open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lucio Redivo

**Lucio Redivo**, nado o 14 de febreiro de 1994 en Bahía Blanca é un xogador profesional internacional de baloncesto arxentino. Tamén conta coa nacionalidade italiana. Actualmente xoga para o New Basket Brindisi da LBA, onde ocupa a posición de escolta. Na temporada 2017 foi o máximo anotador (22,1 puntos por partido) da Liga das Américas da FIBA, máxima competición de clubs do continente, e escollido no quinteto ideal da mesma.

## Traxectoria 
Nado na cidade de Bahía Blanca, Provincia de Bos Aires, Redivo comezou a súa carreira no baloncesto no Atlético Pacífico. Aos 16 anos uniuse ao Club Estudiantes de Bahía Blanca, principal equipo da cidade, onde nun principio non destacou. Porén, o xogador foi ascendendo chanzos chegando ao primeiro equipo da Liga Nacional de Básquet, máxima competición do país. Na temporada 2015−16, ás ordes de Sebastián Ginóbili, irmán de Manu Ginóbili, foi escollido ao finalizar a temporada xogador con maior progresión da liga. Ademais, foi convocado por primeira vez coa selección do seu país.

A súa explosión como xogador sería na temporada 2016-17, onde na Liga das Américas consegue facer 22,1 puntos por partido cun 35,1% en triplas, na Liga Suramericana 18,9 puntos (39,2%) e na liga doméstica 16,9 puntos (32,7%). Este gran rendemento levou a ser o máximo anotador da Liga das Américas e escollido no quintero ideal da competición. De feito chegou a meter 37 puntos nun só partido ante San Lorenzo. Tras finalizar vixa a Europa para xogar na Liga ACB co RETAbet Bilbao Basket. Antes de comezar a temporada conseguiu ser subcampión do Concurso de Triplas da ACB, perdendo na final con 21 puntos fronte os 25 de Marcus Eriksson. Xa na liga, conseguiu ser nomeado mellor xogador da xornada 27, onde anotou 31 puntos (cun 55% en tiros de tres) ante o Herbalife Gran Canaria. Tras finalizar a campaña asina polo Club Baloncesto Breogán da ACB.

### Clubs 
* Weber Bahía Basket (LNB, 2012−2017)
* RETAbet Bilbao Basket (ACB, 2017−2018)
* Cafés Candelas Breogán (ACB, 2018−2019)
* Aguacateros de Michoacán (LNBP, 2019−2020)
* Casale Monferrato (Serie A2, 2020−2021) 
* New Basket Brindisi (LBA, 2021−presente) 

### Internacional 
Debutou coa selección nacional da Arxentina no ano 2016. No ano 2017 consegue a medalla de prata no AmeriCup tras perder na final ante a selección dos Estados Unidos (81–76). En 2019 foi subcampión do mundo no Mundial da China.

## Palmarés 
* Subcampión da Liga Suramericana. Weber Bahía Basket (2016−17)
* Subcampión da Liga das Américas. Weber Bahía Basket (2016−17)
* Prata con Arxenina na AmeriCup 2017
* Prata no Mundial de Baloncesto FIBA China 2019
* Máximo anotador da Liga das Américas (2016−17)
* Quinteto ideal da Liga das Américas (2016−17)
* Xogador da Xornada 27 da ACB (2017−18)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Vladimír Brodziansky

**Vladimir Brodziansky**, nado o 8 de maio de 1994 en Prievidza, é un xogador profesional de baloncesto eslovaco que xoga no UCAM Murcia da Liga ACB. Cunha estatura de 2,11 metros xoga na posición de ala-pivote.

## Traxectoria 
O 31 de xullo de 2018, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB por dúas tempadas. Tras dúas tempadas en Santiago, Brodziansky decidiu executar a cláusula de rescisión do seu contrato. O 1 de xullo de 2020, Brodziansky asinou un contrato de dous anos co Joventut Badalona. Após dúas temporadas no Joventut, en 2022 asina co Bahçeşehir Koleji da Basketbal Süper Ligi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Igrexa de Linde

A **igrexa de Linde** (sueco: *Linde kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Linde, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Linde é un edificio románico homoxéneo. A construción da presente estrutura comezou a finais do século XII co coro e a ábsida, seguida pola nave levantada no primeiro cuarto do século XIII, e rematou coa torre a mediados dese século. No portal norte da nave existía unha inscrición (hoxe desaparecida) co ano 1251, que podería ser o ano de inauguración da igrexa. Unha única gran fiestra gótica foi inserida na parede oriental no século XIV, ao mesmo tempo que o arco triunfal foi ancheado e apuntado. Entre 1951 e 1952 a igrexa foi restaurada, e entre 1973 e 1975 pasou por outra restauración.

É probable que a presente igrexa estivese precedida por unha stavkirke. As dúas portas medievais da nave teñen anchas táboas de carballo que pode que se reutilizasen dun edificio anterior.

Os portais da nave e do coro están decorados con esculturas románicas. No interior, a igrexa está decorada con frescos. No muro norte hai un conxunto de pinturas que representan a Paixón de Cristo e que datan do século XV. No muro occidental hai outro conxunto, tamén do XV, que mostra mulleres acosadas por demos. Entre o mobiliario destaca o retablo de 1521. Nel represéntase a Deus Pai con Cristo, e con Santo Exídio e Santo Olavo aos lados. Ademais, as portas do retablo conteñen esculturas dos apóstolos, San Canuto, San Eric e Santa Bríxida. A igrexa tamén contén unha copia dunha cruz triunfal que se atopa no Museo de Historria Sueco. O orixinal data de finais do século XII. Tamén se conservan dúas pías bautismais no edificio. Son probablemente do século XII e unha delas talvez sexa un traballo do canteiro coñecido como Hegvald.

Ao suroeste da igrexa atópanse as ruínas dunha casa medieval, probablemente a antiga casa reitoral.

## Galería de imaxes 

Linde - KMB - 16000300024439.jpg|Vista dende o aire
Linde kyrka - KMB - 16000200023853.jpg|Retablo

## Notas
Tryggvi Hlinason

**Tryggvi Snær Hlinason**, nado o 28 de outubro de 1997 en Þingeyjarsveit, é un xogador profesional de baloncesto islandés que xoga no Basket Zaragoza da Liga ACB. Cunha estatura de 2,16 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria  
O 1 de agosto de 2018, anunciouse a súa cesión ó Obradoiro CAB da Liga ACB por unha tempada, procedente do Valencia Basket. O 16 de xuño de 2019, o Valencia Basket decidiu rescindir o contrato de Hlinason.

O 9 de xullo de 2019 fíxose oficial a súa fichaxe por tres tempadas polo Basket Zaragoza da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Donnchadh MacGillÌosa

**Donnchadh MacGillÌosa** (en inglés, e oficialmente: **Duncan Gillies**), nado en Nis en 1941, é un escritor escocés en gaélico escocés.
 
## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Aberdeen e reside e traballa en Londres como mestre e xardineiro. Tradutor de Shakespeare publicou en 1988 un libro con traducións do dramaturgo co título de *Seachd Luinneagan le Shakespeare*, e en colaboración con outro escocés veciño de Londres, Calum Graham, deu ao prelo en 1991 unha selección de relatos de moi diversos autores, ''Thall's A-Bhos*. Autor tamén dunha novela infantil *Disathairn* que apareceu en 1992. Publicou en 2004 o seu primeiro libro de relatos, dentro da serie Ùr-Sgeul, *Tocasaid Ain Tuirc*.

A súa segunda colección de relatos* Màiri Dhall agus Sgeulachdan Eile* foi finalista en 2013 ao premio ao mellor libro escocés da Sociedade Literaria Saltire.En 2018 publicou unha nova escolla de relatos, *An Còta Dathach agus Deich Sgeulachdan Eile''.

## Notas
American Fall

***American Fall*** é o décimo álbum da banda estadounidense de punk rock Anti-Flag, publicado o 3 de novembro de 2017 a través do selo Spinefarm Records. O disco estreouse no número 17 da lista *Hard Rock Albums*, no 11 da *Independent Albums*, e 10 na *Tastemakers*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Manuel III de Trebisonda

**Manuel III Comneno** (en grego: Μανουήλ Γ Μέγας Κομνηνός, *Manuēl III Mégas Komnēnós*), nado o 16 de decembro de 1364 e finado o 5 de marzo de 1417, foi emperador de Trebisonda desde o 20 de marzo de 1390 até a súa morte en 1417. 
## Traxectoria
Naceu no ano 1364 e sucedeu ao seu pai Aleixo III de Trebisonda en 1390. Durante o seu reinado, o imperio converteuse nun estado vasalo dos mongois. Morreu en 1417. Tamén foi coñecido como Manuel *porfiroxeneta*.
## Devanceiros 

**Devanceiros de Manuel III de Trebisonda**

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
* W. Miller, Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era, Chicago, 1926.
Republic Records

**Republic Records** é un selo discográfico estadounidense. Foi fundado por Avery Lipman e Monte Lipman como unha etiqueta independente no ano 1995 e no presente é unha división de Universal Music Group (UMG). Foi mercado por UMG en 2000 e operou inicialmente como un selo de Universal/Motown Records Group. Tras unha reorganización en 2006 pasou a chamarse Universal/Republic, e no ano 2012 recibiu o nome de Republic Records.

A compañía ten a súa sede na cidade de Nova York. No presente entre os seus artistas atópanse Nicki Minaj, Anitta, Ariana Grande, Black Sabbath, Sara Urban, Drake, Astrid McGee, Hailee Steinfeld, Melissa Finest, Jessie J, Lil Wayne, Lorde, Post Malone, The Weeknd e Liam Payne.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do selo
Borja San Emeterio

**Borja San Emeterio Díaz**, nado o 16 de marzo de 1997 en Sierra de Ibio (Cantabria), é un futbolista profesional español que xoga como lateral dereito no Atlético Baleares cedido polo Club Deportivo Lugo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
Distrito de Euskirchen

O **Distrito de Euskirchen** (en alemán *Kreis Euskirchen*) é un *Kreis* (distrito) alemán na parte meridional do Land de Renania do Norte-Westfalia.

A capital do distrito é a cidade de Euskirchen.

## Xeografía 
Limita ao oeste, nunha pequena extensión, con Bélxica, e co distrito de Aquisgrán, ao norte co distrito de Düren e o Rhein-Erft-Kreis, ao leste con Rhein-Sieg-Kreis e co distrito do Land de Renania-Palatinado denominado Ahrweiler, así como co distrito de Vulkaneifel. A capital do distrito é a cidade de Euskirchen.

Ocupa unha extensión de 1 249&nbsp;km².

## Poboación 
No ano 2005 contaba cunha poboación de 193 027 habitantes, o que daba unha densidade de poboación de 155 hab./km².

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peter Kremer (2003): *Blutsauger und kopflose Reiter, Werwölfe und Wiedergänger an Inde, Erft und Rur.* Düren (illustrierte u. kommentierte Sammlung von Volkssagen aus den Kreisen Euskirchen und Düren und dem Erftkreis). ISBN 3-9299-2801-9.

### Ligazóns externas 
* Web do distrito de Euskirchen.
Giorgi Aburjania

**Giorgi Aburjania** (en xeorxiano: გიორგი აბურჯანია), nado o 2 de xaneiro de 1995 en Tbilisi, é un futbolista profesional internacional xeorxiano que xoga como centrocampista para o Real Oviedo da Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
Euskirchen

**Euskirchen** é unha cidade alemá, capital do distrito homónimo, no *Regierungsbezirk* (Rexión Administrativa) de Colonia, do Land de Renania do Norte-Westfalia.

## Xeografía 
O concello, situado a 160 msnm, ocupa unha superficie de 139,63&nbsp;km2.
  
A súa poboación, en 2006, era de 55 235 habitantes. O que daba unha densidade de poboación de 396 hab./km2.
Eurocidade

[miniatura|300x300px|A cidade de [Tui dende Valença do Minho. Estes dous concellos, pertencentes a estados distintos, forman a Eurocidade Tui-Valeça do Minho.]]

As **eurocidades** nacen como acordos entre concellos próximos, ligados historicamente mais pertencentes a diferentes estados da Unión Europea. Nun comezo baséanse en compartir recursos e sinerxías para a promoción conxunta, pero coa finalidade, a longo prazo, de converterse nunha soa cidade cun só goberno.

## Eurocidades entre España e Francia 
* Eurocidade Vasca Baiona-Donostia (en éuscaro: *Baiona-Donostia Euskal Eurohiria*)

## Eurocidades entre España e Portugal 
* Eurocidade Badaxoz-Elvas
* Eurocidade do Guadiana
* Eurocidade Chaves-Verín
* Eurocidade Tui-Valença do Minho
* Eurocidade Salvaterra de Miño-Monção
* Eurocidade Tomiño-Vila Nova de Cerveira

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eurorrexión
Johannes Andreas Næs

**Johannes Andreas Næs** (tamén coñecido co pseudónimo literario de **Flóvin Flekk**), nado o 16 de setembro de 1920 en Nesi í Hvalba e finado o 5 de xuño de 2018, foi un mestre, escritor e sindicalista feroés. 
## Traxectoria 
Traballou en barcos de pesca durante uns anos na súa mocidade pero decidiu deixalo e graduouse na escola pedagóxica de Tórshavn en 1942. Deu clases en Suðuroy, Porkeri 1944-49, aínda que de 1946 a 1948 estivo en Dinamarca na Escola de Educación Física e na Escola Pedagóxica, completando os seus estudos en pedagoxía e psicoloxía. Vági 1949-62, e a partir de 1962 foi asesor de educación especial. Foi membro do consello directivo do sindicato de profesores, Føroya Lærarafelag 1959-68 e 1964-1968. Publicou o seu primeiro libro de poesía *Keldufar* en 1949 co pseudónimo de *Flóvin Flekk*. En 1959 o goberno feroés nomeouno membro da dirección da editorial pública de material educativo Føroya Skúlabókagrunn, e o seu presidente dende xullo de 1966. Tamén foi director do *Sunnudagsblaðnum* 1951-78, serviu na Kirkjuliga Heimamissiónin in Føroyum, unha organización pietista no seo da Igrexa das Feroe e escribiu libros de espiritualidade cristiá. O Libro de himnos da Igrexa das Feroe conta con 3 himnos da súa autoría (nr.  360, 456, 590) e traduciu cinco máis (250, 333, 351, 424, 501).

## Obra 
miniatura|200x200px|Presentación do álbum *Keldufar*. En 2012 a neta de Johannes Andreas, Lív Næs, publicou un álbum musicando poemas de seu avó.
* 1949 - *Keldufar* 
* 1951 *Sakaði tað einki* -  Míni jólabók
* 1952 *Ein dreymur* -  Míni jólabók
* 1953 *Jólafriðurin* -  Míni jólabók
* 1955 *Tá ið sólareygað mennist* -  Míni jólabók
* 1956 *Heimboðin á jólum* -  Míni jólabók
* 1957 *Kolaskipið* -  Míni jólabók
* 1959 *Ein annar skoradagur* -  Míni jólabók
* 1961 *Lítli Dímun* -  Míni jólabók
* 1964 *Á Knúki* -  Míni jólabók
* 1965 *Ein kvøldvakt í bakkveðri* - Míni jólabók
* 1966 *Klyvurfallið er farið* -  Míni jólabók
* 1967 *Rossaklettarnir* -  Míni jólabók
* 1972 *Stubbar úr søgu Føroya Lærarafelags*. Serblað, Skúlablaðið
* 1974 *Tá ið sólareygað mennist* -  Míni jólabók
* 1990 *Ver vælkomið Harrans ár* - KFUM
* 1992  *Jólaklokkan Aftur Ringir* - KFUM
* 1997  *Ólavur úti í stovuni* - Úti í stovuni
* 2004 *Varðar Á Kirkjugøtuni* - Heimamissiónsforlagið

## Notas
Eclipse lunar de xullo de 2018

[miniatura|Vista do eclipse total dende [Oria, Italia|Oria, Italia, 21:09 UTC.]]
A **eclipse lunar total** que tivo lugar o 27 de xullo de 2018 foi a primeira eclipse lunar central (no que a Lúa pasa polo centro da sombra da Terra) desde o 15 de xuño de 2011. Foi tamén a eclipse lunarde maior duración do século XXI grazas a que ocorreu durante o apoxeo da Lúa. A fase de totalidade durou 1 hora e 43 minutos, fronte ao máximo teórico posible de 1 hora e 47 minutos. A Lúa pasou catro horas nalgún punto da sombra da Terra. Foi a segunda eclipse do 2018, co primeiro ocorrido o 31 de xaneiro.

## Visibilidade 
A eclipse foi completamente visible desde o África oriental e do sur e Asia central e sur, puido verse coa Lúa saíndo desde Suramérica, África occidental e Europa, e coa Lúa poñéndose desde Asia oriental e Australia.

## Notas 
## Véxase tamén
Ferro Caaveiro

Os apelidos galegos **Ferro Caaveiro** poden referirse a:

***Lucas Ferro Caaveiro**, arquitecto galego (1699 - 1770);
***Miguel Ferro Caaveiro**, arquitecto galego, fillo do anterior (1740 - 1807).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ferro**
*
Elsa Dorlin

**Elsa Dorlin**, nada en 1974 é unha filósofa francesa, profesora de filosofía política e social no Departamento de Ciencia Política da Universidade de París VIII.

O seu traballo céntrase nos estudos de xénero. Publicou numerosos artigos e tamén os libros: ''L'Évidence de l'égalité des sexes: une philosophie oubliée au XVIIè siècle* (2001), *La Matrice de la race. Généalogie sexuelle et coloniale de la Nation française* (2006) e *Sexe, genre et sexualités: introduction à la théorie féministe'' (2008).
## Notas
## Bibliografía 
*
Patricia McFadden

**Patricia McFadden**, nada en 1952 é unha feminista radical africana, socióloga, escritora,  editora e educadora de Eswatini. É unha activista e académica que vén traballando no movemento anti-aparheid nos últimos vinte anos. McFadden tamén traballou dentro dos movementos de mulleres africanos e a nivel mundial. Como escritora sufriu persecución política. Foi editora da *Southern African Feminist Review* e de *African Feminist Perspectives*. Nos últimos tempos ensina e traballa internacionalmente en prol dos dereitos das mulleres. McFadden foi profesora na Universidade Cornell,  no Spelman College, na Universidade de Syracuse e no Smith College dentro dos Estados Unidos. Tamén traballa como "asesora en feminismo", apoiando as mulleres na construción de espazos feministas institucionalmente sostibles dentro de Suráfrica.
*"Challenging HIV and AIDS: Resistance and Advocacy in the Lives of Black Women in Southern Africa"

## Premios e recoñecementos
* Premio Dereitos Humanos Hellman/Hammett en 1999

## Notas
Jean Seberg

**Jean Seberg**, nada en Marshalltown, Iowa o 13 de novembro de 1938 e finada en París o 30 de agosto de 1979, foi unha actriz estadounidense, lembrada pola súa participación en numerosos filmes como *Saint Joan* (1957), *Bos días tristeza* (1958), *O final da escapada* (1960) e *Lilith* (1964).

Seberg faleceu aos 40 anos en París, vítima dunha sobredose de barbitúricos; a policía determinou que a actriz se suicidou. Seberg tamén é coñecida por ser unha vítima do Programa de Contraintelixencia do FBI, como unha represalia polo seu apoio a distintos grupos de dereitos civís durante a década de 1960.

## Traxectoria 
Seberg naceu en Marshalltown, no estado de Iowa. O seu máximo desexo era ser actriz de cinema. Estudou na Universidade de Iowa e despois conseguiu o papel protagonista do filme *Saint Joan*, dirixido por Otto Preminger en 1957, papel para o que se recibiron ofertas de 18&nbsp;000 candidatas.

O ano seguinte rodou o seu segundo filme, tamén con Preminger, *Bos días tristeza* e a continuación *O final da escapada*, de Jean-Luc Godard, un dos fitos da *Nouvelle Vague*, que a converteu nunha actriz coñecida en Europa. Non tivo a mesma sorte nos Estados Unidos, polo que seguiu a traballar en Europa.

Foi simpatizante das Panteras Negras, o que lle trouxo certas complicacións cos sectores máis reaccionarios de Hollywood, que organizaron campañas contra ela, facendo correr o rumor de que que estaba embarazada dun líder dos Panteras Negras. Mesmo chegou a ser vixiada polo FBI.

Nalgunhas ocasións Seberg regresou aos Estados Unidos para rodar un filme, como *Lilith* (1964), un turbio drama psicolóxico con Warren Beatty, O seu cadáver foi atopado no interior dun automóbil estacionado nunha rúa do barrio parisiense de Passy. Parece ser que Seberg foi unha persoa máis fráxil e vulnerable do que aparentaba e que se suicidou cunha sobredose de barbitúricos. A súa filla Nana morrera aos dous días de nacer e Seberg nunca se recuperou do golpe. Aos dezaseis meses tamén se suicidou o seu home, o escritor Romain Gary.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bellos, David (2010). *Romain Gary: A Tall Story*. Londres: Harvill Secker
* Coates-Smith, Michael, and McGee, Garry (2012). *The Films of Jean Seberg*. Jefferson, NC: McFarland
* Guichard, Maurice (2008). *Jean Seberg: Portrait francais*. París: Editions Jacob-Duvernet
* McGee, Garry (2008). *Jean Seberg – Breathless*. Albany, GA: BearManor Media
* Moreuil, Francois (2010). *Flash Back*. Chaintreaux: Editions France-Empire Monde
* Munn, Michael (1992). ''Clint Eastwood: Hollywood's Loner*. Londres: Robson Books
* Richards, David (1981). *Played Out: The Jean Seberg Story*. Random House
### Ligazóns externas 
* Entrevista de Mike Wallace, 4 de xaneiro de 1958
* Website dedicated to Jean Seberg
* Movie Star: *The Secret Lives of Jean Seberg'', filme documental
* FBI Docs Jean Seberg FBI File
Krzysztof Kukułka

**Krzysztof Kukułka**, nado o 20 de xaneiro de 1959 en Jaworzyna Śląska (R.P. de Polonia), é un franciscano conventual católico latino polaco, superior da misión *sui iuris* de Uzbekistán entre 1997 e 2005.

## Traxectoria 
O 1 de xuño de 1995 foi ordenado sacerdote da Orde dos Freires Menores Conventuais. O 29 de setembro de 1997 o papa Xoán Paulo II nomeouno superior da misión *sui iuris* de Uzbekistán. Permaneceu no cargo até o 1 de abril de 2005.
Nine Types of Light

***Nine Types of Light*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock TV on the Radio, publicado o 11 de abril de 2011 a través do selo Interscope Records. O sinxelo principal do álbum, "Will Do", editouse o día 23 de febreiro. A derradeira canción do traballo, "Caffeinated Consciousness", estivo dispoñible como descarga gratuíta na páxina da banda o 10 de marzo.

A banda creou un filme para acompañar o álbum, un compañeiro visual dunha hora que ofrece vídeos musicais para todos os temas do traballo. Incluíuse na versión *deluxe* do CD e ademais pode verse na súa totalidade en YouTube. Trátase do derradeiro disco de TV on the Radio en contar co baixista Gerard Smith, que morreu de cancro de pulmón nove días despois de ser editado.

## Listaxe de cancións 
# "Second Song"&nbsp;– 4:22
# "Keep Your Heart"&nbsp;– 5:43
# "You"&nbsp;– 4:05
# "No Future Shock"&nbsp;– 4:03
# "Killer Crane"&nbsp;– 6:15
# "Will Do"&nbsp;– 3:46
# "New Cannonball Blues"&nbsp;– 4:34
# "Repetition"&nbsp;– 3:46
# "Forgotten"&nbsp;– 3:40
# "Caffeinated Consciousness"&nbsp;– 3:21

;Edición *deluxe*
# "All Falls Down"&nbsp;– 4:55
# "Will Do" (Switch Remix)&nbsp;– 5:20
# "Will Do" (XXXChange Dancehall Mix)&nbsp;– 3:45

;Edición de iTunes
# "Troubles" (canción extra)&nbsp;– 3:04

;Película
# "Caffeinated Consciousness" - dir. Tim Nackashi - 02:27
# "Second Song" - dir. Michael Please - 05:46
# "New Cannonball Blues" - dir. Maya Erdelyi - 11:05
# "No Future Shock" - dir. Jon Moritsugu & Amy Davis - 15:11
# "Repetition" - dir. Johnerick Lawson - 19:38
# "Will Do" - dir. Dugan O'Neal - 24:48
# "Keep Your Heart" - dir. Petro Papahadjopoulos - 28:29
# "Forgotten" - dir. Tunde Adebimpe - 34:09
# "Killer Crane" - dir. TV on the Radio & Dano Cerny - 39:26
# "You" - dir. Barney Clay - 49:17
# "Dragon Backwards" - dir. Tim Nackashi, Tunde Adebimpe & Jaleel Bunton - 59:09

## Notas
Harti Kanukov

**Harti Badievich Kanukov**, nado o 17 de decembro de 1883 en Zundov e finado o 7 de febreiro de 1933 en Elst, foi un mestre, revolucionario, político, escritor, xornalista e tradutor calmuco, considerado canda Ninguir Mandzhiev un dos fundadores da literatura calmuca moderna.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia cosaca calmuca que levaba unha vida seminómade, así e todo puido ir á escola e logrou a habilitación como axudante de mestre rural, xa que os calmucos non podían ser mestres titulares. Entre 1902 e 1908 foi mestre rural en Denisovski, localizado entón no óblast do Exército do Don. En 1908 a policía detívoo por organizar unha sección do sindicato de mestres aínda que quedou en liberdade baixo vixilancia. Dende 1909 serviu nun rexemento cosaco exército ruso e despois do seu licenciamento en 1914 volveu ao ensino mais ao pouco estalou a guerra e mobilizárono de novo, desta volta formou no 36º rexemento de cabalería pero en 1915 regresou por enfermidade. En maio de 1918 entrou no Exército Vermello ao tempo que era membro do Partido Comunista. Durante a guerra Civil en Rusia, serviu no departamento de axitación e educación da comisaría política do 10º Exército Vermello, como comisario da brigada de cabalería calmuca do 1ª exército de cabalería (1919-20) e entre novembro de 1920 e febreiro de 1921 foi asistente do comandante e xefe de intelixencia da 6ª división de cabalería do 1º exército. Nesa época participou na publicación de follas soltas e folletos do exército para os soldados calmucos e en setembro de 1919 organizou en Saratov a publicación do primeiro xornal calmuco *Ulan Halmg* onde publicaron os novos poetas e prosistas calmucos. Entre 1921 e 1924 foi asesor e xefe do departamento de intelixencia do Exército Revolucionario Mongol, so o nome de Itrah Vokunaev, e participou en accións armadas e comandou unha brigada en Urga, tamén foi un dos responsables da organización da cabalería mongol. Foi presidente do comité central executivo do óblast autónomo dos Calmucos dende 1925 e presidente do comité da República dos Calmucos dende 1929. Tamén foi representante calmuco no presidium do comité central executivo

## Creatividade 
Publicou folletos en lingua calmuca en forma poética para os soldados calmucos que se converteron nas primeiras obras literarias modernas da literatura calmuca, radicalmente diferente á literatura anterior que tiña un forte compoñente relixioso, e foi o xermolo do realismo socialista que conformou a base da literatura calmuca durante a época soviética. Tamén traduciu obras de V.I. Lenin

## Obras 
* Şacna Huvrgin Yovdl, poema, 1929

## Notas
Talento ático

[dereita|miniatura|[Dracma ateniense de prata cuñada ca. 454-404 a. de C., cun peso de 4,3 gramos. Un **talento ático** equivalía a 6.000 destas moedas e ao seu peso en prata.]]
O **talento ático**, tamén coñecido como **talento ateniense** ou **talento grego** ( do grego: *τάλαντον*, *talanton, *"escala", "equilibrio", "suma"), era unha antiga unidade de masa equivalente a 26 kg no sistema decimal, así como unha unidade do valor ou moeda de conta igual a esa cantidade de prata pura.   

## Valor na época 
[miniatura|[Dracma|Decadracma de prata cuñado en Siracusa en 400 a. de C. Un **talento ático** correspondía a 600 destas moedas.]]
Orixinariamente entendíase que o talento representaba a masa da auga necesaria para encher unha ánfora dun pé cúbico. A súa equivalencia en peso sitúase en 57 libras (26 quilogramos), aínda que Friedrich Hultsch estimou un peso de 26,196 kg e Dewald, en 1998, ofreceu a hipótese de 25,992 kg.  

O talento ático dividíase en 60 minas ou 6.000 dracmas, ou 36.000 óbolos.  

Como mostra do seu valor na época, durante a Guerra do Peloponeso pagábase un talento mensual á tripulación dun trireme de 200 remeiros, ou, ou o que é o mesmo, un dracma (ou 4,3 gr de prata pura) por remeiro e día. Consonte listaxes de salarios de 377 a. de C., un talento era o soldo que dun traballador cualificado recibía por nove anos de traballo (algo máis de dous dracmas e medio diarios).

### O talento no sistema monetario da Antiga Grecia 
As equivalencias do talento ático en minas e outras moedas daquela época son as seguintes:

* 1 talento = 60 minas
* 1 mina = 100 dracmas
* 1 estatero = 2 dracmas
* 1 dracma = 6 óbolos
* 1 óbolo = 8 calcos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Talento (unidade)
*Moeda da Antiga Grecia

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Girod. *Dictionaire epécial et classique des monnaies, poids, messures, divisions du temps, chez les grecs, les romains, les juifs et les égyptiens*. París-Lion, 1827. Páxina 45.

### Ligazóns externas
* "". En *Encyclopaedia Americana*. 1920.
* "". En The New Student's Reference Work. 1914.
National Institutes of Health

miniatura|250px|Logo dos NIH.
***National Institutes of Health*** (**NIH**), en galego, **Institutos Nacionais da Saúde**, é o nome dun grupo de institucións do goberno dos Estados Unidos cuxos obxectivos céntranse na investigación médica. 

O grupo ten as súas oficinas centrais en 9000 Rockville Pike, Bethesda, Maryland. 

## Programas de investigación 
O NIH leva a cabo a súa propia investigación científica a través do seu *Intramural Research Program* (Programa de Investigación Intramural, IRP) e subministra importantes fondos de investigación biomédica a institucións de investigación non pertencentes aos NIH a través do seu Programa de Investigación Extramural.

## Historia 
[miniatura|250px|Centro de Investigación Clínica "Mark O. Hatfield" (Edificio 10) dos INH, en Bethesda, [Maryland.]] 
As raíces dos NIH remóntanse ao *Marine Hospital Service* a finais da década de 1790, que daba asistencia médica a homes enfermos e discapacitados da Armada dos Estados Unidos de América (USS Navy).Contra 1870, a rede de hospitais navais desenvolvérase considerabelmente, e colocouse baixo o mando dun oficial médico dentro da Oficina do Departamento do Tesouro. A fins da década de 1870, o Congreso asignou fondos para investigar as causas de epidemias como o                                                                                                                       cólera e a febre amarela, e creu a Xunta Nacional de Saúde, facendo da investigación médica unha iniciativa oficial do goberno.

Fundados en 1887, os NIH representan hoxe en día un dos grupos de centros de investigación médica máis grandes do mundo, e son o referente federal dos Estados Unidos no ámbito da saúde pública. 

Comprenden un conxunto de 27 centros e institutos separados, e son, en conxunto, unha das oito axencias do Servizo Público de Saúde que, á súa vez, forma parte do Departamento de Saúde e Servizos Humanos dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medicina traslacional

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
Top 14 2017-2018

A **tempada 2017-2018 do Top 14** foi a 119ª edición da primeira división da liga francesa de rugby, campionato fundado no ano 1892. A fase de liga comezou o 26 de agosto de 2017 e rematou a mediados de maio de 2018 . Esta fase continuouse co playoff, que todos os anos disputan os seis mellores equipos durante a fase regular. A final xogouse o 2 de xuño de 2018 no Stade de France de Saint-Denis, como é habitual.

O defensor do título era o ASM Clermont Auvergne. O vencedor da final resultou ser o Castres Olympique por 5ª ocasión na súa historia.

## Equipos 
Nesta edición da máxima categoría do rugby francés participaron 14 equipos: os 12 mellor situados do Top 14 2016-2017 e os 2 ascendidos da segunda división, o SU Agen e o US Oyonnax, que ocuparon as prazas que deixaran baleiras o FC Grenoble e o Aviron Bayonnais ao descenderen no ano anterior.

## Formato da competición 
O torneo está composto por 14 equipos, e ten un formato segundo o cal os equipos teñen que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfronte ós outros 13 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante. Cada equipo xoga un total 26 partidos.

O sistema de puntuación é o seguinte:

* 4 puntos pola vitoria.
* 2 puntos polo empate.
* 0 puntos pola derrota.
* 1 punto por anotar 3 ensaios ou máis que o rival.
* 1 punto por perder por 5 ou menos puntos.

## Liga regular 
## Fase final 
O seis mellores equipos da liga regular acadaron o dereito a loitar polo título nesta fase final. Os dous primeiros equipos da táboa pasaron a semifinais directamente, mentres  que os catro seguintes tiveron que disputar unha eliminatoria previa de cuartos de final. Os encontros de cuartos de final xogáronse nos campos do terceiro e cuarto da táboa, mentres que as semifinais e a final tiveron lugar en estadios neutrais. O estadio elixido para as dúas semifinais foi o Parc Olympique Lyonnais de Lión (Auvernia-Ródano-Alpes), e a final disputouse como vén sendo habitual nas últimas décadas, no Stade de France de Saint-Denis.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Top 14

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da LNR .
* Estatísticas do torneo en Itsrugby .
Elisa Vázquez de Gey

**Elisa Vázquez de Gey**, nada en Lugo en 1955, é unha filóloga e escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía francesa na Universidade de Santiago de Compostela.

É coñecida polas súas obras sobre Anita Delgado, princesa de Kapurthala. Publicou cinco entregas ao redor da vida desta muller: As biografías *Anita Delgado. Maharaní de Kapurthala* e *La Princesa de Kapurthala*, a novela histórica, *El sueño de la Maharaní*, a tradución ó castelán do libro de viaxes escrito por Anita Delgado en francés: *Impresiones de mis viajes por las Indias* e, en colaboración con Francisco M. Zambrana, *Recordando a una Princesa,* un álbum de fotografías e recortes de prensa sobre Anita Delgado.

Publicou tamén a novela histórica *Una casa en Amargura* que aborda o panorama da escravitude feminina na Cuba colonial española xunto coa historia das oito expedicións de colonos galegos que foron escravizados na Habana polo empresario ourensán e diputado a cortes Urbano Feijóo Sotomayor.

É autora, por encargo do Consello da Cultura Galega, da biografía de Urbano Feijóo Sotomayor para o Álbum de Galicia.

En novembro de 2025 publicou *El Alma del tango. Ada Falcón, la diva.* Obra de non ficción narrativa ambientada nos anos 30 do século XX en Bos Aires: tango, radio e a historia da famosa cancionista arxentina retirada no culmen da fama e atopada 50 anos despois.

## Obras 
*
*
*
*
*
**La Princesa de Kapurthala (en castelán).* Barcelona: Planeta. 2008. .
*
**Impresiones de mis viajes por las Indias* (*en castelán*). A Coruña: Ediciones del Viento, Col. Viento Simún nº 87, 2017. ISBN 978-84-15374-98-5
**Recordando a una Princesa. Álbum de fotografías y recortes de Anita Delgado (en castelán).* Málaga: Ediciones del Genal. 2023. ISBN 978-84-19442-60-4
**El Alma del tango. Ada Falcón, la Diva*. Córdoba. Editorial Almuzara. 2025. ISBN 9791370200626. Con Eduardo Alberto Zavala.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Gallegos por esclavos,* documental sobre a escravitude galega en Cuba, coa participación de Elisa Vázquez (RTVE, *en castelán*)
Medicina traslacional

A **medicina traslacional**, ou **medicina translacional** (MT), moitas veces denominada así mesmo **ciencia traslacional**, da que forma parte, defínese pola Sociedade Europea de Medicina Traslacional (EUSTM) como "unha rama interdisciplinar do campo biomédico baseada en tres piares principais: grupo de investigación, cama (do doente) e comunidade".

## Obxectivo 
O obxectivo da MT é combinar disciplinas, recursos, experiencia e técnicas dentro destes piares para promover mellloras na prevención, o diagnóstico e os tratamentos médicos. En consecuencia, a medicina traslacional é un campo altamente interdisciplinario, cuxo obxectivo principal é unir activos de varias naturezas dentro dos piares individuais col fin de mellorar significativamente o sistema sanitario mundial.

Dentro da saúde pública, a medicina traslacional céntrase en garantir que as estratexias comprobadas para o tratamento e a prevención de enfermidades se implanten realmente dentro da comunidade. Unha descripión prevalente da medicina traslacional, presentada por primeira vez pola Mesa Redonda de Investigación Clínica do Instituto de Medicina, destaca dous obstáculos (é dicir, áreas distintas que necesitan mellora): o primeiro bloque traslacional (T1) impide que os resultados da investigación básica se proben nun contorno clínico; o segundo bloque traslacional (T2) impide que as intervencións comprobadas se convertan en prácticas estándar. Os Premios de Ciencias Clínicas e Traslacionais, establecidos en 2006 e actualmente financiados pola NCATS, respaldan a 60 centros en todo o país (Estados Unidos) que brindan "fogares académicos para as ciencias da traslación e respaldan os recursos de investigación que necesitan as comunidades de investigación locais e nacionais". De acordo cun artigo publicado en 2007 en *Science Career Magazine*, entre os anos 2007 e 2013, a Comisión Europea destinou a maior parte do seu orzamento de 6 000 millóns de euros para a investigación en saúde á medicina traslacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sociedad Europea de Medicina Traslacional *(en varios idiomas)*. 
* Science Translational Medicine Vídeo en Youtube .
Macizo tectónico

[miniatura|300px|Macizo e fosa tectónica (imaxe do [United States Geological Survey|USGS)]]

En xeoloxía e xeografía física un **macizo tectónico**, tamén chamado **horst**, é un bloque elevado limitado por fallas normais. Un macizo tectónico é un bloque da codia terrestre que foi elevado ou permaneceu estacionario mentres que o terreo que ten a ambos os lados foi afundido (formando unha fosa tectónica ou graben). A palabra *horst* en alemán significa montón e procede da linguaxe dos mineiros alemáns de Alta Saxonia, que a utilizaban para describir certas elevacións do terreo ou certas fallas.

Moitas serras galegas actuais son macizos tectónicos que foron elevados como resultado das forzas da oroxenia alpina, que reactivaron as antigas fallas tardihercínicas que actuaron sobre as montañas galegas hercinianas. As montañas hercinianas galegas paleozoicas orixinais eran montañas de dobramento, pero foran moi erosionadas durante todo o Mesozoico e a xeración dos macizos tectónicos reactivou o relevo. En Francia os Vosgos e en Alemaña as montañas da Selva Negra son tamén exemplos de macizos tectónicos.

## Xeomorfoloxía 
Os macizos tectónicos poden ter seccións transversais simétricas ou asiméticas. Se as fallas normais de ambos os lados teñen unha xeometría similar e movéronse á mesma velocidade, o micizo tectónico probablemente será simétrico e máis ben plano na parte superior. Se as fallas de ambos os lados teñen diferentes velocidades de movemento, a parte superior adoita estr inclinada e todo o perfil será asimétrico. A erosión tamén xoga un importante papel na aparencia máis ou menos simétrica da sección transversal.

## Macizos tectónicos e exploración de hidrocarburos 
En moitas cuncas de rift de todo o mundo, atópanse xacementos de hidrocarburos en trampas convencionais asociadas a macizos tectónicos. Por exemplo, gran parte do petróleo da cunca de Sirte, Libia (con reservas duns dez millóns de barrís) encóntrase en grandes bloques de macizo tectónico como as plataformas de Zelten e Dahra ou en pequenos macizos tectónicos como as de Gialo High e a cordilleira Bu-Attifel.

## Notas
Investigación traslacional

A **investigación traslacional** no ámbito biomédico enténdese como a aplicación dos coñecementos básicos que se adquiren no laboratorio de investigación á práctica clínica, co obxecto de mellorar a asistencia médica. Este tipo de investigación é un elemento necesario para o éxito de calquera estratexia que se propoña melllorar a saúde dos cidadáns a través de programas específicos.  

## Fundamentos 
A aplicación real dos últimos conoñecementos científicos á práctica clínica debe ser entendida como unha nova forma de investigación á que se denominou "traslacional". O seu obxectivo primordial, no caso da farmacoloxía, debe ser trasladar o descubrimento desde a primeira síntese química dunha substancia como futuro medicamento, á clínica, contribuíndo así a mellorar o trastamento ou a prevención das enfermidades da forma máis rápida posíbel. Dada a súa propia natureza, a investigación traslacional debe contar coa participación de moi diversas disciplinas e, polo tanto, tamén de diferentes centros e profesionais da investigación. 

## Orixe e obxectivos 
A pesar de ser unha disciplina relativamente recente, a medicina traslacional está hoxe de moda. Durante os últimos anos, o termo utilízase cada vez con maior frecuencia en contextos tan diversos como a industria farmacéutica, as institucións académicas, os organismos financeiros ou as organizacións sanitarias.  

Por outra parte, na industria farmacéutica, o crecemento exponencial de I+D no desenvolvemento de novas moléculas foi  acompañado dun lento declive no número de fármacos comercializados.
 
O coñecimiento adquirido na investigación básica tivo escaso impacto na práctica clínica. Nin os estudos realizados no laboratorio e no quirófano experimental, nin os ensaios clínicos en fase I, reflicten o estado real dos doentes para poder predicir a eficacia e seguridade dun novo tratamento.

Neste contexto xorde o concepto de medicina traslacional cun obxectivo tan fácil de definir como difícil de conseguir: facilitar a traslación da investigación básica a aplicacións clínicas que redunden en beneficio da saúde.   

A medicina traslacional céntrase en amortizar en beneficio económico e médico o esforzo dedicado á investigación básica. Este é o obxectivo que deu lugar á reorientación do financiaciamento dos *National Institutes of Health* (NIH), que destinaron máis de 10 000 millóns de dólares aos centros de medicina traslacional.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* National Institutes of Health (Estados Unidos)

### Ligazóns externas 
* Centro de Investigación Biomédica en Red. Bioingeniería, Biomateriales y Nanomedicina , .
* Investigación traslacional. En: *Senesciencia. Revista de la Universitat de Barcelona sobre salut i benestar* .
* Investigación traslacional. En: EUPATI. Academia Europea de Pacientes .
* Damasia Becú-Villalobos (2014): Medicina traslacional, ¿moda o necesidad?. *Medicina (B. Aires)*. Vol. 74 nº 2. 
* Oscar Llopis e Pablo D'Este: Investigación traslacional e innovación médica: el caso de las redes CIBER . En: Sociedad Española de Bioquímica y Biología molecular .
Abdul-Ahad Raban

**Abdul-Ahad Raban** (en ), nado o 9 de abril de 1916 en Iraq e finado o 25 de xullo de 1998 en Aqra (Iraq), foi un relixioso caldeo, bispo de Aqra dende 1980 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Ingresou na Orde Antoniana de Santo Hormisdas dos Caldeos, e o 4 de xuño de 1950 foi ordenado sacerdote. Como sacerdote, participou nos traballos das sesións IIIª e IVª do Concilio Vaticano Segundo.

O 23 de abril de 1980 foi nomeado bispo de Aqra, recibindo a consagración episcopal no seguinte 15 de agosto de mans do patricarca Bulus Xaikhu. Finou no cargo en Aqra o 25 de xullo de 1998.
Laurusia

**Laurusia** (unha fusión das palabras **Laur**entia e R**usia** e diferente da máis grande Laurasia), tamén chamada **Euramérica** ou **Continente do arenito vermello antigo**, foi un supercontinente menor creado no Devoniano como resultado da colisión e fusión entre os antigos continentes de Laurentia, Báltica e Avalonia durante o oroxenia caledoniana, hai uns 410 millóns de anos.

No Carbonífero tardío, as selvas tropicais estendíanse polo ecuador de Laurusia. Cando o clima se fixo máis árido ocorreu un importante e abrupto cambio na vexetación. O bosque fragmentouse e os licópsidos, que dominaban estas zonas húmidas foron diminuíndo e desaparecendo, e foron substituídos por fentos oportunistas. Houbo tamén unha perda de diversidade de anfibios e simultaneamente o clima máis seco estimulou a diversificación dos réptiles.

## Extensión 
miniatura|300px|Laurusia (=Euramérica) no Devoniano
Laurusia ou Euramérica pasou a formar parte do gran supercontinente Panxea no Permiano. No Xurásico, cando a Panxea se dividiu por medio de rifts en dous grandes continentes, chamados Gondwana e Laurasia, as terras correspondentes a Laurusia ou Euramérica quedaron formando parte de Laurasia (que tamén comprendía partes asiáticas como Siberia, zona de Casaquistán e partes da China).

No Cretáceo, Laurasia dividiuse nos continentes de Norteamérica e Eurasia. O cratón laurentino forma agora parte de Norteamérica mentres que Báltica forma partre de Europa, mentres que Avalonia quedou repartida entre os dous.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Palaeos Earth: Geography: Euramerica
*Globo paleoxeográfico da Terra do Devoniano
Biomedicina

[right|miniatura|150px|Parede do Instituto Biomédico da [Universidade Federal Fluminense, no Brasil.]]
**Biomedicina** é un termo que engloba o coñecemento e a investigación que é común aos campos da medicina e os doutras ciencias biolóxicas, como a bioquímica, a inmunoloxía, a química, a bioloxía, a histoloxía, a xenética, a embrioloxía, a anatomía, a fisioloxía, a patoloxía, a zooloxía, a botánica e a microbioloxía.

## Procedementos 
A biomedicina relaciónase coa práctica da medicina, e aplica todos os principios das ciencias naturais á práctica clínica, mediante o estudo e investigación dos procesos fisiopatolóxicos, considerando desde as interaccións moleculares até o funcionamento dinámico do organismo, a través das metodoloxías aplicadas na bioloxía, a química e a física.

Deste xeito permite a creación de novos fármacos, menos tóxicos ou invasivos, e perfecciona o diagnóstico precoz de enfermidades e o tratamento destas.

## Premio Nobel de Medicina 2008 no Parlamento Europeo 
Luc Montagnier estivo no Parlamento Europeo, o día 1 de abril de 2009, no ámbito da Conferencia dedicada ao "Futuro da investigación biomédica no século XXI". Nunha entrevista exclusiva ao sitio oficial do Parlamento Europeo, o médico francés referiu que «o principal obxectivo (da investigación científica do VIH) debe ser a creación dunha vacina terapéutica, non nos debemos centrar na vacina preventiva».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medicina traslacional
* Investigación traslacional
* Física médica

### Ligazóns externas 
* Centro de Investigación en Ingeniería Biomédica Universidad Politécnica de Cataluña , , .
Saman Atala

**Saman Atala** (en ), nado no Líbano o 10 de xaneiro de 1937, é un bispo e relixioso católico maronita, entre 2005 e 2015 bispo de Balbik - Dair al-Ahmar.
## Traxectoria 
Entrou na orde dos antonianos o 31 de outubro de 1951, facendo os votos solemnes o 1 de novembro de 1959. Marchou a estudar Teoloxía ao Pontificio Ateneo de Santo Anselmo de Roma, e posteriormente continuou os seus estudos de Liturxia no Pontificio Instituto Oriental. O 8 de decembro de 1963 foi ordenado sacerdote da orde.

O Sínodo da Igrexa maronita reunido do 18 ao 24 de setembro de 2005 elixiuno bispo de Balbik - Dair al-Ahmar. O papa Bieito XVI deu a súa aprobación o 28 de decembro de 2005. Foi consagrado bispo polo patriarca Nasrala Pedro Sufair o 11 de febreiro de 2006. Permaneceu no cargo até que se retirou como emérito o 14 de marzo de 2015.
## Notas
Albert Hammond, Jr.

**Albert Louis Hammond, Jr.**, nado como **Hammond III** o 9 de abril de 1980 nos Ánxeles,[3] é un guitarrista, cantante, compositor e produtor estadounidense. É coñecido principalmente polo seu traballo como guitarrista, ademais de teclista e corista ocasional, na banda de indie rock The Strokes. É fillo do cantautor Albert Hammond.

Hammond Jr. publicou o seu álbum de estrea en solitario, *Yours To Keep*, no ano 2006. En 2008 editou o segundo, *¿Cómo Te Llama?*, seguido polo EP *AHJ* en 2013 e un terceiro álbum, *Momentary Masters*, en 2015. O seu derradeiro traballo ata a data, *Francis Trouble*, foi lanzado a través do selo Red Bull Records o 9 de marzo de 2018.

## Discografía en solitario 
### Álbums 
### EPs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Celeste Caeiro

**Celeste Martins Caeiro**, nada no Socorro (Lisboa) o 2 de maio de 1933 e finada en Leiria o 15 de novembro de 2024, foi a muller que o 25 de abril de 1974 distribuíu caraveis entre os militares que estaban a dar un golpe de Estado para derrubar o réxime ditatorial liderado por Marcelo Caetano. É por este xesto seu que este acontecemento histórico é coñecido como Revolución dos Caraveis.

## Traxectoria 
De mai galega, Celeste é a máis nova dos tres fillos de Teodora de Viana Martins Caeiro e case non coñeceu o pai, que os abandonou. En 1974 Celeste Caeiro tiña 40 anos e vivía nun cuarto que alugara no Chiado. Traballaba no gardarroupa na Rua Braancamp en Lisboa. O restaurante, inaugurado o  25 de abril de 1973, facía un ano dende a apertura ese día e a xerencia planeaba agasallar con flores as clientas e cun porto os clientes. O xerente díxolle ao seu persoal que volvese para a casa e deulles os caraveis para levar, xa que non ían poder ser distribuídos entre as clientes. Cadaquén levou do almacén un feixe de caraveis vermellos e brancos.miniatura|Mural do 25 Abril |alt=|esquerdaCando volvía para a casa, Celeste colleu o metro para o Rossio e dirixiuse ao Chiado, onde se atopou inmediatamente cos tanques dos revolucionarios. Achegouse a un dos tanques, preguntou o que pasaba e un soldado respondeulle "*Nós imos cara o Carmo para deter o Marcelo Caetano. Isto é unha revolución!*". O soldado pediulle a maiores un cigarro,
Logo deste xesto seu, Celeste foi chamada *Celeste dos cravos*. No ano 1999, a poeta Rosa Guerreiro Dias dedicoulle o poema *Celeste em Flor*.

No ano 2016 vivía cunha pensión de 370 euros nunha pequena casa a poucos metros da Avenida da Liberdade.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Revolución dos Caraveis