open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juan Gauto

**Juan Carlos Gauto**, nado en Perito Moreno (Santa Cruz) o 2 de xuño de 2004, é un futbolista arxentino que xoga como centrocampista no FC Basel, da Super Liga suíza.

## Traxectoria 
### Huracán 
Ingresou na canteira de Huracán en 2015 e foi avanzando polas diferentes categorías inferiores do club, destacando pola súa calidade e velocidade. Tras pasar polo equipo sub-20, en 2020 o adestrador Israel Damonte subiuno ao primeiro equipo, co que asinou o seu primeiro contrato profesional. Con todo, a expansión da pandemia de COVID-19 truncou a súa progresión, polo que volveu ao segundo equipo. Dous anos despois regresou ao conxunto principal, co que debutou na Primeira División nun partido contra Tigre o 15 de abril de 2022. Marcou o seu primeiro gol o 18 de febreiro de 2023, diante de Barracas Central.

### Basel 
O 28 de agosto de 2023 anunciouse a súa fichaxe polo Basilea, da Super Liga suíza, que pagou por el uns 3,9 millóns de euros e co que asinou un contrato por cinco anos. Debutou no campionato helvético o 3 de setembro, nun empate 2-2 co Zúrich en St. Jakob-Park. Dúas semanas despois anotou os seus únicos dous goles co club de Basilea, nunha cómoda vitoria por 8-0 sobre o FC Bosphorus na Copa de Suíza.

#### Cesión ao Deportivo da Coruña 
Para a tempada 2024/25 saíu cedido ao Deportivo da Coruña, da Segunda División. Foi incorporado ao club galego co obxectivo de funcionar como revulsivo dos extremos Mella e Yeremay, pero apenas tivo protagonismo ao longo da tempada. Despois de xogar só 12 minutos nas primeiras 14 xornadas de liga, contou con máis oportunidades entre novembro e febreiro do ano seguinte, saltando ao terreo de xogo case sempre dende o banco de suplentes. Con todo, unha lesión no recto femoral en febreiro acabou practicamente coa súa tempada. Pechou o seu paso polo Deportivo con só 300 minutos disputados en 16 partidos, sumando dúas titularidades en liga e unha na Copa do Rei.

#### Regreso a Basilea 
De regreso en Basilea, a súa situación non mellorou e non chegou a xogar ningún minuto co primeiro equipo. Disputou, pola contra, catro partidos co equipo sub-21 na Promotion League.

### Platense 
O 8 de xaneiro de 2026 anunciouse a súa volta á Arxentina para fichar polo Platense. Participou en tres partidos, dous deles como titular, sendo eliminado o seu equipo nos oitavos de final a mans de Nixeria.

## Estatísticas 
## Notas
Meredith Whittaker

**Meredith Whittaker** é unha investigadora estadounidense, especializada en ética da intelixencia artificial na Universidade de Nova York.

## Traxectoria 
Meredith traballou durante 13 anos en Google e fundou con Kate Crawford o AI Now Institute. En 2021 uniuse á Comisión Federal de Comercio como asesora principal en intelixencia artificial.

O 12 de setembro de 2022 converteuse en presidenta da Signal Foundation, da mensaxería Signal, en substitución de Moxie Marlinspike, despois da súa dimisión. É unha das voces máis críticas contra a falta de ética das grandes tecnolóxicas.

O seu libro *Origin Stories: Plantations, Computers, and Industrial Control* (*La plantación y la computadora. Tres ensayos sobre IA, trabajo y esclavitud,* en castelán*),* parte da figura de Charles Babbage, que vinculou os sistemas de control esclavistas do Imperio Británico co desenvolvemento industrial, para desmontar a separación entre a escravitude e o capitalismo industrial, e mostra os vínculos evidentes entre computación,  tecnoloxía das plantacións e  control laboral.  

## Notas
Signal

**Signal** (anteriormente *TextSecure* ) é unha aplicación gratuíta e de código aberto de mensaxería instantánea e chamadas con énfase na privacidade e a seguridade .   Pódese usar para enviar e recibir SMS, MMS e mensaxes de datos cifrados .  Por defecto, a aplicación cifra a base de datos de mensaxes no dispositivo do usuario, así como os dous extremos da comunicación, co fin de protexer todas as mensaxes que se envían a outros usuarios.   Antes de novembro de 2015, a aplicación utilizaba o nome *TextSecure*, que ata entón só permitía a mensaxería instantánea. Xunto co novo nome, incorporouse a funcionalidade de chamada desde a aplicación *RedPhone* . En marzo de 2017, Signal pasou a un novo sistema de chamadas baseado en WebRTC que tamén introduciu a posibilidade de facer videochamadas.  

## Notas
Acuafobia

**Acuafobia** ( do Latín *aqua* 'auga' e grego antigo *φόβος* (phóbos) 'medo' ) é un medo irracional á auga.

A acuafobia é considerada unha fobia específica do tipo de medio natural no Manual de diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais. Unha fobia específica é un medo intenso a algo que supón pouco ou ningún perigo real. 

## Etimoloxía 
O termo derivado do grego correcto para "medo á auga" é *hidrofobia*, de *ὕδωρ* ( *hudōr* ), "auga"  e φόβος ( *phobos* ), "medo".  Non obstante, esta palabra estase empregando en moitos idiomas, incluído o inglés, para referirse especificamente a un síntoma da rabia en fase avanzada, que se manifesta nos humanos como dificultade para tragar, medo cando se lles presenta líquidos para beber e a incapacidade para calmar a sede dun. Polo tanto, o medo ou a aversión á auga en xeral chámase *acuafobia*.

## Prevalencia 
Un estudo de datos epidemiolóxicos de 22 países de ingresos baixos, medios-baixos, medios-altos e altos revelou que o "medo á auga estancada ou aos eventos meteorolóxicos" tiña unha prevalencia do 2,3% en todos os países.

## Manifestación da acuafobia 
As fobias específicas son un tipo de trastorno de ansiedade no que unha persoa pode sentirse extremadamente ansiosa ou sufrir un ataque de pánico cando se expón ao obxecto do medo. As fobias específicas son un trastorno mental común.

Os psicólogos indican que a acuafobia maniféstase nas persoas a través dunha combinación de factores de experiencias e xenéticos. Cinco causas comúns da acuafobia: medo instintivo a afogarse, experimentou un incidente grave, ten un pai/pai sobreprotector con acuafobia, dificultade psicolóxica para adaptarse á auga e falta de confianza na auga.

No caso dun profesor de medios de 37 anos, sinalou que o seu medo presentouse inicialmente como unha "dor intensa, acompañada dunha opresión na fronte", e unha sensación de atragoamento, ataques de pánico discretos e unha redución da súa inxestión de líquidos.

## Signos e síntomas 
As respostas físicas inclúen náuseas, mareos, adormecemento, falta de aire, aumento da frecuencia cardíaca, suor e calafríos.
* Síntomas psicolóxicos: sentir medo a perder o control, desmaio, medo e morrer.

## Tratamento e estudos de casos 
Algunhas opcións de tratamento inclúen:

* Hipnose e desensibilización sistemática - Muller de 28 anos, acuafobia desde a infancia, hipnose e desensibilización sistemática nun programa de 8 semanas de 5 sesións, seguimento de 2 meses e 1 ano. Home de 37 anos, 10 anos de acuafobia extrema (non podía nin beber auga), 6 sesións de hipnoterapia, a terapia foi exitosa, sen recaída e 6 meses de seguimento.
* Terapia Cognitivo Conductual
* Terapia de exposición
* Medicación

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de fobias
* Talasofobia - medo ao mar
Proud Boys

***The Proud Boys*** ou simplemente ***Proud Boys*** (en galego, *rapaces arroutados*) é unha organización estadounidense, militante, neofascista, de extrema dereita, masculina e ultranacionalista que promove e participa na violencia política. Os líderes do grupo foron condenados por se opoñeren violentamente ao Goberno dos Estados Unidos, incluso durante a transferencia de poder presidencial prescrita pola Constitución. Se autodenominaron "banda da rúa" e foron incluídos na lista de grupos terroristas por Canadá e Nova Zelandia. Os *Proud Boys* son coñecidos pola súa oposición aos grupos progresistas e de esquerda e, sobre todo, polo seu apoio ao presidente dos Estados Unidos, Donald Trump. e teren moitos membros non brancos, o grupo e algúns dos seus membros estiveron vinculados a eventos, ideoloxías e outros grupos supremacistas ó longo de toda a súa existencia.

O grupo orixinouse en Nova York en setembro de 2016, baixo o liderado do cofundador e excomentarista de Vice Media, Gavin McInnes, quen anunciou a creación do grupo na revista de extrema dereita ''Taki's Magazine*, e que se definía como libertaria, cando o editor da revista era o nacionalista supremacista branco, Richard Spencer, tamén creador da expresión "alt-right" 

Aínda que os Proud Boys xurdiron inicialmente como parte da dereita alternativa, McInnes distanciouse dese movemento a comezos de 2017, dicindo que os *Proud Boys* eran *alt-lite'', mentres que a dereita alternativa estaba centrada na raza. Durante o debate presidencial de setembro de 2020, Donald Trump pronunciou un comentario, "Proud Boys, retrocedede e esperade", que foi seguido dun forte incremento na afiliación ao grupo. No entanto, cando posteriormente ese comentario provocou protestas polo aparente respaldo ao grupo, Trump desmarcouse do grupo e do comentario anterior, afirmando que fora malinterpretado e que non "coñecía moitos" ao grupo.

Segundo o International Center for Counter-Terrorism, o grupo cre que a masculinidade tradicional e a cultura occidental están baixo asedio, utilizando o "chovinismo occidental" como eufemismo para a teoría da conspiración do xenocidio branco. Os membros participaron en eventos abertamente racistas e eventos centrados na violencia fascista, antiesquerda e antisocialista. O Southern Poverty Law Center (SPLC) caracterizou o grupo como un "club de loita a prol da dereita alternativa" e un grupo de odio que usa dispositivos retóricos para ocultar os seus motivos.

O grupo foi prohibido en numerosas redes sociais, incluíndo Facebook, Instagram, Twitter, e YouTube. En febreiro de 2021, o Departamento de Xustiza dos Estados Unidos anunciou a acusación de membros por conspiración relacionada co ataque ao Capitolio dos Estados Unidos de 2021, e o brazo canadense do grupo disolveuse tras ser designado como organización terrorista.

### Xénero e sexualidade 
Ás mulleres e homes trans non se lles permite o ingreso Porén, ten unha organización paralela feminina denominada "Proud Boys 'Girls".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Mohamed Bouldini

**Mohamed Bouldini** (en ), nado en Casablanca o 27 de novembro de 1995, é un futbolista marroquí que xoga como dianteiro no Granada, da Segunda División, cedido polo Deportivo da Coruña.

## Traxectoria 
Nacido en Casablanca, formouse como futbolista na canteira do Rachad Bernoussi e en 2015 fichou polo Raja CA, da Botola, máxima categoría do fútbol marroquí. Coas "Aguias Verdes" disputou 17 encontros, nos que marcou un gol e repartiu tres asistencias.

En xaneiro de 2018 foi traspasado ao Ittihad Tanger, da mesma categoría, por un prezo aproximado dun millón de dirhams. Disputou só 59 minutos co club tanxerino, repartidos en seis partidos, nos que repartiu dúas asistencias, contribuíndo ao título de liga. Con todo, ao remate da tempada o seu contrato foi rescindido. Nun inicio xogaba habitualmente saíndo dende o banco de suplentes, pero acabou facéndose coa titularidade na súa segunda campaña, pechando o seu paso por Oliveira de Azeméis con 35 partidos e 6 goles.

En agosto de 2020 fichou polo Académica de Coimbra da mesma liga. Titular indiscutible no equipo de Rui Borges, marcou 13 goles en liga, sendo o segundo máximo goleador do campionato, só por detrás do brasileiro Cassiano, do Vizela. 

O seu bo facer en Coímbra posibilitou que o 18 de xuño de 2021 asinase un contrato de tres anos co Santa Clara, da Primeira Liga. Debutou nun partido da fase previa da Conference League diante do FC Shkupi macedonio no estadio de São Miguel de Ponta Delgada, e uns días despois xogou o seu primeiro encontro na máxima categoría do fútbol luso, contra o Tondela no João Cardoso. Con todo, apenas contou con minutos nos seguintes meses, polo que o 8 de xaneiro de 2022 saíu cedido ao CF Fuenlabrada da Segunda División española.

No equipo madrileño recuperou continuidade e bo xogo, disputando 17 encontros, todos como titular, e anotando 7 goles, pero foi insuficiente para salvar o equipo do descenso. O interese espertado en varios clubs, fixo que o Fuenlabrada exercese a opción de compra que mantiña sobre o xogador, pagando medio millón de euros coa intención de vendelo inmediatamente despois. Deste xeito, foi traspasado por uns 3 millóns ao Levante, da Segunda División.

Militou no club valenciano durante dúas campañas, disputando na primeira delas unha promoción de ascenso a Primeira. Disputou un total de 83 encontros oficiais e foi o máximo goleador do equipo en ambas campañas, con 8 goles en cada unha delas.

En agosto de 2024 anunciouse o seu traspaso ao Deportivo da Coruña, tamén da Segunda División, á que viña de ascender na campaña anterior. Debutou co club galego na terceira xornada de liga, nun derbi ante o Racing de Ferrol en Riazor no que substituíu no segundo tempo a Barbero. Aínda que contou con bastantes minutos na primeira metade da competición, o seu escaso rendemento fixo que Barbero lle gañase o posto. Disputou un total de 20 partidos, 6 deles como titular, e marcou un só gol ante o Eldense.

## Estatísticas 
## Notas
María Isabel Perelló Doménech

**María Isabel Perelló Doménech**, nada en  Sabadell (Barcelona) o 18 de marzo de 1958, é unha xuíza española, pertencente ao Tribunal Supremo desde 2009. En setembro de 2024 converteuse na primeira muller en presidir o Consello Xeral do Poder Xudicial e o Tribunal Supremo de España.

## Traxectoria 
Isabel Perelló criouse na Coruña, facendo os estudos medios na Compañía de María para logo estudar Dereito na Universidade de Santiago de Compostela.  Ingresou na Carreira Xudicial en 1985, o seu primeiro destino foi Carballo

En 2009 ascendeu ao rango de xuíza do Tribunal Supremo, sendo destinada á Sala do Contencioso-Administrativo. Neste posto, especializouse en control económico, supervisando a actividade de organismos reguladores como a Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia ou o Banco de España.
Forma parte da asociación Xuízas e Xuíces para a Democracia.

## Notas
Naila González

**Naila María González Rodríguez**, nada en Céltigos, Sarria, en 2003, é unha poeta galega. 

## Traxectoria 
En 2024 era estudante do grao de Tradución e Interpretación na Universidade de Vigo.

## Obras 
* *(De)catarse* (2024). Editorial Caldeirón. 78 páxs. ISBN  978-8412806922. Poesía.

## Premios 
* 2015: Foi unha das gañadoras do certame *Que é un rei para ti?*, estando no colexio La Merced.
* 2023: Gañadora do Premio Francisco Añón de Poesía de Outes por *(De)catarse.* O xurado do galardón destacou "a frescura, axilidade, precisión e economía dá linguaxe empregada, ao servizo dunha voz poética que percorre pasaxes significativas da infancia, manexando humor e capacidade evocativa a un tempo".
* 2023: Terceiro premio do concurso de microrrelatos do Concello Parada de Sil por *Debeu ser o aire*.
* 2023: Gañadora do primeiro certame de relato breve de Nadal *Entre parágrafos nevados* do Concello de Sarria por *Volver é sempre a resposta*. 
* 2024: Primeiro premio do concurso de poesía Acouga-Casa dos Poetas, coordinado pola Fundación Curros Enríquez, pola súa obra *A anarquía das pálpebras.* O xurado salientou o ritmo dos poemas, achegado á música pop*.* 

## Notas
Pedro Rodríguez Villar

**Pedro Rodríguez Villar**, nado en Nigrán o 1 de novembro de 1996, é un xornalista, guionista e escritor galego.

## Traxectoria 
Neto de mariñeiro, vive entre o xornalismo, o teatro, o cinema e os libros, e xa gañou varios premios literarios. Estudou Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela fixo un mestrado de guión de cine e televisión coa Factoría del Guión de Madrid e ten o mestrado de Profesorado na USC.

É director de Teatro do Ar, responsable de comunicación na Asociación Érguete e xornalista en La Voz de Galicia, edición Vigo. Tamén é profesor e un dos creadores da Escola de Teatro Municipal de Nigrán.

En 2015 foi un dos tres galegos seleccionados para participar na Ruta Quetzal en Colombia por un relato inspirado na obra de Gabriel García Márquez.

## Obras 
* *O amor das pedras* (2021). Porto: Edita - Me. 24 páxinas.- ISBN 978-989-743-112-8.
* *Alén da néboa* (2024). Vigo: Xerais. 200 páxs. ISBN 978-84-1110-533-0. ePub: ISBN 978-84-1110-577-4.

## Premios 
* 2018: Gañador do premio a mellor guión orixinal no Certame de Teatro Escolar e Afeccionado da Deputación da Coruña.
* 2021: Premio Literario “Nortear” polo relato “O amor das pedras”. 
* 2021: Premio Literario Manuel Oreste Rodríguez López co poemario “A onde miran as gaivotas”. 
* 2022: Premio Lingua de Namorar.
* 2022: Primeiro premio no Concurso de Curtametraxes do Concello de Nigrán e Sogasex.
* 2022: Premio Inspiraciencia por *A Ribeira do mexillón*.
* 2023: Primeiro Premio de novela Xuventude Crea da Xunta de Galicia por *Alén da néboa*.
* 2023: Premios Provinciais da Deputación de Pontevedra á xuventude na especialidade de poesía e relato.
* 2023: Premio Xoán Diaz de Cambre, microteatro, pola obra *Sete buratos.*
* 2023: Premio de Xornalismo Cívico Alfredo Vicenti pola reportaxe "Ese Vigo que se consume por las calles".

## Notas
Colectivo As Vacas Fracas

alt=Mesa redonda sobre cultura e arte na Cedofestiña 2024|miniatura|Mesa redonda sobre cultura e arte na Cedofestiña 2024, con Lucía Ferro (á nosa esq.), Clara Maseda e Sandra González (der.)alt=Actuación de Catuxa Salom na Cedofestiña 2024|miniatura|Actuación de Catuxa Salom na Cedofestiña 2024
O **Colectivo As Vacas Fracas** é un colectivo artístico multidisciplinar, constituído en Ribadeo por un grupo de persoas novas en 2021. Xurdiu ante a necesidade de crear de forma colectiva e atopar un espazo no que levantar a voz, expresarse e compartir. O ámbito territorial da asociación é Ribadeo, comarca da Mariña lucense e arredores. O obxectivo principal é reactivar a arte na Mariña, apoiando novas artistas de diferentes disciplinas. As compoñentes iniciais aglutinaban formación artística, deseño, fotografía e comunicación. 

Outros obxectivos son:

*O fomento da expresión artística e da dinamización sociocultural de Ribadeo e arredores.
*A reivindicación da cultura local e rural, prestando especial atención á mocidade e buscando a xeración de espazos comunitarios de encontro interxeracional, que promovan a expresión individual e a conciencia colectiva.
*O aproveitamento de ditos espazos como puntos de encontro seguros para colectivos diversos, respectuosos, feministas e inclusivos.
*Pretenden, usar e poñer en valor espazos de interese histórico no rural, como o pazo de Cedofeita (onde se celebran as Cedofestiñas), e puntos estratéxicos do casco histórico de Ribadeo coma a fonte dos Catro Caños.

Como exemplo, as propostas feitas para o ano 2022 foron:

* xullo: Cedofest: Festival de música e artes plásticas
* agosto: Festival de curtas cinematográficas

O grupo, en continuo movemento, evoluíu dende o comezo sen cambiar os obxectivos, cambiando só matices como a integración na última semana de agosto de 2024 na Cedofestiña o Cedofest e o Festival de curtas, que aglutinou a xente como Rosalía G.T., Lucía Ferro, Kornucopia ou Catuxa Salom.

## Notas
Pazo de Cedofeita

O **pazo de Cedofeita** é un pazo situado no lugar da Torre (Cedofeita, Ribadeo), de propiedade privada.

## Características
Está situado a 8 km da vila de Ribadeo. Foi construído entre finais do século XV e principios do XVI. De planta rectangular, fabricado en cachotería de lousa e cadeiría de granito en vans e esquinais, con cuberta de lousa a catro augas e con cheminea-torre. Composto dun corpo con baixo e primeiro piso e unha torre de dous andares, con remate en ameado. O conxunto complétase cun hórreo, un pombal circular, un muíño e unha pequena capela de estilo barroco rococó e con espadana dun só van, onde se atopa no centro do retablo a imaxe da Virxe de Nosa Señora da Soedade da súa devoción. Todo iso está rodeado por un alto muro con dúas portadas, unha das cales leva a fachada principal (cara ó mediodía) En Cedofeita é coñecido como Casa Grande. Nos anos 20 do século XXI é usado puntualmente polo Colectivo As Vacas Fracas como lugar de encontro, actuación e dinamización.

## Notas
Enfermidade de Charcot-Marie-Tooth

A **síndrome de Charcot-Marie-Tooth** (CMT) é un conxunto de neuropatías sensitivomotoras que afectan fundamentalmente ao sistema nervioso periférico. Constitúen un grupo de patoloxías hereditarias, cunha herdanza complexa e heteroxénea. Os síntomas adoitan comezar desde a infancia. A síndrome de CMT caracterízase por unha dexeneración ou desenvolvemento anormal do nervio periférico.

Entre a sintomatoloxía predominante, destaca a atrofia ou perda de forza nas catro extremidades, especialmente na parte distal, isto é, mans e pés; así como tamén deformidades, coma o pé cavo. Tamén se produce alteración da marcha e teñen máis tendencia a presentaren caídas e, por tanto, fracturas.

A herdanza da CMT é variada, e existen diferentes tipos en función do tipo de herdanza (autosómica dominante, recesiva ou ligada ao cromosoma X).

O diagnóstico da síndrome inclúe a avaliación clínica e as probas complementarias, fundamentalmente a electrofisioloxía, as probas de imaxe e as análises xenéticas. O tratamento inclúe o consello xenético, a rehabilitación e as intervencións cirúrxicas correctoras, e o propio tratamento dos síntomas que poidan aparecer. Non existe un tratamento curativo para a doenza.

## Clasificación 
### Subtipos clínicos 
En función dos signos e síntomas, podemos clasificar a doenza nos seguintes subtipos:

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Herdanza mendeliana
Xuízas e Xuíces para a Democracia

**Xuízas e Xuíces pola Democracia** é unha asociación profesional de xuíces españois. É unha organización civil de xuíces e maxistrados de España con sede en Madrid, fundada en 1984 por escisión do Colexio Profesional de Maxistrados (APM).

Esta asociación cambiou a súa denominación en 2017, anteriormente **Xuíces pola Democracia**, para visibilizar máis claramente as mulleres socias da asociación, que sempre tiveron un papel moi relevante. Por poñer un exemplo, en 2024 o rei Felipe VI entregou cargos aos 160 membros da 72ª promoción da carreira xudicial española no Auditori Fòrum do Centro Internacional de Convencións de Barcelona, no que participaron 119 mulleres e 41 homes, é dicir, o 75% eran mulleres.
Esta asociación é a terceira asociación por número de socios, despois da APM e da Asociación Francisco de Vitoria, dun total de 5300 xuíces españois (8,7 %), segundo os datos facilitados por esta asociación ao Consello Xeral do Poder Xudicial.
## Notas
Xacemento de Proendos

O **xacemento de Proendos** é un xacemento arqueolóxico na parroquia de Proendos no concello de Sober. Na contorna hai un gran número de exemplos do desenvolvemento histórico da zona, dende petróglifos ata torres da homenaxe da Idade Media, pasando polo que parece ser unha vila romana que tivo actividade dende o século I ata o século IV.

## Primeiras escavacións 
A primeira campaña de escavacións, en 2022, puxo ao descuberto a totalidade do *horreum* ou depósito de cereais que foi descuberto no 2020. Composto por 7 muros paralelos de pedra conformaban a base do hórreo de madeira duns 45 metros cadrados. Na contorna do hórreo descubríronse restos doutras construcións, do que puido ser unha vila ou mansión rural romana (posterior ao hórreo que data do século I) dos séculos III e IV. Ademais dalgunhas moedas e cerámica romana con elementos castrexos, atopáronse pezas de lousa con orificios das que inda se descoñece a súa función.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proendos e a súa historia soterrada
Antiviral (homónimos)

**Antiviral** pode referirse a:

**Antiviral* (filme), unha película canadense de 2012
*Fármaco antiviral, un tipo de medicamento usado especificamente para tratar infeccións virais; tamén chamado, simplemente, **antiviral**. A terapia antiviral utiliza estes compostos.
*Proteína antiviral

## Véxase tamén 
*Antirretroviral
*Antivirus, software anti virus informáticos
**Antiviral Therapy*, unha revista científica
*Viricida
Síntese de vistas

[miniatura|Obxecto 3D rasterizado conformado por píxeles volumétricos (*voxel*, en [Lingua inglesa|inglés).]]
En gráficos por ordenador, **síntese de vistas** é unha tarefa que consiste de xerar imaxes dunha contorna ou escena desde un punto de vista específico, cando a única información dispoñíbel consiste nun conxunto de imaxes tomadas desde puntos de vista concretos.
miniatura|Vista cenital da cidade de Londres.
Tradicionalmente empregábase a fotogrametría como técnica de medición das dimensións de obxectos a partir dun conxunto de imaxes limitado. As aplicacións da fotogrametría eran maiormente a cartografía, arquitectura, o control de estruturas e a planificación urbanística.
miniatura|Rede neuronal adestrada para recoñecer puntos de interese (*landmarks*) nunha imaxe.
A finais da década de 2010 e comezos dos 2020's xurdiron técnicas apoiadas en aprendizaxe automática, redes neuronais e outros métodos de intelixencia artificial. Algunhas das ferramentas de maior éxito foron os campos de radiación neural NeRF e o splatting gaussiano, ambas empregadas para xerar imaxes, vídeos e contornas 3D, moitas veces en tempo real.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fotogrametría
* NeRF
* Splatting gaussiano
Proba condicional

Unha **proba condicional** é unha proba que trata de afirmar un condicional demostrando que o antecedente do condicional implica necesariamente ao consecuente.

O antecedente asumido dunha proba condicional chamase *suposto de proba condicional* (SPC). Polo tanto, o obxectivo dunha proba condicional é demostrar que se o SPC fose certo, entón a conclusión desexada segue necesariamente. A validez dunha proba condicional non require que o SPC sexa realmente certo, só que *se fose certo iso* implicase ao consecuente.

As probas condicionais son de grande importancia para as matemáticas. Existen probas condicionais que unen varias conxecturas non probadas doutra forma, de modo que unha proba dunha conxectura pode implicar inmediatamente a validez de varias outras. Pode ser moito máis sinxelo demostrar a verdade dunha proposición que se desprende doutra proposición que demostrar de forma independente.

Unha rede de probas condicionais é a clase NP completa da teoría da complexidade. Hai un gran número de tarefas interesantes, e aínda no se sabe se existe unha solución en tempo polinomial para calquera delas, sabese que se existe tal solución para calquera delas, existe para todas. Do mesmo modo, a hipótese de Riemann ten un gran número de consecuencias xa probadas.

## Lóxica simbólica 
Como exemplo dunha proba condicional en lóxica simbólica, supoñamos que queremos probar A → C (se A, entón C) a partir das dúas primeiras premisas seguintes:

## Véase tamén 
### Outros artigos 
* Teorema da deducción
* Consecuencia lógica
* Lóxica proposicional

### Bibliografía 
* Robert L. Causey, *Logic, sets, and recursion*, Jones and Barlett, 2006. (en inglés)
* Dov M. Gabbay, Franz Guenthner (eds.), *Handbook of philosophical logic*, Volume 8, Springer, 2002. (en inglés)
André Jacob Roubo

**André Jacob Roubo**, nado en 1739 e finado en 1791, foi un carpinteiro, ebanista e autor francés. Roubo naceu e morreu en París, e era fillo e neto de mestres ebanistas. Roubo escribiu varios libros moi influentes sobre a madeira, un logro que foi especialmente notable dada a súa pobre formación e métodos autodidactas. 

A súa carreira alcanzou o seu punto álxido en 1774 cando publicou o seu tratado de obra mestra sobre a madeira, titulado ''L'Art du Menuisier*. Este traballo abarcaba practicamente todos os métodos e oficios asociados ao traballo da madeira. Outro dos legados de Roubo que aínda se usa hoxe en día é un deseño para un banco de traballo, que foi moi popular entre os carpinteiros modernos. 

Unha rúa de París, a *rue Roubo'', recibiu o seu nome en 1850. Atópase no distrito 11, unha zona habitada por fabricantes de mobles. 

## Notas
Conxectura de Artin sobre raíces primitivas

En teoría de números, a **conxectura de Artin sobre raíces primitivas** expresa que dado un número enteiro  que non é un cadrado perfecto e tampouco −1, é unha raíz primitiva módulo de infinitos primos *p*. A conxectura tamén describe unha densidade asintótica deses primos. Esta densidade conxectural é igual á constante de Artin ou a un múltiplo racional da mesma.

A conxectura foi formulada por Emil Artin a Helmut Hasse o 27 de setembro de 1927, segundo o diario deste último. A pesar dos importantes progresos realizados, a conxectura segue sen estar resolta. De feito, aínda non existe nin un só valor de  para o que a conxectura de Artin estea demostrada.

## Formulación 
Sexa *a* un enteiro que non é un cadrado perfecto e tampouco −1. Escríbase *a* = *a*0*b*2 con *a*0 libre de cadrados. Denote por *S*(*a*) o conxunto de números primos *p* tales que *a* sexa unha raíz primitiva módulo *p*. Entón:

# *S*(*a*) ten unha densidade asintótica positiva dentro do conxunto de primos. En particular, *S*(*a*) é infinita.
# Baixo as condicións de que *a* non sexa unha potencia perfecta e de que *a*0 no sexa congruente con 1 módulo 4, esta densidade é independente de *a* e é igual á **constante de Artin** que pode ser expresada como un produto infinito

C_{\mathrm{Artin}}=\prod_{q\ \mathrm{primo}} \left(1-\frac{1}{q(q-1)}\right) = 0.3739558136\ldots (sucesión  en OEIS).

Existen fórmulas de produtos similares conxecturadas para a densidade cando *a* non satisfai as condicións anteriores. Neses casos, a densidade conxecturada é sempre un múltiplo racional de *C*Artin.

## Exemplo 
Por exemplo, tómese *a* = 2. A conxectura afirma que o conxunto dos números primos *p* para os cales 2 é unha raíz primitiva ten a densidade anteriormente citada *C*Artin. O conxunto de tales primos é (sucesión  en OEIS)

: *S*(2) = {3, 5, 11, 13, 19, 29, 37, 53, 59, 61, 67, 83, 101, 107, 131, 139, 149, 163, 173, 179, 181, 197, 211, 227, 269, 293, 317, 347, 349, 373, 379, 389, 419, 421, 443, 461, 467, 491,...}.

Este ten 38 elementos máis pequenos que 500 e hai 95 primos menores que 500. A razón (que tende conxecturalmente a *C*Artin) é 38/95 = 2/5 = 0.4.

## Intentos de demostración 
En 1967, Hooley publicou unha proba condicional para a conxectura, asumindo certos casos da hipótese xeneralizada de Riemann.​ En 1984, R. Gupta e M. Ram Murty mostraron incondicionalmente que a conxectura de Artin é certa para infinitos *a* usando métodos de cribado.​ Roger Heath-Brown mellorou os seus resultados e mostrou incondicionalmente que hai, como moito, dous números primos excepcionais *a* para os cales a conxectura de Artin falla.​ Este resultado non é construtivo, no que se refire ás excepcións. Por exemplo, dedúcese do teorema de Heath-Brown que un dos primos 3, 5 ou 7 é unha raíz primitiva módulo *p* para infinitos *p*. Pero a demostración non proporciona unha forma de calcular cal é.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* M. Ram Murty (1988). «Artin's conjecture for primitive roots» (DVI). *The Mathematical Intelligencer* **10** (4): 59-67. doi:10.1007/BF03023749.
Coulrofobia

miniatura|Exemplo de pallaso terrorífico.
[miniatura|Cosplay do personaxe Pennywise, o pallaso de [Stephen King.]]
A **coulrofobia** é a fobia ou o medo irracional aos pallasos e aos mimos.  Afecta especialmente aos nenos, aínda que pode aparecer en adolescentes e adultos. Nas discusións sobre as causas da coulrofobia, os pacientes coinciden en que o que máis lles aterroriza dos pallasos é a excesiva maquillaxe, que moitas veces vai acompañada dun nariz vermello e unha estraña cor do cabelo, que lles permite ocultar a súa verdadeira identidade.

Os afectados a miúdo adquiren este medo despois de ter algunha mala experiencia con algún pallaso ou despois de ver un retrato sinistro en medios audiovisuais. Considérase que a sinistra personaxe do Joker de DC Comics e, máis tarde, o terrorífico pallaso Pennywise da novela It de Stephen King (levada posteriormente á gran pantalla) contribuíron a popularizar a figura do pallaso malvado.

## Etimoloxía 
O prefixo "coulro-" provén do termo grego *κωλοβαθριστής* (*kōlobathristēs*), que significa "quen anda sobre zancos". Isto débese a que nos tempos antigos os bufóns e os pallasos usaban zancos.

## Investigacións 
Un estudo experimental realizado na Universidade de Sheffield revelou que os nenos teñen medo cando os cuartos dos hospitais están decorados con pallasos.

Segundo un profesor de psicoloxía da Universidade Estatal de California, Northridge, os nenos "están moi impresionados ao ver un corpo común cun rostro descoñecido".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fobia
Consecuencia lóxica

En lóxica, a **consecuencia lóxica** é a relación entre as premisas e a conclusión dun argumento dedutivamente válido. A relación de consecuencia lóxica é un concepto central da lóxica. Dúas características xeralmente aceptadas da relación de consecuencia lóxica son que é «necesaria» e ademais é «formal».

Os lóxicos fan relatos precisos das consecuencias lóxicas sobre unha determinada lingua
\mathcal{L}, ben construíndo un sistema dedutivo para
\mathcal{L} ou pola semántica formal prevista para a linguaxe
\mathcal{L}. O lóxico polaco Alfred Tarski identificou tres características na caracterización adecuada da vinculación: (1) A relación de consecuencia lóxica depende da forma lóxica das sentenzas: (2) A relación é a priori, é dicir, pode determinarse con ou sen ter en conta a evidencia empírica (experiencia sensorial); e (3) A relación de consecuencia lóxica ten unha compoñente modal.[3]

A consecuencia lóxica tamén pode ser expresada como unha función de conxuntos de sentenzas para conxuntos de sentenzas (a formulación preferida de Tarski), ou como uhaa relación entre dous conxuntos de sentenzas (lóxica de conclusión múltiple).

## Definición 
Dise que unha fórmula ben formada \tau é consecuencia semántica dun conxunto de fórmulas \Gamma se e só se toda asignación de verdade das proposicións atómicas que forman parte de \Gamma e \tau satisfai todas as fórmulas de \Gamma e á fórmula \tau,

: \Gamma \models \tau

## Explicacións da consecuencia lóxica 
Nesta sección introdúcense algunhas explicacións coñecidas da noción de consecuencia lóxica.

### Consecuencia semántica 
Unha forma estándar de caracterizar á noción de consecuencia lóxica é a través da teoría de modelos. Á noción de consecuencia lóxica definida deste xeito é chamada **consecuencia semántica**, para distinguila doutras concepcións da mesma noción. Segundo esta estratexia, unha conclusión é unha consecuencia lóxica das premisas cando é imposible que as premisas sexan certas e a conclusión falsa, é dicir, cando toda interpretación que dá por verdadeiras ás premisas tamén fai certa á conclusión. É dicir, cando todo *modelo* das premisas é tamén un modelo da conclusión.

Cando unha conclusión *A* é unha consecuencia semántica dun conxunto de premisas \Gamma nunha linguaxe formal *L*, escríbese:

: \Gamma \models_{L} A

### Consecuencia sintáctica 
Outro xeito de caracterizar á relación da consecuencia lóxica é a través da teoría da demostración. Á noción de consecuencia lóxica definida desta forma chámase **consecuencia sintáctica**, para distinguila doutras concepcións da mesma noción. Segundo esta estratexia, unha conclusión é unha consecuencia lóxica das premisas cando existe unha demostración da conclusión a partir das premisas. É dicir cando, usando soamente as premisas, os axiomas e as regras de inferencia permitidas, é posible construír unha derivación da conclusión.

Cando unha conclusión *A* é unha consecuencia sintáctica dun conxunto de premisas \Gamma nun sistema formal *S*, escríbese:

: \Gamma \vdash_{S} A

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Validez (lóxica)
* Condicional material
* Implicación
Zdzisław Beksiński

**Zdzisław Beksiński**, nado o 24 de febreiro de 1929 e finado o 21 de febreiro de 2005, foi un pintor, fotógrafo e escultor polaco; especializado no campo do surrealismo distópico.

Beksiński fixo as súas pinturas e debuxos no que el chamaba un xeito barroco ou gótico. As súas creacións realizáronse principalmente en dous períodos. O primeiro período de traballo considérase xeralmente que contén cor expresionista, cun forte estilo de "realismo utópico" e arquitectura surrealista. O segundo período contiña un estilo máis abstracto, coas principais características do formalismo.

## Galería 

Ficheiro:Untitled drawing by Zdzislaw Beksinski 1958.jpg|Sen título (1958)
Ficheiro:Untitled drawing by Zdzislaw Beksinski 1968.jpg|Sen título (1968)
Ficheiro:AA78 by Zdzislaw Beksinski 1978.jpg|AA78 (1978)
Ficheiro:Untitled painting by Zdzislaw Beksinski 1984.jpg|Sen título (1984)
Ficheiro:Zdzisław Beksiński, Piotr Dmochowski (6.05.1991).jpg|Zdzisław Beksiński, Piotr Dmochowski (1991)
Ficheiro:Zdzisław Beksiński i Piotr Dmochowski (28.06.2003).jpg|Zdzisław Beksiński, Piotr Dmochowski (2003)

## Notas
O Castro da Frouxeira

**O Castro da Frouxeira** ou **castro de Sancovade**, é un castro situado no lugar da Frouseira, na parroquia de Sancovade, no concello lucense de Vilalba.

## Descrición 
Ten un tamaño de 8.450 m² e consérvase a dobre muralla defensiva da parte sur.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Castro de Lanzós

O **castro de Lanzós**, tamén chamado **castro do Adro**, é un castro situado no lugar do Adro, na parroquia de San Martiño de Lanzós, no concello lucense de Vilalba.

## Descrición 
Atópase nunha chaira irregular e conta cun muro defensivo conservado. Ten unha fonte de auga no medio.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Castro de San Simón da Costa

O **castro de San Simón da Costa**, tamén coñecido como **castro de Vilamaior**, é un castro situado no lugar de Vilamaior, na parroquia de San Simón da Costa, no concello lucense de Vilalba.

## Arqueoloxía 
O castro foi estudado por Manuel Vázquez Seijas, e descubríronse restos de cerámica e outros utensilios das épocas neolítica e paleolítica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
### Bibliografía 
* Vázquez Seijas, *El Castro de Vilamayor de San Simón de la Cuesta. Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Lugo* 1950. IV, (35), 216-224.
Castro de Nete

O **castro de Nete** é un castro situado na parroquia de Nete, no concello lucense de Vilalba.

Accédese ao castro logo de chegar á igrexa parroquial, logo cóllese á esquerda ata o lugar do Curro, e alí de novo á esquerda ata o lugar dos Castros.

## Descrición 
Atópase nun outeiro e ten planta circular e un tamaño de 2.050 metros cadrados. Orixinalmente tiña tres murallas, mais só se conserva unha, a norte.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Jaime Vidaurrázaga Urbieta

**Jaime Vidaurrázaga Urbieta** é un empresario e político galego. Chegou a Ribadeo cos seus pais no 1958.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Ribadeo tras presentarse polo PSOE só dous meses e medio en 1983. Tras a súa subida á alcaldía co apoio do BNG e Coalición Galega, o posterior cesamento viu determinado pola desaparición de votos na parroquia de Vilaframil, que, dun xeito sorpresivo, a Xunta Electoral adxudicou con posterioridade a AP tras non ser adxudicados a ningún partido nun principio. No pouco tempo do seu mandato aumentou a rede de sumidoiros de Rinlo, cementando un pacto tripartito. Seguiu a ser concelleiro ata o ano 1999.

Coñecido en Ribadeo como 'o vasco', asentouse de xeito definitivo na poboación só catro anos antes das eleccións locais nas que participou.

O seu retrato, elaborado por Concepción Millán Martínez, foi doado ó concello en abril de 2023 xunto cos dos outro alcaldes na época democrática.

No plano laboral, desenvolveu o seu traballo como administrador solidadio en CORIBA S.L. ata o 2015.

## Notas
Cromofobia

A **cromofobia** (tamén coñecida como **cromatofobia** ) é un medo persistente e irracional ás cores ou a aversión ás cores e adoita ser unha resposta condicionada. Aínda que as fobias clínicas reais á cor son raras, as cores poden provocar respostas hormonais e reaccións psicolóxicas.

A cromofobia tamén pode referirse a unha aversión ao uso da cor en produtos ou deseño. Dentro da bioloxía celular, as células "cromófobas" son unha clasificación de células que non atraen a hematoxilina, e están relacionadas coa cromatólise.

## Terminoloxía 
Existen nomes que significan medo a cores específicas como *a eritrofobia* polo medo ao vermello, *a xantofobia* ao medo ao amarelo e *a leucofobia* ao medo ao branco. Michael Taussig afirma que a aversión cultural á cor pódese remontar hai mil anos, con Batchelor afirmando que se remonta ao privilexio de Aristóteles da liña sobre a cor.

Nun estudo, descubriuse que as crías de tartarugas mariñas boba teñen unha aversión ás luces no espectro das ondas amarelas, que se pensa que é unha característica que axuda a orientarse cara ao océano.  O cheiro de area mediterráneo, *Atherina hepsetus*, mostrou aversión aos obxectos vermellos colocados xunto a un tanque mentres investigará obxectos doutras cores.  Noutros experimentos, os gansos foron condicionados para ter reaccións adversas a alimentos dunha cor particular, aínda que a reacción non se observou na reacción á auga coloreada.

O personaxe principal de *Marnie* de Alfred Hitchcock ten unha aversión á cor vermella causada por un trauma durante a súa infancia  que Hitchcock presenta mediante técnicas expresionistas, como un lavado de cor vermella nun primeiro plano de Marnie.

O termo colorfobia tamén se pode usar para referirse á súa orixe etimolóxica literal para referirse a unha aprehensión cara ao procesamento de imaxes na propia visión e a súa propiedade perceptiva visual.  Non obstante, a asociación do termo cun compoñente racial foi utilizada por figuras públicas como Frederick Douglass.

A leucofobia adoita tomar a forma dunha fixación na pel pálida. Aqueles con fobia poden facer suposicións inverosímiles, como a palidez que necesariamente representa unha enfermidade ou unha pantasma. Noutros casos, a leucofobia diríxese máis ao significado simbólico da brancura, por exemplo en individuos que asocian a cor branca coa castidade e se opoñen ou temen á castidade. Na novela *Slumberland* de Paul Beatty, a leucofobia refírese ao racismo. 

## Variacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fobia
Algofobia

A **algofobia** é unha fobia á dor, un medo anormal e persistente á dor que é moito máis poderoso que o dunha persoa normal.   Pódese tratar con terapia conductual e medicamentos contra a ansiedade. 

## Etimoloxía 
O termo provén do , *álgos*, "dor" e , *phóbos*, "medo".

## Causas 
Segundo Sabino Metta, psicólogo do comportamento, a reacción fóbica é un comportamento aprendido. Un exemplo común desta reacción sería unha persoa maior que escoita falar de todas as enfermidades e dores dos seus amigos. Esta persoa comezará a anticiparse aos problemas e a experimentar os resultados antes de que lle suceda algo.  As persoas con este problema probablemente teñan hiperalxesia .

## Diagnóstico 
O Fear of Pain Questionnaire (actualmente o FPQ-III), unha ferramenta de detección de saúde mental,  utilizouse no pasado para probar algofobia e comprobouse que tiña unha boa consistencia interna e unha fiabilidade de proba-retest. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fobia
Alberto Cairo

**Alberto Cairo**, nado na Coruña o 17 de xuño de 1974, é un deseñador da información e profesor galego. Cairo ocupa a Cátedra Knight en Xornalismo Visual na Escola de Comunicación da Universidade de Miami.

## Traxectoria 
### Formación 
Licenciouse en Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela, e doutorouse na Universitat Oberta de Catalunya, en Barcelona. Comezou a traballar como infografista na segunda metade dos anos noventa, primeiro en *La Voz de Galicia* e despois en *Diario 16*, onde traballou realizando gráficos impresos. De alí pasou a traballar como xornalista de datos e infografista en *El Mundo*, onde experimentou con tecnoloxías daquela nacentes como Macromedia Flash para facer infografía multimedia. Deveu en director de gráficos interactivos, supervisando un equipo de cinco persoas, nun intre no que moi poucos diarios internacionais producían traballos deste tipo. Exemplos salientables son as pezas multimedia da cobertura ataques do 11 de setembro de 2001 nos Estados Unidos, e mailos atentados do 11 de marzo de 2004 en Madrid.

En 2005 marchou aos Estados Unidos para traballar como profesor na Universidade de Carolina do Norte en Chapel Hill onde ensinou Flash, animación 3D, e gráficos interactivos. Regresou ao mundo editorial en 2007 como director de Infografía e Multimedia da Editora Globo, a división de revistas do maior conglomerado de medios brasileiro, facendo de director executivo da revista semanal *Época*, en São Paulo, Brasil.

Regresou aos Estados Unidos en 2012 como profesor da Universidade de Miami. Aquel ano creou o primeiro MOOC en xornalismo, Introdución a Infographics e Visualización de Datos, co Centro Knight para Xornalismo nas Américas. Cairo ensina no departamento de Xornalismo e mailo Mestrado en Medios Interactivos, e é o director do programa de visualización no Instituto de Frost para a Ciencia de Datos e Computación Acabaría inspirando a creación da ducia do Datasaurus.

## Obra 
* *The Functional Art: an Introduction to Information Graphics and Visualization* (2012)
* *The Truthful Art: Data, Charts, and Maps for Communication* (2016)
*  *How Charts Lie* (2019)

## Notas
Pirofobia

[miniatura| [William Blake, un cristián ten medo do lume da montaña]]
miniatura| Adestramento contra a fobia ao lume no exército dos EUA
**A pirofobia** é un medo ao lume, que pode considerarse irracional se está máis aló do que se considera normal. Esta fobia é antiga e primordial, quizais desde o descubrimento do lume pola humanidade. Xeralmente pertencente á reacción comprensible dos humanos ao propio lume, o medo ao lume por parte doutros animais non se pode considerar pirófobo, xa que se pensa que non entenden o seu propósito máis aló do perigo xeral.

## Causas 
A causa máis común da pirofobia é que o lume supón unha ameaza potencial para a seguridade da vida (o que é idéntico nos animais). Non obstante, as persoas que son intensamente pirófobas non poden nin sequera achegarse ou tolerar nin sequera un pequeno lume controlado, como a lareira, a fogueira ou a candea acendida. En moitos casos, unha mala experiencia infantil co lume puido desencadear a condición.

## Signos e síntomas 
Ao presenciar o lume ou o seu fume (aínda que o lume non supoña ningunha ameaza, como unha candea), sospeitar que hai lume preto ou (nalgúns casos) visualizar incendios, os pirófobos presentan síntomas psicolóxicos e fisiolóxicos típicos de medo e pánico: estrés agudo, ritmo cardíaco rápido, falta de aire, opresión no peito, suor, náuseas, tremor, boca seca, necesidade de ir ao baño, mareos e/ou desmaios. Un pirófobo tamén pode tentar evitar ou fuxir dos incendios e evitar situacións nas que poida haber lume (como un churrasco ou unha fogueira ). A gravidade da pirofobia pode variar desde inconveniente ata perturbar o funcionamento diario dunha persoa. 

## Tratamento 
A terapia de exposición é a forma máis común de tratar a pirofobia. Este método consiste en mostrar aos pacientes os lumes por orde de tamaño crecente, desde un cigarro acendido ata unha chama de cociña ou grella.

Outro método de tratamento é a terapia de conversación, na que un paciente dille a un terapeuta a causa deste medo. Isto pode calmar o paciente para que teña menos medo ao lume controlado.

As persoas poden aliviar a pirofobia interactuando con outros pirófobos para compartir as súas experiencias que causaron medo. Alternativamente, a pirofobia pódese tratar mediante hipnose.

Tamén se poden usar medicamentos para tratar a persoas pirófobas, aínda que ao ter efectos secundarios, polo que o método non é moi recomendable.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fobia
* A piromanía é exactamente o contrario