open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Martín Fernández Vizoso

**Martín Fernández Vizoso**, nado en Cangas, Foz, o 16 de abril de 1952, é un xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e na Universidade Complutense de Madrid. É colaborador de *La Voz de Galicia* e director de comunicación da Deputación de Pontevedra. É tesoureiro da Asociación de Periodistas de Galicia.
;Obra escrita publicada (selección)
* *Los centros de la emigración pontevedresa en Buenos Aires* (2013). Deputación de Pontevedra. ISBN 978-84-8457-401-9.
* *Memorias de Mariñáns* (2020). Dous volumes.

## Recoñecementos 
* Premio Alecrín de Ouro 2022, da Federación de Entidades Culturais Galegas en Catalunya.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Martín Fernández Vizoso en galegos.galiciadigital.com
Fiona Fullerton

**Fiona Elizabeth Fullerton**, nada en Kaduna, Nixeria, o 10 de outubro de 1956, é unha actriz británica de cinema e televisión.

É coñecida polo seu papel da espía da KGB Pola Ivanova na película de James Bond ''Assassin's Sights* (1985) e como Alicia no filme de 1972 *Alice in Wonderland*, baseado na obra homónima de Lewis Carroll.

## Vida persoal 
É filla de Bernard e Pamela (de solteira Crook) Fullerton. Filla única, viviu cos seus pais en Singapur, Alemaña, Estados Unidos e Nixeria. Despois de clases semanais de ballet, aos 9 anos foi aceptada como alumna na Elmhurst Ballet School de Camberley, Surrey.

Fullerton casou co actor Simon MacCorkindale en 1976 á idade de dezanove anos, pero o matrimonio terminou nun divorcio en 1981. Despois pasou trece anos vivindo e traballando en Londres. Coñeceu a Neil Shackell e a parella casou pouco despois da súa reunión en 1994, mudándose para os Cotswolds co seu fillo James e a súa filla Lucy (nados en 1995).

## Filmografía 
; **Películas**

* *Run Wild, Run Free* de Richard C. Sarafian (1969) como Diana.
* *Nicholas and Alexandra*, de Franklin J. Schaffner (1971) como Anastasia.
*  *Alice's Adventures in Wonderland* de William Sterling (1972) como Alicia.
* *A Question of Faith* (1979) de Colin Nears.
* The *Human* *Factor* (1979) de Otto Preminger como Elizabeth.
* *The Ibiza Connection* (1984) como Jane Verdi.
* *007: Panorama para matar* (*A View to a Kill,* 1985) de John Glen como Pola Ivanova.
* *Shaka Zulu* (1987) como Elizabeth Farewell.
*  *Eine Frau names Harry* (1990) como Catherine.
* *Diggity: A Home at Last* (2001) de Tom Reeve, como Felicia.

; **TV**

* *Angels* (13 episodios, 1975-1976) como Patricia Rutherford.
* *Dick Barton* (1 episodio, 1979) como Virginia Marley.
* *Gauguin the Wild* (TV, 1980) como Rashel.
* *The Kenny Everett Television Show* (1 episodio, 1985) como Various.
* *Keep the Dream Alive* (TV, 1986) como Sky Smith.
* *Shaka Zulu* (1 episodio, 1987) como Elizabeth Farewell.
* *The Charmer* (6 episodios, 1987) como Clarice Mannors.
* *A Hazard of Hearts* (TV, 1987) como Lady Isabel Gillingham.
* *Hemingway* (TV, 1988) como Lady Duff Twysden.
* *A Taste for Death* (6 episodios, 1988) como Lady Barbara Berowne.
* *Ian Fleming's Secret Life* (TV, 1990) como Lady Caroline.
* *A Ghost in Montecarlo* (TV, 1990) como Lady Violet.
* *To be the best* (TV, 1992) como Madelena.
* *Tropical Heat* (1 episodio, 1992) como Claire.
* *The Bogie Man'' (TV, 1992)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fiona Fullerton  (sitio web en inglés )
Katrina and the Waves

**Katrina and the Waves** foi unha banda inglesa formada en 1981, coñecida polo éxito de 1985 "Walking on Sunshine". A banda foi representate do Reino Unido no Festival de Eurovisión de 1997 con "Love Shine a Light". Coa súa participación, o Reino Unido acadou a súa 5ª vitoria no Festival de Eurovisión.

## Discografía 
### Álbuns 
* Shock Horror (1983) (como The Waves)
* Walking on Sunshine (1983)
* Katrina and the Waves 2 (1984)
* Katrina and the Waves (1985)
* Waves (1986)
* Break of Hearts (1989)
* Pet The Tiger (1991)
* Edge of the Land(1993)
* Turnaround (1994)
* Walk on Water (1997)

### Singles 
* "Nightmare" (1982) (como The Waves)
* "Brown Eyed Son" (1982) (como The Waves)
* "Que Te Quiero" (1983)
* "Plastic Man" (1984)
* "Walking on Sunshine" (1985)
* "Do You Want Crying" (1985)
* "Que Te Quiero" (re-recording) (1984)
* "Is That It" (1986)
* "Sun Street" (1986)
* "That's the Way" (1989)
* "Rock 'N' Roll Girl" (1989)
* "Walking on Sunshine" (re-issue) (1996)
* "Love Shine a Light" (1997)
* "Walk On Water" (1997)
* "Walking on Sunshine (25th Anniversary Re-recording)" (2010)
Bandeira de La Paz

A **bandeira de La Paz** (tamén coñecida en castelán como ***bandera paceña***), é o símbolo da cidade da Paz e do Departamento de La Paz. Foi creado polos revolucionarios do 16 de xullo de 1809 e difundido polo prócer José Miguel Lanza durante a Guerra da Independencia. Consta de dúas franxas horizontais de igual ancho e dimensións, sendo a franxa superior de cor vermella e a franxa inferior verde esmeralda.

## Significado 
O símbolo ten a cor *rojo punzó* que significa o sangue derramado polos heroes da cidade pola liberdade; o verde esmeralda significa a riqueza vexetal, a gloria e a unión que crearon os *protomártires* da Revolución do 16 de xullo.

## Historia 
miniatura|Pedro Murillo, *na Revolución de 1809.*
Foi creado polos patriotas revolucionarios do 16 de xullo de 1809 e difundido polo heroe José Miguel Lanza durante a Guerra da Independencia, cando era presidente da República de Inquisivi e Ayopaya. O 28 de xaneiro de 1825, o coronel Lanza, despois de poñer en fuga ao xeneral Pedro Olañeta, entrou na Paz baixo a bandeira vermella e verde esmeralda cos seus exércitos e un milleiro de guerrilleiros máis, onde o 29 de xaneiro, aos 15 anos de idade Tras o fusilamento dos Protomártires, proclamouse a independencia e foi nomeado o seu Primeiro Presidente, oito días antes de que chegase o Mariscal Antonio José de Sucre ao Alto Perú. 

No ano 2006, por Resolución do Honorable Consello Departamental da Paz, mediante decreto prefectoral 152/87, durante a administración de Ángel Gómez en conmemoración do primeiro izado da bandeira revolucionaria da Paz e as súas provincias, polo protomártir Manuel Victorio García Lanza, coas súas cores vermella e verde esmeralda, declarou oficiais as cores da bandeira da Paz.

E no ano 2008, mediante resolución, o Honorable Consello Departamental da Paz, mediante resolución 0123/2008, resolveu declarar o día 31 de xullo como día da bandeira da Paz,  en xusta homenaxe ás cores da pancarta departamental, que foi creado en xullo de 1809, cando os protomártires da Revolución o defenderon antes da creación da *Republiqueta de Inquisivi y Ayopaya*. Así mesmo, mediante o decreto departamental no 36 decrétase o "Himno a la Bandera de La Paz", composto por David Martín Quispe e Luis Ayllón Mariscal, que consta de seis estrofas e un coro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Portugal
* Bandeira de Belarús
* Bandeira de Bulgaria
* Bandeira de Burkina Faso
* Bandeira de Madagascar
* Bandeira de Omán
William Millward

**William Millward**, nado en Filadelfia, Pensilvania, o 30 de xuño de 1822 e finado en Kirkwood, Delaware, o 28 de novembro de 1871, foi un político estadounidnese membro do Partido Republicano na Cámara de Representantes e director da Casa da Moeda dos Estados Unidos (1866-1867).

## Traxectoria 
Millward naceu no antigo barrio de Northern Liberties, en Filadelfia, fillo de Sara Knight e de William e de William Willward. Logo de asistir a diversas escolas públicas, dedicouse inicialmente á produción de coiro.

O Partido Republicano escolleuno como candidato no 34º Congreso, e foi elixido representante polo terceiro distrito de Pensilvania, posto que ocupou entre o 4 de marzo de 1855 e o 4 de marzo de 1857. Non tivo o mesmo éxito cando se presentou á reelección como candidato do Partido Unionista en 1856, mais si que acadou a reelección, novamente como republicano, no 36º Congreso, no que foi novamente representante, esta vez polo cuarto distrito de Pensilvania, entre o 4 de marzo de 1859 e o 4 de marzo de 1861. Neste último período, Milward foi o presidente da Comisión de Patentes da Cámara de Representantes.

En setembro de 1866 recibiu o seu nomeamento como director da Casa da Moeda dos Estados Unidos da man do presidente Andrew Johnson, mais o seu nomeamento non chegou a recibir a preceptiva confirmación polo Senado, polo que se viu obrigado a abandonar o posto logo de seis meses de servizo.

## Vida familiar 
Estivo casado con Ellen Anderson, con quen tivo unha filla e dous fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 259.
### Outros artigos 
* Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos
Longa Marcha 5

**Longa Marcha 5** (*Chang Zheng 5* en pinyin, abreviadamente CZ-5) é o nome dun modelo da familia de foguetes Longa Marcha. Tódolos CZ-5 lánzanse desde o centro de lanzamento de Wenchang.

## Características 
O Longa Marcha 5 é un lanzador orbital chinés dunha, dúas ou tres etapas e asistido por foguetes aceleradores deseñado para poñer cargas de ata 25.000&nbsp;kg en órbita baixa terrestre ou de 13.000&nbsp;kg en órbita de transferencia xeoestacionaria. Usa unha etapa central de 5 m de diámetro con catro aceleradores de 3,35 m de diámetro ao seu arredor. Segundo a versión pode ter ningunha, unha ou dúas etapas superiores. A súa función principal é poñer en órbita xeoestacionaria grandes satélites ou módulos para a estación espacial chinesa na órbita baixa.

## Variantes 
### CZ-5 
A versión orixinal ten unha segunda etapa H-5-2 con dous motores YF-75D e pode poñer ata 15.000&nbsp;kg nunha órbita heliosincrónica e 13.000&nbsp;kg en órbita de transferencia xeoestacionaria.

### CZ-5/YZ-2 
Usa unha terceira etapa YZ-2 cun motor YF-50D. Utilizado para poñer satélites de ata 4500 en órbita xeoestacionaria.

### CZ-5B 
A versión CZ-5B usa unha única etapa central. Pode poñer ata 25.000&nbsp;kg en órbita baixa.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén
Faustino Taboada Liñeira

**Faustino Taboada Liñeira**, nado en Santiso, foi un político galego.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 foi elixido concelleiro de Santiso e nomeado 1º tenente-alcalde na corporación presidida por Elías Frade Vales. Logo da dimisión deste en 1933, foi elixido alcalde de Santiso. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concelleiros das corporacións republicanas
Laurens Jan Anjema

**Laurens Jan Anje**, nado na Haia o 1 de decembro de 1982, é un adestrador e ex-xogador de squash neerlandés que acadou o número 9 do mundo en xaneiro de 2008.

## Traxectoria 
Fillo do xogador de squash Robert Jan Anjema, doce veces campión neerlandés. Logo de rematar os seus estudos secundarios marchou ao Reino Unido para adestrar co adestrador do número un da época,Peter Nicol, Neil Harvey. En 1999 entrou na PSA e no ano 2002 converteuse en profesional. En 2004 gañou o Open dos Países Baixos e en 2006 fíxose co seu primeiro campionato neerlandés, en total dez entre 2006 - 2014 e 2016 só superado polos doce de seu pai.

En 2008 gañou o Bluenose Classic en 2008 nun partido contra do galego Borja Golán en 5 xogos por 8–11, 12–10, 11–5, 4–11 e 13–11. En 2011, Anjema chegou á final do US Open e gañou o Open de San Francisco ao vencer a Omar Mosaad. Ao remate do ano clasificouse para as finais da Serie Mundial da PSA de 2011 ao se situar entre os 8 mellores xogadores do ano.

En decembro de 2010, Anjema converteuse no primeiro xogador neerlandés en chegar ao top 10 da PSA. Tras unha lesión, retirouse en xuño de 2016.

En xullo de 2018, Anjema gañou o título masculino de maiores 35 anos do Campionato do Mundo Masters de Charlottesville ao vencer a Alister Walker por 3-1 (11-7, 11-5, 7-11, 11-2) .

Logo da súa retirada estableceu unha academia de squash, e entre outros adestrou a Paul Coll .

## Notas
Longa Marcha 6

**Longa Marcha 6** (*Chang Zheng 6* en pinyin, abreviadamente CZ-6) é o nome dun modelo da familia de foguetes Longa Marcha. Tódolos CZ-6 lánzanse desde o centro de lanzamento de Taiyuan.

## Características 
O Longa Marcha 6 é un lanzador orbital chinés de tres etapas que na súa versión máis potente pode levar catro aceleradores. Pode poñer cargas de ata 1500&nbsp;kg en órbita baixa terrestre ou de ata 4000&nbsp;kg en órbita heliosincrónica. Usa unha etapa central de 3,35 m de diámetro cun motor YF-100 e unha segunda e terceira etapas con motores YF-115 e YF-85.

## Variantes 
### CZ-6A 
A versión CZ-6A usa unha primeira etapa máis ancha e catro foguetes aceleradores para poder poñer cargas máis pesadas en órbita.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén
Laureano Amboage Quiñoy

**Laureano Amboage Quiñoy**, nado en Santiso cara a 1905, foi un pirotécnico galego

## Traxectoria 
Pirotécnico veciño de Visantoña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela pola causa 1195/36 o 17 de abril de 1937 xunto con Ricardo Vázquez Gómez, Jesús Rodríguez Vázquez, José Antúnez Barros e Julián Albor Souto, acusados do delito de rebelión, o fiscal pediu a pena de morte para Laureano e Ricardo Vázquez e reclusión perpetua para os outros. Finalmente só Ricardo Vázquez foi condenado a morte e Laureano foi condenado a cadea perpetua. Cumpriu condena na Prisión Provincial da Coruña, da que saíu en liberdade provisional en 1941.

## Notas
Francisco Bolón Moreira

**Francisco Bolón Moreira**, nado en Carballo, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante en Carballo. Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 foi elixido concelleiro de Carballo como integrante da ORGA, e despois elixido alcalde de Carballo. Como alcalde propuxo construír un monumento as mártires de Sofán por subscrición popular, comezando o propio concello cunha cantidade. Cesou como alcalde en 1932. Volveu ser alcalde a finais de 1935. En xullo de 1936 era primeiro tenente-alcalde de Carballo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi xulgado na Coruña por rebelión e condenado a cadea perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en marzo de 1942.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Varela Landeira e foi pai de Concepción, José Francisco e Carmen Dolores Bolón Varela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concelleiros das corporacións republicanas
Metriopelia ceciliae

***Metriopelia ceciliae*** é unha especie de ave columbiforme da familia Columbidae, que se distribúe pola Arxentina, Bolivia, Chile e o Perú.

## Descrición 
Entre as tres pombas de Lima esta recoñécese facilmente pola súa cor marrón terra coas puntas das ás brancas, o que fai un efecto estrelado. Ten un anel de pel descuberta ao redor dos ollos de cor laranxa intenso. Ao bater as súas ás fai un son semellante a un axóuxere, de aí o seu nome común en castelán, "paloma cascabelita".

## Historia natural 
Habita en zonas abertas e rochosas dende a serra baixa á serra alta (900 a 4000 msnm) dos Andes. Adóitase ver en grupos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Caio Terentilio Arsa

**Caio Terencio Arsa** ou **Caio Terentilio Arsa** (en latín, *Gaius Terentilius Harsa*), foi un tribuno da plebe da República romana no 462&nbsp;a.C. Terentilio propuxo un código de leis que regulase o poder dos cónsules, aproveitando que estes estaban en campaña contra os volscos e os aequi, para meter presión ao Senado controlado polos patricios.

Foi o primeiro membro da gens Terencia que chegou a un cargo.

## Traxectoria 
Mentres os cónsules Lucio Lucrecio Tricipitino e Tito Veturio Xémino Cicurino estaban a dirixir ao exército en campaña, Arsa aproveitou para denunciar a arbitrariedade do poder consular, que segundo el era similar ao da antiga Monarquía romana. 

Apoiado polos seus colegas, presentou un proxecto de lei, a *Proposta Terentilia*, para crear unha comisión de cinco membros, coa misión de definir os límites do poder consular, pondo por escrito os dereitos do cónsul, e ofrecendo así a oportunidade aos plebeos de se protexeren fronte os abusos de poder. Para Tito Livio, a empresa tiña un obxectivo político, pero para Dionisio de Halicarnaso, Arsa buscaba impor unha igualdade ante a lei, ou sexa, que os patricios e os plebeos estivesen sometidos á mesma lexislación.

Estando ausentes de Roma os cónsules, foi o Prefecto romano, Quinto Fabio Vibulano, o que interveu para impedir que se adoptase a Lei Terentilia. Reuniu ao Senado e denunciou os actos do tribuno da plebe, conseguindo convencer aos outros tribunos de atrasa-la votación desta lei até a volta dos cónsules. Á volta destes, Arsa relanzou a súa proposta cuxa votación foi, de novo, diferida polos patricios, para permitir a un dos cónsules vitoriosos, Lucrecio, entrar en Roma en triunfo, e a Veturio en ovación.

## Consecuencias da *rogatio Terentilia* 
Malia oposición dos patricios, a proposición de Arsa non foi rexeitada, senón posposta. O nome de Caio Terentilio Arsa desapareceu dos relatos antigos e só o seu proxecto continuou sendo mencionado. A súa proposta, en efecto, foi retomada cada ano, entre 462 e 454&nbsp;a.&nbsp;C. a través de novos proxectos de lei que propoñían os tribunos. Finalmente, despois de máis de dez anos de loitas, os tribunos da plebe, reelixidos ano tras ano, obtiveron o compromiso de que a cambio de abandona-lo proxecto de *Lex Terentilia*, crearíase unha comisión con orde de copia-las soadas leis de Solón, e de coñecer as institucións dos restantes estados de Grecia, dos seus costumes e os seus dereitos.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
A Carballeira, Barcia de Mera, Covelo

**A Carballeira** é un lugar da parroquia de Barcia de Mera, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barcia de Mera 
### Parroquias de Covelo
Antonio Rodríguez López

O nome **Antonio Rodríguez López** pode referirse a:

***Antonio Rodríguez López del Arco**, xornalista, editor e escritor español (1873-1956);
***Antonio Rodríguez López**, psiquiatra galego (1933-2002);
***Antonio Rodríguez López**, empresario galego (1934-1971).
***Antón Rodríguez López**, coñecido como **Antón Lopo** (Monforte de Lemos 1961), escritor, xornalista e actor galego.

## Véxase tamén
***Antonia Rodríguez López**, guerrilleira galega (1925-2012).
Ricardo Vázquez Gómez

**Ricardo Vázquez Gómez**, nado en Boqueixón cara a 1903 e finado en Santiago de Compostela o 11 de maio de 1937, foi un xornaleiro e político galego.

## Traxectoria 
Xornaleiro veciño de Sergude. Garda das obras do ferrocarril A Coruña-Zamora no tramo A Susana-Santiago de Compostela. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela pola causa 1195/36 o 17 de abril de 1937 xunto con Laureano Amboage Quiñoy, Jesús Rodríguez Vázquez, José Antúnez Barros e Julián Albor Souto, acusados do delito de rebelión, o fiscal pediu a pena de morte para Ricardo Vázquez e Laureano Amboage e reclusión perpetua para os outros. Finalmente só Ricardo Vázquez foi condenado a morte, sendo executado en Compostela o 11 de maio de 1937.

## Notas
Medio maratón

, gañadora dos tres primeiros títulos de campioa europea de medio maratón da historia, portando a lapa olímpica de Río 2016, en Maratón (Grecia) o 29 de abril de 2016. É considerada como unha das mellores fondistas da historia.]]

Un **medio maratón** é unha proba deportiva incluída dentro do atletismo. Consiste nunha carreira pedestre cun percorrido de 21 097,5 metros, é dicir, a metade dun maratón.

## Historia da proba 
Se ben a historia da proba de maratón é fácil de trazar, hai discusión respecto a que proba debe ser considerada coma a primeira de medio maratón da historia. Segundo a Asociación de Estatísticos de Atletismo en Ruta (ARRS), a marca oficial máis antiga na distancia corresponde a unha carreira individual realizada polo británico Brian Hill-Cottingham o 9 de abril de 1960, nun tempo de 1:07:01.

## Mellores tempos 
A Asociación Internacional de Federacións de Atletismo recoñece oficialmente os récord mundiais na proba de medio maratón. A mellor marca na clasificación feminina é de 1:04:02, acadada por Ruth Chepng'etich de Kenya en 2021, en Istanbul. Na masculina, o mellor rexistro é de 57:31, de Jacob Kiplimo de Uganda en 2021 en Lisboa.

A nivel global, os participantes en probas de medio maratón cronometradas de todo o mundo en 2018 fixeron un tempo medio de 2 h 15 min (probas femininas) e 1 h 48 min (masculinas). Porén, o Libro Guinness certifica como o medio maratón máis numeroso da historia a edición de 2014 de *The Great North Run* (Reino Unido).

En 2018, hai constancia de que 2,1 millóns de persoas completaron un medio maratón nalgunha parte do mundo..

En 2017, a estadounidense Harriette Thompson converteuse na muller de maior idade en completar un medio maratón en San Diego, cun tempo de 3 h 43 min, aos seus 94 anos. Como parte da fazaña, recadou 15 000 dólares para a investigación da leucemia.

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Maratón (atletismo)
* Medio Ironman
### Ligazóns externas 
* Listaxe da IAAF de récords en medio maratón

__NOTOC__
Longa Marcha 7

**Longa Marcha 7** (*Chang Zheng 7* en pinyin, abreviadamente CZ-7) é o nome dun modelo da familia de foguetes Longa Marcha. Tódolos CZ-7 lánzanse desde o centro de lanzamento de Wenchang.

## Características 
O Longa Marcha 7 é un lanzador orbital chinés de dúas, tres ou catro etapas que na súa versión máis potente pode poñer cargas de ata 14.600&nbsp;kg en órbita baixa terrestre ou de ata 10.6000&nbsp;kg en órbita heliosincrónica. Usa unha etapa central de 3,35 m de diámetro cun motor YF-100 alimentado por queroseno e oxíxeno líquido e unha segunda etapa cun motor YF-115.

## Variantes 
### CZ-7/YZ1A
Usa unha cuarta etapa YZ-1A cun motor YF-50D para poñer as cargas máis pesadas en órbita.

### CZ-7A
A versión CZ-7A usa unha terceira etapa cun motor YF-50D. Non usa cuarta etapa.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén
O Eido Fernández, A Graña, Covelo

**O Eido Fernández** é un lugar da parroquia da Graña, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 34 habitantes (17 homes e 17 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Graña 
### Parroquias de Covelo
Manuel Rodríguez Mes

**Manuel Rodríguez Mes**, nado en Carballo cara a 1848 e finado no mesmo concello o 29 de novembro de 1939, foi un avogado, empresario e político galego.

## Traxectoria 
Adquiriu o Balneario de Arteixo en 1898. Concelleiro de Carballo, foi elixido alcalde en febreiro de 1931. Finou en Carballo o 29 de novembro de 1939.

## Vida persoal 
Casou con Flora González Mes e foi pai de Rogelio e Enrique Rodríguez González.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Balneario de Arteixo
U.K. (grupo musical)

**U.K.** foi un supergrupo de rock progresivo inglés activo orixinalmente entre 1977 e 1980. A banda foi fundada polo baixista John Wetton e o batería Bill Bruford, que anteriormente foran a sección rítmica de King Crimson, e completouse co violinista e teclista Eddie Jobson, e o guitarrista Allan Holdsworth. Bruford e Holdsworth marcharon en 1978, sendo o primeiro substituído por Terry Bozzio. Jobson, Wetton e Bozzio reformaron U.K. para unha xira muncial en 2012.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Cárcere da Parda

O **cárcere da Parda** foi un centro penitenciario provincial que existiu en Pontevedra no século XX.

## Historia
A súa construción aprobouse en 1934, por mediación do deputado Isidoro Millán Mariño. Ata entón funcionaba como cárcere o edificio situado na estrada de Marín (actual rúa Rosalía de Castro) proxectado en 1850 polo arquitecto municipal José García Limeses, en cuxos terreos se construíu un século despois o Pazo de Xustiza sede da Audiencia Provincial, inaugurado en 1956. O antigo cárcere histórico da cidade reconstruído en 1753 que se situaba ao final da ponte do Burgo fora demolido en 1865. 

Ao longo da súa historia houbo diversos motíns, como o que sucedeu en 1978 sendo director do centro Rodolfo Rey García ou o que tivo lugar en 1990. O cárcere pechou de forma temporal en 1991 para a realización de obras, e os internos foron traslados aos penais de Vigo e Monterroso entre outros, mais finalmente procedeuse ao seu peche e á construción do centro penitenciario da Lama. A demolición do cárcere da Parda fíxose en 1995 e só quedaba o predio a principios de 1996 cando se ía empezar a construír o primeiro edificio dos xulgados da cidade da Xustiza de Pontevedra.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Interior do cárcere da Parda - escaleira.jpg|Escaleira
Ficheiro:Interior do cárcere da Parda - portas.jpg|Portas das celas

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Barrio da Parda
Manuel Iglesias Nimo

**Manuel Iglesias Nimo**, nado en Noia cara a 1960, é un avogado e escritor galego.

## Traxectoria 
Avogado en Santiago de Compostela.

## Obra 
### Obras colectivas 
* *Relatos finalistas do V certamen literario organizado polo Colexio Maior "Rodríguez Cadarso" (Universidade de Santiago) nas modalidades de galego e castelán 1989*.

## Premios 
* 1986. Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo por "O enterro de Mambrú".

* 1991. Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo por "O mar despóis da neve".
* 1992. Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo por "Clave de sombra".

* 1993. Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo por "Esquecer Bohemia".
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Brian L. Roberts

**Brian L. Roberts**, nado en Filadelfia o 28 de xuño de 1959, é un empresario multimillonario estadounidense, presidente e CEO de Comcast, unha empresa norteamericana que ofrece produtos e servizos de cable, entretemento e comunicacións que fundou seu pai, Ralph J. Roberts.

## Traxectoria 
Roberts naceu no seu dunha familia xudía en Pensilvania, fillo de Ralph J. Roberts, o fundador de Comcast Corporation, e de Suzanne (de solteira Fleisher), unha antiga actriz e dramaturga . Seu avó materno, Alfred W. Fleisher, fora un investidor inmobiliario e filántropo que apoiou a reforma penitenciaria. Roberts formouse na Germantown Academy e obtivo unha licenciatura en Ciencias na Wharton School da Universidade de Pensilvania en 1981, e inmediatamente comezou a traballar no seo da empresa familiar.

En febreiro de 1990 Roberts sucedeu a seu pai como presidente de Comcast Corporation con 31 anos. Roberts exerceu como presidente da National Cable & Telecommunications Association (NCTA) de 1995 a 1996, coincidindo coa entrada en vigor da lei desreguladora de Telecomunicacións de 1996. Entre 2005 e 2007 foi presidente do consello de administración da NCTA.  

En 2000, Roberts adquiriu AT&T Broadband por 53 200 millóns de dólares en accións e asumiu a súa débeda, ese acordo permitiulle a Comcast converterse no maior operador de cable do mund e en 2009 Comcast fíxose con  NBCUniversal .

En 2021 Roberts ingresou polos seus cargos en Comcast 34 millóns de dólares  e en 2022 calculábase o seu patrimonio neto en 1,3 mil millóns de dólares .

### Actividade deportiva 
Xogador de squash, Roberts xogou durante a súa etapa universitaria na Ivy League e tras a súa graduación competiu nos Xogos Macabeos en Israel, gañou co equipo dos Estados Unidos medallas de prata en 1981, 1985 e 1997, de ouro en 2005 e de novo prata en 2009 . O 21 de outubro de 2012 Maccabi USA homenaxeouno como unha "Lenda dos Macabeos".

### Política 
Roberts foi copresidente fundador de Filadelfia 2000, o comité anfitrión non partidista da Convención Nacional Republicana de 2000. O *Pennsylvania Report* incluíu a Roberts na listaxa de 2003 dos persoeiros máis poderosos na política de Pensilvania, e sinalou a súa influencia co gobernador de Pensilvania, Ed Rendell.

Dende 2006 doou máis de 76.000 dólares a candidatos demócratas e 13.500 dólares a republicanos. En decembro de 2009 escribiu unha carta ao presidente Barack Obama para darlle o seu apoio á Lei de protección do paciente e atención accesible.

Roberts está considerado próximo ao Partido Demócrata e apoiou a Hillary Clinton nas eleccións presidenciais dos Estados Unidos de 2016 .

## Notas
Tmesisternus divisus

***Tmesisternus divisus*** é unha especie de escaravello do xénero *Tmesisternus*, familia Cerambycidae. Describiuna Per Olof Christopher Aurivillius en 1927. Esta especie mide 15-18 mm.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* *Tmesisternus divisus* Catalogue of Life.
François-Xavier Ortoli

**François-Xavier Ortoli** , nado en Ajaccio (Córsega) o 16 de febreiro de 1925  e finado en París o 30 de novembro de 2007, foi un político francés de longa traxectoria europea.

## Traxectoria 
Ocupou varios ministerios en diferentes gobernos da Quinta República Francesa entre 1967 e 1972.

Foi presidente da Comisión Europea desde o 6 de xaneiro de 1973 até o 5 de xaneiro de 1977 e continuou como vicepresidente da Comisión ata a súa dimisión o 26 de outubro de 1984 nas comisións presididas por Roy Jenkins e Gaston Thorn. Durante estes últimos períodos encargouse dos asuntos económicos e financeiros.

Logo de abandonar a política activa dedicouse ao mundo da empresa. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unión Europea

### Ligazóns externas 
* Os documentos privados de François-Xavier Ortoli atópanse dispoñibles no Arquivo Histórico da Unión Europea en Florencia.
A Salty Dog

***A Salty Dog*** é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de rock Procol Harum, publicado en abril de 1969 a través dos selos Regal Zonophone Records e A&M Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Bazoca, O Piñeiro, Covelo

**A Bazoca** é un lugar da parroquia do Piñeiro, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Piñeiro 
### Parroquias de Covelo
Eduardo Alfredo Pinto

**Eduardo Alfredo Pinto**, nado en Mendoza, Arxentina, o 18 de decembro de 1979 e finado en Soriano, Uruguai, o 7 de xaneiro de 2008, foi un músico, compositor, arreglador e multiinstrumentista arxentino. Na súa obra, cabe destacar xéneros musicais como o jazz, folclore e rock.

## Traxectoria 
Pinto comezou a súa carreira como percusionista da orquestra infantil Mozart no ano 1988. Nos anos 1990, integrou agrupacións como A Sanmartiniana, Pocas Nueces, El Intento, Markama e Bembelecuá. Foi baixista, coproductor e arreglador de Parió la Choca entre os anos 1998 e 2005. Foi percusionista de Simpecao e músico da Coral Novas Voces e colaborou con músicos como Patricia Cangemi, Javier Rodríguez, Pocho Sosa, Pablo Salcedo e Analía Garcetti, etc.

No ano 2000, fundou cun trío de jazz chamado Miles de años, co cal editou tres traballos discográficos: *Miles de años* (2002); *Sutra* (2004) e *Plexo* (2007).

No ano 2006, creou o Eduardo Pinto Ensamble; unha agrupación de música instrumental suramericana. Tamén foi profesor titular da Licenciatura en Música Popular, da Facultade de Artes e Deseño da Universidade Nacional de Cuyo.

O 7 de xaneiro de 2008, Pinto de 28 anos, xunto co charanguista de orixe chilena, chamado Valdo Hugo Delgado de 41 anos, morreron nun accidente automobilístico, no departamento de Soriano (Uruguai); cando ían asistir a unha función de jazz, que se realizaría na cidade de Mercedes.

Como homenaxe, unha escola na cidade de Mendoza leva o seu nome.

## Notas
Minhou

**Mĭnhòu** é unha localidade e condado (**Mĭnhòu Xiàn**, 闽侯县) da cidade-prefectura de Fuzhou na provincia de Fujian, República Popular da China, cunha poboación censada en novembro de 2010 de 662 118 habitantes.

Atópase situada no leste da provincia, cerca do río Min e da costa do mar da China Meridional.

## Notas 
## Véxase tamén
Azucreiro

miniatura|Un azucreiro de vidro deseñado para servir sen culleriña.
O **azucreiro** é un recipiente para conter o azucre, fabricado en moi diversos materiais, dende o tradicional de cerámica até os máis funcionais de vidro, plástico etcétera. Pode dispor dunha entalladura semicircular no bordo da súa boca para a culleriña de servir.

## Tipoloxía 

Ficheiro:Azucarero-Plata.jpg|Azucreiro de prata.
Ficheiro:840-843 Service klein.JPG|Azucreiro dun xogo de té de porcelana.

O azucreiro tradicional de cerámica é unha vasilla de diversa tipoloxía, aínda que predomina o diámetro sobre a altura, con ou sen asas, cunha abertura na parte superior que permite introducir a culler. Cando está deseñado como parte dun servizo de mesa, presenta as mesmas formas, cores e decoracións que as demais pezas (cuncas, teteira etc.). Se o azucré está disposto en terróns, a culleriña pódese substituír por unhas pinzas.

Os azucreiros modernos están xeralmente deseñados para servir o azucre directamente na cunca, o que permite prescindir da culler. Son habituais en hostalaría, malia a súa substitución progresiva por sobres de azucre.

## Notas
Chen Jingrun

, nado o 22 de maio de 1933 en Minhou e finado o 19 de marzo de 1996 en Pequín, foi un matemático chinés que fixo importantes contribucións á teoría de números.

## Vida persoal 
Chen foi o terceiro fillo dunha familia numerosa de Fuzhou, Fujian, China. O seu pai era carteiro. Chen Jingrun graduouse no Departamento de Matemáticas da Universidade de Xiamen en 1953. O seu asesor na Academia Chinesa das Ciencias foi Hua Luogeng.

## Investigación 
O seu traballo sobre os números primos xemelgos, o problema de Waring, a conxectura de Goldbach e a conxectura de Legendre conduciu ao progreso da teoría analítica de números. Nun artigo de 1966 demostrou o que agora se chama o teorema de Chen: cada número par suficientemente grande pode ser escrito como a suma dun número primo e un semiprimo (o produto de dous primos), por exemplo: 100 = 23 + 7x11.

## Homenaxes 
[miniatura|Estatua de Chen na [Universidade de Xiamen.]]
O asteroide 7681 Chenjingrun leva o seu nome.

En 1999, China emitiu un selo postal de 80 céntimos denominado *O mellor resultado da conxectura de Goldbach*, cunha silueta de Chen e a desigualdade:

: P_x(1, 2) \ge \frac{0.67xC_x}{(\log x)^2}.

Varias estatuas na China foron construídas en memoria de Chen. Na Universidade de Xiamen, os nomes de Chen e doutros catro matemáticos (Peter Gustav Lejeune Dirichlet, Matti Jutila, Yuri Linnik e Pan Chengdong) están inscritos nunha lápida de mármore detrás da estatua de Chen.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Pan Chengdong e Wang Yuan, *Chen Jingrun: a brief outline of his life and works*, Acta Math. Sinica (NS) **12** (1996) 225–233.
Correa

O termo **Correa** pode referirse a:

***Correa**, tira de coiro ou outro material para suxeitar cousas;
***Correa de transmisión**, tipo de transmisión mecánica;
***Correa de distribución**, método de transmisión da enerxía mecánica entre dous piñóns;
***Correa**, alga mariña.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Correa**, lugar da parroquia de Xirazga, no concello de Beariz;
***Muíño da Correa**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Ribeira;
***Vis de Correa**, lugar da parroquia de Vinseiro, no concello da Estrada.

;Fóra de Galiza

;Na Arxentina
***Correa**, localidade arxentina.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Correáns**, lugar da parroquia de Vinseiro, no concello da Estrada;
***Os Correás**, lugar da parroquia de Fraialde, no concello de Pol.
Xosé Alfredo Naz Fernández

**Xosé Alfredo Naz Fernández**, nado en Vigo en 1972, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Profesor de Matemáticas. En 2005 gañou o Certame de Narración Curta Ánxel Fole, o Ciencia que conta de 2009. En 2010 gañou o premio Modesto R. Figueiredo con "O Mal", sendo tamén finalista con "A sombra da curuxa". Gañou o XI Certame de relatos de aventuras Antón Avilés de Taramancos en 2012. En 2021 gañou o VI Concurso Balbino de Relatos coa obra *O afiador*.

## Obras 
* *Círculo*, 2008.

* *O sorriso de Hitler*, 2012.
* *Gumes entre a néboa*, 2021.

## Notas
William H. Brett

**William Howard Brett**, nado en Cleveland, Ohio, o 31 de decembro de 1893 e finado en Palm Desert, California, o 10 de abril de 1989, foi un home de negocios estadounidense, director da Casa da Moeda dos Estados Unidos desde 1954 a 1961.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
William H. Brett era fillo de Alice L. Allen e do bibliotecario público de Cleveland William Howard Brett. A súa primeira educación recibiuna en escolas públicas de Ohio.

Posteriormente cursou estudos superiores no *Dartmouth College*, unha institución universitaria privada de Hanover, Nova Hampshire, e completounos cun último curso na *Tuck School of Business Administration*, na que se graduou en 1916.

Durante a primeira guerra mundial serviu no exército estadounidense co rango de primeiro tenente, entre 1917 e 1918, Durante a súa dirección levouse a cabo a reorganización da institución para reducir custos e mellorar a súa eficiencia operativa: modernizáronse os equipamentos e ampliáronse as instalacións da Ceca de Filadelfia, e cesou a actividade noutros centros, como a Ceca de San Francisco e a oficina de ensaios de Seattle.

Logo do seu retiro como director da ceca pública exerceu como asesor financeiro e residiu en Washington.

## Vida familiar 
William H. Brett casou en 1917 con Catherine Ruth Connelly —finada en 1975—, con quen tivo un fillo e unha filla. En segundas nupcias casou con Mary Lynn Marburg.

Brett finou por causa do cancro de páncreas que padecía na súa casa de Palm Desert, California, o 10 de abril de 1989, aos 95 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Failor, K. M.; Hayden, E. (1972). *Medals of the United States Mint*. US Government Printing Office.
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*.
### Outros artigos 
* Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos
Chang'e 2

'''Chang'e 2''' foi a segunda sonda lunar chinesa, lanzada o 1 de outubro de 2010 mediante un foguete CZ-3C desde o centro de lanzamento de Xichang.

## Características 
Chang'e 2 recibe o seu nome dunha lenda chinesa na que unha rapaza xove voa ata a Lúa. Foi construída como sonda de respaldo para Chang'e 1, en caso de fallar. Usa o bus DFH-3 e ten unha masa de 2480 kg. Leva a bordo cámaras capaces de obter imaxes de 10 m de resolución a 100 km da superficie lunar e 1,5 m a 15 km. Leva tamén espectrómetros de raios X e raios gamma para estudar a composición da superfie e un altímetro láser para estudar a topografía do noso satélite.

Chang'e 2 finalizou a súa misión o 1 de abril de 2011. O 9 de xuño dese ano abandonou a órbita lunar e dirixiuse cara ao [[punto de Lagrange L2] do sistema Terra-Sol para facer probas de enxeñería. Máis tarde a sonda foi redirixida para un encontro co asteroide (4179) Toutatis, que tivo lugar o 12 de decembro de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Chang'e 1
*Chang'e 4
*Chang'e 5-T1
Miriam Rodríguez Debasa

**Miriam Rodríguez Debasa**, nada na Coruña en 1978, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Publicidade e Relacións Públicas pola Universidade de Vigo e máster en Produción e Xestión Audiovisual pola Universidade da Coruña. É encargada da Oficina de Cooperación Audiovisual da Academia Galega do Audiovisual.

En 2003 gañou o Certame Manuel Murguía de narracións breves co relato "Mentres espero". Colabora na revista *Brit Es*.

## Vida persoal
En 2020 foi nai dunha nena, chamada Carmen.

## Notas
Xosé Luís Álvarez

**Xosé Luís Álvarez Pérez**, nado en Mos en 1976, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Profesor de ensino secundario, veciño de Nigrán. En 1998 gañou o Certame Manuel Murguía de narracións breves ex aequo co relato *Amencer*. Ao ano seguinte gañou o premio Modesto R. Figueiredo. Volveu gañar o premio Modesto R. Figueiredo polo relato "De noite non reces aos ídolos" en 2003. Volveu gañar o Certame Manuel Murguía de narracións breves en 2004 ex aequo co relato *Detrás dos meus ollos*.

## Obras 
* *Pedro e as nubes*, 1996.

## Notas
Universidade Estatal de Nova York

A **Universidade Estatal de Nova York** (en , acrónimo SUNY), é un grupo de universidades públicas do Estado de Nova York, Estados Unidos.

Fundada en 1948, é o maior cluster universitario do país, con 64 campus (a maioría no estado de Nova York pero algúns noutros estados dos Estados Unidos), que albergan máis de 414000 estudantes e máis de 1,1 millóns de adultos (neste último caso para a chamada formación permanente).  

## Sede 
### Universidade 
* Universidade de Stony Brook
* Universidade de Albany
* Universidade de Binghamton
* Universidade de Buffalo

### Colexios (*colleges*) ou facultades cualificados de doutoramento 
* State University of New York College of Optometry
* SUNY College of Environmental Science and Forestry 
* SUNY Downstate Medical Center 
* Upstate Medical University 
* SUNY Polytechnic Institute 
* Statutory College at Alfred University
* College of Agriculture and Life Sciences 
* College of Veterinary Medicine 
* School of Industrial and Labor Relations

### Outros *college* 
* State University of New York at New Paltz
* State University of New York at Purchase 
* State University of New York at Geneseo 
* State University of New York at Oswego
* State University of New York at Potsdam
* State University of New York at Cortland 
* State University of New York at Oneonta
* State University of New York at Fredonia 
* State University of New York at Plattsburgh 
* State University of New York at Brockport 
* State University of New York at Old Westbury
* Buffalo State College
* Empire State College 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Educación nos Estados Unidos de América

### Ligazóns externas 
* SUNY.edu
* SUNYpress.edu
O destino tamén xoga

***O destino tamén xoga*** (en ) é un filme estadounidense de 1966 producido e dirixido por Fielder Cook. O guión foi escrito por Sidney Carroll, quen adaptou o telefilme *Big Deal in Laredo* de *The DuPont Show of the Week* en 1962.

Está protagonizado por Henry Fonda, Joanne Woodward e Jason Robards. O telefilme orixinal no cal se basea está protagonizado por Walter Matthau como Meredith.

## Personaxes 
* Henry Fonda como Meredith/Benny
* Joanne Woodward como Mary/Ruby
* Jason Robards como Henry P.G. Drummond
* Paul Ford como C.P. Ballinger
* Charles Bickford como Benson Tropp
* Burgess Meredith como Doc Joseph Scully
* Kevin McCarthy como Otto Habershaw
* Robert Middleton como Dennis Wilcox
* John Qualen como Jesse Buford
* Percy Helton como Kevin McKenzie 
* Gerald Michenaud como Jackie
* James Kinney como Sam Rhine
* Allen Collins como Toby
* Jim Boles como Pete
* Virginia Gregg como Mrs. Drummond
* Chester Conklin como Old Man In Saloon
* Mae Clarke como Mrs. Craig
* Ned Glass como Owney Price
* James Griffith como Mr. Stribling
* Noah Keen como Sparrow

## Notas
Roquefort-sur-Soulzon

**Roquefort-sur-Soulzon** (en occitano Ròcafòrt) é unha localidade e comuna francesa, situada no departamento de Aveyron, na rexión de Mediodía-Pireneos.

Esta pequena vila dá nome ao famoso queixo roquefort, elaborado nas covas próximas e principal motor económico da poboación, tanto pola súa produción como pola súa atracción de turistas.

## Xeografía 
A vila atópase ancorada no Macizo Central francés, no bordo do altiplano de Larzac, onde se poden atopar as covas nas que se elabora o queixo. O apelido da vila vén do pequeno río Soulzon, que atravesa o seu termo municipal.

## Historia 
Hai miles de anos, unha parte do cantil de Cambalou derrubouse, formándose así unha rede de covas con correntes de ar que fan que se renove constantemente, tendo unha humidade e unha temperatura constante durante todo o ano. Estas covas serviron de refuxio para os pastores de ovellas da zona, que construíron as súas casas nas zonas próximas.

As condicións das covas son propicias para a proliferación do fungo *Penicillium roqueforti*, responsábel da fermentación do queixo, polo que dende tempos moi antigos foi producido. Sábese que na antiga Roma xa coñecían o queixo roquefort.

No século XV o rei Carlos VI converteu as covas e a localidade de Roquefort en apelación de orixe, sendo a primeira constancia deste tipo de regulacións. A apelación de orixe actual data de 1925.

## Notas
Utama

***Utama*** é un filme de 2022 dirixido e escrito por Alejandro Loayza Grisi. É unha coprodución entre Bolivia, o Uruguai e Francia. Estreouse no Festival de Cinema de Sundance en xaneiro de 2022, e nos cinemas de Francia en maio de 2022. Foi escollido como candidato de Bolivia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
No Altiplano, nas áridas terras altas dos Andes, vive unha parella de anciáns falantes de quechua. O enfermo Virginio, sabendo que está a piques de morrer, pasa os seus últimos días ocultando esta condición á súa muller Sisa. Unha longa vida xuntos agóchase detrás da parella quechua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bolivia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Close (filme de 2022)

***Close*** é un filme de 2022 dirixido por Lukas Dhont, e escrito por Dhont e Angelo Tijssens, sendo a segunda colaboración entre ambos dende *Girl* (2018). Está protagonizado por Eden Dambrine, Gustav de Waele, Emilie Dequenne e Léa Drucker.

*Close* estreouse no Festival de Cinema de Cannes o 26 de maio de 2022, recibindo a aclamación da crítica e o Gran Premio. Estreouse a través de Diaphana Distribution en Francia o 1 de novembro de 2022 e a través de Lumière en Benelux o 2 de novembro de. O 16 de setembro de 2022, Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Personaxes 
* Eden Dambrine como Léo
* Gustav de Waele como Rémi
* Émilie Dequenne como Sophie
* Léa Drucker como Nathalie
* Kevin Janssens como Peter
* Marc Weiss como Yves
* Igor van Dessel como Charlie
* Léon Bataille como Baptiste

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Los reyes del mundo

***Los reyes del mundo*** é un filme de 2022 dirixido por Laura Mora. É unha coprodución internacional entre Colombia, Luxemburgo, México, Francia e Noruega. Ambientado en Medellín, conta a historia de cinco adolescentes que viven nas rúas. Como resultado, deciden abandonar a cidade para comezar de novo nunha zona rural. Estreouse en setembro de 2022 no Festival Internacional de Cinema de Donostia, onde gañou a Cuncha de Ouro ao mellor filme. Foi escollido como candidato de Colombia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Carlos Andrés Castañeda como Rá
* Davison Florez como Sere
* Brahian Acevedo como Nano
* Cristian Campaña como Winny
* Cristian David Duque como Culebro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Colombia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Hawa (filme de 2022 de Bangladesh)

***Hawa*** (en ) é un filme bangladeshí de 2022 escrito e dirixido por Mejbaur Rahman Sumon. O filme foi producido por A Facecard Productions e Sun Music & Motion Pictures Limited. Está protagonizado por Chanchal Chowdhury, Nazifa Tushi, Sariful Razz, Sumon Anowar, Shohel Mondol, Nasir Uddin Khan e Rizvi Rizu.

Foi escollido como candidato de Bangladesh para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Chanchal Chowdhury como Chaan Manjhi
* Nazifa Tushi como Gulti
* Sariful Razz como Ibrahim
* Sumon Anowar como Eja
* Shohel Mondol como Urkes
* Nasir Uddin Khan como Nagu
* Rizvi Rizu como Parkes
* Mahmud Alam como Mora
* Bablu Bose como Foni

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bangladesh propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Premio Literario Ánxel Fole

O **Premio literario Ánxel Fole** é un premio literario de ensaio promovido por *El Progreso* e Novacaixagalicia. Recoñece co seu nome a figura do escritor Ánxel Fole. Cada edición está dedicada á figura dunha personalidade relacionada coa provincia de Lugo.
## Edicións