open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bjørn Dæhlie

**Bjørn Erlend Dæhlie**, nado en Elverum o 19 de xuño de 1967, é un esquiador de fondo retirado e empresario noruegués. Entre 1992 e 1999 gañou a Copa Mundial Nórdica en seis ocasións, finalizando en segundo posto en 1994 e 1998. Dæhlie gañou un total de 29 medallas olímpicos e eno Campionato Mundial entre 1991 e 1999, que o converten no esquiador de fondo máis laureado da historia.

Ademais de ser recoñecido polas súas participacións deportivas, Dæhlie é unha icona cultural norueguesa. Dende a súa retirada, investiu no negocio inmobiliario, que lle deron unha fortuna de máis de 250 millóns de coroas norueguesas, e na moda, cunha empresa propia de indumentaria e accesorios para esquiadores. Aparece frecuentemente na publicidade e mesmo presentou o programa de televisión *Gutta på tur*.

Comezou a practicar distintos deportes dende pequeno, inclinándose profesionalmente polo esquí por suxestión dun adestrador, a pesar de que desexaba ser xogador de fútbol. A súa primeira aparición olímpica foi nos Xogos Olímpicos de Calgary (1988) como parte do equipo noruegués, onde finalmente non disputou ningún evento, aínda que si lle serviu para dar os primeiros pasos no deporte profesional. Debutou no Campionato Mundial o ano seguinte. As súas primeiras medallas obtívoas nos Xogos Olímpicos de Albertville (1992), con tres ouros.

## Resultados olímpicos 
* 12 medallas (8 ouros e 4 pratas)

## Resultados no Campionatos do Mundo 
* 17 medallas (9 ouros, 5 pratas, 3 bronces)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Bandera Católica

***Bandera Católica*** foi unha revista editada en Ribadeo entre 1910 e 1917.

## Traxectoria 
Revista mensual *órgano de la Congregación-Patronato de la Inmaculada y S. Luis Gonzaga*. Apareceu en decembro de 1910. Publicábase o día 8 de cada mes e constaba de 12 páxinas. Despois cambiou o seu subtítulo por *Periódico quincenal*. Dirixida polo sacerdote César Gil Martínez, e despois por Manuel S. Pérez Martínez, entre os seus redactores figurou Eugenio López Yáñez. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
### Ligazóns externas 
* "Bandera católica e a ribadense Torre dos Moreno" (21/3/2015).
El Eco Mercantil

***El Eco Mercantil*** foi o nome de varias publicacións:

****El Eco Mercantil***, periódico publicado na Coruña en 1847.https://egu.xunta.gal/gl/termo/117047/eco-mercantil-el ESG90
****El Eco Mercantil***, periódico publicado na Coruña en 1877.*GEG* ESG90
****El Eco Mercantil***, periódico publicado na Medina del Campo de 1908 a 1911
****El Eco Mercantil***, publicación quincenal católica feita en Pontevedra de 1911 e 1913.https://egu.xunta.gal/gl/termo/117048/eco-mercantil-el*GEG*
****El Eco Mercantil***, revista publicada en Ribadeo entre 1912 e 1913.
Vigo Marítimo

***Vigo Marítimo*** foi unha revista editada en Vigo en 1911.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista mensual de Industria, Comercio y Navegación*, apareceu o 1 de abril de 1911. Dirixida por Emilio López e Manuel Portela. Entre os seus colaboradores figuraron Avelino Rodríguez Elías e Manuel Lustres Rivas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Portugal Novo

***Portugal Novo*** foi un periódico editado en Tui en 1912.

## Historia e características 
Apareceu en marzo de 1912. Periódico editado polos republicanos portugueses de Tui.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
¡Ya apareció aquello!

***¡Ya apareció aquello!*** foi un periódico que se editou en Viveiro en 1912.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico satírico circunstancial (escrito en serio, aunque parezca broma)*, apareceu en outubro de 1912. Periódico satírico liberal patrocinado por *Heraldo de Vivero*, xurdiu como réplica a *¡Ya está aquí esto otro!* do bando republicano-conservador dos Freixo-Plá-Santiaguito que editaba *El Vivariense*. Editaron cando menos seis números, sendo o do 8 de decembro de 1912 o último número conservado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ecos do nacemento do Heraldo de Vivero na prensa galega do seu tempo
Tempada 2019-2020 da OK Liga

A **tempada 2019-2020 da OK Liga** foi a 51ª edición da máxima categoría do hóckey a patíns español.

A expansión por España da pandemia por coronavirus provocou a suspensión do campionato, dándose por vencedor ao FC Barcelona, líder da liga no momento da suspensión. 

## Sistema de competición 
A liga constou de 14 equipos, sendo o sistema de competición o dunha liga regular de todos contra todos e a dobre volta, onde os primeiros dez clasificados xogarían un play-off polo título e as prazas europeas mentres que os catro últimos xogarían un play-out pola permanencia. 

Con todo, a pandemia por coronavirus paralizou a competición en marzo, antes de que se disputase a última xornada da liga regular, sendo esta máis tarde suspendida definitivamente. O FC Barcelona, primeiro clasificado, foi declarado vencedor e os postos europeos repartíronse segundo a clasificación nese momento. Non houbo descensos.

## Equipos 
Por primeira vez dende que a competición adoptou a súa denominación actual na tempada 2001-02, todos os equipos que tomaron parte na competición foron cataláns coa excepción do conxunto galego do HC Liceo da Coruña.

## Clasificación 
## Goleadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Federación Española de Patinaxe .
Cáca Milis

***Cáca Milis*** é un filme irlandés de 2001 dirixido por Jennifer Keegan. Está protagonizado por Charlotte Bradley e Brendan Gleeson.

## Personaxes 
* Charlotte Bradley como Catherine
* Brendan Gleeson como Pól 
* Eithne McGuinness como nai de Catherine
* Phyllis Ryan
* Ciabhán Ó Murchú

## Legado 
O filme é estudado por alumnos irlandeses que estudan a lingua irlandesa para o certificado "Leaving Cert". Como tal, converteuse nun filme de culto para a mocidade irlandesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Netaji (filme de 2019)

***Netaji*** é un filme indio de 2019 dirixido por Vijeesh Mani e rodado en lingua irula. Está protagonizado por Gokulam Gopalan, no seu primeiro papel principal, e por Master Alok. A fotografía é obra de M. J. Radhakrishnan e o deseño de son de Harikumar Madhavan Nair. Foi rodado en Attappadi.

## Personaxes 
* Gokulam Gopalan como Netaji Gopalakrishnan
* Master Alok como Virat
* Roji P. Kurian como Roji
* RajeshB - Maari
* Ashly Boban como Sarayu
* Baby Siyamol como Valli
* Issac Pattanipparambil como Gandhiyan Kumaran
* Prasannan Pillai como oficial de IB
* Felix Kuruvila como Rahul
* Murali Mattummal como Vaidhyar
* Aakash Boban como Aakash
* Sharafudeen como Siddharth
* Asmin como Meena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The House on Chelouche Street

***The House on Chelouche Street*** (en ) é un filme israelí de 1973 dirixido por Moshé Mizrahi. Foi filmado en hebreo, árabe exipcio e sefardí. O filme foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa.

## Personaxes 
* Gila Almagor como Clara
* Ofer Shalhin como Sami
* Michal Bat-Adam como Sonia
* Joseph Shiloach como Nissim
* Rolf Brin como Grossman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Israel propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 46ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Savyasachi (filme de 1995)

***Savyasachi*** é un filme indio de 1995 dirixido por M. S. Rajashekar que foi rodado en lingua kannará. Baséase nunha novela de Vijay Sasanur. Está protagonizado por Shivarajkumar e Prema, sendo o debut no cinema dela nun papel principal. A banda sonora do filme foi composta por Sadhu Kokila.

## Elenco 
* Shivarajkumar
* Prema
* Charithra
* Thoogudeepa Srinivas
* Malathi
* Tej Sapru
* Avinash
* Shivaram
* Pruthviraj
* Ravikiran
* H. G. Dattatreya

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Thyview of Savyasaachi
Orda (filme de 2012)

***Orda*** (en ; ou tamén titulado *Святитель Алексий*: *Svjatitelj Alexij*) é un filme histórico ruso de 2012 dirixido por Andrei Proshkin e escrito por Yuri Arabov. O filme baséase de maneira ficticia en como Aleixo de Moscova curou a Taidula Khatun, a nai do khan da Horda de Ouro Jani Beg, da súa cegueira.

## Lingua 
A maioría dos diálogos de *Orda* están en lingua karachai-balkar. Os realizadores consideraron que o karachai-balkar é a lingua máis achegada ó kipchak falado no século XIV pola Horda de Ouro. Porén, ningún dos actores de orixe turca son falantes nativos da lingua, xa que Dakayarov, Lovov e Yegorov son iacuts, e Hairullina é tártaro do Volga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Reiner Klimke

**Reiner Klimke**, nado en Münster o 14 de xaneiro de 1936 e finado na mesma cidade o 17 de agosto de 1999, foi un deportista en equitación alemán, que gañou seis medallas de ouro e dúas de bronce en doma clásica nos Xogos Olímpicos, un récord para os deportes hípicos que foi superado posteriormente. Participou en seis olimpíadas entre 1960 e 1988, excluídas as de 1980 que foron boicoteadas pola República Federal Alemá.

## Traxectoria deportiva 
Klimke estudou con Harry Boldt e Gustaf Rau.

Gañou o ouro por equipos en 1964, 1968 (ambos sobre Dux), 1976 (sobre Mehmed), 1984 e 1988 (ambos con Ahlerich), e o ouro individual en 1984 sobre Ahlerich.

As súas dúas medallas de bronce foron en eventos individuais en 1968 e 1976. Klimke tamén tivo un récord no Campionato do Mundo, gañando seis medallas de ouro: dúas individuais en 1974 con Mehmed e en 1982 con Ahlerich, e catro por equipos: 1966, 1974, 1982, 1986.

Nos campionatos de Europa foi o campión individual en 1967, 1973 e 1985 e participou en sete equipos gañadores por Alemaña Occidental (1965, 1973, 1983 e 1985 entre outros). Klimke tamén competiu no concurso completo a comezos da súa carreira. Foi membro do equipo gañador por Alemaña Occidental no concurso de tres días por equipos nos Campionatos de Europa de 1959, e finalizou 18.º no concurso individual nos Xogos Olímpicos de 1960. Tamén gañou un Grand Prix na competición de salto ecuestre en Berlín.

## Vida persoal 
Reiner Klimke era fillo dun psicólogo e unha neuróloga. Coa súa esposa Ruth, tamén destacada amazona, tivo tres fillos: Ingrid, Rolf e Michael. Ingrid compite en concurso completo e doma clásica e gañou unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 2008, vinte anos despois da última medalla olímpica do seu pai. Michael tamén compite a nivel de Grand Prix en doma clásica.

Klimke non só cabalgaba e adestraba, senón que dirixiu unha firma de avogados e formou parte de varias directivas, incluído o Comité de Doma Clásica da Federación Internacional de Deportes Ecuestres.

Faleceu dun ataque cardíaco aos 63 na súa cidade natal. Antes da súa morte estaba a planear a súa participación nos Xogos Olímpicos de 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eurodressage article on Klimke
*
Dibámidos

A dos es **dibámidos** (***Dibamidae***) é unha familia de réptiles escamosos da suborde dos lacertilios a única incluída na infraorde dos dibamios. 

## Taxonomía 
### Descrición 
##### Infraorde 
A infraorde foi descita en 1968 polo zoólogo francés, especialista en anatomía comparada, Jean-Pierre Gasc, como suborde dos escamosos, en: Gasc, J-P. (1968): '"Contribution à l'ostéologie et à la myologie de *Dibamus novaeguineae* Gray (Sauria, Reptilia). Discussion systématique". *Annales des sciences naturelles. Zoologie et biologie animale*, vol. 10, pp. 127-150.

### Familia 
A única familia da actual suborde fora descrita en 1884 polo biólogo belga, nacionalizado británico George Albert Boulenger, en  Boulenger, C. A. (1884): "Synopsis of the families of existing Lacertilia". *Annals and magazine of natural history*, ser. 5, vol. 14, pp. 117-122. (texto completo)

### Xéneros 
A familia comprende unicamente os dous xéneros seguintes: 

* *Anelytropsis* Cope, 1885 (monotípico)
* *Dibamus* Duméril & Bibron, 1839 (23 especies)

### Etimoloxías 
Os nomes científicos da infraorde, e da familia, están contruídos sobre a base da raíz do seu xénero tipo *Dibamus*, tirado do grego antigo διβάμος *dibámos*, "de dúas patas", coa adición dos sufixos do latín científico *-ia*, incicando plural, e *-idae*, propio dos nomes das familias de animais, respectivamente.

## Características 
Os dibámidos caracterízanse polo seu corpo delgado, cilíndrico, alongado e por unha aparente falta de extremidades. 
A femias carecen completamente de extremidades, e os machos presentan só as extremidades posteriores, moi pequenas e con forma de aleta, que utilizan para agarraren a súa parella durante o apareamento.

O seu cranio está rixgidamente fusionado, carecen de dentes pterigoides e de oído externo. Os seus ollos están moi reducidos e cubertos por unha escama. Son pequenos lagartos insectívoros, de corpo longo e delgado, adaptados para escavaren no solo.

## Filoxenia 
Recentes análises filoxenéticas sitúan aos dibámidos como un clado irmán de todos os outros lagartos e das serpes. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cope, E. D. (1885): "A contribution to the herpetology of Mexico". *Proceedings of the American philosophical Society*, **22**: 379–404. BHL
* Greer, A. E. (1985): "The relationships of the lizard genera *Anelytropsis* and *Dibamus*". *Journal of herpetology*, **19** (1): 116–156. Resume
* Townsend, T. M.; Larson, A.; Louis, E. & Macey, J. R. (2004): "Molecular phylogenetics of Squamata: the position of snakes, amphisbaenians, and dibamids, and the root of the squamate tree". *Systematic biology*, **53** (5): 735–757.  Amplo resume.
* Townsend, T. M.; Leavitt, D. H. & Reeder, T. W.(26 de xaneiro de 2011): "Intercontinental dispersal by a microendemic burrowing reptile (Dibamidae)". *Proceedings of the Royal Society (B)* Amplísimo resume. 

### Outros artigos 
* Escamosos
* Lacertilia

### Ligazóns externas 
* Dibamidae na ADW.
* Dibamid Lizards. Dibamidae na EOL.
Manuel Pérez Lourido

**Manuel Pérez Lourido**, nado en Pontevedra o 6 de maio 1963, é un escritor galego en lingua castelá e lingua galega.

## Traxectoria 
Estudou na E.U. de Formación do Profesorado de Pontevedra (USC), traballando de mestre de inglés no Colexio Froébel de Pontevedra. É columnista no Diario de Pontevedra e de Pontevedra Viva.

## Publicacións 
### Galego 
* *Vértebras e lóstregos* (2012). El taller del poeta. Poesía.
* *Pásame un cabalo polo peito* (2019). Urutau. Poesía. Prólogo de Tamara Andrés.

### Galego-Castelán 
* *Quedarse en Pontevedra* (2013). Prosa.
* *La venganza del vocablo rebuscado y otros relatos* (2026)

### Castelán 
* *Después daré un grito* (2017). Ed. Discursiva. Poesía.

## Notas
Selección de rugby de Alemaña

A **Selección de rugby de Alemaña**, alcumados *Schwarze Adler* (do alemán: *Aguias negras*), representa a Alemaña nas competicións oficiais de rugby. Sen ningunha participación na Copa do Mundo de Rugby, Alemaña está considerada por World Rugby como equipo de terceira categoría (Desenvolvemento 1). 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Deutscher Rugby-Verband
Lingua n'ko

O '''n'ko''' (en ) é unha koiné estandarizada e unificada das diversas linguas mandinga escrita en alfabeto n'ko. É empregada en Guinea, Malí, Costa do Marfil, Burkina Faso e outros países de África Occidental, mais non exclusivamente de forma escrita, mentres que na fala real, úsanse as diferentes variedades mandinga: maninka, bambara, diula entre outras.

É un rexistro literario cunha gramática prescritiva coñecida como "kángbɛ" ("linguaxe clara") codificada por Solomana Kante, sobre a variedade *màninkamóri* falada na rexión nativa de Kante, Kankan, servindo como dialecto intelixible.

Valentin Vydrin en 1999 e Coleman Donaldson en 2019 Tamén é de uso común nas comunicacións electrónicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en n'ko
Rubén Millán

**Rubén Millán Rodríguez**, nado en Tomiño o 16 de febreiro de 1992, é un deportista galego que compite en piragüismo na modalidade de augas tranquilas. 

## Traxectoria 
En 2013 participou no Campionato Europeo de Piragüismo en Augas Tranquilas celebrado en Montemor-o-Velho, na categoría K-2 500 metros, formando parella co ourensán Gabriel Campo e rematando en sexta posición. Ao ano seguinte competiu no Campionato Mundial de Piragüismo en Augas Tranquilas, en Moscova, xunto ao tudense Diego Piña Esteves e obtendo tamén un sexto posto. En 2015, con Gabriel Campo, participou no seu segundo mundial, en Milán, esta vez no K-2 1000 metros, rematando en novena posición.

En 2016 no Campionato de Europa en Moscova, participou en dúas categorías do K-2, 500 e 1000 metros, obtendo unha prata na primeira e un quinto posto na segunda, ambas con Gabriel Campo como compañeiro. Ao ano seguinte cambiou ao K-1 5000 metros, quedando ás portas das medallas no Europeo celebrado na cidade búlgara de Plovdiv, cun cuarto posto. Ese mesmo ano competiu en dúas categorías do Mundial da República Checa: K-1 5000 metros e K-4 1000 metros (con Óscar Carrera, Javier Cabañín e Javier Hernanz). Obtivo un quinto e un cuarto posto respectivamente.

En xuño de 2018 conseguiu un bronce no Campionato de Europa, en Belgrado, no K-4 1000, xunto a Javier Hernanz, Aitor Gorrotxategi e Pelayo Roza. Pouco despois, en agosto, logrou a súa primeira medalla mundial, no campionato celebrado en Montemor-o-Velho, ao finalizar terceiro na proba de K-4 1000 metros, xunto a Francisco Cubelos, Iñigo Peña e Pelayo Roza.

## Palmarés internacional 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do deportista na páxina do Comité Olímpico Español.
Diego Piña Esteves

**Diego Piña Esteves**, nado en Tui o 17 de decembro de 1986, é un deportista galego que compite en piragüismo na modalidade de maratón. 

## Traxectoria 
En 2014 participou no Campionato Europeo de Piragüismo en Augas Tranquilas, en Moscova, na categoría K2 500 metros, xunto a Rubén Millán, finalizando en sexta posición. 

Gañou a medalla de ouro no Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón de 2016, celebrado en Pontevedra, na categoría de K2, formando parella co tamén tudense Iván Alonso. Ese mesmo ano competiu tamén con Iván Alonso no Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón celebrado en Brandeburgo, finalizando en quinta posición.

## Palmarés internacional 

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Diego Piña Esteves (en español).
Codes and Keys

***Codes and Keys*** é o o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Death Cab for Cutie, publicado o 31 de maio de 2011 a través dos selos Atlantic Records e Barsuk Records. Tanto Ben Gibbard como Nick Harmer dixeron que o disco sería "un álbum moito menos centrado na guitarra". O primeiro sinxelo, "You Are a Tourist", estivo dispoñible en liña para *streaming* o 28 de marzo de 2011 na páxina oficial da banda e o disco estivo dispoñible en *streaming* o 23 de maio en NPR. O disco estreouse no número 3 da lista *Billboard 200*, con 102 000 copias vendidas na súa primeira semana. En marzo de 2015 levaba vendidas 283 000 copias nos Estados Unidos. O 30 de novembro de 2011 o traballo foi nomeado ao premio Grammy ao "Mellor álbum de música alternativa".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Naomi Osaka

**Naomi Osaka** ou **Ōsaka Naomi** (en ), nada en Chūō-ku (Osaca) o 16 de outubro de 1997 é unha tenista xaponesa. Osaka foi a número 1 do mundo da Women's Tennis Association (WTA), e é a primeira xogadora asiática que o logrou en categoría individual.

Nada no Xapón, filla de pai haitiano e nai xaponesa, vive nos Estados Unidos dende os tres anos. Comezou a ser coñecida con dezaseis anos cando venceu a antiga campioa do US Open Samantha Stosur no seu debut na WTA Tour. Dous anos despois, chegou á súa primeira final da WTA no Pan Pacific Open do Xapón (2016), co que entrou nas 50 primeiras da clasificación. Osaka revelouse como unha gran tenista en 2018, ao gañar o seu primeiro título WTA no Indian Wells Open. En setembro de 2018 gañou o Aberto dos Estados Unidos vencendo a Serena Williams na final, converténdose na primeira tenista xaponesa que gañaba un torneo individual do Grand Slam.

Osaka é coñecida pola súa orixe multiétnica e a súa personalidade tímida. Na pista ten un xogo agresivo cun poderoso servizo que pode acadar os 200&nbsp;km/h, un dos dez máis rápidos da historia do tenis feminino.

## Finais de Grand Slam 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial   
* Naomi Osaka – Japan Tennis Association
Weezer (Black Album)

***Weezer***, tamén coñecido como **Black Album**, é o décimo terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de pop rock Weezer, publicado o 1 de marzo de 2019 a través dos selos Crush Music e Atlantic Records. Trátase do sexto álbum autotitulado do grupo e foi producido por Dave Sitek.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Manuel Garrido Barbosa

**Manuel Garrido Barbosa**, nado en Tui o 18 de decembro de 1988, é un deportista galego que compite en piragüismo na modalidade de maratón. Foi campión do mundo e de Europa.

## Traxectoria 
Gañou o Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón sub-23 tres anos seguidos, na categoría C1: en 2009, 2010 e 2011, así como o Europeo sub-23 de 2009 e o subcampionato de 2011. No Mundial de 2011 participou tamén na categoría C2 absoluta, xunto a Ramón Ferro. Lograron chegar primeiros á meta pero foron descualificados por pasar por unha zona prohibida. Mantiveron unha reclamación durante anos contra esta decisión. 

En 2013 participou en Portugal no Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón, na categoría C1, gañando a medalla de prata, só por detrás de Tono Campos. Ao ano seguinte, no Europeo de Piešťany, Eslovaquia, rematou cuarto, resultado que repetiu ao ano seguinte en Eslovenia. 

No Europeo de 2017 gañou a súa segunda medalla europea, de novo en Portugal, esta vez en Ponte de Lima, tras rematar terceiro. Ademais ese ano participou tamén no Europeo de Augas Tranquilas en Plovdiv, acabando sétimo no C1 5000 metros, e regresou ao Mundial de Maratón seis anos despois, na cita celebrada en Suráfrica, onde logrou colgarse a medalla de prata no C1.

No Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón de 2018 volveu conseguir a medalla de prata no C1, por detrás de Tono Campos. En 2019 competiu tanto no Europeo en Francia como no Mundial na China, finalizando en quinta e cuarta posición respectivamente.

## Palmarés internacional 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Garrido en CanoeResults.eu .
Benigno Quiroga

***Benigno Quiroga Ballesteros**, político galego (1848-1908).
***Benigno Quiroga Fernández**, empresario e filántropo galego (m. 1916).
Camilo Cancio Quindós

**Camilo Cancio Quindós**, que asinaba como **Camilo C. Quindós**, nado en Vilaseca (Negueira, Negueira de Muñiz) o 6 de xaneiro de 1884 e finado en Vigo o 20 de maio de 1918, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Criouse en Navia, colaborou en *Las Riberas del Eo*. Fixo o servizo militar en Ferrol, publicou poemas e artigos en *El Correo Gallego*. Instalouse en Ribadeo en 1907, participou na fundación do Ateneo e colaborou con Francisco Lanza e Celestino Pérez Andrade en *La Voz del Pueblo* e en 1912 en *El Eco Mercantil*. Estivo en Madrid, onde frecuentou os círculos literarios. Pasou unha tempada na Arxentina. Posteriormente regresou a España e ingresou no corpo de Policía. Colaborou en *Galicia* e *Suevia*. Deixou inéditas e en preparación varias obras.

## Obra 
### Poesía 
* *La musa loca*, 1910.
* *Flor de mi senda*, 1912.
* *Alborear*, 1914.

### Teatro 
* *Abrazo que redime. Diálogo representable, en verso, para niños*, 1913.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Autores ribadenses en lengua castellana iesgamallofierros .
Lingua balinesa

O **balinés** é unha lingua malaio-polinesia falada por preto de 3,3 millóns de persoas (segundo datos de 2000) na illa indonesia de Balí, así como no norte de Nusa Penida, oeste de Lombok e leste de Xava. A maioría dos falantes de balinés tamén coñecen o indonesio.

miniatura|Falante de lingua balinesa.

No ano 2011, a Axencia Cultural de Balí estimou que o número de persoas que aínda empregan a lingua balinesa no seu día a día na illa de Balí non supera o millón, xa que nas áreas urbanas os pais ensínanlles ós fillos a lingua indonesia ou o inglés, mentres que nas institucións e nos medios de comunicación masivos desapareceu completamente. A forma escrita do balinés estase facendo cada vez menos familiar e a maioría dos balineses usan a súa lingua só como un medio de comunicación oral, a miúdo mesturado co indonesio. Nas zonas migratorias fóra da illa de Balí, o balinés emprégase de forma extensiva e xoga un papel importante na supervivencia da lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en balinés
### Ligazóns externas 
* Balinese man speaking Balinese language in different Balinese dialects
*
Dibamus novaeguineae

***Dibamus novaeguineae*** é unha especie de réptil escamoso da suborde dos lacertilios, o tipo da infraorde dos dibamios e da familia dos dibámidos. 

É un *lagarto sen patas* que vive en Filipinas, Indonesia e Malaisia.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1839 polo zoólogo e naturalista francés André Marie Constant Duméril e polo tamén zooólogo francés, especializado en herpetoloxía, Gabriel Bibron,. Esta especie foi observada debaixo de pedras, dentro ou debaixo de troncos podres e nas capas de follas da selva tropical. Non hai información dispoñíbel sobre a ecoloxía desta especie en Nova Guinea, da que non se coñecen rexistros recentes.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, tendo en conta que esta especie ten unha ampla área de distribución en Filipinas, Malaisia ​​e o leste de Indonesia, e que está adaptada a unha ampla gama de hábitats naturais e que pode tolerar un certo grao de modificación do hábitat e, aínda por riba, de que non existen importantes ameazas que afecten á súa poboación, cualifica o seu status como *LC* (pouco preocupante).
    
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cole, C.J. & Gans, C. (1997): "The karyotype of *Dibamus novaeguineae* (Squamata: Dibamidae)". *Herpetologica* **53** (2): 229–232.
* Das, I. & Lim, K. K. P. (2003): "Two new species of *Dibamus* (Squamata: Dibamidae) from Borneo". *The Raffles Bulletin Of Zoology* **51**(1): 137-141.
* Díaz, R. E.; Leong, M. T.; Grismer, L. L. & Yaakob, N. S. (2004): "A new species of *Dibamus* (Squamata: Dibamidae) from West Malaysia". *Asiatic Herpetological Research* **10**: 1-7.
* Gaulke, M. (1995): "Der Sulu-Archipel-Besiedlungsgeschichte, geologie und herpetofauna". *Natur und Museum* **125** (7): 217-226.
* Greer, A. E. (1985): "The relationships of the lizard genera *Anelytropsis* and *Dibamus*". *Journal of Herpetology* **19** (1): 116-156.
* Koch, A. (2012): *Discovery, Diversity, and Distribution of the Amphibians and Reptiles of Sulawesi and its Offshore Islands*. Edition Chimaira. ISBN 978-3-8997-3432-4.

### Outros artigos 
* Dibámidos
* *Dibamus*

### Ligazóns externas 
* *Dibamus novaeguineae* na ADW.
* *Dibamus novaeguineae* Duméril & Bibron 1839 na EOL.
Lingua mon

A **lingua mon** (en ; ) é unha lingua austroasiática falada polo pobo mon, que vive en Myanmar e Tailandia. O mon, ó igual que a lingua khmer coa que está emparentada, non é unha lingua tonal. Nos últimos anos, o uso do mon declinou rapidamente, especialmente entre as xeracións máis novas. A lingua mon language está recoñecida como lingua indíxena en Myanmar así como en Tailandia. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en mon
### Bibliografía 
* 
* Bauer, Christian. 1982.  Morphology and syntax of spoken Mon. Ph.D. thesis, Universidade de Londres (SOAS).
* Bauer, Christian. 1984. A guide to Mon studies. Working Papers, Monash U.
* Bauer, Christian. 1986. The verb in spoken Mon. Mon–Khmer Studies 15.
* Bauer, Christian. 1986. Questions in Mon: Addenda and Corrigenda. Linguistics of the Tibeto-Burman Area v. 9, no. 1, pp.&nbsp;22–26.
Godofredo V de Anjou

**Godofredo V de Anjou**, nado o 24 de agosto de 1113 e finado o 7 de setembro de 1151, foi fillo de Folque V o Novo, conde de Anjou (e rei de Xerusalén) e de Eremburga do Maine. 

## Traxectoria  
En 1129 recibiu de seu pai os condados de Anjou, Maine e Turena. O 17 de xuño de 1124 casou con Matilde de Inglaterra, filla e herdeira de Henrique I de Inglaterra, viúva do emperador Henrique V de Alemaña. 

Primeiro enfrontouse a unha revolta de señores liderada por Lisardo, señor de Sable e Guido IV de Laval. Entrou no Thouars e obrigou o vizconde Aimerico VI a se someter. Tamén se someteron os señores de Blaison, Parthenay e Mirabeau. Finalmente, tamén se someteu Peloquin, señor de L'Île Bouchard. 

Henrique I morreu en 1135 pero a Coroa de Inglaterra e o Ducado de Normandía pasaron a Estevo de Blois malia as reclamacións de Godofredo, que atacou Normandía e conquistou Lisieux en 1136, pero resultou ferido. Houbo a continuación unha tregua. 

A partir de 1141 iniciou a conquista de Normandía, que deu rematado en tres anos. En 1144 foi recoñecido por todos os señores. 

En 1145 o seu irmán Elías rebelouse reclamando o condado do Maine e foi feito prisioneiro e morreu no cárcere (o 15 de xaneiro de 1151). Tamén someteu ao señor de Montreuil-Bellay, Xerardo de Berlai. En 1150 cedeu o ducado ao seu fillo Henrique. En agosto de 1151, mediante un tratado, cedeu o Vexin normando ao rei de Francia. 

Morreu en Château-du-Loir o 7 de setembro de 1151 e sucedeuno o seu fillo máis vello Henrique I (Henrique II de Inglaterra), que nacera o 5 de maio de 1133.
Holy Money

***Holy Money*** é o segundo EP da banda estadounidense de rock experimental Swans, publicado o 27 de marzo de 1986 a través do selo K.422. O disco foi gravado nas mesmas sesións que "Time Is Money (Bastard)", "A Screw" e *Greed*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Luísa Viqueira Landa

**María Luísa Viqueira Landa**, nada na Coruña o 18 de marzo de 1918 e finada en México o 3 de novembro de 2014, foi unha bióloga e activista galega.

## Traxectoria 
miniatura|150px|Cos seus pais en 1919.
Filla de Xoán Vicente Viqueira e Jacinta Landa. Criouse no pazo familiar de Vixoi (Bergondo). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 exiliouse en Francia. Trasladouse a Moscova e finalmente marchou a México. Militante do Partido Comunista de España, foi integrante do grupo de mulleres do Partido Comunista mexicano e da Unión de Mujeres Española Mariana Pineda, formada por exiliadas españolas en México. Impulsou con Luís Soto o Padroado da Cultura Galega de México. Abandonou con Soto o PCE para participar na fundación da UPG. Colaborou na creación da revista *Vieiros* da que foi secretaria de redacción, e presentou o programa de radio *La hora de Galicia*. Foi secretaria da Delegación do Consello de Galicia.

As súas cinzas foron soterradas no cemiterio de Ouces, ao lado do seu pai.

## Recoñecementos 
esquerda|miniatura|Tumba no cemiterio de Ouces.
Recibiu unha homenaxe da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña en 2010 pola súa loita contra o fascismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Ligazóns externas 
* 

* Viqueira Landa, Luisa (1918-2014)
Mujeres Libres (revista)

***Mujeres Libres*** era o título do órgano de prensa da organización anarquista española Mujeres Libres, fundada por Amparo Poch y Gascón, Lucía Sánchez Saornil e Mercè Comaposada i Guillén, para espallar os seus puntos de vista e tivo unha clara orientación anarcofeminista e tamén era partidaria da colectivización durante a Revolución Social española de 1936. O seu primeiro número saíu do prelo o 2 de maio de 1936 e, tiña como subtítulo "Cultura y Documentación social" o que indicaba a súa idea de espallamento da cultura. Pasou por tres etapas. 

## Traxectoria 
Na primeira etapa, entre 1936 e 1938, publicáronse 13 números en total. O número 1 publicouse en Madrid mais, inmediatamente, a cabeceira trasladouse a Barcelona onde se publicaron os doce restantes. Aínda que pretendeu ter unha periodicidade mensual, co comezo da guerra pasou a editarse irregularmente e a datación dos números tamén resultou rechamante empregando expresións como: "32 días da Revolución" ou "XI mes da Revolución.  

Aparecía como unha revista de mulleres para mulleres polo que só aparecían colaboradoras como Amparo Poch y Gascón, Federica Montseny, Emma Goldman,  

A segunda etapa desenvolveuse entre 1964 e 1976, na que se volveu publicar no exilio; primeiro en Londres e, despois en Montadin e Capestanh, dúas localidades do Languedoc francés. Estaba dirixida  por Suceso Portales e Sara Guillén e, entre as colaboradoras aparecían Lola Iturbe, Tomás Cano, Violeta Olaya e outros. Entre os fotógrafos, Kati Horna. 

Na terceira etapa, entre 1977 e 1978, retornou a Barcelona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
*Exemplares da revista
*Vídeo do relatorio de Laura Vicente titulada: ''"La revista Mujeres Libres, inicio de la 'Red de cordialidad"''
Sirimavo Bandaranaike

**Sirima Ratwatte Dias Bandaranaike** (en , en ), nada en Colombo o 17 de abril de 1916 e finada na mesma cidade o 10 de outubro de 2000, foi unha política cingalesa coñecida comunmente como **Sirimavo Bandaranaike**. Foi a primeira muller en acadar a xefatura do goberno de forma non hereditaria na historia moderna, ao ser elixida primeira ministra de Sri Lanka en 1960. Ocupou o cargo en tres períodos, 1960–1965, 1970–1977 e 1994–2000.

## Traxectoria 
Bandaranaike naceu nunha familia Kandyan aristocrática e foi educada en escolas inglesas católicas, aínda que continuou a ser budista theravada e falaba cingalés ademais de inglés. Tras graduarse da secundaria, traballou en varios programas sociais. Como axudante do seu marido, S. W. R. D. Bandaranaike, político que chegou a ser primeiro ministro, gañou a súa confianza como conselleira informal. A súa obra social centrouse na mellora da vida das mulleres e as nenas en zonas rurais de Sri Lanka. Tralo asasinato do seu marido en 1959, Sirimavo Bandaranaike entrou oficialmente en política e en 1960 converteuse na primeira muller elixida primeira ministra dun país. Ademais, foi líder do partido político *Freedom Party* durante catro décadas.

Bandaranaike intentou transformar a antiga colonia británica de Ceilán nunha república socialista, para o que nacionalizou organizacións bancarias, educativas, industriais, medios de comunicación e institucións do sector do comercio. Co cambio da lingua administrativa do inglés ao cingalés, aumentou o descontento entre a poboación támil. Durante os dous primeiros períodos de Bandaranaike como primeira ministra, o país sufriu unha alta inflación, así como dependencia das importacións de alimentos, alto desemprego e polarización entre as poboacións cingalesas e támiles por consecuencia das súas políticas nacionalistas cingalesas.

Bandaranaike foi a nai de Chandrika Kumaratunga, tamén líder do partido previamente liderado polos seus pais e quen tamén foi presidenta e primeira ministra de Sri Lanka. Durante o último período de Bandaranaike como primeira ministra, a súa filla ocupaba o cargo de presidenta; en virtude de que a constitución cambiara dende a última vez que fora primeira ministra, agora estaba subordinada á súa filla.

Bandaranaike faleceu sendo primeira ministra, tras ir votar o día das eleccións nacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* C. A. Gunarwardena, « Sirima(vo) Dias Bandaranaike », in *Encyclopedia of Sri Lanka*, New Dawn Press, New Delhi, 2006 2ª ed. p. 39-40 ISBN 978-1932705485
* Maureen Seneviratne, ''Sirimavo Bandaranaike, the World's First Woman Prime Minister: a Biography'', Hansa Publishers asociada con Laklooms, Colombo, 1975, 209&nbsp;p.
*

### Ligazóns externas 
* Necrolóxica no The New York Times
* The Ratwatte Ancestry
* The Bandaranaike Ancestry
* Golden memories of a political prodigy
* Primeiros ministros no sitio web do Parlamento de Sri Lanka
Valley of Saints

***Valley of Saints*** é un filme indio de 2012 rodado en lingua caxemiresa e dirixido por Musa Syeed. É o primeiro filme de Syeed e trátase dun filme romántico ambientado en Dal lake, Srinagar, que tamén aborda o problema ambiental arredor do lago. Gañou o Premio Mundial Dramático da Audiencia no Festival de Cinema de Sundance en 2012. Empatou co filme *Robot & Frank* no Premio Alfred P. Sloan ese mesmo ano.

## Personaxes 
* Mohammed Afzal como Afzal
* Gulzar Ahmed Bhat como Gulzar
* Neelofar Hamid como Asifa

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Premio Alfred P. Sloan

O **Premio Alfred P. Sloan** é un galardón outorgado cada ano dende 2003 no Festival de Cinema de Sundance. O premio é concedido a un filme cuxo tema principal é a ciencia ou a tecnoloxía, ou que describe un científico, enxeñeiro, ou matemático como personaxe principal.

Cada gañador recibe 20&nbsp;000$ como premio en metálico proporcionado pola Fundación Alfred P. Sloan.

## Filmes gañadores 
## Notas
Jaraly perishte

***Jaraly perishte*** (en , en ) é un filme kazako de 2016 dirixido por Emir Baigazin. Estreouse na sección Panorama do Festival Internacional de Cinema de Berlín.

## Elenco 
* Nurlybek Saktaganov
* Madiyar Aripbay
* Madiyar Nazarov
* Omar Adilov
* Anzara Barlykova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gabriel Bibron

**Gabriel Bibron**, nado o 20 de outubro de 1805 en París, e finado o 27 de marzo de 1848 en Saint-Alban-les-Eaux, departamento de Loira, foi un zoólogo francés especializado en herpetoloxía.

## Traxectoria 
Fillo dun empregado do Museo Nacional de Historia Natural de Francia, recibiu formación temperá en historia natural e foi empregado  para reunir coleccións de vertebrados en Italia e Sicilia. Formou parte da expedición científica a Morea.

En abril de 1826 casou con Louise Rousseau. 

En 1832 coñeceu a André Marie Constant Duméril, converténdose no seu amigo e asistente. Colaborou con el en particular co monumental tratado *Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complete des reptiles*. 1835–1850, 9 volumes. París: Librairie Encyclopédique de Roret. 

Tratou tamén con moitos colegas estranxeiros, entre eles Thomas Bell e John Edward Gray.

Na *Erpétologie générale* Duméril dedicouse principalmente á descrición dos xéneros, deixando a Bibron a das especies.

En febreiro de 1842 casou por segunda vez con Jeanne Belloc, irmá do pintor Jean-Hilaire Belloc.

Afectado de tuberculose, retirouse en 1845, establecéndose en Saint-Alban, onde morreu aos 42 anos.

## Obra 
* *Erpétologie générale: ou, Histoire naturelle complete des reptiles*. 1835–1850, 9 volumes. (con André Marie Constant Duméril).

## Epónimos 
Bibron foi conmemorado nos epítetos científicos de dez especies de réptiles.

* *Afrotyphlops bibronii*, unha serpente cega
* *Atractaspis bibroni*, unha serpente velenosa
* *Calliophis bibroni*, unha serpente velenosa
* *Candoia bibroni*, unha boa
* *Diplolaemus bibronii*, un lagarto
* *Enyalius bibronii*, un lagarto
* *Eutropis bibronii*, un escíncido
* *Liolaemus bibronii*, un lagarto
* *Chondrodactylus bibronii*, un xeco
* *Pelochelys bibroni*, unha tartaruga

## Abreviatura 
A abreviatura **Bibron** emprégase para recoñecer a Gabriel Bibron como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jean Lescure & Bernard Le Garff (2006): ''L'étymologie des noms d'amphibiens et de reptiles*. París: Éditions Belin. ISBN 2-7011-4142-7.
* Peter Uetz (2010): "The original descriptions of reptiles". *Zootaxa''  **2335**: 59–68.
Stýdent

***Stýdent*** (en ) é un filme kazako de 2012 dirixido por Darezhan Omirbaev. É unha adaptación da novela de Fiódor Dostoievski *Crime e castigo*. O filme competiu na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2012.

## Acollida 
Leslie Felperin de *Variety* escribiu: "Ó igual que fixo con *Killer*, Omirbayev ofrece outra vez un retrato tranquilamente mordaz da súa patria que, como se amosa aquí, está ó bordo de perder a súa alma na procura de Range Rovers, telenovelas banais e outros praceres efémeros. ... É moi de admirar no filme o tempo elegantemente clásico e o xeito en que Omirbayev consegue tanto con tan pouco[.]"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jol

***Jol*** (en ) é un filme kazako de 2001 dirixido por Darezhan Omirbaev. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2001.

## Personaxes 
* Jamshed Usmonov como Amir Kobessov
* Saule Toktybayeva como nai de Amir
* Alnur Turgambayeva como muller de Amir
* Magjane Omirbayev como fillo de Amir
* Valeria Gouliaeva como Veronika
* Valeri Skoribov como axente de censura
* Moukhamedjane Alpisbaev como amigo do colexio de Amir
* Serik Aprimov como irmán vingativo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón

O **Campionato Europeo de Piragüismo en Maratón** é a máxima competición de piragüismo en maratón a nivel europeo. 
É organizado dende 1995 pola Asociación Europea de Piragüismo (ECA). Ao principio celebrábase cada dous anos, pasando a ser anual a partir de 2013.

## Edicións 
## Palmarés 
### K1 masculino 
### K2 masculino 
### C1 masculino 
### C2 masculino 
### K1 feminino 
### K2 feminino 
### C1 feminino 
## Medalleiro histórico 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón
### Ligazóns externas 
* Resultados oficiais de 1995 a 2018 no sitio web da ICF .
Jaýjúrek myń bala

***Jaýjúrek myń bala*** (en ) é un filme kazako de 2011 dirixido por Akan Satayev. É un filme histórico e dramático ambientado no século XVIII que conta a guerra entre os kazakos e Khanato Dzungar. O filme foi realizado co gallo do 20 aniversario da independencia de Kazakhstán respecto da Unión Soviética. O seu orzamento superou os 7 millóns de dólares.

O filme foi escollido como candidato de Kazakhstán ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kazakhstán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Kóshpendiler

***Kóshpendiler*** (en ) é un filme ruso-kazako de 2005 escrito e coproducido por Rustam Ibragimbekov, producido por Miloš Forman e dirixido por Sergei Bodrov, Ivan Passer e Talgat Temenov.

## Personaxes 
* Jay Hernandez como Erali
* Dilnaz Akhmadieva como Hocha
* Kuno Becker como Mansur
* Azis Beyshinaliev como Ragbat
* Mark Dacascos como Sharish
* Archie Kao como Shangrek
* Jason Scott Lee como Oraz o sabio
* Ayan Yesmagambetova como Gaukhar
* Tungyshbay Jamanqulov como Abilqair
* Doskhan Joljaqsynov como Galdan Ceren
* Yerik Joljaqsynov como Barak

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kazakhstán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Kardıogramma

***Kardıogramma*** (en ) é un filme kazako de 1995 escrito e dirixido por Darezhan Omirbaev. O filme entrou na competición principal do Festival Internacional de Cinema de Venecia, gañando o premio CICT/UNESCO. Tamén gañou o Premio Silver Screen ó mellor filme asiático no Festival Internacional de Cinema de Singapur de 1997.

## Personaxes 
* Zhasulan Asauov como Zhasulan
* Gulnara Dusmatova como enfermeira Gula
* Ilyas Kalymbetov como Ilyas
* Saule Toktybayeva como Saule

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aslannyń sabaqtary

***Aslannyń sabaqtary*** (en ) é un filme kazako-alemán de 2013 dirixido por Emir Baigazin. O filme estreouse no Festival Internacional de Cinema de Berlín onde Aziz Zhambakiyev foi galardoado co Oso de Prata polas súas achegas no traballo de cámara.

## Personaxes 
* Timur Aidarbekov como Aslan
* Aslan Anarbayev como Bolat
* Mukhtar Andassov como Mirsain
* Anelya Adilbekova como Akzhan
* Omar Adilov como Mad
* Adlet Anarbekov como Takhir
* Daulet Anarbekov como Damir
* Nursultan Nurbergenov como Maksat
* Nurdaulet Orazymbetov como Daniyar
* Erasyl Nurzhakyp como Arsen
* Assan Kirkabakov como Shikan
* Ramazan Sultanbek como Gani

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ayka

***Ayka*** (en ) é un filme de 2018 dirixido por Sergey Dvortsevoy. Foi escollido para competir pola Palma de Ouro at the Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018. En Cannes, Samal Yeslyamova gañou o premio á mellor actriz. Foi escollido como candidato de Kazakhstán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de decembro, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Ayka acaba de dar a luz, mais non pode permitirse ter un fillo. Está en Moscova ilegalmente, non ten traballo e ten que pagar demasiadas débedas. Despois de dar a luz o seu fillo, déixao no hospital e comeza unha busca para pagar as débedas e sacar adiante a súa vida.

## Personaxes 
* Samal Yeslyamova como Ayka
* Polina Severnaya como administradora do hospital
* Andrey Kolyadov como Victor, o xefe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kazakhstán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Colectivo Oruga

**Colectivo Oruga** foi unha banda galega de indietrónica formada en Ponteareas. Estaba composta por Álex Mera (guitarras, sintetizadores, programación), Iago Martínez (voz, guitarras, programación, sintetizadores e samplers), e Cuco Pino (visuais, programación e theremin). O grupo publicou unha maqueta e dous álbums a través do selo compostelán Matapadre. Colectivo Oruga tamén participou no recompilatorio *Manifesto Dobarrista*, aportando o tema "Un poquiño de mambo... ou así".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
* Perfil no Facebook
Disco las Palmeras!

**Disco las Palmeras!** é unha banda galega de noise rock formada entre Santiago de Compostela e Sarria no ano 2009. No presente está composta por Diego Castro (voz e guitarra), Julián L. Goicoa (guitarra) e Martiño Salgado (batería). Ata a data o grupo leva publicados catro álbums de estudio.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
* Perfil de Facebook
Dial MIKA

**Dial Mika** (acrónimo de *Diamant Allemagne - Mini Kapsel*) foi un satélite artificial de Francia e Alemaña lanzado a bordo dun foguete Diamant B o 10 de marzo de 1970 para medir o seu rendemento.

## Características 
O satélite consistía na terceira etapa do Diamant B e o propio Dial Mika. Tiña forma cilíndrica, con 1,5 m de longo e 0,8 m de diámetro. A súa masa total era de 111 kg e alimentábase mediante baterías. A súa vida útil debía ser de unha hora despois do lanzamento. A misión completaríase despois da separación entre Dial Mika e Dial Wika a unha altura duns 350 km.

Dial Mika fallou durante o lanzamento debido a vibracións da primeira etapa do foguete.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Diamant B
*Dial WIKA
Timothé Luwawu-Cabarrot

**Timothé Luwawu-Cabarrot**, nado o 9 de maio de 1995 en Cannes, é un xogador francés de baloncesto profesional que xoga no Saski Baskonia da Liga ACB e da Euroliga.

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, Luwawu-Cabarrot foi elixido na 24ª posición do Draft da NBA de 2018 polos Philadelphia 76ers. O 3 de xullo de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Sixers. Durante a súa primeira tempada na NBA, foi asignado en varias ocasións ós Delaware 87ers, afiliado dos 76ers na NBA Development League.

O 25 de xullo de 2018, Luwawu-Cabarrot foi traspasado ós Oklahoma City Thunder nun traspaso entre tres equipos.

O 1 de febreiro de 2019, Luwawu-Cabarrot foi traspasado ós Chicago Bulls a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2020.

O 23 de outubro de 2019, asinou un contrato cos Brooklyn Nets. O 15 de xaneiro de 2020, Luwawu-Cabarrot asinou un contrato de dez días cos Nets. O 25 de xaneiro de 2020, asinou un novo contrato de dez días. O 7 de febreiro de 2020, Luwawu-Cabarrot asinou un contrato multianual cos Nets.

O 22 de setembro de 2021, Luwawu-Cabarrot asinou cos Atlanta Hawks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com