open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Clodomiro

**Clodomiro**, nado cara ao ano 495 e finado en 524, foi o segundo dos catro fillos de Clodoveo I e de Clotilde. Á morte do seu pai no ano 511, dividiuse o reino dos francos cos outros tres irmáns: Teodorico I, Khildeberto I e Clotario I.

Clodomiro casa con Gunteuca que lle dá tres fillos: Teodobaldo, Gunthar e Clodoaldo (o futuro saint Cloud).

En 523-524, quizais instigado pola súa nai Clotilde desexosa de vingar ao seu sobriño, que fora asasinado polo rei Sexismundo, Clodomiro únese aos seus irmáns nunha expedición contra os burgundios. Clodomiro volve a Orleáns, pero o irmán de Sexismundo, Gondomar entra na Borgoña á cabeza dunhas tropas enviadas polo rei ostrogodo Teodorico I e fixo masacrar a guarnición que deixaran os francos.

Clodomiro fai asasinar a Sexismundo e aos seus fillos: Xisaldo e Gundebaldo, o ano 524. Logo lanzouse a unha nova expedición contra os burgundios.

Foi morto a primavera ou o verán dese mesmo ano na batalla de Vereronce. Os seus tres fillos son recollidos pola súa nai ata que casa con Clotario I. Este último fixo masacrar aos fillos de Clodomiro, quedando vivo só Clodoaldo, porque fuxiu. Este, mellor coñecido co nome de Saint Cloud, fíxose abade de Nogent preferindo renunciar á súa cabeleira, símbolo da realeza, antes que á vida.
Teodorico I dos Francos

**Teodorico I** ou **Teoderico I**, nado cara ao 485 e finado no 534, (en francés *Thierry Ier* e en alemán *Theuderich I.*) foi rei merovinxio de Metz entre 511 e 534. Foi gobernante da parte oriental do territorio franco, coñecida como Austrasia.

Teodorico era fillo bastardo primoxénito do rei franco Clodoveo I e dunha princesa ripuaria, descoñécese a data exacta do seu nacemento, que puido ser cara a 485. Morre o ano 534.

Á morte do seu pai en 511, o reino queda dividido entre os catro fillos de Clodoveo I: Teodorico, Clodomiro, Khildeberto e Clotario. Como fillo primoxénito de Clodoveo, Teodorico saíu beneficiado no repartimento quedando coa metade do reino, mentres os seus tres irmáns se repartiron a outra metade.

Teodorico recibiu a seguinte herdanza territorial:

* o Reino de Metz, que comprendía así mesmo Reims, o país dos francos ripuarios. Este era o antigo reino de Colonia. Controla a ribeira dereita do río Rin e aos alamáns.
* o val do río Mosela.
* o territorio que formaría a futura rexión de Champaña.
* a rexión de Auvernia que conquistara para o seu pai en 507.

Teodorico casou en 511 coa princesa visigoda Eustere (aprox.494-521), filla do rei visigodo Alarico II. Tivo un fillo deste matrimonio, o futuro Teodeberto I. En 522, tras morrer a súa primeira muller, contraeu matrimonio en segundas nupcias coa princesa burgundia Suavegota, coa que tería unha filla, Teodequilda.

Entre 523 e 524 a instigación da súa irmá Clotilde, os reis francos uníronse nunha expedición conxunta contra os burgundios. En principio, Teodorico non participou en devandita expedición, xa que era xenro do rei burgundio Sexismundo. En 524 uniuse, con todo, á loita contra os burgundios. Nesta guerra morrería Clodomiro, rei de Orleáns. Teodorico faríase coa herdanza do seu irmán máis novo, incorporando desa forma en 524 o Berry, Auxerrois e Sénonais ao seu reino.

En 526 sufocou unha revolta en Auvernia saqueando a rexión. Turinxia foi anexionada ao seu reino en 531.

Á súa morte en 534, deixou o reino ao seu fillo Teodeberto I.

## Véxase tamén
Filipo de Macedonia

**Filipo** foi o nome de varios monarcas macedonios

* Filipo I de Macedonia (gobernou entre 640 e 602 a.C.)
* Filipo II de Macedonia (382-336 a.C.; foi o pai de Alexandre Magno)
* Filipo III de Macedonia (circa 359-602 a.C.)
* Filipo IV de Macedonia (morreu en 297 a.C.)
* Filipo V de Macedonia (gobernou entre 221 e 179 a.C.)
OpenTrad

**OpenTrad** é un tradutor automático en liña ou descargable realizado con código aberto aberto entre varias institucións, entre elas a Universidade de Vigo.

Permite a tradución entre o galego, castelán, catalán, portugués, francés e lingua inglesa. Na actualidade está en desenvolvemento, pero dependendo da dificultade do texto pode lograr rendementos altos, con pequenas necesidades de corrección.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina principal de Opentrad
Clotario I

**Clotario I** foi o fillo máis novo de Clodoveo e Clotilde. Foi rei de Neustria (511-561), de Orleáns (532-561), de Borgoña, compartido co seu irmán Khildeberto (534-558), de Austrasia (555-561) e de París e de Borgoña (558-561).
## Traxectoria 
No repartimento do Regnum Francorum, á morte do seu pai (511), Clotario obtén a Neustria. Casa con Ingonda no 517.

Á morte do seu irmán Clodomiro (524), Clotario casou coa súa viúva, Gondioque; pero aínda así non obtén o territorio do seu irmán defunto: a lei sálica impón a partición do reino entre os fillos de Clodomiro. Para evitalo, Clotario alíase con Khildeberto para organizar o asasinato dos seus novos herdeiros (532). Dos tres irmáns, dous foron asasinados, e o último (Clodoaldo) renunciará á súa parte e escollerá a vida monástica. Así, Clotario e Khildeberto, puidéronse repartir libremente o territorio do seu irmán.

No ano 531, casa con Radegunda. Pero ela preferirá retirarse a un convento, no canto de convivir ao seu lado, fundando en Poitiers a abadía da Santa Cruz, a primeira abadía feminina de Europa. Foi canonizada como Santa Radegunda. Volveu casar no 532 con Ingonda e logo coa súa irmá Arnegonda.

A morte de Teobaldo (neto de Teodorico, o seu irmán defunto) no 555, e a de Khildeberto (sen descendencia) no 558, permitirán a Clotario reunificar o Regnum Francorum do seu pai.

Aínda volveu casar con Chunsina, e logo con Vulderade (555) viúva de Teodebaldo, rei de Austrasia.

O seu reinado estivo marcado por numerosas campañas militares, a saber:

* A guerra contra os burgundios (523-526).
* A campaña de Turinxia (530).
* A invasión da Borgoña (534), en compañía do seu irmán Khildeberto (onde se repartiron a coroa).
* A tentativa errada da invasión de Hispania (542), con Khildeberto; pero foron rexeitados en Zaragoza.

Ao final do seu reinado tivo problemas co seu fillo Cramne, que se revelou contra el en numerosas ocasións. Seguiu a Cramne ata Inglaterra, onde se refuxiara, e Clotario encerrouno a el e á súa muller e fillos nunha granxa e prendeulle lume. Perseguido polo remordemento, foi a Tours a implorar perdón sobre a tumba de San Martiño. Morreu pouco despois.
Adro

O **adro**, ou **adral**, é o patio principal ou o terreo arredor das igrexas e a súa orixe está no *atrium* das casas romanas. Engloba calquera terreo co que delimite unha igrexa ou un cemiterio, xa sexa de propiedade eclesiástica ou particular.

Nas parroquias galegas o adro era o lugar tradicional de reunión semanal dos veciños para tratar os asuntos da parroquia. Nas igrexas máis antigas é común a existencia de cemiterios situados no adro.miniatura|Adro de Santo André de Vea.|centro

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*
Villalba

O topónimo **Villalba** pode referirse a:

;En España:
***Villalba de los Alcores**, concello da provincia de Valladolid;
***Villalba de los Llanos**, concello da provincia de Salamanca;
***Villalba de Rioja**, concello da Rioxa;
***Villalbilla**, concello da Comunidade de Madrid;
***Collado Villalba**, concello de Comunidade de Madrid;

;En Italia:
***Villalba**, concello da provincia de Caltanissetta, en Sicilia;

;En Porto Rico:
***Villalba**, concello de Porto Rico.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
Alessandro Cagliostro

miniatura|dereita|Alessandro Cagliostro
**Alessandro di Cagliostro**, alcume de **Giuseppe Balsama**, nado o 2 de xuño de 1743 e finado o 26 de agosto de 1795, foi un personaxe que acadou sona no século XVIII. Foi un viaxeiro, ocultista e masón siciliano.

## Traxectoria 
Nado nunha familia humilde de Palermo. A infancia de Cagliostro non se coñece ben, estudou nun mosteiro e viviu nun mosteiro, escapou de alí e viaxou por Europa e o norte de África, e interesouse pola alquimia. En Roma estableceuse como médico e casou, o conde de Saint-Germain iniciouno na francmasonería en Londres e Cagliostro fundou o rito exipcio da masonería na Haia, viaxou por Rusia, Alemaña e Francia esparexendo o novo rito. Establecido en París en 1722 foi favorito do rei Lois XVI, envolto no caso do colar da raíña, que desacreditou aínda máis á raíña María Antonieta, estivo encerrado na Bastilla durante seis meses e logo foi expulsado do país. De volta en Roma foi encarcerado pola inquisición e morreu nunha das súas prisións.

## Na ficción 
A súa vida é contada de forma tanxencial no libro *Claro de lúa* de Puri Ameixide.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 15px *Vidas Contadas* en RNE .
Ángel Escudero Franco

**Ángel Escudero Franco** (nado o 28 de abril de 1947 en Viladecais), é un político berciano.

De profesión mestre industrial, foi procurador nas Cortes de Castela e León (1991-1993) e deputado no Congreso dos Deputados.
Soul

A **música soul** é unha fusión de gospel e rhythm and blues aparecida nos anos cincuenta. Polo que parece todo comezou un día de 1954 en que Ray Charles e a súa banda ían nun autobús e comezaron a cantar unha letra profana sobre unha canción gospel que soaba na radio, gustoulles como quedaba e naceu "I Got a Woman" a primeira canción soul. O estilo axiña se converteu no máis popular entre a xuventude negra.

## Grandes figuras da música soul 
* Sam Cooke
* Marvin Gaye
* Aretha Franklin
* Otis Redding
* James Brown

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Historia-guía del soul: magia negra* Luis Lapuente Maroto, Madrid 1995 ISBN 84-88857-08-X
La Queue-les-Yvelines

**La Queue-les-Yvelines** é unha comuna francesa do departamento de Yvelines, na rexión da Illa de Francia, localizada a 30&nbsp;km ó oeste de Versalles. A súa superficie é de 5.77&nbsp;km² e nel viven 1844 habitantes (1999).

Coñecida co nome de **Galluys la Queue**, en 1883 adoptou o seu actual nome cando a antiga comuna de Queue se dividiu en dous.
Óblast de Lipetsk

**Lipetsk** é un óblast da Federación Rusa, creado o 6 de xaneiro de 1954, a capital é a cidade de Lipetsk. A súa superficie é de 24.100&nbsp;km² e segundo o censo de poboación de 2002 tiña 1.213.499 habitantes. O principal sector da economía provincial é a industria, cunha forte incidencia da industria metalúrxica. A inmensa maioría da poboación é de nacionalidade rusa, a minoría máis importante é a ucraína, o 1% da poboación.

## Distritos 
A provincia divídese en 18 distritos:
Tahuata

**Tahuata** é a illa máis pequena das habitadas das Marquesas, na Polinesia Francesa, un territorio de ultramar francés no océano Pacífico. Está situada no grupo sur do arquipélago, a 4&nbsp;km ao sur do extremo occidental de Hiva Oa, a través da Canle de Bordelais, chamada Ha'ava en marquesano.

## Xeografía 
Tahuata é a máis pequena das illas habitadas das Marquesas, cunha superficie de 61&nbsp;km². A illa é moi montañosa, con profundos vales e cantís. A altitude máxima está no monte Amatea de 1050 metros. A orografía non permite a construción dunha pista de aterraxe e as comunicacións son vía marítima desde a illa veciña de Hiva Oa, separada pola canle de Bordelais de 4&nbsp;km de ancho e unhas correntes de 20 nós.

A poboación total era de 703 habitantes no censo do 2012. A vila principal é Vaitahu, localizada no oeste da illa, capital da comuna que inclúe tamén a illa deshabitada de Moho Tani, outras vilas son Hapatoni, Motopu e Hanatetena. A activitad principal é a agricultura e a artesanía.
miniatura|dereita|A costa de Tahuata, na baía de Hapatoni.

## Historia 
Os restos arqueolóxicos indican que Tahuata estaba habitada polos polinesios xa no século III. Na época pre-europea era considerada unha dependencia de Hiva Oa.

Vaitahu foi o lugar dos primeiros contactos das Marquesas cos europeos. O primeiro avistamento rexistrado polos europeos foi pola expedición española de Álvaro de Mendaña o 22 de xullo de 1595. Foi aquí onde chamou ao arquipélago as Marquesas de Mendoza, e a illa Santa Cristina. Desembarcaron en Vaitahu que nomearon Madre de Dios (Nai de Deus en español). De acordo coas contas españolas Tahuata tiña aves, peixes, cana de azucre, plátano, froitos secos e froitas. A vila existente estaba construída en dous lados dun espazo rectangular, as casas eran de madeira e canas entrelazadas. Un edificio que os españois supoñian que era relixioso levantábase fóra da cidade, nun espazo encerrado por empalizadas, e que contiña algúns ídolos ante os que atopábanse ofrendas e provisión. A xente tiña grandes e ben construídas canoas de vela. As súas ferramentas estaban feitas de cunchas e ósos de peixe. Usaban tirafondas, pedras e lanzas como armas. Unha serie de malentendidos provocou o masacre de 200 vítimas.

O inglés James Cook chegou en 1774, e o francés Dupetit-Thouars en 1842, proclamou en Vaitahu a anexión das Marquesas a Francia. Posteriormente edificouse a primeira igrexa das illas.

A fala da illa é o dialecto Nuku da lingua marquesana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* as Marquesas ao día 
* o sitio das Marquesas
* Colonización das Marquesass 
* Lista de especies de aves de Tahuata
Adsorción

miniatura|Adsorción.
A **adsorción** é o proceso que consiste en atraer átomos, ións ou moléculas á superficie dun material en contraposición á absorción, que é un fenómeno de volume. O grao de absorción depende da temperatura, da presión e da área da superficie

A **adsorción química** dunha substancia é a súa acumulación nunha determinada superficie, unidos mediante ligazóns químicas. O resultado é a formación dunha película líquida ou gasosa na superficie dun corpo sólido ou líquido.

A **adsorción física** débese a febles forzas atractivas, xeralmente forzas de Van der Waals, o que implica que calquera superficie limpa exposta ó ambiente amorea unha capa de material fisisorbido.

## Notas
Acoso escolar

O **acoso escolar** ou ***bullying*** é un tipo de acoso psicolóxico que realiza un neno sobre outro neno no ámbito escolar.

O día 2 de maio celébrase o *Día Internacional contra o Acoso Escolar*.

## Características 
O acoso escolar caracterízase por ser un comportamento agresivo e negativo, reiterado e ter lugar nunha relación desigual entre as partes implicadas.

Hai dous tipos de acoso escolar, o directo que é a forma máis común entre os rapaces e o indirecto que é máis común entre as rapazas e en xeral na preadolescencia e caracterízase por levar o individuo cara a un illamento social que se consegue por técnicas variadas como difundir rumores, rexeitar o contacto social coa vítima, ameazar a outros nenos que se leven ben coa vítima, criticar a forma de vestir, a relixión, a lingua, a orientación sexual, a discapacidade, etc.

## Notas
Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista

miniatura|O xugo e as frechas constituían o símbolo das JONS

**Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista** (**JONS**, en galego: *Xuntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista*) foi un partido nacional-sindicalista español. Fundado o 10 de outubro de 1931 ó fusionarse o grupo arredor da revista *La Conquista del Estado* de Ramiro Ledesma Ramos coa Junta Castellana de Actuación Hispánica de Onésimo Redondo. 

## Historia e características 
A JONS foi unha moi pequena organización con certa influencia entre os estudantes universitarios en Madrid e entre os traballadores e agricultores de Valladolid. Tiña como símbolo o xugo e as frechas que pasarían a formar parte do escudo de España durante o franquismo.

En 1933 a JONS experimentou un período de expansión, comezou a editar unha publicación de igual nome que o partido e fundou un sindicato agrario afín que afirmaba ter 175 seccións locais e 3.000 membros. Nese ano, Ledesma Ramos regresou do seu exilio en Portugal e principiou a publicación da revista *Libertad* e outras publicacións locais, entre elas *Unidad* en Galicia.

En 1934, JONS uniuse con Falange Española de José Antonio Primo de Rivera para formar a Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista. Ledesma Ramos acabaría abandonando a FE-JONS e Onésimo Redondo intentaría refundar a JONS sen éxito.

Considerada a primeira organización nacional revolucionaria polo mantemento da necesidade da revolución que acabase co sistema capitalista e conquistase o poder para realizar unha transformación social, tiña moitas coincidencias co nacionalsocialismo alemán pero diferenciábao o seu carácter católico e a nula incidencia do racismo no seu discurso político, predominando o concepto de hispanidade.

Durante a transición existiu un pequeno grupo con este nome pero nin xurídica nin historicamente ten relación coa JONS primixenia a pesar de afirmar ser a continuadora histórica.

## As JONS en Galicia 
En Galicia, o partido formou os seus primeiros núcleos xa en 1931, en Santiago de Compostela encabezado por Santiago Montero Díaz e Manuel Souto Vilas e na Coruña liderado primeiro por Enrique Sáez Alfeirán e despois por Juan Canalejo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lourenzo, antipapa

**Lourenzo**, tamén coñecido como *Laurentius* ou *Laurencio*, nado en 460 e finado en 508, foi un antipapa da Igrexa Católica entre 498 e 506.
## Traxectoria 
Lourenzo, sacerdote de orixe romana, era arcediago da basílica de Santa Prassede en Roma, cando foi elixido papa por unha parte do clero romano simpatizante de Bizancio, o 22 de novembro de 498, o mesmo día en que fora consagrado papa san Símaco, de quen é considerado antipapa, e se consagra en Santa María a Maior. Lourenzo recibiu o apoio do emperador Anastasio I e do rei ostrogodo Teodorico o Grande.
Acción narrativa

A **acción narrativa** é a sucesión de acontecementos que constitúen o argumento dunha obra de literatura ou dun filme.

## Variantes 
A acción narrativa presenta as seguintes variantes:

* **Acción ascendente / acción descendente**: ata a crise e a súa resolución en catástrofe, a acción é ascendente; a cadea de acontecementos faise máis rápida. Mais a acción da obra pode ser descendente, cando se ralentiza, habitualmente ó nos achegarmos a unha solución.
* **Acción representada / acción narrada**: a acción ofrécese: acción representada. Acción narrada: modalizada pola acción dun narrador.
* **Acción interior / acción exterior**: a acción é mediatizada e interiorizada polo personaxe ou, en cambio, experimentada por este desde o exterior.
* **Acción principal / acción secundaria**: a primeira céntrase na progresión do/dos protagonistas; a segunda insírese na primeira como intriga complementaria sen ter importancia xeral.
* **Acción colectiva / acción individual**: o texto presenta a miúdo, paralelamente, sobre todo nos dramas históricos, o destino de heroes e o destino xeral ou simbólico dun grupo ou pobo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acción dramática
Convergència i Unió

**Convergència i Unió** (**CiU**) foi unha federación nacionalista catalá composta pola liberal Convergència Democràtica de Catalunya e a democristiá Unió Democràtica de Catalunya existente entre 1978 e 2015.

Fundada como coalición electoral en 1978, gobernou a Generalitat de Cataluña entre 1980 e o 2003, e tamén entre 2010 e 2015. Ademais, foi a terceira forza política en escanos (en votos éo Esquerda Unida) no Congreso dos Deputados de España, por detrás de PSOE e PP.

CiU colaborou co BNG e o PNV a través de Galeusca para a consecución dun Estado plurinacional.

## Integrantes 
A federación Convergència i Unió estaba integrada por dous partidos políticos:
***Convergència Democràtica de Catalunya** (**CDC**), partido liberal e nacionalista catalán creado o 17 de novembro de 1974 en Montserrat arredor da figura de Jordi Pujol i Soley e disolto o 8 de xullo de 2016 en Barcelona. 
***Unió Democràtica de Catalunya** (**UDC**), partido de ideoloxía democristiana ou socialcristiana fundado en 1931. É membro fundador do Partido Popular Europeo. O presidente do Comité de Goberno do partido e líder máis destacado é Josep Antoni Duran i Lleida.

## Resultados electorais 

ImageSize = width:450 height:360
PlotArea = width:400 height:300 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:21
TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:3 start:0
Colors= 
  id:main  value:rgb(0,0,0.6)
  id:silver value:rgb(0.8,0.8,0.8)
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1977*     from:0 till:6 color:main
  bar:1979      from:0 till:8 color:main
  bar:1982      from:0 till:12 color:main
  bar:1986      from:0 till:18 color:main
  bar:1989      from:0 till:18 color:main
  bar:1993      from:0 till:17 color:main
  bar:1996      from:0 till:16 color:main
  bar:2000      from:0 till:15 color:main
  bar:2004      from:0 till:10 color:main
  bar:2008      from:0 till:10 color:main
  bar:2011      from:0 till:16 color:main
TextData=
  pos:(180,340) text:"Número de escanos de CiU"
  pos:(180,320) text:"no Congreso dos Deputados"

 En 1977, a suma de CDC (5) e UDC (1)

|width=50%|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Convergència i Unió (CiU) 
* Páxina do grupo parlamentario de CiU no Congreso
Festa da empanada

[miniatura|dereita|250px|[Festa da empanada da Bandeira, en 2009.]]

A **festa da empanada** é unha festa gastronómica celebrada en diversos lugares.

Nesta festa, de exaltación da empanada, os participantes levan varias mostras para mostrárllelas ó público. Estas confeccións son tanto de diferentes masas (millo, trigo...) como de diversos contidos (iscos con fetas de touciño, bacallau con pasas, zorza, polo, atún, zamburiñas, xoubas...).

Dada a súa tradición na gastronomía galega, existen varias festas dedicadas a este produto:
* Festa da empanada da Bandeira.
* Festa da empanada de lamprea. Celébrase en abril, en Padrón, normalmente coincidindo co Sábado Santo.
* Festa da empanada de Noia, celebrada a última fin de semana de agosto.
* Romaría de Santa Margarita, (A Coruña). Último domingo de agosto. Nela celébrase un importante concurso de empanadas.
* Festa do millo corvo en Meiro (Bueu).
* Festa da empanada de Chantada.
Treixadura (uva)

**Treixadura** é unha clase de uva branca, autóctona de Galicia, de gran calidade e resistente ás enfermidades. É unha uva alongada, dura e moi doce que se traduce en viños lixeiros, finos e cítricos. Frecuentemente utilizada nos viños da denominación de Orixe O Ribeiro e Rías Baixas (subzona Condado).

De pequeno tamaño e forma esférica, con pel grosa de cor amarela semellante á palla, brillante e irisacións douradas e verdes, en acios pequenos que agroman cedo e teñen unha maduración precoz; é a nosa caste máis resistente á botrite. De alto nivel de azucre e acidez, entre os seus aromas diferenciais destaca o pexego.

## Etimoloxía 
Non se coñece con seguridade a súa orixe, para a que se suxire que estea relacionada con treixa, tomada dunha suposta forma latina **tragella* ‘rede’.

## Notas
Ricardo Cabanas

**Ricardo Cabanas Rey**, nado o 17 de xaneiro de 1979 en Zürich, é un futbolista galego-suízo. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o Grasshopper Club Zürich. É o curmán do tamén xogador de fútbol Raúl Cabanas.

## Traxectoria 
Cabanas comezou a xogar no Grasshoppers Zürich, no que ficou algunhas tempadas ata fichar polo FC Köln, en xuño de 2007 o seu equipo anunciou que volvía ao seu anterior club, o Grasshoppers. É internacional por Galicia e por Suíza. Con estes últimos disputou o Mundial de Fútbol Alemaña 2006.

Participou no encontro de recuperación da Selección galega, xogado contra o Uruguai en Santiago de Compostela e onde Galicia venceu por 3-2. Tamén xogou no partido de 2006 fronte a Ecuador, pero unha lesión no xeonllo apartouno da competición en 2007 e perdeu o partido de Galicia contra o Camerún.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en fifa.com  
* Páxina oficial do xogador
Andrii Shevchenko

**Andrii Mikoláiovich Shevchenko** (en ucraíno: *Андрій Миколайович Шевченко*), nado en Dvirkivshchyna, Ucraína, o 29 de setembro de 1976, é un exfutbolista e adestrador ucraíno. Dende 2016 adestra a selección de Ucraína.

Debutou no Dinamo de Kíiv, co cal xogou ao longo de 5 tempadas, alcanzando as semifinais da Liga de Campións da, 5 títulos de liga, catro copas de liga e individualmente o terceiro lugar na votación do Xogador do Ano en 1999. Tras boas actuacións fichou no AC Milán en xuño de 1999 por 26 millóns de euros, unha cifra récord para un xogador ucraíno.

Foi o máximo goleador na súa primeira tempada na Serie A 1999-00. Foi no seu día máximo goleador da Champions League, con 53 goles. O gol co que Shevchenko impuxo a marca, foi contra Oliver Kahn, gardameta do Bayern Múnic. Superando ó anteriormente máximo goleador Raúl González (52). Tamén foi o máximo goleador na tempada 2003-2004 con 24 goles o cales axudaron ó Milan a gañar por décimo sétima vez a Serie A.

No 2003 gañou a Liga de Campións co AC Milán, anotando o penalti que lle deu a vitoria. Fíxose tamén co *Scudetto* na tempada 2003-04 e co Balón de Ouro en 2005.

Caracterízase pola súa velocidade, potencia e precisión nos remates a porta, e é un dos mellores dianteiros de toda Europa. 
Shevchenko, conseguiu se-lo mellor xogador da UEFA no 2004. Da súa man, a selección Ucraína xogou o seu primeiro mundial, onde compartiu grupo con España, Tunisia e Arabia Saudita. Anotou o seu primeiro gol nun mundial en Alemaña 2006, ante Arabia Saudita o 19 de xuño de 2006.

O 1 de xuño do 2006, o club londiniense Chelsea, fichou ao astro ucraíno por 51 millóns de euros. O dono do club londiniense, o multimillonario Roman Abramovic, sempre mostrou interese polo dianteiro, que marabillou ao club *rossonero* ó marcar 173 goles en 7 anos na entidade milanista, converténdose no segundo máximo anotador da historia do club. O xogador comentou que a súa decisión fora por motivos familiares, mais se di que Abramovic seduciuno cun grande cheque en *libras esterlinas*, amais da oportunidade de xogar a carón de estrelas coma Arjen Robben, Frank Lampard, Didier Drogba, Petr Čech, Joe Cole, John Terry e a nova adquisición dos *blues*, o mediapunta capitán da selección de Alemaña, Michael Ballack, procedente do Bayern Munich.

## Clubs 
* 20px Dinamo de Kíiv 1994 - 1999
* 20px AC Milan 1999 - 2006
* 20px Chelsea FC 2006 - 2009
* 20px Dinamo de Kíiv 2009 - 2012
Caetano Veloso

**Caetano Emanuel Vianna Telles Velloso**, coñecido como **Caetano Veloso**, nado en Santo Amaro de Purificação, estado de Baía, o 7 de agosto de 1942, é un pintor, cineasta e fundamentalmente cantor e compositor brasileiro.

## Traxectoria 
### Carreira 
Foi un dos líderes do tropicalismo, un movemento de renovación da música brasileira de finais dos sesenta.

### Familia 
É pai do músico Moreno Veloso e irmán de Maria Bethânia, para quen compuxo cancións como "Tá combinado" e "Reconvexo", e coa que cantou en dueto.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Recompilacións 
* *Sem Lenço, Sem Documento* (1990)
* *Todo Caetano* (caixa con 40 CDs) (2002)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Verdade Tropical*, Caetano Veloso São Paulo, Companhia das letras, 1997 ISBN 85-7164-712-7
* *Caetano Veloso*, Guilherme Wisnik São Paulo, Publifolha, 2005 ISBN 85-7402-692-1
* *Gilberto Gil, Caetano Veloso : música brasileña* Ignacio Faulín Hidalgo, La Máscara ISBN 84-7974-099-X
San Caetano

O termo **San Caetano** pode referirse a:

***Caetano de Thiene**, relixioso italiano, santo da igrexa católica (1480-1547).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***San Caetano**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
***San Caetano**, lugar da parroquia de Maniños, no concello de Fene;
***San Caetano**, lugar da parroquia do Reirado, no concello de Alfoz;
***San Caetano**, lugar da parroquia de Alba, no concello de Pontevedra;
***San Caetano**, lugar da parroquia de Cerponzóns, no concello de Pontevedra;
***San Caetano**, lugar da parroquia de Paramos, no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O San Queitano**, lugar da parroquia de Ramil, no concello de Castro de Rei.
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Caetano
Caetano de Thiene

htumb|200px|dereita
[dereita|miniatura|Imaxe de San Caetano na igrexa de [Quintela, Crecente|Quintela (Crecente).]]

**Caetano de Thiene**, ou en italiano **Gaetano di Thiene**, nado en Vincenza en outubro de 1480 e finado en Nápoles o 7 de agosto de 1547, foi un relixioso italiano, venerado polos católicos como **San Caetano**.

## Traxectoria 
Doutorouse en Dereito na Universidade de Padua en 1504 antes de ingresar no clero. Foi chamado a Roma por Xulio II, que o fixo secretario, en 1506. O seu contacto coa curia desencantouno e levouno a ser un dos primeiros reformadores católicos: .

Deixou Roma tan pronto como puido e adicouse á caridade e a reforma. Non foi ordenado sacerdote até 1516, pois non se consideraba digno do cargo. Volveu a Roma en 1523 para fundar con Pietro Carafa (que se había converter despois no papa Paulo IV) a primeira congregación de cregos regulares, a dos Teatinos.

O seu nome parece que provén dun tío seu que era nativo de Gaeta, pois xa en época romana se chamaba *Caietani* aos desta vila. Foi canonizado por Clemente X no 1671. A súa festa celébrase o 7 de agosto.
Treixadura

**Treixadura** pode referirse a:

***Treixadura**, un tipo de uva;
***Treixadura**, grupo de música folk de Redondela;
***Orfeón Treixadura**, coro masculino de música tradicional galega.
Orfeón Treixadura

O **Orfeón Treixadura** é un grupo de voces masculinas creado en 2003 a raíz dunha colaboración musical co grupo Treixadura para o seu disco *Unha noite no muíño*. Recrea o son dos antigos orfeóns que a comezos do século XX interpretaban música galega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Orfeón Treixadura, vídeo promocional en Youtube.
* "Teño unha galiña branca", vídeo en Youtube.
* "Fisterra", vídeo en Youtube.
Atomic Kitten

**Atomic Kitten** foi un grupo de rapazas británicas de Liverpool que cantan Pop e Dance. As compoñentes son Liz McClarnon, Jenny Frost e Tash Hamilton.

## Historia 
### Formación do grupo 
Elizabeth Margaret McClarnon (10 de abril de 1981 - Liverpool), Jennifer Frost de (22 de febreiro 1978 - Liverpool) e Natasha Maria Hamilton (17 de xullo 1982 - Liverpool) son as compoñentes deste grupo de pop británico.

Esta é a segunda formación coñecida do grupo, xa que no ano 2000, Kerry Katona abandonou o grupo por quedar embarazada (de Brian McFadden, cantante de Westlife) e foi substituída por Jenny Frost.

Despois de case unha década de éxitos, o grupo decidiu tomarse un descanso no ano 2004 para dedicarse ós seus proxectos en solitario, e no caso de Tash, á súa familia.

## Discografía 
* *Right Now*
* *Feels So Good*
* *Ladies Night*
* *The Greatest Hits*
* *The Collection*
Adstrato

En lingüística un **adstrato** é unha lingua que influencia a outra, por razón de veciñanza, poder político ou influencia cultural, sen chegar a desaparecer a lingua influenciada. Hoxe en día o inglés é o adstrato máis común na maioría das linguas.

No galego o adstrato principal é o castelán desde hai séculos.
Acción dramática

A **acción dramática** é o conxunto de feitos ou actos, que conforman o argumento dunha determinada obra teatral; esta definición podería presupor equiparar a acción ó desenvolvemento temático, mais non é exactamente iso a acción dramática (no teatro), si o sería se só atendésemos ó texto, pero o teatro é tamén representación: a acción dramática é o soporte esencial sobre os que xira a noción mesma do espectáculo teatral, 
: é o desenvolvemento do tema,
: é a representación escénica e
: é a configuración caracteriolóxica dos personaxes.

A acción dramática posúe unha natureza especificamente escénica xa que só pode realizarse por medio dos elementos que entren en xogo na representación concreta dunha determinada obra; a acción é o dinamismo que xorde do desenvolvemento do conflito argumental; en suma, a xénese e resultado final do propio espectáculo, concibido como expresión totalizadora dun xeito singular.

## Tipos de acción 
* **Acción ascendente versus acción descendente**: se a sucesión de circunstancias acontecidas ata a resolución en catástrofe é veloz, a acción é ascendente. Se, pola contra, observamos unha ralentización ó nos achegarmos a unha solución, a acción é descendente.
* **Acción representada versus acción narrada**: cando a acción está modalizada pola voz dun narrador falamos de "acción narrada". Cando a acción cobre todo o ámbito da representación sen que haxa ningunha figura intermedia entre a representación e o espectador, falamos de acción representada.
* **Acción interior versus acción exterior**: se a acción está mediatizada e é interiorizada polo personaxe, falamos de acción interior; en cambio, a experimentada por este desde o exterior, sorprendente ou non, denomínase acción exterior.
* **Acción principal versus acción secundaria**: a acción secundaria corresponde a unha intriga complementaria da acción principal. En xeral, cando a acción se centra na progresión do personaxe principal (protagonista), pode ser considerada acción principal.
* **Acción colectiva versus acción individual**: frecuente nos dramas históricos ou na traxedia, a acción colectiva é unha forza social que encamiña a heroes ou protagonistas a encarar o seu destino ou o destino do seu pobo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* García Barrientos: Tiempos y drama. CSIC. Madrid 1991.
* Kunt Spang: Géneros literarios. Ed. Síntesis. Madrid 1983.
* Pavis, Patrice: Diccionario del teatro. Dramaturgia, estética, semiología. Ed. Paidós. Barcelona. 1980

### Outros artigos 
* Teatro
* Acción narrativa
Goberno tripartito

Un **goberno tripartito** é aquel formado por unha coalición entre tres organizacións políticas.

Na historia recente de Galicia, o **Goberno tripartito** foi un goberno de coalición entre o PSdeG, Coalición Galega e o Partido Nacionalista Galego que ocupou a Xunta de Galicia entre 1987 e 1989

Xosé Luís Barreiro Rivas, home forte de Alianza Popular en Galicia, abandonou este partido en 1987 e apoiou unha moción de censura do líder socialista Fernando González Laxe contra Xerardo Fernández Albor. Nas eleccións autonómicas de 1989, o Partido Popular de Galicia (antiga Alianza Popular), obtivo maioría absoluta con Manuel Fraga Iribarne.
Xerardo Fernández Albor

**Xerardo Fernández Albor**, nado en Santiago de Compostela o 7 de setembro de 1917 e finado o 12 de xullo de 2018, foi un médico e político galego. Foi o primeiro presidente da autonomía Xunta de Galicia trala aprobación do estatuto de autonomía de 1981.

## Traxectoria 
### Vida persoal 
Os seus pais, Gerardo e Josefina, rexentaban o hotel Estrella en Santiago de Compostela.

En 1936, durante a guerra civil española, foi chamado a filas polo bando nacional. Foi enviado ás frontes de Brunete e Belchite cando xa estaban case pacificadas, e despois embarcou no buque *Baleares*, que abandonou antes do seu afundimento. En 1938, como alférez provisional, marchou a Alemaña a facer cursos de perfeccionamento de aviación coa Luftwaffe. A súa promoción, chamada 9ª bis, titulouse o 26 de febreiro de 1939.

Médico de profesión, participou no grupo Realidade Galega, formado por galeguistas históricos de tendencia conservadora.

Casou en xaneiro de 1952 con María Asunción Baltar Tojo, filla de Ramón Baltar Domínguez.

Tivo unha irmá, falecida en 2009, e un irmán, o xurista Agustín Fernández Albor.

### Vida política 
[miniatura|left|Recibido por [Felipe González no palacio da Moncloa (1985)]]
En 1981 encabezou como independente a lista de Alianza Popular para a Xunta de Galicia, converténdose no primeiro presidente da Xunta de Galicia elixido polo Parlamento de Galicia, para o que contou con Xosé Luís Barreiro Rivas, home forte de AP en Galicia. Tras ingresar en AP, Albor pasou a ocupar en marzo de 1983 a presidencia do partido en Galicia.

En 1984 explicou no Parlamento de Galicia o seu encontro en Portugal o 6 de xullo dese ano con contrabandistas e narcotraficantes galegos en Vila Nova de Cerveira.

O 30 de outubro de 1986 Barreiro, nunha xogada para conseguir a dimisión de Albor, e o resto dos seus conselleiros dimitiron nun aceno de apoio, agás os conselleiros do PDP e PL puxeron os seus cargos a dispor de Albor, quen non dimitiu e co apoio de Fraga mantívose como presidente con Mariano Rajoy como vicepresidente. En 1987 Barreiro marchou do partido, ingresou no grupo mixto e apoiou unha moción de censura do líder socialista Fernando González Laxe contra el, Fernández Albor deixou logo a presidencia, mantendo o escano ata 1989, ano no que foi elixido para o Parlamento Europeo, onde permaneceu até 1999.

## Galardóns 
Fillo adoptivo da Pobra do Caramiñal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

* , Xosé Ramón (2011): "Fernández Albor, Xerardo" en *Diccionario Biográfico Español*, Madrid: Real Academia da Historia.

* , Xosé Ramón (2009): *O triunfo do galeguismo. Opinión pública, partidos políticos e comportamento electoral na transición autonómica*. Madrid: Editorial Dykinson.
* , Xosé Ramón (2009): *Ramón Piñeiro e a estratexia do galeguismo*. Vigo: Xerais.

### Ligazóns externas 
* 20px *Galegos*, da TVG.
Juntas Españolas

**Juntas Españolas** (JJEE) foi un partido español de extrema dereita.
Apareceu logo dun chamamento público do director de *El Alcázar*, Antonio Izquierdo, en 1983 tras a autodisolución de Fuerza Nueva de Blas Piñar. Barcelona foi o principal foco da organización e entre os seus dirixentes estiveron Ramiro Barbero e Ramón Graells.

A publicación oficial das JJEE, *Eje*, reflectía antisemitismo e negación do Holocausto ademais dos temas habituais da extrema dereita franquista española como a españolización de Cataluña, criminalizar ó inmigrante ou pedir a pena de morte para os terroristas.

En 1994 desapareceu para integrarse na Alianza Democrática Nacional que daría lugar á Democracia Nacional.
Oasis (grupo musical)

**Oasis** foi unha banda británica de rock formada en Manchester no ano 1991. Nos seus comezos estaba formada por Liam Gallagher (vocalista), Paul Arthurs (guitarrista), Paul McGuigan (baixista) e Tony McCarroll (batería), e tocaban baixo o nome de The Rain. Mudaron o seu nome a Oasis cando, invitado polo seu irmán máis novo, entra no grupo Noel Gallagher, converténdose en líder, guitarrista principal e compositor da banda.

Oasis é considerado un dos grupos máis destacados da historia do Reino Unido e da música rock, por ser quizais o máximo expoñente do movemento britrock xunto con Blur e por ser tamén un dos grupos máis senlleiros da música a nivel mundial na década dos 90. Boa proba diso son as 11 millóns de copias vendidas do seu álbum debut *Definetely Maybe*, as 26 millóns do seu segundo álbum, *(What´s the story)Morning Glory*, que se converteu no segundo disco máis vendido na historia do Reino Unido por detrás do aclamado *Sargent Pepper´s Lonely Hearts Club Band*, e as 420.000 copias vendidas o día da posta á venda do seu terceiro álbum de estudio, *Be Here Now*, que logrou converterse no disco máis rapidamente vendido na historia do seu país.

A súa principal e máis notable influencia musical foi The Beatles, mais tamén beberon doutros grupos como The Rolling Stones, The Who, The Kinks, Sex Pistols, The Smiths, Neil Young, The Stooges e The Stone Roses. Por outra banda foron, xunto con Blur, un dos máximos expoñentes do Britpop.

En agosto do ano 2009 Noel Gallagher anunciou a súa saída da banda despois dun altercado nos camerinos con Liam antes dun concerto. O resto dos seus membros, liderados por Liam Gallagher, decidiron continuar traballando xuntos baixo o nome Beady Eye.

## Influencias musicais 
Musicalmente, Oasis citou como as súas principais influencias a The Beatles, The Who, Sex Pistols e The Stone Roses. Tamén nomearon, en menor medida, a The Stooges, The Kinks, The Smiths, The Rolling Stones e Neil Young.

Gran cantidade de bandas citaron a Oasis como unha das súas maiores influencias, entre elas Arctic Monkeys, The Killers, The Coral, Jet e Kasabian.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Definitely Maybe* - 1994 (Creation Records)
* ''(What's the Story) Morning Glory?* - 1995 (Creation)
* *Be Here Now* - 1997 (Creation)
* *Standing on the Shoulder of Giants* - 2000 (Big Brother)
* *Heathen Chemistry* - 2002 (Big Brother)
* *Don't Believe the Truth* - 2005 (Big Brother)
* *Dig Out Your Soul* - 2008 (Big Brother)

### Álbums ao vivo 
* *Familiar to Millions* - 2000 (Big Brother)

### Recompilatorios 
* *The Masterplan* - 1998 (Creation)
* *Stop the Clocks* - 2006 (Big Brother)
* *Time Flies... 1994–2009'' - 2010 (Big Brother)
Lei de conservación

As **leis de conservación** son ás leis físicas que postulan que, durante a evolución temporal dun sistema illado, certas magnitudes teñen un valor constante. Posto que o universo enteiro constitúe un sistema illado poden aplicárselle diversas leis de conservación. Están relacionadas con simetrías do sistema considerado, de xeito que a cada lei deste tipo lle corresponde unha simetría.

As leis de conservación máis importantes en mecánica e electromagnetismo clásicos son:

* Conservación da enerxía.
* Conservación do momento lineal.
* Conservación do momento angular.
* Conservación da carga eléctrica.

En mecánica cuántica e física nuclear ás anteriores engádenselles estoutras:

* Conservación do número leptónico.
* Conservación da carga de cor.
* Conservación da probabilidade.
* Simetría CPT.

Ademais das anteriores tanto en mecánica clásica (MC) como en mecánica cuántica (MQ) úsanse en certos contextos leis de conservación aproximadas, é dicir, que non son universais para todos os procesos aínda que si para unha boa parte dos procesos físicos coñecidos:

* Conservación da masa ou cantidade de materia (MC).
* Conservación do número bariónico, ver anomalía quiral (MQ).
* Conservación de aroma, violada nalgunhas interaccións débiles (MQ).
* Conservación da paridade violada polo experimento Wu (MC e MQ).
* Simetría CP (MQ).
Momento angular

O **momento angular**, tamén chamado **cantidade de movemento angular** ou **momento cinético**, *(L = Iω)*, equivale ao produto vectorial da cantidade de movemento polo vector de posición.

A súa conservación implica a non existencia de momentos de forzas externos ó sistema, o que se dá por exemplo, en campos centrais como o gravitatorio arredor do Sol, orixe dunha das leis de Kepler.

## Ecuación 
[miniatura|300px|dereita|Relación entre a forza (F), [torque (magnitude)|torque (τ), e vectores momento (p e L) nun sistema en rotación.]]
A forma máis común de se determinar a cantidade de movemento angular (\vec L) dun corpo é a través do produto de seu momento de inercia (I\,) e a súa velocidade angular (\vec \omega\,)

:\vec L=I \vec \omega\,

Tamén pode ser determinada a través do raio (r\,) do movemento angular e da cantidade de movemento linear (\vec p=m \vec v\,) do corpo.

:\vec L=m\vec v \times \vec r

ou en cantidades escalares

:L=m \omega r^2\,

## Usos 
O momento angular é excepcionalmente útil na resolución de sistemas rotacionais, sexan eles formados por corpos ríxidos ou por sistemas de partículas. Na verdade é útil en todos os casos en que é constante no intervalo estudado, pois pódese demostrar que o o torque resultante sobre un sistema é igual á taxa de variación temporal, a derivada no tempo, do momento angular. Conclúese que sempre que o torque total for cero o momento angular manterase constante. Esa situación é mais común do que parece, pois usualmente, nos sistemas illados, as forzas que actúan internamente entre os corpos xeran torques que se anulan, pois tales forzas son usualmente centrais (a súa liña de acción pasa polo centro xeométrico do corpo) o que fai con que os pares acción-reacción anulen os torques.

Ese "ataque" é tan importante que con el é posíbel demostrar as leis de Johannes Kepler, se usado en conxunto coa Lei da gravitación universal. Esa demostración foi feita polo propio Isaac Newton, feito que deu un "lastro" aínda maior a hipótese de Newton da forza gravitacional ser proporcional ao inverso do cadrado da distancia.

## Véxase tamén 
* Cantidade de movemento linear
* Impulso
Amulio

**Amulio** foi o décimo quinto rei de Alba Longa fillo de Procas e irmán de Numitor. Antes de morrer fixo dúas partes da herdanza real: por un lado, os tesouros, por outro, o reino. Numitor elixiu este último. Amulio, valéndose das riquezas que lle corresponderon, puido destronar facilmente ao seu irmán e ocupar o seu lugar. Pese a todas as preocupacións tomadas, non puido impedir que a súa sobriña, Rea Silvia, dese a luz dous xemelgos, Rómulo e Remo, os cales remataron destronándoo e matándoo. Logo devolvéronlle o poder ao seu avó Numitor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Turno

[miniatura|325px|[Eneas derrota a Turno, de Luca Giordano, (1634 - 1705), escena inspirada no final da *Eneida* de Virxilio.]]
**Turno** foi un heroe itálico, fillo de Dauno, que reinaba sobre os rútulos á chegada de Eneas ao Lacio. Este sentiuse ofendido porque o rei Latino casou a súa filla con Eneas, que era a súa prometida, e planeou unha guerra contra Eneas e Latino. Na batalla, os rútulos saíron derrotados, pero os aborixes perderon ó seu rei. Turno, con sede de vinganza, foille pedir axuda o rei Mecencio, pero de novo o pobo dos rútulos foi derrotado. Turno e Mecencio resultaron mortos na batalla.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Diccionario de mitología griega y romana*. Pierre Grimal. Edicións Paidós Ibérica, S.A. 1986.
Rea Silvia

**Rea Silvia** (en latín, *Rhēa Silvĭa*), tamén denominada **Illia** *(*en latín, *Īlĭa)* e coñecida por outros nomes como **Servília**, (latín: S*ervilia)* e **Emília** (latín; *Aemilia*), era filla do rei Numitor, fíxose vestal cando o seu tío Amulio destronou o seu pai. miniatura|Rea Silvia representada nun sarcófago.|esquerda
As vestais estaban obrigadas a garda-lo voto de castidade, polo cal Rea Silvia non podería ter descendencia e a permanencia de Amulio no trono non peligraba. Aínda así procreou dous fillos, Rómulo e Remo. Xeralmente admítese que Rea Silvia foi amada polo deus Marte, co cal tivo ós xemelgos, aínda que algúns autores atribúen a paternidade destes a un amante accidental. Ó decatarse Amulio disto, fixo meter no cárcere a Rea Silvia e botar ós xemelgos nunha cesta ó río Tíber. Escapou dunha morte segura grazas a súa prima Anto. Existen varias versións sobre o seu fin. Uns sosteñen que morreu despois do parto, outros que os malos tratos foron motivo da súa morte e, finalmente, tamén se di que os seus propios fillos a liberaron,despois de vingarse de Amulio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Diccionario de mitología griega y romana*. Pierre Grimal, profesor da Sorbona. Edicións Paidós Ibérica, S.A. 1986.
*
Numitor

**Numitor** era fillo do rei Proca e tamén undécimo descendente de Eneas. Era irmán máis vello de Amulio. Cando Numitor tiña que comezar a reinar o seu irmán máis novo desbancouno e fíxose co poder de Alba Longa. Amulio matou os fillos de Numitor e ofreceu a Rea Silvia, a súa sobriña, como vestal para asegurarse de que non tivese descendencia.

Un tempo máis tarde Rea Silvia tivo dous xemelgos, os cales, segundo ela aseguraba, eran fillos de Marte. A sobriña de Amulio foi encadeada e os xemelgos, Rómulo e Remo, abandonados no río Tíber.

Anos despois Remo foi levado ante Numitor e este descubriu que era o seu neto. Os xemelgos e máis o seu avó atacaron a Amulio e Numitor volveu reinar en Alba Longa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Raymond Kopa

**Raymond Kopa**, nado o 13 de outubro de 1931 en Nœux-les-Mines (Paso de Calais, Francia) e finado o 3 de marzo de 2017 en Angers, foi un futbolista francés de pais polacos, e unha das figuras do fútbol europeo dos anos 50.

## Traxectoria 
Este fillo de emigrantes polacos comezou a súa carreira aos 17 anos no SCO Angers, e dous anos despois foi transferido ó Stade de Reims, co que gañaría o campionato Francés en 1953 e 1955. Tamén foi finalista da primeira Copa de Europa, perdendo co Real Madrid de Alfredo Di Stéfano por 4-3. Ao ano seguinte, foise para o Madrid, ó que tamén iría Ferenc Puskás. Campión de liga en 1957 e 1958, é o primeiro xogador francés en gaña-la Liga de Campións en 1957, título que repetiría en 1958 e 1958, este último contra o Stade de Reims no que xogaba Just Fontaine

Kopa volveu a Francia na tempada 1959-60 para remata-la súa carreira co Reims. Aquí conseguiu o campionato en 1960 e 1962.

A nivel individual, obtivo o Balón de Ouro en 1958.

Coa Francia anotou 18 goles en 45 encontros entre 1952 e 1962. Disputou o Mundial de Fútbol Suecia 1958 onde remataron terceiros tras perde-las semifinais contra o Brasil de Pelé, Garrincha e Didi entre outras figuras.

Foi nomeado por Pelé coma un dos 125 mellores xogadores que aínda está vivos en marzo de 2004.