Alytes

***Alytes*** é un xénero de anfibios da familia Alytidae (antes Discoglossidae), xeralmente chamados sapos parteiros, que se encontran na maior parte de Europa e noroeste de África. As características destas ras similares a sapos é o seu coidado parental ás crías; os machos portan unha cadea de ovos fertilizados no seu dorso. A femia expele a cadea de ovos, que o macho fertiliza externamente. Despois, o macho enróscaa arredor das súas patas para protexelos dos predadores acuáticos. Cando están listos para facer eclosión, o macho vai a augas pouco profundas, onde libera os cágados que saltan dos seus ovos á auga. Existen cinco especies de *Alytes* no oeste de Europae, norte de África e na illa de Mallorca. En Galicia vive a especie *Alytes obstetricans*.

Poden atoparse nas neves dos Pireneos, vivindo a altitudes de 1500–1800 m en áreas como o macizo de Néouvielle. A diferenza da lingua delgada que teñen moitos anfibios, estes sapos teñen unha lingua redonda e aplanada; o nome da familia na que estaban incluídos previamente, Discoglossidae, significa "lingua redonda". En partes de Francia, estes animais viven en dunas de area preto do mar. Comparten o seu hábitat con *Epidalea calamita* (sapo corriqueiro).

## Descrición 
Existen cinco especies de sapos parteiros en Europa occidental, norte de África e Mallorca. Son animais tímidos e nocturnos que manifestan a súa presenza pola chamada repenicante que fan. Durante o día agóchanse baixo pedras e troncos ou en túneles, a miúdo en solos secos e areosos, os cales son máis fáciles de escavar usando as patas anteriores e fociños. Saen ao luscofusco para buscar comida, pero sempre volve aos mesmos sitios onde se agochan antes do amencer. Durante o inverno, hibernan nun burato ou tobo que fose abandonado por un animal pequeno.

### Alimentación 
Saen arredor da área preto do lugar onde se agochan de noite para procurar alimento. Usan o extremo da súa longa e pegañenta lingua para capturar as súas presas, entre as que están escaravellos, grilos, moscas, eirugas, cempés, formigas e milpés. Aliméntanse tamén de materia vexetal. Mastigan cos seus dentes diminutos e córneos. Os sapos novos comen as mesmas presas pero de menor tamaño que os adultos.

## Defensas 
O dorso do sapo está cuberto de pequena verrugas, as cales soltan un veleno cheirento cando o sapo é manipulado ou atacado. O veleno é tan poderoso que o sapo ten poucos inimigos ou predadores. O veleno tamén axuda a manter a cadea de ovos que están sobre as costas do macho seguros ante ataques. Con todo, o propio sapo non ten veleno polo que poder caer presa de peixes e insectos.

### Adaptacións en Mallorca 
En Mallorca a especie *Alytes muletensis* está adaptada a condicións climáticas duras e secas. Só se atopa en canóns profundos das montañas do norte da illa. Ten un corpo aplanado, que lle permite meterse en gretas estreitas entre as rochas do seu hábitat. A única humidade dispoñible son pequenas pozas cheas de auga da chuvia en saíntes rochosos. Nacen e desenvólvense nesas pozas.

## Filoxenia 
En 2004 Martínez-Solano e colaboradores propuxeron a seguinte filoxenia para este xénero

## Especies 
### En laboratorios 
A apoptose (un tipo de morte celular programada) foi observada por primeira vez en cágados de *Alytes* en 1842 por Carl Vogt.

## Notas 
* Carl Vogt: *Untersuchungen über die Entwicklungsgeschichte der Geburtshelferkröte. (Alytes obstetricians)*, Solothurn: Jent und Gassman, (1842), p.&nbsp;130.
* Arthur Koestler, *The Case of the Midwife Toad*, Londres:  Hutchinson, 1971.