open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Almudena Cid

**Almudena Cid Tostado**, nada en Vitoria o 15 de xuño de 1980, é unha ex-ximnasta española que competiu na disciplina de ximnasia rítmica e que participou en catro Olimpíadas (1996-2008), sendo a única ximnasta rítmica no mundo que disputou catro finais olímpicas. Abandonou o deporte profesional o 23 de agosto de 2008.

## Traxectoria 
Comezou a practicar ximnasia rítmica ós 7 anos no colexio, aínda que máis tarde incorporaríase á Asociación Deportiva Betti Aurrera de Vitoria.

Con 13 anos foi reclamada pola búlgara Emilia Boneva para entrar no equipo nacional individual que se concentraba permanentemente nuns chalés en Vicálvaro.

Nin Almudena cos seus 15 anos, nin os seus pais e familiares imaxinaban que entraría a formar parte do equipo nacional de ximnasia rítmica con tan curta idade. Tan só un ano despois, participaría nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996, dos que se acadou un diploma coa súa 9ª posición con tan só 16 anos.

En Sidney 2000 conseguiu acudir de novo e disputar outra final onde repetiu o 9º posto.

En Atenas clasificouse unha vez máis despois dunha dura pugna pola única praza coa alacantina Jennifer Colino. Disputou a final e conseguiu unha 8ª praza.

Almudena ten un palmarés moi amplo, entre os seus logros están 6 campionatos de España, oito mundiais e dez europeos como finalista por aparellos, boas posicións nos Xogos Olímpicos ou a vitoria nos Xogos Mediterráneos de Almería 2005.

Proclamouse unha vez máis campioa de España absoluta en xuño de 2007, participou nas Olimpíadas de Pekín 2008 quedando oitava na final olímpica.  Deste xeito converteuse na única ximnasta no mundo capaz de disputar catro finais olímpicas consecutivas. Retirouse da competición profesional o 23 de agosto de 2008. 
## Despois da súa carreira deportiva
Logo da súa retirada apareceu en programas de televisión, foi adestradora no programa *Circus, más difícil todavía* de Cuatro e presentou unha sección en *El Hormiguero* e o programa de Telecinco *Guerra de sesos* con Jesús Vázquez en 2009.
Concursou no programa de patinaxe artística *El Desafío Bajo Cero*, onde gañou.

Ten feito traballos publicitarios e desfiles como modelo. Participou como actriz, interpretándose a si mesma, na serie de televisión *Un paso adelante*.

Leva colaborando varios anos na gala de Euskalgym celebrada no País Vasco.

## Vida persoal 
Almudena fala tres idiomas: éuscaro, español e inglés.

Coñeceu a Christian Gálvez en Pasapalabra, programa que presentaba cando foi de invitada. Logo de saír durante tres anos, casaron o 7 de agosto de 2010 en Torrelodones (Comunidade de Madrid, España). O alcalde de Móstoles, cidade natal de Christian, foi o encargado de casalos.

## Notas 
## Véxase tamén
Globo de Ouro ó mellor filme dramático

Os **Globos de Ouro** son uns premios cinematográficos celebrados a principios de cada ano nos Ánxeles. A data dos filmes corresponden coa data de estrea nos Estados Unidos.
Neohesperidina dihidrocalcona

A **Neohesperidina dihidrocalcona**, (**NHDC**), código de aditivo alimentario **E 959**, é un edulcorante relacionado cunha substancia presente na laranxa amarga, *Citrus aurantium*, das que se obtén por modificación química.

Utilízase en bebidas carbonatadas e non carbonatadas, gomas, caramelos e outras lambetadas.

É entre 250 e 1.800 veces máis doce que a sacarosa, presentando un sabor máis persistente, con regusto a regalicia.

É inocuo e degrádase en parte pola acción da flora intestinal.

A inxesta diaria admisible é de 0-5 miligramos por quilogramo de peso corporal
Sorbitol

300px|dereita|Sorbitol

O **sorbitol** é un azucre de tipo poliol (fórmula empírica: C6H8(OH)6) que o organismo metaboliza lentamente. Emprégase como edulcorante e como espesante nos alimentos. Cualifícase como edulcorante nutritivo porque cada gramo proporciona catro calorías, ó mesmo que o azucre de mesa e o amidón.

Ten as mesmas vantaxes e inconvenientes ca frutosa e é o edulcorante máis habitual nas gomas de mascar "sen azucre". No fígado pode transformarse en glicosa e frutosa. Se se toma unha dose alta (máis de 50 gramos de sorbitol día), pode causar diarrea.

O sorbitol encóntrase de xeito natural nalgúns alimentos e tamén se produce industrialmente, por redución do monosacárido máis corrente, a glicosa, con hidróxeno. Tamén se forma no corpo humano. A retinopatía e a neuropatía diabética poderían estar relacionadas coa presenza de demasiado sorbitol nas células dos ollos e os nervios.

Atópase en cantidades apreciables nas algas pardas e, xunto coa frutosa, a glicosa e a sacarosa, en froitos como as peras, as mazás, as cereixas e os melocotóns.

É un sólido higroscópico que se utiliza na industria como humectante para manter diversos produtos cun grao de humidade apropiado. Utilízase na elaboración de alimentos, fármacos e produtos químicos. Utilízase tamén como acondicionador de papel, téxtiles, colas e cosméticos, e tamén  como emulsiónante na fabricación de pasteis e doces co obxecto de impedir que se separen a fase acuosa e a fase graxa nestes alimentos.

Como aditivo alimentario, o seu código é o E-420-i. O E-420-ii é o xarope de sorbitol.

Ó ter maior poder edulcorante que o azucre, obtense o mesmo sabor doce cunha cantidade inferior de sorbitol que a que sería necesaria empregando azucre común.
Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen

**Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen**, nado en Gelnhausen en 1621 e finado o 17 de agosto de 1676, foi un escritor alemán.

Aos dez anos foi secuestrado por un soldado de Hessen, participando así da vida militar durante a Guerra dos Trinta Anos, ao seu remate entrou ao servizo de Franz Egon von Fürstenberg, bispo de Estrasburgo. en 1665 converteuse en maxistrado (schultheiss) en Renchen en Baden, dedicándose a partir de entón a escribir, en 1668 publicou *Der abenteuerliche Simplicissimus Teutsch, d.h. die Beschreibung des Lebens eines seltsamen Vaganten, genannt Melchior Sternfels von Fuchsheim*, a máis importante das novelas alemás do século XVII, tomando como modelo a novela picaresca castelá e baseándose en gran medida nas súas propias aventuras. A esta seguíronlle outras tres que lle serven como complemento:

* *Trutz Simplex oder Lebensbeschreibung der Ertzbetrügerin und Landstörtzerin Courasche* (1669)
* *Der seitsame Springinsfeld* (1670)
* *Das wunderbarliche Vogelnest* (1672)
Welcome to Sky Valley

***Welcome to Sky Valley*** é o terceiro álbum da banda de stoner rock Kyuss, editado o 28 de xuño de 1994 a través da Elektra Records.

## Lista de cancións
Tignes

**Tignes** (en francoprovenzal tamén **Tignes**) é unha pequena vila e estación de montaña no departamento de Savoia, na rexión de Ródano-Alpes.

## Xeografía 
O concello de Tignes é un dos máis elevados de Europa, cunha altitude que chega aos 2.127 m. Tiña 2.220 habitantes residentes en 1999, sobre unha extensión de 81,63&nbsp;km², pero unha poboación aboiante moito maior atraída polo turismo de montaña tanto en inverno como en verán. A estación de esquí está aberta todo o ano.

Tignes atópase no alto do val da Tarentaise e forma parte do macizo de Iseran, nacemento do río Isère que é un dos máis importantes afluentes do Ródano. En realidade o concello fórmano sete lugares distintos, dos cales un, o orixinario, foi asolagado polas augas do encoro. Ademais do Vello Tignes, os lugares deste concello son Val Claret, Lac, Lavachet, Boisses, Brévières e Reculaz, en altitudes que van dos 2.127 m de Val Claret aos 1.550 de Les Brévières.

## Historia 
Antes da segunda guerra mundial o carácter montañoso de Tignes facíao practicamente descoñecido. As comunicacións eran moi difíciles, e os poucos habitantes vivían en condicións de illamento durante boa parte do ano, apoiados na gandaría de montaña. Dende 1933 a administración francesa cavilaba en facer un encoro no val da Tarantaise, pero os habitantes de Tignes non souberon do proxecto ata 1941, en plena guerra, oito anos máis tarde. A construción comezou da presa comezou en 1946 e a vila foi finalmente asolagada en 1952, logo de que se movese o camposanto, se dinamitasen as últimas casas e as forzas de orde expulsasen os veciños resistentes.

A partir de 1956 comezou a construción da estación de inverno, que se desenvolveu e estendeu continuamente durante a seguinte década. As pistas da estación de esquí acolleron algunhas probas dos Xogos Olímpicos de Albertville, particularmente as de esquí acrobático.

## Economía 
A economía de Tignes vira na súa práctica totalidade ao redor da estación de inverno. Esta ten 36 remontes, 64 pistas de esquí alpino (150&nbsp;km) e 4 máis de esquí de fondo (20&nbsp;km), comprendidas entre os 1.550 m e os 3.456 m que conseguen na súa altitude máxima.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Web da estación de esquí
Michael Rasmussen

**Michael Rasmussen**, nado en Tølløse, Dinamarca, o 1 de xuño de 1974, é un ciclista dinamarqués. Chámanlle *O polo voador*. Despois de ser campión de mundo de cross-country con bicicleta de montaña, fíxose ciclista de estrada, especialista nas probas de montaña.

## Carreira profesional 
Os inicios da súa carreira son en bicicleta de montaña e obtén o campionato do mundo en 1999. En 2002 pásase ao ciclismo en estrada e á profesionalidade, ao fichar polo CSC-Tiscali. En 2003 troca as cores ao fichar polo Rabobank.

Os seus maiores éxitos profesionais obtívoos no Tour de Francia e nas edicións de 2005, 2006 e 2007 gañou cadansúa tirada e levou posto o maillot amarelo cando menos unha xornada. Ademais, obtivo o mailló de puntos vermellos que o acreditou como campión da montaña nas edicións de 2005 e 2006.

O seu grande ano puido ser o 2007. Venceu na segunda tirada alpina do Tour, apañou o maillot amarelo e mantívoo durante nove tiradas, gañando incluso a tirada raíña dos Pireneos con chegada no porto de Aubisca, e ampliando a súa vantaxe. Porén, cando tiña todo para vencer a rolda gala, foi apartado da proba polo seu propio equipo, o Rabobank. As razóns dadas pola dirección do conxunto foron que Michael Rasmussen non se presentara a dous controis antidopaxe previos ao Tour escusándose en que estivera en México. Cando se comprobou que iso era falso, foi expulsado. A ausencia dos controis xa provocara que a Federación Dinamarquesa de Ciclismo o excluíse dos mundiais de 2008 e dos Xogos de Beixín.

Téñeno comparado, pola súa forma de rodar na montaña, co máis famoso dos ciclistas dinamarqueses, Bjarne Riis. Ten sona de maniático co peso. Malia medir 1,75 m só pesa 59&nbsp;kg, non transporta botella con auga, ten modificado o deseño da súa bicicleta para reducir o peso, e leva zapatos máis pequenos do que lle cómpren para aforrar tamén carga. Vive en Castelnuovo del Garda (Italia), nas ribeiras do lago de Garda.

## Principais vitorias 
* Campión do mundo de ciclismo de montaña 1999.
* 3 tiradas do Tour de Francia, en 2005, 2006 e 2007.
* 25px 2 veces campión da montaña no Tour de Francia: 2005 e 2006.
* 7º no Tour de Francia 2005.
* 1 tirada na Vuelta a España, en 2003.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do ciclista
Manteiga

A **manteiga** é a emulsión de auga en graxa obtida como resultado do desoro, lavado e amasado dos conglomerados de glóbulos graxos que se forman polo batido da crema de leite e apta para consumo, con ou sen maduración biolóxica producida por bacterias específicas.

É un alimento moi graxo, rico en graxas saturadas, colesterol e calorías, polo que é recomendable para deportistas ou persoas que requiran un importante consumo enerxético. Ademais non é un alimento que estea rifado cunha dieta sa e equilibrada e é moi doada de dixerir a pesar do seu contido graxo.

## Tipos 
[miniatura|Manteigueiro no [Museo Liste.]]
Existen varios tipos de manteiga, pero pódense distinguir basicamente dous:

* Manteiga ácida: antes da acidificación da crema
* Manteiga doce: trala acidificación da crema (esta é a tradicional).

Ademais pódeselle engadir sal ou non, obtendo manteiga salgada ou doce segundo o caso (a salgada consérvase mellor). E, por suposto, pódese elaborar a partir do leite de moitos animais, sendo os máis correntes en occidente a manteiga de ovella, vaca ou cabra (como curiosidade, non é posible obter manteiga do leite de camela).

Non é complicado elaborar manteiga caseira, pero si moi laborioso. Unha vez separada a crema do leite pódese proceder a batela cunha culler ou espátula de madeira de arriba a abaixo, aínda que tamén se pode usar un batedor. O aspecto final adoita darse cun molde de manteiga que lle dá un aspecto máis atractivo de cara ós consumidores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A manteiga na cultura popular galega
* Ácido butírico
Orchestre de Paris

A **Orchestre de Paris** é unha orquestra francesa creada en 1967 na cidade de París e o seu actual director musical é Christoph Eschenbach.

Tras a disolución da Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire o ministro francés de cultura, André Malraux e o director xeral de música, arte lírica e danza do ministerio Marcel Landowski convocaron a Charles Münch para crear unha nova orquestra en París. En 1976 a Orchestre de Paris formou o seu propio coro, habitualmente a Orchestre actúa na Salle Pleyel, agás entre 2002 e 2006 cando actuou no Théâtre Mogador.
## Directores musicais desta formación 
* Christoph Eschenbach (2000– )
* Christoph von Dohnányi (1998–2000) *(conselleiro artístico)*
* Semyon Bychkov (1989–1998)
* Daniel Barenboïm (1975–1989)
* Georg Solti (1972–1975)
* Herbert von Karajan (1969–1971) *(conselleiro musical)*
* Charles Münch (1967–1968)
Cristina Narbona

**María Cristina Narbona Ruiz**, nada en Madrid o 29 de xullo de 1951, é unha economista, profesora universitaria e política española que entre abril de 2004 e abril de 2008 foi Ministra de Medio Ambiente.

## Biografía 
Viviu en Italia coa súa familia durante a ditadura franquista, licenciándose en Ciencias Económicas pola Universidade de Roma. Regresou a España en 1975, dedicándose á docencia na Universidade de Sevilla. Vinculada ó PSOE -aínda que non se afiliou ó mesmo ata 1993-, en 1982 foi nomeada Viceconselleira de Economía da Xunta de Andalucía no primeiro goberno autonómico. Nos sucesivos gobernos presididos por Felipe González ocupou postos de dirección no Banco Hipotecario, foi Directora Xeral da Vivenda do Ministerio de Obras Públicas en 1991 e Secretaria de Estado de Medio Ambiente e Vivenda en 1993.

Nas eleccións xerais de 1996 foi elixida Deputada ó Congreso pola provincia de Almería. En 1999 presentouse e foi elixida Concelleira polo PSOE no Concello de Madrid, ó tempo que se incorporou á Comisión Executiva Federal do PSOE da man de José Luis Rodríguez Zapatero. Elixida en 2004 de novo Deputada pola circunscrición de Madrid, a vitoria socialista nas eleccións xerais e o nomeamento de Rodríguez Zapatero como Presidente do Goberno permitíronlle ser nomeada Ministra de Medio Ambiente.

Á fronte do Ministerio propúxose como obxectivo o cumprimento por parte de España do Protocolo de Kyoto, suspendeu o proxecto do transvasamento de auga do río Ebro cara ó sueste peninsular a cambio de solucionar a escaseza de auga coa construción de desalgadoras e o aproveitamento dos recursos hídricos de cada territorio, modificou o transvasamento do río Xúcar ó Vinalopó e impulsou un proxecto de ampliación do uso das enerxías renovables. Foi partidaria do peche progresivo de todas as centrais nucleares existentes en España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no Diario El Mundo.
* Biografía en todopolitica.com 
* Entrevista na revista *Fusión*
* Entrevista no Diario El País
* Entrevista en Tele Madrid
Cola Cao

200px|dereita
**Cola Cao** é unha marca de chocolate en po da empresa Grupo Nutrexpa. Os seus ingredientes son cacao, azucre, noz de cola e sales minerais.

## Historia 
O produto foi creado en 1946, e acadou sona en España na década de 1950 grazas á publicidade na radio, onde se anunciaba coa "canción del negrito", publicitando o produto como «almorzo e merenda ideal». En 1962, coa chegada da televisión a España, empezan os seus primeiros comerciais, que adaptan a sintonía radiofónica a uns debuxos animados.

Dez anos despois, en 1972, Cola Cao pasa a ser «alimento olímpico» ó converterse en patrocinador dos Xogos Olímpicos de Múnic 72. En 1989 chega a China (高乐高 Gao-le-Gao); e en 1992 volve a ser «alimento olímpico» nos xogos Barcelona 92.

Cola cao ten presenza internacional tamén en Portugal e Chile, onde está presente nas variedades *Cola Cao Orixinal*, *Cola Cao Energy*, *Cola Cao Baixo en Calorías* e os cereais *Pillows de Cola Cao*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazónss externas 
* Páxina oficial de Cola Cao .
Estrada

:*Para ver o artigo sobre o concello da provincia de Pontevedra, véxase **A Estrada***

[dereita|miniatura|250px|Estrada en [Niigata, Xapón.]]
Unha **estrada** é unha vía de dominio e uso público, proxectada e construída fundamentalmente para a circulación de vehículos automóbiles. Existen diversos tipos de estradas, aínda que coloquialmente úsase o termo estrada para definir á estrada convencional que pode estar conectada, a través de accesos, ás propiedades lindeiras, diferenciándoas doutro tipo de estradas, as autovías e autoestradas, que non poden ter pasos e cruces ao mesmo nivel. Distínguese dun simple camiño porque está especialmente concibida para a circulación de vehículos de transporte.

Unha das grandes impulsoras da evolución viaria foi a civilización romana, deixando ata hoxe (e aínda en boas condicións) unha vasta rede de estradas.

## Véxase tamén 
[miniatura|esquerda|250px|Estrada romana en [Herculano.]]
### Outros artigos 
* Autoestrada
* Autovía
* Impacto ambiental de vías terrestres
* Enxeñería de tráfico (transporte)

### Ligazóns externas 
* Mapa de estradas e itinerarios de España.
Finnsnes

miniatura|255px|Centro de Finnsnes
**Finnsnes** é o centro administrativo da comuna de Lenvik no condado de Tromsö en Noruega, ten 4026 habitantes (2007), localizada no continente está unida á illa de Senja pola Ponte Gisund, de 1147 metros. A localidade goza do status de cidade desde o ano 2000 e están integradas nela as antigas vilas de Trollvik, Stormyra, Fagernes e Finnfjord, ademais forma con Sandvik e Skogen unha unidade estatística que engloba a 5.246 habitantes (2007).
Gisele Bündchen

**Gisele Caroline Bündchen**, nada en Três de Maio (Río Grande do Sur) o 20 de xullo de 1980, é unha actriz e modelo de fotografía, de pasarela, e de publicidade brasileira.

## Traxectoria
Ós trece anos de idade, Gisele foi descuberta por un axente de modelos de Dilson Stein cando estaba comendo nun restaurante de McDonalds. Cando a entrevistaron, ela aclarou que non sabía nada do mundo das modelos e que non lle gustaba.

En agosto dese mesmo ano, unha axente persuadiu a Gisele con enganos para que saíse dun partido de voleibol e fose a un concurso de modelos. Gisele logrou ser unha das cinco finalistas, que foron convidadas por Dilson Stein, xunto con outras rapazas, a outro importante concurso en São Paulo, organizado por Elite do Brasil e que se celebraría en maio de 1994, para presentalas ós axentes. No concurso obtivo o segundo lugar, perdendo ante Claudia Menezes. Gisele participou no concurso mundial de Elite e quedou no cuarto lugar, e no sexto noutra versión. Os axentes facían crítica do seu grande nariz.

Sendo unha adolescente, Gisele mudouse a Nova York para debutar na Fashion Week, onde tivo moito éxito e foi aceptada inmediatamente no mundo das modelos.

Dende os seus comezos, Gisele traballou para Valentino, Zara, Yves Saint Laurent, Bvlgari, Tommy Hilfiger, Chloe, Celine, Versace, Christian Dior, Michael Kors, Ralph Lauren, Victoria's Secret, Colcci, Vero Moda, Nivea, Apple e Dolce & Gabbana. Tamén apareceu nas revistas: Allure, Marie Claire, Vogue, Vanity Fair, Harper’s Bazaar, Arena, Time, Newsweek, Forbes e Rolling Stone. No 2000 converteuse na cuarta modelo da historia desta última revista en aparecer na portada, e foi nomeada "a rapaza máis fermosa do mundo" e "modelo do ano" pola publicación.

miniatura|esquerda|*Fashion Rio Verão 2007*.

A pesar de estar por debaixo do seu peso normal, a figura de Gisele considérase voluptuosa para o mundo da moda. O seu busto foi cualificado pola Us Weekly como "perfecto", superando a modelos como Heidi Klum ou Adriana Lima.

No ano 2000, os seus ingresos anuais foron de oito millóns de dólares, gañando entre 7 e 15 mil por hora de traballo. Foi declarada a modelo máis ben pagada do mundo, gañando trinta millóns de dólares entre xuño de 2005 e xuño de 2006. A súa fortuna persoal está avaliada en 150 millóns de dólares, aparecendo no Libro Guinness dos Récords como a modelo máis rica do mundo".

## Filmografía 
* 2004. *Taxi*
* 2006. *The Devil Wears Prada*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web oficial
* Gisele en AskMen
Ana I de Rusia

**Ana Ivanovna**, tamén coñecida como **Ana I de Rusia** (en ruso: А́нна Иоа́нновна), nada o  e finada o , foi Tsarina do Imperio Ruso de 1730 a 1740.

## Ascenso ó trono 
Ana era filla de Iván V, e pólo tanto sobriña de Pedro o Grande. Ana casou con Federico Guillerme, Duque de Curlandia en novembro de 1710, pero na viaxe de regreso a San Petersburgo, en xaneiro de 1711, o seu marido morreu. Ana continuou como Duquesa de Curlandia (agora occidental) de 1711 ata 1730, co residente ruso, Peter Bestuzhev, como conselleiro. Non volveu a casar tras a morte do seu marido.

Coa morte de Pedro II, Supremo Consello Privado ó cargo do príncipe Dmitri Galitzine consagrou a Ana emperatriz en 1730. O Consello tiña a esperanza de que ela sería grata aos nobres pola súa fortuna inesperada e continuaría sendo unha figura de proa no mellor dos casos, e maleable no peor dos casos. Coa esperanza de establecer unha monarquía constitucional en Rusia, Ana foi convencida para asinar os artigos que limitaban o seu poder. Porén, estes non resultaron un gran problema para acabar establecendo un réxime autocrático.

## Goberno 
Ana estableceu unha alianza con Carlos VI do Sacro Imperio Romano Xermánico e leva a Rusia a participar na Guerra de Sucesión Polaca, colocando no trono de Polonia ó seu candidato Augusto III.

No 1735 ataca ó Imperio Otomán. pero Carlos VI firma unha paz a parte que obriga a Rusia a suspender as hostilidades e a devolver todas as súas conquistas, coa excepción de Azov, durante o seu goberno, iniciouse a expansión de Rusia cara Asia Central.

Ana finou o 28 de outubro&nbsp;de 1740, e, ó igual que o seu antecesor, sen herdeiros directos, e nomeou ó seu sobriño Iván, que só tiña uns meses de vida, como sucesor.
Unitat Catalana

**Unitat Catalana** é un movemento político catalán de dereita que ten como obxectivo o recoñecemento e o respecto da nación e cultura catalás no seu territorio catalán, *Cataluña Norte*, correspondente, practicamente, ó departamento dos Pireneos Orientais.
## Caracaterísticas
Ten bastantes concelleiros, particularmente en Perpiñán, onde é un dos compoñentes da maioría municipal onde o alcalde é Jean-Paul Alduy, membro da UMP e do Partido Radical.

Reivindica a pertenza de Cataluña Norte a unha comunidade máis grande: a nación catalá, constituída polos Países Cataláns. Ten boas relacións co primeiro partido da Cataluña do estado español Convergencia i Unió dirixido por Artur Mas i Gavaró. O presidente de *Unitat Catalana* é Jaume Roure, alcalde-adxunto delegado ós asuntos cataláns da cidade de Perpiñán.

O partido é membro de Alianza Libre Europea.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* «Què és Unitat Catalana?», Cercle Alfons Mias, Sant Genis de Fontanes, 2002.

### Ligazóns externas
* Unitat Catalana
Askatasuna

**Askatasuna** (*liberdade* en éuscaro) é o nome de dúas organizacións vascas vinculadas á esquerda abertzale:

* Movemento de presión autodefinido como "antirrepresivo", sucesor de Xestoras Pro Amnistía: Askatasuna (grupo de presión)
* Partido político: Askatasuna (partido)
Tony Leblanc

**Ignacio Fernández Sánchez**, máis coñecido como **Tony Leblanc**, nado en Madrid o 7 de maio de 1922 e finado o 24 de novembro de 2012, foi un actor, director de cine e humorista español.

## Traxectoria 
Irmán da tamén actriz Sonia Leblanc. Como curiosidade pódese dicir que naceu no Museo do Prado onde o seu pai traballaba como porteiro. El mesmo traballou durante un tempo neste museo coma ascensorista.

Na súa adolescencia foi afeccionado ó boxeo, chegando a ser campión de Castela dos pesos lixeiros afeccionado, ó tempo que participaba no teatro de afeccionados. Tamén foi xogador de fútbol no Carabanchel CF de Terceira División.

Debuta profesionalmente en 1944 coa compañía de Celia Gámez e cinematograficamente en 1945 en *Los últimos de Filipinas*. O seu éxito esténdese desde a segunda metade dos anos 50 e todos os anos 60. Nalgunhas películas forma parella artística con Concha Velasco, noutras, trío cómico-artístico con José Luis Ozores e Manolo Gómez Bur. A mediados dos anos 70 comeza a súa decadencia agravada por unha doenza que o deixa inválido e o aparta da actividade profesional.

En 1981 foi operado de cataratas na Clínica Ruber de Madrid.

Cando Tony Leblanc decidiu retirarse do cine en 1975 ó rodar "Tres suecas para tres Rodríguez", nunca pensou que un grave accidente de tráfico ocorrido o 6 de maio de 1983 truncaría definitivamente a súa carreira. O accidente deixouno incapacitado temporalmente.

Despois de case 23 anos retirado, Santiago Segura rescatouno para a súa primeira película, *Torrente, el brazo tonto de la ley* en 1998 onde conseguiu un Goya ó Mellor Actor Secundario. A recollida deste premio en xaneiro de 1998 foi especialmente emotiva debido á case milagrosa recuperación do actor, quen logrou camiñar despois de ter permanecido en cadeira de rodas. Segura contou de novo con el para continuar a saga con *Torrente 2: Misión en Marbella* no 2001 e con *Torrente 3: El protector* no 2005.

Nas últimas tempadas, desde 2001, puidemos velo tamén en TVE na serie *Cuéntame cómo pasó* encarnando a Cervan, un vello e entrañable quiosqueiro. Desde abril de 2007, ademais, colabora con Santiago Segura no programa de humor *Sabías a lo que venías*, de La Sexta.

Tamén produciu, dirixiu e escribiu varias películas, iniciándose na dirección con *El pobre García*, comedia con Lina Morgan e Manolo Gómez Bur. Non conseguiu excesivos resultados comerciais coas súas aventuras coma produtor, polo que abandonou a carreira como director cinematográfico.

Traballou en dúas etapas como actor: a primeiro, desde 1945 até 1975; e a segunda, desde 1998 até 2012.

Morreu o 24 de novembro de 2012, aos 90 anos de idade.

## Premios 
* Premio Goya á Mellor interpretación masculina (1998) en Torrente: El brazo tonto de la ley;
* Premio Goya de honra en 1994;
* Medalla de Ouro do Círculo de Belas Artes;
* Premio de Interpretación do Sindicato do Espectáculo;
* Medalla do Mérito ó Traballo (1980).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filmografía
* Entrevista
Sadurnín

O topónimo **Sadurnín** pode referirse a:

;En Galiza
***Sadurnín**, parroquia do concello de Cenlle;
****Sadurnín**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sadornín**, lugar da parroquia de Bascoi, no concello de Mesía.
Aguiño

O topónimo galego **Aguiño** pode referirse a:

***Aguiño**, parroquia do concello de Ribeira;
****Aguiño**, lugar de dita parroquia; 
****A Cruz de Aguiño**, lugar de dita parroquia.
Naloxona

A **naloxona** é un fármaco antagonista dos receptores opioides, moi usado no tratamento da intoxicación aguda por opiáceos.

Para tratar a toxicidade por opiáceos en adultos, indícanse usualmente (por vía IV, IM ou subcutánea) 0,01&nbsp;mg/kg ou ben 0,4&nbsp;mg (400 mcg) como dose única. Porén, a posoloxía debe ser individualizada para cada paciente en particular.

Na depresión por opiáceos utilízanse (por vía IV) entre 0,1 e 0,2&nbsp;mg (a intervalos de 2 a 3 minutos, ata conseguir ventilación e estado de conciencia adecuados, sen dor significativa). As doses pediátricas (en neonatos) fornécense a través da vea umbilical, ou ben por vía IM ou subcutánea, e roldan os 10 mcg/kg (0,025 ml/kg de peso).

A naloxona prescríbese tamén por vía oral (en combinación con pentazocina) para aliviar a dor moderada a intenso.
Illas de Barlovento, Pequenas Antillas

As **Illas de Barlovento** son un grupo de illas das Pequenas Antillas, integrado por Granada, Martinica, Santa Lucía, Barbados, San Vicente e as Granadinas, Trinidad e Tobago.

## Nome e xeografía
As Illas de Barlovento foron chamadas así porque estaban máis a barlovento (na dirección do vento) dos barcos que chegaban ao Novo Mundo que as Illas de Sotavento dado que os ventos que prevalecen nesa zona sopran en dirección leste a oeste. As correntes transatlánticas e os ventos que producían a ruta máis rápida a través do océano levaban aos barcos primeiro a estas illas do sueste das Antillas para logo continuar ao seu destino final no Caribe ou Norteamérica.

### Diferenzas xeográficas segundo o ámbito lingüístico 
Existe unha importante diferenza na consideración de que illas pertencen aos grupos de Barlovento ou Sotavento, segundo sexa o ámbito lingüístico, dun lado o inglés e doutro o español, francés e neerlandés.

## Administración política 
## As Illas Antillas de Barlovento son (de norte a sur)
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Illas de Sotavento
### Ligazóns externas
Illas de Sotavento

miniatura|330px|dereita|Illas de sotavento.
As **illas de Sotavento** son un grupo de illas situadas ao nordés do mar Caribe atópase no oeste do océano Atlántico. Empezando polas Illas Virxes ao leste de Porto Rico, esténdense ao sueste ata a Guadalupe e as súas dependencias. En inglés, o termo Illas Leeward refírese ás illas do norte da cadea Antillas Menores. A parte máis ao sur desta cadea, a partir de Dominica, chámanse Illas de Barlovento. Dominica foi orixinalmente considerada como parte das Illas Leeward, pero foi transferida das Illas de sotavento británicas ás Illas de barlovento británicas en 1940.

## Orixe do nome 
[thumb | [Charlotte Amalie, San Tomé, nas Illas Virxes estadounidenses]]
[thumb | Vista de [Sandy Ground, Anguila | Sandy Ground, Anguilla]]

O nome deste grupo insular, Illas de sotavento, data de séculos anteriores, cando os barco de vela eran a única forma de transporte a través do océano Atlántico. En terminoloxía de vela, "barlovento" significa cara á fonte do vento, mentres que "sotavento" é o sentido contrario. Nas Indias Occidentais, os ventos dominantes, coñecidos como os ventos alisios, sopran desde o nordés. Polo tanto, unha illa ao noroeste, como Porto Rico, normalmente estaría a sotavento dunha illa ao sueste, como Antigua e, pola contra, Antigua estaría a barlovento de Porto Rico, pero a sotavento de Guadalupe e Martinica.

As illas de sotavento foron nomeadas así porque estaban máis por baixo das correntes de vento predominantes (por baixo de onde sopra o vento) e polo tanto eran as máis afastadas para os barcos que viñan de Europa, primeiro atoparían as Illas de barlovento.

### Diferenzas xeográficas segundo o ámbito lingüístico 
Existe unha importante diferenza na consideración de que illas pertencen aos grupos de Barlovento ou Sotavento, segundo sexa o ámbito lingüístico, dun lado o inglés e doutro o español, francés e neerlandés.

## Xeografía 
As **illas de Sotavento** é un arquipélago das Pequenas Antillas. Está integrado polas illas de Aruba, arquipélago de Las Aves, Bonaire, Curaçao, Illa de Margarita, A Orchila, Arquipélago Os Roques e La Tortuga, situadas fronte ás costas venezolanas, e Anguila, Antiga, Barbados, Montserrat, Saint Kitts e Nevis, Redonda, Santo Eustaquio e San Martiño.

As illas de Sotavento son, de occidente a oriente, as siguintes:

## Administración política 
900px|Illas do Caribe

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas de Barlovento
Juan Pardo de Tavera

miniatura|Escudo do Arcebispo.

**Juan Pardo Tavera**, nado en Toro (provincia de Zamora) o 16 de maio de 1472 e finado en Toledo o 1 de agosto de 1545, foi un relixioso castelán, arcebispo de Santiago de Compostela e de Toledo.

## Traxectoria 
Formado en Leis e Teoloxía, sobriño do bispo Diego de Deza, foi Conselleiro da Inquisición española e Reitor da Universidade de Salamanca a principios do século XVI. No ano 1514 foi nomeado Bispo de Ciudad Rodrigo. Nesta época traballou preto da Corte de Carlos V e obtivo da súa man o Bispado na diocese de Osma. Presidiu o Consello de Castela e a Chancelería de Valladolid. A súa dedicación á Coroa permitiulle chegar a obter o arcebispado da arquidiocese de Santiago de Compostela, ao mesmo tempo que presidía as Cortes de Toledo e as de Valladolid no ano 1525.

Obtivo o cardealato o 22 de febreiro de 1531 polo papa Clemente VII e, tres anos máis tarde obtivo a arquidiocese primada de Toledo. Renunciou ao Consello de Castela para facerse cargo do posto de Inquisidor xeral no ano 1539.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Preito Tabera - Fonseca
Galería de imaxes de Malpica de Bergantiños

**Galería de imaxes** do concello de Malpica de Bergantiños na provincia da Coruña.

## Malpica de Bergantiños 

Ficheiro:Vista parcial das Torres de Mens.jpg|Vista parcial das Torres de Mens
Ficheiro:Praia Maior Malpica.jpg|Praia Maior
Ficheiro:Vista_de_Malpica_de_Bergantiños.JPG|Vista panorámica da vila.
Ficheiro:Malpica de Bergantiños. Ondas.jpg|Ondas
Ficheiro:Malpica de Bergantiños. Temporal.jpg|Temporal

## Parroquias 
### Barizo 

Ficheiro:Punta Nariga, Malpica de Bergantiños, Galiza.jpg
Ficheiro:Punta Nariga, Malpica de Bergantiños, Galiza 2.jpg

## Illas Sisargas 

Ficheiro:Santo Hadrian coas sisargas.JPG|Santo Adrian e as Sisargas

## Porto de Malpica 

Ficheiro:PortoMalpica1.jpg|Porto
Ficheiro:PortoMalpica2.jpg|Porto
Ficheiro:Porto_de_Malpica_de_Bergantiños._Galiza.jpg|Porto
Ficheiro:Porto de Malpica.jpg|Porto

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Malpica de Bergantiños
*Eleccións municipais en Malpica de Bergantiños
Morphine

**Morphine ** foi un grupo de rock alternativo formado por Mark Sandman e Dana Colley en Cambridge, Massachusetts, Estados Unidos, en 1989.
Morphine combinaba na súa música elementos de blues e jazz con arranxos de rock máis tradicionais, o que proporcionaba á banda un son pouco común. Cando os xornalistas lles preguntaban os membros do grupo como describirían a súa música, eles empregaban o termo “low-rock”.

O seu primeiro álbum *Good* gravouno a compañía Rykodisc en 1991, proporcionando a Morphine unha audiencia non moi grande, mais moi fiel. Tras o seu primeiro disco, publicaron *Cure for Pain* en 1993, que os levou a se converteren nunha banda de culto, con cancións como *Buena* e *Thursday*. O disco foi tivo moita aceptación na comunidade de rock independente e a través dalgunhas radios estadounidenses de ámbito universitario. Aínda para Rykodisc, editarían *Yes* outro disco gravado en estudio en 1995, e *B-sides and Otherwise*, un disco en directo gravado en 1997.

Tras facer unha xira polos Estados Unidos, Europa, Xapón e Australasia, a banda cambiou de compañía, pasándose en 1996 a *Dreamworks Records*, gravando para eles *Like Swimming*, un álbum con moito éxito, aínda que non tanto como se esperaba.

O 3 de xullo de 1999, Sandman sufriu un ataque cardíaco no escenario de Giardini del Principe en Palestrina (nas proximidades de Roma) cando tiña 46 anos.
O derradeiro álbum da banda, gravado antes da morte de Sandman, foi editado no ano 2000 e recibiu o nome de *The Night*.

## Integrantes 
* Mark Sandman - baixo de dúas cordas, voz, teclado, tritar, guitarra e piano
* Dana Colley - saxo barítono, saxo tenor, saxo dobre, triángulo
* Billy Conway - batería
* Jerome Deupree - batería

## Discografía 
* *Good* - 1992 (Accurate)
* *Cure for Pain* - 1993
* *Yes* - 1995
* *Like Swimming* - 1997
* *B-sides and Otherwise* - 1997
* *The Night* - 2000
* *Bootleg Detroit* - 2000
* *The Best of Morphine: 1992-1995* - 2003
Breogán (homónimos)

Co antropónimo de *Breogán* podemos estar a referirnos a:
* Breogán, nome dun suposto xefe celta de Galiza.
* O nome Breogán, nome propio en Galiza.
* O CB Breogán, un equipo de baloncesto de Lugo.
* O Club Breogán do Grove, un equipo de piragüismo.
* *Breogán*, libro de Xabier P. DoCampo.

## Personalidades 
*Breogán Riveiro, escritor galego.
*Breogán Pereiro, xogador de fútbol galego.
*Breogán Riobóo, político galego.
Eduardo III de Inglaterra

miniatura|Eduardo III de Inglaterra

**Eduardo III de Inglaterra**, nado o 13 de novembro de 1312 e finado o 21 de xuño de 1377, foi Rei de Inglaterra entre 1327 e o seu pasamento en 1377. Era o fillo máis vello de Eduardo II de Inglaterra e da princesa Isabel de Francia. Como rexentes tivo á propia Isabel de Francia e a Roger Mortimer, o seu titor, os responsábeis pola súa subida anticipada ao trono.
** Eduardo, Príncipe de Gales, o *Príncipe Negro* (1330-1376), casou con Xoana de Kent e foi pai de Ricardo II de Inglaterra, o último Plantaxeneta
** Isabel Plantaxeneta (1332-1382), casou con Enguerrand VII, Señor de Coucy
** Guillerme Plantaxeneta (1334-1337)
** Xoana Plantaxeneta (1335-1348)
** Leonel de Antuerpia, Duque de Clarence (1338-1368), casou con Isabel de Burgh e Valentina Visconti de Milán, mas tivo apenas unha filla
** Xoán de Gante, Duque da Aquitania e de Lancaster (1340-1399). Os seus descendentes formarán a Casa de Lancaster, a facción da rosa vermella na guerra das Dúas Rosas. Foi tamén pai de Filipa de Lancaster, muller do rei Xoán I de Portugal.
** Edmundo de Langley, Duque de York (1341-1402). Os seus descendentes formarán a Casa de York, a facción da rosa branca na guerra das Dúas Rosas. 
** Branca Plantaxeneta (1342)
** María Plantaxeneta (1344-1361), casou con Xoán V, Duque da Bretaña
** Margarida Plantaxeneta (n.1346), casou con John Hastings, Conde de Pembroke
** Tomé de Woodstock, Duque de Gloucester (1355-k.1399), casou con Leonor de Bohun

## Notas
Berkshire (porco)

[dereita|300px|miniatura|Porca berkshire nunha granxa nas proximidades de [Doune, en Escocia.]]
O **porco berkshire** é unha raza de porco doméstico orixinaria de Gran Bretaña. É moi escasa no Reino Unido e en Nova Zelandia existen non máis dun cento de cabezas de pura raza berkshire.

## Características 
Os porcos berkshire son uns porcos temperáns de cor negra uniforme, que presentan frecuentemente as patas, a cara e a punta do rabo de cor branca. As orellas son bastante grandes, e poden telas tesas ou lixeiramente caídas cara a adiante. O fociño é de tamaño medio. Non teñen engurras no pescozo e as omoplatas están ben orientadas. Son de perna curta e dereita, e o ventre tamén é recto.

## Historia 
Dise da raza berkshire que é a máis antiga raza de porco de Gran Bretaña. Son orixinarios das rexións de Faringdon e Wantage, no condado inglés de Berkshire (hoxe Oxfordshire. A lenda di que se fixeron populares logo de que as tropas de Oliver Cromwell se aproveitasen deles mentres paraban en Reading durante a Guerra Civil inglesa.

O personaxe de *Napoleón*, na novela de George Orwell *A revolta dos animais*, é un berkshire.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de razas de porcos
### Ligazóns externas 
* Asociación Británica de Criadores de Berkshire
Val d'Isère

'''Val d'Isère** (en francés) ou **Lavâl''' en (francoprovenzal, non oficial), é un concello alpino francés, pertencente ao departamento de Savoia e á rexión de Ródano-Alpes.

## Xeografía 
O concello de Lavâl está situado a unha grande altitude, entre os 1785 m e os 3599 m sobre o nivel do mar, o que o converte nun dos máis elevados de todo o continente. Escasamente poboado (1753 habitantes en 2006), e cunha extensión de 94,39&nbsp;km², vive fundamentalmente do turismo de inverno. O núcleo principal de poboación sitúase no punto de cruzamento de tres vales, e ao pé do macizo da Sassière.

A estación de esquí de Val d'Isère conta con 47 remontes, 79 pistas de esquí alpino (150&nbsp;km) e 8 pistas de esquí de fondo (20&nbsp;km)

## Historia, cultura, monumentos 
Ben pouco se coñece de Val d'Isère, pois ata o século XX era unicamente un conxunto de campos onde pacía gando de montaña, e onde vivía moi pouca xente, illada do resto durante boa parte do ano. Con todo, conserva unha pequena igrexa barroca do século XVIII. Nos anos trinta do século XX comeza a construción da estación de esquí, fundamentalmente grazas ao traballo dos labregos locais e dos burros, que facían o transporte de material a unha zona incomunicada. En 1932 inaugúrase a primeira telecabina, ao tempo que comezan a desenvolverse os recursos hostaleiros. En 1933 ábrese o primeiro remonte, o Rogoney. O 10 de febreiro de 1970 prodúcese unha avalancha na Sassière, a 3.206 m de altura, que sepulta 39 mozos.

Val d'Isère é un punto habitual de saída e chegada do Tour de Francia. Acolleu ademais diversas probas nos Xogos Olímpicos de Albertville 1992 e nela celebraranse os campionatos mundiais de esquí de 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web turística oficial de Lavâl
* Web oficial dos mundiais de esquí alpino de 2009
Fideicomiso

**Fideicomiso** é a transmisión dun ou máis bens, cantidades de diñeiro ou dereitos, presentes ou futuros, a unha persoa natural ou persoa xurídica chamada fiduciario, para que sexan administrados ou investidos de acordo a un contrato, a favor do propio fideicomitente ou dun terceiro, chamado beneficiario. Tamén se pode referir á un territorio sen goberno, posto pola ONU baixo da tutela e administración dun país.

## Notas
Marx

Con **Marx** podémonos referir a:

*Karl Marx, economista e pensador alemán creador do marxismo.
*Irmáns Marx, grupo de irmáns comediantes norteamericanos:
:* Groucho
:* Harpo
:* Chico
:* Gummo
:* Zeppo
Antillas Menores

dereita|miniatura|220px|Antillas Menores ou Pequenas Antillas
As **Antillas Menores** ou **Pequenas Antillas** é o grupo de illas no mar Caribe formado polas Antillas de menor tamaño, que forman un arco insular ao sueste das Antillas Maiores ou Grandes Antillas, que vai desde o leste de Porto Rico ata a costa occidental de Venezuela.

Está constituído polas illas de Trinidad, Tobago (ambas as dúas situadas sobre a plataforma continental de Suramérica), Barbados e dous grupos de illas, coñecidos como:

* **Illas de Barlovento**
Integrado por Granada, San Vicente e as Granadinas, Santa Lucía, Martinica, Dominica, Marie-Galante, La Désirade, Les Saintes, Guadalupe, Montserrat, Barbuda, Antiga, Saint Kitts e Nevis, Santo Eustaquio, Saba, San Martiño, Anguila, Redonda, e as illas Virxes.

* **Illas de Sotavento**
Integrado polas illas de Aruba, Curaçao, Bonaire, Arquipélago de Las Aves, Arquipélago Os Roques, A Orchila, La Tortuga, Illa de San Pedro de Coche, Cubagua e Illa de Margarita, situadas fronte ás costas de Venezuela e sobre a plataforma continental suramericana.

:

## Dependencias doutros países 
:
Guano

[miniatura|. [Reserva Nacional de Paracas, Perú.]] 
[miniatura|Illas guaneras en [Chincha, Perú. 21.2.1863]] 
[miniatura|Guano de morcego nun hotel abandonado en [Cacahuamilpa, México.]] 
**Guano** (quechua: wanu) é o nome que se lle dá aos excrementos de morcegos e aves mariñas cando estes se acumulan. Para iso requírese tamén dun clima árido ou de escasa humidade.

Está composto de amoníaco, ácido úrico, fosfórico, oxálico e ácidos carbónicos, sales e impurezas da terra. Ten cor avermellada cando provén dos xacementos do plioceno e o plistoceno, e é amarelado cando é de formación recente.

Pode ser utilizado como un fertilizante efectivo debido aos seus altos niveis de nitróxeno e fósforo. A partir da concentración de devanditos compoñentes tamén se pode elaborar o superfosfato. 

O guano colléitase de varias illas e illotes do océano Pacífico, particularmente do Perú e noutros océanos (por exemplo a illa Juan de Nova). Estas illas foron o fogar de colonias de aves mariñas por séculos, e o guano acumulado ten moitos metros de profundidade.

O **guano das illas**, particularmente o das illas Chincha no Perú, foi explotado no século XIX e principios do século XX e foi o seu gran produto de exportación durante moito tempo.

A partir do ano 1845 comezouse a explotarse, e polas súas propiedades como fertilizante era importado por países como Inglaterra e os Estados Unidos.

O guano peruano segue tendo gran demanda por ser un fertilizante natural e pola tendencia a efectuar "boas prácticas agrícolas", ao ir eliminando da agricultura moderna, pesticidas e fertilizante sintéticos e substituílos por outros biodegradables, dentro dos cales está o guano das illas.
Antillas Maiores

As **Antillas Maiores** ou **Grandes Antillas** son un grupo de illas no mar Caribe localizadas ao leste do Iucatán (México) e sueste da Florida (Estados Unidos) e ao oeste das Antillas Menores ou Pequenas Antillas. O grupo está composto polas illas de Cuba, Xamaica, A Española ou Haití (República Dominicana e Haití) e Porto Rico. As Bahamas, aínda que veciñas, non integran esta unidade xeográfica.

As Grandes Antillas descansan sobre un macizo submarino común e están atravesadas por unha cadea abrupta e elevada de montañas, cuxos picos máis altos oscilan entre dous e tres mil metros que culminan na Española (no Pico Duarte con 3.087 m) e declina, a ambos os dous lados, en Cuba, Xamaica e Porto Rico. Esas montañas están compostas de pedra calcaria, con afloramento doutras rocas, todas elas moito máis antigas cás de orixe eruptivo das Pequenas Antillas e sen pegadas de actividade volcánica recente. As Bahamas, pola contra, son illas de orixe coralino. Antigamente as Bahamas nin sequera se consideraban como parte das Antillas, aínda que na actualidade se engloban como un terceiro grupo dentro delas (Grandes Antillas, Pequenas Antillas e as Bahamas).

## Illas e arquipélagos 
## Notas 
## Ligazóns externas
Tallard

**Tallard** (en francés) ou **Talard** (en occitano, non oficial), é un pequeno concello francés do departamento de Altos Alpes, pertencente á rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul.
## Xeografía 
O concello tiña 1.298 habitantes (conforme o censo de 1999, nunha extensión de 15,02&nbsp;km². Está situado a 20 quilómetros ao sur de Gap, sobre a estrada que vai dende esta vila ata Marsella. No termo municipal atópase o aeródromo de Gap-Tallard.
Síndrome de Estocolmo doméstica

Denomínase **Síndrome de Estocolmo Doméstica** á dependencia emocional desenvolvida por unha persoa en relación a outra, xeralmente en núcleos familiares nos que se produce algún tipo de violencia doméstica (violencia física ou violencia psicolóxica). Nestes casos a vítima xustifica ao agresor reiteradamente e non se decata da gravidade da súa situación. Na maioría das ocasións as vítimas son as mulleres e os fillos ou fillas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Síndrome de Estocolmo
Webquest

Coñécense por **webQuest** (WQ) as actividades de aprendizaxe que os estudantes levan a cabo empregando recursos de Internet preseleccionados polo docente, de xeito que o alumnado enfoque o seu esforzo na utilización deses recursos e non na súa busca.

## Características
A súa filosofía de aprendizaxe significativa e colaboracionista fai que a tarefa de definir exactamente unha WQ sexa moito máis extensa. Tentaremos facelo repasando como debe ser a súa estrutura tanto interna (o seu "espírito") como externa (o seu "físico").

As WQ están deseñadas para que o alumno desenvolva habilidades esenciais para empregaren a información, é dicir, para clasificala, organizala, analizala e sintetizala correctamente, co obxectivo de xeraren un produto novo que cumpra os fins da aprendizaxe formulada.

A súa invención e difusión débense a Bernie Dodge (Profesor de Tecnoloxía Educativa - Universidade Estatal de San Diego) quen, case por casualidade, aló por 1995 ao ver o resultado da busca, recompilación e reelaboración da información por parte dos seus estudantes  fixou a idea básica da estrutura das WQs.

## Estrutura das WebQuest
Unha WQ debe ter os seguintes apartados para o alumnado:

*Introdución.
*Tarefa.
*Proceso (onde se inclúen os recursos).
*Avaliación.
*Conclusión.

Ademais deberá sempre incluír un apartado de créditos e unha páxina para o profesor.
Arquipélago de Las Aves

O **Arquipélago de Las Aves** pertence á República Bolivariana de Venezuela, de aproximadamente 3,35 km² administrado como unha das Dependencias Federais Venezolanas, situados entre Bonaire ao oeste e o Arquipélago de Los Roques ao leste, ao norte dos estados venezolanos de Aragua e Carabobo, . Na actualidade teñen importancia principalmente para a pesca.

O arquipélago está formado principalmente por dous complexos arrecifales:

*Aves de Barlovento, o grupo oriental, un arrecife con 8&nbsp;km diámetro e tres cayos no suroeste 
*Aves de Sotavento, o grupo occidental, cun cayo cuberto con mangleiral, no sur

En total, hai 13 cayos en ambos os dous grupos. Non debe confundirse con Illa de Aves, que se atopa moito máis afastada das costas venezolanas.