open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kassius Robertson

**Kassius Robertson**, nado o 20 de abril de 1994 en Toronto, Ontario, é un xogador profesional de baloncesto canadense que xoga no Joventut Badalona da Liga ACB. Cunha altura de 1,91 m xoga na posición de escolta.

## Traxectoria profesional 
En xuño de 2018, Robertson asinou co Medi Bayreuth da Basketball Bundesliga. Nunha tempada na Bundesliga, acadou 12.3 puntos por encontro.

En xullo de 2019, Robertson asinou co Fortitudo Bologna da Lega Basket Serie A. O 3 de marzo de 2020, Robertson foi cortado polo equipo italiano.

O 18 de xullo de 2020, anunciouse a fichaxe de Robertson por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 20 de decembro de 2020, Robertson anotou 37 puntos na vitoria do Obradoiro contra o Casademont Zaragoza, a maior anotación individual na historia do equipo santiagués en ACB, superando os 36 puntos acadados por Maxi Kleber en marzo de 2015. Tras a súa primeira tempada no Obradoiro, na que Robertson foi o máximo anotador da tempada con 15.2 puntos por encontro, o 16 de xullo de 2021 anunciouse a súa continuidade por unha tempada máis.

O 15 de agosto de 2022, Robertson asinou co Pallacanestro Reggiana da Lega Basket Serie A.

O 27 de novembro de 2022, Robertson regresou ó Obradoiro CAB da Liga ACB, tras asinar ata final de tempada.

O 17 de xullo de 2023, Robertson asinou co Valencia Basket da Liga ACB por dúas tempadas. O 6 de xuño de 2024, Robertson e o club laranxa chegaron a un acordo para a rescisión do contrato do xogador.

O 28 de xuño de 2024, Robertson asinou un contrato de dous anos co Joventut Badalona da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil nos Missouri Tigers
Munio Afonso

**Munio Afonso**, **Nuno Afonso**, **Nuño Adefonsiades** ou **Nuño Alfonso**, segundo as fontes, nado en Santiago de Compostela a finais do século XI e finado ibídem o 6 de xuño de 1136, foi un bispo medieval da Diocese de Mondoñedo, de 1112 a 1136.

## Traxectoria 
Era parente de Diego Xelmírez, que o criou, e que o enviou a Roma canda o papa Pascual II. Sendo cóengo e tesoureiro de Santiago de Compostela, foi o primeiro redactor da *Historia compostellana*.

Sendo bispo de Mondoñedo, trasladou a sé de San Martiño de Mondoñedo (Foz) a Vilamaior de Brea ou Vallibria, a actual Mondoñedo.

Ao final da súa vida retirouse ao lugar do Sar, onde fundou a igrexa que máis tarde sería a Colexiata de Santa María a Real do Sar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol
Zymomonas mobilis

***Zymomonas mobilis*** é unha bacteria con forma de bacilo gramnegativa, anaerobia facultativa, non esporulante, con flaxelos polares. É a única especie do xénero ***Zymomonas***.
*Menor produción de biomasa.
*Maior tolerancia ao etanol de ata o 16% (v/v).
*Non require a adición controlada de oxíxeno durante a fermentación.

Porén, malia estas atractivas vantaxes, hai varios factores que impien o uso comercial de *Z. mobilis* na produción de etanol celulósico. O atranco principal é que a gama de substratos queda limitada a glicosa, frutosa e sacarosa. A *Z. mobilis* de tipo silvestre non pode fermentar azucres de 5 carbonos como a xilosa e a arabinosa, que son compoñentes importantes dos hidrolizados lignocelulólsicos. A diferenza de *E. coli* e dos lévedos, *Z. mobilis* non pode tolerar os inhibidores tóxicos presentes en hidrolizados lignocellósicos como o ácido acético e varios compostos fenólicos. A concentración de ácido acético en hidrolizados lignocelulólsicos pode ser de ata o 1,5% (w/v), o que está moi por riba do limiar de tolerancia de *Z. mobilis*.

Fixéronse varios intentos de modificar por enxeñaría *Z. mobilis* para superar as súas deficiencias inherentes. O National Renewable Energy Laboratory (NREL), EUA fixo importantes contribucións na ampliación do seu rango de substratos para incluír azucres de 5 carbonos como a xilosa e arabinosa., Desenvolvéronse cepas resistentes ao ácido acético de *Z. mobilis* por enxeñaría metabólica racional, técnicas de mutaxénese  ou mutación adaptativa., Porén, cando estas cepas orixinadas por enxeñaría metabolizan azucres mixtos en presenza de inhibidores o rendemento e produtividade son moito menores, o que impide a súa aplicación  industrial.

Utilizouse un amplo proceso de adaptación para mellorar a fermentación da xilosa en *Z. mobilis*.,

Unha característica intgeresante de *Z. mobilis* é que a súa membrana plasmática contén hopanoides, compostos pentacíclicos similares aos esterois de eucariotas. Isto permítelle ter unha alta tolerancia ao etanol no seu ambiente, arredor do 13%.

## Xenoma 
Secuenciouse o xenoma da cepa *Z. mobilis* ZM4 e consta de 2&nbsp;056&nbsp;416 pares de bases que conteñen 1&nbsp;998 xenes codificantes de proteínas. Isto demostrou que *Z. mobilis* só pode metabolizar a glicosa pola ruta de Entner-Doudoroff e non pode usar a ruta de Embden-Meyerhof-Parnas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ethanol fermentation technology—*Zymomonas mobilis*
**Zymomonas mobilis* páxina o xenoma ZM4
*Cepa tipo de *Zymomonas mobilis* en Bac*Dive* -  the Bacterial Diversity Metadatabase
Metal extremo

**Metal extremo** é un termo xenérico pouco definido para un gran número de subxéneros relacionados coa música heavy metal que se veñen desenvolvendo dende principios dos anos 80. Foi definido como un "cúmulo de subxéneros do metal caracterizados pola súa transgresión sonora, verbal e visual".

O termo normalmente refírese a un estilo máis abrasivo, máis duro, underground, e non comercial asociado co speed metal, o thrash metal, o black metal, o death metal e o doom metal. O hardcore punk considerouse unha parte integral do desenvolvemento do metal extremo con respecto á velocidade e á estrutura das cancións, en todos os casos que non sexan doom metal. 

## Notas
Amalia Pérez

O nome de **Amalia Pérez** pode referirse a:

***Amalia Pérez Díaz**, actriz chileno-venezolana (1923-2003);

***Amalia Pérez Orozco**, economista e activista española (n. 1977);

***Amalia Pérez Vázquez**, halterófila mexicana (n. 1977).
Amalia Pérez Vázquez

**Amalia Pérez Vázquez**, nada en Cidade de México o 10 de xullo de 1977, é unha levantadora de peso mexicana nas categorías de 44 quilogramos a 60 quilogramos. Foi campioa paralímpica en cinco ocasións e é a única levantadora de peso que foi campioa paralímpica en tres categorías diferentes.

## Traxectoria 
Pérez foi membro da Delegación Mexicana para os Xogos Paralímpicos dende o ano 2000. a cal volvería gañar nos Xogos Paralímpicos de 2004 celebrados en Atenas, mais nesa ocasión na categoría de 48 kg. Nos Xogos Paralímpicos de 2008, Pérez gañou a súa primeira medalla de ouro na categoría de 52kg e superou o récord panamericano cun levantamento de 127,5 kg. Volvería conseguir a medalla de ouro catro anos máis tarde nos Xogos Paralímpicos de 2012, desta volta cun levantamento de 135,5 kg.

A nivel continental, Pérez gañou a medalla de ouro nos Xogos Parapan de 2007 celebrados en Río de Xaneiro, na categoría de 52kg e superando o récord Paralímpico de levantamento de peso con 130,5 kg 0 14 de agosto de 2007. Nos Xogoso Parapan de 2011 celebrados en Guadalaxara, conseguiu a medalla de ouro na categoría de 44kg a 60kg.

No ano 2008, Pérez recibiu o Premio Nacional do Deporte de México.

## Notas
Neroli Fairhall

**Neroli Susan Fairhall** MBE, nada en Christchurch o 26 de agosto de 1944 e finada o 11 de xuño de 2006, foi unha atleta de Nova Zelandia e a primeira competidora parapléxica nos Xogos Olímpicos.

## Traxectoria 
Fairhall comezou a practicar tiro con arco após dun accidente de moto que a deixou paralizada de cintura para abaixo, acabando coa súa carreira atlética anterior. Foi quen de competir nos Xogos Olímpicos de 1984 e acadou o posto número 35. Fairhall foi a primeira parapléxica que competiu nos Xogos Olímpicos. Nos Xogos Paralímpicos de 1980 participou en atletismo e tiro con arco, gañando unha medalla de ouro neste último. Nos Xogos Paralímpicos de 1988 e de 2000 só competiu en tiro con arco.

En 1983, Fairhall foi galardoada como membro da Orde do Imperio Británico pola súa contribución ao tiro con arco e ás persoas con discapacidade. Continuou adestrando no seu club de tiro con arco en Christchurch despois de retirarse. Morreu o 11 de xuño de 2006 con 61 anos por unha doenza relacionada coa súa discapacidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Neroli Fairhall en olympic.org.nz 
*Perfil de Neroli Fairhall na páxina do Comité Olímpico Internacional 
*Neroli Faihall en paralympics.org.nz 
*Perfil de Neroli Faihal na páxina do Comité Paralímpico Internacional
Post-metal

O **post-metal** é un estilo de música con raíces no heavy metal pero que explora enfoques máis alá das convencións do xénero. Xurdiu nos anos 90 a través do traballo de bandas como Neurosis e Godflesh, que transformaron a textura metal a través da composición experimental. Asociado con e inspirado polo post-rock e o post-hardcore, o xénero emprega a escuridade e a intensidade do metal extremo pero enfatiza a atmosfera, a emoción, e incluso a "revelación", inspirándose nun amplo abano de fontes como o ambient, o noise, a psicodelia, o progresivo, e a música clásica para desenvolver un son expansivo pero á súa vez introspectivo. A cancións post-metal son normalmente longas, con estruturas soltas e cheas de capas que rexeitan a forma de verso-retrouso en favor de *crescendos* e temas repetitivos. O son céntrase nas guitarras e na batería; úsanse algunhas voces como berros ou gruñidos e semellan un instrumento adicional.

O post-metal está estreitamente relacionado co metal de vangarda e estivo tamén asociado co sludge metal, o drone metal, o metal progresivo, e o metal industrial. Nomes alternativos usados para describir o xénero son **sludge metal atmosférico**, **postcore**, **art metal** e **metalgaze**, destacando a súa conexión coa música culta e o shoegazing, respectivamente. O post-metal contemporáneo, promovido por grupos dispares como Isis, Agalloch, Boris, Pelican, Jesu, e Wolves in the Throne Room, adoita a empregar a pesadez extrema do doom metal pero tamén está asociado co shoegazing e o black metal. En particular, a recente aclamación crítica de Deafheaven, cuxa fusión destes dous xéneros foi bautizada como blackgaze, demostra o crecente éxito do xénero. 

## Notas
Alejo Pablo Mora García

**Alejo Pablo Mora García**, nado en Santander cara a 1900 e finado en Xabariz (Cabanas) o 5 de xaneiro de 1948, foi un militar e axente infiltrado español.

## Traxectoria 
Foi tenente do Exército da República. Foi detido en setembro de 1937, procesado e condenado a reclusión perpetua. Saíu en liberdade condicional en febreiro de 1943, un mes antes da aprobación da conmutación da pena pola de 14 anos. A cambio de ser indultado púxose ao servizo da Garda civil, que o empregou para infiltarse na guerrilla antifranquista galega. Instalouse en Vigo colaborando na caída de catro guerrilleiros en maio de 1947. En outubro de 1947 presentouse ante Manuel Vázquez Rodríguez, obreiro dos estaleiros de ASTANO, que fora cabo na unidade que mandaba Mora, confiándolle que o estaba buscando a policía e que se quería unir á guerrilla. Como tapadeira, a Garda Civil fixo publicar unha requisitoria do Xulgado Militar de Santander no xornal *La Voz de Galicia* do 14 de outubro na que se afirmaba "Por sospechar pueda el interesado encontrarse en esta región". 
Logo dunha entrevista co dirixente guerrilleiro Juan Pérez Dopico foi aceptado como membro do Destacamento Arturo Cortizas. Aínda que os compañeiros non tardaron en decatarse do dobre xogo de Mora, tivo tempo para informar á Garda Civil de puntos de apoio e informes dos guerrilleiros da Coruña e de obreiros de Astano. Foi executado por José Antonio Castro López na Cortiña de Ruibal de Xabariz o 5 de xaneiro de 1948. Unha muller que ía ao monte comunicou o achado á Garda Civil, e cando foron levantar o cadáver, o corpo estaba semienvolto nunha gabardina e tiña dous tiros na cabeza. Foi identificado e soterrado inicialmente no cemiterio da Capela. 

A causa 43/1948, aberta pola súa morte, pechouse o 22 de maio coa entrega á familia dos restos de quen se cualificaba como «colaborador de las Fuerzas de la Guardia Civil de esta Comandancia». Grazas ás súas informacións foron detidos 28 enlaces da guerrilla que foron xulgados na Coruña na causa 40/1948 o 21 de outubro de 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Juan Miguel Teijeiro

**Juan Miguel Teijeiro de la Rosa**, nado na Coruña o 31 de marzo en 1939, é un militar e historiador galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Teijeiro Flores e María del Carmen de la Rosa Osende. Militar, alcanzou o grao de xeneral de división. Licenciado en Ciencias Políticas e Económicas, doutor en Historia e avogado. Retirado de militar, dedícase á investigación histórica, fundamentalmente de historia militar.

## Obras 
* *La Real Hacienda Militar de Fernando VII. El cuerpo administrativo militar*, 1995.
* *Cargadores de Indias y marinos: los La Rosa*, 2005.
**Dinero y ejércitos en España. De la antigüedad al siglo XXI*, 2016.

### Obras colectivas 
* "La Real Hacienda Militar en el siglo XVIII", en *De la Paz de París a Trafalgar (1763-1805)*.
* *La Hacienda Militar. 500 años de Intervención en las Fuerzas Armadas*.
## Recoñecementos 
* Gran Cruz do Mérito Militar.
* Gran Cruz do Mérito Aeronáutico.
* Gran Cruz de San Hermenexildo.
Earache Records

**Earache Records** é un selo discográfico independente, editora musical e compañía de representación artística inglesa fundada por Digby Pearson. A discográfica está baseada en Nottingham e tamén ten oficinas en Londres e Nova York. Earache axudou aos pioneiros do metal extremo publicando parte dos primeiros discos de grindcore e death metal entre 1988 e 1994. Dende entón os seus artistas diversificáronse cara a unha música de guitarra máis *mainstream*, traballando con bandas como Rival Sons, The Temperance Movement, Blackberry Smoke e The White Buffalo. A compañía tamén patrocinou o escenario 'Earache Express' no Glastonbury Festival e o 'The Earache Factory' no Boomtown Fair.

O logotipo de Earache Records é unha homenaxe á revista *Thrasher*, debido a que Digby Pearson era un entusiasta da cultura do monopatín. 

## Artistas destacados (pasados e presentes) 
* Adema
* Akercocke
* Anata
* Annihilator
* Arsis
* At the Gates
* Autonomy 
* AxCx 
* Beecher
* The Berzerker
* Biomechanical
* Biters
* Blackberry Smoke
* Blood Red Throne
* Bolt Thrower
* Bonded By Blood
* The Boy Will Drown
* The Browning
* Bring Me the Horizon
* Brutal Truth
* Cadaver
* Candiria 
* Carcass
* Carnage
* Carnival in Coal
* Cathedral
* Cauldron
* Cerebral Bore
* The Chasm
* Circle of Dead Children
* Clutch
* Coalesce
* Concrete Sox
* Confessor
* Cult of Luna
* Decapitated
* December Wolves
* Deicide
* Delta 9
* Danny Worsnop
* Diamond Plate
* Dub War
* Enforcer
* Entombed
* Ephel Duath
* Eskimo Callboy 
* Evile
* Ewigkeit
* Extreme Noise Terror
* Forest Stream
* Fudge Tunnel
* Gama Bomb
* Godflesh
* Green Druid
* Hate Eternal
* Haggard Cat
* The Haunted
* Hellbastard
* Heresy
* Ignominious Incarceration
* Insision
* Iron Monkey
* Janus Stark
* Johnny Violent
* Kagoule
* Lawnmower Deth
* Linea 77
* Massacre
* Massive
* Massive Wagons
* Misery Loves Co.
* Morbid Angel
* Mortiis
* Municipal Waste
* Naked City
* Napalm Death
* Nocturnus
* Oceano
* OLD
* Ol Drake
* Order of Ennead
* Painkiller
* Pitchshifter
* Rival Sons
* Sabazius
* Savage Messiah
* Scorn
* Society 1
* Sore Throat
* SSS
* Sleep
* !T.O.O.H.!
* Tallah
* The More I See
* The Glorious Sons
* The Temperance Movement
* Those Damn Crows
* Terrorizer
* Vader
* Vektor
* Violator
* Wakrat
* Woods of Ypres
* The White Buffalo
* White Wizzard
* With Passion
* Wormrot

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Gran Premio do 70º aniversario

O **Gran Premio do 70 aniversario** (coñecido oficialmente como o **Emirates Formula 1 70th Anniversary Grand Prix 2020**) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrará o 9 de agosto de 2020, no Circuíto de Silverstone, Northamptonshire e Buckinghamshire, Inglaterra, Reino Unido. A carreira é a quinta rolda da tempada  de Fórmula 1. Celébrase como unha carreira de conmemoración de 70 anos do Campionato Mundial de Fórmula 1 e desde que o circuíto celebrou o primeiro premio do campionato de 1950 o 13 de maio de 1950.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Cualificación 
Valtteri Bottas conseguiu a pole position por diante de Lewis Lewis por 0,064 segundos na terceira quenda da clasificación (Q3) con Nico Hülkenberg clasificando 3º por diante de Max Verstappen no 4º e Daniel Ricciardo 5º. Tanto a parella Mercedes (Hamilton e Bottas) como Ricciardo fixeron os seus mellores voltas na Q3 co pneumático medio en contraposición ao pneumático brando que, en teoría, debería ser máis rápido. O resto dos 10 primeiros postos da grella foron Lance Stroll 6º, Pierre Gasly 7º, Charles Leclerc 8º, Alexander Albon 9º e Lando Norris 10º. Esteban Ocon clasificouse orixinalmente no 11º lugar pero recibiu unha penalización de 3 postos por obstaculizar a George Russell na primeira quenda da clasificación (Q1). Sebastian Vettel loitou e quedou eliminado na segunda quenda da clasificación (Q2), só conseguiu o décimo segundo posto máis rápido no seu Ferrari, sen poder explicar a súa falta de rendemento. Carlos Sainz logrou o 13º posto por diante de Romain Grosjean no Haas mentres que Russell fixo a 4ª aparición consecutiva na Q2 da
tempada. Daniil Kvyat foi 16º e caeu na Q1 despois de ver eliminado o seu mellor tempo de volta por saltarse os límites da pista. Remataron a grella Kevin Magnussen 17º, Nicholas Latifi 18º, Antonio Giovinazzi 19º e o ex campión do Mundo Kimi Raikkonen 20º e último. 

### Clasificación da cualificación 
### Grella de saída 
miniatura|centro|600px|Grella de clasificación do Gran Premio do 70º aniversario.

## Carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

 

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
* A Racing Point descontáronsellle 15 puntos no Campionato Mundial de Constrctores tras a decisión da FIA sobre a legalidade do RP20.

## Notas 
## Véxase tamén
Streetcleaner

***Streetcleaner*** é o primeiro álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 13 de novembro de 1989 a través do selo Earache Records. O traballo foi reeditado cun segundo disco de material inédito o 21 de xuño de 2010. O álbum foi amplamente aclamado polos críticos e adoita a ser citado como un fito do metal industrial; aínda que non é o primeiro lanzamento do xénero, *Streetcleaner* axudou a definir no que se convertería o metal industrial.

Gravado en tres sesións distinta e parcialmente refinado a partir de demos pre-Godflesh, *Streetcleaner* é un álbum pesado e sombrío que combina heavy metal con música industrial cunha produción con baixos enfatizados, guitarras disorsionadas e, como parte máis importante, percusión proporcionada por máquinas. A diferenza de moitos álbums de metal, a guitarra empregouse para crear sons chirriantes en vez de riffs discretos, e a batería e baixo soan con máis volume que o habitual. *Streetcleaner* foi promovido por unha serie de concertos onde Godflesh tocou ao lado de Napalm Death, e foi na parte norteamericana da xira onde a banda comezou a gañar unha importante fama internacional.

Dende a súa publicación *Streetcleaner* recibiu multitude de eloxios e foi interpretado ao vivo na súa totalidade dúas veces (unha no Roadburn Festival, unha gravación que foi publicada como álbum ao vivo en 2013). Moitas outras bandas de metal citaron ao álbum como particularmente influente, entre elas Neurosis, Fear Factory e Isis, e o líder de Godflesh, Justin Broadrick, considérao un dos seus lanzamentos máis importantes. En 2017 a revista *Rolling Stone* nomeou a *Streetcleaner* o 64º mellor álbum de metal de todos os tempos. 

## Listaxe de cancións 
**Notas**

* Nalgúns lanzamentos os temas 6 e 7 están conbinados nunha única canción titulada "Devastator / Mighty Trust Krusher".

## Notas
Johnny O'Bryant III

'''Johnny Lee O'Bryant III''', nado o 1 de xuño de 1993 en Cleveland, Mississippi, é un xogador de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria profesional 
### NBA 
O 26 de xuño de 2014, O'Bryant foi elixido na 36ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Milwaukee Bucks. O 29 de xuño de 2016, O'Bryant foi cortado polos Bucks.

O 26 de xaneiro de 2017, O'Bryant asinou un contrato de dez días cos Denver Nuggets. O 6 de febreiro de 2017, asinou un segundo contrato de dez días cos Nuggets.

O 24 de febreiro de 2017, O'Bryant asinou un contrato de dez días cos Charlotte Hornets. O 6 de marzo de 2017, asinou un segundo contrato de dez días cos Hornets. O 16 de marzo de 2017, O'Bryant asinou un contrato por varios anos cos Hornets.

O 7 de febreiro de 2018, O'Bryant foi traspasado xunto a dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft ós New York Knicks, a cambio de Willy Hernangómez. O día seguinte, foi cortado polos Knicks.

### Europa 
O 31 de xullo de 2018, O'Bryant asinou un contrato dun ano co Maccabi Tel Aviv BC israelí.

O 14 de agosto de 2019, O'Bryant asinou co PBC Lokomotiv Kuban da VTB United League. O 21 de xullo de 2020, extendeu o seu contrato co Lokomotiv unha tempada máis. O 18 de setembro de 2020, O'Bryant deixou o Lokomotiv Kuban debido a problemas familiares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas NBA en BasketballReference.com
Antonio Esquivias

**Antonio Esquivias**, nado na Coruña en 1964, é un actor e actor de dobraxe galego, ademais de ter unha ampla carreira como locutor e docente, sendo coñecido por ser o dobrador de Kelsey Grammer e dalgúns personaxes de *The Simpsons*, especialmente do Actor Secundario Bob (ao que Kelsey Grammer dá voz na versión orixinal).

## Traxectoria 
Nado na Coruña, comeza clases de Canto no Conservatorio de Música dende moi novo. Ademais, alí recibe clases de Declamación, Ortofonía e Dicción. A comezos da década de 1980 comeza a cursar Dobraxe con Salvador Arias e tamén, na mesma época, comeza a súa carreira profesional no mundo da voz e da interpretación.

## Dobraxe 
Dado o seu dominio tanto do castelán como do galego, realiza dobraxes en ámbalas dúas linguas.

### Dobraxe en castelán 
Dende 1981 presta a súa voz a distintos personaxes en series e filmes. É especialmente recoñecido por papeis como os interpretados por Kelsey Grammer en *Frasier*, *Cheers*, *Fame* (o filme) e *Boss*; o Actor Secundario Bob, Mel, Chalmers, o Texano Rico e Deus, entre outros, en *The Simpsons* e Langley en *The X-Files*. Ademais, deu a súa voz a Coco en *Sesame Street* e foi Raphael en *Teenage Mutant Ninja Turtles*. Ademais tamén colaborou na dobraxe de videoxogos como no novo título de Ubisoft *The Division* no que fai a voz de locutor de radio. Tamén dobrou no ano 2019 a Bona Festa en One Piece Stampede, da famosa franquía anime/manga One Piece

### Dobraxe en galego 
Dende 1984 até 1996 realiza varias dobraxes, entre as que salientan: *Os dez mandamentos*, *The Private War of Major Benson* e *O home Omega* onde pon voz a Charlton Heston; *A ponte de Casandra*, dobrando a Richard Harris, *As aventuras de Jeremiah Johnson*, dando voz a Robert Redford e *O rei e eu*, dobrando a Yul Brynner. Ademais, dobrou durante catro tempadas a Adam West en *Batman* e a Robert Wagner en *Madame Sin* e tamén puxo a súa voz para a versión galega de *Dragon Ball* interpretando a personaxes como Nam.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lúcia Teixeira

**Lúcia da Silva Teixeira Araújo**, nada o 17 de xuño de 1981 en São Paulo, é unha judoka brasileira con discapacidade visual (clase de discapacidade B2) que compite na categoría -57 kg. 

## Traxectoria 
Teixeira obtivo dúas medallas de prata, unha nos Xogos Paralímpicos de Londres 2012, ao perder ante Afag Sultanova de Azerbaidján, e outra nos Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro 2016, onde foi derrotada por Inna Cherniak de Ucraína, quen levou a medalla de ouro.

En 2015, foi unha dos tres atletas paralímpicos que participaron nun vídeo destinado a presentar os brasileiros aos Xogos Paralímpicos como un deporte para espectadores. A publicidade foi filmada con cámaras ocultas, e rexistra as reaccións dos espectadores cando os tres paralímpicos entran en tres ximnasios como persoas discapacitadas e logo impresionan os observadores coas súas habilidades. O vídeo atraeu a atención de millóns de espectadores que non a coñeceran como medallista de prata nos xogos de Londres de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Lúcia Teixeira  en Río 2016.
Teresa Perales

**María Teresa Perales Fernández**, nada en Zaragoza o 29 de decembro de 1975, é unha nadadora paralímpica española, ademais de expolítica e escritora. É a deportista paralímpica española máis condecorada da historia.

## Traxectoria 
Nada en Zaragoza o 29 de decembro de 1975, aos 19 anos perdeu a mobilidade dende a cintura até os pés por mor dunha neuropatía. O derradeiro día que andou sen muletas foi para celebrar que o Real Zaragoza gañara a Recopa de Europa en maio de 1995. Logo duns meses moi duros, asimilou que perdera a capacidade de camiñar e adaptouse á súa nova situación. Teresa aprendeu a nadar e despois dun ano comezou a competir.

Contraeu matrimonio co xornalista español Mariano Menor o 8 de xaneiro de 2005 na Basílica de Nosa Señora do Pilar de Zaragoza. En 2010, converteuse en nai logo de nacer o seu fillo Mariano.

## Traxectoria deportiva 
Gañou 27 medallas nos Xogos Paralímpicos entre os anos 2000 e 2021. Conseguiu 22 medallas no Campionato Mundial de Natación Adaptada entre os anos 1998 e 2019. O 29 de agosto de 2012, foi a abandeirada da delegación española na cerimonia de inauguración dos Xogos Paralímpicos celebrados na cidade de Londres.

## Notas
Pure

***Pure*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 13 de abril de 1992 a través do selo Earache Records. Aínda que orixinalmente foi etiquetado só como metal industrial, dende entón o álbum foi recoñecido como un dos primeiros lanzamentos de post-metal. Musicalmente, *Pure* ten ritmos mecánicos e con guitarras ásperas, e ten cancións prolongadas con bastantes repeticións deliberadas. Como moita da música de Godflesh, é considerado pesado e agresivo, e eses elementos axudaron a que gañase a aclamación da crítica.

*Pure* foi apoiado polo sinxelo promocional e o vídeo musical de "Mothra". O EP de 1991 *Cold World* foi gravado nas mesmas sesións que o álbum. En 2013 Godflesh interpretou a meirande parte de Pure ao vivo no festival Roadburn. A pesar do descontento coa calidade da produción do álbum, o líder de Godflesh Justin Broadrick considérao un dos lanzamentos máis honestos do grupo. En 2012 a revista *Fact* clasificou a *Pure* como o 64 mellor álbum dos 90. A mesma revista en 2015 situou ao disco no posto 18 da súa lista dos 40 mellores álbums de post-metal. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Selección de fútbol de Liberia

A **selección de fútbol de Liberia** () é o equipo representativo de Liberia nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Liberia (*Liberia Football Association*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Aínda que Liberia se clasificou dúas veces para disputar a fase final da Copa de África de Nacións, nunca conseguiu pasar da fase de grupos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Liberia
* Perfil de Liberia na páxina web da FIFA
Godflesh (EP)

***Godflesh*** é o EP de estrea da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado orixinalmente en 1988 a través do selo Swordfish Records. Posteriormente sería reeditado varias veces por Earache Records con dous temas adicionais. O EP foi un éxito underground inesperado e alcanzou o posto 20 da lista indie británica.

Godflesh foi gravado e producido durante un período de dous meses en Birmingham polo líder Justin Broadrick e o baixista G. C. Green, que xa tocaran xuntos nunha primeira versións da banda coñecida como Fall of Because. A pesar de quedar eclipsado polo éxito do seu primeiro álbum de estudio, *Streetcleaner* (1989), o EP foi un dos primeiros lanzamentos do metal industrial e axudou a definir o son do xénero con ritmos programados, guitarras metal pesadas e unha énfase pouco común no baixo. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Idalys Ortiz

**Idalys Ortiz Bocourt**, nada en Pinar del Río o 27 de setembro de 1989, é unha judoka cubana. Competiu na categoría de 78 kg nos Xogos Olímpicos de 2008, 2012 e 2016, gañando unha medalla en cada ocasión. En Toquio 2020 competiu na categoría de máis de 78 kg, logrando a medalla de prata.

## Traxectoria 
Ortiz comezou a practicar judo con 10 anos e foi incluída no equipo nacional con 15 anos. Con 18 anos, converteuse na judoka medallista olímpica máis nova na categoría de peso pesado, gañando unha medalla de bronce en 2008.

Participou en tres Xogos Olímpicos de Verán entre os anos 2008 e 2016, obtendo tres medallas: bronce en Pequín 2008, ouro en Londres 2012 e prata en Río de Xaneiro 2016. Nos Xogos Panamericanos conseguiu tres medallas entre os anos 2011 e 2019.

Gañou oito medallas no Campionato Mundial de Judo entre os anos 2009 e 2019, e catorce medallas no Campionato Panamericano de Judo entre os anos 2007 e 2019.

## Notas 
## Véxase tamén
Ribes hirtellum

miniatura|Follas
miniatura|Flores
miniatura| Follaxe de outono
***Ribes hirtellum*** é unha especie de **groselleira espiñenta americana** pertencente á familia Grossulariaceae nativa do nordés e centro-norte de América do Norte. As groselleiras de cultivo derívanse desta especie e da groselleira espiñenta europea.

## Cultivo 
Os cultivos da groselleira espiñenta europea (*R. uva-crispa*) foron devastados polo mofo da groselleira americana *Podosphaera mors-uvae* (*syn*: *Sphaerotheca mors-uvae* ), que se introduciu accidentalmente de Europa, e ao que a *R. hirtellum* é resistente. Esta é unha das catro especies americanas que se cruzaron con *R. uva-crispa* para producir cultivares resistentes similares ao orixinal *R. uva-crispa*.  O cultivar 'Houghton' é un dos obtidos polo cruzamento de *R. uva-crispa* con *R. hirtellum*.

## Taxonomía 
*Ribes hirtellum* foi descrito por André Michaux e publicado en *Flora Boreali-Americana* 1: 111. 1803.

; Etimoloxía
:

*Ribes*: nome xenérico que segundo parece procede do árabe *rabas*; en persa *rawas* e *rawash* = nome en oriente dun ruibarbo (*Rheum **ribes*** L., poligonáceas). Afírmase que *ribes* figura por primeira vez en occidente na tradución que Simón Januensis fixo, na segunda metade do século XIII, do libro de Ibn Sarab do Serapión –*Liber Serapionis aggregatus in medicinis simplicibus*...– e que este nome foi adoptado polos menciñeiros. En todo caso, aplicouse a plantas diferentes, como ás groselleiras (*Ribes* sp. pl.), quizais polos seus froitos acedos e polas súas propiedades medicinais semellantes.

***hirtellum***: epíteto latíno que significa "algo peludo".

; Sinonimia
:

* *Grossularia hirtella* var. *calcicola* (Fernald) A. Berger
* *Ribes oxyacanthoides* var. *hirtellum* (Michx.)
* *Ribes oxyacanthoides* var. *calcicola* Fernald

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Historia da Botánica
### Bibliografía 
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
# Flora of North America Editorial Committee. 2009. Magnoliophyta: Paeoniaceae to Ericaceae. Fl. N. Amer. 8: i–xxiv, 1–585.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. Ou.S.. New York Botanical Garden, Nova York.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. Ou.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.
# Moss, E. H. 1983. Fl. Alberta (ed. 2) i–xii, 1–687. University of Toronto Press, Toronto.
# Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724.

### Ligazóns externas
* USDA Plants Profile
* Flora of North America North of Mexico
Improved TIROS Operational System

**Improved TIROS Operational System** (ás veces denominados *Improved TIROS Operational Satellite*) ou **ITOS** foron unha serie de satélites meteorolóxicos de segunda xeración dos Estados Unidos.

## Características 
Os satélites ITOS foron os sucesores dos satélites meteorolóxicos TIROS, dos cales TIROS-M foi o seu prototipo. Eran satélites en órbita heliosíncrona operados pola Administración Nacional Oceánica e Atmosférica (NOAA), da que tamén reciben a súa outra denominación, NOAA. Lanzáronse oito satélites ITOS en total entre 1970 e 1976, dos cales dous fallaron por problemas nos seus foguetes lanzadores. Os satélites ITOS pódense dividir en dúas familias.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta N6
*Delta 300
*Delta 2310
*TIROS
Aleksandr Ivanchenkov

**Aleksandr Sergeievich Ivanchenkov** (en ), nado en Ivanteevka (óblast de Moscova) o 28 de setembro de 1940, é un excosmonauta ruso.

## Traxectoria
Gradouse como enxeñeiro civil en 1964. Participou nas misións Soiuz 29, Soiuz T-6 e Soiuz 31, e pasou un total de 147,53 días no espazo. Adestrouse para voar no transbordador espacial Buran.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 29
*Soiuz T-6
*Soiuz 31
Anatoli Ivanishin

**Anatoli Alekseievich Ivanishin** (en ) é un cosmonauta ruso que participou nas misións Soiuz TMA-22, Soiuz MS-01 e Soiuz MS-16 e foi parte das expedicións 29, 30, 48 e 49 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 280,41 días no espazo.

## Traxectoria
Ivanishin naceu o 15 de xaneiro de 1969 en Irkutsk. Gradouse en 1991 na Escola Superior de Aviación Militar Chernigov en 1991. Graduouse en 2003 en Economía, Estatística e Teoría da Información na Universidade do Estado de Moscova. Formou parte das misións Soiuz TMA-22, Soiuz MS-01 e Soiuz MS-16, así como das expedicións 29, 30, 48 e 49 á Estación Espacial Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-22
*Soiuz MS-01
*Soiuz MS-16
*Expedición 29
*Expedición 30
*Expedición 48
*Expedición 49
Georgi Ivanov

**Georgi Ivanov Kakalov** foi o primeiro un cosmonauta búlgaro, participando na misión Soiuz 33. Pasou un total de 1,96 días no espazo.

## Traxectoria
Ivanov naceu o 2 de xullo de 1940 en Lovech. Gradouse como enxeñeiro na Forza Aérea Búlgara e formou parte da misión Soiuz 33.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 33
Cold World

***Cold World*** é o terceiro EP da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado en outubro de 1991 a través do selo Relativity Records. Foi gravado e mesturado durante o mes de setembro de 1991 como parte das sesións de *Pure*.

O EP orixinal quedou descatalogado, pero en 1996 reeditouse xunto co sinxelo "Slateman" como un único disco a través de Earache Records como o recompilatorio *Slateman/Cold World*. Posteriormente, en agosto de 2009, este lanzouse como parte dun paquete de 3 CDs que tamén incluía ao EP *Slavestate* e ao álbum *Pure*. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Escudo de Serra Leoa

O **escudo de Serra Leoa** é un dos símbolos nacionais do país. Foi desenvolvido polo Colexio heráldico do Reino Unido concedido pola raíña Isabel II o 1 de decembro de 1960. O escudo describe un león pasante de ouro, linguado e armado de goles nun campo de sinople surmontado por un bordo de prata en zigzag situado no xefe, que representa as montañas do león que dan nome ao país. No xefe, tres fachos de prata que simbolizan a educación e o progreso. Na base hai tres ondas de azur simbolizando o mar. Como soportes, dous leóns de ouro, semellantes aos da insignia colonial. As tres cores principais do escudo - sinople (verde), prata (branco) e azur (azul)- son as que forman a bandeira nacional. O verde representa a agricultura e os recursos naturais, o azul representa o porto de Freetown e o branco representa a unidade e a xustiza. Na parte de abaixo, nunha fita branca pódese ler o lema nacional: "Unity, Freedom, Justice" (do ).

## Escudos históricos 

Ficheiro:Badge of the British West Africa Settlements (1870-1888).svg|Insignia da África Occidental Británica (1870−1888)
Ficheiro:Badge of Sierra Leone (1889-1914).svg|Insignia de Serra Leoa (1889−1914)
High We Exalt Thee, Realm of the Free

**High We Exalt Thee, Realm of the Free** (do ) é o himno nacional de Serra Leoa. Ten letra escrita por Clifford Nelson Fyle e música composta por John Joseph Akar, sendo adoptado no mesmo dáa da independencia do país, o 27 de abril de 1961. A consitución de Serra Leoa fai resposábel a cada cidadán do país de "respectar os seus ideais e institucións", incluíndo ao himno nacional.

## Letra 
## Notas
Omara Durand

**Omara Durand Elías**, nada en Santiago de Cuba o 26 de novembro de 1991, é unha atleta paralímpica cubana que compite en atletismo adaptado nas probas de T12 e T13. Gañou cinco medallas de ouro nos Xogos Paralímpicos nas edicións de 2012 e 2016.

## Traxectoria 
Nos Xogos Paralímpicos de 2012 en Londres, gañou as medallas de ouro nas pobras de 100 m – T13 e 400 m – T13. Nos Xogos Paralímpicos de 2016 en Río de Xaneiro gañou a medalla de ouro nas probas de 100 m – T12, estabelecendo un novo récord mundial en 11,40 segundos. Logo dos Xogos Paralímpicos de 2016, Durand foi nomeada mellor atleta feminina paralímpica nos Premios Paralímpicos do Deporte.

## Palmarés internacional 
## Notas
Ramón Barros Sivelo

**Ramón Barros Sivelo** tamén escrito **Ramón Barros Sibelo**, nado en Santiago de Compostela en 1828 e finado no pazo de Romelle (Zas) en 1903, foi un historiador e arqueólogo galego.

## Traxectoria 
Funcionario de Facenda (axudante de camiños e visitador de papel selado) destinado en Ourense, polo menos entre 1854 e 1864. Colaborou en *La Lira del Miño*. Obtivo unha pensión da Real Academia para realizar o estudo da vía romana de Braga a Astorga, o que lle permitiu viaxar e percorrer o territorio, reunindo documentación para os seus estudos e pezas que remitiu á Academia. Correspondente da Real Academia da Historia, membro da Comisión de Monumentos de Ourense, foi membro da Academia de Ciencias de Portugal (18 de maio de 1862). Trasladado finalmente a Coruña, logo de varios intentos, foi director e propietario de *El Eco Coruñés*, e seguiu colaborando coa Academia. Despois foi vivir ao pazo de Romelle, do que foi administrador de 1872 a 1880.

Foi poeta en galego, sendo un dos autores seleccionados por Antonio de la Iglesia para o *Álbum de la Caridad* coa elexía “Desdichas do meu amor”; publicou outras composicións poéticas en galego. Xornalista e publicista, colaborou en publicacións galegas e madrileñas, destacando as súas colaboracións históricas en *El Heraldo Gallego*.

## Obras 
* *Diccionario epigráfico de arqueología y numismática*, 1833 (inédito).
* *Galicia monumental, geográfica, estadística, histórica, eclesiástica y civil*, Ourense, 1859.
* *Plano general y arqueológico, geográfico y diagramático de la tercera vía militar romana de Braga para Astorga*, 1860 (premiado na Real Academia da Historia, inédito).
* *Apuntes arqueológicos de Galicia*.
* *El Monte Medulio*, A Coruña, 1863.
* *Las Puertas del Perdón en la Catedral de Orense*, 1868 (manuscrito na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, inédito).
* *Crónicas de Orense. Episodios de la Edad Media*, Ourense, 1875.
* *Antigüedades de Galicia*, A Coruña, D. Puga, 1875 (A Coruña, Órbigo, 2006).

## Recoñecementos 
Unha rúa de Ourense leva o seu nome.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sara José López Bueno

**Sara José López Bueno**, nada en Pereira, Risaralda, o 24 de abril de 1995, é unha atleta colombiana que compite na modalidade de tiro con arco composto. No 2019, converteuse na primeira deportista en gañar cinco finais da Copa do Mundo en arcada. Competiu por primeira vez para o equipo nacional de Colombia durante o Pre-olímpico do 2011 en Medellín, Colombia. Dende entón, competiu en máis de 156 eventos internacionais, incluíndo os Xogos Bolivarianos,  os Xogos Suramericanos, os Xogos Panamericanos, os Xogos Mundiais e a Copa do Mundo de tiro con arco.   

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|250px|Sara López na Final da Copa do Mundo de Tiro con Arco - 2019.
López tivo o seu debut internacional no 2013 cando competiu nos Xogos Panamericanos e os Xogos Mundiais, obtendo medallas de bronce en ámbolos dous encontros. Dende entón, situouse como unha das mellores arqueiras do mundo na súa especialidade, obtendo 46 medallas de ouro individuais e como parte do equipo colombiano.  

No ano 2019, ocupaba o posto número 2 na clasificación mundial de tiro con arco feminino.

## Notas
María del Rosario Espinoza

**María del Rosario Espinoza**, nada en La Brecha o 27 de novembro de 1987 é unha deportista mexicana que compite en taekwondo. Campioa olímpica en Pequín 2008.

## Traxectoria 
O 23 de agosto de 2008 obtivo a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Pequín, vencendo á norueguesa Nina Solheim por marcador de 3-1, proclamándose campioa de taekwondo na modalidade de +67 kg, no Ximnasio da Universidade de Ciencia e Tecnoloxía de Pequín. sendo a segunda muller mexicana en conquistar unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos despois da levantadora de pesas Soraya Jiménez que xa o conseguira nos Xogos Olímpicos de 2000.

Nos Xogos Olímpicos de 2012, consegue a medalla de bronce perante a cubana Glenhis Hernández, converténdose así en dobre medallista olímpica na categoría +67 kg e posteriormente gañou a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 2016, converténdose na primeira mexicana en gañar medalla en tres edicións dos Xogos. É a segunda deportista mexicana, despois de Ernesto Canto, que gaña todas as competencias do denominado *ciclo olímpico*, só que a diferenza do primeiro, Espinoza non o realizou no mesmo período.

Ao longo da súa carreira gañou tres medallas no Campionato Mundial de Taekwondo entre os anos 2007 e 2019, e catro medallas no Campionato Panamericano de Taekwondo entre os anos 2010 e 2018. Nos Xogos Panamericanos conseguiu dúas medallas nos anos 2007 e 2015.

Tamén obtivo dúas medallas de ouro nos Xogos Centroamericanos e do Caribe nos anos 2010 e 2014.

## Notas
Merciless

***Merciless*** é un EP da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado en agosto de 1994 a través dos selos Earache Records e Columbia Records. En 1996 o EP foi reeditado xunto co álbum *Selfless* (1994) como o recompilatorio *Selfless/Merciless*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Selfless

***Selfless*** é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 26 de setembro de 1994 en Europa e o 18 de outubro en América do Norte a través dos selos Earache Records e Columbia Records. Sendo o primeiro do grupo cunha gran discográfica, o disco conta cun son máis convencional e orientado ao rock en comparación cos seus anteriores lanzamentos. Publicáronse dous sinxelos deste álbum, "Xnoybis" e "Crush My Soul". O vídeo musical do último foi dirixido polo fotógrafo Andres Serrano.

No Roadburn Festival de 2018 *Selfless* foi interpretado ao vivo case na súa totalidade por vez primeira. 

## Listaxe de cancións 
**Notas**

* Nas edicións en vinilo de*Selfless* o tema 11, "Go Spread Your Wings", non está incluído.

## Notas
Songs of Love and Hate (álbum de Godflesh)

***Songs of Love and Hate*** é o cuarto álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 20 de agosto de 1996 a través do selo Earache Records. Trátase do primeiro disco do grupo en contar con baterías reais, tocadas por Bryan Mantia, e un son heavy metal máis tradicional, faltando en xeral os elementos mecánicos e a experimentación dos seus anteriores lanzamentos. A portada é unha fotografía de Cancer Alley, Luisiana.[2]

Un álbum de remesturas de acompañamento con inspiración dub, *Love and Hate in Dub*, foi editado en 1997. Os dous discos foron reeditados por Earache no ano 2009. 

## Listaxe de cancións 
**Notas**

* Nas edicións en vinilo de *Songs of Love and Hate* o tema 11, "Almost Heaven", non está incluído.

## Notas
Italsat

**Italsat** 1 e 2 foron os dous primeiros satélites de comunicacións comerciais italianos.

## Características 
Italsat 1 foi lanzado o 15 de xaneiro de 1991, mentres que Italsat 2 foi lanzado o 8 de agosto de 1996, ambos mediante foguetes Ariane 4. Foron construídos por Alenia Spazio e cada satélite levaba a bordo dez transpondedores activos e cinco de respaldo. Italsat 1 tiña unha masa de 1850 kg, mentres que Italsat 2 pesaba 1983 kg. O corpo dos satélites tiña forma aproximadamente cúbica, cunhas dimensións de 2,3 x 2,7 x 3,5 m. A enerxía eléctrica era proporcionada por dous paneis solares cunha envergadura de 21,8 e que producían ata 1,5 kW de potencia. Ao final da súa vida útil Italsat 1 foi movido a unha órbita cemiterio en xaneiro de 2001 e Italsat 2 en xullo de 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 4
Selección de fútbol de Lesotho

A **selección de fútbol de Lesotho** () é o equipo representativo de Lesotho nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Lesotho (*Lesotho Football Association*), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Lesotho 
* Perfil de Lesotho na páxina web da FIFA
Us and Them

***Us and Them*** é o quinto álbum de estudio da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado o 17 de maio de 1999 en Europa e o 8 de xuño en Norteamérica a través do selo Earache Records. Ao igual que o seu álbum de remesturas de 1997 *Love and Hate in Dub*, *Us and Them* está influenciado por breakbeats, drum and bass, oldschool jungle, trip hop e hip hop.

Pouco despois do lanzamento de *Us and Them*, o líder de Godflesh Justin Broadrick admitiu que "odiaba" o álbum xa que era a expresión dunha "crise de identidade". Anos despois revisou os seus pensamentos e dixo que o seu odio por *Us and Them* era "esaxerado", e que o seu principal problema co álbum era cos "momentos dignos de vergoña". 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Messiah

***Messiah*** é un EP da banda inglesa de metal industrial Godflesh. O EP foi orixinalmente gravado e mesturado en 1994 e foi editado de forma independente para os membros do club de fans do grupo o 5 de decembro de 2000 xunto con catro remesturas, que foran creadas en 1995. Despois de que Justin Broadrick disolvese Godflesh, reeditou o material a través do selo Relapse Records o 1 de abril de 2003. 

## Edición 
A versión orixinal de Messias para o club de fans foi lanzada o 5 de decembro de 2000 a través do propio selo da banda, Avalanche Recordings, e estivo limitada a 1 000 copias cunha portada distinta ao do EP final. Este foi a primeira edición de Avalanche. O  de abril de 2003 *Messiah* foi distribuído en CD por Relapse Records, e o 5 de febreiro de 2008 o EP publicouse como tres edicións de vinilo dobre (unha con portadas únicas, outra con discos claros, outra con discos brancos e todas limitadas a 1 000 copias cada unha).

## Listaxe de cancións 
Tódalas cancións foron escritas por Justin Broadrick e G.C. Green.

## Notas