María Asquerino

**Dulce Nombre de María Urdiaín Muro**, nada en Madrid o 25 de novembro de 1925 e finada na mesma cidade o 27 de febreiro de 2013, foi unha actriz española, coñecida artisticamente como **María Asquerino**.

## Traxectoria 
Era filla dos tamén actores Mariano Asquerino e Eloísa Muro, e debutou sendo nena no Teatro da Comedia. En 1941 debutou no cinema no filme *Porque te vi llorar*, de Juan de Orduña.

En 1987 publicou un libro de *Memorias*. En 2009, coincidindo coa estrea do filme *Pagafantas*, anunciou a súa retirada da profesión. Foi galardoada coa Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes.

Faleceu en 2013, vítima dunha afección pulmonar. O seu funeral organizouno AISGE, debido a que non tiña familiares directos que reclamasen o seu corpo.

## Carreira 
### Teatro 
Asquerino é considerada unha das grandes intérpretes teatrais españolas, e nese medio obtivo éxitos notábeis con obras como *Eloísa está debajo de un almendro* (1940), *La ciudad alegre y confiada* (1951), *Un marido de ida y vuelta* (1952), *Madrugada* (1953), *Una muchachita de Valladolid* (1957), *El chico de los Winslow* (1958), *Esta noche es la víspera* (1958), *El rey ha muerto* (1960), *La cornada* (1960), *Trampa para un hombre solo* (1960), *Tengo un millón* (1960), *La bella malmaridada* (1962), *Epitafio para un soñador* (1965), *El zapato de raso* (1965), *Espejo para dos mujeres* (1965), *Sola en la oscuridad* (1967), *El sueño de la razón* (1970), *Anillos para una dama* (1973), *Motín de brujas* (1980), *La gaviota* (1981), *Farsa y licencia de la Reina Castiza* (1986), *Hipólito* (1995), *Algún día trabajaremos juntas* (1997) e *Roberto Zucco* (2005).

### Cinema 
Aínda que obtivo un extraordinario triunfo persoal no cinema coa súa interpretación no filme *Surcos* (José Antonio Nieves Conde, 1951), foi máis importante a súa carreira na escena. Non obstante, traballou con Jaime de Mayora e Camilo José Cela en *El Sótano* (1949), con Ladislao Vajda en *Séptima página*, con Antonio Fernández-Román en *El sol en el espejo* (1963), con Eloy de la Iglesia en *Nadie oyó gritar* (1973), con Luis Buñuel en *Cet obscur objet du désir* (1977) e con Fernando Fernán Gómez nalgunhas producións salientábeis como *Mambrú se fue a la guerra* (1986), *El mar y el tiempo* (1989) e *Fuera de juego* (1991).

Tamén participou noutros filmes menos coñecidos como *A tiro limpio*, de Francisco Pérez-Dolz. Posteriormente, interveu en *Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto* (Agustín Díaz Yanes, 1995), *Muertos de risa* (Álex de la Iglesia, 1999) , *La comunidad* (Álex de la Iglesia, 2000) e *Tiovivo c. 1950* (José Luis Garci, 2004).

## Premios 
* 1970: Medalla do Círculo de Escritores Cinematográficos á mellor actriz secundaria por *Goya, historia de una soledad* e *La tonta del bote*.
* 1989: Premio Goya á mellor interpretación feminina secundaria por *El mar y el tiempo*.
* 1992: Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes.
* 2008: Premio da Unión de Actores a toda unha vida.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *María Asquerino*. Entrevistada por Francisco Umbral. *El País* (30 de xaneiro de 1984)
* *Acabo de darme cuenta de que la vida es cortísima*. Entrevistada por Rosana Torres. *El País* (20 de marzo de 1997)
* *La Asquerino*. Por Diego Galán. *El País* (13 de marzo de 2009)
* Documentos RNE - María Asquerino, una mujer a contracorriente