Leopoldo Nóvoa

**Leopoldo Nóvoa García**, nado en Salcedo (Pontevedra) o 17 de decembro de 1919 e finado en París o 23 de febreiro de 2012, foi un pintor e escultor galego.

## Traxectoria 
Naceu na parroquia pontevedresa de Salcedo, sendo fillo do exfutbolista e diplomático galego-uruguaio Edmundo Nóvoa e de María de las Mercedes García Solís, filla do que fora alcalde de Pontevedra, Aquilino García Estévez. Con sete anos fixo a súa primeira viaxe a América e tres anos despois regresou a Galicia. Ao producirse a sublevación do 18 de xullo de 1936 trasladouse ao Porto coa familia, xa que o pai, cónsul do Uruguai, fora expulsado de España. En 1938 emigrou a Uruguai, onde se vinculou con Joaquín Torres García. Pasou a súa xuventude en Montevideo, onde fundou a revista de cultura *Apex* con Carlos Maggi e outros artistas e intelectuais uruguaios. Nela participaron Joaquín Torres García, Juan Carlos Onetti, Juana de Ibarbourou, Julio María Sanguinetti e Marta Canessa. Trabou tamén unha estreita amizade con Jorge Oteiza, que chegou a prologarlle a súa exposición no Centro de Artes y Letras. En Buenos Aires, onde viviu entre 1948 e 1957, foi amigo de Lucio Fontana, que tivo moita influencia na súa obra, así como doutros galegos exiliados, coma Rafael Dieste e Luís Seoane.

A partir de 1957 estableceuse en Montevideo ata a súa marcha a París, en 1965, da man de Michel Tapié, que quedou impresionado co seu xigantesco mural do Estadio Luis Tróccoli, en Montevideo. Alí impresionou a Julio Cortázar, que escribiu un relato sobre a súa obra, e o pintor asturiano exiliado Orlando Pelayo, amigo de André Camus desde a súa etapa en Orán. Nóvoa fundou con varios pintores uruguaios e arxentinos o Espacio Latinoamericano. En 1974 fixo a súa primeira exposición na galería Edouard Loeb, que sería o seu galerista durante moitos anos.

## Obra 
miniatura|200px|Escultura en Ribeira.
Os seus debuxos, pinturas e murais, así como as pirografías (madeiras queimadas e pintadas), rescatan o seu impulso creador. Refire a paisaxes dos seus recordos de Galicia en obras abstractas, sen recrear escenarios nin anécdotas, con referencias do expresionismo abstracto e do informalismo, aínda que non se corresponde con ningún movemento. Compón con formas impersonais, ritmos enfrontados e gran presenza matérica, descrito por Raúl Zaffaroni no prefacio dunha exposición de 1964 como "pintura urxente".

Destacan o mural de 600 metros cadrados do Estadio do Club Atlético Cerro de Montevideo (1962-1964) e o da Canteira do parque de Santa Margarida na Coruña, así como o mural e as esculturas realizadas en 1964 en Termas del Arapey (Salto, Uruguay).

:

## Recoñecementos 
* Medalla Castelao en 1993.
* Premio Cidade de Pontevedra en 1997.
* Premio da Crítica de Galicia en 2002.
* Premio das Artes e das Letras de Galicia en 2004.
* Pedrón de honra en 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sobrino Manzanares, Mª Luisa: *Catálogo del Patrimonio artístico de la Diputación de La Coruña*. A Coruña, Deputación Provincial da Coruña, 1991.
* Seoane, Xavier: *Nóvoa*. A Coruña, Ayuntamiento, 1989. Colección Arte Galega. A Coruña, Xunta de Galicia, 1989.
* Logroño, Miguel: *Nóvoa*. Vigo, Editorial Galaxia, 1977.
* *Un siglo de pintura gallega* 1880/1980. Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes, 1984.
* *Novoa. Exposición antológica*. Vigo, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1985.
* Pablos, Francisco: *Plástica gallega*. Vigo, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1981.
* *Vangardas e silencios*. Compostela, Xunta de Galicia, 1978.

### Ligazóns externas 
* Web de Leopoldo Nóvoa