open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dazhbog Patera

**Dazhbog Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 118 km de diámetro e está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Dazhbog_Patera&params=55.1_N_301.48_W_globe:io&title=Dazhbog+Patera 55,1° N 301,48° O]. O nome de *Dazhbog* provén da mitoloxía eslava, onde *Dazhbog* era o deus do Sol, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1979.

Este volcán é difícil de diferenciar doutros volcáns e accidentes xeolóxicos nalgunhas imaxes de Ío. En imaxes tomadas pola sonda Voyager, nestas imaxes a caldeira é bastante prominente cun vermello escuro no chan do cráter e un halo escuro ó redor da propia caldeira. Pero nas imaxes de sonda Galileo custa moito dicir onde está o volcán. Unha teoría podería ser que o volcán estivese inactivo, e coma en xullo do 1998, o Telescopio Hubble detectou un punto quente en Dazhbog, entón poderían aparecer variacións acusadas entre imaxes de cando o volcán estaba inactivo e de cando estivese activo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Joana Vasconcelos

**Joana Vasconcelos**, nada en París o 8 de novembro de 1971, é unha artista plástica portuguesa contemporánea.

## Traxectoria 
Formouse no AR.CO, en 1996. Traballa frecuentemente coa escultura e a instalación. A súa mais famosa obra, *Nectar*, pertence á Colección Berardo e está exposta no Museu Colecção Berardo, instalado no CCB. Moitos dos seus traballos están presentes en coleccións privadas europeas. Na Bienal de Venecia, en 2005, a artista representou a Portugal coa obra *A Noiva*. Gañou diversos premios, incluíndo o concurso do Museu Berardo.

A escultora inspírase nas ambigüidades da vida. O famoso zapato feito de panelas e tampas é un bo exemplo diso. Inspirado no zapato que Marylin Monroe calzou no filme "Os Homes prefiren as Louras", é unha réplica do número 37, o máis usado polas mulleres. Por un lado simboliza o glamour feminino, por outro lembra a través dos tachos as tarefas domésticas reservadas ás mulleres.

Outra das súas obras mais coñecidas, "A Noiva", é unha obra de 20 mil tampóns e foi a peza principal na Bienal de Venecia en 2005. "É unha obra irónica, brinca coa pureza do casamento. Hoxe en día as noivas xa non son tan virxes como parecen e o branco do vestido é enganador", explica.

En febreiro de 2008 inaugurou na Pinacoteca de São Paulo, o proxecto "Contaminação", descrito como "un corpo téxtil, colorido, disforme e tentacular".

## Obras 
* *Flores do meu desejo*
* *Cama Valium*
* *Néctar*
* *Ouro sobre azul*
* *Independent Heart*
* *A noiva*, 2001
* *El Matador (Santiago de Compostela)* (escultura)
* *WWW.Fatimashopping*, 2002
* *Barco da Mariquinhas*, 2002
* *Pega*, 2002
* *Blup*, 2002
* *Nécessaire*, 2003
* Filtra, 2003
* ''Valquíria', 2004
* *Dorothy*
* *Vigoroso e poderoso*, 2006-2007
* *Jóia do Tejo*, 2008
* *Garden of Eden #2*, 2009

CCA Cafesjian Sculpture Garden.jpg
Street Art Porto (38623540426).jpg
Coração Independente Vermelho (Joana Vasconcelos).jpg
Palácio de Belém - Joana Vasconcelos.jpg

## Premios 
* Premio Fundo Tabaqueira Arte Pública (2003)
* Inclusión de máis dunha das súas obras no Museu Colecção Berardo, após vencer o concurso lanzado pola institución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arte contemporánea

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
* Galeria 111
Selección de fútbol de Checoslovaquia

A **selección de fútbol de Checoslovaquia** foi o equipo que representou a Checoslovaquia nas competicións internacionais oficiais de fútbol dende 1920 até a disolución do país a finais de 1993, con todo, a selección estaba participando na fase de clasificación da UEFA para o Mundial de 1994 e completou a fase co nome de *Representación de Checos e Eslovacos* (RCS). Controlada pola Československý fotbalový svaz (do checo: *Asociación Checoslovaca de Fútbol*), foi membro da UEFA.

O equipo tivo un grande éxito a nivel mundial, acadando o subcampionato nas Copa Mundial de Fútbol de 1934 e 1962 e o título da Eurocopa 1976. No Mundial de Suecia 1958 goleou ao seu par de  por 6-1 ante un equipo suramericano que contaba con figuras como Amadeo Carrizo, Orestes Corbatta e Angel Labruna, propinándolle así a peor goleada da súa historia en copas mundiais. En 1993, trala división de Checoslovaquia na República Checa e a República Eslovaca, o equipo disolveuse, dando orixe ás seleccións nacionais de fútbol de República Checa (considerada pola FIFA como a sucesora da antiga selección checoslovaca) e Eslovaquia.

## Resultados 
### Copa Mundial de Fútbol 
### Eurocopa 
[miniatura|240px|A selección en [1938 contra os .]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asociación Checoslovaca de Fútbol
* Selección de fútbol de Chequia
* Selección de fútbol de Eslovaquia
Caforra, Dumbría, Dumbría

**Caforra** é un lugar da parroquia de Dumbría no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 18 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 9 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia de Dumbría
### Parroquias de Dumbría
Barxa, Rubiós, As Neves

**Barxa** é un lugar da parroquia de Rubiós, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rubiós 
### Parroquias das Neves
O Casteliño, Rubiós, As Neves

**O Casteliño** é un lugar da parroquia de Rubiós, no concello pontevedrés das Neves.

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

Nel atopáronse restos arqueoloxicos.
## Véxase tamén
### Lugares e parroquias
#### Lugares de Rubiós
#### Parroquias das Neves
### Outros artigos
*Lugares das Neves

## Notas
A Candán, Rubiós, As Neves

**A Candán** é un lugar da parroquia de Rubiós, no concello pontevedrés das Neves. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 muller), o que supón un aumento con respecto a 2009, cando estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rubiós 
### Parroquias das Neves
Gerhard Herzberg

**Gerhard Herzberg**, nado en Hamburgo (Alemaña) o 25 de decembro de 1904 e finado en Ottawa (Canadá) o 3 de marzo de 1999, foi un físico, químico e profesor universitario canadense, de orixe alemá, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1971.

## Traxectoria 
Estudou física e química no Instituto Tecnolóxico de Darmstadt, onde se licenciou en 1928 en fisicoquímica. En 1930 realizou o seu doutoramento na Universidade de Göttingen, baixo a supervisión de James Franck e Max Born, e na Universidade de Bristol, baixo a supervisión de John Lennard-Jones.

En 1930 foi nomeado profesor asistente de física no Instituto Tecnolóxico de Darmstadt, cargo que tivo que abandonar en 1935 ante as presións do réxime nazi alemán. Aquel mesmo ano aceptou o cargo de profesor visitante na Universidade de Saskatchewan no Canadá, país onde estableceu a súa residencia. Entre 1945 e 1948 foi profesor na Universidade de Chicago.

## Investigacións científicas 
Interesado na investigación da espectroscopia molecular, durante a súa estancia no Canadá determinou a estrutura molecular das moléculas diatómicas e poliatómicas, incluíndo hidróxeno triatómico, H3, o hidróxeno molecular protonado, H3+ , e os radicais libres. Tamén realizou estudos sobre a análise química de obxectos astronómicos como as nubes moleculares. Ese mesmo ano tamén recibiu a Medalla Royal da Royal Society de Londres.

## Recoñecementos 
miniatura|Placa conmemorativa no College Building (Saskatchewan).
Na súa honra bautizouse ao asteroide (3316) Herzberg descuberto o 6 de febreiro de 1984 polo astrónomo Edward Bowell.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Premio Nobel de Química
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1971 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1971 
* Gerhard Herzberg: "Pai" da espectroscopia molecular.
Gish Bar Patera

**Gish Bar Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 110 km de diámetro e cobre unha área duns 9.600&nbsp;km2. Está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Gish_Bar_Patera&params=16.18_N_90.26_W_globe:io_type:landmark_source:gpn 18,6° N 87,7° O] . O nome de *Gish Bar* provén da mitoloxía babilonia, onde *Gish Bar* era o deus do Sol, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1997. Está situado ó sur da base do Gish Bar Mons, unha montaña de 11 kms de altitude. Cara ao nordeste está Skythia Mons, e cara ao leste está Monan Mons, ó note e sur están Monan Patera e Ah Peku Patera, respectivamente.

A sonda Galileo detectou actividade volcánica no pasado recente de Gish Bar Patera, particularmente en 1996, e unha nova erupción foi detectada polos instrumentos de espectrometría infravermella  da Galileo en agosto do 2001. A sección occidental da patera é principalmente verde, cons algunhas manchas brillantes, mentres que a parte oriental é principalmente laranxa. A rexión do noroeste de Gish Bar Patera está cheo de *manchas* procedentes de varias erupcións. O chan do patera podería estar formado por silicatos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Kami-Nari Patera

**Kami-Nari Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 53 kms de diámetro e está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Kami-Nari_Patera&params=8.7_S_235.08_W_globe:io&title=Kami-Nari+Patera 8,7° S 235,08° O]. O nome de * Kami-Nari* provén da mitoloxía xaponesa, onde *Kami-Nari* era o deus do trono, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 2000. Reiden Patera pode ser atopado cara ó sur e Asha Patera cara ao leste.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Ramón Vilar Landeira

**Ramón Vilar Landeira**, nado en Rodís (Cerceda) en 1973, é un xornalista, profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou na edición de Carballo do xornal *La Voz de Galicia*, onde mantivo ao longo de máis de dous anos unha columna de opinión diaria titulada *Radiografías*, logo pasaría a encargarse de cubrir as noticias da bisbarra de Ordes para a edición de Santiago de Compostela. Dende finais de 2004 ata outubro de 2006 formou parte da redacción do xornal *Faro de Vigo* en Deza-Tabeirós-Terra de Montes. Foi o último director de *Vieiros*, dende finais de outubro de 2006 ata o 24 de xullo de 2010.

## Obra literaria 
### Narrativa 
* *Os televisores estrábicos* (2014). Vigo: Xerais. 144 páxs. ISBN 978-84-9914-717-8. ePub: ISBN 978-84-9914-416-0.
**Un peixe no parqué* (2019). Vigo: Xerais. 104 páxs. ISBN 978-84-9121-549-3. ePub: ISBN 978-84-9121-553-0.
*"A fraguella" (2019) en *Grial*, nº 224, Tomo LVII, páxs. 99-101.

### Obras colectivas 
* *Contos de taberna* (2014). Edicións Embora.
* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González* (2016). Fervenza.
* *Pico Sacro. Ferido polo lóstrego e a lenda*,  Alvarellos (2017).

## Premios 
* 2006: Segundo premio na segunda edición do Premio a artigos xornalísticos normalizadores do concello de Carballo polo artigo *Un idioma na cetaria*, que analiza o problema da diglosia.
* 2006: Premio de Poesía Rosalía de Castro de Cornellà 
* 2006: Premio Valle-Inclán de Relato Curto, na súa quinta edición, coa obra *Arrítmicos eran os corazóns*, do que salienta o seu retrato do ambiente dos suburbios na cidade da Coruña, así como a figuración duns personaxes ben reflectidos e unha interesante carga erótica. 
* 2015: Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela do concello da Estrada.
* 2024: VII Premio de xornalismo Manuel Lueiro Rey por *A veciña do segundo*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Edicións Xerais.
Edel Quinn

**Edel Mary Quinn**, nada o 14 de setembro de 1907 e finada o 12 de maio de 1944) foi unha misioneira laica irlandesa.

## Traxectoria 
Nada en Kanturk, no Condado de Cork, Edel Quinn sentiu a chamada á vida relixiosa cando era nova. Coñeceu a Lexión de María a través dunha amiga e aos 20 anos uniuse a ela en Dublín, e traballou axudando aos pobres dos suburbios de Dublín. En 1936, cando tiña 29 anos e estaba enferma de tuberculose, Quinn converteuse en Enviada da Lexión de María, misioneira a África oriental e central. Malia a súa doenza, en sete anos e medio estableceu centos de ramas da Lexión en Tanzania, Kenya, Uganda, Malawi e Mauricio. Morreu en Nairobi e está enterrada alí no cemiterio dos misioneiros.

A súa causa de beatificación foi introducida en 1956. Foi declarada venerable polo papa Xoán Paulo II o 15 de decembro de 1994.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Center for the Promotion of Legion of Mary Saints 
* Páxina web sobre Edel Quinn
Estilista

200px|miniatura|Diferentes cosméticos.
Un **estilista** é un profesional que se dedica a asesorar sobre a vestimenta, o peiteado e en xeral a imaxe e estética dos seus clientes, normalmente tomando como guía a moda ou tendencias do momento.

## Formación e requisitos (España) 
Os estilistas son os profesionais encargados de crear unha harmonía estética ao redor dun suxeito ou escenario. O estilita encárgase de seleccionar os elementos adecuados para unha editorial de revista, campañas publicitarias, televisión, vídeos musicais, presentacións en concertos e calquera aparición pública dalgún modelo ou celebridade. Os estilistas xeralmente son parte dun equipo requirido polo cliente para traballar xunto con deseñadores de moda, fotógrafos, directores, peiteadores e maquilladores para crear un aspecto particular ou un tema para un proxecto específico.

Para traballar como estilista hai varias vías a seguir:
* Formación Profesional de Grao Superior: Estilismo, Asesoría de imaxe persoal,deseño en estilismo de indumentaria e en modelismo.
* Estudos Universitarios de Grao Superior: Escolas de deseño e moda.
* Outros Estudos:
** Cursos de peiteado.
** Cursos de maquillaxe.
** Cursos de estilismo de moda.
** Cursos de estilismo, imaxe e moda.
** Cursos de fotografía de moda e estilismo persoal.

## Mercado Laboral 
As saídas profesionais do estilismo son as seguintes:
*Estilista.
*Editor de Moda.
*Asesor Persoal.
*Estilista de Pasarela.
*Estilista de Fotografía.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Deseño de moda.
Maximiliano Kolbe

San **Maximiliano Kolbe**, nado en Zduńska Wola o 8 de xaneiro de 1894 e finado en Auschwitz-Birkenau o 14 de agosto de 1941, foi un freire franciscano conventual polaco.

## Traxectoria
Estaba interesado na lingua internacional esperanto. Hoxe é recoñecido como o patrón dos Esperantistas católicos, xunto con Titus Brandsma.

Deu a súa vida en lugar da dun descoñecido no campo de concentración nazi de Auschwitz. Foi canonizado o 10 de outubro de 1982 por Xoán Paulo II, e declarado mártir da caridade.

## Notas
Xosé Luís de Dios

**Xosé Luís de Dios Martínez**, nado en Ourense o 3 de febreiro de 1943 e finado o 2 de agosto de 2010 en Tui, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
Participou da creación do grupo artístico Volter, ao redor do café homónimo en Ourense, e do que tamén formaron parte Xaime Quessada e Acisclo Manzano. Realizou a súa primeira exposición en 1963. Comezou co debuxo, para pasar posteriormente ao cartelismo e a publicidade. Realizou exposicións por toda Galicia, Madrid (cidade onde viviu moitos anos), Barcelona, Buenos Aires, Cidade de México ou Río de Xaneiro. As obras caracterízanse polas cores vivas e un elevado grao de abstracción. A súa última exposición tivo lugar en 2008. Os últimos anos da súa vida pasounos en Tui.

## Persoal 
Era irmán do compositor Manuel de Dios. Faleceu dun aneurisma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Anxo Lorenzo

dereita|miniatura|Anxo Lorenzo no Festival Intercéltico de Lorient.
**Anxo Lorenzo**, nado en Moaña o 28 de decembro de 1974, é un gaiteiro galego.

## Traxectoria 
Comezou a tocar a frauta con cinco anos e a gaita con seis. Aos 8 comezou a estudar no Conservatorio de Vigo, aprendendo solfexo, harmonía, piano e frauta barroca e gaita con Carlos Núñez. Asistiu a cursos de gaita con Moxenas, Patrick Molard e Fred Morrison. Durante cinco anos asiste ó obradoiro de Instrumentos Populares Galegos da Universidade Popular de Vigo, baixo a dirección de Antón Corral.

Dende os doce anos colaborou con grupos de música tradicional galegos como Xarabal, Duos Pontes, Semente Nova ou Lembranzas Galegas, cos que realiza traballos de investigación e recollida de música tradicional así como gravacións, concertos e xiras por España, Francia, Estados Unidos, Inglaterra e Irlanda..

Ten participado en festivais do mundo celta como o Festival Intercéltico de Lorient, Festival Intercéltico do Morrazo, o Festival do Mundo Celta de Ortigueira o William Kennedy Internacional Festival Piping ou o Festival Intercéltico de Lorient, onde empatou no primeiro lugar do Trofeo Macallan en 1995 cos gaiteiros Edelmiro Fernández e Jorge Fernández Areces, pero sendo proclamado gañador este último por ser o de menor idade.

Colaborou con artistas como Mónica Molina, Ska-P, Chambao, Poncho Ka, Los Feliz, Amistades Peligrosas, Kathryn Tickell ou Rory Campbell, fusionando a gaita galega co pop, o rock e a música electrónica.

Xunto a Pedro González creou o grupo Spiritu 986, sacando o primeiro disco en 2001. Mesturan o son da gaita máis ancestral coa máis vangardista produción musical a través da máis moderna tecnoloxía.

En 2010 publicou o disco *Tirán*, cunha banda formada por Xosé Liz (bouzouki), Luís Peixoto (bandolín, cavaquiño e percusións), Begoña Riobó (violín), Álvaro Iglesias (contrabaixo) e Eoghan Neff (violín). O disco conta con 11 temas variados, e conta coas colaboracións de Anxo Pintos, Pancho Álvarez, Kathryn Tickell, Peter Tickell, Pablo de Vigo, Luis Peixoto (Dazkarieh), Roi Adrio (Quempallou) e Jorge Arribas (La Musgaña).

En 2015 colaborou coa banda bretoa Gwendal na gravación dun CD e DVD de conmemoración dos 45 anos do grupo.

## Notas
Maui Patera

**Maui Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 38 km de diámetro e está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Maui_Patera&params=16.61_N_124.25_W_globe:io_type:landmark_source:gpn 16,61° N 124,25° O]. O nome de *Maui* provén da mitoloxía hawaiana, onde *Maui* era un semideus que lle buscou o lume a Mafuike, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1979. Está situado ó suroeste do centro eruptivo de Maui, o sur de Euxine Mons, e o suroeste do volcán Amirani. Ó leste de *Maui* eestá situado Monan Patera, Monan Mons, e Ah Peku Patera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patera
* Ío
Växjö

**Växjö** é unha cidade sueca. É a cidade principal do municipio de Växjö, a capital do Condado de Kronoberg e a sé episcopal da diocese de Växjö. Växjö, que obtivo o título de cidade en 1342, é a 20ª cidade máis grande de Suecia cunha poboación de 59.200 habitantes.

## Situación 
Växjö está situada nun cruzamento de estradas nacionais, e tiña antigamente o lema "A cidade onde os camiños se cruzan".

Växjö está rodeada case totalmente por lagoas.

Nunha reportaxe, a BBC dixo da cidade de Växjö que era a máis verde de Europa. Dende 1993 a cidade reduciu nun 30% as emisións de dióxido de carbono.
Manuel de Dios

**Manuel de Dios Martínez**, nado o 14 de setembro de 1930 en San Xes (Paderne de Allariz) e finado o 12 de novembro de 2009 en Ourense, foi un poeta, compositor e musicólogo galego.

## Traxectoria 
Licenciado en filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor de música e literatura en varios institutos de bacharelato de Ourense. Na década dos sesenta entra en contacto con Carlos Casares, Xesús Ferro Couselo e Xulio Francisco Ogando.

De 1956 a 1964 e de 1969 a 1990 foi o director da Coral de Ruada, un conxunto vocálico ourensán. Tamén dirixiu a coral *Vellos Amigos*.

Pertencente ao Grupo Marcelo Macías, colaborou no *Boletín Auriense*, e axudou a Xaquín Lorenzo na recompilación do *Cancioneiro da Baixa Limia*.

## Obra 
### Como compositor 
* *Cantos de traer e levar* (2005)
### Como poeta 
* *Cantares* (2005).

## Persoal 
Era irmán do pintor Xosé Luís de Dios.
En 1988 sufriu a perda das súas fillas Digna María e María de los Ángeles, falecidas nun accidente automobilístico na cidade de Ourense.
Foi soterrado en San Paio de Albán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Óblast de Amur

O **óblast de Amur** é unha provincia da Federación Rusa. Recibiu os primeiros colonos rusos no século XVII. O óblast foi creado o 20 de outubro de 1932.

Limita ao norte coa república de Iacutia, ao sur e ao suroeste con China, ao leste co territorio de Khabarovsk, ao oeste coa provincia de Chita e ao sueste coa provincia de Yevreyskaya.

## Véxase tamén
Cidinho e Doca

**Cidinho e Doca** é un dueto de rap formado por Sidney da Silva (**MC Cidinho**) e Marcos Paulo de Jesus Peizoto (**MC Doca**). Con orixe nas favelas de Río de Xaneiro e influencias do estilo musical proibidão, a dupla gañou notoriedade ao participar da banda sonora do filme *Tropa de Elite* coa canción "Rap das Armas". Xa fora lanzada en 1994, mais gañou notoriedade nesta data, cando tamén foi lanzada nos Estados Unidos e Portugal.

## Álbums 
* *Eu Só Quero É Ser Feliz* (1995)
* *É O Bonde da C.D.D* (1998)
* *Desarme-se* (2000)
* *Rap das Armas* (2008)

## Sinxelos 
* *Rap das Armas* (1994, no Brasil)
* *Rap da Felicidade* (1995, no Brasil)
* *Rap das Armas* (2008, na Europa)
* *Rap das Armas* (2009, Lucano Radio Mix)

## Notas 
## Véxase tamén 
* Cidinho e Doca no MySpace
Boedo, Veiga, Culleredo

**Boedo** é un lugar da parroquia de Veiga no concello coruñés de Culleredo na Comarca da Coruña. Tiña 94 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 46 eran homes e 48 mulleres.

Linda cos concellos de Arteixo e A Laracha. A aldea está cruzada polo medio pola liña do AVE.

## Historia 
Por Boedo estaba o paso que comunicaba as Mariñas dos Condes coa zona de Arteixo e da beiramar. As festas celébranse o domingo seguinte ó 17 de agosto, na honra de San Roque.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Veiga 
### Parroquias de Culleredo
Boedo

O topónimo **Boedo** refírese a un tipo de terreo pantanoso. Pode referirse a:

;En Galiza
***Erboedo**, parroquia do concello da Laracha;
****Erboedo de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
***Boedo**, lugar da parroquia de Xaviña, no concello de Camariñas;
***Boedo**, lugar da parroquia de Veiga, no concello de Culleredo;
***O Boedo**, lugar da parroquia de Queixas, no concello de Cerceda.

;Río de Galiza
***Río Boedo**, afluente do río Parga, na provincia de Lugo.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Río Boedo**, afluente do Pisuerga, na provincia de Palencia.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Pucho Boedo**, músico e vocalista galego, integrante da banda Os Tamara (1929-1986).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Lago Ladoga

[miniatura|250px|Mosteiro de [Valaam.]]
O **lago Ladoga** ou **lago Ládoga**, en ruso, **Ладожское озеро** (*Ládozhskoie ózero*), en finés, *Laatokka*, é un lago de auga doce situado en Carelia e o óblast de San Petersburgo, pretiño da fronteira con Finlandia. Cunha superficie de 17.700&nbsp;km², é o maior lago de Europa e o décimo quinto do mundo. No seu interior áchanse 660 illas cunha superficie de 435&nbsp;km². A maioría destas illas están próximas da costa noroeste, incluíndo as coñecidas illas Valaam. O lago desemboca no Golfo de Finlandia (Mar Báltico) a través do río Nevá.

A área da súa cunca é de 276.000&nbsp;km². Esta conca inclúe uns 50.000 lagos e 3.500 ríos cunha lonxitude superior aos 10&nbsp;km. O 85% da auga do lago provén dos seus tres principais afluentes:
* Río Svir, proveniente do sueste do lago Onega, cunha lonxitude de 224&nbsp;km e unha conca de 83.200&nbsp;km²;
* Río Vuoksi, proveniente do oeste desde o lago Saimaa, en Finlandia, cunha lonxitude de 162&nbsp;km e unha conca de 52.400&nbsp;km²;
* Río Vóljov, proveniente do sur, do lago Ilmen, cunha lonxitude de 224&nbsp;km e unha conca de 80.200&nbsp;km²;

Outros afluentes de importancia son os ríos Olonka e Syas.

O lago Ladoga ten a súa propia especie endémica de foca anelada, chamada foca do Ladoga.

## Historia 
miniatura|esquerda|Localización do lago de Ladoga.
O lago era parte importante da ruta comercial que unía aos varegos co Imperio bizantino. A capital rusa máis antiga, Stáraya Ládoga, toma o seu nome do lago.

O antigo mosteiro de Valaam fundouse na illa de mesmo nome (en finés: Valamo), a máis grande do lago, abandonado entre 1611 e 1715, restaurado no século XVIII e evacuado a Finlandia durante a Guerra de Inverno en 1940. A actividade monástica foi reanudada en 1989. Outros claustros próximos son os mosteiros de Konevets e de Alexandr-Svirsky.

Entre 1617 e 1721, o lago formaba a fronteira entre Rusia e Suecia, e posteriormente, entre 1812 e 1940, a fronteira entre Finlandia e Rusia.

Durante o sitio de Leningrado (1941-1944), o lago de Ladoga supoñía o único acceso á cidade. Grazas a isto, toneladas de alimentos chegaron a Leningrado, con camións durante o inverno (polo coñecido como "Camiño da Vida"), e durante o verán mediante barcos.

Despois da guerra, Finlandia perdeu a rexión da República de Carelia a favor da URSS. A maioría dos finlandeses foron obrigados ao exilio, aínda que algúns nativos puideron ficar alí.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O lago Ladoga en Google Mps
* O lago Ladoga (fotos)
Subdivisións de Lesotho

miniatura|dereita|Mapa do Lesotho mostrando os distritos
O **Reino do Lesotho** divídese en dez distritos (*districts*), cada un dirixido por cadanseu administrador. Todos os distritos teñen unha capital, coñecida alí como *camptown*. Os distritos debúllanse en oitenta circunscricións (*constituencies*), que consisten en cento vinte e nove "concellos" (*community councils*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ISO 3166-2:LS
Distrito de Berea

**Berea** é un dos dez distritos do Lesotho. A súa capital é a cidade de Teyateyaneng.

Ten límites co distrito de Leribe polo norte, co distrito de Thaba-Tseka polo leste, co distrito de Maseru polo sur, e coa provincia do Estado Libre (Suráfrica) polo oeste.
Rubén Pérez del Mármol

**Rubén Pérez del Mármol**, nado en Écija (Sevilla) o 26 de abril de 1989, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o CD Leganés.

## Traxectoria 
Centrocampista con boa colocación e que trata ben o balón, iniciouse no fútbol na canteira do Écija Balompié. En 2004 chegou ás categorías inferiores do Atlético de Madrid, conseguindo desde finais da tempada 2008/2009 ser convocado co primeiro equipo en numerosas ocasións. O seu debut en Primeira produciuse o 15 de maio de 2010, no partido en casa contra o Getafe CF que os colchoneros perderon 0-3, substituíndo a Borja.

O 20 de xullo de 2010, como parte do traspaso de Filipe Luís ao Atlético, anunciouse a cesión do xogador ao Deportivo da Coruña durante dous anos. Debutou co equipo coruñés o 13 de setembro de 2010 no partido de Liga contra o Sevilla FC (0-0), no que xogou 80 minutos.

## Palmarés 
### Campionatos internacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do Deportivo
* Datos do xogador en futbolme.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Praia da Ameixida

A **praia da Ameixida** está situada na comarca da Barbanza, no suroeste da provincia da Coruña, no concello de Ribeira, no lugar de Mosqueiros da parroquia de Castiñeiras. Atopámola na estrada que vai de Ribeira a Aguiño pola costa, a 4 quilómetros da vila, situada na marxe esquerda da calzada.

## Características
Trátase dunha praia resgardada, con forma de enseada, de condicións adecuadas para o baño que conta cun embarcadoiro de recreo ao seu carón. A area branca é de gran medio-fino. As súas augas tranquilas presentan unha temperatura media de 16/17&nbsp;°C. Na temporada estival presenta unha ocupación media. As dornas preto da beira ou mesmo fondeadas outórganlle un aire enxebre e mariñeiro. Praia con bandeira azul en 2010, conta con aparcadoiro, duchas, retretes, pasarelas, vixilancia e socorristas.
Historia de Shantou

Inda que propiamente a **historia urbana de Shantou** non comeza ata a metade do século XIX, a existencia dunha aldea de pescadores nos areais do extremo suroeste do Delta do Han na súa desembocadura no río Rong, data do século XII co nome de **Ha Ling**. Precisamente polos bancos de area no século XVI comeza a coñecerse coma **Shashan Ping** (1574). No século XVIII a dinastía Qing construíu na zona fortalezas e tamén un templo eríxese no lugar (Tin Hau) . Arredor pronto xorde un mercado e un pequeno porto con estaleiro de reparacións (1809).

Todo estaba preparado para que en 1858, tralas Guerras do Opio e a firma do tratado de Tianjin, un dos portos elixidos para abrírese ao tráfico occidental fora o de **Shantou** (ou Swatow), con excelentes condicións naturais de augas profundas e protexidas na súa baía con vantaxe sobre do histórico de Chaozhou, augas arriba do río Han.

Os consulados estranxeiros foron abrindo as súas sedes (moitos en Queshi, ou Kakchio, na outra beira do río Rong ). A vila medrou coma segundo porto da rexión , so tras Cantón, acadando o estatuto de cidade e a independencia do distrito de Chenghai (1919 e 1921 respectivamente).

Desafortunadamente en 1922 un catastrófico tifón arrasouna (morreron 50.000 dos seus 65.000h) e o porto quedou entupido o que supuxo o seu atraso no desenvolvemento posterior. Inda así, nos anos trinta recuperou unha posición importante entre os portos do país , e en 1958 foi designada capital do distrito.

En1981 foi elixida unha das Zonas Económicas Especiais de apertura aos investimentos estranxeiros. O crecemento, aínda que no tan explosivo como no veciño Río das Perlas, está a conformar unha rexión metropolitana (chamada *Chaoshan*, con Jieyang e Chaozhou) de máis de dez millóns de habitantes.

En 1999 tendeuse unha das pontes colgantes maiores do mundo no seu tipo, entre as dúas beiras do río Rong (a Ponte Queshi) .

## Notas
Mithra Patera

**Mithra Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 34 km de diámetro e está situado a 59° S 266,46° O. O nome de *Mithra* provén da mitoloxía persa, onde *Mithra* era o espírito da luz, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1985. Cara ó norte está o Silpian Mons, e cara ao leste está Pyerun Patera. Pódese atopar cara ao suroeste o Viracocha Patera.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
John Phillip Key

**John Phillip Key, **nado en Auckland o 9 de agosto de 1961, é un executivo de empresas e político, ocupou o cargo de Primeiro Ministro de Nova Zelandia desde o 19 de novembro de 2008 até o 12 de decembro de 2016. Foi o líder do Partido Nacional (*National Party*).

## Traxectoria 
Comezou en política en 2001 sendo elixido o ano seguinte deputado pola circunscrición de Helensville. Sería reelixido por ese distrito electoral en 2005 e 2008. En 2004 converteuse no portavoz de Finanzas no gabinete na sombra. En 2006 tras a dimisión de Don Brash pasou a dirixir o Partido Nacional. Como líder do partido presentouse como candidato a Primeiro Ministro nas eleccións xerais de 2008 contra laborista Helen Clark que ocupaba ese posto desde 1999. As eleccións gañounas o Partido Nacional con 58 escanos, quedándose a catro da maioría absoluta. Para conseguir esa maioría formou unha coalición cos partidos conservadores ACT e Futuro Unido, ademais do Partido maorí. Key baseou a súa campaña na economía e nas opcións de superar a crise global.

## Notas
Monan Patera

**Monan Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 113 km de diámetro e está situado a 19,72° N 105,39° O. O nome de *Monan* provén da mitoloxía brasileira, onde *Monan* era un deus que destruíu o mundo con lume e inundación. A Unión Astronómica Internacional aprobou o nome en 1997.

Monan Patera ten unha depresión en forma de *verme* bastante peculiar ó norte dos contrafortes da alongada montaña Monan Mons, ó sur da cal está Ah Peku Patera. Ó leste está o centro eruptivo de Amirani, e o norte está Skythia Mons. Cara ao leste está Gish Bar Patera, Gish Bar Mons, e Estan Patera. Monan Patera ten unhas marxes norte e sur moi semellantes que indican que podería terse formado coma unha *cunca* e que despois sería recuberta de lava.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Pyerun Patera

**Pyerun Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 52 kms de diámetro e está situado a 55,64° S 251,21° O. O nome de *Pyerum* provén da mitoloxía eslava, onde *Pyerum* era o deus do trono, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1985. 
Ó oeste de Pyerun Patera está Mithra Patera, e cara ao leste está o Epaphus Mensa. Cara ao noroeste están a montaña Silpium Mons e Svarog Patera.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
R136a1

**R136a1** ou **RMC 136a1** é unha estrela hiperxigante azul, coñecida actualmente como a estrela máis masiva, cunha cifra estimada de 265 masas solares. A estrela tamén ten o récord de ser a máis luminosa, cunha luminosidade de 8.700.000 veces a do sol. O cúmulo R136a algunha vez pensouse que podía ser un obxecto único supermasivo con 1000-3000 masas solares, ata que a dúbida foi resolta mediante holografía interferométrica e comprobouse que é un cúmulo de estrelas densas. O equipo de astrónomos descubriu varias estrelas con temperaturas superficiais de máis de 40000 K, cerca de 7 veces máis quentes que o sol, e millóns de veces máis brillantes. Polo menos tres estrelas presentan masas que superan as 150 veces a masa do sol, entre a que se encontra esta, **R136a1**.

## Características físicas 
[miniatura|esquerda|De esquerda a dereita: [anana vermella|Anana Vermella, O Sol, Anana Azul, **R136a1**]]
R136a1 é unha estrela de Wolf-Rayet cunha temperatura superficial de máis de 50000 K, e ao igual que outras estrelas achadas próximas ao límite de Eddington, R136a1 desprendeu gran parte da súa propia masa en estalidos violentos. Estímase que no seu nacemento a estrela puido ter unhas 320 masas solares e que estivo perdendo 50 masas solares periodicamente cada certa cantidade de decenas a centenas de miles de anos, en erupcións semellantes ás variables luminosas azuis.

Estrelas que teñen entre 8 e 150 masas solares, explotan ao final das súas vidas como supernovas, deixando atrás a estrelas de neutróns ou buratos negros. Consolidada xa a hipótese da existencia de estrelas cun peso comprendido entre 150 e 300 masas solares, os astrónomos sospeitan que esa enorme estrela podería estoupar como supernova antes de tempo, moito antes do colapso do seu núcleo da forma habitual. A fusión de núcleos de hidróxeno debería crear un gran número de pares electróns-positróns, o que fai caer a presión termal dentro da estrela, cun subsecuente colapso parcial. Se R136a1 sufrira tal explosión, debería xerar un burato negro e un remanente de supernova de poucas masas solares

## Notas
Raión

miniatura|250x250px|Tecido de raión no microscopio.
O **raión**, tamén chamado **viscosa**, é unha fibra semisintética feita a partir de fontes naturais de celulosa rexenerada, como madeira e produtos agrícolas relacionados. Ten a mesma estrutura molecular que a celulosa. Existen moitos tipos e calidades de fibras de viscosa. Algunhas imitan a sensación e textura das fibras naturais como a seda, a la, o algodón e o liño. Os tipos que se asemellan á seda adoitan chamarse seda artificial. Pódese tecer para facer téxtiles para roupa e outros fins.

A produción de raión implica solubilizar a celulosa para permitir transformar as fibras na forma necesaria. Tres métodos de solubilización comúns son:

* O proceso de cupramonio, xa en desuso, utilizando solucións amoniacais de sales de cobre;
* O proceso da viscosa, o máis común na actualidade, empregando álcali e disulfuro de carbono;
* O proceso Lyocell, usando óxido de amina, que evita producir disulfuro de carbono neurotóxico, pero é máis caro.

## Notas
Oblast’

Unha **oblast’**/**obladas** ou **vóblasts**/**voblasts** (en ruso *область* (feminino), en ucraíno: *область*, en búlgaro: *о́бласт*, en belaruso: *вобласьць*, transcrito: voblasts) é o nome de entidades subnacionais de Belarús, Bulgaria, a Federación Rusa, Ucraína, ademais de existir na antiga Unión Soviética.

As *obladas* están nun nivel por debaixo do nacional e subdivídense en distritos chamados *raiony* ou *rayony* (en ruso: *районы*; en ucraíno: *райони*). A palabra pode traducirse por "rexión" ou "provincia".

En Belarús utilízase unha palabra similar, *voblast* (*voblasts*), e en Kazakhstán úsase a variante *oblys* (plural: *oblystar*).

## Obladas de Bulgaria 
Desde 1999, Bulgaria está dividida en 28 *oblasti*, que se acostuma traducir como *rexión*. Con anterioridade, o país subdividíase en 9 unidades maiores, tamén chamadas *oblast*.

## Obladas na Unión Soviética e estados sucesores 
Na Unión Soviética, as obladas eran as divisións de cada unha das Repúblicas Soviéticas. Algunhas obladas da RSS de Rusia tiñan unha estrutura complicada, composta non só por raións e cidades, sino tamén por entidades autónomas.

Nas repúblicas postsoviéticas a oblast’ está un nivel por debaixo do nacional. Subdivídese ademais en distritos chamados *raións* (en ruso: *районы*; ucraíno: *райони*). Unha gran cidade pode ser parte constituínte dunha oblast’, no mesmo nivel que un *raion*.

As obladas noutros países postsoviéticos chámanse oficialmente:
* *Voblasts* na RSS de Belarús
* *Oblys* na RSS de Kazakhstán
* *Oblast’* na RSS de Kirguizistán
* *Viloyat* na RSS de Tadjiikistán 
* *Welayat* na RSS de Turkmenistán
* *Viloyat* na RSS de Uzbekistán

*Viloyat* e *welayat* proveñen do árabe *wilaya*.

## Notas
Subdivisións de Belarús

miniatura|400px|Subdivisión da Belarús 
Belarús divídese en seis rexións ou *vóblasts* (en belaruso: *voblastsi*, singular *voblasts* - na época da Unión Soviética: *óblasti*, singular *óblast* - provincia ou rexión) e o municipio (*horad*) de Minsk, que posúe estatuto administrativo especial de capital.

As rexións son logo subdivididas en 118 distritos (en belaruso: *raioni*, singular *raion*).
Timocares de Alexandría

**Timocares de Alexandría**, tamén **Timocaris** ou **Timócaris** nado probabelmente en Alexandría contra o 320 a.C. e finado contra o 260 a.C., foi un astrónomo e filósofo grego. Foi contemporáneo de Euclides.

## Traxectoria 
No século -III, coa axuda de Aristilo, Timocares creou o primeiro catálogo de estrelas do mundo occidental. Uns 150 anos despois, Hiparco de Nicea, ao comparar o seu propio catálogo de estrelas co elaborado por Timocares, descubriu que a lonxitude das estrelas cambia co tempo, pero non porque se movan, senón porque o fai o sistema de referencia (punto Aries), o que o levou a determinar o primeiro valor da precesión dos equinoccios.

O cráter lunar Timócaris leva o seu nome no seu honor.

## Notas
Aristilo

**Aristilo** (s. -IV - -III) foi un astrónomo grego, que canda Timocares de Alexandría, compilou un dos primeiros catálogos de estrelas que se coñecen e que foron utilizados posteriormente para establecer a precesión dos equinoccios.

Aristilo como Timocares traballaban no Museo de Alexandría e foron destacados partícipes na realización dunha compilación sistemática da posición de estrelas e planetas facendo uso de instrumentos graduados. Os datos do devandito catálogo foron utilizados por Hiparco de Nicea para descubrir a precesión dos equinoccios ao comparar as súas observacións das posicións de diversas estrelas coas obtidas por Aristilo e Timocares século e medio antes. Pola súa banda, Tolomeo usou as posicións dos planetas recollidos por Aristilo e Timocares para deducir a súa teoría sobre o movemento dos planetas.
## Véxase tamén 
* Matemática helénica.
* Astronomía na Antiga Grecia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* BLACKWOOD: Blackwood's magazine, Volume 94. 1863 http://books.google.com/books?id=IrYCAAAAIAAJ (en inglés).
* WEBSTER: Approximates: Webster's Quotations, Facts and Phrases. Icon Group International, Inc. 2008. http://books.google.com/books?id=S6GF_qpVPJwC (en inglés).
* TIME: Time's Telescope. Sherwood, Gilbert and Piper. 1821. http://books.google.com/books?id=skU4AAAAIAAJ
Provincia de Almati

A **provincia de Almaty** (en ) é unha provincia de Kazakhstán. A súa poboación é de 1.603.700 habitantes e ten unha extensión de 224.000 quilómetros cadrados. A súa capital é a cidade de Taldykorgan, cunha poboación duns 118.400 habitantes.

Nesta zona áchanse os petróglifos de Tamgaly, declarados Patrimonio da Humanidade pola Unesco no 2004.

## Xeografía 
O territorio da provincia rodea á cidade de Almati. Fai fronteira con Kirguizistán e a rexión de Xinxiang na República Popular da China. Tamén limita coas provincias kazakas de Zambyl, Karaganda e Kazakhstán Oriental.

No noroeste atópase o lago Balkhash (*Balqash Koli*). Ao longo da fronteira meridional con Kirguizistán esténdese a cordilleira do Trans-Ili Alatau, rama do Tian Shan.

## Historia 
A provincia de Alama Ata, precursora da actual provincia de Almaty, foi creada a partir da rexión histórica de Zhetysu o 10 de marzo de 1932. A súa capital era Alma Ata (Almati). Durante o período soviético a parte nordeste da provincia, centrada en Taldykorgan, foi separada do resto. En abril de 2001 o centro administrativo da provincia trasladouse desde Almati a Taldykorgan.

## Véxase tamén 
* Páxina oficial da rexión
Shango Patera

**Shango Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 90 kms de diámetro e está situado a 32,35° N 100,52° O. O nome de *Shango* provén da mitoloxía yoruba, onde *Shango* era o deus do trono, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 2000. Shango está situado ó norte de Skythia Mons. Cara ao suroeste está o centro eruptivo de Amirani, e o sueste están Gish Bar Patera, Gish Bar Mons, e Estan Patera.

Shango foi un lugar de grandes cambios na súa superficie entre os anos 2001 a 2007. O chan de *Shango Patera* e os regueiros de material que corren cara ao suroeste de Shango escurecéronse considerablemente dende o final da misión da sonda Galileo e a chegada da misión *New Horizons* en febreiro do 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patera
* Ío
Reiden Patera

**Reiden Patera** é un accidente xeolóxico volcánico da superficie da lúa de Xúpiter, Ío. Foi visto por primeira (de preto) vez pola *sonda Galileo* mentres daba a primeira órbita ó redor de Xúpiter, e inicialmente detectou un punto quente. Pénsase que a súa actividade parou ou languideceu por debaixo da capacidade de detección do instrumental da sonda *Galileo* (SSI e NIMS). Aínda que dende o ano 2002 téñense novas de que Reiden Patera tornouse moito máis escuro a partir da 24ª órbita de *Galileo*. Ten tamén cuspido depósitos piroclásticos dun brillante vermello. Ten aproximadamente 70 kms de diámetro e está situado a 13,4° S 235,45° O. O nome de *Reiden* provén da mitoloxía xaponesa, onde *Reiden* era o espírito do trono, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1979. Asha Patera pode ser atopado cara ao leste e Kami-Nari Patera cara ao norte.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Vicente Fraiz Andón

**Vicente Fraiz Andón**, nado en Silleda en 1859 e finado en Santiago de Compostela o 1 de xullo de 1919, foi un mestre e pedagogo galego.

## Traxectoria 
Logo de exercer algún tempo o maxisterio, marchou á Habana, onde realizou o doutoramento en Filosofía e Letras, organizou as ensinanzas do centro de ensino Concepción Arenal do Centro Galego e puxo en marcha diversas iniciativas a favor da cultura galega. Regresou a Galicia, fixando a súa residencia en Compostela, e gañou a praza de director da Escola Normal de Santiago de Compostela. Organizou o Certame Pedagóxico de 1906, o Congreso Nacional de Ensino Primario en 1909 e desenvolveu un amplo labor para a mellora das escolas rurais e de formación de mestres.

Vicente Fraiz presidiu a principios dos anos dez a comisión para obter recursos e achegas de cara á construción do monumento a Rosalía de Castro, que se inaugurou na Ferradura o 25 de xullo de 1917.

É autor dun número importante de obras relacionadas co ensino e colaborou en diversas publicacións pedagóxicas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía de Vicente Fraiz Andón no blog Historia de Deza.
Antonio Pérez Prado

**Antonio Pérez Prado**, nado o 19 de novembro de 1926 en Buenos Aires e finado na mesma cidade o 7 de setembro de 2009, foi un médico e intelectual galego-arxentino.

## Traxectoria 
Naceu no barrio de Montserrat de Buenos Aires, sendo fillo dos inmigrantes galegos Francisco e Fe, natural el de Baamonde e ela de Parga. Tras realizar o servizo militar emigrou aos Estados Unidos, onde foi soldador e cronista de boxeo, ademais de boxeador. Ao seu regreso á Arxentina traballou como tradutor e estudou Medicina, entrando logo no Hospital Municipal de Buenos Aires e no sanatorio do Centro Galego.

Sen participar activamente en ningunha organización galeguista, a finais dos anos 50 entrou en contacto coa colonia galega e recuperou os lazos con Galicia da man de intelectuais como Neira Vilas e Luís Seoane. Participou activamente na creación da Asociación Argentina de Hijos de Gallegos, entidade conformada polos fillos de emigrantes galegos que compartían inquietudes nacionalistas.

Articulista na prensa arxentina e autor de varios tratados de divulgación científica, en 1973 publicou un clásico da literatura da emigración: *Los Gallegos y Buenos Aires*. Foi guionista do documental *Castelao (Biografía de un ilustre gallego)* (1980), do arxentino Jorge Prelorán. 

Os seus restos foron enterrados no Panteón do Centro Galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antonio Pérez Prado, o home que si foi amigo de Castelao
* Entrevista en Cultura galega
Schnauzer

miniatura|200px|Un schnauzer mediano pedrés
miniatura|200px|Schnauzer xigante negro nunha exposición

O **schnauzer** é un tipo de can de orixe alemá. A Federación Cinolóxica Internacional (FCI) encadrou todas as razas schnauzer no grupo 2, sección 1, subsección 2. Divídense en tres tamaños:

* O schnauzer pequeno (oficialmente *zwergschnauzer*, número 183 para a FCI): entre 30 e 35&nbsp;cm á cruz.
* O schnauzer mediano (oficialmente *schnauzer*, e ás veces *mittelschnauzer*, número 182 para a FCI): entre 45 e 50&nbsp;cm á cruz.
* O schnauzer xigante (oficialmente *riesenschnauzer*, número 181 para a FCI): entre 60 e 65&nbsp;cm á cruz para as femias, e de 65 a 70 para os machos.

Nos tres talles preséntanse dúas cores: a negra, e a pedresa, que é característica deste tipo de cans. No schnauzer pequeno existen tamén a mestura de cor negra e prata, mentres que a FCI recoñece tamén a branca, que non é aceptada polo outro gran organismo internacional, o American Kennel Club. A clasificación da FCI establece as cores de cada tamaño como razas independentes, co que poden competir nos eventos caninos de forma separada as oito variedades recoñecidas baixo a denominación de schnauzer.

## Etimoloxía 
A palabra schnauzer ven da alemá *schnauze*, que significa fociño, debido ó característico cano nasal poboado dunhas espesas barbas que distingue a esta caste de cans.

## Historia 
O schnauzer e outras razas actuais, como algúns tipos de pinscher e os affenpinscher, comparten orixe común. No século XIX coñecíase este tipo de cans pois empregábanse como excelentes cans de garda nas cortes pola súa habelencia como cazadores de roedores.

No ano 1895 fúndase o Pinscher Klub, hoxe en día coñecido como Pinscher Schnauzer Klub (PSK), que comeza a clasificar e traballar pola cría e mellora destes cans. Os que deron lugar á raza schnauzer nomeáronse inicialmente como *rauhhaarige pinscher*, que serían os primeiros exemplares rexistrados nos libros de cría do PSK como schnauzers. Estes exemplares tiñan un tamaño algo menor cós medianos actuais, e coa selección de cruzamentos entre os cans deste tipo máis pequenos darían lugar ao schnauzer pequeno.

## Notas