Fernando Savater

**Fernando Fernández-Savater Martín**, nado en Donostia o 21 de xuño de 1947, é un filósofo e escritor español.

## Traxectoria 
Novelista, tradutor e autor dramático, destaca no campo do ensaio e o artigo xornalístico. Fillo dun notario de Donostia, foi desde neno un voraz lector, sobre todo de literatura popular e historietas, gusto que nunca perdeu e ó que dedicou frecuentemente ensaios. Sentiu tamén afección polo teatro e estivo nalgúns grupos de afeccionados. Estudou Filosofía na Universidade Complutense de Madrid, onde a súa familia se trasladou desde San Sebastián. Traballou como profesor axudante nas facultades de Ciencias Políticas e de Filosofía da Universidade Autónoma de Madrid, de onde foi apartado da docencia en 1971 por razóns políticas, e tamén foi profesor de Ética e Socioloxía da UNED. Foi catedrático de Ética na Universidade do País Vasco durante máis dunha década. Actualmente é catedrático de Filosofía na Universidade Complutense de Madrid. Colaborador habitual do xornal *El País* desde a súa fundación, é codirector xunto a Javier Pradera da revista *Claves para la Razón Práctica*.

Formou parte de varias agrupacións comprometidas coa paz e en contra do terrorismo no País Vasco, como o Movimiento por la Paz y la No Violencia, o Foro de Ermua, e actualmente de ¡Basta ya!, asociación que recibiu do Parlamento Europeo o Premio Sakharov á defensa dos dereitos humanos. Participou na fundación do partido político Unión Progreso e Democracia.

## Obra 
A súa obra, composta por máis de 45 libros e innumerables artigos xornalísticos, foi traducida ao inglés, francés, sueco, italiano, portugués, alemán, xaponés e danés. Obtivo o Premio Nacional de Ensaio en 1982, o X premio Anagrama de ensaio, o premio de ensaio "Mundo", o Premio Francisco Cerecedo de xornalismo e foi finalista do Premio Planeta coa súa novela epistolar *El jardín de las dudas*, sobre un dos seus autores preferidos, Voltaire. De pensamento nos seus inicios afín ó de Friedrich Nietzsche (*Panfleto contra el todo*), débeselle por outra banda a tradución e divulgación no mundo hispánico da obra dun dos pensadores máis notables do nihilismo contemporáneo, Émile Michel Cioran.

Destaca polo seu interese en achegar a filosofía ós mozos, con obras como *Ética para o meu fillo*, un dos libros máis lidos de filosofía, *Política para Amador* ou *Las preguntas de la vida*; tamén defende a cultura popular por expresar a vitalidade xuvenil, desde as novelas de aventuras, os contos fantásticos, e os relatos de terror ó cómic e os xogos de rol.

## Pensamento e estilo 
Savater é un autor prolífico, que se define como un "filósofo de compañía", ó estilo dos *philosophes* franceses, non como un Filósofo académico e con maiúscula.

Confésase influído por Nietzsche, Cioran e Spinoza, entre outros. Nos setenta consideróuselle durante moito tempo discípulo de Agustín García Calvo, pero a partir de 1981 os seus camiños sepáranse ostensiblemente. A filosofía de Savater é ilustrada e vitalista; o seu estilo, polémico e iconoclasta; as súas opinións a miúdo con frecuencia navegan contra corrente.

Seguindo a Spinoza, propugna unha ética do querer en contraposición a unha ética do deber. Os seres humanos buscan de xeito natural a súa propia felicidade e a Ética axuda a clarificar esta vontade e mostrar as formas da súa realización. Xa que logo, a Ética non debe xulgar as accións por criterios abstractos e alleos á felicidade propia.

A súa filosofía política evolucionou desde o pensamento negativo libertario, antiprogresista, que mantivo nos setenta ó individualismo democrático, socialdemócrata, liberal e universalista da súa etapa posterior. O punto de inflexión do Savater novo ó maduro pode situarse en *La tarea del heroe* (1981), onde escribe: "fun un revolucionario sen ira; espero ser un conservador sen vileza". Tamén reflexionou sobre o papel das relixións nas sociedades democráticas actuais, propugnando un modelo de sociedade laica no seu sentido máis amplo, que axude a afrontar non só as formulacións teocráticos, «senón tamén os sectarismos identitarios de etnicismos, nacionalismos e calquera outro que pretenda someter os dereitos da cidadanía abstracta e igualitaria a un determinismo segregacionista».

Desde coordenadas primeiro libertarias e logo liberais, opúxose sempre ó nacionalismo en xeral: «O nacionalismo en xeral é imbecilizador, aínda que os hai leves e graves, os do seareiro do alirón e o que pon o coitelo na boca para matar. Hai xente sen coñecementos históricos, o nacionalismo aparva e algúns son virulentos. Afortunadamente en Cataluña a situación é diferente á do País Vasco, aínda que esa minoría é unha alarma que nos di que algo hai que facer. O nacionalismo é unha inflamación da nación igual que a apendicite é unha inflamación do apéndice.»

No terreo dos feitos, oponse a aqueles partidos que fan da exaltación patriótica o seu aceno principal de identidade. A súa evolución ideolóxica queda evidenciada pola polémica que mantivo co tamén filósofo vasco Javier Sádaba, con quen escribiu nos oitenta o libro titulado *Euskadi: pensar el conflicto* (Edic Libertarias, 1987) á vez que apoiaba coa súa sinatura a legalización de Herri Batasuna ata as posturas, por el mesmo definidas como *antinacionalistas*, que lle levaron a converterse nun dos referentes dun sector dos cidadáns de País Vasco opostos ó nacionalismo vasco, movemento ó que Savater considera excluínte, do século XIX e compracente co terrorismo etarra. Defínese como belixerante contra o nacionalismo vasco, e nin sequera vasquista, postura que cualifica de "amable bobada", aínda que sen renunciar á súa condición de vasco.

Na actualidade é un activo colaborador da asociación Ciudadanos de Cataluña.

Savater, defensor da Constitución Española, do estatuto de Gernika e da unidade do Estado (non como dogmas indiscutibles senón como opcións mellores que as que propón os seus adversarios), expresou en numerosas ocasións a súa oposición a todo tipo de nacionalismos, e o seu desexo de superalos en beneficio dun ideal de humanidade universal compartida, e traducido nun organismo gobernamental con autoridade mundial sobre os gobernos dos estados nacionais, e que servise para resolver as disputas e realizar os labores administrativos de utilidade común.

O estilo agudo, incisivo, e irónico de Savater apréciase de xeito máis evidente nos seus artigos xornalísticos, o xénero que máis lle gusta escribir.

Solicitou o boicot ás eleccións vascas de 2007 porque "non son limpas" nin "son realmente unhas eleccións democráticas" debido a ETA.

Nos últimos meses colaborou activamente coa Plataforma Pro, cuxo obxectivo era a creación dun novo partido político de carácter nacional máis aló da tradicional parcelación política esquerdas-dereitas http://www.abc.es/hemeroteca/historico-30-08-2007/abc/Nacional/dous-partidos-socialdemocratas-achéganse-ao-proxecto-de-basta-xa_164581989112.html xunto a coñecidos personaxes da vida pública como Rosa Díez, co fin de presentarse como alternativa aos dous partidos nacionais maioritarios en España PP e PSOE nas próximas eleccións xerais. Este partido creouse en setembro de 2007 co nome de Unión, Progreso y Democracia, sendo Fernando Savater, xunto con Rosa Díez, Albert Boadella e Mario Vargas Llosa, unha das persoas que interviñeron na súa presentación.

Nas eleccións europeas do ano 2024 formou parte das listas do Partido Popular.

## Críticas 
As súas opinións críticas sobre todo en relación ó nacionalismo vasco situaron a Savater no medio de frecuentes polémicas. Estivo ameazado de morte pola organización terrorista ETA e viviu protexido por escolta. No plano intelectual, acotío foi atacado en España polos nacionalistas periféricos, especialmente polos vascos, que o acusan de ser nacionalista do bando contrario, españolista e centralista.

Tamén foi criticado puntualmente polo Foro de Ermua, organización na que participou activamente, pola súa postura inicialmente favorable ó Goberno na súa iniciativa de dialogar con ETA, posición que máis adiante modificou. Tamén lle supuxo críticas a súa postura favorable ó laicismo e á liberdade de decisión individual en temas coma o aborto e a eutanasia.

## Obras 
* *Nihilismo y acción* (1970)
* *La filosofía tachada* (1970)
* *Apología del sofista y otros sofismas* (1973)
* *Ensayo sobre Cioran* (1974)
* *Escritos politeístas* (1975)
* *De los dioses y del mundo* (1975)
* *La infancia recuperada* (1976)
* *La filosofía como anhelo de la revolución* (1976)
* *Apóstatas razonables* (1976)
* *Para la anarquía y otros enfrentamientos* (1977)
* *La piedad apasionada* (1977)
* *Panfleto contra el Todo* (1978)
* *Nietzsche y su obra* (1979)
* *El estado y sus criaturas* (1979)
* *Criaturas del aire* (1979)
* *Caronte aguarda* (1981)
* *La tarea del héroe* (1981; Premio Nacional de Ensaio).
* *Impertinencias y desafíos* (1981)
* *Invitación a la ética* (1982)
* *Sobre vivir* (1983)
* *Las razones del antimilitarismo y otras razones* (1984)
* *El contenido de la felicidad* (1986)
* *Euskadi: pensar el conflicto* (1987; coescrito con Javier Sádaba)
* *Ética como amor propio* (1988)
* *Último desembarco. El vente de Sinapia* (1988)
* *Humanismo impenitente* (1990)
* *La escuela de Platón* (1991)
* *Ética para o meu fillo* (1991; traducido tamén ao catalán e o portugués)
* *El valor de educar* (1991).
* *Política para Amador* (1992)
* *Sin contemplaciones* (1993)
* *El jardín de las dudas* (1993)
* *El contenido de la felicidad* (1994)
* *Semearentzako Etika* (1996)
* *La voluntad disculpada* (1996)
* *El juego de los caballos* (1996; segunda edición)
* *Malos y malditos* (1997)
* *Despierta y lee* (1998)
* *Loor a leer (Crisolín)* (1998).
* *La filosofía como anhelo de la revolución* (1998; segunda edición)
* *Diccionario filosófico* (1999)
* *Las preguntas de la vida* (1999)
* *La aventura africana* (1999)
* *Idea de Nietzsche* (2000)
* ''Pour l'education* (2000)
* *A rienda suelta* (2000)
* *Perdonen las molestias: Crónica de una batalla sin armas contra las armas* (2001)
* *A caballo entre milenios* (2001)
* *Caronte aguarda* (2001)
* *El dialecto de la vida* (2002)
* *Pensamientos arriesgados* (2002)
* *El contenido de la felicidad* (2002)
* *Palabras cruzadas: Una invitación a la filosofía* (2003)
* *Mira por dónde. Autobiografía razonada* (2003)
* *Las preguntas de la vida* (2003)
* *Los caminos para la libertad: Ética y educación* (2003)
* *El gran fraude: sobre terrorismo, nacionalismo y ¿progresismo?* (2004)
* *Los diez mandamientos en el siglo XXI* (2004)
* *La libertad como destino* (2004)
* *El valor de elegir* (2004; traducido ao catalán)
* *Criaturas del aire* (2004)
* *El gran laberinto* (2005)
* *Los siete pecados capitales* (2005)
* *Jorge Luis Borges*
* *Contra las patrias*
* *Ética y ciudadanía*
* *Episodios pasionales*
* *Enseñando a vivir*
* *La vida eterna* (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "No fui a la cárcel por heroico sino por tonto". Entrevista a Fernando Savater
* Encontro dixital con Savater en *El Mundo''
* Fernando Savater.