Simeón de Durham

**Simeón de Durham** (tamén escrito **Symeon**) foi un monxe beneditino da abadía de Durham, que viviu no século XII, coñecido polo seu traballo como cronista.

## Traxectoria 
miniatura|200x200px|Claustro de Durham
Simeón entreu de mozo no mosteiro beneditino de Jarrow. Mudouse para Durham en 1074, e tomou os votos no ano 1085 ou 1086. Cando William de Saint-Calais volveu do seu exilio en Normandía en 1091, probabelmente Simeón era o seu compañeiro. Simeón co tempo foi o encargado de organizar os cánticos de culto no seu priorato (*chantre*). Consérvanse anotacións súas nalgúns libros de Durham, como no *Liber Vitae*, ou libro dos cantos, (libro do que probabelmente fixo moito uso como parte dos seus deberes como chantre), e copias dos libros que escribiu.

## Obra 
Simeón foi o autor de dúas obras históricas, de especial interese para o estudo da historia do norte de Inglaterra: o '''' ('O pequeno libro sobre as orixes e evolución da Igrexa de Durham") e un recompilatorio titulado ''* ("Historia dos reis dos ingleses e dos daneses").
; *Libellus de Exordio atque Procursu istius, hoc est Dunelmensis, Ecclesie*
A primeira é unha historia da comunidade de monxes de Durham (que veu de Lindisfarne) desde a súa fundación no ano 1096, e é, con diferenza, o máis importante traballo de Simeón. Foi escrito entre 1104 e 1107. Esta tarefa, imposta polos seus superiores, foi para demostrar a continuidade da comunidade de Durham, a pesar das interrupcións que supuxeron para a vida monástica os ataques viquingos e as guerras de conquista normanda en diferentes períodos. Simeón tentou xustificar a expulsión de Guillerme de Saint-Calais da comunidade de Durham en 1083, co fin de dar sentido á súa substitución por un grupo de monxes beneditinos chegou de Wearmouth e Jarrow. Como anteriores escritores de Durham, Simeón atopa a continuidade histórica entre as principais etapas de desenvolvemento da comunidade pola presenza constante do seu patrón, san Cuthberht. Os milagres realizados en nome de Cuthberht durante o último período anglosaxón foron especialmente extravagantes, e Simeón engancha ao lector relatando algúns deles, como o milagre das tres ondas, a fundación de Durham  e algunhas curiosas mortes dos inimigos do santo.

Consérvanse algunhas copias do *Libellus* feitas durante a idade media. O mesmo Simeón revisou a copia que se atopa en Durham, agora preservada na biblioteca da universidade (catálogo: Cosin V. II.6). Este é o texto que foi publicado máis veces. O manuscrito de Durham contén dúas continuacións de autor anónimo. O primeiro narra a historia de 1096 ata a morte do bispo Ranulf Flambard (1129); a segunda vai desde 1133 ata 1144. Outra copia, conservada na biblioteca da Universidade de Cambridge (catálogo: Ff. I. 27) contén unha terceira continuación, que trata sobre os anos 1145-1154. Outro manuscrito, conservado na colección Cotton da *British Library* (catálogo:Cotton Faustina A. V) parece ser unha versión do *Libellus* anterior ás revisións do manuscrito de Durham.
; *Historia regum Anglorum et Dacorum*
Sobre o 1129 Simeón empezou a escrita da **. Esta narración histórica comeza no momento en que remata a *Historia* de Beda. Ata o ano 957 Simeón limítase a copiar o que atopa nuns antigos anais de Durham que, se non fose por el, se terían perdido para sempre e que teñen moito valor en relación á historia do norte de Inglaterra. Desde o ano 1119 copia a Xoán de Worcester, con algunhas adicións da súa propia autoría. A sección que trata sobre os anos 1119-1129 é unha narrativa independente e práctica, xa que describe eventos contemporáneos á súa vida. Simeón nesta etapa da historia exprésase con sinxeleza e claridade; pero non é menos importante o seu traballo como compilador da obra doutros.

Dáse o feito curioso de que Simeón usa a palabra *Dacorum*, que significa, literalmente, dacios para se referir aos viquingos que se estableceron en Northumbria (que eles chamaron Jórvik) e en Dublín. Un erro que tamén cometeu Asser, probabelmente porque descoñecía a existencia de Dinamarca; cómpre dicir, que cando a estes viquingos se lles preguntaba sobre a súa orixe ou de que etnia eran, a maioría contestaban coa palabra *danes* ("daneses"), que ten semellanzas fonéticas con *dacis* ou con *Dania'' (o nome latino de Dinamarca).

O valor dos anais da Northumbria, que Simeón usou na '**, foi posto en cuestión por John Hodgson-Hinde no limiar do seu libro **', , tamén por R. Pauli en '** e por W. Stubbs, na introdución de **'.
; Outras obras
Simeón foi tamén o autor de breves biografías de arcebispos de York, e, ademais, escribiu unha carta na que figuran os erros teolóxicos cometidos por Oríxenes. Téñenselle atribuído outras obras, pero a autoría non foi demostrada. Estas obras publicounas  Roger Twysden (1652), baixo o título ''*. A moderna edición máis completa é a de Thomas Arnold (*Rolls series*, 2 volumes, 1882-1885).

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
* ISSN (electronic) 14740532
*
*
*
*
*
*
### Ligazóns externas
*Latin Chroniclers from the Eleventh to the Thirteenth Centuries: **Simeon of Durham** from *The Cambridge History of English and American Literature'', Volume I, 1907–21.
*
*