open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Guerra contra Nabis

340px|dereita|miniatura|Mapa do Peloponeso contra o ano -200.
A **guerra contra Nabis** foi o enfrontamento bélico ocorrido no ano 195 a. C. entre Esparta, polis gobernada polo tirano Nabis, e unha coalición conformada pola Liga Aquea, Pérgamo e Rodas, que comtaba co apoio da República de Roma e o Reino de Macedonia. O conflito tamén é coñecido como a **guerra laconiana** ou **guerra romanoespartana**.

Durante a Segunda Guerra macedónica (-200 a -196), Macedonia cedera a Esparta o control sobre Argos, unha cidade importante da costa exea do Peloponeso. A longa ocupación de Argos por Esparta foi empregado como un pretexto por Roma e os seus aliados para declarar a guerra e estabelecer un asedio sobre Argos, capturar a base naval espartana de Xition e, finalmente, asediar a mesma Esparta. As negociacións posteriores levaron a paz de acordo coas condicións impostas por Roma, baixo as cales Argos e as cidades costeiras de Laconia eren liberadas do dominio espartano e os perdedores foron obrigados a pagar unha importante indemnización de guerra. Argos quedou integrada na Liga Aquea, e as cidades de Laconia quedaron baixo protección aquea. 

Como resultado da guerra, Esparta perdeu a súa posición como un dos principais poderes militares de Grecia. Todos os intentos espartanos por recuperar as perdas fracasaron, e Nabis, o derradeiro dos seus soberanos, foi asasinado. Pouco despois, Esparta quedaría integrada dentro da Liga Aquea, a súa gran rival, e así concluíron uns cantos séculos de independencia política. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Polibi. *The Rise of the Roman Empire*. Nova York: Penguin Classics, 1979. Tradución inglesa de Frank W. Walbank ISBN 0-14-044362-2.
* Baltrusch, Ernst (1998). *Sparta*. Múnic: C.H. Beck. ISBN 3-406-41883-X
* Cartledge, P; Spawforth, A. (2002). *Hellenistic and Roman Sparta: A tale of two cities*. Londres: Routledge. ISBN 0-415-26277-1.
* Green, Peter (1990). *Alexander to Actium: The Historical Evolution of the Hellenistic Age*. Os Ánxeles: University of California Press. 2a edició. ISBN 0-500-01485-X.
* Gruen, Erich (1984). *The Hellenistic World and the Coming of Rome. Os Ánxeles: University of California Press*. ISBN 0-520-05737-6.
* Livi, Titus. *Rome and the Mediterranean*. Londres: Penguin Classics, 1976. Tradución inglesa de Henry Bettison. ISBN 0-14-044318-5.
* Holleaux, Maurice (1930). *Cambridge Ancient History: Rome and the Mediterranean; 218-133 B.C.*. Vol VIII. Os Ánxeles: Cambridge University Press. 1ª edición.
*Smith, William (1873). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Londres: John Murray.
* Warry, John (1995). *Warfare in the Classical World* Londres (Reino Unido), University of Oklahoma Press, Norman Publishing Division of the University by special arrangement with Salamander Books Ltd. Edición 2006. ISBN 0-8061-2794-5.
Marvin Gaye

**Marvin Gaye**, nado en Washington, D.C. o 2 de abril de 1939, e finado nos Ánxeles o 1 de abril de 1984, foi un cantante, compositor e produtor musical de soul, smooth soul, quiet storm, blaxploitation. Marvin Gaye foi un dos creadores do son Motown.

## Premios 
Nomeado para doce premios Grammy ao longo da súa carreira, Marvin gañou dous en 1982 polo sinxelo "Sexual Healing"(Mellor Interpretación de R&B, Mellor vocalista) O sinxelo mantívose no número un das listas de Billboard durante 10 semanas. 

A revista Rolling Stone sitúao no sexto posto na súa lista dos Mellores Cantantes de Todos os Tempos e no décimo oitavo entre os Mellores Artistas de Todos os Tempos. No 1973 gañou o premio da NAACP Image Awards ao Mellor Cantante pola banda sonora de "Trouble Man", filme do 72 de Ivan Dixon. 

Xa a título póstumo foi incluído no Salón da Fama do Rock and Roll en 1987.
. E recibe unha estrela na súa honra no Paseo da Fama de Hollywood en 1990. 

En 1996, a Academia das Artes americana recoñeceu a Marvin Gaye co seu terceiro premio Grammy, este xa póstumo, á Traxectoria Vital. Nese mesmo ano Gaye foi inductado no Salón da Fama dos Compositores (Songwriters Hall of Fame - SHOF)

No ano 2000, "What's Going On" apareceu na lista da Radio Pública Nacional das 100 obras musicais máis importantes do século XX.

Xa no 2014 tivo a honra a súa memoria de ser incluído no Salón da Fama da Música Rhythm and Blues (Rhythm and Blues Music Hall of Fame)

## Discografía 
; Álbums de estudio
* *The Soulful Moods of Marvin Gaye* (1961)
* *That Stubborn Kinda Fellow* (1963)
* ''When I'm Alone I Cry* (1964)
* *Hello Broadway* (1964)
* *How Sweet It Is to Be Loved by You* (1965)
* *A Tribute to the Great Nat "King" Cole* (1965)
* *Moods of Marvin Gaye* (1966)
* *I Heard It Through the Grapevine* (1968)
* *M.P.G.* (1969)
* *That's the Way Love Is* (1970)
* *What's Going On* (1971)
* *Trouble Man* (1972)
* *Let's Get It On* (1973)
* *I Want You* (1976)
* *Here, My Dear* (1978)
* *In Our Lifetime* (1981)
* *Midnight Love'' (1982)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* "You're The Man (Version 2)", segundo remix, e máis coñecido (só publicado en 1994) da canción orixinal de 1972, en youtube
Carlotta serratipes

***Carlotta serratipes*** é unha especie de arácnido da orde Opilións da familia *Gonyleptidae*.

## Distribución xeográfica 
Atópase no Brasil.

## Notas
Hermann Lietz

**Hermann Lietz**, nado o 28 de abril de 1868 en Dumgenevitz, Rügen e finado o 12 de xuño de 1919 en Haubinda, Turinxia, foi un pedagogo reformista alemán, fundador das escolas rurais en réxime de internado de Alemaña (*Landerziehungsheime für Jungen*).

## Traxectoria 
En 1898 ensinou na escola Abbotsholme para nenos, fundada en 1889 no condado inglés de Derbyshire, por Cecil Reddie. Nela Lietz ficou abraiado polo sistema educativo de Abbotsholme, que combinaba a instrución individual integral co exercicio físico e o tempo de lecer. En 1904 fundou tres escolas baseadas no sistema de Reddie para nenos de diferentes idades en Ilsenburg, Haubinda e Bieberstein. Finalmente, chegou a estabelecer cinco escolas máis.

## Publicacións 
* *Reform der Schule durch Reformschulen*. Kleine Schriften. Hg. von R. Koerrenz. Jena 2005 (Pädagogische Reform in Quellen Bd. 1)
* *Des Vaterlandes Not und Hoffnung*. Veckenstedt 1919
* *Lebenserinnerungen*. Weimar 1935
* *Freseni*. Veckenstedt (Harz) o.J.
* *Emlohstobba. Roman oder Wirklichkeit? Bilder aus dem deutschen Schulleben der Vergangenheit, Gegenwart oder Zukunft?* Berlin 1897

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ralf Koerrenz : *Hermann Lietz : Grenzgänger zwischen Theologie und Pädagogik*. Frankfurt am Main 1989
* Ralf Koerrenz : *Hermann Lietz*. Lüneburg 1994 (Ed. Erlebnispädagogik)
* Elisabeth Kutzer (Hrsg) : *Hermann Lietz. Zeugnisse seiner Zeitgenossen*. Stuttgart 1968
* Frank Wild : *Askese und asketische Erziehung als pädagogisches Problem. Zur Theorie und Praxis der frühen Landerziehungsheimbewegung zwischen 1898 und 1933.* Frankfurt 1997
* Jürgen Oelkers : *Was Bleibt von der Reformpädagogik?*. FAZ.NET 16. März 2010
### Ligazóns externas 
* Hermann-Lietz-Schulen
* Hermann-Lietz-Schule Spiekeroog
Lydia Kúper de Velasco

**Lydia Kúper de Velasco**, nada en Łódź o 21 de agosto de 1914 e finada en Madrid o 8 de febreiro de 2011, foi unha tradutora galego-polaca de orixe rusa. Formou parte do denominado *Grupo de Moscova*, que se encargou de traducir as grandes obras da literatura universal rusa. Entre outros autores, Lydia Kúper traduciu obras de Tolstoi, Dostoievski, Goncharov, Makarenko, Makanin, Pasternak, Pushkin ou Mandelshtam.

Pasou a infancia en Vigo e posteriormente mudouse a Madrid para estudar Filosofía e Letras. Aloxouse no departamento feminino da Residencia de Estudiantes, onde concidiu con María de Maeztu ou Teresa Díaz.
Tras o inicio da Guerra civil española, Lydia Kúper exiliouse a París, nun avión no que viaxaban membros do movemento comunista, que aterrou en Orán. Posteriormente, viaxou á Unión Soviética, onde permaneceu exiliada até o ano 1957. Alí traballou como tradutora e intérprete para a cúpula do PCE, formada por dirixentes que non dominaban o ruso. Acabada a segunda guerra mundial, traballou para a URSS como tradutora no *Servizo de Edicións en Linguas Estranxeiras*.

En 1957, após un acordo coa Cruz Vermella e o goberno franquista, volveu a España, onde continuaría coa súa profesión de tradutora.

## *Guerra e paz* 
Unha das súas traducións máis célebres foi *Guerra e paz*, de León Tolstoi, na que estivo a traballar durante 5 anos. Descubriu que a versión anterior, de José Laín Entralgo e Francisco José Alcántara, contiña numerosos erros. Isto debeuse a que a obra fora traducida desde o idioma francés, no canto de partir da versión orixinal en ruso.

Segundo afirmou Mario Muchnik, editor da tradución, Kúper declarou:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tradución
* Interpretación
* URSS

### Ligazóns externas 
* "Lydia Kúper, traductora de la gran literatura rusa", necrolóxica no xornal *El País*, 10 de febreiro de 2011 .
Parque Nacional Muddus

O **Parque nacional Muddus** atópase no norte de Suecia, na rexión de Norrbotterns Län.

## Características 
O hábitat predominante é a Taiga boreal. Existen zonas de bosque antigo moi ben conservadas. Nelas habitan importantes poboacións
de alce e de pita do monte. O parque foi creado en 1942 e protexe unha superficie de 49.300 hectáreas.

## Vexetación e fauna 
Ademais das especies arbóreas típicas deste ambiente coma o bidueiro pubescente (subespecie *tortuosa*) e o piñeiro rubio, tamén atopamos o álamo tremo e o salgueiro cinsento. O estrato arbustivo tamén
é importante, con diversas especies de liques e fentos. Ademais do alce, tamén se atopa o lince común e o oso pardo.Importante presenza de aves de presa, coma a avelaiona dos Urais, a curuxa gabián e o moucho de Tengmalm. Ademais o cisne bravo tamén cría no parque.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do parque .
Tri Nations 2010

A **edición 2010 do torneo das Tres Nacións** de rugby foi o 15ª torneo no que se enfrontaron as seleccións de Nova Zelandia, Suráfrica e Australia.

## Formato 
Nesta edición disputáronse un total de 6 partidos. Cada equipo xogou 2 partidos en casa e 2 fóra, un con cada equipo restante. O encontro que abriu esta edición 2010 do Tri Nations foi o Nova Zelandia - Suráfrica que se xogou o 10 de xullo no Eden Park en Auckland. O derradeiro partido xogárono Australia e Nova Zelandia en Sydney.

## Clasificación e resultados 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Pos.
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xog
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus+
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus-
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 1 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**27**|| 6 || 6 || 0 || 0 || 3 || 0
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**11**|| 6 || 2 || 0 || 4 || 2 || 1
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5| **7**|| 6 || 1 || 0 || 5 || 1 || 2 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
* Máximo anotador: Morné Steyn - 77 puntos.
* Máis ensaios: James O'Connor e Mils Muliaina - 4 ensaios
|}

**O campión da edición 2010 do Tri Nations foi a Selección de rugby de Nova Zelandia .**

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torneo das Seis Nacións 2010
Escravitude na Grecia antiga

[miniatura|Estela funeraria ([Ática c. -380): un mozo escravo (esquerda) diante a súa señora morta,(Gliptoteca de Múnic).]]
A **escravitude na Grecia antiga** foi un compoñente esencial no desenvolvemento económico e social do mundo grego da antigüidade e estivo vixente ó longo da súa historia. Os gregos consideraron a escravitude non só como unha realidade indispensable, senón tamén como un feito ben natural; mesmo os estoicos, en xeral, ou os primeiros cristiáns non a cuestionaron. A maioría dos escritores antigos entendían que a escravitude non era tan só un fenómeno natural, senón tamén necesario. Porén, tamén apareceron algúns debates illados que o denunciaron, como se observa nos diálogos socráticos, ou algúns estoicos que expresaron a primeira condena de escravitude da cal se ten un rexistro histórico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brulé, P. (1978a). "Signification historique de la piraterie grecque ", ''Dialogues d'histoire ancienne'' núm. 4 (1978), páx. 1–16.
* Brulé, P. (1992). "Infanticide et abandon d'enfants", ''Dialogues d'histoire ancienne* núm. 18 (1992), páx. 53–90.
* Burkert, W. *Greek Religion*. Oxford: Blackwell Publishing, 1985. ISBN 0-631-15624-0, (orixinalmente publicado en alemán: *Grieschische Religion der archaischen und klassischen Epoche*. Stuttgart Verlag W. Kohlhammer, 1977).
* Carlier, P. *Le IVe siècle grec jusqu'à la mort d'Alexandre*. París: Seuil, 1995. ISBN 2-02-013129-3
* Cartledge, P. "Rebels and Sambos in Classical Greece", *Spartan Reflections*. Berkeley: University of California Press, 2003, páx. 127–152 ISBN 0-520-23124-4
* Chantraine, P. *Dictionnaire étymologique de la langue grecque*. París: Klincksieck, 1999 (nova edición). ISBN 2-252-03277-4
* Dareste R., Haussoullier B., Reinach Th. *Recueil des inscriptions juridiques grecques*, vol. II. París: E. Leroux, 1904.
* Ducat, Jean. *Les Hilotes'', BCH suppl.20. París: publicacions de l'École française d'Athènes, 1990 ISBN 2-86958-034-7
* Dunant, C., Pouilloux, J. ''Recherches sur l'histoire et les cultes de Thasos'' II. París: publicacions de l'École française d'Athènes, 1958.

### Ligazóns externas 
* GIREA, Grupo Internacional de Investigación sobre a Escravitude na Antigüidade 
* Bibliografía sobre a escravitude  Nomoi, base bibliográfica sobre o dereito grego 
* Documentos sobre a escravitude grega  de Libros de consulta de Historia Antigua  
* A figura do escravo nas ras de Aristófanes e O soldado fachendoso de Plauto
Historia da estética

[miniatura|dereita|*[O nacemento de Venus*, de Sandro Botticelli, exemplo arquetípico de beleza clásica.]]
A **historia da estética** é unha disciplina das ciencias sociais que estuda a evolución das ideas estéticas ó longo do tempo. A estética é unha póla da filosofía que se encarga de estudar o xeito en que razoamento do ser humano interpreta os estímulos sensoriais que recibe do mundo circundante. Poderíase dicir, que así como a lóxica estuda o coñecemento racional, a estética é a ciencia que estuda o coñecemento sensible, o que adquirimos a través dos sentidos. Entre os diversos obxectos de estudo da estética figuran a beleza ou os xuízos de gusto, así como os diversos xeitos de intepretalos por parte do ser humano. Polo tanto, a estética está intimamente ligada coa arte, analizando os diversos estilos e períodos artísticos segundo os diversos compoñentes estéticos que neles se atopan. A miúdo denomímase a estética como unha «filosofía da arte».

O termo estética provén do grego αἴσθησις (*aísthêsis*), «sensación». Foi introducido polo filósofo alemán Alexander Gottlieb Baumgarten na súa obra *Reflexións filosóficas sobre a poesía* (1735), e máis tarde na súa *Aesthetica* (1750). Desta forma, a Historia da estética propiamente dita comezaría con Baumgarten no século XVIII, sobre todo coa sistematización desta disciplina realizada por Immanuel Kant. Malia isto, o concepto é extrapolable ós estudos sobre o tema efectuados polos filósofos anteriores, especialmente dende a Grecia clásica. Cómpre sinalar, por exemplo, que os antigos gregos tiñan unha palabra equiparable ó actual concepto de estética, que era Φιλοκαλία (filocalía), «amor á beleza». Poderíase dicir que en Grecia naceu a estética como concepto, mentres que con Baumgarten converteuse nunha ciencia filosófica.

A estética é unha reflexión filosófica que se fai sobre obxectos artísticos e naturais, e que produce un «xuízo estético». A percepción sensorial, unha vez analizada pola intelixencia humana, produce ideas, que son abstraccións da mente, e que poden ser obxectivas ou subxectivas. As ideas provocan xuízos relacionando elementos sensoriais, e á súa vez, a relación de xuízos é raxonamento. O obxectivo da estética é analizar os razoamentos producidos por estas relacións de xuízos. As ideas evolucionan co tempo, adaptándose ás correntes culturais de cada época. Esta evolución será polo tanto o obxecto de estudo da Historia da estética.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Introdución á Historia da estética
Tri Nations 1996

A **edición 1996 do torneo das Tres Nacións** de rugby foi a edición inaugural do torneo no que se enfrontan as mellores seleccións de rugby do Hemisferio Sur. Estas selección son: Nova Zelandia, Suráfrica e Australia.

## Formato 
Nesta edición xogáronse 6 partidos. Cada equipo xogou 2 partidos na casa e outros 2 fóra, un con cada equipo restante. O encontro que abriu este novo torneo do Tri Nations foi o Nova Zelandia - Australia que se disputou o 6 de xullo de 1996 no Athletic Park de Wellington e que rematou cun resultado de 43-6 a favor dos locais. O derradeiro partido da primeira edición foi o Suráfrica - Nova Zelandia celebrado o 10 de agosto do mesmo ano no Newlands Stadium de Cidade do Cabo. O resultado deste último encontro foi 18-29 a favor dos All Blacks.

## Clasificación e resultados 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Pos.
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xog
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus+
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus-
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 1 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**17**|| 4 || 4 || 0 || 0 || 1 || 0
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5| **6**|| 4 || 1 || 0 || 3 || 0 || 2
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5| **6**|| 4 || 1 || 0 || 3 || 0 || 2 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
* Máximo anotador: Andrew Mehrtens - 69 puntos.
* Máis ensaios: Justin Marshall - 2 ensaios
|}

**O campión da edición 1996 do Tri Nations foi a Selección de rugby de Nova Zelandia .**

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torneo das Cinco Nacións 1966
Liña 8 do metro de Barcelona

A **Liña 8** do metro de Barcelona é un servizo de ferrocarril metropolitano que forma parte da Liña Llobregat-Anoia de Ferrocarrís da Generalitat de Cataluña (antigos *Ferrocarrils Catalans*), compartindo infraestrutura con cinco servizos máis. Camins de Ferro del Nord-est d'Espanya (NEE) construíu e inaugurou o ferrocarril no ano 1912.

O trazado da liña que une Barcelona - Pl. Espanya e Molí Nou  Ciutat Cooperativa, é de dobre vía soterrada no 73% do percorrido e dobre vía en superficie o resto do trazado.

No 2007, inaugurouse unha nova estación entre Ildefons Cerdà e Gornal chamada Europa  Fira, baixo a Plaça d'Europa de l'Hospitalet de Llobregat e está programada unha nova estación chamada Cornellà Salines entre Cornellà-Riera e Sant Boi, entre outras ampliacións como a creación de dos tramos de 11 e 14&nbsp;km.

## Notas
Liña 6 do metro de Barcelona

A **Liña 6** do metro de Barcelona é un servizo de ferrocarril metropolitano soterrado que forma parte da Liña Barcelona-Vallès de Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya (antigos *Ferrocarrils de Catalunya*), compartindo infraestrutura con cinco servizos máis. A compañía Ferrocarril de Barcelona a Sarrià (FBS) construíu e inaugurou o Tren de Sarrià no ano 1863, que foi soterrado posteriormente e o tramo da Reina Elisenda inaugurouse no ano 1976.

No tocante ós túneles, a liña 6 comparte túnel co resto de servizos de Ferrocarrís da Generalitat de Cataluña entre a estación terminal de Barcelona - Plaça Catalunya e Sarrià. Coa liña 7 só até a Gràcia onde se bifurca para ir até Avinguda Tibidabo.

## Notas
Baladas da Galiza imaxinaria

***Baladas da Galiza imaxinaria*** é o un álbum de estudio dos músicos galegos Uxía e Narf. Foi publicado en maio de 2015, baixo o selo Edicións Damadriña, que promove a propia Uxía.

Trátase do décimo sexto álbum de Uxía na súa cronoloxía.

## Lista de cancións
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do álbum
*Datos do álbum en itunes.com 
*Páxina oficial de Narf
*Páxina oficial de Uxía
José Barral Souto

**José Barral Souto ** nado en Oleiros o 23 de outubro de 1903 e finado na Arxentina o 15 de novembro de 1976, foi un economista, estatístico e actuario galego nacionalizado arxentino en 1928. Está considerado o anticipador do método da programación linear na teoría económica.

## Traxectoria 
José Barral Souto realizou os estudos universitarios e de doutoramento na Facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Buenos Aires, e na Facultade de Ciencias Físico-Matemáticas da Universidade Nacional de La Plata, doutorándose en 1934 cunha tese titulada *Expresión de la renta vitalicia mediante una serie potencial entera de la variación del tipo de interés*. En 1925 recibiu o título de *Contador Público Nacional*, e entre 1929 e 1931 fixo a carreira de actuario. En 1927 ingresou no Instituto de Economía Bancaria, en 1930 no Instituto de Biometría e en 1933 acadou o posto de profesor adxunto de Estatística.

## Relevancia científica 
Entre 1939 e 1940 José Barral Souto reformulou e obtivo unha nova solución do problema dos custos comparados, mediante inecuacións lineais, co que, en palabras do Premio Nobel de Economía Wassily Leontief, *anticipou en esencia a aproximación mediante programación linear á teoría económica* que foi redescuberta anos máis tarde nos Estados Unidos 

Foi un dos fundadores en 1936 da Unión Matemática Arxentina.

## Recoñecementos 
* Presidente honorario (1965) do Instituto Interamericano de Estatística
* Membro co sitial 19 da Academia Nacional de Ciencias Económicas da Arxentina 
* Profesor emérito (1971) da Universidade de Buenos Aires.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* BARRAL SOUTO, J. (1941): “Principios fundamentales de la división del trabajo”, Revista de Ciencias Económicas, ano XXIX, serie II, núm. 236, (marzo), pp.&nbsp;175–191 e (abril), pp.&nbsp;285–315. Buenos Aires. Versión inglesa: “Fundamental Principles of the Division of Labour”, International Economic Papers, núm. 12. Londres, Nova York, 1967).
Shōgun

[miniatura|dereita|200px|[Minamoto no Yoritomo, primeiro *shōgun* do *shogunato Kamakura*.]]

Na historia do Xapón, o termo ***shōgun*** (将軍, lit. «comandante do exército») refírese a un rango militar e título histórico concedido directamente polo emperador. A verba *shōgun* é a abreviación de ***seii taishōgun*** (征夷大将軍, lit. «gran xeneral que acouga os bárbaros"), nomeamento que até 1192 fora temporal e era empregado para referirse ó xeneral que comandaba o exército enviado a combater os emishi, que habitaban no norte do país.

Durante o século XII e até o ano 1868, o *shogun* constituíuse como o gobernante *de facto* de todo o país, aínda que, teoricamente, o emperador era o lexítimo gobernante e dispoñía de autoridade no *shogun* para gobernar no seu nome. Durante este tempo, o emperador viuse obrigado a delegar completamente calquera atribución ou autoridade civil, militar, diplomática e xudicial a quen tivese este título.

Durante os primeiros contactos con Occidente e mesmo nalgúns países asiáticos, como na China, o *shōgun* era considerado como o «rei do Xapón», e descoñecíase a existencia de dúas estruturas de autoridade. Actualmente, algúns escritores e historiadores describiron o *shogun* con apelativos como «ditador militar» ou «xeneralísimo» coa finalidade de explicar as súas funcións a un público non familiarizado coa historia do país.

Ó longo da historia do Xapón existiron tres *shogunatos*. O primeiro estabeleceuno en 1192 Minamoto no Yoritomo, coñecido como *shogunato Kamakura*. Este goberno só foi controlado por tres membros do clan Minamoto, xa que o poder usurpouno o clan Hōjō, que baixo o título de rexentes nomeaban a *shoguns marioneta*, nenos e mozos que non ben cumpriran os vinte anos. O segundo *shogunato* é coñecido como Ashikaga e foi fundado en 1338 por Ashikaga Takauji. Durante este *shogunato*, quince membros do clan Ashikaga mantivéronse no poder até que un prominente militar do período Azuchi-Momoyama chamado Oda Nobunaga derrocou o *shogun* en 1573. O derradeiro foi o *shogunato Tokugawa*, instituído oficialmente por Ieyasu Tokugawa en 1603 e que rematou en 1868 despois da renuncia ó cargo de Tokugawa Yoshinobu, cando o emperador Meiji recuperou o seu papel protagonista na política do país e a figura do *shogun* foi abolida.

## Notas
Esclerose sistémica

A **esclerose sistémica** é unha doenza reumatolóxica autoinmunitaria que se caracteriza por producir esclerose a nivel dos diferentes órganos. Fundamentalmente afecta á pel, de aí que habitualmente esta forma de afectación, denominada **esclerodermia** (esclerose da pel), se estableza como sinónimo de esclerose sistémica.

Adoita afectar a mulleres de entra 20 e 40 anos. O prognóstico da doenza depende, en gran medida, da extensión e dos órganos afectados. As persoas cuxa doenza limítase á pel teñen, polo xeral, un prognóstico bo. Porén, os doentes con enfermidade cutánea difusa, ou afectación de órganos como os pulmóns, o ril ou o corazón, é substancialmente peor. A principal causa de morte nestes doentes son as infecciones, seguido das complicacións pulmonares e cardíacas. Na forma máis severa, a forma cutánea difusa, a supervivencia é do 70% aos 5 anos e do 55% aos 10 anos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Síndrome de Raynaud
* Morfea
* Síndrome CREST
### Ligazóns externas
* Esclerose:sistémica. Sociedad Española de Reumatología.
Estación de Waddesdon Road

A **estación de Waddesdon Road**, chamada **estación de Waddesdon** até o ano 1992, era un pequeno apeadoiro a campo aberto en Buckinghamshire, Inglaterra. Foi inaugurado en 1871 como parte dunha liña co remolques de cabalos para axudar no transporte de mercadorías das extensas pertenzas do duque de Buckingham na rexión e tamén para conectar estas terras co Aylesbury and Buckingham Railway cara a estación de Quainton Road. En 1872, a liña foi expandida e reconvertida para permitir o emprego por parte de pasaxeiros, e pasou a ser coñecida como Brill Tramway. En 1899, a compañía con sede en Londres Metropolitan Railway obtivo a xestión da liña.

En 1933, Metropolitan Railway pasou a ser de titularidade pública e converteuse na Metropolitan Line do Metro de Londres e, malia a súa localización rural, Waddesdon Road converteuse en parte da London Passenger Transport Board. Os xerentes da liña non viron claro o seu futuro como ruta de pasaxeiros viable economicamente: a estación de Waddesdon Road, xunto co resto da Brill Tramway, foron clausuradas a finais do ano 1935.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Tempada de furacáns no Atlántico de 1911

A **tempada de furacáns no Atlántico de 1911** foi relativamente inactiva, con só seis ciclóns tropicais coñecidos formados no Atlántico durante o verán e o outono de 1911. Tendo en conta tanto o primeiro ciclón que comezou a tempada a principios de febreiro como o derradeiro que a pechou en decembro, rexistráronse só tres depresións tropicais. Tres ciclóns intensificáronse até o status de furacán, e dous deles acadaron a categoría 2 na escala de furacáns de Saffir-Simpson vixente na actualidade. Os datos dos ciclóns da tempada de 1911 fundaméntanse principalmente na base de datos de furacáns do Atlántico, que no ano 2005 revisou en profundidade o período entre 1911 e 1914.

A maioría dos ciclóns tocaron terra firme. A finais de agosto, un furacán que avanzou en dirección oeste matou 17 persoas e causou danos severos en Charleston, Carolina do Sur e arredores. Un par de semanas antes, a área de Pensacola, Florida tamén se vira afectada por unha treboada no golfo de México que provocou ventos de 130&nbsp;km/h en terra. O cuarto ciclón da tempada golpeou a costa de Nicaragua, matando 10 persoas e provocando danos xeneralizados.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Informe meteorolóxico mensual
Tri Nations 2008

A **edición 2008 do torneo das Tres Nacións** de rugby foi o 13ª torneo no que se enfrontaron as seleccións de Nova Zelandia, Suráfrica e Australia.

## Formato 
Nesta edición xogáronse 6 partidos. Cada equipo xogou 2 partidos na casa e outros 2 fóra, un con cada equipo restante. O choque que inaugurou este torneo foi o Nova Zelandia - Suráfrica, xogado o 5 de xullo no Westpac Stadium de Wellington. O encontro final foi o Australia - Nova Zelandia en Wellington disputado o 13 de setembro en Brisbane, no Suncorp Stadium.

## Clasificación e resultados 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Pos.
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xog
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus+
!bgcolor="#efefef" width="20"|Bonus-
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 1 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**19**|| 6 || 4 || 0 || 2 || 2 || 1
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**14**|| 6 || 3 || 0 || 3 || 1 || 1
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  ||bgcolor=#ffffa5|**10**|| 6 || 2 || 0 || 4 || 1 || 1 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
* Máximo anotador: Daniel Carter - 82 puntos.
* Máis ensaios: Jongi Nokwe - 4 ensaios
|}

**O campión da edición 2008 do Tri Nations foi a Selección de rugby de Nova Zelandia .**

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torneo das Seis Nacións 2008
Plutino

Os **plutinos** son obxectos transneptunianos que están en resonancia orbital 3:2 con Neptuno. Isto significa que efectúan dúas órbitas arredor do Sol no mesmo tempo que Neptuno realiza tres órbitas. Por este motivo, aínda que crucen a órbita do planeta xigante, esta non os pode expulsar gravitatoriamente.

Como esta característica a comparte Plutón, estes corpos denomínanse **plutinos** ("pequenos plutóns"), do nome en inglés do planeta anano.

Os plutinos forman a parte interior do cinto de Kuiper. Aproximadamente a cuarta parte dos obxectos coñecidos do cinto de Kuiper son plutinos.

## A familia dos plutinos 
A seguinte listaxe corresponde a algúns dos obxectos da categoría dos plutinos: 

## Características especiais dalgúns plutinos 
* **[[(32929) 1995 QY9|]]**: cruza a órbita de Neptuno sen achegarse nunca ao planeta. Esta particularidade compártena algúns outros plutinos;
* **[[(15836) 1995 DA2|]]** está en resonancia orbital 4:3;
* **(47171) Lempo** é, como a parella Plutón-Caronte, un obxecto binario;
* 28978 Ixion, duns 1200&nbsp;km de diámetro, foi durante algúns meses o planetoide máis grande coñecido.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cubewano
* Plutoide
* Nube de Oort
* Cinto de Kuiper
* Obxecto transneptuniano
### Ligazóns externas 
* The plutinos
Praza da Concordia

A **Praza da Concordia** (en francés, ***Place de la Concorde***) está situada no inicio da avenida dos Campos Elisios no VIII Distrito de París, en Francia. Trátase da segunda máis grande de Francia despois da Praza de Quinconces, en Bordeos.
## Vistas 

Ficheiro:Fuente sur de la Plaza de la Concordia.JPG|Fonte sur; no fondo da imaxe, La Madeleine.
Ficheiro:Fuente sur de la Plaza de la Concordia2.jpg|Figuras.
Ficheiro:Fuente sur de la Plaza de la Concordia3.jpg|Fonte sur; no fondo da imaxe, o Hotel Crillon.
Ficheiro:Obelisco de luxor en Paris.JPG|Xeroglíficos no pedestal do Obelisco de Luxor.
Ficheiro:Fontaine de la place de la Concorde Paris 04 07 97 8x6.jpg|Fonte de Hittorff, no fondo a Torre Eiffel.
Ficheiro:Obélisque de la Concorde Paris 04 07 98 8x6.jpg|Obelisco de Luxor na Praza da Concordia.
Ficheiro:Fontaine_des_Fleuves.jpg|Fonte dos mares na Praza da Concordia en París.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Satélite asteroidal

[dereita|miniatura|270px|Imaxe do asteroide [(243) Ida e o seu satélite Dactyl realizada pola sonda Galileo.]]
Un **satélite asteroidal ** é un asteroide que xira arredor doutro asteroide. Os asteroides con satélites grandes adoitan chamarse asteroides binarios.

O termo asteroide dobre emprégase en ocasións para os sistemas nos que o asteroide e o seu satélite son aproximadamente do mesmo tamaño. Un exemplo dun asteroide dobre é 90 Antiope, onde dous compoñentes iguais en tamaño xiran arredor dun centro de gravidade común.

## Formación 
A orixe dos satélites asteroidales non se coñece con seguridade e existen varias posibilidades. Unha teoría amplamente aceptada é que estes satélites se formaron a partir dos restos expulsados do asteroide primario tras dun impacto. Poden formarse outros emparellamentos cando un asteroide pequeno é capturado pola gravidade dun maior.

## Descubrimento 
O primeiro satélite asteroidal identificado foi Dactyl, que xira arredor de Ida. Descubriuno a sonda Galileo en 1993. O segundo descubriuse arredor de Eugenia en 1998. Descubríronse uns 37 satélites asteroidales con telescopios dende a Tierra.

Descubríronse satélites asteroidais orbitandeo o cinto de asteroides, os asteroides troianos, os asteroides Apolo e o Cinto de Kuiper. En 2005 descubríronse dous satélites xirando arredor do asteroide Silvia, o que o converte no primeiro asteroide triplo coñecido.

## Asteroides con satélites 
Na seguinte listaxe aparecen algúns dos asteroides máis destacados que posúen satélites. Ata xuño de 2015 identificáranse 258 asteroides neste grupo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Satélite natural
* Satélite irregular
### Ligazóns externas 
* Galería de asteroides con satélites
Década de 1890

A **década de 1890** foi o período de tempo que transcorreu dende o 1 de xaneiro de 1890 até o 31 de decembro de 1899. Forma parte da época cultural máis coñecida como *fin de siècle* (en francés "fin de século"), ou *Belle Époque*. En lingua inglesa tamén se lle chamou posteriormente como *Gay Nineties* ou *Naughty Nineties*, especialmente no Reino Unido, referíndose á relaxación de moral e costumes que acompañaron os movementos artísticos e filosóficos en Europa como o decadentismo. Nos Estados Unidos considérase parte da "Gilded Age", seguindo o termo de Mark Twain, quen destacou a proliferación de novas fontes de riqueza e un aumento da criminalidade, e relaciónase coa forte depresión económica que xurdiu co Pánico de 1893 e o comezo das revoltas obreiras. No ámbita da moda coñécese como a "década malva" por mor da paixón que houbo pola tinguidura desta cor fabricada por primeira vez por William Henry Perkin. O 17 de xuño de 2015 aínda había 2 persoas vivas que naceran durante a década de 1890.

## Notas
Paris Saint-Germain Handball

O **Paris Saint-Germain Handball** tamén denominado **PSG** é un equipo de balonmán da cidade de París, capital de Francia. Actualmente o PSG Handball compite na LNH Division 1, máxima categoría do balonmán en Francia e que gañou en 2 ocasións. O equipo xoga os seus partidos como local no Stade Pierre de Coubertin que conta cunha capacidade para 4.016 persoas. Nos partidos de Liga de Campións a sección de balonmán do Paris Saint-Germain disputa os seus encontros no Halle Georges Carpentier que ten unha capacidade para 4.272 espectadores.

## Historia 
No 4 de xuño do 2012, o Qatar Investment Authority converteuse no novo propietario do club ao lograr a posesión do 100% das accións facendo o **Paris Saint-Germain** unha franquía deportiva. Unha semana máis tarde, o internacional francés Philippe Gardent deixou o Chambéry Savoie Handball para asinar un contrato de 2 anos co PSG. O Qatar Investment Authority baixo o liderado do seu presidente Nasser Al-Khelaifi investiu un total de 9,2 millóns de euros no equipo de balonmán (un 276% máis de orzamento que o PSG da tempada 2011-12), incluíndo 3,8 millóns en salarios. Os medallitas olímpicos franceses Luc Abalo, Samuel Honrubia e Didier Dinart arribaron no club, ademais do internacional danés Mikkel Hansen. Na primeira tempada desta era, o Paris Saint-Germain gañou a liga rematando cunha soa derrota ao final do campionato. Á parte, o PSG HB tamén se clasificou directamente para a Chapionas League da tempada seguinte.

## Antigos nomes 
* **Asnières Sports** (1941-1985)
* **Paris-Racing-Asnières ** (1985-1989)
* **Paris-Asnières** (1989-1992)
* **PSG-Asnières** (1992-2002)
* **Paris Handball** (2002-2012)

## Palmarés 
* LNH Division 1: **2**
** 20px **Campións**: 2012-13, 2014-2015
* LNH Division 2: **2**
** 20px **Campións**: 1989-90, 2009-10
* Coupe de France: **2**
** 20px **Campións**: 2006-07, 2013-14
* Trophée des champions: **2**
** 20px **Campións**: 2014, 2015

## Cadro da tempada 2015-2016 
[miniatura|dereita|250px|[Luc Abalo]]
[miniatura|dereita|200px|[Mikkel Hansen]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do PSG Handball
Reumatoloxía

A **reumatoloxía** (do grego *ρεύμα*, *rheuma*, río) é unha especialidade médica, derivada da medicina interna e a pediatría, adicada aos trastornos médicos do aparello locomotor e do tecido conectivo, que abrangue un gran número de entidades clínicas coñecidas en conxunto como *doenzas reumáticas*, ás que se suman un gran grupo de enfermidades de afectación sistémica: as *conectivopatías*.

## Clasificación das doenzas reumáticas 
### Artropatías dexenerativas
* Artrose, tamén denominada osteoartrite ou síndrome artrósica
* Espondiloartrose

### Artopatías inflamatorias
* Artrite reumatoide e síndrome de Felty
* Espondiloartropatías
** Espondilite anquilosante ou anquilopoiética
** Artrite psoriásica (artropatía psoriásica)
** Síndrome de Reiter eartrite reactiva
** Artrite asociada a doenzas inflamatorias do intestino
** Outras: espondiloartropatía indiferenciada, síndrome SAPHO, uveíte anterior aguda.
* Artrite xuvenil idiopática
* Doenzas por depósito de microcristais
**Gota
**Artropatía por depósito de pirofosfato cálcico
**Artropatía por depósito de hidroxiapatita
* Artrite séptica.

### Condicións sistémicas e doenzas do tecido conectivo
* Lupus eritematoso sistémico
* Esclerose sistémica
* Síndrome de Sjögren
* Polimiosite
* Dermatomiosite
* Polimialxia reumática
* Doenza mixta do tecido conxuntivo
* vasculites
** Púrpura de Schönlein-Henoch
** Poliarterite nodosa
** Arterite de células xigantes ou arterite da arteria temporal
** Doenza do soro
** Granulomatose con polianxeíte (tradicionalmente denominada granulomatose de Wegener)
** Granulomatose eosinofílica con polianxeíte (tradicionalmente denominada doenza de Churg-Strauss)
** Arterite de Takayasu
** Síndrome de Behçet
** Doenza de Kawasaki
** Polianxeíte microscópica
** Tromboanxeíte obliterante ou doenzade Buerger

### Doenzas óseas reumáticas 
* Osteoporose
* Osteomalacia e raquitismo
* Fluorose
* Osteoartropatía hipertrófica
* Hiperostose anquilosante
* Doenza de Paget

### Trastornos neurovasculares
* Artropatía neuropática de Charcot
* Síndromes compresivos
* Distrofia simpático reflexa
* Eritromelalxia
* Síndrome de Raynaud

### Outras
* Febre mediterránea familiar
* Síndrome antifosfolípida
* Fibromialxia
* Síndrome antisintetasa
* Granuloma da liña media
* Policondrite recidivante
* Crioglobulinemia
* Doenza de Still

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Doenza autoinmune
### Ligazóns externas 
* Liga reumatolóxica galega
Tempestade tropical Marco (2008)

A **tempestade tropical Marco** foi o décimo terceiro ciclón tropical que se formou durante a temporada de furacáns de 2008 no Atlántico. Bateu o récord de ciclón máis pequeno xamais coñecido. Marco creouse a partir dunha ampla área de baixa presión no noroeste do Mar do Caribe a finais de setembro de 2008. Por mor desta área de baixa presión, formouse un pequeno centro de circulación de baixo nivel sobre Belize influído por unha onda tropical.

Despois de atravesar o sur da península do Iucatán o día 6 de outubro, a baixa foi chamada Depresión tropical décimo terceira (*Tropical Depression Thirteen*). A depresión axiña se intensificou converténdose na tempestade tropical Marco o día seguinte. Marco acadou a súa máxima intensidade o 7 de outubro con refachos de 100&nbsp;km/h. Nese intre, a tempestade tropical estendíase ó longo de 18,5&nbsp;km de radio dende o centro da tempestade, converténdose no ciclón tropical máis pequeno xamais rexistrado. Ás 12:00&nbsp;UTC, Marco recalaba preto de Misantla (Veracruz). A tempestade debilitouse rapidamente despois de tocar terra firme, disipándose máis tarde. O balance global de danos foi mínimo debido ás pequenas dimensións da tempestade. Porén, produciu fortes choivas que provocaron inundacións de até 3&nbsp;m de profundidade que asolagaron autoestradas e danaron casas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Informe do Centro Nacional de Furacáns sobre a tempestade tropical Marco 
*Arquivo de avisos do Centro Nacional de Furacáns sobre a tempestade tropical Marco 
*Páxina do Servizo Nacional de Meteoroloxía sobre a estrutura dun ciclón tropical
Kazakhstán no Festival Televisivo da Canción da URA

A participación do **Kazakhstán no Festival Televisivo da Canción da URA** comeza no Festival Televisivo da Canción da URA 2015, en Istanbul, Turquía. A participación do país é organizada pola KRTC.

## Participación
## Notas
Bote de Halkett

350px|miniatura|Un bote de Halkett.
Un **bote de Halkett** é un tipo de bote inflable lixeiro que foi deseñado polo tenente Peter Halkett (1820-1885) durante a década de 1840.

## Historia e características 
Estes botes intentaban poñer solución as dificultades para navegar no Ártico canadense: precisábase unha embarcación lixeira de abondo para ser transportada por terra e robusta abondo para ser empregada nas extremas condicións meteorolóxicas da zona.

O primeiro deseño de Halkett consistía nun bote plegable e inflable fabricado en tea imbuída de caucho. Cando estaba desinflado, o casco do bote podía levarse coma se fose un abrigo ou unha capa, o remo usarse como un caxato e a vela e o mastro como un paraugas; só tiña capacidade para unha persoa. Halkett, alentado pola positiva acollida, levou a cabo melloras: o modelo seguinte era para dúas persoas e pequeno abondo como para coller nunha mochila e poder ser empregado, unha vez desinflado, como manta impermeable.

Aínda que foi ben recibido polos exploradores canadenses, o mercado para estes deseños era moi limitado e Halkett non foi quen de persuadir a Royal Navy do Reino Unido da súa utilidade para os servizos navais.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Frozen Ocean - Search for the North-West Passage
Furacán Erika (2003)

[250px|miniatura|Imaxe do furacán Erika o día [16 de agosto de 2003.]]
O **furacán Erika** foi un furacán que arremeteu contra o extremo nordeste de México, a carón da fronteira entre Texas e Tamaulipas, a mediados de agosto na tempada de furacáns no Atlántico de 2003. Erika foi o oitavo ciclón tropical, quinta tempestade tropical, e terceiro furacán da tempada. Ó principio, o Centro Nacional de Furacáns (NHC polas súas siglas en inglés) non o designou operacionalmente como furacán por mor da información inicial que pronosticaba ventos de 115 km/h na intensidade máxima de Erika. Non foi senón despois que se analizou a información, que o NHC o rexistrou como categoría 1 na escala de furacáns de Saffir-Simpson. A tempestade desenvolveuse a partir dunha área de baixa presión non tropical que comezou a vixiarse cinco días antes de desenvolverse sobre o golfo de México o 14 de agosto. Baixo a influencia dun sistema dalta presión, Erika moveuse rapidamente en dirección oeste e colleu maior forza coas condicións favorables. Arremeteu como furacán ó nordeste de México o 16 de agosto, disipándose rapidamente no interior.

Mentres que o precursor de Erika se movía a través de Florida, deixou fortes choivas. Ó sur de Texas, Erika produciu ventos moderados de entre 80 e 95&nbsp;km/h ademais de choivas lixeiras, causando danos menores e illados no estado. No nordeste de México, Erika produciu unha moderada cantidade de choivas, dando como resultado asolagamentos e lamas. Ademais, produciu dous mortos ó arrastrar un vehículo pola auga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Reportaxe do Ciclón Tropical Erika 
*Precipitación do Furacán Erika 
*A Tempestade Tropical Erika pódese converter en Furacán
Festival da Canción da URA

O **Festival da Canción da URA** (oficialmente en inglés: **ABU Song Festival**) é un evento baseado no Festival de Eurovisión, que adapta o formato aos países da Unión de Radiodifusión Asia-Pacífico.

O formato consta de dous espectáculos, o *Festival Televisivo da Canción da URA* (**ABU TV Song Festival**) e o *Festival Radiofónico da Canción da URA* (**ABU Radio Song Festival**). A primeira edición dos festivais celebrouse en Seúl, Corea do Sur o 11 e 14 de outubro de 2012, coincidindo coa 49ª Asemblea Xeral da UAR.

## Edicións
### Festival Televisivo da Canción da URA
### Festival Radiofónico da Canción da URA
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Festival de Danza da URA

### Ligazóns externas
* Festival Radiofónico da Canción da URA (Páxina Oficial) 
* Festival Televisivo da Canción da URA (Páxina Oficial)
Macau no Festival Televisivo da Canción da URA

A participación de **Macau no Festival Televisivo da Canción da URA** comeza no Festival Televisivo da Canción da URA 2014, debutando como participante e organizador en Macau. A participación do país é organizada pola Teledifusão de Macau.

Macau non usou nunca o portugués para participar no evento, usando soamente o cantonés e o inglés.
## Participación
## Notas
Belle Époque

A ***Belle Époque*** (en francés "Época Bela") foi un período da historia de Europa occidental. Adóitase datar entre a fin da Guerra franco-prusiana en 1871 e o comezo da primeira guerra mundial en 1914. Coincidindo coa Terceira República Francesa (comezos de 1870), foi un período caracterizado polo optimismo, a paz rexional, a prosperidade económica e as innovacións tecnolóxicas, científicas e culturais. Tamén foi unha boa época para as artes, especialmente en París. Moitas obras mestras da literatura, a música, o teatro e as artes visuais gañaron recoñecemento. A *Belle Époque* foi nomeada así cando comezou a ser considerada como unha idade de ouro en contraste cos horrores da primeira guerra mundial.

Nos Estados Unidos de América, emerxentes dende o Pánico de 1873, viviuse unha época semellante que foi denominada como a Gilded Age. No Reino Unido, a *Belle Époque* coincidiu coa Época Vitoriana e a Era eduardiana.[miniatura|[Póster francés de 1894 de Jules Chéret que amosa o espírito vibrante da *Belle Époque*.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A Belle Époque en Europa
Pepa Noia

**Josefina García**, máis coñecida como **Pepa Noia**, nada en Buenos Aires o 6 de xullo de 1921 e finada na mesma cidade o 31 de agosto de 2015, foi unha muller de orixe galega coñecida polo seu activismo dentro das Nais da Praza de Maio, asociación da que foi unhas das fundadores e que ten por obxectivo reclamar xustiza pola desaparición dos seus fillos pola acción da ditadura militar na Arxentina.

## Traxectoria 
Estaba, dende os vinte anos, casada con Juan Carlos Noia, do que tomou o apelido e co que tivo catro fillos. A terceira, María Lourdes, psicóloga e docente, foi secuetrada en 1976, así como tamén o seu compañeiro sentimental, Enrique Mario Mezzadra, liberado o 21 de outubro dese ano. O fillo da parella, de ano e medio de idade, quedou entón ao coido da avoa. Ao longo de catro décadas de busca, Pepa Noia apenas logrou recadar datos sobre a desaparición da súa filla a cargo da Xunta militar.

En 2010 foi distinguida como cidadá ilustre de Buenos Aires.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pepa Noia, archivos por la memoria
Inside Out (filme de 2015)

***Inside Out*** é un filme estadounidense de animación, comedia e drama producido por Pixar Animation Studios e distribuído por Walt Disney Pictures. Dirixido e coescrito por Pete Docter.
O filme foi codirixido e coescrito por Ronnie del Carmen e producido por Jonas Rivera, con música de Michael Giacchino. A película gañou o Oscar ó mellor filme de animación na 88ª edición dos Oscar en 2016.

## Sinopse 
O filme está ambientado na mente dunha rapaza, Riley Andersen (Kaitlyn Dias), na que tres emocións personificadas —Ledicia (Amy Poehler), Tristura (Phyllis Smith), Medo (Bill Hader), Ira (Lewis Black) e Noxo (Mindy Kaling)— tratan de axudala despois de que se mudase cos seus pais (Diane Lane e Kyle MacLachlan) a unha nova cidade.

## Personaxes 
* Amy Poehler como Ledicia
* Phyllis Smith como Tristura
* Diane Lane como nai de Riley
* Kyle MacLachlan como pai de Riley
* Frank Oz como Garda do subconsciente Dave
* Flea como Jake
* Rashida Jones como Rapaz cool

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes