open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Podocalixina

A **podocalixina** é unha sialoglicoproteína que se pensa é o principal constituínte do glicocálix dos podocitos do glomérulo renal (cápsula de Bowman). É un membro da familia do CD34 de sialomucinas transmembrana. Cobre as prolongacións pediculares secundarias dos podocitos. Como ten moitas cargas negativas, a súa función é manter separadas as prolongacións pediculares adxacentes, mantendo así a barreira de filtración urinaria aberta.  Que esta é a súa función está apoiado ademais por estudos de knockout de xenes en ratos que revelan que xoga un papel esencial na morfoxénese dos podocitos e un papel na abertura do lume vascular e a regulación da permeabilidade vascular. Cómpre salientar que este é o único knockout de sialomucina da superficie celular coñecido que mostra un fenotipo mortal. As glicoformas  sialiladas, O-glicosiladas da podocalixina expresadas por células de carcinoma de colon posúen actividade de unión a selectinas como a L-selectina e a E-selectina, e poden ser fundamentais para o espallamento de metástases de células de carcinoma de colon. A nivel celular a podocalixina tamén regula o tamaño e topoloxía de dominios apicais de células epiteliais e actúa como un potente inductor da formación de microvilosidades.

## Notas
Harald Frey

**Harald Eika Frey**, nado o 27 de maio de 1997 en Oslo, é un xogador profesional de baloncesto noruegués. Cunha altura de 1,88 m xoga na posición de base para o Surne Bilbao Basket da Liga ACB.

## Traxectoria 
O 13 de xuño de 2024, Frey asinou por unha tempada co Bilbao Basket da Liga ACB.

### Clubs 
*  Bærum Basket (BLNO, 2012–2015)
*  Centrum Tigers (BLNO, 2015−2016)
*  Oviedo CB (LEB Ouro, 2020−2022)
*  BG Göttingen (Bundesliga, 2022−2023)
*  Telekom Baskets Bonn (Bundesliga, 2023−2024)
*  Bilbao Basket (Liga ACB, 2024−presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Family office

As **Family office** son plataformas de investimento dedicadas a levar integramente grandes patrimonios: investimentos financeiros, inmobiliarias e empresariais, a fiscalidade, a sucesión, a planificación global etc. Son os encargados de xestionar o patrimonio dun único grupo familiar con elevado patrimonio, xeralmente maior a 100 millóns de dólares americanos. 

O concepto tradicional de family office (FO) céntrase nunha empresa dirixida por e para unha soa familia. A súa función é centralizar a xestión do patrimonio familiar significativo. O obxectivo é a transferencia do patrimonio entre xeracións.

Os obxectivos principais de contar cunha plataforma de investimento **Family Office** son os seguintes:
miniatura|Os servizos dunha *family office* multifamiliar
Protección do Patrimonio

* Análise e implementación da estrutura patrimonial
* Custos e divisa de referencia
* Planificación sucesoria

Crecemento do Patrimonio

* Perfil de risco
* Asignación de activos
* Selección de xestores
* Xestión e seguimento.

Tamén hai FA multifamiliares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Family Office, Convenche tela?(en castelán)
* Definición Family Office  (en castelán)
Robert Thirsk

**Robert Brent "Bob" Thirsk**, nado en Nova Westminster, Columbia Británica (Canadá) o 17 de agosto de 1953, é un astronauta canadense que formou parte das misións STS-78 e Soiuz TM-15, sendo membro das expedicións 20 e 21 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Thirsk graduouse e é máster en enxeñaría mecánica pola Universidade de Calgary en 1976 e polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1978 respectivamente. Ten tamén un doutoramento en medicina pola Universidade McGill en 1982. Foi seleccionado como astronauta pola Axencia Espacial Canadense en decembro de 1983, participando nas misións STS-78 e Soiuz TM-15 e sendo membro das expedicións 20 e 21 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 204,77 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-78
*Soiuz TM-15
*Expedición 20
*Expedición 21
*Estación Espacial Internacional
Andy Thomas

**Andrew "Andy" Sydney Withiel Thomas**, nado en Adelaida (Australia Meridional) o 18 de decembro de 1951, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-114, STS-102, STS-77, STS-89 e STS-91.

## Traxectoria 
Thomas graduouse en enxeñaría mecánica pola Universidade de Adelaida en 1973 ten un doutoramento na mesma materia pola mesma universidade en 1978. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en marzo de 1992, participando nas misións STS-114, STS-102, STS-77, STS-89 e STS-91. Pasou un total de 177,38 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-114
*STS-102
*STS-77
*STS-89
*STS-91
Donald A. Thomas

**Donald Alan Thomas**, nado en Cleveland, Ohio, o 6 de maio de 1955, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-65, STS-83, STS-70 e STS-94.

## Traxectoria
Thomas graduouse en física pola Universidade Case Western Reserve en 1977 e ten un máster e doutoramento en ciencia de materiais pola Universidade Cornell en 1980 e 1982 respectivamente. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1990, participando nas misións STS-65, STS-83, STS-70 e STS-94. Pasou un total de 43,34 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-65
*STS-83
*STS-70
*STS-94
Chuck Feeney

**Charles Francis** **Feeney**, coñecido tamén como ''''Chuck' Feeny'* nado en Elizabeth, Nova Jersey, o 23 de abril de 1931 e finado en San Francisco o 9 de outubro de 2023, foi un empresario e filántropo irlandés-estadounidense. É o fundador de The Atlantic Philanthropies, unha das maiores fundacións privadas do mundo, e da súa filial General Atlantic.
## Traxectoria
Feeney fixo fortuna como cofundador do Duty Free Shoppers Group, que foi pioneiro na idea das compras *duty-free*. Doou boa parte da súa fortuna en segredo durante moitos anos, até que unha disputa comercial resultou na súa identidade revelada en 1997. Ao longo da súa vida, Feeney ten doado máis de 8.000 millóns de dólares, mais do 99% da súa fortuna. Para iso fundou en 1982 a Atlantic Philantropies, fundación instrumental para apoiar causas a favor da vellez, da infancia e xuventude, a saúde pública e dereitos civís, e a proxectos vinculados coa esquerda política.

Feeney era coñecido pola súa frugalidade, vivindo nun apartamento alugado, sen coche nin casa e voando en clase económica.

## Recoñecementos 
Feeney foi chamado o "James Bond da filantropía" pola revista *Forbes* pola forma discreta e exitosa na que doou anonimamente aproximadamente 8.000 millóns de dólares a varias institucións benéficas.

Malia evitar a publicidade, colaborou na súa biografía de 2007 titulada *The Billionaire Who Wasn't: How Chuck Feeney Made and Gave Away a Fortune Without One Knowing.* Feeney tamén é obxecto dun documental irlandés da RTÉ titulado *Secret Billionaire: The Chuck Feeney Story.*

En 2010 recibiu o premio Cornell Icon of Industry. En 2012, todas as universidades de Irlanda do Norte e do Sur outorgáronlle conxuntamente un doutoramento honoris causa en Dereito. Ese mesmo ano, tamén recibiu a Medalla da UCSF por contribucións persoais destacadas á misión de saúde da University of California, en San Francisco. En 2014, Warren Buffett dixo de Feeney: *"é o meu heroe e o heroe de Bill Gates. Debería ser o heroe de todos"''. No 160º aniversario da creación de Queensland, o 6 de xuño de 2019, Feeney recibiu un premio en homenaxe polas súas contribucións ao desenvolvemento dese Estado.

En decembro de 2020, a Universidade de Cornell anunciou que cambiaría o nome de East Avenue, unha rúa que atravesa o centro do campus e que está ao lado da súa alma máter, a Escola de Administración da Universidade de Cornell, "Feeney Way", para homenaxealo polas súas contribucións á universidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Feeney do sitio web de Atlantic Philanthropies
* Unha breve biografía de Chuck Feeney
Lion Capital LLP

**Lion Capital LLP** é unha firma británica de capital privado especializada en investimentos no sector de consumo. As marcas que foron ou son propiedade de Lion, ou teñen significativas participacións, inclúen Weetabix, Jimmy Choo, wagamama, Kettle Foods, AllSaints, HEMA, Schweppes, Alain Afflelou ou Authentic Brands Group.

A firma ten a súa sede en Londres, Inglaterra, e emprega a 30 executivos de investimento nas súas oficinas de Londres e Los Ángeles. 

Os directores da empresa investiron aproximadamente 6.000 millóns de euros en máis de 30 negocios e máis de 100 marcas de consumo.

En outubro de 2012, a oficina de América do Norte trasladouse de Nova York a Los Ángeles. En maio de 2016 anunciouse que Javier Ferrán  substituiría a Franz Humer como presidente de Diageo a partir do 1 de xaneiro de 2017.  Durante o verán de 2019, Lion Capital reduciu a súa participación en Authentic Brands Group para dar cabida ao accionariado maioritario de BlackRock.

## Actividades 
Lion Capital busca investir en empresas medianas e grandes que venden produtos de marca, o que inclúe roupa, artigos de luxo, alimentación e venda polo miúdo especializada. Os directores de Lion Capital rexeitaron a diversificación noutros sectores, alegando que a súa estratexia é saber máis sobre menos.

## Notas
Bake Off: Famosos al horno

***Bake off: Famosos al horno*** (coñecido como ***Celebrity Bake Off España*** na súa primeira tempada) é un programa de televisión gastronómico que o mellor pasteleiro famoso de España. Trátase da adaptación española do programa da BBC; *The Great British Bake Off*, emitíndose a primeira edición en Amazon Prime Video en 2021 e en La 1 de Televisión Española a partir da segunda. El formato está presentado por Paula Vázquez (xunto a Brays Efe na primeira tempada).

Entre o 6 de marzo e o 19 de maio de 2019, a canle de televisión Cuatro emitiu a versión anónimos do formato baixo a denominación *Bake Off España*, cun equipo totalmente diferente.

## Equipo 
### Presentadores 
### Xurado 
## Primeira edición (2021) 
### Aspirantes 
### Estatísticas semanais 
: Mellor concursante da semana. 
: Mellor concursante na proba técnica.
:  Concursante salvado que avanza á seguinte rolda.
: Concursante cun baixo nivel de desempeño na proba técnica.
: Concursante cun baixo nivel de desempeño xeral e proposto para a expulsión.
:  Concursante eliminado.
:  O concursante quedou terceiro.
:  O concursante foi subcampión.
:  O concursante foi gañador.

## Segunda edición (2022) 
### Aspirantes 
(*) Yolanda xa participou na primeira edición do formato (*Celebrity Bake Off*).

### Estatísticas semanais 
: Mellor concursante da semana. 
: Segundo/a mellor concursante da semana.
: Concursante salvado/a que avanza cara a seguinte rolda.
: Concursante con baixo desempeño pero salvado/a no último momento.
: Concursante con baixo desempeño general e proposto/a para a expulsión.
: Concursante eliminado/a.
: O concursante quedou terceiro/a.
: O concursante foi subcampión/a.
: O concursante foi gañador/a.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Leo Varadkar

**Leo Varadkar** (pronunciado /ˈliː.oʊ vəˈɹædkəɹ/), nado en Dublín o 18 de xaneiro de 1979, é un médico e político irlandés de Fine Gael, actual Tánaiste da República de Irlanda. Anteriormente foi ministro de Protección Social e Teachta Dála por Dublín Occidental desde 2007.

Varadkar estudou medicina no Trinity College de Dublín. Traballou durante varios anos como residente antes de cualificarse como médico xeral en 2010. En 2004 pasou a ser membro do Consello do Condado de Fingal e foi tenente de alcalde antes da súa elección para o Dáil Éireann. Foi ascendido á dirección por Enda Kenny como portavoz de Empresas, Comercio e Emprego, permanecendo neste cargo até unha remodelación en 2010, cando pasou a ser portavoz de Comunicacións, Enerxía e Recursos Naturais.

Tras a formación do goberno de coalición en marzo de 2011, foi nomeado ministro de Transportes, Turismo e Deporte. Unha remodelación do gabinete en xullo de 2014 levou a Varadkar a ser nomeado ministro de Sanidade. 

Vardkar ten ascendencia india, é católico e representante democristiano. Durante o seu mandato converteuse no primeiro ministro abertamente homosexual do goberno irlandés (en oposición a postura católica). Despois de formar un goberno minoritario de Fine Gael en maio de 2016, foi nomeado ministro de Protección Social.

Tras a xubilación de Enda Kenny, foi elixido líder de Fine Gael o 2 de xuño de 2017. Foi elixido Taoiseach polo Dáil Éireann o 14 de xuño, nomeamento aprobado polo presidente de Irlanda.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Leo Varadkar  páxina web de Fine Gael
Geraldine Ferraro

**Geraldine Ferraro**, nada en Newburgh o 26 de agosto de 1935 e finada en Boston o 26 de marzo de 2011, foi unha política estadounidense. Membro da Cámara de Representantes, foi a primeira muller candidata á vicepresidencia do país por un dos dous grandes partidos, o Partido Demócrata, nas eleccións presidenciais de 1984.

## Traxectoria 
Geraldine Ferraro era filla de Dominick Ferraro, un inmigrante italiano dono de dous restaurantes, e de Antonetta L. Corrierie, tamén italiana. Tivo tres irmáns que naceran antes ca ela, mais un faleceu cando era neno e outro aos tres anos. Ferraro doutorouse con honores en dereito na Universidade Fordham en 1960.

En 1979 foi nomeada membro da Cámara de Representantes polo 9.º distrito electoral de Nova York.

En 1984 Ferraro foi escollida polo candidato presidencial Walter Mondale como candidata á vicepresidencia, despois de considerar outros candidatos como Gary Hart e Jesse Jackson. Aínda que Ferraro era católica, a Igrexa católica criticouna por estar a favor do aborto.

De 1993 a 1996 serviu como embaixadora dos Estados Unidos na Comisión de Dereitos Humanos da ONU durante a administración de Bill Clinton. En 2008, Ferraro expresou o seu apoio á candidatura presidencial de Hillary Clinton.

En 1998, foille diagnosticado un mieloma múltiple, aínda que non o fixo público ata 2001, data en que comezou a dar charlas sobre a súa doenza. Faleceu o 26 de marzo de 2011 a consecuencia do cancro que a afectou durante case trece anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Text of speech accepting Democratic Party nomination for Vice President of the United States, 19 de xullo de 1984
* FBI file on Geraldine Ferraro
* "Geraldine Ferraro"  – Vídeo producido por *Makers: Women Who Make America*
* *Geraldine Ferraro: Paving the Way* – Documental sobre Geraldine Ferraro
* "Geraldine A. Ferraro collected news and commentary" en *The New York Times*
Peto (recipiente)

miniatura|Peto con forma de caixa forte.
[thumb|Peto tradicional con forma de porco, fabricado en [cerámica.]]
Un **peto** é un recipiente destinado á acumulación e a almacenaxe de moedas, usado en especial polos nenos. Tradicionalmente fabrícanse petos con forma de porco, iñantes en barro sen esmaltar e logo en compostos cerámicos e outros materiais (como madeira, metal, plásticos etc).

Os petos utilizánse para estimular o aforro nos nenos: o diñeiro pódese introducir facilmente por unha rañura, pero hai algúns petos que se teñen que romper para sacalo. Tamén existen petos mecánicos nos que, poñendo a moeda nun punto determinado, se acciona un mecanismo (manual ou automaticamente) para «engulir» a moeda.

## Orixes 
### Gregos e romanos 
En Occidente, o achado arqueolóxico máis antigo dun peto ou “caixa de diñeiro” data do século II a. e. c. na colonia grega de Priene (Xonia central, na actual Turquía) durante a escavación dun edificio residencial, e representa a forma dun templo grego en miniatura cunha fenda no frontón. Atopáronse diversos recipientes feitos de arxila cocida en escavacións das cidades romanas de Pompeia e Herculano e outras provincias do Imperio romano, sobre todo da época tardía, particularmente na Gran Bretaña romana e ao longo do Rin.

### Inglaterra 
Na Inglaterra do século XV, para fabricar artigos e utensilios de cociña utilizábase un tipo de arxila, de cor case laranxa, que se coñecía como "pygg". Naquel tempo tamén se empezaron a usar potas e xerras para gardar (aforrar) moedas, polo que comezaron a chamarse "pygg jar". Máis tarde, no século XVIII déuselle a aquel recipiente o nome que chegou ata o presente: *piggy bank*. O nome evoca o xogo de palabras cos nomes en inglés da arxila e do porco ("pygg", arxila rosada, e *pig*, "porco") e os conceptos asociados á riqueza e a abundancia).

### Extremo Oriente 
No extremo Oriente existen figuras cun simbolismo relacionado coa fortuna, como o Chan Chu (sapo ou ra do diñeiro) ou o gato da fortuna xaponés, o Maneki Neko, de cor amarela, asociado á economía de quen o posúe e modernamente convertido en peto. Outro obxecto similar é o xabaril indonesio  («celengan» ou «celeng»), usado como símbolo nos bancos nacionais daquel país. Algúns estudos sitúan a orixe destes recipientes na época do emperador Wu (141 a. e. c. - 87 a. e. c.) da dinastía Han. Eran fabricados en cerámica, porcelana ou bambú para facilitar que unha vez cheos de moedas, puidesen abrirse/romperse para recuperar o diñeiro, por iso é polo que son poucos os exemplares conservados. Denominábanse, de forma xenérica, "pumān" (en chinés: 扑满; pinyin: mǎn pū) e o máis antigo é un exemplar de Ge Hong (葛洪, Gehong) da dinastía Jin (266-420).

Ficheiro:Majapahit, Piggy Bank.jpg|«Celeng» de Iacarta (cara o século XV), illa de Xava.
Ficheiro:Collecting Box Henriette 1822 2.jpg|Peto alemán (1822).
Ficheiro:Moneyfrog.jpg|«Chan Chu» de bronce. Sapo ou ra touro con tres patas.
Ficheiro:FortuneCat.PNG|O popular «Maneki Neko» (gato xaponés da fortuna).
Ficheiro:Die Kresse-Völkner Sammlung 45 (Spardose).JPG|Peto alemán de xoguete (moderno).

## Notas
Oferta pública inicial

Unha **oferta pública inicial** (IPO), **oferta pública de venda** ou **lanzamento á bolsa** é un tipo de oferta pública. Unha oferta pública é calquera activo negociable que se ofrece ao público. Nunha oferta pública inicial, as accións dunha empresa véndense ao público en xeral nunha bolsa de valores, por primeira vez. A través deste proceso, unha empresa privada transfórmase nunha empresa pública. As ofertas públicas iniciais son utilizadas polas empresas para recadar cartos para a súa expansión e converterse en empresas que cotizan en bolsa. Unha empresa que vende accións nunca está obrigada a devolver o diñeiro ás persoas que as compran.

## Maiores IPOs 
A saída a bolsa de Alibaba foi a máis grande de sempre no seu día. En 2019 ARAMKO de Arabia Sur converteuse na maior por 25,6 millóns de dólares 

Antes de 2009, Estados Unidos era o principal emisor de IPO en termos de valor total. Desde entón, con todo, China (bolsas de Shangai, Shenzhen e Hong Kong) foi o principal emisor. Até finais de novembro de 2011 recadou 73.000 millóns de dólares. Isto foi case o dobre da cantidade do diñeiro recadado na Bolsa de Nova York e NASDAQ xuntos.

## Novas 
# Banco Agrícola da China 22.100 millóns de dólares (2010) 
# Banco Industrial e Comercial da China 21.900 millóns de dólares (2006) 
# American International Assurance 20.500 millóns de dólares estadounidenses (2010)
# Visa Inc. 19,7 mil millóns de dólares (2008) 
# General Motors 18.150 millóns de dólares (2010) 
# Meta, Inc. 16.000 millóns de dólares estadounidenses (2012) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* , Wikinvest
* Guía de IPO de Wilson Sonsini Goodrich & Rosati
* Solicitude de IPO en liña : a principal empresa de corretaxe de valores de Bangladesh
Park Avenue

miniatura|250x250px|Park Avenue South a nivel da rúa 23.
miniatura|250x250px|230 Park Avenue, Edificio Helmsley.
**Park Avenue** (antes *Fourth Avenue*, en galego *Cuarta Avenida*) é unha ampla avenida de Nova York, que se estende de norte a sur de Manhattan. Está cortada pola *Grand Central Station* que delimita *Park Avenue North* con *Park Avenue South*. A avenida é na súa maior parte paralela a Madison Avenue, situada ao oeste e a Lexington Avenue situada ao leste.

## Descrición 
*Park Avenue North* esta sobre todo considerada como barrio, de prezos inmobiliarios elevados, a nivel do Upper East Side. É a localización dun certo número de tendas de luxo que se instalaron na parte de Avenida Lexington.

*Park Avenue North*, até o nivel da rúa 90, pode ser considerado como a Avenida Foch de Nova York, debido ao seu verdor e a súa posición no centro de Manhattan. As dúas vías da avenida están separadas por unha fila de arbustos. Compostos de follas verdes e de flores, mantidos pola *Fund for Park Avenue*. A vía férrea de Grand Central, que é subterránea por *Park Avenue*, emerxe en Harlem ao norte da rúa 100.

*Park Avenue South*, que enlaza Grand Central en Union Square é moito máis activo, sede de numerosas oficinas, bancos, hoteis e compañías como General Atlantic

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hoteles históricos de Nueva York. El hotel Waldorf - Astoria
Chaîne des Puys

A **Chaîne des Puys** () é unha cadea de orientación norte-sur de cono de escoura, domos de lava e maares no Macizo Central de Francia.      A cadea ten uns 40 km. de lonxitude e as características volcánicas identificadas, que constitúen un campo volcánico, inclúen 48 conos de escoura, oito domos de lava e 15 maares e cráteres de explosión. O seu punto máis alto é o domo de lava do Puy de Dôme, situado preto do medio da cadea, que ten 1465 m. de altura.

Un exemplo destacado da tectónica de placas en acción e rifting continental, a rexión de Chaîne des Puys converteuse en Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 2018.

## Formación 
A Chaîne des Puys está situada na falla de Limagne, unha parte importante do Sistema de Rift Cenozoico Europeo que se formou durante a creación dos Alpes hai aproximadamente 35 millóns de anos.

## Investigación 
Antes de 1750 e da identificación da cadea como volcánica, se rumoreaba que os Puys eran montículos de residuos mineiros feitos polo home ou fornos de forxa romanas.

A cadea foi obxecto da investigación pioneira do xeólogo inglés George Julius Poulett Scrope, a partir da década de 1820. En 1827 publicou a súa "Memoria sobre a xeoloxía do centro de Francia, incluíndo as formacións volcánicas de Auvernia, o Velay e o Vivarais", que máis tarde reeditouse nunha forma revisada e algo máis popular en "A xeoloxía e volcáns extintos do centro de Francia'' en 1858. Estes libros foron as primeiras descricións amplamente publicadas da Chaîne des Puys, e a análise neles sentou as bases de moitos dos principios básicos da vulcanoloxía.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
* (reprinted in 1978 by Arno Press)
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
Thor Able

[miniatura|O Thor Able 4 lanzando o [Pioneer 5.]]
**Thor Able** foi unha serie de foguetes espaciais dos Estados Unidos.

## Características 
Os foguetes Thor Able usaban unha primeira etapa baseada no mísil Thor xunto cunha segunda e terceira etapas formadas polo foguete Able (derivada do Vanguard) en diferentes configuracións. Foron usados un total de 16 entre 1958 e 1960, con catro fallos comletos e dous parciais. Tódolos lanzamentos se fixeron desde Cabo Cañaveral. Os foguetes foron manexados inicialmente pola Forza Aérea para máis tarde ser xestionados pola NASA.

### Thor Able II 
O Thor Able II usaba unha etapa Able II sen etapas adicionais. Lanzáronse seis, unha cun fallo parcial.

### Thor Able II M1 
O Thor Able II M1 usaba unha etapa Able II e unha última etapa Altair. Lanzáronse dous, con un fallo.

### Thor Able III 
O Thor Able III usaba unha etapa Able III e unha última etapa Altair. Lanzáronse só un modelo deste foguete, con éxito.

### Thor Able IV 
O Thor Able III usaba unha etapa Able IV e unha última etapa Altair. Lanzouse un, con éxito.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* PGM-17 Thor
* Thor Ablestar
Tiziano Ferro

**Tiziano Ferro,** nado en Latina, Italia o 21 de febreiro de 1980, é un cantautor italiano. Comezou en 2001 co seu álbum debut *Rosso relativo*, alcanzando éxito en Europa, principalmente en España e no seu propio país.

## Discografía 
### En italiano 
* *Rosso relativo* (2001)
* *111: Centoundici* (2003)
* *Nessuno è solo* (2006)
* *Alla mia età* (2008)
* *Alla mia età Live in Rome* (2009)
* ''L'amore è una cosa semplice* (2011)
* *L'amore è una cosa semplice* (Special Edition) (2012)
* *TZN: The best of Tiziano Ferro* (2014)
* *TZN: The best of Tiziano Ferro'(Lo Stadio Tour 2015 Edition) (2015)
* *Il mestiere della vita* (2016)
* *Il mestiere della vita* (Special Edition) (2017)
* *Accetto miracoli* (2019)

### En castelán 
* *Rojo relativo* (2001)
* *111 ciento once* (2003)
* *Nadie está solo* (2006)
* *A mi edad* (2008)
* *El amor es una cosa simple* (2011)
* *TZN: The best of Tiziano Ferro* (2014)
* *El oficio de la vida* (2017)
* *Acepto milagros* (2019)
Regueiro de Llebredo

O **regueiro de Llebredo** é un afluente do río Meiro.

## Percorrido 
O curso de auga nace na aba norte do pico Llebredo, na serra de Penouta, a 834 metros sobre o nivel do mar pola banda do concello de Coaña e tras percorrer 3,3 km aboca no río Meiro á altura da aldea das Mestas
Alonso González Rodríguez

**Alonso González Rodríguez**, nado no século XVIII en Pobra de Seabra e finado o 30 de novembro de 1823, foi un pioneiro da vacinación e político español de ideoloxía liberal. 
## Traxectoria 
Ensaiou con éxito unha vacina contra a varíola na comarca de Seabra en 1803, con especial éxito no concello de Trefacio, e logo durante guerra contra o francés formou, como vogal de armamento da xunta local, parte das forzas que se opuxeron ao asedio do exército francés á súa cidade natal e ao cabo tivo que fuxir ao monte, e alí o coñecemento do terreo favoreceu o movemento de tropas portuguesas pola fronteira. En 1813, tras a liberación da Pobra, foi un do tres deputados que a provincia de Valladolid (na que entón estaban incluída a terra de Sanabria) enviou ás Cortes.

Tras conseguir praza como funcionario da Facenda Real, xubilouse en 1816 e volveu á súa localidade natal. Durante o Trienio Liberal foi deputado provincial polo partido da Pobra de Seabra na deputación provincial de Valladolid entre 1820 e 1822.

## Notas
Martin O'Brien

'''Martin O'Brien,''' nado en Belfast, Irlanda do Norte, en outubro de 1964, é un activista dos dereitos humanos e administrador de organizacións benéficas en Irlanda do Norte.

## Traxectoria 
Desde 2004 a 2020, O'Brien foi empregado de Atlantic Philanthropies, nun programa de subvencións que traballou para provocar cambios duradeiros na vida das persoas desfavorecidas e vulnerables en Irlanda do Norte, a República de Irlanda, Suráfrica e os Estados Unidos promovendo a paz e o acceso aos dereitos humanos. En 2011, O'Brien foi nomeado Vicepresidente Sénior de Programas de Atlantic. 

Antes de 2004, O'Brien traballou durante 17 anos coordinando o traballo do Comité para a Administración de Xustiza *(Committee on the Administration of Justice, CAJ)*, unha organización dedicada a garantir os máis altos estándares na *administración de xustiza en Irlanda do Norte*. Como director executivo do CAJ, O'Brien axudou a garantir fortes disposicións de dereitos humanos no Acordo de Paz do Venres Santo, apoiado pola maioría dos partidos, que estableceu un calendario e unha estrutura para crear un novo goberno de repartición de poder en Irlanda do Norte. Foi durante a dirección de O'Brien en 1998 cando o CAJ recibiu o *Premio dos Dereitos Humanos do Consello de Europa* en recoñecemento á súa contribución á protección e promoción dos dereitos humanos en Irlanda do Norte.  

O'Brien fixo campañas publicamente sobre unha ampla gama de cuestións de liberdades civís. Estivo implicado na campaña para conseguir unha Carta de Dereitos para Irlanda do Norte, apoiada tamén por Chuck Feeney a través de Atlantic Philanthropies. O'Brien presentou preocupacións sobre o abuso dos dereitos humanos en Irlanda do Norte a audiencias internacionais, incluídas as Nacións Unidas. 

Recibiu a súa licenciatura en Socioloxía e Administración Social pola Queen's University Belfast en 1987 e en 1996 o máster en Dereito dos Dereitos Humanos. En maio de 1999, o Notre Dame College entregoulle un doutoramento honoris causa en recoñecemento ao seu traballo para promover a xustiza e a paz en Irlanda do Norte. 

O'Brien é cofundador de varias organizacións, entre elas *Youth for Peace*; a *Rede Irlandesa para a Formación e a Educación en Acción Non Violenta* (INNATE); e *Kilcranny House*, un centro de educación rural comprometido con curar as divisións que existen en Irlanda do Norte.

O'Brien foi un dos catro destinatarios do premio Reebok Human Rights Award en 1992 en recoñecemento á súa contribución á protección dos dereitos humanos. O seu traballo tamén foi homenaxeado por Human Rights Watch, que o seleccionou como un dos 12 observadores internacionais de dereitos humanos para 1992.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chuck Feeney
* The Atlantic Philanthropie
* Reebok Human Rights Awards
* Irlanda do Norte
* República de Irlanda

### Ligazóns externas 
* Social Change Initiative Social Change Initiative, dirixida por Martin O' Brien
* Martin O'Brien (@MartinOBrien17) en Twitter
* O' Brien en The Atlantic Philanthropie
* Vídeo de O' Brien (*SCI’s global activism convening 2019, with participant interviews*)

## Notas
Antonio López Barro

**Antonio López Barro**, coñecido como **Ruso**, nado en Naves (Llanes) cara a 1906 e finado en Lugo o 29 de decembro de 1936, foi un funcionario e político asturiano.

## Traxectoria 
Coñecido como "Ruso" porque o adoptaran os propietarios dunha fonda do Saviñao coñecida como Fonda do Ruso. Empregado nas oficinas do  Concello do Saviñao e veciño de Escairón. Secretario da Agrupación Republicana de Escairón en 1931, foi nomeado fiscal municipal do Saviñao en xuño de 1931. Membro da UGT, foi secretario da Agrupación Socialista de Escairón dende 1932. Pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido e estivo preso en Monforte de Lemos durante tres meses.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 29 de xullo. Xulgado en Lugo por rebelión militar o 9 de decembro, foi condenado a pena de morte. Foi executado as tapias do cuartel da Garda Civil de Lugo o 29 de decembro de 1936.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo

* Carta de Antonio López Barro, el ruso
Antonio Seisdedos Varela

**Antonio Seisdedos Varela**, nado na Coruña o 27 de novembro de 1929, é un exfutbolista galego, que xogaba como extremo e como lateral esquerdo.

## Traxectoria 
Nado na Coruña, comezou xogando nos Salesianos, pasando logo ao Victoria. Máis tarde fichou polo Bergantiños, da Serie A galega, e posteriormente polo Berbés, da Terceira División, nunha época na que xogaba habitualmente como extremo. Co equipo vigués debutou na Copa do Xeneralísimo, disputando a primeira rolda da edición 1948/49.

A continuación foi destinado ao norte de África para realizar o servizo militar, e alí fichou polo Atlético Tetuán, que por aquel entón militaba na Segunda División española, ao ser Tetuán parte do Protectorado Español de Marrocos. Debutou na categoría de prata nun encontro fronte ao Melilla e durante esa tempada comezou a xogar tamén como lateral esquerdo. Rematou a campaña como campión, ascendendo así a Primeira División. Debutou na máxima categoría o 14 de outubro de 1951, nun partido contra o Las Palmas no estadio Insular. Non puido lograr a permanencia e despediuse do club marroquí cun total de 38 partidos.

Na tempada 1952/53 xogou cedido no Algeciras, e en maio de 1953 asinou co Sevilla, da Primeira División. Militou dous anos no club andaluz, tendo como adestrador ao arxentino Helenio Herrera, e en 1955 fichou polo Cádiz, de Segunda. Posteriormente xogou de novo no Algeciras, e tamén no Cartagena.

## Palmarés 
;Atlético Tetuán
* **Segunda División (1):** 1950/51.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Euphoria (serie de televisión)

***Euphoria*** é unha serie de televisión estadounidense de temática adolescente creada e escrita por Sam Levinson para HBO. É unha adaptación da miniserie de televisión israelí homónima creada por Ron Leshem e Daphna Levin. A serie trata sobre a vida dun grupo de estudantes de secundaria e as súas experiencias con traumas, identidade, drogas, amizade, amor e sexo. Está protagonizada por Zendaya, que tamén fai de narradora, e o resto do elenco está composto por Maude Apatow, Angus Cloud, Eric Dane, Alexa Demie, Jacob Elordi, Barbie Ferreira, Nika King, Storm Reid, Hunter Schafer, Algee Smith, Sydney Sweeney, Colman Domingo, Javon "Wanna" Walton, Austin Abrams e Dominic Fike.

Estreouse o 16 de xuño de 2019. En xullo dese mesmo ano, anunciouse que ía continuar cunha segunda tempada, precedida por dous especiais dunha hora que se emitiron en decembro de 2020 e xaneiro de 2021. A segunda tempada estreouse o 9 de xaneiro de 2022 e en febreiro xa se confirmou que ía haber unha terceira tempada. 

## Elenco 
* Zendaya como Rue Bennett e tamén narradora.
* Maude Apatow como Lexi Howard.
* Angus Cloud como Fezco.
* Eric Dane como Cal Jacobs.
* Alexa Demie como Maddy Perez.
* Jacob Elordi como Nate Jacobs.
* Barbie Ferreira como Kat Hernandez.
* Nika King como Leslie Bennett.
* Storm Reid como Gia Bennett.
* Hunter Schafer como Jules Vaughn.
* Algee Smith como Christopher McKay.
* Sydney Sweeney como Cassie Howard.
* Colman Domingo como Ali. 
* Javon "Wanna" Walton como Ashtray.
* Austin Abrams como Ethan Lewis.
* Dominic Fike como Elliot.

## Tempadas e episodios 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Euphoria 
*
Hunter Schafer

**Hunter Schafer**, nada o 31 de decembro de 1999 en Trenton, Nova Jersey, é unha actriz, modelo e activista LGBT estadounidense. En 2019 acadou recoñecemento internacional co seu debut na interpretación como Jules Vaughn na serie de televisión de HBO *Euphoria*.

## Filmografía 
## Notas
Leaky scanning

O ***leaky scanning*** (que se pode traducir non literalmente como 'escaneo con fugas' ou 'escape do escaneo') é un mecanismo usado ás veces durante a fase de iniciación da tradución de proteínas eucariota que permite a regulación da expresión xénica. Durante a iniciación da tradución, a subunidade ribosómica pequena de 40S eucariota (en forma dun complexo de preiniciación de 43S ou 43S PIC) "escanea", "rastrexa" ou móvese en dirección 5' → 3' ao longo da rexión non traducida 5' (5'UTR) para localizar o codón de iniciación (AUG) para comezar a fase de elongación da tradución. Non obstante, ás veces o ribosoma que está escaneando salta o codón de iniciación AUG normal pasando de longo e empeza a tradución máis adiante, augas abaixo noutro codón AUG que encontra, que debía codificar unha metionina do interior da proteína, pero que é usado como novo codón de iniciación, polo que a proteína vai quedar máis pequena do habitual, sen a parte inicial normal. Coa maioría dos mecanismos de escaneo que usa o ribosoma, a tradución en células eucariotas ocorre no codón de iniciación AUG máis próximo ao extremo 5' do ARNm; porén, se o ribosoma que está escaneando encontra un “contexto nucleotídico desfavorable” arredor do codón de iniciación, continúa escaneando sen iniciar a tradución alí.

Non sempre a iniciación da tradución por este mecanismo ocorre en codóns AUG situados máis adiante do normal. Hai certos casos nos que se atopou que a iniciación ocorría augas arriba nun codón que non era AUG. En xenes eucariotas que conteñen secuencias líder ricas en G-C obsérvase con frecuencia este mecanismo. Hipotetízase que o escaneo faise máis lento debido a unha estrutura secundaria que permite a unión do ARNt-Met cun codón incorrecto.

Varios virus usan o mecanismo do *leaky scanning* para producir proteínas fundamentais, o que implica que este procedemento non é unha consecuencia dunha deficiencia ou erro, senón, ao contrario, permite aos virus superar as altas presións selectivas de ter que competir cos seus hóspedes. Os biólogos moleculares están buscando cal é o ambiente nucleotídico ideal para a iniciación da tradución e o mecanismo polo cal os virus se replican. A purina (R) e cada un dos nucleótidos dentro desta secuencia están altamente conservados e teñen unha importante función no recoñecemento e iniciación da tradución en moitas subunidades ribosómicas de 40S. Co contexto óptimo arredor do codón de iniciación AUG, os ribosomas empezan a iniciación nese punto. Un contexto débil dáse cando as secuencias adxacentes ao codón de iniciación AUG se desvían da secuencia consenso. Uns poucos ribosomas iniciarán a tradución nunha destas localizacións débiles, mais a maioría realizará aquí un *leaky scanning*, pasando de longo o codón, e iniciarana augas abaixo. Como consecuencia, é probable que se produzan proteínas diferentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tradución de proteínas
*Rexión non traducida 5'
*uORF (marco aberto de lectura de augas arriba)
Antonio Sánchez Quiroga

**Antonio Sánchez Quiroga**, coñecido como **Follés**, nado no Saviñao cara a 1913 e finado en Lugo o 14 de xaneiro de 1937, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Facía o servizo militar na base aérea de León, e nos primeiros días da revolución de Asturias de 1934 participou nun movemento de apoio aos sublevados; asaltaron o arsenal e impediron a engalaxe dos avións repletos de bombas para descargar sobre Oviedo. Detido, un tribunal de guerra condenouno a 20 anos de prisión, que se reduciron a 16 meses no forte de Guadalupe de Irún. Logo do triunfo da Fronte Popular foi amnistiado e regresou a Escairón con Antonio Nieves Ferreiro, sendo recibidos con fogos artificiais e un banquete o 1 de marzo.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 6 de agosto xunto co seu irmán Bernardo. Xulgado en Lugo por rebelión militar o 28 de decembro xunto con Manuel Pérez Fernández, Jesús Nieves Sánchez e os seus irmáns Francisco e Bernardo, foi condenado á pena de morte. Foi executado en Lugo o 14 de xaneiro de 1937 con Agustín Rouco Vilar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Emilio Timiraos Cervo

**Emilio Manuel Timiraos Cervo**, nado en Viveiro cara a 1908 e finado en Lugo o 29 de abril de 1937, foi un carpinteiro e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro de Viveiro. Membro da UGT, da que foi secretario, e militante do PCE, foi secretario sindical do Radio Comunista de Viveiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 23 de outubro. Xulgado en Lugo por rebelión militar o 9 de decembro, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Lugo o 29 de abril de 1937 con Manuel Enríquez Fernández, Eduardo Suárez García, Daniel Fernández López, Marcelino Alba Meicín, Antonio García Gómez, José María Gallo Gallo e Faustino Fernández Cartategui.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Premio Reebok de Dereitos Humanos

O ***Reebok Human Rights Award*** *(RHRA)* homenaxea a activistas menores de trinta anos que loitaron polos dereitos humanos a través de medios non violentos. Cada ano, o premio é entregado tres, catro ou cinco persoas. Cada un recibe unha subvención de 50.000 dólares estadounidenses que se utilizaría para apoiar o seu traballo en materia de dereitos humanos. Os premios foron subscritos pola Fundación Reebok.

As raíces remóntanse a 1988 cando Amnistía Internacional invitou a Reebok a patrocinar *Human Rights Now!*, unha serie de concertos musicais en todo o mundo.  Mozos de preto de 40 países, como estadounidense Van Jones ou o norteirlandés Martin O'Brien recibiron o premio desde que se creou en 1988. Non se entregaron novos premios desde 2007 a 2020.    

En 2021 Adidas asinou un precontrato para vender a Reebok a Authentic Brands Group, e nese mesmo ano volveu dar os RHRA, que non outorgara desde 2007.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
 (arquivado o 17 de febreiro de 2007)
Marae de Taputapuatea

O **Marae Taputapuatea** é un gran complexo de marae en Opoa en Taputapuatea, na costa sueste de Raiatea. O sitio presenta unha serie de maraes e outras estruturas de pedra e anteriormente considerouse o templo central e centro relixioso da Polinesia Oriental. En 2017, a zona de Taputapuatea e o complexo marae foron inscritos na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO debido á súa importancia política e relixiosa e ao seu testemuño da cultura tradicional da Polinesia oriental.

## Descrición 
O complexo de marae sitúase ao final dunha península que se adentra na lagoa que rodea Raiatea. O marae era un lugar de aprendizaxe onde sacerdotes e navegantes de todo o Pacífico reuníanse para ofrecer sacrificios aos deuses e compartir o seu coñecemento das orixes xenealóxicas do universo e da navegación nas profundidades oceánicas.

Unha alianza coñecida como Ti'ahuauatea estableceuse nos séculos XVII e XVIII coas illas circundantes demarcando as ao oeste de Ra'iatea, Te Aotea, e as ao leste, Te Aouri. Esta alianza incluía as Illas Cook, as Austrais, Kapukapuakea en Hawai e Taputapuatea en Nova Zelandia. Establecéronse novos marae en cada unha destas illas elixiuse unha rocha de Taputapuatea, Raiatea, para actuar como vínculo espiritual. Sacerdotes, xefes e guerreiros das outras illas reuníanse en Raiatea periodicamente para manter a alianza, participando en sacrificios humanos a 'Oro.

Os restos arqueolóxicos de Marae Taputapuatea restauraronse en 1994 e continúan os traballos para preservar o sitio.

A Asociación Na Papa E Va'u Raiatea é unha asociación cultural formada polo pobo de Opoa que actúa pola preservación do Marae Taputapuatea. Grazas ao seu traballo, o Marae Taputapuatea figura na lista na Lista do Patrimonio Mundial desde o 9 de xullo de 2017. A asociación está a crear e revivir conexións entre as comunidades do triángulo polinesio e en toda a rexión do Pacífico.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Ligazóns externas 
*Video of the great meeting at Taputapatea in 1995 (Flash Vidéo flv) - Institut de la Communication Audiovisuel (Audiovisual Communication Institute), in French with parts in English and Tahitian
Fernando Lasama de Araújo

**Fernando de Araújo**, tamén coñecido como ''''*, nado o 26 de febreiro de 1963 e finado o 2 de xuño de 2015, foi un activista e político de Timor Leste. Pulou na clandestinidade pola independencia timorense antes de fundar o Partido Demócrata no Timor independente. Foi presidente do Parlamento Nacional de 2007 a 2012. Tamén exerceu como presidente en funcións durante dous meses a principios de 2008.

## Traxectoria 
### Antecedentes e inicios de carreira 
Naceu en Manutaci, distrito de Ainaro, no que daquela era o Timor portugués. Era de etnia Mambai.

Á idade de 12 anos, presenciou o masacre de 18 membros da súa familia polo exército indonesio. Estudou literatura na Universidade Udayana de Balí, Indonesia. Alí fundou a *Resistência Nacional dos Estudantes do Timor-Leste* (RENETIL).

### No cárcere indonesio 
Tras o masacre de Santa Cruz en 1991, Araújo foi detido por "subversión contra o Estado" tras completar o seu primeiro ano de estudos. En xaneiro de 1992, un tribunal indonesio condenouno a nove anos de prisión e o xuíz dixo que era culpable de "deshonrar á nación [Indonesia] aos ollos da comunidade internacional". Foi nomeado por Amnistía Internacional como preso de conciencia. En 1992 gañou o Reebok Human Rights Award.

Foi liberado da Institución Penitenciaria de Cipinang cedo tras a presión dos activistas dos dereitos humanos indonesios. e o 26 de abril anunciou o apoio do seu partido ao segundo candidato, o primeiro ministro José Ramos-Horta, na segunda volta.

Nas eleccións parlamentarias de xuño de 2007, Araújo gañou un escano como primeiro nome na lista de candidatos do PD. Na primeira sesión do novo parlamento o 30 de xullo, Araújo foi elixido presidente do Parlamento Nacional, derrotando a Aniceto Guterres de Fretilin.

Presentouse de novo nas eleccións presidenciais de 2012, ocupando o terceiro lugar cun 17,3% dos votos. Despois foi reelixido como deputado nas eleccións parlamentarias de Timor Oriental de 2012. En 2015, foi nomeado Ministro de Estado, Coordinador de Asuntos Sociais e Ministro de Educación.

Araújo non se presentou á presidencia do Parlamento Nacional en 2012. Vicente Guterres foi elixido para sucedelo a finais de xullo.

### Presidente de Timor-Leste (en funcións) 
Tras un atentado que feriu gravemente ao presidente José Ramos-Horta o 11 de febreiro de 2008, Araújo pasou a ser presidente en funcións o 13 de febreiro.

Ramos-Horta asumiu de novo o relevo o 17 de abril de 2008, cando regresou a Timor-Leste.

## Vida persoal 
Mentres estaba en prisión coñeceu á súa muller, Jacqueline "Joy" Aquino Siapno, unha académica filipina que traballaba para Amnistía Internacional. Teñen un fillo, Hadomi. Siapno e o seu fillo deixaron Timor en 2014, pero o seu divorcio nunca se finalizou antes da súa morte. De Araújo morreu en 2015 dun ictus, aos 52 anos.

O seu nome de loita *Lasama* significa "alguén que non podes tripar".

## Recoñecementos 
En 2012, recibiu a Orde de Timor-Leste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Política de Timor Oriental

### Ligazóns externas 
* Entrevista de setembro de 2008 (Transcrición)
* Entrevista *Colección Liberdade'' a Fernando de Araújo
Juan Carlos Merlo

**Juan Carlos Merlo Dopazo**, nado en Buenos Aires o 18 de xullo de 1948, é un exfutbolista e adestrador arxentino, de orixe galega, que xogaba como dianteiro.

## Traxectoria 
Naceu na capital da Arxentina en 1948, sendo fillo dunha viguesa e neto dun ourensán. Comezou a súa carreira como futbolista no Deportivo Español da súa cidade natal, pasando despois ao Temperley. Con ese club disputou 47 encontros da Primera B (segunda división arxentina), marcando 32 goles. 

Os seus bos números en Temperley atraeron a atención do Independiente, que o fichou en 1973. Co club de Avellaneda xogou por primeira vez na Primeira División e o 26 de abril de 1973 debutou na Copa Libertadores, nunha vitoria por 2-0 sobre o Millonarios colombiano. Aínda que contou con poucos minutos durante a tempada, acabou proclamándose campión da Libertadores da Copa Intercontinental e da Copa Interamericana. A continuación pasou por Banfield, antes de regresar en 1975 a Temperley, onde recuperou as súas boas cifras goleadoras, con 22 tantos en 72 encontros. Disputou un total de 19 partidos co equipo coruñés, anotando 4 goles. En setembro de 1977 chegou a un acordo co club para rescindir o seu contrato.

De regreso na Arxentina, xogou no Racing Club e en 1978 pasou a Quilmes, co que gañou o campionato de Primeira División por primeira e única vez na historia do club dende a chegada do profesionalismo. Rematou a súa carreira vestindo a camiseta do Almirante Brown de Isidro Casanova.

## Palmarés 
### Como futbolista 
;Independiente
* **Copa Libertadores (1):** 1973.
* **Copa Intercontinental (1):** 1973.
* **Copa Interamericana (1):** 1973.

;Quilmes
* **Primeira División da Arxentina (1):** 1973.

### Como adestrador 
;Cañuelas

* **Primera D (1):** 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
José Cabaleiro do Lago

**José Cabaleiro do Lago** foi un empresario galego.

## Traxectoria 
A familia tiña un negocio de madeira de carballo en Galicia. Fundou as primeiras Bodegas en Chipiona en 1830. Cara a 1870 comezaron as exportacións a Inglaterra e América e o negocio cambiou o seu nome por "Antonio Caballero y Sobrinos". 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Cabaleiro, el gallego que creó un licor de leyenda: Ponche Caballero
* Caballero desde 1830