open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stroad

[miniatura|Cruzamento de dúas *stroads* en [Texas.]]

***Stroad*** (en inglés: *street* + *road*) é un tipo de estrada que é unha combinación dunha rúa e unha estrada, común nos países de América do Norte.
A parte da rúa é descrita como un "ambiente complexo onde a vida na cidade acontece", con peóns, coches, edificios próximos á calzada de doado acceso, con moitas entradas e saídas, e con espazos para estacionamento temporal e vehículos de carga e descarga. A parte da estrada é descrita como unha "conexión de alta velocidade entre dous lugares" con carrís anchos, entradas e saídas limitadas, e que xeralmente son rectas ou teñen curvas suaves.

## Notas
Andrés Caamaño Martínez

**Andrés Caamaño Martínez**, nado en Noia cara a 1923, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Caamaño Beiras e Segunda Martínez Caamaño. Dirixente do Frente de Juventudes de Noia. Licenciado en Filosofía e letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi nomeado alcalde de Noia en 1955, tomando posesión o 1 de marzo. Foi deputado provincial. Intentou anexionar o concello de Lousame. Permaneceu na alcaldía até 1964.

## Recoñecementos 
En 1964 concedéronlle a Cruz de Cabaleiro da Orde de Cisneros.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
The Pod

***The Pod*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Ween, publicado o 20 de setembro de 1991 a través do selo Shimmy-Disc.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Sleepy Spice

**Sleepy Spice** é unha música da Coruña.

## Traxectoria
Compón trap, reggaeton e pop en galego e castelán. Comezou a facer as súas propias cancións no 2018. Colaborou en 2021 con Rhome e Verto, e participou na final do Pemio Narf.
## Discografía 
### Singles 
* *outro lado* (2020)
* *Abur* (2020)
* *Agosto* (2020)
* *Stories* (2021)
* *Crzn* (2021)
* *Quente* (2022)

### Colaboracións 
* *Nirvana* con Rhome (2021)
* *Achégate* con Verto (2021)
* *sombra* con Berto (2022)

## Notas
Boiro Novo

**Boiro Novo** é unha asemblea cidadá de ámbito municipal en Boiro, presentada o 13 de decembro de 2014 de cara ás ás eleccións municipais de maio de 2015. É unha asemblea plural, diversa e feminista, a prol do medio ambiente.

## Historia
Nas eleccións de 2015 Boiro Novo e Esquerda Unida (EU) uníronse formando SON coa exedil do BNG Dores Torrado como candidata á alcaldía. Conseguiron 927 votos (9,71 %), por tanto unha concelleraría para a candidata á alcaldía Dores Torrado, formando parte da oposición ó goberno do PPdeG.

Nas eleccións de 2019 EU desvinculouse de Boiro Novo, e a formación acadou 709 votos (6,96 %) e de novo unha concellería para Dores Torrado, sendo chave da formación do goberno tras perdelo PP a maioría absoluta e votando a favor do candidato socialista José Ramón Romero García. Permaneceu na oposición ata que en outubro de 2021 pasou a formar parte do goberno municipal dirixíndo as concellerías de Deporte, Xuventude, Igualdade, Memoria Histórica e Lingua. 

Nas eleccións de 2023 logrou 593 votos (6,05%) e 1 concellería, de novo con Dores Torrado de candidata, mais nesta ocasión pasou á oposición tras logralo PSdeG a maioría absoluta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Boiro
Beth Deisher

**Beth Deisher** (chamada orixinalmente Elizabeth Hurdle), nada en Carolina do Norte o 29 de abril de 1946, é unha xornalista, autora e editora numismática estadounidense.

## Traxectoria 
Bethe Deisher cursou os seus estudos superiores na Universidade de Carolina do Norte en Greensboro, onde se graduou en 1968 en Lingua Inglesa e en Literatura inglesa e estadounidense.

Comezou a súa carreira profesional no xornal *Star Ledger* de Norfolk, Virxinia, entre 1969 e 1972. e o *Sidney Daily News* de Sidney, Ohio. Un dos retos que asumiu con éxito durante este período foi o da dixitalización da publicación. Outra das súas achegas como editora foi o nacemento dun suplemento da revista titulado ''Coin World's Coin Values*, que se publicou ata 2012.

O ano seguinte á súa xubilación comezou a publicar en *Coin World* unha columna periódica baixo o título de *From the Memory Bank* ("Desde o banco da memoria").

Dentro do seu labor como editora, Deisher foi fundadora de tres revistas numismáticas: *Coin Values*, *Paper Money Values* e *Worldwide Coins*, e tamén foi editora ou autora de varios libros sobre materia numismática.

Entre outras entidades de carácter asociativo e profesional, Deisher foi membro activo da Federación Nacional de Mulleres Xornalistas e da Sociedade de Xornalistas Profesionais, e presidiu entre 2006 e 2008 a Asociación de Escritores Profesionais de Ohio.
* 1995: Premio Clemy, *Numismatic Literary Guild* (NLG).
* 2006: Premio Burnett Anderson Memorial, da ANA, a *American Numismatic Society* (ANS) e o NLG.
* 2015: Premio Embaixador Numismático, de *Florida United Numismatists* (FUN).
* 2017: Premio á Traxectoria (NLG).
* 2021: Incluída na listaxe das persoas máis influentes en numismática en 1960-2020, pola revista *Coin World*.
* 2022: Premio Q. David Bowers, da *Central States Numismatic Society*.

## Publicacións 
Estas son algunhas das monografías máis salientables das publicadas por Beth Deisher ao longo da súa carreira:

* (1993). *Coin World guide to U.S. coins, prices & value trends* (con W. T. Gibbs et al.). Amos Press, Sidney, Ohio. ISBN 9780451195845
* (1997). *The smart collector* (con B. Reed). Amos Press, Sidney, Ohio. ISBN 978-0944945261
* (2005). *Making the grade. A grading guide to the top 25 most widely collected U.S. coins*. Amos Press, Sidney, Ohio. ISBN 9780944945490
* (2011). *Coin world almanac*. Amos Press, Sidney, Ohio. ISBN 9780944945605
* (2013). *Cash in your coins. Selling the rare coins you've inherited* (con Q. David Bowers). Whitman Pub., Atlanta. ISBN 978-0794837921
* (2017). *A guide book of United States commemorative coins. History, rarity, values, grading, varieties* (con Q. David Bowers). Whitman Pub., Atlanta. ISBN 9780794844196

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 109-110.
* "Beth Deisher". En *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. Páxinas 36-37.
* "Deisher, Beth". En *Coins Weekly*. 13 de decembro de 2018.

### Outros artigos 
* *Coin World''

### Ligazóns externas 
* Audio sobre falsificación de moeda, por Beth Deisher
ADN xenómico

O **ADN xenómico**, **DNA xenómico** ou **ácido desoxirribonuclico xenómico** (abreviado como ADNx ou gDNA polas súas siglas en inglés) é o ADN cromosómico, en contraste cos ADNs extracromosómicos como os plásmidos. Os plásmidos son pequenas moléculas tipicamente circulares de ADN que se encontran en procariotas e algúns lévedos e que conteñen algúns xenes. A maioría dos organismos teñen o mesmo ADN xenómico en todas as súas células; porén, só certos xenes están activos en cada tecido, o que permite a diferenciación celular e o funcionamento do corpo. O xenoma dun organismo está formado polo conxunto dos seus xenes ou elementos non codificantes similares; estes xenes encóntranse nos cromosomas nucleares e nas mitocondrias.

## Notas
María Kodama

**María Kodama,** nada en Buenos Aires o 10 de marzo de 1937 e finada en Vicente López o 26 de marzo de 2023, foi unha escritora, tradutora e profesora de literatura arxentina, coñecida pola súa relación co escritor Jorge Luis Borges

## Traxectoria 
miniatura|María Kodama en 2010.
Naceu en Buenos Aires, filla de María Antonia Schweizer, de ascendencia suízo-alemá, inglesa e española, e do químico xaponés Yosaburo Kodama. 

Estudou Literatura na Universidade de Buenos Aires, e aínda que a convención é que foi ali onde coñeceu ao escritor arxentino Jorge Luis Borges nunhas sesións de estudos literarios grazas ao interese compartido nas linguas anglosaxoas, nunha entrevista ao xornal arxentino *La Nación*, afirmou que o coñecera con 16 anos. Posteriormente iniciaron estudos do islandés, idioma no que Borges estaba interesado, por consideralo unha lingua nai. 

Logo de ser compañeira de estudos (en numerosas entrevistas negou rotundamente ser a súa secretaria persoal) en 1975 viaxaron xuntos aos Estados Unidos. Colaborou con el nos libros *Breve antología anglosajona* (1978) e *Atlas* (1984), testemuño de viaxes que realizaron xuntos ao redor do mundo, e na tradución do *Gylfaginning*, primeiro libro da *Edda Menor* de Snorri Sturluson, que se publicou baixo o título *La alucinación de Gylfi*. En 1978 estréase unha película dirixida por Ricardo Wullicher titulada *Borges para millones* na cal aparece Kodama.

O 26 de abril de 1986 casou con Borges mentres estaban en Suíza, poucos meses antes da morte del. O casamento realizouse por poderes en Asunción de Paraguai e Borges declarouna herdeira universal; o que levou a que os detractores dela a acusasen de obrigalo a el a casar e de se aproveitar del.

Como herdeira universal de Borges, presidiu a Fundación Internacional Jorge Luis Borges, con sede en Buenos Aires e, en 2008, comezou na mesma localidade o proceso de creación dun museo adicado ao escritor.

Faleceu por cancro de mama o 26 de marzo de 2023, na súa casa de Vicente López, ao norte do Gran Buenos Aires. Logo da acusación, Alejandro Roemmers afirmou que tiña "documentación respaldatoria" para comprobar que os papeis de Borges foron adquiridos de maneira lexítima.

Tamén lle esixiu á editora Alfaguara a retirada da venda da obra do escritor coruñés Agustín Fernández Mallo *El hacedor (de Borges). Remake* por considerar que non era unha homenaxe ao autor, e conseguiu a retirada.

### María Kodama e Galicia 
En 2008 acompañou a Claudio Rodríguez Fer en Buenos Aires na presentación de *Borges dende o labirinto galego.* En 2011 pechou na Cidade da Cultura o ciclo literario *Galicia, ceo das letras* e visitou Galicia con Carmen Blanco e Claudio Rodríguez Fer.

## Obras 
* *Homenage a Borges* (2016). Lumen.
* *Relatos* (2018). Suramericana.
## Notas 
; Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sobre "Instantes" e María Kodama&nbsp;
* Fundación Internacional Jorge Luis Borges
Furia Española

A **furia española** foi un dos varios saqueos violentos de cidades dos Países Baixos, principalmente polos exércitos da Casa de Habsburgo, que tivo lugar nos anos 1572 a 1579 durante a Revolta holandesa. Nalgúns casos, o saqueo non seguiu á toma dunha cidade. Noutros foron ordenados, ou polo menos non freados, polos mandos trala caída dunha cidade.

A furia española máis famosa foi o saqueo de Anveres en 1576. Tamén se adoita incluír o saqueo de Mechelen, entre outros. Especialmente en neerlandés, o termo pode incluír unha gama máis ampla de saqueos, en particular o saqueo de 1572.

## Notas
David Harper

**David C. Harper**, nado en Gary, Indiana, o 24 de xullo de 1955, é un xornalista e editor numismático estadounidense.

## Traxectoria 
David Harper iniciouse no mundo do coleccionismo numismático en 1963, á idade de oito anos, cunha modesta colección de moedas dun centavo de dólar, e en 1969 subscribiuse á revista *Numismatic News*, sen saber que anos despois marcaría o seu futuro profesional.

O 17 de abril de 1978 ingresou na editora numismática *Krause Publications*, e durante as súas catro décadas de vinculación con esa compañía foi editor de varias revistas numismáticas, como *Coins Magazine, World Coin News*, *Bank Note Reporter* e *Numismatic News*.
* 2001: Premio Clemy, do *Numismatic Literary Guild*.
* 2002: Medalla ao mérito da ANA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 189.
* "David C. Harper". En *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. Páxina 96.
### Outros artigos 
* Krause Publications
Elópidos

miniatura|*Elops machnata*.
miniatura|*Elops saurus*.
Os **elópidos (Elopidae)** son unha familia de peixes cun único xénero, ***Elops***, incluída na orde Elopiformes. O seu nome procede do grego *ellops*, un tipo de serpe.

Aparecen por primeira vez no rexistro fósil no Cretáceo inferior.

## Hábitat 
Son principalmente peixes mariños, distribuídos por augas tropicais e subtropicais dos océanos Atlántico e Pacífico, aínda que os xuvenís adoitan vivir en estuarios e remontar os ríos para vivir en auga doce. Son pescados en pesca deportiva.

* Familia Elopidae:
** Xénero *Elops*:
*** *Elops affinis* (Regan, 1909)
*** *Elops hawaiensis* (Regan, 1909)
*** *Elops lacerta* (Valenciennes, 1847)
*** *Elops machnata* (Forsskål, 1775)
*** *Elops saurus* (Linnaeus, 1766)
*** *Elops senegalensis* (Regan, 1909)

## Notas 
* «Elopidae (TSN 161109)». Sistema Integrado de Información Taxonómica (en inglés). 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
Ramón López Rodríguez

**Ramón López Rodríguez**, finado en Soutorredondo (Lesende, Lousame) o 25 de novembro de 1959, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Dono da papeleira de Soutorredondo. Na ditadura de Primo de Rivera foi presidente da Unión Patriótica de Lousame. Coa proclamación da Segunda República e ao anularse as eleccións no concello de Lousame foi nomeado alcalde. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado Delegado civil do concello de Lousame polo gobernador civil o 13 de agosto. Permaneceu como alcalde ata 1952. Finou en Soutorredondo o 25 de novembro de 1959.

## Recoñecementos 
Foi nomeado alcalde honorario do concello de Lousame.
## Vida persoal 
Foi pai de Aurora, José, Teresa e Obdulia López Freijedo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Retour à Séoul

***Retour à Séoul*** é un filme de 2022 dirixido por Davy Chou. É unha coprodución internacional que conta a historia de Freddie (Ji-Min Park), unha rapaza francesa adoptada de vinte e cinco anos que viaxa a Corea do Sur na procura dos seus pais biolóxicos. O filme estreouse o 22 de maio de 2022 no Festival Internacional de Cinema de Cannes na sección *Un Certain Regard*. Foi escollido como candidato de Camboxa para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 95ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Ji-Min Park como Frédérique "Freddie" Benoît
* Oh Kwang-rok como pai biolóxico de Freddie
* Cho-woo Choi como nai biolóxica de Freddie
* Guka Han como Tena
* Kim Sun-young como tía biolóxica de Freddie
* Yoann Zimmer como Maxime
* Louis-Do de Lencquesaing como André
* Hur Ouk-Sook como avoa biolóxica de Freddie
* Emeline Briffaud como Lucie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Sistelo

Como topónimo **Sistelo** pode referirse a:

;En Galiza
***Sistelo**, lugar da parroquia de Belante, no concello de Sarria;
***Sistelo**, lugar da parroquia de Meixente, no concello de Sarria.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Sistelo**, freguesía do concello de Arcos de Valdevez.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Diana Aguavil

**Diana Alexandra Aguavil Calazacón**, nada o 7 de agosto de 1983, é unha líder indíxena ecuatoriana. Dende o 25 de agosto de 2018 é a primeira gobernadora feminina do pobo tsáchila, após 104 anos de administracións exclusivamente lideradas por homes e logo de gañar as eleccións tsáchila de 2018. Foi tamén a segunda muller en ser candidata a este posto.

## Traxectoria 
Filla do exgobernador tsáchila Héctor Aguavil, asasinado en febreiro de 2018, estudaba o primeiro semestre de Parvularia do "Instituto Japón" cando se presentou como líder do grupo indíxena. Antes fixera nove semestres na Universidade UTE en Hotelaría e Turismo. Sucedeu a Javier Aguavil. Este premio entregouse no marco da tradicional festa do Kasama, que enxalza os valores identitarios do pobo tsáchila.

É membro do partido político Alianza Tsáchila. Ten unha filla.

## Notas
José Miñones Trillo

: *Para o político republicano fusilado en 1936, véxase Pepe Miñones.*
**José Miñones Trillo**, nado en Vimianzo o 25 de xuño de 1939, é un farmacéutico, profesor universitario e político galego. 

## Traxectoria 
Premio Extraordinario de Doutoramento, bolseiro da Fundación Barrié, da Fundación March, da Embaixada de Francia e do Goberno Francés para estadíias de investigación no Instituto Pasteur e na Universidade de París VI. Foi catedrático da Universidade de Santiago de Compostela, decano da Facultade de Farmacia e director da Escola de Óptica. É Académico numerario da Real Academia Nacional de Farmacia, da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia e da Real Academia de Farmacia de Galicia. Foi presidente da CIUG de 1994 a 1999.

Foi concelleiro de Santiago de Compostela e nas eleccións autonómicas de 1985 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia por Coalición Popular. Nas eleccións xerais de 2000 foi candidato ao Senado por Democracia Galega.

## Recoñecementos 
* Placa da Asociación de Farmacéuticos Ópticos.
* Insignia de ouro da Asociación de Antigos Alumnos da Facultade de Farmacia de Santiago.

## Vida persoal 
Casou con María Mercedes Conde Mouzo. É pai de José Miñones.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Academia de Farmacia de Galicia
Cartas dos indios Camarões

dereita|400px|miniatura|As seis cartas dos indios Camarões.
As ***cartas dos índios Camarões*** (en ) ou ***cartas tupís dos Camarões*** (en ) son unha serie de seis cartas intercambiadas entre os indios potiguaras durante 1645, na primeira metade do século XVII, no contexto da invasión neerlandesa do Brasil. Son os únicos textos coñecidos escritos por indios brasileiros até a Independencia do Brasil. As cartas dos indios Camarões son os únicos rexistros escritos de tupí antigo da época do Brasil colonial. No presente, a correspondencia está almacenada nos arquivos da Biblioteca Real dos Países Baixos, e consérvase alí dende hai case 400 anos.

Aínda que a correspondencia era coñecida dende 1885 e xa houbera intentos previos de tradución, o desciframento completo do seu contido só foi publicado por primeira vez en outubro de 2022 polo filólogo Eduardo de Almeida Navarro, quen tamén as transcribiu e comentou.

Máis tarde atopouse unha sétima carta no Arquivo Nacional, na cidade de Río de Xaneiro.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Alcântara, Lisboa

**Alcântara** é unha freguesía portuguesa do concello de Lisboa, pertencente á zona occidental da capital, con 5,07 km² de área e 13&nbsp;850 habitantes (segundo o censo de 2021). A súa densidade de poboación é  2&nbsp;731,8 hab./km².

O seu nome deriva do árabe *al-qantara*, que significa "ponte". Así se chamaba a ponte que atravesaba a ribeira nesa área, que acabou por se chamar ribeira de Alcântara.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Freguesía de Alcântara no IGeoE-SIG
Thomas K. DeLorey

**Thomas K. DeLorey**, nado en Detroit, Míchigan, o 26 de agosto de 1950, é un investigador e escritor numismático estadounidense.

## Traxectoria 
Thomas DeLorey cursou os seus estudos superiores na Universidade Estatal Wayne, en Míchigan, a súa cidade natal, onde se graduou en 1972. que o fixo merecedor dos premios *Heath Literary* e *Wayte and Olga Raymond Memorial* en 1981. Outro artigo seu sobre James N. Longacre publicado en 1985, na mesma revista, valeulle novamente a concesión de ambos os premios. E en 2020, por un artigo sobre o dólar da Liberdade Sentada de 1873-S publicado o ano anterior, logrou estes dous premios por terceira vez.

## Vida familiar 
DeLorey casou o 18 de outubro de 1986 con Jean Hardwidge, quen faleceu en 2010. Volveu contraer matrimonio en 2013.
* 2009: Numismático do ano, da *American Numismatic Association* (ANA).
* 2011: Premio Burnett Anderson Memorial, da ANA, a *American Numismatic Society* (ANS) e o *Numismatic Literary Guild* (NLG).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 110.
* "Thomas DeLorey". En *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. Páxina 38.
David T. Alexander

**David Thomason Alexander**, nado en Brooklyn, Nova York, o 1 de xuño de 1940, é un autor e editor numismático estadounidense.

## Traxectoria 
David T. Alexander e o seu irmán John comezaron a coleccionar moedas na súa infancia, en 1949, cando a súa familia se trasladou a Florida desde Nova York. Alí, ambos afiliáronse ao *Miami Coin Club* en 1953 e a *Florida United Numismatists* en 1955.

David cursou os seus estudos superiores na Universidade de Miami en Coral Gables (Florida),

## Vida familiar 
David T. Alexander casou con Debra Lee Price, quen faleceu en 1974. O 3 de decembro de 1977 casou en segundas nupcias con Patricia Ann LaBranche; ambos tiveron dous fillos adoptados.
* 1990: Medalla de prata da *Society for International Numismatics*.
* 1999: Premio Glenn Smedley Memorial, da *American Numismatic Association* (ANA).
* 2010: Premio Burnett Anderson Memorial, da ANA, a *American Numismatic Society* (ANS) e o *Numismatic Literary Guild* (NLG).
* 2013: Numismático do Ano, pola ANA.
* 2021: Medalla á Traxectoria, da ANA.

## Publicacións 
Estas son algunhas das monografías máis salientables das publicadas por David T. Alexander ao longo da súa carreira.

* 1990. *Coin World Comprehensive Catalog and Encyclopedia of United States Coins*. World Almanac Books. ISBN 9780886874834
* 2006. *Old Magazines. Identification & Value Guide*. Collector Books. ISBN 9781574325010
* 2009. *An Island of Civility. The Centennial History of the New York Numismatic Club. 1908/09 - 2008/09*. New York Numismatic Club. ISBN 9780615329628
* 2010. *American Art Medals, 1909-1995.The Circle of Friends of the Medallion and the Society of Medalists*. American Numismatic Society. ISBN 9780897223171
* 2019. *Medals of the Hall of Fame for Great Americans at New York University*. ISBN 9781078122108
* 2020. *A Napoleonic medal primer*. ISBN 9798359099264

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Homren, W. (2010). "David Alexander receives the Burnett Anderson Memorial Award". En *The E-Sylum* Vol. 13. Nº 32. 8 de agosto.
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 8-9.
* "David T. Alexander joins Heritage Auctions New York office as senior numismatist". En *Coins Weekly*. 3 de maio de 2012.
* "David Thomason Alexander". En *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. Páxina 8.
Corry Vreeken

**Maria Cornelia Vreeken**, nada como **Corry Bouwman** (tamén coñecida como **Corry Vreeken-Bouwman**) en Enkhuizen (Países Baixos) o 22 de decembro de 1928 e finada o 26 de febreiro de 2025, foi unha xadrecista neerlandesa, nomeada Gran Mestra Feminina en 1987.

## Traxectoria 
Nas décadas de 1960 e 1970 Vreeken era unha das mulleres xadrecistas máis destacadas do seu país. Gañou en cinco ocasións o Campionato Neerlandés de Xadrez Feminino (1960, 1962, 1964, 1966 e 1970). Participou tamén en varios torneos internacionais. Os seus mellores resultados logrounos en Emmen (1962), un 1º - 3º posto compartido en Beverwijk (1968) e o torneo zonal de Biel/Bienne (1980).

Vreeken participou en dúas ocasións nos Torneos Interzonais do Mundial Feminino de Xadrez:

* En 1971 quedou en 14º lugar en Ohrid.
* En 1976 quedou en 10º lugar en Rozendaal.

Tamén xogou no equipo dos Países Baixos nas Olimpíadas Femininas de Xadrez:

* En Split 1963, 1º taboleiro (+1, =5, -4)
* En Oberhausen 1966, 1º taboleiro (+5, =3, -2)
* En Medellín 1974, 1º taboleiro (+4, =4, -3)
* En Haifa 1976, 2º taboleiro (+4, =2, -3)
* En Buenos Aires 1978, 2º taboleiro (+5, =4, -2)
* Na Valeta 1980, 1º taboleiro (+4, =4, -3)
* En Lucerna 1982, 1º taboleiro (+2, =2, -6)

En 1968 recibiu o título de Mestra Internacional Feminina e en 1987 o de Gran Mestra Feminina.

## Notas
R4: Ridge Racer Type 4

(coñecido como ***Ridge Racer Type 4*** en Europa) é un videoxogo de carreiras desenvolvido e publicado por Namco para a Playstation. É o cuarto título da serie de videoxogos *Ridge Racer* e o derradeiro dos estreados para a consola PlayStation. Lanzouse o 3 de decembro de 1998 no Xapón e o ano seguinte en Europa e América do Norte. Posteriormente estreouse para PlayStation Network en 2011, e de novo en 2023 para PlayStation 4 e PlayStation 5, e está dispoñible en PlayStation Classic dende o 3 de decembro de 2018. É o primeiro xogo da serie *Ridge Racer* de PlayStation en usar sombreado Gouraud en polígonos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* R4: Ridge Racer Type 4 en MobyGames
Dragon Ball GT: Final Bout

***Dragon Ball GT: Final Bout***, coñecido en Europa e no Xapón como , é un videoxogo de loita para a PlayStation. O xogo foi desenvolvido por TOSE e distribuído por Bandai no Xapón, Europa e América do Norte en 1997, sendo o primeiro lanzamento en América do Norte dun videoxogo de *Dragon Ball*.

Malia que o título norteamericano fai referencia á serie anime *Dragon Ball GT*, a historia do xogo non ten correlación directa con *Dragon Ball GT*, sendo os personaxes xogables unha mestura de personaxes de *Dragon Ball GT* e da súa serie predecesora *Dragon Ball Z*. A serie de anime *Dragon Ball GT* non foi lanzada en América do Norte até comezos dos anos 2000. As críticas sobre o xogo foron en gran parte negativas.

O xogo foi reeditado en Europa en 2002 (e traducido a outros idiomas) e en América do Norte en 2004. O xogo comparte a distinción de ser o primeiro xogo de *Dragon Ball* que se renderizou completamente en 3D e o último xogo de *Dragon Ball* producido para PlayStation. Non habería outro xogo de *Dragon Ball* para consolas ata o lanzamento de *Dragon Ball Z: Budokai* en 2002.

## Acollida 
No Xapón, o xogo vendeu 245&nbsp;000 unidades. En América do Norte, debido a que *Dragon Ball* non era popular na rexión daquela, Bandai America só produciu 10&nbsp;000 copias do xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de videoxogos de Dragon Ball
Heorhiy Narbut

[miniatura|Retrato de Heorhiy Narbut feito polo pintor ruso [Boris Kustodiev (1914).]]
**Heorhiy Narbut** () nado en Narbutivka o 25 de febreiro de 1886 e finado en Kíiv o 23 de maio de 1920, foi o deseñador gráfico ucraíno máis importante do século XX. É tamén chamado **Georgy Narbut** e **George Narbut.**

Ilustrador de prensa e de libros, é coñecido por deseñar o escudo da República popular de Ucraína, así como dos seus billetes e selos postais.  Era irmán dun senlleiro poeta do acmeísmo, Vladimir Narbut.

## Traxectoria 
Heorhiy Narbut naceu na aldea Narbutivka, Imperio ruso (agora Ucraína), non lonxe de Hlukhiv. A súa familia descía da antiga nobreza lituana e o seu irmán, Vladimir Narbut, foi un senlleiro poeta do acmeísmo.miniatura|Proposta de escudo para a República Popular de Ucraína elaborada por Narbut en 1918.Aínda que na súa formación pictórica comezara sendo autodidacta, contra os vinte anos, estableceuse en San Petersburgo, onde morou entre 1906 e 1917. Alí estudou con pintores Ivan Bilibin e Mstislav Dobuzhinsky, e no 1909, Narbut continuou os seus estudos en Múnic, na escola de Simon Hollósy. Despois de que o seu regreso a San Petersburgo integrouse na organización *Mir iskusstva*. No 1910-1912 Narbut ilustrou os contos de fadas de Hans Christian Andersen, e as fábulas de Ivan Krylov, entre outros contos populares.
En marzo do ano 1917, no contexto da Revolución de Febreiro, Narbut trasladouse a Kíiv, incorporándose pronto como docente da Academia Ucraína de Artes, da que chegaría a ser reitor. Foi nese  tempo cando deseñou os billetes e selos da República Popular de Ucraína, recentemente fundada. Narbut tamén traballado nas revistas ucraínas: *Nashe Mynule* (O noso pasado), *Zori* (Estrelas), e *Sontse Truda* (O Sol do Traballo) entre outras. Morreu de tifo en 1920.

A bailarina Marina Berezowsky (1914-2011) era a súa filla, e destacou no ballet de Australia.

## Obras 
centro|miniatura|700x700px|

Ficheiro:Stamp of Ukraine s20.jpg|alt=Series from May 16, Michel catalog, #80
Ficheiro:Stamp of Ukraine s21.jpg|alt=Same Michel catalog, #81
Ficheiro:Stamp of Ukraine s19.jpg|alt=Same Michel catalog, #79
Ficheiro:Stamp of Ukraine s22.jpg|alt=Same Michel catalog, #82
Ficheiro:Stamp of Ukraine s15.jpg|alt=Series from June 17 Michel catalog, #75
Ficheiro:Stamp of Ukraine s16.jpg|alt=Same Michel catalog, #76
Ficheiro:Stamp of Ukraine s17.jpg|alt=Same Michel catalog, #77
Ficheiro:Stamp of Ukraine s18.jpg|alt=Same Michel catalog, #78

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "*Heorhiy Narbut: Founder of the Ukrainian graphic*" na Ukranian Art Librery (en inglés)
* Álbum de Heorhiy Narbut (en inglés)
* Coleción de Heorhiy Narbut no Museo de Arte de Khárkiv en 1973. (en inglés)
Disney's Pocahontas (videoxogo)

'''''Disney's Pocahontas'''* é un videoxogo de plataformas baseado no filme homónimo de 1995. A versión de Genesis / Mega Drive foi desenvolvida por Funcom en contrato con Disney e lanzouse o 1 de xaneiro de 1996. Tivo unha versión posterior para Game Boy desenvolvida por Tiertex Design Studios e estreada o 10 de xuño de 1996, case un ano despois da estrea do filme. Unha versión do xogo para Super Nintendo Entertainment System estaba en proceso, mais cancelouse debido a que o desenvolvemento estaba demasiado atrasado respecto do lanzamento de Genesis.

## Modo de xogo 
O xogador controla a Pocahontas e Meeko, cambiando entre os dous con frecuencia para superar obstáculos, coa axuda de Flit como NPC. Ao longo do camiño, o xogador gaña varias habilidades novas dos espíritos animais. O xogo segue a trama do filme, mais con moitas variacións de situacións e acontecementos.

## Acollida 
A versión Genesis foi moderadamente ben recibida pola crítica. Os catro revisores de *Electronic Gaming Monthly* criticaron os controis pero eloxiaron os gráficos e especialmente o innovador e desafiante deseño dos crebacabezas. *GamePro'', pola contra, considerou que os crebacabezas eran sinxelos e pouco interesantes, mais que isto era axeitado para o público obxectivo do xogo e tamén eloxiou os gráficos.

## Notas
Método Moderno de Tupi Antigo

***Método Moderno de Tupi Antigo: a língua do Brasil nos primeiros séculos*** é un curso de tupí do filólogo e lexicógrafo Eduardo de Almeida Navarro. A súa finalidade básica é facer accesible a aprendizaxe desta lingua, para que non se restrinxa aos eidos académicos.

## Historia da obra 
*Método moderno de tupi antigo* foi lanzado por primeira vez en 1998. Grazas á ampla repercusión nos medios que recibiu na véspera da celebración do 500 aniversario da chegada dos portugueses ao Brasil, a obra contou co patrocinio da Fiesp e foi publicada pola Editora Vozes.

A terceira edición, que é a máis recente delas, está impresa por Global Editora.

## Estrutura e contido 
*Método moderno de tupi antigo* divídese en 36 leccións, que sempre comezan cun texto en tupí contextualizado na realidade indíxena. Despois de cada texto, aparecen novas palabras nun vocabulario, seguidas de explicacións gramaticais. A partir da lección 25, utilízanse pasaxes orixinais nestes textos introdutorios.

Aínda que a literatura en tupí antigo é predominantemente de natureza relixiosa, os escritos sen tal aspecto son explorados ao máximo, como os de Jean de Léry, os de Claude d'Abbeville e os dos indios Camarões. Por exemplo, na lección 35, le todo o discurso pronunciado polo indio Itapucu en 1613 no Palacio do Louvre, diante de centos de persoas, entre os que se atopaban membros da corte francesa e o propio rei Lois XIII.

Todas as leccións, agás a última, contan con numerosos exercicios para practicar e corrixir os temas gramaticais acabados de aprender. O contacto cos textos orixinais xa se produce a partir da segunda lección, e na novena pídeselle ao estudante que traduza, por primeira vez, anacos de poemas escritos en tupí antigo por José de Anchieta. A continuación, é habitual atopar unha sección titulada *O tupi em nossa toponímia e no português do Brasil* na que se aprende a dar os significados de nomes de lugares e termos en portugués brasileiro. Tamén hai textos de lectura adicionais ao final de cada lección.

Nas últimas páxinas do libro, hai índices do vocabulario tupí-portugués e portugués-tupí . Atópanse nelas os números das páxinas nas que o significado dunha determinada palabra aparece por primeira vez nunha lista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Dicionário de Tupi Antigo*
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Dicionário de Tupi Antigo

O ***Dicionário de Tupi Antigo: a língua indígena clássica do Brasil*** é unha obra elaborada polo lexicógrafo e filólogo Eduardo Navarro e publicada en 2013. A obra foi concibida co obxectivo de difundir o tupí antigo a un público máis amplo.

Como o tupí antigo é unha lingua extinta, o dicionario ten un carácter filolóxico. Realizouse a partir de textos antigos, non de falantes da lingua, polo que é un dicionario histórico. Contén case oito mil palabras de entrada (ou lexemas) e dous mil topónimos e antropónimos cuxa orixe é o tupí. As palabras de entrada foron tomadas de textos dos séculos XVI e XVII. O propósito desta delimitación non é mesturar o tupí antigo cos seus desenvolvementos históricos, como as linguas xerais, incluíndo o nheengatu.

Navarro obtivo a súa cátedra asociada en 2006 co seu dicionario, que foi perfeccionando ata que foi publicado pola Global Editora de São Paulo en 2013, o mesmo ano en que Navarro se converteu en profesor titular da USP. O autor afirma que foi necesaria a creación dun dicionario para que completase a súa tradución das Cartas dos indios Camarões.

## Contido e produción da obra 
O dicionario está dividido en tres partes. Ademais da introdución e o prefacio de Ariano Suassuna, son:

# Vocabulario portugués-tupí
# Dicionario tupí-portugués
# Etimoloxías de topónimos e antropónimos de orixe tupí, e outros tupinismos

A primeira parte é un vocabulario sinxelo portugués-tupí. Só están as palabras e as súas traducións, sen explicacións nin detalles. A segunda parte é o propio dicionario. Nel, coma no resto do libro, Navarro optou por actualizar a grafía empregada nas fontes primarias. Así, *qu* foi substituído por *k*, e *ig* escribiuse como *y*.

### Críticas 
Como dixo o propio Navarro, ningunha obra é inmune aos erros, sobre todo unha grande obra.

O mesmo crítico tamén afirma que a obra de Eduardo Navarro supostamente non menciona a outros importantes estudosos da lingua tupí. Tamén cuestionou algunhas das etimoloxías presentadas polo autor.

Outra crítica pasa pola actualización da ortografía utilizada nas fontes primarias. De feito, Navarro non só adoptou unha nova ortografía das palabras de entrada, senón que actualizou a ortografía das citas das fontes primarias, empregadas como exemplo. Navarro contesta que o seu obxectivo é difundir o antigo tupí, por iso escolleu esa ortografía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Método Moderno de Tupi Antigo*
Era ora

***Era ora*** é un filme italiano de 2023 dirixido por Alessandro Aronadio. O filme é un remake do filme australiano de 2021 *Long Story Short* .

## Sinopse 
Dante ten unha fermosa relación coa súa moza Alice, pero o paso do tempo empeza a estropeala. Absorbido por mil compromisos, sempre chega tarde e ten a impresión de que a súa vida pasa demasiado rápido.

## Personaxes 
* Edoardo Leo como Dante
* Barbara Ronchi como Alice
* Mario Sgueglia como Valerio
* Francesca Cavallin como Francesca
* Raz Degan como Omar
* Massimo Wertmüller como Marcello
* Stella Trotta como Galadriel con 5-7 anos
* Sofia Piacentini como Galadriel a 2 anos
* Nina e Noa Bianchini Zoni como Galadriel con 9 meses
* Andrea Purgatori como consulente
* Angelo Tanzi como direttore Pintucci

## Distribución 
O filme estreouse na plataforma Netflix a partir do 16 de marzo de 2023.

## Notas
The Art of Self-Defense (filme de 2019)

***The Art of Self-Defense*** é un filme estadounidense de 2019 escrito e dirixido por Riley Stearns e protagonizado por Jesse Eisenberg, Alessandro Nivola e Imogen Poots. Estreouse internacionalmente no South by Southwest o 10 de marzo de 2019, e nos cinemas dos Estados Unidos o 12 de xullo de 2019 a través de Bleecker Street.

## Personaxes 
* Jesse Eisenberg como Casey Davies
* Imogen Poots como Anna
* Alessandro Nivola como Sensei
* Steve Terada como Thomas
* Phillip Andre Botello como Kenneth
* David Zellner como Henry
* Hauke Bahr como Grant
* Jason Burkey como Alex

## Notas
Paul A. Gilkes

**Paul Allen Gilkes**, nado o 17 de abril de 1954, é un escritor e investigador numismático estadounidense.

## Traxectoria 
Paul Gilkes cursou os seus estudos superiores no *Grove City College*, de Pensilvania.

En *Coin World* ocupouse, entre outros asuntos, da actualidade da Casa da Moeda dos Estados Unidos.

## Recoñecementos 
* 2013: Premio Burnett Anderson Memorial, da ANA, a ANS e o *Numismatic Literary Guild* (NLG).
* 2022: Premio Embaixador Numismático, de *Florida United Numismatists* (FUN).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 169.
A moza da tardiña

***A moza da tardiña*** (en ) é un filme italiano de 1978 dirixido por Dino Risi. Pola súa interpretación, Ornella Muti gañou a Grolla d'oro á mellor actriz.

## Personaxes 
* Ugo Tognazzi como Ugo Cremonesi "Picchio"
* Ornella Muti como Renata Mazzetti
* Riccardo Billi como Augustarello
* Mario Del Monaco como director
* Caterina Boratto como Lucy
* Venantino Venantini como Emilio
* Enzo Maggio como Trottolino
* Marina Hedman como a esposa polaca
* Vittorio Zarfati

## Notas
Cuestión de sangue

***Cuestión de sangue*** (en ) é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Tom McCarthy. Baséase nun guión escrito por McCarthy xunto con Marcus Hinchey, Thomas Bidegain e Noé Debré. É o primeiro filme de DreamWorks Pictures en ser distribuído por Focus Features. Está protagonizado por Matt Damon como un traballador desempregado dunha plataforma petrolífera de Oklahoma que se embarca cunha muller francesa (Camille Cottin) para demostrar a inocencia da súa filla condenada (Abigail Breslin).

Estreouse en galego o 29 de marzo de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Matt Damon como Bill Baker
* Abigail Breslin como Allison Baker
* Camille Cottin como Virginie
* Lilou Siauvaud como Maya
* Deanna Dunagan como Sharon
* Idir Azougli como Akim
* Anne Le Ny como Leparq
* Moussa Maaskri como Dirosa  
* William Nadylam como Patrick

## Notas
90 Day Men

**90 Day Men** foi unha banda estadounidense de rock progresivo fundada no ano 1995 en St. Louis, Missouri, e posteriormente baseada en Chicago, Illinois. O seu nome é un termo da xerga que usan os policías para referirse aos reclusos que deben someterse a un exame psiquiátrico.

## Historia 
O grupo naceu no ano 1995 en St. Louis como un trío composto por Brian Case, Cayce Key e Chandler McWilliams. En 1996 a banda lanzou a súa estrea, o sinxelo "Taking Apart the Vessel" con tres temas.

En 1997 uniuse a eles Robert Lowe como trompetista e vocalista e a banda mudouse a Chicago. Ese mesmo ano a banda gravou o seu primeiro traballo como cuarteto, o sinxelo "If You Can Bake a Cake, You Can Build a Bomb", seguido en 1998 polo EP 1975-1977-1998, lanzado polo selo Temporary Residence e que incluía os dous temas do sinxelo e tres cancións máis. A finais dese ano 90 Day Men fichou polo selo Southern Records. e publicou material co nome Robert A. A. Lowe con varios selos. Lowe tamén tocou no grupo Om varios anos. Brian Case formou barias bandas, como The Ponys, Disappears, e FACS, e o batería Cayce Key toca en Bloodiest.

En 2022 The Numero Group anunciou que adquirira os dereitos do catálogo anterior de Southern e comezou a reeditar a discografía da banda en servizos de streaming.

O 19 de xaneiro de 2024 Numero lanzou *We Blame Chicago*, unha recompilación que incluía os tres álbums da banda, varios EPs e sinxelos, e varias cancións inéditas, incluída unha *Peel* *session* inédita gravada orixinalmente en 2001. O 9 de outubro a banda anunciou que se reunirían para dous concertos no Empty Bottle de Chicago o 30 e o 31 de decembro. O 20 de novembro anunciouse que a recompilación estaba nomeada a un Grammy na categoría de Mellor Caixa ou Edición Limitada Especial, aínda que finalmente perdeu fronte a unha reedición de *Mind Games* de John Lennon.

## Discografía 
## Notas
Xerión (arte urbana)

thumb|Un mosaico do Xerión no sentido de entrada da rúa Linares Rivas na Coruña.

dereita|miniatura|Xerión na rúa Rexedor Somoza.
dereita|miniatura|Xerión feito con cinta nun valo na rúa Atocha Alta.
dereita|miniatura|Xerión no estadio de Riazor, posteriormente retirado polo concello
**Xerión** é un movemento de arte urbana que naceu na cidade da Coruña e que toma o mito que leva o seu nome como protagonista. Na biografía do seu perfil de Twitter figura o lema "O underground, literalmente, que sae de baixo a Torre".
## Descrición 
Trátase dunha codificación da caveira do xigante Xerión que aparece na parte inferior do escudo da cidade. Esta caveira e tibias cruzadas toman forma de grella que se materializan en todo tipo de soportes como mosaicos, colaxes, cinta ou pintura. 

## Repercusión 
O Concello da Coruña mostrou unha actitude crítica e persecutoria, tras manifestar que difundirían e respectarían estas manifestacións. Con posterioridade o concello continuou a eliminar xerións como o mosaico do estadio de Riazor ou o aparecido no parque de Santa Margarida Diversos medios fixéronse eco deste movemento, con forte base comunitaria e *faino ti mesmo*, dun xeito positivo dentro do campo da arte urbana, da manifestación identitaria local ou reseñado como un atractivo que mostra a vitalidade da cidade.

## Premios e recoñecementos 
Este movemento de arte urbana foi nomeado ós Premios Gráffica 2023. Na candidatura definíase como "exemplo excepcional de deseño anónimo e colectivo que tivo un profundo impacto na cidadde da Coruña."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Edwin J. Reiter

**Edwin J. Reiter**, máis coñecido como **Ed Reiter**, nado en Rochester, Nova York, o 9 de xuño de 1938 e finado en Wilkes-Barre, Pensilvania, o 24 de agosto de 2017, foi un escritor e editor numismático estadounidense.

## Traxectoria 
Reiter cursou o seu ensino secundario na escola católica *Aquinas Institute*, en Rochester, a súa cidade natal, e os seus estudos superiores na *Saint Bonaventure University*, de Nova York, onde se graduou en Xornalismo en 1959.

Entre 1964 e 1980 exerceu a súa profesión no xornal *Asbury Park Press*, de Nova Jersey. Desde o 1 de xullo de 1979 a xaneiro de 1989 escribiu unha columna periódica sobre numismática na sección semanal de Arte e Lecer en *The New York Times*,

A súa relación coa prensa numismática comezou en 1972, cando se incorporou á redacción de *Krause Publications* como editor de *Numismatic News*. Tamén foi editor do *NLG Newsletter* (1981-1982) —o xornal do Gremio Literario Numismático— e da revista *COINage* (1986-2017). En 1990 foi nomeado director executivo do *NLG Newsletter*. baseado nas súas columnas xornalísticas publicadas nese xornal.

Ed Reiter faleceu en Wilkes-Barre, Pensilvania, o 24 de agosto de 2017, aos 79 anos.

## Vida persoal 
Reiter estivo casado con Patricia Reiter, con quen tivo tres fillas e dous fillos.

## Recoñecementos 
* (1986): Premio Clemy, do *Numismatic Literary Guild*.
* (1997): Glenn Smedley Memorial, da *American Numismatic Association* (ANA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Golino, L. (2017). "A tribute to Ed Reiter ". En *Coin Update*. 25 de agosto.
* Howard, J. (2017). "Ed Reiter: A Life Well Written". En *COINage*. Agosto.
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 347-348.
Zeatina

A **zeatina** é unha citoquinina derivada da adenina, que aparece nas formas isómeras *cis* e *trans* e conxugados. A zeatina descubriuse en grans de millo inmmaduros do xénero *Zea*. Promove o crecemento de xemas laterais e orixina plantas máis frondosas.

## Distribución 
A zeatina e os seus derivados aparecen en moitos extractos de plantas e son os ingredientes activos no leite de coco, que causan o crecemento das plantas.

A 6-(γ,γ-dimetilalilamino)purina é un precursor da zeatina.

## Aplicación 
A zeatina ten diversos efectos como:
# Promove a iniciación do calo cando se combina coa auxina, concentración 1 ppm.
# Promove a maduración dos froitos. Zeatina a 100 ppm + GA3 500 ppm + NAA 20 ppm, aplicada en spray no día 10ª, 25ª e 40ª despois da floración.
# Retarda o amarelecemento dos vexetais, 20 ppm, en spray.
# Causa o crecemento de talos auxiliares e flores.

A zeatina pode aplicarse tamén para estimular a xerminación das sementes e o crecemento de plántulas.

A zeatina tamén promove a resistencia do tabaco contra o patóxeno bacteriano *Pseudomonas syringae*, na cal a zeatina *trans* ten un efecto máis pronunciado que a *cis*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Citoquininas
Robert W. Hoge

**Robert Wilson Hoge**, nado en Wilmington, Delaware, o 1 de maio de 1947, é un numismático, conservador e director de museo estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Nado en Delaware, a familia de Robert W. Hoge trasladouse a Colorado cando o seu pai causou baixa no exército dos Estados Unidos. Na súa infancia comezou a amosar interese pola historia, a arqueoloxía e o coleccionismo, inicialmente de obxectos militares e despois tamén de moedas.

Hoge cursou os seus estudos superiores de Antropoloxía, Historia, Xeografía e Educación na Universidade de Colorado, onde se graduou en 1969. Posteriormente realizou estudos de posgrao nesa mesma institución académica e na Universidade de Chicago.

### Carreira profesional 
A súa actividade profesional transcorreu en diversos postos como profesor universitario, director de museo e conservador. Entre 1976 e 1981 asumiu a dirección do *Sanford Museum and Planetarium* en Cherokee, Iowa.

## Vida persoal 
En decembro de 2012 Hoge casou coa historiadora Inmaculada Socias i Batet, profesora da Universidade de Barcelona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Orzano, M. (2013). "Hoge retirement from American Numismatic Society". En *Coin World*. 30 de outubro.
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 208.
### Ligazóns externas 
* Vídeo: conferencia de Hoge sobre coleccionismo numismático (*en castelán*).
* Vídeo: conferencia de Hoge sobre a colección numismática de A. M. Huntington *(en castelán)*.
Tres bandidos e un pistoleiro

***Tres bandidos e un pistoleiro*** (en ) é un filme estadounidense de 1974 dirixido por Richard Fleischer e protagonizado por Lee Marvin. Foi producido por Mirisch Company e baséase na novela *The Bank Robber* de Giles Tippette. O resto do elenco está composto por Gary Grimes, Charles Martin Smith e Ron Howard. Os actores Arthur Hunnicutt e Noah Beery, Jr. aparecen en papeis "scene-stealing".

Estreouse en galego o 26 de marzo de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Lee Marvin como Harry Spikes
* Gary Grimes como Wilson Young
* Charles Martin Smith como Tod Hayhew
* Ron Howard como Les Richter
* Arthur Hunnicutt como Kid White (aka Billy Blanco)
* Noah Beery, Jr. como Jack Basset
* Marc Smith como Abel Young
* Don Fellows como Cowboy
* Elliott Sullivan como Billy
* Robert Beatty como Sheriff
* Ralph Brown como Posse Leader
* Bill Curran como Gillis
* Ricardo Palacios como doutor
* David Thomson como Sheriff de Carrizo Springs
* Bert Conway como Bank Teller
* Adolfo Thous como Pawnbroker
* Allen E. Russell como Morton
* Frances O'Flynn como Mrs. Young
* Rafael Albaicín como Shopkeeper
* Tito García como mexicano
* Juan Manuel Torres Gómez

## Notas
Lingua huna

A **lingua huna** era a lingua falada polo hunos, unha confederación tribal heteroxénea que invadiu Europa Oriental e Central, e gobernou a maioría da chaira panónica durante os séculos IV e V. Dentro do Imperio Huno falábanse unha gran variedade de linguas. Un informe contemporáneo de Prisco de Panio afirmaba que o huno se falaba xunto ao gótico e as linguas doutras tribos sometidas polos hunos.

Como non se conservan inscricións ou frases enteiras na lingua huna, o corpus testemuñado é moi limitado, composto case na súa totalidade por nomes propios en fontes gregas e latinas.

## Orixe 
### Hipótese turca 
A lingua huna non se pode clasificar no presente, pero debido á orixe destes nomes propios comparouse principalmente coas linguas turcas, as linguas mongólicas, as linguas iranias orientais e as linguas ieniseianas, Vajda (et al. 2013) propuxo que a elite gobernante huna falaba unha lingua yeniseiana e influíu noutras linguas da rexión.

Porén, outros estudosos consideran que a evidencia dispoñible non é concluínte e, polo tanto, a lingua huna é inclasificable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
*  ISBN  9781138862401
*