Panthera tigris sondaica

O **tigre de Xava** (***Panthera tigris sondaica***) é unha subespecie de tigre, hoxe extinta, que se atopaba orixinalmente na illa indonesia de Xava. De aspecto bastante semellante ao tigre de Sumatra (*Panthera tigris sumatrae*), diferenciábase deste pola súa pelame máis escura e raias negras máis finas, abundantes e apertadas. Algúns exemplares desta subespecie chegaban a ter máis de 100 raias, moitas máis que calquera outra subespecie de tigre, e tamén moito máis finas. Así mesmo, o pelo das fazulas dos tigres de Xava era máis longo que o dos demais tigres, e as raias dos flancos e as costas distribuíanse por parellas.

Coñécense fósiles de tigres primitivos en Xava (*Panthera tigris trinilensis*) de até 1,2 millóns de anos de antigüidade, pero os modernos tigres de Xava non descendían destes, senón que chegaron á illa a finais do Plistoceno ou principios do Holoceno, provenientes do norte. Foron abundantes até o século XIX, cando a poboación humana comezou a incrementarse en Xava e destruíu cada vez máis áreas de bosque para destinalas á agricultura. A esta perda de hábitat engadiuse a caza, o tráfico das súas peles e a diminución das presas potenciais do tigre, que ocasionou á súa vez un aumento da competencia por conseguir o que quedaba destas con outros depredadores da illa como leopardos e cans salvaxes.

En menos de 100 anos, o tigre de Xava pasou de ser considerado unha peste a un animal en perigo. Na década de 1950 a poboación total xa se reduciu a 20 ou 25 individuos dispersos por toda a illa, e en 1960 desapareceron mesmo do Parque Nacional de Ujung Kulon, famosa reserva natural de Xava que acolle aos últimos rinocerontes da illa. O último lugar onde persistiron os tigres foi unha remota área montañosa do sueste de Xava chamada Meru - Betiri, que foi protexida en 1972 (aínda que iso non lle salvou de padecer a talla e roturación ilegal). Ese ano produciuse o último avistamento confirmado na zona, e en 1979 localizáronse por última vez unhas pegadas que poderían corresponder a tres exemplares diferentes. Desde entón non hai evidencias fiables da existencia do tigre de Xava, a pesar de que se realizaron algúns supostos avistamentos desde 2008 a 2010, que probablemente corresponden en realidade a leopardos.

En 2017 un equipo de investigadores pertencentes á UICN publicaron unha nova clasificación taxonómica da familia felidae na que só recoñecían a dúas subespecies de tigres a saber: O tigre de Asia continental (Panthera tigris tigris) o cal agrupa ao tigre de bengala, siberiano, de indochina, sur da China, malaio así como os extintos tigres do Caspio e os tigres da sonda (Panthera tigris sondaica) que agrupa ao tigre de Sumatra así como aos xa desaparecidos tigres de Xava e Balí, esta avaliación baséase nunha extensa revisión de publicacións recentes sobre a morfología do tigre e o seu filogeografía.

## Extinción 
Foi abundante até o século XIX, cando se incrementou a poboación humana na Illa de Xava, que destruíu bosques para a agricultura, iniciou o seu caza e o tráfico de peles. Tamén diminuíron as súas presas e aumentou a competencia con leopardos e cans salvaxes. Pasou de ser considerado unha alimaña a un animal en perigo até a súa extinción en 1979.

## Notas 
## Véxase tamén