Nico Alvarado

**Nicolás Alvarado Caporale**, coñecido como **Nico**, nado en Buenos Aires o 24 de xullo de 1976, é un adestrador e ex xogador de fútbol e fútbol praia galego. É un dos xogadores máis destacados da historia da selección española de fútbol praia, na que sucedeu a Amarelle como capitán, e coa que disputou sete Campionatos do Mundo. Gañou tres Eurocopas, sendo elixido mellor xogador en dúas delas, e cinco Ligas Europeas, así como o Mundialito de 2013.

Dende 2017 adestra a selección de Belarús.

## Traxectoria 
### Orixes 
Aínda que naceu en Buenos Aires viviu na Coruña dende que tiña un ano e medio, pois seu pai, un músico da canción protesta, tivo que exiliarse durante a ditadura militar. 

### No fútbol 
Formouse como futbolista no Orillamar, no que xogou dende as categorías inferiores ata o equipo de modestos. No verán de 1998 fichou polo Malpica de José Luis Vara, co que conseguiu o ascenso a Rexional Preferente no seu primeiro ano e á Terceira División no segundo. No 2002 deixou o Malpica e volveu ao Orillamar, no que xogou ata 2005.

Dende 2006 a 2009 xogou co Sporting Universidade, co que ascendeu á Segunda Rexional. No verán de 2009 fichou pola UD Carnota, da Liga da Costa, na que militou ata 2011.

### No fútbol praia 
#### Milano 
Comezou a xogar ao fútbol praia na praia de Riazor e gañou o torneo que se disputaba no areal coruñés a finais dos anos 90. As súas boas actuacións alí fixeron que fora convocado para a selección española, coa que debutou nun torneo en Iugoslavia en 1998. 

En xullo conquistou na localidade de Vasto, á beira do Adriático, a Copa Italia, o primeiro título na historia do club lombardo. O título chegou despois de derrotar na final ao Catania por 7-6, anotando un dos goles da final, e sendo elixido mellor xogador da competición. Un mes despois en Catanzaro, gañou tamén a Serie A, vencendo na final ao Friulpesca Udine por 7-2, anotando de novo un dos sete goles. Revalidou ambos títulos en 2007, despois de gañar na final da Copa ao Cavalieri del Mare Viareggio (5-2) e na da Serie A ao Coil Lignano Sabbiadoro (3-3 e 6-5 na quenda de penaltis).

Tras non conseguir ningún título en 2008, ao ano seguinte o equipo volveuse proclamar campión da Copa nunha trepidante final baixo a choiva contra o Viareggio que finalizou con empate a nove goles no tempo regulamentario, o primeiro deles de Nico. Na quenda de penaltis, o portugués Madjer errou o lanzamento do equipo toscano, mentres que Amarelle anotou o seu, dándolle así a terceira Copa ao Milano. Na Serie A o equipo milanés chegou tamén á final, onde se enfrontou ao Napoli, capitaneado por Diego Armando Maradona Junior, gañando finalmente os napolitanos por 6-5. No 2010 sumou tres novos títulos ao seu palmarés, na campaña máis triunfante da historia do Milano, conquistando a Serie A, a Copa e a Supercopa.

#### FC Barcelona 
En marzo de 2011 foi incorporado polo FC Barcelona para a súa nova sección de fútbol praia dirixida por Amarelle. En marzo disputou en São Paulo a primeira Copa Mundial de Clubs. Aínda que pasaron a fase de grupo como primeiros, caeron nos cuartos de final fronte ao Sporting de Lisboa. A historia repetiuse ao ano seguinte, pasando como primeiros de grupo e caendo de novo ante o Sporting, mentres que no 2013 non conseguiron pasar da fase de grupos.

Na edición de 2015, celebrada no Río de Xaneiro, o Barcelona foi primeiro de grupo, nas semifinais eliminou ao Al-Ahli emiratí na quenda de penaltis, e na final proclamouse campión do mundo vencendo tamén nos penaltis ao Vasco da Gama brasileiro.

#### Selección española 
No momento da súa chegada á selección española, en 1998, esta estaba formada case totalmente por ex futbolistas retirados como Quique Setién, Abel Resino ou Emilio Butragueño, pero foise especializando co paso dos anos. 
[miniatura|Nico xunto aos seus compañeiros da [Selección de fútbol praia de Galicia|selección galega en 2008.]]
Coa selección liderada por Amarelle, e con numerosos galegos como Roberto Valeiro, gañou durante a seguinte década e media tres Eurocopas e cinco Ligas Europeas, así como o Mundialito de 2013. Ademais foi elixido mellor xogador nas Eurocopas de 2008 e 2009, en Bakú e Roma respectivamente. Disputou sete Mundiais, sendo o xogador da selección española con máis participacións, e chegou a tres finais (2003, 2004 e 2013), perdendo as dúas primeiras contra o Brasil e a terceira contra Rusia.

En 2015 participou coa selección nos Xogos Europeos de Bakú, onde España quedou eliminada na primeira fase. Foi o capitán da selección española dende a marcha de Amarelle en 2013 e deixouna en 2015 despois do seu sétimo Mundial, en Espinho.

### Como adestrador 
En 2017 converteuse no adestrador da selección de Belarús, á que dirixiu no Mundial de 2019 no Paraguai. Foi nomeado pola BSWW ao premio ao mellor adestrador do 2019, quedando finalmente segundo nas votacións, por detrás de Gilberto Costa.

## Palmarés 
**Milano Beach Soccer**

* **Serie A (3):** 2006, 2007 e 2010.
* **Copa Italia (4):** 2006, 2007, 2009 e 2010.

**FC Barcelona**

* **Copa Mundial de Clubs (1):** 2015.

#### Selección española 
* **Eurocopa** **(3):** 1999, 2008 e 2009.
* **Liga Europea (5):** 1999, 2000, 2001, 2003 e 2006.
***Mundialito (1):** 2013.
**Premios individuais**

* **Mellor xogador da Eurocopa (2):** 2008 e 2009.
***Mellor xogador da Copa Italia (1):** 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ramiro Figueiras Amarelle
* Roberto Valeiro