open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Darius Milhaud

**Darius Milhaud**, nado o 4 de setembro de 1892 en Marsella (Francia) e finado o 22 de xuño de 1974 en Xenebra (Suíza), foi un compositor francés membro do grupo chamado *Les Six*. A súa produción musical caracterízase polo uso da politonalidade e os patróns rítmicos derivados do jazz.

## Traxectoria 
Milhaud naceu en Marsella fillo de pais xudeus de Aix-en-Provence, aos sete anos comezou a estudar violín con Leo Bruguier, quen o incorporou ao seu cuarteto de corda. En 1909 ingresou no Conservatorio de París, onde coñeceu a Arthur Honegger e Germaine Tailleferre, que formarían parte tamén de *Les Six*. Estudou composición con Charles-Marie Widor e harmonía e contrapunto con André Gedalge, ademais de recibir clases a nivel particular de Vincent d'Indy.

En 1910 escribiu unha ópera cómica baseada nun libreto de Francis Jammes titulado *Brebis égarée* (ovella descarriada). Máis adiante viuse atraído pola música de cámara. A súa *1ª Sonata* para violín e piano data de 1911 e o seu primeiro *Cuarteto de corda* de 1912. Coñeceu ao poeta Paul Claudel, do que musicou algún dos seus poemas.

En 1916 viaxou ao Brasil como secretario de Paul Claudel, que daquela era embaixador. Nesta viaxe Milhaud escribiu as *Saudades du Brazil*, a suite para saxofón, *Scaramouche*, co seu destacado terceiro movemento *Brasileira*, *Le Bœuf sur le toit*, e o poema coreográfico *L’Homme et son desir*. En 1918 regresou a Francia e iniciou amizade con Eric Satie e cos músicos do *Grupo dos Seis*.

Durante os seguintes anos, a actividade creadora de Milhaud foi incesante: cantatas, concertos, cancións, obras corais, entre outras se sucederon de xeito moi rápido. En 1925 casou coa súa prima Madeleine, que a partir de 1937 foi a súa colaboradora en varias obras. Fixo numerosas viaxes e ofreceu concertos en tódolos países de Europa.

En 1940 trasladouse aos Estados Unidos ao recibir o encargo dunha sinfonía para a Chicago Symphony Orchestra. No país norteamerican permaneceu ata 1947 e traballou como profesor de composición no Mills College de Oakland (California), onde tivo como alumnos, entre outros, ao músico de jazz Dave Brubeck. Abandonou este posto en 1947 para traballar como profesor honorario de composición no Conservatorio de París, posto que desempeñou ata 1971 e onde tivo como discípulos a Iannis Xenakis e a Karlheinz Stockhausen.

En 1952 viaxou a Israel, onde escribiu parte da súa ópera *David*.

Milhaud (ao igual que os seus contemporáneos Paul Hindemith, Gian Francesco Malipiero, Bohuslav Martinů e Heitor Villa-Lobos) foi un creador extremadamente rápido, en 1965 o seu catálogo estaba integrado por 409 obras, pequenas e grandes, escritas para tódolos xéneros musicais. De entre todas elas destacan os ballets *Le bœuf sur le toit* (1920) e *La Création du Monde* (estreado porlos Ballets suédois en 1923), a ópera *Christophe Colomb* (1930) e a peza orquestral *Suite provençale* (1937).

Morreu en Xenebra o 22 de xuño de 1974 aos 81 anos.

## Véxase tamén
Vita-Cola

**Vita Cola** é unha marca de bebida de cola alemá, que se consumía inicialmente na República Democrática Alemá. Nada en 1954 e comercializada dende 1958, era un dos substitutos da Coca Cola na RDA. Este refresco diferénciase doutras marcas de cola en ter un toque a limón, e un sabor menos doce que o da competencia.

Na actualidade está dispoñible en toda Alemaña, con especial incidencia no leste do país. Vita Cola está considerada como un dos símbolos da Ostalgie, sendo unha das marcas máis populares durante a RDA.

## Historia 
O 14 de outubro de 1954 patentouse unha bebida de cola presentada ás autoridades da RDA como unha "*bebida de gas con sabor a froitas*". Vita Cola mantiña, ao igual que Coca-Cola, unha "fórmula secreta", e a súa diferenza coa bebida de cola tradicional era que Vita-Cola engadía 50&nbsp;mg de Vitamina C, dándolle á bebida un toque de sabor a limón.

A RDA deu permiso para comercializar a bebida en 1958. Ao comezo só se embotellaba en pequenas fábricas, malia que despois creceu e chegou a ter, no seu mellor momento, 200 plantas embotelladoras. Vita Cola foi, xunto con Club Cola, a principal marca de refresco de cola na República Democrática Alemá.

Cando caeu o muro de Berlín, a gran maioría de fabricas de Vita Cola pecharon e a bebida deixou de gozar do interese do público durante o período de reunificación, en favor de Coca-Cola e Pepsi, chegando incluso a deixar de comercializarse. Porén, a demanda volveu xermolar e a empresa de Turinxia *Thüringer Waldquell* fíxose cos dereitos, receita e nome, e volveu comercializar Vita Cola en 1994, desta vez para toda Alemaña. Na actualidade é a segunda bebida de cola máis consumida na Alemaña do Leste (sendo só superada por Coca-Cola) e nalgunhas rexións como Turinxia ocupa o primeiro posto, malia que nas rexións do oeste non ten a mesma aceptación.

Vita Cola patrocinou durante varios anos o FC Hansa Rostock.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web oficial de Vita-Cola
* Web da casa produtora de Vita-Cola
Alzamento Feniano

O **Alzamento Feniano** (en inglés, **Fenian Rising**; en gaélico irlandés, **Éirí Amach na bhFiann**), foi unha sublevación nacionalista irlandesa contra a dominación británica acontecida en 1867 e organizada pola Irmandade Republicana Irlandesa.

## Historia
Despois da supresión do xornal irlandés *Irish People* en 1866 o resentimento entre a resistencia irlandesa contra o invasor británico foi en aumento. En consecuencia, o líder da Irmandade James Stephens viaxou aos Estados Unidos co obxecto de recadar fondos para un alzamento no ano seguinte.

Porén, o alzamento careceu dunha organización axeitada. Iniciouse cunha rebelión en Kerry no mes de febreiro, coa intención de ampliala a nivel nacional, incluíndo a toma de Dublín en marzo. Pero a insurrección non acabou de tomar forma e a maior parte dos seus líderes foron detidos a tempo polos ingleses. Aínda que moitos deles foron condenados a morte, as execucións non chegaron a producirse. Aos arrestos seguiron varias accións armadas dos fenianos en solo inglés, que consistiron no estoupido dunha bomba en Londres e no ataque a un cárcere de Manchester, onde tres rebeldes, coñecidos como os *Mártires de Manchester*, foron executados. Unha serie de incursións no Canadá por simpatizantes residentes nos Estados Unidos, con escaso éxito, completaron o panorama da revolta.miniatura|Viñeta referida aos acontecementos aparecida no magazine *Punch*.|centro
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* O Alzamento Feniano en *The Irish History*
Lokomotiv Moscova

O **Lokomotiv Moscova** é un club de fútbol da cidade de Moscova, en Rusia, que foi fundado no ano 1923 e compite na Liga Premier de Rusia, torneo que gañou 3 veces nos anos 2002, 2004 e 2018.

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* En Rusia:
** **Ligas de Rusia** **(3)** = 2002, 2004, 2017/18
** Copa de Rusia **(8)** = 1996, 1997, 2000, 2001, 2007, 2015, 2017, 2019
** Supercopa de Rusia **(3)** = 2003, 2005, 2019
* Na URSS:
** Copa da URSS **(2)** = 1936, 1957

## Estadio 
O estadio Lokomotiv é un recinto novo, dos mais modernos do país, reconstruído en 2002, cunha capacidade para acoller a 30.075 persoas.

## Xogadores 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga Premier de Rusia
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Lokomotiv Moscova
FC Rubín Kazán

O **FC Rubín Kazán** é un club de fútbol da cidade de Kazán, en Rusia, fundado en 1958, que compite dende 2003 na Liga Premier de Rusia, a máxima categoría do fútbol ruso, e a cal ten gañado dúas veces, nos anos 2008 e 2009.
## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Liga de Rusia** **(2)** = 2008, 2009
* Copa de Rusia **(1)** = 2009
* Supercopa de Rusia **(1)** = 2010
## Estadio 
O Rubín Kazán xoga os seus encontros como local no Estadio Central de Kazán, un recinto construído en 1960 e que ten unha capacidade para acoller a 30.133 persoas. Un novo estadio con capacidade para 45.000 persoas está a ser construído na cidade, que será o futuro fogar do Rubín Kazán. O novo estadio estará rematado en 2012, para acoller a Universíada de 2013. No Mundial do 2018 este estadio tamén acollerá algúns encontros.

## Xogadores 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga Premier de Rusia
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Rubín Kazán
Anacronismo

[miniatura|dereita|[Orfeo, personaxe da mitoloxía grega, representado por Cesare Gennari cun violín, instrumento que non foi inventado ata o século XVI.]]
Un **anacronismo** (do grego ἀνά 'contra' e χρόνος 'tempo') refírese a algo que non se corresponde ou parece non corresponder coa época á que se fai referencia. Por exemplo, se nunha obra de teatro que se desenvolve durante a antiga república romana aparecera un personaxe usando unha computadora, a computadora sería un anacronismo.

Hai dous tipos de anacronismos: paracronismos e procronismos. O *paracronismo* consiste en situar feitos do pasado nunha época posterior, por exemplo unha carruaxe de cabalos circulando por unha autovía. O *procronismo* consiste en colocar feitos dunha época posterior nunha anterior, por exemplo, un lexionario romano levando un reloxo dixital. Os anacronismos poden ser reais ou ficticios e, se son ficticios, intencionados ou non intencionados.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Ucronía
Escriba

Un **escriba** era o copista ou amanuense da Antigüidade. Na civilización do Antigo Exipto era un personaxe fundamental, pois eran cultos, expertos en escritura xeroglífica, e coñecían os secretos do cálculo, sendo os únicos capaces de avaliar os impostos, asegurar os traballos de construción e transcribir as ordes do faraón. Para os antigos xudeus era o copista das Sagradas Escrituras e, posteriormente, incluso o doutor e intérprete da lei.

miniatura|Escriba iraquí.|centro

## Notas
Talhaern tad Awen

**Talhaern Tad Awen** ou **Talhaearn Tad Awen** (traballou a mediados do século VI), foi, segundo as fontes medievais galesas, un famoso poeta britano da Britania posromana. Sitúase como un dos máis antigos poetas que compuxo e recitou en galés. Os poetas máis coñecidos, Aneirin e Taliesin, que poderían ser contemporáneos seus algo máis novos, tamén pertencen a esta xeración, a primeira das que os estudosos modernos coñecen como *Cynfeirdd* ("primeiros poetas"). e o seu nome, que ten en común con Taliesin o primeiro elemento *tal* ("cella, fronte"), tradúcese como "Fronte de ferro". O contexto da pasaxe parece ligar estes cinco poetas con mediados do século VI, cando un xefe que doutro xeito descoñeceríamos chamado Eudeyrn (MS. *[O]utigirn*) loitou contra os anglosaxóns, especialmente Ida, rei de Bernicia, e cando Maelgwn rexía o reino de Gwynedd. responsábel dun golpe fatal de machado na cabeza de Aneirin. Na versión desta tríade atopada no Llyfr Gwyn Rhydderch, identifican a Heiden como "o home que adoitaba dar cen bois cada sábado  a Talhaearn". A natureza precisa destas entregas fica pouco clara; *can muv* pode, por exemplo, ser un erro de escriba por *can mu*, unha unidade de valor descrita noutros sitios En calquera caso, a probabilidade é que Heiden fose o patrón de Talhaearn e é por iso posíbel que a pasaxe aluda a unha historia perdida sobre a rivalidade entre os dous grandes poetas. Ao listar os "Tres desgraciados golpes de machada" de Britania, a tríade 34 tamén alude á anécdota (malia empregar a variante do nome Eidyn), pero só unha versión dun manuscrito tardío menciona a Talhaearn.

Unha mención posterior de Talhaearn aparece nun difícil poema galés medio chamado *Angar Kyfyndawt*, que só se conserva no Libro de Taliesin. Taliesin aparece aquí como a voz en primeira e terceira persoa do poema, que se presenta a si mesmo como un poeta experto e inspirado. De paso, tivo que se fererir unha vez a Cian e dúas a Talhaearn. Talhaearn é louvado como o "meirande dos sabios" (*mwyhaf y sywedyd*), unha reputación á que se alude algunhas liñas antes. A edición e tradución que intentou Sarah Lynn Higley é a seguinte:

:
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
**Angar Kyfyndawt*, ed.  19.1—23.8; ed. e tr. *
*
*Koch, John T. (2006). "Five Poets, Memorandum of the". En John T. Koch. *Celtic Culture. A Historical Encyclopedia*. 5 volumes. Santa Barbara, Denver and Oxford: ABC Clio. pp.&nbsp;750–752.
*
*
*
*

### Outros artigos
* John Jones (Talhaiarn)
Shaun Parkes

**Shaun Parkes**, nado o 9 de febreiro de 1973 en Londres, é un actor inglés coñecido polo seu traballo na serie de televisión *Identity*.

## Traxectoria 
Tras actuar en teatro e televisión, o filme que supuxo a súa entrada no cinema foi *Human Traffic*. Despois diso, participou en máis filmes entre os que se inclúen *Clubbed*, *The Mummy Returns*, ''Things To Do Before You're 30* e a aclamada *Notes on a Scandal''.

## Filmografía
Zaparín

Como topónimo **Zaparín** pode referirse a:

;En Galiza
***Zaparín**, parroquia do concello de Cortegada;
****Zaparín**, lugar de dita parroquia.
Friburgo, Suíza

**Friburgo** é unha cidade de Suíza situada no cantón homónimo, do cal é a capital. En 2016 tiña 338.829 habitantes.

## Xeografía 
Está asentada sobre ambas ribeiras do río Saane, en plena Meseta Suíza, e constitúe un importante centro administrativo, económico e educativo do Röstrigraben, a fronteira entre a Suíza xermanófona e a francófona. A cidade vella esténdese sobre un outeiro de 100 m de ancho e que acada 40 m de altura sobre o val circundante.

## Historia 
Friburgo foi fundada en 1157 por Bertold IV, constituíndose inicialmente como unha cidade estado. Posteriormente, en 1277, sería vendida á casa dos Habsburgo coincidindo co inicio do seu desenvolvemento económico, capitaneado polo comercio e a industria téxtil e do coiro.

A unión de Friburgo á Antiga Confederación Suíza produciuse en 1481, coa cal logrou exercer unha longa influencia no catolicismo suízo.

Sufriu a invasión dos exércitos franceses comandados por Napoleón. En 1889 foi inaugurada a súa universidade.

## Cultura 
[miniatura|180px|esquerda|[Tálero de tiro|Moeda conmemorativa do Certame Federal de Tiro de **Friburgo** de 1881]]
O casco antigo de Friburgo goza dun excelente estado de conservación e posúe un indubidable interese artístico, ao datar na súa maioría de antes do século XVI. Salienta, no medio do seu conxunto, a Catedral de San Nicolás, cuxa presenza domina por completo o outeiro sobre o que se asenta a zona antiga. Construída en 1283, é de estilo gótico e está vencellada ao culto católico.

No tocante aos museos, destacan o de Historia Natural, situado nun edificio da universidade, e o de Arte e Historia, onde se poden observar pinturas, esculturas e coleccións numismáticas.

## Notas e referencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de Friburgo
Polos (instrumento)

Un **polos** (do grego antigo πόλος 'a bóveda celeste'), era un instrumento astronómico constituído por un soporte vertical unido a unha placa hemisférica cóncava. A súa función consistía en indicar os solsticios e os equinoccios.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Gnomon.
Polos

**Polos** pode se referirse a:
* Ceos, en grego antigo Κοῖος, "a intelixencia", ás veces denominado **Polos**, (Πόλος / *Pólos*) "a bóveda celeste", un Titán da mitoloxía grega.
* o polos, un peiteado cilíndrico antigo.
* un polos, instrumento astronómico que servía para indicar os solsticios e os equinoccios.

## Véxase tamén
* Polo
Sofia Vassilieva

**Sofia Vladimirovna Vassilieva**, nada o 22 de outubro de 1992 en Minneapolis, Minnesota, é unha actriz estadounidense de ascendencia rusa.

## Traxectoria 
É filla da doutora Larissa Vassilieva, bióloga, e o doutor Vladimir Vassiliev, físico, ámbolos dous inmigrantes rusos procedentes de Novosibirsk.
Sofia é recoñecida internacionalmente por interpretar a "Eloise" na serie de filmes de mesmo nome, baseados nun libro infantil. Tamén é famosa polo papel de "Ariel", na serie de televisión *Medium*. En 2009, estreou o filme *A decisión de Anna*, xunto con Cameron Diaz e Abigail Breslin.

Fala ruso, francés e inglés de xeito fluído.

## Filmografía 
[miniatura|dereita|Vassilieva con [Cameron Diaz e Abigail Breslin nos Premios MTV do ano 2009.]]

## Notas
Cian

**Cian** (século VI) foi un dos primeiros bardos na tradición poética galesa. Ponse en relación co *Vello Norte* e a *hengerdd*, a *antiga poesía* dos *cynfeirdd*. Era coetáneo, parece, de Aneirin e Taliesin.

Non se coñece sobre o bardo máis que o feito de que sería o primeiro bardo que cantou en *Yr Hen Oledd*, moi probabelmente. Tense a primeira noticia del en Nennio na súa *Historia Brittonum*, nunha pasaxe sobre Ida, rei de Bernicia (547-579):

:*Tunc Talhaern Tat Aguen in poemate claruit, et Neirin, et Taliessin, et Bluchbard, et Cian qui vocatur Gue[ni]th Guaut, simul uno tempore in poemate Brittanico claruerunt.*
:*Daquela Talhaearn Tad Awen (no manuscrito *Talhaern Tataguen*) tivo fama en poesía, e Neirin e Taliessin e Bluchbard e Cian, que se chama Gueinth Guaut, nun mesmo momento tiveron fama na poesía británica*.

Hai referencias a Cian nun poema do *Llyfr Taliesin*, pero non é unha figura preclara na tradición poética e a súa memoria parece que se esvaeceu co tempo. Non se conservou nada da súa obra.
## Notas
R136

**R136**, formalmente coñecido coma **RMC 136**, é un gran cúmulo estelar preto do centro do complexo de 30 Doradus (coñecido coma a Nebulosa da Tarántula), dentro da Gran Nube de Magallanes. É un cúmulo moi novo de estrelas xigantes e superxigantes, cunha idade de 1-2 millóns de anos. E por engadidura tamén foi confirmada a existencia de varias estrelas Wolf-Rayet.

O cúmulo R136 contén varias compoñentes. que contiña entre outras cousas, doce estrelas moi masivas e luminosas no seu núcleo. Os cálculos iniciais dábanlles a estas estrelas unhas masas entre 37 a 76 masas solares. e tamén é unha das estrelas máis luminosas, unhas 8.700.000 veces máis luminosa có noso Sol. R136 produce a meirande parte da enerxía que fai que a Nebulosa da Tarántula sexa visible. A masa estimada do cúmulo é dunhas 450.000 masas solares, suxerindo que no futuro se poida converter nun cúmulo globular.

## Compoñentes 
Lista parcial de compoñentes:

300px|dereita|Estrela ''fuxitiva' afastándose velozmente de 30 Doradus, imaxe tomada polo telescopio Hubble

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* R136b, unha estrela Wolf–Rayet.
* Hodge 301, outro cúmulo estelar dentro da Nebulosa da Tarántula.
* Nebulosa da Tarántula.

### Lecturas recomendadas 
* ESA Hubble, Symphony of colours in the Tarantula , 15-12-2004
* 
* R 136 no previsualizador Aladin

### Ligazóns externas 
* SIMBAD RMC 136 
* NED RMC 136
Y cynfeirdd

**Y cynfeirdd** (en galés *os primeiros bardos*) é o nome que se lle dá na literatura galesa aos primeiros poetas en galés dos que se teñen noticia. Parece que pertenceron ao século VI. A súa obra referénciase como *hengerdd* ou *vella poesía*.

Só conservamos a obra de dous deles Aneirin e Taliesin, dos outros só temos algunhas referencias posteriores na poesía medieval. A primeira mención (e única nalgún caso) a estes autores dánola Nennio no século IX na súa *Historia Brittonum*, onde, en relación con Ida o rei anglo de Bernicia (547 - 579) se fala destes poetas:

:*Tunc Talhaern Tat Aguen in poemate claruit, et Neirin, et Taliessin, et Bluchbard, et Cian qui vocatur Gue[ni]th Guaut, simul uno tempore in poemate Brittanico claruerunt.*
:*Daquela Talhaearn Tad Awen (no manuscrito *Talhaern Tataguen*) tivo fama en poesía, e Neirin e Taliessin e Bluchbard e Cian, que se chama Gueinth Guaut, nun mesmo momento tiveron fama na poesía británica*.

Así, a nómina destes poetas constaría de:

* Talhaern tad Awen.
* Neirin ou Aneirin.
* Taliesin.
* Blwchfardd.
* Cian.

En sentido estrito o termo *cynfeirdd* refírese só a estes poetas, pero cada vez máis se ve estendido aos poetas dos séculos VII a XI, tamén chamados os do ''canu'r bwlch''.

## Notas
The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor

***The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor*** é un filme estadounidense dirixido por Rob Cohen, que se estreou no 2008. Terceiro filme da saga *The Mummy*.

## Sinopse 
Condenado por unha meiga a permanecer como unha estatua durante toda a eternidade, o desapiadado emperador chinés Han e os seus dez mil guerreiros agardaron nas súas tumbas de arxila, esquecidos por todos, durante centos de anos. Pero cando o exército chinés engana ó xove aventureiro e arqueólogo Alex O'Connel para que esperte do seu sono eterno ó temible gobernante, no lle queda máis remedio que aceptar a axuda das únicas persoas que saben máis ca el acerca dos non mortos: os seus pais. O emperador regresa á vida con todo o seu poder e o seu afán de dominación non fixo máis que medrar en todos estes anos. Servíndose de poderes sobrenaturais inimaxinábeis, o Emperador Momia cruzará o Afastado Oriente coa súa lexión sen que ninguén o poida deter.

## Personaxes 
* Brendan Fraser como Rick O'Connell
* Jet Li como Emperador Han
* Maria Bello como Evelyn Carnahan O'Connell
* John Hannah como Jonathan Carnahan
* Luke Ford como Alex O'Connell
* Michelle Yeoh como Zi Yuan
* Isabella Leong como Lin
* Anthony Wong Chau-sang como Xeneral Yang
* Liam Cunningham como Mad Dog Maguire
* David Calder como Prof. Roger Wilson
* Russell Wong como Xeneral Ming Guo
* Jessey Meng como Choi
* Wu Jing como Asasino
* Vic Armstrong como Bailarina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Hidrostática

A **hidrostática** é a rama da mecánica de fluídos que estuda os fluídos en estado de repouso, tales como gases e líquidos. As bases principais da hidrostática son o principio de Pascal e o principio de Arquimedes
## Principio de Pascal 
O *principio de Pascal* é unha lei enunciada polo físico e matemático francés Blaise Pascal (1623-1662) que se resume na frase: "o incremento da presión aplicada a unha superficie dun fluído incompresíbel contido nun recipiente indeformábel, transmítese co mesmo valor a cada unha das partes do mesmo". É dicir, que se aplicamos presión a un líquido non comprimíbel nun recipiente pechado, esta transmítese con igual intensidade en todas as direccións e en todos os sentidos.

Este tipo de fenómeno pósese apreciar, por exemplo, na prensa hidráulica ou no gato hidráulico; ambos dispositivos baséanse no principio de Pascal. A condición de que o recipiente sexa indeformábel é necesaria para que os cambios na presión non actúen deformando as paredes do mesmo en lugar de transmitirse a todos os puntos do líquido.

## Principio de Arquimedes 
O principio de Arquimedes establece que calquera corpo sólido que se encontre somerxido total ou parcialmente nun fluído será empuxado en dirección ascendente por unha forza igual ao peso do volume do líquido desprazado polo corpo sólido.

O obxecto non ha estar necesariamente somerxido completamente no fluído, xa que se o impulso que recibe é maior que o peso aparente do obxecto, este flotará e estará somerxido só parcialmente.
Prensa hidráulica

Unha **prensa hidráulica** é un mecanismo conformado por vasos comunicantes impulsados por pistóns de diferente área que, mediante pequenas forzas, permite obter outras maiores. Os pistóns denomínanse pistóns de auga, xa que son hidráulicos. Estes fan funcionar conxuntamente ás prensas hidráulicas por medio de motores 2.1.

miniatura|300px|Antiga prensa hidráulica.

No século XVII, en Francia, o matemático e filósofo Blaise Pascal comezou unha investigación referente ao principio mediante o cal a presión aplicada a un líquido contido nun recipiente se transmite coa mesma intensidade en todas as direccións. Grazas a este principio pódense obter forzas moi grandes utilizando outras relativamente pequenas. Un dos aparellos máis comúns para alcanzar o anteriormente mencionado é a *prensa hidráulica*, a cal está baseada no principio de Pascal.

O rendemento da prensa hidráulica garda similitudes co a panca, pois obtéñense presións maiores que as exercidas, pero aminórase a velocidade e a lonxitude de desprazamento, en similar proporción.

### Cálculo da relación de forzas
Cando se aplica unha forza F_1 \, sobre o émbolo de menor área A_1 \,  xérase unha presión p_1 \,:

miniatura|180px|Esquema de forzas e áreas dunha prensa hidráulica.

:p_1=\frac{F_1}{A_1} \,

Do mesmo modo no segundo émbolo:

:p_2=\frac{F_2}{A_2} \,

Obsérvase que o líquido está comunicado, logo polo principio de Pascal, a presión nos dous pistóns é a mesma, por tanto cúmprese que:

: p_1=p_2 \, 

Isto é:

:\frac{F_1}{A_1}=\frac{F_2}{A_2} \, e a relación de forzas: \frac{F_1}{F_2}=\frac{A_1}{A_2} \,

Logo a forza resultante da prensa hidráulica é:

:F_2=F_1\frac{A_2}{A_1}

Onde:

F_1 \, = forza do émbolo menor en N, D, KgF gF
F_2 \, = forza do émbolo maior en N, D, KgF gF 
A_1 \, = área do émbolo menor en m2, cm2, in2
A_2 \, = área del émbolo maior en m2, cm2, in2
Compresibilidade

A **compresibilidade** é unha propiedade da materia á cal se debe que todos os corpos diminúan de volume ao sometelos a unha presión ou compresión determinada, mantendo constantes outros parámetros.

## Compresibilidade en sólidos, líquidos e gases
Os sólidos a nivel molecular son moi difíciles de comprimir, xa que as moléculas que teñen están moi empaquetadas e existe pouco espazo libre entre elas como para aproximalas sen que aparezan forzas de repulsión fortes. Esta situación contrasta coa dos gases, os cales teñen as súas moléculas moi separadas polo que, en xeral, son altamente compresíbeis baixo condicións de presión e temperatura normais. Os líquidos baixo condicións de temperatura e presión normais son tamén bastante difíciles de comprimir, aínda que presentan unha pequena compresibilidade maior que a dos sólidos.

## Compresibilidade en termodinámica
En termodinámica defínese a compresibilidade dun sistema hidrostático como o cambio relativo de volume fronte a unha variación da presión. En principio, a magnitude da compresibilidade depende das condicións baixo as cales se leva a cabo a compresión ou descompresión do sistema polo que, a menos que se especifique o modo en que se realiza esa operación, a compresibilidade terá un valor ou outro segundo as cantidades de calor intercambiadas co exterior. Debido a esa dependencia da compresibilidade das condicións, distínguese entre a compresibilidade isoterma e a compresibilidade adiabática.

### Compresibilidade isoterma
É unha medida da compresibilidade dun corpo ou sistema termodinámico cando se somete a unha transformación cuase-estática de presión mentres que a súa temperatura se mantén constante e uniforme, e vén dada por:
{{Ecuación|\beta_T=-\frac{1}{V}\left(\frac{\partial V}{\partial p}\right)_T||left}}
Nun proceso de variación de presión a temperatura constante, o corpo terá intercambiado unha certa cantidade de calor co exterior polo que a súa enerxía total, que pode obterse como suma do traballo realizado sobre o corpo e da calor intercambiada polo mesmo, non permanecerá constante.

### Compresibilidade adiabática
É unha medida da compresibilidade dun corpo ou sistema termodinámico cando se somete a unha transformación cuase-estática de presión en condicións de illamento térmico perfecto, e vén dada por:
{{Ecuación|\beta_S=-\frac{1}{V}\left(\frac{\partial V}{\partial p}\right)_S||left}}
Nun proceso adiabático de variación de presión, o corpo experimentará algún cambio de temperatura.
Liga ASOBAL 2011/12

A **Liga ASOBAL 2011/12** foi a 61ª edición da liga española de balonmán, a 22ª coa denominación *Asobal*. Este ano o torneo tivo o mesmo sistema de competición das últimas tempadas, con 16 equipos e 30 xornadas. Unha das novidades máis salientables desta tempada foi o retorno á elite do conxunto galego do Academia Octavio, despois dunha tempada na División de Honra Prata. Outra novidade foi a primeira participación do Obearagón BM Huesca na máxima categoría do balonmán español na súa historia. Por outra banda, o BM Ciudad Real deixou a súa cidade de orixe, mudándose dende Cidade Real a Madrid, rebautizándose como BM Atlético de Madrid.

## Equipos 
## Clasificación 
A liga rematou co título de campión en mans do FC Barcelona Intersport, que xa fora campión na anterior edición da Liga ASOBAL. Foi o 19º campionato de liga para o club catalán. Como campión, acadou a praza para disputar a edición 2012/13 da Liga de Campións da EHF, competición na que estará acompañado polo BM Atlético de Madrid e polo Reale Ademar León, segundo e terceiro clasificados na táboa. Os equipos que remataron a liga en cuarta e quinta posición (Cuatro Rayas Valladolid e Caja3 BM Aragón) acadaron unha praza para competir na edición 2012/13 da nova competición europea, chamada Copa de Europa da EHF, que fusiona a Recopa de Europa e a Copa EHF. Por último, descenderon de categoría automaticamente os dous últimos equipos da táboa, BM Antequera e Alser Puerto Sagunto. A clasificación da Liga Asobal 2011-12 rematou do seguinte xeito:

;Lenda 

*Actualizado: 4 de xuño de 2012*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ASOBAL
* Academia Octavio

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Liga Asobal
Nebulosa da Tarántula

A **Nebulosa da Tarántula** (tamén coñecida coma *30 Doradus*, ou *NGC 2070*) é unha rexión H II da Gran Nube de Magallanes, encadrada na constelación austral do Peixe Dourado. Orixinalmente pensouse que era unha estrela, pero no ano 1751, Nicolas Louis de Lacaille recoñeceu a súa natureza nebulosa.

## Características 
A Nebulosa da Tarántula ten unha magnitude aparente de 8. Considerando a súa distancia duns 49 kpc que produce a meirande parte da enerxía que fai visible a nebulosa. A masa deste cúmulo é dunhas 450 000 masas solares, suxerindo que nun futuro se vaia a converter nun cúmulo globular.

Ademais do cúmulo R136, a Nebulosa da Tarántula tamén contén un cúmulo máis vello, catalogado coma Hodge 301, cunha idade comprendida entre os 20 e 25 millóns de anos. A estrela máis masiva que existía neste cúmulo estourou coma supernova. Esta foi a supernova observada que estaba máis preto da Terra dende a invención do telescopio, a Supernova 1987A, que ocorreu na parte exterior da Nebulosa da Tarántula.

A nebulosa é a maior fábrica de estrelas coñecida na nosa zona do universo.

## Galería 

Ficheiro:The brilliant star VFTS 682 in the Large Magellanic Cloud.jpg|A brillante estrela VFTS 682 na *Gran Nube de Magallanes*. Imaxe da ESO.
Ficheiro:Close-up Tarantula Nebula.jpg|Vista en primeiro plano da Nebulosa da Tarántula.
Ficheiro:The young cluster RMC 136a.jpg|O cúmulo novo de RMC 136a.
Ficheiro:Tarantula Nebula - Hubble.jpg|A rexión central da Nebulosa da Tarántula — un mosaico de 15 imaxes tomadas dende o Hubble. Imaxe da NASA/ESA/Danny LaCrue.
Ficheiro:ESO-Ring-shaped-Nebula-phot-34a-04-fullres.jpg|A GNM preto da Nebulosa da Tarántula.
Ficheiro:Tarantula_Nebula.jpg|O corazón da Nebulosa da Tarántula: R136 está situado no centro da imaxes mentres que o cúmulo Hodge 301 está na esquina superior dereita. Imaxe da ESO.
Ficheiro:Tarantula Nebula and its surroundings.jpg|A Nebulosa da Tarántula e os seus arredores. Imaxe da ESO.
Ficheiro:ESO-Filaments in the Tarantula Nebula-phot-34b-04-fullres.jpg|Filamentos de gas ionizado nas proximidades do cúmulo R136, dentro na Nebulosa da Tarántula. Imaxe da ESO.
Ficheiro:ESO 2.2-m WFI Image of the Tarantula Nebula (4598317299).jpg|A Nebulosa da Tarántula pode ser vista no centro desta imaxe.
Ficheiro:Tarantula nebula WISE.jpg|A Nebulosa da Tarántula vista dende o Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE).

miniatura|centro|500px|O cúmulo novo de RMC 136a

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* R136, gran cúmulo estelar da Nebulosa da Tarántula.
* Hodge 301, outro cúmulo estelar dentro da Nebulosa da Tarántula.

### Ligazóns externas 
* APOD Images: 2003 agosto 23 & 18-05-2010
* SEDS Data: NGC 7020, The Tarantula Nebula
* Hubble Space Telescope Images of: The Tarantula Nebula 
* European Southern Observatory Image of: The Tarantula Nebula
Ida de Bernicia

**Ida**, finado sobre 559, é o primeiro rei coñecido do reino anglo de Bernicia, que gobernou entre 547 e 559, data da súa morte. Pouco sabemos da súa vida ou reinado, pero foi considerado como o fundador da liña de sangue da que se proclamaban sucesores moitos dos reis anglosaxóns do norte de Inglaterra e sur de Escocia. Os seus sucesores combateron a resistencia britana e acabarían fundado o reino de Northumbria.
## Fontes 
A *Crónica anglosaxoa* informa que o reinado de Ida comeza en 547, e lémbrao como fillo de Eoppa, neto de Esa e bisneto de Ingwy Igualmente, a *Historia Brittonum* preséntao como fillo de Eoppa e primeiro rei de *Berneich* ou Bernicia. A *Crónica Anglosaxoa* conta que gobernou durante doce anos e construíu o castelo de Bamburgh, capital berniciana. Posteriormente, con todo, a *Crónica* confunde o seu territorio co posterior de Northumbria, dicindo que Ælla, un rei histórico de Deira, o sucedeu como rei á súa morte. Northumbria non existiu ata a unión de Bernicia e Deira, o que sucedeu por primeira vez baixo o neto de Ida, Aethelfrith. As xenealoxías dos reis anglosaxóns que figuran anexas a algúns manuscritos da *Historia Brittonum* proporciona máis información acerca de Ida e a súa familia: o texto chama Bearnoch á raíña de Ida, e indica que tivo doce fillos. Varios deles son tamén citados como reis. Un deles, Theodric, é destacado por enfrontarse a unha coalición britana liderada por Urien de Rheged e os seus fillos.

Algúns comentaristas dos séculos XVIII e XIX, comezando por Lewis Morris, asociaron a Ida cunha figura da tradición galesa coñecida como Flamdwyn ("Portador da chama"). Este Flamdwyn foi evidentemente un líder anglosaxón que se enfrontou a Urien Rheged e os seus fillos, especialmente o seu fillo Owain, que o matou. Con todo, Rachel Bromwich indica que esta identificación ten pouco que a apoie; Non foi ata a época de Æthelfrith, o neto de Ida, cando se produciu a expansión berniciana cara ao oeste. Esta tese está referendada pola descrición da *Historia Brittonum*' das loitas entre bernicianos e nativos britanos, indicando unha resistencia prolongada. Tamén reforza esta teoría a escaseza de achados arqueolóxicos anglosaxóns terra dentro no século VI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bernicia.
### Bibliografía 
* 
* 
*
Fórmula floral

En botánica, a **fórmula floral** é unha maneira de representar simbolicamente e estrutura dunha flor mediante o uso de letras, números e outros signos. Tipicamente, utilízase a fórmula floral para representar as características morfolóxicas das flores dunha determinada familia de plantas, máis que as dunha especie en particular.

## Símbolos
Os seguintes son os símbolos máis utilizados:

**K** ou **Ca**= cáliz; por exemplo, Ca5 = indica que a flor ten 5 sépalos.
**C** ou **Co**= corola; por exemplo, Co3(x) = significa que os pétalos se presentan nun número que é múltiplo de 3.
:**Z** = engádese se a corola é cigomorfa; por exemplo, KZ6 = indica unha corola cigomorfa con 6 pétalos
**A** = androceo; por exemplo, A∞ = significa que presenta moitos estames
**G** = xineceo; así, G(3)1∞ = indica un xineceo de ovario súpero (por iso o "G" está suliñado), composto per 3 carpelos unidos entre si (por iso o número tres se pon entre parénteses), cun só lóculo e numerosos óvulos por lóculo. A cantidade de lóculos do ovario indícase como subíndice do número de carpelos, o número de óvulos por lóculo indícase como un expoñente.

## Exemplo
Exemplo da fórmula floral da especie *Diplotaxis muralis*:

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Font Quer, P. (1993): *Diccionario de Botánica*. (2 volumes) Barcelona: Editorial Labor, S. A. ISBN 84-335-0078-3
* Strasburger, E. (1994): *Tratado de Botánica*. 8ª ed. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0079-0
### Outros artigos
* Flor.
### Ligazóns externas
* Universidad Nacional del Noreste. Facultad de Ciencias Agrarias. Corrientes. Argentina. Morfología de plantas vasculares. Tema 4: Flor, fórmula y diagrama floral.  Consultada o 5 de agosto de 2011.
Fórmula maxistral

Unha **fórmula maxistral** é un medicamento destinado a un paciente específico, preparado polo farmacéutico, ou baixo a súa dirección, para cumprimentar expresamente unha prescrición médica detallada das substancias medicinais que inclúe, segundo as normas técnicas e científicas da arte farmacéutica, dispensado na súa farmacia ou servizo farmacéutico e coa debida información ao usuario.

Actualmente asistimos a unha importante volta á terapéutica personalizada, onde a formulación maxistral é o máximo expoñente da atención farmacéutica e, con frecuencia o único tratamento ao que poden acceder pacientes con problemas de saúde cualificados como raros, ou cuxo tratamento foi abandonado pola industria farmacéutica (laboratorios farmacéuticos) por falta de rendibilidade. A preparación do medicamento polo farmacéutico evita a marxinación terapéutica do diferente, do que non é rendíbel.

A formulación maxistral é unha actividade altamente técnica, cunha enorme importancia no campo da farmacoterapia, e dunha transcendencia incuestionábel no campo da clínica. Sobre todo, en referencia á resolución de problemas individuais. É a solución que o médico e o farmacéutico dan para resolver unha necesidade posolóxica ou galénica individual. Non existe nada máis actual e tradicional ao mesmo tempo. Este nivel de desenvolvemento da formulación non xerou ningún conflito, salvo a capacidade técnica para desenvolver produtos coa calidade exixida, e ofreceu importantes solucións no campo da pediatría, a dermatoloxía, a oftalmoloxía e a xeriatría.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Dispensación (farmacia).
* Historia da farmacia.
* Historia da medicina.
Resident Evil (filme)

***Resident Evil*** é un filme de terror dirixido por Paul W.S. Anderson que se estreou no 2002. Está protagonizado por Milla Jovovich e Michelle Rodriguez. É o primeiro filme da franquía "Resident Evil", que está baseada na serie de videoxogos de Capcom *Resident Evil*. Foi seguido por catro secuelas: *Apocalypse* (2004), *Extinction* (2007), *Afterlife* (2010) e *Retribution* (2012).

Con elementos dos videoxogos *Resident Evil* e *Resident Evil 2*, o filme conta a historia da heroína Alice e un grupo de comandos da Umbrella Corporation que tentan conter o contaxio do virus T nunhas instalacións baixo terra. O filme recibiu valoracións diversas por parte da crítica, e recadou $102 millóns en todo o mundo.

Estreouse en galego na TVG o 12 de maio de 2009.

## Sinopse 
Nun centro clandestino de investigación xenética -con fins militares- dunha poderosa multinacional, prodúcese un gromo vírico que contamina todo o edificio. Para conter a fuga, o ordenador que controla o centro sela toda a instalación e, nun principio crese que morreron tódolos empregados, pero en realidade convertéronse en feroces zombis.

## Personaxes 
* Milla Jovovich como Alice 
* Michelle Rodriguez como Rain Ocampo
* Eric Mabius como Matt Addison
* James Purefoy como Spence Parks
* Martin Crewes como Chad Kaplan
* Colin Salmon como Donald "One" Shade
* Ryan McCluskey como Mr. Grey
* Oscar Pearce como Mr. Green
* Indra Ové como Ms. Black
* Anna Bolt como Dr. Green
* Joseph May como Dr. Blue
* Robert Tannion como Dr. Brown
* Heike Makatsch como Dr. Lisa Addison
* Jaymes Butler como Clarence o garda de seguridade
* Stephen Billington como Mr. White
* Fiona Glascott como Ms. Gold
* Pasquale Aleardi como J.D. Salinas
* Liz May Brice como Médico
* Marc Logan-Black como Comando #2
* Michaela Dicker como Raíña Vermella
* Jason Isaacs como Dr. William Birkin/Narrador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Ácido succínico

miniatura|dereita|Fórmulas do ácido succínico e do succinato.
O **ácido succínico** ou ácido butanodioico, antigamente chamado esencia de ámbar é un ácido orgánico dicarboxílico de catro carbonos coa fórmula HOOC–CH2–CH2–COOH  ou (C4H6O4). O seu nome deriva do latín *succinum*, que significa ámbar, de onde foi primeiramente obtido. Desempeña importantes funcións bioquímicas, xa que intervén no ciclo do ácido cítrico.

Cando está ionizado en forma de anión carboxilato, como sucede a pH celular, recibe o nome de **succinato**. Os ésteres do ácido succínico denomínanse alquil succinatos. Cando se une ao coencima A forma o succinil-CoA, molécula que intervén en múltiples reaccións metabólicas.

A temperaturas moderadas o ácido succínico puro forma cristais sólidos, incoloros e inodoros. O seu punto de fusión é de 185&nbsp;°C e o de ebulición 235&nbsp;°C. É un ácido combustible e corrosivo, que pode producir queimaduras. É un ácido diprótico. Os seus pK son: p*K*a1 = 4,2, p*K*a2 = 5,6.

A esencia ou espírito de ámbar foi obtido orixinalmente do ámbar, pulverizándoo e destilándoo. Aínda que antigamente se usou no tratamento dalgunhas doenzas, hoxe o ácido succínico úsase na industria dos alimentos e bebidas, principalmente como edulcorante (E-363), ou ás veces como suplemento dietético  Nos produtos farmacéuticos utilízase como excipiente e úsase para controlar a acidez . Tamén se usa en perfumaría e na fabricación de colorantes. A súa produción global estímase que é de 16&nbsp;00 a 30&nbsp;000 toneladas ao ano, cun crecemento anual do 10%.

## Funcións bioquímicas
O succinato é un dos compoñentes do ciclo do ácido cítrico e participa nunha das reaccións en que se ceden electróns á cadea de transporte electrónico:
:succinato + FAD → fumarato + FADH2.

O encima succinato deshidroxenase é o único do ciclo do ácido cítrico que non está libre na matriz mitocondrial, senón que está situado na membrana mitocondrial interna, formando o complexo II da cadea, e pode ceder directamente electróns á ubiquinona da cadea de transporte electrónico.

O ácido succínico pode converterse en ácido fumárico por oxidación.

O dietil éster é un substrato na condensación de Stobbe.

O ácido succínico pode orixinarse como o subproduto da fermentación de azucres. Dálle a bebidas fermentadas como o viño e a cervexa un sabor que combina a sensación de salgado coa de amargo e ácido.

Intervén no ciclo do glioxilato, onde o encima isocitrato liase orixina succinato e glioxilato a partir de isocitrato. O ciclo do glioxilato permite ás plantas converter graxas en azucres. O succinato pasa despois dos glioxisomas ás mitocondrias.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*MSDS Data 
*FDA 
*Succinic Acid
*Calculator: Water and solute activities in aqueous succinic acid
Cachalote anano

O **cachalote anano** (*Kogia sima*, Owen, 1866, e anteriormente *Kogia simus*) é un cetáceo odontoceto pertencente á familia *Kogiidae*. Estes animais non se observan con facilidade no seu medio natural e a maior parte da información de que se dispón procede do estudo de exemplares varados nas praias.

## Descrición 
É de menor tamaño có cachalote pigmeo (*Kogia breviceps*), alcanzando unhas medidas de entre 2,1 e 2,7 m de lonxitude e entre 135 e 275&nbsp;kg de peso. A cor do lombo é gris azulenta ou gris escura, coa parte inferior (ventre e cabeza) máis clara, ás veces rosada; esta degradación da cor pode ascender polos lados do corpo. Resulta significativa a presenza dun prego abrancazado ou crema na parte posterior da cabeza, que asemella as branquias dos peixe. Pode presentar engurras sobre a pel.

Os individuos adultos teñen a cabeza cadrada, co fociño lixeiramente apuntado. O espiráculo está lixeiramente desviado cara a esquerda. A aleta dorsal está ben definida e máis desenvolvida que no cachalote pigmeo. É de forma falciforme e rematada en punta. As aletas pectorais son anchas e curtas.

Coma os outros cachalotes, só posúe dentes na mandíbula inferior, en número de 14 a 26, moi aguzados, pero nesta especie é máis frecuente que nas outras a presenza dalgúns dentes na mandíbula superior, en número variable. A boca é pequena e retraída (o que lembra á dos tiburóns.

## Comportamento 
A forma de nadar e mergullarse, os saltos, a estrutura dos grupos e a alimentación son similares ás descritas no cachalote pigmeo, así como a característica de expulsar un líquido vermello cando foxe dun posible predador.

## Distribución 
O cachalote anano prefire augas profundas, pero máis próximas ás costas có cachalote pigmeo: o seu hábitat favorito parece se-lo límite da plataforma continental. Prefire augas cálidas e tense observado na costa oriental dos Estados Unidos (golfo de California) e Suráfrica, así como no Índico e augas do Xapón.

Como a principal fonte de información da bioloxía da especie procede dos varamentos e non da observación directa, os datos existentes poden non representar fielmente a distribución da especie.

## Estado de conservación 
Non se coñece suficientememte a poboación mundial. Estímase unha poboación de 11.000 individuos no Pacífico Oriental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cachalote
* Cachalote pigmeo

### Bibliografía 
* CARWARDINE, M.: *Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo*. Omega, 1985.

### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* JEFFERSON, Thomas A.: *Marine mammals of the world*. FAO species Identification Guide, 1994 
*Mammal Species of the World
* Kogia sima na Lista vermella da IUCN
Till the World Ends

***Till the World Ends*** é un sinxelo da cantante pop americana Britney Spears, lanzado como segundo single do seu sétimo álbum de estudio Femme Fatale, en 4 de marzo do 2011.
Esteo

O termo **Esteo** pode referirse a:

*Un **esteo** é un elemento construtivo vertical que serve de soporte a algo, especificamente pódese referir a:
****Piar**, en enxeñería e arquitectura é un elemento vertical sustentante exento dunha estrutura, destinado a recibir cargas verticais para transmitilas á cimentación e que ten sección poligonal;
****Pé de hórreo**, elemento ou columna sobre a que se ergue a cámara do celeiro e na que apoia o tornarratos;
****Fincón**, pau que, colocado verticalmente, sostén a cabezalla do carro, baldón, gastallo, pendallo, postallo, sopostallo, tentemozo;
****Estaca**, pau groso e aguzado que se crava na terra, ou noutro sitio, para diversos usos, por exemplo na agricultura: espeque para soster unha vide; en agrimensura e catastro: para soster un valado.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Esteo**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Estelo**, lugar da parroquia dos Remedios, no concello de Mondoñedo.
Advanced Communications Technology Satellite

**Advanced Communications Technology Satellite** ou **ACTS** é un satélite de comunicacións experimental da NASA lanzado o 12 de setembro de 1993 a bordo do transbordador espacial Discovery na misión STS-51. e foi desactivado definitivamente o 28 de abril de 2004
miniatura|O ACTS pregado e acoplado ó foguete (en primeiro plano) que o levaría á órbita xeoestacionaria, tras ser soltados desde a bodega de carga do transbordador Discovery.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do ACTS
Resident Evil: Apocalypse

***Resident Evil: Apocalypse*** é un filme de terror estadounidense dirixido por Alexander Witt que se estreou no 2004. Segundo filme da franquía de Resident Evil, precedido por *Resident Evil* (2002) e seguido por *Resident Evil: Extinction* (2007) e *Resident Evil: Afterlife* (2010).

Estreouse en galego na TVG o 6 de xuño de 2010.

## Sinopse 
Un virus mortal foi liberado sobre a poboación de Raccoon City. Alice (Milla Jovovich), unha das superviventes do desastre bioquímico, atópase no corazón desta devastada cidade. Sometida a experimentos que alteraron a súa xenética, agora ten forza, sentidos e velocidade sobrehumana. Estas habilidades, e máis, serán as que deba empregar se quere fuxir, xunto con outros superviventes da cada vez máis perigosa Raccoon City. Para acadar a súa meta terá que loitar contra as forzas da Umbrella Corporation, as violentas criaturas de bioenxeñería creadas nos seus laboratorios, os zombis que pragan a cidade e, finalmente, enfrontarse á máis colosal e mortal destas creacións: Némese.

## Personaxes 
* Milla Jovovich como Alice
* Sienna Guillory como Jill Valentine
* Oded Fehr como Carlos Olivera
* Thomas Kretschmann como Alcalde Timothy Cain
* Sophie Vavasseur como Angela Ashford
* Razaaq Adoti como Peyton Wells
* Jared Harris como Doutor Charles Ashford
* Mike Epps como Lloyd Jefferson (L.J.) Wayne
* Sandrine Holt como Terri Morales
* Matthew G. Taylor como Némese
* Zack Ward como Nicholai Ginovaeff
* Iain Glen como Doutor Sam Isaacs
* Dave Nichols como Capitán Henderson
* Stefen Hayes como Yuri Loginova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes