open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adelchis

**Adelchis** foi un príncipe longobardo de Italia, fillo do rei Desiderio. Sendo elixido o seu pai en 757, foi asociado ao trono en 759.
## Traxectoria 
Tras a capitulación do seu pai en Pavia cercada polos francos de Carlomagno (marzo de 774), vendo o final irremediábel do reino longobardo, decide fuxir e refúxiase en Bizancio (775) onde recibe o título de *patricio*.

Desde Bizancio, espera poder reconquistar o reino longobardo e tomar o poder, pero fracasa na súa tentativa de invasión de Italia meridional, apoiado pola emperatriz Irene; é rexeitado en 787 por unha coalición composta polo xove príncipe longobardo Grimoaldo III de Benevento, vasalo de Carlomagno, e os francos. Morre no curso da expedición ou pouco despois en Bizancio, en 788.

## Posteridade 
Inspirou a obra do escritor italiano Manzoni, *Adelchi* (*nome italiano de Adelchis*)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino longobardo.
* Longobardos.
* Carlomagno.
* Carolinxios.
* Francos.
### Ligazóns externas 
* Representación de Adelchis
Leovixildo

dereita|miniatura|Marfil románico San Millán de la Cogolla, onde se representa ao rei Leovixildo sometendo aos cántabros e tomando a cidade.
**Leovixildo**, nado cara ao 525 e finado en Toledo o 21 de abril de 586, foi rei dos visigodos desde o ano 572 ata a súa morte, e rei de Galicia desde o 585.

## Traxectoria 
Leovixildo compartía o poder real co seu irmán Liuva I desde o 568 ou 569 e tras a súa morte proclamouse rei dos visigodos. Casou tres veces, a súa primeira dona foi Teodosia, deste matrimonio naceu Recaredo (tamén coñecido como Recaredo I), que sería o seu herdeiro. A segunda muller foi Riquilda, filla de Khilperico I, rei de Neustria; e a terceira muller foi Gosvinga, viúva de Atanaxildo. Seguiu unha política de remedo de Bizancio e foi o primeiro rei visigodo que vestiu ropaxes reais e sentou nun trono e desde o 573 asociou aos seus dous fillos no trono para asegurar a continuidade do goberno.

Baixo o reinado do Leovixildo prodúcese un dos mellores momentos do reino. Practicou reformas relacionadas coa unificación xurídica (permitir matrimonios entre godos e hispanorromanos). Loitou contra os bizantinos asentados na Bética, acabou coa rebelión dos vascóns, e despois de invadir a Gallaecia no ano 585, logrou titularse coma *Rex Gallaecia, Hispania et Gallia Narbonensis* e espallar a súa autoridade sobre os tres territorios.

Intentou a unificación relixiosa (conversión de católicos ao arianismo), polo que convocou un concilio para tal fin, cousa que non se realizou, xa que isto lle trouxo o problema dunha rebelión do seu fillo Hermenexildo, que estaba convertido ao catolicismo. Hermenexildo morreu asasinado en circunstancias moi estrañas, hai unha opinión maioritaria que di que foi mandado asasinar polo seu pai ao non converterse ao arianismo (máis tarde Hermenexildo foi considerado santo mártir pola relixión católica como San Hermenexildo).

Leovixildo morreu en Toledo e sucedeuno o seu fillo Recaredo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Reino visigodo
*Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
Copa do Mundo de Fútbol Feminino

A **Copa Mundial de Fútbol Feminino** é o torneo internacional máis importante desta disciplina, o fútbol. Este evento é organizado pola FIFA (Federación Internacional de Fútbol Asociación), e foi realizado por vez primeira en 1991.

## Organización 
Dezaseis seleccións nacionais femininas participan no torneo, realizado cada catro anos. A primeira idea de celebrar este torneo naceu durante a Copa Mundial de Fútbol de 1986, realizada en México.

O torneo ten sido realizado en 1999 e 2003 nos Estados Unidos. Nesta última oportunidade, debeu organizar o torneo logo de que China, a orixinal anfitrioa, tivese que declinar a realizalo debido á epidemia de SARS daquel ano. China quedou seleccionada automaticamente para ser sede do seguinte torneo, no ano 2007.

## Torneos 
**1** Resultado trala prórroga.
**2** Resultado definido por gol de ouro.

## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fútbol feminino
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da FIFA 
* Páxina da UEFA do Mundial Feminino
Tatto

**Tatto** (ou **Tato** ou **Tatón**) foi rei dos longobardos entre aproximadamente o 500 e o 510.

## Traxectoria 
Fillo de Claffo e membro da dinastía letinga, Tatto nos primeiros anos do século V guiou os longobardos no desprazamento desde a Baixa Austria ao "Feld" (o *Marchfeld*, rexión comprendida entre Viena e Bratislava). Probabelmente tratouse dun movemento migratorio imposto polos hérulos, poderoso pobo xa había tempo situado naquela área do Nórico e que impoñían tributo aos longobardos.

Xuntos no Feld, porén, Tatto guiou a revolta do seu pobo contra os Hérulos e, na sanguenta batalla que tivo lugar no 508, venceu e matou en combate ao seu homólogo hérulo, Rodolfo. A derrota dos Hérulos significou a desaparición deste pobo da historia; os longobardos de Tatto, polo contrario, emerxeron como nova potencia local: apoderáronse do tesouro dos vencidos, reforzaron o exército englobando guerreiros doutras tribos xa sometidas aos hérulos (ou os mesmos hérulos superviventes) e ocuparon unha vasta área en torno ao curso medio do Danubio. Durante séculos os longobardos conservaron memoria deste momento (na súa Origo gentis Langobardorum) como punto de inflexión da súa historia.

Sobre o ano 510 un sobriño de Tatto, Wacho, rebelouse contra o seu tío, prendeuno e usurpou o trono.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos Longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milano 1992). I, 20.
* *Origo gentis Langobardorum*, ed. G. Waitz in *Monumenta Germaniae Historica* SS rer. Lang. § 4.
* Jörg Jarnut. *Storia dei Longobardos*. Torino, Einaudi, 2002. ISBN 88-464-4085-4
* Sergio Rovagnati, *I Longobardos* (Milano, Xenia 2003)
Santo Ângelo

**Santo Ângelo** é unha cidade brasileira do Estado de Río Grande do Sur.

## Patrimonio
A súa catedral foi construída logo da redución de São Miguel das Missões.

miniatura|esquerda|Catedral de Santo Ângelo.
Desiderio

[miniatura|140x140px|[Moeda longobarda|Moeda longobarta (*tremissis*) cuñada a nome de **Desiderio**]]

**Desiderio de Lombardía**, nado cara ao 710 en Brescia e finado cara ao 786 en Liexa, foi un duque longobardo de Tuscia, cualificado igualmente por veces como «duque de Istria», é o derradeiro rei dos longobardos de Italia (757 – 774). 

752-756.

## Traxectoria 
Aistolfo, rei dos longobardos, morreu sen fillos, Desiderio xuntou un axército e forzou a Ratchis, irmán de Aistolfo, a lle ceder os seus dereitos, 757. Logo atacou o Papa Estevo II; pero foi rexeitado por Pipino o Breve. En 770, entregou a súa filla a Carlomagno esperando ter nese príncipe un aliado seguro; pero desde o ano seguinte, tivo que soportar o ver á súa filla repudiada, e en 773 os seus propios estados foron invadidos polo seu xenro, ao que chamara o Papa Adrián I, ameazado polos longobardos. Vencido polos francos de Carlomagno, cercado e preso en Pavia, capital longobarda, capitula en marzo de 774 antes de ser enviado ao mosteiro de Corbia (Picardía actual) ou de Liexa ata o fin dos seus días, se cadra sobre 786.

## Xenealoxía 
**Desiderio de Lombardía**, casa con Ansia (ou *Ansa*)
  
   │
   ├─ Gerberga 
   │  casa en 768 con Carlomán I *(cf. Carolinxios)*
   │
   ├─ «Desiderada»: repudiada por Carlomagno antes de 771
   │  casa en 770 con Carlomagno *(cf. Carolinxios)*
   │
   ├─ Adelchis († 788): expulsado de Italia por Carlomagno en 774 ou 775, refúxiase en Bizancio.
   │  
   |_ Liutberga da Lombardía. 
      Casa con Tasilon III de Baviera *(cf. Agilolfing)*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jean-Charles Volkmann, *Bien Connaître les généalogies des rois de France* ISBN 2-87747-208-6.
* Michel Mourre, ''Le petit Mourre. Dictionnaire d'Histoire universelle'' ISBN 978-2-04-732194-2.
### Outros artigos 
* Reino longobardo.
* Longobardos.
* Carlomagno.
* Carolinxios.
* Francos.
Buzz Osborne

**Roger "Buzz" Osborne**, nado en Montesano, Washington o 25 de marzo de 1964, coñecido como **Buzz Osborne** ou como **King Buzzo**, é o guitarrista, vocalista, compositor e tecnicamente o único membro fundador da banda The Melvins. Tamén é fundador e guitarrista das bandas Fantômas e Venomous Concept. Foi tamén amigo no instituto de Kurt Cobain e o baixista da súa primeira banda, Fecal Matter, en 1986. Tamén colaborou con outros artistas como Cows e Tool.

## Biografía 
Osborne comezou escoitando música de Aerosmith e Ted Nugent cando tiña uns 12 anos e despois duns poucos anos interesouse polo punk rock.. A comezos dos 80 Osborne fundou Melvins con Matt Lukin e Mike Dillard, os cales asistían tamén ao Montesano High School, onde se graduaron en 1982. Melvins comezaron a tocar hardcore punk acelerado despois de que Osborne fose introducido a bandas como Black Flag, Flipper e Millions of Dead Cops por un amigo doutro estado. Cando Dillard deixou o grupo en 1984 recrutaron a Dale Crover, e os ensaios da banda movéronse a unha habitación da casa dos pais de Crover en Aberdeen, Washington. Melvins comezaron a tocar cancións máis lentas e pesadas.

En 1986 a banda publicou o seu EP *Six Songs* a través de C/Z Records (posteriormente editado como *Eight Songs*, *10 Songs* e *26 Songs*) que foi gravado ao vivo nun dous pistas o 8 de febreiro dese ano. No mes de decembro gravaron o seu primeiro álbum, *Gluey Porch Treatments*, no Studio D en Sausalito, California, e este publicouse en 1987 a través de Alchemy Records.

En 1988, Osborne mudouse con Crover a San Francisco, onde a banda gravou o seu seguinte álbum, *Ozma*, en maio de 1989.

Osborne, xunto co resto dos Melvins, coñecía aos membros de Nirvana. Cando se separou o anterior grupo de Dave Grohl, Scream, este achegouse a Osborne para pedirlle consello. Como resposta Osborne presentoulle a Kurt Cobain e Krist Novoselic. A influencia dos Melvisn pode verse claramente na música de Nirvana, especialmente no traballo da época de *Bleach*.

En 1997 Osborne apareceu no vídeo promocional de "All I Want" de The Offspring, como un pianista enmascarado. Osborne tamén aparece no vídeo do tema de Beck "Beercan", que ten un sampler da canción dos Melvins "Hogleg."

Buzz uniuse a Tool en directo na súa xira do *Ænema*. Melvins tamén abriron concertos para Tool nesa xira. En 1998 creou a banda Fantômas xunto co vocalista de Faith No More Mike Patton, coa que continua en activo a día de hoxe.

O derradeiro álbum de Fantômas é *Suspended Animation*, publicado en 2005. Trátase dun álbum conceptual que se centra no tema das vacacións e conta cun frenético son punk rock. O disco foi un éxito comercial, chegando ao número 7 da lista *Top Heatseekers* e ao 12 da *Top Independent Albums* da revista *Billboard*.

No ano 2014 King Buzzo anunciou a súa primeira xira acústica en solitario xunto cun EP de 10" titulado *This Machine Kills Artists* e un álbum posterior, do mesmo nome, apareceido en xuño a través do selo Ipecac Recordings.

## Notas
Ezequiel Mosquera

**Ezequiel Mosquera Míguez**, nado en Cacheiras (Teo) o 19 de novembro de 1975, é un ciclista profesional galego.

## Traxectoria 
miniatura|Ezequiel Mosquera en 2008.
Debutou como profesional no equipo portugués do Paredes Móveis, en 1999. Con este cadro comezou a correr pequenas roldas en Portugal, ata que en 2002 queda de 17º na súa primeira participación na Volta a Portugal. Ao ano seguinte, 2003, ficha polo Cantanhede, e en 2004 polo Boavista. Con este novo conxunto queda sétimo na rolda lusa. En 2005 ficha polo Kaiku, e en 2006 polo Kelme Comunitat Valenciana.

En 2007 ficha polo Karpin Galicia, co que consegue o seu maior éxito ao quedar de quinto na Vuelta a España, o mellor resultado ata o momento tanto del como do seu conxunto. En 2008 obtén a vitoria na primeira tirada da Clásica de Alcobendas, así como o triunfo final. E co mesmo equipo, xa denominado Xacobeo Galicia, queda de segundo na primeira tirada pirenaica da Vuelta a España dese mesmo 2008 e cuarto na clasificación xeral da proba.

No ano 2009 volveu quedar 5º na Vuelta a España Nese ano non puido participar no Giro de Italia por mor dunha fractura no pulso esquerdo. En 2010 gañou a penúltima etapa desa proba (a considerada etapa raíña, con final no cumio da Bola del Mundo), co que quedou 2º na clasificación xeral, a 41 segundos do italiano Vincenzo Nibali. Quedou terceiro na Vuelta a Castilla y León.

O 30 de setembro de 2010 a Unión Ciclista Internacional fixo público os resultados positivos dunha análise antidopaxe realizada a Ezequiel Mosquera e a David García o día 16 de setembro, durante unha tirada da Vuelta a España. A substancia presuntamente detectada é hidroxyetilo, un encubridor doutras substancias.

Para o ano 2011 fichou polo equipo Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team, mais tras coñecerse a dopaxe o equipo deixou en suspenso a contratación do ciclista, concretándose trala súa absolución.
Finalmente foi sancionado a finais de 2011. No ano 2012 Mosquera declarou que quizais incumplira algunha norma antidopaxe, aínda que sen deixar clara a súa culpabilidade.

## Resultados nas Grandes Voltas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vuelta a España 2010
### Ligazóns externas 
* Currículo do corredor na web do Xacobeo Galicia
Peter Griffin

**Peter Lowenbrau Griffin** é unha personaxe de debuxos animados da serie de animación americana *Family Guy*. A súa voz orixinal é a de Seth MacFarlane, creador e guionista da serie. Peter é o cabeza de familia dos Griffin. Está casado con Lois e é pai de tres fillos: Stewie, Chris e Meg. Os seus pais son Rose e Francis Griffin.
Rexistro

O termo **rexistro** pode referirse a:

***Rexistro civil**, organismo encargado de deixar constancia dos actos relativos ao estado civil das persoas;
***Rexistro lingüístico**, forma de falar dunha mesma persoa en función do contexto da comunicación.

En informática e electrónica pode facer referencia a:
***Rexistro do sistema**, base de datos que almacena configuracións e opcións do sistema operativo Windows;
***Rexistro do microprocesador**, memoria de alta velocidade que almacena valores usados en operacións matemáticas;
***Rexistro da base de datos**, ítem único de datos implicitamente estruturados nunha táboa;
***Rexistro electrónico**, circuíto secuencial síncrono capaz de almacenar varios bits de información.

tamén pode definir os seguintes elementos da teoría psicanalítica lacaniana:

***Rexistro do simbólico**, área dedicada a procesar estímulos acústicos para ser reducidos a símbolos;
***Rexistro do imaxinario**, área na cal predomina o procesamento da información visual;
***Rexistro do real**, área que se relaciona a áreas concretas do sistema nervioso central.
Linguaxe científica

A **linguaxe científica** é unha aplicación do sistema codificado da linguaxe humana en continua oposición coa linguaxe empregada noutros rexistros formais (linguaxe literaria) e cos rexistros informais.

## A linguaxe da ciencia e a linguaxe da literatura 
É doado distinguir entre a linguaxe da ciencia e a linguaxe da literatura. A linguaxe científica ideal é puramente denotativa, cousa que se observa claramente no feito de que a terminoloxía careza de plano do contido, é unha linguaxe universal. Mentres tanto, a linguaxe literaria é connotativa e dista moito de ser soamente designativa.

Por outra banda, na linguaxe literaria faise fincapé no signo mediante técnicas coma a aliteración, a paronomasia etc. Na científica é crucial a representación da realidade extralingüística.

O profesor Luís Daviña Facal, entre outros científicos como Manuel-Luís Casalderrey, leva tempo reclamando a atención de lingüistas e científicos sobre o uso irregular do léxico científico, moitas veces utilizado de forma incorrecta ou imprecisa por uns (que descoñecen os aspectos técnicos) e por outros (que descoñecen os aspectos lingüísticos).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Daviña Facal, L. (1993): *Problemas do léxico científico. Algunhas propostas de solucións*. Santiago de compostela: Ed. do autor coa axuda da Dirección Xeral de Política Lingüística. ISBN 84-604-7124-1.
* — (1999):  *Lingua e ciencia*. Vigo: Edición Xerais de Galicia. ISBN 84-8302-355-5.
* — (2003): "O tratamento do léxico científico e tecnolóxico nos diccionarios galegos", en Álvarez de la Granja, María e González Seoane, Ernesto Xosé (eds.): *A estandarización do léxico*. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega / Consello da Cultura Galega, pp. 447-473.

### Outros artigos 
* Termigal
* Terminoloxía

### Ligazóns externas 
*Un idioma preciso https://web.archive.org/web/20070830131545/http://www.canalciencia.com/faladoiro/index.htm
Demostrativo

O **demostrativo** é unha subclase semántica inserida na clase de palabra dos determinantes e que se caracteriza por integrar aqueles vocábulos que actúan como sinaladores ou mostradores, é dicir, vocábulos que serven para sinalar ou mostrar seres e entes, sen amentalos, situándoos no eixo espacial e/ou temporal.

A función principal do demostrativo no discurso é a deíxe.

## Orixe
O paradigma do demostrativo latino, orixe do presente nas linguas romances, era máis amplo có das destas. Á parte dun sistema de tres elementos (HIC, HAEC, HOC / ĬSTE, ĬSTA, ĬSTUD / ĬLLE, ĬLLA, ĬLLUD), existía un demostrativo de identidade (IDEM, EADEM, IDEM), outro de identidade adversativa (IPSE, IPSA, IPSUD) e un anafórico (IS, EA, ID).

A mesma potencialidade expresiva e o moito uso dos demostrativos provocou a súa rápida evolución e a transformación do seu paradigma. O primeiro que se perdeu, xa no período posclásico, foi IS, substituído por HIC. Inmediatamente, o mínimo corpo fónico e a desvalorización semántica provocan a desaparición de HIC, do cal só quedan pegadas en vocábulos lexicalizados como HAC HORA > *agora*, HOC ANNO > *hogano*, PER HOC > *pero*.

Iniciada xa a reestruturación do sistema latino, ĬLLE tomou o valor anafórico de IS e HIC especializándose en dúas funcións, o pronome persoal de terceira persoa e o artigo.

No latín falado existía a tendencia a reforza-los demostrativos mediante IPSE ou antepondo a partícula ECCE. Así, xunto a ĬSTE, existía ECCISTE e, xunto a ĬLLE, ECCILLE. ECCILLE (> *aquel*) quedou como única forma deíctica ante o anafórico ĬLLE.

A desaparición de HIC fai que ĬSTE ocupe o primeiro chanzo da deíxe, dando lugar a un paradigma deíctico bimembre: ĬSTE (> *este*) / *ACCUĬLLE (> *aquel*). Esta é a realidade que aínda se mantén nalgunhas linguas romances.

Noutras linguas, IPSE pasa a se-lo 2º chanzo deíctico, perdendo a posibilidade de expresa-la identidade, a cal se expresará grazas a reforzos como o a partícula MET: METIPSI(SSI)MUM > **medipsimu* > *medesmo* > *meesmo* > *mesmo*.

## Evolución 
A tripla diferenciación do sistema latino mantívose nas linguas iberorromances: en portugués (*este / esse / aquel*), asturiano (*esti / esi / aquel*) e castelán (*este / ese / aquel*), mentres que non o fai completamente no ámbito catalán (*aquest / aquell*), que só conserva os tres graos en casos máis restrinxidos: nos pronomes mantense no catalán xeral (*açò / això / allò*), mentres que nos demostrativos o valenciano presenta a inclusión dun termo intermedio (*aqueix, eixe, este*). No resto das linguas europeas, unha tripla distinción baseada na distancia só se dá tamén en éuscaro (*hau / hori / hura*), irlandés (*seo / sin / siúd*) e grego (*αυτός / τούτος / εκείνος; autós / toútos / ekeínos*) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O demostrativo na Normativa oficial do galego
*O demostrativo no curso de Wikilibros
Betacismo

O **betacismo** é un fenómeno e proceso fonético por mor do cal confluíron foneticamente os sons  provocando que a oposición entre os fonemas /b/ e /v/ desaparecese

## A confusión de b e v nos textos medievais
O  (wau) latino, no latín vulgar, converteuse en fricativa bilabial sonora, confundíndose co resultado de -B- intervocálico latino [β], como o proba a gran cantidade de trocos, nesta posición, das grafías con que se representaban "b" e "v": PLEBES NON PLEVIS (Appendix probi). De aí, Ralph Penny (Gramática histórica del español. Ariel 1993) induce que a pronunciación máis probable de ambas era a fricativa sonora, pronunciación que herdou probablemente a lingua medieval da área galega e que adoitaba representarse mediante "v" ou "u": ''Enas verdes ervas, vi anda'las cervas,...* Percibimos isto con máis claridade na cantiga de amor de Vidal, nela faise rimar en consoante *ervas* con *servas*:

*Moir', e faço dereito,
''por ua Dona d'Elvas
*que me trage tolheito,
*como a quem dam as **ervas**.
''Des que lh'eu vi o peito
''branco dix'aas sas **servas***
.........

Con respecto ó B- e V- iniciais, desde as máis antigas inscricións tamén se rexistran confusións gráficas. Para Ralph Penny isto suxire que se podían chegar a neutralizar no latín vulgar (Appendix Probi: BACCULUS NON VACLUS, VAPULO NON BAPLO). Con todo, a confusión plena destes dous fonemas parece ser posterior, pois na lingua medieval a vacilación non etimolóxica das grafías en posición inicial é moito menor ca en posición intervocálica. A neutralización en posición inicial deu un paso adiante cando o fonema /b/ adoptou unha articulación fricativa, por fonética sintáctica, ó ir precedido por unha vogal.

Segundo Ralph Penny, non se pode asegurar en español a desfonoloxización completa ata o século XV, cando algúns poetas deste período poñen en rima palabras como *grave* / *sabe''. Así e todo, o proceso de desfonoloxización, se reparamos na cantiga de Vidal, debeu, evidentemente, iniciarse antes.
Alex James

**Steven Alexander James**, nado en Bournemouth, Hampshire, Inglaterra o 21 de novembro de 1968, é un música, compositor, xornalista e fabricante de queixo inglés. É coñecido por ser o baixista da banda de britpop Blur.
Lullabies to Paralyze

***Lullabies to Paralyze*** é o cuarto álbum da banda Queens of the Stone Age. Foi editado a través do selo Interscope Records o 21 de marzo de 2005 internacionalmente, e un día despois en Estados Unidos. A edición limitada de luxo incluía unha canción extra e un DVD. O álbum vendeu 91.000 copias nos Estados Unidos durante a súa primeira semana e debutou no número 5 da lista da Billboard. Dende entón vendeu unhas 350.000 só nese país.

## Listaxe de cancións
Alexandre II, papa

miniatura|Alexandre II
**Alexandre II**, de nome **Anselmo da Baggio**, nado en Milán e finado en Roma o 21 de abril de 1073, foi Papa da Igrexa católica romana do 1061 ao 1073.

## Traxectoria 
Á morte de Nicolao II, a nobreza romana e os bispos lombardos diríxense ao emperador para que designe un novo papa co seu dereito a facelo. O cardeal Hildebrand, porén, futuro papa Gregorio VII, sen ter en conta o dereito imperial e baseándose nos dereitos que se aprobaron en 1059 no sínodo de Melfi sobre a elección papal, adiántase e fai escoller papa ao bispo de Luca, Anselmo da Baggio, que toma o nome de Alexandre III.

Os conselleiros de Henrique IV, entón de once anos de idade, considerando que, segundo o establecido na *Constitutio Lotharii* e no *Privilegium Othonis*, o emperador tiña dereito a que toda elección papal contase coa súa aprobación, responde nomeando antipapa ao bispo de Parma, Pietro Cadalus, que toma o nome de Honorio II.

Pero o nomeamento do antipapa Honorio non ten apoio nin sequera na Alemaña, o cal provoca o golpe de estado de Keiserwerth de 1062, polo cal Inés, a nai do emperador, vese obrigada a ceder a rexencia aos arcebispos Anno de Colonia e Adalbert de Bremen que intentando unha aproximación ao papa Alexandre II conseguindo no sínodo de Mantua do ano 1064 a destitución e excomuñón de Honorio II.

Continúa como os seus predecesores, a loita contra a simonía e o nicolaísmo, así como o seu enfrontamento co emperador do Sacro Imperio, Henrique IV, a quen obrigou a manter o seu matrimonio con Berta de Savoia; e no que se pode considerar un precedente da loita das investiduras, excomungará aos conselleiros do emperador ao consideralos instigadores da consagración como arcebispo de Milán do candidato imperial.

En 1063, transformou a chamada Reconquista hispana en guerra santa ao conceder indulxencia plena aos soldados que participasen na conquista de Barbastro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pataria
Gregorio VI, antipapa

**Gregorio VI** foi un antipapa do ano 1012.

Despois de morrer o Serxio IV as fontes da época falan dun tal Gregorio que se opuxo á facción dos teófilos (que elixirán a Bieito VIII) e fíxose elixir Papa. Obrigado a marchar de Roma refuxiándose en Alemaña na procura de apoio por parte de Henrique II, quen lle prometeu estudar o caso examinando as leis canónicas tendo presente o costume romano. Despois disto non se sabe máis de Gregorio VI.
Bieito X, antipapa

**Giovanni dei Conti di Tuscolo**, foi antipapa da Igrexa católica baixo o nome de **Bieito X** do 5 de abril 1058 ao 24 de xaneiro de 1059, sucedendo a Estevo IX.

Foi posto sobre o asento de Roma por un bando faccioso e foi expulsado algúns meses despois polos romanos que elixiron o papa Nicolao II. Morreu en 1074, baixo o papado de Gregorio VII. O seu nome foi conservado polo uso, aínda que indebidamente (segundo algúns), sobre a lista de papas.
Adeodato I, papa

**Adeodato I** ou **Deusdado I** (en , *"dado por Deus"*) foi o papa n.º 68 da Igrexa católica entre 615 e 618.

## Traxectoria 
Naceu en Roma, entón parte do Imperio Romano de Oriente, fillo dun subdiácono chamado Estevo. Foi elixido papa polo clero romano o 19 de outubro de 615, tras corenta anos de sacerdocio, seis meses despois do pasamento de Bonifacio IV. Foi o primeiro papa non monxe dende Xoán II.

Segundo a tradición, foi o primeiro papa en usar o selo papal (*bulla*) nos documentos pontificios. No seu selo aparece o Bo Pastor rodeado das súas ovellas coas letras alfa e omega no fondo, e o lema *Deusdedit Papæ*. Finou en Roma o 8 de novembro de 618.

Foi canonizado pola Igrexa católica, que celebra a súa festa o 8 de novembro. No *Martiroloxio Romano* é lembrado deste xeito:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Santopedia.com 
* Perfil en SantieBeati.it 
* Perfil en CatholicSaints.info
Adeodato II, papa

**Adeodato II**, nado en Roma e finado o 17 de xuño de 676, foi o Papa nº 77 da Igrexa católica de 672 a 676.

## Traxectoria 
Monxe do mosterio beneditino de San Erasmo de Roma, Adeodato II foi o primeiro papa que usou nos seus documentos oficiais a fórmula *Salutem et apostolicam benedictionem*.

Coñécense moi poucos datos sobre o seu pontificado. Continuou o achegamento político e doutrinal co emperador bizantino Constantino IV, traballou activamente na disciplina monástica e persistiu, como os seus predecesores, na loita contra a herexía monotelista, doutrina que afirmaba que en Xesucristo existen dúas naturezas pero unha soa vontade.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de papas
Agatón, papa

**Agatón**, falecido o 10 de xaneiro de 681, foi o 79º papa desde 678 até a súa morte.

## Traxectoria 
Sen dúbida de orixe oriental, viviu durante longo tempo en Palermo (Sicilia) antes de pasar a Roma. É coñecido principalmente por facer condenar o monotelismo no IV Concilio de Constantinopla (680-681), e por ser quen de ter librado a Igrexa das imposicións do emperador de Bizancio. Así mesmo fixo recoñecer polo arcebispo de Rávena a autoridade da sede romana, acrecentando a influencia de Roma sobre o clero occidental.

O seu nome procede do grego ἀγαθός, *agathos*, («bo, valente»). Canonizado, a súa festa rememórase no 10 de xaneiro. É o padroeiro da cidade siciliana de Palermo.

Segundo se conta foi elixido papa con 103 anos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de papas
Agapito I, papa

**Agapito I**, nado en Roma e finado en Constantinopla o 22 de abril de 536, foi o papa nº 57 da Igrexa católica, entre 535 e 536.

## Traxectoria 
Fillo dun sacerdote chamado Gordianus, que foi asasinado durante as revoltas que sufriu Roma en tempos do papa Símaco, desempeñou os distintos graos do exercicio sacerdotal nos templos de San Xoán e San Paulo, colaborando con Casiodoro na fundación en Roma dunha biblioteca eclesiástica de autores gregos e latinos e nun proxecto en Vivarium para traducir os filósofos gregos ao latín.

Foi elixido papa cando exercía de arquidiano, trala morte de Xoán. O seu primeiro acto como pontífice foi queimar publicamente as bulas polas que o papa Bonifacio II excomungara ao antipapa Dióscoro.

Confirmou, enfrontándose así ao emperador Xustiniano, os decretos do concilio de Cartago, que negaban aos arianos que volvían á ortodoxia cristiá a conservación dos seus cargos e beneficios.

Na súa loita contra a herexía enfrontouse tamén coa emperatriz Teodora, de ideas monofisitas, excomungando ao patriarca de Constantinopla Ántimo I, nomeado por ela por ser seguidor da súa mesma doutrina, depoñéndoo e ordenando patriarca a Menas. Do mesmo xeito, condenou aos monxes acemetas de Constantinoplas moi próximos ao nestorianismo.

o mesmo ano da súa elección, o rei ostrogodo Teodato, que se fixera co trono trala morte de Atalarico e a súa nai, a rexente Amalasunta, solicitou ao papa que viaxase a Constantinopla para disuadir a Xustiniano I das súas ambicións territoriais en Italia, moi acrecentadas trala conquista de Sicilia polo seu xeneral Belisario.

Agapito faleceu o 22 de abril de 536 cando aínda se encontraba en Constantinopla. O seu corpo foi trasladado a Roma nun ataúde de chumbo, sendo soterrado na igrexa de San Pedro.
Eulalio, antipapa

**Eulalio**, nado sobre o 380 e finado sobre o 450, foi un antipapa de orixe romana en oposición ao papa Bonifacio I entre o 27 de decembro de 418 e o 3 de abril de 419.

## Traxectoria 
Á morte do papa Zósimo, o clero romano dividiuse ao elixir o que tería que ser o seu sucesor, posto que mentres unha parte deles elixiron a Bonifacio I un grupo de diáconos descontentos apoiados por Símaco, o prefecto de Roma, optou por elixir o diácono Eulalio.

Ao non solucionarse o conflito entre os dous bandos, requiriuse ao emperador Flavio Honorio para que interviñese na disputa. O emperador convocou un sínodo, converténdose con isto no primeiro emperador que interveu activamente nunha elección papal. A presenza dos aspirantes en Roma e os conflitos que na cidade provocaron os partidarios dun e outro fixeron que o sínodo non chegase a unha decisión, polo que o emperador ordenou a celebración dun segundo sínodo ordenando que os dous candidatos se afastasen de Roma. Este segundo sínodo confirmou no trono papal a Bonifacio I.

Eulalio aceptou a decisión do sínodo retirándose a Nepi de onde, posteriormente, baixo o pontificado de Celestino I, foi nomeado bispo, exercendo esta dignidade até a súa morte.
Graham Coxon

**Graham Leslie Coxon**, nado o 12 de marzo de 1969 en Rinteln, Alemaña, foi o fundador e guitarrista da banda inglesa Blur. Deixou o grupo no ano 2002 debido a unha discusión cos outros membros, e no ano 2007 regresou para a reunión da banda. Ademais do seu traballo con Blur ten unha carreira en solitario e leva editados sete álbums de estudio.

## Discografía
* *The Sky Is Too High* (1998) – #31 (UK)
* *The Golden D* (2000) – #81 (UK)
* *Crow Sit on Blood Tree* (2001) – #131 (UK)
* *The Kiss of Morning* (2002) – #126 (UK)
* *Happiness in Magazines* (2004) – #19 (UK)
* *Love Travels at Illegal Speeds* (2006) – #24 (UK)
* *The Spinning Top* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Graham Coxon Páxina web oficial 
* grahamcoxonart.com Sitio de Arte 
* Myspace de Graham Coxon
Anastasio II, papa

**Anastasio II**, nado en Roma e finado o 16 de novembro de 498, foi o papa número 50 da Igrexa católica, entre os anos 496 e 498.

## Traxectoria 
Intentou rematar co cisma acaciano intentando unha reconciliación cos monofisitas que dominaban a Igrexa oriental. Para iso enviou, en 497 unha delegación a Constantinopla encabezada polo diácono Fotino que lle valeu fortes reproches dos autores do Liber pontificalis e que Dante Alighieri o situase no Inferno da súa Divina Comedia.

Foi o primeiro papa que non foi canonizado.
Aniceto, papa

**Aniceto**, chamado logo **santo Aniceto**, nado quizais en Siria e morto posiblemente en Roma en abril de 168, foi bispo cristián desa diocese entre os anos 154 e 168.

## Vida e pontificado 
O dato máis importante do bispado de Aniceto é o encontro que mantén en Roma no ano 155 co bispo de Esmirna, san Policarpo, e onde discutiron sobre a data en que se debía celebrar a Pascua, que fora colocada por Pío I no domingo posterior á lúa chea de marzo, pero que na Igrexa oriental preferían celebrar o décimo cuarto día do mes xudeu de nisan, é dicir, o día desa lúa, independentemente do día da semana que fose. A xuntanza finalizou sen ningún tipo de acordo, conforme relata Eusebio de Cesarea.

Crese que ditaminou que os cregos non podían levar o pelo longo, probablemente por oposición aos gnósticos, que si o levaban. Ademais de a estes opúxose e condenou tamén o montanismo.

## Morte e santidade 
Como todos os papas anteriores ao edicto de Milán, foi considerado santo. Tamén se ten sinalado que foi mártir, se ben isto non está demostrado. A súa festa é o 17 de abril. Foi soterrado no camposanto de Calisto, en Roma, ao pé da vía Apia, pero en 1604 o seu corpo foi trasladado á capela do Pazo Altemps, por orde de Clemente VIII.

## Parroquias en Galicia 
Non hai ningunha parroquia en Galicia baixo a avogación de santo Aniceto.
Antero, papa

miniatura|Antero
**Antero** (falecido en Roma o 3 de xaneiro de 236) foi Papa da igrexa católica entre o 235 e o 236.
	
Foi elixido papa o 21 de novembro de 235 trala abdicación do seu predecesor, o papa Ponciano. Era fillo dun cristián de orixe grega chamado Rufino.

O seu pontificado, en plena persecución dos cristiáns ordenada polo emperador Maximino, só durou 43 días, ó falecer martirizado o 3 de xaneiro de 236. Foi soterrado na cripta papal das catacumbas de San Calisto.

Ordenou que as reliquias dos mártires fosen recollidas e conservadas na igrexa, nun lugar chamado "Scrinium".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras
Anacleto, papa

miniatura|150px
**Anacleto** ou **Cleto**, coñecido logo como **Santo Anacleto**, falecido en Roma o ano 91, foi o terceiro papa (despois de Pedro e Lino). Exerceu de bispo de Roma entre os anos 79 e 91, se ben o *Anuario Pontificio* de 2003 moveu esas datas ao 80 e 92, respectivamente.

Moi pouco se sabe da súa vida. O *Liber pontificalis* di que era romano, pero sen máis probas, se ben outras fontes apuntan á súa orixe ateniense. Crese que el instaurou o réxime sacerdotal e os bispados, e que dividiu a cidade de Roma por primeira vez en 25 parroquias. Probablemente foi martirizado nos tempos do emperador Domiciano, e soterrado cabo de Lino, o seu predecesor.

## Santidade 
Como todos os papas anteriores ao Edicto de Milán, foi considerado santo polo cristianismo. A súa festa celébrase en dous días distintos: como san Cleto o 26 de abril e como santo Anacleto o 13 de xullo, aínda que fosen a mesma persoa, seguindo o *Liber Pontificalis*; porén Ireneu de Lión e Eusebio consideran que se facía referencia á mesma persoa.

### Parroquias galegas 
Non hai ningunha parroquia en Galicia con advocación a santo Anacleto.

## Notas
Luotuo Xiangzi

***Luotuo Xiangzi*** (chinés tradicional: 駱駝祥子; chinés simplificado: 骆驼祥子; pinyin: *Luòtuo Xiángzi*; Wade-Giles: ''Lo4-t'o Hsiang2-tzu'') é a máis coñecida das obras do escritor chinés do século XX Lao She.

## Características 
A obra foi publicada en 1936 e describe os dramas cotiáns dun rapaz que emigra do campo para a cidade, onde vive de guiar unha 'carriña', medio de transporte tradicional do extremo oriente que consiste nunha pequena cabina de pasaxeiros levada por un ser humano a correr diante, como se fose un cabalo. A obra, como moitas desta época de Lao She, está ambientada no Beixín dos anos vinte.

Como declarara Lao She no seu día, este non é un libro sobre camelos, e si sobre Xiangzi, que é o nome do rapaz, e que significa 'afortunado'. Xiangzi ten por todo obxectivo posuír unha carriña de seu. Porén, malia a boa vontade e a laboriosidade do mozo, a guerra e unha sociedade onde o diñeiro é rei acabarán por arrastralo.

*Luotuo Xiangzi* considérase fito fundamental na literatura chinesa do século XX. Interpretada como unha acusación do antigo réxime, foi incluída nos manuais escolares e na listaxe de lecturas obrigatorias de distintas rexións chinesas para a boa educación das masas proletarias.

## Traducións 
En galego nunca foi traducido, nin total nin parcialmente.

A primeira versión en inglés foi publicada en 1945 e incorpora algunhas mudanzas importantes non autorizadas polo propio Lao She. Entre estas modificacións destaca o final, que coa tradución acabou sendo feliz. O libro, que xa fora un éxito na China, acadou a categoría de best-séller nos Estados Unidos e no Reino Unido nesta tradución libre.

* En alemán: *Rikscha-Kuli* (1989)
* En inglés: *Rickshaw Boy* (1945) e *Camel Xiangzi* (2000).
* En francés: *Le Pousse-pousse* (1998)

## Filmes 
* *Luotuo Xiangzi* ("O camelo Xiangzi", 1982), dirixida por Zifeng Ling.
Garibaldo

**Garibaldo** é un rei longobardo de Italia, fillo e sucesor do rei Grimoaldo (671).
## Traxectoria 
Rei ariano, é derrocado ao cabo de tres meses de reinado por Perctarito e os seus partidarios católicos e asasinado e/ou exiliado.
## Véxase tamén 
* Reino longobardo.
* Longobardos.
Joomla!

**Joomla!** é un sistema de administración de contidos código aberto baixo PHP que é utilizado para publicar en Internet e en intranets. Este sistema utilízase cunha base de datos MySQL. Joomla! contén utilidades como feed RSS, blogs e foros, entre outras.

O seu nome é unha pronunciación fonética da verba suahili *jumla* que vén a dicir *todos xuntos*.

A primeira versión do Joomla! (Joomla! 1.0.0) foi publicada no 16 de setembro do 2005. Tratábase dunha versión mellorada do Mambo 4.5.2.3 mesturada con outras modificacións de seguridade e anti-bugs. Posteriormente, os programadores publicaron Joomla! 2.0 baixo un código completamente reescrito e construído baixo PHP 5.

Joomla! esta publicado baixo unha licenza GNU GPL.

## Extensións 
Unha das melloras que ten este CMS é a gran cantidade de extensións programadas que fan tódolos usuarios, e que fan crecer as posibilidades do Joomla! con novas características que se integran de xeito sinxelo no programa. Por exemplo o bot Wikibot permite crear automaticamente de xeito dinámico e sen intervención humana hipeligazóns nos contidos da web que ligan cara artigos da Wikipedia, sempre que existan.

## Joomla! en galego 
O galego é unha das traducións oficiais de Joomla! desde a versión 1.5.11 (2009-06-05). A tradución de dita versión oficial está a ser mantida por Proxecto Trasno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Joomla!
* Web de Joomla! en castelán
* Galician_gl-ES_2.5.7_langpack
Alexandre I, papa

dereita|miniatura|120px|Alexandre I**Santo Alexandre I**, de orixe probablemente romana, foi bispo de Roma dende o ano 107 até o 113 ou 115. Foi o sexto papa, se ben este título foi creado moitas décadas despois.

## Vida e pontificado 
Da súa vida e do seu pontificado téñense poucos datos, e os que hai son abondo confusos e pouco fiables. O seu mandato como bispo de Roma debeu rematar estando de emperador Traxano, aínda que Eusebio de Cesarea sinala que foi ao pouco de comezar o mandato do emperador Hadrián (por volta, pois, de 120).

Atribúeselle a institución da auga bieita nas igrexas e nas casas. Tamén puido ser el quen decidise que as hostias se fixesen con pan sen levedar e que o viño da eucaristía se mesturase con auga.

## Morte e santidade 
Unha tradición do século V afirmaba que o papa Alexandre I fora decapitado a canda santo Evencio e san Teodoro, pero por outros datos parece que o terceiro nese martirio fose un Alexandre distinto do papa. Cando no século XIX se atopou unha tumba preto de Roma, ao pé da vía Nomentana, con tres cadáveres decapitados, pensouse que eran estes tres e os seus restos foron trasladados á igrexa de Santa Sabina, en Roma.

Porén, non está probado sequera que Alexandre I fose martirizado, malia que a igrexa católica considérao así. Como tódolos papas anteriores ao edicto de Milán, é considerado santo e a súa festa celébrase o 3 de maio.

## Parroquias en Galicia 
Non hai ningunha parroquia en Galicia baixo a avogación de Santo Alexandre.

## Notas
Selección de balonmán de Galicia

A **selección galega de balonmán** é o equipo de balonmán formado por xogadores galegos, e que compite a nivel internacional, independentemente de que o faga ou non contra outras seleccións nacionais recoñecidas pola IHF.

## Historia 
A selección galega masculina debutou no pavillón das Travesas en Vigo en decembro de 1994. O equipo galego estivo dirixido polo adestrador Alexandre López e enfrontouse no seu partido inaugural coa selección de Portugal. Despois de xogar un partido contra España, en 2003, xogou de novo en 2006. En concreto, a selección masculina fíxoo o día 2 de setembro en Pontevedra e a feminina o día 3 de setembro no Porriño. Os rivais foron a selección masculina e feminina de Tunisia.

### Traxectoria 
A selección galega absoluta xogou ata o momento seis encontros internacionais de carácter amigábel, tres en categoría feminina e tres en masculina.

### Selección feminina
### Selección masculina
## Xogadores
### Selección feminina 2006
### Selección feminina 2008
### Selección galega Cadete masculina 2016
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de deporte en Galicia
### Ligazóns externas 
*Federación Galega de Balonmán
Louise Post

**Louise Lightner Post**, nada o 7 de decembro de 1966 en Saint Louis, Missouri, foi unha das fundadoras, vocalista e guitarrista da banda de rock alternativo Veruca Salt.

Graduouse no bacharelato de artes no Barnard College, en Nova York. Colaborou tamén con outras bandas de indie como The Drowners e Frogpond.

Estivo saíndo co líder de Foo Fighters, Dave Grohl. A súa relación rematou cando Grohl a deixou pola actriz Winona Ryder.

Dende hai uns meses atópase promovendo o último álbum de Veruca Salt, titulado *IV*.
Lista de bandeiras

Esta é unha **lista de bandeiras** de Estados soberanos e territorios de ultramar, Comunidades autónomas españolas, Subdivisións do Reino Unido e bandeiras supraestatais

## Bandeiras de Estados soberanos e territorios de ultramar 
## Bandeiras de Comunidades autónomas españolas 
## Bandeiras das subdivisións do Reino Unido 
### Bandeiras dos países constituíntes 
### Bandeiras rexionais 
## Bandeiras supraestatais
Quark

Na física de partículas, os **quarks** son fermións de spin 1/2 que forman xunto ós leptóns a materia visible.
## Tipos 
Hai seis tipos ou "sabores" distintos de quarks que os físicos nomearon do seguinte xeito: "up" (*arriba*), "down" (*abaixo*), "charm" (*encantado*), "strange" (*estraño*), "top" (*cume*) e "bottom" (*fondo*), ademais dos correspondentes antiquarks.

É un tipo de partícula elemental, que compoñen outras partículas subatómicas, coma o protón e o neutrón, e que non existen de maneira illada.

Os quarks non se atopan ceibes na natureza senón formando hadróns, estes divídense en dous tipos: 
* mesóns : formados por un quark e un antiquark (pións, kaóns, ...)
* barións : formados por tres quarks (protóns, neutróns, ...)

Amais dunha carga eléctrica fraccionaria de -1/3 ou +2/3, os quarks teñen outra carga de *cor*, que non ten nada que ver coa cor real destas partículas, e que mantén unidos aos quarks a través da forza forte, ademais de se-la responsable da formación destes hadróns. Esta interacción está descrita pola cromodinámica cuántica (QCD). Hai tres tipos de carga de cor: *vermella*, *azul* e *verde*. Os antiquarks presentan ademais cargas opostas, *antivermella*, *antiazul* e *antiverde*. Os quarks permanecen unidos entre si grazas ao intercambio de partículas virtuais mediadoras da interacción fuerte: os gluóns.

Xunto aos leptóns, os **quarks** forman case toda a materia que temos ao noso redor, en concreto os dous primeiros quarks, xa que son os que forman os protóns e os neutróns que á súa vez forman os núcleos atómicos.

O termo quark, que en realidade non ten significado ningún, é obra de Murray Gell-Mann, traballando entón no Instituto Tecnolóxico de California, sacado dunha novela de James Joyce, ''Finegan's wake*, máis concretamente do verso *Three Quarks for Mr. Mark*.

## Propiedades dos Quarks 
A seguinte táboa é un resumo dos seis quarks coñecidos:

:
* Masas do quark top tomadas de Tevatron Electroweak Working Group
* Outras masas dos quarks tomadas de Particle Data Group.
* OS números cuánticos dos quarks top e bottom aparecen ás veces coma "truth" (*verdade*) e "beauty" (*beleza'')

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Antiquark
* Física de partículas

### Ligazóns externas 
Particle Data Group (en inglés)
La Aventura de las Partículas  (en castelán)
Rubén Iván Martínez

**Rubén Iván Martínez Andrade**, máis coñecido como **Rubén**, nado en Coristanco o 22 de xuño de 1984, é un futbolista galego. Xoga de porteiro no AEK Larnaca, da Primeira División de Chipre.

## Traxectoria 
Fichou polo FC Barcelona procedente da SD Orillamar da Coruña. Rubén pasou por todas as categorías do club ata chegar ao primeiro equipo durante a tempada 2004-2005. Converteuse no terceiro porteiro, por detrás de Víctor Valdés e Albert Jorquera. Na súa primeira tempada no primeiro equipo xogou dous partidos de liga.

Na temporada 2007-08 foi cedido ao Rácing de Ferrol e na 2008-09 xogou no FC Cartagena, ambos da Segunda División B. Con este último conseguiu o ascenso a Segunda División, e tras un ano exitoso nesa categoría, en agosto de 2010 firmou polo Málaga CF da Primeira División Española.

O 3 de xullo de 2016 anunciouse a súa contratación polo Deportivo da Coruña, cun contrato por dúas tempadas. O 24 de xaneiro de 2017 anunciouse a súa cesión cara ao club belga RSC Anderlecht, até o remate da tempada.

## Palmarés 
* 1 Liga de Campións co FC Barcelona: 2006
* 2 Ligas co FC Barcelona: 2004-2005 e 2005-2006
* 2 Supercopas de España: 2005 e 2006
* 1 Copa de Cataluña: 2004-2005

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Rubén na páxina do FC Cartagena
Miguel Ángel González Suárez

**Miguel Ángel González Suárez**, nado en Ourense o 24 de decembro de 1947 e finado en Madrid o 6 de febreiro de 2024, foi un futbolista galego que xogaba de porteiro. Militou durante case dúas décadas no Real Madrid, club co que gañou numerosos títulos de equipo e o Trofeo Zamora na tempada 1975/76. Foi 18 veces internacional coa selección española, coa que disputou os Mundiais de 1978 e 1982.

## Traxectoria 
### Inicios 
A primeira actividade deportiva de Miguel Ángel González foi o balonmán, onde competía como porteiro no equipo do seu colexio, o Cardeal Cisneros. Tamén practicou o baloncesto, pero finalmente debutou como porteiro no AD Couto, un modesto equipo da cidade das Burgas, que en 1966 se transformou no Atlético Ourense, o filial do CD Ourense. 

### Chegada ao Real Madrid 
En maio de 1967 foi emprestado ao Celta de Vigo para disputar un partido amigable contra o Real Madrid no Santiago Bernabéu, pois o gardameta céltico Ibarreche estaba lesionado. Unhas semanas despois foi fichado polo club branco, que xa se interesara por el anteriormente. Finou en febreiro de 2024.

## Palmarés 
;Real Madrid
* **Primeira División (7):** 1971/72, 1974/75, 1975/76, 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1985/86.
* **Copa do Rei (5):** 1969/70, 1973/74, 1974/75, 1979/80, 1981/82
* **Copa da Liga (1):** 1985.
* **Copa da UEFA (2):** 1984/85, 1985/86.

;Individual
* **Trofeo Zamora (1):** 1975/76.
* **Premio Don Balón ao mellor xogador español (1):** 1975/76.

## Notas