open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joseph von Fraunhofer

**Joseph von Fraunhofer**, nado en Straubing o 6 de marzo de 1787 e finado en Múnic o 7 de xuño de 1826, foi un astrónomo, óptico e físico alemán. O cráter Fraunhofer da Lúa foi chamado así na súa honra.

Como científico, enxeñeiro e emprendedor acadou logros como o descubrimento das "liñas de Fraunhofer" no espectro óptico da luz do sol, inventou un novo método de manufactura de lentes e iniciou un negocio de produción de vidro para microscopios e telescopios. Debido ao seu carácter multifacético o instituto tecnolóxico Fraunhofer-Gesellschaft leva o seu apelido.

## Traxectoria 
Ao quedar orfo aos once anos, empezou a traballar como aprendiz no obradoiro dun cristaleiro chamado Philipp Anton Weichelsberger.

En 1801 a empresa na que traballaba derrubouse, e Fraunhofer quedou sepultado baixo os cascallos. Dirixiu a operación de salvamento o propio príncipe elector de Baviera, Maximiliano IV Xosé (futuro Maximiliano I de Baviera. A partir dese intre, o príncipe entrou na vida de Fraunhofer, axúdandolle a obter os libros que necesitaba e forzando a quen lle daba traballo a que permitisen o seu estudo.

Tras oito meses de estudos, Fraunhofer comezou a traballar no Instituto de Óptica da abadía de Benediktbeuern, un mosteiro bieito desamortizado adicado á fabricación de cristal. Aquí descubriu o xeito de crear os mellores cristais ópticos, á vez que inventou un método extraordinariamente preciso para medir a dispersión. En 1818 pasou a dirixir o Instituto. Grazas aos extraordinarios instrumentos ópticos que desenvolvera, Baviera substituíu a Inglaterra como referencia na industria óptica.

En 1814 Fraunhofer foi o primeiro que investigou con seriedade sobre as liñas de absorción no espectro do Sol, que serían explicadas de modo exhaustivo por Kirchhoff e Bunsen en 1859, coa invención do espectroscopio. Esas liñas séguense chamando nos nosos días liñas de Fraunhofer en honor seu.

esquerda|400px|miniatura|As liñas de Fraunhofer.

Tamén inventou a retícula de difracción transformando así a espectroscopia de arte a ciencia, demostrando o xeito exacto de medir a lonxitude de onda da luz. Foi o primeiro en decatarse de que os espectros de Sirio e doutras estrelas brillantes eran distintos entre si e do Sol, comezando dese xeito a espectroscopia estelar.

A súa ilustre carreira permitiulle obter un doutoramento honoris causa na Universidade de Erlangen en 1822. En 1824 foi distinguido coa orde do Mérito, foi declarado nobre e concedéuselle a cidadanía honoraria de Múnic. Do mesmo xeito que outros moitos fabricantes de cristal na súa época, envelenado polos vapores dos metais pesados Fraunhofer morreu novo, en 1826, aos 39 anos.

## Véxase tamén 
* Fraunhofer-Gesellschaft
### Ligazóns externas 
* Fraunhofer-Gesellschaft Sociedade nomeada en honor ao científico Von Fraunhofer.
DS Haus

O **DS Haus** foi un barco de vapor construído en 1914 por Mjellem & Karlsen para Indre Nordhordlandske Dampskibsselskab. O navío tiña 135 toneladas brutas, 101.1 x 19.1 x 9.4 pés con capacidade para 250 pasaxeiros, un pouco máis pequeno có DS Oster da mesma compañía, utilizouse para o tráfico entre Bergen e Osterfjord. Na segunda guerra mundial serviu na Mariña Real Norueguesa, estacionado en Lerøyosen participou no Hardangerfjorden na loita contra Alemaña, cando Noruega capitulou os alemáns fixéronse co buque servindo como **NB 05 Wiesel** na Hafenschutz-flotille de Bergen. Devolto ás autoridades norueguesas ó rematar a guerra en moi mal estado, reparouse e quitáronlle todo o equipamento militar entrou de novo en servizo civil en 1946 aínda que foi reconstruído en 1949 aumentando a súa capacidade a 142 toneladas brutas, continuou co servizo de pasaxeiros ata 1960 cando foi vendido como cargueiro, recibiu os nomes de **MS Hausen** e **MS Listein** con diversos propietarios. O último propietario foi Orion films que co nome de 
**Sandy Hook** o utilizou na rodaxe nas Svalbard do filme de 1985 Orions Belte baseado na novela homónima de Jon Michelet
Daniel Gabriel Fahrenheit

miniatura|Lugar de nacemento de Fahrenheit.
**Gabriel Fahrenheit**, nado en Gdańsk o 24 de maio de 1686 e finado na Haia o 16 de setembro de 1736, foi un físico alemán de quen toma o seu nome a escala Fahrenheit de temperatura.

Autor de numerosos inventos, entre os que caben citar os termómetros de auga (1709) e de mercurio (1714), a achega teórica máis relevante de Fahrenheit foi o deseño da escala termométrica que leva o seu nome, aínda hoxe a máis empregada nos Estados Unidos e ata hai moi pouco tamén no Reino Unido, ata a adopción por este país do sistema métrico decimal.

## Biografía 
Fahrenheit permaneceu a maior parte da súa vida nos Países Baixos. O falecemento dos seus pais, comerciantes acomodados, cando contaba con tan só 15 anos de idade, propiciou o seu traslado a Ámsterdan, para a época un dos centros máis activos da fabricación de instrumentos científicos. Tras unha viaxe de ampliación de estudos por Alemaña e Inglaterra, así como unha estancia en Dinamarca, en cuxa capital coñeceu a Ole Roemer (1708), foi soprador de vidro en Ámsterdan e comezou a construír instrumentos científicos de precisión.

### Escalas termométricas de Celsius, Fahrenheit e nadatorio 
Fahrenheit deseñou unha escala empregando como referencia unha mestura de auga e sal de cloruro de amonio a partes iguais, cuxa temperatura de conxelación é máis baixa ca da auga e a de ebulición máis alta. Os valores de conxelación e ebulición da auga convencional (o 0 e o 100 da escala Celsius) quedaron fixados en 32&nbsp;°F e 212&nbsp;°F, respectivamente. En consecuencia, ao abarcar un intervalo máis amplo, a escala Fahrenheit permite maior precisión ca centígrada á hora de delimitar unha temperatura determinada. En concreto, 180 graos Fahrenheit (212-32) corresponden a 100 graos Celsius; é dicir, ambas as dúas escalas están nunha relación de 9 a 5 e o 0&nbsp;°C correspóndese con 32&nbsp;°F; polo tanto, a conversión resulta: F=9C/5 32, C=(F-32)5/9

Publicou estes resultados en 1714, en *Acta Editorum*. Por entón os termómetros empregaban como líquido de referencia o alcohol e, a partir dos coñecementos que adquirira Roemer da expansión térmica dos metais, Fahrenheit puido substituílo ventaxosamente por mercurio a partir de 1716.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grao Fahrenheit

### Ligazóns externas 
* Conversor de graos Fahrenheit
O Sexo, O Sexo, Agolada

**O Sexo** é un lugar da parroquia do Sexo, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres), o que supón unha diminución de 10 habitantes respecto ao ano 2000.

## Galería de imaxes

Ficheiro:O Sexo 2, O Sexo, Agolada.JPG|O Sexo.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Sexo
### Parroquias de Agolada
Estación de Milano Centrale

A estación **Milano Centrale** (*Estación Central de Milán* en galego) é unha das principais estacións de ferrocarril de Europa, situada en Milán, Italia.

Existe un servizo diario que conecta Milano Centrale con Barcelona-Estació de França mediante o Trenhotel Salvador Dalí.

## Historia 
É unha terminal ferroviaria oficialmente inaugurada en 1931 para substituír a vella Estación Central que fora edificada en 1864, unha estación de tránsito que non podía manexar o aumento do tráfico de pasaxeiros ocasionado pola apertura do Túnel de Sempione (1906).
miniatura|Vista da estación Milano Centrale 
O rei Víctor Manuel III de Italia colocou a pedra fundamental da nova estación o 28 de abril de 1906, ata antes de que o plano para a estación sexa seleccionado. O definitivo e oficial concurso para a súa construción, foi gañado en 1912 polo arquitecto Ulisse Stacchini, cuxos deseños foron modelados en base á *Union Station* de Washington, capital dos Estados Unidos de América, logo do cal a construción da nova estación comezou.

Debido á crise económica italiana durante a primeira guerra mundial, a súa construción avanzou moi lentamente, e o proxecto, simplista nun principio, estivo cambiando constantemente e cada vez volvíase máis complexo e maxestoso. Isto sucedeu principalmente cando Benito Mussolini converteuse en Primeiro Ministro, e quixo que a estación representase o poder do réxime fascista.

Os cambios máis importantes foron o novo tipo de plataforma e a introdución de grandes cúpulas de aceiro por parte de Alberto Fava, de 341 metros de longo e cubrindo unha área de 66,500 m².

A construción renovouse en 1925 e o 1° de xullo de 1931 a estación foi oficialmente inaugurada en presenza do Ministro de Relacións Exteriores Galeazzo Ciano.

O 25 de setembro de 2006, foi anunciado un proxecto por 100 millóns de euros, que xa está en progreso, para remodelar a estación. Do orzamento total, 20 millóns foron destinados a restaurar "certas áreas de importante valor artístico", mentres que os restantes 80 millóns serán utilizados para melloras máis xerais na estación para facela máis funcional cos actuais servizos. O proxecto inclúe o traslado da boletería e a instalación de novos elevadores e escaleiras mecánicas para mellorar a accesibilidade.

## Arquitectura 
A súa fachada ten un ancho de 200 metros e a súa bóveda unha altura de 72 metros, foi toda unha marca no seu momento. Ten 24 plataformas. Cada día aproximadamente 330,000 pasaxeiros utilizan a estación, totalizando uns 120 millóns por ano.

A estación non ten un estilo arquitectónico definido, senón que é unha mestura de diferentes estilos, especialmente Art Nouveau e Art Deco, pero sen limitarse a estes.

Foi definida por Frank Lloyd Wright como unha das máis belas estacións no mundo, xunto á Grand Central Terminal de Nova York.
Rælingen

**Rælingen** é un concello do condado de Akershus, en Noruega. O concello limita ó norte con Skedsmo, ó sur con Enebakk e ó oeste con Lorenskog. O lago Øyeren sitúase no leste.
miniatura|250px|esquerda|Vista de Rælingen
O escudo do concello é unha forcada amarela sobre fondo verde, a forcada ten tres dentes que simbollizan o tres ríos Nitelva, Leira e Glomma que desembocan no Øyeren.
miniatura|225px|esquerda|Monte Bjønnåsen
Lamas, As Trabancas, Agolada

**Lamas** é un lugar da parroquia das Trabancas, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 24 habitantes (11 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución de 13 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Trabancas 
### Parroquias de Agolada 
## Notas
A Costiña

O topónimo **A Costiña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Costiña**, lugar da parroquia de Bacoi, no concello de Alfoz;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Boqueixón;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Cela, no concello de Bueu;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Ponte Veiga, no concello do Carballiño;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Xesteda, no concello de Cerceda;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Viascón, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Prado, no concello de Covelo;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Fornelos de Montes, no concello de Fornelos de Montes;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Santo Ourente de Entíns, no concello de Outes;
***A Costiña**, lugar da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
***As Costiñas**, lugar da parroquia de Feás, no concello de Boborás.
Arthur Leonard Schawlow

**Arthur Leonard Schawlow**, nado en Mount Vernon, Nova York, Estados Unidos, o 5 de maio de 1921 e finado en Palo Alto, Estados Unidos, o 28 de abril de 1999, foi un físico e profesor universitario estadounidense. É principalmente recordado polo seu traballo cos láseres, polo que foi galardoado en 1981 co Premio Nobel de Física.

## Traxectoria 
É fillo de Helen Mason, canadense, e de Arthur Schawlow, inmigrante letón. Cando Arthur tiña tres anos, os seus pais trasladáronse a Toronto, Canadá.

Aos 16 anos rematou a educación secundaria e recibiu unha bolsa de estudos en ciencia na Universidade de Toronto. Nesta universidade continuou os seus estudos que foron interrompidos pola segunda guerra mundial. Despois da guerra, comezou a traballar na súa tese de doutoramento na Universidade de Toronto co profesor Malcolm Crawford. Ao rematar a súa tese, traballou como investigador posdoutoral con Charles Townes no departamento de física da Universidade de Columbia en 1949.

En 1951 aceptou un traballo nos Laboratorios Bell que deixou en 1961 para unirse á Universidade Stanford como profesor. Continuou neste posto ata que se retirou como emérito en 1996.

Schawlow morreu de leucemia en Palo Alto, California en 1999.

## Investigación científica 
A súa carreira investigadora estivo centrada fundamentalmente na óptica, en particular nos láseres e no seu uso na espectroscopia. Con todo, tamén realizou investigacións nos campos da supercondutividade e da resonancia nuclear. Schawlow compartiu o Premio Nobel de Física en 1981 con Nicolaas Bloembergen e Kai Siegbahn polas súas contribucións ao desenvolvemento do láser espectroscópico.

En 1955, xunto con Charles Townes, conseguiu desenvolver o espectroscopio de microondas. Tamén con Townes, disputou, infrutuosamente, a patente do láser con Gordon Gould.

En 1991 a NEC Corporation e a Sociedade Americana de Física crearon un premio: o Premio Arthur L. Schawlow en Ciencia do Láser, que se concede anualmente a persoas que realizaran contribucións destacadas á investigación utilizando láseres.

## Premios 
* 1963 - Young Medal and Prize, pola súa investigación no campo da óptica presentado polo Instituto de Física.
* 1981 - Premio Nobel de Física
Kai Siegbahn

**Kai Manne Börje Siegbahn**, nado en Lund o 20 de abril de 1918 e finado en Ängelholm o 20 de xullo de 2007, foi un físico sueco galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1981.

## Traxectoria 
Naceu en Lund, Suecia. O seu pai, Manne Siegbahn foi tamén Premio Nobel de Física en 1924. Kai Siegbahn doutorouse pola Universidade de Estocolmo en 1944. Foi profesor no Real Instituto de Tecnoloxía de Estocolmo entre 1951 e 1954 e posteriormente profesor de física experimental na Universidade de Uppsala entre 1954 e 1984.

Siegbahn faleceu en 2007 sendo aínda un investigador en activo no Laboratorio Ångström da Universidade de Uppsala.

## Investigación científica 
Comezou a súa investigación na física atómica e na física molecular, desenvolvendo estudos sobre o plasma e a óptica electrónica. Posteriormente interesouse pola espectroscopia, e Siegbahn desenvolveu técnicas de análise química no láser espectroscópico de alta resolución creado por el mesmo.

Siegbahn obtivo o Premio Nobel de Física polo desenvolvemento dun método de espectroscopia electrónica para análise química (*Electron Spectroscopy for Chemical Analysis* (ESCA)), o que hoxe se coñece habitualmente como espectroscopia de fotoelectróns emitidos por raios X (*X-ray photoelectron spectroscopy* (XPS)). Compartiu o premio con Nicolaas Bloembergen e Arthur Schawlow polo seu traballo en espectroscopia. Especialmente, Siegbahn foi galardoado polas súas contribucións no desenvolvemento do láser espectroscópico de alta resolución.

## Publicacións 
Kai Siegbahn foi un dos editores orixinais da Encyclopedia of Analytical Chemistry 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1981
O Castro, Val de Sangorza, Agolada

**O Castro** é un lugar da parroquia de Val de Sangorza, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Val de Sangorza 
### Parroquias de Agolada
Sangorza

O topónimo **Sangorza** pode referirse a:

;En Galiza
***Val de Sangorza**, parroquia do concello de Agolada;
****Sangorza**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sangorzo**, lugar da parroquia de Bandoxa, no concello de Oza-Cesuras.
Troll (grupo musical)

**Troll** é un grupo musical noruegués de black metal creado en 1992 por Stian Arnesen.

## Membros 
### Membros anteriores 
### Colaboradores 
## Historia 
Troll é un grupo de black metal que inicia a súa andaina en 1992 en Noruega, cando Stian Arnesen "Nagash" (de tan só 14 anos de idade) comeza a escribir música xunto con Glaurung e Fafnir. Cando estes últimos abandonan o proxecto, Nagash segue adiante con Troll como un proxecto en solitario, e publica *Trollstorm over Nidingjuv* en 1995 e *Drep de Kristne* un ano despois. Este último álbum (*Matar os cristiáns*, en galego) ten letras marcadamente anti-cristiás.

Tras a publicación de *Drep de Kristne*, Nagash pasa máis tempo traballando con outras bandas como Dimmu Borgir e a súa outra banda Covenant que inicia con Blackheart. Troll está inactiva até 2000. Nese tempo Fafnir, agora baixo o nome de Sinister Minister Twice, volve a Troll. Outros membros son engadidos, facendo de Troll un grupo e xa non un proxecto en solitario. Con Nagash concentrado na guitarra e o sintetizador, Troll publica *The Last Predators* en 2000 e *Universal* ao ano seguinte.

En 2007 Nagash reúne uns membros para Troll e comezan a gravar un novo álbum en xaneiro de 2009.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Ligazóns externas 
* MySpace oficial de Troll
Psique (mitoloxía)

**Psique**, na mitoloxía grega, é a personificación da alma, representada na forma dunha bolboreta ou como unha rapaza con ás. O mito desenvolveuno Apuleio nas *metamorfoses* ou *O asno de ouro*.
[miniatura|*Psique revivida polo bico do Amor* de [Antonio Canova (1793)]]
## O mito de Cupido e Psique segundo Apuleio 
O mito afirma que un famoso rei tiña tres fermosas fillas da que Psique era de lonxe a máis bela, a gloria da súa beleza difundírase por toda a terra e comitos chegaban á cidade onde vivía Psique para apreciar a súa fermosura ata o punto de esquecer celebrar sacrificios por Venus e arruinarse os seus templos. Venus como vinganza decidiu castigar a Psique, chamou a seu fillo Cupido amosoulle a súa beleza e suplicoulle que vingase a súa fermosura insolente facendo que quedara posuída polo amor abrasador do último dos homes.

[miniatura|*A elevación de Psique* de [William Bouguereau]]
Entrementres, Psique sentíase moi desafortunada, porque todos admiraban a súa beleza pero ninguén se presentaba como pretendente para casar. Seu pai acudiu ao Oráculo do deus de Mileto sospeitando dunha maldición, Apolo respondeulle que Psique, levando roupas fúnebres debía ser levada a unha rocha dun monte alto para ser recollida por un monstro cruel e fero. Os infelices pais cumpren a vontade do oráculo e acompañados dun gran cortexo deixan a Psique na rocha, de súpeto un golpe de vento levouna a un val na pendente da rocha, onde había un marabilloso palacio habitado por espíritos invisibles. Psique obtén do seu marido invisible a promesa de ver as súas irmás coa condición de non se interesar pola súa aparencia. Pero as irmás mostran envexa da felicidade e das riquezas de Psique e entón suxírenlle á irmá que xa está empreñada dun deus que colla unha lámpada para ver o rostro do seu marido que elas teiman en dicir que é unha serpe velenosa á que lle debe cortar a cabeza. Psique alumea o rostro do seu marido durmido e ve o máis adorable e doce de todos os rostros, o de Cupido, este ao espertar e ver a súa fe totalmente traizoada saíu voando sen dicir unha soa palabra pero non puido impedir que Psique apreixara a súa perna dereita voando por un momento con el, tras caer Cupido cóntalle que desobedecera á súa nai para facela a súa esposa, castigando a Psique pola súa falta de confianza coa súa marcha. Psique láiase tristemente da súa sorte, o deus Pan trata de consolala.

Psique víngase das súas irmás e vai na procura de Cupido, desamparada entrégase a Venus quen a somete a unha serie de probas, finalmente consegue a axuda de Xúpiter quen legaliza os amores de Psique e Cupido concedéndolle a inmortalidade á rapaza.
Cypripedium acaule

***Cypripedium acaule*** é un membro do xénero de orquídeas *Cypripedium*, aparece descrita pola primeira vez na *Phytographia* de Leonard Plukenet en 1700 . É a flor provincial da Illa do Príncipe Eduardo e de Nova Escocia no Canadá. De difícil cultivo comercial considérase en risco pola súa recollida ilegal para a venda.

## Descrición 
Esta orquídea distínguese polas súas dúas follas basais, sen pecíolo e pola súa gran flor rosa, e máis raramente abrancazada, de 8 a 10&nbsp;cm de diámetro composta de tres sépalos e tres pétalos, e na súa metade, o labelo que se infla con forma de mocasín cunha fenda vertical sobre toda a súa lonxitude. Os estreitos pétalos laterais e os sépalos son de cor verde acastañado. A floración é de maio a agosto, o froito é unha cápsula compacta duns 4.5&nbsp;cm de lonxitude, con forma de eixo.
miniatura|*Cypripedium acaule alba*, neste caso os pétalos son verde claro
miniatura|*Cypripedium acaule*

## Distribución 
C. acaule atópase no terzo leste de América do Norte, desde Alabama e Tennessee nos Estados Unidos ata Nova Escocia e Terra Nova no Canadá en especial no medio de bosques de pinos

## Notas
Vilameá

Como topónimo **Vilameá** (do latín , 'vila situada no medio'). Pode referirse a:

;En Galiza
***Concello de Vilameá**, antigo concello da comarca da Mariña Oriental;
***Vilameá**, parroquia do concello de Guntín;
****Vilameá**, lugar de dita parroquia;
***Vilameá**, parroquia do concello da Pontenova;
****Vilameá**, lugar de dita parroquia;
***Vilameá de Ramirás**, parroquia do concello de Ramirás;
****Vilameá**, lugar de dita parroquia;
***Vilameán**, parroquia do concello de Tomiño;
****Vilameán**, lugar de dita parroquia;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Val de Sangorza, no concello de Agolada;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Bande, no concello de Bande;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Calvos, no concello de Bande;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Ambía, no concello de Baños de Molgas;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Argozón, no concello de Chantada;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Sabadelle, no concello de Chantada;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Santa María do Mao, no concello do Incio;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Corneda, no concello do Irixo;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Sello, no concello de Lalín;
***Vilameá**, lugar da parroquia do Castro de Laza, no concello de Laza;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Río Caldo, no concello de Lobios;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Paderne, no concello de Paderne de Allariz;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Fraialde, no concello de Pol;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Fisteus, no concello de Quiroga;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Camba, no concello de Rodeiro;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Negrelos, no concello de Rodeiro;
***Vilameá**, lugar da parroquia de San Cristovo do Az, no concello de Rodeiro;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Romelle, no concello de Samos;
***Vilameá**, lugar da parroquia de San Román, no concello de Santiso;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Piñeira, no concello de Sarria;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Marrube, no concello do Saviñao;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Bulso, no concello de Sober;
***Vilameá**, lugar da parroquia de Valcarría, no concello de Viveiro;
***Vilameán**, lugar da parroquia de Rodís, no concello de Cerceda;
***Vilameán**, lugar da parroquia de Seavia, no concello de Coristanco;
***Vilameán**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente;
***Vilameán**, lugar da parroquia de Estacas, no concello de Cuntis;
***Vilameán**, lugar da parroquia de Nigrán, no concello de Nigrán.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vilaboa (homónimos)

Como topónimo **Vilaboa** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilaboa**, concello da comarca de Pontevedra;
****Vilaboa**, parroquia de dito concello;
***Vilaboa**, parroquia do concello da Pontenova;
****Vilaboa**, lugar de dita parroquia;
***Vilaboa**, parroquia do concello de Valdoviño;
***Vilaboa**, parroquia do concello da Veiga;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Allariz, no concello de Allariz;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Parada de Amoeiro, no concello de Amoeiro;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Antas de Ulla, no concello de Antas de Ulla
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Gastrar, no concello de Boqueixón;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Tuimil, no concello de Bóveda;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Camporramiro, no concello de Chantada;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Vilaúxe, no concello de Chantada;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Albán, no concello de Coles;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Fonteita, no concello do Corgo;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Bexán, no concello de Cospeito;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Rutis, no concello de Culleredo;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Codeseda, no concello da Estrada;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello da Estrada;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Ferroi, no concello de Guntín;
***Vilaboa**, lugar da parroquia da Merca, no concello da Merca;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Argalo, no concello de Noia;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Sabadelle, no concello do Pereiro de Aguiar;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Carracedo, no concello da Peroxa;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Arca, no concello do Pino;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Navea, no concello da Pobra de Trives;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Fisteus, no concello de Quiroga;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Paizás, no concello de Ramirás;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Rubiás, no concello de Ramirás;
***Vilaboa**, lugar da parroquia da Pereira, no concello de Santa Comba;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Sobradelo, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Grandal, no concello de Vilarmaior;
***Vilaboa**, lugar da parroquia de Mezonzo, no concello de Vilasantar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cacharenzo, San Paio de Bais, Agolada

**Cacharenzo** é un lugar da parroquia de San Paio de Bais, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE en 2008 tiña nove habitantes (sete homes e dúas mulleres), a mesma cantidade ca en 2000.
## Toponimia
O topónimo **Cacharenzo** podería derivar de , referíndose a unha vivenda propiedade de  ou .

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Paio de Bais
### Parroquias de Agolada
## Notas
As Casas Novas, San Paio de Bais, Agolada

**As Casas Novas** é un lugar da parroquia de San Paio de Bais, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 1 habitante.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da San Paio de Bais 
### Parroquias de Agolada
San Paio de Bais, San Paio de Bais, Agolada

**San Paio de Bais** é un lugar da parroquia de San Paio de Bais, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 28 habitantes (11 homes e 17 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Paio de Bais 
### Parroquias de Agolada
O Carballo, Álceme, Rodeiro

**O Carballo** é un lugar da parroquia de Álceme, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres), o que supón un aumento de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.

Neste lugar naceu o alcade de Rodeiro José Benito Vence Deza.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Álceme 
### Parroquias de Rodeiro
José María Díaz Díaz-Villamil

**José María Díaz Díaz-Villamil**, nado no Cerdeiral (Vilaoudriz, A Pontenova) en 1898 e finado en Lugo o 25 de setembro de 1936, foi un avogado e político republicano galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio e traballou como mestre en Vilameá. Despois exerceu como Inspector de Primaria en Lugo e estudou Dereito. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi encarcerado en Madrid por ser o presidente da Sociedade de Estudantes de Dereito.

Foi un dos asinantes do Pacto de Barrantes en setembro de 1929, polo que se creaba a Federación Republicana Gallega dirixida por Santiago Casares Quiroga, que despois adoptaría o nome de ORGA. Como membro destacado deste partido, organizou a Asemblea Rexional de Lugo de maio de 1932 pola cal a ORGA adoptou o nome de Partido Republicano Gallego, e pouco despois foi nomeado gobernador civil de Huesca e Málaga, e en marzo de 1933 de Zaragoza, sendo Casares Quiroga ministro da Gobernación. En 1934 dimitiu do cargo e exerceu como avogado en Vilalba e Lugo, e pouco despois foi un dos encargados de integrar o PRG na nova Izquierda Republicana, da que será vocal por Lugo.

Nas eleccións xerais de febreiro de 1936 foi elixido deputado pola provincia de Lugo na candidatura da Fronte Popular, sendo o terceiro candidato máis votado na provincia e o primeiro na cidade de Lugo. Ocupou interinamente o cargo de gobernador civil desta provincia durante uns meses. Cando estalou a sublevación militar que deu paso á guerra civil española o 19 de xullo de 1936 organizou a resistencia na cidade de Lugo con Rafael de Vega Barrera e Jacinto Calvo.

Ocultouse nas inmediacións da súa casa natal, en Batinote (A Pontenova), agardando a que o trasladaran a un porto desde onde embarcar rumbo a Cuba. Na madrugada do 25 de setembro de 1936 mantivo unha entrevista cun cómplice nun lugar próximo ao seu refuxio. O colaborador recomendoulle que desistise e retornase ao seu agocho porque non se daban as condicións para a fuga. Detectado o seu regreso por un grupo de gardas civís e falanxistas apostado á espreita, resultou ferido dun disparo e foi rematado cando pretendía fuxir saltando por unha xanela da palleira. Aínda con vida foi trasladado a Vilaoudriz e morreu no hospital de Lugo. O seu domicilio e despacho en Lugo foi asaltado e desvalixado. Foi o único deputado lucense asasinado sen que tivese lugar un simulacro de xuízo.

## Vida persoal 
Casou con Elena Villamil Santalla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía na web de Izquierda Republicana
* Biografía
Campionato de Europa de Atletismo en Pista Cuberta

O **Campionato Europeo de Atletismo en Pista Cuberta** realízase desde 1970 e é organizado cada dous anos pola Asociación Europea de Atletismo (EAA). É a maior proba atlética a nivel europeo que se celebra no inverno e fóra dos anos en que se celebran os Xogos Olímpicos de verán ou o Campionato Europeo. Como este campionato se realiza en pista cuberta, o número de probas é menor que nos outros grandes eventos.
## Edicións
Economía de Porto Rico

Porto Rico ten unha das máis dinámicas economías do Caribe. O sector industrial superou a agricultura como principal actividade económica e fonte de ingresos. O turismo é outra importante fonte de ingresos, e o territorio recibe, dende os anos 1950, grandes investimentos dos Estados Unidos grazas ós incentivos fiscais e á ausencia de impostos de importación para os seus produtos no territorio estadounidense.

## Notas
Economía de Andorra

[miniatura|left|Estación de [Esquí (deporte)|esquí de Grandvalira.]]
O turismo é o principal compoñente da economía de Andorra. Atractivo para os compradores de España e Francia pola súa condición de zona franca, o país desenvolveu un importante complexo turístico moi activo na tempada de inverno (grazas ás estacións de esquí) e, en menor medida, no verán. No ano 2005, o país acolleu a 11&nbsp;049&nbsp;490 visitantes.

## Notas
Hash'ak'gik

'''Hash'ak'gik''' ou Hylden Lord é unha personaxe da serie de videoxogos Legacy of Kain. A súa voz foi posta por numerosos actores: Rene Auberjonois, Tony Jay, Earl Boen e Alastair Duncan.

## Historia 
Hash'ak'gik é o nome que se lle dá ao suposto líder da raza Hylden. Ata a caída dos Alicerces de Nosgoth, os Hylden non podían manifestarse fisicamente en Nosgoth, con todo Hash'ak'gik podía manipular a seres en Nosgoth posuíndo os seus corpos. Entre os que foron posuídos están Mortanius o Nigromante, Janos Audron e (cando nestes corpos, o actor respectivo dáballe a voz a Has'ak'gik). En *Blood Omen II*, Hash'ak'gik foi capaz de recuperar o seu verdadeiro corpo Hylden e converteuse no Sarafan Lord.
Economía de Mongolia

[thumb|left|230px|[Ulan Bator.]]
A **economía de Mongolia** está baseada na produción agro-pastoril, cun 90% das exportacións constituídas por animais e derivados, pero moi limitada pola distancia de Mongolia ao mar, e polas precarias estradas sen infraestruturas.

A gran dependencia de axuda estranxeira levou ao país a unha preparación inadecuada para os rigorosos invernos, e houbo grandes perdas de animais, o que empobreceu a moitos. A axuda soviética, que chegaba a case 1/3 do PIB desapareceu case do día para a noite en 1990 e 1991, ano do fin da URSS. A mudanza da economía planificada e dependente da URSS cara a unha economía de mercado foi traumática. Na década seguinte o país afrontou unha profunda recesión debido á inactividade económica e aos desastres naturais, e posteriormente un crecemento económico debido ás amplas reformas económicas, con adopción do libre mercado e privatizacións. A pesar diso, case un terzo da poboación vive en extrema pobreza, e a economía continúa atrasada.

## Medio ambiente 
Como resultado da rápida urbanización, e as políticas de crecemento industrial baixo o réxime socialista, a deterioración do medio ambiente converteuse nunha das principais preocupacións. A queima de carbón xunto coas miles de fábricas en Ulan Bator tiveron como resultado unha severa polución do aire. A deforestación, o exceso de pastos e os esforzos para incrementar a produción de cereais e pasto mediante o arado de máis terra virxe, incrementou os efectos da erosión do vento e a choiva.

## Notas
Rañestras, Álceme, Rodeiro

**Rañestras** é un lugar da parroquia de Álceme, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o IGE en 2014 tiña 60 habitantes (33 homes e 27 mulleres), dez menos ca en 1999.

## Patrimonio
Capela de Santo Ignacio.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Álceme
### Parroquias de Rodeiro
Casar de Seta, Arnego, Rodeiro

**Casar de Seta** é un lugar da parroquia de Arnego, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 25 habitantes (12 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución de 10 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arnego
### Parroquias de Rodeiro
Hortensia Blanch

**Hortensia Blanch Pita**, coñecida como **Silvia Mistral**, nada na Habana en 1914 e finada en México o 21 de agosto de 2004, foi unha escritora galega.

## Traxectoria 
O seu pai era catalán e a súa nai era de Vilalba, onde Silvia Mistral pasou boa parte da súa infancia. En 1926 volveu a Cuba coa familia e en 1931, logo da proclamación da República, instálase tamén coa familia en Barcelona. Alí comeza a súa relación co movemento anarquista, ao tempo que traballa nun laboratorio químico, e como xornalista escribindo artigos para diversos medios. Axiña se especializou en crítica cinematográfica e en 1936 comezou a traballar para a delegación da Paramount Pictures en España.

Durante a guerra participa da retagarda republicana escribindo artigos para distintos medios, e en 1939 marcha ao exilio a campos de concentración de refuxiados en Francia. Aos poucos meses marchou para México, onde se dedicou a escrita como xornalista, especializada en cine, e tamén como novelista.

### Vida persoal 
Estivo casada co dirixente anarquista Ricardo Mestre.

## Obra 
* *Éxodo, diario de una refugiada española* (1940)
* *Violetas imperiales*
* *Madréporas*
* *La cola de la sirena*
* *El niño de la banda*
* *La cenicienta china*
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Tardienta

**Tardienta** é un concello da provincia de Huesca, na comunidade autónoma de Aragón (España).

## Xeografía 
Ten unha área de 90,71 km² e unha poboación de 1.072 habitantes (INE 2004) e unha densidade de 11,82 hab/km².

## Historia 
A poboación de Tardienta, segundo datos históricos, debía de existir na época prerromana, na rexión poboada polos ilerxetes, nun pequeno núcleo con abundante vexetación e bosques. A orixe do topónimo non está clara, e posiblemente derive dunha voz prerromana.

Ao longo da Idade Media era unha aldea pertencente a Almudévar, pero en 1786 adquiriu a súa independencia e o título de vila concedido por Carlos III.

Durante a época da invasión francesa, Francisco de Goya realizou, polo menos, dous cadros que fan referencia a Tardienta, vila que xogou un papel importante no fornecemento de munición e pólvora á asediada cidade de Zaragoza. Trátase dos cadros "Fabricación de balas na Sierra de Tardienta" e "Fabricación de pólvora na Sierra de Tardienta"

O 16 de agosto de 1861 chegou o primeiro tren á localidade, motivo de grandes festexos entón. En Tardienta naceu en 1868 Luis Montestruc Rubio, xornalista, escritor, político e fundador do Heraldo de Aragón. Tamén naceron en Tardienta o filósofo Andrés Ortiz-Osés e o químico e investigador José Barluenga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Tardienta
Cuñarro

Como topónimo **Cuñarro** pode referirse a:

;En Galiza
***Cuñarro do Cabo**, lugar da parroquia de Arnego, no concello de Rodeiro;
***Cuñarro do Medio**, lugar da parroquia de Arnego, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
***Os Cuñarros**, lugar da parroquia de Tella, no concello de Ponteceso.
Utebo

**Utebo** é un concello da provincia de Zaragoza. Situado a 12&nbsp;km da capital, con 16.966 habitantes, de xeito que é así a terceira poboación da provincia, tan só superada por Zaragoza e Calatayud, e unha das maiores de Aragón.

## Situación xeográfica 
A súa poboación atópase repartida en tres núcleos de poboación: Casco Antigo, El Monte (zona desenvolvida a partir da década dos 40 do pasado século) e o Barrio de Malpica (limítrofe co barrio rural de Casetas pertencente a Zaragoza). A poboación sitúase na marxe dereita do río Ebro. O termo municipal é practicamente chairo e o 67% da extensión pertence a terras de cultivo, das que o 70% delas son de regadío fornecidas polas canles de rega do Ebro, do Jalón e o Canle Imperial de Aragón.

## Demografía 
## Lugares de interese 
* **Igrexa parroquial da nosa Señora da Asunción**, construída en dúas fases, a primeira no século XVI en estilo gótico-mudéxar e a segunda durante o século XVIII xa en estilo barroco. Conta cunha bela torre mudéxar (denominada *Torre de los Espejos*, polos seus enfeites de cerámica con máis de 8000 azulexos), que está representada no Pobo Español de Barcelona. O retablo maior é de madeira dourada e está dedicado á Virxe: trátase dunha obra barroca-rococó do século XVIII. Existen outros dous retablos dedicados á Inmaculada e ao Sagrado Corazón.
* Na cidade vella predominan varias casas de ladrillo de tres andares, con portada de acceso en arco carpanel, galerías de ocos adintelados no piso superior ademais de beirados en ladrillo, madeira ou tella. De grande interese son algunhas casas-palacio dos séculos XVI e XVII, entre as que se atopan o grande edificio da Callejuela ou o da rúa do Hospital.

## Cultura 
Utebo conta cun museo-centro cultural denominado: Centro Cultural Mariano Mesonada - Museo Orús. No Museo Orús exponse a obra pictórica de José Orús despois de que este doase en 2004 a súa obra ao concello.

## Irmandamento 
* Plaisance-du-Touch, 

## Festas patronais 
* 19 de xuño (San Lamberto) 
* 26 de xullo (Santa Ana).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial do Concello
Asperelo

Como topónimo **Asperelo** pode referirse a:

;En Galiza
***San Martiño de Asperelo**, parroquia do concello de Rodeiro;
****Asperelo**, lugar de dita parroquia;
***Asperelo**, lugar da parroquia de Galez, no concello de Entrimo.
Asociación de Construtores Europeos de Automóbiles

A **Asociación de Construtores Europeos de Automóbiles**, en francés '''Association des constructeurs européens d'automobiles** e en inglés **European Automobile Manufacturers Association**, comunmente coñecida como **ACEA''' é un lobby fundado en 1991 que representa os intereses da industria automobística europea diante a Unión Europea.

## Organización e membros 
A ACEA agrupa quince membros: BMW, DAF Trucks, Daimler AG, Fiat, Ford Europa, General Motors Europa, Jaguar Land Rover, MAN AG, Porsche, PSA Peugeot-Citroën, Renault, Scania, Volkswagen, Volvo e Toyota Europa. A súa sede permanente está na cidade de Bruxelas, o seu secretario xeral é desde 2001 Ivo Hodac, a presidencia é rotatoria entre os membros, exércea para o período 2008-2009 Christian Streiff, director executivo de PSA Peugeot-Citroën.

## Acordo de 1998 coa UE 
En 1998 subscribiu un acordo coa Unión Europea para reducir as emisións de CO2 dos novos vehículos, fabricandos ou importados, que se concretou na diminución dunha media dun 2,5% anual das emisións dos fabricantes pero que non deu os resultados que esperaba a Comisión Europea

## Notas
Skedsmo

**Skedsmo** é un concello do condado de Akershus, Noruega. O concello limita ó norte con Nittedal, Gjerdrum e Ullensaker, ó leste con Sørum e Fet, ó sur con Rælingen e Lørenskog e ó oeste con Oslo. Dentro dos límites do concello está Lillestrøm que ten status de cidade desde 1998. Outras localidades son Skjetten, Strømmen, Skedsmokorset, Kjeller, Tuterud e Leirsund.
miniatura|250px|esquerda|Igrexa de Skedsmo
miniatura|250px|esquerda|Estación de ferrocarril de Lillestrøm
Mamoelas

O topónimo **Mamoelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Mamoelas**, lugar da parroquia de Carteire, no concello de Palas de Rei;
***Mamoelas**, lugar da parroquia de San Cristovo do Az, no concello de Rodeiro;
***As Mamoelas**, lugar da parroquia de Sorga, no concello da Bola.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vilarmaior (homónimos)

Como topónimo **Vilarmaior** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilarmaior**, concello da comarca de Betanzos;
****Vilarmaior** parroquia de dito concello;
***Vilarmaior**, lugar da parroquia de Erboedo, no concello da Laracha;
***Vilarmaior**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Vilarmaior**, lugar da parroquia de San Cristovo do Az, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Birmingham City F.C.

O **Birmingham City Football Club** é un club profesional fútbol con sede na cidade de Birmingham, Inglaterra. Fundado en 1875 como Small Heath Alliance, convertido en Small Heath en 1888, Birmingham in 1905, e finalmente en Birmingham City en 1943. Ao final de tempada 2008–09 o equipo ascendeu é da Football League First Division á Premier League, máxima categoría do fútbol inglés.

Co nome de Small Heath, foron membros fundadores e primeiros campións da historia da Football League Second Division. O período de máis éxito da historia do club foi durante a década de 1950 e primeiros anos da de 1960. Acadaron a súa mellor posición na First Division, daquela máxima categoría do fútbol inglés, na tempada 1955-56, acabando na sexta posición, chegando ademais á final de FA Cup ese mesmo ano, e á final da Copa de Feiras en 1960 e 1961, gañando finalmente o seu primeiro e único gran título, a League Cup, en 1963 despois de vencer aos seus veciños do Aston Villa por 3–1. O City ten xogado a meirande parte da súa historia na máxima categoría do fútbol inglés, sendo o seu maior período fóra da categoría entre os anos 1986 e 2002, incluídos dous breves descensos á terceira categoría.

O estadio St Andrew's é o seu terreo de xogo como local dende 1906. O equipo ten unha longa rivalidade co Aston Villa, o seu veciño máis próximo, co que xogan o coñecido como o "Birmingham Derby. O alcume do club é "The Blues", debido ás cores do seu uniforme, sendo os seus fans coñecidos como os "Bluenoses".

## Xogadores 
### Cadro actual 
Cadro actualizado a 17 de xaneiro de 2013.

#### Cedidos 
### Récords de xogadores 
Estatísticas a 23 de febreiro de 2010. Os xogadores en **letra grosa** seguen a xogar actualmente no Birmingham City. 
#### Partidos xogados 
#### Máximos goleadores 
## Palmarés 
### Nacional 
#### Liga 
* **Second Division: 4**
** 1892–93, 1920–21, 1947–48, 1954–55
* **Third Division: 1**
** 1994–95

#### Copas 
* **League Cup: 1**
** 1963

## Patrocinadores 
* 1983 - 85: Ansells
* 1986 - 87: Co-op Milk
* 1987 - 88: PJ Evans]
* 1988 - 89: Evans Halshaw
* 1989 - 92: Mark One
* 1992 - 95: Triton Showers
* 1995 - 2001: Auto Wndscreens
* 2001 - 03: Phones4U* 2003 - 04: Flybe
* 2004 - 07: Flybe.com
* 2007 - 2011: F&C Investments
* 2011 - actualidade: Xendpay de RationalFX

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* St Andrew's
* Aston Villa
* Birmingham

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Birmingham City
* Historia dos uniformes do Birmingham
* Estatísticas do club na web de BBC Sports
Vistuíde, San Cristovo do Az, Rodeiro

**Vistuíde** é un lugar da parroquia de San Cristovo do Az, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 28 habitantes (18 homes e 10 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Cristovo do Az
### Parroquias de Rodeiro
Randy Foye

**Randy Foye**, nado o 24 de setembro de 1983 en Newark, Nova Jersey, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que actualmente é axente libre. Mide 1,93 metros e pode xogar de escolta ou de base.

## Traxectoria profesional 
Foye xogou os seus anos de universidade nos Wildcats da Universidade de Villanova. Foi seleccionado sétimo no Draft da NBA de 2006 polos Boston Celtics, aínda que foi traspasado de inmediato aos Portland Trail Blazers, os cales o intercambiaron por Brandon Roy dos Minnesota Timberwolves. Foye estudou na East Side High School, onde gañou o premio de "New Jersey Player Of The Year", antes de ser adquirido por Villanova.

O 8 de xullo de 2010, Foye asinou cos Los Angeles Clippers.

O 25 de xullo de 2012, Foye fichou polos Utah Jazz. Durante a súa única tempada en Utah, conseguiu o récord da franquía de máis triplas anotadas nun ano, con 178 anotadas de 434 intentos, cunha porcentaxe do 41%.

O 10 de xullo de 2013, Foye foi traspasado ós Denver Nuggets, como parte dun traspaso entre os Golden State Warriors, os Jazz e os propios Nuggets. O 23 de decembro de 2015, Foye anotou 31 puntos, a súa maior anotación da tempada, na vitoria dos Nuggets por 104-96 contra os Phoenix Suns.

O 18 de febreiro de 2016, Foye foi traspasado ós Oklahoma City Thunder a cambio de D.J. Augustin, Steve Novak e dúas eleccións da segunda rolda do Draft. Tres días máis tarde fixo o seu debut cos Thunder na derrota por 115-92 contra os Cleveland Cavaliers, facendo dous puntos e unha asistencia en 14 minutos de xogo.

## Vida persoal 
Medicamente, Randy ten a estraña condición de situs inversus, é dicir, ten todos os órganos do seu corpo trocados de lado, coma se unha persoa normal se mirase nun espello, é dicir, que ten por exemplo o corazón inclinado cara ao lado dereito. O pai de Randy morreu nun accidente de moto cando Randy tiña tres anos de idade e a súa nai abandonouno a el e ao seu irmán nun xardín infantil e nunca máis a volveron ver. Foye achegouse moito aos seus amigos do barrio cos que aprendeu a xogar ao baloncesto, ata que anos despois recibiu bolsas e axudas do estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Foye en NBA.com 
* Estadísticas de Foye
Adestrador do Ano da NBA

O **adestrador do ano da NBA** é un galardón que se lle outorga ao considerado mellor adestrador da tempada recentemente rematada. A persoa que é galardoada co premio recibe o trofeo *Red Auerbach*.

## Lista de gañadores 
[miniatura|upright|[Red Auerbach gañou o premio na tempada 1964-65.]]
[miniatura|upright|[Phil Jackson gañou o premio na tempada 1995-96.]]
[miniatura|upright|[Larry Bird gañou o premio na tempada 1997-98.]]
[miniatura|upright|[Doc Rivers gañou o premio na tempada 1999-00.]]
[miniatura|upright|[Mike D'Antoni gañou o premio na tempada 2004-05.]]

## Máis galardóns 
Pat Riley é o adestrador que conseguiu máis títulos (3) con diferentes equipos: Los Angeles Lakers, New York Knicks e Miami Heat.