Linguas da Unión Europea

[250px|miniatura|dereita|[Bandeira da Unión Europea.]]

As **linguas oficiais da Unión Europea** son aquelas linguas faladas nos Estados membros da Unión Europea. Inclúense as 24 linguas oficiais de dito organismo xunto con algunhas que, xeralmente, son cooficiais nalgunhas rexións dos Estados membros.

A política da UE tenta incentivar ós cidadáns europeos para que sexan multilingües, en especial a ser fluíntes en, polo menos, dúas linguas estranxeiras, non soamente para facilitar a comunicación, senón, para desenvolver a tolerancia e respecto para coa diversidade cultural. Neste senso hai varios programas postos en marcha. O contido dos sistemas educativos, entre tanto, permanece baixo o criterio de cada estado.

As decisións tomadas polas institucións son traducidas en tódalas linguas oficiais. Os cidadáns poden contactar en calquera delas e solicitar resposta na lingua que elixa. Nas reunións da cúpula, é necesaria a tradución conforme a necesidade.  Para as sesións do Parlamento Europeo e do Consello da Unión Europea a tradución e simultánea.

## Linguas oficiais
As linguas oficiais da Unión Europea aparecen reflectidas no Regulamento 1 de 1958 do Consello da CEE, coas correspondentes modificacións posteriores:

:inglés · alemán · castelán · croata · dinamarqués · eslovaco · esloveno · estoniano · finés · francés · grego · húngaro · italiano · letón · lituano · maltés · neerlandés · polaco · portugués · sueco · checo · búlgaro· gaélico irlandés · romanés.

A proporción da poboación da UE que fala as principais linguas oficiais, como linguas materna e non materna, é:

(Font: https://web.archive.org/web/20070128095746/http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_237.en.pdf)

Algunhas das linguas son oficiais en diversos estados membros. En total son 28 estados membros e 23 linguas oficiais.

## Linguas de traballo
miniatura|250px|Nivel de coñecemento do inglés nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
miniatura|250px|Nivel de coñecemento do alemán nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
miniatura|250px|Nivel de coñecemento do francés nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos
[thumb|250px|Nivel de coñecemento do [lingua italiana|italiano nos distintos estados da Unión Europea e nos estados candidatos]]
O réxime lingüístico prevén, no artigo 6 http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/es/consleg/1958/R/01958R0001-20040501-es.pdf, que cada institución da Unión regulará a modalidade de emprego nos seus regulamentos internos. Por razóns prácticas a meirande parte das institucións empregan nas súas sesións internas de traballo tres linguas principais:

* O inglés é a lingua oficial de dous estados membros: Irlanda e Malta. Na Unión Europea é a lingua máis empregada como segunda lingua
* O francés é a lingua oficial de tres estados membros fundadores da Comunidade Europea: Francia, Bélxica e Luxemburgo. As sucesivas ampliacións da Unión fixeron que perdese poder, pese a isto a lingua conserva unha influencia internacional debido a razóns históricas e políticas.
* O alemán é a lingua oficial da Alemaña, Austria, Bélxica, Luxemburgo e o Tirol do Sur. É a lingua materna maioritaria na Unión Europea, e a segunda como segunda lingua.

Tras estas linguas lle seguen de lonxe o italiano, o polaco e o castelán.

O coñecemento das tres linguas principais, como segunda lingua, é o seguinte:

Font: https://web.archive.org/web/20070128095746/http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_237.en.pdf)

Nas linguas que aparece (n/d) significa que a lingua seleccionada non está entre as tres máis faladas.

## Linguas de emprego na administración
O Consello da Unión Europea, celebrado no Luxemburgo o 13 de xuño do 2005, adoptou un acordo que lle dá ás linguas cooficiais nos estados membros certo recoñecemento nas institucións da Unión. O emprego das linguas queda regulado por un acordo administrativo entre o estado membro e as institucións europeas.
Este acordo permite o emprego das linguas aínda que as limita ás:

*Traducións oficiais dos actos do Parlamento Europeo e do Consello.
*Traducións dos parlamentarios a tódalas linguas da unión.
*Comunicacións escritas ás institucións da Unión e a correspondente resposta.

O 16 de novembro do 2005, o presidente do Comité das Rexións, Peter Straub, asinou un acordo no que por primeira vez permite o emprego do galego, do vasco, e do catalán nunha institución da Unión..

## Linguas rexionais e minoritarias
As linguas rexionais e minoritarias aparecen definidas na "Carta europea das linguas rexionais e minoritarias", tratado internacional asinado pola maioría dos estados da UE, como as linguas propias tradicionalmente empregadas pola poboación dun territorio cuxo número de falantes é menor que a lingua hexemónica do estado.

Nesta definición inclúense:
*As linguas propias dunha rexión ou de diversos estados. Aquí se atopan o galego, o catalán e o éuscaro xunto co aragonés, o asturiano, o bretón, o caxubo, o córnico, o escocés, o frisón, o friulano, o gaélico escocés, o galés, o mirandés, o occitano, o sardo, o sorbio, e o valón.
*As linguas oficiais dun estado, pero minoritarias noutro:
**o caso do alemán en Bélxica, Dinamarca, Francia e Italia.
**o italiano en Eslovenia .
**o húngaro na Romanía, Eslovaquia, Eslovenia e Austria.
**o dinamarqués na Alemaña.
**o albanés, o grego, o serbocroata e esloveno en Italia.
**o ruso na Estonia, Letonia e Lituania.
*As linguas oficiais en perigo: o gaélico irlandés, e o luxemburgués (oficial no Luxemburgo pero non na Unión).
*As linguas non territoriais: o romaní, e o ídiche.

## O galego na Unión Europea
O galego é dende finais de 2005 lingua presente nas institucións europeas. O seu uso xa é oficialmente un feito no Comité de Rexións. O Parlamento Europeo aprobou a utilización das linguas cooficiais de España, entre elas o galego, nas comunicacións dos cidadáns co Parlamento Europeo. Os acordos tamén permiten o uso do galego no Consello de ministros da Unión Europea e na Comisión Europea.
Os cidadáns e cidadás que desexen dirixirse en galego ao Defensor do Pobo europeo tamén o poden facer, en virtude da entrada en vigor dun convenio entre España e este organismo comunitario. A introdución do galego na Unión Europea é un recoñecemento ao plurilingüismo natural dos países que a integran. O certo é que algunhas das linguas cooficiais dos estados ou linguas minoritarias contan cun número de falantes maior ca outras oficiais, e mesmo cun status semellante dentro dos seus territorios. A Constitución española de 1978 recoñece a cooficialidade das linguas do Estado.

Os cidadáns e as cidadás de Galicia que se dirixan aos órganos europeos que os representan poden usar tamén o galego para esas comunicacións e teñen dereito a recibir contestación nesta lingua. Eurodiputados galegos como José Posada, Camilio Nogueira ou Ana Miranda utilizaron o galego reintegracionista no Parlamento Europeo, sendo traducidos por tradutores de portugués.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Euromosaic
*Mercator
*Estudo Euromosaico
*Portal das linguas de Europa
*Eurolang, axencia da UE para as linguas minorizadas.
*European Bureau for Lesser-Used Languages (EBLUL), oficina non gobernamental para a promoción da diversidade lingüística.