Anaxyrus baxteri

***Anaxyrus baxteri*** (antes chamado *Bufo baxteri*) é unha especie de sapo norteamericano hoxe extremadamente raro, que só existe en catividade e mais no Refuxio de Vida Silvestre Nacional do Lago Mortenson de Wyoming nos Estados Unidos. En 1984 estaba na lista de especies en perigo, e desde 1991 na lista de especies extintas na natureza. Antes de que se producise o seu rápido declive, este sapo estaba clasificado como unha subespecie de *Anaxyrus hemiophrys*.

## Historia 
Era común ata a década de 1950, pero as súas poboacións estaban moi reducidas a finais da década de 1970, especialmente entre os anos 1975 e 1978. Dous anos despois, en 1980, os expertos estimaron que só había aproximadamente 25 individuos na natureza. Antes deste forte declive, a especie atopábase comunmente en chairas inundables, lagoas, lagos pouco fondos e lagoas de filtración dentro da cunca de Laramie localizada no condado de Albany, Wyoming. A especie era abondosa nesta rexión desde 1952. Porén, desde 1975, Baxter & Stromberg atoparon que a poboación decrecera significativamente. A súa extrema rareza, foi documentada entre 1976 e 1978, período no que non se atoparon poboacións silvestres.

## Hábitat 
É unha especie que frecuenta as chairas inundables e as curtas zonas herbosas da ribeira de lagoas, regatos e lagos. Con frecuencia usa tobos abandonados de roedores xeómidos e esquíos terrestres como  hibernáculo.

As características típicas do seu hábitat varían coa idade deste sapo. Os estudos feitos no lago Mortensen no condado de Albany, Wyoming mostraron que os adultos adoitan sentirse máis atraídos por hábitats con maior vexetación, mentres que os máis novos prefiren áreas con menos. Os adultos tenden a vagar moito máis no interior, lonxe das ribeiras, mentres que os novos establécense máis preto das ribeiras. Ao longo destes hábitats variados con distintas condicións de substrato, os adultos localízanse en áreas con temperaturas lixeiramente máis frías. As condicións típicas do adulto son temperaturas de 20,31 graos Celsius fronte aos 23,05 °C dos máis novos. Os adultos cambian pouco de localización, manténdose preferentemente nas zonas con vizosa vexetación. As condicións óptimas para localizalos son temperaturas na superficie de máis de 20 °C e unha distancia ao corpo de auga de 1,6 a 3,2&nbsp;km.

## Comportamento 
miniatura|Ovos
Estes sapos saen da súa hibernación a principios de maio para dirixirse á ribeira norte da lagoa para reproducirse. Volve á ribeira sur a finais de setembro ou inicios de outubro para hibernar. Os sapos máis novos dese ano están activos ata un mes máis que os máis vellos, o que lles dá máis tempo para almacenar enerxía para a hibernación e reducen a competición intraespecífica.
Maduran antes que outros bufónidos que viven a maior altura nesa área de Wyoming, xa que os machos maduran en só dous anos e as femias en tres.
As enfermidades foron un importante factor no declive desta especie. "As infeccións bacterianas ("patas vermellas"), fúnxicas (fungos quitridios), a síndrome de edema e a síndrome da lingua curta" son os problemas que se observaron no pasado. A dermatite micótica considerábae a causa da morte dos sapos, e o patóxeno foi despois identificado como un fungo quitridio. Crese que este quitridio foi fundamental no declive do sapo *Anaxyrus boreas* nas Montañas Rochosas e tamén do *A. baxteri*.. O obxectivo deste grupo de recuperación era realizar a reprodución en catividade e reintroducir despois os cágados na natureza. “Actualmente, o programa de reprodución en catividade está limitado polo baixo rendemento reprodutivo debido a baixas taxas de ovulación, pouca cantidade de ovos e baixa taxa de fecundación… por tanto, o programa se beneficiaría das tecnoloxías da reprodución”

O Grupo de Recuperación do Sapo de Wyoming, formado en 1987, foi creado para axudar a iniciar un plan de recuperación e ampliar as investigacións. O Grupo céntrase principalmente na monitorización e protección da poboación de Laramie e na investigación de posibles hábitats adicionais axeitados ou o descubrimento doutras poboacións. Tamén trata de manter un hábitat saudable para os sapos existentes e estabilizar unha poboación en catividade. Esta poboción en catividade permitirá aos investigadores comprender a historia da especie e as súas necesidades de hábitat. O Departamento de Caza e Pesca de Wyoming tamén tomou medidas xunto con propietarios de terras locais para protexer a poboación existente do sapo. Outros plans, como o coordinado co distrito de control do mosquito, axudou a salvagardar o hábitat existente dos efectos colaterais potenciais de produtos químicos e pesticidas como o mosquito e outras pragas. A Unidade de Investigación da Vida Silvestre de Sybille desenvolveu un programa de cría en catividade a través do Departamento de Caza e Pesca de Wyoming, no que mantiñan en catividade 16 sapos en xuño de 1991. Os representantes do Servizo de Vida Silvestre e Pesca dos Estados Unidos e do Departamento de Caza  Pesca de Wyoming forman o Equipo de Xestión da Recuperación do Sapo de Wyoming, creado para coordinar a aplicación das tarefas de recuperación. O Servizo planea establecer cinco novas poboacións deste sapo, de 100 individuos cada unha.

En 1997, a Saratoga National Fish Hatchery foi o primeiro centro de crianza federal que participou na reprodución de anfibios en perigo. Desde 1993 a 2003, as dúas instalacións para a reprodución deste sapo produciron cágados e sapiños, todos os cales foron liberados no lago Mortensen, ou no lago George (localizado no Refuxio de Vida Silvestre Nacional do lago Hutton, que está preto) e nun sitio de liberación privado.

Recentes exames realizados no lago Crescent, Wyoming en 2011 indican que hai certo grao de reprodución na natureza.

A futura conservación deste sapo na natureza depende grandemente de erradicar o fungo quitridio *Batrachochytrium dendrobatidis*, que é probablemente a maior ameaza para a supervivencia da especie.

### Outras causas do declive das poboacións 
*Enfermidades normais.- Os *A. baxteri* teñen unha vida máis curta que outras especies de sapos e son moi vulnerables ás enfermidades infecciosas, especialmente ao fungo quitridio que se encontraba no lago Mortenson en 2000-2001. O medio ambiente onde viven favorece o espallamento doutras infeccións fúnxicas e bacterianas (como a da bacteria *Aeromonas hydrophila*). A causa de morte na maioría dos sapos silvestres e en catividade de 1989 a 1996 parece que foi o fungo *Basidiobolus ranarum*.  
*Malatión.- No lugar onde viven os sapos de Wyoming utilizaouse o pesticida malatión para o control dos mosquitos. A combinación de malatión e a infección bacteriana (*Aeromonas hydrophila*) podería ser a causa do incremento das taxas de mortalidade.  
*Incremento da irrigación e escaseza de auga.- O incremento do rego reduciu a extensión e calidade das zonas húmidas das chairas inundables onde os sapos antes residían.. Creáronse novos hábitats de zonas húmidas por rega de inundación e a construción de encoros. Porén, nos anos secos cando non hai dereitos de rega, flúe menos auga de rega pola Canle Pioneer e o lago Mortenson recolle menos filtracións.  
*Climatoloxía.- O cambio nas condicións climáticas e os cambios no nivel das augas poden afectar a supervivencia dos cágados. Por exemplo, durante o outono de 1988 había 450 sapos novos no lago Mortenson, pero ese inverno, a cunca sufriu un tempo extremadamente frío (Jennings et al. 2001) e xa non se atopou ningunha cría dese ano na primavera de 1989, o que indica que un golpe de frío afecta ás taxas de supervivencia dos sapos novos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Packard, Gary C. (1971). "Inconsistency in Application of the Biological Species Concept to Disjunct Populations of Anurans in Southeastern Wyoming and North-Central Colorado". *Journal of Herpetology* **5** (3/4): 191-193.
*Pauly GB et al. (2004). "The history of a Nearctic colonization: Molecular phylogenetics and biogeography of the Nearctic toads (*Bufo*)". *Evolution* **58**: 2517–2535.
*Porter, Kenneth R. (1968). "Evolutionary Status of a Relict Population of *Bufo hemiophrys* Cope". *Evolution* **22** (3): 583-594. (*Bufo hemiophrys baxteri*, new subspecies, p.&nbsp;593).

### Ligazóns externas 
**A. baxteri* en AmphibiaWeb
*Cheyenne Mountain Zoo, programa de reprodución en catividade
*[Western Gravacións de son de Soundscape Archive Audio Recording](http://content.lib.utah.edu/cdm4/results.php?CISOOP1=exact&CISOOP2=exact&CISOMODE=grid&CISOGRID=thumbnail,A,1;title,A,1;subjec,A,0;common,200,0;none,A,0;20;title,none,none,none,none&CISOBIB=title,A,1,N;identi,A,0,N;common,200,0,N;none,A,0,N;none,A,0,N;20;title,none,none,none,none&CISOTHUMB=20%20(4x5);title,none,none,none,none&CISOTITLE=20;title,none,none,none,none&CISOHIERA=20;identi,title,none,none,none&CISOSUPPRESS=0&CISOFIELD1=subjec&CISOROOT=/wss&CISOBOX1=Amphibians&CISOFIELD2=common&CISOBOX2=Wyoming+Toad)
**A. baxteri* en Encyclopedia Of Life