O incerto señor Don Hamlet

***O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca. Peza dramática en tres xornadas, na que se presentan as súas dúbidas e morte, e se da varia noticia de outras xentes*** é unha obra dramática de Álvaro Cunqueiro publicada en 1958 pola Editorial Galaxia.

Foi estreada polo Centro Dramático Galego en 1991. Sarabela Teatro representouna en 2010.

## Edicións 
Foi reeditada por Galaxia en *Don Hamlet e tres pezas máis* (1974), engadindo unha escena ao texto orixinal. A 5ª ed. é de 1986 e a 9ª, titulada *Don Hamlet,* de 2003, ISBN 978-84-7154-489-6. Tamén aparece en *Obra en galego Completa I* (1980) e en *Don Hamlet e outras pezas. Teatro galego completo. 1932-1968* (2013), todas en Galaxia.

Foi traducida ao castelán como *El incierto señor don Hamlet y otras piezas dramáticas* (1992, Destino), tradución de Basilio Losada. E ao asturiano como *Don Hamlet y otres pieces de teatru* (2003, Ámbitu), tradución de Pablo Antón Marín Estrada.

## Características 
É a peza dramática máis coñe­cida de Cunqueiro, a máis longa e a primeira en aparecer. Partindo da traxedia de por William Shakespeare nos arredores do ano 1600, Cunqueiro procede a unha nova lectura do personaxe e dos seus problemas. Na obra explícase o mito de Hamlet ligado ao de Edipo.

Segundo a interpretación do noso autor, Hamlet non mata ao seu tío, senón ao seu pai verdadeiro, o Usurpador. Hamlet revélase como froito dun adulterio, educado por aquel a quen cre seu pai para a vinganza e o parricidio e abocado a unha relación incestuosa coa súa nai. Hamlet decátase de que a súa vida é tan só unha vinganza artellada por outro. Todo este fra­caso vital lévao ao suicidio.

Ao presupor o previo coñecemento do referente de Shakespeare, esixe do público unha actitude activa (como sucede tamén no lector da súa narrativa). Sen mingua da profundidade simbólica, o humor e a ironía están presentes mesmo nas es­cenas máis graves.

O autor explica na introdución:

## Contido 
[miniatura|300x300px|Escultura do autor coa catedral de [Mondoñedo, Mondoñedo|Mondoñedo ao fondo]]

### Dramatis personae 
* El Rei Halmar de Dinamarca
* A Raíña Gerda
* O Príncipe Hamlet
*Ofelia
* Laertes, seu irmán
* Poloño, pai de ámbolos dous
*Pantalone
* Escaramuza
* Arlequín
* Doña Guglielma
* Colombiña
*Malar, estudante
* Outros estudantes
* O coro: xentes, sombras e voces de Dinamarca

### Explicación da acción 
Halmar é o rei de Dinamarca, é o "Usurpador", porque seu irmán o Rei vello morreu envelenado. Gerda é a raíña, muller agora do Usurpador. Hamlet é o príncipe de Dinamarca.

Poloño é o gardaselos da coroa, os seus fillos son Ofelia e Laertes. Ofelia é a namorada de Hamlet.

Pantalone, Escaramuza, Arlequín, Doña Guglielma e Colombiña son uns cómicos italianos.

O coro ten un papel moi importante na peza.

### Primeira xornada (4 escenas) 
No castelo de Elsinor fala o coro e bótalle a culpa de todos os males ao vento que castiga o castelo. Tamén dialoga o coro con Halmet, acláralle que seu pai, O Rei vello, que morreu na guerra de Bohemia envelenado por seu irmán  O Usurpador, en realidade non é seu pai, o seu pai é o Usurpador que xa antes tivera amores coa raíña. Laertes tamén lle conta a Hamlet que o Rei vello sabía a verdade do fillo que non era fillo, aínda así, criouno e agarimouno porque era a súa arma de vinganza no futuro. Entra tamén Ofelia, dialogan sobre o amor e Hamlet non pode apartar da súa mente a imaxe da súa nai Gerda que traizoou o rei, o seu suposto pai.

### Segunda xornada (cinco escenas) 
Poloño aconsella os estudantes que marchan e despídese de Laertes, que tamén parte. Despois dialoga coa raíña Gerda. Ela conta como chegou á corte de nena e os comportamentos que viu na Raíña vella. Como tivo que decidir, ela mesma comprou o veleno, dubidou a cal dos dous envelenar e preferiu que fose o máis nobre. E ramata: "a ese único testigo que chaman Hamlet hieno meter no meu colo". Chegan cantando os cómicos de Italia. Hamlet cóntalles a Ofelia, Gerda e Poloño que escribiu unha peza teatral e vai ser representada polos cómicos, eles preguntan de que vai tratar. Hamlet di: 

### Terceira xornada (9 escenas) 
Os cómicos comezan a representación, aínda que gustarían máis de representar a traxedia de don Gaiferos. Entra Hamlet e comeza a dirixir a representación, intervén Ofelia. Cando se representan os amores de Halmar e Gerda entran en escena eles que van comentando a acción e dando outra versións dos feitos. Insisten en que o Rei vello o sabía todo e Hamlet sería a súa vinganza. Ela confesa a decisión do veleno real. Nun momento Hamlet colle a espada dun actor e atravesa a Halmar que cae morto. Gerda fala co fillo e proponlle seguir de raíña, acollerse a vellos costumes en que nai e fillo poden casar. Mais Hamlet ten que seguir coa súa vinganza e crava un puñal no seo que o criou: "Non mandache matar por se fidel? Non me mandache matar por ser fidel?".

Hamlet dispón con Poloño os funerais, pon ao pescozo un lazo e guíndase desde o alto dunha torre dicindo:E remata o coro: "... dunha cama de pecado, saen estas desgracias... Deus te salve, Hamlet!"

### Notas (do autor) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*