open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel Chaves

**Manuel Chaves González**, nado en Ceuta en 1945, é un político español do Partido Socialista Obreiro Español (PSOE). Ostentou o cargo de presidente da Xunta de Andalucía entre 1990 e 2009, de vicepresidente terceiro do Goberno de España e ministro de Política Territorial entre 2009 e 2011, e foi presidente do PSOE dende 2000 até 2012.

## Traxectoria 
### Infancia e mocidade 
Naceu o 7 de xullo de 1945 en Ceuta. Iníciase na política a mediados dos anos 1960 mentres estudaba Dereito. Durante esta época coñece a diversos militantes antifranquistas sevillanos como Amparo Rubiales, Javier Pérez Royo, Rafael Escuredo ou ata Felipe González.

É militante do PSOE e da UGT desde 1968.

### Inicios profesionais 
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Sevilla, exercendo nela como profesor *non numerario* ata que aprobou a súa tese doutoral titulada *O accidente de traballo por acto de terceiro*, conseguindo unha praza de profesor titular, nun primeiro momento en Bilbao e posteriormente na Facultade de Dereito de Córdoba.

Foi deputado pola provincia de Cádiz no Congreso desde 1977 ata 1990.

### Primeira etapa como ministro do Goberno (1986 - 1990) 
Ocupou o cargo de ministro de Traballo e Seguridade Social de España entre 1986 e 1990, co goberno de Felipe González (IV Lexislatura).

En 1988 sufriu unha folga xeral (a primeira na actual democracia española) convocada entre outros, pola UGT e por CCOO debido ó seu proxecto de lei consistente na aprobación dunha serie de modelos contractuais "en prácticas".

### Presidente autonómico (1990 - 2009) 
En 1990, obtivo a presidencia da Xunta de Andalucía. De forma informal, considerábaselle entón como un dos tres baróns do PSOE, xunto a Juan Carlos Rodríguez Ibarra e José Bono, tamén presidentes autonómicos.

Trala derrota do seu partido nas eleccións xerais do 12 de marzo de 2000, pola cal dimitiu Joaquín Almunia como secretario xeral, fíxose cargo da Comisión Política (nome que se lle deu á xestora). Como presidente da mesma, organizou o 35º Congreso do PSOE, no cal sería elixido secretario xeral José Luis Rodríguez Zapatero. En agradecemento ós servizos prestados ó partido en tan delicada situación, foi proposto para o cargo de presidente do PSOE polo propio Zapatero, cargo que ostentou até 2012.

Nas eleccións autonómicas celebradas en Andalucía o 9 de marzo de 2008, Chaves revalidou a súa maioría absoluta.

### Segunda etapa como Ministro do Goberno (2009 - Actualidade) 
O 7 de abril do 2009 volveu ao Goberno central, tras ser nomeado por Zapatero como Vicepresidente Terceiro e Ministro de Política Territorial. Ese mesmo día dimitiu como Presidente da Xunta de Andalucía e Deputado rexional. Segundo explicou Zapatero ao anunciar os cambios no Goberno, Chaves ten a responsabilidade do diálogo coas comunidades autónomas. Como tal, ten que dirixir a negociación da financiamento autonómica e selar un acordo coas autonomías de réxime común.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web da Xunta de Andalucía, sección presidente
Monte Arkle

O **monte Arkle** (en ) é un cumio relativamente baixo do noroeste de Escocia pero dunha característica forma que lle deu notoriedade.

## Toponimia
**Arkle** significa *olmo* en gaélico escocés.

## Localización 
O monte sitúase no medio dunha pequena chaira, completamente rodeado de lagos, ao sur do antigo condado de Sutherland e ao norte da recente área municipal da Terra Alta. Atópase ao sur do monte Foinaven e ao norte do lago Stack, no centro dunha zona practicamente deshabitada.

## Características 
O Arkle ten unha altura de 787 m (2.580 pés), polo que está clasificado entre os corbetts, os montes escoceses que teñen entre 2.500 e 3.000 pés. É polo tanto unha montaña de altitude media, pero que ten unha prominencia de 690 m, é dicir, que está rodeada de elevacións que non chegan aos 100 m. Por esa razón ten unha silueta moi recoñecible e distinguible na distancia.

Está formada por unha gran masa de cuarcita sobre un leito de gneis. A maior dureza da cuarcita e a erosión deron lugar á súa particular forma.

## Notas
Mercedes Cabrera

**Mercedes Cabrera Calvo-Sotelo**, nada en Madrid o 3 de decembro de 1951, é unha política, politicóloga, historiadora e foi ministra do goberno de España.

É sobriña de Leopoldo Calvo-Sotelo, expresidente do Goberno, de Fernando Morán López, exministro de Exteriores, e sobriña-neta do físico Blas Cabrera.

## Biografía 
É Doutora en Ciencias Políticas e Socioloxía pola Universidade Complutense de Madrid e desde 1996 Catedrática de Historia do Pensamento e dos Movementos Sociais e Políticos na Universidade Complutense.

É deputada polo PSOE na circunscrición de Madrid desde 2004. Foi elixida como Presidenta da Comisión de Educación e Ciencia do Congreso dos Deputados. É membro do Consello Reitor da Fundación Pablo Iglesias e Presidenta da Asociación de Amigos da Residencia de Estudiantes. Tamén foi profesora do Colexio Estudo de Madrid.

O 7 de abril de 2006 foi nomeada Ministra de Educación e Ciencia de España, a proposta do Presidente do Goberno José Luis Rodríguez Zapatero. En 2008 o seu ministerio mudou de nome e pasouse a chamar de Educación, Política Social e Deporte.

Está casada con Carlos Arenillas, vicepresidente da CNMV, e ten dous fillos.

## Obras publicadas 
* *La patronal ante la Segunda República. Organizaciones y estrategia (1931-1936)*. Editorial Siglo XXI. 1983.ISBN 84-323-0469-7
* *El poder de los empresarios. Política y economía en la España contemporánea (1875-2000)* Editorial Taurus. 2002. ISBN 84-306-0439-1
* *Con luz y taquígrafos:el Parlamento en la Restauración (1913-1923) *. Editorial Taurus. 1998. ISBN 84-306-0293-3
* *La industria, la prensa y la política: Nicolás María de Urgoiti (1869-1951)* Alianza Editorial. 1994. ISBN 84-206-9406-1
Mariano Marcos Abalo

**Mariano Marcos Abalo**, nado na Pobra do Caramiñal en 1937 e finado en Vigo o 7 de febreiro de 2022, foi un artista polifacético galego, creador do *Conxuro da queimada.*

## Traxectoria 
Mudouse a Vigo en 1960, onde comezou a traballar de administrativo na banca. Comezou, de modo autodidacta, a desenvolver diversas actividades artísticas, como miniaturas, medallas talladas en marfil e madeira, deseño de pergamiños conmemorativos, escudos heráldicos ou debuxos humorísticos.

En 1976 gañou o I Premio da festa da Camelia, convocada polo Corte Inglés, ó presentar unha camelia tallada en marfil. No mesmo premio recibe un áccesit por un póster. Nos anos 80 comezou a compor poesía, sendo algúns poemas publicados na revista trimestral *Galicia en Madrid*.

Colaborou como humorista gráfico nas desaparecidas revistas *Chan* e *Can sen dono*, así como no semanario *Vigo Deportivo*, nas seccións de humor e heráldica. Tamén publicou na revista mensual *A Peneira* de Ponteareas, na sección de Heráldica, e na revista da Asociación Nacional de Profesores Estatales na sección de humor.

Forma parte do grupo de *Humoristas Galegos*, reunidos anualmente nunha xuntanza convocada pola Sociedade Cultural Deportiva do Condado, de Salvaterra de Miño. Ten expostos varios debuxos no Museo do Humor de Fene. En 1988 foi pregoeiro do Entroido no concello do Porriño. O 3 de abril dese mesmo ano foi condecorado en Portomarín coa distinción da Serenísima *Orde da Alquitara*, sendo nomeado cabaleiro de devandita orde.

Gañou o primeiro premio no Primeiro Concurso de Tarxetas de Nadal, convocado polo Concello de Baiona. En febreiro de 1989 publicou o seu primeiro libro, *100 chistes en galego*.

## Notas
Einstürzende Neubauten

**Einstürzende Neubauten** é un grupo musical orixinado en 1980 en Berlín Oeste. A súa música adoita clasificarse como industrial ou electrónica, mais estes termos non logran describir completamente o estilo da banda, en continua evolución. Unha das características principais do conxunto é o uso de instrumentos e sons de fabricación propia, acompañados de instrumentos tradicionais. A banda pertenceu ó movemento *Die Geniale Dilletanten*, que tiña como obxectivo revolucionar a escena musical usando serras, trades e outras ferramentas como instrumentos.
[250px|esquerda|miniatura|concerto no [Porto, Portugal|Porto.]]

## Compoñentes 
**Membros actuais**
* Blixa Bargeld: voz, guitarra, teclados (membro orixinal; nome real: Christian Emerich) 
* Alexander Hacke: baixo, guitarra, voz (desde 1980; tamén coñecido como Alexander von Borsig)
* N.U. Unruh: instrumentos especiais, percusións, voz (membro orixinal; nome real: Andrew Chudy)
* Jochen Arbeit: guitarra, voz (desde 1997)
* Rudi Moser instrumentos especiais, percusións, voz (desde 1997)
**Outros membros**
* Ash Wednesday: teclados, electrónicos (membro nas xiras desde 1997)
* Boris Wilsdorf: enxeñeiro de son
* Erin Zhu: produtora executiva, webmaster de [www.neubauten.org] e esposa de Blixa Bargeld
* Ari Benjamin Meyers: colaborador frecuente, coa Redux Orchestra e ó Piano
**Antigos membros**
* Beate Bartel: baixo (membro orixinal; estivo brevemente no 1980)
* Gudrun Gut: teclados (membro orixinal; estivo brevemente no 1980)
* F.M. Einheit: percusión, voz (nome real: Frank Martin Strauß; 1981-1995)
* Mark Chung: baixo, voz (1981-1994)
* Roland Wolf: teclado, baixo (substituído por Mark Chung en 1995, morreu pouco despois nun accidente de tráfico)

## Discografía 
### Álbums 
**Outros álbums**
Compilacións, álbums en vivo e copias limitadas.
* *Stahlmusik* (1980)
* *Stahldubversions* (1982)
* *Liveaufnahmen 07/81 bis 02/82* (1982)
* *Strategien gegen Architekturen 80-83* (1984)
* *2X4* (1984)
* *Die Hamletmaschine* (1991)
* *Strategies Against Architecture II* (1991)
* *Faustmusik* (1996)
* *Ende Neu Remixes* (1997)
* *Berlin Babylon* (2001)
* *Strategies Against Architecture III* (2001)
* *09-15-2000, Brussels* (2001)
* *Gemini* (2003)
* *Supporter Album No. 1* (2003)
* *Kalte Sterne -early recordings-* (2004) 
* *Grundstück* (2005) 
* *Musterhaus:Anarchitektur* (2005)
* *Musterhaus:Unglaublicher Lärm* (2005)
* *Musterhaus:Solo Bassfeder* (2005)
* *Musterhaus:Redux Orchestra vs. Einstürzende Neubauten (2006)

### EP 
* *Thirsty Animal*, (Einstürzende Neubauten & Lydia Lunch), 1982

**Vídeos**
* *Halber Mensch (film)* (1985)
* *Liebeslieder* (1993)
* *Stella Maris* (1996) 
* *20th Anniversary Concert* (2000)
* *Phase II DVD (forthcoming)'' (2005)

## Ligazóns externas 
* páxina oficial do grupo.
Impresión Offset

miniatura|MAN Roland press
A **impresión Offset** é un método de reprodución de documentos e imaxes sobre papel ou materiais similares.

## Características 
A impresión offset realízase mediante pranchas (xeralmente de aluminio) tratadas e fixadas sobre cilindros, de modo que hai unha prancha por cada cor que se queira representar, ou no caso da fotocromía, por cada unha das catro cores (negro, maxenta, ciano e amarelo). Deste modo obtense papel impreso con imaxes a toda cor.

Para que a prancha se impregne de tinta unicamente naquelas partes con imaxe, sométese á prancha a un tratamento fotoquímico, de tal maneira que as partes tratadas repelen a auga (zonas hidrófobas). Así, a prancha pásase primeiro por un mollador, impregnándoa de auga, e seguidamente por un tinteiro. Como a tinta é un composto graxo, é repelida pola auga, e deposítase exclusivamente nas partes tratadas, ou sexa, con imaxe. Finalmente as imaxes xa entintadas transfírense a un caucho que forra outro cilindro, sendo este caucho o que entra en contacto co papel para imprimilo, axudado por un cilindro de contrapresión, ou platina.

## Vantaxes 
* Obtense unha imaxe de alta calidade consistente, máis clara e definida que con outros sistemas de impresión.
* Pódese utilizar nunha gran cantidade de superficies á parte de en papel liso (madeira, roupa, metal, coiro, papel rugoso...).
* As láminas son de rápida e fácil produción.
* A duración das láminas é maior que en imprentas de litografía directa, porque aquí non hai contacto directo entre o caucho e a superficie de contacto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imprenta
* Artes gráficas
Prezo

[miniatura|Produtos dunha [froitaría co prezo.]]
Denomínase **prezo** ao valor monetario asignado a un ben ou servizo. Conceptualmente, defínese como a expresión do valor que se lle asigna a un produto ou servizo en termos monetarios e doutros parámetros como esforzo, atención ou tempo.

O prezo non é só diñeiro e ata non é o valor propiamente dito dun produto tanxible ou servizo (intanxible), senón un conxunto de percepcións e vontades a cambios de certos beneficios reais ou percibidos como talles. Moitas veces os beneficios poden cambiar ou deixar de selo, isto vémolo na moda ou produtos que transmiten *status* nun sociedade. O troco é o método por excelencia utilizado para adquirir un produto, pero enténdese o troco ata como o intercambio dun produto por diñeiro.

No mercado libre, o prezo fíxase mediante a lei da oferta e a demanda. No caso de monopolio o prezo fíxase mediante a curva que maximiza o beneficio da empresa en función dos custos de produción.

Ao longo do tempo os prezos poden crecer (inflación) ou decrecer (deflación). Estas variacións determínanse mediante o cálculo do índice de prezos, existindo varios como o denominado *Índice de Prezos ao Consumidor, Índice de Prezos de Consumo ou Índice de Prezos ao Consumo* (IPC), o (IPI) (Índice de Prezos Industriais) etc.

O produto ou servizo que se intercambia ten valor para o público na medida que é capaz de brindarlle un beneficio, resolverlle un problema, satisfacerlle unha necesidade ou cumprirlle un desexo; por iso, a palabra clave desta definición conceptual de prezo é *valor*.

Analizar a relación que se dá entre o *valor* e o *prezo* permite identificar a estratexia de prezo que a longo prazo pode resultar exitosa para unha compañía.

O prezo pode estudarse desde dúas perspectivas. A do cliente, que o utiliza como unha referencia de valor, e a da empresa, para a cal significa unha ferramenta pola que converte o seu volume de vendas en ingresos.

## Concepto xurídico 
En dereito o prezo é a contraprestación monetaria nunha serie de contratos, como o arrendamento ou a compravenda. Tamén, como calquera outro ben moble pode ser obxecto de multitude de negocios xurídicos (doazón, herdanza, prenda etc.).

Con todo, en contratos como o da compravenda, o prezo é unha parte esencial do contrato, ata o punto de que se en lugar dun prezo monetario intercambiásese outro tipo de ben, o contrato deixaría de ser compravenda, e pasaría a ser unha permuta.

## Notas
Lista de rías de Escocia

Estas son as principais **rías de Escocia**, chamadas en inglés e en gaélico escocés *lochs*. Con todo, existen unha cantidade moito maior de pequenas rías, concentradas na metade occidental de Escocia. Entre parénteses, o nome en inglés.

## No mar de Irlanda
Ría de Cadlisport • Ría de Chille Chiarain (Campbeltown) • Ría de Cille • Ría de Craignish • Ría de Crinan • Ría de Fìne (Fyne) • Ría de Gilb (Gilp) • Ría de Melfort • Ría de Riddon • Ría de Ryan • Ría de Sroigheann (Striven) • Ría de Stornoway • Ría de Sween • Ría oriental de Tairbeart (Tarbert) • Ría occidental de Tairbeart (Tarbert)

## Hébridas de Dentro
Ría de Buie • Ría de Gruinart • Ría de Indaal • Ría de Keal • Ría de Làtaich • Ría de Sàilein • Ría de Scridain • Ría de Spelve • Ría de Tairbeart, Jura (Tarbert) • Ría de Tuath

## Skype
Ría de Ainort • Ría de Bay • Ría de Bracadale • Ría de Brittle • Ría de Cairidh • Ría de Dal • Ría de Dunvegan • Ría de Eishort • Ría de Eynort • Ría de Greshornish • Ría de Harport • Ría de Pooltiel • Ría de Scavaig • Ría de Slapin • Ría de Sligachan • Ría de Snizort

## Hébridas de Fóra
Ría de Aineort • Ría de Amhlasaraigh • Ría de Baghasdail • Ría de Bhrolluim • Ría de Claidh • Ría de Ear • Ría de Èireasort • Ría de Fionnsabhagh • Ría de Ghreosabhagh • Ría de Madadh • Ría de Odhairn • Ría de Reasort • Ría de Siar • Ría de Rog • Ría de Sealg • Ría de Sgiopoirt • Ría de Shìphoirt • Ría de Stocinis • Ría de Tairbeàirt • Ría de Tamnabhaigh • Ría de Tealasbhaigh • Ría de Tuath, Lewis • Ría de Uisghebah

## Costa oeste
Ría de Ailort • Ría de Alsh • Ría Pequena de Bhraoin (Broom) • Ría de Bhraoin (Broom) • Ría de Carrann (Carron) • Ría de Ceall • Ría de Chàirn Bhàin • Ría de Ciseorn (Kishorn) • Ría de Creran • Ría de Dubhthaich (Duich) • Ría de Dùghail • Ría de Eite (Etive) • Ría de Ewe • Ría de Feochan • Ría de Gairloch • Ría de Glencoul • Ría de Glendhu • Ría de Huorn • Ría de Iall (Eil) • Ría de Inbhir (Inver) • Ría de Inchard • Ría de Laxford • Ría de Linne (Linnhe) • Ría de Lìobhann (Leven) • Ría de Nevis • Ría de Roe • Ría de Sunart • Ría de Teacuis • Ría de Thoirbheartan (Torridon) • Ría de Uamh

## Costa norte
Ría de Euraboil
Santiago Pérez Alonso

**Santiago Pérez Alonso**, nado o 15 de xaneiro de 1972 en Vigo, é un atleta ourensán especializado nas probas de marcha.

## Traxectoria deportiva 
Empezou de moi novo disputando xa probas de marcha e proclamouse campión de España de categorías de idade en varias ocasións. A partir de 1997 comezou a competir a alto nivel internacional, sempre na proba de longa distancia, a marcha de 50 km, e quedou 6º nos campionatos de Europa de Budapest de 1998. Ao ano seguinte, foi finalista nos mundiais de Sevilla.

Logo de atravesar distintas lesións que o mantiveron afastado da competición e que o privaron de acudir aos Xogos de Sydney, participou por primeira vez nunha final olímpica en Atenas 2004, obtendo o máis brillante resultado dun marchador galego na historia: o oitavo posto e diploma olímpico, cun tempo de 3:49'48".

Nos mundiais de Osaca dominou a proba durante o primeiro terzo, pero retirouse no km. 22 por un problema físico na súa perna dereita.
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
## Outros datos 
O seu club é o Ourense Academia Postal. O seu adestrador o español José Marín.

Foi internacional coa selección española en 16 ocasións. A súa mellor marca sobre os 50 kms é 3:45'55".

Desde o ano 2009 dirixe a escola galega de marcha, con sede en Pontevedra.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Palma de Ouro

miniatura|Palma de Ouro do ano 1979
miniatura|Escudo da cidade de Cannes.
A **Palma de Ouro** (en ) é o máximo galardón entregado no Festival de Cannes. Foi introducido en 1955 polo comité organizador do festival. Anteriormente, entre 1939 e 1954, o meirande premio do festival foi o *Grand Prix du Festival International du Film*.

O símbolo da palma sacouse das armas da cidade de Cannes.

## Gañadores do premio 
::

## Notas
O graduado

***O graduado*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Mike Nichols que se estreou en 1967. Baséase na novela homónima de Charles Webb. Gañou un Oscar ó mellor director, e obtivo seis nomeamentos. En 1996, a película foi considerada «cultural, histórica e esteticamente significativa» pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos e seleccionada para a súa preservación no National Film Registry.

Emitiuse en galego na TVG o 30 de abril de 1991.

## Sinopse 
Benjamin (Dustin Hoffman) acaba de graduarse da universidade e volve a casa a pasar unhas vacacións. O matrimonio Robinson, amigos dos seus pais de hai anos, interésase por el. O marido quere que saia coa súa filla Elaine (Katharine Ross), mentres que a súa esposa, a señora Robinson (Anne Bancroft) desexa ter relacións sexuais con el.

Logo de atoparse varias veces coa señora Robinson, quen lle prohibe ver a súa filla, Benjamin namórase de Elaine. Cando todo sae á luz, Benjamin atópase só e abandonado. Aínda así, loita para ver a Elaine e expresarlle os seus sentimentos.

## Personaxes 
* Anne Bancroft como Mrs. Robinson
* Dustin Hoffman como Benjamin Braddock
* Katharine Ross como Elaine Robinson
* William Daniels como Mr. Braddock
* Murray Hamilton como Mr. Robinson
* Elizabeth Wilson como Mrs. Braddock
* Buck Henry como Empregado do Hotel
* Walter Brooke como Mr. McGuire
* Brian Avery como Carl Smith
* Norman Fell como Mr. McCleery
* Marion Lorne como Home da festa
* Alice Ghostley como Home da festa

## Banda sonora 
A banda sonora desta película está formada por cancións do dúo Simon and Garfunkel e foron compostas por Paul Simon. A maioría das cancións xa foran publicadas anteriormente, agás o éxito "Mrs. Robinson" que foi escrito para a película.

## Galardóns e nomeamentos 
* 1967: Oscar ó mellor director. 6 nomeamentos.
* 1967: BAFTA: Mellor filme.
* 1967: Globo de Ouro: Mellor filme: Comedia ou Musical.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Matías Emanuel Lequi

**Matías Emanuel Lequi**, nado en Rosario o 13 de maio de 1981, é un futbolista arxentino. Xoga de defensa e o seu club actual é o CA Rosario Central.

## Traxectoria 
Empeza a xogar na canteira do Rosario Central desde moi pequeno. A súa clase e temperamento non pasan desapercibidos na Arxentina e Matías é fixo de todas as seleccións inferiores do seu país.

En 2001 aparece a grande ocasión de fichar co River Plate.

En 2003 ateriza en Europa coa camiseta do Atlético de Madrid (34 partidos, 2 goles) en préstamo, onde segue mostrando o seu poder. Pero non lle basta para que o Atlético o fiche ó ano seguinte, porque César Ferrando, o adestrador daquel período, pide á directiva branquivermella a contratación do defensa do Albacete e máis adiante da selección Pablo Ibáñez.

Moi doído por esta decisión, Lequi ficha polo Calcio italiano coa camiseta da Lazio (6 partidos, 0 goles). Aquí o seu progreso atrásase decisivamente, non obstante, o xornal da capital italiana o día da súa fichaxe titula : *Por fin, Lequi*. Nin Caso nin Papadopulo, os dous adestradores do ano na Lazio, fano xogar con frecuencia.

En xaneiro xorde a posibilidade de irse óo Levante UD pero Matias non acepta. No último día para realizar contratacións de xogadores da tempada 2005/2006 o Celta fíchao cedido con opción de compra. En dous meses merece o posto de titular en parede con Sergio da zaga do Celta.

Durante a tempada 2006/2007 foi adquirido polo Celta de Vigo converténdose nunha das resonantes contratacións do club galego para a tempada antes mencionada, asinando así un contrato por 4 anos co club; converténdose nun dos mellores centrais e peza indiscutible na aliñación do Celta. A súa carreira segue en constante ascenso, podendo en calquera momento ser convocado polo seleccionador de Arxentina.
O 7 de agosto de 2008, rescinde o seu contrato co Celta de Vigo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Ficha
* Ficha
Kramer contra Kramer

***Kramer contra Kramer*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Robert Benton en 1979. É unha adaptación de Robert Benton da novela *Kramer vs. Kramer* de Avery Corman. O filme conta a historia do divorcio dun matrimonio e o impacto que este ten no seu fillo. Recibiu cinco Premios Oscar na 52ª edición dos Oscar nas categorías de mellor filme, mellor director, mellor actor, mellor actriz secundaria e mellor guión adaptado.

Estreouse en galego na TVG o 9 de abril de 2008.

## Sinopse 
Ted Kramer (Dustin Hoffman) é un home que antepón o seu traballo á súa familia. A súa esposa Joanna (Meryl Streep) non resiste máis esta situación e abandónao. Ted vese agora ante a necesidade de ocuparse da casa e, sobre todo, do seu pequeno fillo.

Logo dun tempo, cando Ted xa se desenvolve ben só, Joanna regresa e reclama a custodia do neno. Con todo, Ted non está disposto a separarse do seu fillo, de maneira que Joanna leva o asunto ante os tribunais, onde deberá decidirse quen dos dous obterá a custodia do fillo.

## Personaxes 
* Dustin Hoffman como Ted Kramer
* Meryl Streep como Joanna Kramer
* Justin Henry como Billy Kramer
* Jane Alexander como Margaret Phelps
* Petra King como Petie Phelps
* Melissa Morell como Kim Phelps
* Howard Duff como John Shaunessy
* George Coe como Jim O'Connor
* JoBeth Williams como Phyllis Bernard
* Howland Chamberlain como Xuíz Atkins
* Dan Tyra como Empregado do xulgado

## Produción 
miniatura|esquerda|Varios lugares de Nova York foron utilizados coma localizacións, como por exemplo a praza Foley.
Antes de seleccionar a Dustin Hoffman, os produtores consideraran darlle o papel a Al Pacino. Ademais, Jane Fonda rexeitou o papel interpretado finalmente por Meryl Streep.

Dustin Hoffman axudou en gran xeito ó actor novel Justin Henry, analizando e comentando con el cada escena antes da súa rodaxe.
 
O decorado do apartamento montado no interior do estudo tivo as medidas exactas resultantes do exterior do edificio que aparece na película. O director de fotografía, Néstor Almendros, utilizou nos interiores luz cenital e nos exteriores a luz dispoñible para as tomas.

A versión inicial tivo unha duración de 43 minutos adicionais respecto da duración definitiva. Suprimíronse sobre todo escenas con Jane Alexander e con JoBeth Williams.

## Premios 
### Óscar 1979 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Abreviacións postais dos Estados Unidos de América

dereita|350px

Lista de **abreviacións postais** de entidades administrativas dos Estados Unidos de América utilizadas polo **United States Postal Service** (USPS). As abreviaturas ISO 3166-2 das mesmas entidades non coinciden necesariamente cas utilizadas polo *United States Postal Service*.

## Metodoloxía 
Dos 50 estados:

* 10 con dúas palabras abrévianse pola primeira letra de cada palabra:
:NC, ND, NH, NJ, NM, NY, RI, SC, SD, WV

* 19 abrévianse polas súas dúas primeiras letras:
:AL, AR, CA*, CO*, DE*, FL, ID, IL, IN, MA, MI, NE, OH, OK, OR, UT, WA, WI, WY

* 15 pola primeira e última letra do nome:
:CA*, CO*, CT, DE*, GA, HI, IA, KS, KY, LA, MD, ME, PA, VA, VT

* A segunda letra de 9 estados está en calquera parte do nome, polo xeral a segunda consoante:
:AK, AZ, MN, MO, MS, MT, NV, TN, TX

:&#42; *seis estados (C**a**liforni**a**, C**o**lorad**o**, D**e**lawar**e**, M**i**ssour**i**, M**i**ssissipp**i**, T**e**nnesse**e**) teñen a mesma segunda e última letra.*

## Lista das abreviacións postais do USPS 
### Exemplo de dirección 
JOHN DOE359 OAK LANEGIBBSBORO **NJ** 08026

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official addressing instructions and abbreviations from the USPS .
Iriney Santos da Silva

**Iriney Santos dá Silva**, nado en Humaitá o 23 de abril de 1981, é un exfutbolista brasileiro que xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Xogaba como mediocentro defensivo e militou no Real Club Celta de Vigo.

Iriney procede do Rayo Vallecano equipo no que xogou entre 2003 e 2005 deixando un bo recordo entre a afección do conxunto madrileño. Anteriormente xogara no São Caetano (2001-2003).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en futbolme.com
Jonathan Vila

**Jonathan Vila Pereira**, nado no Porriño o 6 de marzo de 1986, é un futbolista galego.

## Traxectoria 
Formou parte das categorías inferiores do Real Club Celta de Vigo dende o ano 2004 ata temporada 2006/2007 na que comezou a participar no primeiro equipo. Nesa primeira campaña disputou 7 partidos, xogando un total de 210 minutos.

O seu dorsal no equipo celeste é o número 24.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en www.celtavigo.net
Diego Placente

**Diego Rodolfo Placente**, nado en Buenos Aires o 24 de abril de 1977, é un futbolista arxentino. Xoga de defensa e actualmente atópase sen equipo.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira futbolística en Argentinos Juniors e logo dun ano, River Plate contratou a Placente.

Despois de tres anos, o futbolista mudou a Europa, concretamente ó alemán Bayer Leverkusen, equipo no que tivo a oportunidade de conquistar o Bundesliga, a Copa Alemá e a Liga de Campións.

En 2002, o seu equipo chego ata a final de Copa Alemá e Liga de Campións, perdendo a Copa por goles de diferenza co Bayern Munich. Foi tido en conta por Marcelo Bielsa para o mundial de 2002 no Xapón pero apenas xogou.

En 2005 é fichado polo Celta de Vigo, e non foi chamado por José Pekerman para disputar o mundial de 2006 en Alemaña.

### Selección nacional 
Participou en 22 encontros coa selección arxentina entre 2000 e 2005, chegando a xogar o Mundial de Corea e o Xapón de 2002.

## Palmarés
* Campión do mundo sub-20 en 1997.
* Campión suramericano sub-20 en 1997.
* Tres ligas arxentinas.
* Finalista da Champions en 2002 (Bayer Leverkusen).
* Finalista da Copa Alemá en 2002 (Bayer Leverkusen).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Leverkusen who's who
* Fucha do xogador
José Jesús Perera López

**José Jesús Perera López**, nado o 12 de abril de 1980 en Olivenza (Badaxoz), é un futbolista español. Xoga de dianteiro centro e o seu equipo actual é o Gimnàstic de Tarragona.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do RCD Mallorca. No 2001 foi traspasado ó Albacete Balompié, co que alcanzou o Trofeo Pichichi de Segunda División no ano 2003, con 22 tantos, dous máis que o dianteiro David Villa. O seu papel esa tempada valeulle unha oportunidade en Primeira División grazas ó RCD Mallorca.

Na tempada 2005–06 foi traspasado ó Celta de Vigo, equipo no que militou até 2008. Na campaña 2008–09 foi contratado polo Rayo Vallecano onde estivo dúas tempadas, sendo a última cedido no Elche CF, que o contratou para a tempada 2010–11.

Na tempada 2011–12 fichou polo Atlético Baleares.

## Palmarés 
* Trofeo Pichichi (Segunda División): 2002–03.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Berilo

O **berilo** (do grego Βήρυλλος *beryllos*, aludindo á cor azul verdosa da augamariña) é un mineral da clase dos silicatos cuxa fórmula química é **Be3Al2(Si6O18)** (contén un 15% de BeO, un 20% de Al2O3 e un 65% de SiO2).

## Aspecto 
O berilo preséntase en forma de cristais hexagonais tabulares. Estes cristais hexagonais poden chegar a medir varios metros de lonxitude, mais os exemplares máis puros son os de tamaño máis reducido.

### Variedades do berilo 
Segundo sexa a súa coloración podemos diferenciar entre:

* **Augamariña**, de cor azul verdosa.
* **Bixbito**, de cor vermella.
* **Esmeralda**, de cor verde.
* **Goshenita**, é o berilo incoloro e puro.
* **Heliodoro**, de cor amarela.
* **Morganita**, de cor rosa.

Case tódalas variedades de berilo son consideradas pedras preciosas.

Ficheiro:Gachalaemerald.jpg|Esmeralda
Ficheiro:Beryl goshenit, muskowit, skaleń Chiny.jpg|Goshenita

## Lugares onde se atopa 
É frecuente atopar berilos nas rochas de orixe pegmatítico e en filóns hidrotermais de calcita (como as esmeraldas de Colombia).

Os xacementos máis importantes do mundo son os de Austria, Alemaña e Irlanda (en Europa) e Madagascar (en África, cos seus famosos depósitos de morganita). Podemos atopar berilo, aínda que de moita menor calidade, no Monte Pedroso (Santiago de Compostela) e en Monterrei (Ourense).

## Usos do berilo 
O berilo utilízase para extraer berilio.

As variedades esmeralda e augamariña son as máis utilizadas como pedras preciosas.

## Outros silicatos 
Outros silicatos importantes son o cuarzo, o feldespato, a mica e a olivina, entre outros.

## Notas
Peter Luccin

**Peter Bernard Luccin**, nado en Marsella o 9 de abril de 1979, é un exfutbolista francés. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Empezou xogando no Cannes, debutando o 24 de agosto de 1996 nun partido contra o Montpellier que rematou con vitoria (0–1). Máis tarde militou en varios equipos franceses: Girondins de Bordeos, Olympique de Marsella e Paris Saint Germain.

En 2001 chegou á liga española de fútbol para xogar co Celta de Vigo. Debutou na Primeira división da liga española o 26 de agosto de 2001 no partido Osasuna 0 - 3 Celta. Co Celta de Vigo xoga tres tempadas, disputando 97 partidos de liga.

En 2004 ficha polo Atlético de Madrid. Na súa primeira tempada, disputa 29 partidos de liga sen marcar ningún gol. Na 2005-2006 (ás ordes de Bianchi), Peter Luccin xoga outros 29 partidos e consegue anotar dous goles. Na súa última tempada de branquivermello (con Javier Aguirre á cabeza) xogou 31 partidos, sendo un dos artífices da gran primeira volta do Atlético. O club acabou sen conseguir os seus obxectivos e no verán xoga a Intertoto Cup, conseguindo así, tras gañar a final ao Gloria Bistrita, meterse na Copa da UEFA para a tempada 2007-2008.

O día de peche de inscricións do verán de 2007 é traspasado ao Real Zaragoza por 3 tempadas. O conxunto estaba dirixido polo adestrador Víctor Fernández, quen xa contara co xogador cando dirixía o Celta de Vigo.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Ernesto Fabián Canobbio

**Nestor Fabián Canobbio Bentaberry**, nado en Montevideo o 8 de marzo de 1980, é un futbolista uruguaio. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é e Larissa FC.

## Biografía 
Comezou a xogar no Club Atlético Progreso no Uruguai, participando no mundial sub-20 de 1999 e logo co CA Peñarol. No verán de 2003 fichou polo Valencia de Rafa Benitez, contra os desexos do adestrador que se refiriu a el con *Pido unha cadeira e tráenme unha lámpada*, polo que non chegou a ter continuidade.

Co cambio de adestrador en 2004 coa chegada de Claudio Ranieri a situación non cambia polo que se lle busca un equipo para que poida disputar minutos, así chega ao Celta de Vigo, en Segunda División, en calidade de cedido con opción de compra. Nesta tempada o equipo acada o ascenso a Primeira, sendo Canobbio e Jandro os máximos anotadores do equipo con 12 tantos cada un. Ao rematar a tempada o Celta exerce a opción de compra do xogador por un millón de euros.

No ano de regreso do Celta á máxima categoría o equipo clasifícase para disputar a Copa da UEFA, sendo o segundo máximo goleador do equipo con 8 tantos, por detrás de Fernando Baiano con 13. Porén o ano de debut europeo sería tamén o ano do descenso do equipo outra vez a Segunda.

Na tempada 2007/08 non se acada o obxectivo de ascender e Canobbio deixa o club e ficha polo Real Valladolid, onde militou dous anos cun rendemento irregular.

No verán de 2010 ficha polo AE Larisa e en 2011 polo CA Fénix. En 2012 volve ao equipo onde comezou, o CA Progreso, porén a comezos de 2013 volve a cambiar de equipo ao irse ao Danubio Fútbol Club.

### Selección nacional 
Foi internacional coa Selección de fútbol do Uruguai en oito ocasións.

## Traxectoria 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais 
(*) Incluíndo a Selección
Territorio Antártico Británico

|- 
|miniatura|180px 
|- 
| align="center" colspan="2" style="border-bottom: 3px solid gray;" | *Lema: *Investigación e Descubrimento* 
|- 
| Idioma oficial || Inglés 
|- 
| Capital || ningunha 
|- 
| Comisionado || Tony Crombie 
|- 
| Área || 1 709 400&nbsp;km² 
|- 
| Poboación || 200 
|- 
| Moeda || Libra esterlina 
|}
**Territorio Antártico Británico** (en inglés *British Antarctic Territory'') é a denominación que lle dá o Reino Unido ao territorio da Antártida sobre o que o reclama a soberanía, que abarca todas as terras ao sur do paralelo 60° S, entre o meridiano 20° O e 80° O, cunha superficie aproximada de 1.709.400 km². Esta reclamación superponse parcialmente coa área reclamada por Chile (Territorio Chileno Antártico) e totalmente coa da Arxentina (Antártida Arxentina). Estas reclamacións están suspendidas por aplicación do artigo 4 do Tratado Antártico de 1959.

En 1908 mediante "Cartas Patentes", Gran Bretaña declarou do seu dominio todas as terras situadas ao sur do paralelo 50° S, entre os 20° e 80° lonxitude Oeste de Greenwich. Como esa definición incluía a parte austral de América do Sur (Chile e a Arxentina), ditáronse unhas novas Cartas Patentes en 1917, esta vez excluíndo a zona ao oeste do meridiano 50° O ao norte do paralelo 58° S.

O territorio inclúe parte da Terra de Coats, a Península Antártica, as Illas Orcadas do Sur, as Shetland do Sur, a Illa Alexandre I e moitas outras.

O territorio foi declarado "Dependencia das Illas Malvinas".

Actualmente o Reino Unido considera esta rexión como Territorio británico de ultramar, separado das Malvinas.

## Notas
Romance

**Romance** pode facer referencia a:
* Linguas románicas, isto é, linguas romances ou neolatinas.
* Romance, unha composición poética narrativa, como por exemplo o *Romance de don Gaiferos* (século XIII).
* Romance, unha caste de estrofa poética propia da poesía popular.
Fernando Baiano

**Joao Fernando Nelo**, máis coñecido como **Fernando Baiano**, nado en São Paulo o 18 de marzo de 1979, é un futbolista brasileiro. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o Mogi Mirim.

## Traxectoria 
Dianteiro centro desde moi pequeno, comezou a xogar no Corinthians, onde en 1999 gañou o primeiro Mundial de Clubs. Despois fichou polo Internacional (2002), polo Flamengo (2003) e polo Wolfsburgo (2004); deixando ver en todos os seus novos equipos detalles de calidade.

Pero a súa definitiva afirmación tívoa no Málaga CF, onde marcou 9 goles en 17 partidos convertendo a un Málaga agónico nun equipo de media táboa. Ó final da tempada Fernando non renovou co Málaga e fichou polo Celta de Vigo logo de protagonizar unha longa negociación co Celta e Deportivo da Coruña durante todo o verán.

Tras dúas temporadas no Celta, nas que acadaría unha clasificación para a copa da UEFA e unha vez consumado o descenso do equipo vigués á Segunda División, Baiano fichou polo Real Murcia o 1 de agosto de 2007.

### Alcume 
Debe o seu alcume ó seu primeiro adestrador, que non acordándose do seu nome chamouno así "*Ei, ti, o Baiano*" pensando que a rexión da cal proviña era a de Baía. Non era así, pero o seu alcume nunca cambiou e para todos pasou a chamarse **Fernando Baiano**.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais 
(*) Incluíndo a Selección

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Gran Comora

**Gran Comora** (tamén coñecida como **Grande Comore** ou **Ngazidja**) é unha illa no océano Índico na costa sur de África. É a maior illa das Comores cunha superficie de 1012,9 km². A maioría da súa poboación pertence á etnia comoriana. En 1991 tiña unha poboación de 234.000 habitantes. A súa capital é Moroni, que tamén é a capital nacional. Segundo a constitución de 2002, é gobernada por un presidente electo, así como nas outras illas, co goberno federal que reduciu moito o seu poder.

Por varios séculos, Gran Comora estivo dividido en máis dunha ducia de sultanatos, incluíndo Bambao, Itsandra, Mitsamihuli, Bajini, Hambu, Washili, Hamahame, Mbude, Hamvu e LaDombe. Os sultáns eran coñecidos como *falmes*. En 1886 o gobernante de Bambao, Saidi Ali ibn Saidi Omar, unificou os sultanatos de Gran Comora no estado de Ngazidja, mantendo a autonomía nos outros sultanatos. Ese mesmo ano, Francia estableceu un protectorado sobre a illa e en 1893 Saidi Ali foi enviado ao exilio. En 1911 Francia anexionou a illa e os sultanatos foron abolidos. En 1975 Gran Comora se federóu con Anjouan e Mohéli para formar a nación das Comores. En 1997 as Comores comezou a disgregarse debido á secesión de Anjouan e Mohéli. Gran Comora converteuse na única illa baixo control federal. No 2002, con todo, Gran Comora foi reunificada coas outras illas baixo a nova constitución.
Mohéli

**Mohéli** (tamén coñecido como **Mwali**), é unha das tres illas que conforman a nación das Comores, posúe unha superficie 290 km². A súa poboación en 1991, era ao redor de 24.000 habitantes. A súa capital é Fomboni. O seu grupo étnico como no resto das illas das Comores e en Mayotte, é a etnia comoriana, unha síntese das culturas bantú, árabe, malaia e malgaxe, e a súa relixión é o islam sunnita.

## Historia 
miniatura|esquerda|Bandeira separatista de Mohéli

Ata 1830 foi parte do sultanato de Ndzuwenie, que tamén controlaba a illa veciña de Anjouan. En 1830, emigrantes de Madagascar dirixidos por Ramanetaka, que despois cambiou o seu nome a Abderemane, chegaron á illa e estableceron o sultanato de Mwali. En 1886 Francia estableceu un protectorado na illa. Ata 1889 Mwali tiña o seu propio residente francés, pero a illa foi anexada á residencia de Anjouan. O sultanato foi abolido en 1909 cando os franceses anexionaron a illa.

En 1975, Mohéli aceptou unirse á nación das Comores, xunto con Gran Comora e Anjouan. A confusión e a desorde política, económico e social afectaron a Mohéli e ás Comores en xeral. O 11 de agosto de 1997 Mohéli separouse das Comores, unha semana despois que Anjouan fixese o mesmo. Os líderes secesionistas foron Said Mohamed Soefu que se converteu en presidente e Soidri Ahmed, que se converteu en Primeiro Ministro. Mohéli se reunificóu a Comores en 1998. No 2002, Mohéli ratificou a nova constitución comoraiana, que prové un goberno federal menos centralizado e máis poder aos gobernos das illas. Nese mesmo ano, Said Mohamed Fazul foi electo presidente. Os seus seguidores gañaron algúns escanos na delegación do Parlamento nas eleccións lexislativas de 2004 .
O paciente inglés

***O paciente inglés*** (en ) é unha película de cine de 1996 dirixida por Anthony Minghella que está baseada na novela homónima de Michael Ondaatje, sendo un drama ambientado na segunda guerra mundial. Foi a película gañadora na cerimonia dos Oscar de 1996 con 9 estatuíñas de 12 candidaturas.

## Sinopse 
Un home ferido a finais da segunda guerra mundial é atendido por unha enfermeira nun mosteiro de Italia. O seu corpo está totalmente queimado, pero aínda ten tempo para contarlle a tráxica historia da súa vida, cando era xeógrafo que facía mapas de toda África.

## Personaxes 
* Ralph Fiennes como Conde László Almásy
* Kristin Scott Thomas como Katharine Clifton
* Willem Dafoe como David Caravaggio
* Juliette Binoche como Hana
* Naveen Andrews como Kip
* Colin Firth como Geoffrey Clifton
* Julian Wadham como Madox
* Jürgen Prochnow como Alcalde Muller
* Kevin Whately como Sarxento Hardy
* Clive Merrison como Fenelon-Barnes
* Nino Castelnuovo como D'Agostino
* Hichem Rostom como Fouad
* Peter Rühring como Bermann
* Geordie Johnson como Oliver
* Torri Higginson como Mary
* Liisa Repo-Martell como Jan
* Raymond Coulthard como Rupert Douglas
* Philip Whitchurch como Corporal Dade
* Lee Ross como Spalding
* Anthony Smee como Oficial do interrogatorio
* Matthew Ferguson como Soldado canadense
* Jason Done como Soldado "Kiss Me"
* Roger Morlidge como Sarxento

## Premios 
### Óscar 1996 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Moodle

'''*Moodle*'* é un sistema de xestión de cursos de libre distribución (*course management system CMS'') que axuda aos educadores a crear comunidades de aprendizaxe en liña.

Moodle foi creado por Martin Dougiamas, quen foi administrador de WebCT na Universidade Tecnolóxica de Curtin. Baseou o seu deseño nas ideas do construtivismo en pedagoxía que afirman que o coñecemento se constrúe na mente do estudantado en troques de ser transmitido sen cambios a partir de libros ou ensinos e na aprendizaxe colaborativa. O profesorado que opera desde este punto de vista crea un ambiente centrado no estudante que lle axuda a construír ese coñecemento con base nas súas habilidades e coñecementos propios no canto de simplemente publicar e transmitir a información que se considera que os estudantes deben coñecer.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aprendizaxe por proxectos
* LMS
* Chamilo
### Ligazóns externas 
* https://moodle.org/
Fahrenheit 9/11

***Fahrenheit 9/11*** é unha película documental estadounidense dirixida por Michael Moore e estreada en 2004. Fala sobre as causas e consecuencias dos atentados do 11 de setembro de 2001 en Estados Unidos, facendo referencia á posterior invasión de Iraq liderada por ese país e Gran Bretaña. Ademais, intenta determinar o alcance real dos supostos vínculos entre as familias do presidente dos Estados Unidos no momento dos atentados, George W. Bush, e os Bin Laden, adiñeirada familia de Osama bin Laden.

## Características 
O título da película fai referencia ao libro *Fahrenheit 451* (233&nbsp;°C, temperatura á que arde o papel), escrito en 1953 por Ray Bradbury, e tamén ós atentados do 11 de setembro de 2001 (en Estados Unidos a convención para representar día e mes consiste en colocar primeiro este último, polo que "11 de setembro" adóitase escribir como "9/11").

Suxerindo "a temperatura á que arde a liberdade", este documental fai fincapé na relación entre a familia Bush e persoas próximas a ela, con eminentes membros de familias de Arabia Saudita (incluída a familia de Bin Laden) nunha relación que se estende durante máis de trinta anos, así como a evacuación de familiares de Osama bin Laden organizada polo goberno de George W. Bush logo dos ataques do 11 de setembro. Aínda que devandita relación de negocios entre os clans Bush e Bin Laden non é discutida, a mesma non é amplamente coñecida.

A partir de aí, a película dá pistas sobre as verdadeiras razóns que impulsaron ó goberno Bush para invadir Afganistán en 2001 e Iraq en 2003, accións que, segundo Moore, corresponden máis á protección dos intereses das petroleiras norteamericanas que ó desexo de liberar os respectivos pobos ou evitar potenciais ameazas. O documental insinúa que a guerra con Afganistán non tiña como principal obxectivo capturar ós líderes de Al Qaeda senón favorecer a construción dun oleoduto, e que Iraq non era no momento da invasión unha ameaza real para Estados Unidos senón unha fonte potencial de beneficios para as empresas norteamericanas.

## Premios e vicisitudes 
A película foi premiada no Festival Internacionl de Cine de Cannes de 2004, obtendo a Palma de Ouro, o galardón de maior relevancia entregado por aquel festival. O último documental en recibir este premio fora *The Silent World* de Jacques Cousteau e Louis Malle fai 48 anos.

Nun principio, esta película ía ser distribuída por Icon Productions. Con todo, Fahrenheit 9/11 foi máis adiante acollida por Miramax cando Icon renunciou ós dereitos de distribución do filme en maio de 2003, alegando conflitos de imaxe aínda que aseguraba que a súa decisión non estaba influída por motivos políticos. Miramax distribuíra anteriormente outra película de Moore, *The Big One*, en 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* *Fahrenheit 9/11* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
The Hours (filme)

***The Hours*** é un filme baseada na novela de Michael Cunningham, a cal leva o mesmo nome. Trátase dunha película independente, de baixo orzamento e gañadora do Óscar á mellor actriz por Nicole Kidman no ano 2003 que trata sobre tres mulleres en diferentes tempos e xeracións, cuxas vidas son interconectadas coa novela de Virginia Woolf *Mrs. Dalloway*. Toda a película sucede ó longo dun mesmo día, que cambiará as vidas das tres coprotagonistas.

## Sinopse 
*The Hours* é a historia de tres mulleres de diferentes épocas e lugares unidas polos seus anhelos e temores. Virginia Woolf (Nicole Kidman) vive nun suburbio londiniense a principios dos anos 20, onde loita contra a demencia mentres empeza a escribir a súa novela *Mrs. Dalloway*.

Laura Brown (Julianne Moore), é unha esposa e nai dos Ánxeles de finais da segunda guerra mundial que lendo *Mrs. Dalloway* empeza a considerar a posibilidade de dar un cambio á súa vida. Clarissa Vaughan (Meryl Streep) é unha "señora Dalloway" do século XXI, vive en Nova York e está namorada do seu amigo Richard (Ed Harris), que está morrendo de SIDA, a pesar de manter unha relación lésbica con Sally (Allison Janney). Finalmente, as historias das tres mulleres entrelázanse e atópanse nun sorprendente momento de recoñecemento compartido.

Enfoca o lesbianismo e o seu impacto social en tres épocas diferentes da historia. Para Virginia Woolf ter inclinación homosexual era algo impensable e horrendo; para Laura, ama de casa e seguidora fiel dos canons sociais da etapa da posguerra, foi unha decisión difícil aceptar que era lesbiana, pero non se escandaliza cando a súa amiga llo fai saber; e xa na época de Clarissa, o lesbianismo é algo normal e esta muller convive coa súa parella sen chamarlle a atención a ninguén.

dereita|150px|miniatura|Nicole Kidman interpreta a Virginia Woolf.

## Premios 
### Óscar 2002
David Abal

**David Abal Diego**, nado o 25 de agosto de 1986 en Vigo, é un ciclista galego. Debutou como profesional en 2007 no equipo Karpin Galicia.

## Equipos como profesional 
* *Karpin Galicia* (2007-)

## Palmarés 
* Campionatos de Galicia en varias modalidades
* Triunfo na Vuelta Internacional al Besaya (júnior).
* Clásica de Pascua de 2011.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do corredor na web do Karpin Galicia