open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hiparquía

**Hiparquía** (Ιπαρχία), nada en Maronea (Tracia) ca. 346 a. C. e finada ca. 300 a. C., foi unha das primeiras mulleres filósofas.

## Traxectoria
Irmá de Metrocles e de familia acomodada, deixouse levar polos discursos de Crates de Tebas. Agradábanlle tanto a vida e a dialéctica de Crates, que ningunha das vantaxes dos seus pretendentes (como a riqueza, a nobreza e a fermosura) a apartaron de seu propósito, pois para ela só existía Crates. De feito, chegou a ameazar ós seus pais con suicidarse se non casaba con el. Os pais de Hiparquía foron falar con Crates e pedíronlle que falase con ela para que cambiase a súa decisión. Crates tratou de disuadila mais non puido; así que, ao final púxose de pé e espiuse de toda a roupa ante ela e díxolle: "Este é o mozo, esta a túa facenda, delibera ante esta situación. Porque non serás a miña compañeira se non te fas con estes mesmos costumes". A moza fixo a elección e, tomando os mesmas costumes ca el marchou na compaña do seu marido.

Así adoptou o modo de vida dos filósofos cínicos (baseado no desprezo da propiedade e a crítica á orde establecida e ás convencións) e ía con el aos banquetes. Foi precisamente nun banquete na casa de Lisímico onde rebateu a Teodoro o alcumado o Ateo, dirixíndolle o seguinte sofisma: "O que non sería considerado delito se o fixera Teodoro, tampouco será considerado delito se o fai Hiparquía. Teodoro non comete delito se se golpea a si mesmo, logo tampouco o comete Hiparquía se golpea a Teodoro". El non contestou a esta frase pero arrincoulle o vestido. Hiparqía non se inmutou nin se azorou como calquera muller. Senón que, cando el lle dixo: "Esta é a que abandonou a lanzadeira no tear", respondeu: "Eu son, Teodoro. É que che parece que tomei unha decisión errónea sobre min mesma, ao dedicar o tempo que ía investir no tear na miña educación?".

Hiparquía era unha moza boa e compasiva cos pobres, achegábase a eles e prodigáballes axuda. Ademais participaba en torneos de oratoria e felicitábase por dedicar o seu tempo ao estudo no canto de tecer, como facían as mulleres gregas da súa condición.

## Obras
Deixou escritas traxedias de carácter filosófico, como se pode observar neste fragmento:

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Dióxenes Laercio: *Vidas, opinións e sentencias dos filósofos más ilustres*.
*García Gual, Carlos (2002). *4. Crates, o filántropo. La secta del perro *. Alianza Editorial. pp.&nbsp;87. ISBN 8420677671.
Pepe Bar

dereita|miniatura|Busto en Balaídos.
[dereita|miniatura|Necrolóxica de Pepe Bar en *[El Pueblo Gallego*.]]
**José Bar Vilaboa**, nado en Vigo en 1886 e finado na mesma cidade o 30 de xaneiro de 1930, foi un futbolista e adestrador de fútbol galego, máis coñecido como **Pepe Bar**.

## Traxectoria 
A súa carreira futbolística transcorreu principalmente no Real Club Fortuna de Vigo, equipo ao que tamén dirixiu como técnico ata o momento da fusión deste co Real Vigo Sporting Club en 1923. Precisamente Bar foi un dos valedores da fusión xunto ao xornalista Manuel de Castro *Handicap* e ao secretario do Concello de Vigo Juan Baliño Ledo, o froito do esforzo foi o Real Club Celta de Vigo.

No seu recordo hai un busto seu no Estadio Municipal de Balaídos.
## Vida persoal
Foi irmán do tamén futbolista Félix Bar Vilaboa. Casou con Carmen Boo Feás e foi pai de Ángeles, Antonio, Xosé, Alfonso e mais Luis Bar Boo.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
* Artigo en historiadoceltadevigo.net
Signo de repetición

miniatura|130px|dereita|Signo de repetición.
En música, un **signo de repetición** é a marca e signo que ten o obxectivo de evitar volver escribir compases que van ser repetidos.

miniatura|500px|esquerda|Signo de repetición cos recadros de 1ª e 2ª vez.
Caltojar

**Caltojar** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 77 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 84,36 km².

## Núcleos de poboación 
* Bordecorex
* Caltojar
* Casillas de Berlanga
80ª edición dos Óscar

A **80ª edición dos Óscar**, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes de 2007 dos Estados Unidos e celebrouse o 24 de febreiro de 2008 no Kodak Theatre de Hollywood, Os Ánxeles. Durante a cerimonia, a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas presentou os Premios da Academia (comunmente coñecidos como **Oscars**) en 24 categorías. Gil Cates foi o produtor do evento, facendo con esta a súa décimo cuarta quenda. Jon Stewart presentou a cerimonia, sendo a segunda vez. Anteriormente presentara a 78ª edición dos Óscar.

*Non é un país para vellos* dominou a gala acadando catro premios dos oito ós que optaba, incluíndo o Óscar ó mellor filme. Por primeira vez dende a 37ª edición dos Óscar (1964), a Academia entregou os catro premios de interpretación a actores non americanos. Os galardoados foron: Daniel Day-Lewis (irlandés) por *There Will Be Blood* (Mellor actor), Marion Cotillard (francesa) por *La Môme* (Mellor actriz), Javier Bardem (español) por *Non é un país para vellos* (Mellor actor secundario) e Tilda Swinton (inglesa) por *Michael Clayton* (Mellor actriz secundaria). A cerimonia continuou coa tendencia dos anos anteriores, sen un filme premiado máis de catro veces.

## Gañadores e nomeados 
Os nomeados desta edición foron anunciados o 22 de xaneiro polo presidente da Academia, Sid Ganis, e a actriz Kathy Bates, no Samuel Goldwyn Theater na sede da Academia en Beverly Hills (California). Os filmes *Non é un país para vellos* e *There Will Be Blood* recibiron cada un deles oito nomeamentos.

### Premios 
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letras grosas**.

[miniatura|dereita|[Irmáns Coen, Mellores directores]]
[miniatura|dereita|150px|[Daniel Day-Lewis, Mellor actor]]
[miniatura|dereita|150px|[Marion Cotillard, Mellor actriz]]
[miniatura|dereita|150px|[Javier Bardem, Mellor actor secundario.]]
[miniatura|dereita|150px|[Tilda Swinton, Mellor actriz secundaria.]]
[miniatura|dereita|150px|[Diablo Cody, Mellor guión orixinal]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos Óscar 
* Web oficial de AMPAS 
* Canal dos Óscar en YouTube
Nóż w wodzie

***Nóż w wodzie*** (literalmente: "coitelo na auga") é un filme polonés do ano 1962 dirixido por Roman Polanski. Trátase dun drama con elementos de psico-suspense que se centra na saída en barca que fai unha parella nova de namorados. A idílica e tranquila excursión vese perturbada pola aparición dun mozo transeúnte a quen deixan subir á barca e que acabará poñendo a proba a consistencia da parella. *Nóż w wodzie* foi a primeira longametraxe do seu director e está considerada o comezo da súa carreira internacional, ao gañar o premio da crítica do Festival de Cinema de Venecia e ser candidata ao Óscar á mellor película de lingua non inglesa de 1964.

## Argumento 
O exitoso xornalista Andrzej (Leon Niemczyk) é a súa parella Krystyna (Jolanta Umecka) van pasar unha fin de semana aos lagos de Masuria para navegar co seu veleiro. Polo camiño atópanse cun transeúnte novo (Zygmunt Malanowicz) ao que convidan á excursión; o mozo que non sabe nada de navegación e aprende de Andrzej. Porén, ao longo da xornada prodúcense constantes confrontacións verbais entre o burgués Andrzej e o rebelde e libertario convidado, que ten un gran coitelo co que xoga e se entretén ao longo da excursión. Os dous mozos, para impresionar a Krystyna miden dun ou doutro xeito as súas forzas, sen que ningún dos dous se impoña como claro gañador.

Pola mañá, logo de pasar a noite no veleiro, Andrzej sorprende a súa parella conversando distendidamente co mozo. Prodúcese entón un enfrontamento entre os dous homes e Andrzej acaba guindando o preciado coitelo na auga, negándose logo a recuperalo, polo que o convidado brinca na auga pese a non saber nadar. Tras un tempo sen rastro do mozo a parella teme que afogase e os dous bótanse á auga para atopalo, sen éxito. Andrzej achégase ata a policía para informar da súa desaparición, mais o transeúnte non afogara senón que quedara agochado nunha boia e cando sabe que a rapaza está soa volta á embarcación. Despois de discutir reconcílianse e acábanse deitando xuntos. O veleiro volve á costa e o mozo deixa a embarcación para que non o vexa Andrzej, que espera a Krystyna no peirao. El explícalle que finalmente non se atreveu a avisar a policía e ela confésalle o que pasou pola noite e a súa infidelidade. Andrzej non a cre e continúa convencido da morte do rapaz. A parella volve á casa e cando ao chegar atopan unha encrucillada, conducindo un dos camiños á policía, o coche permanece indeciso.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 36ª edición dos Óscar
* Filmes de Polonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* *Knife in the Water* at culture.pl
**Knife in the Water* an essay by Peter Cowie at the Criterion Collection
Porsche 997

O **Porsche 997** é unha serie de modelos de automóbil deportivo producida polo fabricante alemán Porsche entre 2004 e 2012, e vendidos co nome comercial Porsche 911. O 997 é a 6ª xeración do Porsche 911. Pertence ó segmento de deportivos con motor bóxer de 6 cilindros colocado na parte traseira do coche, con tracción a 2 ou 4 rodas segundo o modelo. Os motores de 3,6, 3,8 e 4,0 litros entregan entre 321 e 612 cabalos de potencia.

## Modelos
* Carrera
* Carrera S
* Carrera Cabriolet
* Carrera S Cabriolet
* Carrera 4
* Carrera 4S
* Carrera 4 Cabriolet
* Carrera 4S Cabriolet
* Targa 4
* Targa 4S
* Turbo
* Turbo Cabriolet
* Turbo S
* Turbo S Cabriolet
* GT3
* GT3 RS
* GT3 RS 4.0
* GT2
* GT2 RS

## Galería 

Ficheiro:2005 Porsche 997 Carrera S.jpg|Porsche 997 Carrera S (2005)
Ficheiro:2010 Black and Red Porsche 997 GT3 RS (IAA 2009).jpg|Porsche 997 GT3 RS (2009)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial de Porsche
Trampa extracelular de neutrófilos

[miniatura|dereita|250px|Imaxe de microscopio electrónico de NETs englobando células fúnxicas de *[Candida albicans* nun pulmón de rato infectado.]]

As **trampas extracelulares de neutrófilos** (**NETs**, *Neutrophil extracellular traps*) son redes de fibras extracelulares, compostas principalmente por ADN procedente de granulocitos neutrófilos, á que quedan unidos moitos patóxenos que invaden o noso corpo, o que facilita a súa destrución.

Hai tempo que se sabe que os neutrófilos (a nosa primeira liña de defensa contra a infección) utiliza dúas estratexias para matar os patóxenos invasores: fagocitose dos microbios e secreción de compostos antimicrobianos. Pero en 2004 descubriuse unha nova función, que supón unha terceira estratexia: a formación de trampas extracelulares de neutrófilos (NETs), nas cales os neutrófilos matan aos patóxenos extracelulares á vez que minimizan os danos nas células do hóspede. Cando se activan neutrófilos *in vitro* co axente farmacolóxico forbol miristato acetato (PMA), interleucina 8 (IL-8) ou lipopolisacárido (LPS), os neutrófilos liberan proteínas dos seus gránulos citoplasmáticos e cromatina para formar unha matriz fibrilar extracelular coñecida como NET por medio dun proceso activo.

Máis recentemente, viuse que non son só as bacterias as que inducen aos neutrófilos a formar NETs, senón que tamén o fan fungos patóxenos como *Candida albicans* (tanto a forma hifal coma a forma de lévedo). As NETs tamén se documentaron en asociación con infeccións de *Plasmodium falciparum* (axente da malaria) en nenos. As NETs poderían tamén ter un efecto deletéreo no hóspede, porque a exposición aos complexos de histonas extracelulares podería xogar un papel no desenvolvemento de autoinmunidade, que daría lugar a enfermidades autoinmunes como o lupus eritematoso. As NETs poderían tamén xogar un papel nas enfermidades inflamatorias, xa que se identificaron NETs na preeclampsia, un trastorno inflamatorio relacionado co embarazo no cal son activados os neutrófilos. As NETs tamén foron asociadas coa produción de anticorpos IgG antinucleares contra o ADN de dobre cadea en nenos infectados con malaria producida por *P. falciparum*.

## Notas
Birollo

O **birollo** ou **berberecho azul** (*Cerastoderma glaucum*, Bruguière 1789 ; antes *Cardium glaucum* e *Cerastoderma lamarcki*) é un molusco bivalvo da familia dos Cárdidos (Cardiidae), da orde Veneroida.
miniatura|
## Morfoloxía 
É semellante ó berberecho común (*Cerastoderma edule*) e pode confundirse con el. Ten unha cuncha sólida, forte, equivalva e inequilateral. Presenta un perfil ovalado coa marxe anterior dereita inclinada cara a atrás. Non supera os 6&nbsp;cm de eixo maior.

Presenta 22-28 costelas radiais con pequenas espiñas seriadas; liñas de crecemento claramente visibles. Nas proximidades da marxe libre estas espiñas están reviradas cara a dentro. Na cara interior e ata preto do umbo, márcanse as canaladuras correspondentes ás costelas, especialmente na zona anterior e central mentres que desaparecen na posterior.

A cor é marrón clara amarelenta ou marrón escura. O periostraco é sucio. O interior é marrón clara aínda que tamén pode ser branca sucia ou ata azul morada.

## Hábitat e bioloxía 
É unha especie propia do Mar do Norte e do Mediterráneo. Vive na franxa intermareal, enterrado en fondos de area ou lama, soportando maiores descensos de salinidade que o berberecho común.

É unha especie comestible, pero non apreciada. Ten menos carne e de sabor algo lameiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Bibliografía 
* : *Guía dos mariscos de Galicia*. Editorial Galaxia, Vigo 1985.
### Ligazóns externas 
* en World Register of Marine Species
* Ficha en ITIS
Castillejo de Robledo

**Castillejo de Robledo** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 136 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 52,98 km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Amilladoiro

O termo **Amilladoiro** pode referirse a:

*Un **amilladoiro** (do latín ) é un túmulo artificial.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Amilladoiro**, lugar da parroquia da Porta, no concello de Sobrado;
***O Amilladoiro**, lugar da parroquia de Filgueira de Barranca, no concello de Oza-Cesuras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Berberecho bravo

miniatura|Berberecho bravo
O **berberecho bravo** (***Acanthocardia echinata***, Linnaeus 1758; antes *Cardium echinatum*) é un molusco bivalvo da familia dos Cárdidos (Cardiidae), da orde Veneroida.

## Morfoloxía 
De cuncha sólida, equivalva e inequilateral, dun perfil ovalado. Chega a medir 8&nbsp;cm de lonxitude.

A superficie da cuncha está sucada por 18-22 costelas patentes, de disposición radial, dotadas dunha fila de espiñas ocas, unidas entre si. No centro de cada costela hai un suco fino sobre o que asentan aquelas espiñas. As liñas de crecemento, concéntricas, son nítidas. A zona da marxe da superficie interna presenta uns sucos que corresponden coas costelas.

A cor é branca ou crema, e o interior branco.

## Hábitat e bioloxía 
Distribúese pola costa europea do Atlántico, desde Noruega ata a costa de Marrocos, entrando no Mediterráneo.

Vive sobre fondos de area, lama ou cascallos, desde a franxa infralitoral ata grandes profundidades.

En Galicia é abundante na entrada das rías pero non é obxecto de pesca. As escasas capturas que se realizan utilízanse para a elaboración de conservas, como o berberecho marolo (*Acanthocardia tuberculata*).

Ríos Panisse recolleu abundante sinonimia para esta especie nos diferentes portos da costa galega, como *arola* (aínda que é moi diferente da verdadeira arola), *berberecho francés*, *berberecho macho*, *berberecho castellano* (en Vilanova de Arousa), *berberecho de altura*, *burro* (en Cangas), *can* (en Lira), *pata de mula/mulo* (en Panxón, Nigrán, e en Bouzas, Vigo), ademais dos comúns para estes cárdidos como *carneiro*, *cascarneiro, carneira* ou *carneirolo*. En Sada e Caión (A Laracha) denomínano *marolo*, como á especie *Acanthocardia tuberculata*, pola súa similitude e por ambas elas teren un aspecto marolo (groso, robusto), en comparanza co berberecho común.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. *Anejo* 7 (1977) de *Verba*.
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
O Cicho, Filgueira de Barranca, Oza-Cesuras

**O Cicho** é un lugar da parroquia de Filgueira de Barranca no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o INE, en 2025 tiña 1 habitante (1 home), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 5 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Filgueira de Barranca
### Parroquias de Oza-Cesuras
## Notas
Marolo

O **marolo** ou **berberecho marolo** (*Acanthocardia tuberculata*, Linnaeus 1758; antes *Cardium tuberculatum*) é un molusco bivalvo da familia dos Cárdidos (Cardiidae), da orde Veneroida.

## Morfoloxía 
Semella un berberecho de gran tamaño. Ten unha cuncha forte, sólida, equivalva, cun perfil ovalado ou redondeado, lixeiramente inequilateral. Chega a medir 9–10&nbsp;cm de diámetro e uns 4&nbsp;cm de grosor.

Presenta 21-22 costelas radiais fortes e dotadas de espiñas romas -tamén descritas como nódulos- na zona próxima ás marxes, atenuadas na zona central. As liñas de crecemento son claramente visibles. No interior, a marxe está percorrida por sucos que corresponden coas costelas.

A cor é castaña que ás veces tira a avermellada, con bandas irregulares concéntricas máis escuras que a cor do fondo.

## Hábitat e bioloxía 
Distribúese pola costa europea do Atlántico, desde Escandinavia ata o estreito de Xibraltar, penetrando en boa parte do Mediterráneo.

Vive nas costas abertas, en áreas de fondos de limo ou cascallo, na franxa infralitoral e ata os 10 metros de profundidade.

É un molusco comestible pero moi escaso. As capturas que se poidan producir destínanse á elaboración de conservas co nome castelán de *langostillo*.

Co nome de *marolo* Ríos Panisse recolleu tamén outros moluscos cárdidos (coma o berberecho bravo (*Acanthocardia echinata*), o carneiro (*Venus verrucosa*) e outros). Todos eles, incluído a que nos ocupa, reciben tamén outros nomes comúns como *carneiro*, *cascarneiro* ou *carneirolo*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Bibliografía 
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. *Anejo* 7 (1977) de *Verba*.

### Ligazóns externas 
* Ficha en World Register of Marine Species
* Ficha en Encyclopedia of life
Codeso (homónimos)

O topónimo **Codeso** é un fitónimo que indica a existencia de codesos. Pode referirse a:

;En Galiza
***Codeso**, parroquia do concello de Boqueixón;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Fisteus, no concello de Curtis;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Aguións, no concello da Estrada;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Guitiriz;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Filgueira de Barranca, no concello de Oza-Cesuras;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Ermedelo, no concello de Rois;
***O Codeso**, lugar da parroquia de Momán, no concello de Xermade.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Codesos**, lugar da parroquia da Pereiriña, concello de Cee.
Escribidor de papo negro

O **escribidor de papo negro** é unha ave da familia das Emberizidae.

## Morfoloxía e hábitos 
É unha especie de 15–16&nbsp;cm de lonxitude, peso de 25 gramos e envergadura de 22–26&nbsp;cm. Lombo, cola e parte superior da cabeza son pardos, namentres a parte inferior do corpo, gorxa e fazulas son amarelos. Salientar a *careta* característica dos machos da especie, cunha liña ocular negra. As femias e os xoves non presentan este deseño facial e teñen cores máis esluídos.
Ave frecuente nas zonas con matogueiras ou con cultivos. No sur da súa área de distribución é frecuente en bosques de aciñeiras e nas viñeiras. Aliméntase de insectos e sementes. Acostuma cantar dende lugares elevados ou prominentes

## Reprodución 
O período de cría vai de maio a xullo, podendo facer dúas postas no ano. O niño adoita estar preto do chan. Cada posta consta entre 3 e 5 ovos, cun tempo de incubación de 13 días. Os polos permanecen no niño entre 10 e 13 días trala eclosión.

## Distribución 
Presente todo o ano no Norte e Sur da Península Ibérica, Oeste e Sur de Francia, nos Balcáns e nas zonas litorais de Marrocos, Alxeria e Turquía. Presente na cría ou de maneira esporádica no leste de Francia e Interior de Turquía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "100 aves comúns do concello de O Grove e áreas veciñas". C.D. Romay Cousido, Antonio Fontoira García, Emilio Martínez Sabarís, Atocha Ramos Martínez. Editado polo Concello do Grove. Depósito Legal:C 2423-2009
* *Guía de Aves: España, Europa y Región Mediterránea*. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstïons. Ediciones Omega. 
* *Gran Guía de la Naturaleza AVES*. Nicolai, Singer, Wothe. Editorial Everest .
Juan Baliño Ledo

**Juan Baliño Ledo**, nado en Vigo en 1900 e finado na mesma cidade o 24 de outubro de 1999, foi un avogado galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi Secretario Xeral do Concello de Vigo, e durante a guerra civil española Secretario da comisión xestora municipal, presidida polo Comisario de Guerra José Giménez García. Posteriormente tamén foi xerente do Faro de Vigo.

En 1923 foi xunto a Manuel de Castro *Handicap* e Pepe Bar un dos máximos valedores da fusión do Real Vigo Sporting Club e do Real Club Fortuna de Vigo, que deu pé ao nacemento do Real Club Celta de Vigo. Ocupouse da parte xurídica da fusión e formou parte da comisión creada para dar forma ao novo club e elaborar os seus estatutos. Súa é a proposta de *Celta de Vigo* como nome e as cores do seu equipamento. Foi un dos primeiros directivos do club. Anos despois foi presidente da Federación Galega de Fútbol e da de Atletismo.

## Vida persoal 
Casou en 1931 con María Luisa Díaz Iglesias.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas
* Historiadoceltadevigo.net
* Planetacelta.webcindario.com
A Granxa, Vilar de Ordelles, Esgos

** A Granxa** é un lugar da parroquia de Vilar de Ordelles no concello ourensán de Esgos na comarca de Ourense. Tiña 20 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 12 mulleres. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar de Ordelles 
### Parroquias de Esgos 
## Notas
As Campinas

O topónimo **As Campinas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Campinas**, lugar da parroquia do Ribeiro, no concello de Bande;
***As Campinas**, lugar da parroquia de Vilar de Ordelles, no concello de Esgos;
***As Campinas**, lugar da parroquia de Campo, no concello do Irixo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Campiñas**, lugar da parroquia do Soñar, no concello de Lugo.
Laioso

Como topónimo **Laioso** pode referirse a:

;En Galiza
***Laioso**, lugar da parroquia de Augas Santas, no concello de Allariz;
***Laioso**, lugar da parroquia de Vilar de Ordelles, no concello de Esgos;
***Laioso**, lugar da parroquia de Verea, no concello de Verea;
***Laioso**, lugar da parroquia de Parada de Outeiro, no concello de Vilar de Santos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Laiosa**, parroquia do concello do Incio.
Ordelles

Como topónimo **Ordelles** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar de Ordelles**, parroquia do concello de Esgos;
****Vilar de Ordelles**, lugar de dita parroquia;
***Ordelles**, lugar da parroquia de Chaodarcas, no concello do Pereiro de Aguiar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Cernada, Rocas, Esgos

** A Cernada** é un lugar da parroquia de Rocas no concello ourensán de Esgos na comarca de Ourense. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña doce habitantes (seis homes e seis mulleres).

## Toponimia 
O topónimo galego *Cernada* (da voz medieval **cinerata*, do latín ) indica unha terra queimada para o seu poboamento.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rocas 
### Parroquias de Esgos 
## Notas
San Pedro de Rocas, Rocas, Esgos

** San Pedro de Rocas** é un lugar da parroquia de Rocas no concello ourensán de Esgos na comarca de Ourense. Estaba deshabitado no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE. 
## Patrimonio 
Neste lugar atópase o Mosteiro de San Pedro de Rocas, o máis antigo de Galiza.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rocas 
### Parroquias de Esgos 
## Notas
Quinta

O termo **Quinta** pode referirse a:

***Quinta**, en música, intervalo que comprende cinco notas da escala musical.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Viladequinta**, parroquia do concello de Carballeda de Valdeorras;
****Viladequinta**, lugar de dita parroquia;
***Quinta**, lugar da parroquia de Folgoso, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Quinta**, lugar da parroquia de Vide, no concello das Neves;
***Quinta**, lugar da parroquia de Grixó, no concello de Ramirás;
***Quinta do Monte**, lugar da parroquia de Rocas, no concello de Esgos;
***O Agro de Quinta**, lugar da parroquia de Amarante, no concello de Maside;
***Quintadóniga**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***Quintairo**, lugar da parroquia de Canedo, no concello da Pobra do Brollón;
***Quintairos**, lugar da parroquia de Amoroce, no concello de Celanova;
***Quintairos**, lugar da parroquia de Bobadela, no concello de Celanova;
***Quintairos**, lugar da parroquia de Cristosende, no concello da Teixeira;
***Quintana**, lugar da parroquia de Reboreda, no concello de Redondela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cañamaque

**Cañamaque** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 33 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 22,94 km².
Ameixola

miniatura|
A **ameixola** (*Mactra stultorum*, Linnaeus 1758; antes *Mactra corallina*) é un molusco bivalvo da familia dos Máctridos (Mactridae), da orde Veneroida.

## Morfoloxía 
Semella unha ameixa de gran tamaño (ata 7&nbsp;cm de lonxitude), de cuncha fráxil, delicada e equivalva, co umbo lixeiramente desprazado cara a adiante. O perfil é triangular, cos ángulos redondeados.

A cuncha é lisa e brillante, con liñas de crecemento concéntricas. É de cor crema ou abrancazada, con tonalidades púrpura e manchas radiais de cor marrón. O periostraco ten cor marrón clara ou agrisada. O interior é branco, marrón e ás veces púrpura.

## Hábitat e bioloxía 
Distribúese na costa europea do Atlántico, desde o norte de Noruega ata o Senegal, entrando no Mediterráneo e Mar Negro.

Vive en praias abertas de area limpa, na franxa inframareal ata profundidades de 100 metros.

É un molusco comestible pero de peor calidade que a ameixa. Péscase co rastro ou co sacho na baixamar.

Ríos Panisse recolleu os sinónimos seguintes: *ameixola de area*, *ameixola brava*, *bicudo* (por ser algo afiada), *rabioso* e *señorita*, e tamén os nomes de *cona de monxa* (en Ribeira) e *crica* (en Sardiñeiro, Fisterra), metáforas sexuais non infrecuentes na denominación dos moluscos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. *Anejo* 7 (1977) de *Verba*.

### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Ficha en World Register of Marine Species
Crates de Tebas

**Crates de Tebas**, nado en Tebas no 368 a. C. e finado no 288 a. C., foi un filósofo grego discípulo de Dióxenes de Sinope e seguidor, como el, da escola cínica.

Crates foi o discípulo máis notable de Dióxenes de Sinope. O seu alumno máis famoso foi Zenón de Citio, fundador do estoicismo. Por iso considerase o nexo entre a escola cínica e o estoicismo.

## Traxectoria
Naceu en Tebas no ano 368 a. C. De moi novo estableceuse en Atenas, onde coñeceu a Dióxenes. Era un cidadán de clase alta que renunciou a todo (riquezas e posición social) para abrazar ao cinismo. Como conta Dióxenes Laercio, Crates doou á cidade unha grandiosa fortuna e adoptou, xunto a súa esposa Hiparquía, a vida de mendigo que era característica dos cínicos. O seu trato coa xente era moi distinto do do seu mestre, era amable e respectuoso; chamábano "O Filántropo". Defendía os puntos de vista da escola cínica cun estilo menos agresivo que o de Dióxenes. Segundo Dióxenes Laercio, abría as portas das casas para exhortar ao seus moradores, de aí o seu outro sobrenome "O Abreportas". Outros din que era a xente a que o convidaba ás súas casas para dialogar con el e recibir o seu consello. Coa súa palabra e cos seus actos, predicaba a autarquía e a sinxeleza como único camiño para alcanzar unha vida feliz. A sinxeleza implicaba quedar só co mínimo, desprendéndose da familia, da propiedade, dos costumes sociais e mesmo das propias opinións.

Crates tivo un discípulo, o seu cuñado Metrocles.

Segundo a tradición, tivo con Alexandre Magno unha actitude similar á de Dióxenes: cando o emperador lle preguntou se quería que reconstruíran a cidade, respondeu: «Para que reconstruíla?»

## Obras
Escribiu numerosas obras literarias, a maioría en verso. Mediante elas, nun ton por momentos humorístico e por momentos serio, buscou difundir o cinismo.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* García Gual, Carlos (2002). *4. Crates, o filántropo. La secta del perro *. Alianza Editorial. pp.&nbsp;87. ISBN 8420677671.
Plica

[miniatura|190px|dereita|**Figura 1.** Partes dunha [corchea:  1.- Corchete  2.- Plica  3.- Cabeza]]
**Plica** é unha liña vertical que se pon enriba de todas as figuras musicais menos na redonda e nos silencios.
Notas a contratempo

miniatura|dereita|450px|Exemplo de notas a contratempo.
As **notas a contratempo** están situadas no tempo débil do compás e están precedidas por un silencio do seu mesmo valor colocado na parte forte.
Decrescendo

**Decrescendo** é un termo que se usa na notación musical para indicar que se debe reducir gradualmente a intensidade do son. A indicación oposta é crescendo.
Accelerando

**Accelerando** é unha palabra italiana coa que indicamos o grao de velocidade que vai ter unha peza musical. Significa cada vez máis rápido. Cando aparece nunha partitura indica que o tempo da obra debe acelerar rapidamente.

miniatura|esquerda|Exemplo da interpretación dun *accellerando*.
Andante

**Andante** é unha expresión do italiano que se utiliza en música e que significa movemento máis lento ca o andantino.
Semifusa

miniatura|220px|dereita|Unha semifusa.
Unha **semifusa** é unha figura musical que se utiliza para indicar un son cunha duración de tempo que equivale á metade dunha fusa. En comparación con outras figuras, dura 1/16 parte dunha negra. O seu silencio é o silencio de semifusa, que indica que durante o tempo equivalente a unha semifusa non se pode efectuar ningún son.
Fusa

[220px|dereita|miniatura|Dúas fusas e un [silencio (música)|silencio de fusa.]]
**Fusa** é unha figura musical que dura a metade que a semicorchea. As fusas represéntanse cunha cabeza de nota ovalada coloreada en negro e cunha plica vertical con tres corchetes, que teñen forma de ganchos. A dirección da plica depende da posición da nota. Ao igual que sucede con todas as figuras que levan plicas, debúxanse coa plica á dereita da cabeza da nota e cara a arriba, cando o son representado está por debaixo da terceira liña do pentagrama.
Da Capo

**Da Capo** é un signo musical  italiano que significa volver empezar. Nalgunhas pezas musicais equivale ao signo de repetición. É a miúdo abreviado coma **D.C.** É unha directriz do compositor ou do director para repetir a parte anterior da música, a miúdo para aforrar espazo. En pequenas pezas isto podería ser a mesma cousa que unha repetición, pero en traballos máis longos D.C. podería aparecer logo dunha ou máis repeticións de pequenas seccións, indicando unha volta ó principio. Ás veces o compositor describe a parte a ser repetida, por exemplo: *Menuet da capo*. Na ópera, onde unha aria con esta estrutura é chamada *da capo aria*, a sección repetida é a miúdo engalanada con notas de graza

## Variacións da dirección son: 
* **Da Capo al Fine** (D.C. al Fine): repetir dende o comezo á fin(ou subir deica a palabra **fine**, que debería aparecer ó final da paxsaxe, movemento.. ; a palabra **"fine"** significa **"fin"**/**"final"**)
* **Da Capo al Coda** (D.C. al Coda): repetir dendo o principio deica un lugar indicado e logo tocar a parte final (a coda).
Ligadura (música)

miniatura|dereita|250px|Ligadura de unión entre dúas notas fa.
**Ligadura** ou **ligadura de unión** é unha liña curva que une notas do mesmo nome e do mesmo son e suma a súa duración.
A Zapateira, Elviña, A Coruña

[miniatura|Situación da Zapateira (vermello) no concello da Coruña. En amarelo, [O Escorial, Elviña, A Coruña|O Escorial.]]
**A Zapateira** é un lugar da parroquia de Elviña no concello coruñés da Coruña na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 2.477 habitantes, dos cales 1.214 eran homes e 1.263 eran mulleres. Sitúase xunto á Zapateira (Morás, Arteixo).

A historia do monte da Zapateira como zona residencial e de lecer iniciouse en 1961 coa construción do campo de golf da Coruña nun gran terreo situado nos montes da Zapateira cando en toda España só había 15 campos de golf. Franco foi usuario diario durante os veráns de 1964 ata 1974.

## Patrimonio
Nos montes da Zapateira hai unha importante presenza de restos megalíticos como mámoas.
miniatura|A Zapateira.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Elviña
### Parroquias da Coruña
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pulso (música)

O **pulso** é calquera dos sinais musicais periódicos que marcan o ritmo. Utilízase para comparar a duración das figuras e os silencios. É a orde repetitiva máis ordenada onde se recoñecen unidades rítmicas nunha obra musical. Chámase así porque é como unha pulsación que percorre a obra. Nun compás tamén se chama pulso ao tempo.
Prestissimo

**Prestissimo** é un termo italiano que se utiliza en notación musical e que significa "moi rápido" ou "todo o rápido posible". É un tempo máis rápido que o presto.
Glissando

[180px|dereita|miniatura|Representación dun glissando na [partitura.]]
**Glissando** é un efecto que consiste en pasar rapidamente dun son a outro facendo escoitar todos os sons intermedios posibles segundo as características do instrumento. É un termo en lingua italiana que deriva do francés *glisser*, ou "escorregar". A técnica interpretativa variará en función do instrumento musical que deba executar o *glissando*.

## Representación gráfica 
Este adorno musical represéntase nas partituras e partichelas mediante unha liña oblicua que vai dende a nota de partida na dirección desexada até a nota final. A liña pode ser ondulada ou recta, máis ou menos ancha e a miúdo vai acompañada pola abreviatura *«gliss.»* (véxase Figura 2). A técnica interpretativa variará en función do instrumento musical que deba executar o *glissando*. Na notación para voz ó comezo utilizouse unha ligadura non moi diferente da ligaduraligadura de expresión, aínda que limitada a unir dúas notas adxacentes de diferente altura.

miniatura|center|700px|**Figura 2.** Diversas opcións de notación do *glissando*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Boyden, David D. & Stowell, Robin: «Glissando». *New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. Macmillan, 2001 [1980].
* Harris, Ellen T.: «Portamento (i)». *New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. Macmillan, 2001 [1980].
* Hoppe, Ulrich et al.: [«Glissando: Laryngeal Motorics and Acoustics»](http://www.jvoice.org/article/S0892-1997(03)00019-5/abstract). *Journal of Voice*, 17 (3):370–376, 2003.
### Outros artigos 
* Portamento
Caerphilly

**Caerphilly** é unha cidade galesa de Caerphilly. Ten unha poboación de 30.388 habitantes (2008)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*The Caerphilly Woodlands Trust
Cihuela

**Cihuela** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 67 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 34,15 km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Juan Antonio Bayona

**Juan Antonio García Bayona**, nado en Barcelona o 9 de maio de 1975, é un director de cinema e guionista español, famoso por ser o director de *El orfanato* (2007) e *Lo imposible* (2012). Ademais dirixiu anuncios de televisión e videoclips.

## Filmografía 
### Cine 
* *El orfanato* (2007)
* *The Impossible* (2012)
* *Hater* (2014)
* *A Monster Calls* (2016)
* *Jurassic World: Fallen Kingdom* (2018)
* *La sociedad de la nieve* (2023)

### Curtametraxes 
* *Mis vacaciones* (1999)
* *El hombre Esponja* (2002)

## Premios 
;Premios Goya

;Premios Gaudí

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IMDb.com
The Impossible

***The Impossible*** (en castelán: ***Lo imposible***; en galego: ***O imposible***) é un filme español de suspense dramático. Está dirixido por Juan Antonio Bayona, producido por Apaches Entertainment e Telecinco Cinema e protagonizado por Naomi Watts, Ewan McGregor, Tom Holland e Samuel Joslin. A película nace a partir dunha historia real onde se recrea a experiencia dunha familia española no tsunami que devastou a costa do Sueste Asiático en 2004 e que causou a morte de centos de miles de persoas.

## Personaxes 
* Naomi Watts é María Bennett
* Ewan McGregor é Henry Bennett
* Tom Holland é Lucas Bennett
* Samuel Joslin é Thomas Bennett
* Oaklee Pendergast é Simon Bennett
* Geraldine Chaplin é Old Woman
* Johan Sundberg é Daniel
* Ploy Jindachote é Caregiver
* Marta Etura é Simone
* Sönke Möhring é Karl
* Natalia Jerez é Enfermeira
* Douglas Johansson é Mr. Benstrom
* Emilio Riccardi é Morten Benstrom

## Premios e candidaturas 
;Premios Óscar

;Premios Globo de Ouro

;Premios Goya

;Premios Gaudí

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Sitio web oficial en Telecinco Cinema 
* 'The Impossible' en IMDb.com
A Bit of Fry & Laurie

***A Bit of Fry & Laurie*** é unha serie de humor británica escrita e protagonizadas por Stephen Fry e Hugh Laurie, antigos membros de  Cambridge Footlights e que se emitiu en BBC1 e  BBC2 entre 1989 e 1995. Durante as súas catro tempadas realizáronse 26 episodios, incluíndo un episodio piloto realizado anteriormente, en 1987. O programa consistía en sketches de comedia bastante excéntricos, os elaborados xogos de palabras e as insinuacións formaban o alicerce de cada emisión, e algunhas das súas ideas estaban inspiradas na participación de Fry e Laurie en *Saturday Live* ao longo de 1987 e no programa de radio *Saturday Night Fry*, escrito por Fry.
Ryan Giggs

**Ryan Joseph Giggs**, nado en Cardiff o 29 de novembro de 1973, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol galés. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección galesa. Actualmente é o seleccionador da propia selección.

## Traxectoria 
En abril de 2014 anunciouse que sería o substituto de David Moyes á fronte do Manchester United, no papel de xogador-adestrador até o remate da tempada 2013–14. O seu substituto foi Louis van Gaal.

## Palmarés 
;Manchester United
* Premier League (13): 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13
* FA Cup (4): 1993–94, 1995–96, 1998–99, 2003–04
* Football League Cup (4): 1991–92, 2005–06, 2008–09, 2009–10
* FA Community Shield (8): 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010
* UEFA Champions League (2): 1998–99, 2007–08
* Supercopa de Europa (1): 1991
* Copa Intercontinental (1): 1999
* Copa Mundial de Clubs da FIFA (1): 2008

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en fifa.com  
* Datos do xogador en soccerbase.com 
* Datos do xogador en manutd.com
Manuel Barreiro Núñez

miniatura|Manolo Barreiro Núñez "Budiño" á gaita.
**Manuel Barreiro Núñez**, nado en 1920 e finado en 1979, e máis coñecido como **Budiño**, foi un gaiteiro galego nado no lugar do Casal en Moaña.

Foi membro fundador do grupo de gaitas Brisas do Mar de Moaña.

## Traxectoria 
Desde novo iníciase no mundo da gaita. Construía as súas propias gaitas de cana e de sabugueiro. Foi mariñeiro. Xa con 14 anos se embarca e sofre un naufraxio en 1955 nas Illas Cíes, no que sobreviven todos gabeando polas rochas dos cantís e sendo socorridos polo fareiro da illa. Tamén traballou de caseiro no pazo dos Montenegro, no Rosal (Moaña).

Organizaba roldas ou coros de Nadal e reis, e colabora xa desde os anos 50 na Sección Feminina de Coros e Danzas Rexionais de Moaña, grupo de oito parellas e catro pandeiretas dirixido por Lola "a do Quisque".

Brisas do mar estaba composto por Manuel Barreiro "Budiño", sr. Lucha, Celso de López, Jaime de Soledá, Lolo o "Grolo" e Suso de Soledá. Tamén teñen tocado coa formación os seus fillos, Manuel Barreiro e Pepe Barreiro. O grupo actuou por numerosos lugares de Galicia e o resto da península. De entre todas estas actuacións hai que destacar a actuación que fixeron xunto co grupo de baile diante de Eva Perón cando visitou Vigo (xuño de 1947), no hotel Universal.

A mediados dos anos 50 fanse cuns cabezudos en Vigo para desfilar nos pasarrúas das festas do carme de Moaña. Costume que mantiveron ata 1977. Tamén foron asiduos das festas de A Guarda.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Moaña, historia fotográfica* ,Vol. II; VV.AA.; Agrupación Cultural Nós(Editora), 2011.
* *A freguesía de Moaña. Apuntamentos históricos e etnográficos*, García, Manuel Uxío; Chapela, Luís; Villaverde, Xosé C (Editores), 2013, pp.517-521.
Coscurita

**Coscurita** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 103 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 54,96 km².

## Núcleos de poboación 
* Bordejé
* Centenera
* Centenera del Campo
* Coscurita
* Neguillas
* Villalba
Peltoniemen Hintrikin surumarssi

'''''*** (en galego ***Marcha fúnebre de Hintrikki Peltoniemi'''*) é unha canción popular finlandesa. Reino Helismaa compuxo a música e o texto é de Tapio Rautavaara. O título rende homenaxe a Hintrikki Peltoniemi (1854 - 1936), *pelimanni'' (cantante folk) de Kaustinen, na Ostrobotnia central. O xornal Helsingin Sanomat, no ano 2006, organizou o concurso e os seus lectores votárona como a canción finlandesa máis  escura de todos os tempos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Texto da canción en Lirama.
Dianteiro, dianteira

O **dianteiro** ou **dianteira** é unha posición de liña no fútbol, os xogadores que realizan este labor colócanse en posicións de ataque, próximos á portería rival e son no decurso dun partido os principais responsables de marcar os goles do seu equipo. As formacións modernas empregan entre un e tres dianteiros, pero o máis común é que haxa dous. Os adestradores adoitan colocar a un no medio campo (dianteiro centro), enfrontado á portería rival, mentres o outro (ou os outros) se coloca atrás deste ou nos laterais do campo (extremo esquerdo ou dereito), na procura de dar pases de gol ao outro dianteiro.

## Notas
In dubio pro reo

***In dubio pro reo*** é unha locución latina que significa literalmente "ante a dúbida, a favor do reo". Expresa o principio xurídico de que en caso de dúbida, por exemplo insuficiencia probatoria, favorecerase ao acusado ou ao imputado (reo). Este principio formaba parte da interpretación aristotélica da lei e a forma da lei romana: *Favorabiliores rei potius quam actores habentur*, que significa "a condición da parte demandada ha de ser favorecida en lugar da do demandante". Esta frase pertence a Xustiniano I (D.50.17.125) .

Ademais de ser un reforzo do principio de inocencia, a súa aplicación está relacionada co principio de legalidade. Sabemos que para xulgar a alguén asinándolle a pena, a súa conduta debeu estar penada por unha lei anterior aos feitos do proceso. En caso de que a pena posteriormente se agrave, se suavice ou se deroge, non debe aplicarse a lei vixente ao momento dos feitos do proceso, senón aquela máis favorable ao imputado. Se este xa foi condenado, a súa pena debe adecuarse á lexislación máis benigna, incluso se iso implica a súa liberación.

É un dos piares do Dereito penal moderno onde o fiscal ou o axente estatal equivalente debe probar a culpa do acusado e non este último a súa inocencia. 
miniatura|In dubio pro reo

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Recompilación de usos na prensa escrita
A Grela, San Cristovo das Viñas, A Coruña

miniatura|Situación do polígono de Agrela no concello da Coruña.
**A Grela** é un lugar da parroquia de San Cristovo das Viñas, entre a cidade da Coruña e o concello de Arteixo. Segundo o padrón municipal (INE 2014) ten 2.180 habitantes (1.033 homes e 1.147 mulleres), o que supón un aumento en 166 habitantes en relación ao ano anterior.

## Historia 
A zona ata os anos 1960 eran leiras e campeiros. Coa construción da refinaría da Coruña en 1964 quedou como zona de seguridade. A lei esixía un mínimo de dous quilómetros ao redor sen construcións. Co tempo esta zona baleira foise enchendo de empresas e pasaría a ser o polígono da Grela.

## Topónimo 
[miniatura|320px|Estadio [Arsenio Iglesias, situado na Grela.]]

O termo A Grela procede dunha resegmentación de latín *agrĕlla*, diminutivo de *agra*, ou peza de terra, onde se interpreta ese *a-* inicial como artigo. É habitual atopar que esa resegmentación foi debida ao contacto co castelán, se ben non hai probas lingüísticas de que así sexa, e a resegmentación é algo habitual en todo o territorio galego. Malia que polo momento aínda non foi restituída a oficialidade da forma Agrela, nos últimos anos avanzouse cara a ese punto con accións coma a modificación do nome do polígono industrial, coa inclusión da forma Agrela no canto da Grela.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cristovo das Viñas 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén
Aroliña

A **aroliña** (*Gari depressa*, Pennant 1777; antes *Tellina depressa*) é un molusco bivalvo da familia dos Psamóbidos (Psammobiidae), da orde Veneroida.

## Morfoloxía 
Semella unha arola de pequeno tamaño. Presenta unha cuncha sólida algo inequivalva, pois a valva dereita e lixeiramente máis convexa que a valva esquerda. O umbo centrado ou algo atrasado. No extremo posterior as valvas están separadas e o perfil é algo truncado. Non supera os 6,5&nbsp;cm de eixo maior.

A superficie está marcada por liñas concéntricas que non constitúen verdadeiras costelas, cruzadas por liñas radiais moi finas, algo máis marcadas na parte posterior onde se agrupan semellando costelas. A marxe interior está finamente dentada.

A cor é branca ou crema, con bandas marróns ou púrpuras radiais. O periostraco, marrón escuro ou verdoso. O interior branco e ás veces púrpura, e pode presentar tamén tons alaranxados ou marelos.

## Hábitat e bioloxía 
Distribúese polo Atlántico, desde o mar do Norte ata Cabo Verde, incluíndo o Mediterráneo.

Vive sobre fondos de ares ou grava, na franxa infralitoral ata profundidades de 50 metros.

Só se captura accidentalmente, cando se anda a outras ameixas, coas que se pode comercializar mesturada.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.

### Ligazóns externas 
* Ficha en World Register of Marine Species
* Ficha en Asturnatura.com
James Blake (homónimos)

**James Blake** é un tenista americano.

**James ou Jim Blake** tamén pode referise a:

*Eubie Blake (James Blake, 1887–1983), músico americano.
*James H. Blake (1768–1819), político americano, alcalde de Washington, D.C.
*James Blake, artista, compositor e produtor británico de música electrónica e dubstep.
*James Blake (álbum), o álbum de debut do propio James Blake.
James Blake (músico)

**James Blake** é un produtor de música electrónica e cantante británico nado en Londres. O seu álbum de debut, tamén chamado James Blake, foi publicado o 7 de febreiro de 2011. O 19 de xuño de 2011 foi nomeado ao premio musical Mercury polo seu álbum de debut. O seu estilo musical ten sido asociado co ambiente post dubstep.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EP 
### Singles 
## Vídeos musicais 
## Premios e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* James Blake Music Sitio oficial
*