open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Josep Bernat i Baldoví

**Josep Bernat i Baldoví**, nado en Sueca o 19 de marzo de 1809 e finado o 1 de xaneiro de 1864, foi un escritor e poeta valenciano, célebre fundamentalmente polos seus sainetes. A súa obra máis coñecida é o sainete satírico-erótico *El virgo de Vicenteta*.

## Traxectoria 
Estudou nas Escolas Pías e cursou Dereito na Universidade de Valencia. Aos 24 anos tivo un primeiro acceso de xordeira, enfermidade que o acompañou ata a morte e lle valeu o alcume de "Lo Sord" (O Xordo). No 1844 foi elixido deputado das Cortes Valencianas para Sueca e máis tarde, alcalde. Viviu algúns anos en Madrid, onde colaborou en periódicos humorísticos; unha parte desta produción en castelán foi recollida en *El Sueco* (1859). En catalán colleitou unha literatura sen pretensións cultas, satírica e marcadamente dialectal na linguaxe, que obtivo unha grande audiencia. Con José M. Bonilla e Pasqual Pérez i Rodríguez redactou os semanarios *La Donsaina* (1844), *El Tabalet* e *El Sueco* (1847).

Foi autor dos primeiros libros de falla (1855) e é considerado o iniciador do teatro popular valenciano, con obras como *El gafaüt*, *Qui tinga cucs, que pele fulla*, *El virgo de Vicenteta*, *Pataques i caragols*, *La tertúlia de Colau*, ''L'agüelo Pollastre* etc. En castelán escribiu o drama *Los pastores de Belén*. Deixou escritos tamén algúns milagres para as representacións tradicionais da festa de San Vicente Ferrer: *El mocador* e *La Fealdat i L’Hermosura*. Os seus escritos reflicten o problema económico do agro valenciano durante a primeira metade do século XIX e transpiran un escepticismo irónico polo que respecta ás institucións constitucionais e administrativas da época

## Obras 
* *L'agüelo Pollastre*
* *Batiste Moscatell o la Mona de Pasqua*
* *Col·lecció de quadres*
* *Un ensaio fet en regla o Qui no té la vespra, no té la festa*
* *Un fandanguet en Paiporta*
* *El Gafaüt*
* *Jeroni i Bartoleta o la viuda i l'escolà*
* *La lletjor i la bellesa*, miracle
* *El mocador*, miracle
* *El Virgo de Vicenteta i l'alcalde de Favara o El parlar bé no costa un patxo*
* *Pasqualo i Vicenteta o El tribunal de Favara*
* *Qui tinga cucs, que pele fulla o Obedecer al que manda*
* *El Rei moro de Granada*
* *La tertúlia de Colau, o Pataques i caragols*
* *Vicenteta la de Patraix''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras dixitalitzadas de Bernat i Baldoví na Biblioteca dixital Lluís Vives
Arestora

***Arestora*** foi un programa da Televisión de Galicia dirixido e presentado por Fidel Fernán que se emitiu entre  1988 e 1990, consistía en actuacións musicais, entrevistas, reportaxes, un concurso presentado por María Xosé Rodríguez e un espazo de humor a cargo de Farruco.
Diana

Na mitoloxía romana, **Diana** é a equivalente á grega Artemisa.

Deusa Virxe da caza, protectora da natureza. É a irmá xemelga do deus Apolo, filla de Xúpiter e Latona. Ao nacer antes có seu irmán, foi testemuña das dores do parto, e pediulle ao seu pai a graza da virxindade eterna xunto coa súa irmá Minerva. O seu propio pai armouna co arco e as frechas e fíxoa raíña dos bosques, dándolle por comitiva un grupo de ninfas que debían garda-lo celibato; elas acompañábana a cazar, xa que era a súa ocupación favorita.

## Etimoloxía 
A etimoloxía do seu nome é simplemente *a Deusa*, sendo pois o seu paralelo grego neste sentido, aínda que non no culto, Dione en Dódona.

## Roles e funcións 
Diana foi orixinalmente unha deusa da caza, relacionada cos animais e as terras salvaxes. Máis adiante pasou a ser unha deusa da Lúa, suplantando a Lúa (deusa latina) e sendo tamén un emblema da castidade. As carballeiras estábanlle especialmente consagradas. Era louvada na poesía pola súa forza, graza atlética, beleza e habilidades na caza.

Na práctica formaba unha trindade coas outras dúas deidades romanas: Exeria, a *ninfa acuática*, a súa servente e axudante comadroa, e Virbio, o deus dos bosques.
Lucifer

[miniatura|350px|*[O anxo caído* (1877, Parque do Retiro, Madrid) obra de Ricardo Bellver inspirada en *O paraíso perdido* de Milton.]]
**Lucifer** (do latín *lux* [‘luz’] e *fero* [‘levar’]: '''''''*portador da luz*') é, na mitoloxía romana, o equivalente grego de Fósforo ou Eósforo (*Έωσφόρος*) *o portador da Aurora* que provén da antiga dama escura Luciferina.

Este concepto mantívose na antiga astroloxía romana na noción da *stella matutina* (o luceiro da alba) contraposto á *stella vespertina* ou o serán (o luceiro da tarde ou serán), nomes estes que remitían ó planeta Venus, que segundo a época do ano se pode ver preto do horizonte antes do amencer ou despois do atardecer.

Na tradición cristiá, Lucifer representa o anxo caído, exemplo da beleza e sabedoría a quen a soberbia levouno aos infernos, transformándose en Satanás.

## Ocultismo 
O luciferismo é un sistema de crenzas que venera as características esenciais que se fixan a Lucifer. A tradición, influenciada polo gnosticismo, polo xeral venera a Lucifer non coma o diabo, senón coma un liberador, un titor ou guía espiritual ou incluso o deus verdadeiro en oposición a Xehová.

Na obra de Anton LaVey,&nbsp;*The Satanic Bible*, Lucifer é un dos catro príncipes herdeiros do inferno, sobre todo a do leste, o "señor do ar", e chámase o portador da luz, a estrela da mañá, o intelectualismo, e a ilustración. O título de "señor do ar" baséase en Efesios 2:2, que emprega a frase "o príncipe da potestade do ar" para se referir ao deus pagán Zeus, mais esa frase serodiamente fusionouse con Satanás.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Satanás
* Deus
* Anxo
* Aradia
* Wicca
Batalla de Valencia

A **batalla de Valencia** é o nome que recibe o conflito identitario que enfrontou a sociedade valenciana na transición española, caracterizada por unha notable conflitividade e violencia, e que provocou unha fractura política e social no País Valenciano que aínda dura. O seu epicentro e onde con maior intensidade se viviu foi a cidade de Valencia.
Villamarciel

**Villamarciel** é unha localidade castelá situada na provincia de Valladolid, no concello de Tordesillas, a 11 quilómetros da capital municipal.

## Poboación
No ano 2009 tiña 309 habitantes, 40 máis que en 2008.
Osa de la Vega

**Osa de la Vega** é un concello de España, na provincia de Cuenca, Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha. Ten unha área de 53,01&nbsp;km². Segundo o INE en 2011 tiña 611 habitantes.

En 1912 ocorreron os feitos do chamado *El crimen de Cuenca* que Pilar Miró levou ao cine en 1979.

## Notas
Epifanio Campo

Co nome de **Epifanio Campo** podemos estar a referirnos a:

***Epifanio Campo**, empresa cerámica con sede en Lendo (A Laracha)
***Epifanio Campo Núñez**, empresario galego de principios e mediados do século XX.
***Epifanio Campo Fernández**, empresario galego de finais do século XX e do século XXI, fillo do anterior.
Vidas post-it

***Vidas post-it*** é un libro de relatos de Iolanda Zúñiga. A primeira edición foi publicada por Edicións Xerais en 2007 na colección Abismos, sendo reeditado en 2010 na colección Narrativa.

Foi traducido ao castelán por Moisés Barcia e publicado en 2011 por Pulpbooks, e traducido ao catalán por Esteve Valls co título de *Vides post-it* e publicado en 2013 por Pulpbooks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na web da editorial.
Eye

"**Eye**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, editada en 1996 como parte da banda sonora da película de David Lynch *Lost Highway*. Xunto co tema "The End Is the Beginning Is the End" de *Batman & Robin* e "Christmastime" de *A Very Special Christmas 3*, "Eye" representou un período de traballo en recompilatorios entre as edicións dos álbums *Mellon Collie and the Infinite Sadness* e *Adore*. A canción aparece tamén no disco de grandes éxitos da banda *Rotten Apples*.

David Lynch encargouse xunto con Trent Reznor de escoller as cancións que aparecerían na película. Lynch rexeitou o primeiro tema que Corgan lle enviou, "Tear", que posteriormente aparecería en *Adore*. Corgan entón apresurouse a rematar "Eye" e Lynch decidiu usala para unha escena nun club nocturno.

A canción converteríase nun éxito inesperado para a banda acadando o número 80 da lista estadounidense *Modern Rock Tracks* en 1997.
Marcelino Martínez

**Marcelino Martínez Cao**, nado en Ares o 29 de abril de 1940, é un exfutbolista galego. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.

Xogador histórico do Real Zaragoza, co que gañou dúas Copas do Xeneralísimo e unha Copa de Feiras, é principalmente recordado polo gol que lle anotou a Lev Iashin, porteiro da Unión Soviética, na final da Eurocopa de 1964, co que a selección española gañou o seu primeiro título.

## Traxectoria 
### Inicios (1940-1958) 
Comezou a xogar ao fútbol nas praias de Ares e logo estivo interno ata os 16 anos no Seminario Maior de Santiago de Compostela, onde continuou xogando ao fútbol. Tras deixar o seminario e pasar brevemente polo Numancia de Ares e o Galicia de Mugardos, fichou en 1958 polo Racing de Ferrol, que militaba en Segunda División.

### Real Zaragoza (1958-1970) 
Despois dunha tempada en Ferrol, foi contratado polo Real Zaragoza por unha gran suma de diñeiro. Pouco despois converteuse no primeiro xogador do Zaragoza en ser internacional coa selección española. Xogou no equipo aragonés entre 1959 e 1970 e integrou xunto a Lapetra, Villa, Canário e Santos o grupo de futbolistas coñecido como "os cinco magníficos". Disputou 332 partidos e marcou 119 goles, sendo aínda hoxe o máximo goleador da historia do club. Durante a súa estancia en Zaragoza o equipo gañou os seus primeiros títulos: dúas Copas do Xeneralísimo e a Copa de Feiras de 1964, cun gol de Marcelino na final fronte ao Valencia.

Retirouse aos 29 anos e volveu a Ares, onde se dedicou ao negocio da construción.

### Selección española 
Foi 14 veces internacional coa selección española, coa que debutou o 23 de novembro de 1961 nun partido fronte a Marrocos. Na Eurocopa de 1964 pasou á historia como o autor do gol que lle deu á selección española o seu primeiro título. Foi na final disputada o 21 de xuño de 1964 no Estadio Santiago Bernabéu fronte á Unión Soviética. Só dous minutos despois do gol inicial de Pereda no minuto 6, Galimzián Khusainov empatou o partido, e non foi ata o minuto 84 cando Marcelino recibiu un pase de Pereda e cun cabezazo conseguiu bater ao mítico porteiro Lev Iashin, alcumado "a araña negra", para poñer o 2-1 definitivo.

## Palmarés 
**Real Zaragoza**
* **Copa do Xeneralísimo (2):** 1964, 1966.
* **Copa de Feiras (1):** 1964.
**Selección española**
* **Eurocopa (1):** 1964.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es .
Dale Crover (EP)

***Dale Crover*** é un EP do batería da banda Melvins Dale Crover, editado no ano 1992 polo selo Boner Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Dale Crover.
# "Hex Me" 	1:14
# "Dead Wipe" 	2:47
# "Respite" 	4:16
# "Hurter" 	4:22
The Good Life

***The Good Life*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Weezer, editado na primavera de 1997 a través do selo DGC Records. O álbum *Pinkerton*, editado pouco antes, non tivera a mesma resposta que o primeiro traballo da banda, e este EP foi lanzado para intentar conseguir un *hit*. *The Good Life* inclúe dous temas acústicos ("The Good Life" e "Pink Triangle") ao vivo e a canción "I Just Threw Out the Love of My Dreams", unha colaboración con Rachel Haden da banda that dog. facendo as voces principais. Os temas ao vivo foron gravados no Shorecrest High School, preto de Seattle, o día 6 de novembro de 1996. O citado instituto gañou un concurso organizado por Weezer e o premio era unha actuación da banda.

## Listaxe de cancións 
# "The Good Life" (LP Version) – 4:19
# "Waiting on You" – 4:13
# "I Just Threw Out the Love of My Dreams" – 2:39
# "The Good Life" (live acoustic) – 4:40
# "Pink Triangle" (live acoustic) – 4:26

## Notas
Epifanio Campo Fernández

**Epifanio Campo Fernández**, nado na Ponte de Domingos Flórez en 1952 e finado o 18 de agosto de 2016 en Vilalonga, foi un empresario galego.

## Traxectoria
Fillo máis vello do tamén empresario Epifanio Campo Núñez, en 1975 fíxose cargo do conglomerado de empresas cerámicas e mineiras que creara e impulsara o seu pai. A orixe desta actividade económica sitúase na extracción de arxila en Vilalonga, mais as empresas de Campo esténdense por toda Galicia, e entre elas destaca a Nueva Cerámica Campo, de Sanxenxo, Campo Brick en Albixoi e Epifanio Campo en Lendo, todas elas de produción cerámica, mais tamén outras firmas de pretensados e bloques de formigón, inmobiliarias, piscifactoría ou viño.

Accionista minoritario de Banco Pastor, foi porén un dos accionistas principais de Banco Gallego, cun capital do 10% e participou tamén no capital de SOGARISA. Mercou en 2007 o 5,5% da sociedade Corporación Caixa Galicia, ata daquela propiedade exclusiva de Caixa Galicia. Tamén foi socio do empresario Manuel Añón en diversos proxectos, entre eles tres empresas de siderurxia e fundición (Siderúrgica Añón, Hierros Añón Comercia e Acérie de l’Atlantique), que en 2007 lle venderon á siderúrxica catalá Celsa. En 2006 entrou no capital da sociedade Gaelsa, controlada por Manuel Jove e dedicada á explotación de enerxías renovables, da que se retirou a comezos de 2010.

En total, en 2009 tería entre 550 e 600 millóns de euros en capital.

## Vida persoal
Era irmán de Antonio Campo Fernández, quen fora alcalde de Ortigueira entre 1999 e 2007 e do tamén empresario Demetrio Campo Fernández.

## Notas
Manuel Muñiz

**José Manuel Muñiz Tubío**, nado en Boiro en 1929 ou 1930 e finado o 28 de xullo de 2011 en Santiago de Compostela, foi un músico e compositor galego.

## Traxectoria
Como intérprete, Muñiz tocaba o trombón de varas, o violín e a trompeta, mais a súa sona chegoulle da man da composición e da dirección de orquestras de música popular e lixeira.

En 1951, fíxose cargo do traballo de director da orquestra de música lixeira Compostela, que naquela altura xa levaba máis de tres décadas de existencia. Foi primeiro o seu director durante cincuenta anos, e despois tamén o seu propietario, ata o 2001, cando se retirou definitivamente. Durante eses anos, ademais do seu traballo á fronte da Orquesta Compostela compuxo pezas para Ana Kiro, Pili Pampín, Sabela (da que ademais foi descubridor) ou Miguel Torres. Entre os varios centos de cancións compostas por el, estivo *Galicia, terra meiga* (1973) ou o himno do club de fútbol SD Compostela, que chegou a xogar na primeira división española.

Ademais, Manuel Muñiz foi profesor da Banda Municipal de Santiago.

## Honras
* Medalla de Galicia
* Medalla de ouro da Real Banda de Gaitas
* Fillo predilecto de Boiro.

## Notas
Jiro

**Jiro** (和山 義仁, **Wayama Yoshihito**, nado en Hakodate (Hokkaido) o 17 de outubro 1972, é un músico xaponés, baixista do grupo de rock Glay. Tamén é o baixista do seu outra banda The Predators. Foi o último membro da liña oficial en unirse a Glay, en 1992.
## Traxectoria 
Jiro adoitaba ser un guitarrista nas súas primeiras bandas, e só tomou o baixo, cando se uniu á banda indie Pierrot, en Hakodate. En 1992, Pierrot trasladouse a Toquio para ampliar a súa carreira, pero se disolveu pouco despois. Takuro invitou a Jiro a unirse a Glay. Ao principio negouse, pero ante a insistencia Takuro, aceptou tocar nun concerto con eles. Terminou quedándose na banda. Jiro é considerado o "cara de neno" no grupo e foi un dos favoritos entre as adolescentes. Durante moito tempo, lucía un aspecto xuvenil cos seus peiteados e roupa de cores xunto coas súas travesuras infantís no escenario. Con todo, fóra do escenario, Jiro é polo xeral tranquilo. Casou no ano 2000 cunha muller chamada Reiko, ex-editora da revista musical "WHAT'S IN". Jiro ten un programa de radio en FM Funky802, "Buggy Crash Night".

## Cancións compostas por Jiro 
### Para GLAY 
* Shutter Speeds no Tema, do álbum *BELOVED*, de 1996 (música de Jiro, letra de Takuro).
* Kanariya, do álbum BELOVED, de 1996 (música de Jiro, letra de Takuro).
* Biribiri Crashman, do ábum *pure soul*, de 1998 (música de Jiro, letra de Takuro).
* Good bye bye Sunday, lado-b do single *Tomadoi/Special Thanks*, de 2000 (música e letra de Jiro).
* TIME, lado-b do single *Missing You*, de 2000 (música e letra de Jiro).
* Highway #5, do álbum *ONE LOVE*, de 2001 (música e letra).
* Mister Popcorn, do álbum *ONE LOVE*, de 2001 (música e letra).
* NEVERLAND, do álbum "UNITY ROOTS & FAMILY, away" (música).
* BUGS IN MY HEAD, do álbum *THE FRUSTRATED*, de 2004 (música e letra).
* AMERICAN INNOVATION, do álbum *LOVE IS BEAUTIFUL*, de 2007 (música de Jiro, letra de Takuro).

### Para THE PREDATORS 
* Dizzy Life, do álbum *Hunting!*, de 2005(música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka).
* Sleepy Dragon, do álbum *Hunting!*, de 2005 (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka).
* Lizard Man, do álbum *Hunting!*, de 2005 (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka).
* Rock'n'Roll Lay Down, do álbum "Kiba wo Misero", de 2008 (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka). 
* Shoot the Moon, do álbum "Kiba wo Misero", de 2008 (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka). 
* Island, do álbum "Kiba wo Misero" (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka). 
* Wild Tiger, do álbum "Kiba wo Misero" (música de Jiro, letra de Sawao Yamanaka).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Glay
* Páxina do programa de rádio de Jiro
* Páxina oficial da banda The Predators
Rafael de la Hoz Arderius

**Rafael de la Hoz Arderius** nado o 9 de outubro de 1924 en Madrid e finado na mesma cidade o 13 de xuño do 2000 foi un arquitecto español, director do estudio *Rafael de la Hoz, Arquitectos*, actualmente dirixido polo seu fillo Rafael de La-Hoz Castanys.

## Traxectoria 
miniatura|200px|dereita|Edificio Castelar en Madrid.
Fillo do tamén arquitecto Rafael de la Hoz Saldaña e Enriqueta de Arderius Varela de Seijas, pasou parte da súa vida en Córdoba. En 1951 obtivo o título de arquitecto pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid. Estudou no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) de Estados Unidos, 1955.

Realizou un importante papel en tarefas de carácter institucional, entre as que destacan a creación e pulo das Normas Tecnológicas de la Edificación en 1971. Tamén foi presidente da Unión Internacional de Arquitectos entre 1981 e 1985. Nomeado Académico de Belas Artes en 1990.

## Obras destacadas 
* 1953-1957 Colegio Mayor Universitario Santo Tomás de Aquino en Madrid (xunto a José María García de Paredes). 
* 1973-1980 Facultade de Medicina en Córdoba. 
* 1975 Edificio Castelar en Madrid.
* 1991 Castellana 110 en Madrid.
* 1990 Real Madrid Arena en Madrid.

## Premios 
* 1956 Premio Nacional de Arquitectura de España polo * Colegio Mayor Universitario Santo Tomás de Aquino*.
* 1995 Premio Antonio Camuñas de Arquitectura.
* 2000 Medalla de Ouro da Arquitectura.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía e obras en *soloarquitectura.com*.
Armentón de Arriba, Armentón, Arteixo

**Armentón de Arriba** é un lugar da parroquia de Armentón no concello coruñés de Arteixo, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2023 tiña 8 habitantes (5 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Armentón
### Parroquias de Arteixo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
A Corredoira, Armentón, Arteixo

**A Corredoira** é un lugar da parroquia de Armentón no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 7 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 3 homes e 4 mulleres.

## Topónimo 
O topónimo *Corredoira* fai referencia a un camiño para carros.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armentón 
### Parroquias de Arteixo 
## Notas
Francisco de Asís Cabrero

miniatura|200px|Casa Sindical (actual Ministerio de Sanidade e Consumo), Madrid.
miniatura|200px|Vista da Casa Sindical de Madrid.
miniatura|200px|Sede do antigo periódico *Arriba*.
**Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo** nado o 4 de outubro de 1912 en Santander e finado o 26 de febreiro de 2005 en Madrid foi un arquitecto español.

## Traxectoria 
Ingresou en 1932 na Academia de Belas Artes de San Fernando e dous anos despois na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid. Durante os seus anos de estudante, viviu en Madrid na casa do seu avó materno o inventor Leonardo Torres-Quevedo. A Guerra Civil supuxo un parón na súa formación e non obtivo o título de arquitecto ata 1942. A principios da década de 1940 comeza a traballar cos arquitectos Germán Álvarez de Sotomayor, Luis Gámir, Eduardo Olasagasti e José Antonio Coderch, viaxando a Italia, onde conoceu a Giorgio de Chirico e a Adalberto Libera, tomando contacto coa arquitectura de Giuseppe Terragni. En 1949, xunto con Rafael Aburto, ganou o primeiro premio do concurso para a Casa Sindical en Madrid, considerado o primeiro edificio moderno construído a instancias do goberno franquista trala Guerra Civil, que se converteu na súa obra máis coñecida.

## Obras destacadas 
* A Casa Sindical (actual Ministerio de Sanidade e Consumo) fronte ó Museo do Prado de Madrid (1949).
* A Escola Nacional de Hostalaría en Madrid, (1959).
* O edificio do periódico *Arriba* no Paseo da Castellana nº 222 de Madrid, (1962).
* Casa do concello de Alcorcón (1973).
* Ampliación do Parque Sindical.

En 1992 publicou a súa obra sobre Arquitectura titulada *"Cuatro Libros de Arquitectura"*.

## Premios 
* 1990 Medalla de Ouro da Arquitectura.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía, planos e fotografías dos proxectos de Francisco Cabrero en *perso.wanadoo.es*.
* Biografía e proxectos en *soloarquitectura.com*.
La Masia

**La Masia**, ou **La Masia de Can Planes**, foi a residencia dos xogadores das categorías inferiores do Futbol Club Barcelona desde o 20 de outubro de 1979 ata o ano 2011. É unha antiga casa rural catalá, situada xunto ao Camp Nou. En 2011 trasladouse a actividade á nova Masia, situada na Cidade Deportiva Joan Gamper.

Nos seus primeiros 30 anos de historia pasaron por ela 503 mozos co soño de chegar a ser deportistas de elite. O 85% pertencían aos diferentes equipos de fútbol, e o 15% restante correspondía ás demais seccións profesionais. O obxectivo do FC Barcelona é formalos deportiva e intelectualmente. Non todos os nenos da base azulgrana residiron na Masia. Xeralmente, fixérono os que tiñas máis problemas cos desprazamentos.

Algúns dos xogadores que residiron na Masía foron o actual adestrador do Barça, Josep Guardiola, ou os campións do mundo Sergio Busquets, Cesc Fàbregas, Xavi Hernández, Andrés Iniesta, Gerard Piqué, Carles Puyol, Pepe Reina, Pedro Rodríguez e Víctor Valdés.[miniatura|La Masia do [FC Barcelona.|centro]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Masia no sitio web oficial
Del roig al blau

***Del Roig al blau. La transició valenciana*** (*Do vermello ao azul. A transición valenciana*) de 2004 é un documental sobre a transición española no País Valenciano entre os anos 1975 e 1982, desde a morte de Francisco Franco ata a aprobación do Estatuto de Autonomía.

## Historia e características 
Nel relátanse as grandes manifestacións, as primeiras eleccións, e a que se chamará a Batalla de Valencia, a partir de entrevistas a algúns dos actores políticos e sociais que máis interviron naquel momento.

O documental nace como iniciativa dun proxecto presentado por Albert Montón á edición 2001-2002 do *Master de Producció i Edició de Continguts Audiovisuals* do ''Taller d'Audiovisuals'' da Universidade de Valencia. A idea espertou o interese e o documentalista Llorenç Soler asumiu a súa dirección e Miquel Francés a produción.

O nome do documental cóllese dun libro de Alfons Cucó, quen viviu en primeira persoa moitos daqueles acontecementos, que posteriormente analizou e documentou.

## Entrevistados 
* Periodistas
** Juan José Pérez Benlloch
** María Consuelo Reyna
** Rosa Solbes
* Creadores
** Joan Genovés
** Manuel Molins
* Músicos
** Lluís Miquel
** Vicent Torrent
* Políticos
** Ricard Pérez Casado
** Héctor Villalba
** Xavier Marí
** Vicent Soler
** Josep Guia
** Vicent Alvarez
** Eliseu Climent
** Javier Aguirre de la Hoz
** Pasqual Martín Villalba
** Ignacio Carrau
** Pere Mayor
** Manuel Girona
** Miquel Ramón Izquierdo
** Francesc de Paula Burguera
** María Dolores García Broch

## Premios
* Premio do público á mellor película valenciana na VII Edición dos Premios Tirant.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Blaverismo
* Euskal Pilota

### Ligazóns externas 
* Ficha do documental, con ligazón para ver o documental en Internet. 
* Entrevista a Miquel Francés. 
* Entrevista a Albert Montón. 
* Noticia sobre o documental.
Teru

**Teru** (小橋 照彦, **Kobashi Teruhiko**, nado o 8 de xuño de 1971 en Hakodate, Hokkaido, Xapón) é o vocalista da banda de rock xaponés chamada Glay. Ten unha amizade moi estreita cos seus compañeiros de banda Takuro e Hisashi. Casou coa cantante Ami Onuki do grupo de J-pop Puffy en abril de 2002, que deu a luz á súa filla en marzo de 2003. El ten outros dous fillos, un neno e unha nena, dun matrimonio anterior.

Ademais de cantar, Teru é tamén un artista. El deseña algún dos produtos de Glay e algunhas campañas non relacionadas co grupo. Tamén traballou como narrador da película animada "Highway Jenny", en 2006. Cando era neno, adoitaba xogar ao fútbol e o béisbol e cría que podería converterse nun atleta. Con todo, na súa adolescencia interesouse pola música e comezou a tocar a batería.

Teru participou en varias campañas humanitarias como a White Band e o Red Ribbon Live. En 2007 e 2008 Teru protagonizou unha campaña para a sensibilización sobre o VIH onde o mesmo facíase un test da enfermidade. Teru presenta un programa de radio, "Teru Me Night Glay", en Bay FM.

## Músicas e letras compostas por Teru 
* ACID HEAD (do single "Zutto futari de…" - letra xunto a Takuro; música de Takuro)
* Hello my life (do single "Winter, again" - letra xunto a Takuro; música de Takuro)
* Shuumatsu no Baby Talk (do álbum "BEAT out!" - música e letra)
* Little Lovebirds (do single "Yuuwaku" - música e letra)
* Rock Icon (do single "Mermaid" - letra xunto a Takuro; música de Takuro)
* Super Ball 425 (do single "STAY TUNED" - letra; música de Takuro)
* BACK UP (do single "STAY TUNED" - música e letra)
* BLAST (do álbum "THE FRUSTRATED" - música e letra)
* I Will~ (do álbum "LOVE IS BEAUTIFUL" - música e letra)

## Participacións especiais en traballos doutros artistas 
* Música "Zero Landmine", con outros cantantes participantes do proxecto "No More Landmine"
* Música "Fuyuu no Etorage" de Misia (álbum "Singer for Singer")
* Música "Love Clover", da cantante Miho Nakayama
* Música "Ango", de Yukinojo Mori (álbum "Poetic Evolution")
* Música "Migratory Bird" da banda taiwanesa Mayday
* Música "Say Something" de Kyosuke Himuro (álbum "In The Mood")
* Música "umare kuru kodomotachino tameni", con Kazumaza Oda e Miliya Kato
* Música "Still Love", do rapeiro xaponés MCU.
* Música "Teen Titans Go!" de Puffy, onde aparece cun solo de guitarra

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog do programa de rádio de TERU
Vocabulario Científico Internacional

O **Vocabulario científico internacional**, **VCI**, (ou ISV nas súas siglas en inglés, de *International Scientific Vocabulary*) é un tipo de vocabulario que abarca as palabras científicas e especializadas utilizadas, nas chamadas *linguas modernas*, por todos os científicos do mundo para entendérense entre eles.

## Historia e características 
O primeiro vocabulario científico internacional coñecido estableceuno Philip Babcock Gove dentro do *Terceiro novo dicionario internacional* de Webster (1961). Segundo o observado por David Crystal, a ciencia é un campo especialmente produtivo para as novas invencións.

Segundo o *terceiro* Webster, as "palabras do ISV (como, por exemplo, *lipoid*) creáronse tomando unha palabra cun significado algo xeral e simple a partir dunha das linguas da antigüidade clásica, xeralmente o grego e o latín, pero conferíndolle un significado moi específico e complicado, adecuado para os propósitos do discurso científico moderno. Unha palabra do VCI é tipicamente un derivado ou un composto que "consegue só as súas materias primas dos idiomas da antigüidade". A súa morfoloxía pode variar segundo os diferentes idiomas modernos.

A versión *on line* do *Terceiro novo dicionario internacional* de Webster (Merriam-Webster, 2002) engade que o ISV "consiste nas palabras ou outras formas lingüísticas actuais en dous o máis idiomas", e que "se diferencia do latín moderno (*New Latin*) en que estes termos se adaptan á estrutura dos idiomas individuais nos que aparecen". É dicir, os termos do VCI constrúense a miúdo con formas gregas, latinas, o outras que se combinan, pero cada lingua escribe, e pronuncia, os neolexemas que resultan de acordo coas súas propias normas morfolóxicas.

Con todo, non se debe esquecer a eiva, presente en moitos termos da botánica, segundo Font Quer, das chamadas *voces híbridas*, isto é, compostas por un primeiro elemento grego e o segundo latino, ou viceversa, e que, de ser posíbel, non se deben empregar. E moito menos se o primeiro elemento procede dunha lingua *moderna*, que algún caso hai, por exemplo, no español científico. A homoxeneidade léxica exixe que todo termo composto estea formado por todos os seus compoñentes, dous ou máis, da mesma natureza lingüística.

Tom McArthur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terminoloxía
Xinzo

Como topónimo **Xinzo** pode referirse a:

;En Galiza
***Xinzo de Limia**, concello da comarca da Limia;
****Xinzo de Limia**, parroquia de dito concello;
*****Xinzo de Limia**, lugar de dita parroquia.
***Xinzo**, parroquia do concello de Ponteareas;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Bastavales, no concello de Brión;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis;
***Xinzo**, lugar da parroquia de San Martiño de Mondoñedo, no concello de Foz;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Vilaronte, no concello de Foz;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Mazaricos;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Vilameá, no concello da Pontenova;
***Xinzo**, lugar da parroquia de Eiras, no concello de San Amaro;
***Xinzo da Costa**, lugar da parroquia de Vilardecás, no concello de Maceda;
***Xinzo das Teixugueiras**, lugar da parroquia de Sabucedo de Montes, no concello de Cartelle;
***Xinzo de Deva**, lugar da parroquia de Pontedeva, no concello de Pontedeva.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Xesta

Como topónimo **A Xesta** pode referirse a:

;En Galiza
***A Xesta**, parroquia do concello de Lalín:
****A Xesta**, lugar de dita parroquia;
****Fondo da Xesta**, lugar de dita parroquia;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Quende, no concello de Abadín;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Armentón, no concello de Arteixo;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Crecente;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Verís, no concello de Irixoa;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Soutullo, no concello da Laracha;
***A Xesta**, lugar da parroquia de San Xoán do Alto, no concello de Lugo;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Iñás, no concello de Oleiros;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Rodeiro, no concello de Oza-Cesuras;
***A Xesta**, lugar da parroquia de San Mamede de Ferreiros, no concello do Pino;
***A Xesta**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Arteixo, Arteixo, Arteixo

**Arteixo** é unha vila da parroquia de Arteixo no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2023 tiña 13.126 habitantes (6.406 homes e 6.720 mulleres). É a capital do concello, ao que dá nome.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arteixo
### Parroquias de Arteixo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
O Monte do Aciveiro, Armentón, Arteixo

**O Monte do Aciveiro** é un lugar da parroquia de Armentón no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística no ano 2009 tiña 44 habitantes (20 homes e 24 mulleres).

O seu topónimo é un fitónimo, e ten a súa orixe na forma vulgar do latín *aquifolium*, 'lugar de moitos acivros'.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armentón 
### Parroquias de Arteixo
Longueirón

O termo **longueirón** póde referirse á:

*Un **longueirón ou carabela**, molusco lamelibranquio mariño dos solénidos, con dúas valvas alongadas simétricas e rectas.
*Un **longueirón** ou *longboard*, tipo de táboa de surf usado nunha modalidade dese deporte que permite a súa práctica con todo tipo de ondas, incluídas as máis pequenas.
Carabela

O termo **Carabela** pode referirse a:

***Carabela**, barco de vela do século XV;
***Carabela**, identificado con dúbidas como un molusco lamelibranquio tamén coñecido como longueirón;
***Carabela**, un hidrozoo colonial semellante a unha pequena medusa (*Physalia physalis*).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Carabela**, lugar da parroquia de Ledoño, no concello de Culleredo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Longueirón vello

O **longueirón vello**, *Solen marginatus*, é unha especie de molusco bivalvo da orde dos veneroides e familia dos solénidos.

## Características 
Ten unha cuncha alongada, recta, fráxil, coas valvas simétricas, de perióstraco delgado de cor amarela acastañada, de forma case cilíndrica e aberta polos extremos; presenta un suco profundo cerca da marxe anterior, con dúas series de estrías.

Ten unha lonxitude máxima de 15&nbsp;cm,

## Bioloxía 
[miniatura|120px|Lámina de [1859. Co número 14, *Solen marginatus*.]]

Os sexos están separados, e é unha especie ovípara. Aliméntase de fitoplancton e de partículas de materia orgánica en suspensión. Vive en buratos que escava nos fondos mariños que chegan até os 50&nbsp;cm de profundidade.

## En Galicia 
Segundo Rolán e Otero-Schmitt, encóntrase en toda a costa galega, aínda que é pouco abundante. Estes autores danlle os nomes populares de **carallote**, **carallete**, **navalla** e **longueirón**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gofas, S.; Le Renard, J. & Bouchet, P. (2001): "Mollusca", en: Costello, M. J. *et al*. (eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, 50: pp.&nbsp;180–213. ISBN 2-85653-538-0. 
* Montero Agüera, I. (1971): *Moluscos bivalvos españoles*. Sevilla: Publ. de la Universidad de Sevilla, 5.
* Rolán, R. e Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides
* Solenoideos
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Fichas de diferenciación e recoñecemento de especies pesqueiras do mercado galego Xunta de Galicia.
* 
* *Solen marginatus* en ADW.
Faba loba

O termo **faba loba** pode facer referencia a varias especies da familia Fabaceae:
* O faballón (*Vicia faba*).
* A faba de tres anos (*Phaseolus coccineus*).
* O tremoceiro amarelo (*Lupinus luteus*).

## Notas
Circuíto Internacional de Corea

O **Circuíto Internacional de Corea** é un circuíto de automobilismo 5´62 quilómetros, situado en Yeongam, Jeolla Sur, Corea do Sur, a 400 quilómetros ao sur de Seúl e preto da cidade portuaria de Mokpo. Sede do Gran Premio de Corea de F1 resultado do acordo entre Bernie Ecclestone e o promotor coreano de F1, Korea Auto Valley Operation (KAVO - unha empresa conxunta entre M-Bridge Holdings e o goberno rexional de Jeolla Sur).

## Historia 
O deseñador alemán Hermann Tilke é o responsable do deseño da pista. O circuíto é parte permanente, parte urbano. A parte urbana da carreira é ao longo do porto deportivo, onde os espectadores poden ver a carreira desde o paseo marítimo, os iates e os hoteis. Parte das instalacións da cidade, tendas, restaurantes e cafés utilizanse como pit lane durante durante a fin de semana do Gran Premio de F1. No momento da primeira carreira de Fórmula un a única instalación rematada era o circuíto, sendo o resto do proxecto unha inmensa lameira, e segue así.

A primeira carreira de Fórmula Un disputouse en . O acordo é por sete anos, cunha opción de cinco anos máis, co que chegaría ata o ano 2021. Tamén é o circuíto establecido para o regreso do Super Gran Premio de Corea de Fórmula 3 no 2010. A tempada  foi a última na que se celebrou o Gran Premio de Corea, o cal quedou suspendido indefinidamente.

A capacidade do circuíto será de 135.000 espectadores.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Corea 
## Véxase tamén
*Lista de circuítos da Fórmula 1

## Ligazóns externas
* Sitio oficial 
* Páxina oficial doGran Premio de Corea de Fórmula 1
Tirabeque

miniatura|esquerda|Rebentos de tirabeques salteados, un prato popular chinés
O **tirabeque** ('''*Pisum sativum* var. *saccharatum*'*) é unha variedade botánica de ervella caracterizada por que se lle come toda a vaíña ou casula cando aínda está inmatura, e noutras rexións, como na China tamén os rebentos tenros da planta. En inglés chámanse *snow pea* e *snap pea* (a variedade coa vaíña arredondada) e en francés (ambas as dúas variedades indistintamente): **mangetout** e *pois gourmand*.

É nativa da conca do Mediterráneo e Asia, e adoitan consumirse frescas ao principio da primavera.
En Galiza e outras zonas peninsulares, especialmente en Aragón, País Valenciano e Cataluña, son verduras coñecidas que se poden cociñar de diversos xeitos, en sopas, fervidas, frixidas etc.

Seméntanse polo outono ou no inverno e a colleita é dende finais do inverno ao comezo da primavera. O nome inglés de *snow pea* (*ervella de neve'') refírese ao feito de que se apaña neles cando aínda pode haber neve. A planta nova resiste xeadas de até -4&nbsp;°C aproximadamente. Hai variedades de emparrar.

Álvaro Cunqueiro falou do tirabeque, dicía que lle sabían a maio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ervella ou chícharo
Xunta da Escravitude do Sagrado Corazón de Xesús

A **Xunta da Escravitude do Sagrado Corazón de Xesús** é unha seita cristiá residente nunha antiga masía de Picassent e fundada polo vidente Ángel Muñoz, quen afirma que o 15 de agosto do 1982 viu unha aparición da Virxe nunha paraxe situada no Val da Murta, en Alzira (Ribera Alta, País Valenciano).
## Historia 
Na década de 1980 o vidente Ángel Muñoz fíxose famoso logo de anunciar que lle apareceu a Virxe do Remedio sobre un piñeiro, o serán dun día 15 de agosto, na paraxe do Racó de les Vinyes, en Alzira. A partir daquela, cada día 15, el e mailos seus adeptos subían ata este montículo para escoitar as mensaxes apocalípticas que, segundo el, a Virxe expresaba a través dos seus labios. Chegou a ter centenares de seguidores, pero o 2003, cando se iniciaron as investigacións polo seu avultado patrimonio, o "padre" Ángel deixou de asistir ás reunións da seita.

En 2010, Ángel Muñoz enfrontouse a unha condena de 8 anos de cadea e unha multa de 2,3 millóns por dous delitos contra a facenda pública, así como a unha indemnización á Axencia Tributaria por 223.233,49 euros, segundo a petición da fiscalía. Ademais, tres ex-seguidores denunciárono por un presunto delito de estafa.

## Notas
Selena Live!

***Selena Live!*** é o cuarto álbum da cantante mexicano-estadounidense texana Selena. O álbum foi gravado durante un concerto en Corpus Christi, Texas, no *Memorial Coliseum*, a cidade natal de Selena. O álbum gañou o Grammy de "Mellor Álbum Mexicano-Americana".

## Faixas 
# "Como La Flor/Baila Esta Cumbia" 9:45
# "Amame, Quiéreme/Siempre Estoy Pensando En Ti" 3:48
# "Ven Conmigo/Perdóname" 6:34
# "Que Creias" 3:35
# "Si La Queires" 3:17
# "Porque Le Gusta Bailar Cumbia" 3:52
# "La Carcacha/Besitos" 6:54
# "Ya Ves/Las Cadenas/Yo Te Amo" 8:10
# "No Debes Jugar" 2:50
# "Tú Robaste Mi Corazón" (con Emilio Navaira) 3:50
# "La Llamada" 3:12

## Sinxelos lanzados 
# "No Debes Jugar" #3 US Hot Latin Tracks
# "Tu Robaste Mi Corazon" #5 US Hot Latin Tracks
# "La Llamada" #5 US Hot Latin Tracks

## Certificacións 
## Notas
Discos Radioactivos Organizados

**Discos Radioactivos Organizados** (DRO) é un selo discográfico español fundado en 1982 por Servando Carballar, líder do grupo de tecno pop Aviador Dro.

Nun principio creouse para autoeditar os seus discos, pero grazas ao éxito inicial do selo empezaron a editar discos a bandas como Parálisis Permanente, Siniestro Total, Glutamato Ye-Yé, Decibelios, Alphaville e a outros grupos da Movida. Deste xeito convértese na primeira compañía independente de España.

Cos anos integráronse na súa escudería bandas como Nacha Pop, Gabinete Caligari, Loquillo, Los Nikis, Los Locos, Extremoduro, Mojinos Escozíos, Marea, La Fuga, Fito & Fitipaldis e moitos outros.

Tras varias fusións con outros selos como GASA, Tres Cipreses ou Twins, en 1988 o grupo abandona a compañía, para máis tarde, en 1992, vendela á multinacional Warner Music International. Créase así a actual compañía Dro East West.

## Véxase tamén 
* Aviador Dro

### Ligazóns externas 
* Páxina sobre o selo DRO en Discogs.com
Baer, Arteixo, Arteixo

**Baer** é un lugar da parroquia de Arteixo no concello coruñés de Arteixo, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2023 tiña 42 habitantes (21 homes e 21 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arteixo 
### Parroquias de Arteixo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
O Campo, Arteixo, Arteixo

**O Campo** é un lugar da parroquia de Arteixo no concello coruñés de Arteixo na Comarca da Coruña.

Leva deshabitado desde, polo menos, 1999, segundo o Instituto Galego de Estatística.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arteixo 
### Parroquias de Arteixo 
## Notas
Selena (álbum)

***Selena*** é o álbum de estrea baixo o selo EMI Latin de mexicano-estadounidense texana Selena. O álbum inclúe pop, texano Latina, Freestyle, cumbia, música e Reggae.

## Faixas 
# "Tu Eres" 3:03
# "Sukiyaki" 3:11
# "Contigo Quiero Estar" 3:12
# "Besitos" 2:59
# "Amame, Quiéreme" 3:41
# "Tengo Ganas De Llorar" 3:31
# "My Love" 3:15
# "Quiero Ser" 2:33
# "Mentiras" 2:53
# "No Te Vayas" 2:22

## Sinxelos lanzados 
* Contigo Quiero Estar 
* Mentiras
* Amame, Quiéreme
* Sukiyaki 
* Besitos
Entre a mi mundo

***Entre a mi mundo*** é o terceiro álbum de estudio de mexicano-estadounidense texana Selena. O álbum inclúe cancións en español e inglés, o primeiro álbum bilingüe de Selena. As cancións "Como La Flor", "Baila Esta Cumbia" e "Buenos Amigos" axudou a Selena na xira en México e en América do Sur.

## Faixas 
# "Si La Quieres" 3:11
# "Como La Flor" 3:02
# "Yo Te Sigo Queriendo" 3:08
# "¿Qué Creias?" 3:30
# "Las Cadenas" 3:54
# "Vuelve A Mí" 2:55
# "La Carcacha" 4:09
# "Siempre Estoy Pensando En Ti" 3:01
# "Missing My Baby" 3:48
# "Amame" 3:38

## Certificacións 
## Sinxelos lanzados 
* "Buenos Amigos" (1991)
* "La Carcacha" (1992)
* "Como La Flor" (1992)
* "¿Qué Creias?" (1993)
* "Amame" (1993)

## Notas
Ven conmigo

***Ven conmigo*** é o segundo álbum de estudio de mexicano-estadounidense texana Selena. O álbum inclúe unha variedade musical de rancheras, cumbia, baladas e pop.

## Faixas 
# "Ya Ves" 3:13
# "Aunque No Salga El Sol" 3:24
# "Ven Conmigo" 2:26
# "Yo Te Amo" 3:39
# "Enamorada de Tí" 4:05
# "La Tracalera" 2:50
# "Baila Esta Cumbia" 2:57
# "Yo Me Voy" 3:28
# "No Quiero Saber" 2:54
# "Después de Enero" 2:57

### 2002 bonus tracks 
# "No Quiero Saber (2000 Mix)"
# "Enamorada de Tí (Club Remix)"
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Intro 	 	
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Ya Ves 	
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Aunque No Salga el Sol 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Ven Conmigo 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Yo Te Amo 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Enamorada de Ti 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: La Tracalera 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Baila Esta Cumbia 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Yo Me Voy 	
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: No Quiero Saber 		
# Spoken Liner Notes by the Band and Family: Outro 	
# No Quiero Saber [Multimedia Track]

## Sinxelos lanzados 
* "Aunque No Salga El Sol" 
* "Baila Esta Cumbia"
* "No Quiero Saber"
* "Enamorada de Tí"
* "Ya Ves/La Tracalera"

## Certificacións 
## Notas
Athletic Club (feminino)

O **Athletic Club Emakumeen Futbol Taldea** (en éuscaro, *Athletic Club Equipo de Fútbol Feminino*) é un club español de fútbol feminino da cidade de Bilbao, sección feminina do Athletic Club. Creouse en 2002, tras a unión co Leioa EFT, club fundado en 2000 que militaba na Superliga, máxima categoría da liga femenina española. Na súa tempada de debut, as *leoas* lograron conquistar o campionato de liga, enchendo o estadio de San Mamés con 35.000 espectadores na xornada decisiva do torneo. Logo virían dous títulos máis gañados de forma consecutiva e un cuarto en 2007, situándose como un dos clubs máis laureados da Superliga con catro títulos. O equipo feminino, ao igual que o masculino, só xoga con xogadoras nadas ou formadas no País Vasco. Conta cun segundo equipo, o Athletic Club EFT B.
Cabe destacar entre as súas xogadoras a Iraia Iturregi, a primeira na historia que disputou 100 partidos co Athletic.

## Palmarés 
* **Superliga Española (4):** 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2006-07.

## Notas
Valencia Féminas CF

O **Valencia Féminas Club de Fútbol** é un club español de fútbol feminino da cidade de Valencia creado en 1999. Compite na Superliga e utiliza o nome e distintivos do Valencia CF debido a un convenio desde 2009, aínda que non forma parte da estrutura do club. Anteriormente denominouse *AD Colegio Alemán-Universitat de València*.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Miguel García Tébar

**Miguel Ángel García Tébar**, coñecido como **Miguel García**, nado en Albacete o 26 de setembro de 1979, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista e o seu derradeiro club foi o UD Salamanca.

## Traxectoria 
O 24 de outubro de 2010 sufriu un paro cardíaco no partido entre o Salamanca e o Real Betis, o que anticipou a súa retirada do fútbol profesional.

## Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Ramón Sijé

**José Ramón Marín Gutiérrez**, máis coñecido polo pseudónimo **Ramón Sijé**, nado en Orihuela, Alacant, o 16 de novembro de 1913 e finado tamén en Orihuela o 24 de decembro de 1935, foi un escritor español.

## Traxectoria 
Estudou bacharelato nos xesuítas e Dereito en Murcia. Amigo dende a infancia do poeta Miguel Hernández, cofundou as revistas *Voluntad* e *El Gallo Crisis*. Tamén escribiu un ensaio de carácter antirromántico, *La decadencia de la flauta y el reinado de los fantasmas*.

O seu falecemento, a causa dunha septicemia, inspirou a Miguel Hernández un dos seus poemas máis coñecidos, *Elegía*, publicado no seu libro *El rayo que no cesa*, musicado posteriormente por Joan Manuel Serrat.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Elegía* , poema de Miguel Hernández en lembranza de Ramón Sijé.

## Notas 
.
Málaga Club de Fútbol (feminino)

[dereita|miniatura|Málaga CF na [Copa da Raíña de fútbol 2023-24.]]
O **Club Atlético Málaga** é un equipo español de fútbol feminino da cidade de Málaga (Andalucía) que milita na Superliga. O club está presidido e adestrado por Manuel Hernández Navarrete e está vinculado ao Málaga CF.
## Instalacións 
O seu campo habitual de adestramento é xogo foi o da Cidade Deportiva El Viso, pero desde a tempada 2009-10 xoga como local no estadio Ciudad de Málaga..

## Uniforme 
O seu uniforme é igual ao da sección masculina do Málaga CF, da marca deportiva Li Ning.

## Notas