open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eleccións xerais de España de abril de 1872

As **eleccións xerais de España de abril de 1872** foron convocadas o 3 de abril baixo sufraxio universal masculino. Foron as segundas eleccións convocadas durante o breve reinado de Amadeu I, debido á división interna do Partido Progresista que provocou a súa división en dúas forzas políticas, o Partido Demócrata-Radical dirixido por Manuel Ruiz Zorrilla e o Partido Constitucional dirixido por Práxedes Mateo Sagasta, que incorporara algúns membros da Unión Liberal de Francisco Serrano Domínguez.

En total foron elixidos 391 deputados, ademais dos 11 correspondentes a Porto Rico e 18 de Cuba. Os Progresistas presentáronse en coalición cos conservadores e gañaron as eleccións. Os federales de Pi i Margall quedaron segundos (abstivéronse os federalistas intransixentes). Foi nomeado presidente do Congreso dos Deputados o conservador Antonio de los Ríos Rosas, e presidente do Senado Francisco Santa Cruz Pacheco. Práxedes Mateo Sagasta foi nomeado xefe de goberno, pero o estalido da Terceira Guerra Carlista o 15 de abril dificultó as tarefas de goberno, e foi substituído por Francisco Serrano Domínguez o 26 de maio, quen dimitiu tamén o 13 de xuño, sendo nomeado xefe de goberno Manuel Ruiz Zorrilla, quen ante a imposibilidad de formar goberno estable convocou novas eleccións para o 24 de agosto de 1872.

## Composición do Congreso dos Deputados 
## Deputados de Galicia
### A Coruña
[miniatura|200px|[Ramón Pérez Costales foi deputado pola Coruña.]] 
* Fernando Calderón Collantes
* Pedro Calderón de la Barca Herce y Collantes
* Daniel Carballo Cousido
* Manuel Ciria y Vinent
* Joaquín Ignacio Figueroa y Mendieta 
* Aureliano Linares Rivas
* Rafael Antonio Orense
* Ramón Pérez Costales
* Nicasio Pérez López
* Leandro Pita y Lamas
* Antonio Romero Ortiz
* Melchor Sangro y Rueda
* Ramón Sanjurjo Pardiñas Villardefrancos

### Lugo
[miniatura|200px|[Constantino Ardanaz Undabarrena|Constantino Ardanaz foi deputado por Lugo.]]
* Juan Pedro Aladro Kastriota
* Constantino Ardanaz Undabarrena
* Manuel Becerra Bermúdez
* Mariano Cancio Villaamil
* Matías López López 
* Cándido Martínez Montenegro
* Antonio Pedrosa y Ulloa
* Vicente Quiroga Vázquez
* Manuel Rodríguez Castro
* Francisco Sanz Riobó
* Augusto Ulloa y Castañón

### Ourense
* Eugenio Alau y Comas
* Saturnino Álvarez Bugallal 
* Joaquín Becerra Armesto
* Urbano Feijóo y Sotomayor
* Castor García Fernández
* Demetrio Macía Castelo
* Adolfo Merelles Caula
* Vicente Pérez y Pérez
* Eduardo Quiroga Pérez

### Pontevedra
[miniatura|200px|[Antonio Aguilar y Correa foi deputado por Pontevedra.]]
* Antonio Aguilar y Correa
* Ricardo Alzugaray Yanguas
* Constantino Armesto y Cobián
* Eduardo Chao Fernández
* José Elduayen Gorriti
* Eduardo Fontán
* Lorenzo Izquierdo Zárate
* Severino Martínez Barcia 
* Pedro Mateo Sagasta y Díaz Antoniana
* Benito María de Oca y Gil
* Luis Rodríguez Seoane

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Resultados electorais
* Deputados electos, no Congreso dos Deputados.
El Eco Ortegano

***El Eco Ortegano*** foi un periódico editado en Ortigueira de 1902 a 1913.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 5 de xaneiro de 1902. Fundado por José Antonio Calvo Montero, cunha orientación liberal, o administrador era Ramón Álvarez Fustes, con Federico Maciñeira na redacción. En febreiro de 1905 pasou a dirixilo Dámaso Calvo Moreiras, fillo do fundador. A partir de 1906 o administrador pasou a ser Manuel Cabarcos. Insería informacións dos concellos da comarca, folletíns, crónicas políticas e traballos vinculados cos emigrantes galegos de América.

Tivo unha segunda época que comezou o 15 de xaneiro de 1911. O cambio de orientación política do seu director desencadeou a modificación da súa tendencia liberal por unha postura máis conservadora. Cesou a súa publicación o 26 de outubro de 1913.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Suárez Sandomingo, José Manuel (18/4/2012). "José Antonio Calvo Montero, notario vitalicio de Ortigueira" galiciadigital.com 
* Suárez Sandomingo, José Manuel (11/10/2012). "Dámaso Calvo Moreiras, prestigioso abogado y culto escritor" galiciadigital.com
La Opinión de Ortigueira

***La Opinión de Ortigueira*** foi un semanario editado en Ortigueira entre 1912 e 1913.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independente*, apareceu en febreiro de 1912. Fundado por Leandro Pita Sánchez-Boado, estaba dirixido por Emilio Carballés. Definíase como independente, pero mantiña unha liña liberal. Editouse na imprenta de *El Heraldo* de Viveiro e despois do número 19, do 1 de xullo de 1912, nos obradoiros tipográficos de Fojo. Cesou a súa publicación a finais de 1913.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Anel (diacrítico)

Un **anel** ou **kroužek** é un signo diacrítico que se pode colocar sobre ou baixo algunhas letras. Non se debe confundir co punto superior ou co punto inferior.

## Anel superior 
* A letra *A* cun anel (Å) é considerada unha letra independente en dinamarqués, noruegués e sueco, nos que representa os fonemas /ɔ/, /oː/ ou /ɔː/.
* En chamorro *Å* representa o fonema /ɑ/.
* En emiliano-romañolo *Å* representa o fonema /ʌ/.
* O anel emprégase sobre algunhas vogais en valón.
* En checo, no que recibe o nome de kroužek, consérvase por motivos históricos. Emprégase sobre a vogal "u" en checo (ů) para denotar un u longo [uː], como en stůl [stuːl] («mesa»). Non aparece ao comezo das palabras, onde se prefire empregar o til agudo, que é a forma xenérica do checo para representar as vogais longas ú [uː].

### Usos non lingüísticos 
* A letra Å é o símbolo do ángstrom.
* En Matemáticas indica o interior dun conxunto: se A = [0, 4], entón Å = (0, 4).

## Anel inferior 
O Alfabeto Fonético Internacional emprega o anel inferior para indicar un son xordo. No Alfabeto Internacional de Transliteración Sánscrita indica unha consoante silábica.

## Medio anel 
O Alfabeto Fonético Internacional emprega o diacrítico medio anel (◌̹ / ◌̜) para indicar unha vogal arredondada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Diacritics — All you need to design a font with correct accents
Circunscrición electoral de Lugo

A **Circunscrición electoral de Lugo** é unha das 52 circunscricións (distrito electoral) utilizados para elixir aos representantes no Congreso dos Deputados. O de Lugo é un dos catro distritos que corresponden ás provincias galegas. Dentro da circunscrición, a cidade de Lugo é a máis grande e a única con máis de 75.000 votantes.

### Resumo de votacións dende 1977
### Repartición de escanos dende 1977
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Sistema electoral de España
* Eleccións Xerais en España
### Ligazóns externas
* Constitución española na web do Tribunal Consitucional 
* Resultados electorais desde 1977
Circunscrición electoral da Coruña

A **circunscrición electoral da Coruña** é unha das 52 circunscricións utilizadas para elixir os representantes no Congreso dos Deputados e o Senado de España. A da Coruña é unha das catro circusncripción que corresponden a Galicia (unha por provincia). Dentro da circunscrición, a cidade da Coruña é a máis grande e a única con máis de 100.000 votantes; tras esta, Santiago de Compostela e Ferrol son as cidades máis poboadas.

## Repartición de escanos no Congreso dos Deputados dende 1977 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema electoral de España
* Eleccións xerais en España
* Provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Constitución española na páxina web do Tribunal Constitucional
* Resultados electorais desde 1977
Eugenio Krapf

**Eugenio Krapf**, nado en Zürich, Suíza, e finado o 10 de abril de 1903 en Vigo, foi un impresor e libreiro.

## Descrición 
Traballou en Sevilla e, a finais do século XIX, instalou unha librería e imprenta na rúa Policarpo Sanz de Vigo, de onde saíron múltiples tarxetas postais que retrataban en fotografías a cidade daquela época.
[miniatura|Un home tomando [chocolate con churros na rúa, nunha tarxeta postal de Krapf.]]
Publicou no ano 1900 unha destacada edición de *La Celestina* de Fernando de Rojas, moi apreciada polos investigadores, prologada por Menéndez Pelayo e epilogada polo propio Krapf, que fai inventario das edicións e traducións anteriores da obra.

Ten unha rúa dedicada no concello de Vigo, nas inmediacións de Balaídos.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* "KRAPF, Eugenio", *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (en DVD).
### Outros artigos 
* Juan Compañel
Fermín Casares Teijeiro

miniatura|250px|Placa da Rúa Alcalde Fermín Casares Teijeiro.
**Fermín Casares Teijeiro**, finado na Coruña o 11 de decembro de 1912, foi un farmacéutico e político galego. Foi alcalde da Coruña entre 1897 e 1898.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Casares Rodríguez e sobriño de Maximino Teijeiro Fernández. Estableceuse na Coruña como farmacéutico. Militou no Partido Liberal e foi concelleiro na Coruña dende 1889. Foi nomeado alcalde da Coruña en novembro 1897.

## Recoñecementos 
A cidade da Coruña dedicoulle unha rúa no barrio do Castrillón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comeza o ano do ilustre Dr. Casares
Steve Aoki

**Steven Hiroyuki Aoki**, nado en Miami o 30 de novembro de 1977, é un DJ e produtor musical estadounidense. É o fundador do selo discográfico Dim Mak Records.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
### Álbums Mix 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Alfredo Bermúdez de Castro del Río

**Alfredo Bermúdez de Castro del Río** (Coruña, o 31 de agosto de 1849 - Coruña, o 22 de maio de 1920), foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi concelleiro na Coruña dende 1883. Foi nomeado alcalde da Coruña en xullo de 1897, dimitiu en novembro dese ano. Tamén foi deputado provincial. Posteriormente integrouse no maurismo e foi vicepresidente do Centro maurista da Coruña e fundador do *Patronato Católico de Obreros*. Foi presidente da Comisión provincial da Cruz Vermella da Coruña.

## Vida persoal 
Casou con Isabel Plá.

## Notas
Mount Vernon

miniatura|300px|Vista da herdade desde o río.

**Mount Vernon** é unha herdade privada na que viviu durante un tempo George Washington ata a súa morte en 1799, e alí é onde se atopa a súa tumba. Hoxe en día o lugar pertence ao Rexistro Nacional de Lugares Históricos dos Estados Unidos.

Está situada preto de Alexandria, no condado de Fairfax (Virxinia). Á outra beira do río Potomac está o condado de Prince George (Maryland).

## Nome 
[miniatura|300px|Sepulcro de [George Washington|George e Martha Washington en Mount Vernon.]]

Cando os antepasados de George Washington adquiriron a leira, era coñecida como plantación de Little Hunting Creek segundo o próximo río Little Hunting Creek. Ao herdar o seu medio irmán máis vello Lawrence Washington a leira, cambiou o nome a Mount Vernon en honor do vicealmirante Edward Vernon, famoso pola Guerra do Asento e a captura de Portobelo (provincia de Colón, Panamá), a quen admiraba moito. Vernon foi o oficial comandante de Lawrence na Mariña Real británica e cando George Washington herdou a propiedade conservou o nome.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* George Washington
* Lawrence Washington
* Edward Vernon
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Mount Vernon
Adventure Time

***Adventure Time*** (orixinalmente titulado ***Adventure Time with Finn & Jake***) é unha serie de animación americana creada por Pendleton Ward para a canle Cartoon Network. A serie segue as aventuras de Finn (voz de Jeremy Shada), un neno humano, e o seu mellor amigo e irmán adoptivo Jake (voz de John DiMaggio), un can con poderes máxicos que pode cambiar de tamaño e forma segundo o seu desexo. Finn e Jake viven na postapocalíptica Terra de Ooo. Ó longo da historia, interactúan con outras personaxes da serie: Princess Bubblegum (voz de Hynden Walch), o Ice King (voz de Tom Kenny) e Marceline the Vampire Queen (voz de Olivia Olson).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Distrito electoral da Estrada

O **Distrito electoral da Estrada** foi unha demarcación electoral vixente dende 1872 ata 1923. Elixíase un deputado no Congreso dos Deputados de España. Estaba formado polos concellos da Estrada, Cerdedo, Forcarei e Silleda.

## Lista dos deputados electos polo distrito da Estrada
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Arquivo histórico de Deputados  na web do Congreso dos Deputados.
As mulleres perfectas (filme de 2004)

***As mulleres perfectas*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Frank Oz que se estreou no 2004. O filme é un remake do homónimo de 1975, e ambos están baseados na novela de Ira Levin *The Stepford Wives*. Estreouse en galego na TVG o 7 de xuño de 2009.

## Sinopse 
Joanna Eberhart (Nicole Kidman) e o seu marido (Matthew Broderick), buscando unha vida perfecta, múdanse ó barrio de Stepford, Connecticut. A Joanna intrígalle tanto que tódalas esposas sexan tan compracentes cos seus maridos que, coa axuda dunha veciña pouco convencional (Bette Midler), comezará a facer indagacións.

## Personaxes 
* Nicole Kidman como Joanna Eberhart
* Matthew Broderick como Walter Kresby
* Bette Midler como Bobbie Markowitz
* Christopher Walken como Mike Wellington
* Roger Bart como Roger Bannister
* Faith Hill como Sarah Sunderson
* Glenn Close como Claire Wellington
* Jon Lovitz como Dave Markowitz
* Matt Malloy como Herb Sunderson
* David Marshall Grant como Jerry Harmon
* Kate Shindle como Beth Peters
* Lorri Bagley como Charmaine Van Sant
* Robert Stanton como Ted Van Sant 
* Mike White como Hank
* KaDee Strickland como Tara
* Larry King como El mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Víctor Pío Brugada

**Víctor Pío Brugada Panizo**, nado en Barcelona o 24 de xuño de 1865 e finado en Ávila o 18 de decembro de 1937, foi un avogado, profesor e político español.

## Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Barcelona, onde se licenciou en Dereito Civil e Canónico en xuño de 1884. En 1888 doutorouse en Dereito Civil e Canónico na Universidade Central de Madrid. Foi catedrático de Dereito Mercantil na Escola de Comercio de Madrid dende 1894 e director da Escola dende 1905. Foi nomeado catedrático de Economía Política da Universidade de Valencia en decembro de 1895, pero renunciou. Foi elixido deputado polo distrito de Lucena (Córdoba) en 1898. Logo da dimisión de Antonio Aguilar Correa o 30 de outubro de 1901 foi elixido deputado polo distrito da Estrada nas eleccións parciais celebradas o 29 de decembro de 1901. En 1915 tomou posesión da Cátedra de Política Económica Escola de Comercio de Madrid que ocupou ata a súa xubilación. Na Escola de Comercio creou o Laboratorio de Ciencias Económicas e estimulou a publicación dun Boletín anual a partir de 1927. Xubilouse en 1935 e foi nomeado Director honorario da Escola.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* "Víctor Brugada Panizo: Una biografía" in *Noticias de Política Económica*.
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Noticias de Política Económica
Domingo Dulce

**Domingo Dulce y Garay**, nado en Sotés (A Rioxa) o 7 de maio de 1808 e finado en Amélie-les-Bains (Francia) o 23 de novembro de 1869). Foi un militar español.

## Traxectoria 
Ingresou en 1823 no exército coincidindo co final do Trienio liberal e participou na primeira guerra carlista cos militares cristinos e baixo as ordes de Baldomero Espartero a quen lle unía unha profunda amizade, obtendo catro Cruces Laureadas de San Fernando. Froito da amizade con Espartero foi a súa colaboración durante a rexencia deste, sendo persoa destacada para sufocar a revolución de 1841 cando os moderados, con Diego de León e Manuel de la Concha á fronte, trataron de tomar, entre outras accións, o Palacio Real de Madrid e secuestrar á raíña Isabel II.

Xa co grao de xeneral, participou na guerra dos Matiners enfrontándose vitorioso ao lendario militar carlista Ramón Cabrera. Participou na *Vicalvarada* apoiando, neste caso, a O´Donnell e o seu proxecto de Unión Liberal, así como posteriormente enfrontouse ao alzamento carlista de San Carlos da Rápita, tras cuxo esmagamento obtivo o título de *Marqués de Castell-Florite*. 

Durante a maior parte do tempo dos gobernos da Unión Liberal estivo destinado en Cuba como Capitán Xeneral dados os receos que contra el seguía mantendo O'Donnell, aínda que foi senador de 1858 a 1860. Durante a súa estancia en América destacou pola súa clara vocación abolicionista o que provocou a inimizade dos españois alí asentados e o enfrontamento aberto con Julián de Zulueta. 

Ao seu regreso en 1866 participou nas conspiracións que culminaron coa revolución de 1868 e o destronamento da raíña Isabel. Aínda que permaneceu todo o tempo desterrado en Canarias polas sospeitas de colaboración con elementos progresistas, foi un dos asinantes do Manifesto que acompañou á revolución. 

O goberno revolucionario provisional nomeouno, de novo, capitán xeneral en Cuba onde decretou a liberdade de imprenta na illa por vez primeira o 9 de xaneiro de 1869. Poucos meses máis tarde, morreu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Vicalvarada
*Gloriosa
### Ligazóns externas 
* Biografía 
*Expediente ná páxina do Senado
La Opinión (Ortigueira)

***La Opinión*** foi un semanario editado en Ortigueira entre 1931 e 1933.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico político. Órgano del Partido Republicano Radical en la comarca de Ortigueira*, apareceu en 1931. De periodicidade semanal, estaba dirixido por Aniceto Pardo. Editábase na Tipografía El Noroeste da Coruña. Perseguido polo alcalde de Ortigueira, foi suspendido por este en marzo de 1932, polo que o seu director elevou unha protesta. Cesou a súa publicación non antes de xuño de 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Jerónimo Tristante

**Jerónimo Salmerón Tristante**, nado en Murcia o 20 de maio de 1969, es un escritor español.

## Traxectoria 
Estudou Bioloxía na Universidade de Murcia, e dá clases de Bioloxía e Xeoloxía de educación secundaria.

## Obra 
Trala publicación do libro de poemas *Amanece en verde*, en 2001 publicou a súa primeira novela, *Crónica de Jufré*, publicada co seu nome completo. A segunda publicouna como como **Jero Salmerón**, e o resto xa como **Jerónimo Tristante**. Escribe novelas de misterio e aventuras, caracterizadas pola rigorosa documentación histórica, reflectida na ambientación de situacións e personaxes.

* *Crónica de Jufré* (2003). Ambientada no século XIII.
* *El rojo en el azul* (2005). Ambientada na guerra civil española e a segunda guerra mundial, desenvolve unha historia de aventuras e espionaxe.
* *El misterio de la casa Aranda* (2008). Primeira entrega da saga protagonizada polo policía Víctor Ros, ambientada en Madrid a finais do século XIX.
* *El caso de la viuda negra* (2008). Segunda entrega da serie de Víctor Ros.
* *El tesoro de los nazareos* (2009). Ambientada no século XII, arredor da Orde do Temple.
* *1969* (2009). Novela de xénero negro, ambientada no tardofranquismo español.
* *El enigma de la calle Calabria* (2010). Terceira entrega da saga de Víctor Ros, ambientada en Barcelona.
* *El Valle de las Sombras* (2011). Novela ambientada na posguerra española, na construción do Valle de los Caídos.
* *Océanos de tiempo* (2012). Ambientada en Madrid a finais do século XIX.
* *La última noche de Victor Ros* (2013). Cuarta entrega da serie de Víctor Ros.

Algúns dos casos do detective Víctor Ros foron adaptados na serie de televisión de TVE *Víctor Ros*.

## Notas
Catupecu Machu

**Catupecu Machu** é unha banda arxentina de música rock, entre outros xéneros e mesturas musicais. O grupo musical foi formado en 19 de abril de 1994 no barrio de Villa Luro na cidade de Buenos Aires.

## Membros 
* Fernando Ruiz Díaz. 
* Gabriel Ruiz Díaz †. 
* Agustín Rocino. 
* Martín "Macabre" González. 
* Sebastián Cáceres.

## Discografía 
* 1997 - Dale!
* 1998 - A Morir!!!
* 2000 - Cuentos Decapitados
* 2002 - Eso Vive (DVD)
* 2002 - Cuadros Dentro De Cuadros
* 2004 - El Número Imperfecto
* 2007 - Laberintos Entre Aristas Y Dialectos
* 2010 - Simetría de Moebius

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Sitio web oficial da banda
Ariel Ortega

**Ariel Arnaldo Ortega**, máis coñecido como **Burrito Ortega**, nado o 4 de marzo de 1974 en Ledesma, Provincia de Jujuy (Arxentina) é un exfutbolista que xogaba nas demarcacións de centrocampista e dianteiro.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores debutou co primeiro equipo de River Plate o 14 de decembro de 1991, facéndose rapidamente cun oco no primeiro equipo e chegando a formar unha das mellores dianteiras do momento xunto a Enzo Francescoli e Hernán Crespo.

En 1997 emigra a Europa fichado polo Valencia CF, porén as malas relacións co adestrador fan que so milite no equipo valenciano unha tempada, sendo traspasado ao UC Sampdoria onde tamén estivo só un ano, ao volver a River Plate no ano 2000.

Dous anos máis tarde foi traspasado ao Fenerbahçe SK, pero incumpriu o seu contrato e en 2003 volveu á Arxentina, polo que ante a denuncia do club turco foi inhabilitado para a competición oficial. Un ano despois o club arxentino CA Newell's Old Boys negociou co Fenerbahçe e conseguiu arranxar a situación e fichar ao xogador.

No ano 2006 volveu outra vez a River, alcanzando un gran nivel e sendo un dos mellores xogadores do país. O ano 2008 pasouno cedido no Independiente Rivadavia a causa de problemas persoais, ao cabo do mesmo volveu a Buenos Aires para volver saír cedido a All Boys en 2011. Unha vez finalizada a segunda cesión River Plate ofreceulle formar parte do equipo técnico pero declinou a oferta e xogou un último ano no Defensores de Belgrano da terceira división arxentina.

### Na Selección da Arxentina 
Foi convocado por primeira vez coa selección en 1993 nun encontro amigábel contra Alemaña. Nos seus 87 encontros coa selección disputou tres Mundiais: Estados Unidos 1994, Francia 1998 e Corea e o Xapón 2002.

Tras anos sen ser convocado, dende a suspensión da FIFA, en 2010 foi convocado polo por aquel entón adestrador do equipo Diego Armando Maradona, para xogar un último encontro coa selección.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
### Títulos internacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estadísticas do xogador coa selección na páxina da FIFA  
* Estadísticas do xogador en competición oficial 
* Traxectoria do futbolista
Soda Stereo

**Soda Stereo** foi unha banda de música rock arxentino. O seu período de actividade comezou desde que foi formada no ano 1982 en Buenos Aires, ata que se separou en 1997. Despois reuniuse nunha aparición no ano 2007. O grupo musical foi ben recibido polo público e foi o primeiro grupo arxentino que foi de xira por América Latina vendendo un total de sete millóns de discos. A banda estaba composta por Gustavo Cerati (vocalista e guitarra), Héctor "Zeta" Bosio (baixo e coros) e *Charly Alberti* (percusión).

## Discografía 
* *Soda Stereo* (1984)
* *Nada personal* (1985)
* *Signos* (1986)
* *Doble vida* (1988)
* *Canción animal* (1990)
* *Dynamo* (1992)
* *Sueño Stereo* (1995)

## Videografía 
* Ruido Blanco (1988)
* Canción Animal (1991)
* Una Parte de la Euforia (2004)
* El Último Concierto (2005)
* Comfort y Música Para Volar (2007)
* Gira Me Verás Volver (2008)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Sitio web oficial de *Soda Stereo*
Servando Rodríguez Carpintero

**Servando Rodríguez Carpintero**, nado en 1943, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Traballou en Unión Fenosa. Foi concelleiro do PPdeG en Crecente dende 2003, sendo un dos homes de confianza de Julio César García-Luengo Montero. Apoiou despois a Julio César García-Luengo Pérez, fillo do anterior Julio César, foi nomeado segundo tenente de alcalde en 2011, e cando este foi condenado a inhabilitación, o 15 de xaneiro de 2014, foi proposto para sucedelo na alcaldía. Porén, unha discrepancia no salario fixo que non optase pola cadeira municipal, e ao ano seguinte abandonou a política.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Crecente
Universidade Nacional de La Plata

A **Universidade Nacional de La Plata** (en castelán: **Universidad Nacional de La Plata**, **UNLP**) é unha universidade do estado arxentino, situada na cidade de La Plata. A institución é tamén o principal centro universitario da provincia.

## Historia 
O campus principal foi fundado en 1905 por Joaquín Víctor González. A UNLP é a terceira universidade pública aberta na Arxentina despois das universidades de Córdoba e Buenos Aires. No 2005, a universidade tiña 82.000 estudantes en 17 facultades e 118 especialidades.

Entre os graduados da institución universitaria, fai moitas personalidades famosas, incluíndo os gañadores do Premio Nobel Adolfo Pérez Esquivel (1980) e Carlos Saavedra Lamas (1936), así como os presidentes da república Néstor Kirchner e a actual presidenta Cristina Fernández de Kirchner, o escritor Ernesto Sabato, e un estudoso de renome na área da hidrodinámica Eduardo Héctor Zarantonello, entre outros.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Historia de la Universidad de La Plata*, Julio Castiñeira, Universidad Nacional de La Plata. 
* *La Universidad Nacional de La Plata en el centenario de su nacionalización*, Universidad Nacional de La Plata. 
### Ligazóns externas 
* O website oficial da UNLP
Leandro Pita Lamas

**Leandro Pita Lamas**, nado en Mera de Abaixo (Ortigueira) o 12 de novembro de 1819 e finado no mesmo concello en 1873, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Ortigueira entre 1850-1851, 1854-1856 e en 1872. Foi tamén deputado provincial. Casou en primeiras nupcias con Mercedes García Barro, que morreu aos poucos anos, e en segundas nupcias con Gertrudis Sánchez-Boado, e foi pai de Leandro Pita Sánchez-Boado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Orteganos: Luciano Pita Sánchez-Boado
Troy Ruttman

**Troy Ruttman**, nado o 11 de marzo de 1930 en Mooreland (Oklahoma) e finado o 19 de maio de 1997 de cancro de pulmón en Lake Havasu City (Arizona), foi un piloto americano de carreiras. Era o irmán máis vello do piloto da NASCAR Joe Ruttmann.

## Traxectoria 
Ruttman gañou as 500 Millas de Indianápolis de 1952, á idade de 22 anos e 80 días.

De  a , as 500 Millas de Indianápolis tamén contaban para o Campionato do Mundo de Pilotos (agora sinónimo de Fórmula 1), aínda que a maioría dos corredores non competían nas outras carreiras do Campionato. Ruttmann foi o primeiro gañador de Indianápolis 500 en participar nunha carreira da Fórmula Un máis aló da Indy e a súa vitoria de 1952 na Indy 500 valeulle a distinción de ser o piloto máis novo en gañar unha proba do Campionato do Mundo, un honor que ocupou ata que Fernando Alonso gañou o Gran Premio de Hungría de 2003.

Ruttmann participou co coche da familia nunha carreira de roadster en San Bernardino (California) en 1945 aos 15 anos, e gañou a carreira. gañou 19 das 21 carreiras desa tempada.

### Andaina no Campionato do Mundo 
As 500 Millas de Indianápolis formaron parte do Campionato do Mundo da FIA de  a , e os pilotos que competiron na Indy durante eses anos lograron puntos no Campionato Mundial. Troy Ruttman participou en nove carreiras do Mundial, sete veces na Indy máis os grandes premios de Francia e Alemaña de 1958. A súa vitoria nas 500 Millas de Indianápolis de 1952 foi a súa única vitoria e o seu único podio. Acumulou un total de 9 puntos e medio no campionato.

### Resultados nas 500 Millas de Indianápolis 

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

* † = Vehículo compartido

## Notas
El Cabo Ortegal

***El Cabo Ortegal*** foi un semanario editado en Ortigueira entre 1890 e 1894.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Liberal*, apareceu o 28 de novembro de 1890, logo da desaparición de *El Ortegal*. Dirixido por Federico Maciñeira Pardo de Lama, o administrador era Manuel Blanco. Editábase na imprenta de A. Amenedo Ponte. Despois do número 67, aparecido o 10 de xaneiro de 1892, pasou a denominarse ***El Ortegal***, subtitulado *Semanario político independiente*. Editou 23 números máis, cesando a súa publicación o 5 de agosto de 1894. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Ortegal

***El Ortegal*** foi un semanario editado en Ortigueira entre 1889 e 1890.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de intereses generales*, apareceu en xuño de 1889. Dirixido por Federico Maciñeira, defendeu o ideario do Partido Liberal. Entre os seus redactores figurou Cándido Teijeiro. Editou 69 números. Cesando a súa publicación en 1890. Nese ano apareceu *El Cabo Ortegal*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Prensa ortegana
Dámaso Calvo Moreiras

**Dámaso Calvo Moreiras**, nado en Celanova o 19 de agosto de 1880 e finado en Madrid o 29 de marzo de 1954, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do notario José Antonio Calvo Montero. Estudou o bacharelato no Colexio dos Escolapios de Celanova. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e no Colegio de Estudios Superiores María Cristina de Еl Escorial, e doutorouse en Madrid en 1902. Foi fiscal municipal de Ortigueira, Asesor de Marina no distrito de Ortigueira e deputado provincial polo distrito de Fеrrоl-Ortigueira en 1903. Dirixiu o periódico *El Eco Ortegano* a partir de febreiro de 1905. En 1905 presentouse a deputado polo distrito de Celanova polo Partido Liberal, pero foi derrotado polo conservador Senén Canido Pardo.

Encadrado na órbita de Juan Fernández Latorre, logo da súa morte en 1912, pasou a seguir a Antonio Maura e Juan Armada Losada. En 1913 entrou a formar parte, co seu pai, do consello de goberno e administración de *La Voz de Galicia* e comezou a escribir no periódico. Tamén colaborou en *Faro de Vigo*, *El Noroeste*, *El Ideal Gallego*, *El Pueblo Gallego*, *Vida Gallega*, *El Eco de Santiago*, *El Orzán*, *Alfar*, *Finisterre*, *La Noche*, *Hoja del Lunes*, *El Рuеblо Vasco* e *Acción Española*. Sumouse a ditadura de Primo de Rivera e capitaneou a Unión Monárquica de Ortigueira. A finais de 1930 fundou e dirixiu o semanario *El Eco de Ortigueira* para opoñerse á política de Leandro Pita Romero.

En 1931 tiña a intención de presentarse ás eleccións a Cortes pola Unión Monárquica Nacional. Nas eleccións de febreiro de 1936 presentouse como candidato de Renovación Española. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado comisario de guerra para a formación e o recrutamento dos voluntarios galegos do Batallón Calvo Sotelo. Na posguerra dedicouse á actividade profesional no bufete da Coruña.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dámaso Calvo Moreiras, prestigioso abogado y culto escritor
El Eco de Ortigueira (1899)

***El Eco de Ortigueira*** foi un semanario editado en Ortigueira entre 1899 e 1900.
miniatura|Ramón Armada Teixeiro, fundador e director.
## Historia e características 
Subtitulado *Semanario político, literario y de noticias*, apareceu 6 de agosto de 1899. Fundado e dirixido por Ramón Armada Teixeiro. Suspendeu a súa edición o 14 de xaneiro de 1900 por ausencia do seu director. Volveu aparecer o 7 de outubro de 1900, pero cesou definitivamente a súa publicación o 16 de decembro dese ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Faro de Ortegal

***El Faro de Ortegal*** foi un semanario editado en Ortigueira en 1889.

## Historia e características 
Apareceu a principios de 1889. Fundado por José Maciñeira González. Editábase na imprenta de Ángel Amenedo Ponte. Chegaron a publicarse 17 números.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* "Prensa ortegana" concellodeortigueira.com .
El Condado de Ortigueira

***El Condado de Ortigueira*** foi un semanario editado en Ortigueira de 1894 a 1898.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente. Defensor de los intereses generales de esta villa y su distrito, y propagador de conocimientos útiles y noticias*, apareceu o 12 de agosto de 1894. O administrador e propietario era David Fojo Díaz. Publicou 196 números. Cesou a súa edición o 30 de xuño de 1898.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Breve

A **breve** ( **˘** ) é un sinal diacrítico con forma de medio círculo aberto por riba que se coloca sobre ou baixo unha letra. É semellante ao caron, pero este ten forma apuntada en lugar de arredondada.

## Uso
* Algúns dicionarios modernos de grego clásico e latín empregan a breve para sinalar vogais breves, como oposición ao macron.
* En romanés úsase sobre o A para representar a vogal /ə/.
* En turco *ğ* alonga a vogal precedente.
* En vietnamita representa vogais adicionais.
* No esperanto emprégase sobre o *u* para indicar que é unha semivogal. 
* Na romanización do sinhala indica unha consoante prenasalizada, por exemplo, *n̆da* representa . Tamén se emprega en romanizacións do coreano e no pinyin.

## Breve inferior
* A breve colocada baixo o H (Ḫ) emprégase na romanización do árabe, do acadio e dos xeróglifos exipcios.
* A breve dupla e a breve tripla inferiores aparecen nunha proposta ortográfica para os dialectos do baixo alemán presentada na década de 1980 pola Landschaftsverband Rheinland.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Macron
* Breve inversa

### Ligazóns externas 
*Diacritics Project — All you need to design a font with correct accents
Hauser y Menet

[miniatura|[Edificio El Moderno|*El Moderno* nunha tarxeta de 1925 impresa por Hauser y Menet.]]

**Hauser y Menet** foi unha das principais imprentas españolas. Fundada a finais do século XIX, foi famosa pola súa impresión en fototipia, moi empregada na impresión de tarxetas postais a finais do século XIX e principios do XX, pois era o mellor sistema de impresión de fotografías da época.

A imprenta pechou por acumulación de débedas en 1979, despois de noventa anos de vida. Daquela imprimía revistas como *¡Hola!* e *Interviú*

## Galería de imaxes
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Kaulak
### Ligazóns externas
*Obras dixitalizadas de Hauser y Menet na Biblioteca Digital Hispánica da Biblioteca Nacional de España.
Macron

O **macron** ( **¯** ) é un sinal diacrítico que se coloca sobre unha vogal ou en ocasións sobre ou baixo unha consoante. O seu nome procede do grego *makron*, forma neutra de *makros* (longo). O signo oposto é o breve ( ˘ ).

## Uso en poesía
Na métrica grecolatina e en descricións da métrica doutras literaturas o macron emprégase para indicar a sílaba tónica.

## Uso como diacrítico
*En letón, lituano e livonio escríbese sobre as vogais para indicar que son longas. O mesmo significado ten en linguas do Pacífico coma o hawaiano e o maorí.
* Na romanización de linguas coma o árabe, o pali, o sánscrito e o xaponés indican unha vogal longa. O mesmo ocorre coa romanización do grego, na que as letras η (*eta*) e ω (*omega*) se trasliteran por *ē* e *ō* respectivamente.
* Algúns dicionarios modernos de grego clásico e latín empregan o macron para sinalar vogais longas ou sílabas tónicas.
* No pinyin e no Alfabeto Fonético Internacional é un sinal de ton.
* En linguas das Illas Salomón e Vanuatu emprégase para representar distintos sons.
* É habitual o seu uso en lugar doutros signos diacríticos coma o til ou a diérese. Por exemplo, en francés substitúe calquera acento cando se escribe en maiúsculas, especialmente na prensa.

## Usos non lingüísticos
En Matemáticas o macron (ou en ocasións o trazo alto) emprégase con distintos significados:
* Representar a media: \bar{x} .
* Indica a adherencia dun conxunto: \bar{A} .
* Indicar o conxugado dun número complexo.
* É unha das notacións para indicar o complementario dun conxunto.
* Indica un segmento: \bar{AB} .

## Macron inferior
Algunhas linguas empregan un símbolo análogo ao macron, pero situado por baixo da letra. Este símbolo diferénciase do trazo baixo en que este último se converte nunha liña se hai varios seguidos:  (macron inferior), pero  (trazo baixo).
* En lingua pitjantjatjara emprégase para representar o fonema /ɳ/.
* En lingua saanich representa glotalización.
* En lingua seri  escríbese baixo o L para representar o fonema /l/.
* No alfabeto mapuche unificado aparecen as letras ṯ, ṉ e ḻ.
* O macron inferior emprégase na romanización de linguas coma o árabe, o hebreo bíblico, o paxto ou o támil.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

### Ligazóns externas
*Diacritics Project — All you need to design a font with correct accents 
*Te māmā hoki o te patopato Información para escribir macrons.
José Antonio Calvo Montero

**José Antonio Calvo Montero**, nado en Espiñoso (Cartelle) o 28 de abril de 1853 e finado en Ortigueira o 7 de novembro de 1937, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Calvo, agrimensor, e Manuela Montero, que pertencía á fidalguía rural. Estudou no mosteiro dos escolapios de Celanova, e fixo o Bacharelato no Instituto de Ourense. Estudou Dereiro na Universidade de Santiago de Compostela. Unha vez licenciado, practicou a avogacía en Ourense e despois presentouse ás oposicións a notarías. Obtivo praza como notario en Ortigueira en 1880. En Ortigueira combinou as súas actividades de avogado coas de notario. Foi nomeado delegado da Xunta e Arquiveiro de Protocolos do Distrito de Ortigueira en 1889. Foi amigo persoal de Juan Fernández Latorre e o seu representante na comarca do Ortegal, participou con el na sociedade anónima que creou para o sostemento de *La Voz de Galicia*. Fundou *El Eco Ortegano*, que dirixiu o seu fillo Dámaso Calvo Moreiras. Deixou de editar o periódico en outubro de 1913 con motivo do falecemento da súa muller Rita Moreiras Pandiello.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Antonio Calvo Montero, notario vitalicio de Ortigueira
David Fojo Díaz

**David Fojo Díaz**, finado en Ortigueira en marzo de 1930, foi un impresor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Irmán de Jesús Fojo Díaz. En 1892 adquiriu con dous socios a imprenta Armenedo. Dous anos despois convértese en único propietario. Foi administrador e propietario de *El Condado de Ortigueira*.

## Notas
Protoporfirina

[miniatura|dereita|Unha protoporfirina, a protoporfirina IX, cos catro grupos [pirrol e as cadeas laterais. No centro do tetrapirrol coordínanse ións metálicos.]]
As **protoporfirinas** son tetrapirrois (catro grupos pirrol unidos) dos que colgan varias cadeas laterais como metilo, ácido propiónico e vinilo. Na **protoporfirina** IX, coa cantidade delas entre parénteses, son:

* metilo (4) (-CH3)
* ácido propiónico (2) (-CH2-CH2-COO-)
* vinilo (2) (-CH=CH2)

As protoporfirinas son a **protoporfirina IX** e a **protoporfirina de cinc** e a **Mg-protoporfirina**. A protoporfirina IX é moi utilizada nas células como molécula transportadora de catións divalentes. Xunto con (Fe2+) forma o corpo do grupo hemo presente en proteínas como a hemoglobina, mioglobina e moitos encimas que conteñen hemo como as catalases e tamén o citocromo c. En complexo cos ións Zn2+ forman protoporfirinas de cinc. Na ruta da biosíntese da clorofila fórmase a Mg-protoporfirina IX, unida a ións Mg2+.

O número romano que levan no nome (por exemplo, IX) indica a posición de diferentes cadeas laterais, pero historicamente, a medida que se foi desenvolvendo a nomenclatura, isto só se aplicou en parte.

A protoporfirina IX, ao ser un precursor directo do hemo, acumúlase nos pacientes de protoporfiria eritropoiética, que é un dos trastornos xenéticos da ruta da biosíntese do hemo. Causa unha forte fotosensibilidade á luz visible. A sensibilidade da protoporfirina IX á luz utilízase tamén na terapia contra distintos tipos de cancro (terapia fotodinámica). 
 
A medición dos niveis de protoporfirina eritrocitaria libre en sangue realízase para diagnosticar deficiencias de ferro, o efecto tóxico dos compostos de chumbo e a protoporfiria eritropoiética.

As protoporfirinas deposítanse nas cascas dos ovos dalgúns paxaros en forma dun pigmento castaño ou vermello, como cor de fondo ou como pintas. Isto ocorre na maior parte das especies de Passeriformes, algunhas aves que non son desa orde e aniñan no chan, como limícolas, gaivotas, avenoiteiras e gangas, nas que isto serve para camuflar os ovos, e nos cucos, nos que serve para imitar os ovos doutras aves en cuxos niños os cucos depositan os seus ovos parasiticamente.

As protoporfirinas fortalecen a casca do ovo, e deposítanse cando a casca é moi delgada por falta de calcio, polo que as pintas tenden a ser máis abundantes nos sitios onde o ambiente é deficiente en calcio, ou cando son os últimos ovos depositados na posta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Porfirina
* Protoporfirina IX
* Protoporfirina de cinc
* Hemo

### Ligazóns externas
* 
* PubChem 4971 -  protoporfirina IX
Protoporfirina de cinc

A **protoporfirina de cinc** (ZPP) é un composto que se atopa nos eritrocitos do sangue cando a produción de hemo é inhibida por envelenamento por chumbo ou por falta de ferro.
 Neses casos a protoporfirina IX (precursora do hemo) en vez de incorporar un ión ferroso para formar o hemo, incorpora un ión cinc, formando ZPP. A reacción para inserir o ferro na protoporfirina IX está catalizada polo encima ferroquelatase.

## Utilidade clínica 
A medición de protoporfirina de cinc nas células vermellas utilizouse como unha proba para a diagnose do envelenamento por chumbo
e para a deficiencia de ferro.
Hai varias situacións clínicas específicas en que esta medición é útil.

As propiedades fluorescentes da ZPP en glóbulos vermellos intactos permiten que a proporción molar ZPP/hemo poida medirse rapidamente, a baixo custo e cun pequeno volume de mostra.

## Historia 
Os compostos de protoporfirina que conteñen cinc coñécense desde a década de 1930. de que a ZPP era a principal porfirina non hémica que se formaba nos eritrocitos como resultado do envelenamento por chumbo ou a deficiencia de ferro.

Nesa época xa se sabía que os niveis de protoporfirina IX non hémica estaban elevados nesas condicións, pero investigacións previas utilizaran métodos de extracción que convertían a ZPP en protoporfirina IX libre.

A literatura inicial é ás veces confusa, e os resultados son difíciles de comparar sen un exame detallado dos métodos de medición e os factores de conversión utilizados para informar dos resultados. Algúns informes, por exemplo, medían a proporción molar ZPP/Hemo (μmol de ZPP por mol de hemo), pero informaban os datos como concentración en peso (μg de eritrocitos por decilitro, ou μg de eritrocitos por g de hemoglobina a un hematocrito *asumido* de 35). Os informes poden referirse a Protoporfirina Eritrocitaria Libre (FEP) ou Protoporfirina eritrocitaria (EP ou EPP). A ZPP é abreviada tamén como ZP e ZnPP. A práctica actual tenden a medir e informar a proporción molar de ZPP e Hemo (μmol/mol).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros nomes 
* Porfirina
* Protoporfirina
* Protoporfirina IX
* Hemo

### Ligazóns externas 
*
Instituto de Investigacións Mariñas

O **Instituto de Investigacións Mariñas (IIM)** é un centro de investigación mariñas e pesqueiras que pertence ao Consello Superior de Investigacións Científicas e que se atopa en Bouzas, Vigo. Creouse no 1951 e dependeu do Instituto de Investigacións Pesqueiras de Barcelona ata o 1978, cando se desvencellou del e recibiu o nome de Instituto de Investigacións Pesqueiras. O nome actual asignóuselle en 1986:

* Oceanografía: oceanoloxía, bioxeoquímica mariña, fotobioloxía e pigmentos do fitoplancto.
* Ecoloxía e recursos mariños: ecoloxía e diversidade mariña, ecoloxía pesqueira, bioloxía e fisioloxía larval de peixes e fitoplancto tóxico.
* Biotecnoloxía e acuicultura: ecofisioloxía, biomarcadores e xestión sostible de bivalvos, inmunoloxía e xenómica, reciclaxe e patobioloxía molecular.
* Tecnoloxía dos alimentos: química de produtos mariños, bioquímica de alimentos, microbioloxía e tecnoloxía de produtos mariños e enxeñaría de procesos.

## Historia
En 1943 o CSIC creou o Instituto de Bioloxía Aplicada e no 1949 creou a súa sección de bioloxía mariña. No 1951 esa sección recibiu a denominación de Instituto de Investigacións Pesqueiras. Ese ano creáronse os laboratorios costeiros de Blanes, Vinaròs, Castelló e o de Vigo. No ano 1957, trala creación do centro de Cádiz, creouse o centro de Barcelona, do que pasaron a depender tódolos laboratorios.

O IIM dependeu do IIM de Barcelona ata o 1978, dándoselle o nome de Instituto de Investigacións Pesqueiras. No 1986 recibiu o nome actual de Instituto de Investigacións Mariñas.

Antes de se inaugurar o edificio actual de Bouzas no 1973, o centro ocupaba parte do Instituto Alemán de Vigo, entre os anos 1951 e 1960 e unha sede enteira na Avenida Orillamar dende o 1961 ata o 1973. Foi no 1973 cando o IIM pasou á súa actual localización en Bouzas.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*  e  (2003). *El Instituto de Investigaciones Pesqueras. Tres décadas de historia...* CSIC. ISBN 9788400081959
### Outros artigos
* Ramón Margalef
* Francisco G. Figueiras
### Ligazóns externas
* Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo
Kent

**Kent** pode referirse a:

## Topónimo
***Kent**, na Columbia Británica
***Kentville, Nova Escocia
***Chatham-Kent, Ontario
***Condado de Kent, New Brunswick

***Kent**, un condado de Inglaterra, Reino Unido.

***Condado de Kent, Delaware**
***Condado de Kent, Maryland**
***Condado de Kent, Míchigan**
***Condado de Kent, Rhode Island**
***Condado de Kent, Texas**
***New Kent County, Virxinia**
***Kent, Alabama**
***Kent, California**
*Kent, California, antigo nome de **Kentfield**
***Kent, Connecticut**
***Kent, Florida**
***Kent, Iowa**
***Kent, Illinois**
***Kent, Jefferson, Indiana**
***Kent, Minnesota**
***Kent, Nova York**
***Kent, Ohio**
***Kent, Oregón**
***Kent, Texas**
***Kent, Washington**
***Kent, Marshall, Virxinia Occidental**
***Kent Acres, Delaware**
***Kent City, Míchigan**
***Kent Narrows, Maryland**
***Kentland, Indiana**
***Fort Kent, Maine**
***South Kent, Connecticut**
***Kent Group** arquipélago en Bass Strait, Australia
***Península de Kent** no Canadá
***Río Kent**, Cumbria, Inglaterra, Reino Unido

## Música
***Kent Records**, un selo discográfico
***Kent**, unha banda sueca de rock
*****Kent* (álbum)**, o primeiro álbum da banda Kent

## Miscelánea
***Clark Kent**, a identidade secreta de Superman;
***Victoria Kent**, avogada española;
***Kent Building Supplies**, Canadian retail hardware chain
***Kent (cigarro)**, unha marca de cigarros
***Kent**, un tipo de manga do sur de Florida.
***Reino de Kent'''
SC-20

A **SC-20** é unha estrada multicarril que circunvala polo leste a cidade de Santiago de Compostela. Discorre en paralelo á  **&nbsp;AP-9&nbsp;** e foi a antiga **N-550**. No transcurso da súa vida foi mellorada, como no túnel do Hórreo.