open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marjorie Courtenay-Latimer

**Marjorie Eileen Doris Courtenay-Latimer**, nada o 24 de febreiro de 1907 en East London, provincia do Cabo Oriental, Suráfrica e finada o 17 de maio de 2004 na mesma cidade, foi unha naturalista e paleontóloga surafricana.

Fíxose famosa polo descubrimento do celacanto, en 1938, un peixe até entón só coñecido por fósiles, e que se pensaba que estaba extinto desde o cretáceo, hai 65 millóns de anos.

## Traxectoria 
miniatura|280px|Marjorie Courtenay-Latimer descubriu o celacanto, que foi nomeado *Latimeria chalumnae* na súa honra.
Marjorie Courtenay-Latimer naceu en East London, O Cabo Occidental, Suráfrica, filla dun xefe de estación da *South African Railways*. Naceu prematura, de sete meses, e pasou unha infancia de doenzas, e case morreu a causa dunha difteria. A pesar da súa fraxilidade, xa desde pequena a Marjorie lle gustava a vida ao aire libre. Cando visitou a súa avoa, no litoral, quedou fascinada polo faro da illa Bird. Con 11 anos, expresou o seu desexo de facerse unha especialista en paxaros.

Despois da escola, comezou a estudar enfermaría en King William's Town pero, antes de terminar a súa formación, soubo dunha vacante para traballar no Museo de East London. Sen ter formación para esa praza, impresionou os entrevistadores co seu coñecemento sobre ciencias naturais de Suráfrica e foi contratada, aos 24 anos, en agosto de 1931.

Marjorie fixo toda a súa carreira no museo, xubilándose en 1973, trasladándose daquela a vivir nunha facenda en Tsitsikamma, onde hoxe está o *Parque Nacional Tsitsikamma*, e escribiu un libro sobre flores. Despois retornou a East London.

Nunca casou debido á morte do amor da súa vida, cando contaba uns vinte anos. Despois de observalo, escribiu:

Tras observalo, levou nun taxi o espécime para o museo. Tratou de identificalo, sen éxito, en varios libros. Ansiosa por preservar o peixe e non tendo un laboratorio no museo, dirixiuse ao depósito de cadáveres da cidade, que rexeitou axudala. Entón conservou o peixe en formol. Contactou co ictiólogo surafricano James Leonard Brierley Smith, da universidade Rhodes, en Grahamstown, amigo seu, para que a axudase a identificalo, pero el estaba de viaxe. Acabou enviando o peixe a un taxidermista para que o disecase.

Cando Smith, finalmente, chegou o 16 de febreiro de 1939 ao museo, instantaneamente recoñeceu ao celacanto. *Non había sombra de dúbida*, dixo. *Era como se un dinosauro volvese á vida novamente enfronte de min.*

Tras varios meses de estudo, Smith deulle ao peixe o seu nome científico, *Latimeria chalumnae*, dedicándolle o xénero, *Latimeria*, á directora do museo, e o específico, *chalumnae* ("do Chalumna") ao río cerca do cal se descubiu.

Tiveron que pasar máis de 14 anos até que outro celacanto fose encontrado.

## Honores 
* Doutora honoraria da Universidade Rhodes.

## Notas 
## Véxase tamén
Bernardo García Cendán

**Bernardo García Cendán**, nado en Vilalba o 11 de abril de 1941 e finado en Lugo o 12 de xuño de 2012, foi un sacerdote, profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fixo estudos eclesiásticos en Mondoñedo. Licenciado en Filosofía pola Universidade Católica de París e a Pontificia de Salamanca e en Socioloxía pola Universidade de París. Foi profesor no Seminario de Mondoñedo e despois párroco de Nosa Señora do Socorro de Ferrol ata 1987. Tamén foi profesor da Escola de Relacións Industriais de Ferrol, e profesor da Escola de Teoloxía da diocese de Mondoñedo. Logo foi profesor de Filosofía no Colexio Peleteiro de Santiago de Compostela e desde 1987 profesor de Socioloxía na Universidade de Santiago de Compostela.

Foi membro fundador da revista *Encrucillada* e da Asociación Irimia. Colaborou con artigos nas revistas *Lucensia*, *Guía dos Libros Novos*, *Tempos Novos* e *Irimia*.

Tamén compuxo cancións para grupos como Fuxan os Ventos e Saraibas.

## Obras colectivas 
**Meudon, une approche pastorale* (París, 1970).
**Catolicismo en España* (Madrid, 1985).
*"Ferrol, estructura e identidade" en *O Feito diferencial galego*, tomo III, Museo do Pobo Galego, 1991.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
East London, Cabo Oriental

**East London** (en afrikaans: *Oos-Londen*, en xhosa: *Imonti*) é unha cidade situada na costa sueste de Suráfrica, pertencente ao Municipio Metropolitano de Buffalo City, da provincia do Cabo Oriental.

Bañada polo océano Índico e situada entre os ríos Buffalo e Nahoon, é o único porto fluvial do país.

Ten unha poboación de 267 007 habitantes (censo de 2011), e máis de 700 000 na área metropolitana (83,5 % negros, 10 % brancos, 5,7 % mestizos e 0,7 % asiáticos).

A súa orixe foi a construción, en 1847, dun forte británico, Fort Glamorgan, que se uniu á Colonia do Cabo ese mesmo ano. Tres asentamentos creceron ao redor do forte e, finalmente, combináronse para formaren a vila de East London que, en 1914, foi elevada á categoría de cidade.
Osric de Deira

**Osric**, finado en 633 ou 634, foi un rei de Deira (632–633 ou 633–634) un antigo reino no norte de Inglaterra. Foi primo do rei Edwin de Northumbria, sendo o fillo do tío de Edwin, Aelfric. Osric foi o pai de Oswine.
## Traxectoria
Despois de que Edwin morreu en batalla contra Cadwallon ap Cadfan do Reino de Gwynedd e Penda de Mercia, Northumbria caeu no caos, con Eanfrith tomando o poder do subreino de Bernicia e Osric tomando poder en Deira. Segundo Beda, Osric foi, do mesmo xeito que Eanfrith, un cristián que se reconverteu ao paganismo despois de tomar o poder.

Con todo, Cadwallon continuou a súa destrutiva invasión de Northumbria. Beda conta que Osric acurrunchou a Cadwallon "nunha forte cidade", pero Cadwallon "saíu de súpeto con todas as súas forzas, por sorpresa, e destruíuno a el e a todo o seu exército."

O ano no que el e Eanfrith reinaron separadamente en Northumbria, foi tan aborrecido polo seu paganismo, que futuros historiadores habían mencionar este ano como parte do reino do seguinte rei, tratando de borrar este episodio da historia.
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*, Libro III, Capítulo I. escrito por Bede.
Oswald de Bernicia

[miniatura|[Fresco do século XII da catedral de Durham que representa a Santo Oswaldo (Oswlald de Bernicia).]]
**Oswald**, nado c. 604 e finado o 5 de agosto de 642, foi un rei cristián de Northumbria no século VII, cando o territorio de Inglaterra estaba dividido en pequenos reinos rexidos por liñaxes de orixe xermánica.

## Traxectoria 
Sobriño materno do tamén rei northumbrio Edwin, en 633 reunificou o reino de Northumbria, un ano despois de morrer o seu tío, e chegou a ser o monarca máis poderoso do seu tempo; o monxe Beda o Venerable incluíuno na súa lista de Reis Supremos da antiga Inglaterra, como práctico sucesor de Edwin.

Morreu na batalla de Maserfield contra o rei pagán Penda, o mesmo inimigo que eliminara a santo Edwin dez anos atrás. Como este, Oswald é tamén venerado como santo e como mártir, aínda que o seu culto, extraordinariamente popular, afogou ao do seu predecesor.

Sucedeuno no trono o seu irmán Oswiu.

## Notas 
## Véxase tamén
Río Chalumna

O **río Chalumna** (en inglés: *Chalumna River*; en xhosa: *Tyolomnqa*) é un río da provincia  do Cabo Oriental, Suráfrica. De aproximadamente 78&nbsp;km de lonxitude, fórmase pola confluencia de dous pequenos ríos, o Qugwala polo oeste, e o Mtyolo polo leste. Desemboca no océano Índico formando un estuario cerca de Kayser's Beach.

A súa zona de captura, de 441&nbsp;km², é unha das concas hidrográficas máis pequenas da costa leste de Suráfica. A súa desembocadura etá a  45&nbsp;km ao suroeste do estuario do río Buffalo, en East London.

A anguía de aletas longas africana *(Anguilla mossambica)* é común nas súas augas.

## Historia
Foi preto da desembocadura deste río cando, en 1938 o patrón de pesca Hendrik Goosen encontrou, entre as capturas de peixe, un moi estraño que lle entregou a Marjorie Courtenay-Latimer, do *East London Museum*. Máis adiante este peixe foi identificado como un celacanto, unha especie que se pensaba que estaba extinta desde moitos millóns de anos atrás e que, nese moneto, foi recoñecida no rexistro fósil. Despois do descubrimento, o nome do río Chalumna converteuse en parte do nome científico da especie, *Latimeria chalumnae*.

Historicamente o río Chalumna formaba a fronteira norte do antigo Ciskei, até o 27 de abril de 1994, en que todas as rexións políticas da era do *Apartheid* se reincorporaron a Suráfrica.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* *Latimeria chalumnae*
* Marjorie Courtenay-Latimer
Ramón Méndez Gaite

**Ramón Méndez Gaite**, nado en Ourense e finado en Cuba en setembro de 1924, foi un sacerdote e escritor galego.

## Traxectoria 
Sacerdote, ensaísta, conferenciante e historiador. Foi capelán do Rei de España. Iniciou unha xira de propaganda católica por México e Cuba. En Cuba, o bispo de Camagüey encargoulle a parroquia de Morón. Creou e dirixiu o semanario *AED Infantil*. Colaborou en *Ilustración Gallega*, *Galicia*, *Tierra Gallega* e *Álbum Literario*.

## Obras 
* *Me declaro rebelde. Cuestión de actualidad*, 1909.
* *Patria y regionalismo*, 1918.
* *Estudios de sociología cristiana*, 1918.
* *Reconquista de Vigo*, 1918, con prólogo de Manuel Lago González.
* *El trabajo. El horario perfecto*.

## Notas
Francisco Prieto

Co nome de **Francisco Prieto** podemos referirnos a:

***Francisco Prieto Mera**, político español (1852-1916).
***Francisco Prieto Losada**, fotógrafo galego (n. 1853).
***Francisco Prieto Caroca**, futbolista chileno (n. 1983).

* **Francisco José Prieto**, arcebispo de Santiago de Compostela (n. 1968).
Celacántidos

miniatura|220px|*Coelacanthus granulatus*.

A dos **celacántidos** (*Coelacanthidae*) é unha familia de peixes osteíctios sarcopterixios da extinta orde dos celacantiformes (*Coelacanthiformes*), que apareceron durante o período permiano e se extinguiron no Xurásico.

A miúido pénsase que o moderno xénero *Latimeria* pertencre a esta familia, cando, de feito, é o xénero tipo da familia máis avanzada dos latimeríidos, que apareceron durante o triásico.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1843 polo zoólogo e xeólogo estadounidense de orixe suíza Louis Agassiz en *Recherches Sur Les Poissons Fossiles*.

### Etimoloxía 
O nome da familia formouse, como é habitual, sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, *Coelacanthus*, á que se lle engadiu a desinencia do latín científico *-idae*, propia dos nomes de familias de animais.

En canto a *Coelacanthus* (que significa "de espiñas ocas") está formado polo elemento do latín científico *coelo-*, tirado do grego antigo κοῖλος *koîlos*, "oco", e do termo grego ἄκανθα *ákantha*,"espiña", coa desinencia *-us*, indicando substantivo masculino.

### Xéneros 
'*Familia *Coelacanthidae'''* *†* Agassiz, 1843
* Xénero *Axelia* *†* Stensio, 1921
* Xénero *Coelacanthus* *†* Agassiz, 1836
* Xénero *Indocoelacanthus* *†* Jain, 1974
* Xénero *Ticinepomis* *†* Rieppel, 1980
* Xénero *Wimania* *†* Stensio, 1921

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, núm.. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 978-0-940228-47-5.
* Forey, Peter (1997): *History of the Coelacanth Fishes* Londres: Chapman & Hall. ISBN 978-0-4127-8480-4.
* Forey, Peter (2009): *Coelacanth: portrait of a living fossil*. Cardigan, Ceridion, Wales, UK: Forrest Text. ISBN 978-0-9550-7409-7. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons. ISBN  978-0-471-25031-7.

### Outros artigos
* Actinistios
* Sarcopterixios
* *Coelacanthus''
Eduardo Pardo Gómez

**Eduardo Pardo Gómez**, finado na Coruña o 13 de maio de 1910, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1896. Foi funcionario da Secretaría da Audiencia da Coruña. En 1899 abriu un estudo de avogado en Arzúa. Foi redactor de *El Látigo* e *El Iris Literario* de Pontevedra e *La Mañana* e *El Telegrama* da Coruña. Publicou poemas en castelán en *Galicia. Revista Regional* e en galego en *A Monteira*, *La Tierra Gallega* e *Almanaque Gallego*. Tamén colaborou en *El Duende* co pseudónimo de Mefistófeles.

## Notas
Boletín Bibliográfico de la Librería Gallega

***Boletín Bibliográfico de la Librería Gallega*** foi un periódico editado na Coruña entre 1895 e 1897.

## Historia e características 
Apareceu en febreiro de 1895. Dirixido por Eugenio Carré Aldao. Con carácter mensual, daba conta das obras publicadas en Galicia e dos periódicos que se fundaran ou cesaran; aparecían relacionadas as obras dramáticas de autores galegos estreadas nos teatros e o movemento literario. Tamén publicaba artigos de crítica literaria. Suspendida a súa publicación a principios de 1897, a *Revista Gallega* comezou a publicar a partir do número 105, correspondente ao 7 de marzo dese ano, unha Sección Bibliográfica que veu a suplilo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* Ficha na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra.
Portomourisco, Larouco

**San Víctor de Portomourisco** é unha parroquia do concello ourensán de Larouco na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2015 tiña 18 habitantes (10 homes e 8 mulleres) establecidos nunha única entidade de poboación.

Desde o punto de vista eclesiástico, xunto cos dous lugares da parroquia homónima do concello de Petín, forma a parroquia eclesiástica de Portomourisco.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Portomourisco 
### Parroquias de Larouco 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Portomourisco
* Portomourisco, Petín
Edificio da Equitativa

O **Edificio da Equitativa** (*La Equitativa*) é un inmoble senlleiro que se atopa no chafrán das rúas Marqués de Valladares e Reconquista, no centro da cidade de Vigo. O edificio proxectouno en 1948 o arquitecto asturiano Manuel Cabanyes Mata nun estilo academicista monumentalista, con toques clasicistas, mantendo unha linguaxe característica desta etapa de posguerra con ornamentación que lembra o eclecticismo. O edificio foi deseñado para acoller a sede dunha compañía aseguradora (hoxe integrada en AXA) e vivendas.

esquerda|130px|miniatura|Detalle da deusa da xustiza, figura feminina que representa a compañía aseguradora.
*La Equitativa* era unha filial española da compañía de seguros estadounidense *The Equitable Life Assurance Society of the United States*. No século XIX a compañía coñecíase en España co nome *La Equitativa de los Estados Unidos*, porén o nome viuse acurtado a *La Equitativa* logo de que en 1898 o pobo arrincase o escudo dos Estados Unidos que decoraba o pazo madrileño da empresa por mor da guerra de Cuba.

Trátase dun edificio simétrico no cruzamento das rúas Marqués de Valladares e Reconquista, que forman un chafrán  arredondado, onde o edificio ten a súa entrada principal. A fachada é de cantaría de granito galego, e conta con soto na baixada da rúa, planta terrea, un elevado entresollado, cinco andares e un andar adicional no chafrán a xeito de corpo torreado de decoración clasicista e rematado cun pavillón circular con columnas toscanas pareadas e unha fornela da deusa da xustiza, coa balanza na man e a verba *Equitas* gravada na peaña, símbolo da compañía aseguradora. Cómpre salientar as cornixas sobrevoadas,a primeira separa o entresollado do resto dos andares e a segunda rematando os andares antes de se elevar a torre. O segundo andar do chafrán ten un balcón corrido sustentado sobre canzorros. O entresollado ten unhas pilastras decorativas e grandes columnas par da porta principal que resaltan o uso comercial desta parte do edificio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:La Equitativa, 1948, Vigo.JPG|Fachada dende a Rúa Marqués de Valladares
Ficheiro:Vigo - Edificio da Equitativa 1.JPG|Fachada dende a Rúa da Reconquista
Ficheiro:Vigo - Edificio da Equitativa 2.JPG|Detalle do pavillón do chafrán
Ficheiro:Vigo - Edificio da Equitativa 5.JPG|Antiga placa da aseguradora

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Edificio Banca Viñas-Aranda  
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre A Equitativa en Faro de Vigo
Portomourisco (homónimos)

Como topónimo **Portomourisco** pode referirse a:

;En Galiza
***Portomourisco**, parroquia eclesiástica  do arciprestado da Rúa, da diocese de Astorga;
***Portomourisco**, parroquia do concello de Larouco;
****A Portela de Portomourisco**, lugar de dita parroquia;
***Portomourisco**, parroquia do concello de Petín;
****Portomourisco**, lugar de dita parroquia;
****A Portela de Portomourisco**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
She past away

**She past away** é un grupo post-punk turco, formado en 2006. A banda formouse en Bursa polo cantante e guitarrista Volkan Caner e o baixista İdris Akbulut. A banda é coñecida polo seu estilo musical escuro con raíces post-punk e pola imaxe gótica dos membros de banda.

En 2015, o baixista İdris Akbulut deixou a banda e Doruk Öztürkcan uniuse como teclista, o cal é tamén o produtor da banda.
## Discografía 
;Álbums de estudio.
* *Belirdi Gece* (2012) Remoov / Fabrika Records.
* *Narin Yalnızlık* (2015) Remoov / Fabrika Records.
* *Disko Anksiyete* (2019) Remoov / Metropolis Records / Fabrika Records.
* *X* (2020) Metropolis / Fabrika Records.
;EP
* *Kasvetli Kutlama* (2010).

## Notas
Edificio Banca Viñas-Aranda

O **Edificio Banca Viñas-Aranda** é un inmoble senlleiro que se atopa no cruzamento das rúas Reconquista e Marqués de Valladares, no centro da cidade de Vigo. Foi proxectado polo arquitecto porriñés Antonio Palacios en 1941. O edificio contruiuse para ser sede da antiga Banca Viñas-Aranda; hoxe é sede do Banco Popular.

O edificio ten un estilo clasicista que se achega á escola de Chicago de finais do século XIX e é un exemplo seriodio da arquitectura comercial das obras realizadas por Palacios en Madrid a principios do século XX. Está contruído en cantaría de granito galego; ten soto, planta terrea, entresollado, catro andares, un máis diferenciado. Aproveita o chafrán que se forma entre as dúas rúas para situar a porta principal do banco; este chafrán ten un gran van con dúas pilastras lisas, no alto da cornixa do chafrán o edificio ten un corpo a xeito de torre de tres andares que achega monumentalidade. Ten un gran corpo basamental con pilastras e arcos almofadados no entresollado e a planta terrea. Os catro andares seguintes caracterízanse polas fiestras tipo *oriel window*, tipicamente inglesas, e as grandes columnas recubertas de cerámica que enriquece o edificio plasticamente. O último andar diferenciado funciona coma un falso entaboamento cunha disposición clásica de tríglifos no friso e fiestras con métopas.

O inmoble construíuno a casa Pérez Conde. As oficinas da banca abriron o 27 de maio de 1944. Nesta vivenda morou desterrado o poeta, tradutor e xornalista Plácido Castro.

## A banca Viñas-Aranda 
O 27 de decembro de 1918 constituíuse en Vigo a Banca Viñas Aranda, fundada polo corredor de comercio Francisco Andrés Viñas Blanco (nado en Noia o 28 de novembro de 1878), o avogado Salvador Aranda Tapias e o comerciante Antonio Malvido Sanmartín. A Banca era unha sociedade comanditaria por accións, cun capital de 120&nbsp;000 pesetas (100&nbsp;000 en capital comanditario e 20&nbsp;000 en capital colectivo).

A Banca Viñas (nome co que era coñecida) transformouse en sociedade anónima o 20 de outubro de 1920, establecendo o seu domicilio no número 23 da rúa Colón de Vigo. O 10 de novembro de 1930 inaugurouse unha nova sede social, nun edificio deseñado por Antonio Cominges Tapias na esquina da rúa Colón con Marqués de Valladares. En 1944 a sede trasladouse finalmente ao edificio que tratamos deseñado por Palacios.

A pesar da situación de crecemento económico, na década de 1950 tiveron lugar numerosos impagados e atrasos na cancelación de créditos. Ademais, a Banca Viñas Aranda apenas tiña recursos propios, polo que tivo que ser intervida durante dous anos polo Banco de España.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Banca Viñas Aranda, A. Palacios, 1941, detalle.jpg|Detalle da parte alta do chafrán.
Ficheiro:Vigo - Edificio de la Banca Viñas Aranda (hoy, del Banco Pastor).JPG|Fachada.
Ficheiro:Banca Viñas Aranda, Antonio Palacios.JPG|Placa sobre a arquitectura do edificio.
Ficheiro:Plácido Castro, Vigo.jpg|Placa sobre Plácido Castro no edificio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Edificio da Equitativa  
*Banco de Vigo
Ponte de Sárdoma

A **ponte de Sárdoma,** tradicionalmente a **ponte Abeleira**, é unha pontiña medieval que cruza o río Lagares na parroquia viguesa de Sárdoma, preto do pazo da Caracola. Podería ter unha orixe romana, se ben a actual ponte vénse utilizando polo menos dende o século XII.
## Características
A ponte, de cantaría de granito de perpiaños regulares, é sinxela, cunha plataforma recta (non ten a fasquía típica de subida e baixada das pontes medievais, coma a de Castrelos), ten 10 m de longo, e salva o río grazas a dous arcos de medio punto. Conta, ademais, cun tallamar central.

O estado de conservación é bo; a ponte asfaltárase para dar acceso ao pazo, porén a camada de asfalto foi retirada hai uns anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ponte de Sárdoma en Galicia Máxica

### Outros artigos 
* Ponte de Castrelos
Don Benito (Santiago de Compostela)

***Don Benito*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1898.
## Historia e características 
Deixou de publicarse en febreiro de 1898.Foi sucedido por *Don Claro*.

## Notas
Vicente Cid Osorio

**Vicente Cid Osorio**, nado en Ourense e finado en xaneiro de 1896, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi secretario da Deputación da Coruña. En 1884 foi elixido presidente do Ateneo da Coruña. Colaborou en *El Eco Escolar*. Fundou en 1886 a *Revista Jurídica de Galicia* xunto con Daniel Suárez Fernández. Colaborou en *El Diario de Lugo* e *Revista Gallega*. Foi membro da loxa La Herculina nº 10.

## Notas
Narcisa Pérez Reoyo

**Narcisa Pérez Reoyo y Soto de Boado**, nada en Santiago de Compostela o 4 de maio de 1849 e finada na Coruña o 19 de xuño de 1876, foi unha poeta galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Filla única do médico e escritor Narciso Pérez Reoyo, burgalés residente na Coruña, e de Pepa Soto, relacionouse co matrimonio Murguía-Castro. Casou con Nicolás Boado del Pan, profesor da Escola de Belas Artes da Coruña, con quen tivo dous fillos.

Asinou no *Álbum de la Caridad*, *El Almanaque Gallego* de Lugo, *Revista Gallega*, *El Angel del Hogar* e *La Voz de la Caridad* de Madrid e en *La Revista Católica* de Zaragoza.

Finou prematuramente na Coruña, con 27 anos de idade.
miniatura|esquerda|200px|*Horas perdidas*, 1873.

## Obra 
* *Cantos de infancia*, prologado por Manuel Murguía, A Coruña: Tipografía Galaica, 1865 (con 16 anos de idade).
* *Devocionario infantil*, dedicado a Afonso de Borbón (Afonso XIII, aínda Príncipe de Asturias), Lugo: Imprenta de Soto Freire, 1867.
* *Horas perdidas*, Lugo: Imprenta de Soto Freire, 798 páxinas, 1873.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , M.ª Anjos (2007): "Produçom literária de autoria feminina galega entre as décadas de 1860-1880: os casos de Rosalía de Castro, Emilia Calé, Narcisa Pérez Reoyo…" in Helena González e M.ª Xesús Lama (eds.): *Actas do VII Congreso Internacional de Estudos Galegos. Mulleres en Galicia. Galicia e os outros pobos da Península*, do Castro - AIEG - UB, pp.&nbsp;181–190.
* 

### Ligazóns externas 
* : [http://www.culturagalega.org/album/detalle.php?id=29&autor=Narcisa%20P%E9rez%20Reoyo ]  Álbum de mulleres, Consello da Cultura Galega.
Daejeon Hana Citizen FC

O **Daejeon Citizen** (대전 시티즌) é un club de fútbol coreano da cidade de Daejeon. Fundouse en 1997 e compite na K League Challenge.

## Palmarés 
***K League Challenge: 1**
**2014
***Coreano FA Cup: 1**
**2001

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Daejeon Citizen FC
Phaseoleae

A tribo **Phaseoleae** é unha das subdivisións da familia de plantas Fabaceae, que inclúe os **legumes**.

Esta tribo inclúe moitos dos feixóns cultivados para alimento humano e animal.

## Subtribos e xéneros 
* **Cajaninae**
** *Adenodolichos*&nbsp;- *Bolusafra*&nbsp;- *Cajanus*&nbsp;- *Carrissoa*&nbsp;- *Chrysoscias*&nbsp;- *Dunbaria*&nbsp;- *Eriosema*&nbsp;- *Flemingia*&nbsp;- *Paracalyx*&nbsp;- *Rhynchosia*
* **Clitoriinae**
** *Barbieria*&nbsp;- *Centrosema*&nbsp;- *Clitoria*&nbsp;- *Clitoriopsis*&nbsp;- *Periandra*
* **Diocleinae**
** *Camptosema*&nbsp;- *Canavalia*&nbsp;- *Cleobulia*&nbsp;- *Collaea*&nbsp;- *Cratylia*&nbsp;- *Cymbosema*&nbsp;- *Dioclea*&nbsp;- *Galactia*&nbsp;- *Herpyza*&nbsp;- *Lackeya*&nbsp;- *Luzonia*&nbsp;- *Macropsychanthus*
* **Erythrininae**
** *Apios*&nbsp;- *Butea*&nbsp;- *Cochlianthus*&nbsp;- *Erythrina*&nbsp;- *Meizotropis*&nbsp;- *Mucuna*&nbsp;- *Neorudolphia*&nbsp;- *Rhodopis*&nbsp;- *Spatholobus*&nbsp;- *Strongylodon*
* **Glycininae**
** *Amphicarpaea*&nbsp;- *Calopogonium*&nbsp;- *Cologania*&nbsp;- *Diphyllarium*&nbsp;- *Dumasia*&nbsp;- *Eminia*&nbsp;- *Glycine*&nbsp;- *Mastersia*&nbsp;- *Neonotonia*&nbsp;- *Nogra*&nbsp;- *Pachyrhizus*&nbsp;- *Pseudeminia*&nbsp;- *Pseudovigna*&nbsp;- *Pueraria*&nbsp;- *Shuteria*&nbsp;- *Sinodolichos*&nbsp;- *Teramnus*&nbsp;- *Teyleria*
* **Kennediinae**
** *Hardenbergia*&nbsp;- *Kennedia*&nbsp;- *Vandasina*
* **Ophrestiinae**
** *Cruddasia*&nbsp;- *Ophrestia*&nbsp;- *Pseudoeriosema*
* **Phaseolinae**
** *Alistilus*&nbsp;- *Austrodolichos*&nbsp;- *Decorsea*&nbsp;- *Dipogon*&nbsp;- *Dolichopsis*&nbsp;- *Dolichos*&nbsp;- *Dysolobium*&nbsp;- *Lablab*&nbsp;- *Macroptilium*&nbsp;- *Macrotyloma*&nbsp;- *Mysanthus*&nbsp;- *Neorautanenia*&nbsp;- *Nesphostylis*&nbsp;- *Oryxis*&nbsp;- *Otoptera*&nbsp;- *Oxyrhynchus*&nbsp;- *Phaseolus*&nbsp;- *Physostigma*&nbsp;- *Psophocarpus*&nbsp;- *Ramirezella*&nbsp;- *Spathionema*&nbsp;- *Sphenostylis*&nbsp;- *Strophostyles*&nbsp;- *Vatovaea*&nbsp;- *Vigna*&nbsp;- *Wajira*

## Véxase tamén
Templete

[miniatura|[Templete de San Pietro in Montorio.]]
Un **templete** é unha pequena estrutura con forma de templo, habitualmente destinada a albergar algún obxecto. Por norma xeral os templetes aloxan elementos relixiosos e/ou funerarios, tales como restos fúnebres, iconas, imaxes ou reliquias, aínda que en ocasións son simplemente conmemorativos. Por extensión tamén recibiron o nome de templetes moitas edificacións singulares de pequeno tamaño, con independencia do seu uso, así como algúns elementos decorativos que adoptan ou lembran a forma dun templo, por exemplo algúns deseños de lanterna no remate dunha cúpula.

Os templetes adoitan ser construcións pechadas, mentres que se carecen de paredes adoita falarse de pavillóns, baldaquinos ou quioscos. Os quioscos de música tamén son denominados ás veces "templetes de música".

## Historia 
[miniatura|Caixa de [vasos canopos de Tutankhamon con forma de templete, do século XIV a. C.]]
A construción de templetes remóntase ás orixes da cultura humana. Xa se coñecen templetes en Mesopotamia e no antigo Exipto (como o de Tutankhamon), e o seu uso acompañou ás relixións icónicas e idólatras ao longo da historia.

## Arquitectura 
Aínda que o uso do termo "templete" é moi xenérico e aplícase a construcións de moi diversas culturas e épocas, estas estruturas adoitan compartir dous trazos comúns: unha marcada función simbólica, e un custo relativamente reducido debido ao seu pequeno tamaño. Estas características favoreceron que os templetes sirvan en numerosas ocasións como laboratorio de probas para novos conceptos estilísticos, xerándose pezas de elevado valor artístico. Así, quizais o templete máis coñecido sexa do de San Pietro in Montorio, deseñado en 1502 por Bramante, e que segundo moitos autores representa a síntese da arquitectura renacentista.

Tamén son coñecidos os "templetes de metro" da época modernista, os templetes telefónicos que sostiñan o cableado urbano primitivo e os templetes neoclásicos cos que se gustaba decorar os chamados "xardíns ingleses" ou románticos durante os séculos XVIII e XIX.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Ciborio (arquitectura)
* Monóptero
* Gazebo
Ibis

[miniatura|dereita|*[Plagadis falcinellus* en voo, ave que pode verse ás veces en Galicia.]]
[miniatura|dereita|Cabeza de ibis escarlata (*[Eudocimus ruber*) adulto.]]
Os **ibis** son as aves da subfamilia dos **tresquiornitinos** (**Threskiornithinae**). Son aves pelecaniformes de pescozo longo e peteiro curvado para abaixo, que habita en zonas húmidas, bosques e chairas. Aliméntanse en grupo sondando o barro co peteiro para obter a comida, normalmente crustáceos. A maioría fai o seu niño nas árbores, a miúdo rodeado de garzas e cullereiros. Son monógamos e moi territoriais cando están aniñando e alimentándose. e este do grego ἶβις (ibis), e este á súa vez do exipcio *hb*, *hīb*.

Os tresquiornitinos mazarico negro ou mouro (*Plegadis falcinellus*) e ibis eremita (*Geronticus eremita*) están incluídos na Lista de aves de Galicia.

## Xéneros e especies 
A subfamilia Threskiornithinae comprende 28 especie distribuídas en 12 xéneros: Nas obras de arte do Período tardío do Antigo Exipto, Thoth representábase popularmente como un home con cabeza de ibis que está escribindo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ibis, village Behlolpur, District Mohali, Punjab ,India 02.JPG|Ibis, en Behlolpur, Panxab, India.
Ficheiro:Ibis, village Behlolpur, District Mohali, Punjab ,India 01.JPG|Ibis, en Behlolpur, Panxab, India.
Ficheiro:AustralianWhiteIbis_gobeirne.jpg|Ibis branco australiano (*Threskiornis moluccus*).
Ficheiro:American white ibis2.jpg|Ibis branco americano (*Eudocimus albus*).
Ficheiro:Scarletibis_tj.jpg|Ibis escarlata (*Eudocimus ruber*).
Ficheiro:Black Ibis- Hodal I IMG 9701.jpg|Ibis negro (*Pseudibis papillosa*).
Ficheiro:Threskiornis_spinicollis-fragment.jpg|O ibis *Threskiornis spinicollis*.
Ficheiro:Glossy_Ibis_(Plegadis_falcinellus)_in_AP_W_IMG_3918.jpg|O ibis *Plegadis falcinellus*.
Ficheiro:Waldrapp Geronticus eremita.jpg|O ibis eremita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazónsexternas 
* Vídeos de ibis en Internet Bird Collection
Robert Mulligan

**Robert Mulligan**, nado en Nova York o 23 de agosto de 1925 e finado en Lyme (Connecticut) o 20 de decembro de 2008 foi un director de cinema e televisión estadounidense.

## Traxectoria 
Mulligan estudou na Universidade de Fordham antes de servir como marine durante a segunda guerra mundial. Ao rematar a guerra conseguiu traballo no departamento editorial de *The New York Times*, mais deixouno para facer unha carreira na televisión.

Empregado pola CBS, comezou como mensaxeiro, aprendendo o oficio, e en 1948 xa dirixía programas importantes.

Debutou no cinema en 1957 con *Fear Strikes Out*, con Anthony Perkins. A principios da década de 1960 o seu colaborador Alan J. Pakula propúxolle dirixir *To Kill a Mockingbird* (1962), baseado na novela de Harper Lee.

En 1971 logrou un grande éxito comercial con *Verán do 42*, mais a partir da década de 1980 resultoulle máis complicado atopar traballo. O seu último filme foi *Verán en Louisiana* (1991), protagonizado pola debutante Reese Witherspoon.

## Filmografía 
* *Fear Strikes Out* (1957)
* *The Rat Race* (1960)
* *Cando chegue setembro* (1961)
* *The Great Impostor* (1961)
* *To Kill a Mockingbird* (1962)
* *The Spiral Road* (1962)
* *Love with the Proper Stranger* (1963)
* *A intimidade de Margarida Clover* (1965)
* *Baby the Rain Must Fall* (1965)
* *Up the Down Staircase* (1967)
* *A noite dos xigantes* (1969)
* *Verán do 42* (1971)
* *Á procura da felicidade* (1971)
* *The Other* (1972)
* *The Nickel Ride* (1974)
* *Bloodbrothers* (1978)
* *Same Time, Next Year* (1978)
* *Kiss Me Goodbye* (1982)
* ''Clara's Heart* (1988)
* *Verán en Louisiana'' (1991)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
John Carpenter

**John Howard Carpenter**, nado en Carthage (Nova York) o 16 de xaneiro de 1948 é un director, guionista, produtor, montador e compositor estadounidense, habitualmente asociado aos xéneros do terror e a ciencia ficción.

## Traxectoria 
Carpenter naceu no estado de Nova York, fillo de Milton Jean Carter e do profesor de música Howard Ralph Carpenter. A súa familia mudouse a Bowling Green, Kentucky en 1953. Dende novo foi cativado polos fimes, especialmente os westerns de Howard Hawks e John Ford, e mais polos filmes de terror de orzamento baixo da década de 1950. Comezou a dirixir curtametraxes de terror en 8&nbsp;mm antes de entrar no instituto. Ingresou na escola de cinema da Universidade do Sur de California en 1968, mais abandonouna tras realizar o seu primeiro filme.

Tras participar en varias curtametraxes realizando diferentes tarefas, dirixiu a comedia negra *Dark Star* (1974). Porén, Carpenter afirmou que considera que o seu primeiro filme realmente é *Asalto á comisaría do Distrito Trece* (1976). Dous anos despois dirixiu o grande éxito *Halloween*, ao que seguiron outros filmes como *The Fog* (1980) e *1997: Rescate en Nova York* (1981).

Tralo fracaso da comedia *Big Trouble in Little China* (1986), Carpenter viuse obrigado a volver realizar filmes con pouco orzamento. Na década de 1990 continuou o seu declive comercial e tras *Fantasmas de Marte* (2001) iniciou un retiro que interrompeu coa estrea de *The Ward* en 2010.

## Discografía 
* *Lost Themes* (2015)
* *Remix EP* (2015)
* *Lost Themes Remixed* (16 de outubro de 2015)

## Filmografía 
* *Dark Star* (1974)
* *Asalto á comisaría do Distrito Trece* (1976)
* ''Someone's Watching Me!* (1978) (TV movie)
* *Halloween* (1978)
* *Elvis* (1979) (TV movie)
* *The Fog* (1980)
* *1997: Rescate en Nova York* (1981)
* *The Thing* (1982)
* *Christine* (1983)
* *Starman* (1984)
* *Big Trouble in Little China* (1986)
* *Prince of Darkness* (1987)
* *They Live* (1988)
* *Memoirs of an Invisible Man* (1992)
* *Body Bags* (1993) (telefilme)
* *In the Mouth of Madness* (1994)
* *Village of the Damned* (1995)
* *2013: Rescate en L.A.* (1996)
* *Vampires* (1998)
* *Fantasmas de Marte* (2001)
* *The Ward* (2010)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Conrich, Ian; Woods, David eds (2004). *The Cinema of John Carpenter: The Technique of Terror (Directors' Cuts)*. Wallflower Press. ISBN 1-904764-14-2.
* Hanson, Peter; Herman, Paul Robert eds. (2010). *Tales from the Script* (Paperback ed.). Nova York, NY: HarperCollins Inc. ISBN 978-0-06-185592-4.
* Muir, John Kenneth. *The Films of John Carpenter'', McFarland & Company, Inc. (2005). ISBN 0-7864-2269-6.
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
* artist information/discography page at Original Soundtrack Info
Ansan Mugunghwa FC

O **Ansan Mugunghwa FC** (안산 무궁화, tamén coñecido como Ansan policía FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Ansan. Fundouse en 1996 e compite na K League Challenge.

## Ligazóns externas
*Ansan Mugunghwa FC
Palco da música

[miniatura|Palco da música en [Cedeira, Galiza.]]
[miniatura|Palco da música en [Cangas, Galiza.]]
Un **palco da música** é unha construción xeralmente rectangular, que consta dun teito sostido por columnas e que serve como lugar de actuación para agrupacións musicais durante as festas. É tamén común que sexa en forma de **quiosco** coma un pavillón aberto por todos os seus lados, normalmente de planta arredondada ou poligonal (forma panóptica), que se coloca nun xardín para a interpretación de diversas manifestacións artísticas como música ou danza.

Popularizáronse coma construción festiva no século XIX e comezos do XX, especialmente para acomodar a execución musical das bandas nos concertos ao ar libre. No Reino Unido construíron moito na era Vitoriana cando o movemento británico *brass band* gañou relevancia. Os palcos máis miúdos non son máis ca gazebos. En Galiza son comúns en todas as vilas para a interpretación de bandas de gaita e de música especialmente nas festas parroquiais.

## Descrición 
O quioscos son construcións abertas, simétricas con relación ao eixo central e de planta poligonal que consta dun zócolo do que o chan máis ou menos elevado forma a escena que debe de cumprir cos requisitos acústicos, mentres que proporciona o abeiro necesario para o tempo variábel. A estrutura é normalmente en madeira ou en metal, cuxas columnetas levan un teito en pavillón de escaso desnivel. Materiais lixeiros forman as armazóns artelladas e normalmente moi enfeitadas.
A finais do século XX, co crecemento das bandas, e o seu equipamento, fixo que moitos quioscos quedasen pequenos, polo que se contruíron palcos rectangulares de formigón ou pedra maiores, ou incluso son comúns os portátiles en grandes concertos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Palco de música de Carracido.jpg|Palco de música rectangular en Carracido, no Porriño.
Ficheiro:Palco da musica.001 - Viveiro.JPG|Palco da música en Viveiro.
Ficheiro:Cibrán, San Xián de Sales, Vedra, Galiza 02.jpg|Palco en San Fins de Sales, Vedra.
Ficheiro:Palco da Música.JPG|Palco da música en Lugo.
Ficheiro:Palco San Román, Santiso, Coruña.JPG|Palco en Santiso, típico do feísmo galego.
Ficheiro:Bandstand of Boulevard, Donostia-San Sebastián 01.jpg|Quisoco en Donostia, País Vasco.
Ficheiro:Coreto Coimbra.JPG|*Coreto* nun parque de Coímbra, Portugal.
Ficheiro:HornimanBandstandsmall.jpg|Quiosco vitoriano en Inglaterra.
Ficheiro:Eastbournebandstand.jpg|Palco en Eastbourne, Inglaterra.
Ficheiro:Palco.jpg|Montaxe nun palco actual en Brasil.
Ficheiro:La Spezia - Palco della Musica.JPG|Palco de música en Italia.
Ficheiro:PalcoOptimusAlive2009.jpg|Palco ou escenario de concerto portátil moderno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Templete
* Elementos arquitectónicos de xardín
* Quiosco
* Pérgola
Quiosco

[dereita|miniatura|220px|Quiosco de prensa na [Rúa Nova (Santiago de Compostela)|Rúa Nova, Santiago de Compostela.]]
[dereita|miniatura|220px|Quiosco na [Arxentina.]]
Un **quiosco** (do persiano: *kōšk*, que significa "pavillón", a través do turco: *köşk* e do francés *kiosque*) é unha pequena construción que se instala nos parques e xardíns e que consta, polo xeral, só dun teito e unhas columnas que o sosteñen. Pode ter diversos usos, como por exemplo servir como palco da música. A diferenza das pérgolas, a cuberta dos quioscos non ten cavidades. Na súa orixe, nestas construcións vendíanse lambetadas e xornais, polo que o termo hoxe en día se refire a calquera construción pequena instalada normalmente ao ar libre para a venda de periódicos, caramelos, flores etc.

A función dos quioscos, sexa cal for a súa finalidade, é dar unha relativa protección do sol e da choiva, tanto se é un espazo escénico coma se se trata dun lugar de almacenamento ou posto de venda na vía pública. Deste xeito, diferénciase da venda ambulante, pois o quiosco está suxeito a algún tipo de regulación, autorización, permiso ou concesión administrativa.

O seu lugar habitual está nos xardíns, as prazas, os bulevares e as beirarrúa con amplitude abonda.

## Tipos de quioscos 
Segundo o seu uso pódense clasificar en distintos tipos:

* Quiosco de flores, posto de venda no que se comercializan principalmente ramos de flores.
* Quiosco de lambetadas, establecimiento comercial no que se venden principalmente lambonadas, cigarros, tarxetas telefónicas, etc.
* Quiosco de información, posto non comercial no que se fornece información turística ou referente a campañas públicas.
* Quiosco de música, construción festiva, normalmente de planta circular ou semicircular, que alberga concertos.
* Quiosco de xornais, posto de venda de dimensións reducidas no que se comercializan principalmente xornais e revistas.
* Quiosco interactivo, computadora localizada en lugar público que permite aos usuarios realizar diferentes accións.
* Quiosco aseo, módulo de aseos situado habitualmente en espazo público.
* Quiosco bar, establecemento no que se serven comidas e bebidas situado habitualmente en espazo público (parques, prazas, praias...)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Quiosco-once.jpg|Quiosco da Once
Ficheiro:Quiosco - Portosín.jpg|Quisoco de prensa en Portosín.
Ficheiro:Quiosco San Marcos Ags.jpg|Quisoco de música en San Marcos.
Ficheiro:Quiosco Pachin.jpg|Quiosco antigo.
Ficheiro:Cangas del Morrazo quiosco.JPG|Quiosco en Cangas.
Ficheiro:Istanbul asv2021-11 img36 German Fountain.jpg|Quiosco da Alman Çeşmesi ("fonte alemá") do Hipódromo de Constantinopla.
Ficheiro:050529 Barcelona 091.jpg|Quiosco de flores na Rambla, Barcelona.
Ficheiro:Kioscos chinescos aranjuez.jpg|Quiosco decorativo nos Xardíns de Aranjuez, Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Palco da música
* Elementos arquitectónicos de xardín
* Gazebo
* Pérgola
Lenny Williams

**Leonard Charles "Lenny" Williams**, nado o 16 de febreiro de 1945 en Little Rock é un cantante estadounidense coñecido pola súa música de xénero R&B e soul. Durante a década de 1970, foi o líder vocalista de Tower of Power. Como solista, tivo varios éxitos, incluíndo "Choosing You" (1977) e "Cause I Love You" (1978).

## Discografía 
### Álbums de estudio 
*1974: *Pray for the Lion* (Warner Bros. Records)
*1975: *Rise Sleeping Beauty* (Motown Records)
*1977: *Choosing You* (ABC Records)
*1978: *Spark of Love* (ABC Records)
*1979: *Love Current* (MCA Records)
*1980: ''Let's Do It Today* (MCA Records)
*1981: *Taking Chances* (MCA Records)
*1984: *Changing* (Rocshire Records)
*1986: *New Episode* (Knobhill Records)
*1989: *Layin' In Wait* (K-Tel Records)
*1996: *Chill* (Bellmark Records)
*1996: *Here's to the Lady* (Universal Special Products)
*2000: *Love Therapy* (Volt Records)
*2004: *My Way* (Thump Records)
*2007: *It Must Be Love* (LenTom Records)
*2009: *Unfinished Business* (Lentom Records)
*2012: *Still in the Game* (Music Access Inc)

### Álbums recompilatorios 
*1993: *Ooh Child* (MCA Special Products)
*2002: *Ten Ways of Lovin' You* (Volt Records)
*2008: *You Won My Heart'' (Crush Records)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El Tío Babuchas

***El Tío Babuchas*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1868.

## Historia e características 
Periódico satírico republicano, apareceu o 2 de novembro de 1868.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
*Ficha na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra.
Dominio de colisión

Un **dominio de colisión** é un segmento da rede na que os equipos comparten fisicamente o medio e polo tanto existe posibilidade de que dous ou máis equipos transmitan ao mesmo tempo, producíndose colisións entre os sinais. Un exemplo de dispositivo que crea un dominio de colisión son os hubs, xa que reenvían os sinais de tódolos equipos conectados a el de maneira indiscriminada. Os switches rompen os dominios de colisión ao xestionar o tráfico na capa 2 e evitar as colisións, aínda que crean dominios de broadcast.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hub
* Switch
* Dominio de broadcast
Convertibilidade

[miniatura|Dúas moedas de ouro de 20 kr da [Unión Monetaria Escandinava, que estaba baseada nun padrón ouro. A moeda da esquerda é sueca e a da dereita é danesa.]]
En economía e en contabilidade, o termo **convertibilidade** refírese á posibilidade de trocar de modo sinxelo certa contía de diñeiro por unha contía equivalente en calquera tipo de activo financeiro ou bens, e así reciprocamente. A política monetaria máis comunmente empregada ata o inicio do século XX estabelecía que debería haber convertibilidade entre o papel moeda vixente e o ouro. Este modelo era coñecido como padrón ouro, o que significaba que unha unidade monetaria equivalería a unha certa contía en ouro. Iso acabou evolucionando ó padrón de divisas ouro. Os países, con todo, de modo xeral, durante a segunda metade do século XX acabaron por adoptar a convertibilidade entre moedas, que é a posibilidade dunha moeda de poder ser trocada por outras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escaseza de dólares
Judge Dredd (homónimos)

***Jugde Dredd*** pode facer referencia a:

*Judge Dredd, un personaxe de banda deseñada que aparece na serie *2000 AD*
**Xuíz Dredd*, filme de 1995 baseado no mesmo personaxe de banda deseñada, protagonizado por Sylvester Stallone.
**Dredd*, filme de 2012 baseado no mesmo personaxe de banda deseñada.
Diario de Santiago (1848)

***Diario de Santiago*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1848.
## Historia e características 
Apareceu en 1848. Imprimíase no establecemento tipográfico de Juan Rey Romero. O seu director literario foi Antonio Neira de Mosquera. Dedicou unha sección a Noticias locais. Publicaba datos de observacións meteorolóxicas, movemento de poboación e estatísticas da ensinanza universitaria, ademais dunha sección de anuncios. Os domingos insería un suplemento titulado *Revista Literaria*. Continuou a súa liña editorial en *El Patriota Compostelano*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Bernardo Bermúdez Jambrina

**Bernardo Bermúdez Jambrina**, coñecido como **Bernardo Jambrina**, nado en Donostia o 27 de febreiro de 1883 e finado en Avilés o 6 de marzo de 1918, foi un actor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo do capitán Domingo Bermúdez Grille, naceu en Donostia, pero trasladouse coa familia a Coruña con pouco máis dun ano, onde se iniciou como actor. Participou na Escola Rexional de Declamación, da que foi director artístico até 1905. Nese ano declamou o monólogo *La Huega*, orixinal de Galo Salinas, nun teatro da Coruña. Despois pasou a formar parte da compañía de Enrique Borrás coa que fixo unha xira por América. Chegou a ser memorable en América. O 18 de outubro de 1908 foi homenaxeado pola colonia galega da Habana. Regresou a España en 1917.

Escribiu poemas en galego. Colaborou en *Coruña Moderna*, *Eco de Galicia*, *Galicia*. Foi membro correspondente da Real Academia Galega. En 1913 publicou como folleto o poema "Renacimiento". Foi redactor do periódico *La Lucha*. Ramón Fernández Mato recolleu os seus versos e publicounos en *Galicia* en 1919.

Faleceu por mor dun accidente de tráfico nunha viaxe entre Avilés e Castrillón cando estaba facendo unha xira por Asturias, e soterrárono en Avilés.

## Vida persoal 
Casou coa actriz Eloísa Muro.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*