Evdokyia Zavalyi

**Evdokyia Nykolaevna Zavalyi** (en ), nada en Novyi Buh, Rexión de Mykolaiv, o 28 de maio de 1924 e finada en Kíiv o 5 de maio de 2010, foi a única muller comandante dun pelotón mariño durante a segunda guerra mundial, co rango de coronel. 

## Traxectoria 
### Chegada da segunda guerra mundial 
A segunda guerra mundial comezou pouco despois de que cumprise os 15 anos. Tentou varias veces alistarse no Exército Vermello e pediu ir á fronte, pero foille negado debido á súa minoría de idade.

Traballou nunha granxa colectiva, ata que o 25 de xullo de 1941, a guerra chegou a Novyi Buh. A aviación alemá someteu a cidade a un ataque aéreo, lanzando bombas e metrallando as unidades do Exército Vermello que se retiraban.

En agosto de 1942, mentres combatía preto de Hariachyi Klyuch, a súa unidade quedou rodeada ás beiras dun río turbulento. Durante sete días mantiveron as súas posicións, pero quedaron sen munición. "Evdokim" ofreceuse a cruzar ao outro lado do río para conseguir munición e comida entre os restos da batalla. Pola noite, atada a un cable, cruzou o frío río ata a costa inimiga, e alí recolleu balas e granadas dos corpos dos alemáns mortos. Encheu de munición dous impermeables e construíu unha balsa improvisada para regresar. Despois de transportar a munición volveu á beira inimiga, onde puxo un uniforme alemán e se situou tras un arbusto preto dunha estrada. Despois de que pasase un convoi de tanques, agardou polo convoi de camións e abriu fogo cunha metralladora. Os compañeiros da marxe oposta apoiárona con disparos antitanque e derrubaron varios camións. Tras cargar alimentos no chuvasqueiro, cruzou o río a nado, esquivando o lume de morteiro e metralladoras dos alemáns que a descubriron, conseguindo regresar con seguridade á outra beira do río. Participou tamén nas batallas de Balaklava, Sakharnia Golovka e Kerch, cruzou o esteiro do Dnister, liberou Besarabia, loitou na liberación de Taman, Tuapse e Novorossiisk, e participou nos desembarco de Constancia, Varna as Burgas e Iugoslavia.

Durante a ofensiva de Budapest, Evdokyia Zavalyi e o seu pelotón pasaron polo sumidoiro da cidade con bombas de osíxeno e capturaron o búnker do comando alemán. Co seu pelotón, bloqueou a retirada dos tanques alemáns. Os paracaidistas baixo o seu mando derrubaron 7 tanques. 

En abril de 1945 foi condecorada coa Orde da Bandeira Vermella e en setembro recibiu a Medalla pola Defensa do Cáucaso.
### Na posguerra 
Despois do final da guerra, quixeron mandala a estudar nunha escola militar, pero as súas catro feridas e dúas conmocións cerebrais afectárona. En 1947 foi desmobilizada e marchou a Kíiv. En Kíiv coñeceu ao seu futuro marido, co que tivo 2 fillos, 4 netos e 4 bisnetos, e traballou como directora dunha tenda de alimentos.

En 1985 foi condecorada coa Orde da Guerra Patriótica de 2º grao.

Traballou activamente entre a mocidade. Viaxou a moitas cidades, unidades militares, barcos e submarinos relatando historias sobre o seu pelotón da Mariña. En maio de 2009 participou nas celebracións con motivo do Día da Vitoria e do 65 aniversario da liberación de Sebastopol e no outono visitou Azerbaidján cunha delegación de veteranos ucraínos. En total, en 2009 mantivo máis de 130 reunións con diferentes audiencias en Ucraína, Rusia, Azerbaidján e Moldova.

Morreu o 5 de maio de 2010 en Kíiv.

## Condecoracións 
Foi condecorada con catro ordes militares e con preto de 40 medallas. Entre as súas condecoracións están as seguintes:

* Orde da Revolución de Outubro
* Orde da Bandeira Vermella
* Orde da Estrela Vermella
* Ordes da Guerra Patriótica de 1º e 2º graos,
* Medalla pola Defensa de Sebastopol
* Medalla pola Captura de Budapest
* Medalla pola Captura de Viena
* Medalla pola Liberación de Belgrado
* Medalla pola Defensa do Cáucaso

Condecoracións ucraínas:

* Orde de Bohdan Khmelnitskyi de 3º grao
* Orde da Fortuna de Ouro de 3º grao.

Foi membro do Consello de Veteranos de Ucraína.

## Legado 
Evdokyia Zavalyi é cidadán honoraria de oito cidades, entre elas Belgorod-Dnestrovskyi, Burgas, Varna e Novyi Buh.

## Filmografía 
* *Евдоким и Евдокия* (2007), dirixida por M. Egorova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* «Frau Morte Negra»: Para chegar á fronte, fíxose pasar por home. Arquivado dende o orixinal .