Baltasar Lobo

miniatura|250x250px|Baltasar Lobo, Madrid, decembro de 2008
miniatura|393x393px|Baltasar Lobo, Madrid, decembro de 2008
miniatura|250x250px|Maternidade, Cidade Universitaria de Caracas
[miniatura|333x333px|Monumento ao poeta [León Felipe (Zamora, 1984)]]
[miniatura|333x333px|Nai e Neno (1980), [Zamora]]
**Baltasar Lobo Casquero**, nado en Cerecinos de Campos (Zamora) o 22 de febreiro de 1910 e finado en París o 4 de setembro de 1993, foi un debuxante e escultor español, moi coñecido polas súas composicións que representan nais e fillos.

Zamorano de nacemento, exiliouse ao termo da Guerra civil española en 1939 a París, onde a súa escultura tivo influencias de Constantin Brâncuși, Hans Arp e Henri Laurens. A obra de Baltasar Lobo foi exposta na Galerie Vendôme na Rue de la Paix, xunto coa de artistas como Henri Matisse, Fernand Léger, Maurice Utrillo e Pablo Picasso.

En 2007 inaugurouse en Zamora o Museo Baltasar Lobo.

## Traxectoria 
Baltasar Lobo naceu no seo dunha familia humilde. Xa desde a infancia, a súa espontánea habilidade para o debuxo e o modelado, así como a súa temperá e decidida vocación artística, dirixiron os seus pasos polo camiño da escultura. Con doce anos entrou como aprendiz no taller do escultor-imaxineiro Ramón Núñez en Valladolid, á vez que se iniciaba como modelador na Escola de Artes e Oficios. Grazas a unha bolsa de estudos, en 1927 puido continuar a súa formación na Escola de Belas Artes de San Fernando en Madrid e especializouse na talla directa da madeira e o mármore. Na capital tamén puido asistir ás clases do Círculo de Belas Artes. Durante eses anos descubriu con admiración a obra dos grandes artistas españois do momento: Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró ou Pablo Gargallo, entre outros.

En 1936 a súa esposa Mercè Comaposada i Guillén, Lucía Sánchez Saornil e Amparo Poch y Gascón fundaron a revista *Mujeres Libres*, o órgano de expresión da organización *Mujeres Libres* a prol da liberación da muller obreira. A revista, escrita por e para mulleres, vetou a colaboración de homes, coa excepción de Baltasar Lobo, ilustrador e maquetista da publicación.

Durante a Guerra Civil apaixonouse polo ideario do anarquismo. Adheriuse á CNT e debuxou para numerosas publicacións ácratas da época. e *Homenaxe ao poeta León Felipe* (1983), bronce situado en Zamora.

A diferenza do que sucedeu en España, a obra de Lobo axiña tivo unha importante difusión en Francia. Percorreu tamén galerías e museos de cidades como Praga, Bruxelas, Luxemburgo, Zürich, Caracas ou Tokyo. Este feito outorgoulle desde os anos 70 un lugar destacado na escultura contemporánea europea.

Até 1960, en que o Museo de Arte Contemporánea de Madrid organizou unha retrospectiva sobre a súa obra, o escultor zamorano non puido reencontrarse co seu público, para o que pasara demasiado tempo desapercibido. Posteriormente a Galería Theo de Madrid seguiu de cerca a traxectoria do artista. Por medio de Benjamín Palencia coñeceu, contra 1970, ao poeta e emprendedor no mármore Francisco Pastor Pérez. Este ofreceulle a Lobo a oportunidade de traballar o mármore vermello de Alacant no seu taller de Novelda, onde pasou longas tempadas durante anos e realizou parte da súa produción.

Baltasar Lobo foi un dos artistas que contribuíron ao proxecto da Cidade Universitaria de Caracas e fixo as ilustracións para a versión inglesa da obra *Platero e mais eu* de Juan Ramón Jiménez. O seu recoñecemento internacional traduciuse tamén en numerosos premios e distincións, como o Premio André Susse de Escultura (1958), o Premio Jacques Lenchener (1974), o Premio Oficial das Artes e as Letras de Francia (1981), a Orde Andrés Bello do Goberno de Venezuela (1989) e a Medalla de Ouro Susse Fréres Fondeul. 

Na década de 1980 estreitáronse os seus lazos coa súa terra natal. En 1984 celebrou a súa primeira exposición en Zamora. En 1986 a VIII Bienal da cidade dedicoulle unha sala en homenaxe á súa traxectoria artística. Os galardóns en España chegaron tamén nesa década. En 1984 recibiu o Premio Nacional de Artes Plásticas de España e, en 1985, o Premio de Castela e León das Artes.

## Exposicións 
En outubro de 2008 realizouse unha exhibición temporal das súas esculturas no Paseo do Prado, Madrid.

O Institut Valencià d'Art Modern (IVAM) presentou unha exposición con máis de cen obras do artista. A mostra tivo lugar en Valencia entre o 15 de marzo e o 1 de maio de 2011.

A Galería Freites de Caracas (Venezuela) acolleu a exposición «Baltasar Lobo íntimo» en marzo de 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Mercè Comaposada i Guillén

* CNT
* Anarquismo
* Mujeres Libres

### Ligazóns externas 
* Fundación Baltasar Lobo - Museo Baltasar Lobo
* Baltasar Lobo, un compás en el ojo, 2018
* Baltasar Lobo - Esculturas de libertad, Huffingtonpost, David Felipe Arranz, 2018
* Baltasar Lobo: Vanguardia, equilibrio y belleza en el Museo Nacional de Escultura 2018
* Documental Baltasar Lobo en Venezuela, 2021
* Baltasar Lobo - Exposición en las Cortes de Castilla y León, 2015
*Baltasar Lobo en las Cortes de Castilla y León 2015 - webarchive