open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rally de Noia de 2019

O **Rally de Noia de 2019** foi a 35ª edición de dito rally e a segunda proba da tempada 2019 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse entre o 5 e o 6 de abril e o vencedor foi Víctor Senra.

## Itinerario 
Constou de tres días de competición, iniciándose na tarde-noite do venres cun tramo urbano nas inmediacións do parque pechado, situado en Labarta. O sábado corréronse catro tramos a dobre pasada, dous pola mañá (Culou e Mazaricos) e outros dous pola tarde (Outes e Montemuiño).

## Inscritos 
O número de inscritos superou os 150, entre os que destacaban os campións galegos Víctor Senra, seu pai Manuel Senra, Alberto Meira e Luis Vilariño, así como Iago Caamaño, Amador Vidal, Tino Iglesias, o portugués Ricardo Costa ou o campión mundial de tríatlon Iván Raña, entre outros.

## Resumo 
O piloto de Culleredo Iago Caamaño comezou liderando a proba tras o tramo do venres, por diante de Alberto Meira e Ricardo Costa. Porén as duras condicións meteorolóxicas do sábado provocaron un gran número de abandonos. Iago Caamaño tivo que abandonar dous quilómetros despois da saída por un problema coa bomba da auga, sorte semellante á que correu Alberto Meira ao pararlle o coche na metade dun tramo. Ao remate dos tramos da mañá Víctor Senra xa ocupaba a primeira posición, por diante de Ricardo Costa e Tino Iglesias. Con todo, na segunda pasada por Mazaricos, Senra saíuse da pista e perdeu 50 segundos, perdendo a primeira posición a favor de Ricardo Costa. Mais recuperou o liderado nos tramos da tarde, marcando o mellor tempo en todos eles e logrando a súa segunda vitoria no Rally de Noia, dous anos despois da primeira. Ademais colocouse primeiro no Campionato. Por detrás chegou Ricardo Costa a 20 segundos de Senra e case dous minutos por riba do terceiro. A terceira praza estivo máis disputada, pasando por varias mans como as de Manolo Senra, Amador Vidal ou Tino Iglesias. Estes dous últimos víronse obrigados a abandonar tamén e Jorge Cagiao logrou subir ao podio en terceira posición, con Senra cuarto.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación completa do rally 
* Rally de Noia 2019 en ewrc.com .
Gillian Armstrong

**Gillian May Armstrong**, nada en Melbourne o 18 de decembro de 1950 é unha directora australiana de longametraxes e documentais, especializada en dramas de época. Os seus filmes adoitan representar perspectivas e protagonistas femininas.

## Traxectoria 
Nada en Melbourne, Gillian Armstrong creceu no suburbio de Mitcham. Graduouse no Swinburne Technical College en 1968, estudou deseño de vestiario para o teatro e realización de cinema. O 1972 entrou no Australian Film Television and Radio School.

A partir de entón, Armstrong especializouse en dramas. O seu maior éxito en Hollywood obtívoo en 1994 coa adaptación de *Little Women*, protagonizada por Winona Ryder e Susan Sarandon, á que seguiron filmes como *Oscar and Lucinda* (1997) e *Charlotte Gray* (2001).

## Temas e estilo 
### Temas 
Armstrong deu voz ao seu desexo de alcanzar un público amplo nas súas entrevistas, incluíndo homes e mulleres de todas as nacionalidades. Porén, a súa obra diríxese continuamente ás políticas sexuais e as tensións familiares. Os seus filmes céntranse na fuxida e na loita cos roles tradicionais de xénero e a súa evolución e inconvenientes, como en *One hundred a Day*, *My Brilliant Career*, *High Tide* e *Oscar and Lucinda*. Ademais, moita xente definiuna como creadora de "mulleres fortes", aínda que insiste que simplemente realiza filmes sobre personaxes complexas e as escollas que estes fan.

### Estilo 
Armstrong ten un estilo distintivo na súa obra que resiste categorizacións sinxelas. A maioría dos seus filmes non poden ser definidos simplemente como "filmes de mulleres".

## Vida persoal 
Armstrong está casada con John Pleffer, e teñen dúas fillas.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The Story of Kerry, Josie and Diana – 14–47* at DVD Resurrections, by Wizard of Gore.
* ''Love, Lust & Lies' at DVD Resurrections, by Wizard of Gore.
* "Gillian Armstrong Meets up with Old Friends The 7:30 Report, By Sexton, Mike.
* Vídeo Gillian Armstrong Video Compilation
* "Armstrong and Cox: if a Picture Paints a Thousand Words" Dual Interview Big Ideas

### Ligazóns externas 
*Gillian Armstrong  in *The Encyclopedia of Women and Leadership in the Twentieth Century*
*Gillian Armstrong's Agent
*Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
*Literature on Gillian Armstrong
Filmes de Suecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

[miniatura|250x250px|[Ingmar Bergman co seu fotógrafo Sven Nykvist durante a rodaxe de *Como nun espello*, gañador do Óscar ó mellor filme internacional na 34ª edición dos Óscar.]]
**Suecia presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional dende o ano 1956. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Suecia para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Casca

O termo **Casca** pode referirse a:

***Casca**, en botánica, a capa exterior das raíces, o tronco e as pólas das árbores e arbustos;
***Casca**, en zooloxía, o exoesqueleto dalgúns animais, como os crustáceos, moluscos, arácnidos e quelonios.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Cascas**, lugar da parroquia de Veiga, no concello de Ortigueira.
Semaj Christon

**Semaj Rakim Christon**, nado o 1 de novembro de 1992 en Cincinnati, Ohio, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional. Mide 1,91 metros de altura, e xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
Christon foi elixido na 55ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Miami Heat. Os seus dereitos foron traspasados esa mesma noite ós Charlotte Hornets, e posteriormente ós Oklahoma City Thunder.

O 27 de xaneiro de 2020, Christon asinou ata final de tempada co Saski Baskonia da Liga ACB.

O 22 de xullo de 2020, Christon asinou por unha tempada co Tofaş SK da Basketbol Süper Ligi turca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Nicarao

**Nicarao** é o nome dun suposto xefe indíxena ou cacique que gobernou sobre un territorio no suroeste de Nicaragua a comezos do século XVI. En base das investigacións realizadas por historiadores 2002, descubriuse que o seu nome real era Macuilmiquiztli.

## Contexto histórico 
Cristovo Colón, na súa cuarta e derradeira viaxe do ano 1502, explorou a costa leste do que hoxe se coñece como Nicaragua mais non se internou na costa oeste nin entrou en contacto con ningún pobo indíxena. En 1522, o conquistador español Gil González Dávila partiu dende Panamá con 100 homes na primeira incursión cara ás rexións occidentais de Costa Rica e Nicaragua. Cando chegaron ó suroeste de Nicaragua, atoparon unha tribo falante de nahuat, e coa axuda de dous intérpretes indíxenas que ían con González Dávila, foi quen de conversar co cacique da tribo, que dende entón foi referido como Nicarao.

## Controversia do nome 
En 2002, investigacións realizadas por dous historiadores nicaraguanos que traballaron de xeito independente, argumentaron que o verdadeiro nome do cacique era en realidade Macuilmiquiztli, que quere dicir "Cinco Mortes" na lingua náhuatl.

Non se sabe o motivo polo cal o nome Nicarao se empezou a asociar co cacique Macuilmiquiztli. É posible que os conquistadores españois derivaran o nome Nicarao en base á etnicidade da tribo, que estaba composta polo pobo pipil-nicarao, que son unha póla dos náhuatls. Andrés de Cereceda, o tesoureiro da expedición de González Dávila, escribiu no seu rexistro os nomes dos caciques das aldeas onde se recolleu o ouro. No veciño Golfo de Nicoya de Costa Rica, eles atoparon a meirande vila indíxena que visitaron, que estaba gobernada por un cacique chamado Chorotega. Dende entón, as fontes lingüísticas empregaron o nome dese cacique como epónimo, "pobo chorotega", para abarcar unha serie de aldeas que tiñan similitudes culturais e lingüísticas malia estar fisicamente separadas.

## Notas
Colón (moeda)

A denominación **colón** refírese ás seguintes moedas:

***Colón**, moeda de Costa Rica;
***Colón**, moeda do Salvador ata 2001 cando foi substituída polo dólar.
Glass Boys

***Glass Boys*** é o cuarto álbum de estudio da banda canadense de hardcore punk Fucked Up, publicado o 3 de xuño de 2014 a través do selo Matador Records. O disco trata o tema de envellecer na escena punk mentres se intenta manterse fiel aos ideais da mocidade.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Amanece, que no es poco

***Amanece, que no es poco*** é un filme español escrito e dirixido por José Luis Cuerda no ano 1989.

## Sinopse 
Trátase dun filme coral de humor absurdo, cun guión surrealista cheo de situacións de humor delirante nunha aldea da montaña de Albacete.

Un mozo enxeñeiro español que traballa na Universidade de Oklahoma regresa ao seu país natal para gozar dun ano sabático. Xunto ao seu pai, chega a unha remota aldea de montaña que parece deshabitada, aínda que en realidade tódolos veciños están en misa, como cada día do ano.

## Rodaxe 
Foi gravada nas localidades albaceteñas de Molinicos, Aýna e Liétor, en cuxa idiosincrasia popular está baseado a súa liña argumental. Varios dos seus habitantes tiveron a oportunidade de saír no filme como extras. O alborexar, escena final da obra, está rodada no Pico de la Miel, na Serra Norte de Madrid.

## Elenco 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Amanece, que no es poco* en IMDb
* *Amanece, que no es poco* en FilmAffinity
Sergio Vázquez

**Sergio Vázquez** pódese referir a:

* **Sergio Vázquez Rouco**, sacerdote e historiador galego;
* **Sergio Vázquez Yebra**, avogado e político galego.
Real costarriqueño

: *Para outras moedas coa denominación de "real", véxase a páxina de homónimos **Real**.*

miniatura|Moeda costarriqueña de 1831 a nome da República Federal do Centro de América, con valor de 8 reais
O **real** foi a moeda de Costa Rica vixente ata 1850, aínda que continuou en circulación ata 1864. Carecía de moeda divisionaria, aínda que si que tiña o escudo como múltiplo para as cuñaxes de ouro; do mesmo xeito que o real español, do que era herdeiro, 16 reais de prata equivalían a un escudo de ouro. O real foi substituído polo peso cunha equivalencia dun peso por oito reais.

## Historia 
miniatura|Moeda de 1834 con valor de 4 escudos de ouro como múltiplo do real de prata
Inicialmente, o real español, tanto o cuñado na Península como o procedente das cecas coloniais, era a moeda que circulaba en territorio costarriqueño. En 1824 introduciuse como unidade monetaria o real da República Federal de Centroamérica. Xa convertida en república independente, Costa Rica deu a coñecer en 1842 as súas primeiras moedas de medio real e dun escudo, ás que se sumaron en 1847 as moedas dun real. 

En 1850, cuñáronse as derradeiras moedas de Costa Rica en reais, ao aparecer, na súa substitución, o peso costarriqueño. As moedas de ouro expresadas en escudos, o múltiplo do real, mantivéronse aínda ata 1864.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Economía de Costa Rica

### Bibliografía 
* Krause, C. L.; Mishler, C. (1991). *Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.)*. Krause Publications. ISBN 0873411501
Filmes do Líbano propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

[miniatura|[Nadine Labaki, directora de *Capharnaüm*, filme candidato ao premio.]]
O **Líbano presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional dende o ano 1998. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou o Líbano para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Voo 2193 de Pegasus Airlines

O **voo 2193 de Pegasus Airlines** foi un Boeing 737-800 que sufriu unha saída de pista tras aterrar no Aeroporto de Istanbul-Sabiha Gökçen o día 5 de febreiro de 2020.

O avión caeu por un terraplén e partiu en tres, quedando uns 20 metros por debaixo do nivel da pista de aterraxe. No momento do accidente había unha treboada no aeroporto con refachos de vento de 37 nós (68&nbsp;km/h) e unha visibilidade de 7 000 m.

O Ministerio de Transportes turco inicialmente informou de que non se produciran vítimas mortais entre os 177 pasaxeiros e 6 tripulantes que viaxaban no aparello, e posteriormente o ministro de Sanidade confirmou a morte dunha persoa.

## Avión 
O aparello era un Boeing 737-86J con número de serie 37742 e rexistro TC-IZK. O seu primeiro voo foi en xaneiro de 2009, tendo no momento do accidente 11 anos de idade. O avión operou primeiro coa aeroliña alemá Air Berlin e en abril de 2016 foi adquirido por Pegasus Airlines.

## Notas
Tribuna Popular

***Tribuna Popular*** foi un periódico editado en Ribadeo entre 1914 e 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Juventud Socialista y de la Sociedad de Mineros de Vilaodrid*, apareceu en xaneiro de 1914. Decenario dirixido por José García Iglesias. Mantivo polémicas con *Las Riberas del Eo*. Acusado de anticlerical, o seu director foi denunciado por José García Reinante, párroco de Vilaselán, polo artigo "Moralidad católica" asinado por O Torto da Portela, aparecido o 2 de xullo de 1914. Foi condenado a tres anos, seis meses e vinte e un días de desterro, 125 pesetas de multa e as costas o 20 de febreiro de 1916. Cesou a súa publicación logo da declaración de guerra ao paralizarse os traballos das minas de Vilaoudriz, pero volveu aparecer en xullo de 1915.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
El Estímulo

***El Estímulo*** foi un periódico editado na Pontenova en 1918.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico aldeano*, apareceu en 1918. Dirixido e patrocinado por Francisco García, que utilizaba o pseudónimo **Paco Suevo**.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Nesgo de xénero

**O nesgo de xénero** defínese como unha inclinación tendenciosa cara a unha persoa ou colectivo en función do seu xénero. Este nesgo pode producir unha predisposición, parcialidade, prexuízo ou predilección na selección, representación ou toma de decisións cara a un individuo ou colectivo. Enténdese como un enfoque incorrecto da igualdade entre as persoas, o que pode levar a comportamentos desiguais e discriminatorios, nos que, malia que existan grupos mixtos, se ten certo favoritismo cara a un xénero, incluso inconscientemente. 

Os nesgos de xénero poden facerse evidentes nos procesos de socialización tanto na infancia como na idade adulta, e no momento de adoptar roles nos ámbitos laborais ou familiares. No ámbito laboral, por exemplo, o nesgo de xénero pódese definir como un tratamento desigual das oportunidades laborais (como a promoción, remuneración, beneficios e privilexios) debido ás actitudes baseadas no xénero dun empregado ou dun grupo de empregados.

É unha realidade que afecta a gran parte da esfera social, incluída a produción científica, o urbanismo,  o transporte,  o clima, a economía  ou a relixión, entre outras moitas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nesgo de xénero na Wikipedia
Lionheart (filme de 2018)

***Lionheart*** é un filme nixeriano de 2018 producido por Chinny Onwugbenu e dirixido por Genevieve Nnaji. Está protagonizado por Pete Edochie, Genevieve Nnaji e Nkem Owoh. Foi adquirido por Netflix o 7 de setembro de 2018, converténdose no primeiro filme orixinal de Netflix producido en Nixeria. *Lionheart* estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2018, no Canadá. O filme foi o primeiro como directora de Nnaji así como os primeiros papeis profesionais de Peter Okoye e Chibuzor Azubuike (tamén coñecido como Phyno). O filme estreouse internacionalmente a través de Netflix o 4 de xaneiro de 2019. O 4 de xaneiro de 2019, o filme estreouse dixitalmente a través de Netflix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Nixeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Warsan Shire

**Warsan Shire**, nada o 1 de agosto de 1988, é unha escritora, poeta, editora e profesora británica que naceu de pais somalís en Kenya. En 2013 foi premiada co premio de poesía africana da Universidade Brunel, escollida dunha lista de seis candidatos dun total de 655 solicitantes. Os seus versos "No one leaves home unless/home is the mouth of a shark" (Ninguén deixa a casa a non ser que a casa sexa a boca dunha quenlla), do poema "Conversations about Home (at a deportation center)", son considerados unha chamada á mobilización das persoas refuxiadas e das súas defensoras.

## Traxectoria 
Nada o 1 de agosto de 1988 en Kenya de pais somalís, migrou coa súa familia ao Reino Unido cando tiña un ano. Ten catro irmáns/irmás. Licenciouse en Artes en Escritura Creativa. Desde 2015, reside principalmente nos Ánxeles. Os seus poemas foron editados en varias publicacións literarias, incluíndo *Poetry Review*, *Magma* e *Wasafiri*. Traballa como editora de poesía na revista SPOOK e imparte obradoiros de poesía globalmente e en liña con propostas catárticas e estéticas. O interese de Knowles-Carter en utilizar o seu traballo xurdiu ao coñecer o poema "For Women Who Are Difficult to Love".

## Influencias 
Utiliza, ademais da súa propia experiencia, as experiencias das persoas que ten próximas. O seu interese principal é escribir sobre e para as persoas que non teñen voz pública, por exemplo, inmigrantes e refuxiadas. Como inmigrante de primeira xeración, utilizou a súa poesía para conectar co seu país de orixe, Somalia, ao que nunca foi.

En 2014, foi escollida como poeta residente de Queensland, Australia, en colaboración co Centro Aborixe de Artes Escéncias para unha estancia de seis semanas.

## Obra 
* *Teaching My Mother How To Give Birth* (Flipped eye, 2011),
* *Her Blue Body* (flap pamphlet series, Flipped eye, 2015),
* Poemas incluíndo "The Unbearable Weight of Staying", "Dear Moon", "How to Wear Your Mother's Lipstick", "Nail Technician as Palm Reader", e "For Women Who Are Difficult to Love" presentados en *Lemonade*: A Visual Album by Beyoncé (2016)
* *Penguin Modern Poets 3: Your Family, Your Body* en Malika Booker, Sharon Olds, Warsan Shire (Penguin, 2017). 

## Véxase tamén 
* Unless the Water is Safer than the Land

## Notas 
## Ligazóns externas 
*
Institut du cerveau et de la moelle épinière

O **Institut du cerveau et de la moelle épinière** (en galego: *Instituto do cerebro e da medula espiñal*) de París é unha fundación francesa sen fins de lucro cuxa misión é contribuír á prevención e o tratamento das enfermidades, especialmente as neurolóxicas ou psiquiátricas (alzhéimer, parkinson, distonía, epilepsia, esclerose múltiple, ictus, cancro, demencia, depresión, trastorno obsesivo-compulsivo, autismo, etc.) así como na medula espiñal (paraplexía, cuadriplexía, etc.) e o cerebro.

Fundado o 24 de setembro de 2010, no local do Hospital de la Pitié-Salpêtrière, o centro de investigación reúne a 600 investigadores, enxeñeiros e técnicos.

## Membros fundadores 
O ICM reúne a personalidades de todos os eidos (medicina, deporte, comercio, cine, etc.) e que puxeron as súas diversas áreas de coñecemento ao servizo da Fundación: Gérard Saillant (presidente da ICM), Yves Agid (director científico), Olivier Lyon-Caen, Luc Besson, Louis Camilleri, Jean Glavany, Maurice Lévy, Jean-Pierre Martel, Max Mosley, Lindsay Owen-Jones, Michael Schumacher, Jean Todt, David de Rothschild ou Serge Weinberg.

Os patrocinadores do ICM son Jean Reno e Michelle Yeoh.

## Incubadora de iPEPS 
O ICM acolle unha incubadora de negocios. En decembro de 2019, máis de 27 empresas aloxáronse nesta incubadora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do *ICM Institute*.
Cristina Durán Costell

**Cristina Durán Costell**, nada en Valencia en 1970, é unha ilustradora e debuxante. Premio Nacional de Cómic en 2019. 

## Traxectoria 
Licenciouse pola facultade de Belas Artes de Valencia na especialidade de debuxo. Mentres estudaba creou o fanzine *No Aparcar Llamo GRUA* con Miguel Ángel Giner, Robin e Alberto Botella. Posteriormente, en 1993, os catro crearon a empresa LaGRUAestudio, dedicada á ilustración de libros e publicidade, o cómic e a animación. Traballou para que a Asociación Profesional de Ilustradores de Valencia (APIV) retomase a súa actividade en 1997 e foi a súa presidenta entre os anos 2006 e 2009. Tamén foi membro da Xunta Directiva da Federación de Asociaciones de Ilustradores Profesionales (FADIP) e da xunta fundadora do European Illustrators Forum (EIF).

## Premios e nomeamentos 
* Finalista do Premio Nacional de Cómic entregado polo Ministerio de Cultura de España por *Una posibilidad entre mil* (2010)
* Finalista do Premio Nacional de Cómic entregado polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte por *La máquina de Efrén* (2013)
* Premio Nacional de Cómic en 2019 como debuxante xunto co guionista Miguel Ángel Giner Bou por *El día 3*.

## Notas
Real salvadoreño

: *Para outras moedas coa denominación de "real", véxase a páxina de homónimos **Real**.*

O **real** foi a unidade monetaria do Salvador ata 1877, cando foi substituído polo peso salvadoreño. Carecía de moeda divisionaria e era herdeiro do real español.

## Historia 
O real español de prata, tanto o cuñado na Península como o procedente das cecas coloniais en América, circulaba no Salvador conxuntamente co real da República Federal de Centroamérica logo de acadar a independencia de España en 1821. 

Entre 1828 e 1835 realizáronse emisións específicas para O Salvador e tamén, a partir de 1830, reestampáronse varias moedas estranxeiras para as habilitar para a súa circulación no país. 

A vixencia do real salvadoreño como moeda nacional chegou ao seu fin en 1877, cando se emitiron os primeiros billetes co seu valor facial expresado en pesos, cunha equivalencia de oito reais de prata por cada peso. Porén, as moedas en reais salvadoreños continuaron na circulación ata 1889, cando o peso se decimalizou (dividido en 100 centavos) e se cuñaron as primeiras moedas con ese valor, co que os reais en circulación foron retirados.

## Moedas 
Eantre 1828 e 1835 emitíronse moedas de prata con valores de ½, 1, 2 e 4 reais, todas elas caracterizadas polo deseño dun volcán nos anversos e unha columna nos reversos, coroada con diversos adornos en función do valor. As lendas son coa lenda POR LA LIVERTAD DEL SALVADOR nunha das súas faces e MONEDA PROVISIONAL na outra. Algunhas moedas dun real amosan no anverso unha lenda diferente: ESTADO DEL SALVADOR. 

Ademais contramarcáronse moedas de prata doutros países. A maioría delas tiñan tamén valores expresados en reais, ben de España ou ben doutros territorios hispanoamericanos, con valores de ½, 1, 2, 4 e 8 reais, aínda que tamén se contramarcaron moedas británicas de seis peniques e dun xilin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Economía do Salvador

### Bibliografía 
* Jovel, J. R. (1999). *Historia numismática de El Salvador en el siglo XIX*. 3 volumes. San Salvador. ISBN 9789992376386

### Ligazóns externas 
* Catálogo de moedas do Salvador en CoinFacts Wiki
* Krause, C. L.; Mishler, C. (1991). *Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.)*. Krause Publications. ISBN 0873411501
Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

**Filipinas presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional dende a creación da categoría no ano 1956. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Filipinas para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Sex Education

***Sex Education*** é unha serie británica de comedia creada por Laurie Nunn. Está protagonizada por Asa Butterfield no papel dun adolescente socialmente inadaptado e por Gillian Anderson no papel da súa nai que é terapeuta sexual. A serie estreouse o 11 de xaneiro de 2019 a través de Netflix. Ncuti Gatwa, Emma Mackey, Connor Swindells e Kedar Williams-Stirling interpretan os papeis secundarios. Converteuse nun éxito da crítica e comercial de Netflix, con máis de 40 millóns de espectadores que viron en liña a primeira tempada da serie logo da súa estrea. A segunda tempada estreouse o 17 de xaneiro de 2020. A terceira tempada estreouse o 17 de setembro de 2021. A cuarta e derradeira tempada anunciouse o 25 de setembro de 2021, a cal se estreou o 21 de setembro de 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 32ª edición dos Óscar

Os **seguintes 13 filmes**, todo eles de países diferentes, foron propostos na 32ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Dinamarca, Francia, Italia, os Países Baixos e Alemaña Occidental. Francia gañou o premio co filme *Orfeo negro*, un drama rodado no Brasil en lingua portuguesa.

Os Países Baixos, Paquistán, Hong Kong e Singapur presentaron filmes por vez primeira.

O filme dinamarqués *Paw*, de Astrid Henning-Jensen, foi o primeiro filme dirixido por unha muller nomeado nesta categoría.

## Propostas 
## Notas
Çölçü

***Çölçü*** é un filme azerí de 2012 dirixido por Shamil Aliyev. Foi escollido como candidato de Azerbaidján para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Bahruz Vagifoglu
* Salome Demuria
* Vidadi Gasanov
* Javidan Mammadly
* Vusal Mehraliyev

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Azerbaidján propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Inuk (filme)

***Inuk*** é un filme groenlandés dirixido por Mike Magidson e co-escrito por Magidson, Ole Jørgen Hammeken e o antropólogo Jean-Michel Huctin. Foi a primeira longametraxe de Magidson. Foi escollido como candidato de Groenlandia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Gañou o premio ó mellor filme no Festival Internacional de Cinema de Byron Bay de 2012.

## Personaxes 
* Ole Jørgen Hammeken como Ikuma
* Gaaba Petersen como Inuk
* Rebekka Jørgensen como Aviaaja
* Sara Lyberth como Naja
* Inunnguaq Jeremiassen como Minik
* Elisabeth Skade como nai de Inuk

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Groenlandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Antonio Varela Miguélez

**Antonio Varela Miguélez**, nado en 1911 e finado na Coruña o 13 de xullo de 1937, foi un tipógrafo e sindicalista anarquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Aurora Miguélez Pena. Tipógrafo. Miltante da CNT. Administrador de *Brazo y Cerebro*. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse e participou nas tarefas de reorganización da FAI na Coruña. Foi descuberto na caída da rede clandestina de anarquistas no Barrio das Atochas no verán de 1937 e asasinado no Campo da Rata o 13 de xullo con Alejandro Delgado Fernández e José González González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Spitak (filme)

***Spitak*** (en ) é un filme armenio de 2018 dirixido por Alexander Kott. Foi escollido como o candidato armenio para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Aleksandr Kuznetsov como Viktor
* Olivier Pagès como Jerome
* Oleg Vasilkov como Sergey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Armenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Belén, Rodeiro, Oza-Cesuras

**Belén** é un lugar da parroquia de Rodeiro, no concello coruñés de Oza-Cesuras na comarca de Betanzos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rodeiro 
### Parroquias de Oza-Cesuras 
## Notas 
;Referencias
Intergradación

En zooloxía **intergradación** é a forma na cal dúas subespecies distintas están conectadas por áreas nas que se encontran poboacións que teñen características de ambas. Hai dous tipos de intergradación: primaria e secundaria.

## Intergradación primaria 
A intergradación primaria ocorre en casos nos que dúas subespecies están conectadas por unha ou máis poboaciósn intermedias, cada unha das cales é á súa vez intermedia con respecto ás súas poboacións adxacentes e mostra máis ou menos a mesma cantidade de variabilidade xenética que en calquera outra poboación da especie. As poboacións adxacentes e as subespecies están suxeitas a unha intergradación clinal, e nestas situacións xeralmente está garantido que as clinas están causalmente relacionadas (por selección natural) cos gradientes ambientais.

## Intergradación secundaria 
Cando o contacto entre unha subespecie illada xeograficamente se restablece co principal corpo da especie ou con outras subespecies illadas, ten lugar a hibridación entre elas con tal de que a illada non evolucionase xerando un conxunto efectivo de mecanismos de illamento. En consecuencia, vaise desenvolver unha zona relativamente diferenciada ou cinto de hibridación dependendo do grao de diferenzas xenéticas e fenotípicas ao que chegara a subespecie previamente illada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Especie en anel
Marietta Blau

**Marietta Blau**, nada en Viena o 29 de abril de 1894 e finada na mesma cidade o 27 de xaneiro de 1970, foi unha física austríaca pioneira na física de partículas.

## Traxectoria 
Blau naceu en Viena, nunha familia xudía de clase media, filla do avogado e editor de música Mayer (Markus) Blau e a súa esposa Florentine Goldzweig.  Estudou física e matemática na Universidade de Viena entre 1914 e 1918 e obtivo o doutoramento en marzo de 1919. Blau é recoñecida por desenvolver emulsións fotográficas radioactivas que foron usadas con éxito para capturar graficamente e medir con exactitude partículas e eventos de alta enerxía. Ademais, estableceu un método para medir con exactitude reaccións causadas por acontecementos que xeran radiación cósmica. As súas emulsións radioactivas adiantaron significativamente o campo de física de partículas. Grazas ao seu traballo, foi proposta para o Premio Nobel de 1950 en física por Erwin Schrödinger.

### Antes da segunda guerra mundial 
Entre 1919 e 1923, Blau traballou en varias institucións industriais e universitarias de investigación en Austria e Alemaña. En 1921, mudouse a Berlín para investigar sobre enerxía eléctrica e análise espectral nunha fábrica de tubos de raios X, un posto que deixou posteriormente para desempeñarse como asistente no Instituto de Física Médica na Universidade de Frankfurt am Main.

Marietta Blau morreu en Viena en 1970 de cancro. Nas publicacións científicas da época non apareceu ningún obituario sobre a súa morte.

## Legado 
En 1950, Cecil Powell recibiu o premio Nobel polo desenvolvemento do método fotográfico para a detección de partículas e o descubrimento do pión por medio do uso deste método.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres en física
* Efecto Matilda

### Bibliografía 
*
*
*
Hava, Maryam, Ayesha

***Hava, Maryam, Ayesha*** (en ) é un filme afgán de 2019 dirixido por Sahraa Karimi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios. Porén, non apareceu na lista final da Academia porque a lexitimidade do comité afgán que entregou o filme foi cuestionado.

## Sinopse 
Tres mulleres de Cabul fan fronte momentos difíciles nas súas vidas durante o seu embarazo.

## Personaxes 
* Arezoo Ariapoor como Hava
* Fereshta Afshar como Maryam
* Hasiba Ebrahimi como Ayesha

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
El Radical (Padrón)

***El Radical*** foi un semanario editado en Padrón entre 1903 e 1904.

## Historia e características 
De tendencia republicana, apareceu en decembro de 1903, impulsado e dirixido polo avogado padronés Francisco Javier Artime Pérez.

A finais de 1904 publicou un artigo que foi denunciado polo presidente da Deputación da Coruña, Ramón Tojo Pérez, perante o xulgado municipal de Padrón por inxurias. Curiosamente, o director do semanario e o político eran primos carnais. O 20 de decembro chegou á Audiencia provincial da Coruña e tres días despois Artime foi condenado a catro meses e un día de arresto maior e 250 pesetas de multa o que provocou o peche da publicación e a entrada en prisión de Artime á fin do verán de 1905.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Peso costarriqueño

: *Para outras moedas coa denominación de "peso", véxase a páxina de homónimos Peso.*

O **peso** foi a moeda de Costa Rica entre 1850 e 1896. Inicialmente subdividíase en oito reais de prata, a moeda que substituíu e coa coexistiu ata 1864, cando Costa Rica decimalizou o seu sistema monetario e o peso pasou a dividirse en 100 centavos. O peso costarriqueño foi substituído polo colón, con idéntico valor, en 1896.

## Emisións 
### Moedas 
[esquerda|miniatura|20 **pesos costarriqueños** de [1873]]
En 1850 emitíronse moedas de prata con valores faciais de 1/16, 1/4 e 1/2 peso, e en 1864 cuñáronse os valores de 25 centavos e un peso. O ano seguinte, 1865, emitíronse as moedas de cuproníquel dun cuarto de centavo e dun centavo, e as de prata de 5, 10 e 50 centavos. En 1870 completouse a serie de valores coas moedas de ouro de 2, 5 e 10 pesos. 

Ademais, en 1889 contramarcáronse moedas colombianas de 50 centavos para circularen en Costa Rica como pezas de 50 centavos do peso costarriqueño.

### Billetes 
Algúns bancos privados tiveron autorización para a emisión de papel moeda en pesos entre 1858 e 1896. O primeiro en facelo foi o *Banco Nacional de Costa Rica*, inicialmente con billetes de 2 pesos e progresivamente ata completar a serie de valores de 10, 20, 25, 50 e 100 pesos. 

O *Banco de Costa Rica* emitiu notas promisorias en pesos entre 1895 e 1899, con valores de 1, 2, 5, 10, 20 e 100 pesos. 

Tamén o *Banco de la Unión* emitiu billetes de 1, 2, 5, 10, 25, 50 e 100 pesos entre 1877 e 1889. Do mesmo xeito, *Ferro Carril de Costa Rica* emitiu billetes en 1872 con valores de 10, 25 e 50 centavos, e de 1, 2 e 5 pesos.

En 1865 tivo lugar unha emisión gobernamental de papel moeda, con valores de 1, 5, 10, 25 e 50 pesos, serie que se completou en 1871 co billete de 2 pesos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Economía de Costa Rica

### Bibliografía 
* Chacón Hidalgo, M. B. (2000). *La Moneda en Costa Rica: 1502-2000*. San José. Fundación Museos Banco Central de Costa Rica. ISBN 9968-9795-8-9
* Krause, C. L.; Mishler, C. (1991). *Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed.)*. Krause Publications. ISBN 0873411501
* Pick, A. (1994). *Standard Catalog of World Paper Money: General Issues*. *(7th ed.)*. Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9
* Pick, A. (1990). *Standard Catalog of World Paper Money: Specialized Issues. (6th ed.)*. Krause Publications. ISBN 0-87341-149-8
* Stickney, B. (2017). *A Monetary History of Central America*. Numismatic Studies 35. American Numismatic Society. Nova York. ISBN 978-0-89722-350-8
Utopia (filme de 2015)

***Utopia*** (en ) é un filme afgán de 2015 dirixido por Hassan Nazer e producido por Chris Robb. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 92ª edición dos premios. Porén, foi descualificado poucos días antes da súa proxección na Academia por conter demasiado diálogo en inglés. A unión dos directores afgáns tratou de apelar, achegando as especificacións das linguas por minutos, mais non tivo éxito.

## Personaxes 
* Malalai Zikria como Janan
* Hannah Spearritt como Lucy
* Homayoun Ershadi como Najib
* Bhasker Patel como home espiritual
* Andrew Shaver como William
* Saahil Chadha como Rajnesh
* Arun Bali como Rajendra
* Alec Westwood como doutor británico
* Chris Robb como amigo de William

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Raftan

***Raftan*** (en ) é un filme afgán-iraniano de 2016 dirixido por Navid Mahmoudi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios. Porén, o filme non foi incluído na lista final de propostas publicada pola Academia. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Busan en outubro de 2016. *Raftan* foi o filme inaugural da 21ª edición do Festival Internacional de Cinema de Kerala.

## Personaxes 
* Reza Ahmadi como Nabi
* Fereshteh Hosseini como Pari
* Behrang Alavi
* Nazanin Bayati
* Shams Langroudi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Chand metre moka'ab eshgh

'''''Chand metre moka'ab eshgh''''' (en ) é un filme afgán-iraniano de 2014 dirixido por Jamshid Mahmoudi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Abdul Salam é un inmigrante afgán que está traballando e vivindo coa súa filla Morona nun obradoiro.

## Personaxes 
* Hasiba Ebrahimi como Morona
* Saed Soheili como Saber
* Nader Fallah
* Masoud Mirtaheri
* Alireza Ostadi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
The Black Tulip (filme de 2010)

***The Black Tulip*** (en ) é un filme afgán-estadounidense de 2010 dirixido por Sonia Nassery Cole. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 83ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sonia Nassery Cole como Farishta Mansouri
* Haji Gul Aser como Hadar Mansouri
* Walid Amini como Akram Zabuli
* Somaia Razaya como Belkis Mansouri
* Jack Scalia como Coronel Williams
* Edoardo Costa como Coronel Tanelli
* Samir Rassoly como Mustafa
* Hosna Tanha como Bobo Jan
* Sayed Rahim Sayeedi como Majuba
* Basir Mujaheed como Amanullah
* Shafi Sahel como vello poeta afgán
* Payenda Joyenda como Gul
* Sadaf Yarmal como Satara Mansouri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Sang-e saboor

***Sang-e saboor*** (en ) é un filme franco-afgán de 2012 dirixido por Atiq Rahimi, que se basea na súa novela homónima de 2008. Escrito por Jean-Claude Carrière e o propio director, está protagonizado por Golshifteh Farahani, Hamid Djavadan, Massi Mrowat e Hassina Burgan. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Golshifteh Farahani foi nomeada á actriz máis prometedora na 39ª edición dos Premios César.

## Personaxes 
* Golshifteh Farahani como a muller
* Hamid Djavadan como o home
* Hassina Burgan como a tía
* Massi Mrowat como o soldado
* Mohamed Al Maghraoui como o mulá
* Malak Djaham Khazal como o veciño
* Marwa Safa Frotan como a muller de nena
* Sofia Frotan como irmá da muller
* Yesna Frotan como a irmá máis pequena da muller

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Opium War (filme de 2008)

***Opium War*** (en ) é un filme afgán de 2008 dirixido por Siddiq Barmak. O filme foi completamente rodado en Afganistán e conta as experiencias de dous soldados estadounidenses (Peter Bussian e Joe Suba), cuxo helicóptero se estrela nun deserto afgán. Os dous atópanse á mercé dos elementos naturais e dunha ecléctica familia afgá de granxeiros de opio. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Khakestar-o-khak

***Khakestar-o-khak*** (en ) é un filme afgán de 2004 dirixido por Atiq Rahimi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi estreado na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2004. Gañou o Golden Dhow no Festival Internacional de Cinema de Zanzíbar de 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
16 Days in Afghanistan

***16 Days in Afghanistan*** é un filme documental de 2007 dirixido por Anwar Hajher, quen viaxa de novo ó seu país, Afganistán logo de 25 anos fóra para redescubrilo de novo. É unha coprodución entre Afganistán, os Estados Unidos de América e a India, e foi producido por Mithaq Kazimi, sendo o primeiro filme rodado nas provincias fortemente influenciadas polo réxime talibán logo da súa caída. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Fire Dancer

***Fire Dancer*** é un filme afgán-estadounidense de 2002 dirixido por Jawed Wassel. Foi o primeiro filme afgán en ser escollido como candidato para o Óscar ó mellor filme internacional, na 75ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Afganistán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 75ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Félicité (filme de 2017)

***Félicité*** é un filme franco-senegalés de 2017 dirixido por Alain Gomis. Foi escollido para competir polo Oso de Ouro na competición oficial da 67ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. En Berlín, o filme gañou o Gran Premio do Xurado. Nos Premios da Academia do Cinema Africano de 2017, gañou seis premios, incluíndo as categorías de mellor filme, mellor actriz, mellor actor secundario, mellor edición, mellor banda sonora e mellor filme nunha lingua africana, converténdose no filme máis laureado da historia dos premios.

Foi escollido como candidato do Senegal para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de decembro. Foi a primeira vez que o Senegal enviou un filme para a consideración da Academia.

## Sinopse 
Ambientado na República Democrática do Congo, conta a historia dunha muller que loita por obter cartos logo de que o seu fillo foi hospitalizado.

## Personaxes 
* Véro Tshanda Beya Mputu como Félicité
* Gaetan Claudia como Samo
* Papi Mpaka como Tabu
* Nadine Ndebo como Hortense
* Elbas Manuana como Luisant
* Kasai Allstars como eles mesmos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Senegal propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Umi ga kikoeru

é un telefilme de animación xaponés de 1993 dirixido por Tomomi Mochizuki e escrito por Kaori Nakamura. Baséase na novela homónima de Saeko Himuro. Foi animado por Studio Ghibli para Tokuma Shoten e Nippon Television Network. Estreouse o 5 de maio de 1993 a través de Nippon TV. Foi o primeiro e único filme de Studio Ghibli feito para a televisión. Trátase do único filme de Studio Ghibli onde os grandes piares da compañía non participaron (Hayao Miyazaki e Isao Takahata), deixando liberdade ás novas promesas do estudio.

## Sinopse 
O filme está ambientado na cidade de Kochi, na illa xaponesa de Shikoku. Conta a historia dun triángulo amoroso que se desenvolve entre dous bos amigos e unha rapaza nova que chega ó instituto dende Toquio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic