Paul Virilio

**Paul Virilio**, nado en París o 4 de xaneiro de 1932 e finado na mesma cidade o 10 de setembro de 2018, foi un filósofo francés.

## Traxectoria 
Naceu en París de pai italiano, refuxiado comunista en Francia. A guerra mundial fíxoo especialmente sensible ante a destrución e a morte, circunstancia que terá moito que ver na súa obra, na estética da desaparición. Estudou arquitectura en París, na Escola de Arquitectura, da cal chegaría a ser o seu máximo responsable durante tres décadas (1968-1998). En 1963 fundou xunto a Claude Parent a revista da modernidade arquitectónica e urbanística *Architecture Principe*. Dende 1973 é director da colección *Espacio Crítico*, de Editions Galilée. Gañou o premio nacional Crítica da Arquitectura en 1987. En 1990 foi nomeado coordinador dos programas do Collège International de Philosophie, baixo a dirección de Jacques Derrida. Traballou en numerosas exposicións de arte contemporánea na Fundación Cartier. En 2000 inaugurouse no Xapón o Museo das Catástrofes, realizado baixo a súa dirección e proxecto.

## Pensamento científico 
Arquitecto, urbanista, filósofo, o seu pensamento describe unha visión integral do urbano e do urbanístico dentro dun sistema tecnolóxico avanzado, onde a velocidade (o tempo), a información e as redes xogan un papel determinante. A civilización actual diferenciase por un trazo: a velocidade, que produce incerteza, risco e... accidente.

Para Virilio, a primeira das seducións da tecnoloxía é a velocidade, a capacidade de romper o previsible, como instrumento de control e dominación, pero tamén de risco, de precipitación cara a unha nova desorde mundial, porque parar significa morrer. A vertixe da aceleración fai que a información coñecida non coincida coa realidade sobrevinda, porque a realidade vai máis rápida que a información. Por iso, controlar a tecnoloxía, a velocidade de cambio, é controlar a sociedade, o espazo e a información.

## A máquina de visión 
Paul Virilio é un magnífico exemplo da resistencia ao que el chama tecnoloxías da percepción e da representación. Xeralmente a formulación de Virilio consiste en valorar negativamente a mecanización da percepción, ata o punto de pensar que ese proceso non só afecta a percepción mesma, senón ao seu procesamento (o lugar da formación das imaxes mentais e da consolidación da memoria natural) e logo a súa interpretación, é dicir, o sentido mesmo da realidade. Virilio imaxina que o último paso dese proceso cultural de mecanización da percepción (que consiste nunha carreira de velocidades entre o transtextual e o transvisual), será a posta a punto dunha máquina de visión, é dicir, a delegación a unha máquina de análise da realidade obxectiva. Dende o reconto do proceso que realiza Virilio é posible reformular asuntos como a aparición do pensamento relativista e as súas consecuencias: a era do espectador, e algúns procesos de democratización e anarquismo. A maior preocupación é o horizonte totalitario da manipulación mediante a imaxe codificada, e as súas formas vulgares: a propaganda e a publicidade.

Virilio afirma que a multiplicación, nos nosos tempos, das próteses visuais e audiovisuais e a utilización destes materiais dende a infancia está ocasionando a codificación, cada vez máis laboriosa, de imaxes mentais con tempos de retención reducidos e sen gran recuperación ulterior, é dicir, a desaparición da capacidade mnésica. A loxística da percepción destrúe o que os antigos modos de representación conservaban dese gozo orixinal idealmente humano, dese “eu podo” da mirada.. Isto produciría un dano que Virilio cre irreparable para a conciencia humana: a aparición dunha visión disléxica que estaría provocando unha especie de estupidez neonatal.

## O modelo de guerra 
Virilio desenvolveu o que chama o "modelo de guerra" da cidade moderna e da sociedade humana en xeral. Os seus traballos máis destacados inclúen "Guerra e Cine", "Velocidade e Políticas" e "A bomba da información", nos cales argumenta que os proxectos militares e tecnolóxicos guían a historia. Algúns describen o seu traballo situado no ámbito do 'hipermoderno'. A descrición parece axeitada, xa que Virilio traballa moito cos conceptos e artefactos do modernismo. Afirmou repetidamente as súas afinidades coa fenomenoloxía e ofrece críticas humanistas dos movementos de arte modernistas como a arte futurista.

As predicións de Virilio acerca das loxísticas da percepción (o uso de imaxes e información na guerra e Cine, 1984) foron tan acertadas que durante a Guerra do Golfo foi invitado a discutir as súas ideas cos oficiais militares franceses. Mentres que Baudrillard afirmou que a Guerra do Golfo nunca sucedeu, Virilio argumentou que o que sucedeu foi unha "guerra mundial en miniatura".

## Dromoloxía 
A Dromoloxía estuda a aceleración na que se están sucedendo as transformacións históricas e, de que maneira están afectando ao home as novas tecnoloxías, o novo concepto de tempo, virtualidade, ciberespazo, ou os novos modos de comunicación. Paúl Virilio ao estudar o fenómeno da velocidade coa que nos conectamos na era dixital utilizou este concepto.

## O accidente integral 
Paul Virilio fai unha análise da produción de accidentes nos séculos XIX e XX, e menciona unha serie de estratexias para situarse ante as ameazas dos probables accidentes vindeiros.
Pensando nos termos de Aristóteles, o accidente é o continxente, aquilo que pode variar sen que se altere a substancia. No noso tempo a aceleración propia da mundialización “globalitaria” fai que o habitable sexa o accidente mentres que a substancia tórnase continxente.

Virilio distingue tres tipos de accidentes. O accidente “local”, aquel no que se pode definir espacialmente o seu lugar de xurdimento e o alcance dos seus efectos. O accidente “global”, aquel que non se sabe con precisión onde se orixinou nin ata onde chegarán as súas consecuencias. Finalmente, o accidente “integral”, que concirne “non só ao conxunto do espazo xeofísico, senón sobre todo a períodos de tempos multiseculares, por non falar da dimensión sui generis dun Hiroshima celular. Neste accidente o que ameaza con converterse no noso único hábitat nun futuro próximo.

A formulación de Virilio é simple: cada nova produción científica é a invención dun novo accidente específico. Non como algo “colateral”, senón como un compoñente propio que revela esa nova substancia.

## Obras 
* *Bunker archéologie, Centre de Création Industrielle*, París, 1975.
* *L’insécurité du territoire*, Stock, París, 1976.
* *Vitesse et politique*, Galilée, París, 1977.
* *Défense populaire et luttes écologiques*, Galilée, París, 1978.
* *Esthétique de la disparition*, Éditions Balland, París, 1980.
* *Guerre et cinéma*, Éditions de l’Étoile, París, 1984.
* *Logistique de la perception*, Cahiers du Cinéma, París, 1984.
* *L’espace critique*, Christian Bourgeois, París, 1984.
* *L’horizon négatif*, Galilée, París, 1985.
* *L’inertie polaire*, Christian Bourgeois, París, 1990.
* *La machine de vision*, Éditions Galilée, París, 1992.
* *L’art du moteur*, Éditions Galilée, París, 1993.
* *La vitesse de libération*, Galilée, París, 1995.
* *Cybermonde* (conversación con Philippe Petit), Textuel, París, 1996.
* *Un paysage d’événements*, Éditions Galilée, París, 1996.
* *La bombe informatique*, Éditions Galilée, París, 1998.
* *Ce qui arrive*, Éditions Galilée, París, 2002.
* *Discours sur l’horreur de l’art*, entrevista con Enrico Baj, Atelier de création libertaire, París, 2003.
* *L’Art à perte de vue*, Galilée, París, 2005.
* *L’Université du Désastre*, Galilée, París, 2007.
* *Le Futurisme de l’instant*, Galilée, París, 2009.
* *Le Grand Accélérateur*, Galilée, París, 2010.

## Frases 
A velocidade da luz non transforma soamente o mundo. Convértese no mundo. A globalización é a velocidade da luz. "A velocidade é o espazo do vehículo".

## Crítica 
Paul Virilio é un dos autores criticados por abusar de conceptos científicos equivocamente citados e de terminoloxía sen sentido na obra de Sokal e Bricmont *Imposturas intelectuais*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Armitage, John, ed. *Paul Virilio: From Modernism to Hypermodernism and Beyond*. Londres: Sage, 2000.
* Redhead, Steve. *Paul Virilio: Theorist for an Accelerated Culture*. Edinburgh: Edinburgh University Press, 2004
* Albarenga, Miguel- "La sociedad contemporánea en la óptica de Bauman y Virilio", Monografia,Montevideo,Facultad de Humanidades y Ciencias de la Educación,Licenciatura en Historia,Opinión Docencia,Materia Psicosociología de las Instituciones, 2011.

### Ligazóns externas 
* http://elcibermundo.wordpress.com/2012/05/19/biografia-de-paul-virilio/
* http://labrujulazul.wordpress.com/2010/11/20/835/
* http://www.youtube.com/watch?v=OAPn7pBP0L8
* http://www.youtube.com/watch?v=f9c863y_c3I
* http://www.youtube.com/watch?v=-_baCcb5ql8
* http://www.infoamerica.org/teoria_articulos/virilio2.htm
* http://www.letralia.com/67/ar02-067.htm