open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jairzinho

**Jair Ventura Filho**, ou **Jairzinho**, nado o 25 de decembro de 1944 en Río de Xaneiro, é un exfutbolista brasileiro, un dos heroes do Mundial de 70, ocasión en que o Brasil conquistou de forma definitiva a Copa Jules Rimet ao proclamarse tricampeón. Peza fundamental desta conquista, gañou o apelido de **Furacán da Copa** tendo marcado goels en tódolos partidos, feito inédito até entón e que así continúa a día de hoxe.

## Carreira 
### Clubs 
* Botafogo de Futebol e Regatas – 1963 a 1974
* Olympique de Marselha – 1974, 1975
* Cruzeiro Futebol Clube – 1976
* Portuguesa Fútbol Club – 1977
* Esporte Clube Noroeste – 1978, 1979
* Nacional Fast Clube – 1979
* Club Jorge Wilsterman - 1980, 1981
* Botafogo de Futebol e Regatas – 1981, 1982

### Selección Brasileira de Fútbol 
* Mundial de Fútbol Inglaterra 1966
* Mundial de Fútbol México 1970
* Mundial de Fútbol Alemaña 1974

## Títulos 
* Campión do mundo en 1970

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jairzinho
* Hall of Fame - Jairzinho
* ALMEIDA, Rodrico. O Furacán da Copa. In, Gazeta Esportiva
* Botafogo Futebol e Regatas – Jairzinho
Art of Life

***Art of Life*** foi o cuarto álbum da banda de rock xaponés X Japan. Tiña unha única canción de 29 minutos de duración. É considerada unha das mellores cancións da historia do rock. Nas primeiras semanas do seu lanzamento foi un éxito no Xapón.

## Listaxe de cancións 
# "Art of Life" – 29:00
Acmeísmo

O **acmeísmo** foi un movemento poético que emerxeu en Rusia en torno 1910 e ata a segunda guerra mundial baixo a dirección de Nikolai Gumiliov, Anna Akhmatova e Osip Mandelshtam e que procuraban unha volta ás formas clásicas dentro do modernismo como reacción ao simbolismo, coa consigna de amar a existencia do obxecto antes que o propio obxecto utilizando unha claridade clásica e unha linguaxe corrente pero mantendo o principio metafórico de transformación.

## Notas
Eutiquio, exarca

**Eutiquio,** morto no 752, foi o derradeiro exarca de Rávena (c.727-752).
## Traxectoria 
Todo o exarcado levantárase nunha revolta en resposta á imposición da iconoclastia en 727; os longobardos, o papado e as cidades italianas uníronse para eliminaren a autoridade bizantina. O emperador León III o Isáurico mandou a Eutiquio para controlar a situación. Eutiquio chegou a Nápoles, onde ordenou un intento de asasinato contra a vida do papa Gregorio II. Como o intento fracasou, Eutiquio volveu a súa atención aos longobardos. Os seus intentos de suborno deron resultados ao final; prometeu axuda ao rei longobardo Liutprando para someter os ducados de Benevento e Spoleto á súa autoridade, a cambio da axuda do rei para cambiar o Papa. Gregorio, con todo, reuniuse con Liutprando, e convenceuno para abandonar o plan; aínda lle deron tropas a Eutiquio para axudar a dominar as rebelións no exarcado.

O conflito cos longobardos rematou en desastre en 737, cando a cidade de Rávena foi cercada por Liutprando. Novas guerras xurdiron en 739. O papa Gregorio III apoiara os duques de Benevento e Spoleto contra Liutprando, facendo que invadise a Italia central. O exarcado, así como o Ducado de Roma, foi saqueado. En 740 Eutiquio e Gregorio apelaron a Venecia para liberar Rávena, cousa na que tiveron éxito. No entanto, era evidente que a autoridade bizantina en Italia estaba a desfacerse de xeito tan inevitábel que fixo que o Papa chamase o franco Carlos Martel ese mesmo ano.

Pouco despois da ascensión do papa Zacarías en 741, Liutprando planeou outra vez capturar Rávena. Zacarías, porén, marchou cara ao norte; reuniuse con Eutiquio preto de Rimini, e entrou en Rávena para ledicia da cidadanía local. Seguindo ata a capital longobarda de Pavia, Zacarías convenceu a Liutprando para abortar a expedición, e para devolver algún dos territorios que capturara. Algúns anos máis tarde, malia todo, o novo rei longobardo Aistolfo capturou Rávena en 751, e por ese tempo Eutiquio morreu loitando contra os longobardos. A súa morte marcou a fin do Exarcado de Rávena; o papado, así e todo, reclamou o anterior territorio imperial, e favoreceron a axuda dos francos para recuperalo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Friedhelm Winkelmann et.&nbsp;al.: *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit.* 1. Abteilung, Band 1, De Gruyter Verlag, Berlin–Nova York 1998, pp. 588–589, Nr. 1870.
* Alexios G. Savvides, Benjamin Hendrickx (ed.): *Encyclopaedic Prosopographical Lexicon of Byzantine History and Civilization*. Vol. 2: *Baanes–Eznik of Kolb*. Brepols Publishers, Turnhout 2008, ISBN 978-2-503-52377-4, p. 451.
Sociedade Estatal de Participacións Industriais

A **Sociedade Estatal de Participacións Industriais** (coñecida xeralmente como *SEPI*), é unha entidade creada en 1996, que substitúe o Instituto Nacional de Industria (INI) e dependente do Ministerio de Economía e Facenda español. É a encargada da xestión de empresas públicas españolas.

## Participación 
A SEPI participa nas seguintes empresas:

* IZAR (agora Navantia) - Construción naval
* Axencia EFE - Noticias
* RTVE - Radiotelevisión Española
* ALICESA
* Babcock Wilcox Española - bens de equipo
* CETARSA
* CLINISAS
* COFIVACASA
* ENSA
* ENUSA
* Grupo INFOINVEST
* Hipódromo da Zarzuela
* MAYASA, PRESUR, HUNOSA - Minería
* INIEXPORT
* INISAS
* MERCASA - Mercados de abastos
* SEDETTUR - Fomento turístico
* SEPIDES - promoción de investimentos
* TRAGSA y SAECA - desenvolvemento e desenvolvemento rural

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da SEPI
Connoisseur

:*Para o xornal, visita The Connoisseur.*

[miniatura|'A connoisseur' de [DeScott Evans, 1887, óleo sobre lenzo. Colección privada.]]
Un **connoisseur** (do Fr. *connaisseur*, de *conoistre*, *connaître* que significa "saber de algo") é unha persoa que ten gran coñecemento de belas artes ou un experto en xulgar en temas de gusto.

## Características 
O connoisseurismo moderno vai unido ós museos, galerías de arte e "o culto á orixinalidade". Os connoisseurs avalían traballos de arte en termos de estética. O xuízo baseado na intuición é esencial, pero ten que ter alicerces nunha profunda comprensión do traballo en si mesmo. Baseándose nas evidencias empíricas, nunha percepción refinada da técnica e da forma e un disciplinado método de análise a responsabilidade do connoisseur é a de atribuír autoría, comprobar autenticidade e aprecia-la calidade. Estes datos pódense xuntar e organizar nun *catalogue raisonne* do traballo dun só artista o dunha escola.

Durante o século XVII, porén, o termo usouse a miúdo como sinónimo dunha persoa de vago gusto ou dun pretendido crítico.

En 1760, Oliver Goldsmith dixo: "A pintura converteuse nun obxecto único de coidado elegante. O título de connoisseur nesta arte é agora mesmo o pasaporte máis seguro en toda Sociedade elegante, unha programada dúbida, unha actitude admirábel e un ou dous toques exóticos de exclamación son suficiente para que homes de baixa circunstancia lamban cus."

En 1890, Giovanni Morelli escribiu: "Os connoisseurs de arte din dos historiadores de arte que eles escriben do que non entenden. Pola súa parte, os historiadores de arte menosprezan ós connoisseurs e miran para eles como escravos que recollen material para eles, pero que persoalmente non teñen nin o menor coñecemento da fisioloxía da arte."

No seu *Meaning in the Visual Arts* (1955), Erwin Panofsky explica a diferenza entre un connoisseur e un historiador de arte: "O connoisseur pode ser definido como un lacónico historiador de arte e o historiador como un locuaz connoisseur."

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*On Connoisseurship
Kele Okereke

**Kele Okereke**, nado o 13 de outubro de 1981, é o vocalista e guitarrista da banda de rock inglesa Bloc Party.

El e Russell Lissack formaron Bloc Party e despois recrutaron a Gordon Moakes e a Matt Tong, respectivamente no baixo e na batería.
Miradoiro de Santa Cruz

O **miradoiro de Santa Cruz** forma parte da ruta dos miradoiros de Ribadeo. Sitúase no monte de Santa Cruz, con vistas cara á ría de Ribadeo e o mar Cantábrico, incluíndo lugares como a ponte dos Santos (parcialmente tapada pola vila), As Figueiras (Castropol) e demais paisaxes da zona.

Neste miradoiro atópase unha pequena ermida, e na súa veciñanza pasa o Camiño de Santiago. Tamén hai dúas cruces (unha antiga e outra máis nova) que son as que lle dan nome o miradoiro, e xunto a elas está erixido o monumento ao Gaiteiro Galego, obra do escultor ourensán Antón Faílde; por detrás das cruces agóchase o observatorio astronómico (A Casa da Ría). O lugar dispón de mesas, bancos, grellas e auga corrente para uso campestre.

Destácase aínda máis pola festividade que se celebra o primeiro domingo de agosto, recoñecida de interese turístico, a coñecida Xira de Santa Cruz que, celebrada xunto coa festividade na honra dos gaiteiro (o Día da Gaita), fan do recinto un lugar de asento e abrigo de romarías.
Teofilato, antipapa

**Teofilato** foi un antipapa da Igrexa católica do ano 757. Á morte do Papa Estevo III a facción filobizantina elixiu o arquidiácono Teofilato como o seu sucesor mais a maioría elixiu o irmán máis novo do anterior papa como sucesor co nome de Paulo I. Teofilato permaneceu ao servizo do novo papa e foi legado pontificio do papa Hadrián I no concilio de Frankfurt de 794.
Filipe, antipapa

**Filipe** (ou *Filipo*) foi antipapa durante un só día, o 31 de xullo de 768.
## Traxectoria 
No verán do 768, un grupo de notables conducidos polo primicerio Cristóbal e unha gornición que enviara Desiderio da Lombardía logrou apoderarse do impostor, o antipapa Constantino II, sacáronlle os ollos e encerrárono nun convento. Desiderio aproveitou entón a ocasión para nomear a Filipe, que tiña sobre Constantino a vantaxe de ser monxe. Entronizárono no palacio de Letrán, pero no mesmo día despúxerono. Non resistiu e regresou ao convento de San Vito. Seguidamente os francos elixiron a Estevo IV (ou Estevo III, segundo as numeracions), sacerdote siciliano que tiña asegurado o seu recoñecemento por parte dos sucesores de Pipino o Breve: Carlomagno e Carlomán, outro fillo de Carlos Martel .

## Notas
Matt Cameron

**Matthew David Cameron**, nado o 28 de novembro de 1962 en San Diego (California), é un músico estadounidense. Tocou a batería na banda de grunge Soundgarden dende 1986 ata a súa disolución en 1997. Despois da desaparición de Soundgarden foi invitado polos seus amigos de Pearl Jam, onde estivo tocando ata a actualidade. Cameron tamén tocou a batería nos proxectos paralelos Hater e Wellwater Conspiracy, facendo tamén funcións de vocalista na última.
Paul Banks

**Paul Julian Banks**, nado o 3 de maio de 1978 en Clacton-on-Sea, Essex, Inglaterra, é o cantante, letrista e guitarrista da banda de Nova York Interpol. Banks uniuse á banda en 1998 cando se atopou con Daniel Kessler, ao cal coñecera nun intercambio de estudos en París.

## Traxectoria 
A familia de Paul deixou Inglaterra cando el tiña tres anos, mudándose a Míchigan, e despois a España. Seu pai foi trasladado a México polo que tivo que deixar o colexio en España e rematou a secundaria en México. Alí asistiu á American School Foundation, onde tivo un papel principal no musical *South Pacific*.

Asistiu á Universidade de Nova York onde estudou inglés e literatura comparativa, e despois de graduarse traballou en revistas como Gotham e Interview. Banks posteriormente conseguiu un traballo nunha cafetería para poder dedicarlle máis tempo á música.

Nos primeiros anos da súa carreira con Interpol, Banks soia tocar unha Gibson Les Paul negra. Porén na xira da primavera do 2007 polo Canadá, usou principalmente unha Fender Jaguar, así como unha Gibson Flying V e a súa Les Paul nalgúns poucos temas.
Acocho

miniatura|alt=Nenos e nenas xogando aos agochos nun patio dunha aldea grega; unha nena panda cntra a parede e os outros corren para esconderse.|Nenos e nenas xogando aos agochos nun patio dunha aldea do norte de Grecia.

Os **acochos**, **agochos**, **agachadas** ou **lebrescura** é un xogo infantil moi simple, consiste en que un dos xogadores debe atopar o resto dos xogadores que se agocharon previamente. Pódese xogar nunha eira, nun bosque, nun parque, nunha casa ou calquera outro sitio que teña lugares para agocharse.}}}}

## Normas do xogo 
O xogo presenta moitas variantes como é habitual nos xogos populares. A modo de exemplo descríbese unha:

# Bótanse as sortes para saber que neno ou nena panda.
# O rapaz ou rapaza que panda apóiase sobre o antebrazo contra unha parede ou unha árbore.
# Canta a cantiga, cantarela ou cantilena do xogo (véxase máis abaixo).
# Conta até un número acordado, por exemplo, até 10.
# Mentres tanto os demais escóndense.
# O cativo ou cativa que panda sae á busca dos demais.
# Cando dá con algún, tócao e volve correndo ao lugar onde pandou e toca a parede ou árbore.
# Segue a buscar o resto dos xogadores e xogadoras até encontralos a todos.
# Se algún dos agochados volve ao lugar de pandar antes que o que pandou, berra algunha frase como "1, 2, 3, (e o seu nome)", podendo salvarse ou salvar a todos os demais consigo.
# Se o que panda encontra a todos os demais, o último atopado será quen pande no seguinte xogo.

## Variantes do nome 
Este xogo pode chamarse de diversas formas:

* Xogar ás agachadas.
* Xogar aos acochos.
* Xogar aos agochos.
* Xogar á lebrescura.

## Cantigas do xogo 
O xogo vai frecuentemente acompañado dunha cantiga que se canta mentres un dos nenos ou nenas panda como:Un, dous, tres, zapatiño inglés,

Sen mover as mans nin os pés.
Ou tamén: 
Un, dous, tres, 

Zapatiño quieto é.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogo
* Xogos populares
Jim Ward

**Jim Ward**, nado en El Paso (Texas) o 19 de setembro de 1976, é o vocalista, guitarrista e líder da banda de rock Sparta e foi cofundador, guitarrista e pianista da banda seminal de post-hardcore At the Drive-In.

A súa primeira grande banda foi Foss, onde tocaba a guitarra e cantaba. Nela foi onde comezou a traballar con Cedric Bixler-Zavala. A banda desfíxose despois de editar un único traballo, *El Paso Pussycats*.

Despois pasaría a formar parte de At the Drive-In como guitarrista e corista, tocando tamén o piano e os teclados nalgunhas cancións, e sendo a voz principal no tema "Hourglass", no seu álbum *In/Casino/Out*.
Hadrián I, papa

**Hadrián I**, nado en Roma e finado o 25 de decembro de 795, foi o 95º papa da Igrexa católica, de 772 a 795.

## Traxectoría 
Foi elixido papa o 1 de febreiro de 772.

O seu pontificado, un dos máis longos da historia, iníciase tendo que facer fronte á invasión do rei longobardo Desiderio, para o que pediu, como o seu antecesor Estevo IV, axuda ao rei dos francos, o recentemente coroado Carlomagno.

Carlomagno, á fronte dun poderoso exército, entra en Italia en 773 e dirixiuse a Roma onde, en abril de 774, recoñeceu as doazóns territoriais que o seu pai, Pipino o Breve, realizara ao papado. A continuación dirixiuse a Pavia, a capital longobarda, que é tomada en xuño de 774 o que permite a Carlomagno enviar ao exilio, de Corbie (Francia), a Desiderio e autoproclamarse rei dos longobardos.

Durante o seu pontificado, Irene, nai do emperador Constantino VI convocou o Sétimo Concilio Ecuménico que se celebrou en Nicea en 787 e que baixo a presidencia dos legados papais restableceu o culto da imaxes condenando a iconoclastia e excomungando aos seus seguidores, co que se puxo fin á primeira crise iconoclasta iniciada polo emperador León III o Isáurico no 726.

Faleceu, logo de máis de vinte e tres anos de papado, o 25 de decembro de 795, sendo enterrado na Basílica de San Pedro.

## Notas
Institute

**Institute** foi unha banda de rock alternativo creada polo líder de Bush, Gavin Rossdale. O único álbum da banda, *Distort Yourself*, foi editado o 13 de setembro de 2005.
## Biografía 
**Institute** formouse no ano 2004 durante un período de hiato de Bush, a outra banda do cantante Gavin Rossdale. Rossdale formou Institute con Chris Traynor, que tocara a guitarra na última xira de Bush e que pertence tamén á banda Helmet, despois de que o grupo musical Bush acordase tomarse un respiro despois do seu último traballo, *Golden State*. A formación completouse co baixista Cache Tolman (de Rival Schools fame) e o batería Josh Freese. Freese só estivo durante un tempo, durante a gravación do álbum de debut, *Distort Yourself*. Rossdale posteriormente invitou a Charlie Walker (coñecido polo seu traballo coas bandas de Nova York Split Lip and Chamberlain) para substituír a Freese e completar a banda.

Despois de asinar coa Interscope Records (Interscope editou os tres primeiros álbums de Bush), Rossdale comezou a traballar en *Distort Yourself* co produtor e líder de Helmet, Page Hamilton. Rossdale elixiu a Hamilton para producir o álbum debut da banda porque sabía que lle podía proporcionar o son de guitarra que buscaba. A pesar de non ser coñecido por producir baladas de rock, Hamilton tamén traballou ben as canción máis lentas de Rossdale, como "Ambulances", coa colaboración da muller de Gavin, Gwen Stefani, cantante de No Doubt.

*Distort Yourself* foi editado o 13 de setembro do 2005 a través da Interscope Records e debutou no número 81 da Billboard Top 200 Album Charts vendendo 12.000 copias a primeira semana. O primeiro sinxelo, "Bullet Proof Skin", está incluído na banda sonora da película *Stealth* e no videoxogo *NHL 2006*.

Institute tocou numerosas cancións de Bush en directo, incluíndo "Machinehead", "Speed Kills (The People That We Love)", "Swallowed", "Comedown" e "Glycerine".

A finais do 2005, Institute foi o abreconcertos de varios concertos da xira Vertigo de U2.
Dende o 2006 non se volveron reunir e Gavin Rossdale ten pensado facer un álbum en solitario.
## Membros 
* Gavin Rossdale: voz e guitarra.
* Chris Traynor: guitarra.
* Cache Tolman: baixo.
* Charlie Walker: batería.

## Discografía 
* *Distort Yourself* - 2005 (Interscope Records)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
Matt Lukin

**Matt Lukin**, nado o 16 de agosto de 1964, foi un dos fundadores e baixista da banda The Melvins. Cando The Melvins mudouse a San Francisco, California en 1988 el estaba en Washington para formar a banda Mudhoney. Lukin deixou Mudhoney en xuño de 1999 e volveu unirse a eles entre decembro do 2000 e xaneiro do 2001 para unha pequena xira.
Mar de Noruega

250px|miniatura|dereita|Mapa do mar de Noruega (en francés)
O **mar de Noruega** (noruegués: *Norskehavet*) é un mar mar marxinal no océano Ártico, ao noroeste de Noruega entre o Mar do Norte e o Mar de Groenlandia, ao lado do Mar de Barents ao nordés. No suroeste, está separada do océano Atlántico por unha crista submarina que circula entre Islandia e as Illas Feroe. Ao norte, a crista de Jan Mayen sepárao do mar de Groenlandia.

A diferenza doutros mares, a maior parte do fondo do mar noruegués non forma parte dunha plataforma continental e, polo tanto, sitúase a unha profundidade de aproximadamente dous quilómetros de media. Os ricos depósitos de petróleo e gas natural atópanse baixo o fondo do mar e están sendo explorados comercialmente nas áreas con profundidades marítimas de ata un quilómetro. As zonas costeiras son ricas en peixes que visitan o mar de Noruega desde o Atlántico norte ou desde o Mar de Barents (bacallau) para a desova. A corrente cálida do Atlántico Norte asegura temperaturas de auga relativamente estables e altas, polo que a diferenza dos mares do Ártico, o mar noruegués está libre de xeo durante todo o ano. Investigacións recentes concluíron que o gran volume de auga no mar de Noruega coa súa gran capacidade de absorción de calor é máis importante como fonte de invernos suaves de Noruega que a Corrente do Golfo e as súas extensións.

As augas deste mar son moi frías e a miúdo son sucadas por icebergs.

Chega ata os 3.970m de profundidade.
 
## Extensión 
A Organización Hidrográfica Internacional define os límites do Mar de Noruega como segue:

:: *No nordés.* Unha liña que une o punto máis ao sur de West Spitzbergen  ao cabo do Norte da Illa do Oso, a través desta illa a Cabo Bull e de aí a cabo Norte, en Noruega (25° 45'E).

:: *No sueste.* A costa oeste de Noruega entre o Cabo Norte e Cabo Stadt ().

:: *No sur.* Desde un punto da costa oeste de Noruega na latitude 61º norte ao longo deste paralelo ata a lonxitude 0° 53' Oeste desde alí unha liña cara ao extremo NE de Fugloy Fuglö () e cara ao extremo leste de Gerpir () en Islandia.

:: *Occidente.* O límite sueste do mar de Groenlandia unha liña que se une ao punto máis meridional de West Spitzbergen  ata o punto norte da illa de Jan Mayen, cara a abaixo a costa occidental desa illa cara ao extremo sur, desde alí unha liña cara ao extremo oriental de Gerpir () en Islandia.

## Localidades costeiras 
* Tromsø (Noruega)
* Bodø (Noruega)
* Tórshavn (Illas Feroe, Dinamarca)
## Véxase tamén
Marta Álvarez

**María Marta Álvarez Montes**, nada na Coruña o 30 de outubro de 1943, é unha política galega vinculada ao PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias da Información e Historia, profesora do Instituto García Barros da Estrada.

Militante do Partido Popular de Galicia foi concelleira en Santiago de Compostela e senadora designada pola Comunidade Autónoma logo das eleccións xerais de 1993. Revalidou o seu posto nas eleccións de 1996, pero dimitiu en 1997 para ser substituída por Vitorino Núñez. Tamén foi deputada no Parlamento de Galicia entre 2001 e 2005.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* *Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.

### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
Amaro

**Amaro** é un nome propio masculino galego. Esta forma escrita tamén é común co portugués e co castelán. A súa orixe é o latín *Amarus*, con moita tradición na onomástica galega medieval co derivado Amarellus (que deu lugar ó topónimo Amarelle).

## Historia do nome 
A orixe do nome é literaria e difundiuse durante a Idade Media coa *Vida de santo Amaro*, unha historia dunha viaxe a través do mara ata o Paraíso, durante a cal ten moitas aventuras. Nesta historia recóllense lendas de tradicións pagás, como a de san Brandán, polo cal se lle supuxo orixe céltica. obra de Ramón Cabanillas ilustrada por Castelao.

## Amaro noutras linguas 
* Castelán: Amaro
* Catalán: Amar
* Portugués: Amaro

## Personaxes 
* Santo Amaro, figura relixiosa presente na tradición lendaria celta-galega como **santo Amaro**, baseada nun peregrino francés a Compostela do século XIII. Tamén podería basearse en:
* Amaro de Anjou (ou San Mauro de Anjou), discípulo de San Bieito de Nursia, e que fundou o primeiro mosteiro bieito da historia de Francia. 
* Amaro González, relixioso galego do século XVI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Bloc Català dels Treballadors

O **Bloc Català dels Treballadors** foi un partido político comunista catalán formado en 1978 pola fusión do Moviment d'Unificació Marxista e o Partit del Treball de Catalunya. Nas eleccións xerais de 1979 participou no seo do Bloc d'Esquerra d'Alliberament Nacional, no que se integra cando se constitúe en partido política, cando este se disolveu en 1982 a maioría dos seus membros pasaron a Nacionalistes d'Esquerra.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Anllóns

Como topónimo **Anllóns** pode referirse a:

;En Galiza
***Anllóns**, parroquia do concello de Ponteceso;
****Anllóns de Arriba**, lugar de dita parroquia;
****Anllóns de Tras dos Agros**, lugar de dita parroquia;
****Anllóns Grande**, lugar de dita parroquia.

;Río de Galiza
***Río Anllóns**, curso fluvial galego da vertente atlántica.
Eagles of Death Metal

**Eagles of Death Metal** é unha banda estadounidense de garage rock procedente de Palm Desert (California), formada en 1998 por Jesse Hughes e Josh Homme. A pesar de que Hughes é o líder da banda, Homme é o compoñente máis coñecido dos dous por ser o líder de Queens of the Stone Age e membro da desaparecida banda Kyuss. Son os dous únicos membros permanentes do grupo, aínda que Homme raramente toca en directo debido aos compromisos cos seus outros proxectos.

## Traxectoria 
Eagles of Death Metal formouse en Palm Desert en 1998 e a súa primeira aparición foi en *The Desert Sessions Volumes 3 & 4* de Josh Homme, editadas ese ano. Durante os seguintes anos Homme non puido traballar moito na banda debido ao éxito do seu outro grupo, Queens of the Stone Age. Porén, a banda finalmente editou un álbum o 23 de marzo de 2004: *Peace, Love, Death Metal*.

O álbum de debut tivo un relativo éxito, aparecendo algunhas das súas cancións en varios anuncios de televisión nos Estados Unidos e en tráilers de películas. A primeira canción do álbum, "I Only Want You", apareceu tamén no xogo de PlayStation 2 *Gran Turismo 4*.

A banda editou o 11 de abril de 2006 o seu segundo álbum. Durante a primeira metade dese ano estiveron xirando como apoio de The Strokes e como cabezas de cartel da súa propia xira coa banda The Giraffes como abreconcertos, ao que seguiron máis datas como abreconcertos para Peaches. Dende entón, tocaron con Joan Jett e saíron de xira con Guns N' Roses. No seu primeiro concerto con Guns N' Roses, en Cleveland, Ohio o 24 de novembro de 2006, a banda non foi ben recibida pola multitude. Cando Axl Rose saíu ao escenario, preguntoulle á multitude se desfrutaran con "The Pigeons of Shit Metal", e dixo que este sería o último concerto que farían con Guns N' Roses.

O 13 de novembro de 2015 tivo lugar un masacre reivindicada por Estado Islámico mentres estaban a dar un concerto diante dunhas 1 500 persoas no teatro Bataclan de París.

A produtora pontevedresa Producciones Mutantes fixo un *fanmade* da canción *God of Thunder* (un videoclip de homenaxe), e Jesse Hughes chamounos para acordar facer un traballo xuntos, que se viu atrasado pola pandemia de Covid-19 até o 2023. En xullo de 2023 anunciouse que a estrea mundial do videoclip sería no Teatro Principal pontevedrés.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
* Eagles of Death Metal en MySpace
America's Sweetheart

'''''America's Sweetheart''''' é o álbum de debut en solitario da artista estadounidense de rock alternativo Courtney Love. Foi editado o 14 de febreiro de 2004 a través do selo Virgin Records. Trátase da súa primeira edición dende a ruptura de Hole no ano 2002, e estivo precedida de moi mala publicidade debido aos seus problemas legais e coas drogas. O proceso de gravación comezou nos Ánxeles no ano 2003, pero debido aos problemas de Love as sesións víronse afectadas. Na primavera do ano 2003 Love trasladouse a Francia para regravar o disco.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Borja Oubiña

**Borja Oubiña Meléndez**, nado en Vigo o 17 de maio de 1982, é un exfutbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Aínda que de moi neno xogou no Moledo CF, formouse no Gran Peña FC e nas categorías inferiores do Celta de Vigo, ascendeu ao primeiro equipo en 2003. Licenciouse en Empresariais na Universidade de Vigo.

Debutou co Celta nun partido contra o Valencia CF na tempada 2003–04 da man de Miguel Ángel Lotina. Esa campaña xogou doce partidos de liga e dous da UEFA Champions League, o primeiro deles contra o Arsenal FC londiniense, no estadio de Highbury Park.

Logo do descenso do equipo, Oubiña liderou o conxunto como titular habitual, ata o ascenso. Ao ano seguinte, xa en primeira, foi determinante para que os celestes acadaran a sexta praza e se clasificasen para a Copa da UEFA. Destaca pola súa capacidade para recuperar balóns.

miniatura|esquerda|Borja Oubiña en 2009.
Co descenso a Segunda División do equipo vigués en xuño de 2007 o xogador expresou o seu desexo de abandonar o club. Despois de que varios equipos se interesasen polo futbolista sen chegar a acordos co Celta, este cedeu a Oubiña ao Birmingham City inglés o mesmo día que pechaba o mercado de fichaxes (31 de agosto de 2007).

No minuto 11 de xogo na sexta xornada da Premier League, no seu segundo encontro co seu novo club, o primeiro como titular, fronte ao Liverpool FC, bateu contra Dirk Kuyt o que produciu a rotura dos ligamentos do xeonllo esquerdo. A partir de aí comezaron os problemas e as presións por parte do Birmingham City que fixeron que finalmente rescindiran o contrato que lles unía. Así, Oubiña regresou a Vigo para continuar a súa recuperación e incorporarse ao Celta de Vigo, club co que aínda tiña contrato. 438 días despois de ser operado do xeonllo, o xogador galego volveu atar as botas para disputar un encontro oficial. O 6 de decembro de 2008, Oubiña saltou ao campo no Nuevo Insular de Las Palmas. O partido perdeuno o Celta (2–0).

O 22 de maio de 2015 anunciou a súa retirada do fútbol profesional ao non recuperarse das recorrentes lesións de xeonllo, quedando vinculado ao club integrado na secretaria técnica dirixida por Miguel Torrecilla.

### Selección nacional 
Non chegou a debutar coa selección galega durante a súa recuperación despois de décadas de prohibición, a causa de sucesivas lesións. Internacional tamén coa selección española, onde debutou nun partido contra Liechtenstein (2 de setembro de 2006). Con España xogou 2 partidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do xogador
Casa do Carballo de Galdo

A **casa do Carballo de Galdo** é unha vivenda situada na parroquia de Galdo (Viveiro), na estrada que vai desde Viveiro a Lugo.

## Historia e características 
Adquirírana o Mariscal Pardo de Cela e a súa muller Isabel de Castro (tamén nomeada Sabela Pérez Osorio) na década de 1450, e foi unha das residencias preferidas polo mariscal. Xunto co seu terreo, foi un dos moitos bens incautados polos Reis Católicos cando axustizaron o mariscal. Isabel de Castro reclamouno, e despois da súa morte a casa foille devolta á súa filla Beatriz xunto co Coto de Cajorro, como se explica na *Relazón da Carta Executoria*:

Sábese que desta leira podían sacarse nun ano dez toneis de viño.

Foi proposta ao Concello de Viveiro para a Ruta de Pardo de Cela.
Castelo da Frouxeira

O **castelo da Frouxeira** ou **Frouseira** foi unha fortificación situada na parroquia de Santa Cilla do Valadouro (concello de Foz), no pico da Frouxeira, a case cincocentos metros sobre o nivel do mar. As súas ruínas están declaradas Ben de Interese Cultural.

## Historia
A fortaleza da Frouxeira pertenceu á mitra mindoniense e probablemente foi un dos bens que Pardo de Cela recibiu como dote de voda ao casar con Isabel de Castro, sobriña do bispo Henrique de Castro, e filla do conde de Lemos. Na Frouxeira, desde principios do 1481 e ata case a súa morte, en decembro do 1483, Pero Pardo defendeuse bravamente contra as tropas dos Reis Católicos, capitaneadas por Luis de Mudarra e comandadas por Fernando de Acuña, quen dixo ao ano e medio de estar en Galiza que *harto tenía que hacer porque tenía cercado a Pedro Pardo en Peña Frouseira*. Sábese ademais, por testemuño de Luis de Mudarra, que morreu moita xente no cerco. A verdade é que A Frouxeira, pola súa situación xeográfica, é practicamente inexpugnable e de aí que as tropas castelás non fosen capaces de a conquistaren e derrotar a Pardo de Cela, polo que os dirixentes urdiron a trama da traizón e, unha vez traizoada, non deixasen pedra sobre pedra; soamente quedan aqueles restos que nin o tempo nunca será capaz de borrar. Por un romance sábese o nome do traidor, Roi Cofano do Valedouro:

Estes dous feitos, a defensa e a traizón, aniñaron e mancaron no corazón do pobo e deron pé a que poetas, bardos e rapsodos os fosen cantando e recitando por feiras e mercados. Sábese tamén que nada máis ser degolado o Mariscal, escribiuse un "cantar", ou chamado tamén "pranto" da Frouxeira, en que xa se mitifica a punta rochosa debido a esa loita rexa que fixeron nela o Mariscal e os seus criados:

Onde a Frouxeira pasa a ser "admirada, estrela clara e señora do gran tesouro" por todos. E a seguir, o cantar recolle a traizón:

Isto é, xa entón se deron conta os poetas que a pesar de ser destruída e derrubada *"jamais se veo vencida"*; a Frouxeira dende entón pasou a ser un símbolo.

800px|miniatura|centro|Panorámica dende o castelo da Frouxeira.

Ademais dos romances *Lamento da Frouseira* (ou *Pranto*) dos Séculos Escuros, o asedio do castelo tamén forma parte da trama d'*O Mariscal* de Ramón Cabanillas e Antón Villar Ponte.

## Galería de imaxes
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Castelo
*Castelos de Galicia

### Ligazóns externas 
*Información dos restos do castelo, páxina do concello de Foz
Castelo do Castro de Ouro

O **castelo do Castro de Ouro** é unha fortaleza de orixe medieval situada na parroquia do Castro de Ouro, no concello de Alfoz e debe a súa fama á súa relación co mariscal Pardo de Cela.

## Historia
Edificado sobre un antigo e importante castro romano, pertenceu ao longo da Idade Media á Mitra mindoniense, despois de preitearen os veciños de Alfoz pola súa propiedade, e de ser precisa e decisiva a intervención dos Reis.

Cando a finais do século XV degolan a Pardo de Cela, era mariscal o seu dono por mor, probablemente, de formar parte do dote da súa voda. Cando en decembro do 1483 Pero Pardo de Cela foi axustizado, volve ao poder da Mitra mindoniense, a cal, rexida polo bispo Diego de Soto, entre os anos 1546 e 1549, fai reformas. O Padre Flórez expresa que:

Por estas palabras podemos presupor que esta fortaleza non foi derrubada polos Reis Católicos –na súa política de afogar economicamente a familia dos Pardo de Cela- xa que simplemente precisou unha reforma; se fose derruída no 1483, aproveitarían para refacela e deixala en perfectas condicións.

## Actividades
miniatura|240px|Vista lateral da torre, e ruínas ao fondo.
No verán do ano 2006 celebráronse no castelo de Castro de Ouro unhas xornadas sobre Pardo de Cela.

O Castro de Ouro, a casa de Fonsa Yáñez, e a Frouseira son lugares mitificados -tal e como di o profesor da Universidade de Santiago Carlos Barros- *pola historiografía galeguista que simboliza en Pardo de Cela unha inexistente Galicia tardomedieval independentista*.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Castelos de Galicia

### Ligazóns externas 
*Debate de Carlos Barros
Gael García Bernal

**Gael García Bernal**, nado o 30 de novembro de 1978 en Guadalaxara, Xalisco, é un actor mexicano de teatro, televisión e cinema. Tamén é produtor e director.

## Televisión 
Gael é fillo dos actores José Ángel García e Patricia Bernal. Iniciou con eles a súa carreira artística actuando en teatro. Aos 11 anos participou na súa primeira novela, *Teresa* protagonizada por Salma Hayek. Tres anos máis tarde tivo o seu primeiro papel estelar na novela *El abuelo y yo* ao carón de Ludwika Paleta e Diego Luna.

## Cine 
Foi para Londres para estudar actuación na *Central School of Speech and Drama* e ao volver para México actuou en curtas como *De tripas corazón*, que foi nomeado ao Óscar. O seu primeiro filme foi *Amores perros*, dirixido por Alejandro González Iñárritu no 2000. Este filme foi un éxito de recadación e foi nomeada ao óscar como mellor filme de fala non inglesa. No ano 2001 filmou *Y tu mamá también*, de Alfonso Cuarón, unha película cargada de sensualidade que malia non ser elixida por México para representar o seu país nos óscares, foi nomeada ao mellor guión. No 2002, actuou en *El crimen del padre Amaro*, baseado nun texto de Eça de Queirós, interpretando o papel que lle dá nome ao filme. Esta película foi tamén nomeada ao óscar como mellor filme de fala non inglesa. No 2004 actuou nas exitosas películas, *Diarios de motocicleta* do brasileiro Walter Salles, baseada na vida do Che Guevara e en *La mala educación* de Pedro Almodóvar.

A biografía de Gael está incluída na Enciclopedia Británica. A revista *People en Español* incluíu a Gael nas listaxes de *Artista mellor vestido*, *Solteiro máis desexado* e *As 50 belezas latinas*. A revista para homes *GQ* nomeouno un dos *Homes do ano* no 2004, a canda o estadounidense Tom Cruise e o británico Jude Law.

## Novelas 
* *El Abuelo y yo* (1992)
* *Teresa* (1989)

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Gael García
Mike McCready

**Michael David McCready**, nado o 5 de abril de 1966 en Pensacola (Florida), é o guitarrista solista da banda de grunge Pearl Jam, sendo un dos membros fundadores. McCready tamén formou parte dos proxectos paralelos Mad Season e The Rockfords.
Dave Krusen

**Dave Krusen**, nado en Tacoma, Washington,  o 10 de marzo de 1966, é un batería de rock estadounidense.

## Traxectoria
Coñecido polo seu traballo na gravación do primeiro álbum de Pearl Jam, *Ten*. Tamén foi o segundo batería de Candlebox, uníndose á banda en 1997 despois da saída de Scott Mercado. Recentemente formou unha banda en Seattle chamada Novatone.

## Vida persoal
Na actualidade Krusen vive nos Ánxeles coa súa muller e os seus dous fillos.
Ambrosio

**Ambrosio** é un nome propio masculino galego. Esta forma escrita tamén é común co aragonés, co castelán. Procede do grego *ambrotos* (inmortal), latinizado como nome de persoa en *Ambrosius* (destinado á vida eterna). O feminino é Ambrosia.

En xaneiro de 2023 existían 41 varóns en Galicia co nome Ambrosio, cunha media de idade de 70,8 anos.

## Ambrosio noutras linguas 
* Alemán: Ambrosius
* Aragonés: Ambrosio
* Castelán: Ambrosio
* Catalán: Ambrosi / Ambròs
* Éuscaro: Anbroxio / Anbrosio
* Francés: Ambroise
* Galés: Emrys
* Inglés: Ambrose
* Italiano: Giotto / Ambrogio
* Lombardo: Ambroeus
* Portugués: Ambrósio
* Romanés: Ambrozie
* Ruso: Amvrosii

## Personaxes
*Santo Ambrosio de Milán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Enrique Álvarez Paredes

**Enrique Álvarez Paredes**, nado o 9 de xuño de 1949 en Lugo, é un político galego.

## Traxectoria 
Profesor de Ensino Primario, é militante do Partido Popular de Galicia polo que foi tenente de alcalde no concello de Lugo e vicepresidente da deputación. Tamén foi deputado en Cortes no Congreso dos Deputados de España (1989-1996).

Foi o fundador e é o actual presidente da Asociación de Amigos do Camiño de Santiago da Provincia de Lugo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
Catalunya Lliure

**Catalunya Lliure** (en galego *Cataluña Libre*) foi unha coalición electoral independentista catalá fundada en 1989, que agrupaba o Moviment de Defensa de la Terra-PSAN e o Front Nacional de Catalunya para participar nas eleccións europeas dese ano, conseguiu 19.586 votos e a fins dese ano converteuse en partido político que defendía a unificación de toda Cataluña, ó pobo traballador catalán e a defensa lexítima de tódalas formas de loita. Os seus líderes foron Josep Guia, Salvador Balcells e Jordi Moners.

No ano 1991 publicou un anteproxecto de Constitución para Cataluña que se vai constituír no referente da súa actuación política, a fins dese ano unha parte importante da militancia, entre os que está o líder no Rosellón (ou Cataluña Norte), Jordi Vera, entra en ERC e ó ano seguinte CL acaba disolvéndose.
Acólito

miniatura|300px|Celebración dunha misa católica coa axuda de acólitos instituídos en Australia
Nalgunhas igrexas cristiáns un **acólito** é o que axuda a un sacerdote ou a un diácono nas funcións litúrxicas.

## Catolicismo 
Ata o Concilio Vaticano II o acólito, no seo da igrexa latina, era un crego promovido á máis alta das ordes menores. Tiña como tarefas principais prender as candeas do altar, levalas en procesión, prepararlle a auga e viño ó sacerdote para a celebración da misa. Actualmente e logo das cartas apostólicas *Ministeria quaedam* e *Ad Pascendum* de Paulo VI de 1972 un acólito é un ministerio instituído para axudar nas funcións litúrxicas, en especial na misa, ó sacerdote e ó diácono, principalmente a preparación do altar e dos vaso sagrados e extraordinariamente distribuír a eucaristía  tradicionalmente exercen as funcións dos acólitos rapaces homes menores de idade que non están formalmente instituídos no ministerio pero que exercen esas funcións, agás as extraordinarias relacionadas coa eucaristía e os vasos sagrados, neste caso dos acólitos non instituídos permítese tamén a participación das mulleres se o aproba o bispo da diocese oído o parecer da Conferencia Episcopal nacional.
miniatura|275px|Celebración dunha misa católica nos Estados Unidos con acólitos, instituídos e non instituídos
Algúns grupos tradicionalistas, como a Fraternidade Sacerdotal de San Pedro, dentro do seo da Igrexa Católica teñen autorización para ordenar seminaristas con ordes menores, incluíndo acólitos . Outros grupos tradicionalistas fóra da autoridade da Igrexa Católica, como a Sociedade de San Pío X ou lefebvristas seguen coa tradición anterior ó Concilio Vaticano II.

## Anglicanismo 
Na tradición anglicana un acólito pode ser de calquera xénero e idade e as súas funcións son semellantes ás dos acólitos católicos.

## Notas
Aconitina

A **aconitina** é un principio activo, moi velenoso, do acónito, ten a fórmula química C34H47NO11, e é soluble en cloroformo ou benceno menos en alcohol e éter e non o é na auga. Actúa paralizando o sistema nervioso, 2&nbsp;mg son suficientes para causa-la morte.
Ismael Álvarez Rodríguez

**Ismael Álvarez Rodríguez**, nado en Devesas (Ponferrada) o 13 de xullo de 1950, é un político berciano.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito, militante do Partido Popular, concelleiro en Ponferrada desde 1991, senador (1993-1997), foi elixido alcalde de Ponferrada e procurador nas Cortes de Castela e León en 1999. O 26 de marzo de 2001 a concelleira do seu propio grupo Nevenka Fernández presentou unha querela contra el por acoso sexual. Após a condena do Tribunal Superior de Xustiza de Castela e León, presentou a dimisión dos seus cargos o 7 de xuño do 2002.
Liga de Campións

A **Liga de Campións** é o nome de varias competicións deportivas:
* En fútbol:
** A Liga de Campións da UEFA en Europa (***Champions League***)
** A Liga de Campións da AFC en Asia
** A Liga de Campións da CAF en África
** A Liga de Campións da OFC en Oceanía
** A Liga de Campións da CONCACAF en centro e norteamérica
* En balonmán:
** A **Liga de Campións da EHF**, máis coñecida como a Copa de Europa de Balonmán.
Jack Irons

**Jack Irons**, nado nos Ánxeles (California) o 18 de xullo de 1962, é un batería que tocou en bandas como Red Hot Chili Peppers, Redd Kross, Raging Slab, Joe Strummer and Latino Rockabilly War, Pearl Jam e Eleven. No ano 2004 Irons editou o seu primeiro traballo en solitario, *Attention Dimension*. O 24 de agosto de 2010 volveu publicar outro álbum en solitario, titulado *No Heads Are Better Than One*.
Ten

***Ten*** é o primeiro álbum da banda estadounidense de grunge Pearl Jam. Foi editado o 27 de agosto de 1991 a través do selo Epic Records. É un dos discos de rock máis vendidos, e en decembro de 2012 *Ten* levaba unhas vendas de 9.983.000 copias só nos Estados Unidos.

O nome do disco é unha homenaxe ao antigo nome da banda, Mookie Blaylock (baloncestista estadounidense o cal usaba o número dez na súa camisola). Foi producido por Rick Parashar, que tamén colaborou gravando piano, órgano e percusión.

No mes de febreiro do 2011 foi elixido polos lectores da revista *Rolling Stone* o terceiro mellor álbum dos anos 90

## Reedición do 2009 
O álbum foi reeditado o 24 de marzo do 2009, sendo lanzado en varios formatos: a *Legacy Edition* formada por un disco coa mestura orixinal remasterizada e un segundo disco remasterizado e coas cancións orixinais remesturadas por Brendan O'Brien ademais de seis cancións extra; a *deluxe edition* que ademais dos dous discos contiña un DVD dun concerto acústico da banda na MTV realizado no ano 1992; a *vinil collection* con dous vinilos, o orixinal e o mesturado por Brendan O'Brien, ambos remasterizados; e *super deluxe edition* formada polos CDs e o DVD da edición *deluxe*, os dous vinilos da *vinil collection*, dous LPs máis cun directo no Magnuson Park de Seattle o 20 de setembro de 1992, e un casete réplica da demo da banda *Momma-Son* cos temas "Alive", "Once" e "Footsteps".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Constancio I Cloro

miniatura|dereita|Efixie de Constancio I Cloro
**Marcus Flavius Valerius Constantius**, nado en Salona, Espalato, na Dalmacia no 243, pasou á historia coma **Constancio I Cloro**, a causa da súa palidez.

## Traxectoria 
Da súa xuventude sábese pouco. No ano 272 casa con Helena, beatificada despois coma Santa Helena, nai do futuro emperador Constantino I o Grande. Poucas cousas se saben de certo da orixe de Helena. Puido ser filla do rei bretón Coel Hen ou filla dunha concubina.

O 1 de marzo do ano 293 foi nomeado César de occidente por Maximiano. Foi o elixido pola súa competencia no goberno da Dalmacia. Na división de Diocleciano de dous *augustus* e dous césares, a Constancio tocáronlle as provincias de Britania e a Galia. Repudiara a Helena e casou con Teodora, fillastra de Maximiano no ano 289.

No ano 296, na Britania rebélase Carausio, e proclámase emperador. Toma as terras británicas e algúns portos da Galia. Constancio lógrao derrotar, pero non nunha batalla definitiva, pero Carausio morre a mans do seu lugartenente Alecto. Pouco despois este é derrotado por Constancio, que se fai co control da Britania.

No ano 298 vence aos alamáns en Lingones e fai reforzar toda a fronteira do Rhin. No ano 305, despois da abdicación de Maximiano, é nomeado *augustus*, pero morre en Eboracum (York) no ano 306 nunha expedición contra os pictos. As lexións elixen ao seu fillo Constantino coma César.
Olof II de Suecia

**Olof II de Suecia** foi rei de Suecia contra 970-975.

Fillo de Björn III o Vello, reinou canda o seu irmán Eric VI de Suecia. Morreu envelenado durante unha cea. Eric VI non quixo compartir o reino co seu sobriño Styrbjörn Starke, o que acabou por dar nunha longa guerra entre os dous pretendentes.
Seminario de Lingüística Informática

O **Seminario de Lingüística Informática (SLI)** da Universidade de Vigo adícase á investigación na área da lingüística computacional. Fundado por Xavier Gómez Guinovart, as liñas de investigación prioritarias do SLI céntranse no ámbito das tecnoloxías da lingua galega: procesamento de córpora textuais, aplicacións lexicográficas e terminolóxicas, análise lingüística automática, tradución automática, e correctores ortográficos e gramaticais.

Algúns dos principais recursos públicos desenvolvidos polo SLI son tradutores automáticos, correctores ortográficos en liña, dicionarios técnicos, corpus lingüísticos e ferramentas de análise lingüística en liña (véxanse as ligazóns externas para máis detalles).

Os recursos están dispoñíbeis na páxina Tecnoloxías e Aplicacións da Lingua Galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corpus Lingüístico da Universidade de Vigo
* Corpus Técnico do Galego
* OrtoGal

### Ligazóns externas 
* Web institucional do Seminario de Lingüística Informática 
* http://sli.uvigo.es/tradutor/(http://sli.uvigo.gal/tradutor/)  Tradutor automático español  galego OpenTrad/Apertium
* Ortogal  OrtoGal - Corrector ortográfico en liña de galego
* http://sli.uvigo.gal/galnet/(http://sli.uvigo.gal/galnet/)  Galnet, rede léxico-semántica WordNet do galego
* http://gl.dbpedia.org/wiki/(http://gl.dbpedia.org/wiki/)  DBpedia do galego
* RILG  Plataforma RILG (de Recursos Integrados da Lingua Galega)
* CLIG  Dicionario CLUVI inglés-galego
* http://sli.uvigo.gal/CTG(http://sli.uvigo.gal/CTG)  Corpus Técnico do Galego (CTG)
* http://sli.uvigo.gal/lingua/(http://sli.uvigo.gal/lingua/)  FreeLing Galego - Análise lingüística automática do galego
Barbantesa

miniatura|Macho de barbantesa.
Unha **barbantesa** (*Mantis religiosa*), tamén chamada **barbatesa**, **galbana**, **parraguesa** ou **carballesa** é un insecto da familia dos mántidos (Mantidae), orde Mantodea.

Adoitan ser de cor verdosa ou castaña por mor da camuflaxe, e posúen un abdome alongado que representa 2 terzos da súa lonxitude, que rolda os 6-8 cm (http://sea-entomologia.org/IDE@/revista_47.pdf).

A femia é significativamente máis robusta có macho, o cal provoca un conflito durante a cópula, pois é frecuente que durante esta o macho sexa devorado pola femia. A raíz deste impedimento evolutivo, a especie evolucionou o seu sistema nervioso de tal modo que está descentralizado. Isto significa que a cópula prosegue aínda cando o macho está sendo devorado .

## Notas