open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Susanne Börner

**Susanne Börner**, nada en Mannheim o 4 de setembro de 1980, é unha numismática e arqueóloga alemá, especializada na moeda da Antiguidade, fundamentalmente a imperial romana.

## Traxectoria 
Susanne Börner naceu en Mannheim o 4 de setembro de 1980. En 2000 comezou os seus estudos superiores de Historia Antiga, Arqueoloxía Clásica, e Historia Medieval e Moderna nas Universidades de Mannheim e de Heidelberg. En 2005 graduouse no seu mestrado cun traballo titulado "Interpretación grega dos soños e oráculos oníricos na antigüidade".

En 2006 traballou no Museo Histórico do Palatinado, en Espira, e desde ese ano ata 2010 foi asistente científica da Academia de Ciencias e Humanidades de Heidelberg.

En 2011 acadou o seu doutoramento na Universidade de Heidelberg cunha tese titulada "Marco Aurelio en Espira no espello das súas moedas e dos seus medallóns; análise comparativa das cuñaxes da cidade romana entre 138 e 180 d. C.", baixo a dirección dos profesores Stupperich e Hölscher, que foi publicada o ano seguinte. Ese mesmo 2011 accedeu á cátedra de Numismática Antiga da Universidade de Oldemburgo. 

Desde 2015, Börner participa e coordina diversos proxectos de estudo e investigación en institucións como o Centro de Numismática Antiga de Heidelberg, a Rede Numismática de Baden-Württemberg, a Fundación Fritz Thyssen, a Universidade de Oldemburgo, a Dirección Xeral do Patrimonio Cultural de Renania-Palatinado ou a Comisión Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña. En 2018 foi nomeada voceira adxunta da Rede KENOM (siglas de "indexación e uso cooperativo de datos de obxectos de coleccións de moedas" en alemán).

## Recoñecementos 
* (2005): Premio Artes Liberais *AbsolventUM*.
* (2021): Premio da Sociedade de Historia Monetaria Internacional, da GIG.

## Publicacións 
Esta é unha escolma das publicacións máis salientables de Susanne Börner.

### Monografías 
* (2012). *Marc Aurel im Spiegel seiner Münzen und Medaillons. Eine vergleichende Analyse der stadtrömischen Prägungen zwischen 138 und 180 n. Chr.*, Dr. Rudolf Habelt GmbH, Bonn. ISBN 9783774937697

* (2013). *Geld regiert die Welt. Münzfunde aus Schwarzenacker*. Homburg-Schwarzenacker Stiftung Römermuseum Homburg-Schwarzenacker, Homburg/Saar. ISBN 9783981582109

### Artigos e colaboracións 
* (2021). "NumiScience.de: Münzen als Online-Quelle für den Unterricht". *Heidelberg School of Education*.
* (2021). "Die e-Learning-Plattform NumiScience.de des Numismatischen Verbundes in Baden-Württemberg" (con S. Preiswerk). En *Zeitarbeit*, 3. Páxinas 1-7 

## Notas
Isabel Godoy

**Isabel Gloria Godoy Monardez**, nada en Copiapó o 3 de decembro de 1967, é unha contable, activista e política chilena pertencente ao pobo orixinario colla. É dirixente e activista polos dereitos deste pobo. En 2021, postulouse como candidata á Convención Constitucional, por medio do escano reservado de pobos orixinarios destinado ao pobo colla; gañou as eleccións de maio, converténdose en membro da convención en xullo de 2021.

## Traxectoria 
Isabel Godoy naceu en 1967. Foi presa política durante a ditadura militar do xeneral Augusto Pinochet.

Ten estudos de contable,

## Carreira pública e política 
É membro do Consello Nacional do Pobo Colla. Tamén é presidenta da comunidade Indíxena Kolla Flora.

Durante a semana previa á inauguración da convención, foi candidata para presidir este órgano; o día da inauguración, Isabel Godoy obtivo 35 de 155 votos para presidir á convención. Porén, para ser presidente requírense 78 votos. Durante a segunda votación, saíu elixida a constituínte representante do pobo mapuche Elisa Loncón con 96 votos. Posteriormente, produto da ampliación da mesa directiva con 7 novas vicepresidencias, obtivo unha das devanditas cotas o 28 de xullo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Convención Constitucional - Isabel Godoy
Elisa Giustinianovich

**Elisa Amanda Giustinianovich Campos**, nada o 23 de novembro de 1984, é unha académica e política feminista chilena. Exerce como integrante da Convención Constitucional dende xullo de 2021, e foi vicepresidenta da mesma (até xaneiro de 2022).

Posúe un doutoramento en enxeñaría química da Universidade de Concepción e tamén traballou como investigadora na Universidade de Magallanes.

## Traxectoria 
É integrante da Coordinadora Feminista de Punta Areas e a Plataforma Feminista Constituínte e Plurinacional.

Produto da ampliación da mesa directiva da Convención Constitucional con 7 novas vicepresidencias, obtivo unha de devanditas cotas o 28 de xullo. É integrante da comisión de Participación Popular e Equidade Territorial.

O 27 de agosto de 2021, foi unha das fundadoras de «Movementos Sociais Constituíntes» (MSC), agrupación de convencionais que busca artellar o traballo de devanditos representantes na Convención Constitucional.

## Notas
Tiare Aguilera

**Tiare Maeva Carolina Aguilera Hey**, nada en Rapa Nui o 13 de febreiro de 1982, é unha avogada e política chilena de etnia rapanui. En maio de 2021 foi elixida para representar ao pobo rapanui na Convención Constitucional de Chile.

## Traxectoria 
Tiare Aguilera naceu e criouse na illa de Rapa Nui, comunmente coñecida en galego como Illa de Pascua.

Estudou na Universidade Nacional Andrés Bello, onde se licenciou en Dereito. Máis tarde, asistiu á Universidade de Wuhan, onde recibiu un mestrado en dereito público internacional. Aguilera explicou que a súa decisión de estudar na China no canto de Chile débese á súa orixe rapanui, afirmando que «a mirada occidental ignora a mirada oriental e nós como rapanui estamos máis preto do leste». Ademais de en Rapa Nui, Chile continental e a China, viviu en España,

Despois de regresar a Rapa Nui en 2013, Aguilera converteuse en asesora da Comisión de Desenvolvemento da Illa de Pascua, un organismo indíxena de toma de decisións. No ano 2016, involucrouse na política local, organizando eventos políticos para a gobernadora Melania Hotu. Durante a súa carreira xurídica especializouse en dereito urbanístico.

## Carreira política 
Logo dunha primaria disputada, Aguilera foi elixida como a candidata de Rapa Nui para un escano reservado na Convención Constitucional de Chile, e logo foi elixida formalmente para o cargo. Aguilera identificou a preservación da lingua rapanui como un tema que propón defender na Convención Constitucional. Expresou a súa preocupación de que a lingua estea en perigo de extinción. Defensora da descentralización, Aguilera argumentou a favor da autonomía indíxena desde unha perspectiva ambiental, afirmando:

A nova constitución debe pensar nos territorios como ecosistemas. A illa xa é un territorio pequeno, limitado, pero a relación que teñen os polinesios co mar é diferente e imos contribuír a iso.

En política económica, Aguilera favorece unha maior intervención estatal e a creación dun xeneroso estado de benestar en Chile. Sostivo que as disparidades na calidade da infraestrutura e a atención médica entre Chile continental e Rapa Nui significaban que o goberno debería ter "un papel moito máis participativo" nos asuntos económicos. Durante a súa campaña, apoiou a consagración do dereito á vivenda e o dereito á auga na nova constitución.

Na política local, Aguilera eloxiou os esforzos para expandir o sistema de recolección de auga de choiva de Rapa Nui, e sinalou que esas iniciativas son necesarias dada a diminución da subministración de auga na illa. Salientou a necesidade de protexer os parques mariños presentes neste territiorio.

Produto da ampliación da mesa directiva da Convención Constitucional con 7 novas vicepresidencias, obtivo unha de devanditas cotas o 28 de xullo.

## Notas
A Barrosa, A Roda, Tapia de Casarego

**A Barrosa** é un lugar da parroquia da Roda no concello de Tapia de Casarego que se localiza no occidente de Asturias. 
Situado a 85 metros sobre o nivel do mar, a aldea localízase a 14 km da vila, e capital do concello, da Tapia de Casarego e en 2021 contaba con 10 habitantes. 
## Notas
Elvira Rodríguez

**María Elvira Rodríguez Herrer**, nada en Madrid o 15 de maio de 1949, é unha economista e política española. Entre febreiro de 2017 e xuño de 2018 foi a presidenta de Tragsa, unha compañía pública participada ao 51% pola Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI). Foi presidenta da Comisión Nacional do Mercado de Valores de 2012 a 2016. Membro do Partido Popular, foi deputada e ministra de Medio Ambiente, ademais de presidenta da Asemblea de Madrid na IX Lexislatura.

## Traxectoria 
Elvira Rodríguez é licenciada en Ciencias Económicas e Políticas pola Universidade Complutense de Madrid, interventora e unha das primeiras mulleres auditora do Estado. En 1996, trala chegada do Partido Popular ao goberno, o Consello de Ministros nomeouna directora xeral de orzamentos no Ministerio de Economía e Facenda baixo as ordes de Rodrigo Rato. En 1997 foi designada polo Consello de Ministros representante da Administración Xeral do Estado na Comisión Mixta da Cota Vasca, cargo que renovou en 1999.

Trala nova vitoria do Partido Popular e o acceso de Cristóbal Montoro ao Ministerio de Facenda no ano 2000, foi nomeada secretaria de Estado de Orzamentos e Gastos. Non foi ata o ano 2002 cando se afiliou ao Partido Popular, tras ser convidada polo presidente José María Aznar. No congreso do partido dese ano Elvira Rodríguez elaborou o relatorio económico que defendía baixo o título "Hacia la sociedad del pleno empleo y de las oportunidades". En marzo de 2003, Rodríguez foi nomeada ministra de Medio Ambiente, cargo que ocupou ata abril de 2004.

Tras isto, foi elixida deputada por Murcia, vogal da Comisión de Economía e Facenda do Congreso dos Deputados, e da Comisión de Orzamentos e voceira da Comisión Mixta para as Relacións co Tribunal de Contas. Formou parte do Comité Executivo e da Xunta Directiva Nacional do Partido Popular e desde o ano 2004 formou parte do equipo de Mariano Rajoy como secretaria de Política Económica e Emprego do Partido Popular. Presidiu o PP de Majadahonda ata xullo de 2006.

Foi conselleira de Transportes da Comunidade de Madrid no goberno de Esperanza Aguirre entre 2006 e 2007, culminando con éxito a ampliación do metro de Madrid coa inauguración de 90 novos quilómetros e máis de 80 estacións. Desde xuño de 2007 e ata o 7 de xuño de 2011 foi presidenta da Asemblea de Madrid. 

Deputada na X Lexislatura desde decembro de 2011 ata setembro de 2012. Desde o 28 de setembro de 2012 foi a presidenta da Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) en substitución de Julio Segura Sánchez. O CNMV asumiu as responsabilidades do organismo ante a fin do mandato da presidenta e da vicepresidenta o 6 de outubro. 

Desde marzo de 2017 é presidenta da sociedade estatal Tragsa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Congreso dos deputados
Doenza de Fabry

A **doenza de Fabry**, tamén coñecida como **doenza de Anderson-Fabry**, é unha doenza xenética rara que pode afectar moitas partes do corpo, incluíndo os riles, o corazón e a pel. A doenza de Fabry é unha das coñecidas como doenzas por depósito lisosomal. A mutación xenética que causa a enfermidade de Fabry interfire coa función dun enzima que procesa biomoléculas coñecidas como esfingolípidos, o que provoca que estas substancias se acumulen nas paredes dos vasos sanguíneos e outros órganos. É inherente de forma ligada a X.

A enfermidade de Fabry ás veces diagnostícase mediante unha análise de sangue que mide a actividade do enzima afectado, chamado alfa-galactosidase, pero ás veces tamén se usan probas xenéticas, especialmente nas mulleres.

O tratamento da enfermidade de Fabry varía dependendo dos órganos afectados pola enfermidade, e a causa subxacente pódese abordar substituíndo o enzima que falta.

As primeiras descricións da condición foron feitas simultaneamente polo dermatólogo Johannes Fabry e o cirurxián William Anderson, en 1898.

## Notas
Barrete frixio

[miniatura| Busto de [Atis con sombreiro frixio (mármore de Paros, século II).]]
[miniatura| *[A Liberdade guiando o pobo|A liberdade guiando ao pobo*, de Delacroix, 1830.]]
O **barrete frixio** é unha peza de roupa que consiste nunha especie de capucha de forma case cónica, pero cunha punta curva, normalmente feita de la ou feltro.

Esta peza tivo unha historia estraña. Pénsase que se orixinou na rexión de Frixia, Asia Menor, na actual Turquía. Na arte grega do período helenístico aparece como unha vestimenta característica dos orientais. É un dos atributos do deus Mitra, ou Mitras, no culto de posible orixe iraniana coñecido como mitraísmo.

Na época romana, o barrete (chamado *pileus* ) era o distintivo dos libertos. Tamén foi usado simbolicamente polos asasinos de Xulio César. Quizais por iso, durante a Guerra de Independencia dos Estados Unidos e a Revolución Francesa adoptouse como símbolo de liberdade.

No século XIX, o sombreiro frixio consolidouse definitivamente como símbolo internacional de liberdade e republicanismo. Aparece na alegoría da Liberdade que aparece guiando ao pobo no famoso cadro de Eugène Delacroix, 1830 . Marianne, personificación da República Francesa, leva un sombreiro frixio amarrado. Durante os séculos XIX e XX utilizouse como símbolo en varias repúblicas.

Na actualidade aparece, como símbolo da liberdade, nos escudos de armas de varias nacións latinoamericanas, como Arxentina, Bolivia, Colombia, Cuba, Haití, Nicaragua, O Salvador e Paraguai, así como escudos das modernas provincias arxentinas.

A máscara das pantallas do entroido de Xinzo teñen unha orixe indiana do século XIX, probabelmente relacionadas con estes barretes.

A barretina, aínda que é difícil de demostrar, pode ter orixe no barrete frixio, de feito barretes similares eran levados por pobos mariñeiros cristiáns do Mediterráneo, desde a Provenza a Sicilia, Córsega, Sardeña, Nápoles, os Balcáns e mesmo en Portugal, cuxo gorro tradicional é o barrete verde.

## Uso relixioso 
O barrete frixio non é sempre sinónimo de laicismo ou oposto á relixiosidade, por exemplo na catedral de Saint Brieuc na Bretaña os peregrinos a Santiago de Compostela representados nas vidreiras levan barrete frixio. 

Nun mosaico romano do Leste da Basílica de San Apolinar o Novo (século VI), en Rávena, os magos de Oriente que van adorar a Xesús levan dous sombreiros frixios.

O gorro que leva Santa Claus ou Papá Noel (figuras baseadas, entre outros personaxes de diversas mitoloxías europeas, en San Nicolao de Bari, bispo de Mira, en Licia, Asia Menor, falecido cara ao ano 350) tamén podería ser unha derivación do barrete frixio  (segundo outros autores, procede da mitra dos bispos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sombreiro
* República
* Les Schtroumpfs
### Ligazóns externas 
* Plano relacionando o gorro frigio cos Reis Magos de Oriente 
* Història de la barretina .
* "Ni Aquí ni Allá: La Curiosa Historia del Gorro Equivocado" (26/9/2016). angloranquel.blogspot.com
Shum

**Alfons Vila i Franquesa**, coñecido como **Shum**, nado en Sant Martí de Maldà (provincia de Lleida) o 19 de novembro de 1897 e finado en Cuernavaca (México) o 28 de agosto de 1967, foi un debuxante e caricaturista catalán. Outros pseudónimos que usou foron ***Joan Baptista Acher*** e '''''L'artista de les mans trencades'''* (O artista das mans rotas). A súa militancia anarquista provocou varios encarceramentos e o exilio ao final da Guerra civil española.
## Traxectoria
Publicou en *Solidaridad Obrera*, *Justícia Social*, *La Campana de Gràcia*, *L'Opinió*, *La Humanitat*, *Rambla*, *L'Esquella de la Torratxa*, *Papitu*, ou *Visca!*, entre outros.

En outubro de 1922  foi condenado a morte pola súa participación nun intento de asasinato contra o xeneral Martínez Anido.  e a explosión que se produciu mentres se manipulaban artefactos, que provocou a destrución do edificio e a morte de cinco persoas na rúa Toledo de Barcelona. A condena provocou unha campaña solidaria que reclamaba a abolición da pena de morte, na que participaron figuras tan destacadas como Màxim Gorki, Errico Malatesta, Santiago Ramón y Cajal, Valle-Inclán e especialmente a escritora Concha Espina, quen persoalmente reclamou o indulto ao directorio militar.  A campaña tamén incluíu unha exposición monográfica dos seus debuxos no Ateneu Enciclopèdic Popular.  Luís Seoane pronunciou unha conferencia de apoio a Shum e Bagaría no Centro republicano de Santiago.  

A condena foi finalmente conmutada por cadea perpetua, e foi indultado en 1931, con Victoria Kent como directora xeral de prisións da República. 

En 1934 foi nomeado membro da *Junta de Museos de Barcelona*. Formou parte do *Grupo dos Seis* xunto con Helios Gómez, Alfred Pascual i Benigani, Marcel·lí Porta i Fernanda, Lluís Elias i Bracons e Josep Bartolí i Guiu e participou na Unión de Ilustradores Profesionais. Cuba, Estados Unidos e finalmente en Cuernavaca, México, onde morreu.

## Homenaxes 
O estudo *Shum. El dibuixant anarquista* (Shum. O artista anarquista) contén textos de Josep Maria Cadena, Lluis Solà e Jaume Capdevila. A través del pódese reconstruír as peculiares vicisitudes da vida deste home inclúen unha traxectoria tan breve e catastrófica no anarquismo barcelonés, seguida da súa fuxida de España e o seu paso por distintos países para desembarcar en México, onde morreu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Josep Maria Cadena, Jaume Capdevila e Lluís Solà (2019). *Shum. El dibuixant anarquista'', Diminuta, Barcelona. ISBN 9788494637612 .

### Outros artigos 
* Segunda República Española
* Luis Bagaría
* Castelao
* Humor gráfico

### Ligazóns externas 
* [Biografía de Alfons Vila i Franquesa, ‘Shum’ Ignacio C. Soriano] – Ser Histórico (serhistorico.net) .
Rocío Viéitez Ferro

**Rocío Viéitez  Ferro**, nada en Campo Lameiro (Pontevedra) en 1975, é unha tradutora galega.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía inglesa na Universidade de Santiago de Compostela e comezou o doutoramento en lingüística pura na Universidade de Oviedo, coa intencíón de estudar as vogais e a súa evolución do inglés ao medieval. Porén, sempre quixo ser tradutora e presentouse ao exame de acceso na Universidade de Vigo, onde finalmente estudou Tradución e interpretación. Traduce en varios idiomas, do inglés, francés e portugués, ao español e galego.

Os seus inicios no mundo laboral no 2004 foron como tradutora técnica e científica, e así foi durante dezasete anos.

Sempre foi unha lectora voraz que "vive lendo e sobrevive lendo" O proxecto Candemaia debe o seu nome as fillas de Rocío Viéitez, Candela e Amaia, asasinasas polo seu pai. 

A primeira publicación desta colección foi *Mociñas* de Louisa May Alcott que conta cun limiar de Kathleen March, profesora emérita da Universidade de Maine e abre co poema *Arrolaime*, do poeta e ilustrador Héitor Picallo. Segundo conta Viéitez, escolleu esta obra porque considera que é un clásico a reivindicar e porque a súa autora foi unha muller tremenda, cultísima, abolicionista, reformista e que escribía cousas que ninguén se atrevía a escribir.

A seguinte obra traducida foi *O azul entre o ceo e a auga* da xornalista e activista polos dereitos humanos Susan Abulhawa, unha "historia de resiliencia, onde vemos como podemos resistir malia todas as condicións externas adversas grazas á fortaleza das matriarcas".

Pertence ao Consello da Cultura Galega desde 2022, e é membro da Comisión técnica temporal para a elaboración do proxecto Seara, portal de tradución de poesía galega ao inglés.
[miniatura|Con [Moncho Iglesias presentando un libro por ela traducido en Bueu, Libraría Miranda.]]

## Traducións 
* *Mociñas,* de Louisa May Alcott, 2021, Colección Candemaia, Editorial Laiovento.
* *Soños no limiar*, de Fatema Mernissi, 2022, Colección Candemaia, Editorial Laiovento.
* *O azul entre o ceo e a auga,* de Susan Abulhawa, 2023, Colección Candemaia, Editorial Laiovento.
* *O meu bisavó*, de Ramón María del Valle-Inclán, 2019, dentro do volume primeiro dunha serie de relatos titulada *Arcas de Bradomín*, do Museo de Valle-Inclan da Pobra do Caramiñal*.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proxecto Seara
Daniel M. Tani

**Daniel M. Tani**, nado en Ridley Park, Pensilvania, o 1 de febreiro de 1961, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-122, STS-108 e STS-120 e foi membro da Expedición 16 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Tani graduouse en enxeñaría mecánica polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1984 e é máster na mesma materia pola mesma institución en 1988.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en abril de 1996, participando nas misións STS-122, STS-108 e STS-120 e sendo membro da Expedición 16 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 131,75 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-122
*STS-108
*STS-120
*Expedición 16
*Estación Espacial Internacional
Evelyn Berezin

**Evelyn Berezin**, nada o 12 de abril de 1925 no Bronx (Nova York) e finada o 8 de decembro de 2018 en Manhattan, foi unha enxeñeira informática estadounidense. Desenvolveu o primeiro sistema de reserva de billetes de avión para United Airlines. Tamén é coñecida como a nai dos procesadores de textos, xa que en 1968 desenvolveu a idea dun programa que permitise almacenar e editar textos.

## Traxectoria 
Berezin foi á Universidade de Nova York coa intención de especializarse en negocios ata que recibiu unha oferta de traballo e lle pediron que cambiara o seu campo de estudo á física. Finalmente licenciouse en física en 1945 e en 1946 recibiu unha bolsa da Comisión da Enerxía Atómica dos Estados Unidos para cursar estudos de posgrao na mesma Universidade de Nova York. En 1951,  aceptou un traballo na Electronic Computer Corporation (Elecom) de Brooklyn como deseñadora de ordenadores. Tras a compra de Electronic Computer Corporation por Underwood Corporation e a súa conversión na División Elecom, Berezin converteuse na xefa do departamento de deseño lóxico.  Underwood fusionouse posteriormente con Olivetti, pero o proxecto non continuou. A empresa levou un tempo perfeccionar o procesador de textos, pero finalmente conseguiu e despois de anos de investigación e desenvolvemento a empresa pasou de contar inicialmente con nove empregados a chegar case aos 500. En 1976, Redactrom véndese a Burroughs Corporation. Datapoint e finalmente  directora en Intellicheck Inc.

Berenzin e o seu defunto marido financiaron a bolsa *Sam and Rose Berezin Endowment Scholarship*, unha bolsa concedida a estudantes universitarios que planean estudar nos campos da ciencia, a enxeñaría ou as matemáticas.

## Patentes 
* Information Transfer Apparatus
* Electronic Data File Processor
* Information Transfer System
* On-Line Data Transfer Apparatus
* Electrical Assemblage
* Data Processing System
* Arithmetic Device
* Electronic Calculator with Dynamic Recirculating Storage Register
* Control means with Record Sensing for an Electronic Calculator
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Abecedario de mulleres na Informática
Joseph R. Tanner

**Joseph Richard "Joe" Tanner**, nado en Danville, Illinois, o 21 de xaneiro de 1950, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-115, STS-66, STS-97, STS-82 e STS-120.

## Traxectoria
Tanner graduouse en enxeñaría mecánica pola Universidade de Illinois en 1973. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en marzo de 1992, participando nas misións STS-115, STS-66, STS-97, STS-82 e STS-120. Pasou un total de 43,55 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-115
*STS-66
*STS-97
*STS-82
*STS-120
Ievgeni Tarelkin

**Ievgeni Igorevich Tarelkin**, nado en Pervomaiski (Rusia) o 29 de decembro de 1974, é un cosmonauta ruso que formou parte da misión Soiuz TMA-06M e foi membro das expedicións 33 e 34 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Tarelkin graduouse na Academia Iuri Gagarin da Forza Aérea como especialista en operacións de transporte aéreo e xestión de tráfico aéreo. Foi seleccionado como cosmonauta en maio de 2003, adestrando entre xuño de 2003 e xuño de 2005 e participando na misión Soiuz TMA-06M, sendo membro das expedicións 33 e 34 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 143,68 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-06M
*Expedición 33
*Expedición 34
*Estación Espacial Internacional
Barbara Liskov

**Barbara Jane Huberman**, coñecida como **Barbara Liskov** ou **Barbara Jane Liskov**, nada nos Ánxeles (California) o 7 de novembro de 1939, é unha destacada especialista en computación estadounidense.

## Traxectoria 
Traballa no departamento de enxeñaría eléctrica e informática do MIT, como profesora de enxeñería de Ford. Licenciouse en matemáticas pola Universidade de California, Berkeley, en 1961, e anos máis tarde, en 1968, converteuse na primeira muller dos Estados Unidos en obter un doutoramento (Doctor Philosophiae) en ciencias da computación, pola Universidade de Stanford.

Barbara Liskov dirixiu varios proxectos significativos, como o deseño e implementación da linguaxe de programación CLU, a primeira linguaxe de programación que admite a abstracción de datos; Argus, que foi a primeira linguaxe de alto nivel que admitiu a implementación de programas distribuídos, e Thor, un sistema de base de datos orientado a obxectos. Xunto con Jeannette Wing, desenvolveu unha definición particular de subtipo, comunmente coñecida como principio de substitución de Liskov.

Ademais, Liskov é autor de tres libros e centos de informes técnicos.

## Recoñecementos 
A profesora Liskov pertence á National Academy of Engineering *(National Academy of Engineering,* en inglés) dos Estados Unidos .

En 2004 gañou a Medalla John von Neumann pola "*súa contribución fundamental ás linguaxes de programación, ás metodoloxías de programación e aos sistemas distribuídos*".

En 2008 gañou o Premio Turing pola "*súa contribución aos fundamentos teóricos e prácticos no deseño de linguaxes e sistemas de programación, especialmente relacionados coa abstracción de datos, a tolerancia a fallos e a computación distribuída*".

En 2018 foi nomeada doutora *honoris causa* pola UPM.

## Notas
Pedro Blanco de Crespo

**Pedro Blanco Iglesias**, coñecido como **Pedro Blanco de Crespo**, nado en Donramiro (Lalín) en 1843 e finado en Cuntis o 24 de maio de 1905, foi un funcionario, político e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo natural de María Blanco Iglesias e José Crespo Villar quen non o recoñeceu pero si o protexeu. Fixo a carreira eclesiástica no Seminario de Lugo. Nunha das visitas ao seu tío Vicente Crespo Villar, párroco de Santa María de Troáns (Cuntis) coñeceu á mestra Carmen Torres Fuentes e xa ordenado, decidiu renunciar ao sacerdocio para casar con ela. Casaron en 1872 e instaláronse en Cuntis. Foi alcaide na aduana de Santander de 1872 a 1874. A partir de 1874 foi secretario do Xulgado de Cuntis e foi nomeado notario público do arciprestado de Moraña en 1896. Próximo a Emilio Castelar e Eugenio Montero Ríos, organizou en Cuntis o Comité Republicano. Colaborou en *La Oliva*, *La Concordia*, *El Heraldo Gallego*, *El Diario de Santiago*, *El Correo Gallego*, *Gaceta de Galicia*, *El Eco de Galicia*, *El Eco de Tambo*, *La Razón*, *La Opinión*, *El Diario*, *El Miño* e *Noticiero de Vigo*. Finou en Cuntis o 24 de maio de 1905.

## Obra 
* *La loca de Guimarey*.
* *El castillo de Briones*.
* *Ensayos literarios*.
* *Los misterios de un roble*.
* *El carballo do norte*.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Torres Fuentes en 1872 e foi pai de Enriqueta, Segismundo, Esmeralda, Germán, Corina, Mario, Leonor, Nuño e Roberto Blanco Torres.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Blanco Fuentes e o seu tempo

### Outros artigos 
* Roberto Blanco Torres

### Ligazóns externas 
* Pedro Blanco de Crespo, "el humanista de Donramiro"
* Ficha do autor en Galiciana
Batalla de Poitiers (732)

A **batalla de Poitiers**, tamén chamada **batalla de Tours**, tivo lugar no 10 de outubro de 732, no marco da invasión musulmá da Galia. Resultou na vitoria das forzas francas e aquitanas, lideradas po Carlos Martel, sobre as forzas do Califato Omeia, dirixidas polo gobernador de Al-Andalus Abd al-Rahman ibn Abd Allah al-Ghafiqi, preto da cidade de Tours, na actual Francia. Moitos historiadores consideran esta batalla o inicio da fin da expansión musulmá en Europa.

## Batalla 
Durante a batalla, os francos derrotaron o exército musulmán e al-Ghafiqi resultou morto. Esta batalla freou a expansión musulmá cara ao norte dende a Península Ibérica e é considerada por moitos historiadores coma un acontecemento de grande importancia histórica, ao impedir a invasión de Europa por parte dos musulmáns e preservar o cristianismo como a fe dominante durante un período en que o islam estaba sometendo gran parte dos territorios do Imperio Romano do Oriente e acabara por conquistar o Imperio Sasánida, expansión que comezou en 632 tras a morte de Mahoma. 

## Datación 
As fontes desta batalla son dubidosas, posto que as fontes musulmás de Al-Andalus da época a situaron ao redor do 732 pero a *Crónica de 754*, cristiá e contemporánea, suxeriu que a batalla se produciu a finais de 733 o 734, probablemente en outubro.

## Localización 
Pese á grande importancia asignada a esta batalla, o lugar exacto onde tivo lugar é descoñecido. Moitos historiadores asumen que os dous exércitos se atoparon nun punto onde os ríos Clain e Vienne conflúen entre Tours e Poitiers.

## Notas
Ivar Leimus

**Ivar Leimus**, nado en Võru o 3 de xuño de 1953, é un numismático e historiador estoniano.

## Traxectoria 
Ivar Leimus naceu o 3 de xuño de 1953 na vila de Võru, no condado homónimo da daquela chamada República Socialista Soviética de Estonia.

Leimus cursou os seus estudos superiores de Historia, Arqueoloxía e Historia da Arte na Universidade de Tartu, onde se graduou en 1976, cunha memoria acerca dos achados monetarios dos séculos IX a XVII na Estonia occidental e en Saaremaa.

Desde o momento da súa graduación en 1976 desenvolve o seu labor profesional como conservador de moeda no Museo Histórico de Estonia (*Eesti Ajaloomuuseum*), en Talín, do que foi director adxunto de investigación entre 2006 e 2008. Paralelamente, impartiu docencia no Instituto de Historia da Universidade de Tartu e noutras institucións académicas.
* (2007): Premio Cultural da República de Estonia.
* (2011): Premio Samir Shamma, da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Publicacións 
Ivar Leimus é autor de decenas de artigos e colaboracións en materia numismática publicados en diversas revistas especializadas e volumes conxuntos, ademais dalgúns traballos monográficos, dos que a seguir se citan os máis significativos:

### Escolma de monografías 
* (1986). *Der Münzfund von Kose aus dem zweiten Viertel des 12. Jahrhunderts.* Eesti Raamat, Talín.
* (1993). *Eesti Vabariigi rahad, 1918-1992 / Coins and banknotes of the Republic of Estonia, 1918-1992*. Olion, Talín. ISBN 9785460002146
* (1995). *Das Münzwesen Livlands im 16. Jahrhundert. (1515-1581/94).* Stockholm Numismatic Institute, Stockholm University. ISBN 91-972706-0-1
* (2001). *Estonian Collections. Anglo-Saxon, Anglo-Norman and later British Coins* [*Sylloge of Coins of the British Isles.* 51] (con Arkadi Molvõgin). Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-19-726220-1
* (2007). *Sylloge of Islamic coins 710/1 - 1013/4 AD. Estonian public collections*. Estonian History Museum, Talín. ISBN 978-9949-15-255-1

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do *Ajaloomuuseum*
Ótan o Vánkner Synántise tis Ntomátes

***Ótan o Vánkner Synántise tis Ntomátes*** (en ) é un filme documental grego de 2019 dirixido por Marianna Economou. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
A Baxada, A Ronda, Boal

**A Baxada**  é un lugar da parroquia da Ronda no concello de Boal que se localiza no occidente de Asturias. 
Situado a 548 metros sobre o nivel do mar, a aldea localízase a 12 km da vila, e capital do concello, de Boal e en 2021 contaba con 3 habitantes. 
## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ronda 
### Parroquias de Boal
Dietrich Klose

**Dietrich O. A. Klose**, nado en 1955, é un numismático alemán.

## Traxectoria 
Dietrich Klose cursou os seus estudos superiores de Historia Antiga, Arqueoloxía Clásica e Latín entre 1975 e 1983 nas Universidades do Sarre e de Múnic. No curso 1984-1985 accedeu a unha bolsa de investigación do Instituto Arqueolóxico Alemán e en 1987 acadou na Universidade do Sarre o seu doutoramento baixo a dirección do profesor Peter Robert Franke, cunha tese sobre as cuñaxes imperiais romanas en Esmirna, que foi publicada ese mesmo ano. 

En 1984 ingresou como asistente de investigación na Colección Estatal de Moedas de Babiera, en Múnic (*Staatlichen Münzsammlung München*). En 1987 ascendeu ao posto de conservador titular da Colección Estatal e en 2007 foi nomeado director, posto que exerceu ata a súa xubilación en 2020.

Nas súas investigacións e nas súas publicacións céntrase principalmente na moeda antiga, aínda que abrangue tamén outros aspectos da numismática e da historia monetaria, como o marco alemán, as moedas do Reino de Baviera ou a medallística alemá do século XX.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dalgúns dos traballos monográficos máis significativos dos publicados por Dietrich Klose ao longo da súa traxectoria:

* (1987). *Die Münzprägung von Smyrna in der Römischen Kaiserzeit*. De Gruyter, Berlín. ISBN 3-11-010620-5
* (1996). *Sport, Spiele, Sieg. Münzen und Gemmen der Antike* (con G. Stumpf). Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 978-3-922840-10-7
* (2002). *Die Mark: Ein deutsches Schicksal. Geschichte der Mark bis 1945*. Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 978-3-922840-18-3
* (2006). *Königlich-Bayerisches Geld. Zahlungsmittel und Finanzen im Königreich Bayern 1806 - 1918* (con F. Jungmann-Stadler). Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 978-3-922840-21-3
* (2011). *Kauko Räsänen. Neue Wege in der Medaillenkunst* (con J. Hackl). Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 9783922840275
* (2013). *Im Hochwasser verloren. Der römische Silbermünzenfund aus Prutting-Mühlthal bei Rosenheim* (con M. Kostial-Gürter). Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 9783922840299
* (2014). *Vom Regenbogenschüsselchen zum Euro : Geldgeschichte des Landkreises Garmisch-Partenkirchen* (con M. G. L. Herrmann et al.). Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 9783922840312
* (2016). *Europas Verderben 1914-1918. Deutsche und österreichische Medaillen auf den Ersten Weltkrieg*. Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 9783922840343
* (2021). *Die Päpste als Bauherren im spätbarocken Rom. Medaillen und Münzen von 1667 bis 1769*. Staatliche Münzsammlung München, Múnic. ISBN 978-3-922840-44-2

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hirsch, M. (2021). "Dietrich Klose". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*. Vol. 70. Nº 2. Páxinas 69-70.
* Kampmann, U. (2021). "Dietrich Klose Retired". En *Coins Weekly*. 4 de marzo de 2021.

### Ligazóns externas 
* Colección Estatal de Moedas de Múnic
Laura Alarcón Rapu

**Laura Tarita Alarcón Rapu** é unha política rapanui, actual gobernadora da illa de Pascua dende marzo de 2018.

## Traxectoria 
Estudou antropoloxía e até 2018 formou parte do consello da rexión de Valparaíso para a provincia da illa de Pascua durante dous mandatos. Firme defensora das tradicións, da cultura e da lingua rapanui, en 2018 foi nomeada polo presidente Sebastián Piñera como a nova gobernadora da illa, sendo sucesora de Melania Hotu. Traballou no proxecto "Te Hokinga Mai", que consiste na repatriación do patrimonio cultural que se atopa fóra da illa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hoa Hakananai'a
Doris Wishman

**Doris Wishman**, nada en Nova York o 1 de xuño de 1912 e finada en Miami o 10 de agosto de 2002, foi unha directora, guionista e produtora cinematográfica estadounidense. Foi recoñecida por dirixir e producir polo menos trinta longametraxes durante unha carreira que se estendeu durante catro décadas, principalmente no xénero do *sexplotation*.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Doris Wishman naceu na cidade de Nova York. O seu pai era vendedor de feo e gran; a súa nai faleceu cando ela era aínda unha nena. Criouse no distrito do Bronx, graduándose na escola secundaria James Monroe. Despois chegou a tomar clases de interpretación na Alviene School of Dramatics a principios da década de 1930, onde foi compañeira de clase de Shelley Winters. Máis tarde estudou no Hunter College. Wishman tamén traballou como actriz en Nova York durante a década de 1950, e durante algún tempo traballou con Joseph Levine. Durante ese mesmo período, estivo casada brevemente co asesor publicitario Jack Abrams e residiu con el en Florida ata a súa morte en 1958, a consecuencia dun paro cardíaco con 31 anos, En 1957, un fallo do tribunal de apelacións de Nova York permitiu que os filmes que representaban o nudismo se exhibisen nos cinemas do estado de Nova York. Wishman estaba familiarizada co seu atractivo e potencial debido ás seus coñecidos comúns con Walter Bibo, director do filme *Garden of Eden*, que gañou notoriedade debido á súa influencia nas leis de censura para filmar espidos. Neste xénero, Wishman tamén empregou un estilo diferente de realización de filmes en que recortaba obxectos ou escenarios que non estaban na escena, similar á montaxe soviética. e que foi fortemente censurado pola Xunta de Censores de Nova York.

### Filmes pornográficos e últimos traballos de explotación 
O seu traballo nas décadas de 1970 e 1980 foi todo no xénero da explotación softcore, agás dous filmes pornográficos hardcore titulados *Satan Was a Lady* (1975) e *Come With Me, My Love* (1976), ambos con Annie Sprinkle. unha das cales foi entrevistada con Roger Ebert. Cando regresou en 2001, comezou a traballar en dous proxectos. Un era unha comedia sexual titulada *Dildo Heaven*, lanzada en 2002. O outro foi *Each Time I Kill*, que tiña cameos de John Waters, Linnea Quigley e Fred Schneider, cantante de The B-52's. Antes do seu pasamento recibiu un premio á súa traxectoria do Chicago Underground Film Festival, e varios dos seus filmes foron seleccionados para unha gala que se celebrou o seu traballo no Nuart Theatre dos Ánxeles en 1998, titulada "Doris Wishman: Queen of Sexploitation".

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
### Ligazóns externas 
* Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
* Ironic Mr Fox John Michael McCarthy's memoire of meeting Doris Wishman at the 1998 New York Underground Film Festival featuring original stills. 30 de maio de 2013
Antonov An-32

O **Antonov An-32** (designación OTAN: **Cline**) é un avión bimotor turbohélice utilizado como transporte militar. O An-32 ten excelentes características de engalaxe en condicións quentes e altas, e é axeitado para ser utilizado como transporte táctico medio e tamén para roles comerciais.

## Deseño e desenvolvemento 
O An-32 é esencialmente un An-26 remotorizado. Está deseñado para resistir mellor que o seu antecesor as condicións meteorolóxicas adversas. O An-32 anunciouse no Paris Air Show en maio de 1977, e distinguíase do An-26 por ter os motores elevados 1,5 m sobre a á co obxectivo de evitar danos producidos por obxectos estraños en pistas non preparadas.

O tipo conta con ás altas con slats no bordo de ataque automáticos, grandes flaps de tres rañuras, unha deriva agrandada, e un considerable aumento en potencia, conseguindo un mellor rendemento nas engalaxes e un maior teito de servizo. A situación alta dos motores sobre as ás perme hélices de maior diámetro, impulsadas por motores turbohélice Ivchenko AI-20 de  5 100 cabalos, case odobre de potencia que os motores AI-24 do Antonov An-26.

A produción na fábrica de avións do goberno en Kyiv incluíu 123 aparellos para a Forza Aérea da India, que mercou o modelo debido ás fortes relacións entre o entón líder da URSS, Leonid Brezhnev, e a líder da India, Indira Gandhi. O prezo estimado dun An-32 modernizado e duns 15 millóns de dólares.
## Notas
Borja Quintela

**Borja Quintela Rodríguez**, nado en Ourense o 25 de xaneiro de 1989, é un cantante e compositor galego principalmente en lingua castelá.
## Traxectoria 
### Inicios profesionais 
Con 19 anos comezou a frecuentar os karaokes da súa cidade natal, onde estabeleceu contactos con xente do ámbito da música e, sobre todo, do ambiente das orquestras e da verbena. Posteriormente, decidiu presentarse a concursos de karaoke. Tras gañar algún deles "inesperadamente", iniciou a súa formación como vocalista, e comezou a recibir ofertas de traballo de diferentes conxuntos orquestrais. Neste aspecto, formou parte de, entre outras, a orquestra ourensá Costa Dorada e a asturiana Nueva Banda.

### Como compositor 
Durante o seu período como vocalista de orquestra, Quintela foi descubrindo que tiña dotes e inspiración para compoñer cancións. Para acompañar as súas composicións, decidiu tomar algunhas leccións de piano.

O 18 de febreiro de 2015, co selo discográfico Club 33 Music, publicou o seu primeiro tema, “El roce de tu piel”, de inspiración latina, con base principalmente na bachata. A canción permitiulle participar en varios eventos na cidade de Ourense. Algúns deles son o Ourense Dance, o 20 de xuño de 2015, e actuou no programa *Bamboleo* da Televisión de Galicia.

O ano seguinte, en 2016, saíron á luz tres sinxelos máis: “Pido perdón”, “Puzzle de Dos” e “Hasta quitarte la ropa”. Trátase dun retorno ao pop de "Puzzle de dos", mais esta vez con toques de balada e fragmentos máis roqueiros.

En 2019 lanzou unha campaña de micromecenado para o que sería o seu primeiro álbum en solitario, "Todo y nada". A presentación, prevista para maio de 2020 no Teatro Principal de Ourense, tivo que ser adiada debido aos protocolos adoptados ante a pandemia do coronavirus. O traballo, con ritmos que inclúen o pop, o soul, a balada e o R&B, foi publicado finalmente en 2021, tanto en formato físico como en dixital.

## Discografía 
* *Todo y nada* (2021)

## Notas 
## Véxase  tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Borja Quintela
Robert B. Weide

**Robert B. Weide**, nado o 20 de xuño de 1959 en Orange County (Estados Unidos), é un cineasta estadounidense. Gañador de tres premios Emmy, foi nomeado ao Oscar á mellor longametraxe documental na edición de 1999 polo seu traballo en *Lenny Bruce: Swear to Tell the Truth*.

## Filmografía 
* 1982: *The Marx Brothers in a Nutshell* (documental; tamén guión)
* 1984: *The Great Standups* (documental; tamén guionizado e dirixido)
* 1986: *W. C. Fields: Straight Up* (documental; tamén guión)
* 1986: *But Seriously, Folks* (curtametraxe; tamén montaxe)
* 1987: ''Billy Crystal: Don't Get Me Started - The Lost Minutes* (curtametraxe; tamén montaxe e guión)
* 1989-2012: American Masters:
** 1989: *Mort Sahl: The Loyal Opposition* (tamén edición, escritura e dirección)
** 2011+2012: *Woody Allen: A Documentary* (tamén montaxe, guión e dirección)
* 1992: *Mastergate* (película para televisión; produtor executivo)
* 1996: *Shadow of Guilt* (*Mother Night*, tamén guión)
* 1998: *Lenny Bruce: Swear to Tell the Truth* (documental; tamén monta, escribe e dirixe)
* 1999: *Larry David: Curb Your Enthusiasm* (película para televisión, produtor e director supervisor)
* 1999–2005: *Leave it, Larry!* (*Curb Your Enthusiasm*) (serie de televisión, 51 episodios, tamén dirixidos 27 episodios)
* 2005: *Earth to America* (película para televisión; director)
* 2008: *New York for Beginners* (*How to Lose Friends & Alienate People*; Dirixido e apareceu como invitado á festa)
* 2012: *Parks and Recreation* – Dave Returns (serie de televisión, 1 episodio; director)
* 2014: *Mr. Sloane* (serie de televisión, 6 episodios; tamén dirixida)
* 2014: *The Giver* (guión)
* 2014: *Marry Me - Annicurser-Me* (serie de televisión, 1 episodio; director)
* 2015: *Kurt Vonnegut: American Made* (documental; tamén guión e director)

## Meme 
[thumb|Logo da [Serie de televisión|serie norteamericana *Curb Your Enthusiasm''.]]
Desde 2008  circularon moitos vídeos que remataban coa alusión nos créditos a Robert B. Beide. Mesmo que ás veces os memes en xeral non teñen moito sentido, nesta ocasión todo comezou cun dos capítulos que fixo para **Larry David. Curb your enthusiasm**. Na serie, Larry David interpreta un sucedáneo de si mesmo que se enfronta a contratempos da vida diaria. O detalle máis típico da serie é que ao final de cada episodio, co personaxe malparado, faise un 'zoom' á súa cara e soa a música '''Frolic'* do músico pianista Luciano Michelini. Como o propio David dixo sobre a canción: *"De certa maneira xa te fas á idea de que vas a experimentar algo bastante idiota"'' así é que se fala do 'efecto Frolic', pois a melodía é parte fundamental do meme.

Durante o goberno de Trump o meme espallouse moito, e en 2020, durante a pandemia de COVID-19, con moitos lugares do mundo en confinamento obrigatorio, converteuse en fenómeno masivo,   en vídeos de situacións insólitas ou absurdas, escenas reais que parecen propias da ficción.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Humor
* Meme
* Cine mudo
* Serie de televisión 

### Ligazóns externas 
* Portal cine
Emilio Varela Bugallo

**Emilio Varela Bugallo**, nado en Sobrado o 28 de marzo de 1928 e finado no mesmo concello o 5 de xaneiro de 2024, foi un político galego.

## Traxectoria 
Propietario dunha carnizaría en Sobrado. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura Alianza Popular no concello de Sobrado, logrando 2 concelleiros. Nun principio apoiou ao alcalde da CPG, José María Sánchez Peteiro, porén, en novembro de 1988 encabezou unha moción de censura contra este co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE e do PNG-PG. Ante isto, o alcalde dimitiu en xaneiro de 1989 para intentar que a súa formación non perdese a alcaldía, aínda que finalmente Varela Bugallo logrou ser investido. Debido ao pacto que naquel momento AP e a CPG mantiñan na Deputación da Coruña, Varela Bugallo recibiu numerosas presións do seu partido para que dese marcha atrás, como a do presidente da Deputación, José Manuel Romay Beccaría, e Manuel Fraga Iribarne, quen incluso lle remitiu unha carta. Dada esta situación, situouse fóra do partido.

Nas municipais de 1991 competiu de novo pola alcaldía, encabezando a candidatura da CNG, logrando 3 concelleiros e situándose como segunda forza política por detrás dos 4 do PPdeG, que nesta ocasión encabezou o exalcalde Sánchez Peteiro. Se ben nun principio de cara á investidura non había acordo algún entre as distintas forzas políticas, resultou investido o socialista Gerardo Sánchez López, que xa fora alcalde durante dous mandatos e apoiara a Varela na moción de censura de 1989, e que recibiu o apoio de parte da CNG e dun concelleiro independente. Con todo, presentou axiña a súa dimisión, debido á febleza dos seus apoios, alcanzándose un acordo de goberno no mes de xullo entre a CNG e o PPdeG, polo cal Varela Bugallo recuperaba a alcaldía e se rotaría nela con Sánchez Peteiro, o cal a ocuparía na segunda metade do mandato. Así é todo, este acordo non frutificou e Sánchez Peteiro non chegou a asumi-la alcaldía. Pola súa parte, Varela Bugallo foi substituído na alcaldía en setembro de 1994 polo socialista Juan Morandeira García e non volveu formar parte de máis candidaturas, pasando a formar parte unha gran parte dos seus compañeiros da CNG dunha candidatura independente, xunto con outros membros do PPdeG desconformes con Sánchez Peteiro.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Sobrado
Adikos kosmos

***Adikos kosmos*** (en ) é un filme grego de 2011 dirixido por Filippos Tsitos. Tsitos gañou o premio ao mellor director e Antonis Kafetzopoulos gañou o premio ao mellor actor no Festival Internacional de Cine de Donostia. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme tamén gañou o premio á mellor longametraxe na 3ª edición dos Premios da Academia de Cinema Helénico.

## Personaxes 
* Antonis Kafetzopoulos como Sotiris
* Christos Stergioglou como Minas
* Theodora Tzimou como Dora
* Minas Hatzisavvas
* Efthymis Papadimitriou como Dimitriou (acreditado como Makis Papadimitriou)
* Yorgos Souxes como inspector
* Laya Yourgou como muller de 40 anos
* Myrna Tsapa como Georgia
* Sofia Seirli como Lena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*