open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MidSTAR-1

**MidSTAR-1** (acrónimo de *Midshipman Space Technology Applications Research 1*) é un satélite artificial da Academia Naval dos Estados Unidos para facer diversos experimentos no espazo. Foi lanzado o 9 de marzo de 2007 mediante un foguete Atlas V. e un microdosímetro do Instituto Nacional de Investigación Biomédica no Espazo (NSBRI). Foi inxectado nunha órbita inicial de 512&nbsp;km de apoxeo e 510&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 46,0 graos e un período orbital de 94,6 minutos.

## Notas
Santec

**Santec** (en ) é un concello do departamento francés de Finistère na rexión da Bretaña.

## Demografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El Merlo

***El Merlo*** foi un semanario editado en Ferrol en 1900.

## Historia e características 
Apareceu en 1900, fundado por Joaquín de Arévalo Rodríguez.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Ferrol Grotesco

***Ferrol Grotesco*** foi un semanario editado en Ferrol en 1919.
## Historia e características 
Semanario festivo que apareceu en setembro de 1919, fundado e dirixido por Joaquín de Arévalo Rodríguez, que tamén era o redactor e debuxante. Joaquín de Arévalo intentou volvelo editar en 1925, pero o proxecto non foi adiante.

## Notas
Xoaquín de Arévalo Otero

**Xoaquín de Arévalo Otero**, coñecido simplemente por **Joaquín de Arévalo**, nado en Ferrol c. 1850 e finado ibídem o 24 de febreiro de 1890, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|*Ocios de camarote*, en [PDF.]]
Foi Oficial da Mariña, crítico literario e cronista da guerra anglo-exipcia de 1882. Escribiu en *La Época*, *El Correo Gallego*, *Galicia Moderna*, *Galicia. Revista Regional*, *Revista Gallega* e en *El Eco de Galicia* e foi redactor de *La Monarquía*. O único libro que escribiu

Finou en Ferrol por unha afección cardíaca con 40 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Artigo "Arévalo Otero, Xoaquín de" en: *Dicionario biográfico de Galicia*, t. 1, p.&nbsp;68, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.
* : "Masonería e cultura en Galicia no contexto das dúas repúblicas (1873-1936)" en *Nalgures. Estudios Históricos de Galicia*, 2004.

### Outros artigos 
* Joaquín de Arévalo Rodríguez (o fillo)

### Ligazóns externas 
* "El dialecto, al señor don Andrés Martínez Salazar" en *Galicia. Revista Regional*, ano II, n.º 7, xullo de 1888.
* Joaquín de Arévalo Otero na Hemeroteca Virtual  da RAG
Inter Electrónica

[miniatura|Receptor de Inter, exposto na Casa das Ciencias de [Logroño.]]
**Inter** foi unha empresa catalá adicada á fabricación de aparellos electrónicos.

## Historia
Fundada na rúa do Roselló de Barcelona, o 15 de decembro de 1948, o primeiro presidente do consello de administración e director xerente foi José Gómez Serrano.

Adicouse principalmente a facer receptores de radio, mais tamén tocadiscos, magnetófonos e posteriormente televisores.

Foi adquirida nos anos oitenta pola alemá Grundig e proseguiu fabricando baixo esa marca comercial.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Grundig
### Ligazóns externas
*Inter S.A. Barcelona El blog de Moebius, 16/3/2014.
Galicia. Revista Regional

***Galicia*** foi unha revista editada na Coruña de 1887 a 1893.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista Regional*, apareceu en xaneiro de 1887. De periodicidade mensual, estaba dirixida por Andrés Martínez Salazar. Centrouse exclusivamente en temas galegos coa pretensión de "ser el reflejo del movimiento intelectual" do país.

De ideoloxía rexionalista, publicou narracións en galego e castelán, ensaios, biografías, crítica literaria, estudos económicos, filoloxía, arqueoloxía e historia. Interesouse polos problemas sociais, sobre todo os do campesiñado. Entre os seus colaboradores figuraron Manuel Murguía, Manuel Curros Enríquez, Marcial Valladares, Enrique Labarta Pose, Benito Losada Astray, Manuel Leiras Pulpeiro, Aurelio Ribalta, Filomena Dato, Eladio Rodríguez González, Francisco Añón, Waldo A. Insua, Ramón López de Vicuña e Alfredo Brañas.

A súa a primeira época rematou en maio de 1889, pero tivo unha segunda, de xullo de 1892 a xuño de 1893.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Moscovio

O **moscovio** é un elemento sintético da táboa periódica, con símbolo químico **Mc** e número atómico 115. Fora descuberto en Rusia en 2004 e identificado provisionalmente como **ununpentio**, co símbolo **Uup**.

O 28 de novembro de 2016 a IUPAC asignoulle definitivamente o nome en inglés *Moscovium*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Manuel Viqueira

O nome de **Manuel Viqueira** pode referirse a:

***Manuel Viqueira Vieites**, gaiteiro galego (f. 2015).
***Manuel Viqueira Verea**, político galego que foi alcalde de Ordes.
Manuel Viqueira Vieites

**Manuel Viqueira Vieites**, nado en Vilaverde (Ordes) o 7 de setembro de 1929 e finado en Ordes o 9 de febreiro de 2015, foi un gaiteiro galego, coñecido como **O gaiteiro de Vilaverde**.

## Traxectoria 
Manuel é o terceiro de catro irmáns. Aos dez anos mercou a súa primeira gaita, de fol tombal. Comezou tocando panxoliñas no Nadal canda dos cantores. Foi o fundador do cuarteto Os Viqueiras de Ordes e un referente da música tradicional galega.

## Discografía 
En 2006 Edicións do Cumio editou o seu primeiro traballo discográfico que recolle as súas pezas máis representativas.

## Notas
Faustino Salanova

**Faustino Salanova Tarrero** foi un funcionario e xornalista español.

## Traxectoria 
Destinado como Xefe de Telégrafos de Ferrol. Foi director de *La Monarquía* e colaborou en *El Correo Gallego*. En 1907 publicou en Ferrol o folleto *El impuesto transitorio sobre los trigos extranjeros*. Foi premiado no Certame literario de Ferrol de 1911. Despois trasladouse a Xixón.

## Notas
L'Oréal

'''L'Oréal''' é unha compañía francesa de cosméticos e beleza, con sede en Clichy, Altos do Sena. É a meirande compañía de cosméticos do mundo, e ten unha oficina rexistrada en París. Desenvolve as súas actividades na cor do cabelo, no coidado da pel, na protección solar, maquillaxe, perfumes e coidado do cabelo. A compañía é moi activa nas áreas de dermatoloxía, toxicoloxía, enxeñaría de tecidos e investigación biofarmacéutica.

Desde 1998 a empresa concede xunto coa UNESCO o Premio L'Oréal-UNESCO a Mulleres en Ciencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Balde

Como topónimo **Balde** pode referirse a:

;En Galiza
***Balde**, parroquia do concello de Carballeda de Avia;
****Balde**, lugar de dita parroquia;
***Leobalde**, parroquia do concello de Tordoia;
***Baldemir**, lugar da parroquia de San Xes de Vilariño, no concello de Lobeira;
***Abalde**, lugar da parroquia de Beade, no concello de Vigo;
***Arrabalde**, lugar da parroquia de Castromao, no concello de Celanova;
***Barbalde**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Antas de Ulla;
***Barbalde de Abaixo**, lugar da parroquia de Rus, no concello de Carballo;
***Barbalde de Arriba**, lugar da parroquia de Rus, no concello de Carballo;
***Portodabalde**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Silleda;
***Vilabalde**, lugar da parroquia de Figueiroá, no concello de Sober;
***Xabalde**, lugar da parroquia de San Salvador de Camba, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tribaldes**, lugar da parroquia de Bamonde, no concello de Teo.
Itxu Díaz

**Itxu Díaz**, nado na Coruña o 13 de xullo de 1981, é un xornalista e escritor satírico galego.

## Traxectoria 
No ano 2001 fundou a revista dixital de música española Popes80. En 2006 lanzou o primeiro confidencial especializado en música, *El Confidencial Musical*, e foi un dos impulsores da creación de Pideunconcierto.com e a revista *Music As Follows*. Colaborador de *El Confidencial Digital* desde 2003, onde asinou ata 2012 unha columna de actualidade cun estilo satírico, 'Haciendo Amigos', que desde entón pasou a publicar en *Gaceta.es*. Tamén colaborou con artigos de opinión co título 'Esta es mi última página', na revista revista Época que despois pasaron ao diario La Gaceta, para o que tamén escribe a sección 'La Parrilla', onde comenta con humor as fotos da actualidade. Colaborou tamén en varios programas radiofónicos, na cadea SER, City FM Radio ou Radio Intereconomía. Ademais, é responsable da axencia de noticias Dicax Press, especializada en cultura, música, lecer e sociedade.

No ano 2006 publicou o seu primeiro libro, a colección de artigos *Haciendo Amigos* prologado por El Pulpo de Cadena 100. En 2007 apareceu a súa primeira novela, *Ganador Perdido*, unha novela cómica que narra as aventuras dunha ex-estrela do rock. E en 2008 asinou un libro de humor e actualidade política titulado *¡Un ministro en mi nevera!* Xa en marzo de 2012 editou *Yo maté a un gurú de Internet*, un ensaio humorístico., e participa habitualmente de debates como *Dando Caña* ou *El Gato al Agua*. Foi director, entre 2013 e 2014, do fotoperiódico *The Objective*. Desde o 3 de novembro de 2014 publica no diario La Región a súa páxina "Haciendo amigos".

En abril de 2015 publicou o seu sexto libro, *Aprende a cocinar lo suficientemente mal como para que otro lo haga por ti*. No 2020, publicou *Todo iba bien*, un libro que é unha sátira sobre os libros de autoaxuda.

## Obras 
* *Haciendo Amigos* (2006) Editorial Popes80. ISBN 978-84-611-1498-6
* *Ganador Perdido* (2007) Editorial Dyal Net. ISBN 86-611-1498-1
* *¡Un ministro en mi nevera!* (2008). Madrid: Editorial Dyal Net ISBN 9788493644918
* *Yo maté a un gurú de Internet* (2012) Editorial Ciudadela. ISBN 9788415436089
* *Aprende a cocinar lo suficientemente mal como para que otro lo haga por ti* (2015) A Coruña: Hércules de Ediciones. ISBN 9788494386817
**Dios siempre llama mil veces* (2015). Madrid: Ediciones Encuentro. ISBN 9788490551189
**Nos vimos en los bares: unha historia sentimental del pop español* (2019). Editorial IVAT SL. ISBN 9788417407506
**Todo iba bien. Breve ensayo sobre la tristeza, la nostalgia y la felicidad* (2020). Madrid: Ediciones Encuentro. ISBN 9788413390376

### Colaboracións 
* De Juan, Federico; González, Luis Ignacio. Colaborador Itxu Díaz. *Los Clones. Un libro muy serio* (2012) Editorial Ciudadela ISBN 978-8415436270

## Notas 
## Véxase tamén
Manifestación polo galego en febreiro de 2015

A **manifestación polo galego** acontecida en Compostela o 8 de febreiro de 2015 que levou por lema *Polas fillas dos nosos fillos* foi unha manifestación cívica que tivo por obxecto a reivindicación dos dereitos dos galegofalantes, en contra da actuación en materia de política lingüística da Xunta de Galicia e de denuncia da imposibilidade de facer vida normal en galego en Galicia. Segundo as fontes, reuniu un total de entre 10.000 e 25.000 manifestantes e nela congregouse a sociedade civil así como tamén diferentes representantes política de ANOVA, BNG, PSdeG-PSOE, Podemos ou Esquerda Unida. A entidade convocante foi Queremos Galego, da Mesa pola Normalización Lingüística, á que se adheriron diversos colectivos, tales que ProLingua, Nova Escola Galega ou os sindicatos STEG ou CIG-Ensino.

O acto foi presentado pola actriz galega Isabel Risco. Seis nenas e nenos leron o manifesto que criticaban o desleixo da Xunta cara a lingua galega e solicitiban remedios para deter isto. Remataron dicindo: "Polas fillas dos nosos fillos, queremos galego!" A continuación Mofa e Befa elaboraron a receita “lingua galega estofada” . Varios camareiros e camareiras repartiron despois lambetadas. A continuación, Os Migallas cantaron o "Rap da lingua".

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Manifestación polo galego en maio de 2009
Célula reticular

Unha **célula reticular** é un tipo de fibroblasto do tecido conxuntivo, que sintetiza coláxeno de tipo III para producir con el fibras reticulares. A célula rodea estas fibras co seu citoplasma, illándoas doutros compoñentes e células dos tecidos.

As células reticulares atópanse en moitos tecidos e órganos, como o bazo e ganglios linfáticos. Tamén dirixen as células B e T a rexións específicas do tecido linfático.

No tecido linfoide difuso dos ganglios linfáticos as células reticulares son de orixe mesenquimal e forman o estroma do tecido, xunto con fibras reticulares. Teñen forma estrelada, alongada e son de núcleo oval e pouco citoplasma, que é acidófilo con feixes de filamentos na periferia. A maioría das células con esta morfoloxía deste tecido son fibroblastos implicados na síntese e mantemento das fibras reticulares, pero están acompañadas por algunhas células de similar morfoloxía, que parece que teñen funcionalidade de célula fagocítica. Actualmente sábese que as células reticulares non dan lugar a ningún outro tipo celular, contrariamente ao que se pensaba antes.

## Notas
Valeriano Martínez

**Valeriano Martínez García**, nado en Aldán (Cangas) en 1961 e finado en San Caetano (Santiago de Compostela) o 6 de outubro de 2021, chamado tamén **Tito Martínez**, foi un economista, funcionario e político galego que chegou a ser conselleiro de Facenda da Xunta de Galicia.

## Traxectoria 
Licenciouse en Económicas e Empresariais pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomouse en Xestión de Xerencia Hospitalaria pola Escola de Alta Dirección e Administración. En 1985 aprobou as oposicións para ser funcionario do corpo superior de administración xeral da Consellería de Facenda. 

Na administración autonómica foi primeiro director xeral de Recursos Humanos do Sergas (1996-2002), e despois director xeral de Transporte ás ordes directas de Núñez Feijoo a partir de 2003. Cando logo das eleccións de 2005 o PP perde o goberno, é nomeado auditor do Consello de Contas de Galicia, ata que coa vitoria de Núñez Feijoo en 2009 é nomeado secretario xeral da presidencia da Xunta.

O 9 de febreiro de 2015 foi designado para ocupar o cargo de conselleiro de Facenda do goberno galego, baixo a presidencia de Alberte Núñez Feijoo. Uns meses despois concorreu nas listas do PPdeG e foi elixido deputado no Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2016.

En xaneiro de 2017 renunciou ao cargo de deputado no Parlamento de Galicia para darlle entrada a outras persoas no hemiciclo do Hórreo. Volveu ser elixido nos comicios de 2020 como deputado e en setembro de 2021 de novo volveu deixar o escano a canda moitos dos outros deputados que tamén eran conselleiros.

O 6 de outubro de 2021 faleceu dun infarto mentres traballaba no edificio administrativo da Xunta de Galicia en San Caetano.

## Vida persoal 
Casara e tivo un fillo. Viviu as últimas décadas da súa vida en Bueu.

## Notas 
## Véxase tamén
Amstel Gold Race

miniatura|Amstel Gold Race 1969.

A **Amstel Gold Race** é unha proba clásica ciclista neerlandesa que se disputa en Limburgo o terceiro domingo do mes de abril. Está patrocinada pola empresa cervexeira que lle dá nome.

Unha das clásicas das Ardenas xunto coa Flèche Wallonne e a Liexa-Bastogne-Liexa. Jan Raas é o ciclista con máis vitorias na proba cun total de 5.

No 2001 comezou a celebrarse a edición feminina aínda que non se disputou durante trece anos entre o 2003 e o 2017.

## Gañadores proba masculina 
## Gañadoras proba Feminina 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Limburgo
* Clásicas das Ardenas

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
José Antonio Hermida

[miniatura|Hermida en xullo de [2009.]]
**José Antonio Hermida Ramos**, nado en Puigcerdà o 24 de agosto de 1978, é un ciclista de montaña galego-catalán, especialista en campo a través. Proclamouse campión do mundo no ano 2010, campión de Europa en 2002, 2004 e 2007, e participou en cinco Xogos Olímpicos (Sydney 2000, Atenas 2004, Pequín 2008, Londres 2012 e Río 2016), logrando unha medalla de prata en Atenas.

## Traxectoria 
Naceu no concello catalán de Puigcerdà, sendo fillo de dous emigrantes galegos, a nai de Tioira, Maceda, e o pai de Baños de Molgas. Na súa infancia pasou tempadas na aldea de Meamán, onde andaba en bicicleta polas corredoiras e montes do lugar. En 1996 foi campión do mundo júnior de ciclismo de montaña, e no ano 2000 campión do mundo sub-23.

Participou nos Xogos Olímpicos de 2000 en Sydney, rematando ás portas das medallas, ao acabar a proba de campo a través na cuarta posición. Ao ano seguinte conseguiu a prata na Copa do Mundo de Ciclismo de Montaña, mesmo resultado que repetiu en 2005, 2007 e 2009. Ademais foi campión de Europa nos anos 2002, 2004 e 2007.

Nos Xogos Olímpicos de Atenas conseguiu a medalla de prata por detrás do francés Julien Absalon e por diante do neerlandés Bart Brentjens. Foi campión de España de ciclocrós en 2007 e 2008, mentres que na seguinte cita olímpica, Pequín 2008, só puido ser décimo. Dous anos despois proclamouse campión do mundo de campo a través, ao impoñerse na proba celebrada no Quebec ao checo Jaroslav Kulhavý e ao surafricano Burry Stander.

Volveu quedar preto das medallas nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres, rematando cuarto, a só catro segundos do bronce do italiano Marco Aurelio Fontana. En 2016 participou nos seus quintos Xogos, os de Río de Xaneiro, onde só puido ser 16º, e pouco despois anunciou a súa retirada da alta competición.

Ten contribuído ao impulso do ciclismo de montaña na provincia de Ourense, colaborando en diversos proxectos, como a escola de ciclismo de Maceda que leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Datos do ciclista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do ciclista en olympedia.org .
Eva Castro

**Eva Castro**, nada no Reino Unido e residente en Oleiros en 1977, é unha ciclista galega especialista nas categorías four cross e descenso, onde acadou dez Campionatos de España, medalla de Bronce no Europeo e varios podios na Copa do Mundo e eventos internacionais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eva Castro na web de Igualdade da Xunta de Galicia.
París-Tours

miniatura|dereita|200px|Trazado da París-Tours de 2005.

A **París-Tours** é unha clásica ciclista, con inicio en París e final en Tours que se disputa no mes de outubro. A súa primeira edición foi en 1896, sendo daquela unha carreira para afeccionados, pasando a ser para profesionais dende a súa segunda edición en 1901. Formou parte da Copa do Mundo de Ciclismo dende o 1989 ata o 2004.

## Palmarés individual 
## Palmarés por países 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Abraham Olano

**Abraham Olano Manzano**, nado en Anoeta (Guipúscoa) o 22 de xaneiro de 1970, é un ex-ciclista vasco.

## Traxectoria 
Competiu profesionalmente entre 1992 e 2002. Foi campión do mundo tanto en ruta (1995) como contra o reloxo (1998), sendo o primeiro ciclista masculino da historia en acadalo. Foi director técnico da Vuelta a España ata xullo de 2013.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Abrahan Olano (sitiodeciclismo.net)
Antonio Guntín Dapena

**Antonio Guntín Dapena**, nado en Ferrol cara a 1905 e finado na mesma cidade o 3 de xullo de 1935, foi un sindicalista galego.

## Traxectoaria 
Militante do Sindicato do Transporte da CNT de Ferrol, foi un dos creadores do Ateneo Cultural de Ferrol Viejo. Foi asasinado o 3 de xullo de 1935 no peirao de Concepción Arenal por Nicasio Pérez Rodríguez, afiliado ás JONS e fillo de Nicasio Pérez Moreno, presidente da Asociación Patronal ferrolá, quen falecera en 1921 en atentado atribuído a militantes anarquistas no marco dunha folga dos traballadores portuarios.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guntín Dapena, Antonio
* Guntín Dapena, Antonio
Nicasio Pérez Moreno

**Nicasio Pérez Moreno**, finado en Ferrol o 15 de xullo de 1921, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Nicasio Pérez López. Presidente da Patronal de Ferrol, foi concelleiro de Ferrol e Cónsul de Portugal na cidade departamental. Foi asasinado o 15 de xullo de 1921 cando se dirixía ao seu domicilio acompañado dunha escolta. Foi pai de Nicasio Pérez Rodríguez.
Giro da Lombardía

[miniatura|dereita|[Moreno Argentin vencendo da edición de 1987.]]

O **Giro da Lombardía** é unha carreira ciclista profesional dun so día disputada na rexión italiana da Lombardía, tradicionalmente no mes de outubro.

Comezou a correrse no 1905 e interrompeuse sódurante a primeira e a segunda guerra mundial. É unha das cinco clásicas da tempada consideradas monumentos do ciclismo e a que ten un perfil máis montañoso de todas elas, polo que o seu palmarñes está cheo de grandes escaladores. O corredor con máis vitorias na proba é o ciclista italiano Fausto Coppi, vencedor en cinco edicións. No ano 2012 cambiou o seu nome tradicional de Giro di Lombardía polo de Il Lombardía.

## Percorrido 
miniatura|Curva do Muro de Sormano
A saída e a chegada de Il Lombardia cambia con frecuencia, sendo Milán, Como e Bérgamo, as cidades mais empregadas para o comezo e o fin. Dende 2017 Como é a cidade da liña de meta. Entre o 2004 e o 2006 a proba saíu de fóra de territorio italiano, tomando a saída en Mendrisio, Suíza.

O lago Como e as montañas que o rodean son parte fundamental da proba. Destacan as ascensións á Madonna Ghisallo e o Muro di Sormano. Estas dúas dificultades montañosas fan que a chegada a liña de meta sexa en grupos pequenos ou en solitario, favorecendo ós escaladores e complicando moito que os velocistas poidan disputar a vitoria.

## Palmarés 
## Notas
Raio covalente

En química, chámase **raio covalente** á metade da distancia entre dous átomos iguais que forman un enlace covalente. Adoita expresarse en picómetros (pm) ou ángstroms (Å), sendo 1&nbsp;Å&nbsp;= 100&nbsp;pm.

A suma de dous raios covalentes debería se-la lonxitude do enlace covalente entre os dous átomos. Non obstante, esta relación non se cumpre de forma exacta xa que o tamaño dun átomo non é constante, depende da contorna química na que se atope. Xeralmente a lonxitude do enlace covalente tende a ser menor cá suma de raios covalentes, polo que en consecuencia os valores tabulados de raios covalentes que se poden atopar nas bibliografías son valores idealizados ou promediados.
Nicasio Pérez López

**Nicasio Pérez López**, nado na Coruña en 1832 e finado en Ferrol o 31 de outubro de 1914, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Consignatario de buques e almacenista de carbón. Foi elixido deputado polo distrito de Ferrol nas eleccións de abril de 1872 e xa na Restauración volveu ser elixido nas eleccións de 1876, 1879, 1881 e 1886. Tamén foi senador. Foi alcalde de Ferrol entre 1885 e 1886. Promoveu o periódico *La Monarquía*.

## Vida persoal 
Casou con Josefina Moreno Lorenzo e foi pai de Nicasio Pérez Moreno.

## Notas
Paulo Jamelli

**Paulo Roberto Jamelli Júnior**, nado en São Paulo o 22 de xullo de 1974, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol brasileiro que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Palmarés 
### São Paulo FC 
* Copa Libertadores de América: 1993.
* Supercopa da Libertadores de América: 1993.
* Recopa Sul americana: 1993 e 1994.

### Real Zaragoza 
* Copa do Rei: 2001.
Julio Prieto Martín

**Julio Prieto Martín**, nado o 21 de novembro de 1960 en Madrid é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do Atlético de Madrid debutou co primeiro equipo en 1981, porén nun principio non tivo moita continuidade no equipo e foi cedido ao CD Castellón. Ao comezo da tempada 1987/88 foi finalmente traspasado ao Celta de Vigo, sendo o máximo goleador do equipo o ano do seu debut con oito tantos. Ao ano seguinte perdeu protagonismo trala chegada do dianteiro brasileiro Amarildo pero mantívose nas súas cifras goleadoras.

Deixou o equipo galego tralo descenso do mesmo á Segunda División en 1990, e tras dúas tempadas no CP Mérida retirouse xogando no Talavera CF.

## Palmarés 
* Copa do Rei: 1985 e 1991.
Nabil Ghilas

**Nabil Ghilas** nado en Marsella o 20 de abril de 1990, é un futbolista franco-arxelino que xoga na demarcación de dianteiro. É irmán do ex xogador do Celta de Vigo Kamel Ghilas.

## Traxectoria 
Fichou polo FC Porto no ano 2013 por un prezo en torno aos tres millóns de euros, a tempada 2014/15 disputouna coma cedido no Córdoba CF da Primeira División Española.

### Coa selección nacional 
Participou no Mundial de Fútbol Brasil 2014 defendendo a camisola da Selección de fútbol de Alxeria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Participación do xogador nos mundiais de fútbol
Javad Nekounam

**Javad Nekounam**, nado en Ray o 7 de setembro de 1980, é un exfutbolista e adestrador iraniano, que dende 2021 dirixe o Foolad. Xogaba de mediocentro defensivo e desenvolveu a maior parte da súa carreira no PAS de Teherán e en Osasuna. No club navarro militou durante oito tempadas, sumando 197 partidos e 31 goles, e exercendo como capitán do equipo.

Histórico capitán da selección iraniana, é o futbolista con máis partidos da súa historia (151) e o seu cuarto máximo goleador (39 tantos).

## Traxectoria 
Trala súa fichaxe no ano 2006 polo CA Osasuna converteuse no primeiro xogador iraniano na historia da Primeira División Española. Na súa primeira tempada xogou a fase de clasificación da Liga de Campións da UEFA, que perdeu contra o Hamburgo SV, entón finalmente xogou a fase de grupos da Copa UEFA, facendo historia alcanzando as semifinais contra o Sevilla FC.

En 2004 e 2013 acadara o título da liga iraniana co FC Pas Tehran e co Esteghlal FC respectivamente, amais da e Kuwait Emir Cup en 2014. Tamén foi elixido o segundo mellor xogador asiático de 2013.

Disputou dúas Copas do Mundo e catro Copas Asiáticas.
Substancia fundamental

A **substancia fundamental** ou **matriz extrafibrilar** é un compoñente do tecido conectivo constituído por unha especie de xel amorfo que rodea as células e as fibras coláxenas. Nun tecido, as células están rodeadas e sostidas por unha matriz extracelular da que a substancia fundamental amorfa forma parte. A substancia fundamental non inclúe as fibras de coláxeno ou as fibras elásticas da matriz, pero si todos os outros compoñentes da matriz extracelular.

Os compoñentes da substancia fundamental varían dependendo do tecido, pero está principalmente composta por auga, glicosaminoglicanos (principalmente hialurona), proteoglicanos, e glicoproteínas. A fase acuosa desta substancia é o medio polo que teñen que pasar todas as substancias nutritivas e residuais para chegar ás células ou pasar ao sangue.

Xeralmente a substancia fundamental non é visible en preparacións microscópicas porque se elimina durante o proceso de preparación. Pode conservarse parcialmente fixando os cortes de tecido conxelados con vapores de éter-formol, e despois pódese tinguir con ácido periódico-Schiff e azul de toluidina.

O significado exacto do termo evolucionou ao longo do tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Diagrama en mhhe.com
* KansasHistology ct15 - "Cordón umbilical"
Comba de Córdoba

**Comba de Córdoba** ou **Comba de España**, máis coñecida como **Santa Comba de Córdoba**, foi unha santa da Igrexa Católica, que morou en Córdoba baixo no dominio musulmán durante o século IX.

Segundo a lenda, Santa Comba de Córdoba foi decapitada polos musulmáns no mosteiro de Tabanos en 853, e o seu corpo guindado ao río Guadalquivir mutilado. Porén, cando atoparon os seus restos, Comba ficaba intacta.

A súa festividade celébrase o 17 de setembro.

## Controversias 
Existe unha controversia sobre a orixe da advocación de Santa Comba de Nájera, de Albendiego e Arceniega no norte de España. A historia oficial (da Igrexa) é que Santa Comba de Nájera (en realidade en Santa Coloma, preto de Nájera), de Albendiego e de Arceniega, corresponden a Santa Comba, virxe e mártir de Córdoba (853), cuxos restos se atopan en Nájera e non en Córdoba. Porén, hai datos que indican que na vila de Santa Coloma, preto de Nájera, erguíase o antigo mosteiro de Santa Columba Senoense (dedicado á santa galaica finada na Galia Comba de Sens), fundado por monxes provenientes de Sens, durante as invasións dos bárbaros.

## Evolución en Galicia 
As lendas galegas posibelmente de orixe precristiá de Santa Comba tamén mesturan as figuras de Comba de Sens, Comba de Cornualla e Comba de Córdoba.

A veneración Santa Comba en Galicia data da Idade Media. Segundo Allyson M. Poska, o culto era "probablemente unha combinación dos das dúas virxes mártires".

A lenda dicía que Comba era natural de Galicia, e que antes de converterse era unha meiga. Un día atopouse con Cristo nun camiño e mudou a súa vida. Convertida, morreu por non querer rexeitar a súa nova fe. Volveuse a santa padroa das meigas en Galicia, intercedendo por elas e era invocada para protexerse.

En Coímbra había unha capeliña no lugar onde supostamente sufrira martirio. Ó remata-la primavera, os mozos decoraban o altar con rosas en lembranza do seu martirio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comba de Sens
Comba

O nome **Comba** pode referirse a:

***Comba**, antropónimo feminino, que significa pomba, na súa variante galega;
***Comba de Sens**, mártir cristiá do século III;
***Comba de Cornualla**, mártir cristiá celta do século VI;
***Comba de Córdoba**, mártir cristiá do século IX;
***Columba de Iona** (*Saint Colm Cille*, *Columbkill* ou *Columcille*, monxe misioneiro gaélico do século IV que introduciu o cristianismo en Escocia a comezos da Idade Media, San Columba;
***Comba Campoy**, actriz e xornalista galega (n. 1979).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Comba**, lugar da parroquia de Cespón, no concello de Boiro;
***Cabanacomba**, lugar da parroquia de Lagostelle, no concello de Guitiriz.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Comba**, casería da parroquia de Bisuyu no concello de Allande.

;Na India
***Comba**, vila e suburbio da cidade de Margao, no estado de Goa.

;En Portugal
***Casal Comba**, freguesía portuguesa do concello da Mealhada.

;En Turquía
***Comba** (do grego antigo τὰ Κὀμβα), cidade da antiga Licia.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Paul Comba**, astrónomo italiano;
***Rocío Comba**, lanzadora de disco arxentina.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Comboa**, lugar da parroquia de Soutomaior, no concello de Soutomaior;
***7636 Comba**, asteroide.
Célula do tendón

Reciben o nome de **células do tendón** certas células que se poden encontrar tanto en tendóns de vertebrados coma nalgúns invertebrados.

## Vertebrados 
As **células do tendón**, tamén chamadas **células tendinosas**, **tenocitos** ou **tendinocitos**, son un tipo especial de fibroblastos alongados que se encontran entre os tendóns. O seu citoplasma tínguese con colorantes básicos e esténdese entre as fibras de coláxeno que constitúen a maior parte do tendón e presenta prolongacións delgadas que parecen ás, e que nas preparacións adoitan confundirse coas fibras coláxenas, polo que só se distingue o núcleo da célula. As células están distribuídas en longas ringleiras paralelas entre as fibras. Teñen un núcleo central cun nucléolo prominente. Posúen un retículo endoplasmático rugoso ben desenvolvido, que é responsable da síntese e recambio das fibras coláxenas do tendón e da substancia fundamental da matriz que as rodea.

## Invertebrados 
Nos moluscos as células do tendón forman unha capa epitelial que conecta o músculo coa cuncha do molusco. Nos gasterópodos, por exemplo, os músculos retractores conéctanse coa cuncha por medio destas células. As células musculares están unidas ao espazo miotendinoso de coláxeno por medio de hemidesmosomas. O espazo miotendinoso únese despois á base das células do tendón por medio doutros hemidesmosomas basais, mentres que hai hemidesmosomas apicais que se sitúan sobre os *microvilli*, que unen as células do tendón a unha fina capa de coláxeno. Este á súa vez está unido á cuncha por medio de fibras orgánicas que se insiren nela. As células do tendón dos moluscos teñen aspecto columnar e conteñen un gran núcleo basal. O citoplasma está cheo de retículo endoplasmático rugoso e un aparato de Golgi escaso. Hai densos feixes de microfilamentos que corren ao longo de toda a lonxitude da célula conectando os hemidesmosomas basais e apicais.

## Notas
Melchor Sangro Rueda

**Melchor Sangro Rueda**, conde da Almina, nado na Coruña o 6 de xaneiro de 1841 e finado en Madrid o 30 de xaneiro de 1909, foi un político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse na Universidade de Madrid en 1865. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Santiago nas eleccións de 1865, volveu ser elixido deputado polo distrito de Carral nas eleccións de abril de 1872 e por Corcubión nas de agosto de 1872. Foi secretario e encargado de negocios das legacións de España en Berlín, Florencia e Berna. Na Restauración foi senador pola provincia de Pontevedra de 1877 a 1881, cando foi nomeado senador vitalicio.

## Notas
Campionato de Galicia de fútbol 1914/15

O **Campionato de Galicia 1914/15** foi a segunda edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en novembro de 1914 e rematou en marzo de 1915. Nesta edición por primeira vez o Campionato de Galicia outorgaba tamén a clasificación para a Copa de España.
Inscribíronse o Fortuna de Vigo, o Vigo Sporting Club e o Real Club Coruña. O torneo foi disputado en forma de liga a dúas voltas. Durante un partido entre o Coruña e o Fortuna, os coruñistas retiráronse do campo 25 minutos antes da fin do tempo regulamentario en protesta pola arbitraxe sufrida, actuando como detonante que o árbitro sancionase con penalti unha carga no centro do campo. Isto supuxo a descualificación do conxunto herculino, que naquela altura lideraba o campionato, e deixou o torneo nun cara a cara entre os dous clubs vigueses, que remataron a liga empatados e tiveron que xogar unha final de desempate na que foi vencedor o Fortuna.

## Calendario
**(1)** *O R.C. Coruña retirouse 25 minutos antes da fin do encontro.* A FGF non asumiu a devandita sentenza e deciciu leva-lo asunto a unha asemblea extraordinaria, na que a meirande parte dos clubs deron a razón ó Real Club Coruña, A falta de tempo para disputa-lo devandito desempate, debido ó inminente comezo da Campionato de España, provocou que finalmente a RFEF concedese a praza ó Fortuna de Vigo.

### Agresións
Un grupo de persoas, entre as que segundo os testemuños recadados pola prensa se atopaban varios xogadores do Fortuna de Vigo, agrediu a Carlos González de Ancos (do Deportivo Auténtico F.C.), árbitro do sexto partido do campionato no que o Vigo Sporting gañou ó Fortuna e empatou o torneo. A agresión foi cometida após o partido, cando Ancos saía da sede da Federación en Vigo. Nalgúns medios mesmo se falou de que os agresores portaran armas de fogo. Sorprendentemente, a decisión da directiva da FGF foi a de inhabilitar a Ancos ata maio dese mesmo ano, alegando que existira parcialidade na súa arbitraxe. Ancos solicitou a suspensión de catro xogadores do Fortuna ante a FGF, pero o organismo ditaminou oficialmente que segundo as súas investigacións non había xogadores do Fortuna entre os agresores, recibindo críticas por se negar a rexistra-los testemuños por escrito durante a investigación.

Simultaneamente, tamén apareceu publicado que un xogador do Fortuna agredira a outro do Vigo Sporting na rúa.

## Notas
MightySat-1

**MightySat-1** foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos usado para facer diversos experimentos no espazo. Foi lanzado o 15 de decembro de 1998 desde o transbordador espacial Endeavour na misión STS-88.

## Características 
MightySat-1 foi un satélite adicado á experimentación no espazo que foi exectado desde o transbordador Endeavour o 15 de decembro de 1998, no duodécimo día de voo da misión STS-88, a unha órbita de 380&nbsp;km de perixeo e 394&nbsp;km de apoxeo, cunha inclinación orbital de 51,7 graos e un período orbital de 92,3 minutos. O seu obxectivo principal foi realizar diversos experimentos de demostración de novas tecnoloxías.

O satélite usou o bus do satélite da NASA XSAT, cancelado no seu momento. Non era recuperable e reentrou na atmosfera o 21 de novembro de 1999.

## Experimentos 
MightySat-1 levaba cinco experimentos a bordo:

* ***Advanced Composite Structure*** (Estrutura de Composición Avanzada): forma a estrutura do satélite. Os datos relativos a este experimento tomáronse en probas en terra.
* ***Advanced Solar Cell Experiment*** (Experimento de Células Solares Avanzadas): estudou o rendemento das células solares de dobre unión compostas por unha capa de fosfuro de indio e galio sobre unha capa de arseniuro de galio, que proporcionan máis enerxía que as de simplemente arseniuro de galio.
* '''*Microsystem and Packaging for Low Power Electronics* (MAPLE)** (Microsistemas e Empaquetamento para Electrónica de Baixa Potencia): demostrou técnicas de empaquetamento de electrónica e microelectrónica avanzada.
* ***Shape-Memory Actuated Release Device* (SMARD)** (Dispositivo de Liberación Accionado por Memoria de Forma): foi un experimento para demostrar unha nova clase de dispositivos de liberación, usados para separar satélites dos adaptadores dos foguetes que os lanzan ou para despregar paneis solares ou antenas, de baixo impacto.
* ***Micro-Particle Impact Detector* (MPID)''' (Detector de Impactos de Micropartículas): para detectar impactos de partículas tanto de orixe artificial como natural.

A súa misión foi continuada por MightySat-2.

## Notas 
### Outros artigos 
*MightySat-2
José de Torres Valderrama

**José de Torres Valderrama**, nado en Málaga, foi un político español.

## Traxectoria 
Foi secretario do Goberno civil de Granada, gobernador civil de Granada e Badaxoz e secretario do Goberno civil de Madrid. Na Restauración foi oficial do Ministerio da Gobernación e foi elixido deputado polo distrito de Xinzo de Limia nas eleccións de 1876 e volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións de 1879.

## Notas
Agustín de Torres Valderrama

**Agustín de Torres Valderrama**, nado en Málaga e finado o 24 de outubro de 1881, foi un político español.

## Traxectoria 
Foi presidente da Deputación de Ourense en 1851, gobernador civil da provincia de Barcelona en 1857 e presidente da Deputación (1858). Foi elixido deputado polo distrito de Bande nas eleccións de 1863 e volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito en 1864. Nas eleccións de 1867 foi elixido deputado polo distrito de Xinzo de Limia. Foi elixido senador pola provincia de Ourense de 1867 a 1881.

## Notas
Fredebaldo

**Fredebaldo **ou **Fridibaldo** (fl. 409-417), tamén coñecido como *Fredebal*, *Fredbal* ou *Fredbalus*, foi rei dos vándalos silingos na Bética, dende antes do 411 e ata o 417. Fredebaldo liderou ós silingos durante a repartición da Hispania do 411, e foilles concedida a Bética, a provincia máis fértil. Pouco se sabe dos anos seguintes, até que no 417 foi derrotado militarmente e capturado polas forzas do rei visigodo Walia, quen o enviou á corte do emperador Flavio Honorio, en Rávena. Descoñécese o seu destino posterior e a data do seu falecemento, así como a súa descendencia, se a tiver.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vándalos
* Silingos
* Reis dos vándalos e dos alanos
Brickfilm

**Brickfilm** é un filme feito empregando ladrillos LEGO ou outros xoguetes de construción de plástico semellantes. O nome é un termo inglés que significa "Filme de ladrillos". Polo xeral fanse con stop motion, animación tradicional e filmes de imaxe real con xoguetes de construción de plástico (ou representacións dos mesmos), que tamén se consideran Brickfilms.

## Festivais de Brickfilming 
Algúns festivais de cinema están adicados completamente a Brickfilms. A afección polo Brickfilming levou á creación de varias comunidades en liña, incluíndo BricksInMotion.com e Brickfilms.com, algunhas das cales foron recollidas nos medios de comunicación convencionais.

## Notas
Comba de Cornualla

:*Este artigo trata sobre unha santa inglesa, para o santo irlandés véxase Columba de Iona*.
**Comba de Cornualla**, máis coñecida como **Santa Comba de Cornualla**, foi unha santa da Igrexa católica que seica viviu no século VI, nada en Lothian (Escocia) e finada en Ruthvoes, Cornualla. É popular en Cornualla e outras nacións celtas. A súa historia lendaria mestúrase coa da galega Comba de Sens, quizais por tradicións celtas cristianizadas.

Comba de Cornualla é venerada pola Igrexa católica e mais o anglicanismo; a súa festividade celébrase o 11 de novembro. Simbolízase cunha póla de palma e/ou unha espada.

## Lenda 
Segundo a lenda, disque Comba se converteu ao cristianismo cando o Espírito Santo se lle apareceu en forma de pomba (*columba* en latín). A lenda está documentada nun manuscrito conservado na Biblioteca de Cambridge (Reino Unido), escrito por Rosecarrack durante o reinado de Isabel I de Inglaterra, quen afirmou ter tomado a lenda de información local.

Segundo a lenda, Comba foi a filla do rei Lodan e mais da raíña Manigild, ambos os dous pagáns. Comba, para escapar do casamento cun príncipe tamén pagán, embarcouse cara Cornualla preto de Trevelgue Head, onde desembarcou. Aló foi seguida polo príncipe; despois a través da fraga que agora é Porth Beach, por Rialton e Treloy, até que finalmente o príncipe a capturou en Ruthvoes, dúas millas ao sur de St. Columb Major. Nese lugar o príncipe decapitouna polo desplante, e onde caeu o sangue abrollou un arroio cuxo rego formou un río, aínda sen nome, que desemboca en St. Columb Porth, seguindo o camiño que fixera Comba.

## Análise 
O historiador británico David Nash Ford suxestiona que os nomes dos pais de Santa Comba, Lodan e Manigild, son en realidade formas terxiversadas dos nomes do rei Lot e da raíña Morgause, da Lenda do Rei Artur.

Esta historia é ademais moi semellante á da galaica Santa Comba de Sens do século III e tamén á de Santa Comba de Córdoba do século IX. Polo tanto, é probábel que as lendas de Santa Comba de Cornualla e de Santa Comba de Córdoba foran unha adaptación da lenda de Santa Comba de Sens . Isto non quere dicir que non teñan existido as tres. Simplemente que as súas lendas poderían ter sido tomadas unhas das outras. Incluso, as lendas das distintas Santa Comba son moi semellantes á da náiade grega Aretusa.

Comba é un nome común entre os irlandeses.
Iana Kudriavtseva

**Iana Alekseevna Kudriavtseva** (en ), nada o 30 de setembro de 1997 en Moscova (Rusia), é unha ximnasta rusa. En 2013, aos 15 anos, proclamouse campioa do mundo en Kíiv, sendo a máis xove da historia en gañar un mundial. En 2014 bateu outro récord no Campionato do Mundo ao converterse na ximnasta máis nova en gañar dous títulos *All-around* con 16 anos, onde conseguiu unha marca total de 75,266 puntos

## Vida persoal 
O pai de Iana, Aleksei Kudriavtsev, foi un nadador de elite que gañou unha medalla de ouro olímpica en Barcelona '92 no 4×200 m estilo libre. Súa nai, Viktoriia Kharitonova, chamouna "Anxo con ás de ferro", semellando unha bailarina na caixa das xoias cando actúa aínda ten unha inquebrantable constitución e unha forte vontade.

A pesar de lograr tanto a unha idade tan temperá, Kudriavtseva dixo sobre o seu éxito:

## Notas
Morogoro

**Morogoro** é unha cidade de Tanzania e capital da rexión homónima. Ten unha superficie de 360&nbsp;km² e unha poboación de 315.866 habitantes (2012). Atópase nas terras altas do sur do país, a 169&nbsp;km ao oeste de Dar es Salaam (maior cidade do país), e a 223&nbsp;km ao leste de Dodoma (a capital).

## Notas
Paulino Souto Sánchez

**Paulino Souto Sánchez**, nado en Betanzos e finado na Coruña o 17 de outubro de 1892, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito. Foi letrado na Audiencia da Coruña onde abriu un bufete. Afiliado ao Partido Moderado, foi gobernador civil da provincia da Coruña en 1864 e novamente en 1866. Na Restauración militou no Partido Conservador, do que foi líder na provincia da Coruña. Foi elixido presidente da deputación da Coruña o 16 de xaneiro de 1875. Foi elixido deputado polo distrito de Betanzos nas eleccións de 1876 e volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito en 1879, 1884 e 1891.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presidentes da deputación da Coruña
West Side Story (musical)

***West Side Story*** é un musical norteamericano escrito por Arthur Laurents, con música de Leonard Bernstein, letras de Stephen Sondheim e coreografías de Jerome Robbins, inspirado na obra *Romeu e Xulieta* de William Shakespeare.

A historia sitúase nun barrio obreiro do Oeste de Nova York a mediados da década dos cincuenta, caracterizado pola diversidade de etnias que o conforman. No inicio da década de 1960 esa área sería totalmente renovada urbanisticamente para a construción do Lincoln Center, cambiando o carácter do barrio. O tema central da película xira arredor da rivalidade entre os “Sharks”, de Porto Rico, e os “Jets”, de raza branca, dúas bandas de adolescentes de distintas culturas que se desprezan entre elas. O principal protagonista é Tony, amigo dos Jets, quen namora de María, irmá do líder dos Sharks.

A atmosfera sombría, a música sofisticada, as escenas de baile e a temática social sobre a migración na época conforman un musical de gran repercusión no panorama teatral de Broadway. Algúns dos temas compostos por Bernstein foron un auténtico éxito. Entre eles destacan "Something's Coming", "Maria", "America", "Somewhere", "Tonight", "Jet Song", "I Feel Pretty", "A Boy Like That", "One Hand, One Heart", "Gee, Officer Krupke" e "Cool".

A produción orixinal de 1957 con dirección e coreografía de Jerome Robbins foi o debut de Sondheim en Broadway e representouse 732 veces. A obra recibiu seis candidaturas aos premios Tony e resultou vencedora nas categorías de coreografía e deseño de decorados. A obra tivo moita repercusión e contou con representacións en Londres e producións internacionais posteriores.

En 1961 produciuse un filme homónimo dirixido por Robert Wise e Robbins e protagonizado por Natalie Wood, Richard Beymer, Rita Moreno, George Chakiris e Russ Tamblyn. O filme recibiu once candidaturas aos Óscar e gañou dez delas, incluíndo as categorías de mellor filme, dirección e actores secundarios.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial .
* Guía de referencia de Sondheim 
* Páxina oficial de *West Side Story* en Broadway
Gabriel Batistuta

**Gabriel Omar Batistuta**, nado en Reconquista (Provincia de Santa Fe) o 1 de febreiro de 1969, é un exfutbolista arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro, foi alcumado futbolisticamente coma *Batigol*. No seu momento  foi o máximo goleador da historia da Selección de fútbol da Arxentina, até que foi superado por Leo Messi. Tamén foi adestrador de fútbol e xogador de Polo no seu país natal.

## Traxectoria 
Debutou na primeira división arxentina co CA Newell's Old Boys no ano 1988, ao finalizar esa tempada fichou por un dos grandes da liga, o CA River Plate, porén mediada a tempada fichou polo eterno rival, o CA Boca Juniors. As súas boas actuacións fixeron que en 1991 dera o salto a Europa, ao fichar pola ACF Fiorentina da Serie A italiana.

No equipo italiano pasou os mellores anos da súa carreira, militando no mesmo nove tempadas sendo o máximo goleador do campionato en 1995 e gañando a Copa e Supercopa italianas en 1996.

No verán do ano 2000 fichou polo AS Roma, onde xogou os últimos anos ao máximo nivel, xa que ao final de 2003 foi cedido ao Inter de Milán no que acabou a tempada antes de fichar polo Al-Arabi de Qatar, onde se retirou do fútbol profesional en 2005.

Deixou unha profunda impresión na Serie A italiana, da que é un dos máximos goleadores estranxeiros da súa historia.

## Palmarés 
### Competicións por equipos 
### Coa selección de fútbol da Arxentina 
## Estatísticas 
## Véxase tamén
Ruhollah Khomeini

**Ruhollah Mostafavi Moosavi Khomeini**, máis coñecido como **Ruhollah Khomeini** (), nado o 24 de setembro de 1902 en Khomein, e finado o 3 de xuño de 1989 en Teherán, foi un aiatolá iraniano.

## Traxectoria
Líder político e espiritual da Revolución islámica de 1979, que derrocou ó derradeiro xa de Irán Mohammad Reza Pahlavi, e líder supremo do país ata a súa morte. Trala revolución, Khomeini pasou a ser o Líder Supremo do país, un cargo creado na constitución de 1979 que o ascendeu como a maior autoridade política e relixiosa da nación. Ocupou o cargo até a súa morte en 1989. Khomeini foi tamén *alfaquí* da Xaria (experto na Lei islámica) e autor de máis de 40 libros. Porén, é principalmente coñecido pola súa actividade política.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Páxina oficial do imán(https://gl.wikipedia.org/wiki/Im%C3%A1n_%28relixi%C3%B3n%29) Khomeini]
* [Artigo do New York Times(https://gl.wikipedia.org/wiki/The_New_York_Times) sobre a poesía de Khomeini]
* Khomeini en YouTube