Tolerancia central

En inmunoloxía a **tolerancia central**, tamén chamada **selección negativa**, é o proceso de eliminar calquera linfocito T ou B *en desenvolvemento* na medula ósea e timo que sexa reactivo a un antíxeno do propio corpo. Por medio da eliminación de linfocitos autorreactivos, a tolerancia garante que o sistema inmunitario non atacará péptidos propios. A maduración dos linfocitos (e a tolerancia central) teñen lugar nos órganos linfoides primarios, como son a medula ósea e o timo. Nos mamíferos, as células B maduran na medula ósea e as T no timo. Debido á natureza dunha recombinación de receptor aleatoria, haberá algúns BCRs e TCRs producidos que recoñecen autoantíxenos como se fosen alleos ao organismo.
# Durante a selección positiva, compróbase a capacidade das células T de unirse con afinidade a complexos MHC-péptido. Se a célula T non se pode unir ao complexo MHC de clase I ou MHC de clase II, non recibe sinais de supervivencia, polo que morre por apoptose. Os receptores de célula T con afinidade dabondo para os complexos péptido-MHC son seleccionados para a supervivencia.
#* Dependendo de se a célula T se une a MHC I ou II, converterase nunha célula T CD8+ ou CD4+, respectivamente.
#* A selección positiva ocorre no córtex do timo coa axuda das células epiteliais do timo que posúen moléculas MHC I e MHC II na superficie.miniatura|Esta figura mostra o proceso de selección negativa para as células T.
# Durante a selección negativa, compróbase a afinidade das células T para os antíxenos propios. Se se unen a un péptido propio, entón quedan sinalados para a apoptose (proceso de deleción clonal).
#* As células epiteliais tímicas mostran o autoantíxeno ás células T para comprobar a súa afinidade polo propio.
#* Os reguladores transcricionais AIRE e Fezf2 xogan un importante papel na expresión dos antíxenos tisulares propios nas células epiteliais do timo.
#* A selección negativa ocorre na unión córtico-medular e na medula do timo.
# As células T que non se unen ao propio, pero recoñecen complexos antíxeno-MHC, e son CD4+ ou CD8+, migran aos órganos linfoides secundarios como células T maduras virxes.   
As células T reguladoras (T reg) son outro tipo de célula T que madura no timo. A selección de células T reguladoras ocorre na medula do timo e vai acompañada da transcrición de Foxp3. As células T reg son importantes para regular a autoinmunidade ao suprimiren o sistema inmunitario cando este non debe estar activo.
miniatura|Lenda para as figuras da selección de células T.

## Enfermidades xenéticas causadas por defectos na tolerancia central 
Os defectos xenéticos na tolerancia  central poden orixinar autoinmunidade. Un exmplo é:

* A síndrome de poliendocrinopatía autoinmune tipo I é causada por mutacións no xene humano AIRE. Isto orixina unha falta de expresión de antíxenos periféricos no timo, e, por tanto, unha falta de seleción negativa cara ás proteínas periféricas clave como a insulina. O resultado son síntomas autoinmunes múltiples.

## Historia da tolerancia central 
O primeiro estudo da tolerancia central fíxoo Ray Owen en 1945 cando se decatou que xemelos dicigóticos no gando vacún non producían anticorpos cando a un dos xemelgos se lle inxectaba sangue do outro. Os seus descubrimentos foron confirmados por experimentos posteriores feitos por Hasek e Billingham. Burnet e Medawar gañaron o Premio Nobel de 1960 polos seus traballos que explicaban como funcionaba a tolerancia inmunitaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Autoinmunidade
* Inmunoloxía
* Tolerancia periférica
* Selección clonal