open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Modularidade (bioloxía)

[miniatura|239x239px|Exemplo de **modularidade** nas células dos [Favo|favos.]]
Algo é **modular** cando consta varias pezas substituíbeis, como obxectos sinxelos que se poden conectar para formar outros máis complexos, como as pezas de *Lego*, e.g. Os obxectos complexos poden por si só ser modulares e utilizarse para crear obxectos aínda máis complexos uníndoos. A **modularidade** é un concepto central en varios campos da ciencia. En bioloxía, a modularidade refírese á estrutura e función dos organismos ou vías metabólicas compostas por **módulos**, desempeñando un papel fundamental no desenvolvemento e evolución dos sistemas biolóxicos.

### Definición 
[miniatura|239x239px|A estrutura modular da [fibronectina (glicoproteína esencial para a adhesión celular e a cicatrización) e os seus dominios de unión.]]
Na bioloxía, a modularidade refírese á idea de que organismos ou estruturas metabólicas están compostas por módulos ou unidades que poden funcionar de maneira relativamente independente, pero que xuntos contribúen ao funcionamento xeral do organismo. Estes módulos poden presentarse en formas diversas, como estruturas repetitivas en plantas e invertebrados, ou en complexos camiños metabólicos dentro de células.

A modularidade é considerada un factor clave para a resiliencia ecolóxica, xunto coa diversidade e a retroalimentación, apoiando a capacidade dos ecosistemas para resistir e recuperarse de disturbios ou perturbacións.

### Aplicacións e exemplos 
En bioloxía evolutiva e do desenvolvemento, a modularidade permite a variación independente de trazos, facilitando a adaptación e a evolución. Os módulos poden evolucionar con certa independencia uns dos outros, o que pode conducir a unha maior diversidade de formas e funcións.

Un exemplo clásico de modularidade na natureza é a estrutura dos favos de abellas, onde as células hexagonais actúan como módulos individuais dentro dunha estrutura maior. Este tipo de organización modular tamén se observa en moitos outros organismos, onde partes do corpo ou procesos metabólicos funcionan como unidades autónomas dentro dun sistema integrado.

### Características dos módulos biolóxicos 
Os módulos biolóxicos caracterízanse por ter unha especificación xenética discreta, unha organización xerárquica, capacidade para interactuar con outros módulos, unha localización física particular dentro dun organismo en desenvolvemento e a habilidade para sufrir transformacións a escala de desenvolvemento e evolución.

A investigación sobre a modularidade na bioloxía suxire que a presenza de módulos tanto é o resultado da evolución como un facilitador dela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Adaptación (bioloxía)
* Bioloxía do desenvolvemento
* Complexidade biolóxica
* Cooperación (bioloxía)
* Diversidade xenética
* Ecosistema
* Especiación
* Estrutura das proteínas
* Estrutura cristalina
* Evolución converxente
* Extinción
* Matemáticas e arte 
* Mutación
* Pleiotropía
* Selección natural
* Selección sexual
* Ser vivo
* Simbiose
* Simbioxénese
* Sistema complexo
* Teoría da evolución
* Teoría dos xogos
Vestida para matar

***Vestida para matar*** (en ) é un filme estadounidense de 1980 escrito e dirixido por Brian De Palma. Está protagonizado por Michael Caine, Angie Dickinson e Nancy Allen. O filme conta os acontecementos que levaron ao brutal asasinato dunha ama de casa da cidade de Nova York (Dickinson) antes de seguir a unha prostituta (Allen) que testemuña o crime, e os seus intentos de resolvelo coa axuda do fillo da vítima (Keith Gordon). Contén varias referencias directas ao filme de 1960 *Psicose* de Alfred Hitchcock.

Estreouse en galego o 2 de marzo de 1990 a través da TVG.

## Personaxes 
* Michael Caine como Dr. Robert Elliott
* Angie Dickinson como Kate Miller
* Nancy Allen como Liz Blake
* Keith Gordon como Peter Miller
* Dennis Franz como Detective Marino
* David Margulies como Dr. Levy
* Susanna Clemm como Betty Luce
* Ken Baker como Warren Lockman
* Brandon Maggart como Cleveland Sam
* Anneka Di Lorenzo como enfermeira
* Bill Randolph como cabbie
* William Finley como voz de "Bobbi" (*sen acreditar*)
* Susanna Clemm como imaxe de "Bobbi" (*sen acreditar*)
* Mark Margolis como paciente psiquiátrico (*sen acreditar*)

## Notas
Cinderella II: Dreams Come True

***Cinderella II: Dreams Come True*** (tamén coñecido como ***Cinderella 2: Dreams Come True***) é un filme estadounidense de 2002 dirixido por John Kafka a partir dun guión de Jill E. Blotevogel, Tom Rogers e Julie Selbo. É a secuela de *Cinderella*, e o primeiro do filme en empregar animación dixital. Está protagonizado polas voces de Jennifer Hale, Russi Taylor, Corey Burton e Rob Paulsen.

Estreouse o 26 de febreiro de 2002. Recibiu valoracións negativas por parte da crítica. Varios críticos coincidiron en que parecían restos conxuntos dunha serie de televisión rexeitada, de xeito semellante a ''Beauty and the Beast: Belle's Magical World* e *Atlantis: Milo's Return*. Porén, o segmento *An Uncommon Romance'', foi eloxiado por desenvolver o personaxe de Anastasia.

## Personaxes 
* Jennifer Hale como Cincenta
* Rob Paulsen como Jaq/Grand Duke/The Baker/Sir Hugh/Bert/Flower Vendor
* Corey Burton como Gus
* Andre Stojka como o rei
* Russi Taylor como Fada Madriña, Drizella Tremaine, Mary Mouse, Beatrice, Countless Le Grande e Daphne
* Susanne Blakeslee como Lady Tremaine
* Tress MacNeille como Anastasia Tremaine
* Holland Taylor como Prudence
* Christopher Daniel Barnes como Príncipe Charming
* Frank Welker como Lucifer/Pom-Pom/Bruno

## Notas
Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio

Os **Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio** foron fitos acordados no ano 2000 por todos os países, que debían permitir unha maior igualdade no mundo en 2015, segundo as Nacións Unidas.

## Historia 
[miniatura|Exposición sobre os **Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio** (ODM) para 2015, en [Bremen.|esquerda]]
Estes obxectivos especificáronse en fitos para medir o seu logro.  Os obxectivos foron:
* Erradicar a pobreza extrema e a fame
* Conseguir a educación primaria universal
* Promover a igualdade de xénero
* Reducir a mortalidade infantil
* Mellorar a saúde na maternidade
* Loita contra a Sida, a malaria e outras enfermidades
* Fomentar o desenvolvemento sostible
* Desenvolver unha asociación global para o desenvolvemento

### Substitución 
En 2015, estes obxectivos foron substituídos polos novos Obxectivos de Desenvolvemento Sostible.

## Véxase tamén 
* Cooperación
* Cooperación internacional
* Desenvolvemento sustentábel
* Dereitos humanos
* Dereitos humanos e cambio climático
* Dereitos humanos e desenvolvemento 

### Ligazóns externas 
* Campaña "Saúde no Milenio: unha sinatura pendente"  Arquivado
* Ligazón á páxina da ONU
Alberto Pombo

**Francisco Alberto Pombo Añón**, máis coñecido como **Alberto Pombo**, nado en Loureda en 1985, é un profesor, fotógrafo, músico e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía Galega na Universidade da Coruña, é doutor en Estudos Lingüísticos e Literarios con mestrados en Pedagoxía e en Literatura, Cultura e Diversidade. Foi profesor de Historia da Galiza e de Literatura Galega na Universidade de Estremadura ocupándose da xestión cultural do Centro de Estudos Galegos, entre 2010 e 2014, e integrando o grupo de investigación LEPOLL.. É profesor de no IES Rafael Dieste da Coruña.

Obtivo unha residencia creativa na Writers House of Georgia en 2017. Impartiu palestras e cursos en diferentes facultades de Austria, do Brasil, da China, do Estado español, de Irlanda e Portugal. É membro do Grupo Illa de Investigación Lingüística e Literaria da Universidade da Coruña. 

Ten publicado obra gráfica nas revistas *Dorna*, *Campo de los Patos* e *Kultur Austausch.* Colaborou na *Revista Galega de Filoloxía,* desde o ano 2009 ocúpase da xestión do Portal Galego da Língua e en 2010 participou no nacemento do portal de noticias *Diário Liberdade*.

Foi músico no grupo *Avante*!  Participou en exposicións individuais e colectivas dentro e fóra da Galiza, desde 2012, compaxinando esta faceta artística con traballos comerciais para moda e a publicidade. En 2019, na Sala Xohana Torres, expuxo as fotografías de Canción do escuro.

*#Aquitaménsefala* foi o lema da campaña que Alberto Pombo desenvolveu no IES Rafael Dieste: para afianzar o galego entre a mocidade coa música como un vehículo imprescindible. A campaña *Aquí tamén se fala*, creada con Arcadio González fíxose viral en Galicia en poucos meses.

A súa tese de doutoramento na Universidade da Coruña foi *Relacións entre literatura galega e música (1960-2000)* (2022).

## Obra 
* *Autorretrato* (2014). Amor de madre (Fotografía artística).
* *Verso e acorde: Relacións entre literatura galega e música pop (1950-2000)* (2024). Vigo: Xerais. 272 páxs. ISBN 978-84-1110-526-2. Tese de doutoramento.

### Tradutor 
* *Rapsodia en negro* de Jidi Majia (2016). Vigo: Galaxia (Dombate). ISBN 9788491510246.

## Premios 
* 2010: Premio A Coruña Son, polo rock metal en galego.
* 2020: Premio Mil Primaveras (CTNL) polo traballo desenvolvido en prol da promoción da lingua galega entre a mocidade.

* 2025: Premio Antón Losada Diéguez de Investigación por *Verso e acorde. Relacións entre a literatura galega e a música pop (1950-2000)*.

## Notas
Cooperación (homónimos)

**Cooperación** pode referirse a:

* Cooperación - como se usa nas ciencias sociais.
* Cooperación internacional (voluntariado e fluxos de axuda solidaria, que poden ser oficiais ou non gobernamentais)
* Cooperación económica internacional (entre países e áreas económicas, por exemplo Cooperación Económica Asia-Pacífico promove o libre comercio nesa rexión do planeta)
* Cooperación (evolución) - comportamentos cooperativos en bioloxía; véxase tamén cooperación microbiana: cooperación entre microorganismos
* Cooperativa - modelo económico/empresarial (véxase tamén e.g. cooperativa de vivenda, Espazo Coop etc.)

## Véxase tamén 
* Simbiose
Antonio Caballero Ramírez

**Antonio Jesús Caballero Ramírez**, nado en Martos o 6 de xaneiro de 1994, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Cornellà, da Primeira División RFEF. 

## Traxectoria 
Nacido en Martos, na provincia de Xaén, formouse na canteira do Martos CD, debutando co primeiro equipo na Tercera División na tempada 2013/14. Comezou a tempada 2014/15 nas filas da Real Balompédica Linense, da Segunda División B, pero pouco despois fichou polo Lucena, da mesma categoría.

A continuación pasou de novo polo Martos, e vestiu as camisetas da UD Ciudad de Torredonjimeno, do Atlético Mancha Real e do Elche B. O 15 de abril de 2017 debutou co primeiro equipo do Elche na Segunda División, substituíndo a Armando na segunda metade dun partido ante o Numancia.

Na tempada 2017/18 fichou polo Rápido de Bouzas, que con Borja Jiménez no banco completou ese ano a mellor campaña da súa historia, quedando a un só posto da promoción de ascenso á Segunda División. Foi o xogador de campo con máis partidos do equipo (37). Trala súa saída de Vigo, pasou polo Castellón, o Badajoz e o Mirandés, este último de Segunda División. En 2021 recalou na nova Primeira División RFEF, categoría na que vestiu durante os seguintes anos as cores do UCAM Murcia, o San Fernando, o Córdoba e o Cornellà. 

## Notas
Alberto Castaño Luis

**Alberto Castaño Luis**, coñecido como **Canario**, nado en Palencia o 25 de outubro de 1989, é un futbolista español que xoga como extremo dereito no Cornellà, da Primeira División RFEF. 

## Traxectoria 
Debutou na Terceira División na tempada 2008/09 nas filas do Palencia, co que viviu un ascenso a Segunda B e un novo descenso. Tras un breve paso polo Cristo Atlético, xogou durante máis dunha década na Segunda B, vestindo as camisetas do Espanyol B, o Hospitalet, o Sestao River, o Ebro, o Toledo e o Atlético Baleares, equipo este último no que xogou durante cinco anos e medio e do que foi capitán.

Tras un breve paso polo Córdoba, no verán de 2024 asinou como novo xogador do Cornellà, da Primeira División RFEF.

## Notas
Federación Sionista de Gran Bretaña e Irlanda

A **Federación Sionista de Gran Bretaña e Irlanda**, tamén chamada **Federación Sionista británica**, é unha organización marco para o movemento sionista no Reino Unido. 

Actualmente representa a máis de 30 organizacións e 50.000 afiliados. 
## Historia 
miniatura|A primeira conferencia da Federación Sionista británica no 1899
A organización foi establecida no ano 1899 para promover unha patria para as persoas xudías.

En 1917, o Ministro de Asuntos Exteriores británico Arthur Balfour remitiu a coñecida como Declaración Balfour ao líder da comunidade xudía do Reino Unido Walter Rothschild para que fose transmitida á Federación Sionista.

No 1920, a Federación Sionista fundou a Organización Internacional de Mulleres Sionistas (WIZO, polas súas siglas en inglés). A Federación tamén fundou various movementos sionistas xuvenís.

## Obxectivos 
A organización descríbese coma "a principal organización de base e de defensa de Israel do Reino Unido." 

Entre as súas finalidades e obxectivos están:

* O apoio, coordinación e asistencia ao traballo de todos os seus afiliados no país e o compromiso cos movementos sionistas xuvenís.
* A promoción da participación de xudeus en actividades sionistas, incluíndo a educación, a cultura, a lingua hebrea e a información sobre Israel, sustentada na crenza de que o obxectivo principal do sionismo é a *Aliyah*.

## Actividades 
As actividades inclúen a formación, as campañas, a interacción cos medios, facer lobby, loitar contra o movemento BDS e traballar con estudantes e eventos culturais.

## Estrutura e persoal 
A Federación Sionista británica é unha organización marco que abarca a meirande parte das organizacións sionistas do Reino Unido.

A 2023 o director é Rabbi Lea Mühlstein.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Sionista británica 
* Páxina web da Organización Internacional de Mulleres Sionistas
Convención das Nacións Unidas contra a Corrupción

O **Acordo**, **Convenio** ou **Convención das Nacións Unidas contra a Corrupción** (**UNCAC**) é un tratado multilateral das Nacións Unidas co obxectivo de previr e combater a corrupción política.

## Historia 
miniatura|260x260px|Foi adoptada o 31 de outubro de 2003 pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas coa Resolución 58/4. A primeira conferencia de países signatarios tivo lugar en 2005.[miniatura|Moeda conmemorativa de [Rusia de 2015, en inglés e ruso, sobre a 6ª sesión da conferencia de países participantes.|esquerda|185x185px]]
### Ratificación 
A data de maio de 2020, había 187 ratificantes, incluíndo 181 Estados membros das Nacións Unidas, máis as Illas Cook, Niue, a Santa Sé, o Estado de Palestina e a Unión Europea.

Esta convención foi promovida pola Oficina das Nacións Unidas contra a Droga e o Delito (UNODC).

## Impacto e aplicación 
Desde a súa adopción en 2003, a **UNCAC** marcou un fito na loita global contra a corrupción. A través dela, países de todo o mundo comprometéronse a implementar medidas rigorosas para previr, detectar e castigar actos de corrupción. 

A convención estimulou reformas legais e institucionais significativas, aumentou a transparencia e fortaleceu a cooperación internacional para a recuperación de activos.

Con todo, a eficacia da convención variou, reflectindo desafíos como a falta de vontade política, recursos limitados e fraxilidades institucionais. Aínda que algúns países mostraron melloras significativas, outros aínda loitan por cumprir plenamente coas súas disposicións. O mecanismo de revisión da UNCAC destacou tanto os avances como as áreas que requiren mellora.

Aínda que a convención xerou un impacto positivo, recoñecendo que a corrupción continúa sendo un desafío global, reafírmase a necesidade dun compromiso constante e acción conxunta para lograr un cambio sostido, introducindo conceptos como a "riqueza inexplicábel" como ferramenta contra a cleptocracia.

## Notas
## Véxase tamén 
* Corrupción
* Corrupción política
* Fiscalía Europea
* Transparencia Internacional

### Ligazóns externas 
* Texto do convenio
Organización Internacional de Mulleres Sionistas

A **Organización Internacional de Mulleres Sionistas** (**WIZO** en inglés**;** : '''') é unha organización sionista de mulleres voluntarias adicada ás políticas de benestar social en todos os sectores da sociedade israelí, o progreso da condición da muller e a educación en Israel e na diáspora xudía.

## Historia 
miniatura|210x210px|Vera Weizman visitando unha escola infantil da WIZO en Rehovot. Ano 1946.
A WIZO fundouse en Inglaterra o 7 de xullo de 1920 por Rebecca Sieff, Vera Weizmann (muller do primeiro presidente de Israel , Chaim Weizmann), Edith Eder, Romana Goodman e Henrietta Irwell para proporcionar servizos comunitarios para os residentes do Mandato de Palestina. As orixes da organización están vinculados á Federación Sionista de Gran Bretaña e Irlanda.

A WIZO abriu sucursais en varios lugares de Europa, coma a xestionada por Julia Batino en Macedonia, mais moitas foron pechadas tras a ocupación nazi e o Holocausto. As sucursais en Latinoamérica continuaron a operar durante a guerra.

En 1949, despois do establecemento do Estado de Israel, a WIZO trasladou a súa sede central a Israel e Sieff converteuse na presidenta da organización. En 1963 Sieff foi substituída por Rosa Ginossar nas súas funcións de presidenta.

Entre os primeiros proxectos de benestar sociais da WIZO no Mandato de Palestina estivo o establecemento de clínicas infantís Tipat Halav e centros de distribución da roupa, moitos aínda operativos. A WIZO abriu o primeiro centro de coidado de día do país en Tel Aviv no ano 1926.

En 2008, a WIZO, xunto con outras dúas organizacións de mulleres, recibiu o Premio de Israel pola súa contribución especial á sociedade e ao Estado de Israel.

miniatura|Medalla da WIZO que pertence a Betty Halff-Epstein, no Museo xudeu da Suíza.
[miniatura|210x210px|WIZO nun acto en [Estrasburgo, Francia, no ano 2009.]]

## Actividade política en Israel 
A WIZO formou un partido político e presentouse á Knesset nas primeiras eleccións de Israel en 1949, recibindo o 1,2% do voto. Obtivo un escano, o cal foi ocupado por Rachel Cohen-Kagan, a Presidente da WIZO naquel tempo. Máis tarde, Cohen-Kagan presentouse ás eleccións para o quinto Knesset formando parte do Partido Liberal, aínda que dentro dun subgrupo que saíu para formar os Liberais Independentes.

## Na actualidade 
Hogano, a WIZO xestiona 180 centros de atención diúrnos en Israel, ocupándose de 14.000 nenos de nais traballadoras, inmigrantes e familias necesitadas. A organización tamén coordina campamentos de verán, cursos para familias monoparentais e marcos terapéuticos para nenos retirados dos seus fogares por encargo de tribunal.

A WIZO é a día de hoxe a maior organización feminista sionista do mundo. En 2008, 36 países membros enviaron delegados a Israel para celebrar o 88º aniversario da organización.

Desde 2024 a presidenta da WIZO Mundial é Anat Vidor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Banda de Música Xuvenil de Xinzo (Fonoteca 92)

A sesaxésimo sexta casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle catro temas interpretados pola **Banda de Música Xuvenil de Xinzo**, da parroquia homónima do concello de Ponteareas, dirixida por Bolívar González, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do grupo
Instituto Juan de Mariana

O **Instituto Juan de Mariana** (**IJM**) é un *think tank* de orientación liberal, socio de Atlas Network, con sede en Madrid, España que foi fundado no ano 2005. Os seus obxectivos son, de acordo cos seus estatutos, "dar a coñecer ao gran público español, europeo e latinoamericano, os beneficios que para os intereses xerais proporcionan a propiedade privada, a libre iniciativa empresarial e a limitación do ámbito de actuación dos poderes públicos".

## Traxectoria 
O instituto tomou o seu nome do representante tardío da Escola de Salamanca, Juan de Mariana. A organización patrocina o Mestrado de Economía da Escola austríaca na Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais da Universidade Rei Xoán Carlos  de Madrid.

Entre os seus membros fundadores atópase o seu actual presidente, Gabriel Calzada, reitor da Universidade das Hespérides e ex-reitor da Universidade Francisco Marroquín; Juan Ramón Rallo, Raquel Merino, Daniel Rodríguez Herrera, subdirector do xornal *Libertad Digital* e webmaster de *Liberalismo.org;* José Carlos Rodríguez e Gonzalo Melián, vicerreitor da Universidade das Hespérides, director de OMMA Business School Madrid e  ex-director fundador do centro en Madrid da Universidade Francisco Marroquín.

O Instituto Juan de Mariana afirma non aceptar subvencións nin calquera outro tipo de subsidios públicos a fin de manter a súa independencia do poder político. 

## Premios 
No 2008, o Instituto recibiu o premio Templeton Freedom Award. 

En 2009, foi galardoado co Fisher Venture Grant outorgado polo Instituto Hayek". 

## Notas
Luis de Alcalá

miniatura|Tratado sobre os préstamos (1543).
**Luis de Alcalá** (¿1490?-1549), foi un téologo franciscano español do século&nbsp;XVI, famoso polo seu estudo da economía.

## Biografía 
Discípulo de Juan de Medina, exerceu de Catedrático na Universidade Complutense de Madrid, onde probablemente cursou os seus estudos.

En 1543 publicou o seu "*Tratado en que a la clara se ponen y determinan las materias de los préstamos que se usan entre los que tractan y negocian*". Tres anos máis tarde afondou na materia publicando unha expansión e enmenda da súa obra baixo o título "*Tractado de los prestamos que passan entre mercaderes y tractantes y por consiguiente de los logros cambios compras adelantadas y ventas al fiado*", a cal foi impresa en Toledo en 1546.

En liña cos seus contemporáneos da Escola de Salamanca, Alcalá realizou, antes mesmo que Martín de Azpilcueta ou Tomás de Mercado, reflexións sobre a licitude moral dos préstamos con interese, os prezos, o valor do diñeiro e o desenvolvemento económico. 

Frei Luis de Alcalá contribuiu á lexicografía económica española ao dotala con definicións e explicacións dos principais termos económicos do momento.

## Ligazóns externas 
* Real Academia de Historia
Luis Saravia de la Calle

**Luis Saravia de la Calle**, nado na Rioxa no século XV, foi un sacerdote e doutor en Teoloxía.

## Traxectoria 
Foi autor, en lingua vernácula, dun tratado de cambio e usura publicado na década de 1540, "*La instrucción de mercaderes*".

A súa obra non foi a única do seu tempo a tratar as cuestións monetarias. En poucos anos publicáronse en España outras coma "*Provechoso tratado de cambios"* de Cristóbal de Villalón (Valladolid, 1541) e o "*Tratado de los préstamos"* de Luis de Alcalá (Toledo, 1543). 
O contexto foi clave para impulsar a xeración de obras con esta temática. Coa chegada masiva de ouro e prata procedente de América, as divisas experimentaron unha desvalorización que veu da man dunha alza sostida de prezos. O libro de Saravia, en ton divulgativo, estaba dirixido tanto a mercadores coma a eclesiásticos, e buscaba dilucidar sobre a licitude da usura e a moralidade ao redor dos incrementos de prezos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Quirós García, Mariano (2008): *La "Instrucción de mercaderes" (1544) del doctor Saravia de la Calle y el léxico de la economía renacentista*

### Ligazóns externas 
* Real Academia de Historia
FMA IAe 33 Pulqui II

O **FMA IAe 33 Pulqui II** (en lingua mapuche *Pulqúi* significa frecha) foi un caza a reacción deseñado por Kurt Tank a finais dos anos 40 na Arxentina, baixo o goberno de Juan Perón, e construído pola Fábrica Militar de Aviones (FMA). Incorporando moitos dos elementos de deseño do Focke-Wulf Ta 183, un proxecto de caza da Alemaña nazi non realizado, a FMA visualizou o IAe 33 Pulqui II como sucesor do Gloster Meteor F4 de posguerra en servizo coa Forza Aérea da Arxentina. O desenvolvemento do Pulqui II foi relativamente problemático e longo, con dous dos catro prototipos perdidos en accidentes mortais. A pesar de que un dos prototipos foi probado con éxito en combate durante a Revolución Libertadora de 1955, os retos políticos, económicos e técnicos aos que se enfrontou o proxecto fixeron que o IAe 33 non puidese alcanzar todo o seu potencial e o goberno arxentino finalmente optou por comprar F-86 Sabre dos Estados Unidos en lugar de continuar o desenvolvemento do caza indíxena ata o estado de produción.

## Notas 
## Bibliografía 
* Green, William, ed. "FMA I.AE.33 Pulqui II, Argentina". *Air International*, Volume 16, No. 6, xuño de 1979, p.&nbsp;304. .

* Green, William e Gerald Pollinger. *The Aircraft of the World*. Londres: Macdonald, 1955. .

* Meyer, Ingolf. *Luftwaffe Advanced Aircraft Projects to 1945: Volume 1: Fighters & Ground-Attack Aircraft, Arado to Junkers (Luftwaffe Advanced Projects)*. Hinckley, UK: Midland, 2007. .
Forza Aérea de Grecia

A **Forza Aérea de Grecia** (grego: Πολεμική Αεροπορία, romanizado: *Polemikí Aeroporía*) é unha das tres ramas das Forzas Armadas Helénicas, e a súa misión é protexer e protexer o espazo aéreo grego, proporcionar asistencia e apoio aéreo ao Exército Helénico e á Mariña Helénica, e proporcionar axuda humanitaria en Grecia e en todo o mundo. É unha das forzas aéreas máis grandes da OTAN e a nivel global está no posto 18 de 139 países. Baixo o Reino de Grecia de 1935 ata 1973 foi coñecida como Real Forza Aérea de Grecia.

A Forza Aérea grega ten uns 33 000 efectivos activos, dos cales 11 750 son oficiais de carreira, 14 000 son soldados profesionais e 7 250 son soldados voluntarios; deles 1 100 son mulleres. A súa insignia representa a unha aguia voando en fronte da escarapela grega.

## Notas
Os Player's / Gran Parada (Fonoteca 92)

A sesaxésimo sétima casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle na cara A dous temas interpretados pola orquestra Los Player's e que na cara B recolle un popurrí de temas populares galegos interpretado pola orquestra Gran Parada, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Fatima al-Fudayliya

**Fatima bint Hamad al-Fudayliyya**, coñecida tamén como **Al-Shaykha al-Fudayliyya**, finada na Meca en 1831, foi unha xurista e estudosa dos hadith musulmáns. É considerada unha das últimas eruditas dunha longa traxectoria de mulleres muhaddith.

## Traxectoria 
Fatima bint Hamad al-Fudayliyya naceu a finais do século XII da era musulmá, e pronto destacou na arte da caligrafía e as ciencias islámicas. Tivo especial interese nos hadith, documentouse abondo en dito ámbito, recibiu diplomas de numerosos eruditos e logrou por méritos propios unha excelente reputación como muhaddith.

Foi tamén experta en fiqh (xurisprudencia islámica) e tafsir (interpretación do Corán). Ás súas conferencias na Meca asistiron moitos muhaddith de sona, quen recibiron certificacións dela, entre eles, Umar al-Hanafi e Muhammad Salih. Os eruditos que estudaron con ela enxalzaron a súa devoción, honradez e práctica do zuhd (ascetismo islámico). Foi, así mesmo, tida en alta estima pola fermosa caligrafía dos seus libros.

Cara ao fin da súa vida estabeleceuse en Makkah (Exipto otomán), onde fundou unha valiosa biblioteca pública. Morreu en 1831 (Hijri 1247).

## Notas
Poetas nas súas voces (I) (Fonoteca 92)

**Poetas nas súas voces (I)** é un EP onde se recolle unha escolma de poesías de distintos poetas galegos recitadas polos propios autores. Poetas nas súas voces (II), seguido de Poetas nas súas voces (e III), son a continuación desta escolma poética dentro da colección. É a sesaxésimo oitava casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
ATTAC

[miniatura|250x250px| Manifestación en [Rostock, Alemaña, durante a reunión do G-8 en 2007]]
[miniatura|250x250px| Un cartel de ATTAC no campo francés, [2004]]
[miniatura|250x250px| Unha pancarta de ATTAC fronte ao [Kölner Dom, Alemaña, 2004]]
A '''Association pour la Taxation des Transactions pour l'Aide aux Citoyens** (**ATTAC** ou **Attac''') é unha organización que promove un imposto sobre as transaccións de divisas, chamado ás veces taxa Tobin.

## Historia 
### Fondo 
Nun principio Attac esixiu só a introdución do chamado imposto Tobin sobre a especulación monetaria. Posteriormente, participou noutras loitas sobre cuestións relacionadas coa globalización, e fai seguimento das decisións da Organización Mundial do Comercio (OMC), a Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE) e o Fondo Monetario Internacional (FMI). 

ATTAC asiste ás reunións do G8 co obxectivo de influír nas decisións dos responsables políticos.

Aínda que ATTAC critica a ideoloxía neoliberal que domina a globalización económica, non é "antiglobalización". Apoia as políticas de globalización que caracterizan como sustentábeis e socialmente xustas. 

### Lemas 
Un dos slogans de ATTAC é "O mundo non se vende", denunciando a "mercantilización" da sociedade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de inicio de ATTAC  Arquivado
* ATTAC.info
* "Desarmando os mercados", editorial de Ignacio Ramonet
* Documento de termo sobre ATTAC
A Boga, Abeleda, A Teixeira

**A Boga** é un lugar da parroquia de Abeleda, no concello ourensán da Teixeira, na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abeleda 
### Parroquias da Teixeira 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Teixeira
Pasquali

**Pasquali** é unha división, con sede en Abbiategrasso, Milán, do grupo italiano BCS, fundada en 1949 en Calenzano, na provincia de Florencia, especializada no deseño e produción de tractores e motocultores.

## Historia 
esquerda|miniatura|Un dos primeiros tractores Pasquali.
A actividade de ***Pasquali Macchine Agricole*** comezou en 1949, cando o florentino Lino Pasquali, fundador da empresa que aínda leva o seu nome e unha das figuras máis importantes da historia da mecanización agrícola, ideou un dos primeiros vehículos mecánicos de pequeno tamaño que podían ocuparse de todos aqueles traballos agrícolas imposibles de realizar cos tractores: o motocultor.

Tras o éxito inmediato, a finais dos anos 50 deuse conta da necesidade de aumentar a comodidade: engadíuselle un eixe completo con asento e dirección, que o transformou nun pequeno tractor.

A máquina foi un grande éxito, empurrando a Pasquali cara a un segundo proxecto que madurou a principios dos anos 60: a creación dun mini-tractor isodiamétrico de tracción ás catro rodas con dirección articulada central.
[miniatura|[Pasquali 957-603.]]
Este vehículo era moito máis cómodo e de altas prestacións que o motocultor, pero igual de fácil de manexar, demostrou grandes capacidades nas fileiras de vides, o seu éxito no mercado foi rotundo. Pouco despois mellorouse a estrutura e equipouse con pneumáticos máis grandes, creando un pneumático isodiamétrico aínda máis potente pero menos manexable.

Para maximizar o radio de xiro, Lino Pasquali, reduciu o tamaño das rodas dianteiras. Unha idea na que ninguén pensara e a que se acolleu toda a competencia directa.

Xa achegándose aos oitenta anos, a finais dos 90 Lino Pasquali comezou a buscar un socio industrial capaz de continuar o desenvolvemento da súa empresa. Atopou a multinacional BCS Group de Abbiategrasso, fundado en 1943 polo enxeñeiro Luigi Castoldi, quen adquiriu a marca Pasquali en 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
* BCS Group
Arboleas

**Arboleas** é un concello español da provincia de Almería (Andalucía). Atópase a unha altitude de 278 metros sobre o nivel do mar e a 120 km da capital de provincia, Almería.

## Demografía 
En 2023 a poboación ascendía a 4&nbsp;439 habitantes.

O concello experimentou un aumento moi considerable no seu número de habitantes durante a década de 2000. A taxa de crecemento foi preto do 120%, cifra infrecuente e, ao igual que Huércal de Almería, a máis alta da provincia neste período.

 

#### Migración 
A vila ten unha taxa de inmigración altísima, supoñendo o número inmigrantes moi superior ao da poboación nativa. No ano 2020 o 66,9% era inmigrante, sendo a comunidade británica a maioritaria co 85% do número total de inmigrantes. En total había 45 nacionalidades diferentes no concello. Os inmigrantes británicos son xubilados que radicaron no concello para gozar da tranquilidade e do bo tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Almería
Real Forza Aérea de Dinamarca

A **Real Forza Aérea de Dinamarca** (dinamarqués: *Flyvevåbnet*) é a forza de guerra aérea do Reino de Dinamarca e unha das catro ramas das Forzas Armadas dinamarquesas. Inicialmente era compoñentes do Exército e da Mariña, pero converteuse nun servizo separado en 1950. O seu obxectivo principal é servir como gardián do espazo aéreo dinamarqués e proporcionar apoio aéreo ás tropas do país no campo de batalla.

## Aeronaves 
miniatura|F-35A|250x250px
miniatura|251x251px|C-130J Hercules

### Inventario actual 
## Notas
Real Forza Aérea dos Países Baixos

A **Real Forza Aérea dos Países Baixos** (neerlandés: *Koninklijke Luchtmacht, KLu*) é a rama da aviación militar das Forzas Armadas dos Países Baixos. Foi creada en 1953 e foi precedida polo *Luchtvaartafdeling* (departamento de aviación) do Exército dos Países Baixos, fundado en 1913.

As unidades operativas da forza aérea agora están baixo o Comando da Forza Aérea (CLSK) e directamente baixo o Comandante das Forzas Armadas. O lema da *Koninklijke Luchtmacht* é *Parvus numero, magnus merito* (Pequeno en número, grande en feitos).

A forza da Real Forza Aérea dos Países Baixos ascendeu en 2023 a un total de 1 092 civís, 6 403 militares e 755 reservistas.

## Notas
Tonino Delli Colli

**Tonino Delli Colli,** nado en Roma o 20 de novembro de 1923 e finado na mesma cidade o 16 de agosto de 2005, foi un director de fotografía italiano.

## Traxectoria
Delli Colli naceu en Roma o 20 de novembro de 1923, e comenzou a súa carreira cinematográfica en 1938 no estudo Cinecittà, aos 16 anos de idade. Os seus primeiros traballos consistiron en ser asistente de camarógrafo. A mediados dos anos 1940 xa traballaba como director de fotografía, e en 1952 colaborou na primeira película italiana en cor, *Totò a colori*. Ao longo da súa carreira traballou con diversos e recoñecidos directores de cine, incluíndo Sergio Leone (*O bo, o feo e o malo*, *Ata que chegou a súa hora* e *Era unha vez en América* (en italiano ''C'era una volta in America*), Roman Polanski (*A morte e a doncela* e *Bitter Moon*), Louis Malle (*Lacombe Lucien*), Jean-Jacques Annaud (*O nome da rosa*),  Federico Fellini (*Ginger e Fred*, *Intervista* e *La voce della luna*) e Luis García Berlanga (*El verdugo*).

Traballou ademais co director Pier Paolo Pasolini, participando en doce das súas películas, como *Accattone* (1961), *Mamma Roma* (1962), *O evanxeo segundo San Mateo* (1964), *Il Decamerón* (1971), *Os contos de Canterbury* (1972) e *Salò o le 120 giornate di Sodoma* (1976).

O seu último filme foi *La vita è bella'' (1997) de Roberto Benigni, pola que obtivo o seu cuarto premio David de Donatello na categoría de mellor fotografía. En 2005 foi recoñecido pola American Society of Cinematographers cun premio á traxectoria. Tonino Delli Colli faleceu en agosto dese mesmo ano debido a un ataque cardíaco.

## Notas
Hottāman no Chitei Tanken

é un videoxogo xaponés para Family Computer que se lanzou en 1986.

## Modo de xogo 
Os xogadores poden desenterrar po debaixo da superficie, atopar chaves detrás de catro portas e despois atopar a porta ao seguinte nivel. O xogo máis obvio co que comparalo é *Dig Dug*, pero sen os bloques de pedra e con varios dispositivos como portas de teletransportación, velocidade, dinamita e un traxe acuático. Hai 15 niveis en todo o xogo; que se repiten despois de rematar o nivel 15.

A lava pode verterse nunha dirección vertical cara ao xogador e matalo; non se restabelece mesmo despois de que os xogadores perdan unha vida (pero si se restabelece despois dun game over) Os contrasinais actívanse premendo unha determinada combinación de botóns na pantalla de contrasinal. Varios contrasinais dan como resultado códigos trampa que fan certas cousas; como desactivar a lava en todos os niveis do xogo.

Algúns tipos de bloques valen diferentes puntos unha vez que son desenterrados; que van desde lixo común ata bloques destruíbles. O xogo inclúe unha cláusula de "morte instantánea" na que os xogadores morren dun só golpe. Os inimigos mortos reaparecen no mesmo lugar onde morreron a primeira vez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Hottāman no Chitei Tanken* en MobyGames
Nyctibius griseus

***Nyctibius griseus*** é unha das sete especies de paxaros do xénero *Nyctibius*. Caracterízase polos seus grandes e amarelos ollos, e pola súa gran boca. Son animais nocturnos e está relacionados coas avenoiteiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ffrench, Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): *A guide to the birds of Trinidad and Tobago* (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. 
* Hilty, Steven L. (2003): *Birds of Venezuela*. Christopher Helm, Londres. 
### Ligazóns externas 
*Vídeos, fotos e sons en Internet Bird Collection
The Hunchback of Notre Dame II

***The Hunchback of Notre Dame II*** é un filme estadounidense de 2002 dirixido por Bradley Raymond. É unha secuela estreada en vídeo do clásico de Disney de 1996 *The Hunchback of Notre Dame*. O filme foi producido pola oficina xaponesa de Walt Disney Animation e Walt Disney Television Animation, e foi distribuído por Walt Disney Studios Home Entertainment. Gran parte dos actores do filme orixinal retomaron os seus papeis, coa adición de novos personaxes interpretados por Jennifer Love Hewitt, Michael McKean e Haley Joel Osment. A recepción da crítica foi maioritariamente negativa.

## Personaxes 
* Tom Hulce como Quasimodo
* Jennifer Love Hewitt como Madellaine
* Michael McKean como Sarousch
* Demi Moore como Esmeralda
* Kevin Kline como Capitán Phoebus
* Haley Joel Osment as Zephyr
* Paul Kandel como Clopin Trouillefou
* Charles Kimbrough como Victor
* Jason Alexander como Hugo
* Jane Withers como Laverne
* Jim Cummings como Archdeacon
* Joe Lala como garda #1
* Frank Welker como Achilles
** Frank Welker como a voz de Djali
* April Winchell como Lady DeBurne

## Notas
The Lion King 1½

***The Lion King 1½*** (tamén coñecido internacionalmente ***The Lion King 3: Hakuna Matata***) é un filme estadounidense de 2004 dirixido por Bradley Raymond. Estreouse directamente en vídeo o 10 de febreiro de 2004 e foi producido pola rama australiana de DisneyToon Studios. É o terceiro e derradeiro título da triloxía *Lion King*, e baséase na serie de televisión ''The Lion King's Timon & Pumbaa* e serve como unha historia de orixe para o dúo Timon e Pumbaa e os eventos de *The Lion King (1994)*. A maioría do elenco orixinal retomou os seus papeis orixinais do filme, incluíndo a Nathan Lane e Ernie Sabella como as voces de Timon e Pumbaa. A trama do filme está inspirado en *Rosencrantz and Guildenstern Are Dead* de Tom Stoppard, unha traxicomedia que conta a historia de *Hamlet* dende o punto de vista de dous personaxes menores. *The Lion King 1½'' recibiu valoracións xeralmente positivas da crítica.

## Notas
Virxe de Chiquinquirá

[miniatura|250px|O lenzo orixinal de [1562 que se conserva na Basílica de Nosa Señora do Rosario de Chiquinquirá, en Boyacá, Colombia.]]
A **Virxe de Chiquinquirá** (en ), tamén coñecida como **Nosa Señora do Rosario de Chiquinquirá**, é unha das advocacións coas que se venera á Virxe María no catolicismo. Raíña e patroa da República de Colombia. É chamada así polo concello de Chiquinquirá, onde tivo lugar a primeira das súas manifestacións milagrosas. O lenzo de 1562 coa súa imaxe é baixado do seu trono durante o ano xubileu mariano, que é cada sete anos, para desfilar procesionalmente polas rúas da cidade. 

En Colombia o 3 de xullo de 1986 o papa Xoán Paulo II visitou a Basílica da Nosa Señora do Rosario de Chiquinquirá e pregou pola paz de Colombia aos pés da Virxe María. O 9 de xullo de 1999 o lenzo visitou a cidade de Bogotá para presidir a oración pola paz. En agosto e setembro de 2017 fíxoo de novo con gallo da visita do papa Francisco a Colombia. 

En Venezuela, a súa imaxe aparece vívida na Basílica da Nosa Señora de Chiquinquirá (Maracaibo) onde acoden milleiros de peregrinos, non só o día da súa festa patronal o 18 de novembro, senón todos os domingos, cando se celebran as misas, seguidas de entusiastas procesións. Ademais, é a patroa de Zulia, do concello de Maracaibo e da Garda Nacional Bolivariana, compoñente da Forza Armada Nacional Bolivariana (FANB).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feria de La Chinita
### Bibliografía 
* Ariza, Alberto E. O.P., Hagiografía de Nuestra Señora de Chiquinquirá. Bogotá, Editorial Iqueima, 1950.
* Tobar, Pedro de, O.P. verdadera Histórica Relación del Orden, Manifestación y Prodigiosa Renovación por sí misma y Milagros de la imagen de la Sacratísima Virgen María, Madre de Dios, Nuestra Señora del Rosario de Chiquinquirá. Madrid, Juan García Infanzón, 1694.
* Ariza, Alberto E. O.P. Nuestra Señora del Rosario de Chiguinguirá. Bogotá, Coop. Nal. de Artes Gráficas. 1964.
* Ariza, Alberto E. O.P. Apostillas a la Historia de Nuestra Señora de Chiquinquirá. Bogotá, Editorial Kelly, 1969.
* Acosta Luna, Olga Isabel, Milagrosas imágenes marianas en el Nuevo Reino de Granada, tesis doctoral, Dresde 2007. Dispoñible en Editorial Iberoamericana Verbuert.
* Acosta Luna, Olga Isabel "Una manta más ancha que larga. Nuestra Señora de Chiquinquirá y la institucionalización de una imagen milagrosa en el Nuevo Reino de Granada", Relatorio dispoñible en liña.
Io non ho paura

***Io non ho paura*** é unha novela de 2001 escrita por Niccolò Ammaniti. É a terceira novela publicado por Ammaniti. En 2003, o director Gabriele Salvatores adaptou a novela a un filme homónimo.

## Sinopse 
A novela é sobre un mozo nunha pequena vila do sur de Italia en 1978, quen descobre que o seu pai e o resto da xente da vila secuestraron un mozo dunha familia rica do norte. A historia retrata a perda de inocencia do protagonista e a súa transición a actuar segundo o seu propio criterio, o cal lévao a ir contra o seu propio pai e o ambiente no cal medrou.

## Publicación 
Escrita en lingua italiana, a versión orixinal publicouse en 2001 a través da editorial Einaudi, unha compañía de Turín.

## Notas
Rita Bosaho

**Rita Gertrudis Bosaho Gori**, nada en Santa Isabel, Fernando Poo, o 21 de maio de 1965, Entre 2020 e 2023 foi directora xeral para a Igualdade de trato e Diversidade Étnico Racial do Ministerio de Igualdade. Membro de Podemos, foi deputada no Congreso durante as lexislaturas XI e XII.

## Traxectoria 
Aínda que naceu en Guinea Ecuatorial, desenvolveu a súa vida en España. Provén dunha familia de políticos, algúns deles asasinados por causas políticas en Guinea Ecuatorial tras a súa independencia de España (durante a ditadura de Francisco Macías Nguema). É sobriña de Enrique Gori Molubela, procurador nas Cortes Españolas durante o franquismo pola antiga provincia española de Fernando Poo.

É licenciada en Historia pola Universidade de Alacant, ten un mestrado en Identidades e Integración na Europa Contemporánea e desenvolve a súa tese doutoral sobre o impacto da colonización europea en África. Ten máis de vinte anos de experiencia laboral na sanidade pública e participa de maneira regular en diversas organizacións sociais alacantinas.

Militante de Podemos, foi cabeza de lista ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Alacant da coalición Compromís-Podemos-És el moment de face ás eleccións xerais de 2015. Electa deputada para a XI lexislatura, é destacada como a primeira persoa negra en ocupar un escano no Congreso de Deputados da actual democracia (o seu tío ocupou un escano no Franquismo). Tomou posesión do cargo o 31 de xaneiro. Cesou en decembro de 2023.

## Notas
Alongos, Alongos, Toén

**Alongos** é un lugar da parroquia de Alongos no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 238 habitantes (130 homes e 108 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Alongos 
### Parroquias de Toén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toén
World Economic Forum

O **Foro Económico Mundial** (**FEM**), coñecido en inglés como **World Economic Forum** (**WEF**), é unha organización internacional non gobernamental. A súa sede atópase en Xenebra, Suíza, e é recoñecida mundialmente pola súa reunión anual en Davos, unha cidade situada nos Alpes suízos, no cantón dos Grisóns. Este evento reúne a líderes políticos, empresariais, culturais e doutros ámbitos da sociedade para debater e discutir sobre os principais retos globais, incluíndo a economía, a saúde, o ambiente e o desenvolvemento social.

## Historia 
[miniatura| [Bill Gates falando durante a conferencia de prensa da B&MGF (Fundación Bill & Melinda Gates) na reunión anual en Davos, 2009.|esquerda|249x249px]]O Foro Económico Mundial foi fundado en 1971 por Klaus Schwab. A misión declarada do Foro é mellorar o estado do mundo a través da cooperación entre o sector público, o privado e outros actores sociais para abordar as cuestións globais mediante o diálogo e a acción conxunta. As súas reunións proporcionan unha plataforma para compartir ideas, estratexias e solucións sobre os desafíos mundiais, moitas veces centrados na globalización e as súas implicacións.

Ademais da reunión anual en Davos, o **FEM** organiza outros eventos rexionais e temáticos ao longo do ano para explorar cuestións específicas relevantes para diferentes sectores. A organización tamén publica informes de investigación e análise.

Durante a reunión en Davos, a seguridade dos participantes está a cargo da policía e o exército suízos. [miniatura| [Mohammed Khatami no Foro en 2007|esquerda|285x285px]]

### Críticas e manifestacións 
As reunións do Foro Económico Mundial, especialmente a celebrada anualmente en Davos, tamén atraen protestas e manifestacións de grupos antiglobalistas, altermundistas, anticapitalistas e de activistas en defensa dos Dereitos Humanos, aínda que as manifestacións máis numerosas son normalmente noutras cidades de Suíza. Estes grupos argumentan que o FEM representa os intereses das corporacións globais e da elite económica, frecuentemente en detrimento dos intereses da maioría da poboación mundial e do medio ambiente. As críticas céntranse en varios puntos, incluíndo a desigualdade económica, o impacto ambiental, a transparencia e inclusión, e os aspectos negativos da globalización, chamando a un debate sobre as direccións da política económica global, a xustiza social e a sostibilidade ambiental.

### Public Eye on Davos 
O Public Eye on Davos, celebrado anualmente entre os anos 2000 e 2015, foi un evento contraposto á reunión anual do FEM, que involucrou organizacións non gobernamentais de todo o mundo e foi coordinado polas organizacións suízas Erklärung von Bern (EvB, rebautizada como “Public Eye”) e Greenpeace Switzerland, despois de que Pro Natura deixara de colaborar no evento.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do WEF Arquivado.