open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
5-simplex

En xeometría de cinco dimensións, un **5-simplex** é un polítopo regular auto-dual. Ten seis vértices, 15 arestas, 20 caras triangulares, 15 celas tetraédricas e 6 facetas de 5 celas. Ten un ángulo diedro de \cos^{-1} \Big(\frac{1}{5}\Big) ou aproximadamente 78,46°.

O 5 simplex é unha solución ao problema: *fai 20 triángulos equiláteros usando 15 fósforos, onde cada lado de cada triángulo é exactamente un fósforo.*

## Nomes alternativos 
Tamén se pode chamar **hexateron**, ou **hexa-5-topo**, como un polítopo de 6 facetas en 5 dimensións. O nome *hexateron* deriva de *hexa-* por ter seis facetas e *teron* (con *ter-* unha variante de *tetra-*) por ter facetas de catro dimensións.

## Como configuración 
Esta matriz de configuración representa o 5-simplex. As filas e columnas corresponden a vértices, arestas, caras, celas e 4-caras. Os números diagonais din cantos de cada elemento se producen no conxunto 5-simplex. Os números non diagonais din cantos elementos da columna aparecen dentro ou no elemento da fila. A matriz deste simplex auto-dual  é idéntica á súa rotación de 180 graos. 

\begin{bmatrix}\begin{matrix}6 & 5 & 10 & 10 & 5 \\ 2 & 15 & 4 & 6 & 4 \\ 3 & 3 & 20 & 3 & 3 \\ 4 & 6 & 4 & 15 & 2 \\ 5 & 10 & 10 & 5 & 6 \end{matrix}\end{bmatrix}

## Coordenadas cartesianas do hexateron regular 
O *hexaterón* pódese construír a partir dunha 5-cela engadindo un 6º vértice de forma que estea equidistante de todos os outros vértices das 5 celas.

As coordenadas cartesianas dos vértices dun hexateron regular centrado na orixe que ten lonxitude de bordo&nbsp;2 son:

: \begin{align}
&\left(\tfrac{1}\sqrt{15},\ \tfrac{1}\sqrt{10},\ \tfrac{1}\sqrt{6},\ \tfrac{1}\sqrt{3},\ \pm1\right)\\[5pt]
&\left(\tfrac{1}\sqrt{15},\ \tfrac{1}\sqrt{10},\ \tfrac{1}\sqrt{6},\ -\tfrac{2}\sqrt{3},\ 0\right)\\[5pt]
&\left(\tfrac{1}\sqrt{15},\ \tfrac{1}\sqrt{10},\ -\tfrac\sqrt{3}\sqrt{2},\ 0,\ 0\right)\\[5pt]
&\left(\tfrac{1}\sqrt{15},\ -\tfrac{2\sqrt 2}\sqrt{5},\ 0,\ 0,\ 0\right)\\[5pt]
&\left(-\tfrac\sqrt{5}\sqrt{3},\ 0,\ 0,\ 0,\ 0\right)
\end{align}

Os vértices do *5-simplex* pódense colocar de forma máis sinxela nun hiperplano no espazo 6 como permutacións de (0,0,0,0,0,1) *ou* (0,1,1,1,1,1). Estas construcións pódense ver como facetas do 6-ortoplex ou do 6-cubo rectificado respectivamente.

## Imaxes proxectadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Coxeter, H.S.M.: 
** 
** 
* 
### Outros artigos 
* Faceta (xeometría).
* Polítopo.
* Número figurado
Contaxe

Na estatística, a **contaxe** son un tipo de datos estatísticos que describen *cantidades contábeis*, datos que só poden tomar os *números naturais*, os valores enteiros non negativos {0, 1, 2, 3, ...} e onde estes enteiros xorden de *contar* e non dun ranking. O tratamento estatístico dos datos de reconto é distinto do dos datos binarios, nos que as observacións só poden tomar dous valores, normalmente representados por 0 e 1, e dos datos ordinais, que tamén poden consistir en números enteiros mais onde os valores individuais caen nunha escala arbitraria e só a clasificación relativa é importante.

## Variábeis de contaxe 
Un tramo individual de datos de contaxe adoita denominarse **variábel de contaxe**. Cando tal variábel é tratada como unha variable aleatoria, as distribucións de Poisson, binomial e binomial negativa úsanse habitualmente para representar a súa distribución.

## Relacionar os datos da contaxe con outras variábeis 
Aquí a variábel da contaxe trataríase como unha variábel dependente. Métodos estatísticos como os de mínimos cadrados e análise da varianza están deseñados para tratar con variábeis dependentes continuas. Estes poden adaptarse para tratar os datos de contaxe utilizando transformacións de datos como a transformación da raíz cadrada, pero estes métodos teñen varios inconvenientes; son aproximados no mellor dos casos e estiman parámetros que moitas veces son difíciles de interpretar.

Por exemplo, a distribución de Poisson pode ser a base para algunhas análises de datos de contaxe e neste caso pódese utilizar a regresión de Poisson. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Cameron, A.C. and P.K. Trivedi (1998). *Regression analysis of count data,* Cambridge University Press.  ISBN 0-521-63201-3
*
### Outros artigos 
* Estatística.
Sendín

O topónimo **Sendín** pode referirse a:

;En Galiza
***Sendín**, lugar da parroquia de Olveda, no concello de Antas de Ulla;
***Sendín**, lugar da parroquia da Arnoia, no concello da Arnoia;
***Sendín**, lugar da parroquia da Franqueira, no concello da Cañiza;
***Sendín**, lugar da parroquia do Corgo, no concello do Corgo;
***Sendín**, lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Sendín**, lugar da parroquia dos Ferreiros, no concello de Monterroso;
***Sendín**, lugar da parroquia de Couxela, no concello de Ribadeo;
***Lamasendín**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Chantada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sentín**, lugar da parroquia de Rubiáns, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***Sindín**, lugar da parroquia de San Pedro de Benquerencia, no concello de Barreiros;
***Sendia**, lugar da parroquia de Nebra, no concello de Porto do Son.
Los Huertos

**Los Huertos** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 170 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
A Laracha (homóninos)

Como topónimo **A Laracha** pode referirse a:

;En Galiza
***A Laracha**, concello da comarca de Bergantiños;
***A Laracha**, lugar da parroquia de Torás, no concello da Laracha.
Jones El-Abdellaoui

**Jones El-Abdellaoui**, nado en Veitvet (Oslo) o 12 de xaneiro de 2006, é un futbolista profesional noruegués que xoga no Celta de Vigo.

## Traxectoria 
Descendente de marroquís, Jones El-Abdellaoui é curmán de Mohammed Abdellaoue, Mostafa Abdellaoue e Omar Elabdellaoui. Os seus primeiros pasos profesionais disputounos no Oslo Skeid até que se uniu ás filas do Vålerenga aos 12. Asinou o seu primeiro contrato profesional co club o 8 de novembro de 2021.valerenga|páxinaweb=Vålerenga|lingua=nb-no}}

## Notas
Lóxica clásica

[alt=O lóxico británico Augustus de Morgan (1806-1871), un dos pioneiros da lóxica clásica|miniatura|300x300px|O lóxico británico [Augustus De Morgan (1806-1871), un dos pioneiros da lóxica clásica]]
A **lóxica clásica**, **lóxica estándar** ou **lóxica de Frege-Russell** é a clase máis estudada e empregada de lóxica dedutiva. A nivel histórico, tivo moita influencia na filosofía analítica.

## Características 
Todos os sistemas lóxicos deste tipo comparten as seguintes características:

# Lei do terceiro excluído e eliminación da dobre negación.
# Lei de non contradición e principio de explosión.
# Monotonicidade da implicación e idempotencia da implicación.
# Conmutatividade da conxunción.
# Leis de De Morgan: todo operador lóxico é dual doutro.

A meirande parte das discusións actuais sobre a lóxica clásica só inclúen as lóxicas proposicionais e de primeira orde. A maioría das semánticas para a lóxica clásica son bivalentes, polo que as proposicións destes sistemas só poden categorizarse como verdadeiras ou falsas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Pedreiro de barrete branco

O **pedreiro de barrete branco** (***Oenanthe leucopyga***) é unha pequena ave paseriforme anteriormente clasificada na familia dos túrdidos, pero hoxe xeralmente clasificado como muscicápido.

Este pedreiro grande, de 17–18&nbsp;cm de longo, reprodúcese en desertos pedrentos desde o Sáhara e Península Arábiga ata Iraq. É principalmente unha ave residente, pero aparece como un vagante raro polo oeste de Europa ata incluso Gran Bretaña. Nidifica nas gretas entre as rochas ou paredes e pon de 3 a 5 ovos.

Aínda que moitas especies de aves teñen plumaxes diferentes en machos e femias, os adultos de ambos os sexos desta especie son negros excepto polo sobrecú e cola principalmente brancas. Os exemplares plenamente adultos teñen píleo (o barrete) branco, do que carecen as aves máis novas.

A especie similar pedreiro negro, *Oenanthe leucura*, tamén se reproduce na parte oeste da zona de distribución do pedreiro de barete branco, pero o primeiro ten un debuxo de **T** invertido negro na súa cola branca, mentres que o pedreiro de barrete branco ten só o centro da cola negro. O pedreiro negro nunca ten píleo branco na cabeza.

Esta especie come principalmente insectos. Canta unha canción alta, máis variada que a maioría dos seus parentes e a miúdo inclúe imitacións das cancións doutras especies.

Oenanthe leucopyga aegra MHNT.ZOO.2010.11.191.1.jpg|*O. l. aegra* - MHNT
Israel. White-crowned wheatear (juvenile) (15191407254).jpg|Exemplar xove de *O. l. ernesti*, Israel
Israel. White-crowned wheatear (15787696376).jpg|Adulto de *O. l. ernesti*, Israel

## Etimoloxía 
O nome do xénero *Oenanthe* deriva do grego antigo *oenos* (οίνος), 'viño' e de *anthos* (ανθός), 'flor'. Refírese ao retorno do pedreiro cincento a Grecia en primavera na época de floración das viñas.  O nome específico *leucopyga* procede tamén do antigo grego *leukos*, 'branco', e *puge*, 'rabadilla' (sobrecú). O seu píleo branco dálle a este paxaro o seu nome específico común galego, xunto co nome pedreiro que se lle dá a todos os membros do xénero *Oenanthe*.

## Notas
Calixto Bieito

**Calixto Bieito**, nado en Miranda de Ebro o 2 de novembro de 1963, é un director de teatro de orixe galega, coñecido polas súas interpretacións radicais e ás veces polémicas de óperas clásicas. Foi nomeado director artístico do Teatro Arriaga de Bilbao e director residente do Teatro de Basilea.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Bieito naceu na vila burgalesa de Miranda de Ebro. De rapaz trasladouse a Barcelona coa súa familia, cando tiña 14 anos. A súa nai era unha sevillana afeccionada ao canto que o animou a tocar o piano. O seu pai era un galego ferroviario, que tamén compartía o amor pola música. Moitos dos seus tíos e curmáns tamén eran músicos. 

### Carreira artística 
De 1999 a 2011, Bieito foi Director Artístico do Teatre Romea de Barcelona e de 2010 a 2012, Director Convidado do Festival Internacional de Artes de Castela e León. Desde 2017, é Director Artístico do Teatro Arriaga de Bilbao. Ao longo da súa carreira dirixiu numerosas obras de teatro, zarzuelas e óperas, entre elas adaptacións de textos de Bernardo Atxaga, Tennessee Williams, Anton Chekhov, Kurt Weill, Jacques Offenbach, Henrik Ibsen, Bertolt Brecht, Federico García Lorca, o *Tirant lo Blanc* de Joanot Martorell, o *Don Carlos* de Friedrich Schiller, varias obras de William Shakespeare (*O rei Lear*, *Macbeth* e *Hamlet* premiado en Edimburgo), *La vida es sueño* de Calderón de la Barca ou o *Parsifal* de Richard Wagner.

### Galardóns 
Entre os premios que recibiu atópanse o da Asociación de Directores de España (2000); o premio ao mellor director outorgado por The Irish Times-ESB Iris Adwards (2000); o premio Herald Archangel ao mellor artista do Festival de Edimburgo (2003) por *Hamlet*; o premio ao mellor director pola Crítica Teatral de Barcelona (2007); premio Tendencias ao creador consolidado polo xornal *El Mundo* (2008), o premio á mellor adaptación escénica pola Crítica Teatral de Barcelona (2009) e o Premio de Cultura Europeo no mesmo ano, o Premio Campoamor por *Pepita Jiménez* e o Premio Opera XXI en 2018, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ópera
* Teatro
* Zarzuela
Pedreiro negro

O **pedreiro negro** (***Oenanthe leucura***) é unha pequena ave paseriforme actualmente clasificada na familia Muscicapidae. Atópase na Península Ibérica e oeste do norte de África.

## Taxonomía 
O pedreiro negro foi descrito formalmente en 1789 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin na súa edición revisada e ampliada do *Systema Naturae* de Carl Linné. Situouno xunto cos tordos no xénero *Turdus*, e acuñou para el o nome binomial *Turdus leucurus* e indicou como localidade tipo Xibraltar. O epíteto específico do nome vén do antigo grego *leukouros*, que significa 'de cola branca'. Gmelin baseou a súa descrición no "tordo de cola branca" que fora descrito e ilustrado en 1783 polo ornitólogo John Latham na súa obra en varios volumes *A General Synopsis of Birds*. Latham examinou un espécime no Museo Leveriano de Londres. O pedreiro negro é agora situado no xénero *Oenanthe* que foi introducido en 1816 polo ornitólogo francés Louis Pierre Vieillot.

Recoñécense dúas subespecies: É principalmente unha ave residente e nidifica en gretas entre as rochas e pon de 3 a 6 ovos. Aliméntase fundamentalmente de insectos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Idade e sexo (PDF; 2.6 MB) de Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
Oenanthe

***Oenanthe*** pode referirse a:

## Taxonomía 
Este termo utilízase como nome taxonómico dos seguintes xéneros:
**Oenanthe* (ave), un xénero de aves da familia Muscicapidae chamadas pedreiros.
**Oenanthe* (planta), un xénero de plantas da familia Apiaceae.

## Persoas 
* Oenanthe de Exipto, xeralmente escrito Enante de Exipto (século III a.C.), muller nobre grecoexipcia esposa de Agatocles.
Oenanthe (ave)

***Oenanthe*** é un xénero de aves paseriformes denominadas **pedreiros**. Antes os pedreiros estaban clasificados na familia Turdidae, pero agora o habitual é que sexan clasiicados na familia Muscicapidae. É un grupo de paxaros do Vello Mundo, pero o pedreiro cincento xa se estableceu no leste do Canadá e Groenlandia e no oeste do Canadá e Alasca.

## Taxonomía 
O xénero *Oenanthe* foi introducido polo ornitólogo francés Louis Pierre Vieillot en 1816 coa especie *Oenanthe leucura*, o pedreiro negro, como especie tipo. O xénero antes incluía menos especies pero os estudos de filoxenética molecular das aves da familia Muscicapidae atopou que o xénero *Cercomela* era polifilético con cinco especies, incluíndo a especie tipo *C. melanura*, aniñada filoxeneticamente dentro do xénero *Oenanthe*. Isto implica que *Cercomela* e *Oenanthe* eran sinónimos. O xénero *Oenanthe* (Vieillot, 1816) ten prioridade taxonómica sobre *Cercomela* (Bonaparte, 1856), o que fai que *Cercomela* sexa un sinónimo júnior. O nome do xénero *Oenanthe* fora utilizado por Aristóteles para referirse a un paxaro non identificado. A palabra deriva do grego *oenoē*, que significa 'viño', e *anthos*, que significa 'florecer'. A ave estaba asociada coa tempada de floración das viñas en Grecia.

## Descrición 
A maioría das especies teñen teñen unha cor negra, branca ou vermella característica e marcas brancas nos sobrecús e colas longas. A maioría das especies teñen un forte dimorfismo sexual; só o macho ten os característicos padróns de plumaxe rechamantes do xénero, aínda que as femias teñen tamén os sobrecús brancos ou vermellos.

## Lista de especies 
O xénero comprende 33 especies:

**Oenanthe oenanthe* (pedreiro cincento)
**Oenanthe seebohmi* (pedreiro do Atlas)
**Oenanthe pileata*
**Oenanthe bottae*
**Oenanthe frenata*, separado de *O. bottae*
**Oenanthe heuglinii*
**Oenanthe isabellina* (pedreiro isabelino)
**Oenanthe monacha*
**Oenanthe deserti* (pedreiro do deserto)
**Oenanthe hispanica* (pedreiro rubio)
**Oenanthe melanoleuca* (pedreiro do levante)
**Oenanthe cypriaca*
**Oenanthe pleschanka*
**Oenanthe albifrons*  (antes en *Pentholaea* ou *Myrmecocichla*)
**Oenanthe phillipsi*
**Oenanthe moesta*
**Oenanthe melanura* (antes en *Cercomela*)
**Oenanthe familiaris* (antes en *Cercomela*)
**Oenanthe scotocerca*  (antes en *Cercomela*)
**Oenanthe dubia* (antes en *Cercomela*)
**Oenanthe fusca* (antes en *Cercomela*)
**Oenanthe picata*
**Oenanthe leucura* (especie tipo) (pedreiro negro)
**Oenanthe lugubris*
**Oenanthe leucopyga* (pedreiro de barrete banco)
**Oenanthe albonigra*
**Oenanthe finschii*
**Oenanthe halophila* 
**Oenanthe pongraczi* (Plioceno de Csarnota, Hungría) 

## Notas
Dheisheh

**Dheisheh** (en ) é un campo de refuxiados palestinos situado xusto ao sur de Belén, en Cisxordania. Dheisheh foi creada en 1949 en 0,31 quilómetros cadrados de terra arrendadas ao goberno xordano. O campamento foi establecido como refuxio temporal para 3&nbsp;400 palestinos de 45 aldeas ao oeste de Xerusalén e Hebrón desprazados na expulsión e fuxida palestina de 1948 que se produciu durante a guerra de Palestina de 1948. O campamento tiña unha poboación de 8&nbsp;805 habitantes en 2017.

Seis décadas de crecemento natural da poboación ampliaron as dimensións do campamento nunha área de entre 1 e 1,5 quilómetros cadrados. As dimensións exactas están suxeitas a debates periódicos entre os residentes, a UNRWA e a Autoridade Nacional Palestina. Estes dous últimos están obrigados a prestar servizos aos residentes, dependendo da súa condición de residente dentro do campamento.

Aínda que nun principio vivían en tendas de campaña, dende entón os residentes construíron vivendas. Moitas rúas están agora asfaltadas, aínda que seguen sendo moi estreitas. Segundo UNRWA, todo o campamento está conectado aos sistemas municipais de auga e electricidade de Belén, aínda que o 15% do campamento segue sen conectar ao sistema público de sumidoiros local.

## Galería 

Ficheiro:Dheisheh Camp 1952.jpg|Dheisheh en 1952.
Ficheiro:Dheisheh refugee camp 1959.jpg|Dheisheh en 1959.

## Notas
Antonio Alonso Tomé

**Antonio Alonso Tomé**, nado en Río de Xaneiro cara a 1904, foi un chocolateiro e político galego.

## Traxectoria 
Chocolateiro na Cañiza, traballaba como chófer. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. Foi reclamado polo xuíz militar de Vigo o 3 de decembro de 1936 xunto con Indalecio Estévez Pérez. Refuxiouse en Portugal. Xulgado na causa 432/36 por rebelión, foi declarado en rebeldía. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cañiza Republicana
Brent Townsend

**Brent Townsend**, nado en Toronto en 1962, é un pintor canadense especializado na natureza e a vida salvaxe.

## Traxectoria 
Townsend naceu en 1962 nos suburbios de Toronto, nunha casa situada no campo e en contacto coa natureza, o que marcou o seu foco de interese posterior como artista.

Estudou Arte Comercial no Wexford Collegiate Institute (logo chamado Wexford Collegiate School for the Arts), aínda que como artista da natureza a súa formación foi autodidacta, baixo a inspiración doutros artistas como Carl Rungius e Andrew Wyeth. En Campbellford, Ontario, eríxese un monumento cunha réplica desta moeda.

## Vida persoal 
Brent Townsend casou con Kelly Townsend, con quen tivo dous fillos e unha filla: Christopher, Nicole e Alexander.

## Notas
Mañón (homónimos)

O topónimo **Mañón** pode referirse a:

;En Galiza
***Mañón**, concello da comarca de Ortegal;
****Mañón**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Miñón**, lugar da parroquia de Mens, no concello de Malpica de Bergantiños.
Manzaneda (homónimos)

Como topónimo **Manzaneda** pode referirse a:

;En Galiza
***Manzaneda**, concello da comarca da Terra de Trives;
****Manzaneda**, parroquia de dito concello;
*****Manzaneda**, lugar de dita parroquia;
****San Martiño de Manzaneda**, parroquia de dito concello;
***Cabeza de Manzaneda**, lugar da parroquia de Cova, no concello da Pobra de Trives.

;Monte de Galiza
***Monte de Cabeza de Manzaneda**, do Macizo Central ourensán.
*A **Estación de montaña Manzaneda**, situada en dito monte.

## Véxase tamén
### Outros artigos
San Nicolao

Como topónimo **San Nicolao** pode referirse a:

;En Galiza
***San Nicolao de Portomarín**, parroquia do concello de Portomarín;
***San Nicolao**, lugar da parroquia de Mirallos, no concello da Peroxa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
San Nicolás

Como topónimo **San Nicolás** pode referirse a:

;Fóra Galiza

;En Andalucía
***San Nicolás del Puerto**, concello da provincia de Sevilla.

;En México
***San Nicolás de los Garza**, municipio mexicano ao centro do Estado de Nuevo León.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Carbonero el Mayor

**Carbonero el Mayor** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 2&nbsp;502 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Incendios forestais do sur de California en xaneiro de 2025

O 7 de xaneiro do 2025, unha serie de incendios forestais afectaron a área metropolitana dos Ánxeles e as rexións circundantes. Os incendios, que inclúen o *Palisades Fire*, *Eaton Fire*, *Hurst Fire* e *Sunset Fire*, víronse exacerbados por unha humidade moi baixa e os ventos de Santa Ana, con forza de furacán, que nalgúns lugares superaron os 130 km/h. Os incendios forestais provocaron 28 vítimas mortais, destruíron ou danaron máis de 18.189 estruturas e obrigaron a evacuar máis de 205.000 persoas.

A maioría dos danos foron dos dous incendios máis grandes: o incendio de Eaton en Altadena e o incendio de Palisades en Pacific Palisades; os dous totalmente contidos o 31 de xaneiro de 2025. Os departamentos de bombeiros municipais e o Departamento de Forestal e Protección contra Incendios de California (CAL FIRE) loitaron contra os lumes nas propiedades e os incendios forestais, que foron extinguidos por avións tácticos xunto aos equipos de loita contra o lume. As mortes e os danos á propiedade destes dous incendios convertéronse en probablemente o segundo e o terceiro incendio máis destrutivo da historia de California, respectivamente.

## Notas
Tesouro de Everlöv

O **tesouro de Everlöv** é un conxunto de máis de 900 moedas e outros obxectos de prata pertencentes á cultura viquinga e datados entre os séculos IX e XI, aparecido en Evarlöv, Escania, na década de 1980. 
## Achado e conservación 
A existencia do tesouro de Everlöv coñeceuse na década de 1980, cando un cidadán informou da súa aparición casual dentro dun moble que recibira en herdanza. Descoñécese o lugar exacto do ocultamento orixinal, mais é probable que fose nalgún lugar de Escania, no sur de Suecia.

## Contido 
O conxunto está constituído por 912 moedas e outros 40 obxectos diversos, todos eles de prata. As moedas máis antigas datan de arredor do ano 800 e as máis recentes están cuñadas cara ao ano 1018.

Unha gran parte das moedas proceden de cecas bávaras, algo habitual nos achados en territorio sueco desta época, e tamén é abundante a presenza de moedas angloescandinavas, é dicir, cuñadas por monarcas escandinavos a imitación das moedas da Inglaterra anglosaxoa. Pola súa banda, as moedas máis recentes son de procedencia dinamarquesa.

O resto do tesouro é variado, con obxectos como un alfinete con figuras zoomorfas, unha lúnula eslava ou unha moeda bracteada de Henrique II (1014-1024) convertida en xoia. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tesouro
* Era viquinga
* Moeda viquinga
María das Dores Arribe Dopico

**María das Dores Arribe Dopico**, coñecida como **Lola Arribe**, nada en Ferrol o 16 de febreiro de 1938 e finada na mesma cidade o 23 de outubro de 2016, foi unha docente, política e escritora galega reintegracionista.

## Traxectoria
Foi filla de Enrique Arribe, traballador de Bazán e cenetista, e Flora Dopico, costureira. Entre 1953 e 1956 estivo exiliada en Francia co seus pais e tres irmáns.

Cos coñecementos de francés adquiridos no exilio, exerceu de profesora de francés no ensino privado. Non foi ata comezos dos 80 cando obtivo o título no Ciclo Superior en Lingua Galega na Escola de Idiomas da Coruña, se ben toda a súa vida se formou de xeito autodidacta.

A publicación de tres libros de texto de lingua galega para EXB na normativa de mínimos (prologados por Lois Barros Díaz) fixo que a Xunta de Galicia non os aprobase para o ensino, tras mudar a normativa e negarse ela a facer os cambios para a adaptación. Foi discípula, correspondente  e amiga de Ricardo Carvalho Calero, así como cofundadora de AGAL, coa que participou en Congresos Internacionais da Lingua Galego-Portuguesa, e tamén foi integrante do Consello Asesor da revista *Agália*.

En política, foi dirixente do PSG, mantendo tamén actividade relacionada coa Igrexa, e, en ambos casos, a prol da lingua galega. Presentouse como número catro na candidatura con Manuel Beiras nas eleccións Xerais de España de 1977, (nas que se presentaron 136 homes e 14 mulleres) e na candidatura do Bloque-PSG con Francisco Rodríguez no 1982.

Nas artes, deixou un amplo poemario aínda sen publicar.

## Obras e citas 
* Maria do Sol Veiga Aneiros / Maria Dores Arribe Dopico: *Língua Galega E. X. B. (ciclo inicial)*. Ed. Everest  1982
* Maria Dores Arribe Dopico: *Língua Galega 3º E. X. B. (ciclo medio)*. Ed. Everest 1983
* Maria Dores Arribe Dopico: *Língua Galega 4º E. X. B. (ciclo medio)*. Ed. Everest 1983
* Colaboración en Letras Galegas 1984
* Poema “Um homem, uma língua, uma pátria”, 1987, na revista portuguesa *O Ensino*, número especial adicado a Carballo Calero.
* Presenza na VIII Conferencia da Asociación Americana de Juristas
* VILAMOR, J.  (2/1977). O Ferrol: Siquiatras pola liberación. *Teima* 8, p. 14.
* Poemas dos sobre de té (2025, edición de Manuel Rivero)
* Poemas inéditos (2025, edición de Manuel Rivero)

## Notas
Referendo de independencia de Montenegro de 2006

O 21 de maio de 2006 celebrouse un **referendo de independencia en Montenegro**. Foi aprobado polo 55,5% dos votantes, superando por unha estreita marxe o limiar mínimo do 55% preciso para a aprobación. Contra o 23 de maio, os resultados preliminares do referendo foron recoñecidos polos cinco membros permanentes do Consello de Seguridade das Nacións Unidas, o que suxiriu un recoñecemento internacional xeneralizado se Montenegro chegase a ser formalmente independente. O 31 de maio a comisión do referendo confirmou oficialmente os resultados do referendo, verificando que o 55,5% dos votos válidos eran a prol da independencia. Dado que os votantes cumpriron o controvertido limiar esixido do 55% de aprobación, o referendo incorporouse a unha declaración de independencia durante unha sesión parlamentaria extraordinaria o 31 de maio. O Asemblea da República de Montenegro fixo unha Declaración formal de Independencia o sábado 3 de xuño.

En resposta ao anuncio, o goberno de Serbia declarouse a sucesor legal e político de Serbia e Montenegro, e que o propio goberno e parlamento de Serbia axiña adoptarían unha nova constitución. Os Estados Unidos, a China, Rusia e as institucións da Unión Europea expresaron todas as súas intencións de respectar os resultados do referendo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo de independencia
Juan Manuel Gómez Corbacho

**Juan Manuel Gómez Corbacho**, nado en Pontevedra e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Chofer da liña de autos a Cangas. Militante do Partido Comunista de España. Presidente da Sociedad de Chauffeurs, coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido acusado de fabricar bombas con botellas de líquidos inflamables. Xulgado en consello de guerra, foi condenado a pena de morte, conmutada pola de prisión. Saíu en liberdade en febreiro de 1936 pola amnistía decretada logo do triunfo da Fronte Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse. Localizado no lugar da Torre (Lourizán), organizouse unha batida o 12 de decembro baixo o mando do alférez da Garda Cívica Víctor Lis Quibén cuns vinte gardas cívicos e catro gardas civís mandados polo cabo Jesús Barca Vázquez. Gómez Corbacho e Manuel Méndez Montes foron asasinados. Na acción foron detidos a súa muller Elvira Lodeiro González e os irmáns Consuelo e Ramón Acuña Iglesias.

## Vida persoal 
Casou con Elvira Lodeiro González.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Elvira Lodeiro González
* Morrer en Salcedo.
* Epistolario (IV): Cartas a Gómez Corbacho.
Nicodemo Gentile

**Nicodemo Gentile**, nado en Cirò o 24 de xuño de 1969,  é un avogado, escritor e personaxe televisivo italiano. Comezou a súa carreira defendendo os pobres e a xente da rúa en Perugia. Desde 2020 é presidente da Asociación Penélope, que se ocupa da defensa das mulleres vítimas de malos tratos e violencia doméstica.

## Traxectoria 
Nado en Cirò (Calabria) en 1969, Gentile licenciouse en Dereito e trasladouse a Perugia. Está especializado en dereito penal e dereito migratorio.

A súa carreira sempre estivo comprometida coas familias das vítimas de asasinatos e das persoas desaparecidas. Ten presenza televisiva en programas como ''Chi l'ha visto?* e *Quarto grado* onde lles dá voz ás familias de persoas desaparecidas.

## Obra 
* *Laggiù tra il ferro – Storie di vita, storie di reclusi* (Imprimatur, 2017).
* *Nella terra del niente. Storie di scomparse, storie di famiglie* (Edizioni Faust, 2018. )
* *Il padrone. Storia di una manipolazione, storia di una tragedia* (Edizioni Faust, 2019)
* *Nulla è come appare. Storie di delitti, storie di accertamenti tecnici'' (Edizioni Faust, 2021. )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Chi l'ha visto? 
* Penelope Italia
San Vitoiro da Mezquita (homónimos)

Como topónimo **San Vitoiro da Mezquita** pode referirse a:

;En Galiza
***San Vitoiro da Mezquita**, parroquia eclesiástica do arciprestado de Allariz;
****San Vitoiro da Mezquita**, parroquia do concello de Allariz;
****San Vitoiro da Mezquita**, parroquia do concello da Merca.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cirò

**Cirò** é unha cidade e comuna con 2.467 habitantes (2023), na provincia de Crotone, na costa oriental de Calabria (Italia) fronte ao Mar Xónico. Atópase a uns 40 quilómetros ao norte da súa capital Crotone.

É coñecida por ser a cidade de Nicodemo Gentile, avogado, escritor e personaxe televisivo.
196 mitr

***196 mitr*** (en ) é un filme alxeriano de 2024 escrito, coeditado e dirixido por Chakib Taleb-Bendiab no seu debut como director. É unha coprodución internacional entre Alxeria, Tunisia, Francia e o Canadá, e está protagonizado por Meriem Medjkane, Nabil Asli e Hichem Mesbah. Gañou o Gran Premio na 28ª edición do Festival Internacional de Cinema de Rhode Island.

Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Dounia é unha psiquiatra profesional que, xunto co inspector de policía Sami, navega polas inquietantes sombras do pasado de Alxeria para desvelar o misterio da desaparición dunha nena.

## Elenco 
* Meriem Medjkane
* Nabil Asli
* Hichem Mesbah
* Ali Namous
* Chahrazad Kracheni
* Slimane Benouari
* Mahfoud Berkane
* Aziz Boukrouni
* Hamida Aït el Hadj
* Brahim Derris
* Niddal El Mellouhi
* Mohamed Frimehdi
* Slimane Bourdous
* Souad Sebki

## Produción 
A fotografía principal realizouse en xuño de 2022 en Alxer, Alxeria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Chef Rivera

**José Antonio Rivera Casal**, nado na Matanza (Padrón) o 24 de abril de 1948, máis coñecido como o **Chef Rivera**, é un cociñeiro galego.

## Traxectoria 
De mozo estivo emigrado en Londres (Inglaterra) onde aprendeu o oficio. Abriu  o seu restaurante Chef Rivera o 19 de marzo de 1976 en Padrón ós vinte e seis anos. con quen tivo dous fillos. O seu fillo Alejandro Rivera tamén é cociñeiro.

## Premios 
* Medalla de Bronce de Galicia, no ano 1993.
* XXV Premios de Gastronomía de Galicia, galardoado no apartado "Toda unha vida" pola provincia da Coruña no ano 2019.

## Publicacións 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Vedro

Como topónimo **Vedro** pode referirse a:

;En Galiza
***Vedro**, parroquia do concello de Portomarín;
****Vedro**, lugar de dita parroquia;
***Alvedro**, lugar da parroquia de Almeiras, no concello de Culleredo;
***A Ponte de Alvedro**, lugar da parroquia de Sigrás, no concello de Cambre;
***O Burgovedro**, lugar da parroquia de Borreiros, no concello de Gondomar;
***O Casalvedro**, lugar da parroquia de Sisán, no concello de Ribadumia;
***O Gustovedro**, lugar da parroquia das Encrobas, no concello de Cerceda;
***Miñovedro**, lugar da parroquia de Osedo, no concello de Sada;
***O Muiñovedro**, lugar da parroquia de Nogueira de Miño, no concello de Chantada;
***O Muiñovedro**, lugar da parroquia de Santa Marta de Meilán, no concello de Riotorto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Navas de Oro

**Navas de Oro** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 1&nbsp;274 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Gusto (homónimos)

O termo **gusto** pode referirse a:

*O **gusto**, sistema sensorial que é parcialmente responsable da percepción dos sabores.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Gustomeao**, lugar da parroquia de Araúxo, no concello de Lobios;
***O Gustovedro**, lugar da parroquia das Encrobas, no concello de Cerceda.

## Véxase tamén 
* **Gusto adquirido**
Yashan yev Leonid Brezhnevy

***Yashan yev Leonid Brezhnevy*** (en ) é un filme armenio de 2024 escrito e dirixido por Edgar Baghdasaryan. Foi producido por Karine Simonyan. Está protagonizado por Mais Sarkisyan como un armenio retirado reticente a aceptar a disolución da Unión Soviética e imaxina conversas co antigo líder soviético Leonid Brezhnev e outros líderes comunistas.

Foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Yasha é un ancián e xubilado que lembra un dos momentos máis destacados da súa carreira: participar como delegado do Partido Comunista da Unión Soviética en 1976. Porén, o seu futuro parece repulsivo cando se enfronta á realidade da disolución da Unión Soviética e intenta aferrarse ao pasado. Como parte da súa incapacidade para o afrontar o presente, imaxina conversas políticas co antigo líder soviético Leonid Brezhnev e outras figuras comunistas destacadas. Ao mesmo tempo, Yasha xúralle lealdade, o que crea problemas para a súa familia.

## Personaxes 
* Mais Sarkisyan como Yasha
* Maksim Vitorgan como Leonid Brezhnev
* Lilit Salnazaryan como Valya
* Avital Lvova como Elena Ceausescu
* Georgy Engelgard como Fidel Castro
* Ruzanna Khachatryan
* Arsen Chachoyan
* Nazir Zhukov
* Samad Mansurov
* Irina Abrosimova
* Zita Badalyan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Armenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Mondariz-Balneario (homónimos)

O topónimo **Mondariz-Balneario** pode referirse a:

;En Galiza
***Mondariz-Balneario**, concello da comarca do Condado;
****Mondariz-Balneario**, parroquia de dito concello;
*****Mondariz-Balneario**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
El jockey

***El jockey*** é un filme de 2024 escrito e dirixido por Luis Ortega, protagonizado por Nahuel Pérez Biscayart xunto con Úrsula Corberó e Daniel Giménez Cacho.

Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Nahuel Pérez Biscayart como Remo Manfredini/Dolores "Lola"
* Úrsula Corberó como Abril
* Daniel Giménez Cacho como Rubén Sirena
* Daniel Fanego como Fanego
* Osmar Núñez como Luis
* Roberto Carnaghi como Oscar
* Luis Ziembrowski
* Jorge Prado
* Adriana Aguirre
* Mariana Di Girólamo como Ana
* Roly Serrano

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Khan Yunis

**Khan Yunis** (en ,lit. Caravasar [de] Yunis), tamén escrito **Khan Younis** ou **Khan Yunus**, é unha cidade palestina que serve como capital da gobernación de Khan Yunis, no sur da Franxa de Gaza. Foi destruída en gran parte debido ao conflito israelí-palestino de 2023.

## Historia 
Antes do século XIV, Khan Yunis era unha aldea coñecida como "Salqah". Para protexer a caravanas, peregrinos e viaxeiros, o emir Yūnus an-Nūrūzī construíu alí un vasto caravasar, hoxe coñecido como castelo de Barquq, entre 1387 e 1388.

## Demografía 
Segundo a Oficina Central de Estatísticas de Palestina, Khan Yunis tiña unha poboación de 205&nbsp;125 habitantes en 2017.

## Clima 
Khan Yunis, que se atopa a só catro quilómetros ao leste do mar Mediterráneo, ten un clima semiárido cunha temperatura máxima de 30 °C no verán e unha mínima de 10 °C no inverno, cunha precipitación anual de aproximadamente 260 mm.

## Notas
La Suprema

***La Suprema*** é un filme colombiano de 2023 dirixido e coescrito por Felipe Holguín. Estreouse internacionalmentre no Festival de Toronto o 8 de setembro de 2023.

Foi escollido como candidato de Colombia para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Nunha aldea remota e sen electricidade, unha adolescente convence a todo a vila para atopar a forma de ver o seu tío, do que está distanciada, e competir nun combate do campionato mundial de boxeo.

## Personaxes 
* Elizabeth Martínez como Laureana
* Antonio Jiménez como Efraín
* Pabla Florez como Pabla
* Miguel Ángel Fontalvo como Celestino
* Juan José Jiménez como Carmelo
* Moisés Ramírez como Ramón

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Colombia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Hebrón

**Hebron** (en  ,  ou tamén en  ; en  , ) é unha cidade palestina que se atopa no sur de Cisxordania, a uns 30 km ao sur de Xerusalén. Hebrón é a capital da gobernación de Hebrón, a meirande de Cisxordania. Segundo datos de 2017, tiña unha poboación de 201&nbsp;063 habitantes nos límites da cidade, mentres que a área metropolitana adxacente dentro da gobernación alberga a máis de 700&nbsp;000 persoas. Hebrón é a terceira cidade máis grande do país, seguida de Gaza e Xerusalén. A cidade é a miúdo considerada unha das catro cidades santas no xudaísmo, así como no islamismo e no cristianismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*
*
Ioan Vancea

**Ioan Vancea**, nado en Vășad o 18 de maio de 1820 e finado en Blaj o 31 de xullo de 1892, foi un eclesiástico greco-católico romanés, arcebispo de Făgăraş e Alba Iulia, e padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.

## Traxectoria 
Foi padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.

## Notas
Aghnatios Elias Yaacoub

**Aghnatios Elias Yaacoub**, nado o 27 de xuño de 1923 en Minya (Exipto) e finado o 12 de marzo de 1994, foi un relixioso xesuíta católico copto, bispo de Luxor dende 1986 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu o 27 de xuño de 1923 en Minya (Exipto). O 9 de xuño de 1946 foi ordenado sacerdote da Compañía de Xesús.

O 19 de maio de 1983 foi nomeado bispo coadxutor de Asiut. Foi ordenado bispo o 24 de xuño de 1983 polo patriarca Estevo I, e tivo como co-consagradores ao bispo de Asiut Youhanna Nueir e ao de Luxor Andraos Ghattas.

O 15 de xullo de 1986 foi nomeado bispo de Luxor. Finou no cargo o 12 de marzo de 1994.
The Human Fear

***The Human Fear*** é o sexto álbum de estudio da banda escocesa de indie rock Franz Ferdinand, publicado o 10 de xaneiro de 2025 a través do selo Domino Recording Company. É o primeiro álbum de estudio do grupo co batería Audrey Tait, que substituíu ao membro orixinal Paul Thomson en 2021. O disco gravouse nos estudios AYR en Escocia e foi producido por Mark Ralph, que xa traballara coa banda no seu álbum de 2013 *Right Thoughts, Right Words, Right Action*.

O título do traballo (que podería traducirse como *o medo humano*) refírese ao concepto lírico principal do álbum de medo e "buscar a emoción de ser humano a través dos medos", tal e como describe o líder da banda Alex Kapranos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Monterroso (homónimos)

Como topónimo **Monterroso** pode referirse a:

;En Galiza
***Monterroso**, concello da comarca da Ulloa;
***Monterroso**, lugar da parroquia de Esporiz, no concello de Monterroso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Efrem Tocmagi

**Efrem Estateos Tocmagi**, nado o 27 de xuño de 1822 en Urfa (Imperio Otomán) e finado c. 1895, foi un eclesiástico católico siríaco, bispo, e padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.
## Traxectoria 
En 1845 foi ordenado sacerdote da Igrexa ortodoxa siríaca. O 23 de abril de 1859 foi ordenado bispo polo patriarca ortodoxo Ignacio Xacobe II.

O 3 de xullo de 1863 converteuse ao catolicismo e o 25 de xullo foi nomeado bispo titular de *Karputh*. Foi padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.

## Notas
Santa Xusta

Como topónimo **Santa Xusta** pode referirse a:

;En Galiza
***Santa Xusta de Moraña**, parroquia do concello de Moraña;
***Santa Xusta**, lugar da parroquia do Mosteiro, no concello de Cervantes;
***Santa Xusta**, lugar da parroquia da Carballeira, no concello de Nogueira de Ramuín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Chalé de Canido

O **chalé de Canido** é un edificio singular situado no barrio de Canido en Ferrol. Foi proxectado e executado entre os anos 1921 e 1925 por Rodolfo Ucha para o industrial Juan Sixto Vázquez.

## Historia 
Tendo pensado regresar á súa terra, Ferrol, Juan Sixto Vázquez, emigrante galego nado no Seixo (Mugardos) que fixo fortuna en Cuba a finais do século&nbsp;e foi propietario, xunto aos seus irmáns, dos grandes almacéns da Habana Fin de Siglo, encargoulle en 1921 a Rodolfo Ucha que, por entón era arquitecto municipal de Ferrol, o proxecto dunha vila representativa do seu éxito nos negocios en Ultramar que, con todo, non chegaría a habitar definitivamente.

## Descrición 
Coñecido como Chalé de Canido, trátase do máis voluminoso edificio de vivenda unifamiliar proxectado por Rodolfo Ucha Piñeiro en Ferrol, cunha torre que resulta o elemento máis singular e rechamante do conxunto.
É probable que o ecléctico deseño desta casa de indianos, con certo resaibo rexionalista pero sen unha unidade de estilo específica entre os seus diferentes elementos e na que se advirte certa desproporción de volumes, respondese ao capricho do propietario promotor da obra, que fixo modificar varias veces os planos, influído por algúns deseños de moda do momento, mesturándoos todos.
Conta tamén cun xardín de 4 000 m² que chegou a estar poboado por diversas especies vexetais exóticas, incluíndo as palmeiras que lembraban a paisaxe habanera.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Casa Pereira
* Chalé Antón
* Casa Rodríguez Fernández
Xenocidio de Gaza

miniatura|250px|Un palestino recibindo tratamento no chan da abarrotada sala de urxencias do hospital Al-Shifa na cidade de Gaza, outubro de 2023.
Segundo unha axencia das Nacións Unidas e un número crecente de expertos e organizacións de dereitos, incluíndo Amnistía Internacional e Human Rights Watch, Israel cometeu actos de xenocidio contra o pobo palestino durante a súa invasión e bombardeo da Franxa de Gaza como parte do conflito israelí-palestino. Varios observadores, incluíndo o Comité Especial das Nacións Unidas para investigar as prácticas israelís e a Relatora Especial das Nacións Unidas, Francesca Albanese, citaron declaracións de altos funcionarios israelís que poden indicar unha "intención de destruír" a poboación de Gaza en todo ou en parte, unha condición necesaria para que se cumpra o limiar legal do xenocidio.

A mediados de agosto de 2024, as accións militares israelís provocaron máis de 40.000 mortes palestinas confirmadas, 1 de cada 59 persoas en Gaza, cunha media de 148 mortes por día. A maioría das vítimas son civís, dos cales polo menos o 50% son mulleres e nenos. En comparación con outros conflitos globais recentes, o número de mortes coñecidas de xornalistas, traballadores humanitarios, sanitarios e nenos está entre os máis altos. Crese que hai milleiros de cadáveres máis baixo os cascallos de edificios destruídos. O número de feridos é superior aos 100.000; Gaza ten o maior número de nenos amputados per cápita do mundo. En agosto de 2024, só 17 dos 36 hospitais de Gaza estaban parcialmente funcionando; o 84% dos seus centros de saúde foron destruídos ou sufriron danos. O bloqueo forzado israelí contribuíu en gran medida á fame e á ameaza de fame en Gaza, mentres que algúns civís israelís bloquearon ou atacaron os convois de axuda que entregaban subministracións humanitarias a través da fronteira. A principios do conflito, Israel cortou o abastecemento de auga e electricidade de Gaza. Israel tamén destruíu numerosos edificios culturalmente significativos, como as 12 universidades de Gaza, o 80% das súas escolas, e numerosas mesquitas, igrexas, museos e bibliotecas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Roundtable *Artsakh/Nagorno Karabakh: Famine, Memory and The Question of Genocide* in *Journal of Genocide Research*:
** 
* Roundtable *Gaza: International Humanitarian Law and Genocide* in *Journal of Genocide Research*:
** 
* Roundtable *Israel-Palestine: Atrocity Crimes and the Crisis of Holocaust and Genocide Studies* in *Journal of Genocide Research*:
** 
** 
** 
** 
**
Estadão

***O Estado de S.*** ***Paulo***, tamén coñecido como ***Estadão***, é un xornal brasileiro publicado na cidade de São Paulo desde 1875. A carón de *O Globo*, *Folha de S.* *Paulo*, *Valor Econômico*, *Zero Hora*, *Correio Braziliense* e *Estado de Minas*, entre outros, forman o grupo dos principais xornais de referencia do Brasil. 

## Historia 
Foi fundado a partir dos ideais dun grupo de republicanos, o 4 de xaneiro de 1875. Daquela o xornal chamábase ***A Província de São Paulo*** e foi o pioneiro na venda individual no país, feito polo que foi ridiculizado pola competencia (*Correio Paulistano*, *O Ipiranga* e *Diário de S. Paulo de 1865*). miniatura| Homenaxe filatélica polo centenario do xornal.|261x261pxA venda por xunto foi impulsada polo inmigrante francés Bernard Gregoire, que saíu á rúa montado a cabalo e tocando unha corneta para atraer a atención do público —e que, décadas máis tarde, se convertería no símbolo do propio xornal— aumentou a difusión do xornal. A finais do século XIX, *Estado* xa era o xornal máis grande de São Paulo, superando con moito ao *Correio Paulistano*.

Ao pouco de rematar a segunda guerra mundial, o *Estado* experimentou un enorme progreso, cun aumento da circulación e do seu prestixio nacional. A administración dos intervenientes demostrou ser economicamente eficiente e a revista gozaba dunha excelente situación económica. O xornal era o cuarto en circulación no Brasil en 2015, cunha media diaria de 157.761 exemplares e o terceiro en versión dixital con 78.410 visitas, e o segundo no Grande São Paulo, con media diaria de 159,9 mil exemplares en 2007. Sofre, porén, unha acelerada baixada do número de lectores, ao igual que outras grandes publicacións brasileiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estadão no Facebook
* O Estado de S. Paulo no Spotify 
* 
*