open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Clara van Spaerwoude

**Clara Jansdochter van Spaerwoude** (ás veces escrito **Sparwoude**), nada na cidade surholandesa de Delft arredor do ano 1530 e finada na mesma cidade o 4 de agosto de 1615, foi unha muller nobre dos Países Baixos coñecida e lembrada pola súa grande riqueza e os diversos fondos que deixou para a caridade como legado.

É de salientar a concesión dunha suma de diñeiro a cada un dos seus parentes e descendentes, que se mantivo vixente ata 1922, cando o fondo foi liquidado polo Goberno holandés.

## Traxectoria 
Clara era a filla de Jan Heyndrixzn (1477-1552) un ourive de Delft, e a súa segunda muller, Willemtgen Willemsdr (1495-1564).  En 1556 casou Arent Vranckenzn Van der Meer (finado 1596), un militar de alto rango e burgomestre de Delft.

Clara faleceu o 4 de agosto de 1615 e foi soterrada catro días despois na Igrexa Vella (*Oude Kerk*) da súa vila natal de Delft, onde aínda hoxe se pode visitar a súa  prominente tumba.

## Legado 
Ao non teren fillos Clara e o seu home, ela deixou ordenado que á súa morte se destinase a súa considerable riqueza a diversos proxectos benéficos, entre os que se incluía un fondo para "parentes pobres", que deu en interpretarse en relación cos descendentes do seu medio-irmán máis vello, Adriaan, e da súa medio-irmá máis nova, Maritgen.  De feito, os primeiros pagamentos fixéronse xa no momento dos seus respectivos casamentos.

Aínda que ao principio os pagamentos supuñan importantes cantidades de diñeiro, o seu valor foise reducindo co paso dos anos, como resultado da inflación e do número de parentes. A principios do século XX, o Goberno holandés destinou un funcionario ao mantemento do legado de Clara van Spaerwoude  e ao control das doazóns aos seus descendentes.

Na década de 1920, o fondo tiña aínda arredor de medio millón de floríns, mais o importe de cada pagamento descendera xa ao equivalente de 11,35 euros.  En 1922, o Goberno holandés aprobou unha lei que liquidaba o saldo do fondo e o distribuía entre 10 % máis pobre dos descendentes adultos de Spaerwoude.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Meijer-Schaap, Aafje. *Delftse vrouwen van vroeger door Delftse vrouwen van nu*. Quantes Uitgevers, VOC. 1996. [ISBN 9789075095234] *(en neerlandés)*

### Ligazóns externas 
* Sparwoude van, Clara Jansdochter . En *VikiDelft (en neeerlandés)*
* Wie is Clara Jansdr. van Spaerwoude? Biografía e xenealoxía. En *RollemaGenealogie.nl (en neerlandés)*
Aeroporto Touat-Cheikh Sidi Mohamed Belkebir

O **aeroporto Touat-Cheikh Sidi Mohamed Belkebir**  é un aeroporto público situado a 11 quilómetros ao sueste de Adrar, a capital da provincia de Adrar en Alxeria.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas
Aeroparque Jorge Newbery

O **aeroparque Jorge Newbery**  é un aeroporto internacional arxentino situado na veciñanza de Palermo, a 2 quilómetros ao nordés do centro de Buenos Aires. Cobre unha área de of 138 hectáreas e está operado por Aeropuertos Argentina 2000 S.A. Atópase ao longo do río da Prata e serve como principal centro de conexións para voos domésticos dende Buenos Aires, así como para voos dende Arxentina cara Uruguai, Bolivia Brasil, Chile e Paraguai. O aeroporto foi bautizado na honra do aviador arxentino Jorge Newbery. No extremo leste do aeroporto hai unha base da Forza Aérea da Arxentina onde normalmente as autoridades embarcan no avión presidencial Tango 01.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Patria potestade

A **patria potestade** é a autoridade que legalmente teñen os pais e as nais sobre as fillas e os fillos non emancipados.

A patria potestade lexislouse inicialmente só como autoridade paterna.

## Etimoloxía 
Procede da frase latina *patria potestas*, literalmente *poder do pai*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Feminismo
* Patriarcado
* Dereito de familia
* Patria potestade compartida
Castro de Sigrás

**Castro de Sigrás** é un castro de outeiro fortificado situado no lugar de Sobrecarreira,  en Sigrás, Cambre.

Está situado en terreos do Pazo de Sobrecarreira ou Pazo dos Loriga a uns 110 metros de altura sobre o nivel do mar. Este castro semella estar ben conservado coas súas estruturas defensivas case intactas. A entrada natural vén sendo polo sur. Ten forma case circular duns 100 metros de diámetro. Cíngueo unha muralla defensiva duns catro ou cinco metros pola parte do camiño e no seu interior. A croa ten unha pequena elevación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña
Baltasar Pardal Vidal

**Baltasar Pardal Vidal**, nado en Santa Cristina de Fecha (Santiago de Compostela) o 17 de agosto de 1886 e finado o 3 de marzo de 1963 na Coruña, foi un sacerdote católico galego.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia campesiña, o terceiro de catro irmáns. En 1900 ingresou no seminario, e o 17 de decembro de 1910 foi ordenado sacerdote. Comezou o seu ministerio sacerdotal como párroco coadxutor de Santa María de Betanzos en 1912, e en 1913 trasladouse á Coruña como coadxutor da igrexa de San Nicolao.

Alí fundou en 1923 a Grande Obra de Atocha, aprobada como instituto secular en 1951 das Fillas da Natividade de María. Catro anos máis tarde, o seu instituto chegou ao Uruguai e a Venezuela. Foi tamén cóengo da colexiata de Santa María do Campo na Coruña.

Finou o 3 de marzo de 1963, e está enterrado na capela da Grande Obra de Atocha na Coruña.

## Recoñecementos 
Unha rúa na cidade da Coruña leva o seu nome, así como outras rúas en Pontedeume, Betanzos e Arzúa (1982). En 2012 adicáronlle os xogos florais de María Pita.

## Veneración 
O 14 de decembro de 1996 comezou a súa causa de canonización na arquidiocese compostelá; a fase diocesana do proceso foi pechada en 2001 e a *Positio* foi enviada á Congregación para as Causas dos Santos en 2005. O 10 de maio de 2012 o papa Bieito XVI promulgou o decreto de virtudes heroicas, e declarouno "Venerable".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Zósimo de Cilicia

**Zósimo** foi un asceta que viviu en Cilicia no século III, venerado como santo no cristianismo.

## Vida 
Foi torturado na persecución relixiosa baixo o emperador Diocleciano, mais a tortura non o afastou da fe cristiá. O feito de que, segundo a tradición, as torturas non lle deixasen feridas, levou á conversión do seu gardián Atanasio, quen tería aceptado o cristianismo e pedido o bautismo. Logo da súa liberación, os dous viviron como eremitas.

## Veneración 
Zósimo de Cilicia é venerado tanto no catolicismo como na ortodoxia. Na Igrexa latina a súa festividade celébrase o 3 de xaneiro, mentres que as Igrexas orientais (ortodoxas e católicas) celébrase o 4 de febreiro. Nas edicións mais modernas do *Martiroloxio Romano* non aparece, mais en edicións anteriores mencionábase no 3 de xaneiro:

## Notas
Red Eléctrica de España

**Red Eléctrica de España** (REE) é unha empresa española con sede en Madrid dedicada á xestión da infraestrutura eléctrica de alta tensión de España.

REE foi fundada en 1985 en aplicación da lei 49/1984, de 26 de decembro. Foi a primeira empresa do mundo dedicada en exclusividade ao transporte e xestión do sistema eléctrico.

A lei 54/1997 do sector eléctrico de España confirmou a exclusividade de Red Eléctrica no sistema enerxético coa lei 17/2007, que modificou esta lexislación para adaptala á Directiva Europea 2003/54/CE, e mantivo a Red Eléctrica como o transportista único e operador do sistema eléctrico en España.

Durante 2010, en cumprimento desta lei, completouse a adquisición dos activos de transporte das empresas eléctricas, incluídos os sistemas de Baleares e Canarias.

## Accionistas
O maior propietario de REE é a SEPI.
Epixénese (xeomorfoloxía)

[miniatura|150px|[Gran Canón. Arizona.]]
En xeomorfoloxía, a **epixénese** é o fenómeno no curso do cal un río, cando o seu leito é escavado nun manto de rocha branda, entalla un canón na rocha dura subxacente.

## Causas 
A interposición desta nun treito do curso de auga pode ser o resultado dunha antecedencia: a estrutura de rocha dura foi realzada por movementos tectónicos posteriores á instalación do río no terreo brando (*correntes subsecuentes*).

Noutros casos trátase dun fenómeno de sobreimposición: a estrutura dura existía xa e adquirira a súa forma baixo a rocha branda antes da instalación do río (*correntes obsecuentes*) .

## Efectos 
En derterminadas rexións, debido a este fenómeno, poden quedar ao descuberto, na superficie, terreos antigos pregados que estiveron cubertos por outros máis modernos. A rede fluvial iniciada na cuberta sedimentaria moderna, adaptada á súa estrutura sinxela, termina por escavar os seus vales nas rochas subxacentas máis duras, sen gardar ningunha relación coa estrutura do zócolo. Como a cuberta sedimentaria vai sendo eliminada progresivamente, o zócolo antigo queda descuberto en grandes extensións, e a rede fluvial nel "entallada" denomínase "superposta" ou **epixénica**.

Nas rexións de estrutura *tabular*, onde os estratos de rochas sedimentarias quedaron en posición horizontal, os ríos encaixan profundamente en canóns de paredes verticais, cuxo percorrido tortuoso é consecuencia do leito divagante que tiñan na chaira superior antes de iniciar o seu encaixamento epixénico.

Finalmente, pode ocorrer que unha reda fluvial au un río sexa máis antigo que a cadea montañosa que atravesan, que se foi elevando pouco a pouco, a mediada que o río se enxaixaba no macizo monntañoso. Por exemplo, os grandes ríos que cruzan o Himalaia, o Indo e o Brahmaputra, deben seren anteriores ao levantamento desta cordilleira, e foron cortando transversalmente este impoñente macizo montañoso a medida que se elevaba durante parte da era terciaria.

Así mesmo, algunhas gargantas epixénicas dos ríos cantábricos deberon formarse tamén ao mesmo tempo que se producía o levantamento da cordilleira Cantábrica durante o terciario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lillo, José Luis; López. M. T.; Redonet, L. F., Robles, F. e Usera, J. M. (1995): *Geología*. Paterna, Valencia: Editorial Ecir, S. A. ISBN 84-7065-073-4.   
* Meléndez, Bermudo e Fuster, José Mª (1980): *Geología*, 4ª ed. Madrid: Paraninfo. ISBN 84-283-0956-6.
### Outros artigos 
* Canón (xeoloxía)
Hendrick Cornelisz. van Vliet

**Hendrick Cornelisz. van Vliet**, nado arredor de 1611 na cidade surholandesa de Delft e finado na mesma cidade en 1675, foi un pintor dos Países Baixos do século de ouro holandés, membro da Escola de Delft, particularmente coñecido polas súas obras destinadas á decoración do interior de igrexas.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|*Retrato de Michiel van der Dussen, a súa muller, Wilhelmina van Setten, e os seus fillos* ([1640), Van Vliet, Colección *Stedelijk*, Museo Prinsenhof, Delft]]
Nos seus primeiros anos en Delft estudou pintura baixo a dirección do seu tío Willem van der Vliet (ca. 1584-1642) e en 1632 fíxose membro do gremio de pintores de San Lucas ("Guilda de San Lucas") da mesma cidade. 

Os comezos da súa carreira artística veñen marcados pola pintura de edificios relixiosos, na liña do pintor Pieter Saenredam. Entre outras, encárganlle a pintura da igrexa de San Pedro, en Leiden, e, particularmente, a Igrexa Vella (*Oude Kerk*) e a Igrexa Nova (*Nieuwe Kerk*) da súa vila natal de Delft. 

Van Vliet resultou moi impresionado pola poderosa renovación que Gerrit Houckgeest lle achegou ao desenvolvemento da perspectiva a partir de 1650.

Faleceu en 1675 na cidade onde nacera e onde desenvolveu o máis salientable da súa traxectoria artística, e foi soterrado o 28 de outubro dese mesmo ano na Igrexa Vella (*Oude Kerk*), que anos antes se encargara de decorar.

## A súa obra 
[miniatura|*A tumba de [Guillerme I de Orange-Nassau|Guillerme o Taciturno na Igrexa Nova*. Hendrick van Vliet, 1650]]
As obras van Vliet pódense contemplar nos seguintes museos:
* Rijksmuseum de Ámsterdam, Países Baixos.
* Walker Art Gallery de Liverpool, Reino Unido.
* Museo de Arte de Milwaukee, Wisconsin, Estados Unidos.
* The Ringling de Sarasota, Florida, Estados Unidos.
* Museo de Arte Nelson-Atkins en Kansas City, Missouri, Estados Unidos.
* Museo Pushkin de Moscova, Rusia.
* Museo de Belas Artes de Gante.
* Museo Metropolitano de Arte en Nova York.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jantzen, Hans. *Das Niederländische Architekturbild*. Braunschweig. Klinkhardt & Biermann, 1910 *(en alemán)*
* Maillet,  Bernard G. "Hendrick Cornelisz van". En ''La Peinture Architecturale des Écoles du Nord: les Intérieurs d'Églises, 1580-1720*. Pandora Publishers. Wijnegem, 2012P. 414-455  . [] *(en francés)*
* Liedtke, Walter A. Architectural painting in Delft: Gerard Houckgeest, Hendrick van Vliet, Emanuel de Witte. Doornspijk.  Davaco, 1982 [ISBN 9789070288112] *(en inglés)''
Castro de Cambre

**Castro de Cambre** ou Castromaior é un castro de cumio fortificado existente en Cambre.

## Descrición
É un castro situado en pleno centro de Cambre no alto do monte Arrigada a uns 75 metros de altitude e dominando unha pequena chaira. Ten unha forma ovalada seguindo o seu eixo máis longo en dirección Leste-Oeste. Presenta ata tres recintos de diferente altura. Norte-Sur cuns 175 metros e Leste-Oeste uns 200 metros.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña
Rafael Navarro García

**Rafael Navarro García**, nado en Alacant en 1912 e finado en Barcelona en 1993, foi un actor español- Participou en 29 películas desde 1930 até 1982 e innumerables series de televisión. O seu último papel foi na televisión en 1983 en Aneis de ouro: *Don Andrés* (primeiro episodio).

## Filmografía 
## Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  2008. Consultado o 5 de outubro de 2011.
Crónica de el-rei D. Pedro I

A ***Crónica de el-rei D. Pedro I***, ou ***Crónica de D. Pedro***, é un rexistro histórico do xénero crónica escrito por Fernão Lopes e que abrangue o período de tempo correspondente ao reinado de Pedro I de Portugal, de cognome o *Xusticeiro*, ou o *Cruel*, que decorreu entre 1357 e 1367.

## Características
A *Crónica de D. Pedro I* está dividida en corenta e catro capítulos e iniciada por un Prólogo. Dos diversos temas tratados ao longo da Crónica destacan a *Xustiza,* á que dedicou o Prólogo e seis capítulos, un capítulo dedicado a *Xoán I*, fillo bastardo de Pedro e futuro rei,

Fernão Lopes, que comezou por ter a profesión de tabelión, foi en 1418 nomeado garda mor da Torre do Tombo, ou sexa, xefe dos arquivos do Estado, lugar de confianza da corte, e que lle permitiu o acceso a importante documentación para a elaboración das súas *Crónicas*. Fernão Lopes inicia probablemente a escrita da *Crónica de D. Pedro* en 1434, pois foi neste ano que o rei Duarte de Portugal lle atribuíu polo seu futuro traballo a paga anual de catorce mil reais.

É a primeira das tres grandes crónicas do precursor da historia portuguesa, e tamén a primeira crónica rexia con características próximas ás que definiran o xénero cultivado no século XV e nos dous seguintes, sendo as outras dúas crónicas da autoría de Fernão Lopes a *Crónica de D. Fernando* e a *Crónica de D. João I*.

## Notas
Políptico do Convento de San Francisco de Évora

O **políptico do convento de San Francisco de Évora** (en ) era un políptico de dezaseis pinturas ó óleo sobre madeira de carballo feito de 1508 a 1511, e trátase probabelmente dunha obra colectiva con participación prominente do artista flamengo Francisco Henriques. Do *Políptico*, que decorou o altar da Igrexa do Convento de San Francisco, en Évora, restan actualmente once paneis no Museo Nacional de Arte Antiga de Lisboa, catro paneis na Casa dos Patudos, en Alpiarça, e un panel atópase desaparecido.

## Características
O conxunto dos dezaseis paneis do políptico do convento de San Francisco de Évora estaría organizado en catro secuencias horizontais que posibilitarían unha lectura horizontal, pero tamén vertical. Na fileira superior estarían as catro pinturas do ciclo da Paixón de Cristo, ó redor dun *Calvario* en relevo coa imaxe de San Francisco. Inmediatamente abaixo, ao lado da escultura da Virxe María, atopábase a fila dedicada á *Natividade de Xesús*. Abaixo desta, atopábase o ciclo dos santos da Orde dos Frades Menores (onde falta un dos cadros) e que tería como referencia central unha escultura do fundador da Orde, Francisco de Asís, e finalmente, a predela constituída por pinturas alusivas a temas eucarísticos e co Sagrario ó centro.

O Políptico do Convento de San Francisco de Évora apoiábase nunha estrutura de talla da autoría de Olivier de Gand datada de 1508-9 cuxo deseño foi aprobado polo propio rei Manuel I. A estrutura de talla foi avaliada en 1509 polos mestres carpinteiros reais Garcia Leal e José Leal, estando practicamente completada e pronta a recibir as pinturas. Cando esta avaliación foi elaborada, foi indicado o conxunto de esculturas que serían colocadas na fronte das pinturas. Así, de baixo para cima, estarían primeiro o Sagrario, e despois a representación de *Estigmatización de San Francisco de Asís*, a *Virxe María*, e por último o *Calvario*.

## Notas
Reg Parnell Racing

**Reg Parnell Racing** foi un equipo privado de Fórmula Un durante os anos cincuenta e sesenta. O equipo fundouno o expiloto de Fórmula Un Reg Parnell despois de retirarse das carreiras. Participou co nome  de Yeoman Credit Racing en  e como Bowmaker Racing Team en . Os mellores resultados do equipo foron un par de segundos postos en Reino Unido e Alemaña en . John Surtees tamén logrou a pole position para o equipo no Gran Premio dos Países Baixos de 1962.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

‡ No Gran Premio de Austria de 1964 Amon usou un coche prestado por Team Lotus con motor Climax V8.

## Notas
## Véxase tamén
Maneo

O **maneo** é un baile derivado da xota, propio da comarca de Bergantiños e da zona occidental da de Ordes (Trazo e Tordoia). Musicalmente acompáñase só de canto e pandeiretas.

## Características 
Bailase en dúas liñas de bailadores, de unha ou máis parellas, que bailan en espello. Os puntos son improvisados por un dos bailadores, o guía, e imitados a continuación polo resto. Ten dúas partes ben diferenciadas: punto e volta. O cambio entre as partes márcase na pandeireta cunha secuencia de toques fortes e secos:

* Na primeira parte, onde se canta a cantiga ou copla, a pandeireta presenta diferentes toques dependendo da área xeográfica. Porén, existe unha variante simple característica do maneo no que as dúas primeiras partes do ritmo se fan coas ferreñas e a terceira batendo na man. É nesta etapa na que se executan os puntos do baile. Os puntos do maneo diferencianse dos da xota na presenza duns "arrastrados" que levan sempre un tempo sincopado inicial. Son movementos sutís dunha grande elegancia nos que non se estilan os grandes saltos, aínda que en ocasións, hai voltas e longos desprazamentos.
* Na segunda parte, o retrouso, a pandeireta interpreta unha xota de catro ou cinco toques, e os bailadores pasan á volta. Esta pode ser en roda (bailando circularmente) ou en "taboa", xirando as liñas en paralelo sobre un punto central.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Maneo de Silván - Naluva Studio (2020) - Youtube.
* Maneo de Berdillo - Agrupación folclórica Cantigas e Agarimos (2020) - Youtube.
Aeroporto de Goa

O **aeroporto internacional de Goa** , tamén coñecido como **aeroporto de Dabolim**, é o único aeroporto do estado indio de Goa. Está situado na cidade de Dabolim e opera tanto como aeroporto civil como unha base militar chamada INS Hansa. Está a 4 quilómetros da cidade de Vasco da Gama, a 23 de Margao, e a 30 de Panjim, a capital do estado.

A terminal integrada do aeroporto inaugurouse en decembro de 2013. NO ano fiscal 2016-2017 pasaron polas súas instalacións un total de 6 856 362 pasaxeiros, cunha media de 131 operacións diarias. Debido a restricións de capacidade na terminal e conxestión do tráfico aéreo debido á forte presenza militar e naval, propúxose un segundo aeroporto en Mopa que se atopa nas primeiras fase de construción agardándose a súa finalización en 2020.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
Castro de San Estevo

**Castro de San Estevo** é un castro de ladeira situado en Narón.

Descoñécese a forma exacta do castro e as súas dimensións xa que a zona está cuberta de vexetación. Aparece citado no PXOM de Narón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Alta tensión eléctrica

**Alta tensión eléctrica** é un termo técnico e legal empregado para designar os niveis eléctricos superiores a 1000 voltios en corrente alterna e 1 500 voltios en corrente continua. Esta definición e limitación está baseada en España polo REBT de 2002 segundo definicións fixadas internacionalmente pola Comisión Electrotécnica Internacional e de obrigado cumprimento da CE.miniatura|Cartel Alta Tensión segundo ISO 3864|centro
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Corrente alterna
*Nikola Tesla
Castro de Sedes

O **castro de Sedes** (ás veces chamado de Eiravedra) é un castro de cumio situado en Sedes, Narón.

## Descrición 
É un castro con muralla, foxo e antecastro. Mide de Norte-Sur 92 metros e de Leste-Oeste 90 metros, ten dous antecastros e varios muros. Hai dous accesos, un ao norte e outro ao sur protexidos polo que poderían ser dúas torres.

Apareceron fusaiolas e moedas de época romana que pertencen a unha colección privada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro de Sedes  .
Castro de Foxado

**Castro de Foxado** ou castro do Castelo, é un castro de cumio fortificado situado en Curtis.

Ten forma circular dus 90 metros de diámetro, cunha soa liña defensiva incompleta mellor conservada ao oeste. Ao leste está contorneada por un camiño. Hai varios accesos abertos ao castro. Quedan restos dun foxo ao norte e un pequeno antecastro ao N-NL. Parte da croa é prado e outra unha plantación de eucaliptos.

En 1932 atopouse unha ola de barro que contiña catro torques e un brazalete, todos de ouro, ademais de trinta e cinco moedas feitas cunha aliaxe de ouro e prata. O Tesouro de Foxados está exposto no Museo de Pontevedra.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Chris Evert

**Christine Marie Evert**, coñecida como **Chris Evert Lloyd** entre 1979 e 1987, nada en Fort Lauderdale o 21 de decembro de 1954 é unha ex xogadora de tenis estadounidense. Gañou 18 campionatos individuais de Grand Slam e tres de dobres. Foi a número un do mundo a final dos anos 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1980 e 1981. En xeral, gañou 157 campionatos individuais e 32 de dobres.

Evert acadou 34 finais individuais de Grand Slam, máis que ningún outro xogador na historia do tenis profesional. Mantén o récord de anos consecutivos (13) gañando polo menos un título de Grand Slam. En individuais, Evert chegou polo menos ás semifinais en 52 dos 56 torneos de Grand Slam que xogou. Evert nunca perdeu na primeira ou segunda rolda dun torneo individual de Grand Slam e só en dúas ocasións perdeu na terceira rolda.

A carreira de Evert ten unha porcentaxe de vitorias en partidos individuais de 89,96&nbsp;% (1309–146), a máis alta da historia da era aberta do tenis, tanto en homes como en mulleres.

Evert foi presidenta da Women's Tennis Association en 1975–76 e 1983–91. Gañou o premio Philippe Chatrier e entrou no Salón da Fama do tenis internacional. Máis adiante, foi adestradora e analista de ESPN, ademais de ter unha liña de equipamento de tenis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Ángeles Mastretta

**Ángeles Mastretta**, nada en Puebla o 9 de outubro de 1949, é unha escritora e xornalista mexicana, colecida por crear personaxes femininos suxestivos e ficcións que reflicten as realidades sociais e políticas de México.

## Traxectoria
É filla do xornalista Carlos Mastretta,, quen traballaba vendendo coches. É irmá de Daniel e Carlos Mastretta, creadores do automóbil Mastretta MXT. Quedou orfa de pai aos vinte anos e comezou a traballar de xornalista mentres estudaba na Facultade de Ciencias Políticas e Sociais da Universidade Nacional Autónoma de México, na que ingresou en 1971, cando chegou a Cidade de México..

O Centro Mexicano de Escritores concedeulle unha bolsa en 1974, e comezou a traballar con autores como Juan Rulfo, Salvador Elizondo ou Francisco Monterde. Entre 1975 e 1977 foi directora de Difusión Cultural da ENEP-Acatlán, e despois pasou a dirixir o Museo del Chopo. En 1982 comezou a traballar no consello editorial da revista feminista *FEM*, no número 24. Repetiu ao ano seguinte no número 25, e seguiu de forma máis constante do 29 ao 40 en 1985.

Xunto con Germán Dehesa participou no programa de televisión *La almohada*, dedicado a charlas e entrevistas (1998). Ten un blog titulado *Puerto libre* e escribe regularmente na revista *Nexos*,, da que é membro do consello editorial. O seu marido, Héctor Aguilar Camín, dirixiu a publicación entre 1983 e 1995. Colabora de forma esporádica en periódicos estranxeiros como *Die Welt* e *El País*.

A súa filla Catalina Mastretta tamén é escritora.

É militante feminista, e fundou e organizou grupos como a Unión de Mujeres Antimachistas en Cidade de México.

## Obras 
### Novelas 
* *Arráncame la vida* (1985)
* * Mujeres de ojos grandes* (1990)
* *Mal de amores* (1996)
* *Ninguna eternidad como la mía* (1999)
* *El cielo de los leones* (2003)

### Cuentos 
* *Mujeres de ojos grandes* (1990)
* *Puerto libre* (1993)
* *El mundo iluminado* (1998)
* *Maridos* (2007)

### Memorias 
* *La emoción de las cosas* (2013)
* *El viento de las horas* (2015)

### Poesía 
* *La pájara pinta* (1978)
* *Desvaríos* (1996)

### Adaptacións
* *Arráncame la vida*, filme dirixido por Roberto Sneider (2008)

## Premios e recoñecementos 
* Premio Mazatlán de Literatura por *Arráncame la vida* (1986)
* Premio Rómulo Gallegos por *Mal de amores* (1997)
* Águila Social (2005)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Mastreta en *El País*
Castro de Remourán

**Castro de Remourán** é un poboado castrexo de Curtis.

Está situado nunha chaira entre regos e brañas. Ten forma circular duns 90 metros de diámetro, cunha soa liña defensiva e foxo. Ten un acceso ao norte. As defensas e foxo teñen máis tamaño ao norte e leste. Ao sur non chegan a dous metros de altura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro de Pedreira

**Castro de Pedreira** ou Os Castros de Pedreira, é un castro de Curtis.

Ten forma circular imperfecta de 80m de NS e 70m de LO cunhas defensas duns tres metros de altura ao sur. A croa é un prado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro de Vila do Castro

**Castro de Vila do Castro** é un castro de cumio fortificado situado en Curtis.

Ten forma oval cunhas medidas no eixe N-S de 110 m e no eixe L-O de 90 m, cunha liña defensiva e foxo. Ten un antecastro ao oeste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Cadeia da Relação

A ***Cadeia da Relação*** (en ) é un edificio histórico situado na cidade do Porto, en Portugal, clasificado como monumento nacional.

## Instalacións anteriores 
Creado o 27 de xullo de 1582, o Tribunal da Relación do Porto, por falta das instalacións propias, comezou por funcionar na Antiga Casa da Cámara, instalada na *Rua de São Sebastião* (Rúa de San Sebastián), no edificio que por este motivo, pasou tamén a ser coñecido por Pazo da Rolaçon. Uns anos máis tarde, o Tribunal foi transferido para o palacio dos Condes de Miranda, onde permaneceu ata o ano de 1608, no desaparecido *Largo do Corpo da Guarda* (Praza do Corpo da Garda), que ficaba na cima da rúa que aínda existe con esta denominación. Os xuíces eran obrigados a usar barba larga e a non facer visitas.

A Relación mantívose en actividade, sen sede propia, durante máis de vinte anos. Con efecto, foi só en 1603 que Filipe II ordenou que fose construída unha casa para recibir a Relación e a Cadea. Tamén esta sufría do mal do Tribunal: a falta de instalacións.

Andou, primeiro, pola Albergaria dos Palmeiros (1461), que ficaba preto da actual Rua de São João (*Rúa de San Xoán*); aparece referenciada en 1490 nunha cabana entre as rúas Chã das Eiras e de Santo António do Penedo, nunha arteria que aínda hai pouco se chamaba *Travessa da Cadeia* (Travesa da Cadea); despois instalouse (1504) nunha casa xunto á catedral e máis tarde nos baixos da Casa da Cámara.

A orde de Filipe II, con todo, só comezou a ser cumprida en xullo de 1606, cando baixo a dirección do corrixidor Manuel Sequeira Novais, as obras no Campo do Oliveiral foron iniciadas. Os traballos duraron tres anos e foron pagos, en gran parte, con diñeiros provenientes das remisións dos desterros para África. Isto é, quen era condenado a desterro para a 'costa de África' podía pagar unha determinada contía, rescatando a pena que cumpría acá.

O edificio, considerado enorme, custou tanto diñeiro que durante o tempo da súa construción non foron feitas máis obras na cidade. Con todo, debe ter sido mal construído porque o 1 de abril de 1752, no Sábado Santo, esborrallou por completo e a Relación regresou ás instalacións da Cámara Municipal.

## Edificio actual 
## Notas
Castromelas

**Castromelas** é un castro situado en Foxado, Curtis.

Mantén unha forma irregular tendendo a elíptica. Mide no eixe maior de leste a oeste uns 75 metros e de norte a sur uns 50 metros. Sobre ela construíuse unha estrutura medieval xa derruída. Ten unha soa liña defensiva e foxo. Está situado nunha pequena elevación na chaira aproveitando o terreo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro do Porto

**Castro do Porto** é un castro de Curtis.

De forma ovalada dus 80 m, e eixe NNW-SSL de 60 m. Ten un antecastro con parapeto que rodea a croa polo sur e oeste. Entre ambas as defensas existe un foxo. Hai unha segunda liña defensiva con antecastro ao sur e leste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro de Estremil

**Castro de Estremil** é un castro do concello de Curtis.

Ten forma rectangular co eixo maior orientado NL-SO de 130 m e o menor de 70 m, cunha soa liña defensiva e foxo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro de Esmorís

**Castro de Esmorís** é un castro situado en Curtis.

Ten forma oval de 55m de longo no eixe NS e 40m no eixe LO, cunha soa liña defensiva duns 3m de alto na cara exterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Peter de Klerk

**Peter de Klerk**, nado en Pilgrim's Rest (Transvaal) o 16 de marzo de 1935 e finado en Xohanesburgo o 11 de xullo de 2015, foi un piloto de carreiras de Suráfrica. Participou en catro Grandes Premios de Fórmula 1, debutando o 28 de decembro de 1963. Non logrou puntos de campionato.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
*Roy Hesketh Circuit
Castro de Penedo

O **castro de Penedo** é un castro situado no lugar do Penedo de Teixeiro, na parroquia e concello de Curtis.

## Morfoloxía 
É un castro de forma circular de 90 metros de diámetro. Ten unha soa liña defensiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Castro de Frádegas

O **castro de Frádegas** é un castro situado no lugar de Frádegas, na parroquia e concello de Curtis.

## Morfoloxía 
Ten forma elipsoidal de 60x80 metros, cunha soa liña defensiva e foxo. A croa está ocupada por un penedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Aleksandra Potanina

**Aleksandra Viktorovna Potanina**, nada en Gorbatov o  e finada o  en Zhuo-Hua (China), foi unha exploradora rusa. Investigou e viaxou ás áreas de Asia Central e foi unha das primeiras mulleres admitidas como membro da Sociedade Xeográfica de Rusia.

## Traxectoria 
Xunto co seu marido, o tamén etnólogo e naturalista Grigori Potanin, estivo involucrada en catro expedicións a Asia Central:
* Ao noroeste de Mongolia (1876 e 1877).
* A Zaisan, no val do río Irtysh negro (1879 e 1880).
* Ao norte da China, o Tíbet e Mongolia central (1884 e 1886).
* O estudo do altiplano tibetano e a travesía polo deserto de Gobi (1892 e 1893).

Durante a última expedición, Potanina caeu gravemente enferma e morreu o 19 de setembro de 1893, preto da cidade de Zhuo-Hua no camiño para Shanghai.

Polo seu traballo sobre os pobos de Asia Central, Potanina fixo unha contribución valiosa para a ciencia da xeografía. Por este motivo foi admitida na Sociedade Xeográfica de Rusia. En 1887 recibiu a Gran Medalla de Ouro da Sociedade Xeográfica de Rusia polo seu libro *Bouriatie*.

## Posteridade 
O cráter de venus Potanina foi nomeado na súa honra. Nas montañas do altai de Mongolia, un glaciar foi nomeado *Alexandrine* polo nome do aventureira.

O glaciar Potanin, tamén nas montañas do altai de Mongolia, e o asteroide (9915) Potanin son nomeados na honra do seu marido, Grigori Potanin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* V. et E. Zarina Voyage AV Potanine. - La littérature géographique de la publication de l'État, 1950 - 100 p. - 50.000 exemplaires.  : В. и Е. Зарины Путешествия А. В. Потаниной. — Государственное издательство географической литературы, 1950. — 100 с. — 50 000 экз.
Aeroporto de Sanya-Phoenix

O **aeroporto internacional de Sanya-Phoenix**  é un aeroporto que serve á cidade de Sanya en Hainan, a provincia máis meridional da China. Está situado a uns 15 quilómetros ao noroeste do centro da cidade. No ano 2015 foi usado por 16 191 930 pasaxeiros, converténdoo no 18º aeroporto máis concorrido do país en termos de pasaxe.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
## Notas
Castro de Vilardois

O **castro de Vilardois** é un castro situado no lugar de Vilardois, na parroquia e concello de Curtis.

## Morfoloxía 
Está situado nun esporón aos pés do río Mandeo. Ten forma case circular duns 100 metros de diámetro cunha soa liña defensiva e foxo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Aeroporto de Annaba-Rabah Bitat

O **aeroporto de Annaba-Rabah Bitat** , anteriormente coñecido como **aeropoero Les Salines** e popularmente chamado **aeroporto de El Mellah**, é un aeroporto internacional situado a 9 quilómetros ao sur da cidade de Annaba, en Alxeria. Foi bautizado na honra de Rabah Bitat, un antigo presidente do país.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Casa da Aduana da Coruña

A **Aduana Real** é un edificio de estilo clasicista situado no barrio da Pescaría da Coruña.

## Historia 
En 1761 instalouse na Coruña a Real Intendencia de Rendas, nun edificio alugado na avenida da Mariña. Considerado axeitado o lugar decidiuse comprar o local e os edificios contiguos. Debería formar un conxunto coas casas de Paredes, mais o proxecto quedou inacabado.

## Descrición 
A aduana real é un edificio de cantería que dá a tres rúas con dúas fachadas. A máis monumental é a da rúa Real, con pilastras xónicas. A fachada lateral, probablemente de Faustino Domínguez Domínguez, é do século XIX.

No século XX engadiuse un andar, destruíndose as bufardas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* La Subdelegación del Gobierno convierte en oficinas las viviendas de la tercera planta
Madeleine Delbrêl

**Madeleine Delbrêl**, nada o 24 de outubro de 1904 en Mussidan (Dordoña) e finada o 13 de outubro de 1964, foi unha mística cristiá, asistente social, e escritora.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia irrelixiosa. Aos doce anos coñeceu a algúns sacerdotes que lle achegaron á fe, mais aos quince anos contactou con intelectuais que a afastaron novamente dela, até a súa conversión definitiva aos vinte anos. Foi unha asistente social moi activa, e traballou nos barrios obreiros da periferia de Ivry-sur-Seine, onde tivo confrontacións coas correntes ateas marxistas, anunciando o Evanxeo. Escribiu ensaio e poesía, cunha forte pegada mística.
## Veneración 
En 1993 comezou a súa causa de canonización na diocese de Créteil, e a fase diocesana do proceso rematou ao ano seguinte, en outubro de 1994. O 26 de xaneiro de 2018 o papa Francisco proclamouna venerable.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Association des Amis de Madeleine Delbrêl
Castro de Balter

**Castro de Balter** é un castro de curio fortificado situado en Curtis.

Está situado nun esporón sobre o rego de Fontá. A croa está situada na parte máis alta. Ten planta circular duns 90 metros de diámetro e está rodeada dun parapeto de máis dun metro. Ao norte e sur da croa hai unha segunda liña defensiva conservada parcialmente. Hai varios accesos abertos á croa, que é un prado. Parte do castro foi destruído por unha canteira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Europlug

**Europlug** (normativa EN 50075, CEE 7/16) ) é un tipo de toma de corrente alterna de ata 250 voltios e 2,5 amperios.

miniatura|dereita|Especificacións xeométricas.
Foi deseñado para o seu uso nos países europeos a excepción dos que usan a norma BS 1363 (British Standard) Gran Bretaña, Chipre, Xibraltar, Irlanda e Malta.

## Notas
Rosana Ubanell

**Rosana Ubanell**, nada en Pamplona o 20 de xuño de 1958, é unha xornalista e escritora navarra, residente en Miami.

## Traxectoria
Licenciouse en xornalismo pola Universidade de Navarra e traballou como correspondente para diversas publicacións españolas, como a revista *Tiempo de Hoy*, da que foi correspondente en Bruxelas entre 1986 e 1990. En 1990 foi vivir a Washington, D.C. como correspondente da *Tribuna de la Actualidad*. En 2002 trasladouse a Miami, onde traballa como subdirectora da revista *Nexos*, da compañía aérea American Airlines. Ten un título de MBA en Transaccións Internacionais da Universidade George Mason de Virxinia.

Acadou recoñecemento literario pola súa novela *Volver a morir*, unha historia de suspense ambientada en Miami protagonizada polo detective cubano-estadounidense Nelson Montero. Foi a primeira novela de Penguin Books publicada en lingua castelá.

En 2012 Rosana Ubanell publicou a súa segunda novela, *Perdido en tu piel*. É unha novela romántica, e a trama desenvólvese, entre outros lugares, en Nova York, Marbella e México.

## Obra
**Volver a morir* (2011)
**Perdido en tu piel* (2012)

## Notas
Castro de Lousada

**Castro de Lousada** é un poboado castrexo de cumio fortificado situado na parroquia de Loira, concello de Valdoviño.

Ten forma circular duns 90 metros de diámetro cunha soa liña defensiva. Ten un acceso cara ao sur e limita ao leste co río das Ferrerías.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro do Lousada  .
Monte do Gato

**Monte do Gato** é un dos cumios máis altos da comarca de Betanzos con 512 metros de altura. Fai de límite natural entre os concellos de Concellos de Aranga, Coirós e Oza-Cesuras.

Ao pé do monte, na vertente nordés, está o paso natural que comunica A Coruña con Lugo, por onde discorre a estrada N-VI. Na zona localízase a torre de Teodomiro. Hai tamén varios agros de mámoas e petróglifos.

## Ruta
Polo contorno do Monte do Gato trazouse unha ruta dentro do Plan Mandeo, a ruta SM.15, deseñada para bicicletas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Noelia Sánchez

**Noelia Sánchez**, nada o 15 de febreiro de 1982 en Monforte de Lemos, é unha xogadora de voleibol galega. Mide 1,84 m 2013, 2014, 2015.
* **Supercopa de España**
** Gañadora : 2012, 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Noelia Sánchez na páxina de CEV (Confederación Europea de Voleibol
Hermenegildo Alvariño

**Hermenegildo Alvariño**, finado en Barakaldo o 19 de novembro de 1933, foi un traballador galego emigrado ao País Vasco.

## Traxectoria 
Militante de Acción Nacionalista Vasca, foi disparado por pistoleiros do Partido Socialista Obrero Español o día das eleccións xerais españolas de 1933, diante do Euskal Etxea de Barakaldo. Faleceu por mor das feridas.

## Notas
Evaristo Babé y Geli

**Evaristo Babé y Geli** foi un empresario e político galego. Entre 1885 e 1886 foi alcalde da Coruña.

## Traxectoria 
En 1887 fundou xunto con outros cinco socios, a Compañía de Destilación Babé y Cía. A empresa, asentada en Guixar (Teis), estaba adicada ó refino de petróleo que importaba dos Estados Unidos na goleta *La Viguesa*. Esta actividade continuou ata 1927, cando a compañía foi expropiada polo estado. A partir desa data foi a distribuidora de combustible nas provincias de Pontevedra e Ourense. Hoxe a compañía aínda existe e segue participando do negocio dos combustibles derivados do petróleo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Castro de Muruxeses

O **Castro de Muruxeses** é un castro de chaira fortificado situado en Rodeiro, Oza-Cesuras.

Tiña forma elíptica con eixe maior orientado ao NO-SL duns 80 metros e 60 metros no eixe menor, cunha soa liña defensiva e un antecastro ao SL. Só se conservan uns 50 metros de muros ao N.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Ernesto Brambilla

'''Ernesto 'Tino' Brambilla** nado en Monza o 31 de xaneiro de 1934 e finado na mesma cidade o 3 de agosto de 2020, foi un piloto de motocicletas e automobilismo italiano. Foi irmán do tamén piloto Vittorio Brambilla.

## Traxectoria 
Na tempada de carreiras de motos de Grand Prix de 1959, terminou en décimo lugar na tempada de motociclismo na categoría de 350cc. Na tempada de carreiras de motos de Grand Prix de 1961,  acabou de novo no décimo lugar da clase 350cc.

Brambilla participou en 2 carreiras de Gran Premio de Fórmula 1, primeiro no Gran Premio de Italia de 1963 coa Scuderia Centro Sud, pilotando un Cooper no que non conseguiu cualificar. Na carreira de 1969 participou cun Ferrari, pero o coche foi finalmente pilotado por Pedro Rodríguez.

## Resultados nos Grandes Premios de Motociclismo
Fonte:

(clave) (Carreiras en **grosa'* indican pole position; carreiras en *cursiva* indican volta rápida)

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida''.

Fonte:

## Notas 
## Véxase tamén
Alicia Ostriker

**Alicia Suskin Ostriker**, nada en Brooklyn (Nova York) o 11 de novembro de 1937, é unha profesora e poeta estadounidense. Autora de poesía feminista, foi recoñecida por *Progressive* como "a poeta máis ferozmente sincera dos Estados Unidos" Escribiu a introdución de *Empire of Dreams* de Giannina Braschi.

### Poesía 
**Songs : a book of poems* (1969)
**Once More Out of Darkness and Other Poems* (1974)
**A Dream of Springtime: Poems 1970–1978* (1979)
**The Mother/Child Papers* (1986)
**A Woman Under the Surface* (1982)
**The Imaginary Lover* (1986)
**Green Age* (1989)
**The Crack in Everything* (1996)
**The Little Space: Poems Selected and New, 1968–1998* (1998)
**The Volcano Sequence* (2002)
**No Heaven* (2005)
**The Book of Seventy* (2009)
**At the Revelation Restaurant and Other Poems* (2010)
**April* (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
Castro de Pereirales

O **castro de Pereirales** ou **castro de Belén**, é un castro de chaira fortificado situado en Rodeiro, Oza-Cesuras.

## Características
Tiña forma ovalada. Duns 150 metros de leste a oeste e uns 300 metros de norte a sur. A zona está protexida e rexistrada por patrimonio. O castro está dividido por peches de leiras con plantacións de eucaliptos, prados e un pendello para a cría de gando. A parte ocupada por eucaliptos foi achairada para facer a plantación. Nos prados vese unha elevación do terreo onde deberían estar as defensas do castro. Só quedan uns 20 metros de muralla.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
GOA Invest

**GOA Invest** é unha empresa galega da construción ligada a Inditex e con sede en Arteixo.

A empresa foi fundada en 1987 para levar a xestión das obras de Inditex e tódalas marcas do grupo. 
A CIG ten denunciado reiteradamente á construtora GOA Invest polas condicións laborais das empresas que fan as tendas de Inditex.

## Notas
Manolo Seijas

**Manuel Seijas Caamaño**, nado en Noia o 29 de setembro de 1991, é un político galego.

## Traxectoria 
Graduouse en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade de Santiago de Compostela, na que fixo tamén o mestrado de Xestión e Dirección Laboral. Realizou o mestrado de Profesorado na Universidade de Vigo.

Encabezou a candidatura da Marea Cidadá de Noia nas eleccións municipais de maio de 2015, 2019 e 2023. É voceiro do grupo municipal da Marea Cidadá de Noia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Noia
Aeroporto de Skiathos

O **aeroporto de Skiathos "Alexandros Papadiamantis"**  é un aeroporto situado na illa grega de Skiathos. Debido ao terreo irregular da illa, o aeroporto construíuse reclamando terra ao mar entre Skiathos e máis pequena illa de Lazareta, unindo as dúas. A súa pista caracterízase pola súa curta lonxitude, de só 1 628 metros, e este feito unido á súa proximidade a unha estrada pública que permite fotografar os avión a baixa altura fan do aeroporto un popular destino para *planespotters*.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Jesper Asselman

**Jesper Asselman**, nado o 12 de marzo de 1990 na localidade surholandesa de Delft, é un ciclista dos Países Baixos, especialista tanto en ciclismo en estrada como en ciclismo en pista.

## Traxectoria 
De 2009 a 2010 formou farte do equipo Van Vliet-EBH-Elshgof. En 2011 competiu no Rabobank Continental. En 2012 correu no Raiko Stölting e entre 2013 e 2014 en Metec-TKH Continental.

En 2015 pasou a ser un dos profesionais do novo equipo profesional continental Roompot, inicialmente por dous anos, aínda que en 2016 asinou nunha prolongación do seu contrato.

## Resultados na estrada 
### Por tempadas 
* **2011**
** Primeiro na segunda etapa (b) da Volta Ciclista e León (contra reloxo por equipos).
** Segundo no Tour de Overijssel*.*
* **2012**
** Segundo no Arno Wallaard Memorial*.*
* **2013**
** Gañador do Campionato dos Países Baixos de Scratch.
* **2014**
** Primeira etapa do Tour de Eslovaquia (contra reloxo por equipos).
** Terceiro no Tour de Olympia.
* **2015**
** Cuarto no Tour de Drenthe. 
** Cuarto n o Tour de Limburg.
* **2016**
** Gañador do Tour de Drenthe.
* **2017**
** Segundo na Slag om Norg.

### Clasificación mundial 
## Resultados en pista 
[miniatura|Jesper Asselman (primeiro pola dereita) no Campionato Europeo de Derny de [2015]]

### Campionato europeo 
* **2015**
** Medalla de bronce no Campionato de Europa de Derny.
** Líder do Eneco Tour 2015, do País Vasco, durante dúas das súas etapas, aínda que finalmente non acadou o podio.
* **2016**
** Medalla de prata no Campionato de Europa de Derny.

### Campionatos dos Países Baixos 
* **2013**.
** Gañador do Campionato dos Países Baixos de Ciclismo en Pista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* UCI Europe Tour

### Ligazóns externas 
* Ficha de Jesper Asselman en *ProCyclingStats.com (en inglés)*
* Sitio web oficial do equipo Roompot-Nederlandse Loterij *(en neerlandés)*
Marán

O topónimo **Marán** pode referirse a:

;En Galiza
***Marán**, lugar da parroquia de Arcos da Condesa, no concello de Caldas de Reis;
***Marán**, lugar da parroquia de Muíño, no concello de Zas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Marás**, lugar da parroquia de Grou, no concello de Lobios;
***Maráns**, lugar da parroquia de Santa Cristina de Vea, no concello da Estrada;
***Marbán**, lugar da parroquia de Gondulfes, no concello de Castrelo do Val;
***O Merán**, lugar da parroquia de San Pantaleón de Cabanas, no concello de Ourol.
María Dios

**María Dios**, nada na Pobra do Caramiñal o 30 de outubro de 1870 e finada no mesmo concello en agosto de 1943, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
Sendo nova trasladouse a Santiago de Compostela para estudar, viviu cun tío cóengo e formouse en pintura, música e francés, posiblemente asistindo ás clases da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago. Rematada a súa formación como pintora, exerceu como docente de Debuxo na Escola de Artes e Oficios da Pobra.

## Véxase tamén 
### Ligazón de autoridades
Marcoi

O topónimo **Marcoi** pode referirse a:

;En Galiza
***Marcoi**, lugar da parroquia de Santa María de Alta, no concello de Lugo;
***Marcoi**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos