Diversidade alfa

A **α-diversidade** ou **diversidade alfa** dunha comunidade de especies hai que consideralo en conxunto cos conceptos de β-diversidade (diversidade-beta) e γ-diversidade (diversidade gamma). R. H. Whittaker introduce este concepto definindo que a diversidade de especies total nun ecosistema, ou *diversidade-γ*, está determinada por dúas variables diferentes: a media da diversidade de especies en lugares ou hábitats a unha escala máis local, a *α-diversidade*, e a diferenciación entre eses hábitats, a β-diversidade .

## Consideracións de escala 
Tanto a área como o contorno de interese e os sitios ou hábitats dentro dentro destes poden ser de moi diferentes tamaños en diferentes situacións e non existe consenso asentado sobre da escala espacial que é axeitada para cuantificar a α-diversidade. Por isto, propúxose que a definición de α-diversidade non precise de se axustar a unha escala espacial: a α-diversidade pódese medir para unha base de datos que consista simplemente de subunidades a calquera escala espacial. As subunidades poden ser, por exemplo, unidades de mostraxe que xa foran usadas no campo ao levar a cabo un inventariado ou por grellas que foran delimitadas co propósito dunha análise. Se os resultados son extrapolados por riba das observacións, precísase ter en conta a diversidade de especies nas subunidades é xeralmente unha subestimación da diversidade de especies nunha área maior.

## Os diferentes conceptos da α-diversidade 
Os ecólogos teñen usado definicións da α-diversidade lixeiramente diferentes. Mesmo Whittaker usou o termo tanto para a diverisidade de especies dunha subunidade única como para a media de diversidade de especies nunha colección de subunidades..

As definicións da α-diversidade poden tamén variar en que asumen en que é a diversidade. Polo xeral emprégase o valor que dá un ou máis índices de diversidade, como a riqueza de especies, o índice de Shannon ou o índice de Simpson. Porén, tense debatido que sería mellor empregar o número efectivo de especies como a medida universal de diversidade de especies. Esta medida permite darlle diferente peso ás especies raras e abundantes de diferentes xeitos, como o fan os índices de diversidade de xeito colectivo, mais coa ganancia de que é máis sinxelo de interpretar. O número efectivo de especies é o número de especies igual de abundantes que se precisan para obter a mesma media de abundancia de especies proporcional á que se observa no conxunto de datos de interese (onde todas as especies non teñen porque seren igual de abundantes).

## Cálculo da α-diversidade 
Supóñase que a diversidade de especies se calcula co número de especies efectivo e que a α-diversidade coa media de diversidade de especies por subunidade. Con iso, a α-diversidade pódese calcular de dous xeitos diferentes que dan o mesmo resultado. A primeira aproximación é calcular un media xeneralizada ponderada da abundancia proporcional de especies dentro de cada subunidade. A segunda aproximación é realizar un cálculo de diversidade de especies para cada unidade por separado e, posteriormente, realizar unha media xeneralizada ponderada desa.

Usando a primeira aproximación, emprégase a ecuación:

:{}^q\!D_{\alpha}=\dfrac{1}{\sqrt[q-1]{\sum_{j=1}^N{\sum_{i=1}^S p_{ij} p_{i|j}^{q-1}}}}

Nela temos que *N* é o número total de subunidades e *S* o número total de especies (riqueza de especies) no conxunto de datos. A abundancia proporcional das *i*-avas especies na *j*-ava subunidade é p_{i|j}. Esas abundancias proporcionais pondéranse pola proporción de datos coa que cada cal contribúe ao conxunto de datos, o cal é igual a p_{ij}. O denominador aquí é igual á media proporcional da abundancia de especies dentro das subunidades (media p_{i|j}) como se calcula coa media xeneralizada podenrada con espoñente *q* - 1.

Decantándose pola segunda aproximación, emprégase a ecuación:

:{}^q\!D_{\alpha}=\sqrt[1-q]{\sum_{j=1}^N w_j ({}^q\!D_{\alpha j})^{1-q}}

Esta tamén é igual á media xeneralizada ponderada mais co expoñente 1 - *q*. Aquí a media obtense dos valores *q**D*α*j*, e que cada cal representa a densidade efectiva de especies (diversidade de especies por subunidade) nunha subunidade *j*. A ponderación nominal da *j*-ava subunidade é w_j, que equivale á proporción de datos cos que a subunidade contribúe ao conxunto de datos.

Os valores amplos de *q* dan lugar á diversidades alfa máis reducidas que os valores pequenos de *q*, xa que o aumento de *q* produce o crecemento do peso efectivo que se lle atribúe á especie coa maior abundancia proporcional e a esas subunidades coas menores diversidade de especies.

## Véxase tamén 
* Diversidade beta
* Diversidade gamma
* Índice de diversidade
* Diversidade filoxenética
* Biodiversidade global

## Bibliografía 
## Ligazóns externas 
* An explanation of many specific biodiversity terms using illustrations, University of Wisconsin–Stevens Point