open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gonepteryx cleopatra

A ***Gomnepteryx cleopatra*** é unha especie de lepidóptero da familia Pieridae, que foi descrita orixinalmente, co nome de *Papilio* *cleopatra*, por Linnaeus, en 1767, en Alxeria.

## Descrición 
Ás anteriores de cor amarela limón no seu anverso, cunha gran mancha cor laranxa, e un pequeno saínte no bordo, cerca do ápice. Reverso lixeiramente verdoso, coa mancha alaranxada pouco perceptible. A femia ten un ton branco-amarelado, co reverso similar e uniforme. Carece de mancha laranxa.

Reprodúcese unha soa vez ao ano (maio-agosto). A posta realízase sobre os brotes tenros de *Rhamnus*, efectuándose a fase de crisálide na mesma planta.

(MHNT) Gonepteryx cleopatra - Vaour Tarn France - male ventral.jpg|*Gonepteryx cleopatra* ♂
(MHNT) Gonepteryx cleopatra - Vaour Tarn France - male dorsal.jpg| *Gonepteryx cleopatra* ♂  △	

## Distribución e hábitat 
Bolboreta de ampla presenza na conca mediterránea, é moi frecuente en España e Portugal. Adoita vivir en zonas de matogueira, e lugares rochosos con vexetación. As poboacións adoitan formar poboacións densas nas montañas de tipo calcario, aínda que a poboación de determinados macizos de maior envergadura, como Serra Nevada (subespecie *mauretánica*, descrita por Röber, en 1907, en Bama, Alxeria), aínda que abundante e uniforme, non é tan densa.

## Subespecies 
Hai as seguintes dez subespecies:

* *G. c. cleopatra*  (Linnaeus, 1767)  – África do Norte, Portugal, España, Sicilia
* *G. c. balearica*  Bubacek, 1920  – Illas Baleares
* *G. c. petronella*  De Freina, 1977  – Eivisa
* *G. c. italica* (Gerhardt, 1882) – Italia, Francia, Córsega, Sardeña
* *G. c. dalmatica* Verity, 1908 – costa de Dalmacia, oeste dos Balcáns
* *G. C. citrina*  Sheljuzhko, 1925  - sur de Grecia
* *G. C. insularis*  Verity, 1909  - Creta
* *G. c. fiorii* Turati & Fiori, 1930 - Rodas
* *G. c. taurica* (Staudinger, 1881)  - Anatolia, Siria, Xordania, Israel, Chipre
* *G. c. palmata* Turati, 1921  - Cirenaica, Libia

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
Olivares, Francisco Javier; Barea-Azcón, José Miguel y otros (2011): *Las mariposas diurnas de Sierra Nevada*, Consejería de Medio Ambiente, Junta de Andalucía, Granada, ISBN 978-84-92807-72-7, pp. 188-189.
Nizo Yamamoto

**Nizo Yamamoto** (en ; *Yamamoto Nizō*, nado o 27 de xuño de 1953 e finado o 19 de agosto de 2023, foi un director de arte xaponés. Empezou a súa carreira con *Mirai Shōnen Konan*, mais tamén traballou en numerosos filmes, sendo os máis notables os filmes de Studio Ghibli *Tenkū no Shiro Rapyuta*, *Hotaru no haka*, *Mononoke Hime* e *A viaxe de Chihiro*. Ademais, colaborou no filme de Mamoru Hosoda *Toki o Kakeru Shōjo* e no de Makoto Shinkai *O tempo contigo*. Morreu de cancro de estómago o 19 de agosto de 2023, á idade de 70 anos.

## Obras 
### Director 
* *Onigiri Kororin* - (おにぎりころりん), *1991*
* *Miyori no Mori* - (ミヨリの森), *2007*
* *Tenjo Taifu* - (天上大風～わたしが出遇った良寛さま～), *2017*

### Libros de arte 
* *Nizou Yamamoto Works from Film* (山本二三画集 フィルムからの言葉). Kadokawa Shoten, 1993. 
* *The Background Art Of Yamamoto Nizo* (山本二三背景画集). Kosaido Publishing, 2012. 
* *Yamamoto Nizo Landscape Painting* (山本二三 風景を描く). Bijutsu Shuppan, 2013. 
* *100 Views Yamamoto Nizo* (山本二三百景 新装版). EI Publishing, 2019. 

## Notas
Cholado

O **cholado** ou **raspao** é un bebida de xeo con froita fresca e leite condensado que é tradicional de Jamundí, na rexión de Valle del Cauca, en Colombia. Prepárase con xeo esmagado, froita en anacos, leite condensado, xarope de froita e sérvese cun biscoite de wafle, ás veces coroado con nata batida e queixo relado. As froitas máis comúns que se empregan na preparación do cholado inclúen banana, mazá, kiwi, amorodo, papaia, ananás, manga e guanábana.

A orixe desta bebida é o concello vallecaucano de Jamundí, onde se adoita comer nos días calorosos e se lle atribúen propiedades para mellorar a resaca.[miniatura|Un vendedor de raspado en [Cali, Valle del Cauca, Colombia|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gastronomía de Colombia
Centruroides gracilis

***Centruroides gracilis*** é unha especie de escorpión da familia *Buthidae*. É orixinaria de partes do norte de Centroamérica, incluíndo México, Guatemala, Belize e Honduras. Tamén está presente noutras partes como unha especie introducida, incluíndo Cuba, Panamá, Colombia, Ecuador, Xamaica e Florida, nos Estados Unidos. Tamén está presente en partes de África, incluíndo o Camerún e Gabón, así como nas Illas Canarias.

En Florida, é unha especie simpátrica con dúas especies nativas de *Centruroides*, *Centruroides hentzi* e *Centruroides guianensis*. Esta especie é ás veces mantida como mascota.

## Hábitat 
O escorpión vive baixo as pedras e na casca das árbores. Cando ten a oportunidade, vive nos muros das casas e baixo pilas de lixo nos xardíns. Os escorpións en catividade poden ser alimentados con térmites ou grilos.

## Notas
Orquestra Sinfónica Nacional de Colombia

A **Orquestra Sinfónica Nacional de Colombia** (en ) é unha orquestra colombiana fundada en 2003 e con sede en Bogotá.

## Historia 
A orquestra foi fundada en 2003 tras a disolución da Orquestra Sinfónica de Colombia en decembro de 2002. A Orquestra Sinfónica de Colombia levaba en funcionamento desde 1952 baixo os auspicios do goberno de Colombia e foi disolta como parte dun amplo plan de privatización estatal. A Orquestra Sinfónica Nacional de Colombia forma parte da "Asociación Nacional de Música Sinfónica", unha organización sen ánimo de lucro que recibe un amplo apoio do goberno colombiano para manter a orquestra e para prestar apoio económico ás outras orquestras sinfónicas profesionais do país.

Dende 2003 até 2007, a dirección artística da orquestra estivo baixo a dirección de tres directores musicais: Luis Biava (director en residencia da Orquestra de Filadelfia até 2004), Alejandro Posada (daquela director da Orquestra Sinfónica de Castela e León), e Eduardo Carrizosa (daquela director da Orquestra Filharmónica de Bogotá). En 2007, a orquestra abriu un proceso de busca dun único director titular e director artístico. Esta procura levou ao nomeamento de Baldur Brönnimann como director principal e director artístico, que ocupou o cargo de 2008 a 2012. En 2016, Olivier Grangean converteuse en director principal e director artístico da orquestra.

## Directores da orquestra 
* Luis Biava (2003–2007, director musical conxunto)
* Alejandro Posada (2003–2007, director musical conxunto)
* Eduardo Carrizosa (2003–2007, director musical conxunto)
* Baldur Brönnimann (2008–2012, director principal e artísitico)
* Olivier Grangean (2016–2022, director principal e artísitico)
* Yeruham Scharovsky (2023–presente, director principal e artísitico)

## Discografía 
### Álbums ao vivo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da orquestra
Siya Kolisi

**Siyamthanda "Siya" Kolisi**, nado o 16 de xuño de 1991 en Port Elizabeth, é un xogador profesional de rugby que xoga na posición de *terceira liña* no club francés Racing 92 e na selección de Suráfrica. En 2018 converteuse no primeiro capitán de raza negra na historia dos Springboks. Como capitán ergueu a Copa Webb Ellis en dúas ocasións cando a selección surafricana gañou as finais da Copa do Mundo de Xapón 2019 e Francia 2023 contra Inglaterra e Nova Zelandia. 

## Equipos 
* (2011) - (2021) Western Province
* (2012) - (2020) Stormers
* (2021) - (2023) Sharks
* (2023) - (........) Racing 92

## Títulos 
; Coa selección de Suráfrica
* Copa do Mundo de Rugby = 2019, 2023

; Coa provincia de Western Province
* Currie Cup = 2012, 2014

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Siya Kolisi na páxina oficial dos Springboks
Earl Boen

**Earl Oscar Boen**, nado en Nova York o 8 de agosto de 1941 e falecido en Hawai o 5 de xaneiro de 2023, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
O seu papel máis coñecido foi o do psicólogo Peter Silberman en *Terminator* (1984). Boen tamén representou devandito papel na película *Terminator 2: O xuízo final* (1991), na cal Silberman traballa nun hospital mental no que Sarah Connor (Linda Hamilton) se atopa internada, e na terceira entrega *Terminator 3: A rebelión das máquinas* (2003).

Outras películas nas que actuou inclúen *The Man with Two Brains* (1983), *Alien Nation* (1988), *The Naked Gun 33 1/3: The Final Insult* (1994), e *Nutty Professor II: The Klumps* (2000), así como unha breve aparición en *18 Again!* (1988). Tamén apareceu na serie televisiva de comedia estadounidense *Alf* en 1987 na primeira tempada como o xefe inmediato de William Tanner, na oficina do servizo social.

Boen retirouse da actuación en 2003, mais continuou o seu prolífico traballo como actor de voz na radio, televisión, debuxos animados, ademais de videoxogos até 2017.

## Falecemento 
Earl Boen faleceu o 5 de xaneiro de 2023 en Hawai por mor dun cancro de pulmón; o actor estaba recibindo tratamento contra a enfermidade dende novembro do ano anterior.

## Notas
Ben Gardane

**Ben Gardane** (, *Bin Guirdan*), é unha cidade e comuna de Tunisia, localizada a 560&nbsp;km ao sueste de Tunes.
É un porto do Golfo de Gabes, no mar Mediterráneo.

Segundo o censo de 2014	contaba cunha poboación de 79 912 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 17 hab./km².

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial , , .
* Información sobre a cidade .
Estrinximento

O **estrinximento** (do latín: *stringĕre*, apertar, comprimir) ou **apertamento**, é unha condición que consiste na falta de movemento regular dos intestinos, o que produce unha defecación infrecuente ou con esforzo, xeralmente de feces escasas e duras. A frecuencia defecatoria normal varía entre persoas, dende un par de veces ao día até tres veces á semana. Pode considerarse un trastorno segundo altere ou non a calidade de vida. O termo médico desta condición é **constipación**.

## Concepto 
Unha persoa estrinxida ten menos evacuacións do normal. A defecación é dura e seca, e ás veces é doloroso expulsala. A persoa pode sentirse inchada e tensa.

Aínda que cada organismo ten un número regular de evacuacións, unha persoa saudable pode defecar sen problemas un mínimo de dúas veces ao día. Todo depende dos alimentos que consuma ou canto exercicio faga, ademais doutros factores.

## Etioloxía 
O estrinximento non é unha doenza, senón un síntoma con moitas causas. A miúdo prodúcese por inxerir alimentos con pouca cantidade de fibra, falta de exercicio físico, inxesta de pouco líquido (sobre todo auga) ou demorar a defecación. Tamén é frecuente durante o embarazo. Algúns medicamentos poden causar estrinximento, como a codeína, certos antidepresivos que poden suprimir a acetilcolina e os opiáceos que poden retardar o movemento de alimentos no intestino. O estrinximento como resultado dunha escasa deambulación ou a inmobilidade debe ser considerado especialmente nos anciáns.

Diversas enfermidades poden provocar estrinximento, tales como:

* A síndrome do intestino irritable.
* A enfermidade celíaca. En ocasións, pode ser moi rechamante e constituír o síntoma principal.
* A sensibilidade ao glute non celíaca.
* O hipotiroidismo.
* Certos trastornos neurolóxicos.
* O cancro de colon.

## Notas
Fran Canosa

**José Francisco Canosa Martínez** (Fran Canosa), nado en Vilagarcía de Arousa o 29 de agosto de 1983, é un xeólogo galego.

## Traxectoria 
Doutorouse en xeoloxía pola Universidade de Oviedo. Adicouse principalmente ao ensino e divulgación xeolóxica, pero adícase tamén no ámbito profesional ao turismo xeolóxico poñendo en valor, a defensa e protección do patrimonio xeolóxico. Foi un dos impulsores do Proxecto do Parque Xeolóxico do Cabo Ortegal (que abarca os concellos de Cariño, Cedeira, Cerdido, Moeche, Ortigueira, San Sadurniño e Valdoviño), e que recibiu o recoñecemento da UNESCO.

Algunhas das rutas xeolóxicas que dirixiu Fran Canosa ao longo da súa traxectoria profesional foron as seguintes:

* Xeoruta pola área xelóxica de Cabo Ortegal.

* Xeorutas por Burela (xeoruta do Perdouro e xeoruta da Marosa)

* Xeoruta pola praia de San Román, no Vicedo

* Xeoruta dos Pregues en Ribadeo

Ademais, imparte charlas educativas sobre xeoloxía con asiduidade.

## Obra 
* 
**

* 

* 

* 

## Notas
Saturnino Monteagudo

**Saturnino Monteagudo**, nado en Forcarei, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante do PSOE. Candidato socialista ás eleccións municipais de 1922, foi elixido concelleiro e alcalde de Forcarei o 1 de abril de 1922 á fronte dunha colación de socialistas e agrarios. Nese mesmo mes de abril a corporación suspendeu ao secretario, Manuel Ballesteros Curiel, abrídolle expediente acusando de roubo e destrución de documentación municipal. O 19 de maio publicou un bando no que prohibía o xogo e a blasfemia, velaba pola liberdade de cultos e obrigaba a cumprir a lei do descanso dominical. O goberno civil resolveu o expediente do secretario en xullo, ordenando a súa reposición. Saturnino Monteagudo vulveu suspendelo de emprego e soldo a finais de agosto, acusándoo de desobediencia. Foi o único alcalde socialista do Estado español na Restauración. Ao cabo de tres meses pasouse con parte dos seus correlixionarios ao bando de José Riestra López. Cesou como alcalde coa ditadura de Primo de Rivera.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Forcarei visto a través do periódico “Acción Social”
Toxinas de insectos

As **toxinas de insectos** son varias toxinas de proteína producidas por diferentes especies de insecto. A familia dos redúvidos é unha das meirandes e máis morfoloxicamente diversas familias de insectos que se alimentan de grilos, eirugas e outros insectos. Algunhas especies de redúvidos son parasitos chuchadores de sangue dos mamíferos, que mesmo se alimentan de humanos. Pódense atopar habitualmente en gran parte do mundo e o seu tamaño varía desde uns poucos milímetros ata 3 ou 4 centímetros. A saliva tóxica dos redúvidos depredadores contén unha complexa mestura de péptidos pequenos e grandes para usos diversos, como inmobilizar e predixerir as súas presas, así como a defensa contra competidores e depredadores. As toxinas de insectos redúvidos son pequenos péptidos con conectividade disulfuro que teñen como obxectivo as canles iónicass. Son relativamente homólogos aos bloqueadores de canles de calcio omega-conotoxinas dos caracois cónicos mariños e pertencen á clase estrutural de cisteína de catro asas.

Unha destas pequenas proteínas, Ptu1, bloquea reversiblemente as canles de calcio de tipo N, pero ao mesmo tempo é menos específica para as canles de calcio de tipo L ou P/Q. Ptu1 ten 34 residuos de aminoácidos e está entrecruzado por 3 pontes disulfuro. Ptu1 contén unha rexión de folla beta formada por 2 febras beta antiparalelas e consiste nun núcleo compacto unido por disulfuro do que saen catro bucles, así como os extremos N e C-terminais. Algunhas toxinas dos insectos redúvidos están listadas a continuación:

* *Agriosphodrus dohrni* toxina Ado1.
* *Isyndus obscurus* toxina Iob1.
* *Peirates turpis* toxina Ptu1.

## Notas
Colias croceus

A bolboreta ***Colias croceus*** é unha especie da familia Pieridae, que foi descrita orixinalmente, co nome de *Papilo croceus*, por Geoffroy Saint-Hilaire, en 1785, en París (Francia). É moi similar á especie denominada *Colias alfacariensis*.

## Descrición 
Ás anteriores de cor amarela-laranxa no seu anverso, con fimbrias rosadas, con bordo en banda negra, e unha mancha negra destacada no seu interior. Reverso amarelo-alaranxado uniforme, con mancha prateada. As ás posteriores son amarelo-xofre, con varias manchas pardas, entre as que destaca unha con núcleo dourado. A femia é moi similar ao macho, con carácter xeral, aínda que hai un morfotipo no que a cor de fondo das ás é branco-verdosa. É unha especie de bolboreta tendente a pousarse sempre coas ás pechadas.

(MHNT) Colias croceus - Durfort Tarn France - male dorsal.jpg| *Colias croceus croceus* ♂ 
(MHNT) Colias croceus - Durfort Tarn France - male ventral.jpg| *Colias croceus croceus* ♂ △
(MHNT) Colias croceus f. helice - Wyzyna, Okolice Polska - female dorsal.jpg|*Colias croceus f. helice* ♀
(MHNT) Colias croceus f. helice - Wyzyna, Okolice Polska - female ventral.jpg|*Colias croceus f. helice* ♀ △

É polivoltina, reprodúcese tres ou até catro veces ao ano (aproximadamente en abril, xullo e outubro), sendo invernantes as larvas da última xeración. A posta realízase sobre follas de plantas moi diversas, sobre todo *Trifolium* e *Medicago sativa*, entre outras.

## Distribución e hábitat 
É unha especie estendida por toda Europa e África do norte. En España e Portugal é moi frecuente. Esténdese até Asia Menor, o oeste da India e Siberia. É migratoria, algúns anos ten numerosas migracións en masa en Europa, por exemplo nos anos 1877, 1947, 1983, 1992, 1994, 1996 e 2000.

Adoita vivir en zonas asolladas e vexetadas, e mesmo en zona de cultivo, chegando até certa altura (2.000 m). Só están ausentes de zonas boscosas. É moi usual nos macizos montañosos de tipo calcario, e menos abundantes, aínda que frecuentes, en montañas máis elevadas, como Serra Nevada.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Olivares, Francisco Javier; Barea-Azcón, José Miguel e outros (2011): *Las mariposas diurnas de Sierra Nevada*, Consejería de Medio Ambiente, Junta de Andalucía, Granada, ISBN 978-84-92807-72-7, pp. 182-183.
* Asher, Jim; Warren, Martin; Fox, Richard; Harding, Paul; Jeffcoate, Gail & Jeffcoate, Stephen (2001): *The Millennium Atlas of Butterflies of Britain and Ireland*. Oxford University Press. 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Larvae of North-European Lepidoptera 
* Paolo Mazzei, Daniel Morel, Raniero Panfili Moths and Butterflies of Europe and North Africa
*Imaxes de *C. croceus* images  no Consortium for the Barcode of Life
Pionus menstruus

***Pionus menstruus*** é unha especie de papagaio de tamaño medio, duns 27 cm en lonxitude. O corpo é maioritariamente verde, con cabeza e pescozo azuis, e vermello na parte de abaixo da cola. Comparados con outras especies de papagaios (como os amazónicos) son bastante tranquilos. Está especie é afeccionada, mais non tan coñecida, pola súa habilidade para falar.

## Notas
Batalla de Cannas

**Batalla de Cannas**, pode referirse a:

* Batalla de Cannas, batalla no 216 a.C., durante a Segunda guerra púnica na que a República romana é derrotada polos romanos.
* Batalla de Cannas, batalla no 1018, na que os bizantinos venceron os longobardos de Melus de Bari.
Cruz de Gunhild

miniatura|250px|Cruz de Gunhild.
A **Cruz de Gunhild Cruz** (en ), a cal recibe o nome pola súa primeira dona, Gunhild, unha filla do rei Svend III de Dinamarca, é un crucifixo do século XII labrado no cairo dunha morsa. Contén inscricións en ámbolos dous lados en latín e en runas. Forma parte da colección do Museo Nacional de Dinamarca.

## History
Crese que a cruz foi creada arredor do ano 1150. Na inscrición latina lese "Liutgerus, que me tallou por orde de Helena, que tamén se chama Gunnhildr". En base ás investigacións de Harald Langberg, crese que *rei Svend* fai referencia ao rei Svend III, (finado en 1157) e non ao rei Sweyn II como se cría anteriormente. Do artista, Luitger, non se coñecen máis obras. 

A cruz foi mencionada por vez primeira en 1650 e supostamente pertenceu a Sophie Axelsdatter Brahe, a muller de Holger Rosenkrantz (1574-1642). En 1684, foi adquirido polo Gabinete Real de Curiosidades (*Kunstkammer*). En 1945, foi transferida ao Museo Nacional de Dinamarca.

## Descrición 
miniatura|Detalle da cruz.
A cruz foi labrada en dous bloques de cairo de morsa e mide 29 x 22 cm. Orixinalmente estaba pintada de vermello, azul e dourado.

Falta a figura central de Cristo na parte frontal. Os catro brazos cruzados están decorados con medallóns esculpidos de figuras femininas, que simbolizan a "Vida" (arriba), a "Morte" (abaixo), a "igrexa vitoriosa" (esquerda) e a "sinagoga vencida" (dereita). A parte traseira da cruz tamén está decorada con tallas. No centro hai unha representación do Xuízo Final con Cristo en Maxestade. Os catro medallóns representan escenas do ceo (arriba) e do inferno (abaixo), así como as almas salvadas (esquerda) e condenadas (dereita).

As inscricións latinas están escritas esculpidas en letra maiúscula relativamente ampla cun uso abundante de ligaduras e abreviaturas. O nome *Gunhild* tamén está escrito en runas no bordo do medallón inferior. A inscrición en latín di:

## Notas
Casa Bailly

A **casa Bailly** é unha mansión de estilo modernista localizada na vila galega do Graxal (O Temple, Cambre). Foi abandonada en 1981, e atópase nun estado completamente ruinoso.

## Descrición 
A casa Bailly é unha vivenda modernista con dous corpos divididos en dúas alturas, de andar case cadrado, con faiado e soto. Orixinalmente a mansión, que posuía 22 habitacións, formaba parte dun complexo que se atopaba dentro dun terreo con 30.000 metros cadrados. Contaba tamén cunha vivenda para o chofer e o xardineiro.

Os chans do primeiro andar tiñan uns luxosos mosaicos, parte dos cales aínda se conservan, e tamén se conservan algúns azulexos nas paredes. Actualmente a mansión é o único que aínda se mantén en pé do complexo.

## Historia 
O complexo da casa Bailly construíuse entre 1920 e 1924 por encargo do empresario Julio López Bailly. Orixinalmente, a mansión foi concibida como un hotel de 22 dormitorios, mais finalmente usouse como residencia de veraneo. A casa deseñárona o arquitecto galego Antonio Tenreiro Rodríguez e o arquitecto valenciano Peregrín Estellés.

Por mor da súa ideoloxía republicana e de esquerdas, a familia Bailly viuse obrigada a abandonar Cambre após o triunfo en Galiza do golpe de Estado de 1936 e a mansión foi incautada pola Falanxe. O soto da casa usouse para recluír presos republicanos, así como Escola de Mandos do Movemento, e a partir do ano 1951 os seus andares superiores foron usados polo Sindicato Vertical.

En 1969 a mansión sufriu un incendio na súa á dereita por mor dun cigarro mal apagado, e en 1981 o complexo foi pechado e abandonado, iniciándose así a súa deterioración.

A ampliación da estrada N-VI causou a destrución da vivenda do chofer e o xardineiro, así como a varanda e mais o muro que delimitaba o terreo da mansión.

En 2012 a casa sufriu outro incendio, de novo por mor dun cigarro, sufrindo danos graves, como a caída de parte do tellado. Nese mesmo ano tabicáronse as entradas e xanelas do andar baixo para evitar que entrase máis xente, unha medida que resultou inútil, pois aínda continúan os actos vandálicos no interior da mansión.

En 2015, Cambre elaborou o Plan Xeral de Ordenación Municipal que outorgou ao conxunto o nivel de protección ambiental, o máis baixo dos previstos. Fixéronse varios plans de restauración, mais ningún deles foi levado a cabo. O concello de Cambre estima que son necesarios uns 4 millóns de euros para restaurar a casa Bailly.

## Filmación de películas 
En outubro de 2011, na casa Bailly rodouse parte do filme *Todo é silencio* dirixido por José Luis Cuerda.

## Notas
Manuel Gantes Barreiro

**Manuel Gantes Barreiro**, coñecido como **Roque**, nado na Coruña cara a 1907 e finado na mesma cidade o 19 de xuño de 1992, foi un sindicalista e miliciano galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Monumento en [Oza, A Coruña|Oza ós ocupantes da embarcación *La Libertaria*, obra de Jorge Pastor.]]
Delegado do Sindicato del Transporte Marítimo, membro da sección de Chaboleiros do SIP da CNT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado nunha casa da barriada de Santa Lucía, na que vivía a súa cuñada Consuelo Couceiro, operaria da fábrica téxtil La Primera Coruñesa. Participou na fuga da motora *La Libertaria* en xaneiro de 1937. Foi procesado por rebelión na causa 1091/37. Combateu no exército republicano. Traballos forzados para franceses e alemáns. Volveu á Coruña en 1946. Foi xulgado na causa 298/47 por actividades políticas xunto con Juan Castiñeiras Galán, Juan Domínguez Lliso, Arturo Moreno Torres e Manuel Vázquez Sampayo e condenado a doce anos e un día de prisión. Preso no cárcere da Coruña, saíu en liberdade por sobresemento o 16 de agosto de 1947. Finou na Coruña o 19 de xuño de 1992.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Barreiro Patiño e foi pai de Dolores, Manuela e Pilar Gantes Barreiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
PANSAT

**PANSAT**, acrónimo de **Petite Amateur Navy Satellite**, foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 29 de outubro de 1998 mediante o transbordador espacial Discovery desde Cabo Cañaveral na misión STS-95.

## Características 
PANSAT foi un pequeno satélite deseñado e construído por estudantes e técnicos da Escola Naval de Posgraduados da Forza Aérea dos Estados Unidos. A súa finalidade foi proporcionar experiencia na construción de satélites aos estudantes e servir de satélite de comunicacións na modalidade de "gardar e enviar" usando a banda de afeccionados cunha frecuencia central nos 436,5 MHz. A taxa de envío de datos chegaba aos 9842 bps, cunha capacidade de almacenamento a bordo de 9 MB. O satélite podía ser usado tamén por estación terrestres de afeccionados mediante unha interface BBS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-95
Lycaena alciphron

***Lycaena alciphron*** é unha especie de insecto lepidóptero, máis concretamente bolboreta pertencente á familia Lycaenidae . 

A autoridade científica para a especie é Rottemburg, e foi descrita no ano 1775.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* *Lycaena alciphron* - Biodiversity Heritage Library - Bibliografia
Polyura athamas

***Polyura athamas*** é unha especie de bolboreta que habita na Asia tropical. Pertence á subfamilia *Charaxinae* dos ninfálidos (Nymphalidae). Está presente no Himalaia dende Caxemira até Sikkim, nas montañas centrais da India, nos Ghats orientais, nos Ghats occidentais e sur da India, Sri Lanka, Assam, distrito de Cachar, e a través de Myanmar, Camboxa e nos Montes Tenasserim até Indonesia. En agosto de 2016, un espécime foi atopado e capturado en Palawan, Filipinas. o cal foi posteriormente considerado como un sinónimo da especie. Unha publicación de filoxenética molecular (Toussaint *et al*. 2015) suxeriu que son especies distintas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Hamer, K.C.; Hill, J.K.; Benedick, S.; Mustaffa, N.; Chey, V.K. & Maryati, M. (2006). Diversity and ecology of carrion- and fruit-feeding butterflies in Bornean rain forest. *Journal of Tropical Ecology* **22**: 25–33.  (HTML abstract).
* Robinson, Gaden, S.; Ackery, Phillip R.; Kitching, Ian J.; Beccaloni, George W. & Hernández, Luis M. (2007). ''HOSTS - a Database of the World's Lepidopteran Hostplants''. Consultado en decembro de 2006.
Lycaena hippothoe

***Lycaena hippothoe*** é unha especie de insectos lepidópteros, en concreto de bolboretas da familia Lycaenidae.

Foi descrita por Linnaé en 1761.

## Descrición 
A envergadura alar é de 28 a 38 mm, algúns machos desta especie poden ser absolutamente impresionantes, cunha rica cor alaranxada avermellada con toques púrpura iridiscente.

## Período de voo 
Univoltina, segundo a zona de Europa pode ser bivoltina, como Europa do Leste. De xullo a mediados de setembro.

## Hábitat 
Prados húmidos alpinos, enchoupados, turbeiras.

## Bioloxía 
As súas plantas hospedeiras son *Rumex acetosa*, *Rumex hydrolapathum*, *Rumex confertus*, *Polygonum bistorta*, en Rusia, hibernando como larva nova.

## Notas
Humphrey Paget

**Thomas Humphrey Paget**, nado en Walford, Hertfordshire, o 13 de agosto de 1893 e finado en Sussex o 30 de abril de 1974, foi un deseñador e gravador inglés de medallas e moedas. 

Paget usaba as súas inciais, HP, a modo de marca de gravador.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Humphrey Paget naceu en 1893 nunha familia moi relacionada co mundo da arte, fillo de Walter Stanley Paget (1863-1935), ilustrador d'*A Illa do Tesouro* e de *Robinson Cruesoe*. O seu tío era Sydney Paget, ilustrador das publicacións orixinais de *Sherlock Holmes* na revista *Strand*. 

Cursou os seus estudos artísticos na *Central School of Arts and Crafts* e en *Royal Academy Schools* (ca. 1913-1914), ambas de Londres, onde foi merecedor dunha bolsa Landseer. Logo de cumprir o servizo militar na *Real Reserva Naval Voluntaria* durante a primeira guerra mundial, regresou á *Central School of Arts and Crafts* en 1919 como profesor invitado de Modelaxe.

En 1923, Paget foi un dos artistas novos convocados para participar nun concurso de deseño dunha medalla en recoñecemento das enfermeiras de *Bristol Royal Infirmary*, o que supuxo a súa toma de contacto co mundo da medalla e o inicio da súa carreira como medallista. O director da *Royal Mint* pediulle a Paget que preparase unha versión en baixo relevo dese retrato, apta para a súa cuñaxe como moeda, e finalmente decidiuse encomendarlle a el o deseño e o gravado da serie de moedas a nome do novo monarca.

Unha medida do éxito do retrato de Eduardo VII é o feito de que Paget fose o único encargado de deseñar a efixie de seu sucesor, Xurxo VI (1936-1952), en 1937. Trátase do único artista a quen se lle aprobou un segundo deseño de anverso para o seu uso na cuñaxe de moedas da libra esterlina en todo o século XX. O retrato de Xurxo VI foi descrito desde entón como "a cabeza de moeda clásica do século XX".

A obra de Paget segue a formar parte da circulación de libras esterlinas no século XXI: un novo retrato seu do duque de Edimburgo de 1970 aparece no reverso dunha moeda conmemorativa de cinco libras esterlinas de 2017.

Como medallista, merecen especial consideración as súas medallas para a *Victoria Numismatic Society*, a *Society of Chemical Industry* e a *Royal Society of Medicine*.

### Vida persoal 
Thomas Humphrey Paget casou en 1942 coa escultora Winifred Turner (1903-1983). A parella estableceu a súa residencia en Sussex, onde Paget finou o 30 de abril de 1974.
Ficheiro:Obverse of King George VI Australian Florin.jpg|Anverso dun florín australiano de Xurxo VI (1938).
Ficheiro:1944farthingobv.jpg|Anverso dun *farthing* británico de Xurxo VI (1944).
Ficheiro:British threepence 1942 obverse.png|Anverso de 3 peniques británicos de Xurxo VI (1942).
Ficheiro:British pre-decimal halfpenny 1967 reverse.png|Reverso de ½ penique británico de EIsabel II (1967).
Ficheiro:Medal, campaign (AM 2003.57.3-1).jpg|Medalla de campaña. Xurxo VI. 
Ficheiro:Dom1963fivecentobv.jpg|5 centavos da Rep. Dominicana (1936).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dyer, G. P. (1980). "Thomas Humphrey Paget (1893-1974)". En *The Numismatic Cronicle*. Vol. 20. Nº 140. Páxinas 165-177.
Lycaena phlaeas

A ***Lycaena phlaeas*** é unha bolboreta diúrna do xénero *Lycaena* e da familia Lycaenidae.

## Distribución e hábitat 
Ten unha ampla distribución nas zonas tépedas de Eurasia, África norteñas e ao leste de Norteamérica (onde é unha especie introducida). Atópase en hábitats variados, sendo máis común en lugares de vexetación baixa, como prados e campos abertos, páramos, e aos bordos dos camiños de campo. Tamén aparece ocasionalmente en bosques. Na zona do Mediterráneo os adultos están de febreiro a outubro.

Liban as flores de *Scabiosa columbaria* unha planta moi común nos prados. Os machos son territoriais e afastan a outras bolboretas, aínda máis grandes, do seu territorio.

## Bioloxía 
É unha bolboreta pequena, cunha envergadura de 22 a 27 mm. As ás son de cor alaranxada e negra. Na cara superior a coloración é moi vistosa pero a inferior é de cores máis suaves.

A eiruga desta especie mide 15 mm de lonxitude máxima. Normalmente as eirugas son de cor verde, pero algúns exemplares teñen unha coloración marrón avermellada. Aliméntanse das follas de diferentes especies de plantas do xénero *Rumex* como, por exemplo, a aceda.

Hai dúas ou tres xeracións por ano e ás veces até catro nas zonas tépedas. Pasan o inverno como eirugas.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Asher, Jim, Martin Warren, Richard Fox, Paul Harding, Gaile Jeffcoate & Stephen Jeffcoate (Eds) (2001) *The Millennium Atlas of Butterflies in Britain and Ireland.* Oxford University Press.
* 
* Dempster, J.P. & A.M. Emmet (1990) Lycaena phlaeas (Linnaeus). Pp.&nbsp;134–139 in A. Maitland Emmet, John Heath *et al.* The Butterflies of Great Britain and Ireland. *The Moths and Butterflies of Great Britain and Ireland* vol. 7, part 1. Harley Books, Colchester, UK.
* 
* 
* 
* Guppy, C.S. e Shepard, J. (2001) *Butterflies of British Columbia* British Columbia Museum, Canadá.
* 
* 
* Tomlinson, David & Rob Still (2002) ''Britain's Butterflies''. WildGuides, Old Basing, UK.
*
Pablo Muñoz

**Pablo Muñoz Crespo**, nado en San Sebastián de los Reyes o 4 de setembro de 2003, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Guadalajara, da Primeira Federación.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Alcobendas CF e do Chamartín Vergara, antes de ingresar en 2018 na do Rayo Vallecano. Na tempada 2021/22, capitaneando o equipo xuvenil, proclamouse máximo goleador do Grupo V da División de Honra, con 19 goles, a pesar de non xogar como dianteiro.

Para a tempada 2022/23 foi subido ao filial do club, o Rayo B, equipo da Terceira División RFEF, onde disputou 26 partidos e marcou 5 goles. O 18 de outubro de 2022 debutou co primeiro equipo na Primeira División, nun derbi ante o Atlético de Madrid no Estadio Metropolitano no que o adestrador Iraola lle deu entrada nos minutos finais como substituto de Álvaro García.

O 1 de setembro de 2023, anunciouse o seu traspaso ao Deportivo da Coruña, da Primeira División RFEF. No equipo balear tampouco contou apenas con oportunidades, disputando só 155 minutos repartidos en catro encontros, e non puido evitar o descenso do equipo á Segunda Federación.

De volta na Coruña, o Deportivo ampliou o seu contrato ata 2026 e cedeuno ao Marbella para a tempada 2024/25 da Primeira Federación. No conxunto andaluz foi titular na maioría de partidos da primeira volta e marcou dous goles, pero unha lesión muscular cortou a súa progresión. Na segunda metade do campionato encadeou titularidades e suplencias, pechando a campaña cun total de 25 partidos, 13 deles saíndo dende o once inicial. 

En xullo de 2025 foi traspasado ao Guadalajara, da Primeira Federación.

## Palmarés 
;Deportivo da Coruña
* **Primeira División RFEF (1):** 2023/24.

## Estatísticas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente .
Colias alfacariensis

A ***Colias alfacariensis*** é unha especie de insecto lepidóptero da familia Pieridae, que foi descrita orixinalmente, como unha variedade de *Papilio hyale*, por Ribbe, en 1905, en Alfacar (España). O entomólogo Verity describiuna de forma independente en 1911, baixo o nome de *Colias australis*, nome co que foi coñecida durante bastante tempo.

## Descrición 
Ás anteriores de cor amarela limón no seu anverso, con fimbrias rosadas, cun punto negro e bandas de igual cor. Reverso lixeiramente alaranxado con puntos prateados, moi visibles, no extremo da cela. As ás posteriores teñen un punto alaranxado. A femia ten un ton branco-verdoso, co reverso similar. Esta especie é moi similar á *Colias croceus*.

(MHNT) Colias alfacariensis - Novy Jicin, Moravie Tchéquie - female dorsal.jpg|*Colias alfacariensis*  ♀ 
(MHNT) Colias alfacariensis - Novy Jicin, Moravie Tchéquie - female ventral.jpg|*Colias alfacariensis*  ♀ △

Reprodúcese tres veces ao ano (aproximadamente en abril, xullo e outubro), sendo a última das xeracións moito máis reducida que as dúas anteriores. A posta realízase sobre follas de Hippocrepis.

## Distribución e hábitat 
É unha especie estendida por toda a rexión paleártica. En España e Portugal é moi frecuente, sobre todo no sur. Adoita vivir en zonas de aciñeiras, e ladeiras asolladas, a certa altura (1.500-1.800 m). As poboacións non adoitan formar poboacións densas, pois é unha especie de carácter solitario. É moi usual nos macizos montañosos de tipo calcario de Andalucía Oriental, sobre todo na serra de Huétor, onde foi descrita por primeira vez, e menos abundantes en montañas máis elevadas, como Serra Nevada.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
Olivares, Francisco Javier; Barea-Azcón, José Miguel e outros (2011): *Las mariposas diurnas de Sierra Nevada*, Consejería de Medio Ambiente, Junta de Andalucía, Granada, ISBN 978-84-92807-72-7, pp. 182-183.
Lycaena virgaureae

A ***Lycaena virgaureae*** é unHa especie de lepidóptero ditrisio da familia Lycaenidae. Mide entre 18-20 mm. Os dous pares de ás do macho teñen unha cor alaranxada co bordo negro; as das femias son de cor máis escura. 

(MHNT) Lycaena virgaureae - Radawa Poland - male dorsal.jpg |*Lycaena virgaureae* ♂  	
(MHNT) Lycaena virgaureae - Radawa Poland - male ventral.jpg |*Lycaena virgaureae* ♂  △

miniatura|Lycaena virgaureae

## Distribución 
Atópanse en Cantabria, os Pireneos, os Alpes, Europa central e oriental, Escandinavia, Rusia e Mongolia, entre os 1000 e 2000 msnm.

## Historia natural 
As bolboretas voan entre os meses de xuño e agosto en chairas e montañas. A maior parte delas atópanse en bosques claros, veres e espazos abertos, con flores abundantes. 

Os ovos invernan e eclosionan en abril. As eirugas viven até xuño entre as follas das cales se nutren, como as acedas.
Callophrys rubi

***Callophrys rubi*** é unha especie de bolboreta da familia Lycaenidae nativa do paleártico: Eurasia e África do Norte.

## Período de voo 
Univoltino xeralmente de marzo a xuño, algunhas veces pode observarse en xullo.

## Hábitat 
O seu hábitat é moi amplo, desde zonas pantanosas a claros de bosque, brezal, flores, zonas rochosas e prados alpinos, nunha ecoloxía moi variable.

## Taxonomía 
Recoñécense as seguintes subespecies:

* *Callophrys rubi rubi* Linnaeus, 1758 - Europa e Cáucaso
* *Callophrys rubi borealis* Krulikovsky, 1890 - Ural
* *Callophrys rubi fervida*  Staudinger, 1901 - España, Marrocos, Asia Menor.
* *Callophrys rubi sibirica*  Heyne, 1895  - Siberia, norte de Asia.

## Notas
Satyrium esculi

***Satyrium esculi*** é unha especie de insecto lepidóptero da familia Lycaenidae, subfamilia Theclinae e xénero *Satyrium*.

## Denominación 
*Satyrium esculi* foi descuberta por Jakob Hübner en 1804.

Sinónimo: *Thecla esculi* Hübner, 1804.

## Descrición 
É unha pequena bolboreta coa parte superior de cor marrón, cunha cola nas ás posteriores, e a femia posúe unha discreta marca cor cobriza nas ás anteriores. Na femia de *Satyrium esculi f*. *powelli* e de *Satyrium esculi f. ilioides* a á anterior é cobre bordeada de marrón e a á posterior posúe unha liña submarxinale de manchas cor laranxa.

## Bioloxía 
As eirugas son atendidas polas formigas *Crematogaster cruentatus*

### Período de voo e hibernación 
Voltinismo - Voa nunha xeración entre maio e agosto, dependendo da súa latitude.

## Plantas hospedeiras 
As súas plantas hóspedes son Quercus (*Quercus ilex* e *Quercus* coccifera).

## Ecoloxía e distribución 
Está presente en África do Norte (Tunes, Alxeria e Marrocos), na Península Ibérica, no sur de Francia e nas illas Baleares, en Eivisa e Mallorca.

### Biotopo 
É un lepidóptero que habita entre maleza con flores e bosques caducifolios ou mixtos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Bolboretas de Europa
Pesca de baixura

A **pesca de baixura** é a pesca que se efectúa por pequenas embarcacións nas proximidades da costa. En Galicia, ademais, e a que se realiza no interior das rías.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pesca costeira
*Pesca de altura
Premio Nacional de Música de España

Os **Premios Nacionais de Música de España** son parte dos Premios Nacionais de España, que concede cada ano o Goberno de **España** a través do Ministerio responsable, normalmente o Ministerio de Cultura.

## Historia dos Premios Nacionais de Música de España 
Os premios nacionais de música en España comezáronse a conceder durante o período constitucional do reinado de Alfonso XIII (1902-1923), continuaron coa ditadura de Primo de Rivera (1923-1930), a Segunda República Española (1931-1939), a ditadura de Francisco Franco (1939-1975) e continúan desde a Transición española (1975-1978) e a España democrática constitucional que comeza en 1978.

Para a concesión dos Premios terase en conta a calidade das obras ou actividades recompensadas e a súa significación como achega sobresaliente e innovadora á vida musical española.

No ano 2011, a dotación económica do premio foi de 30.000 euros para cada modalidade. O premio outórgase antes do 15 de decembro de cada ano.

## Premio Nacional das Músicas Actuais 
En 2009, comézase a outorgar unha nova modalidade de premios nacionais de música denominado Premio Nacional das Músicas Actuais a músicos relacionados coa música pop, rock e outras tendencias contemporáneas.

## Premiados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ministerio de Cultura. Premio Nacional de Música 
* Este texto toma en parte como referencia a resolución, de 21 de abril de 2008, do Instituto Nacional das Artes Escénicas e da Música, do BOE n.º 116 de data 13 de maio de 2008 e axústase ao artigo 13 LPI.

### Biografía 
* Da Ossa, Marco Antonio. *La música en la guerra civil española*, Edicións da Universidade de Castela-A Mancha.
Lei de Independencia de Ghana de 1957

A **Lei de Independencia de Ghana de 1957** é unha lei do Parlamento do Reino Unido que concedeu á Costa de Ouro o pleno goberno responsábel dentro da Commonwealth de Nacións británica baixo o nome de Ghana. A lei recibiu o consentimento real o 7 de febreiro de 1957 e Ghana independizouse o 6 de marzo de 1957.

## Camiño á independencia 
A lexislación de independencia comezou a tomar forma tras o regreso do Partido da Convención do Pobo ao poder nas eleccións xerais de Costa de Ouro de 1954. O partido gañou 79 de 104 escanos. O goberno de Costa de Ouro expresou a súa esperanza de lograr a independencia durante a duración da nova asemblea.

Unha disputa na Costa de Ouro sobre a forma da Constitución despois da independencia aínda estaba sen resolver ata 1956. Ese mesmo ano, o goberno do Reino Unido declarou publicamente que sempre que contase co apoio dunha "maioría razoable", o Reino Unido estaba disposto a lexislar para que a Costa de Ouro tivese independencia dentro da Commonwealth británica. O Secretario de Estado para as Colonias engadiu que "a pertenza plena á Commonwealth é, por suposto, unha cuestión diferente e é un asunto de consulta entre todos os membros existentes da Commonwealth". Esta distinción reflectía a opinión de que a membresía plena da Commonwealth requiría o consentimento de todos os membros da Commonwealth. En última instancia, todos os membros da Commonwealth consentiron a adhesión plena de Ghana á Commonwealth. O acordo da Commonwealth con isto foi anunciado polo primeiro ministro do Reino Unido o 21 de febreiro de 1956. As patentes reais que constitúen a oficina do Gobernador Xeral de Ghana e as instrucións reais ao Gobernador Xeral foron emitidas o 23 de febreiro de 1956 e entraron en vigor o 6 de marzo de 1956. Un decreto en consello proporcionou a Ghana a súa primeira constitución.

## Día da independencia 
A data da independencia do 6 de marzo foi escollida pola súa importancia histórica: O 6 de marzo de 1844, un grupo de xefes de Ghana asinaron un tratado co entón gobernador británico. Ese tratado, que pasou a ser coñecido como o vínculo, pasou a simbolizar a soberanía do goberno local das autoridades indíxenas.

## Notas
Alabama Moon (filme)

***Alabama Moon*** é un filme estadounidense de 2009 dirixido por Tim McCanlies e protagonizado por Jimmy Bennett e John Goodman. Baséase no libro *Alabama Moon* de Watt Key. A historia está ambientada nas fragas de Alabama.

Estreouse en galego o 2 de agosto de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jimmy Bennett como Moon Blake
* John Goodman como Mr. Wellington
* Uriah Shelton como Kit
* Gabriel Basso como Hal Mitchell
* Clint Howard como Constable Davy Sanders
* J. D. Evermore como Oliver Blake
* Elizabeth Jackson como Rachael Gene
* Michael P. Sullivan como Mr. Gene
* Walter Breaux como Mr. Carter
* Gary Grubbs como Xuíz Mackin
* John McConnell como Mr. Mitchell
* Peter Gabb como Mr. Albroscotto
* Mark Adam Miller como Mike Blake
* Colin Ford como Moon Blake (voz do narrador)

## Premios 
O filme foi galardoado co selo de aprobación da Fundación Dove Foundation en 2010.

## Notas
Tipos legais

***Tipos legais*** (en ) é un filme estadounidense de 2012 dirixido por Fisher Stevens e protagonizado por Al Pacino, Christopher Walken e Alan Arkin. O filme estreouse en América do Norte o 1 de febreiro de 2013. O termo "Stand up guy" do título orixinal en inglés é unha expresión estadounidense que quere dicir amigo leal ou confiable.

Estreouse en galego o 2 de agosto de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Al Pacino como Val
* Christopher Walken como "Doc"
* Alan Arkin como Richard Hirsch
* Julianna Margulies como Nina Hirsch
* Mark Margolis como "Claphands"
* Lucy Punch como Wendy
* Addison Timlin como Alex
* Vanessa Ferlito como Sylvia
* Katheryn Winnick como Oxana
* Bill Burr como Larry

## Notas
Os Estados Unidos contra Billie Holiday

***Os Estados Unidos contra Billie Holiday*** (en ) é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Lee Daniels. É un drama biográfico sobre a cantante Billie Holiday, e baséase no libro *Chasing the Scream: The First and Last Days of the War on Drugs* de Johann Hari. Está protagonizado por Andra Day no papel titular, xunto con Trevante Rhodes, Garrett Hedlund, Leslie Jordan (na súa derradeira aparición cinematográfica), Miss Lawrence, Adriane Lenox, Natasha Lyonne, Rob Morgan, Da'Vine Joy Randolph, Evan Ross e Tyler James Williams.

Estreouse en galego o 9 de agosto de 2023 a través da TVG. A dobraxe foi dirixida por Isabel Vallejo e a tradución do texto é obra de Adrián Ramos.

## Personaxes 
* Andra Day como Billie Holiday
* Trevante Rhodes como Jimmy Fletcher
* Garrett Hedlund como Harry J. Anslinger
* Leslie Jordan como Reginald Lord Devine
* Miss Lawrence como Miss Freddy
* Adriane Lenox como Mrs. Fletcher
* Natasha Lyonne como Tallulah Bankhead
* Rob Morgan como Louis McKay
* Da'Vine Joy Randolph como Roslyn
* Evan Ross como Sam Williams
* Tyler James Williams como Lester Young
* Tone Bell como John Levy
* Blake DeLong como Axente Carter
* Randy Davison como Senador J. McCarthy
* Dana Gourrier como Sadie Fagan
* Melvin Gregg como Joe Guy
* Erik LaRay Harvey como Jimmy Monroe
* Ray Shell como Carl the Drummer
* Furly Mac como James

## Notas
O duelo (filme de 2016)

***O duelo*** (en ) é un filme estadounidense de 2016 dirixido por Kieran Darcy-Smith e escrito por Matt Cook. Está protagonizado por Liam Hemsworth, Emory Cohen, Woody Harrelson e Alice Braga. Tivo unha estrea limitada nos cinemas dos Estados Unidos o 24 de xuño de 2016 a través de Lionsgate Premiere. Lanzouse en DVD e Blu-Ray o 23 de agosto de 2016.

Estreouse en galego o 10 de agosto de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Woody Harrelson como Abraham Brant
* Liam Hemsworth como David Kingston
* Alice Braga como Marisol Kingston
* Emory Cohen como Isaac Brant
* Felicity Price como Naomi
* William Sadler como Lawrence Sullivan Ross
* Chris Baker como Monte
* Chris Berry como Dale
* Benedict Samuel como George
* Giles Matthey como John
* Raphael Sbarge como Dr. Morris
* Jason Carter como William
* David Born como Hoot
* Kimberly Hidalgo como María Calderón
* John McConnell como Saul
* José Zúñiga como Xeneral Calderón

## Notas