Salomon Israel Cherezli

**Salomon Israel Cherezli**, nado en Xerusalén o 20 de marzo de 1878 e finado na mesma cidade o 27 de marzo de 1938, foi un libreiro, editor, tradutor, escritor e xornalista xudeu,  figura central da cultura sefardí en Xerusalén na primeira metade do século XX.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia da elite sefardí de Xerusalén, orixinaria de Serres  (Grecia ), de onde lle vén o patronímico. Seu pai era rabino e súa nai era tamén filla de rabino, xefe do comité sefardí de Xerusalén.

Cherezli estudou nun cheder, e a continuación nunha escola da Alizanza Israelita Universitaria. De novo foi membro de círculos sefardís vencellados á promoción do hebreo, e implicouse nas actividades do sionismo hebreo, e nesa época comezou a escribir e traducir en sefardí, a lingua principal dos sefardís en Xerusalén e no conxunto do  Imperio Otomán, publicando en revistas literarias.

No ano 1898 estableceu a librería Sayich, e estivo entre os pioneiros en distribuír literatura secular na cidade. En 1901, xunto con Taragan Ben-Siyón fundou a *Güerta de Yerushaláyim*, un anuario que se mantivo dous anos, e onde se publicaron colectáneas de traducións de novelas europeas. En 1904 mercou xunta Taragan a imprenta de Eliezer Ben-Yehuda, converténdose en editor dos periódicos dirixidos por Ben-Yehuda *HaZvi* e *Haskafa* e do primeiro volume do seu dicionario. Ao ano seguinte Taragan marchou a Exipto e Salomon quedou como único propietario da imprenta. En 1909 fundou o xornal *El Paradiso* que se publicaba en tres edicións: hebreo, sefardí e yiddish.

Como editor foi un dos primeiros en publicar literatura secular en Xerusalén, a maioría dos libros editados fórono en sefardí, ata totalizar 63 títulos, converténdose canda Moshé Azriel no principal editor de libros ladinos na cidade. A produción da súa casa editorial consistía basicamente en novelas e historias que se publicaran serializadas na prensa de Esmirna, propiedade de Alexandre Ben Guiat, e na súa maioría eran traducións da mellor literatura internacional. Amais tamén imprimiu literatura hebrea secular e rabínica, arredor de 50 títulos.

Tamén escribiu literatura orixinal e traducións, ás veces adaptadas, entre elas ''El rey i el shastre : novelah de lah vidah G'udiah en Galisia* (1903) de N. N. Samueli, *Esperansa de un ipokrita y el arebividor de los muertos*(1901) de Ḥ. E Mushḳaṭ. Adaptou de Tolstoi o conto *Ožo vazio* (1895). Do francés traduciu, *Maraviosos akontesimientos de el kapitan Korkoran*, novela de Alfred Assollant. *El bezero* (1905) é unha adaptación dunha lenda xudía. Compilou un dicionario sefardí-francés, *Nuevo chiko diksyonaryo judeo-espanyol franses* (1898-1899) mais unha colección de proverbios, *Refranes'', e serviu como correspodente en Xerusalén da prensa ladina de Turquía e Grecia. Deixou dous proxectos inacabados, un dicionario sefardí-hebreo e unha enciclopedia de ciencias .

Durante a primeira guerra mundial as autoridades otománs obrigárono a vender a súa casa editora. Tivo que servir tamén no exército otomán en Anatolia e no tempo libre ensinou hebreo á comunidade xudía. Tras a guerra volveu a Xerusalén e estableceu unha pequena librería e implicouse en actividades de caridade e fundou unha asociación para proporcionar tratamento médico aos pobres. 

## Notas