British Aerospace

**British Aerospace plc** (**BAe**) foi un fabricante de avións, munición e sistemas de defensa británico. A súa sede atopábase en Warwick House, no Farnborough Aerospace Centre de Farnborough, Hampshire. Formada en 1977, no ano 1999 mercou Marconi Electronic Systems, a subsidiaria de electrónica de defensa e de construción naval de General Electric Company, para formar BAE Systems.

## Historia 
### Formación e privatización 
A compañía ten a súa orixe na Lei de industrias aeronáuticas e de construción naval de 1977, que pediu a nacionalización e fusión da British Aircraft Corporation, Hawker Siddeley Aviation, Hawker Siddeley Dynamics e Scottish Aviation. A nova entidade formouse o  29 de abril de 1977 no Reino Unido como unha corporación estatutaria.

Segundo as disposicións da Lei para British Aerospace de 1980 (c. 26), o 1 de xaneiro a corporación estatutaria foi transferida a unha sociedade mercantil, que despois se volveu a rexistrar como unha *public limited company* (plc), baixo o nome de "British Aerospace Public Limited Company", o 2 de xaneiro de 1981. BAe foi privatizada en dúas fases principais, a primeira en febreiro de 1981 coa venda do 51,6% das accións da empresa. A segunda foi en maio de 1985 vendéndose o 48,4% restante. O goberno británico mantivo unha acción doutro de 1 libra, o que lle permitía vetar o control estranxeiro do consello ou da empresa.

### Programas 
British Aerospace herdou varios programas de desenvolvemento dos seus predecesores. Scottish Aviation estaba traballando nun proxecto para un turbohélice de 19 pasaxeiros, unha versión actualizada do Handley Page Jetstream. BAe puxo o Jetstream 31 en produción tras o primeiro voo do prototipo en marzo de 1980. Ao mesmo tempo, a produción do reactor executivo HS 125, do caza VTOL  Harrier  e do turbohélice de pasaxeiros HS 748 de Hawker Siddeley continuou con BAe, igual que o reactor de pasaxeiros Trident durante pouco tempo. Do mesmo xeito, tamén continuou a produción a baixo ritmo do avión a reacción One-Eleven e o avión de ataque militar de dous asentos Strikemaster da British Aircraft Corporation, así como a do icónico avión supersónico Concorde.

O 29 de xullo de 1976, menos dun ano despois da formación de BAe, asinouse o contrato para a produción do primeiro lote do Panavia Tornado, un avanzado cazabombardeiro con capacidade nuclear. Foi desenvolvido e producido a través dunha empresa multinacional, Panavia Aircraft GmbH, da cal BAe foi unha das principais empresas implicadas. O 10 de xullo de 1979 realizouse o primeiro voo dun Tornado de produción. Ese mesmo verán entregáronse os primeiros avión á RAF e á *Luftwaffe*. O 25 de setembro de 1981 entregouse o primeiro Tornado italiano.

O Tornado sería producido en grandes cantidades, sendo o avión 500 completado e entregado a Alemaña occidental o 19 de decembro de 1987. A fabricación do Tornado rematou e 1998 e o derradeiro lote foi entregado á Real Forza Aérea de Arabia Saudita, que pedira un total de 96 Tornado IDS. O autor de aviación Jon Lake destacou que "O Consorcio Trinacional Panavia produciu pouco menos de 1 000 tornados, o que o converte nun dos programas de bombardeiros de posguerra máis exitosos".
miniatura|245x245px|Avro RJ100 de BRA en Visby
En 1978 BAe relanzou o BAe 146, un avión rexional de curta distancia no que traballara previamente Hawker Siddeley. A compañía comercioalizouno como un avión de pasaxeiros compacto con turborreactores silencioso e económico que podería substituír a anteriores xeracións de turbohélices. En 1982 o primeiro exemplar realizou o seu voo de estrea. Tras a súa posta en servizo ao ano seguinte, foi aclamado como "o reactor de pasaxeiros máis silencioso do mundo". En 1993, un modelo actualizado do BAe 146, denominado serie Avro RJ, substituíu ao orixinal; entre os cambios estaba a substitución dos motores orixinais Lycoming ALF 502 por outros LF 507 de máis pulo, que foron colocados en góndolas redeseñadas. A serie Avro tamén ten unha cabina de mando modernizada con EFIS substituíndo á instrumentación analóxica dos motores, do horizonte artificial e do indicador de situación horizontal. A produción do Avro RJ rematou sendo os catro derradeiros aparellos entregados a finais de 2003; un total de 173 Avro RJ foron entregados entre 1993 e 2003. 

BAe desenvolveu varios modelos avanzados da familia Harrier. En 1978 a Royal Navy recibiu o primeiro BAe Sea Harrier dun pedido inicial de 24. O Sea Harrier foi declarado operativo tres anos despois, sendo incicialmente embarcado tanto no HMS *Invincible* como no máis vello HMS *Hermes*. Tras o seu papel decisivo na guerra das Malvinas de 1982, varias das leccións aprendidas do conflito conformaron un novo programa de actualización da frota autorizada en 1984, dando como resultado o *Sea Harrier FRS.2* (despois coñecido como *FA2*). O primeiro voo do prototipo foi en setembro de 1988 e asinouse un contrato por 29 avións actualizados en decembro dese mesmo ano. O Sea Harrier FA2 estaba equipado con radar Blue Vixen, que foi descrito como un dos sistemas de radar de pulso doppler máis avanzados do mundo.
miniatura|240x240px|Sea Harrier FRS1
En agosto de 1981 BAe e o fabricante estadounidense McDonnell Douglas asinaron un memorándum de entendemento con respecto ao McDonnell Douglas AV-8B Harrier II. Baixo este acordo, BAe era efectivamente un subcontratista en lugar de un socio completo, recibindo o 40% da cota de traballo da célula en termos de horas de traballo. A variante mercada pola RAF, que foi coñecida como o BAe Harrier II, tiña moitas diferenzas, como o armamento, a aviónica e o equipamento; a á do GR5 presentaba un bordo de ataque de aceiro inoxidable, dándolle características de flexión diferentes do AV-8B. En decembro de 1989 o primeiro escuadrón da RAF en ser equipado co Harrier II foi declarado operativo. 

En 1979 BAe uniuse oficialmente ao fabricante multinacional de aeronaves Airbus e adquiriu unha participación do 20% na empresa. A medida efectivamente reverteu unha decisión tomada dez anos antes na que o goberno do Reino Unido retirara o seu apoio ao consorcio Airbus. O primeiro avión de Airbus, o A300, recibíuse con pouca demanda inicial, pero os pedidos para o avión aumentaron a finais dos anos 70. En 1979 o consorcio tiña 256 pedidos para o A300, e Airbus xa lanzara o seu segundo avión de pasaxeiros, o A310, menos de 12 meses antes de que BAe se incorporase formalmente ao consorcio. Co paso do tempo, foi quedando claro que Airbus xa non era unha colaboración temporal para producir un deseño único segundo a súa declaración de misión orixinal, e converteuse nunha marca a longo prazo para o desenvolvemento de máis avións. A finais dos anos 80 o consorcio comezou a traballar nun par de avións de pasaxeiros de fuselaxe ancha, e estes lanzaríanse na década de 1990 como Airbus A330 e Airbus A340.
miniatura|240x240px|British Aerospace EAP en 1986
Durante o Paris Air Show de 1983, anunciouse o lanzamento do *Experimental Aircraft Programme* (EAP) para desenvolver e voar un caza demostrador de tecnoloxía avanzada; neste punto, o esforzo pretendía ser unha asociación entre Reino Unido e varios dos seus veciños europeos, incluíndo Alemaña Occidental e Italia. O avión resultante, o British Aerospace EAP, acabou sendo desenvolvido principalmente por BAe como unha empresa privada; constituíu a base do multinacional Eurofighter Typhoon. En 1986, xunto con Alenia Aeronautica, CASA e DASA, BAe formou a Eurofighter GmbH para o desenvolvemento e produción do Eurofighter. A sede da organización multinacional estableceuse en Hallbergmoos, Baviera, Alemaña. O voo inaugural do prototipo Eurofighter tivo lugar en Baviera o 27 de marzo de 1994, pilotado polo piloto xefe de probas de DASA, Peter Weger. O 30 de xaneiro de 1998 asinouse o primeiro contrato de produción do Eurofighter entre Eurofighter GmbH, o fabricante de motores Eurojet e a OTAN Eurofighter and Tornado Management Agency, a organización creada para xestionar a adquisición do avión.  

O 26 de setembro de 1985 os gobernos de Reino Unido e Arabia Saudita asinaron o acordo de armas de Al-Yamamah con BAe como contratista principal. Os contratos, prorrogados na década de 1990 e nunca totalmente detallados, implicaban a subministración de avións de ataque e defensa aérea Panavia Tornado, avións de adestramento BAe Hawk, sistemas de mísiles Rapier, obras de infraestrutura e buques navais. Os acordos de Al Yamamah están valoradas en ata 20 000 millóns de libras esterlinas e aínda seguen proporcionando unha gran porcentaxe dos beneficios de BAE Systems.

### Adquisicións e reestruturacións 
BAe mercou Royal Ordnance, fabricante de armamento británico, por £190 millóns o 22 de abril de 1987. O especialista alemán en armamento Heckler & Koch foi incorporado a esta división despois de que BAe o adquirise catro anos despois.

En 1988 BAe comprou o Rover Group ao goberno británico de Margaret Thatcher por £ 150 millóns. A venda foi controvertida debido aos acordos financeiros opacos entre o goberno e BAe; porén, a Comisión de Comercio e Industria da Cámara dos Comúns cre que "a pesar dun catálogo de queixas, o comité conclúe que a venda a BAe ben puido ser a mellor solución para o goberno".

En 1991, BAe adquiriu unha participación do 30% en Hutchison Telecommunications mediante un intercambio de accións, onde Hutchison recibiu unha participación de control do 65% na filial de propiedade total de BAe Microtel Communications Ltd. En agosto dese ano BAe formou unha empresa conxunta de sistemas navais, BAeSEMA, co Sema Group. O 25 de decemnro de 1991 os directores de BAe liderados polo CEO Richard Evans destituíron ao presidente Sir Roland Smith nunha medida descrita por *The Independent* como "un dos golpes de xunta máis espectaculares e brutais visto en moitos anos". Evans describiu os problemas como unha confluencia de eventos:"a nosa compañía inmobiliaria [Arlington Securities] viuse afectada por un mercado horrible. As vendas do Rover Group afundíronse preto dunha quinta parte e as perdas aumentaron. Os volumes de gasto en defensa do goberno foron sometidos a unha importante revisión. As perdas na nosa división aeroespacial comercial aumentaron drasticamente coa recesión da industria aérea."A mediados de 1992 BAe perdeu 1 millón de libras en activos, en gran parte como parte dos despedimentos e a reestruturación da súa división de aeronaves rexionais. Esta foi a maior perda de activos na historia corporativa do Reino Unido. General Electric Company (GEC), despois de vender os seus negocios de defensa a BAe, estivo a piques de mercar BAe nesa época. BAe Corporate Jets e Arkansas Aerospace foron vendidos a Raytheon en 1993. En 1994, o Rover Group foi vendido a BMW e British Aerospace Space Systems foi vendido a Matra Marconi Space. En 1998, a participación de BAe en Orange plc reduciuse ao 5%. En 1997 BAe uniuse ao equipo Lockheed Martin X-35 Joint Strike Fighter. Ao ano seguinte, BAe adquiriu as operacións británicas de Siemens Plessey Systems (SPS) de Siemens, mentres que DASA comprou os activos alemáns de SPS.

Nos anos 90 BAe foi o maior exportador con sede no Reino Unido; un informe da Comisión da Competencia publicado en 2005 calculou unha cifra total en dez anos de 45 000 millóns de libras esterlinas, sendo as vendas de defensa aproximadamente o 80%.

### Transición a BAE Systems 
A finais dos anos 90 a consolidación da defensa europea converteuse nunha práctica imperante; os gobernos europeos desexaban ver a fusión dos seus fabricantes de defensa nunha única entidade, unha Compañía Aeroespacial e de Defensa Europea. Esta ambición levou a numerosos informes que vinculaban a varios grupos de defensa europeos, principalmente entre eles, pero tamén con contratistas de defensa estadounidenses. En xullo de 1998 comezaron as discusións sobre a fusión entre BAe e DASA. Segundo os informes, os termos para tal fusión foron acordados entre o presidente de British Aerospace, Richard Evans, e o director xeral de DASA, Jürgen Schrempp, en decembro de 1998. Porén, cando a British General Electric Company (GEC) puxo á venda o seu negocio de electrónica de defensa Marconi Electronic Systems (MES) o 22 de decembro de 1998, a dirección de BAe optou por abandonar a fusión de DASA en favor da compra do seu rival británico. Durante 2004, Evans afirmou que o seu medo era que un contratista de defensa estadounidense adquirise MES e desafiara tanto a British Aerospace como a DASA. O 14 de outubro dese ano DASA accedeu a fusionarse coa francesa Aérospatiale-Matra para crear a European Aeronautic Defence and Space Company (EADS). O 10 de xullo de 2000 foi o "día un" da nova compañía, que se converteu na segunda empresa aeroespacial do mundo despois de Boeing, e no segundo fabricante europeo de armas despois de BAE Systems.

A fusión de GEC para crear unha empresa exclusivamente británica, en comparación coa posible empresa anglo-alemá que tería resultado da fusión con DASA, foi promovida por ter perspectivas superiores para unha maior penetración no lucrativo mercado de defensa dos Estados Unidos. A nova compañía combinada, que inicialmente se denominaba "New British Aerospace", formouse oficialmente o 30 de novembro de 1999 co nome de BAE Systems.

## Produtos 
### Avións 
[miniatura|BAe 146-300 de [Buzz (aeroliña)|Buzz|215x215px]]
miniatura|Harrier GR5|214x214px
miniatura|BAe Nimrod MRA4|216x216px
miniatura|Sea Harrier FA2 en voo estático|215x215px
miniatura|Eurofighter|216x216px

* British Aerospace 125
* British Aerospace 146 (series -100, -200 e -300.  Tamén inclúe a serie Avro RJ)
* British Aerospace P.125
* British Aerospace P.1216
* British Aerospace ATP
* British Aerospace EAP
* British Aerospace Harrier II
* British Aerospace Hawk
** British Aerospace Hawk 200
* BAe Hawker 800
* British Aerospace Jetstream
* British Aerospace Jetstream 41
* British Aerospace Nimrod AEW.3
* BAE Nimrod MRA.4
* BAE Replica
* British Aerospace Sea Harrier
* BAe / Aerospatiale Concorde
* BAe / Avro 748
* BAe / Avro Vulcan
* BAe / BAC Strikemaster
* BAe / Blackburn Buccaneer
* BAe / English Electric Canberra
* BAe / English Electric Lightning
* BAe / Handley Page Jetstream
* BAe / Handley Page Victor
* BAe / Hawker Hunter
* BAe / Hawker Siddeley Harrier
** Harrier Jump Jet
* BAe / Hawker Siddeley Nimrod
** BAe / Hawker Siddeley Nimrod R1
* BAe / Hawker Siddeley Trident
* BAe / Hunting Jet Provost
* McDonnell Douglas / BAe AV-8B Harrier II
* McDonnell Douglas / BAe T-45 Goshawk
* BAe / Saab JAS 39 Gripen
* BAe / Scottish Aviation Bulldog
* BAe / Vickers VC10
* Eurofighter Typhoon
* Panavia Tornado
* Panavia Tornado ADV
* SEPECAT Jaguar

### Fabricación de ás 
[miniatura|Á do primeiro modelo de Airbus, o [Airbus A300|A300|220x220px]]

* Airbus A300
* Airbus A310
* Familia Airbus A320 
* Airbus A330
* Airbus A340
* Airbus Beluga
* Avion de Transport Supersonique Futur - proxecto

### Mísiles 
* ALARM
* Rapier
* Sea Dart
* Sea Eagle
* Sea Skua
* Sea Wolf
* Skyflash
* PAAMS
* Skylark
* S225XR

## Notas 
## Bibliografía 
* .

* .
* .

* Jackson, Paul, Kenneth Munson, Lindsay Peacock and John W. R. Taylor, eds. ''Jane's All The World's Aircraft 1997–98.'' London: Jane's Information Group, 1998. .
* Lake, Jon. *Great Book of Bombers.* Minneapolis, Minnesota: Zenith Imprint, 2002. .

* .

* .