open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sultán de Brunei

O **Sultán de Brunei** é o xefe de Estado e monarca absoluto de Brunei. É tamén o xefe de goberno na súa condición de Primeiro Ministro de Brunei. Dende a independencia de Brunei dos británicos en 1984, só reinou un Sultán, aínda que a institución data do século XIV.

O Sultán de Brunei pode ser considerado como sinónimo da gobernante Casa de Bolkiah, con xeracións que poden ser trazadas dende o primeiro sultán, temporalmente interrompido polo 13º sultán, Abdul Hakkul Mubin, que á súa vez foi deposto por un membro da Casa de Bolkiah. O título completo do Sultán é: **A Súa Maxestade O Sultán e** **Yang Di-Pertuan** **de Brunei Darussalam**.

== Sultáns ==
Sultáns De Brunei dende 1368:

## Incertezas 
O rexistro histórico máis antigo dos sultáns de Brunei non é claramente coñecido debido á mala documentación inicial da historia de Brunei. Moitos dos membros máis vellos da casa de Bolkiah aseguran que os seus antepasados foron BaHassan e BaAlawi Saadah de Tarim e Hadhramawt no Iemen. Ademais, houbo un intento de "islamizar" a historia e a "historia oficial" non coincide con fontes estranxeiras verificables. O *Batu Tarsilah*, o rexistro xenealóxico dos reis de Brunei, non comezou ata o ano 1807.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Casa de Bolkiah
* Liña de sucesión ao trono de Brunei
* Historia de Brunei
Presidente de Bulgaria

Esta é unha lista dos **presidentes e xefes de Estado de Bulgaria** dende que o país se converteu nunha república en 1946.

## Xefes de Estado de Bulgaria (1946-presente) 
### República Popular de Bulgaria 
### Secretarios Xerais do Partido Comunista Búlgaro (1946-1990) 
### República de Bulgaria (1990-presente) 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeiro ministro de Bulgaria
Tholos

250px|thumb|upright=1.5|Tholos de Delfos.
[250px|thumb|**Tholos** micénico do [Tesouro de Atreo.]]

Un **tholos** ou **tolos** (do grego θόλος) e plural **tholoi** é, na arquitectura da Grecia antiga, unha construción de forma circular.

As primeiras casas deste tipo remóntanse ao Neolítico. Tamén se denominan **tholos** certas construcións funerarias cun plano circular, como as usadas na cultura micénica. O arquetipo destas tumbas é o "Tesouro de Atreo".

Finalmente, o **tholos** designa principalmente un templo de estilo clásico, xeralmente grego, cun chan circular rodeado por unha columnata. O máis coñecido é o tholos de Delfos.

## Formas antigas 
### Prehistoria 
Un tholos pode designar unha casa neolítica circular. Os restos máis antigos documentados atopáronse en Khirokitia (Chipre), c. 5800 a.C., con paredes de terra apiñada e canas con barro e presentan cubertas de tipo cupular. 

Estas vivendas estaban amplamente estendidas no Neolítico tardío tamén por Creta. Nas Cícladas, atopouse un tipo de construción en tholos, pero para o seu uso como hórreo. Máis tarde, especialmente en Chipre e Creta, as cabanas circulares utilizáronse como tumbas colectivas.

Atopáronse estruturas semellantes en Los Millares, España. Actualmente, pódese visitar.

En Antequera atópase o tholos de El Romeral como exemplo de sepulcro de dúas cámaras do Calcolítico (3800 a.C)

### Tholos micénicos 
A *tumba de tholos*, *tumba de cámara* ou *tumba de cúpula* é un tipo de tumba moi estendida no mundo micénico (Ver: Micenas, Pilos, Tóricos...). O Tesouro de Atreo, en Micenas  é o máis importante.

Estas cámaras ou tumbas subterráneas, revestidas de pedras, estaban cubertas por unha falsa cúpula de cantilever, de sección oxival, á que se accedía a través dun corredor. Este sistema non se mantén durante moito tempo a menos que estea cuberto cunha masa de terra que faga peso e impida o seu movemento. Cando a erosión elimina esta contribución adicional da terra, ocorre o seu colapso. Isto adoita acontecer.

## Tholos da Grecia clásica 
### Tholos de Atenas 
thumb|upright=1.5| Vestixios do tholos de Atenas.
thumb|upright=1.5|right|Deseño esquemático

Este monumento construíuse na Ágora de Atenas no 465 a.C., despois da destrución por Xerxes I no 480 a.C., durante as Guerras Médicas, dun monumento máis antigo que tiña a mesma función. 

### Tholos de Delfos 
O Tholos de Delfos está incluído no santuario de Atenea Pronaia. Esta construción circular construíuse entre o 380 a.C e o 360 a.C.. Ten 20 columnas dóricas dispostas nun círculo de 14´76 metros de diámetro exterior, con 10 columnas corintias dentro. O Tholos está situado a uns 800 metros do complexo monumental de Delfos. Restauráronse tres das columnas dóricas, mellorando a estética do monumento e converténdoo no máis emblemático e fotografado de Delfos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Talaiot
* Micenas
* Grecia micénica

### Ligazóns externas
* Aegean Art (arquivado en archive.org)
Rodas (homónimos)

O topónimo **Rodas** pode referirse a:

;En Galiza
***Rodas**, lugar da parroquia de Xuvencos, no concello de Boborás;
***Rodas**, lugar da parroquia de Guillarei, no concello de Tui;
***Rodas**, lugar da parroquia de Samarugo, no concello de Vilalba;
***O Campo das Rodas**, lugar da parroquia do Obre, no concello de Noia;
***Val das Rodas**, lugar da parroquia de Verducido, no concello da Lama.

;Castro de Galiza
***Castro das Rodas**, castro da parroquia de Cumbraos, no concello de Mesía.

;Estación de Galiza
***Laxe das Rodas**, estación de arte rupestre da parroquia de Louro, no concello de Muros.

;Praia de Galiza
***Praia de Rodas**, praia nas illas Cíes.

;Fóra de Galiza

;En Cuba
***Rodas**, municipio cubano.

;En Grecia
***Rodas**, illa grega;
****Rodas**, capital da illa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Subrexión de Lappeenranta

A **subrexión de Lappeenranta** (en finés *Lappeenrannan seutukunta*) é unha das dúas subrexións da rexión de Carelia do Sur. En 2017 tiña unha poboación de 88&nbsp;756 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 1994: Finlandia divídese en subrexións. A subrexión de Lappeenranta inclúe o municipio de Joutseno e a cidade de Lappeenranta.
* 1 de xaneiro de 2005: Joutseno convírtese en cidade.
* 1 de xaneiro de 2009: a subrexión de Saimaa Occidental intégrase na subrexión de Lappeenranta, e con ela os municipios de Lemi, Luumäki, Savitaipale, Suomenniemi, Taipalsaari e Ylämaa que a integraban.
* 1 de xaneiro de 2009: a cidade de Joutseno únese á cidade de Lappeenranta.
* 1 de xaneiro de 2010: o municipio de Ylämaa únese á cidade de Lappeenranta.
* 1 de xaneiro de 2013: Suomenniemi abandona a subrexión logo de unirse á cidade de Mikkeli, na subrexión homónima.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Lappeenranta   
* Sitio web de Lemi 
* Luumäki 
* Sitio web de Savitaipalet 
* Sitio web de Suomenniemi 
* Sitio web de Taipalsaari
Foro romano de Clunia Sulpicia

O **Foro romano de Clunia Sulpicia** é un complexo monumental construído no século I na antiga cidade de Clunia, situada entre as cidades actuais de Coruña del Conde e Peñalba de Castro, no sur da provincia de Burgos.
## Historia 
Construíuse no século I, quizais debido ao nomeamento da cidade como capital de convento xurídico, aínda que é posterior ao primeiro trazado urbano da cidade, como demostra a reestruturación que se observa na Casa 3.

A finais do século III notouse o cesamento da actividade nas tabernaes e no século IV os niveis de ocupación da basílica indican que a decoración xa desaparecera.

## Características 
No foro desenvolvéronse as actividades políticas, comerciais, xudiciais e relixiosos do municipio, pero tamén as relacionadas co feito de que Clunia fose a capital dun convento xurídico. Está situado no centro da cidade, no punto máis alto do outeiro. A planta é rectangular, de 160 m de lonxitude e 115 de anchura.
miniatura|dereita|Mapa coa extensión do convento xurídico de Clunia administrado dende o foro.
Como resultado das escavacións na súa parte oriental, sábese que albergaba os seguintes edificios:

* A **basílica** coincidía en ancho co foro e estaba situada no seu lado norte. Consta de tres naves, na central, onde se atopaba o tribunal e na do lado norte estaba acaroada ao *Aedes Augusti* e algunhas salas.
* O **templo** estaba situado no lado sur e foi adicado ao deus Xúpiter. Constaba dunha planta rectangular absidiada na parte traseira e situabase sobre un podio, atopáronse as filas inferiores, as bases e as molduras da súa fachada. O acceso á parte superior facíase por ambos lados da fachada, deixando un espazo intermedio como unha tribuna ao pé do templo.

Tras do templo había un espazo con propósitos relixiosos, delimitado para separalo do resto do foro por medio de dous muros curvos. O recinto quedou pechado ao sur por un pórtico sobre un pavimento, interrompido por unha aula aberta no eixe co templo. Neste espazo atopouse un tanque de posible uso ritual.

* As ***tabernae*** localízanse na parte oriental e occidental do foro. A súa función comercial reforzouse pola existencia dun dobre pórtico columnado na súa fronte. É posible que os espazos centrais deste sector servisen como santuarios ou templos de menor rango.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*

*
### Outros artigos 
* Clunia
* Forum
Reserva da biosfera Vidzeme norte

A **reserva da biosfera Vidzeme norte** é a única reserva da biosfera de Letonia. Cobre unha área de 60 quilómetros sobre o Golfo de Riga e o interior da rexión de Vidzeme, veciña a Estonia.  

## Ecosistema
### Flora
A turfeira alta de maior extensión dos Estados bálticos pódese atopar nesta reserva. Asemade, o seu litoral está poboado dunha continuación de prados costeiros. Os cantís ananos de Skanaiskalns e o río Salaca rematan nunha área de cantís vermellos, Pietrags.

### Fauna
Unha colonia de cegoñas brancas domina a área de Matisi con regularidade.

## Sociedade e economía
A reserva da biosfera Vidzeme norte é a única zona con protección especial no país, cubrindo 457,600 hectáreas de terreo e 16,750 hectáreas de mar. Esta condición foi aprobada o 15 de decembro de 1997, recoñecendo o seu valor e o cumprimento dos requisitos do contexto que aporta a UNESCO para este tipo de reservas con recoñecemento internacional. A reserva estende o seu valor socio-económico ao incluír non só áreas de relevancia natural senón tamén plantacións dendrolóxicas, elementos de valor xeolóxico e xeomórfico así como escenarios históricos letóns.

## Lexislación
A reserva da biosfera acolle no seu territorio espazos protexidos por outras medidas lexislativas e de acción, como é: 
* As torres de observación ornitolóxicas nos prados costeiros da biosfera.
* A pesca tradicional no lago Burtnieki.
* Cova de área de Liv no río Svetupe, recoñecida por acoller ritos pagáns anteriores ao século XVII 
* Restaurantes de lamprea.
* O museo de Munchausen en Dunte.
* A zona antiga de Rujiena, exemplo de clasicismo despoxado.
* Salacgriva, o museo de Salacgriva, festival dos pescadores en Salacgriva e o festival Positivus.
* Limbazi e o seu museo da prata.

## Galería
## Notas
Suman Pokhrel

**Suman Pokhrel** (), nado o 21 de setembro de 1967, é un poeta, letrista, dramaturgo, tradutor e artista.

Está considerado como unha das voces creativas máis importantes do sur de Asia.

Suman Pokhrel é o único escritor que recibiu dúas veces o premio literario SAARC. Recibiu este premio en 2013 e en 2015 pola súa propia poesía e polas súas contribucións á poesía e á arte en xeral na rexión do sur de Asia.

## Notas
Richard James Umbers

**Richard James Umbers**, nado o 17 de marzo de 1971 en Otahuhu (Nova Zelandia), é un eclesiástico católico latino, dende 2016 bispo auxiliar de Sidney.

## Traxectoria 
Naceu o 17 de marzo de 1971 en Otahuhu, un suburbio de Auckland, en Nova Zelandia. Logo de rematar os estudos de secundaria en Auckland, trasladouse a Sidney, onde se graduou en Económicas pola Universidade de Sidney en 1993.

## Notas
Andrés Núñez Rajoy

**Andrés Núñez Rajoy**, nado en Padrón o 10 de xaneiro de 1957, é un enxeñeiro técnico agrícola e político galego. 
## Traxectoria 
Diplomouse en enxeñería técnica agrícola na Universidade de Santiago de Compostela en 1979. Foi responsable a partir de 1981 do departamento de horticultura da Cooperativa Agraria Provincial da Coruña (Leyma). Entre 1984 e 1990 actuou como secretario do Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos Agrícolas e Peritos Agrícolas da Coruña e Pontevedra. 

Accedeu á administración pública en 1987 como axente de extensión agraria, exercendo primeiro en Carballo e posteriormente enSantiago de Compostela.  

Dende 1994 foi o responsable de horticultura do Centro de Formación, Investigación e Tecnoloxía Agraria de Galicia con sede en Santiago de Compostela e en 2005 asumiu da dirección do Servizo de Produción Agraria Sustentable e Sanidade Vexetal da Consellería do Medio Rural. 

Paralelamente foi membro do Comité Fitosanitario Nacional, da Comisión Nacional de Avaliación de Fitosanitarios, da Comisión Nacional de Bioseguridade e Union Europea. 

Tras unha larga traxectoria no BNG pasou a militar en Compromiso por Galicia. Foi membro da Comisión Executiva Nacional do partido, cabeza de lista nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016 pola provincia de Pontevedra e candidato á alcaldía de Pontevedra nas eleccións municipais de 2019.

Colabora decote en *Pontevedra Viva*.
## Obra
**A nosa horta* (Xerais, 1998; con Xesús Cordeiro e Consuelo Davila).

## Notas
Mulgoe

***Mulgoe*** (en ) é un filme surcoreano de 2018 dirixido por Heo Jong-ho. Está protagonizado por Kim Myung-min, Kim In-kwon, Lee Hye-ri e Choi Woo-shik. O filme estreouse o 12 de setembro de 2018. Foi escollido para competir no Festival de Cine de Sitges.

## Personaxes 
*Kim Myung-min como Yun-kyum
*Kim In-kwon como Sung-han
*Lee Hye-ri como Myung  
*Choi Woo-shik coomo Hur
*Park Hee-soon como rei Jungjong
*Lee Geung-young como Sim Woon
*Park Sung-woong como Jin-yong 
*Lee Kyu-bok como Mo-gae 
*Kim Min-seok
*Hong Ji-yoon 
*Lee Do-kyung 
*Han So-yeong
*Soo Mi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Anceu, Ponte Caldelas

**Santo André de Anceu** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponte Caldelas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 163 habitantes (84 homes e 79 mulleres), distribuídos en tres entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 245 habitantes.

## Patrimonio
**Igrexa Parroquial de Santo André**.
miniatura|Calvario.
**Calvario do Lugar dos Cruceiros**. 
miniatura|Capela da Guadalupe.
A **capela da Guadalupe** é un templo barroco. Ten planta rectangular con tellado a dúas augas, coas esquinas rematadas con pináculos. A fachada ten unha porta adintelada e ten dos óculos laterais. Conta tamén cunha pequena espadana proporcional o campanario.

No arco esquerdo do interior depositouse a patroa, a Virxe de Guadalupe, tallada nunha soa peza, baixo a arcada que antes estaba no altar. Na metade da nave encóntrase outra arcada que leva a imaxe da Nosa Señora das Dores.

Na entrada da capela encóntrase un cruceiro que data no 1771-76. O seu pedestal é case cúbico e a columna de sección cadrada pasando a octogonal.  A cruz é de sección cadrada con capitel corintio. Sobre o capitel ten unha columna cunha imaxe de Cristo e da Virxe.

A uns vinte metros encóntrase un  peto de ánimas. O estilo artístico, de cantería defínese como popular.

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Anceu
### Parroquias de Ponte Caldelas
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Ponte Caldelas

*Batalla de Anceo

### Ligazóns externas 
* 
*
Gaita marcial

A **gaita marcial** ou **gaita das bandas** é unha gaita creada en Galicia a finais do século XX polo gaiteiro Xosé Lois Foxo a imitación da gaita das Highlands.   

## Orixe 
A gaita marcial foi unha creación de Xosé Lois Foxo, director da banda de gaitas da Deputación de Ourense, a comezos da década de 1990, se ben Foxo a define como "unha versión [evolucionada] da gaita galega", sobre a que "hai ampla documentación sobre o seu uso tradicional no norte peninsular"

Alén de mudar o instrumento principal, Foxo substituíu a percusión tradicional do seu grupo por percusión moderna, e introduciu vestimentas e xeitos de tocar e desfilar similares aos das bandas de Escocia.

A extensión por todo o país deste modelo de bandas de gaitas provocou unha agre polémica no sector cultural da música tradicional galega. Este conflito, coñecido como guerra das gaitas, tivo un dos seus puntos álxidos no concurso *vai de gaita* do programa Luar da TVG no ano 2013. A asistencia ao certame dun participante coa gaita marcial motivou a reprimenda televisada por parte do xurado, en especial da gaiteira Susana Seivane. Segundo datos de Foxo, en Galicia en 2013 había 150 bandas que empregaban este modelo de gaita, que tamén tiña ampla presenza en Asturias. e optou por convidar as tradicionais bandas de Forcarei e Invernía.

## Características 
miniatura|Gaiteiros coa gaita marcial.
A gaita marcial diferénciase da gaita galega na disposición sobre o ombro do gaiteiro da ronqueta e do chión, e no alongamento do fol. As súas características principais son as seguintes:
*Punteiro afinado en si bemol.
*Fol rectangular de "pescozo de cisne", horizontal ao chan, para facilitar a marcha do gaiteiro tocando o instrumento.
*Tres bordóns sonoros sobre o ombreiro esquerdo do gaiteiro, unidos por un cordón: roncón (si bemol, dúas oitavas por debaixo da nota do punteiro), ronqueta (si bemol, unha oitava por debaixo) e chión (si bemol, ao unísono coa tónica do punteiro)
*Soprete máis longo para manter a posición do fol horizontal e os roncóns máis erguidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Colectivo en defensa da gaita (CDG)
Índice cefálico

[thumb|[Galgo afgán dolicocefálico.]]
En antropometría, o **índice cefálico** é a relación da anchura máxima da cabeza con respecto á súa lonxitud máxima, ás veces multiplicada por 100 por comodidade. 

## Historia 
O termo foi definido polo profesor sueco de anatomía Anders Retzius (1796-1860) e inicialmente usado en antropoloxía física para clasificar restos humanos antigos encontrados en Europa. É xeralmente obxecto de fortes críticas dadas as implicacións sociais que ten asociar a intelixencia con determinados grupos sociais e humanos. 

Os estudos de Franz Boas cuestionaron a utilidade do índice cefálico porque encontrou que os trazos craniofaciais son altamente maleábeis nunha xeración (é dicir, poden diferir grandemente entre pais/nais e fillos).

En 2002 un artigo de Sparks e Jantz volveu a avaliar algúns dos datos orixinales de Boas usando novas técnicas estatísticas e concluíu que había un "compoñente xenético relativamente alto" na forma da cabeza.

En 2003, os antropólogos Clarence C. Gravlee, H. Russell Bernard e William R. Leonard analizaron novamente os datos de Boas e concluíron que a maioría dos achados orixinais de Boas eran correctos. Adicionalmente, aplicaron novos métodos estatísticos asistidos por computadoras aos datos de Boas e descubriron maior evidencia sobre a plasticidade cranial. Nunha publicación posterior, Gravlee, Bernard e Leonard revisaron as análises de Sparks e Jantz e argumentaronn que estes últimos (Sparks e Jantz) terxiversaron as afirmacións de Boas, e que os datos de Sparks e Jantz de feito respaldan a investigación de Boas.

Nos adultos, o índice xa non se usa excepto para describir aparencias de individuos, e non ten correlación co comportamento. Porén, ás veces séguese a usar para estimar a idade dos fetos por razóns legais e obstetriciais, nos casos onde as diferenzas nas formas do cranio entre poboacións diferentes son aínda de interese.

## Índices cefálicos nos humanos 
miniatura|Índice cefálico visto desde arriba.BOD: diámetro biparietal; OFD: diámetro occipitofrontal.
Os índices cefálicos son: 
*  80% (femia), > 75 % (macho): *braquicefálico*.

Tecnicamente os factores medidos están definidos como a anchura máxima dos ósos que rodean a cabeza, por encima da crista supramastoidea (detrás dos pómulos), e a máxima lonxitude desde a parte máis facilmente observábel da glabella (entre as cellas) ao punto máis facilmente observábel da parte traseira da cabeza.

## Animais braquicefálicos 
O termo tamén se aplica a animais, como cans e gatos. Os cans e gatos braquicefálicos (nariz chato) son moi sensíbeis ás altas temperaturas facendo especialmente importante a elección dunha superifcie para durmir ou unha gaiola para viaxes.

Lista de cans braquicefálicos: 
* Bóxer
* Bulldog
* Pequinés
* Shih Tzu
* Shar Pei

Lista de gatos braquicefálicos: 
* Gato persa

## Animais dolicocefálicos 
Lista de caninos dolicocefálicos:
* Lobo
* Coiote
* Bull Terrier
* Galgos como 
** Galgo afgán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cranio
* Craniometría

### Ligazóns externas 
* Índie cefálico .
Carlos Portomeñe

**Carlos Anxo Portomeñe Pérez**, nado en Lugo o 11 de decembro de 1968, é un artesán e político galego. 

## Traxectoria 
Licenciado en ciencias políticas pola Universidade de Santiago de Compostela. Militante do Partido Comunista de Galicia, foi o seu secretario xeral entre 2004 e 2012 e mais é membro do Comité Central do Partido Comunista de España. Encabezou a lista da Alternativa Cidadá de Esquerdas nas eleccións municipais de 2015 en Lugo e accedeu á corporación municipal, repetindo posto nas eleccións municipais de 2019. Porén, nas eleccións municipais de 2023, non revalidou a acta de concelleiro. 

Artesán de profesión, realizou deseños de máscaras para diferentes espectáculos teatrais, incluíndo producións do Centro Dramático Galego.

Colabora en *Mundo Obrero*.

## Obra 
* *La Matanza de Atocha y otros crímenes de Estado*. Atrapasueños, 2022. ISBN 9788412605501.
* *Vivir e morrer pola causa. Biografía de José Gómez Gayoso* (2022). Vigo: Galaxia. 334 páxs. ISBN 978-84-9151-961-4.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Editorial Galaxia
José Manuel Pérez Afonso

**José Manuel Pérez Afonso**, nado en Lugo en 1979, é un músico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio, especializándose en educación musical. Formou parte do dúo musical Iván y Josito, formado en 2001 e que levou o premio INJUVE 2008 á mellor creación moza no apartado de canción de autor. Militante de Podemos, foi membro da coordinadora de Lugonovo ata que a súa formación a abandonou en novembro de 2017. En 2018 anunciou a súa candidatura á secretaria xeral de Podemos Galicia nas primarias  pero acabou integrando a candidatura de Antón Gómez-Reino. Nas eleccións municipais de 2019 foi candidato á alcaldía de Lugo.
esquerda|miniatura|Lugo en Común- Unidas Podemos. Eleccións Xerais 2019

## Notas
Carelia Central

**Carelia Central** (en finés *Keski-Karjalan seutukunta*) é unha das tres subrexións da rexión de Carelia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 17&nbsp;500 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2005: o municipio de Värtsilä uniuse a Tohmajärvi.
* 1 de xaneiro de 2013: o municipio de Kesälahti uniuse á cidade de Kitee.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Carelia Central 
** Sitio web de Kitee 
** Sitio web de Rääkkylä 
** Sitio web de Tohmajärvi
154 (álbum)

***154*** é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de post-punk Wire, publicado en setembro de 1979 a través do selo Harvest Records no Reino Unido e Europa e de Warner Bros. Records nos Estados Unidos. Ramificándose aínda máis lonxe do estilo punk rock minimalista do seu traballo anterior, *154* está considerado unha progresión dos sons amosados no seu anterior disco, *Chairs Missing*, co grupo experimentando con tempos máis lentos, estruturas de cancións máis completas e un maior uso de efectos de guitarra, sintetizadores e electrónica.

*154* chegou ao número 39 na lista británica de álbums, a posición máis alta que acadou a banda. Foi editado en CD en 1987 a través de EMI Japan e posteriormente reeditado por Restless Records en 1989. As primeiras edicións en vinilo estaban acompañadas dun EP, con temas que se incluíron no CD de Harvest CD, lanzado en 1994, xunto cunha canción extra adicional. A nova edición remasterizada, publicada por Pinkflag en 2006, non contén cancións extra debido, segundo a banda, eses engadidos deshonran a "claridade conceptual das declaracións orixinais". O álbum chamouse así porque a banda tocara 154 concertos no momento do lanzamento do traballo. Pitchfork listou a *154* como 85 mellor disco dos anos 70.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Hiperqueratose

A **hiperqueratose** é o engrosamento do estrato córneo da pel (a capa máis externa da epiderme), que adoita estar asociada coa presenza dunha cantidade anormal de queratina, e tamén adoita ir acompañada dun incremento na capa granular. Como a capa córnea varía normalmente moito en grosor en diferentes sitios, é necesario ter experiencia para avaliar os graos menores de hiperqueratose.

Pode ser causada por unha deficiencia de vitamina A ou unha exposición crónica ao arsénico.

A hiperqueratose pode tamén ser causada por fármacos inhibidores de B-Raf, como o Vemurafenib e o Dabrafenib.

Pode ser causada por fricción, orixinando a aparición de calos, calosidades, inflamación crónica, eccema ou por trastornos xenéticos como a ictiose ligada ao cromosoma X ou ictiose (pel extremadamente seca).

Pode tratarse con cremas que conteñan urea, a cal disolve a matriz intercelular das células do estrato córneo, promovendo a desescamación da pel, causando finalmente unha suavización das áreas con hiperqueratose.

## Tipos 
### Folicular 
A *hiperqueratose folicular* ou queratose pilar é unha condición da pel caracterizada por un desenvolvemento excesivo de queratina nos folículos pilosos, que orixina pápulas elevadas cónicas rugosas. As aberturs dos folículos están a miúdo pechadas cun tapón branco de sebo incrustado. Cando se denomina *frinoderma* a condición está asociada con deficiencias nutricionais ou malnutrición

Observouse en varios estudos a pequena escala que esta condición respondía ben á suplementación con vitaminas e graxas ricas en ácidos graxos esenciais. As deficiencias de vitamina E, vitamina A e vitaminas do complexo B foron implicadas na causa desta condición.

### Específica doutros sitios 
**Hiperqueratose plantar*.- É a hiperqueratose da planta do pé. Recoméndase a retirada cirúrxica da pel morta, para proporcionr alivio sintomático.
**Hiperqueratose da mamila e a aréola*.- É unha condición adquirida benigna asintomática pouco común de patoxénese descoñecida.

### Hereditaria 
*A hiperqueratose epidermolítica (tamén chamada "eritroderma ictiosiforme conxénita bulosa"" ou "eritroderma ictiosiforme conxénita bulosa de Brocq") é unha rara doenza da familia da ictiose, que afecta a 1 de cada 250&nbsp;000 persoas. Produce o agrupamento de filamentos de queratina.
*A hiperqueratose dixitada minuta múltiple, é unha rara condición cutánea, na cal a metade dos casos son familiares.
*A hiperqueratose acral focal (tamén chamada "acroqueratoelastoidose liquenoide") é un queratoderma de comezo tardío, herdado como unha condición autosómica dominante, caracterizada pola aparición de pápulas crateriformes ovais ou poligonais que se desenvolven nas beiras das mans, pés e pulsos.

### Outras 
**Enfermidade de Flegel* e "un incremento no grosor da capa de queratina do epitelio ou a presenza de dita capa nun sitio onde normalmente non se esperaría."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Calo
* Enfermidade da queratina
* Enfermidade da pel
Badkonake sefid

***Badkonake sefid*** (en ) é un filme iraniano de 1995 dirixido por Jafar Panahi, con guión de Abbas Kiarostami. Foi o primeiro filme de Panahi como director. Recibiu moi boas críticas e gañou numerosos galardóns de cinema internacionais, incluído o premio da Camera d'Or no Festival Internacional de Cine de Cannes. *The Guardian* clasificouno como un dos 50 mellores filmes para toda a familia de tódolos tempos. O filme está na lista BFI list dos 50 filmes que deberías ver ós 14 anos.

O filme foi escollido como candidato iraniano para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 68ª edición dos premios, mais non aceptado como nomeado. Irán tentou sen éxito retirar o filme da competición, mais a Academia negouse a aceptar o retiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Detlef Kappeler

**Detlef Kappeler**, nado en Szczecin en 1938, é un arquitecto, catedrático e pintor alemán. O seu traballo artístico fai del un representante contemporáneo do expresionismo.

## Traxectoria 
Detlef Kappeler naceu na cidade de Stettin, en Mecklemburgo-Pomerania Occidental en Alemaña en 1938. En 1945, durante a segunda guerra mundial a súa familia deixou a cidade fuxindo da ofensiva bélica, trasladándose a Schwerin 
para pasar, pouco tempo despois, ao  campo de refuxiados de Schleswig - Holstein onde permanecería dous anos, tras os cales chegarían, finalmente, a Hamburgo. Esta experiencia influíu en toda a traxectoria artística de Kappeler.

En 1953, Kappeler comeza os seus estudos de Arquitectura na Universidade de Hannover, que finaliza en 1965. No ano 1966, obtén o  premio da arte para arquitectura e pintura do Estado de Baixa Saxonia e comeza os seus estudos de Arte e Pintura na Escola Superior de Belas Artes de Hamburgo.  En 1972 e 1973 concédenselle dúas bolsas: a primeira para unha estadía na Citén internationale das arts en París eoa Premio de Lichtwark, da cidade de Hamburgo.

En 1974, Kappeler é nomeado catedrático de Pintura e Gráfica na Universidade de Hannover. Ademais da docencia, é partícipe activo en círculos políticos onde se discuten temas como o rearmamento militar, a enerxía nuclear ou a ecoloxía. Produce ciclos de pinturas relacionados como "Projekt Nordholz" e "Eismeerzyklos". Máis tarde, Kappeler centrará as súas obras en persoas que, polas súas posturas democráticas en canto a dereitos humanos e liberdade de expresión, foron vítimas da inxustiza. Nacen, así, ciclos referidos a Theodor Lessing e Carl von Ossietzky.

Trala exposición *Auf der Suche* na Sala Gaspar de Barcelona en 1994, Detlef Kappeler establece o seu taller nesta cidade e segue parte dos seus traballos desde alí. Coa súa obra pictórica, en especial coas súas “Plásticas para o Espazo,” reacciona a correntes posmodernas da mesma maneira que a ideas deconstrutivistas. É aquí onde se realizan ciclos como “Raum” ou “Transparencias.” Así mesmo, o cambio que se produce cando deixa a súa cátedra e percibe a súa potencial mobilidade espacial e persoal, pivotando finalmente entre a súa propiedade no Mar do Norte en Alemaña e a Ciutat Vella en Barcelona e, máis tarde, a costa galega, fan de motor para impulsar a creación nesta que para outros críticos é vista como unha nova etapa da súa vida tamén como artista. Usándose da abstracción e redución ou simplificación, do mesmo xeito que de efectos máis lixeiros de estrutura e cor nas súas composicións, fai delas creacións dunha calidade aumentada.

Antón Castro, escribiría para o catálogo da exposición *El fin del camino* (2010): “A súa obra emblematiza un sentimento agónico da vida, talvez a imaxe singular do romanticismo mariño”. Así mesmo, Castro recoñece nas súas obras a influencia pollockiana pero, máis notablemente, do expresionismo alemán.

## Notas
Inside Llewyn Davis

***Inside Llewyn Davis*** é un filme estadounidense de 2013 escrito, dirixido, producido e editado por Joel e Ethan Coen. Ambientado en 1961, o filme segue unha semana na vida de Llewyn Davis, interpretado por Oscar Isaac, un cantante folk que loita por conseguir o éxito na súa carreira musical. Está coprotagonizado por Carey Mulligan, John Goodman, Garrett Hedlund, F. Murray Abraham e Justin Timberlake.

## Personaxes 
* Oscar Isaac como Llewyn Davis
* Carey Mulligan como Jean Berkey
* John Goodman como Roland Turner
* Justin Timberlake como Jim Berkey
* Adam Driver como Al Cody
* F. Murray Abraham como Bud Grossman
* Garrett Hedlund como Johnny Five
* Stark Sands como Troy Nelson
* Ethan Phillips como Mitch Gorfein
* Robin Bartlett como Lillian Gorfein
* Alex Karpovsky como Marty Green
* Max Casella como Pappi Corsicato
* Frank L. Ridley como Union Hall Man
* Jeanine Serralles como Joy
* Ben Pike como Bob Dylan
* Marcus Mumford como Mike Timlin (voz)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Realismo social

[miniatura|*[American Gothic* (1930) de Grant Wood.]]
**Realismo social** é un movemento artístico que procura dirixir a atención ás condicións reais sociopolíticas da clase traballadora como medio para a crítica das estruturas de poder que se atopan tras estas condicións. Malia que as características deste movemento varían de nación en nación, na maioría dos casos baséase na utilización dunha forma de realismo crítico ou descritivo. Enraizado no realismo europeo, o realismo social procura revelar as tensións entre unha forza hexemónica opresiva e as súas vítimas.
## Historia
O nome adoita utilizarse de forma máis concreta para denominar o movemento artístico que xurdiu entre a primeira e a segunda guerra mundial como reacción ás duras condicións e problemas que sufriu a poboación tralo Crac de 1929. Na procura de que a arte fose máis accesible para unha maior audiencia, os artistas enfocáronse na realización de retratos realistas de traballadores anónimos así como de celebridades como símbolos heroicos de forza perante a adversidade. O obxectivo destes artistas era político, procurando expoñer as deterioradas condicións das clases baixas e traballadoras e facer responsable disto ós sistemas sociais.

O realismo social non debe confundirse co realismo socialista, a forma de arte soviética oficial institucionalizada por Iosif Stalin en 1934 e adoptada posteriormente polos partidos comunistas de todo o mundo. Difire tamén do realismo xa que non só presenta condicións de pobreza, senón que faino expresando as tensións entre dúas forzas opostas.

## Notas
Richard O. Covey

**Richard Oswalt Covey**, nado en Fayetteville (Arcansas) o 1 de agosto de 1946, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-51-I, STS-26, STS-38 e STS-61. Pasou un total de 26,88 días no espazo.

## Traxectoria
Covey licenciouse en enxeñería pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1968 e máster en aeronáutica e astronáutica pola Universidade Purdue en 1969.

Seleccionouno a NASA en xaneiro de 1978, converténdose oficialmente en astronauta en agosto do ano seguinte. Participou nas misións STS-51-I, STS-26, STS-38 e STS-61, pasando un total de 26,88 días no espazo. Retirouse da NASA en agosto de 1994.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-I
*STS-26
*STS-38
*STS-61
Raíz dunha función

En matemáticas, unha **raíz** dunha función f(x) é un elemento x do dominio desta función tal que f(x) = 0. Deste xeito, tamén se di **cero** da función.

Unha **raíz** dun polinomio é un cero da súa función polinómica.

O teorema fundamental da álxebra afirma que calquera polinomio non nulo ten como moito tantas raíces como grao ten o polinomio, e os dous números coinciden ao considerar raíces complexas (en xeral, as raíces nunha extensión alxebricamente pechada) contadas coas súas multiplicidades. Por exemplo, o polinomio f de grao dous, definido por

: f(x)=x^2-5x+6 

Ten as dúas raíces 2 e 3, xa que

:f(2) = 2^2 - 5 \cdot 2 + 6 = 0\quad\textrm{e}\quad f(3) = 3^2 - 5 \cdot 3 + 6 = 0

Se a función é unha aplicación dos números reais aos números reais, entón os seus ceros son as coordenadas *x* dos puntos onde a gráfica intersecta co eixe das x.

## Solución dunha ecuación 
Toda ecuación na variábel  pode ser reescrita como

: f(x)=0 

ao arrexuntar tódolos termos no lado esquerdo. Así, as solucións dunha ecuación son exactamente as raíces da función *f*. Noutras palabras, atopar o "cero dunha función" é unha frase equivalente a atopar unha "solución da ecuación obtida igualando a función a 0", e o estudo dos ceros de funcións é exactamente o mesmo que o estudo de solucións de ecuacións.

## Raíces de polinomios 
Todo polinomio real de grao impar ten un número impar de raíces reais (contando multiplicidades); do mesmo xeito, un polinomio real de grao par ten que ter un número par de raíces reais. Como consecuencia, os polinomios reais de grao impar teñen que ter polo menos unha raíz real (porque 1 é o menor número enteiro impar), mentres que os polinomios de grao par poden non ter ningunha. Este principio pódese demostrar co teorema do valor intermedio: xa que as funcións polinómicas son continuas, o valor da función ten que cruzar o 0 no proceso de mudar desde valores negativos a positivos, ou viceversa.

### Teorema fundamental da álxebra 
O teorema fundamental da álxebra afirma que todo polinomio de grao n ten n raíces complexas, contando coas súas multiplicidades. As raíces non reais de polinomios cos coeficientes reais conforman parellas de complexos conxugados.

## Cálculo de raíces 
Para calcular raíces de funcións, por exemplo funcións polinómicas, a miúdo cómpre o uso de técnicas especializados ou de aproximación (por exemplo, o método de Newton). Con todo, para algunhas funcións polinómicas, incluíndo aquelas de grao non maior a 4, pódense atopar tódalas súas raíces alxebricamente en termos dos seus coeficientes.

## Notas
Timothy Creamer

**Timothy "TJ" Creamer**, nado en Fort Huachuca (Arizona) o 15 de novembro de 1959, é un astronauta estadounidense que formou parte das expedicións 22 e 23 á Estación Espacial Internacional, sendo tripulante da Soiuz TMA-17. Pasou un total de 163,23 días no espazo.

## Traxectoria
Covey é graduado en química polo Colexio Loyola de Baltimore, Maryland, en 1978 e máster en física polo Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 1992.

Foi seleccionada pola NASA en xuño de 1998, converténdose oficialmente en astronauta tras dous anos de adestramento e asignado ás expedicións 22 e 23 á Estación Espacial Internacional, voando a bordo da Soiuz TMA-17. Pasou un total de 163,23 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Expedición 22
*Expedición 23
*Soiuz TMA-17
José Araújo Fernández

**José Araújo Fernández**, nado en 1971 en Mosela, é un empresario e político galego.

## Traxectoria 
.]]
Diplomouse en ciencias empresarias no Campus de Ourense. Empresario do sector dos videoclubs, chegou a ter tres na cidade de Ourense. Foi xerente do Festival de Cine Internacional de Ourense (2002-2003). Militante do Partido Popular foi concelleiro dende 2003 e tenente de alcalde e voceiro popular no concello entre 2015 e 2019. O 29 de xaneiro de 2019 renunciou a todos os seus cargos e o 12 de febreiro anunciou a súa marcha a Ciudadanos e a súa candidatura á alcaldía de Ourense.
## Notas
Gran Premio do Canadá de 2019

O **Gran Premio do Canadá de 2019** (oficialmente o **Formula 1 Grand Prix Heineken du Canada 2019**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 9 de xuño de 2019 no Circuíto Gilles Villeneuve, Montreal, Canadá. A carreira foi a sétima rolda da tempada , e o 56º Gran Premio do Canadá, a quincuaxésima vez que o evento foi incluído como unha rolda do Campionato do Mundo de Fórmula Un dende o inicio da serie en , e a cuadraxésima vez que se disputara no Circuíto Gilles Villeneuve.

## Pneus dispoñibles 
## Clasificación 
### Cualificación 
Sebastian Vettel conseguiu a pole position cun novo récord de volta de clasificación por diante de Lewis Hamilton e o seu compañeiro de equipo Charles Leclerc. Max Verstappen só puido terminar 11º na Q2 tras un accidente na última curva de Kevin Magnussen, que non conseguiu establecer un tempo de volta na Q3 e comezou a carreira desde o pit. Daniel Ricciardo clasificouse no cuarto posto co Renault, a mellor cualificación do equipo desde que Robert Kubica se clasificou cuarto no Gran Premio do Xapón.

### Cualificación 
## Carreira 
miniatura|center|600px|Resultados da carreira no GP do Canadá de 2019.
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Subrexión de Joensuu

A **subrexión de Joensuu** (en finés *Joensuun seutukunta*) é unha das tres subrexións da rexión de Carelia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 124&nbsp;138 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 1994: a subrexión de Joensuu inclúe a cidade de Joensuu, así como os municipios de Liperi, Kontiolahti, Eno, Kiihtelysvaara e Pyhäselkä.
* 1 de xaneiro de 2005: o municipio de Kiihtelysvaara, pertencente á subrexión, e o de Tuupovaara, pertencente á subrexión de Ilomantsi, únense á cidade de Joensuu e desaparecen as subrexións de Ilomantsi e Outokumpu.
* 1 de xaneiro de 2009: Eno e Pyhäselkä úntense á cidade de Joensuu.
* 1 de xaneiro de 2010: Juuka únese á subrexión procedente da subrexión de Pielinen Carelia.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Ilomantsi 
* Sitio web de Joensuu  
* Sitio web de Juuka   
* Sitio web de Kontiolahti 
* Sitio web de Liperi 
* Sitio web de Outokumpu  
* Sitio web de Polvijärvi
Birgit Hein

**Birgit Hein**, nada en Berlín o 6 de agosto de 1942 e finada na mesma cidade o 23 de febreiro de 2023, foi unha cineasta, autora e profesora univesitaria alemá. Con películas estruturais, ensaios sobre cinema e publicacións, foi considerada unha das pioneiras do filme underground e experimental, así como do cinema feminista de vangarda.

## Traxectoria 
Birgit Hein estudou historia da arte e teatro na Universidade de Colonia a principios dos anos sesenta. En 1964, casou con Wilhelm Hein e dende 1966 até 1988 traballou con el en diversos proxectos cinematográficos experimentais. Participou en Documenta 5 en Kassel, apareceu no *Filmschau: New European Cinema* en 1972 e como artista na Documenta 6 en 1977. O seu traballo conxunto presentouse en varias retrospectivas, por exemplo no "No Anthology Archives" de Nova York (1974), no "Filmmuseum Frankfurt" (1985), así como en Colonia (1988) e en Copenhague (1989). Dende 1991 creou a súa obra cinematográfica propia, separada de Wilhelm Hein, achegándose a un tipo de cinema máis intimista, feminista e persoal.

A partir do ano 1988 achegouse máis ó cinema de ensaio, coa cámara como ferramenta de reflexión de xénero ou a etnografía experimental.

Dende o ano 2015 empezou a ser máis coñecida nos circuítos de festivais españois, como no Festival de Cine Europeo de Sevilla, La casa Encendida, CGAI, o Foco Henri Langlois e a Tabakalera centran a súa obra na súa parte mais militante e feminista da súa obra.

## Filmografía 
* 1968: Película en Bruto, 16&nbsp;mm, 20 min
* 1969: 625, 16&nbsp;mm, 34 min 
* 1974: estudos estruturais, 16&nbsp;mm, 37 min 
* 1978-82: Superman e Wonderwoman, performance cinematográfica
* 1982: Love Stinks - imaxes de demencia diaria, 16&nbsp;mm, 82 min 
* 1986: imaxes prohibidas, 16&nbsp;mm, 87 min 
* 1987-88: Kali-Filme  16&nbsp;mm, 70 min
* 1991: The Eerie Women, 16&nbsp;mm, 63 min
* 1994: Baby, I Will Make You Sweat, 16mm, 63 Min
* 1997: Mayflies, vídeo, 24 min 
* 2000: La Moderna Poesia , 16&nbsp;mm, 67 min
* 2006: Imaxes da Guerra, vídeo, 10 min
*2007: Shanhai Light Impressións, vídeo, 10 min
* 2013: Película abstracta (Abstrakter Film) , vídeo, 10 min

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Ausstellungskatalog: *documenta 5. Befragung der Realität – Bildwelten heute*; Katalog (als Aktenordner) Band 1: (Material); Band 2: (Exponatliste); Kassel 1972 
* documenta Archiv (Hrsg.); *Wiedervorlage d5 – Eine Befragung des Archivs zur documenta 1972*; Kassel/Ostfildern 2001, ISBN 3-7757-1121-X 
* Katalog zur documenta 6: Band 1: Malerei, Plastik/Environment, Performance; Band 2: Fotografie, Film, Video; Band 3: Handzeichnungen, Utopisches Design, Bücher; Kassel 1977 ISBN 3-920453-00-X 
* 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial 
*
Mohsen Rabiekhah

**Mohsen Rabiekhah**, () nado en Teherán, Irán, o 24 de xullo de 1987, é un futbolista iraniano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Transfermarkt
Siôn Jobbins

**Siôn Jobbins**, nado o 16 de febreiro de 1968 é un autor, político e académico galés.

## Traxectoria
Foi coeditor da publicación *Cambrian Magazine*, unha revista galesa política e de ideoloxía independentista. É responsable das áreas de desenvolvemento xurídico, política, ciencias sociais e filosofía da Universidade de Aberystwyth.
## Galería de imaxes 

Gorymdaith Genedlaethol Cyntaf AUOB Cymru a Yes Cymru, Caerdydd 2019 Wales 11.jpg|O presidente de Yes Cymru dirixíndose a 2&nbsp;500 persoas na manifestación Yes Cymru a AUOB; en maio de 2019.
Pared Dewi Sant St David's Day Parade Aberystwyth Ceredigion Cymru Wales 2017 28.jpg|Jobbins na manifestación do día de San David en Aberystwyth, no ano 2017.

## Notas
Adam Price

**Adam Robert Price**, nado en Carmarthen o 23 de setembro de 1968, é un político galés e líder do partido Plaid Cymru dende o 28 de setembro de 2018, logo de derrotar a Leanne Wood e a Rhun ap Iorwerth eleccións primarias ese mesmo mes. Dende o ano 2016, é membro da Asemblea Nacional de Gales por Carmarthen East e Dinefwr, sendo anteriormente membro do Parlamento Británico, entre 2001 e 2011 por Carmarthen East e Dinefwr.

## Traxectoria 
Fillo dun mineiro, Price naceu en Carmarthen e foi á Ysgol Dyffryn Aman en Ammanford, Carmarthenshire. Estudou na Universidade de Cardiff, conseguindo un BA en Estudos Europeos Comunitarios en 1991.

Price é abertamente homosexual e é un destacado activista LGBT en Gales.

## Notas
The Sky's Gone Out

'''''The Sky's Gone Out''''' é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de rock gótico Bauhaus, publicado o 19 de outubro de 1982 a través do selo Beggars Banquet Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Tanglewood Numbers

***Tanglewood Numbers*** é o quinto álbum de estudio da banda  de indie rock Silver Jews, publicado o 18 de outubro de 2005 a través do selo Drag City.

Ao igual que en todos os seus outros discos, o principal compositor de Silver Jews e membro constante da banda é David Berman. Neste álbum outros catorce músicos están implicados na creación e na gravación. *Tanglewood Numbers* marcou o regreso dos membros de Pavement Stephen Malkmus e Bob Nastanovich a Silver Jews. Malkmus aparecera por última vez no *American Water*, mentres que Nastanovich aparece no primeiro álbum do grupo, *Starlite Walker*. Cassie Berman, muller de David Berman, tamén aparece no disco.

A portada do disco é unha fotografía do famoso fotógrafo sureño William Eggleston.

## Listaxe de cancións 
## Notas
The Witches (filme de 1990)

***The Witches*** é un filme británico-estadounidense de 1990 dirixido por Nicolas Roeg e protagonizado por Anjelica Huston, Mai Zetterling, Rowan Atkinson e Jasen Fisher. Baséase na novela infantil de 1983 *As bruxas*, de Roald Dahl. Ó igual ca na novela orixinal, conta a historia dunhas bruxas que se disfrazan de mulleres correntes e matan nenos, e de que como un neno e a súa avoa deben atopar un xeito de detelas e destruílas.

*The Witches* foi producido por Jim Henson Productions para Lorimar Film Entertainment e foi distribuído por Warner Bros. como a derradeira produción de Lorimar, antes de que a compañía acabase en 1993. O filme foi moi ben acollido pola crítica, mais tivo pouco éxito de recadación e non foi do agrado de Dahl por ser diferente o final respecto do libro.

## Personaxes 
* Anjelica Huston como Miss Eva Ernst/Grand High Witch
* Jasen Fisher como Luke Eveshim
* Mai Zetterling como Helga Eveshim
* Rowan Atkinson como Mr. Stringer
* Jane Horrocks como Miss Susan Irvine
* Charlie Potter como Bruno Jenkins
* Anne Lambton como Pamela
* Angelique Rockas como Henrietta
* Annabel Brooks como Nicola Cuttle
* Sukie Smith como Marlene
* Bill Paterson como Herbert Jenkins
* Brenda Blethyn como Rebecca Jenkins
* Jenny Runacre como Elizabeth "Elsie"
* Emma Relph como Mildred "Millie"
* Rose English como Doreen "Dora"
* Nora Connolly como Beatrice
* Rosamund Greenwood como Janice
* Darcy Flynn como nai de Luke
* Vincent Marzello como pai de Luke
* Elsie Eide como Erica
* Grete Nordrå como bruxa norueguesa
* Ola Otnes como pai de Erica
* Jim Carter como Andre o chef
* Roberta Taylor como Jacqueline
* Stella Tanner como bruxa na xuntanza
* Barbara Hicks como Regina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes