open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Selección de fútbol de Sri Lanka

A **selección de fútbol de Sri Lanka** (en , en ) é o equipo representativo de Sri Lanka nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol de Sri Lanka (en ), pertencente á Confederación Asiática de Fútbol (AFC) e á FIFA. Antes de 1972 o equipo recibía o nome de **selección de fútbol de Ceilán**, adoptando o actual nome após a mudanza do nome do país. Alcumados os *Leóns dourados*, nunca conseguiron participar nin na fase final dunha Copa do Mundo nin da Copa Asiática. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Fútbol de Sri Lanka
* Perfil de Sri Lanka na páxina web da FIFA
Luis Javier Mosquera

**Luis Javier Mosquera Lozano**, nado en Yumbo o 27 de marzo de 1995, é un levantador de pesas olímpico colombiano. Representou ao seu país na competencia de levantamento de pesas de menos de 69 kg masculino nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro (no Brasil) o 9 de agosto de 2016, gañando a medalla de bronce. O 25 de xullo de 2020, volveu gañar unha medalla olímpica, desta volta de prata, nos Xogos de Toquio na competencia de halterofilia de menos de 67 kg masculino.

## Carreira deportiva 
Mosquera provén dunha familia de deportistas vallecaucanos. Iniciou o seu palmarés deportivo aos 15 anos, cando obtivo o primeiro lugar no Campionato Panamericano de Halterofilia na categoría Sub-15.

Nos Xogos Panamericanos de Toronto 2015 gañou tres medallas de ouro na categoría de 69 quilogramos, nas modalidades de arranque (150 kg), envión (186 kg), cun total de 336 kg; o que o levou a conseguir unha cota nos Xogos Olímpicos de Río do seguinte ano. Recibiu a medalla de bronce tres anos despois, o 28 de marzo de 2019.

No LXXXV Campionato Mundial de Halterofilia, celebrado en Pattaya (Tailandia) entre o 18 e o 27 de setembro de 2019, quedou en quinto lugar, levantando un total de 320 quilos (145 quilos en arranque e 175 en envión).

## Notas
Snowpiercer (serie de televisión)

***Snowpiercer*** é unha serie de televisión estadounidense estreada en TNT o 17 de maio de 2020. Baséase tanto no filme surcoreano de 2013 *Snowpiercer*, dirixido por Bong Joon-ho, e na novela gráfica francesa de 1982 *Le Transperceneige*, a partir da cal se creou o filme, obra de Jacques Lob, Benjamin Legrand e Jean-Marc Rochette.

A serie, un reboot do filme, conta a historia dos pasaxeiros do Snowpiercer, un xigantestco tren perpetuamente en movemento que circula toda a terra transportando os restos da humanidade sete anos despois de que todo o planeta se conxelase converténdose nun hermo sen vida. A serie trata sobre a loita de clases, a inxustiza social e a política da supervivencia. Daveed Diggs e Jennifer Connelly son os protagonistas, xunto con Mickey Sumner, Annalise Basso, Sasha Frolova, Alison Wright, Benjamin Haigh, Roberto Urbina, Katie McGuinness, Susan Park, Lena Hall, Sheila Vand, Sam Otto, Iddo Goldberg e Jaylin Fletcher como secundarios. Rowan Blanchard, Steven Ogg e Sean Bean uníronse ó elenco na segunda tempada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Joana Maria Silva

**Joana Maria Jaciara da Silva Neves**, nada o 14 de febreiro de 1987, é unha nadadora paralímpica do Brasil. Competiu nos Xogos Paralímpicos de 2012 e 2016 e gañou dúas medallas de prata e dúas de bronce. En 2015, converteuse na primeira deportista brasileira en gañar unha medalla de ouro individual no Campionato Mundial de Natación IPC, na proba dos 50 m de estilo libre.

## Notas
Liga profesional

Unha **Liga profesional** é un tipo especial de asociación deportiva en España ao abeiro da Lei 10/1990, do 15 de outubro do deporte, integrada exclusiva e obrigatoriamente polos clubs ou sociedades anónimas deportivas que forman parte dunha liga oficial profesional de ámbito estatal 

## Lexislación 
O artigo 41 da Lei 10/1990, do 15 de outubro do deporte desenvolve a composición e competencias das Ligas Profesionais:

Así mesmo, o artigo 8 da devandita Lei especifica que é o Consello Superior de Deportes quen se encarga de cualificar as competicións oficiais de carácter profesional e ámbito estatal. Alén diso, no artigo 46 da mesma Lei di que *serán criterios para a cualificación de competicións de carácter profesional, entre outros, a existencia de vínculos laborais entre Clubs e deportistas e a importancia e dimensión económica da competición*.

## Listaxe 
Gozan deste recoñecemento a Liga de Fútbol Profesional, que inclúe a Primeira e Segunda división, e mais a Asociación de Clubs de Baloncesto que administra a liga homónima.

## Notas
Jhulia dos Santos

**Jhulia Karol dos Santos Días da Fonseca**, nada no concello de Terra Santa, Pará o 18 de setembro de 1991, é unha atleta paralímpica brasileira da clase T11, para atletas con deficiencia visual. Representou ó Brasil nos Xogos Paralímpicos de Verán de 2012 en Londres, onde conquistou unha medalla de bronce na proba de 100 metros T11. Tamén é medallista de múltiples campionatos mundiais e parapanamericanos, con cinco medallas en catro torneos. Nos Xogos Parapanamericanos de 2019 celebrados en Lima obtivo a medalla de ouro na proba de 400 m da categoría T11 cunha marca de 58,93. 

## Notas
Selección de fútbol de Vietnam

A **selección de fútbol de Vietnam** (en ) é o equipo representativo de Vietnam nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol de Vietnam (Liên Đoàn Bóng Đá Việt Nam), pertencente á Confederación Asiática de Fútbol (AFC) e á FIFA. Alcumados os *Những chiến binh sao vàng* (Golden Star Warriors), aínda que nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo, conseguiron clasificarse para catros Copas Asiáticas. O seu mellor resultado foron os cuartos de final de 2007 e 2019. 

Entre 1954 e 1976, cando o país estaba dividido en dous, existían as **seleccións de ** e de ''''''. Coa unificación do país, chegou a unificación das dúas federacións na actual Federación de Fútbol de Vietnam. Porén, debido ás guerras nas que se viu involucrado posteriormente o país, así como a sancións internacionais, a selección non regresou até o ano 1991. Como a selección de Vietnam do Sur era membro da FIFA, a organización considera á actual selección sucesora desta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Vietnam do Norte
* Selección de fútbol de Vietnam do Sur

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación de Fútbol de Vietnam
* Perfil de Vietnam na páxina web da FIFA
Gradín, Toirán, Láncara

**Gradín** é unha pequena aldea localizada na parroquia de San Salvador de Toirán, do concello de Láncara (provincia de Lugo). Segundo o padrón continuo do INE en 2019 tiña 32 habitantes, 16 homes e 16 mulleres.

## Patrimonio 
Neste lugar sitúase a capela de Gradín, ou  capela do Rosario, que foi construída sobre  o castro de Gradín. O edificio ten planta de cruz latina e dúas capelas laterais, ademais dunha cúpula sobre o presbiterio. Foi rehabilitada no ano 2012.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toirán 
### Parroquias de Láncara 
## Notas
Pilar Ponte

**Pilar Ponte Patiño**, nada na Coruña o 29 de marzo de 1969, é unha profesora e activista galega.

## Traxectoria 
Profesora de lingua e literatura galegas do IES Félix Muriel de Rianxo. Foi promotora do proxecto 21 Días co Galego no IES da Pobra do Caramiñal en 2012, que dende 2014 é un proxecto de centro que implica a todo o alumnado de ESO e bacharelato. En 2015 recibiu o Premio á innovación educativa en normalización lingüística. En 2019 recibiu o Premio Cultura Galega de Lingua.

Colabora en *Faro da Cultura*. En 2020 comezou a colaborar no *Galicia por diante* da Radio Galega co *EspazoDaProfa*.

É editora na Galipedia desde 2009.

## Notas
Sammy Mejía

**Samuel José Mejía**, nado o 7 de febreiro de 1983 en Bronx, Nova York, é un ex xogador de baloncesto dominicano-estadounidense.

## Traxectoria profesional 
Mejía foi elixido na 57ª posición do Draft da NBA de 2007 polos Detroit Pistons. O 29 de outubro de 2007, foi cortado polos Pistons. Comezou a tempada 2007-08 cos Ford Wayne Mad Ants da NBA D-League. O 30 de xaneiro de 2008, asinou co Orlandina Basket italiano para o resto da tempada.

Para a tempada 2008-08, Mejía asinou co AEL 1964 BC da A1 Ethniki grega, onde en 20 partidos de liga acadou 14.3 puntos e 3.4 rebotes por encontro.

O 29 de setembro de 2009, Mejía asinou un contrato dun ano co Cholet Basket francés. O 1 de xullo de 2010, renovou o seu contrato co Cholet por unha tempada máis.

O 22 de xuño de 2011, asinou un contrato de dous anos co PBC CSKA Moscova da VTB United League. O 22 de xuño de 2012, deixou o equipo ruso para asinar o día seguinte co Banvit BK turco.

O 13 de agosto de 2015, Mejía asinou co Tofaş SK turco.

O 17 de xuño de 2020, Mejía anunciou a súa retirada do baloncesto profesional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net 
* Perfil en FIBA.com
Julio Valentín González

**Julio Valentín González**, nado en Asunción o 26 de agosto de 1981, é un futbolista paraguaio retirado que xogou como dianteiro. González xogou coa selección de fútbol de Paraguai nos Xogos Olímpicos de 2004 en Atenas, obtendo xunto ao seu equipo nacional unha medalla de prata. Tamén competiu co equipo na Copa América 2004. 

## Carreira deportiva 
González, o máximo goleador do club Vicenza Virtus da Serie B italiana en decembro de 2005, debía representar ao seu país na próxima Copa Mundial da FIFA 2006 en Alemaña. Porén, o 22 de decembro de 2005, estivo involucrado nun accidente automobilístico cando ía ao aeroporto de Venecia para tomar un voo durante as vacacións. Despois dunha longa hospitalización, o 17 de xaneiro de 2006, González finalmente sufriu a amputación do seu brazo esquerdo.

González someteuse a un longo período de rehabilitación, sempre considerando un regreso ao fútbol activo. O xogador foi confirmado por contrato con Vicenza para a tempada 2006-07 malia a súa discapacidade e logo foi galardoado co *Premio Giacinto Facchetti* polo xornal deportivo italiano *La Gazzetta dello Sport*.

En xullo de 2007, González regresou a Paraguai e comezou a adestrar co Tacuary Football Club, onde xoga o seu irmán máis novo (Celso). Uns días despois, confirmou nunha entrevista á Gazzetta dello Sport que tamén servirá como recrutador local para o seu antigo equipo, o Vicenza.

González finalmente logrou regresar o 18 de novembro de 2007, xogando co Tacuary nun partido da Primeira División de Paraguai contra o recoñecido Club Olimpia. Xogou durante 57 minutos. As novas tamén obtiveron unha grande exposición nos medios de comunicación en Italia.   

En 2008, González xogou para o Club Presidente Hayes. Máis tarde ese ano, González fíxose cargo de Inter Campus, unha academia xuvenil do Inter de Milán con sede en Paraguai.

## Notas
Álex Suárez

**Alejandro Suárez Castro**, nado o 27 de setembro de 1993 en Maó, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga no Real Betis Baloncesto da Primeira FEB. Mide 2,06 metros de altura, e xoga na posición de ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 31 de xullo de 2018, Suárez asinou co SL Benfica portugués.

O 7 de agosto de 2019, Suárez asinou co Iberostar Tenerife da Liga ACB.

O 27 de xullo de 2020, anunciouse a fichaxe de Suárez por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB. Tras acadar 3.9 puntos e 1.5 rebotes por encontro na súa primeira tempada en Santiago, Suárez renovou co Obradoiro o seu contrato por unha tempada máis. O 4 de outubro de 2021, o Obradoiro anunciou a renovación de Suárez ata 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Xavier Castro Rodríguez

**Xavier Castro Rodríguez**, nado na Salceda (O Pino) o 27 de agosto de 1962, é un profesor, escritor e crítico literario galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Hispánica. Profesor de ensino secundario. É codirector da revista *Casa da Gramática* do IES Virxe do Mar de Noia.

## Obras 
* *Antón Avilés de Taramancos* (con María Dolores Arxóns Álvarez), 2003.

* *Pórtico das letras*, 2005.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Silvânia Costa de Oliveira

**Silvânia Costa de Oliveira**, nada en Três Lagoas o 23 de maio de 1987, é unha atleta paralímpica brasileira con discapacidade visual. Representou ao Brasil nos Xogos Paralímpicos de Verán 2016 en Río de Xaneiro e gañou a medalla de ouro na proba de salto de lonxitude feminino na categoría T11. 

Costa ten unha discapacidade visual dende os 10 anos de idade. Os seus tres irmáns tamén teñen discapacidade visual. O seu irmán Ricardo Costa de Oliveira é tamén deportista paralímpico; gañou unha medalla nos Xogos Paralímpicos de 2016: a medalla de ouro na proba de salto de lonxitude masculino na mesma categoría.

## Traxectoria 
Por mor dun problema co seu visado, case perde o Campionato Mundial de Atletismo Paralímpico de 2015, celebrado en Doha, mais finalmente logrou chegar á capital de Qatar. No evento venceu á súa compatriota Lorena Salvatini Spoladore e á sueca Viktoria Karlsson cun salto de 5.04 m, o que lle valeu a medalla de ouro.

Converteuse en medallista paralímpica de salto de lonxitude T11 en 2016 nos Xogos Paralímpicos de Río cun salto de 4,98 m, derrotando á marfilesa Brigitte Diasso (4,89 m) e a brasileira Salvatini Spoladore (4,71 m). En 2017, fundou o Instituto Silvânia Oliveira, unha organización con sede na súa cidade natal que axuda aos nenos a afastarse da vida rueira practicando atletismo.

## Notas
Huang Lisha

**Huang Lisha** (en ; pinyin: Huáng Lìshā), nada en Shijiazhuang o 10 de setembro de 1988, é unha atleta paralímpica chinesa que compite na categoría T53 para atletas en cadeira de rodas. 

## Traxectoria 
Cando era nena, perdeu o uso das súas pernas despois de padecer poliomielite. 

Seis veces campioa paralímpica, gañou a medalla de ouro nos 100 metros T53 nos Xogos Paralímpicos de Pequín 2008, Londres 2012 e Río 2016. En 2008 gañou a súa primeira medalla de ouro olímpica nos 100 m T53 coa marca de 16.22 segundos. Catro anos despois, conservou o seu título paralímpico ao derrotar á súa compatriota Zhou Hongzhuan e á australiana Angela Ballard. Nos Xogos de 2016, o podio foi o mesmo que en Londres, onde Huang gañou a súa terceira medalla de ouro consecutiva cunha marca de 16.28 segundos. Repetiu a fazaña mantendo o seu título a proba de 200 m na categoría T53 en dúas paralímpiadas consecutivas e tamén gañando ouro no 4 x 100 m relevos cos seus compatriotas.

En Doha de 2015, durante o Campionato Mundial de Atletismo Paralímpico, gañou o ouro a proba de 100 m diante da turca Hamide Kurt e a bermudana Jessica Cooper Lewis, daquela o bronce nos 400 m detrás da australiana Angela Ballard e a súa compatriota Zhou Hongzhuan.

## Palmarés deportivo 
### Xogos Paraolímpicos 
* Xogos Paralímpicos de 2008 (): 
**  T53 de 100 m 
**  T53 de 200 m 
**  T53 de 4 x 100 m 
* Xogos Paralímpicos de 2012 (): 
**  T53 de 100 m 
**  T53 de 800 m 
**  T53 de 400 m 
* Xogos Paralímpicos de 2016 (): 
**  T53 de 100 m

## Notas
Alfonso Rodrigo Méndez

**Alfonso Dámaso Rodrigo Méndez**, nado en Bande o 7 de abril de 1895 e finado en Pontevedra o 5 de setembro de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do mestre Joaquín Rodrigo. Militar, era sarxento de artillaría. Fíxose mestre. Foi mestre en Meira e en 1928 foi trasladado a Porto (Salvaterra de Miño). Despois foi mestre de Padriñán. Organizou as Conferencias Pedagóxicas celebradas en Sanxenxo en 1932. Coordinou a vista das Misións Pedagóxicas a Vilalonga a finais de maio de 1934. Organizou coa mestra Bernarda Pereira Solla a festa escolar do 14 de xullo de 1935. Fundador e secretario da Agrupación Socialista de Sanxenxo, estaba afiliado á UGT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, pero deixárono libre. Foi suspendido de emprego e soldo a finais de agosto. Novamente detido, a noite do 5 de setembro, coa desculpa dun traslado da prisión de Pontevedra á de Caldas de Reis, foi paseado ás aforas de Pontevedra en aplicación da "lei de fugas". O seu cadáver nunca foi atopado. O xuíz militar de Pontevedra publicou unha requisitoria solicitando a súa presentación a finais de outubro.

## Vida persoal 
Casou con Bernarda Pereira Solla en 1923.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Bernarda Pereira Solla. Do gris ao violeta
Jemima Moore

**Jemima Moore**, nada en Geelong o 18 de marzo de 1992, é unha atleta paralímpica de Australia que compite nas probas de 4x100 m relevos na categoría T53-54. Representou a Australia nos Xogos Paralímpicos de Pequín 2008 e Río 2016.

## Traxectoria 
Naceu en Geelong, Victoria. Á idade de seis anos, colapsou debido a un raro virus espinal, afectando a parte baixa das súas costas e causándolle unha paraplexía incompleta a longo prazo.

### Carreira deportiva 
Competiu nos Xogos Paralímpicos de Verán 2008 en Pequín, na China. Alí gañou unha medalla de prata na proba de relevos 4x100 metros feminino na categoría T53-54. Tamén competiu nos 100 metros individuais para atletas T54, pero terminou terceira na súa serie e non puido avanzar á final.

Moore tamén competiu nos Xogos Paralímpicos de Río 2016, onde gañou unha medalla de prata nos relevos femininos de 4 × 400 m na categoría T53-54. Terminou en 11ª posición nos 100 m T54 e 10º os 800 m.

No Campionato Mundial de Para Atletismo de 2017 en Londres, Inglaterra, terminou décima nos eventos de 400 m T54, 800 m T53 e 1500 m T54. Moore foi unha das tres paratletas de Geelong, xunto a Martin Jackson e Sam McIntosh, seleccionadas para o Campionato.

## Notas
Benito Méndez Rodríguez

**Benito Gabino Méndez Rodríguez**, nado en Pontevedra, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Obtivo o título de mestre na Escola Normal de Pontevedra en 1928. Foi mestre de Viascón dende 1934, e dende 1936 de Aciveiro. Nos anos da República estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. En marzo de 1931 foi elixido secretario da directiva da Juventud Republicana de Pontevedra. En outubro de 1932 foi elixido secretario da agrupación do Partido Republicano Radical Socialista de Pontevedra presidida por Celestino Poza Cobas. Nas eleccións de novembro de 1933 integrou a candidatura do Partido Radical Socialista con Celestino Poza Cobas e José Adrio Barreiro. Despois pasou a militar en Unión Republicana.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. Foi suspendido de emprego e soldo a finais de agosto. Agochado durante un ano tras unha porta ben camuflada no faiado do edificio de Pontevedra onde as súas irmáns Maruja, Mercedes e Canducha tiñan a escola e a vivenda familiar, no verán de 1937 puido marchar cara ao exilio venezolano por Portugal. Foi declarado en rebeldía. Foi separado definitivamente do ensino en outubro de 1937. Foi obxecto dun expediente de responsabilidades políticas do que foi indultado en 1941. Volveu a Pontevedra coa familia o 4 de febreiro de 1954. Foi xulgado en Pontevedra por rebelión militar, sendo condenado a 20 anos de prisión o 12 de xullo dese ano, conmutada ese mesmo día a seis anos e un día para posteriormente obter o indulto. A súa muller Ofelia traballou como profesora de francés na escola de Maxisterio.

Ao regreso do exilio adquiriu o pazo propiedade de Celestino Poza Cobas e posteriormente vendeullo ao Concello, inmóbel que acolle na actualidade o colexio Xoán XXIII.
## Vida persoal 
Era irmán de Isolina Méndez Rodríguez, que casou con Celestino Poza Pastrana. Casou en Venezuela coa canaria María Ofelia Sangil Hernández, finada en 2020, e foi pai de Benito, María de las Mercedes, Fernando e María Ofelia Méndez Sangil.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Isolina Méndez Rodríguez
Mary Decker

**Mary Teresa Slaney**, nada como **Decker** en Bunnvale o 4 de agosto de 1958, é unha ex-atleta medio-fondista estadounidense. Campioa mundial en Helsinqui 1983 nas probas de 1500 m e 3000 m, conseguiu 17 marcas mundiais oficiais, ou non, na súa carreira.

Sufriu de síndrome compartimental que a arredou dos Xogos Olímpicos de Montreal de 1976. Recuperada tras cirurxía, venceu a proba dos 1500m nos Xogos Panamericanos de San Xoán de 1979.

## Olimpíadas 
Era a favorita nas súas probas nos Xogos Olímpicos dos Ánxeles de 1984. Nos 3000m colidiu coa rival surafricana Zola Budd e caeu. Non conseguiu erguerse de novo, nin disputar posteriormente a proba de 1500m.

Participou posteriormente nos Xogos de Seúl de 1988 sendo a portabandeira da delegación estadounidense na abertura. Nas probas, porén, non obtivo éxito. Non se clasificou para Barcelona 1992

### Atlanta 1996 e polémica 
Conseguiu clasificarse para Atlanta 1996 nos 5000 m, mais viuse envolta nunha polémica no seu exame antidopaxe preolímpico. A mostra de urina presentou testosterona por epitestosterona (razón T/E) maior que o máximo permitido.

Decker e os seus avogados argumentaron que a razón T/E sería dubidosa para mulleres, especialmente en mulleres con máis de trinta anos, ou que facían uso de pílulas anticoncepcionais. Na pista, Mary non pasaría das probas clasificatorias.

En xuño de 1997, foi proscrita das competicións pola IAAF, mais a USATF - Federación de Atletismo Americana, reintegrouna. A IAAF levou o caso a arbitraxe. En abril de 1999 sufriu nova derrota nos 1500m no Campionato Mundial de Atletismo en Pista Cuberta de 1997.

Casou co maratonista Ron Tabb e dende 1985 está casada con Richard Slaney, lanzador de disco, con quen tivo unha filla.

## Notas
Damien Inglis

**Damien Roberto Inglis**, nado o 20 de maio de 1995 en Cayenne, é un xogador de baloncesto francés.

## Traxectoria 
O 4 de xuño de 2013, Inglis asinou un contrato de tres anos co Chorale Roanne Basket da LNB Pro A.

O 26 de xuño de 2014, Inglis foi elixido na 31ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Milwaukee Bucks. O 29 de xuño de 2016, Inglis foi cortado polos Bucks.

O 29 de decembro de 2017, Inglis asinou unha tempada co SIG Strasbourg da LNB Pro A, facendo 6.8 puntos e 3.1 rebotes por encontro. O 2 de outubro de 2018, Inglis asinou co CSP Limoges da LNB Pro A. Tras unha tempada no Limoges, Inglis chegou de volta ó Strasbourg asinando un contrato por un ano.

O 27 de xullo de 2020, asinou co AS Monaco Basket da LNB Pro A.

O 16 de novembro de 2021, Inglis asinou ata final de tempada co Bilbao Basket da Liga ACB.

O 23 de xullo de 2022, anunciouse a fichaxe de Inglis por unha tempada co CB Gran Canaria da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas NBA en BasketballReference.com  
* Perfil en LNB.fr
Nawal El Moutawakel

**Nawal El Moutawakel**, nada en Casablanca o 15 de abril de 1962, é unha atleta marroquí que gañou a medalla de ouro dos 400 metros valados nos Xogos Olímpicos dos Ánxeles 1984, converténdose así na primeira muller dun país islámico que gañaba unha medalla olímpica e na primeira muller africana que gañaba unha medalla de ouro.

## Traxectoria 
Empezou a correr con 15 anos nunha pista sucia e con grava miúda, pero axiña se viu que era quen de gañar a todos os mozos e mozas da súa idade nas probas de velocidade. Por iso pasou a estar dirixida polo adestrador francés Jean François, que se converteu no seu mentor. El foi quen a introduciu nos 400 m valados, unha proba moi pouco practicada polas mulleres nese tempo. Moitos dicían que era un erro porque Nawal era demasiado baixa de estatura para pasar con soltura os valos.

En 1981 participou na Copa do Mundo de Roma correndo os 100 m. lisos en representación de África, acabando en último lugar. 

Nos Campionatos do Mundo de Helsinqui 1983, chegou até as semifinais dos 400 m. valados, o cal foi considerado un grande éxito no seu país. Ese mesmo ano gañou o ouro nos Xogos do Mediterráneo celebrados en Casablanca.

Nos Ánxeles 84 foi a primeira vez que se celebraba a proba dos 400 m. valados para mulleres nuns Xogos, e a vitoria de Moutawakel foi unha gran sorpresa pois non contaba como favorita. Porén, dominou a carreira dende o principio e impúxose cunha marca de 54,61s sacando máis de medio segundo de vantaxe á estadounidense Judi Brown (prata con 55,20s) e á romanesa Cristeana Cojocaru (bronce con 55,41s). Daquela, Nawal estudaba nos Estados Unidos, concretamente na Universidade de Iowa onde recibira unha bolsa. No seu país converteuse nunha heroína nacional, e mesmo o rei de Marrocos decretou que todas as nenas nadas o día da súa vitoria terían que levar o nome de Nawal en honra á campioa olímpica.

En 1985 ocupou o cuarto lugar na Copa do Mundo celebrada en Camberra. En 1987 gañou a medalla de ouro nos Xogos do Mediterráneo celebrados en Latakia, revalidando o seu título de catro anos antes en Casablanca. Ese mesmo ano gañou o ouro na Universiada de Belgrado. 

Nawal El Moutawakel retirouse das pistas en 1987, con só 24 anos, e dedicouse a partir de entón a utilizar a súa imaxe para promover o desenvolvemento da muller no deporte, especialmente nos países islámicos.

En 1995 foi elixida membro do Consello Directivo da Federación Internacional de Atletismo (IAAF) e tres anos despois, en 1998 elixírona membro do Comité Olímpico Internacional (COI). Dentro deste organismo, foi a presidenta da comisión avaliadora que decidiu a cidade sede dos Xogos Olímpicos de 2016.

## Notas
Angie Dickinson

**Angeline Dickinson** (de solteira **Brown**), nada en Kulm (Dacota do Norte) o 30 de setembro de 1931, é unha actriz estadounidense. Comezou a súa carreira na televisión, aparecendo en moitas series de episodios durante a década de 1950, antes de obter os papeis que a revelaron en *Gun the Man Down* (1956) con James Arness e o western *Río Bravo* (1959), polo que recibiu un Globo de Ouro como nova estrela do ano.

Na súa carreira de seis décadas, Dickinson apareceu en máis de cincuenta filmes, incluídos *China Gate* (1957), ''Ocean's 11* (1960), *The Sins of Rachel Cade* (1961), *Jessica* (1962), *Captain Newman, M.D.* (1963), *Os asasinos* (1964), *The Art of Love* (1965), *A manda humana* (1966), *A queimarroupa* (1967), *Pretty Maids All in a Row* (1971), *The Outside Man* (1972) e *Big Bad Mama* (1974).

Entre 1974 e 1978, Dickinson interpretou a sarxenta Leann "Pepper" Anderson na serie da NBC *Police Woman*, pola que recibiu o Globo de Ouro á mellor actriz de serie dramática e tres candidaturas aos premios Emmy. Como protagonista aparece no suspense erótico de Brian De Palma *Vestida para matar* (1980).

Durante os últimos anos da súa carreira, Dickinson apareceu en varios telefilmes e miniseries, ademais de interpretar papeis secundarios en filmes como *Even Cowgirls Get the Blues* (1994), *Sabrina* (1995), *Pay It Forward* (2000) e *Big Bad Love* (2001).

## Vida persoal 
Angie estivo casada con Gene Dickinson, antigo xogador de fútbol americano entre 1952 e 1960. Durante este primeiro matrimonio fíxose amiga íntima de John Kenneth Galbraith e Catherine Galbraith. As súas longas visitas a eles e a xira cando Galbraith era embaixador estadounidense na India foron contadas amplamente nas memorias del tituladas *Ambassador's Journal* e *A Life in Our Times''.

Mantivo relacións con Frank Sinatra, Dean Martin e díxose que John F. Kennedy, o que ela negou ou rexeitou falar do tema.

Dickinson mantivo o apelido tralo divorcio. Casou con Burt Bacharach en 1965, matrimonio que durou quince anos, aínda que ao final deste pasaron un tempo separados durante o que saíron con outras persoas. A súa filla Lea Nikki, naceu un ano despois da voda. Nada tres meses antes de tempo, Nikki sufriu problemas de saúde crónicos, incluída discapacidade visual, e foi diagnosticada con síndrome de Asperger. Bacharach compuxo a música da súa canción "Nikki" para a súa filla, e Dickinson rexeitou moitos papeis para centrarse nela.

Dickinson e Bacharach finalmente levárona ao Wilson Center, residencia para o tratamento psiquiátrico para adolescentes en Faribault, Minnesota, onde pasou nove anos. Despois, Nikki estudou xeoloxía na Universidade Luterana de California, mais a súa pobre visión evitou que a tivese como carreira. O 4 de xaneiro de 2007, Nikki suicidouse por afogamento no seu piso de Ventura County. Tiña corenta anos.

Dickinson tivo unha relación con Glenn Ford na década de 1980. Durante varios anos nos noventa, Dickinson saíu co presentador de televisión Larry King.

Nunha entrevista en 2006 na NPR, Dickinson afirmou que era demócrata. Participou na campaña de Kennedy en 1960.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
The Simpsons (tempada 6)

A '*sexta tempada da serie animada *The  Simpsons'''* emitiuse orixinalmente dende o 4 de setembro de 1994 até o 21 de maio de 1995 e consiste en 25 episodios.

O *showrunner* da produción da sexta tempada foi David Mirkin, que foi produtor executivo de 23 episodios. Os ex-*showrunners* Al Jean e Mike Reiss produciron os dous restantes; produciron os dous episodios co persoal de *The Critic*, unha serie que crearon Jean e Reiss despois da súa saída de *The Simpsons*. Isto fíxose co fin de aliviar algo da tensión soportada polo equipo de guionistas de *The  Simpsons*, como o sentir de que a produción de 25 episodios nunha tempada era demasiado.

Os primeiros dous episodios, *Bart of Darkness* e *Lisa's Rival*, foron tomados da tempada previa, xa que a produción demorouse polo terremoto de Northridge de 1994.   O produtor executivo da tempada foi David  Mirkin. O episodio *A Star is Burns* causou certa controversia entre os produtores, xa que Matt Groening sacou o seu nome dos créditos do episodio, ao velo como unha publicidade para *The Critic*, a cal se emitía por ese entón. Fox volveu situar a *The Simpsons* ao seu horario orixinal dos domingos, sendo emitido os xoves durante as tres tempadas previas. Dende entón, a súa emisión continuou nese día.

## Episodios 
## Premios e nomeamentos 
A sexta tempada gañou un premio Emmy, e recibiu tres nomeamentos adicionais. *Lisa' s  Wedding* gañou o Emmy na categoría "Mellor programa animado (de duración menor a unha hora)". Alf Clausen recibiu un nomeamento na categoría "Logro individual destacado en composición musical para unha serie" por *Treehouse of Horror V*, mentres que el e John Swartzwelder estiveron nomeados en "Logro individual destacado en letra e música" pola canción dos Stonecutters "We Do" no episodio *Homer  the Great*. Finalmente, *Bart vs. Australia'' foi nomeado por "Logro individual destacado en mestura de son para unha serie de comedia ou un especial".

## Lanzamento en DVD 
O DVD da sexta tempada completa foi lanzado á venda nos Estados Unidos o 16 de agosto de 2005, o 17 de outubro do mesmo ano no Reino Unido e o 24 de setembro en Australia. O  compilado inclúe un deseño de plástico coa forma da cabeza de Homer que recibiu moitas críticas. Nos Estados Unidos, o set contivo unha aclaración informando aos compradores como solicitar unha caixa alternativa, a cal consiste nun empaquetado tradicional, sen cargo adicional.

## Notas
Selección de fútbol de Vietnam do Sur

A **selección de fútbol de Vietnam do Sur** (en ) foi o equipo representativo de Vietnam do Sur nas competicións oficiais deste deporte entre 1949 e 1975. O equipo competiu nas dúas primeiras edicións da Copa Asiática (1956 e 1960), finalizando en cuarto lugar de catro participantes en ambas as ocasións. O equipo deixou de existir cando as rexións de Vietnam do Norte e do sur se fusionaron para formar a República Socialista de Vietnam. Entre 1976 e 1990 a nova  non disputou ningún xogo, participando no seu primeiro torneo en 1991. Axencias estatísticas de fútbol consideran os encontros disputados por esta selección parte dos rexistros históricos da selección actual, xa que consideran que a  unha entidade diferenciada (non estando, ademais, esta última afiliada á FIFA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Vietnam
* Selección de fútbol de Vietnam do Norte

### Ligazóns externas 
* Lisa de xogos disputados por Vietnam do Sur en RSSSF
Angie Ballard

**Angela Ballard**, nada en Camberra o 6 de xuño de 1982, é unha atleta paralímpica australiana que compite en eventos de sprint en cadeira de rodas na categoría T53. Quedou parapléxica aos 7 anos por mor dun accidente automobilístico. 

Comezou a competir en carreiras de cadeiras de rodas en 1994, e representou a Australia por primeira vez en 1998. En catro Xogos Paralímpicos de 2000 a 2012, gañou tres medallas de prata e dúas de bronce. O seu adestrador actual é Louise Sauvage e a súa compañeira de adestramento é Madison de Rozario.

Ballard realizou bolsas de atletismo no Instituto Australiano do Deporte dende 1999 até 2001, e na Universidade de Sydney (mentres estudaba primeiro comercio e logo psicoloxía),

Representou a Australia nos Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro 2016. Eses foron os seus quintos Xogos Paralímpicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Angela Ballard en Athletics Australia 
* Angela Ballard en Australian Athletics Historical Results 
* Entrevista con Ballard e Louise Sauvage
Esther Brand

**Esther Cornelia Brand**, nada como **van Heerden** o 29 de setembro de 1922 e finada o 20 de xuño de 2015, foi unha atleta surafricana. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1952 e gañou a medalla de ouro en salto de altura, clasificándose no posto 20 en lanzamento de disco. Brand estaba clasificada no primeiro posto mundial en salto de altura en 1940–41 e 1952, no terceiro posto en 1951 e no quinto en 1939. En 1941, igualou o récord do mundo de 1,66 m.

## Traxectoria 
Nada en Springbok, no Cabo Setentrional, asistiu ó instituto Maitland de Cidade do Cabo, Suráfrica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* In memoriam
Sarah Storey

**Sarah Joanne Storey**, nada como **Bailey** en Manchester

## Traxectoria 
Storey naceu como Sarah Bailey en Manchester coa man dereita non funcional logo de que o seu brazo se enredase co cordón umbilical mentres estaba no útero materno, polo que a súa man non chegou a desenvolverse con normalidade. En 2007, casou co piloto de tándem pilot e adestrador Barney Storey. Storey deu a luz á súa filla, Louisa Marie, o 30 de xuño de 2013. En abril de 2017, anunciouse que Storey estaba esperando o seu segundo fillo, que recibiu o nome de Charlie John.

Ela e o seu marido viven en Disley, Cheshire.

## Notas
Dorsal Suroeste do Índico

A **dorsal Suroeste do Índico** é is a dorsal oceánica localizada no leito do suroeste do océano Índico e o sueste do océano Atlántico. É unha fronteira diverxente que separa a placa africana ao norte da placa antártica ao sur, e caracterízase pola gran lentitude de expansión do fondo (só superada pola dorsal Gakkel no ártico) combinada cun rápido alongamento do seu eixe entre as dúas unións triplas, Rodrigues () no Índico e Bouvet () no Atlántico.

## Subseccións 
* Bouvet TJ–Andrew Bain TF
* Andrew Bain TF
* Andrew Bain TF–Melville FZ
* Melville FZ–Rodrigues TJ

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Río Irauadi

O **río Irauadi**, **Irrawaddy** ou **río Ayeyarwady** (en birmano ဧရာဝတီမြစ်), do índico *revatī* "abondoso en riquezas", é un río que flúe de norte a sur a través de Myanmar. Con 2&nbsp;170 km, é o río máis longo do país e o seu curso de auga máis importante. Orixínase na confluencia dos ríos N'mai e Mali, e percorre un curso relativamente recto cara ao sur ata o delta do Irauadi na rexión Ayeyarwady no mar de Andaman. A súa conca duns 404&nbsp;200&nbsp;km² cobre unha gran parte de Myanmar. Ás veces é denominado "a ruta a Mandalay" polo poema de Rudyard Kipling.

Dende o século VI foi empregado para o comercio e o transporte. Polo desenvolvemento dunha cara rede de canais de irrigación, o río foi importante para o imperio británico trala colonización de Birmania. O río continúa a ser vital, e unha considerable cantidade de bens e de tráfico móvese por el. No seu delta prodúcese arroz irrigado polas augas do río.

En 2007, a ditadura militar de Myanmar asinou un acordo para a construción de sete centrais hidroeléctricas para producir un total de 13&nbsp;360&nbsp;MW, nos ríos N'mai e Mali, incluída a presa de Myitsone de 3600&nbsp;MW na confluencia de ambos os ríos. Organizacións ecoloxistas mostraron a súa preocupación polo impacto nos ecosistemas do ríos. Entre os animais potencialmente afectados estarían o vulnerábel *Orcaella brevirostris* e o *Glyphis gangeticus*, en perigo crítico.

## Ecoloxía 
Non existe unha listaxe completa e precisa de todos os peixes que habitan o río Irauadi, mais en 1996 estimábse que había unhas duascentas especies. En 2008, estimouse que a ecorrexión do Irauadi era o fogar dunhas 119-195 especies de peixes endémicas.

Ao longo do curso do río Irauadi, distínguense numerosas ecorrexións moi diferentes.

## Pontes 
[miniatura|A [ponte Ava preto de Sagaing, reconstruída en 1954]]
Ata a construción da ponte Ava (Innwa), de estilo cantilever, construído polo goberno colonial británico en 1934, a única forma de cruzar o Irauadi era por transbordador. A ponte foi destruída polo exército británico en retirada durante a segunda guerra mundial e fori reconstruída en 1954 trala independencia birmana e foi a única ponte sobre o Irauadi ata finais do século XX, en que o goberno levou a cabo a construción dunha serie de novas pontes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Rivers Network – Irrawaddy river blog and watershed webmap 
*On Thinner Ice 如履薄冰: signs of trouble from the Water Tower of Asia, where headwaters feed into all the great rivers of Asia (by GRIP, Asia Society and MediaStorm)
*NASA Earth Observatory
*[Earth from Space NASA(https://gl.wikipedia.org/wiki/NASA) image]
Steven Enoch

**Steven Coy Enoch**, nado o 18 de setembro de 1997 en Norwalk, Connecticut, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga no Türk Telekom da Basketbol Süper Ligi turca.

## Traxectoria 
O 25 de xullo de 2020, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 19 de agosto de 2021, Enoch asinou por dúas tempadas co Saski Baskonia da Liga ACB.

O 2 de xullo de 2023, Enoch asinou co Türk Telekom BK da Basketbol Süper Ligi turca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na Universidade de Louisville 
* Perfil na Universidade de Connecticut
Are Strandli

**Are Strandli**, nado en Stavanger, Noruega o 18 de agosto de 1988, é un remeiro noruegués. 

## Traxectoria 
Strandli gañou a medalla de bronce en categoría de dobre scull peso lixeiro nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro, xunto ao seu compañeiro Kristoffer Brun. Os noruegueses aseguraron o terceiro posto despois dunha final na que Francia e Irlanda obtiveron as medallas de ouro e prata. Participou na mesma categoría nos Xogos Olímpicos de 2012, tamén xunto con Brun, onde só obtivo un noveno lugar.

Strandli e Brun gañaron unha medalla de ouro no Campionato Mundial de 2013 realizado en Corea do Sur.

Strandli fixo unha pausa do remo en 2017. Brun e Strandli volveron competir en 2018 e gañaron un Campionato Europeo.

## Palmarés 
## Notas
Edith Wolf

**Edith Wolf**, nada o 30 de xullo de 1972 en Altishofen como **Edith Hunkeler**, é unha atleta paralímpica suíza especialista na carreira en cadeira de rodas, na clasificación T54. Participou nun rango de distancias desde 400 metros até eventos de maratón e foi varias medallas nos Xogos Paralímpicos e nos Campionatos Mundiais. Tamén ten oito títulos importantes de maratón ao seu nome na carreira de mulleres en cadeira de rodas no maratón de Berlín (2011), o maratón de Boston (2002 e 2006) e o maratón de Nova York (2004, 2005, 2007, 2008 e 2009).

## Traxectoria 
Sufriu un accidente automobilístico aos 22 anos que a deixou parapléxica e só dous anos despois comezou a correr en cadeira de rodas. 

Nos Xogos Olímpicos de 2004, acadou a sexta posición no deporte de demostración de cadeira de rodas de 800 m femininos. Tamén participou nos Xogos Paralímpicos de Verán de 2004, onde gañou unha medalla de prata nas carreiras de 1500 e 5000 metros. Nos Xogos Paralímpicos de 2008, gañou o bronce nos 1500 metros e o ouro no maratón. Avanzou á final dos 5000 metros, pero estrelouse pouco antes do final da carreira. Sufriu unha fractura de clavícula no accidente e ficou descualificada para participar na repetición da carreira.  

Gañou a división de cadeiras de rodas para mulleres do maratón de Nova York en 2004, 2005, 2007, 2008 e 2009. Foi honrada pola New York Road Runners o 1 de novembro de 2018 durante a TCS New York City Marathon Race Week. 

## Notas
Selección de fútbol de Vietnam do Norte

A **selección de fútbol de Vietnam do Norte** (en ) foi o equipo representativo de fútbol de Vietnam do Norte entre 1956 e 1970. Após a partición de Vietnam en 1954, tanto Vietnam do Norte como Vietnam do Sur estabeleceron seleccións de fútbol separadas. Mentres que a  participou en fases de clasificación para a Copa do Mundo da FIFA e en faes finais da Copa Asiática, a selección do norte non se afiliou á FIFA por motivos principalmente políticos, xogando principalmente encontros ante outros estados comunistas ou simpatizantes do comunismo. 

O equipo deixou de existir cando as rexións de Vietnam do Norte e do sur se fusionaron para formar a República Socialista de Vietnam. Entre 1976 e 1990 a nova  non disputou ningún xogo, participando no seu primeiro torneo en 1991. Axencias estatísticas de fútbol consideran os encontros disputados pola selección do sur parte dos rexistros históricos da selección actual, xa que consideran que a do norte era unha entidade diferenciada (non estando, ademais, esta última afiliada á FIFA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Vietnam
* Selección de fútbol de Vietnam do Sur

### Ligazóns externas 
* Lista de xogos disputados por Vietnam do Norte en RSSSF
Duarte Manuel Bello

**Duarte Manuel Pinto Coelho de Almeida Bello**, nado en Maputo o 26 de xullo de 1921 e finado en Lisboa o 3 de xullo de 1994, foi un mariñeiro portugués que competiu nos Xogos Olímpicos de Londres 1948, Helsinqui 1952, Melbourne 1956, Roma 1960 e Toquio 1964. Gañou unha medalla de prata na clase Swallow en 1948, xunto co seu irmán Fernando Pinto Coelho Belo, e quedou en cuarto lugar en 1952 e 1956.

## Traxectoria 
Duarte naceu no Maputo colonial dun matrimonio conformado por Duarte Mendes de Almeida Bello e Maria do Pilar Pinto Coelho, o 26 de xullo de 1921. A través dun erro administrativo, o M que debería ser Mendes segundo o seu pai converteuse en Manuel. 

Aos 7 anos de idade, a súa familia regresou á metrópole, onde comezou a navegar o Sharpie.

En 1943, casou con María Antonia Carneiro Bustorff Silva, filla dun dos avogados máis destacados desa época en Portugal, así como cun mariñeiro. Foi enxeñeiro civil e traballou na liña ferroviaria nacional Comboios de Portugal.

### Carreira deportiva 
Bello navegou barcos de quilla de clase Star, gañando medallas de prata no Campionato Mundial de 1953 e 1962, e un bronce en 1952. Foi coñecido como un innovador de equipos que inventou varios dispositivos, incluídos os "Balo bailers" automáticos en 1954, e a pista circular boom-vang c. 1962.

## Notas
Trine Hansen

**Trine Hansen**, nada en Ringsted o 19 de febreiro de 1973, é unha remeira dinamarquesa. Participou principalmente na categoría de scull individual e gañou unha medalla de bronce nos Xogos Olímpicos de 1996 e o ouro no Campionato Mundial de 1994. Competiu no club Sorø Roklub, mais cambiouse en 1997 a Roforeningen Kvik.

## Traxectoria 
Aos 18 anos de idade, en 1991 gañou o Campionato Mundial Xuvenil en scull individual. Entre 1992 e 1999, Trine Hansen foi campioa dinamarquesa en scull individual. Con 19 anos, participou nos Xogos Olímpicos de 1992 en Barcelona, onde competiu na categoría de catro scull, na que obtivo o oitavo lugar.

Logo dedicouse á categoría de scull individual, e despois de gañar o bronce no Campionato Mundial de 1993, conseguiu o seu mellor resultado ao ano seguinte en Indianapolis, onde se converteu en campioa mundial. En 1996, foi escollida para competir nos Xogos Olímpicos celebrados en Atlanta, onde foi derrotada na final pola belarusa Yekaterina Karsten e a canadense Silken Laumann, polo que só obtivo un terceiro lugar. O último gran resultado internacional de Trine Hansen foi no Campionato Mundial de 1997, onde logrou un segundo lugar. 

En 1999, decidiu suspender a súa carreira deportiva para concentrarse na súa educación e futuro civil, xa que ela era unha estudante na academia de policía.

## Palmarés 
## Notas
Selección de fútbol de Macau

A **selección de fútbol de Macau** (en ) é o equipo representativo da Rexión Administrativa Especial da República Popular da China de Macau nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Associação de Futebol de Macau (澳門足球總會), pertencente á Confederación Asiática de Fútbol (AFC) e á FIFA. Alcumados a Selecção do Lótus, nunca conseguiron participar nin na fase final dunha Copa do Mundo nin da Copa Asiática.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Associação de Futebol de Macau
* Perfil de Macau na páxina web da FIFA
Selección de fútbol de Hong Kong

A **selección de fútbol de Hong Kong** (en , *Hēunggóng jūkkàuh doihbíu deuih*; en ) é o equipo representativo da Rexión Administrativa Especial da República Popular da China de Hong Kong nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Hong Kong (香港足球總會, *Hong Kong Football Association*), pertencente á Confederación Asiática de Fútbol (AFC) e á FIFA. Alcumados *The Strength* (*A Forza*), aínda que nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo, conseguiron clasificarse para tres Copas Asiáticas, sendo o seu mellor posto o obtido en 1956 cando finalizaron en terceiro lugar de entre catro equipos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Asociación de Fútbol de Hong Kong
* Perfil de Hong Kong na páxina web da FIFA
Elba (pastora)

**Elba** é o nome que recibe unha muller do Mesolítico, da cal se atopou un cranio duns 9.300 anos de antigüidade, os restos humanos máis antigos atopados en Galiza. Apareceu na cova de Chan de Lindeiro, na parroquia de Zanfoga, no concello de Pedrafita do Cebreiro.
## Descubrimento 
O cranio foi atopado en 1996 no fondo da cova, a uns vinte metros de profundidade. En sucesivas campañas arqueolóxicas recuperáronse tamén restos de animais, entre eles tres uros e un oso das cavernas.

## As conclusións científicas 
A análise do cranio revelou unha antigüidade duns 9.300 anos. Elba medía arredor dun metro e medio e no momento da morte tiña entre 20 e 40 anos.  

Os tres uros que se recuperaron da cova estaban no mesmo estrato que Elba. A análise dos restos dálles a mesma antigüidade que aos da muller, do que se deduce que formaban parte dun rabaño que a muller pastoreaba. Os científicos, con todo, entenden que non se trataría de animais completamente domesticados.  

A análise dos sedimentos depositados arredor da cova permitiu así mesmo analizar a contorna na que se movía Elba. Segundo o informe, tratábase dunha área eminentemente forestal, onde predominaban os bidueiros. Con todo, atopáronse tamén restos da presenza de carballos e especies propias do bosque de ribeira. A mesma análise revelou evidencias de lumes forestais, debidas probabelmente á acción humana.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
**Cadernos* nº 39. Laboratorio Xeolóxico de Laxe, 2017.
Chaira europea oriental

miniatura|300px|Extensión aproximada da chaira europea oriental
A **chaira europea oriental** (tamén chamada **chaira de Rusia**, especialmente polos estudosos rusos, ou historicamente **chaira sarmática**) é unha vasta chaira interior que se estende ao leste da chaira europea setentrional, Xunto coa chaira europea setentrional constitúe a maior parte da gran chaira europea, a área máis grande de Europa sen grandes montañas.

A chaira europea oriental cobre todo ou a maior parte dos estados bálticos, Belarús, Ucraína, Moldova, Romanía e a Rusia europea. Esténdese aproximadamente por 4&nbsp;000&nbsp;000&nbsp;km2 e unha altura media duns 170&nbsp;m.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* East European Plain at *Ukrainian Soviet Encyclopedia*
* East European Plain at *Great Soviet Encyclopedia*