open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Guillermo Salgueiro Abad

**Guillermo Salgueiro Abad**, nado en Area (Viveiro) cara a 1932 e finado no mesmo concello o 21 de agosto de 2023, foi un empresario e político galego do PPdeG

## Traxectoria 
Empresario de hostalería; no 1967 abriu un dos primeiros equipamentos turísticos na Mariña, un motel que foi inaugurado por Manuel Fraga, daquela ministro de Información e Turismo.

### Carreira política 
Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura de Alianza Popular á alcaldía de Ourol e foi elixido alcalde de Ourol grazas ao apoio do concelleiro do CDS. Nas municipais de 1991 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e obtivo a maioría absoluta. Volveu ser elixido con maioría absoluta nas seguintes eleccións até que en 2007 foi substituído por Marcial Sanjurjo Fernández. 

Residía en Viveiro, e na súa última etapa en Sevilla por razóns de negocios. Finou en Viveiro o 21 de agosto de 2023.

 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourol
Proteína Ter

En bioloxía molecular unha **proteína Ter**, tamén chamada proteína de unión ao sitio de terminación da replicación do ADN, é unha proteína que ten un dominio (Ter) que se une ao sitio de terminación da replicación do ADN. As proteínas Ter atópanse nalgunhas especies de bacterias. Son necesarias para a terminación da replicación do ADN e funcionan uníndose a secuencias de terminadoras da replicación, o que impide o paso da forquita de replicación. A eficiencia da terminación está afectada pola afinidade de cada proteína pola secuencia terminadora.

## Función 
A secuencia término (ter) da replicación do ADN ten o papel de impedir o progreso da forquita de replicación, que estas proteínas bloquean. Hai dous xenes que controlan a actividade de unión a ter, chamadas tau e tus.

## Notas
José Luís Pajón Camba

**José Luís Pajón Camba**, nado en Xerdiz (Ourol), é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Traballador dunha empresa de distribución de bebidas. Concelleiro en Ourol polo PSdeG-PSOE dende 1999. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do PSdeG e foi elixido alcalde grazas ao apoio de Begoña Moreiras, concelleira do PPdeG ("moreirazo"). No ano 2019 revalida o cargo con maioría absoluta.

 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ourol
Florida Suncoast

miniatura|A Costa do Sol dentro do estado de Florida
A **Costa do Sol** () é unha rexión vernácula de Florida, nos Estados Unidos, que designa á costa peninsular do centro-oeste, tamén coñecida como a **Praia de Florida** (''Florida's Beach*). Foi creada cunha intención de promoción turística da rexión, substituíndo á antiga denominación de **Costa dos Piratas** (*Pirate Coast*).

A rexión dispón de máis de 55 quilómetros de praias e unha vintena de illas de barreira no golfo de México, e moitos días soleados nos meses invernais, desde principios de decembro a maio. De feito, o Libro Guinness dos Récords sinala que a cidade de Saint Petersburg ten o récord de maior número consecutivo de días soleados con 768 días, desde o 9 de febreiro de 1967 ata o 17 de marzo de 1969. A área ten sido tradicionalmente asociada á gran poboación xubilada do Medio Oeste norteamericano, que son alcumados "*snow birds*" (*paxaros das neves*), xente que durante os meses de inverno veñen dos estados do norte para establecerse no Cinto do Sol. Esta rexión contén tres das praias máis famosas dos Estados Unidos:  *Caladesi Beach*, *DeSoto Beach* e *Siesta Key Beach''. Máis ao sur da rexión encóntrase o Parque Nacional dos Everglades, mentres que ao norte a rexión está chea de zonas inundadas, de marismas e mangleirais.

O nome da rexión foi acuñado en 1952 en Saint Petersburg polo Maior Samuel G. Johnson.

## Cidades e condados 
A rexión da Costa do Sol está limitada ao norte pola localidade de Tarpon Springs e pola de Naples ao sur. A rexión inclúe as cidades do centro-oeste de Florida de Saint Petersburg, Clearwater, Largo, Tarpon Springs, Tampa, Brandon, Ruskin, Sarasota, Bradenton, Punta Gorda, Englewood, Cape Coral, Fort Myers Beach, Venice e Naples. Moitas das poboacións de praia do golfo de México son cidades individualmente incorporadas, como Saint Pete Beach, Treasure Island, Madeira Beach e Indian Rocks Beach. Unha excepción é Clearwater Beach, que forma parte da cidade de Clearwater.

## Espazos acuáticos 
Dentro da Costa do Sol atópanse tres espazos acuáticos cunha especial relevancia:
* A Baía de Sarasota, un estuario e lagoa costeira que continúan ao sur da Baía de Tampa Baixa
* A Baía de Tampa Baixa e a Baía de Terra Ceia, que son as terras pertencentes ao Condado de Manatee que forman parte do maior estuario de augas abertas de Florida
* O Río Manatee

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baía de Tampa
### Ligazóns externas 
*
Thysanozoon nigropapillosum

***Thysanozoon nigropapillosum*** é unha especie de verme plano (platihelminto) policlado pertencente á familia Pseudocerotidae.

## Descrición 
*T. nigropapillosum* ten un corpo de forma larga e longa. Crece ata os 76&nbsp;mm. A superficie dorsal é moi negra e cuberta con numerosas papilas de puntas amarelas que varían en tamaño. A superficie ventral é castaña escura. A marxe externa do corpo é lixeiramente ondulada e beireada dunha cor branca opaca. Teñen pseudotentáculos pequenos que lembran pola súa forma a orellas, situados no medio da súa parte anterior. Nadan impulsándose pola auga cun movemento ondulante rítmico de todo o corpo.

## Distribución 
A especie está estendida por todo o Indo-Pacífico.

## Hábitat 
*T. nigropapillosum* é bastante común na parte externa dos arrecifes de coral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* World Database of Marine Species
* Vermes mariños
* Zipcodezoo
* Gwannon
Gonzalo Ordóñez Puime

**Gonzalo José Ordóñez Puime**, nado no Porriño o 12 de abril de 1954, é un político galego do PPdeG.
[miniatura|Papeleta dos candidatos do [Partido Popular|PP ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.]]
## Traxectoria 
Fillo de Gonzalo Ordóñez Pérez, que foi alcalde do Porriño. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, é avogado de profesión. En 1983 foi elixido concelleiro no Porriño encabezando a Candidatura Independente de Porriño. En 1991 foi elixido concelleiro do Partido Popular, sendo primeiro tenente de alcalde con José Manuel Barros. En febreiro de 2003 encabezou unha escisión e pasou ao grupo mixto. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura de Independientes de Porriño que obtivo cinco concelleiros e apoiou a elección como alcalde do candidato do BNG Raúl Francés Rodríguez. Nas municipais de 2007 encabezou de novo a formación independente e pasou a tan só 2 concelleiros. Se ben apoiou na investidura ó candidato do PPdeG, a falta de apoio da candidatura de Ciudadanos por Porriño de Nelson Santos Argibay supuxo que o BNG conservase a alcaldía ó se-la lista máis votada.

En febreiro de 2010 apoiou unha moción de censura que supuxo o acceso á alcaldía do candidato de CxP, Nelson Santos, e a integración desta formación e da súa, IdeP, no PPdeG. Tras vota-la moción de censura renunciou como concelleiro e pasou a centrarse na súa profesión como avogado. En febreiro de 2014 foi nomeado Director Xeral de Relacións Institucionais e Parlamentarias da Xunta de Galicia. En setembro dese mesmo ano abandonou dito posto para ser deputado no Congreso en substitución de Irene Garrido. Nas eleccións xerais de 2015 e de 2016 ocupou o sexto posto na lista do PP ao Congreso pola provincia de Pontevedra, pero non foi elixido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Porriño
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Entrevista en *A Nova Peneira*
Expedición de Lewis e Clark

A **expedición de Lewis e Clark**, foi a primeira expedición americana que cruzou o que hoxe é a porción oeste dos Estados Unidos, saíndo en maio de 1804, preto de St. Louis, e continuando o seu camiño cara ó oeste até a costa do Pacífico.miniatura|Lewis (esquerda) e Clark (dereita).|esquerda|200x200px
[miniatura|[Dólar de ouro da Exposición de Lewis e Clark|Dólar conmemorativo da Exposición de Lewis e Clark de Oregón, en 1905.|esquerda|200x200px]]
A expedición foi encargada polo Presidente Thomas Jefferson pouco despois da Compra de Luisiana en 1803, e estaba composta por un grupo escollido de voluntarios do exército baixo o mando do comandante Meriwether Lewis e o seu amigo o Tenente William Clark. A súa expedición durou dende maio de 1804 até setembro de 1806. O principal obxectivo era explorar e mapear o novo territorio conquistado, atopar unha ruta práctica a través da metade oeste do continente e estabelecer a presenza americana no territorio antes de que os británicos ou outras potencias europeas puideran reclamala.

Os obxectivos secundarios da campaña foron científicos e económicos: estudar as plantas da área, a vida salvaxe e a xeoloxía, e estabelecer relacións comerciais coas tribos nativas. Con mapas, bosquexos e diarios, a expedición retornou até St. Louis para informar dos seus descubrimentos a Jefferson.

## Exploración previa da costa do Pacífico por europeos 
miniatura|375px|Percorrido da expedición.|centro
A expedición de Lewis e Clark fora precedida máis dunha década antes por unha expedición británica (canadense), dirixida polo explorador *sir* Alexander MacKenzie en xullo de 1793, que foi a primeira que completou, por persoas non indíxenas, o primeiro cruzamento do subcontinente norteamericano máis ao norte de México.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sacagawea
* Dólar de ouro da Exposición de Lewis e Clark
* Dólar de prata do bicentenario de Lewis e Clark
Michel Verne

miniatura|dereita|Michel Verne.
**Michel Jean Pierre Verne**, nado en París o 3 de agosto de 1861 e finado Toulon o 5 de marzo de 1925, foi un escritor e editor francés. Foi un dos fillos do célebre escritor Jules Verne e de Honorine Deviane.

## Obra 
* *La Destinée de Jean Morénas*
* ''L'Éternel Adam* (relato) 
* *Un Express de l'Avenir*, publicada en 1888 (relato)
* *La Journée d'un journaliste américain en 2889*, publicado en 1891 en *Moniteur de la Somme* (xornal de Amiens)
* *L'Agence Thompson and Co*,novela aparecida en 1907).
* *Les Naufragés du « Jonathan »*
* *L'Étonnante Aventure de la mission Barsac*, capítulo 6 e seguintes.
* *La destinée de Jean Morénas*, * La journée d'un journaliste américain en l'an 2889* e *L'éternel Adam* serán publicadas na compilacións intitulada *Hier et Demain*, aparecida en 1910.
* *La Navigation à voiles et à vapeur*, Henri Gautier éditeur, 1896.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *An Express of the Future'' (relato curto originalmente atribuído a Jules Verne por un erro editorial)
Tus (proteína)

[miniatura|Representación da estrutura cristalina de raios X do complexo Tus-[proteína Ter-ADN. (Jmol de  coas febras de ADN en rosa e verde.)]]
**Tus** (do inglés *terminus utilization substance*) é unha proteína que se une ás secuencias terminadoras da replicación do ADN e actúa en contra da helicase DnaB cando entra en contacto cunha helicase que avanza. Ademais, a unión da proteína Tus detén de forma efectiva o movemento da ADN polimerase, polo que non pode progresar a replicación do ADN.

En *Escherichia coli*, a proeína Tus únese a 10 sitios moi relacionados do seu cromosoma. Estes sitios comprenden 23 pares de bases, denomínanse sitios *Ter*, e desígnanse como *TerA*, *TerB*, ..., *TerJ*. Estes sitios de unión son asimétricos, o que determina que non actúen igual segundo o sentido en que avanza a forquita de replicación, o que depende das secuencias de nucleótidos que hai nos dous extremos dos sitios Ter. Cando unha forquita de replicación que avanza se encontra nunha dirección co complexo Tus-Ter (a proteína Tus unida so sitio Ter do ADN), o complexo disóciase e a replicación continúa (é permisiva). Pero cando no seu avance se encontran na outra dirección, o complexo Tus-Ter supón unha barreira cinética maior e detén a replicación (é non permisiva). Os múltiples sitios *Ter* que hai no cromosoma están orientados de maneira que as dúas forquitas de replicación que se moven en direccións opostas quedan ambas bloqueadas na rexión de terminación desexada.

*Bacillus subtilis* utiliza a **proteína terminadora da replicación** (RTP) en vez da Tus.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*

### Ligazóns externas 
* Estrutura en Protein Data Bank
Saw II

***Saw II*** é un filme estadounidense de terror psicolóxico dirixido e coescrito por Darren Lynn Bousman. É o segundo filme da franquía *Saw*. Está protagonizado por Donnie Wahlberg, Franky G, Dina Meyer, Erik Knudsen con Shawnee Smith e Tobin Bell.

## Personaxes 
* Donnie Wahlberg como Detective Eric Matthews
* Tobin Bell como John Kramer
* Shawnee Smith como Amanda Young
* Erik Knudsen como Daniel Matthews
* Franky G como Xavier Chavez
* Emmanuelle Vaugier como Addison Corday
* Dina Meyer como Detective Allison Kerry
* Lyriq Bent como Tenente Daniel Rigg
* Glenn Plummer como Jonas Singer
* Beverley Mitchell como Laura Hunter
* Timothy Burd como Obi Tate
* Tony Nappo como Gus Colyard
* Noam Jenkins como Michael Marks

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Os xirasoles

***Os xirasoles*** (, ) é unha serie de cadros ao óleo realizados polo pintor holandés Vincent van Gogh. Da serie hai tres cadros semellantes con catorce xirasoles nunha xerra, dous con doce xirasoles, un con tres e outro con cinco.

Van Gogh pintou os primeiros catro cadros en agosto de 1888, cando moraba en Arles, no sur de Francia, e outros tres semellantes en xaneiro do ano seguinte. As pinturas están todas executadas en lenzos de arredor de 90&nbsp;x&nbsp;70&nbsp;cm. Disque en Arles, o pintor "descubriu" o sentido da cor e da luz ***Doce xirasoles nunha xerra*** é considerada unha das mellores e máis famosas obras do pintor e considérase o culminar de todo este efecto na súa obra. É unha das teas máis famosas do mundo e está hoxe exposta na Neue Pinakothek, en Múnic (Alemaña).

Usou un pigmento nos seus xirasoles, o amarelo de cromo ou cromato de chumbo, ao que deben a súa *misteriosa e enigmática* cor.

A descomposición do cromato de chumbo polo efecto da exposición á luz converteu o amarelo brillante orixinal nun ton pardo averdado.

## Galería de imaxes dos Xirasoles de Van Gogh 

Ficheiro:Van Gogh Vase with Three Sunflowers.jpg|*Vaso con tres xirasoles* (agosto de 1888). Colección particular, Estados Unidos de América.
Ficheiro:Van Gogh Vase with Six Sunflowers.jpg|*Vaso con cinco xirasoles* (agosto de 1888). Destruído polo lume durante a Segunda Guerra Mundial o 6 de agosto de 1945.
Ficheiro:Vincent Willem van Gogh 127.jpg|*Vaso con quince xirasoles* (agosto de 1888). National Gallery, Londres, Inglaterra.
Ficheiro:Van Gogh Twelve Sunflowers.jpg|*Vaso con doce xirasoles* (xaneiro de 1889). Philadelphia Museum of Art, Filadelfia, Estados Unidos de América.
Ficheiro:Van Gogh Vase with Fifteen Sunflowers Amsterdam.jpg|*Vaso con quince xirasoles* (xaneiro de 1889). Museo Van Gogh, Ámsterdam, Países Baixos.
Ficheiro:Van Gogh Vase with Fifteen Sunflowers.jpg|*Vaso con quince xirasoles* (xaneiro de 1889). Sompo Japan Museum of Art, Tokyo, Xapón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alicia Silverstone

**Alicia Silverstone**, nada en San Francisco o 4 de outubro de 1976, é unha actriz, produtora, autora e activista estadounidense. Silverstone fixo o seu debut no cine no filme *The Crush*, e gañou fama como ídolo adolescente despois de aparecer en tres vídeos musicais de Aerosmith. En 1995, protagonizou *Clueless* e en 1997, en *Batman e Robin*, no cal interpretou a Batgirl. Continuou a súa carreira no cine, na televisión e no teatro. Polo seu papel no drama *Miss Match*, Silverstone recibiu un nomeamento ós Globos de Ouro.

## Vida persoal 
### Familia 
Silverstone ten dous irmáns máis vellos, unha media irmá do anterior matrimonio do seu pai, Kezi Silverstone, e un irmán, David Silverstone. Casou co seu noivo de sempre, o músico de rock Christopher Jarecki, nunha cerimonia á beira do mar en Lago Tahoe en xuño de 2005. Vivían nunha casa ecolóxica nos Ánxeles, con paneis solares e un xardín orgánico. Silverstone comprou a casa, compartida cunha "colección de cans rescatados", en 1996. A parella separouse en 2018. 

O 5 de maio de 2011, Silverstone deu a luz a un neno chamado Bear Blu Jarecki.

### Activismo 
Silverstone destaca por ser unha activista ambiental e dos dereitos dos animais. Ela fíxose vegana en 1998 despois de asistir a unha reunión sobre os dereitos dos animais, dicindo *"Decateime de que eu era o problema […] Era unha amante dos animais, que estaba comendo animais".* Ela afirmou que loitou contra o vexetarianismo na infancia, afirmando que *"aos oito anos é difícil quedarse coas túas armas, polo que ao longo dos anos sempre empecei e deixei de tentar ser vexetariana".* Reivindicou tamén os dereitos e o benestar das mulleres, participando en eventos acerca deses temas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Nitixio

**Nitixisio**, **Nitixesio** ou **Nitixio** foi un eclesiástico suevo, bispo católico de Lugo a finais do século VI.

## Traxectoria 
Foi nomeado bispo de Lugo con posterioridade ao ano 561, no que se celebrou o concilio de Braga ao que asistiu un bispo de nome descoñecido; por aquelas datas o reino suevo, tras varios anos de profesar o arianismo, practicaba o catolicismo, establecido oficialmente por disposición dos reis Carriarico ou Teodomiro e do bispo Martín de Braga. 
Do mesmo xeito que todas as do reino suevo, a diocese lucense foi sufragánea da de Braga ata que no concilio de Lugo celebrado o 569 determinouse que fose elevada á categoría de sé metropolitana, tendo como sufragáneas a Astorga, Britonia, Iria, Ourense e Tui. Tamén consta a asistencia de Nitixisio ao concilio bracarense do 572, en que se estableceron varios puntos sobre disciplina eclesiástica.

No ano 585 o rei visigodo Leovixildo conquistou o reino suevo e impuxo o arianismo como relixión oficial; Nitixisio foi desterrado e a diocese, novamente dependente de Braga, foi ocupada polo ariano Becila. Esta nova situación durou pouco, pois ao ano seguinte Leovixildo morreu, e o seu fillo Recaredo, de confesión católica, convocou no 589 o III Concilio de Toledo, no que se restaurou o catolicismo en todo o reino. Nitixisio, restituído na súa sede, non asistiu ao concilio, previsiblemente debido á súa avanzada idade, aínda que estivo representado no mesmo polo metropolitano de Braga Pantardo.

Suponse que Becila, que neste mesmo concilio abxurou do arianismo, sucedeulle tras a súa morte, aínda que non hai constancia diso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Concilio de Lugo
* Arianismo
* Becila
Carlos Boyero

**Carlos Boyero**, nado en Salamanca o 2 de maio de 1953, é un crítico de cine español.

## Traxectoria 
Durante a súa adolescencia adoitaba ler Charles Dickens e Dostoyevski, así como bandas deseñadas, sendo Corto Maltés o seu personaxe favorito. En 1971 comezou a estudar Ciencias da información na Universidade Complutense de Madrid, onde tivo como compañeiros de clase o actor Antonio Resines e o director Fernando Trueba. Con este último participou en 1974 como actor, xunto a Óscar Ladoire, na curtametraxe *Óscar y Carlos*.

Os seus inicios como crítico comezaron a finais dos anos 70 no semanario *La Guía del Ocio*, onde foi contratado por recomendación do seu compañeiro Fernando Trueba, que xa traballaba no semanario. Debido a que escribía con frecuencia críticas desfavorables que facían peligrar os contratos publicitarios do semanario e a relación da propia revista coas personalidades do mundo do cine foi despedido en 1986.

Despois de ser despedido comeza a traballar en *El Independiente* e *Diario 16*, ata o peche deste último no ano 2001, cando pasa a colaborar co xornal *El Mundo* e dende outubro de 2007 con *El País*.

## Polémica 
En outubro de 2024, Boyero fixo unhas declaracións galegófobas durante unha entrevista en "The Wild Project", nas que dixo que lle tiña manía ao actor galego Luis Zahera e ao seu "acento permanentemente galego".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigos de Carlos Boyero
* Videoblog
* Páxina oficial de Boyero e Cía
Témpera

[thumb|*[Madonna (arte)|Madonna e o seu fillo*, cadro pintado coa técnica da témpera.]]

A **témpera** é unha técnica pictórica que utiliza cores diluídas en auga mesturadas con aglutinantes, por exemplo auga con cola forte ou con xema de ovo batida, o ovo enteiro ou soamente a clara, usada para esluír as cores da pintura ao témpero e fixalas.

Por extensión chámase témpera á preparación pictórica que utiliza esta técnica ou á obra realizada con esta técnica.
Referida na obra de Cennino Cennini, *Il Libro dell´Arte*, do final do século XIV, a técnica de pintura a témpera foi largamente utilizada na arte italiana nos séculos XIV e XV, tanto en frescos como en paneis de madeira preparados con xeso ou xiz. Dadas as limitacións da técnica na gradación das tonalidades dunha cor, esta sería substituída, por pintores e artesáns, pola pintura ao óleo.

[thumb|[O nacemento de Venus, pintada por Boticelli coa técnica da témpera]]

Dende o punto de vista tecnolóxico, a gradación de tonalidades e a fusión de cores son difíciles por mor do secado rápido. De aí, a técnica utilizada para esa fin é a sobreposición de pinceladas coa pintura seca, con puntos ou liñas claras ou escuras, e con cruzamento de riscos. Pódese tamén traballar co verniz resinoso ou cunha goma sobre a tinta, realzando o brillo e os matices. En canto ao resultado final, as cores da témpera son brillantes e translúcidas, no entanto é posíbel crear cores opacas e fortes, sempre que o pigmento sexa menos diluído no aglutinante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acuarela
* Pintura acrílica
* Gouache
Pastel (arte)

:*Este artigo trata sobre a técnica pictórica, para a torta véxase **Pastel**.*
miniatura|200px|Pastel de óleo.

O **pastel** é un material artístico para pintura e/ou debuxo existente en barras, bastóns cilíndricos ou até en lapis, feito cunha masa de auga á que se lle mesturan pigmentos de cores variadas.

Por extensión denomínase pastel á técnica de pintura que emprega este material ou lapis e á obra feita con esta técnica. Tamén se lle chama pastel á cor ou ton doce, suave e clara (cores ou tons pasteis).

## Tipos de pastel 
Existen dous tipos de pastel: o **pastel seco** e o **pastel de óleo**, que presentan características diferentes, tanto na súa composición como na súa parte visual.

### Pastel seco 
É un material antigo, referido por vez primeira por Leonardo da Vinci coma un material elegante para "pintar a seco". Este material pode ser utilizado en case todas as superficies de papel, mais presenta un inconveniente na súa utilización, pois unha vez utilizado no soporte pódese tornar un desafío apagar parcialmente o pastel seco sen deixar vestixios.

### Pastel de óleo 
Este tipo de pastel existe desde a década de 1960 e a súa fabricación é semellante á do pastel seco, tendo como diferenza o óleo, compoñente que acabará por dar nome a este material. O pastel de óleo pode diluirse no soporte usando un pincel e, ao contrario do pastel seco, é un material que en exceso pode ser facilmente retirado, pois coa axuda de ferramentas, como un estilete ou un coitelo, pode simplemente retirarse o erro.

## Notas
Ensayos poéticos en dialecto berciano

***Ensayos poéticos en dialecto berciano*** é un libro publicado en 1861, obra de Antonio Fernández Morales, escrito na súa maior parte, en dialecto berciano.

## Características 
Está considerado coma o segundo libro escrito en galego durante o Rexurdimento, despois d' *A gaita gallega* de Xoán Manuel Pintos. Este libro está escrito en dialecto berciano, considerado polo autor como forma dialectal do Bierzo do idioma galego ("Entre o galego i o seu dialecto berciano", "O Berciano é un sub-dialecto galego", "aínda que o berciano é un subdialecto galego"...). Segundo explica o autor no prólogo, foi animado a publicalo polo frenólogo e filólogo Mariano Cubí Soler, con que mantivo unha relación epistolar moi fecunda a partir de 1847.

Conta cunha introdución sobre linguas, dialectos, subdialectos e xergas en xeral, e a orixe do dialecto berciano, lingua e dialectos casteláns e galegos en particular realizada por Mariano Cubí Soler, autor de varias obras filolóxicas. Componse de 8000 versos distribuídos en 15 poemas en galego e un bilingüe castelán-berciano, e inclúe tamén unha oitava de Pascual Fernández Baeza, un soneto de Mateo Garza, unha oitava de Deogracias L. Villalibre ao autor, unha composición de José de Estrañi ao autor e un catálogo de voces do dialecto berciano.

## Edición
En 2003 reeditouno o Instituto de Estudios Bercianos, e no ano 2016 Edicións Positivas publicou unha nova edición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Don Antonio Fernández y Morales" bergidense.blogspot.com.es 26/10/2007
* 20px "O galego de León e Zamora", Xesús Ferro Ruibal, *Ben falado!*, 2.11.2010.
Lope de Rueda

**Lope de Rueda**, nado en Sevilla en 1505<1510 e finado en Córdoba en 1566, foi un actor andaluz, un dos primeiros actores profesionais na Península Ibérica. Ademais, foi un dramaturgo de gran versatilidade que escribiu comedias, farsas e entremeses. Está considerado o precursor do Século de Ouro do teatro en España.
## Traxectoria 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pedraza, Felipe B. e Milagros Rodríguez(1980): *Manual de literatura española. Renacimiento*, Cénlit: Tafalla, vol.II.
* Canet, José L. «Nota sobre el desconocido ejemplar de los Tres Colloquios pastoriles... dos de Juan de Vergara y uno de Lope de Rueda», en *Lemir*, nº 10 (2006) ISSN 1579-735X.Dispoñible en PDF 
* Cervantes, Miguel de (2001): *Ocho comedias y ocho entremeses nuevos nunca representados*. Dispoñible en PDF  
* Diago; Manuel V. (1990): «Lope de Rueda y los orígenes del teatro profesional», en *Criticón*, n° 50, pp.&nbsp;41–65.
* Lipsky, John M. (2005): *A history of Afro-Hispanic language contact: 5 centuries and 5 continents*. Cambridge: Cambridge University Press.
* Listerman, Randall W. (1980): «La commedia dell'arte: fuente técnica y artística en la dramaturgia de Lope de Rueda», en Evelyn Rugg et alii (coor): *Actas del Sexto Congreso Internacional de Hispanistas*, pp.&nbsp;464–466.
* Moreno, Juan Carlos (2008): «El esclavo africano en el teatro de Lope de Rueda. Reflexión y perspectivismo», en: Buch Steffen et alii (coors.): *Selbstreflexitivität.* *23° Forum Junge Romanistik*, Bonn, Romanistischer Verlag,pp.&nbsp;125–140.
*Oliva, César (1988): «Tipología de los *lazzi* en los pasos de Lope de Rueda», en *Criticón*, Nº 42, pp.&nbsp;65–79, ISSN 0247-381X.
*Rueda, Lope de (1567): *Las cuatro comedias y dos coloquios pastoriles del excelente poeta Lope de Rueda* Dispoñible en PDF (edición facsímile)
Pilar Bértola

**Pilar Bértola Cabaleiro**, coñecida como **Pilarcita Bértola**, nada en Pontevedra en 1920 e finada en Barcelona o 6 de setembro de 1934, foi unha poeta galega.

## Traxectoria 
Filla de Ricardo Bértola. Marchou coa familia a Barcelona no ano do seu nacemento. En Barcelona participou en varios recitais de poesía. En 1934 fixo recitais de poesía en Radio Pontevedra e no Teatro Principal da cidade. Enfermou e morreu en Barcelona en setembro. Deixou escrita unha obra titulada *Maldita sea la guerra*..

O 8 de marzo de 1936 foi obxecto dunha homenaxe na súa vila natal promovido pola Casa de Galicia de Barcelona, colocándose unha placa da casa onde nacera no Campo do Boi. O 11 de marzo o Concello de Pontevedra acordou poñer o seu nome á rúa onde nacera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pilarcita Bértola, poetisa y rapsoda
Ramon Tremosa

**Ramon Tremosa i Balcells**, nado en Sant Boi de Llobregat o 30 de xuño de 1965, é un economista e político catalán, profesor titular do Departamento de Teoría Económica da Universidade de Barcelona, na cal é investigador no Centre d'Anàlisi Econòmica i de les Polítiques Socials (CAEPS). Así mesmo, é parlamentario europeo por Convergència Democràtica de Catalunya.

## Obra 
* ''Competitivitat de l'economia catalana en l'horitzó 2010: Efectes macroeconòmics del dèficit fiscal amb l'Estat espanyol* (2003)
* *Polítiques públiques: una visió renovada* (2004)
* *L'espoli fiscal. Una asfíxia premeditada* (2004)
* *Estatut de Catalunya, veritats contra mentides* (2005)
* *Estatut, aeroports i ports de peix al cove* (2006) 
* *Catalunya serà logística o no serà* (2007)
* *Catalunya, país emergent* (2008)
* *Catalonia, An Emerging Economy'' (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ramon Tremosa  
* Blog Torre de Guaita en Vilaweb
Doubs

O topónimo francés **Doubs** pode referirse a:

***Doubs**, cidade francesa capital do departamento de Doubs, na rexión do Franco Condado.
***Departamento de Doubs**, departamento francés da rexión do Franco Condado.
***Río Doubs**, río de Francia e Suíza, afluente do río Saona.
Chris Riddell

**Chris Riddell**, nado o 13 de abril de 1962 en Suráfrica, é un ilustrador británico, ademais de escritor de literatura infantil e xuvenil e debuxante de tiras políticas para o xornal *The Observer*. Gañou dúas veces a Medalla Kate Greenaway e unha o premio anual dos bibliotecarios británicos na categoría de mellor libro ilustrador para nenos.

## Obra 
* *Ben and the Bear* (1986)
* *Humphrey the Hippo* (1986)
* *Humphrey of the Rovers* (1986)
* *Humphrey Goes to the Ball* (1986)
* ''Humphrey's New Trousers* (1986)
* *Mr Underbed* (1986)
* *Bird's New Shoes* (1987)
* *The Fibbs* (1987)
* *The Trouble With Elephants* (1988)
* *The Wish Factory* (1988)
* *When the Walrus Comes* (1989)
* *The Bear Dance* (1990)
* *The Wonderful World of Zoom* (1995)
* *Puzzle Boy* (1996)
* *My Busy Book* (1998)
* *Tribal Politics* (1999)
* *Platypus* (2001)
* *Platypus and the Lucky Day* (2002)
* *Platypus and the Birthday Party* (2003)
* *The Da Vinci Cod* (2005)
* *The Emperor of Absurdia* (2006)
* *Wendel's Workshop* (2007)
*   **Ottoline:**
** *Ottoline and the Yellow Cat* (2007)
** *Ottoline Goes to School* (2008)
** *Ottoline at Sea* (2010)
*   **Alienography:**
** *Alienography or How to spot an alien and what to do about it*
** *Alienography – Tips for Tiny Tyrants''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do autor
Quinase dependente de ciclina

[miniatura|350px|Esquema do [ciclo celular. Anel externo: I=Interfase, M=Mitose; anel interno: M=Mitose; G1=gase *Gap* 1; S=fase de Síntese; G2=fase *Gap* 2. A duración da mitose en relación con outras fases foi esaxerada neste diagrama.]]
As **quinases dependentes de ciclina** ou **CDK**s (ás veces Cdk, do inglés *Cyclin-Dependent Kinase*) son unha familia de proteína quinases que se descubriu primeiramente polo seu papel na regulación do ciclo celular. Están tamén implicadas na regulación da transcrición, procesamento do ARNm, e na diferenciación das células nerviosas. Están presentes en todos os eucariotas estudados, e as súas funcións reguladoras no ciclo celular foron conservadas evolutivamente. De feito, as células de lévedos poden proliferar normalmente cando os seus xenes CDK son substituídos polos xenes homólogos humanos. As CDKs son proteínas relativamente pequenas, con pesos moleculares entre 34 e 40 kDa, e o seu dominio de quinase comprende practicamente toda a proteína.

## As CDKs e as ciclinas no ciclo celular 
A maioría dos complexos ciclina-CDK coñecidos regulan a progresión do ciclo celular. As células animais conteñen polo menos nove CDKs, catro das cales, CDK1, 2, 3, e 4, están directamente implicadas na regulación do ciclo celular.

### Unión a ciclinas 
O sitio activo, ou sitio para a unión do ATP, de todas as quinases é unha fenda situada entre un pequeno lobo amino terminal e outro meirande carboxi-terminal. Ademais, a unión da ciclina determina a especificidade do complexo ciclina-CDK por substratos particulares.

#### Activdores de CDK5 
As proteínas p35 e p39 activan a CDK5. Aínda que carecen de homoloxía de secuencias coas ciclinas, as estruturas cristalinas mostran que a p35 se prega dun modo similar ao das ciclinas. Con todo, a activación de CDK5 non require a fosforilación do bucle de activación. Unha familia deses activadores é a familia RINGO/Speedy, Isto significa que se poderían desenvolver novos fármacos para o tratamento de doenzas inflamatorias crónicas como a artrite e a fibrose quística.

O primeiro inhibidor de CDKs que se probou en ensaios clínicos foi o flavopiridol (alvocidib) despois de que fora identificado nun exame (*screen*) de axentes anticancerosos en 1992. Compite polo sitio para o ATP das CDKs.

Porén, cómpre facer máis investigacións porque a alteración da vía mediada polas CDK ten potencialmente graves consecuencias; aínda que os inhibidores das CDKs parecen prometedores, debe determinarse como se poden limitar os efectos secundarios para que só sexan afectadas as células diana. Como este tipo de doenzas son xeralmente tratadas con glicocorticoides, os cales teñen tamén graves efectos secundarios, incluso un éxito menor dos novos fármacos podería ser un avance.

Entre as complicacións para o desenvolvemento dun fármaco CDK están que moitas CDKs non están implicadas no ciclo celular, senón noutros procesos comoa transcrición, fisioloxía neural, e a homeostase da glicosa.

**Táboa 4:** Fármacos inhibidores das quinases dependentes de ciclina 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*KEGG - Ciclo celular humano 
*
Falcón Milenario

O **Falcón Milenario** (en ) é unha nave espacial do Universo d'*A guerra das galaxias* (*Star Wars*) que aparece na triloxía orixinal e máis nas precuelas e secuelas. É pilotada por Han Solo e Chewbacca.
Chewbacca

**Chewbacca** é un personaxe ficticio na serie de filmes d'*A guerra das galaxias* (*Star Wars*).

O enorme e peludo Wookiee Chewbacca era orixinario do planeta Kashyyyk. Loitou nas Guerras dos clons xunto co mestre Jedi Yoda e nailo dirixente militar Tarfful. Durante esta batalla, moitos Soldados Wookiees morreron.

Anos despois cando Kashyyyk foi escravizado polo Imperio Galáctico, Chewbacca foi rescatado por un novo piloto imperial (Han Solo) devéndolle, deste xeito, a súa vida. Despois de coñecer a Luke Skywalker e maila Princesa Leia Organa, ambos os dous ingresaron na Alianza Rebelde despois dunha curta vida de traficantes. Así a nave de Han Solo, o Falcón Milenario converteuse nunha das naves insignias da Rebelión. Batalla tras batalla contribuíron na caída do Imperio Galáctico a Endor, onde desactivaron o Xerador de Escudo da Segunda Estrela da Morte.

## Véxase tamén
Dominio proteico SeqA

En bioloxía molecular **SeqA** é un dominio proteico que se encontra en proteínas de bacterias e arqueas. A función deste dominio proteico é moi importante na replicación do ADN. A proteína regula negativamente a iniciación da replicación do ADN na orixe de replicación no OriC de *Escherichia coli*. Ademais, a proteína desempeña un papel adicional no secuestro da orixe de metilación (impide asúa metilación, o que inactiva a orixe e limita a replicación do ADN a unha soa vez por ciclo celular). A importancia desta proteína é vital, xa que sen a súa axuda na replicación do ADN, a división celular procariótica e outros procesos esenciais non poderían ter lugar. Este dominio proteico crese que forma parte dun complexo proteico moito máis grande que comprende outras proteínas como SeqB.

## Función 
A replicación do ADN é un proceso que consome enerxía e, por tanto, nas bacterias só ocorre en puntos de comprobación específicos do ciclo celular.
A unión da proeína SeqA ás secuencias GATC hemimetiladas é importante na modulación negativa da orixe do cromosoma en oriC, e na formación dos focos de SeqA necesarios para a segregación cromosómica en *Escherichia coli*.

Os terámeros SeqA poden agregarse ou multimerizarse de forma reversible dependente da concentración.

Adicionalmente, crese que SeqA tamén ten un papel na organización do cromosoma e na regulación xénica.

## Localización 
A maioría da SeqA nas células encóntrase unida ao novo ADN formado na forquita de replicación.

## Estrutura 
### Dominio N-terminal 
O dominio N-terminal prégase formando dúas hélices alfa e unha folla beta. Este dominio proteico é vital para axudar á multimerización.

### Dominio C-terminal 
O dominio C-terminal ten un importante papel para a unión ao ADN. Únese a secuencias GATC hemimetiladas ou completamente metiladas no oriC. A estrutura do dominio C-terminal consta de sete hélices alfa e unha folla beta de tres febras.

## Notas
Jan Saudek

**Jan Saudek**, nado en Praga (daquela Checoslovaquia) o 13 de maio de 1935, é un fotógrafo e artista plástico checo. Foi distinguido como Cabaleiro da Artes e das Letras de Francia en 1990 e recibiu o
Premio Artis Bohemiae Amicis en 2006. É coñecido por colorear á man fotografías de temática onírica, decote con figuras espidas ou semiespidas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Helmut Newton

miniatura|dereita|Imaxe de Helmut Newton sobre a súa lápida
**Helmut Neustädter**, coñecido como **Helmut Newton**, nado o 31 de outubro de 1920 en Berlín e finado o 23 de xaneiro de 2004 nos Ánxeles, foi un fotógrafo australiano de orixe alemá. Está considerado un dos máis sobranceiros do século XX. As súas fotografías (a miúdo en branco e negra e moitas veces para a revista *Vogue*) caracterízanse por un ton garboso e sedutor; nelas predominan os espidos femininos e os tacóns de agulla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Helmut Newton Foundation 
* Helmut Newton en pHinnWeb 
* Pictures made by Helmut Newton
José Cividanes

**José Cividanes Álvarez**, nado en Vigo en 1865 e finado en Marín o 11 de xullo de 1937, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi avogado en Vigo. Foi nomeado avogado do Estado, exercendo primeiro na  provincia de Ourense (1896) e dende 1901 na provincia de Pontevedra. O 25 de decembro de 1931 participou no acto de fundación do partido Unión Regional de Derechas de Pontevedra celebrado no Teatro Principal da capital no que foi nomeado Presidente da Xunta Directiva e da que tamén formaban parte Tomás Abeigón Pazos coma Viceresidente e Víctor Lis Quibén coma Secretario.. Finou en Marín o 11 de xullo de 1937.
## Vida persoal 
Casou con Rosa Patiño Lima.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Stephen Cooper (escritor)

**Stephen Cooper**, nado en California en 1949, é un escritor estadounidense, especializado na edición e a biografía.

## Traxectoria 
Fixo un mestrado na Universidade de California (Irvine) e doutorouse na Universidade do Sur de California. É profesor de lingua inglesa na Universidade do Estado de California (Long Beach), e dá clase tamén na Universidade de California (Los Angeles).

Publicou relatos curtos en *The Threepenny Review*, *Hot Type*, *Southwest Review* e *American Fiction*. Vive nos Ánxeles.

## Obra 
* *Full of Life: A Biography of John Fante* (Angel City Press, 2000). ISBN 978-1-883318-58-1

### Editor 
* *Perspectives on John Huston* (G.K. Hall, 1994). ISBN 978-0-8161-1985-1
* *John Fante: A Critical Gathering*, coeditado con David Fine (Fairleigh Dickinson University Press, 1999)
* *The Big Hunger: Stories 1932-1959* (Black Sparrow Press, 2000). ISBN 978-1-57423-120-5
* *The John Fante Reader* (HarperCollins, 2003). ISBN 978-0-06-095948-7

## Notas
Stephen Cooper

O nome de **Stephen Cooper** pode referirse a:

***Stephen Cooper**, escritor estadounidense;
***Stephen Cooper**, futbolista inglés (n. 1955);
***Stephen Cooper**, futbolista inglés (1964 - 2004);
***Stephen Cooper**, xogador británico de hóckey sobre xeo (n. 1966);
***Stephen Cooper**, xogador de fútbol americano (n. 1979);
***Stephen Cooper**, economista británico, membro do International Accounting Standards Board;
***Stephen Cooper**, empresario, CEO de Warner Music Group;
***Stephen Cooper**, atleta paralímpico británico;
Jura

O topónimo **Jura** ou **Xura** pode referirse a:

* **Departamento de Jura**, un departamento de Francia.
* **Cantón de Xura**, un cantón de Suíza.
***Illa de Jura**, unha illa das Hébridas Interiores, en Escocia.
***Cordilleira do Xura**, unha cadea montañosa centroeuropea.
Paso de Calais

***Estreito do Paso de Calais**, estreito que marca o límite entre a Canal da Mancha e o Mar do Norte, e separa o Reino Unido (cidade de Dover) de Francia (cidade de Calais).
***Departamento do Paso de Calais**, un departamento francés da rexión de Norte-Paso de Calais.
***Norte-Paso de Calais**, unha rexión de Francia.
Saw IV

***Saw IV*** é un filme canadense-estadounidense de terror psicolóxico dirixido por Darren Lynn Bousman. É o cuarto filme da franquía *Saw*. Está protagonizado por Tobin Bell, Costas Mandylor, Scott Patterson, Betsy Russell, Lyriq Bent, Justin Louis e Donnie Wahlberg.

## Sinopse 
Jigsaw e a súa aprendiz Amanda están mortos. Tras coñecer a morte do detective Kerry, dous criminólogos do FBI, o axente Strahm e a axente Pérez, chegan a comisaría de policía para axudar ó Detective Hoffman a investigar o último xogo de Jigsaw. O obxectivo é dar sentido ás pezas do crebacabezas. Pero de súpeto, o Comandante Rigg do SWAT, o único oficial ó que Jigsaw non tocara, é secuestrado e obrigado a formar parte do xogo deste psicópata. O oficial ten só 90 minutos para superar unha serie de trampas conectadas entre si ou do contrario a súa vida estará en perigo.

A busca de Rigg por toda a cidade deixa tras si unha macabra estela de cadáveres, o que lle permite ó detective Hoffman e ó FBI descubrir pistas que estaban ocultas durante moito tempo e que os levan ata Jill, a ex-esposa de Jigsaw. Ó final desvélase o malvado xogo de Jigsaw e saen á luz as verdadeiras intencións do mestre dos monicreques, así como o sinistro plan que deseñara para vítimas pasadas, presentes e futuras.

## Personaxes 
* Tobin Bell como John Kramer
* Costas Mandylor como Detective Mark Hoffman
* Scott Patterson como Axente Peter Strahm
* Betsy Russell como Jill Tuck
* Lyriq Bent como Tenente Daniel Rigg
* Athena Karkanis como Axente Lindsey Perez
* Justin Louis como Art Blank
* Donnie Wahlberg como Detective Eric Matthews
* Angus Macfadyen como Jeff Denlon
* Dina Meyer como Detective Allison Kerry
* Marty Adams como Ivan Landsness
* Janet Land como Morgan
* Ron Lea como Rex
* Sarain Boylan como Brenda
* Billy Otis como Cecil Adams
* Kevin Rushton como Trevor
* Mike Realba como Detective Fisk
* Ingrid Hart como Tracy Rigg
* James Van Patten como Dr. Heffner
* Emmanuelle Vaugier como Addison Corday
* Noam Jenkins como Michael Marks
* Tony Nappo como Gus Colyard
* Mike Butters como Paul Stallberg
* J. Larose como Troy
* Oren Koules como Donnie Greco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Emlyon Business School

A **Emlyon Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París, Lión, Saint-Étienne e Casablanca, así como outros asociados en Shanghai.

## Descrición 
Esta institución, fundada en 1872, é unha das máis antigas escolas de negocios do mundo. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios do Financial Times.

A escola, cunha rede de 26.000 antigos alumnos en 107 países e un claustro de mestres internacional e plurilingüe, recibe anualmente ao redor de 3.300 estudantes procedentes de 80 nacionalidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Eadbald

**Eadbald** é un antropónimo anglosaxón que pode referirse a:
* O rei Eadbald de Kent, principios do século VII.
* Eadbald (bispo de Londres), finais do século VIII.
* O bispo Eadbald de Lindsey, mediados do século IX.
Aix Maurienne Savoie Basket

O **Aix Maurienne Savoie Basket**, ás veces coñecido como **AMSB**, é un equipo de baloncesto profesional francés con sede na cidade de Aix-les-Bains, Savoia (Ródano-Alpes). Actualmente compite na LNB Pro B, a segunda máxima categoría do baloncesto francés. Disputa os seus partidos como local no Halle Marlioz, un pavillón con capacidade para 1.800 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Pep Ortega

**Josep Ortega Rubio**, coñecido como **Pep Ortega**, nado o 4 de abril de 1984 en Vic, é un xogador profesional catalán de baloncesto. Actualmente xoga para o SOPCC Basket do Nationale Masculine 2 francés (4ª división), no que xoga na posición de ala-pivote cunha altura de 2,01 metros.

## Traxectoria 
### Clubs 
* Joventut B (EBA, 2002–2004)
* Farho Gijón (LEB, 2004–2005)
* Akasvayu Vic (LEB Prata, 2005–2006)
* Sabadell Gapsa (LEB Prata, 2006−2007)
* Peñas Huesca (LEB Prata, 2007–2008)
* Prat Joventut (LEB Prata, 2008−2009)
* Sant Josep Girona (LEB, 2009−2011)
* Ford Burgos (LEB, 2011−2014)
* Movistar Estudiantes (ACB, 2014−2015)
* La Bruixa d'Or Manresa (ACB, 2015)
* Club Trouville (LUB, 2015)
* Aix Maurienne Savoie Basket (National 1, 2015)
* Breogán (LEB, 2016)
* Prat (LEB, 2016−2017)
* Breogán (LEB, 2017)
* SOPCC Pont-de-Chéruy (NM2, 2017−)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en feb.es 
* Ficha en acb.es
Naturopatía

[miniatura|[Sebastian Kneipp, no século XIX, considerado un dos pioneiros da **medicina tradicional europea** (MTE), grazas aos seus tratamentos utilizando auga e plantas. ]]
A **medicina tradicional europea** (MTE) ou tamén **medicina naturalista** (Real Academia Galega), **naturopatía** ou tamén **naturoterapia** é a medicina non convencional e que pode ser englobada dentro das técnicas da medicina alternativa. Ten como obxectivo equilibrar o funcionamento do organismo humano (a homeostase) mediante métodos ditos "naturais" e holísticos: réxime ou dieta alimentarios, hixiene de vida, fitoterapia, técnicas manuais, exercicios físicos e mentais, aromaterapia, homeopatía etc. Tanto o modus operandi coma o método terapéutico na naturopatía son "holísticos", ou sexa atópanse xeralmente fóra da medicina clásica ou dita convencional e abranguen todo o ser humano de xeito global, enteiro. 

Nunha publicación relativa aos procedementos da medicina natural, o doutor Matthew Stanbrook, redactor xefe adxunto do Canadian Medical Association Journal, escribe que os resultados "aportan a proba de que certos aspectos da prevención cardiovascular poderían (...) ser delegados aos especialistas en naturopatía. (...) Os elementos de base da intervención naturopática que inclúen por exemplo recomendacións relativas á alimentación e mailo exercicio, foron individual e cientificamente validadas e consolidadas."

## Etimoloxía 
A noción de naturopatía deriva do pensamento do naturista John Scheel en 1885. Procede do latín *natura*, «a natura, a esencia» e do grego πάθος, *pathos*, «a enfermidade, o mal». Perante esta etimoloxía inhabitual deste termo (podería ser interpretado como "a enfermidade da natureza"), outros defensores da vía naturalista ou versados na medicina natural, danlle outra orixe e definen a naturopatía como "o camiño (do inglés "path") da natureza" ou tamén como "o *mal* estudado en función da súa *natureza*", atinando máis na idea de curar a orixe da doenza, concentrándose así menos na sintomatoloxía da enfermidade, porén si na *causa*. Por outra banda outros terapeutas naturistas prefiren utilizar o termo "naturoterapia", ou sexa "curar con procedementos tirados da natureza".

## Notas
A Pasaxe, Camposancos, A Guarda

**A Pasaxe** é un lugar da parroquia de Camposancos, no concello pontevedrés da Guarda, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2014 tiña 157 habitantes (80 homes e 77 mulleres).

## Descrición 
Na Pasaxe, bañada polo Río Miño, hai unha estación ornitolóxica, un estaleiro e un peirao, onde atraca o transbordador internacional que cruza a Caminha, Portugal.

Neste mesmo lugar está o Colexio Apóstolo Santiago dos Padres Xesuítas, hoxe en ruínas, xermolo das universidades de Deusto e Comillas, que foi campo de concentración durante a Guerra Civil Española.

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Camposancos 
### Parroquias da Guarda 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Colexio dos xesuítas de Camposancos
### Ligazóns externas 
* «Colegio de los Jesuitas en O Pasaxe» paxinasdaguarda.blogspot.com.es