open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adrián Pumares

**Adrián Pumares Suárez**, nado en Llaviana o 14 de xuño de 1989, é un político asturiano. Secretario xeral de Foro Asturies e deputado  na Xunta Xeral do Principado de Asturias.

## Traxectoria 
Licenciouse en economía na Universidade de Oviedo. Xogou ao rugbi no Pilier Rugby Club nas ligas rexionais de afeccionados. Dirixiu  a área de economía de Foro Asturias, foi secretario xeral local do seu partido e concelleiro en Llaviana dende o 13 de xuño de 2015 ao 12 de outubro de 2016, ao deixar o cargo por razóns laborais.

Dende novembro de 2018 é o secretario xeral de Foro Asturias, deputado dende o 24 de xuño de 2019 e o seu voceiro na Xunta Xeral do Principado de Asturias. Durante os debates da reforma do Estatuto de Autonomía na Xunta Xeral a finais de 2021 para facer do asturiano e do galego de Asturias linguas oficiais na autonomía, no que o seu voto era decisivo e no que defendeu un apoio condicionado, sufriu ataques por parte de partidos e organizacións contrarias a esa oficialidade. No V Congreso do seu partido, en setembro de 2022, elixírono como candidato á Presidencia de Asturias nas eleccións de maio de 2023 .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Entrevista a Adrián Pumares sobre a reforma do Estatuto de Autonomía Alderiques en Twitch.
Eurostopodinos

A dos **eurostopodinos** (*Eurostopodinae*) é unha das tres subfamilias de aves da orde dos caprimulxiformes nas que, segundo algúns autores, se subdivide a familia dos caprimúlxidos. 

Son pequenas aves de ás longas cunha plumaxe críptica combinando as cores gris e marrón para camuflarse cando descansan no chan. Aliméntanse de insectos capturados en voo. Un único ovo branco é colocado directamente no chan e incubado por ambos os pais. Os pitos poden camiñar pouco despois de eclosionar o ovo.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1988 polos ornitólogos estadounidenses Charles Sibley, Jon Edward Ahlquist e Burt Monroe Jr.

### Clasificación 
Os eurostopodinos comprenden sete especies existentes en dous xéneros, *Eurostopodus* e *Lyncornis*:

### Nota taxonómica 
A orde dos caprimulxiformes comprende varias familias de paxaros insectívoros nocturnos, esteatornítidos, podárxidos, nictibíidos, caprimúlxidos e egotélidos. A dos caprimúlxidos normalmente dividíase en dúas subfamilias, cordeilinos e caprimulxinos.. Ás veces, as especies do xénero *Eurostopodus* foron considerados como unha subfamilia dos caprimúlxidos, pero algúns estudos téñenos como un grupo irmán, mentres que outros trátanos como un clado dentro dos caprimúlxidos,e outros consideran que o xénero *Eurostopodus* pode non ser monofilético. Pero ultimamente considérase a este xénero, xunto con *Lyncornis*, como unha subfalilia dos caprimúlxidos. e pode estar intercalado con períodos de repouso no chan, nunha estrada ou nunha árbore. Estas aves beben en voo, planeando baixo sobre a auga e mergullando o peteiro. Se é necesario, a femia tentará distraer o intruso lonxe dos ovos, ou realizar unha exhibición de defensa con ás abertas, gorxa inflada e sons sibilantes. Os ovos eclosionan en tres ou catro semanas, e as crías poden camiñar pouco despois de eclosionar. Os pitos son alimentados por ambos os pais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cleere, Nigel & Nurney, David (1998): *Nightjars: A Guide to the Nightjars, Frogmouths, Potoos, Oilbird and Owlet-nightjars of the World*. Londres: Christopher Helm. ISBN 1-8734-0348-8.
* Sibley, C. G., Ahlquist, J. E. & Monroe, B. L., Jr (1988): "A classification of living birds of the world based on DNA-DNA hybridization studies". *Auk * **105**: 409-423. (Texto completo).

### Outros artigos 
*Caprimulxiformes
*Caprimulxinos
Rexións históricas de Suecia

miniatura|455x455px|As tres rexións históricas de Suecia
As **rexións históricas de Suecia** (*landsdelar*) son as tres antigas "partes principais" do país, Svealand, Götaland e Norrland. É unha división xeográfica tradicional sen función administrativa ou carácter oficial, pero utilizada en varios contextos.

O uso máis común destas partes do país en contextos cotiás hoxe en día é probablemente nos informes meteorolóxicos.

Os nomes aparecen tamén en certas divisións de distrito, como por exemplo *Mellersta Norrland* e *Övre Norrland*, que nomean a dúas das chamadas áreas nacionais (*riksområde*) en contextos estatísticos.

## Datos xeográficos 
A seguinte táboa fai referencia á distribución que ten sido xeralmente aceptada nos últimos séculos.

## Notas
Cyclone Global Navigation Satellite System

miniatura|Un satélite CYGNSS.
**Cyclone Global Navigation Satellite System** ou **CYGNSS** é unha serie de oito satélites da NASA adicados ao estudo das tormentas e ciclóns.

## Características 
Os oito satélites CYGNSS foron construídos por Southwest Research Institute e lanzáronse xuntos o 15 de decembro de 2016 a bordo dun foguete Pegasus XL. Cada satélite ten unha masa de 18 kg e dous paneis solares. Foron lanzados a unha órbita de 514 x 536 km e 34,96 graos de inclinación orbital.

A misión dos satélites CYGNSS é estudar a interacción entre a atmosfera e os océanos durante a formación de tormentas e ciclóns para determinar como se retroalimentan e xeneran. Para iso os satélites levan a bordo receptores GPS de alta precisión para detectar sinais tanto directas como indirectas de GPS: as directas permiten determinar a posición exacta de cada satélite mentres que as indirectas son sinais que se reflicten desde a superficie oceánica en función da súa axitación e das que se pode extrapolar a velocidade do vento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pegasus XL
Magnus

***Magnus*** é un filme documental de 2016 dirixido por Benjamin Ree sobre os inicios do xadrecista noruegués Magnus Carlsen. O mozo converteuse en Gran Mestre aos 13 anos e gañou o Mundial de Xadrez en 2013.

## Estrea 
Estreado no Festival de Cinema de Tribeca en 2016, converteuse no primeiro documental noruegués que se estreou a nivel mundial no antedito festival. Magnus Carlsen non asistiu á estrea, mais si a súa familia. Foi o filme desa edición do festival que antes esgotou as súas entradas. Frederic Boyer, director artístico do Festival de Cinema de Tribeca, afirmou que era un dos seus favoritos dese ano.

## Acollida da crítica 
*Magnus* recibiu maioritariamente recensións positivas da crítica de cinema. Ten unha puntuación do 81% no sitio web Rotten Tomatoes baseada en 27 valoracións, cunha media ponderada de 6,2 sobre 10.

## Premios salientábeis 
* *Global Future Prize* – Oulu International Children's and Youth Film Festival
* *The Ray of Sunshine* – The Norwegian International Film Festival
* *Premio do público* – Docville 

## Notas 
## Ligazóns externas 
* 
* *Magnus* en Rotten Tomates
* Magnus: The boy who conquered the chess world en BBC Arts
Schengen, Luxemburgo

**Schengen** (pronunciado [ˈʃeŋən]) é unha pequena localidade produtora de viño e unha comuna situada no sueste de Luxemburgo, na marxe occidental do río Mosela, reto do punto onde se reúnen as fronteiras de Alemaña, Francia e Luxemburgo. Dentro do mesmo municipio atópanse as cidades de Remerschen e Wintrange. Segundo datos de 2005, na cidade vivían 1.527 veciños nunha superficie de 10,63&nbsp;km². Despois das fusións con Burmerange e Wellenstein en 2011, a comuna pasou a ter unha poboación de 4.223 habitantes e unha superficie no seu conxunto que abrangue 31,42&nbsp;km².

A cidade fíxose famosa porque foi alí onde se asinou o Acordo de Schengen o 14 de xuño de 1985. O concello, situado na localidade de Remerschen, decidiu o 18 de xaneiro de 2006 cambiar o nome do municipio ao de Schengen, entrando en vigor o cambio de nome o 3 de setembro de 2006.

## Historia 
O castelo de Schengen data de 1390, na Baixa Idade Media, pero foi case completamente reconstruído no século XIX.
 
## Lugares poboados 
A comuna componse das seguintes aldeas:

* **Schengen Sector:**
** Remerschen
** Schengen
** Wintrange

* **Burmerange Sector:**
** Burmerange
** Elvange
** Emerange
** Froumillen
** Weidemillen

* **Wellenstein Sector:**
** Bech-Kleinmacher
** Schwebsange
** Wellenstein

 
## Museo europeo 
O Museo europeo abriuse o 13 de xuño de 2010, 25 anos despois da sinatura do Tratado de Schengen, no edificio 'Centre européen'.

A exposición permanente e trilingüe sobre a historia e a importancia dos Acordos de Schengen, nos 200 m2  de espazo expositivo, mostra aos visitantes a eliminación do control das persoas nas fronteiras interiores, posta en práctica como unha das catro liberdades europeas fundamentais no Tratado de Roma de 1957. A sinatura do Acordo está documentada con fotos históricas e imaxes de vídeo e son, así como as declaracións dos implicados nese momento.

## Irmandamento* 
Schengen está irmandado con:

*  Ischgl, Austria

## Notas 
## Véxase tamén 
* Acordo de Schengen 
* Espazo Schengen
### Ligazóns externas 
* Schengen-Tourist  Sitio web oficial de Turismo.
Alla Kushnir

**Alla Shulimovna Kushnir** (; ), nada en Moscova o 11 de agosto de 1941 e finada en Tel Aviv o 2 de agosto de 2013, foi unha xadrecista israelí. Emigrou da URSS a Israel en 1974. A FIDE outorgoulle os títulos de Mestra Internacional Feminina en 1962 e Gran Mestra Feminina en 1976. En 2017 foi incluída no Salón Mundial da Fama do Xadrez.
## Traxectoria 
Kushnir foi tres veces seguidas campioa do Mundial Feminino de Xadrez. Perdeu a loita polo título ante Nona Gaprindashvili:

* +3 –7 =3 en Riga 1965
* +2 –6 =5 en Tbilisi–Moscova 1969
* +4 –5 =7 en Riga 1972

No Torneo de Candidatos de 1964 en Sukhumi empatou nos tres primeiros postos con Milunka Lazarević e Tatiana Zatulovskaia. Gañou en Beberjik en 1967, así como o Torneo de Candidatos dese ano en Subotica, e foi subcampioa en Belgrado en 1968. Empatou con Nikolau polo 1º e o 2º posto en Sinaia en 1969, e con Vobralova polo 2º e o 3º posto en Wijk aan Zee en 1971. Volveu gañar en Belgrado e en Moscova en 1971 e en Vrnjačka Banja en 1973, ficou en 3º lugar en Voronezh en 1973 (detrás de Zatulovskaia e Saunina), e gañou o Interzonal de 1976 en Roosendaal xunto con Akhmilovskaia.

Kushnir gañou tres veces as Olimpíadas de Xadrez Feminino. En Lublin 1969 e en Skopje 1972 fíxoo como membro do equipo soviético, e en ambas ocasións obtivo os mellores resultados da 2ª rolda. En Haifa 1976 gañou como xogadora do equipo israelí, co mellor resultado da 1ª rolda.

Finou en 2013 en Tel Aviv, nove días antes de facer os 72 anos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* 
* Xudeus en Sports bio
* Obituario (WhyChess.com), con fotografía especial
Cygnus (nave espacial)

**Cygnus** é o nome dun cargueiro espacial non tripulado desenvolvido por Orbital Sciences Corporation e posteriormente fabricado por Northrop Grumman.

## Características 
As naves Cygnus foron desenvolvidas orixinalmente por Orbital Sciences Corporation para levar carga á Estación Espacial Internacional baixo o programa COTS da NASA para promover a comercialización do transporte espacial. As naves Cygnus están formadas por dúas seccións: un módulo de servizo e un módulo presurizado. O módulo de servizo contén o sistema de propulsión e enerxía e usa un par de paneis solares. O módulo presurizado está baseado no módulo multipropósito italiano MPLM usado nalgunhas misións dos transbordadores espaciais.

Hai dúas versións da nave Cygnus: a orixinal, máis curta, era capaz de levar ata 2000 kg de carga á ISS e usaba paneis solares rectangulares; e a mellorada, máis longa e con maior capacidade de carga, ata 2700 kg, con paneis solares circulares e introducida a partir da quinta misión. As naves Cygnus foron deseñadas para ser lanzadas mediante foguetes Antares, pero despois da explosión dun dos foguetes, algunha das Cygnus foi lanzada mediante Atlas V ata que se solucionaron os problemas cos foguetes Antares.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Antares (foguete espacial)
*Atlas 5
*Falcon 9
Hospital Montecelo

O **Hospital Montecelo** é un centro hospitalario público da cidade de Pontevedra. Está situado na parroquia de Mourente, e inaugurouse o 25 de novembro de 1973 cunha superficie de 20.000 metros cadrados. Abriu ao público como Residencia Sanitaria da Seguridade Social de Montecelo. O seu mentor foi o pontevedrés Gonzalo Cabanillas Gallas, que era subdelegado xeral do Instituto Nacional de Previsión. Implantáronse especialidades que ata entón non existían no Hospital Provincial de Pontevedra, como fisioloxía clínica ou rehabilitación, e permitiu a disgregación de medicina interna das especialidades de dixestivo, cardioloxía ou radioloxía. e se engadiron dúas plantas ao edificio principal inaugurado en 1973. 

Desde 2012, cando o complexo hospitalario pontevedrés se converteu no Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra, os estudantes de Medicina da Facultade de Santiago de Compostela poden realizar os últimos anos da aprendizaxe clínica da carreira no hospital. 

O edificio principal ten 8 plantas.

## Transporte 
O Hospital Montecelo está servido pola liña 2 (azul) do servizo de transporte de bus urbano da cidade. 

## Novo hospital Gran Montecelo 
A Xunta de Galicia puxo en marcha en 2020 a construción dun novo hospital para a cidade de Pontevedra e a súa área sanitaria de 300.000 habitantes con máis especialidades que o actual Hospital Montecelo, incluíndo radioterapia, medicina nuclear e coidados intensivos neonatais e pediátricos, e cunha capacidade de 724 camas. O novo hospital de referencia de 10 plantas que se engadirá aos edificios hospitalarios xa existentes chamarase **Gran Montecelo**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra
* Hospital Provincial de Pontevedra
* Hospital Quirón Miguel Domínguez

### Ligazóns externas 
* Hospital Montecelo Sergas
Espazo Schengen

O **espazo Schengen** é un espazo creado polo Acordo de Schengen en 1995, co obxectivo de eliminar as fronteiras e alfándegas interiores e compartir as fronteiras exteriores. Na práctica, o espazo Schengen actúa como un único Estado para a migración.

Non se debe confundir o espazo Schengen coa Unión Europea: non todos os países da zona están na UE nin todos os países da UE están no espazo Schengen.

## Países do Espazo Schengen  
Con data de 31 de marzo de 2024, componse de 29 estados. Entre os países da UE que aínda non forman parte dela, Chipre ten a obriga legal de unirse á zona no futuro, mentres que Irlanda está exenta.:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (excepto Groenlandia e Feroe)
* 
* 
*  (Ceuta e Melilla teñen disposicións especiais)
* 
* 
*  (excluídos os territorios de ultramar)
*  (as mulleres non poden entrar no monte Athos)
* 
*  *
* 
* 
*  * (non emite visados)
* 
* 
* 
*  * (excepto Svalbard)
*  (excepto Aruba, Curazao, Sint Maarten e os Países Baixos do Caribe )
* 
* 
* 
* 
*  *

* Países non pertencentes á UE

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acordo de Schengen
* Consello de Europa
* Estados membro da UE
* Europa
* Europeana
* Schengen, Luxemburgo
* Territorios especiais da Unión Europea
* Unión Europea
* Unión Europea de Radiodifusión
* Unión Europea Occidental
* Unión Europea

### Ligazóns externas 
* Área Schengen - (mne.gov.pt)
Meta, Italia

miniatura|Unha vista de Meta.
**Meta** é unha localidade e comuna italiana da rexión de Campania, na provincia de Nápoles. Antigamente, formou parte do antigo reino de Nápoles e da Coroa de Aragón e despois do reino das Dúas Sicilias iñantes da súa incorporación ao reino de Italia.

A súa poboación é de 7.969 habitantes, nunha superficie de 2,19 km², cunha densidade de poboación de 3.216,40 hab/km².

## Xeografía 
A localidade de Meta atópase situada a 111 metros de altura sobre o nivel do mar.

Do seu termo municipal forman parte as vilas de Alberi e Casastarita; por outro lado, fai fronteira coas comunas de Piano di Sorrento e Vico Equense.

## Notas
Domiciano (homónimos)

**Domiciano** pode referirse a:

## Persoas 
* **Domiciano**.— Emperador do Imperio romano da dinastía Flavia.
* **Domiciano (usurpador)**, un usurpador romano do século III que partiu de Exipto
* **Domiciano de Astorga**, bispo de Astorga.
* **Domiciano de Brebón**, abade do mosteiro de Brebón.
* **Domiciano de Carintia**, duque de Carintia coetáneo de Carlomagno.
* **Domiciano de Huy**, bispo de Tongeren.
* **Domiciano de Metilene**, bispo de Metilene, conselleiro do emperador Mauricio.
* **Domiciano o Menor**, fillo de Tito Flavio Clemente, adoptado polo emperador Domiciano.
* **Domiciano II**, usurpador romano do século III no Imperio galo.
Pol Bueso

**Pol Bueso Paradís**, nado en Moncofa (Castelló) o 27 de abril de 1985, é un futbolista español. Xoga normalmente de central, aínda que tamén pode ocupar a posición de lateral esquerdo. Actualmente xoga no CD Arenteiro.

## Traxectoria 
Pol Bueso Paradís formouse nas categorías inferiores do CD Castelló: xogou no equipo filial CD Castelló B en Terceira División a tempada 2005/06. Debutou co primeiro equipo o 5 de setembro de 2007 en partido da Copa do Rei ante o Albacete Balompié. Esa mesma tempada foille cedido en marzo de 2008 á AD Ceuta en Segunda División B coa que logrou anotar un gol e clasificarse para a promoción de ascenso a Segunda División de España. 

En xullo de 2008 regresou ao CD Castelló para formar parte do cadro principal, aínda que non foi titular nas dúas seguintes campañas en Segunda división. En cambio, tras o descenso a Segunda división B, Pol foi o único xogador que continuou no equipo na tempada 2010/11, e pasou a ser o primeiro capitán. Alí consolidouse no once titular, formando parella no eixo da defensa con Joan Castelo.

Bueso despois pasou a xogar no filial do Valencia, o Valencia Mestalla, na tempada 2011/12, e despois na UD Salamanca (2012/13), ambos os dous na que daquela era a categoría de bronce. En xaneiro de 2015 marchou ao Club Gimnàstic de Tarragona como reforzo do mercado de inverno. Ao final da tempada, en agosto de 2015, asinou co UCAM Murcia co que ascendeu a Segunda División tras vencer a dobre partido o Real Madrid Castilla. Así conseguiu ademais o título de campión de Segunda División B da campaña 2015/16 ao imporse ao Reus Deportiu na final.

No verán de 2016 o xogador recalou no Hércules, onde permaneceu por tres campañas, ata que na tempada 20/21 asinou polo Pontevedra do grupo segundo de Segunda División B. Na seguinte tempada pasou ao Arenteiro, onde xogou en Segunda Federación e na Copa do Rei (incluíndo unha eliminatoria contra o Atlético de Madrid xogada en Espiñedo. En xaneiro de 2023, durante un partido co Guijuelo, esvaeu e perdeu o coñecemento logo de darlle unha cabezada ao balón.

## Clubs 
Actualizado ao remate da tempada 20/21.

## Palmarés 
;Albacete
* **Segunda División B (1):** 2013/14.

;Gimnàstic
* **Segunda División B (1):** 2014/15.

;UCAM Murcia
* **Segunda División B (1):** 2015/16.

;Arenteiro
* **Segunda División RFEF (1):** 2022/23.

## Notas
Joseph Luns

**Joseph Antoine Marie Hubert Luns**, nado en Róterdam, Países Baixos, en 1911 e finado en Bruxelas, Bélxica, en 2002, foi un político holandés, ministro de Asuntos Exteriores no seu país e secretario xeral da OTAN entre 1971 e 1984.

## Traxectoria 
### Formación 
Estudou xurisprudencia na Universidade de Ámsterdam e Leiden, e máis tarde aumentou os seus estudos na London School of Economics e na Universidade de Berlín.

### Funcionario e diplomático 
En 1938 obtivo unha praza de funcionario no Ministerio de Asuntos Exteriores, pero durante a Segunda guerra mundial traballou no goberno holandés no exilio en Londres, así como como diplomático dos aliados en Suíza, Portugal e o Reino Unido.

### Actividade política 
Entre 1933 e 1936 foi membro do Partido Nacional Socialista dos Países Baixos (*Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland*, NSB), partido con tendencias nazis pero que aínda non falaba abertamente do seu posterior antisemitismo.

Entre 1949 e 1952 foi o representante do seu país na Organización das Nacións Unidas con sede en Nova York.

Máis tarde foi membro do Partido Popular Católico ( *Katholieke Volkspartij*, KVP) e en 1956 foi nomeado Ministro de Asuntos Exteriores, cargo que ocupou até 1971, baixo os sucesivos gobernos de Willem Drees, Louis Beel, Jan de Quay, Victor Marijnen, Jo Cals, Jelle Zijlstra e Piet de Jong. Durante os seus mandatos negouse a entregar a Nova Guinea Occidental, a parte occidental da illa de Nova Guinea baixo mandato neerlandés, ás autoridades indonesias até que se viu obrigado a facer esta entrega pola administración do presidente estadounidense John F. Kennedy.

En 1967 foi galardoado co Premio Internacional Carlomagno, concedido pola cidade de Aquisgrán, polos seus esforzos a favor da unidade europea. Dous anos despois foi o home máis popular do seu país segundo unha enquisa.

Asinante no lado holandés do Tratado de Roma que marcou a fundación da Comunidade Económica Europea (CEE), bloqueou posteriormente varios intentos de Charles de Gaulle e Konrad Adenauer de crear unha unión política por temor a crear un "condominio europeo franco-alemán".  

### Secretario Xeral da OTAN 
En outubro de 1971, foi nomeado quinto secretario xeral da OTAN, en substitución do italiano Manlio Brosio. Durante a súa etapa á fronte da Secretaría Xeral da OTAN avogou por un rearme europeo a grande escala mediante a instalación de mísiles de cruceiro para facer fronte ao bloque do leste.

O seu apoio explícito á política colonial do portugués Antonio de Oliveira Salazar nas colonias de Mozambique e Angola valeulle as críticas de moitos países africanos, pero ao mesmo tempo recibiu o apoio dos Estados Unidos de América. En decembro de 2022, documentos desclasificados do Servizo Nacional de Seguridade neerlandés (BVD) sobre obxectivos de investigación entre 1948 e 1998, mostraron que Luns rompeu o embargo de armas ao goberno salazarista do Estado Novo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Biografia a la pàgina del Parlament neerlandès
*  Premi Internacional Carlemany
Patrimonio da Humanidade no Salvador

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade no Salvador**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. O Salvador ratificou a convención o 8 de outubro de 1991, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

O sitio Joya de Cerén foi o primeiro lugar do Salvador incluído na lista do Patrimonio Mundial da UNESCO, inscrito na 17ª Sesión do Comité do Patrimonio Mundial, realizada en Cartaxena de Indias (Colombia) en 1993. É o único sitio do Salvador declarado Patrimonio da Humanidade, sendo este de clasificación cultural.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: do Salvador
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Arcadio Silvosa

**Arcadio Silvosa Alonso**, nado en San Xiao de Mos o 7 de agosto de 1958, e finado en Lugo o 9 de xaneiro de 2023, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Foi alumno do Instituto masculino de Lugo, onde recibiu clase de Xesús Alonso Montero, e onde coincidiu con Cuchús Pimentel.

Traballou como xornalista desde a década dos oitenta. Primeiro empezou no xornal *El Ideal Gallego*, na súa delegación luguesa, e despois deu o salto á radio, onde traballou na Ser (Radio Lugo) durante moitos anos. Na Ser foi unha referencia na cidade e chegou a ocupar o posto de xefe de informativos. logo de Xaime Castiñeira, e saíu escollido concelleiro. Porén, non ocupou responsabilidades de xestión, senón na oposición. En 2012 sufriu un ictus, que o deixou paralizado de medio corpo, e abandonou a vida política. Presentouse de maneira simbólica pechando a lista do PP nas eleccións de 2015 pero loxicamente tampouco saíu elixido.

Retirado a unha residencia de Outeiro de Rei, pasou alí os derradeiros anos, se ben faleceu no hospital lugués.

## Notas
Värmland (landskap)

**Värmland** é unha provincia histórica sueca (*landskap*) no oeste do país e ao norte do lago Vänern, na rexión de Svealand. Orixinalmente a provincia pertencía a Götaland, cos bosques de Kilsbergen como fronteira natural con Svealand ao leste. Värmland pertence a esta última rexión dende o ano 1815. O landskap é rico en lagos e bosques. A agricultura atópase principalmente nas chairas preto do Vänern e nos vales que se estenden na provincia. No ano 2021 Värmland tiña unha poboación de 322 010 habitantes.

## Notas
Härjedalen (landskap)

**Härjedalen** é unha provincia histórica sueca (*landskap*) no centro do país, na rexión de Norrland. Limita ao sur con Dalarna, ao oeste con Noruega, ao norte con Jämtland e ao leste con Medelpad e Hälsingland. Härjedalen é o landskap menos poboado de Suecia, con algo menos de 9 680 habitantes en 2021, e o 12º máis grande en superficie, con 11 954 km².

Härjedalen foi anteriormente unha parte do Trøndelag e constitúe unha área histórica norueguesa. Ás veces a Härjedalen e Jämtland chámaselles de xeito informal Öst-Tröndelag. A provincia pasou a mans suecas pola Paz de Brömsebro en 1645, pero a súa orientación occidental e a falta doutras cidades, fixeron de Røros en Trøndelagen (Noruega) o centro comercial máis próximo.

## Notas
Lago Siljan

O **Siljan** en Dalarna é o sétimo lago máis grande de Suecia en tamaño. O lago atópase a 161 metros sobre o nivel do mar e ten unha superficie de 293 km². Xunto cos veciños Orsasjön e Insjön a súa área é de 354 km². A súa maior profundidade son 134 metros. O lago desagüa a través do río Östendal cara ao río Dal.

Hai uns 365 millóns de anos un meteorito impactou a zona que hoxe é coñecida como Siljansringen (o anel de Siljan). O Siljan, Orsasjön, Skattungen, Oresjön e os pequenos lagos en Bodadalen son o anel exterior do cráter do meteorito. O cráter mide uns 50 km de diámetro e ten unha profundidade máxima de 160 metros, sendo o sitio de impacto máis grande coñecido en Europa.

## Nome 
O nome *Siljan* aparece por vez primeira no ano 1442 na frase *nordhan Silghis sio* (ao norte do lago Siljan), e provén da forma do sueco antigo *Sylghir*. O nome está relacionado coa palabra dialectal gotlandesa *sylgå* (fluír no fondo) e o verbo sueco *svälja* (tragar). Ao longo do leito mariño do Siljan hai unha profunda canle dende o sur de Mora ata o Österviken en Leksand, que nalgúns lugares ten máis de 100 metros de profundidade.

Segundo o lingüista Johan Ernst Rietz o nome podería estar realacionado coa palabra *sel* (augas tranquilas), pero segundo o tamén lingüista Elof Hellquist esa interpretación é imposible debido á forma máis antiga *Silghis sio*.

## Notas
Eva Alonso

**Eva Alonso Gómez**, nada en Santiago de Compostela en 1982, é unha produtora de artes escénicas e audiovisuais galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Químicas. Máster en Produción e Xestión Audiovisual pola Universidade da Coruña. Produtora teatral vinculada co Teatro do Noroeste, foi responsable de produción dos XX Premios Mestre Mateo. Produciu os documentais *O que hai que facer por non ir ao mar* (2013), *Contra os elementos* (2016) e *30 anos actuando: que nos quiten o bailado!* (2017), que tamén dirixiu. É socia da empresa cultural Chiripa. En maio de 2022 foi seleccionada para dirixir Culturgal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Cine galego
* Escena galega
Västmanland (landskap)

**Västmanland** é unha provincia histórica sueca (*landskap*) no interior da rexión de Svealand. Limita ao sur cos lagos Mälaren e Hjälmaren e as provincias de Södermanland e Närke, ao oeste coa provincia de Värmland, ao norte coas de Dalarna e Gästrikland, e ao leste coa de Uppland.

Västmanland divídese tradicionalmente en Bergslagen e Mälardalen. Dende a antigüidade, a fronteira entre Bergslagen e Mälardalen estaba na antiga casa de pesaxe de Arboga. No ano 2021 a poboación da provincia era de 319 473 habitantes.

## Nome 
Västmanland ou "västmännens land" tomou o seu nome en comparación xeográfica con Uppland, e aparece mencionado no Florenslängden de 1103 na súa forma latina "Guasmannia".

## Notas
Ataraxia

**Ataraxia** (en  *ataraxia*) tradúcese como "ausencia de inquietude/preocupación", "tranquilidade da mente".

Demócrito usou este termo cando afirmou *"A felicidade é pracer, benestar, harmonía, simetría e ataraxia"*, pero foron os epicúreos, os escépticos e os estoicos os que situaron a ataraxia no centro do seu pensamento. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Apatía (filosofía)
* Epicúreo
* Felicidade
* Filosofía grega
* Nirvana 
* Pracer
Alfredo Vallo García

**Alfredo Vallo García**, nado en Pregontoño (Burres, Arzúa) cara a 1906 e finado en Ponte San Xusto (Dombodán) o 27 de xullo de 1981, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Fillo dun mestre nacional. Estivo emigrado no Uruguai e na Arxentina entre 1929 e 1934, onde traballou nunha ferraxería e nunha granxa agrícola que montaron os seus irmáns. Cando retornou foi dono dunha taberna-abacería e dunha serra en Dombodán. Participou na campaña da Fronte Popular para as eleccións de febreiro de 1936, mantivo un enfrontamento co cabo da garda Civil Nemesio Hortal e foi detido por pegar propaganda electoral, saíndo en liberdade ao cabo de dous días. Logo do triunfo da Fronte Popular, foi nomeado concelleiro de Arzúa. Foi vogal da primeira directiva do PSOE de Arzúa que presidía José Corzo Conde, constituída o 27 de abril de 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado durante un mes. Salvou da detención grazas ao seu irmán Daniel Vallo García que era requeté. Sufriu expediente de responsabilidades políticas. Foi detido en 1948 por axudar á guerrilla xunto con outros veciños de Arzúa e a comarca de Deza. Xulgado na Coruña en marzo de 1949, foi condenado a tres anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión da Coruña de onde saíu en liberdade condicional en 1950. Despois foi contratista de obras. Finou en Ponte San Xusto o 27 de xullo de 1981.

## Vida persoal 
Casou con Amalia Camino Bahamonde e foi pai de Ricardo, Carmen, Celia, Daniel, Eduardo e Celsa Vallo Camino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* Concelleiros das corporacións republicanas
Hospital Quirón Miguel Domínguez (Pontevedra)

O **Hospital Quirónsalud Miguel Domínguez** é un hospital xeral de carácter privado situado na cidade de Pontevedra, xestionado polo grupo hospitalario Quirónsalud. Atópase en pleno centro da cidade.

## Historia 
Foi fundado en 1947 Ao principio o hospital era ao 90% de Traumatoloxía, pero foise profesionalizando e ampliando as súas especialidades ata converterse nun hospital xeral. Funcionou como unha empresa familiar desde a inauguración do sanatorio, o 16 de xullo de 1949, ata 1996 cando se fixo a ampliación máis importante, coa edificación da parte correspondente á rúa Castelao.

Converteuse en hospital no ano 2000. Reinaugurouse como tal o 1 de febreiro de 2000, coa presenza do presidente da Xunta de Galicia. En 2009 constituíuse como Grupo Hospitalario Miguel Domínguez tras a fusión de tres centros privados: o Hospital Miguel Domínguez, o Policlínico Miguel Domínguez e a Clínica Médica La Merced. En 2011 incorporou ao grupo hospitalario o Centro de Rehabilitación e Fisioterapia na rúa San Pedro de Alcántara. e que foi finalmente trasladado ao Hospital Quirón do centro de Pontevedra en xaneiro de 2024.

## Descrición 
O hospital Quirón de Pontevedra ten entrada polas súas dúas fachadas, na rúa Frei Xoán de Navarrete (entrada principal) e na rúa Castelao, onde se atopa o servizo de urxencias e de análises clínicas. Conta con máis de 50 médicos especialistas, 5 quirófanos e avanzada tecnoloxía de probas e diagnóstico. Ten tamén outras instalacións como laboratorio de análises e salón de actos.

Foi o primeiro centro sanitario privado de Pontevedra en contar cun respirador artificial e en dispoñer dun escáner, unha resonancia magnética ou quirófanos «intelixentes».

O Hospital ten un concerto co Servizo Galego de Saúde (Sergas) como hospital acreditado para derivar pacientes. A este centro van os lesionados en accidentes laborais e de tráfico.

## Galería 

Ficheiro:Hospital Quironsalud Miguel Domínguez.jpg|Fachada dianteira do hospital na rúa Frei Xoán de Navarrete
Ficheiro:Pontevedra 54-01a, Lucas Míguez, Hospital Domínguez.jpg|Relevo representando a Medicina na entrada do Hospital, do escultor Lucas Míguez
Ficheiro:Pontevedra 54-02b, Lucas Míguez, Hospital Domínguez.jpg|Detalle do relevo na entrada principal na rúa Frei Xoán de Navarrete

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hospital Montecelo
* Hospital Provincial de Pontevedra
* Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra

### Ligazóns externas 
* Páxina web do hospital
Dalarna (landskap)

**Dalarna** é unha provincia histórica sueca (*landskap*) no norte da rexión de Svealand, no centro do país. Limita ao norte coas provincia de Härjedalen e Hälsingland, ao leste coa de Gästrikland, ao sur coa de Västmanland, e ao leste coa de Värmland e con Noruega.

## Historia 
A mención máis antiga do nome de Dalarna é na Saga de Sverre, no cal a provincia é chamada *Järnbäraland* e descrita como unha terra pagá que obedecía ao rei sueco no ano 1177. A zona foi incluída dende ao redor do ano 1300 no distrito xudicial de Västmanland e Dalarna, que existiu ata 1849. A parte sur da provincia industrializouse xa dende o principio e organizouse nun *bergslag*. A provincia seguiu recibindo poboación, especialmente nas áreas fóra de Siljan e Dalälven. Finnmarken seguiu sendo unha área de asentamento no século XIX.

No século XVI Gustav Vasa fuxiu a Dalarna para escapar de Cristián II. No ano 1521 librouse a batalla do transbordador de Brunnbäcks entre as tropas de Cristián II e Gustav Vasa, estas últimas dirixidas por Peder Svensson de Vibberboda e Olof Bonde de Norrbärke. As forzas suecas gañaron a batalla e os dinamarqueses foron expulsados do landskap.

A emigración dende o landskap foi moi grande na última parte do século XIX; 12 353 persoas entre 1881 e 1890 e 5 726 persoas entre 1891 e 1900. A poboación de princicipios do século XX en Dalarna era moi heteroxénea, tendo nacido máis do 90% dos seus habitantes na provincia. Dende o século XVI ata principios do XX moitos emigraron a Estocolmo para traballar alí. Segundo a enciclopedia *Nordisk familjebok* de 1906 había grandes diferenzas na lingua e nos costumes entre as distintas zonas da provincia, así como nos traxes nacionais.

O duque de Dalarna é o príncipe Gabriel, segundo fillo do príncipe Carlos Filipe e da princesa Sofia. 

## Notas
Patrimonio da Humanidade en Dominica

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Dominica**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Dominica ratificou a convención o 4 de abril de 1995, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

O Parque Nacional de Morne Trois Pitons foi o primeiro lugar de Dominica incluído na lista do Patrimonio Mundial da UNESCO, inscrito na 21ª Sesión do Comité do Patrimonio Mundial, realizada en Nápoles (Italia) en 1997. É o único sitio de Dominica declarado Patrimonio da Humanidade, sendo este de clasificación natural.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Dominica
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Testamento de Afonso II

Co nome de **testamento de Afonso II** coñécense dous documentos:

****Testamento de Afonso II de Oviedo***, redactado en latín en 812 por Afonso II de Oviedo;
****Testamento de Afonso II de Portugal***, redactado en galego-portugués en 1214 por Afonso II de Portugal.
Correspondente

[miniatura| [William Howard Russell (1820–1907) é considerado un dos primeiros correspondentes de guerra. Pasou 22 meses informando sobre a guerra de Crimea. A imaxe é de 1854.]]
Un **correspondente** é un xornalista que informa para un medio de comunicación dende o lugar dos feitos.

A finais do século XVIII os correspondentes de *The Times*, eran axentes a ambos os dous lados da Canle da Mancha que entregaban escritos sobre o que estaba a suceder en París e Bruxelas. Dominar idiomas era un dos requisitos básicos. O custo e a dificultade nas transmisións foron os principais problemas dos correspondentes nos medios nos que traballaban no XVIII, e as mesmas que arrastraron até principios do século XIX. Os **correspondentes de guerra** son os xornalistas máis perseguidos. A maioría dos xornalistas que son encarcerados ou asasinados no curso do seu traballo pertencen a este grupo. Por ese motivo foi creado Reporteiros sen Fronteiras.

Coa crise económica occidental iniciada na primeira década do século XXI e o crecemento de Internet, a existencia de correspondentes comezou a verse en perigo, e varios medios prescindiron do seu traballo. Os correspondentes sosteñen que son "os ollos da historia" e que o punto de vista que pode ofrecer un correspondente é insubstituíble doutro xeito e que prescindir dela empobrece os medios.

Algúns correspondentes destacados, segundo a xornalista Cecilia Ballesteros, foron Manuel Chaves Nogales, Eugeni Xammar i Puigventós, Francisco Eguiagaray, Manu Leguineche, Robert Capa, Donald McCullin, William Howard Russell, Ernie Pyle ou Ryszard Kapuściński.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Xornalismo
* Información
* Información delicada
* Era da información

### Bibliografía 
*
Mesquitas de estilo sudanés no norte de Costa do Marfil

As **mesquitas de estilo sudanés no norte de Costa do Marfil** son un conxunto de oito mesquitas de adobe que se atopan en Costa do Marfil, e que dende o ano 2021 son Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Descrición 
As oito pequenas mesquitas de Tengréla, Kouto, Sorobango, Samatiguila, M'Bengué, Kong (ten dúas) e Kaouara caracterízanse por vigas saíntes, contrafortes verticais coroados con cerámica ou ovos de avestruz e minaretes estreitos. Presentan unha interpretación dun estilo arquitectónico que se pensa que se orixinou ao redor do século XIV na cidade de Djenné, daquela parte do Imperio de Malí, que prosperou a partir do comercio do ouro e ascendeu a través do deserto do Sáhara até o Norte de África. Particularmente a partir do século XVI, o estilo estendeuse ao sur dende as rexións desérticas ata a sabana sudanesa, facéndose máis curtas e desenvolvendo contrafortes máis resistentes en resposta ao clima máis húmido. As mesquitas son as mellor conservadas dos 20 edificios deste tipo que se conservan en Costa do Marfil, onde existían centos a principios do século XX.

O distintivo estilo sudanés das mesquitas, específico da rexión da sabana de África Occidental, desenvolveuse entre o século XVII e o século XIX a medida que os comerciantes e estudosos se estenderon polo sur do Imperio de Malí, ampliando as rutas comerciais transaharianas cara á zona forestal. Presentan probas moi importantes do comercio transahariano que facilitou a expansión do islam e a cultura árabe e reflicten unha fusión da arquitectura islámica e as formas locais que se mantivo ao longo do tempo.

## Notas
Elateroideos

miniatura|Elateroideo
Os **elateroideos** (**Elateroidea**) son unha grande superfamilia de escaravellos. Comprende os frecuentes elatéridos, lampíridos e cantáridos e os seus parentes. Consta dunhas 25&nbsp;000 especies.

## Descrición 
A superfamilia Elateroidea é un grupo morfoloxicamente diverso, que inclúe escaravellos de corpo duro con 5 ventritas abdominais, outros de corpo mol con 7-8 ventritas conectadas con membranas (antes coñecidos como cantaroides), e outros con formas intermedias. Teñen unha gama de tamaños e cores ampla, pero en canto á forma, adoitan ser estreitos e de lados paralelos cando son adultos.

Moitos dos elateroideos esclerotizados (Cerophytidae, Eucnemidae, Throscidae, Elateridae) teñen un mecanismo de clic de resorte. Este é un gancho no protórax que encaixa nunha cavidade no mesotórax. Cando un destes escaravellos dobra o seu corpo, o gancho péchase na cavidade e pode despois soltarse, causando que o corpo do escaravello se endereite supetamente e choute no aire.

A maioría dos escaravellos con capacidade de bioluminescencia están incluídos nos Elateroidea, nas familias Lampyridae (~2000 especies), Phengodidae (~200 especies), Rhagophthalmidae (100 especies) e Elateridae (>100 especies).

Algúns Elateroidea, incluíndo especies de Cantharidae e Lycidae, teñen rechamantes cores aposemáticas para sinalar aos predadores que son velenosas e non se deberían comer.

## Familias 
A validez e relacións dalgunhas familias, como Podabrocephalidae non están totalmente resoltas. A familia Rhinorhipidae foi recentemente sacada de elateroideos para formar a súa propia superfamilia, con probas de que é un taxon basal dentro de Elateriformia que data do Triásico superior/Xurásico inferior cando se separou doutras liñaxes de escaravellos existentes.
* Artematopodidae Lacordaire, 1857, escaravellos de plantas de corpo mol (= Eurypogonidae)
* Brachypsectridae Leconte & Horn, 1883 
* Cantharidae Imhoff, 1856 
* Cerophytidae Latreille, 1834 
* Elateridae Leach, 1815 (inclúen Ampedidae, Balgidae, Dicronychidae, Drilidae, Lissomidae, Plastoceridae, Prosternidae, Protelateridae, Pyrophoridae, Synaptidae) 
* Eucnemidae Eschscholtz, 1829 (inclúen Anischiidae e Perothopidae)
* Iberobaeniidae Bocak *et al.*, 2016
* Jurasaidae Rosa, Costa, Klamp & Kundrata, 2020
* Lycidae 
* Omethidae LeConte, 1861 (inclúen Telegeusidae)
* Throscidae Laporte, 1840 (= Trixagidae)
* †Mysteriomorphidae Alekseev e Ellenberger, 2019 (Cretáceo)
* Clado Lampiroide 
** †Cretophengodidae Li, Kundrata, Tihelka & Cai, 2021 (Cretáceo)
** Lampyridae Latreille, 1817 
** Phengodidae LeConte 1861 (inclúe Cydistinae
**Incertae sedis*:
**†*Anoeuma* Li, Kundrata & Cai, 2022 (Cretáceo)

## Filoxenia 
Algunhas análises filoxenéticas morfolóxicas e moleculares atorparon que Byrrhoidea é un grupo monofilético ou parafilético estreitamente relacionado con Elateroidea.

Baseado en Kusy et al. 2018 e 2020

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tree of Life - Elateroidea
Billu

***Billu*** (en ), tamén coñecido como ***Billu Barber***, é un filme indio de 2009 rodado en lingua hindi e dirixido por Priyadarshan. Foi producido por Red Chillies Entertainment e distribuído por Eros International. É unha adaptación oficial do filme malaiala *Kadha Parayumbol*, adptado e traducido por Mushtaq Shiekh e Manisha Korde, e está protagonizado por Irrfan Khan e Lara Dutta, xunto con Om Puri, Asrani e Rajpal Yadav nos papeis secundarios. Shah Rukh Khan fai aparicións como convidado especial. Kareena Kapoor, Priyanka Chopra e Deepika Padukone fan cameos nas cancións. O filme estreouse nos cinemas das India o 13 de febreiro de 2009.

O filme tamén é unha adaptación da historia de Sudama e Krishna. Proxectouse no Festival Internacional de Cinema de Hawai.

## Personaxes 
* Irrfan Khan como Bilas Rao Pardesi / Billu
* Lara Dutta como Bindiya Pardesi
* Shah Rukh Khan como Sahir Khan
* Om Puri como Sahukaar Daamchand
* Asrani como Naubat Chacha
* Rajpal Yadav como Zallan Kumar / Budbudiya
* Manoj Joshi como Damodar Dubey
* Jagadeesh como 'Modern' Madan
* Rasika Joshi como directora Gahalot
* Mitali Mayekar como Gunja
* Pratik Dalvi como Ronak / Duggu

### Aparicións especiais 
* Kareena Kapoor en "Marjaani" como a heroína de Sahir Khan
* Priyanka Chopra en "Khudaya Khair" como a heroína de Sahir Khan
* Deepika Padukone en "Love Mera Hit Hit" como a heroína de Sahir Khan

## Controversia 
O filme foi orixinalmente titulado *Billu Barber*, mais as asociacións de peiteado e salóns de beleza de Bandra suscitaron obxeccións ao considerar despectivo o uso da palabra "barbeiro". Como xefe da produtora do filme, Shah Rukh Khan finalmente eliminou a palabra do título e das promocións, renomeando o filme a *Billu*. Tamén convidou aos membros da Asociación de Perruqueiros de Bombai á estrea do filme para calmar as súas protestas.

## Notas
Agro do Monte, Cequeril, Cuntis

**Agro do Monte** é un lugar da parroquia de Cequeril no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (5 homes e 4 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cequeril 
### Parroquias de Cuntis 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cuntis
Crisomeloideos

Os **crisomeloideos** (**Chrysomeloidea**) son unha enorme superfamilia de escaravellos, que comprende decenas de miles de especies. As familias máis grandes que inclúe son Cerambycidae (escaravellos de longos cornos), con máis de 35&nbsp;000 especies, e Chrysomelidae, con máis de 13&nbsp;000 especies. Parece evidente que durante o Xurásico e Cretáceo os Chrysomelidae alimentábanse de pole e despois de follas, gromos, ramiñas e raíces.

Algunhas autoridades no pasado suxeriron sacar a familia Cerambycidae e familias relacionadas (Disteniidae, Oxypeltidae e Vesperidae) dos Chrysomeloidea para crear unha superfamilia separada que se chamaría "Cerambycoidea" (ver por exemplo), pero en ausencia de evidencias que o apoien a monofilia dos grupos resultantes, esta proposta non foi moi aceptada na comunidade científica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Ligazóns externas 
*