CEP Campolongo

O **CEP Campologo** (antigo **CEIP Campolongo**) é un colexio de primaria público de Pontevedra.

O colexio está no&nbsp;barrio de Campolongo, un dos máis modernos de Pontevedra, formando parte do parque de Campolongo, cunha longa historia pola súa relación coa antiga Estación Vella do Ferrocarril, co Río dos Gafos, cos seus muíños, pontes, lavadoiros, antigo cuartel militar etc.

Manuel Jabois recrea en *Malaherba* a súa panda de amigos do colexio Campolongo.

## Creación 
Nos inicios foi un centro piloto, destinado a introducir ensinanzas e experiencias innovadoras no ámbito da educación primaria en Galicia.

En 1972, o Ministerio de Educación e Ciencia, co “Plan de Urgencia para Galicia 1972”, a través da "Junta de Construcciones, Instalaciones y Equipamiento Escolar",&nbsp;aprobou a construción dun Centro Escolar no barrio pontevedrés de Campolongo (onde anos atrás estivera a estación do tren), para impartir a&nbsp;Educación Xeral Básica (EXB), un centro de 16 unidades. O Director da construción foi Ramón Estalella e Manso de Zúñiga. As obras comezaron o 1 de marzo de 1972 e remataron o 30 de setembro do mesmo ano.

Comezou a funcionar no curso 1973-1974 como centro experimental (CEP), cos espazos adaptados para impartir sesións e temas xerais en macrogrupos e&nbsp;cunha metodoloxía propia, impulsada pola súa primeira directora teresiana, María Jesús García Sánchez, quen pretendía acercar a filosofía do centro á do Colexio vangardista Somosaguas de Madrid. Esta filosofía foi apoiada polo inspector Federico Cifuentes Pérez e estaba baseada nos Principios Pedagóxicos da Educación Personalizada de&nbsp;Victor García Hoz. Unha mostra do vangardismo do centro era a utilización xa en 1974 das novas tecnoloxías aplicadas á educación, impartíndose clases prácticas en circuíto pechado de televisión e&nbsp;comezando a traballar con ordenadores.
miniatura|175px|Mural

## Profesorado 
No primeiro curso , 72-73, estiveron mestres como Victoriano A. Vidal Pazos,&nbsp;profesor contratado&nbsp;durante dous anos e un trimestre do terceiro (futuro director do colexio de Vilaverde) ou a profesora en prácticas María Luísa Villanueva V., desde o 2008-09 até o 2019-20.&nbsp;Tamén a que foi a decana do centro, Mª Elena Pardilla Santolaya, ademais de José Luís Argibay Álvarez, que traballou parte do curso como contratado, quen seguía colaborando nos últimos magostos que se fixeron no centro até a chegada da pandemia da COVID-19.

Nos primeiros cursos era profesorado provisional en servizos especiais, moitos mestres novos procedentes dos renovados plans de estudo do Maxisterio. En 1977 incorpóranse&nbsp;os cinco primeiros&nbsp;profesores/as&nbsp;definitivos/as procedentes do concurso de traslados, e en 1978 dezaseis definitivos, cesando os provisionais. A partir deses anos, o claustro do centro foise consolidando con profesores definitivos&nbsp;con contrastada experiencia.

Nos primeiros anos de funcionamento, para a formación continua do profesorado, recorreuse a profesores das Universidades de Madison e Stanfor de USA, así como a destacados pedagogos da época (Santiago Posteguillo, Padre Díaz de Rábago), que impartiron cursos de actualización no colexio de Campolongo. Tamén foron profesores Marina Paz, Elisardo Balea e a súa muller María del Carmen, José Fariña e outros moitos.

Foron directores: Mª Jesús García Sánchez, Luís&nbsp;Sieiro Fernández, Marcial Pantín Folgar..., Marisol Lorenzo, José Carlos Otero, José Manuel Sánchez Moure, e actualmente Silvia Ana Ruano Portela .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Revista *Ghafos* do ENDL
* Estación Vella, revista escolar
* YouTube do CEP Campolongo
* Homenaxe aos mestres xubilados no Día do Mestre