Lodoeiro

miniatura
O **lodoeiro** ou **lodón bravo** (***Celtis australis***), é unha especie pertencente á familia Ulmaceae, aínda que algúns autores a inclúen nas Cannabaceae. En Galiza aparece soamente como ornamental, sendo común coma árbore de beirarrúa.

## Nome galego 
A RAG recolle os termos lodoeiro e lodón. A publicación *Termos esenciais de Botánica* da Universidade de Santiago de Compostela recolle ademais o termo **virgondoiro** e a variante dialectal *lidueiro*.
Nalgúns vocábulos aparece como **lamigueiro**, pero cómpre non confundilo coas árbores do xénero ***Populus***, tamén chamados chopos.

## Descrición 
### Morfoloxía 
É unha árbore caducifolia que pode chegar a medir entre 20 e 25 metros de altura, de tronco recto e casca cinsenta e lisa, semellante á da faia, sen fendas ou engurras; posúe unha copa arredondada e larga. As follas, de 5 a 15&nbsp;cm de longo, son alternas, pecioladas e de forma ovo-lanceoladas e delicadamente serradas, con dentes de punta máis clara; a face é de cor verde escura algo pubescente e o envés, de cor máis clara con pilosidade nos nervios. Ten estípulas caedizas.As flores pentámeras son inconspicuas, pois non teñen pétalos e o único periantio está formado por 5 sépalos caducos; son de cor amarela verdosa. O froito, é comestíbel e de sabor agradábel; é unha drupa carnosa de arredor dun centímetro de diámetro, case negro por fóra e amarelo no miolo cando está ben chegado, cunha carabuña do tamaño dun gran de pementa. Medra solitario sobre longos pedúnculos nas axilas das follas.

Florea entre marzo e abril, e os seus froitos chegan a fins do verán e polo outono. 

Celtis australis textura del tronco.jpg|A casca do *Celtis australis* é cinsenta e lisa, semellante á da faia.
Celtis australis flowering.jpg|En floración
Celtis australis183322.JPG|Follas e froitos inmaturos do *Celtis australis*
Almez-2.JPG|Froitos chegados e algúns aínda verdes *in situ*
Celtis australis_coupe_MHNT.jpg | *Celtis australis* 

### Cariotipo 
* 2n=20

## Táxones infraespecíficos 
* *Celtis australis* subsp. *caucasica *(Willd.) C.C.Towns. *in* Fl. Iraq, 4,(1): 73, 1980

## Sinonimia 
* *Celtis eriocarpa* Decne. *in* Jacquem. 
* *Celtis caucasica* Willd.
* *Celtis acuta* Buch.-Ham.
* *Celtis excelsa* Salisb. *nom. illeg.*
* *Celtis alpina* Royle	
* *Celtis australis* var. *eriocarpa* (Decne.) Hook.f.
* *Celtis australis* f. *variegata* Schelle ex Geerinck	
* *Celtis kotschyana* Steven	
* *Celtis lutea* Pers.	
* *Celtis serrata* Dippel

## Hábitat 
Medra en cavorcos, abas e nas bandas máis afastadas das orelas de ríos e regueiros, sendo citado coma especie dos bosques de ribeira mediterráneos, formacións de lamigueiros hidrófilas e de ulmeiros, sempre de climas temperados. Non adoita formar bosques, aparecendo xeralmente illado sobre solos soltos e frescos, incluso pedrentos, independentemente da súa natureza calcaria ou silícea.

## Distribución 
Nativo da Conca Mediterránea e Europa central, até altas latitudes. Naturalizado e/ou cultivado no resto do mundo.

Está moi estendido na rexión mediterránea e o suroeste de Asia, empregándose acotío coma árbore ornamental en parques e xardíns, e na aliñación de rúas pola súa tolerancia á contaminación. Tense usado tradicionalmente, por mor á boa relación peso-resistencia que ten a súa madeira, para facer certas ferramentas agropecuarias como angazos, forcas e as súas raíces para elaborar pipas para fumar.

Na Península Ibérica é relativamente frecuente en toda a vertente mediterránea, Andalucía e Estremadura. En Galiza é máis común coma ornamental.

## Ecoloxía 
Reprodúcese tanto por semente como por esgallo, e a súa capacidade para se establecer sobre solos predrentos faino moi útil en traballos de restauración e suxeición de terreos degradados. Del aliméntanse as larvas do lepidóptero *Hestina persimilis*.

## Propiedades 
Principios activos: contén taninos e mucilaxes.

## Notas