open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Engurras

***Engurras*** é un filme de animación galego que se estreou por primeira vez o 19 de setembro de 2011 no Festival Internacional de Cine de Donostia, baseado no álbum de banda deseñada *Engurras*, de Paco Roca.

## Sinopse 
Emilio e Miguel son dous anciáns recluídos nun xeriátrico que se fan amigos. Emilio, que padece un principio de alzheimer, conta inmediatamente coa axuda de Miguel e outros compañeiros que tratarán de evitar que vaia a parar ó andar dos eivados. O seu disparatado plan tingue de humor e tenrura o monótono día a día na residencia.

## Personaxes 
* Álvaro Guevara como Emilio
* Tacho González como Miguel
* Mabel Rivera como Antonia
* Raúl Dans como Xoán
* Montse Davila como Nora de Emilio
* Chelo Díaz como Emi
* Isabel Vallejo como Maite
* Carolina Vázquez como Xoán de neno
* Xermana Carballido como Dolores
* Paco M. Barreiro como Ramón "o locutor"
* Ana Maciñeiras como Sol
* Charo Pena como Rosario
* Xavier Perdiz como Martín
* Antonio Rey como Agustín
* Miguel López Varela como Pellicer
* Antón R. Olmos como Esteban
* Ana Lemos como Eugenia

## Produción 
O filme comezouse a rodar en xaneiro de 2010, dirixido por Ignacio Ferreras. A dirección de animación é do propio Paco Roca, autor do álbum orixinal, e a música do compositor galego Nani García. As produtoras son Perro Verde Films e a catalá Cromosoma.

## Galardóns e nomeamentos 
* **XXVI edición dos Premios Goya** (2011)
** Mellor filme de animación.
** Mellor guión adaptado realizado por Ángel de la Cruz, Ignacio Ferreras, Paco Roca e Rosanna Cechinni.

### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Engurras, web oficial
El Centinela (Chantada)

***El Centinela*** foi un semanario editado en Chantada entre 1912 e 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente, defensor de los que rezan, trabajan y pagan*, o primeiro número saíu o 26 de maio de 1912. Foi unha publicación de tendencia católica agraria. O director era o avogado Lorenzo Vázquez Macedo, o administrador Ramón Gutiérrez Tojo e os redactores Julio Pérez de Guerra e Marcial García Cereijo. 

Constaba de 4 páxinas a catro columnas e os primeiros números imprimíronse nos talleres da imprenta de *La Región*. 

O 24 de decembro de 1913 adoptou o novo subtítulo de *Semanario chantadino independiente* baixo a nova administración de Jesús Vázquez Campo. Nesta segunda etapa, pasou a imprimirse na imprenta de *El Norte de Galicia* e incluía temas de carácter agrario, relixioso e relacionados coa emigración, e informaba sobre as actividades de Acción Gallega. Posuía unha sección denominada *Municipalerías* e no número 40 inseriu un "Catecismo Municipal" semellante ao *Catecismo do labrego* de Valentín Lamas Carvajal. Mantivo unha constante polémica co periódico chantadino *La Comarca*. 

Deixou de editarse en maio de 1914 no número 104.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Fernández, Roi, "Cumple cien años el primer número de «El Centinela»" in *La Voz de Galicia*, 17-6-2012, p. L.

* 
* 

### Outros artigos 
* Agrarismo
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Juan Carlos Ramis

**Juan Carlos Ramis Jiménez** nado en Chantada en 1962, é un debuxante galego de banda deseñada.

## Biografía
Ramis traballou nas revistas de Edicións B *Mortadelo* *Zipi y Zape* (posteriormente *Super Mortadelo* e *Super Zipi y Zape*), *Yo y Yo* e *TBO*.

Foi un dos artistas máis prolíficos da casa nas décadas de 1980 e 1990, creando os personaxes de Alfalfo Romeo e Sporty para a revista *Mortadelo*, Los Xunguis para *Zipi y Zape* (xunto con Joaquín Cera) e herdando a sección *El rollo del día* de *TBO* creada por Manuel Vázquez Gallego.

A finais dos 80, na última etapa da revista *Guai!*, as súas historietas tamén formaron parte desta revista e incluso realizou algunha das portadas da revista.

Tralo declive das revistas de banda deseñada, Ramis continuaría como guionista e colorista de Joaquín Cera, publicando *Los Xunguis* , ademais de participar nun intento por resucita-los personaxes máis populares de José Escobar, Zipi e Zape.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Entrevista en *El Rincón del Taradete* 1ª e 2ª parte) .
*Ramis en Lambiek.net
Floyd Westerman

**Floyd "Red Crow" Westerman**, tamén coñecido como **Kanghi Duta** ("Corvo vermello" en galego) nado en Dacota do Sur o 17 de agosto de 1936 e finado nos Ánxeles o 13 de decembro de 2007, foi un músico, político e actor síux. Despois dunha longa carreira como cantante de música country, nos derradeiros anos da súa vida, adicouse á interpretación, actuando en numerosos filmes de nativos americanos no cine e na televisión. Tamén traballou como político activista loitando polas causas dos nativos americanos.

## Traxectoria 
Antes de comezar a traballar no cine e na televisión, Westerman tiña unha gran reputación como cantante de country. Durante a súa carreira de músico, Westerman colaborou con Jackson Browne, Willie Nelson, Bonnie Raitt, Harry Belafonte, Joni Mitchell, Kris Kristofferson, e Buffy Sainte-Marie. Na década dos 1990s, cantou con Sting para recadar fondos para a conservación dos bosques primarios.

Westerman debutou no cinema en *Renegades* (1989), pero acadou maior sona no seu papel do "Xefe Dez Osos" en *Dances with Wolves* (1990), e no filme de Oliver Stone *The Doors* (1991). En setembro de 2007, Westerman remata o seu último traballo cinematográfico no filme *Swing Vote* (2008).

As súas aparicións en televisión inclúen o papel do "Tío Ray" en *Walker, ranger de Texas*, "O que agarda" en *Northern Exposure*, e múltiples aparicións como "Albert Hosteen" en *The X-Files*.

Westerman é recoñecido pola súa vocación política pola defensa das causas dos nativos americanos. El participou no American Indian Movement.

## Filmografía 
* *Powwow Highway* (1989; voz)
* *Renegades* (1989)
* *Dances with Wolves* (1990)
* *Son of the Morning Star* (1991)
* *The Doors* (1991)
* *Clearcut* (1991)
* *Rio Shannon* (1993)
* *The Broken Chain* (1993)
* *Lakota Woman: Siege at Wounded Knee* (1994)
* *500 Nations* (voz; 1995)
* *Buffalo Girls* (1995)
* *Siringo* (1996)
* *The Brave* (1997)
* *Dusting Cliff 7* (1997)
* *Grey Owl* (1998)
* *Graduation Night* (2003)
* ''Atlantis: Milo's Return* (voz; 2003)
* *Dreamkeeper* (2003)
* *Hidalgo* (2004)
* *Truth and Dare...*
* *Tillamook Treasure* (2006)
* *Comanche Moon* (2008)
* *Swing Vote'' (2008)
Dermot Ahern

**Dermot Christopher Ahern**, nado en Drogheda (Condado de Louth) o 2 de febreiro de 1955, é un político irlandés.

## Traxectoria 
Foi ministro de Asuntos Exteriores do seu país dende o 29 de setembro de 2004 ata 2008. Foi membro do partido político Fianna Fáil.
Claudio Monteverdi

**Claudio Giovanni Antonio Monteverdi**, nado o 15 de maio de 1567 en Cremona e finado o 29 de novembro de 1643 en Venecia, marcou a transición entre a tradición polifónica e madrigalista do século XVI e o nacemento do drama lírico e da ópera no século XVII. É a figura máis importante na transición entre a música do Renacemento e do Barroco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Claudio Monteverdi
Tartessos

Durante a primeira metade do primeiro milenio a.C. a Península Ibérica estivo colonizada por fenicios e gregos (especialmente no sueste da península) e grazas e eses contactos, dispomos das primeiras novas sobre a Península, centradas na existencia dun grande estado chamado **Tartessos**.

Ademais dos descubrimentos arqueolóxicos, temos fontes e máis escritos gregos que revelan que Tartessos foi un reino cuxa influencia estendíase dende Serra Morena ata Xibraltar e dende o océano Atlántico ata Cartaxena. A súa economía estaba baseada nunha agricultura e nunha economía moi avanzadas xa que explotaban os xacementos minerais da rexión (que ben podían ser de prata, ouro, chumbo e cobre) e a través de perigosas expedicións polo Atlántico obtiñan estaño das illas Casitérides (Illas británicas)

Pero máis adiante, o pobo dos Tartessos caeu baixo o dominio cartaxinés, un pouco antes do século III a.C.

## Notas
La República (1931)

***La República*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1931.

## Historia e características 
Apareceu o 5 de setembro de 1931, promovido polo Partido Republicano Radical Socialista e estaba dirixido por Celestino Poza Cobas, médico e presidente da agrupación política local.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Richard Griffiths

**Richard Griffiths** nado o 31 de xullo de 1947 en Thornaby-on-Tees (Yorkshire) e finado o 28 de marzo de 2013 en Coventry, foi un actor inglés de teatro, cinema e televisión condecorado coa Orde do Imperio Británico. Recibiu o Laurence Olivier Award como mellor actor, o Drama Desk Award como mellor actor en escena, o Outer Critics Circle Award de mellor actor e un Premio Tony á mellor actuación como actor principal, todo para o seu papel na obra *The History Boys*. Tamén foi coñecido principalmente por encarnar a Vernon Dursley nos filmes de *Harry Potter*, o tío Monty en *Withnail and I* e Henry Crabbe en *Pie in the Sky*.

Griffiths interpretou, xunto con Daniel Radcliffe a reprodución da obra premiada Equus, de Peter Shaffer no West End de Londres. O último ano, Griffiths recibiu unha nomeamento ó BAFTA por mellor actor na súa interpretación de Héctor na adaptación cinematográfica de Nicholas Hytner sobre os The History Boys.

Griffiths foi distinguido coa Orde do Imperio Británico, outorgada pola Raíña de Inglaterra o día de Aninovo de 2008.

## Filmografía 
* ''It Shouldn't Happen to a Vet* (1975)
* *Afternoon Off* (1979)
* *Superman II* (1980)
* *Breaking Glass* (1980)
* *Ragtime* (1981)
* *The French Lieutenant's Woman* (1981)
* *Chariots of Fire* (1981)
* *Gandhi* (1982)
* *Britannia Hospital* (1982)
* *Gorky Park* (1983)
* *A Private Function* (1984)
* *Greystoke: a lenda de Tarzán, o rei dos monos* (1984)
* *Shanghai Surprise* (1986)
* *Withnail and I* (1987)
* *The Naked Gun 2½: The Smell of Fear* (1991)
* *King Ralph* (1991)
* *Blame It on the Bellboy* (1992)
* *Inspector Morse (1993) The Day Of The Devil*
* *Guarding Tess* (1994)
* *Funny Bones* (1995)
* *The Warrens* (1997)
* *The Canterbury Tales* (1998)
* *Sleepy Hollow* (1999)
* *Casper & Spooky* (1999)
* *Vatel* (2000)
* *Harry Potter e a pedra filosofal* (2001)
* *Harry Potter e a Cámara dos Segredos* (2002)
* *Harry Potter e o preso de Azkaban* (2004)
* *Stage Beauty* (2004)
* *Opa!* (2005)
* *The Hitchhiker's Guide to the Galaxy* (2005)
* *Venus* (2006)
* *The History Boys* (2006)
* *Harry Potter e a Orde do Fénix* (2007)
* *Bedtime Stories* (2008)
* *Jackboots on Whitehall* (2009) (voice)
* *Harry Potter e as reliquias da morte - Parte 1* (2010)
* *Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides* (2011)
* *Hugo* (2011)
* *Private Peaceful'' (2012)

## Premios e nomeamentos 
**Premios BAFTA**

**Premios Tony**

**Laurence Olivier Award**
El Eco de Orense

***El Eco de Orense*** foi un xornal editado en Ourense entre 1880 e 1909.

## Historia e características 
Apareceu a principios de novembro de 1880. Subtitulado *Periódico político*, *Periódico liberal*, *Diario político* e *Diario de la mañana*, o periódico comezou tendo un carácter bisemanal, editándose os mércores e sábados, a partir de 1887 principiou a publicarse tres veces á semana (martes, xoves e sábados) ata que, finalmente, dende primeiros de agosto de 1892 ata 1909 (data do seu cesamento) saíu diariamente, con excepción dos festivos.
miniatura|esquerda|300px|Redacción de *El Eco de Orense* en 1909.
Foi fundado polo deputado liberal Vicente Pérez, e exerceron como directores Rodríguez Quiroga (1880-1883), Valentín Lamas Carvajal (1883-1906), Modesto Lamas Sánchez (1906-1908) e Antonio Fuentes Fernández (1908-1909). Entre os seus redactores figuraron Juan Neira Cancela, Arturo Vázquez Núñez, Álvarez de Nóvoa, Basilio Álvarez, José Adrio Menéndez, Alfonso Carballo Rey, Julio Carballo Enríquez e Juan J. Reza. No campo literario contou coas colaboracións de Alberto García Ferreiro, Saco y Arce, Manuel Martínez Sueiro e Antonio Rey Soto.

Ademais de información xeral ofrecía artigos de crítica ás autoridades locais. Foi un periódico bilingüe con predominio do castelán (o galego reducíase, polo común, a algúns textos literarios) e entre o seu contido, destacaban particularmente a publicación de folletíns, as críticas ás autoridades ourensás (moitas delas recollidas en "Ecos") e as seccións "En broma", "Instantáneas" e as populares "Mostacillas".

O xornal iniciou a súa publicación defendendo a política liberal do seu fundador, Vicente Pérez, pasou logo a adoptar un liberalismo singular e independente deste, e despois rompeu toda relación co seu creador, amosando a súa oposición a Vicente Pérez, despois de que este crease *El Miño* en 1898, converténdose nun medio achegado ao clericalismo, cunha postura máis conservadora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Javier Rodrigo de Santos

**Javier Rodrigo de Santos**, nado en Burgos o 4 de maio de 1965, é un político castelán, vinculado ao Partido Popular até o ano 2009, cando foi expulsado por mor dunha condena por abusos sexuais a menores.

## Traxectoria 
Residente en Palma desde 1991, foi tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo do seu concello polo Partido Popular. O seu nome saltou á fama a razón de escándalos de malversación de fondos públicos e abusos sexuais a menores. Foi director da campaña electoral de Jaume Matas en 2003. O 28 de outubro do 2009 de Santos foi condenado polo Tribunal Superior de Xustiza de Baleares a 13 anos e seis meses de cárcere por abusos sexuais a menores referidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Miguel de las Cuevas

**Miguel Ángel de las Cuevas Barberá**, nado en Alacant o 19 de xuño de 1986, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Córdoba CF.

## Traxectoria 
En xuño de 2009 produciuse a súa contratación polo Real Sporting de Gijón para as seguintes catro tempadas. Na primeira delas, disputou 37 partidos de liga nos que marcou un total de 8 goles e foi determinante para a permanencia do equipo asturiano en Primeira División. Na campaña 2010–11 marcou o gol que deu a vitoria ao Sporting no Santiago Bernabéu ante o Real Madrid, terceira na historia dos branquivermellos e que puxo fin, ademais, á racha de 150 partidos consecutivos sen perder como local encadeados polo adestrador branco José Mourinho en competición de liga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en futbolme.com
Río Corgo, río Sarela

O **Río Corgo**, tamén coñecido como **Río Corvo**, é un pequeno río que nace no concello de Santiago de Compostela e desemboca no río Sarela. O río nace en Meixonfrío, ó norte da cidade, nun manancial á beira da rúa do Corgo. O seu percorrido é duns 5 quilómetros e discorre por algúns dos parques da cidade compostelá. Tamén hai treitos nos que o río foi artificialmente canalizado baixo a terra ó seu paso por zonas urbanas como interseccións de rúas ou a antiga feira do gando en Salgueiriños.

## Características 
[miniatura|dereita|300px|Nacemento do río Corgo en [O Meixonfrío, San Caetano, Santiago de Compostela|Meixonfrío, Santiago de Compostela.]]
Ao pouco de nacer, o río ocúltase para reaparecer pouco despois en Salgueiriños. Ese treito do río forma parte dunha rede de parques e xardíns da cidade destinados ó lecer e ó paseo.

O río Corgo penetra na propia cidade de Santiago de Compostela por un conxunto de parques: o Parque da Ponte Mantible, o Parque da Música e mais o Parque de Galeras.

No Parque da Ponte Mantible, o río Corgo pasa por debaixo da Ponte Mantible, un acueduto da Idade Media que levaba auga á catedral e ás fontes da zona vella da cidade. No Parque da Música, o río Corgo é retido para formar un lago artificial fronte ó Auditorio de Galicia, e a continuación percorre o resto do parque entre árbores e pontes.

Uns centos de metros despois de deixar o Parque da Música, as augas do río Corgo son canalizadas de novo, ata chegar ó Parque de Galeras, preto do vello Hospital Xeral de Galicia, e ó pé do Monte Pío (a residencia oficial da Presidencia da Xunta), onde o Corgo e o Sarela se xuntan.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Augas do río Corgo no Auditorio.jpg|As augas do río Corgo no Auditorio de Galicia.
Ficheiro:Río Corgo chegando ó río Sarela.jpg|O río Corgo (arriba) desembocando no río Sarela.
Ficheiro:Puente de madera sobre el rio Corgo - Santiago de Compostela - 1 de enero de 2007.JPG|Ponte de madeira sobre o río Corgo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ríos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Galería de imaxes
* Traxecto do río en Google Maps
Abuso sexual

O **abuso sexual** é actividade sexual entre dúas ou máis persoas sen consentimento dunha delas. Pode producirse entre adultos, dun adulto a un menor, o que se coñece como abuso sexual a menores e abuso sexual infantil- ou mesmo entre dous menores. Pode estar referido a calquera tipo de penetración de órganos xenitais en contra da vontade, ou aproveitando a incapacidade dun menor para comprender certos actos. Tamén se inclúe o inducir ou obrigar a tocar os órganos xenitais do abusador. Tamén pode ser calquera acción que incite ao menor a presenciar contido sexual impropio (observar ao adulto espido ou mentres mantén relacións sexuais con outras persoas, ver material pornográfico ou asistir a conversas de contido sexual, por exemplo).miniatura|centro
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Child Sexual Abuse*
Stephen Frears

miniatura|dereita|Frears en 1989.
**Stephen Frears**, nado en Leicester o 20 de xuño de 1941, é un director de cinema británico. Algunhas obras súas son *A miña fermosa lavandería* ou *As amizades perigosas*. Foi candidato dúas veces aos premios Oscar da Academia, en 1990 e 2007.

## Filmografía 
**Gumshoe* (1971)
**Bloody Kids* (1979)
**The Hit* (1984)
**A miña fermosa lavandería* (1985)
**Prick Up Your Ears* (1987)
**Mr Jolly Lives Next Door* (1987)
**Sammy and Rosie Get Laid* (1987)
**As amizades perigosas* (1988)
**The Grifters* (1990)
**Heroe por accidente* (1992)
**The Snapper* (1993)
**Mary Reilly* (1996)
**The Van* (1996)
**The Hi-Lo Country* (1998)
**High Fidelity* (2000)
**Liam* (2000)
**Dirty Pretty Things* (2002)
**Mrs Henderson Presents* (2005)
**The Queen* (2006)
**Cheri* (2009)
**Tamara Drewe* (2010)
A miña fermosa lavandería

***My Beautiful Laundrette*** ("A miña fermosa lavandaría"), é un filme británico estreado o 18 de novembro de 1985, dirixido por Stephen Frears e con guión de Hanif Kureishi. A fita ofrece unha visión sobre unha relación homosexual e a vida da comunidade asiática no Londres da época de goberno de Margaret Thatcher.

## Trama 
Omar (Gordon Warnecke) é o fillo dun xornalista paquistaní que vive en Londres pero que detesta Inglaterra, o seu trato aos inmigrantes e a súa política internacional. En troques, o seu tío paterno, Nasser, é un home integrado na sociedade inglesa e un exitoso empresario, activo membro da comunidade asiática da capital. O pai de Omar pídelle ao tío que lle dea a Omar un traballo, e tras traballar un breve período lavando coches nun garaxe do seu tío, asígnanlle a tarefa de rexentar unha lavandaría en declive para sacala adiante, e el pon todo o seu empeño niso.

Entre tanto o coche de Omar é atacado por un grupo de ultradereitistas que gritan consignas racistas. Entre os extremistas Omar recoñece a un vello amigo do colexio, Johnny (Daniel Day-Lewis). Tras o reencontro Johnny acepta axudar a Omar na lavandaría e ambos retoman unha relación amorosa que interromperan ao deixar os estudos.

A relación entre ambos os dous verase influenciada pola situación económica, a antiga banda de Johnny e tamén por Tania, a filla de Nasser. Ademais, móstranse as relacións sociais dos demais membros da familia de Omar.

Tras varias vicisitudes ambos os mozos continúan xuntos e rexentando dúas novas lavandarías.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Autorregulación

A **autorregulación** é o proceso de control que todo ser vivo exerce sobre as súas funcións. É o resultado de mecanismos adaptativos internos que traballan para axustar (ou mitigar) os seus sistemas biolóxicos en resposta a determinados estímulos externos.

Realízase mediante unha serie de reaccións químicas que se producen en diferentes órganos (ou orgánulos, no caso dos unicelulares) e que lle permiten ao ser vivo adaptarse e relacionarse co medio que o rodea, tanto no que respecta ao ambiente físico como ao resto de seres vivos que habitan con el. Grazas a iso, o individuo pode buscar os seus alimentos, defenderse dos seus inimigos, buscar outros individuos de sexo oposto (no caso da reprodución sexual), adaptarse ás variacións do medio (e mesmo migrar a outras zonas máis apropiadas durante as estacións desfavorábeis) e, en fin, permanecer con vida no lugar en que habita. 
250px|miniatura|esquerda|León macho adulto e cría comendo un búfalo

Nos animais, o proceso darwiniano de selección natural, constitúe unha forma complexa de autorregulación: un sistema composto polas presas e os seus depredadores autorregúlase segundo un mecanismo descrito pola ecuación de Bernoulli e, se faltara, tanto as presas coma os depredadores desapareceían.

Os animais homeotérmicos (*de sangue quente*, na linguaxe corrente), deben esta condición a teren a súa temperatura corporal autorregulada, o que fai máis simple o desenvolvemento do embrión. Richard Dawkins sinala que o código xenético dos anfibios é máis complexo que o do home, e atribúe esa diferenza á complexidade acrecentada do desenvolvemento dos embrións a temperatura variábel.

No home, aínda que moitos sistemas do corpo posúen algún grao de autorregulación, obsérvanse máis claramente no ril, no corazón e no cerebro.

Nestes órganos, especialmente nos dous últimos, a autorregulación é esencial para a vida, e a través deles o corpo pode desviar sangue (e, polo tanto, oxíxeno) cara a onde máis se necesite.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Homeostase
Michel Martelly

**Michel Joseph Martelly**, nado o 12 de febreiro de 1961 en Port-au-Prince, máis coñecido como ***Sweet Micky***, é un músico e político haitiano.

## Traxectoria 
### Carreira musical 
Fillo dun capataz dunha industria petrolífera, Martelly aprendeu a tocar o piano de maneira autodidacta. Despois de tentar estudar Medicina sen éxito, comezou a estudar Ciencias, pero deixou a universidade sen rematar a carreira, e alistouse na Academia Militar de Haití, de onde tivo que liscar logo de deixar embarazada a filla dun xeneral. Emigrou aos Estados Unidos logo de casar cunha cidadá dese país, e seis meses despois regresou a Haití divorciado, en 1986. Volveu emigrar aos Estados Unidos cunha moza, coa que tivo o seu primeiro fillo en Miami, pero aos poucos meses regresa a Port-au-Prince, onde comeza a tocar os teclados en locais nocturnos.

Foi un dos primeiros en tocar kompa, un estilo de música de baile caribeño, cantado en crioulo haitiano. Nesas é cando lanza a súa banda, Sweet Micky, e comeza a labrar unha sona como performer, dando concertos provocadores e empregando letras satíricas inzadas de comentarios sociopolíticos. En 1988 gravou o seu primeiro álbum en solitario, *Ooo La La*, que foi un grande éxito, e ao ano seguinte *Konpas Foret des Pins*. Dende entón Martelly gravou catorce álbums, ata que anunciou a súa retirada en 2006. Porén, en 2008 regresaba aos escenarios.

#### Discografía 
### Política 
Situado á dereita do espectro político, ten vencellos cos partidarios do golpe de estado de 1991, que derrubou o presidente Jean-Bertrand Aristide De feito, o club que rexentaba era o centro de actividade nocturna de boa parte dos militares golpistas.

En xullo de 2010 anunciou a súa candidatura ás eleccións lexislativas e presidenciais de Haití pola formación Repons Peyizan. Despois de quedar terceiro por unha presada de votos (co 21.84%), pasou á segunda rolda logo de que o segundo clasificado, Jude Célestin tivera que retirarse logo de acusacións de fraude masiva. Na segunda volta enfrontouse a Mirlande Manigat o 20 de marzo de 2011, e resultou elixido presidente de Haití por unha ampla diferenza.

O 8 de febreiro de 2016, deixou o cargo, sen que aínda houbera sucesor despois de que, debido á tensión social, houbera que suspender a segunda volta das eleccións presidenciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Facebook de Michel Martelly
Unió Mallorquina

**Unió Mallorquina** foi un partido político cuxo ámbito de actuación era a illa balear de Mallorca. A súa ideoloxía era liberal e definíase como nacionalista. Pertencía á Internacional Liberal e ao Partido Europeo Liberal Demócrata Reformista. O 28 de febreiro de 2011 anunciou a súa disolución debido aos numerosos casos de corrupción e a súa transformación en Convergència per les Illes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *UM se disuelve*, nova no diario *ABC* o 28 de febreiro de 2011.
John McBain

**John Paul McBain** (nado o 23 de abril de 1965 en Nova Jersey) é un guitarrista estadounidense que tocou en Monster Magnet, Wellwater Conspiracy, Hater e estivo tamén na primeira formación de Queens of the Stone Age, ademais de contribuír nas *Desert Sessions*. No ano 2006 lanzou o seu primeiro álbum en solitario, *The In-Flight Feature*, a través do selo Duna Records (propiedade de Brant Bjork).
Bob Weston

**Bob Weston** é un músico, produtor e técnico de son estadounidense. É coñecido sobre todo por ser o baixista nas bandas Volcano Suns e Shellac, e por tocar tamén en Mission of Burma.

## Traxectoria 
Weston naceu e medrou en Waltham, Massachusetts. Durante os veráns de 1985 e 1987, marchou como corneta co famoso Garfield Cadets Drum and Bugle Corps de Garfield, New Jersey. A agrupación gañou a Drum Corps International World Championships neses dous anos. Weston aínda toca a trompeta, como fixo nos álbums *The Sea and the Bells* de Rachel's (1996) e *Things We Lost in the Fire* de Low (2001).

En 1988, obteu o grao de enxeñeiro eléctrico pola University of Lowell en Lowell, Massachusetts. Mentres traballaba na emisora da universidade, WJUL, comezou a mesturar actuacións ao vivo de bandas da zona de Boston, como The Pixies e The Blake Babies.

En 1987 Weston uniuse a The Volcano Suns, tocando o baixo. O grupo estaba liderado por Peter Prescott, que anteriormente fora o batería de Mission of Burma, separada en 1983.

Weston uniuse a Steve Albini e Todd Trainer na banda Shellac no ano 1991. Con Albini, Weston mellorou as súas habilidades de produción e comezou a gravar e a mesturar traballos de bandas como Sebadoh, June of 44, Polvo, The Coctails, Archers of Loaf, Chavez, Rachel's, Ken Vandermark e Rodan. Weston tamén foi o axudante de Albini no álbum de Nirvana *In Utero*. Porén, o traballo de gravación e mestura de Weston non se limita só á música e ten traballado ocasionalmente de *freelance* para a National Public Radio, sobre todo na comedia ''Wait, Wait, Don't Tell Me*.

No ano 2002, Weston uniuse a recentemente retornada Mission of Burma, ocupando o lugar de Martin Swope como manipulador de son e técnico da banda. Bob aparece nos álbums *ONoffON*, *The Obliterati* e *The Sound The Speed The Light''.

A principios do 2007, Weston fundou Chicago Mastering Service, con Jason Ward.
Calvert Watkins

**Calvert Watkins**, nado en Pittsburgh (Pensilvania) o 13 de marzo de 1933 e finado o 20 de marzo de 2013 nos Ánxeles, foi un filólogo e lingüista estadounidense.

## Traxectoria 
Foi profesor emérito de lingüística e de Filoloxía clásica na Universidade Harvard e tamén “Professor-in-residence” na Universidade de California nos Ánxeles (UCLA).

A súa tese de doutoramento, *Indo-European Origins of the Celtic Verb I. The Sigmatic Aorist* (Dublin Institute for Advanced Studies, 1962), que reflectía as ideas estruturalista de Jerzy Kuryłowicz, foi a base dunha nova perspectiva na lingüística comparada das linguas célticas e ao estudo do sistema verbal das Linguas indoeuropeas.

Watkins completou as súas contribucións aos estudos sobre a gramática indoeuropea coa publicación da *Indogermanische Grammatik III/1: Geschichte der Indogermanischen Verbalflexion* (1969). O seu labor sobre o vocabulario e a poética indoeuropea ten producido ata hoxe un amplo número de artigos publicados relativos (entre outras cousas) ás linguas célticas, anatólicas, grega, itálicas e indoiranias, materiais utilizados no posterior libro *How to Kill a Dragon: Aspects of Indo-European Poetics* (Oxford University Press, 1995).

Ademais contribuíu, no seu ámbito de competencia das linguas indoeuropeas, á primeira edición do *The American Heritage Dictionary of the English Language* e publicou *The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots* (ISBN 0-618-08250-6).

A súa parella foi a sanscritista Stephanie Jamison.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Indoeuropeística.
* Indoeuropeos.
* Estudos celtas.

### Ligazóns externas 
* Ensaio de Calvert Watkins sobre o Indoeuropeo, no “The American Heritage Dictionary of the English Language”. 
* *How to Kill a Dragon: Aspects of Indo-European Poetics*, Oxford University Press, II ed. 2000 . limited preview
* Curriculum Vitae na páxina da Universidade Harvard].
Repons Peyizan

**Repons Peyizan**, en galego "Resposta Campesiña", é unha coalición política haitiana. Deu o seu apoio o candidato presidencial Michel Martelly no proceso electoral de 2010, e este obtivo un 22% dos votos na primeira volta, e impúxose na segunda, celebrada en marzo de 2011.
Mirlande Manigat

**Mirlande Manigat**, de solteira **Mirlande Hyppolite**, nada en Miragoâne, o 3 de novembro de 1940, é unha política haitiana.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade da Sorbonne, casou con Leslie Manigat, daquela ministro de François Duvalier, en 1963 tivo que exiliarse a Francia, Estados Unidos e Venezuela. Volveu á illa en 1987, conseguiu un escano como senadora, e en 1988 recibiu o título de Primeira Dama logo de que o seu home se convertese democraticamente en presidente do país. A finais dese mesmo ano, un golpe de estado enviouna de novo ao exilio, de onde regresou en 1990.

Despois de presentarse infrutuosamente ao Senado de Haití en 2006, Mirlande Manigat presentou a súa candidatura ás eleccións presidenciais de 2010 á fronte do partido Reagrupación de Demócratas Nacionais Progresistas, de centrodereita. A súa candidatura centrábase nas melloras educativas e no suavizamento das pexas para acceder á dobre nacionalidade. Tamén apostaba por darlles cargos no goberno a persoas da diáspora haitiana e por ser máis independente da axuda estranxeira e das ONGs..

Manigat venceu a primeira volta das presidenciais, cun 31% dos votos. Porén, na segunda volta só conseguiu aumentar os seus apoios ata o 38%, sendo amplamente superada polo candidato de Repons Peyizan, o cantante Michel Martelly.

É vicerreitora da Universidade de Quisqueya.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Mirlande Manigat, na web do seu partido, o RDNP.
Dario Rigo

**Dario Rigo**, nado o 1 de abril de 1970 en Trissino, Vicenza (Italia), é un ex xogador de hóckey a patíns italiano que xogaba de defensa. Destacou especialmente no Hockey Novara, club no que xogou en tres etapas e co que gañou 11 títulos. Internacional coa selección italiana, conquistou con esta o Campionato do Mundo de 1997 e o Campionato de Europa de 1990.

## Traxectoria 
Dario Rigo comezou a súa carreira como xogador de hóckey a patíns no equipo da súa cidade natal, o GSH Trissino, equipo no que xogou entre 1987 e 1991, ano no que asinou polo Hockey Novara. Estando no seu primeiro club conseguiu a medalla de ouro no Campionato de Europa celebrado en 1990 na localidade italiana de Lodi. Co Novara gañou unha Liga e unha Copa de Italia na súa última tempada (1992-93) e dúas Copas CERS consecutivas. Xogando no Hóckey Novara conseguiu coa selección italiana as medallas de prata no Campionato de Europa de Wuppertal (1992) e o Campionato do Mundo de Sesto San Giovanni (1993), ademais conseguiu a medalla de bronce nas Olimpiadas de Barcelona 1992.

Entre 1993 e 1996 xogou no Roller Monza, gañando unha Liga no seu último ano e unha Recopa de Europa o ano anterior, á vez gañaba as medallas de prata e bronce nos Campionatos de Europa de 1994 e 1996. En 1996 volveu a Novara, nesta segunda etapa no club piemontés gañou dúas Ligas e dúas copas de xeito consecutivo nos dous anos que xogou no club, e coa súa selección conseguiu as medallas de ouro no Mundial de 1997 e de bronce no Europeo de 1998. Na tempada 1998-99 pasou a xogar no Amatori Vercelli, e ao ano seguinte asinou polo H.C. Liceo da Coruña, converténdose no primeiro e único italiano na historia do club. No ano 2000 gañou coa selección o bronce no Europeo de Wimmis.

Na tempada 2000-01 iniciou a súa terceira etapa no Hockey Novara, equipo no que xogou ata o 2002, ano da súa fichaxe polo Bassano 54. Nesta terceira etapa conseguiu novamente dous dobretes consecutivos e dous bronces coa súa selección no Mundial do 2001 e no Europeo do 2002. En Bassano xogou ata a tempada 2007-08, no Bassano 54 gañou unha Liga (2003-04) e unha Copa (2004), foi na súa etapa en Bassano na última que conseguiu medallas coa súa selección, foron no Mundial do 2003 e no Europeo do 2004. Actualmente xoga no Hockey Valdagno, club polo que asinou no 2008 e co que na tempada 2009-10 gañou a Liga italiana.

## Palmarés 
### Clubs 
#### Hockey Novara 
* **4 Ligas italianas Serie A1:** 1997, 1998, 2001 e 2002
* **4 Copas de Italia:** 1997, 1998, 2001 e 2002
* **1 Copa da Liga:** 2001
* **2 Copa CERS:** 1992 e 1993

#### Roller Monza 
* **1 Liga italiana Serie A1:** 1996
* **1 Recopa de Europa:** 1995

#### Bassano 54 
* **1 Liga italiana Serie A1:** 2004
* **1 Copa de Italia:** 2004

#### Hockey Valdagno 
* **1 Liga italiana Serie A1:** 2010

### Selección italina 
* **1 Campionato do Mundo:** 1997
** 2 pratas: 1993 e 2003
** 1 bronce: 2001
* **1 Campionato de Europa:** 1990
** 3 pratas: 1992, 1996 e 2004
** 4 bronces: 1994, 1998, 2000 e 2002

## Notas 
## Véxase tamén
Jacinto Almadén

**Jacinto Antolín Gallego**, chamado artisticamente **Jacinto Almadén**, tamén chamado **El Niño de Almadén**, nado en Almadén en 1899 e finado en Igualada en 1968, foi un cantaor flamenco.

## Traxectoria 
Debutou en 1918 no Kursaal Magdalena de Madrid e instalouse nesa cidade, onde actuaba ás noites en clubs e cafés. Sábese que compartiu escenario na década dos vinte e dos trinta con Antonio Chacón, Angelillo, Guerrita, Pepe Marchena, Consuelo La Trianera ou Cigarrera. En 1939 estivo nun espectáculo con Juanito Valderrama no Teatro Pavón de Madrid e despois de varios anos cantando e de xira pasa a integrar o balé de Pilar López, encabezado por Manolo El Malagueño.

Entre 1948 e 1961 actuou con José Cepero, El Culata, Pepe de Badajoz, Vargas Araceli, Antonio Arenas, Soledad Miralles, Carmen Mora ou El Güito. En 1962 realiza as súas primeiras gravacións no estranxeiro, en París, e neses últimos anos da súa vida serán frecuentes as viaxes e as gravacións en Francia. Tamén neses anos comeza a recibir diversos homenaxes, como o que se celebrou no soado tablao madrileño Las Cuevas de Nemesio, en 1965 ou en La Unión en 1968. Ofreceu recitais no Teatro de la Comedia de Madrid, na Universidade da Sorbonne e no Theâtre des Nations, os dous en París, e faleceu precisamente cando regresaba de Bordeos a Madrid, nun accidente de tráfico en Igualada.

### Discografía 
* *Jacinto Almadén* (1958), serie de 5 EPs con Pepe Badajoz á guitarra.
* *El Niño de Almadén* (Le Chant du Monde, 1988)
#### En antoloxías 
* *Los Ases del Flamenco* vol. 2, (EMI, 1958), con Melchor de Marchena
* *Antología del Cante Flamenco*, obra clásica editada por Hispavox en 1954, con Pedro el del Lunar á guitarra.
* *Riches heures du flamenco* (Le Chant du Monde, 1969), con Pepe de la Matrona, Pedro Soler e La Joselito.

### Filmografía 
* * El escándalo* (José Luis Sáenz de Heredia, 1943)
* *El crimen de la calle de las bordadoras* (Edgar Neville, 1946)
* *El crímen de Pepe Conde* (José López Rubio, 1946)
* *Oro y marfil* (Gonzalo Delgrás, 1947)

Unha serrana de Jacinto Almadén aparece na banda sonora de *Caravaggio*, o filme dirixido por Derek Jarman en 1986.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Le Chant du Monde: farruca interpretada por Jacinto Almadén.
* YouTube: taranta interpretada por Jacinto Almadén, con Paco de Lucía á guitarra.
El Centinela (Pontevedra)

***El Centinela*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1900.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Independiente, defensor de los intereses generales de la provincia*, apareceu o 8 de marzo de 1900. Saía os días 1, 8, 15 e 23 de cada mes. Estaba dirixido por Emiliano Iglesias. Constaba de catro páxinas nas que recollía noticias locais e temas políticos. O último número do que hai constancia apareceu o 23 de xullo de 1900.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
The New World

***The New World*** é unha longametraxe dirixida por Terrence Malick que foi estreada en 2005. É unha historia de aventuras sobre a fundación de Jamestown (o primeiro asentamento colonial inglés no estado de Virxinia), baseada nas figuras históricas do Capitán John Smith e Pocahontas. O elenco está formado por Colin Farrell, Q'orianka Kilcher, Christopher Plummer, Christian Bale, August Schellenberg, Wes Studi, David Thewlis, e Yorick van Wageningen. O filme recibiu numerosos premios e nomeamentos pola súa fotografía e pola interpretación de Kilcher.

## Sinopse 
É un filme sobre a América colonial, a comezos do século XVII, "O Novo Mundo" é unha aventura épica sobre o encontro das culturas europea e nativa americana durante a creación do asentamento colonial de Jamestown en 1607. Inspirada na lenda do amor entre o Capitán John Smith e Pocahontas, historia de dous personaxes fortes, unha muller nativa de gran beleza e un ambicioso buscador de fortuna. A parella de namorados atópase dividida entre as esixencias dos seus deberes cívicos e das do seu corazón.

## Personaxes 
* Colin Farrell como John Smith
* Q'orianka Kilcher como Pocahontas
* Christian Bale como John Rolfe
* Christopher Plummer como Christopher Newport
* August Schellenberg como Xefe Powhatan
* Wes Studi como Opechancanough
* David Thewlis como Edward Maria Wingfield
* Yorick van Wageningen como Samuel Argall
* Raoul Trujillo como Tomocomo
* Janine Duvitski como Mary
* Michael Greyeyes como Rupwew
* Irene Bedard como Nai de Pocahontas
* Alex Rice como Esposa de Patawomeck
* Kalani Queypo como Parahunt
* Ben Mendelsohn como Ben 
* Noah Taylor como Selway
* Ben Chaplin como Robinson
* Eddie Marsan como Eddie
* John Savage como Savage
* Billy Merasty como Kiskiak 
* Jonathan Pryce como Xaime I de Inglaterra

## Galardóns e nomeamentos 
* 2005: Nomeada ó Oscar: Mellor fotografía.
* 2005: National Board of Review: Mellor actriz (Q'orianka Kilcher).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity 
* Web Oficial
La Justicia

***La Justicia*** foi o nome de varias publicacións:

****La Justicia***, periódico publicado en Pontevedra entre 1886 e 1890.
****La Justicia***, periódico republicano publicado en Vigo entre 1902 e 1904.
****La Justicia***, semanario publicado en Ferrol entre 1903 e 1913.
****La Justicia***, semanario publicado en Rianxo en 1914.
****La Justicia***, semanario publicado en Caldas de Reis en 1919.
****La Justicia***, periódico publicado en Ponteareas en 1925.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Justicia
La Justicia (Pontevedra)

***La Justicia*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1886 e 1890.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario político*, apareceu o 4 de decembro de 1886. Fundado e dirixido por Indalecio Armesto, tivo tamén como director a Emiliano Iglesias. Era un periódico de tendencia republicana que naceu como continuador de *El Anunciador* e trala escisión do Partido Republicano Progresista. Incluíu información política. Cesou a súa edición en 1890.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Princess Kaiulani

***Princess Kaiulani*** é unha longametraxe dirixida por Marc Forby que foi estreada en 2009. Está baseada na vida da princesa Kaʻiulani (1875–1899) do antigo Reino de Hawai.

## Sinopse 
A estrela do filme é Q'orianka Kilcher, no papel da princesa Kaʻiulani, unha das últimas persoas que ocuparon o trono do Reino de Hawai. Este filme foi preestreado no Hawaii International Film Festival baixo o título de "*Barbarian Princess*"; despois diso, Roadside Attractions os dereitos do filme e cambiou o título para os cinemas estadounidenses.

O filme fala da vida de Kaʻiulani, dende a súa infancia feliz en Honolulu ata a súa loita por manter a independencia das illas do poder dos Estados Unidos.

## Personaxes 
* Q'orianka Kilcher como Kaʻiulani
* Barry Pepper como Lorrin A. Thurston
* Shaun Evans como Clive Davies
* Will Patton como Sanford B. Dole
* Jimmy Yuill como Archibald Scott Cleghorn
* Leo Anderson Akana como Liliʻuokalani
* Ocean Kaokinaowili como David Kalākaua
* Reupena Paopao Sheck como David Kawānanakoa
* Kimo Kalilikane como Kalehua
* Kamuela Kalilikane como Mamane
* Peter Banks como Presidente Grover Cleveland
* Rosamund Stephen como Frances Folsom Cleveland Preston
* Julian Glover como Theophilus Harris Davies
* Barbara Wilshere como Mrs. Davies
* Tamzin Merchant como Alice Davies
* Catherine Steadman como Miss Barnes
* Kainoa Kilcher como Kaleo
* Laura Soller como Mrs. Anna Dole
* Christian Brassington como Duque de Winchester
* Olivia Mardon como Duquesa de Winchester
* Jay Lembeck como Walter M. Gibson
* Ka'alaka'iopono Faurot como Keiki

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Fiche en Filmaffinity
Liga Galega de Rugby 2010-11

A **edición 2010-2011 da Liga Galega de Rugby** contou con 7 equipos participantes e transcorreu entre o 10 de outubro do 2010 e o 5 de marzo do 2011 ó longo de 14 xornadas. O resultado final do campionato foi a vitoria do Campus Ourense RC a pesar dunha derrota na derradeira xornada.
## Clasificación
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Empates
!bgcolor="#efefef" width="20"|Perdidos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos Bonus 
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left| Campus Ourense RC ||bgcolor=#ffffa5|**47**|| 12 || 9 || 0 ||  3 || 11 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left| Gallaecius RC ||bgcolor=#ffffa5|**41**|| 12 || 9 || 0 ||  3 ||  5 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left| Vigo RC "B" ||bgcolor=#ffffa5|**40**|| 12 || 7 || 0 ||  5 || 12 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left| Muralla RC ||bgcolor=#ffffa5|**38**|| 12 || 8 || 0 ||  4 ||  6 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left| Mareantes RC  ||bgcolor=#ffffa5|**23**|| 12 || 4 || 1 ||  7 ||  4 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left| CR Ferrol ||bgcolor=#ffffa5|**14**|| 12 || 2 || 1 ||  9 ||  4 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left| CR Fendetestas ||bgcolor=#ffffa5| **7**|| 12 || 2 || 0 || 10 ||  1 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
En **azul** o campión.

A vitoria vale 4 puntos e o empate 2. Os bonus, dun punto cada un, danse por marcar 4 ensaios ou máis, e por perder por 7 puntos ou menos. 
|}
Acordo de Linas-Marcoussis

O **Acordo de Linas-Marcoussis** é un acordo de paz ao que se chegou o 24 de xaneiro de 2003 como remate da Guerra Civil de Costa do Marfil.

## Participantes
Entre o 13 de xaneiro e o 25 de xaneiro de 2003 reuníronse nos veciños concellos franceses de Linas e de Marcoussis, representantes dos principais partidos políticos marfileses coa intermediación do presidente da República Francesa, Jacques Chirac. Os partidos políticos participantes foron:
* Fronte Popular Marfilesa (FPI). O representante foi Pascal Affi N'Guessan, mais o seu líder era o presidente Laurent Gbagbo.
* Movemento das Forzas do Futuro (MFA). O representante foi Innocent Kobena Anaky.
* Movemento pola Xustiza e a Paz (MJP). O representante foi Gaspard Déli. Pertencía ao lado rebelde.
* Movemento Patriótico de Costa do Marfil (MPCI). O representante foi Guillaume Soro. Pertencía ao lado rebelde.
* Movemento Popular Marfilés do Grande Oeste (MPIGO). O representante foi Félix Doh. Pertencía ao lado rebelde.
* Partido Democrático de Costa do Marfil (PDCI-RDA). O representante foi Henri Konan Bédié.
* Partido Marfilés dos Traballadores (PIT). O representante foi Francis Wodié.
* Reagrupamento dos Republicanos (RDR). O representante foi Alassane Ouattara.
* Unión Democrática Ciudadana de Costa do Marfil (UDCY). O representante foi Théodore Mel Eg.
* Unión para a Democracia e a Paz en Costa do Marfil (UDPCI). O representante foi Paul Ako.

Á xuntanza chegábase logo de máis de dous anos de guerra civil entre as rebeldes Novas Forzas de Costa do Marfil (MJP, MPCI e MPIGO), que controlaban a metade setentrional do país, de maioría musulmá, e o exército gobernamental, que controlaba a metade meridional, de maioría cristiá, e as principais vías de comunicación co exterior.

O moderador das conversas foi o maxistrado francés Pierre Mazeaud, que logo sería presidente do Tribunal Constitucional galo, coa axuda do xuíz Keba Mbaye e do antigo primeiro ministro Seydou Diarra.

## Resultados
O acordo contemplaba a creación dun goberno de unidade nacional, onde se integrasen todos os partidos políticos, e que se encargaría da convocatoria de eleccións presidenciais e lexislativas. O goberno debería estar dirixido por un primeiro ministro neutral, que non podería presentarse aos comicios presidenciais seguintes. Tamén sinalaba o acordo a reforma das Forzas Armadas así como o desarmamento das forzas rebeldes, e garantía unha amnistía para os militares das súas partes implicadas no conflito. Así mesmo, tamén lles outorgaba á ONU, a Francia e á CEDEAO o papel de árbitros destes procesos.

## Consecuencias
Durante os meses seguintes, o desarmamento das forzas rebeldes foi parcial e incompleto, e tardou meses en comezar. Máis aínda tardou a convocatoria de eleccións presidenciais e lexislativas, que non se chegou a producir ata 2010.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Texto íntegro do Acordo de Linas-Marcoussis , na web do ministerio de Asuntos Exteriores de Francia.
Fran Caínzos

**Francisco Manuel Caínzos Palmero**, nado en Barcelona o 12 de xullo de 1973, é un exfutbolista galego. Xogaba de defensa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Caricaturas de Mahoma no xornal Jyllands-Posten

A **caricaturas de Mahoma** son unha serie de doce viñetas de carácter satírico aparecidas no xornal dinamarqués *Jyllands-Posten* por vez primeira o 30 de decembro de 2005 para ilustrar o texto dun artigo relacionado coa autocensura e a liberdade de expresión redactado por Flemming Rose.

## Características 
Nos debuxos aparece representado o profeta do islam Mahoma; a máis polémica das caricaturas é aquela na que o profeta aparece ataviado cun turbante en forma de bomba, unha viñeta inspirada nun outro coñecido debuxo de Aladdin portando unha mazá enriba do seu turbante. Os debuxos son obra do artista Kurt Westergaard, que a causa disto recibiu diversas ameazas e sufriu varios intentos de asasinato, o último a cargo dun mozo somalí de 28 anos o 1 de xaneiro de 2010.

A raíz da primeira publicación das imaxes en Dinamarca, houbo unha reacción violenta do radicalismo relixioso islámico e unha contrarreacción de moitas cabeceiras europeas de información na defensa da liberdade de expresión, como o diario francés *France Soir* ou o alemán *Die Welt*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [//upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/75/Jyllands-Posten-pg3-article-in-Sept-30-2005-edition-of-KulturWeekend-entitled-Muhammeds-ansigt.png Imaxe da páxina do xornal]