open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imperio Majapahit

O **Imperio Majapahit**, tamén coñecido como **Wilwatikta**, foi un imperio talasocrático hindo-budista no sueste asiático que se baseou a illa de Xava (na actual Indonesia). Existiu desde 1293 ata arredor de 1527 e alcanzou o seu pico durante a era de Hayam Wuruk, cuxo reinado de 1350 a 1389 estivo marcado por conquistas que se estenderon por todo o sueste asiático. O seu logro tamén se acredita ao seu primeiro ministro, Gajah Mada. Segundo o *Nagarakretagama* ( *Desawarñana* ) escrito en 1365, Majapahit era un imperio de 98 afluentes, que se estendía desde Sumatra ata Nova Guinea; formado polos actuais Indonesia, Singapur, Malaisia, Brunei, sur de Tailandia, Timor Leste, suroeste de Filipinas (en particular o arquipélago de Sulu) aínda que o alcance da esfera de influencia de Majapahit aínda é obxecto de debate entre os historiadores. A natureza das relacións de Majapahit e a influencia sobre os seus vasalos no exterior e tamén o seu status imperial aínda provoca discusións.

Majapahit foi un dos últimos grandes imperios hindú-budistas da rexión e considérase un dos imperios máis grandes e poderosos da historia de Indonesia e do sueste asiático. Ás veces é visto como o precedente das fronteiras modernas de Indonesia. A súa influencia estendeuse máis aló do territorio moderno de Indonesia e foi obxecto de moitos estudos.

## Notas
Barrañán, Barrañán, Arteixo

**Barrañán** en 2023 tiña 223 habitantes (110 homes e 113 mulleres).

Non consta no Nomenclátor de Galicia de 2003.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Barrañán
### Parroquias de Arteixo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
Irañeta

**Irañeta** é un concello de Navarra, na comarca de Sakana, dentro do meiriñado de Pamplona. 

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 165 habitantes.

## Notas
Seán Ó hEinirí

**Seán Ó hEinirí**, nado o 26 de marzo do 1915 e finado o 26 de xullo do 1998, coñecido en inglés como **John Henry**, foi un *seanchaí* ou contacontos tradicional irlandés.

## Traxectoria 
Ó hEinirí naceu en Cill Ghallagáin (Kilgalligan), no condado de Mayo, fillo de Micheál Ó hEinirí e Máire Uí Einirí. Dende moi novo, compilou multitude de lendas antigas e historias tradicionais. Tamén traballou como pescador, usando un tipo de embarcación irlandesa coñecida como *currach*.

## Contribucións á lingua irlandesa 
Fíxose coñecido como un talentoso seanchaí, e o folclorista Proinnsias de Búrca (1904–1996) recolleu historias del en tempos da Comisión de Folclore Irlandesa (1935–1971). Nos anos posteriores, foi gravado por Séamas Ó Catháin do Departamento de Folclore Irlandés desde 1975 durante máis de dez veráns. Gran parte deste traballo foi publicado en *Scéalta Chois Cladaigh* (*Historias do mar e da costa*) en 1983 polo Consello de Folclore de Irlanda (*Comhairle Bhéaloideas Éireann*).

Ó hEinirí tamén proporcionou un gran número de palabras e expresións ao lexicógrafo Tomás de Bhaldraithe, quen as incorporou ao seu influente *Dicionario inglés-irlandés*, publicado en 1959. Os falantes monolingües mantivéronse na década de 1950, pero nos anos 80 e 90 xa desapareceran. É por iso, que Seán Ó hEinirí foi probablemente un dos últimos falantes monolingües de lingua irlandesa, senón o último.

## Aparicións televisivas 
Ó hEinirí foi filmado para o documental de 6 partes da BBC *In Search of the Trojan War*, que se emitiu en 1985. Segundo o documental, era analfabeto.

En 1986 Ó hEinirí apareceu no episodio 8 da serie gañadora dun premio Emmy *The Story of English*, tamén producida pola BBC, que falaba da influencia irlandesa na lingua inglesa.

## Últimos anos e morte 
Permaneceu na aldea de Cill Ghallagáin, onde era coñecido como *seanfhondúir* ('veterano, habitante orixinal'). Morreu o 26 de xullo de 1998 e sobreviviu a súa muller, Máire (que morreu en 2001). Está soterrado no cemiterio de Cill Ghallagáin.

## Notas
O Pedregal, Arteixo, Arteixo

**O Pedregal** é un lugar da parroquia de Arteixo no concello coruñés de Arteixo, na comarca da Coruña.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arteixo
### Parroquias de Arteixo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
Airco DH.3

O **Airco DH.3** foi un bombardeiro británico da primeira guerra mundial. O DH.3 foi deseñado en 1916 como un bombardeiro diúrno de longo alcance por Geoffrey de Havilland, deseñador xefe de Aircraft Manufacturing Company. Era un gran biplano con ás de tres tramos, fuselaxe esvelta e un temón curvo. Estaba equipado con dous motores Beardmore  de 120 CV, montados en configuración de impulso entre as ás. Ademais do tren de aterraxe cun patín en cola, engadíronse dúas rodas no morro para evitar que envorcase cara adiante.

Un segundo prototipo, designado DH.3A, foi construído cos máis potentes Beardmore de 160 CV, e a Oficina de Guerra realizou un pedido de produción por 50 unidades. Este pedido foi cancelado antes de que algún avión fose completado, posiblemente debido a que a velocidade de ascenso era aínda demasiado baixa, con el tardando 58 minutos en chegar aos 6.500 pés e o outro contendente, o Royal Aircraft Factory F.E.4 sendo aínda peor, o que facía impracticable o bombardeo estratéxico con estas máquinas. Os dous prototipos desguazáronse en 1917.

O DH.10 Amiens desenvolveuse a partir do DH.3A con motores moito máis potentes (aumentando a potencia instalada de 320 CV a case 800) e algúns outros cambios. Este desenvolvemento voou por vez primeira en marzo de 1918, pero xa era demasiado tarde para que operase durante a guerra.

## Notas 
## Bibliografía 
* Jackson, A.J. *De Havilland Aircraft since 1909*. London: Putnam, Third edition, 1987. .
* Mason, Francis K. *The British Bomber since 1914*. London: Putnam, 1994. .
De Havilland Biplane No. 1

**De Havilland Biplane No. 1** é un nome aplicado retrospectivamente ao primeiro avión construído por Geoffrey de Havilland, quen o construíu e voou unha vez en decembro de 1909. De Havilland acometeu o proxecto coa axuda do seu amigo, e que pronto sería cuñado, Frank Hearle, e financiou o proxecto con 1 000 libras prestadas do seu avó materno como anticipo da súa herdanza.

O deseño resultante foi un biplano de tres tramos cunha fuselaxe aberta, ás sen graduar de igual envergadura e un tren de aterraxe de catro rodas. Tiña un motor chan de Havilland Iris de 45 CV (construído a medida pola Iris Car Company por £ 220) que movía dúas hélices en configuración de impulso montadas tras as ás. O avión tiña unha deriva e un estabilizador na parte traseira, e había un gran elevador na parte dianteira da aeronave. O control lateral era proporcionado por aleróns unidos á á superior. A esposa de de Havilland, Louise, coseu as superficies de liño das ás.

Mentres continuaba a construción en Fulham, de Havilland e Hearle buscaron un lugar para probar o avión. Durante unha visita a Crux Easton no verán,  descubriron uns pendellos sen uso que foran construídos na propiedade de Lord Carnarvon en Seven Barrows por John Moore-Brabazon. De Havilland mercounos en agosto por 150 libras e conseguiu o permiso de Lord Carnarvon para voar dende os seus terreos.

En decembro de Havilland e Hearle trasladou a aeronave aos pendellos e colleron uns cuartos nunha pousada próxima. Tras realizar probas de terra, enviaron o avión costa abaixo en Beacon Hill con de Havilland aos mandos. O avión elevouse brevemente voando uns 35 metros antes de que a á esqueda fallase e o avión se esnafrase. A ferida máis grave de de Havilland foi un golpe no pulso dunha das hélices aínda xirando, recibido tras saír dos restos. O motor foi rescatado e impulsou o seguinte avión do equipo, o de Havilland Biplane No. 2, que voou por primeira vez en setembro de 1910, tamén en Beacon Hill.

## Notas
Gran Premio da Emilia-Romaña de 2024

O **Gran Premio de Emilia Romagna 2024** (coñecido oficialmente como '''Fórmula 1 MSC Cruises Gran Premio del Made in Italy e dell'Emilia-Romagna 2024**) foi unha carreira de Fórmula 1 programada para celebrarse o 19 de maio de 2024 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. Foi a sétima proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2024.

## Antecedentes
O evento celebrarouse durante a fin de semana do 17 ao 19 de maio no Autódromo Enzo e Dino Ferrari de Imola por 31ª vez na historia do circuíto, xa que previamente celebráronse unha edición do Gran Premio de Italia e 26 edicións do Gran Premio de San Marino. O Gran Premio foi a sétima proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 de  e a cuarta edición do Gran Premio da Emilia-Romaña. Tamén foi a primeira edición do evento desde o 2022 despois de que o Gran Premio de 2023 suspendérase debido ás inundacións na rexión.

## Pneus dispoñibles 
O provedor de pneumáticos Pirelli levou os compostos de pneumáticos C3, C4 e C5 (os tres máis brandos da súa gama) designados como duro, medio e brando, respectivamente, para que os equipos os usasen no evento. Os compostos de pneumáticos seleccionados son un xogo máis brandos que a edición anterior da carreira. A segunda sesión de adestramentos libres celebrouse o mesmo día, ás 17:00 hora local e encabezouna Leclerc de Ferrari por diante de Oscar Piastri de McLaren e Yuki Tsunoda de RB. A terceira sesión de adestramentos libres celebrouse o 18 de maio de 2024, ás 12:30 hora local Sacáronse dúas bandeiras vermellas despois de que Fernando Alonso de Aston Martin e Pérez chocaran contra o muro. O accidente de Pérez ocorreu en particular durante os últimos minutos da sesión, o que non permitiu realizar novas carreiras para a maioría dos pilotos. Aston Martin foi multado con 100 € despois de que Lance Stroll incumprise o límite de velocidade no pit lane en 0,1 km/h.

## Cualificación
A cualificación celebrouse o 18 de maio de 2024, ás 16:00 hora local (UTC+2). Oscar Piastri de McLaren uniuse a el na primeira fila da grella co seu compañeiro de equipo Lando Norris detrás del en terceiro lugar. Despois da sesión, Piastri recibiu unha penalización de tres postos na grella, que o pasou ao quinto, por obstaculizar ao Haas de Kevin Magnussen durante a súa volta na primeira quenda (Q1). Como resultado, Norris ocupou o segundo lugar con Charles Leclerc e Carlos Sainz da Ferrari por detrás en terceiro e cuarto respectivamente. A Logan Sargeant de Williams eliminouselle o tempo de dúas voltas debido a exceder os límites da pista, o que fíxolle perder tres postos ata o 20º cun tempo de volta non clasificado.

### Clasificación da cualificación 
## Carreira
A carreira celebrouse o 19 de maio de 2024, ás 15:00 hora local (UTC+2), e disputouse sobre 63 voltas.

### Clasificación da carreira 
**Notes**
*  – Inclúe un punto pola volta rápida.

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota''': Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Airco DH.6

O **Airco DH.6** foi un biplano de adestramento militar británico utilizado polo Royal Flying Corps durante a primeira guerra mundial. Coñecido por varios alcumes, como "Clutching hand" e "Skyhook", moitos sobreviviron para ser usados ​​como avións lixeiros civís na era da posguerra.

## Notas 
## Bibliografía 
* Boughton, Terence. *The Story of the British Light Aeroplane*. London: John Murray, 1963.
Estatua menhir

Unha **estatua menhir** é unha estatua esculpida no interior dun menhir, ou máis precisamente, un monumento megálito formado por un só bloque esculpido nun busto redondo ou en baixorrelevo e que representa unha figura humana. Foron creadas no neolítico. Atópanse con máis frecuencia no sur e oeste de Francia, en Cataluña,  Córsega, Cerdaña, Italia e os Alpes. Tamén se coñece un grupo da Idade de Ferro en Liguria e Lunigiana. Os guerreiros galaicos puideron ser unha evolución dun concepto similar.

## Galería 

Ficheiro:La Dame de Saint-Sernin.jpg|*la Dame de Saint-Sernin,*Rodez.
Ficheiro:Murat-sur-Vèbre SM Camp Grand.jpg|Murat-sur-Vèbre.
Ficheiro:Statuamenhirlaconi.jpg|Laconi, Sardeña.

## Véxase tamén 
* Estatuas de guerreiros galaicos

## Notas
César Gil Bernárdez

**César Gil Bernárdez**, nado en Mondariz-Balneario en 1992, é un político do BNG.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2023, acadou a maioría absoluta, rematando con 40 anos de alcaldes do PP.

En 2024 a acollida de refuxiados procedentes de Malí no colexio Marcote de Mondariz deu pé a información falsa en Internet espallada por medios dixitais afíns á ultradereita española, que o alcalde desmentiu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Mondariz-Balneario
Lucie Idlout

**Lucie Idlout**, nada como '''Tatanniq Lucie d'Argencourt'* en 1972/1973, é unha actriz, cantante e compositora inuk canadense orixinaria de Iqaluit, Nunavut. É filla de Leah Idlout-Paulson e neta de Joseph Idlout.

## Traxectoria 
Despois do lanzamento de varios EPs, o primeiro álbum de longa duración de Idlout, *E5-770, My Mother's Name*, saíu á rúa en 2004. O título, unha homenaxe á súa nai, dirixiuse á escura historia do goberno canadense de identificar aos inuit por números no canto dos seus nomes. E5-770 foi o número que identificaba á súa nai. A política gobernamental foi instituída en 1944 pero estivo vixente dende 1941 até 1978. A súa canción "Birthday", do mesmo álbum, apareceu no filme *Crime Spree* de Dan Birman, protagonizado por Gérard Depardieu e Harvey Keitel. Aínda que xa conseguira a atención nacional e internacional, cando abriu o concerto de The White Stripes na súa cidade natal de Iqaluit

O seu segundo álbum, *Swagger'', lanzouse en febreiro de 2009. A partir de 2014, as cidades que chamaron Angel Streets as súas rúas como parte da campaña incluían Iqaluit, St. John's, Edmonton, Regina, Fredericton, Yellowknife e Kamloops.

No outono de 2009, gravou unha nova canción, "Road to Nowhere", para a *Great Canadian Song Quest* en CBC Radio 2. Dende entón escribiu a banda sonora para o filme do recoñecido cineasta Zacharias Kunuk *Inuit Knowledge and Climate Change*, así como música para varios programas de televisión. En 2012, Idlout actuou como unha cantante de gorxa lésbica en *Arctic Air* da CBC.

O cineasta Shane Belcourt tamén citou a Idlout, unha amiga achegada da súa irmá  Christi, como unha influencia nos temas do filme de 2007 *Tkaronto*.

En 2017, apareceu no filme documental de Alan Zweig *There Is a House Here*.

## Discografía 
* *E5-770, My Mother’s Name* (2004)
* *Swagger* (2009)

## Notas
Arxemundo

**Arxemundo**, orixinalmente **Argimundus**, foi *dux* e *famuli*, membro do *cubiculum* de Recaredo, rei do Reino visigodo e fillo de Leovixildo. A orixe do seu nome suevo fai moi probable que fose da alta nobreza do Reino suevo, inda que existen moitas teorías sobre a súa procedencia.

## Traxectoria 
Aparece descrito por Xoán Biclarense coma un insurrecto do rei, organizando unha revolta no 589. A revolta, inda que de grande magnitude, foi sufocada polo exército de Recaredo, cuxo triunfo foi representado nas moedas visigodas da época coa lenda "VITOR / VITORIA". Arxemundo foi levado a Toledo, onde foi obxecto de tortura e onde lle foi cortada a man dereita, incapacitandoo para a potestade rexia. Despois, Recaredo fixo que fose paseado pola cidade de Toledo enriba dun burro para dar exemplo aos demais *famuli*. Estes *famuli* eran os membros da clase dirixente, a que Arxemundo tamén pertencía.

Non está claro se o seu obxectivo era reintroducir arianismo​ que fora prohibido no reino polo III Concilio de Toledo o ano anterior, ou se a conspiración foi froito da propia ambición de Arxemundo.

## Notas
Albert Oehlen

**Albert Oehlen,** nado en Krefeld, Renania do Norte-Westfalia, o 17 de setembro de 1954, é un artista alemán contemporáneo.

## Traxectoria
Oehlen estudou con Sigmar Polke en Hamburgo nos anos setenta. Formouse na Escola Superior de Belas Artes desa cidade entre 1978 e 1981. Recibiu formación como publicista. Apareceu na escena da arte contemporánea a principios dos oitenta dentro dunha xeración de artistas como Martin Kippenberger, Georg Herold e Werner Büttner, especialmente críticos coa ideoloxía dominante da súa época. Está intimamente asociado coa atmosfera artística de Colonia. Foi membro da Lord Jim Lodge xunto con Martin Kippenberger, entre outros.

Oehlen mostrou a súa obra en moitas exposicións internacionais.

Actualmente vive entre Colonia e Segovia. É irmán do artista Markus Oehlen.

## Obra
A súa obra forma parte do movemento neoexpresionista alemán, chamado *Neue Wilde*. As súas primeiras obras son grandes lenzos. Neles exerceu unha forte crítica social. A súa obra, como a do seu irmán Markus, Büttner ou Kippenberger, ten unha certa agresividade que o afasta da utopía política.

Máis tarde evolucionou cara á abstracción, pintando os primeiros cadros abstractos a finais dos anos oitenta. Nalgunhas das súas pinturas pinta temas figurativos sobre fotografías. Tamén realizou pinturas deseñadas por ordenador.

## Notas
Eremitorio

[miniatura|San [Antón Abade|Antonio Abade, fundador do movemento eremítico.]]
**Eremitorio** é o lugar ao que se retira e onde realiza as súas actividades o eremita. Unha palabra relativa á arquitectura relixiosa que proviría da palabra eremita («ermitán»), á súa vez do grego *eremites* (de ἔρημος, *só, separado*), tamén se define como o «sitio en que hai unha ou varias ermidas». Un exemplo antigo do seu uso áchase en «Do establecemento dos primeiros eremitorios, pretenden os antigos cronicones arrincar a fundación dalgunhas igrexas de Galicia...».[2][3] Pelayo Clairac sinala como os seus correspondentes en francés o de *hermitage* e en italiano *eremo* e *romitaggio*. Outra variante en castelán sería a de «ermitorio».  O termo, intimamente relacionado co de ermida (máis empregado hoxe para facer referencia a un tipo específico de edificio), na actualidade aparece en ocasións vinculado á palabra «rupestre».

Ficheiro:Cervera_de_Pisuerga_(Palencia)._Eremitario_excavado_en_la_roca.jpg|ligazón=Archivo:Cervera_de_Pisuerga_(Palencia)._Eremitario_excavado_en_la_roca.jpg|Eremitorio (Cervera de Pisuerga).
Ficheiro:Despoblado_de_Morenglos_(Alcolea_de_las_Peñas,_Guadalajara)._Eremitorio_excavado_en_la_roca.jpg|ligazón=Archivo:Despoblado_de_Morenglos_(Alcolea_de_las_Peñas,_Guadalajara)._Eremitorio_excavado_en_la_roca.jpg|Eremitorio (Alcolea das Peñas).
Ficheiro:Entrada_al_Eremitorio_de_Argés,_Valle_de_Manzanedo,_Burgos_01.jpg|ligazón=Archivo:Entrada_al_Eremitorio_de_Argés,_Valle_de_Manzanedo,_Burgos_01.jpg|Eremitorio de San Pedro (Argés).
Ficheiro:Sanmiguel_eremitorio_001.JPG|ligazón=Archivo:Sanmiguel_eremitorio_001.JPG|alt=Eremitorio de San Miguel (Presillas).|Ermida De San Miguel (Loops).
Ficheiro:Eremitage_Foucauld_(1991).jpg|ligazón=Archivo:Eremitage_Foucauld_(1991).jpg|alt=Ermita usada por el místico Charles de Foucauld en Ahaggar (Argelia).|Ermida utilizada polo místico Charles de Foucauld en Ahaggar (Alxeria).

ligazón=Archivo:PD-icon.svg|10x10px Partes deste artigo inclúen texto de *Dicionario xeral de arquitectura e enxeñaría* (1877-1891), unha obra de Pelayo Clairac e Saénz (1819-1891) en dominio público.
miniatura|Eremitorio visigodo de Valdecanales en Rus (Xaén)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Capela

### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Eremitorio visigodo de Valdecanales en Rus (Xaén)
HLA-C

**HLA-C** (Antíxeno Leucocitario Humano-C) é unha proteína antixénica que pertence ao grupo dos receptores de cadea pesada do complexo maior de histocompatibilidade de clase I (MHC-I). O receptor C é un heterodímero que consta do produto maduro dun xene *HLA-C* e unha β2 microglobulina. A cadea C madura está ancorada na membrana. As moléculas de MHC de clase I, como as HLA-C, exprésanse en case todas as células, e a súa función é presentar pequenos péptidos ao sistema inmunitario, que vixía se hai péptidos non propios no organismo.

O *HLA-C* é un locus do cromosoma 6, que codifica moitos alelos HLA-C que son receptores MHC de clase I. O HLA-C, localizado en posición proximal ao locus HLA-B, está localizado no extremo distal da rexión HLA. A maioría dos haplotipos HLA-C:B están en forte desequilibrio de ligamento e moitos son tan antigos coma a propia especie humana.

## Asociación con enfermidades 
### Por serotipo 
Cw1: bocio multinodular

### Por alelo 
C*16: leucemia linfocítica crónica de células B

## Nomenclatura 
C*01 
*Serotipo **Cw1**: C*01:02 e C*01:09
*Cw11
*C*01:04 a *01:08

C*02
*Serotipo **Cw2**: C*02:02 e *02:08
*C*02:03 a *02:07, e 02:09

C*03
*Serotipo **Cw9**: C*03:03
*Serotipo **Cw10**: C*03:02, *03:04, e *03:06
*Serotipo **Cw3**: C*03:07
*C*03:05 e 03:08

C*04
*Serotipo **Cw4**: C*0401, *0407, e *0410

C*05
*Serotipo **Cw5**: C*05:01 e *05:02
*C*05:03 a *05:06 e *05:08 a *05:10

C*06
*Serotipo **Cw6**: C*06:02 e *06:05
*C*06:03, *06:04 e *06:06 a *06:11

C*07
*Serotipo **Cw7**: C*07:01 a *07:06, *07:12, *07:14, *07:16
*C*07:07 a *07:11, *07:13, *07:15, e *07:17 a *07:29

C*08
*Serotipo **Cw8**: C*08:01, *08:02 e *08:03
*C*08:05 a *08:12

Outros
* C*12:02 a *12:15
* C*14:02 a *14:05
* C*15:01 a *15:11
* C*16:01 a *16:06
* C*17:01 a *17:03
* C*18:01 e *18:02

## Haplotipos comúns 
* Cw4-B35 (África occidental a nativos americanos)  
* Cw7-B7 (Eurasia occidental, África do sur)
* Cw7-B8 (Eurasia occidental)
* Cw1-B46 (China, Indochina)
* Cw5-B44 (Eurasia occidental)

## Interaccións 
A proteína HLA-C interacciona con:
* KIR2DL1, 
* Familia do receptor similar a inmunoglobulina de leucocitos: 
** particularmente o receptor activante LILRA1
** LILRA3

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* Molecular Anthropology Yahoo Group
* HLA Allele and Haplotype Frequency Database
Itä-Helsingin Kiekko

O **Itä-Helsingin Kiekko** ou **IHK** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Helsinqui, Finlandia. O equipo  fundouse en 1974 e xoga os seus partidos como local no Malmin jäähalli, un pavillón situado no distrito de Malmi e con capacidade para 500 persoas.

Os maiores éxitos do club chegaron nos anos 2000 da man do seu equipo feminino, cando na tempada 2001-02 acadou a medalla de prata, e a de bronce cinco anos despois, na tempada tempada 2006-07.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Historia de Austria

A **historia de Austria** abrangue a historia de Austria e a dos seus estados predecesores. A finais da Idade de Ferro, o territorio de Austria estaba ocupado por persoas da cultura de Hallstatt (c. 800 a. C.), que se organizaron como un reino celta denominado polos romanos Noricum, que data do c. 800 a 400 a. C. A finais do século I a. C., as terras ao sur do Danubio pasaron a formar parte do Imperio Romano. Durante as invasións bárbaras, o século VI, os Bavarii, pobo xermánico, ocuparon estas terras ata caer en mans do Reino franco establecido polos francos xermánicos no século IX. O nome *Ostarrîchi* (Austria) utilízase dende 996 d. C. cando era un margraviado do Ducado de Baviera e desde 1156 un ducado independente (máis tarde arquiducado) do Sacro Imperio Romano Xermánico ( *Heiliges Römisches Reich* 962–1806).

Austria estivo dominada pola Casa de Habsburgo e a Casa de Habsburgo-Lorena ( *Haus Österreich* ) de 1273 a 1918. En 1806, cando o emperador Francisco I de Austria disolveu o Sacro Imperio Romano Xermánico, Austria converteuse no Imperio Austríaco, e tamén formou parte da Confederación Xermánica ata a guerra austro-prusiana de 1866. En 1867, Austria formou unha dobre monarquía con Hungría: o Imperio Austrohúngaro (1867–1918). Cando este imperio colapsou tras o final da primeira guerra mundial en 1918, Austria reduciuse ás principais áreas do imperio, na súa maioría de fala alemá (as súas fronteiras actuais), e adoptou o nome de República de Austria Alemaña. Non obstante, a unión con Alemaña e o nome do país elixido foron prohibidos polos aliados no Tratado de Versalles. Isto levou á creación da Primeira República de Austria (1919-1933).

Despois da Primeira República, a Fronte Patriótico de Austria intentou manter a Austria independente do Reich alemán. Engelbert Dollfuss recoñeceu que a maioría dos austríacos eran alemáns e austríacos, pero quería que Austria permanecese independente de Alemaña. En 1938, Adolf Hitler, nado en Austria, anexionou Austria ao Reich alemán baixo o concepto *Anschluss*, que foi apoiado pola gran maioría do pobo austríaco. Despois da derrota alemá na segunda guerra mundial, a identidade alemá en Austria quedou debilitada. Dez anos despois da segunda guerra mundial, Austria converteuse de novo nunha república independente como Segunda República de Austria en 1955. Austria uniuse á Unión Europea en 1995.

## Prehistoria 
## Idade Antiga 
## Idade Media 
## Idade Moderna 
## Idade Contemporánea 
## Século XXI
Heliodoro de Atenas

**Heliodoro de Atenas** (en latín *Heliodorus*, en grego Ἡλιόδωρος) foi un poeta e escritor de traxedias grego.
## Traxectoria
Escribiu un poema titulado ἀπολυτικά (*Absolucións*), do que Galeno cita algúns versos que tratan dos velenos (*De Antidotis*. 2.7, p.145).
## Notas
Heliodoro

O antropónimo grego **Heliodoro** ('*regalo de Helios*') portárono as seguintes persoas da Antigüidade grecorromana:

* **Heliodoro (rexente)**, rexente de Demetrio o Mozo.
* **Heliodoro de Constantinopla**, *praefectus urbis*.
* **Heliodoro de Atenas**, poeta grego.
* **Heliodoro (poeta)**, poeta grego.
* **Heliodoro (poeta do século I)**, poeta grego.
* **Heliodoro (escritor do século -I)**, escritor grego.
* **Heliodoro (escritor)**, escritor grego.
* **Heliodoro (retórica)**, retórico grego.
* **Heliodoro (filósofo)**, filósofo estoico grego.
* **Heliodoro (prefecto),** prefecto de **Exipto**.
* **Heliodoro (sofista)**, sofista árabe.
* **Heliodoro (historiador)**, historiador grego.
* **Heliodoro de Émesa** escritor grego.
* **Heliodoro de Larisa**, escritor grego.
* **Heliodoro de Alexandría**, filósofo neoplatónico grego.
* **Heliodoro (escultor)**, escultor grego.
* **Heliodoro (cirurxián)**, cirurxián grego.
* **Heliodoro (arconte)**, arconte epónimo de Atenas o ano -229 - -228.

Por outra banda, **heliodoro** é o nome dunha variedade amarela do berilo.
OU-129

A **OU-129** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades do Alto de Covelo (Viana do Bolo) e A Veiga; atravesa os concellos de Viana do Bolo, O Bolo e A Veiga. Ten unha lonxitude de 11,52 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-533 no Alto de Covelo e finaliza nun cruzamento coa OU-0804 na Veiga.

## Notas
Historia de Croacia

A **historia de Croacia** refírese á historia de Croacia e a dos seus estados predecesores. Na época do Imperio Romano, a área da Croacia moderna comprendía dúas provincias romanas, Pannonia e Dalmacia. Despois do colapso do Imperio Romano de Occidente no século V, a zona foi sometida polos ostrogodos durante 50 anos, antes de ser incorporada ao Imperio Bizantino.

Croacia, como organización política, apareceu por primeira vez como ducado no século VII, o Ducado de Croacia. Co próximo Principado da Baixa Panonia, formaron o Reino de Croacia que durou desde 925 ata 1102. Desde o século XII, o Reino de Croacia entrou nunha unión persoal co Reino de Hungría. Seguía sendo un estado autónomo co seu gobernante ( *Ban* ) e o seu parlamento, Sabor, pero elixiu dinastías reais das potencias veciñas, principalmente Hungría, Nápoles e a monarquía dos Habsburgo.

O período que vai dos séculos XV ao XVII estivo marcado por intensas loitas entre o Imperio Otomán ao sur e o Imperio dos Habsburgo ao norte.

Despois da primeira guerra mundial e da disolución de Austria-Hungría en 1918, as terras croatas foron incorporadas ao Reino de Iugoslavia. Tras a invasión alemá de Iugoslavia en abril de 1941, estableceuse como estado monicreque, Estado Independente de Croacia, aliado das potencias do Eixe. Foi derrotado en maio de 1945, despois da capitulación alemá de maio de 1945. A República Socialista de Croacia formouse como república constituínte da República Federal Socialista de Iugoslavia. En 1991, o liderado de Croacia rompeu os lazos con Iugoslavia e proclamou a independencia no medio da disolución de Iugoslavia.

## Notas
Historia de Chipre

A **historia de Chipre** refírese á historia de Chipre e a dos seus estados predecesores. A illa de Chipre, á que os antigos exipcios chamaban " *alaquia*  ", os antigos asirios " *Iatnana* " e os fenicios " *enkomi*  ", estivo dende a Idade Antiga na encrucillada de importantes fluxos comerciais, asimilada ao longo dos séculos por diferentes culturas da Creta minoica, a Grecia micénica e do levante. O seu nome grego “ *Kupros*  ” (“ *Κύπρος* ”) significa cobre, en referencia aos grandes xacementos deste metal, que asegurou a súa fama e prosperidade en todo o Mediterráneo.

Despois de ter sido durante moito tempo independente e autónoma baixo a autoridade de reis postos á fronte de dez cidades estado, Chipre converteuse no século VI  a. C. o escenario das guerras entre persas e gregos. Permaneceu baixo control persa, despois pasou baixo o control de Alexandre o Grande e, despois da súa morte, baixo os Ptolomeos de Exipto. Este período comezou a helenización da illa, que permaneceu principalmente da cultura grega ata a dominación romana comezada en 58 a. C. Chipre xa era cristián cando o Imperio Romano foi dividido en 395, polo que se converteu en parte do Imperio Bizantino; foi conquistada polos francos en 1192 ( Reino de Chipre ), caeu en mans dos venecianos en 1489, do Imperio Otomán en 1571 e dos Imperio Británico en 1878, ata 1960.

No século XXI a illa de Chipre está poboada por uns 1 200 000 habitantes. Os de orixe grega seguen sendo maioritarios mentres que os de orixe turca, aínda minoritarios, están aumentando a súa proporción e están case sós na parte norte da illa, ocupada por Turquía desde 1974; os británicos pola súa banda conservan enclaves militares baixo a soberanía da coroa británica. A división de Chipre *de facto* en dúas entidades, separadas entre si pola "liña verde" agora tamén separa as dúas comunidades.
Historia de Dinamarca

A **historia de Dinamarca** refírese á historia de Dinamarca e a dos seus estados predecesores. Como reino unificado comezou no século VIII, pero os documentos históricos describen a zona xeográfica e as persoas que viven alí -os danos- xa no século VI. Estes primeiros documentos inclúen os escritos de Xordanes e Procopio. Coa cristianización dos daneses c. 960, está claro que existía un reinado. O rei Frederico X pode remontar a súa liñaxe aos reis viquingos Gorm o Vello e Harald Blåtand a partir deste momento, convertendo así a monarquía de Dinamarca na máis antiga de Europa. A área coñecida agora como Dinamarca ten unha rica prehistoria, xa que estivo poboada por varias culturas e persoas prehistóricas durante uns 12 000 anos, desde o final da última glaciación.

A historia do Reino de Dinamarca estivo especialmente influenciada pola súa situación xeográfica entre o mar do Norte e o Báltico, unha posición estratéxica e economicamente importante entre Suecia e Alemaña, no centro das loitas mutuas polo control do mar Báltico ( *dominium maris baltici* ). Dinamarca estivo durante moito tempo en disputas con Suecia polo control de Skåneland e con Alemaña polo control de Schleswig (un feudo danés) e Holstein (un feudo alemán).

Finalmente, Dinamarca perdeu estes conflitos e acabou cedendo primeiro Skåneland a Suecia e máis tarde Schleswig-Holstein ao Imperio Alemán. Despois da eventual cesión de Noruega en 1814, Dinamarca mantivo o control das antigas colonias norueguesas das Illas Feroe, Groenlandia e Islandia. Durante o século XX, Islandia logrou a independencia, Groenlandia e as Feroe convertéronse en partes integrantes do Reino de Dinamarca e o norte de Schleswig reunificouse con Dinamarca en 1920 tras un referendo. Durante a segunda guerra mundial, Dinamarca foi ocupada pola Alemaña nazi, pero finalmente foi liberada polas forzas británicas dos aliados en 1945, despois uniuse as Nacións Unidas. Despois da segunda guerra mundial, e coa aparición da posterior guerra fría, Dinamarca non tardou en unirse á alianza militar da OTAN como membro fundador en 1949.
Historia de Eslovenia

A **historia de Eslovenia** refírese á historia de Eslovenia e a dos seus estados predecesores. Na Idade de Bronce, as tribos protoilirias asentáronse nunha zona que se estende desde a actual Albania ata a cidade de Trieste. Despois o territorio esloveno pasou a formar parte do Imperio Romano, e foi devastado polas incursións do período migratorio ao comezo da Idade Media. A ruta principal desde a chaira de Pannonia ata Italia atravesaba a actual Eslovenia. Os eslavos alpinos asentáronse na zona a finais do século VI. O Sacro Imperio Romano Xermánico controlou a terra durante case 1 000 anos. A mediados do século XIV e 1918 a maior parte de Eslovenia estivo baixo o dominio dos Habsburgo. En 1918, a maior parte do territorio esloveno pasou a formar parte do Reino de Iugoslavia, e en 1929 creouse a Banovina do Drava dentro do Reino de Iugoslavia coa súa capital en Liubliana, correspondente aos territorios de maioría eslovena dentro do estado. A República Socialista de Eslovenia foi creada en 1945 como parte da Iugoslavia Federal. Eslovenia obtivo a súa independencia de Iugoslavia en xuño de 1991, e pouco despois a súa membresía na Unión Europea e na OTAN.
Historia de Eslovaquia

A **historia de Eslovaquia** refírese á historia de Eslovaquia e a dos seus estados predecesores. A poboación eslava orixinal instalouse na zona da actual Eslovaquia no século V. Eslovaquia formou parte do centro do Imperio de Samo no século VII. O punto álxido do estado protoeslovaco do século IX coñecido como a Grande Moravia chegou coa chegada de Cirilo e Metodio e a expansión baixo o rei Svatopluk I. Eslovaquia pasou a formar parte do Reino de Hungría entre os séculos XI e XIV e máis tarde formou parte de Austria-Hungría ata 1918. Nese ano, Eslovaquia uniuse ás rexións de Bohemia e a veciña Moravia para formar a Checoslovaquia. Coa separación do país tras o Acordo de Múnic de 1938, Eslovaquia converteuse nunha república separada, aínda que baixo o firme control da Alemaña nazi.

Despois da segunda guerra mundial, Checoslovaquia foi reconstituída e quedou baixo a influencia da Unión Soviética e do Pacto de Varsovia a partir de 1945. En 1968 tivo lugar a *Primavera de Praga*, onde houbo un breve período de tolerancia política. O fin da Checoslovaquia comunista en 1989 durante a Revolución de Veludo pacífica e as eleccións libres de 1990 tamén significaron o fin para Checoslovaquia e a creación de dous estados sucesores: Eslovaquia e República Checa seguiron camiños separados o 1 de xaneiro de 1993. Eslovaquia uniuse á Unión Europea o 1 de maio de 2004.
Klamydia

**Klamydia** é unha banda finlandesa de punk rock formada en Vaasa en 1988.

## Temas e recepción 
Se ben Klamydia nunca foi a banda favorita da crítica, si que se converteu nunha banda popular, Con todo, a finais de 2013 a banda foi premiada polo xunta cultural da Asociación Ostrobotnia, que premia a entidades que promoven a cultura en lingua finesa en Ostrobotnia, pola súa longa e exitosa traxectoria, así como por lembrar nos seus concertos as súas orixes na reixón. En 2018, coincidindo co 30º aniversario de Klamydia, a banda vendera máis de 700&nbsp;000&nbsp;discos.

Se ben Klamydia ten composto moitas cancións serias e profundas, a banda fíxose especialmente coñecida polo seu humor. En palabras de Jokinen, cando comezaron a tocar decidiron evitar o tema do amor nas súas letras.

## Membros 
### Membros actuais 

Ficheiro:Klamydia - Kuopio Rockcock - 01.JPG|Vesa ”Vesku” Jokinen (voz)
Ficheiro:Klamydia - Kuopio Rockcock - 04.JPG|Jari ”Jakke, Shitsi” Helin (guitarra)
Ficheiro:Klamydia - Kuopio Rockcock - 02.JPG|Sami ”Severi” Kohtamäki (baixo)

* Vesa ”Vesku” Jokinen – voz (1988–), guitarra (1988–1991)
* Jari ”Jakke”/”Shitsi” Helin – guitarra (1995–), baixo (1991–1995)
* Sami ”Severi” Kohtamäki – baixo (2000–)
* Pasi Helin – batería (2020–)
* Sami "Silttu" Sillanpää – guitarra (2024–)

### Antigos membros 
* Riku Purtola – batería (1990–2019)
* Arto ”Artsi” Laaksoharju – baixo (1988–1991)
* Toni ”Kape” Karppi (Pitkäsalo) – batería (1988–1990, no verán de 1989 Kape foi substituído por Purtola, Pitkäsalo regresou á banda na primavera de 1990 para facer unha xira con Purtola). Karppi escribiu letras durante moito tempo despois. Morreu en decembro de 2020.
* Marko ”Vuokko” Vuorimaa – guitarra (1991–1995)
* Hannu ”Hantta” Viinamäki – baixo (1995–2000)

## Discografía 
* *Älpee*, 1990 (versión en CD *Ceedee*)
* *Los celibatos*, 1991
* *Pää kiinni painajainen*, 1992
* *Masturbaatio ilman käsiä*, 1993
* *Tippurikvartetti*, 1994
* *Siittiöt sotapolulla*, 1995
* *Klamysutra*, 1996
* *Tango delirium*, 1997
* *Zulupohjalta*, 1999
* *Klamytapit*, 2001
* *Punktsipum*, 2002
* *Urpojugend*, 2004
* *Tyhmyyden ylistys*, 2005
* *Klamydia*, 2007
* *Rujoa taidetta*, 2009
* *Loputon luokkaretki*, 2011
* *XXV*, 2013
* *Antisupersankarit*, 2016
* *Aikuisilta kielletty*, 2018
* *Hiljainen pöytä läheltä orkesteria*, 2021
* *Mörkö koneistossa*, 2025

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Apolonio de Atenas (orador)

**Apolonio** (en grego antigo Άπολλώνιος, en latín Apollonius) foi un sofista e orador da antiga Grecia nado en Atenas que viviu na época do emperador Septimio Severo (século II - III).
## Traxectoria 
Foi discípulo de Adriano de Tiro. Ocupou varios altos cargos na súa cidade, onde ensinou retórica, e o emperador nomeouno mestre de retórica e política cun soldo dun talento. Tamén se distinguiu como diplomático e estadista. Filóstrato di del que aínda que falaba con gran dignidade e construía bos períodos, era vehemente e demasiado rítmico.
## Notas
Hindustán

**Hindustán**, xunto coa súa forma abreviada ***Hinde***, é o nome en lingua persa para a India, xeralmente o subcontinente indio, que máis tarde se converteu no nome comunmente usado para a rexión na lingua hindú.   Desde a Partición da India en 1947, Hindustán continúa a usarse hoxe tamén como un nome histórico para a República da India.  
## Etimoloxía 
Hindustán deriva da palabra persa *Hindū*, cognada co sánscrito *Sindhu*. No persa medio foi engadido o sufixo -*stān*, indicativo dun país ou rexión, formando a actual palabra *Hindūstān*.

O termo “hindú” crese que foi usado como nome para o río **Indo** na parte noroeste do subcontinente indio. De acordo con Gavin Flood, o termo hindú aparece primeiro como un termo xeográfico persa para as persoas que vivían máis aló do río Indo (sánscrito: Sindhu)", máis concretamente na inscrición de Darío I do século VI a. C.  O termo “hindú” nestes rexistros antigos é un termo xeográfico e non se refería a unha relixión. 

## Uso actual 
Na actual República da India, "Hindustán" é frecuentemente usado para referirse ao Estado-nación moderno da India. O termo "hindustaní" refírese a un indio, independentemente da súa afiliación relixiosa.
miniatura|Selo postal Jai Hinde, publicado o 15 de agosto de 1947

### Cambio de nome proposto 
Nos últimos anos, emerxeu un debate sobre a proposta de cambiar o nome internacional de "India" a "Bharat", o nome do subcontinente indio en sánscrito. A orixe do termo "India" está vinculada ao río Indo e á raíz de Hindustán, nome visto por algúns como un legado da dominación colonial. Os defensores desta mudanza argumentan que "Bharat" reflicte mellor a identidade e herdanza cultural autóctona. O debate está inmerso en discusións máis amplas sobre a identidade nacional india, o uso de exónimos e a descolonización de nomes e símbolos en todo o mundo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dhulipala, Venkat (2015), Creating a New Medina, ISBN 978-1-107-05212-3, Cambridge University Press
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Estado da India
* Lingua persa media
* Raj Británico
Wikipedia en betawi

A **Wikipedia en betawi** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua betawi. Foi creada o 24 de abril de 2024.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en betawi
* Wikipedia en betawi (móbil)
Espazo ambiente (matemáticas)

[miniatura| Tres exemplos de xeometrías diferentes: [Xeometría euclidiana|euclidiana, elíptica e hiperbólica]]
En matemáticas, especialmente en xeometría e topoloxía, un **espazo ambiente** é o espazo que rodea un obxecto matemático xunto co propio obxecto. Por exemplo, unha liña unidimensional (l) pode estudarse de forma illada, neste caso o espazo ambiente de l é l, ou pode ser estudada como un obxecto inserido no espazo euclidiano bidimensional (\mathbb{R}^2), neste caso o espazo ambiente de l é \mathbb{R}^2, ou como un obxecto incrustado nun espazo hiperbólico bidimensional (\mathbb{H}^2) neste caso o espazo ambiente de l é \mathbb{H}^2. Para ver por que isto marca a diferenza, considere a afirmación "As liñas paralelas nunca se cruzan". Isto é certo se o espazo ambiente é \mathbb{R}^2, mais falso se o espazo ambiente é \mathbb{H}^2, porque as propiedades xeométricas de \mathbb{R}^2 son diferentes das propiedades xeométricas de \mathbb{H}^2. Todos os espazos son subconxuntos do seu espazo ambiente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
* Espazo de configuración
* Espazo xeométrico
* Variedade e Variedade ambiente
* Variedade de Riemann
Deus, por que es tan fato!

***Deus, por que es tan fato!*** (en ) é un filme dramático alemán&nbsp;de 2020. Baséase na novela homónima de Frank Pape de 2015, na que describiu o destino da súa filla Stefanie Pape. Baséase en feitos reais.

Estreouse en galego o 23 de abril de 2024 a través da TVG.

## Sinopse 
Só uns días despois de graduarse no instituto, Steffi, de 16 anos, descobre que ten un cancro terminal. Os seus pais reaccionan impotentes e prohíbenlle participar na viaxe de graduación a París. Ela escapa co acróbata Steve e conduce con el na furgoneta do seu pai cara á capital francesa. Os pais de Steffi séguena.

## Produción 
Rodouse en Renania do Norte-Westfalia, Baviera e Francia até o mes de outubro de 2019. Estreouse o 1 de outubro de 2020 nos cinemas alemáns. Emitiuse o 20 de xaneiro de 2022 en RTL Television. Chegou a 1,60&nbsp;millóns de espectadores.

A banda sonora foi composta por Michael Regner.

## Notas
Nadela, San Mamede dos Anxos, Lugo

**Nadela** é un lugar da parroquia de San Mamede dos Anxos no concello lugués de Lugo na comarca de Lugo. Está ao lado de Nadela (San Xoán de Pena).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Mamede dos Anxos 
### Parroquias de Lugo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Lugo
Cabo, Chavaga, Monforte de Lemos

**Cabo** é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos, na comarca de Terra de Lemos.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chavaga
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Mumilaaq Qaqqaq

**Mumilaaq Qaqqaq** (en ; nada o 4 de novembro de 1993; anteriormente coñecida como **Trina Qaqqaq**) é unha activista e política canadense que foi membro do Parlamento (MP) por Nunavut na Cámara dos Comúns dende 2019 até 2021.

Foi elixida nas eleccións federais do Canadá de 2019, Qaqqaq foi a primeira membro do Novo Partido Democrático (NDP) en representar a Nunavut dende a creación do territorio en 1999; Peter Ittinuar (deputado por Nunatsiaq) xa representara o que agora é Nunavut como membro do NDP ata que cambiou a afiliación ao Partido Liberal en 1982. Durante o seu mandato, foi a única deputada non liberal do norte do Canadá.

## Notas
Zarza, Miñotos, Ourol

**Zarza** é un lugar da parroquia de Miñotos no concello lugués de Ourol na comarca da Mariña Occidental. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Miñotos 
### Parroquias de Ourol 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Ourol
Sete Sabios

**Sete sabios** pode referirse a:

* **Sete Sabios da antiga India**.
* **Sete Sabios de Grecia**, sete filósofos, estadistas e lexisladores de comezos do século VI a.C.
* Abgal, os **Sete Sabios** na tradición da antiga Mesopotamia.
* **Sete Sabios da Fraga de Bambú**, eruditos da antiga China.
* **Sete Sabios de México**.
* ***Sete Sabios de Roma***, ciclo de contos medievais de orixe india e persa.
Lisímaco de Alexandría

**Lisímaco de Alexandría** (; ) foi un distinguido gramático grego exipcio, nado en Alexandría. Non se coñece a época exacta na que viviu, pero é despois do -140. 
## Traxectoria 
Aparece mencionado por varios autores, que lle atribúen as seguintes obras:
* Νόστοι, ("Nostoi", *Os Retornos* ), segundo Ateneo de Naucratis e Plutarco, e diversos escolios.
* Συναγωγὴ Θηβαϊκῶν παραδόξων, ("Paradoxón de Sinagogé thebaikon" *Sobre as marabillas dos tebanos* ), probabelmente en tres libros.
* Αἰγυπτιακα, ("Aegiptiaka", *Sobre Exipto* ), un libro citado por Flavio Xosefo.
* περὶ τῆς Ἐφόρου κλοπῆς ("Peri tes Ephorou klopes", *Sobre os plaxios de Éforo* ), probabelmente en dous libros, atribuídos a el por Eusebio de Cesarea .
Os dous últimos son probabelmente obra dun autor do mesmo nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Raffaele Cantarella . *La letteratura greca classica* . Milán, BUR, 2002.  .
* Enzio Savino (ed.). *La letteratura greca della Universidade de Cambridge* . Milán: Mondadori, 2007.
Cill Ghallagáin

**Cill Ghallagáin** é unha pequena vila costeira de fala predominantemente irlandesa (zona Gaeltacht) na esquina noroeste da parroquia de Cill Chomáin, no condado de Mayo, Irlanda. Conta cunha superficie de 345 hectáreas. Fronte á costa norte desta cidade atópase a illa Kid, unha illa de 13 hectáreas que se ergue sobre cantís escarpados a unha altura de 95 metros sobre o nivel do mar. A illa úsase para pastar ovellas nos meses de verán. A parroquia de Cill Chomáin consta de dúas penínsulas: Dún Chaocháin (sobre a que se atopa Cill Ghallagáin) e Dún Chiortáin, ao oeste.

## Microtoponimia 
Cill Ghallagáin é moi coñecido pola súa microtoponimia sorprendentemente detallada. Seán Ó hEinirí lembrou máis de 800 topónimos menores nesta vila a mediados dos anos 70. Os nomes rexistrados para a vila de Cill Ghallagáin están principalmente en irlandés. Reflicten a importancia da turbeira, os asentamentos, os campos, as covas, os cantís, as calas, as rochas e a historia e as idiosincrasia da xente de hai máis dun século. Os nomes tamén reflicten o estado de transición da lingua irlandesa a nivel local nas últimas décadas dos séculos XIX e XX e dan conta detalladas de gran parte do folclore e das crenzas locais. Séamas Ó Catháin e Patrick O'Flanagan foron os autores do libro.

Os nomes dos campos pódense ver como unha clave para un mundo moi local, a paisaxe local que como as casas e os xardíns forman parte dun espazo familiar privado inaccesible para os de fóra. A parroquia e o concello son coñecibles para o foráneo: están no mapa e están sinalizados. Pero un mundo descoñecido de campos (e rochas, outeiros e outros espazos ocultos), etiquetados con nomes caseiros e ás veces inexplicables, emerxe lentamente da paisaxe e das lembranzas da xente local.

## Notas