Perdix perdix hispaniensis

***Perdix perdix hispaniensis*** é unha das oito subespecies de *Perdix perdix*, a perdiz charrela, ave da orde dos galiformes, familia dos fasiánidos e subfamilia dos perdicinos, pertencente ao xénero *Perdix*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subespecie foi descrita en  polo ornitólogo alemán Anton Reichenow, en *Ber. Marz-Sitz. Deutsche Orn. Ges.*, p.&nbsp;5.

### Nota taxonómica 
Aínda que o nome oficial da subespecie é *hispaniensis* Reichenow, 1892, cómpre salientar que López Seoane estudou antes (1891) a forma galaica, á que lle deu a denominación *charrela* que, inexplicablmente (ou talvez non) foi ignorada, e debe ser reivindicada.

## Distribución 
A súa área de distribución abarca o nordeste de Portugal e o norte de España.

### Distribución en Galicia 
A perdiz charrela é unha das dúas especies de perdices que se encontran en Galicia (a outra é a perdiz rubia). A subespecie *Perdix perdix hispaniensis* é propia das zonas montañosas do noroeste da Península Ibérica, onde é sedentaria, con movementos altitudinais por mor da climatoloxía extrema. En Galicia é pouco común, e ademais a súa poboación está dimiuíndo nos últimos anos (Noval afirma que cada vez é máis escasa nos montes do norte de Iberia), limitándose ás serras orientais do país, onde se pode encontrar en altiutudes a partir dos 1 200 msnm, nos Ancares, o Courel, Cabeza de Manzaneda serra do Eixe, serra Calva e zonas próximas. (Ver mapa).

## Características 
Os espécimes que viven en Galicia miden 30&nbsp;cm. Ambos os sexos son semellantes. A cabeza, a cara e as plumas rectrices externas, son  de cor rubia, o pescozo e o peito, de cincenta, as costas son cincentas coon riscas de cores castaña e branca, e no ventre presentan unha gran mancha parda escura en forma de ferradura sobre fondo branco. Os inmaturos e algunhas femias carecen desta "ferradura", ou é moi tenue e case non se lles aprecia. As patas dos adultos son cincentas, e s dos inmaturos, amarelas.

## Bioloxía 
### Alimentación 
Aliméntase de sementes, follas e bagas de diferentes vexetais. Consome grandes cantidades de agróns e gramíneas. En novembro e decembro, en Galicia, os arandos a base da súa dieta. Pero tamén comen insectos, (saltóns, formigas, etc.) e outros invertebrados (como miñocas, caracois e diversas larvas).

### Reprodución 
Aniñan e depresións do solo, ao abeiro de matogueiras, peferentemente carqueixas. En Galicia aniñan entre finais de maio e xuño.
A niñada consta de 12 a 14 ovos, aínda que pode chegar a 12, ou de 10 a 20, segundo Iglesias. Os ovos, de cor amarela verdosa, son chocados pola femia durante 23-26 días. Os polos son nidífugos e poden voar aos 15 días de naceren. O macho, despois do nacemento dos polos, axuda á femia no coidado e a mantenza deles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
* Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
* Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.
* Penas Patiño, X. M. e E. Dapía Sanchez (1995): "*Perdix perdix* (Linn.) Perdiz charrela". En: VV. AA. *Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo II, Aves*. Santiago de Compostela: SGHN / CCG. ISBN 84-8717-289-X.
* Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Rodríguez Silvar (1991): *Guía das aves de Galicia*. A Coruña: Bahia Edicións. ISBN 84-8767-406-2.

### Outros artigos 
* Perdices
* *Perdix*
* *Perdix perdix*

### Ligazóns externas 
* *Perdix perdix hispaniensis* Reichenow 1892 na EOL.