Fuerzas Armadas Revolucionarias (Arxentina)

As **Fuerzas Armadas Revolucionarias** (**FAR**) foron unha organización armada irregular da Arxentina formada a finais da década do 60, e cuxo cedo ideal era adestrarse e unirse ás guerrillas rurais iniciadas polo Che Guevara en Bolivia.
## Historia e organización 
Os seus membros proviñan maioritariamente dunha fractura producida no interior da Federación Juvenil Comunista (a "Fede") do Partido Comunista da Arxentina. A súa ideoloxía orixinal de base era polo tanto o marxismo-leninismo, pero cun aditamento latinoamericanista, inspirado na prédica e xeito de actuar deste referente revolucionario.

Entre os seus primeiros xefes e fundadores é imprescindible mencionar a Carlos Olmedo, recoñecido como referente ideolóxico da organización (morto o 3 de novembro de 1971, no que se deu en chamar *"El combate de Ferreyra"* (barrio industrial de Ferreyra na cidade de Córdoba, provincia de Córdoba).

En 1967, en plena ditadura de Juan Carlos Onganía e ante o asasinato do *Che* a mans do Exército Boliviano, a agrupación ingresa nun debate interno dedicándose fundamentalmente a reformularse o seu futuro, lograr a expansión numérica de membros, e introducirse en novas formas de loita como a guerrilla urbana, proceso que dura ata que se produce o Cordobazo en maio de 1969.

De aí en diante, e tomando como influencias ideolóxicas e metodolóxicas as de Tupamaros, conforman unha organización político militar que incorpora membros rapidamente, orientada fundamentalmente á loita contra a ditadura militar da autoproclamada Revolución Arxentina.

### Primeira operación militar pública 
Aínda que o 26 de xuño de 1969 as FAR incendian trece supermercados Minimax en Bos Aires, en repudio á visita de Nelson Rockefeller, esa operación non foi asinada pola organización, aínda que si recoñecida pouco tempo despois. É o 30 de xullo de 1970, ás 14.45, cando un comando das FAR realiza a súa primeira operación militar pública na zona norte do Gran Bos Aires. A operación militar foi planificada por Roberto Quedo (Negro), Carlos Olmedo (Germán) e Marcos Osatinsky (Lucio) e conducida sobre o terreo por Carlos Olmedo. A operación, denominada "Gabriela", incluíu o asalto á sucursal do Banco Provincia, ocupación do destacamento de policía e recuperación das armas, ocupación da oficina de ENTEL, e a ocupación da estación de ferrocarril. Durou en total 11 minutos, participaron 36 combatentes (12 mulleres e 24 homes) que se repregaron ordenadamente en cinco camionetas e tres autos previamente roubados para esa acción.

Este impactante operativo marcou o inicio dunha despregadura considerable das FAR, en tanto que lles permitiu lograr unha expansión de medios materiais e novos adeptos que engrosaron as súas filas. Participaron a partir de entón e durante os anos seguintes en numerosos e so ados atentados e secuestros extorsivos a empresarios e personalidades, algúns executados conxuntamente con outras organizacións armadas irregulares, como o Ejército Revolucionario del Pueblo. Nese tempo foron definíndose politicamente máis próximos ao Peronismo Revolucionario e Montoneros.

Desde principios de 1972, e sobre todo nos meses previos e posteriores aos feitos coñecidos como o Masacre de Trelew, estas dúas organizacións armadas debatían a súa unificación.

En outubro de 1973 Montoneros e FAR fusiónanse definitivamente, actuando en diante baixo o nome unificador da primeira. Os principais dirixentes de FAR: Roberto Perdía ("Pelado Carlos"), Marcos Osatinsky (Lucio), Roberto Quedo (Negro), Julio Roqué (Lino, Mateo ou Martín), entre outros, pasaron así mesmo a ocupar cargos de mando en Montoneros logo da unificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Montoneros