open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Superbird

**Superbird** é o nome dunha serie de satélites de comunicacións xaponeses en órbita xeoestacionaria.

## Superbird A, A1, B e B1 
Os catro primeiros satélites Superbird foron lanzados entre 1989 e 1992, cun deles (Superbird B) non chegando a órbita a causa de problemas co foguete lanzador. Tiñan unha masa de 2800 kg e estaban baseados no bus SSL-1300, con 23 transpondedores en banda Ku, 3 en banda K e 2 en banda X. Os catro foron lanzados mediante foguetes Ariane 4.

## Superbird C 
Superbird C foi lanzado o 28 de xullo de 1997 mediante un foguete Atlas-2AS. Tiña unha masa de 3130 kg usando o bus HS-601 e 24 transpondedores para banda Ku a bordo. Foi retirado de servizo en 2015.

## Superbird B2 
Superbird B2, tamé coñecido como *Superbird 4*, foi posto en órbita mediante un foguete Ariane 4 o 18 de febreiro de 2000. Tiña unha masa de 4057 kg usando o bus HS-601HP. A bordo levaba 28 transpondedores en banda Ku, 6 en banda Ka e un direccional en banda Ku.

## Superbird D 
Superbird D recibiu tamén os nomes de *N-SAT 110*, *JCSat 110*, *JCSat 7*, e *Superbird 5*. Tiña unha masa de 3531 kg usando o bus A2100AX e levaba 24 transpondedores en banda Ku. Foi lanzado o 6 de outubro de 2000 mediante un Ariane 4.

## Superbird A2 
Superbird A2 ou *Superbird 6* foi lanzado mediante un foguete Atlas-2AS o 16 de abril de 2004. Cunha masa de 3100 kg e usando o bus BSS-601, levaba 23 transpondedores en banda Ku e 4 en banda Ka. O satélite non foi posto definitivamente en servizo debido a problemas na súa órbita: o satélite foi inxectado nunha órbita supersíncrona sen ter en conta o efecto gravitatorio da Lúa, o que causou alteracións no perixeo do satélite e un gasto excesivo de propelente.

## Superbird C2 
Superbird C2 ou *Superbird 7* foi lanzado mediante un Ariane 5 o 14 de agosto de 2008. Tiña unha masa de 4820 kg e usaba o bus DS-2000. Levaba 28 transpondedores en banda Ku a bordo.

## Superbird B3 
Superbird B3, tamén coñecido como *Superbird 8*, *DSN 1* e *Kirameki 1*, foi lanzado o 5 de abril de 2018 mediante un Ariane 5. Te unha masa de 5348 kg e usa o bus DS-2000 de Mitsubishi. O satélite foi danado en 2016 durante o seu transporte, o que atrasou o seu lanzamento dous anos mentres era arranxado.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 4
*Ariane 5
*Atlas-2AS
Gernikako Arbola (canción)

***Gernikako arbola*** (A Árbore de Gernika) é o título dunha canción en forma de *zortziko*. Foi escrita no século XIX polo bertsolari vasco José María Iparraguirre en homenaxe á Árbore de Gernika e aos foros vascos. A música é de Juan María Blas de Altuna e Mascarua, concertista de órgano e primeiro organista da basílica de Lekeitio. 

A canción é un himno non oficial para algúns vascos e vascas, aínda que o himno oficial de Euskadi (*Eusko Abendaren Ereserkia*) é o *Gora ta gora* de Sabino Arana.

## Historia 
A canción foi composta en Madrid, onde residía José María Iparragirre, arredor de 1853. Poucos días despois da súa composición, a maior parte da numerosa colonia vasca residente en Madrid reuníase unha noite na Fonda de San Luis (na rúa de La Montera). Buscaban escoitar o popular bardo que, entre outras, disque ía cantar novos zortzikos seus. 

Na hora sinalada a Fonda atopábase completamente cheo e o público agardaba a presentación do artista urretxuarra. Iparragirre, acompañado no piano polo seu paisano Altuna, daba a coñecer a súa composición dedicada á *Árbore de Gernika*, que produciu verdadeiro entusiasmo 

e espontáneos bravos e aplausos. Aquela mesma noite o público mesmo o memorizou. A última hora, a *Árbore de Guernica* era cantada por un gran número de voces, e Iparragirre e Altuna recibían unha calorosa ovación. 

Segundo José Manterola, o ano seguinte Iparragirre regresou a Euskadi. Nunha das frecuentes romaxes que o bardo amenizaba cos seus cantos e a súa guitarra, deu a coñecer ante un inmenso xentío o seu zortziko. O público encheuse de entusiasmo e promoveu unha manifestación pacífica, mais impoñente. O goberno considerou que a presenza do *bertsolari* en Euskadi resultaba perigosa para a tranquilidade pública.

En calquera caso, o *Gernikako Arbola* obtivo en Euskadi a aprobación do pobo, como pouco antes a alcanzara en Madrid. Desta maneira, foi elevado á categoría dun verdadeiro canto histórico-popular entre o pobo vasco.

Nun elocuente discurso a prol dos foros vascos do antigo ministro isabelino Pedro de Egaña no Senado o 16 de xuño de 1864, deuse a coñecer a letra da canción en castelán. O carlista andaluz José Suárez de Urbina compuxo, amais, unha orixinal letra do himno en castelán.

## Letra 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* «Gernikako arbola», en YouTube
* Versión coral de «Gernikako arbola», en YouTube
* «Gernikako arbola da cidade de Lima», en YouTube
André de Resende

**André de Resende**, nado en Évora arredor do 1500 e finado na mesma cidade o 9 de decembro de 1573, foi un frade dominico,  intelectual, teólogo, arqueólogo e especialista na Roma antiga e a Grecia antiga. Tamén foi mestre do infante Dom Duarte, arcebispo de Braga.

## Traxectoria 
Orfo de pai aos dous anos, ingresou até os dez anos no convento da Orde de São Domingos de Évora, na adolescencia estudou en Castela co profesor portugués Aires Barbosa.

Os seus trinta anos foi convidado para ser mestre do infante D. Duarte, á vez que rexía a cadeira de humanidades na Universidade de Lisboa, pasando a ensinar, en 1537, na de Coímbra.

Tivo un profundo papel como ideólogo do Renacemento e como pedagogo promotor dos estudos latinos e gregos.

Na cidade belga de Lovaina entrou en contacto coas correntes humanistas, facendo amizade con personalidades próximas Erasmo de Rotterdam.

Viaxou moito por Europa co embaixador na corte de Carlos V, Pedro Mascarenhas. Vivamente interesado pola arqueoloxía romana, foi o primeiro en interesarse polos restos e antigüidades atopados, polo que é ás veces chamado "pai da arqueoloxía en Portugal", aínda se comprobou que non era moi rigoroso nin o movía o espírito científico, chegando mesmo a falsificar inscricións epigráficas. 

Finou en 1573 o seu sepulcro está na Sé de Évora. 

## Obras en portugués 
* *Vida do Infante D. Duarte*, Lisboa, 1789;
* *A Santa vida e religiosa conversão de Fr. Pedro*;
* *História da Antiguidade da cidade de Évora*;
* *Fala que Mestre André de Resende fez à Princesa D. Joana*;
* *Fala que Mestre André de Resende fez a El-Rei D. Sebastião*;

## Obras en latín 
* *Narration rerum gestarum in Índia a Lusitanis*, Lovaina, 1530;
* *Encomium Urbis et Academiae Lovaniensis*, Antuérpia, 1530.
* *Erasmi Encomium*, Basileia, 1531;
* *Epistola de Vita Aulica*, Lovaina, 1533;
* *Genethliacon Principis Lusitani ut in Gallia Belgica celebratam est a viro clarissimo D. Petro Mascaregna regia legato, Mense decembri*, Bononiae, 1533;
* *Oratio pro Rostris pronuntiata in Olisiponensi Academia, clanedis Octobribus*, Lisboa, 1534;
* *De verborum coniugatione commentarius*, Lisboa, 1540;
* *Vincentius, Levita et Martyr*, Lisboa, 1545;
* *Oratio habita Conimbricae in Gymnasio regio anniversario dedicationis eius die IV calend. Julii*, Coímbra, 1551; (Oração de Andre de Resende Pronunciada No Colégio Das Artes em 1551)
* *In obitum D. Joannis III, Lusitanine regis, Conquestio*, Lisboa, 1557;
* *Epistolae tres carmine*, Lisboa, 1561;
* *Carmen Endecasyllabon ad Sebastianum Regem Serenissimum*, Lisboa, 1567;
* *Ad manturandum adversus rebellis Mauros expeditionem cohartiatio*, Évora, 1570;
* *Ad epistolam D. Ambrosii Moralis viri doctissimi, Responsio*, Évora, 1575;
* *De Antiquitatibus Lusitaniae*, Évora, 1593;

## Toponimia 
En 1933, o Concello de Lisboa homenaxeou ao humanista dando o seu nome a unha rúa da Calçada de Carriche, e hai un colexio que leva o seu nome, situado no barrio de Álamos.

## Notas
Oaza

***Oaza*** (en ) é un filme serbio de 2020 dirixido por Ivan Ikić. Foi escollido como candidato de Serbia para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Nun instituto para persoas con discapacidade psíquica desenvólvese un triángulo amoroso entre tres residentes.

## Personaxes 
* Goran Bogdan como Vaspitac Vlada
* Marusa Majer como Vaspitacica Vera
* Marijana Novakov como Marija
* Tijana Markovic como Dragana
* Valentino Zenuni como Robert

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Serbia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Jīnxiāo duō zhēnzhòng

***Jīnxiāo duō zhēnzhòng*** (en ) é un filme de 2020 producido por Singapur e Taiwán escrito e dirixido por Wayne Peng. Está protagonizado por Chuando Tan, Nayeli, Chang Tsu-lei, Lydia Lau King-man, Chen Yixin, Xiang Yun e Tay Ping Hui. O filme estreouse na 57ª edición do Golden Horse Film Festival o 5 de novembro de 2020. Estreouse oficialmente en Singapur o 29 de abril de 2021. Recibiu dous nomeamentos nos premios Golden Horse, incluíndo mellor fotografía para Wayne e mellor maquillaxe e deseño de vestiario para Lim Sau-hoong. Foi escollido como candidato de Singapur para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Na década de 1960 en Singapur, a historia segue a un médico de 30 anos (Chuando Tan) que se ve atrapado nunha rede de enganos, sexo e mentiras. O filme é un drama de asasinato que xira arredor dun médico que fai unha chamada telefónica a unha familia misteriosa e adiñeirada.

## Elenco 
*Chuando Tan
*Nayeli Nan
*Chang Tsu-lei
*Lydia Lau King-man
*Chen Yixin
*Xiang Yun 
*Tay Ping Hui

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Singapur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Tigrar

***Tigrar*** é un filme de 2020 coproducido internacionalmente entre Suecia, Dinamarca, Italia e España. Foi escrito e dirixido por Ronnie Sandahl e baséase na autobiografía *I skuggan av San Siro* de Martin Bengtsson. Foi escollido como candidato de Suecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme conta a historia real do futbolita Martin Bengtsson (Erik Enge) cando tiña 18 anos e era xogador profesional no club italiano Inter de Milán.

## Elenco 
* Erik Enge
* Alfred Enoch
* Johannes Kuhnke
* Liv Mjönes
* Frida Gustavsson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Inês Zuber

**Inês Cristina Zuber**, nada en Évora o 18 de xaneiro de 1980, é unha política portuguesa, ex deputada do Parlamento Europeo, electa nas listas da Coalición Democrática Unitaria, para as que foi nomeada polo Partido Comunista Portugués, que na súa vez integra o Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica.

## Traxectoria 
Doutor en Socioloxía Urbana e Participación Política. Bolseira de investigación na Facultade de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade Nova de Lisboa, foi Asistente de Investigación no CIES-IUL . É membro da Dirección da Asociación de Bolseiros de Investigación Científica (ABIC) .

### Actividade política 
Como militante da Xuventude Comunista Portuguesa, foi participante da Comisión Política e do Secretariado da Dirección Nacional.

Membro do Partido Comunista Portugués, estivo no Comité Central deste partido, onde asumiu as responsabilidades de Vicepresidenta da Comisión de Emprego e dos Asuntos Sociais e da Delegación para as Relacións cos Países Centroamericanos. É membro do *Organismo de Direcção da Cidade de Lisboa do PCP.*

Foi electa na Asemblea da Freguesí­a de São Paulo na cidade de Lisboa.

#### Eurodeputada 
Convértese en deputada europea en 2012, substituíndo a Ilda Figueiredo como parte do programa de renovación do cadros do Partido Comunista Portugués .

Elixida europarlamentaria por Portugal nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 polas listas da CDU, nas que apareceu en segunda posición tras o cabeza de lista João Ferreira .

Renunciou ao cargo de eurodeputada ante a falta de baixa por maternidade no Parlamento Europeo que permitise unha substitución temporal, sendo substituída definitivamente no cargo por João Pimenta Lopes, tamén do PCP .

Foi Coordinadora do GUE/NGL na Comisión de Dereitos da Muller e Igualdade de Xénero e da Delegación na Asemblea Parlamentaria Euro-Latinoamericana.

;Cargos no Parlamento Europeo

* Vicepresidenta da Comisión de Emprego e Asuntos Sociais entre 2012 e 2014;
* Vicepresidenta da Delegación de Relacións cos Países Centroamericanos entre 2012 e 2014;
* Vicepresidenta da Comisión de Dereitos da Muller e Igualdade de Xénero entre 2012 e 2014;

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Inês Zuber no sítio do Parlamento Europeo
Olga (filme de 2021)

***Olga*** é un filme suízo de 2021 dirixido por Elie Grappe. Foi escollido como candidato de Suíza para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Mentres está exiliada en Suíza, unha ximnasta ucraína de 15 anos prepárase para o Campionato de Europa de ximnasia cando comezan as protestas do Euromaidan en Kíiv.

## Personaxes 
* Anastasia Budiashkina como Olga
* Sabrina Rubtsova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suíza propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Foro romano

Un **foro** (en latín: ***forum*** , "lugar público ao aire libre", pl. : *fora* ) era unha praza pública dun *municipium* , ou calquera *civitas* , da Roma Antiga reservada principalmente para a venda de mercadorías; é dicir, un mercado, xunto cos edificios utilizados para tendas e as stoás utilizadas para os postos abertos. Pero estes tiveron múltiples propósitos, incluso como lugares de encontro e debate. Moitos foros foron construídos en lugares remotos ao longo dunha estrada polo maxistrado responsable da estrada, nese caso o foro era o único asentamento no lugar e tiña o seu propio nome, como *Forum Popili* ou *Forum Livi*.

## Notas
Veljko Mršić

**Veljko Mršić** (pronunciado: [ʋěːʎko mr̂ʃitɕ]) nado o 13 de abril de 1971 en Split, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto croata. Adestrou o Río Breogán até 2024.

## Palmarés 
### Como xogador 
* **Campión da Copa Korać (1)**: 2001
* **Campión da Liga de Croacia (4)**: 1993, 1994, 1995, 1998
* **Campión da Liga de Lituania (1)**: 1997
* **Campión da Liga de Italia (1)**: 1999
* **Campión da Copa de Croacia (1)**: 1995
* **Medalla de Bronce na Copa do Mundo**: 1994
* **Medalla de Bronce no Eurobasket**: 1993, 1995
* Escollido na Selección Europea da FIBA (1): 1995
* Escollido para o All-Star da Liga ACB (2): 1999, 2001

### Como adestrador 
* **Copa Stanković de Campións Continentais** (1): 2019
* **Campión da Liga de Croacia (4)**: 2015, 2016, 2017, 2021
* **Campión da Copa de Croacia (3)**: 2016, 2017, 2021
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Veljko Mršić na web da ACB
Pussy's Dead

'''''Pussy's Dead''''' é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Autolux, publicado o 1 de abril de 2016. Trátase do primeiro lanzamento da filial de Columbia Records 30th Century Records, propiedade do músico Danger Mouse. O disco foi producido por Boots, e a arte do traballo foi creada polo artista australiano Anthony Lister. O primeiro sinxelo do álbum, "Soft Scene", foi editado o 19 de novembro de 2015, seguido por un segundo sinxelo, "Brainwasher", o 25 de marzo de 2016.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Barakat (filme de 2020)

***Barakat*** é un filme surafricano de 2020 dirixido por Amy Jephta e producido por Ephraim Gordon. Está protagonizado por Vinette Ebrahim xunto con Joey Rasdien, Mortimer Williams, Quanita Adams e Keeno Lee Hectormade nos papeis secundarios. É o primeiro filme musulmán en lingua afrikaans producido en Suráfrica.

O filme recibiu moitos premios. En 2020, no Festival Internacional de Cinema Motion Pictures, o filme gañou o premio á mellor longametraxe, e no festial de 2020, gañou dous premios: mellor montaxe e mellor produción. Ese mesmo ano no Festival Internacional de Cine Idyllwild, *Barakat* gañou catro premios máis: Mary Austin Award Excellence á mellor dirección, mellor elenco, mellor filme internacional e mellor actor secundario, así como gañou o Premio Finalista á mellor banda sonora orixinal. mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme trata sobre problemas familiares nos que unha matriarca envellecida pretende reunir á súa familia fracturada e disfuncional por Eid-al-Fitr e máis tarde fala sobre o seu novo romance.

## Personaxes 
* Vinette Ebrahim como Aisha Davids
* Joey Rasdien como Zunaid
* Mortimer Williams como Zaid
* Quanita Adams como Ra-eesah
* Keeno Lee Hector como Yaseen
* Danny Ross como Nur
* June van Merch como Fadielah

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suráfrica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
João Nunes Barreto

**D. João Nunes Barreto**, nado no Porto en 1519 e finado o 22 de decembro de 1562, foi un bispo xesuíta portugués, patriarca de Etiopía.

## Traxectoria 
Nunes Barreto completou os seus estudos en Salamanca e exerceu de párroco no arquidiocese de Braga, en Freiriz. En 1545 ingresou na Compañía de Xesús en Coímbra. Entre 1548 e 1554, foi misioneiro en Tetuán, Marrocos, onde estivo profundamente implicado na oferta de consolo espiritual aos escravos, e volveu a Lisboa para recadar fondos para rescatalos  Alí recibiu a noticia de que o fundador da Compañía de Xesús, Inácio de Loyola, cuxa política era non permitir que os xesuítas se convertesen en bispos, tiña aceptado a petición de Dom João III de Portugal de que Nunes Barreto fose nomeado Patriarca de Etiopía para que a Igrexa Católica podería desenvolverse aínda máis alí  Nunes Barreto saíu de Portugal rumbo á India a finais de marzo de 1556, xunto con Andrés de Oviedo e con Belchior Carneiro Leitão, os bispos xesuítas consagrados con el, designados como os seus *bispos coadjutores* e máis tarde tamén eles designados *Patriarcas de Etiopía.* Ao chegar a Goa, Barreto viu cos confrades xesuítas recentemente regresados de Etiopía que a situación non era favorábel,.

Decidiu, con todo, enviar a Oviedo para mellorar o estado da misión ante as autoridades etíopes. Oviedo tivo certo éxito cun dos monarcas, pero non cos seus sucesores. Nunes Barreto, ao entender que era improbábel entrar en Etiopía, dedicou o seu talento a un ministerio activo en Goa. Suxeriu aos superiores xesuítas pedir permiso ao papa para renunciar á súa condición de patriarca e bispo. Unha resposta negativa dos superiores chegou a Goa despois da súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* John W. Witek, in Gerald H. Anderson, *Biographical dictionary of Christian missions*, Wm. B. Eerdmans Publishing, Grand Rapids 1999, p.&nbsp;502. ISBN 0-8028-4680-7 .
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*  
*  
*
João Magueijo

**João Magueijo**, nado en Évora en 1967, é un científico portugués, membro do Grupo de Física Teórica do Imperial College de Londres e principal valedor da **VSL Theory** (Velocidade Variábel da Luz). 

## Formación 
Estudou no *Colégio Moderno de Lisboa*, de onde foi expulso. Rematou o ensino secundario facendo exames como alumno externo.

Licenciouse en física na Facultade de Ciencias da Universidade de Lisboa e trasladouse a Cambridge, Inglaterra. Conseguiu unha bolsa do Trinity College para facer o seu mestrado e doutoramento onde ficou como investigador no St. John's College.

Aos 11 anos, João Magueijo recibiu un libro do seu pai, escrito por Albert Einstein e Leopold Infeld, que revolucionou a súa vida. 

Escribiu un artigo no que propoñía resolver varios problemas da cosmoloxía, asumindo que a velocidade da luz varía no tempo. {{Cita|*Ao contrario do que pensa moita xente, incluído o que escribiu inicialmente este artigo, isto non implica que a teoría da relatividade de Einstein estea errada, xa que funciona para o universo actual.* *A única parte da física afectada é a da cosmoloxía, xa que as predicións do que aconteceu até agora no universo poderían estar equivocadas*. 
* *Olifaque - Uma farsa em Emigrês* (2017).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Velocidade da luz
* Relatividade xeral

### Ligazóns externas 
*  
*  
*  
*  
* Lissa Randall e João Magueijo: Foro *Enciende el Cosmos* Canarias 2014 - YouTube *(en inglés)*
* João Magueijo “The Universe Today” *(en inglés, subtitulado en castelán)* Enciende el Cosmos, Tenerife - YouTube 
* Publications - Professor Joao Magueijo site do Imperial College de Londres.
Rang Song

***Rang Song*** (en ) é un filme tailandés de 2021 dirixido por Banjong Pisanthanakun e producido por Na Hong-jin. É un mocumental de terror sobrenatural. É unha coprodución entre as produtoras GDH 559 de Tailandia e Showbox de Corea do Sur. Estreouse na 25ª edición do Festival Internacional de Cinema Fantástico de Bucheon o 11 de xullo de 2021, e nos cinemas de Corea do Sur o 14 de xullo de 2021. Foi escollido como candidato de Tailandia para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Narilya Gulmongkolpech como Mink
* Sawanee Utoomma como Nim
* Sirani Yankittikan como Noi
* Yasaka Chaisorn como Manit
* Boonsong Nakphoo como Santi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Tailandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Pùbù

***Pùbù*** (en ) é un filme taiwanés de 2021 dirixido e escrito por Chung Mong-hong e protagonizado por Alyssa Chia e Gingle Wang. O filme estreouse na sección "Horizons" da 78ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Foi escollido como candidato taiwanés para presentarse ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme gañou catro premios e estivo nomeado a 11 na 58ª edición do Golden Horse Film Festival.

## Sinopse 
Durante a pandemia de COVID-19, a relación dunha nai e a súa filla adolescente ténsase mentres están en corentena no seu apartamento.

## Personaxes 
* Alyssa Chia como Lo Pin-wen
* Gingle Wang como Wang Jing
* Lee Lee-zen como Wang Qi-wen
* Chen Yi-wen como Mr. Chen
* Liu Liang-tso como superintendente do bloque de edificios
* Yang Li-yin como empregada doméstica
* Chang Shao-huai como doutor
* Hsu Wei-ning como doutor
* Liu Kuan-ting como bombeiro
* Vent Teng como cliente do supermercado
* Huang Hsin-yao como empregado do supermercado
* Queen Wei como Ru-yun
* Sung Shao-ching como Mr. Chen
* Waa Wei como Ru-xuan
* Hung Xiao-ling como segunda esposa de Qi-wen
* Max Su como presentador de noticias

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Taiwán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Supercopa de España de Fútbol 2022

A **Supercopa de España de Fútbol 2022** foi a 38ª edición da competición anual de fútbol en España. Tivo lugar entre o 12 e 16 de xaneiro no Estadio Internacional Rei Fahd de Riad, en Arabia Saudita.

Despois de que a edición anterior se tivese que celebrar en España debido ás restricións de viaxe por mor da pandemia de COVID-19, este ano o torneo regresou a Arabia Saudita seguindo o acordo coa Real Federación Española de Fútbol.

Coa vitoria nesta edición, o Real Madrid logrou o seu décimo segundo título, quedando unicamente a un do equipo máis laureado da competición: o Fútbol Club Barcelona con 13.

## Participantes 
O torneo contou cos gañadores e subcampións da Copa do Rei 2020/21 e da Liga Santander 2020/21. Os seguintes catro equipos clasificáronse para o torneo:

### Distribución xeográfica dos clubs 
## Resultados 
Todos os encontros foron disputados no Estadio Internacional Rei Fahd de Riad, en Arabia Saudita.

### Cadro 

### Semifinais 
----

### Final 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* RFEF
* Supercopa de España
* Primeira división española 2020/21
* Copa do Rei de fútbol 2020/21

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da RFEF
Sonia Cotelle

**Sonia Cotelle**, (Sonia Slobodkine), nada en Varsovia o 19 de xuño de 1896 e finada en París o 18 de xaneiro de 1945, foi unha física e química polaca que se dedicou á investigación do polonio, cuxa radiación causou a súa morte. Entre as súas contribucións á ciencia figuran determinar a vida media do torio (torio-230) e establecer o número atómico do polonio mediante espectroscopia de raios X.

## Traxectoria 
Cotelle licenciouse en química xeral, biolóxica e aplicada na Sorbona. Especializouse na creación de fontes radioactivas e en 1919 comezou o seu traballo como investigadora uníndose ao equipo da científica Marie Curie no Institut du Radium (actual Museo Curie ) de París, onde pasou a ser responsable do servizo de medición. entre 1924 e 1926.

Entre 1926 e 1927 traballou como científica química na facultade de ciencias. Investigou sobre o polonio e actinio en colaboración con Marie Curie e determinou a vida media ou vida media do ionio, o nome co que se coñecía o torio-230 na época.

Durante o seu tempo en Checoslovaquia, onde viviu entre 1927 e 1936, Cotelle determinou o número atómico do polonio mediante espectroscopia de raios X. Ao final deste período, regresou a París onde continuou colaborando con equipos pioneiros na investigación con elementos e compostos radioactivos.  

Morreu o 19 de xaneiro de 1945 como consecuencia de varias enfermidades causadas pola inxestión accidental de polonio, que ocorreu mentres traballaba no laboratorio en 1927.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sonia Cotelle: una vida para la ciencia, una muerte debida a la ciencia… no blog de Mujeres con Ciencia.
Bố già

***Bố già*** é un filme vietnamita de 2021 dirixido por Trấn Thành e Vũ Ngọc Đãng. Foi producido por Trấn Thành e HKFilm Galaxy Studio e baséase na serie web do mesmo nome. Está protagonizado por Ngọc Giàu, Tuấn Trần, Ngân Chi, Lê Giang, Hoàng Mèo, Lan Phương, La Thành, Lê Trang, Quốc Khánh, A Quay e Bảo Phúc. Foi escollido como candidato de Vietnam para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Trấn Thành como Ba Sang
* Ngọc Giàu como Hai Giàu
* Tuấn Trần
* Ngân Chi
* Lê Giang
* Hoàng Mèo como Tư Phú
* Lan Phương como thím Ánh
* La Thành
* A Quay
* Bảo Phúc como Tủn
* Quốc Khánh como Bình Lợi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Vietnam propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Plokhiye dorogi

***Plokhiye dorogi*** (en ; en ) é un filme ucraíno de 2020 rodado en lingua rusa e dirixido por Nataliia Vorozhbyt. Estreouse o 3 de setembro de 2020 na 35ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. En setembro de 2021, foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Catro historias están ambientadas ao longo das estradas do Donbass durante a guerra. Non hai espazos seguros e ninguén pode dar sentido ao que está a suceder. Aínda que están atrapados no caos, algúns conseguen exercer autoridade sobre outros. Pero neste mundo, onde o mañá pode nunca chegar, non todos están indefensos e miserables. Incluso as vítimas máis inocentes poden ter a súa quenda de facerse cargo.

## Personaxes 
* Zoya Baranovska como muller nova
* Maryna Klimova como xornalista
* Anna Zhuravska como rapaza nova
* Ihor Koltovskyy como director da escola
* Andriy Lelyukh como comandante

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ucraína propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Bağlılık Hasan

***Bağlılık Hasan*** é un filme turco de 2021 dirixido por Semih Kaplanoğlu. En xuño de 2021, o filme foi escollido para competir na sección *Un Certain Regard* do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2021. Foi escollido como candidato de Turquía para o mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un labrego reflexiona sobre o seu pasado mentres se prepara para peregrinar á Meca.

## Personaxes 
* Umut Karadag como Hasan
* Filiz Bozok como Emine
* Gökhan Azlag como Serdar
* Ayse Gunyuz Demirci como Nisa
* Mahir Günsiray como Muzaffer
* Hakan Altiner como Hakim Mehmet

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Turquía propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Meotkhe Brait’oni

***Meotkhe Brait’oni*** (en ) é un filme xeorxiano de 2021 dirixido por Levan Koguashvili. Foi escollido como candidato de Xeorxia para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un antigo loitador olímpico de Tbilisi axuda o seu fillo en Brighton Beach a recompoñer a súa vida.

## Elenco 
* Levan Tediashvili
* Giorgi Tabidze
* Kakhi Kavsadze
* Nadezhda Mikhalkova
* Irakli Kavsadze
* Tornike Bziava
* Anastasia Romashko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Xeorxia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Un destello interior

***Un destello interior*** é un filme venezolano de 2020 dirixido por Andrés Eduardo Rodríguez. Foi escollido como candidato de Venezuela para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Unha nai solteira que traballa como conserxe é diagnosticada dun tumor cerebral e teme polo futuro da súa filla de seis anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Venezuela propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Amira (filme)

***Amira*** é un filme de 2021 coproducido internacionalmente e dirixido polo exipcio Mohamed Diab. Foi producido entre Xordania, Exipto e os Emiratos Árabes Unidos. Está protagonizado por Tara Abboud, xunto con Saba Mubarak e Ali Suliman nos papeis secundarios, e conta a historia de Amira, unha rapaza palestina de 17 anos que foi concibida co esperma de contrabando do seu pai preso, Nawar.

Foi escollido como candidato de Xordania para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais foi retirado da competencia pola Royal Film Commission debido á polémica sobre o tema do mesmo. O filme, que se centra nunha nena palestina que descobre que o seu verdadeiro pai é en realidade un garda de prisións israelí e non o prisioneiro palestino, foi criticada polas organizacións de dereitos dos presos e retirado "por respecto aos sentimentos dos presos e as súas familias".

## Personaxes 
* Tara Abboud como Amira
* Saba Mubarak como Warda 
* Ali Suliman como Nawar 
* Suhaib Nashwan como Ziad 
* Ziad Bakri como Basel
* Waleed Zuaiter como Said
* Sameera Asir como Reema
* Saleh Bakri como Etai
* Reem Talhami como avoa
* Is'haq Elias como Suleiman
* Kais Nashef como Hani
* Mohammad Ghassan como Yaser
* Assaf al Rousan como doutor #3
* Nadeem Rimawi como soldado

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Xordania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Doraibu mai kā

é un filme xaponés de 2021 coescrito e dirixido por Ryusuke Hamaguchi. Baséase nunha historia curta escrita por Haruki Murakami, extraída da súa colección de 2014 *Onna no inai otokotachi*. O filme conta a historia de Yūsuke Kafuku (intepretado por Hidetoshi Nishijima) que dirixe unha produción da obra *Dyádya Ványa* e loita coa morte da súa muller Oto.

Considerado un dos mellores filmes de 2021, foi escollido para competir pola Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2021, onde gañou tres premios, incluíndo mellor guión. Foi escollido como candidato do Xapón para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado nun total de catro categorías, incluíndo o Óscar ó mellor filme, o Óscar ó mellor director para Hamaguchi, o Óscar ó mellor filme internacional e o Óscar ó mellor guión adaptado para Hamaguchi e Takamasa Oe.

## Sinopse 
O actor e director de teatro Yūsuke Kafuku está casado con Oto, unha guionista. Oto concibe as súas historias durante as súas relacións sexuais e nárraas a Yūsuke. Despois de ver o seu esposo nunha representación de *Á espera de Godot*, Oto presenta a Yūsuke o seu colaborador habitual, o actor novo Kōji Takatsuki. Un día que Yūsuke regresa á casa antes do previsto descobre a súa esposa tendo relacións sexuais con alguén, posiblemente o mozo. Marcha en silencio sen ser visto e non llo conta.

Outro día, ao saír Yūsuke cara ao traballo, Oto dille que esa noite quere falar con el, mais cando Yūsuke regresa atopa a Oto morta por unha hemorraxia cerebral. Despois do funeral, Yūsuke sofre unha crise nerviosa durante unha interpretación de *Dyadya Vanya* e non é quen de continuar. Dous anos despois, Yūsuke acepta unha residencia en Hiroshima onde dirixirá unha adaptación desa obra de Chekhov. Yūsuke escolle a Kōji Takatsuki como protagonista a pesar da súa curta idade, do seu comportamento errático e de que a súa carreira se vise afectada por unha conduta inapropiada. A compañía require que Yūsuke non conduza senón que o leven no seu propio automóbil, un Saab 900 vermello. Aínda que de primeiras se opón, acepta cando a súa nova e reservada chofer, Misaki Watari, desmostra ser unha hábil condutora.

## Personaxes 
* Hidetoshi Nishijima como Yūsuke Kafuku
* Tōko Miura como Misaki Watari
* Masaki Okada como Kōji Takatsuki
* Reika Kirishima como Oto Kafuku
* Park Yoo-rim como Lee Yoo-na
* Satoko Abe como Yuhara
* Jin Dae-yeon como Gong Yoon-soo
* Sonia Yuan como Janice Chang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Xapón propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
La teoría de los vidrios rotos

***La teoría de los vidrios rotos*** é un filme uruguaio de 2021 dirixido por Diego Fernández. Foi escollido como candidato do Uruguai para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Claudio, un experto en seguros, investiga unha serie de incendios de coches nunha pequena cidade.

## Elenco 
* Jorge Temponi
* Carlos Frasca
* Martín Slipak
* Guillermo Arengo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Uruguai propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Copa do Rei de Rugby 2020-2021

Na tempada 2020-2021 levouse a cabo a **88ª edición da Copa do Rei de rugby**, o torneo nacional máis antigo do rugby español, organizado pola F.E.R..

Disputaron esta competición da Copa do Rei os catro equipos que quedaron en primeiro lugar nos resultados habidos na primeira volta da División de Honra de cada un dos catro grupos de tres equipos que foron creados por sorteo entre os doce equipos que constituían a División de Honra, de xeito que cada equipo xogou dentro do seu grupo un encontro como local e outro como visitante.
## Torneo da Copa do Rei
O Copa do Rei comezou propiamente coas semifinais, de xeito que nesta edición o torneo contou oficialmente con catro participantes e constou de tres encontros: as dúas semifinais e a final.
* Semifinais: Encontro único (2 de maio de 2021) 
** Barcelona 16-20 Aparejadores
** El Salvador 3-7 Alcobendas
* Final: Encontro único (6 de xuño de 2021) 
** Aparejadores 13-37 Alcobendas
; Cadro da competición

A final da Copa do Rei de rugby tivo lugar en Albacete, cidade que nunca acollera unha final de Copa. O encontro rematou co resultado de 37 a 13 a prol do Club Alcobendas Rugby, que deste xeito acadou o seu terceiro título consecutivo nesta competición.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos
94ª edición dos Óscar

A **94ª edición dos Óscar**, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes estreados entre o 1 de marzo e 31 de decembro de 2021. A cermimonia tivo lugar no Dolby Theatre de Hollywood, Os Ánxeles, California o 27 de marzo de 2022. A cerimonia estivo presentada por Regina Hall, Amy Schumer e Wanda Sykes. Foi a primeira cerimonia dende a 83ª edición dos Óscar en 2011 en ter varios presentadores. *CODA* gañou o Óscar ó mellor filme, mentres que *Dune* foi o filme que obtivo máis premios. Segundo os comentaristas, os premios foron "eclipsados" por un incidente no que Will Smith lle deu unha labazada a Chris Rock no escenario por unha referencia á alopecia da súa esposa Jada Pinkett Smith.

## Gañadores e nomeados 
[miniatura|dereita|150px|[Jane Campion, mellor directora.]]
[miniatura|dereita|150px|[Will Smith, mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Jessica Chastain, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Troy Kotsur, mellor actor secundario.]]
[miniatura|dereita|150px|[Ariana DeBose, mellor actriz secundaria.]]
[miniatura|dereita|150px|[Sian Heder, mellor guión adaptado.]]
[miniatura|dereita|150px|[Kenneth Branagh, mellor guión orixinal.]]
[miniatura|dereita|150px|[Byron Howard, mellor filme animado.]]
[miniatura|dereita|150px|[Questlove, mellor documental.]]
[miniatura|dereita|150px|[Ryusuke Hamaguchi, mellor filme internacional.]]
[miniatura|dereita|150px|[Hans Zimmer, mellor banda sonora.]]
[miniatura|dereita|150px|[Billie Eilish e Finneas O'Connell, mellor canción orixinal]]
Os nomeados da 94ª edición dos Óscar foron anunciados o 8 de febreiro de 2022, polos actores Tracee Ellis Ross e Leslie Jordan.

Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios de honra 
O 24 de xuño de 2021, a Academia anunciou os gañadores dos premios de honra, que en principio terían que ser entregados nunha cerimonia o 15 de xaneiro de 2022. Porén, a cerimonia foi posposta debido a situación da pandemia de COVID-19 por mor da variante ómicron. Os galardoados foron:

### Óscar honorífico 
* Samuel L. Jackson: "unha icona cultural cun traballo dinámico que ten repercusión en xéneros, xeracións e públicos de todo o mundo".
* Elaine May: "polo seu enfoque atrevido e inflexible co cine, como guionista, directora e actriz".
* Liv Ullmann: "a valentía e a transparencia emocional de Ullman proporcionaron ao público representacións en pantalla que afectan fondamente".

### Premio Humanitario Jean Hersholt 
* Danny Glover: "as súas décadas de defensa da xustiza e dos dereitos humanos reflicten a súa dedicación en recoñecer a nosa humanidade compartida dentro e fóra da pantalla".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial dos Óscar 
* Páxina oficial de AMPAS 
* Canle dos Óscar en YouTube
Quincho Yarza

**Joaquín Yarza**, tamén coñecido como **Quincho Yarza**, nado en Vigo en 1881, foi un futbolista galego. Integrante histórico do Madrid Foot-Ball Club, xunto ao seu irmán Manuel Yarza, foi campión da Copa do Rei en tres ocasións consecutivas, de 1905 a 1907. Na edición de 1908 ambos foron rivais, tras recalar Quincho no Vigo FC.

## Traxectoria 
Militou xunto co seu irmán Manuel no Moderno Football Club de Madrid e trala absorción deste en 1904 polo Real Madrid (naquel entón Madrid Foot-Ball Club), ambos pasaron ao equipo branco. Xogou no Madrid ata 1907, gañando tres Copas do Rei consecutivas (1905, 1906 e 1907), sendo titular nas tres finais, as dúas últimas xunto co seu irmán. A continuación pasou a xogar no Vigo FC da súa cidade natal, co que disputou a final da Copa do Rei de 1908, perdendo contra o Madrid e contra o seu irmán. 

Futbolista polivalente, xogou tanto na defensa como no medio do campo e no ataque. Del escribiuse que puidese ser o primeiro profesional do fútbol en España, durante a denominada época do amateurismo marrón ou profesionalismo encuberto, ao recibir pagos do club vigués, e nalgunhas crónicas da súa época era referido como "profesional". 

Deixou o club madrileño en 1909 e ese mesmo ano participou na Copa do Rei nas filas do Galicia FC, caendo eliminado nas semifinais contra o Club Ciclista de San Sebastián. Tras un breve paso polo Pontevedra Sporting, recalou no Real Club Coruña, equipo no que coincidiu na dianteira con Joaquín Caruncho e no que xogou ata 1911. A continuación pasou brevemente polo Deportivo da Coruña, club co que debutou o 31 de marzo de 1912 nun partido contra o Compostela FC no antigo campo de Riazor. Xogou e adestrou o club coruñés ata setembro do mesmo ano, cando marchou a Madrid. Con todo, regresou ao ano seguinte e volveu xogar no Deportivo ata 1914.

## Palmarés 
;Madrid FC
* **Copa do Rei (3):** 1905, 1906, 1907.
* **Campionato Rexional Centro (3):** 1905, 1906, 1907.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* &nbsp;

### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Estado da arte

O **estado da arte** é unha referencia ao estado actual do coñecemento sobre un tema concreto que se está a analizar ou estudar. En xeral, o estado da arte representa o nivel máis alto dun proceso de desenvolvemento, xa sexa dun dispositivo, dunha técnica ou dunha área científica, alcanzado até un momento determinado. Porén, nalgúns contextos, tamén pode referirse ao nivel de desenvolvemento alcanzado até un momento determinado.

## Nos traballos científicos e académicos 
É habitual destacar o estado da arte como parte da introdución, como mecanismo para establecer un punto de partida para o estudo proposto. O establecemento formal do estado da arte permite que os lectores da obra comprendan os coñecementos e as ferramentas dos que dispón o autor do estudo no momento en que se realizou o traballo, así como os complementos que se ofrecen ao estado actual do coñecemento.

## Orixe 
O primeiro uso documentado do termo en inglés (*State of Art*) foi en 1910, nun manual de enxeñería de Henry Harrison Suplee titulado *Gas Turbine: progress in the design and construction of turbines operated by gases of combustion.* Hai unha pasaxe no libro, que di: *"In the present state of the art this is all that can be done " (No estado actual da arte isto é todo o que se pode facer)*. A expresión tamén se usa en galego nos eidos da investigación e divulgación a expresión como neoloxismo científico traducido do inglés, así mesmo préstamo do grego antigo. Do mesmo xeito, a tradución literal tamén se emprega en linguas románicas coma o portugués, castelán, catalán, italiano ou francés, e tamén en alemán, neerlandés, etc..

A orixe da expresión posibelmente estea no Libro I da Metafísica, onde Aristóteles discute o coñecemento e expón as nocións de *έμπειρία* (translit. *empeiría* ) e τέχνη (*téchne*), é dicir, "experiencia" e "arte", referíndose á experiencia como o coñecemento dos singulares, e a arte como coñecemento dos universais . Aristóteles pensa que hai máis coñecemento e coñecemento na arte que na experiencia, considerando que os homes de arte son máis sabios que os empiristas. Isto débese a que os primeiros coñecen a causa e os outros non, é dicir, mentres os empiristas saben "o que", pero non "o porqué", os homes da arte coñecen "o porque", a causa. Así, a verdadeira ciencia é, para Aristóteles, a que resulta do coñecemento teórico, especulativo, non práctico, cuxo obxecto é o coñecemento das causas ou da razón de ser.

## Estado da técnica 
A expresión **estado da técnica** úsase alternativamente a "estado da arte", e ás veces **estado da ciencia**, tamén en galego. No contexto da concesión dunha patente europea, o estado da técnica (ou da arte) integra os criterios de avaliación das innovacións, con vistas á concesión de patentes. Segundo o Convenio sobre Patente Europea (EPC 1973) *"unha invención considérase nova se non está incluída no estado da técnica"* (ou no estado da arte), e o estado da técnica consiste en todo o que xa era accesíbel ao público antes da data de solicitude de patente europea.

## Notas
Luís Novo Vázquez

**Luís Novo Vázquez**, nado en Teixeiro en 1929 e finado na mesma localidade o 26 de setembro de 2014, foi un médico e político galego que foi alcalde de Curtis.

## Traxectoria 
Médico de profesión, foi candidato número 4 da lista do PPdeG de Curtis nas municipais de maio de 1991 pero non resultou elixido. Nas locais de maio de 1995 encabezou a lista do PPdeG, gañando as eleccións e sendo elixido alcalde co apoio dos independentes da Plataforma Popular de Curtis e formando un goberno de coalición con eles. Este acordo chegou tralo fracaso en 1991 dun acordo entre os mesmos independentes e os populares para facer alcalde ao popular José Pato. Durante o último mandato de José Tomé Piñeiro, a rivalidade entre as localidades de Curtis e Teixeiro chegou á súa máxima expresión co inicio por parte dos veciños de Curtis (co apoio político da Plataforma Popular de Curtis, antes Independentes de Curtis) do proceso de segregación, o cal non chegou a materializarse. As candidaturas de PSdeG e PPdeG ata o entón estaban formadas por veciños da zona de Teixeiro, mentres que a Plataforma estaba constituída por veciños da localidade de Curtis. Tralas devanditas municipais de 1995, a Plataforma converteuse en chave de goberno cos seus 3 edís, fronte aos 4 de PPdeG e PSdeG, contando con máis votos os populares. O entendemento ao longo de todo o conflito fora moito maior cos populares, a pesar do peso teixeirán da súa candidatura, primando a proximidade ideolóxica entre ambas formacións conservadoras, sendo incluso os números 2 e 3 da Plataforma militantes populares. 

Novo manifestou a súa vontade de se-lo alcalde da unidade entre as dúas localidades, a pesar de ver absurda a reivindicación de Curtis, pero respectando unha hipotética segregación. En consonancia con este talante conciliador foi pregoeiro nas festas patronais curtenses de agosto de 1995. Con todo, o acordo de goberno rachou tralas acusacións realizadas polos membros da Plataforma, en xuño de 1997, de contratacións irregulares por parte de Novo Vázquez. Desta forma, tivo que seguir gobernando cun pacto de goberno co PSdeG. 

Nas municipais de xuño 1999 foi derrotado pola Plataforma Popular de Curtis, a cal alcanzou un acordo de goberno co PSdeG-PSOE que supoñía a rotación na alcaldía entre os candidatos socialista e independente, Antonio Fraga Sánchez e Javier Caínzos Vázquez. Este acordo levouse a cabo a pesar das discrepancias entre os socialistas e veciños de Teixiero por chegar a un acordo cunha candidatura de Curtis. Desta forma, Novo pasou á oposición e renunciou á súa acta de concelleiro en xaneiro de 2001, retirándose definitivamente da política.

## Vida persoal
Casou con Carmen Pita Lissarrague e tiveron catro fillos. Finou o 26 de setembro de 2014.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Curtis
Maksim Suraiev

**Maksim Viktorovich Suraiev**, nado en Cheliabinsk o 24 de maio de 1972, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TMA-16 e Soiuz TMA-13M e foi membro das expedicións 21, 22, 40 e 41 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Suraiev graduouse con honores como enxeñeiro e piloto na Escola Kachin de Pilotos para a Forza Aérea en 1994. Despois graduouse como enxeñeiro investigador e piloto na Academia Zhukovski da Forza Aérea en 1997 e graduouse en dereito pola Academia Rusa de Servizo Civil en 2007.

Adestrouse como cosmonauta entre decembro de 1997 e decembro de 1999, participando nas misións Soiuz TMA-16 e Soiuz TMA-13M e sendo membro das expedicións 21, 22, 40 e 41 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 334,51 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-16
*Soiuz TMA-13M
*Expedición 21
*Expedición 22
*Expedición 40
*Expedición 41
*Estación Espacial Internacional