Basilio Vilariño

**Basilio Antonio de Vilariño e Bermúdez**, tamén coñecido como **Basilio Villarino**, nado en Noia en 1741 e finado en Sierras de Ventania, actual Arxentina, en 1785, foi un mariñeiro, explorador e colonizador galego, que exerceu como piloto naval da Real Armada Española. Tivo un destacado papel nas primeiras exploracións españolas da Patagonia arxentina e no establecemento das primeiras colonias nesa zona.

## Traxectoria 
En 1773 Villarino chegou ao Río da Prata, como piloto axudante da fragata *Perpetua*, comandada polo capitán Bustillos. A partir de 1778, comezou un detallado recoñecemento da Patagonia arxentina, durante o cal explorou as costas do litoral mariño e os ríos Negro, Colorado, Limay e Deseado, entre outros.
[miniatura|334x334px| Mapa das exploracións de 1779 elaborado por Basilio Vilariño, no que se mostra a [Península Valdés|península de Valdés, o golfo San Matías e o río Negro.]]
En 1778 participou na expedición comandada primeiro por Juan de la Piedra e despois por Francisco de Viedma, coa que o rei Carlos III pretendía o establecemento das primeiras colonias españolas na Patagonia. Vilariño figuraba como piloto da nave *Santa Teresa*,

Durante esta expedición descubríronse para os europeos a península Valdés e a baía de San José e fundáronse os fortes de San José en xaneiro de 1779 e Carmen de Patagones no mes de abril. 

Entre o 23 de abril e o 27 de maio de 1780, emprendeu o recoñecemento do río Colorado, ao norte de Fuerte del Carmen por terra e mar.

En 1782 recoñeceu o río Negro ata as súas fontes, para logo continuar coa navegación polo río Limay cara ao suroeste e por un dos seus afluentes cara ao norte. Esta expedición levouse a cabo entre o 28 de setembro de 1782 e o 25 de maio de 1783 e o seu obxectivo era buscar unha comunicación coa cidade de Valdivia, en Chile, e co Pacífico, e comprobar a posibilidade de avances estranxeiros ao longo dese curso fluvial dende o Atlántico ata a citada cidade. Vilariño foi asasinado polos indíxenas en xaneiro de 1785, durante unha expedición ás Sierras de Ventania comandada por Juan de la Piedra.

Deixou anotacións das súas vivencias e exploracións nun diario.

## Legado 
Na súa honra foron denominados co seu nome numerosos accidentes xeográficos, lugares e construcións na Arxentina, entre eles os seguintes: 
* Lago Villarino, un lago situado no departamento de Lácar, na provincia de Neuquén.
* Río Villarino, un pequeno curso de auga duns 300 metros que une o lago do mesmo nome co lago Falkner, na provincia de Neuquén.
* Península de Villarino, na que se atopa o porto de San Antonio Este, provincia de Río Negro; Así mesmo, o cabo máis occidental da península denomínase "Punta Villarino" e tamén leva o seu nome o parque dunar situado na península.
* A illa Villarino, a primeira insua do río Negro (a máis próxima á desembocadura no océano Atlántico).
* Praza Villarino, a praza máis grande e céntrica da cidade de Carmen de Patagones (Buenos Aires).
* Ponte Basilio Villarino, unha das dúas pontes que comunican as cidades de Viedma (Río Negro) e Carmen de Patagones (Buenos Aires).
* Praza Villarino, a praza central da localidade de Hilario Ascasubi, na provincia de Buenos Aires.
* Praia de Villarino, na península Valdés, ao sur do golfo de San José, na provincia de Chubut.
* Avenida Villarino, o tramo central da avenida costeira da cidade de Viedma.
* Barrio de Villarino, na cidade de Cipolletti, provincia de Río Negro.
* O partido de Villarino, un dos distritos da provincia de Buenos Aires.
* o *Vapor Villarino*, o primeiro buque militar da Armada Arxentina, que operou entre 1879 e 1899.
A súa vida foi narrada polo escritor galego Víctor F. Freixanes na súa novela *A cidade dos Césares*, na que se mesturan episodios reais con ficción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*