Bloque Nacional Popular Galego

miniatura|dereita|220px|Adhesivo das eleccións de 1977.
O **Bloque Nacional Popular Galego** (**BNPG** ou **BN-PG**) foi unha organización e coalición electoral constituída en abril de 1977 pola Unión do Povo Galego e a Asemblea Nacional-Popular Galega. Opúxose ao proceso autonómico e tiña como obxectivos a obtención da soberanía para Galiza.

## Historia 
Presentouse como agrupación de electores ás eleccións xerais de 1977 defendendo como programa as *Bases constitucionais para a participación da nación galega nun pacto federal e de goberno provisorio galego* redactadas en 1976 polo Consello de Forzas Políticas Galegas como alternativa nacionalista ao proceso autonómico. O BNPG obtivo 23&nbsp;167 votos, un 2% do total, non conseguindo representación Congreso. Nas eleccións xerais de 1979 acadou os 63&nbsp;747 votos, un 5,87% do total. Nas eleccións municipais de 1979 o BNPG presentou candidaturas en 164 concellos, obtendo 70&nbsp;355 votos (7,18%) o que lle supuxo 258 concelleiros e 9 alcaldes. No referendo do Estatuto de 1980 solicitou o voto en contra. Nas eleccións autonómicas de 1981 formou unha coalición co Partido Socialista Galego, conseguindo, baixo as siglas BNPG-PSG, 61&nbsp;870 votos (6,27%) e tres deputados no parlamento galego. Dous deles polo BNPG, Bautista Álvarez Domínguez e Lois Diéguez Vázquez, e un terceiro polo PSG, Claudio López Garrido. Porén, estes serán expulsados ao se negar a xurar a Constitución Española e o Estatuto de autonomía. Neste contexto, comezou a haber conflitos internos que learon á realización dunha asemblea en setembro de 1982 que transformou ó BNPG no Bloque Nacionalista Galego (BNG). A primeira convocatoria electoral á que concorreron foron as eleccións xerais do seguinte mes de outubro, nas que obtivo un moi mal resultado con 38&nbsp;615 votos (2,98%).

## Resultados electorais 
Os resultados electorais do bloque variaron ao longo dos anos. Nas primeiras eleccións o resultado foi peor do previsto, pero o mal resultado non provocou ningunha crise interna no bloque, xa que estaba máis centrado na protesta na rúa e nas loitas obreiras e campesiñas que na política electoral. En 1979 houbo eleccións tanto locais como xerais, co BN-PG acadando mellores resultados, e estabilizándose nun 6-7% dos votos ata as xerais de 1982, nas que a fronte perdeu numerosos votos ante o PSOE de Felipe González.

Os bastións do partido eran vilas industriais ou zonas rurais con forte presenza do Sindicato Labrego Galego (SLG). Na provincia da Coruña o bloque tiña os seus mellores resultados na área metropolitana de Ferrol e na comarca de Eume, especialmente en Fene (11,95% dos votos nas eleccións xerais de 1979) e nas Pontes de García Rodríguez (13,64% nas mesmas eleccións). Na provincia de Lugo o BN-PG era máis forte na zona oriental, especialmente na serra dos Ancares, onde o SLG estivo moi activo. Os resultados foron especialmente elevados en Becerreá (18,01%), Castroverde (27,84%), Pedrafita do Cebreiro (37,15%), Ribeira de Piquín (15,93%), As Nogais (33,67%) e Navia de Suarna (19,92%). Na provincia de Ourense o BN-PG tivo as súas principais bases de apoio na comarca de Allariz - Maceda, especialmente nos concellos de Allariz (14,71%), Maceda (19,02%) e Baños de Molgas (12,8%) e Montederramo (14,94%). Na provincia de Pontevedra a comarca do Morrazo e toda a ría de Vigo foron o seu principal baluarte.

Nas eleccións municipais de 1979 o bloque obtivo 258 concelleiros e 9 alcaldes (sobre 313). As localidades que tiveron alcalde de BN-PG no período 1979-1982 foron: Ourol, Pedrafita do Cebreiro, Bueu, Fene, Láncara, Moaña, As Nogais, Ribeira de Piquín, Bóveda e Corcubión (1980-1982, foi elixido alcalde nas listas do Partido del Trabajo de España (PTE), mais trala desaparición deste partido en 1980 a asemblea local do PTE incorporouse ao BN-PG).

## Galería de imaxes 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Justo Beramendi e Xosé Manoel Núñez Seixas (1996). *O nacionalismo galego*. A Nosa Terra.
* Manuel Anxo Fernández Baz (2003). *A formación do nacionalismo galego contemporáneo (1963-1984)*. Edicións Laiovento.

### Outros artigos 
* Unión do Povo Galego
* Asemblea Nacional-Popular Galega