open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lipoproteína de moi baixa densidade

As **lipoproteínas de moi baixa densidade** ou **VLDL** (do inglés *Very low density lipoproteíns*) son un dos cinco tipos de lipoproteínas (os outros son os quilomicrons, IDL, LDL e HDL), que transportan lípidos polo sangue. As VLDL orixínanse no fígado e a súa densidade é moi baixa entre as lipoproteínas (só é inferior a dos quilomicrons), e son as segundas en tamaño, cun diámetro entre 30 e 80 nanómetros. As VLDL ensámblanse no fígado a partir de triglicéridos, colesterol, fosfolípidos e apolipoproteínas. Despois sofren modificacións e convértense no torrente sanguíneo en IDL e LDL. As VLDL transportan produtos lipídicos endóxenos polo corpo, mentres que os quilomicrons transportan lípidos exóxenos procedentes da dieta. Recentemente, determinouse a composición lipídica  e proteica  desta lipoproteína con gran detalle.

## Función 
A VLDL transporta triglicéridos, fosfolípidos, e colesterol endóxenos, e ésteres do colesterol. Ademais serve para un transporte de longo alcance de mensaxeiros intercelulares hidrofóbicos, como a proteína morfóxena Indian hedgehog.

## Cambios durante a circulación 
As VLDL acabadas de liberar do fígado conteñen apolipoproteína B100, apolipoproteína C1 (apoC1), apolipoproteína E (apoE), colesterol, ésteres do colesterol, fosfolípidos e triglicéridos. A medida que circulan polo sangue sofren cambios na súa composición, xa que captan apolipoproteína C-II (apoC-II) e cantidades adicionais de apoE tomadas de lipoproteínas de alta densidade (HDL), o que fai que as VLDL nacentes se convertan en VLDL maduras. Na circulación, as VLDL entran en contacto coa lipoproteína lipase (LPL) nos capilares (no tecido adiposo, cardíaco, e músculo esquelético). O encima LPL retira os triglicéridos das VLDL para que as células os almacenen ou utilicen na produción de enerxía. Agora as VLDL encóntranse de novo con HDL, e transfiren de novo a apoC-II ás HDL (pero conservan a apoE). Pola súa parte, a HDL cede éstres do colesterol que se incorporan á VLDL intercambiándoos por fosfolípidos e triglicéridos pola acción da proteína de transferencia de colesterlésteres (CETP). A medida que, por acción da LPL e encimas CETP, se retiran cada vez máis triglicéridos das VLDL, a composición da partícula cambia, e transfórmase en lipoproteína de densidade intermedia (IDL).

Aproximadamente o 50% das IDLs son recoñecidas polos receptores nas células do fígado grazas a que posúen moléculas de apolipoproteína B-100 (apoB-100) e apoE, e seguidamente son endocitadas. O outro 50% das IDL perden a súa apoE. Cando o seu contido en colesterol se fai maior ca o seu contido en triglicéridos, convértense en lipoproteínas de baixa densidade (LDL), que posúen apoB-100 como principal apolipoproteína. As LDL son captadas pola célula por medio do receptor de LDL da superficie celular por endocitose, na cal o seu contido será almacenado, utilizado para a fabricación de membranas, ou convertido en produtos derivados como hormonas esteroides ou ácidos biliares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hiperlipidemia
* Perfil lipídico
Pastor alemán

O **pastor alemán** (en lingua alemá **Deutscher Schäferhund**) é unha raza de can procedente de Alemaña.

A raza é relativamente nova, xa que se remonta a 1899. Forma parte do grupo de reunión, porque os cans foron desenvolvidos orixinalmente para recoller e supervisar ovellas. Con todo, grazas á súa forza, intelixencia e obediencia, os pastores alemáns son moitas veces a raza favorita para outros tipos de traballo como a vixilancia, guías para persoas con cegueira, salvamento animal ou can policía. En varios países as forzas de seguridade e exércitos teñen unidades específicas chamados K-9.
Río Camlad

O **río Camlad** é un pequeno río que rega os condados de Powys e Shropshire e que en tramos establece o límite entre  Gales e Inglaterra, antes de abocar no río Severn. É o único río que desde Inglaterra entra en Gales, facéndoo por dúas veces.

O río nace na zona de Snead e Lydham (Inglaterra) e discorre cara ao oeste para facer de raia entre Gales e Inglaterra antes de fluír cara ao noroeste e entrar en Gales, onde pasa por Yr Ystog e recibe ao río Caebitra para se dirixir ao norte, cruzando a fronteira para pasar de novo a Inglaterra, ao leste de Chirbury antes de dar a volta ao oeste de novo para formar por segunda vez o límite entre Inglaterra e Gales, transcorrendo cara ao noroeste dentro de Gales desaugando no Severn ao oeste de Forden.

## Notas
Kiwi (banda)

**Kiwi** é unha banda de mozas de Mongolia.

## Membros 
* Ulambayar (Uka)
* Nomuun (Nomuunaa)
* Altantsetseg (Agi)

### Antigos membros 
* Enkhzol (Зогоо)
* Khaliunaa (Халиунаа)
* Solongo (Соokoo)

## Discografía 
* *Хүслээ Хэлнэ* (2006)
* *Гурван сэтгэл нэг хүсэл* (2007)
* *Гурван сэтгэл нэг хүсэл DVD* (2007)
* *Чамд Амжилт Хүсье!* (2008)
* *Хүсэл* (2009)
* *Таван жил DVD* (2010)
* *Бидний дурлал* (2010)
* *I am in love* (2011)
* *Greatest Hits* (2013)
* *2014* (2013)

## Premios 
## Notas
Belarús no Festival de Eurovisión Júnior

**Belarús** participa no Festival de Eurovisión Júnior desde a súa primeira edición no ano 2003, un ano antes de facer o seu debut no Festival de Eurovisión. É un dos dous países que lograron gañar o festival en dúas ocasións, 2005 e 2007, sendo o outro Xeorxia, e un dos dous países que participaron ininterrompidamente no certame desde a súa primeira edición, sendo o outro os Países Baixos.

Belarús foi o encargado de organizar o Festival de Eurovisión Júnior 2010, no Minsk-Arena de Minsk. A cadea BTRC escolleu a Danii Kozlov para representar ao país ese ano coa canción "Muzikyi svet".

O interese polo festival é moi alto neste país. Segundo o antigo Supervisor Executivo da Unión Europea de Radiodifusión, Svante Stockselius, o Festival de Eurovisión Júnior é un dos programas de televisión máis populares do país.

## Participantes 
;Lenda

## Votacións 
O historial de votacións de Belarús ata o 2013 foi:

## Sede do festival 
## Comentadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Belarús no Festival de Eurovisión
### Ligazóns externas
Sidecar

miniatura|Imaxe dun sidecar actual (MZ Scorpion).
Un **sidecar** é un vehículo dunha soa roda enganchado ao costado dunha motocicleta, dando como resultado un vehículo de motor de tres rodas e con capacidade de transportar unha e nalgúns casos até tres persoas máis. A roda do sidecar atópase situada un pouco máis adiante da roda traseira da motocicleta, diferenciándose así do triciclo.

Algúns sidecares poden ser retirados da motocicleta. Estes vehículos foron moi populares nos anos 1950 cando eran unha alternativa para o transporte de pasaxeiros.

Tamén foron usados pola policía e o exército. Durante a Segunda guerra mundial, as tropas alemás utilizaron os sidecares das mascas BMW e Zündapp.

En México a fábrica de motocicletas Islo, durante os anos 1960 vendeu o seu propio modelo feito de fibra de vidro sendo este deseñado para a motocicleta de 175 cc.

## Véxase tamén
Diocese católica latina de Tonga

A **diocese de Tonga** (en ) é unha sé da Igrexa Católica Latina inmediatamente suxeita á Santa Sé. En 2010 tiña 13.367 bautizados sobre unha poboación total de 103.391 habitantes. O seu bispo actual é Soane Patita Paini Mafi.

## Territorio 
A diocese abrangue todo o Reino de Tonga, no sur do océano Pacífico.

A sé episcopal é a cidade de Nukuʻalofa, onde está a catedral de María Inmaculada.

O territorio ten unha superficie de 947&nbsp;km² e está dividido en 14 parroquias.

## Historia 
O 23 de agosto de 1842 foi erixida a vigairía apostólica de Oceanía central, co breve apostólico *Pastoris aeterni* do papa Gregorio XVI, en territorios da vigairía apostólica de Oceanía occidental.

Cedeu ao longo dos anos varias partes do seu territorio para erixir novas circunscricións eclesiásticas: o 23 de xullo de 1847 foi erixida a vigairía apostólica de Nova Caledonia, o 20 de agosto de 1850 a vigairía apostólica do arquipélago das Navegadores, o 27 de marzo de 1863 a prefectura apostólica das Illas Fidxi, e o 11 de novembro de 1935 a prefectura apostólica de Wallis e Futuna.

O 13 de abril de 1937, co decreto *Cum Excellentissimus* da Congregación de Propaganda Fide, tomou o nome de *"vigairía apostólica das Illas Tonga"*, e mudouno novamente o 22 de marzo de 1957 polo de *"vigairía apostólica das Illas Tonga e Niue"*.

O 21 de xuño de 1966, coa bula *Prophetarum voces*, o papa Paulo VI elevou a vigairía ao rango de diocese, e tomou o nome actual, pasando o territorio de Niue a estar baixo a diocese de Rarotonga.
miniatura|Escudo de armas

## Episcopoloxio 
* Pierre Bataillon (22 de novembro de 1842 - 1863, renuncia)
* Aloys Elloy (1872 - 22 de novembro de 1878, finado)
* Jean-Amand Lamaze (9 de maio de 1879 - 9 de setembro de 1906, finado)
* Armand Olier (9 de setembro de 1906 - 17 de setembro de 1911, finado)
* Joseph-Felix Blanc (17 de febreiro de 1912 - 1952, retirado)
* John Hubert Macey Rodgers (29 de xuño de 1953 - 7 de abril de 1972, renuncia)
* Patelisio Punou-Ki-Hihifo Finau (7 de abril de 1972 - 4 de outubro de 1993, finado)
* Soane Lilo Foliaki (10 de xuño de 1994 - 18 de abril de 2008, retirado)
* Soane Patita Paini Mafi (18 de abril de 2008 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
Carmen Méndez

**Carmen Méndez**, nada en Neira de Rei, Baralla, en 1979, é unha actriz galega.

## Traxectoria 
Estudou Enxeñaría Química na Universidade de Santiago de Compostela, no campus de Lugo. Estudou interpretación na escola Réplika Teatro e tamén se formou con Fernando Piernas, Montxo Armendáriz e Fernando Franco. Tamén estudou violín no Conservatorio Profesional de Música de Lugo.

En cine traballou na longametraxe *Bad Investigate*, da produtora portuguesa Lightbox Filmes e protagonizou *Pelerinaxes*, longametraxe documental dirixida por Simone Saibene que gañou ex-aequo o primeiro no Festival de Cinema de Avança (Portugal) (Sección Televisión).

En televisión traballou na serie da TVG *Pazo de familia*, personaxe pola que foi proposta dúas veces ós Premios Mestre Mateo como mellor actriz secundaria. Tamén participou en *Serramoura* e formou parte do elenco da serie *Auga seca*, de Portocabo e Spi e de *Élite*. Actualmente é un dos personaxes principais da serie da TVG *Saudade de ti*.

En 2019 entrou na xunta directiva da Academia Galega do Audiovisual.

## Filmografía 
### Cine 
### Series de televisión 
### Curtametraxes 
### Teatro 
* 2023-Act: *As R(h)umorosas*, espectáculo de humor de Carmen Méndez, Ledicia Sola e Marta Doviro.
* 2021: Sen restricións. Dir. Carmen Méndez, Ledicia Sola e Marta Doviro.
* 2019: *Outras Químicas* (monólogo). Dir. Carmen Méndez
* 2013: *Escenas Chejovianas.* Dir. Carlos Villarino. 
* 2013: *As marxes da desgraza*. Dir. Santiago Cortegoso. 
* 2013: *Fin de Trayecto.* Dir. Carlos Villarino. 
* 2008: *Vinum Sabatti.* Dir. Gretha Omey. 
* 2005: *La felicidad completa.* Dir. Antonius Bloc.

## Premios 
#### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Videobook de Carmen Méndez. Vimeo
* "Carmen Méndez, actriz: “Téñolle especial cariño á comarca dos Ancares e sempre defendo o Lugo interior”" *Lugo Xornal*, 4/7/2019.
Charles Coburn

**Charles Douville Coburn**, nado en Macon (Xeorxia) o 19 de xuño de 1877 e finado en Nova York o 30 de agosto de 1961, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Coburn criouse en Savannah e aos catorce anos comezou a facer traballos no teatro local. Tres ou catro anos despois era o encargado do teatro. Logo converteuse en actor, debutando en Broadway en 1901. En 1905 formou a súa propia compañía coa actriz Ivah Mills, coa que casou o ano seguinte.

Trala morte da súa dona en 1937 trasladouse aos Ánxeles e comezou a súa carreira cinematográfica. En 1943 gañou o Oscar ao mellor actor secundario por *The More the Merrier*

## Filmografía 
* *Of Human Hearts* (1938)
* *Vivacious Lady* (1938)
* *Lord Jeff* (1938)
* ''Idiot's Delight* (1939)
* *Made for Each Other* (1939)
* *Bachelor Mother* (1939)
* *Stanley and Livingstone* (1939)
* *In Name Only* (1939)
* *Edison, the Man* (1940)
* *Road to Singapore* (1940)
* *Three Faces West* (1940)
* *The Lady Eve* (1941)
* *Unexpected Uncle* (1941
* *The Devil and Miss Jones* (1941)
* *H. M. Pulham, Esq.* (1941)
* *Kings Row* (1942)
* *In This Our Life* (1942)
* *George Washington Slept Here* (1942)
* *The More the Merrier* (1943)
* *The Constant Nymph* (1943)
* *Heaven Can Wait* (1943)
* *Princess O'Rourke* (1943)
* *Wilson* (1944)
* *Together Again* (1944)
* *The Impatient Years* (1944)
* *A Royal Scandal* (1945)
* *Rhapsody in Blue* (1945)
* *Over 21* (1945)
* *The Green Years* (1946)
* *Colonel Effingham's Raid* (1946)
* *Lured* (1947)
* *The Paradine Case* (1947)
* *Green Grass of Wyoming* (1948)
* *B.F.'s Daughter* (1948)
* *Impact* (1949)
* *Everybody Does It* (1949)
* *Yes Sir, That's My Baby* (1949)
* *Louisa* (1950)
* *Mr. Music* (1950)
* *Trouble Along the Way* (1952)
* *Has Anybody Seen My Gal?* (1952)
* *Monkey Business* (1952)
* *Os cabaleiros prefírenas loiras* (1953)
* *The Long Wait* (1954)
* *The Power and the Prize* (1956)
* *Town on Trial* (1957)
* *How to Murder a Rich Uncle* (1957)
* *The Story of Mankind* (1957)
* *John Paul Jones'' (1959)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gigio D'Ambrosio

'''Gigio D'Ambrosio''', nado en Imperia o 28 de setembro de 1959, é un presentador italiano.

## Traxectoria 
D'Ambrosio comezou a súa carreira na radio como actor de voz aos dezaseis anos. Na radio italiana foi un dos primeiros en conducir un programa de formato internacional, e foi elixido para o ABC Watermark como a voz do programa italiano *American Top 40*, para a condución do programa *Stop Noticias* & ''W l'Italia*. En febreiro, con Giorgia Surina pasa a dirixir os programas *Non problem* e *W l'Italia*, mentres en setembro do mesmo ano os fins de semana xuntamente con Alex Peroni realiza *Music Drive* e *The Flight*.

Actualmente presenta o programa *La suite'' con Laura Ghislandi e sempre na radio RTL 102.5

## Notas
Manned Orbiting Laboratory

**Manned Orbiting Laboratory**, coñecido abreviadamente como **MOL** e tamén como **KH-10** pola súa relación cos satélites de recoñecemento da NRO, foi un proxecto de estación espacial militar dos Estados Unidos da década dos anos 1960 que foi cancelado en 1969. MOL foi un proxecto da Forza Aérea dos Estados Unidos ideado tras o fracaso do proxecto de avión espacial Dynasoar.

A atmosfera da estación estaría composta por helio e osíxeno. A estación sería lanzada como un todo cunha nave Gemini B acoplada e tripulada, coa vantaxe de que non sería necesario un acoplamento espacial no caso de terse lanzado por separado. Os astronautas usarían a Gemini para o regreso a terra. Os experimentos que terían sido levados a cabo desde a estación incluían recoñecemento óptico da Terra usando telescopios apuntando a terra e radar, intercepción e inspección de satélites e en xeral que utilidade práctica podería ter unha estación espacial tripulada.

Despois de cancelarse o proxecto, algúns dos seus elementos de recoñecemento foron reutilizados nos satélites espías da serie KH, e os experimentos da tripulación foron realizados na estación espacial Skylab.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-6
*KH-7
*KH-8
*KH-11
*Skylab
Pablo Benegas

**Pablo Benegas Urabayen**, nado en Donostia (Guipúscoa) o 21 de xuño de 1976, é un guitarrista e compositor vasco, membro do grupo pop La Oreja de Van Gogh.

## Traxectoria 
É fillo do político e expresidente do Partido Socialista de Euskadi Txiki Benegas e mais de Maite Urabayen. Os seus tíos tamén están inmersos no mundo da política, pois a súa tía é a política nacionalista e presidenta do partido Izquierda Castellana, Doris Benegas. Doutra banda, seu tío é tamén un político nacionalista Luis Ocampo.

Ademais da súa carreira musical en La Oreja de Van Gogh, gravou unha curtametraxe coa súa actual muller, Eider Ayuso, chamada "La promesa".

### En La Oreja de Van Gogh
É o letrista, xunto con Xavi San Martín (teclista), e guitarrista do grupo. Realizou letras en solitario para os temas *Pesadilla*, *La chica del gorro azul* e *Manhattan*, e compuxo outros temas canda outros membros do grupo.
Blaise Matuidi

**Blaise Matuidi** (AFI: [blɛz ma.tɥi.di]), nado en Tolosa (Alta Garona, Mediodía-Pireneos) o 9 de abril de 1987, é un futbolista  francés que xoga como centrocampista para o Inter de Miami da Major League Soccer (MLS). Desempéñase no campo como centrocampista.

## Traxectoria 
### Inicios 
Nado na cidade de Tolosa, no departamento da Alta Garona, Matuidi é descendente de pai angolano e nai franco-angolana. A pesar de nacer no sur de Francia, criouse xunto cos seus catro irmáns no suburbio parisiense de Fontenay-sous-Bois. Comezou a súa carreira futbolística á idade de seis anos xogando para o club da súa cidade natal o Fontenay-sous-Bois. Despois de cinco anos no Fontenay, uniuse ao CO Vincennois nas proximidades de Vincennes, onde foi compañeiro de Yacine Brahimi durante un ano. En 1999, Matuidi foi cualificado como un dos mellores xogadores da rexión da Illa de Francia e posteriormente foi seleccionado para asistir á academia de Clairefontaine, onde se forma durante tres tempadas. Alí xoga durante a semana, mentres que ao mesmo tempo xogaba para o Vincennes as fins de semana.

En 2001, deixou ao Vincennes para asinar co club semiprofesional Union Sportive Créteil-Lusitanos; Pasou catro anos na canteira do club converténdose rapidamente nun dos xogadores máis buscados do club. A pesar de recibir unha oferta interesante dos nese momento bicampións de Francia, o Olympique Lyonnais, decide asinar en 2004 co Troyes AC. A taxa do traspaso non foi revelada, mais estímase que foi por volta dos 7,5 millóns de euros máis incentivos futuros. Matuidi foi presentado aos medios de comunicación o mesmo día xunto ao seu compatriota e compañeiro de equipo Jérémy Ménez e fóiselle asignado o dorsal número 14. Matuidi fixo o seu debut na liga o 6 de agosto de 2011 onde o PSG caeu 0-1 contra o Lorient.

## Títulos 
### Club 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial do PSG 
* Perfil no sitio web oficial da Ligue 1 
* Perfil no sitio web oficial da FIFA
Vanilla Ice

**Robert Matthew Van Winkle**, nado en Dallas, Texas o 31 de outubro de 1967, é un artista estadounidense máis coñecido polo seu nome artístico **Vanilla Ice**. O seu primeiro álbum foi *Hooked* (1989) co selo Ichiban Records, que máis tarde sería relanzado baixo o título *To the Extreme*. O sinxelo de "Ice Ice Baby" foi o primeiro sinxelo de hip hop en acadar o número un nas listas de *Billboard*.

Malia o éxito de Vanilla Ice, lamentou o seu contrato con SBK, que lle pagou para que adoptase unha aparencia máis comercial coa que chegar a un público masivo. Despois de sobrevivir un intento de suicidio, Ice inspirouse para cambiar de estilo musical e estilo de vida.

## Discografía 
* *Hooked* (1989)
* *To the Extreme* (1990)
* *Extremely Live* (1991)
* *Ice Capades* (1992)
* ''Mind Blowin'* (1994)
* *Pickin' Skabz* (1996) (unreleased)
* *Hard to Swallow* (1998)
* *Bi-Polar* (2001)
* *Platinum Underground* (2005)
* *W.T.F. (Wisdom, Tenacity and Focus)* (2011)
* *Ice'' (2014)

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
San Xillao, Vilaframil, Ribadeo

**San Xillao** é un lugar da parroquia de Vilaframil no concello lugués de Ribadeo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 66 habitantes (31 homes e 35 mulleres).

Sitúase a carón da estrada N-634, no cruzamento cara a Rinlo. 

## Toponimia 
O topónimo **San Xillao** é un haxiotopónimo referido a san Xiao, e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaframil 
### Parroquias de Ribadeo
Mimetismo

[miniatura|dereita|220px|Mimese entre un [Ctenomorphodes chronus e unha póla de eucalipto.]]
O **mimetismo** é unha habilidade que posúen certos seres vivos para semellarse a outros organismos (cos que non garda relación) para obter unha vantaxe funcional.

O obxectivo do mimetismo é enganar os sentidos do resto dos seres vivos que conviven no mesmo hábitat, inducindo neles unha determinada conduta.

Os casos máis coñecidos afectan á percepción visual, pero tamén hai exemplos de mimetismo auditivo, olfactivo e táctil.
## Mimetismo e cripse
Mimetismo e cripse non son o mesmo, aínda que moitas veces danse ambos os casos á vez. O mimetismo consiste en parecerse a outro ser vivo, mentres que na cripse ou camuflaxe o ser vivo trata de parecerse ao medio que o rodea.

Moitos Ortópteros (orde Orthoptera) e algúns fásmidos (orde Phasmatodea) tropicais parecen follas, o mesmo que algunhas bolboretas. O aspecto típico dos Phasmatodea (insecto pau) é o dunha rama ou palla, por exemplo.

## Aposematismo
En moitas ocasións coinciden cripse e aposematismo (sinais de advertencia. É o caso de animais inofensivos que adoptan os trazos de advertencia doutros perigosos. Un exemplo son algunha ourugas que presentan ocelos espectaculares, manchas pares concéntricas que imitan a un par de ollos abertos.

## Automimetismo
É unha forma de mimetismo na que a parte do corpo dun animal se mimetiza con outra que resulta máis vulnerable, para así desviar o ataque dos depredadores cara ás partes menos vulnerables do corpo e así poder escapar e sobrevivir. Os exemplos máis claros danos certos tipos de bolboretas e peixes que presentan manchas en forma de ollos (ocelos) nas ás e na cola, respectivamente, que asemellan a cabeza do animal, a parte máis vulnerable e onde os seus depredadores tende a atacar. Como estas partes son menos vulnerables que a cabeza, o animal pode escapar e sobrevivir. 
Porén, este mimetismo non foi moi probado, xa que unha cousa é o observador humano, e outra a vista de certos depredadores que poden percibir a luz ultravioleta. É por tanto, que outros científicos cren que a verdadeira función dos ocelos nas bolboretas e nos peixes é imitar os ollos doutros animais que resultan máis perigosos, tanto para o depredador como para a presa, para así asustar ao depredador. Neste caso, sería un exemplo de mimetismo que pode ser do tipo mülleriano ou batesiano.

## Mimetismo batesiano
Henry Walter Bates observou que en ocasións unha especie inofensiva asemellábase a outra perigosa ou repugnante e con isto consegue eludir a acción dos depredadores. Chámase mimetismo batesiano a este fenómeno. É o que observamos, por exemplo, no caso das moscas (da familia Syrphidae e Bombyliidae) cuxo aspecto semella os das abellas e vespas. No grupo dos vertebrados existe un grupo de serpentes de coral, moi velenosas, imitadas na composición dos seus cores por unha falsa coral totalmente inofensiva.

## Notas
Bolboreta (natación)

miniatura|200px|Vista desde arriba dun nadador realizando o estilo bolboreta.
O estilo **bolboreta** é un estilo natatorio, unha variación do estilo peito ou estilo braza na que ambos os brazos se levan xuntos á fronte, por enriba da auga, e logo cara a atrás ao mesmo tempo. O movemento dos brazos é continuo e sempre vai acompañado dun movemento ondulante das cadeiras, o cal nace ao levar cara a abaixo a cabeza no momento de entrar na auga, e culmina coa patada, chamada golfiño, e un movemento descendente e brusco dos pés xuntos. A invención do estilo bolboreta moderno é acreditada ó nadador xaponñes Jiro Nagasawa.

## Técnica 
A técnica da bolboreta consiste no movemento sincronizado do brazo cun sincronizado das pernas. O movemento de onda do corpo é tamén moi significativo. Na posición inicial o nadador debe flotar cos pés detrás del e os brazos estendidos en fronte.

## Competicións 
Hai tres distancias que se nadan habitualmente co estilo bolboreta, tanto en piscina de 50 metros coma de 25 metros:
* 50 m bolboreta
* 100 m bolboreta
* 200 m bolboreta

### Regras de competencia da FINA
A FINA define o regulamento do estilo Bolboreta (SW 8) coas seguintes características:
**SW 8.1 *: Ao comezo da primeira brazada despois da partida e de cada volta, o corpo deberá manterse sobre o peito. O nadador debe patear debaixo da auga. Permítese patear de lado pero non está permitido estar de costas en ningún momento durante a competencia.
**SW 8.2*: Os dous brazos deben estar sincronizados cando son lanzados cara a diante e cando están debaixo da auga.
**SW 8.3*: O movemento das pernas debe estar sincronizado. As pernas e os pés non teñen que estar ao mesmo nivel durante a carreira. A patada de peito non está permitida.
**SW 8.4*: Nas voltas e ao acabar a carreira ambas as mans deben facer o toque simultaneamente, xa sexa sobre, baixo ou a nivel da superficie de auga.
**SW 8.5*: Na saída e nas voltas, o nadador pode dar unha ou máis patadas por debaixo da auga aínda que só pode dar unha brazada para axudarse a saír á superficie. O nadador pode estar debaixo da auga por unha distancia máxima de 15 metros despois das voltas ou na saída, despois diso o nadador debe permanecer por riba da superficie.

## Mellores marcas mundiais 
Todos os nadadores chegaron ás finais a menos que se especifique doutra maneira, Os récords cun asterisco (*) despois do tempo indican que lográronse despois da última lista de récords mundiais da FINA.

### Piscina de 50 metros 
#### Homes 
#### Mulleres 
### Piscina de 25 metros 
#### Homes 
#### Mulleres 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* FINA: Federación Internacional de Natación
* Desarrolla tu nado de mariposa: Academia de Deportes de la BBC
Romanía no Festival de Eurovisión Júnior

**Romanía** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003 en Copenhaguen quedando en décima posición. Participou nun total de 6 veces, das cales a súa mellor puntuación foi unha cuarta posición no Festival de Eurovisión Júnior 2004.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Romanía no Festival de Eurovisión
Armenia no Festival de Eurovisión Júnior

**Armenia** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2007 co cantor Arevik e a canción *Erazank*, logrando unha 2ª posición. A súa mellor posición foi unha 1ª posición no Festival de Eurovisión Júnior 2010.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Armenia no Festival de Eurovisión
Escola Municipal de Música e Danza de Ribadeo

A Escola de Música e Danza de Ribadeo (EMMeD) é un centro de ensino complementario, tal como di o nome, de música e danza da vila mariñá de Ribadeo. Depende da área de cultura de dito concello.

Fúndase no outono de 1993. Baséase na normativa de escolas de música de Galiza, que lles permite aos centros deste estilo unhas características propias, diferenciándose así dos conservatorios.

A EMMeD ten dous obxectivos: levar a cabo un proxecto que sexa pedagoxicamente atractivo e, ao mesmo tempo, que sexa musicalmente eficaz.
Macedonia do Norte no Festival de Eurovisión Júnior

**Macedonia** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003. dun total de 10 participacións, a súa mellor posición foi un quinto posto no Festival de Eurovisión Júnior 2007 e no Festival de Eurovisión Júnior 2008.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* República de Macedonia no Festival de Eurovisión
Bélxica no Festival de Eurovisión Júnior

**Bélxica** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003. O seu mellor posto foi no 2009 cunha 4ª posición.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Bélxica deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bélxica no Festival de Eurovisión
Pierre-Jean Broyer

**Pierre-Jean Broyer**, tamén coñecido como **Pietro Broyer**, nado en Illiat (Francia) o 30 de xaneiro de 1846 e finado o 29 de outubro de 1918, foi un bispo católico latino francés, vigairo apostólico do arquipélago das Navegadores dende 1896 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote da Sociedade de María (maristas) arredor de 1874. O 30 de marzo de 1896 foi nomeado vigairo apostólico do arquipélago das Navegadores e bispo titular de Polemonium. Recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo metropolitano de Lión-Vienne Pierre-Hector Coullié o 25 de outubro de 1896. Finou no cargo o 29 de outubro de 1918.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Festival de Eurovisión Júnior 2014

O **XII Festival da Canción de Eurovisión Júnior** celebrouse o 15 de novembro de 2014 na illa mediterránea de Malta. Foi a primeira vez que este país acolle o concurso e, tras a vitoria de Gaia Cauchi coa súa canción *The start* na edición anterior, é a terceira vez na historia do festival que o evento foi organizado polo país gañador do ano anterior (os outros foron Armenia no 2011 e Ucraína no 2013).

Esta edición non se designou nunha cidade sede. En lugar disto, decidiuse que o anfitrión fora a totalidade da Malta.

O 9 de maio de 2014, a UER, nunha rolda de prensa dentro do Festival de Eurovisión 2014, desvelou o logo e o lema elixido para o 2014: *#Together* (en galego, *#Xuntos*).

## Países participantes 
### Artistas e cancións 
Segundo as regras do festival, cada participante no certame deberá cantar nunha das linguas oficiais do país ao que represente e só un máximo do 25% da canción poderá ser cantada nunha lingua diferente. Ademais, os participantes deberán ter edades comprendidas entre os 10 e 15 anos.

## Festival 
### Orde de actuación e posición 
## 12 puntos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festival de Eurovisión Júnior
* Festival de Eurovisión 2014
Países Baixos no Festival de Eurovisión Júnior

**Países Baixos** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003 e non deixou nunca de participar. A súa mellor posición foi un primeiro posto no Festival de Eurovisión Júnior 2009.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Países Baixos deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Países Baixos no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Malta no Festival de Eurovisión Júnior

**Malta** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003. A súa mellor posición foi un 1º posto no Festival de Eurovisión Júnior 2013.

Malta foi sede do Festival de Eurovisión Júnior 2014.
## Participacións 
## 12 puntos 
* Malta deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Malta no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Croacia no Festival de Eurovisión Júnior

**Croacia** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003 con Dino Jelusić e a canción *Ti Si Moja Prva Ljubav*, logrando unha primeira posición, sendo o primeiro gañador do Festival de Eurovisión Júnior.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Croacia deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Croacia no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Medicamento orfo

Segundo a Unión Europea un **medicamento orfo** é aquel que cumpre os requisitos:
# Que se destine a establecer un diagnóstico, previr ou tratar unha enfermidade que afecte a menos de cinco persoas por cada dez mil na Unión Europea.
# Que se destine ó tratamento dunha enfermidade grave ou que produza incapacidades e cunha comercialización que resulte pouco probable (non comercial) sen medidas de estímulo.
Os medicamentos orfos son medicamentos non desenvolvidos amplamente pola industria farmacéutica por razóns financeiras, xa que van destinados a un reducido grupo de doentes, e que, non obstante responden a necesidades de saúde pública.

Foi nos Estados Unidos onde por primeira vez se desenvolveu unha lei, a *Orphan Drug Act* do 1983, facendo que o status de orfo permita subvencións para o desenvolvemento destes produtos, así como outras medidas de apoio, ata a súa aprobación comercial. A Unión Europea iniciou unha política común neste ámbito no 1999.

## Criterios para que un medicamento reciba a cualificación de medicamento orfo 
* Estados Unidos: útil para tratar unha enfermidade con menos de 200.000 doentes/ano, correspondente a unha prevalencia de 7,5/10.000 habitantes.
* Xapón: menos de 50.000 doentes/ano, correspondente a 4/10.000 habitantes.
* Australia: menos de 2.000 doentes/ano, correspondente a 1,1/10.000 habitantes.
* UE: menos de 185.000 doentes/ano, correspondente a 5,0/10.000 habitantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Doenza
* Fármaco

### Ligazóns externas
* Lexislación e concepto sobre medicamento orfo na UE
* FDA Office of Orphan Products Development
* Universitat de Barcelona. Lexislación sobre medicamentos orfos
Chipre no Festival de Eurovisión Júnior

A **República de Chipre** participou primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003. A súa mellor participación foi unha oitava posición no Festival de Eurovisión Júnior 2004 e no Festival de Eurovisión Júnior 2006.

A cidade de Limasol, en Chipre, foi sede da Festival de Eurovisión Júnior 2008.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chipre no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Suecia no Festival de Eurovisión Júnior

**Suecia** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2003. Fixo un total de 11 aparicións con dúas estacións: SVT (canle público de Suecia) e TV4 (canle privado).

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suecia no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Serbia no Festival de Eurovisión Júnior

**Serbia** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2006. Dende 2011 ata 2013 a canle serbia RTS non participou por problemas de financiamento.

Serbia participou no Festival de Eurovisión Júnior 2005 como parte de Serbia e Montenegro.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Croacia deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Serbia no Festival de Eurovisión
* Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión
* Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión Júnior
* Festival de Eurovisión Júnior
Molniya (foguete)

**Molniya** foi un foguete soviético derivado do mísil balístico intercontinental R7 Semyorca (que lanzou o Sputnik I) e desenvolvido nun curto prazo de tempo na década de 1960 para ser usado en misións de exploración lunares e planetarias. Na década de 1970 foi usado para lanzar os satélites de comunicacións Molniya e os satélites de alerta temperá Oko.

### 8K78M MVL 
Foi unha versión cunha etapa adicional para o envío de sondas do programa Venera a Venus.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Block L Molniya 8K78
*Block L Molniya 8K78M
Limasol

**Limasol** (en grego: Λεμεσός, Lemesós; en turco: Leymosun) ou **Lemesos** é unha cidade chipriota. É a segunda cidade máis extensa de Chipre e a capital do Distrito de Limasol. Atópase na costa sur do país, na baía de Akrotiri. Limasol foi construída entre dúas cidades antigas, Amatunte e Curio, polo que durante o Imperio bizantino coñecíase como **Neápolis** (Nova Cidade).

## Cidades irmandadas 
## Galería de imaxes 

Limassol new seaside green park monuments by night Limassol Republic of Cyprus.jpg|Distrito de negocios
Limassol Marina 03.jpg|Porto deportivo
Limassol, Cyprus at night.jpg|Porto industrial
Columbia Plaza 1.jpg|Columbia Plaza
Limassol - Agia Napa 2 Innenraum.jpg|Igrexa de Agia Napa
Limassol, Cyprus 2.jpg|Costa de Limasol

## Notas
Hugo Lloris

**Hugo Lloris** (AFI: [yɡo joʁis]), nado en Niza (Alpes Marítimos, Provenza) o 26 de decembro de 1986, é un futbolista  francés que xoga como gardameta para o Tottenham Hotspur da Premier League inglesa.

## Traxectoria 
### En Francia 
Nado na cidade francesa de Niza, no departamento Alpes Marítimos, Hugo Lloris comezou a súa carreira futbolística nas categorías inferiores do equipo da súa cidade natal, o OGC Niza. O 18 de marzo de 2006 debutou co primeiro equipo contra o Stade Rennais, partido que finalizou con vitoria para o seu equipo por 1-0. Ese mesmo ano xogou outros tres xogos e chegou á final da Copa da Liga, aínda que o trofeo finalmente foi gañado polo AS Nancy. Ao ano seguinte conseguiu a titularidade na portaría. En 2008 Lloris asina polo Olympique Lyonnais, equipo que pagou 8,5 millóns de euros para facerse cos seus servizos.

### Tottenham Hotspur 
O último día antes do peche do mercado de traspasos da tempada 2012-13 ficha polo Tottenham Hotspur FC da Premier League, por volta duns 15 millóns de euros tras facer unha boa tempada na liga francesa. Lloris debutou cos Spurs o 20 de setembro de 2012 xogando os 90 minutos e mantendo a súa portaría a cera no que era o primeiro partido do club na UEFA Europa League ante a SS Lazio en White Hart Lane. O francés debutou como titular na Premier League o 7 de outubro de 2012 na vitoria 2-0 sobre o Aston Villa.

## Títulos 
### Club 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial do Tottenham
* Perfil no sitio web oficial da Ligue 1  
* Perfil no sitio web oficial da FIFA
Día das Doenzas Raras

O **Día das Doenzas Raras** é un día festivo celebrado o último día do mes de febreiro, para crear conciencia sobre as enfermidades raras e mellorar o acceso ó tratamento e á representación médica dos individuos con algunha doenza rara e mais os seus familiares.

Foi establecido no ano 2008, escolléndose un 29 de febreiro xa que é «un día raro». O motivo da súa creación, segundo a Organización Europea para as Doenzas Raras (EURORDIS, polas súas siglas en inglés), atende ó insuficiente tratamento que existe de moitas enfermidades raras, así como á carencia de redes sociais de apoio ós individuos con enfermidades raras e ás súas familias; ademais, mentres que xa había numerosos días dedicados ós que padecen algunha doenza concreta (tal como o cancro), non existía previamente ningún día representativo para aqueles con enfermidades raras. Dende aquela, para efectos da súa realización, os anos non bisestos a celebración ten lugar o 28 de febreiro.

A partir do ano 2009, a celebración do Día das Doenzas Raras — que xurdira como iniciativa esencialmente europea — comezou a ser cada vez máis global. Ese ano, a Organización Nacional para os Trastornos Raros (NORD, polas súas siglas en inglés) mobilizou nos Estados Unidos a duascentas organizacións de apoio a doentes con enfermidades, e igualmente na China, Australia, Taiwán e América Latina realizáronse esforzos para coordinar actividades nacionais e promover este día. Adicionalmente, as organizacións líderes de apoio a doentes con enfermidades raras, incluíndo o movemento internacional Global Genes Project, uniron forzas para promover o Día das Doenzas Raras.
Doenza rara

Unha **doenza rara** tamén coñecida como **doenza pouco frecuente**, **enfermidade rara**, ou **enfermidade pouco frecuente**, é aquela que afecta a un pequeno número absoluto de persoas ou a unha proporción reducida da poboación.

Os diversos países e rexións do mundo teñen definicións legais diferentes: Na Unión Europea considérase «rara» a unha enfermidade que afecta a 1 de cada 2000 persoas. Nos Estados Unidos defínese así a un trastorno ou enfermidade que sofren menos de 200 000 persoas. No Xapón é a que afecta a menos de 50 000. En Taiwán o criterio é que a prevalencia sexa de 1: 10 000.En Australia a cantidade de afectados debe ser menor de 2 000 individuos. 

En calquera caso, trátase de porcentaxes moi baixas da poboación (en Europa, por exemplo, só o 0,05 %), situación que require de esforzos especiais unificados e de coordinación internacional para poder combatelas.

Os estudos globais sobre as enfermidades raras adoitan afrontar os problemas metodolóxicos que traen canda lia diferenzas rexionais na definición, a pobre documentación dos datos recollidos e as confusións conceptuais (por exemplo entre prevalencia e incidencia). Pero, por outra parte, existen doenzas que por ser tan pouco frecuentes, só os estudos globais teñen sentido. A colaboración internacional  imprescindible neste campo, posto que a nivel local  imposible reunir unha mostra válida para desenvolver investigacións clínicas cuns resultados que se poidan xeneralizar.

Existen entre 5 000 e 7 000 enfermidades raras coñecidas, a meirande parte das cales son causadas por defectos xenéticos, malia que tamén as hai por efectos da exposición ambiental durante o embarazo, ou despois do parto, frecuentemente en combinación con susceptibilidades xenéticas. Estímase ademais que en torno 4 000 destas enfermidades non teñen tratamentos curativos.

Dende o ano 2008, o 29 de febreiro, un día "raro", conmemórase en varios países do mundo o Día das doenzas raras. Este día celébrase anualmente, de tal xeito que si o ano non bisesto, as actividades e eventos realízanse o 28 de febreiro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Medicamento orfo
* Día das Doenzas Raras
Miniature Card

miniatura|Miniature Card.
**Miniature Card** (Tarxeta Miniatura en galego) ou **Mini Card** (Tarxeta Mini en galego) é un estándar de tarxeta de memoria flash ou SRAM (RAM síncrona), promovido por Intel no ano 1995 e apoiado por Fujitsu, Advanced Micro Devices e Sharp Electronics. Hoxe en día, ningunha das compañías mencionadas anteriormente a fabrican.

## Usos
A **Miniature Card Card Implementers Forum** (MCIF) promoveu este tipo de tarxeta para certos dispositivos concretos, tales como: PDA's, ordenadores de bolso, gravadoras de son dixitais, cámaras dixitais e nos primeiros teléfonos intelixentes. Úsase en dispositivos tales como Philips Velo 500 e CISCO 800 e 1700.

## Dimensións
A Miniature Card, como o seu nome indica, ten unhas dimensións reducidas 37 × 45 × 3,5&nbsp;mm de espesor, e pode ter dispositivos en ámbolos dous lados do seu substrato.

## Características
* Ten un conector de 60 pins que era un subconxunto de unicamente memoria de PCMCIA.
* Contaba con datos de 16 bits.
* Un bus de direccións de 24 bits.
* Traballaba a unha voltaxe de 3,3 o 5 voltios.
* As tarxetas miniatura apoian Attribute Information Structure (AIS) (Atributo Estrutura da Información) na EEPROM identificación I²C.
O formato Miniature Card foi competidor das tarxetas SmartMedia e CompactFlash. Tamén se crean durante a década de 1990, e o anterior un tipo máis grande ca as tarxetas de PC. Esta batalla entre ambas as tarxetas foi vencida por CompactFlash e SmartMedia, que tiveron moito máis éxito no mercado da electrónica de consumo, provocando así un déficit nas Mini Card's, o cal terminou coa finalización da súa fabricación.
Susan La Flesche Picotte

**Suzanne LaFlesche Picotte**, nada na reserva india Omaha o 17 de xuño de 1865 e finada en Walthill, Nebrasca o 18 de setembro de 1915, foi unha doutora omaha. É coñecida por ser a primeira muller nativo americana en ser físico. Estaba a prol da saúde pública e pola cesión formal e legal de terras ós membros da súa tribo.

## Traxectoria 
Foi a máis nova de catro irmáns, a súa nai Waoo-Winchatcha (Mary Gale) era medio francesa e medio omaha e o seu pai Joseph LaFlesche, *Iron Eye* /*Ollo de Ferro*, tamén medio omaha, é considerado o último xefe omaha.

Estudou na escola da reserva e despois foi estudar ao Instituto Hampton, en Hampton (Virxinia) e logo no Colexo Médico da Muller de Pensilvania. Licenciouse en marzo de 1889 e regresou á reserva para traballar como médica.

Picotte foi unha activa reformista social así como unha físico. Traballou para reducir o consumo de alcohol na reserva onde traballou. Picotte tamén combateu para erradicar a tuberculose como parte dunha campaña de saúde pública na reserva. Tamén axudou ós omaha a lidar coa burocracia da Oficina de Asuntos Indios.

Casou con Henry Picotte en xuño de 1894 e tiveron dous fillos. Un hospital de Walthill leva o seu nome, na súa honra: Dr LaFlesche Picotte Memorial Hospital.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Juan Diego Botto

**Juan Diego Botto Rota**, nado en Buenos Aires o 29 de agosto de 1975, é un actor hispano-arxentino. É fillo da actriz e produtora arxentina Cristina Rota.

## Filmografía 
### Como actor 
### Como director 
* *¡Hay motivo!*, longametraxe (2004).

### Como guionista 
* *Los abajo firmantes*, de Joaquín Oristrell (2003)

## Televisión 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Úlcera

Unha **úlcera** é toda lesión  aberta da pel ou membrana mucosa con perda de substancia. As úlceras poden ter orixe e localización moi variada. As máis frecuentes son as que afectan á parede do estómago ou duodeno, chamadas úlceras pépticas.
     
## Tipos
### Úlceras pépticas
Afecta á mucosa estomacal (úlcera gástrica) ou duodeno (úlcera duodenal). Ás veces prodúcense tamén úlceras do esófago en pacientes afectados por esófago de Barrett. A maioría das úlceras ocorren na primeira capa de revestimento interior. Ao orificio que atravesa por completo o estómago ou o duodeno chámaselle perforación e supón, pola súa gravidade, unha urxencia médica.

### Úlceras cutáneas
A úlcera cutánea é unha lesión da pel que implica perda da epiderme, parte da derme, e incluso da hipoderma; pode tratarse dunha ferida unicamente superficial ou dunha afectación máis profunda. Distínguense varios tipos segundo a orixe: por fricción, por presión ou mixtas. Existen distintos orixes e en moitos casos acostuman a ter unha evolución crónica.

#### Úlceras por presión
As úlceras por presión constitúen un tipo especial de lesións causadas pola mala irrigación sanguínea e nutrición tisular como resultado da presión prolongada sobre prominencias óseas e cartilaxinosas. Preséntanse principalmente en pacientes prostrados, xa sexa por obesidade, con apoio ventilatorio, rixidez ósea, vellez, etc. Sendo en ocasións necesaria a atención personalizada dun equipo de enfermería dedicado exclusivamente a curar e previr este tipo de úlceras.

;Factores de risco
* Lesións cutáneas.
* Pel reseca.
* Falta de elasticidade.
* Inmobilidade.
* Cama con engurras.
* A presión continua sobre tecidos brandos de prominencias óseas produce hipoxia e necrose.
* Humidade.
* Nutrición deficiente.
* Idade avanzada.
* Inflamación ou retención de líquidos.

;Zonas máis frecuentes nas que se producen as úlceras por presión
* Rexión sacra.
* Calcañares.
* Tuberosidades isquiáticas.
* Cadeira
* Cóbados.
* Costas.
* Columna vertebral.
* Rexión occipital.

;Prevención de úlceras por presión
* Manter a pel limpa e seca.
* Cambiar de posición, cando menos, cada dúas horas.
* Utilizar almofadas e produtos que alivien a presión.
* Mellorar o estado nutricional.
* Manter un bo aliñamento corporal.
* Non dar masaxes na área de prominencias óseas.
* Utilizar colchón de presións alternas.

### Úlcera xenital 
Situadas na rexión xenital, en moitas ocasións están causadas por enfermidades de transmisión sexual, como a sífilis, o chancroide e o linfogranuloma venéreo.
### Úcera corneal
Este tipo de úlceras ten lugar na córnea. Pode ser consecuencia de infeccións, queratite ou traumatismos sobre o ollo e en ocasións provocan secuelas consistentes en déficit de visión. Unha das úlceras corneais máis frecuentes é a producida polo virus do herpes simple, chamada úlcera dendrítica pola súa forma ramificada.
### Úlcera bucal
As úlceras bucais son lesións abertas ocasionadas por diferentes factores:
* Xinxivite.
* Herpes simple.
* Intubación prolongada.
* Cancro de boca.
* Candidosis bucal.

A sintomatoloxía é dor bucal, lesións visibles na boca e perda de apetito.
Unión do Pobo Ribadense

A **Unión do Pobo Ribadense** foi un partido político local de Ribadeo. Foi creado de cara ás municipais de 2007, nas que obtivo dous concelleiros (Paco Rivas, o seu fundador, e Tino Reimóndez) nunha corporación de 13, sendo o cuarto partido máis votado (e último, xa que non se presentaron máis). Nas eleccións de 2011 obtivo un posto no concello (Paco Rivas, que posteriormente cedeu o seu lugar a Tino Reimóndez, representante até as eleccións de 2015), sendo o terceiro partido máis votado dos catro participantes.

Dispuña dunha organización xuvenil, as xuventudes de UPRi.

Non se ten presentado ós comicios autonómicos nin xerais, a máis das dúas eleccións locais (2007 e 2011).

O día 26 de febreiro de 2015 comunicou a súa disolución, ó tempo que parte dos seus membros comunicaron que tentarían integrar unha lista de Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía en Ribadeo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Ribadeo