open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Control (filme de 2007)

***Control*** é un filme inglés dirixido por Anton Corbijn no 2007, baseado na vida do cantante de Manchester Ian Curtis.

## Elenco 
* Sam Riley como Ian Curtis, a principal figura da película e vocalista de Joy Division.
* Samantha Morton como Deborah Curtis, muller de Ian Curtis, que casaron moi novos. O filme mesmo está baseado nas memorias de Deborah coa súa experiencia de Ian Curtis e Joy Division. 
* Alexandra Maria Lara como Annik Honoré, unha xornalista belga e empregada da embaixada belga. Tivo un *affaire* con Ian Curtis despois dunha entre coa banda, exacerbando a tensión entre Ian e Deborah.
* Toby Kebbell como Rob Gretton, o *manager* da banda.
* Joe Anderson como Peter Hook, o baixo de Joy Division.
* Craig Parkinson como Tony Wilson, o propietario de Factory Records, selo que distribuíu a Joy Division.
* James Anthony Pearson como Bernard Sumner, o guitarrista e teclado da banda.
* Harry Treadaway como Stephen Morris, o batería de Joy Division.
* Andrew Sheridan como Terry Mason, o representante do grupo antes da chegada de Rob Gretton.
* Robert Shelly como Twinny, un roadie da banda.
* Matthew McNulty como Nick Jackson
* Ben Naylor como Martin Hannett, produtor e cofundador de Factory Records con Tony Wilson.
* John Cooper Clarke como el mesmo, un artista. No filme representa o seu poema "Evidently Chickentown" nunha recreación dun concerto dos 1970.
* Lotti Closs como Gillian Gilbert, moza de Stephen Morris e ocasionalmente guitarrista nos concertos de Joy Division.
* Nicola Harrison como Corinne Lewis, unha muller con epilepsia que Ian Curtis coñeceu no seu traballo, inspiroulle a canción "She's Lost Control".
* Herbert Grönemeyer, como médico.
Universidade Wesleyana de Connecticut

:*Para a universidade homónima de Ohio, véxase Universidade Wesleyana de Ohio*

A **Universidade Wesleyana** (*Wesleyan University*), é unha universidade privada que está localizada en Middletown no estado de Connecticut, Estados Unidos. Foi fundada en 1831 polos metodistas. Comezou con 48 estudantes, o reitor, tres profesores e un titor.

O seu nome homenaxea a John Wesley, fundador do metodismo, aínda que os vínculos con esta corrente relixiosa fóronse diluíndo dende as súas orixes e xa en 1937, a Universidade deixa de ter vinculación algunha con este movemento. A Universidade ten hoxe arredor de 2.700 estudantes en programas de grao e uns 300 profesores. Entre os seus estudantes están o filósofo e escritor xaponés Kohei Saito e o músico e cineasta Lin-Manuel Miranda.

É unha entidade privada e independente con alumnado mixto.

## Notas 
[miniatura|200x200px|A [biblioteca Olin no campus da Universidade Wesleyana.|esquerda]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina principal da Universidade
Blake Nelson

**Blake Nelson**, nado en Chicago o 31 de agosto de 1965, é un autor estadounidense de literatura para adultos e tamén infantil, ademais de guionista.

Criouse en Portland, Oregón. Asistiu á Universidade Wesleyana e graduouse na de Nova York.

A novela de Nelson *Paranoid Park* converteuse en película por arte de Gus Van Sant.
  
## Obra
* *Girl*, Simon and Schuster, 1994       
* *Exile*, Scribners, 1997
* *User*, Versus Press, 2001
* *The New Rules of High School*, Viking-Penguin, 2003
* *Rock Star Superstar*, Viking-Penguin, 2005
* *Prom Anonymous*, Viking-Penguin, 2006
* *Gender Blender*, Random House, 2006
* *Paranoid Park*, Viking-Penguin, 2006
* *They Came From Below*, Tor Books, 2007
* *Destroy All Cars*, Scholastic Books, 2009

### Ligazóns externas
*Páxina de Blake Nelson
Elias James Corey

**Elias James Corey**, nado en Methuen (EUA) o 12 de xullo de 1928 é un químico orgánico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1990 "polos seus adiantos en teoría e metodoloxía de síntese orgánica"".

## Biografía 
Naceu na cidade de Methuen, poboación situada no estado norteamericano de Massachusetts. Estudou química no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), onde se gradou en 1948 e doutorou en 1951. Entre 1951 e 1959 foi profesor na Universidade de Illinois, e a partir de 1959 é catedrático na Universidade Harvard.

## Investigacións científicas 
Interesado na química orgánica, Corey desenvolveu interesantes investigacións acerca das reaccións químicas para entender o seu comportamento. Tamén a el se lle debe a creación da prostaglandina, sesquiterpeno, triciclohexaprenol e o ácido xiberélico, entre outros.

Tamén realizou pescudas na química teórica, desenvolvendo unha Teoría Xeral de Síntese, bautizada como retrosíntese. Esta consiste en someter unha molécula orgánica que se desexa sintetizar a unha serie de diseccións por etapas e de acordo cun conxunto de regras simples, tendo en conta o carácter e o contexto estrutural dos enlaces que se rompen. Foi o primeiro en ver a utilidade dos ordenadores, aplicándoos no proceso de retronsíntese.

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1990
Subdivisións de Fiji

A **República de Fiji** está organizada administrativamente en catro divisións, que se corresponden cos puntos cardinais, e que á súa vez están subdivididas en 14 provincias.

## Características 
Cada división ten un comisario, posto polo goberno de Fiji. As divisións son basicamente agrupamentos de provincias e posúen poucas funcións administrativas.  Cada provincia posúe unha Cámara Provincial que poden, dentro das súas provincias, crear leis e impostos, suxeitos á aprobación do goberno de Fiji.
O goberno tamén é responsábel do nomear o cargo *Roko Tui,* xefe executivo da Cámara Provincial.

A illa de Rotuma, norte do arquipélago principal, aínda que está incluída na División Oeste para fins estatísticos (censo, por exemplo), porén, administrativamente, posúe autonomía interna coa súa propia cámara e poderes para lexislar sobre a maioría dos asuntos locais.

## Divisións e provincias 
miniatura|350px|División administrativas das illas de Fiji
Lautoka

**Lautoka** é a segunda maior cidade de Fiji e o segundo porto de entrada do país, tras Suva. Está situada no oeste da illa de Viti Levu, 24&nbsp;km ao norte de Nadi, no medio da rexión de plantación de cana de azucre do país, polo que é coñecida como a *cidade azucre*. Segundo o censo de 1996, a cidade posuía 42.917 habitantes.

Lautoka é a capital da Divisón do Oeste.
Agustín Kardaberaz

**Agustín Kardaberaz** (ou **Kardaberatz**, ou **Agustín de Cardaberaz**), nado en Hernani, Guipúscoa (País Vasco) o 29 de decembro de 1703 e finado en Boloña, Italia, o 18 de outubro de 1770, foi un escritor en éuscaro, apoloxista, profesor da universidade de Bilbao e Oñati e xesuíta.

## Obra 
miniatura|dereita|Eusqueraren Berri onac.
### Relixión 
* *Christauaren Vicitza edo orretarako Vide erreza bere amabi Pausoaquin* (1744)
* *Aita San Ignacioren Egercicioen Gañean Afectoac, beren Egemplo, ta Dotrinaquin: edo Egercicioen II. Partea* (1761)
* *Aita San Ignacioren Egercicioen III. Partea* (1761)
* *Aita San Ignacioren Egercicioen Gañean, orien lau asteetaco Meditacio laburrac, edo Egercicioen IV. Partea* (1761)
* *Ondo iltcen icasteco ta ondo iltcen laguntceco egercicioak* (1762)
* *Jesus, Maria ta Joseren devociñoco Libruchoric atararico devociño batzuc* (1763)
* *Mezaco Sacrificio ta Comunio Sagraduaren gañeco doctrina*
* *Escu liburua, ceinetan arquitcen dira cristau onaren eguneroco egercicioac*
* *Amorezco ta Dolorezco Jesu-Christoren Pausuac*
* *Ama Veneragarri Josefa sacramentu guciz santuarena ceritzanaren Vicitza eta vertuteac*
* *Azpeitico erri chit noblearen gloria paregabeac edo Aita San Ignacioren bicitza laburra*
### Doutrina 
* *Christauaren doctrina* (1760)
### Retórica 
* *Eusqueraren Berri onac* (1761)
### Libros de apoloxía 
* *Justuen Ispillu Arguia* (1764)
* *Senar emazte santuak* (1766)

### Ligazóns externas 
* zubitegia.armiarma.com
Kings and Queens

"**Kings and Queens**" é o primeiro single do álbum *This Is War* da banda Americana 30 Seconds to Mars.

## Posicións nas listas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de 30 Seconds to Mars 
* The Hive - This Is War
Ribeira, Labacengos, Moeche

**Ribeira** é un lugar da parroquia de Labacengos no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 23 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 11 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 20 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Labacengos 
### Parroquias de Moeche
Entrambasrías, Labacengos, Moeche

**Entrambasrías** é un lugar da parroquia de Labacengos no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña nove habitantes (catro homes e cinco mulleres), un máis ca en 1999.

O lugar conta cunha cun apeadoiro da liña Ferrol-Ortigueira de FEVE.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Labacengos
### Parroquias de Moeche
Parisii (Britania)

miniatura|300px|Territorio dos Parisii.
Os **Parisii** eran un poderoso pobo celta da illa de Bretaña. Esta tribo celta sería orixinaria da tribo dos Parisii asentados en Galia. Instalouse no Yorkshire leste  en Gran Bretaña na época da Idade de Ferro

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Parisii
* Lista de tribos celtas
### Ligazóns externas
* Os Parisii asentados en Gran Bretaña
Vilachave, Labacengos, Moeche

**Vilachave** é un lugar da parroquia de Labacengos no concello coruñés de Moeche, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2018 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 16 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Labacengos 
### Parroquias de Moeche 
## Notas
Ramisquido

O topónimo **Ramisquido** pode referirnos a:

;En Galiza
***Ramisquido**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha;
***Ramisquido**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***Ramisquido**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas.
Vilachave

Como topónimo **Vilachave** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilachave**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***Vilachave**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
James and the Giant Peach

***James and the Giant Peach*** é un filme de animación producido da compañía Walt Disney Pictures, producido por Tim Burton, dirixido por Henry Selick, baseado no libro *Iago e o pexego xigante* de Roald Dahl, e estreado o 12 de abril de 1996. A animación do filme foi feito coa técnica de "Stop-motion", o segundo filme de Tim Burton (despois de *The Nightmare Before Christmas*) na que esta técnica foi usada.

## Sinopse 
James é un rapaz de oito anos de idade, que despois da morte dos pais ten que ir a vivir coas tías, Spike e Sponge, ás que detesta. A visita dun estraño personaxe, unha araña á que lle salva a vida, fornece un medio de fuga, un pexego que comeza a crecer de forma desproporcionada no seu xardín. Dentro deste raro froito atopará a outros personaxes curiosos e vivirá grandes aventuras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Casanova, Labacengos, Moeche

**Casanova** é un lugar da parroquia de Labacengos no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña dous habitantes (dous homes), tres menos que en 1999.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *Casanova* coincide co latín: *casa nova*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Labacengos 
### Parroquias de Moeche
## Notas
Caio Pine

**Caio Piñeiro** (en inglés: Pine Cay) é unha illa de aproximadamente 30 habitantes do arquipélago das Turcas e Caicos. É propiedade privada do *Meridian Club* e a área alúgase aos seus empregados e clientes.

Caio Piñeiro foi o lugar dos primeiros desenvolvementos turísticos das Illas Turks e Caicos. Estaba previsto xa na década de 1950 pero comezou a ser realidade a partir da década de 1970.

Ten uns 900 m. de ancho e 2´7&nbsp;km de longo, e varios quilómetros de carreiros que percorren a illa.

Un dos sitios máis singulares da illa é a parte onde se atopa o peixe de auga salgada nos lagos de auga doce. Isto débese aos efectos do Furacán Donna que azoutou o caio en 1960.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Official Turks and Caicos site on several cays, including this one
* The Meridian Club
Caio Sal

**Caio Sal** (en inglés: Salt Cay) é a segunda maior illa das Illas Turcas, un dos dous grupos de illas que forman o territorio británico das illas Turks e Caicos no mar Caribe. O seu tamaño é de 6,7442&nbsp;km². O tamaño do distrito, que tamén inclúe algunhas illas despoboadas como Caio algodón (1´1252&nbsp;km²), e outras próximas é en total, de 9,1&nbsp;km². A poboación é de 186 (est. 2006), todos na capital do distrito, Cidade Balfour na costa oeste.

Caio Salt é unha illa pequena, plana e triangular duns 3´2&nbsp;km dun lado dedicada principalmente á explotación de salinas que no seu día albergou a centos de persoas dedicadas á produción de sal en lagoas e estanques costeiros de desecamento de salmoira.

## Historia 
Cando o conquistador español Juan Ponce de León chegou ás illas en 1512 algunhas estaban habitadas polos pobos arauacos. As illas quedaron deshabitadas como consecuencia das enfermidades traídas polos europeos.

Algúns escravos procedentes das Bermudas chegaron ás illas fuxindo da escravitude no século XVII e estableceron o que se convertería na principal forma de vida durante os seguintes 300 anos - a produción de sal. As illas foron sometidas á dominación colonial británica en 1766.

George Washington obtivo o sal necesario para conservar os alimentos para o seu exército durante a Guerra de Independencia dos Estados Unidos das Turks e Caicos, e de igual forma os canadenses e estadounidenses das frotas pesqueiras províanse de sal nas illas para as súas capturas.

Cara ás décadas de 1920 e 1930, unha combinación de incompetencia, os custos, a mala xestión e a falta dun porto de augas profundas fixeron que o sector do sal case desaparecese nas illas Turks e Caicos.

Existen ruínas de antigas salinas en Caio Salt. A illa é agora popular entre os turistas que buscan praias tranquilas e actividades como a observación de baleas, así como o mergullo e outros deportes acuáticos.
Caio Parrot

**Caio Parrot** é unha pequena illa, parte das illas Turks e Caicos cunha superficie de 5´63 km², ten unha praia de máis de quilómetro e medio de longo e dispón dun resort de praia de alta gama con 61 habitacións, que durante anos foi testemuña de numerosas visitas de celebridades como Bruce Willis e Michael J. Fox. Caio Parrot converteuse nunha illa privada con resort en 1998. Está situado preto de 925 km. ao sueste de Miami e pódese chegar nun paseo en barco de 35 minutos desde Providenciales, a illa principal de Turks e Caicos. Atópase preto de Caio Pine, Caio Dellis e Caicos do Norte. Inicialmente, chamábase Caio Pirata, pero se cambiou a fin de non asustar aos visitantes.

## Historial 
Caio Parrot foi orixinalmente creada por unha familia kuwaití en 1988, que construíu a grande estrutura que agora funciona como o edificio principal do resort. A Guerra do Golfo afectou as finanzas desta familia, Dise que a súa filla Melissa Ong descubriu a illa durante unha viaxe de mergullo.

A illa foi nomeada orixinalmente **Caio Pirata** debido a unha lenda local que a famosa pirata feminina Anne Bonny acampou aquí na década de 1720. Pasou a chamarse Caio Parrot para non asustar aos visitantes.

## Complexo 
O resort principal de Caio Parrot contén 61 habitacións, incluídas casas de praia e vilas. Na illa atópanse dous restaurantes: o "Loto" inspirado no sueste asiático e a "Terraza" no italo mediterráneo.

As actividades inclúen mergullo, snorkel e programas de benestar como ioga e Pilates no retiro de COMO Shambhala.

## Vivendas particulares 
Ademais das habitacións do resort, hai unha colección de vilas e casas de praia situadas a pouca distancia do complexo nun punto chamado Rocky Point. As vilas pódense mercar a partir dun prezo inicial de 10 millóns de dólares, mentres que as casas de praia parten de 5 millóns de dólares. Os propietarios de vivendas particulares en Caio Parrot inclúen Keith Richards, Donna Karan, e Bruce Willis. 

Keith Richards dixo que se mudaría coa súa familia para o seu retiro de Caio Parrot se soubes que ía morrer, iría simplemente a "pasar o rato".

## Popularidade 
Pola súa situación illada e pola privacidade que proporciona, Caio Parrot fíxose moi popular entre moitas celebridades. Entre os hóspedes incluíron Paul McCartney, Justin Timberlake, Barbra Streisand, Penélope Cruz, Julia Roberts e Phil Collins, e tamén albergou as vodas de Ben Affleck e Jennifer Garner en 2005, e Bruce Willis e Emma Heming en 2009.

### Engaños de morte de famosos 
Caio Parrot aparece frecuentemente como a localización de novas falsas sobre a morte de famosos por *Global Associated News*. As falsas novas informan de que unha celebridade morreu despois de sufrir feridas nun accidente de jet-ski en Caio Parrot, a pesar de que non hai esquí en Caio Parrot. Celebridades que supostamente morreron en Caio Parrot segundo este engaño inclúen a Ted Nugent, Ja Rule, Chad Kroeger e Vince Vaughn.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
* Forbes article about Parrot Cay
The Black Cauldron

***The Black Cauldron*** é un filme de animación de fantasía negra e aventuras, baseado na popular saga *As Crónicas de Prydain* de Lloyd Alexander. Foi o vixésimo quinto filme producido por Walt Disney Pictures, estreado o 22 de xullo de 1985, e distribuído por Buena Vista Pictures nas salas de cinema dos Estados Unidos. Está libremente baseado nos dous primeiros volumes de Crónicas de Prydain do escritor Lloyd Alexander. O filme foi dirixido por Ted Berman e Richard Rich, e para a súa versión en inglés actuaron as voces de Grant Bardsley, Susan Sheridan, Freddie Jones, Nigel Hawthorne, John Byner e John Hurt. Tamén é coñecido como ***Taran and the Magic Cauldron***.

## Sinopse 
A historia trata do Rei do Mal, quen quere posuír o caldeiro máxico para gobernar o mundo. O Rei do Mal é oposto do os heroes Taran, a Princesa Eilonwy, Fflewddur Fflam, e unha criatura chamada Gurgi.

## Personaxes 
* Grant Bardsley como Taran
* Susan Sheridan como Princesa Eilonwy
* Nigel Hawthorne como Fflewddur Fflam
* John Byner como Gurgi/Doli
* John Hurt como The Horned King
* Freddie Jones como Dallben
* Arthur Malet como Rei Eidilleg
* Eda Reiss Merin como Orddu
* Adele Malis-Morey como Orwen
* Billie Hayes como Orgoch
* Phil Fondacaro como Creeper
* Tudor Owen como Liquor-Man
* Peter Renaday como Artificial Uncle
* James Almanzar como Freddy
* Wayne Allwine como Dotch
* Steve Hale como Noppe
* Phil Nibbelink como Leon
* David Frankham como Ace
* Jack Laing como Henchmen
* John Huston como Narrador
* Brandon Call como Fada #1
* Gregory Levinson como Fada #2
* Lindsay Rich como Fada #3

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Limanowa

**Limanowa** é unha pequena cidade do sur de Polonia, na voivodia de Pequena Polonia e no condado de Limanowski. Esténdese por unha área de 18,64 km&sup2;, con 14&nbsp;693 habitantes, segundo os censos de 2006, cunha densidade de 785 hab/km².
Primeiras Nacións

As **Primeiras Nacións** (en inglés: *First Nations*; en francés: *Premières Nations*) é un termo utilizado no Canadá para referirse ao conxunto dos pobos indíxenas localizados no territorio actualmente. Non todos os pobos se enmarcan nesta agrupación, como os inuit e os métis, e hai actualmente uns 600. O corpo de representación estatal
das Primeiras Nacións no Canadá é a Asemblea das Primeiras Nacións, existente dende 1982.

Os pobos que compoñen as Primeiras Nacións son denominados normalmente por pobos aborixes e autóctonos (termo máis empregado polos franco-canadenses), ou por pobos nativos canadenses, da expresión inglesa usual de Estados Unidos de *Native Americans* (Nativos Americanos). 
Oficialmente son coñecidos polo goberno do Canadá como "indios rexistrados".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Universidade das Primeiras Nacións do Canadá
Valongo, Portugal

**Valongo** é unha cidade portuguesa no Distrito do Porto, Região Norte e subrexión de Grande Porto, con cerca de 18 700 habitantes.

É un municipio de 72,99&nbsp;km² de área e 86 005 habitantes (2001), subdividido en 5 freguesías. O municipio limita ao norte co municipio de Santo Tirso, ao nordeste con Paços de Ferreira, ao leste con Paredes, ao suroeste con Gondomar e ao oeste con Maia.

Outras importantes poboacións do municipio son Ermesinde e Alfena, as dúas parroquias e vilas máis poboadas do municipio.

## Poboación 
## Freguesías 
* Alfena
* Campo
* Ermesinde
* Sobrado
* Valongo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Página da Câmara Municipal de Valongo
Moncloa-Aravaca

**Moncloa-Aravaca** é un distrito da cidade de Madrid situado no oeste da cidade. É neste distrito onde se encontra a residencia oficial do presidente estatal, o Palacio da Moncloa. A Ciudad Universitaria alberga o maior *campus* universitario europeo.

Limita polo norte co distrito de Fuencarral-El Pardo, polo leste cos distritos de Tetuán e Chamberí, polo sueste co distrito de Centro, polo sur con distrito de Latina, polo oeste cos concellos de Pozuelo de Alarcón, Majadahonda e Las Rozas de Madrid. Ten unha superficie de 46,53&nbsp;km² e conta con 121.757 habitantes no ano 2023. En 1988 coa reorganización da división administrativa dos distritos, incluíronse ao distrito de Moncloa-Aravaca xunto cos outros 20 distritos que lle dividiron.

## Datos históricos 
Atópase no amplo arco da zona Noroeste da cidade, organizado contorna ao eixo da Estrada da Coruña. Presenta catro zonas ben diferenciadas: o núcleo antigo de Aravaca; La Casa de Campo - a Ribeira do Manzanares, Ciudad Universitaria - Argüelles e o eixo residencial Aravaca - El Plantío. O seu desenvolvemento histórico ha estado condicionado pola segregación e urbanización de terreos da Coroa ou do Patrimonio Nacional. Ata 1920 a maior parte do distrito é un monte con terreos arborizados e o pequeno núcleo rural de Aravaca. Neses anos prodúcese a primeira segregación para crear a Ciudad Universitaria, á que seguen outras de carácter recreativo na Ribeira do Manzanares. A partir de 1940 aparecen colonias de vivendas unifamiliares de carácter semirural (Valdeconejos, Belmonte) e nos anos 50 do século XIX desenvólvense unha serie de colonias de chalés de alta calidade sobre terreos alleados a Patrimonio Nacional.

A partir de 1970 levan a cabo operacións de vivenda masiva (Ciudad de los Poetas, Valdezarza e Francos Rodríguez) ocupando chans dos bordos de Tetuán.

## Barrios 
Este distrito está dividido en sete barrios:

* Aravaca
* Argüelles
* Casa de Campo
* Ciudad Universitaria
* El Plantío
* Valdemarín
* Valdezarza

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
Salamanca, Madrid

**Salamanca** é un distrito da cidade de Madrid situado no centro da cidade.

Limita polo norte co distritos de Chamartín, polo leste co distrito de Ciudad Lineal, polo sur co distrito de Retiro, polo suroeste co distrito de Centro e polo noroeste co distrito de Chamberí. Ten unha superficie 5,39&nbsp;km² e unha poboación de 145.702 habitantes no ano 2023. En 1970 coa reorganización da división administrativa dos distritos, incluíronse ao distrito de Salamanca xunto cos outros 17 distritos que lle dividiron.

Debe o seu nome ao seu construtor, o malagueño José de Salamanca y Mayol, Marqués de Salamanca, que o erixiu no século XIX. É unha das máis importantes zonas comerciais da cidade e un dos barrios de maior nivel de vida de Europa coa maior zona de compras de luxo de Madrid arredor das rúas Serrano, Claudio Coello e Ortega y Gasset.

## Datos históricos 
Está situado no Nordeste do Centro histórico. Constitúe unha das zonas máis representativas do Ensanche burgués madrileño, xurdido do Plan Castro de 1860. Chega a estar totalmente urbanizado en 1927. Na zona exterior das Roldas orixínanse os barrios de Guindalera e de Fuente del Berro cun desenvolvemento urbano máis espontáneo. Catro son as aterias que conforman o Distrito de Oeste a Leste: Serrano, Velázquez, Príncipe de Vergara e Conde de Peñalver. A praza do Marqués de Salamanca constitúe o límite entre a zona adiñeirada e a zona popular. O Barrio de Salamanca converteuse nunha das máis importantes zonas comerciais da cidade.

Na zona enmarcada polas rúas Villanueva, Claudio Coello e Goya consérvanse as vivendas características do arquitecto Lecumberri con amplos portais para carruaxes, patios interiores e unha altura máxima de 3 / 4 plantas.

## Barrios 
Este distrito está dividido en seis barrios:

* Castellana
* Fuente del Berro
* Goya
* Guindalera
* Lista
* Recoletos

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Actas dos Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
*Programación cultural distrito Salamanca
Moratalaz

**Moratalaz** é un distrito da cidade de Madrid situado no sueste da cidade. 

Limita polo norte co distrito de Ciudad Lineal, polo leste co distrito de Vicálvaro, polo sur con distrito de Puente de Vallecas, polo oeste co distrito de Retiro. Ten unha superficie de 6,34&nbsp;km² e conta con 92.814 habitantes no ano 2023. En 1971 coa reorganización da división administrativa dos distritos, incluíronse ao distrito de Moratalaz xunto cos outros 17 distritos que lle dividiron.

## Datos históricos 
Desgajado do antigo distrito de Moratalaz - Vicálvaro na reestruturación de 1987.

A área de Moratalaz, que antes constituía unha soa propiedade, a dehesa do mesmo nome desenvolveuse de maneira programada unitariamente por unha soa empresa promotora, dando orixe a unha cidade dormitorio, xerada a saltos que van deixando espazos baleiros entre ela e Vicálvaro, para ser enchidos posteriormente con vivendas de maior nivel cada vez.

## Barrios 
Este distrito está dividido en seis barrios:

* Fontarrón
* Horcajo
* Marroquina
* Media Legua
* Pavones
* Vinateros

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
Fuencarral-El Pardo

**Fuencarral-El Pardo** é un distrito da cidade de Madrid situado no norte da cidade. Este distrito comprende a antiga vila de Fuencarral, e tamén o Palacio Real do Pardo.

Limita polo norte cos concellos de Hoyo de Manzanares, Colmenar Viejo e Tres Cantos, polo leste cos concellos de San Sebastián de los Reyes e Alcobendas e co distrito de Hortaleza, polo sur cos distritos de Chamartín, Tetuán e Moncloa-Aravaca, polo oeste cos concellos de Las Rozas de Madrid e Torrelodones. Ten unha superficie de 237,84&nbsp;km² e conta con 248.443 habitantes no ano 2023. Anexionáronse ao municipio de Madrid en 1950.

## Datos históricos 
É o distrito de maior extensión. O 90 % do chan corresponde aos montes de El Pardo, Soto de Viñuelas, Valverde, etc.

As zonas urbanas están compostas por varias áreas claramente diferenciadas: o antigo centro urbano de Fuencarral, os desenvolvementos residenciais entre o bordo do distrito de Tetuán e a estrada da Praia (Peñagrande, Barrio de El Pilar, Valdemarín) o casco de El Pardo e as grandes áreas institucionais e industriais da Estrada de Colmenar Viejo.

Os primeiros asentamentos propiamente urbanos prodúcense a partir de 1950 coas promocións privadas de Mirasierra (residencia unifamiliar de clase alta), Barrio de El Pilar, Peñagrande (residencia colectiva destinada a clases populares), xunto con algunhas promocións públicas destinadas á erradicación do chabolismo como La Ventilla ou a UVA de Fuencarral.

Con posterioridade, a partir de 1970 se cualifica socialmente o distrito con promocións como a Ciudad de los Periodistas e La Vaguada.

## Barrios 
Este distrito está dividido en oito barrios:

* El Goloso
* El Pardo
* Fuentelarreina
* La Paz
* Mirasierra
* Peñagrande
* El Pilar
* Valverde

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
Latina, Madrid

**Latina** é un distrito da cidade de Madrid situado no suroeste da cidade. 

Limita polo norte co concello de Pozuelo de Alarcón e o distrito de Moncloa-Aravaca, polo leste cos distritos de Arganzuela e Carabanchel, polo sur co concello de Leganés, polo oeste co concello de Alcorcón. Ten unha superficie de 25,43&nbsp;km² e conta con 241.672 habitantes no ano 2023. A primeira organización da división administrativa de Madrid aprobou en 1898, co cambio dos cuarteis aos distritos administrativos, un destes distritos, esta Latina.

## Datos históricos 
Nun onte non moi afastado era o cruzamento de camiños imposto pola proximidade dos Pontes de Toledo e de Segovia no que se unían a Estrada de Estremadura, chamada ata o século XVII Camiño de Móstoles ou Camiño de Alcorcón, que á súa vez recollía o Camiño de Húmera, o de Aravaca e o de San Isidro.

A partir de 1880 constrúense edificacións ao redor da Estrada de Estremadura ata enlazar cos Carabancheles; os Sacramentales impediron durante algún tempo o engarce co barrio que xurdira alén do Puente de Toledo. A poboación áchase distribuída en zonas diferenciadas que foron crecendo vertiginosamente a medida que melloraban os servizos e os accesos ao centro da cidade.

Teñen máis raizame os barrios da Puerta del Ángel, onde se achaba a Quinta del Sordo, e polo seu carácter militar os de Campamento e Cuatro Vientos. Os catro barrios restantes créanse a partir de mediados do século XX.

Dentro do distrito achábase a estación de Goya, de onde partía o ferrocarril que ía a Villa del Prado e Almorox (provincia de Toledo).

O Parque de Aluche, tamén denominado Parque de Arias Navarro en recordo do seu fundador e alcalde, foi construído en 1972 e esténdese a ambos os dous lados da rúa Illescas. Un arroio artificial, por onde pasa o Luche, de tanta importancia toponímica, percorre unha parte do mesmo, deixando ao seu paso zonas verdes e espazos arborizados.

## Barrios 
Este distrito está dividido en sete barrios:

* Aluche
* Campamento
* Cuatro Vientos
* Las Águilas
* Los Cármenes
* Lucero
* Puerta del Ángel

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
Villamiel

**Villamiel** é un concello da provincia de Cáceres, na comunidade autónoma de Estremadura. Ten 696 habitantes (2008).
Sitúase a 115 km da capital da provincia Cáceres. Abarca unha superficie total de 73 km² que se sitúan a unha altura media de 744 metros sobre o nivel do mar.

Encadrado dentro da Serra de Gata, posúe un territorio municipal moi grande, con terreos labrados, terras para animais (porcos, ovellas, cabras e vacas), abundante riqueza en canto a verduras e froitas cultivadas, bo viñedo e abundantes pés de oliveira.
José María Rodero

**José María Rodero Luján**, nado en Madrid o 26 de decembro de 1922 e finado na mesma cidade o 14 de maio de 1991, foi un actor español.

Estaba casado coa tamén actriz Elvira Quintillá.
Arganzuela

**Arganzuela** é un distrito da cidade española de Madrid que comprende o territorio ao leste do río Manzanares e integramente dentro do perímetro da M-30.

Limita, ao norte e nordés cos distritos de Centro e Retiro; ao leste e sueste co de Puente de Vallecas; ao sur co de Usera e ao oeste cos de Latina e Carabanchel. Ten unha superficie de aproximadamente 6,46&nbsp;km² e contaba en 2023 con 153.304 habitantes.

## Datos históricos 
Constitúe a prolongación cara ao Sur do Casco Histórico.

Ata o século XVIII só situáronse na súa área instalacións de servizos. A acción urbanizadora de Carlos III proxecta o actual trazado dos paseos que hoxe dan especial carácter ao Distrito. Coa implantación do ferrocarril e a incorporación dos terreos do Distrito ao Proxecto de Ensanche de Madrid no século XIX quedan perfectamente configuradas as características do desenvolvemento de Arganzuela. A dispoñibilidade de terreos públicos facilita a instalación de usos industriais, dos mercados centrais e dos matadoiros así como de vivendas protexidas.

A partir do Plan de Ordenación de 1963 iníciase a recualificación social de Arganzuela que é desenvolta posteriormente mediante o Plan Especial da Avda. da Paz (M-30) e máis recentemente polo Plan de Actuación do Corredor Verde Ferroviario.

## Barrios 
Este distrito está dividido en sete barrios:
* Acacias
* Atocha
* Chopera
* Delicias
* Imperial
* Legazpi
* Palos de la Frontera

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
*Programación cultural de Arganzuela
Usera

**Usera** é un distrito da cidade de Madrid situado no sur da cidade.

Limita polo río Manzanares, a puente de Praga, o paseo de Santa María de la Cabeza, a praza de Fernández Ladreda, a estrada A-42 (Madrid - Toledo) e a M-40. Limita co distrito de Carabanchel polo oeste e noroeste, co distrito de Arganzuela e o río Manzanares polo nordés, co distrito de Puente de Vallecas polo leste e co distrito de Villaverde polo sur. Ten unha superficie 7,78&nbsp;km² e unha poboación de 142.746 habitantes no ano 2023. En 1988 coa reorganización da división administrativa dos distritos, incluíronse ao distrito de Usera xunto cos outros 20 distritos que lle dividiron.

## Datos históricos 
Creado na última reestruturación do 28 de marzo de 1987. Áchase delimitado pola puente de Praga, Paseo de Santa María da Cabeza, Praza de Fernández Ladreda (denominada praza Elíptica desde 2017) e a estrada nacional 401 (Madrid - Cidade Real). Neste distrito localízanse un gran número de actuacións do Programa Barrios en Remodelación, finalizado en 1989 e varias colonias de vivendas municipais.

## Barrios 
Este distrito está dividido en sete barrios:

* Almendrales
* Moscardó
* Orcasitas
* Orcasur
* Pradolongo
* San Fermín
* Zofío

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Información do distrito
*Actividades e eventos
*Direccións e teléfonos
*Publicacións e convocatorias
*Participación cidadá
*Información sobre os Plenos do distrito
*Retransmisión do Pleno en directo
*Galería de retransmisións do Pleno
*Programación Cultural de Usera
Megadeth

**Megadeth** é unha banda norteamericana de heavy metal liderada polo seu guitarrista e fundador Dave Mustaine. Os seus traballos conseguiron entrar varias veces no top 10 do *Billboard*, vendendo un total de 20 millóns de copias na súa historia. Xurdida no 1983 trala expulsión de Mustaine de Metallica debido ao seu mal comportamento e á súa adicción ás drogas, a banda publicou doce discos de estudio, tres EP e dous álbums en vivo.

## Traxectoria 
A formación da banda cambiou moito dende os primeiros días, a causa, en boa medida, á drogadicción de Mustaine. Despois de recuperar a sobriedade ingresando nunha clínica de desintoxicación e atopar un elenco duradeiro, Megadeth publicou varios álbums que acadaron o disco de ouro ou platino, entre os que destacan *Countdown to Extinction* e *Rust in Peace*. Porén, Megadeth disolveuse no 2002 a causa dunha lesión nerviosa de Mustaine no seu brazo esquerdo, aínda que tras un intenso proceso de rehabilitación, o guitarrista reformou o grupo no 2004.

As letras de Megadeth tratan sobre política, guerra e, máis recentemente, relacións sentimentais. Dous dos seus vídeos musicais foron censurados na MTV acusados de promoveren o suicidio.

Megadeth é unha das bandas máis exitosas do heavy metal, conseguindo cinco álbums de platino consecutivos e sete nomeamentos consecutivas aos premios Grammy. Ao longo dos seus máis de vinte e cinco anos de historia, Megadeth tivo dezaoito membros distintos, sendo Mustaine o único factor común de todos os conxuntos. A banda é comunmente mencionada como un dos Catro Grandes do Thrash Metal xunto con Metallica, Anthrax e Slayer.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Megadeth
Clodovil Hernandes

**Clodovil Hernandes** nado o 17 de xuño de 1937 en Elisiário, São Paulo e finado o 17 de marzo de 2009 en Brasilia, foi un deseñador, presentador de televisión e político brasileiro.

## Traxectoria 
Consagrado como deseñador nos anos 60 e 70, foi invitado a traballar na televisión, onde tamén acadou éxito, permaneceu por máis de corenta anos, foi presentado de numerosos programas en diversas emisoras. Acada un asento como deputado federal nas eleccións de 2006, converténdose no terceiro deputado federal máis votado do país, con 493.951 votos ou 2.43% dos votos válidos. 

Foi coñecido principalmente pola postura de polemizar e por declaracións consideradas inapropiadas ou indelicadas, moitas veces dirixidas a outras personalidades famosas. Entre outras polémicas, están cargos de racismo e antisemitismo.

## Notas
Los Cinco Latinos

**Los Cinco Latinos** é un grupo vocal e instrumental de rock and roll da Arxentina creado en 1957 e aínda activo a comezos do século XXI.

## Traxectoria 
Foi un dos primeiros antecedentes do rock latino e un dos primeiros grupos en cantar rock en castelán, así como en obter sona a nivel internacional, replicando o estilo *doo wop* de The Platters. No comezo, estivo liderado por unha muller, Estela Raval, e mais o seu home, o trompetista Ricardo Romero, xunto con Héctor Buonsanti, Mariano Crisiglione e Jorge Francisco Pataro, este último substituído en 1960 por Carlos Antimori.

## Discografía 
### Álbums 
#### Como "Los Cinco Latinos" 
* *Maravilloso, Maravilloso*, Columbia, 1958
* *Dímelo tú*, Columbia, 1959
* *Los Cinco Latinos*, Columbia, 1959
* *Himno al amor*, Columbia, 1960
* *Conquistando el mundo*, Columbia, 1961
* *Regreso triunfal*, Columbia, 1962
* *Los Fabulosos Cinco Latinos*, Columbia, 1962
* *Atracción mundial*, Columbia, 1963
* *La tierra*, CBS, 1963
* *Los Cinco Latinos cantan tangos!!*, Columbia, 1964
* *Los Cinco Latinos*, CBS, 1964
* *Nuestros 5 Latinos*, Music Hall, 1964
* *El show de los Cinco Latinos*, Music Hall, 1965
* *El show de los Cinco Latinos, Vol. 2*, Music Hall, 1965
* *Los Cinco Latinos*, Quinto, 1966
* *Tangos!!*, Quinto, 1966
* *En un rincón del alma*, Quinto, 1967
* *Décimo Aniversario Vol. 1*, Quinto, 1967
* *Décimo Aniversario Vol. 2*, Quinto, 1967
* *La rosa negra*, Quinto, 1968
* *A volar*, Quinto, 1969
* *Sus últimos éxitos*, Diapasón, 1969

#### Como "Estela Raval & Los Cinco Latinos" 
* *El mejor momento*, CBS, 1982
* *Encuentro en La Habana (en vivo)*, 1983
* *Estela Raval*, 1984
* *Estela Raval en Michelangelo (en vivo)*, 1985
* *A usted*, 1986
* *Estela Raval hoy (la historia de sus éxitos)*
* *Una*, 1990
* *En concierto Vol. 1 (en vivo)*, 1992
* *En concierto Vol. 2 (en vivo)*, 1992
* *Noche de ronda*, 1993
* *La Vida*, 1995
* *En riguroso directo. 40 Años (en vivo)*, 1997
* *Fabulosos 40 Años después (en vivo)*, 1997
* *El amor de mi gente*, 2000
* *Estela Raval & Alberto Cortez (En un rincón del alma)*, 2002 (álbum dobre)
* *Adelante*, 2003
* *Vivir con todo* , 2005
* *Maravillosos 50*, 2007
* *Más de mí*, 2009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Club Mundial Amigos e Fans de Estela Raval* 
* *Los Cinco Latinos*, Rockola Free 
* Página oficial de Estela Raval y los Cinco Latinos
Victor Yturbe

**Víctor Manuel de Anda Iturbe**, coñecido como **Víctor Yturbe**, ás veces escrito **Victor Iturbe**, alcumado *El Pirulí*, nado na Cidade de México o 8 de maio de 1936 e finado en Atizapán de Zaragoza, no Estado de México, o 29 de novembro de 1987, foi un cantante mexicano de boleros. Fixo numerosas colaboracións con Chamín Correa.

## Éxitos 
* *Mi segundo amor*
* *Puerto Vallarta*
* *Verónica*
* *Soy lo Prohibido*
* *Yo lo Comprendo*
* *Miénteme*
* *Señora*
* *Tres Regalos*
* *Esta es la Ultima Canción*
* *Felicidad*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo do tema *Verónica*.
Economía de Macau

A economía de Macau tivo un gran crecemento nos últimos anos, coa expansión dos casinos e do turismo. No 2001 as actividades dos casinos, ata entón controlados por empresas locais, foron abertas á concorrencia internacional. Desde entón a rexión recibiu grandes investimentos ao que lle debe o principal centro de xogos de azar do mundo.

## Notas
Serra da Trapa

A **Serra da Trapa** é unha pequena aliñación montañosa da serra do Courel, que se estende en dirección NNL-SSO entre as parroquias de Parada dos Montes, na Pobra do Brollón e Vilamor, en Folgoso do Courel.

O seu cumio de maior altura é o monte Legua ou Pena dos Catro Cabaleiros, que acada os 1.301 metros sobre o nivel do mar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *As montañas de Galiza*. A Nosa Terra, 2006. ISBN 84-8341-126-1
Deputación de Ourense

A **Deputación de Ourense** é o órgano institucional propio da provincia de Ourense e engloba os 92 concellos desta, encargándose de ofrecer diversos servizos aos cidadáns ademais de fomentar a colaboración entre os municipios.

## Historia
### Creación
A súa creación parte da división territorial de España en 1833, o proxecto levado a cabo por Javier de Burgos en 1833.

### Presidentes
O seu actual presidente é o conservador Xosé Manuel Baltar, concelleiro de Esgos e o seu vicepresidente é Rosendo Fernández, quen fora candidato á alcaldía de Ourense nas eleccións municipais de 2011 obtendo o peor resultado para o PPdeG dende 1991. Tras as eleccións municipais de 2015 repite Xosé Manuel Baltar como presidente, e Rosendo Luis Fernández Fernández como vicepresidente tras presentarse como número dous nas listas do PP ao concello da Merca.

#### Últimos presidentes
* 1944-1955: Arturo Pérez Serantes
* 1955-1959: José Rodríguez de Dios
* 1959-1970: Antonio Alés Reinlein
* 1970-1973: David Ferrer
* 1973-1974: Eduardo Olano Gurriarán
* 1974-1976: Luis Álvarez Rodríguez
* 1976-1978: David Ferrer
* 1978-1990: Vitorino Núñez
* 1990-2012: Xosé Luís Baltar
* 2012-2023: José Manuel Baltar Blanco
* 2023-actualidade: Luís Menor Pérez

## Representación provincial
O pleno da deputación está formado por 25 deputados. A representación dos diferentes partidos políticos saída das eleccións municipais de 2019, é a seguinte:

### Distribución de escanos por partidos xudiciais. 
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Deputación da Coruña
* Deputación de Lugo
* Deputación de Pontevedra
* *Raigame. Revista de arte, cultura e tradicións populares*
Casa Grande de Marcón

A **Casa Grande de Marcón** é unha construción situada en Marcón, na parroquia da Ferreirúa, no concello da Pobra do Brollón. A fachada data de 1812, aínda que o pazo construíuse no s.XV.

Foi fundada en 1466 por don Juan e o seu fillo don Pedro Díaz de Zuloaga. A portada é de 1818 con dous cubos cilíndricos e frontón recto, escaleiras, capela, pisos e os enlucidos do tramo norte, esí como os pisos da parte do centro e da torre. Actualmente está dividido entre as relixiosas "Obreras de Jesús" e os señores de Parada. Procede da casa da familia Gil Robles. No portalón do patio, imaxe de San Martín, do século XVII.

## Véxase tamén
*Pazos de Galicia
Pazo de Tor

O **Pazo de Tor** é unha construción de estilo barroco situada en Tor, no concello de Monforte de Lemos, provincia de Lugo.

## Características
Está situado na aba dun outeiro sobre o val de Lemos. O edificio actual foi construído no último terzo do século XVIII, aínda que conserva algún vestixio anterior, tendo as súas orixes na liñaxe dos Garza de Castrillón, no século XIV. Posteriormente foi reformado tralo incendio polas tropas napoleónicas durante a Guerra da Independencia Española. Pertenceu aos descendentes directos da liñaxe até María de la Paz Taboada de Andrés y Zúñiga, que o doou á Deputación de Lugo. Logo de acometer obras de acondicionamento e acceso, abriuse como museo o 13 de xullo de 2006.

É de estilo barroco con características neoclásicas, como a súa sobriedade e simetría, cos elementos decorativos concentrados nas fachadas. No edificio está diferenciada o baixo andar, que alberga as dependencias do servizo (cocheiras, adegas, cortes, tullas, vivenda dos criados e caseiros...) e un primeiro andar reservado á residencia dos donos do pazo, con cinco salóns,  habitacións anexas, despacho, aseos, dous comedores e capela de dobre altura. Desde un balcón pode verse o labirinto barroco, formado por catro espirais, disposto no espazo da horta.

Relacionouse coas liñaxes dos Garza, Quiroga, Losada, Sarmiento, Taboada e outros. Conserva pedras de armas dos Sarmiento, Quiroga de la Puebla, Valladares e outros.

Alberga unha completa biblioteca, de case 3000 exemplares, na cal se atopou en 2011 un rueiro de Lugo de mediados do século XVIII e unha Carta xeométrica de Galicia, realizada por Domingo Fontán.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pazo de Tor edificio Monforte de Lemos.jpg|Edifico Pazo de Tor en Monforte de Lemos, Deputación de Lugo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Pazos de Galicia
### Ligazóns externas 
*Sitio web do Museo Pazo de Tor