open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kabupaten

O **Kabupaten** é o nome do nivel da división administrativa do territorio de Indonesia que se encontra inmediatamente por debaixo do nivel de Propinsi (Provincia).

O termo *kabupaten* podería traducirse como "rexencia", "municipalidade" ou "distrito".

Este nivel de subdivisión do territorio pode tomar dúas formas, *Kabupaten* ou *Kota* (en 1999  cambiouse o nome de Kotamadya a Kota), segundo se trate dun contorno rural ou urbano, respectivamente. En calquera caso as competencias son as mesmas nos Kabupaten que nas *Kota*. Legalmente non pertecen ao goberno local da Provincia, senón que teñen regulación e administración propias na forma do Goberno local do Kabupaten ou a Kota. 

O Kabupaten está rexido polo Bupati, mientras que a Kota réxese polo Walikota (termo que podería traducirse por "alcalde").

## Historia 
O termo "rexencia" ten a súa orixe no período colonial neerlandés, no que as rexencias, coñecidas como "regentschap" (plural, "regentschappen") en neerlandés, foron administradas polos Bupati (rexentes). Os Bupatis, é dicir, os xefes nativos, maioritariamente musulmáns e xefes das tribos, retiveron rangos protocolarios máis altos que os dos funcionarios neerlandeses que desempeñaron papeis como conselleiros ou representantes dos Países Baixos. Porén, o poder legal e militar quedou en mans do Gobernador Xeral en Batavia (hox coñecida como Iacarta), Xava, representante do dominio colonial do Goberno neerlandés.

Anteriormente, en Indonesia, os Kabupaten eran coñecidos como *Daerah Tingkat II Kabupaten* (Área de segundo nivel - Kabupaten). Co Decreto Lei número 22 do ano 1999 (Undang-undang Nomor 22 Tahun 1999) pasou a chamarse simplemente Kabupaten.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Romain Bertrand (2005): *État colonial, noblesse et nationalisme à Java*. París: Karthala. ISBN 978-2-8458-6637-2.
* Soemarsaid Moertono (1981): *State and statecraft in old Java: a study of the later Mataram period, 16th to 19th century*. Modern Indonesia Project, Southeast Asia Program, Dept. of Asian Studies. Ithaca, NY, USA: Cornell University. ISBN 978-0-8776-3017-3.
Juan de Jesús

**Juan Hernández y Delgado**, na relixión **Juan de Jesús**, nado en Icod de los Vinos, Tenerife, bautizado o 20 de decembro de 1615, e finado en San Cristóbal de La Laguna o 6 de febreiro de 1687, foi un frade franciscano  e místico español.

## Traxectoria 
Naceu en Icod, no norte da illa de Tenerife. Bautizado na parroquia de San Marcos, recibiu o nome de Juan, coma o avó materno. Foi descendente do último mencey guanche de Daute, Diego de Baute, honrado polos Reis Católicos con brasón e herdanzas, quen testou declarándose "guanche e católico". Aos dez anos traballou como aprendiz de toneleiro en Garachico. O 6 de febreiro de 1687, Frei Juan de Jesús morreu cunha gran reputación de santidade: tiña 71 anos e levaba tempo enfermo.

Foi enterrado na igrexa de San Diego do Monte, onde era venerado. Na actualidade estase a procesar a beatificación.

## Notas
Jovanka Broz

**Jovanka Broz**, nada en Udbina o 7 de decembro de 1924 e finada en Belgrado o 20 de outubro de 2013, foi unha partisana e primeira dama de Iugoslavia entre 1953 e 1980 como dona de Josip Broz Tito.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Jovanka como partisana
Naceu na aldea de Pećane no concello de Udbina, unha zona de maioría serbia en Croacia. Seus pais, serbios, eran Mićo Budisavljević e Milica Svilar. Con 17 anos incorporouse á Liga da Mocidade Comunista de Iugoslavia e á loita partisana contra dos alemáns e os seus gobernos aliados na zona. En 1943 ferírona nunha perna, e nese ano asasinaron a seu irmán, Maksim, e morreu seu pai. En 1944 estivo como enfermeira no hospital de Drvar durante o asalto alemán á localidade e logo no hospital do Primeiro Exército. En 1945 destinárona á oficina do Mariscal, como parte do persoal que controlaba o estado da comida e da hixiene, a partir de 1946 converteuse na secretaria persoal de Tito. O 15 de abril de 1952 casou en segredo con Tito, aínda que non se fixo pública a súa condición de primeira dama ata o 10 de setembro durante unha visita oficial do ministro de asuntos exteriores británico Anthony Eden. Logo da morte de Tito, retirouse da vida pública.

## Notas
Estreito de Karimata

O **estreito de Karimata** é un estreito mariño que conecta o mar da China Meridional co mar de Xava, onde se encontran os océanos Pacífico e Índico, localizado entre as illas de Belitung e Borneo, en Indonesia. 

O estreito ten unha anchura duns 207 km, desde a illa de Borneo á de Belitung. A illa de Belitung está así mesmo separada polo estreito de Gaspar da illa de Bangka, situada ao oeste. 

Bangka encóntrase achegada á costa oriental de Sumatra, da que a separa o estreito de Bangka. 

As illas Karimata áchanse en augas do estreito, ao nordeste de Belitung, cerca de Borneo.
José Díaz Chaves

**José Díaz Chaves**, finado en Santiago de Compostela o 14 de setembro de 1963, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Díaz Domínguez e María Chaves Nogueira, de Calo. Emigrou a Cuba, onde se dedicou ao comercio. Retornou a Galicia nos anos vinte e estableceuse en Campo Lameiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Campo Lameiro.

## Vida persoal 
Casou en Campo Lameiro con María Barros Fernández en 1924, e foi pai de José Miguel e Ramón Díaz Barros. Foi tío de Santiago Montero Díaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Illas Karimata

As **illas Karimata** son un grupo de pequenas illas de Indonesia localizadas cerca da costa oeste de Borneo, en augas do estreito de Karimata, que conecta o mar da China Meridional e o mar de Xava, onde se encontran os océanos Pacífico e Índico.

A maior das illas é a illa Karimata, que dá o seu nome ao grupo, e que mide cerca de 20 km de longo (leste-oeste) e ten unha superficie de 179 km². Na illa levántanse dous afiados cumios montañosos, de 1 022 e 1034 m de altitude.

Administrativamente, as illas son parte da kabupaten de Ketapang, na provincia de Kalimantan Occidental (Borneo Occcidental). 

## Poboación 
Unha serie de pequenas aldeas están situadas na costa, a maior das cales é Padang, no extremo oriental da illa. A illa é coñecida porque os seus  habitantes teñen graves problemas de malaria. Por iso, despois dunha severa epidemia desta doenza, foi repoboada con orixinarios da costa oeste de Borneo.

## Historia 
Os exploradores neerlandeses visitaron a illa de Karimata en varias ocasións.

## Ecoloxía 
A illa Karimata ten unha ampla gama de ecosistemas, desde os mangleirais e os bosques tropicais nas terras baixas, a zonas de arbustos de montaña no cume das montañas de máis de 1 000 m de altura. As montañas son de granito. 
[miniatura|230px|esquerda|[Estreito de Karimata.]]

Unha considerábel poboación de *Collocalia linchi* (unha especie de **salangana**, ave da familia dos apódidos, que inclúe tamén os **cirrios** ou **birrios**) foi historicamente a fonte da sopa de niño de andonriña ou sopa de niño de ave, sopa considerada como unha especialidade da gastronomía chinesa. 

Estes niños véndense a 1 400 euros o quilogramo, prezio que ascende a 3 000 euros de comprarse unha vez procesados. Segundo datos oficiais, hai máis de 20 000 recolectores destes niños no sueste asiático, que venden na súa totalidade á China. 

Esta poboación recentemente diminuíu até case a súa extinción, debido á sobreexplotación por recolectores non indíxenas que foron chegando desde o continente e illas adxacentes. 

A illa Karimata está clasificada como Reserva natural polo goberno de Indonesia, pero até o momento non houbo ningunha xestión na zona. Porén, hai rumores de grandes plans de desenvolvemento turístico.

## Notas
Ramón Barreiro Aboy

**Ramón Barreiro Aboy** foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre en Campo Lameiro. No franquismo foi nomeado alcalde de Campo Lameiro en 1951. Despois foi secretario da Hermandad de Labradores y ganaderos de Campo Lameiro.

## Recoñecementos 
Unha rúa en Campo Lameiro leva o seu nome.
## Vida persoal 
Casou na Estrada coa mestra Nieves López en 1934.

## Notas
Circuíto urbano de Hanoi

O **circuíto urbano de Hanoi** (vietnamita:*Đường đua phố Hà Nội)* é un circuíto de carreiras situado no distrito de Nam Từ Liêm de Hanoi, a capital de Vietnam. É un circuíto de carreiras urbano deseñado para acoller o Gran Premio de Vietnam, unha rolda do Campionato do Mundo de Fórmula Un. O circuíto ten 5´565 km e deseñouno o arquitecto de circuítos Hermann Tilke. O circuíto urbano de Hanoi debuta no calendario de Fórmula Un en .

O circuíto está situado xunto ao Estadio Nacional Mỹ Đình e consta dunha sección de rúa temporal e un deseño construído a propósito que estará aberto ao público unha vez completado. Tamén ten unha das rectas máis longas do calendario de 1´5 km. de lonxitude. A sección construída a propósito inspírase en varios circuítos existentes, incluído o Circuíto de Mónaco, o Circuíto de Suzuka, o Circuíto Internacional de Sepang e Nürburgring "GP-Strecke". Esta filosofía de adaptar curvas doutros circuítos utilizouse anteriormente para realizar o deseño do Circuíto das Américas. 

## Notas
## Véxase tamén
Kaltham Jaber

**Kaltham Jaber Al-Kuwari** (), nada en Doha en 1958, é unha profesora e escritora qatarí.. Considerada pioneira no seu país, en 1978 foi a primeira muller do seu país en publicar un libro de ficción co seu primeiro libro de relatos.. En 1992 rematou un mestrado en Traballo Social pola Universidade Helwan, e doutorouse en 1997 pola Universidade do Cairo.

Empezou a publicar relatos a mediados da década de 1970 na revista *Al-Oruba*. En 1978 publicou o libro de relatos *Ania wa Ghabat as-Samt wa at-Taraddud*. O tema principal é o desexo da muller qatarí de ter un rol na reestruturación das normas sociais e as percepcións culturais.

En 1993 escribiu o relato *The Face of An Arab Woman*, que recibiu en 2001 o Premio á Creatividade do Club Social e Cultural Al Jasra.

En 1998 estivo entre a primeira xeración de directores do Consello Nacional de Cultura, Arte e Patrimonio de Quatar, a primeira axencia do goberno adicada a temática cultural no seu país.

En 2015 publicou o libro *The Life Cycle in the Qatari Society Tradition*, editado por Qatar Museums. O volume documenta a vida dun qatarí, baseándose en investigacións persoais e nun estudo a grande escala do Centro Folclórico dos Estados do Golfo Árabe de comezos da década de 1990. O libro inclúe numerosas ilustracións, e diversas facetas da cultura qatarí.

En 2016 escribiu dous artigos no xornal qatarí *Al Raya*, avogando polos dereitos da muller e alegando que a desigualdade nos dereitos entre os dous xéneros no mundo árabe non vén do islam ou do Corán, senón do desexo dos homes de controlar as mulleres. Amais, propuxo unha maior lexislación para protexer os dereitos da muller.

## Notas
Judy Davis

**Judy Davis**, nada en Perth o 23 de abril de 1955, é unha actriz australiana de cine, teatro e televisión. Cunha carreira de máis de corenta anos, é célebre pola súa versatilidade e é recoñecida como unha das mellores actrices da súa xeración. Woody Allen, co que colaborou frecuentemente, describiuna como "unha das actrices máis estimulantes do mundo". Recibiu oito premios da Academia Australiana do Cinema e da Televisión, tres premios Emmy, dous premios da Academia Británica, dous Globos de Ouro e recibiu dúas candidaturas aos premios Óscar.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e educación 
Davis naceu en Perth (Australia Occidental) e foi criada no catolicismo estrito. Estudou no Loreto Convent e no Western Australian Institute of Technology. En 1977 graduouse no Instituto Nacional de Arte Dramática (NIDA).

### Carreira 
Un dos seus primeiros papeis destacados como actriz foi o de Sybylla Melvyn en *My Brilliant Career* (1979), pola que gañou o BAFTA á mellor actriz e mellor actriz revelación. Tamén protagonizou *Winter of Our Dreams* (1981), interpretando unha adicta á heroína, e *Heatwave*. A súa carreira internacional comezou en 1981 logo de interpretar a Golda Meir no docudrama para televisión *A Woman Called Golda*, protagonizado por Ingrid Bergman, e un papel como terrorista no filme británico *Who Dares Wins* (1982).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Judy Davis in *The Encyclopedia of Women and Leadership in the Twentieth Century*
Steen Steensen Blicher

**Steen Steensen Blicher**, nado o 11 de outubro de 1782 en Vium (Xutlandia) e finado o 26 de marzo de 1848 en Spentrup, foi un autor e poeta dinamarqués. Boa parte da súa obra adoita ligarse ao Romanticismo. Amais de escritor, tamén foi párroco (de Thorning e máis tarde de Spentrup), igual ca o seu pai Niels Gudme Blicher.

## Obra 
* *Brudstykker af en Landsbydegns Dagbog* (1824, novela curta)
**Sneklokken* (1825, poesía)
**Røverstuen* (1827, novela curta)
**Ak! hvor forandret* (1828, novela curta)
**Sildig Opvaagnen* (1828, novela curta)
**O párroco de Vejlby* (*Præsten i Vejlby*. 1829, novela curta)
**Kjeltringliv* (1829, novela curta)
**Telse* (1829, novela curta)
**Hosekræmmeren* (1829, novela curta)
**Trækfuglene* (1838, poesía)
**De tre Helligaftener* (1841 e1846, novela curta)
**E Bindstouw, Fortællinger og Digte i jydske Mundarter* (1842, novela curta e poesía)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sociedade Blicher, páxina web oficial .
A Brea, Chamín, Arteixo

**A Brea** é un lugar da parroquia de Chamín no concello coruñés de Arteixo, na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 23 habitantes (13 homes e 10 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chamín
### Parroquias de Arteixo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Arteixo
Ácido nítrico

O **ácido nítrico** (HNO3) é un ácido forte monoprótico. É un líquido viscoso e corrosivo que pode ocasionar queimaduras graves nos seres vivos. Úsase como reactivo de laboratorio e para fabricar explosivos como a nitroglicerina e o trinitrotolueno (TNT), así como fertilizantes como o nitrato de amonio. Ademais, emprégase en metalurxia e en refinado, ó reaccionar coa meirande parte dos metais e na síntese química. Cando se mestura co ácido clorhídrico forma a auga rexia, un reactivo capaz de disolver o ouro e o platino. É un compoñente da choiva ácida.

Na industria química, o ácido nítrico emprégase co amoníaco para producir nitrato de amonio, un fertilizante.

Foi usado como protector da corrosión do aceiro no espazo exterior.

## Notas
Sopa de niño de anduriña

[230px|miniatura|Lámina dunha colonia nidificante de *[Collocalia esculenta* (ca. 1885).]]
230px|miniatura|Bol con sopa de niño de anduriña.

A **sopa de niño de anduriña** (en chinés tradicional: , en chinés simplificado: , en pinyin: yàn wō) é unha sopa considerada como unha especialidade da gastronomía chinesa. 

É un dos pratos máis caros do mundo, xa que está feita cos niños de aves de varias especies dos xéneros *Aerodramus* e *Collocalia*, da familia dos apódidos, subfamilia dos colocaliinos, que non son verdadeiras anduriñas, senón salanganas, que nidifican en grandes grupos en covas (aínda que poden tamén facelo en edificios máis ou menos pechados), polo que a súa colleita é difícil e perigosa. 

Os niños están construídos case exclusivamente coa saliva destes paxaros, e teñen unha forma e un tamaño semellantes ao dunha orella humana.

## Nome, prezo e consumo 
O nome, *yàn wō*, provén do niño das salanganas, que se utilizan para elaboraren este prato. 

Estes niños que as aves fan coa súa saliva solidificada, considéranse entre os produtos máis caros entre os consumidos polos humanos. Véndense a 1 400 euros o quilogramo, prezo que ascende a 3 000 euros de comprarse unha vez procesados. Segundo datos oficiais, hai máis de 20 000 recolectores destes niños no sueste asiático, que venden na súa totalidade á China. 

Consumíronse tradicionalmente na China durante os últimos 400 anos, xeralmente en forma de sopa.

## Características 
[230px|miniatura|Material do [niño co que se elabora a sopa.]]

Cundo se disolve en auga o niño destes paxaros, danlle unha textura xelatinosa, empregada nas sopas asiáticas ou no doce *tong sui* da cociña chinesa. Faise referencia, porén, de forma maioritaria a *jin wo* cando se fala tanto da sopa doce ou salagada da cociña chinesa. 

Hoxe, debido en parte ao caro que é este prato, simúlanse os niños na elaboración da sopa co emprego de produtos substitutos, que usan glicoproteínas vexetais e até *pel de porco* (aperitivo), que posúe unha textura similar á dos niños. Por estas razóns, desenvolveuse a investigación sobre a composición e os efectos dos verdadeiros niños de andoriña. Así mesmo, úsanse tamén os dalgunhas especies do xénero *Collocalia*.

A sobreexplotación dos niños nas colonias reprodutoras destas aves púxonas en perigo de extinción en moitos lugares. Como exemplo, a pesar de que na actualidade o status global da especie *Collocalia linchi*, segundo a UICN, é "pouco preocupante", na illa Karimata, de Indonesia, existiu en tempos unha considerábel poboación de aves desta especie, poboación que recentemente diminuíu até case a súa extinción, debido á sobreexplotación por recolectores non indíxenas que foron chegando desde o continente e illas adxacentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lau, Amy S. M. & Melville, David S. (1994): *International Trade in Swiftlet Nests with Special Reference to Hong Kong*]. Cambridge, UK: Traffic International. ISBN 1-8585-0030-3.
César Outón González

**César Outón González** foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Médico en Campo Lameiro. No franquismo foi nomeado alcalde de Campo Lameiro nos anos sesenta. Cesou como alcalde en 1968. Xubilouse como médico en 1987.

## Recoñecementos 
* Foi nomeado fillo adoptivo de Campo Lameiro en xaneiro de 1987.

* En agosto de 2018 o Concello de Campo Lameiro aprobou designar co seu nome unha rúa da vila.

## Notas
Claire Wineland

**Claire Lucia Wineland**, nada en Austin, Texas, o 10 de abril de 1997 e finada o 2 de setembro de 2018, foi unha activista e autora estadounidense. A través da súa organización sen ánimo de lucro, a "Claire's Place Foundation", apoiou a persoas con doenzas terminais e crónicas, así como ás súas familias. Wineland naceu con fibrose quística e morreu por mor dun ictus unha semana após o seu transplante de pulmón, con 21 anos.

Wineland escribiu o libro *Every Breath I Take, Surviving and Thriving with Cystic Fibrosis* e foi relatora para TED.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da Fundación Claire's Place
Shinji Ikari

é un personaxe de ficción da franquía *Neon Genesis Evangelion* creado por Gainax. É a personaxe principal da serie, e é un rapaz adolescente que foi abandonado polo seu pai, Gendo, que despois lle pide que sexa o piloto dun mecha coñecido como Evangelion Unidade 01. O seu obxectivo é protexer a cidade de Tokyo-3 das criaturas coñecidas como Anxos, que ameazan con destruír a humanidade. Nick Verboon de *Unreality Mag* declarou que o "protagonista Shinji é un dos personaxes con máis matices, máis populares e fáciles de relacionar da historia do anime".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de personaxes de Neon Genesis Evangelion
### Bibliografía 
*
Li Lienfung

**Li Lienfung**, nada en Shanghai o 8 de maio de 1923 e finada o 3 de agosto de 2011, foi unha química e escritora singapuriana. Foi unha escritora bilingüe en inglés e chinés, coñecida polas súas obras de teatro, relatos e pola súa columna xornalística "Bamboo Green".

## Traxectoria
O seu pai, Li Kuo Ching, deixou a familia e foi traballar aos Estados Unidos de América, e a nai -que non podía viaxar alá- quedou coidando da familia na China. Comezou a estudar química orgánica no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), pero pasou á Universidade Cornell, onde rematou en 1946 un mestrado en Literatura Popular Chinesa.

En xullo de 1946 casou con Ho Rih Hwa, tamén estudante de Cornell.

## Vida persoal
Tivo unha filla e dous fillos, a escritora Minfong Ho, o empresario Ho Kwon Ping e o empresario Kwon Cjan. En 1986 publicouse *A Joss Stick for My Mother*, antoloxía das columnas.
**A Daughter Remembers* (autobiografía, 2010)

## Notas
Megumi Hayashibara

, nada en Kita o 30 de marzo de 1967, é unha actriz de voz xaponesa, así como cantante, letrista e personalidade da radio. É unha das actrices de voz máis salientables do Xapón da década de 1990, sendo coñecida polos seus papeis en *Love Hina*, *Saber Marionette J*, *Ranma ½*, *Neon Genesis Evangelion*, *Cowboy Bebop*, *Slayers*, *O detective Conan*, *Pokémon*, *All Purpose Cultural Catgirl Nuku Nuku*, *Video Girl Ai* e *Shaman King*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rei Ayanami

é unha personaxe ficticia da franquía xaponesa *Neon Genesis Evangelion*. Ela é a piloto do robot de combate Evangelion Unidade 00. Ó comezo da serie, Rei é unha personaxe enigmática cuxo comportamento estraño sorprende ós seus compañeiros. A medida que a serie progresa, involúcrase cada vez máis coa xente que a rodea, particularmente o seu compañeiro e piloto de Evangelion Shinji Ikari. Revélase como un factor clave nos eventos que conclúen a historia. O seu papel nesta conclusión non queda de todo claro na serie de televisión, mais é un dos principais puntos da trama de *Evangelion: O final de Evangelion*.

## Concepción 
Como moitos personaxes de *Evangelion*, o apelido Ayanami provén dun buque xaponés da segunda guerra mundial, o destrutor de tipo Fubuki *Ayanami*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Miquel Feliu

**Miquel Feliu Badal**, nado o 17 de maio de 1985 en Manresa, é un ex xogador español de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
O 14 de agosto de 2010, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Yūko Miyamura

, nada en Tarumi-ku, Kōbe, o 4 de decembro de 1972, é unha actriz xaponesa, que tamén traballa como actriz de voz, cantante e directora de son. Tamén é coñecida polo seu alcume ''''*. Interpretou o papel de Kazuha Toyama en *O detective Conan* e Asuka Langley Soryu en *Neon Genesis Evangelion''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Razia Butt

**Razia Butt** (urdú **رضیہ بٹ**), nada en Wazirabad o 19 de maio de 1924 e finada en Lahore o 4 de outubro de 2012, foi unha escritora paquistaní en lingua urdú. As súas obras teñen personaxes protagonistas femininas, e foron adaptadas a filmes e series de televisión.

## Traxectoria
Pasou a súa infancia en Peshawar. A súa primeira publicación foi na década de 1940 nun xornal literario Despois desenvolveu o seu primeiro relato nunha novela *Naila*. Casou en 1946, e logo duns anos sen publicar retomou a actividade na década de 1950. Ten acreditadas 51 novelas e 350 relatos.

Publicou a autobiografía *Bichhray Lamhe*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Razia Butt
* Razia Butt complete novels in pdf format
Asuka Langley Soryu

é un personaxe ficticio da franquía *Neon Genesis Evangelion*. Na serie, é coñecida como o Segundo Neno e é a piloto do Evangelion Unidade 02. A personaxe de Asuka foi dobrada orixinalmente en xaponés por Yūko Miyamura, tanto no anime orixinal como en tódalas adaptacións. Nos filmes de *Rebuild of Evangelion*, o seu apelido xaponés foi modificado a .

Nunha enquisa de *Newtype* feita en marzo de 2010, Asuka foi votada como a terceira personaxe feminina máis popular da década de 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Caxín, Rus, Carballo

**Caxín** é un lugar da parroquia de Rus no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 12 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 8 homes e 4 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rus 
### Parroquias de Carballo
José Luis Rodríguez Otero

**José Luis Rodríguez Otero**, nado en Ponteareas en 1920 e finado en Vigo en outubro de 1995, foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ramón Rodríguez Sobral e Dolores Otero Estévez. Estudo o bacharelato no Instituto de Vigo. Alistouse no exército rebelde na guerra civil e despois foi voluntario na División Azul. No franquismo foi nomeado alcalde de Ponteareas en 1948, logo da morte de Manuel Otero Estévez. Foi deputado provincial. Foi correspondente de *La Noche* en Ponteareas. Foi presidente de Hermandad de Ex-combatientes de Ponteareas. Nos anos oitenta foi xefe territorial de Falange Española de las JONS de Galicia. Finou en Vigo en outubro de 1995.

## Vida persoal 
Casou con Purificación Feijoo Álvarez.

## Notas
Đorđe Marjanović

**Đorđe Marjanović**, nado en Kučevo o 30 de outubro de 1931 e finado en Belgrado o 15 de maio de 2021, foi un cantante serbio.

## Traxectoria 
Seu pai, Sveta Marjanović, con 15 anos estivo entre os civís que tras a invasión de Serbia polas potencias centrais no decurso da primeira guerra mundial marcharon co exército serbio na súa retirada ao longo de Albania; o goberno serbio no exilio enviou estudar ao Reino Unido pero volveu sen rematar os estudos universitarios e traballou como empregado de banca ao volver a Kučevo. Súa nai morreu nove meses despois da nacenza de Đorđe e o neno criouno a súa avoa materna. Logo de rematar o ensino secundario estudou farmacia en Belgrado sen chegar a rematar a carreira.
miniatura|esquerda|Marjanović durante a gravación dun programa para a televisión iugoslava en 1963
En 1954 actuou por primeira vez como cantante, foi nunha audición para cantantes afeccionados organizada pola Asociación de Músicos de Jazz de Serbia. Nos anos seguintes apareceu en festivais e concertos de música pop, normalmente cantando cancións gravadas por artitas iugoslavos como Duško Jakšić, Bruno Petrali ou Ivo Robić. A finais de 1957 comezou a cantar "Zvižduk u 8" escrita por Darko Kraljić nos primeiros anos da década, pero inédita, e que se convertería anos despois nun dos seus grandes éxitos e canción de referencia. Pero foi en 1958 cando se deu a coñecer no espazo musical iugoslavo coa súa actuación no descanso dun concerto en Niš no que interpretou catro cancións que o público recibiu con entusiasmo, solicitando un bis e ao pouco cantou na televisión o tema "Zvižduk u osam". Mentres realizaba o servizo militar saíu, en outubro de 1959 e no selo PGP-RTB, o seu primeiro LP *Muzika za igru*, que vendeu a tiraxe de 11&nbsp;000 discos nun só mes, un auténtico éxito nun país con 20&nbsp;000 tocadiscos na época. O seu segundo álbum de estudio, *Mustafa*, gravouno en 1961 e consistía en versións de éxitos estranxeiros, como "Ya Mustafa" de Bob Azzam. En 1963 realizou unha xira pola Unión Soviética que lle deu popularidade, e que repetiu en anos seguintes. Durante toda a década foi un dos cantantes máis recoñecidos en Iugoslavia. Nas décadas de 1970 e 1980 realizou xiras tamén por Europa occidental e os Estados Unidos.

En 1990, mentres actuaba como convidado nun concerto de Lepa Brena en Melbourne sufriu un ictus, e aínda que logrou posteriormente recuperarse parcialmente decidiu retirarse.

## Notas
Dhirubhai Ambani

**Dhirajlal Hirachand Ambani**, nado en Chorwad o 28 de decembro de 1932 e finado en Mumbai o 6 de xullo de 2002, foi un magnate dos negocios indio, que fundou Reliance Industries en Mumbai co seu primo. Figurou na listaxe dos 50 homes de negocios de Asia de *The Sunday Times*. Ambani fixo Reliance Industries pública en 1977, e en 2007 a fortuna combinada da familia foi de 60&nbsp;mil millóns de dólares, facendo dos Ambani a segunda familia máis rica do mundo.

## Traxectoria 
### Inicios 
Ambani comezou cunha rupia na man e gañou diñeiro traballando cunha empresa no Iemen na década de 1950. Trasladouse a Mumbai en 1958 para iniciar o seu propio negocio en especias. Despois da obtención de modestos beneficios, mudouse aos téxtiles e abriu unha fábrica en Naroda, zona industrial de Ahmedabad. En 1966 fundou Reliance Industries, compañía que en 2012 contaba con máis de 85&nbsp;000 empregados e proporcionaba case o 5% dos ingresos fiscais totais do goberno da India. Ese mesmo ano foi catalogada entre as maiores empresas do mundo por ingresos na listaxe de Fortune 500.

### Majin Corporation 
Dhirubhai Ambani regresou do Iemen á India e fundou Majin en colaboración con Champaklal Damani, o seu primo segundo, quen vivía con el en Adén. Majin importaba poliéster fíado e exportaba especias ao Iemen. A primeira oficina de Reliance Commercial Corporation estableceuse na rúa Narsinatha en Masjid Bunder. Era un cuarto de 33 m2 cun teléfono, unha mesa e tres cadeiras. Inicialmente, tiñan dous asistentes para axudalos cos negocios. Durante este período, Ambani e a súa familia aloxáronse nun apartamento de dous cuartos no Jai Hind Estate en Bhuleshwar, Mumbai. Rumoreábase que a compañía estaba a facer todos os esforzos para garantir que o prezo das súas accións non se deslizase unha polgada. Vendo unha oportunidade, The Bear Cartel, un grupo de corretores de bolsa de Calcuta, comezaron a vender en curto as accións de Reliance. Para contrarrestar isto, un grupo de corretores de bolsa, ata había pouco denominado "Friends of Reliance" comezaron a comprar as accións a curto vendidas por Reliance Industries na Bolsa de Valores de Mumbai.

### Falecemento 
Dhirubhai Ambani foi admitido no hospital Breach Candy en Mumbai o 24 de xuño de 2002, logo de sufrir un derramo cerebral importante. Foi o seu segundo golpe, o primeiro producírase en febreiro de 1986 e paralizara a súa man dereita. Estivo en coma máis dunha semana e consultou con varios médicos. Morreu o 6 de xullo de 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dhirubhai Ambani Life Interesting Cases
* Founder Chairman, Reliance
* Dhirubhai Ambani Institute of Information and Communication Technology
* "Remembering the Prince of Polyester," Time Magazine, 15 de xullo de 2002 
* Dhirubhai Ambani in Memoriam, Rediff.com
* Dhirubhai Ambani from peopleforever.org
* Dhirubhai Ambani from dhirubhai.net
* Dhirubhai gave management a whole new 'ism' A.G. Krishnamurthy on Rediff.com
Burzum

**Burzum** foi un proxecto musical de black metal formado en 1991 polo músico noruegués Count Grishnackh (*sic*, cuxo nome real é Varg Vikernes). Está considerado coma un dos proxectos impulsores do black metal noruegués a comezos da década de 1990.

Só conta cun único integrante, Varg Vikernes (quen integrou grupos como Uruk-Hai e Old Funeral); aínda que contou coa colaboración doutros músicos como Euronymous e Samoth. As primeiras gravacións de Burzum saíron á venda en 1991.

## Orixe do nome 
O nome *Burzum* significa escuridade en lingua negra, o idioma de Mordor, creado por J. R. R. Tolkien. Segundo o propio Vikernes «O mundo precisa escuridade, porque o exceso de luz nin nos aluma nin nos abriga, senón que céganos e abrásanos». A frase máis coñecida onde aparece esta palabra é na inscrición do anel único, da novela *O Señor dos Aneis*: «*Ash Nazg durbatulûk, ash Nazg gimbatul, ash Nazg thrakatulûk agh burzum-ishi krimpatul*».

## Asasinato de Euronymous 
O 10 de agosto de 1993, Vikernes asasinou de forma premeditada a Øystein Aarseth (*Euronymous*) a puñaladas na súa vivenda, polo que foi condenado a 21 anos de prisión, a pena máxima en toda a historia de Noruega, ao descubrirse tamén a súa participación na queima de tres igrexas históricas. Euronymous era dono da discográfica *Deathlike Silence*, que sacou á venda os primeiros discos de Burzum, e membro fundador da popular banda de black metal Mayhem, na que Vikernes colaborou como baixista. Os motivos polos que o matou foron descoñecidos durante moito tempo, polo que a prensa publicou todo tipo de interpretacións e elucubracións. Malia isto, anos máis tarde soubose por medio dunha carta dirixida a Vikernes e escrita por un coñecido de Aarseth, que Vikernes realmente asasinouno en defensa propia, xa que nela afirmábase que Aarseth pretendía facer o propio con el. O 24 de maio de 2009, Varg Vikernes saíu baixo liberdade provisional de prisión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Varg Vikernes
Salvador Fernández Alonso

**Salvador Fernández Alonso**, finado en maio de 1984, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante de Sela nos anos vinte. No franquismo, logo da dimisión de Gabino Álvarez Argüelles, foi nomeado xefe local do Movimiento das Neves en maio de 1941. Foi nomeado alcalde das Neves en setembro de 1946. Foi conselleiro provincial do Movimiento e foi elixido deputado provincial polo distrito de Ponteareas en 1955. Cesou como alcalde en abril de 1966. Foi funcionario do concello das Neves. Finou en maio de 1985.

## Recoñecementos 
* Orde de Cisneros.
* Orde do Mérito Civil.

* Cruz da Orde de Afonso X o Sabio en 1958.

## Notas
Waroch II

**Waroch II** ou **Guérech** (en bretón: Gwereg), finado en 594, tamén escrito *Waroc* e ''Waroc'h*, foi rei de *Bro Waroch* (*Broërec* ou *Bro-Erec*) ao suroeste de Armórica, fillo de Macliau e neto de Waroch I. 

Foi rei entre 577 e 594, Waroch gobernou a rexión dos vénetos e a súa capital *Vennetium* (antigo nome de Gwened/Vannes). Parece que o título dado polos francos era o de conde e non o de rei. Por convención, para distinguilo do seu avó, é designado como **Waroch II**. 

## Traxectoria 
O 578 Waroch apoderouse de Vannes e impuxo o seu dominio sobre o Bro Waroch (Broëcrec); Khilperico reaccionou e asentou un exército en Turena, Bayeux (Bessin), Maine, Anjou e Poitou. Os continxentes saxóns de Bessín foron derrotados polos bretóns no río Vilaine, daquela fronteira da Bretaña. Waroch pediu a paz e obtivo a Vannes mediante o pagamento dunha homenaxe anual, garantida polo seu fillo entregado como refén. Máis tarde enviou a Khilperico ao bispo Eunius ou Eunio de Vannes para denunciar o tratado, e o bispo foi desterrado polo rei dos francos . 

O ano seguinte Waroch invadiu o país de Rennes. Eunio de Vannes, liberado, foi enviado a Angers para negociar un acordo. O duque franco Beppoleno asolou Bretaña, o que provocou unha nova invasión dos bretóns que saquearon o *Bro Roazhon* (Pas de Roazhon/Rennes) e o *Bro Naoned'' (País de Nantes), apropiándose da colleita. O bispo Félix de Nantes intentou en van interpoñerse. 

### Xenealoxía 
## Notas
Hanna K. Korany

**Hanna K. Korany**, (), nada en Kfrashima (distrito de Baabda) en 1870 e finada en Beirut en 1898, foi unha escritora do Imperio Otomán.

## Traxectoria
Naceu na rexión do Monte Líbano, no actual Líbano. Educouse en Beirut nunha escola feminina de misioneiros presbiterianos.

En 1891 publicou en lingua árabe o libro *Manners and Habits*. Escribiu outra novela tamén en árabe, e foi etiquetada de forma prematura como "a George Eliot de Siria" nun xornal estadounidense.

dereita|miniatura|Hanna K. Korany (1895).

En 1893 foi invitada por Bertha Palmer para representar Siria no Congreso Mundial de Mulleres Representativas (World's Congress of Representative Women),, evento relacionado coa Exposición Mundial Colombiana celebrada en Chicago nese ano. Na feira amosou bordados e traballos manuais das mulleres sirias. Escribiu sobre o congreso na revista feminina exipcia *Al Fatat*, e escribiu o ensaio *The Glory of Womanhood* para a publicación do Congreso das Mulleres
Rematado o Congreso fixo unha xira de conferencias polos Estados Unidos.

En 1894 asistiu á convención anual da National American Woman Suffrage Association en Washington, D. C.,, e falou nunha cea canda a Elizabeth Cady Stanton, Susan B. Anthony, Lillie Devereux Blake e May Wright Sewall. En 1896 estableceu un club de mulleres en Beirut.

## Vida persoal
En 1887 casou con Amin Effendi Korany.

## Notas
Gran Premio do Xapón de 2019

O **Gran Premio do Xapón de 2019** (oficialmente coñecido como o **2019 Formula 1 Japanese Grand Prix**), foi a décimo sétima carreira da tempada de Fórmula Un de . Celebrouse o 13 de outubro de 2019 no circuíto de Suzuka, en Suzuka, Xapón, foi a 17ª rolda da tempada  e o 46º Gran Premio do Xapón. O evento de  é a trixésima quinta vez que a carreira correuse como un evento do Campionato do Mundo desde a tempada inaugural en , e a trixésima primeira vez que se celebrou en Suzuka.

### Tempo 
Debido ás previsións meteorolóxicas relacionadas co Tifónn Hagibis, canceláronse todos os eventos do sábado. Isto incluíu a terceira sesión de prácticas libres e a cualificación, esta última reprogramouse para a mañá do domingo, unhas horas antes da carreira. No caso de que a sesión de cualificación reorganizada tamén se cancele debido ás condicións meteorolóxicas da mañá do domingo, a clasificación da segunda sesión de prácticas do venres empregarase como resultado de cualificación. 

## Pneus dispoñibles 
## Clasificacións
### Cualificación 
## Carreira 
### Clasificación da carreira 
miniatura|center|800px|Resultados da carreira do GP do Xapón de 2019.
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Ligazóns externas
Vilar do Monte

Como topónimo **Vilar do Monte** pode referirse a:

;En Galiza:
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de Aguada, no concello de Carballedo;
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de Santa Baia de Búbal, no concello de Carballedo;
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de Meixide, no concello de Palas de Rei;
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de Quindimil, no concello de Palas de Rei;
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de San Román, no concello de Santiso;
***Vilar do Monte**, lugar da parroquia de San Fiz de Reimóndez, no concello de Sarria.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Vilar do Monte**, freguesía do concello de Barcelos;
***Vilar do Monte**, freguesía do concello de Macedo de Cavaleiros;
***Vilar do Monte**, freguesía do concello de Ponte de Lima.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Vilar de Montes**, lugar da parroquia de Vilanova, no concello de Lalín.
Teobaldo II de Blois

**Theobaldo II de Blois**, nado en 979 ou 981 e finado o 11 de xullo de 1004, foi conde de Blois, de Chartres, de Châteaudun, de Tours, de Provins e de Reims. 

## Traxectoria 
### Orixes 
Era fillo do conde de Blois, Chartres, Tours, Châteaudun, Provins, Reims, Meaux e Troyes, Eudes I de Blois e Berta de Borgoña, filla do rei de Arlés ou Borgoña Conrado III de Borgoña o Pacífico. 

### Biografía 
miniatura|138x138px| Brasón orixinal dos condes de Blois
En 996, tras a morte do seu pai, sucedeuno nos títulos e goberno dos territorios dos condados, agás nos condados de Meaux e Troyes que volveron á casa de Vermandois. 

No mesmo ano a súa nai Berta, que estivera tolamente namorada do rei de Francia Roberto II, que quería casar con ela, non obtivo o permiso nin do papa Gregorio V nin do rei Hugo Capeto, o pai de Roberto, xa que eran curmáns de terceiro grao. 

Tamén en 996, á morte de Hugo Capeto, Roberto converteuse en rei de Francia e uns meses despois casou coa súa segunda muller, a súa curmá Berta, conseguindo así a sucesión do ducado de Borgoña, a pesar da oposición do Papa. Isto provocou que, en 997, o Papa lle impuxese sete anos de penitencia e o ameazase coa excomuñón (que impuxo) aos dous cónxuxes. Tamén puño en interdito ao rei de Francia, se non se separaban. 

Teobaldo II, en 1004, faleceu con pouco máis de 20 anos sen deixar herdeiros, xa que, ao parecer, abrazara a vida eclesiástica, e foi sucedido polo seu irmán máis novo Eudes II de Blois.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Louis Halphen, "La Francia dell'XI secolo", cap. XXIV, vol. II, 1999
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía da casa de Blois-Champagne 
* Xenealoxía da casa de Blois
Camborne

O topónimo **Camborne** pode referirse a:

* **Camborne**, cidade de Cornualla, en Gran Bretaña (**Kammbronn** en lingua córnica);
* **Camborne**, localidade da Columbia Británica, Canadá;
* **Camborne**, lugar non incorporado e comunidade rural dispersa, no municipio de Hamilton, en Ontario, Canadá;
* **Camborne**, suburbio costeiro da cidade de Porirua, Nova Zelandia.
Camborne, Cornualla

**Camborne** (**Kammbronn** en lingua córnica), é unha cidade e parroquia de Cornualla, Inglaterra.
## Xeografía 
A súa poboación, segundo o censo de 2011 era de 20 845 habitantes. O bordo norte da parroquia inclúe unha sección da South West Coast Path, Hell's Mouth e Deadman's Cove.
## Historia
Camborne foi antigamente unha das zonas mineiras máis ricas do mundo de estaño, en Cornualla e Devon, e onde estivo situada a Escola de Minas de Camborne.

## Notas 
## Véxase tamén
Ramón Rodríguez Vázquez

**Ramón Rodríguez Vázquez**, nado en Monforte de Lemos o 24 de agosto de 1998, é un futbolista galego. Xoga na demarcación de porteiro e o seu equipo actual é o Atlético Arteixo.

Formado nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña, desenvolveu toda a súa carreira deportiva entre a Terceira División e a Preferente.

## Traxectoria 
Natural de Neiras, no concello de Sober, entrou con oito anos no CP Calasancio de Monforte, onde xogou ata 2014 nas súas categorías inferiores. 

En abril de 2014 disputou a Oviedo Cup, un torneo de fútbol cadete, co Deportivo da Coruña. Na tempada 2014/15 fichou polo equipo da Coruña e xogou no Xuvenil B, no que comparte titularidade con Javier Tasende.

Na tempada 2015/16 pasou a xogar co Xuvenil A na División de Honra. O 31 de xaneiro de 2016 debutou co Fabril en Terceira división, no partido contra o Alondras CF disputado en Cangas. Nesa tempada, tamén foi convocado por Víctor Sánchez del Amo para o partido do primeiro equipo contra o Sevilla FC no Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, xogado o 17 de abril de 2016.  De xaneiro a xuño de 2018 xogou cedido no Atlético Arteixo, de Preferente. Na tempada 2018/19 fichou polo Atlético Montañeros, tamén na Preferente, no que destacou por manter a portería a cero varias xornadas consecutivas.

Na tempada 2019/20 fichou polo Club Lemos, equipo que volveu esa tempada a Preferente.

En xuño de 2020 fichou pola SD Fisterra, acabado de ascender a Terceira División. Despois de xogar 6 dos primeiros 11 partidos e non ter continuidade como titular, en xaneiro de 2021 fichou pola SD Dubra, equipo de Preferente.

En xullo de 2021 ficha pola UD Ourense, equipo descendido a tempada anterior a Preferente. Na súa primeira tempada no equipo consegue volver a Terceira Federación. Na tempada 2022/23 clasifícase para o playoff de ascenso a Segunda Federación.

En xuño de 2023 anúnciase o seu retorno ao Atlético Arteixo, equipo da Terceira Federación.

### Selección galega 
Ramón foi convocado coa selección galega en xuvenís de segundo ano e en alevíns de segundo ano.

#### Copa das Rexións da UEFA 
En outubro de 2022 foi convocado para os tres partidos que Galicia disputou da fase intermedia da Copa das Rexións da UEFA. Foi titular nos tres, encaixando un único tanto e conseguindo o combinado galego a clasificación para a fase final do torneo.

Na fase final disputada en Galicia en xuño de 2023, Ramón foi titular nos tres encontros do Grupo A no que quedou encadrada a selección galega e que finalizaron con tres vitorias fronte a Irlanda, Zenica-Doboj e Baviera. Tamén foi titular na gran final disputada na Lomba contra Belgrado, na que Galicia se proclamou campioa do torneo.

## Equipos 
**PX**: Partidos xogados. **GE**: Goles encaixados. **TA**: Tarxetas amarelas. **TV**: Tarxetas vermellas.

## Palmarés 
* **Copa das Rexións da UEFA (1):** 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha do xogador en lapreferente.com
Presidente dos Emiratos Árabes Unidos

O **presidente dos Emiratos Árabes Unidos** ou o **Raʾīs** (en ) é o xefe de Estado dos Emiratos Árabes Unidos. 

O presidente e o primeiro ministro son elixidos cada 5 anos polo Consello Supremo Federal. Normalmente, un xeque do Emirato de Abu Zabi exerce a presidencia e un xeque do Emirato de Dubai actúa como primeiro ministro. O xeque Zayed bin Sultan Al Nahyan é o pai fundador dos EAU e está considerado a persoa que uniu os sete emiratos nun país. Foi o primeiro presidente dende a fundación da nación até a súa morte o 2 de novembro de 2004. Ao día seguinte o Consello Supremo Federal elixiu o seu fillo, o xeque Khalifa bin Said Al-Nahian, para substituílo. O Presidente é tamén o comandante en xefe das Forzas Armadas dos EAU.

O actual presidente é Mohamed bin Said Al-Nahian, que se converteu en presidente trala morte do seu medio irmán Khalifa bin Said Al-Nahian en 2022. 

## Presidentes dos Emiratos Árabes Unidos (1971–presente) 
## Insignia 

Ficheiro:Flag of the President of the United Arab Emirates (1973–2008).svg|Estandarte do presidente de 1973 a 2008.
Ficheiro:Flag of the President of the United Arab Emirates.svg|Estandarte do presidente de 2008 ao presente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de Primeiros Ministros dos Emiratos Árabes Unidos
*Xefes de Estado e Goberno actuais

### Ligazóns externas 
*
Bernardino Rivadavia

**Bernardino de la Trinidad González de Rivadavia**, nado en Buenos Aires o 20 de maio de 1780 e finado en Cádiz o 2 de setembro de 1845, foi un político da Arxentina, o primeiro presidente do seu país.

## Orixe 
Era fillo de Benito Bernardino González de Rivadavia, avogado e comerciante en Buenos Aires e natural de Monforte de Lemos. A súa nai, María Josefa de Jesús Rivadavia Rivadeneira, nada en Buenos Aires o 13 de xaneiro de 1755, era filla de José Antonio Rivadavia Díaz, tamén de Monforte, e de María Feliciana Rivadeneira Domínguez, filla á súa vez de Antonio Rivadeneira Pérez de Novoa, natural de Camariñas, e de María Domínguez Basurto, cuxo pai nacera en Cádiz.

## Traxectoria 
Durante as invasións inglesas de 1806 participou como tenente no Tercio de Gallegos. Entre 1811 e 1826 ocupou diferentes cargos como o de Secretario da Xunta ou cabeza do triunvirato liderando o movemento independentista de España (mais sendo acusado nas divisións internas dos Terzos de "españolista"), organizando a milicia, eliminando os organismos censores da prensa e cesando o tráfico de escravos, estando en máis dunha ocasión exiliado. Exerceu diferentes misións diplomáticas en Europa e en 1826 foi electo o primeiro presidente da Arxentina. 
### Goberno 
Durante o seu goberno creáronse diversos museos locais e o Museo Argentino de Ciencias Naturales, a Biblioteca Nacional e a Universidade seguindo o novo lema nacional de “paz, organización e progreso”. O seu goberno enfrontou diversos problemas, basicamente referentes á guerra contra o Brasil, na disputa polo provincia Cisplatina, actual Uruguai. 

Destacou a súa reforma eclesiástica, a expansión de fronteiras e a lei de enfiteusis, que intentou promover a colonización, así como o debate sobre o usuario contrato de débeda pública coa banca británica Baring. Como unionista capitalizou a cidade de Buenos Aires e dividiu a provincia en tres parcelas, arrebatando as rendas do porto á clase dominante da provincia bonaerense, os Terrero, os Rosas e os Anchorena, o que desatou a inimizade pública cos federalistas . Culminando estas co levantamento do xeneral Lavalle que derroca ao gobernador federal de Buenos Aires en 1828. Un ano antes, en 1827, Rivadavia renuncia ao goberno e exíliase en Europa.

## Notas