open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Milicia

Dende o punto de vista etimolóxico, **milicia** pode referirse a facer a guerra e disciplinar aos soldados para este efecto. Do mesmo xeito, tamén caracteriza o *servizo ou profesión militar* ou un *conxunto de tropa ou xente de guerra*.

Con todo, o termo **milicia** utilizouse tamén, nun sentido máis restrinxido, para referirse a unha forza militar composta soamente de cidadáns, os cales se dedican á defensa do seu pobo ou nación, a aplicación da lei de emerxencia, ou de paramilitares de servizos, en momentos de emerxencia, e que non reciben ningún salario regular nin se comprometeron a un prazo fixo de servizo. Trátase dunha polisemia con múltiples significados distintos pero relacionados.

En xeral, unha **milicia** é o grupo formado pola unión de varios cidadáns que se organizan para proporcionar defensa ou servizos paramilitares a unha causa, sen recibir paga de forma regular ou estar adscritos á mesma por un período prefixado (a diferenza dun soldado regular), e de forma voluntaria (a diferenza dos membros dunha leva ou substitución obrigatoria). O membro dun destes grupos é, por extensión, un **miliciano** ou unha **miliciana**.

A milicia pode comportarse ocasionalmente como exército regular ou como guerrilla, segundo a relación de forzas que teña con cada opoñente en concreto.

## Etimoloxía 
miniatura|Guerrilla mexicana.
O termo *milicia* provén de raíces latinas e fai referencia á actividade militar. Segundo os países e a época, o termo ten diferentes usos ou connotacións, pero o habitual é aplicar o termo miliciano a combatentes non integrados nun exército regular.

* *miles* /miːles/: soldado
* *-itia* /iːtia/: un estado, actividade, calidade ou condición de ser
* *militia* /mil:iːtia/: servizo militar

## Significados 
A palabra pode ter varios significados dependendo do seu contexto. Os significados legais e históricos de *milicia* inclúen:

* Actividade ou servizo de defensa dunha comunidade, o seu territorio, habitantes, propiedades e leis.
* O conxunto da poboación dispoñible para ser chamada ás armas nunha comunidade, pobo, rexión ou estado.
** Un subconxunto destes que poden ser legalmente penalizado por non responder a unha chamada de seguimento.
** Un subconxunto destes que en realidade responde a unha chamada de seguimento, independentemente da obrigación legal.
* Un **exército de reserva** oficial, composto por cidadáns soldados; pode recibir distintos nomes segundo as leis ou costumes do país, como forza de reserva militar ou Garda Nacional.
* As forzas nacionais de policía dun país, sobre todo nos antigos estados socialistas como a URSS ou os ex-membros do Pacto de Varsovia, *militsia*.

En calquera destes casos, unha milicia é distinta dun exército regular. Pode servir para suplementar as forzas armadas, ou pode oporse a elas, por exemplo, como resistencia a un golpe de estado militar. Este era o caso dos milicianos galegos e españois, voluntarios que non estaban integrados no exército regular republicano que combateu na guerra civil española.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* II República española
* Guerra Civil española
EXXpedition

**eXXpedition** é un proxecto que procura visibilizar o tóxico no corpo das mulleres e o tóxico nos mares.

## Traxectoria 
Comandadas por mulleres, as expedicións comezaron a organizarse no ano 2014 poñendo o foco nos plásticos e os tóxicos dos océanos. Participou neste proxecto María José Arceo.

## Nota 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* María José Arceo
### Ligazóns externas
* Páxina web de eXXpedition

/
Mathieu Kamba

**Mathieu Kamba**, nado o 5 de outubro de 1995 en Calgary, Alberta, é un xogador canadense de baloncesto profesional que xoga no Palencia Baloncesto da Liga ACB.

## Traxectoria profesional 
O 27 de xuño de 2019, anunciouse a súa fichaxe polo Leyma Coruña da Liga LEB Ouro.

O 10 de xullo de 2020, Kamba asinou por unha tempada co Melilla Baloncesto da Liga LEB Ouro.

O 11 de agosto de 2021, Kamba chegou a un acordo por unha tempada co Oviedo CB da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en RealGM.com
Primeiro ministro de Corea do Norte

O **primeiro ministro da República Popular Democrática de Corea** (en coreano: 총리) é o xefe de goberno de Corea do Norte. Tamén se coñece como '''*Premier* de Corea do Norte'*. Actualmente ocupa o cargo Kim Tok-hun.

## Historia 
Orixinalmente, segundo a Constitución de 1948, o primeiro ministro era o posto estatal máis alto en Corea do Norte. Kim Il-sung inaugurou o cargo, manténdoo durante 24 anos até 1972, mentres as funcións cerimoniais do xefe de Estado eran realizadas polo Presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema.

A Constitución de 1972 creou o cargo de Presidente da RPDC, o cal substituíu o primeiro ministro como o máximo cargo estatal. A presidencia executiva foi creada con Kim en mente, e foi transferido a ese posto nada máis promulgada a Constitución. O primeiro ministro era agora o xefe do Consello de Administración, pero a maioría dos poderes do gabinete anterior foron pasados ao Comité Popular Central, o consello gobernante de máis alto nivel presidido polo presidente mesmo. O primeiro primeiro ministro despois de Kim Il-sung foi  Kim Il. O cargo foi entón chamado *Premier do Consello de Administración* (정무원 총리, *jungmuwon chongni*).

Despois da morte de Kim Il-sung, o cargo de presidente ficou vacante (oficialmente Kim Il-sung foi proclamado Presidente Eterno) e Kim Jong-il planeou unha nova reorganización Estatal. Unha revisión da Constitución en 1998 aboliu tanto o Comité Popular Central  como o Consello de Administración, e creando de novo o Gabinete.

## Funcións 
O primeiro ministro representa e supervisa o gabinete, o cal executa as políticas decididas polo Comité Central do Partido dos Traballadores de Corea. A oficina ten ningunha autoridade que fai política do seu propio.

O primeiro ministro forma parte dun triunvirato que supervisa a rama executiva de Corea do Norte, xunto ao Presidente do Presidium da Asemblea Popular Suprema  (o xefe de Estado *de facto'') e o Presidente da Comisión de Asuntos de Estado (comandante en xefe). Na práctica, con todo, o presidente da Comisión de Asuntos de Estado, que está constitucionalmente definido como "o cargo máis alto do estado" exerce o control absoluto sobre o goberno e o país. 

Sobre o papel, o presidente da Comisión de Asuntos de Estado, o presidente do Presidium da Asemblea e o primeiro ministro teñen os poderes equivalentes a un terzo dos poderes dun presidente na maioría de sistemas presidenciais. O presidente do Presidium dirixe as relacións internacionais, o primeiro ministro manexa os asuntos domésticos e encabeza o goberno, e o presidente da Comisión de Asuntos de Estado manda sobre as forzas armadas.

## Lista de primeiros ministros de Corea do Norte 
A seguinte é unha lista de primeiros ministros de Corea do Norte dende a súa fundación en 1948.

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Líder Eterno da Corea Juche
*Presidente da Comisión de Asuntos de Estado de Corea do Norte
Bóchega

Unha **bóchega** ou **bocha** é un mecanismo de defensa do corpo humano consistente nunha lesión elevada, palpable e circunscrita, chea de líquido linfático e outros fluídos corporais, que se forma na epiderme. Esta lesión fórmase para protexer o tecido tegumentario interior, o desprendemento ou a elevación principal da bocha é a primeira capa da pel; coñecida esta como a epiderme. Pode producirse como reacción a queimaduras ou fricción e axuda a reparar o dano producido na pel. As bochas figuran entre as eflorescencias primarias.

## Etioloxía 
As lesións de bóchegas adoitan ser consecuencia de axentes químicos ou físicos como queimaduras, conxelación de segundo grao ou a irritación mecánica -por exemplo, zapatos que rozan, calcetíns de fibras de algodón, tocar algún instrumento cordófono. Tamén, algunhas infeccións (por exemplo, a varicela e a erisipela bullosa) poden mostrar unha vesiculación.

## Notas
Motorola 68851

[miniatura|[Die (circuíto integrado)|Die Motorola 68851]]
O **Motorola 68851** é unha unidade de xestión de memoria (MMU) externa que está deseñada para proporcionar soporte de memoria paxinado para o 68020 mediante a interface do coprocesador dese procesador. En teoría, pódese utilizar con outros procesadores como o 68010 simulando a interface do coprocesador no software.

Os procesadores da familia 68K posteriores, como o 68030, 68040 e 68060, teñen unha MMU interna e non funcionarán co 68851, excepto posiblemente por simulación da interface do coprocesador.

O 68851 estaba dispoñible como unha opción para o Apple Macintosh II, e era necesario para executar o sistema operativo A/UX de Apple. En Mac VOS, Connectix Virtual lanzouse a principios de 1989 e usou o 68851 para proporcionar memoria virtual, que logo se integrou en System 7.

Moi poucas tarxetas para o Amiga utilizan o 68851, principalmente porque só se pode usar cunha pequena gama de procesadores e a maioría das tarxetas Amigas e aceleradoras usan un procesador que ten a súa propia MMU ou non pode admitir unha MMU. Unha das poucas tarxetas que a usa é a Commodore A2620.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Milan Milenkovic. *Microprocessor Memory Management Units*. "IEEE Micro",  Volume 10, n. 2. (Março de 1990), Pags. 70-85.
Hermann von der Hardt

**Hermann von der Hardt**, nado o 15 de novembro de 1660 e finado o 28 de febreiro de 1746, foi un historiador e orientalista alemán.
## Traxectoria 
Naceu en Melle, en Westfalia. Estudou linguas orientais na Universidade de Jena, a Universidade de Leipzig e interesouse especialmente no hebreo. Converteuse en conservador da rica biblioteca do duque Rodolfo Augusto de Brunswick-Wolfenbüttel, e despois en profesor de linguas orientais en Helmstedt en 1690, e finalmente en reitor do Gymnasium de Marienburg en 1709.
A temeridade das súas interpretacións alegóricas dos máis marabillosos feitos da Biblia causoulle numerosos desgustos.
### Obras 
Entre as súas obras publicadas, compre destacar:
* *Autographa Lutheri aliorumque celebrium virorum, ab anno 1517 ad annum 1546, Reformationis aetatem et historiam egregie iliustrantia* (1690-1691).
* *Magnum oecumenicum Constantiense concilium* (1697-1700).
* *Hebraeae linguae fundamenta* (1694).
* *Syriacae linguae fundamenta* (1694).
* *Elementa Chaldaica* (1693).
* *Historia litteraria reformationis* (1717).
* *Enigmata prisci orbis* (1723).
Deixou ademais un manuscrito dunha historia da Reforma Protestante, que se conserva no *Helmstedt Juleum*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jochen Bepler: *Hardt, Hermann von der*. In: Horst-Rüdiger Jarck, Dieter Lent u.&nbsp;a. (Hrsg.): *Braunschweigisches Biographisches Lexikon: 8. bis 18. Jahrhundert*. Appelhans, Braunschweig 2006, ISBN 3-937664-46-7, pp.&nbsp;299 e ss.
* Ralph Häfner: *Tempelritus und Textkommentar. Hermann von der Hardts »Morgenröte über die Stad Chebron« und die Eigenart des literaturkritischen Kommentars im frühen 18. Jahrhundert.* In: Scientia poetica 3 (1999), pp.&nbsp;47–71.
* H. H. Klippel, P. Tschackert: *von der Hardt, Hermann*. In: Realencyclopädie für protestantische Theologie und Kirche, 3. Auflage, Band 7, Leipzig: J.C. Hinrichs 1899, pp.&nbsp;417–420.
* Ferdinand Lamey: *Hermann von der Hardt in seinen Briefen und seinen Beziehungen zum Braunschweigischen Hofe, zu Spener, Francke und dem Pietismus*. Karlsruhe: Groos, 1891. Neudruck mit bibliograph. Nachträgen Wiesbaden: Harrassowitz 1974 (Die Handschriften der Badischen Landesbibliothek in Karlsruhe; Beil. 1) ISBN 3-447-01574-8 *(Digitalisat der Ausgabe 1890 bei Google Books, nur mit US-Proxy zugänglich)* Internet Archive
* Hans Möller: *Hermann von der Hardt als Alttestamentler.* Leipzig Habil. Schrift 1963
Antonio Puga Rodríguez

**Antonio Puga Rodríguez**, é un avogado e político galego.

## Traxectoria
Avogado en Celanova, nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura da agrupación veciñal Celanova Decide. Obtiveron catro concelleiros e grazas ao apoio de PSdeG-PSOE e BNG foi elixido alcalde de Celanova o 15 de xuño, gobernando en coalición cos socialistas. Nas municipais de 2023 volveu ser elixido alcalde co apoio do PSdeG e do BNG, gobernando novamente en coalición cos socialistas. Se ben debería conseguir 5 concelleiros, un erro no tecleado de resultados dunha mesa intercambiou os resultados do seu partido cos do PPdeG, polo cal perdeu un concelleiro en favor do PPdeG, decisión pola cal librou unha loita xudicial.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Celanova

### Ligazóns externas 
* Antonio Puga Rodríguez
Francesc Alomar

**Francisco Alomar Florit**, nado en Sineu (Mallorca) o 23 de decembro de 1928 e finado en Gustei (Coles) o 9 de agosto de 1955, foi un ciclista profesional español, alcumado *o camiñante solitario*.

## Traxectoria
dereita|miniatura|Placa no lugar do seu falecemento.
dereita|miniatura|Monólito e placa no lugar do seu falecemento.
Comezou a andar en bici de forma habitual mentres facía o servizo militar, para desprazarse ao cuartel. Logo de varias vitorias en carreiras nas Illas Baleares, en 1952 fíxose profesional.

Faleceu na estrada N-525 (actual OU-150) cando regresaba de participar na Volta ciclista a Galicia. O seu equipo, o Peñas Solera Cacaolat, decidiu abandonar a proba logo de que Federico Martín Bahamontes acusase a organización de favorecer os ciclistas Emilio e Manuel Rodríguez Barros.

Era irmán máis vello do tamén ciclista profesional Jaume Alomar.
Desde 1955 na súa vila natal celébrase durante as festas de verán o Memorial Alomar. Ademais instalouse unha escultura súa na praza do Fossar.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha de Francisco Alomar (sitiodeciclismo.net)
Premios Mil Primaveras

O **Premio Mil Primaveras** é un premio que comezou a organizar a Coordinadora de Traballadoras e Traballadores de Normalización da Lingua no ano 2019 coa finalidade de valorar, recoñecer e difundir accións, campañas, programas e proxectos cuxo obxectivo principal fose a posta en valor e o fomento da lingua galega. Colabora economicamente a Deputación Provincial de Pontevedra e na entrega dos premios o Concello de Pontevedra.

O nome do premio "mil primaveras" entra en relación co texto "mil primaveras máis" de Álvaro Cunqueiro.

## Proxectos galardoados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web do Premio Mil Primaveras
Esculca

**Esculca** é un observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades civís en Galiza fronte ás limitacións e vulneracións que poidan sufrir. Entre as súas principais actuacións salientan as denuncias de vulneración dos dereitos humanos por parte do Reino de España.

Para salvagardar a súa independencia fronte as mesmas administracións e institucións que denuncia, os seus estatutos prohiben que Esculca reciba financiamento público.

A súa actual presidenta é Lucía Barros Miñones.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Diego Epifanio

**Diego Epifanio Carbonero**, máis coñecido como **Epi**, nado en Burgos, é un adestrador profesional de baloncesto español.  Dende 2022 adestra ó Leyma Coruña da Liga LEB Ouro. 

## Traxectoria 
Diego Epifanio ten unha longa traxectoria como adestrador de equipos de formación no mundo do baloncesto logo de máis de quince anos dedicado á formación de xogadores de baloncesto. Tras doce anos como segundo adestrador de Andreu Casadevall en Burgos, e após a saída deste cara ao CAI Zaragoza da Liga ACB, faise cargo do equipo co que consegue o ascenso á Liga ACB. Tras conseguir manter a categoría durante dúas temporadas, é cesado do equipo, asinando poucos días despois polo  Club Baloncesto Breogán.

### Clubs 
* CB Miraflores (LEB / ACB, 2015−2019)
* Breogán (LEB, 2019−2021)
* Estudiantes (LEB, 2022)
* Básquet Coruña (LEB, dende 2022)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do Diego Epifanio na web da ACB
Cueiro

miniatura|Cueiros de tea.
Un **cueiro** é unha peza absorbente usada para hixienizar e evitar a contaminación da contorna por mor dos refugallos dun organismo. Adoitan usalo os bebés e adultos que perderon a capacidade de controlar os seus refugallos (feces e ouriños), ou que son incapaces de atopar un lugar onde depositar os mesmos. Isto aplica tanto a persoas que non poden chegar a tempo a un baño ou non é accesible o mesmo, tal é o caso dos astronautas, mergulladores, etc.

## Características 
O propósito dun cueiro é conter e manter a quen o usa seco e confortable por varias horas. Cando o cueiro é utilizado e alcanza a súa capacidade, hai que cambiar o mesmo por un novo; este proceso adoita facelo outra persoa, aínda que en certos casos tamén o mesmo usuario pode cambiar o cueiro.

O uso do cueiro non é exclusivo de persoas. Por varias razóns os animais poden utilizalos, dende razóns veterinarias (doenzas, etc), até para facilidade do dono do mesmo, como pode ser o dono dun mono ou outro animal ó que debe adestrarse para o uso dun lugar común de depósito de refugallos.

Aínda que non se coñece a data da súa invención, en diversas culturas ancestrais, como a azteca, exipcia e a romana, xa se empregaban diversos materiais, como follas, teas ou peles, para cubrir os nenos.

## Notas
Ralstonia

***Ralstonia*** é un xénero de proteobacterias, que antes estaba incluído no xénero *Pseudomonas*. Recibe o seu nome pola bacterióloga estadounidense Ericka Ralston (nada Ericka Barrett), a cal identificou 20 cepas de *Pseudomonas* que formaban un grupo fenotípico, e denominounas *Pseudomonas pickettii*, por M. J. Pickett, investigador do Universidade de California en Los Angeles que lle enviara as cepas. Posteriormente, *P. pickettii* foi transferida ao novo xénero *Ralstonia*, xunto conoutras especies.

## Xenómica 
*Proectos Xenoma de *Ralstonia* (de Genomes OnLine Database)
*Análise Comparativa de Xenomas de *Ralstonia* (no sistema IMG do Departamento de Enerxía dos Estados Unidos)

Especies do xénero *Ralstonia* foron tamén identificadas como contaminantes comúns dos kits de extracción de ADN ou de reactivos de PCR, o que pode causar que apareza erradamente como presente en conxuntos de datos de microbiota ou metaxenómica.

## Notas
Monas (xénero)

***Monas*** é un xénero de crisofíceas, descrito por Otto Friedrich Müller en 1773 como un grupo de infusorios. Co tempo, acabou por representar un xénero agregado.

## Historia taxonómica 
A este xénero foron transferidos moitos organismos, pero a maioría das especies de *Monas* foron despois sinonimizadas ou integradas noutros xéneros. Os organismos unha vez asignados a *Monas* realmente pertencían a diversos grandes grupos de liñaxes eucariotas (Opisthokonta, Amoebozoa, Rhizaria, Archaeplastida, Stramenopiles, Alveolata, Cryptophyta, Excavata), e incluso a liñaxes procariotas.

O xénero foi tamén incluído noutros grupos, como en Mastigophora ou Flagellata. A práctica actual é o uso (cuestionable) de sinónimos, baseándose en semellanzas morfolóxicas, dos nomes xenéricos *Monas* (principalmente usado na literatura do leste de Asia) e *Spumella* (usado como sinónimo na literatura europea e americana) como biflaxelado non pigmentado en Chrysophyceae. Porén, hai un conflito entre as investigacións morfolóxicas e moleculares. O taxon actual *Monas*/*Spumella* segue sendo polifilético e comprende polo menos cinco liñaxes, e as probas sobre a identidade da especie tipo de *Monas* perdéronse. como outros flaxelados (por exemplo, *Bodo*, *Cercomonas*)

## Notas
Kim Jae-ryong

**Kim Jae-ryong** é un político norcoreano. Exerce como primeiro ministro de Corea do Norte dende abril de 2019 e tamén é membro da Asemblea Popular Suprema.

O 10 de marzo de 2019, Kim foi elixido para a Asemblea Popular Suprema nas eleccións parlamentarias . Menos dun mes despois, durante a primeira sesión da XIV Asemblea Popular Suprema, Kim foi nomeado primeiro ministro de Corea do Norte substituíndo a Pak Pong-ju. Tamén foi elixido membro do Politburó do Partido dos Traballadores de Corea e da Comisión Militar Central do mesmo.

## Notas
Isabel Rodríguez Mate

**Isabel Rodríguez Mate** é unha historiadora e profesora galega que ten no seu legado diversas contribucións aos estudos feministas e de xénero.

## Traxectoria 
En 2016 doutorouse en Ciencias Políticas pola Universidade de Santiago de Compostela, licenciada en Historia e DEA en Estudos Contemporáneos. Na súa tese *Xénero, ordenamento xurídico e acción social (1812-1981)*, dirixida por Isabel Diz Otero,analízanse as actuacións promovidas polo descontento fronte aos agravios xurídicos que afectaban ás mulleres galegas, nun marco temporal que comprende desde os albores do proceso de construción do sistema liberal no Estado español até a Transición política en Galiza após a morte de Francisco Franco.

## Obras 
Coordinou a investigación e selección de documentos da obra *22 Documentos do feminismo galego* editada pola Fundación Galiza Sempre no 2010.

Realizou o guión, investigación e documentación da exposición itinerante (levada, entre outros lugares, á Coruña, Vigo, Lugo, Ourense, Porriño, Allariz ou Foz) organizada pola Fundación Galiza Sempre titulada *Feminismo galego, cambios sociais e dereitos das mulleres*.

Escribiu os estudos: *A participación política das mulleres galegas no primeiro terzo do século XX. O galeguismo* e *Eles libres e iguais, elas obedientes pola graza de Deus (2023).* Santiago*:* Laiovento. 226 páxs. ISBN 978-84-8487-633-5, así como diversos artigos ou colaboracións en revistas de carácter histórico e feminista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Nova da exposición ‘Feminismo galego: cambios sociais e dereitos da muller en Vigo
*22 textos do feminismo galego 
*Nova da charla-coloquio “A participación política das mulleres durante o primeiro terzo do século XX. O galeguismo” en Lugo
*Nova da exposición en Carballo "Feminismo galego. Cambios sociais e dereitos das mulleres"
*Nova da exposición en Santiago de Compostela da exposición Feminismo galego 
*Nova da exposición en Ribadeo de 22 documentos do feminismo galego
*Nova da exposición en Ribadeo de 22 documentos do feminismo galego
*Nova da exposición en Vigo de 22 documentos do feminismo galego
*Nova da exposición en Ribadeo de 22 documentos do feminismo galego
*Nova da exposición “Feminismo Galego: Cambios Sociais e Dereitos das Mulleres” en Ourense 
*Nova do libro 22 documentos de feminismo galego
*A muller na Grecia Clásica
Parque de Oza

O **parque de Oza** é un espazo verde cunha extensión de 55&nbsp;000 metros cadrados situado na cidade da Coruña, no barrio do Castrillón, o que o converte nun espazo verde urbano e un pulmón para a cidade.

## Historia e situación xeográfica 
Tras presentarse o proxecto por primeira vez no ano 2005 e ser rexeitado, o parque foi construído no ano 2010, en resposta á gran demanda veciñal para a construción dunha zona verde no distrito. Ocupa o espazo no que se atopaba unha leira señorial abandonada, así como o coñecido Camiño do Corgo.

Ao redor do parque pódense atopar numerosos servizos a disposición dos usuarios, tales como colexios de educación primaria e infantil, educación secundaria, polideportivos, centro comercial, a igrexa de Oza e as estacións de bus e de tren.

## Estrutura 
O parque presenta unha estrutura en chanzos, presentando así diferentes niveis no seu interior. Todos estes niveis atópanse comunicados por diferentes camiños, ofrecendo un total de 2350 metros de percorrido lineal.

No seu nivel inferior, presenta un espazo habilitado para os nenos e as nenas, no que se atopan diferentes tipo de xogos separados por idades. Na zona superior, ofrécense dúas pistas de fútbol, así como varios tableros de pimpón. Na zona intermedia do parque, atópanse unha serie de maquinas cuxa función é a de permitir ás persoas de maior idade facer exercicio con seguridade.

A vexetación, as zonas de auga e os elementos históricos que existían antes da construción do parque son un dos elementos máis importantes do mesmo, que conta con diferentes especies arbóreas de gran valor botánico, así como a recuperación de diferentes fontes ou estanques, restos dos muros, unha paxareira etc.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xardíns de Galicia
Example.com

**example.com**, **example.net**, **example.org** e **example.edu** son nomes de dominio de segundo nivel reservados para fins de documentación e exemplos do uso de nomes de dominio.

O exemplo de etiqueta de dominio de segundo nivel para os dominios de nivel superior .com, .net e .org foi reservado en 1999 polo Grupo de traballo de enxeñería de Internet en RFC 2606, Sección 3, mentres que estaba reservado para o dominio .edu pola Corporación de Internet para Nomes e Números Asignados (ICANN) desde 2000.

Ao implementar a reserva, a Autoridade de Números Asignados de Internet (IANA) puxo a disposición dominios para o seu uso en documentación técnica e de software, manuais e configuracións de software de mostra. Por tanto, os escritores de documentación poden estar seguros de seleccionar un nome de dominio sen crear conflitos de nomes se os usuarios finais tentan usar as configuracións de mostra ou os exemplos de maneira literal.

Estes nomes de dominio resólvense en direccións de Protocolo de Internet (IP) para IPv4 e IPv6 dun servidor web administrado por ICANN e asínanse dixitalmente mediante DNSSEC.

Os dominios de exemplo teñen un nome de subdominio definido no Domain Name System. Para cada dominio, o nome de dominio de terceiro nivel www resólvese nas mesmas direccións  IPv4 e  IPv6 que os dominios principais.

## Notas
## Ligazóns externas
*example.com
*example.net
*example.org
*example.edu
*iana.org
Alba Carballal

**Alba Carballal Gandoy**, nada en Lugo en 1992, é unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Arquitecta pola Universidade Politécnica de Madrid, estudou Dereito na UNED. Traballou como tradutora. En 2016 obtivo unha bolsa de residencia literaria na Fundación Antonio Gala, durante a que escribiu a súa primeira novela. Colabora en *Arquitectura Viva* e na web literaria Zenda.
## Obras 
* *Tres maneras de inducir un coma*, 2019.

* *Casa teva a qualsevol lloc*, 2021.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ¿Quién es Alba Carballal?: todo sobre la joven escritora que relevará a Eduardo Mendoza
Sabaha

***Sabaha*** (en ) é un filme surcoreano de 2019 dirixido por Jang Jae-hyun. Está protagonizado por Lee Jung-jae, Park Jung-min, Lee Jae-in, Jung Jin-young, Lee David e Jin Seon-kyu.

## Personaxes 
*Lee Jung-jae como Pastor Park
*Park Jung-min como Na-han
*Lee Jae-in como Geum-hwa
*Jung Jin-young como xefe Hwang
*Lee David como Joseph
*Jin Seon-kyu como Monxe Hae-an
*Ji Seung-hyun como Kim Cheol-jin
*Min Tanaka como Nechoong Tenpa
*Cha Sun-bae como Manager monk
*Hwang Jung-min como Deaconess Sim
*Lee Hang-na como Park Eun-hye
*Jung Dong-hwan como Kim Je-seok

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Creta e Cirenaica (provincia romana)

**Creta e Cirenaica** () foi unha provincia senatorial do Imperio romano, establecida no 67 a.C. Comprendeu a illa de Creta e a rexión de Cirenaica na actual Libia.

## A vontade de Apión e o dominio romano da Cirenaica 
Ptolomeo Apión, o último rei do Reino de Cirenaica, legou o seu reino á República Romana cando morreu sen fillos no 96 a.C. Roma aceptou esta herdanza de Ptolomeo Apión, pero preferiu deixar a administración aos gobernantes locais, en vez de facer un control directo. Con todo, polos anos 70 a.C., as revoltas civís de colonos xudeus comezaron a desestabilizar a provincia e o Senado romano viuse forzado a actuar. No 74 a.C., enviaron un oficial de baixo nivel, o cuestor Cornelius Lentulus Marcellinus, para anunciar oficialmente a Cirenaica como provincia romana e restaurar a orde. O feito de que o Senado enviara a un funcionario tan baixo, indica a dificultade política que tiña a República para gobernar o seu crecente imperio, así como a facilidade coa que Cirenaica estaba disposta a someterse á gobernanza romana e á estabilidade que bindaba.

## Conquista romana de Creta 
Marcus Antonius Creticus atacou Creta no 71 a.C. e foi repelido. Entón, no 69 a.C., Roma encomendou a Quinto Cecilio Metelo e, tras unha feroz campaña de tres anos, Creta foi conquistada por Roma no 66 a.C., Metelo gañou o agnomen "Creticus" como honra pola súa conquista e subxugación de Creta.

## Provincia 
No 67 a.C., Creta e Cirenaica combináronse nunha soa provincia  coa súa capital en Gortina en Creta. Debido a que este arranxo era xeograficamente inconveniente, Diocleciano dividiu a provincia no 298 d.C.

### Lista dos gobernadores romanos 
* Aulus Minicius Rufus 71/72 d.c.
* Catullus 72/73
* Gaius Arinius Modestus 73/74-74/75
* Silo
* Aulus Julius Quadratus 84/85
* Gaius Pomponius Gallus Didius Rufus 88/89
* Gaius Memmius [...] 98/99
* Lucius Elufrius Severus 99/100
* Lucius Aemilius Honoratus Entre o 97 e o 118
* Titus Vibius Varus Entre o 97 e o 118
* Salvius Carus 134/135
* Quintus Caecilius Marcellus Dentilianus c. 140
* Quintus Julius Potitus entre o 138 e o 161
* Gaius Claudius Titianus Demostratus 161/162
* Pomponius Naevianus entre o 165 e o 169
* Veturius Paccianus antes do 168
* Lucius Saevinius Proculus 173/174
* Quintus Caecilius Rufinus entre o 160 e o 180
* Quintus Servilius Pudens 164/165

**Outras leturas**

Jane Francis e Anna Kouremenos (eds.) 2016. *Roman Crete: New Perspectives*. Oxford: Oxbow

Anna Kouremenos 2018. "In the Heart of the Wine-Dark Sea: Cretan Insularity and Identity in the Roman Period". In A. Kouremenos (ed.) *Insularity and Identity in the Roman Mediterranean*. Oxford: Oxbow.

## Notas
## Véxase tamén
Cándido Pereira Garea

**Cándido Pereira Garea**, finado en Santiago de Compostela o 10 de xaneiro de 1890, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Procurador dos tribunais. Foi vicesecretario do Partido Republicano Progresista de Santiago de Compostela.

## Notas
Margareta Niculescu

**Margareta Niculescu**, nada en Iaşi (Romanía) o 4 de xaneiro de 1926 e finada en Charleville-Mézières (Francia) o 19 de agosto de 2018 foi unha artista, monicrequeira, profesora e directora de teatro romanesa. Dende a década de 1950 contribuíu á renovación da arte dos monicreques en Europa e no resto do mundo. Foi directora do Teatro Tandarica de Bucares. Entre 2000 e 2004 foi a presidenta da International Puppetry Association en Charleville-Mezieres e cofundou con Jacques Felix, a Escola Nacional das Artes dos Monicreques nesa cidade. En 1978 recibiu o premio Erasmus xunto con outros destacados monicrequeiros como Yves Joly, Peter Schumann e os irmáns Napoli.

## Traxectoria 
Nada en Iaşi, Romanía, Niculescu descubriu un grupo de monicrequeiros e considerou a súa arte teatral e dirixida precisamente aos seus proxectos. O teatro de monicreques nesa época non estaba nin estruturado nin profesionalizado en Romanía, senón que pequenos grupos de artistas creaban as súas personaxes dende o folclore tradicional.

Nese tempo o Partido Comunista Romanés tomou o poder e aboliu a monarquía, proclamando a República Popular de Romanía o 30 de decembro de 1947. O partido creou entón unha nova rede de institucións culturais controladas polo estado. Como parte do proceso, Niculescu foi convidada polo Ministerio de Cultura a axudar a levar os monicreques a un novo nivel como teatro nacional. Neste novo campo, Niculescu comezou estudos no Instituto das Artes Teatrais e Cinematográficas de Bucarest, e converteuse en directora do Teatro Tandarica da capital. Nese momento tiña vinte e tres anos e permaneceu no cargo entre 1949 e 1986. Como directora, recibiu o premio Erasmus en 1978, recoñecida por ser "un teatro colorista e imaxinativo que tivo unha influencia fértil nos monicreques de posguerra".

En 1985–1986, despois de 37 anos á fronte do Tandarica Theater, Niculescu (con Jacques Felix) fundou o Instituto Internacional de Monicreques nas Ardenas. Tres anos máis tarde, de novo con Felix, creou a Escola Nacional de Monicreques en Charleville Mezieres, da que foi directora entre 1987 e 1998.

Niculescu faleceu o 19 de agosto de 2018 en Charleville-Mézières, aos 92 anos.

## Obras 
* *Světové loutkářství : současné loutkové divadlo slovem i obrazem*, 1966, en checo. 
* *The puppet theatre of the modern world; an international presentation in word and picture*, UNIMA, 1967, inglés e alemán.
* *Puppentheater der Welt; zeitgenössisches Puppenspiel in Wort und Bild*, UNIMA, 22 reimpresións 1965 – 1968 en Alemaña.
* *Marionnettes du monde entier : théâtres de marionnettes contemporains*, UNIMA, 1967, en francés.
* ''L'avant-garde et la marionnette*, 1988, en francés. 
* *Die Avantgarde und das Figurentheater*, 1993, en alemán.
* *Marionnettes en territoire brésilien*, Festival mondial des théâtres de marionnettes, 1994, en francés.
* *Passeurs et complices* (*Passing it on''), Institut international de la marionnette, en francés e inglés, 2009.

## Notas
Alicia Boole Stott

**Alicia Boole Stott**, nada en Cork (Irlanda) o 8 de xuño de 1860 e finada en Middlesex o 17 de decembro de 1940, foi unha matemática irlandesa-inglesa. A pesar de non ter nunca unha posición académica, realizou un gran número de valiosas contribucións ás matemáticas, recibindo un doutoramento honorífico pola Universidade de Groninga. Estudou nunha escola situada xunta o Queen's College coa súa irmá, mais nunca asistiu á universidade. her Era coñecida entre os seus amigos e familia como Alice, aínda que sempre publicou co nome de Alicia.

### Inicio da carreira 
Alicia foi a única das irmás Boole que herdou o talento matemático dos seus pais, aínda que a súa nai educara os seus cinco fillos dende idade temperá "para familiarizalos co fluxo da xeometría" proxectando formas no papel, colgando péndulos etc. Foi exposta por primeira vez aos modelos xeométricos polo seu cuñado Charles Howard Hinton cando tiña dezasete anos, e desenvolveu a habilidade de visualizar unha cuarta dimensión. Stott aprendeu da obra de Pieter Schoute sobre seccións centrais dos polítopos regulares en 1895. Schoute foi a Inglaterra e traballou con Alicia Stott, convencéndoa de que publicase os seus resultados, o que fixo en dous artigos editados en Ámsterdam en 1900 e 1910.

A Universidade de Groninga honrouna invitándoa a asistir ás celebracións do seu tricentenario e outorgoulle un doutoramento honorífico en 1914. Trala morte de Schoute en 1913 Alicia fixo un receso do seu traballo matemático.

En 1930 foi presentada polo seu sobriño Geoffrey Ingram Taylor a Harold Scott MacDonald Coxeter e traballaron xuntos en varios problemas.

Alicia faleceu en Middlesex en 1940.

## Legado 
Na primavera de 2001 atopouse un rolo de papel con debuxos coloreados de poliedros na Universidade de Groninga. Aínda que non estaba asinado, recoñeceuse inmediatamente como obra de Alicia. Foi investigado por Irene Polo-Blanco, que incluíu un capítulo sobre Alicia no seu libro *Theory and History of Mathematical Models* (2007).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A. Boole Stott: *Geometrical deduction of semiregular from regular polytopes and space fillings*, Verhandelingen van de Koninklijke Akademie van Wetenschappen, Verhandelingen Natuurkunde, Eerste Sectie, deel 11, nummer 1 (1910), 1–24. Amsterdam, 1910.
*All publications by A. Boole Stott (as an author and as a co-author) with the Koninklijke Akademie van Wetenschappen
*"Alicia Boole Stott", Biographies of Women Mathematicians, Agnes Scott College
Hidroperoxilo

O **radical hidroperoxilo**, tamén chamado **radical perhidroxilo**, é un radical que é a forma protonada do superóxido e ten a fórmula HO2. Esta especie química xoga un importante papel na atmosfera terrestre e, como especie reactiva do oxíxeno, en bioloxía celular.

## Estrutura e reaccións 
A molécula ten unha estrutura dobrada nun ángulo duns 104º.

O anión superóxido,  e o radical hidroperoxilo coexisten en equilibrio químico en solución acuosa:
: + H2O  HO2 + OH−
A p*K*a do HO2 é 4,88. Por tanto, un 0,3% dos superóxidos presentes no citosol dunha célula típica están en forma protonada.

Oxida o óxido nítrico a dióxido de nitróxeno:

Como a constante dieléctrica ten un forte efecto sobre o p*K*a, e a constante dieléctrica do aire é bastante baixa, o superóxido producido (fotoquimicamente) na atmosfera está presente case exclusivamente en forma de HO2. Como o HO2 é bastante reactivo, actúa como un "limpador" na atmosfera ao degradar certos contaminantes orgánicos, polo que a química do HO2 é de considerable importancia xeoquímica.

## Notas
100 Galicia cen. Obxectos para contar unha cultura

***100 Galicia cen. Obxectos para contar unha cultura*** foi unha exposición temporal itinerante do Consello da Cultura Galega. Inaugurada en maio de 2016 en Santiago de Compostela, en outubro pasou á Coruña e en xaneiro de 2017 a Vigo, onde rematou no mes de abril.
## Descrición 
Inspirada en *A History of the World in 100 Objects* do British Museum, estivo comisariada por Manuel Gago Mariño e contou coa colaboración de Afundación e ABANCA.

O libro-catálogo, editado e presentado por Ramón Villares Paz e coordinado por Manuel Gago, inclúe unha fotografía de cada peza e un artigo sobre cada unha delas, de varios autores, entre eles: Felipe Criado Boado, Xurxo Ayán, Ermelindo Portela Silva, Henrique Monteagudo, Alfredo Erias, Anselmo López Carreira, Pegerto Saavedra, Francisco Díaz-Fierros, Anxo Angueira, Olivia Rodríguez, Pilar Cagiao, Henrique Alvarellos, Comba Campoy, Miguel Anxo Seixas Seoane, Xavier Queipo, María Luisa Sobrino, Xusto Beramendi, Lourenzo Fernández Prieto, Xosé Manoel Núñez Seixas, Ramón Máiz, Manuel Gago, Víctor Freixanes, Ramón Villares, Xosé Ramón Pousa, Emilio Pérez Touriño e María Xosé Porteiro.

## Pezas da exposición 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* *Galicia no tempo*
* *Gallaecia Petrea*
* *A History of the World in 100 Objects* (British Museum)
* *Galicia, un relato no mundo*

### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
*
Mark Nottingham

**Mark Nottingham**, nado o 30 de novembro de 1971, é un desenvolvedor de infraestrutura web.

Nottingham formou parte do Grupo de Arquitectura Técnica do W3C e actualmente é membro da Xunta de Arquitectura de Internet. Presidiu o Grupo de Traballo HTTP do IETF desde 2007, o Grupo de Traballo de QUIC de IETF desde 2016, e anteriormente presidiu o Grupo de Traballo de Direccionamiento de Servizos Web do W3C.

É autor de varios RFC de IETF relacionados con HTTP, URI e outras tecnoloxías web.

Nottingham traballou en Akamai Technologies como investigador científico, BEA Systems como tecnólogo principal senior, Yahoo! como un "técnico Yahoo" no departamento de infraestrutura de medios, e Rackspace como un arquitecto de sistemas. Logo pasou a reincorporarse a Akamai en setembro de 2012, antes de pasar a unha breve posición en Mozilla, e logo mudouse a Fastly, na Oficina do CTO.

En 2002, Nottingham escribiu "Así que che gustaría ser un geek dos estándares", unha lista de lectura en Amazon.com para as persoas que aspiran a crear protocolos e formatos de Internet. Incluíu *O príncipe* de Maquiavelo entre os libros para ler: "É curto, doce (o certo é que non) e ponche no estado de ánimo adecuado para loitar e reunir consenso", chanceou.

Foi orador destacado en conferencias técnicas como XTech 2006, QCon 2007, Velocity 2010, linux.conf.au 2014 e ausnog 2017..

En agosto de 2017, Nottingham enviou problemas a varias librarías de programación solicitando a súa eliminación do código de estado HTTP 418 ("I'm a teapot") , o que deu lugar á reserva dunha próxima revisión de HTTP.

Orixinalmente de Baltimore, Estados Unidos, Nottingham graduouse da Universidade de Towson cunha licenciatura en estudos de fotoperiodismo, unha especialización de deseño propio que incluía traballos de xornalismo, fotografía e deseño gráfico.

Vive en Melbourne, Australia, coa súa familia.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Mark Nottingham
Sakura 2B

**Sakura 2B**, coñecido tamén como **CS 2B** (acrónimo de *Communications Satellite*) foi un satélite artificial da axencia espacial xaponesa NASDA lanzado o 5 de agosto de 1983 mediante un foguete N-2 desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
Sakura 2B, xunto con Sakura 2A, era parte da segunda xeración de satélites de comunicación xaponeses. Foi usado como satélite de reserva en caso de fallo de Sakura 2A. Levaba a bordo 4 transpondedores en banda Ka e foi inxectado nunha órbita xeoestacionaria, nunha posición de 136º E.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Sakura (satélite)
*Sakura 2A
*Sakura 3A
*Sakura 3B
David O'Keefe

'''David Dean O'Keefe'*, nado en 1824 ou 1828 e finado en 1901 no barco *Santa Cruz'', foi un capitán de barco de orixe irlandesa que se converteu nun persoeiro histórico e político da illa de Yap na Micronesia, no Pacífico Sur.

## Traxectoria 
O'Keefe emigrou aos Estados Unidos en 1848 e estableceuse en Savannah, no Estado de Xeorxia. En 1871, como capitán de barco Belvedere, colleu rumbo ao Pacífico Sur, cara a Manila. En 1872 chegou por primeira vez a Yap, a bordo do Wreker, e alí traballou polo menos ata 1875 na empresa Webster & Cook, de Singapur, antes de establecerse como comerciante pola súa conta, con establecementos en Yap, en Palau e en Mapia. O'Keefe adquiriu varias embarcacións coas que levaba copra ata Hong Kong. En Yap chegou a adquirir moito poder ao proporcionarlle á poboación local ferramentas de ferro procedentes de Hong Kong e doutros lugares de Asia Oriental para facilitar a produción das tradicionais moedas de pedra características daquelas illas.

Por mor da riqueza que adquiriu concedéuselle a propiedade dunha illa (a actual Tarang) na que era considerado como un rei. O seu emblema consistía nunha bandeira estadounidense ondeando sobre as letras "OK". Chegou a ter dúas esposas yapesas, coas que tivo varios fillos na illa, malia estar xa casado en Savannah, onde tiña tamén unha filla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hezel, F. X. (2008). "The Man Who Was Reputed to be King: David Dean O'Keefe". En *Journal of Pacific History*, Vol. 43, Nº 2. Páxinas 239-252.
* Dash, M. (2011). "David O’Keefe: The King of Hard Currency". En *Smithsinian.com*. 28 de xullo de 2011.

### Outros artigos 
* Yap
* Moeda de pedra
Nabro

O **Nabro** é un estratovolcán da rexión sur do Mar Vermello, en Eritrea. Atópase no límite sueste dos Alpes Danakil, na depresión de Danakil. Antes da erupción de 2011, considerábase que o volcán estana extinto.

## Xeografía 
miniatura|dereita|Mapa topográfico de Nabro (arriba) e Mallahle (abaixo) coa fronteira entre Eritrea e Etiopía, pasando entre os dous.
O Nabro atópase no sur de Eritrea, no centro da Depresión de Afar, preto da fronteira suroeste con Etiopía e no norte do Gran Val do Rift. Está rodeado polos volcáns Mallahle, ó suroeste, e Dubbi, ó norte, e nos seus arredores atópanse as cidades de Beilul e Asab, no leste, e Edd, no norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Volcáns de Eritrea
Pobo tigré

Os **tigré** son un grupo étnico que habita en Eritrea e o Sudán. Están estreitamente relacionado cos tigriña e os beja. Os tigré falan a lingua tigré, a cal pertence á póla semítica das linguas afroasiáticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pobo tigriña

Os **tigriña** (en ; *tägaru*) son un grupo étnico falante de tigriña que habita en Eritrea e na Rexión de Tigray de Etiopía. Habitan principalmente nas terras altas de Eritrea e no norte de Etiopía, e contan con comunidades na diáspora en numerosos países. En Eritrea representan arredor do 55% da poboación, onde supoñen máis de tres millóns de persoas, e en Etiopía son máis de 4,5 millóns, segundo o censo de 2007. Máis do 90% dos tigriña son cristiáns. A gran maioría pertencen á igrexa etíope e á igrexa eritrea, mais tamén hai minorías de musulmáns, Beta Israel, e dende o século XIX protestantes e católicos.

## Notas
Carola Rackete

**Carola Rackete**, nada en Preetz en 1988, é unha capitá e activista social alemá.

Tornouse famosa internacionalmente en xuño de 2019, tras o desembarque forzoso na illa italiana de Lampedusa co barco humanitario *Sea-Watch 3*. Como resultado das súas accións, foi detida polas autoridades italianas arriscándose a unha pena de 10 anos de prisión. Aínda que non foi a única persoa procesada por axudar migrantes en Europa, a súa detención considerouse un símbolo. 
## Traxectoria 
Carola Rackete naceu en Preetz, unha cidade media do norte de Alemaña preto de Kiel, mais creceu en Hambühren. O seu pai, Ekkehart Rackete é enxeñeiro electrónico e un exmilitar do exército alemán.

Despois de graduarse en ciencias náuticas na Universidade de Jade (Baixa Saxonia), navegou durante dous anos en expedicións científicas no Ártico e na Antártida no marco das accións do Instituto Alemán Alfred Wegener para a investigación polar e mariña.

## Notas
A virtude de Checchina

***A virtude de Checchina*** (en ) é unha novela de Matilde Serao publicada orixinalmente no ano 1884.

Foi traducido ó galego por Isabel Soto e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2019.

## Notas
Ourika

***Ourika*** é unha novela de 1823 escrita por Claire de Duras, orixinalmente publicada anonimamente.

Foi traducido ó galego por Xavier Senín e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chilcoat, Michelle. "Confinement, the Family Institution, and the Case of Claire de Duras’ *Ourika*".  Vol. 38, No. 3. (Fall 1998), 6–16.
* Dimauro, Damon. "Ourika, or Galatea Reverts to Stone". Nineteenth-Century French Studies. (Spr–Sum 2000). 187.
* Kadish, Doris Y.; Massardier-Kenney,Françoise et al., ''Translating slavery: gender and race in French women's writing*, 1783-1823, Kent, Kent State University Press, 1994.
* Kadish, Doris Y., *Ourika’s Three Versions: A Comparison*, *Translating Slavery: Gender and Race in French Women’s Writing'', 1783-1823, Éd. Françoise Massardier-Kenney, Préf. Albrecht Neubert, Gregory M. Shreve, Kent, Kent State UP, 1994, xiv, p.&nbsp;217-28.
* Koh, Adeline  "The uses of racial melancholia in colonial education: Reading Ourika and Saleh: A Prince of Malaya as cautionary tales " Journal of Postcolonial Writing Volume 48, Issue 4, 2012http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/17449855.2011.616341
* O'Connell, David. "Ourika: Black Face, White Mask". The French Review. Special Issue. No. 6, Studies on the French Novel (Spring 1974), 47–56.
* de Raedt, Thérèse. “Representations of the Real-Life Ourika.” In Approaches to Teaching Duras’s Ourika, MLA Approaches to Teaching World Literature. (Nova York: Modern Language Association of America, 2009)
* Rouillard, Linda Marie. "The Black Galatea: Claire de Duras’ *Ourika*".  Nineteenth-Century French Studies, Vol. 32, No. 3 & 4. (Spring–Summer 2004), 207–22.
* Warburton, Eileen. "Ashes, Ashes, We All Fall Down: *Ourika*, Cinderella, and ''The French Lieutenant's Woman*". Twentieth Century Literature. Vol. 42, No. 1, John Fowles Issue (Spring 1996), 165–186.
* Weil, Kari. "Romantic exile and the melancholia of identification". *differences: A Journal of Feminist Cultural Studies.'' Vol. 7, No. 2, (Summer 1995). 111–27.
Unión Republicana (España 1893)

miniatura|Nicolás Salmerón

**Unión Republicana**, foi unha alianza electoral creada o 23 de xaneiro de 1893 a partir da confluencia de 3 partidos republicanos: o Partido Republicano Progresista de Ruiz Zorrilla, o Partido Republicano Centralista de Salmerón e o Partido Republicano Federal de Francesc Pi i Margall. O 28 de xaneiro, no xornal El Motín, publicouse o Manifesto elaborado o día 23, no que se indicaba que tiña como obxectivos: acelerar a chegada da República, a creación dun goberno provisional e a elaboración dunha Constitución.

Nas eleccións de marzo dese mesmo ano, conseguiron 32 escanos, obtendo ademais a vitoria nas provincias de Madrid e Barcelona, nas respectivas capitais e en Valencia. Fóra da alianza permaneceron os republicanos posibilistas de Castelar, que obtuviron 15 escanos. No obstante, ese mesmo ano, o propio Castelar disolveu o Partido Demócrata Posibilista (PDP) e aconsellou a integración no seo do Partido Liberal, ao que se opuxo unha parte do partido que fundou a Unión Constitucional Republicana (UCR) que acabaría integrándose en Unión Republicana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*