open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galería de imaxes da Praza do Obradoiro

A praza do Obradoiro, localízase no centro histórico de Santiago de Compostela e está circundada por catro edificios emblemáticos: A catedral, o Hostal dos Reis Católicos, o pazo de Raxoi e o pazo de Fonseca

## Catedral de Santiago de Compostela 
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes da catedral de Santiago de Compostela*

Ficheiro:Spain Santiago de Compostela - Cathedral.jpg|Vista da praza
Ficheiro:Santiago GDFL catedral 050318 43.jpg|A catedral dende a praza do Obradoiro
Ficheiro:Santiago catedral obradoiro Detalle.jpg|O apóstolo preside a praza
Ficheiro:Santiago catedral obradoiro 608.jpg|Detalle desde o Obradoiro

## Pazo de Raxoi 
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do Pazo de Raxoi*

Ficheiro:Santiago concello GDFL050914 040.jpg|Consistorio
Ficheiro:Santiago Concello 604.jpg|Consistorio
Ficheiro:Santiago Concello111.jpg|Frontal
Ficheiro:Santiago apostolo.jpg|Apóstolo Santiago
Ficheiro:Santiago de Compostela. Soportais do Pazo de Raxoi.jpg|Soportais
Ficheiro:Santiago de Compostela. Soportais do Pazo de Raxoi. Galiza.jpg|Soportais
Ficheiro:Santiago de Compostela-Pazo de Raxoi.jpg

## Hospital dos Reis Católicos 
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do Hospital dos Reis Católicos*

Ficheiro:Santiago Hostal Obradoiro.jpg|Vista frontal
Ficheiro:SantCompostela98.jpg|Entrance
Ficheiro:Santiago Gárgola GDFL050914 029.JPG|Gárgola
Ficheiro:Spain.Santiago.de.Compostela.Obradoiro.Lloviendo.jpg|Vista lateral
Ficheiro:Santiago-Hostal dos Reis Católicos.jpg
Ficheiro:Santiago-Hostal dos Reis Católicos, Galiza.jpg
Ficheiro:Hostal dos Reis Católicos, Santiago de Compostela.jpg

## Pazo de Fonseca 
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do Pazo de Fonseca*

Ficheiro:Santiago fonseca GDFL050914 038.jpg|Fonseca, sede da Universidade
Ficheiro:Santiago Pazo de Fonseca 5.jpg|Entrada principal
Ficheiro:Final do camiño.jpg|Final do camiño

## Outras 

Ficheiro:Estatua_humana,_praza_do_Obradoiro,_Santiago_de_Compostela.jpg|Estatua humana
Ficheiro:Pelegrínos. Praza do Obradoiro, Santiago de Compostela.jpg|Peregrinos
Barbelas

O topónimo **Barbelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Barbelas**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***As Barbelas**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Barbela**, lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela.
Moutillón

O topónimo **Moutillón** pode referirse a:

;En Galiza
***Moutillón**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***Moutillón**, lugar da parroquia de Santa Cristina, no concello de Cospeito;
***O Moutillón**, lugar da parroquia de Churío, no concello de Irixoa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mourillón**, lugar da parroquia de Toubille, no concello de Láncara.
Lobeira (homónimos)

[miniatura|200px|[Lobo descansando ao pé da súa lobeira.Vexa: O lobo na cultura popular galega.]]

O termo **Lobeira** pode referirse a:

*Unha **lobeira** ou foxo de lobo é unha construción empregada para cazar lobos.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Lobeira**, concello da comarca de Baixa Limia;
****Lobeira**, parroquia de dito concello;
***Lobeira**, lugar da parroquia da Barqueira no concello de Cerdido;
***Lobeira**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello de San Sadurniño;
***Lobeira**, lugar da parroquia de Budián no concello do Valadouro;
***A Lobeira**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda;
***Pedra Lobeira**, lugar da parroquia de Nogueira, no concello de Sobrado;
***Penalobeira**, lugar da parroquia de Agar, no concello da Estrada.

;Monte de Galiza
***Monte Lobeira**, en Vilanova de Arousa.

Amais, como apelido, **Lobeira** pode referirse a:

***Johan Lobeira**, poeta medieval;
***Casa de Lobeira**, casa nobiliaria galega;
***Bieito Lobeira Domínguez**, político galego (n. 1968).

## Véxase tamén
Lobeiras

O topónimo **Lobeiras** pode referirse:

;En Galiza
***Lobeiras**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Ribeira;
***Lobeiras**, lugar da parroquia de Celanova, no concello de Celanova;
***As Lobeiras**, lugar da parroquia de Vilamateo, no concello de Vilarmaior;
***As Lobeiras**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Parga, no concello de Guitiriz;
***As Lobeiras**, lugar da parroquia de Miñotos, no concello de Ourol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Lobeiros**, lugar da parroquia de Barbos, no concello de Ortigueira.
Glándula salivar

miniatura|350px|Glándulas salivares: (1) Parótides, (2) Submaxilares, (3) Sublinguais
As **glándulas salivares** son as glándulas que segregan a saliva. Sitúanse enriba e debaixo da boca, estando tamén conectadas a ela. A saliva producida nelas é a que axuda a abrandar o alimento inxerido.
Edward Lear

miniatura|dereita|Edward Lear (1870)
**Edward Lear**, nado en Highgate (Londres) o 12 de maio de 1812 e finado o 29 de xaneiro de 1888, foi un escritor, ilustrador e artista inglés coñecido pola súa poesía sen sentido (*non sense*) e os seus *limericks* (poesías humorísticas breves, de cinco liñas, nas que as dúas primeiras e a última riman).

## Traxectoria 
Foi o vixésimo fillo da familia, e foi criado por unha irmá vinte e dous anos maior ca el. Á idade de 15 anos, el e a súa irmá deixaron a casa familiar para independizarse. Lear empezou a traballar como ilustrador e a súa primeira publicación, á idade de 19 anos, foron as ilustracións de *Family of Psittacidae, or Parrots* en 1830. Os seus debuxos tiveron boa acollida, sendo comparados cos de Audubon.

Durante o resto da súa vida realizou debuxos serios, aínda que se fíxo famoso polas súas obras humorísticas. En 1846 publicou *A Book of Nonsense*, un volume de *limericks* que se reeditou tres veces e que axudou á popularización deste tipo de poesías. En 1865 publicou *The History of the Seven Families of the Lake Pipple-Popple*, e en 1867 a súa máis famosa obra absurda, *The Owl And The Pussycat*, que escribiu para os fillos do seu xefe, Edward Stanley, conde de Derby. Despois viñeron outras moitas obras.

Lear nunca tivo boa saúde. Desde os 17 anos ata a súa morte sufriu epilepsia así como bronquite, asma e, na vellez, cegueira parcial.

## Véxase tamén
Martin Weinek

[300px|dereita|miniatura|Martin Weinek (á dereita) con Denise Zich e [Kaspar Capparoni]]
**Martin Weinek**, nado en Leoben en 1964, é un actor, dobrador, director, viticultor, enólogo e empresario austríaco. 
## Traxectoria
Traballa no mundo do cine, o teatro e a televisión. É coñecido entre o público polo papel do *Inspector Fritz Kunz* en Komissar Rex.
Manuel Becerra Bermúdez

**Manuel Becerra Bermúdez**, nado en Castro de Rei o 20 de outubro de 1820 e finado en Madrid o 19 de decembro de 1896, foi un matemático e político galego. Foi ministro con Amadeu I, Afonso XII e durante a Rexencia de María Cristina. Así mesmo, foi un destacado masón.

## Traxectoria 
Afamado matemático, titulouse como enxeñeiro civil na Academia de Enxeñeiros Civís, e foi membro de número da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais. Politicamente destacou polas súas ideas progresistas e revolucionarias que o levaron a participar activamente na Revolución galega de 1846 o que lle valeu ser encarcerado en varias ocasións e ter que buscar refuxio no estranxeiro noutras.

En 1854 volveu participar nos movementos revolucionarios que deron lugar ao Bienio Progresista (1854-1856) e foi detido tras o golpe de estado do xeneral O'Donnell que lle puxo fin, desterrado a Bilbao e posteriormente exiliouse en Francia.

Manuel Becerra volveu á vida política do país con ocasión da Revolución de 1868 formando parte, como deputado, da Xunta Superior Revolucionaria entre o 5 de outubro e o 19 de outubro de 1868. Tras as eleccións de 1869 resultou elixido deputado en Cortes pola provincia de Lugo aínda que finalmente optou pola circunscrición de Madrid e como tal ocupou a carteira de ministro de Ultramar entre o 13 de xullo de 1869 e o 31 de marzo de 1870 durante a rexencia do xeneral Francisco Serrano Domínguez.

Tras volver resultar elixido deputado nas eleccións de 1871 e 1872 ocupará a carteira de ministro de Fomento entre o 19 de decembro de 1872 e o 12 de febreiro de 1873, xa baixo o reinado de Amadeu I.

Ocupará ese mesmo ministerio no primeiro goberno da Primeira República Española entre o 12 de febreiro e o 24 de febreiro de 1873 baixo a presidencia de Estanislao Figueras.

Coa restauración monárquica formou parte de tres dos gobernos presididos por Práxedes Mateo Sagasta como ministro de Ultramar: entre o 11 de decembro de 1888 e o 21 de xaneiro de 1890, entre o 21 de xaneiro e o 5 de xuño de 1890 e entre o 12 de marzo e o 4 de novembro de 1894.

## Vida masónica 
Foi un destacado masón: Soberano Gran Comendador do Supremo Consello nos anos 1884-1889 e Gran Mestre do Gran Oriente de España.

## Vida persoal 
Casou coa viuva María Ortiz de Dusana, nai de Rafael Coronel Ortiz.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
-436

## Acontecementos 
* 
### Arte e cultura 
*

## Nacementos 
* Isócrates - orador ateniense (m. -338). Data probábel.

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-842

## Acontecementos 
* Comezo do reinado de Xehú en Israel (até -815).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1900

-1901 > -1900 > -1899

## Acontecementos
* Arredor desta data a cidade de Xericó pasa ao poder dos canaanitas.

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Outros
*

Historia ano a ano
-607

## Acontecementos 
* Data tradicional, na que se atribúe a súa expedición a Jimmu Tenno, fundador da dinastía imperial xaponesa o inicio sa súa viaxe, que findou en Yamato, onde estabeleceu a súa residencia (a crítica histórica non acepta a data tan remota).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
* Historia ano a ano
-623

## Acontecementos 
* Neste ano (ou ben no seguinte), Xosías, rei de Xudá, emprende unha reforma relixiosa: o templo de Xerusalén reservaouse exclusivamente para Iahvé e foron pechados todos os templos restantes do país.

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Constantino García

**Constantino García González**, nado en Oviedo o 20 de xullo de 1927 e finado en Santiago de Compostela o 23 de outubro de 2008, foi un lingüista e escritor galego de orixe asturiana.

## Traxectoria 
Logo de formarse nas universidades de Oviedo, Complutense de Madrid e Bonn, en 1965 chegou á Universidade de Santiago de Compostela para ocupar unha praza na facultade de Filosofía e Letras. Foi un dos fundadores do Instituto da Lingua Galega en 1971 e do Centro Ramón Piñeiro en 1993, e a ambos os dous dirixiunos en diferentes etapas. En 1982 ingresa na Real Academia Galega, entidade da que foi secretario entre 1997 e 2001. Recibiu a Medalla Castelao, e foi nomeado Xuíz Honorario do Couto Mixto no 2002.

Nos anos oitenta foi codirector e copresentador na Televisión de Galicia do programa *Cousas da lingua*, un microespazo con comentarios lingüísticos. Moitos deses apuntamentos foron recollidos en libros. Foi ademais un dos impulsores e coautores do Atlas Lingüístico Galego e de diversas obras lexicográficas.

Nos últimos anos da súa vida, gravemente enfermo dun mal dexenerativo, retirouse da actividade cultural e intelectual.

## Obra 
* *Contribución a la historia de los conceptos gramaticales. La aportación del Brocense* (1960).
* *Léxico de la comarca compostelana* (1974).
* *Galego onte, galego hoxe* (1976, Universidade de Santiago).
* *Recantos da lingua* (1982, La Voz de Galicia).
* *Retrincos da lingua* (1982).
* *Glosario de voces galegas de hoxe* (1985).
* *Temas de lingüística galega* (1985).
* *Follas da lingua* (1987).
* *Cousas da lingua* (1989).
* *Cartafol da lingua* (1990).
* *Peneirando palabras* (1990).
* *Contribución ó léxico de Alvaro Cunqueiro* (1991).
* *Tesouros da lingua* (1993).
* *Glosas da lingua* (1995).
* *El castellano de Galicia* (1998).
* *Diccionario galego de termos médicos* (2002, contribucións)
* *O libro das palabras* (2003).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*
Moa, Vilatuxe, Lalín

**Moa** é unha aldea da parroquia de Vilatuxe, no concello de Lalín, provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, no ano 2023 tiña 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).

## Xeografía
Está situada no espazo da Rede Natura 2000 da Serra do Candán, ó suroeste do concello, a 6&nbsp;km de Vilatuxe e a 16 da vila de Lalín. Preto do lugar únense ao Deza dous pequenos afluentes, o río Zobra e o rego de Chedas. Accédese á aldea por unha pista que parte da estrada PO-534 en Vilatuxe e continúa cara a Zobra.

Destaca a súa riqueza natural e paisaxística, dentro da cal podemos atopar a fraga coñecida como devesa de Moa, a presenza de varias alvarizas tradicionais e os restos dunha antiga fortaleza coñecida como Castelo de Paradela.

No monte veciñal en man común hai instalados varios aeroxeradores pertencentes ao parque eólico Ameixeiras-Testeiros.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilatuxe
### Parroquias de Lalín
Xestal

O termo **Xestal** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Xestal**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Montemaior, no concello da Laracha;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Lugo;
***O Xestal**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Vide, no concello das Neves;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Insua, no concello de Ortigueira;
***O Xestal**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Arantei, no concello de Salvaterra de Miño;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Ferreira, no concello de San Sadurniño;
***O Xestal**, lugar da parroquia de Gondaísque, no concello de Vilalba;
***Vilar do Xestal**, lugar da parroquia de Noceda, no concello de Lalín.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Carlos Díaz Gestal**, humorista e cantante coñecido co nome artístico **O Xestal**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vilar, Soutolongo, Lalín

**Vilar** é un lugar da parroquia de Soutolongo no concello de Lalín. Tiña 47 habitantes en 2015 (20 homes e 27 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2007 cando tiña 53 habitantes (22 homes e 31 mulleres).
## Galería de imaxes 

File:Horreo de 6 claros.jpg|Hórreo.
File:Pilanco da Cal.jpg|Pilanco da Cal.
File:Casa de Nogueiras.jpg|Casa de Nogueiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soutolongo 
### Parroquias da Lalín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lalín
-2270

-2271 < -2270 < -2269

## Acontecementos
* Comezo do reinado de Sargón, rei de Akkad (até -2215) (cronoloxía baixa).

### Arte e cultura
*

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Véxase tamén
Historia ano a ano
Aldar

O topónimo **Aldar** pode referirse a:

;En Galiza
***Aldar**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***Aldar**, lugar da parroquia de Santa Locaia de Parga, no concello de Guitiriz;
***Aldar**, lugar da parroquia do Ermo, no concello de Ortigueira;
***Aldarete**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***Aldarís**, lugar da parroquia de Fruíme, no concello de Lousame;
***Aldariz**, lugar da parroquia de Padriñán, no concello de Sanxenxo;
***Vilaldar**, lugar da parroquia de Miraz, no concello de Friol.
-2215

-2216 < -2215 < -2214

## Acontecementos
* Fin do reinado en Akkad, Mesopotamia, do rei Sargón (desde -2270)

### Arte e cultura
*

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Véxase tamén
Historia ano a ano
-2214

-2215 < **-2214** < -2213

## Acontecementos
* Inicia o seu reinado en Akkkad, Mesopotamia, o sucesor de Sargón, Rimush (até -2206) (Cronoloxía baixa).

### Arte e cultura
*

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Véxase tamén
Historia ano a ano
Blue Bird

***Blue bird*** é o single nº 40 da cantante  Ayumi Hamasaki, lanzado ó  21 de xuño do ano  2006 baixo o selo  Avex Trax.

## Información 
Bastantes especulacións existiron acerca deste sinxelo. Inicialmente xa fora confirmado que sería un sinxelo con tres caras A (como os seus anteriores  *A* e *H*, e tamén  *&*), pero finalmente a información trocou por un sinxelo dunha soa cara, e se publicou no sitio oficial da señorita Hamasaki un comunicado pedindo desculpas por enviar a información tan anticipada, xa que varios sitios de compras on-line xa tiñan fixado que sería un single de tras caras. Avex pediu desculpas ós fans da cantante que esperaban o cuarto single de tres caras A da artista (despois de  *A* en 1999, *H* en 2002 e *&* en 2003).

Porén, o sinxelo conta igual con tres cancións distintas, pero *Blue Bird* é a cara principal, composta por Dai Nagao, exmembro de Do As Infinity quen traballa con ela dende 1999. As letras de tódalas cancións do single foron escritas por Ayumi Hamasaki. A canción foi utilizada en comerciais de kiwis para a empresa Zespri; o lado b do single, *Beautiful Fighters* e tamén unha versión alternativa da canción do álbum anterior da cantante *(miss)understood* chamada *Ladies Night ~another night~* foron incluídas dentro de comerciais para promover produtos da empresa Panasonic, que utiliza a Ayumi como rostro dende fai xa 4 anos, actualmente é ocupado como terceiro opening de Naruto Shippuden.

O sinxelo é o primeiro en ser lanzado en tres versións e con dúas edicións CD+DVD, cada unha contendendo material lixeiramente diferente, que neste caso son as imaxes detrás da cámara das gravacións dos dous vídeos feitos para este sinxelo, que se encontran incluídos en distintas versións. As tres versións distintas teñen portadas lixeiramente diferentes tamén, xa que utilizan 3 enfoques distintos para a mesma imaxe.

## Lista de temas 
### CD (versión A, B, C) 
### DVD (versión A) 
### DVD (versión B) 
## Posición nas listas 
Posición do single en Oricon.
Independientes por Mugardos

**Independientes por Mugardos** (IpMU) é un partido político de ámbito municipal creado no concello de Mugardos no 2003.

## Historia e características
Independientes por Mugardos naceu en vésperas das eleccións municipais do 2003 a partir da desaparecida Esquerda de Galicia liderada polo exalcalde Manuel Eugenio Fariña Doval. Os resultados nos comicios dese ano foron, de feito, unha repetición dos que baixo EdeG acadaran no 1999.

### Orientación política
Malia que o xermolo partiu da extinta Esquerda de Galicia de Anxo Guerreiro durante a súa primeira campaña electoral IpMU definiuse como un partido plural que abranguía no seu seo diferentes sensibilidades políticas pero que mantiñan como nexo común o seu interese polo progreso do Concello de Mugardos.

## Edís electos
* Manuel Eugenio Fariña Doval (2003-2007 e 2007-2011)
* Pedro Abeal Sousa (2003-2007)
-2205

-2206 < -2205 < -2204

## Acontecementos
* Man-Ishtishu comeza a reinar en Akkad, Mesopotamia (até -2191), como sucesor de Rimush (cronoloxía á baixa).

### Arte e cultura
*

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Véxase tamén
*

Historia ano a ano
Bold & Delicious/Pride

**Bold & Delicious / Pride** é o single nº 38 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado orixinalmente o 30 de novembro do ano 2005.

## Información 
Este é un dos singles que poden considerarse puntos destacables dentro da carreira de Ayumi Hamasaki, para ben o para mal. Para estas cancións pedíuselle axuda ó produtor europeo Geo, integrante da banda Sweetbox, e el foi quen produciu estas dúas cancións, que orixinalmente eran da súa propia banda. Tamén se incluíron dúas cancións deste produtor no álbum *(miss)understood* de Hamasaki, e de feito, "*Bold & Delicious*" foi o seu tema principal. As dúas cancións que compoñen este single teñen un aire bastante americanizado, o que se viu máis marcado nos vídeos xa que ambos vídeos gravados na cidade de Nova York, e teñen un aire bastante urbano. Incluso para o álbum foron incluídas voces dun coro de gospel, o que foi considerado por algúns críticos unha mala opción, xa que en ocasións tapan a mesma voz da cantante principal.

A pesar de debutar no primeiro lugar das listas de Oricon, as vendas deste single baixaron drasticamente o estándar de unidades vendidas pola artista, dende vender normalmente 300 mil copias por single, ata baixar a só 100 mil copias. O “fracaso” deste sinxelo tamén pode entenderse que afectou as vendas de *(miss)understood*, que foron tamén consideradas baixas comparadas ás dos traballos anteriores. O sinxelo inclúe ademais remesturas das dúas cancións que conformaron o sinxelo anterior.

## Lista de temas 
### CD 
### DVD 
## Posición nas listas
Carlos Díaz Gestal

**Carlos Díaz Gestal**, máis coñecido como **O Xestal**, nado en Monte Alto (A Coruña) o 8 de agosto de 1933 e finado na mesma cidade o 4 de xaneiro de 1993, foi un humorista e cantante galego.
## Traxectoria 
A súa actividade como contador de contos, moitos deles rexistrados en gravacións discográficas, tróuxolle unha gran popularidade na Galicia dos anos sesenta e setenta. Algúns dos títulos das súas gravacións foron “Contos de Bergantiños”, “Contos que van pra a feira” etc. A pesar de que o personaxe do Xestal, que usaba a ironía para manter un ton reivindicativo, estaba caracterizado como un home do medio rural, Carlos Díaz naceu no seo dunha familia obreira do barrio de Monte Alto, na Coruña.

Paralelamente á súa carreira de humorista, colaborou e formou parte de numerosos coros e agrupacións folclóricas, como Cántigas da Terra, Follas Novas, Toxos e Froles ou Aires de Bergantiños, da que foi fundador en 1985.

Triunfou na radio no programa *Desfile de Estrellas* (RNE) e en 1964 o Ministro de Información e Turismo Manuel Fraga Iribarne condecorouno coa Medalla ao Mérito Turístico.

Despois de pasar a súa infancia entre Oleiros e Sada, e percorrer o mundo para actuar en diversos centros galegos da emigración, Carlos Díaz asentouse nas parroquias carballesas de Lema e Rebordelos. A súa vinculación coa comarca de Bergantiños fixo que participase activamente nas loitas contra a privatización do areal e lagoa de Baldaio.

Tras o seu pasamento, foi enterrado no cemiterio parroquial de San Martiño de Razo (Carballo).
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Homenaxe ao Xestal 2010, e unha gravación sonora do xestal cun conto: O cabalo
* Un poema protesta do Xestal
A Barqueira Vella, A Barqueira, Cerdido

**A Barqueira Vella** é un lugar da parroquia da Barqueira no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Tiña 3 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 1 muller, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 7 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Barqueira 
### Parroquias de Cerdido
Boys & Girls

**Boys & Girls** é o noveno sinxelo da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado orixinalmente 14 de xullo do ano 1999.

## Información 
O sinxelo foi o primeiro lanzado en formato maxi con máis de 4 cancións, e foron engadidas numerosas remesturas e versións alternativas da canción orixinal. "Boys & Girls" foi lanzado o mesmo día que 'BE TOGETHER", sinxelo da súa coñecida rival nese entón Ami Suzuki. A batalla entre as dúas xoves fíxose máis forte a partir do lanzamento destes singles, xa que comezaron a loitar ferreamente polo primeiro lugar na lista dos máis vendidos. Na primeira semana Suzuki logrou chegar o primeiro posto de Oricon, deixando a Ayumi no segundo lugar, pero na segunda semana Ami quedou no segundo posto. Finalmente Ayumi coroouse vencedora, convertendo a este single no primeiro en vender máis dun millón de copias (cando o de Ami Suzuki só alcanzou a vender 800 mil copias).

O tema orixinal é o *AUBE Original Mix*, e esta mesma versión foi máis tarde incluída no segundo álbum de estudio da artista. O nome de *AUBE* é soamente porque a canción foi a primeira utilizada como imaxe nos comerciais da gama de cosméticos que leva o mesmo nome. A canción que máis tarde foi utilizada baixo o seu contrato con esta empresa foi "*And Then*", a que non chegou a utilizarse na radio.

## Lista de temas 
## Posición nas listas
As Cancelas, A Barqueira, Cerdido

**As Cancelas** é un lugar da parroquia da Barqueira no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller), o que supón un aumento en relación ao ano 2007 cando tiña 2 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Barqueira 
### Parroquias de Cerdido
Paleira

Como topónimo **Paleira** pode referirse a:

;En Galiza
***Paleira**, lugar da parroquia de Seivane de Vilarente, no concello de Abadín;
***A Paleira**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***A Paleira**, lugar da parroquia de Muras, no concello de Muras;
***A Paleira**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello da Pastoriza;
***A Paleira Nova**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas;
***A Paleira Vella**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Charleville-Mézières

**Charleville-Mézières** é un concello (*commune*) francés, capital do departamento de Ardenas, na rexión do Gran Leste. No ano 2009 contaba con 49.975 habitantes.
Srebrenica

**Srebrenica** (en serbio cirílico: **Сребреница**) é unha cidade e un concello da parte oriental da República Serbia de Bosnia e Hercegovina. Srebrenica áchase nunha zona montañosa. Actualmente a súa poboación é de arredor de 4.000 habitantes (36.666 en 1991).

## Toponimia 
O nome da cidade (Srebrenica) significa "mina de prata", tradución eslava do seu antigo nome latín *Argentaria*.

## Economía 
Antes de 1992 funcionaba na cidade unha fábrica metalúrxica, un balneario termal que atraía  turistas de toda a antiga Iugoslavia. Nos seus arredores estaban en actividade minas de cinc, chumbo e ouro. Hoxe a principal actividade económica é a extracción de sal xema e mais os establecementos termais.

## Guerra iugoslava 
Cara ao final da guerra en Bosnia-Hercegovina (1992-1995), en xullo de 1995, Srebrenica foi teatro do peor masacre de civís bosníacos por parte das tropas paramilitares serbio-bosníacas de Ratko Mladić, nomeado como o masacre ou o xenocidio de Srebrenica. A pesar disto, o Acordo de Dayton deixou Srebrenica no territorio da Republika Srpska.

O 24 de marzo de 2007, a asemblea municipal de Srebrenica aprobou unha resolución que demandaba a independencia da Republika Srpska. Os membros serbios da asemblea non votaron a resolución.

## Demografía
No ano 2005 había cerca de 4.000 bosníacos no concello, case un terzo da poboación
total.

**Concello**

**Cidade de Srebrenica**

## Comunidades locais 
O concello (општина ou *opština*) foi ulteriormente subdividido nas seguintes comunidades locais (мјесне заједнице o *mjesne zajednice*): https://web.archive.org/web/20080414045933/http://www.srebrenica-opstina.org/karta/karta.swf

*Brežani
*Crvica
*Gostilj
*Kostolomci
*Krnići
*Luka
*Orahovica
*Osatica
*Podravanje
*Potočari
*Radoševići
*Ratkovići
*Sase
*Skelani
*Skenderovići
*Srebrenica
*Sućeska
*Toplica
*Vijogor

## Galería fotográfica

Ficheiro:Srebrenica_landscape.JPG|Vista de Srebrenica
Ficheiro:Srebrenicaserb.jpg|Igrexa ortodoxa, reconstruída logo de 1996
Ficheiro:Srebrenica_orthodox_int.JPG|Interior da igrexa ortodoxa
Ficheiro:Srebrenica_franciscan_chapel.JPG|A capela franciscana
Ficheiro:Srebrenica_Mosque.JPG|A mezquita, reconstruída

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Istraživački Centar za Mirovno Obrazovanje - Centro de Investigación pola Paz, única asociación internazional presente en Srebrenica 
*  Concello de Srebrenica
Emma Ríos

**Emma Ríos Maneiro**, nada  en Vilagarcía de Arousa o 1 de abril de 1976, é unha debuxante de banda deseñada galega.

## Traxectoria 
Emma Ríos viviu en Ourense e dende nova leu tebeos como *La patrulla X* de Chris Claremont, *Nuevos Mutantes* de Sienkiewicz e sobre todo *Akira* de Katsuhiro Otomo, que foi o que decantou a súa vocación. Porén, descartou o uso de grises, tramas augadas propias do manga nos seus primeiros fanzines de fotocopias. Por contra, valorou máis o acabado de tinta de autores coma John Buscema, Harvey Kurtzman ou Jack Kirby.

Recibiu unha oferta de Matt Gagnon, editor de Boom! Studios, para realizar unha miniserie de 4 números.

Nas Jornadas Internacionales del Cómic Villa de Avilés coñeceu a CB Cebulski, quen a puxo en contacto con Nick Lowe, editor de Marvel Comics. Con el realizou un *fill-in* para *Runaways* primeiro e despois unha miniserie do *Doctor Extraño*, escrita por Mark Waid.

Realizou unha adaptación do *Amadís de Gaula* para o Grupo SM, con guión de Ricardo Gómez.

## Obras 
* *A prueba de balas* (2003)
* Hexed (2008)
* Pretty Deadly (2013) volumes 1, 2 e 3
* Mirror 1 , 2
* I D
## Premios 
* Primeiro premio do concurso de Arteixo (1998)
* 3º premio do certame de Banda Deseñada de Ourense (2004).
* Premio á mellor autora revelación en Expocómic, Madrid, 2008
* Premio Eisner 2020 a mellor portadista por ‘Bella Muerte’.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Steiner from Mars, blog da autora.
* Emma Ríos , por José A. Serrano para guiadelcomic.es, 08/2009 
* Emma Ríos en culturagalega.org
* Emma Ríos Maneiro en galegos.info
* Emma Ríos, debuxante de cómics, reportaxe en RTVE (14/12/2010)
Sede da Deputación de Pontevedra en Vigo

miniatura|300px|Sede da Deputación de Pontevedra en Vigo, na rúa Eduardo Chao.

A **sede da Deputación de Pontevedra en Vigo** é un edificio do século XXI situado na cidade de Vigo.

## Descrición 
O edificio, inaugurado o 1 de xullo de 2008, conta con seis andares e máis de 1.000 metros cadrados. O inmoble posúe unha sala de exposicións, salón de recepcións, despachos de presidencia e deputados, almacén e servizos administrativos.

Atópase no número 3 da rúa Oporto, ao carón da Casa de Fernando Carreras, antiga sede da alcaldía de Vigo. Na nova sede traballan nove empregados .

## Historia 
A nova oficina constitúe a primeira sede da Deputación de Pontevedra aberta fóra da capital provincial.

A apertura dunha sede da deputación provincial na cidade de Vigo vén do desexo da institución de ter unha maior presenza no motor económico e cidade máis poboada da provincia de Pontevedra e de Galicia. A sede pretende prestar un servizo aos cidadáns vigueses para que non se teñan que desprazar á capital provincial.

## Controversia 
Para o presidente da Deputación, Rafael Louzán, do Partido Popular, a súa apertura responde ao seu "compromiso persoal" coa cidade, e constitúe "un feito despois 171 anos de historia". O Partido Socialista, cualificouna coma un "despilfarro".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Deputación de Pontevedra Sede de Vigo.
Carols

**CAROLS** é o single nº 34 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado orixinalmente o 29 de setembro do ano 2004.

## Información 
Este single é o que foi publicado en máis formatos distintos no momento do seu lanzamento, entre ditos formatos encóntranse ademais de versións CD e CD+DVD, versións de SACD así como de DVD-Son. Descoñecese o motivo polo que foi lanzado en tanto formatos, pero varios traballos realizados por outros artistas de Avex Trax nesa época tamén lanzáronse en máis formatos do habitual. O máis probable é que fose para ver se estes formatos atraían ó público, e se lograban mellores vendas.

A balada “CAROLS” utilizouse para comerciais da cámara dixital modelo LUMIX DMC-FX7 de Panasonic. O comercial de dito produto foi amplamente difundido, e as rúas das principais avenidas do Xapón se encheron de fotos de Ayu promovendo este produto. O traxe que a cantante utiliza neste comercial tamén causou conmoción entre os fanáticos, xa que é un sensual corsé. O traxe incluso foi imitado e comercializado. Posteriormente utilizouse o mesmo comercial, pero para "*CAROLS Classical*", unha versión da canción con orquestra, para o álbum *MY STORY Classical*, que foi lanzado en 2005.

O vídeo musical de “CAROLS” pode considerarse algo monótono, e en parte é aceptable, xa que varias escenas que foron gravadas para este o final non foron incluídas. O vídeo é completamente en branco e negro, con escenas de Ayumi no escenario dun teatro baleiro, así como imaxes dela nun carrusel. As escenas que finalmente non se incluíron no vídeo podíase ver a Ayumi sentada nun columbio da Prefectura de Kanagawa, o motivo foi que mentres gravaban estas escenas se desatou un forte vento. Algúns rexistro destas capturas están presentes nas escenas detrás de cámara do vídeo musical, que está dentro do DVD do álbum *MY STORY*.

## Lista de temas 
### CD 
### DVD 
## Posición nas listas
Casa de Fernando Carreras

A **Casa de Fernando Carreras** é un inmoble de estilo ecléctico localizado na cidade de Vigo. A casa foi unha das primeiras grandes residencias da cidade olívica. Na súa época tivo tanta sona que moitos vigueses percorrían longas distancias para ver a casa.

O edificio atópase na esquina entre a rúa da cidade do Porto coa rúa Areal, e é o único edificio que mantén unha aliñación distinta na rúa Areal, como consecuencia de cambios no proxecto inicial da edificación da rúa.

## Historia e usos 
Vista da casa dende a rúa Policarpo Sanz.|miniatura|esquerda
A Casa de Fernando Carreras foi deseñada como residencia do seu promotor, Fernando Carreras. O 1 de febreiro de 1863 asinouse o proxecto da súa edificación, que lle foi asignada a Manuel de Uceda, mestre de obras da Academia de San Fernando de Madrid e axudante de obras públicas na provincia de Pontevedra.

Dende a súa construción, o edificio tivo diversos usos: foi empregado como sucursal do Banco de España (ata a construción da actual Casa das Artes, onde se localizaría despois), como sede do Goberno Militar, como reitorado da Universidade de Vigo (ata a construción do novo reitorado no campus da Universidade de Vigo) e como sede da alcaldía da cidade de Vigo.

No ano 2006, o inmoble foi habilitado para albergar a alcaldía da cidade, un proxecto da alcaldesa Corina Porro, quen desexaba acomodar a sede nun inmoble máis cómodo có primeiro andar do concello de Vigo, construído en 1972. Despois de barallar distintas opcións, decantouse polo antigo reitorado da rúa Areal. Entre os traballos de adecuación do edificio, destaca a substitución do escudo franquista da fachada do inmoble polo escudo da cidade olívica. Tralo seu peche o concello barallou varios proxectos para o edificio. Primeiramente pensouse en acondicionar o inmoble para a nova Biblioteca pública do Estado que prometera o ministro de cultura, César Antonio Molina para a cidade de Vigo, Finalmente ambas as dúas propostas foron desbotadas anunciándose a finais de 2008 que o inmoble sería a sede da Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal, proposta que finalmente tampouco foi adiante.

O Consorcio da Zona Franca de Vigo mercou o edificio ó concello para trasladar a súa sede ó centro da cidade.

## Estilo 
É un dos grandes edificios máis vellos da cidade, de estilo ecléctico. Toda a fachada está feita en cantaría de granito galego de primeira calidade ben conformado. Ten, ademais da planta baixa, dous andares, con bufardas baixo a cuberta, engadidas despois da obra principal; conta cun patio de luces interior. A súa disposición é simétrica, con grandes vans na fachada con arcos semicirculares, todos con balcón individual e separados por pilastras acanaladas, que lle dan ao conxunto un aspecto clasicista. A decoración restrínxese aos chapiteis corintios das pilastras, e á decoración xeométrica e vexetal da cornixa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fundación Carlos Casares
* Edificio Bonín (na esquina oposta da rúa da cidade do Porto)
Mal'ta

miniatura|Plaqueta con mamut gravado, proveniente de Mal'ta, Museo do Hermitage, san Petersburgo.
'''Mal'ta''' (en grafía rusa Мальта) é o nome dun sitio arqueolóxico do paleolítico superior, situado nas beiras do río Beliaa, que é un afluente do Angara (á súa vez tributario do Ienisei). Dista uns 100&nbsp;km do lago Baikal e sobre 80&nbsp;km de Irkutsk, na Siberia central, Federación Rusa.

## Historia arqueolóxica 
A estación foi descuberta en 1928, e desde entón escavada en campañas posteriores. O recinto ocupa arredor de 8.000 m².

## Aspectos xeolóxicos e de ambiente 
O recinto está situado sobre un socalco do río Belaia, formado por depósitos basicamente de loess e lodos, de bastante potencia.

A fauna asociada presenta nos estratos máis antigos animais hoxe extinguidos como o rinoceronte lanudo e o león das cavernas. O mamut mantense.

## Descubertas 
As sucesivas escavacións atoparon unha industria lítica e ósea ou ebúrnea variada, que é a grosso modo comparábel coa do paleolítico superior europeo occidental. Encontrouse tamén material de ornamentación diverso e abundante, a maior parte de marfil e óso: alfinetes, prendedores de pelo, diademas, aneis, placas etc.

O máis destacábel foron os "edificios" achados, que corresponden a tres tipos: a) cabanas circulares de preto de 4 m de diámetro; b) vivendas rectangulares duns 12 m²; e dúas grandes estruturas, tamén rectangulares, unha de máis de 80 m². Nelas utilizáronse varas de madeira, osamentas e peles para paredes e cubertas, e pedras como elemento de suxeizón principal.

Nas cabanas e nas vivendas atopáronse depósitos diferentes que suxiren un repartimento "masculino" e "feminino" dos materiais: nos depósitos masculinos apareceron asociadas armas de caza con estatuíñas de paxaros; mentres nas zonas femininas, apareceron estatuíñas femininas, case todas de marfil, de 31 a 136&nbsp;mm de alto, xunto con instrumentos como raspadores, agullas, subelas, colares etc.

## Cronoloxía 
A medición por carbono 14 subministrou unha data de -12.800, o que xunto ás características da industria, fan a Mal'ta coetáneo do Magdaleniense europeo-occidental. Tal data é considerada demasiada baixa segundo algúns autores.

## Conclusión 
Malt'a supón polos riscos da súa industria e arte unha estación que prolonga o Paleolítico europeo, a través das estacións intermedias próximas aos montes Urais, cara Asia Central, e efectúa de centro de ligazón con estacións do resto de Asia, cara ao Altai e o río Amur.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Venus de Mal'ta

### Bibliografía
* Chester S. Chard: *Northeast Asia in Prehistory*, The University of Wisconsin Press, Madison 1974. ISBN 0-299-06430-1, S. 20 ff.
* Alimen, M. H., e Steve, M., *Prehistoria*, vol 1 da Historia Universal Siglo Veintiuno. Madrid. Siglo XXI de España. 1970. ISBN 84-323-0034-9
* Henri Delporte, *La imagen de la mujer en el arte prehistórico*. Istmo. Madrid. 1982 ISBN 84-7090-123-0

### Ligazóns externas
* Páxina do Metropolitan Museum of Art de Nova York.
A Cuqueira

O topónimo **A Cuqueira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Mourentán, no concello de Arbo;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Temes, no concello de Carballedo;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Santa Uxía de Asma, no concello de Chantada;
***A Cuqueira**, lugar da parroquia de Arrabaldo, no concello de Ourense.
Antón Figueroa Lorenzana

**Antón Figueroa Lorenzana**, nado en Chantada en 1943, é un profesor e teórico literario galego.

## Traxectoria 
Catedrático de Literatura Francesa na Facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela, Figueroa mantén unha constante preocupación pola renovación metodolóxica dende as teorías da recepción ata o concepto de campo literario. É membro do consello de redacción da revista *A Trabe de Ouro*.

## Obra en galego
### Ensaio
**Diglosia e texto* (Edicións Xerais, 1988).
**Lecturas alleas* (Sotelo Blanco, 1996).
**Nación, literatura, identidade* (Xerais, 2001).
**Ideoloxía e autonomía no campo literario galego* (Laiovento, 2010).
**Marxes e centros. Para unha socioloxía do campo cultural* (Laiovento, 2015).

### Traducións
**Loureses: antropoloxía dunha parroquia galega*, de Manuel Mandianes Castro (Editorial Galaxia, 1984; canda a Xavier Senín).

### Obras colectivas
**Homenaxe ó profesor Camilo Flores* (Universidade de Santiago, 1999).
**A semente da nación soñada. Homenaxe a Xosé Luís Méndez Ferrín* (Sotelo Blanco/Xerais, 2008).

## Obra en francés
### Obras colectivas
**Communication littéraire et culture en Galice* , a canda Xoán González Millán, edicións L'Harmattan, Francia e o Canadá 1997, ISBN 2-7384-5286-8
*''L'espace culturel transnational, 2009, Nouveau Monde Éditions, París.

## Premios
*Premio da Crítica Galicia no 1996, por *Lecturas alleas*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Xerais
O home-león

O **home-león**, ou ***Löwenmensch***, é unha escultura de marfil de mamut que data do Paleolítico superior (auriñaciense).

A imaxe representa un corpo humano, revestido dunha cabeza de león. É un dos exemplares escultóricos, de vulto redondo, é dicir totalmente exento, máis antigos que se coñecen até o presente. As súas dimensións son 29,6&nbsp;cm de altura, un ancho de 5,6&nbsp;cm e un espesor de 5,9&nbsp;cm. Ten sete incisións horizontais e paralelas no brazo esquerdo.

## Historia 
A obra foi descuberta rota en pedazos, en 1939, no estado alemán de Baden-Wurtemberg, na caverna de Hohlenstein-Stadel, sita no val do río Lone (Lonetal), onde a rescatou o arqueólogo Otto Volzing (1910-2001). A segunda guerra mundial interrompeu os traballos. Como centenares doutras pezas alí atopadas, foron doadas por Robert Wetzel, director das escavacións ao Museo de Ulm.

Até case trinta anos despois do final da contenda mundial non foi estudada, sendo restaurada aínda en 1997-1998; pero nesta primeira reconstrución a estatuíña aínda carecía de cabeza, e non foi até despois do 2000 que se reconstruíu enteiramente. Este tardío redescubrimento é o que explica o descoñecemento case xeral da estatuíña e que non teña entrado aínda no patrimonio imaxinario do gran público ao non pasar a libros de texto e divulgativos.

### Datación 
A súa antigüidade está estimada, por datación C-14, en arredor de 32.000 anos, o que a fai remontar ao período auriñaciense, como as estatuíñas das venus paleolíticas, das cales a máis coñecida é a de Willendorf.

### Interpretación 
miniatura|O home león, -32.000 anos, 29,6 cm, Museo de Ulm|esquerdaMesmo a correcta identificación é difícil. De primeiras un cre que a esculturiña representa un humano masculino, mais moi de seguido pode pensar que é unha femia humana. Inicialmente denominouse home-león. Foi o prehistoriador Joachin Hahn quen propuxo interpretala como un ser feminino dado que a cabeza era de leona, pasando a chamarse león-muller (Löewenfrau). Mais o caso non está claro e segue a denominarse home-león maioritariamente, porén a denominación en alemán é **Löewenmensch**: *ser humano-león*, sintagma que non é doado simplificar noutras linguas.

A interpretación é árdua. A súa caracterización híbrida presenta semellanzas con certas representacións magdalenianas, moito máis tardías, da arte rupestre de covas francesas como o "Gran Bruxo" da gruta de Les Trois-Frères, que tamén presentan seres híbridados.

Outra estatua similar, de menor tamaño mais representando igualmente un home-léon, foi atopada noutra caverna, Hohler Fels, na mesma rexión, e xunto con outras esculturas de animais. E noutra cova da zona, Vogelherdhöhle, achouse unha cabeza de león solta, pero con visos de ter tido corpo humano. Isto abre a posibilidade de que "o home-león" xogase un papel importante na mitoloxía dos humanos do Paleolítico Superior.

O home-león exponse na actualidade no Museo de Ulm, na localidade homónima da Alemaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
* León 
* León (simbolismo)
* Alpes Suábicos
* Cordilleira do Xura

### Ligazóns externas 
*    Páxina oficial do museo
*  Páxina con fotos da restauración da escultura
Terra de Rupert

dereita|miniatura|Terra de Rupert.
A **Terra de Rupert** (''Rupert's Land'') é o nome dunha antiga posesión británica en América do Norte, que abrangue gran parte do territorio da actual Canadá.

## Historia 
Pertencía orixinalmente á Compañía da Baía de Hudson, e recibiu o seu nome do príncipe Ruperto do Reno, sobriño de Carlos I, e primeiro gobernador da compañía.

Os estatutos outorgados á compañía por Carlos II concedíanlle o monopolio sobre a conca hidrográfica de todos os ríos e arroios que desembocan na baía de Hudson, unha área de 3,9 millóns de km², máis dun terzo do actual territorio canadense.

A Compañía do Noroeste de Montreal e a Compañía da Baía de Hudson fusionáronse en 1821, pasando a controlar un territorio maior, que máis tarde se estendería até as costas árticas no norte e o océano Pacífico ao oeste.

En 1870 foi abolido o monopolio da compañía, e autorizouse o comercio libre na rexión. A compañía cedeu a Terra de Rupert e o Territorio Noroeste á Confederación Canadense.

## Igrexa Anglicana 
Terra de Rupert é tamén o nome dunha provincia eclesiástica da Igrexa Anglicana do Canadá, que abarca as pradeiras canadenses e gran parte da zona ártica. Ademais, é tamén o nome da diocese anglicana en Manitoba.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Rupert Land's Act (1868)
Bretón

**Bretón** pode facer referencia a:
* Relativo ou pertencente a Bretaña, aos seus habitantes e á súa lingua, o  bretón.
* Pobo celta que emigrou de Inglaterra a Armórica (Bretaña), o pobo bretón.
* Tomás Bretón (1850-1923), compositor español.

### Véxase tamén
Daybreak

***Daybreak*** é o vixésimo quinto single lanzado pola cantante xaponesa Ayumi Hamasaki. Tamén foi o seu primeiro single do ano 2002.

## Información 
Este foi un single que Ayumi fixo exclusivamente por unha obra benéfica para Unicef co seu lema do ano 2002 "*Let it be peace in the world*", e a canción tamén foi promovida para un produto da compañía Panasonic, dentro do seus comerciais de televisión. "*Daybreak*" é o último single que foi lanzado en formato maxi single de máis de 4 o 5 cancións, e o último para o que foron incluídos cantidades masivas de remixes. Incluíu remixes de varias cancións do álbum "*I am...*", máis unha versión estendida do instrumental "*Opening Run*".

## Vídeo 
O vídeo musical feito para "*Daybreak*" é sen lugar a dúbidas un dos máis simples, e que quizais menos traballo custou. Só foi utilizada unha cámara durante todo o vídeo, e non houbo ningún tipo de edición; Ayumi estivo cantando a súa canción sen cortes dende o principio ata o final do vídeo. A localización exacta do vídeo é descoñecida, pero foi gravado nunha estrada, ó parecer de madrugada preto do amencer.

## Lista de temas 
## Posición nas listas