open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Avery Corman

**Avery Corman**, nado o 28 de novembro de 1935 no Bronx, Nova York, é un escritor estadounidense.

É autor da novela *Kramer vs. Kramer* (1977), que levou á gran pantalla, con Robert Benton adaptando o guión e dirixindo a película homónima estreada en 1979, protagonizada por Dustin Hoffman e Meryl Streep. Esta película obtivo cinco premios Oscar, incluíndo o de mellor guión adaptado.
Unha novela anterior de Corman, *Oh, God!* (1971) foi a base para a película cómica *Oh, God!*, con guión de Larry Gelbart, e protagonizada por George Burns e John Denver

As súas novelas están traducidas a numerosas linguas do mundo, e ademais escribiu artigos e ensaios en distintas publicacións, como por exemplo no *New York Times*. 
Tamén participou en teatro, colaborando co compositor Cy Coleman na obra musical *The Great Ostrovsky*, obra para a cal Corman escribiu o guión e co-escribiu as letras musicais con Coleman.

## Novelas
* *Oh God!* (1975) 
* *Kramer vs. Kramer* (1977)
* *The Bust-Out King* (1981)
* *The Old Neighborhood* (1985)
* *50* (1987)
* *The Big Hype* (1992)
* *Prized Possessions* (1992)
* *A Perfect Divorce* (2004) 
* *The Boyfriend from Hell* (2006)
Sospeitosos habituais

***Sospeitosos habituais*** (en ) é un filme estadounidense de 1995 escrito por Christopher McQuarrie (quen gañou un Oscar ó mellor guión orixinal por este traballo) e dirixido por Bryan Singer. Está protagonizado por Kevin Spacey (Oscar ó mellor actor secundario), Gabriel Byrne, Stephen Baldwin, Benicio del Toro e Kevin Pollak.

Cun orzamento duns 4 millóns de dólares, non foi moi ben recibido nas salas de cinema durante a súa estrea, formando parte da lista de «As películas máis odiadas por Roger Ebert», pero foi atractivo para moitos seguidores do xénero de crime/drama e é considerada unha película de culto. Dez anos despois da súa estrea seguía no Top 25 de Internet Movie Database «Top 250 Movie List».

## Sinopse 
Roger «Verbal» Kint (Spacey) é un pequeno estafador tolleito que está sendo interrogado pola policía dos Ánxeles, e vaille contando ao seu interrogador, o axente Kujan (Chazz Palminteri), unha historia sobre os acontecementos que desencadearon un tiroteo e un masacre dentro dun barco apostado no porto dos Ánxeles. Usando a narración en retrospectiva, a historia de «Verbal» vai sendo cada vez máis complexa, aclarándolle os feitos ao axente, que está interesado en saber por que el e os seus compañeiros estaban nese barco.

## Elenco 
* Kevin Spacey — Roger Verbal Kint
* Benicio del Toro — Fred Fenster
* Stephen Baldwin — Michael McManus
* Gabriel Byrne — Dean Keaton
* Kevin Pollak — Todd Hockney
* Chazz Palminteri — Dave Kujan
* Pete Postlethwaite — Kobayashi
* Suzy Amis — Edie Finneran
* Giancarlo Esposito — Jack Baer
* Dan Hedaya — Jeff Rabin
* Christine Estabook — dra. Plummer

## Galardóns 
## Notas
Cambera'l Cierzu

'''Cambera'l Cierzu'* é un grupo musical de Cantabria de estilo folk e celta, que iniciou a súa andaina en 1998. O seu nome en cántabro significa *Camiño do Norte*. Ten dous álbums publicados: *Cambera´l Cierzu* e *¿A dónde se fue Basilio?''.

## Membros 
* Roberto Heredia: voz principal
* Jorge Ibáñez: guitarra acústica, baixo pedal e bouzouki
* Marcos Bárcena: gaita, whistles e coros
* Raquel Monasterio: frauta traveseira
* Gonzalo de Vallejo: violín e coros
* Jose Luis Rodríguez: bodhrán, whistles e coros

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Myspace de Cambera'l Cierzu
Óscar de Souto

**Óscar de Souto**, nado en Cabana de Bergantiños o 23 de setembro de 1980, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Reside en Arteixo dende o ano 1999. Colaborador de varias publicacións periódicas, como a revista *Xente Nova* (1995-1999), *Airiños* (2000-2009), *El Periódico de Arteixo* (2006-2010), e membro fundador da *Organización Literario-Cultural Amencer*, de Arteixo, e vicepresidente xove da Asociación *Don Bosco* da Coruña (2006-2010). En decembro de 2007 expón no Centro Cívico de Arteixo xunto á pintora uruguaia Ana Novo a obra *Mnemosyne, a voz da imaxe*, onde se fusionan poesía e pintura abstracta. Desa obra xorden os dous primeiros recitais poéticos coa Organización Literario-Cultural Amencer (OLCA).

Participou no xurado do Concurso Literario *Manuel Murguía* de 2008, así como en recitais de poesía en toda Galicia.

## Obra en galego 
### Poesía 
* *Terra* (2006)
* *Lembranzas* (2006)
* *Máis alá de min!* (2007)
* *Bitácora poética*, 2008, publicada en Internet.
* *Destiño de vinganza* (2008)
* *En ausencia* (2008)
* ''Laios d'alma* (2012)
*  * Carbón querubín * (2019)

### Narrativa 
* *Río arriba* (2008)

### Traducións 
* *Se lo dije a la noche/Díxenllo á noite*, de Juan Carlos García Hoyuelos, 2011.
* *Aire, fuego y deseo/Aire, lume e desexo*, de Juan Carlos García Hoyuelos, 2016.

### Obras colectivas 
* *Latexos*, obra poética.
* *O lobo, unha carreira por sobrevivir*, ADEGA.
* *Versus*, 2012, O. L. C. A. Poesía.

## Obra en castelán 
### Poesía 
* *Mi pretexto*, 2007.

Ten pendente de publicación o libro *Sentir* (2006).

## Premios 
* Accésit de poesía do II Concurso *Rita Suárez Amado* no 2007, por *Mi pretexto*.
* Accésit de poesía do III Concurso *Rita Suárez Amado* no 2008, por *En ausencia*.
* Varios galardóns nos Concursos Literarios *Don Bosco'' dende 1995 ao 2000.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Trece poemas, blog do autor.
* Óscar de Souto, blog do autor.
In the Name of the Father

***In the Name of the Father*** é un filme irlandés, dirixido por Jim Sheridan. O filme baséase na historia real de catro cidadáns falsamente acusados e apreixados polo atentado do IRA nun pub de Guilford, no que morreron catro soldados británicos e un civil. O guión foi adaptado da autobiografía *Proved Innocent: The Story of Gerry Conlon of the Guildford Four*, de Gerry Conlon.

## Sinopse 
No Belfast dos anos 70, Gerry (Daniel Day-Lewis) é un moinante que non fai nada de proveito, para desgusto do seu pai Giuseppe (Pete Postlethwaite), un home tranquilo e apoucado. Cando Gerry é ameazado polo IRA por roubar en numerosas ocasións, o seu pai mándao a Inglaterra. Unha vez alí, é acusado de participar nun atentado terrorista e condenado a cadea perpetua xunto cos "catro de Guildford". Tamén o seu pai é arrestado e encarcerado. En prisión, Gerry descobre que a aparente fraxilidade do seu pai agocha en realidade unha gran forza interior. Coa axuda dunha avogada entregada á súa causa (Emma Thompson), Gerry proponse demostrar a súa inocencia, limpar o nome do seu pai e facer pública a verdade sobre un dos máis escandalosos erros legais da historia recente do Reino Unido.

## Personaxes 
* Daniel Day-Lewis como Gerry Conlon
* Pete Postlethwaite como Giuseppe Conlon
* John Lynch como Paul Hill
* Mark Sheppard como Paddy Armstrong
* Beatie Edney como Carole Richardson
* Emma Thompson como Gareth Peirce
* Don Baker como Joe McAndrew
* Corin Redgrave como Inspector Robert Dixon
* Gerard McSorley como Detective Pavis
* Frank Harper como Ronnie Smalls
* Jamie Harris como Deptford Jim
* Tom Wilkinson como Grant Richardson

## Galardóns e nomeamentos 
* 1993: 7 nomeamentos ós Oscar, incluíndo mellor actor (Daniel Day-Lewis), mellor actor secundario (Pete Postlethwaite), mellor actriz secundaria (Emma Thompson), mellor director, mellor montaxe, mellor película e mellor guión adaptado.
* 1993: 4 nomeamentos ó Globo de Ouro: Filme drama, bso, actor drama e actriz secundaria.
* 1993: 2 nomeamentos ós BAFTA: Mellor actor (Daniel Day-Lewis) e guión adaptado.
* 1993: Premios David di Donatello: Mellor filme estranxeiro. 2 nomeamentos.
* 1994: Oso de ouro no Festival internacional de cinema de Berlín en 1994.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Século -IV

)]]
[miniatura|300px|dereita|[Península Italica no século IV&nbsp;a.&nbsp;C.]]
## Acontecementos 
### Guerras e política 
#### Grecia 
* 404 - 371 a. C.: Hexemonía de Esparta.
* 371 - 362 a. C.: Hexemonía de Tebas.
* Macedonia conquista Grecia e o Imperio aqueménida, nos reinados sucesivos de Filipo (359 - 336 a. C. e Alexandre o Grande (336 - 323 a. C.).
* 331 a. C.: Alexandre o Grande funda Alexandría en Exipto.

#### República romana 
* Guerras samnitas (343 - 291 a. C.).

#### Península Ibérica 
* 400 - 350 a. C.: Na Península Ibérica, configuráronse as etnias que despois coñerían os romanos.
* 400 - 200 a. C.: Recintos fortificados na Bética *(Turris Hannibalis)*.
* O Pobo ibero dos bastetanos funda a cidade de Basti, hoxe Baza, en Granada (Andalucía).
* Téñense noticias do poboamento ibero ou tarteso chamado Mastia, despois refundado por Asdrúbal como Qart Hadasht actual Cartagena.

#### Exipto 
* 398 - 378 a. C. - Dinastía XXIX de Exipto.
* 378 - 341 a. C. - Dinastía XXX de Exipto.
* 341 - 332 a. C. - Dinastía XXXI de Exipto.
#### Asia 
* Na India ascenden os Maurya.

### Cultura 
* Fixación do calendario babilónico.
* En Mesoamérica desenvólvese a escritura zapoteca.
* Posta etrusca de Volterra.
* Na Antiga Grecia, desenvolven a súa obra os escultores Escopas, Praxíteles e Lisipo, así como o pintor Apeles.
* Morte de Sócrates no ano 399 a. C.
* Platón funda a *Academia de Atenas* (380 a. C.).
* Demóstenes pronuncia as súas *Filípicas* contra Filipo II de Macedonia (351 - 340 a. C.).
* Aristóteles funda o *Liceo* (336 a. C.).

## Personaxes 
* Alexandre o Grande (356 a. C. - 323 a. C.): Rei de Macedonia e conquistador do Imperio Persa.
* Apeles (352 a. C. - 308 a. C.): Pintor grego.
* Aristóteles (384 a. C. - 322 a. C.): Filósofo grego.
* Casandro de Macedonia (350 a. C. - 295 a. C.): Rei de Macedonia tras asasinar a dona e fillo de Alexandre.
* Chandragupta Maurya (340 a. C. -): Fundador da dinastía Maurya.
* Darío III (380 a. C. - 330 a. C.): Último rei do Imperio Persa e da dinastía Aqueménida.
* Demóstenes (384 a. C. - 322 a. C.): Orador e político ateniense.
* Dióxenes de Sinope (412 a. C. - 323 a. C.): Filósofo grego.
* Euclides (325 a. C. - 265 a. C.): Matemático e xeómetra grego.
* Filipo II de Macedonia (382 a. C. - 336 a. C.): Rei de Macedonia e pai de Alexandre o Grande.
* Lisipo (370 a. C. - 318 a. C.): Escultor grego.
* Olimpia de Epiro (375 a. C. - 315 a. C.): Dona de Filipo II de Macedonia e nai de Alexandre o Grande.
* Platón (428/427 a. C. - 327 a. C.): Filósofo grego.
* Tolomeo I Sóter (367 a. C. - 283 a. C.): Faraón exipcio e fundador da dinastía tolemaica.

## Notas
The Daily Show

***The Daily Show***, coñecido na súa versión actual como ***The Daily Show with Jon Stewart***, é un programa satírico da televisión nocturna estadounidense que se emite de luns a xoves en Comedy Central desde 1996.

## Traxectoria 
O primeiro presentador do programa foi Craig Kilborn, en decembro de 1998 substituíuno Jon Stewart que realizou unha serie de cambios no programa, enfocándoo máis cara a política e temas de actualidade estadounidense, en contraste coa época de Kilborn que daba máis importancia á cultura popular.

*The Daily Show* é un programa que fai sátira da información, das figuras políticas, dos medios e con frecuencia do propio programa. Normalmente o programa abre cun logo monólogo de Jon Stewart relacionado cos titulares do día, seguen análises e reportaxes dos correspondentes do programa co que con frecuencia Stewart intercambia opinións, que adoitan levar un ton absurdo ou humorosamente esaxerado mentres que Stewart adoita facer o papel de xornalista serio. O segmento final dedícase a unha entrevista a algún personaxe relevante

En 2005, Comedy Central comezou a emitir *The Colbert Report*, que presenta o que fora durante moito tempo correspondente de *The Daily Show* Stephen Colbert e os dous programas continúan a estar interelacionados, Stewar frecuentemente crea ao rematar cada edición unha ponte cara ao programa de Colbert. Emitése tamén unha edición semana *The Daily Show: Global Edition* que se emite en canles estranxeiras e na CNN International.
Sodoma

**Sodoma** é unha cidade mencionada en varios libros da Biblia. É descrita coma unha das cinco cidades da Pentápole bíblica (cinco cidades arrasadas por Deus como castigo). Estaría situada na ribeira do mar Morto. O seu xentilicio é sodomita e a súa existencia histórica é dubidosa.

## Lenda 
O libro da Xénese menciona a Sodoma a partir do capítulo 10, situándoa dentro do territorio poboado polos cananeos.

Segundo o relato da Biblia no capítulo 18 da Xénese, Deus reveloulle a Abraham que había destruír Sodoma por medio de lume e xofre porque o seu pecado era moi grave e irreversíbel, só Lot e a súa familia poderían ser salvados. Abraham intercedeu polos xustos da cidade, e Deus repúxolle que non a destruiría se atopaba cincuenta xustos na cidade, mais Abraham insistiu até que lle deu a oportunidade de atopar a dez xustos. Ao non conseguilo, despois de que os anxos sacasen de Sodoma á familia de Lot, Deus enviou unha choiva de lume e xofre que incinerou completamente a cidade cos seus habitantes, e outras cidades da chaira (polo menos catro das cinco). Un dos que acompañaba a Lot na fuxida, a súa muller, deu volta para mirar e converteuse nunha estatua de sal.

Outros libros da Biblia volven utilizar esta pasaxe da historia de Sodoma como exemplo de como os pecadores son castigados.
Alonso Pérez de Guzmán el Bueno y Zúñiga

**Alonso Pérez de Guzmán el Bueno y Zúñiga** nado o 10 de setembro de 1550 en Sanlúcar de Barrameda, Cádiz e morto o 26 de xullo de 1615 en Sanlúcar de Barrameda, fillo de Juan Claros Pérez de Guzmán y Aragón (IX Conde de Niebla) e de Leonor de Zúñiga y Sotomayor, foi comandante en xefe da Armada Española e dirixiuna durante a tráxica aventura da coñecida "*Armada Invencible*".

## Traxectoría 
Nado en Cádiz en 1550, en 1556 converteuse en X Conde de Niebla tras a morte do seu pai, en 1558 no VII Duque de Medina-Sidonia tras o falecemento do seu avó (Juan Alonso Pérez de Guzmán y Zúñiga), convertendose no posuidor dunha das maiores fortunas de Europa. 
### Compromiso e matrimonio 
O sétimo duque foi prometido en 1565 con Ana de Silva e Mendoza, filla da princesa de Éboli, que tiña nese momento 4 anos. En 1572, cando a duquesa tiña algo máis de 10 anos, o Papa Gregorio XIII concedeulles unha dispensa para a consumación do matrimonio. Foi o escándalo da época aínda que parece non ter ningún fundamento ao acusar a Filipe II dunha intriga amorosa coa princesa de Éboli. O invariable e inmerecido favor mostrado cara ao duque foi explicado por un interese máis paternal cara á duquesa.

### Honras recibidas 
Alonso non fixo esforzos serios para salvar á súa sogra da persecución que sufriu a mans de Filipe II. A súa correspondencia está chea de ximoteos e queixas pola súa situación de pobreza e peticións de favores ao rei. En 1581 foi nomeado cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro e capitán xeneral da Lombardía.

Alonso foi tamén o patrón de Jerónimo Sánchez de Carranza, quen escribiu o primeiro texto sobre o sistema de loita española con espada chamado *Verdadeira destreza* e denominado o pai da esgrima española.

### Ao mando da Armada 
Cando Álvaro de Bazán (marqués de Santa Cruz) morreu o 9 de febreiro de 1588, Filipe II insistiu en nomearlle *capitán xeral do mar Océano* (comandante da Armada). Foi obrigado a ir a pesar das súas declaracións acerca da súa inexperiencia, falta de capacidade e os seus mareos constantes no mar. O seu goberno da Armada xustificou a súa súplica. Ata lle acusaron de mostrar falta de coraxe e regresou completamente enfermo polos sufrimentos da campaña, que o encaneció. O duque retivo os seus títulos de Almirante do Océano e Capitán Xeneral de Andalucía ata co desprezo que expresaba por el a nación enteira.

### Anos finais 
Cando unha frota anglo-holandesa tomou e saqueou Cádiz en 1596 , a súa lentitude e timidez foi en gran parte responsable da perda da praza. Foi levado ao ridículo por Cervantes nun soneto. Aínda así, o favor real continuou ata co sucesor de Filipe II. En 1606 a obstinación e torpeza do duque causaron a perda dunha escuadra nas proximidades de Xibraltar por parte dos holandeses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Armada Invencible
* Filipe II de España
Gomorra

[miniatura|[Lucas van Leyden (1490-1533): "Lot e as súas fillas".]]
**Gomorra** (en hebreo עֲמוֹרָה) foi, segundo a Biblia, unha cidade veciña de Sodoma, arrasada por Deus ao mesmo tempo cá anterior, e que forma parte da pentápole bíblica. O seu nome probablemente veña da raíz *gh m r*, 'ser [auga] profunda, copiosa, abundante'

## Notas
Folgueiras, Calo, Teo

**Folgueiras** é un lugar da parroquia de Calo, no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 114 habitantes (59 homes e 55 mulleres). O centro de saúde do Servizo Galego de Saúde da zona atópase neste núcleo de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Calo 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
O meu pé esquerdo

***O meu pé esquerdo*** (en ), é un filme irlandés dirixido por Jim Sheridan que se estreou en 1989. Baséase no libro *My Left Foot* de Christy Brown.

## Sinopse 
Narra a historia de Christy Brown, un artista irlandés afectado de parálise cerebral, nado no seo dunha familia pobre e numerosa. Co apoio da súa voluntariosa nai, unha profesora e a súa propia tenacidade, consegue integrarse na sociedade, ao aprender a usar o seu pé esquerdo para escribir e pintar. Un conmovedor exemplo de superación e loita por saír adiante.

## Personaxes 
* Daniel Day-Lewis como Christy Brown
* Brenda Fricker como Sra. Brown
* Alison Whelan como Sheila
* Kirsten Sheridan como Sharon
* Declan Croghan como Tom
* Eanna MacLiam como Benny
* Marie Conmee como Sadie
* Cyril Cusack como Lord Castlewelland 
* Phelim Drew como Brian
* Ruth McCabe como Mary
* Fiona Shaw como Dr. Eileen Cole
* Ray McAnally como Sr. Brown
* Hugh O'Conor como Christy Brown (neno)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Porto de Tarragona

[miniatura|200px|O porto de [Tarragona.]]

O **porto de Tarragona** é un dos portos marítimos máis importantes da costa mediterránea, situado na cidade de Tarragona. Gran parte da súa actividade está relacionada co transporte industrial e de mercancías, aínda que é tamén un porto pesqueiro, náutico e de pasaxeiros.

O porto é o destino dun ramal da liña de ferrocarril que percorre o corredor mediterráneo, e constitúe un dos núcleos máis fortes deste eixo económico. É un punto clave para a industria química de Tarragona e o Camp de Tarragona.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial 
*Porto deportivo de Tarragona
Millstreet

**Millstreet** (en inglés) ou **Sráid an Mhuilinn** (en irlandés, ambas formas oficiais) é un pobo no leste do Condado de Cork, Irlanda, cunha poboación de, aproximadamente, 1.500 habitantes. O Festival da Canción de Eurovisión celebrouse en Millstreet en 1993. O pobo sitúase na liña de Mallow-Killarney-Tralee da rede ferroviaria de Irlanda. A igrexa católica está dedicada a San Patricio.

En outubro do 2005, o pobo celebrou o vixésimo aniversario do seu irmandamento con Pommerit lle Vicomte na Bretaña, Francia.

En xullo de 2006, Millstreet celebrou a *XXIX Convención Europea de Malabarismo*. Máis de 2.000 malabaristas de máis de 40 países asistiron ao evento semanal.

## Véxase tamén 
* Festival de Eurovisión
* Cork
The Boxer

***The Boxer*** é un filme irlandés dirixido por Jim Sheridan que se estreou en 1997.

## Sinopse 
Danny Flynn sae da prisión de Belfast, tras cumprir unha sentenza de catorce anos pola súa participación en actividades do IRA. Coa firme determinación de non volver ao seu sanguento pasado, reabre no seu barrio un vello ximnasio para adestrar a novas promesas do mundo do boxeo, sen ningunha clase de discriminación política ou relixiosa. Ao mesmo tempo, retoma a relación coa súa antiga moza Maggie, unha muller cuxo marido está no cárcere.

## Personaxes 
* Daniel Day-Lewis como Danny Flynn
* Emily Watson como Maggie
* Brian Cox como Joe Hamill
* Ken Stott como Ike Weir
* Gerard McSorley como Harry
* Ian McElhinney como Reggie Bell

## Galardóns e nomeamentos 
* 1998: Festival de Berlín: Sección oficial de longametraxes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Estadio Municipal de Ipurua

O **Estadio Municipal de Ipurua** (en éuscaro: *Ipurua Futbol Zelaia*) é un estadio de fútbol situado na cidade de Éibar, en Guipúscoa. É de propiedade municipal e é a sede habitual da Sociedad Deportiva Éibar. Ten capacidade para 7.083 espectadores.

## Historia 
Foi inaugurado o 14 de setembro de 1947 nun partido amigable entre o equipo local e o veciño CD Elgoibar co resultado de 0-2. A tribuna principal empezouse a levantar en 1948 quedando aberto ao público en 1951. En 1959 plantouse o céspede.

Dez anos máis tarde realizáronse as obras da cuberta de todo o estadio incluíndo todas as bancadas (excepto a bancada norte) cos primeiros postes de iluminación. Foi entón cando o estadio tomou a forma actual. Para este evento organizouse un partido o 14 de outubro de 1970 entre os equipos máis importantes do País Vasco, Real Sociedad e Athletic de Bilbao. Foi por entón cando se construíron as famosas Torres de Ipurua que dan ao campo unha aparencia singular.

En 1990 celebrouse o 50 aniversario do club cun partido co AFC Ajax. O partido terminou co resultado de 1-1, logo de que fallase un penalti o xogador eibarrés Luluaga.

Durante máis de dúas décadas o equipo xogou en Terceira División, mais en 1988 pasou a acoller encontros de Segunda División, e coa axuda do Concello e da Federación modernizouse o campo na súa integridade. Tiráronse todas as bancadas para poder refacelas desde cero, esta vez incluíndo a bancada norte (a máis próxima ás torres), o que implicou unha redución da capacidade, pasando das 10.000 persoas (case todas de pé) ás 7.000 actuais. Tamén se intentaron ampliar un pouco as dimensións do campo incluíndo as bandas.

Ata entón os vestiarios atopábanse na bancada próxima ao Anexo (campo de adestramento) e xa entrado o século XXI conseguiuse que os vestiarios foran trasladados á bancada central onde ademais se incluían todo tipo de equipamentos como sala de musculación, jacuzzi etc. Hoxe en día, o estadio de Ipurua conta co certificado da UEFA.

Ata 1997 o Eibar adestraba no mesmo campo. Ese ano inaugurouse o Complexo Deportivo de Unbe onde o equipo adestra actualmente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo da historia do campo
Nou Sardenya

O **Camp Municipal de Futbol Nou Sardenya** é un estadio de fútbol situado na cidade de Barcelona, no distrito de Gràcia. Foi construído en 1940 e reconstruído na súa totalidade en 1995. É de propiedade municipal e é a sede habitual do Club Esportiu Europa.

O campo ten unhas dimensións de 100 x 63 metros e é de céspede artificial profesional, homologado pola FIFA. Ten capacidade para 4.000 espectadores, cunha tribuna cuberta para 1.000 persoas.

Recibe o seu nome por estar situado na rúa Sardenya, esquina Camèlies.

## Historia 
Tras a Guerra civil española o CE Europa perdeu o seu terreo de xogo, por entón situado entre as rúas Providència e Sardenya, ao ser utilizado como despezamento. O novo estadio foi construído á beira, entre as rúas Sardenya, Camèlies e Secretari Coloma, unha zona practicamente deshabitada por entón. O Estadio da rúa Sardenya inaugurouse o 1 de decembro de 1940.

Apenas tres anos despois, o recinto sufriu a súa primeira transformación importante coa construción dunha tribuna cuberta con capacidade para 1.000 espectadores, sufragada en gran medida co traspaso de Antoni Ramallets ao FC Barcelona. Precisamente os azulgrana foron os invitados ao partido de inauguración tras as obras, disputado o 26 de xaneiro de 1944.

O 14 de agosto de 1960, coincidindo coa Festa Maior de Gràcia, inaugurouse o novo campo de céspede cun partido ante o FC Barcelona. Ao longo dos anos 1960 o estadio experimentou outras melloras, como a ampliación das bancadas ou a instalación da iluminación artificial, en 1963.

Con todo, o crecemento urbanístico ao redor do estadio, e en especial a construción do cinto de rolda, obrigou a derrubar parte das instalacións: bancadas, vestiarios e ata as oficinas do club.

A principios dos anos 1990 o consistorio barcelonés impulsou unha remodelación total do recinto. O antigo estadio foi derrubado e levantouse a actual construción. Xunto coa mellora e modernización das instalacións (sala de prensa, marcador electrónico, céspede artificial etc.) as obras incluíron a construción dun aparcadoiro subterráneo e un polideportivo anexo na rúa Sardenya.

As obras duraron tres anos, durante os cales o club viuse obrigado a peregrinar por distintos estadios da cidade. Co nome de *Nou Sardenya*, o estadio foi inaugurado o 4 de maio de 1995, cunha festa e un encontro de veteranos. O 15 de agosto dese ano, coincidindo coa Festa Maior de Gràcia, o Europa xogou o seu primeiro partido no novo recinto, ante a UE Lleida, que se impuxo por 0 a 1.

A tempada 2008/09, o CE Europa chegou a un acordo para compartir o terreo de xogo coa Unió Esportiva Poble Sec, equipo do barrio do Poble-sec que se atopaba sen campo propio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vergés, Ramon (1994). ''Sardenya, 50 anys d'europeisme (1940-1990)''. Ed. Club Esportiu Europa

### Ligazóns externas 
* Información do estadio no sitio oficial do CE Europa
Estadio Municipal de Butarque

O **Estadio Municipal de Butarque** é un estadio de fútbol situado na localidade de Leganés (Comunidade de Madrid). Neste campo o principal equipo da cidade, o Club Deportivo Leganés, disputa os seus encontros como local.

O nome do campo vén pola patroa da localidade, a nosa Señora de Butarque, e comezou a construírse entre 1997 e 1998 coa intención de substituír o antigo estadio, o Luís Rodríguez de Miguel, en cuxo terreo asentaríase posteriormente a Praza Maior de Leganés. O Estadio de Butarque foi inaugurado o 14 de febreiro de 1998 cun partido de Segunda División entre o Leganés e Xerez Club Deportivo.

Butarque pode albergar ata 10.958 espectadores, aínda que a entrada media no estadio oscila entre 5.000 e os 6.000 persoas dependendo do partido. Posúe unha tribuna cuberta para os espectadores, mentres que o resto (lateral e fondos) non teñen teito e están descubertas. No mesmo estadio atópanse as oficinas centrais do equipo e a tenda do club.

Nos terreos pertencentes ao estadio atópase tamén un campo de herba artificial, situado en fronte do campo principal, no que xoga os seus partidos o Leganés B e as divisións inferiores do equipo leganense. Ademais está proxectada a construción dunha residencia de xogadores e unha escola para a canteira.

Ademais de partidos de fútbol, o campo albergou edicións do Festimad e concertos musicais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do estadio
Stadium Gal

O **Stadium Gal** é un estadio de fútbol situado na cidade de Irún, no País Vasco. Nel disputa os seus partidos como local o Real Unión Club. Está a 300 metros da localidade francesa de Hendaia e da fronteira do mesmo estado, xunto ao río Bidasoa. O estadio dispón dunha capacidade de 6.344 espectadores e de céspede natural.

## Historia 
Foi construído en 1926 nuns terreos doados por Salvador Echeandía Gal. Inaugurouse o 19 de setembro dese ano cun partido entre a Real Unión e o FC Barcelona. Naquela época o equipo irundarra era un dos máis importantes de España, conseguindo varios títulos de Copa.

En 1950 construíuse un velódromo arredor do terreo de xogo que nese mesmo ano acolleu o final dunha etapa da Volta ciclista a España.

En 1997 inaugurouse o novo Stadium Gal, situado no mesmo lugar que o campo vello.

Neste estadio o Real Unión disputou todos os seus partidos como local en Primeira, Segunda, Segunda B e en Terceira e nel logrou a marca de ser o primeiro equipo de Segunda B en eliminar ao Real Madrid nunha eliminatoria (ida 3-2 e volta 4-3).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Grada de tribuna del Stadium Gal.JPG|Vista da tribuna do Stadium Gal desde un dos fondos
Ficheiro:Vista del Stadium Gal desde el fondo norte.JPG|Vista do Stadium Gal desde o fondo norte

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información no sitio web da Real Unión
Robert Urich

[miniatura|Robert Urich á esquerda xunto con [Maureen Reagan e Jack Hogan nunha foto publicitaria dun episodio piloto dunha serie, *Vector*, que non se chegou a realizar]]
**Robert Urich**, nado o 19 de decembro de 1946 en Toronto (Ohio) e finado o 16 de abril de 2002 en Thousand Oaks, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Urich naceu nunha familia de orixe rutena e eslovaca, entrou na Universidade Estatal de Florida cunha bolsa atlética de fútbol americano, graduándose en comunicacións radiotelevisivas, completando os seus estudos na Universidade Estatal de Míchigan, como actor comezou a aparecer en episodios de series de televisión en 1972. Protagonizou *Bob & Carol, & Ted & Alice* (1973), unha versión televisiva do filme do mesmo nome que se cancelou aos dous meses de emisión. Urich fíxose popular pola serie *S.W.A.T.* (1975-1976) onde deu vida ao oficial Jim Street, participou tamén na comedia de situación *Soap* (1977) e en *Tabitha* (1977). Na década de 1980 protagonizou a serie de detectives *Vega$* (1978&ndash;1981), o filme de ciencia ficción *The Ice Pirates* (1984) e a serie policial *Spenser: For Hire* (1985&ndash;1988). En 1996 mentres protagonizaba a serie *The Lazarus Man* descubriuse que tiña sarcoma sinovial, un raro tipo de cancro, e Urich pasou os últimos anos da súa compaxinando o tratamento contra a enfermidade coa súa carreira.

## Notas 
## Véxase tamén
Universo ficticio

Un **universo ficticio** é un mundo imaxinario coherente, dotado de consistencia interna e que presenta un alto nivel de detalle que serve de ambientación ou fondo para unha obra, ou máis correntemente unha serie de obras, de creación, ben sexa literaria, audiovisual ou de banda deseñada. Este universo pode ter unhas características idénticas ao mundo real, agás pola presenza de personaxes de ficción pero tamén pode ser moi diferente ao mundo que rodea ao creador, pola presenza de contornos territoriais ficticios ou tecnoloxía inexistente, pero non queda na simple mención desas realidades ficticias senón que tende a xogar con esa realidade alternativa, creando a súa propia historia, linguas ou as súas propias leis científicas.[miniatura|Fans de [Star Trek, exemplo de universo ficticio centrado no futuro coa súa propia cronoloxía, linguas e mundos.|centro]]
Universo Marvel

miniatura|Spider-Man e Captain America
O **Universo Marvel** é o universo ficticio onde se desenvolven a maioría dos cómics publicados por Marvel Comics incluídos os máis coñecidos como Spider-Man, Hulk, X-Men e Captain America.

## Desenvolvemento 
O Universo Marvel englóbase dentro dun "multiverso" consistente en milleiros de realidades alternativas aínda que a liña temporal principal é a que acontece en  Earth-616 e que é o Universo Marvel por antonomasia. A orixe do universo sitúase en 1961 cando o guionista e editor Stan Lee, xunto cun elenco de debuxantes nos que estaban Jack Kirby e Steve Ditko, creou unha serie de títulos nos que os acontecementos ocorridos nun deles repercutían noutros, de tal xeito que o conxunto das historias amosaban o desenvolvemento dos personaxes, unha característica do Universo Marvel é situar a acción principalmente na cidade de Nova York, procurando retratala de xeito realista, agás pola presenza de seres superhumanos.
Ford M151

O **Ford M151 MUTT** ( *Military Utility Tactical Truck* ) é un vehículo militar de 1/4 ton desenvolvido pola Ford Motor Company para substituír o Willys MB, en servizo dende a segunda guerra mundial. Ten capacidade para catro pasaxeiros e unha autonomía de 482&nbsp;km. Participou por vez primeira na guerra de Vietnam e estivo activo nos marines até 1990. Aínda é empregado polo Exército dos Estados Unidos como vehículo de asalto rápido. Foi gradualmente substituído polo vehículos de tipo Humvee.

O vehículo foi tamén fabricado por Kaiser Motors e AM General Corp.
Nuevo Estadio de la Victoria

O **Nuevo Estadio de la Victoria** é un estadio de fútbol situado na cidade de Xaén, España. Foi inaugurado o 29 de agosto de 2001, en substitución do antigo estadio de la Victoria. É utilizado polo Real Jaén Club de Fútbol que milita en Segunda División.

## Historia 
Inaugurouse o 29 de agosto de 2001, celebrándose o primeiro partido oficial o 2 de setembro. Ata entón, o Real Jaén disputaba os seus partidos no vello Estadio de la Victoria. O partido inaugural, de Segunda división, enfrontou ao Real Jaén co Poli Ejido, e acabou con vitoria por 3 a 1 do equipo xiennense. O primeiro gol oficial marcado no estadio foi obra de Goran Milošević no minuto 10, no lanzamento dunha falta cometida sobre Jurado no bordo da área. Os outros dous goles do Jaén foron obra de Jurado e Rueda, mentres que o gol ejidense marcouno Cañas.

Pola súa localización nos arredores de Xaén, e polas súas dimensións, o estadio énchese moito menos que o seu predecesor, o que unido á distancia desde as bancadas ao terreo de xogo, fai que o equipo non senta tan arroupado como o fixese no vello estadio.

O seu primeiro aforamento completo produciuse na fase de ascenso a Segunda División de 2009, cando se enfrontou á SD Ponferradina na segunda eliminatoria, gañando por 1 a 0 con gol de Joseba Arriaga, o que supuxo o paso á terceira e última rolda. No seguinte partido, contra o Villarreal B, por primeira vez ampliouse o aforamento con bancadas supletorias ata conseguir 4.650 localidades máis.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estadio municipal La Victoria.jpg|Exteriores do estadio
Ficheiro:Tribuna del Nuevo Estadio de la Victoria.jpg|Tribuna e palco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do partido inaugural do Nuevo Estadio de la Victoria 
* Primeiro gol no Nuevo Estadio de la Victoria, obra de Goran Milošević
Estadio San Pablo

O **Estadio Municipal de San Pablo** é un estadio de fútbol situado na cidade de Écija, España. Foi inaugurado en 1986, é de propiedade municipal e é utilizado polo Écija Balompié que milita en Segunda División B.

Ten unha capacidade para 4.500 persoas, todas elas sentadas. Sitúase na rúa José Herrainz, antigo presidente do club e co que se conseguiu o seu maior logro, o ascenso a Segunda División. Desde esta entrada accédese á tribuna do campo, vestiarios, así como ás distintas oficinas. Conta tamén cunha entrada pola Avenida de Andalucía, accedéndose desde a mesma a ambos os fondos e a bancada de xeneral.

O campo sufriu varias remodelacións nos últimos anos. Con motivo do ascenso á Segunda División puxéronse bancadas supletorias na tribuna de xeneral, ampliando o número de persoas nunhas 1.000, que se quitaron cando o equipo volveu á Segunda B. Tamén con motivo do partido da Copa do Rei da tempada 2006-07 puxéronse bancadas supletorias en ambos os fondos, así como en xeral, chegando o estadio a 10.000 persoas. Con motivo do partido contra a SD Huesca, no que se decidía o ascenso á Segunda División quitáronse os asentos da bancada de xeneral, alcanzando as 6.000 persoas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Oficial do Écija Balompié
Trasmonte, Santa María de Neda, Neda

**Trasmonte** é un lugar da parroquia de Santa María de Neda no concello coruñes de Neda na comarca de Ferrol. Tiña 29 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 18 eran homes e 11 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Neda 
### Parroquias de Neda
Estadio Olímpico de La Cartuja

O **Estadio La Cartuja** é un estadio multiúsos da cidade de Sevilla, capital da comunidade autónoma de Andalucía en España, e situado nun 57% en terreos do próximo municipio de Santiponce. Xunto co Estadio Benito Villamarín e o Estadio Ramón Sánchez Pizjuán conforman os grandes centros deportivos da cidade de Sevilla. Por capacidade sitúase como o terceiro máis grande de España despois do Camp Nou de Barcelona e o Santiago Bernabéu de Madrid.

Sitúase na Illa da Cartuja lugar do centenario Mosteiro de La Cartuja (de onde provén o nome), xunto ao recinto da Exposición Universal de Sevilla de 1992 e tamén do parque temático Isla Mágica. O Estadio de La Cartuja deseñouse seguindo todos os criterios do Comité Olímpico Internacional con vistas a acoller os Xogos Olímpicos de 2004, de aí a súa denominación "Olímpica".

O estadio é xestionado pola Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla S.A., composta pola Xunta de Andalucía (40% da propiedade), o Goberno de España (25%); o Concello de Sevilla (19%), a Deputación Provincial de Sevilla (13%) e un 3% repartido *pro rata* entre os dous clubs de fútbol da cidade: o Real Betis e o Sevilla FC.

O custo do Estadio de La Cartuja ascendeu a 120 millóns de euros.

## Historia 
O estadio foi inaugurado polos Reis de España o 5 de maio de 1999 nun partido de fútbol que enfrontou ás seleccións de España e Croacia, con resultado de 3-1. A partir do 20 de agosto de 1999 albergou o 7º Campionato Mundial de Atletismo da IAAF, evento que motivou a súa construción.

A idea da Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla era que unha vez finalizado o Mundial de Atletismo producísese o traslado dos dous grandes clubs da cidade, Real Betis e Sevilla FC, de forma que usasen como sede o estadio alternando unha semana os seguidores dun e outro club como se fai en diversos estadios italianos, compromiso que ambos os clubs rubricaran ao entrar a formar parte de devandita sociedade.

Finalmente, os afeccionados de ambos os clubs mostraron o seu descontento con esta idea inicial, o que derivou en que ningún destes tomase como sede permanente de competición o Estadio Olímpico, aínda que ocasionalmente se foi utilizado por ambos en partidos oficiais.

Na actualidade o estadio explótase como sede de grandes espectáculos escénicos e deportivos ademais de ser sede de numerosas empresas e organismos. Nun futuro podería facer honra ao seu nome acollendo uns Xogos Olímpicos grazas á iniciativa cidadá que impulsa a candidatura de Sevilla como sede para 2020.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estadio Olímpico de Sevilla 
* Iniciativa cidadá para propulsar a presentación dunha candidatura olímpica para Sevilla no ano 2020
Século -VIII

O **século VIII a. C.** comezou o 1 de xaneiro do 800 a. C. e rematou o 31 de decembro do 701 a. C.

En Exipto corresponde ás dinastías XXII, XXIII, XXIV e XXV cuxos soberanos (excepto a XXIV) eran de orixe estranxeira; libio (dinastías XXII e XXIII) e kushita ou etíope (dinastía XXV).

O Imperio Neoasirio alcanza o pico do seu poder, conquistando varios países veciños, entre eles o reino de Israel.

Grecia coloniza outras rexións do mar Mediterráneo e o mar Negro. A civilización etrusca expándese por Italia.
Convencionalmente tómase este século oitavo como o principio da Antigüidade clásica, coa primeira Olimpíada festexada no 776 a. C. Nesta época crese que foron compostos os textos épicos de Homero (*A Ilíada* e *a Odisea*).
Na China rexístrase unha eclipse solar histórica no ano 780 a. C.

Na India -en plena Idade de Ferro- comeza a cultura da cerámica negra puída norteña, de baixa tecnoloxía e produción de armas de ferro. Esta cultura é unha das candidatas de ser a cultura védica.

## Acontecementos 
#### Grecia 
* Fórmase a cultura grega.
* A civilización helénica coloniza o Mediterráneo e o Mar Negro.

#### República romana 
* No norte de Italia termínase a cultura de Villanova; comeza a civilización etrusca.
#### Península Ibérica 
* Idade de Ferro na Península Ibérica.

#### Resto de Europa 
* Influencia traco-cimeria, cimerios, en Europa Central.
* 700 a.C.: os escitas empezan a ocupar as áreas de Cimeria, desprazando gradualmente aos habitantes previos.
### Exipto 
* 750 a.C.: comeza a dinastía XXV de Exipto, que durará ata en 656 a.C..
#### Asia 
* Asiria conquista Damasco e Samaria.

## Personaxes 
* Homero, escritor grego. (Descoñécese a data exacta; xeralmente é datado entre mediados e fins do século VIII a.C.).
* Hesíodo, escritor grego.
## Notas
Diego Villalonga

**Diego Villalonga Montoya**, nado en Utrera (Sevilla) o 16 de febreiro de 1917 e finado o 20 de decembro de 1986, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa.

## Carreira de adestrador 
Na tempada 1956–57 fíxose cargo do Deportivo da Coruña na xornada 22, substituíndo a Ángel Zubieta, e co equipo como último clasificado. Finalmente o equipo descendeu á Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Amiina

**Amiina** (antigamente **Amína** e **Aníma**) é unha banda islandesa formada no ano 2004 en Reiquiavik. Adoitan a tocar en directo e no estudio cos seus compatriotas Sigur Rós. Os seus temas teñen un bo número de instrumentos e a súa música ten elementos do minimalismo, de música clásica contemporánea, ambient e *loops* electrónicos.

Nas súas actuacións, cada un dos membros toca distintos instrumentos, movéndose dun instrumento a outro no medio das cancións.

Despois de adoptar o nome de Amiina, a banda inicialmente era un cuarteto de corda: María Huld Markan Sigfúsdóttir e Hildur Ársælsdóttir tocando os violíns, Edda Rún Ólafsdóttir a viola, e Sólrún Sumarliðadóttir o violonchelo. Con esta formación Amiina colaborou no estudio con Sigur Rós, destacando o seu traballo nos álbums *( )* e *Takk...*

O seu primeiro disco dispoñible comercialmente foi o EP de catro temas *Animamina*. A este seguiulle o seu primeiro sinxelo, "Seoul". O seu álbum de estrea, *Kurr*, foi editado o 21 de marzo do ano 2007, a través do propio selo da banda, Bláskjár. Foi re-editado por Ever Records en xuño dese mesmo ano.

Cando Sigur Rós parou de xirar en xullo do 2006, Amiina continuou tocando realizando a súa primeira xira en solitario por Europa e América nos meses de outubro e novembro. Despois do lanzamento de *Kurr* tocaron por Norteamérica en marzo e abril do 2007 e por Europa en maio.

A canción "Hilli" foi editada como segundo sinxelo de *Kurr* o 10 de decembro do 2007. Trátase dunha colaboración entre Amiina e o músico country Lee Hazelwood, onde a súa voz (a derradeira gravación antes da súa morte) está mesturada cunha versión reconstruída do tema orixinal.

Amiina apareceu na película islandesa *Brúðguminn*, estreada no ano 2008.

Antes da edición do seu EP *Re Minore* no 2009, Amiina xirou cun batería chamado Magnús Trygvason Eliassen que, xunto con Kippi Kaninus, uniuse á banda para a gravación do EP. Ambos estiveron nas gravacións do seugundo álbum da banda, *Puzzle*, realizadas no verán do 2010. Este álbum lanzouse o 27 de setembro dese mesmo ano.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *AnimaminA* - 2005
* *Re Minore* - 2009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Alain Delon

miniatura|dereita|250px|Delon no Festival de Cannes 2007.

**Alain Fabien Maurice Marcel Delon**, nado en Sceaux (Altos do Sena) o 8 de novembro de 1935 e finado en Douchy (Loiret) o 18 de agosto de 2024, foi un actor francés, icona do cinema europeo das décadas de 1960 e 1970. Desde 1964 é tamén produtor cinematográfico. Gañou o Premio César en 1984. En 1999 pasou a ter a dobre nacionalidade franco-suíza, e foi concecorado coa Lexión de Honra do goberno francés.

## Traxectoria 
Trala separación do seu pai e a súa nai cando tiña catro anos, tivo unha infancia difícil, sendo expulsado do colexio católico onde estudaba por mala conduta. Deixou a escola con 14 anos, pasando a traballar na carnizaría do seu medio pai. Con 17 anos entrou no exército como paracaidista, participando na batalla de Diên Biên Phu da guerra de Indochina. Tras regresar da guerra, traballou como estibador no Mercado Central de París.

Era amigo do actor Jean-Claude Brialy e da actriz Brigitte Auber, e no Festival de Cannes de 1956 coñeceu os directores Yves e Marc Allégret. Iniciouse no cinema en 1957 nun cameo en ''Quand la femme s'en mêle*, de Yves Allégret. Consagrouse en 1960 con *Plein soleil*, de René Clément. Pasou a ser un dos actores fetiche de Luchino Visconti, co que protagonizou *Rocco e os seus irmáns*, e compartiu protagonismo con Burt Lancaster e Claudia Cardinale en *O Gatopardo*. Tamén traballou con Antonioni en *L'eclisse* e con Brigitte Bardot en *Les amours célèbres* de Michel Boisrond.

Logo desta época, centrouse no cinema francés, con películas como *Le samurai* de Jean-Pierre Melville, *Histoires extraordinaires* de Louis Malle e *La piscine* de Jacques Deray. En 1976 protagoniza *Monsieur Klein* de Joseph Losey e *Le gang*. En 1984 traballa en *Un amour de Swann*, de Volker Schlöndorff.

Iniciouse como produtor, obtendo grande éxito con *Borsalino* de Jacques Deray, na que aparece xunto a Jean-Paul Belmondo. En 1980 dirixe *Pour la peau d'un flic*, e en 1983 repite tralas cámaras con *Le battant''.

En 2023 deuse a coñecer que tiña un linfoma e faleceu na súa casa de Douchy aos 88 anos o 18 de agosto do 2024.

## Véxase tamén
The American Analog Set

**The American Analog Set** (ás veces referida como **AmAnSet**) foi unha banda de indie rock estadounidense porcedente de Austin, Texas formada no ano 1995. Ata a data leva editados seis álbums de estudio.

## Historia 
Formada en 1995, o primeiro son da banda estaba moi influenciado polo krautrock, o post-rock e por bandas británicas de shoegaze como Cocteau Twins, e adoitaba a ter longas pasaxes instrumentais. Co paso do tempo os seus temas foron acurtándose e pasaron a ter unha sonoridade máis pop.

O grupo está liderado polo vocalista, compositor e compositor Andrew Kenny. Outros membros que están ou pasaron pola banda son Lee Gillespie, Mark Smith, Craig McCaffrey, Tom Hoff, Lisa Roschmann e Sean Ripple. Lisa Roschmann, unha das fundadoras, deixou o grupo a finais de 1999; Hoff e Ripple uníronse a principios do ano 2000 e McCaffery substituíu a Hoff no 2003.

En outubro do 2005 falouse a través de Internet da posibilidade da disolución de The American Analog Set. A banda rapidamente respondeu a eses rumores, pero engadiron que non realizarían concertos debido ás súas obrigas con outros proxectos.

O seu derradeiro álbum, *Set Free* (2005), foi editado en América do Norte polo selo canadense Arts & Crafts.

O tema "Gone to Earth" do seu álbum *Know by Heart* apareceu na banda sonora da película romántica de 2009 ''The Time Traveler's Wife*.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Late One Sunday & The Following Morning* (1997, Darla Records)
* *Updates* (2002, Tiger Style) (remesturas)
* *Songs Of Hurt And Healing* (2005, Tylenol/Ouch!)) (compartido con White Magic; 3 temas cada banda) 
* *Everything Ends In Spring'' (2005)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Oleg Romantsev

**Oleg Ivanovich Romantsev** (en ), nado en Gavrilovskoe (Óblast de Riazan) o 4 de xaneiro de 1954, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol ruso. Xogaba de defensa e actualmente traballa como consultor para o FC Spartak Moscova.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de fans do adestrador