open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel Graña González

**Manuel Graña González**, nado en Cangas o 13 de decembro de 1878 e finado en Madrid o 28 de novembro de 1963, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Sacerdote e doutor en Teoloxía. Dirixiu unha revista católica en Italia. Despois regresou para estudar ciencias na Universidade de Madrid. Ingresou no consello de redacción de *El Debate* en 1918. O director, Ángel Herrera Oria tiña o proxecto de crear unha escola de xornalismo, e para a formación dos profesores, enviou aos Estados Unidos en 1925 a Manuel Graña e dous dos seus colaboradores, Francisco de Luis e Ricardo Oreja Elósegui, co obxectivo de estudar o funcionamento, métodos e programas das escolas de xornalismo máis avanzadas e a organización empresarial do xornalismo moderno. Foron enviados á Escola de Xornalismo da Universidade de Columbia (Nova York), onde Graña estivo dous anos. A Escola de Xornalismo de El Debate foi inaugurada o 10 de marzo de 1926 e Manuel Graña impartiu o cursiño de redacción previo á celebración do primeiro curso en outubro. Expuxo as técnicas documentais en xornalismo na su obra *La Escuela de Periodismo. Programas y Métodos*. A súa formación estadounidense tamén se reflectiu nos seus artigos de *El Debate*, como “Los días de Chicago”.

Tamén foi redactor de *Ya*, da revista *España Pesquera* e de *El Ideal Gallego*. Foi correspondente en España da axencia católica New’s Service, para a que redactou crónicas sobre a campaña do Norte da Guerra Civil. Traduciu a obra do cardeal Newman, *Mi conversión al Catolicismo* en 1940 e publicou un libro sobre fauna mariña, *Mares y peces* (1953).

## Obras 
* *La Escuela de Periodismo. Programas y métodos*, Madrid, CIAP, 1930.
* *¿Qué debe España a los religiosos? Artículos publicados en “El Debate” al discutirse en las Cortes la cuestión religiosa*, Madrid, Imprenta Juan Bravo, 1932.
* *Mares y peces*, Madrid, La Editorial Católica, 1953.
## Recoñecementos 
* Fillo predilecto de Cangas, 1949.
* Periodista de Honor, 1963, na XXI Asemblea da Federación de Asociacións de Prensa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Graña González na Real Academia de la Historia.
Dong Fang Hong 2

**Dong Fang Hong 2** e os seus sucesores, **Dong Fang Hong 2A** (tamén coñecidos como **DFH-2** e **DFH-2A**), foron unha familia de satélites de comunicacións da República Popular da China.

## Características 
Os DFH-2 foron concibidos como satélites de comunicacións fabricados e lanzados con medios propios pola China en 1984. Foron seguidos por unha versión mellorada, DFH-2A, entre 1986 e 1991. Todos foron lanzados mediante foguetes CZ-3. Foron tamén denominados **STTW** (*Shiyan Tongbu Tongxing Weixing*) e, os tres últimos DFH-2A operativos, **ChinaSat-1 **,  **ChinaSat-2 ** e  **ChinaSat-3 **.

A forma dos DFH-2 era cilíndrica, cun diámetro de 2,1 m e unha altura de 3,1 m. Estabilizábanse mediante xiro e a enerxía eléctrica que os alimentaba era producida mediante células solares. O primeiro lanzamento dun DFH-2 rematou nunha órbita incorrecta na que o satélite non puido dar servizo, aínda que comprobouse que tódolos sistemas de a bordo funcionaban sen problemas. O segundo DFH-2 foi posto en servizo tal como estaba previsto.

Os DFH-2A diferenciábanse dos anteriores nunha masa algo maior (441 kg fronte a 433). Usaban dous transpondedores para as comunicacións en banda C, cunha potencia de 10 W. Lanzáronse cinco en total, co último non chegando a entrar en servizo polo fallo do foguete que debía poñelo en órbita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dong Fang Hong 1
Xoana de Valois

**Xoana de Valois** é o nome que levaron, entre outras, as seguintes persoas:

* **Xoana de Valois (condesa de Hainaut)** (1294-1352), filla de Carlos I de Valois e Margarida de Anjou, casada con Guillerme I de Hainaut. 
* **Xoana de Valois (condesa de Beaumont)** (1304-1363), filla de Carlos I de Valois e Catarina de Courtenay, casada con Roberto III de Artois. 
* **Xoana Valois ou Xoana de Francia, filla de Filipe VI** (1351-1371). 
* **Xoana de Valois (raíña de Navarra)**, filla de Xoán II o Bo e de Bona de Luxemburgo, casada con Carlos II de Navarra. 
* **Xoana de Valois** (1391-1433), filla de Carlos VI de Francia e Isabel de Baviera-Ingolstadt, duquesa consorte da Bretaña, casada con Xoán V da Bretaña. 
* **Santa Xoana de Valois** (Nogent-le-Roi, 1464 - Bourges, 1505), santa, filla de Lois XI de Francia e Carlota de Savoia, casada con Lois XII de Francia. 
* **Xoana de Valois**, filla de Henrique II de Francia e Catarina de Medici, nada morta.
Dong Fang Hong 3

**Dong Fang Hong 3** foi un tipo de satélite de comunicacións da República Popular da China.
## Características 
Os dous DFH-3 lanzados eran satélites de comunicacións de capacidade media baseados no bus do mesmo nome, DFH-3, usados posteriormente noutros satélites. Foron lanzados mediante foguetes CZ-3A e a primeira unidade non chegou á súa órbita polo fallo da última etapa do foguete lanzador. Estabilizábanse nos tres eixos e tiñan unha masa de 2200&nbsp;kg. Levaban a bordo 24 transpondedores en banda C para as comunicacións, con capacidade para seis canais de televisión e 18 canais de transmisión. Os paneis solares proporcionaban ata 2 kW de potencia eléctrica. O segundo DFH-3 foi tamén coñecido como **ChinaSat 6**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dong Fang Hong 1
*Dong Fang Hong 2
*Dong Fang Hong 3 (bus)
*Dong Fang Hong 4 (bus)
*Dong Fang Hong 5 (bus)
Ángel Herrera Oria

**Ángel Herrera Oria**, nado en Santander o 19 de decembro de 1886 e finado en Madrid o 28 de xullo de 1968, foi un xornalista, xurista, político e sacerdote español, nomeado cardeal da Igrexa católica. Xunto con Ángel Ayala, fundou a Asociación Católica Nacional de Propagandistas. Dirixiu o xornal *El Debate* e adoptou unha postura accidentalista ante a Segunda República Española. Foi un dos representantes do que se coñeceu como "doutrina social da Igrexa".

## Traxectoria 
Cursou o bacharelato no colexio xesuíta de Valladolid e estudou Dereito na Universidade de Deusto. En 1907 aprobou a oposición ao corpo de Avogados do Estado e foi destinado a Burgos. Aos sete meses pediu unha excedencia e trasladouse a Madrid para facer o doutoramento en Dereito en 1908.

En 1910 fundou, xunto co sacerdote Ángel Ayala, a Asociación Católica Nacional de Propagandistas (ACNP). En 1911 creou a Editorial Católica,

### Carreira eclesiástica 
miniatura|esquerda|Estatua de Herrera Oria en Santander.
#### Seminario e presbiterado 
En 1933 abandonou a dirección de *El Debate* e foi nomeado presidente da Xunta Central de Acción Católica. Fundou tamén o Centro de Estudos Universitarios (CEU)

#### Episcopado 
En 1947 foi nomeado bispo de Málaga. Nesta diocese, as súas homilías dominicais reflectían o seu pensamento social, moi influído pola doutrina do papa León XIII. Nesta provincia creou unhas 250 escolas rurais, que alfabetizaron a máis de 25.000 persoas.

Asistiu ao Concilio Vaticano II, en que participou nos debates sobre *O esquema da Igrexa e o mundo moderno*. Aos 75 anos dimitiu da sé malagueña por petición do papa Paulo VI, quen o nomeou cardeal o 25 de xaneiro de 1965.  Tralo seu pasamento, foi soterrado na catedral de Málaga.

## Vida persoal 
Era irmán do escritor e xesuíta Enrique Herrera Oria (1885-1951).

## Recoñecementos 
* *Periodista de Honor*, pola Escola de Xornalismo da Igrexa (1955)
* A Asociación Católica de Propagandistas (ACdP) dedicoulle a exposición itinerante "Herrera Oria, su tiempo y su obra. Una vida al servicio del bien común", que visitou varios episcopados
* En Madrid levan o seu nome unha avenida e unha estación de metro
* Un dos principais colexios diocesanos de Málaga, adxacente ao seminario, leva o nome de Cardenal Herrera Oria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
*
*
*
*
*
* Herrera Oria, Ángel: *Obras completas* (9 vols., edición de José Luis Gutiérrez García), Madrid: Biblioteca de Autores Cristianos, 2002-2009.
*

### Ligazóns externas 
* Web Site do documental Ángel Herrera Oria: un apóstol en la vida pública

* Catholic hierarchy
* Biografía en ACdP
* Biografía na Fundación Pablo VI, Pontificia Universidad de Salamanca
Manuel Fernández Cortinas

**Manuel Fernández Cortinas**, nado en Lugo en 1905 e finado en Dnipropetrovsk o 22 de xuño de 1978, foi un político e militar galego.

## Traxectoria 
Nado en Lugo en 1905. Ingresou no Partido Comunista de España en 1928, onde desenvolveu unha intensa actividade durante a Segunda República. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 uniuse ás milicias populares. Durante a guerra foi comandante das brigadas mixtas 37.ª e 42.ª, na fronte de Madrid. En marzo de 1939, durante o golpe de Casado, Fernández Cortinas mantívose leal ao goberno Negrín. As tropas da 42.ª Brigada Mixta saíron do seu sector e chegaron a ocupar os Nuevos Ministerios, aínda que o contragolpe anti-casadista acabou fracasando. Coa derrota republicana marchou ao exilio, instalándose na Unión Soviética.

Na URSS traballou como obreiro en Crimea e Dnipropetrovsk. Morreu en Dnipropetrovsk o 22 de xuño de 1978.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 42ª Brigada Mixta
Condado de Montfort

**Condado de Montfort** alude a varios territorios na Idade Media: 
* Condado de Montfort-l'Amaury, señorío e despois condado en Francia. Foron duques da Bretaña. 
* **Baronía de Montfort** (Gaël-Montfort-Brécilien) formada por unhas 40 parroquias pero reducida a 12. O señor Xoán de Montfort (m. 1415) foi señor de Laval por matrimonio e tomou este apelido para cumprir o acordo matrimonial. O seu fillo Guido XIV de Laval ou Laval-Montfort foi elevado a conde de Laval en 1429.
* **Señorío de Montfort**, en Normandía centrada en Montfort-sur-Risle. 
* **Condado de Montfort** en Suabia.
Jaime Vargas Vargas

**Jaime Froilán Vargas Vargas**, nado o 21 de xullo de 1979, é un líder indíxena achuar que é presidente da Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE), sendo elixido para o período 2017-2020.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Vargas naceu o 21 de xullo de 1979 na comunidade Achuar Kapahuari, Ecuador. Estudou no Colexio Nacional 12 de maio de Puyo, onde obtivo o bacharelato en Ciencias de Comercio e Administración.

### Carreira política 
Formou parte do directorio administrativo financeiro na dirección Intercultural Bilingüe da Nacionalidade Achuar de Ecuador en 2004.

En 2013 asumiu o cargo de presidente da Nacionalidade Achuar de Ecuador (NAE), até o 2015. Asistiu á Corte Interamericana de Dereitos Humanos de 2013, en Washington, D.C. durante a presentación das demandas de violacións territoriais e dereitos colectivos. En 2015 obtivo un Diplomado en Xestión Pública en Macas. En 2015 asumiu a presidencia do Consello de Participación Cidadá e Control Social de Morona Santiago, até o 2017.

#### Presidencia da CONAIE 
O 16 de setembro de 2017 foi elixido presidente da Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE), por unanimidade durante o Sexto Congreso celebrado en Zamora. Durante a súa xestión, logrou que a educación intercultural bilingüe regrese á CONAIE. Na súa presidencia, mantivo unha postura crítica ante o goberno do presidente Lenín Moreno quen está a favor de outorgar máis concesións mineiras e do extractivismo.

En 2019, liderou as protestas en Ecuador, xunto a Leónidas Iza, presidente do Movemento Indíxena e Campesiño de Cotopaxi, contra o presidente Lenín Moreno pola adopción de medidas económicas como eliminación do subsidio ó diésel e gasolina extra.

## Notas
Morte en Arán

***Morte en Arán*** (en aranés: *En vacances*) é unha novela escrita por Tòni Escala que foi publicada en abril de 2007.

Foi traducido ó galego por Xabier Ron e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2019.

## Sinopse 
Un día de treboada atopan un esquiador morto. Todo semella ser un accidente desafortunado. O director da estación quéixase da imprudencia crecente da xente e non comprende porque deben ir na procura do risco cando hai tantos quilómetros esquiables. Porén, as pescudas policiais descobren segredos ocultos que achegan outra explicación á morte do esquiador.

## Notas
Dong Fang Hong 3 (bus)

O bus **Dong Fang Hong 3** (abreviadamente **DFH-3**), homónimo ó dos satélites DFH-3, é un tipo de bus para satélites fabricado en China.

## Características 
O bus DFH-3 está pensado para satélites de comunicacións na órbita xeoestacionaria e estabilizados nos tres eixos, aínda que pode ser adaptado para satélites noutras órbitas ou incluso sondas de espazo profundo. Ten unha estrutura hexahédrica dividida en tres módulos: propulsión, servizo e comunicacións, e antenas de comunicación e paneis solares. O bus está composto tamén por sete subsistemas: estrutura, control, enerxía, telemetría e seguimento, propulsión, control térmico e comunicacións. Hai tres versións do bus, cada un con características melloradas: DFH-3, DFH-3A e DFH-3B.

## Especificacións técnicas 
### DFH-3 
*Dimensións: 2,20 m x 1,72 m x 2,00 m
*Masa: 2320 kg
*Carga útil: 230 kg
*Potencia eléctrica: 1700 W
*Consumo máximo da carga útil: 1000 W
*Tempo de vida: 8 anos

### DFH-3A 
*Dimensións: 2,40 m x 1,72 m x 2,20 m
*Masa: 2740 kg
*Carga útil: 360 kg
*Potencia eléctrica: 4000 W
*Consumo máximo da carga útil: 2500 W
*Tempo de vida: 12 anos

### DFH-3B 
*Dimensións: 2,20 m x 2,00 m x 3,10 m
*Masa: 2740 kg
*Carga útil: 360 kg
*Potencia eléctrica: 4000 W
*Consumo máximo da carga útil: 2500 W
*Tempo de vida: 12 anos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dong Fang Hong 3
*Dong Fang Hong 4 (bus)
*Dong Fang Hong 5 (bus)
Protestas en Ecuador de 2019

250px|miniatura|Manifestantes arredor do Centro Cultural.
miniatura|250px|Imaxes das protestas en outubro de 2019.
As **prostestas en Ecuador de 2019** foron unha serie de manifestacións e disturbios entre o 2 de outubro e o 13 de outubro en contra as medidas de austeridade que incluían a cancelación de subsidios de combustible, adoptadas polo presidente de Ecuador Lenín Moreno e a súa administración. As protestas organizadas remataron despois de que os grupos indíxenas e o Goberno de Ecuador acadaran un acordo para revertir as medidas de austeridade, comezando unha colaboración sobre como combater a sobredependencia e a débeda pública.

Tanto a Fronte Unitaria de Traballadores (FUT), a Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE) liderada por Jaime Vargas, e a Fronte Popular (FP), que formaron a oposición ó goberno de Rafael Correa, así como a Federación Nacional de Cooperativas de Transporte Público de Pasaxeiros de Ecuador (FENACOTIP) e grupos vinculados ó Movemento Revolución Ciudadá (MRC) declararon a súa adhesión e apoio ás protestas contra Lenín Moreno. O Ministerio de Goberno reportou que se encarcelaron a 1&nbsp;330 persoas, 435 policías resultaron feridos e fixéronse 132 bloqueos de estradas.

## Notas
Vicenta Moguel

**Vicenta Antonia Moguel Elguezábal**, nada en Azkoitia no 1782 e finada en Abanto no 1854, foi unha escritora española en éuscaro.

## Traxectoria 
miniatura
De intelixencia impresionante, o seu tío ensinoulle a ler e a escribir en latín, en éuscaro e en castelán, a petición propia, animada ao ver ao seu irmán -Juan José, futuro sacerdote, deputado e autor en éuscaro- estudalo co seu tío, o tamén sacerdote Juan Antonio Moguel, erudito e autor da primeira novela en éuscaro, *Peru Abarca* (1802), entre outras obras, amigo de Samaniego. 

Publicou unha tradución ao éuscaro dunha cincuentena de fábulas de Esopo en latín en 1804, *Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco*, cando contaba 22 anos e acababa de falecer o seu tío Juan Antonio, do que inclúe unhas cantas fábulas orixinais. A tradución se reimprimió en *Euskal-zale* de Bilbao (1899) e en *Euskal-Esnalea* (1912). 

O libro de Vicenta presupón coñecementos humanísticos que lle inculcou o seu tío; Vicenta, por demais, coñeceu persoalmente e sostivo correspondencia en 1805 co ilustrado José Vargas Ponce, amigo do seu tío, e relacionouse coa Sociedade Vascongada de Amigos do País. No ano 1820 traduciu ao éuscaro a *Carta Pastoral do Primado das Españas*, publicada en Bilbao.

O Concello de Durango deu o nome de Bizenta Mogel á súa biblioteca o 8 de marzo de 2017, en recoñecemento á traxectoria de quen está considerada a primeira muller que publicou en éuscaro. Este acordo adoptouse en resposta a unha proposta da asociación feminista Andereak no Consello de Igualdade para visibilizar ás mulleres nos espazos públicos de Durango.

## Notas
Joker (filme de 2019)

***Joker*** é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Todd Phillips, quen tamén escribiu o guión xunto a Scott Silver. O filme, baseado nos personaxes de DC Comics, está protagonizado por Joaquin Phoenix como o Joker. Unha historia orixinal ambientada en 1981, o filme conta a historia de Arthur Fleck, un comediante fracasado que empeza unha vida de crime e caos en Gotham City. Robert De Niro, Zazie Beetz, Frances Conroy, Brett Cullen, Glenn Fleshler, Bill Camp, Shea Whigham e Marc Maron interpretan os papeis secundarios. *Joker* foi producido por Warner Bros. Pictures, DC Films e Joint Effort en asociación con Bron Creative e Village Roadshow Pictures, sendo distribuído por Warner Bros.

Phillips concibiu *Joker* en 2016 e escribiu o guión xunto con Silver ó longo de 2017. Os dous estiveron inspirados polos estudos do personaxe da década de 1970 e os filmes de Martin Scorsese, que foi incluído inicialmente no proxecto como un produtor. A novela gráfica *Batman: The Killing Joke* (1988) foi a principal base da premisa, pero por outra banda Phillips e Silver non se centraron en ningún volume de banda deseñada en específico na busca de inspiración. Phoenix sumouse ó proxecto en febreiro de 2018 e foi escollido como protagonista en xullo, mentres que a maioría do resto do elenco incorporouse en agosto. A fotografía principal fíxose nas cidades de Nova York, Jersey City, e Newark, entre setembro e decembro de 2018. É o quinto filme de acción baseado no universo de *Batman* en recibir unha clasificación de +18 pola Motion Picture Association of America, por mor do seu contido violento e perturbador.

*Joker* estreouse na 76ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 31 de agosto de 2019, onde gañou o León de Ouro, e estreouse nos Estados Unidos o 4 de outubro de 2019. O filme polarizou a crítica; mentres que a interpretación de Phoenix foi amplamente eloxiada, o seu ton escuro, a representacións das doenzas mentais e a violencia dividiron as opinións. *Joker* tamén xerou preocupación por posibles imitadores na vida real nos Estados Unidos, e o cinema onde ocorreu o masacre de Aurora de 2012 nunha proxección de *O cabaleiro escuro* rexeitou estreala. O filme recadou máis de 606 millóns de dólares en todo o mundo, converténdose no décimo filme con maior recadación de 2019 e marcando récords dunha estrea no mes de outubro.

## Personaxes 
* Joaquin Phoenix como Arthur Fleck / Joker
* Robert De Niro como Murray Franklin
* Zazie Beetz como Sophie Dumond
* Frances Conroy como Penny Fleck
* Brett Cullen como Thomas Wayne

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
O Vilar, Castrelo, Vimianzo

**O Vilar** é un lugar da parroquia de Castrelo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 20 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 11 homes e 9 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de Vimianzo
Hugo II de Borgoña

miniatura| Hugo II de Borgoña, tamén coñecido como *"O Pacífico"* 
**Hugo II de Borgoña** ou **Hugo Borrel**, nado en 1084 e finado en 1143, foi duque de Borgoña (1103 - 1142).  

## Traxectoria 
Era o terceiro fillo do duque Odón I de Borgoña e da súa esposa Sibila de Borgoña. Era neto por liña paterna do infante Henrique de Borgoña e Sibila de Barcelona, e por liña materna de Guillerme I de Borgoña e Estefanía de Longwy. 
### Matrimonio de descendencia
Casou en 1115 con Felicia-Matilda de Mayenne, filla de Bosón I de Turena. Desta unión naceron: 

# a infanta Anxelina de Borgoña (1116 - 1163), casada ao redor de 1130 con Hugo I de Vaudemont.
# a infanta Clemencia de Borgoña (1117 -?), casada con Henrique III de Donzy.
# o infante Odón II de Borgoña (1118 - 1162), duque de Borgoña.
# o infante Gaultier de Borgoña (1120 - 1180), arcebispo de Besançon.
# o infante Hugo de Borgoña (1121 - 1171), señor de Navilly.
# o infante Roberto de Borgoña (1122 - 1140), bispo de Autun.
# o infante Henrique de Borgoña (1124 - 1170), señor de Flavigny e bispo de Autun.
# o infante Ramón de Borgoña (1125 - 1156), señor de Grigno e Montpensier.
# a infanta Sibila de Borgoña (1126 - 1150) casada en 1149 co rei Roxerio II de Sicilia.
# a infanta Dulce de Borgoña (1128 -?),
# a infanta Matilda de Borgoña (1130 -?), casada con Guillerme VII de Montpellier.
# a infanta Arembourge de Borgoña (1132 -?), monxa.
Dong Fang Hong 4 (bus)

O bus **Dong Fang Hong 4** (abreviadamente **DFH-4**) é un tipo de bus para satélites fabricado en China.

## Características 
O bus DFH-4 está pensado para satélites de comunicacións de alta capacidade na órbita xeoestacionaria e estabilizados nos tres eixos. Desenvolvéronse dúas versións do bus: DFH-4E, unha versión de máis capacidade, e DFH-4S, específica para cargas máis modestas. O bus foi desenvolvido pola Chinese Aerospace Corporation (CASC) con colaboración europea. O bus pódese equipar cunha variedade de transpondedores en banda C, Ku e L, con sistemas multifeixe. O sistema de propulsión do bus é bipropelente.

## Especificacións técnicas 
### DFH-4 
*Dimensións: 2,360 m x 2,100 m x 3,600 m
*Carga útil: 600 kg
*Potencia eléctrica: 10.500 W
*Consumo máximo da carga útil: 8000 W
*Tempo de vida: 15 anos

### DFH-4E 
*Masa: 2700 kg
*Carga útil: 800-1000 kg
*Potencia eléctrica: 13.500 W
*Consumo máximo da carga útil: 10.000 W
*Tempo de vida: 15 anos

### DFH-4S 
*Masa: 1590 kg
*Carga útil: 450 kg
*Potencia eléctrica: 7800 W
*Consumo máximo da carga útil: 4000 W

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dong Fang Hong 3 (bus)
*Dong Fang Hong 5 (bus)
Dong Fang Hong 5 (bus)

O bus **Dong Fang Hong 5** (abreviadamente **DFH-5**) é un tipo de bus para satélites fabricado en China.

## Características 
O bus DFH-5 está pensado para grandes satélites de comunicacións de nova xeración na órbita xeoestacionaria e para satélites de observación terrestre estabilizados nos tres eixos. Entre as novas tecnoloxías que usa están a propulsión eléctrica, radiadores en rede e despregabres, un sistema de propulsión unificado, un controlador de enerxía de nova xeración e electrónica mellorada. O seu gran tamaño faino adecuado para ser lanzado mediante os foguetes CZ-5.

## Especificacións técnicas 
*Masa: 1800-2750 kg
*Carga útil: 1200.2200 kg
*Potencia eléctrica: 10.000-30.000 W
*Consumo máximo da carga útil: 4000-22.000 W
*Tempo de vida: 12-15 anos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dong Fang Hong 3 (bus)
*Dong Fang Hong 4 (bus)
Benito Antonio Calviño

**Benito Antonio Calviño Mejuto**, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi xuíz municipal de Lalín até 1887. Foi nomeado alcalde de Lalín por Real Orde en xuño de 1897. Foi presidente do Casino de Lalín en cinco períodos: 1893-1894,  1895-1898, 1900-1904, 1908-1913 e 1919-1923.

## Vida persoal 
Foi pai de José Calviño Ozores.
## Notas
Macropinna microstoma

***Macropinna microstoma*** é a única especie de peixe do xénero ***Macropinna***, pertencendo á familia *Opisthoproctidae*. É recoñecido por unha cúpula transparente moi infrecuente na su cabeza, chea de líquido e a través da cal pode ver as lentes dos seus ollos. Os ollos teñen forma de barril e poden xirar para apuntar cara a adiante ou cara 
a arriba, mirando a través da cúpula transparente do peixe. Vive entre os 600 e 800 metros de profundidade do océano Pacífico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
### Ligazóns externas 
*Photos
*MBARI Article with ROV Video footage
*ROV Video footage from above article
Harry C. Oberholser

**Harry Church Oberholser**, nado o 25 de xuño de 1870 en Brooklin, Nova York, e finado o 25 de decembro de 1963 en Cleveland, Ohio, foi un ornitólogo estadounidense.

## Traxectoria 
Harry Oberholser naceu o 25 de xuño de 1870, en Brooklyn, Nova York. Asistiu á Universidade de Columbia e obtivo en 1914 títulos na George Washington University. Casou con Mary Forrest Smith o 30 de xuño de 1914. Oberholser recibiu o doutoramento en 1916. 

Desde 1895 a 1941, foi empregado do *United States Bureau of Biological Survey* (Oficina de Investigación Biolóxica dos Estados Unidos) (máis tarde *United States Fish and Wildlife Service* (Servizo de Peixes e Vida Silvestre dos Estados Unidos) como ornitólogo, biólogo e editor.
* John W. Audrich (1968): "In memorian: Harry Church Oberholser", *The Auk*, **85**: 25–29.
* Harry Church Oberholser: *Autobiography*
*  Bo Beolens & Michael Watkins (2004): *Whose Bird?: Common Bird Names and the People They Commemorate*, Yale University Press. ISBN 978-0-3001-0359-5, p. 256.
Eduardo Quintela Bóveda

**Eduardo Quintela Bóveda**, nado en San Cristovo de Cea o 13 de outubro de 1891 e finado en Barcelona en agosto de 1968, foi un policía e represor galego.

## Traxectoria 
Fillo da mestra de Oseira Purificación Bóveda González. Inspector do Corpo Xeral de Policía dende 1917, foi destinado a Barcelona. Durante a Segunda República traballou para Miquel Badia Capell. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi comisario xefe da Sección de Servizos Especiais de Valladolid, onde foi felicitado publicamente en 1937 pola súa tarefa de consolidar a paz pública.

Ao rematar a guerra civil foi destinado a Barcelona, onde traballou con Pedro Polo Borreguero con quen detivo ao asasino Justo Bueno Pérez. En 1939 detivo os membros da CNT Eliseu Melis Díaz e Antoni Seba Amorós, que actuaron de confidentes para el até que Melis foi asasinado en 1947 por membros da CNT. En 1941 foi nomeado xefe da Brigada de Investigación social, que en 1945 se dividiu en Brigada Político Social e Servizos Especiais. Quintela foi nomeado xefe da Brigada Político-Social de Barcelona.

Unha das súas actuacións máis soada foi abater nun enfrontamento a tiros en xuño de 1948 o anarquista Raúl Carballeira. O 2 de marzo de 1949 o grupo Los Maños liderado por Quico Sabaté e Wenceslao Jiménez Orive intentou un atentado contra el nas rúas Mallorca e Provença de Barcelona, pero non ía no automóbil e en cambio mataron os falanxistas Manuel Piñol Ballester e José Tella Bavoy, xefe de deportes desta organización, e o chofer Antonio Norte Juárez. Propúxose o obxectivo de acabar co maquis libertario en Barcelona mediante un sistema de delatores e infiltrados que facilitaron a caída de dirixentes como Josep Lluís i Facerias, metrallado no barrio de Sant Andreu del Palomar o 30 de agosto de 1957. Xa xubilado en Galicia, en 1960 volveu co seu can Bloodhound para participar na captura de Quico Sabaté.
Finou en Barcelona en agosto de 1968.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Quintela Bóveda, o asasino de anarquistas, e outras historias de policías 
* El comisario Quintela.
* La vida secreta de los chacales. Farsa y ocultación de las biografías de torturadores
La Pianiste

***La Pianiste*** é un filme franco-austríaco do ano 2001 dirixido por Michael Haneke e protagonizado por Isabelle Huppert e Benoît Magimel. O guión, escrito polo propio Haneke, é unha adaptación da novela do mesmo nome de Elfriede Jelinek, gañadora do Premio Nobel de Literatura no ano 2004.

Foi estreada o 14 de maio de 2001 no Festival de Cine de Cannes, onde conseguiu o Gran Premio do Xurado e a súa parella protagonista levou dous premios á mellor interpretación.

## Sinopse 
Erika Kohut é profesora de piano nun prestixioso conservatorio de Viena. Vive coa súa nai, unha muller dominante con quen mantén unha difícil relación de amor-odio. Baixo o seu aspecto serio e disciplinado oculta inesperados comportamentos sexuais de tendencia sadomasoquista. Despois de escoitala tocar nun concerto privado, o xove Walter Klemmer proponse conquistala.

## Personaxes 
* Isabelle Huppert como Erika Kohut
* Annie Girardot como a nai de Erika
* Benoît Magimel como Walter Klemmer
* Susanne Lothar como a señora Schober
* Anna Sigalevitch como Anna Schober
* Udo Samel como Mr. Blonskij

## Premios e nomeamentos 
* 2001: Festival de Cine de Cannes: Gran Premio do Xurado, mellor actor (Benoît Magimel), mellor actriz (Isabelle Huppert); nomeado á Palma de Ouro.
* 2001: Premios do Cinema Europeo: mellor actriz (Isabelle Huppert); 4 nomeamentos, incluído mellor filme e mellor guión.
* 2002: Premios BAFTA: nomeado a mellor filme de fala non inglesa.
* 2002: Premios César: mellor actriz secundaria (Annie Girardot); nomeada a mellor actriz (Isabelle Huppert).
* 2002: Festival Internacional de Cine de Seattle: mellor actriz (Isabelle Huppert).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Austria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 74ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* *La pianiste* en Rotten Tomatoes
Elisenda Paluzie

**Elisenda Paluzie i Hernàndez**, nada en Barcelona o 13 de outubro de 1969, é unha economista e activista política catalá, presidenta da Assemblea Nacional Catalana dende o mes de marzo de 2018. É profesora titular de Economía na Universidade de Barcelona dende 2001, e foi directora do Centre d'Anàlisi Econòmica i de Polítiques Socials (CAEPS) da UB, integrado no Institut de Recerca BEAT (Barcelona Economic Analysis Team). Ten un mestrado en Economía internacional e desenvolvemento económico pola Universidade de Yale (1996) e é doutora en Economía pola Universidade de Barcelona (1999).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog académico de Paluzie .
Gregorio Colmenero Fernández

**Gregorio Colmenero Fernández**, coñecido como **Porreto**, nado en La Felguera en 1923 e finado en Chavaga (Monforte de Lemos) o 20 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
En 1942 aparece na guerrilla baixo as ordes de Mario Rodríguez Losada. A finais dos anos corenta era membro do destacamento Santiago Carrillo da II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia comandado por Evaristo González Pérez. Pola delación de Jesús Costoya, o 20 de abril de 1949 milicianos do destacamento e enlaces foron rodeados en dúas casas nas aforas da aldea do Piricallo na parroquia de Chavaga (Monforte de Lemos) por forzas da Garda Civil de Ponferrada ao mando do comandante Miguel Arricivita. Produciuse un combate que tivo como resultado a súa morte xunto a doutros tres guerrilleiros: Evaristo González Pérez "Rocesvinto", Guillermo Morán García "Asturiano", e Julián Acebo Alberca "Guardiña".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Gregorio Colmenero Fernández "O Porreto"
Aerodramus maximus

***Aerodramus maximus*** é unha especie de ave da subclase das neornites, infraclase dos neognatos, orde dos apodiformes, familia dos apódidos e tribo dos colocaliinos (que reúne ás salanganas), unha das vinte e seis integradas hoxe no xénero *Aerodramus*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1878 polo reformador político, ornitólogo e botánico inglés, que traballou na India británica, Allan Octavian Hume, baixo o nome de *Collocalia maxima*, que é o seu protónimo.

### Etimoloxía 
Para a do xénero, ver *Aerodramus*.

O epíteto específico, *maximus*, é o nominativo singular do superlativo do adxectivo latino *magnus, -a, -um*, "grande", "de máximas dimensións". Literalmente: "grandísimo".

### Subespecies 
Segundo o Congreso Ornitolóxico Internacional (IOC), organización cuxas decisións seguen a maioría dos ornitólogos, establece na actualidade (2019) a seguinte clasificación da especie, coas tres subespecies que se indican:  

* ***Aerodramus maximus*** (Hume, 1878)
** *Aerodramus maximus maximus* (Hume, 1878) - Sur de Myanmar, Malaisia, e sueste de Vietnam	
** *Aerodramus maximus lowi* (Sharpe, 1879) - Sumatra, norte e oeste Borneo, e Xava
** *Aerodramus maximus tichelmani* (Stresemann, 1926) - Sueste de Borneo

## Características 
Cunha lonxitude corporal de 14 cm, é a máis grande das salanganas. A súa plumaxe é predominantemente de cor parda agrisada; a cola está levemente fendida o centro.
 
A especie ten a capacidade de ecolocalización, o que lle permite visitar as colonias de cría situadas en covas, que tamén lle serven de refuxio para descansar e durmir.

## Distribución e hábitat 
A súa área de distribución está situada no sueste asiático, principalmente na península Malaia e nas illas da Sonda, pero tamén se atopa en Myanmar, Tailandia, Filipinas e Vietnam. 

Os seus hábitats naturais son os bosques tropicais e subtropicais húmidos e os bosques de montañas húmidos. que se consumiu tradicionalmente na China durante os últimos 400 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Phil Chantler (1995): *Swifts: A Guide to the Swifts and Tree Swifts of the World*. Mountfield, East Sussex, UK: Pica Press. ISBN  978-0-3000-7936-4.
* Joseph del Hoyo, Andrew Elliot e Jordi Sargatal, eds. (1999): *Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-425-2.
* Josep Del Hoyo, Nigel J. Collar, David A. Christie, Andrew Elliott e Lincoln D. C. Fishpool (2014): *HBW and Birdlife International Illustrated Checklist of the Birds of the World, Volume 1 Non-Passerines*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-410-8.

### Outros artigos 
* Apodiformes
* Apódidos
* Colocaliinos
* *Aerodramus*

### Ligazóns externas 
* *Aerodramus maximus* na ADW.
* Black Nest Swiftlet. *Aerodramus maximus* (Hume 1878) na EOL.
* *Aerodramus maximus* (Hume, 1878) en AviBase.
Rosa María Arza Rodríguez

**Rosa María Arza Rodríguez**, nada en Folgoso do Courel o 2 de maio de 1987, é unha expolítica galega do Partido Popular de Galicia
miniatura|Papeleta para o Senado nas Eleccións de abril de 2019.
## Traxectoria 
Foi concelleira de xuventude e turismo do concello de Quiroga, exvicepresidenta de Novas Xeracións de Galicia e expresidenta de NNXX na Provincia de Lugo. Foi senadora elixida nas Eleccións xerais de abril de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
*
Veiga de Ponteliñares

A **veiga de Ponteliñares** é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe as veigas das chairas do curso alto do río Limia, ao sur da noutrora presente lagoa de Antela. Esta área de conservación ourensá ocupa 160 ha dos concellos limiaos de Porqueira e Rairiz de Veiga.

Este espazo natural forma parte da zona de especial protección para as aves (ZEPA) da Limia e está incluída en territorio de concellos da reserva da biosfera da Área de Allariz.

## Fauna e flora
### Flora
A veiga de Ponteliñares é un conxunto de ribeira arredor de augas oligotróficas do río Limia, cos seus prados de sega e bosques de ribeira de abeneiros e freixos. Están presentes áreas de queirogais de *Erica ciliaris* e *E. tetralix*. Na vexetación das augas dominan as *Potamogeton natans* e *Ranunculus penicillatum*.

Entre a flora destacan os cardiños da lagoa (*Eryngium viviparum*) por ser un dos poucos espazos naturais galegos onde está presente.

As especies da flora catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catálogo galego de especies ameazadas son:

### Fauna
Nesta veiga atópanse 23 taxóns de animais de interese de conservación. Destacan o lepidóptero *Euphydryas aurinia*, a cobra lagarteira común (*Coronella austriaca*) e aves como a pica campestre (*Anthus campestris*), a curuxa das xunqueiras (*Asio flammeus*) ou o sisón (*Tetrax tetrax*).

As especies de fauna catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catálogo galego de especies ameazadas son:

## Lexislación
En 2004 foi declarado como lugar de importancia comunitaria (LIC) pola comisión bioxeográfica atlántica e en 2006 pola comisión mediterránea. En 2014 ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014. Ademais, está dentro da zona de especial protección para as aves (ZEPA) da Limia tamén da rede Natura.

Parte deste espazo natural está presente dentro da reserva da Biosfera Área de Allariz.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lagoa de Antela
Monjardín

O topónimo castelán **Monjardín** (do latín , "Monte de Sancho Garcés) pode referirse a:

***Monte Monjardín**, accidente xeográfico no Meiriñado de Estella;
***Villamayor de Monjardín**, concello navarro en dito Meiriñado.

## Notas
## Véxase tamén
*
*Montjardin
*Monjardim
*Mongardino
Sancho Garcés

O nome de **Sancho Garcés** pode referirse a:

***Sancho Garcés de Sobrarbe** (815-832), rei semilendario de Sobrarbe;
***Sancho Garcés I de Pamplona** (ca. 865-925), rei de Pamplona;
***Sancho Garcés II de Pamplona** (f. 994), rei de Pamplona e conde de Aragón;
***Sancho Garcés III de Pamplona** (992-1035), rei de Pamplona, de Sobrarbe e Ribagorza e de Castela;
***Sancho Garcés** (c. 1038-1083), infante do reino de Pamplona;

***Sancho Garcés IV de Pamplona** (c. 1039-1076), rei de Pamplona.

## Véxase tamén
Dodge

O topónimo inglés **Dodge** pode referirse a:

***Dodge**, cidade no condado de Dunn, Dacota do Norte;
***Dodge**, vila no condado de Dodge, en Nebraska;
***Dodge**, lugar designado polo censo no condado de Delaware, Oklahoma;
***Dodge**, poboación no condado de Trempealeau, Wisconsin;
***Dodge Center**, cidade no condado de Dodge, Minnesota;
***Dodge City**, poboación no condado de Cullman, Alabama;
***Dodge City**, sede do condado de Ford, Kansas;
***Fort Dodge**, cidade no condado de Webster, Iowa;
***Fort Dodge**, lugar designado polo censo no condado de Ford, Kansas;

Amais, como apelido pode referirse a:

* **Theodore Ayrault Dodge**, militar estadounidense;
* **Jim Dodge**, escritor estadounidense (n. 1945);
* **Robert J. Dodge** (1825-1892), numismático estadounidense;

## Véxase tamén
***Dodge**, marca de automóbiles estadounidense;
***DODGE**, satélite artificial estadounidense;
****Dodge City***, western de 1939 dirixido por Michael Curtiz e protagonizado por Errol Flynn e Olivia de Havilland;
***Banda de Dodge City**, grupo criminal de Kansas activo en Las Vegas (Novo México) en 1879 e 1880.
María Chivite

**María Victoria Chivite Navascués**, nada en Cintruénigo o 5 de xuño de 1978, é unha política navarra, presidenta do Goberno de Navarra desde agosto de 2019. É secretaria xeral do Partido Socialista de Navarra (PSN-PSOE) desde decembro de 2014 e membro do Parlamento de Navarra desde xuño de 2015. Foi senadora do PSOE por Navarra de 2011 a 2015.

## Traxectoria 
Licenciouse en Socioloxía pola Universidade Pública de Navarra e fixo un mestrado en Organización e Recursos Humanos na escola de negocios Foro Europeo, Técnica Superior en Prevención de Riscos Laborais e un posgrao en Campañas electorais en ICADE.

Afiliouse ao PSN-PSOE con 20 anos e comezou a súa traxectoria política nas Juventudes Socialistas, pertencendo á executiva entre 2001 e 2005.
De 2003 a 2007 foi concelleira no concello de Cintruénigo, e de 2011 a 2013 de Valle de Egüés. cargo que ocupou até xuño de 2015.

En 2012 incorporouse á executiva do PSN-PSOE, na que foi secretaria da Área de Políticas Sociais e secretaria de Saúde. En outubro de 2014 foi elixida candidata á presidencia do Goberno de Navarra nun proceso de primarias, e en decembro foi proclamada secretaria xeral do PSN-PSOE no congreso extraordinario.

En maio de 2018 foi proclamada candidata á presidencia do Goberno de Navarra no contexto da celebración das eleccións ao Parlamento de Navarra de maio de 2019 tras concorrer en solitario a un proceso de primarias. O 2 de agosto de 2019 foi elixida presidenta por maioría simple cos votos de PSN-PSOE (11), Geroa Bai (9), Podemos (2) e Izquierda-Ezkerra (1) e a abstención de cinco dos sete diputados de EH Bildu.

## Notas
Lutraria magna

A **pixola** ou **arola oblonga** (*Lutraria magna*, da Costa, 1778) é un molusco bivalvo pertencente á familia dos máctridos (Mactridae), de tamaño relativamente grande. Existe outra especie semellante, a *Lutraria lutraria*. Chega a acadar uns 11–15&nbsp;cm.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
Julián Acebo Alberca

**Julián Acebo Alberca**, coñecido como **Guardiña**, nado en Ranedo (provincia de Burgos) en 1921 e finado en Chavaga (Monforte de Lemos) o 20 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ao Exército Popular do Norte. Ao remate da guerra civil, foi detido e  condenado a vinte anos de cadea. Saíu en liberdade condicional o 2 de marzo de 1944. Foi enviado a un Batallón de Traballos Forzados, traballando como mineiro no campo de traballo de Casaio, de onde escapou e ingresou na guerrilla.

En 1947 era membro da Segunda Agrupación Guerrilleira de León-Galicia formada en setembro na Pobra do Brollón que formaba parte do Exército Guerrilleiro de Galicia. Formou parte do grupo que ía ir ao Bierzo encabezado por Silverio Yebra Granja "Atravesao", que tiña como comisario político a Francisco Martínez López "Quico", e incluía a Oliveros Fernández Armada "Negrín", Alfonso Rodríguez López e Augusto Diéguez Yáñez "Rubio de Villanuiz". No verán de 1948 participou no encontro de guerrilleiros da II Agrupación que se celebrou no val da Cubela.

A finais dos anos corenta era membro do destacamento Santiago Carrillo da II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia comandado por Evaristo González Pérez. Pola delación de Jesús Costoya, o 20 de abril de 1949 varios guerrilleiros e enlaces foron rodeados en dúas casas nas aforas da aldea do Piricallo na parroquia de Chavaga (Monforte de Lemos) por forzas da Garda Civil de Ponferrada ao mando do comandante Miguel Arricivita. Produciuse un combate que tivo como resultado a súa morte xunto a doutros tres guerrilleiros: Evaristo González Pérez "Rocesvinto", Guillermo Morán García "Asturiano", e Gregorio Colmenero Fernández "Porreto".
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Manuel Rodríguez-Arijón Pallas

**Manuel Rodríguez-Arijón Pallas**, nado en Carballo en 1895 e finado no mesmo concello en 1963, foi un inventor galego.

## Traxectoria 
De orixe familiar en Vilar de Peres (Rebordelos), con 16 anos migrou dende a casa paterna na Pereira (Noicela) a Cuba e aos Estados Unidos, primeiro a Tampa (Florida), atraído pola florecente industria tabaqueira, e posteriormente a Nova York.

En 1936 presentou unha solicitude de patente das pinzas dos tirantes, concedida en 1938. En Nova York rexentou un negocio no que vendía o invento que el mesmo fabricara. Grazas ao seu invento foi convidado a ser membro do Chartered Institute of American Inventors, unha das asociacións de inventores máis importantes do seu tempo. 

De volta a Galicia, viviu na súa casa do lugar de Rebordelos (Carballo) ata que faleceu en 1963.

A figura de Manuel Rodríguez-Arijón Pallas volveuse coñecida logo de que o Concello de Carballo impulsase xunto con Phottic o proxecto Carballo na Memoria, para compilar o patrimonio fotográfico municipal. Entre as imaxes achegadas por un descendente seu, encontrábanse imaxes da patente.

## Notas
Liga Galega de Rugby 2018-19

300px
**CR Ferrol**12px|Ferrol
10px|A Coruña**CRAT**
**CD Zalaeta**10px|Arteixo
**Santiago RC**12px|Santiago de Compostela
12px|As Pontes**CR Fendetestas**
12px|Lalín**CR Lalín**
12px|Lugo**Muralla RC**
12px|Vilagarcía**Os Ingleses RC**
12px|Vigo**Vigo RC**
12px|Pontevedra**Mareantes RC**
**Pontevedra RC**12px|Pontevedra
12px|Ourense**Ourense RC**
***Equipos da LGR1 e LGR2:***

A **edición 2018-2019 da Liga Galega de Rugby** contou con 13 equipos participantes repartidos en dúas divisións, 6 na LGR1 e 7 na LGR2. A diferenza coa tempada anterior foi a baixa do Keltia ourensán.

O campión foi o Club de Rugby Ferrol.

## Liga masculina
;LGR1

;1º - 3º Posto

;4º - 6º Posto

; Eliminatorias polo título
:: Semifinais:

* CR Ferrol 60-6 CR Lalín
* Ingleses RC 72-0 CRAT "B"

:: Final:

* CR Ferrol 27-24 Ingleses RC 

;LGR2

:: Semifinais (ida):

* Mareantes 12-38 Zalaeta
* Vigo "B" 26-38 Muralla

:: Semifinais (volta):

* Zalaeta 62-17 Mareantes
* Muralla 32-38 Vigo "B"

:: Final:

* Zalaeta 44-12 Muralla

## Liga feminina 
A liga galega feminina de rugby é de nova creación. A maioría de clubs de rugby galegos non teñen sección de rugby feminino, de xeito que a liga galega é de pequeno tamaño. Na tempada 2017-18 e 2018/19 houbo cinco equipos disputando o torneo, sendo algúns deles reforzados por xogadoras doutros clubs que non participan:
* '''Tempada 2018/19

:: Final:

* CRAT 12-8 Muralla RC

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Galega de Rugby
### Outros artigos
Zona especial de conservación do Río Támega

O **río Támega**, ademais do río, é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe a toda a cunca fluvial galega do río Támega, que é o chamado val de Monterrei ata a raia portuguesa, e os seus afluentes. Esta área de conservación ocupa 630,46 ha. dos concellos Castrelo do Val, Laza, Monterrei, Oímbra e Verín, todos da comarca de Verín.

## Fauna e flora
### Flora
No espazo natural do río Támega dominan as ribeiras arredor do Támega e os seus afluentes con masas de abeneiros (*Alnus glutinosa*) e freixos (*Fraxinus excelsior*)e prados de sega con especies como *Alopecurus pratensis* e *Sanguisorba officinalis*. Séguenlle os vales e abas, que decorren desde o río ata as montañas, e onde aparece vexetación de auga ou parcialmente de auga e de musgos acuáticos. 

Ademais destes hábitats, están presentes ribeiras lamacentas e áreas con augas estancadas, oligotróficas e mesotróficas. Destacan tamén os queirogais húmidos atlánticos de *Erica ciliaris* e E. tetralix*.

As especies da flora catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

### Fauna
Entre a fauna do espazo destacan os invertebrados *Cerambyx  cerdo*, *Lucanus  cervus*, o sapo *Pelobates cultripes* e os morcegos *Rhinolophus ferrumequinum* e *Rhinolophus hipposideros*. Entre as aves están presentes 15 especies de interese, como son o caso de *Elanus caeruleus*, *Lullula arborea*, *Emberiza hortulana* ou *Sylvia undata''. 

As especies de fauna catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

## Lexislación
O río Támega foi declarado como lugar de importancia comunitaria (LIC) en decembro de 2004 dentro da rexión atlántica e en setembro de 2006 dentro da rexión mediterránea e ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014.

## Galería de imaxes 

Presa_dos_xeguras(1)_-_panoramio.jpg|Río Cereixo en Laza.
2013_08_09_(10)_A_Veiga_(Castrelo_do_Val).jpg|A Veiga en Castrelo do Val.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Miquel Buch

**Miquel Buch i Moya**, nado en Premià de Mar o 3 de agosto de 1975, é un político catalán, conselleiro de Interior do Goberno da Generalitat de Cataluña dende maio de 2018.

## Traxectoria 
Traballou como porteiro de discoteca en Badalona.En 1996 empezou a militar na Joventut Nacionalista de Catalunya e en Convergència Democràtica de Catalunya (CDC). No ano 2000 converteuse en concelleiro no concello de Premià, daquela na oposición. En 2003 foi nomeado cuarto tenente de alcalde, ademais de responsable da área de Servizos á Persoa e das concellarías de Deportes e de Xente maior de Premià de Mar, durante o mandato como alcalde de Jaume Alcalde i Garriga. Debido ao falecemento deste último, Buch foi investido alcalde en febreiro de 2007. 

En 2011 foi nomeado presidente da Asociación Catalá de Municipios e Comarcas (ACMC) e do Consello de Gobernos Locais de Cataluña. 

En 2017 concorreu no número 22 da candidatura de Junts per Catalunya na circunscrición electoral de Barcelona de face ás eleccións ao Parlamento de Cataluña de decembro de 2017, convocadas polo goberno de España por mor da aplicación do artigo 155 da constitución na comunidade autónoma de Cataluña. Resultou elixido deputado da  lexislatura do Parlamento de Cataluña. O mesmo ano renunciou á alcaldía e á presidencia da ACMC. Relevouno na presidencia da ACMC David Saldoni i de Tena o 20 de xaneiro de 2018. En maio do mesmo ano sería nomeado conselleiro de interior no goberno de Quim Torra. Está casado e ten tres fillos.

## Notas