open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Giovanni Passannante

**Giovanni Passannante**, nado en Salvia di Lucania, Basilicata, o 19 de febreiro 1849 e finado en Montelupo Fiorentino, Toscana, o 14 de febreiro de 1910, foi un anarquista italiano, coñecido por ter tentado asasinar o rei Humberto I de Savoia o 17 de novembro de 1878 en Nápoles.
## Traxectoria 
Condenado á morte, súa pena foi despois cambiada para cadea perpetua. O anarquista foi detido en Portoferraio, Illa de Elba, nunha cela pequena e escura baixo o nivel do mar, en completo illamento durante 10 anos. Enlouquecido, foi levado ao hospital psiquiátrico en Montelupo Fiorentino, onde morreu en 1910.

Despois do intento de rexicidio, a súa cidade natal foi forzada a mudar o nome para Savoia di Lucania en homenaxe á familia real.

## Ligazóns externas 
* Biografía de Giovanni Passannante.
Anxá, Santa Baia de Berredo, A Bola

**Anxá** é un lugar da parroquia de Santa Baia de Berredo no concello ourensán da Bola na comarca da Terra de Celanova. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña dous habitantes (un home e unha muller), un menos ca en 2010 (dous homes e unha muller).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Baia de Berredo
### Parroquias da Bola
## Notas
Pumariño, Recemel, As Somozas

**Pumariño** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 6 habitantes (5 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Recemel 
### Parroquias das Somozas 
## Notas
Invasión celta dos Balcáns

[miniatura|Emigración céltica polos [Balcáns até Asia Menor.]]
Denomínase **Invasión celta dos Balcáns** á emigración masiva de grupos de tribos célticas da Cultura de La Tène, en dirección sueste cara á Península dos Balcáns, a partir do século -IV. Aínda que os asentamentos celtas concentráronse na metade occidental da Chaira panónica (na conca dos Cárpatos) houbo incursións e asentamentos notables dentro da península balcánica.

A partir das súas novas bases no norte de Iliria e Pannonia, as invasións galas culminaron no século -III coa invasión de Grecia, Macedonia e Tracia. A invasión de Grecia no ano -279 foi precedida por unha serie de campañas militares dirixidas cara ao sur dos Balcáns e contra o Reino de Macedonia, favorecido polo estado de confusión que seguiu a partir da complexa sucesión de Alexandre o Grande. Unha parte da invasión cruzou Anatolia e acabaron por instalarse na zona que despois veu a ser chamada Galacia.
## Asentamento no sueste de Europa 
[miniatura|A cabeza dun gálata, representada nun tracio de ouro, [século -III.]]Dende o século -IV, grupos de celtas entraron na rexión dos Cárpatos e da chaira do Danubio, coincidindo coa migración á Península Itálica. Os *Boios* e os *Volcae* foron dúas grandes confederacións célticas que xeralmente cooperaron nas súas campañas. Grupos disidentes marcharon cara ao sur a través de dúas vías principais: unha seguindo o río Danubio e outra cara ao leste de Italia. Segundo as lendas 300.000 celtas trasladáronse cara a Italia e Iliria. No século -III, os habitantes nativos de Pannonia foron case completamente celtizados.. A situación política nos Balcáns durante o século -IV xogou a favor dos celtas. Os ilirios foran guerrear contra os gregos, deixando o seu franco occidental feble. Mentres Alexandre o Grande dominaba Grecia, os celtas non se atreveron atacar a zona sur preto de Grecia. Polo tanto, as primeiras expedicións celtas estaban concentradas contra tribos de Iliria.

A primeira tribo balcánica en ser derrotada polos celtas foi a tribo Autariatae, que durante o século -IV gozaran dunha hexemonía sobre gran parte dos Balcáns centrais, centrados no val do río Morava. Despois da morte de Alexandre, os exércitos celtas comezaron a invadir as rexións do sur, ameazando o reino grego de Macedonia e o resto de Grecia. No -310, o xeneral celta Molistomos atacou fondamente o territorio ilirio, sometendo ós dardanios, ós peonios e ós tribalios. O novo rei macedonio Casandro sentiuse obrigado a tomar ós seus vellos inimigos ilirios baixo a súa protección. No -298, os celtas intentaron un ataque contra Tracia e Macedonia, onde sufriron unha dura derrota preto de Haemus Mons a mans de Casandro. Con todo, outro grupo de celtas liderado polo xeneral Cambaules marcharon sobre a Tracia, ocupando grandes áreas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Celtas en Transilvania
El Pensamiento Gallego (1887)

***El Pensamiento Gallego*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1887 e 1888.

## Historia e características 
Apareceu o 4 de xaneiro de 1887. Defendeu a causa carlista. O redactor xefe era Mariano Jamardo e entre os redactores figuraban Juan Vázquez de Mella e Carlos Adrán Botana. Foi substituído en abril de 1888 por *El Pensamiento Galaico* que continuou coa súa numeración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
James Whyte Black

Sir **James Whyte Black**, nado en Uddingston, Escocia o 14 de xullo de 1924 e finado o 22 de marzo de 2010 foi un farmacólogo británico, inventor do propranolol e a cimetidina.

## Traxectoria 
Conseguiu o Premio Nobel de Medicina en 1988, xunto cos investigadores estadounidenses Gertrude Elion e George Herbert Hitchings.

Contribuíu ao coñecemento científico e clínico básico en cardioloxía, como médico e como científico. A súa invención do propranolol, que revolucionou o tratamento médico da anxina de peito está considerada como unha das máis importantes contribucións á medicina e á farmacoloxía clínicas do século XX.

## Notas
El Eco Comercial

***El Eco Comercial*** foi un semanario editado en Vilagarcía de Arousa entre 1884 e 1887.

## Historia e características 
Apareceu en 1884, saía todos os sábados. Foi fundado e dirixido por José Ramón Paratcha.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos
*Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Galicia Católica

***Galicia Católica*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela entre 1883 e 1887.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista quincenal de asuntos religiosos, científicos, literarios etc, con exclusión de toda clase de asuntos políticos*, apareceu en febreiro de 1883. Estaba dirixida por Emilio Villelga Rodríguez. Incluíu estudos críticos sobre relixión, unha sección literaria, onde se inseriron algúns poemas, e notas bibliográficas. Cesou a súa edición co número 118 o 31 de novembro de 1887.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
O Pazo, Santa Baia de Berredo, A Bola

**O Pazo** é un lugar da parroquia de Santa Baia de Berredo no concello ourensán da Bola na comarca da Terra de Celanova. Tiña 15 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 7 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 16 habitantes (8 homes e 8 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Baia de Berredo 
### Parroquias da Bola 
## Notas
Ponte de Adán

miniatura|Vista desde un satélite da Ponte de Adán
A **Ponte de Adán**  (en , ātām pālam) é unha cadea arrecifes e bancos de area calcarios entre a Illa de Pamban no estado indio de Tamil Nadu e a de Mannar en Sri Lanka, formando na antigüidade un tómbolo.

miniatura|300px

## Véxase tamén
Bacterium

***Bacterium*** é o nome dun xénero histórico de bacterias, que actualmente xa non se considera válido. *Bacterium* foi un taxon descrito en 1828 por Christian Gottfried Ehrenberg. A especie tipo deste taxon era orixinalmente *Bacterium triloculare*, pero as mostras perdéronse, polo que foi cambiada por *Bacterium coli* (hoxe coñecida como *Escherichia coli*). En 1951 e definitivamente en 1954 o xénero *Bacterium* foi eliminado da taxonomía ao ser recoñecido como *nomen generum rejiciendum*, o que significa "nome de xénero rexeitado", o cal tamén se aplicou á familia *Bacteriaceae*.

Mentres estivo en vigor, o xénero incluía a bacilos que non forman esporas cuxa relación con outras especies era escura (era un "caixón de xastre da taxonomía"). Diferenciábase daquela do xénero *Bacillus*, constituído por bacilos formadores de esporas (*sensu* Cohn 1872).

O termo introducido por Ehrenberg, tomado do grego "βακτήριον" ("pequeno bastón"), acabou utilizándose dun modo máis amplo para denominar en xeral a todos os procariotas (despois separáronse as arqueas), e para denominar a un dos dominios de seres vivos, as Bacteria (bacterias).

## Especies 
Neste antigo xénero *Bacterium* incluíronse moitas especies. Como o xénero foi abolido no proceso de formación do Código Bacteriolóxico non existe actualmente unha lista oficial das especies que inclúe. As que se indican nesta lista son as especies aceptadas como pertencentes ao xénero por Breed e Conn en 1935:
* *Bacterium radiobacter*, máis tarde chamada *Agrobacterium tumefaciens* e hoxe chamada *Rhizobium radiobacter*
* *Bacterium aerogenes*, despois coñecida como *Aerobacter aerogenes* e hoxe como *Enterobacter aerogenes*
* *Bacterium violaceum*, hoxe chamada *Chromobacterium violaceum*
* *Bacterium amylovorum*, actualmente denominada *Erwinia amylovora*
* *Bacterium zopfii*, hoxe *Kurthia zopfii*
* *Bacterium monocytogenes*, hoxe *Listeria monocytogenes*
* *Bacterium pneumoniae*, hoxe *Klebsiella pneumoniae*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bacteria
* Taxonomía bacteriana
Ribas de Sil (homónimos)

dereita|miniatura|Ponte sobre o río Sil entre Santo Estevo de Ribas de Sil e Pantón.

Como topónimo **Ribas de Sil** designa varios lugares á beira do río Sil:

;En Galiza
***Ribas de Sil**, concello da comarca de Quiroga;
****Ribas de Sil**, parroquia de dito concello;
***Santo Estevo de Ribas de Sil**, parroquia do concello de Nogueira de Ramuín;
****Santo Estevo de Ribas de Sil**, lugar de dita parroquia;
***Ribas de Sil**, lugar da parroquia de Pombeiro no concello de Pantón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Norman Angell

Sir **Ralph Norman Angell Lane**, nado en Holbeach o 26 de decembro de 1872 e finado en Croydon o 7 de outubro de 1967, foi un escritor e político británico.

## Traxectoria 
Uniuse ao Partido Laborista en 1920, sendo membro do Parlamento Británico de 1929 a 1931.

Angell traballou no consello do Real Instituto de Asuntos Internacionais, foi membro executivo no Comité Mundial contra a Guerra e o Fascismo, membro do comité executivo da Sociede de Nacións e presidente da Asociación Abisinia. Nomeárono cabaleiro en 1931.

Recibiu en 1933 o premio Nobel da Paz.

## Obras 
* *Patriotism under Three Flags: A Plea for Rationalism in Politics* (1903)
* ''Europe's Optical Illusion* (1909) (also: *The Great Illusion*)
* *The Fruits of Victory* (1921)
* *The Money Game* (1928)
* *The Unseen Assassins* (1932)
* *The Menace to Our National Defence* (1934)
* *Peace with the Dictators?* (1938) 
* *The Steep Places* (1947)
* *After All'' (1951)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do Instituto Nobel (en inglés)
Josep Maria Benet i Jornet

**Josep Maria Benet i Jornet**, nado en Barcelona o 20 de xuño de 1940 e finado en Lleida o 6 de abril de 2020, foi un dramaturgo e guionista catalán. Estudou Filoloxía románica, e foi profesor de literatura dramática no Instituto de Teatro de Barcelona entre 1974 e 1981. As súas primeiras obras, enmarcadas na renovación proposta por grupos como a Agrupación Dramática de Barcelona, inscríbese nos postulados do realismo histórico.

En 1997 recibiu a Creu de Sant Jordi da Generalitat de Cataluña.

## Teatro 
* *Una vella, coneguda olor* (1964, Premio Josep Maria de Sagarra 1963)
* *Cançons perdudes* (1970)
* *Berenàveu a les fosques* (1972, Premio de Teatre Català Ciutat de Sabadell 1972)
* *Supertot* (1973)
* *La desaparició de Wendy* (1974)
* *Revolta de bruixes* (1976)
* *Quan la ràdio parlava de Franco* (1980)
* ''El manuscrit d'Alí-Bey* (1985)
* *Desig* (1991)
* *E.R.* (1994, Premio Nacional de Teatro)
* *Testament* (1997)
* *El gos del tinent* (1999)
* *Olors* (2000)
* *L'habitació del nen* (2002)
* *Salamandra* (2005)
* *Dues dones que ballen* (2010)

## Guións para series de televisión 
* *Poble Nou* (1993-1994)
* *Nissaga de poder* (1996-1998)
* *Laberint d'ombres* (1998-2000)
* *El cor de la ciutat* (2000-2009)
* *Ventdelplà* (2005-2010)
* *Amar en tiempos revueltos* (2005-2012)
* *Zoo* (2008)
* *Amar es para siempre'' (2013-)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Josep Maria Benet i Jornet, en lletrA, o espazo de literatura catalá da Universitat Oberta de Catalunya .
Amar es para siempre

***Amar es para siempre*** é a continuación da exitosa serie *Amar en tiempos revueltos* emitida entre 2005 e 2012 en Televisión Española. A serie comezou o 14 de xaneiro de 2013 en Antena 3.

## Repartimento 
* Marc Clotet - *Mauro Jimenéz de Baños Peñafiel*
* Bárbara Goenaga - *Inés Saavedra* 
* Manuel Baqueiro - *Marcelino Gómez* 
* Itziar Miranda - *Manuela , alias Manolita ,  Sanabria*
* José Antonio Sayagués - *Pelayo Gómez* 
* Javier Collado - *Héctor Perea*
* Nadia de Santiago - *Asunción Muñoz* 
* Rocío Muñoz - *Carmen Gijón* 
* Elena Jiménez - *Leonor Gómez* 
* Maica Barroso - *Felisa Ruíz* 
* Christian Herranz - *Pedrito* 
* Aitor Mazo - *Eusebio Jiménez de  Baños* 
* Rosanna Pastor - *Josefina Peñafiel* 
* Anna Barrachina - *Belén Aguado* 
* Teresa Lozano - *Teresa* 
* Chusa Barberó - *Elena Jiménez* 
* Josep Julien - *Vicente Luján* 
* Josep Linuesa - *Arturo Olazábal* 
* Carmen Conesa - *Pía* 
* Jaime Pujol - *Martín Angulo* 
* Jaume Ulled - *Guillermo Álvarez* 
* Juan Messeguer - *Sabino Azcarraga* 
* Mónica Estarreado - *Roberta Castro* 
* Enrique Berrendero - *Tomás Calleja* 
* Elena Furiase - *Olga Lozano* 
* Ledicia Sola - *Monserrat Feliu* 
* Albert Prat - *Gabriel Velázquez*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da serie 
* Facebook oficial da serie 
* Twitter oficial da serie
Kings of Convenience

**Kings of Convenience** é un dúo de indie folk/indie pop noruegués procedente da cidade de Bergen formado no ano 1999. Está composto por Erlend Øye e Eirik Glambek Bøe, e a banda é coñecida polas súas delicadas cancións, voces calmadas, e intricadas e sutís melodías de guitarra.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Presentador, presentadora

Un **presentador** é unha persoa que presenta ou conduce un programa de radio ou televisión (informativos ou concursos), así como algúns eventos públicos ou privados (entregas de premios, entregas de diplomas, funcións de cine ou de teatro, etc.).

Habitualmente, o presentador é un comunicador, un xornalista, un locutor ou alguén con algunha profesión afín, escollido por certas calidades (boa dicción, carisma, coñecementos, aparencia física).

## Notas
Mirrors

**Mirrors** é unha banda inglesa de synthpop procedente de Brighton e formada no ano 2008. O grupo está composto por James New (voces principais e sintetizadores), James Arguile (sintetizadores) e Josef Page (batería electrónica). Eles prefiren describir a súa música como "soul electrónico" e "pop noir", sendo os seus princpais instrumentos os sintetizadores analóxicos.

A súa concepción de música pop dominada por sintetizadores adoita a ser comparada co son de bandas como Kraftwerk, Orchestral Manoeuvres in the Dark, Depeche Mode e Blancmange. Mirrors publicou o seu álbum de estrea, *Lights and Offerings*, en febreiro do ano 2011, e este foi promovido cun feixe de sinxelos entre 2010 e 2011.

## Discografía 
### Álbums de estujdio 
* *Lights and Offerings* - 2011 (Skint Records)

### EPs 
* *Broken by Silence* - 2010
* *Deconstructed* - 2011
* *This Year, Next Year, Sometime . . . ?* - 2012

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Chapel Club

**Chapel Club** foi unha banda inglesa de synthpop procedente de Londres e formada polo vocalista Lewis Bowman, o batería Rich Mitchell, o baixista Liam Arklie e os teclistas Michael Hibbert e Alex Parry.

A banda deixou o selo de Universal Polydor Records en marzo de 2012 tras desfacerse do seu anterior son indie rock, que describira á banda como "melancólica, maxestosa e magnificiente" O segundo e derradeiro álbum da banda, *Good Together*, foi editado a través de Ignition Records en 2013.

A banda anunciou a súa separación o día 17 de outubro de 2013 nun concerto na St Pancras Old Church de Londres.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sphyrna

***Sphyrna*** é o xénero tipo da familia dos esfírnidos (*Sphyrnidae*), que comprende 8 especies actuais de **tiburóns martelo** dos nove cos que conta a familia.

## Especies 
Este xénero comprende as seguintes especies:
* *Sphyrna corona* (S. Springer, 1940)
* *Sphyrna couardi* (Cadenat, 1951)
* *Sphyrna lewini* (E. Griffith & C. H. Smith, 1834)
* *Sphyrna media* (S. Springer, 1940)
* *Sphyrna mokarran* (Rüppell, 1837)
* *Sphyrna tiburo* (Linnaeus, 1758)
* *Sphyrna tudes* (Valenciennes, 1822)
* *Sphyrna zygaena* (Linnaeus, 1758)

Unha posíbel nova especie, próxima a *Sphyrna lewini* foi descuberta en 2006 nas augas do Atlántico noroeste, pero aínda non foi denominada nin clasificada.O seu descubridor, o profesor Joe Quattro da Universidade de Carolina do Sur, describiuna como "críptica".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.
### Outros artigos 
* Tiburóns
* Esfírnidos
* Peixe martelo
### Ligazón s externas 
* Lista de especies do xénero *Sphyrna* en FishBase. Consultada o 15/12/2012.
* *Sphyrna* en SIIT  Consultada o 15/12/2012.
* *Sphyrna* en NCBI.  Consultada o 15/12/2012.
Ventdelplà

***Ventdelplà*** foi unha serie dramática creada por Josep Maria Benet i Jornet e producida por Diagonal TV para Televisió de Catalunya, que se emitiu por TV3 durante sete temporades entre o 14 de febreiro de 2005 e o 17 de outubro de 2010.

## Argumento 
O argumento vira ao redor de Teresa, unha muller maltratada polo seu marido que foxe de Barcelona cara a Ventdelplà onde ten un tío, Gustau. Aínda que ao principio ten a intención de vender a casa e volver a Barcelona, queda en Ventdelplà. A serie narra as vidas da xente do pobo.

Teresa Clarís é unha ama de casa, casada cun avogado de prestixio de Barcelona. Ten dous fillos, de 15 e 8 anos, e a carreira de médico terminada. O seu marido pronto lle fai deixalo todo para ocuparse dos fillos e sobre todo del. Cando quere recuperar algo de independencia, todo complícase. Debe fuxir e refuxiarse temporalmente en casa do seu tío Gustau, en Ventdelplà.

## Localización 
A maioría das escenas exteriores de *Ventdelplà* foron rodadas na vila de Breda, na comarca catalá da Selva. As escenas que teñen lugar na cidade (Barcelona ou Xirona), rodáronse xeralmente en Sant Celoni.

## Repartimento 
* **Teresa Clarís Trias**: Emma Vilarasau 
* **Biel Delmàs Clarís**: Carlos Cuevas 
* **Isona Delmàs Clarís**: Georgina Latre 
* **Martí Estelrich**: Nao Albet 
* **Jaume Estelrich**: Miquel Gelabert 
* **David Estelrich**: Ramon Madaula
* **Dora Parramon**: Imma Colomer
* **Nuri Soler**: Anna Barrachina 
* **Julià Cervera**: Marc Cartes 
* **Roser Figueras**: Rosa Vila 
* **Josep Monràs**: Pep Cruz 
* **Mònica Monràs Llorente**: Mar Ulldemolins 
* **Ramiro González**: Boris Ruiz 
* **Marcela Úbeda**: Isabel Rocatti 
* **Raquel Busquets**: Marta Solaz
* **Cristina Llopard**: Clàudia Cos
* **Sergi Llopard**: Lluís Marco
* **Elisabet**: Anna Azcona
* **Tomàs Rossinyol**: Francesc Orella
* **Jordi Vergés**: Abel Folk
* **Berta**: Rosa Gàmiz
* **Enric Comellas**: Pablo Derqui
* **Roger**: Bernat Grau
* **Clara**: Mònica Glaenzel
* **Xavi Jordana**: Dafnis Balduz
* **Ricard Trias **: Roger Casamajor

## Capítulos e audiencias 
## Premios 
*Premio da Academia da Televisión ao mellor programa autonómico de ficción de 2007.

## Adaptacións 
Houbo unha adaptación galega da serie, *Valderrei*, que foi emitida pola Televisión de Galicia entre o 27 de febreiro e o 29 de xuño de 2007.

O 4 de xaneiro de 2010, a cadea de televisión privada bTV de Bulgaria estreou a versión dobrada a lingua búlgara de *Ventdelplà*. Tamén poden escoitarse, por debaixo, as voces orixinais dos actores en catalán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Ventdelplà en IMDb
Theodore Nicholas Gill

**Theodore Nicholas Gill**, nado o 21 de marzo de 1837 e finado o 25 de setembro de 1914, foi un ictiólogo, paleontólogo e bibliotecario estadounidense.

## Traxectoria 
Naceu en Nova York educándose con titores privados. Gill mostrou un interese precoz pola historia natural.

Axudou a J. Carson Brevoort a clasificar as súas coleccións de entomoloxía e ictioloxía antes de marchar a Washington en 1863 para traballar no Instituto Smithsoniano.

Especializouse en catalogar mamíferos, peixes e moluscos, sen que iso lle restase interese polo estudo doutros tipos de animais. Foi bibliotecario do Instituto Smithsoniano e axudante da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos.

Ademais, foi profesor de zooloxía na Universidade "George Washington". Tamén foi membro do "Club Megatherium" do Instituto Smithsoniano en Washington.

Así mesmo, foi presidente da Asociación Americana para o Progreso da Ciencia en 1897.

## Obras 
Ademais de 400 documentos sobre temas científicos, as súas principais obras inclúen: 
* "*Arrangements of the Families of Mollusks*" (1871). 
* "*Arrangement of the Families of Mammals*" (1872).
* "*Arrangement of the Families of Fishes*" (1872) . 
* "*Catalogue of the Fishes of the East Coast of North America" (1875). 
* "*Bibliography of the Fishes of the Pacific of the United States to the End of 1879*" (1882).
* "*Reports on Zoology*" para os anuarios da Smithsonian a partir de 1879.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Abbott, R. T. e M. E. Young (eds.) (1973): *American Malacologists: A national register of professional and amateur malacologists and private shell collectors and biographies of early American mollusk workers born between 1618 and 1900''. American Malacologists, Falls Church, Virginia. Consolidated/Drake Press, Philadelphia. 494 pp.

### Ligazóns externas 
* http://books.nap.edu/html/biomems/tgill.pdf  Consultada o 15/12/21012.
Adelsfana

**Adelsfana** era unha unidade regular de cabalería sueca, a súa orixe está na Ordenanza de Alsnö (1280) na que o rei ordenaba á nobreza asistirlle na guerra por medio de homes e cabalos a cambio dos seus privilexios, e ao primeiro era recrutada e financiada pola nobreza.

## Desenvolvemento 
En 1565 o rei Erik XIV organízaa como unha unidade regular co nome de *Adelsrytteriet* (cabalería nobre) e en 1571 adoptou o nome de Adelsfana, a súa organización variou ao longo do tempo, pero os oficiais sempre habían de pertencer á nobreza e o seu tamaño correspondía a un pequeno rexemento de cabalería, en 1634 aparece na primeira constitución de Suecia como un dos rexementos da cabalería sueca. Ata 1640 estivo formada por tres compañías en Suecia e Finlandia, e nese ano aumentou unha máis quedando en 5 en 1658 logo da anexión de Escania e fixándose finalmente en 6 en 1680 pero en épocas de paz só os oficiais estaban en servizo. En 1702 durante a Gran Guerra do Norte o rexemento serviu nas provincias bálticas e en 1706 tomou parte na batalla de Fraustadt e en 1709 na de Perevolchna que rematou na desfeita sueca e na rendición das tropas superviventes, incluíndo a adeslsfana aos rusos. A partir de 1718 o rexemento quedou desartellado na práctica, reuníndose por última vez en 1743, aínda que cobrando os oficiais os seus salarios ata 1809, pero oficialmente seguiu a existir ata 1901.
Le Jeu d'Adam

'''''Le Jeu d'Adam'''* ( *Xogo de Adán'') é unha representación dramática de historias bíblicas feita en Francia no século XII, e que constitúe o primeiro drama relixioso francés e forma parte da tradición medieval dos misterios que se desenvolveían durante a celebración da misa, e incluía música coral. A narración conta a tentación e caída de Adán e Eva, a morte de Abel por Caín, e o anuncio dos profetas da chegada de Cristo. A linguada representación é o vernacular, aínda que os textos corais e as indicacións para a posta en escena estaban en latín representándose no exterior da igrexa, cunha función didáctico-relixiosa, evocando a corrupción humana opoñendoa á esperanza da redención, como unha preparación á penitencia do período coresmal.

## Notas
Instituto Feiral de Vigo

O **Instituto Feiral de Vigo** (**IFEVI**) é un complexo multifuncional utilizado para todo tipo de celebracións; concertos, eventos deportivos, feiras internacionais, nacionais ou locais, competicións, conferencias, convencións etc.

Dispón de 3 pavillóns, 5 salas de reunións, dous recibidores, unha sala de xuntas cunha capacidade máxima de 30 persoas, un auditorio con 506 butacas, unha cafetaría, un autoservizo, un restaurante e un aparcadoiro con capacidade para 2200 vehículos.

Está situado en Coto Grande (Cabral), nos arrabaldes de Vigo, a 300 metros do Aeroporto de Peinador. Dispón dunha saída directa dende a Autoestrada do Atlántico AP-9.

## Acontecementos máis significativos 
* Salón do Automóbil de Vigo
* Motorocasión: Salón do automóbil usado e de ocasión de Vigo.
* World Fishing Exhibition
* Navalia: Feira internacional da industria naval.
* Conxemar: Feira internacional dos produtos do mar conxelados.
* Vigoferia: Multisectorial, salón do moble, decoración e interiorismo.
* Vigobodas: A feira dos noivos.
* Vigolandia: Lecer infantil e familiar.
* Concurso de Saltos Internacional de Vigo
[miniatura|300px|Na fachada do IFEVI figuran os logotipos da Mancomunidade da Área Intermunicipal de Vigo, a Confederación de Empresarios de Pontevedra, o Concello de Vigo, a [Xunta de Galicia, a Deputación de Pontevedra e a Cámara de Comercio de Vigo.|centro]]

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ifevi.com
Magán, Estacas, Cuntis

**Magán** é un lugar da parroquia de Estacas, no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o INE, en 2011 tiña 123 habitantes (69 mulleres e 54 homes), o que supón unha diminución con respecto ao ano 1999 cando tiña 171 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Estacas
### Parroquias de Cuntis
Editorial SEPT

A **editorial SEPT** (Sociedade de Estudos, Publicacións e Traballos), é unha editorial fundada en Santiago de Compostela en 1966 co obxectivo de editar e difundir publicacións de carácter relixioso, cultural, informativo, social e económico. Ten o seu domicilio en Vigo.
## Historia e características
A primeira reunión de cara á súa fundación tivo lugar en Santiago de Compostela o 24 de xullo de 1965, se ben non se creou formalmente até 1966. Foi o primeiro grupo editorial en editar a Biblia en galego. Foron os seus presidentes Xaime Illa Couto, Domingo Fernández del Riego e Alfonso Zulueta de Haz.

O seu significado pode resumirse nesta cita de Andrés Torres Queiruga na súa colaboración no libro *Los Gallegos*:

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Pastoriza Rozas, Xosé L. (2020). "Servicio de Edicións, Publicacións e Traducións (SEPT)". En *Grial*, 228, tomo LVIII.
Segunda división española 1955/56

A tempada **1955–56** da **Segunda División Española** de fútbol foi a 24ª edición desta competición. A categoría estivo composta por 32 equipos, repartidos segundo criterios xeográficos en dous grupos de 16 equipos cada un. CA Osasuna, Real Jaén, CD Condal e Real Zaragoza ascenderon a Primeira División ao mesmo tempo que AD Plus Ultra descendeu a Terceira División. Non houbo descensos directos xa que á tempada seguinte ampliouse o número de equipos participantes na categoría a 40.
Ao finalizar esta tempada e a raíz da eliminación do Protectorado español de Marrocos os equipos correspondentes a este territorio que competian na Segunda División Española ou ben se fusionaron con equipos lindantes aínda en territorio español ou pasaron a competir na Liga de Fútbol de Marrocos.

## Clasificación
### Grupo 1
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

### Grupo 2
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Promoción de ascenso
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

1 *O España Industrial renuncia á súa condición de filial do FC Barcelona para poder disputar a seguinte tempada en Primeira División baixo o nome de CD Condal.*

## Promoción de permanencia
Disputada a dobre partido entre os dous última clasificados de cada grupo de Segunda División e os segundos clasificados de cada unha das catro liguillas finais de ascenso dende Terceira División.

## Resultados finais
* Ascenso a Primeira: CA Osasuna, Real Jaén, España Industrial e Real Zaragoza.
* Descenso a Segunda: Cultural Leonesa, Hércules CF, Real Murcia e Deportivo Alavés.
* Ascenso a Segunda:  Burgos CF, Levante UD, Córdoba CF, Girona FC, CD Eldense, Real Avilés, Rayo Vallecano, Alicante CF, Pontanés.
* Descenso a Terceira: AD Plus Ultra.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP 
* Web oficial da Real Federación Española 
* Datos do competición en AREFE
Segunda división española 1954/55

A tempada **1954–55** da **Segunda División Española** de fútbol foi a 23ª edición desta competición. A categoría estivo composta por 32 equipos, repartidos segundo criterios xeográficos en dous grupos de 16 equipos cada un. Cultural Leonesa e Real Murcia ascenderon a Primeira División ao tempo que Real Avilés, Levante UD, Balompédica Linense e CD Juvenil descenderon a Terceira División.
## Clasificación
### Grupo 1
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

### Grupo 2
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Promoción de ascenso
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Promoción de permanencia
Nesta tempada non se disputou fase de ascenso, ascenderon directamente a Segunda División os gañadores dos catro grupos da fase final de ascenso a Segunda.

## Resultados finais
* Ascenso a Primeira: Cultural y Deportiva Leonesa e Real Murcia.
* Descenso a Segunda: Real Santander e CD Málaga.
* Ascenso a Segunda:  SD Indautxu, AD Plus Ultra, CD Mestalla e Cádiz CF.
* Descenso a Terceira: Real Avilés, Deportivo Xuvenil, Levante UD e Balompédica Linense.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP 
* Web oficial da Real Federación Española 
* Datos do competición en AREFE
Ado Birk

**Ado Birk**, nado o 14 de novembro de 1883 e finado o 2 de febreiro de 1942, foi un político e diplomático estoniano, que foi primeiro ministro do seu país durante tres días, do 28 ao 30 de xullo de 1920.

## Traxectoria 
Ado Birk naceu nunha aldea do concello de Tarvastu, estudou no Seminario Teolóxico Ortodoxo de Riga (1894-1905) e proseguiu estudos na Academia Teolóxica de San Petersburgo e nas facultades de dereito das universidades de Tartu (1907–1908), San Petersburgo (1908–1911) e Leipzig (1911). Entre 1911 e 1912 foi o director da Oficia Estatística de Tallin e de 1912 ata 1917 traballou como procurador no bufete do avogado Jaan Poska ao tempo que desde 1913 entraba na política como concelleiro en Tallin. Membro da Asemblea Provincial Estoniana polo Partido Radical Democrático de Estonia, foi o seu secretario interino en xullo de 1917, foi logo nomeado representante de Estonia en Helsinqui en 1918 ata que en novembro dese mesmo ano foi elixido presidente da Asemblea Provincial e do Comité Xeral de Eleccións da Asemblea Constituínte. Como membro do Partido Popular Estoniano foi desde 1919 ata 1920 vicepresidente da Asemblea Constituínte e ministro de asuntos exteriores, primeiro ministro durante tres días de xullo de 1920 pero a falta de apoio parlamentario botou abaixo o goberno, volveu ao posto de ministro ata o 26 de outubro, elixido deputado no I Parlamento (1920-1922), foi de novo ministro de exteriores en 1925. Birk foi tamén presidente da Sociedade de Bombeiros Voluntarios de Tallin (1917-1924) e presidente da Unión de Bombeiros Estonianos (1919-1922).

Entre 1922 e 1926 foi ministro plenipotenciario de Estonia na Unión Soviética, e como entrou a primeiros de 1926 en conflito co ministro de asuntos exteriores estoniano, rexeitou volver tras o seu cesamento. No verán de 1926 caeu vítima da provocación do servizo secreto soviético, a GPU e entrou na cadea en Rusia, tras saír do cárcere volveu a Estonia en 1927 pero foi acusado de pasar información secreta á URSS e en novembro foi á prisión, en novembro de 1927 o Tribunal de Tallinn-Haapsalu absolveuno. Deixou a política e traballou como empresario, activo membro da Igrexa Ortodoxa Apostólica Estoniana foi o seu secretario ecuménico (1939-1940). Durante a segunda guerra mundial arrestouno a NKVD soviética e o 14 de xuño de 1941 no campo de prisioneiros de Sosva (Urais) foi sentenciado a morte, morrendo antes de executarse a condena.
Sociedade Ximnástica Lucense

A **Sociedade Ximnástica Lucense** (en castelán: *Sociedad Gimnástica Lucense*), coñecida como **Ximnástica** foi un equipo de fútbol galego da cidade de Lugo. Fundado en 1942 e desaparecido en 1952 foi o xermolo, xunto co Club Deportivo Polvorín, do actual Club Deportivo Lugo. Chegou a competir durante tres dos seus nove anos de historia na Segunda División.

## Historia 
A Sociedade Ximnástica Lucense fundouse en 1943, entre outros por Felisindo Rodríguez Caride, nacendo da fusión de dous equipos da cidade: a Sociedade Ximnástica Raio e o Club de Lugo. Un ano despois da súa fundación a Ximnástica lograba o seu primeiro título, a Copa Galicia, e tan só catro anos despois conseguía ascender á Segunda División, época na que aínda non existía a Segunda División B e a Primeira División estaba limitada a dezaseis equipos. Este ascenso da Ximnástica tivo tres artífices principais: Anxo Carro Crespo, José Páramo Fernández e Paco Rivera Manso. Porén o equipo só se mantivo tres tempadas na categoría:

A tempada seguinte, despois do descenso á Terceira División, comezou cunha avultada derrota, perdendo por 9-1 nun amigable contra o Celta de Vigo. Este mesmo ano, debido aos axustes da FEF nas categorías, pese a descender da Segunda División tivo que xogar pola permanencia en Terceira, o que puido chegar a supoñer o descenso de dúas categorías nun só ano. Con todo conseguiu manterse, aínda que iso non evitou a desaparición do equipo ao ano seguinte, sendo presidente Rafael Sarandeses. O último partido da Sociedade xogouse en Badalona, onde os lucense perderon por 3-0, xogando ese encontro: Prego; Andréu, Tito, Mantido; Otero, Fiestas; Avelino, Antonio, Sáez, Fraga e Ezcurra. Con respecto ao campionato de Copa, a Ximnástica participou en catro ocasións, chegando até a quinta rolda na edición de 1947/48.

### Cara ao Club Deportivo Lugo 
Trala desaparición da Ximnástica e a crise do Polvorín, ambas por motivos económicos, un grupo de seareiros locais, encabezados por Armando Rodríguez, fundarían o coñecido como Lugo Sociedade Cultural. Este club, fundado en lembranza do antigo Lugo Sport Club, tentaría ser o sucesor dos éxitos da Lucense. Porén, non tivo moito éxito a nivel deportivo. O club xogou no campo dos Miñóns, e vestiu con camisola branca, cruzada por unha franxa diagonal azul, e pantalón da mesma cor. Ante tal situación as directivas tanto da Ximnástica como do Polvorín, xuntáronse de urxencia para manter conversas e, mediante asemblea extraordinaria, acordar fusionarse entre si. Cómpre aclarar que o equipo resultante desta operación non foi nin unha escisión nin unha continuación, senón que é como club de novo rexistro e con estatuto propio: o Club Deportivo Lugo.

## Palmarés 
* **Copa Galicia (1)**: 1943/44

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Club Deportivo Lugo

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do C.D. Lugo 
* Datos da Ximnástica en AREFE Regional  
* Historia do fútbol en Lugo a través dos terreos de xogo
Domingo Queralt

**Domingo Queralt Fontenla**, nado en Vigo en 1898 e finado na mesma cidade o 15 de febreiro de 1932, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista no extinto campo de Coia xunto con xogadores como Otero, Moncho Gil, Encinas, Chiarroni e Isidro, xogadores que lle deron ao fútbol galego e en concreto ao fútbol vigués un papel moi importante na península.

Xa militaba no Real Vigo Sporting Club antes da fusión deste co Real Club Fortuna de Vigo, en agosto de 1923, para formar o Real Club Celta de Vigo, co equipo sportinguista conseguiu catro campionatos de Galicia.

O 14 de setembro de 1923 o Celta de Vigo presenta oficialmente os equipos A e B do novo proxecto cun encontro no campo de Coia, un dos equipos estaba capitaneado por Otero, do que formaba parte Queralt, e outro por Juanito Clemente. Gañou por 2-0 o equipo de Otero.

Domingo Queralt disputou e gañou o primeiro campionato galego do Celta de Vigo, xogando a totalidade dos encontros, formando o equipo titular con: Lilo, Juanito, Pasarín, Cabezo, Balbino, Pepe Hermida, Bienvenido, Chicha, Nicha, Rogelio, Polo, Casal e Pinilla.

Tamén formou parte da primeira Selección galega de fútbol, disputando con ela partidos coma o 4-1 á selección de fútbol de Castela ou o 3-1 á selección de Lisboa.

Xogou o seu último encontro oficial o 3 de abril de 1927 en 1/8 da Copa de España gañando por 8-0 ao Español de Valladolid. Tivo que deixar o fútbol ao cabo de moi pouco tempo a causa dunha grave enfermidade.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Must! Awards

Os premios **Must! Awards** son un galardón outorgado anualmente pola revista Must! mediante votación dos seus lectores, que distinguen o labor en distintos ámbitos da televisión, música, cine, teatro e moda en España.

## Historia 
Son realizados desde o ano 2010, ano na que a revista adquiriu moita fama ao sacar nas súas portadas a grandes personalidades e no que realizaron o seu primeiro aniversario. En 2011 foron presentados pola popular presentadora Berta Collado.

## Palmarés 
Os premios entréganse actualmente en 15 categorías, cun máximo de cinco candidatos para cada unha delas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos premios
Dark Tranquillity

**Dark Tranquillity** é unha banda sueca de death metal melódico procedente da cidade de Billdal. Trátase dunha das bandas máis veteranas da escena metal de Gotemburgo (que tamén inclúe a grupos como In Flames e At the Gates), e dun dos pioneiros máis integrais do xénero do death metal melódico.

Despois dunha colaboración de case tres décadas dos catro membros fundadores, os cambios na formación entre 2016 e 2021 deixaron ao vocalista Mikael Stanne como único membro orixinal.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
White Rose Movement

**White Rose Movement** foi unha banda inglesa de post-punk/electro, procedente da cidade de Londres. O grupo colleu o seu nome do movemento de resistencia antinazi Rosa Branca (Weiße Rose en alemán e White Rose en inglés). A banda mestura o estilo e actitude post-punk das primeiras bandas do xénero como Joy Division, The Sound, Killing Joke e The Chameleons, cunha imaxe máis New Romantic que lembra a grupos como Duran Duran, Depeche Mode e A Flock of Seagulls, ademais de ter influencias máis modernas do electroclash e do post-punk revival.

## Discografía 
* *Kick* - 2006 (Independiente)
Graciliano Luís

**Graciliano Luís**, nado en Tenerife en 1898 e finado en Santa Cruz de Tenerife o 22 de xuño de 1980 foi un futbolista que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comezou a xogar a fútbol nas Illas Canarias, especialmente no Real Unión e no CD Tenerife. Ao igual que outros compañeiros, como Espinosa e Cárdenes, ficha polo Celta de Vigo no ano 1928.

Solo xogaría no Celta dúas tempadas pero tivo ocasión de vivir un momento histórico, que foi a creación da Primeira e Segunda División, compartindo dianteira con xogadores como Polo, Reigosa, Chicha, Rogelio Tapia ou Alfredo Eguía. Nesta primeira tempada co formato de divisións estatais o Celta disputou a promoción para decidir que equipos xogarían en Primeira e cales en Segunda División, na primeira eliminatoria o Celta vencería ao Sporting de Xixón pero caeu en semifinais ante o Sevilla FC, polo cal tivo que debutar en Segunda División

Graciliano foi o primeiro xogador en marcar un gol no Estadio de Balaídos, no amigábel de inauguración ante o Real Unión de Irún, o Celta saltou ao campo con: Lilo, Cabezo, Pasarín, Paredes, Cárdenes, Vega, Reigosa, Chicha, Tapia, Polo e Graciliano. O encontro remataría con goleada céltica por 7-0, con gol de Graciliano.

Tras retirarse da practica do fútbol, Graciliano exerceu como adestrador, debutando como preparador físico do club tinerfeño Iberia no ano 1939, aínda que non durou moito, xa que presentou a súa dimisión a raíz de problemas coa disciplina dos xogadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Enderezo postal

miniaturadaimagem|Sobre ruso enviado en 1900 co enderezo postal típico anterior á entrada en funcionamento dos sistemas modernos de clasificación do correo que requiren a utilización dun código postal e unha maior concreción nos datos do destinario
Un **enderezo postal** é a indicación do lugar de envío de correo dunha persoa, empresa ou organismo presentado nun formato codificado que serve para localizar con precisión a localización dun edificio ou calquera outra estrutura habitable, xeralmente utilizando as divisións políticas e os nomes das rúas como referencia e outros identificadores como os números dos edificios e dos andares ou o código postal que serven para unha mellor prestación do servizo de correos. As normas relativas á súa presentación dependen de cada país, variando tamén co tempo, pero en xeral o enderezo debe escribirse no centro dereita do anverso dos sobres, postais ou paquetes embaixo do franqueo. A maioría dos servizos de correos contemporáneos dos países desenvolvidos utilizan máquinas de clasificación que converten os enderezos en códigos de barras para a súa distribución cara ao lugar de destino.

## Galicia 
En Galicia emprégase o mesmo sistema de enderezos que no Estado Español recomenda o operador postal público, Correos, e que adoitan tamén empregarse cos operadores privados

Que nas zonas rurais precisa ampliarse con información complementaria

## Notas
Meshuggah

**Meshuggah** é unha banda sueca de metal extremo procedente de Umeå e fundada no ano 1987. A formación Meshuggah estivo composta principalmente polos seus fundadores, o vocalista Jens Kidman e o guitarrista Fredrik Thordendal, o batería Tomas Haake, que se xuntou a eles en 1990, e o guitarrista Mårten Hagström, chegado á banda en 1992. Polo grupo pasaron varios baixistas, estando ocupada esa posición na actualidade por Dick Lövgren dende 2004.

Meshuggah chamou a atención internacionalmente co seu álbum de 1995 *Destroy Erase Improve*, debido á súa fusión de death metal con tempos rápidos, thrash metal e metal progresivo con elementos de jazz fusion. Dende o seu traballo do ano 2002, *Nothing*, Meshuggah leva usando guitarras de 8 cordas coa afinación máis grave. Meshuggah fíxose coñecida polo seu estilo musical innovador e complexo, con estruturas de cancións con varios tempos e ritmos. O grupo foi considerado un dos 10 máis importantes conxuntos de hard rock e heavy metal pola revista *Rolling Stone*, e unha das bandas máis importantes de metal por *Alternative Press*. Meshuggah tivo algo de éxito entre o gran público ata a data, pero é sobre todo unha significativa banda dentro do *underground* da música extrema.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Psykisk Testbild* 1989 (Garageland)
* *None* 1994 (Nuclear Blast)
* *Selfcaged* 1995 (Nuclear Blast)
* *The True Human Design* 1997 (Nuclear Blast)
* *I* 2004 (Fractured Transmitter)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Kula Shaker

**Kula Shaker** é unha banda inglesa de rock psicodélico formada en Londres no ano 1995. Liderada por Crispian Mills, o grupo fíxose famoso durante a era post-britpop a finais dos anos 90. A banda conseguiu un grande éxito comercial no Reino Unido entre 1996 e 1999, acadando varios *top 10* na lista británica de sinxelos, entre eles os temas "Tattva", "Hey Dude", "Govinda", "Hush" e "Sound of Drums". Ademais, o seu álbum de estrea, *K*, acadou o número 1 na lista británica de álbums, converténdose no álbum de estrea con vendas no Reino Unido dende o *Definitely Maybe* de Oasis, e conseguindo finalmente a certificación de dobre platino en xaneiro de 1997.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Carcass

**Carcass** é unha banda británica de metal extremo procedente de Liverpool, formada no ano 1985 e desaparecida en 1995. Reuníronse no 2007 sen un dos seus membros orixinais, o batería Ken Owen, debido a problemas de saúde.

Aínda que son amplamente recoñecidos como pioneiros do grindcore, os seus primeiros traballos tamén son etiquetados como splatter death metal, hardgore e goregrind; a causa das súas morbosas letras e as súas arrepiantes portadas de discos. Porén, tamén se converteron nos pioneiros do death metal melódico co se álbum de 1993 *Heartwork*.

## Discografía 
## Notas