open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cancer

: *Para a constelación Cancer ou Cangrexo, véxase Cáncer (constelación)*.
: *Para as enfermidades coñecidos xenericamente como **cáncer** ou **cancro**, véxase Cancro*. 

miniatura|240px|*Cancer bellianus*
miniatura|240px|*Cancer irroratus*
[miniatura|240px|*[Cancer pagurus*]]
miniatura|240px|*Cancer productus*

***Cancer*** é un xénero de crustáceos decápodos mariños, o tipo da familia dos cáncridos (*Cancridae*), que inclúe 8 especies viventes e 3 extintas, entre elas cangrexos tan familiares da zona litoral como *Cancer pagurus*, o boi ou **boi de Francia**.

## Descrición 
As especies do xénero *Cancer* caracterízanse pola presenza dunha única puga posterolateral (no bordo do cacho, cara a parte traseira), espiñas anterolaterais con fisuras profundas (no bordo do cacho, cara á rexión frontal) e unha breve extensión do cacho cara a adiante, entre os ollos.

As súas pinzas son xeralmente curtas, con quillas granuladas ou lisas, non espiñentas.
* *Cancer bellianus* Johnson, 1861
* *Cancer borealis* Stimpson, 1859 
* *Cancer irroratus* Say, 1817 
* *Cancer johngarthi* Carvacho, 1989
* *Cancer pagurus* Linnaeus, 1758
* *Cancer plebejus* Poeppig, 1836
* *Cancer porteri* Rathbun, 1930
* *Cancer productus* J. W. Randall, 1840

Tamén se inclúen tres especies fósiles:

O dificultoso xénero de Linnaeus pronto foi dividido en unidades máis significativas, e *Cancer* restrinxiuse a un grupo de verdadeiros cangrexos por Pierre André Latreille en 1802 (*Histoire naturelle, générale et particulière des Crustacés et des Insectes*).
 
Cada un destes subxéneros agora considéranse como xéneros independentes, como tamén o é o xénero *Platepistoma*, erixido por Mary J. Rathbun e restaurado en 1991..

Desde entón, outros xéneros se describiron para albergar especies previamente incluídas en *Cancer *, de xeito que hoxe contén tan só oitio especies.

## Historia evolutiva 
Os primeiros fósiles que poden atribuirse con certeza ao xénero *Cancer* son os de *C. fujinaensis*, do mioceno do Xapón.

O xénero, por tanto, evolucionaría no norte do océano Pacífico, quizais durante o mioceno, e se estendería a través deste océano e do Atlántico no plioceno ou no plistoceno, cruzando a liña ecuatorial e o estreito de Panamá.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ramonell, Rosa (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-506-3.
* Ríos Panisse, Mª C. (1977): *Nomenclatura de la flora y la fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces*. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.
O Vilarvello

Como topónimo **O Vilarvello** pode referirse a:

;En Galiza
***O Vilarvello**, lugar da parroquia de Queixas no concello de Cerceda;
***O Vilarvello**, lugar da parroquia de Rodís no concello de Cerceda;
***O Vilarvello**, lugar da parroquia de Fisteus no concello de Curtis;
***O Vilarvello**, lugar da parroquia de San Martiño de Ozón no concello de Muxía.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Juan Carreira Gómez

**Juan Carreira Gómez**, nado en Melide o 8 de marzo de 1945, é un político galego.

## Traxectoria 
Ten estudos sobre Técnicas Agrarias e é especialista en soldadura. Foi elixido parlamentario autonómico en 1981 por Alianza Popular. Foi secretario xeral de Galicia Unida.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pedro Mascarenhas

**Pedro de Mascarenhas**, nado en Mértola cara a 1484 e finado en Goa (India) o 23 de xuño de 1555, foi un navegante, explorador e administrador colonial portugués. Foi o primeiro europeo que descubriu en 1512 a illa de Diego García no océano Índico e tamén atopou nesa viaxe a illa Mauricio, aínda que é probable que non fose o primeiro explorador portugués en facelo, pois expedicións anteriores como as de Diogo Dias ou Afonso de Albuquerque puideron habela atopado.

## Traxectoria 
Grazas ao impulso dado ás viaxes de exploración pola fundación en 1499 da Casa da Índia (a *Compañía das Indias Portuguesas*, destinada a controlar o comercio colonial coa India), Mascarenhas, fillo dunha familia rica, reuniu unha frota de barcos coa que emprendeu unha serie de viaxes de exploración e comercio de especias na costa do norte de África e Mozambique.

A finais de 1511, cando estaba nas proximidades do cabo de Boa Esperanza, o levantamento da rexión de Goa (probablemente instigados por Adil Shah, que quería liberar a península India do goberno de Albuquerque e os portugueses), levou a que Mascarenhas tomase a iniciativa de separarse da frota para atopar un xeito máis rápido de chegar á India. Nese momento, o longo camiño á India era o da navegación costeira seguindo a costa oriental de África ata a costa de Malabar. Mascarenhas emprendeu rumbo ao leste en augas non coñecidas e descubriu algunhas illas, Rodrigues, e bautizou outras, Reunión e Mauricio, á que lle deu o nome de Cerne, do grupo de illas ao leste de Madagascar que agora leva o seu nome (que ademais das anteriores, inclúe as Agalega e o banco de Cargados Carajos; en 1528 o tamén navegante portugués Diogo Rodrigues foi quen bautizou esas illas como illas Mascareñas na súa honra.)

Mascarenhas serviu como capitán xeneral da colonia portuguesa de Malaca de 1525 a 1526. Das súas actividades posteriores emprendidas grazas ao prestixio da súa viaxe e os seus descubrimentos, sábese que participou nunha expedición a Tunisia en 1535 e que tamén representou os intereses portugueses en Roma tralo seu nomeamento como embaixador do rei Xoán III de Portugal no séquito enviado a Roma en 1538. Nese mesmo ano Mascarenhas serviu na frota do terceiro vicerrei portugués das Indias, don García de Noronha.

En 1554, Mascarenhas foi nomeado Vicerrei da India portuguesa, desempeñando o seu cargo desde Goa, a capital das posesións portuguesas en Asia. Suponse que morreu nove meses máis tarde en Goa, en 1555, na idade de 71 anos. Foi sucedido no vicerreinado por Francisco Barreto.

## Notas
Bagarelas, Lobás, O Carballiño

** Bagarelas** é un lugar da parroquia de Lobás no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 19 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 11 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 23 habitantes (12 homes e 11 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lobás 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Salomon Islands

As **Salomon Islands** ou **Atol Salomón** é un pequeno atol do Arquipélago Chagos, no Territorio Británico do Océano Índico.

## Descrición 
Atópase no nordeste do Arquipélago Chagos entre Blenheim Reef e Peros Banhos. As illas principais do grupo son a illa Boddam,  o principal asentamento, cunha superficie de 1´08&nbsp;km², e a illa do Inglés (0´82&nbsp;km²), ambas, no bordo occidental do arrecife. Había pequenos asentamentos de chagosianos en Fouquet (0´45&nbsp;km²) e as Illas Takamaka (0´48&nbsp;km). A illa Pass ten de 0´28&nbsp;km² de superficie, e a illa Mapou 0´04&nbsp;km². Os illotes restantes son moito máis pequenos. 
A superficie total é duns 3´5&nbsp;km².

Hai un paso na lagoa, chamado Salomón Bay, no lado norte, entre a illa do Inglés e a illa do Paso. As Illas Salomón son un dos lugares de ancoraxe favoritos para os regatistas itinerantes que atravesan as Chagos, malia que non hai amarres adecuados para iates e é necesario un permiso das autoridades do BIOT. Agora deshabitadas, as illas están invadidas pola selva, e baixo as árbores de coco é difícil atopar as pegadas dos antigos asentamentos.

## Historia 
Este atol desenvolveuse na última metade do século 18 coa plantación de cocos polos traballadores de Illa de Francia (na actualidade Mauricio). Pouco se sabe das condicións dos traballadores que eran na súa maioría de orixe africana. Probablemente vivían en condicións preto da escravitude. A compañía que explotaba a plantación chamábase Chagos Agalega Company.

As Illas Salomón foron estudadas en 1837 polo Comandante Robert Moresby da Armada da India no HMS Benarés. O estudo de Moresby produciu o primeiro mapa detallado deste atol. O atol foi estudado de novo en 1905 polo comandante BT Sommerville no HMS Sealark, quen debuxou un mapa máis preciso. 
Algunhas das illas Salomón foron habitadas polos chagosianos, no momento en que o Goberno británico decidiu baleirar os habitantes locais das illas Chagos, soamente Boddam quedou habitada.

Os habitantes das Illas Salomón, que sumaban ao redor de 400, foron desaloxados forzosamente polos británicos e reasentados en Mauricio. 
A illa Boddam tiña un embarcadoiro, tendas, oficinas, unha escola, unha igrexa e unha casa onde vivía o administrador da plantación. Todos os edificios están agora ocultos pola espesa selva. Hai pozos en Boddam e as illas Takamaka. Os navegantes poden recoller auga co fin de repoñer as súas subministracións.

miniatura|Igrexa abandonada na Illa Boddam, Salomón Islands

## Illotes 
Os illotes individuais do atol son, empezando no norte, cara á dereita:

#Illa de la Passe
#Illa Mapou
#Illa Takamaka
#Illa Fouquet
#Illa Sepulture
#Illa Jacobin
#Illa du Sel
#Illa Poule
#Illa Boddam
#Illa Diable
#Illa do Inglés

## Notas
Bertamil

O topónimo **Bertamil** pode referirse a:

;En Galiza
***Bertamil**, lugar da parroquia de Lobás, no concello do Carballiño;
***Bertamil**, lugar da parroquia de Xiá, no concello de Friol;
***Bertamil**, lugar da parroquia de Entrambasaugas, no concello de Guntín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Bertomil**, lugar da parroquia de Brates, no concello de Boimorto.
Dornela, Lobás, O Carballiño

** Dornela** é un lugar da parroquia de Lobás no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller), o mesmo número ca en 2010.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lobás 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Xuio, Lobás, O Carballiño

** Xuio** é un lugar da parroquia de Lobás no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 3 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lobás 
### Parroquias do Carballiño
## Notas
Godás

O topónimo **Godás** pode referirse a:

;En Galiza
***Godás de Cima**, lugar da parroquia de Longoseiros, no concello do Carballiño;
***Godás do Río**, lugar da parroquia de Longoseiros, no concello do Carballiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Goda**, lugar da parroquia de Artes, no concello de Ribeira.
Longoseiros, Longoseiros, O Carballiño

** Longoseiros** é un lugar da parroquia de Longoseiros no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 100 habitantes (39 homes e 61 mulleres), cinco máis ca en 2010 (38 homes e 57 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Longoseiros 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Esgueva, Madarnás, O Carballiño

** Esgueva** é un lugar da parroquia de Madarnás no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o Instituto Nacional de Estadística e do IGE en 2011 tiña 49 habitantes (32 eran e 17 mulleres), dous máis ca en 2010 (31 homes e 16 mulleres).

A aldea está á beira da estrada OU-902, que une O Carballiño co Irixo e Lalín. Neste lugar está a Insua dos Poetas, a carón do río Pedriña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Madarnás 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Entrambosríos

Como topónimo **Entrambosríos** pode referirse a:

;En Galiza
***Entrambosríos**, parroquia do concello da Merca;
****Entrambosríos**, lugar de dita parroquia;
***Entrambosríos**, lugar da parroquia de Armental, no concello da Peroxa;
***Entrambosríos**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de San Sadurniño;
***Entrambos Ríos**, lugar da parroquia de Ramil, no concello de Castro de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Entrambasrías**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***Trambosríos**, lugar da parroquia de Laxe, no concello de Moraña;
***Entrelorríos**, lugar da parroquia de Castromaior, no concello de Abadín.
Chao de Lamas, Lamas, San Sadurniño

**Chao de Lamas** ou **O Chao de Lamas** é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2025 tiña 44 habitantes (25 homes e 19 mulleres), o que supón un mantemento en relación a 2011, cando tiña 44 habitantes (26 homes e 18 mulleres).

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas 
### Parroquias de San Sadurniño 
## Notas
A Bubela, Mudelos, O Carballiño

** A Bubela** é un lugar da parroquia de Mudelos no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 20 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 12 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 20 habitantes (8 homes e 12 mulleres).
## Lugares e parroquias
### Lugares de Mudelos 
### Parroquias do Carballiño
## Notas
Ramón Lareo López

**Ramón Lareo López**, coñecido como **Roque**, nado en Anzo (Lalín) o 17 de novembro de 1918 e finado en Lalín o 10 de marzo de 1984, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Mobilizado no exército franquista na guerra civil. Empresario no sector gandeiro e na construción. Foi elixido parlamentario autonómico en 1981 pola UCD. Pasou ao Grupo Mixto como independente o 9 de setembro de 1983. Causou baixa por falecemento en marzo de 1984.

## Vida persoal 
Casou con Asunción García Carrera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Negritos

miniaturadaimagem|Rapaza ati
Os **negritos** conforman un conxunto de pobos de talle pequeno, pel negra e cabelos crechos que viven illados en tres zonas xeográficas do sueste de Asia: as Andaman, península malaia e as Filipinas e que descenden dos primeiros humanos modernos que chegaron á rexión hai entre 50 e 70.000 anos. As análises xenéticas amosan que máis aló da súa semellanza física, os diferentes grupos non teñen un parentesco máis que vago e antigo, mais cada grupo posúe unha unidade xenética moi homoxénea de ADN mitocondrial, o que indica un illamento prolongado.
miniaturadaimagem|Semang adulto
## Poboacións 
Os negritos abranguen os pobos orixinarios das illas Andaman, tanto os denominados grandes andemaneses como os jarawa, jangil, onge; os pobos semang de Malaisia: bateq do nordés de Pahang e sur de Kelantan, mendriq do sueste de Kelantan, jahai do nordés de Perak e occidente de Kelantan, lanoh do centro norte de Perak, kintak no límite entre Perak e Kedah, kensiu do nordés de Kedah e de Perak en Malaisia e na provincia de Yala en Tailandia. En Tailandia ademais destes viven os mani. En Filipinas son 25 grupos etnolingüísticos como os aeta, agti ou ati, en total unhas 15.000 persoas habitando as principais illas. As poboacións de Filipinas e da península malaia falan linguas austronesias, que difiren das dos seus veciños mentres os das illas Andaman falan linguas sen relación con ningún outro grupo coñecido.

miniaturadaimagem|Parella grande andamanesa

## Notas
Acrocodia indica

O ***Acrocodia indica*** é a meirande das catro especies de tapir e a única nativa de Asia. Diferénciase doutros membros da familia pola súa gran mancha branca no lombo mentres o resto do corpo é enteiramente negro agás a punta das orellas que son brancas. Miden entre 1.80 e 2.40 metros de lonxitude e entre 90 e 107&nbsp;cm de altura. O seu peso vai dos 250 ata os 320 quilos, a femia é un pouco máis grande ca o macho.

## Taxonomia 
A especie foi incluída xunto coas demais especies do xénero *Tapirus*, mais posteriormente foi separada no seu propio xénero, *Acrocodia*.

## Notas
Godás do Río, Longoseiros, O Carballiño

** Godás do Río** é un lugar da parroquia de Longoseiros no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2024 Tiña 33 habitantes (14 homes e 19 mulleres), once menos ca en 2010, cando tiña 44 habitantes (21 homes e 23 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Longoseiros 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Martiño, Lamas, San Sadurniño

**Martiño** ou **O Martiño**, en 2025 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres), o que supón un mantemento en relación a 2011, cando tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lamas
### Parroquias de San Sadurniño
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Os Martiños.
*Os Samartiños.
*San Martiño.
*Casmartiño.
*Portomartiño.
Casmartiño

O topónimo **Casmartiño** pode referirse a:

;En Galiza
***Casmartiño**, lugar da parroquia de Pedrouzos, no concello de Castro Caldelas;
***Casmartiño**, lugar da parroquia de Santa Marta de Moreiras, no concello do Pereiro de Aguiar;
***Casmartiño**, lugar da parroquia de Bodaño, no concello de Vila de Cruces.

## Véxase tamén
### Outros artigos
José Luis García Casasnovas

**José Luis García Casasnovas**, nado en Ribadavia o 23 de xaneiro de 1936, é un político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Gregorio García Rodríguez. Funcionario do Instituro Nacional de Seguridad Social (INSS) e técnico en radiodifusión. Foi correspondente dos periódicos *Faro de Vigo*, *El Pueblo Gallego*, *La Región*, *Vida Gallega* e *Diario de Pontevedra* e das emisoras RNE, La Voz del Miño e Radio Orense en Ribadavia. Colaborou con Radio Juventud de Ribadavia e foi presidente do Ribadavia Atlético. Foi conselleiro local do Movimiento, tenente de alcalde e alcalde de Ribadavia. Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas por AP. Foi presidente do Consello Asesor de RTVE-G (2006).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Leiras, Lamas, San Sadurniño

**Leiras** ou **As Leiras** é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2025 tiña 10 habitantes (4 homes e 6 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 8 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas 
### Parroquias de San Sadurniño 
## Notas
Benito García Dorgambide

**Benito García Dorgambide**, nado en Baión (Vilanova de Arousa) o 28 de maio de 1926 e finado en Santiago de Compostela o 12 de febreiro de 1991, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola USC. Exerceu como avogado en Vilagarcía de Arousa. Foi un dos fundadores do Partido Socialista Popular en Galicia en 1971, do que foi secretario provincial de Pontevedra. Foi elixido parlamentario pola provincia de Pontevedra nas primeiras eleccións autonómicas polo PSdeG-PSOE.

## Vida persoal 
Casou con María Dolores Giménez Pérez Galdós e foi pai da tamén política Dolores García Giménez.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Portomartiño, Xesta, A Lama

**Portomartiño** é un lugar da parroquia de Xesta no concello pontevedrés da Lama, na comarca de Pontevedra. Segundo o INE, en 2025 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 7 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xesta
### Parroquias da Lama
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Martiño.
*Os Martiños.
*San Martiño.
*Os Samartiños.
*Casmartiño.
Catro tigres asiáticos

Denomínanse **tigres asiáticos**, **catro tigres asiáticos** ou **dragóns asiáticos** ás economías altamente desenvolvidas de Hong Kong, Singapur, Taiwán e Corea do Sur que partindo dunha economía tradicional mantiveron elevadas taxas de crecemento económico e unha rápida industrialización entra a década de 1960 e a de 1990 e na actualidade son territorios desenvolvidos economicamente.

Foron economías que se centraron no desenvolvemento de bens para a exportación aos países industrializados, favorecida por unha man de obra barata, mentres deixaban nun lugar secundario o desenvolvemento do consumo interno, experimentando excedentes comerciais; tamén promoveron a educación en todos os niveis como método para aumentar a produtividade. E utilizaron estratexias agresivas para atraer capital estranxeiro. O seu modelo foi o Xapón, que co seu constante crecemento económico creou un mercado dinámico na zona circundante, e á súa vez, a experiencia destes países marcou a outros territorios da rexión que posteriormente seguiron o seu exemplo, coñecéndose como novos tigres asiáticos.
Jesús Gayoso (político)

**Jesús Gayoso Rey**, nado en Vilalba o 6 de xullo de 1930 e finado en Santiago de Compostela o 19 de febreiro de 1987, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fixo estudos de Maxisterio. Propietario dunha fábrica de ladrillos e unha sala de festas. Foi concelleiro polo terzo familiar e alcalde de Vilalba. Foi elixido parlamentario pola provincia de Lugo nas primeiras eleccións autonómicas por Alianza Popular. Volveu ser elixido parlamentario autonómico pola Coalición Popular, nas autonómicas de 1985, escano que ocupou ata o seu falecemento como consecuencia dun accidente de tráfico en Santiago de Compostela o 17 de febreiro de 1987.
## Vida persoal 
Casou con Concepción Orol Fanego e foi pai de María Jesús, Inmaculada e Alejandro Gayoso Orol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Baía de Palma

[450px|miniatura|Vista da baía desde [Palma.]]

A **baía de Palma** (en catalán: *badia de Palma*) é unha baía situada ao suroeste da illa de Mallorca. Está formada polas costas dos termos municipais de Palma, Calvià e Llucmajor. Está limitada ao oeste polo cabo de Cala Figuera, e ao leste por cabo Blanc.

## Véxase tamén 
*Mallorca
Os Martiños, Fisteus, Curtis

**Os Martiños** é un lugar da parroquia de Fisteus no concello coruñés de Curtis, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 8 habitantes (6 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fisteus 
### Parroquias de Curtis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Martiño.
* San Martiño.
* Os Samartiños.
* Casmartiño.
* Portomartiño.
Parque Nacional Podyjí

O **Parque Nacional Podyjí** (*Národní park Podyjí* en checo), é un dos catro parques nacionais da República Checa.

Fundado en 1991, é o parque máis pequeno do país con 630 km² e localízase na rexión de Moravia Meridional. Protexe as extensas áreas forestais que se conservan no val do río Dyje. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do parque 
* Portal turístico do parque
Provincia de Calatayud

220px|thumb|División territorial de España en 1822 coa Provincia de Calatayud.
A **Provincia de Calatayud** foi unha provincia española creada o 27 de xaneiro de 1822, durante o Trienio liberal. Comprendía as comarcas zaragozanas de Comunidade de Calatayud, Campo de Daroca, Aranda, e sur de Valdejalón, o norte da turolense Comarca do Jiloca, así como municipios limítrofes das actuais provincias de Soria e Guadalaxara. Nun principio debateuse en Cortes si a maior parte destas poboacións debían radicar na futura provincia de Teruel ou constituír unha propia.

A súa poboación era de 105.947 habitantes, o que representaba o 0,9% da poboación total española da época. A capital era Calatayud.

Coa restauración do absolutismo, revógase esta división territorial o 1 de outubro de 1823, volvendo á división anterior. A Reforma de Javier de Burgos en 1833 recuperará a división de 1822, excepto as provincias de Calatayud, o Vierzo e Xàtiva.

En 1842 abriuse de novo o debate sobre a provincia de Calatayud, pero contou cunha firme oposición das provincias veciñas de Guadalaxara, Soria e Zaragoza, enterrándose finalmente a reclamación.

## Concellos 
A provincia de Calatayud estaba formada polos seguintes concellos:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*División territorial de España en 1833
Escherichia

***Escherichia*** é un xénero de bacterias pertencente á familia Enterobacteriaceae. É unha bacteria gramnegativa, non formadora de esporas, anaerobia facultativa. Forma parte da flora intestinal dos animais de sangue quente, onde *Escherichia* proporciona unha parte da súa produción de vitamina K ao seu hóspede. Algunhas especies de *Escherichia* son patóxenas. O xénero recibiu o seu nome por Theodor Escherich, que descubriu a especie E. coli

## Patoxénese 
A pesar de que a maioría das especies de *Escherichia* son comensais inofensivos, algunhas cepas son patóxenos humanos, causantes de infeccións do tracto urinario, e enfermidades gastrointestinais que varían entre unha simple diarrea ata unha disentería; A pesar de que *Escherichia coli* é responsable da gran maioría das enfermidades provocadas por este grupo de bacterias en humanos, outros membros do xénero tamén poden producir infeccións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escherichia coli
* *E. coli* O157:H7

### Ligazóns externas 
* Escherichiagenomes and related information at PATRIC, a Bioinformatics Resource Center funded by NIAID
José Romero Becerra

**José Romero Becerra**, nado en Xinzo de Limia o 20 de agosto de 1930 e finado no mesmo concello o 13 de decembro de 2006, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1962. Foi Administrador da Tabacalera en Xinzo de Limia. Foi concelleiro e primeiro tenente alcalde de Xinzo de Limia. Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas por UCD. Integrado en Coalición Galega, volveu ser elixido parlamentario autonómico nas autonómicas de 1985.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Portocavado

O topónimo **Portocavado** pode referirse a:

;En Galiza
***Portocavado**, lugar da parroquia de Cambás, no concello de Aranga;
***Portocavado**, lugar da parroquia de Cumbraos, no concello de Sobrado.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Benito Iglesias Cacicedo

**Benito Iglesias Cacicedo**, nado en Vigo o 15 de abril de 1923 e finado na mesma cidade o 26 de xuño de 1997, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrado de neno en Barcelona, pasou alí a guerra civil. Mestre industrial, traballou en Citroën como responsábel de Formación Profesional. Foi elixido parlamentario pola provincia de Pontevedra nas primeiras eleccións autonómicas por Alianza Popular.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pramado, Lamas, San Sadurniño

**Pramado** é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2025 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 5 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lamas
### Parroquias de San Sadurniño
## Notas
Juan Manuel Iglesias Rivera

**Juan Manuel Iglesias Rivera**, nado en Ourense o 21 de abril de 1940, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense. Funcionario do Ministerio de Traballo en Ourense, traballou como avogado laboralista. En 1977 ingresou no Partido Socialista Popular, do que foi secretario provincial de Ourense. Foi concelleiro e tenente de alcalde de Ourense. Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas polo PSdeG-PSOE.

Causou baixa como parlamentario a finais de 1982 ao ser nomeado gobernador civil de Lugo, posto no que permaneceu ata 1996, cando o cambio de goberno fixo que fose substituído por José Luis Mourín Estela. Posteriormente reincorporouse á administración pública, onde se xubilou.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ramisqueiras, Lamas, San Sadurniño

**Ramisqueiras** ou **As Ramisqueiras**, en 2025 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres), o que supón un mantemento en relación a 2011, cando tiña tamén 17 habitantes (5 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lamas
### Parroquias de San Sadurniño
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*A Ramisqueira
83ª edición dos Óscar

A **83ª edición dos Óscar**, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes de 2010 dos Estados Unidos e celebrouse o 27 de febreiro de 2011, no Teatro Kodak do distrito de Hollywood nos Ánxeles (California). Durante a cerimonia, Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas presentou os Premios da Academia (comunmente coñecidos como **Oscars**) en 24 categorías. A cerimonia foi televisada nos Estados Unidos pola ABC. Os actores James Franco e Anne Hathaway co-presentaron a cerimonia, sendo a primeira vez para cada un.

Como eventos relacionados, a Academia a súa segunda cerimonia anual dos Premios Gobernadores no Grand Ballroom de Hollywood and Highland Center o 13 de novembro de 2010. O 12 de febreiro de 2011, nunha cerimonia no Beverly Wilshire Hotel en Beverly Hills, os Óscar á técnica foron presentados por Marisa Tomei.

''The King's Speech* gañou catro premios, todos en categorías maiores: Mellor filme, Mellor director, Mellor actor e Mellor guión orixinal. *Orixe* tamén gañou catro premios, todos en categorías técnicas. Os outros gañadores foron *The Social Network* con tres premios e *Alice in Wonderland*, *The Fighter* e *Toy Story 3*, con dous premios cada un. Ademais, *Black Swan*, *In a Better World*, *Inside Job* e *The Wolfman* recibiron cadanseu premio; os filmes non ficticios de *God of Love*, *The Lost Thing* e *Strangers No More'' gañaron en cada unha das súas categorías específicas. A cerimonia tivo preto de 38 millóns de espectadores (só en América do Norte).

## Gañadores e nomeados 
Os nomeados da 83ª edición dos Óscar foron anunciados o 25 de xaneiro de 2011 no Samuel Goldwyn Theater en Beverly Hills por Tom Sherak, presidente da Academia, e a actriz Mo'Nique.

Os filmes que recibiron máis nomeamentos foron ''The King's Speech* con doce, seguido de *Valor de lei'' con dez. Os gañadores foron anunciados durante a cerimonia de entrega o 27 de febreiro de 2011.

### Premios 
dereita|miniatura|150px|Tom Hooper, Mellor director.
dereita|miniatura|150px|Colin Firth, Mellor actor.
dereita|miniatura|150px|Natalie Portman, Mellor actriz.
dereita|miniatura|150px|Christian Bale, Mellor actor secundario.
dereita|miniatura|150px|Melissa Leo, Mellor actriz secundaria.
dereita|miniatura|150px|Aaron Sorkin, Mellor guión adaptado.
dereita|miniatura|150px|Randy Newman, Mellor canción orixinal.
dereita|miniatura|150px|Rick Baker, Mellor maquillaxe.

Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios da Academia Honoríficos 
A academia celebrou a súa segunda cerimonia anual Premios Gobernadores o 13 de novembro de 2010, na que foron presentados os seguintes premios.

### Oscar honorífico 
* Kevin Brownlow
* Jean-Luc Godard
* Eli Wallach

### Premio en memoria de Irving G. Thalberg 
* Francis Ford Coppola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos Óscar 
* Web oficial de AMPAS 
* Canal dos Óscar en YouTube
Fernando Martínez González

**Fernando Martínez González**, nado en Vilalba o 11 de novembro de 1952, é un economista e político galego do PSdeG-PSOE que foi parlamentario autonómico e concelleiro en Cerceda, sendo alcalde entre 1992 e 1995.

## Traxectoria 
Licenciado en Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi apoderado de banca no Banco Central. Militou na UPG, ingresou no PSG en 1969 e posteriormente integrouse no PSdeG-PSOE. Afincado en Cerceda, foi elixido parlamentario pola provincia da Coruña nas primeiras eleccións autonómicas polo PSdeG-PSOE. Volveu ser elixido parlamentario autonómico nas autonómicas de 1985. Así mesmo encabezou a candidatura socialista en Cerceda nas eleccións municipais de 1983, formando inicialmente parte da oposición ata que en decembro de 1985 o seu compañeiro Jesús Orgeira Muíño foi elixido alcalde e pasou a ocupar responsabilidades de goberno con este. Os socialistas revalidarían o goberno con maioría absoluta nas municipais de 1987 e 1991, con Orgeira á fronte. En xuño de 1992 foi elixido alcalde tras presentar unha moción de censura contra o alcalde co apoio de 5 concelleiros socialistas máis un do PP. Tras ser inhabilitado xunto con Orgeira a finais de 1994, en febreiro de 1995 delegou as súas funcións no tamén socialista José García Liñares, o cal encabezaría a candidatura socialista no mes de maio e lograría a alcaldía con maioría absoluta.

## Obras 
* *Contos e lendas da Terra Chá*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cerceda
### Ligazóns externas 
* Martínez: "Lo que negocies sindicalmente va a misa"
EPKM

**EPKM** é a designación dun motor foguete usado como última etapa nos foguetes chineses Longa Marcha 2E.

## Características 
O motor EPKM foi construído pola Corporación Industrial Gran Muralla China (CGWIC polas súas siglas en inglés) e usa propelente sólido (HTPB) para funcionar. Foi usado no lanzamento dos satélites Echostar 1 e Asiasat 2 e estabilízase mediante rotación a 40 r.p.m.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Longa Marcha 2E
Klebsiella

miniatura|dereita|*K. pneumoniae* vista con microscopio electrónico.
***Klebsiella*** é un xénero de bacterias gramnegativas con forma de bacilo, inmóbiles, oxidase negativas, que presentan unha gran cápsula de composición basicamente polisacarídica. Recibe o seu nome polo microbiólogo alemán Edwin Klebs (1834–1913). É un patóxeno humano frecuente, que pode orixinar unha ampla variedade de doenzas, principalmente pneumonía, infeccións do tracto urinario, septicemia, e infeccións de tecidos brandos. Produce infeccións nosocomiais (hospitalarias) e algunhas cepas son moi resistentes aos antibióticos.

As especies de *Klebsiella* son ubicuas na natureza. Están presentes no tubo dixestivo e no aparato respiratorio de homes e animais como bacterias comensais. Son frecuentes nas feces e poden ser un indicador de contaminación fecal. Abundan no solo, e auga e son fixadores de nitróxeno.

## Patoxenicidade 
* *Klebsiella pneumoniae* orixina infeccións respiratorias (pneumonías, abcesos pulmonares, pleuresías), infeccións intestinais e urinarias. Ten un efecto citotóxico sobre o epitelio das vías aéreas e pode ser responsable de infeccións nosocomiais. O seu poder patóxeno e a súa virulencia está ligada a varios factores:
:* A súa cápsula de polisacáridos, que lle confire a *Klebsiella pneumoniae* un forte poder invasivo ao protexela da fagocitose e en certa medida dalgúns desinfectantes. Esta voluminosa cápsula explica o aspecto pegañento e empenado das colonias nos medios de cultivo habituais. O papel da cápsula non se comprende totalmente, e obtivéronse resultados diferentes nos estudos *in vivo* e* in vitro*.
:* Produción de sideróforos (péptidos que captan ferro), 
:* Produción de lipopolisacárido (LPS) 
:* Produción dun complexo extracelular (tóxico para os tecidos pulmonares). Sábese que este efecto está ligado á cápsula, xa que desaparece nas bacterias viventes pero non capsuladas. Ademais, a citotoxicidade das cepas non capsuladas recupérase simplemente engadindo cápsulas extraídas por purificación dunha colonia capsulada. 
:* Produción de adhesina, que lle permite formar biofilmes.
* A subespecie *ozenae* pode ser patóxena nas vías respiratorias.
* A subespecie *rhinoscleromatis* é o axente específico do rinoscleroma.

## Lista de especies 
Klebsiella pneumoniae (Schroeter 1886) Trevisan 1887 
:Klebsiella pneumoniae subsp. pneumoniae (Schroeter 1886) Ørskov 1984
:Klebsiella pneumoniae subsp. ozaenae (Abel 1893) Ørskov 1984
:Klebsiella pneumoniae subsp. rhinoscleromatis (Trevisan 1887) Ørskov 1984
Klebsiella oxytoca (Flügge 1886) Lautrop 1956 
Klebsiella mobilis Bascomb et al. 1971 
Klebsiella singaporensis Li et al. 2004 
Klebsiella granulomatis (Aragão and Vianna 1913) Carter et al. 1999 
Klebsiella variicola Rosenblueth et al. 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Klebsiella* article from eMedicine.com
* KLEBSIELLA, spp. *Klebsiella*
Barro, Madarnás, O Carballiño

** Barro** é un lugar da parroquia de Madarnás no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 34 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 16 eran homes e 18 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 33 habitantes (15 homes e 18 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Madarnás 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Xurxo Pérez Pintos

**Xurxo Pérez Pintos**, nado en Vigo en 1948, é un biólogo galego.

## Traxectoria 
Estudou Bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela. Traballou no departamento de Bioloxía da Universidade Laboral de Ourense e Vigo. Como profesor de ensino secundario foi xefe do departamento de Bioloxía no IES Manuel Antonio de Vigo.

Xunto con Xosé Bouzó Fernández e Paco Martínez levan a cabo anualmente, dende hai máis de trinta anos, os Paseos pedagóxicos, dentro do programa das Xornadas do Ensino de Vigo.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Historia contemporánea da destrución da natureza en Galiza*, 2009, A Nosa Terra.

### Obras colectivas 
* *Bioloxía no laboratorio* (Xistral, 1980; Andrés Sanjuan López).
* *Aprendendo na naturaleza, bioloxia experimental de campo* (Xerais, 1983; con Andrés Sanjuan López e Pastora Fernández Ferro)
* *As bioinvasións na Galiza* (A Nosa Terra, 2004; con Xosé Bouzó Fernández)
* *A pegada socioecolóxica do sistema enerxético galego* (Sotelo Blanco, 2007; con Xosé Bouzó Fernández)
* *Serra da Groba. A formación da paisaxe* (Tórculo, 2017; con Xosé Bouzó Fernández)
Randulfe, Lamas, San Sadurniño

**Randulfe** é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2013 (último ano no que se ofrecen datos), estaba deshabitado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas 
### Parroquias de San Sadurniño 
## Notas
Emilio González Afonso

**Emilio González Afonso**, nado en Verín o 25 de abril de 1954, é un médico e político galego.

## Traxectoria 
Integrado en Coalición Galega, foi candidato ás autonómicas de 1985, pero non saíu elixido, aínda que finalmente foi parlamentario autonómico dende setembro de 1986 en substitución de Senén Bernárdez Álvarez. Foi candidato á alcaldía de Verín nas eleccións municipais de 1987 pola CPG, logrando 1 concelleiro. Nas municipais de 1991 foi elixido novamente concelleiro, nesta ocasión polo PPdeG. Pouco tempo despois, o grupo municipal abandonou o partido, e o 17 de outubro de 1991 foi elixido alcalde de Verín mediante unha moción de censura co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE. Nas municipais de 1995 encabezou a Plataforma de Independentes de España e logrou 4 concelleiros, perdendo a alcaldía en favor do PPdeG tras lograla maioría absoluta. 

En marzo de 1997 integrouse no PSdeG-PSOE e encabezou a candidatura socialista nas municipais de 1999 e 2003, sen lograr recupera-la alcaldía. Foi deputado provincial entre 1999 e 2003. En abril de 2004, e tras perder o ano anterior o PPdeG a maioría absoluta, foi elixido alcalde mediante unha moción de censura co apoio de Verinenses Independente e o BNG, pasando encabezar un goberno tripartito. Tras un final de mandato un tanto convulso, abandonando o BNG o goberno en xuño de 2006, nas municipais de 2007 perdeu a alcaldía tras recuperar o PPdeG a maioría absoluta. Continuou como portavoz do grupo socialista na oposición, concorrendo de novo como candidato do PSdeG nas municipais de 2011, quedando novamente na oposición tras revalidar o PPdeG a maioría absoluta. Permaneceu como portavoz e concelleiro ata o final do mandato en 2015.

En xullo de 2018, trala chegada de Pedro Sánchez ao goberno de España, foi nomeado subdelegado do goberno na provincia de Ourense. Mantívose á fronte da Subdelegación ata a súa xubilación en abril de 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Verín
Loibán, Merille, Ourol

**Loibán** é un lugar da parroquia de Merille no concello lugués de Ourol, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o IGE, en 2021 tiña 2 habitantes (2 homes).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Merille
### Parroquias de Ourol
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Loiba.
*As Loibas.
Arquipélago de Aasiaat

miniaturadaimagem|Arquipélago de Aasiaat

**Aasiaat** é un arquipélgao no oeste de Groenlandia. A illa máis grande é Saqqarliup Nunaa que permanece deshabitada pero ten estruturas aptas para turistas. Na illa de Aasiaat localízase a quinta poboación do país, Aaasiaat con máis de 3000 habitantes. Na de Akunnaaq está a localidade do mesmo nome con arredor de 100 persoas. Na illa de Kitsissuarsuit, a localidade de igual nome ten 79 habitantes. Na illa de Killit está a localidade abandonada do mesmo nome.
Bañoca, Bardaos, San Sadurniño

**Bañoca** ou **A Bañoca** é un lugar da parroquia de Bardaos no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o INE, en 2025 tiña 38 habitantes (18 homes e 20 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 39 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Bardaos
### Parroquias de San Sadurniño
## Notas
Leboriz

O topónimo **Leboriz** pode referirse a:

;En Galiza
***Leboriz**, lugar da parroquia da Cañiza, no concello da Cañiza;
***Leboriz**, lugar da parroquia de Francos, no concello de Guntín;
***Leboriz**, lugar da parroquia de Bardaos, no concello de San Sadurniño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Igrexa, Adragonte, Paderne

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Adragonte no concello coruñés de Paderne, na comarca de Betanzos. Segundo o INE, en 2025 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 15 habitantes.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santiago de Adragonte.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Adragonte 
### Parroquias de Paderne 
## Notas
Parque Nacional Šumava

O **Parque Nacional Šumava** (*Národní park Šumava* en checo), tamén coñecido simplemente como **NP Šumava**, é un dos catro parques nacionais da República Checa.

Fundado o 20 de marzo de 1991, é o parque máis grande do país con 6900&nbsp;km² e localízase nas rexións de Plzeň e Bohemia Meridional. O parque tamén se atopa na lista da UNESCO de Reservas da biosfera e fai fronteira con Austria e Alemaña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do parque
O Ouro, Souto, Paderne

**O Ouro** é un lugar da parroquia de Souto no concello coruñés de Paderne, na comarca de Betanzos. Segundo o INE, leva deshabitado desde polo menos o ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Souto
### Parroquias de Paderne
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*O Ourovello.
Fíbula celta

[miniatura|O broche Rogart, Museo Nacional de Escocia, FC2. Broche penanular dos [pictos, en Escocia, século VIII, prata con ouro e cristal. Clasificadas como Fowler tipo H3..]]
As **fíbulas celtas**, tamén chamadas **broches penanulares**, son tipos de broches fixadores da roupa. Están especialmente asociados co comezo da Alta Idade Media en Irlanda e Britania, malia ter sido atopados noutros tempos e lugares, como por exemplo, formando parte do vestido feminino tradicional en áreas da moderna norte de África.

Eran útiles propios da Idade de Ferro e da era romana, e están especialmente asociadas cos broches ornamentados producidos en metal precioso para as elites de Irlanda e Escocia (anos 700-900). Son os obxectos máis importantes da metalurxia medieval de alta calidade, e forman parte da arte celta e da arte insular.miniatura|Fíbula en prata do período viquingo|centro
## Notas
Julián Martínez Larrán

**Julián Martínez Larrán**, nado en Vigo o 17 de maio de 1928 e finado na mesma cidade o 13 de maio de 2009, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou nos Maristas de Vigo e Lugo. Licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto. Foi profesor de Dereito Mercantil e Dereito Procesal na Escola San Raimundo de Peñafort de Vigo. Foi membro da Unión Democrática Española e presidiu o IV congreso de AP en Galicia. Foi elixido parlamentario pola provincia de Pontevedra nas primeiras eleccións autonómicas por Alianza Popular. Pertenceu ao Consello Social da USC (1987-1992). Finou en Vigo o 13 de maio de 2009.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
A Penoubiña

Como topónimo **A Penoubiña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Penoubiña**, lugar da parroquia de Souto, no concello de Paderne;
***A Penoubiña**, lugar da parroquia de Carnés, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
José Pedro Moreno González

**José Pedro Moreno González**, nado en Verín o 22 de febreiro de 1948, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Oviedo. Exerceu como avogado na Coruña, onde foi asesor de varios Bancos e empresas. Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas por UCD.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Maximino Pérez Hortas

**Maximino Pérez Hortas**, nado en Monforte de Lemos o 9 de xuño de 1917 e finado na mesma vila o 8 de outubro de 2010, foi un político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito. Foi director do Colexio San Antonio de Monforte de Lemos. Foi concelleiro e tenente de alcalde de Monforte de Lemos. Foi elixido parlamentario pola provincia de Lugo nas primeiras eleccións autonómicas por UCD.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Eridan

**Eridan** foi o nome dun foguete sonda francés de dúas etapas que estivo en servizo entre 1968 e 1979.

## Características 
O Eridan estaba formado por dúas etapas consistentes en foguetes Stromboli. Era capaz de subir unha carga útil de 130&nbsp;kg a 425&nbsp;km de altura. Foi lanzado 15 veces, cun único fallo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Stromboli (foguete)
Great Chagos Bank

thumb|right|300px|O great Chagos bank atópase no medio do arquipélago das Chagos. (Clique na imaxe para unha vista máis detallada do mapa).

O **Gran Banco de Chagos** no Arquipélago Chagos a uns 500&nbsp;km ao sur das Maldivas é o atol coa estrutura máis grande do mundo, cunha superficie total de 12.642&nbsp;km²  O atol é administrado polo Reino Unido a través do Territorio Británico do Océano Índico.

## Illas 
A pesar do seu enorme tamaño, o Gran Banco de Chagos é en gran parte unha estrutura submarina. Só hai catro arrecifes emerxentes, a maioría localizados no bordo occidental do atol, a excepción da solitaria illa Nelson que se atopa illada no medio da franxa norte. Estes sete ou oito arrecifes individuais son illas baixas e areosas, cunha superficie total de ao redor de 4,5&nbsp;km². Todas as illas e as súas augas circundantes son unha Reserva Natural Estrita desde 1998. A lonxitude total das extensións orientais e meridionais do banco, así como os arrecifes da zona central están totalmente mergullados.

As illas do Gran Banco de Chagos, comezando en sentido horario desde o sur, son as seguintes: 
* Danger Island (un pouco máis de 2&nbsp;km de longo de norte a sur, por 1&nbsp;km de largo, a superficie da terra e de 0,66&nbsp;km² a vexetación son palmeiras de ata 12 m de alto. 
* Eagle Islands 
** Eagle Island (Eagle Island, vexetación con altos cocos, zona de terra 2,45&nbsp;km². 
** Sea Cow Island (Île Vache Marine) a vexetación, con árbores, terra 18 ha. 
* Three Brothers (*Tres Irmáns*) e Resurgent Islands, con vegetación de altos cocos, zona de terra 0,4&nbsp;km². 
** Île du Sud (Illa Sur, a máis grande do grupo), 23 ha. 
** Île du Milieu (Illa Media), 8 ha. 
** Illote rochoso sen nome 
** Île du Nord (Illa Norte), 6 ha. 
* Nelson Island 2&nbsp;km de longo de leste a oeste, por 0,41&nbsp;km de largo, terra 0,4&nbsp;km² con vexetación alta (3 m) e tupida.

## Cartografía dos arrecifes mergullados 
O gran banco de Chagos foi por primeira vez estudado polo Comandante Robert Moresby da Indian Navy en 1837, todos os outros mapas que se editaron durane máis dun século e medio baseábanse no seu. Malia que os mapas dos atois formados polos arrecifes emerxidos na súa maioría, como Peros Banhos e Diego García, eran relativamente precisos, a cartografía dos arrecifes mergullados que forman o Gran Banco de Chagos eran todo un reto. A forma real dos arrecifes afundidos só se coñeceu por imaxes satelitais cando chegou a estar dispoñible na última parte do século XX.

Os debuxos orixinais da Hidrográfia de Moresby non coinciden coa forma real dos arrecifes mergullados, especialmente nas zonas onde non había illas emerxentes cerca, como no bordo sueste. Os primeiros estudos hidrográficos na década de 1980 marcaron mapas de navegación das Chagos cunha liña de puntos e a lenda "existencia dubidosa" ata a edición de 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquipélago Chagos

### Ligazóns externas 
*Oceandots - Great Chagos Bank 
*Geochronology of Basement Rocks from the Mascarene Plateau, the Chagos Bank and the Maldives Ridge