open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Valérie Quennessen

**Valérie Quennessen**, nada o 3 de decembro de 1957 e finada o 19 de marzo de 1989, foi unha actriz francesa de cinema e teatro.

## Filmografía 
* *Le Petit Marcel* (Jacques Fansten, 1976)
* *Le Plein de super* (Alain Cavalier, 1976)
* *Nuova colonia* (Anne Delbée, 1978, TV)
* *La Tortue sur le dos* (Luc Béraud, 1978)
* *Brigade des mineurs*: *Tête de rivière* (Guy Lessertisseur,1978 - episodio TV)
* *On efface tout* (Pascal Vidal, 1978)
* *Martin et Léa* (Alain Cavalier, 1979)
* *French Postcards* (Willard Huyck, 1979)
* *Pause-café* (Serge Leroy, 1981 - miniserie, 1 episodio)
* *Silas* (Sigi Rothemund, 1981 - miniserie, 1 episodio)
* *Les Uns et les Autres* (Claude Lelouch), 1981)
* *Les Uns et les Autres* (Claude Lelouch, 1981 - miniserie)
* *Conan o bárbaro* (John Milius, 1982)
* *Summer Lovers* (Randal Kleiser, 1982)
* *We Cannes* (François Manceaux, curtametraxe de 1982)
* *Quartier sud* (Mathias Ledoux, 1984 - TV)
* *La petite commission* (Jean-Paul Salomé, 1985 short)
* *Mode in France* (William Klein, 1985 - TV)
* *Haute tension*: *Eaux troubles* (Alain Bonnot, 1989 - episodio de TV)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Robert Easton (actor)

**Robert Easton**, nado como **Robert Easton Burke** o 23 de novembro de 1930 e finado o 16 de decembro de 2011, foi un actor estadounidense de radio, cinema e televisión cuxa carreira abrangue máis de 60 anos. A súa mestría nos dialectos do inglés valeulle o epíteto de "O home das mil voces". Durante décadas foi adestrador de voz de referencia en Hollywood para a mellora dos acentos e a pronunciación dos diálogos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jorge Sanz Miranda

**Jorge Sanz Miranda**, nado en Madrid o 26 de agosto de 1969, é un actor español.

## Traxectoria 
Debuta profesionalmente con nove anos no filme *La miel* (1979), de Pedro Masó. En 1982, tras aparecer en *Conan o bárbaro*, protagoniza con éxito *Crónica del alba.* *Valentina* ás ordes de Antonio Betancor. A súa fotoxenia e naturalidade ante a cámara convérteno nese momento nun dos actores novos máis prolíficos do cinema español.

Aínda na adolescencia, destaca en películas como *Mambrú se fue a la guerra*, de Fernando Fernán Gómez e *El año de las luces*, de Fernando Trueba, onde coincide por primeira vez con Maribel Verdú, unha das súas parellas artísticas máis adoitas.

Con Vicente Aranda roda algúns dos seus filmes máis relevantes, xa en personaxes adultos, entre elas *Si te dicen que caí*, *Amantes* e *Libertarias*, ademais da serie de televisión *Los ginetes del alba.* En todas elas comparte protagonismo con Victoria Abril.

O seu traballo en *Belle Époque* (1992) confírmano como intérprete de proxección internacional. Dende entón encadea traballos de calidade e demostra a súa versatilidade en comedias como *Los peores años de nuestra vida*, de Emilio Martínez Lázaro, *Cha-cha-chá*, de Antonio del Real ou *Oviedo Express*, de Gonzalo Suárez. Con Fernando Trueba e Penélope Cruz repite en *La niña des tus ojos* (1998). Máis tarde intervén, entre outras, en *Tuno negro*, *El Lobo* e *Bienvenido a casa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
### Bibliografía 
* Holmstrom, John. *The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995*. Norwich, Michael Russell, 1996, p.&nbsp;375-376.
* D’Lugo, Marvin:  * Guide to the Cinema of Spain*, Greenwood Press, 1997. 
* Perriam, Chris: * Star and Masculinity in Spanish Cinema: From Banderas to Bardem*, Oxford University Press, 2003. .
Nadiuska

**Roswithka Bertasha Smid Honczar**, coñecida artisticamente como **Nadiuska**, nada en Schierling, Alemaña o 19 de xaneiro de 1952, é unha actriz que desenvolveu a maior parte da súa carreira en España.

## Traxectoria 
De nai polaca e de pai ruso, chegou a Barcelona en 1971 e comezou a traballar como modelo. O seu salto ó cinema chegou en 1972, debutando baixo o nome de "Nadiuska", moito máis fácil que o seu nome auténtico. En 1973, contraeu matrimonio con Fernando Montalbán Sánchez, chatarreiro, co fin de obter a nacionalidade española. Este matrimonio foi anulado polo Tribunal de la Rota o 14 de xullo de 1981. Participou en numerosos filmes de grande éxito, sobre todo na época do destape. A súa última interpretación sucedeu en 1998. En 1978 protagonizou co arxentino Alberto Olmedo o filme humorístico *Mi mujer no es mi señora* e 1982 tivo un curto papel especial en *Conan o bárbaro*, protagonizado por Arnold Schwarzenegger.

A finais dos 90 sufriu graves problemas económicos e comezou a padecer trastornos mentais, de xeito que en 1999 foi traslada da pensión na que residía ó hospital psiquiátrico Alonso Vega, onde lle diagnosticaron esquizofrenia. Unha vez cumprido o seu tratamento con melloría, en 2002 déronlle o alta. Sen poder recuperarse economicamente, comezou a vagabundear por diversas zonas de Madrid e no programa de TVE presentado por Concha Velasco "Tiempo al tiempo" relataron a súa historia sen lograr axudala.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Sab Shimono

**Sab Shimono**, nado como **Saburo Shimono** en Sacramento o 31 de xullo de 1937, é un actor estadounidense de ascendencia xaponesa que apareceu en ducias de filmes e programas televisivos.

## Filmografía parcial 
**Loving* (1970) - Byron
**Anatomía dun hospital* (1971) - Operating Room Staff (sen acreditar)
**Parades* (1972) - Togo
**Midway* (1976) - Tte. Tomonaga
**Rabbit Test* (1978) - Chinese Leader
**Nice Dreams* (1981) - Oriental Bus Boy
**Conan o bárbaro* (1982) - Subotai (voz, sen acreditar)
**The Challenge* (1982) - Toshio
**Where the Toys Come From* (1984) - Kenji, the Designer
**Gung Ho* (1986) - Saito
**Cita a cegas* (1987) - Mr. Yakamoto
**The Wash* (1988) - Sadao
**Presumed Innocent* (1990) - 'Painless' Kumagai
**Come See the Paradise* (1990) - Hiroshi Kawamura
**Silent Cries* (1993) - Natsume
**Teenage Mutant Ninja Turtles III* (1993) - Lord Norinaga
**3 Ninjas Kick Back* (1994) - Koga
**The Shadow* (1994) - Dr. Tam
**Waterworld* (1995) - Elder
**Ancestors in the Americas: Coolies, Sailors, Settlers* (1996) - El mesmo, narrador
**Paradise Road* (1997) - Coronel Hirota
**The Big Hit* (1998) - Jiro Nishi
**Life Tastes Good* (1999) - Harry Sado
**Luminarias* (2000) - pai de Lu
**Ice Planet* (2001) - Karteez A. Rumla
**Robot Stories* (2003) - John
**Worlds Apart* (2004) - Teijo
**Americanese* (2006) - Wood Ding
**Southland Tales* (2006) - Hideo Takehashi
**The Sensei* (2008) - Taki Nakano
**Old Dogs* (2009) - Yoshiro Nishamura 
**The Arcadian* (2011) - Moto
**Yellow Face* (2013) - HYH
**The Watcher* (2016) - Wendell

## Vida persoal 
Mantivo unha relación co escritor Steve Alden Nelson dende 2001. A parella rexistrouse como parella doméstica en abril de 2005 e casou en San Diego o 23 de xuño de 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
John Gardner (escritor)

**John Champlin Gardner Jr.**, nado o 21 de xullo de 1933 e finado o 14 de setembro de 1982, foi un novelista, ensaísta, crítico literario e profesor universitario estadounidense. É coñecido pola súa novela *Grendel*, que conta a historia do mito de *Beowulf* dende o punto de vista do monstro.

## Traxectoria 
## Obras 
### Ficción 
**The Resurrection*. New American Library, 1966; Vintage Books, 1987, 
**The Wreckage of Agathon*. Harper & Row, 1970; Dutton, 1985, 
**Grendel*. Nova York: Vintage Books, 1971, illustrated by Emil Antonucci, 
**The Sunlight Dialogues*. Knopf, 1972, ; reprint New Directions Publishing, 2006, 
**Jason and Medeia*. Knopf, 1973, ; Vintage Books, 1986,  [epic narrative poem]
*; reprint New Directions Publishing, 2007, 
*''The King's Indian*. Knopf, 1974, ; reissue Ballantine Books, 1983,  [stories]
*; reprint New Directions Publishing, 2005, 
**In the Suicide Mountains*. Knopf, 1977,  
**Vlemk the Box Painter*. Lord John Press, 1979,  [fairy tale]
**Freddy's Book*. Knopf, 1980, ; White Pine Press, 2007, 
**The Art of Living and Other Stories*. Knopf, 1981; reprint, Vintage Books, 1989, 
**Mickelsson's Ghosts*. Knopf, 1982, ; reprint New Directions Publishing, 2008, 
**Stillness and Shadows*. Knopf, 1986,  [uncompleted novels]

### Biografía 
*; reprint Barnes & Noble Publishing, 1999, 

### Poemas 
**Poems*, Lord John Press, 1978

### Contos infantís 
**Dragon, Dragon (and Other Tales)*. Knopf, 1975; Bantam Books, 1979, 
**Gudgekin The Thistle Girl (and Other Tales)*. Knopf, 1976, 
**The King of the Hummingbirds (and Other Tales)*. Knopf, 1977, 
**A Child's Bestiary*. Knopf, 1977, 

### Críticas e texto académicos 
**The Forms of Fiction* (1962) (con Lennis Dunlap) Random House, antoloxía de historias curtas.
**The Construction of the Wakefield Cycle* (1974)
**The Poetry of Chaucer* (1977)
**On Moral Fiction*, Basic Books, 1979, 
**On Becoming a Novelist* (1983)
**The Art of Fiction* (1983)

### Traducións  
**The Complete Works of the Gawain Poet* (1965)
**The Alliterative Morte Arthure and Other Middle English Poems* (1971)
**Tengu Child* (con Nobuko Tsukui) (1983)
**Gilgamesh'' (con John Maier, Richard A. Henshaw) (1984)

### Ensaios e recensións 
*; reprint Westview Press, 1995,
Uxía García Sabariz

**Uxía García Sabariz**, nada en Antas de Ulla en 1912 e finada o 3 de decembro de 2008, foi unha mestra e escritora galega.

## Traxectoria 
Mestra nacional, exerceu en Vilamaior, Argozón, A Laxe (Lourenzá), Pedraza e Lucindos, até 1973, cando se integrou no Colexio Nacional Mixto Comarcal de Monterroso. Xubilouse en 1982. En 1991 publicou a novela *El señorito Piepito* asinada co pseudónimo **Eugasa**, que despois traduciu ao galego. Tamén é autora da novela *As ventás sen luz* e do poemario *Reflexións poéticas*.

## Obra
**Poesías y cuentos de Galicia* (narrativa e poesía, 1962. Co pseudónimo de Eugasa)
* *El señorito Piepito* (narrativa, 1991. Tradución ao galego *O señorito Piepito*, 1992)
* *Reflexións poéticas* (poesía, 1995)
* *As ventás sen luz* (narrativa, 1997)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Mikhail Fridman

**Mikhail Fridman**, nado en Lviv (Ucraína) o 21 de abril de 1964, é un empresario e banqueiro ruso.

## Traxectoria
Nado nunha familia xudía de enxeñeiros, é o fundador e propietario de Alfa Group, propietario de Crown Resources empresa propietaria da carga do *Prestige*.

Foi sinalado por Forbes como un dos homes máis ricos de Rusia e, como residente en Londres, do Reino Unido. En 2019 mercou a cadea de supermercados Dia, cargo que deixou a raíz das sancións pola guerra de Ucraína.

## Notas
Crown Resources

**Crown Resources** é unha empresa de orixe rusa propiedade de Alfa Group, co fundada por Mikhail Fridman en 1992 e con sede na cidade suíza de Zug. Crown Resources era a empresa propietaria da carga do Prestige. Alfa Group con sede en Xibraltar, as illas Virxes Británicas e Luxemburgo, vendeu tódalas accións de Crown Resources pola mala imaxe que daba á corporación. A nova petroleira foi renomeada como *Energy, Resources and Commodities Trading Company (ERC).*

## Empresas do grupo
*Smirnoff
*Alfa Bank
*DIA supermercados

## Notas
Jack Taylor

**Jack Taylor**, nado como **George Brown Randall** o 21 de outubro de 1936 é un actor estadounidense.

## Filmografía 
* *The Blood of Nostradamus* (1959)
* *Nostradamus, the Genie of Darkness* (1959)
* *Nostradamus and the Monster Demolisher* (1959)
* *The Curse of Nostradamus* (1959)
* *Neutron, the Man in the Black Mask* (1960)
* *Neutron Vs The Amazing Dr. Caronte* (1960)
* *Neutron Vs The Death Robots* (1960)
* *Succubus* a.k.a. "Necronomicon - Geträumte Sünden" (1968, dir. Jesus Franco)
* *Eugenie... The Story of Her Journey Into Perversion* (1969, dir. Jesus Franco)
* *Count Dracula* (1969, dir. Jesus Franco)
* *Nightmares Come At Night* (1969, dir. Jesus Franco)
* *Dr. Jekyll and the Wolfman* (1971, co-starring Paul Naschy)
* *The Killer is One of Thirteen* (1973, dir. Javier Aguirre)
* ''The Mummy's Revenge* (1973, co-starring Paul Naschy)
* *The Vampires Night Orgy* (1973, dir. Leon Klimovsky)
* *The Ghost Galleon* a.k.a. "Horror of the Zombies" (1974, dir. Amando de Ossorio)
* *The Bare Breasted Countess* (1974, dir. Jesus Franco)
* *The House of Lost Girls* (1974) dir. Pierre Chevalier
* *Night of the Sorcerers* (1974, dir. Amando de Ossorio)
* *Sexy Sisters* (1977, dir. Jesus Franco)
* *Call of the Blonde Goddess* a.k.a. "Voodoo Passion" (1977, dir. Jesus Franco)
* *Where Time Began* (1977, dir. Juan Piquer Simón)
* *The Devil's Exorcist* (1978)
* *Red Rings of Fear* (1978) a.k.a. "Enigma Rosso" (made in Italy)
* *Pieces* (1981, dir. Juan Piquer Simón)
* *Conan the Barbarian* (1982, dir. John Milius)
* *The Sea Serpent* (1985, dir. Amando de Ossorio) a.k.a. *Hydra*
* *Rest in Pieces* (1987, dir. José Ramón Larraz)
* *Edge of the Axe* (1988, dir. José Ramón Larraz)
* *The Ninth Gate* (1999, dir. Roman Polanski)
* *Loin (Far Away)* (2001, dir. André Téchiné)
* *A2Z* (2004, dir. Daryush Shokof)
* *The Birthday* (2004, dir. Eugenio Mira)
* *Agnosía* (2010, dir. Eugenio Mira)
* *Son of Cain'' (2013, dir. Jesús Monllaó)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Roy Thomas

**Roy Thomas**, nado en Missouri  o 22 de novembro de 1940, é un guionista e editor de banda deseñada estadounidense.

## Traxectproa
Foi o primeiro en suceder Stan Lee como redactor xefe de Marvel Comics. É coñecido especialmente por levar a Conan o bárbaro á banda deseñada, cunha serie de historias que ampliaban a cronoloxía estabelecida polo seu creador (Robert E. Howard) para a personaxe, o que puxo de moda as historias de espada e hechicería nas bandas deseñadas.
Herdou de Stan Lee os guións de boa parte das coleccións de superheroes orixinais de Marvel, realizando longas etapas en *Avengers* e *X-Men*, entre outras. Tamén é coñecido pola súa defensa das personaxes da Idade de ouro de banda deseñada, especialmente do grupo de superheroes dos anos 1940s *A Sociedade da Xustiza de América*, destacando no seu traballo para DC Comics a súa etapa en *All-Star Squadron*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Conan (Marvel Comics)*
### Ligazóns externas 
*
Franco Columbu

**Franco Columbu**, nado en Ollolai, na provincia de Nuoro, o 7 de agosto de 1941, e finado en San Teodoro (Nuoro) o 30 de agosto de 2019, foi un culturista e actor italiano. Gañou o título de Mr. Olympia en 1976 e 1981.

Era coñecido dentro do culturismo como *The Sardinian Strongman*. Foi o segundo culturista europeo en gañar a competición de Míster Olympia, despois do austríaco Arnold Schwarzenegger.

## Traxectoria 
Columbu naceu en Ollolai, Sardeña, Italia. Comezando a súa carreira deportiva como boxeador, Columbu progresou no deporte olímpico do levantamento de pesas e o culturismo despois de gañar o título de Míster Olympia en 1976 e 1981.

Columbu é bo amigo de Arnold Schwarzenegger, ó que coñeceu en Múnic en 1965 e participou en varias competicións de culturismo a nivel internacional. Para as competicións de Míster Olympia, competiu na categoría das 200 libras (90,7&nbsp;kg), mentres que Schwarzenegger estaba na categoría de máis de 200 libras.

Columbu serviu de padriño na voda de Schwarzenegger e María Shriver en 1986, ambos chegaron aos Estados Unidos polo gurú do culturismo Joe Weider en 1969. Os dous culturistas europeos comezaron un negocio de albanelaría chamado *European Brick Works*, en 1969, segundo un informe publicado polo xornal estadounidense *The New York Times*.

Morreu na praia de San Teodoro (Nuoro) por un colapso, o 30 de agosto de 2019.

## Filmografía 
* 1976: *Stay Hungry*
* 1977: *Pumping Iron*
* 1980: *The Hustler of Muscle Beach*
* 1980: *The Comeback*
* 1982: *Conan o bárbaro*
* 1984: *Terminator*
* 1984: *Getting Physical*
* 1986: *Don Rickles: Rickles on the Loose*
* 1987: *The Running Man*
* 1987: *Last Man Standing*
* 1988: *Big Top Pee-wee*
* 1993: *Il ritmo do silenzio*
* 1994: ''Beretta's Island*
* 1995: *Taken Alive*
* 1997: *Doublecross on Costa's Island*
* 1998: *Hollywood Salutes Arnold Schwarzenegger: A Cinematheque Tribute*
* 2002: *Raw Iron:The Making of Pumping Iron*
* 2003: *Ancient Warriors*
* 2008: *Why we Train*
* 2010: *Muscle Beach then and Now*
* 2011: *Dreamland A Terra dei Sogni*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arnold Schwarzenegger: *Total Recall. My unbelievable true life story*. Simon & Schuster UK, Londres 2012, ISBN 978-1-84983-972-3, pp.&nbsp;106–131.
* National Enquirer Staff (2005) (en inglés). *Book of Champions: 40 Years of Mr. Olympia Training Secrets''. Weider Publications. ISBN 978-0976611547.
Ladróns na casa

***Ladróns na casa*** (titulado orixinalmente en inglés *Rogues in the House*) é un dos relatos protagonizados polo personaxe de espada e bruxaría Conan o bárbaro, escrito por Robert E. Howard e publicado por primeira vez na revista *pulp* *Weird Tales* en 1934. Está ambientado na mítica Era Hiboria, o universo de ficción que Howard creou para os relatos da súa personaxe, e nel Conan verase involucrado no xogo de poder entre dous homes influentes, que loitan polo control dunha cidade.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan I" de Urco Editora no ano 2011.

## Notas
Nacerá unha bruxa

***Nacerá unha bruxa*** (titulado orixinalmente en inglés *A Witch Shall Be Born*) é un dos relatos orixinais que Robert E. Howard escribiu para a súa personaxe de espada e bruxaría, Conan o bárbaro. Escrito e publicado en 1934 na revista *Weird Tales* o relato trata dunha bruxa que substitúe á súa irmá xemelga como raíña dunha cidade-estado, o que a fai entrar en conflito con Conan, quen até entón fora o capitán da garda da raíña. Temas da paranoia e a dualidade das irmás xemelgas son de suma importancia nesta historia, pero tamén a teñen elementos do conflito entre a barbarie e a civilización, unha temática común a todas as historias de Conan.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan II" de Urco Editora no ano 2012.

## Notas
O coloso negro

***O coloso negro*** (titulado orixinalmente en inglés *Black Colossus*) é un dos primeiros relatos protagonizados pola personaxe ficticia de espada e bruxaría Conan o bárbaro. Foi escrito por Robert E. Howard e publicado por primeira vez na revista *pulp* *Weird Tales* en 1933. O relato está ambientado na mítica Era Hiboria e narra a historia de Conan liderando o exército desmoralizado de Khoraja contra un malvado feiticeiro chamado Natohk.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan IV" de Urco Editora no ano 2011.

## Sinopse 
Un poderoso meigo chamado Thugra Khotan é espertado do seu soño de tres mil anos por un desafortunado ladrón chamado Shevatas (que non sobreviviu á experiencia). Thugra esperta con ansias de dominar o mundo, adopta o nome de Natohk e reúne un exército de tribos do deserto coa intención de conquistar as nacións de Hiboria. Porén, o pequeno reino de Khoraja interponse no seu camiño, un país gobernado nese momento por Yasmela, irmá do rei, que está cativo no reino veciño de Ofir. No temor da invasión de Natohk, Yasmela pídelle consello ó deus dos seus devanceiros, Mitra, e este dille que debe aventurarse nas rúas e entregar a defensa do seu reino ó primeiro home que atope.

O primeiro home que atopa é Conan o bárbaro. Este xa ten un posto no seu exército, pero agora dálle plenos poderes, con gran desgusto dos outros comandantes. Conan demostra habilidade nas tácticas militares, pero os seus esforzos son socavados por nobres arrogantes, quen en realidade son vítimas da maxia de Natohk. Mentres tanto, o feiticeiro xa manifestou que a conquista do mundo non é o único que quere: tamén desexa a Yasmela para el.

A historia culmina cunha gran batalla no paso de Shamla. Conan derrota ó exército e Natohk fai un último intento para estar con Yasmela. Conan perségueo e combaten nas ruínas dun templo estixio.

## Notas
A torre do elefante

***A torre do elefante*** (titulado orixinalmente en inglés *The Tower of the Elephant*) é un dos relatos protagonizados polo personaxe de ficción Conan o Cimerio. Foi escrito polo autor *pulp* estadounidense Robert E. Howard e está ambientado na mítica Era Hiboria, un universo de ficción de espada e bruxaría tamén creado por Howard. Este relato constitúe a primeira gran aventura da vida do cimerio, un clásico a miúdo citado tanto por Howard como polos seus estudosos como un dos mellores relatos de Conan.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan I" de Urco Editora no ano 2011.

## Trama 
A historia desenvólvese na cidade de Zamora, chamada por algúns Arenjun, ou a Cidade dos Ladróns. No texto orixinal de Howard nunca chamou á cidade Arenjun - isto foi engadido por Lyon Sprague de Camp na súa introdución á historia.

Un mozo Conan está a beber nunha taberna cando oe por casualidade describir unha fabulosa xoia chamada o «Corazón do Elefante». A xoia está custodiada, nunha torre do mesmo nome, por un malvado bruxo chamado Yara. Cando Conan tenta sacarlle ó home máis información, prodúcese unha pelexa. A medida que comezan a pelexar, unha candea é derrubada polos espectadores desconcertados afundindo a taberna na escuridade. Na confusión resultante, Conan mata o home e escapa polas rúas da cidade.

Despois desta pelexa de taberna, o cimerio disponse a roubar a xoia mencionada e crúzase no camiño de Taurus de Nemedia, coñecido como o «príncipe dos ladróns», que conta con propósitos semellantes. Os dous ladróns comprométense a traballar xuntos e, despois de loitar contra uns leóns nos xardíns da torre, escalan dita torre lendaria. Ó chegar ó cumio, Tauro morre pola mordedura velenosa dunha xigantesca araña que Conan á súa vez mata nunha batalla frenética.

## Notas
The Thing in the Crypt

"**The Thing in the Crypt**" é unha historia curta escrita polos escritores  estadounidenses  L. Sprague de Camp e Lin Carter,  protagonizada pola personaxe ficticia de Conan o bárbaro, creado por Robert E. Howard.  Está baseada nun borrador dunha historia de Carter coa personaxe de Carter,  Thongor, como protagonista.

Foi orixinalmente publicada en 1967 na colección *Conan*.
Masaki Kobayashi

, nado o 14 de febreiro de 1916 e finado o 4 de outubro de 1996, foi un destacado director de cine xaponés.

Entre as súas películas está *Kwaidan* (1964), unha colección de catro historias sobre pantasmas extraídas do libro *Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things* (1903) escrito por Lafcadio Hearn, cada unha das cales ten un sorprendente final.

Kobayashi tamén dirixiu  *A Condición Humana*, unha triloxía acerca dos efectos da segunda guerra mundial sobre un xaponés pacifista e socialista. A duración total das tres películas é dunhas nove horas. Outras notables películas son *Harakiri* (1962) e *Samurai Rebellion* (1967). *Harakiri* deulle o premio do xurado no Festival Internacional de Cinema de Cannes.

Foi tamén candidato a dirixir as secuencias xaponesas de *Tora! Tora! Tora!* (1970), pero no seu lugar foron escollidos Kinji Fukasaku e Toshio Masuda.

Kobayashi, abertamente pacifista, foi recrutado polo exército imperial xaponés durante a segunda guerra mundial, mais negouse a combater ou a ser promovido a ningún rango maior que soldado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Acerinox

**Acerinox** (bolsa de Madrid ACX) é unha empresa española fundada en 1970 con sede en Madrid e adicada á produción de aceiro inoxidable.

## Fábricas
### España
*Fábrica do Campo de Xibraltar (Los Barrios)
*Roldán SA
*Inoxfil SA
*Inoxcenter SA
*Inoxidables de Galicia SAU
*Metalinox Bilbao SA
*Inoxmetal SA
*Acimetal
*Alamak Espana Trade SL
*Inoxcenter Canarias SA

### Europa
*Acerol &ndash; Comércio e Indústria de Aços Inoxidáveis ()
*Acerinox France
*Acerinox UK Ltd ()
*Acerinox Scandinavia AB ()
*Acerinox Schweiz SA ()
*Acerinox Italia SRL ()
*Acerinox Turquía ()
*Acerinox Polska sp. z o.o. ()

### Resto do mundo
*Columbus Stainless ()
*Bahru Stainless ()
*North American Stainless (Kentucky, )
*Acerinox Argentina
*Acerinox Chile

## Accidente radiolóxico
No ano 1998 a fábrica de Acerinox en Los Barrios (Cádiz) fundíu unha cápsula de cesio-137 que se atopaba nunha consigna de ferralla. As substancias radioactiva liberáronse na atmosfera e estendéronse por toda Euorpa. As autoridades nucleares de Francia, Alemaña, Italia e Suíza detectaron ata 2400&nbsp;μBq de radiación ionizante no aire, un valor 1000 veces maior do normal. Outras dúas factorías en Huelva e Badaxoz tiveron tamén contaminación debido aos residuos que se transportaron alí dende a fábrica de Acerinox, Os custos totais deste accidente estimáronse nuns 18&nbsp;millóns de euros por mór da perda de produción na factoría, 3 millóns de euros para a limpeza e outros 3 millóns de euros para o almacenamento dos residuos.

## Galería de imaxes

File:edificio acerinox.jpg
File:Algeciras inoxidable.jpg
File:North American Stainless.jpg
File:Columbus stainless.jpg
File:Acerinox-Rottweil-261215.jpg

## Notas
Simone Saibene

**Simone G. Saibene**, nado en Busto Arsizio, Lombardía, o 29 de outubro de 1977, é un director de cine galego de orixe italiana.

## Traxectoria 
Estudou Ciencias da Comunicación na Universidade Libre de Lingua e Comunicación de Milán (Libera Università di Lingue e Comunicazione, IULM). Licenciouse con matrícula de honra en 2003 coa tese *Para unha xeografía do cine. A rexionalización do cine español: o caso de Galicia*.

Entre 2006 e 2010 traballou como programador, animador cultural e redactor de publicacións na Fundación Cultural San Fedele de Milán. Dende 2010 vive en Ourense, onde fundou a produtora e distribuidora Noveolas Producciones.

Asistiu a cursos de teatro, música e fotografía. Docente e coordinador de ciclos de cine, xornalista publicista e crítico audiovisual, colabora e colaborou con medios e institucións como a revista de cine *Duellanti*, o Instituto Cervantes de Milán, o Centro Galego de Artes da Imaxe da Coruña, a ESAP do Porto e a Universidade de Vigo. Formou parte do xurado na XV edición do Festival Internacional de cine de Ourense, na VIII Mostra Internacional de Escolas de Cinema de Porto e no 17º Avanca Film Festival.

En 2006 gañou o Premio Artivisive San Fedele (Milán) coa curtametraxe experimental *Il furto della zucca*, gravada entre Suíza e Italia.

En 2013 estreou a súa primeira longametraxe, titulada *9 ondas*, que foi nomeada ao Premio Mestre Mateo ao mellor filme na 12ª edición dos premios. En 2016 dirixiu o filme *Pelerinaxes*, con Carmen Méndez, Alfonso Míguez, Isabel Risco e Ruth Sabucedo, baseado no libro *Pelerinaxes I* de Ramón Otero Pedrayo.

## Obra 
* *Contrappunto: Gabriele Carpani, contrabbassista* (documental, 2003)
* *Patmos (Apocalypsi)* (documental, 2004)
* *Il furto della zucca* (curtametraxe, 2006)
* *Retorno a San Andrés* (curtametraxe, 2007)
* *9 ondas* (longametraxe, 2013)
* *Coma ventos fuxidos* (curtamentraxe, 2014; proxecto Nimbos)
* *Kuti Khanti* (curtametraxe, 2014)
* *Pelerinaxes* (2016)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Simone Saibene , na web de CREA, Asociación de Directores e Realizadores de Galicia.
Robin Benzing

**Robin Clemens Benzing**, nado o 1 de maio de 1989 en Seeheim-Jugenheim, é un xogador alemán de baloncesto profesional que xoga no Fortitudo Bologna da Lega Basket Serie A.

## Traxectoria 
Entre 2009 e 2011, Benzing xogou para o Ratiopharm Ulm da Basketball Bundesliga, seguido dunha etapa de catro anos no FC Bayern München. O 30 de xuño de 2015, Benzing asinou un contrato de dous anos co CAI Zaragoza da Liga ACB. Tras dous anos en Zaragoza, volveu ó seu país natal tras asinar un contrato de catro anos co S.Oliver Würzburg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Avoceta común

A **avoceta común** ou simplemente **avoceta** (*Recurvirostra avosetta*) é unha especie de ave caradriforme da familia Recurvirostridae propia de Eurasia e África. É unha ave zancuda de plumaxe branca e negra que se caracteriza por ter o peteiro curvado cara a arriba.

## Galería de imaxes 

File:Saebelschnaebler (Recurvirostra avosetta).jpg|Adulto comendo
File:Recurvirostra avosetta-pjt2.jpg|Adulto en voo
File:Säbelschnäbler Küken 0506111.jpg|Cría de avoceta común
File:Recurvirostra avosetta MHNT.JPG|Ovo de avoceta común
File:Avocet from the Crossley ID Guide Britain and Ireland.jpg|ID composite
File:Pied Avocet.ogv|Vídeo amosando un exemplar alimentándose

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* (Pied) avocet species text in The Atlas of Southern African Birds
Apeadoiro da Ponte Pasaxe

**Ponte da Pasaxe** foi un apeadoiro de RENFE no p. k. 544 da liña León - A Coruña, construído na aldea da Pasaxe, na Coruña, próximo á ponte do mesmo nome.

## Historia 
A instalación foi construída para dar servizo ás aldeas da zona e, grazas a construción da ponte da Pasaxe, ao concello de Oleiros, que se estaban a converter en áreas para o espallamento e lecer da burguesía coruñesa.

A degradación padecida na década de 1980, de servizos e infraestrutura ferroviaria así como a da zona, abafada entre infravivendas e a autoestrada urbana AC-12, motivou o descenso de viaxeiros e finalmente a supresión desta parada.

## Notas
Partido xudicial de Tui

O **Partido xudicial de Tui** é un dos 45 partidos xudiciais nos que se divide a comunidade autónoma de Galicia, sendo o partido xudicial nº 6 da provincia de Pontevedra.

Comprende os concellos da Guarda, Oia, O Rosal, Tomiño e Tui. A cabeza de partido, e por tanto sede das institucións xudiciais, é Tui. A dirección do partido sitúase na Praza da Inmaculada da localidade. Tui conta con tres Xulgados de Primeira Instancia e Instrución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Partidos xudiciais de Galicia
Apeadoiro de Paderne

**Paderne** foi un apeadoiro de RENFE arredor do p. k. 9,5 da liña Betanzos-Infesta - Ferrol, para dar servizo ao concello de Paderne.

## Historia 
Foi construído a medio camiño entre as estacións de Betanzos-Cidade e Miño-Castro aínda que afastado das aldeas da zona, condición imposta pola Lei de Policía de Ferrocarrís da época, que dispuña que estas paradas tiñan que se instalar en puntos nos que puidesen dar servizo a varios núcleos de poboación e que, asemade, non podían estar a máis de 3 quilómetros de cada un dos mesmos.

Gozaba dun predio de viaxeiros construído en pedra con tellado a dúas augas do que aínda se poden ollar os muros en ruínas a carón da vía. O auxe deste apeadoiro tivo lugar entre as décadas de 1930 e 1970, grazas a que constituía o punto de partida dos produtos do agro da zona principalmente cara a cidade de Ferrol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo: FF. CC. Betanzos - Ferrol
Clima semiárido

miniatura|250px|Deserto de Chihuahua no norte de México e suroeste dos Estados Unidos, é unha zona semiárida.
miniatura|250px|En cor laranxa climas semiáridos quentes e en amarelo semiáridos fríos.
O clima **semiárido** ou **semidesértico** é un subtipo de clima seco e unha expresión comunmente utilizada para designar o clima dunha rexión do planeta onde as choivas anuais están entre os 500 e os 800&nbsp;mm. Unha cantidade de choiva inferior aos 400&nbsp;mm anuais caracteriza ós semidesiertos. Na clasificación climática de Köppen é o *BS* (*BSh* semiárido cálido e *BSk* semiárido frío).

A vexetación dunha rexión semiárida está composta normalmente de matogueiras e estepas que perden as follas nos meses máis secos, así como de paisaxes que tamén secan nos períodos de estiaxe.

Un tipo de clima semiárido é o mediterráneo seco, que é o de transición entre o mediterráneo típico *Csa* e o desértico BW. Dáse no sueste de España, norte de África e costa mediterránea asiática e caracterízase por precipitacións escasas, entre 200&nbsp;mm e 400&nbsp;mm, forte seca estival e temperaturas cálidas que superan os 22&nbsp;°C no verán.

## Notas
Prokip Khmelovskyi

**Prokip Khmelovskyi** (en ; en ), nado en 1600 ou 1603 en Mazovia e finado o 22 de febreiro de 1664 en Derman (hoxe no distrito de Zdolbuniv, Ucraína), foi un relixioso grecocatólico ucraíno, bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok dende 1652 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Prokip Khmelovskyi naceu en Mazovia nunha familia da nobreza católica latina, arredor do ano 1600. Quedou orfo a temperá idade, pasou ao rito bizantino, e entrou nos basilianos. En 1620 comezou os seus estudos no colexio xesuíta de Braunsberg, e entre 1627 e 1631 estudou no colexio xesuíta de Praga. Logo de ser ordenado sacerdote predicou en Minsk e en Žyrovicy. Posteriormente foi reitor do colexio de Volodymyr dende 1639.

O 24 de agosto de 1639 Kasiian Sakovych renunciou ao cargo de arquimandrita do mosteiro da Exaltación da Santa Cruz de Dubno, e Khmelovskyi pasou a ser o abade do mosteiro.

Foi nomeado bispo coadxutor de Przemyśl, Sambor e Sanok xunto a Atanasii Krupetskyi en 1651, e o 2 de marzo do mesmo ano foi consagrado bispo en Polack polo metropolita Antin Seliava. No mesmo ano foi tamén nomeado administrador de Lutsk-Ostroh. Como coadxutor de Krupetsyi loitou por garantir os seus dereitos episcopais fronte ao ortodoxo Antonii Vynnytskyi; logo do pasamento de Krupetskyi sucedeuno como bispo diocesano, recibindo a aprobación real o 21 de setembro de 1652, o que reavivou a disputa con Vynnytskyi. Non foi quen de tomar posesión da sé de Przemyśl, e estabeleceuse en Walawa, adicándose sobre todo á restauración da eparquía de Ostroh. 

En 1662 tomou como coadxutor a Antin Terletskyi. Enfermo e esgotado, retirouse da vida activa e estabeleceuse en Derman, onde finou o 22 de febreiro de 1664.

## Notas
Head

A palabra **Head** pode estar referida a:

## Apelido 
***Barclay Vincent Head** (1844-1914), historiador e numismático inglés;
***Edith Head** (1897-1981), deseñadora estadounidense;
***Luther Head** (nado en 1982), xogador estadounidense de baloncesto;

## Música 
* ***Head***, álbum musical da banda estadounidense de noise rock The Jesus Lizard.
Mar de Bismarck

O **Mar de Bismarck** () atópase no suroeste do océano Pacífico dentro da nación de Papúa-Nova Guinea. Atópase ao nordés da illa de Nova Guinea e ao sur do Arquipélago de Bismarck e ás Illas do Almirantado. Ten costas nos distritos da Rexión das Illas, Rexión de Momase e Rexión de Papúa.

## Xeografía 
Do mesmo xeito que o arquipélago de Bismarck, é nomeado en homenaxe ao primeiro chanceler alemán Otto von Bismarck. O arquipélago de Bismarck esténdese ao leste e ao norte do mar, que ocupa o mar de Bismarck e sepárao do sur do océano Pacífico. Ao sur está unido ao mar de Salomón polo estreito Vitiaz.

### Límites oficiais 
A Organización Hidrográfica Internacional define o Mar de Bismarck como "esa área do no océano Pacífico meridional da costa nordés de Nova Guinea", cos seguintes límites:

::"No norte e o leste". Polas costas norte e nordés das illas de Nova Irlanda, Nova Hannover, as Illas do Almirantado, illa Hermit e o Grupo Ninigo, a través das illas Manu e Aua ata a Illa Wuvulu e desde alí unha liña ata Punta Baudissin en Nova Guinea (142°02'E).

::"No sueste". Unha liña desde o extremo sur de Nova Irlanda ao longo do paralelo de 4°50' sur ata a costa de Nova Inglaterra, ao longo da súa costa norte e desde alí unha liña desde o seu extremo occidental ata a través da punta norte da illa de Umboi ata Teliata Point, Nova Guinea ()

::*No suroeste.* Pola costa nordés de Nova Guinea.

### Riqueza mineral 
Exploracións recentes no fondo do mar de Bismarck produciron descubrimentos de leitos de sulfuros, cobre, zinc, prata e ouro. Estes resultados son especialmente importantes porque se atopan en augas superficiais e tranquilas. Papúa-Nova Guinea posúe os dereitos mineiros destes minerales en virtude do dereito internacional.

## Historia 
Foi o sitio dunha gran derrota naval xaponesa na batalla do Mar de Bismarck durante a segunda guerra mundial o 3 e 4 de marzo de 1943.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arquipélago Bismarck
* Mar de Salomón
* Otto von Bismarck

### Ligazóns externas
*CombinedFleet.com: Battle of Bismarck Sea
*BattleforAustralia.org: Battle of the Bismarck Sea
*ABC.net.au: The Battle of the Bismarck Sea
Babelon

O apelido **Babelon** pode estar referido a:

***Ernest Babelon** (1854-1924), bibliotecario, historiador e numismático francés;
***Jean Babelon** (1889-1978), bibliotecario, historiador e numismático francés, fillo do anterior;
***Jean-Pierre Babelon** (nado en 1931), historiador francés, fillo do anterior.
Ciudad Encantada

miniatura|240px|O Tormo Alto, exemplo de erosión diferencial na Ciudad Encantada de Cuenca.
A **Ciudad Encantada** é unha paraxe natural de formacións rochosas calcarias formadas ó longo de miles de anos. Localízase preto de Valdecabras, no termo municipal de Cuenca (España), nunha ampla zona de piñeirais da parte meridional da serranía conquense e a unha altitude de 1.500 metros. Está situada nunha leira privada á cal se pode acceder previo pago de 5€.

Foi declarada Sitio Natural de Interese Nacional o 11 de xuño de 1929. A acción da auga, o vento e o xeo fixo posible este fenómeno cárstico. A heteroxeneidade das rochas en canto á súa morfoloxía, composición química e grao de dureza é o que permitiu o desgaste desigual das mesmas polos elementos atmosféricos. Ás caprichosas e espectaculares formacións existentes hai que sumar lapiaces, dolinas e sumidoiros.

Comparte estas características especialmente con "Los Callejones", paraxe situada no termo municipal de Las Majadas. Ambos os lugares forman parte do Parque natural Serranía de Cuenca, creado mediante a Lei da Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha 5/2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Océanos e mares do mundo segundo a OHI

Esta táboa inclúe todos os mares do mundo que a Organización Hidrográfica Internacional («International Hydrographic Organization», IHO), na súa publicación "Límites de océanos e mares" (3ª edición de 1953) recolle como tal. Nesta publicación, todos os mares e océanos teñen un número de identificación e hai unha descrición literaria precisa dos seus límites. Ese número de identificación é o que ordena a seguinte táboa.

|
| valign="top" |

|}

## Antigos mares 
*Mar de Champlain
*Mar de Faluns
*Mar das Tebras
*Mar de Galilea

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* International Hydrographic Organization
Operation Finale

***Operation Finale*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Chris Weitz, a partir dun guión de Matthew Orton. Está protagonizado por Oscar Isaac (que tamén é produtor), Ben Kingsley, Lior Raz, Mélanie Laurent, Nick Kroll e Haley Lu Richardson, e conta os esforzos da intelixencia israelí por capturar ó antigo oficial das SS Adolf Eichmann en 1960. Numerosos materiais, incluíndo *Eichmann in My Hands*, as memorias do oficial israelí Peter Malkin, foron as bases da historia. A fotografía principal comezou na Arxentina en outubro de 2017. Foi estreado nos cinemas dos Estados Unidos de América o 29 de agosto de 2018, e recibiu valoracións diversas por parte da crítica.

## Personaxes 
*Oscar Isaac como Peter Malkin
*Ben Kingsley como Adolf Eichmann
*Lior Raz como Isser Harel
*Mélanie Laurent como Hanna
*Nick Kroll como Rafi Eitan
*Joe Alwyn como Klaus Eichmann
*Haley Lu Richardson como Sylvia Hermann
*Michael Aronov como Zvi Aharoni
*Peter Strauss como Lotar Hermann
*Ohad Knoller como Ephraim Ilani
*Greg Hill como Moshe Tabor
*Torben Liebrecht como Yaakov Gat
*Michael Benjamin Hernandez como Dani Sharlon
*Greta Scacchi como Vera Eichmann
*Allan Corduner como Gideon Hausner
*Tatiana Rodriguez como Annie Werner
*Pêpê Rapazote como Carlos Füldner
*Simon Russell Beale como David Ben-Gurion

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alcazaba de Almería

miniatura|250px|Vista da Alcazaba de Almería.
A **Alcazaba e Murallas do Cerro de San Cristóbal** da cidade española de Almería é un dos conxuntos monumentais e arqueolóxicos árabes máis importantes da Península Ibérica. Os seus case mil anos de historia permitiunos coñecer a evolución experimentada na arquitectura civil e militar durante a dominación árabe en Andalucía, debido á súa construción en diferentes fases e épocas, así como a orixe e evolución da cidade.

Situadas nun cerro illado, a Alcazaba é unha sólida e extensa fortaleza con murallas de máis de tres metros de anchura e cinco de altura, formando un recinto pechado sobre si mesmo, pero conectado cos lenzos da muralla que configuran e dan sentido ó seu propio desenvolvemento, dentro dunha unidade máis complexa, como é a fortificación da cidade, no que o barranco da Hoya e o cerro de San Cristóbal manteñen unha conexión directa coa *Alcazaba*, tanto física como visual, creando un conxunto de extraordinaria magnitude. A Alcazaba queda ó sur conectada coa cidade, e ó norte o *Cerro de San Cristóbal*.

No ano 2010 a Fábrica Nacional de Moeda e Timbre - Real Casa da Moeda de España, como parte do «Programa Capitais de Provincia e Cidades Autónomas» acuñou na moeda de 5 euros correspondente a Almería unha imaxe deste monumento.

## Descrición 
esquerda|miniatura|300px|Plano do conxunto defensivo da Alcazaba e a Muralla do Cerro de San Cristóbal.
A contorna que describe a este Ben de Interese Cultural, denominado «Conxunto Monumental da Alcazaba de Almería e Murallas do Cerro de San Cristóbal», abrangue as parcelas, inmobles, elementos e espazos públicos e privados comprendidos dentro da liña de delimitación que figura no plano de delimitación da contorna afectada. Devandita contorna delimitada, en liñas xerais, non se atopa moi alterada xa que se trata do *Barranco da Hoya*, que é un amplo espazo sen ningún tipo de edificación, que reforza a imaxe da Alcazaba e Murallas. O resultado é unha contorna poligonal de tendencia cuadrangular, cunha superficie de 37,652 hectáreas, cuxo eixo, en dirección leste-oeste, queda constituído pola Hoya.
Franz Friedrich Kohl

**Franz Friedrich Kohl**, nado en St. Valentin auf der Haide, Tirol do Sur (Imperio Austro-Húngaro), o 13 de xaneiro de 1851 e finado en Traismauer, Baixa Austria (República de Austria), o 15 de decembro de 1924, foi un entomólogo e investigador da música folclórica austríaco.

## Traxectoria 
miniatura|260px|Museo de Historia Natural de Viena, onde traballou F. F. Kohl.

Naceu en St. Valentin auf der Haide, Tirol do Sur, vila daquela pertencente ao Imperio Austrohúngaro e hoxe pertencente á provincia autónoma de Bolzano de Italia.

Kohl foi inicialmente docente de ensino secundario en Bolzano e despois en Innsbruck, como profesor de música.

Posteriormente traballou no departamento de entomoloxía do Museo de Historia Natural de Viena (*Naturhistorisches Museum. Wien*). Especializouse en himenópteros, especialmente na familia dos esfécidos. Publicou unhas 75 obras sobre entomoloxía, incluídas 12 monografías, é dicir, aquelas nas que máis se fomenta a sistemática desta rama da ciencia.

É coñecido pola súa monografía *Die Crabronen der paläarktischen Region monographisch bearbeitet*, publicada en 1915 en *Ann. Hofmus. Wien* **29**: 1-453. Fóra do ámbito entomolóxico é tamén coñecido pola descrición, en 1886, do xénero *Litocranius*, antílope da subfamilia dos antilopinos, que publicou en *Ann. K. K. Naturhist. Hofmus. Wien*, **1**: 79.

## Abreviatura 
A abreviatura **Kohl** emprégase para recoñecer a Franz Friedrich Kohl como autoridade na descrición e clasificación taxonómica en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Musgrave, A. (1932): "Bibliography of Australian Entomology 1775 - 1930: with biographical notes on authors and collectors". Sydney: *Royal Zoological Society of New South Wales*, 1932: 180. 
* Nonveiller, G. (1999): "The Pioneers of the research on the Insects of Dalmatia". Zagreb: *Hrvatski Pridodoslovni Muzej*: 1-390.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Ligazóns externas 
* 
* Franz Friedrich Kohl .
* Obituario (Pdf) .
* Works on Sphecidae .
* BMLO Kohl, Franz Friedrich, pedagogo musical .
Sociedade dos Misioneiros de San Paulo

A **Sociedade dos Misioneiros de San Paulo** (en ; en , *"Xamaiah Mursilin al-Qudis Bulus"*) é unha sociedade de vida apostólica de dereito diocesano, dependente do patriarcado greco-melquita de Antioquía. Os membros da sociedade, coñecidos popularmente como **paulistas**, engaden ao seu nome as siglas **S.M.S.P.**

## Historia 
A congregación foi fundada en Harisa polo bispo de Balbik Xirmanus Muaqad: constatando a grande ignorancia relixiosa dos seus fieis, tivo a idea de estabelecer un grupo de sacerdotes que predicasen en misións populares nas zonas rurais do Líbano. O patriarca de Antioquía Gregorio II Yusif apoiou o proxecto, e o papa León XIII aconselloulle poñer a súa obra baixo a intercesión de san Paulo.

O 15 de agosto de 1903 Muaqad comezou el mesmo a vida en común xunto a un sacerdote, un diácono e un laico. O 5 de agosto de 1925 a sociedade foi aprobada polo patriarca Demetrio I Qadi.

## Actividade e difusión 
Os padres paulistas dedícanse ás misións populares, ao apostolado da prensa, e ao diálogo ecuménico cos ortodoxos antioquenos. Dende 1968, por iniciativa do Pontificio Consello para o Diálogo Interrelixioso, tamén se ocupan das relacións cos musulmáns.

En 1974 a sociedade contaba con 55 membros repartidos en 6 casas.

## Superiores 
*Xirmanus Muaqad  (1903 - 1912)
*Xusif Sair  (1912 - 1919)
*Bulus Suyur  (1919 - 1922)
*Antuan Habib  (1922 - 1951)
*Bulus Axqar  (1951 - 1962)
*Xan Xami  (1962 - 1968)
*Habib Baxa  (1968 - 1975)
*Butrus Mualam  (1975 - 1987)
*Xusif Kalas  (1987 - 1999)
*Xusif Absi  (1999 - 2001)
*Ilias Aria  (2001 - 2013)
*Xurx Khawam (dende 2013)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ácido nonanoico

O **ácido nonanoico**, tamén chamado **ácido pelargónico**, é un ácido carboxílico composto por nove carbonos coa fórmula estrutural CH3(CH2)7COOH. Os ésteres e sales do ácido nonanoico denomínanse **nonanoatos**. O ácido nonanoicos é un líquido oleoso claro de cheiro desgradable. É case insoluble en auga, pero moi soluble en cloroformo, éter e hexano. Úsase frecuentemente xunto co herbicida non selectivo glifosato para que este teña un efecto máis rápido no control das malas herbas en céspedes.

O seu índice de refracción é de 1,4322. O seu punto crítico é de 712 K (439&nbsp;°C) e 2,35 MPa.

O nome de ácido pelargónico vén de que abunda no aceite de *Pelargonium roseum*, unha planta da familia dos xeranios.

## Distribución e uso 
O ácido nonanoico é un ácido graxo pequeno que aparece na natureza en forma de ésteres no aceite de pelargonio. Os ésteres sintéticos, como o metil nonanoato, son utilizados como saborizantes.

Tamén se usa na preparación de plastificantes e lacas.

O seu derivado 4-nonanoilmorfolino é un ingrediente dalgúns sprays de pementa.

O sal amónico do ácido nonanoico, o nanoato amónico, é un herbicida.

## Efectos farmacolóxicos potenciais 
O ácido nonanoico pode ser máis potente que o ácido valpórico para tratar a epilepsia. Ademais, a diferenza do ácido valpórico, o ácido nonanoico non ten efecto sobre a inhibición de HDAC (histona desacetilase), o que suxire que é improbable que mostre teratoxenicidade asociada coa inhibición de HDAC.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*MSDS en affymetrix.com
El Condor (filme)

***El Condor*** é un filme estadounidense de 1970 dirixido por John Guillermin.

O filme foi rodado en 35mm en Technicolor en Almería, España, e para a rodaxe creouse unha gran fortaleza de adobe que foi reutilizada para outros filmes, como *Conan o bárbaro* (1982) e *March or Die *(1977)''''.

## Personaxes 
* Jim Brown como Luke
* Lee Van Cleef como Jaroo
* Patrick O'Neal como Chavez
* Marianna Hill como Claudine
* Iron Eyes Cody como Santana
* Imogen Hassall como Dolores
* Elisha Cook Jr. como Old Convict

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Produced in the United States – Feature Films, 1961-1970.  University of California Press, 1997, páxina 298.
* Greenspun, Roger “Screen: `El Condor’ Bows, Mexican Treasure Tale Comes to the Forum”, New York Times, 20 de xuño de 1970, páxina 22.

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes