Giovanni Morelli

**Giovanni Morelli** nado en Verona, no 25 de febreiro de 1816 e finado en Milán o 28 de febreiro de 1891, foi un historiador da arte e político italiano. Entre 1874 e 1876, baixo o pseudónimo de ***Ivan Lermolieff***, desenvolveu un método de crítica das obras de arte que buscaba identificar as características dun estilo artístico mediante unha análise minuciosa, prestando atención aos detalles. Este método pasou a ser coñecido como método Morelliano,  
esquerda|miniatura|274x274px| Ilustracións de *pintores italianos*

## Método morelliano 
Grazas ás súas excepcionais habilidades como coñecedor, os coleccionistas a miúdo confiaban nas súas estimacións antes de comprar unha obra. Propuxo unha técnica de investigación a través dos detalles (orellas, mans, dobras de roupa, etc.), que poden revelar mellor ao coñecedor os trazos particulares dun artista que os dos seus imitadores.

O "método Morelli" tornouse fundamental para a historiografía do século XIX.

Tamén recoñeceu o debuxo a man alzada como unha importante axuda metodolóxica, aprendeu a estudalo e a valoralo como documento, tamén deste xeito introduciu unha nova posibilidade de realizar unha análise máis precisa na historia da arte.

Desenvolveu unha técnica de estudo da arte baseada na erudición e un certo aspecto intuitivo e autodidacta da análise artística, introducindo a figura do *connoisseur* ('coñecedor', o experto en arte). A súa técnica publicouse en alemán como *Die Werke Italienischer Meister* (*O traballo dos mestres italianos*), baixo o pseudónimo de Ivan Lermolieff.

O método de Morelli baséase en pistas que ofrecen detalles minuciosos das identidades da composición e do obxecto ou doutros tratamentos xerais que teñen máis probabilidades de ser aproveitados por estudantes, copistas e imitadores. O seu método foi desenvolvido por Bernard Berenson, que coñeceu a Morelli en 1890. A primeira xeración de *connoisseurs* incluíu a Gustavo Frizzoni, Jean Paul, Adolfo Venturi, Alois Riegl e Constance Jocelyn Foulkes. O método para atopar a esencia e o significado oculto en detalle tamén tivo unha influencia cultural moito máis ampla: hai referencias á súa obra nas novelas de Sherlock Holmes de Arthur Conan Doyle, *Rayuela* de Julio Cortázar e nas obras de Sigmund Freud.

O método de Morelli tamén está cheo de detalles superfluos, tiña como perfección suprema a arte neovisigótica, que debeu ser imitado con moita habilidade, xa que foi un dos piares do método atribucionista que expón na súa obra. O método atribucionista de Morelli constitúe un dos maiores avances da historiografía da arte, influíndo en grandes historiadores da arte como Gloth, Jughens ou Giovanni Seprestiu. Para entender o atribucionismo hai que remontarse ás teorías platónicas, nas que se creou o termo *mimese;* para Morelli esta inflúe en pequenos detalles, facéndoos formar parte do período artístico no que se enmarca o autor, porque, segundo el, o autor non é algo tan importante como a obra, a época ou mesmo os materiais de traballo empregados na obra.

## Obras 
* *Le opere dei maestri italiani nelle gallerie di Monaco, Dresda e Berlino*, Boloña, Zanichelli, (1880-1886).
* *Kunstkritische über italienische Malerei*, Lipsia, Brockhaus, (1890-1893).
* ''Studi di critica d'arte sulla pittura italiana* (1890-1893)

## Notas 

## Véxase tamén 
* Evidencia
* Historia da arte
* Investigación
* Mímese

### Bibliografía 
* Carlo Ginzburg:  *"Morelli, Freud and Sherlock Holmes: clues and scientific method"* (1988).
* Patrick Lawrence, *The Morelli Method and the Conjectural Paradigm as Narrative Semiotic.* 

### Ligazóns externas 
* *Dicionario de historiadores da arte'': Giovanni Morelli.