open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
-113

## Acontecementos 
* Primeiros contactos entre xermanos e romanos, con vitoria dos primeiros.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-112

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Marco Licinio Craso - na súa época foi un dos homes máis ricos e poderosos de Roma.

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-150

## Acontecementos 
* O romano Galba fai un masacre dos lusitanos aos que xuntara baixo a falsa promesa de lles adxudicar terras.
* Guerra entre Cartago e Numidia.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-148

## Acontecementos 
* Remata a rebelión de Andrisco en Macedonia, que pasa a constituírse en provincia romana.
* Micipsa inicia o seu reinado en Numidia como sucesor de Masinisa (até -118).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Masinisa - Rei de Numidia.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Galba

Co nome de **Servio Sulpicio Galba**, ou simplemente co seu cognomen **Galba**, alúdese a dous personaxes insignes da Roma antiga:

*Servio Sulpicio Galba: xeneral romano do século -II.
*Servio Sulpicio Galba: emperador romano do século I.
Servio Sulpicio Galba, xeneral

**Servio Sulpicio Galba** (én latín, ''''*; c. -190. - -135) foi un xeneral e político romano.
## Traxectoria
Tribuno militar ás ordes de Paulo Emilio, en -151 foille encomendado o goberno da Hispania Ulterior como pretor, en substitución de Marco Atilio. Para castigar as incursións dos rebeldes lusitanos ás cidades sometidas ao xugo romano, atacounos nos confíns das actuais Andalucía e Estremadura. Os lusitanos causaron a Galba enormes perdas, e tivo que retirarse aos seus cuarteis de inverno.

Ao ano seguinte ideou unha trampa para os atraer: prometeulles terras onde se habían poder establecer para cultivalas e habitalas coas súas familias, efectuando asentamentos baixo a protección de Roma. Acudiron uns  lusitanos solicitando o cumprimento desta promesa. Galba repartiunos en tres campamentos e esixiulles que entregasen as súas armas en sinal de amizade; entón rodeounos con todo o seu exército e ordenou atacalos; uns  foron acoitelados e máis de  prisioneiros foron vendidos como escravos nas Galias (-150). Só uns poucos puideron escapar, pero entre eles estaba Viriato, que anos despois tomaría vinganza desta traizón romana.

En efecto, esta actitude do caudillo romano foi causa do levantamento de Viriato e unha forte reacción na súa contra, patrocinada por Catón e Cetego, cando, ao termo do seu mandato como pretor, volveu a Roma (-149). Instruíuselle un proceso, acusado de pactar ilegalmente, de traizoar o pactado e de reter persoalmente a maior parte do botín. Pero, grazas á súa aristocrática orixe, ao suborno e á súa probada elocuencia, logrou a absolución. Non obstante o tribuno da plebe Lucio Libón conseguiu que se aprobase unha lei que ordenaba o rescate dos lusitanos vendidos por Galba, e pouco despois o Senado romano aprobou a *lex Calpurnia'', que ía especialmente dirixida contra os gobernadores culpábeis de concusión. En -144 Galba foi escollido cónsul.
Norplant

**Norplant** é un sistema contraceptivo desenvolvido pola ONG norteamericana con implantación internacional Population Council.

## Historia
As primeiras investigacións comezaron en 1966 e en 1974 fixéronse os primeiros experimentos en Chile. Finlandia en 1983 foi o primeiro país que aprobou a súa utilización, en 1984 a Organización Mundial da Saúde declarouno método eficaz de contracepción, en 1992 eran millón e medio de usuarias en todo o mundo. orixinalmente consistía en seis cápsulas de silicona, cada unha contiña 36&nbsp;mg de levonoxestrel, un proxestáxeno sintético, que tiña que ser implantada baixo a pel do brazo e que tiña unha efectividade de cinco anos. Nos Estados Unidos foi aprobado pola axencia federal Food and Drug Administration en 1990 e distribuída de 1991 ata 2002, cando foi retirado do mercado pola aparición de efectos secundarios e un número importante de demandas contra o produto. Internacionalmente a produción cesou ao rematar o contrato coa United States Agency for International Development en decembro de 2006.

Norplant-2 ou Jadelle, a nova versión, consite en dous pequenos bastóns de silicona que tamén teñen que implantarse e son efectivos durante cinco anos, aínda que nun primeiro momento foi aprobada para un período de tres anos en Europa.
Tala

A **tala** é unha arte de pesca que consisten nun palangre especificamente cunha distancia mínima de 1 metro entre anzois con ata 1000 anzois nun máximo de 2000 m de tralla. Está regulado polo artigo 20 do do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG Nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994), onde se lle denomina pola forma *palangrillo*.

## Xustificación terminolóxica 
A terminación *-illo* da forma *palangrillo* faina sospeitosa de ser un castelanismo. Partindo da base de que se utiliza para a pesca de "ollomoles, congros, abadexos, robalizas, dentóns, rodaballos etc." e baseándose na definición do Diccionario enciclopédico gallego-castellano de Eladio Rodríguez, podería equipararse a *espinel*. Neste mesmo texto, Eladio dános  unha subclasificación do palangre en *corda, pincho, fondeiro* e *gorentes*. Aspectos como a sinonimia de *palangre* co hiperónimo (*corda*) ou o hipónimo (*pincho*, no VOLG) ou a non sanción como substantivo por parte VOLG) desaconsellan o seu uso. Pola súa parte, a forma *espinel* non aparece reflectida nin no VOLG nin na lexicografía xeral. En cambio, *tala* si aparece recollida tanto no propio VOLG e na lexicografía histórica con semellante significado. A existencia desta forma patrimonial e autorizada faría innecesaria un calco como *palangrillo* ou a creación dun neoloxismo como *palangriño* ou *palangrete*.

## Notas
Bou

Un **bou** é unha arte de arrastre de fondo de pouca anchura vertical para a captura de especies demersais, con cope, con portas e con dúas longas mallas actuando de *pernas* ou *ás* enganchadas a dúas *tralla*s, unha superior con flotadores e outra inferior con lastres que se unen á embarcación mediante *calóns*. É máis grande cá vaca e emprégase preto da costa, para pesca de baixura, feito polo que se chama ás veces tamén **bou de día**. Está regulado polo artigo 82a do do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG Nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994).

## Véxase tamén
### Outros artigos
* bou de vara
* bou de man
Palangre

[miniatura|Palangre recollido no porto de [Llançà]]
O **palangre** é unha arte de pesca consistente en varias liñas (chamadas *brazoladas*) onde se empetan os anzois, unidas cada 2,5 metros ou menos nunha tralla (chamada *madre*) e que pode ser de fondo fixada ó leito mariño (ata 2000 anzois en ata 5000 metros de tralla) ou de superficie (ata 6000 en 12000 metros). Está regulado polo artigo 18 do do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG Nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994).

## Notas
Talgo

O **Talgo** é un tren de deseño español, baseado en vagóns curtos e máis baixos que os tradicionais. O seu nome provén das siglas de ***T**ren **A**rticulado **L**ixeiro **G**oicoechea **O**riol*, en atención ao seu deseñador Alejandro Goicoechea e ao financeiro que apoiou as súas investigacións e a fabricación dos primeiros trens construídos con ese sistema, José Luis Oriol Urigüen.
miniatura|300px|Talgo III en Reus
[miniatura|300px|Eurocity Night 11273 "Salvador-Dalí" en [Estación de Milano Centrale|Milano Centrale]]

Talgo é tamén a denominación do grupo empresarial español, creado en 1942, adicado ao deseño e construción destes trens, que ademais ofrece servizos de mantemento de trens e relativos a equipos ferroviarios.

## Material rodante
### Talgo II
* Talgo II-ACF
* Talgo II-Renfe
* Talgo II-Ferrocarril do Langreo

### Talgo III
* Talgo III
* Talgo III RD (Rodaxe desplazable)
* Talgo III camas
* Talgo III RD Camas
* TG1z *Manso* (remolque Talgo especial para axustar entre a locomotora e a composición, e provisto de pantógrafo para proporcionar alimentación ao tren independentemente da locomotora)

### Talgo Pendular
* Talgo Pendular prototipo (experimental)
* Talgo IV - Talgo Pendular Nacional (ancho 1.668 mm)
* Talgo IV-R - Talgo Pendular Reformado (ancho 1.668 mm)
* Talgo IV - Talgo Pendular Camas (ancho 1.668 mm)
* Talgo V - Talgo Pendular Internacional Camas (ancho variable)
* Talgo 200 (Alta velocidade Madrid-Málaga) (ancho variable)
* Talgo VI (Derivado do Talgo 200) (ancho variable)
* Talgo VI Camas (Derivado do Talgo 200) (ancho variable)
* Talgo Pendular DB NachtZug Camas (ancho 1.435 mm)
* Talgo Pendular 200 Amtrak (ancho 1.435 mm)
* Talgo Cascades Amtrak (ancho 1.435 mm)
* Talgo Pendular Casaquistán (ancho 1.520 mm)
* Talgo VII  (ancho variable)

### Outros
* Talgo 350 (S-102, *Pato*) (ancho 1.435 mm)
* Talgo XXI *Talgo XII*, *Talgo-BT* (ancho variable)

## Servizos
dereita|miniatura|102 de Renfe ou Talgo 350 chamado 'pato'
O 2 de marzo de 1950 inaugurouse o servizo comercial dos trens Talgo en España, cunha travesía entre Madrid e Valladolid.

Os trens Talgo cobren gran cantidade de relacións de longa distancia en España e no estranxeiro. No caso de España, circulan tanto por vías de ancho internacional como ibérico e poden recibir as denominacións comerciais seguintes:
 
* **Altaria** 
* **Alvia** (non todas as relacións se efectúan con material Talgo) 
* **AVE** (non todas as relacións se efectúan con material Talgo) 
* **Trenhotel** 
* **Talgo**

### Talgo III
### Talgo pendular
### Talgo 250
Os trens denominados comercialmente como *Alvia* que circulan pola L.A.V. Madrid-Valladolid pertencen a este tipo.

### Talgo 350
miniatura|Locomotora dun Talgo 350.
Parte dos trens denominados comercialmente como AVE que circulan pola L.A.V. Madrid-Barcelona pertencen a este tipo, así como unha parte dos que circulan pola L.A.V. Madrid-Valladolid e a L.A.V. Córdoba-Málaga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficialhttps://www.talgo.com
Espello (plumaxe)

[miniatura|Femia de [lavanco. A mancha azul con beira branca é o espello.]]

O **espello** ou **speculum** é unha mancha brillante, a miúdo de coloración distintiva, presente nas plumas rémixes internas dalgunhas aves, particularmente as anseriformes, pero tamén,por exemplo, nos papagaios do xénero *Amazona*. Esta mancha, decotío visible cando voan, é util á hora de identificar determinadas especies.
Arte de arrastre de fondo

Unha **arte de arrastre de fondo** ou simplemente **arte de fondo** é calquera arte de pesca que exerza un buque pesqueiro que remolca unha rede con portas en contacto co fondo ou unha parella de buques que remolcan unha rede sen portas, coa finalidade de capturar especies demersais.

Esta técnica está prohibida nas augas interiores de Galicia. Baixo esta denominación colectiva están reguladas nos apartados *a*, *b* e *c* do artigo 82 do do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994) o bou, a vaca e a parella, respectivamente.
[miniatura|*Pino Ladra*, [arrastreiro con base en Celeiro|centro]]
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Arrastreiro

### Ligazóns externas
Rapa

O termo **Rapa** pode referirse a:

*A **Rapa das bestas**, festa tradicional desenvolvida nun curro para marcar os cabalos;
*Unha **rapa**, arte de pesca.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Rapa**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Arteixo;
***As Rapadas**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha;
***O Rapado**, lugar da parroquia de Baldráns, no concello de Tui.

;Fóra de Galiza

;Na Polinesia Francesa
***Illa Rapa**, illa do Océano Pacífico.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galería de imaxes de Xunqueira de Ambía

**Galería de imaxes** do concello de Xunqueira de Ambía na provincia de Ourense.

## Xunqueira de Ambía 

Ficheiro:Situacion Xunqueira de Ambía.PNG|Mapa coa localización.
Ficheiro:Concello do Xunqueira de Ambía.JPG|Casa do Concello.
Ficheiro:Placa altimétrica no concello de Xunqueira de Ambía.jpg|Placa altimétrica.
Ficheiro:Centro de Saúde de Xunqueira de Ambía.jpg|Centro de saúde.
Ficheiro:Xunqueira de Ambía.jpg|Xunqueira de Ambía
Ficheiro:Igrexa de Santa María de Xunqueira de Ambía.jpg|Igrexa de Santa María de Xunqueira de Ambía.
Ficheiro:Aabeleda.jpg|Igrexa da Abeleda.

## Mosteiro de Santa María de Xunqueira de Ambía 

Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Xunqueira de Ambía, Galiza.jpg
Ficheiro:21397 Xunqueira de Ambía Monasterio N.jpg
Ficheiro:Monasterio de Santa María de Xunqueira de Ambía.jpg
Ficheiro:Monasterio de Santa María de Xunqueira de Ambía2.jpg
Ficheiro:Monasterio de Santa María de Xunqueira de Ambía3.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca de Allariz - Maceda
*Eleccións municipais en Xunqueira de Ambía
*Lugares de Xunqueira de Ambía
Liña

Unha **liña** é unha arte de pesca que consiste nun ou varios anzois que actúan normalmente ligados á man do pescador. Está regulado polo artigo 17 do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG Nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994), que establece que se pode usar durante todo o ano e en calquera zona.
Galería de imaxes de San Cristovo de Cea

**Galería de imaxes** do concello de San Cristovo de Cea na provincia de Ourense.

## San Cristovo de Cea 

Ficheiro:Cea, praza do reló 01-06.JPG|Praza do *reloxo* e, á dereita, o edificio do concello
Ficheiro:Torre do Reloxo, Cea.jpg|Torre do Reloxo.
Ficheiro:San Cristovo de Cea, Galiza.jpg|San Cristovo de Cea.
Ficheiro:Pan de Cea. San Cristovo de Cea.jpg|Pan de Cea
Ficheiro:Exaltación dol Pan de Cea, 2007.jpg|Exaltación do Pan de Cea, 2007.
Ficheiro:San Cristovo de Cea, Galiza 2.jpg|San Cristovo de Cea
Ficheiro:Mosteiro de Oseira.Ourense.jpg|Mosteiro de Oseira

## Parroquias 
### Cea 

Ficheiro:Igrexa de San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa
Ficheiro:Albergue de peregrinos de Cea, San Cristobo de Cea.jpg|Albergue de peregrinos de Cea
Ficheiro:San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa
Ficheiro:Iglesia de San Cristovo de Cea (3653545751).jpg|Canzorros

### Mandrás 

Ficheiro:Igrexa de San Pedro de Mandrás, San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa
Ficheiro:Ponte de Mandrás.jpg|Ponte de Mandrás

### Oseira 

Ficheiro:Mosteiro de Oseira 1.jpg|Mosteiro Cisterciense de Oseira
Ficheiro:Cruceiro en Oseira, San Cristovo de Cea.JPG|Cruceiro
Ficheiro:Cabazo, Oseira, San Cristovo de Cea, Galiza.jpg|Cabazo
Ficheiro:Oseira, San Cristovo de Cea, Galicia (Spain).jpg
Ficheiro:Vilarello, Oseira.jpg|Vilarello
Ficheiro:San Cristovo de Cea, Province of Ourense, Spain - panoramio (11).jpg|A Cabana

### Pereda 

Ficheiro:FaramontaosPereda2.jpg|Faramontaos
Ficheiro: FaramontaosPereda.jpg|Faramontaos

### San Fagundo 

Ficheiro:Iglesia de San Fagundo de Cea.jpg|Igrexa de San Fagundo
Ficheiro:Fachada da igrexa de San Fagundo de Cea.jpg|Fachada da igrexa de San Fagundo
Ficheiro:Igrexa de San Fagundo Cea.jpg|Fachada da igrexa de San Fagundo
Ficheiro:Igrexa de San Fagundo de Cea, Cea.jpg|Igrexa de San Fagundo

### Souto 

Ficheiro:Igrexa de San Salvador de Souto, San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa de Souto
Ficheiro:Igrexa parroquial de San Salvador de Souto, San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa de  Souto

### Viña 

Ficheiro:Igrexa de San Román de Viña, San Cristovo de Cea.jpg|Igrexa de Viña

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de San Cristovo de Cea
*Eleccións municipais en San Cristovo de Cea
*Galería de imaxes da comarca do Carballiño
Galería de imaxes de San Amaro

**Galería de imaxes** do concello de San Amaro na provincia de Ourense.

## San Amaro 

Ficheiro:Concello de San Amaro.JPG|Casa do Concello de San Amaro.
Ficheiro:Centro de Saúde de San Amaro.JPG|Centro de Saúde de San Amaro.

## Parroquias 
### Eiras 

Ficheiro:Petroglifos en Eiras.JPG|Petróglifos en Eiras
Ficheiro:Ara de Eiras.JPG|Ara de Eiras
Ficheiro:Ara de Eiras 1.JPG|
Ficheiro:Escudo sabariz.JPG|Escudo na porta do Pazo de Sabariz
Ficheiro:Retablo Eiras 1.jpg|Retablo maior Igrexa de Eiras
Ficheiro:Composición retablo Eiras.jpg|San Xoan e San Xosé no retablo da Igrexa de Eiras
Ficheiro:Inscrip.jpg|Escudo e inscrición no exterior da igrexa
Ficheiro:A entrada a un dos pazos.jpg|Portalón de entrada a un dos pazos de Eiras
Ficheiro:A Carballa de Eiras.jpg|Carballa de Eiras

### Grixoa 

Hórreo, Grixoa, San Amaro.jpg|Hórreo en Grixoa
Igrexa Grixoa, San Amaro.jpg|Igrexa de Grixoa
Fachada igrexa Grixoa, San Amaro.jpg|Fachada da igrexa de Grixoa
Escultura fachada igrexa Grixoa, San Amaro.jpg|Escultura na fachada da igrexa de Grixoa.
Campanario igrexa Grixoa, San Amaro.jpg|Campanario da igrexa de Grixoa.
Grixoa, San Amaro.jpg|Entrada a Grixoa, San Amaro.

## Castro de San Cibrao de Las 

Ficheiro:Lansbricae_11.jpg|Vista xeral do Castro de San Cibrao de Las.
Ficheiro:Vista dunha casa patio na zona leste da antecroa do Castro de Las.JPG|Vista dunha casa na zona leste da antecroa do Castro de Las
Ficheiro:Construcións na zona oeste da antecroa do Castro de Las.JPG|Construción na zona oeste da antecroa do Castro de Las
Ficheiro:Escada acceso a muralla Castro de Las.JPG|Escada acceso a muralla do Castro
Ficheiro:Corpo de guardia da porta principal San Cibrao de Las.jpg|Corpo de guarda da porta principal do castro
Ficheiro:Barrio leste Las lado norte detalle.JPG|Detalle do Barrio leste lado norte do Castro
Ficheiro:Barrio oeste Las visto desde a segunda muralla exterior do lado sur.JPG|Barrio oeste visto desde a segunda muralla exterior.
Ficheiro:Rúa transversal principal de subida á porta leste da croa no Castro de San Cibrao de Las.JPG|Rúa transversal principal de subida á porta leste da croa.
Ficheiro:Murallas exteriores sur e foso que leva cara a porta sur.jpg|Murallas exteriores sur e foso.
Ficheiro:Casa circular croa San Cibrao de Las.jpg|Casa circular croa.
Ficheiro:Barrio oeste Las lado sur.JPG|Barrio oeste lado sur.

## Monte San Trocado 

Ficheiro:San Trocado.jpg|Monte San Trocado
Ficheiro:Muralla Santrocado.JPG|Murallas do Castro de San Trocado
Ficheiro:Panoramica_do_río_Miño_(Minho_river)_cara_a_Ourense_desde_o_Monte_San_Trocado,_(Galicia,_Spain).jpg|Vista do río Miño dende o Mon te San Trocado

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de San Amaro
*Eleccións municipais en San Amaro
*Galería de imaxes da comarca do Carballiño
Cullera

**Cullera** é un municipio da Comunidade Valenciana que se atopa na comarca da Ribera Baixa.

## Xeografía 
290px|miniatura|Praia de Cullera
290px|miniatura|Praia de Cullera

O municipio situado na ribeira do río Xúcar e xunto ao mar Mediterráneo, atópase a preto de 40&nbsp;km da capital Valencia. Accédese a esta localidade dende a Cap i Casal tomando a V-31 e posteriormente a N-332 e despois de pasar Sueca virar á esquerda para seguir pola CV-5040.

Cullera, xunto cos termos municipais de Valencia, Alfafar, Sedaví, Catarroja, Massanassa, Albal, Beniparrell, Silla, Sollana, Sueca, Albalat de la Ribera e Algemesí, forma parte do Parque Natural da Albufeira. Nesta localidade desemboca o río Xúcar, irrigando o termo municipal de Cullera enteiro, mediante un sistema de regadío deseñado na época de dominación musulmá. O Xúcar tamén irriga practicamente toda a comarca da Ribera Baixa. Á parte do río Xucar, tamén existe a lagoa de ''L'Estany*, situada na parte sur do termo municipal con desembocadura no mar, este é un lugar de pesca habitual.

Ao norte e nun recuncho da montaña, atópase *a balsa de Sant Llorenç*, este é un gran estanque rodeado de canas e coa fauna autóctona do Parque Natural da Albufeira. O termo municipal de Cullera esténdese ao longo dunha chaira, cuxa única elevación é a *Muntanya de les Rabosses'' (montaña das Raposas), cunha altura máxima de 233 m, sendo o último contraforte do Sistema Ibérico antes de chegar ao mar. O nome da montaña débese a que nunha época habitaban moitos coellos, facendo que tamén se atopase o raposo no mesmo hábitat; nos últimos tempos por mor da especulación urbanística e a explotación turística de cando en cando adoita verse algún raposo, excepto en contadas ocasións. Desta montaña cabe destacar que pola súa situación xeográfica, desde a cal se controlan todos os arredores, sempre estivo habitada e utilizada como atalaia, feito constatado polo castelo musulmán reformado máis tarde polos cristiáns, e a principios do século XX volta a reformarse para albergar un santuario, moito máis recente é o forte na parte máis elevada da montaña, que data da época das guerras carlistas.

## Barrios e pedanías 
No termo municipal de Cullera sitúanse os seguintes núcleos de poboación:

* Sant Antoni de la Mar
* El Far
* El Dosser
* El Brosquil
* El Mareny de Sant Llorenç
* El Marenyet
* L'Estany
* El Racó
* La Bega
* El Port
* El Raval de Sant Agustí
* La Vila

## Localidades limítrofes 
O termo municipal de Cullera limita cos de Sueca, Corbera, Fortaleny, Llaurí, Favara, Polinyà de Xúquer e Tavernes de la Valldigna.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* País Valencià, poble a poble, comarca a comarca, de Paco González Ramírez.
* Secció "Poble a poble" do Diari Parlem.
* Institut Valencià d'Estadística.
* Portal da Direcció General d'Administració Local da Generalitat.
Galería de imaxes da Veiga

**Galería de imaxes** do concello da Veiga na provincia de Ourense.

## A Veiga 

Ficheiro:A Veiga.svg|Escudo de A Veiga.
Ficheiro:Concello da Veiga.jpg|Casa do concello.
Ficheiro:Placa altimétrica no concello da Veiga.jpg|Placa altimétrica.
Ficheiro:El Embalse de Prada - panoramio.jpg|Encoro de Prada.
Ficheiro:La Presa de Prada - panoramio.jpg|Encoro de Prada.
Ficheiro:Panoramica del Embalse de Prada - panoramio.jpg|Encoro de Prada.

## Parroquias 
### Santo André de Requeixo 

Ficheiro:Requeixo,_A_Veiga,_Galiza.jpg
Ficheiro:Cabalos en Requeixo, A Veiga.jpg
Ficheiro:Requeixo, A Veiga, Galicia.jpg

### Valdín 

Ficheiro:Eido das estrelas, Valdín, A Veiga,, Galicia (España).jpg
Ficheiro:Eido das estrelas, Valdin, A Veiga, Galiza.jpg
Ficheiro:Eido das estrelas, Valdin, A Veiga, Galiza, España.jpg
Ficheiro:Eido das estrelas, Valdin, A Veiga, Galiza (España).jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares da Veiga
*Eleccións municipais na Veiga
*Galería de imaxes da comarca de Valdeorras
Hideki Yukawa

**Hideki Yukawa** (湯川秀樹, ゆかわ ひでき, *Yukawa Hideki*), nado en Tokyo o 23 de xaneiro de 1907 e finado en Kyoto o 8 de setembro de 1981, foi un físico xaponés, galardoado co premio Nobel de Física en 1949 por formular a hipótese dos mesóns, baseada en traballos teóricos sobre forzas nucleares.

## Traxectoria 
Naceu o 23 de xaneiro de 1907 na cidade xaponesa de Tokyo.

Realizou os seus estudos na Universidade Imperial de Kyoto, onde se graduou en 1929, e, tras ocupar praza de lector, trasladouse á Universidade Imperial de Osaka.

Doutoramento en 1938, conseguiu finalmente a súa praza de titular definitiva ao ano seguinte na Universidade de Kyoto.

Morreu nesa cidade o 8 de setembro de 1981.

## Investigacións científicas 
Especializado en física atómica e familiarizado coas ferramentas cuánticas, propuxo en 1935 unha orixinal teoría que explicaba a natureza das forzas nucleares fortes facendo uso dunha partícula, o mesón, cuxa masa situar entre os valores de protón e electrón como medio de intercambio, unha teoría análoga á vixente en electrodinámica cuántica, que explica a interacción entre cargas eléctricas por medio do intercambio de fotóns.

Ao descubrirse en 1937 unha destas partículas - o pión - entre os raios cósmicos, a comunidade científica internacional comezou a tomar en serio a súa hipótese. Aínda que posteriormente descubríronse novos mesóns que facían inviable o seu modelo, a teoría de mesóns fixo avanzar notablemente a física de partículas subatómicas, e segue sendo utilizada con fins de cálculo aproximado en moitos casos.

En 1947 foi profesor nas Universidades de Princeton e Columbia, e en 1953 director do Instituto de Investigación de Física Fundamental de Kyoto. Desde o ano 1947 as súas investigacións en partículas subatómicas versaron sobre a teoría dos campos non locais. Así mesmo formulou a captura electrónica, na cal un electrón de baixa enerxía de hidróxeno pode ser capturado polo núcleo.

En 1949 foi galardoado co Premio Nobel de Física pola *formulación da hipótese dos mesóns, baseada en traballos teóricos sobre forzas nucleares*.

En 1955, xunto con outros dez científicos e intelectuais, asinou o Manifesto Russell-Einstein en pos dun desarmamento nuclear.

En 1957 participou na primeira Conferencia Pugwash de Ciencia e Asuntos Mundiais en calidade de delegado científico do Xapón.

## Recoñecementos 
En honra súa nomeouse ao asteroide (6913) Yukawa descuberto o 31 de outubro de 1991 por Kin Endate e Kazuo Watanabe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1949
Patrick Blackett

**Patrick Maynard Stuart Blackett**, nado en Londres o 18 de novembro de 1897 e finado na ibídem o 13 de xullo de 1974, foi un físico inglés galardoado no ano 1948 co Premio Nobel de Física.

## Traxectoria 
Graduouse na Universidade de Cambridge o ano 1921 pasando a traballar posteriormente durante dez anos no Laboratorio Cavendish. En 1933 ingresou na Universidade de Londres e despois na de Manchester. Entre 1965 e 1970 foi presidente da Royal Society británica.

## Investigacións científicas 
Interesado desde ben novo sobre os raios cósmicos conseguiu, grazas á utilización da cámara de Wilson, confirmar a existencia do positrón e descubrir a produción de xiros atopados entre o positrón e o electrón. Este traballo, así como o realizado na eliminación da radiación, vano converter no primeiro investigador da antimateria.

Durante a segunda guerra mundial foi un dos principais impulsores da fundación do campo de estudo coñecido como Investigación de operacións, que mellorou as probabilidades matemáticas. Durante a Guerra discutiu fortemente contra as tácticas do bombardeo estratéxico, usando a "investigación de operacións" para demostrar que non tiña os efectos que os comandantes militares pensaban, é dicir, que "non romperon a vontade" do inimigo nin obstaculizou perceptiblemente as súas capacidades de produción. Esta opinión púxoo en contra da autoridade militar existente e foi expulsado de varios círculos de comunicacións. Tras a Guerra o estudo sobre o bombardeo estratéxico aliado probou que Blackett tiña razón.

En 1947 introduciu unha teoría para explicar o campo magnético da terra en función da súa rotación, coa esperanza que unificaría a forza electromagnética e a forza da gravidade. pasou un número de anos desenvolvendo magnetómetros de alta calidade para probar a súa teoría, rexeitándoa finalmente. O seu traballo sobre o tema, con todo, conduciu Blackett no campo da xeofísica, onde axudou a procesar datos referentes ao paleomagnetismo e axudou casualmente a proporcionar a evidencia forte para a idea da Deriva continental.

## Ideoloxía política 
A finais dos anos 40 Blackett chegou a ser coñecido polas súas opinións políticas radicais, que incluíron a crenza que o Reino Unido non estaba en condicións de desenvolver as armas atómicas e que o país tiña unha obrigación de mellorar as situacións científicas e tecnolóxicas nas súas colonias anteriores, especialmente a India.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1948
John Cockcroft

**Sir John Douglas Cockcroft**, nado o 27 de maio de 1897 e finado o 18 de setembro de 1967, foi un físico británico. Recibiu o premio Nobel de Física por ser o primeiro en desintegrar un núcleo atómico, e foi primordial no desenvolvemento da enerxía nuclear.
## Traxectoria 
Cockcroft naceu en Todmorden, Inglaterra. Foi educado na escola de secundaria de Todmorden e estudou matemáticas na Universidade de Manchester.

En 1928 traballou como investigador no Saint John's College, cargo que desempeñou ata 1946. No ano 1932, e en colaboración co físico Ernest Walton, foi o primeiro en desintegrar un núcleo atómico con partículas subatómicas aceleradas artificialmente. Usaron un acelerador de partículas que desenvolveran para bombardear átomos de litio con protóns. Algúns dos átomos de litio absorbían un protón e se desintegraban en dous átomos de helio. Entre 1941 e 1944, foi supervisor xefe do departamento de Investigación e Desenvolvemento das Forzas Aéreas británicas, e desde 1944 a 1946 exerceu como director da división de enerxía atómica do Consello de Investigación Nacional do Canadá. En 1948 concedéronlle o título de sir e compartiu con Walton o Premio Nobel de Física de 1951.
Hipoxemia

A **hipoxemia** é a diminución anormal da cantidade de osíxeno transportado no sangue arterial, caracterizada polas cifras de presión parcial de osíxeno sanguíneo por debaixo das consideradas normais.

Pode ser causado pola diminución da presión inspirada de osíxeno (PIO2), por hipoventilación alveolar, por unha difusión inadecuada do osíxeno a través do alvéolo, polo desequilibrio da ventilación-perfusión e por *shunt*. 

A baixa concentración de osíxeno no sangue provoca unha deficiente liberación de osíxeno nos tecidos, esta hipoxia pode causar un baixo rendemento mental ao afectar ao Sistema nervioso central.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asma
* Apnea do sono
* Doenza pulmonar obstrutiva crónica (EPOC)
* Insuficiencia respiratoria
Cecil Frank Powell

**Cecil Frank Powell**, nado o 5 de decembro de 1903 e finado o 9 de agosto de 1969, foi un físico británico.

## Traxectoria 
Powell foi galardoado co Premio Nobel de Física en 1950 polo seu desenvolvemento do método fotográfico de estudar os procesos nucleares e polo resultante descubrimento do pión (pi-mesón), unha partícula subatómica pesada. Os seus colaboradores no estudo, publicado en 1947, foron Giuseppe Occhialini, H. Muirhead e o mozo físico brasileiro César Lattes. O pión demostrou ser a partícula hipotética proposta en 1935 por Yukawa Hideki do Xapón na súa teoría de física nuclear.

Powell tamén foi galardoado coa Medalla de Ouro Lomonosov en 1967, e foi un asinante do Manifesto Russell-Einstein en 1955. Foi educado na Judd School, Tonbridge e o Sidney Sussex College, Cambridge.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no sitio oficial dos Premios Nobel 
* Centenary of particle pioneer
Liña de alta velocidade

miniatura|dereita|Shinkansen E5
miniatura|dereita|AGV
Unha **liña de alta velocidade** é unha infraestrutura para o transporte público sobre raís a velocidades superiores aos 200–220&nbsp;km/h. Segundo a Unión Europea calquera liña apta para 200&nbsp;km/h ou máis, sexa de nova construción ou actualizada, é unha liña de alta velocidade.

## Características
Os trazados destas liñas requiren unhas condicións especiais. Os raís teñen que ser cando menos de 60&nbsp;kg/m para evitar deformacións, e deben ter unha soldadura continua no canto de estar unidos por eclisas; deste xeito evítase o troupeleo. As curvas teñen que ser de radio alto para evitar excesivas forzas centrífugas que incomoden os pasaxeiros. Nos primeiros trazados esta limitación era de curvas dun mínimo de 4 quilómetros de radio, actualmente a limitación está en radios de 7&nbsp;km para poder circular a velocidades de 350&nbsp;km/h, tamén debe haber balastro a máis profundidade para que os carrís poidan soportar mellor as forzas e para mellorar a comodidade dos usuarios.

Os túneles teñen que ter un maior diámetro para evitar os cambios bruscos de presión ao entrar e saír deles. A electrificación da catenaria ten que ter unha maior tensión cós trazados convencionais, para poder cubrir as necesidades enerxéticas dos trens de alta velocidade, próximas aos 9000 kW. Todo o percorrido debe estar valado para evitar o paso de animais ou persoas, sen pasos a nivel, e as pontes deben ter sensores para detectar se caen obxectos nas vías.

Nestes trazados pódense permitir pendentes de ata 3,5% ou ata o 4%, maiores do que nas liñas tradicionais polo elevado movemento de inercia que posúen estes trens de alta velocidade.

Ademais as liñas de alta velocidade deben dispor de sistemas electrónicos de sinalización en cabina, xa que para o maquinista é practicamente imposible detectar os sinais a partir dos 200&nbsp;km/h.

## Galería de imaxes 

File:ICE_3_Fahlenbach.jpg|ICE-3
File:AVE_in_spain.jpg|AVE

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Alta Velocidade Española
*Shinkansen
*TGV
*ICE
Carboneras

miniatura|Playa de los Muertos, no sur do concello.
**Carboneras** é un concello español, situado ao sueste da provincia de Almería. No ano 2005 contaba 7.267 habitantes. Ten unha extensión de 95&nbsp;km², unha densidade de 76,5 hab/km². É un concello costeiro mediterráneo, a 68 km da cidade de Almería. Os seus principais intereses son unha central térmica, a desalgadora máis grande de Europa, as súas festas de mouros e cristiáns e por un polémico hotel a medio construír na zona de El Algarrobico.

## Demografía 
O concello, eminentemente turístico, coñeceu un importante crecemento de poboación na última década. Dende os 6.215 habitantes de 1996, pasou aos 7.508 en 2006 (un 21% de aumento nunha soa década). Iso é debido fundamentalmente á inmigración, ben de traballadores para as importantes industrias do concello, ben de turistas fundamentalmente británicos e alemáns, que escollen a costa almeriense como lugar de residencia durante boa parte do ano.

## Xeografía 
O concello de Carboneras ten un relevo bastante montañoso cara ao interior, cunha altura media de 10 m sobre o nivel do mar malia o seu perímetro costeiro. A zona interior atópase nas inmediacións da Serra Cabrera, unha formación montañosa ao norte do concello. Na costa hai grandes areais, como os urbanos de Carboneras, ou os de El Algarrobico, ao norte e Playa de los Muertos ao sur, cunhas formacións rochosas particulares. Os outros accidentes xeográficos máis importantes son a Mesa de Roldán, unha montaña costeira, o cabo de Media Naranja, e a illa de San Andrés, unha pequena illa fronte ao núcleo urbano.

Unha pequena zona sur do concello, practicamente deshabitada, atópase comprendida dentro dos lindes do Parque Natural Serra de Gata-Níjar.

A localidade principal é Carboneras. Tamén pertencen ao concello os lugares de Argamasón, El Llano de Don Antonio, La Cueva del Pájaro ou El Algarrobico.

O concello limita ao leste co mar Mediterráneo, ao norte cos concellos de Mojácar e Turre, ao oeste co de Sorbas e ao sur co de Níjar.

## Historia 
A primeira referencia histórica de Carboneras é a entrega que en 1559 lle fixo Filipe II de España ao marqués de Carpio coa obriga de construír o castelo de San Andrés. Este é o edificio histórico máis importante da localidade, atópase no centro do núcleo urbano, e serviu o exército castelán na guerra contra os mouriscos durante a revolta das Alpujarras.

## Economía 
dereita|miniatura|Costa do concello de norte a sur. En primeiro termo, a praia de El Algarrobico.
O nome de Carboneras procede dunha antiga explotación de carbón na localidade. Dese tipo de extracción mineira cesou, pero continúa existindo unha central térmica da empresa Endesa. Tamén existe unha planta desalgadora da auga mariña, a maior de Europa, e unha importante factoría de cemento.

A industria turística é tamén moi importante. De feito, no termo do concello sitúase o hotel Azata del Sol, un grande complexo de 20 andares e 411 habitacións situado a poucos metros da costa. O hotel quedou a medio construír logo de diversas protestas ecoloxistas e dunha decisión xudicial, e a Xunta de Andalucía anunciou a súa demolición, aínda non producida.

## Notas
Poros

**Poros** (en grego: Πόρος) é unha pequena illa dobre grega en parte sur do golfo Sarónico a unha distancia de 48 km ao sur do Pireo e separada por unha canle marítima de douscentos metros do Peloponeso.

A súa superficie é de 31 quilómetros cadrados e ten unha poboación de 4.000 habitantes (2011). O nome antigo de Poros era Pogon.

Poros está formada por dúas illas: Sphairia, a parte sur, a cal ten unha orixe volcánica e Kalaureia a parte norte.

A illa contén un rica vexetación. Moita da parte norte, leste e oeste ten unha vexetación moi tupida con bosques de piñeiros no sur e o centro.

## Xeografía e xeoloxía 
A illa é moi montañosa. O pico máis alto é o Vigla de 358 metros en parte centro-oeste. A illa posúe numerosas calas nas que desembocan pequenos regatos estacionais.

A xeoloxía da illa comprende rocas de sedimento do mesozoico ao cenozoico (calcaria e arenito do tipo Flysch) e ofiolita, así como rocas volcánicas do período neóxeno en Sferia.

A illa, tectonicamente, emerxeu na era terciaria.

## Historia 
Os estudos recentes suxiren que Poros estivo inhabitada ata a idade de bronce. Tumbas na illa foron datadas no período micénico existindo estruturas desde polo menos mil anos antes de Cristo.

A antiga cidade de Kalaureia foi o refuxio de Poseidón, as ruínas da edificación atópanse aínda accesibles nun outeiro próximo á cidade. Estas ruínas poden estar relacionadas cos santuarios de Geraistos e Tainaros.

Algúns historiadores antigos indicaron a Poros coa casa de Anfictionía no período arcaico, unha liga de cidades composta por Poros, Atenas, Exina, Epidauro, Ermioni, Nauplia e Orcómeno. De todos os xeitos non existen evidencias disto.

Na época do imperio Bizantino, Poros e outras illas da zona sufriron o acoso dos piratas.

Durante a ocupación do Imperio Otomán Poros permaneceu independente e axudou ás illas veciñas a iniciar a guerra de independencia de Grecia.

Poros foi devastado por un incendio que queimou o suroeste o 26 de xuño de 2007 que destruíu bosque, casas e negocios. 
dereita|miniatura|250px|Imaxe da cidade de Poros

## Lugares de interese 
A cidade de Poros posúe bonitos edificios neoclásicos construídos en forma de anfiteatro na ladeira dunha montaña. Nesta cidade atópase a torre do reloxo en 1927. 
miniatura|Poros Toore do Reloxo

O museo arqueolóxico de Korizis mostra os restos do santuario de Poseidón, Trecén e outros procedentes de sitios arqueolóxicos próximos.

A prestixiosa [academia naval helénica] está situada en Poros, a cal ten o primeiro estaleiro moderno de Grecia, establecido durante a guerra de independencia grega en 1827

## Demografía 
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Outras illas gregas
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da illa de Poros 
*Kalaureia Archaeological Excavations
Mirek Topolánek

**Mirek Topolánek**, nado en Vestín (daquela Checoslovaquia, agora República Checa) o 15 de maio de 1956, é un político checo.

Desempeñou o cargo de Primeiro Ministro da República Checa dende o 16 de agosto de 2006 ata o 8 de maio de 2009. É o presidente do Partido Democrático Cívico (ODS, o partido da dereita checo máis forte) dende novembro de 2002. Renovou o mandato o 8 de novembro de 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na Fundación CIDOB
Dokos

: *Dokos é tamén unha cidade da parte central da prefectura de Ródope, véxase Dokos*

**Dokos** (grego: Δοκός) é unha pequena illa grega do golfo Argosarónico, adxacente a Hidra, e separada do Peloponeso por un estreito chamado nalgúns mapas "golfo de Hidra." A illa está poboada unicamente por algúns monxes ortodoxos e perennes mandas de ovellas. A illa é rochosa e alcanza unha altura de 308 metros.

## Arqueoloxía 
Desde a antigüidade é considerada como unha localización estratéxica. No lado leste atópanse as ruínas dun gran castelo Bizantino - Veneciano. 
Dokos, segundo estudos arqueolóxicos, foi habitada desde a idade do cobre de 6000 aC. 
En 1975 Peter Throckmorton descubriu o Naufraxio de Dokos. Que é considerado como o máis antigo naufraxio do planeta  Está datado entre 2500 e 2000 antes de Cristo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello de Hidra .
*Hellenic Institute Of Marine Archaeology
Xaime Quesada

Co nome de **Xaime Quesada** podemos referirnos a:
*Xaime Quessada, pintor ourensán (1937-2007)
*Xaime Quesada Blanco, pintor ourensán (1975-2006), fillo do anterior.
-182

## Acontecementos 
* Hispania: Fulvio Flaco toma a cidade edetana de Urbicua.

## Nacementos 
* Tolomeo VIII Evérgetes II, faraón de Exipto da dinastía tolemaica.

## Mortes 
* Prusias I, rei de Bitinia.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-178

## Acontecementos 
* Os romanos ocupan a colonia siracusana de Ancona.
* Tiberio Sempronio Graco funda Graccurris en Hispania.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-179

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Filipo V de Macedonia - rei de Macedonia.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-180

## Acontecementos 
* Tiberio Sempronio Graco é nomeado pretor da provincia Hispania Citerior.
* Prusias II convértese en rei de Bitinia.

### Arte e cultura 
* Erguemento do Altar de Zeus en Pérgamo, Asia Menor, obra de estilo helenístico (data aproximada).
* O filósofo grego Carnéades funda a Academia Nova.

## Nacementos 
* Viriato - caudillo dos lusitanos na súa loita contra os romanos (data aproximada). Morreu en -139.
* Panecio de Rodas - filósofo grego da escola estoica (m. -110).

## Mortes 
* Aristófanes de Bizancio - gramático grego, director da Biblioteca de Alexandría (n. *c*. -257).
* Prusias I - rei de Bitinia.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Tico Medina

[dereita|175px|miniatura|Tico Medina (dereita), con [Juan Antonio Cebrián.]]

**Escolástico Medina García**, chamado **Tico Medina**, nado en Píñar (provincia de Granada) o 11 de setembro de 1934 e finado o 5 de xullo de 2021, foi un xornalista andaluz.

## Traxectoria 
A súa carreira comezou en Granada, en Radio Granada e no Diario Ideal. En 1956 escribiu tamén no xornal *Informaciones* e máis adiante no *Diario Pueblo* ata 1968. Dende os inicios da televisión en España, nos anos cincuenta, Tico Medina foi un rostro coñecido ao presentar algúns dos programas máis famosos de Televisión Española. O primeiro deles foi *Tele-Madrid* (1957), conducido canda o xornalista Yale, pero despois destacou en emisións como *España en directo ou *300 millones*. Despois regresou á prensa escrita, onde foi redactor xefe da revista *¡Hola!* ou xefe de reporteiros de *ABC*. Nos últimos anos noventa volveu á pequena pantalla como participante en parladoiros e talk-shows.

Tamén foi guionista de filmes como *Aprendiendo a morir* (1962) de Pedro Lazaga ou *La niña de luto* (1964) de Manuel Summers; e tamén escritor, cunha vintena de títulos.

### Televisión 
[dereita|miniatura|200 px|Rúa de Tico Medina, en [Mojácar (provincia de Almería).]]
* *Tele-Madrid* (1957)
* *Plaza de España* (1957)
* *Tercer grado* (1963)
* *A toda plana* (1965)
* *Buenas tardes* (1970-1971)
* *España en directo* (1971)
* *24 Horas* (1972-1973)
* *Todo es posible en domingo* (1974)
* *Revistero* (1975)
* *Hoy por hoy* (1976)
* *Las buenas noticias* (1978)
* *300 millones* (1978-1983)
* *Las mañanas de Rosa* (1999)
* *Con T de tarde'' (2001-2003)

## Premios 
* Dous Premios Ondas
* Antena de Oro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Medina
-177

## Acontecementos 
* Campaña dos Xiongnu contra os Yuezhi do Gansu (de -177 a -176).
* Axitación dos grandes feudais en China.

* En Roma, consulado de Caio Claudio Pulcro e Tiberio Sempronio Graco.
* Submisión definitiva de Istria por Roma.
* Catro mil familias samnitas e pelignias instálanse en Fregellae, nos confíns do Latium.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-172

## Acontecementos 
* En Roma, consulado de Gaius Popilius Laenas e P. Aelius Ligus.
* Iníciase a Terceira guerra de Macedonia, que rematará en -168. Roma, a solicitude de Pérgamo a través de Eumenes II, entra en guerra contra Perseo de Macedonia. As vilas gregas, retidas polo temor e o interese, non axen. Perseo, abandonado, mantense sen desfalecer durante máis de catro anos.
* Cleopatra II casa co seu irmán máis vello Tolomeo VI.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-171

## Acontecementos 
* Comeza a Terceira guerra de Macedonia.

## Nacementos 
* Atalo III Filométor, futuro rei de Pérgamo (m. -133).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
-170

## Acontecementos 
* Os partos e os sakas rematan co reino grego de Bactria no actual Afganistán.
* Mitrídates IV convértese en rei do Ponto (data aproximada).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Farnaces I - rei do Ponto (data aproximada).

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Xaime Quessada

**Xaime Quesada Porto**, coñecido artisticamente como **Xaime Quessada**, nado en Ourense o 14 de xullo de 1937 e finado en Vilar de Astrés o 30 de decembro de 2007, foi un pintor, escultor e escritor galego. É irmán do debuxante Fernando Quesada.

## Traxectoria artística 
[miniatura|220px|*[Dorna (Xaime Quessada)|Dorna*, 2001, en Pontevedra.]]
Formouse na Escola de Belas Artes de San Fernando, en Madrid. Nos anos cincuenta frecuenta o grupo de artistas ourensáns nucleados ao redor do Café Volter, denominado Os Artistiñas por Vicente Risco (formado por Arturo Baltar, Xavier Pousa, Virxilio, Xosé Luís de Dios, Acisclo Manzano e Buciños). Obtén a medalla de ouro na Exposición Nacional de Bellas Artes de 1959. Trasládase a vivir a París en 1962, e posteriormente móvese a Estados Unidos, onde traballa na década dos oitenta para a Unesco como artista nun proxecto sobre o Quixote.

Nas súas obras destacan as referencias mitolóxicas, as figuras naturalistas moi coridas, e os corpos esvaídos. Son constantes os motivos e cadros inspirados en Goya (como a súa serie negra) e máis en Picasso, con numerosas versións do Guernica e do minotauro.
[miniatura|200px|*O Mouchiño*, 2002, en [Ourense.]]

## Exposicións e obras 
Os seus murais e lenzos de gran tamaño están presentes en moitas pinacotecas europeas, como o Museo Nacional de Arte Moderna de México, o Museo do Pobo Galego, ou o Museo da Habana. Tamén ten obras como os teitos do Teatro Principal de Ourense, no Parlamento de Galicia e diversas esculturas públicas na cidade de Ourense ou a súa dorna homenaxe ao camiño de Santiago na cidade de Pontevedra.

Tamén realizou escenografías e vestiarios para montaxes teatrais, así como diversas ilustracións para libros.
[miniatura|200px|*A fada e o dragón*, 2006, no Paseo de Alfonso XII de [Vigo.]] 
## Obra literaria en castelán 
### Narrativa 
* *El recristo del Baraña: trágica y singular historia*, La galería Novecento, 1981.
* *Lucenza*, Sotelo Blanco, 1989 (prólogo de Manuel Vázquez Montalbán).
* *Cuentos crueles*, Ronsel, 2005.

## Obra escrita en galego 
### Conversas 
* *Conversas con Xaime Quessada*, de Olegario Sotelo Blanco, Sotelo Blanco, 1991.

## Datos persoais 
O seu fillo, Xaime Quesada Blanco, tamén foi pintor. Xaime Quessada foi soterrado no camposanto de Señorín.

Foi un coñecido militante da UPG e posteriormente do Partido Comunista de Galicia en Ourense.

## Premios 
* Medalla Castelao en 2004.
* Premio da Crítica Galicia 2008 na categoría de "Ciencias e Artes da Representación".
* Fillo predilecto da provincia de Ourense a título póstumo (2009).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Conversas con Xaime Quesada*, Olegario Sotelo Blanco, 1991

### Ligazóns externas
Pornografía gonzo

miniatura|Rodaxe dun filme gonzo. O actor leva unha cámara na súa fronte para gravar a escena.
A **pornografía gonzo** fai referencia ás producións onde o operador de cámara ou o director intervén na acción, falando aos actores ou sendo un actor el mesmo.
As películas pornográficas **gonzo** usualmente só realizan unha ou dúas actividades que posiblemente non inclúen sexo tradicional. A intención desta técnica é involucrar á audiencia na acción.

O director e produtor John Stagliano é considerado o inventor deste xénero, ao implementalo por primeira vez na serie de películas *Buttman*.

Un claro exemplo disto son os *castings* realizados por Pierre Woodman para a compañía Private.

## Notas
-173

## Acontecementos 
* Os romanos conquistan a actual Acqui Terme, na moderna rexión italiana do Piemonte.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano