open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Léo Delibes

**Clément Philibert Léo Delibes**, nado en Saint-Germain-du-Val o 21 de febreiro de 1836, e finado en París o 16 de xaneiro de 1891, foi un compositor francés de ballets e óperas. Entre as súas obras máis destacadas atópanse os ballets *Coppélia* (1870) e *Sylvia* (1876) e as óperas ''Le roi l'a dit* (1873) e *Lakmé'' (1883).

## Biografía 
Era fillo dun carteiro profesional. A súa madre era músico, e o seu avó foi cantante de ópera. Foi criado sobre todo pola súa nai e o seu tío despois da morte do seu pai. En 1871, ós 35 anos, casou con Leontine Estelle Denainekin. Delibes morreu 20 anos máis tarde en 1891, e foi soterrado no Cimetière de Montmartre, París. O seu sobriño Frédéric foi o avó paterno do escritor español Miguel Delibes.

## Notas
Alice Sara Ott

**Alice Sara Ott**, nada en Múnic en 1988, é unha pianista xermano-xaponesa.

## Gravacións 
Ott ten un contrato de gravación coa Deutsche Grammophon e entre as súas gravacións cóntanse:
*2009 – Liszt: 12 Etudes d'exécution transcendente
*2010 – Chopin: Complete Waltzes
*2010 – Liszt: Piano Concerto No. 1 e Tchaikovsky: Piano Concerto No. 1
*2011 – Beethoven: Piano sonatas No.3 in C, Op.2 No.3 e No.21 in C, Op.53 ("Waldstein")
*2013 – Mussorgsky: Pictures at an Exhibition e Schubert: Piano Sonata D850
*2015 – The Chopin Project (con Ólafur Arnalds)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Akita Inu

miniatura|Akita Inu.
O **akita** ou **akita inu** (秋田 犬?), traducido como "can de Akita", é unha raza canina orixinaria do Xapón, chamada así pola prefectura de Akita. Ó inicio foi un can de caza maior e durante xeracións usouse por parte dos guerreiros do Xapón como can de defensa e ataque, e tamén para cazar osos. Considérase unha raza á parte do Akita americano.

En España está considerado coma unha raza potencialmente perigosa por Real Decreto.

## Historia 
Hai constancia da existencia do Akita inu dende hai máis de 3000 anos, aínda que a súa historia é un grande interrogante. O akita inu recibiu varios nomes ó longo do tempo, dependendo da función que desempeñaba. Por este motivo foi chamado "Matagi-inu" (can de caza), "Kurae-inu" (can de guerra) e "Odate-inu" (can de providencia).

Esta raza era utilizada para a caza de osos, polo seu tamaño mediano. Non obstante, a partir de 1603, empezou a utilizarse como can de pelexa, e buscando unha raza máis grande e agresiva, cruzouse o Akita inu co Tosa Inu ou mastín inglés. Este feito fixo que perigase a raza pura do Akita inu, e que desaparecesen del moitas características dos cans de tipo Spitz.

## Notas
Premio Franz Kafka

O **Premio Franz Kafka** é un premio literario de ámbito internacional que se entrega anualmente na honra ao novelista checo en lingua alemá Franz Kafka.

## Historia e características
Foi outorgado por vez primeira en 2001. A organización corre a cargo da Sociedade Franz Kafka e o concello da cidade de Praga; está patrocinado polo Presidente do Senado checo e mais polo alcalde de Praga. Preséntase cada ano contra finais do mes de outubro, coincidindo co Día da Independencia da República Checa. O galardoado recibe 10.000 dólares estadounidenses, un diploma e unha estatua de bronce, que é unha reprodución en miniatura do monumento a Franz Kafka en Praga.

O xurado internacional está formado por Marcel Reich-Ranicki e Demetz Pedro, entre outros. Entre os criterios que debe cumprir a obra para gañar o premio, figuran "o carácter humanista e a súa contribución á tolerancia cultural, nacional, lingüística e relixiosa, o seu carácter existencial, intemporal, a súa validez humana e a súa capacidade para testemuñar o tempo presente."

O galardón non está relacionado co Premio Janet Heidinger Kafka, que outorga a Universidade de Rochester nos Estados Unidos de América.

## Gañadores
## Notas
Alan Menken

**Alan Irwin Menken**, nado o 22 de agosto de 1949, é un compositor e pianista estadounidense de música para cine e teatro. Menken é coñecido por crear as bandas sonoras dos filmes de Walt Disney Animation Studios. As súas composicións de *The Little Mermaid*, *Beauty and the Beast*, *Aladdin* e *Pocahontas* valéronlle dous Premios Oscar por cada filme. Tamén compuxo as bandas sonoras de *Little Shop of Horrors*, *The Hunchback of Notre Dame*, *Hercules*, *Newsies*, *Home on the Range*, *Enchanted*, *Tangled,* *The Shaggy Dog* e *Mirror Mirror*.

Menken colaborou en numerosas ocasións cos letristas Howard Ashman, Tim Rice, Glenn Slater, Stephen Schwartz e David Zippel. Con oito Premios Oscar (catro á mellor banda sonora e catro á mellor canción orixinal), Menken é o segundo gañador de máis premios Oscar nunha categoría musical, despois de Alfred Newman que ten nove Oscars.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* alanmenken.com 
* Ficha en IBDb
Alcatel-Lucent

**Alcatel-Lucent** é unha empresa francesa xurdida da fusión da francesa Alcatel e da norteamericana Lucent. A empresa adícase á fabricación de equipamento de telecomunicacións e ao deseño, instalación e mantemento de infraestruturas de telecomunicacións. É unha das principais empresas do sector no mundo xunto a Huawei, Ericsson e Cisco. A empresa ten unha importante presenza no mercado de equipos ADSL e FTTH.

O 2 de abril de 2006 Alcatel e Lucent Technologies anuncian a fusión pasando a chamarse Alcatel Lucent.

O 15 de abril de 2015, Nokia anunciaba a compra da empresa por 15.600 millóns de Euros.

## Notas
## Véxase tamén 
* Orange S.A.
* France Télécom
Strong for Too Long

***Strong for Too Long*** é o nome dunha canción da cantante portuguesa Leonor Andrade. É o segundo sinxelo do seu álbum debut, após a saída do sinxelo *Já Conheci*.

O seu lanzamento foi o 23 de outubro. A canción forma parte da banda sonora da telenovela portuguesa da TVI *Santa Bárbara*.

## Listaxe de cancións
## Posición nas listas
## Notas
Handball-Bundesliga 2014-15

A **Handball-Bundesliga 2014-15** foi a 50ª edición da Handball-Bundesliga, a máxima copetición de balonmán en Alemaña. Este foi o 38º campionato co sistema dunha soa liga.

## Equipos 
Na competición participaron 19 equipos.

## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Handball-Bundesliga

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Sixerico

**Sixerico**, finado en Barcino no 415, foi un nobre visigodo que se converteu en rei dos visigodos de Tolosa durante unha semana no ano 415.

## Traxectoria
O seu nome procede de *Sig-ric,* «poderoso para a vitoria»;. O seu foi un dos reinados máis breves na historia da monarquía visigoda. Crese que foi o responsable da morte do anterior monarca, Ataúlfo; por isto crese que que era membro dun clan opositor dos baltingos, dinastía á que pertencía o seu predecesor. Malia ter ascendido ó trono dos visigodos, as súas accións polémicas provocaron unha reacción rápida da nobreza e do grupo popular que había arredor do antigo rei en contra de Sixerico, que foi asasinado en setembro de 415, transcorrida unha semana de reinado.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda
Teodorico I, rei visigodo

**Teodorico I **(?, ? - Campos Cataláunicos, preto de Châlons-en-Champagne, 451), nome xermánico composto polas palabras *theud* (pobo) e *ric* (poder, soberano) que significa «soberano do pobo», tamén chamado **Teodoredo,** foi o rei dos visigodos durante o período do reino visigodo de Tolosa, entre os anos 418 e 451. 

## Traxectoria 
Suposto fillo ilexítimo de Alarico I, foi escollido como novo monarca despois da morte de Walia. O seu reinado viuse marcado pola sinatura da alianza cos romanos en 418, estabelecendo un réxime de *foedus* derradeiros anos do reinado anterio. Malia a alianza, Teodorico non respectou sempre esta alianza, que o supeditaba ó emperador romano, e va buscou unha maior independencia política. Máis aínda, intentou estender os dominios visigodos alén das rexións do sur da Galia, arredor de Tolosa. As accións militares erradas contra os romanos nas décadas de 420 e 430 foron detidas pola acción do xeneral Aecio. Teodorico intentou consolidar o seu poder fronte os romanos a través dunha política exterior con outros pobos bárbaros da parte occidental do Imperio Romano, desenvolvida durante a década seguinte a través de alianzas matrimoniais que tiveron máis ou menos éxito. 

Ó final do seu reinado, por mor da ameaza dos hunos no norte da Galia, acabou uníndose en coalición militar co exército romano dirixido por Aecio, de igual forma que moitos outros exércitos bárbaros. Neste contexto, convértese nun dos participantes da batalla dos Campos Cataláunicos no verán do 451, durante a cal morreu, supostamente a mans dun caudillo dos ostrogodos, que eran aliados dos hunos. Foi sucedido polos seus fillos, primeiro polo primoxénito, Turismundo, conseguindo, en certa forma, unha sucesión hereditaria entre os seus descendentes. Porén, a sucesión real non foi pacífica senón que se caracterizou de intrigas e asasinatos entre familiares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda
Handré Pollard

**Handré Pollard**, nado en Somerset West o 11 de marzo de 1994, é un xogador profesional de rugby que xoga na posición de apertura no club inglés Leicester Tigers e na selección de Suráfrica. Como apertura titular dos Springboks conquistou dúas veces a Copa do Mundo de Rugby nas edicións de Xapón 2019 e Francia 2023. É o terceiro máximo anotador de puntos da historia da selección de Suráfrica e o máximo anotador en finais de Copas do Mundo.

## Traxectoria 
En categorías inferiores, o rapaz xa foi seleccionado por Western Province, o equipo da súa provincia. No 2013 converteuse en profesional e pasou a xogar nos Blue Bulls. No 2014 tamén comezou a xogar nos Bulls do Super Rugby. Xa no ano 2015, Handré firmou cos NTT Docomo Red Hurricanes da Top League do Xapón. Entre 2019 e 2022 xogou en Montpellier, club co cal gañou a Challenge Cup en 2021 e o Top 14 en 2022. En outubro de 2022 debutou como xogador de Leicester Tigers.

En canto á conxunto nacional, Pollard foi debutou por primeira vez cos Springboks absolutos o 28 de xuño de 2014 nun partido amigábel conta Escocia. Tamén formou parte da selección no Rugby Championship 2014, Rugby Championship 2015 e na Copa do Mundo de Rugby 2015. Xa dende o seu comezo, Pollard é o pateador de conversións e golpes de castigo do equipo.

## Títulos
; Coa selección de Suráfrica
* Copa do Mundo de Rugby = 2019, 2023
* Rugby Championship = 2019
; Co equipo de Montpellier
* Top 14 = 2022
* Challenge Cup = 2021

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Suráfrica
Baixío

[miniatura|dereita|220px|Baixío do [río Mississippi.]]
Un **baixío** é unha formación xeolóxica que pode ocorrer nas desembocaduras de canles, estreitos, esteiros, ríos e outros cursos de auga, debido á acumulación de material de aluvión, paralelo á costa, na liña onde a corrente do curso de auga e a do corpo onde este desemboca se equilibran. Neste punto, é común que haxa unha liña de rebentación, debido á diminución da profundidade. Algúns baixíos poder formar illas, penínsulas, istmos, etcétera.

## Notas
Lapiás

[thumb|250px|right|Lapiás con formas agudas e arestas afiadas ([Reserva natural integral de Tsingy de Bemaraha|Tsingy de Bemaraha, Madagascar).]]
Un **lapiás** é unha superficie de rocha xeralmente calcaria chea de canles e buracos de dimensións pequenas ou medianas, separado por tabiques ou paredes de rocha nalgúns casos agudos. As súas dimensións son decimétricas, inda que en profundidade poden superar a decena de metros. En realidade o lapiás varía entre uns poucos milímetros, microlapiás, a varios metros. Os lapiás aparecen en afloramentos de calcarias e xesos afectados por procesos cársticos e son, polo tanto, formas cársticas elementais.

## Notas
Corrente de California

300px|miniatura|Correntes dos océanos.
A **corrente de California** é unha corrente oceánica fría cunha compoñente prevalecente cara ao ecuador entre as latitudes 48º e 23º norte ao longo da costa occidental de América.

## Descrición 
No Pacífico Norte, o continente americano bloquea completamente o transporte de deriva dos ventos do oeste, coñecido como corrente do Pacífico Norte, unha porción da cal vira cara ao norte para alimentar a corrente de Alasca e o resto diríxese cara ao sur como corrente de California (CC). O límite exterior da CC está representado pola fronteira entre a masa de auga subártica e a masa de auga subtropical. Esta corrente é superficial (0–100 m) e ten un fluxo media superficial de 25&nbsp;cm s-1 e flúe sobre unha franxa paralela á costa duns 200–400&nbsp;km de ancho.Durante toda a época de afloramentos, flúe, preto da costa a profundidades baixo os 200 m, unha corrente subsuperficial que contén considerables cantidades de auga ecuatorial.

## Variación estacional 
A CC exhibe unha variación estacional con fluxos persistentes. No inverno a temperatura superficial é próxima aos 13&nbsp;°C e a columna é homoxénea xa que a diferenza entre o fondo a 60 m e a superficie é de 2,3&nbsp;°C. No verán a temperatura superficial é aproximada aos 20&nbsp;°C e os perfís de temperatura mostran tres capas.
A estrutura da densidade é case paralela á da temperatura, coas isopicnas ascendendo cara á costa, sendo a temperatura o factor predominante nas flutuacións de densidade. Lonxe da costa a variación estacional do contido de osíxeno disolto na superficie xeralmente ocorre en resposta ao cambio estacional en temperatura; valores baixos en temperatura se correlacionan con valores altos en osíxeno disolto. Durante todo o ano os valores de osíxeno disolto son máis baixos preto da costa. Os valores baixos na superficie asócianse a afloramentos e os que ocorren a niveis sub-superficiais relaciónanse coa intrusión das augas da contracorrente subsuperficial.
Cala dos Mouros

A **Cala dos Mouros** ou **praia de Area de Concha** é unha praia situada na Coruña.

É unha pequena praia duns 32 metros, situada moi próxima á praia de Adormideiras.

Esta localizada no Campo da Rata e xunto a ela atópase o antigo cemiterio "mouro". Na cala é habitual a práctica do nudismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Turismo Galicia
Asedio

miniatura|dereita|200px|Representación do asedio dunha cidade medieval
Un **asedio** ou **cerco** é a acción militar que consiste en rodear con xente armada un lugar para combatelo, privalo de comunicacións e apoderase del. Asediar implica o bloqueo militar prolongado dunha fortaleza, que adoita ir acompañado do asalto da mesma, co obxectivo da súa conquista mediante a forza ou o desgaste. Ten lugar cando un atacante se atopa cunha cidade ou fortaleza que rexeita a rendición e non pode ser tomada facilmente cun asalto frontal. Normalmente comporta o rodeo do obxectivo marrada e o bloqueo das liñas de abastacemento, e se fose preciso, axudados con maquinaria de asedio, bombardeo de artillaría e a construción de túneles subterráneos para superar as fortificacións. O termo provén do latín *sĕdĭcum*, "asento", derivado de *sĕdēre*, "sentar".

Na historia, os asedios probablemente xurdiron paralelamente co desenvolvemento das cidades e os grandes centros de poboación. As cidades antigas de Oriente Medio, por exemplo, xa amosan restos arqueolóxicos de murallas fortificadas. Durante o período dos Reinos Combatentes na China, hai probas tanto textuais como arqueolóxicas de asedios prolongados e do emprego de máquinas de asedio contra os defensores da cidade.

Durante o Renacemento e na Idade Moderna, os asedios dominaron a forma de guerra en Europa até o punto que Leonardo da Vinci, por exemplo, acadou gran parte do seu renome mediante o deseño de fortificacións no seu estudio. As campañas medievais xeralmente se deseñaban a través dunha sucesión de asedios. Porén, na era napoleónica, o emprego cada vez maior de canóns moi poderosos reduciu o valor das fortificacións, de xeito que xa nos tempos modernos, as trincheiras substituíron as murallas, e os búnqueres substituíron os castelos. Xa no século XX a importancia do asedio clásico foi declinando por mor da chegada da guerra móbil. Unha fortificación concreta deixou de ser tan decisiva como o era antes e, por isto, malia que aínda se facían asedios concretos, xa non eran tan importantes nin tan comúns como o eran antes, sobre todo pola facilidade coa se poden dirixir grandes volumes de poder destrutivo contra un só obxectivo estático.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Trebuchetstore*. Imaxes, información e venda de material de asedio antigo. 
* *Secrets of Lost Empires: Medieval Siege* Información sobre técnicas de asedio medievais. 
* Tres asedios do Antigo Exipto: Megiddo, Dapur, Hermópolis
Encoro de Zamáns

O **Encoro do Alcalde Pérez-Lorente**, habitualmente coñecido como **encoro de Zamáns**, é un pantano artificial creado en 1960 no río de Zamáns, na parroquia de Zamáns, no concello de Vigo. A súa capacidade é de 2,2 hm³ e ocupa unha superficie de 20 hectáreas. Na zona de maior profundidade acada os 29 metros.

Fornece con auga potábel a poboación de Vigo. Até a construción do encoro de Eiras en 1977 era o único sistema de abastecemento de auga da cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Auga potábel
* Encoro de Eiras
* Lugares de Vigo
### Ligazóns externas 
* Encoro de Zamáns
Mariña romana

[miniatura|[Trirreme romano representado nun mosaico.]]
A **mariña romana** (en , literalmente *frota*) era a forza naval da Roma Antiga. Malia que xogou un papel decisivo na expansión romana polo Mediterráneo, a mariña romana nunca tivo o prestixio das lexións romanas. Ó longo da súa historia, os romanos foron un pobo esencialmente terrestre, e deixaron os temas náuticos en mans de pobos máis familiarizados con eles, como os gregos e os exipcios, para construír barcos. Parcialmente por mor disto, a mariña nunca foi totalmente abrazada polo estado romano, e se consideraba «non romana». Na antigüidade, as mariñas e as frotas comerciais non tiñan a autonomía loxística da actualidade. A diferenza das forzas navais modernas, a mariña romana, mesmo no seu apoxeo, non existiu de xeito autónomo, senón que operou como un adxunto da exército romano.

A mariña romana creouse en tempos da República Romana. No ano 311 a. C. instituíuse a figura dos almirantes (*Duoviri navals*) para dirixir a pequena mariña romana, formada por uns poucos barcos (galeras sobre todo), e polos continxentes marítimos das cidades aliadas que posuían mariña (como Nápoles).

No 267 a. C. instituíronse os catro cuestores da mariña (*Classici quoestores*), cos seus respectivos en catro portos: Ostia, Calis (en Campania), Ariminium (Rimini), e outra sede da cal o nome e localización son descoñecidos.

No transcurso da Primeira Guerra Púnica, a mariña romana xogou un papel vital na vitoria romana e na ascensión da República Romana na hexemonía do Mediterráneo. Durante a primeira metade do século II a. C., Roma destruíu Cartago e subxugou os reinos helenísticos do leste do Mediterráneo, conseguindo o dominio completo de todas as beiras do mar interior, que chamaron *Mare Nostrum*. As frotas romanes volveron ter un papel preponderante no século I a. C. nas guerras contra os piratas e nas guerras civís romanas que provocaron a caída da República.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Castelo de Cedofeita

O **castelo de Cedofeita** foi un castelo medieval situado na parroquia de Lérez, no concello de Pontevedra.

A construción orixinal consistía nunha atalaia defensiva na pendente dun outeiro, dominando a ría de Pontevedra, na contorna da ruta Tui-Santiago. Probablemente este castelo estivese construído sobre as estruturas dunha construción castrexa anterior.

## Historia
Tense constancia por vez primeira do castelo de Cedofeita no ano 916, nunha doazón do rei Ordoño II e a raíña Elvira ao abade Guntado do mosteiro de Lérez. Nesa doazón, referíase ao castelo co nome de Citofacta, tal e como se mencionaba nunha das súas inscricións:

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*  (2007): *Catro exemplos de fortificacións altomedievais galegas do seculo X: Castellum de Aranga, Castellum Minei, Castellum Berreti e castellum de Citofacta*. Xunta de Galicia. http://hdl.handle.net/10261/23122

### Outros artigos
* Castelos de Galicia
Oswaldo González Pereira

**Oswaldo Lino González Pereira**, nado nas Neves o 6 de febreiro de  1930 e finado o 24 de outubro de 2015, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
No franquismo foi presidente da Cámara Agraria das Neves. Foi nomeado alcalde das Neves en 1969, sendo cesado en xullo de 1975. Presentouse ás eleccións municipais de 1983 encabezando a candidatura de Coalición Popular e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde nas municipais de 1987 por AP e nas de 1991 e 1995 polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. Entre 1995 e 1999 foi deputado provincial. Finou o 24 de outubro de 2015 con 83 anos.

## Recoñecementos 
* Fillo predilecto das Neves.
* Homenaxe e inauguración dun busto nas Neves en 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais nas Neves
Xosé Manuel Rodríguez Méndez

**Xosé Manuel Rodríguez Méndez**, nado en Tortoreos (As Neves) en 1965, é un avogado e político galego do BNG.

## Traxectoria
Avogado laboralista, foi asesor xurídico da CIG. Encabezou a candidatura do BNG nas eleccións municipais de 2011 nas Neves e foi elixido concelleiro. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do BNG e foi elixido alcalde co apoio do PSdeG-PSOE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais nas Neves

### Ligazóns externas 
*Xosé M. RodrÍguez Méndez: "Los vecinos hacen historia al echar al PP después de 32 años"
Twenty One Pilots

**Twenty One Pilots** (ás veces estilizado como **twenty | one | pilots**, **twenty one pilots** ou **twenty øne piløts**) é un grupo musical estadounidense formado en Columbus, Ohio. Está composto por Tyler Joseph e Josh Dun. Dende a súa formación lanzaron eles mesmos dous álbums, *Twenty One Pilots* no 2009 e *Regional at Best* no 2011, antes de asinar con Fueled by Ramen no 2012. Con este selo musical lanzaron *Vessel* no 2013. O seu segundo álbum de estudio, *Blurryface*, foi lanzado o 17 de maio de 2015 co mesmo selo musical.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Torre dos Mouros

O **torre dos Mouros** é unha fortificación medieval situado na parroquia de Lira, no concello de Carnota. Érguese a 315 metros de altitude sobre a Costa da Morte. Foi catalogada en 2012.

O debuxante galego Manel Cráneo empregou esta construción na súa banda deseñada *A Torre dos Mouros*, editada en 2012.

## Estrutura
O sitio arqueolóxico que arrodea á torre estrutúrase en dous compartimentos, un interior e outro exterior, ambos separados por unha muralla. O perímetro está delimitado por un circuíto de dobre muralla de pedra, e ten 2 hectáreas de extensión.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Castro de Mallou
### Ligazóns externas
*Primeira etapa da Torre dos Mouros, un proxecto do pobo.  *Que pasa na Costa.*
*turismocarnota.com  A Torre dos Mouros.
Facultade de Ciencias da Comunicación de Santiago de Compostela

A **Facultade das Ciencias da Comunicación de Santiago de Compostela** forma parte da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e está situado na avenida de Castelao, no campus norte de Santiago de Compostela.

Foi construída polo arquitecto portugués Álvaro Siza.

## Titulacións 
Na facultade de Ciencias da Comunicación impártense diferentes titulacións de grao e posgrao.
### Grao 
* Grao en Comunicación Audiovisual.
* Grao en Xornalismo.
* Dobre Grao en Xornalismo e Comunicación Audiovisual.
### Posgrao 
* Máster Universitario en Comunicación e Industrias Creativas.
* Máster Universitario en Xornalismo e Comunicación: Novas Tendencias en Produción, Xestión e Difusión do Coñecemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Facultade de Comunicación de Pontevedra
### Ligazóns externas
* Web oficial do centro
Žarko Domljan

**Žarko Domljan** nado en Imotski o 14 de setembro de 1932, é un político croata afiliado ao partido Unión Democrática Croata (en lingua , **HDZ**), o principal partido político de centrodireita en Croacia.

Foi o primeiro presidente do Parlamento de Croacia, cargo que ocupou entre o 30 de maio de 1990 e o 2 de agosto de 1992. Domljan foi máis tarde un representante na Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa.

Ademais Žarko Domljan, é alma máter da Universidade de Zagreb (en lingua croata Sveučilište u Zagreb).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Universidade de Zagreb: www.unizg.hr
Ermida de San Simón

A **ermida de San Simón** ou **ermida de San Pedro** é unha ermida situada na illa de San Simón, pertencente á parroquia de Cesantes (Redondela). Era empregado pola orde do temple como lugar de retiro espiritual.

## Estilo
Foi reconstruída no século XIX, após que quedase derruída nas invasións anglosaxoas. Nun dos saquexos acometidos polo pirata Francis Drake, as extremidades da estatua de San Pedro que se atopa no seu interior foron amputadas na busca de ouro no seu interior. Na restauración, deseñada por Alejo Andrade Yáñez, restaurouse a fachada seguindo un estilo neoclásico. A porta principal remata nun arco de medio punto, e foi construído un soportal na propia fachada coma refuxio aos visitantes. No proceso de restauración tamén foi eliminada a falsa bóveda para recuperar a cuberta orixinal.

## A ermida na literatura
O poeta e trobador medieval Mendinho fixo referencia á ermida de San Simón no único escrito do que se ten constancia deste autor, recoñecido co Día das Letras Galegas no ano 1998 (xunto con Johan de Cangas e Martín Codax). A cantiga está reproducida a continuación:

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enseada de San Simón
* Ría de Vigo
### Ligazóns externas 
www.illadesansimon.org Fundación Illa de San Simón.
Bandia Ribeira

**Bandia Ribeira Cendán**, nada nas Pontes en 1979, é unha fotógrafa galega.

## Traxectoria 
Bandia Ribeira licenciouse en Ciencias Políticas pola Universidade de Santiago de Compostela e pola Universidade Carolina de Praga. Posteriormente reconduciu a súa formación cara á fotografía e obtivo o grao de Fotografía Documental na Universidade do Sur de Gales, e o posgrao en Fotoxornalismo na Universidade Autónoma de Barcelona.

Profesionalmente traballou como xornalista en medios de comunicación, como para o xornal *El Progreso* ou a axencia de novas portuguesa Lusa. Artisticamente participou en exposicións individuais e colectivas en Gales, Cataluña, Romanía, Alemaña, Portugal e Galicia.

## Galardóns 
En 2015 foi a gañadora do Premio Luis Ksado de fotografía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Ólafur Arnalds

**Ólafur Arnalds**, nado en Mosfellsbær o 3 de novembro de 1986, é un músico e compositor islandés gañador dun premio BAFTA. A música de Ólafur Arnalds mestura os xéneros ambient, electrónica e pop. Ólafur foi batería dos grupos de hardcore / metal *Fighting Shit* e *Celestine*, alén doutros.

No 2009, Ólafur tamén creou un proxecto de techno experimental chamado **Kiasmos** xunto con Janus Rasmussen, procedente do grupo islandés de electro-pop Bloodgroup.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web
Latina (álbum)

***Latina*** é o sexto álbum de estudio da gaiteira, pianista e compositora galega Cristina Pato. Publicouse o 12 de maio de 2015, baixo o selo Sunnyside.

## Lista de cancións
## Formación
*Cristina Pato: gaita, piano
*Víctor Prieto: acordeón
*Edward Pérez: contrabaixo
*Eric Doob: batería

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da artista
DBpedia

**DBpedia** é un proxecto para a extracción de datos de Wikipedia co obxecto de crear unha web semántica. Foi creado pola Universidade de Leipzig, a Universidade Libre de Berlín e a compañía OpenLink Software.

## Contido 
O contido da base de datos está dispoñible baixo licenza CC-BY-SA 3.0 e GFDL. DBpedia está interconectada entre outros proxectos con GeoNames, Musicbrainz, CIA World Factbook, Proyecto Gutenberg e Eurostat.

O proxecto naceu en xaneiro de 2007 tomando datos da Wikipedia en inglés. En xuño de 2011 creceu e comezou a tomar datos doutros 15 idiomas, e en 2015 -cando xa tiña 125 versións en diferentes linguas- naceu a versión que toma datos da Wikipedia en galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikidata

### Ligazóns externas 
* 
*
Rústica (álbum)

***Rústica*** é un álbum de estudio da gaiteira, pianista e compositora Cristina Pato, o cantante e percusionista Davide Salvado, o músico e compositor Anxo Pintos e o acordeonista Roberto Comesaña. Publicouse o 10 de febreiro de 2015, baixo o selo Fol Música.

Trátase do quinto álbum de estudio na cronoloxía de Cristina Pato.

## Lista de cancións
## Formación
*Cristina Pato: gaita, voz
*Davide Salvado: voz, percusión
*Anxo Pintos: zanfona
*Roberto Comesaña: acordeón

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Cristina Pato
*Datos do álbum na páxina de Fol Música
The Neighbourhood

**The Neighbourhood** (ás veces estilizado como "**THE NBHD**") é un grupo musical dos Estados Unidos formado en agosto de 2011. O grupo componse do vocalista Jesse Rutherford, os guitarristas Jeremy Freedman e Zach Abels, o baixista Mikey Margott e o batería Brandon Fried. Despois de dous EPs, ''I'm Sorry...* e *Thank You*, The Neighbourhood lanzou o seu primeiro álbum, *I Love You.* o 23 de abril de 2013 co selo Columbia Records. O 16 de xaneiro de 2014, op grupo relevou a través das redes sociais que o batería Bryan Sammis deixaba o grupo.
En agosto de 2015 anunciaron o lanzamento para o 30 de outubro do seu segundo álbum *Wiped Out!*, co sinxelo *R.I.P. 2 My Youth''.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
AC-543

A **AC-543** (na provincia da Coruña), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Vidán (Santiago de Compostela) e Noia; atravesa os concellos de Santiago de Compostela, Ames, Brión, Lousame, Rois e Noia. Ten unha lonxitude de 27,37 quilómetros e iníciase en Vidán (Santiago de Compostela) e finaliza nun cruzamento coa AC-550 en Noia.

## Percorrido
A estrada inicia o seu percorrido en Santiago de Compostela na parroquia de Laraño, proseguindo pola de Villestro. A continuación, no concello de Ames, atravesa a parroquia de Ortoño pasando polo seu núcleo, Bertamiráns. Máis tarde pasa, no concello de Brión, pola parroquia dos Ánxeles. Prosegue polo concello de Rois, pasando pola parroquia de Urdilde e logo pola de Ermedelo. Xa no concello de Lousame, pasa pola parroquia de Toxos Outos. A continuación, no concello de Noia, pasa polas parroquias de Roo e finalmente Barro, onde remata na estrada AC-550, no lugar de Curral de Orro.

## Notas
Os Corgos

O topónimo **Corgos** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Corgos**, lugar da parroquia de San Vitoiro de Ribas de Miño, concello do Saviñao;
***Os Corgos**, lugar da parroquia de Suegos, concello do Vicedo;

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Congos**, lugar da parroquia de Piúgos, no concello de Lugo.
Óscar honorífico

O **Óscar Honorífico** (**Academy Honorary Award**) , creado en 1948 na 21ª edición dos Óscar (chamado previamente **Special Award**), é un dos premios entregados anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas. Os receptores do premios son elixidos pola administración da Academia.

O Óscar Honorífico entrégase na cerimonia anual dos Governors Awards.

## Premiados 
Inclúense os premiados co Óscar Xuvenil e os premios honoríficos aos filmes en lingua non inglesa antes da creación da categoría competitiva en 1956.
### 1920 
### 1930 
### 1940 
### 1950 
### 1960 
### 1970 
* * (Póstumo)

### 1980 
### 1990 
### 2000 
### 2010 
### 2020 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Academy Award Statistics".  *Official Academy Awards Database*. Consultado o 28 de xullo de 2008.
*"Honorary Award" . *Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas*, *oscars.org* (páxina oficial).  Consultado o 28 de xullo de 2008.
*"Honorary Awards: Special Awards and Honorary Awards".  Searchable *Awards Database*. *Official Academy Awards Database*. Consultado o 28 de xullo de 2008.
Corgo

O termo **Corgo** pode referirse a:

***Corgo**, represa natural ou artificial no curso dun río, córrago, laga, poza.
***Corgo**, congostra por onde baixan as augas das choivas, torrente. Tamén depresión do terreo que se enche de auga cando chove.
***Corgo**, camiño estreito e profundo que discorre xeralmente entre valos, cómaros ou outras elevacións do terreo, congostra, corga.
***Corgo**, oco nunha rocha que se enche de auga cando chove, cazoleta, coviña.
***Corgo**, un dos nomes vulgares da planta *Erica australis*, uz moura, uz vermella.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Corgo**, concello da comarca de Lugo;
****O Corgo**, parroquia de dito concello;
*****O Corgo**, lugar de dita parroquia;
***Corgo**, lugar da parroquia de Dexo, no concello de Oleiros;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Vilapoupre, no concello de Antas de Ulla;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Breixo, no concello de Cambre;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Vigo, no concello de Cambre;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Oza, no concello da Coruña;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Grou, no concello de Lobios;
***O Corgo**, lugar da parroquia de Vilanuíde, no concello de Quiroga;
***O Porto do Corgo**, lugar da parroquia de Caaveiro, no concello da Capela.

;Ríos de Galiza
***río Corgo**, afluente galego do río Sarela;
***río Corgo**, afluente portugués do río Douro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Coca de Betanzos

A **festa da Coca de Betanzos** é unha celebración de orixe pagá que ten lugar no concello de coruñés de Betanzos, e que ten lugar o día do Corpus Christi. A orixe desta celebración radica na lenda mitolóxica da coca, un ser da mitoloxía galega que vive nas augas do mar ou dos ríos.

A Coca de Betanzos coñécese habitualmente como *Camelo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coca (mitoloxía)
* Coca de Redondela
* Coca de Monção
### Ligazóns externas 
* [Coca (mitoloxía)](https://web.archive.org/web/20160305033059/http://sli.uvigo.es/dbpedia/lodview/Coca_(mitolox%C3%ADa)) Universidade de Vigo.
Migrations

***Migrations*** é o cuarto álbum de estudio da gaiteira, pianista e compositora galega Cristina Pato. Publicouse o 10 de febreiro de 2015, baixo o selo Sunnyside Records.

## Lista de cancións
## Formación
*Cristina Pato: gaita, piano, frauta, voz, pandeireta
*Víctor Prieto: acordeón
*Edward Pérez: contrabaixo
*Eric Doob: batería

## Colaboradores
*Edmar Castañeda: arpa (1)
*John Hadfield: percusión (1, 3, 6, 7, 8, 9)
*Colin Jacobsen: violín (4, 6)
*Emilio Solla: piano (5)
*Sandeep Das: táboa (6)
*Xan Padrón: bouzouki (7)
*Mike Block: violonchelo (4, 8)
*Roberto Comesaña: acordeón (10)
*Suso Vaamonde: gaita (10)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da artista
Exército romano tardío

[miniatura|[Tetraquía|Tetrarcas: Á esquerda, Diocleciano e Maximiano, os dous *Augusti* (coemperadores), á dereita, Galerio e Constancio I Cloro, os dous *Caesars* (vicemperadores).]]
O **exército romano tardío** é o termo polo cal se coñece ás forzas militares do Imperio Romano dende o ascenso ó trono do emperador Diocleciano no ano 284 até a división definitiva do Imperio nas súas metades oriental e occidental en 395. Poucas décadas despois o exército occidental desintegrouse co colapso do Imperio Romano de Occidente. O exército romano do leste, pola contra, permaneceu intacto e esencialmente estable até a súa organización por themas e a súa transformación no exército bizantino no século VII. O termo "exército romano tardío" emprégase a miúdo para incluír o exército romano do leste.

O exército do principado atravesou unha transformación significativa por mor do caótico século III. Ó contrario que o exército do Principado, o exército do século IV dependía de xeito importante das levas e os soldados que as conformaban estaban peor pagados que os do século II. Os bárbaros procedentes de fóra do imperio probablemente achegaban unha maior proporción de recrutas que durante os séculos I e II, aínda que existen poucas probas deste feito.
Bodleian Library

A **Biblioteca Bodleiana** (en ) é a principal biblioteca de investigación da Universidade de Oxford. Trátase dunha das bibliotecas máis antigas de Europa, fundada por Thomas Bodley en 1602. Cuns 13 millóns de documentos impresos, é a segunda biblioteca máis grande da Inglaterra, unicamente superada en tamaño pola Biblioteca Británica. Segundo a Legal Deposit Libraries Act de 2003, é unha das seis bibliotecas que se encargan do depósito legal no Reino Unido, e de acordo coa lei irlandesa pode reclamar unha copia de cada libro publicado na República de Irlanda. Coñecida polos membros da comunidade universitaria oxoniense como a "Bodley" ou "the Bod", actúa principalmente como unha biblioteca de referencia polo que, en xeral, os seus documentos non poden retirarse das salas de lectura.

No ano 2000, varias das bibliotecas da Universidade de Oxford axuntáronse por razóns administrativas baixo o nome de Oxford University Library Services (OULS). Dende 2010, chámanse Bibliotecas Bodleianas, das que a Biblioteca Bodleiana é a máis grande.

Todas as facultades da Universidade teñen a súa propia biblioteca, moitas das cales se fundaron antes da Bodleiana e son independentes dela. Porén, todas comparten SOLO (Search Oxford Libraries Online), o catálogo colectivo das Bibliotecas Bodleianas. A única excepción é a do University College, que posúe o seu propio catálogo independente. Moitos dos arquivos da biblioteca dixitalizáronse en 2015, poñéndose a disposición do público a través da internet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Digital Bodleian 
* Bodleian Libraries
British Library

miniatura|dereita|Vista aérea da biblioteca.
A **British Library** é a biblioteca nacional do Reino Unido e unha das maiores do mundo. Foi creada en 1753 e no século XXI acolle aproximadamente 150 millóns de publicacións. A biblioteca contén libros, mapas, periódicos, partituras, patentes, manuscritos e selos, entre outros obxectos. Están en 625 km de andeis que crecen unha media de 12 quilómetros cada ano. O espazo de lectura ten capacidade para 1 200 lectores.

Cada ano, xenérase seis millóns de buscas no seu catálogo en liña e máis de 100 millóns de obxectos son ofrecidos a lectores de todo o mundo.

Entre as coleccións especiais da **Biblioteca Británica** atópase un caderno de notas de Leonardo da Vinci, material orixinal da data 300 AEC, unha Carta Magna, unha gravación do discurso experimental de Nelson Mandela, preto de 50 millóns de patentes, 310 000 volumes de manuscritos, de Jane Austen a James Joyce, de Händel a The Beatles, máis de 260 000 títulos de periódicos e máis de catro millóns de mapas.

Tivo un desenvolvemento importante a mediados do século XIX baixo a dirección de Panizzi, que tentou transformala nunha institución de estudo e investigación así como facilitar o acceso aos fondos por parte dos usuarios. En 1971 o goberno británico recoñeceuno como organismo independente.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* British Library , páxina web oficial. 
* British Library, imaxes en liña.
Jorge Tuñas

**Jorge Tuñas Caamaño**, nado na Coruña en 1971, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Nado na Coruña, trasladouse sendo novo a Negreira, onde despois rexentou un estanco. Foi candidato do PSdeG-PSOE nas eleccións municipais de 2007 e foi elixido concelleiro. Logo da dimisión do alcalde Juan García Fuentes o 7 de setembro de 2009, Tuñas foi elixido alcalde de Negreira. Nas municipais de 2011 encabezou a candidatura do PSdeG, que foi a lista máis votada, pero sen acadar a maioría absoluta, pasando á oposición. Nas municipais de 2015 a do PSdeG foi de novo a lista máis votada sen acadar a maioría absoluta. A abstención dos dous concelleiros de Ciudadanos, permitiulle a Tuñas ser elixido alcalde. 

### Polémica 
En abril de 2017 Tuñas dimitiu logo de que a fiscalía o acusase de apropiarse dun número de teléfonos móbiles propiedade do concello, e substituíuno na alcaldía o seu compañeiro de partido Manuel Ángel Leis Míguez. En xullo de 2017 resultou absolto dos cargos e regresou á alcaldía en novembro.

Nas eleccións municipais de 2019 non se presentou á alcaldía, encabezando a candidatura Manuel Ángel Leis Míguez, que finalmente gañou ese posto para o PSdeG.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Negreira
Getsunova

**Getsunova** (en alfabeto tailandés: **เก็ตสึโนวา**) é unha banda musical tailandés que mestura o pop, funk, rock e britpop.

## Carreira 
Despois de que a banda comezara a ensaiar cancións, algúns estaban no Reino Unido e o compositor en Irlanda. Aínda que estaban a moita distancia, continuaron facendo música vía Internet. A admiración do director do campamento *Croix Yuthana* fixo que os aceptasen como membros do campamento e lanzara o seu primeiro EP *Getsunova The First Single*, do que formaban parte tres cancións, incluíndo o seu primeiro sinxelo 'Lullaby'.

## Membros 
## Discografía 
### Sinxelos 
* กล่อม
* คนคนเดียว
* Too Late
* สิ่งที่ตามหา
* อยู่ตรงนี้ นานกว่านี้
* ความมืดสีขาว
* โดดเดี่ยวด้วยกัน
## Notas
Tiê

**Tiê Gasparinetti Biral** (São Paulo, 17 de marzo de 1980) é unha cantora brasileira de MPB, integrante do catálogo da Warner Music Brasil.

## Biografía
Tiê é neta da actriz Vida Alves, cursou *Relacións Públicas* na FAAP e estudou canto en Nova York. Foi modelo da *Ford Models* e chegou a actuar nun comercial dirixido por Fernando Meirelles, director premiado en Cannes. Foi dona dun *Café Brechó*, onde coñeceu ó tecladista Dudu Tsuda (Pato Fu) e ao compositor Toquinho, con quen gravou a súa primeira canción e viaxou polo Brasil e Europa. En 2009 lanzou o seu primeiro álbum chamado *Sweet Jardim*, que contou coa colaboración solidaria de diversos artistas, como Toquinho e outros artistas de corte independente de São Paulo.

## Discografía
### Álbums
* 2009: *Sweet Jardim*
* 2011: *A Coruja e o Coração*
* 2014: *Esmeraldas*

### Sinxelos
## Notas
Bailía

O termo **Bailía** pode referirse a:

*****Bailía****, territorio que, na Idade Media, está baixo a xurisdición dun representante real.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Bailía**, lugar da parroquia de Leira, no concello de Ordes;
***A Bailía**, lugar da parroquia de Cañás, no concello de Carral.

## Notas
Historia das campañas militares romanas

miniatura|dereita|305px|Máxima extensión do Imperio Romano en 116, despois das campañas de Traxano. O mapa amosa o nome das provincias romanas.
A **historia das campañas militares romanas** abrangue dende a súa defensa inicial e posterior conquista dos seus veciños tribais e dos pobos etruscos de Italia até dominar gran parte do Mediterráneo e máis aló, incluíndo as provincias de Britania e Asia Menor no apoxeo do Imperio até a loita final do Imperio Romano de Occidente pola súa propia existencia contra os invasores hunos, vándalos e xermánicos, despois da división do imperio nos imperios de Oriente e de Occidente. Malia que o baixo imperio se estendía polas terras da periferia do mar Mediterráneo, na historia militar de Roma as batallas navais foron, polo xeral, menos salientables que as batallas terrestres polo seu dominio case incuestionable do mar despois das loitas navais da primeira guerra púnica. A historia da Roma antiga, orixinalmente unha cidade-estado de Italia e finalmente un imperio que cubriría gran parte de Eurasia e o norte de África, vai dende o século IX a.C. até o século V.

Como ocorreu coa meirande parte das civilizacións antigas, o exército romano serviu para o triplo propósito de asegurar as súas fronteiras, explotar as zonas periféricas mediante medidas como impoñer tributos sobre os pobos conquistados e manter a orde interna. Dende o comezo, o exército romano tipificou esta pauta e a maioría das campañas de Roma caracterizáronse por algún destes tipos: o primeiro é a campaña territorial expansionista, que normalmente comezaba en forma de contraofensiva, na que cada vitoria comportaba a subxugación de grandes extensións de territorio e que va permitiu a Roma pasar de ser un pequeno pobo ó terceiro imperio meirande do mundo antigo, incluíndo case a cuarta parte da poboación mundial daquela; o segundo son as guerras civís, que golpearon Roma acotío dende a súa mesma fundación até a súa desaparición final.

Os exércitos romanos non eran invencibles, malia a súa formidable sona e o gran nome das súas vitorias: durante séculos, os romanos «produciron a súa propia ración de incompetentes» que conduciron ós exércitos romanos a derrotas catastróficas. Porén, o destino dos grandes inimigos de Roma, como Pirro e Haníbal, adoitaba ser o de gañar a batalla pero perder a guerra. A historia das campañas romanas é a historia dunha persistencia testana que supera terribles derrotas.

A historia do Imperio Romano é moi excepcional no senso que a súa actividade, militar ou non, está documentada en gran detalle case dende a mesma fundación da cidade até a súa desaparición final. Aínda que algunhas historias se perderon, como o relato de Traxano nas guerras dacias e doutros, como as primeiras historias de Roma, son como mínimo en parte apócrifas, e os relatos existentes da historia militar de Roma son extensos.

## Notas
O Balcón

O termo **O Balcón** pode referirse a:

***Balcón**, abertura feita desde o chan na parede dun cuarto, polo xeral cunha pequena plataforma que sobresae cara a fóra, amparada por unha varanda.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Balcón**, lugar da parroquia de Osmo, no concello de Cenlle;
***O Balcón**, lugar da parroquia de Trasariz, no concello de Cenlle.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Baldaio

O topónimo **Baldaio** pode referirse a:

;En Galiza
***Baldaio**, lugar da parroquia de Andoio, no concello de Tordoia.

;Lagoa e praia de Galiza
***Lagoa de Baldaio** e **praia de Baldaio**, na parroquia de Lema, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Bardaio**, lugar da parroquia de Cores, no concello de Ponteceso.
Pseudagrion vumbaense

***Pseudagrion vumbaense*** é unha especie de libélula da familia *Coenagrionidae*. É endémica de Zimbabwe.

Os seus hábitats naturais son rexións subtropicais ou tropicais húmidas de grande altitude e ríos. Está ameazada por perda de hábitat.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pseudagrion vumbaense*, na Lista vermella de especies ameazadas .