open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galería de imaxes de Parada de Sil

**Galería de imaxes** do concello de Parada de Sil na provincia de Ourense.

## Parada de Sil 

File:Concello de Parada do Sil.JPG|Casa do concello de Parada do Sil
Ficheiro:Situacion Parada de Sil.PNG
Ficheiro:Escudo de Parada de Sil.svg|Escudo oficial

## Parroquias 
### Caxide 
#### Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil 

Ficheiro:Mas Ribeira Sacra.jpg|Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil, no concello de Parada de Sil (Ourense)
File:Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil, Parada de Sil, Galiza 5.jpg
File:Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil, Parada de Sil, Galiza 6.jpg
File:Mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil, Parada de Sil, Galiza 7.jpg

### A Hedrada 

Ficheiro:Paradadebus.jpg|Parada de bus en Casa do Vento

### Parada de Sil 

Ficheiro:Foxo do Lobo nos Torgais, Parada de Sil.JPG|Foxo de lobo en Parada de Sil

### San Lourenzo de Barxacova 

Ficheiro:Necrópole Barxacova.jpg|Escavación arqueolóxica na necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Entrada capela Barxacova.jpg|Entrada á capela de San Vítor de Barxacova (Parada de Sil), en proceso de escavación arqueolóxica
Ficheiro:Penedo Barxacova.jpg|Penedo en San Lourenzo de Barxacova, lugar onde están a capela e necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Tumba capela Barxacova.jpg|Reconstrución dunha das tumbas da capela de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Tumbas Barxacova.jpg|Tumbas da necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Necrópolis rupestre de San Vitor de Barxacova (Parada de Sil) (7931223670).jpg|Necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Necrópolis rupestre de San Vitor de Barxacova (Parada de Sil) (7931225830).jpg|Necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Necrópolis rupestre de San Vitor de Barxacova (Parada de Sil) (7931227900).jpg|Necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Necrópolis rupestre de San Vitor de Barxacova (Parada de Sil) (7931230092).jpg|Necrópole de San Vítor de Barxacova
Ficheiro:Necrópolis rupestre de San Vitor de Barxacova (Parada de Sil) (7931232274).jpg|Necrópole de San Vítor de Barxacova

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Parada de Sil
*Eleccións municipais en Parada de Sil
*Galería de imaxes da comarca da Terra de Caldelas
Zarracós, A Merca

**Santo André de Zarracós** é unha parroquia do concello ourensán da Merca na comarca da Terra de Celanova. No ano 2007 tiña 129 habitantes, deles 61 eran homes e 68 eran mulleres, o que supón unha diminución de 26 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Zarracós
### Parroquias da Merca
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Merca
Os Codesás, A Madanela de Montes, Forcarei

**Os Codesás** é un lugar da parroquia da Madanela de Montes, no concello de Forcarei, na provincia de Pontevedra. En 2007 tiña 22 habitantes (once homes e once mulleres), dous menos ca en 2006.

## Toponimia
Codesás é un fitónimo que indica a presenza de codesos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Madanela de Montes 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
A Graña, A Madanela de Montes, Forcarei

**A Graña** é un lugar da parroquia da Madanela de Montes, no concello de Forcarei, na provincia de Pontevedra. No ano 2007 tiña 15 habitantes (9 homes e 6 mulleres), o mesmo número que no ano anterior.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Madanela de Montes 
### Parroquias de Forcarei
Doade

Como topónimo **Doade** pode referirse a:

;En Galiza
***Doade**, parroquia do concello de Lalín;
****Doade**, lugar de dita parroquia;
***Doade**, parroquia do concello de Sober;
****Doade**, lugar de dita parroquia;
***Doade**, lugar da parroquia de Xirazga, no concello de Beariz;
***Doade**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Doade**, lugar da parroquia de Nete, no concello de Vilalba;
***Doade**, lugar da parroquia de Vilapedre, no concello de Vilalba.
Motor de corrente continua sen vasoiriñas

miniatura|dereita|241px|Un BLDC nun ventilador de computador.

Os **motores de corrente continúa sen vasoiriñas ** ou BLDC (**Brushles DC**) son un tipo específico de motor eléctrico que ofrecen diversas vantaxes sobre os motores de corrente continua con vasoiras, as cales se poden destacar a confiabilidade mais elevada, o ruído reducido, a vida útil mais longa (debido á ausencia de desgaste da vasoira), a eliminación da ionización do conmutador, e a redución total de interferencia electromagnética (**EMI**).

## Características 
A desvantaxe principal do motor sen vasoiras é o custo mais elevado, a cal se debe a dous factores: primeiramente, estes motores requiren dispositivos MOSFET de alta potencia na fabricación do controlador electrónico de velocidade. Por outro lado, os motores de corrente continua con vasoiras poden ser regulados por un resistor variábel simple (potenciómetro ou reóstato), mesmo sendo ineficiente, tamén pode ser satisfactorio para algunhas aplicacións dependendo do custo-benefício. Os motores de BLDC necesitan dun máis caro circuíto integrado, chamado de controlador electrónico de velocidade para ofrecer o mesmo tipo de control variábel. En segundo, ao comparar técnicas de construción e manufactura entre BLDC e os motores escobados, moitos proxectos de BLDC requiren traballo manual, no caso de fixación da bobinas do estator. Por outra banda, os motores con vasoiras usan enrolamentos que poden ser bobinados automaticamente e son por tanto mais económicos.
   
Os motores BLDC son considerados mais eficientes do que os motores de corrente continua escobados. Iso significa que para a mesma potencia de entrada, os motores de BLDC converterán mais enerxía eléctrica en enerxía mecánica do que un motor de corrente continua con vasoiras A eficiencia é maior na rexión de "baixa-carga" e "a vacío" na curva característica do motor. So cargas mecánicas elevadas, os motores de BLDC e os motores escobados de alta calidade son equivalentes en eficiencia.

## Aplicacións 
Os motores sen vasoiras (BLDC) poden ser aplicados en toda función que sexa actualmente feita polos motores de C.C. con vasoiras. Porén o custo é o maior impedimento para que os motores sen vasoiras (BLDC) substitúan os motores con vasoiras, na maioría das áreas comúns de uso. Porén, estes motores de BLDC dominan moitas aplicacións existentes en computadores, tales como dispositivos de movemento dos HDs, CDs e DVDs, tamén se usa na refrixeración dos PCs por medio dos ventiladores que usan os motores BLDC case exclusivamente. Para baixa velocidade e baixa potencia, os motores sen vasoiras úsanse en xiradiscos.

Motores BLDC de alta potencia encóntranse en vehículos eléctricos e algunhas maquinarias industriais. Estes motores son esencialmente motores C.A. síncronos con rotores de imán permanente. Actualmente estúdase aplicar estes motores sen vasoiras en mecanismos como:
* Motores para inxección de combustíbeis;
* Motores de accionamento de fluídos, como bombas de auga;
* Motores de ventilación.
Pariser Platz

[miniatura|300px|A *Pariser Platz* coa [Porta de Brandeburgo.]]
[miniatura|175px|Imaxe da Porta de Brandeburgo en [1871 conmemorando a vitoria da guerra franco-prusiana.]]
[miniatura|175px|Pariser Platz en [1982.]]

A ***Pariser Platz*** (en galego: **Praza de París**) é unha praza do centro de Berlín, Alemaña. A praza atópase ao final do bulevar de Unter den Linden, xusto despois da Porta de Brandeburgo. A praza recibiu o nome da capital de Francia, en referencia á ocupación aliada de París en 1814. A praza constitúe un dos principais atractivos turísticos da capital xermana.

## Historía 
A *Pariser Platz* ou Praza de París, é unha praza situada xusto despois da Porta de Brandeburgo en dirección ao centro de Berlín dende o oeste de Tiergarten. A arquitectura neoclásica da Porta de Brademburgo foi completada a comezos da década de 1790 por Carl Gotthard Langhans. Ata 1814 a praza era coñecida sinxelamente por *Viereck* (a Praza). En marzo dese mesmo ano, cando as tropas prusianas xunto aos aliados prenderon París tralo derrocamento de Napoleón, a praza foi renomeada Pariser Platz para marcares este triunfo.

A Porta de Brandeburgo era a porta principal de acceso da parte oeste das fortificacións que rodeaban á vila no século XVIII, sendo a *Pariser Platz* na parte oeste do final de Unter den Linden, o eixo cerimonial da cidade por onde marcharon triunfantes dende as tropas dos Hohenzollern ata as da República Democrática Alemá.

Antes da segunda guerra mundial, a *Pariser Platz* era a principal praza de Berlín, estando franqueada polas embaixadas dos Estados Unidos e Francia, o Hotel Adlon (o mellor hotel no momento), a Academia de Artes, e algúns bloques de vivendas e oficinas.

Durante a segunda guerra mundial os inmbles que rodeaban á praza foron esnaquizados e reducidos a cascallos polos ataques aéreos que sufriu a cidade. A única estrutura que sobreviviu aos ataques na *Pariser Platz* foi a Porta de Brandeburgo, restaurada con posterioridades polos gobernos do leste e oeste de Berlín. Trala guerra, e especialmente trala construción do Muro de Berlín, a construción quedou en terra de ninguén na zona que separaba as dúas áreas que separaba o muro.

Coa reunificación de Alemaña en 1990, houbo un amplo consenso para devolverlle á praza o seu esplendor do pasado. Co plan de reconstrución volverían as embaixadas, o hotel e maila academia de artes, serían promovidas tamén a construción das sedes de importantes firmas ao redor da praza.

## Residentes de renome 
* Achim von Arnim, poeta e novelista
* August von Kotzebue, dramaturgo
* Max Liebermann, pintor
* Giacomo Meyerbeer, compositor
* Friedrich Karl von Savigny, xurista
* Albert Speer, architecto, e ministro Nazi de armamento
* Friedrich von Wrangel, Generalfeldmarschall prusiano

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *In Pariser Platz - design and construction of town square in Berlin, Germany*, by Anne Vyne, in *The Architectural Review*, No. 1, 1999.

### Ligazóns externas 
* Paiser Platz - Panorámica 360°
Caxide, Parada de Sil

**Santa Cristina de Caxide** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 73 habitantes (40 homes e 33 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo galego *Caxide* fai referencia a unha antiga *(Villa) Cagiti*, posesión ou dominio de Cagitus, nome xermánico común en Galicia até o século XII.

## Demografía 
## Patrimonio 
Nesta parroquia atópase o mosteiro de Santa Cristina de Ribas de Sil.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caxide 
### Parroquias de Parada de Sil 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Parada de Sil
Chandrexa, Parada de Sil

**Santa María de Chandrexa** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 73 habitantes (42 homes e 31 mulleres).

## Xeografía 
A parroquia de Chandrexa sitúase no extremo oeste do concello de Parada de Sil e fai fronteira norte da provincia de Ourense. En todo o seu bordo setentrional dá ao río Sil, que a separa da provincia de Lugo e das terras de Sober. As súas terras están situadas en zonas de moita pendente, de entre os 700 m na parte sur da parroquia ata os 200 m na norte, xusto cando chega ao nivel do río. Con todo, os principais núcleos habitados atópanse entre os 450 e os 500 metros sobre o nivel do mar.

## Demografía 
## Economía 
Malia o agudo descenso de poboación que a parroquia sufriu durante a segunda metade do século XX, nos últimos trinta anos pasou a se converter nun dos máis coñecidos polos de atracción turística da Ribeira Sacra ourensá. Ademais, conserva a súa tradicional produción de castañas e tamén a produción de viño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chandrexa 
### Parroquias de Parada de Sil 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Parada de Sil
Forcas, Parada de Sil

**San Mamede de Forcas** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 42 habitantes (22 homes e 20 mulleres).

Nesta parroquia atopouse a espada de Forcas, unha espada da idade de bronce conservada no museo arqueolóxico de Ourense. Sobre o río Mao hai unha ponte románica con marcas de canteiro.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Forcas 
### Parroquias de Parada de Sil 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Parada de Sil
Chamoso

O topónimo **Chamoso** pode referirse a:

;En Galiza
***San Cristovo de Chamoso**, parroquia do concello do Corgo;
***San Bartolomeu de Chamoso**, parroquia do concello do Corgo;
***Santo André de Chamoso**, parroquia do concello do Corgo;
***Chamoso**, lugar da parroquia de Sumio, no concello de Carral;
***Chamoso**, lugar da parroquia de Paradela, no concello do Corgo;
***Chamoso**, lugar da parroquia de Fene, no concello de Fene;
***Chamoso**, lugar da parroquia de Perlío, no concello de Fene;
***Chamoso**, lugar da parroquia de Parada de Sil, no concello de Parada de Sil.

;Praia de Galiza
***Praia de Chamoso**, areal da parroquia de San Martiño de Porto (Cabanas).

;Río de Galiza
***Río Chamoso**, afluente do río Miño.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Manuel Chamoso Lamas**, arqueólogo e escritor galego (1909-1985).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Chamosa**, lugar da parroquia de Forcarei, no concello de Forcarei;
***As Chamosas**, lugar da parroquia de Queiruga, no concello de Porto do Son;
***O Chamoselo**, lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Chaioso**, lugar da parroquia de Maceda, no concello de Maceda.
As Paradellas, Parada de Sil

**Santa María das Paradellas** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 15 habitantes (8 homes e 7 mulleres).

## Historia
En 1842, segundo Pascual Madoz estaba dividida entre as parroquias de Caxide e Hedrada. Nese momento vivían 107 persoas no conxunto das dúas aldeas, das que 23 tiñan a condición de veciños.

## Xeografía
### Situación
Sitúase ao sur do concello. Linda polo norte coa parroquia de Santa Cristina de Caxide e a capital do concello. Polo leste limita coa parroquia da Hedrada. Ao sur fai fronteira coa parroquia das Chás, no veciño municipio de Montederramo. Polo oeste dá co concello de Xunqueira de Espadanedo e tamén coa parroquia das Chás.

Dista 8 quilómetros da capital do concello e 20 da capital da comarca, Castro Caldelas.

### Demografía
Xa se ve que ata o século XX, a zona estaba bastante máis poboada do que agora. No 2000, vivían nas Paradellas 46 persoas (23 homes e 23 mulleres). Dende entón, a crise demográfica continúa debido á emigración e ao envellecemento dos veciños.

## Lugares e parroquias
### Lugares das Paradellas
### Parroquias de Parada de Sil
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Parada de Sil
San Lourenzo de Barxacova, Parada de Sil

**San Lourenzo de Barxacova** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 16 habitantes (9 homes e 7 mulleres).

## Demografía 
## Patrimonio
Na parroquia situábase o conxunto da capela e necrópole de San Vítor de Barxacova. Na aldea de San Lourenzo está o lugar da Torre, onde se conservan restos dunha casa coñecida como A Fortaleza, cun escudo do século XVI. Pouco máis abaixo hai unha construción que na idade media acolleu un priorato adicado a Santo Adrián, que conserva ventás góticas.

A igrexa parroquial é de feitura barroca popular. No adro consérvase unha pedra cunha inscrición gótica.

A **Fábrica da Luz** é unha construción de comezos do século XX, unha antiga central hidroeléctrica que aproveitaba as augas do río Mao, reconvertida en albergue.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Lourenzo de Barxacova
### Parroquias de Parada de Sil
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Parada de Sil
Pradomao, Parada de Sil

**San Xiao de Pradomao** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 24 habitantes (14 homes e 10 mulleres).

Pola estrada máis curta desde Ourense a Pradomao, a distancia é de 41 km e a duración aproximada da viaxe é de 52 min.

## Demografía
## Patrimonio
### Encoro da Hdrada
miniatura|Vista sur do encoro da Hedrada
O encoro da Hedrada está situado na conca do río Mao. A súa construción comezou no ano 1975 e rematou en 1978, completando a rede de encoros.

A súa presa de gravidade ten unha altura de cimentación de 37 metros e unha lonxitude total de coroación de 345 metros que inundan 42,5 km2 de val que comprende os municipios de Montederramo e Parada de Sil. A súa capacidade é de 10,49 hectómetros cúbicos. Para a construción do encoro requiríronse 43000 metros cúbicos de formigón.

É unha presa reguladora que capta as augas de varios regatos como o Hedrada, Reconco, Rodicio e algún outro arroio.

Moi preto está o encoro de Leboreiro e río abaixo a pequena presa de Ivil.

A auga embalsada, a día 15 de abril de 2019, son 6 hectómetros cúbicos, o que supón un 52.86% da súa capacidade.

A mesma presa creouse para o paso de vehículos dun banco a outro e atópase na zona de Pradomao onde hai unha praia fluvial.

### Área recreativa de Pradomao
esquerda|miniatura|Àrea recreativa de Pradomao
miniatura|Senda Romana de Pradomao
Aquí atópase a praia fluvial de Pradomao, no río Mao (afluente do Sil) no concello de Parada do Sil, na Ribeira Sacra.

Está situada á beira do encoro da Hdrada, moi preto da aldea que leva o mesmo nome, e a catro quilómetros da aldea de Pradomao. A zona foi acondicionada para recibir bañistas. Está situada a 40 km da capital da provincia e para acceder a ela débese seguir a estrada OU-0604. 

Orientada cara ao sur, ten area branca e espazos para refrescarse á sombra. Esta praia é un lugar utilizado para comer, merendar e descansar.

Tamén é posible bañarse, xa que a temperatura da auga é moi agradable. Conta ademais cunha zona recreativa para que as familias poidan ir alí comer e pasar o día. 

Tamén hai espazos e rutas para camiñar. Pódese percorrer un camiño duns 4 quilómetros que pasa por Pradomao e pola súa calzada romana e chega á vila da Hedrada. 

Para chegar alí é necesario tomar a estrada que parte de Vilariño Frío ao Salto do Mao onde, ao pasar polo pantano, á esquerda, hai un sinal que indica o acceso á área de lecer. Un sendeiro conecta directamente coa área e dirixe a unha ampla zona onde poder aparcar.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pradomao
### Parroquias de Parada de Sil
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Parada de Sil
Pradomao

Como topónimo **Pradomao** pode referirse a:

;En Galiza
***Pradomao**, parroquia do concello de Parada de Sil;
****Pradomao**, lugar de dita parroquia;

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ameixeiras, A Madanela de Montes, Forcarei

**Ameixeiras** é un lugar da parroquia da Madanela de Montes, no concello de Forcarei, na provincia de Pontevedra. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2017, cando tiña 1 habitante.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da Madanela de Montes 
### Parroquias de Forcarei 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A Ameixeira.
* As Ameixeiras.
* Ameixeiral.
Albán, Coles

**San Paio de Albán** é unha parroquia do concello de Coles na comarca de Ourense. No ano 2007 tiña 127 habitantes (74 homes e 53 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 11 habitantes en relación ao ano 2000.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Porta sur igrexa de San Paio de Albán, Coles.jpg|Porta sur da igrexa de Albán.
Ficheiro:Canzorros igrexa de San Paio de Albán, Coles.jpg|Canzorros da igrexa de Albán.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Paio de Albán 
### Parroquias de Coles 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Coles
Cambeo, Coles

**Santo Estevo de Cambeo** é unha parroquia do concello de Coles na comarca de Ourense. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 356 (168 homes e 188 mulleres), 18 máis ca en 2007 (164 homes e 174 mulleres) e 21 máis ca en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cambeo
### Parroquias de Coles
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Coles
Coles, Coles

**San Xoán de Coles** é unha parroquia do concello de Coles na comarca de Ourense. No ano 2007 tiña 223 habitantes (115 homes e 108 mulleres) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón un aumento de 33 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Coles
### Parroquias de Coles
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Coles
Gueral, Coles

**San Martiño de Gueral** é unha parroquia do concello ourensán de Coles. Segundo o IGE en 2014 tiña 3 habitantes (3 homes) nunha única entidade de poboación.

miniatura|dereita|220px|Hórreo en Moure, Gueral.
Desde o punto de vista eclesiástico, forma parte da parroquia eclesiástica de Gueral, xunto cos 5 lugares da parroquia de Gueral do concello da Peroxa.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gueral 
### Parroquias de Coles 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gueral
* Gueral, A Peroxa
Melias, Coles

**San Miguel de Melias** é unha parroquia do concello de Coles na comarca de Ourense. No ano 2007 tiña 510 habitantes (239 homes e 271 mulleres) 19 menos ca en 2000. Ten 16 entidades de poboación. Esta parroquia é homónima coa limítrofe Melias (O Pereiro de Aguiar).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Melias 
### Parroquias de Coles 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Coles
Ribosa

A **ribosa** é un monosacárido que ten cinco átomos de carbono (pentosa). Posúe o grupo funcional aldehido (-CHO) localizado sempre no carbono número 1, polo que forma parte do grupo das aldosas.

Non é unha molécula hidrolizable e a forma habitual na que aparece é a cíclica. Atópase nos alimentos, especialmente nas carnes vermellas, pero en cantidades moi pequenas; e nos ouriños, sobre 1&nbsp;mg/l.

É moi importante para os seres vivos porque forma parte de moléculas esenciais como o ATP, o NAD+ e o ácido ribonucleico.
 
A súa fórmula é **C5H10O5**

## Fosforilación 
En bioloxía, a D-ribosa pode fosforilarse pola célula antes de ser empregada. A riboquinasa cataliza esta reacción convertendo a D-ribosa en D-ribosa-5-fosfato. Unha vez feita a conversión, a D-ribosa-5-fosfato queda dispoñible para a fabricación dos aminoácidos triptófano e histidina, ou para intervir na vía da pentosa fosfato.

## Isomería 
A ribosa pode presentar diversa estruturas espaciais isoméricas. 
dereita|miniatura|250px|Formas D e L da ribosa
*As ribosas que teñen o grupo OH do carbono asimétrico máis afastado do grupo aldehido (carbono 4) cara a dereita dise que son da **serie D**, mentres que os que teñen o OH cara a esquerda dise que son da **serie L**.
*As ribosas poden aparecer en forma lineal ou en forma cíclica. Dentro das formas cíclicas poden formar dous tipos de aneis.
**Os aneis de 5 elos chamados furanósicos, similares ao do furano.
**Os aneis de 6 elos chamados piranósicos, similares ao do pirano.
*Por outra banda, o xerarse a formas cíclicas, aparece nestes monosacáridos un novo carbono asimétrico que vén sendo aquel no que estaba o grupo aldehido que leva o nome de carbono anomérico dando lugar a dúas formas as chamadas forma **α** e **β**.
Segundo o dito anteriormente, podemos agrupar as distintos tipos de ribosa na táboa inferior e nela podése ver a súa abundancia en tanto por cento:
Acevedo do Río, Celanova

**San Xurxo de Acevedo do Río** é unha parroquia do concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. No ano 2007 tiña 239 habitantes (113 homes e 126 mulleres) distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 42 habitantes en relación ao ano 2000.

## Historia 
Pertenceu ao concello de Acevedo do Río que en 1968 se incorporou a Celanova.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Acevedo do Río 
### Parroquias de Celanova 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Celanova
Ansemil, Celanova

**Santa María de Ansemil** é unha parroquia do concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. No ano 2022 tiña 86 habitantes (40 homes e 46 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón un aumento de 5 habitantes en relación ao ano 2021.

## Xeografía 
É un claro exemplo de dispersión xeográfica minifundista, formada por varias aldeas que teñen á parroquia como vínculo de unión. O minifundio levou consigo o abandono das terras de cultivo, polo que actualmente apenas resisten algúns rabaños de ovellas basicamente para o autoconsumo. É salientable este desaproveitamento que se fai das terras de labradío xa que é unha zona moi fértil ó abundar as fontes e os regatos. Ademais o río Orille discorre polo leste da parroquia formando unha fronteira natural co concello da Bola.

## Economía 
A súa maior actividade económica céntrase no polígono industrial de Celanova situado ó carón da aldea da Lama. Nel destaca a venda e mecánica de automóbiles, os almacéns de alimentos e a manufactura de coellos. Na parroquia tamén existen outras actividades económicas como son a avicultura, a carpintería e a venda de materiais da construción. Por último tamén é de destacar a rehabilitación da reitoral de Ansemil como casa rural sendo unha das poucas ofertas de hospedaxe do concello de Celanova.

## Festas 
As festas patronais son o 15 de agosto mais a súa celebración varía uns días pola coincidencia coas festas de San Roque do concello de Celanova.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa parroquial de Santa María de Ansemil, Celanova (lateral).JPG|Igrexa de Santa María de Ansemil.
Ficheiro:Rectoral de Ansemil.jpg|Reitoral de Ansemil.
Ficheiro:Aldea de A Lama co polígono indsutrial de Celanova ó fondo .JPG|Aldea da Lama co polígono industrial ó fondo.
Ficheiro:Vista panorámica da aldea de Feal de Ansemil, Celanova.JPG|Aldea de Feal de Ansemil.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ansemil 
### Parroquias de Celanova 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Celanova
Wanksta

"**Wanksta**" é o segundo single da banda sonora do filme *8 Mile*. Lanzado en 2002, o single, composto por 50 Cent, alcanzou a posición décimo terceira, converténdoo no primeiro single do rapeiro que entra no Top 20 e o seu primeiro single comercial. Foi usado en No Mercy, No Fear.

## Información 
A canción foi o primeiro single en entrar nas listas despois de firmar co selo de Eminem’s e Dr. Dre, Shady/Aftermath, e tamén o primeiro single tras "Thug Love", lanzado en 1999. Orixinalmente apareceu no seu mixtape de 2002, "No Mercy, No Fear", sendo moi emitido polos medios, e sendo incluído na banda sonora do filme *8 Mile*. Foi unha canción extra (a pista 17) no seu primeiro álbum comercial de 2003, *Get Richo or Die Tryin’*. Eminem tamén faría un remix da canción contra Ja Rule.

Durante moito tempo pensouse que as letras da canción ían contra Ja Rule, pero nunha entrevista a si mesmo en MuchMusic, 50 Cent aclarou que inicialmente a canción non ía contra Ja Rule, "*Pero Ja Rule é un wanksta*".

A parte instrumental da canción foi usada en "Crackin", unha canción de The Psychopathic Rydas. Tamén foi usada en "The Real Wanksta" de Black Child.

## Posición nas listas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Videoclip en Youtube
Forcas

O topónimo **Forcas** pode referirse a:

;En Galiza
***Forcas**, parroquia do concello de Parada de Sil;
****Forcas**, lugar de dita parroquia;
***Veiga de Forcas**, parroquia do concello de Pedrafita do Cebreiro;
****Veiga de Forcas**, lugar de dita parroquia;
***Forcas**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Guitiriz;
***Forcas**, lugar da parroquia de Nullán, no concello das Nogais;
***Forcas**, lugar da parroquia de Laro, no concello de Silleda;
***As Forcas**, lugar da parroquia de Priegue, no concello de Nigrán;
***As Forcas**, lugar do barrio de Piñeiros, na zona urbana de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Forcós**, lugar da parroquia do Viveiró, no concello de Muras;
***Forgas**, lugar da parroquia de Ferreiros, no concello da Pobra do Brollón.
Freixo, Celanova

**Santa Cristina de Freixo** é unha parroquia do concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. No ano 2007 tiña 139 habitantes (60 homes e 79 mulleres), seis menos ca en 2000. Ten cinco entidades de poboación.

Na parroquia está a ponte do Freixo, sobre o río Arnoia, construción romana declarada Monumento Histórico-Artístico.

Ademais encóntranse uns petróglifos datados de épocas anteriores dignos de ser observados. Contan con toda unha ruta ata eles. Foron descubertos anos atrás pola xente da parroquia pero non foi ata hai uns anos cando un cazador se decidiu a darlle visibilidade facendo que o propio concello crease unha ruta ata eles.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Freixo 
### Parroquias de Celanova 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Celanova
Rabal, Celanova

**San Salvador de Rabal** é unha parroquia do concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE en 2011 tiña 109 habitantes (57 mulleres e 52 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2000 cando tiña 154 habitantes.

## Historia 
Rabal atópase no vello camiño dunha calzada romana que partía da ponte romana do Freixo cara a Ourense, aínda que se apunta cara a unha orixe altomedieval dos distintos núcleos de poboación por parte de labregos libres. Os documentos medievais din que enriba se atopaba o castro de Pelosino.
Segundo o arquivo de manuscritos de propiedades do mosteiro de Celanova, Rabal era unha vila cando entre os anos 956 a 997 Rosendo de Celanova e os seus monxes foron apoderándose dela mediante a compra de bens inmobles e raíces, onde varios labregos libres xa se organizaran comunitariamente para o uso compartido do terreo e os seus bens (dereitos de paso, aproveitamento da forza hidráulica e da pesca do río Arnoia). Ademais da igrexa (que cambiou a advocación orixinal de San Mamede pola de San Martiño) en Rabal houbo un mosteiro no lugar de Sampaio, cuxos únicos testemuños son un topónimo e unha referencia documental. No ano 959 a abadesa Guntroda dooulle unha viña ao abade Fafilán (o mesmo que fundara un mosteiro no monte Louredo en Toén) e ó mosteiro por el fundado en Rabal, baixo a advocación de San Paio. Descoñécese canto tempo durou este mosteiro, e crese que foi dependente do mosteiro de Celanova e posterior absorción.
Nun documento que recolle a venda que lle fan Exilo e a súa sobriña no ano 964 ao mosteiro de Celanova, estes doan varias terras e un pazo; a intrusión do mosteiro de Celanova non vai traer ningún cambio na organización do territorio ou de melloras (xa feitas pola "república de homes libres", labregos anteriores ó mosteiro que vivían na vila de Rabal) senón que trae consigo unha reorientación do sistema de explotación que, a partir do século X e de que o mosteiro de Celanova se converta nun terratenente, se apoiou no traballo de campesiños que non son donos de terra que traballan, e a introdución no lugar de escravos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rabal 
### Parroquias de Celanova 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Celanova
Caxide

Como topónimo **Caxide** fai referencia a unha antiga *(Villa) Cagiti*, posesión ou dominio de Cagitus, nome xermánico común en Galiza até o século XII. Pode referirse a:

;En Galiza
***Caxide**, parroquia do concello de Parada de Sil;
****Caxide**, lugar de dita parroquia;
***Caxide**, lugar da parroquia de Gondomar, no concello de Gondomar;
***Caxide**, lugar da parroquia de Busto, no concello de Lalín;
***Caxide**, lugar da parroquia de Lois, no concello de Ribadumia;
***Caxide**, lugar da parroquia de San Martiño de Asperelo, no concello de Rodeiro;
***Caxide**, lugar da parroquia de Larazo, no concello de Vila de Cruces.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
George Weah

**George Manneh Oppong Ousman Weah**, nado o 1 de outubro de 1966 en Monrovia, Liberia, é un exfutbolista e político liberiano, presidente do país entre 2018 e 2024. É considerado no seu país unha icona, debido aos numerosos actos e axudas de carácter benéfico que ofrece ao seu pais e pola súa recoñecida habelencia nos campos de xogo.

## Traxectoria 
Despois de xogar en varios equipos do seu país natal e do Camerún, en 1988 fichou polo AS Mónaco francés, do que en 1992 pasou ao PSG, co que ganou unha Copa de Francia (1993) e unha Copa da Liga (1994). A súa actuación na Liga de Campións de Europa valeulle ser fichado en 1994 polo AC Milán, por cerca de 11.000 millóns de liras. Con este equipo gañou varios *scudettos*, o último deles en 1998-99. Tamén obtivo tres veces o Balón de Ouro africano (1989, 1994 e 1995), unha vez o Balón de Ouro europeo (1995), e foi escolleito pola FIFA o mellor futbolista do mundo en 1995. Mantívose no elenco *rossonero* até o 2000, ano no que fichou polo Chelsea F.C. inglés. Logo pasou ao Manchester City, e de aí volveu a Francia; o Olympique de Marsella sería o seu último equipo en Europa. Despois de xogar no Al Jazira dos EAU, retirouse da actividade en 2003.

### Política 
En 2005 fixo incursión no mundo da política ao presentarse como candidato á presidencia do seu país, mais foi derrotado nos comicios por Ellen Johnson-Sirleaf.

Weah foi finalmente elixido presidente de Liberia nas eleccións de 2017, nas que derrotou o vicepresidente Joseph Boakai, e xurou o cargo o 22 de xaneiro de 2018.

## Notas
Lingua bambara

A **lingua bambara** (**Bamanankan**) é un idioma falado en Malí, por 10 millóns de persoas, dos cales 270.000 pertencen á etnia bambara, polo tanto a maioría usan o bambara como lingua interétnica no país. Existen algúns falantes en Burkina Faso, Costa do Marfil e Gambia. Tivo ao longo do tempo distintos sistemas de escritura, ademais da latina.

## Escrita 
A primeira, chamada Ma-Sa-Ba, foi desenvolvida por Woyo Couloubayi, da rexión de Kaarta en 1930. Tiña un total de 123 caracteres, sendo progresivamente abandonada.

Posteriormente naceu o N'Ko, un alfabeto ideado por Solomana Kante en 1949 como sistema de escritura para as linguas mandés do oeste de África; ''N'Ko* significa *Eu digo'' en todas as linguas mandés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en bambara
* Pobo bambara
* Alfabeto n'ko

### Linguas externas 
* Bambara no *Ethnologue*.
* N'Ko Institute, dedicada á difusión do N'Ko, en inglés, francés, árabe e bambara (N'Ko).
* Páxina sobre o N'ko en Omniglot .
Bambara

**Bambara** pode referirse a:
* Aos bambaras ou pobo bambara, que vive principalmente en Malí.
* A lingua bambara, idioma falado por esa etnia, tamén usada por outros grupos.
* Bambara, banda estadounidense de post-punk.
Vatsyayana

**Mallanaga Vatsyayana** foi un sabio e filósofo da India que viviu entre os séculos I e VI despois de cristo. O único que se coñece del é que foi quen resumiu o *Kama Sutra* (aforismos do amor) de mil a cento cincuenta *ślokas* (versos).
A Esquerda

**A Esquerda** é o nome de varios grupos políticos europeos, que deben o seu nome á esquerda política:

***A Esquerda**, partido de Italia;
***A Esquerda**, partido de Luxemburgo;
***A Esquerda**, (*Die Linke*), partido de Alemaña.
Die Linke

[miniatura|dereita|[Katja Kipping e Bernd Riexinger]]
**Die Linke** (**A Esquerda**, en alemán) é un partido político alemán creado pola fusión de Linkspartei.PDS e a WASG o 16 de xuño de 2007.

Os presidentes do partido son Lothar Bisky, dirixente histórico do Linkspartei.PDS, e Oskar Lafontaine, expresidente do Partido Socialdemócrata de Alemaña (SPD). A Esquerda sitúase politicamente á esquerda de todos os demais partidos representados no Bundestag (parlamento federal alemán), denominando a súa ideoloxía como socialismo democrático. A finais de xullo de 2007, contou con algo máis de 70.000 membros, dos cales 60.000 procedían do Linkspartei.PDS, 9000 da WASG; outros 1500 entraron no partido durante os primeiros días despois da fusión.

A Esquerda é un dos partidos máis votados no leste de Alemaña, con representación en todos os parlamentos rexionais. No oeste está representada no parlamento de Bremen e, desde 2008, tamén en Hesse, Baixa Saxonia e Hamburgo.

A nivel europeo, o partido está afiliado na Esquerda Unitaria Europea.

## Ideoloxía 
A Esquerda defende un "socialismo democrático", que define dunha forma máis radical que o SPD, rexeitando o "modelo capitalista da RFA". Segundo o propio partido, é a "única forza de esquerdas" no parlamento alemán.

En política exterior, defende un antimilitarismo radical, refugando todas as misións das Forzas Armadas Alemás (*Bundeswehr*) no estranxeiro (incluídas as misións de paz con mandato da ONU) e esixindo unha "superación" de alianzas como a OTAN.

De todos modos, dentro do partido existen varias tendencias, oscilando entre un comunismo radical e posicións máis reformistas que buscan unha cooperación coas forzas de centro-esquerda, SPD e Os Verdes.

## Historia 
A Esquerda é o resultado da fusión do *Linkspartei.PDS* —partido sucesor do Partido Socialista Unificado de Alemaña (SED), o principal partido da RDA— e a *Alternativa Electoral polo Traballo e a Xustiza Social* (WASG), un pequeno partido escindido do Partido Socialdemócrata de Alemaña (SPD) en 2005. Mentres o *Linkspartei* estaba representado principalmente no leste do país, a WASG foi un partido maiormente occidental, con forte presenza de sindicalistas.

Nas eleccións federais de 2005, para as que o *Linkspartei* abriu as súas listas para os membros da WASG, esta coalición conseguiu o 8,7% dos votos e 54 escanos, converténdose na cuarta forza máis votada de Alemaña. Os dous partidos formaron un grupo conxunto no Parlamento Federal, presidido por Gregor Gysi (quen antes fora presidente do *Linkspartei*) e Oskar Lafontaine (dirixente da WASG). O 16 de xuño de 2007, finalmente, ratificouse a fusión oficial de ambos partidos.

Nas últimas eleccións ao Parlamento Alemán en 2013, Die Linke, acadaría un total do 8,6% dos votos conseguindo un total de 64 escanos no parlamento e case 3,6 millóns de votos. Die Linke perdería ao redor dun 3,3% dos votos e 12 escanos respecto aos resultados obtidos nas antereriores eleccións.

## Véxase tamén 
* Política de Alemaña
* Partidos políticos de Alemaña

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Grupo parlamentario no Bundestag
* Páxina dos eurodeputados do partido
Woreda

**Woreda** (ou tamén wereda) é o nome recibido polas circunscricións administrativas, ou gobernos locais, nos que se dividen as rexións de Etiopía; son equivalentes a un distrito. Os *woredas* compóñense dunha serie de kebele, equivalentes a unha municipalidade, e constitúen a unidade máis pequena do goberno local en Etiopía. Os *woredas* adoitan ser recollidos en zonas, que forman un kilil (administración rexional); algúns *woredas* non forman parte de ningunha zona administrativa, e son Woredas Especiais, que funcionan como entidades autónomas.

Aínda que algúns *woredas*, como institucións, remóntanse aos primeiros tempos, como por exemplo, o woreda especial de Yem, o woreda de Godere e o de Goma, os cales conservan as fronteiras dos reinos que foron absorbidos en Etiopía. Á súa vez, as ex-provincias de Etiopía tamén se dividiron en woredas. Non obstante, moitos deles son de recente creación. A partir de 2002, outorgóuselle maior autoridade aos woredas.
Martelo

miniatura|Un martelo pequeno de unlla.
O **martelo** é unha ferramenta utilizada para golpear un obxectivo, causando o seu desprazamento ou deformación. O seu uso máis común é para cravar, calzar partes ou romper obxectos. Os martelos son a miúdo deseñados para un propósito especial, polo que os seus deseños son moi variados.

A forma básica do martelo consiste dun mango ou cabo (comunmente de madeira) cunha cabeza pesada (comunmente de metal) no seu extremo. Os martelos son utilizados en diferentes profesións e é unha das ferramentas básicas xunto co coitelo.

Ó igual que o coitelo, o martelo é tamén unha arma contundente. O concepto de pór un mango a un peso para facilitar o seu uso produciu algunhas das primeiras ferramentas ou armas producidas polos seres humanos.

## Historia do martelo 
Os primeiros martelos datan da Idade de Pedra do ano 8000&nbsp;denantes da era común; estes martelos constaban dunha pedra atada a un mango con tiras de coiro.
Máis tarde, no ano 4000&nbsp;a.&nbsp;e.&nbsp;c., co descubrimento do cobre, os romanos comezaron a fabricar a cabeza dos martelos con este material. Despois, no ano 3500&nbsp;a.&nbsp;e.&nbsp;c., durante a Idade de Bronce fabricáronse con este material. Tempo despois apareceron os martelos con orificios para o mango.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ciencia e tecnoloxía do martelo
Axila

A **axila**, **sobaco** ou **sobrazo** é a parte do corpo imediatamente oposta á parte exterior do ombro, ou dito doutra maneira, a parte inferior da unión do brazo co tronco, exactamente na articulación  .

É un espazo cheo de graxa, con forma de cono truncado, e está situada entre a parede torácica e lateral do brazo. No seu ápice é delimitada polo bordo superior da escápula, o bordo externo da primeira costela e o terzo medio da clavícula. A base da axila está formada pola pel e tecido subcutáneo. A través da axila as estruturas pasan a partir do triángulo posterior do pescozo ao membro superior.

## Arteria axilar 
A arteria axilar comeza a continuación da arteria subclavia no exterior das fronteiras da primeira costela, debaixo da media da clavícula. 
 
## Vea axilar 
*Artigo principal*: vea axilar

A **vea axilar** é un vaso sanguíneo que conduce o sangue da parte lateral do tórax, axila e membro superior en dirección ao corazón. Este vaso é bilateral e iniciase na marxe inferior do músculo redondo maior ao unirse as veas basílica e braquial, e termina na marxe lateral da primeira costela, sitio onde se converte na vea subclavia. Ao longo do seu traxecto é acompañada pola arteria axilar.

A obstrución da vea axilar por un trombo, aínda que non é tan frecuente como nas veas da perna, ocasionalmente ocorre despois de infusión prolongada hiperosmótica de fluídos e/ou alimentación intravenosa. A consecuencia é un edema agudo do membro superior e, posibelmente, embolia pulmonar.

## Sistema linfático 
Os vasos linfáticos na axila son superficiais ou profundos. Medialmente os vasos linfáticos acompañan á vea subclavia e terminan nos ganglios axilares.

## Nervio axilar 
O nervio axilar xorde do fascículo posterior do plexo braquial á altura da axila.

## Pelos axilares 
Os pelos axilares comezan a aparecer na puberdade, e acaban ao final da adolescencia. A liberación de hormonas na axila nesta fase do desenvolvemento humano suxire unha asociación dos pelos no sobaco coa sexualidade .

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Gray410.png|Músculos superficiais do peito e do fronte do brazo.
Ficheiro:Gray523.png|Arteria axilar e os súas ramas - Vista anterior do membro superior dereito e tórax.
Ficheiro:Gray576.png|As veas da axila dereita, vista frontal.
Ficheiro:Gray809.png|Vista dereita do plexo braquial (porción infraclavicular) na fosa axilar; visualizado a partir da vista inferior e superior (de baixo e de fronte). 
Ficheiro:Gray1215.png|Vista lateral esquerda do tórax.
Ficheiro:Gray1236.png|A extremidade superior dereita, mostrando ósos e nervios.
Ficheiro:Gray812and814.svg|Diagrama de distribución segmentar dos nervios axilares cutáneos da extremidade superior dereita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Testosterona
* Pelo
* Embigo
Axila (homónimos)

**Axila**, á parte de ser sinónimo de sobaco, pode referirse a:

* Axila I, rei da Hispania Visigoda de 549 a 554.
* Axila II, rei da Hispania Visigoda de 710 a 713.
Jean Froissart

miniatura|dereita|Jean Froissart
**Jean Froissart**, nado en Valenciennes contra 1337 e finado despois de 1404, foi un dos máis importantes cronistas da Francia medieval. As súas crónicas foron consideradas como a expresión máis importante do renacemento cabaleiresco que tivo lugar en Francia e Inglaterra durante o século XIV (á que Johan Huizinga chamou **O Outono da Idade Media**). É unha das fontes principais para a primeira metade da Guerra dos Cen Anos.

## Traxectoria
O pouco que se sabe del provén das súas crónicas e poesías. Naceu en Valenciennes, condado de Hainaut. O seu pai fora pintor heráldico e comezou o oficio de comerciante, pero abandónao para entrar no clero. Con 24 anos, cunha carta de recomendación do rei da Bohemia tórnase poeta e, dalgunha maneira, historiador oficial da corte de Filipa de Hainaut, esposa de Eduardo III de Inglaterra. As memorias do tempo que pasa ao servizo de Filipa (1361-1369) mestúranse con outros feitos do que foi testemuña no primeiro libro das súas crónicas. A aproximación que fai ás fontes históricas e ao oficio de cronista, amósanos un historiador preocupado coa súa metodoloxía.

Viaxa por toda a Gran Bretaña e por Francia, Flandres e a Penísula Ibérica, recollendo materiais de primeira man para as súas Crónicas. Asiste en Milán ao matrimonio do fillo de Filipa Leonel de Antuerpen, coa filla de Galeazzo Visconti, a que tamén presenciaran outros autores que marcarán a época: Chaucer e Petrarca.

Despois da publicación do primeiro libro e da morte de Filipa, ira beneficiar da protección da duquesa Juana de Brabante. Foi recompensado co beneficio eclesiástico de Lestines, poboación próxima de Binche. Froissart chegou a ser cóengo de Chimay, o que lle permitiu novas viaxes para acumular máis material de traballo ao estar libre de preocupacións financeiras.

En 1395, volveu a Inglaterra, e móstrase decepcionado coas mudanzas que observa interpretándoos coma o fin da cabalaría. Descoñécense a data e as circunstancias da súa morte, parece que faleceu en Santa Monegunda de Chimay.

O músico inglés Edward Elgar compuxo unha abertura titulada *Froissart*.
Aldurfe, Riotorto

**San Pedro de Aldurfe** é unha parroquia do concello lugués de Riotorto na comarca de Meira. No ano 2024 tiña, segundo o Instituto Galego de Estatística, 75 habitantes (42 homes e 33 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2007, cando tiña 109 habitantes.

## Lugares e parroquais
### Lugares de Aldurfe
### Parroquias de Riotorto
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Riotorto
YouPorn

**YouPorn** é un sitio web de difusión de vídeos pornográficos, similar na súa disposición ao YouTube.

## Historia e características
Naceu no mes de agosto de 2006 e deveu o sitio pornográfico máis popular de Internet en novembro de 2007, é tamén unha dos sitios web máis visitados situándose no posto 49 segundo a clasificación de Alexa en novembro de 2008.

Son os propios usuarios os que soben os vídeos e permanecen a disposición dos outros usuarios durante algunhas semanas, a maior parte do material está composto de fragmentos de vídeos comerciais, anuncios de filmes e sitios porno e vídeos afeccionados. Os vídeos móstranse embebidos dentro da súa páxina no formato FLV.
Espasande de Baixo, Riotorto

**Santa María de Espasande de Baixo** é unha parroquia do concello lugués de Riotorto na comarca de Meira. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 99 habitantes (53 homes e 46 mulleres), repartidos en 6 entidades de poboación, o que supón unha forte diminución con respecto a 2007, cando tiña 169 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Espasande de Baixo 
### Parroquias de Riotorto 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Riotorto
Espasande

Como topónimo **Espasande** pode referirse a:

;En Galiza
***Espasande**, parroquia do concello de Castroverde;
****Espasande**, lugar de dita parroquia;
***Espasande de Baixo**, parroquia do concello de Riotorto;
***Espasande**, lugar da parroquia de Luou, no concello de Teo;
***Espasande de Arriba**, lugar da parroquia de Santa Marta de Meilán, no concello de Riotorto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Miraz

Como topónimo **Miraz** pode referirse a:

;En Galiza
***Miraz**, parroquia do concello de Friol;
***Miraz**, parroquia do concello de Xermade;
***Miraz de Abaixo**, lugar da parroquia de Meiraos, no concello de Folgoso do Courel;
***Miraz de Arriba**, lugar da parroquia de Meiraos, no concello de Folgoso do Courel.

## Véxase tamén
### Outros artigos