open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Myths of the Near Future

***Myths of the Near Future*** é o primeiro álbum de estudio da banda inglesa de indie rock Klaxons, publicado o  a través do selo Polydor Records. Despois do seu sinxelo de estrea a banda cuñou o termo "new rave" para referirse ao seu son e pouco despois do seu segundo sinxelo fichou por Polydor. Klaxons gravou *Myths of the Near Future* con James Ford de Simian Mobile Disco nos estudios The Premises e Parkgate. O disco, que toma o seu nome dun poema, é un álbum conceptual de ciencia-ficción que fala sobre o futuro; algúns dos títulos e letras das cancións son referencias literarias ás obras de J. G. Ballard, William S. Burroughs e Thomas Pynchon. Para os críticos, o seu son recordaba ao revival indie dance-punk liderado por bandas como Bloc Party e Franz Ferdinand.

## Listaxe de cancións 
Todas as letras por Jamie Reynolds e Simon Taylor, toda a música por Klaxons, agás onde se indique.

## Notas
Juan Manuel Somoza del Río

**Juan Manuel Somoza del Río**, nado en Río (Láncara) e finado na mesma parroquia en abril de 1895, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Somoza da Casa Loureiro de San Martiño de Río, que dende 1836 foi arrendatario das rendas monásticas do Estado despois da desamortización. A súa familia dominaba as terras da comarca de Sarria. Avogado. Foi deputado pola provincia de Lugo en 1843 e polo distrito de Sarria (1848-1849, 1851-1852, 1853 e 1857-1858). Foi nomeado deputado provincial polo distrito do Courel en marzo de 1875, e elixido vicepresidente da Deputación de Lugo, aínda que renunciou por razóns de saúde en novembro. Finou en San Martiño de Río en abril de 1895.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Fonación

thumb|dereita|As cordas vocais cando están abertas.
A **fonación** é o traballo muscular realizado para emitir sons intelixíbeis, é dicir, para que exista a comunicación oral. O obxectivo último da fonación é a articulación de palabras, a través do proceso polo cal se modifica a corrente de ar procedente dos pulmóns e a larinxe nas cavidades supraglóticas como consecuencia dos cambios de volume e da forma destas cavidades.

O conxunto das cavidades supraglóticas pode dividirse en tres partes: a farinxe, a cavidade bucal e a cavidade nasal.

O sistema fonatorio vencéllase con outros sistemas. A interacción destes é parte activa na función fonatoria, que se regula polo sistema nervioso central e periférico.
Indiana Jones and the Dial of Destiny

***Indiana Jones and the Dial of Destiny*** é un filme estadounidense de 2023 dirixido por James Mangold, quen coescribiu o guión con David Koepp e o equipo de escritura de Jez e John-Henry Butterworth. É o quinto e derradeiro filme da serie cinematográfica de Indiana Jones e a continuación de *Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull* (2008). Está protagonizado por Harrison Ford, John Rhys-Davies e Karen Allen, que retoman os seus papeis da saga como Indiana, Sallah e Marion Ravenwood respectivamente, así como por Phoebe Waller-Bridge, Antonio Banderas, Toby Jones, Boyd Holbrook, Ethann Isidore e Mads Mikkelsen. Ambientada en 1969, o filme segue a Jones e a súa afillada Helena, que intentan localizar un poderoso artefacto antes que o doutor Jürgen Voller, un científico da NASA convertido en nazi, que planea usalo para alterar o resultado da segunda guerra mundial.

## Personaxes 
* Harrison Ford como Dr. Henry "Indiana" Jones Jr.
** Anthony Ingruber como Indiana Jones (1944)
* Phoebe Waller-Bridge como Helena Shaw
* Mads Mikkelsen como Dr. Jürgen Voller
* Antonio Banderas como Renaldo
* John Rhys-Davies como Sallah
* Toby Jones como Basil Shaw
* Boyd Holbrook como Klaber
* Ethann Isidore como Teddy Kumar
* Karen Allen como Marion Ravenwood
* Shaunette Renée Wilson como Axente Mason
* Thomas Kretschmann como Coronel Weber
* Olivier Richters como Hauke
* Mark Killeen como Pontimus
* Nasser Memarzia como Arquímedes
* Martin McDougall como Durkin
* Alaa Safi como Aziz Rahim
* Anna Francolini como Mandy

## Notas
Un asunto familiar

***Un asunto familiar*** (en ) é un filme estadounidense de 2024 dirixido por Richard LaGravenese e escrito por Carrie Solomon. Está protagonizado por Nicole Kidman, Zac Efron, Joey King, Liza Koshy e Kathy Bates.

Estreouse en Netflix o 28 de xuño de 2024, onde conta con versión de dobraxe e subtitulado en galego.

## Sinopse 
Conta a historia dunha escritora viúva que comeza unha relación cun actor para o cal traballa a súa filla.

## Personaxes 
* Nicole Kidman como Brooke Harwood
* Zac Efron como Chris Cole
* Joey King como Zara Ford
* Liza Koshy como Eugenie
* Kathy Bates como Leila Ford

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Castelo de Mir

O **castelo de Mir** (en ; en ; en ; en ) é un castelo histórico de Belarús e un lugar Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Atópase na vila de Mir, na rexión de Grodno, a 29 km doutro sitio Patrimonio da Humanidade, o castelo de Nesvizh. O complexo do castelo de Mir atópase a 164 m por riba do nivel do mar. Erixido no século XVI a finais do estilo Gótico báltico, é un dos poucos monumentos arquitectónicos que quedan da antiga Mancomunidade de Polonia e Lituania na Belarús contemporánea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do castelo
Superdetective en Hollywood: Axel F

***Superdetective en Hollywood: Axel F*** (en ) é un filme estadounidense de 2024 dirixido por Mark Molloy e escrito por Will Beall, Tom Gormican e Kevin Etten a partir dunha historia de Beall. É o cuarto título da franquía cinematográfica de *Beverly Hills Cop*, e a secuela de *Beverly Hills Cop III* (1994). Eddie Murphy (quen tamén é produtor) retoma o seu papel como Axel Foley, xunto con Judge Reinhold, John Ashton, Paul Reiser, e Bronson Pinchot que tamén retoman os seus papeis dos filmes anteriores. Joseph Gordon-Levitt, Taylour Paige e Kevin Bacon únense ao elenco.

Estreouse en Netflix o 3 de xullo de 2024, onde conta con versión de dobraxe e subtitulado en galego.

## Personaxes 
* Eddie Murphy como Axel Foley
* Joseph Gordon-Levitt como Detective Bobby Abbott
* Taylour Paige como Jane Saunders
* Judge Reinhold como Billy Rosewood
* John Ashton como Xefe John Taggart
* Paul Reiser como Jeffrey
* Bronson Pinchot como Serge
* Kevin Bacon como capitán Cade Grant
* Mark Pellegrino como Beck
* Nasim Pedrad como Ashley De La Rosa
* Luis Guzmán como Chalino Valdemoro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Castelo de Nesvizh

O **castelo de Nesvizh** ou **Nyasvizh** (en , en ; en ; en ) é un castelo residencial da familia Radziwiłł en Nyasvizh (Nesvizh), Belarús. Atópase a 183 metros sobre o nivel do mar. Construído nos séculos XVI e XVII, e mantido pola familia Radziwiłł ata 1939, o castelo e a Igrexa de Corpus Christi foron fundamentais no desenvolvemento da arquitectura centroeuropea e rusa. En 2005, o castelo, a igrexa e a contorna foron inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Notas
Equilenina

A **equilenina**, tamén coñecida como **6,8-dideshidroestrona** ou como **estra-1,3,5(10),6,8-pentaen-3-ol-17-ona**, é un estróxeno esteroide natural que se obtén da urina de eguas preñadas. Utilízase como un dos compoñentes presentes nos estróxenos conxugados (marca comercial Premarin).

## Síntese 
### Síntese total 
A síntese desenvolvida polo grupo de Bachmann empezaba pola cetona de Butenand), a cal pode ser preparada doadamente a partir do 1,6-ácido de Cleve. Esta estratexia estaba baseada en transformacións ben establecidas como a condensación de Claisen, a reacción de Reformatsky, a reacción de Arndt–Eistert e a condensación de Dieckmann. nesta síntese prepárase unha mestura de estereoisómeros e despois resólvense, e a elección de diana era parcialmente debida á existencia de só dous carbonos quirais e, polo tanto, de só catro estereoisómeros.

esquerda|miniatura|700px 

O rendemento global da síntese era do 2,7 % baseándose nun proceso en vinte pasos que empeza polo ácido de  Cleve.

## Notas
Jairo Perera

**Jairo Perera Viedma**, nado o 13 de xaneiro de 1975 en Santa Coloma de Gramanet (Barcelona), é un artista español máis coñecido como **Muchachito**.

## Traxectoria 
Jairo empezou a súa carreira como músico de rúa por lugares como Lloret de Mar, Barcelona ou París. Máis tarde formou con varios amigos o grupo Trimelón de Naranjus, co que gravou dous discos en 1997 e 2000. Tras a disolución do grupo, fixo espectáculos polos bares mesturando a súa música, monólogos e "boxeo" nun pequeno cabaré, o Rumboxing (rumba, swing e combate corpo a corpo), por cidades como Madrid, Burgos ou Palma de Mallorca.

O éxito e recoñecemento veulle á fronte do grupo **Muchachito Bombo Infierno**, creado en 2005.

## Discografía 
### Trimelón de Naranjus 
* Zumo para tus orejas (1997)
* Que vida más perra (2000)

### Muchachito Bombo Infierno 
* Vamos que nos vamos (2005)
* Visto lo visto (2007)
* Idas y vueltas (2010)
* El Jiro (2016)
* Que puede salir mal (2023)

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Muchachito Bombo Infierno
Avelino Veloso

**Avelino Veloso Chapela**, nado en Santiago de Compostela e finado en Buenos Aires, foi un xastre, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
miniatura|300px|Directiva do Orfeón Gallego de Buenos Aires en 1910, no centro o seu presidente Avelino Veloso.
Emigrou a Arxentina cara a 1895. Montou a xastrería La Compostelana en Buenos Aires. Colaborou nos xornais da emigración galega, principalmente *Nova Galicia*, onde apareceron moitos dos seus poemas escritos sempre en galego. En xullo de 1901 promoveu a creación do Ateneo Rosalía de Castro xunto con Fortunato Cruces, Manuel Novoa Costoya e María de los Ángeles Vázquez. Foi secretario do Orfeón Gallego, director do seu órgano *Boletín Oficial del Orfeón Gallego*, e presidente do mesmo en 1908. En 1911 creou e dirixiu o *Boletín Galaico Social*. En 1920 dirixiu *El Heraldo* de Lanús.

## Obras 
É autor do monólogo *Sin Chouza*, representado en Buenos Aires en 1904, da obra *Por unhas romaxes* (1905), do monólogo *Xénio de raz* (1906),, da obra ''O arco d'a vella* (1908), e da comedia *A festa de San Pedro de Bugallido* (1918).
Publicou o diálogo dramático *O tempo novo'' en 1916.
## Vida persoal 
Casou con Manuela Rey e foi pai de Francisca, Asunción, Felipe e Cecilio Veloso Rey.

## Notas
Estríxil

[dereita|miniatura|*Estríxiles e esponxas* (1879), de [Lawrence Alma-Tadema]]
Un **estríxil** (do latín *strigilis*, en grego στλεγγίς) é unha rascadeira de metal longa e fina que na cultura grecorromana os atletas usaban para limpar o corpo manchado de area e aceite. 

Foi utilizado primeiro polos etruscos despois dos seus combates e posteriormente polos romanos, como forma de lavárense nas súas termas.

Debido a que até a época imperial descoñecían o xabón (e o seu uso nunca estivo moi difundido), os romanos untaban o corpo en aceite e logo retirábano co estríxil.

Na cultura grega era tradición que os atletas saísen á area cubertos por óleos. Ao final da competición retirábanos cerimoniosamente do corpo xunto co po e a sucidade. Este ritual é o que plasmou Lisipo no seu Apoxiomeno.

Con todo, algunhas fontes clásicas, como Aristóteles, indican que o estríxil tamén podía ser usado antes do baño sen previa aplicación de aceites para favorecer a transpiración e retirar as capas de pel morta. Ante o abrasivo do método, Hipócrates recomenda empregar a esponxa no seu lugar, especialmente no caso de enfermidade cutánea aguda.

## Sarcófagos 
Chámase sarcófago con estríxiles cando está tallado con sucos paralelos en forma de S que lembran ás marcas deixadas polos mesmos. Servía con frecuencia como motivo decorativo de sarcófagos romanos e paleocristiáns.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Strigiles.jpg|ligazón=Archivo:Strigiles.jpg|Estríxiles romanos do século I a. C.
Ficheiro:Eupheros_stele_in_the_Kerameikos_Archaeological_Museum_03.jpg|ligazón=Archivo:Eupheros_stele_in_the_Kerameikos_Archaeological_Museum_03.jpg|alt=Joven ateniense con un estrígil en la mano. Ca. 420 a. C. Museo Arqueológico del Cerámico.|Mozo ateniense cun estríxil na man. (c. 420 a.C.),Museo Arqueolóxico do Cerámico
Ficheiro:Greek_statue_of_a_athlete_cleaning_himself.jpg|ligazón=Archivo:Greek_statue_of_a_athlete_cleaning_himself.jpg|Un atleta limpándose
Ficheiro:Sarcófago_tardorromano,_Museo_de_Cádiz.jpg|ligazón=Archivo:Sarcófago_tardorromano,_Museo_de_Cádiz.jpg|Sarcófago tardorromano (Museo de Cádiz)
Ficheiro:Strigil_Sarcophagus_St_Victor.jpg|ligazón=Archivo:Strigil_Sarcophagus_St_Victor.jpg|Sarcófago con estríxiles da Abadía de San Vítor de Marsella

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grecia antiga
* Roma antiga
Simona Levi

**Simona Levi**, nada en  Turín o 23 de xullo de 1966, é unha destacada activista dos movementos sociais europeos no ámbito da liberdade de expresión e información, os dereitos dixitais, a libre circulación da cultura e do coñecemento, o uso estratéxico de ferramentas dixitais para a acción colectiva, a rendición de contas das institucións, a protección dos denunciantes e a loita contra a corrupción e a desinformación.

## Traxectoria 
É promotora de plataformas cidadás como Xnet, unha plataforma sen ánimo de lucro creada en 2008 que propón modelos alternativos de difusión cultural, xestión de dereitos de autor e democracia na era dixital.

## Obra 
* *Cultura libre digital - Nociones básicas para defender lo que es de todxs (2012)* Coautora. Icaria Editorial.
* *Tecnopolítica, internet y r-evoluciones - Sobre la centralidad de redes digitales en el #15M* (2012) Coautora. Icaria Editorial.
* *Votar y cobrar. La impunidad como forma de gobierno* (2017) Coautora con Sergio Salgado. Editorial Capitán Swing
* *#FakeYou, Fake news y desinformación - Gobiernos, partidos políticos, mass media, corporaciones, grandes fortunas: monopolios de la manipulación informativa y recortes de la libertad de expresión*. (2018) Coautora. Editorial Rayo Verde.
* *Digitalización democrática. Soberanía digital para las personas* (2024). Editorial Rayo Verde.

## Notas
Rhynchostegiella tenella

***Rhynchostegiella tenella*** é unha especie de musgo. Foi descrito por primeira vez por Karl Gustav Limpricht en 1890. *Rhynchostegiella tenella* pertence ao xénero *Rhynchostegiella* e á familia *Brachytheciaceae*.

## Distribución 
Esta especie de musgo atópase principalmente en Europa. Na Península Ibérica está presente na zona mediterránea e en Portugal continental.

No 2024, a especie foi identificada por primeira vez en Galicia. O botánico José Luis Caamaño localizouna na illa de Tambo, na ría de Pontevedra.

## Notas
Michael Dukakis

**Michael Stanley Dukakis**, nado en Brookline, Massachusetts, o 3 de novembro de 1933, é un político estadounidense que foi dúas veces gobernador do Estado de Massachusetts (1975-1979 e 1983-1991), e candidato do Partido Demócrata á presidencia dos Estados Unidos nas eleccións presidenciais de 1988  

## Traxectoria 
É fillo dunha parella de inmigrantes gregos. É avogado en Boston e curmán da actriz Olympia Dukakis. 

### Carreira política 
Logo de ser electo gobernador en 1975 e 1983, concorreu ás as primarias do PD e venceu adversarios como Al Gore, Joe Biden e Jesse Jackson, o primeiro político afroamericano con posibilidades reais de ser candidato á presidência dos EUA.

### Eleccións de 1988 
Michael Dukakis perdeu as eleccións presidenciais de 1988 contra George H.W. Bush debido a unha campaña negativa centrada no caso de Willie Horton, un preso con cadea perpetua que cometera secuestro e asasinato ao saír da prisión temporalmente, foi presentado nun anuncio que acusaba Dukakis de ser brando co crime. O anuncio audiovisual propagandístico, feito por un PAC (Comité de Acción Política) e cargado de estereotipos raciais, tivo un grande impacto e levou á adopción de tácticas de campaña máis agresivas nas eleccións posteriores. 

A pesar da derrota, Dukakis recibiu máis votos porcentuais que Walter Mondale en 1984 (40,56%) e que Bill Clinton en 1992 (vencedor  e presidente co 43,01% dos votos).

## Notas 
## Véxase tamén 
* Partido Demócrata (Estados Unidos de América)
Francisco Franco (escultor)

**Francisco Franco de Sousa**, nado en Funchal, Madeira, o 9 de outubro de 1885 e finado en Lisboa o 15 de febreiro de 1955, foi un escultor portugués.
Pertence á primeira xeración de artistas *modernistas* portugueses e destaca, segundo José-Augusto França, como o maior escultor portugués dos anos 20.

Un dos bustos de António Oliveira Salazar realizado por el, que estaba baixo custodia do Estado portugués, desapareceu en 2020.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e contacto coas vangardas 
Franco de Sousa iniciou a súa formación artística co seu pai ebanista. Aos 15 anos trasladouse a Lisboa e estudou na Universidade de Lisboa entre 1902 e 1909, onde foi alumno de Simões de Almeida. En 1909, obtivo unha bolsa para estudar en París, onde conviviu con artistas portugueses como Amadeo de Souza Cardoso e Santa-Rita Pintor, e interesouse especialmente na obra de Rodin. 

En 1911 viaxou polos Países Baixos. No ano seguinte, a súa bolsa, como a doutros compañeiros, interrompeuse por desacordos políticos, o que o levou a regresar a Lisboa, pero volveu a París arredor de 1920 onde conviviu con Diogo de Macedo, Dordio Gomes, Heitor Cramez e Modigliani.

Nesta fase de traballo intenso realizou varias esculturas, debuxos e gravuras coas técnicas de punta seca e xilografía. Expuxo no Salon d'Automne en 1921 e 1924, expoñendo a súa escultura *Semenador,* e na Société nationale des beux-arts.
En 1925 marchou a Italia como bolseiro. 

### Escultor na ditadura 
Durante o Estado Novo, a arte pública en Portugal foi usada como ferramenta de propaganda para consolidar a ditadura e promover a súa ideoloxía. Influenciado pola estética fascista de Italia e da Alemaña nazi, o réxime salazarista promoveu un estilo monumental que exaltaba o poder do Estado. Neste contexto, Francisco Franco de Sousa creou obras que contribuíron á imaxe do réxime. Outra estatua de Salazar presentouse na Exposición Internacional de París de 1937. Durante dous anos traballou na estatua ecuestre de D. João IV.
miniatura|Estatua do *Semeador.*|267x267px

Os últimos anos revelaron unha ralentización no seu traballo, consecuencia en gran parte do accidente que sufriu preto do seu estudo e do que nunca se recuperou totalmente. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Visita guiada - Museo Henrique e Francisco Franco, Funchal", episodio 18, 15 de outubro de 2018, tempada 8, programa de Paula Moura Pinheiro, na RTP
O Castro de Orosa

**O Castro de Orosa** ou **Castro de Vilapedre** é un castro situado no lugar do Castro, na parroquia de San Mamede de Vilapedre, no concello lucense de Vilalba. O castro aparece no Inventario de Bens Patrimoniais da Xunta de Galicia (Catálogo da Xunta e dos PXOM).

## Descrición 
Atópase a uns 521 metros de altitude a carón da igrexa da parroquia, e as súas dimensión son de 130x93 metros. No presente está ocupado por terras agrículas e carballeiras. Deste castro só se conserva unha parte. Ten un parapeto e na parte norte un foxo e un segundo parapeto. O parapeto principal ten unha altura de dous a catro metros e unha anchura de dez metros.

## Arqueoloxía 
Atopouse un ídolo antropomorfa que algúns autores atribúen ao deus Hermes e anacos de cerámica da época romana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
### Bibliografía 
* RAMIL REGO, Eduardo (1997). *Xacementos castrexos do concello de Vilalba (Lugo). Análise dos emprazamentos*. Revista Férvedes, 4.
Paula Iglesias

**Paula Iglesias Rodríguez**, nada en Queiruga (Porto do Son) en 1986, é unha xornalista, directora de cine e produtora galega. Dende a súa produtora Al Borde Films traballa en proxectos con orientación social como *Sólo son peces* (2019), nomeada aos premios Goya.

## Traxectoria 
Estudou Xornalismo na Facultade de Xornalismo da Universidade de Santiago de Compostela  e completou a súa formación en Euskadi. Na súa filmografía destacan *Lanbroa* (2021), *Hondarrak* (2022), *Noche Salvaje* (2021) o documental interactivo *Fabricando mujeres* ou *Flying Hands* (2024). Os temas tratados inclúen entre outros a crise de coidados ou as migracións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Produtora Al Borde Films
Le Théorème de Marguerite

***Le Théorème de Marguerite*** é unha película dramática franco-suíza de 2023 coescrita e dirixida por Anna Novion. Trata sobre unha estudante de matemáticas da École Normale Supérieure cuxa carreira atráncase cando se descobre un erro no seu traballo. Proxectouse por primeira vez o 22 de maio de 2023 no 76 Festival de Cannes. 

Para amosar as matemáticas de forma realista na pantalla, Anna Novion traballou coa matemática francesa Ariane Mézard, que supervisou os contidos matemáticos. Ademais, Mézard mesmo logrou avances reais na conxectura de Goldbach, obxectivo do traballo de Marguerite na película.

## Elenco 
* Ella Rumpf como Marguerite Hoffmann
* Jean-Pierre Darroussin como Laurent Werner, o seu director de tese
* Clotilde Courau como Suzanne
* Julien Frison como Lucas Savelli
* Sonia Bonny como Noa
* Cheng Xiaoxing como o Sr Kong
* Idir Azougli como Yanis
* Camille de Sablet como adestrador
* Édouard Sulpice como estudante
* Yun-Ping He como opoñente de mahjong
* Karl Ruben Noel como bailarín
* Ava Baya como noiva da bailarina
* Gauthier Boxebeld como xestor
* Leila Muse como a reporteira
* Ezra Registe como colega
* Dominique Ratonnat como profesor
* Capucine Chappey como o amigo de fala inglesa de Lucas

## Notas
O Castro de Samarugo

**O Castro de Samarugo** é un castro situado na parroquia de San Simón da Costa, no concello lucense de Vilalba.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Castro de Goiriz

O **castro de Goiriz** é un castro situado no lugar do Castro, na parroquia de Goiriz, no concello lucense de Vilalba. Atópase preto da igrexa parroquial. É o meirande castro do concello de Vilalba: 20.700 metros cadrados. Conta con tres defensas.

Accédese ao castro pola N-634 con dirección a Oviedo. Atópase preto da escola habanera e da igrexa parroquial. Ten moi boa visibilidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Vibañu, Llanes

**Vibañu** é unha parroquia do concello de Llanes, no Principado de Asturias. 

## Xeografía 
### Localidades 
### Sitios 
## Notas
Jacki Weaver

**Jacqueline Ruth Weaver**, nada en Hurstville o 25 de maio de 1947, é unha actriz australiana de teatro, cinema e televisión. Weaver salientou na década de 1970 durante a New Wave australiana polo seu traballo en filmes de Ozploitation como *Stork* (1971), *Alvin Purple* (1973) e *Petersen* (1974). Posteriormente protagonizou *Picnic at Hanging Rock* (1975), *Caddie* (1976), *Squizzy Taylor* (1982) e numerosos telefilmes, miniseries e producións australianas de obras de teatro como *Death of a Salesman* e *A Streetcar Named Desire*.

Weaver recibiu boas críticas e candidaturas ao óscar á mellor actriz secundaria polas súas participacións nos filmes *Animal Kingdom* (2010) e *Silver Linings Playbook* (2012). Nos seguintes anos apareceu nos filmes *The Five-Year Engagement* (2012), *Parkland* (2013), *Magic in the Moonlight* (2014), *The Disaster Artist* (2017), *Bird Box* (2018), *Widows* (2018), *Poms* (2019), *Stage Mother* (2020) e *Father Stu* (2022).

En televisión, Weaver protagonizou a serie cómica de Starz *Blunt Talk* (2015–2016), o thriller político de Fox Showcase *Secret City* (2016–2019), o thriller de Epix *Perpetual Grace, LTD* (2019) e a serie de ficción científica  Stan *Bloom* (2019–2020). Desde 2021, tivo un papel recorrente como Caroline Warner na serie neo-western de Paramount Network *Yellowstone*.

## Vida persoal 
Weaver tivo unha relación durante moitos anos con Richard Wherrett, director do Sydney Theatre Company. Estivo casada con David Price entre 1966 e 1970. Tivo un fillo en 1970 coa súa parella de entón, John Walters.

Casou con Max Hensser en 1975. Viviu con Phil Davis, antigo reporteiro criminal de Sydney, secretario de prensa de Canberra e produtor executivo para Mike Willesee, durante cinco anos ata 1981. Casou co locutor e presentador de televisión Derryn Hinch en 1983. Ela e Hinch renovaron os seus votos antes de divorciarse en 1998.

Está casada co actor Sean Taylor.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jacki Weaver no National Film and Sound Archive
3-Hidroxiisonicotinaldehido

O **3-hidroxiisonicotinaldehido** (**HINA**), tamén coñecido como **3-hidroxipiridina-4-carboxaldehido**, é un derivado da piridina con substituíntes hidroxilo e aldehido. Foi estudado como un análogo da vitamina B6. En 2020, informouse que era a tinguidura fluorescente con menor masa molecular.

## Preparación 
O 3-hidroxiisonicotinaldehido preparouse por primeira vez en 1958 pola oxidación do 3-hidroxi-4-piridinemetanol con dióxido de menaganeso. Informouse tamén de sínteses alternativas.

## Propiedades espectroscópicas 
O espectro de absorción do HINA foi estudado desde a década de 1950 debido ás súas relacións coa vitamina B6 e o piridoxal, dos cales é un análogo simple. Porén, as súas propiedades fluorescentes non foron descritas ata 2020. É salientable por ser un fluoróforo que emite en verde cunha lonxitude de onda de emisión máxima (λem,max) a 525&nbsp;nm en solución acuosa a pH alcalino, o que o fai o composto de menor masa molecular que presenta esa propiedade. A pH por riba de 7,1 en solucións acuosas, o HINA está na súa forma aniónica, co seu pico de absorbancia a 385&nbsp;nm e o seu pico de emisión a 525&nbsp;nm. O anión contén só 13 átomos, cunha masa molecular de 122 Da. O rendemento cuántico para a emisión é do 15 %, cun tempo de emisión de 1,0 ns. O desprazamento de Stokes observado de 6900&nbsp;cm−1 é típico das tinguiduras *push-pull*. O mecanismo do encima consiste na formación dunha imina, dando  unha base de Schiff, e tales derivados do HINA con aminoácidos foron estudados pola súa cinética de reacción,

### Como tinguidura 
As tinguiduras estables de baixa masa molecular que son solubles en auga son útiles en sistemas biolóxicos. O HINA utilizouse para detectar e cuantificar a presenza de cisteína en solucións acuosas.

## Notas
Selección de fútbol da Bretaña

A **selección de fútbol da Bretaña** (en ) é o equipo de fútbol representativo da Bretaña. É administrada pola Asociación Bretoa de Fútbol (BFA). A Bretaña non está afiliada á FIFA nin á UEFA mais é unha das seis nacións celtas. Os seus partidos son celebrados baixo os auspicios da Federación Francesa de Fútbol e as Regulacións da FIFA do fútbol afeccionado. Localmente é xestionada pola *Ligue de Bretagne* e a *Ligue des Pays de Loire*, as cales son asociacións rexionais dentro do federación francesa.

## Partidos internacionais 
° *Partido acordado pero non xogado debido á daquela administración da federación francesa (1999–2005)*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Brittany vs Congo 2008.JPG|A Bretaña nun partido contra a República do Congo en Stade Fred Aubert, Saint-Brieuc, en 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial da Asociación Bretoa de Fútbol
Alopecia

A **perda de cabelo** ou **alopecia** é a perda excesiva do cabelo do coiro cabeludo, que pode ser temporal ou definitiva. A persoa media perde aproximadamente entre 50 e 100 pelos ao día, isto non ten consecuencias visibles xa que aproximadamente 100 pelos crecen de novo ao día. Non obstante, se un perde significativamente máis cabelo ao día, isto denomínase "perda de cabelo" ou "alopecia". Isto tamén pode ter consecuencias visibles en forma de adelgazamento do cabelo e co paso do tempo poden aparecer calvas na cabeza. A perda de cabelo xeralmente comeza na parte superior da cabeza ou arredor da coroa. O efecto da alopecia é chamado **calvicie**.

## Causas e efectos 
[miniatura|Nena de dous anos con **alopecia** por [quimioterapia, probando sombreiros ]]

A perda de cabelo pode ser causada por hormonas, fatiga, dieta pouco saudable, tabaquismo ou como efecto secundario de certos medicamentos, por exemplo algúns fármacos contra o cancro. 

O estrés pode ser tanto causa como consecuencia da alopecia; a alopecia inducida por quimioterapia causa unha interrupción significativa na vida dalgúns pacientes, incluíndo efectos físicos, psicolóxicos e sociais, xerando estrés, angustia, ansiedade ou depresión. 

A alopecia en nenos e adolescentes pode ser especialmente crítica debido á vulnerabilidade do seu desenvolvemento emocional e psicosocial, mesmo con medo ao acoso escolar, e nas mulleres o cabelo é un elemento moi importante da súa identidade.

Dado que hai unha perda de cabelo androxenética, vinculada aos varóns, culturalmente é común que iso supoña menos impacto emocional e mesmo que a alopecia sexa considerada atractiva en algúns homes.

## Tipos de perda de cabelo 
Hai moitos tipos diferentes de perda de cabelo, incluíndo:

* **alopecia androxenética**, ou perda de cabelo clásica de patrón masculino, moi común;
* **alopecia areata**, unha forma irregular, expresión dun proceso autoinmune;
* **calvicie** debido a substancias que afectan a raíz do cabelo:
** intoxicación por talio;
** Mesmo despois do tratamento con medicamentos contra o cancro, adoita ocorrer a perda de cabelo (xeralmente temporal, entre dous e tres meses).
* Outras enfermidades poden causar a perda de cabelo:
** a sífilis pode causar un patrón de calvicie.
** **alopecia cicatrizante**: todo tipo de enfermidades poden producir cicatrices nos folículos pilosos e, polo tanto, provocar calvas (permanentes).
** infeccións locais profundas da pel con fungos (*favus*)
** "**Foliculite disecante do coiro cabeludo**"
** Lique plano ou variante do mesmo: **alopecia fibrosante frontal**
** Lupus eritematoso discoide crónico
** Pemfigoide ampoloso ou bochoso (tipo Brunsting-Perry)
* Os puntos calvos tamén poden xurdir ao arrancar o cabelo, consciente ou inconscientemente. Se isto ocorre repetidamente coas mesmas raíces do cabelo, esta calvicie pode ser irreversible.
** A **alopecia de tracción** faise tirando con forza (tamén) en coletas ou trenzas de cabelo.
** A **tricotilomanía** é unha tracción compulsiva do cabelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enfermidade autoinmune
* Dermatoloxía
* Folículo piloso
* Trastorno de ansiedade
Manifesto

[miniatura|Portada do *[Manifesto do Partido Comunista* (1848), edición facsímile de 1965]]
Un **manifesto** é unha declaración escrita das intencións, motivos ou puntos de vista do emisor, xa sexa un individuo, grupo, partido político ou goberno. Un manifesto adoita aceptar unha opinión publicada previamente ou un consenso público ou promover unha nova idea con nocións prescritivas para levar a cabo os cambios que o autor cre que se deben facer. A miúdo é de natureza política, social ou artística, ás veces revolucionaria, pero tamén pode presentar a postura vital dun individuo. Os manifestos relacionados coas crenzas relixiosas denomínanse xeralmente credos ou confesións de fe.

## Etimoloxía 
A palabra manifesto deriva do latín *manifestum*, que significa claro ou conspicuo. En inglés, o primeiro uso rexistrado é de 1620, na tradución de Nathaniel Brent da *Historia do Concilio de Trento* de Paolo Sarpi.

## Manifesto en política 
Nalgunhas democracias parlamentarias, os partidos políticos preparan manifestos que determinan a súa dirección estratéxica, así como os esbozos de futuras lexislacións en caso de gañar apoio suficiente nunhas eleccións. Entre os manifestos máis célebres poden nomearse a Declaración de Independencia dos Estados Unidos*, *Mein Kampf*, *A riqueza das nacións, o *Manifesto Comunista* etc.

## Manifesto en arte 
Na arte, a partir das vangardas, adoita chamar manifesto a unha expresión reivindicativa que simboliza a vontade de estilo dun grupo de artistas ou dun movemento. Pode ser un escrito que se publica, como *El museo pictórico y escala óptica* (1715), do pintor español Antonio Palomino, o *Manifesto futurista* de Filippo Tommaso Marinetti (1909), ou o *Manifesto neoplasticista* de Piet Mondrian (1917), o *Primeiro manifesto* de Tristan Tzara (1918), ou o *Manifesto surrealista* de André Breton (1924); ou pode ser unha obra de arte que se considera que simboliza e resume o que ese movemento propón, como ''Le Déjeuner sur l'herbe* de Manet (1862) para o impresionismo ou *La Vita nuova'' de Dante Alighieri para o renacemento.

## Notas
Goberno Provisorio da República Portuguesa

O **Goberno Provisorio da República Portuguesa** (en portugués *Governo Provisório da República Portuguesa*) foi o directorio que, após a proclamación da República Portuguesa o 5 de outubro de 1910, foi o encargado de dirixir a o Estado-nación de Portugal até que se aprobou a nova Lei fundamental. 

## Historia 
esquerda|miniatura|316x316px| O goberno provisional reunido.O Goberno Provisional mantívose en funcións até a aprobación da nova Constitución (a Constitución de 1911 da Primeira República Portuguesa) o  24 de agosto de 1911, finalizando os seus traballos e autodisolvendose o 4 de setembro, cando deu paso ao primeiro goberno constitucional, encabezado por João Chagas.

Presidido por Teófilo Braga, o Goberno Provisorio foi composto principalmente por membros do Partido Republicano Português, responsables da Revolución. Este goberno disolveuse o 4 de setembro de 1911, cando foi substituído polo primeiro goberno constitucional.

## Composición 
## Notas 
## Véxase tamén
Pyromania

***Pyromania*** é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de rock Def Leppard, publicado o 20 de xaneiro de 1983 a través do selo Vertigo Records no Reino Unido e de Mercury Records nos Estados Unidos. *Pyromania* foi o primeiro álbum no que aparece o guitarrista Phil Collen, que substituíu ao membro fundador Pete Willis, e foi producido por Robert John "Mutt" Lange. O álbum afastouse das raíces heavy metal da banda cara a un son máis amigable coa radio, conseguindo o éxito entre o grande público. *Pyromania* chegou ao número 2 da lista *Billboard 200*, ao número 4 da lista de álbums RPM canadense e ao número 18 da lista de álbums do Reino Unido. Vendendo máis de dez millóns de copias nos Estados Unidos, foi certificado diamante pola RIAA.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Faia Díaz

**María Faia Díaz Novo**, nada en Santiago de Compostela en 1988, é unha cantante galega e historiadora da arte.

## Traxectoria 
Faia é licenciada en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela.  Cursou estudos de etnomusicoloxía, cine e crítica artística e ten un Mestrado en Xestión do Patrimonio Arquitectónico, Museos e consumo de Arte pola USC.

Foi unha das fundadoras e integrantes do grupo De Vacas e do Coro Encaixe. O seu primeiro disco en solitario titúlase *Ao cabo leirín* e onde recolle música e letras de cancións tradicionais transmitidas por mulleres.

En 2025 publicou o disco *Alvela* explorando as zonas escuras da maternidade.

Colabora con artistas como Guadi Galego e forma parte de Amorodios, un proxecto musical que mestura  jazz e música tradicional galega. 

## Notas
Jean Moulin

**Jean Moulin**, nado en Béziers o 20 de xuño de 1899 e finado en Metz o 8 de xullo de 1943 foi un heroe da resistencia francesa. Durante a Segunda guerra mundial encargouse polo xeneral Charles de Gaulle de unificar os movementos de resistencia contra a ocupación alemá dos nazis en Francia. 

## Carreira 
Moulin iniciou a súa carreira na administración pública, destacándose como oalcalde máis novo no departamento de Aveyron. Durante a ocupación alemá en 1940, rexeitou as presións para asinar un documento que acusaba as tropas francesas de atrocidades, o que levou á súa destitución e a súa fuga a Londres a finais de 1941.

Na capital británica, foi nomeado delegado pola zona non ocupada de Francia para organizar a resistencia. A súa tarefa culminou coa creación do Consello Nacional da Resistência en maio de 1943, do que foi o primeiro presidente.

Ese mesmo ano, foi capturado pola Gestapo en Caluire e levado á prisión de Montluc, onde foi interrogado e torturado. A pesar da súa resistencia a fornecer información, foi transferido a Alemaña, onde morreu durante a viaxe, no verán de 1943.

Desde 1964, un memorial en lembranza de **Moulin** atópase no Panteón de París, aínda que os seus restos mortais nunca foron encontrados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Baynac, Jacques. ''Les secrets de l'affaire Jean Moulin: Contexte, Causes Et Circonstances*. Seuil: París, 1998. ISBN 2-02-033164-0
* Clinton, Alan. *Jean Moulin, 1899-1943: the French Resistance and the Republic*. Palgrave: Nova York, 2002. ISBN 978-0-333-76486-2
* Daniel Cordier. *Jean Moulin. La République des catacombes*. Gallimard: París, 1999. ISBN 2-07-074312-8
* Hardy, René. *Derniers''
Beli Martínez

**María Isabel Martínez Martínez**, coñecida como **Beli Martínez**, nada na Guarda en 1980, é unha produtora cinematográfica galega e figura esencial do Novo Cinema Galego.
## Traxectoria 
Beli Martínez é doutora en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Vigo coa primeira tese sobre o Novo Cinema Galego, *O cine de non ficción no Novo Cinema Galego (2006-2012): Conceptualización, contextos e singularidades*, defendida en 2015.

Licenciouse en Comunicación Audiovisual e en Publicidade e Relacións Públicas. En 2009 fundou a produtora Filmika Galaika, de clara vocación vangardista, baixo cuxo paraugas produciu obras chave do novo cinema galego como *Vikingland* (Xurxo Chirro, 2011), *Longa noite* (Eloy Enciso, 2019) ou *Eles transportan a morte* (Helena Girón e Samuel M. Delgado, 2021). 

Desde 2012 forma parte, a carón de Xurxo González, do Proxecto Socheo, arquivo audiovisual da Guarda.

En 2015 creou, xunto con Álex Bragaña, Xurxo González, Alberte Pagán e Bárbara Primo, o portal dixital Novo Cinema Galego. O arquivo das novas prácticas cinematográficas na Galiza.

## Premios e recoñecementos 
En 2014 o Proxecto Socheo, do que forma parte, obtivo o premio de Alfabetización Audiovisual do Ministerio de Educación.

En 2021 Beli Martínez recibiu o premio Chano Piñeiro en la XXVI edición do Ourense Film Festival (OUFF), un galardón instituído ese ano para “recoñecer as persoas emprendedoras do audiovisual galego, que sacan adiante os seus proxectos en ocasións á marxe da industria estandarizada”.

En 2023  gañou na terceira edición dos premios Mulleres no Foco, que concede anualmente a Deputación de Pontevedra e a Asociación de Mulleres Cineastas e de Medios Audiovisuais (CIMA).

## Publicacións 
En 2017 foi coordinadora, xunto con Xurxo González, de *Camiños da imaxe: Joaquín García Portela "Costiña"*, unha obra sobre o traballo do fotógrafo da Guarda "Costiña", publicada pola Deputación de Pontevedra.

## Filmografía como produtora 
* *Vinkingland* (Xurxo Chirro, 2011)
* *Arraianos* (Eloy Enciso, 2012)
* *Jet Lag* (Eloy Domínguez Serén, 2014)
* *Une histoire seule* (Xurxo Chirro, 2015)
* *Jeanette* (Xurxo Chirro, 2016)
* *Visións* (varias autoras, 2016)
* *Plus Ultra* (Helena Girón e Samuel Delgado, 2017)
* *De barrio* (Xurxo Chirro, 2019)
* *Those that, at a distance, resemble another* (Jessica Sarah Rinland, 2019)
* *Longa noite* (Eloy Enciso, 2019)
* *Os corpos* (Eloy Domínguez Serén, 2020)
* *Sycorax* (Lois Patiño e Matías Piñeiro, 2021)
* *Eles transportan a morte* (Helena Girón e Samuel Delgado, 2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proxecto Socheo
* Novo Cinema Galego
* Filmika Calaika
Selección de fútbol de Córsega

A **selección de fútbol de Córsega** (en ) é o equipo de fútbol representativo da illa de Córsega, en Francia, activo dende 1967. Non está afiliada na FIFA ou naUEFA. A selección xogou contra equipos nacionais trece veces.

No pasado, a selección tamén xogou contra clubs de fútbol, como en 1963 contra o Stade Reims, ou o Inter de Milán en 2012. O partido contra o Congo foi organizado polo CFA (Asociación de Fútbol de Córsega). Para ser convocado para o equipo, un xogador ten que cumprir dúas condicións: ter polo menos un pai ou avó de Córsega e ser un xogador profesional ou parte dun club profesional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Segredos dun escándalo

***Segredos dun escándalo*** (en ) é un filme estadounidense de 2023 dirixido por Todd Haynes a partir dun guión de Samy Burch, e baseado na historia orixinal de Burch e Alex Mechanik. Está protagonizado por Natalie Portman, no papel dunha actriz que viaxa para coñecer e estudar a vida de Gracie, a polémica muller (Julianne Moore) á que está destinada a interpretar nunha película, unha muller famosa pola relación de 24 anos co seu marido Joe (Charles Melton), que comezou cando el tiña 13 anos e ela 36.

O filme anunciouse en xuño de 2021, e Portman e Moore uníronse ao elenco ese ano. Filmado en 23 días a mediados de 2022 en Savannah, Xeorxia, estreouse na 76ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes o 20 de maio de 2023, e Netflix adquiriu os dereitos de distribución estadounidenses.

Estreouse dobrado e subtitulado en galego a través de Amazon Prime Video o 8 de xullo de 2024.

## Personaxes 
* Natalie Portman como Elizabeth
* Julianne Moore como Gracie
* Charles Melton como Joe Yoo
* Cory Michael Smith como Georgie
* Elizabeth Yu como Mary Atherton-Yoo
* Gabriel Chung como Charlie Atherton-Yoo
* Piper Curda como Honor Atherton-Yoo
* D. W. Moffett como Tom Atherton
* Lawrence Arancio como Morris Sperber

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Dexys Midnight Runners

**Dexys Midnight Runners** (no presente **Dexys**, o seu antigo alcume, estilizado sen un apóstrofe) é unha banda inglesa de pop rock, con influencias soul, procedente de Birmingham e que tivo un grande éxito comercail de principios a mediados dos anos 80. O grupo é moi coñecido no Reino Unido grazas aos seus temas "Geno" e "Come On Eileen", que acadaron o número 1 da lista británica de sinxelos, entrando outros 6 sinxelos da banda no *top 20*. "Come On Eileen" tamén foi número 1 na lista estadounidense *Billboard Hot 100*, e, cunha ampla reprodución na *MTV*, están asociados coa Segunda Invasión Británica.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Castro de Vixil

O **castro de Vixil**, tamén coñecido como **castro de Cunca de Vixil**, é un castro situado no lugar do Castro, na parroquia de Boizán, no concello lucense de Vilalba. O castro data dos séculos -II e -I. Os restos atópanse expostos no Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba.

## Conservación 
Na década de 1970 abriuse unha canteira no seu interior, o cal destruíu o parapeto sur e deixou ao descuberto varias estruturas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
### Bibliografía 
* RAMIL REGO, Eduardo (1997). El castro de Vixil (Vilalba, Lugo). Estudio de materiales y nuevas perspectivas. Férvedes, 4.
* RAMIL REGO, Eduardo (1997). *Xacementos castrexos do concello de Vilalba (Lugo). Análise dos emprazamentos*. Revista Férvedes, 4.
The Soft Boys

**The Soft Boys** foi unha banda de rock inglesa liderada polo guitarrista Robyn Hitchcock. O grupo formouse no ano 1976 en Cambridge e publicou dous álbums antes de disolverse en 1981. Aínda que a carreira inicial de The Soft Boys foi breve, o seu estilo de música psicodélica e folk-rock retro tivo unha grande influencia no desenvolvemento do jangle pop, o indie rock e a neopsicodelia durante a década de 1980 e máis aló.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
The Teardrop Explodes

**The Teardrop Explodes** foi unha banda inglesa de post-punk/neopsicodelia formada en Liverpool en 1978. Coñecido polo seu sinxelo *top ten* no Reino Unido "Reward", o grupo orixinouse como unha banda clave na emerxente escena post-punk de Liverpool a finais dos anos 70. O grupo tamén lanzou a carreira do seu líder Julian Cope, así como a do teclista e co-representante David Balfe (máis tarde produtor discográfico, A&R e fundador de Food Records). Outro dos seus membros foi o primeiro produtor de The Smiths, Troy Tate.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba

O **Museo de Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba** é un museo municipal de Vilalba. As súas actividades céntranse na investigación, conservación e difusión da prehistoria e historia antiga de Galicia.

## Historia 
Foi fundado e dirixido polo médico e arqueólogo José María Ramil Soneira. Dende o pasamento de Ramil Soneira en 2014, o director do centro é o seu fillo, Eduardo Ramil Rego. A súa sede trasladouse á Rúa Dr. Domingo Goas, nº2 no verán de 2002.

## Exposicións 
A súa temática vai dende o Paleolítico ata a época romana no noroeste da Península Ibérica. Os materiais arqueolóxicos proveñen de depósitos particulares e das descubertas de escavacións arqueolóxicas promovidas polo museo ou outras entidades.

Conta cunha exposición permanente que ten a máis completa colección de materiais do Paleolítico ao Mesolítico de toda Galicia. Contén tamén os restos da ocupación humana máis antiga de Galicia e o primeiro obxecto de arte atopado no país, un colgante procedente da estación paleolítica de Férvedes II (Xermade). Está feito posiblemente de esteatita, é plano e ten forma oval. Ten un orificio de forma circular, supostamente para o cordón do que penduraba, e como decoración un trazo recto e vertical no centro das dúas caras, máis fondo dunha delas. É semellante a outras pezas de xacementos magdalenienses do Cantábrico.

## Publicacións 
* *Férvedes*, unha revista científica editada polo propio museo.

## Galería 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Museos de Galicia
* Cultura castrexa
* Arte paleolítica en Galicia
The Specials

**The Specials**, tamén coñecida como **The Special AKA**, foi unha banda inglesa de 2 tone e ska revival formada en 1977 en Coventry. Despois duns primeiros cambios, a primeira formación estable do grupo estaba composta por Terry Hall e Neville Staple na voz, Jerry Dammers nos teclados, Lynval Golding e Roddy Radiation ás guitarras, Horace Panter ao baixo, John Bradbury á batería e Dick Cuthell e Rico Rodríguez ás trompas. A banda usaba "traxes rude boys da época dos 60 (sombreiros pork pie, traxes de mohair e mocasines)". A súa música combina os ritmos bailables do ska e do rocksteady coa enerxía e actitude do punk. Liricamente, o seu traballo (a miúdo escrito polo compositor principal Jerry Dammers) presentaba abertos comentarios políticos e sociais.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
UB40

**UB40** é unha banda inglesa de reggae e pop formada en decembro de 1978 en Birmingham. O grupo tivo más de 50 cancións na lista británica de sinxelos, e tamén conseguiu un considerable éxito internacional. Foron nomeados catro veces ao premio Grammy ao mellor álbum de reggae e en 1984 ao Brit Award ao mellor grupo británico. UB40 vendeu máis de 70 millóns de discos en todo o mundo. A composición étnica da formación orixinal da banda era diversa, con músicos de orixe inglesa, galesa, irlandesa, xamaicana, escocesa e iemení.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda