open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Escudo de Kazakhstán

O **escudo nacional de Kazakhstán** ten forma de círculo, símbolo da vida e da eternidade. O elemento central é o *shanyrak*, a parte superior circular da cúpula da *yurta*. O *shanyrak* simboliza o benestar da familia, a paz e a tranquilidade.

A seguinte parte integrante da estrutura do escudo son os cabalos fantásticos con ás de ouro e cornos en forma de media lúa, os *tulpar*. As ás de ouro dos cabalos fantásticos semellan trigo, que simboliza o traballo, a abundancia e a prosperidade.

O escudo ten dúas cores: azul e dourado. A cor azul celeste do fondo da bandeira alude ós diversos pobos turcos que conforman a poboación actual do país, que inclúe entre outros a poboacións de orixe tártara, mongol e uigur. Para eses pobos a cor azul celeste estaba dotado de simbolismo relixioso e representaba ó deus Gök-Tanry aínda que actualmente a cor da bandeira é interpretado como o símbolo do ceo despexado que se divisa no país e da liberdade do seu pobo. A gama dourada interprétase como o futuro luminoso dos pobos casacos.

A porción máis baixa do escudo leva a inscrición *Қазақстан*. A imaxe reproducida do escudo nacional de Kazakhstán, sen importar o seu tamaño, debe conformarse exactamente co deseño de cor (respectivamente branco e negro) do estándar da referencia do escudo nacional de Kazakhstán gardada na residencia do presidente.

miniatura|180px|Escudo de armas da República Socialista Soviética de Kazakhstán.
O **escudo de armas da República Socialista Soviética de Kazakhstán** foi adoptado o 26 de marzo de 1937 polo Goberno da República Socialista. O escudo de armas baséase no escudo de armas da Unión Soviética. Un novo escudo de armas foi adoptado mediante a disolución da Unión Soviética o 26 de decembro de 1991.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Kazakhstán
Yelle

**Yelle** é un grupo musical francés de electropop orixinario da Bretaña. Está formado pola cantante Yelle (Julie Budet), por GrandMarnier (Jean-François Perrier) e por Tepr (Tanguy Destable). A súa traxectoria como grupo colleu pulo no 2005, ano no que comezan a darse a coñecer a través da rede social MySpace. Actualmente o grupo conta con dous álbums musicais.

## Discografía 
### Álbums musicais 
**Pop-Up* (2007)
**Safari Disco Club* (2011)

### Singles 
*"Je Veux Te Voir" (2006)
*"A Cause Des Garçons" (2007)
*"Ce Jeu" (2008)
*"Qui Est Cette Fille" (2009)
*"Cooler Couler" (2010)
*"La Musique" (2010)
*"Safari Disco Club" (2011)
*"Que Veux Tu" (2011)
*"Comme Un Enfant" (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Yelle  2008 US tour
*Safari Disco Club
Golfo de Morbihan

miniatura|Mapa do Golfo de Morbihan.
O **golfo de Morbihan** (en , que significa "pequeno mar") é un pequeno mar interior, situado ao sur do departamento de Morbihan, na Bretaña.

## A lenda
Conta a lenda que unhas fadas foron expulsadas do bosque de Brocéliande. Verteron tantas bágoas que así se creou o golfo de Morbihan. Lanzaron nel as súas coroas de flores e estas convertéronse nas illas do golfo.

## Xeografía
O golfo ten 20&nbsp;km de longo e 15&nbsp;km de ancho. Ábrese ao sur no océano Atlántico por unha estreita pasaxe entre as vilas de Locmariaquer e Port-Navalo, porto da vila de Arzon.

## As illas
No seu interior cóntanse 43 illas. A maioría son de superficie moi reducida e non están habitadas, e moitas son propiedades privadas. As illas maiores son Izenah (Île-aux-Moines, illa dos monxes) e An Arzh (Île-d'Arz, illa do oso) e cada unha forma un concello. Outra das illas, Gavrinis, alberga unha galería megalítica de 14 m de lonxitude, e as pedras están recubertas de gravados. Outras illas albergan restos megalíticos, como Er-Lannic cun dobre cromlech formados por 40 menhires, parcialmente merguallados na marea alta.

## Actividades
Tradicionalmente, a actividade económica dos habitantes tanto das illas como das ribeiras do golfo sempre estivo moi estreitamente ligada ao mar: a pesca, a colleita de moluscos, as salinas. Case todas as salinas foron transformadas no século XX en parques ostreícolas, aínda que algunhas están sendo recuperadas para a produción artesanal de sal.
Máis recentemente a maior actividade económica do golfo xira en torno ao turismo.

## Natureza
O golfo de Morbiban constitúe unha gran reserva ornitolóxica, con todo tipo de aves tanto de estancia permanentes como en escala migratoria ou en período de cría.
Desde 2008 é Reserva Nacional de Caza e de Fauna Silvestre.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Vistas aéreas do golfo de Morbihan 
*Illa Gavrinis
A Amoreira, Miñortos, Porto do Son

**A Amoreira** é un lugar da parroquia de Miñortos no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2022) ten 121 habitantes (59 homes e 62 mulleres).

### Evolución da poboación 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Miñortos 
### Parroquias de Porto do Son 
## Notas
Nicolás Taboada Fernández

**Nicolás Taboada Fernández**, nado en Vigo en 1856 e finado na mesma cidade o 9 de setembro de 1899, foi un xornalista, historiador e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*Estudio Biográfico-Político del Excmo. Sr. Don José Elduayen Marqués del Pazo de la Merced*.
Fillo de Nicolás Taboada Leal, primeiro cronista de Vigo, foi tamén cronista da cidade. Colaborou en *La Revista Popular* (Pontevedra, 1892), *Extracto de Literatura* (Pontevedra, 1893), *El Gato Negro* (Barcelona) e en todos os periódicos de Vigo da época e moitos de Galicia. Escribiu obras históricas e poéticas.

## Obras 
* * La Reconquista de Vigo. Poema* (Madrid, 1880).
* * Albores]* (Madrid, 1883).
* *A don Pedro Calderón de la Barca* (1884).
* *El combate del Callao* (Madrid, 1884).
* *Biografía del ilustre marino Casto Méndez Núñez* (Vigo, 1890).
* *Los héroes de la reconquista de Vigo* (Vigo, 1891).
* *La corona de fuego* (Vigo, 1893).
* *Galicia y D. José Eldmayou* (Vigo, 1896).
* *Estudio Biográfico-Político del Excmo. Sr. Don José Elduayen Marqués del Pazo de la Merced* (Vigo, 1896).
* *Oda a la Cruz Roja* (Vitoria, 1899).
* *A la Guerra de la Independencia, Al trabajo y Albores* (Madrid, 1888, 3ª edición).
miniatura|page=52|«¡Teodosio Vesteiro Torres!», pp. 50-52, en *Corona fúnebre á la memoria del inspirado escritor y poeta gallego Teodosio Vesteiro Torres.
### Colectiva 
* *Corona fúnebre á la memoria del inspirado escritor y poeta gallego Teodosio Vesteiro Torres'' (Ourense, 1877).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Airexe, Salgueiros, Monterroso

**Airexe** é un lugar da parroquia de Salgueiros no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Salgueiros 
### Parroquias de Monterroso 
## Notas
Pacios, Salgueiros, Monterroso

**Pacios** é un lugar da parroquia de Salgueiros no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2014) non ten ningún habitante, o que supón unha diminución en 2 habitantes en relación ao ano anterior.

## Demografía 
### Evolución da poboación 
Segundo o INE:

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Salgueiros 
### Parroquias de Monterroso
O Castro, As Varelas, Melide

**O Castro** é un lugar da parroquia das Varelas no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o padrón municipal (INE 2018) non ten habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Varelas 
### Parroquias de Melide
Valadares, Marcón, Pontevedra

**Valadares** é un lugar da parroquia de Marcón no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 173 habitantes (76 homes e 97 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Marcón 
### Parroquias de Pontevedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
Bisonte das estepas

O **bisonte das estepas** ou **estepario** (*Bison priscus*), foi unha especie de bisonte, hoxe extinta, que habitou en gran parte de Europa, Asia Central, Rusia, Manchuria e Norteamérica  durante o Plistoceno. É probábel que evolucionara orixinalmente en Asia, ao igual que moitos bóvidos actuais e outros elementos da fauna da última glaciación cos que compartiu hábitat.

Os bisontes das estepas eran animais similares aos actuais bisontes europeos, pero moito máis grandes e robustos, de cornos moito máis longos, e adaptados á vida en espazos abertos como as estepas e os límites da tundra.

As súas relacions coas especies de bisontes actuais non están totalmente claras, aínda que tende a asumirse que a especie deu orixe ao actual bisonte europeo a comezos do Holoceno a partir de formas menores como *Bison priscus mediator*, que se adaptaron ao novo medio máis cálido e boscoso que empezaba a substituír a tundra-estepa glacial en Europa. As subespecies xigantes de Asia e Norteamérica, como *Bison priscus gigas*, desapareceron sen descendencia ou deron lugar ao actual bisonte americano (*Bison bison*).

En 1979 desenterrouse en Alasca o corpo conxelado dun macho de bisonte das estepas ao que se alcumou *Blue Babe* debido á cor azulada que tomara a súa carne durante o proceso (e porque, no folclore estadounidense, *Blue Babe* é un xigantesco touro azul, mascota do leñador Paul Bunyan). O animal presentaba evidencias de que fora cazado por un pequeno grupo de leóns americanios (*Panthera leo atrox*)  que o deberon abandonar poucas horas despois debido a que o cadáver comezara a conxelarse rapidamente (probabelmente, debido á caída da noite). Posteriormente chegou outro león que rompeu un dente ao intentar morder o corpo conxelado. Os científicos da Universidade de Alasca que encontraron a *Blue Babe* tiveron a ocasión de probar a súa carne e acharon que se preservara de forma aceptábel, con só un lixeiro sabor a terra.

Existen evidencias de que, ademais do león, o home primitivo era un cazador habitual desta especie.

Os bisontes das estepas aparecen frecuentemente representados en pinturas rupestres de Francia e España, como nas das covas de Lascaux, Villairs, Font de Gaume e, especialmente, na de Altamira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bisonte
* Bisonte americano
* Bisonte europeo
Centaure

**Centure** foi o nome dun foguete sonda francés.

## Características 
Centaure foi un foguete sonda francés de dúas etapas: unha primeira etapa Belier e unha segunda etapa Venus, ambas usando propelente sólido. O foguete estabilizábase mediante o xiro iniciado por pequenos foguetes situados nas catro aletas da primeira etapa. Lanzáronse 185 Centaure entre 1961 e 1985, con só 5 fallos.

## Notas
CEP 1

**CEP 1** (acrónimo de *Cylindrical Electrostatic Probe 1*), tamén coñecido como **CEPE** (*Cylindrical Electrostatic Probe Experiment*) foi un satélite artificial da NASA lanzado o 11 de decembro de 1970 mediante un foguete Delta N6 desde a rampla SLC-2W da Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
CEP 1 foi lanzado no mesmo foguete que o satélite meteorolóxico NOAA 1 e consistía nun experimento que quedou en órbita acaroado á última etapa do foguete Delta N6 que o transportaba. A súa misión foi estudar a densidade e temperatura de electróns e as correntes iónicas á altura da órbita do satélite.

## Notas
Transbordador espacial Challenger

miniatura|O transbordador Challenger engalando.
O **transbordador espacial Challenger**, designación **OV-099** (*Orbital Vehicle*) foi un transbordador espacial que pertenceu á frota de transbordadores espaciais da NASA. Quedou destruído aos 73 segundos da engalaxe durante a súa décima misión, o 28 de xaneiro de 1986.

## Características
O Challenger foi o segundo transbordador en ser construído e estar operativo. Recibiu o seu nome por un buque de investación da Armada que navegou polos océanos Atlántico e Pacífico durante a década de 1870. *Challenger* foi tamén o nome do módulo lunar da misión Apollo 17. Voou nove veces antes do accidente no que quedou destruído.

Inicialmente o Challenger foi un modelo de probas de alta precisión denominado STA-099 (*Structural Test Article 099*). A estrutura foi construída por Rockwell e enviada a Lockheed en abril de 1978 para diversas probas térmicas e de carga durante 11 meses. En xaneiro de 1979 a NASA autorizou a Rockwell a converter o Challenger nunha nave operativa, que pasaría a denominarse OV-099 (*Orbital Vehicle 099*). O resultado, coa experiencia gañada nas probas e na construción, foi unha nave 1310&nbsp;kg máis lixeira que o Columbia. Podía levar ata 8 astronautas a bordo e permanecer 30 días en órbita, cunha capacidade de carga útil de 24.990&nbsp;kg.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Accidente do transbordador espacial Challenger
*Transbordador espacial Columbia
*Transbordador espacial Discovery
*Transbordador espacial Atlantis
*Transbordador espacial Endeavour
*Transbordador espacial Enterprise
Rexurdimento (revista)

***Rexurdimento*** foi unha revista editada en Betanzos entre 1922 e 1923.

## Historia e características 
Subtitulado *Boletín quincenal. Órgao dos intereses mariñáns*, apareceu o 1 de agosto de 1922. Estaba dirixida por Salvador Mosteiro Pena e relacionada coa Irmandade Nazonalista Galega. Incluíu temas sociopolíticos, crítica literaria e unha sección de noticias de Portugal e Irlanda. Tamén aparecían recensións e colaboracións literarias de nacionalistas betanceiros. A revista expón as ideas reintegracionistas de Mosteiro. Interrompeu a edición o 16 de outubro de 1922 polo traslado do seu director a Madrid, e reapareceu en xaneiro de 1923 como órgano oficial da Irmandade Nazonalista Galega (cambiou o subtitulo a *Ógao da I.N.G.*) controlada por Vicente Risco desde Ourense. Entre os seus colaboradores figuraron José Veiga Roel, Luís Cortiñas Díaz, Tomás López da Torre, M. F. Barreiro, Carlos Peña, Manoel Roel, Ramón Cabanillas, Antón Villar Ponte, Leandro Carré, Víctor Casas e Xaime Quintanilla. Cesou a súa publicación en xullo de 1923.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca Virtual de Betanzos
*
La anunciación de Valle-Inclán

***La anunciación de Valle-Inclán*** é unha biografía de Ramón María del Valle Inclán, escrita en lingua castelá por Valentín Paz-Andrade e publicada en 1967 en Buenos Aires pola Editorial Losada.

## Descrición 
Foi escrita en 1966, no centenario do nacemento de Valle-Inclán, por encargo do editor Gonzalo Losada. Inclúe un prólogo de Eduardo Blanco Amor, co que Paz-Andrade percorreu as rutas vitais de Valle para preparar a obra. En 1981 foi reeditado por Akal.

## Estrutura 
A obra estrutúrase en dúas partes principais ("El hombre en su espacio" e "El escritor en su obra") máis o epílogo "Galicia para morir".

A primeira parte consiste nunha análise da vida de Valle-Inclán até 1895, ano da publicación de *Féminas*. Desde a súa infancia á beira da ría de Arousa (nacemento en Vilanova e tempadas na Pobra do Caramiñal), cando comeza as súas primeiras lecturas, o paso por Pontevedra para facer o Bacharelato, onde coñece aos irmáns Andrés e Jesús Muruais, e a chegada a Santiago de Compostela para estudar Dereito. Despois de abandonar a carreira, fai as súas primeiras viaxes a Madrid e México, onde chega en 1892.

Analízase a relación de Valle-Inclán coa lingua galega, afirmando que decidiu escribir en castelán polas súas pretensións literarias, dado que o galego aínda non acadara o recoñecemento cultural como idioma para textos escritos.

A segunda parte, sen esquecer o contexto biográfico (viviu en Pontevedra, Madrid, Cambados, Vigo e Roma), céntrase no aspecto literario. Coméntanse as súas diversas influencias desde as lecturas dos seus contemporáneos galegos, se ben afírmase que o seu estilo persoal, desde o inicial modernismo até o particular esperpento (no que si influíu a arte plástica de Goya), non bebe directamente de ningunha fonte concreta.

Estúdase a súa deriva ideolóxica, sempre desde o inconformismo rebelde contra as institucións políticas e relixiosas. Marcado como a xeración do 98 pola crise española de finais do século XIX, percíbese tamén a influencia da importancia do anarquismo nas clases populares na súa época.

Para rematar, o epílogo expresa o desexo de Valle de regresar a Galiza para morrer. Na primavera de 1935 volve desde Roma á súa terra, pasando a residir de novo en Santiago de Compostela. Aínda que a súa saúde non é boa, tendo diversos problemas respiratorios, fai viaxes a Vigo e Ourense.

Na obra fálase da relación de Valle con outras personalidades, como Castelao (que deseñou a escenografía para *Divinas palabras*), José Echegaray ou Indalecio Armesto.

## Imaxes 
A obra inclúe numerosas láminas: fotografías dos lugares onde viviu Valle, portadas das súas obras e do seu irmán, imaxes doutras personalidades (como Manuel Murguía, Otero Pedrayo ou Said Armesto), un debuxo de Carlos Maside de Valle xa falecido, e un retrato de Castelao cun debuxo de Valle feito por Xesús Corredoira.
Ludwig Heinrich Bojanus

**Ludwig Heinrich Bojanus**, nado en Bouxwiller, Alsacia, o 16 de xullo de 1776 e finado e Darmstadt o 2 de abril de 1827, foi un médico e naturalista alemán.

Estudou en Darmstadt e despois na Universidade de Jena.

En 1806 foi profesor de veterinaria na Universidade de Vilnius, cambiando a anatomía comparada en 1816.

Publicou unha importante obra sobre a anatomía das tartarugas, *Anatome Testudinis Europaeae*.

Foi autor de varios descubrimentos científicos, entre eles o órgano glandular en moluscos bivalvos (denominado órgano de Bojanus), e diferenciou a especie *Bos taurus primigenius* Bojanus (o uro) de *Bison priscus* Bojanus (o bisonte das estepas).

En 1812, cando Napoleón I chegou a Vilnius, Bojanus foi por un tempo a San Petersburgo.

Faleceu en Darmstadt.
Shche ne vmerla Ukrainy

***Sche ne vmerla Ukrainy i slava, i volia*** (en ) é o himno nacional de Ucraína, que significa "Aínda Ucraína non morreu". A música foi composta en 1863 por Mikaylo Verbitski, un compositor ucraíno. A letra foi escrita por Pavlo Chubinski que vivía en Kíiv.

A letra é semellante ás verbas dos himnos de Polonia, Serbia, e Israel.

En 1917, o himno foi escollido na República Nacional Ucraína.

O 6 de marzo de 2003, o parlamento modificou levemente as palabras orixinais de Chubinski.

## O Himno Nacional en ucraíno 
:**Letra antes da modificación de 2003**

:Ще не вмерла Українa, ні слава, ні воля,
:Ще нам, браття-українці, усміхнеться доля.
:Згинуть наші вороженьки, як роса на сонці,
:Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

::Приспів: 
::Душу й тіло ми положим за нашу свободу
::І покажем, що ми, браття, козацького роду.

:Станем браття, в бій кривавий, від Сяну до Дону
:В ріднім краю панувати не дамо нікому.
:Чорне море ще всміхнеться, дід Дніпро зрадіє,
:Ще на нашій Україні доленька наспіє.

::Приспів

:А завзяття, праця щира свого ще докаже,
:Ще ся волі в Україні піснь гучна розляже.
:За Карпати відіб'ється, згомонить степами,
:України слава стане поміж народами.

::Приспів

:**Letra despois da modificación de 2003.**

:Ще не вмерла України і слава, і воля,
:Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.
:Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.
:Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

::Приспів: 
::Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
::І покажем, що ми, браття, козацького роду.

::Приспів

## Transcrición 
:**Letra antes da modificación de 2003**
:Sče ne vmerla Ukrajina, ni slava, ni voľa,
:sče nam, bratťa-ukrajica, usmichneťśa doľa.
:Zhynuť naši vorožeňky, jak rosa na sonci,
:zapanujem i my, bratťa, u svojij storonci.

::Pryspiv:
::Dušu j tilo my položym za našu svobodu,
::i pokažem, sčo my, bratťa, kozaćkoho rodu.

:Stanem bratťa, v bij kryvavij, vid Śanu do Donu
:v ridnim kraju panuvaty ne damo ni komu.
:Čorne more sče vsmichneťśa, did Dnipro zradije,
:sče na našij Ukrajini doleňka naspije.

::Pryspiv

:A zavźatťa, praća sčyra svoho sče dokaže,
:sče śa voli v Ukrajini pisň hučna rozľaže.
:Za Karpaty vidibjeťśa, zhomoniť stepamy,
:Ukrajini slava stane pomiž narodamy.

::Pryspiv

:**Letra despois da modificación de 2003.**

:Sče ne vmerla Ukrajiny i slava, i voľa,
:sče nam, bratťa molodiji, usmichneťśa doľa.
:Zhynuť naši vorižeňky, jak rosa na sonci,
:zapanujem i my, bratťa, u svojij storonci.

::Pryspiv:
::Dušu j tilo my položym za našu svobodu,
::i pokažem, sčo my, bratťa, kozaćkoho rodu.

::Pryspiv
CHAMP

**CHAMP** (acrónimo de *CHAllenging Minisatellite Payload*) foi un satélite artificial alemán lanzado o 15 de xullo de 2000 mediante un foguete ruso Kosmos 3M desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
CHAMP adicouse á investigación xeofísica e atmosférica. A bordo levaba un acelerómetro, magnetómetros, un receptor GPS, un retroreflector láser e un medidor de arrastre de ións. CHAMP fixo medicións precisas dos campos gravitatorio e magnético durante a súa vida útil.

Os obxectivos principais de CHAMP son tres:

*Medir con precisión características globais de gran lonxitude de onda do campo de gravidade estático da Terra e a variación temporal desde campo.
*Medir con precisión as estimacións globais do campo magnético principal e da codia terrestre e variabilidade no espazo e no tempo das compoñentes do campo.
*Tomar datos da refracción dos sinais GPS cando as ondas pasan pola atmosfera e a ionosfera, que poden ser transformados en datos de temperatura e contido de vapor e electróns.

## Notas
Faustino Domínguez Domínguez

**Faustino Domínguez Domínguez** nado en 1811 en Villamañán (León) e finado na Coruña en 1890, foi un arquitecto que viviu e desenvolveu a meirande parte dos seus proxectos na Coruña.

## Traxectoria
Estudou arquitectura na Academia de Belas Artes de San Fernando, sendo educado no clasicismo academicista. A finais dos anos trinta estableceuse na Coruña, onde casou en 1843 con María Luísa Coumes-Gay Pulleyro e coa que tivo dous fillos: José e Faustino.

En 1846 foi nomeado arquitecto provincial interino da Coruña. Un dos seus primeiros e máis importantes traballos como arquitecto provincial foi a elaboración dos planos e os orzamentos dos cárceres públicos de varias vilas galegas. Algúns destes proxectos non chegaron a realizarse como o de Betanzos, mentres outros si se fixeron realidade como os de Carballo, Ortigueira ou Pontedeume. En 1859 foi nomeado arquitecto titular, posto que ocupou ata a súa morte.

É de destacar tamén a autoría do chamado Pazo Provincial na coruñesa rúa Rego de Auga, que foi ata finais do século XX sede da Deputación Provincial da Coruña. Recibiu varios galardóns polos seus proxectos arquitectónicos na Exposición Rexional de 1858 e na de 1875, celebradas en Santiago de Compostela,

Asumiu a presidencia da Real Academia Galega de Belas Artes en 1879. O seu sucesor á fronte desta institución foi o seu fillo Faustino Domínguez Coumes-Gay, que foi un dos máis importantes arquitectos galegos do século XIX.

## Galería 

Ficheiro:Pontedeume-210.jpg|Edificio do cárcere e xulgado de Pontedeume (1853-1856)
Ficheiro:Igrexa de Santa María de Oza (Oza, A Coruña).jpg|Igrexa de Santa María de Oza (1863)
Ficheiro:Igrexa San Nicolao da Coruña.jpg|Fachada da Igrexa de San Nicolao da Coruña (1861)
Ficheiro:Rúa de San Andrés 53.JPG|Rúa de Santo André da Coruña, nº 53 (1883)

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Gil Taboada

Os apelidos **Gil Taboada** poden referirse a:
***Joseph Gil Taboada**, poeta das Festas Minervais de 1697 (†1719).
***Felipe Antonio Gil de Taboada**, relixioso e político galego (1668 - 1722);
***Cayetano Gil Taboada**, relixioso galego, bispo de Lugo e arcebispo de Compostela (1688-1751);
***Francisco Gil Taboada**, político e militar galego (1736-1809).
O Fieiro, Miñortos, Porto do Son

**O Fieiro** é un lugar da parroquia de Miñortos no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2022) ten 35 habitantes (17 homes e 18 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Miñortos 
### Parroquias de Porto do Son 
## Notas
Propulsor beta

[miniatura|dereita|Dominio WD, repetición G-beta. Diagrama de fitas do dominio [C-terminal WD40 do correpresor transcricional Tup1 de lévedos, o cal adopta un pregamento en propulsor beta de 7 láminas. A fita está coloreada desde o azul no extremo N-terminal ao vermello no extremo C-terminal. PDB PDBe 1erj ]]

O **propulsor beta** (*beta-propeller*) é un tipo de estrutura  todo β caracterizado por presentar de 4 a 8 follas beta dispostas arredor dun eixe central toroidalmente. Cada folla ten tipicamente catro cadeas β antiparalelas xiradas de tal xeito que a primeira e a cuarta cadeas quedan case perpendiculares entre si. O sitio activo do encima atópase a miúdo na fenda formada no centro do propulsor polos bucles que conectan os motivos sucesivos de catro follas.

## Nome
Aínda que "propulsor" aquí se refire a que ten forma de hélice, cómpre distinguir entre propulsor beta (*beta-propeller*) e hélice beta (*beta-helix*), que son dúas estruturas diferentes.

## Exemplos
A proteína neuramidase viral do virus da gripe (influenza) é unha proteína coa estrutura propulsor beta de seis follas, cuxa forma activa é un tetrámero. É unha das dúas proteínas presentes na envoltura viral e cataliza o corte dos residuos de ácido siálico das proteínas da membrana celular para axudar a formar as dianas de membrana ás que se unirán os virións fillos en células aínda non infectadas.

Outro exemplo son as repeticións WD40, tamén coñecidas como repeticións de transducina beta. Son curtos fragmentos que se atopan principalmente en proteínas de eucariotas. Xeralmente están ensambladas formando un dominio estrutural de 4 a 16 unidades repetidas, que é esencial para as interaccións proteína-proteína nas que interveñen.

## Notas
* Branden C, Tooze J. (1999). *Introduction to Protein Structure*, segunda ed. Garland Publishing: Nova York, NY. 
* Neer EJ, Schmidt CJ, Nambudripad R, Smith TF. (1994). The ancient regulatory-protein family of WD-repeat proteins. *Nature* 371(6495):297-300.
* Smith TF, Gaitatzes C, Saxena K e Neer EJ. (1999) "The WD repeat: a common architecture for diverse functions", *TIBS*, **24**, 181-185.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* SCOP 4-bladed beta propellers
* SCOP 5-bladed beta propellers
* SCOP 6-bladed beta propellers
* SCOP 7-bladed beta propellers
* SCOP 8-bladed beta propellers
Amadina erythrocephala

***Amadina erythrocephala*** é unha especie de *Estrildidae*, común no sur de África, estímase que se estende por unha área de 1&nbsp;600&nbsp;000&nbsp;km² en Angola, Botswana, Lesotho, Namibia, Suráfrica e Zimbabwe. Presenta un marcado dimorfismo sexual, os machos teñen a cabeza complemente vermella mentres as femias son pardas.

## Orixe 
A súa orixe e filoxenia obtívoa Antonio Arnaiz-Villena *et al.*. Os estrildinae puidéronse orixinar na India e dispersarse despois.

## Hábitat 
Vese frecuentemente en pequenos bandos nas praderías secas, sabanas áridas e zonas de arbustos espiñentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Avibase
* BirdLife   
* Biodiversity Explorer
Lei dos gases ideais

A **lei dos gases ideais** é unha ecuación de estado do gas ideal, un gas hipotético formado por partículas puntuais, sen atracción nin repulsión entre elas e con choques perfectamente elásticos, sen intercambio de enerxía. Un gas aproxímase ao modelo de gas ideal en condicións de temperatura elevada e presión baixa.

A lei xeral dos gases ideais obtense a partir da combinación da lei de Boyle-Mariotte, a lei de Gay-Lussac e doutras que as complementan e describe a relación entre a presión, temperatura, volume e cantidade de gas.

## Ecuación de estado
A ecuación matemática que define esta lei é:

:P \cdot V = n \cdot R \cdot T

Na cal:
* *P* é a presión do gas
* *V* é o volume que ocupa o gas
* *n* é o número de moles de gas
* *T* é a temperatura termodinámica ou temperatura absoluta
* R é a constante dos gases. Segundo as unidades que se utilicen, el valor da constante varía, así e todo as máis habituais son as dúas seguintes:
**R\! = 8,314 J·K−1·mol−1
**R\! = 0,082 atm·L·K−1·mol−1
Újpest FC

O **Újpest Football Club** é un club de fútbol húngaro da cidade de Budapest. Fundouse en 1885 e compite na Liga húngara de fútbol.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta a raias verticais brancas e púrpuras, pantalón branco, medias brancas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta púrpura, pantalón púrpura, medias púrpuras.

## Xogadores 
### Cadro actual 
: *Datos do 14 de xuño de 2011.*

## Estadio 

1800px|Szusza Ferenc Stadium en 2003

* **Nome:** Szusza Ferenc Stadium
* **Cidade:** Budapest
* **Capacidade:** 13.501
* **Inauguración:** 17 de setembro de 1922
* **Medidas terreo de xogo:** 105 x 68 metros
Chandra (observatorio espacial)

**Chandra** (previamente coñecido como **AXAF** ou **AXAF-I**, acrónimo de *Advanced X-Ray Astronomy Facility - Imager*) é un observatorio espacial de raios X da NASA, lanzado o 23 de xullo de 1999, mediante o transbordador espacial Columbia na misión STS-93.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Chandra
Gran Premio de Mónaco de 2012

O **Gran Premio de Mónaco de 2012** (formalmente o **Formula 1 Grand Prix de Monaco 2012**) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrara o 27 de maio de 2012 no Circuíto de Mónaco, Monte Carlo, Principado de Mónaco. É a sexta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2012.

## Informe 
### Antecedentes 
#### Cambios no circuíto 
O circuíto sufriu algúns cambios importantes despois do accidente de Sergio Pérez durante a clasificación para o Gran Premio de Mónaco de 2011. Pérez estrelouse con forza na chicane Nouvelle, sufrindo unha conmoción cerebral e unha coxa lesionada. Foi incapaz de tomar parte na carreira. A consecuencia disto, os organizadores da carreira suavizaron a aproximación á chicane mediante a redución da pista en 20 centímetros, e a barreira coa que se golpeou Pérez foi trasladada quince metros. Outros cambios inclúen a ampliación da saída de boxes e a eliminación das árbores próximas para permitir que os pilotos poidan volver á carreira cunha maior visibilidade. Engadíronse barreiras TecPro tamén en Santa Devota e na Piscina.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Blanca Quiroga

A ***Blanca Quiroga*** foi a primeira embarcación de salvamento marítimo que operou en España. Leva o nome de Blanca Quiroga, filla de Emilia Pardo Bazán.
## Historia 
O ano 1970 o pesqueiro *La Isla* embarrancou na Pedra do Boi, a escasos metros da costa da Torre de Hércules, na Coruña, perdendo a vida catorce dos seus quince tripulantes, cuxos berros solicitando axuda non puideron ser atendidos pola falta de equipos de salvamento marítimo. Ante semellante desgraza, Francisco Dotras Lamberti encabezou un movemento social que permitiu a chegada ao porto da Coruña, un ano despois do sinistro, de dúas embarcacións inglesas deseñadas para o rescate de vidas humanas no mar. Nacía así a primeira base da Cruz Vermella do Mar en España.

No ano 1973, grazas ás doazóns de particulares e institucións coruñesas, chegou á Coruña a lancha *Blanca Quiroga*. Durante os seus 29 anos de servizos, a *Blanca Quiroga* participou en numerosos salvamentos, sendo os máis recordados os dos accidentes do *Urquiola* (1976) e mais o do *Mar Exeo* (1992).

Cando a catástrofe do *Prestige* (novembro de 2002) a embarcación estaba xa retirada, no porto de Oza, sometida a traballos de reparación, antes de ser destinada ao seu servizo derradeiro: honrar a memoria da xente do mar. O 12 de decembro de 2002, a Cruz Vermella entregou o barco á cidade da Coruña, que o instalou no acabado de crear parque de Bens.

## Notas
Ribadeo Fútbol Club

O **Ribadeo Fútbol Club** é un club galego de fútbol de Ribadeo, fundado en 1913. Na actualidade xoga na Preferente Galicia. O seu terreo de xogo é o Estadio Pepe Barrera.

## Datos do club 
### Historial na liga
|valign="top" width=0%|

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Campo de Xibraltar

300px|miniatura|Concellos da comarca
O **Campo de Xibraltar** (en castelán: *Campo de Gibraltar*) é unha comarca española pertencente á provincia de Cádiz, situada no extremo sur de Andalucía. Recibe o seu nome da Rocha de Xibraltar, o cal é visible desde toda a comarca, e é o territorio máis meridional da Península Ibérica e, xa que logo, da Europa continental.

## Concellos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mancomunidade de Municipios do Campo de Xibraltar 
* Federación de Empresarios do Campo de Xibraltar 
* Cámara de Comercio do Campo de Xibraltar 
* Turismo Campo de Xibraltar  
* Consorcio Metropolitano de Transporte do Campo de Xibraltar 
* Recursos e Actualidade
Búfalo (homónimos)

A palabra **búfalo** é o nome común de varios mamíferos artiodáctilos ruminantes da familia dos bóvidos, subfamilia dos bovinos, de formas corpulentas, parecidos aos bois domésticos, pero cos cornos máis largos na base:
* o **búfalo** propiamente dito, tamén chamado **búfalo acuático** ou **búfalo da India** (especie *Bubalus bubalis*). 
* o **búfalo africano** ou **búfalo cafre** (especie *Syncerus caffer*). 
* o **búfalo anano**, **anoa** ou **anoa das chairas** (especie *Bubalus (Anoa) depressicornis*)
* o **búfalo anano de Mindoro** (especie *Bubalus mindorensis*)

Ademais, algúns denominan *búfalo*, erroneamente, ao **bisonte americano** (especie *Bison bison*).

Por outra parte,

* o **Búfalo** é un signo zodiacal na astroloxía chinesa.

## Véxase tamén 
* Buffalo
Bubalus

***Bubalus*** é un xénero de mamíferos artiodáctilos pertencentes á familia dos bóvidos, subfamilia dos bovinos, coñecidos vulgarmente como **búfalos**.

## Especies 
* **Subxénero** *Bubalus* 
** *Bubalus bubalis* (o búfalo propiamente dito ou búfalo acuático) 
*** *Bubalus bubalis carabanesis* (carabao)
*** *Bubalus bubalis bubalis* (búfalo acuático)
** *Bubalus arnee* (búfalo acuático salvaxe)
** *Bubalus cebuensis* (búfalo anano de Cebú) †
** *Bubalus mephistopheles* (búfalo acuático de cornos curtos) †
** *Bubalus mindorensis* (búfalo anano de Mindoro)
** *Bubalus murrensis* (búfalo acuátio europeo) †
* **Subxénero** *Anoa* 
** *Bubalus depressicornis* (anoa, anoa das chairas ou búfalo anano)
** *Bubalus quarlesi* (anoa de montaña)

Algúns zoólogos dividen os búfalos acuáticos (*Bubalus bubalus*) en tres especies:.
 
* carabao de Filipinas (*Bubalus carabanesis*), 
* búfalo acuático doméstico (*Bubalus bubalis*) 
* búfalo acuático salvaxe (*Bubalus arnee*), unha rara especie en perigo de extinción que sería a antecesora dos búfalos domésticos.

## Notas 
## Véxase tamén
Cardeal

Os **cardeais** da Igrexa Católica, segundo o Código de Dereito Canónico, *"constitúen un Colexio peculiar, ao que compete prover a elección do Romano Pontífice, segundo a norma do dereito peculiar; así mesmo, os Cardeais asisten ao Romano Pontífice tanto colexialmente, cando son convocados para tratar xuntos cuestións de máis importancia, como persoalmente, mediante os distintos oficios que desempeñan, axudando ao Papa sobre todo no seu goberno cotián da Igrexa universal."*

## Funcións 
Dúas son as funcións principais:
* Asesoramento do Papa. Este asesoramento pode realizarse de xeito individual, ou de xeito colexiado. A reunión de colexio cardinalicio denomínase consistorio, é convocado polo Papa e pode ordinario ou extraordinario.
* Elección do Papa: a función máis importante. O colexio cardinalicio, reunido en Conclave, escolle ao futuro Papa. Só poden ser electores os cardeais de menos de oitenta anos.
[miniatura|Escudo do cardeal [Fernando Quiroga Palacios, arcebispo de Compostela (1949-1971).|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conclave

### Ligazóns externas 
* Capítulo do Código de Dereito Canónico que regula aos cardeais
FIFA World Player 2008

O premio **FIFA World Player 2008** gañouno o xogador portugués Cristiano Ronaldo. Rematou diante dos dianteiros Lionel Messi e Fernando Torres na rolda final de votacións.

## Results
FIFA World Player 2009

O premio **FIFA World Player 2009** gañouno o xogador arxentino Lionel Messi. Rematou diante do dianteiro Cristiano Ronaldo e do mediocentro Xavi Hernández na rolda final de votacións.

## Results
Jimmy Hagan

**James Hagan**, nado en Monkstown o 10 de agosto de 1956, é un ex xogador e adestrador de fútbol de Irlanda do Norte.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no Larne, equipo da liga irlandesa no ano 1974, o ano seguinte gañaría o galardón de xogador novo do ano na liga do Ulster. En 1977 é traspasado ao Coventry inglés, onde xogará 3 tempadas aínda que a causa das lesións non pode xogar apenas no Coventry e acaba sendo cedido. Comeza unha época de aventuras pasando polos Estados Unidos ou mesmo Hong Kong, despois das cales volvería a Inglaterra para xogar no Coventry outra vez e no Birmingham City.

Chega ao Celta de Vigo dende o Birmingham na tempada 1986-87, sendo unha peza importante da zaga no play-off de ascenso a Primeira División Española, tres anos despois e a idade de 33 anos abandona o Celta para volver ao equipo no que comezou, o Larne, de onde sairía para rematar a súa experiencia como xogador de campo no Oddevold sueco, pasando despois a desempeñar a función de adestrador-xogador no Ballyema United (1991-93), Carrick Rangers (1993-94), Larne (1994-95), Crusader (1995-96) e Coleraine.

No ano 2005 volveu adestrar ao equipo da súa vida, o Larne, pero foi cesado por unha mala racha de resultados.

## Equipos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol
Ciclópodos

A dos **ciclópodos** (*Cyclopoida*) é unha orde de pequenos crustáceos da subclase dos copépodos. Como moitos outros copépodos, os membros de *Cyclopoida* son pequenos animais planctónicos que viven tanto no mar como en auga doce. De movementos rápidos, o seu desenvolvemento larval é metamórfico, e o embrión lévano nun ou dous sacos unidos ao primeiro somito.

Distínguense doutros copépodos por teren a primeira antena máis curta que a lonxitude da cabeza e o tórax e unha segunda antena unirrámea. A articulación principal esténdese entre o cuarto e o quinto segmento do corpo.

Os ciclópodos divídense nas seguintes familias:

* Archinotodelphyidae
* Ascidicolidae
* Botryllophilidae
* Buproridae
* Chitonophilidae
* Chordeumiidae
* Corallovexiidae
* Cucumaricolidae
* Cyclopettidae
* Cyclopicinidae
* Cyclopidae
* Cyclopinidae
* Enterognathidae
* Enteropsidae
* Fratiidae
* Giselinidae
* Hemicyclopinidae
* Lernaeidae
* Mantridae
* Micrallectidae
* Notodelphyidae
* Oithonidae
* Ozmanidae
* Paralubbockiidae
* Psammocyclopinidae
* Pterinopsyllidae
* Schminkepinellidae
* Smirnovipinidae
* Speleoithonidae
* Thaumatopsyllidae

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cyclopoida fact sheet - Guide to the marine zooplankton of south eastern Australia 
* Imaxes de Cyclopoida 
* Mikko's Phylogeny Archive: Cyclopoida
Kerr (filme)

**Kerr** é un filme turco de 2021 dirixido e escrito por Tayfun Pirselimoğlu. Fixo a súa estrea mundial no Festival de Cinema de Varsovia. Foi escollido como candidato de Turquía para o mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Erdem Senocak como Can
* Jale Arikan como Meryem

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Turquía propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Viktor Zubkov

miniatura|Viktor Zubkov en 2011
**Viktor Alekseevich Zubkov** (en ), nado en Arbat (Sverdlovsk) o 15 de setembro de 1941, é un economista, home de negocios e político ruso que foi presidente do goberno de setembro de 2007 a maio de 2008 e primeiro vicepresidente de Vladimir Putin durante a presidencia de Dmitrii Medvedev.

## Traxectoria 
Zubkov era director do Servizo Federal de Supervisión Financeira ata o 12 de setembro de 2007 cando o presidente Vladimir Putin o elixiu para substituír o primeiro ministro Mikhail Fradkov, o cal cesara ese día. A Duma aprobou a elección o 14 de setembro de 2007. O 7 de maio de 2008 segundo indica a Constitución de Rusia dimitiu o gabinete pola inauguración do mandato do presidente de Rusia. Logo Putin designouno como primeiro vicepresidente do seu goberno.

Zubkov é tamén o presidente do consello de administración de Gazprom.

## Notas
Leptophlebiidae

**Leptophlebiidae** é unha familia da orde Ephemeroptera que abrangue unhas 2000 especies. A familia recoñécese facilmente pola galas bifurcadas presente no abdome das larvas.

## Larvas 
As larvas de leptophlebiidade viven en correntes de auga doce e en lagos, alimentándose de detritos e algas. Como en todas as larvas do xénero Ephemeroptera, as fráxiles branquias alíñanse nas marxes laterais do abdome. Nalgúns xéneros desenvólvense cairos mandivulares como tamén sucede nos seus parentes das familias Ephemeridae, Polymitarcyidae e Portamanthidae.
## Xéneros 
* *Acanthophlebia* Towns, 1983
* *Atalophlebia*
* *Choroterpes*
* *Farrodes*
* *Habrophlebia*
* *Habrophlebiodes*
* *Leptophlebia*
* *Miroculis*
* *Neochoroterpes*
* *Paraleptophlebia*
* *Thraulodes*
* *Traverella*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Identification and Ecology of Australian Freshwater Invertebrates
Euphorbia friedrichiae

***Euphorbia friedrichiae*** é unha especie de planta da familia Euphorbiaceae, é endémica de Namibia. É un pequeno arbusto suculento solitario que pode chegar ata os 30&nbsp;cm de altura e 20 de diámetro e que ten o seu hábitat natural no sueste de Namibia en vales de ríos secos, tamén hai poboacións en Suráfrica, onde xa non é endémica .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Euphorbia friedrichiae* *T*he IUCN Red List of Threatened Species
Facultade de Formación do Profesorado de Lugo

A **Facultade de Formación do Profesorado** é un centro da Universidade de Santiago de Compostela, sita no Campus de Lugo. Nela impártese a titulación oficial de Mestre con catro especialidades: Educación Primaria, Educación Infantil, Educación Física e Lingua Estranxeira, que coa adaptación ao Espazo Europeo de Educación Superior pasarían a ser só os graos en mestrado en Educación Infantil e en Educación Primaria. Tamén se imparte o mestrado en Profesorado e é sede do 4º ciclo. Para o curso 2011/12 está prevista a implantación do mestrado en Dirección de Actividades Educativas na Natureza.
O actual edificio da Facultade, inaugurado en 1956, está situado na Avenida de Ramón Ferreiro, esquina coa rúa Pintor Corredoira. No mesmo inmoble está o CEIP Anexa.

Nas Liñas Xerais da Programación Plurianual aprobadas polo Claustro da Universidade de Santiago de Compostela, está prevista a conversión da Escola en Facultade de Profesorado.

## Orixe 
Remóntase ao ano 1842, data en que foi inaugurada a Escola Normal de Lugo. É, polo tanto, o centro universitario máis antigo do Campus de Lugo. En 1849 o centro quedou instalado no edificio do convento de San Domingos e permaneceu como Escola Normal ata que pola Lei Xeral de Educación de 1970, se transformou en Escola Universitaria de Formación do Profesorado de EXB e fóronlle adxudicadas no plano de estudos de 1971 as seguintes especialidades: Filolóxica, Físico-Matemáticas e Humanas, e dez anos máis tarde a especialidade de Preescolar. Este plano, con lixeiras variantes manteríase ata 1993, no que se empezan a implantar as actuais titulacións, conforme o R.D. 1440/1991 do 30 de agosto. Os planos de estudos actualmente en vigor son do ano 2000, pero están en proceso de extinción, ao seren substituídos polos novos graos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do centro
Joaquín Fernández Santomé

**Joaquín Fernández Santomé "Quinocho"**, nado en Vigo o 17 de maio de 1932 e finado na mesma cidade o 20 de outubro de 1988, foi un xogador de fútbol galego, que desempeñaba o seu labor na demarcación de defensa. Foi asasinado por uns ladróns nas instalacións de Balaídos e o Real Club Celta creou un torneo na súa memoria.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira deportiva no equipo do seu barrio, Casabranca, como extremo. Aos 19 anos o adestrador do Celta de Vigo fíchao e convérteo en defensa, aínda que nun principio é cedido ao Racing de Ferrol aos tres meses e reclamado polo Celta outra vez, de onde xa non se movería durante 9 tempadas.

En 1962 remata o seu contrato co Celta e ficha polo Castellón, onde permanecería primeiro como xogador e despois como secretario técnico, ata que en 1974 o por entón presidente do Celta de Vigo, Antonio Vázquez Gómez, propúxolle facerse cargo da xerencia do club.

O xoves 20 de outubro de 1988 ás 18:30 da tarde dous encapuchados entraron na sede do Celta no estadio de Balaídos, cando Quinocho se atopaba preparando o desprazamento do equipo olívico a Donostia. Os ladróns marcharon cun botín de 100.000 pesetas, deixando atrás a Joaquín Fernández Santomé ferido de morte coa arteria pulmonar e a aorta seccionadas tras encararse cos dous agresores, chegando xa morto á clínica Povisa.

Quinocho foi sepultado no Cemiterio de Pereiró nun enterro multitudinario suspendéndose o partido contra a Real Sociedad en sinal de dó. En 1995 creouse o Trofeo Memorial Quinocho en homenaxe ao histórico xogador.
## Notas
Mauro Rodríguez Cuesta

**Mauro Rodríguez Cuesta**, nado en Vigo o 15 de xaneiro de 1932, é un exfutbolista galego, que xogaba nas demarcacións de dianteiro e de volante.

## Traxectoria 
Comezou xogando en equipos pequenos da cidade olívica pero enseguida se fixou nel o Celta de Vigo de onde marchou cedido dúas tempadas á Ponferradina e ao Avilés, onde conseguiu o Trofeo Pichichi de Segunda División Española.

Debutou no primeiro equipo o 27 de setembro de 1953 con ante o Deportivo da Coruña, que remataría con vitoria celeste por 3-1, esta primeira tempada xogaría 6 partidos marcando 2 goles fronte ao Osasuna.

Co Celta chegaría a vivir momentos importantes e a marcar goles fundamentais da historia celeste, como o gol marcado ao Valencia Club de Fútbol na penúltima xornada da tempada 1954-1955, ou a polémica sobre o gañador do Trofeo Pichichi entre el e Alfredo Di Stéfano, sendo oficialmente gañador non sen moita controversia.

Tras recibir moitas ofertar polo xogador o Celta acaba vendendo a Mauro ao Real Zaragoza tras 5 tempadas nas que marcou a impresionante cantidade de 69 goles, 2 goles cada 3 partidos. Co Zaragoza aínda xogaría dous anos máis na máxima categoría.

## Equipos en primeira división 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol
Rafael Landín Carrasco

**Rafael Landín Carrasco**, nado en Pontevedra o 13 de maio de 1923 e finado na mesma cidade o 1 de abril de 2005, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
[dereita|miniatura|Lápida no [Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.]]

Fillo de Prudencio Landín Tobío. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador de *Faro de Vigo* e *ABC*, foi director do periódico *Litoral*. Foi delegado provincial de Información e Turismo en Cádiz e Pontevedra (1963) e gobernador Civil de Áraba (1976). Foi Premio Nacional de Xornalismo e condecorado coa Cruz de la Orden del Mérito Civil.

## Obras 
* *Pontevedra de aquélla*, 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rafael Landín Carrasco 
* Xenealoxía dos Landín
Amancio Landín Jaraiz

**Amancio Landín Jaraiz**, nado en Pontevedra o 27 de xaneiro de 1947, é un biólogo e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Amancio Landín Carrasco. Licenciado en Ciencias pola Universidade Complutense de Madrid, en 1972 incorporouse ao Plan de Explotación Marisqueira de Galicia, onde foi asesor das confrarías de pescadores. En 1976 foi nomeado encargado da ría de Pontevedra. En 1980 foi nomeado director do Centro Experimental de Vilaxoán e en 1981 xefe do departamento de Crustáceos. En 1994 asumiu a delegación territorial en Pontevedra da Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura da Xunta de Galicia e en 1995 director xeral de Marisqueo e Acuicultura. En decembro de 1997 foi nomeado Conselleiro de Pesca, Marisqueo e Acuicultura, posto no que permaneceu ata 2001. Despois foi director do Centro Tecnolóxico do Mar de Vigo (CETMAR).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía dos Landín