Escleractinias

[miniatura|260px|Diagrama que mostra a estrutura dun pólipo de coral, co [coralito, o cenosarco e o cenósteo.]]

Os **escleractinias**, ou **escleractinios**, *Scleractinia*, chamados vulgarmente **corais duros** ou **corais pétreos**, constitúen unha orde de cnidarios antozoos da sublcase dos hexacoraliarios.

Son antozoos exclusivamente mariños que non presentan o estado de medusa, polo que o seu ciclo de vida comprende exclusivamente o estado de pólipo. Anatomicamente son moi similares ás anemones de mar, pero diferéncianse delas en que xeran un esqueleto duro calcario, aínda que, como elas, están armados con células urticantes coñecidas como cnidocitos. Como en todos os hexacoraliarios, o  número de tentáculos é seis ou de múltiplos de seis. Poden encontrarse moi distintas formas, tamaños e coloracións dentro dos corais desta orde.

Estes pólipos teñen un corpo cilíndrico coroado por un disco oral no que se abre a boca rodeada de tentáculos. Aínda que algunhas especies son solitarias, a maioría son coloniais. O pólipo fundador da colonia aséntase e comenza a segregar carbonato cálcico para protexer o seu brando corpoo. Os corais solitarios poden medir até 25 cm de ancho, pero nas especies coloniais os pólipos adoitan medir só uns poucos milímetros de diámetro. Estes pólipos reprodúcense asexualmente por xemación, pero permanecen unidos entre si, formando unha colonia de clons de múltiples pólipos cun esqueleto común, que pode ter até varios metros de diámetro ou de altura segundo as especies.

A forma e a aparencia de cada colonia depende non só da especie, senón tamén da súa situación, profundidade, de se as augas sen moi movidas ou pouco, e doutros factores. Moitos destes corais que viven en augas pouco profundas conteñen organismos unicelulares simbiontes coñecidos como zooxantelas dentro dos seus tecidos. Estas danlle a súa cor ao coral que, polo tanto, pode variar en tonalidade dependendo da especie de simbionte que conteña. 

Os corais duros ou pétreos reprodúcense tanto sexual como asexualmente. A maioría das especies liberan os gametos no mar, onde ten lugar a fecundación, e as larvas (plánulas) desprázanse como parte do plancto, pero algunhas especies incuban os seus ovos. A reprodución asexual nas especies coloniais prodúcese principalmente por fragmentación, cando parte da colonia se desprende e vai a asentarse noutra parte.

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1900 polo zoólogo británico Gilbert Charles Bourne, no seu traballo "The Anthozoa", pp. 1-84, en: Lankester E .R. (ed.) *A Treatise on Zoology. Part II. The Porifera and Coelenterata*. Londres: Adam & Charles Black.
* *Madreporaria* Milne Edwards, 1857 (madreporarios)

### Clasificación 
Na actualidade recoñécense na orde as seguintes familias: Este elemento subminístralles a textura dura, grazas á cal, desde o Triásico superior,

O esqueleto individual de cada pólipo denomínase coralito, e o esqueleto conxunto da colonia, cenósteo. O conxunto do cenósteo e os coralitos coñécese como *corallum*.

Pola súa participación na conformación de arrecifes e por conteren zooxantelas simbióticas no seu endoderma denomínanse tamén corais hermatípicos. Nestes corais con zooxantelas encóntrase unha alta relación entre a fotosíntese e os niveis de calcificación, xa que, nos períodos de luz preséntase maior acreción do esqueleto dos escleractinios que os que se dan sen a presenza da mesma. Este feito permite afirmar que efectivamente a fotosíntese beneficia a calcificación, pero non é posíbel asegurar que un aumento da calcificación favoreza a presenza de carbono inorgánico que poida ser útil para a fotosíntese.

Para a aparición de corais hermatípicos é necesario que se dean unhas determinadas condicións:
* Augas cálidas: de 20 a 30 °C, e sometidas a poucas variacións temporais.
* Luz: fundamental para que as zooxantelas leven a cabo o proceso fotosintético. As augas deben ser claras, é dicir, con pouca turbidez, e na zona epipeláxica, onde as algas poden creceren grazas á luz solar.
* Baixa concentración de nutrientes en suspensión: unha elevada concentración de nutrientes faría incrementar excesivamente a turbidez.
* Salinidade: viven en augas cun normal nivel de salinidade, entre o 27 ‰ e o 40 ‰.
* Augas algo removidas: é necesario que o medio sexa rico en oxíxeno.
* Substrato firme: necesario para o asentamento das colonias.

Os corais anhermatípicos carecen de zooxantelas e dependen enteiramente da captura de plancto para a súa alimentación. Porén, algúns deles presentan especies consideradas como "construtoras de arrecifes", como é o caso de *Madrepora oculata* ou de *Lophelia pertusa*, principais construtoras de arrecifes en augas frías, en localizacións situadas a máis de 2 000 m de profundidade.

## Número de especies e distribución 
A orde comprende unhas 1 300 especies,, das cales 656 son construtoras de arrecifes que viven en augas tropicais soleadas, e outras 669 especies non son construtoras de arrecifes, e viven tamén en augas temperadas e polares, localizándose até os 6 000 m de profundidade.​

No Atlántico tropical occidental recoñécense 197 especies, 118 delas distribuídas no Caribe colombiano, mentres que no Pacífico rexístranse 37 especies nas augas colombianas, fronte ás 124 da totalidade do Pacífico oriental. E non foi até 25 millóns de anos máis tarde cando se converteron en importantes construtores de arrecifes, éxito que quizais fora o resultado de asociárense con algas simbóticas. 

## Galería 

Acropora species7.jpg|*Acropora* spp., Acroporidae
Leptoseris yabei, in situ.jpg|Leptoseris yabei, Agariciidae
Stephanosoenia michelinii 1.jpg|*Stephanocoenia intersepta*, Astrocoeniidae
Caryophyllia smithii Stokes & Broderip, 1828 5.jpg|*Caryophyllia smithii*, Caryophylliidae
Coscinaraea columna.jpg|*Coscinaraea columna*, Coscinaraeidae
Extended tentacles of orange cup coral.JPG|*Tubastraea coccinea*, Dendrophylliidae
Diploastrea heliopora Voavah.jpg|*Diploastrea helipora*, Diploastreidae
Euphyllia glabrescens 2.JPG|*Euphyllia glabrescens*, Euphylliidae
Flabellum sp. (Hard coral) with extended polyps at night.jpg|*Flabellum sp.*, Flabellidae
Fungiafungites.jpg|*Fungia fungites*, Fungiidae
Lobophyllia en acuario.JPG|*Lobophyllia sp.*, Lobophylliidae
PillarCoral.jpg|*Dendrogyra cylindrus*, Meandrinidae 
Trachyphyllia geoffroyi.jpg|*Trachyphyllia geoffroyi*, Merulinidae
Montastraea cavernosa, Flower Gardens Sanctuary.jpg|*Montastraea cavernosa*, Montastraeidae
Three Thalassoma bifasciatum (blue-headed wrasse) swimming over a large Diploria strigosa (maze brain coral).jpg|*Pseudodiploria strigosa*, Mussidae
Zigzag coral (Madrepora oculata).jpg|*Madrepora oculata*, Oculinidae
Pocillopora meandrina NPS.jpg|*Pocillopora meandrina*, Pocilloporidae
Goniopora 3.jpg|*Goniopora sp*, Poritidae
Psammocora contigua, in situ.JPG|*Psammocora contigua*, Psammocoridae
Blasenkoralle.jpg|*Plerogyra sinuosa*, Scleractinia incertae sedis
Siderastrea siderea.jpg|*Siderastrea siderea*, Siderastreidae

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chevalier, J. P. & Beauvais, L. (1987): "Ordre des Scleractiniaires", pp. 403-764, en: Grassé P. P. (ed.) *Traité de Zoologie, Cnidaires, Anthozoaires*. París: Masson.
* Daly, M. *et al*. (2007): "The phylum Cnidaria: A review of phylogenetic patterns and diversity 300 years after Linnaeus". *Zootaxa* **1668**: 127–182.
* Vaughan, T. W. & Wells, J. W. (1943): "Revision of the suborders, families and genera of the Scleractinia". *Special Papers of the Geological Society of America* '*44*: 1–363. 

### Outros artigos 
* Antozoos
* Hexacoraliarios

### Ligazóns externas 
* Scleractinia na ADW.
* Hard Corals. Scleractinia Bourne 1900 na EOL.