open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Portugués de Goa

O **portugués de Goa** é a variedade lingüística da comunidade lusófona do estado indio de Goa, outrora aIndia Portuguesa, formada polos territorios de Goa, Damán e Diu.

## Falantes 
En continuidade co misionariado portugués no primeiro século da presenza portuguesa en Goa, o século XIV, os esforzos culturais céntranse en aprender e dominar a lingua dos habitantes, tanto a lingua marathi usada tradicionalmente para os textos relixiosos, como a lingua konkani, que era a lingua falada polo común do pobo. Este esforzo misionario caracterízase pola creación do colexio dos «moços da terra» anexo ao «Colégio de São Paulo» dos xesuítas en Goa. A iniciativa destacada, debida a San Francisco Xabier, líder eclesiástico da misión, foi a de adestrar rapaces asiáticos que puidesen servir de intérpretes e asistentes aos misioneiros nos seus respectivos países. San Francisco Xabier foi capaz de expulsar da *Companhia de Jesus* a un reitor dese colexio por non participar no seu ideal e por ter substituído os mozos locais por portugueses nunha das súas ausencias.

O colexio dos «moços da terra» educaba en 1563 a 645 alumnos, e uns anos máis tarde chegou a ter 800 mozos de varias etnias. Foi un alumno deste colexio quen axudou aos xesuítas a compor a primeira gramática da lingua konkani e axudou a algúns xesuítas a ensinala. Foi nese período inicial no que se habilitaron confesionarios en konkani. Así mesmo, producíronse varias obras didácticas en konkani destinadas ao adestramentos dos propios relixiosos, e varias obras devocionais na mesma lingua e en marathi para o uso dos fieis.

Por esta razón, e acusadamente cando o celo misionario comezou a diminuír a partir da segunda metade do século XVII, principiou a baixada de falantes de portugués e invertiuse a presión sobre a administración do Estado da India para forzar aos locais a aprender a falar a lingua portuguesa, baixo pena de non celebraren os casamentos na Igrexa, nin os seus fillos poder ser ordenados padres. A estratexia fracasa en grande medida, porque os locais xa estaban habituados á liturxia en lingua vernácula e o seu interese no portugués era nulo. Recóllese unha expresión proverbial atribuída a unha señora goesa: «Sermanvak gel'lim axên, sermanv zalo firangi bhaxên» (= Eu fun con grande entusiasmo para oir o sermón, mais que pena que o predicamento era en portugués).

En oposición ao acontecido noutras colonias, en Goa o portugués só enraizou nunha pequena clase académica. Nunca chegou a ser unha lingua de uso cotián pero perviviu a través dos séculos. Na actualidade o seu número de falantes estímase entre o 3% e o 5%. Segundo os datos de 2014, as equivalencias chegan aos 10.000 cidadáns, cunha nova afiliación de 1.500 estudantes nas academias do estado portugués, repartidas entre o Consulado, o Instituto Camões e a Fundação Oriente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Macau pode servir de modelo para Goa
* Portuguese Language Use in Goa, India, Irene Wherritt
Festival Internacional de Cinema de Tesalónica

O **Festival Internacional de Cinema de Tesalónica** (en ) é un festival de cinema que se celebra anualmente na cidade grega de Tesalónica. O festival é unha competición internacional con numerosos premios cada ano, sendo o máis destacado o "Alexandre de Ouro" para o mellor filme.

## Historia 
miniatura|240px|Teatro "Olympion", onde se celebra o festival.
### Festival de Cinema Grego (1960-1991)
O primeiro período do Festival de Cinema de Tesalónica comeza en 1960 e remata en 1991. Durante este período o festival amosou exclusivamente filmes gregos. As primeiras edicións do festival celebráronse baixo a modesta "Semana do Cinema Grego". Dende 1965 até 1991 o festival foi nomeado "Festival de Cinema Grego". Durante eses anos, o festival pasou a través de diferentes fases. Os primeiros anos, o festival foi un importante evento social coa aparición de celebridades locais. Durante a xunta militar grega (1967-1974) produciuse unha época de censura. Durante a Metapolitefsi a nova xeración de directores gregos dominaron os galardóns, mais ó mesmo tempo o festival fíxose cada vez máis politizado con dous grupos opostos. A tensión entre os dous grupos acadou o seu pico en 1977, cando o festival quedou dividido en dous. A división durou só un ano. Durante a década de 1980, a importancia do festival declinou até 1992, cando evolunionou nun importante festival internacional de cinema.

## Gañadores do Alexandre de Ouro 
[miniatura|240px|Conferencia con [John Malkovich e Georges Corraface.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Festival Internacional de Cinema de Tesalónica
Lungs (EP)

***Lungs*** é o primeiro EP da banda estadounidense de post-hardcore Big Black, publicado en decembro de 1982 a través do selo Ruthless Records. O disco sería reeditado en 1992 a través de Touch and Go Records. Un Steve Albini con 19 anos tocou case todos os instrumentos en *Lungs*, con saxos gravados polo amigo de Albini John Bohnen e baterías feitas por "Roland," unha caixa de ritmos Roland TR-606 que foi acreditada como membro da banda. O EP foi usado para recrutar ao resto dos membros de Big Black. *Lungs* foi gravado nun magnetófono de bobina aberta TEAC 3340 que lle prestaron a Albini a cambio dunha caixa de cervexas.

Algunhas copias do EP orixinal viña con varios obxectos, como pistolas de auga cargadas, pelo, anacos de papel con sangue, billetes de dólar, condóns, entradas de concertos de PIL, cromos de Bruce Lee, fotos de xente morta e petardos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Karate (grupo musical)

**Karate** foi unha banda estadounidense formada en Boston, Massachusetts en 1993 por Geoff Farina, Eamonn Vitt e Gavin McCarthy. En 1995 Jeff Goddard uniuse ao grupo como baixista, e Vitt pasou a ser o segundo guitarrista. Vitt deixou Karate para seguir unha carreira na medicina en 1997.

A banda caracterizouse polo seu amor á música improvisada e ao rock clásico e a súa adhesión á ética DIY do punk, o que fixo difícil clasificala, sendo unha estraña fusión de indie rock, punk, blues, jazz e post-rock.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
El Ángel (filme de 2018)

***El Ángel*** é un filme hispano-arxentino de 2018 dirixido por Luis Ortega. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018. Está inspirado na historia do asasino en serie arxentino Carlos Robledo Puch. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Lorenzo Ferro como Carlos Robledo Puch
* Chino Darín como Ramón Peralta
* Mercedes Morán como Ana María Peralta
* Daniel Fanego como José Peralta
* Luis Gnecco como Héctor Robledo Puch
* Peter Lanzani como Miguel Prieto
* Cecilia Roth como Aurora Robledo Puch
* Malena Villa como Marisol/Magdalena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Future of the Left

**Future of the Left** é unha banda galesa de rock alternativo baseada en Cardiff. O grupo está composto polos antigos membros de Mclusky Andrew Falkous (voces, guitarra) e Jack Egglestone (batería) e a antiga baixista de Million Dead Julia Ruzicka.

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Hrútar

***Hrútar*** é un filme islandés de 2015 escrito e dirixido por Grímur Hákonarson. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2015 onde gañou o Prix Un Certain Regard. Estreouse na sección Cinema Contemporáneo do Mundo do Festival Internacional de Cinema de Toronto de  2015. Foi escollido como candidato islandés ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais non foi nomeado. En 2016, o xornal dixital Kjarninn considerouno como o segundo mellor filme islandés de tódolos tempos.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Sinopse 
Dous irmáns gandeiros de ovellas hai corenta anos que non falan entre eles debido ás diferenzas nas súas personalidades, complicado polo mal humor e o alcoholismo dun deles (Kiddi) e o resentimento e os celos de Gummi polo carneiro premiado de Kiddi. Viven en casas adxacentes na granxa familiar, propiedade legal do irmán sobrio. Ambos son solteiros e apegados aos seus rabaños. Un carneiro premiado pertencente a Kiddi ten o mal das ovellas tolas e despois de que Gummi informase dos seus síntomas, que logo se atopan noutras dúas granxas, cómpre sacrificar todas as ovellas do val. Os labregos deben queimar o feno e desinfectar os pendellos.

## Personaxes 
* Sigurður Sigurjónsson como Gummi
* Theódór Júlíusson como Kiddi
* Charlotte Bøving como Katrin
* Jon Benonysson como Runólfur
* Gunnar Jónsson como Grímur
* Þorleifur Einarsson como Sindri
* Sveinn Ólafur Gunnarsson como Bjarni

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Islandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Proba-2

**Proba-2** é un satélite artificial da Axencia Espacial Europea, o segundo da serie do Project for Onboard Autonomy. Foi lanzado en 2009.
## Características
Foi deseñado como paraugas para estudar efectos solares que poidan interferir no tempo celeste máis próximo á Terra, así como variacións na propia Terra.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Lista de programas e misións da Axencia Europea Espacial
* PROBA-1
* PROBA-V

## Ligazóns externas 
*Centro científico de Proba-2
Betty

***Betty*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de metal alternativo Helmet, publicado o 21 de xuño de 1994 a través do selo Interescope Records. O disco foi moi esperado polos críticos e polos fans como resultado do éxito da banda co álbum anterior, *Meantime*. Trátase do álbum de Hemlet que máis arriba chegou nas listas estadounidenses.

Rob Echeverria (guitarrista da banda hardcore de Nova York Rest In Pieces) substituíu a Peter Mengede na guitarra. Despois de gravar e xirar promovendo o álbum, Echeverria deixou Helmet en 1995 para unirse a Biohazard; porén, a súa saída foi máis amigable que a de Mengede.

Antes do lanzamento de *Betty* en xuño de 1994, o seu principal éxito, "Milquetoast", apareceu nunha forma alternativa na banda sonora de *The Crow* "Milktoast." O seu vídeo foi emitido regularmente pola MTV, e tamén se editaron vídeos para "Wilma's Rainbow" e "Biscuits For Smut".

## Listaxe de cancións 
### Listaxe de canción de Amphetamine Reptile
Shaun of the Dead

***Shaun of the Dead*** é un filme de 2004 dirixido por Edgar Wright, quen o escribiu xunto con Simon Pegg. Está protagonizado por Pegg e Nick Frost nos papeis de Shaun e Ed, dous londinienses que están atrapados nunha apocalipse zombi e intentan refuxiarse nun pub local cos seus seres amados. No filme tamén aparecen Kate Ashfield, Lucy Davis, Dylan Moran, Bill Nighy e Penelope Wilton. É o primeiro título da triloxía de Wright e Pegg *Three Flavours Cornetto*, que foi seguida por *Hot Fuzz* (2007) e ''The World's End'' (2013).

## Personaxes 
* Simon Pegg como Shaun
* Nick Frost como Ed
* Kate Ashfield como Liz
* Lucy Davis como Dianne
* Dylan Moran como David
* Penelope Wilton como Barbara
* Bill Nighy como Philip
* Jessica Stevenson como Yvonne
* Peter Serafinowicz como Pete
* Rafe Spall como Noel
* Martin Freeman como Declan
* Reece Shearsmith como Mark
* Tamsin Greig como Maggie
* Julia Deakin como nai de Yvonne
* Matt Lucas como curmán Tom

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Campionato Mundial de Piragüismo en Augas Tranquilas

O **Campionato Mundial de Piragüismo en Augas Tranquilas** é a máxima competición internacional de piragüismo en augas tranquilas. É organizado pola Federación Internacional de Piragüismo (ICF, *International Canoe Federation*) dende 1938. Realízase anualmente, a excepción dos anos nos que hai Xogos Olímpicos de Verán. Inclúen oficialmente eventos para discapacitados dende 2010. Dende 2012, celébranse edicións específicas deste evento para discapacitados (denominado Campionato do Mundo de *Paracanoe*) nos anos de Xogos Paralímpicos de Verán.   

## Transcurso das probas 
As competicións de piragüismo en augas tranquilas divídense en dous tipos: canoa (C), unha canoa aberta cun remo dunha soa folla, e caiac (K), unha canoa pechada con remo de dobre folla. Cada canoa ou caiac pode levar unha, dúas, ou catro persoas. Para cada unha das canoas ou caiacs específicos, como un K-1 (caiac dunha persoa), as distancias de competición poden ser de 200, 500, 1000, ou 5000 metros. Cando unha proba aparece como un evento C-2 500 m como exemplo, significa que dúas persoas están nunha canoa competindo en 500 metros de distancia.

## Campionatos 
 Campionatos Mundiais de *Paracanoe*

## Listas de medallistas 
* Lista de ICF Canoe Sprint medallistas de Campionatos Mundiais no canadense dos homes
* Lista de ICF Canoe Sprint medallistas de Campionatos Mundiais no canadense das mulleres
* Lista de ICF Canoe Sprint medallistas de Campionatos Mundiais en homes  caiac
* Lista de ICF Canoe Sprint medallistas de Campionatos Mundiais en mulleres  caiac
* Lista de ICF Canoe Sprint medallistas de Campionatos Mundiais en paracanoe

## Táboa de medallas 
Esta táboa de medallas inclúe todos os eventos, excepto o *paracanoe* e os eventos de exhibición. O actual reconto histórico de medallas dos Campionatos do Mundo de Piragüismo en Augas Tranquilas tras o Campionato de 2019 é o seguinte: 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Federación Internacional de Piragüismo
*Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón

### Ligazóns externas 
*
Federación Internacional de Piragüismo

A **Federación Internacional de Piragüismo** (coñecida polas súas siglas en inglés, *ICF*, ***International Canoe Federation***) é a entidade que se dedica a regular as normas do piragüismo a nivel competitivo, así como de celebrar periodicamente competicións e eventos en cada unha das súas disciplinas.

Ten a súa sede na cidade suíza de Lausana. Conta en 2016 coa afiliación de 165 federacións nacionais dos cinco continentes. O presidente é dende o ano 2008 o español José Perurena López.

## Historia 
Foi fundada o 19 de xaneiro de 1924 en Copenhague, baixo o nome de *Representación Internacional de Piragüismo* (en alemán *Internationale Repräsentantenschaft Kanusport*, *IRK*) polas federacións nacionais de Alemaña, Austria, Dinamarca e Suecia con sede en Múnic.

En 1946 cambióuselle a denominación pola actual e desde o 2006 ten a súa sede na cidade de Lausana.

## Disciplinas 
A ICF recoñece oficialmente como disciplinas do piragüismo ás seguintes especialidades:

* Piragüismo en augas tranquilas
* Piragüismo en slálom
* Piragüismo en augas bravas
* Piragüismo en maratón
* Caiac-polo
* Piragüismo de estilo libre
* Piragüismo en mar
* Regatas de barco-dragón

## Eventos 
A ICF organiza anualmente diversas competicións internacionais en cada unha das súas disciplinas. Entre as máis importantes están as seguintes:

* Campionato Mundial de Piragüismo en Augas Tranquilas
* Campionato Mundial de Piragüismo en Augas Bravas
* Campionato Mundial de Piragüismo en Slálom
* Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón
* Campionato Mundial de Piragüismo de Estilo Libre

## Organización 
A estrutura xerárquica da federación está formada polo presidente e os vicepresidentes, o Congreso (que se celebra cada dous anos), o comité executivo, o Consello e once Comités Técnicos (un para cada disciplina máis un comité médico, un comité atlético e un comité deportivo). 

### Presidentes 

### Organizacións continentais 
A ICF conta en 2016 coa afiliación de 165 federacións nacionais distribuídas en cinco organizacións continentais: 
 

### Federacións nacionais 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial (en *inglés*)
Guillerme VI de Aquitania

miniatura| Francia contra 1030
**Guillerme IV de Poitiers e VI de Aquitania** o Gordo, nado en 1005 e finado en 1038, foi conde de Poitou (1030-1038) fillo de Guillerme V de Aquitania (III de Poitiers) e de Adalmodis de Gavaldán. 

## Traxectoria 
Sucedeu a seu pai cando este morreu o 31 de xaneiro de 1030. Casou con Eustaquia, da pequena nobreza aquitana, que indispuxo ao conde e duque coa nobreza principal que desaparece nas referencias dos *placitum* celebrados polo conde, case ao mesmo tempo. Simultaneamente Inés de Borgoña viúva de Guillerme o Grande deixou a corte e o 1 de xaneiro de 1032 casou cun home moito máis novo, Godofredo I Martel, conde de Vendôme, e fillo do conde de Anjou Folque III Nerra (ao que sucedeu en 1040 como Godofredo II de Anjou); este non aprobou o matrimonio e tivo relacións difíciles co seu fillo. 

Inés organizou unha liga de señores aquitanos contra Guillerme o Gordo para a que obtivo o apoio do vizconde Godofredo II de Thouars e dos seus vasalos. En 1033, Godofredo Martel abandonou Saumur á cabeza dun exército e entrou en Poitou, dirixíndose ao territorio do seu aliado o vizconde de Thouars. Ao mesmo tempo, o exército do duque Guillerme atopábase en Moncontour, a uns 15 km ao sueste. Os dous exércitos atopáronse preto da altura de Mont-Couer en Taizé. Godofredo Martel obtivo a vitoria na batalla que seguiu e fixo prisioneiro a Guillerme (20 de setembro de 1033) preto de Saint-Jouin-de-Marnes. O bispo de Poitiers, Isemberto, e a esposa de Guillerme, Eustaquia, lograron manter a unidade do ducado e dirixir o condado. Guillerme non recuperou a liberdade ata 1037, pagando un rescate. Retomou a loita pero foi derrotado e tivo que renunciar na illa de Oléron. Guillerme e Eustaquia non tiveron fillos. 

Morreu o 15 de decembro de 1038 e foi enterrado en Maillezais. O lexítimo sucesor foi o duque Odón ou Eudes de Gascuña (tamén coñecido como Odón de Poitiers), pola súa nai, Brisca, a segunda esposa de Guillerme o Grande, irmá de Sancho V Guillerme de Gascuña.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*«Guillerme VI / IV», «Os condes de Poitiers 2» *France Balade* [consulta 6 de marzo de 2014.]
Black Midi

**Black Midi** (estilizado como **black midi**) é unha banda inglesa de rock experimental procedente de Londres. O grupo está composto por Geordie Greep (voces, guitarra), Matt Kwasniewski-Kelvin (voces, guitarra), Cameron Picton (voces, baixo) e Morgan Simpson (batería). O seu nome deriva do xénero musical xaponés Black MIDI, aínda que a súa música non ten nada que ver con el. O seu son describiuse como rock experimental, math rock, rock progresivo, e post-punk.

A banda comezou a súa carreira no selo do produtor Dan Carey, Speedy Wunderground, a través do cal lanzaron o seu sinxelo "bmbmbm" en 2018. O seu álbum de estrea, *Schlagenheim*, foi editado o 21 de xuño de 2019 a través do selo Rough Trade Records e coa produción de Carey. O disco foi aclamado pola crítica, entrou no top 50 da lista de álbums británica, e foi nomeado ao Mercury Prize de 2019.

O 5 de xuño de 2020 a banda publicou a antoloxía *The Black Midi Anthology Vol. 1: Tales of Suspense and Revenge* exclusivamente a través de Bandcamp. O segundo álbum de black midi, *Cavalcade*, apareceu o 26 de maio de 2021 tamén a través do selo Rough Trade.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Pul-ip-deul

***Pul-ip-deul*** (en ) é un filme surcoreano de 2018 escrito, producido e dirixido por Hong Sang-soo. Estreouse nos cinemas de Corea do Sur o 25 de outubro de 2018.

## Sinopse 
Nunha cafetaría, unha clienta que sempre senta nun recanto atopa inspiración nas conversas do resto da clientela para escribir no seu ordenador.

## Personaxes 
*Kim Min-hee como A-reum 
*Jung Jin-young como Kyung-soo 
*Gi Ju-bong como Chang-soo
*Seo Young-hwa como Sung-hwa 
*Kim Sae-byuk como Ji-young
*Ahn Jae-hong como Hong-soo
*Gong Min-jeung como Mi-na
*Ahn Sun-young
*Shin Seok-ho
*Kim Myung-soo
*Lee Yoo-young

O filme supón a sexta colaboración entre a actriz Kim Min-hee e o director Hong Sang-soo. A comezos de outubro de 2018, o filme foi proxectado no programa "Korean Cinema Today - Panorama" do Festival Internacional de Cinema de Busan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Meatbodies

**Meatbodies** é unha banda estadounidense de garage rock formada no ano 2013 en Monrovia, California por Chad Ubovich. O grupo está composto no presente por Chad Ubovich, Kevin Boog e Patrick Nolan.

Chad Ubovich tamén toca o baixo na banda Fuzz e anteriormente foi membro da banda de acompañamento de Mikal Cronin.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [ Páxina da banda]
Electric Wizard

**Electric Wizard** é unha banda inglesa de doom metal procedente de Dorset. O grupo formouse no ano 1993 e gravou nove álbums de estudio, dous dos cales son agora considerados fitos do xénero: *Come My Fanatics…* (1997) e *Dopethrone* (2000). O estilo doom metal de Electric Wizard incorpora elementos stoner e sludge, con letras que se centran no oculto, na bruxería, en H.P. Lovecraft, en películas de terror e no canabis. No ano 2014 fundaron Witchfinder Records, unha filial de Spinefarm Records, a través do cal planean publicar os seus futuros álbums.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Peter Pellegrini

**Peter Pellegrini**, nado en Banská Bystrica o 6 de outubro de 1975, é un político eslovaco que foi primeiro ministro de Eslovaquia dende 2018 ata 2020.

Antes foi vicepresidente e ministro de educación e ciencia, ademais de pasar dous anos como voceiro do Consello Nacional de Eslovaquia.

## Traxectoria 
Estudou na Facultade de Económicas da Universidade Matej Bel e na Universidade Técnica de Košice, centrándose na banca, o investimento e por último as finanzas. Entre 2002 e 2006 traballou como economista e posteriormente asesor do membro do Consello Nacional para a Privatización e Economía Ľubomír Vážny, apoiado por ĽS-HZDS, SNS e Smer-SD. En 2015 foi nomeado campión dixital de Eslovaquia, un cargo designado pola Unión Europea para promover os beneficios dunha sociedade dixital inclusiva. Pellegrini converteuse en 2016 en viceprimeiro ministro para investimentos, durante o terceiro goberno de Robert Fico.

## Primeiro ministro de Eslovaquia 
[esquerda|miniatura| Pellegrini reuniuse co presidente dos Estados Unidos, [Donald Trump, na Casa Branca ]]
Pellegrini xurou como primeiro ministro de Eslovaquia despois de que o seu antecesor, Robert Fico, dimitise o 15 de marzo de 2018 tras o asasinato do xornalista Ján Kuciak. O presidente Andrej Kiska aprobou o goberno de Pellegrini o 21 de marzo de 2018, e 81 membros do Consello Nacional votaron a favor do goberno a semana seguinte.

En abril de 2019, Pellegrini asumiu temporalmente o papel de ministro de finanzas cando Peter Kažimír marchou para converterse en gobernador do Banco Nacional de Eslovaquia.

En setembro, tras negarse a destituír a unha viceministra sospeitosa de estar relacionada co asasinato de Kuciak, a oposición presentou unha moción de censura contra el. A moción non conseguiu os votos necesarios para destituír ao goberno.

## Vida persoal 
Pellegrini ten raíces italianas. O seu bisavó Leopoldo Pellegrini foi ao Imperio Austrohúngaro para participar na construción do ferrocarril entre Levice e Zvolen. Despois decidiu instalarse en Lehôtka pod Brehmi, no distrito de Žiar nad Hronom, despois de namorarse dunha moza local, Maria Kunovská.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeiro ministro de Eslovaquia
Uncle Acid & the Deadbeats

**Uncle Acid & the Deadbeats** é unha banda inglesa de heavy metal formada en Cambridge por Kevin Starrs. O grupo leva editados cinco álbums de estudio e un feixe de sinxelos. O seu álbum máis recente, *Wasteland*, foi publicado no mes de outubro de 2018.

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
A Ponte Olveira, Corzón, Mazaricos

**A Ponte Olveira** é un lugar da parroquia de Corzón no concello coruñés de Mazaricos, na comarca do Xallas. Segundo o INE en 2018 tiña 31 habitantes (17 homes e 14 mulleres).
## Localización
Sitúase a carón do río Xallas, enfronte da aldea da Ponte Olveira (Olveiroa, Dumbría) e ambas recibe o seu nome da ponte que cruza o río, construíuda no século XVI sobre unha anterior medieval e modificada en 1962, sobre a cal discorre a estrada provincial DP-3404. Ten seis vaos de arcos de medio punto, con pedra de perpiaño.

Por aquí discorre o camiño de Fisterra-Muxía, prolongación do camiño de Santiago. Aparece citado en 1477 no *Anónimo Florentino* e nos itinerarios de Christoph Guzinguer (1654) e Domenico Laffi (1673). Segundo a documentación recollida polo historiador Francisco Mayán, durante a Guerra da Independencia Española tivo lugar unha batalla das xentes da zona contra as tropas francesas, baixo o mando do cura do Ézaro, Xoán Pispieiro. As tropas francesas arrasaron a zona ao seu paso cara a Cee e Corcubión.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Corzón 
### Parroquias de Mazaricos
## Notas
Galvarino

**Galvarino** (do mapuche Kalwarëngo: "mecha moída de choclo"), finado na batalla de Millarapue, 30 de novembro de 1557, foi un guerreiro mapuche pertencente ás filas de Lautaro. Aínda que só se coñecen algúns datos da súa vida, Galvarino foi un dos guerreiros mapuches máis importantes. Combateu ás forzas invasoras do gobernador García Hurtado de Mendoza e foi capturado na batalla de Lagunillas, xunto ó río Biobío.

Como escarmento, cortáronlle as mans, feito que o poeta español Alonso de Ercilla (1533-1594) narra no poema *La araucana*, sinalando que, logo deste acto, tendeu o pescozo para que lle quitasen a vida, pero foi perdoado e regresou cos seus, xurando vingarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jerónimo de Vivar: «Crónica y relación copiosa y verdadera de los reinos de Chile» (capítulos 132 e 133 de *Crónicas de América*), artigo na revista *Artehistoria Revista Digital*.
* Pedro Mariño de Lobera: «Crónica del Reino de Chile, escrita por el capitán Pedro Mariño de Lobera....reducido a nuevo método y estilo por el padre Bartolomé de Escobar», edición dixital a partir de *Crónicas del Reino de Chile*. Madrid: Atlas, 1960, páxs.&nbsp;227-562 (Biblioteca de Autores Españoles; 569-575).] Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Libro 2, Capítulo II, III e IV.
Empalamento

[miniatura| Empalamento en [Romanía . ]]
O **empalamento** é un método de tortura e execución onde a vítima é atravesada por unha estaca. A penetración pódese facer por un lado, polo recto ou pola boca. A estaca adoitábase cravar no chan deixando a vítima pendurada para que morrese. 

Nalgúns tipos de empalamento, a estaca non se afiaba e inseríase evitando a morte inmediata para prolongar a agonía da vítima que podía chegar a durar ata tres días. Un xeito de facer esta morte gradual sería inserindo a estaca polo recto atravesando o corpo e saíndo polo ombreiro dereito sen danar o corazón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Lautaro

**Lautaro** (en mapuche: "Lef-Traru"; que é o nome en lingua mapuche da ave falconiforme *Caracara plancus*), finado o 29 de abril de 1557, foi un toqui mapuche coñecido por liderar a resistencia indíxena contra conquista española en Chile e desenvolveu as tácticas que continuarían a empregar os mapuches dureante a longa guerra de Arauco. Lautaro foi capturado polas forzas españolas sendo moi novo, e pasou a súa mocidade como servo persoal de Pedro de Valdivia, mais escapou en 1551. De novo entre a súa xente foi declarado toqui e liderou os guerreiros mapuches nunha serie de vitorias contra os españois, culminando na batalla de Tucapel en decembro de 1553, onde Pedro de Valdivia foi asasinado. Unha vaga de tifo, secas e fames evitaron que os mapuches tomaran máis accións para expulsar os españois durante os anos 1554 e 1555. Entre 1556 e 1557, un pequeno grupo de mapuches comandados por Lautaro tentaron chegar a Santiago para liberar a rexión do Chile central do goberno español. O intento de Lautaro rematou en 1557 cando foi asasinado nunha emboscada polos españois.

Hoxe en día, Lautaro é considerado polos mapuches e polos chilenos non mapuches como un símbolo de resistencia contra a conquista estranxeira, contra a servidume e a crueldade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lautaro (nome)
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
Field Music

**Field Music** é unha banda inglesa de indie rock procedente de Sunderland, Tyne e Wear, formada no ano 2004, particularmente activa na rexión de Wearside. O núcleo do grupo está composto polos irmáns David Brewis e Peter Brewis, con Andrew Moore que ocasionalmente actúa como teclista. A súa formación contou por momentos con membros de Maxïmo Park e The Futureheads.

Os críticos compararon a súa música coa de artistas tan diversos como Steely Dan, XTC, Prefab Sprout, Peter Gabriel, Scritti Politti, Talking Heads e Todd Rundgren. A banda tamén foi nomeada ao Mercury Prize.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Preoccupations (álbum)

***Preoccupations*** é o segundo álbum de estudio da banda canadense de post-punk Preoccupations, publicado o 16 de setembro de 2016 a través do selo Flemish Eye no Canadá e de Jagjaguwar nos Estados Unidos. Trátase do primeiro álbum do grupo editado baixo este nome, despois de cambialo de "Viet Cong" en 2015.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Black Rebel Motorcycle Club

**Black Rebel Motorcycle Club** (ás veces abreviado como **BRMC**) é unha banda estadounidense de rock alternativo procedente de San Francisco, California. Orixinalmente estaba composto por Peter Hayes (voces, guitarra, harmónica), Robert Levon Been (voces, baixo, guitarra) e Nick Jago (batería). Jago deixou o grupo en 2008 e foi substituído por Leah Shapiro.A banda leva publicados oito álbums de estudio, ademais de varios EPs e álbums ao vivo.

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Concrete and Gold

***Concrete and Gold*** é o noveno álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Foo Fighters, publicado o 15 de setembro de 2017 a través do selo RCA Records. Foi producido por Greg Kurstin. Descrito polo grupo como un álbum onde "os extremos do hard rock e as sensibilidades pop chocan", *Concrete and Gold* preocúpase polo futuro dos Estados Unidos dende o punto de vista do líder da banda, Dave Grohl, coa caldeada atmosfera das eleccións de 2016 e a presidencia de Donald Trump citados como principais influencias por Grohl.

## Listaxe de cancións
Cardiff Arms Park

O **Cardiff Arms Park** (en galés: *Parc yr Arfau Caerdydd*) é un estadio de rugby situado na cidade galesa de Cardiff. Coñecido por motivos de patrocinio desder 2014 como **BT Sport Cardiff Arms Park**, encóntrase situado no centro da cidade, ao carón do Millennium Stadium. O estadio é utilizado actualmente polo Cardiff Blues, equipo profesional que compite no Pro14, unha das competicións máis importantes do rugby, a cal agrupa equipos de Escocia, Gales, Irlanda, Italia e Suráfrica. Ten capacidade para 12.125 espectadores, capacidade que no momento da súa inauguración era de 16.500.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cardiff Blues

### Ligazóns externas 
* O estadio na web dos Blues
Southern Kings

Os **Southern Kings**, coñecidos por motivos de patrocinio como **Isuzu Southern Kings**, son un equipo de rugby surafricano con sede na cidade de Porto Elizabeth (Cabo Oriental). Desde a temporada 2017−18 compite no Pro14, unha competición profesional que agrupa a equipos de Escocia, Gales, Irlanda, Italia e Suráfrica. Antes de unirse á competición, os Southern Kings competiron no Super Rugby. O estadio onde xogan os seus encontros como local é o Nelson Mandela Bay Stadium, recinto con capacidade para 48.459 espectadores inaugurado no ano 2009 coa xira dos British and Irish Lions polo país.

Na temporada 2013, a área de captación dos Southern Kings estab formada polo Cabo Oriental e partes do Cabo Occidental, atraendo xogadores de tres federacións provincias: os Eastern Province Kings de Port Elizabeth (representando a metade sur do Cabo Oriental), os Border Bulldogs de East London (representando a metade norte do Cabo Oriental) e os SWD Eagles de George (representando os distritos do Suroeste). Con todo, despois de que a South African Rugby Union tomase o control da franquía en novembro de 2015, o club non ten ligazóns formal con ningunha federación provincial. 

## Elenco 
Os seguintes son os xogadores dos Southern Kings para o Pro14 de 2019−20.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pro14

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Coitelo de supervivencia

miniatura|
O **coitelo de supervivencia** ou coitelo polivalente é un coitelo destinado á supervivencia nun ambiente salvaxe, a miúdo en caso de emerxencia cando o usuario perdeu a maior parte do seu equipo principal.

## Usos e características 
As unidades militares equipan con algún coitelo de supervivencia aos pilotos por se o seu avión fose abatido. Pódense empregar para a captura, esfolado, corte de madeira, talla de madeira e outros usos. Son utilizados por cazadores, excursionistas e afeccionados aos deportes ao aire libre. Algúns coitelos de supervivencia son grosos e pesados, mentres que outros son lixeiros ou pregables co fin de aforrar peso e volume como parte dun kit de supervivencia maior. As súas funcións inclúen a miúdo servir de coitelo de caza. As características, como asas ocas que se poderían usar como espazo de almacenamento para mistos ou obxectos pequenos similares, comezaron a gañar popularidade nos anos 80.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Machada
American Psycho (álbum)

***American Psycho*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock Misfits, publicado o 13 de maio de 1997 a través do selo Geffen Records. Trátase do primeiro disco do grupo en ser gravado sen o fundador e antigo líder Glenn Danzig. O baixista Jerry Only, despois de anos de litixios, chegou a un acordo con Danzig para obter os dereitos de usar o nome da banda e a súa imaxe para gravar e actuar. O álbum tamén marca a adición do cantante Michale Graves e de Dr. Chud na batería. O álbum foi producido por Daniel Rey, que xa traballara con artistas Ramones e White Zombie.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Catro pregarias no albor da Lúa Morta

***Catro pregarias no albor da Lúa Morta*** é o primeiro álbum de longa duración da  banda galega de pagan metal, Mileth.

Foi publicado en 2019 e consta de 9 temas.

## Temática e estilo 
O fío condutor son os catro elementos da natureza e a viaxe da vida dende o nacemento até o alén, baseándose na cultura popular galega. Combina elementos da cultura e música tradicional galega e celta como gaitas, frautas, arpa, cantareiras ou acordeón con elementos do black metal como blast beats, voces guturais e distorsión.

## Produción 
Foi gravado entre xuño e xullo de 2017 no estudio Zoilo Unreal de Vigo e publicado o 5 de marzo de 2019. As letras foron escritas por Marcos do Relicario, igual que a música da maioría de temas. Publicáronse, ademais da edición dixital, dúas edicións físicas: unha distribuída polo selo discográfico ruso SoundAge e unha edición especial coa discográfica Darkwoods, incluíndo esta última un documental en DVD sobre o grupo. Contou coas colaboracións dos músicos tradicionais Xulia Feixóo, Anaïs Barbier, Xela Conde, Suso Riveira, Xoio Carmesí, Xurxo Fernández e Xulio Abal.

## Cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pagan metal
* Música tradicional galega
### Ligazóns externas 
* Ficha do disco no Bandcamp de Mileth.
Protráctil

miniatura|Estrutura da lingua dun camaleón (o extremo da lingua ten forma de copa).
O termo **protráctil**, referido á lingua dalgúns animais, significa que esta pode proxectarse moito cara a fóra da boca, como nalgúns réptiles, especialmente nos camaleóns. 

Ademais, algúns peixes teñen boca ou mandíbula protráctil, que poden proxectar cara a adiante. Algúns outros vertebrados e invertebrados teñen apéndices protráctiles (tentáculos, ovopositores, etc.).

## Etimoloxía 
O termo *protráctil* é unha adaptación do latín científico *protractilis*, derivado do latín clásico *protrahĕre*, "sacar", "facer saír".

## Nos camaleóns 
miniatura|A lingua dun camaleón capturando a súa presa.
Todos os camaleóns son principalmente insectívoros e aliméntanse proxectando balisticamente as súas longas linguas da boca para capturaren presas situadas a certa distancia.

Aínda que tradicionalmente se pensaba que as linguas dos camaleóns adoitan ter entre unha e media a dúas veces a lonxitude dos seus corpos (excluíndo a cola), recentemente se descubriu que os camaleóns máis pequenos (as especies máis pequenas e os individuos máis pequenos da mesma especie) teñen aparatos de lingua proporcionalmente máis grandes que os máis grandes. Polo tanto, os camaleóns máis pequenos poden proxectar a lingua a maiores distancias que os camaleóns máis grandes, que son o tema da maioría dos estudos e as estimacións de lonxitude da lingua, e poden proxectar a lingua a distancias de máis do duplo da súa lonxitude corporal.

### Aparato lingual dos camaleóns e o seu funcionamento 
O aparato da lingua dos camaleóns consiste nun óso hioide altamente modificado, os músculos da lingua e elementos coláxenos. O óso hioide ten unha proxección alongada de lados paralelos, chamada "proceso entogloso", sobre o cal se asenta un músculo tubular, o denominado "músculo acelerador". lanzándoe a aceleracións superiores a 41 *g*. A potencia coa que se lanza a lingua, que se sabe que é de máis dos 3000 W kg−1, excede o que o músculo é capaz de producir, o que indica a presenza dunha potencia elástica amplificadora para potenciar a proxección da lingua. Mentres que outros animais ectotérmicos vólvense lentos a medida que diminúe a temperatura corporal, debido a unha redución da velocidade contráctil dos seus músculos, os camaleóns poden proxectar as súas linguas cun alto rendemento incluso a baixas temperaturas corporais.
A insensibilidade térmica da proxección da lingua permite aos camaleóns alimentarse efectivamente nas mañás frías antes de poder elevar condutualmente a súa temperatura corporal a través da termorregulación, cando outras especies de lagartos simpátricos aínda están inactivos, probabelmente expandindo temporalmente a súa temperatura no seu nicho ecolóxico.

## Notas
Thrill Jockey

**Thrill Jockey** é un selo discográfico independente estadounidense creado no ano 1992 na cidade de Nova York pola antiga A&R de Atlantic Records Bettina Richards.

## Historia 
Bettina Richards iniciou o selo con 35 000 dólares, do seu capital familiar e persoal, mentres traballaba nunha tenda de discos en Hoboken, Nova Jersey, e dirixiuno dende o seu apartamento en Manhattan.

En 1995 mudou o selo a Chicago, Illinois, onde "o alugueiro e os impostos son considerablemente máis baratos".

Thrill Jockey ofrece en streaming todos os lanzamentos do seu catálogo. "Creo que se a xente pode escoitar os álbums tende a mercalos", dixo Richards nunha entrevista en 2006 do *Chicago Reader*.

Entre os artistas que gravaron co selo están Double Dagger, Future Islands, Tortoise, The Sea and Cake, High Places, Trans Am, Mouse on Mars, ADULT., Nobukazu Takemura, Bobby Conn, Tom Verlaine, Freakwater, The Zincs, The National Trust, Eleventh Dream Day, Califone, Chicago Underground Duo, Howe Gelb/Giant Sand, Mary Lattimore, Oval, Town & Country, Archer Prewitt, Sam Prekop, The Lonesome Organist, OOIOO, Pit er Pat, The Fiery Furnaces, Angela Desveaux, Liturgy, Boredoms, Pontiak, e Golden Void entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Nothing Feels Good

***Nothing Feels Good*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de emo The Promise Ring, publicado o 11 de outubro de 1997 a través do selo Jade Tree. O disco gañou un seguimento de culto e é frecuentemente considerado un dos traballos máis influentes do xénero emo. O título do álbum foi usado como nome do libro *Nothing Feels Good: Punk Rock, Teenagers, and Emo*, escrito por Andy Greenwald. O baixista orixinal Scott Beschta aparece acreditado como compositor e como intérprete de todas as partes de baixo do álbum.

## Listaxe de cancións
The Chinese Stars

**The Chinese Stars** é unha estadounidense de noise rock procedente de Providence, Rhode Island. O grupo formouse no ano 2003 con dous membros de Arab on Radar, que se separara no ano anterior, e un de Six Finger Satellite. A banda lanzou o seu álbum de estrea,  *Turbo Mattress*, en 2003 a través do selo Skin Graft Records, lanzando ata a data tres álbums máis.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
Madonna (álbum de ...And You Will Know Us by the Trail of Dead)

***Madonna*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo ...And You Will Know Us by the Trail of Dead, publicado o 19 de outubro de 1999 a través do selo Merge Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Diego Romero Fraga

**Diego Romero Fraga**, nado en Cuntis o 20 de novembro de 1990, é un deportista galego que compite en piragüismo na modalidade de maratón. 

Gañou nove medallas no Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón entre os anos 2010 e 2019 (sete delas de ouro), e seis medallas no Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón nos anos 2018 e 2019 (dous ouro e catro bronces).

## Traxectoria 
Debutou internacionalmente no 2009, cun 12º posto no Europeo de Maratón de Polonia en C1 e un sexto posto no Campionato Mundial, en Portugal, na categoría C2, formando parella con Álvaro Rodríguez. Ao ano seguinte logrou a súa primeira medalla, unha prata no C2 do Mundial celebrado en Banyoles, xunto a Cristian Ribadomar, resultado que repetiu na mesma categoría tres anos despois no Mundial en Copenhague, esta vez con Tono Campos como compañeiro. 

Tras varios Europeos e Mundiais rematando entre o 5º e o 9º posto, volveu ao podio en 2018, subindo por primeira vez ao máis alto, tanto no campionato continental como no Mundial de Vila Verde, en ambas ocasións facendo parella con Óscar Graña. En 2019, no Europeo celebrado en Francia participou en dúas categorías: C1 en distancia curta, rematando en quinto lugar, e C2, logrando a medalla de bronce xunto a Tono Campos. No Campionato do Mundo da China, competiu nas mesmas dúas categorías, levando o ouro en ambas: gañou no C1 en distancia curta, por diante de Tono Campos, segundo; e venceu no C2, co propio Campos como compañeiro.

## Palmarés internacional 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tono Campos
* Óscar Graña
### Ligazóns externas 
* Diego Romero Fraga en CanoeResults.eu .
SKEMA Business School

A **SKEMA Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Lille, Suresnes, Sophia Antipolis, Suzhou, Belo Horizonte, Raleigh e Cidade do Cabo.

## Descrición 
Esta institución fundada en 2009. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos.

A escola, cunha rede de 45.000 antigos alumnos en 145 países e un claustro de mestres internacional e plurilingüe.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Robert Metcalfe

**Robert Melancton Metcalfe**, nado  Brooklyn (Nova York) o 7 de abril de 1946, é un enxeñeiro eléctrico e empresario estadounidense, pioneiro na creación de Internet en 1970. Coinventou Ethernet, cofundou 3Com e formulou a lei de Metcalfe, que describe o efecto dunha rede de telecomunicacións. En xaneiro de 2011 foi nomeado profesor de innovación e emprendemento na Universidade de Texas en Austin.

## Traxectoria 
Dende pequeno tivo un grande interese pola tecnoloxía, que logo o desenvolveu o estándar de rede máis popular do mundo, Ethernet, é á invención da wifi. Tamén fundou a empresa 3Com e formulou a lei de Metcalfe.

Metcalfe fixo os seus estudos de grao no MIT, onde se graduou en 1969 cos títulos de bacharel en enxeñaría eléctrica e de administración de negocios, este último pola Sloan School of Management do MIT. Só un ano despois, obtivo o mestrado en matemáticas aplicadas na Universidade Harvard, para rematar os seus estudos en 1978 cun doutoramento en ciencias da computación cunha tese sobre conmutación de paquetes escrita mentres traballaba no proxecto MAC do MIT.

Mentres finalizaba o doutoramento, en 1972, Metcalfe comezou a traballar para Xerox no centro de desenvolvemento de Palo Alto (Xerox PARC), onde coñeceu a D. R. Boggs. Metcalfe e Boggs inventaron o que se coñeceu como Ethernet, a tecnoloxía de área local que se emprega para conectar millóns de computadoras en todo o mundo. Metcalfe identificou o 22 de maio de 1973 como o día do nacemento de Ethernet, mentres que Broggs identifica o 11 de novembro do mesmo ano como o día en que o sistema realmente funcionou.

En 1979, Metcalfe abandonou Xerox para fundar 3Com en Santa Clara (California). Dende 3Com, Metcalfe traballou para promover a conectividade entre computadores persoais empregando a tecnoloxía Ethernet. A pesar de non lograr a participación de IBM, Metcalfe logrou o apoio de DEC, Xerox e Intel, e logrou impor Ethernet como o estándar máis popular en conectividade de redes LAN.

En 1980 recibiu o Premio Grace Murray Hopper da Association for Computing Machinery polo seu traballo no desenvolvemento de redes locais, especificamente Ethernet.

En 1990 abandonou 3Com tras unha disputa coa xunta directiva. Nese tempo logrou que a súa empresa se convertese nunha das que aparece na listaxe de Fortune 500 e un referente na área de conectividade. Metcalfe continúa ligado ao mercado informático, tanto cose seus artigos como coas súas charlas, sobre todo para Pop!Tech, unha conferencia executiva de tecnoloxía cofundada por el en 1997.

## Publicacións 
* "Packet Communication", MIT Project MAC Technical Report MAC TR-114, decembro de 1973 (versión reformada da disertación de Metcalfe en Harvard)
* "Zen and the Art of Selling", Technology Review, maio/xuño 1992

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Robert Metcalfe
* Entrevista en ITworld
* Entrevista
* Vídeo - Historia de Ethernet
Piragüismo en maratón

[miniatura|250x250px|Proba do [Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón de 2018]]
O **piragüismo en maratón** é un deporte no que os piragüistas vogan un caiac ou unha canoa sobre unha longa distancia.  

Se ben a Federación Internacional de Piragüismo establece que as distancias estándar son ata 30 km, moitas carreiras son máis longas. Moitas probas inclúen seccións de ríos con correntes e portaxes para superar obstáculos. Non é unha modalidade olímpica e a máxima competición deste deporte é o Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón. 

## Clases 
As probas de piragüismo en maratón divídense xeralmente en diferentes clases. As máis comúns son: 

* K1 
* K2 
* K4 
* C1 
* C2 

*K* refírese a un caiac e *C* a canoa. O número fai referencia ao número de padexeiros por embarcación. 

## Distancias 
As distancias varían dependendo da clase, o sexo ou a idade. As distancias acostuman a ser as seguintes:

* **30 km**: para as categorías caiac masculino sénior.

* **26.25 km**: para as categorías canoa, caiac feminino sénior e caiac masculino sub23.

* **22.5 km**: para as categorías canoa e caiac feminino sub23 e caiac masculino júnior.

* **18.75 km**: para as categorías canoa e caiac feminino júnior.[miniatura|250x250px|[Tono Campos, cinco veces campión do mundo de piragüismo en maratón, realizando un tramo de portaxe.]]

## Portaxes 
Unha portaxe é aquela fase da competición na que o participante debe baixar da embarcación e cargar con ela a pé unha distancia de entre 100 e 300 metros en dirección ao punto no que debe continuar a súa carreira na auga.

* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón
*Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón
*Piragüismo en augas tranquilas
*Slálom (piragüismo)