open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antonio Neira de Mosquera

**Antonio José Neira de Mosquera**, nado en Santiago de Compostela o 19 de marzo de 1823 e finado na Coruña o 9 de xullo de 1854, foi un xornalista e escritor galego, o principal instigador cultural do primeiro grupo provincialista. Foi un dos iniciadores do rexurdimento literario galego, inda que non escribiu en lingua galega. 

## Traxectoria 
Pertencente a unha familia burguesa culta e acomodade, comezou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela en 1837. Pertenceu á Academia Literaria fundada por José María Posada, da que foi primeiro secretario. Colaborou, a partir de 1841, nos periódicos *Revista de Galicia*, *El Recreo Compostelano* (que dirixiu) xunto a Antolín Faraldo e *La Situación de Galicia* co pseudónimo de ***doctor Malatesta***. Fundou e dirixiu *El Eco de Galicia*.

Estreou na Coruña con éxito o drama *La razón de la sinrazón*. Trasladouse a Madrid en 1843 e foi redactor de *El Tío Vivo* (1845), *El Imparcial* e *El Censor de Prensa*. Escribiu estudos históricos, políticos e literarios sobre a instrución pública en España. Participou no Liceo de la Juventud. Escribiu a novela romántica *Un ángel caído* (1848), posible biografía de Mariano José de Larra. En 1848 volveu a Galicia. Colaborou no *Semanario Pintoresco Español* con artigos sobre Galicia que lle serviron de base para as *Monografías de Santiago* (1850), colección de cadros históricos, políticos, costumistas, de arte, tradicións e lendas.

Foi correspondente da Real Academia da Historia.]]
Finou de enfermidade aos 31 anos de idade. O concello de Santiago de Compostela dedicoulle o nome dunha rúa.

## Obras 
* *El día 24 de julio de 1840*, 1840.
* *El moribundo*, 1841, 16 pp.
* *La marquesa de Camba*, 1842.
* "Infracción periodística", 16/2/1843, 1 p.
* *La Marquesa de Camba y Rodeiro*, 1845.
* *Las ferias de Madrid*, 1845, 188 p., Madrid: Madoz y Sagasti, colección de artigos.
* *Un ángel caído*, 1848.
* *Monografías de Santiago*, 1850, 388 pp. Imprenta de la Viuda de Compañel é Hijos.
* *El reinado de las musas*, 1851.
miniatura|200px|page=342|*Album histórico, científico y literario de Galicia*, 1883.
;Colectivas
* AAVV. *Album histórico, científico y literario de Galicia*, 1883 (póstuma). *El Correo Gallego*.
: Da autoría de Neira inclúe:
:* "El P. M. Fr. Benito Geronimo Feijoo"
:* "El puente Cesures"
:* "Recuerdos de un viaje por Galicia"
::* "Una romería en la Ulla baja"
::* "El Pico-Sagro"
::* "Paso del rio Ulla por San Juan da Cova"
::* "Santuario de los Desamparados en Abades"
::* "O Vota-Fumeiro de la Catedral de Santiago" 
::* "Las torres de Oeste"
::* "Mosaico romano de Lugo"
::* "Sargadelos en 1851"

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Con prólogo de X. R. Barreiro.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Liceo de la Juventud
* Vicente Feixoo

### Ligazóns externas 
* Artigos de Neira de Mosquera na Hemeroteca da RAG
Joaquín Deus

**Joaquín Deus Mejuto**, nado na Coruña en 1912 e finado en Madrid o 17 de febreiro de 1983, foi un cantante lírico galego -con voz de baixo- de ópera e zarzuela. Gravou catro temas dos mestres Chané e Xosé Baldomir en 1960, entre eles *Unha noite na eira do trigo*, *Meus amores*, *Un adiós a Mariquiña* e *Os Teus Ollos*.
Kurt Westergaard

**Kurt Westergaard**, nado en Døstrup o 13 de xullo de 1935 e finado en Copenhaguen o 14 de xullo de 2021, foi un debuxante dinamarqués.

## Traxectoria
Creou un dos doce deseños polémicos sobre Mahoma, ao que mostrou usando un turbante con forma de bomba, o que provocou a ira das comunidades islámicas practicantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Intento de asasinato do debuxante Westergaard por parte do fundamentalismo islámico.
Julita Ross

**Julita Ross**, nada en Arecibo o 21 de marzo de 1919 e finada en Toa Baja o 29 de xuño de 1981, foi unha cantante portorriqueña de musical popular. Era coñecida como "La gran dama de las danzas".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Ahora vienes a mí" en Youtube.
Pío Rodríguez Terrazo

**Pío Rodríguez-Terrazo Blanco**, nado en 1800 en Berán (Leiro) e finado en Santiago de Compostela o 26 de xaneiro de 1872, foi un xurista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Pedro Rodríguez-Terrazo e Ángela Blanco, estudou Leis na Universidade de Santiago de Compostela desde 1820. Tivo problemas en 1825 para matricularse polos seus antecedentes liberais, rematando a carreira en 1830.

Afincouse en Santiago de Compostela como avogado e despois como fiscal. Foi o primeiro alcalde de Santiago de Compostela (1834) e líder do progresismo en Compostela (1840-1847) formou parte de todas as xuntas revolucionarias dos pronunciamentos. Fundou o periódico *La Situación de Galicia* (1842-1843). Foi presidente da Xunta Superior Provisional de Goberno de Galicia durante o levantamento de 1846 e formou comisións encargadas de abordar plans para a administración de Galicia. Despois da derrota dos sublevados exiliouse a Portugal e regresou en 1847 para dedicarse aos negocios familiares e a avogacía. Os seus derradeiros anos foi Promotor Fiscal do Xulgado de 1ª instancia de Santiago.

## Vida persoal 
Estivo casado dúas veces: a primeira, con Joaquina Rodríguez Feijóo, que era paisana súa, nada na mesma localidade leirensá; a segunda, desde 1869, con Ignacia Jauriguiberri Martiarena, quen empregou ocasionalmente o apelido Palacios (*jauregiak* en [lingua éuscara], tomando o primeiro lexema do primeiro apelido), como tamén facía o seu pai en lugar do seu apelido vasco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Provincialismo galego
* Antolín Faraldo
El Centinela de Galicia

***El Centinela de Galicia*** foi un periódico editado na Coruña entre 1843 e 1844.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico político, literario e industrial*, foi fundado por Vicente Manuel Cociña e Tiburcio Faraldo. Contiña crónicas de Galicia, correspondencia, poesías, extractos das Cortes e artigos políticos que apoiaban ao Partido Moderado. Entre os seus colaboradores destacan Benito Vicetto, José Domínguez Izquierdo, José María Posada e Domingo Díaz de Robles. Ocasionalmente, incluía cantigas populares e algúns poemas en galego. Desapareceu en abril de 1844.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Vicente Manuel Cociña

**Vicente Manuel Cociña Vizoso**, nado en Celeiro (Viveiro) o 13 de febreiro de 1818 e finado en Córdoba o 29 de abril de 1854, foi un político e xornalista galego.
## Traxectoria
Realizou os seus primeiros estudos no Colexio da Natividade de Viveiro e despois Dereito e Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela. En 1842 foi elixido presidente da Academia Literaria de Santiago. Fundou, xunto con Tiburcio Faraldo, o periódico *El Centinela de Galicia* (1843). Tiña en proxecto a edición do periódico *El Órgano del Siglo Veinte* en Santiago de Compostela, aínda que non chegou a ver a luz. Foi deputado por Viveiro en 1850 e 1853. Dirixiu *El Oriente* de Madrid (1853), órgano do novo partido Unión Liberal, onde tiña como compañeiros de redacción a Tiburcio Faraldo e Luís de Trelles. A inserción de determinados artigos considerados demasiado combativos neste xornal motivou a súa persecución e a dos xornalistas que traballaban nel. Como consecuencia fuxiu a Córdoba, onde faleceu.

Atribúeselle a autoría da *Reseña histórica de los últimos acontecimientos de Galicia* (1846) inda que tamén se atribúe a José Rúa Figueroa.

## Obras 
**Un sueño en Estambul en el año 1550*, 1840.
**Lecciones críticas de la historia del derecho romano y español*, 1841.
**Discurso pronunciado por el presidente de la Academia Literaria en la sesión general de la reposición de cargos del año 1842*, 1842.
## Vida persoal 
Casou con Concepción Riveira e foi pai de Aliatar, Acacia e Camelia Cociña Riveira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Provincialismo galego
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Vladimir Kulich

**Vladimir Kulich**, nado en Praga o 14 de xullo de 1956, é un actor checo-canadense.

## Traxectoria 
Vladimir Kulich foi xogador profesional de hóckey sobre xeo no Canadá antes de comezar a súa carreira na industria do cine. O seu primeiro filme foi *The Big One: The Great Los Angeles Earthquake* (1990), a partir da cal apareceu noutros proxectos e programas de televisión como *The X-Files* ou *Highlander*. A súa interpretación máis salientable é a de Buliwyf no filme *The 13th Warrior*, dirixida por John McTiernan. Tamén realizou un papel na serie histórica comezada no ano 2013, *Vikings*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Internet Movie Database 
* Web oficial
Copa do Rei 2011 de hóckey a patíns

A 68ª edición da **Copa do Rei de hóckey a patíns** disputouse no Pavillón da Cidade Deportiva de Blanes, na localidade de Blanes, na comarca da Selva (Xirona) entre o 24 e o 27 de febreiro de 2011. Nesta edición da Copa do Rei inaugurouse a nova cidade deportiva de Blanes, xogándose tódolos partidos no seu pavillón. A G2 (segunda canle da Compañía de Radio Televisión de Galicia) retransmitiu en directo o partido de cuartos xogado polo Coinasa Liceo e a segunda semifinal.

## Participantes 
*Os equipos clasificados como cabezas de serie teñen unha estrela ao lateral (15px).* Entre parénteses o posto que cada equipo ocupaba ao finalizar a primeira volta do campionato.

## Resultados 
### Cuartos de final 
### Semifinais 
### Semifinais 
### Final 
## Máximos goleadores 
## Trofeos individuais 
* **Máximo goleador:** Raül Marín (Tecnol Reus Deportiu)
* **Mellor xogador:** Aitor Egurrola (Barcelona Sorli Discau)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* RFEP Sitio web oficial da Copa do Rei 2011
Dennis Storhøi

**Dennis Storhøi** nado o 15 de xullo de 1960 en Fredrikstad, Noruega, é un actor de cine, televisión e teatro.

## Traxectoria 
É un actor de teatro de Noruega, que ten un gran recoñecemento no seu país. Non obstante, acadou a fama polo seu papel como "Herger o Ledo" no filme de John McTiernan *The 13th Warrior*. Para o público xuvenil e infantil de Noruega é ben coñecido por colaborar en varios programas de televisión de Noruega e facendo dobraxe dos debuxos animados.

## Filmografía 
* 2009 *Maskeblomstfamilien*
* 2009 *Yohan* (Johannes Aamot)
* 2008 *Pepper* (Karl Oskar Høvåg)
* 2008 *Varg Veum – Kvinnen i kjøleskapet* (Hallvard Johnsen)
* 2004 *Salto, salmiakk og kaffe* (Erik Gundersen)
* 1999 *Evas øye* (Sool)
* 1999 *The 13th Warrior* (Herger)
* 1994 *Over stork og stein* (Torfinn Kleber)
* 1991 *Buicken – store gutter gråter ikke* (Skar)
* 1989 *Kamilla og tyven II* (Sebastian Kåk)
* 1988 *Kamilla og tyven* (Sebastian Kåk)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Florinda Chico

**Florinda Chico Martín-Mora**, nada en Don Benito, Badaxoz, o 24 de abril de 1926 e finada en Madrid o 19 de febreiro de 2011, foi unha actriz española de cine, televisión e teatro.

## Filmografía 
A filmografía é extensa, chegando a estrear dez títulos nun so ano.

## Galardóns 
Foi premiada cun *Premio TP de Ouro especial a toda unha vida* en 1997, coa Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes no ano 2002, a *Medalla de Oro al Mérito en el Trabajo* en 1997 e a *Medalla de Extremadura* en 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vicente Quiroga, *Florinda Chico: ... la secundaria de oro del cine español*, ed. *Festival Internacional de Cine Inédito Islantilla*, 2001, 124 páx.
* Juan Antonio Pérez Mateos, *Florinda Chico en el gran teatro del mundo*, Ediciones Martínez Roca, ISBN 978-84-270-2934-7, 2003, 313 páx.
* Florinda Chico, *¡Que aproveche! : mis mejores recetas caseras*, Ediciones Martínez Roca, ISBN 978-84-270-2651-3, 2003, 208 páx.
### Outros artigos 
* Rafaela Aparicio.
### Ligazóns externas 
* Ficha en *Fotogramas* .
* Filmografía en *Filmaffinity* .
Ruatapu

**Ruatapu** é na tradición oral de Aitutaki (Illas Cook), un dos antecesores fundadores da illa, e que deu orixe aos catro arikis locais: Vairuarangi Ariki, Tamatoa Ariki, Teurukura Ariki e Manarangi Ariki.

A súa migración veu precedida pola de Ru e a de Te Erui, existen varias versións da súa historia, ás veces contraditorias entre si pero que comparten unha serie de elementos comúns e unha coherencia global.

## Traxectoria 
Ruatapu era orixinario de Taputapuatea, fillo de Uanuku ou Uenuku e de Raka Iora ou Rakei Ora. Decidido a descubrir novas illas construíu unha piragua á que lle deu o nome de "Te kare roa i tai" e botouse ao mar, logo de nove días chegou a Rarotonga, alí o recibiu o ta'unga de Tangi'ia Potiki Taua, instalándose en Avana, tapere da tribo de Takitumu, casando con Uanuku Kaiatia coa que tivo un fillo de nome Tamaiva e vivindo en Matavera. Un día Ruatapu decidiu marchar na procura de novas terras, deixando á súa dona e fillo, chegou ata Tonga Tapu que tiña por xefe a Kaukura, alí casou de novo cunha certa Tapotu ki Tonga coa que tivo un fillo que recibiu o nome de Moenau, cando chegou á idade adulta enviouno a Rarotonga para que vivise co seu medio irmán Tamaiva, pero este négase a acollelo e Moenau instalouse no norte da illa, en Mauke. Ruatapu desexando ter novas de seus fillos volve a Rarotonga, alí sabe da morte de Moenau e para vingarse extermina os seus asasinos. Ruatapu parte deseguido cara a Atiu, e indo máis ao oeste descobre o atol de Manuae onde pasa catro días, chegando finalmente a Aitutaki, instalándose en Vaitupa ao noroeste da illa. Alí casou con Tutunoa coa que tivo tres fillos e unha filla: Kirikava (m), Te Urutupui (m), Tongirau (f) e Touketa (m).

## Bibliografía 
* Timi Koro , "*The story of the canoe Te Kare-roa-i-tai, which was sailed by Ruatapu Ariki*" in JPS, 1934
* Collectif, "*Te Korero o Aitutaki na te Tumu Korero*", Ministry of Cultural Development, 1992.
* Maui Pomare, "*The Explorations of Ruatapu*", in "Legends of the Maori (Volume 2)", Papakura, New Zealand. 
* Howard Henry, "*The Book of Tetaura-Raru, The Henry Family of the Cook Islands : Our Genealogy of 1000 years*", Sovereign Pacific Publishing Company, Auckland, New Zealand.
Tony Curran

**Anthony "Tony" Curran**, nado en Glasgow o 15 de xullo de 1969, é un actor de cinema e televisión escocés.

## Traxectoria 
Curran estudou na Escola Secundaria de Holyrood e graduouse na Royal Scottish Academy of Music and Drama. En 2012, casou con Mai Nguyen; tiveron unha filla en setembro de 2013.

Saltou á fama na serie de televisión da BBC *This Life*. Dende entón, apareceu en varios filmes importantes e en series da televisión.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Giuseppe Rossi

**Giuseppe Rossi**, nado en Teaneck (Nova Jersey) o 1 de febreiro de 1987, é un futbolista de orixe italiana. Xoga de dianteiro e o seu actual club é o Celta de Vigo, onde xoga cedido pola Fiorentina.

## Traxectoria 
En 2004 o primeiro club polo que Giuseppe Rossi fichou, foi o Parma italiano como xuvenil. Tiña 17 anos, pero foi traspasado ao pouco tempo por 200.000 libras ao Manchester United, onde asinaría o seu primeiro contrato profesional. Alí xogou ata xaneiro de 2007, empezando a xogar cedido no Parma italiano.

Giuseppe Rossi foi fichado polo Villarreal CF o verán de 2007 tras a marcha ao Atlético de Madrid do uruguaio Diego Forlán. Cos seus 11 goles en 27 partidos converteuse nun dos xogadores revelación da tempada 2007-08.

Ao finalizar a tempada 2008/09 apareceron na prensa rumores sobre o interese de varios clubs para facerse cos servizos de Rossi, como a Juventus FC que se dicía que ofrecía 18 millóns de euros e o traspaso de David Trézéguet, ou o Manchester City ou o Manchester United. Sobre todo tras as declaracións que realizou, nas que afirmaba que o seu soño era volver xogar en Italia. 
En xaneiro de 2011, o Villarreal CF confirma o acordo entre Rossi e o club para a ampliación do seu contrato ata o verán de 2016 desmentindo así calquera rumor que lle vinculaba a outro club.

## Selección nacional 
Foi internacional coa Selección de Italia tanto a nivel absoluto, como nas categorías inferiores ata a Sub-21. Coa Selección Olímpica de Italia en 2008 participou nos Xogos Olímpicos de Pequín, onde terminou como máximo goleador do torneo con 4 goles. O seu primeiro gol coa súa selección anotouno nun partido amigable disputado o 6 de xuño de 2009 en Pisa contra Irlanda do Norte, que servía de preparación para a Copa das Confederacións de 2009, á que foi convocado por Marcello Lippi.

No mencionado torneo internacional, debuto con dous goles no triunfo italiano 3-1 sobre Estados Unidos, no Estadio Loftus Versfeld de Pretoria.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Giuseppe Rossi
Beowulf e Grendel

***Beowulf e Grendel*** (en ) é un filme dirixido por Sturla Gunnarsson que se estreou en 2005. Baséase no ciclo épico anglosaxón Beowulf. Estreouse en galego na TVG o 18 de xullo de 2009.

## Sinopse 
Adaptación do poema épico anglosaxón, Beowulf, que data do século IX. Narra a historia do guerreiro gauta Beowulf e a súa loita contra un trol asasino e sedento de sangue, Grendel. En nome do Rei Hrothgar, Beowulf lidera e guía a un exército de guerreiros a través do mar ata o lugar onde se atopa o monstro.

## Personaxes 
* Gerard Butler como Beowulf
* Ingvar Eggert Sigurðsson como Grendel
* Stellan Skarsgård como Rei Hrothgar
* Sarah Polley como Selma
* Eddie Marsan como Brendan
* Tony Curran como Hondscioh

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic
Universidade de La Laguna

A **Universidade de La Laguna**, tamén coñecida como **ULL**, é unha universidade pública situada na cidade de San Cristóbal de la Laguna, en Tenerife (España).

A Universidade foi creada co mesmo decreto que dividiu Canarias en dúas provincias en 1927, e reorganizada en 1989, o que supuxo a creación da Universidade das Palmas de Gran Canaria. Con todo, a historia das institucións universitarias na cidade de San Cristóbal de la Laguna remóntase a 1701. É a universidade máis antiga das Canarias e a que máis alumnos tivo e ten, considerada ademais como o centro público de educación superior con maior traxectoria do Arquipélago Canario.

En 2015, a Universidade de La Laguna foi incluída no ránking das 500 mellores universidades do mundo. Por outra banda, tamén é considerado como a primeira universidade en España, en colaboración científica.

## Campus e facultades
A universidade conta con seis campus universitarios, catro en San Cristóbal de La Laguna (Central, Anchieta, Campus del Sur, Guajara e Ofra) e un en Santa Cruz de Tenerife.

### Campus Central
*Escola Universitaria de Arquitectura Técnica
*Facultade de Educación

### Campus de Anchieta
*Escola Técnica Superior de Enxeñería Agraria
*Escola Técnica Superior de Enxeñería Civil e Industrial
*Escola Técnica Superior de Enxeñería Informática
*Facultade de Bioloxía
*Facultade de Farmacia
*Facultade de Física
*Facultade de Matemáticas
*Facultade de Química

### Campus de Guajara
*Escola Universitaria de Estudos Empresariais
*Facultade de Ciencias da Información
*Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais
*Facultade de Ciencias Políticas e Sociais
*Facultade de Dereito 
*Facultade de Filoloxía
*Facultade de Filosofía
*Facultade de Psicoloxía
*Facultade de Xeografía e Historia

### Campus de Ofra
*Escola Universitaria de Enfermería e Fisioterapia
*Facultade de Medicina
*Escola adscrita de Enfermería Nuestra Señora de La Candelaria

### Campus de Santa Cruz
*Escola Técnica Superior de Náutica, Máquinas e Radioelectrónica Naval
*Facultade de Belas Artes

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Universidade de La Laguna
José Domínguez Izquierdo

**José Domínguez Izquierdo**, nado en Santiago de Compostela e finado en Louro (Valga) o 24 de agosto de 1897, foi un avogado, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Leis pola Universidade de Santiago de Compostela en 1842, doutor en Dereito, foi xuíz. Colaborou nos periódicos *El Eco de Galicia*, *El Iris del Bello Sexo*, *El Centinela de Galicia*, *El Heraldo Gallego*, *La Perseverancia*, *El Porvenir* e *La Joven Galicia*, e foi redactor de *El Recreo Compostelano*, *El Eco Compostelano* e *El Miño*. Entre as súas publicacións destacan *Fisionomía del médico gallego rural* (1851), *Outra carta procrama en pro do País en contra de canto se opoña ao engrandecemento do antigo reino gallego* (1858), baixo o pseudónimo Pepe de Mingos Esquerdo, e *Estonces e agora ou coroas e cadeas do fidalgo povo galicián* (1859), que forman parte dos primeiros textos en prosa escritos en galego. Dirixiu a *Corona fúnebre a la memoria del distinguido poeta gallego Aurelio Aguirre Galarraga* (1859).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Jeff Goldblum

**Jeffrey Lynn "Jeff" Goldblum**, nado o 22 de outubro de 1952, é un actor estadounidense. A súa carreira profesional comezou a mediados da década de 1970, e en 1996 foi nomeado ó Oscar pola dirección da curtametraxe *Little Surprises*.

## Traxectoria 
Jeff naceu no seo dunha familia de fe xudía ortodoxa aínda que o seu pai Harold L. Goldblum promoveu as inquedanzas artísticas dos seus fillos. Ós dezasete anos de idade, Jeff trasládase a Nova York, para adicarse ó mundo da actuación, pero non tivo o seu primeiro papel no cine ata Death Wish (1974) de Charles Bronson.

Por outra banda ten boa fama como pianista de jazz e declarou que de non ter sido actor, adicaría a súa vida á música.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Historia natural

A definición do termo **Historia natural** (derivado do latín *naturalis historia*) é problemática, porque diversas disciplinas abórdana de maneira diferente. Moitas destas concepcións inclúen o estudo dos seres viventes (por exemplo, a bioloxía, incluíndo botánica, zooloxía e ecoloxía); outras concepcións estenden o termo ao campo da paleontoloxía e a bioquímica, así como á xeoloxía, astronomía, e a física. 

## Concepto 
[miniatura|150px|Lámina sobre [Historia natural, *Cyclopaedia* de Ephraim Chambers, 1728]]

O camiño da observación e da descrición sistemática da natureza comeza xa na Antigüidade greco-romana con Teofrasto, Antigonios de Karystos e Plinio o Vello, continuada na Idade Media sobre todo polos árabes e difundida e ampliada no Renacemento europeo. 

Máis tarde, moitos científicos traballaron neste campo e a historia natural dividiuse en numerosas especialidades. Pero aínda hoxe moitos considérana unha disciplina *paraugas* que acubilla a moitas ciencias especializadas.

O termo *historia natural* comezou a utilizarse en occidente para designar no século XVI os libros que describían os obxectos da natureza. 

No século seguinte, e máis aínda no século XVIII, a expresión servía para designar o estudo dos obxectos observábeis, tanto en astronomía, como en botánica, en zooloxía ou en xeoloxía. Nesta época, ao especialista en historia natural denominábase *naturalista*.

Para moitos científicos, especialmente no mundo de fala inglesa, a *historia natural* é a investigación científica de plantas e animais, pero inclinándose máis cara ás observacións máis que cara a métodos de estudo experimentais, comprendendo máis publicacións en revistas de información que en publicacións académicas (revistas científicas).

## Sociedades de historia natural 
[miniatura|esquerda|250px|Sede central do [Instituto Smithsoniano]]

O termo *historia natural* forma parte, na actualidade, do nome de moitas asociacións nacionais, rexionais e locais que se encargan do rexistro de mamíferos, aves, réptiles, anfibios, invertebrados, e plantas. Adoitan incluír seccións dedicadas ao rexistro da vida microscópica e a xeoloxía. 

Como exemplo podemos citar a Siociedade Galega de Historia Natural, a Sociedade Española de Historia Natural, a London Natural History Society etc.

Tamén forma parte do nome de moitas intitucións, como o Museo de Historia Natural de Londres, o Museo Nacional de Historia Natural (que forma parte do Instituto Smithsoniano) de Washington, ou o Museo Americano de Historia Natural de Nova York (que tamén publica unha revista chamada *Natural History*) etc.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Ciencias naturais
* Museo de Historia Natural

### Ligazóns externas 
* Sociedade Galega de Historia Natural
* Real Sociedad Española de Historia Natural
* Natural History Museum, London
* London Natural History Society
* American Museum of Natural History, New York
La Aurora de Galicia (1845)

***La Aurora de Galicia*** foi un semanario aparecido en Santiago de Compostela en 1845.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de Literatura, Ciencias y Artes*, apareceu o 8 de maio de 1845. Fundado por José María Posada, foi dirixido por Íñigo García Jiménez nos seus tres primeiros números, quedando despois como colaborador. Contou coas colaboracións de Francisco Añón, José María Carracido, Alberto Camino, José María Gil Rey, José María Posada e Antonio de la Iglesia. De tendencia moderada, incluía informacións sobre a industria, o comercio, a moral pública e contiña tamén páxinas de literatura. Cesou a súa publicación aos tres meses de saír.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Bruñeiras, As Neves, As Neves

**Bruñeiras** é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 17 habitantes (10 homes e 7 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares das Neves
### Parroquias das Neves
Domingo Díaz de Robles

**Domingo Díaz de Robles**, nado en Ferrol o 2 de xuño de 1812 e finado en Madrid o 1 de abril de 1867, foi un militar e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|*[Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.]]
Comezou a carreira militar en 1836 e participou na primeira guerra carlista nas batallas de Galaneta, Alcora –pola que acadou a Cruz de San Fernando–, Morella e Lucena. En 1840 foi destinado a Santiago de Compostela e sete anos máis tarde participou coa expedición española na sufocación da sublevación Patuleia de Portugal (1846-1847) e despois foi nomeado capitán do batallón provincial da Coruña. Durante a súa estadía en Compostela desempeñou unha das cátedras do colexio de Distinguidos de Galicia e participou na constitución da Academia Literaria de Santiago, da que chegou a ser presidente interino. Foi un dos iniciadores dos estudos sobre folclore ferrolán ao publicar en 1860 en *El Eco Ferrolano* unha colección de romances alusivos á súa cidade natal. Fundou e dirixiu o xornal *El Idólatra de Galicia* (1841-1842) e colaborou con poemas e traballos históricos en varios xornais e revistas, como o aparecido no *Anuario Ferrolano para 1904* titulado *Primera mención histórica de San Julián de Ferrol* ou *Galicia, etimoloxía do seu nome*, en *Galicia. Revista Universal de este Reino*. Entre os seus poemas destacan “Mi mayor honor”, incluído no *Álbum de la Caridad*, "El anacoreta del siglo XXI" e "Al patriótico pronunciamiento de Santiago el 12 de setiembre de 1840", ambos os dous de 1840. Tamén é autor da edición e prólogo de *Poesías de la Srta. Amalia Fenollosa* (1843), *Biografía del licenciado D. José García Mazo, magistral de la S.C.I. de Valladolid* (1851) e *Colección biográfica de los tipos notables de Galicia, desde los tiempos más remotos hasta nuestros días* (1853), da que só se publicaron dúas entregas. Do seu labor como poeta en galego consérvanse trece poemas recollidos en *Colección de poesías gallegas de diferentes autores* (1865), de Xosé Casal Lois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ríos Panisse, M. C. : Un precursor. Domingo Díaz de Robles (1812-1867) in *Homenaxe á profesora Pilar Vázquez Cuesta*, 1996, ISBN 84-8121-476-0, p.&nbsp;585-603.

### Ligazóns externas 
* Artigos de Díaz de Robles na Hemeroteca da RAG
Juanito Navarro

**Juan Navarro Rubinos**, coñecido coma **Juanito Navarro**, nado en Madrid o 8 de xullo de 1926 e finado na mesma cidade o 10 de xaneiro de 2011, foi un actor español de cine, televisión e teatro.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Antonio Ozores.
### Ligazóns externas 
* Filmografía en Filmaffinity.
Candeán

Como topónimo **Candeán** pode referirse a:

;En Galiza
***Candeán**, parroquia do concello de Vigo;
****Candeán de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Candeán de Arriba**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Bandeira de Libia

A **bandeira de Libia** (en árabe: علم ليبيا‎, en bérber: *Acenyal n Libya*) é o estandarte empregado polo Consello Nacional de Transición e as forzas anti-Muammar al-Gaddafi durante a guerra civil libia de 2011, recoñecida pola declaración constitucional interina do Consello o 3 de agosto de 2011. É idéntica á bandeira do Reino de Libia, que existiu entre os anos 1951 e 1969.

## Historia 
A primeira bandeira nacional de Libia foi adoptada no ano 1951, cando o país se independizou de Italia. Esta primeira tea estaba formada por tres franxas horizontais de cores vermello, negro e verde, coa segunda o dobre de alta que as outras dúas. No centro da bandeira aparecía a lúa crecente islámica cunha estrela. O seu deseño baséase na bandeira dos senussís, un movemento islámico que apareceu a mediados do século XIX. Durante as revoltas libias de 2011 continúan usando esta bandeira como símbolo da súa oposición ao réxime de Muammar al-Gaddafi.

Despois do golpe de estado de 1969, que oficializa a República Árabe de Libia, substitúese a bandeira anterior por unha nova formada por tres franxas horizontais e da mesma altura coas cores vermello, branco e negro, propios do panarabismo. No ano 1972, cando Libia únese á Federación de Repúblicas Árabes con Exipto e Siria, adopta como oficial a bandeira formada polas cores do panarabismo e engade unha aguia dourada ou de Qureish no centro, co nome en árabe da federación.

En 1977 Libia abandone a unión e oficializa unha bandeira deseñada por Muammar al-Gaddafi. O verde reflectía o predominio da relixión do islam, sendo tamén a cor nacional oficial do estado durante eses anos. Consistía nun campo verde, sendo no seu momento a única bandeira nacional dunha soa cor e sen ningún tipo de deseño, escudo, ou calquera outro detalle.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Libya (1951).svg|Bandeira actualUsada de 1951 a 1969
Ficheiro:Flag of Libya (1969–1972).svg|23px|Bandeira histórica 1969 a 1972.
Ficheiro:Flag of Libya (1972–1977).svg|23px|Bandeira histórica 1972 a 1977.
Ficheiro:Flag of Libya (1977-2011).svg|23px|Bandeira histórica Jamahiriya1977 a 2011.
Ficheiro:Naval_ensign_of_Libya_(1977-2011).svg|Jamahiriya (naval)1977 a 2011.
Ficheiro:Naval ensign of Libya.svg|Naval 2011-

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Libia en Flags of the World
Escudo de Libia

O **escudo de Libia** (en árabe: شعار ليببا‎), aínda que non é exactamente o mesmo, é semellante o utilizado polo país cando era parte da Federación de Repúblicas Árabes. O escudo actual foi adoptado dende a saída libia da Federación en 1977.

## Descrición 
Ao igual que ocorre coa bandeira, o verde é a cor predominante, proporcionando unha ligazón entre a cor verde do manto do profeta Mahoma e a cor da revolución verde de Muammar al-Gaddafi. A ave rapaz amosada no escudo é a Aguia de Quraish, o emblema da tribo de Mahoma. Finalmente, aos pés da ave, figura a lenda: اتحاد الجمهوريات العربية (*ittiħād al-jumhūriyyāt al-`arabiyya*) é dicir "Unión da República Árabe".

File:Coat of arms of the Kingdom of Libya.svg|1952 a 1969.
Ficheiro:Coat of arms of Libya-1970.svg‎|1969 a 1971.
Ficheiro:Coat of arms of the Federation of Arab Republics (1972–1977).svg|1972 a 1977.
Ficheiro:NTC LR.JPG|Escudo do Consello Nacional de Transición (2011)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libia
* Bandeira de Libia
La Joven Galicia

***La Joven Galicia*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1860 e 1862.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista de instrucción pública, ciencias, literatura y bellas artes*, apareceu o 1 de xaneiro de 1860. Periódico dominical editado por José Agra e José Rodríguez Ruibal, e dirixido por José Planellas Giralt; Manuel Ángel Corzo era o secretario de redacción, sendo substituído a partir do terceiro número por Guillermo Alonso. O seu obxectivo era mellorar o nivel cultural e técnico de Galicia. Dende finais de 1860 até 1862 tivo unha segunda época, na que modificou o seu subtítulo por *Revista de instrucción pública, ciencias, literatura y bellas artes e intereses materiales*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Edición facsimilar en Google Books.
* Ficha na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
Teteira de Russell

[200px|miniatura|[Richard Dawkins na 34ª conferencia anual dos *Ateos Americanos*, en 2008.]]

A **teteira de Russell**, chamada tamén ás veces **teteira celestial**, é unha analoxía creada polo filósofo Bertrand Russell (1872-1970) que ten a finalidade de mostrar que a dificultade de desmentir unha hipótese non fai que esta sexa verdadeira, e que non lles corresponde aos escépticos que dubidan dela desmentila, senón que quen cre nela é quen debe probar a súa veracidade.

Nun artigo titulado *Existe un Deus?*, encargado (aínda que nunca publicado) en 1952 pola revista *Illustrated*, Russell escribiu o seguinte:

No seu libro *O capelán do demo*, Richard Dawkins desenvolveu o concepto:

Conceptos similares ao da teteira de Russell son o Unicornio rosa invisíbel e o Monstro de Espaguete Voador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Fe (relixión).
Clío (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Clío** (en grego Κλειώ *Kleiô*, da raíz κλέω *kleô*, 'encomiar' ou 'cantar') é a musa da historia e da poesía heroica. Como todas as musas, é filla de Zeus e Mnemosine. Clío tivo un fillo con Píero, rei de Macedonia, chamado Xacinto. Algunhas fontes afirman que tamén foi nai de Himeneo.
[miniatura|Na [mitoloxía grega, Clío era a musa ou deusa protectora da Historia, ademais da poesía épica. Aquí aparece observando antes de anotar no seu libro, desde un carro alado cuxa roda é a esfera dun reloxo.]]
Adoita ser representada como unha rapariga coroada con loureiros, levando unha trompeta na man dereita e un libro escrito por Tucídides na esquerda. A estes atributos únese ás veces o globo terráqueo sobre o que pousa e o Tempo aparece xunto a el, para mostrar que a Historia abarca todos os lugares e todas as épocas. Ás veces as súas estatuas levan unha guitarra nunha man e un plectro na outra, pois tamén se lle consideraba a inventora da guitarra. Noutras representacións moito máis clásicas represéntase a Clío levando na súa man esquerda un rolo de papiro e aos seus pés, unha capsa ou caixa para gardar os rolos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kleio (*Clío*) en Theoi Greek Mythology 
* Muses (*Musas*) en Greek Mythology Link
Clío

**Clio** pode referirse a;

***Clío**, a musa da Historia na mitoloxía grega;
****Clío***, unha revista española de historia;
***(84) Clío**, un asteroide descuberto en 1865;
*O **Renault Clio**, un modelo de automóbil da marca francesa Renault;
*Os **premios Clio**, outorgados no mundo da publicidade;
***Clio**, un buque de guerra británico do século XIX;
***Clio**, unha vila de Alabama;
***Clio**, unha vila de California;
***Clio**, unha vila de Iowa;
***Clio**, unha vila de Míchigan;
***Clio**, unha vila de Carolina do Sur;
***Clio**, unha vila da illa de Lesbos;
A Aldea, As Neves, As Neves

**A Aldea** é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 29 habitantes (12 homes e 17 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Neves 
### Parroquias das Neves
Allahu Akbar

**Allahu Akbar** (do árabe: *Deus (Alá) é grande*, en árabe: الله أكبر‎), é o título do himno nacional da Gran Jamahiriya Popular Socialista Árabe e Libia e anteriormente da República Árabe Libia. Foi orixinariamente unha marcha exipcia que se volveu popular en Exipto e Siria durante a Guerra da Canle de Suez de 1956.

Foi adoptado o 1 de setembro de 1969 polo líder libio Muammar al-Gaddafi como himno oficial de Libia, amosando as súas esperanzas dun mundo árabe unido. Substituíu o anterior himno *Libia, Libia, Libia*, utilizado polo Reino de Libia dende a súa independencia en 1951.

## Letra 
### Transliteración latina do árabe 
{|
 Allahu Akbar
 Allahu Akbar
 Allahu Akbar Fauqua Kaidi L'mutadi
 Allahu Lilmazlumi Hairumu'ayyidi
(repetir estas últimas dúas liñas)
 Allahu Ana Bilyaqini Wabissilahi Saaftadi
 Baladi Wanuru L-haqqi Yastau Fi Yadi
 Qulu Mai
 Qulu Mai
 Allah Allah Allahu Akbar
 Allahu Fauqa L-mutadi! 
|-
 Ya Hadihi Ddunya Atilli Wa 'Smai
 Gaisu L-aadi Ga'a Yabgi Masrai
 Bil-haqqi Saufa Fa-saufa Afnihi Mai. 
|-
 Allahu Akbar
 Allahu Akbar
 Qulu Mai L-wailu Lil-mustamiri
 Wa Llahu Fauqa L-gadiri L-mutagabbiri 
 Allahu Akbaru Ya Biladi Kabbiri
 Wa-hudi Binasiyati L-mugiri Wa-dammiri
|-
Imaxinación

miniatura|Don Quixote imaxinaba as súas aventuras caballerescas.
A **imaxinación** (do latín *imaginatĭo, -ōnis*) é un proceso superior que permite ao individuo manipular información xerada intrinsecamente co fin de crear unha representación percibida polos sentidos da mente. «Intrinsecamente xerada» significa que a información formouse dentro do organismo en ausencia de estímulos do ambiente. No que respecta a «sentidos da mente», son os mecanismos que permiten «ver» un obxecto que se visualizou previamente pero que xa non se atopa presente no ambiente. Cabe aclarar que cando imaxina non se reduce só ao sentido da visión, senón tamén a outras áreas sensoriais.

No sentido anterior a imaxinación ten semellanza co proceso de percibir. No entanto, a primeira non se limita á segunda. A imaxinación é un proceso máis abstracto, isto é, que non necesita dun obxecto presente na realidade (nese instante), ela sérvese da memoria para manipular a información e relacionala de formas que non dependen do estado actual do organismo. É dicir, a imaxinación toma elementos antes percibidos e experimentados, e transfórmaos en novos estímulos e realidades.

As orixes do estudo da imaxinación datan desde as reflexións filosóficas. Porén, a súa posición como materia de estudo científico, afastado de especulacións metafísicas, dáse co nacemento da psicoloxía experimental, a pesar disto, consérvase como un compoñente psíquico lonxe de ser descifrado. É só ata finais do século XX e principios do presente século que a imaxinación tómase como desafío para a investigación psicolóxica e neurocientífica, e os métodos conxuntos de neuroimaxe e condutuais permiten albiscar hipóteses de como o cerebro imaxina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Drubach, D et al. Imaxinación: definicióm, utilidade e neurobioloxía En: revista de neuroloxía, 2007, 45:353-8.
* Fabiani, Paolo. *The philosophy of the imagination in Vico and Malebranche* (Florence: Florence University Press, italian edition 2002).
* Paul Harris - The Work of the Imagination ISBN 978-0-631-21886-9 Paperback September 2000, ©2000, Wiley-Blackwell https://web.archive.org/web/20080929132122/http://www.blackwellpublishing.com/book.asp?ref=0631218866

### Ligazóns externas 
* Capítulo de Redes sobre a Imaxinación
Banda ó Río, O Caramiñal, A Pobra do Caramiñal

**Banda ó Río** é un lugar da parroquia do Caramiñal no concello coruñés da Pobra do Caramiñal na comarca do Barbanza. Tiña 32 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 12 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Caramiñal
### Parroquias da Pobra do Caramiñal
Quintáns, O Caramiñal, A Pobra do Caramiñal

**Quintáns** é un lugar da parroquia do Caramiñal no concello coruñés da Pobra do Caramiñal na comarca do Barbanza. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010  tiña seis habitantes (dous homes e catro mulleres). Sitúase xunto a Quintáns (Lesón).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Caramiñal 
### Parroquias da Pobra do Caramiñal
Os Barreiros, Santo André de Boimente, Viveiro

**Os Barreiros** ou **Barreiros de Arriba** é un lugar da parroquia da Santo André de Boimente no concello lugués de Viveiro na comarca da Mariña Occidental. Tiña 1 habitante en 2010, aínda que en 2024 xa estaba deshabitado.

Está situado xunto a Barreiros de Abaixo (Chavín).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Santo André de Boimente 
### Parroquias de Viveiro
Joaquín Díaz de Rábago

**Joaquín Antonio Díaz de Rábago Díaz de Mier**, nado en Muros o 6 de maio de 1837 e finado na Pobra do Caramiñal o 29 de xullo de 1898, foi un xurista, sociólogo e economista galego.

## Traxectoria 
Era fillo de Joaquín Díaz de Rábago Gutiérrez de Terán, coronel do Batallón Literario. Aos dez anos trasladouse a Compostela. Licenciouse en Dereito e Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático de Lingua Hebrea e secretario da Facultade de Filosofía e Letras (1860). Residiu en Santiago de Compostela, onde foi director do Banco de España (1886), delegado rexio da Escola de Artes e Oficios de Santiago (1887) e director da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1887-1890).

Foi un dos primeiros pensadores en estudar o cooperativismo nos ensaios *Historia y situación actual de la cooperación en España* e *Bases especiales de una ley sobre las sociedades cooperativas*. Participou no IV Congreso de Crédito Popular en Lión (1892) co estudo *Bases essentielles d’une loi sur les Sociétés cooperatives*. Foi un dos artífices do traslado dos restos de Rosalía de Castro ao Panteón de Galegos Ilustres.

## Obras 
* *Los foros en Galicia*.
* *Historia de la Real Sociedad Económica de Amigos del País*.
* *La industria de la pesca en Galicia*, 1885.
* *El crédito agrícola*, 1883.
* *La institución del salvamento de naúfragos*, 1885.
* *La jornada internacional de ocho horas*, 1890.

## Vida persoal 
Casou con María de la Concepción Aguiar e foi pai de Antonio Díaz de Rábago Aguiar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  

### Ligazóns externas 
* Joaquín Díaz de Rábago, un cooperativista español en la Europa de finales del XIX  de Susana Martínez Rodríguez.
A Tomada

O topónimo **A Tomada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Tomada**, lugar da parroquia de Borreiros, no concello de Gondomar;
***A Tomada**, lugar da parroquia do Caramiñal, no concello da Pobra do Caramiñal;
***A Tomada**, lugar da parroquia de Lesón, no concello da Pobra do Caramiñal;
***A Tomada**, lugar da parroquia de Figueiró, no concello de Tomiño;
***A Tomada**, lugar da parroquia de Taborda, no concello de Tomiño;
***A Tomada**, lugar da parroquia de Navia, no concello de Vigo;
***A Tomada**, lugar da parroquia de Saiáns, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tomade**, lugar da parroquia da Torre, no concello de Taboada.
Urbi et orbi

***Urbi et orbi*** é unha locución latina que significa "á cidade de Roma e ao mundo". Era a fórmula habitual coa que comezaban as proclamas do Imperio Romano. Na actualidade é a bendición católica máis solemne que imparte o Papa, e só el, dirixida á cidade de Roma e ao mundo enteiro.

A bendición *Urbi et orbi* impártese durante o ano sempre en dúas datas destacadas: o Domingo de Pascua e o día de Nadal, 25 de decembro. Faise dende o balcón central da Basílica de San Pedro.

## Fórmula da bendición papal *Urbi et orbi*
– *Sancti Apostoli Petrus et Paulus, de quorum potestate et auctoritate confidimus, ipsi intercedant pro nobis ad Dominum.

– Amen.

– Precibus et meritis beatæ Mariæ semper Virginis, beati Michælis Archangeli, beati Ioannis Baptistæ et sanctorum Apostolorum Petri et Pauli et omnium Sanctorum misereatur vestri omnipotens Deus et dimissis omnibus peccatis vestris, perducat vos Jesus Christus ad vitam æternam.

– Amen.

– Indulgentiam, absolutionem et remissionem omnium peccatorum vestrorum, spatium veræ et fructuosæ penitentiæ, cor semper penitens et emendationem vitæ, gratiam et consolationem Sancti Spiritus et finalem perseverantiam in bonis operibus, tribuat vobis omnipotens et misericors Dominus.

– Amen.

– Et benedictio Dei omnipotentis (Patris et Filiis et Spiritus Sancti) descendat super vos et maneat semper.

– Amen.*

### Tradución
"Que os Santos Apóstolos Pedro e Paulo, en cuxo poder e autoridade confiamos, intercedan por nós ante o Señor".

﻿Todos: "Amén".

"Que polas oracións e os méritos de santa María, sempre Virxe, de san Miguel Arcanxo, de san Xoán Bautista, dos santos Apóstolos Pedro e Paulo e de tódolos Santos, Deus todopoderoso teña misericordia de vós e, perdoados tódolos vosos pecados, vos conduza por Xesús Cristo deica a vida eterna".

﻿Todos: "Amén".

"Que o Señor omnipotente e misericordioso vos conceda a indulxencia, a absolución e a remisión de tódolos vosos pecados, tempo para unha verdadeira e proveitosa penitencia, o corazón sempre contrito  a emenda de vida, a graza e o consolo do Espírito Santo e a perseveranza derradeira nas boas obras".

﻿Todos: "Amén".

"E a bendición de Deus omnipotente (Padre, Fillo e Espírito Santo) descenda sobre vós e permaneza sempre".

﻿Todos: "Amén".
Sobral

O topónimo **Sobral** pode referirse a:

;En Galiza
***Sobral**, lugar da parroquia de Gustei, no concello de Coles;
***Sobral**, lugar da parroquia de Xeve, no concello de Pontevedra;
***O Sobral**, lugar da parroquia de Camos, no concello de Nigrán;
***O Sobral**, lugar da parroquia de Viladesuso, no concello de Oia;
***O Sobral**, lugar da parroquia do Caramiñal, no concello da Pobra do Caramiñal;
***O Sobral**, lugar da parroquia de Xinzo, no concello de Ponteareas;
***O Sobral**, lugar da parroquia de San Salvador de Budiño, no concello do Porriño;
***O Sobral**, lugar da parroquia de Porto, no concello de Salvaterra de Miño;
***O Sobral**, lugar da parroquia de Soutomaior, no concello de Soutomaior.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Sobral**, cidade no Estado do Ceará.

;En Portugal
*Numerosos lugares e freguesías son chamados **Sobral** en Portugal, entre eles nos concellos de Lourinhã, Oleiros, Ourém, Penacova, Mafra, Moura, Castelo Branco, Óbidos Guarda e Covilhã.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Antón Sobral**, docente e pintor galego;
***Luísa Sobral**, música portuguesa;
***Salvador Sobral**, músico portugués, irmán de Luísa Sobral;
***Luciano Sobral**, político galego do BNG, exalcalde de Poio;
***Andrés Díaz Sobral**, político galego do PSdeG, alcalde de Ponte Caldelas; 
***Manuel Lourenzo Sobral**, deputado do BNG no Parlamento Galego;
***Ángel Sobral**, boxeador galego-brasileiro;
***Manny Sobral**, boxeador galego-canadense;

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Parodia de relixión

Unha **parodia de relixión** ou **relixión paródica** é unha parodia dunha relixión, seita, ou calquera outro tipo de culto ou ben dalgún dos seus aspectos. Tamén pode ser unha ficción que adopta as formas das relixións tradicionais, e á cal uns supostos fieis declaran adherirse. Hai exemplos como os da película *Life Of Brian* dos Monty Python, pero como crítica no segundo sentido exposto, o exemplo actual máis coñecido é o do pastafarismo.

## Características 
Unha parodia de relixión pode selo para moitas relixións, seitas, gurús ou cultos á vez. A aparición de Internet facilitou moito a difusión das parodias de relixión, que en moi poucos casos chegan a teren unha expresión presencial na forma de cerimonias relixiosas, pero que en cambio teñen unha grande actividade virtual.

A intención da creación de parodias de relixión pode ser sinxelamente humorística, pero frecuentemente aparecen como crítica a certos aspectos das relixións establecidas ou ben como a consecuencia doutros problemas sociais. Así, o pastafarismo xorde coa intención de poñer de manifesto as contradicións do autodenominado creacionismo científico.

## Exemplos 
* Relixión Jedi
* Pastafarismo
* Unicornio rosa invisíbel
* Igrexa dos SubGenis
* Igrexa Callinquista
* Sacuyismo, nomeada polos seus seguidores *a relixión nai de todas as relixións*.
* Igrexa maradoniana, creada polos *fans* do futbolista Diego Armando Maradona.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de relixións ficticias

### Ligazóns externas 
* Parodia da New Age, Sathya Sai Baba e outros gurús.
* Parodia do cristianismo 
* Parodia do cristianismo 
* Igrexa maradoniana 
* [Reacción de Richard Stallman(https://gl.wikipedia.org/wiki/Richard_Stallman) ante os que o acusaban de extremismo] 
* Església Cal·linquista 
* [Església Pastafari(https://gl.wikipedia.org/wiki/Pastafari) de Xàtiva]