open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Douro Litoral

O **Douro Litoral** é unha antiga *provincia* (ou *rexión natural*) portuguesa, formalmente instituída pola reforma administrativa de 1936. As provincias de 1936 practicamente nunca tiveron atribucións prácticas ningunhas, e desapareceron do vocabulario administrativo (aínda que non do vocabulario cotián dos seus habitantes) coa entrada en vigor da Constitución de 1976.

Facía fronteira ao norte coa provincia de Miño, ao leste con Tras os Montes e Alto Douro, ao sueste coa Beira Alta, ao sur coa Beira Litoral e ao oeste co océano Atlántico.

Estaba constituída por 23 concellos, integrando a totalidade do distrito do Porto, e tamén catro concellos do distrito de Aveiro e dous do de Viseu. Tiña a súa sede na cidade do Porto.
 
***Distrito de Aveiro**: Arouca, Castelo de Paiva, Espinho, Santa Maria da Feira.
***Distrito do Porto**: Amarante, Baião, Felgueiras, Gondomar, Lousada, Maia, Marco de Canaveses, Matosinhos, Paços de Ferreira, Paredes, Penafiel, Porto, Póvoa de Varzim, Santo Tirso, Valongo, Vila do Conde, Vila Nova de Gaia.
***Distrito de Viseu**: Cinfães, Resende.

Se a provincia existise na actualidade, contaría probabelmente con 24 municipios, posto que dende entón foi creado un novo concello, na área do distrito do Porto (a Trofa, en 1997, por secesión de Santo Tirso).

Para algúns xeógrafos, esta provincia, en conxunto coa de Miño, formaba unha unidade xeográfica maior: o Entre Douro e Minho, que xa tivera existencia previa como provincia e comarca.

Actualmente o seu territorio repártese entre as rexións Norte e Centro de Portugal, abarcando a primeira a totalidade do Grande Porto, dous concellos do Ave (Santo Tirso e a Trofa), e a maior parte do Támega (agás os concellos mais setentrionais de Cabeceiras de Basto, Celorico de Basto, Mondim de Basto e Ribeira de Pena); a segunda acolle dous concellos do Entre Douro e Vouga (Arouca e Santa Maria da Feira).
Provincia Central dos Azores

A **provincia Central dos Azores** foi unha división xeográfica de Portugal, creada en 1836, a partir da escisión, en dúas provincias separadas, da antiga provincia Occidental dos Azores. Correspondía, exactamente, ao territorio do distrito de Angra do Heroísmo.

## Características 
A provincia Central nunca funcionou como unidade administrativa, posto que, cando foi creada, xa estaba en vigor a reforma administrativa de 1835, que facía do distrito a principal división administrativa do país, con cadanseu gobernador civil e cadansúa xunta xeral. As provincias mantivéronse pero sen órganos propios de administración, e servían só como agrupamentos de distritos para fins estatísticos e de referencia xeográfica.

A provincia Central dos Azores resultou da creación en 1836 do distrito da Horta, separándose do distrito de Angra do Heroísmo. Na mesma altura foi dividida a antiga provincia Occidental dos Azores, en dúas, correspondendo, cada unha, a un único distrito. O distrito de Horta pasou a corresponderse coa nova provincia Oriental dos Azores e o distrito de Angra do Heroismo pasou a corresponderse coa provincia Central..

## Notas
Beira Litoral

A **Beira Litoral** é unha antiga provincia (ou rexión natural) portuguesa, formalmente instituída pola reforma administrativa de 1936. O seu territorio correspondía na súa maior parte ao da antiga Provincia do Douro desaparecida no século XIX.

As provincias de 1936 practicamente nunca tiveron atribucións prácticas, e desapareceron do vocabulario administrativo (aínda que non do vocabulario cotián dos seus habitantes) coa entrada en vigor da Constitución de 1976.

Facía fronteira ao norte co Douro Litoral, ao leste coa Beira Alta e a Beira Baixa, ao sueste co Ribatexo, a suroeste coa Estremadura e ao oeste co océano Atlántico.

Estaba constituída por 33 concellos, integrando a maior parte dos distritos de Aveiro e Coímbra, metade do distrito de Leiria, e tamén un concello do distrito de Santarém. Tiña a súa capital na cidade de Coímbra.
 
* **Distrito de Aveiro**: Águeda, Albergaria-a-Velha, Anadia, Aveiro, Estarreja, Ílhavo, Mealhada, Murtosa, Oliveira de Azeméis, Oliveira do Bairro, Ovar, São João da Madeira, Sever do Vouga, Vagos, Vale de Cambra.
* **Distrito de Coímbra**: Arganil, Cantanhede, Coímbra, Condeixa-a-Nova, Figueira da Foz, Góis, Lousã, Mira, Miranda do Corvo, Montemor-o-Velho, Penacova, Penela, Poiares, Soure.
* **Distrito de Leiria**: Alvaiázere, Ansião, Batalha, Castanheira de Pêra, Figueiró dos Vinhos, Leiria, Pedrógão Grande, Pombal.
* **Distrito de Santarém**: Ourém.

Actualmente, esta provincia fai parte, na súa case totalidade, da rexión Centro, abarcando ademais tres municipios situados na rexión Norte, subrexión do Entre Douro e Vouga (Oliveira de Azeméis, São João da Madeira e Vale de Cambra). Os municipios da rexión Centro, repártense na totalidade das subrexións do Baixo Vouga, Baixo Mondego, a case totalidade do Piñal Interior Norte (exceptuados os municipios de Oliveira do Hospital e Tábua, que pertencían á Beira Alta, e da Pampilhosa da Serra, integrado na Beira Baixa), parte do Piñal Litoral (excepto os concellos da Marinha Grande e Porto de Mós) e tamén un concello do Medio Texo (Ourém).
Lavr Kornilov

**Lavr Georgievich Kornilov** (en ), nado en Ust-Kamenogorsk o 18 de xullo de 1870 e finado en Krasnodar o 13 de abril de 1918, foi un xeneral do exército ruso, máis coñecido polo intento de golpe de Estado ó Goberno provisional de Aleksandr Kerenskii, durante a Revolución Rusa de 1917.

## Traxectoria 
Naceu en Stanitsa Karkaralinskaya (станица Каркаралинская), no seo dunha familia cosaca de Semirechie. Exerceu como militar de profesión no exército do Imperio Ruso. Durante 1890 e 1904 liderou varias expedicións en Xinjiang, Afganistán e Irán e adquiriu coñecemento en diversos idiomas centroasiáticos. Durante a Guerra Ruso-Xaponesa foi condecorado coa Cruz de San Xurxo pola súa afouteza e ascendido ó grao de coronel.

Serviu como agregado militar na China durante 1907-11 e en calidade de Comandante Xeneral dirixiu a división de infantaría ó comezo da primeira guerra mundial, pero en abril de 1915 foi capturado polos austríacos. Fuxindo en 1916, foille concedido o mando do Distrito Militar de Petrogrado e en xullo de 1917 foi nomeado Comandante en Xefe das forzas armadas do goberno provisional.

O Xeneral Kornilov decidiu intervir na caótica situación de Rusia porque, ó igual que a clase media da época, cría que a constante deterioración da nación a convertería nunha anarquía e que unha derrota militar sería desastrosa para o orgullo e honra rusos. *Lenin e os seus espías alemáns* -dixo Kornilov- *deben ser executados, os soviéticos erradicados, a disciplina militar restaurada e o goberno provisional reestruturado*.

En agosto de 1917 Kornilov realizou un chamamento a todos os rusos para “salvar as súas terras” e ordenou ás súas tropas avanzar cara Petrogrado. Incerto no número de tropas inimigas, Kerenskii (Líder do Goberno Provisional) viuse obrigado a pedir axuda de todas partes, incluíndo a Garda Vermella bolxevique.

Logo do seu errado golpe de estado en setembro de 1917, Kornilov foi sentenciado a arresto domiciliario. A partir de entón, os bolxeviques fixéronse co poder no territorio ruso. De volta, fuxindo do encarceramento, Kornilov viaxou cara Novorcherkassk, onde xunto ó Xeneral Mikhail Alekseiev colaborou na formación do contra-revolucionario Exército Voluntario. Morreu en Krasnodar en abril de 1918, durante un enfrontamento co Exército Vermello, cando unha granada inimiga explotou no seu cuartel.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Movemento branco
* Guerra civil rusa

### Bibliografía 
* Pipes, Richard (1990). *The Russian Revolution*. Knopf.
* Figes, Orlando (1996). ''A People's Tragedy''. Viking.
Pantera Rodríguez

[222px|thumb|"Pantera" Rodríguez, por [Alfonso Vilar Lamelas, Vilaxoán.]]

**Felipe Rodríguez Piñeiro**, nado en Sobradelo (Vilagarcía de Arousa) en 1953 e finado na mesma vila o 1 de xuño de 2000, foi un boxeador galego, chamado **Pantera Rodríguez**.

## Traxectoria 
Fillo dun mariñeiro, por consello dun antigo boxeador da súa mesma vila, Vicente Martiñán, aos dezaseis anos mudouse a Zaragoza e posteriormente a Madrid para dedicarse ao boxeo. En Madrid debutou como afeccionado en 1972. Nese ano e en 1976 proclamouse campión de España de afeccionados na categoría de pesos pesados. En 1977 pasou a profesional, e gañou por nove veces o título dos pesos pesados, ata que se retirou invicto en 1987. Obtivo o título de campión europeo dos pesos pesados en 1978, pero perdeuno aos puntos contra o italiano Lorenzo Zenon en 1979 e non o recuperou contra o francés Lucien Rodriguez en 1981. Pelexou contra o uruguaio Alfredo Evangelista por dúas veces, co resultado de combate nulo ambas.

Cando se retirou do boxeo traballou como vixilante de seguridade na Coruña e logo como presentador no programa de televisión *Luar*. Posteriormente regresou ao traballo de garda de seguridade.

O 8 de abril de 2000 recibiu unha homenaxe no polideportivo de Fontecarmoa, no Carril e dous meses despois falecía dun tumor cerebral.

## Vida persoal 
Estaba casado con María Josefa Lorenzo Figueira e tiña dúas fillas: Ana Belén (1982) e María Dolores Rodríguez Lorenzo (1989).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Vídeo do boxeador cantando no Luar, YouTube.
Macross Frontier

***Makurosu Furontia*** (マクロス), coñecida internacionalmente como ***Macross Frontier*** é unha serie anime de ciencia ficción ambientada no universo de ficción Macross.

## Características 
Realizada para conmemorar o 25º aniversario da primeira das series dese universo, The Super Dimension Fortress Macross, a MBS xaponesa emitiuna entre o 3 de abril e o 25 de setembro de 2008. Yasuhito Kikuchi foi o seu director, a historia é obra de Hiroyuki Yoshino e o deseño dos personaxes é do estudio de animación Satelight.

## Sinopse 
No ano 2059 os humanos e os seus aliados zentradis exploran o espazo na procura de novos mundos onde se establecer. A 25 é unha desas frotas, diríxese cara a un posible mundo habitable no centro da Vía Láctea. Durante unha misión de recoñecemento nun campo de asteroides, un mecanismo alieníxena dos Vajra destrúe un dos cazas da expedición. Nesta situación bélica desenvólvese a amizade entre Saotome Alto (un piloto de 17 anos, provén dunha antiga familia de actores de kabuki), Sheryl Nome (un ídolo entre os adolescentes) e Ranka Lee (estudante).
Giurtelecu Şimleului

**Giurtelecu Şimleului** (Húngaro: Somlyógyőrtelek, Alemán: Wüst Görgen) é unha cidade do condado de Sălaj, Transilvania, Romanía cunha poboación de 1.055, localizada a carón do río Crasna.

## Clima 
A temperatura media anual é de 10,5 °C, ios valores mínimos de -30 °C. A cantidade media anual de precipitacións é de 600&nbsp;mm. Ao ano, en media, 104 días rexistran precipitacións líquidas, e 26 días con neves. O vento predominante é de dirección nordeste. A presión atmosférica é de 748,2 mm.

## Demografía
## Historia breve 
O primeiro documento que fai referencia a Giurtelecu Şimleului data de 1259.

## Ligazóns externas
* http://www.donau-archaeologie.de/doku.php/kataloge/grabkatalog/g/giurtelec 
* http://www.mek.oszk.hu/04700/04750/html/293.html
* https://web.archive.org/web/20090122042840/http://sebok1.adatbank.transindex.ro/legbelso.php3?nev=Szilagy 
* http://ro.wikisource.org/wiki/Legea_nr._2/1968,_republicat%C4%83_%C3%AEn_1981/Anexa_1_-_Jude%C5%A3ul_S%C4%83laj
* https://web.archive.org/web/20090201171531/http://harta.infoturism.ro/Romania/Salaj/harta_Salaj.php 
* http://www.photomagazine.ro/galeriefoto/pic_detail.php?image=7228&categ=9 
* http://www.cimec.ro/scripts/Monumente/Culte/detaliu.asp?k=31123-1 
* https://web.archive.org/web/20070818170551/http://www.cjsj.ro/localitati/giurtelecusimleului.html 
* http://www.simleusilvaniei.ro/prezentare_personalitati_15.php 
* http://www.hiszi-map.hu/catalog/displayimage.php?pid=2337&fullsize=1
* https://web.archive.org/web/20110819095416/http://www.revistatransilvania.ro/arhiva/2008/pdf/numarul2/art06.pdf 
* http://www.arhivelenationale.ro/images/custom/image/Pdf-uri/DJAN-uri/DJAN_Salaj_fonduri_si_colectii_date_in_cercetare.pdf
Victoria, Seychelles

**Victoria**, ás veces chamada *Port Victoria*, é a capital das illas Seychelles, cunha poboación de 24.924 habitantes (2002), máis dun terzo da total da illa. É o centro político, económico e administrativo do país.

## Xeografía 
Victoria está situada na costa nordeste da illa de Mahé, a principal do arquipélago, abríndose sobre unha ampla baía, na que se sitúa o porto marítimo. Posúe o Aeroporto International das Seychelles (acabado en 1971), que é o único do país.

### Divisións administrativas 
A aglomeración de Victoria comprende oito dos 25 distritos das Seychelles:
# La Rivière Anglaise
# Mont Buxton
# Saint Louis
# Bel Air
# Mont Fleuri
# Roche Caïman
# Les Mamelles
# Plaisance

## Economía 
A cidade vive sobre todo do turismo e da comercialización de produtos propios das illas. As principais exportacións de Victoria son a vainilla, as noces de coco, o aceite de coco, conchas de tartarugas, xabón e guano. Posúe algunha industria importante a nivel local, como a de conservas de atún.

## Patrimonio
[miniatura|dereita|A célebre reprodución do [Big Ben no centro de Victoria, diante do edificio do Ministerio de Xustiza.]]

Existe unha torre de reloxo, reprodución aproximada e reducida do Big Ben de Londres. O reloxo está no centro urbano. É o monumento máis fotografado polos turistas. Foi levantado en 1903, data do acceso das Seychelles ao status de colonia británica. Punto de intersección da Avenida da Independencia e da rúa Albert, é testemuña doutra curiosidade: os únicos semáforos da illa.

Outros lugares de interese son o Pazo de Xustiza, o Xardín botánico de Victoria, o Museo nacional de historia, o Museo de historia natural e mais o mercado Sir Selwyn Selwyn-Clarke.

### Véxase tamén 
* Mahé
Froxán

O topónimo **Froxán** pode referirse a:

;En Galiza
***Froxán**, lugar da parroquia de Vilamor, no concello de Folgoso do Courel;
***Froxán**, lugar da parroquia de Castro de Cabras, no concello de Lalín;
***Froxán**, lugar da parroquia de Vilacova, no concello de Lousame;
***Froxán**, lugar da parroquia de Corme Aldea, no concello de Ponteceso;
***Froxán**, lugar da parroquia de Xornes, no concello de Ponteceso;
***Froxán**, lugar da parroquia de Proendos, no concello de Sober;
***Froxán**, lugar da parroquia de San Martiño de Meanos, no concello de Zas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Froxón**, lugar da parroquia de Berbetouros, no concello de Palas de Rei;
***Froxá**, lugar da parroquia de Buazo, no concello de Boimorto;
***Froxás das Viñas**, lugar da parroquia de Proente, no concello da Merca.
Proendos

Como topónimo **Proendos** pode referirse a:

;En Galiza
***Proendos**, parroquia do concello de San Cibrao das Viñas;
****Proendos**, lugar de dita parroquia;
****Francos de Proendos**, lugar de dita parroquia;
****A Pena de Proendos**, lugar de dita parroquia.
Philipp Mainländer

**Philipp Mainländer**, pseudónimo de **Philipp Batz**, nado en Offenbach am Main o 5 de outubro de 1841 e suicidado o 1 de abril de 1876, foi un filósofo e poeta alemán. Foi un dos principais seguidores da filosofía de Schopenhauer e exerceu unha forte influencia nas obras de Nietzsche e Emil Cioran. Pesimista radical, Mainländer sostivo que o principio do tempo correspondía á morte de Deus e da espiritualidade. Apoiou a virxindade e o suicidio como medios para minimizar a creación de vida e novo sufrimento.

A súa obra capital, *Die Philosophie der Erlösung* (*Filosofía da liberación*), foi publicada o día antes da súa morte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  *La Sociedad Internacional Philipp Mainländer (sección España)*
Sobreira (homónimos)

O termo **Sobreira** pode referirse a:

*Unha **sobreira** é unha árbore da familia das fagáceas, así como tamén a súa madeira.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Sobreira**, parroquia do concello de Vilamarín;
****Sobreira**, lugar de dita parroquia;
***Sobreira**, lugar da parroquia de Casteláns do concello de Covelo;
***Sobreira**, lugar da parroquia de Piñeiro do concello de Maside;
***Sobreira**, lugar da parroquia de Carreira do concello de Ribeira;
***Sobreira**, lugar da parroquia de Cobres do concello de Vilaboa;
***Sobreira**, lugar da parroquia de Gándara do concello de Zas;
***Sobreira de Abaixo**, lugar da parroquia de Fornas do concello de Chantada;
***Sobreira de Arriba**, lugar da parroquia de Fornas do concello de Chantada.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Sobreira**, freguesía do concello portugués de Paredes;
***Sobreira Formosa**, freguesía do concello portugués de Proença-a-Nova.

Como apelido, pode referirse a:

***Xoán Sobreira Salgado** ou Padre Sobreira, monxe beneditino galego (1745 - 1805), continuador do Padre Sarmiento;
***Miguel Cadenas Sobreira**, xuíz galego (n. 1947).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sobreiras**, lugar da parroquia do Campo, no concello de Marín;
***Sorreira**, lugar da parroquia de Ponte Caldelas, no concello de Ponte Caldelas;
***C. Sobreira**, pseudónimo de Constantino García, lingüista e escritor.
Morne Seychellois

O **Morne Seychellois** é un cumio das illas Seychelles, no océano Índico, cunha altitude sobre o nivel do mar de 905 m.

## Situación
O pico está situado no nordeste da illa de Mahé, a principal do arquipélago, ao sur da cidade de Victoria, a capital do país. O pico é visíbel desde ela.

## Protección ambiental
Recuberto de bosque tropical, o monte está comprendido, desde 1979, no maior parque nacional terrestre das Seychelles, que abrangue unha área total de 3.045 ha.

## Ligazóns externas
*Foto do Morne Seychellois
Ribatexo

O **Ribatexo** (*Ribatejo* en portugués,  tamén coñecido informalmente como ''Borda d'Água*) é unha antiga *provincia* (ou *rexión natural'') de Portugal, formalmente instituída pola reforma administrativa de 1936. Ao contrario doutras provincias que foron restauradas en 1936, o Ribatexo foi unha provincia creada totalmente de novo, dado que o seu territorio pertencía tradicionalmente á antiga provincia da Estremadura.

As provincias de 1936 practicamente nunca tiveron ningunha atribución práctica, e desapareceron do vocabulario administrativo (aínda que non do vocabulario habitual dos seus habitantes) coa entrada en vigor da Constitución de 1976.

Facía fronteira ao noroeste coa Beira Litoral, ao oeste e ao sur coa Estremadura, ao sueste co Alto Alentexo e ao norte e nordeste coa Beira Baixa.

Cando foi creada estaba constituída por 21 concellos, integrando case a totalidade do distrito de Santarém e tamén dous concellos do distrito de Lisboa e un do distrito de Portalegre. Tiña a súa sede na cidade de Santarém.
 
* **Distrito de Lisboa**: Azambuja, Vila Franca de Xira.
* **Distrito de Portalegre**: Ponte de Sor.
* **Distrito de Santarém**: Abrantes, Alcanena, Almeirim, Alpiarça, Benavente, Cartaxo, Chamusca, Constância, Coruche, Ferreira do Zêzere, Golegã, Rio Maior, Salvaterra de Magos, Santarém, Sardoal, Tomar, Torres Novas, Vila Nova da Barquinha.

A provincia pasou posteriormente a contar con 22 municipios, posto que se creou, na área do distrito de Santarém, o concello do Entroncamento (1945, por división do de Vila Nova da Barquinha).

O seu antigo territorio actualmente está repartido nas rexións do Alentexo, Centro e de Lisboa, sendo até 2002 o núcleo central da rexión de Lisboa e Val do Texo. En termos de subrexións, está repartida pola Grande Lisboa (concello de Vila Franca de Xira), Alto Alentexo (concello de Ponte de Sor) e tamén pola totalidade da subrexión da Lezíria do Tejo e case todo o Medio Texo (exceptuando o concello de Ourém).

## Notas
Abades, Baltar

**San Paio de Abades** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 205 habitantes (110 homes e 105 mulleres), 32 menos ca en 2000.

No Antigo Réxime pertencía á xurisdición de Baltar. En 1826 tiña 400 habitantes, e en 1846 tiña 276. Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Limia, pertencente á diocese de Ourense.

Cara ao sur, a través da Raia Seca, limita con Portugal, co concello de Montalegre.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abades 
### Parroquias de Baltar
Baltar, Baltar

**San Bartolomeu de Baltar** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2011 tiña 276 habitantes, deles 149 eran homes e 127 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 309 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Baltar Cruceiro 65.JPG|Cruceiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baltar 
### Parroquias de Baltar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baltar
Garabelos do Bouzo, Baltar

**Santiago de Garabelos do Bouzo** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. En 2007 tiña 82 habitantes (45 homes e 37 mulleres), nove menos ca en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Garabelos do Bouzo 
### Parroquias de Baltar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baltar
Niñodaguia, Baltar

**San Lourenzo de Niñodaguia** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 56 habitantes (27 homes e 29 mulleres), 3 menos ca en 2010 (28 homes e 31 mulleres). En 2007 tiña 62 habitantes (31 homes e 31 mulleres), nove menos ca en 2000.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Niñodaguia 
### Parroquias de Baltar
Texós, Baltar

**Santa María de Texós** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 103 habitantes, deles 45 eran homes e 58 eran mulleres, o que supón unha diminución de 17 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Texós 
### Parroquias de Baltar
Texós

O topónimo **Texós** pode referirse a:

;En Galiza
***Texós**, parroquia do concello de Baltar;
****Texós**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tedós**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Grou, no concello de Lobeira;
***Os Teixós**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol.
Lago, Xove

**Santa Eulalia de Lago** é unha parroquia do concello de Xove na comarca da Mariña Occidental, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística  en 2016 tiña 183 habitantes (92 homes e 91 mulleres), 80 menos ca en 2007 (123 homes e 140 mulleres) e 102 menos que en 2000.

## Galería de imaxes

Praia de Lago, Xove2.jpg|Praia de Lago.
Praia de Lago, Xove3.jpg|Praia de Lago cun barco descargando en Alcoa Aluminio.
Factoría de Pescanova, Xove.jpg|Factoría de Pescanova.
Piscifactorías de Pescanova, Xove.jpg|Piscifactorías de Pescanova.
Barco descargando en Alcoa Aluminio, Xove.jpg|Barco en Alcoa Aluminio.
Igrexa de Lago, Xove 01.jpg|Igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lago 
### Parroquias de Xove 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xove
Gustavo Dacal

**Gustavo Dacal Martínez**, nado en Xustáns (Ponte Caldelas) o 30 de marzo de 1977, é un adestrador e antigo atleta galego.

## Traxectoria 
Xogador de fútbol na infancia, chegou ao atletismo por azar. Iniciouse como lanzador de xavelina co adestrador Javier López Viñas. Foi campión de Galicia en numerosas veces, e campión de España da especialidade en dez ocasións: 1999, 2000, e do 2002 ao 2009. Atleta da Ximnástica de Pontevedra, no ano 2000 fichou polo Puma Chapí de Xerez da Fronteira, se ben en 2007 volveu ás filas do club pontevedrés.

En 2003, no Centro Galego de Tecnificación Deportiva en Pontevedra, lanzou a xavelina a 78,88 m, o que supuña o récord de España da especialidade. Porén, a Federación Española de Atletismo non lle recoñeceu a marca, o que lle impediu acudir ao Mundial de Atletismo de 2004, en París, por non ter a xavelina correctamente homologada e por non vestir o equipamento exacto do seu equipo. En 2008 a xustiza recoñeceulle a marca e obrigou a Federación a indemnizalo. Esa marca de 78,88 m segue a ser a mellor marca galega.

Foi internacional tamén en diversas ocasións, entre elas nun Xogos do Mediterráneo.

En 2011 un peso lanzado por un compañeiro golpeouno no nocello e deixouno lesionado para a tempada.

En decembro de 2022 contraeu o dengue en Veracruz (México). Ao mesmo tempo que o dengue sufriu unha infección (*Staphylococcus aureus*) no intestino e outra na columna vertebral (na altura da súa hernia).

## Datos persoais 
Mide 1.82 m.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lanzamento de xavelina de Gustavo Dacal, cando conseguiu 78.88 m, YouTube
O Monte, Xove

**Santo Isidoro do Monte** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 129 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 66 homes e 63 mulleres. O que supón unha diminución de 17 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 146 habitantes (86 homes e 60 mulleres) e 39 menos que en 2000.

miniatura|esquerda|Vista do Monte.
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Monte 
### Parroquias de Xove 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xove
Morás, Xove

**San Clemente de Morás** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 136 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 57 homes e 79 mulleres. O que supón unha diminución de 46 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 182 habitantes (83 homes e 99 mulleres) e 49 menos que en 2000.

## Galería de imaxes

Fachada igrexa Morás, Xove 02.jpg|Fachada igrexa parroquial.
Vista Morás, Xove 03.jpg|Vista de Morás.
Plan Emerxencia Depósitos lodos vermellos, Morás, Xove 04.jpg|Cartel con Plan de Emerxencia de depósitos de lodos vermellos de Alcoa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Morás 
### Parroquias de Xove 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illa Ansarón
* Lugares de Xove
A Rigueira, Xove

**San Miguel da Rigueira** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 708 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 347 homes e 361 mulleres. O que supón unha diminución de 116 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 824 habitantes (415 homes e 409 mulleres) e 180 menos que en 2000.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Paseo río Rigueira (A Rigueira, Xove)(1).JPG|Paseo do río Rigueira.
Ficheiro:Paseo río Rigueira (A Rigueira, Xove)(2).JPG|Paseo do río Rigueira.
Ficheiro:Paseo río Rigueira (A Rigueira, Xove)(3).JPG|Paseo do río Rigueira.
Ficheiro:Paseo río Rigueira (A Rigueira, Xove)(4).JPG|Paseo do río Rigueira.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Rigueira 
### Parroquias de Xove 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xove
Sumoas, Xove

**Santo Estevo de Sumoas** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 166 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 82 homes e 84 mulleres. O que supón unha diminución de 34 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 200 habitantes (97 homes e 103 mulleres) e 53 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sumoas
### Parroquias de Xove
## Galería de imaxes

Porta Igrexa Sumoas, Xove 06.jpg|Porta da igrexa parroquial.
Vista Poceiras, Sumoas, Xove 04.jpg|Vista das Poceiras.
Igrexa Sumoas, Xove 03.jpg|Vista da igrexa parroquial.
Espadana, Igrexa Sumoas, Xove 02.jpg|Espadana da igrexa parroquial.
Inscrición Igrexa Sumoas, Xove 08.jpg|Inscrición na igrexa parroquial, "Año de 1690".
Inscrición Igrexa Sumoas, Xove 07.jpg|Inscrición na igrexa parroquial, "Reedificose segunda vez año 1791".

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Xove
Xove, Xove

**San Bartolo de Xove** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 1.422 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 726 homes e 696 mulleres. O que supón un aumento de 214 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 1.208 habitantes (597 homes e 611 mulleres) e 406 máis que en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xove 
### Parroquias de Xove 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xove
Xuances, Xove

**San Pedro de Xuances** é unha parroquia do concello lugués de Xove na comarca da Mariña Occidental. Tiña 334 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 159 homes e 175 mulleres. O que supón unha diminución de 97 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 431 habitantes (202 homes e 229 mulleres) e 130 menos que en 2000.

## Galería de imaxes

Detalle igrexa Xuances, Xove.jpg|Inscrición na igrexa parroquial.
Lateral Igrexa Xuances, Xove.jpg|Lateral igrexa parroquial.
Campanario Igrexa Xuances, Xove.jpg|Campanario igrexa parroquial.
278. Xuances church.jpg|Vista da igrexa de Xuances.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xuances
### Parroquias de Xove
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Xove
Morás

Como topónimo **Morás** pode referirse a:

;En Galiza
***Morás**, parroquia do concello de Arteixo;
****Morás**, lugar de dita parroquia;
***Morás**, parroquia do concello de Xove.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Morlás**, lugar da parroquia da Torre, no concello de Taboada.
Tosende, Baltar

**San Lourenzo de Tosende** é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 112 habitantes, deles 58 eran homes e 54 eran mulleres, o que supón unha diminución de 28 habitantes en relación ao ano 2000.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial é do século XVIII. Ao seu redor hai nichos, recolocados logo dunhas obras en 2011.

Hai un peto de ánimas de 1853, a carón da estrada OU-311. Está estruturado en dous corpos e asentado sobre dúas bancadas. O corpo inferior ten forma de pedestal con plinto e un touro no zócolo, cornixa en gola e dado con inscrición do ano e a expensas de quen se fixo. O corpo superior está rodeado por un bocel e ten fornela de medio punto. A cornixa repousa sobre un arquitrabe intermedio, resaltando os volumes. Na coroa hai o pedestal dunha cruz.

O lugar das Maus pertenceu ao Couto Mixto até 1864. Nel hai unha capela.

## Tosende na literatura popular 
* *Blandeaivos, blandeaivos,/ costureiriñas das Maus,/ blandeaivos, blandeaivos/ de Gustós para Meaus* .

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vista xeral Tosende, Tosende, Baltar.jpg|Vista xeral da aldea de Tosende.
Ficheiro:Igrexa Tosende, Baltar 2.jpg|Vista da igrexa desde o sueste.
Ficheiro:Inscrición igrexa Tosende, Baltar.jpg|Inscrición na igrexa co texto **AÑO D 1719**.
Ficheiro:Figuras igrexa Tosende, Baltar.jpg|Cruces e figura antropomorfa no muro da igrexa.
Ficheiro:Peto de ánimas Tosende, Baltar.jpg|Vista traseira do peto de ánimas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tosende 
### Parroquias de Baltar 
## Notas
Burgás, Xermade

**Santa Baia de Burgás** é unha parroquia do concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. No ano 2007 tiña 242 habitantes, deles 125 eran homes e 117 eran mulleres, o que supón unha diminución de 20 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Burgás 
### Parroquias de Xermade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xermade
Praia de Santo Antón

A **praia de Santo Antón** ou **praia de San Antón** é un dos areais que forman parte da costa da parroquia de Espasante, no concello coruñes de Ortigueira.

É unha praia aberta cuns 450m de lonxitude e 30m de anchura. Ten concedida a *bandeira Azul* e dispón de servizos, tales como acceso a discapacitados, vixilancia, posto da Cruz Vermella, duchas, miradoiro etc.

O seu nome venlle dado pola proximidade da capela de Santo Antón, que se levanta por riba dela. A súa situación, a carón da vila de Espasante faina ben concorrida durante os meses do verán. Coas grandes baixantes da marea é posible pasar a pé cara a praia do Eirón, na veciña parroquia de Céltigos, da que a separa un promontorio rochoso.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Praia de San Antón 1.JPG
Pessach

miniatura|Matza
A ***Pessach***, ou **Pascua**, en hebreo פֶּסַח ("saltar"), é unha das festividades xudías máis importantes, xunto co Iom Quipur. A observancia desta festa é maioritaria na comunidade xudía, mesmo entre as persoas non relixiosas. Dura unha semana, e as datas varían segundo o calendario hebreo. Conmemorase a saída de Exipto dos fillos de Israel.

## Historia 
Na historia bíblica, Deus manda dez pragas contra Exipto por non deixar marchar os xudeus, que vivían baixo a escravitude. Na última praga, o espirito de Deus acaba cos fillos primoxénitos dos exipcios, pasando sen facer ningún mal por entre as casas dos israelís ("saltándoas", de aí o nome da festa). Trala morte dos primoxénitos de Exipto, o Faraón deixa marchar os israelís.

## Datación e duración
A Pascua comeza o décimo quinto día do mes de Nisan, que normalmente cae en marzo ou abril do calendario gregoriano conmemorando tamén a festa da primavera , sendo a época da seitura do orxo , pero se por calquera razón o orxo non estaba aínda maduro, o que indicaba que a primavera non era inminente, intercalábase entón un segundo mes de Adar  aínda que cando menos desde o século IV a data fixábase matematicamente.

O pan sen fermentar, ou "matza", é un dos símbolos principais desta festa. Está prohibido comer alimentos derivados dos cereais durante estas datas. En Israel, a Pascua dura sete días, e o primeiro e o último son festivos oficiais, os outros días coñécense como Chol HaMoed, nas comunidades ortodoxas e conservadoras, non se traballa neses días. Historicamente nas comunidades xudías da diáspora a Pascua duraba oito días e en moitas aínda perdura ese costume.

## Tradicións 
A primeira cea familiar de Pascua chámase *Seder Pessach*. Durante esta cea, un dos membros da familia, normalmente o pai de familia, conta a historia do Éxodo, logo das tradicionais catro preguntas do fillo máis novo que comezan polo tradicional "Por que é esta noite diferente das demais?".

Xunto co festival de Pentecoste (*Shavout*) e Tabernáculos (*Succot*), a Pascua xudía era unha das festividades tradicionais polas que se facía peregrinación ao Templo de Xerusalén.

## A Pascua noutras relixións 
O cristianismo fundamenta a celebración da Pascua na Última Cea de Xesucristo. Esta, segundo a Biblia, ocorreu durante a celebración da pascua xudía, na que Xesús modificou o seu significado, no que deu a chamarse a "Nova Alianza", en oposición á "Vella Alianza", en referencia ao pacto do pobo de Israel con Deus a través da Torá. A celebración pascual na relixión cristiá está relacionado co corpo e o sangue de Xesucristo, a través do pan e o viño. Nalgunhas comunidades cristiás celebran a Pascua á maneira xudía para rememorar a forma de vida de Xesús.

O samaritanismo, relixión irmá do xudaísmo, segue celebrando a Pascua dunha maneira moi parecida á xudía, con algúns matices.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
**Hagadá*.
**Keará*
Roupar, Xermade

**San Pedro Fiz de Roupar** é unha parroquia do concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. No ano 2007 tiña 381 habitantes (175 homes e 206 mulleres), 62 menos ca en 2000.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Casanova, Roupar.jpg|Lugar da Casanova.
Ficheiro:Campanario-san-pedro-fiz-roupar-xermade.jpg|Campanario da igrexa parroquial
Ficheiro:Cruceiro-piedade-adro-san-pedro-fiz-roupar-xermade.jpg|Cruceiro con Piedade e Cristo Crucificado, situado no adro da igrexa parroquial
Ficheiro:Cruceiro-santos-adro-san-pedro-fiz-roupar-xermade.jpg|Cruceiro con figuriñas de santos, situado no adro da igrexa parroquial
Ficheiro:No Adro de Roupar - panoramio.jpg|Imaxe vella no adro da igrexa

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Roupar 
### Parroquias de Xermade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xermade
Abragán, O Corgo

**San Bartolomeu de Abragán** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 52 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 31 homes e 21 mulleres. O que supón unha diminución de 11 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 63 habitantes (33 homes e 30 mulleres) e 16 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abragán 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Abragánigrexa.jpg|Igrexa parroquial

### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Adai, O Corgo

**Santiago de Adai** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 71 habitantes (32 homes e 39 mulleres), 36 menos ca en 1999.

## Toponimia
O topónimo **Adai** ten orixe no antropónimo de orixe xermánica .
## Patrimonio
*Pazo de Adai, construído en 1939 polo militar Helí Rolando Tella, por entón gobernador militar en Lugo

*Igrexa de Santiago de Adai, de 1890

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Adai 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Adaiigrexa.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Adaicampodafeira2.jpg|Campo da feira

### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Giorgio Colli

**Giorgio Colli**, nado en Turín en 1917 e finado en 1979, foi un filósofo, filólogo e historiador italiano.

## Traxectoria 
Estudou filosofía antiga na universidade de Pisa durante trinta anos; editou e traduciu o *Organon* da obra aristotélica e a primeira edición completa da obra de Nietzsche (incluíndo todos os textos póstumos ordenados cronoloxicamente), xunto co seu amigo Mazzino Montinari. O seu traballo culminou en *A sabedoría grega*, a edición e tradución dos "presocráticos" (termo que rexeitou). Interrompido pola súa morte en xaneiro de 1979, a súa obra estaría composta por once volumes.

## Bibliografía 
(Editada en italiano por Adelfi e en francés por éditions de l'Eclat.)

* *Physis kryptesthai philei* (*Natura ama nascondersi*), Milán 1948, IIe édition 1991; *A natureza ama agocharse*.
* ''Filosofia dell'espressione*, Milán 1969; *Filosofía da expresión*. 
* *Dopo Nietzsche*, Milán, 1974; *Despois de Nietzsche*
* *La nascita della filosofia*, Milán, 1975; *Nacemento da filosofía*
* *La Sapienza greca*, 3 vol. Milán 1977-1980; *A sabedoría grega*
* *La ragione errabonda. Quaderni postumi*, Milán 1982.
* *Scritti su Nietzsche*, Milán 1980, *Escrito sobre Nietzsche* 
* *Per una enciclopedia di autori classici*, Milán 1983; *Por unha enciclopedia dos autores clásicos''

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mazzino Montinari e a vontade do poder.
* Federica Montevecchi, Giorgio Colli, Biografia intellettuale, Bollati Boringhieri, Turín, 2004

### Ligazóns externas 
* Archivio Giorgio Colli
* istitutocolli website 
* Editions de l'Eclat website
O Alto, O Corgo

**Santalla do Alto** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 111 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 66 homes e 45 mulleres. O que supón unha diminución de 14 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 125 habitantes (76 homes e 49 mulleres) e 24 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Alto 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
### Ligazóns externas 
* Páxina dedicada á historia, ao patrimonio e a contorna de Santalla do Alto
Julius Evola

**Giulio Cesare Andrea Evola**, coñecido como **Julius Evola**, nado en Roma o 19 de maio de 1898 e finado o 11 de xuño de 1974, foi un pensador italiano.

## Traxectoria
Na súa xuventude interesouse na pintura e a poesía seguindo o estilo dadaísta e futurista pasando por un período de anticristianismo acérrimo que se foi moderando co paso do tempo.

Entre 1924 e 1926 colaborou coas revistas *Ultra*, *Bilychnis*, *lgnis* e *Atanor*. Entre os anos 1927 e 1929 desenvolveu o seu interese polo esoterismo e foi dende 1927 a 1929 parte do chamado Grupo de Ur, dentro deste publicara varios traballos co pseudónimo de Ea.

Faleceu por mor dun paro cardiorrespiratorio no seu apartamento en Roma. Foi incinerado e seguindo a súa vontade súas cinsas foron diseminadas na cima do Monte Rosa.

### Pensamento 
As súas posicións políticas, próximas ó fascismo e o nazismo, foron moi apreciadas por Benito Mussolini, quen lle preferiu en vez a Giovanni Gentile como teórico do fascismo. A radicalidade cada vez maior do pensamento de Evola valeulle a suspensión dalgunha das súas publicacións en Italia e a desconfianza das xerarquías nazis en Alemaña. Tras a segunda guerra mundial mantivo a súa influencia no pensamento conservador e neofascista europeo, en institucións como o Centro Studi Evoliani (Centro de Estudos Evolianos) o no (Centro Studi Ordine Nuovo) de Pino Rauti e Enzo Erra. Non obstante, a súa produción filosófica está moi lonxe de reducirse á política; foi un gran analista do seu tempo en cuestións tan dispares como a metafísica (na que adoptou unha persoal visión de corte gnóstico), a crise das ciencias ou a perda de valores.

## Obras principais 
**Imperialismo pagano*
*''Saggi sull' idealismo magico*.
**Fenomenologia dell'individuo assoluto*.
**Teoria dell' individuo assoluto*.
**Lo Yoga della potenza*.
**Rivolta contro il mondo moderno*.
**Cavalcare la tigre*
**Metafisica del sesso*
**Il Mistero del Graal e la tradizione ghibellina dell'Impero''.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Julius Evola en Biblioteca Upasika
* Biblioteca Evoliana
* Centro de Estudos Evolianos
* Julius Evola Unofficial webSite
Bergazo, O Corgo

**San Fiz de Bergazo** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 62 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 32 homes e 30 mulleres. O que supón un aumento de 3 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 59 habitantes (33 homes e 26 mulleres), os mesmos que en 2000 (62).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Bergazo
### Parroquias do Corgo
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Corgo
Cabreiros, O Corgo

**Santa Mariña de Cabreiros** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 102 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 46 homes e 56 mulleres. O que supón un aumento de 28 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 74 habitantes (32 homes e 42 mulleres) e 37 máis que en 2000.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial de Santa Mariña de Cabreiros é de orixe románica.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cabreiros 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:SMariñaCabreirospazo.jpg|Pazo
Ficheiro:SMariñaCabreirosescudopazo.jpg|Escudo do Pazo

### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Pierre Gassendi

**Pierre Gassendi**, nado en Champtercier (Provenza) o 22 de xaneiro de 1592 e finado en París o 24 de outubro de 1655, foi un sacerdote católico, filósofo, científico e matemático francés. É coñecido por tratar de reconciliar o atomismo de Epicuro co pensamento cristián.

Adversario do cartesianismo (mantivo relación epistolar con Descartes, presentándolle as súas obxeccións) e do aristotelismo escolástico. Resucitou o atomismo materialista de Epicuro e Lucrecio. Entre as súas obras destacan o *Syntagma philosophiae Epicuri* (anotacións ó décimo libro de Dióxenes Laercio) e a *Disquisición metafísica*.

## Obras 
* *Tychonis Brahei, equitis Dani, Astronomorum Coryphaei, vitae Accessit Nicolai Copernici, Georgii Peurbachii, & Joannis Regiomontani, Astronomorum celebrium, Vita*. Hagae Comitum (Den Haag), Vlacq, 1655.
* 'Œuvres complètes'' (6 vol.) editadas polo seu amigo e herdeiro Henri Louis Habert de Montmor, 1658.
## Véxase tamén
Camposo

Como topónimo **Camposo** pode referirse a:

;En Galiza
***Camposo** parroquia do concello de Corgo;
****Camposo** lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cela, O Corgo

**San Xoán de Cela** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 98 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 45 homes e 53 mulleres. O que supón unha diminución de 11 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 109 habitantes (56 homes e 53 mulleres) e 18 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cela 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Celaigrexa.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:CelaPacioscasa.jpg|Casa en Pacios

### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Emil Cioran

miniatura|Lápida na tumba de Emil Cioran
**Emil M. Cioran**, nado en Răşinari (—*Städterdorf* en alemán, *Resinár* en húngaro—, Sibiu, Romanía, entón parte do Imperio Austrohúngaro) o 8 de abril de 1911 e finado en París o 20 de xuño de 1995, foi un escritor e filósofo de orixe romanesa. A maior parte das súas obras publicáronse en francés.

## Traxectoria 
Cioran foi fillo dun sacerdote ortodoxo. Asistiu á Universidade de Bucarest, onde en 1928 coñeceu a Eugène Ionesco e a Mircea Eliade. En 1937 continuaba os seus estudos no Instituto Francés en París, onde viviu a maior parte do resto da súa vida.

Os seus primeiros traballos publicáronse en romanés, mais posteriormente escribiría exclusivamente en francés. O seu estilo baséase en afirmacións curtas e aforismos, fortemente influídas por Nietzsche e o pesimismo de Schopenhauer ou Philipp Mainländer.

William H. Gass definiu o traballo de Cioran como "un romance filosófico en temas modernos como a alienación, o absurdo, o aborrecemento, a futilidade, a decadencia, a tiranía da historia, a vulgaridade do cambio, a conciencia como agonía, a razón como enfermidade".

Definido en ocasións como un "filósofo sen sistema", aínda que as súas formulacións entran dentro da chamada filosofía do absurdo, as súas obras foron amplamente criticadas. A súa resposta era de confrontación respecto ós filósofos preocupados por crear un sistema o suficientemente complexo e estable para que non puidera ser derrubado. Ante isto, Cioran penetra na contradición aparente como forma de pensamento, sendo as súas afirmacións contraditorias incluso no propio texto. Afirma a falsidade de toda doutrina filosófica, baseándose na incapacidade humana de crear ideas libres.

Finou por causas naturais a avanzada idade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Del inconveniente de haber nacido* 
* *Los "Cuadernos" de E. Cioran* 
* blip.tv. Documentales sobre E. M. Cioran
O Corgo, O Corgo

**San Xoán do Corgo** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 225 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 122 homes e 103 mulleres. O que supón unha diminución de 56 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 281 habitantes (142 homes e 139 mulleres) e 38 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Corgo 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:OCorgoigrexa.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:OCorgoPazo.jpg|Pazo
Ficheiro:OCorgoescudopazo1.jpg|Escudo no Pazo
Ficheiro:OCorgoescudopazo2.jpg|Escudo no Pazo

### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Lousada, Xermade

**Santo André de Lousada** é unha parroquia do concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. No ano 2007 tiña 194 habitantes, deles 94 eran homes e 100 eran mulleres, o que supón unha diminución de 46 habitantes en relación ao ano 2000.

## Patrimonio 
* Pena Grande de Férvedes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lousada 
### Parroquias de Xermade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xermade
Xacob

miniatura|250px|dereita
:*Este artigo trata sobre un personaxe bíblico, para o nome véxase **Santiago (nome)**.*
**Xacob** foi un dos patriarcas hebreos, segundo as narracións da *Xénese* (ou *Bereshit* en hebreo). Ten como nome alternativo **Israel**.

A súa historia comeza coa inimizade co seu irmán, Esaú. Xacob consegue que el sexa o bendicido polo seu pai, Isaac. Xacob ten que fuxir e, tras uns estraños soños, cambia o seu nome polo de Israel, ou "o que loita con Deus". Xacob acaba facendo as paces co seu irmán, o cal interprétase como o respecto das fronteiras entre as tribos de Edom e de Israel, algo que se confirmará máis tarde cando os israelitas chegan á terra prometida.

Xacob foi pai de doce fillos e unha filla, das súas catro mulleres. Os doce fillos son os que formaron as coñecidas tribos de Israel. Esta estirpe organizouse por Hebrón e Nablús en cooperativas agrarias. Adicándose principalmente ó pastoreo de ovellas. A seguinte historia na que o patriarca participa é a que conta como o seu fillo Xosé foi vendido polos seus irmáns como escravo a Exipto. Xosé consegue facerse co cargo de vicerrei no goberno do rei de Exipto, perdoa aos seus irmáns e trae a súa familia para Exipto, para fuxir da fame de Canaán, o cal constitúe o final do libro da *Xénese*.

## Notas