Françoise Sagan

**Françoise Quoirez**, nada en Cajarc (Lot) o 21 de xuño de 1935 e finada en Honfleur o 24 de setembro de 2004, foi unha novelista, dramaturga e guionista francesa, coñecida como **Françoise Sagan**. Aclamada como "un elegante pequeno monstro" por François Mauriac na portada de *Le Figaro*, Sagan foi coñecida polas súas obras con fortes temas románticos que incluían  personaxes burguesas ricas e desilusionadas. A súa novela máis célebre foi a primeira, *Bo día, tristeza* (1954), que escribiu sendo unha adolescente.

## Traxectoria 
Sagan naceu en Cajarc e pasou a súa infancia no departamento de Lot, arrodeada de animais, paixón que conservou durante toda a súa vida. Alcumada 'Kiki', era a máis nova dunha familia burguesa: o seu pai era director dunha compañía e a súa nai era filla de terratenentes. A familia pasou a segunda guerra mundial no Delfinado, entón en Vercors. A súa bisavoa paterna era rusa de San Petersburgo. A familia tiña unha casa no próspero distrito 17.º de París, á que volveu despois da guerra. Obtivo o título de bacharelato no segundo intento e foi admitida na Sorbonne no outono de 1952. Foi unha estudante indiferente e non se graduou.

Tomou o pseudónimo "Sagan" dunha personaxe ("Princesse de Sagan") de *Á busca do tempo perdido*, de Marcel Proust. A súa primeira novela, *Bonjour Tristesse*, publicouse en 1954, cando tiña dezaoito anos e foi un éxito internacional inmediato. Trata sobre a vida dunha rapaza de dezasete anos chamada Cécile e a súa relación co seu mozo e o seu pai adúltero e playboy.

As personaxes de Sagan, convertéronse nunha icona para os adolescentes desilusionados ao estilo das de J. D. Salinger. Durante a súa carreira literaria, que chegou ata 1998, produciu ducias de traballos, moitos deles levados ao cinema. Mantivo o seu austero estilo de novela psicolóxica francesa a pesar de que a *nouveau roman* estaba de moda. As conversas entre as súas personaxes adoitan ter tons existencialistas. Ademais de novelas, obras de teatro e unha autobiografía, escribiu letras de cancións e guións.

Na década de 1960, Sagan dedicouse máis á escritura de obras teatrais, que a pesar de ser eloxiadas polos seus excelentes diálogos, tiveron só un éxito moderado. Tras isto, concentrouse na súa carreira como novelista.

### Falecemento 
A súa saúde empeorou no século XXI. En 2002 non puido asistir ao xuízo en que era acusada de fraude nos impostos nun caso que involucraba o expresidente François Mitterrand, e recibiu unha sentenza suspendida. Françoise Sagan faleceu dunha embolia pulmonar en Honfleur, Calvados, o 24 de setembro de 2004 aos  69 anos. Segundo os seus desexos, foi enterrada no seu lugar natal, Cajarc.

No seu memorial, o presidente francés Jacques Chirac dixo: "Coa súa morte, Francia perde un dos seus escritores máis brillantes e sensibles… unha figura eminente da nosa vida literaria."

Escribiu o seu propio obituario para o *Dictionary of Authors* compilado por Jérôme Garcin: "Aparecida en 1954 cunha fraca novela, *Bonjour tristesse*, que creou un escándalo mundial. A súa morte, tras unha vida e unha obra igualmente pracenteiras e chapuceiras, foi escandalosa só para ela".

## Vida privada 
Sagan casou dúas veces. O 13 de marzo de 1958, casou co seu primeiro home, Guy Schoeller, editor de Hachette, vinte anos máis vello ca ela. A parella divorciouse en xuño de 1960. En 1962 casou con Bob Westhof, un mozo estadounidense, playboy e aspirante a ceramista. O seu fillo Denis Westhoff naceu en xuño de 1962 e divorciáronse en 1963. Comezou entón unha longa relación coa estilista de moda Peggy Roche. Tamén tiña un amante masculino, Bernard Frank, ensaísta casado obsesionado coa lectura e a comida. Ampliou a súa familia cunha relación coa editora francesa de *Playboy* Annick Geille, despois de que Geille se achegase a Sagan para un artigo da revista.

Gozaba de viaxar aos Estados Unidos, sendo vista habitualmente con Truman Capote e Ava Gardner. O 14 de abril de 1957, mentres conducía o seu deportivo Aston Martin, viuse envolta nun accidente que a deixou en coma durante un tempo. Tamén gustaba de conducir o seu Jaguar a Monte Carlo para participar en apostas.

Na década de 1990, Sagan foi acusada e condenada por posesión de cocaína. En varios momentos da súa vida, Sagan foi adicta ás drogas. Durante longo tempo consumiu pílulas prescritas, anfetaminas, cocaína, morfina e alcohol.

En 2010, o seu fillo Denis creou o Prix Françoise Sagan.

## Obras 
### Novelas 
**Bonjour tristesse* (1954)
**Un certain sourire* (1955)
**Dans un mois, dans un an* (1957)
**Aimez-vous Brahms?* (1959)
**Les merveilleux nuages* (1961)
**La chamade* (1965)
**Le garde du cœur* (1968)
*''Un peu de soleil dans l'eau froide* (1969)
**Des bleus à l'âme* (1972)
**Un profil perdu* (1974)
**Le lit défait* (1977)
**Le chien couchant* (1980)
**La femme fardée* (1981)
**Un orage immobile* (1983)
**De guerre lasse* (1985)
**Un sang d'aquarelle* (1987)
**La laisse* (1989)
**Les faux-fuyants* (1991)
**Un chagrin de passage* (1994)
**Le miroir égaré* (1996)

### Relatos 
**Des yeux de soie* (1975)
**Musiques de scène* (1981)
**La maison de Raquel Vega* (1985)

### Teatro 
**Château en Suède* (1960)
**Les violons parfois* (1961)
**La robe mauve de Valentine* (1963)
**Bonheur, impair et passe* (1964)
**L'écharde* (1966)
**Le cheval évanoui* (1966)
**Un piano dans l'herbe* (1970)
**Il fait beau jour et nuit* (1978)
**L'excès contraire* (1987)

### Obras autobiográficas 
**Toxique* (1964, diario)
**Réponses* (1975)
**Avec mon meilleur souvenir* (1984)
**Au marbre: chroniques retrovées 1952–1962* (1988, crónicas)
**Répliques* (1992, entrevistas)
**...Et toute ma sympathie* (1993, secuela de *Avec mon meilleur souvenir*)
**Derrière l'épaule'' (1998)
Publicadas posteriormente por L'Herne:
**Bonjour New-York* (2007)
**Un certain regard* (2008, compilación de material de *Réponses* e *Répliques*)
**Maisons louées* (2008)
**Le régal des chacals* (2008)
**Au cinéma* (2008)
**De très bons livres* (2008)
**La petite robe noire* (2008)
**Lettre de Suisse* (2008)

### Biografías 
**Brigitte Bardot* (1975)
**Sarah Bernhardt, ou le rire incassable* (1987)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Jean-Louis de Rambures, entrevista con F. Sagan () en: "Comment travaillent les écrivains", París 1978
*Litweb.net
*
*French press bids farewell; BBC article