open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aniwa

**Aniwa** é unha pequena illa no extremo sur da provincia de Tafea, Vanuatu. Como Illa de coral, levántase so 42 metros por riba do nivel do mar. No noroeste atópase a  *lagoa Itcharo (Tiaro)*, que está aberta ao mar. A illa grande máis próxima é Tanna, a uns 24 quilómetros ao suroeste.

A poboación é ao redor de 300 habitantes en catro aldeas:
# Itamotou
# Imalé
# Isavaï
# Ikaokao
# Namsafoura

O pobo principal é Ikaokao, situado no centro do sur da illa, seguido por Isavai no centro da illa. A seita de cargo John Frum existe en Ikaokao, e non está afectada pola participación turística que modificou o culto en Tanna. Hai unha pista de aterraxe no norte con voos desde Port Vila dúas veces á semana. Fondear non é doado a 20 metros da costa oeste da illa, pode ser identificado un fondeadoiro pintado cun cadrado branco na cara do coral.
Isaac Rosa

**Isaac Rosa**, nado en Sevilla en 1974, é un escritor en lingua castelá.

## Obra
* *Adiós muchachos* (1998, teatro)
* *El ruido del mundo* (1998, novela)
* *La malamemoria* (1999, novela)
* *Kosovo. La coartada humanitaria* (2001, ensayo)
* *El vano ayer* (2004, Seix Barral, novela). "Premio Rómulo Gallegos 2005", "Premio Ojo Crítico 2004" e "Premio Andalucía de la Crítica 2004"
* *¡Otra maldita novela sobre la guerra civil!* (2007, Seix Barral, novela). Trátase dunha reedición ampliada de *La malamemoria* (1999).
* *El país del miedo* (2008, Seix Barral, novela). "Premio Fundación José Manuel Lara de Novela 2008".
* *La mano invisible* (2011, Seix Barral, novela).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Entrevista co autor en Literaturas.com
*Entrevista ao respecto da súa novela *El País del miedo*
Uncyclopedia

A **Uncyclopedia** é unha parodia da Wikipedia. O seu eslogan é "a enciclopedia libre de contido", oposto ao da Wikipedia, "a enciclopedia de contido libre". Fundada en 2005 como un wiki orixinalmente en inglés, o proxecto ten versións en máis de 75 linguas. A versión en lingua galega, denominada **Desgalipedia**, foi creada o 17 de agosto de 2009. O seu logo, unha pataca oca, serve tamén de parodia do globo da Wikipedia.

## Historia 
Jonathan Huang, coñecido na rede como "Chronarion", fundou a Uncyclopedia o 5 de xaneiro de 2005, xunto a un compañeiro que tamén actuaba baixo o pseudónimo "Stillwaters". A transferencia da propiedade do dominio Uncyclopedia.org a Wikia levouse a cabo o 10 de xullo de 2006. A meirande parte das uncyclopedias noutras linguas seguiron albergadas nos seus propios dominios independentes, aínda que outras pasaron a formar parte de Wikia.com.

## Contido 
O contido da Uncyclopedia atópase baixo a licenza Creative Commons recoñecemento non comercial compartir igual 2.0. Ao igual que noutros sitios de Wikia, a base de datos dos artigos está completamente dispoñible para a súa descarga de balde. Moitas das páxinas da Uncyclopedia conteñen unha ligazón cara ao correspondente artigo da Wikipedia cunha suxestión do tipo: "Para os usuarios *sen* sentido do humor, a Galipedia ten un artigo pouco fiable sobre...". De feito, o artigo da Uncyclopedia sobre a Wikipedia asegura que esta é unha parodia da Uncyclopedia, e non ao revés.

### Subproxectos 
A Uncyclopedia tamén ten varios proxectos secundarios. Desde novembro de 2007, hai 12 proxectos, cada un dos cales está especializado en satirizar diferentes informacións. Moitos deles derivan directamente e son análogos dos proxectos irmás da Wikipedia.

## Uncyclopedia noutras linguas 
O concepto da Uncyclopedia en inglés foi adaptado e creáronse máis de 50 wikis con versións en diferentes linguas.

### Desgalipedia 
A **Desgalipedia** é a versión en lingua galega. Creouse o 17 de agosto de 2009.

### Desciclopédia 
A **Desciclopédia** é a versión en lingua portuguesa. As máis de 55.000 páxinas fan que sexa a Uncyclopedia máis grande.

Os proxectos secundarios da Desciclopédia contan co seu propio dominio. Entre eles destacan, Desnoticias, Descionário, Deslivros e Desentrevistas.

### Inciclopedia 
A **Inciclopedia** é a versión en lingua castelá. Creouse en febreiro de 2006 para albergar os contidos retirados por culpa do peche da Frikipedia, un wiki pechado pola Sociedad General de Autores y Editores, Malia isto, finalmente a Frikipedia volveu aparecer.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Encyclopedia Dramatica
* Stupidedia
* Wiki

### Ligazóns externas 
* Desgalipedia
Batalla de Charleroi

A **batalla de Charleroi** foi unha batalla da primeira guerra mundial, producida o 21 de agosto de 1914 no contexto da batalla das fronteiras. Os franceses pensaban atacar no río Sambre, mentres os alemáns lanzaron o seu propio ataque. A vitoria foi alemá.

## Batalla de Charleroi 
O 20 de agosto, o V Exército francés do Xeneral Lanrezac comezou a concentrarse nunha liña duns 40 quilómetros no río Sambre, co centro en Charleroi e estendéndose cara ao leste, cara a fortaleza belga de Namur. Na á esquerda situouse o Corpo Expedicionario Británico. O exército de Lanrezac perdera varias divisións, que foran enviadas cara Lorena, debido ao ataque xermano nesta zona. Deste xeito, quedaba en desvantaxa numérica fronte aos alemáns, que reuniran 38 Divisións dos II e III Exércitos.

Lanrezac cría que a mellor solución era a de retirarse, sobre todo polo perigo que xeraba a invasión belga por parte das tropais do II Reich. Non obstante, Joffre, Comandante en Xefe francés ordenou seguir as directivas do Plan XVII. Segundo Joffre, o 21, Lanrezac debería atravesar o río e atacar. Antes de que puidese pór en marcha o ataque, os alemáns lanzaron a súa ofensiva, creando dúas cabezas de ponte. A artillaría francesa non puido deter a ofensiva e ao día seguinte, o Xeneral alemán Büllow atacou con tres Corpos a todo o V Exército galo. Os combates duraron ata o día seguinte, cando Lanrezac decidiu retirarse de Charleroi. O III Exército alemán intentou rodear a Lanrezac, pero foi detido polo Xeneral francés Franchet d'Esperey. A pesar deste éxito, a retirada tivo que continuar polo avance alemán a través de Bélxica e as Ardenas. Do contrario, todas as tropas de Lanrezac quedarían atrapadas.

## Consecuencias 
A derrota francesa en Lorena e a derrota belga en Namur propiciou un exitoso avance alemán a través de Francia e Bélxica. A retirada forzada de Lanrezac evitou a derrota total.

## Notas 
* Evans, M. M. (2004). Battles of World War I. Select Editions. ISBN 1-84193-226-4.
* Tuchman, Barbara W. (1962). The Guns of August. Ballantine Books- Nova York. ISBN 0-345-38623-X.
Oficial de armas

miniatura|Desfile de heraldos no Reino Unido
Un **oficial de armas** é o encargado por un soberano ou un Estado das funcións de iniciar e controlar os asuntos relativos á heráldica e os escudos de armas, preparar e participar nas cerimonias de Estado e manter e interpretar os rexistros heráldicos e xenealóxicos. Tradicionalmente existen tres graos: reis de armas, heraldos e persevantes.
PO-308

A **PO-308** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Pontevedra e A Lanzada (O Grove); atravesa os concellos de Pontevedra, Poio, Sanxenxo e O Grove. Ten unha lonxitude de 28,48 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-531 no oeste de Pontevedra finaliza nun cruzamento coa PO-550 na Lanzada (O Grove). Foi creada en 1986 logo da fragmentación da C-550, que percorría a costa galega das Rías Baixas.

## Percorrido 
Pasa por Combarro, Raxó, Areas, Sanxenxo, Portonovo e Noalla, e durante todo o ano hai bastante tráfico dende Pontevedra ata San Xoán de Poio e a VG-4.8.

## Galería de imaxes 

Sanxenxo, estrada A Granxa 01-03.JPG|A PO-308 ó seu paso polo miradoiro da Granxa, en Dorrón (Sanxenxo)
Estrada PO-308 km 0 na Barca, Poio.jpg|Inicio da estrada

## Notas
A Aluncía, Xustáns, Ponte Caldelas

**A Aluncía** é un lugar da parroquia de Xustáns, no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 70 habitantes (36 homes e 34 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xustáns
### Parroquias de Ponte Caldelas
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas
Erromango

**Erromango** é a illa máis grande de Tafea, a provincia máis meridional de Vanuatu. O seu punto culminante é o Monte Santop, a 886 m. Os seus pobos son máis grandes Port Narvin (Potnarvin) e Dillons Bay (Upongkor). O antigo pobo foi principal Ipota. A superficie total de Erromango é de 888&nbsp;km².

Anteriormente era coñecida como a **illa dos Mártires** polos misioneiros presbiterianos do século XIX, debido ao risco asociado á actividade misioneira.

John Williams da Sociedade Misioneira de Londres e un colega foi asasinado e comesto en Dillon Bay en 1839. O Rev. George Gordon Nicol, do Canadá e a súa esposa, Ellen Powell Catalina, misioneiros da Igrexa Presbiteriana de Nova Escocia nas Novas Hébridas, foron masacrados polos indíxenas en Erromango o 20 de maio de 1861.

Os volcáns máis novos da illa son tres volcáns que forman a península da Cabeza do Traidor, ao norte da Baía de Cook, na costa oriental.

No século XIX era coñecida como unha fonte de sándalo, e gran parte dela esgotouse. Tamén é o fogar das árbores Kauri e tamanu. Realizouse unha ampla explotación forestal, pero a maioría da zona estase recuperando, e estanse realizando esforzos para tratar de facer unha industria sostible. Co apoio da Unión Europea.

Erromango foi unha das máis importantes fontes de traballadores a través de secuestros e enganos para traballar nas plantacións. Houbo un tempo no que a poboación de Erromango superou os 10.000 habitantes, na actualidade é de aproximadamente 1.500.

Historicamente había catro idiomas de Erromango, Sie, Sorung, Ura e Utaha (Ifo), o Sorung e o Utaha extinguíronse, e hai moi poucos falantes de Ura.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Walking on Erromango
* Languages of Erromango
Rosa dos ventos

[miniatura|dereita|200px|A Rosa dos Ventos de [Xabier Correa Corredoira|Correa Corredoira (1994), situada a carón da Torre de Hércules.]]
A **rosa dos ventos** ou **rosa náutica** é un círculo que ten marcados en derredor os rumbos nos que se divide a circunferencia do horizonte. Nas cartas de navegación represéntase con 32 rombos deformados e unidos polo extremo dun namentres o seguinte sinala o rumbo sobre o círculo do horizonte. Sobre o mesmo sitúase a flor de lis coa que adoita estar representado o Norte, que se documenta a partir do século XVI.

Tamén pode ser un diagrama que representa a intensidade media do vento en diferentes sectores nos que está dividido o círculo do horizonte.

## Véxase tamén
*Punto cardinal
Biarritz

**Biarritz** (en francés: *Biarritz*, en éuscaro: *Biarritz* ou *Miarritze*, en gascón, *Biàrritz*) é unha cidade e comuna francesa situada no departamento de Pireneos Atlánticos, na rexión de Aquitania. É unha das principais localidades do territorio vascofrancés de Labort, e forma xunto con Baiona o Anglet a Comunidade de aglomeración do País Vasco, a área urbana máis importante da rexión.

Bañada polo mar Cantábrico (golfo de Biscaia), atópase moi preto de Baiona e de Anglet e a 20 quilómetros da fronteira con España. A unha distancia de 40 quilómetros atópase a cidade de Donostia, desenvolvida como cidade balneario pola realeza española seguindo o modelo de Biarritz.

O casino de Biarritz foi inaugurado o 10 de agosto de 1901 e as súas praias fan da cidade un centro turístico. O surf ten en Biarriz un dos puntos máis importantes para a súa práctica. Biarriz vive de face ao mar, pois foi na súa orixe unha vila baleeira. No século XIX os médicos recomendaban os baños de mar en Biarritz polas súas propiedades terapéuticas.

Biarritz alcanzou a fama en 1854, ano en que a Emperatriz Eugenia, a esposa de Napoleón III, fixo construír un Palacio na praia, coñecido actualmente como *Hôtel du Palais*. A Familia Real Británica pasou tempadas en Biarritz.

## Cultura 
### Bibliotecas 
A biblioteca / mediateca Verdun, principal de Biarritz, está aloxada nun edificio do arquitecto François Lombard, rematado no centro da vila en 2005.

Dispón dunha completa páxina web, en francés e éuscaro. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:France-Biarritz-Grande lage et Casino-2005-08-05.jpg|Praia e casino
Ficheiro:Biarritz-Port des Pêcheurs.jpg|Porto Vello
Ficheiro:Biarritz. Museo del Mar.JPG|Museo do Mar
Ficheiro:Biblioteca - Mediateca de Biarritz.jpg|Biblioteca de Biarritz. Interior
Ficheiro:Mediateca de Biarritz.jpg|Biblioteca de Biarritz. Fachada
Ficheiro:Mediateca de Biarritz 2.jpg|Biblioteca de Biarritz. Vista parcial interior.
Ficheiro:Mediateca de Biarritz 6.jpg|Biblioteca de Biarritz. Fachada posterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Anatom

**Anatom** (comunmente **Aneityum**, e algunhas veces tamén **Kéamu**) é a illa máis meridional de Vanuatu. Está na provincia de Tafea.

## Xeografía 
A entidade de poboación máis grande é Anelcauhat, no lado sur. A illa ten 159´2&nbsp;km² de superficie. Elévase a unha altura de 852 metros no monte *Inrerow Atamein*.

Hai un aeroporto, non na illa principal en si, senón na pequena illa de Inyeug ao sur, (correctamente, INEC), a través da aldea principal, que ten dous voos semanais a Port Vila e Tanna.

Anatom é a illa máis meridional de Vanuatu (sen contar Illas Matthew e Hunter, que se disputa con Nova Caledonia, pero considerada polo pobo de Anatom illa parte do seu territorio).

## Poboación 
Anatom ten actualmente unha poboación estimada de 1250 (oficial 915). Antes da chegada dos europeos en 1793 crese que tiña unha poboación de máis de 12.000 habitantes. As enfermidades, os secuestros e enganos para traballar nas plantacións foron os principais factores no despoboamento, menos de 200 habitantes en 1930. A illa está rodeada de arrecifes de coral e de praias. O idioma principal de Anatom chámase Aneityumese ou Anejom.

## Ligazóns externas 
*Vanuatu tourism page
La Rambla

**La Rambla**, tamén coñecida como **Les Rambles** por ter diferentes nomes nos seus tramos, é un emblemático paseo da cidade de Barcelona, que discorre entre a Plaça de Catalunya, centro neurálxico da cidade, e o porto antigo.

## Situación e peculiaridades 
O paseo está moi concorrido tanto de día como de noite. Está cheo de quioscos de prensa, flores e aves, cafetarías, restaurantes e comercios. Preto do porto existe un gran número de mercados, así como pintores e debuxantes. Paseando pola Rambla poden admirarse varios edificios de interese, como o Palau de la Virreina, o mercado de La Boqueria e o famoso teatro Liceu, no que se representan óperas e ballets. As rúas laterais tamén teñen un encanto especial. Unha delas, de poucos metros de lonxitude, conduce á Plaça Reial, unha praza con palmeiras e edificios con soportais que acollen multitude de cervexarías e restaurantes, e na que se reúnen os fins de semana os coleccionistas de selos e de moedas. 
[miniatura|Figura de cera, decorativa en La Rambla xunto ao Museo de Cera de [Barcelona, Cataluña.]] 
[miniatura|O monumento a Colón, ao final de La Rambla, [Barcelona.]]

La Rambla recibe nos seus diferentes tramos diversa nomenclatura, polo que tamén é usual a súa denominación en plural: *Les Rambles*. Desde a Plaça de Catalunya os diferentes tramos reciben os seguintes nomes: 
* Rambla de Canaletes
* Rambla dels Estudis
* Rambla de Sant Josep
* Rambla dels Caputxins
* Rambla de Santa Mònica

O paseo de La Rambla desemboca no porto antigo (Plaça Portal de la Pau), onde se sitúa a soada estatua de Cristovo Colón, desde alí unha ampla pasarela de paseo á que se denomina Rambla de Mar leva ata a zona do Maremàgnum. Polo extremo de montaña e desde a Plaça de Catalunya, a traxectoria ascendente que segue o paseo polo Eixample ata atoparse coa Avenida Diagonal recibe o nome de Rambla de Catalunya, considerada un paseo independente do que transcorre por Ciutat Vella.

Nas inmediacións atópase o Museo Marítimo, adicado especialmente á historia naval no mar Mediterráneo, e no que se exhibe a reprodución a escala real dunha antiga galera de combate. O museo está situado nas Drassanes Reials, estaleiros da Idade Media, onde se construían os barcos que conectaban os extensos dominios da Coroa de Aragón no Mediterráneo. O porto antigo ofrece outros atractivos, como un centro de lecer e comercios, restaurantes, un cine IMAX, e o maior acuario de fauna mariña mediterránea.

No centro histórico, moi preto de La Rambla, tamén son interesantes a Catedral de Barcelona, a Plaça de Sant Jaume que acolle os edificios da Generalitat de Cataluña e do Concello de Barcelona, e as estreitas pero animadas rúas tanto do barrio Gótico como do Raval e do Born.

450px|As Ramblas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Malvela

**Malvela** é un grupo de folk galego, creado en Sanguiñeda (Mos).

Xurdiu a partir dun cursiño de cantos populares dirixido pola cantante Uxía Senlle. O que nun principio foi unha actividade cultural, convértese nunha paixón continuada coa idea de rescatar e transmitir as cancións que gardaban na súa memoria. 

Está integrado por 13 cantareiras (Matilde, Silvina, Fita, Clara, Carmiña, Señora Carmen (falecida), Lina, Maruxa, Dina (falecida), Aurita, Teresa, Merche e Adela (falecida)), acompañadas por 6 músicos: Gustavo Domínguez (acordeón), Raquel Domínguez (gaita), Pablo Ces (bombo), Anxo Pardo (tamboril), Abilio Santos (cavaquiño) e Ana Senlle (dirección vocal).

Unha versión da popular canción "O pirimpimpín" foi utilizada como cabeceira da serie *Padre Casares*, emitida pola TVG.

## Discografía 
* *Que o pano non me namora* (2002)
* *O Aghinaldo* (2004)
* *Da miña xanela á túa* (2007). CD con 15 cancións (“Ou Trevo de catro follas”, “A pinga d´auga”, “Conanfrón”, “Pirimpimpín” ...) e un DVD con dous vídeo clips, un documental, e un “como se fixo”..
* *Raianas* (2011)
* O benquerer (2023).

## Véxase tamén 
## Premios 
* 2025: Premios Rebulir da Cultura Galega.
## Notas 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* Myspace do grupo
Xochilmica

**Xochilmica** foi un grupo de folk galego, creado en Santiago de Compostela en 2003 e disolto en 2008.

## Discografía 
* *5 elementos* (2004)
* *Carta branca* (2008)

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* MySpace oficial do grupo
A Barca, Poio (San Salvador), Poio

**A Barca** é un lugar da parroquia de Poio (San Salvador) no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 737 habitantes (368 homes e 369 mulleres).

Ao norte limita coa Caeira, ao sur con Portosanto, ao leste co río Lérez e Pontevedra (á que está unida a través da ponte da Barca) e ao oeste coa Porteliña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Poio 
### Parroquias de Poio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
Gegenschein

**Gegenschein ** (nome procedente do idioma alemán) é unha feble luminosidade do ceo nocturno na rexión da eclíptica visible na dirección oposta ó Sol. Foi descuberto polo astrónomo danés Theodor Brorsen no 1854. 
  
## Observación 
O *gegenschein* é tan feble que non se pode ver se hai algo de luz de Lúa ou algo de polución lumínica, ou se aparece na veciñanza da Vía Láctea. O *gegenschein* aparece coma unha rexión oval suavemente resplandecente duns poucos graos de ancho e 10-15° de lonxitude, orientado ó longo do plano da eclíptica.

## Explicación 
Coma a luz zodiacal, o gegenschein é a luz do sol refractada polo po interplanetario. En particular, polo po que se atopa nos Puntos de Lagrange L4 e L5 do sistema Terra-Lúa. Coma a meirande parte do po interplanetario, parece estar xirando ó redor do Sol no plano eclíptico (zodíaco). A luz zodiacal vese na dirección do sol, ó solpor, mentres o *gegenschein* vese na dirección contraria. A intensidade do *gegenschein* é relativamente mellor cando:
* Cada partícula de po vese na fase lunar de lúa chea; e
* A dispersión xeométrica leva a unha interferencia construtiva.

## Historia 
O *gegenschein* foi descrito por primeira vez polo astrónomo e profesor xesuíta francés Esprit Pézenas (1692&ndash;1776) no 1730. Observacións posteriores feitas polo explorador alemán Alexander von Humboldt durante á súa viaxe por Suramérica entre os anos 1799 a 1803. Foi tamén Humboldt quen lle deu a este fenómeno o seu actual nome.

O astrónomo danés Theodor Brorsen publicou as primeiras investigación sobre o *gegenschein* no 1854. Tamén foi o primeiro en observar a luz zodiacal abranguía por completo o ceo, por que baixo condicións de observación case perfectas podíase ver unha feble ponte luminosa entre a luz zodiacal e o *gegenschein*. Ademais, Brorsen propuxo a correcta explicación do *gegenschein* (a refracción da luz no po interplanetario).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Luz zodiacal.
* *Heiligenschein*.
* Resplandor silvano.
* Arco da vella.
* Punto antisolar.
* Círculo subparhélico.

### Ligazóns externas 
* Astrophotographs of the gegenschein 
* "Zodiacal Light and the Gegenschein", an essay by J. E. Littleton 
* Astronomy Picture of the Day, 7 de maio de 2008 
* Fotografía Astronómica do Día, 14 de xaneiro de 2014, gegenschein sobre Chile.
Tin whistle

miniatura|250px|dereita|Varios estilos de tin whistle
No seu sentido máis estrito, a palabra inglesa *whistle* significa *asubío* en galego, mais para o caso **tin whistle** ou **low whistle** fai referencia a un dos máis famosos instrumentos de vento irlandeses e dos máis significativos na música celta.

Hoxe en día existen multitude de empresas dedicadas á elaboración de *low* e *tin whistles* en varios países. Hainos moi variados, en diferentes tonalidades (predominan os *whistles* afinados en *re*) e de diferente material: metal, bambú e incluso plástico.
Death (Discworld)

A **Morte** (en inglés orixinal ***Death***) é un personaxe masculino ficticio na serie *Discworld* de Terry Pratchett e é unha parodia das personificacións da morte. É un esqueleto con túnica negra que xeralmente leva unha gadaña.

A súa voz é oca, e está representada nos libros coa peculiaridade de sempre aparecer en letras maiúsculas; xa que el é un esqueleto e non ten cordas vocais para falar, polo que as palabras entran directamente na cabeza sen a axuda dos oídos. A súa voz, a miúdo, é descrita como soando a bloques de cemento sendo fretados un contra outro. Nas novelas de *The Colour of Magic* e *Eric*, todas as referencias á Morte son escritas en nomes propios; por exemplo "el" é escrito "El". Isto xeralmente está reservado para os deuses de Discworld, aínda que non volve a pasar noutras novelas nas que aparece o personaxe este.

A Morte non é invisible; porén, os cerebros da maioría da xente rexeitan recoñecer quen é, a non ser que ela insista. En circunstancias normais, só aqueles que posúen unha disposición máxica (por exemplo: as Bruxas e os Magos), nenos e gatos poden velo, ou permitirse velo. Debido a súa natureza eterna, a Morte non pode facer caso de cousas tales como paredes ou conxuros; existe durante todo o tempo, e polo tanto as cousas que só duran séculos non son tan verdadeiras como ela é. Só pode ir a onde a xente cre que hai morte e só pode ver a xente que pode morrer.
Barca

O termo **Barca** pode referirse a:

*Unha **barca** é unha embarcación pequena a remo. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Barca de Barbantes**, parroquia do concello de Cenlle;
****A Barca de Barbantes**, lugar de dita parroquia;
***A Barca**, lugar da parroquia de Castrelo, no concello de Cambados;
***A Barca**, lugar da parroquia de Meá, no concello de Mugardos;
***A Barca**, lugar da parroquia de Logrosa, no concello de Negreira;
***A Barca**, lugar da parroquia de Herbón, no concello de Padrón;
***A Barca**, lugar da parroquia de San Salvador de Poio, no concello de Poio;
***A Barca**, lugar da parroquia de Ribadetea, no concello de Ponteareas;
***A Barca**, lugar da parroquia de Leirado, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Barca**, lugar da parroquia de Porto, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Barca**, lugar da parroquia de Anllo, no concello de Sober;
***A Barca**, lugar da parroquia de Berreo, no concello de Trazo;
***A Barca de Arriba**, lugar da parroquia da Cabana, no concello de Ferrol;
***A Barca de Loimil**, lugar da parroquia de Arbo, no concello de Arbo;
***A Barca de Mancebico**, lugar da parroquia de Nocedo, no concello de Quiroga;
***A Barca de San Xoán**, lugar da parroquia de Arbo, no concello de Arbo;
***A Barca do Castelo**, lugar da parroquia de Quiroga, no concello de Quiroga;
***A Pedra da Barca**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña;
***Vilanova da Barca**, lugar da parroquia de Valongo, no concello de Cortegada.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Ponte da Barca**, vila portuguesa, no Distrito de Viana do Castelo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
The Colour of Magic

:*Este artigo trata sobre o libro, para a película véxase The Colour of Magic (filme).*

***The Colour of Magic*** é unha novela de 1983 escrita por Terry Pratchett, e que constitúe o primeiro libro da serie *Discworld*.

## Resumo 
O personaxe principal é un mago incompetente e cínico chamado Rincewind. Involuntariamente faise guía do turista Twoflower, personaxe co que o autor parodia ó típico turista con bermudas e camisa hawaiana que saca fotos constantemente e goza das cousas cotiás que pasan desapercibidas para os lugareños. Ambos escapan da cidade de Ankh-Morpork por culpa dun incendio terrible, causado indirectamente por Twoflower, comezando unha viaxe a través do Discworld. Sen eles sabelo, a súa viaxe é controlada polos Deuses que xogan un xogo de mesa (que é o seu xogo preferido e consiste en poñerlles obstáculos ou axudarlles).

Na súa aventura visitan Wyrmberg, onde unha montaña ó revés é a casa dos dragóns que só existen debido a alta concentración de maxia existente na zona, xa que o afastarse da montaña estes desaparecen. Ó escapar dos dragóns sofren un accidente polo que acaban no Bordo do Discworld (que é unha cascada que rodea todo o mundo) son rescatados polos habitantes do país de Krull, unha cidade colocada sobre o mesmísimo Bordo que vive do que é arrastrado cara a cascada.

O desexo dos krulianos é descubrir o xénero da Gran A'Tuin, a tartaruga xigantesca que leva o Discworld polo espazo. Para iso construíron unha cápsula espacial para lanzar sobre o bordo e propoñen sacrificar a Rincewind e a Twoflower para conseguir a sorriso do Destino para ter boa sorte na misión de descubrilo sexo da tartaruga. En cambio , Rincewind e Twoflower secuestran a cápsula nunha tentativa de escaparse e acábanse proxectados fóra do Discworld eles sós.

A historia é seguida pola novela *The Light Fantastic*.
Gran A´Tuin

**Gran A´Tuin** é a xigante tartaruga Estela (da especie Chelys galactica) que viaxa polo espazo, levando catro elefantes xigantescos (chamados Berilia, Tubul, Gran T'Phon e Jerakeen) quen, a súa vez, levan o Discworld, e é presentada coma tal en case tódalas novelas. A narración describiuna como "a única tartaruga capaz de realizar o diagrama de Hertzsprung-Russell".
Domingo García Vázquez

**Domingo García Vázquez**, nado en Vigo en 1859 e finado en Río de Xaneiro o 18 de xaneiro de 1912, foi un pintor galego-brasileiro.

## Traxectoria 
En 1871 marchou a Río de Xaneiro e en 1879 inscribiuse na Academia Imperial de Belas Artes, onde recibiu clases de Georg Grimm, mestre alemán.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* LEVY, Carlos Roberto Maciel. *O Grupo Grimm; paisagismo brasileiro no século XIX*. Río de Xaneiro: Pinakotheke, 1980.
* LEITE, José Roberto Teixeira. *Dicionário crítico da pintura no Brasil*. Río de Xaneiro: Artlivre, 1988.
* _______________________ *Pintores espanhois no Brasil*. São Paulo: Espaço Cultural Sérgio Barcellos, 1996.

### Ligazóns externas 
* Enciclopédia Itaú Cultural
Kidult

O termo ***kidult*** provén da contracción das dúas palabras inglesas *kid* e *adult* (en galego, *neno* e *adulto*, respectivamente) e utilízase para designar aos xoves de entre 20 e 40 anos, urbanos, cun nivel adquisitivo medio ou medio-alto que consomen produtos que lles evocan a súa infancia. Así, trátase dun *grupo de poboación social e politicamente activo cuxo consumo está vencellado a referentes da cultura popular* . Nos países de fala hispana acuñouse o termo *adultescentes*  ou *adulescentes* .

## Orixe e características 
miniatura|O scalextric é un dos símbolos da cultura *kidult*.
No ano 1983, o doutor estadounidense Dan Kiley utilizou por primeira vez o termo *Síndrome de Peter Pan* na súa obra *The Peter Pan Syndrome: Men Who Have Never Grown Up* (*O Síndrome de Peter Pan: Homes que nunca medraron*) para referirse a un tipo de adulto socialmente inmaturo, irresponsable, rebelde, dependente, narcisista, que nega o envellecemento e cre estar máis aló das normas sociais.

Aínda que esta síndrome é unha disfunción individual e o fenómeno *kidult* é unha tendencia social xeneralizada, existe unha gran similitude entre ambos termos (que fai que se utilicen indistintamente). Así os *kidult* son por norma xeral persoas adultas sen responsabilidades familiares que viven cos seus pais pero que así e todo teñen o suficiente poder adquisitivo como para investir en artigos de lecer (roupa, cinema, música, ordenadores, videoxogos). Tamén en ocasións se trata de profesionais exitosos que evitan a responsabilidade que comporta a madurez e gastan a maior parte dos seus ingresos neles mesmos.

Entre as causas que explican esta tendencia global a vivir nunha *eterna xuventude* están o incremento da expectativa de vida, o atraso da paternidade, as dificultades á hora de independizarse dos proxenitores, o xurdimento dunha sociedade global de lecer e os adiantos tecnolóxicos.

## Repercusión social 
miniatura|Consola Playstation.
En España este fenómeno non causa tanta expectación xa que é relativamente habitual ficar no domicilio familiar unha vez finalizados os estudos (o 30% dos españois entre 30 e 35 anos vive cos seus proxenitores . Noutros países, os sociólogos definen un cambio permanente na forma de vida: aparece así co fenómeno *kidult* unha etapa intermedia entre a adolescencia e a idade adulta.

O auxe desta tendencia, significa asemade un grande mercado de produtos de lecer a nivel global.

## Símbolos da cultura *kidult*
miniatura|esquerda|O Colacao é outro dos símbolos da cultura 'kidult'.
Entre os símbolos máis característicos deste fenómeno están os produtos relacionados coa vestimenta (zapatillas *PUMA*, *Adidas*, *All Stars*, camisetas da mascota *Naranjito*), coa televisión (*The Simpsons*, *South Park*), co cinema (*Shrek*, triloxía de *O Señor dos Aneis*, *The Incredibles*, filmes de heroes clásicos, series de culto de décadas pasadas), coa lectura (saga de *Harry Potter*), cos xoguetes (*Strawberry Shortcake*, *Nancy*, *Scalextric*), cos videoxogos (consola *Nintendo* ou *Playstation*) e incluso coa alimentación (*Cola Cao*, *Nocilla*).

## Notas
Lúa de Mercurio

Por un breve espazo de tempo, pensouse na posibilidade da existencia dunha **Lúa de Mercurio**, é dicir, un satélite natural ou lúa na órbita do planeta Mercurio. Así, o 27 de marzo do 1974, dous días antes de que a sonda Mariner 10 sobrevoase Mercurio, instrumentos na Terra comezaron a rexistrar incrementos nas cantidades de radiación ultravioleta na veciñanza de Mercurio, o cal, de acordo cun astrónomo, "*esta non debería estar aí*". Ao seguinte día, a radiación desaparecera, e volvería a reaparecer tres días despois, o que daba a aparencia de que o obxecto do cal proviña esta radiación estaba aparentemente desligado de Mercurio.. Algúns astrónomos especularon coa posibilidade de que se tivese detectado unha estrela, pero outros argumentaban que o obxecto debía ser unha *lúa*, citando a emisión de radiación en dúas direccións diferentes e que tamén que por aqueles tempos pensábase que a radiación de alta enerxía non podía penetrar tanto a través do medio interestelar. E sumandose a estes argumentos, a velocidade do obxecto foi calculada en 4 quilómetros por segundo (2,4 millas por segundo), o cal coincidía coa velocidade esperada dunha lúa. Nunha entrevista ó descubridor, este dixo que se o descubrimento era confirmado, gustaríalle que fose nomeado coma 'Charley'. Cando se lle preguntou o porque, el respondeu "Unha vez tiven un can con ese nome, e sempre quixera pórlle nome a algo despois de ter aquel can".

Sen moita demora, a "lúa" foi detectada afastándose de Mercurio, e foi identificada coma unha estrela, 31 Crateris. A orixe da radiación detectada o 27 de marzo aínda é descoñecida.

A Lúa de Mercurio, aínda que inexistente, deu paso a un descubrimento moi importante para a astronomía: a radiación ultravioleta, foi atopada, e esta non era completamente absorbida polo medio interestelar coma se pensaba nun principio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A segunda lúa da Terra
Dulzaina

A **dulzaina** é un instrumento de vento de lingüeta dobre da familia do óboe (é o equivalente da *bombarda bretoa*). Ten forma cónica e uns 30 cm de lonxitude.

## Orixes 
miniatura|300x300px|Dulzaina

Os instrumentos precursores da *dulzaina* orixináronse na Mesopotamia polo ano 3000 a C., onde había unha ampla diversidade de instrumentos moi parecidos. Todos estes instrumentos de vento e lingüeta son englobados dentro do termo *abub*. Este foi o precursor dos seus sucesores *aulos* na Grecia e *tibia* na Roma. Todos teñen elementos comúns, como sección cónica e lingüeta; foron extensamente coñecidos en tódalas civilizacións antigas mediterráneas, até o punto de relegar ós instrumentos derivados da frauta a un segundo plano. 
miniatura|left|Dolçaines durante as Fallas de Valencia|alt=
Ás veces estes instrumentos contaban con dous tubos, situados en ángulo pechado e unidos por un traveseiro, sendo un melódico e o outro de nota fixa ou bordón, coma a gaita e o propio *aulos* grego.

Este instrumento de vento da antigüidade estivo a punto de desaparecer nos albores da Idade Media, posto que as invasións nórdicas impuxeron os seus propios instrumentos. Polo que atangue ós de vento, preferían as trompas, motivo polo cal no século V extinguíronse moitos instrumentos de lingüeta, que tiveron que ser reimportados polos árabes cando penetraron tres séculos despois en España. Isto explica que durante un longo período de tempo, só se encontren dulzainas no sur, citadas nos textos con variantes arábigas do termo *zolami*, moi común nos escritos musicais de Al-Ándalus, a actual Andalucía.
Saku

**Saku** (佐久市, さくし, *Saku-shi*) é un concello da prefectura de Nagano no Xapón. Está situado na rexión de Kōshin'etsu, no centro-leste da rexión de Chūbu e ó leste da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 423,99&nbsp;km², a poboación é de 99.868 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 236 h/km².

O concello de Saku limita cos concellos de Karuizawa, Miyota, Komoro, Tōmi, Tateshina, Chino, Sakuho (que son da prefectura de Nagano); Shimonita e Nanmoku (que son da prefectura de Gunma).

## Cidades irmandadas 
*  Avallon, Yonne, Borgoña, Francia (1976).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Saku .
Shiojiri

**Shiojiri** (塩尻市, しおじりし, *Shiojiri-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Nagano. Está situado na rexión de Kōshin'etsu, no centro da rexión de Chūbu e da prefectura, e no centro da illa de Honshu. A súa superficie é de 290,13&nbsp;km², a poboación é de 67.768 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 234 hab./km².

O concello de Shiojiri limita cos concellos de Asahi, Kiso (aldea), Kiso (vila), Ina, Minamiminowa, Tatsuno, Okaya e Matsumoto.

## Historia 
A cidade de Shiojiri foi fundada pola fusión do concello da vila de *Shiojiri* e catro concellos de aldeas o 1 de abril de 1959.

## Cidades irmandadas 
*  Itoigawa.
*  Minamiizu.
*  Mishawaka.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Shiojiri .
* Sitio web oficial da cidade de Shiojiri .
Serpe, Raxó, Poio

**Serpe** é un lugar da parroquia de Raxó, no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 30 habitantes (13 homes e 17 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Raxó
### Parroquias de Poio
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
O Mosteiro, Meis

**O Mosteiro** é a capital do concello de Meis. Atópase na parroquia de San Vicente de Nogueira, pero a poboación continúa na parroquia de San Tomé de Nogueira, estendéndose pola estrada PO-300. Ademais, outros lugares están adheridos ao Mosteiro debido á súa expansión urbana.

## Demografía 
Segundo o Instituto Galego de Estatística, a parte correspondente a San Vicente tiña 217 habitantes en 2024 (102 homes e 115 mulleres), o que supón un aumento con respecto a, por exemplo, 2016, cando tiña 190 habitantes.

No que respecta á parte pertencente a San Tomé, esta tiña 317 habitantes en 2024 (147 homes e 170 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2016, cando tiña 265 habitantes.

Isto fai que en total o lugar teña en total, en 2024, 563 habitantes (263 homes e 300 mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
miniatura|dereita|Placa no centro do Mosteiro que marca o linde entre as parroquias de San Vicente de Nogueira e San Tomé de Nogueira
### Lugares de San Vicente de Nogueira 
### Lugares de San Tomé de Nogueira 
### Parroquias de Meis 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Meis
A sereíña (estatua)

***A Sereíña*** de Copenhaguen, en dinamarqués **"Den Lille Havfrue"** é unha estatua e un dos símbolos máis característicos e visitados da cidade. Está localizada no parque Langelinie, na baía do porto de Copenhaguen. Representa a personaxe do conto do mesmo nome, *A sereíña*, de Hans Christian Andersen.

## Historia 
Encargada en 1909 polo empresario Carl Jacobsen (fillo do fundador de Carlsberg), o escultor Edvard Eriksen  inspirouse no rostro de Ellen Price, unha bailarina do Ballet Real, aínda que para a parte núa da estatua tivo que convencer á súa propia muller de que posara para el. A estatua foi emprazada na súa localización actual o 23 de agosto de 1913, sobre unha base de penas na beira do mar.

Realizada en bronce fundido, sorprende aos turistas polas súas pequenas dimensións: pesa 175 quilos e mide 1,25 metros de alto. Ao longo da súa historia sufriu diversos danos por mor de ataques vandálicos:

* O 24 de abril de 1964, cortáronlle e deformáronlle a cabeza artistas pertencentes ao movemento situacionista, entre eles Jørgen Nash. Nunca máis se atopou a cabeza e puxéronlle unha nova.
* O 22 de xullo de 1984 uns mozos rompéronlle o brazo dereito, que foi recuperado dous días máis tarde.
* En 1990, intentaron de novo descabezala, e fixéronlle un corte de 18&nbsp;cm no pescozo.
* O 6 de xaneiro de 1998 foi decapitada por segunda vez; nunca atoparon os culpables, mais a cabeza foi levada anonimamente ao mesmo lugar o 4 de febreiro.
* En 1961 tinguíronlle os cabelos de vermello e pintáronlle un colar na gorxa.
* O 11 de setembro de 2003, foi probablemente dinamitada para arrincala da súa base.
* Tamén foi vestida cunha burca.
* Na noite do sábado 20 ao domingo 21 de maio de 2007, foi envolta en panos vermellos e bordeos, e cubríronlle a cabeza cun veo.

Porén, sempre puido ser reconstruída xa que se conservan moldes de cada unha das súas partes. O concello de Copenhaguen anunciou, como consecuencia destes ataques, que poderían mover a estatua do sitio para protexela.

## Lenda e tradición 
Segundo unha lenda popular, os homes que navegaban polo mar Báltico eran vítimas de meigallos por mor do canto das sereas. En Copenhaguen, un mariñeiro foi alcanzado por un destes feitizos, e a serea, namorada tamén do mariñeiro, elixiu ter aspecto de muller para conquistar o seu amor renunciando así á súa inmortalidade.

Hans Christian Andersen inspirouse nesta historia popular para escribir en 1837 o relato *A Sereíña* tal coma se coñece hoxe en día.

Ao longo dos anos, ***A Sereíña*** converteuse nun punto de peregrinación para os mariñeiros, que visitaban a estatua ao retornar das súas viaxes para confesar as súas infidelidades e aliviar a súa conciencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *A sereíña*
Autolinee Regionali Pubbliche Abruzzesi

**ARPA**, acrónimo de **Autolinee Regionali Pubbliche Abruzzesi** (*Liñas Rexionais Públicas de Abruzzo*, en italiano) foi unha sociedade anónima italiana de transporte de pasaxeiros, con sede legal en Chieti. Xestionaba o transporte público periurbano e interurbano da rexión dos Abruzos. Foi creada en 1978 e disolta en 2015 coa súa integración na TUA. 

## Historia 
En 1978 até 65 empresas de transporte, públicas e privadas, levaban aproximadamente 300 autobuses por gran parte da rexión italiana dos Abruzos. No contexto dunha reorganización xeral do transporte público local, estas foron absorbidas para a constitución de ARPA o 1 de xuño de 1978. Malia a nova ordenación, os resultados non foron operativos até comezos de 1979.

O inicio para a unificación do operador partiu da Lei Rexional de Abruzzo nº 52/78, seguindo ao que ocorrera no Lacio en 1976, cando se creou a COTRAL.

## Sedes 
As sedes operativas atopábanse, ademais de Avezzano, Sulmona e Giulianova, nas catro capitais de provincia: L'Aquila, Pescara, Téramo e Chieti, onde estaba situada tamén a sede legal da empresa.

## Servizos 
250px|miniatura|Estación de Pescara Centrale
ARPA xestionaba:
*Liñas de carácter periurbanas en concesión rexional
*Liñas extraurbanas rexionais
*Liñas extraurbanas estatais
*Actividades de alugueiro de autocares

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da empresa en tuabruzzo.it
Chieti

**Chieti** é unha cidade italiana, capital da provincia de Chieti na rexión dos Abruzos. Conta con 48.384 habitantes (en 2023) denominados chietinos ou teatinos. Situada no val de Pescara, fronte ao Gran Sasso d'Italia. De orixe grega, foi a capital dos marrucinos co nome de Teate. Foi ocupada por Roma en 305 a.C.

Conta con restos romanos (termas, anfiteatro, templos, cisternas...), arquitectura relixiosa (catedral románica de San Giustino, s. XII) e civil (Teatro Marrucino) e co Museo Arqueolóxico Nacional de Abruzzo (Guerreiro de Capestrano, s. VI a. C.).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Dánae

**Dánae** na mitoloxía clásica é a filla do rei de Argos, Acrasio e de Eurídice. É nai de Perseo.

## Mito 
Dánae era unha fermosa moza, filla de Eurídice e do rei de Argos chamado Acrasio. Este fora advertido nun oráculo que o neno que concibira a súa filla lle había causar a morte. Para evitalo, Acrasio encerrou a filla nunha gran torre con grandes portas e cadeados de bronce. Porén, o gran deus Zeus encaprichouse con ela e, para poder acceder á torre, transformouse nunha fina choiva de ouro, atravesando así os ladrillos da construción e tomándoa carnalmente e isto tivo como resultado o embarazo da moza.
[miniatura|Dánae por [Tiziano,1554, museo do Prado.]]
Acrasio soubo isto e non creu a versión contada pola súa filla, e sabendo que Preto, irmán xemelgo de Acrasio, fora pretendente seu, creu que el entrara na morada da súa filla onde a desposou.

Acrasio tomou a súa filla e o neno cando naceu e encerrounos nunha arca para despois arroxalos ó mar, coa esperanza de que morreran. Pola contra, chegaron sans e salvos á illa de Sérifos, onde foron recollidos por Dictis. Obtiveron tal sorte grazas á axuda de Zeus que mostrou o seu agradecemento cara a xove Dánae. Dictis levounos á presenza do rei Polidectes ou Polidecto, que tratounos con cortesía e respecto ao comezo, pero logo, tratou de seducir a Dánae, sendo esta defendida polo seu fillo Perseo.
Ferrovie dello Stato Italiane

**Ferrovie dello Stato** (*Ferrocarril do Estado*, en italiano) e a compañía ferroviaria pública máis importante de Italia, creada en 1905 con sede en Roma.

## Historia
Entre os anos 1985 e 1991 levouse a cabo un proceso de reestruturación que transformou á compañía nun holding público, baixo a forma dunha sociedade por accións, cuxo capital está na súa totalidade en mans do Estado italiano.
Charles Osborne (impo)

**Charles Osborne**, nado no lugar de Anthon, Iowa, en 1894 e finado tamén en Iowa o 1 de maio de 1991, foi un home estadounidense que tivo impo continuo durante 68 anos (1922-1990) e que por tal motivo figura no Libro Guinness dos Récords, ao ter padecido o ataque de impo máis longo rexistrado nunca.

## Osborne e o impo 
O impo comezoulle en 1922 cun ritmo de 40 veces por minuto, baixando a 20 por minuto e deténdose eventualmente o 5 de xuño de 1990, ou sexa, 68 anos despois. A súa condición permitiulle ir como convidado ao programa ''Ripley's Believe It or Not!* en 1936, a *That's Incredible!* da ABC en 1980 e mais a *The Tonight Show* con Johnny Carson en 1983, sendo tamén incluído nunha das preguntas do xogo de mesa Trivial Pursuit. Osborne empezou a impar en 1922, durante a matanza do porco. Malia a súa condición, Osborne foi capaz de levar unha vida normal, mesmo casando dúas veces. Osborne morreu de complicacións de úlceras no Marian Health Center en Sioux City, Iowa o 1 de maio de 1991 e foi enterrado no cemiterio de Oak Hill en Anthon, Iowa tres días despois.

Estimouse que Osborne impou unhas 430 millóns de veces ao longo dese período de 68 anos.

## Notas 
* *Survivor of 68-Year Hiccup Spell Dies.'' Omaha World - Herald, 5 de maio de 1991, Sunrise Edition: 2.B.
Charles Osborne

**Charles Osborne** pode referirse:
*A **Charles Osborne**, un compositor de música clásica australiano.
*A **Charles Osborne**, un cidadán norteamericano que sufriu de impo durante 68 anos.
*A **Uncle Charlie Osborne**, un músico de folk norteamericano.
Impo

O **impo**, **salouco**, **saluco** ou **sotelo** é a contracción espasmódica do diafragma que se repite varias veces por minuto. En humanos, a introdución repentina de aire nos pulmóns causa o peche da epiglote, creando o son "hip". En medicina, coñécese como **movemento diafragmático síncrono** ou **singultus**, do latín, *singult*, "o acto de atrapar a respiración de alguén ao saloucar". O impo é unha acción involuntaria, isto é, trátase dun acto reflexo.

En 2007, unha adolescente de Florida, Estados Unidos, impou unhas 50 veces nun minuto durante máis de cinco semanas. Despois de que o impo volvese, o seu neurólogo suxeriulle que podía ter a síndrome de Tourette, e que o seu impo podía ser un "tic" causado por esta síndrome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Fish Out of Water", Neil Shubin, *Natural History*, número de febreiro de 2008, páxinas 26–31.
### Ligazóns externas 
* BBC News: Por que impamos?
Suzaka

**Suzaka** (須坂市, すざかし, *Suzaka-shi*) é un concello da prefectura de Nagano no Xapón. Está situado na rexión de Kōshin'etsu, no centro-leste da rexión de Chūbu e ó norte da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 149,84&nbsp;km², a poboación é de 52.670 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 352 h/km².

O concello de Suzaka limita cos concellos de Takayama, Obuse, Nagano, Ueda (que son da prefectura de Nagano); e Tsumagoi (este último é da prefectura de Gunma).

## Cidades irmandadas 
*  Miura, prefectura de Kanagawa, Xapón (1974).
*  Shibata, prefectura de Niigata, Xapón (1985).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Suzaka .