Tremissis

::*Para a moeda romana con valor dun terzo de ás, ver **Triens**.*
[miniatura|Tremissis bizantino de [Constantinopla, do segundo reinado de Zenón.]]
O **tremissis** ou **tremis** (do grego: *τριμίσιον, trimision*), tamén denominado **triente** (do latín: *triens, -entis*), foi unha pequena moeda de ouro de diversos pobos da Antigüidade Tardía, cun valor equivalente á terceira parte dun sólido do Imperio Romano e de Bizancio.
## Historia 
[miniatura|Tremissis [merovinxio con cruz cristiá, cuñado nos Países Baixos, da década de 600.]]
### Nos imperios Romano e Bizantino 
O tremissis foi introducido como moeda romana na década de 380 polo emperador Teodosio I, cunha equivalencia de 8 siliquas, o que equivale a uns 1,52 gramos.

Este tremissis romano continuou a ser emitido con regularidade en Bizancio en grandes cantidades, e converteuse na moeda de ouro máis accesible para a poboación. No entanto, despois do reinado de León III (717-741) a súa produción caeu ata se limitar a pequenas tiradas de uso cerimonial. Finalmente, a súa cuñaxe suspendeuse en Constantinopla no período de Miguel I (811-813) e en Siracusa durante o imperio de Basilio I (867-886). Aínda que cunha denominación diferenciada, o aspron (de electro con só un 25 % de ouro), introducido xa no século XII, tiña un valor equivalente ao do antigo tremissis, xa que supuña a terceira parte do hyperpyron.
[miniatura|Tremissis [Moeda longobarda|longobardo a nome de Cuniperto (688-700)]]

### Uso por outros pobos 
Ademais dos pobos romano e bizantino, outros como os anglosaxóns, os burgundios, os francos, os merovinxios, os frisios, os longobardos, os ostrogodos, os suevos e os visigodos cuñaron tamén tremissis entre os séculos V e VIII.

## Cuñaxe de tremissis visigodos en Galicia 
Durante o período da monarquía de Leovixildo, os visigodos comezaron a cuñar na Gallaecia e no resto das provincias do reino os seus propios tremissis, cunha arte basta, cos bustos dos seus propios reis e con lendas alusivas a eles escritas nun latín xa moi pouco fiel ao padrón clásico.

### Os bustos 
Os bustos destas pezas teñen uns deseños con escasa pretensión de exactitude e son de carácter máis fantasioso que realista, con trazados moi xeométricos, e aparecen no centro dos seus anversos e dos seus reversos ata que Chindasvinto fixo suprimir o busto do reverso para o substituír por un monograma que, con escasas variacións e alternando coa primitiva forma dos bustos nas dúas faces, se manterá posteriormente durante os sucesivos reinados.
[miniatura|Busto do rei [Vitiza no anverso dun tremissis ou triente de finais do século VIII, cuñado no obradoiro monetario de Bracara Augusta, na Gallaecia]]

### As lendas 
Canto ás lendas, comunmente seguían unha estrutura moi semellante: nos anversos o nome do monarca e a palabra REX –na súa forma plena ou con diversas formas apocopadas (RE, R, RX)–, e nos reversos o topónimo do obradoiro monetario de cuñaxe, xunto cos epítetos PIVS e IVSTVS referidos aos monarcas. Recaredo introduciu ademais o epíteto VICTOR, o que deixa constancia dos seus triunfos militares.

### Os obradoiros monetarios 
Hoxe coñécese arredor dunha decena de cecas ou obradoiros monetarios visigodos que funcionaran na Gallaecia, aínda que existen outros moitos de localización incerta. Este notable número de obradoiros non está, no entanto, en consonancia coa cantidade de moedas emitidas por eles. Pola contra, a produción das cecas visigodas foi moi escasa e en determinados casos a súa actividade limitouse a períodos moi breves, polo que os exemplares hoxe conservados son moi escasos. Esta escaseza pode explicarse presumiblemente pola utilización do ouro extraído de numerosos depósitos esparexidos por todo o país, aínda que dunha produción moi cativa, polo que, logo de esgotados, serían abandonados e os labores de amoedación dos talleres situados nesas áreas quedarían definitivamente abandonados.
[miniatura|Imitación moderna dun tremissis ou triente visigodo do obradoiro monetario de Olovasio durante o reinado de [Recaredo|Recaredo I. Anverso: +RECCAREDVS PIV. Reverso: "+OLOVASIO PIVS".]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Cohen, Henry. ''Description historique des monnaies frappées sous l'Empire romain*. MM. Rollin & Feuardent. 2ª edición. París, 1880-1892 (Tomo I: 1880. Tomo II: 1882. Tomo III: 1883. Tomo IV: 1884. Tomo V: 1885. Tomo VI: 1886. Tomo VII: 1888. Tomo VIII: 1892 (mais táboa de emperadores).
*Grierson, Philip. *Byzantine coinage*. Dumbarton Oaks. 1999. ISBN 978-0-88402-274-9
* Hendy, Michael F. *Studies in the Byzantine Monetary Economy c.300-1450*. Cambridge University Press, 1985. ISBN 0-521-24715-2
* Kazhdan, A. E (ed.). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press, 1991. ISBN 978-0-19-504652-6
*Mateu y Llopis, F. "Los nombres de lugar en el numerario suevo y visigodo de Gallaecia y Lusitania". En *Analecta Sacra Tarraconensia*. 15. 1942.
* Melville Jones, John R. *A Dictionary of Ancient Roman Coins.* Spink. Londres, 2003.
*Pita Fernández, Ricardo Luís. *Numismática galega. A moeda en Galicia e Galicia na moeda*. Santiago de Compostela, 1999. ISBN 84-605-9958-2.
* Sabatier, Justin. *Description générale des monnaies byzantines frappées sous les Empereurs d'Orient.* 2 vol. París, 1862
* Suarez, Rasiel. *The Encyclopedia of Roman Imperial Coins*. Dirty Old Books, 2005.
### Outros artigos 
*Moeda da Antiga Roma
*Moeda bizantina
*Cecas bizantinas
*Moeda visigoda
*Sólido (moeda)
### Ligazóns externas 
* Catálogo de tremissis en Coin Archives
* A fascinación do ouro na moeda antiga. Universidade Católica Sacro Cuore *(en italiano e inglés)''
* Identificador de moedas da Antiga Roma
* Digital Library Numis (bibliografía sobre numismática da Antiga Roma)