Bhagavad Gita

A ***Bhagavad Gita*** (; lit. "O canto do deus"), comunmente coñecida só como ***Gita***, é un relato de 700 versos do libro sexto do *Mahabharata*, parte destacada da epopea sagrada hindú. Compúxose entre os séculos VI e II a. C. Malia que o hinduísmo inclúe multitude de seitas, a *Gita* é considerada un importante texto sagrado por todas elas. Como tal, trátase dunha obra que encarna a totalidade do pensamento hindú.

[miniatura|[Krishna e Arjuna na batalla de Kurukshetra. Representación nunha pintura do *Mahabharata*, do século XVIII-XIX.|alt=Krishna e Arjuna na batalla de Kurukshetra. Representación nunha pintura do Mahabharata, do século XVIII-XIX.]]
A obra desenvólvese no marco dun diálogo entre o príncipe dos Pandavas, Arjuna, e o seu auriga Krishna, un dos avatares de Vishnu. Ao comezo da guerra de Kurukshetra entre os Pandavas e os Kauravas, Arjuna, desesperado pola violencia e a morte que a batalla inflixirá nos seus semellantes, atópase sumido nun dilema. Considerando renunciar á guerra, Arjuna consulta a Krishna, sendo o resto do libro o seu discurso en resposta. Krishna aconséllalle cumprir coa súa obriga como guerreiro (*kshatriya*) en defensa do *dharma*. Este diálogo entre Arjuna e Krishna aborda unha gran variedade de temas espirituais, dilemas morais e problemas filosóficos que van para alén da inmediata guerra. O contexto bélico é considerado unha alegoría das loitas e veleidades da vida humana.

A *Gita* recolle as concepcións do divino presentes nas Upanishads, aceptando a existencia dun eu individual (*atman*) e dun eu supremo (*brahman*) en cada ser. O diálogo entre o príncipe e Krishna foi interpretado como unha metáfora da eterna conversa entre o ser humano e os deuses. Os comentadores do Vedanta interpretaron as nocións da *Bhagavad Gita* sobre a relación entre o *atman* e o *brahman* de distintas maneiras: o Advaita Vedanta afirma a non dualidade de ambos, namentres o Dvaita Vedanta defende a súa dualidade.

Segundo a mitoloxía hindú, a *Gita* foi escrita por Ganesha, en base ao relato do sabio Vyasa (; lit. "compilador" ou "editor"). A *Gita* constitúe os capítulos do 23 ao 40 do libro VI do *Mahabharata*, chamado *Bhishma Parva*, o texto central para a tradición vishnuísta e o prasthanatrayi. Como tal, recolle as crenzas basilares do hinduísmo, como a diferenza entre o corpo transitorio e o eu eterno, a transmigración da alma, a actualidade dos *gunas*, a necesidade de cumprir co propio deber, e a importancia do desapego. O texto analiza as vías do Jñāna, do Bhakti, do Karma e do Rāja para lograr a liberación do espírito (*mokṣa*), ao tempo que defende o camiño do Bhakti (devoción) como o máis sinxelo e principal.

## Título 
A palabra "*gita*" significa "canción" ou "canto". Pola contra, o termo "*bhagavad*" ten sido interpretado de moitas maneiras polos expertos e líderes relixiosos. En consecuencia, o título foi traducido como *A canción do deus*, *A palabra do deus* (polas escolas teístas), *As palabras do señor*, *A canción divina* ou *O canto celestial*, entre outros.

Na India, o seu nome en sánscrito adoita escribirse como *Shrimad Bhagavad Gita* ou *Shrimad Bhagavadgita*. O prefixo *shrimad* úsase para indicar un elevado grao de respecto. Outros títulos son *Iswara Gita*, *Ananta Gita*, *Hari Gita* ou *Vyasa Gita*. Non debe confundirse co *Bhagavata Puran*a, un dos dezaoito *puranas* principais, que versa sobre a vida do deus Krishna e outros avatares de Vishnu.

## Datación 
As hipóteses sobre o momento de elaboración da *Gita* son diversas. O texto adoita datarse na segunda metade do primeiro milenio a.C. Algúns expertos consideran razoable o período entre o século V a. C. e o século II a.C.. Segundo Jeaneane Fowler, o século II a.C. é a data máis probable de composición, afirmación coa que concorda Arvind Sharma. J. A. B. van Buitenen acouta este rango con máis precisión, establecendo a data cara ao 200 a.C.

Porén, outros especialistas sitúan a composición da obra nunha data anterior. Segundo Kashi Nath Upadhyaya, a *Gita* foi sempre parte do *Mahabharata* polo que abonda con establecer a data de composición deste último. Tendo en conta que o budista Asvagosha (c. 100 d.C.) cita literalmente o texto, o *terminus ante quem* da *Gita* é o comezo do século I d.C. Outras citas nos *Brahma sutras* e outros textos permítenlle concluír que a *Gita* foi creada no século V ou IV a.C. Segundo Arthur Basham, o contexto da *Bhagavad Gita* suxire que na súa época a ética da guerra estaba a ser posta en dúbida, e a renuncia monástica era unha opción de vida común. Xa que logo, trátase dun momento posterior ao ascenso do budismo e o xainismo no século V a.C., en particular tras o goberno de Ashoka (século III a.C).  Polo tanto, a primeira versión da *Gita* foi composta durante ou despois deste século.

## Traducións 
### En galego 
* *Bhagavad Gita* (2019). Tradución directa de Iván Sende. Rinoceronte Editora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Hinduísmo
* Krishna
* Mahabharata
* Vyasa

### Ligazóns externas 
* Texto completo en francés (Gallica)
* Texto completo en inglés (Proxecto Gutenberg)
* Texto completo en sánscrito (Wikisource)