Anticorpo neutralizante

Un **anticorpo neutralizante** (**NAb**, do inglés *neutralizing antibody*) é un anticorpo que defende unha célula dun antíxeno ou axente infeccioso ao neutralizar os efectos biolóxicos que este teña. Un exemplo de anticorpo neutralizante é a antitoxina diftérica, que pode neutalizar os efectos biolóxicos da toxina diftérica. Unha variedade deles son os **anticorpos amplamente neutralizantes** ou **bNAb** (do inglés *broadly neutralizing antibodies*), que se atopou se formaban durante a infección polo VIH e outros virus.

## Método de neutralización 
A maioría dos anticorpos funcionan uníndose a un antíxeno, sinalando a un glóbulo branco que este antíxeno foi marcado, despois do cal o antíxeno é procesado e finalmente destruído. A diferenza entre anticorpos neutralizantes e anticorpos de unión normais é que os anticorpos neutralizantes neutralizan os efectos biolóxicos do antíxeno, mentres que os anticorpos de unión normais etiquetan os antíxenos.

Os anticorpos neutralizantes non deben confundirse cos anticorpos bloqueantes. O anticorpo bloqueante non causa reacción cando se combina co antíxeno, pero impide que outros anticorpos que si a causarían se combinen con dito antíxeno.

## Anticorpos amplamente neutralizantes 
Os chamados anticorpos amplamente neutralizantes (bNAb) afectan a múltiples cepas dun determinado virus. Coñécense bNAb contra o VIH e gripe. A base de datos para o VIH do Laboratorio Nacional de Los Álamos é unha fonte completa que ten moita información sobre secuencias do VIH, bNAb, e moito máis.
miniatura|Anticorpo amplamente neutralizante

A maioría das mutacións que dan forma aos bNAb prodúcense nos extremos da molécula con forma de Y do anticorpo, que ten bucles para atrapar os epítopos virais. As mutacións facilitan esta unión, de modo que os bNAb se adhiren con máis forza que outros anticorpos.

O virus VIH ten só uns 10 trímeros proteicos na súa superficie en comparación cos 450 do virus da gripe. Porén, os bNAb poden compensar isto ao acoplarse a lípidos que forman a membrana viral ou incluso a azucres. Os bucles dos bNAb son normalmente máis longos que os dos anticorpos correntes, o que incrementa a variedade de epítopos que poden capturar. Tamén acumulan moitas mutacións na rexión armazón que incrementan a súa amplitude e potencia. Estas mutacións non comprometen a estabilidade do anticorpo por razóns polo de agora descoñecidas.

A maioría dos sitios para a unión dos bNAb están no antíxeno de superficie exposto no VIH, a proteína de envoltura con forma de flor (Env) (que consta de gp120 e gp41), que emerxe da membrana viral e está deseñada para agarrarse e penetrar na célula hóspede.

A investigación sobre os bNAb ampliouse a outras doenzas, como a hepatite C, o dengue e a infección polo virus do Nilo Occidental.

En 2006, un home de Malawi participou nun estudo semanas despois de ser infectado. Doou varias veces sangue durante un ano, que os investigadores usaron para crear unha liña de tempo dos cambios na gp120 do seu virus (que sufría mutacións), a súa resposta de anticorpos e a aparición final dun bNAb. Os investigadores queren dirixir a evolución noutros suxeitos para conseguir resultados similares. Nun exame de bibliotecas de gp120 masivas atoparon unha destas proteínas que se unía fortemente tanto ao anticorpo orixinal coma ao bNAb maduro que evolucionou a partir del. Dar aos pacientes unha gp120 modificada que contiña pouco máis que o epítopo ao que se unían ambos os anticorpos podía actuar como "cebador" do sistema inmunitario, o que foi seguido da administración dun reforzo que contiña espículas trímeras na configuración máis natural posible. Porén, non se observou que os bNAb sevisen para previr unha infección.

## Estudos modernos 
Os anticorpos neutralizantes mostraron ter un potencial no tratamento de infeccións retrovirais. Os profesionais da medicina e investigadores atoparon que os xenes codificantes, que inflúen na produción deste particular tipo de anticorpo son unha axuda no tratamento de infeccións que atacan o sistema inmunitario. O tratamento da infección por VIH é un exemplo do posible uso destes anticorpos, sobre o que se estivo investigando. Recentemente, informouse de anticorpos amplamente neutralizantes humanos contra a gripe (como o CR6261), o VIH e a hepatite C, e suxeríronse posibles estratexias para xerar unha vacina mellorada que conferiría inmunidade de longa duración. Outra doenza que foi ligada á produción de anticorpos neutralizantes é a esclerose múltiple.

### Problemas con fármacos 
Aínda que este tipo de anticorpo ten a capacidade de loitar contra as infección retrovirais, nalgúns casos ataca a fármacos administrados que doutro modo servirían para tratar a esclerose múltiple. Os fármacos de proteínas recombinantes, especialmente os derivados de animais, son comunmente a diana dos anticorpos neutralizantes. Uns poucos exemplos son Rebif, Betaseron e Avonex.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Anticorpo bloqueante