open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nicholas Smisko

**Nicholas Smisko**, nado o 23 de febreiro de 1936 en Perth Amboy (Nova Jersey) e finado o 13 de marzo de 2011, foi un bispo ortodoxo dos Estados Unidos. Foi o terceiro bispo da diocese ortodoxa rutena de América, baixo xurisdición da Igrexa Ortodoxa de Constantinopla.

## Traxectoria 
Naceu co nome de Richard Smisko o 23 de febreiro de 1936. Logo de completar os estudos de secundaria en Perth Amboy, estudou na Universidade Estatal de Youngstown e na Universidade de Pittsburgh en Johnstown, antes de estudar no Seminario de Cristo Salvador de Johnstown. Foi ordenado sacerdote o 11 de xaneiro de 1959 polo bispo Orestes Chornock. Posteriormente ampliou os seus estudos no seminario patriarcal de Istanbul.

En 1982 foi nomeado bispo titular de *Amissos* e bispo auxiliar da Igrexa Ortodoxa Ucraína en América polo Sínodo da Igrexa Ortodoxa de Constantinopla. Recibiu a consagración episcopal o 13 de marzo de 1983 de mans do arcebispo Iakovos Koukouzis da arquidiocese ortodoxa grega de América do Norte e do Sur.

Logo da morte de John R. Martin en setembro de 1984, Nicholas Smisko foi elixido como o seu sucesor o 25 de novembro de 1984, e entronizado en abril de 1985. En 1997 foi elevado ao rango de metropolita polo Patriarcado Ecuménico.

Finou o 13 de marzo de 2011 de cancro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na páxina web da diocese
Celso Carneiro

**Celso Carneiro Freire**, finado en Baiona o 12 de agosto de 2008, foi un político galego.

## Traxectoria 
Durante o franquismo foi xefe de Estatística en Colocación do sindicato vertical e despois secretario da delegación dindical no concello de Baiona. Tamén foi concelleiro. Foi nomeado alcalde de Baiona en 1974. Cesou no seu cargo en 1978. Durante o seu mandato conseguiu o compromiso para sacar a concurso o encoro de Baíña.

## Recoñecementos 
Recibiu a medalla de ouro de Baiona o 2 de agosto de 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cinco alcaldes del franquismo reciben la medalla de Baiona
Óscar Carreño

**Óscar Carreño Tato** é un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Baiona en 1979. Premaneceu no cargo dous meses. Foi nomeado xuíz de paz de Baiona en 2008.

## Vida persoal 
Casou con María Miñiño González en 1964.

## Recoñecementos 
Recibiu a medalla de ouro de Baiona o 2 de agosto de 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Cinco alcaldes del franquismo reciben la medalla de Baiona
Secretaría Xeral de Política Lingüística

miniatura|Placa da Secretaria Xeral de Política Lingüística|240x240px
A **Secretaría Xeral de Política Lingüística** é un órgano da Xunta de Galicia encargado da regulación do idioma galego. É un órgano dependente da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria. O seu titular actual é Valentín García Gómez.
## Funcións
As principais funcións da Secretaría Xeral de Política Ligüística son:
* Promover, impulsar e elaborar propostas lexislativas e regulamentarias que potencien a normalización lingüística e o fomento do uso da lingua galega.
* Cooperar coa *Comisión Interdepartamental da Xunta de Galicia para a Normalización Lingüística* e impulsar e coordinar as medidas de política lingüística dos departamentos da Xunta de Galicia mediante a achega do soporte técnico necesario.
* Programar e desenvolver medidas para o fomento do uso do idioma galego nos diferentes eidos sociais e económicos de Galicia, co fin de incrementar a dispoñibilidade de produtos e servizos en galego.
* Planificar e desenvolver campañas e medidas de fomento do uso, coñecemento e difusión do galego dentro e fóra do territorio lingüístico galego.
* Promover, coordinar e desenvolver a política de investigación que favoreza a normalización lingüística nas súas diferentes manifestacións, especialmente no eido do léxico e a terminoloxía.
* Emitir informe sobre os proxectos de disposicións normativas de carácter xeral que promovan os departamentos da Xunta de Galicia sobre a normalización do uso do galego ou sobre a política lingüística en xeral.
* Establecer o marco metodolóxico de referencia e os plans e programas para o ensino do galego ás persoas adultas, de acordo coas directrices do Consello de Europa en materia de ensino de linguas.
* Colaborar co Consello de Europa e con outros organismos nacionais e internacionais en relación cos procesos para a defensa, a aprendizaxe, o ensino e a avaliación das linguas.
* Convocar e administrar as probas e expedir os certificados de coñecemento de galego.
* Convocar e administrar as probas e certificados de tradutoras e tradutores e de intérpretes xurados/as doutras linguas para o galego e viceversa, así como autorizar as habilitacións directas destes, cando procedan, e a súa inscrición no Rexistro oficial de profesionais da tradución e interpretación xuradas doutras linguas para o galego e viceversa.
* Promover o diálogo, a cooperación e a colaboración con outras institucións competentes en materia de política lingüística.
* Calquera outra competencia e función que lle sexa delegada ou encomendada pola persoa titular da Consellería.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* A Mesa pola Normalización Lingüística
* CELGA
### Ligazóns externas
* Secretaría Xeral de Política Lingüística
Estadio Municipal de Viveiro

O **Estadio Municipal de Viveiro**, é unha instalación polideportiva situada na parroquia de Covas, Viveiro. O seu propietario é o Concello de Viveiro e nel exerce como local o equipo de fútbol SDR Sacido. Conta cun terreo de xogo de herba natural cunhas dimensións de 105 x 65  metros e unha bancada cuberta con asentos individuais con capacidade para 1.100 espectadores.

## Historia 
Construído entre 1995 e 1996 grazas a un investimento de 200 millóns de pesetas, foi inaugurado o 2 de xullo de 1996 por Manuel Fraga e estreado a finais dese mesmo mes cun enfrontamento entre o Viveiro CF e o RC Deportivo da Coruña. No seu momento, o exalcalde viveirense César Aja propuxo darlle o nome de Augusto César Lendoiro mais o seu desexo non prosperou.

Segundo os xestores políticos de entón, serviría de escenario preferente para o principal club local -o Viveiro CF- que competía daquela na terceira división. Anos despois, o Campo Municipal de Cantarrana continúa a ser o principal e o novo estadio é empregado para adestramentos e como escenario de partidos de categorías inferiores e de Segunda Autonómica, onde compite a SDR Sacido, ademais dalgún torneo estival.

En declaracións a La Voz de Galicia de Domingo González López, presidente do Viveiro CF entre 2006 e 2010, aprobadas polos máis dos seareiros e algúns afectados, explicaba por que ao novo estadio municipal viveirense se lle está a dar unha utilidade ben distinta á prevista para a que fora concibida: «O Viveiro sempre xogou en Cantarrana, séntese cómodo alí; non creo que os socios aprobaran un cambio de escenario. Ademais, o campo novo é moi pouco acolledor, o terreo de xogo non está en boas condicións e cando sopra vento do nordés resulta moi complicado xogar ou presenciar un partido. O ideal sería que estivese localizado de xeito transversal á ría e non en paralelo».

Un total de 16 conxuntos exercitábanse en 2009 no recinto localizado na denominada zona do Cembedo: 10 equipos da Escola de Fútbol Viveiro (desde prebenxamíns até alevíns), 4 do Viveiro CF (primeiro equipo, xuvenís, cadetes e infantís), 1 da AD Praia de Covas (infantís) e o equipo da SDR Sacido. O primeiro equipo do club celeste era o único que non o usaba tamén para disputar os seus compromisos ligueiros.

## Notas
Uber

**Uber Technologies Inc.**, coñecido habitualmente coma **Uber**, é unha empresa internacional que se adica a facilitar aos clientes unha rede de transporte privado, a través da súa plataforma de aplicación móbil, a cal conecta aos pasaxeiros cos condutores de vehículos rexistrados no servizo, os cales ofertan un servizo de transporte a particulares. A súa sede atópase en San Francisco, California, e está operativa en numerosas cidades do mundo.

A diferenza doutros servizos coma Blablacar, nos que condutores particulares comparten vehículo con outros pasaxeiros para compartires gastos de combustíbel, o servizo de Uber podería establecerse como análogo dos taxis, feito que levou a confrontacións entre a empresa e o colectivo de taxistas en numerosas ocasións.

En 2014, a compañía cesou a súa actividade en España após unha sentenza que declaraba ilegal a súa actividade. Finalmente, o 30 de marzo de 2016 a compañía reanudaría os seus servizos en España, baixo o modelo Uber X, no que a empresa poría en contacto a pasaxeiros con condutores con licenza de taxi VTC.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Protest against Uber - Budapest, 2016.01.18 (6).JPG|Protesta de taxistas contra a compañía Uber en Budapest no ano 2016.
Ficheiro:Travis Kalanick LeWeb.jpg|Travis Kalanick, cofundador e CEO de Uber, en 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Airbnb
* Conflito entre Uber e os taxis

### Ligazóns externas
*Páxina oficial .
Airbnb

**Airbnb** é unha empresa e unha plataforma de software adicada á oferta de aloxamentos particulares a turistas. Ten unha oferta de arredor de 2.000.000 propiedades en 192 países e 33.000 cidades. Desde a súa creación en novembro de 2008 até xuño de 2012 realizáronse 10 millóns de reservas.

A diferenza da plataforma Couchsurfing, que é gratuíta, Airbnb oferta os seus servizos mediante o pago en liña.

A plataforma está englobada dentro dos modelos de negocio denominados economía colaborativa.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Uber
* Blablacar
* Couchsurfing

### Ligazóns externas
* páxina oficial
Antonio Fernández Salcedo

**Antonio Fernández Salcedo**, nado en Lambayeque (Perú) o 1 de febreiro de 1880 e finado en Ribeira o 3 de agosto de 1968, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de emigrantes galegos no Perú que retornaron e instaláronse en Ribeira. Foi comerciante en Ribeira. Nos anos vinte era presidente da sociedade La Necesaria. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado de Orde Pública, e permaneceu uns meses no cargo ata o nomeamento de José Pérez Martínez como alcalde.

## Vida persoal 
Fillo de Antonio Fernández Fernández, natural da localidade pontevedresa das Vides e de Cristina Salcedo Rodríguez, natural do Perú. Casou en 1904 en Ribeira con Manuela Sarasquete Otero, e tiveron catro fillos que llegaron a idade adulta: Antonio, Lucrecio, Ramón (xogador do Deportivo da Coruña) e María Dolores Fernández Sarasquete.

## Notas
Alfonso Mandado Robles

**Alfonso Mandado Robles**, finado en Baiona o 18 de decembro de 2010, foi un político galego.

## Traxectoria 
Empregado de banca, foi director da sucursal da Caixa de Aforros Municipal de Vigo en Baiona. Foi nomeado alcalde de Baiona polo gobernador civil en decembro de 1972, tomando posesión o 2 de decembro. Permaneceu no cargo até 1974.
Foi pai de Alfonso Mandado Vázquez.

## Recoñecementos 
Recibiu a medalla de ouro de Baiona o 2 de agosto de 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Oasis

[miniatura|400x400px|Oasis [Huacachina no Perú.]]
[miniatura|240x240px|Oasis de [Timimoun en Alxeria.]]
[miniatura|240x240px|Mapa dos oasis en [Exipto.]]
[miniatura|240x240px|Oasis en [Libia.]]
Un **oasis** é un espazo dun deserto no cal se poden atopar auga e vexetación. Adoitan constituír porcións de terreo fertilizado por unha fonte de auga no medio dos areais. Nestes lugares pode haber pequenos asentamentos habitados, como os da rexión do Sáhara, a península arábiga ou vilas como os de Pica, en Chile, Ica no Perú ou Parras de la Fuente, en México. Ademais de dar cultivos aos poboadores próximos, serven para abastecer aos viaxeiros e caravanas. Ás veces, por mor de ilusións ópticas coñecidas como miraxes ou espellismos, percibíanse visualmente onde non estaban.

## Orixe do termo 
A palabra *oasis* provén do grego ὄασις [oasis], tomado do exipcio *ouḥ3t*, en demótico *ouḥỉ* e en copto *uaḥe*.

## Oasis de Exipto 
Soados son os oasis de Exipto, que foron administrados coa mesma atención que as demais rexións durante a época do antigo Exipto. Servían de lugar de aprovisionamento e descanso ás grandes caravanas de beduínos comerciantes do interior de África, facéndose mención nos anais exipcios destes baixo a denominación máis xeral de habitantes do territorio líbico.

## Oasis en Suramérica 
A lagoa de Huacachina é un oasis situado a 5&nbsp;km ao oeste da cidade de Ica (no Perú) e a 60 km ao leste da costa do océano Pacífico. Preséntase como un verdadeiro oasis natural no medio das brancas areas do deserto costeiro do Perú. De augas cor verde esmeralda, xurdiu debido ao afloramento de correntes subterráneas e ao redor dela hai unha abundante vexetación composta de palmeiras, eucaliptos (especies introducidas) e a especie de alfarrobeira coñecida como huarango, que serven para o descanso das aves migratorias que pasan por esta rexión. Todo iso contribúe a facer de Huacachina un dos lugares máis vistosos e belos da costa peruana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Heródoto: *La isla de los aventurados.* Neste relato aparece por primeira vez a palabra «oasis».
Mercado Municipal de Santo Agostiño

O **Mercado Municipal de Santo Agostiño**, comunmente coñecido polo seu nome en español **Mercado de San Agustín**, é un mercado de alimentación ou praza de abastos propiedade do Concello da Coruña. Foi construído entre 1932 e 1938 baixo deseño dos arquitectos municipais Antonio Tenreiro e Santiago Rey Pedreira sobre os terreos doutro mercado preexistente que contaba con equipamentos moito máis básicos.

Desde 1898, distintos autores como Pedro Mariño e Antonio de Mesa xa aportaran tres proxectos de mercados de ferro, todos rexeitados por cuestións económicas, xa que no período de entreguerras a construción do predio en ferro non era realmente viábel por mor da escaseza deste material. Finalmente, a obra tomaría a mesma solución construtiva, formal e funcional do Mercado Central de Reims, obra de Maigrot e Freyssinet, de 1927. A cubrición do espazo cunha lámina de formigón parabólica, estabilizada por pequenas bóvedas transversais nos lados máis longos, sería un modelo amplamente utilizado neste tipo de construcións. O cálculo da bóveda realizouno o enxeñeiro Eduardo Torroja.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Praza de abastos

### Ligazóns externas 
*Mercado Municipal de Santo Agostiño na web oficial do Concello da Coruña
*Ficha en do.co.mo.mo.
*El mercado de San Agustín: nuestra casa efímera
Factor de crecemento transformante beta 1

O **factor de crecemento transformante beta 1**  (**TGF-β1**) é un polipéptido membro da superfamilia do TGF beta de citocinas. É unha proteína segregada que realiza moitas funcións celulares, como o control do crecemento celular, proliferación celular, diferenciación celular e apoptose. En humanos, o TGF-β1 stá codificado polo xene ***TGFB1*** do cromosoma 19.

## Función 
O TGF-β é un conxunto multifuncional de peptidos que controla a proliferación e diferenciación celular, e outras funcións en moitos tipos celulares. O TGF-β actúa sinérxicamente co TGF alfa ao inducir a transformación tumoral de células. Tamén actúa como factor de crecemento autócrino. A desregulación da activación de TGF-β e a sinalización pode ter como resultado a apoptose. O TGF-β sintetízase en moitas células e todas teñen receptores específicos para este péptido. As isoformas TGF-β1, TGF-β2, e TGF-β3 funcionan todas utilizando os mesmos sistemas de sinalización por receptor.

O TGF-β1 foi identificado primeiro en plaquetas humanas como proteína cunha masa molecular de 25 kDa cun uso potencial na curación de feridas. Posteriormente determinouse que se sintetizaba como unha gran proteína precursora (que contén 390 aminoácidos) que é despois procesada proteoliticamente para producir un péptido maduro de 112 aminoácidos.

O TGF-β1 xoga un importante papel no control do sistema inmunitario, e presenta distintas actividades en distintos tipos de células, ou en células que están en distintos estados de desenvolvemento. A maioría das células inmunitarias (ou leucocitos) segregan TGF-β1.

### Células T 
Algunhas células T (por exemplo as células T reguladoras) liberan TGF-β1 para inhibir as accións doutras células T. A proliferación celular procedente da interleucina 1 e interleucina 2 de células T activadas, e a activación de células T colaboladoras quiescentes e T citotóxicas impídese pola actividade do TGF-β1. De xeito similar, o TGF-β1 pode inhibir a secreción e actividade de moitas outras citocinas, como o interferón-γ, factor de necrose tumoral-alfa (TNF-α) e varias interleucinas. Pode tamén diminuír os niveis de expresión de receptores de citocinas, como o receptor de IL-2 para regular á baixa a actividade das células inmunitarias. Porén, o TGF-β1 pode tamén *incrementar* a expresión de certas citocinas en células T e promove a súa proliferación, especialmente se as células son inmaturas. e xoga un papel no control da expresión de anticorpos, transferrina e proteínas MHC de clase II en células B maduras e inmaturas.
* EIF3I 
* LTBP1, 
* Receptor de TGF beta 1, e
* YWHAE. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Factor de crecemento transformante beta
* Receptores de TGF beta

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
John Reid

**John Reid** é un director musical escocés, activo na industria musical desde os anos 70. Actualmente está moi vinculado profesionalmente con Australia, onde é moi coñecido por formar parte do xurado na versión deste país do concurso televisivo Factor X.

Entre 1975 e 1978, Reid foi o representante da banda británica de rock Queen.

Durante 28 anos, traballou tamén co cantante e compositor Elton John. Durante os primeiros cinco anos de traballo, Reid e Elton John mantiveron ademais unha relación de parella. En 1998, a colaboración profesional de Elton John con John Reid acabou, en medio dunha forte disputa por cuestións financeiras, que saíron á luz a través do Daily Mirror, o que ocasionou que en 2000 os dous acabasen nos xulgados.
Free All Angels

***Free All Angels*** é o terceiro álbum da banda norteirlandesa de rock alternativo Ash, publicado o 16 de abril de 2001 a través do selo Infectious Records.  through Infectious Records. O nome está collido dunha camiseta usada por un membro do Hells Angel.

## Listaxe de cancións
Lura xigante

**Lura xigante**, ***Architeuthis dux***, é unha especie de cefalópodo da orde dos *egópsidos* e, segundo a maioría dos autores, e do WoRMS, a única da familia dos **arquitéutidos** e do seu único xénero, ***Architeuthis***. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* A lura xigante na cultura popular

### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. I*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. II*. Smithsonian Contributions to Zoology.

### Outros artigos 
* Xigantismo abisal
* Decapodiformes
* Egópsidos
* Lura

### Ligazóns externas 
* *Architeuthis dux* na ADW . 
* *Architeuthis dux* na EOL .
Jacobo Fernández Serrano

**Jacobo Fernández Serrano**, nado en Vigo en 1971 e un ilustrador galego, ademais de escritor, pintor e autor de banda deseñada.

## Traxectoria 
Licenciouse en Belas Artes pola Universidade Complutense de Madrid en 1994.

Como autor de literatura infantil publicou na colección Merlín de Xerais os libros *A gardería de dona Bixelmina* (2005), *A pedra e as formigas* (2006), *Mil cousas poden pasar. Libro I* (2009, Premio Merlín) e *Mil cousas poden pasar. Libro 2* (2011).

Iniciouse na ilustración de libros de literatura infantil en Xerais coa serie de libros *As aventuras de Nunavut* de Xoán Abeleira. Tamén se encargou de ilustrar libros de texto, dicionarios, guías, carteis etc. É, tamén, autor da serie de banda deseñada *Os amigos de Archimboldo Roque*, publicada na revista *Golfiño* entre 2000 e 2004 e recollida no volume homónimo publicado por Faktoría K (2008). Colaborou en *Dos Veces Breve* e na revista *BD Banda*.

Co álbum de *Aventuras de Cacauequi* obtivo o premio Castelao da Deputación da Coruña de Banda Deseñada en 2007, e o nomeamento ao Premio Expocómic 2008 de Madrid e do Salón do Cómic de Barcelona, no apartado de autor revelación en España.

Creou tamén a obra infantil *Marcopola. A illa Remeira* e da novela gráfica *Lois Pereiro. Breve encontro* (Xerais, 2011). Traballa de xeito habitual para editoriais galegas como Sushi Books, Hugin e Munin, Xerais ou Kalandraka.
## Vida persoal
É irmán do tamén ilustrador e debuxante Norberto Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog do autor
* Entrevista en Biosbardia
* Ficha en Xerais
Luz Castro

**María Luz Castro Pena**,, é unha enxeñeira informática socia fundadora da empresa galega Imaxin Software e profesora na Universidade da Coruña.

## Traxectoria 
É enxeñeira informática pola Universidade da Coruña e durante a súa etapa universitaria fundou a Plataforma polo Galego na Informática. Ao rematar a carreira creou cos seus socios Diego Vázquez Rey, Antonio Fernández Cabezas e José Ramom Pichel Campos a empresa Imaxin Software en 1997, onde dirixe a área de desenvolvemento de xogos educativos e produtos multimedia.

Entre os anos 2002 e 2004 foi vicepresidenta primeira da Mesa pola Normalización Lingüística.
Dende o ano 2008 tamén é profesora interina na Facultade de Comunicación Audiovisual da Universidade da Coruña así como noutros títulos como o Grao en Creación Dixital, Animación e Videoxogos ou o Máster Universitario en Deseño, Desenrolo e Comercialización de Videoxogos, este último na súa cidade natal, Ferrol. Entre 2008 e 2010 foi vicepresidenta da asociación de Empresas Galegas Adicadas a Internet e ás Novas Tecnoloxías (Eganet).

Ademais, é membro do comité de dirección do Cluster TIC de Galicia, así como participante da Startup Galicia e da LaconNetwork. É cofundadora da Asociación galega de videoxogos e contidos interactivos Videoxogo.gal, sendo ademais a súa presidenta dende decembro de 2021. Forma parte do Comité de Sabias da Cátedra de Feminismos 4.0 da Universidade de Vigo. É socia da spin-off PhotoILike creada por investigadores/as da Universidade da Coruña no canto da busca das mellores imaxes a través de Intelixencia Artificial. 

No 28 de abril do 2022 participou na iniciativa #FaiClic da CRTVG (onde colabora dende anos atrás). Esta iniciativa foi lanzada no Día Internacional das Nenas nas TIC para fomentar as carreiras tecnolóxicas entre as nenas galegas.

## Premios e recoñecementos 
* 2009 - Premio Eganet. Premio ao mellor ambiente de traballo para a súa empresa Imaxin Software.
* 2012 - I Premio Ada Byron. Outorgado o 23 de novembro polo Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina de Imaxin Software 
*Páxina da Asociación galega de videoxogos e contidos interactivos
Igrexa católica rutena

A **Igrexa católica bizantina rutena** é unha igrexa particular oriental da Igrexa católica. A estrutura da igrexa é complexa, xa que non ten unha organización unificada.

A igrexa é unha das sucesoras da predicación dos santos Cirilo e Metodio entre os eslavos, e logo do Gran Cisma permaneceu na Igrexa ortodoxa de Constantinopla. Coa Unión de Uzhhorod de 1646 entrou en comuñón co resto da Igrexa católica.

## Organización 
A Igrexa organízase en tres xurisdicións diferentes:
* A **metrópole de Pittsburgh** composta pola arquieparquía de Pittsburgh e polas eparquías de Parma, Passaic e Phoenix, que emprega o nome de **Igrexa católica bizantina**.
* A eparquía de Mukacheve, en Ucraína.
* O exarcado apostólico da República Checa.

## Véxase tamén
Déficit

**Déficit** é a falta dalgún ben, ben sexan cartos ou calquera outra cousa, así coma dalgunha capacidade. Así, o termo déficit pódese referir a:

*a un **Déficit alimenticio**;
*a un **Déficit funcional**
* a un **déficit orzamentario**;
* á doenza **déficit de atención con hiperactividade**, un trastorno do comportamento.
Déficit orzamentario

miniatura|Gráfico sobre o funcionamento do déficit público:* **T**: taxas (impostos cidadás)
* **G**: Gasto público* *Eixo vertical*: diñeiro* *Eixo horizontal*: produción***P1**: acádase o pleno emprego* *Área vermella*, cando **P2**: hai déficit* *Área verde*, cando **P3**:  superávit
En materia orzamentaria, o **déficit fiscal**, **déficit público**, ou simplemente **déficit**, é a situación na que os gastos realizados polo Estado superan aos ingresos non financeiros, normalmente nun período de tempo dun ano.

O déficit público adoita referirse ao conxunto de administracións que engloban a un estado, tanto estatais, coma rexionais e locais. O déficit orzamentario, porén, refírese ao maior gasto que ingresos en calquera administración que posúa unha partida orzamentaria pública.

A medición cuantitativa do déficit orzamentario faise a través da contabilidade. Os criterios que se seguen na contabilidade do déficit segue un criterio de obrigas contraídas, independentemente dos pagos ou cobros que se efectúen.

En Galicia, o organismo encargado de controlar e vixiar o correcto cumprimento do déficit é o Consello de Contas.
## Déficit orzamentario en Galicia
O déficit orzamentario de Galicia nos últimos anos foi, en termos de porcentaxe de PIB:
* 2011: -5,11%
* 2012: -1,35%
* 2013: -1,14%
* 2014: -1,00%
* 2015: -5,23%

## Déficit orzamentario en Europa
A continuación amósase unha táboa que contén o déficit ou superávit nos orzamentos da Unión Europea e os estados que a conforman, entre os períodos de 1981 e 2001, medido en porcentaxe do PIB, segundo os criterios fixados pola Unión Europea.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Déficit privado
* Austeridade
* Superávit
* Pacto de estabilidade e crecemento
* Consello de Contas
### Ligazóns externas
* Evolución do Déficit Público datos de todos os países
Arquidiocese católica latina de Oviedo

A **arquidiocese de Oviedo** (en ) é unha sé metropolitana da Igrexa Católica Latina. En 2005 contaba con 1.016.000 bautizados sobre unha poboación total de 1.075.000 habitantes. O seu arcebispo dende 2009 é Jesús Sanz Montes.

## Territorio 
[miniatura|esquerda|Mapa da diocese de Oviedo de [1894.]]
A arquidiocese abrangue a totalidade de Asturias. A sé arcebispal é a cidade de Oviedo, onde está a Catedral do Santo Salvador. O territorio está organizado en 934 parroquias.

Limita ao oeste coas dioceses de Mondoñedo-Ferrol e Lugo, ao sur coas de Astorga e León, e ao leste coa de Santander.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil en GCatholic.org 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Orzamento

[miniatura|[Charles Bolden, administrador da NASA, respondendo ás preguntas dos medios na rolda de prensa sobre o ano fiscal correspondente a 2012.]]
**Orzamento** ou **presuposto** é o cálculo por anticipado dos custos que implicaría unha determinada obra, servizo ou calquera outra actividade económica.

A elaboración dun orzamento permite ás empresas, os gobernos, as organizacións privadas ou mesmo ás familias establecer prioridades e avaliar a consecución dos seus obxectivos. Para alcanzar estes fins, pode chegar a ser preciso incorrer en déficit, isto é, que os gastos superen aos ingresos, ou pola contra, ser posíbel aforrar, de xeito que o orzamento presentará un superávit (os ingresos son maiores que os gastos).

## Proceso de elaboración 
Nas organizacións, o proceso de elaboración dos orzamentos segue unha estrutura sistemática, no que tende a reflectir de xeito cuantitativo, a través dos mesmos orzamentos, os obxectivos fixados pola empresa ou organización a curto prazo, mediante o establecemento dos programas oportunos e sen perder a perspectiva de longo prazo, xa que esta condicionará os plans futuros de consecución da fin última cara a que se orientará a empresa.

Así, o proceso de elaboración orzamentaria comprende:
* Definición e transmisión das directrices xerais ao responsábeis da preparación dos orzamentos.
* Elaboración de plans, programas e orzamentos.
* Negociación dos orzamentos.
* Coordinación dos orzamentos.
* Aprobación dos orzamentos.
* Seguimento e actualización dos orzamentos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Déficit orzamentario
* Crowfounding
* Orzamento negro

### Ligazóns externas 
* Presuposto ou orzamento? Artigo de Manuel Rodríguez Alonso en Galicia Confidencial.
Arquidiocese católica latina de Bordeos

A **arquidiocese de Bordeos** (en ) é unha sé metropolitana da Igrexa Católica Latina. En 2013 contaba con 1.115.000 bautizados sobre unha poboación total de 1.399.000 habitantes. O seu arcebispo dende 2001 é Jean-Pierre Ricard.

## Territorio 
A arquidiocese abrangue o departamento da Xironda. A sé arcebispal é a cidade de Bordeos, onde está a Catedral de Santo André. O territorio está organizado en 593 parroquias.

Limita ao norte coa diocese de La Rochelle, ao sur coa de Aire e Dax, e ao leste coas de Agen e Périgueux.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil en GCatholic.org 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Ronda de Dalt

A **Ronda de Dalt** (*Rolda de Arriba* en catalán), identificada tamén como **B-20**, é unha autovía de circunvalación da cidade de Barcelona que transcorre entre Nus de la Trinitat e o Nus del Llobregat, percorrendo o norte da cidade condal. Xunto coa Ronda del Litoral (B-10) forma o cinto viario de alta capacidade da cidade de Barcelona. Entre as saídas 19 e 24 pertence á autoestrada C-32.

## Saídas 
As saídas do anel viario que forman a Ronda de Dalt e a Ronda Litoral están numeradas comezando polo número 1 no Nus de la Trinitat, seguen a Ronda de Dalt sentido Llobregat e comezan co número 16 na Ronda Litoral.

# Trinitat: C-17 Puigcerdà, N-150 Sabadell, Sant Andreu, Av. Meridiana
# Roquetes: Verdum, Via Júlia
# Guineueta: Canyelles, Passeig de Valldaura
# Horta: Túnel de la Rovira, Recinte Mundet
# Vall d'Hebron: Montbau, Ctra. de l'Arrabassada, Av. Vallcarca, Ciutat Sanitària
# Vallcarca: Balmes, Pg. St. Gervasi
# Sant Gervasi: Bonanova, Via Augusta
# Túnels de Vallvidrera: Sant Cugat, C-16 Manresa
# Sarrià: Can Caralleu
# Pedralbes: Estrada d'Esplugues, Av. Pearson, Sant Joan de Déu, UPC Nord UB
# Avinguda Diagonal: Les Corts, Zona Universitària, UPC, UB
# Esplugues de Llobregat: Sant Just Desvern, Pubilla Cases, Estrada de Collblanc, Can Clota
# Av Electricitat: La Plana, Can Vidalet, Can Serra
# Cornellà: L'Hospitalet, Av. Josep Tarradellas, St. Ildefons
# L'Hospitalet: Cornellà, Avda. Carrilet, Zones Industrials, Centre Comercial
#  A: Tarragona, Lleida, Girona/B: Barcelona, Gran Via, Fira, Ronda Litoral

## Véxase tamén 
*Ronda del Litoral
Diocese católica latina de Santander

A **diocese de Santander** (en ) é unha sé da Igrexa Católica Latina sufragénea da arquidiocese de Oviedo. En 2011 contaba con 557.400 bautizados sobre unha poboación total de 592.800 habitantes. O seu bispo dende 2023 é Arturo Pablo Ros.

## Territorio 
O territorio da diocese coincide co da comunidade autónoma de Cantabria, con dúas excepcións: o concello de Valle de Villaverde (que pertence á diocese de Bilbao), e o concello de Valle de Mena (na provincia de Burgos, mais pertencente á diocese de Santander). A sé arcebispal é a cidade de Santander, onde está a Catedral da Asunción. O territorio está organizado en 615 parroquias.

Limita ao oeste coa diocese de León e coa arquidiocese de Oviedo, ao sur coa diocese de Palencia e coa arquidiocese Burgos, e ao leste coa diocese de Bilbao.

## Episcopoloxio 
* Francisco Javier Arriaza (24 de setembro de 1755 - 18 de outubro de 1761, finado)
* Francisco Laso Santos de San Pedro (29 de marzo de 1762 - 14 de marzo de 1783, finado)
* Rafael Tomás Menéndez Luarca y Queipo de Llano (25 de xuño de 1784 - 20 de xuño de 1819, finado)
* Juan Nepomuceno Gómez Durán (21 de febreiro de 1820 - 27 de xullo de 1829, confirmado bispo de Málaga)
* Felipe González Abarca (28 de setembro de 1829 - 12 de marzo de 1842, finado)
* Manuel Ramón Arias Teijeiro de Castro (17 de xaneiro de 1848 - 20 de xullo de 1859, retirado)
* José López y Crespo (26 de setembro de 1859 - 21 de marzo de 1875, finado)
* Vicente Calvo y Valero (5 de xullo de 1875 - 27 de marzo de 1884, nomeado bispo de Cádiz e Ceuta)
* Vicente Santiago Sánchez y Castro (27 de marzo de 1884 - 19 de setembro de 1920, finado)
* Juan Plaza y García (16 de decembro de 1920 - 10 de xullo de 1927, finado)
* José María Eguino y Trecu (2 de outubro de 1928 - 7 de maio de 1961, finado)
* Eugenio Beitia Aldazabal (27 de xaneiro de 1962 - 23 de xaneiro de 1965, renuncia)
* Vincente Puchol Montis (2 de xullo de 1965 - 8 de maio de 1967, finado)
* José María Cirarda Lachiondo (22 de xullo de 1968 - 3 de decembro de 1971, nomeado bispo de Córdoba)
* Juan Antonio del Val Gallo (3 de decembro de 1971 - 23 de agosto de 1991, retirado)
* José Vilaplana Blasco (23 de agosto de 1991 - 17 de xullo de 2006, nomeado bispo de Huelva)
* Vicente Jiménez Zamora (27 de xullo de 2007 - 12 de decembro de 2014, nomeado arcebispo de Zaragoza)
* Manuel Sánchez Monge (6 de maio de 2015 - 31 de outubro de 2023, retirado)
* Arturo Pablo Ros (nomeado o 31 de outubro de 2023)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil en GCatholic.org 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Pastoriza, Bruicedo, A Fonsagrada

**Pastoriza** é un lugar da parroquia de Bruicedo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 21 habitantes (12 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bruicedo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Rieiro

O topónimo **Rieiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Rieiro**, lugar da parroquia de Seivane de Vilarente, no concello de Abadín;
***Rieiro**, lugar da parroquia de Seavia, no concello de Coristanco;
***Rieiro**, lugar da parroquia de Bruicedo, no concello da Fonsagrada;
***Rieiro**, lugar da parroquia de Arantón, no concello de Santa Comba;
***Rieiro**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior;
***Trieiro**, lugar da parroquia de Abade, no concello de Moeche.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Maçanet de la Selva

**Maçanet de la Selva** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, pertencente á comarca da Selva. En 2014 tiña unha poboación de 6.963 habitantes.

Limita cos concellos de Sils e Riudarenes ao norte, Massanes ao oeste, Fogars de Tordera, Tordera e Lloret de Mar ao sur e Vidreres ao leste.

Está ben comunicado por estrada e ferrocarril. Atópase a carón da autoestrada AP-7 que vai paralela á costa mediterránea. Por ferrocarril, na estación de Maçanet-Massanes conflúen as liñas Barcelona-Mataró-Maçanet e Barcelona-Granollers-Xirona-Portbou.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello .
Bruicedo, Bruicedo, A Fonsagrada

**Bruicedo** é un lugar da parroquia de Bruicedo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2025 estaba deshabitado, o que supón unha diminución en relación a 2015, cando tiña 3 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bruicedo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Josep Maria Palau i Camps

**Josep Maria Palau i Camps**, nado en Barcelona en 1914 e finado en xullo de 1995, foi un entomólogo e escritor catalán.

## Traxectoria
Residiu desde novo en Palma de Mallorca. Foi vicepresidente da Associació d'Escriptors en Llengua Catalana nas illas Baleares, así como da Obra Cultural Balear.

Asistiu ás reunións de Galeusca.

## Obra
### Poesía
*''Mosaic d'espurnes* (1951)
**D'Orient i d'Occident* (1959)

### Teatro
**S'ha venut un home* (1957)
**Del cel i de la terra* (tres obras; 1974)

### Narrativa
**Els Transplantats* (1963)
**El sol surt al crepuscle* (1983; sobre a guerra civil española)
**Assainat al Club dels Poetes* (1983)
**Aquesta mena d'amor* (1985)
**Paisatge de dunes* (1987)
**L'inspector ensopega* (1988)
**Mort damunt la gespa* (1991)
**Un cadáver desconcertante* (*Un cadàver desconcertant*, 1994; traducido ao galego por Dolores Miloro e publicado por Edicións do Cumio en 1995)
**Unes Ligacames negres'' (1996)
Down (álbum)

***Down*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de noise rock The Jesus Lizard, publicado o 26 de agosto de 1994 a través do selo Touch and Go Records. Foi o seu derradeiro editado a través desta discográfica e tamén o derradeiro en ser producido por Steve Albini.

## Listaxe de cancións
O Barreiro, Bretoña, A Pastoriza

**O Barreiro** é un lugar da parroquia de Bretoña, no concello lugués da Pastoriza, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2015 tiña 11 habitantes (8 homes e 3 mulleres). Sitúase xunto ao Barreiro (Úbeda).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bretoña 
### Parroquias da Pastoriza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Pastoriza
Egópsidos

A dos **egópsidos** (*Oegopsida*), tamén coñecidos antigamente por **oigópsidos** (*Oigopsida*), é unha orde de moluscos cefalópodos da superorde dos decapodiformes, ou **decápodos**, que constitúe, co seu grupo irmán, o dos miópsidos, os cefalópodos coñecidos na bibliografía internacional como "luras".

O grupo comprende numerosas especies abisais, entre elas varias de luras xigantes.

## Características 
Os egópsidos son un luras peláxicas, con algunhas especies nerito-oceánicas asociadas a montes submarinos.

Unha característica distintiva con respecto aos miópsidos é que teñen un burato na córnea que pon en comuncación co exterior a cámara anterior do ollo. As femias presentan dous ovidutos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1845 polo naturalista francés Alcide d'Orbigny.

### Etimoloxía 
O termo *Oegopsida* está formado polos elementos do latín científico *oeg-*, tirado do grego antigo οίγω *oígō*, 'abrir', e *-opsida*, derivado do grego antigo ὅψις *ópsis*, 'ollo'. Literalmente: 'os de ollos abertos', aludindo ao burato que teñen na córnea dos ollos.

### Clasificación 
Segundo o WoRMS, a orde comprende as seguintes familias: Porén, *Teuthida* é un *nomen dubium*, que inclúe [*Myopsida* + *Oegopsida*], pero non está demostrado que formen un clado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll and Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. I*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll and Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. II*. Smithsonian Contributions to Zoology.

### Outros artigos 
* Cefalópodos
* Coleoideos
* Decapodiformes
* Miópsidos

### Ligazóns externas 
* Young, Richard E. & Michael Vecchione (2016): *Oegopsida* Orbigny, 1845 . Versión: 27 de febreiro de 2016. Tree of Life.
* *Oegopsida* na EOL .
* *Oegopsida*  en Catalogue of Life: 25th March 2016. Spacies 2000. ITIS.
* *Oegopsina* en NCBI.
A Cabeira

Como topónimo **A Cabeira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cabeira**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Abadín.
***A Cabeira**, lugar da parroquia de Bretoña, no concello da Pastoriza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Cabeiras**, parroquia do concello de Arbo.
Compañía General de Tabacos de Filipinas

thumb|250px|Placa recordando á Compañía
A **Compañía General de Tabacos de Filipinas** foi a primeira gran multinacional española fundada por Antonio López y López en 1881 en Barcelona, España. O obxecto social da empresa, era sobre todo o cultivo, compra, fabricación, venda e explotación de tabacos de Filipinas, aínda que ampliou os seus horizontes máis aló do tabaco. 

A empresa participou noutras actividades por *motu propio* como foron a creación da rede eléctrica de Manila ou da rede de tranvías da mesma cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*ESTUDO ECONÓMICO E CONTABLE DA COMPAÑÍA GENERAL DE  TABACOS DE FILIPINAS: 1881-1922
* Historia del Hotel 1898 
*Fondo documental da Compañía General de Tabacos de Filipinas no Arquivo Nacional de Cataluña.
Miópsidos

[miniatura|250px|*[Loligo vulgaris*, a lura común.]]
A dos **miópsidos** (*Myopsida*) é unha orde de moluscos cefalópodos da superorde dos decapodiformes,

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1841 polo naturalista francés Alcide d'Orbigny.

### Etimoloxía 
O termo *Myopsida* está formado polos elementos do latín científico *my-*, tirado do grego antigo μύω, *mýo*, 'pecharse', especialmente os ollos, e *-opsida*, derivado do grego antigo ὅψις *ópsis*, 'ollo'. Literalmente: 'os de ollos pechados', aludindo a que non teñen burato na córnea dos ollos (como os egópsidos).

### Clasificación 
Segundo o World Register of Marine Species, a orde comprende tan só as dúas familias seguintes: 
* *Loliginidae* Lesueur, 1821 - con once xéneros, dos que o máis coñecido é *Loligo*.

Algúns autores substitúen este taxon pola suborde dos miopsinos (*Myopsina*), dentro da orde dos téutidos (*Teuthida*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. I*. Smithsonian Contributions to Zoology.
* Nancy A. Voss, Michael Vecchione, Ronald B. Toll e Michael J. Sweeney (1998): *Systematics and Biogeography of Cephalopods, vol. II*. Smithsonian Contributions to Zoology.

### Outros artigos 
* Cefalópodos
* Coleoideos
* Decapodiformes
* Egópsidos

### Ligazóns externas 
* *Myopsida*  en Tree of Life .
* *Myopsida*  en Catalogue of Life: 25 de marzo de 2016. Species 2000. ITIS.
* *Myopsina* no NCBI.
* *Myopsina* no ITIS.
Secuestro do voo MS181 de EgyptAir

[300px|miniatura|Aeronave involucrada no secuestro, nunha foto tomada en [2010.]]
O **secuestro do voo MS181** da compañía aérea EgyptAir foi un episodio que tivo lugar o 29 de marzo de 2016. Seif Eldin Mustafa, un pasaxeiro do voo que orixinalmente había de cubrir a ruta entre os aeroportos exipcios de Alexandría e O Cairo, ameazou con facer estoupar o aparello se os pilotos non aterraban en Larnaca, na illa de Chipre. Tras dunhas horas, todos os pasaxeiros foron liberados, quedando ceibes todos os reféns. O secuestrador foi arrestado á saída do avión, ao entregarse el mesmo sete horas máis tarde, sen que ninguén resultase ferido no incidente. Posteriormente comprobouse que o explosivo era falso.

A aeronave en cuestión tiña 12 anos desde que foi fabricada. Tratábase dun Airbus A320-200, rexistrada como SU-GCB, MSN 2079. O seu primeiro voo foi o 8 de xullo de 2003, e foi entregado a EgyptAir o 31 de outubro do mesmo ano.

O día 30 de marzo desde mesmo ano, fíxose viral unha selfie que un pasaxeiro tirou co secuestrador, Seif Eldin Mustafa. O autor da fotografía era un mozo de Leeds chamado Ben Innes, o cal afirmou que o motivo da selfie foi que *"ao pensar que a bomba era real, en calquera caso non tiña nada que perder"*.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Voo 981 de Flydubai
### Ligazóns externas
* Un avión secuestrado en Chipre por amor? Reportaxe no xornal La Vanguardia
Dirk Wears White Sox

***Dirk Wears White Sox*** é o álbum de estrea da banda inglesa de new wave Adam and the Ants, publicado o 30 de outubro de 1979 a través do selo Do It Records.

## Listaxe de cancións 
; Reedición de 1983

; Reedición de 1995

; Reedición de 2004
Celso Méndez Brandón

**Celso Méndez Saavedra Brandón** foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi xuíz municipal de Vigo nos anos dez e na ditadura de Primo de Rivera. Na Segunda República foi presidente do Comité Provincial de Pontevedra de Acción Popular. Presentouse ás eleccións de 1936 pola CEDA, pero non resultou elixido. No franquismo foi avogado en Vigo.

## Vida persoal 
Casou en Baiona con Guadalupe Isla Leal en 1914.

## Notas
Asociación de Casas-Museo e Fundacións de Escritores

A **Asociación de Casas-Museo e Fundacións de Escritores (ACMFE)** é unha fundación creada en 1993 nas Palmas de Gran Canaria (Illas Canarias), co obxectivo de dinamizar, promover e potenciar as vivendas de escritores destacados na súa labor de convertelos en museos.
En 2016 tiña máis de 50 casas asociadas.

## Casas-museo en Galicia
En Galicia existen 9 casas-museos dentro da fundación, das cales tres atópanse na provincia de Pontevedra, 3 na de Ourense e outras tres na da Coruña. As casas-museo asociadas á fundación son as seguintes:
* Fundación Carlos Casares, en Vigo.
* Casa Museo Ramón Cabanillas, en Cambados
* Ramón del Valle-Inclán, con tres casas museo en Vilanova de Arousa, A Pobra do Caramiñal e Santiago de Compostela.
* Casa Museo Rosalía de Castro, en Padrón.
* Casa Museo de Emilia Pardo Bazán, na Coruña.
* Casa Museo de Vicente Risco, en Allariz.
* Casa Museo de Ramón Otero Pedrayo, en Amoeiro
* Casa Museo de Ramón Curros Enríquez, en Celanova.

## Publicacións
### Libros
* *Rutas literarias de la Asociación de Casas Museo y Fundaciones de Escritores*, 2006 (A Coruña).
* *Guía de la Asociación de Casas Museo y Fundaciones de Escritores*, 2001 (Madrid).
### Revistas
* *Poliédrica palabra*.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa museo
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial