irlanda en 1981 por Henry Plumer McIlhenny de Filadelfia, que mercara as terras en 1937.

Glenveagh é o fogar da maior manda de cervos comúns de Irlanda e tamén da anteriormente extinta aguia real, que foi reintroducida no parque no ano 2000.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Glenveagh park.JPG
Ficheiro:Glenveagh National Park (2578204505).jpg
Ficheiro:Glenveagh national park.jpg
Ficheiro:Glenveagh National Park - Walled Garden area - geograph.org.uk - 1189163.jpg|Castelo de Glenveagh 
Ficheiro:GlenveaghNationalPark.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Parques Nacionais da República de Irlanda

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Ramón Peinador

**Gumersindo Ramón Peinador Vela**, finado en Pontevedra o 16 de outubro de 1928, foi un empresario e xornalista galego.
## Traxectoria 
Funcionario do Estado. Membro do Partido Republicano. Foi redactor de *El Progreso* de Pontevedra e fundador e director de *El Diario* de Pontevedra (1897). Coa axuda de seu irmán, Enrique Peinador Vela, obtivo a fonte de Troncoso, aínda que mantiveron un conflito co concello ata 1905, e comezaron a explotar as augas co nome de "*Aguas de Mondariz. Establecimiento minero-medicinal de los Señores Hijos de Peinador*".

## Vida persoal 
Foi pai de Isidora Peinador Estévez, que casou con Vicente Riestra Calderón.

## Notas
Piñeiro, Trasmonte, Oroso

**Piñeiro** é un lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Oroso. Segundo o INE no ano 2018 tiña 38 habitantes (18 homes e 20 mulleres).

O primeiro domingo de xuño celébrase a festa de san Román na capela de Fafián.

Por Piñeiro pasa o rego da Pena.

## Patrimonio 
* Arqueolóxico: Medorra da Costa e Os Castros.
* Patrimonio civil: Escudo de Rial e Estación da Garga.
* Cruceiro de Trasmonte, do século XVIII.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Trasmonte 
### Parroquias de Oroso
Fabio Aru

**Fabio Aru**, nado en San Gavino Monreale o 3 de xullo de 1990, é un ciclista sardo. Actualmente corre no equipo de Kazakhstán do Astana. Foi o gañador da Vuelta a España 2015.

## Resultados nas Grandes Voltas
Ska punk

O **ska punk** é un xénero musical que combina ska e punk rock. Apareceu a finais dos anos 70 no Reino Unido e nos Estados Unidos, e acadou o seu máximo nivel de éxito comercial neste último país a finais da década dos 90. O ska-core (ás veces escrito skacore) é un subxénero do ska punk que mestura ska con hardcore punk.

O ska-punk máis influenciado polo punk adoita a ter tempos máis rápidos, distorsión de guitarra, e ritmos de batería e voces de estilo punk. O máis influenciado polo ska conta cunha instrumentación máis desenvolvida e un son máis claro. Instrumentos comúns son a guitarra eléctrica, o baixo, os teclados e instrumentos de vento-metal.

## Historia 
O ska e o punk rock combinouse por vez primeira a través do movemento 2 Tone a finais dos anos 70 en Inglaterra, que contaba como bandas como The Specials, The Selecter, The Beat e Madness. A fusión dos dous xéneros, porén, fíxose máis notoria nos anos 80, durante a "terceira onda do ska".

Fishbone, fundada en 1979 nos Ánxeles, é amplamente considerada unha pioneira do xénero ska punk. A ela seguíronlle bandas como The Mighty Mighty Bosstones, aparecida en 1983 en Boston; Mr. Bungle nacida en California en 1985; Culture Shock, fundada en 1986 en Warminster, Inglaterra; Operation Ivy, en 1987 en Berkeley (California); Voodoo Glow Skulls en 1988 en Riverside (California); Dance Hall Crashers, en 1989 en Berkeley; e Citizen Fish en 1990 en Bath (sur de Inglaterra). The Offspring e Rancid teñen tamén no seu repertorio algunhas cancións ska punk.

Unha das primeiras aparicións do termo ska-core foi no título do álbum de 1993 de The Mighty Mighty Bosstones *Ska-Core, the Devil, and More*.

No Doubt conseguiría popularidade entre o gran público tras o lanzamento do seu álbum de 1995 *Tragic Kingdom*, e Sublime faría o mesmo tras publicar en 1996 *Sublime*. Ámbolos dous traballos chegarían a ser discos de platino varias veces, chegando o de No Doubt á certificación de disco de diamante. The Mighty Mighty Bosstones apareceron en 1995 na película *Clueless*, e o seu álbum de 1997 ''Let's Face It* sería platino. Cancións de Less Than Jake foron incluídas nas bandas sonoras das películas de 1997 *Scream 2* e *Good Burger*. Reel Big Fish tivo temas na película de 1998 *BASEketball*, e Save Ferris apareeu un ano máis tarde no filme *10 Things I Hate About You''.

## Notas
Chris Horner

**Christopher Horner**, nado en Okinawa, Xapón, o 23 de outubro de 1971, máis coñecido como **Chris Horner**, é un ciclista profesional dos Estados Unidos que actualmente milita no equipo dos Estados Unidos Lupus Racing Team, de categoría continental. Foi ganador da clasificación xeral da Vuelta a España 2013.

## Resultados nas Grandes Voltas e Mundiais
Conor McGregor

**Conor Anthony McGregor** (en ), nado en Dublín o 14 de xullo de 1988, é un loitador irlandés de artes marciais mixtas, que compite na Ultimate Fightning Championship (UFC). É o campión do peso lixeiro e do peso pluma da UFC. Durante a súa carreira, McGregor competiu como peso lixeiro, pluma e wélter. O peso de McGregor anda polos 77&nbsp;kg. McGregor comezou a súa carreira no boxeo profesional no 2017. No seu primeiro encontro, foi derrotado por Floyd Mayweather Jr. por KO técnico.

## Traxectoria 
Medrou no suburbio de Crumlin, no sur de Dublín onda se escolarizou nun Gaelscoil e Gaelcholáiste no nivel primario e secundario en Coláiste de híde en Tallaght, onde tamén desenvolveu a súa paixón xogadora no fútbol. Na súa xuventude, xogou para o Lourdes Club de Fútbol, e apoiou ó Manchester United F.C..

En 2006, McGregor mudouse coa súa familia a Lucan no oeste de Dublín, atendendo na Gaelcholáiste Coláiste Cois Life. Comezou como aprendiz nun curso de fontanaría. Mentres estaba en Lucan, comezou a boxear co futuro loitador da UFC, Tom Egan, que ensinou a McGregor como atacar e lle contaxiou a súa paixón por este tipo de loita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Opérculo (gasterópodos)

miniatura|100px|Opérculo.

Nos gasterópodos, o **opérculo** é a peza da parte superior do **pé**, en forma de disco córneo ou calcificado, que encaixa exactamente no estoma ou boca a modo de tapadeira, cerrándoo ao retraerse o animal dentro da cuncha.

O metapodio nos prosobranquios é quen produce o opérculo nos gasterópodos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gasterópodos
* Prosobranquios
* Caracol
LU-652

A **LU-652** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Bóveda e A Pobra do Brollón; atravesa os concellos de Bóveda, Monforte de Lemos e A Pobra do Brollón. Ten unha lonxitude de 12,32 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-546 en Bóveda e finaliza nun cruzamento coa N-120 na Pobra do Brollón.

## Notas
Michele Scarponi

**Michele Scarponi**, nado o 25 de setembro de 1979 na localidade de Jesi (Ancona), e finado en Filottrano (Ancona) o 22 de abril de 2017, foi un ciclista italiano, gañador do Giro de Italia.

## Traxectoria
Debutou como profesional no ano 2002 co o equipo italiano Acqua & Sapone.

O 6 de febreiro de 2012 o Tribunal de Arbitraxe Deportivo (TAS) sancionou con 2 anos a Alberto Contador, anulando tódolos títulos conseguidos dende o Tour de Francia 2010 ata a data. O gran beneficiado foi o mesmo Scarponi, xa que pasou a ser o vencedor do Giro de Italia 2011, o xersei da regularidade na mesma carreira, ademais da Volta a Cataluña 2011.

## Resultados nas Grandes Voltas 
## Notas
Augusto de la Peña

**Augusto de la Peña Rucabado**, nado en Gomariz (Leiro) e finado en Pontevedra o 6 de setembro de 1923, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Luís Felipe de la Peña e irmán de Manuel de la Peña Rucabado. Funcionario de Facenda. Dirixiu *El Eco de Pontevedra* (1878) e foi redactor de *El Diario de Pontevedra* e *El Voto Popular*.

## Notas
Juanjo Cobo

**Juan José Cobo Acebo**, máis coñecido como **Juanjo Cobo**, nado en Torrelavega o 11 de febreiro de 1981, é un ciclista profesional español. É alcumado *El Bisonte de La Pesa* na localidade onde creceu e reside, Cabezón de la Sal, en Cantabria.

## Resultados en Grandes Voltas e Mundiais 
## Notas
Carnac

**Carnac** (en ), é unha vila do departamento de Morbihan, no sur da Bretaña. É particularmente famosa polos seus aliñamentos de menhires; máis de 4.000 menhires e dolmens atópanse no territorio do concello.

## Demografía 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Aliñamentos de Carnac
Darío García Taboada

**Darío García Taboada**, nado en Santiago de Compostela en 1830 e finado na Coruña o 4 de setembro de 1903, foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Mestre da Escola Pública da Costa de Santo Agostiño e profesor de caligrafía do Instituto da Coruña. Dirixiu o periódico profesional *El Despertador* (1867), foi redactor de *Pero Grullo* e o primeiro director de *El Telegrama*.

## Vida persoal 
Casou coa coruñesa Adelaida Ramírez López, coa que tivo a Josefa, Adelaida, Claudina e Antonio García Ramírez.

## Notas
José Luis y su guitarra

**José Luis Martínez Gordo**, coñecido artisticamente como **José Luis y su guitarra**, nado en Xaén o 11 de xuño de 1935 e finado en Córdoba o 2 de febreiro de 2016, foi un cantante e actor español de grande éxito durante as décadas de 1950 e 1960 no Estado español.

## Discografía 
* EP "Mariquilla" (Philips, 1958).
* 14 EP (Philips, 1959-1963).
* EP "La luna clara" (Philips, 1966).
* Sinxelo "Gibraltar" (Philips, 1966).
* *Éxitos de José Luis y su guitarra* (Philips, 1967).
* *José Luis y su guitarra* (Mercury, 1995).
* *Sus primeros EP en Philips* (Rama-Lama, 1999).

## Filmografía 
* *Melodías de hoy*.
* *Pasa la tuna*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada do personaxe en Cordobapedia.
Monumentos do ciclismo

Os **monumentos do ciclismo** son cinco carreiras clásicas consideradas de maior historia e prestixio no calendario internacional.

As cinco carreiras empezaron a disputarse antes da primeira guerra mundial. Pola súa orde de disputa durante a tempada son a Milán-San Remo (Italia), Tour de Flandres (Bélxica), París-Roubaix (Francia), Liexa-Bastogne-Liexa (Bélxica) e o Giro da Lombardía (Italia). As catro primeiras córrense na primavera, mentres que a última dispútase en outono.

Ademais de ser carreiras moi antigas, teñen a característica de ser as máis duras do calendario, non só polos quilómetros, que é superior ós 200&nbsp;km, senón tamén polo seu percorrido.

As principais características dos monumentos son as seguintes:
* **Milán-San Remo**: A súa primeira edición foi no ano 1907, e o seu gañador foi o belga Lucien Petit-Breton. A marca de vitorias na competición teno Eddy Merckx, que chegou a ganala ata 7 veces. Adoita ser a máis longa en quilometraxes, cerca dos 300 quilómetros. É a primeira dos cinco monumentos, e dispútase o penúltimo ou último domingo de marzo.
* **Tour de Flandres**: Denominada *Ronde van Vlaanderen* oficialmente. A súa primeira edición foi no ano 1913, e o seu gañador foi o belga Paul Deman. A marca de vitorias na competición está repartida entre seis ciclistas, con 3 vitorias cada un. O ciclistas son; os belgas Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen (en activo), o italiano Fiorenzo Magni, e o suízo Fabian Cancellara (en activo). É unha dos dous monumentos que se corren sobre lastro, e que se denominan clásicas *flandrienanas*. No calendario é o segundo monumento, que se disputa o primeiro domingo de abril.
* **París-Roubaix**: A súa primeira edición foi no ano 1896, e o seu gañador foi o alemán Josef Fischer. A marca de vitorias na competición téñenno dous belgas; Roger De Vlaeminck e Tom Boonen (en activo). É o segundo monumento que se corren sobre lastro, e que se denominan clásicas *flandrienanas.* No calendario é o terceiro monumento, e dispútase o segundo domingo de abril.
* **Liexa-Bastogne-Liexa**: É a máis antiga dos monumentos, disputándose a súa primeira edición no ano 1892, e na que o seu primeiro gañador foi o belga León Houa. A marca de vitorias na competición é de Eddy Merckx, alzouse coa vitoria en 5 ocasións. É a última clásica e único monumento das denominadas clásicas ardenianas ou clásicas das Árdenas. No calendario é o último monumento da primavera, e penúltimo do ano, e dispútase o penúltimo ou último domingo de abril.
* **Giro da Lombardía**: Nos últimos anos en Italia pasaron a denominala tamén como *il Lombardia*. A súa primeira edición foi no ano 1905, e o seu gañador foi o italiano Giovanni Gerbi. Dos cinco monumentos, é a máis montañosa polo que é o monumento na que menos compiten *clasicómanos* puros. Ademais de non estar encadrada no calendario das clásicas de primavera, xa que se disputa o primeiro domingo de outubro. A marca de vitorias na competición é do italiano Fausto Coppi, alzouse coa vitoria en 5 ocasións.

## Máis vitorias  
* En letra grosa están as marcas en cada competición.
Roberto Heras

**Roberto Heras Hernández**, nado en Béjar, Salamanca, o 1 de febreiro de 1974, é un antigo ciclista español. Militou en tres equipos como profesional: Kelme, US Postal e Liberty Seguros-Würth. Durante a súa carreira gañou 4 veces a Vuelta a España, sendo o marca de vitorias nesta competición. Actualmente participa en competicións de BTT como a famosa Titan Desert, que ganou catro veces, tres delas de forma consecutiva (2008, 2010, 2011 e 2012).

## Resultados en Grandes Voltas
El Eco de Pontevedra (1878)

***El Eco de Pontevedra*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1878.

## Traxectoria 
Semanario subtitulado *Periódico de intereses morales y materiales*, apareceu o 17 de febreiro de 1878. Publicábase os domingos. Estaba dirixido por Augusto de la Peña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Ryder Hesjedal

**Ryder Hesjedal**, nado en Victoria, Canadá, o 9 de decembro de 1980, é un ciclista profesional canadense que dende 2016 corre para o equipo estadounidense Trek-Segafredo, aínda que nos seus inicios competiu no ciclismo de montaña.

A súa vitoria máis importante foi ser campión do Giro de Italia 2012.

## Resultados nas Grandes Voltas
Ángela Rodicio

**Ángela Rodicio**, sinatura profesional de **Ángela Rodríguez González**, nada en San Cristovo de Regodeigón (Ribadavia) o 6 de marzo de 1963, é unha xornalista e escritora galega en lingua castelá, coñecida maiormente por ser correspondente estranxeira en zonas de conflito.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade Complutense de Madrid. Tomou como apelido artístico "Rodicio", dunha avoa súa. Colaborou, entre outros medios, en *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo*, *A Nosa Terra*, *Diario 16*, *Marie Claire*, *Vanity Fair*, a CNN, a BBC e Televisión Española dende 1989, traballando como correspondente na Unión Soviética, os Balcáns, Oriente Medio e Afganistán.

É pública a súa inimizade co seu colega de profesión Arturo Pérez Reverte.

No ano 2003 despedírona de Televisión Española por irregularidades económicas na corresponsalía de Xerusalén. Un xuízo posterior declarou o despido improcedente e condeou ao ente público a readmitila ou indemnizala.

## Obra  
* *La Guerra sin frentes. De Bagdad a Sarajevo: memorias de una enviada especial*, Temas de hoy, 1998. ISBN 84-7880-953-8.
* *Acabar con el personaje*, Plaza & Janés, 2005. ISBN 978-84-01-30542-9.
* *Palestina, Afganistán* (da exposición homónima) canda o fotógrafo Emilio Morenatti, Centro Andaluz de la Fotografía, 2007. ISBN 978-84-96466-86-9.
* *El Jardín del Fin: viaje por el Irán de ayer y hoy*, Debate, 2011. ISBN 978-84-9992-038-2.
* *Dulcinium: El amor perdido de Cervantes*, Confluencias, 2016. ISBN 978-84-944761-4-3.

## Recoñecementos 
* Premio Internacional da RAI, 1991, polas súas crónicas do Golfo Pérsico. 
* Premio *Cirilo Rodríguez* da Asociación de la Prensa de Segovia en 1992 como parte do equipo de correspondentes de Televisión Española na Guerra de Iugoslavia.
* Premio *Víctor de la Serna* da Asociación da Prensa de Madrid en 1994.
* Premio *¡Bravo!* de televisión da Conferencia Episcopal Española no 2001.
* *Premio Galicia en Feminino* en 2002 pola súa campaña contra a discriminación das mulleres.
* Premio *Maria Grazia Cutuli* no ano 2011.
* Medalla de ouro *Ricardo Ortega* da ONU en 2015 polo guión da reportaxe *Exodo en el Dorado*, sobre refuxiados colombianos, emitido por *Informe semanal*.

## Vida persoal 
No persoal, estivo relacionada con Carlos García Revenga, secretario das infantas Helena e Cristina de Borbón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* *Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo, t. 3, p.&nbsp;175.
* 
*  (2012) *Galegas ilustres para nenas do século XXI*, Editorial Trymar, ISBN 978-84-92959-75-4.

### Ligazóns externas 
* EFE: Ángela Rodicio: «Sabía demasiado y en esas situaciones lo mejor es callarse»  *Diario de León*, 24/5/2005.
Yosyf Sembratovych

**Yosyf Sembratovych** (en , en ), nado o 8 de novembro de 1821 en Krynica (entón parte do Reino de Galicia e Lodomeria, actual Polonia) e finado o 23 de outubro de 1900 en Roma, foi metropolita de Lviv e primado da Igrexa Católica Bizantina Ucraína entre 1870 e 1882.
## Traxectoria 
O 7 de outubro de 1845 foi ordenado sacerdote.

O 24 de marzo de 1865 foi nomeado bispo titular de *Nazianzus*. Recibiu a consagración episcopal o 11 de xuño de mans do metropolita de Lviv Spyrydon Lytvynovych.

O 18 de maio de 1870 foi elixido para dirixir a Igrexa Católica Bizantina Ucraína como metropolita de Lviv. Renunciou ao cargo en novembro de 1882, residindo en Roma posteriormente, onde finou o 23 de outubro de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Moviment d'Esquerres

'''Moviment d'Esquerres** (**MES'*, en galego: *Movemento de Esquerdas'') é un partido político de ideoloxía socialdemócrata e independentista catalán. Presentouse en novembro de 2014, resultado da fusión de Nova Esquerra Catalana e Moviment Catalunya, as dúas escisións do Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC).

Para as eleccións municipais de 2015 presentou 45 listas conxuntas con Esquerra Republicana de Catalunya, tres con Iniciativa per Catalunya Verds e tres en solitario.

Nas eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2015 integrouse na coalición independentista Junts pel Sí.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Nova Esquerra Catalana
*Moviment de Catalunya

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Nadine Sierra

**Nadine Sierra**, nada en Fort Lauderdale o 17 de maio de 1988, é unha soprano lírica estadounidense.

## Traxectoria 
Naceu en Fort Lauderdale, Florida, en 1988. Asistiu á Alexander W. Dreyfoos School of the Arts en West Palm Beach, Florida e formouse no Mannes College of Music e na Music Academy of the West, de Marilyn Horne.

Cantou cando tiña 14 anos coa Palm Beach Opera e fixo a súa estrea operística con 15 anos en *Hänsel e Gretel* de Engelbert Humperdinck. Nese mesmo ano apareceu no programa da radio pública italiana interpretando *O mio babbino caro* de Gianni Schicchi. Fixo o seu primeiro concerto en Helsinqui no 2009.

En outubro de 2009  cantou no Cruceiro Mediterráneo *Marilyn Horne* que percorreu Italia, Croacia, Turquía e Grecia. En xaneiro de 2011 regresou a Palm Beach Opera con *Orfeo e Eurídice* no papel protagonista. En xaneiro de 2012, apareceu como Gilda en *Rigoletto* na Florida Grand Opera, papel no que apareceu tamén en 2013 no Teatro San Carlo de Nápoles, na Metropolitan Opera House en 2015 e en xaneiro 2016 na La Scala de Milán con Leo Nucci.

Cantou no *Concerto de Aninovo* 2016 en La Fenice de Venecia con Stefano Secco e no *Concerto de Aninovo* 2017 en Teatro Massimo de Palermo.

## Premios 
Entre outros:

* 2007: Palm Beach Opera Vocal Competition
* 2009: Metropolitan Opera National Council Auditions 
* 2009: Florida Grand Opera Competition, Primeiro premio categoría xove, Miami 
* 2010: Gerda Lissner Foundation Competition, Unua premio, Nova York
* 2013: Neue Stimmen, Primeiro premio do xurado popular, Gütersloh 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* nadinesierra.com, páxina oficial  (inglés).