Tullimonstrum

***Tullimonstrum***, coñecido coloquialmente como **monstro Tully** ou **monstro de Tully**, é un xénero extinto de animais bilaterianos de corpo brando que viviu en augas costeiras tropicais pouco profundas de estuarios lamacentos durante o período xeolóxico de Pensilvania, hai uns 300 millóns de anos. 

## Clasificación taxonómica 
Coñécese unha única especie, o ***Tullimonstrum gregarium***. Só se atoparon exemplos de *Tullimonstrum* na biota de Essex, unha sección menor dos leitos fósiles de Mazon Creek en Illinois, Estados Unidos. A súa clasificación foi obxecto de controversia e as interpretacións do fósil comparárono con moluscos, artrópodos, conodontos, vermes, tunicados e vertebrados. 

## Descrición 
Esta criatura tiña un corpo en forma de puro, cunha aleta caudal triangular, dous pedúnculos oculares longos e unha probóscide coa punta dun apéndice semellante á boca. Segundo os fósiles, parece que esta criatura era un carnívoro nectónico que cazaba na columna de auga do océano. Cando o *Tullimonstrum* estaba vivo, Illinois era unha mestura de ecosistemas como estuarios lamacentos, ambientes mariños e ríos e lagos. Xunto a *Tullimonstrum* atopáronse fósiles doutros organismos como o crustáceo *Belotelson*, o cnidario *Essexella* e o peixe elasmobranquio *Bandringa.*

## Descrición 
O *Tullimonstrum* probabelmente alcanzou lonxitudes de até ; os individuos máis pequenos son uns  de longo. 

Tiña un par de aletas ventrais verticais (aínda que a fidelidade da conservación dos fósiles do seu corpo brando fai que isto sexa difícil de determinar) situadas no extremo da cola do seu corpo, e normalmente presentaba unha probóscide longa con até oito dentes pequenos e afiados en cada "mandíbula", co que podía buscar activamente pequenas criaturas e detritos comestibles no fondo lamacento. Formaba parte da comunidade ecolóxica representada no grupo infrecuentemente rico de organismos de corpo brando atopados entre o conxunto chamado fósiles de Mazon Creek no condado de Grundy, Illinois.

A ausencia dunha parte dura no fósil implica que o animal non posuía órganos compostos por óso, quitina ou carbonato de calcio. Hai evidencias de estruturas internas repetidas en serie. A súa cabeza está pouco diferenciada. Unha estrutura transversal en forma de barra, que era dorsal ou ventral, remata en dous órganos redondos que están asociados con material escuro que foron identificados como melanosomas (que conteñen o pigmento melanina). A súa forma e estrutura suxiren un ollo tipo cámara.  *Tullimonstrum* posuía estruturas que foron interpretadas como branquias, e unha posible notocorda ou medula espiñal rudimentaria. 

## Historia do descubrimento 
esquerda|miniatura| Fósil *de T. gregarium* (parte e contraparte)
O coleccionista afeccionado Francis Tully atopou o primeiro destes fósiles en 1955 nun leito fósil coñecido como formación Mazon Creek. Levou á estraña criatura ao Museo Field de Historia Natural, pero os paleontólogos estaban desconcertados sobre a que filo pertenceu *Tullimonstrum*. A especie *Tullimonstrum gregarium* ("monstro común de Tully"), como máis tarde se chamaron estes fósiles, toma o nome do xénero de Tully, mentres que o nome da especie, *gregarium*, significa "común", e reflicte a súa abundancia. O termo *monstrum* ("monstro") refírese á aparencia estraña e ao estraño plan corporal da criatura.

O fósil segue sendo un 'crebacabezas', e as interpretacións paréxano a un verme, un molusco, un artrópodo, un conodonte ou un vertebrado. Dado que parece carecer das características dos coñecidos filos modernos, algúns especulan con que era representativo dun grupo de talos para un dos moitos filos de vermes que hoxe están mal representados. Observáronse semellanzas cos organismos fósiles do Cámbrico. Chen *et al*. suxeriu semellanzas con *Nectocaris pteryx*. Outros sinalaron unha semellanza xeral entre *Tullimonstrum* e *Opabinia regalis*, aínda que Cave *et al*. sinalaron que eran demasiado morfoloxicamente diferentes para poder relacionarse.

## Clasificación 
A clasificación de *Tullimonstrum* foi un debate continuo desde que se describiu por primeira vez a criatura, con moitos científicos que presentaron evidencias dunha afinidade cos vertebrados e outros dunha afinidade con invertebrados. 

### Argumentos a favor das afinidades dos vertebrados 
[miniatura| Reconstrución especulativa de *Tullimonstrum* como animal parecido á [Petromizontiformes|lamprea.]]
En 2016 publicáronse dous estudos simultaneamente que mostraban que *Tullimonstrum* puido ser un vertebrado basal, polo tanto un membro do filo Chordata.  tamén ten moitas características que non se atopan en Cyclostomes (lampreas e mixíns).

Un segundo estudo, realizado por Clements *et al.* (2016), chegou á conclusión de que *Tullimonstrum* era un vertebrado de talo baseado na súa anatomía ocular. Un exame detallado revelou que o animal tiña un ollo parecido a unha cámara, con lentes conservadas e a presenza de melanosomas cilíndricos e esferoides dispostos en distintas capas. Estes pigmentos oculares e a súa estrutura única interpretouse como un epitelio pigmentado da retina (*retinal pigmented epithelium*, RPE), que ofrece un forte apoio que os órganos de barra eran realmente ollos. En 2022, Wiemann e os seus colegas replicaron estes sinais espectrais en colaboración con laboratorios independentes utilizando espectroscopia infravermella de transformada de Fourier. Detectáronse sinaturas de tecidos comparables en restos carbonáceos conservados dunha diversidade doutros animais. 

### Argumentos a favor das afinidades non vertebradas 
En 2017 Sallan *et al* . rexeitou a identificación do monstro de Tully como vertebrado. En primeiro lugar, sinalaron que incluso a presenza dos dous tipos de melanosomas é variable entre os vertebrados; Os peixes de mirena carecen deles, e os tiburóns existentes, así como as formas extintas que se atopan na zona de Mazon Creek, como *Bandringa*, só teñen melanosomas esferoides. Ademais, a suposta notocorda esténdese por diante do nivel dos ollos, o que non ocorre en ningún outro vertebrado, aínda que se ve nas lancelas. Aínda que a estrutura fose unha notocorda, a presenza de notocordas tampouco se limita aos vertebrados. 

Criticaron máis a identificación dos bloques do corpo como bolsas branquiais e bloques musculares (miómeros), a pesar da falta de diferenciación na estrutura destes bloques. Nos vertebrados, os miómeros tamén son máis delgados e esténdense por toda a lonxitude do corpo en lugar de pararse antes da cabeza. Mentres tanto, as bolsas branquiais das lampreas son extensións pareadas en lugar de estruturas segmentadas, e adoitan estar incrustadas nun complexo esqueleto branquial, ningún dos cales é o caso de *Tullimonstrum*. Outras semellanzas (como o cerebro lobulado, as bandas musculares, a aleta caudal, a probóscide e os "dentes") poderían apoiar posibles afinidades con moluscos. Nunha parcela de sinaturas metálicas traza nos ollos dos fósiles de Mazon Creek, *Tullimonstrum* distínguese claramente de ambos os vertebrados (que teñen unha maior concentración de zinc) e as manchas oculares do putativo cefalópodo *Pohlsepia* (porén, non se atoparon evidencias de melanosomas en *Pohlsepia*) - aínda que hai que ter en conta que estes sinais están influenciados polo proceso de fosilización. Os autores dubidan de que *Tullimonstrum* fose un cefalópodo (a falta doutros trazos de apoio), argumentan que a estrutura dos ollos e a química só non poden refutar as afinidades dos invertebrados.

Aínda que o ollo de *Tullimonstrum* sexa homólogo cos vertebrados, non é necesariamente un membro de Vertebrata. Tamén se observan moitos trazos parecidos aos vertebrados nos tunicados (cuxas larvas teñen os ollos pigmentados e as aletas caudais), as lancelas e os vermes landra ou enteropneusta (ambos teñen aberturas branquiais e estruturas de soporte axiais) e nos extintos vetulicolianos. Atopáronse moitos fósiles únicos xunto *a Tullimonstrum* como a medusa *Essexella*, o malacostracan *Belotelson*, o euriptérido *Adelophthalmus mazonensis*, os cangrexos ferraduras, o peixe elasmobranquio *Bandringa* e o cefalópodo coleoide Jeletzkya*.*
## Brincadeira de paleontólogo 
Unha broma de entre 1966 e 1968 promulgada polo paleontólogo Bryan Patterson suxeriu que poderían atoparse representantes modernos en lagos remotos de Kenya, coñecidos co nome local de "Ekurut Loedonkakini". Estes "vermes danzantes de Turkana" supostamente podían matar a un home cunha mordedura, producían algún tipo de leite e eran coñecidos mesmo polos nenos en idade escolar.

Patterson enviou varias cartas desde Kenya con varios alias a Eugene Richardson, o conservador de invertebrados fósiles do Field Museum. Patterson fora anteriormente o conservador de paleontoloxía de vertebrados do museo e mantivo alí a un cómplice que era consciente da broma (e impediu que fose demasiado lonxe). Unha expedición planificada foi cancelada despois de que o engano fose revelado nunha amable carta de Nadal. 

Richardson máis tarde contou a historia e publicou as cartas orixinais, os poemas e as fotos manipuladas nun libro baixo o pseudónimo de E. Scumas Rory.

## Na cultura popular 
En 1989, *Tullimonstrum gregarium* foi designado oficialmente como fósil estatal de Illinois. As obras de paleoarte aparecen nos vehículos de alugueiro de U-Haul do estado. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Burgess Shale
* Paleontoloxía 

### Ligazóns externas 
* "Tully: Monster vs Method", un vídeo do Field Museum of Natural History
* "The Tully Monster", un vídeo do Field Museum of Natural History
* Referencias de paleobotánica de Mazon Creek polo Field Museum of Natural History