open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chatti

[miniatura|300x300px|O *limes* romano do Rin e os pobos xermanos da *Germania libera* a mediados do [século I, aparecendo os catos fronte á provincia romana de *Xermania Superior*.]]
Os **chatti** ou **catti** eran un antigo pobo xermánico situado no Hesse central e setentrional e na Baixa Saxonia meridional, ao longo do curso superior do río Weser e nos vales e montañas das rexións dos ríos Eder, Fulda e Werra, un distrito aproximadamente correspondente a Hessen-Cassel, aínda que probablemente máis amplo. De acordo con Tácito, entre eles estaban os *batavi*, ata que unha pelexa intestina os fixo separarse e ocupar novas terras no esteiro do Rin.

Os *chatti* resistiron con éxito a incorporación ao Imperio romano, uníndose á coalición de tribos do líder guerreiro querusco Arminio que aniquilou as lexións de Varo na Batalla do bosque de Teutoburgo no ano 9. Xermánico posteriormente, no 15, asolou as súas terras en vinganza, pero Roma respondeu á belixerante defensa da súa independencia dos Chatti coa construción das fortificacións fronteirizas do *limes* ao longo da fronteira sur dos seus territorios no Hesse central durante os primeiros anos do século I. Atopáronse restos dun refuxio moi ben fortificado nun outeiro preto da aldea de Metze (latín: *Mattium*) no medio do territorio dos *chatti* ao sur de Kassel.

De acordo con Tácito no seu libro Xermania (capítulo 30), eran guerreiros disciplinados famosos pola súa infantaría. Os seus veciños polo norte eran os *usipi* e tencteri.

Os *chatti* co tempo convertéronse nunha parte dos seus veciños os francos e foron incorporados no reinado de Clodoveo I, probabelmente cos ripuarios, ao principio do século VI. Aparecen mencionados no Beowulf (poema épico anglosaxón) co nome de *Hetwaras*.

No 723, o misioneiro anglosaxón Winfrid – despois chamado San Bonifacio, Apóstolo dos Xermanos – predicando entre os *chatti*, derrubou a súa árbore sagrada, o Carballo de Thor, preto de Fritzlar, como parte dos seus esforzos para rematar a conversión ao cristianismo dos *chatti* e as outras tribos xermánicas setentrionais.

A palabra "chatti" evolucionou finalmente ao actual "Hesse", tras toda unha serie de cambios fonéticos.

## *Chasuarii* 
Os ***chasuarii*** eran unha tribo xermánica mencionada por Tácito na *Xermania*. Segundo el, habitaban "alén dos *chamavi* e *angrivarii*", que vivían na ribeira baixa do Rin. Moitos, por iso, cren que esta tribo habitaba a rexión moderna de Hannover. Algúns cren que o nome *chasuarii* significa *habitantes do río Hase*, un afluente do Ems. Claudio Tolomeo, xeógrafo do século II di que os *kasouarioi* vivían ao leste dos montes **Abnoba**, próximos a Hessen. Moitos historiadores son da opinión de que os ***chasuarii*** eran os mesmos que o pobo dos ***chattuarii*** mencionados por algúns autores.
## Notas
Requeixo, Chantada

**Santiago de Requeixo** é unha parroquia que se localiza no concello de Chantada. No ano 2020 tiña unha poboación de 128 habitantes (60 homes e 68 mulleres) segundo os datos do Instituto Nacional de Estadística. Supón un descenso respecto ao ano 2011, cando contaba con 166 veciños, e 2004, cando tiña 192.

## Toponimia 
O nome da parroquia é un orónimo ben descritivo da súa xeografía, pois se atopa nas abas orientais da serra do Faro que descenden á conca do río Miño.

## Xeografía 
A parroquia de Requeixo, con 10,04&nbsp;km², é a terceira en extensión despois das da Laxe e de Nogueira. Está a 14&nbsp;km da vila de Chantada, na parte baixa do monte Faro, que acada 1187 metros. A zona habitada da parroquia sitúase a unha altitude de entre 600 e 700 metros. 

Dispón de abundantes mananciais e regatos. A montaña do Faro e as súas ladeiras están poboadas de árbores que supoñen unha fonte de riqueza para a zona. Destacan grandes exemplares de castiñeiros. Dende a montaña antes citada pódese gozar de amplas vistas panorámicas. En días claros chega a se albiscar a central térmica de Meirama, na comarca coruñesa de Ordes. Así mesmo esta montaña acubilla distintas especies de caza. Ultimamente pódense encontrar exemplares de caza maior, como o gamo ou o xabaril, entre outros.
miniatura|Ermida de Nosa Señora do Faro en Chantada.

## Historia 
No monte Faro atópase a ermida dedicada á Nosa Señora do Faro, onde se celebran romarías os días 15 de agosto, e 7, 8 e 9 de setembro, xa descritas polo trobador Xoán de Requeixo nas súas cantigas de amigo no século XIII. O día 7 de setembro sóbese a Virxe en romaría deica a ermida, que dista uns 4 quilómetros da igrexa parroquial de Requeixo, mentres que o día 9 vólvese baixar.

A parroquia de Requeixo no momento de máximo esplendor chegou a ter preto de 1.000 habitantes. O val de Requeixo é moi rico en gandaría polos seus amplos pasteiros.

## Economía 
Requeixo dispón de medianos saltos de auga onde se produce enerxía eléctrica e que outrora servían para mover as aceas. En tempos recentes descubríronse minas moi abundantes en estaño, as cales atraeron moitos foráneos para a súa explotación.

Tradicionalmente moitas mulleres de Requeixo traballaron como tecelás, entre as que se lembran especialmente as irmás Elvira e Evangelina. Os seus traballos eran coñecidos e apreciados en todo o país e mesmo tamén noutras rexións, como en Madrid. Tamén destacaron artesáns de ebanistaría.

## Patrimonio 
Entre o seu patrimonio monumental, salienta a igrexa románica de Santiago de Requeixo, do século XII, situada no lugar de Fontela. Nela destaca o tímpano embutido nunha parede lateral, que pertenceu á portada románica actualmente desaparecida. Ten un repertorio variado de canzorros de gran calidade, e no interior, interesantes pinturas murais do século XVI.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Requeixo 
### Parroquias de Chantada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Chantada
Estalactita

[miniatura|dereita|200px|Estalactitas na cova de [Valporquero.]]
200px|miniatura|Conxunto de estalactitas do tipo bandeira.
miniatura|200px|Grupo de estalactitas creadas pola disolución do cemento.

Unha **estalactita** (do grego σταλακτίτης *stalaktítēs*, de στάλαγμα *stálagma* "gota", de σταλάσσω *stalásso*, "gotexar"), é un tipo de espeleotema (depósito de minerais que se forman por precipitación química) que se forma no teito dunha cova nunha zona calcaria debido á decantación de solucións e a deposición de carbonato cálcico. Por veces poden unirse coas estalagmitas do solo e formaren *columnas* ou *piares*.

As tres formas principais de estalactitas son:
* vertical: cando é relativamente simétrica respecto a calquera plano vertical;
* bandeira: cando se deforma a causa dun vento de dirección e sentido constantes, deixando unha sorte de membrana a sotavento;
* excéntrica: cando a dirección ou sentido do ar na cova é variable e polo tanto o eixo lonxitudinal da estalactita é aleatorio (cf. helictita);
Igual que as covas, poden ter orixes variadas, pero principalmente son a orixe dos materiais disoltos ou en suspensión son tres:
* disolución de carbonato de calcio das rochas calcarias;
* disolución de materiais orgánicos no pseudokarst;
* disolución do hidróxido sódico do cemento (artificial);

As estalactitas poden ser macizas ou ter unha canle interior que alimenta a auga. Debido á súa beleza (normalmente o carbonato presenta iridisacións ante a iluminación exterior), ás veces córtanse vandalicamente para pretender desfrutalas na casa, pero é unha alternativa va: a estrutura de cada estalactita é estable unicamente nas condicións de humidade e temperatura nas que se formou.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Braund, Martin e Reiss, Jonathan (2004): *Learning Science Outside the Classroom*. Routledge. ISBN 0-415-32116-6 
* Kramer, Stephen P. e Day, Kenrick L. (1995): ''Caves'. Carolrhoda Books. ISBN 978-0-87614-447-3

### Outros artigos 
* Carso
* Covas de Galicia
* Espeleoloxía

### Ligazóns externas 
* The Virtual Cave. Stalactites  Consultada o 06/09/2012.
* Wolferam Demostration Projets Stalactites  Consultada o 06/09/2012.
-86

## Acontecementos 
* Primeira Guerra Mitridática (-88, -84) - Batalla de Queronea - Lucio Cornelio Sila vence as tropas de Mitrídates VI do Ponto, ao mando de Arquelao, en Beocia, Grecia.

## Nacementos 
* 1 de outubro - Gaio Salustio Crispo, historiador romano (m. -35).

## Mortes 
* Caio Mario, político e xeneral romano (n. -154).

## Outros 
Historia ano a ano
Aerógrafo

miniatura|Aerógrafo
O **aerógrafo** é un instrumento de precisión ideado polo inglés Charles Burdick en 1893 e que serve para dispersar por medio de aire a presión un pigmento en partículas moi finas. Emprégano os deseñadores, fotógrafos e pintores para colorear copias, retocar positivos e negativos, ocultar as xuntas dos collages, engadir nubes ou outros elementos e eliminar defectos ou fondos innecesarios. O primeiro aerógrafo débese a Abner Peeler que o inventou en 1879.
Javier Gago López

**Javier Gago López**, nado o 1 de setembro de 1955 en Vilagarcía de Arousa, é un político galego e funcioanario do PSdeG-PSOE que foi alcalde do seu concello natal durante dezaseis anos.

## Traxectoria 
Licenciado en dereito, en 1980 obtivo a praza de Secretario de Concello con destino en Catoira. Nas Eleccións municipais de 1983 foi elixido concelleiro en Vilagarcía de Arousa polo PSdeG-PSOE. Dende xaneiro de 1986 foi portavoz do Grupo Municipal Socialista na oposición, logo da marcha do que fora candidato do partido, José Giráldez Maneiro, ao Parlamento de Galicia. Volveu a ser elixido concelleiro logo das municipais de 1987. En decembro de 1987 foi nomeado delegado provincial da Consellería de Obras Públicas na provincia de Pontevedra polo daquela conselleiro Antolín Sánchez Presedo. Permanece nese cargo ata 1990, logo de que Manuel Fraga gañase as eleccións autonómicas.

Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE de Vilagarcía de Arousa e foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno co BNG e a CNG. Logo de cesar 2 dos 3 concelleiros do BNG en marzo de 1993 afrontaría o resto do mandato en minoría. Nas municipais de 1995 logrou a vitoria, a tan só un concelleiro da maioría absoluta, polo que revalidou a alcaldía como cabeza da lista máis votada. Nas municipais de 1999 revalidou a alcaldía con maioría absoluta. Nas municipais de 2003 perdeu a maioría absoluta, continuando na alcaldía como cabeza da lsita máis votada. Abandonou a alcaldía logo de decidir non presentarse á reelección nas municipais de 2007. Entre 1996 e 2000 simultaneou o seu cargo de alcalde co de deputado no Congreso pola provincia de Pontevedra.

Logo de abandoa-la alcaldía foi nomeado presidente da Autoridade Portuaria de Vilagarcía polo goberno de Emilio Pérez Touriño na Xunta de Galicia. Permaneceu no posto ata a derrota de Touriño nas eleccións autonómicas de 2009. Volveu ao seu posto de secretario municipal no concello de Catoira, onde permaneceu ata a súa xubilación, salvo entre febreiro de 2010 e xaneiro de 2012, cando ocupou a presidencia de Remolques Marítimos, a empresa pública estatal de remolcadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Vilagarcía de Arousa
Gabry Ponte

miniatura|Gabre Ponte, 2011
**Gabry Ponte** (Gabriele Ponte) é un DJ italiano nado en Turín o 20 de abril do 1973. Fíxose famoso despois de crear o single Geordie.

## Singles 
* *Got To Get* (2001)
* *Time To Rock* (2002)
* *Music* (feat.Mario Fargetta) (2002)
* *Geordie* (2003)
* *De Musica Tonante* (2003)
* *The Man In The Moon* (2003)
* *La Danza Delle Streghe* (2003)
* *Figli Di Pitagora* (feat. Little Tony) (2004)
* *Depends On You* (2004)
* *Sin Pararse* (feat. Ye Man) (2004)
* *La Libertá* (2006)
* *Elektro Muzik Is Back* (2006)
* *U.N.D.E.R.G.R.O.U.N.D.* (2006)
* *The Point Of No Return* (2007)
* *I Dream Of You (Old School Mix)* (2007)

## Álbums 
* *Gabry Ponte* (2002)
* *Dr. Jekyll and Mr. DJ* (2004)

## Mixes 
* *DJ Set* (2005)

## E.P. 
* *Modern Tech Noises According To Gabry Ponte* (2007)
* *Love Songs In The Digital Age According To Gabry Ponte* (2007)
* *Tunes From Planet Earth According To Gabry Ponte* (2007)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial
* MySpace Oficial
* Forum
* m2o
Tiësto

**Tijs Verwest**, nado o 17 de xaneiro do 1969 en Breda, máis coñecido co nome de **DJ Tiësto**, é un DJ tranceiros máis recoñecidos no mundo.

## Discografía 
### Álbums 
* 2001 *In My Memory* *[Lanzamento: 15 de Abril, 2001]*
* 2004 *Just Be* *[Lanzamento: 15 de Maio, 2004]*
* 2004 *Parade of the Athletes* *[Lanzamento: 18 de Outubro, 2004]*
* 2005 *Just Be: Remixed* *[Lanzamento: 27 de Setembro, 2005]*
* 2007 *Elements of Life*
* 2008 *Elements of Life: Remixed*
* 2009 *Kaleidoscope*

## Notas 
## Véxase tamén
I Samuel

**I Samuel** é un dos libros do Antigo Testamento, xunto con II Samuel constitúe o oitavo libro da Tanakh que os cristiáns dividiron en dous. O libro está consagrado á vida do profeta Samuel, consagrado a Deus pola súa nai Hannah. Cronoloxicamente cobre un período de cen anos correspondentes á vida de Samuel e contén a historia de Elí e da súa muller Ana (1-4), a historia de Samuel (5-12) e a historia de Xaúl e de David no exilio(13-31)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Agag
### Ligazóns externas
*Libro primeiro de Samuel en galego 
*Libro primeiro de Samuel en latín
*Libro primeiro de Samuel en hebreo
Número de Pell

En matemáticas, os **números de Pell** e os **números de Pell-Lucas** son sucesións matemáticas de números enteiros.

## Números de Pell 
Os números de Pell veñen definidos en recursividade por:
:P_n=\begin{cases}0&\mbox{se }n=0;\\1&\mbox{se }n=1;\\2P_{n-1}+P_{n-2}&\mbox{se }n\geqslant2.\end{cases}

Noutras palabras : comézase por 0 e 1, e entón procúrase o próximo número de Pell engadindo dúas veces o número precedente ó número de Pell anterior. Os primeiros números na secuencia son 0, 1, 2, 5, 12, 29, 70, 169, 408, 985, 2378...
Alamosa East

**Alamosa East** é un lugar do condado de Alamosa, Colorado, Estados Unidos de América. Cobre unha extensión de 9,3&nbsp;km² e no ano 2000 tiña 1528 habitantes. A maioría da poboación é hispana (54,38 %). A lingua máis falada é o inglés (62,2 %), seguida do castelán (34,6 %) e o tagalo (1,5 %)
Dirt

***Dirt*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de hard rock Alice in Chains. Foi editado o 29 de setembro de 1992 a través do selo Columbia Records. *Dirt* acadou o número 6 da lista *Billboard 200* e foi certificado catro veces platino pola RIAA, sendo o álbum máis vendido da banda ata a data.

Do disco sacáronse cinco sinxelos: "Would?", "Them Bones", "Angry Chair", "Rooster" e "Down in a Hole". As cancións do traballo céntranse na depresión, na ira, nos comportamentos antisociais, no uso das drogas, a guerra ou a morte.

Foi o derradeiro disco da banda gravado polos catro membros orixinais, xa que o baixista Mike Starr foi despedido en xaneiro de 1993 durante a xira de promoción do álbum.

## Listaxe de cancións 
"Sickman", "Junkhead", "Dirt" e "God Smack" están acreditadas a Cantrell/Staley sen especificar se se trata da música ou da letra. "Rain When I Die" está acreditada a Cantrell/Staley/Kinney/Starr, e posteriormente aclarouse que Cantrell e Staley escribiron a letra.

## Notas
Axis of Justice

**Axis of Justice** (**Eixo de Xustiza**) é unha organización non lucrativa formada polos músicos Tom Morello de Audioslave (e anteriormente de Rage Against the Machine) e Serj Tankian de System of a Down. O propósito dela é unir ós músicos e ós fans para loitar pola xustiza social. Unha tenda de Axis of Justice acostuma estar nos festivais onde Audioslave ou System of a Down tocan, como en Lollapalooza no 2003. Axis of Justice tamén ten un show mensual que pode ouvirse pola emisora de radio KPFK nos Ánxeles (California).

No 2004, eles lanzaron un álbum en vivo titulado "Axis of Justice: Concert Series Volume 1". Contén performances por Flea de Red Hot Chili Peppers, Brad Wilk e Chris Cornell de Audioslave, Serj Tankian de System of a Down, Pete Yorn, Tim Walker, Maynard James Keenan de Tool, A Perfect Circle, Wayne Kramer e moitos outros.

Foi gravado durante un show no club Avalon, en Hollywood. O show foi para recadar diñeiro para Axis of Justice.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Axis of Justice
* Axis of Justice radio archive
* The Axis of Justice blog - New Noise
Salmonela

***Salmonella*** é un xénero bacteriano formado por bacilos gramnegativos, anaerobios facultativos, con flaxelos perítricos que rodean ó microorganismo e non desenvolve esporas. Son bacterias móbiles que producen sulfuro de hidróxeno. Non fermentan glicosa nin lactosa.

É un axente zoonótico de distribución universal. Transmítese por contacto directo ou contaminación cruzada durante a manipulación, no procesado de alimentos ou no fogar, tamén por vía sexual.

## Microbioloxía 
Son bacterias gramnegativas. Crece con facilidade no medio de cultivo ágar sangue formando colonias de 2 a 3 milímetros. En laboratorios de microbioloxía clínica íllase con medios selectivos, Selenito, Hektoen, SS ou XLD, para inhibir o crecemento doutras bacterias patóxenas e da flora intestinal saprófita.

A taxonomía de *Salmonella* é complicada. Actualmente hai dúas especies dentro do xénero: *Salmonella bongori* (previamente subespecie V) e *S. enterica*, que se divide á súa vez en seis subespecies.

* I *enterica*
* II *salamae*
* IIIa *arizonae*
* IIIb *diarizonae*
* IV *houtenae*
* (V *S. bongori*, xa incluída nunha especie distinta)
* VI *indica*

Cada subespecie á súa vez, está conformada por diversos serotipos, e ata a actualidade foron identificados máis de 2.500.

## Patoxenia 
Produce gastroenterite, cun período de incubación de entre 5 horas e 5 días, diarrea e dor abdominal. A través das feces do enfermo elimínanse gran cantidade de bacterias; e febre entérica, cun período de incubación de 7 a 28 días, causante da dor de cabeza, febre, dor abdominal e diarrea, erupción máculo-papulosa en peito e lombo. Os enfermos presentan un período de convalecencia entre 1 e 8 semanas.

As persoas curadas eliminan *Salmonella* durante máis dun ano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Salmonelose
* Taxonomía bacteriana
Aerograma

[miniatura|250 px|O primeiro aerograma iraquí emitiuse en [1933.]]
Un **aerograma** é unha carta que se envía por correo aéreo sen necesidade de sobre. Os aerogramas teñen unha tarifa diferente da do resto dos envíos postais.
Fitoxeografía

miniatura|250px|Mapa fitoxeográfico de Europa.
A **fitoxeografía**, ou **xeobotánica**, é a disciplina que estuda a distribución xeográfica das plantas, constitúe unha parte da bioxeografía. Os primeiros traballos fitoxeográficos tiveron a súa base nas nocións desenvolvidas por Charles Flahault e Henri Gaussen.

## Véxase tamén 
* Coroloxía
* Bioxeografía
Joaquín García Díez

**Joaquín María García Díez**, nado o 16 de setembro de 1954 en Ferrol, é un político e biólogo galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta das [Eleccións xerais de España de abril de 2019|Xerais de abril de 2019.]]
Licenciado en Bioloxía e militante do Partido Popular de Galicia, comezou a súa carreira como director do Instituto Lucense para o Desenvolvemento Económico e Social.

En 1990 deu o salto á administración autonómica ao ocupar a secretaría xeral da consellería de Agricultura durante un ano. En 1991 presentouse como candidato a concelleiro dentro das listas municipais do PPdeG en Lugo, saíu elixido e encargouse da primeira tenencia de alcaldía no equipo de Tomás Notario Vacas. Nas municipais de 1995 encabezou a lista do PPdeG e conseguiu a alcaldía con maioría absoluta da cidade das murallas, posto que ocupou durante catro anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Lugo
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
Movimiento Falangista de España

150px|miniatura

O **Movimiento Falangista de España** (MFE) é un partido falanxista español creado en 1979 formado tras a integración dos Círculos José Antonio na Falange Española de las JONS, o que supuxo a saída deste partido de Antonio Jarreño que se uniu ó Frente de Unificación Falangista de Aragón, Unidad Falangista de León e disidentes da Falange Española Independiente para formar o MFE. O 8 de marzo de 2006 ETA atentou contra a sede da MFE en Santoña, (Cantabria), localidade na cal o MFE tivo dous concelleiros entre 1999 e 2003.
Iguana

A **iguana** pertence ao grupo maior e de máis complicado deseño dos saurios do Novo Mundo, ao que pertencen a maioría das especies. Englóbanse na familia dos Iguanidos. Poden medir de 7.5 centímetros ata 2 metros. Son animais herbívoros e reprodúcende por medio de ovos, que son colocados baixo terra durante o mes de febreiro.

Alcanzan a madurez sexual aos 16 meses de idade, pero son consideradas adultas aos 36 meses, cando miden 70 centímetros de longo.

Todas as iguanas teñen patas moi curtas e cinco dedos en cada pé, acabados en garras moi afiadas. A súa cola é longa e delgada e está bordeada por unha ringleira de afiadas escamas dorsais. Este animal ás veces emite bufidos. Posúe escamas, unha bolsa gular na gorxa e unha orla dorsal que os machos utilizan para marcar o seu territorio.

Existen ao redor de 300 especies de iguana. A máis coñecida é a común (*Iguana iguana*), de cor verde brillante con algunhas bandas transversais escuras na cola.

Son coñecidas polas súas espectaculares exhibicións nos rituais de defensa e cortexo, nos que levantan o corpo mentres axitan con forza a cabeza de arriba a abaixo. Viven principalmente en América e en rexións bastante húmidas, como a selva mexicana.

## Notas
Grand Theft Auto: Vice City

***GTA: Vice City ou Grand Theft Auto: Vice City*** é a cuarta entrega da serie de aventura e acción Grand Theft Auto creada por Rockstar Games. É o segundo xogo da saga baseado no motor de Grand Theft Auto 3. O xogo desarrollase no 1986 na ficticia cidade de Vice City, a cal está baseada en Miami, Florida. O xogo logra captar perfectamente a época por medio da música, os traxes e dos coches.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial 
* Proxecto de tradución ó galego do Vice City 
* Vice City Radio, a banda sonora 
* gtavice.com
Kristen Pfaff

**Kristen Pfaff**, nada o 26 de maio de 1967 en Buffalo (Nova York) e finada o 16 de xuño de 1994, foi unha baixista estadounidense, coñecida polo seu traballo coa banda de rock alternativo Hole. Morreu dunha sobredose de heroína aos 27 anos.
The Martinis

**The Martinis** é unha banda de rock formada polo guitarrista dos Pixies Joey Santiago e a súa muller Linda Mallari, xunto co batería Dawn Richardson e a baixista Rachel Haden. Eles editaron un álbum a través do selo Cooking Vinyl, a mesma compañía pola que Frank Black (outro membro de Pixies) edita os seus traballos en solitario.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Páxina oficial da banda
Joey Santiago

**Joseph Alberto Santiago**, nado en Manila o 11 de xuño de 1965, é un músico estadounidense de orixe filipina. É coñecido sobre todo por ser o guitarrista principal da banda de rock alternativo Pixies. Despois da separación desta en 1993, Santiago produciu bandas sonoras para cine e televisión e formou o grupo The Martinis coa súa muller, Linda Mallari. Tamén colaborou en álbums de Charles Douglas e do seu compañeiro nos Pixies Frank Black.

## Traxectoria 
Logo de que en 1972 o presidente filipino Ferdinand Marcos declarase a lei marcial no país, a familia mudouse a Yonkers (Nova York). Joey pasou a meirande parte da súa infancia e adolescencia en Massachusetts, onde se matriculou na University of Massachusetts Amherst. Alí coñeceu a Charles Thompson (que posteriormente usaría os nomes de Black Francis e Frank Black), con quen formou a banda de rock alternativo Pixies en 1986.
Batalla de Junín

A **batalla de Junín** foi o penúltimo enfrontamento armado que sostiveron os exércitos español e peruano, no proceso que conduciu á independencia efectiva do Perú de España, tras a proclamación de independencia do 28 de xullo de 1821.

## Historia 
A batalla desenvolveuse na pampa de Junín, departamento de Junín, o 6 de agosto de 1824; a vitoria dos independentistas serviu para aumentar a moral das súas tropas.

Os realistas ocupaban a serra central e o sur. O xeneral Simón Bolívar tras conseguir a independencia de Venezuela e Colombia participou tamén na consolidación da independencia peruana. Bolívar tiña un exército de 8&nbsp;000 homes e as forzas realistas sumaban 18&nbsp;000 entre o val do Mantaro e o Alto Perú, unha sublevación no Alto Perú obrigou ao vicerrei a mandar parte das forzas que tiña establecidas en Puno, Bolívar diante esta nova situación decidiu atacar ás forzas realistas máis próximas. En xuño de 1824, encamíñase coas as súas tropas cara ao sur do para enfrontarse co xeneral realista José de Canterac.

A batalla durou uha hora, e no enfrontamento non se fixo uso de armas de fogo, foi un choque entre cabalarías con uso de sabres e espadas. Morreron 148 soldados do bando peruano e 248 do bando español.
Ivan Sekanina

**Ivan Sekanina**, nado en Nové Mêsto na Moravé o 31 de outubro de 1900 e finado en Oranienburg-Sachsenhausen o 21 de maio de 1940, foi un avogado, publicista e activista político checoslovaco.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade Carolina en Praga e alí entrou nos círculos próximos ó Partido Comunista Checoslovaco no que acabaría militando desde 1925 e colaborando no seu xornal, *Rudé Práva*. Organizador de diversas organizacións no contorno do PCC como a Axuda Vermella, Fronte de Esquerdas e o Comité para a Axuda á España Democrática. Detido en 1939 polos nazis morreu en Oranienburg-Sachsenhausen o 21 de maio de 1940 logo de crueis torturas.
Marie Majerová

**Marie Majerová**, nada en Úvaly o 1 de febreiro de 1882 e finada en Praga o 16 de xaneiro de 1967, foi unha escritora e xornalista checoslovaca, proclamada artista nacional en 1947.

## Traxectoria 
Simpatizante das ideas anarquistas na súa xuventude, foi membro da socialdemocracia checa e ingresou no Partido Comunista de Checoslovaquia en 1921 e foi redactora do seu órgano central, o *Rudé Právo*.

A súa obra máis coñecida é a novela *Siréna* (serea) publicada en 1935, onde narra en clave de loita de clases o proceso de industrialización do país checo. *Havířská balada* (a balada do mineiro), novela de 1938, é desde o punto de vista estético a máis lograda das súas obras, cunha engrenaxe case poética narra a loita indestrutiva do traballador explotado como trasunto da propia humanidade.
Teoloxía da liberación

A **teoloxía da liberación** é unha escola importante e controversia na teoloxía da igrexa católica desenvolvida despois do Concilio Vaticano II. Dá grande énfase á situación social humana.

## Historia e características 
O teólogo peruano Gustavo Gutiérrez é un dos máis influentes partidarios deste movemento. Tamén o teólogo estadounidense Cornell West e o brasileiro Leonardo Boff destacan. O movemento foi forte durante as décadas de 60 e 70, cando se espallou de forma especial na América Latina e entre os Xesuítas, sendo unha das orientacións para o movemento das Comunidades Eclesiásticas de Base (CEBs). A súa influencia diminuíu desde que partes importantes da súa doutrina foran rexeitadas polo Vaticano, e a partir do crecemento do movemento da Renovación Carismática Católica.

Integrantes do movemento afirman que este sempre estivo baseado en ideas de amor e liberación de todas as formas de opresión (especialmente opresión económica). Tamén afirman que ten unha forte base nas escrituras sacras. Por outra banda, algúns aspectos da teoloxía da liberación foron fortemente criticados pola Santa Sé e por varias igrexas protestantes (aínda que a igrexa luterana a adoptase), principalmente polo que consideran un exceso de politización e pola aproximación entre a teoloxía da liberación e o Marxismo.

O papa Xoán Paulo II solicitou á *Congregación para a doutrina da fe* (dirixida daquela por Joseph Aloisius Ratzinger, despois papa Bieito XVI) dous estudos sobre a Teoloxía da Liberación. Estes foron publicados en 1984 e 1986 cos nomes *Libertatis Nuntius Neles considérase que a pesar da importancia do compromiso radical que a Igrexa Católica asume cos pobres, a disposición da teoloxía da liberación a aceptar postulados de orixe marxista ou doutras ideoloxías políticas non era compatíbel coa doutrina, especialmente ao afirmar que só sería posíbel acadar a redención cristiá cun compromiso político.

Algúns afirman que o que ocorreu non foi unha crítica ou represión ao movemento en si, pero si corrección de certas esaxeración dalgúns dos seus representantes (como cregos máis tendentes á política, ou mesmo ao gnosticismo). Sexa como for, hoxe a teoloxía da liberación non ten a mesma forza de outrora. Por outro lado, moitas das súas ideas difundíranse polo clero e gran parte dos sacerdotes latinoamericanos hoxe está ligada en maior ou menor grao aos ideais de liberación desa escola teolóxica.

### Teólogos da Liberación destacados
*Jean-Bertrand Aristide
*Giampietro Baresi
*Carlos Filipe Ximenes Belo
*Leonardo Boff
*Jose Miguez Bonino
*Hélder Pessoa Câmara
*Ernesto Cardenal
*Pedro Casaldáliga
*Antônio Batista Fragoso
*Paul Gauthier
*Erwin Kräutler
*Gustavo Gutiérrez-Merino
*Óscar Romero
*Samuel Ruiz
*Juan Luis Segundo
*Jon Sobrino
*Camilo Torres

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ecumenismo
* Marxismo

### Ligazóns externas 
* ** : Brown, Robert McAfee (*internet archive'')
Super Basketball League

A **Super Basketball League** ou **SBL** é a liga de baloncesto de Taiwán, fundouse en 2003.

## Equipos
* Yulon Dinos (裕隆)
* Videoland Hunters (緯來)
* Dacin Tigers (達欣)
* Taiwan Beer (台啤)
* ETTV Antelopes (ou ETSN Antelopes) (東森)
* Bank of Taiwan (台銀)
* YMY (幼敏) — antesSina Lions (新浪)

Hai tamén unha liga feminina, a WSBL (Women's Super Basketball League), con catro equipos:
* Cathay Life (國泰)
* Taiyuan Textile (台元)
* Chunghwa Telecom (電信)
* Taipower (台電)

## Campións
2003-2004
*Yulon Dinos

2004-2005
* Yulon Dinos

2005-2006
*Champions: Yulon Dinos
Sebastián Taborda

**Sebastián Taborda Ramos**, nado en Montevideo o 22 de maio de 1981, é un futbolista uruguaio. Xoga de dianteiro centro e o seu equipo actual é o Defensor Sporting.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no seu país, no Defensor Sporting. Despois de estar cedido en varios clubs suramericanos, como Fénix (Uruguai), Pumas de la UNAM (México) e Universidad Católica, chegou a Europa no 2005 para xogar no Deportivo da Coruña, que pagou 2,9 millóns de euros polo 70% do pase do xogador. A súa gran virtude é a súa envergadura, que a sabe aproveitar perfectamente no xogo aéreo. Normalmente é usado como revulsivo nas segundas partes dos partidos ou ante situacións adversas no marcador. Iso sucedeu nun partido contra o Valencia CF, no que Taborda marcou un gol coa cabeza aos poucos segundos de entrar no terreo de xogo, gañándose o alcume de 'Falito'. Cabe destacar que algúns dos seus goles máis importantes foron marcados saíndo case sempre desde o banco. Na tempada 2008–09 foi cedido ao Hércules CF de Segunda División. Tras rematar o seu contrato co Deportivo o 1 de setembro de 2009, volveu ao Uruguai para xogar novamente no Defensor Sporting. En 2010 foi contratado por Newell's Old Boys da Arxentina.

### Selección nacional 
Até a data foi convocado tres veces coa selección uruguaia, xogando un partido.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en tenfieldigital.com.uy
* Datos do xogador en futbolxxi.com
* Datos do xogador en national-football-teams.com
O show dos Tonechos

***O show dos Tonechos*** é un programa da Televisión de Galicia protagonizado por Roberto Vilar e Víctor Fábregas, dúo humorístico coñecido como Os Tonechos.

## Historia 
Logo de actuacións en programas como *Con perdón* e *Luar*, o 18 de abril de 2005 emitiuse o programa piloto do seu propio espazo, cunha cota de pantalla do 25.8%. A partir de maio do mesmo ano, emitiuse con regularidade semanal en horario de máxima audiencia.

O programa deixou de emitirse en 2008, e en xaneiro de 2009 os dous actores anunciaron a disolución do grupo.

## Características
Cada episodio tiña unha duración de 70 minutos, que se emitía en directo agás durante a segunda tempada. O día de emisión era o xoves.

## Tempadas
A primeira tempada está considerada aínda como a sección que tiña o grupo dentro do programa *Luar*.

A segunda tempada comezou no ano 2005, pregravada e con novas seccións. Despois da segunda aínda viñeron tres máis, facendo un total de cinco.

## Personaxes 
### Personaxes principais
Os catro personaxes máis importantes, e que participaron durante toda a serie, son:
*Antonio "Tonecho" Martínez (Roberto Vilar).
*Antonio "Tucho" Martínez (Víctor Fábregas).
*María Isabel "Maribel" (Mariana Carballal).
*Amadora (Dorotea Bárcena).

### Personaxes secundarios
*Blas (Tonhito de Poi).
*Manolito (Alfonso Agra).
*(César Cambeiro).
*(Roberto Gómez).
*(Ana Santos).
*(Patricia Vázquez).

### Personaxes convidados
*Castelao (Antonio Durán "Morris").
*Pepe de Betanzos "O Feo" (Lois Soaxe). Delincuente acabado de fuxir do cárcere do Pereiro de Aguiar, acode ao pazo do Roncadoiro, novo fogar dos Tonechos, para recuperar a prata que agochou nos andeis do devandito pazo.
*(Pepo Suevos).

### Locutores/narradores
*Xoán Diéguez
*Carlos Jiménez Díaz

## Lista de especiais dos Tonechos
*"Os Tonechos van á obra"
*"Os Tonechos e o camiño de Santiago"
*"Os Tonechos van á praia"
*"Os Tonechos en América"
*"Os Tonechos van ó mar"
*"Os Tonechos e a lotería de Nadal"
*"Os Tonechos nunha de medo"
*"Os Tonechos no gran hotel"
*"Os Tonechos e o atraco ó banco"
*"Os Tonechos: O padriño de Amadora"
*"Os Tonechos no hospital"
*"Nadal cos Tonechos"
*"Os Tonechos no hospital"
*"Os Tonechos nunha de amor"
*"Os Tonechos: Nunha de cine"
*"Os Tonechos van presos"
*"Os Tonechos: O debate"
*"Os Tonechos de película"
*"Os Tonechos van á escola"
*"Os Tonechos na despedida de solteiro"
*"Os Tonechos volta e volta"

## Audiencia
*O show dos Tonechos* foi o cuarto programa máis visto da TVG na tempada 2006-07, con 193.000 espectadores de media e unha cota de pantalla do 19,8%

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Land Rober Tunai Show
Jan Šverma

**Jan Šverma** foi un activista político checoslovaco, considerado un heroe nacional durante o réxime comunista.

Naceu o 23 de marzo de 1903 en Mnichovo Hradiště, membro do Partido Comunista Checoslovaco, colaborou no seu xornal oficial *Rudé Právo* e desde 1929 cando entrou a dirección encabezada por Klement Gottwald foi membro do Comité Central e do Buró Político do PCC.

Redactor xefe de *Rudé Právo* (1936-1938). En 1938 pola situación política ten que marchar a Moscova. Entre 1939 e 1940 traballou no Buró Exterior do PCC en París e cando entran os nazis marchou outra volta a Moscova para traballar na dirección do PCC converténdose nun dos colaboradores máis próximos a Gottwald e asumiu a dirección política das unidades militares checoslovacas que se forman na URSS.

Morreu o 10 de novembro de 1944 nas montañas eslovacas mentres dirixía a insurrección dos comunistas eslovacos contra o goberno filonazi.
José de Churriguera

miniatura|dereita| Igrexa de San Cayetano, Madrid. Obra de J.B. Churriguera e Pedro Ribera, 1664 - 1761.

**José Benito de Churriguera**, nado en Madrid o 21 de marzo de 1665 e finado na mesma vila o 2 de marzo de 1725, foi un arquitecto barroco español.

## Traxectoria 
miniatura|dereita|Retablo da Igrexa do Convento de San Esteban en Salamanca, por José de Churriguera (1692).

Proxectou, entre outras obras, as igrexas de San Cayetano, Santo Tomás, o antigo Palacio Goyeneche (actual sede da Real Academia de Belas Artes en Madrid) e o lugar de Nuevo Batzán, ademais do retablo do convento de San Esteban, en Salamanca. O seu estilo coñécese como churrigueresco.

A maior parte da súa obra está inserida na tradición cortesá pero introducindo innovacións transcendentais, na súa primeira etapa predominan os retablos caracterizados pola grandiosidade da traza, o dinamismo da planta, o remate en cuarto de esfera, as columnas salomónicas no corpo principal, as estatuas situadas nos intercolumnios, a talla virtuosista decorada frondosamente que non rompe a estrutura arquitectónica, asemade o resplandor do dourado reforza a atracción que exerce no espectador.

A partir de 1709, en Nuevo Batzán, obsérvase unha maior influencia do clasicismo francés nos motivos ornamentais e estruturais.
Juste-Aurèle Meissonnier

**Juste-Aurèle Meissonier**, nado en 1695 e finado en 1750, foi un ourive, escultor, pintor, arquitecto e deseñador de mobles francés.

Meissonier foi quen realizou a primeira e fundamental contribución á linguaxe artística coñecida como rococó xa que foi el quen propagou o estilo polos seus deseños e obras, caracterizados pola asimetría e o dinamismo das formas, baseadas na ondulación das curvas e contracurvas en tódalas direccións espaciais, a fluidez, a imaxinación e libre inventiva da súa linguaxe coa introdución da forma rochosa mariña e outros elementos mariños.

Da súa obra só se conservan tres pezas, unha caixiña de ouro e lapislázuli, un candelabro de prata e dúas sopeiras.miniatura|Deseño para unha mesa por Meissonnier, París, c. 1730.|centro
Galería de imaxes de Samos

**Galería de imaxes** do concello de Samos na provincia de Lugo.

## Samos 

Ficheiro:Casa concello Samos 01.jpg|Casa do concello
Ficheiro:Torre reloj de Samos.jpg|Torre do reloxio
Ficheiro:Situacion Samos.PNG|Mapa coa localización
Ficheiro:Escudo de Samos (2009).svg|Escudo oficial

## Parroquias 
### Formigueiros 

Ficheiro:Castro de Formigueiros Samos Galiza.JPG|Castro de Formigueiros

### Freixo 

Ficheiro:FREIXO SAMOS GALIZA.jpg|Freixo

### Frollais 

Ficheiro:Igrexa de Frollais.JPG|Igrexa de Frollais

## Mosteiro de San Xulián de Samos 

Ficheiro:Samos. Mosterio de San Xulián.Galicia 3.jpg|Fachada do Mosteiro de San Xulián de Samos
Ficheiro:Mosteiro de San Xulián de Samos 1.jpg|Mosteiro de San Xulián de Samos, Galiza
Ficheiro:Mosteiro de San Xulián de Samos 2.jpg|Mosteiro de San Xulián de Samos
Ficheiro:Mosteiro de San Xulián de Samos.jpg|San Xulián de Samos

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca de Sarria
*Lugares de Samos
*Eleccións municipais en Samos
Gustave Courbet

[miniatura|Gustave Courbet. Fotografía de [Félix Nadar]]
**Jean Désiré Gustave Courbet**, nado o 10 de xuño de 1819 e finado o 31 de decembro de 1877, foi un pintor francés.

## Estilo e características 
[miniatura|500 px|*[Enterro en Ornans* (1849), Coubet amósanos unha galería de tipos campesiños, auténticos e rudos que sorprende ó París burgués pola súa linguaxe vulgar]]
Courbet foi o principal creador do realismo, realizou as súas primeiras creacións en 1848. Ideoloxicamente republicano e socialista a súa participación na Comuna de París en 1871 levaríao ó cárcere e despois ó exilio. A súa pintura diríxese ó pobo, ó proletariado campesiño e obreiro, que é á vez o seu modelo. A súa pintura ademais do realismo caracterízase polas formas poderosas, a composición compacta, cromatismo austero, efectos sobrios do clarescuro, técnica densa e pastosa.

## Traxectoria 
Nun primeiro momento, pinta a paisaxe, especialmente os bosques de Fontainebleau e retratos, con algúns trazos románticos. Pero a partir de 1849 é decididamente realista. Courbet é o grande innovador do realismo. Escolle temas e personaxes da realidade cotiá, sen caer no "pintoresquismo". A súa técnica é rigorosa co pincel, co pincel plano e coa espátula. As súas referencias son os mestres do pasado como Velázquez, Zurbarán ou Rembrandt. O seu realismo convértese en modelo de expresión de moitos pintores, contribuíndo a enriquecer a obra de Cézanne.

Como os mestres antigos, Gustavo Courbet untaba a súa tea dun fondo sombrío e case negro, a partir do cal subía cara á claridade. Proudhon, o teórico socialista (e o home ao que admirou máis) querería facer dil un pintor proletariano pero excepto os rompedores de pedra, non hai obreiros sobre as súas teas e, en resumidas contas, ben poucos campesiños.

Courbet non herda de ninguén e non terá discípulo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A orixe do mundo
### Ligazóns externas 
* Biografía e obras de Gustave Courbet
Pepu Hernández

**José Vicente Hernández Fernández**, máis coñecido como **Pepu Hernández**, nado en Madrid o 11 de febreiro de 1958, é un adestrador de baloncesto. Tras unha vida dedicada ó Estudiantes, encargouse da selección española no Mundobasket 2006, onde gañou o primeiro ouro español. Ademais, impartiu numerosos cursiños e clínics sobre adestramento.

## Traxectoria 
Pepu Hernández estudou no Instituto Ramiro de Maeztu a ensinanza preparatoria e o bacharelato, para despois comezar a carreira de Ciencas da Información na Universidade Complutense de Madrid, que abandonaría para dedicarse completamente ó baloncesto.

Xogou nas categorías base do Estudiantes dende alevíns até xuvenís. Con 16 anos, en 1974, comezou a adestralas, pasando polos alevíns, infantís, xuvenís e júniors. Pasou ó primeiro equipo como segundo adestrador en 1990, tomando o posto de adestrador principal en decembro de 1994, substituíndo a Miguel Ángel Martín. Estaría no posto até a tempada 2004-2005, cunha breve paréntese na tempada 2001-2002, cando asumiu o posto de Director Deportivo, sendo substituído na bancada por Carlos Sáinz de Aja. Foi tamén adestrador axudante de Ignacio Pinedo na selección española júnior.

A principios de 2006, a Federación Española de Baloncesto designouno como adestrador da selección española, tendo que deixar o Estudiantes, club que lle concede a súa insignia de ouro e brillantes en xaneiro dese ano.

No mundial de baloncesto de 2006, no Xapón, consegue o ouro tras un gran campionato, no que a selección non caeu derrotada en ningún partido. Horas antes da final, o seu pai fina, pero el decide non comunicarllo ó cadro de xogadores para que non lles afecte moralmente.

Na celebración do título, na praza de Castilla de Madrid, dixo: *"Os voy a decir una palabra. Y escuchadla bien, porque va a ser una palabra muy importante: ba-lon-ces-to."* ("Vou dicirvos unha palabra. E oídea ben, porque vai ser unha palabra moi importante: ba-lon-ces-to").

Como parte da selección, é galardoado co Premio Princesa de Asturias dos Deportes no 2006.

## Filosofía de traballo 
Pode dicirse que a súa filosofía do baloncesto baséase na énfase na actividade, con e sen balón, dos cinco xogadores na cancha, na actitude, na defensa, no contraataque e en non ter roles ríxidos. Tamén intenta extrae-las mellores características de cada xogador para beneficir ó funcionamento do conxunto do equipo.

## Palmarés 
### Selección española 
* Medalla de ouro no Campionato mundial de baloncesto de 2006 no Xapón coa selección española.

### CB Estudiantes 
* Campión da Copa do Rei ACB no 2000 con Adecco Estudiantes.
* Subcampión da Liga ACB na tempada 2003-2004 con Estudiantes.
* Subcampión da Copa Korac 1998-99 con Estudiantes.
* Nomeado Mellor Adestrador da tempada 2003-2004 en votación dos adestradores ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Semblanza de Pepu Hernández no Diario *As* .
Alice in Chains (álbum)

***Alice in Chains*** é o álbum autotitulado da banda de grunge de Seattle Alice in Chains. É o seu terceiro álbum e é tamén coñecido polo nome de ***Tripod*** debido á imaxe da súa portada, un can con tres patas. Foi editado o 7 de novembro de 1995 polo selo Columbia Records.

*Alice in Chains* foi a continuación do exitoso *Dirt*, e, de xeito semellante a este, os seus temas céntranse en temáticas como a depresión, o illamento, as drogas, a ira e a morte. O álbum baséase menos nos riffs metálicos dos seus anteriores álbums de longa duración, e enfatiza máis as melodías e os arranxos con texturas variadas, a semallanza do son delicado e acústico dos seus EPs. Trátase do derradeiro álbum de estudio co vocalista Layne Staley (que morrería dunha sobredose no ano 2002). O disco foi certificado dúas veces platino pola RIAA, e vendeu ao redor de 3 millóns de copias en todo o mundo.

## Listaxe de cancións 
;Cancións extra no Xapón
Facelift

***Facelift*** é o primeiro álbum da banda de grunge Alice in Chains. Foi editado o 28 de agosto de 1990. Foi o primeiro álbum de grunge en chegar ao *top 50* nos Estados Unidos, principalmente grazas a temas como "We Die Young" e "Man in the Box". O álbum foi certificado dobre-platino pola RIAA por vender 3 millóns de copias nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas escritos por Jerry Cantrell, agás onde se indique.
Sean Kinney

**Sean Howard Kinney** (nado en Renton, Washington o 27 de maio de 1966) é o batería da banda de grunge Alice in Chains.

O seu interese pola música desenvolveuse moi cedo debido ao seu avó, que formaba parte dunha banda chamada The Cross Cats, da cal Kinney formou parte cando tiña nove anos.

Sean tocou a batería para Alice in Chains nos seus álbums *Facelift*, *Dirt* e *Alice in Chains*, así como nos seus dous EPs, *Sap* e *Jar of Flies*. Fai tamén coros a través dun megáfono na canción oculta de *Sap*, titulada "Love Song". Tocou a batería no álbum en solitaro dos seu compañeiro an Alice in Chains Jerry Cantrell, chamado *Boggy Depot*.
Lista de pilotos campións do mundo de Fórmula 1

O **Campionato do Mundo de pilotos de Fórmula 1** é outorgado pola Federación Internacional do Automóbil (FIA) ó piloto de Fórmula 1 máis exitoso da tempada, sendo este determinado por un sistema de puntuación baseado nos resultados finais de cada Gran Premio. O primeiro Campionato Mundial de pilotos gañouno Nino Farina en 1950, sendo Alberto Ascari o primeiro piloto en conseguir máis dun campionato, en concreto os de 1953 e de 1954.

A FIA non declara oficialmente ó campión até que a tempada estea rematada, pero dícese xa que un piloto acadou o título cando non hai outro que sexa capaz de obter máis puntos que el aínda que consiga o máximo en tódalas carreiras restantes. O Campionato de Pilotos foi gañado 29 das 69 veces que foi disputado na derradeira carreira. A vez que o Campionato foi decidido máis cedo foi en 2002, cando Michael Schumacher o gañou a falta de seis carreiras para o final da tempada.

En total 34 pilotos diferentes gañaron o Campionato, sendo os alemán Michael Schumacher e o inglés Lewis Hamilton os que máis acadaron, con sete. Ademais, Schumacher ten o récord de máis Campionatos consecutivos, con 5 dende o 2000 até o 2004. O asturiano Fernando Alonso e o único español que logrou o título ( e ). O Reino Unido produciu a maioría dos pilotos gañadores do campionato do mundo con dez; Brasil, Alemaña e Finlandia son os seguintes con tres cada un. Dos 34 pilotos que conseguiron o título mundial, 20 seguen vivos. O último falecido foi John Surtees (1934-2017). O campión actual é Lando Norris. Entre os equipos, a Scuderia Ferrari produciu a maioría dos pilotos gañadores do Campionato Mundial con 15.

## Por tempadas 
#### Notas 
A letra grosa indica que a escudería tamén gañou o Campionato Mundial de Escuderías, concedido dende 1958.

## Por pilotos 
[miniatura|right|220px|[Michael Schumacher gañou o campionato do mundo de pilotos sete veces, dúas con Benetton e cinco con Ferrari.]]
[miniatura|right|220px|[Juan Manuel Fangio gañou o campionato do mundo de pilotos en cinco ocasións con Alfa Romeo, Maserati, Mercedes e Ferrari. Tivo o récord desde  ata .]]
[miniatura|right|220px|[Alain Prost gañou catro títulos, tres con McLaren e un con Williams.]]

## Por nacionalidade 
Os pilotos en letra grosa están en activo en .

## Récords 
### Os campións máis novos 
### Os campións máis vellos 
### O máis laureado 
* Michael Schumacher - 7 (1994-1995, 2000-2004)
* Lewis Hamilton - 7 (2008, 2014-2015, 2017-2020)

### Máis títulos consecutivos 
## Por construtor
*Os construtores en letra grosa competiron no Campionato do Mundo de 2018.
* Fangio competiu nos Grandes Premios de Arxentina e Bélxica con Maserati e completou a tempada con Mercedes. Este campionato compartido conta para cada un destes construtores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de escuderías campioas do mundo de Fórmula 1
* Sistemas de puntuación da Fórmula 1
* Lista de pilotos de Fórmula 1

### Ligazóns externas 
* GrandPrix.com - Enciclopedia Grand Prix 
* Formula1.com - Hall of Fame  
* ChicaneF1 - Campionatos de Pilotos 
* Campionatos de Fórmula 1