open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Campo Municipal de Santa Isabel

O **campo municipal de Santa Isabel** é un recinto deportivo da cidade de Santiago de Compostela adicado á práctica do fútbol. O campo de Santa Isabel forma parte do complexo deportivo Santa Isabel do barrio de Vista Alegre, composto polo pavillón de Santa Isabel, a piscina de Santa Isabel, o Ximnasio de Santa Isabel e o propio campo de fútbol.

## Historia 
Inaugurouse o 22 de setembro de 1963 cun peche sinxelo e unha cuberta. En 1969 foille instalada unha tribuna e alumeado, cun custo de 1 millón de pesetas. A SD Compostela, creada en 1962, xogou os seus encontros como local neste estadio dende 1963 ata 1993, ano no cal foi inaugurado o novo Estadio Multiúsos de San Lázaro, polo tanto acolleu encontros da Segunda División entre 1991 e 1993, pasando polos vestiarios de Santa Isabel equipos como RCD Mallorca, Racing Santander, Real Valladolid, Real Betis, Villareal CF, Celta de Vigo, UD Las Palmas, CD Málaga, Real Murcia ou Rayo Vallecano.

O 9 de outubro de 1991 acolleu o encontro amigable entre a selección de fútbol sub-23 de España e a selección de Bélxica, de preparación de cara aos Xogos Olímpicos de 1992 (1-1).

O Campo de Santa Isabel foi reconstruído en 2003, e dende entón acolle adestramentos e encontros de varios equipos locais en categorías rexionais, como o Santiago de Compostela Club de Fútbol e o Sociedade Deportiva Grixoa da Preferente Autonómica de Galicia. Ademais dende 2020 disputa nel os seus partidos como local o Agrupación Estudiantil de Terceira División.

## Galería 

Ficheiro:Campo de Santa Isabel pola noite.jpg|Adestramentos nocturnos da SD Grixoa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estadio Multiúsos de San Lázaro
* Campo Municipal das Cancelas
* Sociedade Deportiva Compostela
* Santiago de Compostela Club de Fútbol
### Ligazóns externas 
* Información na páxina do Concello de Santiago de Compostela
Sympathy for the Record Industry

**Sympathy for the Record Industry** (tamén coñecida como Sympathy Records or Sympathy 4 the R.I.) é un selo discográfico independente formado in 1988 polo anti-magnate da industria musical Long Gone John. Sympathy for the Record Industry ten a súa sede en Long Beach (California), e é principalmente un selo para garage rock e punk rock independente. A primeira edición de Sympathy foi o álbum de Lazy Cowgirls *Radio Cowgirl*, e na actualidade o selo ten un catálogo de máis de 750 lanzamentos.

Entre os artistas que comezaron con Sympathy e acabaron tendo éxito no gran público inclúense The White Stripes, The Electrocutes (a primeira encarnación de The Donnas) e Hole.

Long Gone John é o dono, CEO, e aparentemente o único empregado de Sympathy. É un gran coleccionista de discos, con máis de 10.000 na súa colección. Tamén posúe a Necessaries Toy Foundation, unha empresa que fabrica figuras de entre 18 e 24 polgadas. Long Gone John tamén opera Sympathetic Press, unha editorial de libros de temática rock.

Outros artistas de Sympathy destacados son Jack Off Jill, Scarling., Miss Derringer, The Muffs, The (International) Noise Conspiracy, The Von Bondies, Rocket from the Crypt, Billy Childish, Turbonegro, April March, The Dwarves, Suicide, The Gun Club, Inger Lorre and Motel Shootout, Man or Astro-man?, The Waldos e Redd Kross.

O seu nome fai referencia á canción de The Rolling Stones "Sympathy for the Devil".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Pablo Cobián Fernández

**Pablo Cobián Fernández de la Fuente**, nado en Oleiros o 22 de marzo de 1962, é un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Pablo Cobián naceu en Oleiros en 1962. Cursou os seus estudos nos Xesuítas e no Masculino da Coruña. Estudou inglés en Londres, onde deu os seus primeiros pasos profesionais. Ó seu regreso creou a súa propia empresa e completou a súa formación no negocio do seguro e asesoramento de empresas.

Militante de Novas Xeracións desde os anos setenta, foi candidato á alcaldía de Oleiros polo PPdeG en 2003 e 2007 e voceiro municipal do PPdeG. Dende 2007 foi deputado provincial. En 2009 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia pola provincia da Coruña. O 4 de outubro de 2011 dimitiu como deputado e concelleiro de Oleiros, logo de que Jorge Dorribo, propietario de Nupel, o vinculase con supostos pagos ilegais, no marco da Operación Campión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no Parlamento de Galicia 
* Pablo Cobián, candidato del PP en Oleiros
Torrebarrio

**Torrebarrio** (*Torrebarriu*, en leonés) é unha pequena poboación do concello leonés de San Emiliano (Castela e León, España). É coñecida por ser o punto de partida cara a Peña Ubiña desde a súa vertente leonesa.

Conta con dous barrios: o barrio de abaixo, que esta encravado na estrada LE-481; e Cubiechas, ou barrio alto, que esta encravado na faldra de Peña Ubiña, sendo unha vila gandeira por excelencia.
Abelard Saragossà

**Abelard Saragossà**, nado en Silla, Horta Sud, en 1954, é un filólogo valenciano e profesor do Departamento de Filoloxía Catalá da Universidade de Valencia.

## Traxectoria 
Editou varias obras entre as que cómpre citar a *Gramàtica Valenciana raonada i popular* ou *Passat, present i futur de les Normes ortogràfiques de Castelló (1932)*. Obtivo o Premio de Ensaio 2006 da Generalitat valenciana na modalidade de Ensaio en valenciano polo seu traballo "Reivindicació científica del valencià". Trata dunha obra onde o autor sostén como tese a necesidade de achegar o valenciano popular, en gran medida construído polos usuarios da lingua, co culto e científico, que se cultiva en ámbitos universitarios, cultos e científicos, ao tempo que é reivindicada unha actitude por parte dos valencianos de amor pola súa lingua propia, pola cultura histórica que lle é inherente e polas peculiaridades que, ao longo dos séculos, fora xerando.

Colaborador da revista Saó. Abelard foi un dos gramáticos valencianos que defendeu a dobre denominación valenciano/catalán xunto con outros filólogos valencianos como Jordi Colomina. Escribiu varios artigos como o da concordancia do participio na revista Llengua Nacional, onde defende a necesidade de facer sistematicamente a concordancia do feminino singular, posto que cando apostrofar, o artigo deixa de explicitar o xénero, pero é xustamente o participio o elemento que pasa a explicitalo.

## Obras 
* ''Criteris de la normativa: l'ortografia contemporània, uns quants problemes actuals*, Valencia, Saó, 1997, 316 p.
* *Passat, present i futur de les Normes ortogràfiques de Castelló (1932)*, Valencia: Saó, 1998
* *Problemes bàsics de la teoria sintàctica generativista (1957-1986)*, Valencia: Universitat de Valencia, 1992, 304 p.
* *Els predicatius i les categories sintàctiques*, Universitat de València, València, 1994, 243 p.
* *El valencià del futur*, Benicarló, Alambor, [2000], 2002, segunda edición, 206 p. 
* *Gramàtica valenciana raonada i popular: els fonaments*, Tabarca Llibres, 2005, 336 p.
* *Reivindicació del valencià: una contribució*. València, Tabarca Llibres, 2007 (1a edición, 2006), 322 p.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Abelard Saragossà: «El model lingüístic de Fuster només té com a destinatari el gremi dels lletraferits»*, *Levante-EMV*, arquivada dende o orixinal o o 6 de decembro de 2012
* *Filología catalana en Lo Rat Penat - El profesor de la Universitat de València Abelard Saragossà imparte una conferencia en la institución cultural sobre Josep Nebot, una figura "olvidada" que acerca a secesionistas y catalanistas*, *Levante-EMV*
* *Lo Rat Penat sufre pintadas tras acoger la conferencia de un profesor de Filología Catalana * , *Levante-EMV''
Berlusconi

O apelido **Berlusconi** pode referirse a:

***Silvio Berlusconi**, empresario e político italiano (1936-2023).
***Marina Berlusconi**, empresaria, filla do anterior (n. 1966).
Facultade de Dereito da Coruña

A **Facultade de Dereito da Coruña** é un centro educativo da Universidade da Coruña situado no Campus de Elviña. A actual localización inaugurouse en 1996.
## Titulacións 
Está en proceso de adaptación ó EEES nado a raíz do proceso de Bologna. Tras esta reforma universitaria, na Facultade impártense os graos en Dereito e en Dereito + ADE.

Están en proceso de extinción a licenciatura en Dereito e a dupla licenciatura en Dereito e Administración de Empresas, ademais do máster en Dereito: Especialidade en Estudos da Unión Europea, e o máster en Asesoramento Xurídico Empresarial. Tamén está neste proceso o doutoramento en Liberdades Públicas e Dereitos fundamentais.

## Equipo decanal 
O actual decano é Xulio Ferreiro Baamonde, sendo vicedecanos Ana Aba Catoira, Natalia Álvarez Lata e Jorge Antonio Quindimil López.

## Departamentos 
Os departamentos cos que conta a Facultade son: Dereito Privado, Dereito Público e Dereito Público Especial. Outros departamentos son Fundamentos da Análise Económica (Economía Política) e Economía Aplicada (Facenda Pública).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dereito
* Universidade da Coruña

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Facultade
Juan José Rocha

**Juan José Rocha Carro**, nado en Abegondo no ano 1961, é un político galego.

## Traxectoria
Entrou na corporación de Abegondo como concelleiro do PPdeG nas eleccións municipais de 1999, que supuxeron que o candidato desta formación, José Antonio Santiso Miramontes, revalidase a alcaldía. Volveu ser elixido concelleiro en 2003.En setembro de 2004, Santiso Miramontes dimitiu como alcalde tras ser nomeado Conselleiro de Agricultura no goberno de Manuel Fraga, polo cal Rocha foi elixido novo alcalde. 

Nas municipais de 2007 Rocha liderou a Agrupación Progresista de Abegondo logo de que Santiso Miramontes fose designado candidato á alcaldía polo PPdeG en troques del. Tralas eleccións, nas cales conseguiu 4 concelleiros fronte a 6 dos populares, conseguiu mantela alcaldía co apoio de dous concelleiros do BNG e do único do PSdeG. En abril de 2009 perdeu a alcaldía logo de que Santiso Miramontes presentase unha moción de censura co apoio do único concelleiro socialista Manuel Eladio Fernández. Rocha volveu encabezala lista da Agrupación Progresista de Abegondo en 2011, obtendo nesta ocasión tan só 1 concelleiro, retirándose tras ese mandato da primeira liña política.

## Obra
**Abegondo. Un curruncho das Mariñas* (1996)

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Abegondo

### Ligazóns externas
*Blog persoal de Juan J. Rocha Carro
*Blog da Agrupación Progresista de Abegondo
Crioxenia

A **crioxenia** é un ramo da fisicoquímica que estuda tecnoloxías para a produción de temperaturas moi baixas (por baixo de −150°C, de −238°F ou de 123 K), principalmente ata a temperatura de ebulición do nitróxeno líquido ou aínda máis baixo, e o comportamento dos elementos e materiais nestas temperaturas sendo que a tecnoloxía usada explora os efectos de transferencia térmica entre un axente e o medio. Ese ramo da ciencia que é constantemente asociado co seu principal sector, a criobioloxía, que é o estudo de baixas temperaturas en organismos.

Ademais das escalas de temperatura comúns, como Fahrenheit, Celsius e Kelvin, os crioxenistas usan outras escalas de temperatura, como a de Rankine.

Sendo licuados, gases como o nitróxeno e o helio ​​en moitas aplicacións crioxénicas. O nitróxeno líquido é o elemento máis usado na crioxenia e é adquirido legalmente en todo o mundo. O helio líquido xeralmente tamén é usado e permite acadar temperaturas aínda máis baixas.

Estes gases almacenanse en recipientes especiais coñecidos como frascos de Dewar, ou botellas de Dewar, que teñen aproximadamente 1.8 metros de altura e 90 centímetros de diámetro, mais existen tamén os tanques xigantes en operacións comerciais máis grandes. Os frascos de Dewar foron nomeados en homenaxe ao seu inventor, James Dewar, o primeiro home a licuar o hidróxeno

Outro uso da crioxenia son os combustibles crioxénicos. Estes, principalmente compostos de osíxeno e hidróxeno, son usados ​​como combustibles para foguetes. O comercio internacional de gas natural é practicado na súa forma crioxénica, o gas natural licuado ou GNL.

## Definicións 
; Crioxenia: é o ramo da física e enxeñería que estuda a produción e uso de temperaturas moi baixas. Aínda que vulgarmente confundida, non se debe confundir coa criónica.
; Criobioloxía: é o estudo da vida a baixas temperaturas.
; Criocirurgia: cirurxía que aplica temperaturas moi baixas (por baixo de -196&nbsp;°C) para destruír tecido maligno, por exemplo, células cancerosas.
; Criónica: é a preservación a baixas temperaturas de humanos ou mamíferos co obxectivo de ser reanimado no futuro. A criónica non é considerada como unha parte da criobioloxía, xa que continúa dependente en gran parte de especulacións de tecnoloxía futura que pode ou non ser inventada.
; Criopreservación: tecnoloxía a través da cal células, tecidos ou embrións son preservados polo arrefriamento por debaixo do punto de conxelación da auga.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Criopreservación
The Tree of Life

***The Tree of Life*** é un filme estadounidense experimental dirixido por Terrence Malick que se estreou no 2011. Está protagonizado por Sean Penn, Brad Pitt e Jessica Chastain.

## Sinopse 
O filme narra a evolución de Jack (Hunter McCracken), un neno que vive coa súa nai (Jessica Chastain), que encarna o amor e a bondade, e co seu pai (Brad Pitt), que representa a severidade, e é o encargado de ensinarlle a enfrontarse a un mundo hostil. Sean Penn interpreta a Jack na idade adulta. Por outro lado, trata tamén a historia do Universo dende a súa orixe ata a desaparición da Terra.

## Personaxes 
[miniatura|[Brad Pitt na promoción do filme no Festival de Cannes 2011.]]
* Brad Pitt como Mr. O'Brien
* Sean Penn como Jack
* Jessica Chastain como Mrs. O'Brien
* Hunter McCracken como xove Jack
* Laramie Eppler como R.L.
* Tye Sheridan como Steve
* Kari Matchett como ex de Jack
* Joanna Going como esposa de Jack
* Michael Showers como Mr. Brown
* Kimberly Whalen como Mrs. Brown
* Jackson Hurst como Tío Roy
* Fiona Shaw como Avoa
* Crystal Mantecon como Elisa
* Tamara Jolaine como Mrs. Stone
* Dustin Allen como George Walsh

## Galardóns e nomeamentos 
* 2011: Festival de Cannes: Palma de Ouro - Mellor filme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Zanele Muholi

**Zanele Muholi**, nada o 19 de xullo de 1972 en Umlazi (Durban), é unha fotógrafa e activista surafricana a prol da igualdade de xénero e a liberdade sexual.

## Obra 
* *Zanele Muholi: Only Half The Picture*
* *Faces and Phases*

## Exposicións
Criopreservación

miniatura|dereita|250px|Criopreservación de rebentos de plantas.
**Criopreservación** ou **crioconservación** é un proceso onde células ou tecidos biolóxicos son preservados a través da conxelación a temperaturas moi baixas, xeralmente −196 °C (o punto de ebulición do nitróxeno líquido).

## Criopreservación de células estaminais
A criopreservación de células estaminais é a técnica de illar e manter as células nai a baixas temperaturas para que toda a súa composición permaneza inalterada e a súa viabilidade mantida por tempo indefinido. O proceso de criopreservación require que as mostras de sangue, que contén células nai, sexan sometidas a un arrefriamento moderado e controlado para salvagardar a viabilidade das células. Tras a chegada á temperatura de 196 º negativos as células estaminais poderán ser mantidas neste estado por tempo indefinido.

### Proceso
No momento que as mostras de sangue, que conteñen as células estaminais, chegan ao laboratorio procédese ao procesamento de viabilidade, en que é feita a contaxe* celular que determina o número de leucocitos, o número de células mononucleadas e o número de células CD34+. Esta fase engloba, ademais, as probas que indicarán se a mostra está ou non contaminado por bacterias, virus ou fungos. Tras a separación celular, en que son separadas as células estaminais das varias células que constitúen o noso sangue, procédese á fase da Criopreservación - cada mostra é debidamente identificada e rotulada procedéndose, de seguida, á baixada gradual de temperatura, a unha velocidade controlada dos 4&nbsp;°C ata os 120&nbsp;°C negativos. A continuación a mostra colócase nun contedor de nitróxeno líquido á temperatura de -196&nbsp;°C, podendo ser criopreservada por tempo indeterminado. O control de baixada de temperatura diminúe a posibilidade de perda de viabilidade celular da mostra evitando a formación de cristais de xeo no seu interior.
Lansing

O topónimo inglés **Lansing** é común nos Estados Unidos de América en honra de John Lansing Jr. (1754-1829), un dos Pais fundadores dos Estados Unidos. Pode referirse a:

* **Lansing**, capital do estado de Míchigan;
* **Lansing**, vila no condado de Ashe, Carolina do Norte;

* **Lansing**, cidade no condado de Allamakee, Iowa;
* **Lansing**, vila no condado de Cook, Illinois;
* **Lansing**, cidade no condado de Leavenworth, Kansas;
* **Lansing**, lugar no condado de Mower, Minnesota;
* **Lansing**, vila no condado de Tompkins, estado de Nova York;
* **Lansing**, lugar no condado de Belmont, Ohio.
Antonio Díaz Fuentes

**Antonio Díaz Fuentes**, nado en Sarria o 6 de xuño de 1935 e finado o 27 de maio de 2011, foi un avogado e político galego. Era irmán do escultor José Díaz Fuentes.
## Traxectoria 
Foi presidente da Cámara Agraria Provincial de Lugo. Foi deputado no Congreso por UCD pola provincia de Lugo na lexislatura constituínte (1977-1979), e na I e II lexislaturas (1979-1986). Foi e membro da Comisión mixta que informou o Estatuto de Autonomía de Galicia. En 1984 foi elixido presidente de Coalición Galega no congreso constituínte, posto do que dimitiu o 10 de xullo de 1986 polo fracaso electoral do partido nas eleccións do 22 de xuño.

É autor de diversos traballos xurídicos e artigos en prensa publicados na *Revista Galega de Estudios Agrarios* e varios libros sobre Dereito e toponimia.

## Obras 
### Ensaio 
* *O dereito civil en Galicia*, 1997.
* *Toponimia de la Comarca de Sarria *, 1998.
* *Montes vecinales en mano común*, 1999.
* *División de la herencia y liquidación del régimen económico matrimonial*, 2001.
* *La prueba en la nueva Ley de enjuiciamiento civil : tratamiento y práctica*, 2002.
* *Servidumbres, serventías y relaciones de vecindad*, 2004.
* *El deslinde : civil y administrativo*, 2009.

### Narrativa 
* *Cuentos de pueblo, cuentos de Sarria*, 2002.
* *Un gallego en la corte del rey sabio*, 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha en libros de Sarria
Grao sesaxesimal

Un **grao sesaxesimal**, ou **sexaxesimal**, corresponde a un ángulo central subtendido por un arco de lonxitude 1/360 de circunferencia, a nonaxésima parte dun ángulo recto. Non se debe confundir co grao centesimal.

Chamado comunmente simplemente **grao**, de símbolo **°**, é orixinario da civilización babilónica. Para estabelecer o grao, os babilonios dividiron o círculo en 360 partes iguais, pois esa era a cantidade de días referente ao período dun ano e porque o seu sistema de numeración era de base sesenta. Outra herdanza dos babilonios é a división en minutos e segundos, e así temos o minuto sexaxesimal (′, *arcmin*), e o segundo sexaxesimal (″), que están definidos do seguinte xeito:

* 1º = 60′
* 1′ = 60″

### Notación decimal 
Unha cantidade en graos pódese expresar tranquilamente en forma decimal, sen recorrer a minutos nin segundos, separando a parte enteira da fraccionaria coa coma decimal. Por exemplo:
: 23,2345°
: 12,32°
: -50,265°
: 123,696°

Para pasar á notación sesaxesimal, collemos os decimais de grao, multiplicámolos por sesenta e obtemos os minutos. Se obtiveramos decimais nos minutos, tomariamos estes decimais e multiplicariámolos novamente por sesenta, obtendo así os segundos.

### Notación sesaxesimal 
Podemos expresar unha cantidade en graos, minutos e segundos, expresando as partes de grao inferiores ao segundo como parte decimal deste, por exemplo:
: 12°34′34″
: 13°3′23,8″
: 124°45′34,70″
: -2°34′10″

Como norma xeral de notación, non se deixan espazos entre as cifras.

Podemos pasar á forma decimal a medida dun ángulo en representación sesaxesimal tendo en conta que:

* 1’ = (1/60)°
* 1” = (1/60)′ = (1/3600)° = 0,00027778°

Así:
** 12°15′23″ = 12° + 15(1/60)° + 23(1/3600)° ≈ 12,25639°

## Relación entre radiáns e graos 
Partido de que unha circunferencia completa ten ** 2 \pi ** radiáns, e que unha circunferencia ten 360°, temos logo:
: \rm {360} \; {graos}  = {2\pi} \; {rad} 
: \rm {180} \; {graos}  = {\pi} \; {rad} 
Facendo unha regra de tres chégase a que a relación de conversión de graos a radiáns é: 
:  \frac{\pi}{180}\cdot\rm{\frac{rad}{graos}} 

Logo temos que, para un ángulo x dado en graos, o seu equivalente X en radiáns é:
:  X = x\cdot\frac{\pi}{180}\cdot\rm{\frac{rad}{graos}} 
e ao revés, un ángulo X dado en radiáns, o seu equivalente x en graos é:
:  x = X\cdot\frac{180}{\pi}\cdot\rm{\frac{graos}{rad}} 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grao centesimal
* Radián
* Circunferencia
* Función trigonométrica
* Minuto de arco
* Regra da man dereita
* Segundo de arco
* Sistema decimal
* Sistema sesaxesimal

### Ligazón externa 
* Conversión de grao sesaxesimal noutras unidades
Curva oval torta

miniatura|A curva oval torta
Na xeometría alxébrica, unha curva que pode ser chamada **curva oval torta** é unha curva alxébrica plana de grao catro e xénero cero, con ecuación:

:(x^2+y^2)^2=x^3+y^3 \,.

A ecuación tamén pode ser dada na forma polar como:

:r = \sin^3 \theta + \cos^3 \theta \,.

Non é a mesma que outra curva chamada curva feixón, a pesar de posuír propiedades similares en termos de grao e singularidade única, como tamén similitude das súas formas. Ambas as curvas pertencen á familia das curvas en forma de feixón, de xénero cero e con singularidade única de punto triplo común na orixe coa ecuación:
:(x^2+y^2)^2 = x^3+y^3+ay^2(x^2+x-y) \,

que fornece a curva oval torta cando *a* é 0, e a curva faba cando *a* é 1.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Curvas ovais
Sergio Pizzorno

**Sergio Lorenzo "Serge" Pizzorno**, nado o 15 de decembro de 1980 en Newton Abbot, Devon, é un guitarrista e compositor inglés, coñecido por ser membro da banda de indie rock Kasabian. Converteuse no compositor principal de Kasabian tras a marcha de Christopher Karloff.

## Discografía 
### Kasabian 
**Kasabian* (2004)
**Empire* (2006)
**West Ryder Pauper Lunatic Asylum* (2009)
**Velociraptor!* (2011)
Antonio Hervella Martínez

**Antonio Hervella Martínez**, nado no Barco de Valdeorras o 17 de marzo de 1935 e finado no mesmo concello o 1 de xaneiro de 2020, foi un procurador e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Pedro Tertuliano Hervella Nieto. Foi concelleiro do Barco de Valdeorras entre 1979 e 1983 por Coalición Democrática. En 1983 foi elixido alcalde do Barco de Valdeorras por AP, sendo tamén o primeiro presidente da Mancomunidade de Valdeorras, así como deputado provincial. En 1987 non concorreu á reelección e non continuou nos devanditos cargos. Posteriormente foi e asesor da Consellería de Agricultura da Xunta de Galicia, e en 1991 volveu á política local como primeiro tenente de alcalde do Barco polo PPdeG. En 1993 foi elixido senador pola provincia de Ourense polo Partido Popular na V lexislatura (1993-1996). Posteriormente abandonou a formación popular, e en 1999 encabezou a candidatura de Coalición Galega no Barco, conseguindo 2 concelleiros. En outubro de 2002 os membros de Coalición Galega barquenses regresaron ó PPdeG, se ben non continuou na primeira liña política tralo fin do mandato en 2003.

## Vida persoal 
Casou con Aurelia Garrido Forneiro e foi pai de Antonio Aurelio, Pedro Tertuliano e Mirian Hervella Garrido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais no Barco de Valdeorras

### Ligazóns externas
*Ficha no Senado
Surat

**Surat** é unha importante cidade do estado de Guxarat, na costa occidental da India.

Situada á beira do río Tapi preto da súa desembocadura no Mar Arábigo, sitúase na ruta entre a capital do estado, Ahmedabad, ao norte e a megalópole de Mumbai, a uns 200 quilómetros ó sur.
Porto de renome dende época antiga, acadou o seu cénit co Imperio Mogol nos séculos XVI e XVII. Despois deveu un centro da industria téxtil e o comercio de diamantes. Na actualidade é unha das urbes de máis rápido crecemento do país habendo duplicado a súa poboación dende o censo do 2001 (5.064.219h, 2011).
O altar de Tetschen

**O altar de Tetschen** é unha obra pictórica do pintor alemán romanticista Caspar David Friedrich. Nun orixe o cadro foi ideado para enviarllo o rei de Suecia como símbolo de esperanza na guerra contra Napoleón, pero foi imposible envialo e terminou sendo vendido ós condes católicos von Thun-Hohenstein; rematando na capela do castelo de Tetschen.

## Contexto histórico
A obra, tamén coñecida como *A cruz das montañas*, foi creada entre 1807 e 1808, nesta época Alemaña fora conquistada tras unha humillante derrota realizada a Prusia por parte de Napoleón; e as novas ideas políticas que traía consigo a revolución francesa comezaban a estenderse tras a conquista de Bonaparte. Neste contexto non faltaron críticos ó cadro como Friedrich Wilhelm Basilius von Ramdohr chanceler saxón quen comparaba a obra co “calamitoso espírito destes tempos” espantado pola ruptura que supuña con todo o anterior e a buscada relixosidade da representación dunha paisaxe.

## A obra
Na imaxe preséntasenos un primeiro plano que altera a perspectiva, non existindo tampouco profundidade, polo que resulta imposible fixar a posición do espectador, xa que hai numerosos puntos de vista. Representa o ocaso a luz e compárase co mundo antigo, desaparecido coa doutrina cristiá.

O marco tamén foi deseñado por David e creado por un escultor oriúndo de Dresde; de estilo gótico. Os querubíns do marco superior corresponden cos 5 raios do bordo inferior. Aparece un feixe de trigo e unha rama de vide aludindo á Eucaristía, xunto ó ollo que todo o ve de Deus.

Algún autor defende a non relixiosidade do mesmo, pero sábese que Friedrich foi un gran devoto, protestante e que o cadro foi exposto xustamente o día de Nadal.

Trátase dun antes e un despois, na representación relixiosa, combinando paisaxe e elementos relixiosos, e o punto de vista distante é completamente novo  nunha crucifixión propia do leste de Europa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* LEGRAND, J., SOLER LLOPIS ,J., MASAFRET SEOANE ,M.:  El arte romántico. Barcelona , Larousse, 2007
* HONOUR, H., El Romanticismo. Madrid, Alianza Editorial, 1986.
* TOMAN, R., Neoclasicismo y romanticismo. Arquitectura. Escultura. Pintura. Dibujo. 1750-1848. Barcelona, Könemann. 2006.
Manuel Montero Gómez

**Manuel Montero Gómez**, nado en Valladolid o 26 de agosto de 1933 e finado en Ourense o 21 de decembro de 2006, foi un médico e político galego ligado ao PPdeG.

## Traxectoria 
Foi xefe do Servizo de Cirurxía do Hospital Provincial de Ourense dende 1965 e xefe de Cota da Seguridade Social (1978-1989). Foi elixido senador pola provincia de Ourense na IV lexislatura (1989-1990) pero renunciou ao ser nomeado Conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia en febreiro de 1990. Foi Presidente do Colexio Oficial de Médicos de Ourense e do Consello Galego de Colexios Médicos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
75ª edición dos Óscar

A **75ª cerimonia de entrega dos premios Óscar** tivo lugar o 23 de marzo de 2003 no Teatro Kodak dos Ánxeles (California). Tivo a Steve Martin como mestre de cerimonias.

## Presentadores 
* Kirk Douglas e Michael Douglas: Óscar ó mellor filme
* Harrison Ford: Óscar ó mellor director
* Denzel Washington: Óscar á mellor actriz
* Halle Berry: Óscar ó mellor actor
* Sean Connery: Óscar á mellor actriz secundaria
* Jennifer Connelly: Óscar ó mellor actor secundario
* Ben Affleck: Óscar ó mellor guión orixinal
* Marcia Gay Harden: Óscar ó mellor guión adaptado
* Cameron Diaz: Óscar ó mellor filme de animación
* Salma Hayek: Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa
* Renée Zellweger: Óscar á mellor banda sonora
* Barbra Streisand: Óscar á mellor canción orixinal
* Julia Roberts: Óscar á mellor fotografía
* Mira Sorvino: Óscar ó mellor deseño de vestiario
* Jennifer Lopez: Óscar á mellor dirección artística
* Geena Davis: Óscar á mellor montaxe
* Nia Vardalos: Óscar á mellor maquillaxe
* Julianne Moore: Óscar á mellor edición de son e Óscar ó mellor son
* Keanu Reeves: Óscar ós mellores efectos visuais
* Diane Lane: Óscar ó mellor documental
* Jack Valenti: Óscar á mellor curtametraxe documental
* Jennifer Garner e Mickey Mouse: Óscar á mellor curtametraxe de acción en vivo e Óscar á mellor curtametraxe animada
* Meryl Streep: Óscar honorífico

## Premios e candidaturas 
[miniatura|[Roman Polanski, mellor director]]
[miniatura|[Adrien Brody, mellor actor]]
[miniatura|[Nicole Kidman, mellor actriz]]
[miniatura|[Chris Cooper, mellor actor secundario]]
[miniatura|[Catherine Zeta-Jones, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|[Pedro Almodóvar, mellor guión orixinal]]
[miniatura|[Hayao Miyazaki, mellor filme animado]]
[miniatura|[Michael Moore, mellor documental]]
[miniatura|[Bill Guttentag, mellor curtametraxe documental]]
[miniatura|[Eminem, mellor canción]]

### Óscar Honorífico 
* Peter O'Toole

## Resumo de premios e candidaturas
José Luis Gavilanes

**José Luis Gavilanes Losada**, nado en Xunqueira de Ambía o 31 de maio de 1953, é un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Dono de varias empresas, entre elas unha de transportes (Coporsa), é alcalde de Xunqueira de Ambía dende as primeiras eleccións democráticas, primeiro pola UCD, en 1983 por Coalición Galega, en 1987 por AP e a partir de 1991 polo PPdeG, sempre con maioría absoluta.

En xaneiro de 2000 foi acusado de prevaricación, polo derrubamento dun muro para ensanchar un camiño, e foi absolto. En 2001 como empresario enfrontouse a unha petición fiscal de quince meses de prisión por un suposto delito de falsidade documental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Xunqueira de Ambía
Campo Municipal das Cancelas

O **Campo Municipal das Cancelas** é un recinto deportivo dedicado ó fútbol situado a carón do cuartel da Garda Civil en Santiago de Compostela. As instalacións están xestionadas polo concello, o mesmo que o Estadio Multiúsos de San Lázaro e o Campo Municipal de Santa Isabel.

## Características 
O campo de fútbol foi construído en 1940 por membros do Victoria Fútbol Club de San Lázaro, equipo fundado en 1937, nuns terreos que foran propiedade de Felipe Romero Donallo e que ían ser convertidos nun cemiterio. O primeiro encontro xogado nas Cancelas enfrontou ó Victoria co San Cayetano.

O recinto conta cunha única tribuna cuberta, con capacidade para 600 seareiros. Os vestiarios están debaixo da tribuna. En 2007 fixéronse reformas no estadio por valor de 390.000 euros para mellorar os vestiarios e o terreo de xogo, que agora é de herba sintética cunhas dimensións de 100x65 metros.

A utilización do campo corresponde a equipos locais, e sobre todo a categorías inferiores, é dicir, rapaces de distintas idades. As liñas do campo permiten dividir o terreo de xogo para a práctica de fútbol 7.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Santiago de Compostela
### Ligazóns externas 
* Información na páxina do Concello de Santiago de Compostela
* Obras de reforma do Campo das Cancelas
Antonio-Carlos Pereira Menaut

**Antonio-Carlos Pereira Menaut**, nado en Santiago de Compostela en 1948, é un xurista e profesor galego.

## Traxectoria 
É de profesor titular (acreditado como catedrático) da Universidade de Santiago de Compostela (USC) na área de Dereito Constitucional. Tamén é director da Cátedra Jean Monnet de Dereito Constitucional europeo.

Ocupouse de Teoría Política, Teoría Constitucional, Constitucionalismo Comparado (sobre todo, inglés), e Federalismo, Autonomía e organización territorial. Ultimamente centra a súa investigación no proceso de constitucionalización da Unión Europea.

## Obras 
* *En defensa de la Constitución*, 1986.
* *El ejemplo constitucional de Inglaterra*, 1992.
* *Política y educación*, 1993.
* *Invitación ó estudo da constitución de Alemania. (Lei fundamental de Bonn)*, 1995.
* *Lecciones de teoría constitucional*, 1997.
* *La constitución de los Estados Unidos*, 1998.
* *Rule of law o estado de derecho*, 2003.
* *Sistema político y constitucional de Alemania. Una introducción*, 2003.
* *Doce teses sobre a política*, 2009.
* *Derecho constitucional español*, 2006.
* *Diálogo del Obradoiro sobre los Estados Unidos de Europa*, 2006.
Demetrio Salgueiro

**José Demetrio Salgueiro Rapa**, nado en Lago (Xove) o 2 de xullo de 1971, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela (1997). Foi axente de Emprego e Desenvolvemento Local no concello de Burela dende 1998. É axente de seguros.

É alcalde do concello de Xove dende 2007, cando gañou as eleccións por maioría absoluta encabezando a lista do PPdeG. En 2011 volveu ser elixido alcalde ampliando aínda máis a súa maioría.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Xove

### Ligazóns externas
*Ficha en galegos.info
Kiele Sanchez

**Kiele Michelle Sánchez**, nada o 13 de outubro de 1976 en Chicago, Illinois, é unha actriz estadounidense coñecida polas súas aparicións esporádicas en series de televisión. O seu traballo máis recente foi na serie de televisión da ABC *Lost*, onde interpreta o papel de Nikki Fernández na terceira tempada.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Stuffmagazine.com 
* Lostpedia
Antonio Pérez Rodríguez

**Antonio Pérez Rodríguez**, nado en Vilar de Lebres (Trasmiras) en 1969, é un político galego do PPdeG

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio e é diplomado en Empresariais pola Universidade de León. É asesor fiscal. Foi tenente de alcalde e concelleiro de tráfico polo PPdeG en Xinzo de Limia e deputado provincial dende 2007. O 1 de xullo de 2010 foi proclamado presidente do Partido Popular de Xinzo de Limia. O 11 de outubro de 2010 Isaac Vila dimitiu como alcalde de Xinzo ante o pleno municipal e Antonio Pérez resultou elixido como novo alcalde. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a lista do PPdeG que gañou por maioría absoluta, volvendo ser elixido alcalde. Nas municipais de 2015 foi novamente reelixido con maioría absoluta. O 21 de marzo de 2018 Pérez foi condenado polo Xulgado Penal de Ourense por prevaricación e inhabilitado durante 8 anos e medio, motivo polo que se viu obrigado a presentar a súa dimisión como concelleiro e rexedor do concello, polo que foi substituído por Manuel López Casas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Xinzo de Limia

### Ligazóns externas 
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
Mona Simpson

**Mona Simpson**, nada o 14 de xuño de 1957 en Green Bay (Wisconsin), é unha ensaísta e novelista norteamericana. É a irmá biolóxica menor de Steve Jobs -cofundador de Apple-, a quen coñeceu sendo adulta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*Random House biography 
*Entrevista en 1992 a Mona Simpson
Pepsi

**Pepsi Cola**, coñecida normalmente como **Pepsi**, é unha bebida carbonatada de cola orixinaria de Estados Unidos e producida pola compañía PepsiCo. A súa maior competidora é a tamén estadounidense Coca-Cola. Pepsi-Cola foi inventada a finais do século XIX en Carolina do Norte por Caleb Bradham, un farmacéutico de New Bern que a ofrecía aos seus clientes como medicamento contra a dispepsia. En 1902, Caleb Bradham solicitou o rexistro da marca e fundou a empresa con 97 accións de capital, empezando a vender o concentrado de Pepsi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web global de Pepsi
NeXT

**NeXT Computer, Inc.**, cuxo nome cambiou máis tarde a **NeXT Software, Inc.**, foi unha empresa de informática estadounidense con sede en Redwood City (California) que desenvolveu e fabricou unha serie de estacións de traballo destinadas á educación superior e ás empresas. NeXT foi fundada en 1985 polo cofundador de Apple, Steve Jobs, despois da súa renuncia forzada de Apple. As vendas dos seus ordenadores eran relativamente baixas, con aproximadamente 50.000 unidades vendidas en total, malia isto, o seu sistema operativo NeXTSTEP foi moi influente, pois este software foi a base para os sistemas operativos macOS e iOS.

O NeXT Computer foi utilizado por Tim Berners-Lee no CERN e chegou a ser o primeiro servidor web no mundo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Steve Jobs
* Apple

### Ligazóns externas 
* Páxina web de NeXT en 1997 *arquivada en Wayback Machine*
Centro Espacial de Kourou

O **Centro Espacial de Kourou** oficialmente coñecido como **Centre Spatial Guyanais** o **CSG**  é o lugar de lanzamento da Axencia Espacial Europea no territorio de ultramar da Güiana Francesa, moi preto de Kourou.

## Historia 
En 1964 o goberno de Francia creouno como base espacial para lanzar satélites. Cando se fundou a Axencia Espacial Europea no ano 1975 Francia ofreceuse a compartir o porto espacial de Kourou coa ESA. A ESA mellorou as instalacións e preparounas para o foguete europeo Ariane.

## Plataforma de lanzamento 
A súa situación a unha latitude de 5° 3', a uns 500 km do ecuador terrestre fai o lugar axeitado para lanzamentos espaciais, permitindo aproveitar a velocidade de rotación da Terra gañando pulo, aforrando combustible e cartos.
350px|miniatura|Plano do Centro Espacial kouru|centro
O centro ten tres zonas de lanzamento.

### ELA 1 
Foi plataforma de lanzamento do foguete Ariane, usada para os modelos Ariane 1, Ariane 2 e Ariane 3 os cales foron retirados do servizo en 1989. Volveu  utilizarse para o lanzamento do foguete Vega que iniciou a súa primeira engalaxe o 13 de febreiro de 2012. 
 
### ELA 2 
Foi usado para lanzar Ariane 4 ata o ano  2004.
 
### ELA 3 
Desde 1996 úsase para o lanzamento de Ariane 5.

### Ensemble de Lancement Soiouz (ELS) no Centre Spatial Guyanais (CSG) 
Plataforma de lanzamento do foguete fabricado por Rusia Soiuz. A plataforma é case idéntica a doutros sitios como Baikonur en Kazakhstán e Plesetsk en Rusia e capaz de poñer 3 toneladas en órbita xeoestacionaria no Centro espacial de Kourou comparadas 1,7 toneladas do Cosmódromo de Baikonur. O seu primeiro lanzamento puxo en orbita os dous primeiros satélites do europeo Sistema de Navegación por Satélite Galileo o 21 de novembro de 2011 

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Axencia Espacial Europea.
*Ariane.

### Ligazóns externas 
* ESA .
Tomas Tranströmer

**Tomas Tranströmer Gösta**, nado o 15 de abril de 1931 en Estocolmo e finado o 26 de marzo de 2015, foi un escritor, poeta e tradutor sueco, cuxa poesía foi traducida a máis de 60 idiomas. Foi o gañador do Premio Nobel de Literatura 2011, "xa que, a través das súas condensadas, transparentes imaxes, dános un acceso fresco á realidade". Tranströmer é aclamado como un dos escritores escandinavos, máis importantes dende a segunda guerra mundial. Os críticos eloxiaron os poemas de Tranströmer pola súa accesibilidade, mesmo na tradución; as súas descricións dos longos invernos suecos, o ritmo das estacións e a palpable beleza da natureza.

## Vida 
Tranströmer recibiu a súa educación secundario na Escola Södra Latin de Estocolmo, graduándose en Psicoloxía, Historia da Literatura e Historia das Relixións na Universidade de Estocolmo en 1956. Comezou a escribir ao trece anos, publicando a súa primeira colección de poemas, *17 dikter* (Dezasete poemas) en 1954. A súa antoloxía máis recente, *Dean stora gåtan* (Gran enigma), foi publicada no 2004. Tamén editou unha autobiografía curta, *Minnena ser mig* (Os lembranzas míranme - Visión da memoria), en 1993.

Outros poetas, especialmente na década de 1970, acusárono de apartarse da tradición e de non incluír temas sociais nos seus poemas e novelas. O seu traballo apóiase nunha linguaxe modernista, expresionista e ás veces surrealista, con retratos aparentemente simples a partir da vida diaria e da natureza en detalle, revela unha penetración mística en canto aos aspectos universais da mente humana. En 1990, sufriu unha hemiplexía que afectou o seu discurso, mais continúa a escribír. Gustáballe tamén tocar o piano .

## Crítica 
A crítica internacional considérao un dos poetas máis sobresaíntes de Suecia. En 2011 foi galardoado co Premio Nobel de Literatura; previamente gañara o premio Bonnier de poesía, o premio internacional Neustadt de literatura, o Oevralids, o Petrach de Alemaña, e o galardón sueco do Foro Internacional da Poesía. A súa obra poética foi traducida a máis de sesenta idiomas.

## Obra 
### Coleccións suecas 
* *17 dikter* 1954
* *Hemligheter på vägen*, 1958
* *Den halvfärdiga himlen*, 1962
* *Klanger och spår*, 1966
* *Mörkerseende*, 1970
* *Stigar*, 1973
* *Östersjöar*, 1974
* *Sanningsbarriären*, 1978
* *Det vilda torget*, 1983
* *För levande och döda*, 1991
* *Sorgegondolen*, 1996
* *Den stora gåtan*, 2004
* *Galleriet: Reflected in Vecka nr.II*, 2007

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeos de Tomas Tranströmer en YouTube
Juan Suárez Acevedo

**José Juan Suárez Acevedo**, nado en Ribadeo en 1918 e finado na mesma localidade o 26 de setembro de 2011, foi un historiador de Ribadeo.

## Traxectoria 
Intelectual e profesor de Historia formado na Institución Libre de Enseñanza (ILE) foi Catedrático de Instituto. A súa tesiña levou por título: "A Comarca Ribadense escenario da vida e da obra do Marqués de Sargadelos". A partir de 1948 imparte aulas na Academia Santo Tomás de Aquino de Ribadeo, até o ano 1955, no que pasou a dar clase de xeografía e historia no Instituto Carlos María Rodríguez de Valcárcel (actual IES Dionisio Gamallo Fierros). Na súa ampla actividade como intelectual e historiador, ten publicado en diarios e revistas especializados.

A súa vida deu pé á entrevista polo Proxecto Nomes e Voces no ano 2006, nunha conversa acerca das súas lembranzas e vivencias no marco da Segunda República e posterior Golpe de Estado en Ribadeo a partir de 1936.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Falece o intelectual ribadense José Juan Suárez Acevedo" , no blog de *Nomes e Voces*. 
* "In memoriam dun educador", artigo de Roberto Rodríguez en *La Voz de Galicia*.
* "Lembrando a Juan Suárez Acevedo", artigo de Eduardo Gutiérrez en *El Progreso*.
* Artigo de D.Juan sobre o nacemento do Instituto de Ribadeo.
Frasco de Dewar

miniatura|dereita|Esquema de funcionamento dun frasco de Dewar .
miniatura|dereita|Nitróxeno evaporado dun bote Dewar.

Un **frasco de Dewar** (tamén coñecido como **vaso de Dewar**, ou aínda **botella de Dewar**) é un obxecto deseñado para proporcionar un illamento térmico case perfecto. Por exemplo, cando enchido cun líquido quente ou frío, este bote non permitirá que o calor escape facilmente, e o líquido permanecerá quente ou frío respectivamente, por un longo tempo, moito máis que nun recipiente común. O frasco de Dewar foi nomeado en homenaxe ao seu inventor, o físico escocés James Dewar (1842-1923).
O frasco de Dewar xeralmente faise de vidro ou metal, e utiliza o principio de dobre capa, é dicir, sería igual a unha botella menor dentro doutra maior, e estas dúas seladas no mesmo gargalo. No espazo estreito entre elas existe algo próximo ao baleiro, xa que o aire é practicamente todo retirado, pois o baleiro impide a condución e a convección da calor.

A superficie interna do bote externo e a superficie exterior do bote interno teñen un revestimento reflexivo, xeralmente metálico ou similar, para impedir que a calor sexa transmitida a través de radiación. James Dewar usou orixinalmente a prata para esta finalidade. Isto torna-se eficaz xa que a pouca transferencia de calor se produce case enteiramente a través do gargalo e do fondo do bote, sendo este xeralmente revestido de cortiza, que é un material illante.

Na teoría e idealmente falando, un frasco de Dewar podería manter un determinado líquido nunha temperatura calquera para sempre, sen que houbese cambios, pero na práctica isto non ocorre, pois dunha forma ou doutra ocorre algún troco de calor.

Un uso moito común dos frascos de Dewar nos laboratorios é o almacenamento do nitróxeno líquido, neste caso, o escape da calor no interior moi frío do bote é mínimo e resulta nunha ebulición lenta do nitróxeno líquido (unha válvula de escape de presión é fornecida para impedir que a presión destrúa o bote). O illamento excelente deses frascos fai que o nitróxeno dure moito tempo en temperaturas baixísimas, sen a necesidade de equipamento de refrixeración con custos elevados.

As botellas a baleiro, ou popularmente coñecidas como botellas térmicas, usadas para manter o café ou outras bebidas quentes ou frías, son baseadas xeralmente nos principios dos frascos de Dewar, pero como estes frascos de vidro son fráxiles e a súa fabricación require un custo un tanto canto elevado, existen outras versións baseadas en plásticos e metais illantes que son moi populares.

Son tamén coñecidos popularmente por **termos**.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Crioxenia.
Tomás Rodríguez Arias

**Tomás Rodríguez Arias**, nado en Vigo o 26 de outubro de 1952, é un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Nado en Vigo, pero instalado dende os dous anos en Roupar. Estudou en Lugo e rematou o bacharelato no Instituto Pardo Bazán das Pontes. É empresario do sector do transporte. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Xermade e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Volveu ser elixido nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Xermade

### Ligazóns externas
*Entrevista en *El Progreso*
*Entrevista na web do concello de Xermade
Stephen Wozniak

**Stephen Gary Wozniak**, nado o 11 de agosto de 1950 en California, é un enxeñeiro electrónico estadounidense. Os seus inventos e máquinas están recoñecidos como grandes contribucións á revolución da computadora persoal nos anos setenta. Wozniak fundou Apple Computer xunto con Steve Jobs e Ronald Wayne en 1976 e creou os computadores Apple I e Apple II a mediados dos anos setenta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Steve Wozniak
Puerto Montt

miniatura|160px|Puerto Montt.
**Puerto Montt** é unha comuna, un municipio e unha cidade situada ao sur de Chile, tamén capital da Provincia de Llanquihue e da X Rexión dos Lagos. Segundo as estimacións do censo INE de 2012, a comuna tiña un total de 238.455 habitantes, unha superficie de 1673&nbsp;km² e unha densidade de poboación de 138 hab/km². Puerto Montt forma xunto coa comuna de Puerto Varas a recentemente conceptualizada Conurbación Puerto Montt-Puerto Varas, unha área urbana tamén chamada o Gran Puerto Montt.

En termos xeográficos, atópase fronte ao Seno de Reloncaví; ten unha baía protexida polo seu costado occidental pola illa Tenglo. É a principal conexión co Arquipélago de Chiloé e as rexións australes de Aisén e Magallanes. Puerto Montt é situado ao final da depresión intermedia, afundido dentro do Seno de Reloncaví, onde inicia a Patagonia chilena, ao oeste limita coa Precordilleira.

Debido á súa localización estratéxica, a cidade é o punto inicial para o desprazamento ata a Patagonia chilena, tamén o seu importante porto fai conexións co resto do país e coas rexións máis austrais, ademais do seu aeroporto internacional chamado Base Aérea O Tepual, cos principais terminais aéreos do Chile.

## Cidades irmandadas 
*  Puerto Madryn
*  Atapuerca
*  Cidade do Quebec
*  Qingdao

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rexión de Los Lagos
### Ligazóns externas 
* Páxina de Puerto Montt