open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Europa (homónimos)

**Europa** pode referirse a:

## Toponimia
* Europa, un continente da Terra;
** **Europa atlántica**
** **Europa continental**
** **Europa Oriental**
** **Europa Occidental** 
** **Europa Central**
** **Europa do Norte**
** **Europa meridional**
* **Picos de Europa**, un macizo montañoso na Cordilleira Cantábrica, entre Asturias, Cantabria e na provincia de León.
* **Punta Europa**, un cabo de Xibraltar.
* **Illa Europa**, unha illa africana do océano Índico e próxima a Madagascar, pertencente a Francia que se administra dende o departamento da Reunión.
* Unión Europea.

## Lugares 
* **Puerta de Europa**, dous edificios de Madrid (España).
* **Torre Europa**, un rañaceos de Madrid (España).
* **Europa-Park**, o maior parque de atraccións de Europa, situado no estado federado de Baden-Wurtemberg, Alemaña.

## Etnoloxía e lingüística 
* **Europa eslava**, termo aplicado ó conxunto de pobos eslavos.
* **Europa latina**, termo aplicado ás rexións de Europa nas que se falan linguas románicas.

## Mitoloxía 
* **Europa**, personaxe mitolóxico filla de Axenor e Telefasa, amada por Zeus.
* **Europa**, esposa de Dánao e nai das Danaides.
* **Europa**, filla de Ticio e nai, con Poseidón, de Eufemo.
* **Europa**, unha das Oceánides, fillas de Océano e Tetis.

## Astronomía e exploración espacial
* **Europa (lúa)**, un satélite de Xúpiter.
* **(52) Europa**, un asteroide do cinto de asteroides.
* **Europa (foguete)**, un foguete desenvolvido nos anos 1960.

## Cine
* *Europa*, unha película de Lars Von Trier.

## Libros
* *Europa*, unha novela de Tim Parks.
* *Europa*, unha novela de Romain Gary.

## Miscelánea
* **Europa (himno)**, o himno de Kosovo.
Ciclón Klaus (1984)

:*Para outros ciclóns chamados Klaus, véxase ciclón Klaus.
[dereita|miniatura|O furacán Klaus ao nordeste das Pequenas Antillas o [8 de novembro de 1984]]
O **furacán Klaus** foi unha treboada tropical de fortes ventos orixinada no Caribe e que provocou numerosos danos no Atlántico Norte. Posteriormente chegou a afectar a Galicia entre o 14 e o 15 de novembro de 1984. Un mes antes, batera contra as costas galegas o furacán Hortensia, de maior intensidade e gravidade.

## Nome 
*Klaus'' era un dos nomes incluídos nas listas de furacáns tropicais, onde se mantivo ata 1990, cando un devastador furacán Klaus causou numerosas vítimas na Martinica, e foi retirado da lista. Klaus segue dándolle nome a outras treboadas non tropicais, como a que impactou Galicia en 2009.

## Percorrido 
O furacán Klaus orixinouse nunha zona extraordinariamente meridional do Caribe, nas Illas de Sotavento nos primeiros días novembro de 1984. Dende Curação seguiu unha traxectoria cara ao noroeste, batendo en Porto Rico e acadando neste punto os 145&nbsp;km/h. A partir de aí continuou a súa traxectoria como treboada extratropical en dirección noroeste, ata que impactou nas costas de Galicia especialmente na fachada occidental. Os ventos acadaron os 120&nbsp;km/h en Ferrol.

## Danos 
Na súa zona de orixe, no Caribe, o furacán provocou numerosos asolagamentos e destrución de infraestruturas. Afundiron tres barcos en Anguila e faleceron dúas persoas en Dominica. En Galicia, o ciclón causou a morte dun mariñeiro en Muros e diversos danos materiais, mormente os producidos polo derrubamento de árbores e o asolagamento de edificios.

## Notas
Ibuki

O satélite , en xaponés *respiro* (tamén coñecido en inglés como ***GOSAT***, ***Greenhouse Gases Observing Satellite***) é o primeiro satélite artificial dedicado a medir en forma regular os gases invernadoiro na atmosfera terrestre. *Ibuki* será capaz de medir a cantidade de dióxido de carbono e metano en máis de 56.000 puntos da atmosfera.

Construído pola Axencia Xaponesa de Exploración Aeroespacial, foi lanzado o 23 de xaneiro de 2009 dende o Centro Espacial Tanegashima, na illa do mesmo nome.

O Ministerio de Medio ambiente xaponés e o Instituto Nacional para Estudos Medio Ambientais usará a información recollida para realizar un seguimento dos gases que provocan o efecto invernadoiro, e os datos serán compartidos coa NASA e outras organizacións de varios países.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de JAXA
Presidente de Serbia

O **Presidente da República de Serbia** ostenta a xefatura deste Estado.

O actual Presidente de Serbia, dende o 2017 é Aleksandar Vučić.

## Atribucións
O Presidente da República Serbia:

* Exerce un mandato de cinco anos.
* Pode ser reelixido nun segundo mandato.
* Posúe inmunidade, outorgada pola  Asemblea Nacional.
* Disolve a Asemblea Nacional e o Goberno de Serbia.
* Declara os estados de emerxencia.
* Convoca as eleccións.
* Ostenta a representación do Estado.
* Outorga condecoracións e premios.
* Capacidade de veto sobre as leis aprobadas pola Asemblea Nacional, requirindo unha segunda votación do parlamento para a súa entrada en vigor.

Até a disolución da Confederación de Serbia e Montenegro, o Presidente de  Serbia era membro do *Consello Supremo de Defensa de Serbia e Montenegro*, que estaba presidido polo Presidente da Confederación.

O Presidente do Parlamento serbio asume a presidencia interina se o Presidente da República abandona o cargo.

## Presidentes de Serbia
*Presidentes electos:
#Slobodan Milošević (8 de maio de 1989 - 23 de xullo de 1997) - dous mandatos
#Milan Milutinović (29 de decembro de 1997 - 29 de decembro de 2002) - un mandato
#Boris Tadić (11 de xullo de 2004- 5 de abril de 2012) - dous mandatos
#Tomislav Nikolić (31 de maio de 2012- 31 de maio de 2017) - un mandato
#Aleksandar Vučić (31 de maio de 2017 - presente)

*Presidentes interinos:

#Dragan Tomić (23 de xullo - 29 de decembro de 1997)
#Nataša Mićić (30 de decembro de 2002 - 4 de febreiro de 2004)
#Dragan Maršićanin (4 de febreiro - 3 de marzo de 2004)
#Vojislav Mihailović (3-4 de marzo de 2004) 
#Predrag Marković (4 de marzo - 11 de xullo de 2004)
#Slavica Đukić Dejanović (5 de abril -  31 de maio de 2012)
Aznar II Galíndez

**Aznar II Galíndez** foi Conde de Aragón dende 867 até 893.

## Traxectoria 
Fillo e sucesor de Galindo I Aznárez, estivo casado con Oneca de Pamplona, filla do rei de Pamplona García Iñíguez e tivo dous fillos: o seu sucesor, Galindo II Aznárez, e Sancha, que casaría con Muhammad al Tawil, *wali* de Huesca. Faleceu no ano 893.
Teodemundo

Crese que **Teodemundo** foi un dos reis suevos que gobernou a Gallaecia durante o Período Escuro que abrangue dende a morte de Remismundo en 469 até a coroación de Carriarico en 550. Sábese pouco sobre os gobernantes desta época.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* López Carreira, A; Fernández Calo, T. *Os reis de Galicia*. A Nosa Terra. Vigo, 2003. ISBN 8496203271.

### Outros artigos
* Lista de monarcas de Galicia
* Reino suevo
* Lista de reis suevos
* Suevos
Požarevac

**Požarevac** (serbio: Požarevac ou Пожаревац en alfabeto cirílico, húngaro: Pozsarevác, alemán: Passarowitz) é unha cidade localizada en Serbia.

É o centro administrativo do distrito de Braničevo. O seu nome significa *cidade do lume*. En 2003 a cidade tiña unha poboación total de 60.000 habitantes.

É historicamente coñecida como o lugar da firma do Tratado de Passarowitz de 435, antigamente denominado Tratado de Margus, entre os líderes hunos, Atila e Bleda e o Imperio Bizantino. A antiga Margus fora saqueada polos hunos na invasión ao Imperio Romano de Oriente no 442.

Ademais é coñecida como o lugar de nacemento do expresidente da desaparecida República Federal de Iugoslavia, Slobodan Milošević, nado o 20 de agosto de 1941 (falecido o 18 de marzo de 2006 nunha prisión na Haia).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da cidade
Comunidade Económica e Monetaria de África Central

A **Comunidade Económica e Monetaria de África Central (CEMAC)** (en francés '''Communauté Économique & Monétaire de l'Afrique Centrale'*) é unha organización internacional creada para substituír a Unión Aduaneira e Económica de África Central (UADAC, do francés *Union Douanière et Économique de l'Afrique Centrale''). O tratado que institúe a CEMAC foi asinado o 16 de marzo de 1994 en Xamena (Chad) e entrou en vigor en xuño de 1999.

A CEMAC, que reagrupa a Unión Monetaria de África Central (UMAC) e a Unión Económica de África Central (UEAC), ten por misión:

* estabelecer unha unión cada vez máis forte entre os pobos dos Estados membros para reafirmar a súa solidariedade xeográfica e humana;
* promover as iniciativas nacionais para a eliminación das trabas ao comercio intracomunitario, a coordinación dos programas de desenvolvemento, a harmonización dos proxectos industriais;
* o desenvolvemento da solidariedade dos países membros para favorecer os países e rexións máis pobres;
* crear unha auténtica cooperación africana.

O 24 de xaneiro de 2003 a Unión Europea, concluíu un acordo financeiro coa CEEAC e a CEMAC, condicionada a que a CEMAC e a CEEAC converxeran nunha soa organización, e así, a CEEAC tomará a súa parte de responsabilidade na defensa da paz e a seguridade da rexión a través do pacto COPAX de seguridade.

Aínda que a CEMAC non é un dos piares da Comunidade Económica Africana, os seus membros si están asociados a través da CEEAC, Comunidade Económica dos Estados de África Central.

## Institucións da CEMAC 
* A Conferencia de Xefes de Estado encárgase de definir a política da Comunidade e de orientar a acción da UEAC e a UMAC.
* O Consello de Ministros, que asume a dirección da UEAC.
* O Secretariado executivo, sito en Bangui (República Centroafricana).
* O Banco dos Estados de África Central (BEAC), sito en Yaoundé (Camerún) define e conduce a política monetaria.
* A Corte de Xustiza comunitaria instalada en Xamena (Chad).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El-Biar

miniatura|dereita|250px|El-Biar
**El-Biar** é un concello de Alxeria, nos arrabaldes de Alxer, na daira de Bouzareah. Contaba con 52.582 habitantes no 1998. Foi o berce do filósofo Jacques Derrida.
¡Tango!

***¡Tango!*** é unha película musical arxentina de 1933 dirixida por Luis Moglia Barth. É a primeira produción da empresa que logo sería Argentina Sono Film e é o primeiro filme arxentino en utilizar o sistema Movietone de son óptico.

## Argumento 
Un cantor de tango é rexeitado por unha rapaza do arrabalde, que se fuga co guapo do barrio. El viaxa a París, pensando que alí a encontrará, pero ela segue en Buenos Aires.
Pest

**Pest** pode referirse a:

*a antiga cidade de Pest, actualmente a parte oriental de Budapest;
*o condado de Pest, en Hungría;
*o grupo británico Pest;
*a película de 1917 *The Pest*, protagonizada por Oliver Hardy;
*a película de 1997 *The Pest*, protagonizada por John Leguizamo;
*a película de 2008 *The Pest*, protagonizada por Harry Shearear;
Baranya

O topónimo **Baranya** ou **Baranja** pode referirse a:

*a rexión de Baranya, en Hungría e Croacia;
*o condado de Baranya, en Hungría;
*o condado de Osijek-Baranja, en Croacia;
*o antigo condado de Baranya, no Reino de Hungría;
*a república de Baranya-Baja, proclamado estado en Pécs o 14 de agosto de 1921;
*o *oblast* de Slavonia Leste, Baranja e Srem Oeste, autoproclamada rexión autónoma de Serbia en Croacia entre 1991 e 1997;
*a provincia de Banat, Bačka e Baranja, provincia *de facto* do Reino de Serbia e do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos entre outubro de 1918 e marzo de 1919.
Vila Franca das Naves

**Vila Franca das Naves** é unha freguesía portuguesa do concello de Trancoso, con 10,75&nbsp;km² de área e 1 097 habitantes (2001). Densidade: 102,0 hab/km². Vila Franca das Naves  foi elevada a vila o 9 de decembro de 2004.
O topónimo era antigamente Vila Franca ou Vila Franca do Conde, por ter sido coutada do Conde de São Vicente.

A freguesía está comunicada pola liña ferroviaria Beira Alta-Pampilhosa-Guarda-Vilar Formoso.

O cantor Fausto Bordalo Dias naceu nesta localidade, o  26 de novembro de 1948.
Cidade heroica

**Cidade heroica** (en ruso:  город-герой, *górod-gueroy*) foi un título honorífico soviético que premiou o heroísmo demostrado polos habitantes de diferentes cidades durante a Gran Guerra Patria entre 1941 e 1945. Foi outorgado a 12 cidades da Unión Soviética e á Fortaleza de Brest, á cal se lle concedeu o título equivalente de "Fortaleza heroica". Esta condecoración equivale á distinción individual de Heroe da Unión Soviética. Actualmente 4 delas atópanse no territorio de Ucraína, 2 (incluíndo a Fortaleza Heroica) en Belarús e o resto en Rusia.

De acordo co estatuto, á cidade heroica concedéuselle a Orde de Lenin, a Estrela de Ouro e o certificado da fazaña heroica (grámota) por parte do Presidium do Soviet Supremo da URSS. Tamén se construía un obelisco na cidade.
Metro de Moscova

miniatura|230px|Estación Kievskaya (Киевская)

miniatura|230px|Escaleiras do metro de Moscova

O **metro de Moscova**, en ruso: **Московский метрополитен**, tamén coñecido como o *palacio subterráneo*, foi inaugurado en 1935, e é actualmente o primeiro do mundo por densidade de pasaxeiros, transporta arredor de 3.341.500.000 persoas ao ano e cerca de 9,2 millóns de individuos ao día. Posúe 200 estacións e unha lonxitude de tendido subterráneo de 333.4 quilómetros (quinto no mundo despois de Nova York, Londres, Madrid e Toquio) con 15 liñas.

Na liña , con forma de anel, que se cruza con todas as outras en dúas estacións, a megafonía indica aos usuarios o sentido en que viaxa o tren, utilizando voces masculinas cando avanzan no sentido das agullas do reloxo, e voces femininas cando se dirixe en sentido contrario. Así, nas liñas radiais, empréganse voces masculinas cando os trens se acercan ao centro da cidade, e voces femininas cando se afastan.

## Historia 
miniatura|170px|Antiga ficha de 1955 do metro de Moscova, válida para unha viaxe.
A primeira liña foi aberta o 15 de maio de 1935 entre ''Sokol'niki* e *Park Kul'tury*, cun ramal cara Smolenskaya que foi ampliado até *Kievskaya* en abril de 1937 (cruzando o río Moscova sobre unha ponte). Dúas liñas máis foron logo abertas antes da segunda guerra mundial. En marzo de 1938 a liña de *Arbatskaya* foi ampliada até a estación de *Kurskaya* (hoxe *Arbatsko-Pokrovskaya*). En setembro de 1938 abriuse a liña *Gorkovsko-Zamoskvoretskaya*, entre *Sokol* e *Teatral'naya*.

Os proxectos da terceira etapa do Metro de Moscova foron atrasados durante a segunda guerra mundial. Dúas seccións do metro foron postas en servizo: *Teatralnaya* - *Avtozavodskaya* (3 estacións, cruzando o río Moscova nun túnel profundo) e *Kurskaya* - *Izmaylovskiy Park* (4 estacións).

Despois da guerra iniciouse a construción da cuarta etapa do metro, que incluía a liña *Kol'tsevaya* e a parte profunda da liña *Arbatsko-Pokrovskaya* desde *Pl. Revolyutsii* até *Kievskaya*.

As razóns da construción da sección profunda da estación *Arbatskaya'' radica no inicio da guerra fría. Son profundas e están ideadas para esconder xente no caso dunha guerra nuclear. Despois da finalización da liña en 1953.

## Arquitectura 
Durante os anos 60 a arquitectura das estacións variou seriamente e algunhas estacións como VDNKh e Alekseevskaya inauguráronse con maior simplicidade que o planeada orixinalmente.

## Liñas 
## Notas 
## Ligazóns externas 
* As novidades do metro de Moscova
Guerra do Pacífico

O nome de **Guerra do Pacífico** pode referirse aos seguintes conflitos armados:

*A **Guerra Hispano-Suramericana** (1864-1866): Enfrontamento entre España e a alianza suramericana conformada polo Perú, Chile, Ecuador e Bolivia, coñecida en Europa como «Guerra do Pacífico» ou «Primeira Guerra do Pacífico» e como «Guerra contra España» no Perú e Chile.
*A **Guerra do Pacífico** (1879-1883): Enfrontamento entre Chile e a alianza entre Bolivia e o Perú, coñecida tamén como «Guerra do Salitre».
*A **Guerra do Pacífico** (1941-1945): Enfrontamento na zona de océano Pacífico entre o Xapón contra os Aliados (Estados Unidos, Reino Unido, Países Baixos etc.)
Ya d'ar brezhoneg

A campaña '''Ya d'ar brezhoneg'* é unha iniciativa da Oficina da lingua bretoa (*Ofis ar Brezhoneg* en bretón e *Office de la langue bretonne* en francés) que pretende favorecer o desenvolvemento da lingua bretoa na lingua cotiá de tódolos bretóns. A campaña pode ser de dous tipos, que se mencionan a seguir.

## Tipo 1 
Está destinada a organismos da sociedade civil: empresas, asociacións, ONG etc. A campaña lanzouse o 5 de outubro de 2001 en Carhaix, cando 177 organismos privados se xuntaron para asinar un acordo para desenvolver o uso do bretón no seu funcionamento cotián (sinalización, formación dos empregados, papeis oficiais). Entre estes primeiros asinantes, aparecen grandes organizacións (CMB, cámaras de comercio e industria), artesáns, clubs deportivos etc. A finais de 2008, a campaña contaba con 635 asinantes, a metade deles empresas.

## Tipo 2 
Está destinada a colectividades territoriais (concellos ou *communes*). Para que os concellos da Bretaña se adhiran á campaña proponse realizar unha lista de 40 accións. Foi lanzada nunha reunión en Pontivy o 22 de decembro de 2004, onde se presentaron dez concellos, cuxos responsables (*élus'') se amosaron dispostos a realizar polo menos cinco accións escolleitas de entre as 28 que propuña a campaña daquela. A finais de 2008, esta carta contaba con 91 concellos asinantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua bretoa.
Peter Grünberg

miniatura|dereita|Peter Grünberg
**Peter Andreas Grünberg**, nado en Plzeň o 18 de maio de 1939 e finado o 7 de abril de 2018, foi un físico alemán, galardoado co premio Nobel de Física de 2006.
## Traxectoria 
Recibiu o premio polo seu descubrimento xunto Albert Fert da magnetorresistencia xigante que permitiu o aumento dos xigabyte nos discos duros. Nótese que os dous descubriron o mesmo sen colaborar entre eles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio oficial do Nobel de Física 2007
Volcán Chaitén

O **volcán Chaitén** é un volcán chileno do tipo caldeira localizado a 10 km ao nordeste da cidade de Chaitén, capital da provincia de Palena, na Rexión de Los Lagos.

No 2008 entrou en erupción logo de séculos sen actividade, o que produciu masivas evacuacións da poboación da cidade de Chaitén e arredores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Global Volcanism Program, Instituto Smithsoniano 
* Imaxes e vídeos da erupción de 2008
Efecto Zeeman

O **efecto Zeeman** é a división dunha liña espectral en varias, na presenza dun campo magnético estático. É equiparable ó efecto Stark, é dicir, a división dunha liña espectral en varias compoñentes, na presenza dun campo eléctrico. O efecto Zeeman é importante en aplicacións como a espectroscopia de resonancia magnética nuclear, espectroscopia de resonancia spin-electrón e espectroscopia Mössbauer.

O efecto Zeeman recibe o nome do físico neerlandés Piet Zeeman.
I Want You (sinxelo de Roxette)

**"I Want You"**, escrita por Per Gessle, é unha canción que gravada a mediados do ano 1987, o redor dun mes despois da primeira xira de Roxette baixo o selo EMI e producido por Clarence Öfwerman.

A canción foi gravada por Roxette, Ratata e Eva Dahlgren para apoiar a súa xira conxunta **"Rock runt riket"** na que remataban todos os seus concertos interpretándoa tódolos artistas no escenario.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.
Queen of Rain

***Queen of Rain*** foi o segundo single do álbum de 1992 do dúo de pop sueco Roxette, *Tourism: Songs from Studios, Stages, Hotelrooms & Other Strange Places*.

Orixinalmente foi escrito e gravado para o exitoso álbum *Joyride*. Inicialmente considerado como unha canción de peche, foi substituída  por "Perfect Day". É unha das cancións favoritas de Per.

## Lista de temas 
### Reino Unido CD1 
### Reino Unido CD2 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.
Fingertips '93

'''"Fingertips '93"'* é unha canción de Roxette, lanzada como o terceiro single do seu álbum *Tourism: Songs from Studios, Stages, Hotelrooms & Other Strange Places*.

Mentres que o single non foi lanzado en tódolos países, a canción apareceu no seguinte single *Almost Unreal'' que si tivo un lanzamento internacional.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.
Crash! Boom! Bang! (sinxelo)

**"Crash! Boom! Bang!"** é unha canción do dúo de pop sueco Roxette, lanzada como a canción que dá título ao seu álbum *Crash! Boom! Bang!* A canción non ten nada que ver co que pode dar a entender o título, xa que se trata dunha balada sobre o amor e o desamor. O single tivo algo de éxito nalgúns países europeos, alcanzando a posición 26 nas listas do Reino Unido.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.
Fireworks (sinxelo de Roxette)

**"Fireworks"** e unha canción escrita por Per Gessle e interpretada polo dúo sueco Roxette. Trátase do seu terceiro single do álbum *Crash! Boom! Bang!*. Alcanzou o Top 30 nas listas do Reino Unido e posicións medias dun puñado doutras listas europeas.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.
Martin Sheen

**Ramón Gerardo Antonio Estévez**, nado o 3 de agosto de 1940 en Dayton (Ohio), máis coñecido como **Martin Sheen**, é un actor de cinema e televisión estadounidense, de orixe galega.

## Vida 
O pai de Martin Sheen, Francisco Estévez Martínez, naceu en Parderrubias (Salceda de Caselas), e emigrou de novo aos Estados Unidos. Alí casou con Mary Anne Phelan, unha irlandesa que nacera en Tipperary, coa que tivo dez fillos. Martin Sheen é o sétimo deles.

Casou en 1961 con Janet Templeton (logo Estévez), coa que tivo catro fillos: o director e guionista Emilio Estevez, e os actores Charlie Sheen, Ramon Estevez e Renée Estevez.

## Traxectoria profesional 
Sheen sempre quixo ser actor a pesar da oposición de seu pai e decidiu empezar a súa carreira nos teatros da cidade de Nova York, onde formou unha compañía xunto con outros actores. Elixiu como nome artístico o de Martin Sheen en homenaxe ao bispo católico de Nova York, Fulton J. Sheen.

O seu primeiro gran papel foi na obra de teatro de Broadway *The Subject Was Roses*, que repetiu na adaptación cinematográfica en 1968. O seu seguinte papel importante chegoulle en 1973 cando protagonizou xunto con Sissy Spacek o drama *Badlands* dirixido por Terrence Malick.

En 1974, Sheen foi finalista por primeira vez aos Premios Emmy como mellor actor nun drama televisivo pola súa interpretacón do soldado Eddie Slovik no telefilme *The Execution of Private Slovik*. Grazas a esa actuación o director Francis Ford Coppola elixiuno para o papel protagonista de *Apocalypse Now* co que conseguiu ser amplamente coñecido. Durante esta rodaxe Sheen sufriu un ataque ao corazón, que o puxo ao bordo da morte, pero puido acabar o traballo.
miniatura|dereita|Martin Sheen
En 1990 estreouse como director co filme *Cadence*, pero non volveu a poñerse detrás das cámaras; en 1999 comezou a rodaxe da súa produción para televisión máis coñecida, *The West Wing*, onde interpreta a Jed Bartlett, un ficticio presidente dos Estados Unidos de América, e que rodou durante sete temporadas.

En 2009, durante un acto en Madrid de presentación dun catálogo de actores galegos, Martin Sheen presentoulle a Emilio Pérez Touriño un proxecto para facer un filme sobre o Camiño de Santiago. Este foi estreado no 2010 baixo o título *O camiño* (The Way).

## Premios 
* 1 Globo de ouro como actor protagonista polo seu papel en *The West Wing*.
* 2 Premio SAG como actor protagonista polo seu papel en *The West Wing* e 2 máis como actor secundario.
* 6 nomeamentos aos Emmy como actor protagonista polo seu papel en *The West Wing*.
* Unha estrela co seu nome no Paseo da fama de Hollywood.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Marina Baixa

A **Marina Baixa** é unha comarca costeira valenciano-parlante do sur da Comunidade Valenciana. A súa capital tradicional é La Vila Joiosa pero o maior núcleo urbano e a súa capital económica é Benidorm.

## Xeografía 
A Marina Baixa é unha comarca costeira, pero á vez moi montañosa. Pódese dividir en dúas claras zonas, a liña costeira e os vales interiores. Ten grandes serras e montañas coma o Puig Campana, a Serra d'Aitana, a Serra Bèrnia ou a Serra da Xortà e ríos autóctonos coma o Amadòrio, o Algar ou o Guadalest.

Limita ao norte co Comtat e a Marina Alta, a leste e ao sur co Mar Mediterránea, ao sueste co Alacantí e ao oeste co Alcoià.

## Economía 
Aínda que se poden destacar algunhas industrias tradicionais da zona, como son a industria do chocolate na La Vila Joiosa ou o cultivo da néspera en Callosa d'en Sarrià, a actividade máis propia desta comarca é o turismo. Tódolos municipios costeiros notaron un gran crecemento de poboación debido ao gran fluxo de turistas, así como os municipios do interior viron freada a perda de poboación debido á chegada de novos residentes procedentes do norte de Europa. Dentro desta comarca sitúase o encravamento turístico máis importante de toda a península, a vila de Benidorm.

Tamén se poden atopar numerosos parques temáticos e de lecer, coma Terra Mítica, Terra Natura ou Aqualandia.

## Demografía 
Os concellos pertencentes á comarca da Marina Baixa son os seguintes:
Badlands

O termo inglés **Badlands** pode referirse a:

****Badlands***, un videoxogo;
****Badlands***, película protagonizada por Sissy Spacek e Martin Sheen, e dirixida por Terrence Malick;
***Badlands**, unha modelaxe xeolóxica.
Roquetas de Mar

**Roquetas de Mar** é un concello español, situado na provincia de Almería, en Andalucía. No ano 2010, contaba con 85.808 habitantes, formando parte da área metropolitana de Almería-Poñente. A súa extensión superficial é de 60&nbsp;km² e ten unha densidade de 1.430,13 hab/km². Atópase situada a unha altitude de 10 metros e a 19 quilómetros da capital de provincia, Almería.

500px|miniatura|esquerda|Roquetas de Mar

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Almería
O Campo da Taberna, Vilaboa, Valdoviño

**O Campo da Taberna** é un lugar da parroquia de Vilaboa no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Non ten censados habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilaboa
### Parroquias de Valdoviño
Agrós, Valdoviño, Valdoviño

**Agrós** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o padrón municipal, en 2014 non tiña ningún habitante, aínda que en 2024 xa tiña 1 habitante (1 home).

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Valdoviño
### Parroquias de Valdoviño
A Carreira, Valdoviño, Valdoviño

**A Carreira** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 66 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 33 homes e 33 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 63 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valdoviño 
### Parroquias de Valdoviño
Erhan Emre

**Erhan Emre**, nado o 4 de setembro de 1978 en Berlín, é un actor alemán de orixe kurda. Ocasionalmente tamén traballa como guionista, director de curtametraxes, así como tamén como produtor cinematográfico.
## Traxectoria 
Fillo de pais inmigrantes procedentes de Turquía, creceu en Berlín-Kreuzberg cos seus sete irmáns. A familia é orixinaria de Xinis (provincia de Erzurum). A súa estrea cinematográfica foi en 1997, no filme de Thomas Arslan, *Geschwister – Kardeşler*. Realizou máis papeis no cinema e na televisión, por exemplo en *Gran Paradiso* (1999) ou *Tartot* (2002 e 2006).

Na adaptación cinematográfica da novela de Gaby Hauptmann ''Suche impotenten Mann für's Lebena* (2003) realizou o papel de Wilko.
En *Zeit der Wünsche* (2005) de Rolf Schübel Emre foi o actor protagonista, ao lado de Lale Yavas e Tevfik Baser. No filme de Detlev Buck *Knallhart* (2006) deu vida ao traficante Hamal.

Como produtor, produciu varias curtametraxes, ademais da longametraxe *Urban Guerrillas* que dirixiu Neco Celik.

No ano 2008 actuou na serie *Unschuldig'' como o médico forense Sebastian Krüger ao lado de Alexandra Neldel e Clemens Schick.

## Filmografía 
### Televisión 
### Director 
### Produtor 
## Notas 
## Véxase tamén 
*
Julia García-Valdecasas

**Julia García-Valdecasas Salgado**, nada en Barcelona o 29 de xaneiro de 1944 e finada na mesma cidade o 5 de febreiro de 2009, foi unha política española.

## Traxectoria 
Era filla de Francisco García-Valdecasas, quen fora reitor da Universidade de Barcelona durante o franquismo. Licenciada en Farmacia nesa universidade, traballou de boticaria dende 1969 ata 1979. Posteriormente ingresou no corpo de Interventores e Auditores do Estado por oposición en 1980, e a ese traballo dedicou o resto da súa vida. Chegou a ostentar a presidencia da Asociación Nacional de Interventores de España de 1990 a 1994.

Comezou a súa carreira política cando o presidente de goberno español José María Aznar a nomeou delegada do Goberno en Cataluña en maio de 1996. Afiliouse ao Partido Popular e ocupou o cargo de delegada ata agosto de 2003 cando foi promovida ao cargo de ministra de Administracións Públicas. Foi a primeira muller en ocupar ese ministerio.

O 14 de marzo de 2004 foi elixida Deputada pola circunscrición de Barcelona no Congreso dos Deputados, pero ao perder o PP o goberno tivo que abandonar o ministerio, onde foi substituída polo socialista Jordi Sevilla. O 1 de outubro de 2006 deixou o escano no Congreso por razóns de saúde, posto que lle diagnosticaron unha enfermidade dexenerativa chamada atrofia multisistema ou MSA. Faleceu dous anos máis tarde, en febreiro de 2009 dunha pneumonía.

## Vida persoal 
Estaba casada co profesor de dereito mercantil Xabier Añoveros Trias de Bes e tiña 3 fillos.

## Notas
Evangelista Torricelli

**Evangelista Torricelli**, nado en Faenza (Romagna) o 15 de outubro de 1608 e finado en Florencia o 25 de outubro de 1647, foi un físico e matemático italiano.

## Traxectoria 
Quedou orfo con moi poucos anos, polo cal, viviu co seu tío, Jacobo Torricelli, un frade que lle ensinou humanidades. En 1627 foi enviado a Roma para estudar ciencias xunto a Benedetto Castelli.

A lectura da obra de Galileo *Diálogo da nova ciencia* inspiroulle algúns dos seus principios mecánicos. Estes principios aparecen na súa obra *De motu*. En 1632 Castelli púxose en contacto con Galileo para amosarlle o traballo do seu pupilo e solictarlle que o acollese, e Galileo aceptou, polo que Torricelli trasladouse a Arcetri, onde foi aprendriz de Galileo. Este morreu nos primeiros meses do ano seguinte. Fernando II de Toscana nomeouno físico e matemático da corte, polo cal non ve cumprido o seu soño de volver a Roma e tense que trasladar a Florencia finalmente.

Tiña pleuresía, pola culpa desta enfermidade faleceu en Florencia cando só tiña trinta e nove anos. Dous séculos máis tarde fixéronlle unha estatua na súa cidade natal.

## Descubrimentos de Torricelli 
En 1643 descubriu o principio do barómetro, polo cal pasou a posteridade, xa que con este descubrimento demostraba a existencia da presión atmosférica, principio demostrado máis tarde por Blaise Pascal. Ademais de descubrir o principio do barómetro tamén enunciou o teorema de Torricelli, moi importante en hidráulica.

En 1644 publicou o seu traballo sobre o movemento na obra *Opera geometrica*. A publicación desde principio máis outros traballos sobre as curvas cicloides, supúxolle unha loita contra Roberval, quen o acusou de plaxio. Aínda que parece ser que os dous chegaron a mesma conclusión por separado. A loita durou ata a morte de Torricelli.

Tamén tivo máis descubrimentos como por exemplo, o principio que di que unha serie de corpos que están conectados de modo que debido o seu movemento o seu centro de gravidade non pode baixar ou subir estes elementos están en equilibrio.
* Mellorou o método de Cavalieri.
* Realizou melloras nos telescopios e nos microscopios .
* Descubriu o corno de Gabriel, consistente nunha superficie infinita cun volume finito. Isto supuxo un paradoxo moi grande no seu tempo, que provocou unha polémica en torno a natureza do infinito.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Plaça de l'Ajuntament de Valencia

miniatura|100px|Placa.
miniatura|Cantón norte e fonte da Plaça de l'Ajuntament.
miniatura|O Ajuntament e a fonte.
A '''Plaça de l'Ajuntament'* (en galego *Praza da Casa do Concello*) é o nome que recibe a praza máis grande e céntrica da cidade de Valencia. Durante o franquismo, recibía o nome de *Plaza del Caudillo* e despois da Transición, *Plaça del País Valencià* até 1987. Entre 1936 e 1939, nomeábase *Plaça Emili Castelar*. Hai unha proposta por parte do Consello Valenciano de Cultura para que reciba o nome de Xaime I, o fundador do Reino de Valencia.

## Descrición 
Ten unha forma triangular, coa Plaça del Mercat ao norte e a praza da Estació del Nord ao sur. Na beira oeste atopamos o Ajuntament de València, e ao leste o edificio de Correos. Ao norte da praza hai unha grande fonte, e ao sur, un grande espazo aberto rodeado de escaparates de flores. A súa fisionomía actual ven da reforma realizada polo arquitecto Javier Goerlich entre 1931 e 1935, aínda que xa desapareceu o mercado neobarroco de flores soterrado que recibira o nome popular de *La Escupidera''.

## Edificios destacábeis 
* **Ajuntament de València**
* **Casa Barrachina** de Goerlich.
* **Edificio "Assicurazioni Generali"**
* **Edificio de Correus** de Miguel Angel Navarro de 1922.
* **Casa Ernest Ferrer** Construído no 1913 por Almenar Quinzá.
* **Edifici Noguera** de Francesc Mora i Berenguer, 1909.
* **Edificio Suay** ou Edificio de l'Equitativa de Francesc Mora i Berenguer, 1909.
* **Edificio Gil** de Rieta Síster en 1931
* **Edificio Cervera** Tamén de Rieta Síster, 1932.
* **Edificio Sanchez Garcia** Albert Ballesteros, 1930.
* **Edificio Martí Alegre** de Goerlich, 1935.
* **Edificio Rialto** (actual Filmoteca e Teatros da Generalitat Valenciana), obra de Borso di Carminati 1939.
* '''Edificio de l'Ateneu Mercantil de València** 1953.
* **Edificio Balanzà** de Almenar Quinzá segundo o proxecto de Goerlich, 1928.
* **Edificio de Telefónica** de Cárdenas Pastor 1928.
* **Edificio La Equitativa** 1927.
* **Edificio Societé Generale de la Banque** de Carbonell Pañella, 1927.
* **Edificio Vitalicio'* de Goerlich, 1930.

## Opinións 
Segundo Joan Fuster é *una de les places més horribles que coneix l'experiència urbanística de la humanitat* (*unha das prazas máis horríbeis que coñece a experiencia urbanística da humanidade*). Joan Francesc Mira cre que Fuster esaxera.

## Fallas 
Durante as Fallas a a parte central praza está pechada por grandes estruturas enreixadas, xa que cada día ás dúas da tarde fanse espectáculos de pirotecnia chamados mascletades. Fora do espazo da mascletà, plantase o falla do Ajuntament, habitualmente dos máis grandes e custosos e así como a súa correspondente falla infantil.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Plaça de la Mare de Déu
* Plaça del Mercat

### Bibliografía 
* Artigo "Javier Goerlich Lleó" da *Enciclopedia de la Comunidad Valenciana*. Editorial Prensa Valenciana. Valencia, 2005. ISBN 84-87502-56-3  
* JOAN F. MIRA (1992): *València. Guia Particular''. Barcanova. ISBN 84-7533-808-9 (Páxina 117). 

### Ligazóns externas 
* Historia da Praza do Ajuntament
Casa do Concello de Valencia

A **Casa do Concello de Valencia** (en ) é a sede do Consello Municipal da cidade de Valencia. Domina a Praza de l'Ajuntament.

## O edificio 
miniatura|Biblioteca do Ajuntament
miniatura|Descenso da Bandeira da Cidade o 9 de outubro
miniatura|Penó de la Conquesta, conservado no Museo da Casa do Concello
É un edificio neoclásico, cun campanario en medio e dúas torres nos dous extremos. O gran balcón atópase directamente enriba da porta principal. Á entrada, hai unha clase de soportal con dúas columnas grosas e unha escaleira. No alto da escaleira á dereita está a famosa *cambra de vidre* (*"cámara de vidro"*). Dentro tamén podemos atopar o Hemiciclo e o Arquivo Municipal.

## Historia 
O edificio actual erixiuse a comezos do século XX (1905-1950), incorporando a antiga ''Casa de l'Ensenyança*, un instituto católico, e a *Església de la Sang* (*"igrexa do sangue"*). O proxecto foi a cargo do arquitecto municipal Carlos Carbonell, e a fachada foi deseñada por Mariano Benlliure. A estrutura orixinal, de estilo barroco, aínda se pode apreciar na parte de atrás. Até o 1934 o conselle municipal tiña como o seu edificio principal unha edificación xa desaparecida na Praza da Mare de Déu.

Durante a guerra civil celebráronse na Casa Consistorial sesións do parlamento español, refuxiado en Valencia entre o 6 de novembro de 1936 e 1939.

## Festas 
Durante as Fallas, ás dúas do mediodía, o balcón do Ajuntament enchese de persoeiros, ademais da Falleira Maior, o alcalde e ás veces o President da Generalitat. Desde aí dan a orde ao mestre pirotécnico de comezar a mascletà feita na mesma praza coa seguinte frase:

**Senyor pirotècnic, pot començar la mascletà!**

O 9 de outubro, día da cidade e dende 1982 *"Diada do País Valenciano"*, a Senyera reial baixase dende o balcón a terra utilizando unha corda para que se manteña dereita (xa que a tradición di que non pode inclinarse ante ninguén) e fai un percorrido polo centro da cidade até a praza de Afonso o Magnánimo e retornando despois ao alto da Casa Consistorial, onde se garda até o vindeiro ano.

## Servizos 
No Ajuntament pódense atopar oficinas de atención ao público: a de turismo, a do padrón ou rexistro municipal, a de información xeral, a de tributos e a Policía Local.

Tamén o **Museu Històric de la Ciutat** (*Museo Histórico da Cidade*) atópase dentro do edificio. Este museo conten a documentación dos Foros e do Llibre del Consolat del Mar, a Reial Senyera e o Penó de la Conquesta, o plano do Padre Tosca, bandeiras gremiais, un fragmento de artesanía da antiga *Casa de la Ciutat'' e diversas pezas de ourivaría procedentes da capela dos Jurats e da capela de Santa Rosa.

## Visitas 
A entrada é de balde e o horario é de 09.15 a 14.00 de luns a venres.

## Galería 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Portal do Ajuntament](http://www.valencia.es/ayuntamiento2/ndportada.nsf/(Portadas2)/$first?opendocument&lang=2)
Os Coutos, Ibias

**Os Coutos** é unha parroquia do concello asturiano de Ibias. En 2020, segundo o INE, tiña 44 habitantes, 23 homes e 21 mulleres.  
## Historia 
En 1385 a parroquia pertencía eclesiasticamente ao arciprestado de Navia de Suarna, incluído no arcediago de Ribadeo.

## Lugares 
A parroquia está constituída polos seguintes lugares: 

* Folgueiras dos Coutos (*Folgueiras Os Coutos*)
* A Gavianceira, en normativa da ALLA, *A Gavienceira*.
* A Lagúa (*Lagúa*), en normativa da ALLA, *A Legúa*.
* A Muria (*La Muria*)
** A Muria de Baxo Cha
** A Muria de Riba
* Parada
* Perdigueira
* Santa Comba dos Coutos (*Santa Comba Os Coutos*)
* Val de Ferreiros (*Valdeferreiros*), en normativa da ALLA, *Valdeferreiros*.
* O Viñal (*Viñal*)
* Vilarello. 
* Vilaselande (*Villaselande*)

## Clima 
O clima predominante é o típico de montaña do noroeste ibérico.

## Lingua 
A lingua oficial é o castelán aínda que a lingua vehicular no ámbito privado é o galego de Asturias.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia dos Coutos 
### Parroquias do concello de Ibias 
## Notas
Rexión Norte

**Rexión Norte** pódese referir a:

* A Rexión Norte do Brasil do Brasil.
* A Rexión Norte de Malawi.
* A Rexión Norte de Portugal.
* A Rexión Norte de Ghana.
* A Rexión Norte de Burkina Faso.
* A Rexión Norte de Tailandia.
* A Rexión Norte de Uganda.

## Véxase tamén
Portal de la Valldigna

O **Portal de la Valldigna** é unha construción civil da baixa idade media, que separaba a cidade cristiá da mouraría de Valencia. Atópase no barrio do Carme, dentro da Ciutat Vella. É un portal sen porta, que toma o nome do Mosteiro de Santa María da Valldigna (Simat de la Valldigna), a casa da cal se atopaba diante do portal.

Aberta sobre a propia Muralla árabe de Valencia no ano 1400, era a porta de acceso á mouraría. É un arco de medio punto, de perpiaño, cun lixeiro avance nas impostas. Foi restaurado en 1965. No portal hai unha reprodución do retablo orixinal que alí existiu, dedicado á Virxe e que foi colocado no ano 1589. O retablo representa ao rei Jaume el Just no acto de fundación do mosteiro da Valldigna, que outorgou ao abade de Santes Creus, cunha inscrición que acompaña á imaxe e que di:

*Aquesta vall per a la vostra causa* (*Este val para a vosa causa*)

Na súa parte superior está a representación da Virxe cos escudos da cidade de Valencia e do mosteiro da Valldigna. Trátase dun retablo dos anos 60 do século XX, xunto a cal hai unha inscrición que di

:**Nostra Dóna** 
:**de la Bona Son** 
:**Pregueu per nós**

:**Portal** 
:**de Valldigna**

Xunto ao portal instalouse a primeira imprenta do estado, por parte do mestre impresor Lambert Palmart, na cal no ano 1474 vaise imprimir o primeiro libro da Península Ibérica, escrito en valenciano: *Les obres o trobes davall scrites les quals tracten de lahors de la sacratíssima Verge Maria* (*Trobes en Llaors de la Verge Maria*). Unha placa conmemorativa nolo lembra.

Tamén, xunto co portal tivo lugar o suceso vivido por Fra Joan Gilabert Jofré, interpoñéndose ao acoso e apedramento dun demente, despois da cal e cambiando o seu sermón da coresma, propiciou que o 9 de abril de 1409 se puxeran os cimentos do primeiro manicomio do mundo, o Hospital dels Folls i dels Ignocents.
 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Portal de la Valldigna
A Saíña, Valdoviño, Valdoviño

**A Saíña** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 28 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 16 homes e 12 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 18 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valdoviño
### Parroquias de Valdoviño
Miyavi

**Miyavi**, nado en Osaca o 14 de setembro de 1981, é un cantante e guitarrista de rock xaponés .

## Traxectoria 
En xuño de 1999, **Miyabi** (cun b, "miyabi" significando "elegancia"), antigo membro do grupo Loop, chegou como guitarrista ao grupo indie Dué le Quartz formado por Sakito, Kikasa e Kazuki. Compuxo case a totalidade das composicións e unha parte das letras do grupo. En novembro dese ano saíu o seu primeiro mini-álbum, *Mikansei no Jekyll to Hyde*, pero a consagración non virá máis que con *Jisatsu Ganbou*, saído o 28 de maio de 2000. O 21 de agosto de 2000, o grupo organiza o seu concerto no *Shibuya On Air West*, lugar que repiten en febreiro de 2001 para un dobre concerto (con Shibuya On Air East).

O 12 de maio de 2002 saíu un novo mini-álbum, *Rodeo*, mais o grupo anuncia a súa separación algunhas semanas máis tarde (o 8 de xuño), despois dun último concerto o 22 de setembro no Shibuya AX. Miyabi anunciou entón o comezo da súa carreira en solitario, coa modificación do seu nome artístico para Miyavi, aproveitando a ocasión para cambiar o seu estilo tanto artístico como visual, menos visual kei, menos gótico e máis punk (con profusión de tatuaxes e piercings).

Artista completo, extravagante en escena, pero reservado sobre a súa vida privada, Miyavi intentou probar sorte no cinema co papel principal na película Oresama. É igualmente o propietario da súa propia compañía discográfica.

O álbum *Miyaviuta - Dokuso* (2006) supuxo unha nova renovación no seu estilo, cun acompañamento musical máis reducido, concentrándose na súa guitarra, cun estilo máis doce. Miyavi decidiu instalarse nos Estados Unidos, nos Ánxeles, uníndose á superbanda S.K.I.N. antes de sacar o álbum *This Iz the Japanese Kabuki Rock* o 19 de marzo de 2008.
Pablo Crespo

**Pablo Crespo Sabarís**, nado en Pontevedra o 26 de agosto de 1960, é un empresario e expolítico galego condenado polo caso Gürtel.

## Traxectoria 
Fillo do tamén empresario Manuel Crespo Alfaya, que promovera a Festa do Marisco do Grove e que, como militante de Alianza Popular e despois do Partido Popular, traballara na Xunta de Galicia ás ordes do vicepresidente Mariano Rajoy. Pablo Crespo traballaba a comezos da década dos noventa nunha oficina de banca en Vilagarcía de Arousa. Militante do Partido Popular de Galicia e presidente desta formación na vila arousá (1996-1999), despois de ocupar diversos cargos de confianza de Xosé Cuíña (secretario da xunta directiva provincial de Pontevedra de 1994 a 1996), en 1995 foi nomeado secretario de organización do PP, en substitución de Xoán Manuel Diz Guedes. Nas eleccións de 1997 foi escollido como parlamentario nas listas do PP pola circunscrición de Pontevedra, e permaneceu no cargo ata o 15 de setembro de 1998, cando dimitiu para dar entrada no parlamento á política de Ponteareas Nava Castro.

En 2003, logo da dimisión de Xosé Cuíña como secretario xeral do PP, o novo secretario xeral, Xesús Palmou, relevouno do cargo de secretario de organización, pero permaneceu como representante da consellería de Ordenación do Territorio no consello de administración de Portos de Galicia ata o ano 2005.

Como empresario, é presidente da firma Special Events, dedicada á organización de campañas publicitarias, e é ademais administrador único doutras empresas como unha axencia de viaxes. Algunhas desas empresas tiveron contratos coa administración pública que foron investigados xudicialmente e que acabaron coa súa detención en febreiro de 2009, a canda catro persoas máis. A raíz da súa detención, o PP comunicou que xa non era militante do partido. En 2017 foi condenado a trece anos e tres meses de prisión e 24 anos e seis meses de inhabilitación. Debe pagar 3,9 millóns de multa por tráfico de influencias, falsidade documental, suborno, malversación e asociación ilícita.

## Notas
Torrejón de Ardoz

**Torrejón de Ardoz** é un concello castelán, pertencente á Comunidade de Madrid. Ten 32&nbsp;km² e preto de 120.000 habitantes.

## Xeografía
Está situado na subcomarca de A Campiña, na Comarca de Alcalá. Desde un punto de vista socioeconómico, Torrejón está encadrado dentro do denominado Corredor do Henares e en diversos aspectos, considérase parte do área metropolitana de Madrid. O seu rápido crecemento durante o século XX levou que o seu centro urbano desenvolveuse en paralelo á autovía A-2 Madrid-Barcelona.

Torrejón de Ardoz está situada nun estratéxico enclave: a 20&nbsp;km do centro de Madrid, moi próximo ao Aeroporto de Madrid-Barajas, ao Recinto feiral Juan Carlos I, comunicado directamente coa A-2, Ademais da vía férrea Madrid-Barcelona, a autovía de circunvalación M-50 e a estrada M206 cara a Loeches e Ajalvir.

Aínda que a cidade configurouse sempre como un municipio independente, sitúase baixo a influencia de Madrid por unha banda e Alcalá de Henares por outro. A pesar de todo Torrejón de Ardoz cada vez é menos dependente destas dúas cidades. Torrejón de Ardoz é xa considerada unha cidade.

Torrejón sitúase ademais na Veiga do Henares limitando con este río polo sur e transcorrendo polo municipio dous pequenos arroios: o Ardoz (que dá nome ao municipio) e o Pelayo. Unha pequena fracción do seu territorio (4 ha) está incluída no Parque Rexional do Sueste.

Desde febreiro de 2008 Torrejón de Ardoz réxese coa Lei de grandes cidades.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas