open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sadie Plant

**Sadie Plant**, nada en Birmingham (Inglaterra) en 1964, é unha escritora e filósofa británica.

## Traxectoria 
Licenciada en filosofía pola Universidade de Manchester, foi profesora na Universidade de Birmingham no departamento de estudos culturais. Despois trasladouse á Unidade de Investigación da Cibercultura da Universidade de Warwick, coñecida popularmente por estar vinculada ao aceleracionismo. Traballa como profesora no mestrado de Práctica das Artes Contemporáneas da Universidade das Artes de Berna. 

En *Zeros + Ones* (1997)  traza unha historia orixinal da cibernética desde o feminismo e a partir da imaxe da urdime e como tecedoras e informáticos están unidos por unha mesma tradición. Para iso, apela a como Ada Byron, a principios de século&nbsp;No século XIX xa se consideraba utilizar as tarxetas perforadas coas que traballaba o tear Jacquard para aplicalas ao motor analítico de Charles Babbage. A partir de aí, Plant segue o fío condutor dunha nova forma de pensar as relacións sociais nesta sociedade en rede.

## Notas
Lei de traslado forzoso dos indios

O **Indian Removal Act** é unha lei dos Estados Unidos que foi promulgada o 28 de maio de 1830 polo presidente Andrew Jackson. A lei autorizou o presidente a negociar coas tribos nativas americanas do sur (incluíndo o Atlántico Medio) para a súa retirada ao territorio federal ao oeste do río Mississippi en troques do asentamento branco nas súas terras ancestrais. A lei foi asinada por Andrew Jackson e foi aplicada con forza baixo o seu goberno e o de Martin Van Buren, que durou ata 1841.

A Lei recibiu un forte apoio das poboacións estadounidenses do sur e do noroeste, pero as tribos nativas e o Partido Whig opuxéronse. Os cherokees traballaron xuntos para deter este traslado, pero non tiveron éxito; finalmente foron retirados pola forza polo goberno dos Estados Unidos nunha marcha cara ao oeste que máis tarde se coñeceu como o Sendeiro das bágoas, que foi descrito como un acto de xenocidio, porque moitos morreron durante os traslados.

## Notas
Exit Planet Dust

***Exit Planet Dust*** é o primeiro álbum de estudio da banda inglesa de música electrónica The Chemical Brothers, publicado o 26 de xuño de 1995 no Reino Unido a través dos selos Junior Boy's Own, Freestyle Dust e Virgin Records, e o 15 de agosto nos Estados Unidos a través de Astralwerks. O álbum gravouse entre agosto e novembro de 1994, con "Song to the Siren" interpretada en directo. O seu título é unha referencia ao seu afastamento do seu nome anterior, The Dust Brothers.

O álbum foi aclamado pola crítica e estivo nas listas británicas durante moitas semanas, entrando nelas cada ano dende o seu lanzamento en 1995 ata 2000; o seu pico máis alto foi o número 9 en 1995.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Scream, Dracula, Scream!

***Scream, Dracula, Scream!*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock Rocket from the Crypt, publicado o 10 de outubro de 1995 a través do selo Interscope Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
María Sabina

**María Sabina Magdalena García**, nada en Huautla de Jiménez (Oaxaca) o 22 de xullo de 1894 e finada na mesma vila o 23 de novembro de 1985, foi unha curandeira mexicana e xamana mazateca do estado de Oaxaca.

## Traxectoria 
María Sabina converteuse nunha celebridade nacional e internacional, especialmente entre as persoas que defenden o uso legal e aberto de substancias psicoactivas, despois de que o seu coñecemento tradicional sobre o uso cerimonial e curativo dos cogomelos alucinóxenos fose difundido por Robert Gordon Wasson e Valentina Pavlovna Wasson. A curandeira chamou "nenos santos" a estes cogomelos que crecían na rexión de Oaxaca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas mazatecas
* Xamanismo
* Psilocibina
A Northern Soul

***A Northern Soul*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo The Verve, publicado o 3 de xullo de 1995 a través do selo Hut Records. Coa tumultuosa promoción do seu álbum de estrea, *A Storm in Heaven* (1993), combinada coa popularidade dos seus amigos en Oasis, as relacións entre os membros de The Verve volvéronse tensas. Despois de conectar co produtor de Oasis Owen Morris, The Verve foron a un local de ensaio en Wigan para escribir material para o seu seguinte traballo, que gravaron nos Loco Studios de Gales.

*A Northern Soul* tivo recensións positivas dos críticos, loubando moitos deles a profundidade mmusical do álbum, mentres que outros comentaronn o carácter persoal das letras. As recensións retrospectivas e as biografías de The Verve tamén se centraron na música. O disco chegou ao número 13 da lista británica de álbums, sendo certificado ouro pola British Phonographic Industry (BPI) en 1998. Os seus tres sinxelos entraron no top 40 da lista de sinxelos do Reino Unido, chegando "History" ao posto 24, o máis alto dos tres. *Melody Maker*, *NME,* e *Select* incluíron o álbum nas súas listas dos mellores lanzamentos do ano; *NME* incluíuno tamén na súa lista dos 500 mellores álbums de todos os tempos, mentres que o autor Colin Larkin incluíuno no seu libro *All Time Top 1000 Albums* (2000). Apareceu nas listas dos mellores disco do xénero Britpop de *Musikexpress*, *Pitchfork* e *Spin*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Valentina Pavlovna Wasson

**Valentina Pavlovna (Guercken) Wasson**, nada en Rusia en 1901 e finada o 31 de decembro de 1958, foi unha pediatra, etnomicóloga e autora ruso-estadounidense. Estivo implicada na introdución dos cogomelos psicoactivos a un amplo público nos Estados Unidos.

## Traxectoria 
En 1953, ela e o seu marido Robert Gordon Wasson viaxaron á cidade mazateca de Huautla de Jiménez en México para investigar o uso tradicional dos cogomelos. Recibiron información especialmente valiosa da misioneira estadounidense Eunice V. Pike do Summer Linguistics Institute e Robert Weitlaner, un antropólogo mexicano que visitara aos mazatecas. Durante varias estancias prolongadas en Huautla e arredores, os Wasson estudaron o uso dos cogomelos en detalle e comparárono coas descricións do uso dos cogomelos aztecas descritas nos rexistros da Inquisición española. Entendendo isto como unha supervivencia potencial dunha tradición incriblemente antiga que implica o uso de cogomelos sagrados, os indios mantiveron as súas crenzas en segredo para os estraños. Por iso, necesitou moito tacto e habilidade para gañarse a confianza da poboación indíxena e recibir información sobre este dominio secreto. Anunciaron o seu descubrimento en 1957 no seu libro escrito conxuntamente *Mushrooms Russia and History*. O primeiro libro dos Wasson comezara como un libro de receitas de Wasson e a cociñeira rusa dos Wasson, Florence James. Ao mesmo tempo, un extenso artigo ilustrado de R. Gordon na revista *Life* do 13 de maio de 1957, sobre as noites (sesións) mexicanas de cogomelos con María Sabina, chamou a atención sobre o uso de cogomelos alucinóxenos.

O relato de Wasson desta experiencia foi publicado en *This Week* o 19 de maio de 1957, seis días despois de que o famoso artigo do seu marido fose publicado na revista *Life*. Neste artigo Valentina suxeriu que os cogomelos Psilocybe poderían usarse como axente psicoterapéutico, colocándoa xunto a psiquiatras como Humphrey Osmond en Saskatchewan, que avogou polo seu uso en terapia. Opina que, se o axente activo se pode illar e garantir unha oferta suficiente, pode converterse nunha ferramenta vital no estudo dos procesos psíquicos. Tamén afirmou que a medida que a droga fose máis coñecida, atoparíanselle usos médicos, quizais no tratamento do alcoholismo, a adicción a estupefacientes, os trastornos mentais e as enfermidades terminais asociadas a dor severa. Varios anos despois, un equipo de investigadores que traballaba en Baltimore probou de forma independente a validez da súa visión infrecuente. Aldous Huxley seguiu a súa suxestión de que a transición á morte podería facilitarse cunha dose de LSD. A saúde de Huxley comezara a deteriorarse en 1960 despois de que lle diagnosticasen cancro de lingua e despois cancro de mandíbula. O 22 de novembro de 1963, deitado no seu leito de morte e sen poder falar, escribiulle unha nota á súa muller Laura pedíndolle que "Probe LSD 100 mmg intramuscular", é dicir, quería unha inxección intramuscular de 100 microgramos de LSD. Ela administroulle a droga solicitada e el morreu poucas horas despois.

## Notas
Robert Gordon Wasson

**Robert Gordon Wasson**, nado en Great Falls (Montana) o 22 de setembro de 1898 e finado en Binghamton (estado de Nova York) o 23 de decembro de 1986, foi un etnobotánico e antropólogo estadounidense, pioneiro no estudo da etnobotánica. Os seus estudos centráronse na etnomicoloxía, especialmente os fungos enteoxénicos. Foi vicepresidente de JP Morgan & Co (actualmente JPMorgan Chase).

## Traxectoria 
O seu traballo sobre etnobotánica comezou durante a súa lúa de mel en 1927 coa súa esposa Valentina Pavlovna Guercken, interesada nas marcadas diferenzas culturais entre o enfoque dos fungos en Rusia e os Estados Unidos.

Os primeiros traballos da parella levaron á composición da obra *Mushrooms, Russia and History* publicada en 1957. No transcurso do seu traballo realizaron varias viaxes a México para estudar os usos relixiosos dos cogomelos por parte das poboacións autóctonas, visitaron a Serra Mazateca de Oaxaca onde coñeceron a María Sabina, chamada a sacerdotisa dos cogomelos, posteriormente en 1968 escribiu un libro sobre a experiencia que tivo cando foi o primeiro occidental en participar nun ritual de consumo de cogomelos sagrados. Puxeron en coñecemento do público en xeral a existencia destas substancias psicoactivas . En colaboración con Roger Heim realizaron estudos científicos sobre a composición dos cogomelos e Albert Hofmann identificou os principios activos e a estrutura química de dúas especies de cogomelos psilocibina.

## Notas
Selma Barkham

**Selma Huxley**, tamén coñecida como **Selma Barkham** ou **Selma Barkham Huxley**, nada en Londres o 8 de marzo de 1927 e finada en Chichester o 3 de maio de 2020, foi unha historiadora canadense de protagonismo internacional nos campos da historia marítima do País Vasco e do Canadá. 

## Traxectoria 
As súas investigacións permitíronlle reconstruír un capítulo pouco coñecido da historia do Canadá e do País Vasco: o bacallau vasco e as pesqueiras de baleas na Terra Nova, sobre todo no século&nbsp;XVI. Descubriu a existencia dunha industria baleeira vasca no século&nbsp;XVI en Labrador, os seus portos baleeiros, os restos arqueolóxicos das súas bases, así como a presenza de galeóns vascos afundidos neses portos, entre eles o *San Juan* (1565).

## Distincións
En 1981 o Goberno do Canadá concedeulle a Orde do Canadá, o seu máximo galardón civil, polo seu traballo pioneiro e por ter realizado "unha das contribucións máis brillantes, nos últimos anos, á historia desta nación".

## Notas
The Gilded Age (serie de televisión)

***The Gilded Age*** é unha serie de televisión estadounidense creada e escrita por Julian Fellowes para HBO. Está ambientada na Idade Dourada estadounidense, na década de 1880 na cidade de Nova York. Foi anunciada orixinalmente en 2018 para NBC, mais foi posteriormente trasladada a HBO en 2019. A primeira tempada estreouse o 24 de xaneiro de 2022, e a segunda o 29 de outubro de 2023. En decembro de 2023, a serie foi renovada para unha terceira tempada.

A serie recibiu valoracións positivas, en particular ao vestiario e ás interpretacións de Carrie Coon, Morgan Spector, Cynthia Nixon e Christine Baranski.

## Notas
O raposo grande e malo e outros contos

***O raposo grande e malo e outros contos*** (en ) é un filme franco-belga de 2017 dirixido por Benjamin Renner e Patrick Imbert. O filme é unha adaptación das obras de banda deseñada de Renner. Orixinalmente concibido como varios especiais de televisión de media hora, o proxecto foi reestruturado como unha longametraxe con historias curtas. Consta de tres historias: "Un bebé para entregar", "Un raposo grande e malo" e "Hai que salvar o Nadal".

Estreuose orixinalmente no Festival de Cinema de Annecy o 15 de xullo de 2017 e posteriormente a través de StudioCanal en Francia o 21 de xuño. Estreouse dobrado en galego na plataforma do Xabarín en 2024.

## Sinopse 
O filme comeza nun teatro cun grupo de animais preparando un espectáculo. O raposo, o presentador do espectáculo, dille ao público que compartirán tres historias diferentes, a maioría delas transcorren nunha granxa francesa dirixida por animais. Despois de falar co público, a obra comeza cando os animais lle din ao raposo que xa están listos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Verán en Louisiana

***Verán en Louisiana*** (en ) é un filme estadounidense de 1991 dirixido por Robert Mulligan. Foi o derradeiro filme dirixido por Mulligan. O guión escribiuno Jenny Wingfield e está protagonizado por Reese Witherspoon, no seu debut no cinema, Sam Waterston, Tess Harper, Emily Warfield e Jason London. O filme recibiu a aclamación da crítica, formando parte na lista dos 10 mellores filmes de 1991 de Roger Ebert.

## Sinopse 
A historia do filme, ambientada na Luisiana rural da década de 1950, céntrase en Dani (Witherspoon), unha nena marimacho de 14 anos que experimenta o primeiro amor e desamor cando o mozo Court (Jason London) se muda ao lado.

## Personaxes 
* Sam Waterston como Matthew Trant
* Tess Harper como Abigail Trant
* Gail Strickland como Marie Foster
* Reese Witherspoon como Danielle "Dani" Trant
* Jason London como Court Foster
* Emily Warfield como Maureen Trant
* Bentley Mitchum como Billy Sanders
* Ernie Lively como Will Sanders
* Dennis Letts como Doc White
* Earleen Bergeron como Eileen Sanders
* Anna Chappell como Mrs. Taylor
* Brandi e Sandi Smith como Missy Trant
* Derek e Spencer Ball como xemelgos Foster

## Notas
The Nutcracker and the Four Realms

***The Nutcracker and the Four Realms*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Lasse Hallström e Joe Johnston e producido por Mark Gordon e Larry Franco, a partir dun guión de Ashleigh Powell. Producido por Walt Disney Pictures xunto con The Mark Gordon Company, é unha nova versión da historia curta de 1816 de E. T. A. Hoffmann "Nussknacker und Mausekönig", así como do ballet de Marius Petipa e Petr Ilich Chaikovskii de 1892, *Shchelkunchik*. Conta a historia dunha moza que recibe un ovo pechado da súa nai falecida, e parte a unha terra máxica para recuperar a chave. Está protagonizado por Keira Knightley, Mackenzie Foy, Eugenio Derbez, Matthew Macfadyen, Richard E. Grant, Misty Copeland, Helen Mirren e Morgan Freeman.

## Personaxes 
* Mackenzie Foy como Clara Stahlbaum
* Keira Knightley como Sugar Plum Fairy
* Jayden Fowora-Knight como Captain Philip Hoffman
* Helen Mirren como Mother Ginger 
* Morgan Freeman como Drosselmeyer
* Eugenio Derbez como Hawthorne
* Richard E. Grant como Shiver
* Misty Copeland como Ballerina Princess
* Matthew Macfadyen como Benjamin Stahlbaum
* Anna Madeley como raíña Marie Stahlbaum
* Sergei Polunin como Sweets Cavalier
* Ellie Bamber como Louise Stahlbaum
* Tom Sweet como Fritz Stahlbaum
* Jack Whitehall como Harlequin
* Omid Djalili como Cavalier
* Meera Syal como cociñeiro dos Stahlbaum
* Charles "Lil Buck" Riley como the Mouse King
* Prince (o cabalo) como Jingles o cabalo
* Gustavo Dudamel como director
* Max Westwell como Flower Cavalier
* Aaron Smyth como Snow Cavalier

## Notas
Valeri Tokarev

**Valeri Ivanovich Tokarev**, nado en Kapustin Yar (óblast de Astrakán) o 29 de outubro de 1952, é un cosmonauta soviético e ruso retirado que formou parte das misións STS-96 e Soiuz TMA-7, formando parte da Expedición 12 na Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Tokareve graduouse na Escola de Aviación Militar Superior de Stavropol para pilotos e navegantes para a defensa antiaérea en 1973. En 1993 graduouse na Academia Gagarin de Aviación Militar e en 1997 graduouse e fixo un máster en Administración do Estado na Academia de Economía Nacional.

De marzo de 1989 a marzo de 1991 fixo un programa de adestramento xeral no Centro de Adestramento Cosmonauta Gagarin (CACG). En 1993 foi elixido para un grupo de cosmonautas de probas que adestrou para pilotar o transbordador espacial Buran. De febreiro a outubro de 1998 exerceu de representante do CACG no Centro Espacial Johnson da NASA e de xaneiro a maio de 1999 adestrou para participar na misión STS-96 á Estación Espacial Internacional. Entre setembro de 2005 e abril de 2006 formou parte da Expedición 12 á ISS, á que chegou como comandante da Soiuz TMA-7. Pasou un total de 199,63 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-96
*Soiuz TMA-7
*Expedición 12
*Estación Espacial Internacional
Waveland

* **Waveland**, Indiana
* **Waveland**, Mississippi

## Outros 
* *Waveland* — nome que Greenpeace deu temporalmente ao illote **Rockall**
Jillian Banfield

**Jillian Fiona Banfield**, nada en Armidale en 1959, é unha científica australiana.

## Traxectoria
É profesora da Universidade de California, Berkeley, nos departamentos de Ciencias da Terra, Ciencias dos Ecosistemas e Ciencia e Enxeñaría de Materiais. Entre os seus traballos máis salientables atópanse publicacións sobre a estrutura e o funcionamento das comunidades microbianas e a natureza, propiedades e reactividade (especialmente o crecemento de cristais) dos nanomateriais. 

## Distincións
*Medalla Leeuwenhoek (2023).

## Notas
María Guadalupe Guzmán Tirado

**María Guadalupe Guzmán Tirado**, nada en Cuba o 19 de xaneiro de 1952, é unha científica especialista en viroloxía e unha das máis ilustres personalidades da ciencia cubana. 
## Traxectoria
O seu traballo céntrase no estudo do dengue e, desde a pandemia da COVID-19, o virus SARS-CoV-2. 
## Distincións
*Premio L'Oréal-UNESCO a Mulleres en Ciencia (2022) polo seu traballo no tratamento, prevención e patoxénese do dengue. Foi a primeira muller do Caribe en obter tal recoñecemento. 

## Notas
Diagrama de Euler

miniatura|Diagrama de Euler que ilustra que o conxunto de "animais con catro patas" é un subconxunto de "animais", mais o conxunto de "minerais" é un conxunto disxunto (non ten membros en común) con "animais".

Un **diagrama de Euler** é semellante a un diagrama de Venn, mais non precisa conter todas as zonas (onde unha zona se define como a área de intersección entre dous ou máis contornos). Así, un diagrama de Euler pode definir un universo de discurso, é dicir, pode definir un sistema no que certas interseccións non son posíbeis nin consideradas.

Así, un diagrama de Venn que conteña os atributos de *Animal*, *Mineral* e *Catro patas* tería que conter interseccións onde algúns estean tanto en Animal, Mineral e Catro patas. En consecuencia, un diagrama de Venn mostra todas as combinacións ou conxuncións posíbeis.
miniatura| Diagrama de Euler de tipos de obxectos celestes

## Introdución 
Os diagramas de Euler consisten en curvas pechadas simples (xeralmente círculos) no plano que mostra os conxuntos. Os tamaños e as formas das curvas non son importantes: o significado do diagrama reside na forma en que se superpoñen. As relacións espaciais entre as rexións delimitadas por cada curva (superposición, contención ou ningunha) corresponden a relacións teóricas (subconxunto intersección e disxunción).

Cada curva de Euler divide o plano en dúas rexións ou zonas: a interior, que representa simbolicamente os elementos do conxunto, e a exterior, que representa todos os elementos que non son membros do conxunto. As curvas cuxos interiores non se cruzan representan conxuntos disxuntos. Dúas curvas cuxos interiores se cruzan representan conxuntos que teñen elementos comúns, a área dentro de ambas as curvas representa o conxunto de elementos comúns a ambos os conxuntos (intersección dos conxuntos). Unha curva que está contida completamente dentro da zona interior doutra representa un subconxunto desta.

Os diagramas de Venn son unha forma máis restritiva dos diagramas de Euler. Un diagrama de Venn debe conter todas as zonas posíbeis de superposición entre as súas curvas, representando todas as combinacións de inclusión/exclusión dos seus conxuntos constituíntes, mais nun diagrama de Euler algunhas zonas poden faltar. Esta falta foi o que motivou a Venn a desenvolver os seus diagramas.

Había que crear diagramas nos que se puidese observar, mediante suposicións, calquera relación entre as zonas, non só as que sexan "verdadeiras".

## Galería 
800x800px

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
* 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Diagrama de Venn.
### Ligazóns externas 
* Euler Diagrams. Brighton, UK (2004).What are Euler Diagrams?
María Esperanza Martínez Romero

**María Esperanza Martínez Romero,** nada en Cidade de México o 25 de agosto de 1957, é unha científica mexicana, profesora e xefa do Programa de Ecoloxía Xenómica do Centro de Ciencias Xenómicas (CCG) da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM).

## Traxectoria 
Realizou investigacións pioneiras sobre o uso de bacterias benéficas para as plantas co obxectivo de mellorar a produtividade agrícola mentres se reduce o uso de fertilizantes químicos.

## Distincións
Recibiu varios recoñecementos, entre eles os Premios L'Oréal-UNESCO para a Muller na Ciencia en 2020.
## Notas
Medalla Leeuwenhoek

A **Medalla Leeuwenhoek** foi establecida en 1877 pola Real Academia de Artes e Ciencias dos Países Baixos (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, KNAW) na honra do microscopista holandés Anton van Leeuwenhoek. Concédese cada dez ou doce anos ao científico ou científica que fixo a contribución máis significativa á microbioloxía durante a década anterior.

Ata a edición de 2003 o premio outorgouno a KNAW, pero a partir da edición de 2015 o premio está organizado pola Real Sociedade Neerlandesa de Microbioloxía (Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Microbiologie, KNVM). En 2023 a profesora estadounidense Jillian Banfield converteuse na primeira muller en recibir este premio.miniatura|O microscopista Anton van  Leeuwenhoek.|centro
## Notas
Francisco Mañach

**Francisco Mañach Couceiro**, nado na Coruña en 1861 e finado na mesma cidade o 8 de abril de 1916, foi un comerciante, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Irmán de Eugenio Mañach. Estudou maxisterio na Coruña e Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela. Colaborou no *Diario de Avisos*. Emigou a Buenos Aires en 1884, dedicándose á ensinanza. En 1893 trasladouse á Habana e traballou no Centro General de Negocios de Cuba. Coa Guerra hispano-estadounidense volveu a Arxentina. Dirixiu o periódico *La Cruz* en Tucumán e despois foi director propietario da Academia Comercial de Mendoza. Finalmente instalouse en Rosario. Colaborou en *Nova Galicia* e *El Eco de Galicia* e publicou algúns poemas en galego na prensa. É autor do libro *Concepción Arenal. La mujer más grande del siglo XIX*. Retornou a Galicia en 1910. Finou na Coruña o 8 de abril de 1916.

## Obras 
* *Concepción Arenal. La mujer más grande del siglo XIX*, Buenos Aires, 1907.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Biblioteca Virtual de Polígrafos
* Mencións a Francisco Mañach
Rosario Sarmiento

**Rosario Sarmiento Escalona**, nada en Santander en 1957, é  crítica de arte, comisaria de exposicións, xestora cultural e especialista en coleccionismo en Galicia.

## Traxectoria 
Licenciouse en Historia na Universidade de Santiago de Compostela en 1979. Ten ampla experiencia profesional como xestora cultural, dirixiu a colección de arte de Caixa Galicia (1996-2014) e foi subdirectora da Fundación Caixa Galicia (2005-2011). Dirixiu o documental Arte+Muller+Galicia, que recibiu o Premio Luísa Villalta de proxectos culturais pola igualdade da Deputación da Coruña no ano 2018.

Coordinou a exposición *Lolita Díaz Baliño. A realidade soñada* (2021).

## Obra
**María Antonia Dans* (Deputación da Coruña, 2022).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rosario Sarmiento Escalona na páxina web do Consello da Cultura Galega.
Ungulani Ba Ka Khosa

**Ungulani Ba Ka Khosa,** nome tsonga (grupo étnico do sul de Moçambique) de **Francisco Esaú Cossa**, nado en Inhaminga (distrito de Cheringoma, provincia de Sofala, Mozambique) o 1 de agosto de 1957, é un escritor e profesor de Mozambique.

## Traxectoria 
Khosa completou a educación primaria na provincia de Sofala e a secundaria, en parte en Lourenço Marques e en parte en Zambézia. En Maputo realizou o seu bacharelato en Historia e Xeografía na Facultade de Ciencias da Educación da Universidade Eduardo Mondlane e exerceu como profesor de secundaria.

En 1982 traballou durante ano e medio no Ministerio de Educación. Seis meses despois de deixar o Ministerio de Educación, foi convidado a traballar na Asociación de Escritores de Mozambique (AEMO), da que é membro. Foi Director do Instituto Nacional do Livro e do Disco e Director Adxunto do Instituto Nacional de Cinema e Audiovisual de Moçambique. Durante a década de 90, foi cronista assiuo de varios xornais. 2013: Belo Horizonte: Nandyala. 
* *Orgia dos Loucos(* 1990). Maputo: Associação dos Escritores Moçambicanos.
* *Histórias de amor e espanto* (1999). Maputo: INLD.
* *No Reino dos abutres* (2002).
* *Sobreviventes da noite* (2005). Maputo: Texto Editora.
* *Orgia dos loucos* (2008). Maputo: Alcance. 2016: Brasil: Editorial Kapulana.
* *Choriro* (2009). Lisboa: Sextante Editora.
* *Entre as memórias silenciadas* (2013). Maputo: Texto Editora.
* *O Rei Mocho* (2012). Maputo: Escola Portuguesa de Moçambique. 2016: Brasil: Editorial Kapulana.
* *Orgia dos Loucos (*2016) Brasil: Editorial Kapulana.
* *Cartas de Inhaminga* (2017).
* *Gungunhana* (2018). Porto Editora. 2018: Maputo: Plural Editores.
* *Gungunhana: Ualalapi e As mulheres do Imperador* (2018). Vozes da África.

## Premios 
* Grande Prémio de Ficção Narrativa, com *Ualalapi* (1987), 1990.
* Prémio Nacional de Ficção, com *Ualalapi* (1987), 1994.
* Un dos 100 mellores novelas africanas do século XX: *Ualalapi* (1987), 2002.
* Prémio José Craveirinha de Literatura, con *Os sobreviventes da noite* (2005),
* Prémio BCI de Literatura, con *Entre as memórias silenciadas* (2013), 2013.
* Ordem de Rio Branco, Grau de Comendador (2018) concedido polo Goberno Brasileiro, polos 30 anos de carreira literriaa, iniciada coa publicación de *Ualalapi*, en 1987.
* Prémio José Craveirinha de Literatura, polo conxunto da obra literaria (2018).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chabal, Patrick (1996). A *literatura poscolonial da África lusófona*. Londres: Hurst & Company.
* Chabal, Patrick (1994). *Mozambican Voices literatura e nacionalidade*. Lisboa: Veiga.
* Khosa, Ungulani Ba Ka (1990). *Ualalapi*. 2ª ed. Lisboa: Editorial Caminho.
* Laranjeira, Pires (1995). *Literaturas africanas de expressao portuguesa*. Lisboa: Universidade Aberta.
* Leite, Ana Mafalda (1998). *Orais e escritos nas literaturas africanas: Ualalapi, Ungulani Ba Ka Kosa*. Lisboa: Colibri.
Dolmen do Meixoeiro

O **dolmen do Meixoeiro** (tamén chamado **dolmen de Cela**, **dolmen de San Cosme**, **dolmen das Minas**, **dolmen de San Colmado** ou **mámoa do Meixoeiro**) é un xacemento megalítico situado no concello de Mos. Consiste nun dolmen neolítico de corredor curto. Cunha cámara de 2 metros de diámetro e 1,7 metros de altura. A tampa ten un grosor próximo ao metro e mide 3 por 3 metros. Conserva 7 dos 8 ortóstatos que o compoñían.

Foi orixinalmente parte dunha necrópole de doce dólmens situados nos lugares de Pereiras, Cela e San Cosme. Forma parte da gran Necrópole do Alto de Rebullón (Anexos I e II) e As Xunqueiras (Xunqueiras II). Non se atopa na súa localización orixinal, senón que foi trasladado ás instalacións do Círculo Mercantil de Vigo. Contén trazas de arte na roca, pero que xa non son recoñecibles. 

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Thomas G. Schattner (Hrsg.): *Archäologischer Wegweiser durch Portugal*, Philipp von Zabern, Mainz 1998 S.&nbsp;161Nr.&nbsp;114. ISBN 3-8053-2313-1 (Kulturgeschichte der Antiken Welt, Band&nbsp;74).
* Georg Leisner und Beira Leisner: *Die Megalithgräber der Iberischen Halbinsel*. Der Westen, 2. Lieferung 1959, S.&nbsp;30f, ISBN 978-3-11-003257-4
ISBD

O **ISBD** (; "Descrición bibliográfica normalizada internacional") é un conxunto de regras elaborado pola Federación Internacional de Asociacións e Institucións Bibliotecarias (IFLA) para crear descricións bibliográficas de xeito estandarizado e lexible para as persoas, especialmente usadas para bibliografías ou catálogos. Unha versión preliminar do estándar foi publicada en 2007, e a edición consolidada en 2011 (actualizada en 2021).

Un dos seus propósitos orixinais era ofrecer unha forma estandarizada de descricións bibliográficas para o intercambio internacional de rexistros, co obxectivo de contribuír ao programa de Control Bibliográfico Universal da IFLA.

## Áreas de descrición 
O ISBD define nove áreas de descrición. Cada unha delas, agás a área 7, está composta por múltiples elementos con clasificacións estruturadas. Os elementos ou áreas que non se aplican a un recurso en particular omítense da descrición. A puntuación estandarizada (vírgula, punto e coma, barra, guión, punto...) úsase para identificar e separar os elementos e mais as áreas. A orde dos elementos e a puntuación estandarizada axudan a interpretar os rexistros bibliográficos cando non se entende a linguaxe na que está elaborada a descrición.

As áreas do ISBD recóllense na seguinte táboa:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Edición consolidada do ISBD (versión de 2011)
* Edición consolidada do ISBD (versión de 2021)
José Ramón Sobredo Rioboo

**José Ramón Sobredo e Rioboo**, nado en Ferrol o 7 de outubro de 1909 e finado en Madrid o 23 de outubro de 1990, foi un militar e diplomático galego.

## Traxectoria 
Era fillo de Luis Sobredo Corral, falecido o 16 de abril de 1951. Tras ser oficial de intendencia da Armada, ingresou na carreira diplomática en 1943. En 1948 formou parte da primeira Xunta de Investigacións Atómicas (JIA), máis tarde Xunta de Enerxía Nuclear. 

Na Armada chegaría ao grao de coronel (retirado). Como diplomático, tras varios destinos menores, como os consulados españois en Southampton (Reino Unido) e Filadelfia (EE. UU.), a partir de 1964 desempeñou as embaixadas de España en Xordania, Costa Rica, Alxeria e a República Popular China. Obtivo numerosas distincións.

## Vida persoal 
Tiña un irmán, chamado Luis María (1916-1936) e unha tía, irmá do seu pai, chamada Evangelina (1869-1917). Tiña unha irmá: Purificación.

Tivo oito fillos, entre eles a cantante Cecilia (1948-1976). O seu fillo Ramón (1943-1980) foi atopado morto na bañeira da súa casa de Madrid. O seu fillo maior, Luis María (1942-1981), faleceu en marzo de 1981 en Vigo, e o seu fillo Francisco Javier morreu en decembro de 2006. A súa esposa, a viguesa María Dolores Galanes Saavedra (nada o 4 de outubro de 1917 e falecida o 1 de febreiro de 2013), sobreviviu a catro dos seus fillos.

## Notas
LoRA

**LoRA** (siglas de "adaptación de baixo rango", do inglés, *Low-Rank Adaptation*) é un método de axuste fino que conxela os pesos do modelo preadestrado e no seu lugar adestra pesos novos de dúas matrices con rango menor, reducindo considerablemente o número de parámetros a adestrar. Xeralmente, aplícase LoRA nas diferentes capas de atención dos transformadores, conxelando os pesos de cada capa, e substituíndoos pola súa correspondente descomposición nas dúas matrices de menos rango. Foi introducido no 2021, por investigadores de Microsoft, no artigo *LoRA: Low-Rank Adaptation of Large Language-Models* (LoRA: adaptación de baixo rango de grandes modelos de linguaxe), onde destacan os baixos tempos de execución e o bo funcionamento do modelo pese ao seu número reducido de parámetros.[alt=Arquitectura de LoRA|miniatura|Funcionamento de LoRA. Adéstranse as matrices A e B, mentres que os pesos W quedan fixos. Arquitectura presentada no artigo orixinal. Dada unha matriz da rede, de dimensión d \times d, cos seus correspondentes pesos, W, descomponse esta matriz en dúas de rango r menor, A\in \mathbb{R}^{d\times r} e B\in \mathbb{R}^{r\times d}, r, tales que W \approx A \times B. Tense a igualdade se r é igual ao rango da matriz W; se é menor, obtense unha [aproximación de baixo rango. Polo tanto, se o modelo orixinal era h=Wx, W\in\mathbb{R}^{d\times d}, o modelo aplicando LoRA será h=Wx+ABx.

## Rango óptimo 
Un hiperparámetro a seleccionar cando se fai un axuste fino con LoRA é o rango das matrices. Para tarefas de procesamento de texto, un rango de 8 é adecuado, aínda que dependendo do problema a resolver, pódese probar con diferentes valores que se poidan axustar mellor, tales como 2, 4 ou 64.

## Parámetro alfa 
O modelo LoRA explicado ata agora é o modelo máis utilizado e simple. No modelo ampliado, a saída da multiplicación das matrices A e B reescálase polo termo \alpha/r, sendo alfa un número real que funciona como taxa de aprendizaxe. É dicir, o modelo resulta en h=Wx+\frac{\alpha}{r}ABx.

No modelo visto ata agora, utilizábase \alpha=r, polo que os pesos adestrados no axuste fino non se escalaban. Un valor de alfa maior que o rango indica que se lle quere dar máis importancia aos pesos adestrados de LoRA, pois o valor que obteñamos do axuste fino agrándase, ao estar multiplicado por un número maior que 1. Un valor de alfa menor que o rango daríalle máis importancia aos pesos do modelo base. En xeral, aconséllase tomar \alpha = r, aínda que dependendo do problema a resolver, cómpre probar diferentes valores deste hiperparámetro para ver cal é o máis axeitado á nosa casuística.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Axuste fino
* Transformador (modelo de aprendizaxe automática)
* Modelo de linguaxe de grande escala
* Rede neural artificial
* Intelixencia artificial
Rust in Peace

***Rust in Peace*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de thrash metal Megadeth, publicado o 24 de setembro de 1990 a través do selo Capitol Records. Foi o primeiro álbum do grupo que contou co guitarrista Marty Friedman e o batería Nick Menza. As cancións "Hangar 18" e "Holy Wars... The Punishment Due" foron lanzadas como sinxelos. En 2004 lanzouse unha versión remesturada e remasterizada do álbum con catro cancións extra.

Desde o seu lanzamento, *Rust in Peace* foi nomeado a miúdo como un dos mellores discos de thrash metal de todos os tempos por publicacións como *Decibel* e *Kerrang!*, e aparece no libro de referencia *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. O álbum foi nomeado ao Grammy á mellor interpretación de metal na 33ª edición dos premios. No Foundations Forum de 1991, o álbum recibiu un premio Concrete Foundations por "Top Radio Album" e o sinxelo "Hangar 18" gañou o premio "Top Radio Cut".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Mustaine, agás onde se indique.

## Notas
Ill Communication

***Ill Communication*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de hip hop Beastie Boys, publicado o 31 de maio de 1994 a través dos selos Grand Royal e Capitol Records. Co-producido polos Beastie Boys e Mario Caldato, Jr., atópase entre os lanzamentos máis variados da banda, baseándose no hip hop, o punk rock, o jazz e o funk, e continúa a súa tendencia afastándose do sampleado e indo cara os instrumentos en directo que comezou co seu lanzamento anterior, *Check Your Head* (1992). O álbum inclúe contribucións musicais de Money Mark, Eric Bobo e Amery "AWOL" Smith, e contribucións vocais de Q-Tip e Biz Markie. Os Beastie Boys foron influenciados polos álbums de jazz rock de Miles Davis *On the Corner* (1972) e *Agharta* (1975) mentres gravaban *Ill Communication*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas producidos por Beastie Boys e Mario Caldato, Jr.

## Notas
Variedade diferenciable

[dereita|conmarco|Un atlas non diferenciable de cartas para o globo terráqueo. Os resultados de cálculo poden non seren compatibles entre cartas se o atlas é non diferenciable. Nas cartas do centro e da dereita, o [Trópico de Cáncer é unha curva suave, mentres que na carta da esquerda ten unha esquina. A noción de **variedade diferenciable** refina a de variedade (topolóxica), pois require que as funcións de cambio de carta sexan diferenciables.]]
En matemáticas, unha **variedade diferenciable** é un tipo de variedade que é localmente suficientemente similar a un espazo vectorial como para aplicar ferramentas do cálculo. Calquera variedade pode ser descrita por unha colección de cartas (atlas). Deste modo, pódense aplicar ideas do cálculo infinitesimal a cada carta individual, xa que cada carta se corresponde cun espazo vectorial no cal as regras habituais do cálculo son aplicables. Se as cartas son compatibles (é dicir, as funcións de cambio de cartas son diferenciables), entón os cálculos feitos nunha carta son válidos en calquera outra carta diferenciable.

Formalmente, unha **variedade diferenciable** é unha variedade topolóxica cunha estrutura diferenciable globalmente definida. Calquera variedade topolóxica pode dotarse dunha estrutura diferenciable localmente empregando os homeomorfismos do seu atlas e a estrutura diferenciable estándar dun espazo vectorial. Para obter unha estrutura diferenciable global nos sistemas de coordenadas locais inducidos por estes homeomorfismos, as súas composicións nas interseccións das cartas do atlas deben ser funcións diferenciables no correspondente espazo vectorial. Noutras palabras, nas interseccións dos dominios das cartas, as coordenadas definidas por cada cada carta deben ser diferenciables con respecto ás coordenadas definidas por cada carta do atlas. As funcións que relacionan as coordenadas definidas polas distintas cartas unhas con outras denomínanse *funcións de transición* ou *cambios de coordenadas*.

A habilidade de definir tal estrutura diferenciable local nun espazo abstracto permite estender a definición de diferenciabilidade a espazos sen sistemas de coordenadas globais. Unha estrutura localmente diferencial permite definir espazo tanxente, funcións diferenciables ou campos vectoriais e tensoriais diferenciables, entre moitos outros obxectos matemáticos.

As variedades diferenciables son moi importantes na física. Determinados tipos de variedades diferenciables constitúen o fundamento para teorías físicas como a mecánica clásica, a relatividade xeral, e a teoría de Yang–Mills. A relevancia das variedades diferenciables é debida a que é posible desenvolver ferramentas do cálculo para variedades diferenciables. Estas vantaxes dan lugar a maquinaria matemática moi potente como o cálculo exterior. O estudo do cálculo en variedades diferenciables denomínase xeometría diferencial.
Ursula Keller

**Ursula Keller,** nada en Zug (Suíza) o 21 de xuño de 1959, é unha profesora, enxeñeira e física suíza.

## Traxectoria 
Ursula Keller medrou no seo dunha familia de clase traballadora. Foi unha das primeiras mulleres en graduarse no prestixioso Instituto Federal de Tecnoloxía de Zürich, onde todos os seus profesores eran homes. En 1984 recibiu un diploma de enxeñaría en física. É inventora, e gañadora do Premio Inventores Europeos 2018 que outorga a Oficina Europea de Patentes. É membro da Real Academia das Ciencias de Suecia e do IEEE.

En 2024 publicou un artigo sobre os ambientes tóxicos que expulsan ás mulleres do mundo académico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*ETHZ|Department of Physics|Institute for Quantum Electronics|Ultrafast Laser Physics
Alana

**Alana** é un trío musical galego formado por Antía Vázquez (Oleiros), Pablo Castro (Vimianzo) e Eloy Vidal (Ponteceso) en 2023. O grupo traballa co repertorio da música tradicional galega, tratando de darlle unha sonoridade máis moderna, achegándose ao pop ou á electrónica.

O nome do grupo procede da voz celta *alun*, que fai referencia á harmonía.

## Integrantes 
* Antía Vázquez: pandeireta e voz.
* Pablo Castro: percusións e gaita.
* Eloy Vidal: produción musical e voz.

## Discografía 
### Álbums 
## Recoñecementos 
En 2023 gañaron os Premios *Xuventude Crea* na categoría de música.

## Notas
Pritaneo

dereita|miniatura|Santuario de Dodona, n. 6 o Pritaneo, n. 7, extensión.
**Pritaneo** (en ; en ) era na Antiga Grecia o edificio que albergaba o poder executivo da cidade.

## Características
Adoitaba situarse no centro da cidade, na ágora, e tamén tiña un aspecto marcadamente relixioso, xa que era o lugar onde se gardaba o lume sagrado dedicado a Hestia. Parece que nun principio o pritaneo era a residencia do rei, que gardaba o lume sagrado para a comunidade. Pausanias di que había pritaneos nas capitais dos estados gregos, e non en todas as cidades. O lume de cada cidade, que se mantiña aceso permanentemente, era levado ás colonias que fundaba, e se algún día se apagaba había que traelo de volta da cidade nai. Finalmente o pritaneo converteuse no símbolo da independencia dos estados e isto é o que indica Tucídides.

Os maxistrados do estado reuníanse normalmente no Pritaneo para tratar aquelas cousas que se referían ao goberno, e era o lugar por onde pasaban todos os días os prítanes, que eran os membros do poder executivo da Bulé, mantidos polo Estado. e outros cidadáns distinguidos por determinados servizos, privilexio ás veces garantido a perpetuidade e outras por tempo limitado. En Olimpia, os vencedores dos Xogos Olímpicos reuníanse no pritaneo.

En Atenas, cando creceu a cidade, o pritaneo trasladouse ao barrio e Cerámico. O edificio descrito por Pausanias, na ágora, foi construído en época romana.

No Pritaneo celebrábanse xantares públicos onde se convidaba a aqueles que polos seus servizos merecían ser mantidos pola cidade. Tamén comían alí visitantes e embaixadores estranxeiros. Os encargados de abastecer de alimentos chamábanse colácretas. Era o lugar onde se almacenaba o gran que se repartía entre os cidadáns.

## Notas
Claudio Guerín

**Claudio Guerín Hill**, nado en Sevilla en 1939 e finado en Noia o 16 de febreiro de 1973, foi un produtor, guionista e director de cinema español.

## Traxectoria 
### Formación académica 
Guerín pasou a súa infancia e adolescencia en Alcalá de Guadaíra, Sevilla. Formouse na Escola Oficial de Cinema, en Madrid, onde salientou como un alumno brillante obtendo a titulación oficial de dirección de cinema. Durante a súa etapa de formación na escola colaborou na revista *Nuestro Cine*, de orientación marxista, e comezou unha relación sentimental coa daquela compañeira de estudos Pilar Miró. Como proxecto de fin de carreira, Guerin dirixiu (coas futuras directoras Josefina Molina e Pilar Miró como axudante de dirección e script, respectivamente) unha mediometraxe titulada *Luciano*, un relato de crimes inspirado nun suceso real e co que obtería a titulación oficial.

### Carreira cinematográfica 
En 1968 realiza o filme *Los desafíos* producido por Elías Querejeta. A cinta é un drama de 102 minutos de duración onde se mostran tres distintas formas de ver e de expresar como unha situación que parece normal remata desembocando inexorablemente nun estalido de violencia. Un pai que teme perder á súa filla. Un marido que se sente enganado. Un viaxeiro que decide que a súa viaxe e a dos seus compañeiros non ten por que continuar. Con Paco Rabal, Alfredo Mayo e Ismael Merlo, entre outros.

En 1971 dirixe un drama con produción hispano-italiana, *La casa de las palomas*, coas actrices Ornella Muti e Lucía Bosé.

No ano 1973 produciu e dirixiu o que sería o seu derradeiro filme, unha coprodución hispano-francesa *La campana del infierno* (''La cloche de l'enfer* en Francia), do xénero de terror. Narra como un interno do asilo (Renaud Verley) castiga a súa tía (Viveca Lindfors) e as súas tres fillas, con abellas e ganchos. Conta coa participación de Alfredo Mayo entre outros.

En 2018, o cineasta andaluz Jesús Ponce dirixiu o documental titulado *La última toma* sobre a súa figura, no cal entrevista a múltiples actores e técnicos relacionados coa súa obra.

## Morte 
dereita|miniatura|Fachada da igrexa de San Martiño de Noia.
Morreu nun accidente durante a rodaxe de *La campana del infierno*. Na igrexa de San Martiño de Noia construíuse unha segunda torre-campanario, unida á real por un pasadizo de madeira. Preparando un plano complicado, Guerín quixo saltar dende o pasadizo a un beiril da igrexa, pero perdeu o equilibrio e caeu ao baleiro dende vinte metros de altura; morreu antes de chegar ao hospital. Juan Antonio Bardem completou a filmación da última secuencia que faltaba.

## Filmografía 
* *Luciano* (1965)
* *Los desafíos* (1969)
* *La casa de las palomas* (1972)
* *La campana del infierno* (1973)

## Premios e distincións
;Festival Internacional de Cine de Donostia

;Medallas do Círculo de Escritores Cinematográficos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* UTRERA, Rafael, *Claudio Guerin Hill: obra audiovisual, radio, prensa, televisión, cine'', Sevilla, 1991.
Eudocia

**Eudocia**, é un nome propio que, pode referirse a:

* **Elia Eudocia** (cara o 400 - †460), emperatriz do Imperio romano de Oriente, casada con Teodosio II.
* **Eudocia (filla de Valentiniano III),** filla do emperador do Imperio romano de Oriente
* **Eudocia Makrembolitissa**, esposa do emperador bizantino Constantino X (reinou de 1059 a 1067).
* **Eudocia Baiana**, esposa do emperador bizantino Léon VI o Sabio.
* **Eudocia Comneno**, filla do emperador bizantino Aleixo I.
* **Eudocia Decapolitissa**, esposa do emperador bizantino Miguel III.
* **Eudocia Inxerina**, esposa do emperador bizantino Basilio I.
* **Eudocia** a Mártir, santa cristiá de Asia Menor, cativa en Persia e decapitada; celébrase o 4 de agosto.
Music for the Masses

***Music for the Masses*** é o sexto álbum de estudio da banda inglesa de música electrónica Depeche Mode, publicado o 28 de setembro de 1987 a través do selo Mute Records. O disco foi promovido pola xira *Music for the Masses Tour*, que lanzou a súa fama nos Estados Unidos  cando actuaron no Rose Bowl en Pasadena, California. 

Considerado un dos mellores álbums da banda, *Music for the Masses* foi incluído no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. O álbum alcanzou o número 10 das listas británicas.

Foi precedido polos sinxelos "Strangelove", publicado o 13 de abril, e "Never Let Me Down Again", publicado o 24 de agosto. Outros dous sinxelos publicáronse despois álbum, "Behind the Wheel", lanzado o 28 de decembro, e "Little 15", aparecido o 16 de maio do ano seguinte.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Vincenzo Galilei

**Vincenzo Galilei**, nado en Santa María a Monte en 1520 e finado en Florencia o 2 de xullo de 1591, foi un compositor e teórico musical italiano, pai do astrónomo Galileo Galilei. Foi unha figura esencial na vida musical do Renacemento tardío e contribuíu de xeito importante á revolución musical que marca o inicio do Barroco.

## Traxectoria 
Algunhas das contribucións teóricas máis importantes de Galilei estiveron no tratamento da disonancia. Ademais, Galilei fixo importantes descubrimentos no campo da acústica, especialmente os relativos á física que implica a vibración de cordas e columnas de aire. É posible que fose o primeiro en establecer que a relación entre a tensión dunha corda e a súa frecuencia de vibración non seguía unha lei física lineal.

## Notas
Among the Living

***Among the Living*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de heavy metal Anthrax, publicado o 16 de marzo de 1987 a través do selo Megaforce Records nos Estados Unidos e de Island Records no resto do mundo. O álbum está dedicado a Cliff Burton de Metallica, que morreu nun accidente de autobús seis meses antes do seu lanzamento cando Metallica estaba de xira con Anthrax como abreconcertos.

O veterano enxeñeiro Eddie Kramer, na súa primeira aventura cun grupo de thrash metal, coproduciu o álbum. A gravación transcorreu sen problemas, pero as diferentes visións sobre o son do lanzamento final crearon desacordos entre Anthrax e o produtor durante a mestura do disco.

Os membros de Anthrax describiron o álbum como o seu gran descubrimento, xa que marcou a progresión da banda tocando en pequenos clubs a tocar en grandes estadios. O álbum foi aclamado pola crítica e promoveu a banda entre os "Big Four" do thrash metal. *Among the Living* foi certificado ouro pola RIAA o 31 de xullo de 1990, endo o segundo disco da banda en conseguir este fito.

## Listaxe de cancións 
## Notas