Mary Joe Fernández

**María José Fernández Godsick**, chamada **Mary Joe**, nada en Santo Domingo o 19 de agosto de 1971, é unha tenista profesional retirada estadounidense de ascendencia cubana e española. Foi finalista en tres torneos individuais do Grand Slam, e gañou dous torneos de dobres do Grand Slam e dúas medallas de ouro olímpicas.

## Traxectoria 
Fernández naceu na República Dominicana, onde emigraran os seus pais. O seu pai José é de Asturias e a súa nai Silvia Pino é de Cuba. Completou a educación secundaria na Carrollton School of the Sacred Heart de Miami.

Mary Joe Fernández chamou por primeira vez a atención no mundo do tenis pola súa sensacional carreira como xogadora júnior, logrando gañar catro veces consecutivas o título júnior Orange Bowl. En 1985, á idade de 14 anos e 8 días, Fernández converteuse na xogadora máis nova que gañou un partido no cadro principal do US Open, ao derrotar a Sara Gomer na primeira rolda 6-1, 6-4.

Fernández fixo a súa entrada no circuíto profesional en 1986. Gañou o seu primeiro título de dobres en 1989 en Dallas, facendo parella con Betsy Nagelsen. O seu primeiro título profesional individual no circuíto conseguiuno en 1990 no torneo de Tokyo Indoor.

En 1990 chegou á súa primeira final individual do Grand Slam no Aberto de Australia, en que foi derrotada cun marcador de 6-3, 6-4 pola tenista alemá Steffi Graf. Terminou 1990 na 4.ª praza da clasificación mundial, a súa posición máis alta ao longo da súa carreira.

En 1991, formando parella con Patty Fendick, conseguiu o título de dobres femininos no Aberto de Australia.

Volveu alcanzar a final do Aberto de Australia en 1992. Nesa ocasión perdeu ante Monica Seles por 6-2, 6-3.

Fernández foi elixida para representar aos Estados Unidos nos Xogos Olímpicos de 1992 en Barcelona. Gañou a medalla de ouro en dobres femininos, formando parella con Gigi Fernández, e a medalla de bronce individual.

Nos cuartos de final de Roland Garros de 1993, Fernández protagonizou unha dramática remontada ante Sabatini, despois de que Sabatini dominase por un marcador de 6-1, 5-1. Fernández salvou cinco pelotas de partido no encontro, que durou 3 horas e 36 minutos e que Fernández finalmente gañou 1-6, 7-6(7-4), 10-8. Posteriormente derrotou a Arantxa Sánchez Vicario 6-2, 6-2 en semifinais para alcanzar a súa terceira e última final individual do Grand Slam. Nun apertado partido contra Steffi Graff, Mary Joe finalmente foi derrotada por 4-6, 6-2, 6-4.

Fernández gañou o seu segundo título do Grand Slam en dobres en 1996 en Roland Garros, facendo parella con Lindsay Davenport. A parella tamén se fixo co título de dobres no Masters Feminino da WTA ese mesmo ano.

Fernández substituíu a última hora a Chanda Rubin no equipo estadounidense dos Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta. Gañou a súa segunda medalla de ouro consecutiva en dobres femininos, novamente facendo parella con Gigi Fernández. Tamén participou na competición individual grazas a unha ausencia e alcanzou as semifinais, onde foi derrotada no partido pola medalla de bronce pola tenista checa Jana Novotná. Posteriormente ese mesmo ano, Fernández formou parte do equipo estadounidense que gañou a Copa Federación.

Mary Joe Fernández gañou o seu último título individual en 1997 en Berlín. O seu último título de dobres tamén o conseguiu ese mesmo ano en Madrid. Retirouse da competición no ano 2000.

Tras retirarse do circuíto profesional, Fernández traballou como comentarista de tenis para ESPN e colaborou con CBS Sports como analista no US Open de 2005.

## Grand Slam 
### Individual (3 finais) 
### Dobres (2 títulos, 4 finais) 
## Xogos Olímpicos 
### Individual (1 broce) 
Mary Joe Fernández perdeu nas semifinais contra Steffi Graf 6–4, 6–2. En 1992, non se disputou un partido para o 3.° posto.

### Dobres (2 ouros) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mary-Joe Fernández ESPN Bio