open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jules Laforgue

**Jules Laforgue**, nado en Montevideo o 16 de agosto de 1860 e finado o 20 de agosto de 1887 en París, foi un poeta simbolista francés.

## Obras 
miniatura|*Trop tard*, autógrafo (1878)
Laforgue colaborou en revistas como *La Revue Indépendante*, *Le Décadent*, *La Vogue*, *Le Symboliste*, *La Vie Moderne* ou ''L'Illustration*.

; Poesía
* *Les Complaintes* (1885)
* *L’Imitation de Notre-Dame la Lune* (1886)
* *Le Concile féerique* (1886)

; Publicacións póstumas
* *Des Fleurs de bonne volonté* (1890)
* *Derniers Vers de Laforgue* (1890)  
* *Le Sanglot de la terre* (1901)
* *Premiers poèmes* (1903)
* *Anthologie poétique de Jules Laforgue* (1952)

; Tradución
* *Feuilles d’herbe* (*Leaves of grass*, de Walt Whitman) 

; Contos
* *Moralités légendaires* (1887)

; Varios
* *Une vengeance à Berlin*, *L'Illustration*, 7 de maio de 1887
* [Jean Vien], *Berlin, la cour et la ville*, con prólogo do G. Jean-Aubry, (1922)
* *Stéphane Vassiliew* (1946)

### Edicións ilustradas 
* *Les Complaintes*, con 25 augafortes de Gabriel Dauchot, Société normande des amis du livre, 1957.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Camille Mauclair, *Jules Laforgue*, con limiar de Maurice Maeterlinck, París, Mercure de France, 1896.
* Rémy de Gourmont, *Le Livre des masques. Portraits symbolistes. Gloses et documents sur les écrivains d'hier et d'aujourd'hui*, ilustrado por Félix Vallotton, París, Mercure de France, 1896, p.&nbsp;205-209.
* Gustave Kahn, *Symbolistes et Décadents*, París, Vve Léon Vanier, 1902, p.&nbsp;181-189. 
* Henri Guilbeaux, *Jules Laforgue'', "Portraits d'hier" n.º 47, París, H. Fabre, 15 de febreiro de 1911, p.&nbsp;131-158.
* "Introduction", de G. Jean-Aubry, p.&nbsp;IX-CXV, en *Berlin, la cour et la ville* por Jules Laforgue, París, Éditions de La Sirène, 1922.
* François Ruchon, *Jules Laforgue (1860-1887) : sa vie-son œuvre*, Xenebra, A. Ciana, 1924.
* Gervasio & Alvaro Guillot-Muñoz, *Lautréamont e Laforgue*, Montevideo, A. Barreiro y Ramos, 1925. 
* Léon Guichard, *Jules Laforgue et ses poésies*, París, Presses universitaires, 1950.
* Marie-Jeanne Durry, *Jules Laforgue*, "Poètes d'aujourd'hui", París, P. Seghers, 1952, moitas reedicións.
*  Warren Ramsey, *Jules Laforgue and the ironic inheritance*, Nova York, Oxford University Press, 1953.
* Pierre Brunel, *Les complaintes de Jules Laforgue*, Éditions du temps, 2000.
* Lisa Block de Behar, *Jules Laforgue ou les métaphores du déplacement*, París, L'Harmattan, 2004. 
* Jean-Jacques Lefrère, *Jules Laforgue*, París, Fayard, 2005, 650 páxinas.
* Laurent Nunez, Si je m'écorchais vif, Grasset, 2015.

### Outros artigos 
* Verso libre
* Marcel Duchamp, admirador de Laforgue
Furor (P-46)

O *Furor* (P-46) é un Buque de Acción Marítima (BAM) construído en Ferrol por Navantia para a Armada Española. Outro buque de igual deseño (Audaz P-45) estase a construír en San Fernando, Cádiz.

## Notas
Soiuz 3

**Soiuz 3** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 26 de outubro de 1968 mediante un foguete Soiuz 11A511 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 3, unha Soiuz  modelo 7K-OK co cosmonauta Georgi Beregovoi a bordo, foi lanzada para acoplarse coa Soiuz 2, non tripulada e lanzada unhas horas antes. A misión foi planeada para gañar práctica nas citas e acoplamentos espaciais. Beregovoy non conseguiu acoplarse coa Soiuz  2 debido á súa insistencia en usar os controis manuais e saltarse os sistemas automáticos, gastando a maior parte do propelente adicado a manobras no seu primeiro intento de acoplamento. O resto da misión adicouse a facer diferentes probas coa cápsula, así como experimentos dirixidos á observación astronómica e á observación terrestre.

A Soiuz  3 volveu a terra o 30 de outubro de 1968 ás 7:25 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 11A511
*Soiuz 2

## Notas
Rock'n Roll (filme de 2017)

'''''Rock 'n Roll'''* é unha comedia francesa escrita e dirixida por Guillaume Canet en 2017.

## Argumento 
Guillaume Canet, actor, de 43 anos de idade, leva a vista atrás cando a súa nova compañeira de elenco lle di que xa non é un obxecto de desexo para as mulleres da xeración máis nova, algo que  como actor pode ter repercusións no seu traballo. A razón desta perda de atracción é a súa vida familiar ordenada con Marion Cotillard, o seu fillo Lucien, a súa casa de campo, a súa paixón polos cabalos. Guilleume comprende que debe facer o posible para mudar esa imaxe ordinaria por outra realmente máis sexy.

## Elenco 
miniatura|Marion Cotillard en 2017
* Guillaume Canet como Guillaume Canet
* Marion Cotillard como Marion Cotillard
* Philippe Lefebvre como Philippe Lefebvre
* Camille Rowe como Camille Rowe
* Gilles Lellouche como Gilles Lellouche
* Yvan Attal como Yvan Attal
* Johnny Hallyday como Johnny Hallyday
* Laeticia Hallyday como Laeticia Hallyday
* Maxim Nucci como Maxim Nucci
* Yarol Poupaud como Yarol Poupaud
* Kev Adams como Kev Adams
* Ben Foster como Ben Foster

## Produción 
dereita|miniatura|Guillaume Canet en 2015.
Guillaume Canet quería, logo de varios anos pensando niso, desenvolver o proxecto, ao primeiro pensou na forma de falso documental sobre as pantasmas xerados pola notoriedade
.  Mais decidiu abandonar esta idea logo da estrea de   *I'm Still Here'' (Casey Affleck, 2010), filme no que Joaquin Phoenix presentou a súa nova vida de rapeiro, era xusto o documental que quería facer Canet.

## Notas
Illa Shannon

A **Illa Shannon** é unha grande illa no Parque Nacional do Nordeste de Groenlandia no leste de Groenlandia, ao leste de Hochstetter Foreland, cunha superficie de 1.466 km². Foi chamada así por Douglas Charles Clavering na súa expedición de 1823 coa fragata da Royal Navy  HMS *Shannon*, unha fragata de 38 armas na cal serviu como gardamariña baixo Sir Philip Broke.

A illa é o fogar de moitos tipos diferentes de animais como osos polares, morsas, corvos e bois.

## Historia 
A maioría dos fitos na zona foron nomeados pola Segunda Expedición Polar Alemá baixo o mando de Carl Koldewey en 1869-70. Entre outubro de 1943 e xuño de 1944, a expedición meteorolóxica alemá *Bassgeiger* operou en condicións difíciles en Kap Sussi en Shannon. A súa nave "Coburg" naufragou en Shannon. A estación foi descuberta polos cazadores, pero a tripulación foi evacuada por aire a Noruega.

A illa é o sitio de varias cabanas de cazadores e ten fama de ter condicións de xeo especialmente favorables.

## Xeografía 
A illa de Shannon é unha illa costeira, separada do continente por un profundo estreito de 200 m no Mar de Groenlandia.
As illas que se localizan preto son a illa Kuhn ao suroeste, e xa máis lonxe da costa as illas Pendulum preto de 12 quilómetros ao sur.

## Notas
## Véxase tamén
Illa Mill

A **Illa Mill** (illa do Muíño) é unilla cuberta de campos de xeo con 46&nbsp;km. de longo e 30&nbsp;km. de largo. A illa Mill descubríuse en febreiro de 1936 polo persoal do  *William Scoresby*, e chamada asó por Hugh Robert Mill.
Morfil

A **illa Morfil** é unha illa situada entre o río Senegal e o río Doué no norte do Senegal. *Morfil* é un anticuado termo francés para marfil en bruto.

Ao redor do século XI, Morfil foi o centro de Tekrur, un dos primeiros estados islámicos. Como tal, foi un centro importante do comercio trans-sahariano. A illa máis tarde converteuse en parte do Imperio de Ghana, logo do Imperio de Malí, e finalmente conquistada por Francia. Os franceses chamaron así á illa polos elefantes que unha vez poblaron a illa, pero que agora están localmente extinguidos. Os colonos franceses utilizarían a illa para a caza do elefante. As cidades principais na illa son Podor e Salde.

## Notas
Danilo Fuzaro

**Danilo Fuzaro Siqueira**, nado o 10 de xaneiro de 1994 en Uberaba, Minas Xerais, é un xogador profesional de baloncesto internacional brasileiro, aínda que tamén posúe a nacionalidade italiana. Actualmente xoga para o TAU Castellò da Liga LEB Ouro. Cunha altura de 1,95 metros xoga na posición de escolta.

## Traxectoria 
Nado en Uberaba, Minas Xerais, Fuzaro comezou a xogar ao baloncesto coa súa familia en Uberaba por influencia do seu irmán máis vello. Tras moito xogar, os pais deciden en 2007 ir para Uberlândia para particpar unhas probas no equipo, entrando na categoría sub-13. Tras subir por diferentes categorías múdase a Italia, onde atuaría para o Ruvo di Puglia. En Italia, xogou partidos tanto en torneos de base como na Serie C2. Porén, debido a problemas como a falta de pagamento, motivaron ao escolta a retornar ao Brasil en 2012, cando asinou co Minas do Novo Basquete Brasil (NBB), máxima categoría do país. Na súa primeira temporada no NBB, participou en 17 partidos, facendo unha media de 7,5 minutos por encontro. Ao ano seguinte asumiu un papel maior na rotación do Minas, xogando case 20 minutos por partido, números que repite na seguinte tempada, onde recibe os premios de Destaque Jovem e Jogador Que Mais Evoluiu do NBB. Ao ano seguinte torneouse en xogador titular, conseguindo unha media de aproximadamente 11,1 puntos e 2,8 asistencias por partido. En 2017 aumenta máis a súa achega, chegando aos 13,1 puntos, 2,4 asistencias e 2,4 rebotes por encontro, cunha valoración media por partido de 11,1. De feito, chega a anotar 33 puntos ante o Paulistano o 17 de febreiro. O 9 de setembro de 2017 anúnciase o seu regreso a Europa, asinando polo Club Baloncesto Breogán de Lugo.

### Clubs 
*20px|border|NBB Minas Tênis Clube (NBB, 2012−2017)
*20px|border|LEB Cafés Candelas Breogán (LEB, 2017−2018)
*20px|border|LEB AB Castellò (LEB, desde 2018)

### Internacional 
En 2015 Danilo foi convocado para disputar as súas dúas primeiras competicións internacionais caa selección brasileira, a Copa Tuto Marchand e a Copa América.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na LNB
* Perfil en NBADraft.com
Minas Tênis Clube (baloncesto)

O **Minas Tênis Clube** é un equipo profesional de baloncesto brasileiro con sede na cidade de Belo Horizonte, Minas Xerais. Fundado en 1935, xoga no Novo Basquete Brasil, máxima categoría do baloncesto carioca, e onde posúe o récord de temporadas consecutivas, tendo disputada todas as edicións desde 2002. O equipo compite ademais no Campionato Mineiro. É parte da asociación polideportiva Minas, que conta con equipos de deportes como o tenis, futsal, natación ou voleibol.

## Historia 
A sección de baloncesto do Minas foi unha das primeiras en ser organizada e dar bos resultados ao club. Con tradición en baloncesto, o equipo minastenista participa no Campionato Brasileiro desde cando este tiña o nome de Taça Brasil. A primeira disputa no certame ocorreu en 1966 e o Minas ficou co terceiro lugar. O equipo posúe máis temporadas consecutivas na elite do baloncesto brasileiro, tendo disputado todas as edicións do principal campionato nacional da modalidade desde 2002. A nivel estatal, o Minas conquistou o Campionato Mineiro por 19 veces, sendo a última en 2015. En 2007, o Minas conquistou o seu título máis importante en baloncesto: o Campionato Suramericano de Clubs Campións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Minas Tênis Clube
Test de Bechdel

[miniatura|O test leva o nome da debuxante [Alison Bechdel.]]
O **test de Bechdel**, tamén coñecido como **test de Bechdel/Wallace**&nbsp;é un método para avaliar se un guión de película, serie, cómic ou outra representación artística cumpre cos estándares mínimos para evitar a fenda de xénero. Orixinouse no cómic *Dykes to Watch Out For*, obra de Alison Bechdel de 1985. A invención do test atribúese a Liz Wallace, unha amiga da autora do cómic.

## Método de avaliación 
Na tira cómica «The Rule», un dos personaxes di que unicamente acepta ver unha película se cumpre cos seguintes requisitos:
# Na película aparecen polo menos dúas personaxes femininas.
# Estas personaxes falan entre si nalgún momento.
# A conversa entre elas trata de algo distinto a un home (o que non se limita a relacións románticas: por exemplo, dúas irmás falando do seu pai non pasa o test).

Unha variante esixe que, ademais, as dúas mulleres sexan personaxes con nome.

Estas simples regras, se se aplicasen á inversa, é dicir, aos homes, darían como resultado que practicamente todas as películas estreadas cumpren o requisito para os homes; pola contra, só unha minoría de películas pasan o test orixinal.

Existen outros test parecidos, como o chamado *Principio da Pitufiña* (en inglés, *The Smurfette Principle*) que analiza as películas nas que unicamente hai un personaxe feminino cun patrón de comportamento moi definido, que choca co comportamento do personaxe principal, que sería un home extremadamente masculino.

O uso do test de Bechdel xeneralizouse como unha forma sinxela de destacar a escasa presenza feminina na industria do cine. A pesar de ser un test pouco esixente, o resultado de aplicalo ás películas máis populares é destacable e existen numerosas webs de crítica de cine, proxectos feministas, e sitios web que realizan listas de películas conforme a se pasan ou non o test, con resultados que proban que se trata dun rumbo sistemático.

## Notas
Lembata

**Lembata** é unha illa nas illas menores da Sonda, anteriormente coñecida como illa "Lomblen", é a illa máis grande do arquipélago de Solor, nas illas menores da Sonda, Indonesia. Forma unha rexencia separada da provincia de Indonesia de Nusa Tenggara Timur. A lonxitude da illa é aproximadamente 80&nbsp;km do suroeste ao nordés e o largo é preto de 30&nbsp;km do oeste ao leste. Elévase a unha altura de 1.533 metros.

Ao oeste atópanse as outras illas do arquipélago, especialmente Solor e Adonara, e logo a illa máis grande de Flores. Ao leste está o Estreito de Alor, que separa este arquipélago do arquipélago de Alor. Ao sur a través do mar de Savu atópase a illa de Timor, mentres que ao norte a rama occidental do mar de Banda sepárao de Buton e as outras illas de Sulawesi suroriental.

## Administración 
A Rexencia de Lembata se subdivide en nove distritos, que se tabulan a continuación coas súas poboacións do Censo de 2010:

## Xeografía 
miniatura|right|Teluk Waienga - baía protexida da illa Lembata

A capital **Lewoleba** atópase na parte occidental da illa xunto a unha enorme baía fronte ao volcán Ilê Ape no norte. Os barcos conectan con frecuencia as cidades costeiras e as illas circundantes, pero o único gran porto existe en Lewoleba no norte da illa. Desde Lewoleba hai conexións diarias con Larantuka, Flores e Waiwerang na veciña illa de Adonara.

Do mesmo xeito que as outras illas menores da Sonda, e ata gran parte de Indonesia, Lembata é volcánicamente activa. Ten tres volcanes, Ililabalekan, Iliwerung e Lewotolo.

## Historia 
A parte sur de Lembata era o sitio do estado de Labala.

## Habitantes 
O pobo de Lembata é, como moitos outros habitantes do leste de Indonesia, famoso polos seus tecidos artesanais.

O idioma nacional, o indonesio, é coñecido por moitas persoas de todas as idades, pero como noutras illas a lingua nacional coexiste con moitos idiomas locais. O máis estendido e máis amplamente comprendido destes é probablemente o Lamaholot (outra lingua franca) dentro do arquipélago de Solor. O Lamaholot fálase como unha lingua nativa en Flores Oriental e Solor occidental, e divídese en dez ou máis sublinguaxes (e moitos máis dialectos). Fálase por 150.000 ou máis persoas na rexión.

Na costa sur de Lembata, o pobo de Lamalera (2.500 habitantes) é coñecido pola caza de baleas aborixes. O goberno permite a caza de baleas para subsistencia, aínda que os conservacionistas temen que tamén se dediquen a caza comercial. Lamalera e Lamakera (na veciña illa de Solor) son as dúas últimas comunidades baleeiras de Indonesia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas menores da Sonda

### Ligazóns externas
* https://web.archive.org/web/20060319135707/http://www.findarticles.com/p/articles/mi_m1134/is_8_110/ai_79051531
Soiuz 31

**Soiuz 31** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 26 de agosto de 1978 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz 31, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Valeri Bikovski e Sigmund Jähn (da República Democrática de Alemaña) a bordo, foi unha misión Interkosmos lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A tripulación adicouse a facer experimentos relacionados coa bioloxía, a ciencia de materiais e a observación da Terra. Jahn foi o primeiro alemán en viaxar ao espazo.

A misión Soiuz  31 coincidiu coa misión de larga estancia Soiuz 29, composta por Vladimir Kovalionok e Aleksandr Ivanchenkov e coa que intercambiou naves, deixando a nave máis fresca e nova aos cosmonautas residentes. Bykosky e Jahn regresaron á Terra o 3 de setembro de 1978 ás 11:40 GMT na nave Soiuz  29.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Soiuz 29
*Soiuz 30
*Saliut 6

## Notas
Quinase de especificidade dual

En bioquímica, unha **quinase de especificidade dual** () é unha quinase que pode actuar tanto como tirosina quinase coma como serina/treonina quinase, polo que pode introducir grupos fosfato en residuos de tirosina, serina e treonina.

As MEKs, implicadas nas vías MAP, son exemplos principais de quinases de especificidade dual. Outros exemplos comúns son:
* ADK1
* Quinase de especificidade dual de Arabidopsis 1
* CLK1, CLK2, CLK3, CLK4
* DSTYK
* DYRK1A, DYRK1B, DYRK2, DYRK3, DYRK4
* Mps1p
* TESK1, TESK2
* TTK

O nome sistemático desta clase de encimas é **ATP:proteína fosfotransferase (Ser/Thr- e Tyr-fosforilante)**.

## Notas 
* 
* 
* 
* 
*
Boicot, Desinvestimentos e Sancións

miniatura|300px

O **Movemento Boicot, Desinvestimentos e Sancións** (tamén coñecido como **BDS** e **Movemento BDS**) é unha campaña global que trata de incrementar a presión económica e política sobre Israel para que cumpra os obxectivos do movemento: o fin da ocupación israelí e a colonización dos territorios Palestinos e os Altos do Golán, a plena igualdade dos cidadáns árabes palestinos que viven en Israel e o recoñecemento do dereito ao retorno dos refuxiados palestinos.

A campaña está organizada e coordinada polo Comité Nacional Palestino de BDS. A campaña comezou o 9 de xullo de 2005 por máis de 170 ONG palestinas en apoio á causa palestina chamando ao boicot, o desinvestimento e as sancións internacionais contra Israel. e inspirándose nas campañas antiapartheid en contra da minoría dominante branca en Suráfrica, o movemento BDS chamou a varias formas de boicot contra Israel ata que atenda as súas obrigacións de dereito internacional. Leváronse a cabo protestas e conferencias apoiando a campaña por todo o mundo.

Os partidarios da campaña compárana co movemento antiapartheid surafricano de finais do século XX e ven as accións similares aos boicots contra Suráfrica durante a segregación racial. Equipasen a situación de Israel co apartheid, citando as numerosas leis israelís polas que se dá un trato discriminatorio aos seus cidadáns de orixe palestina en áreas tan diversas como na participación política, no acceso á terra e á educación ou no proceso xudicial.

Os críticos do BDS rexeitan que Israel segregue aos seus cidadáns por orixe étnica ou relixioso. Ademais argumentan que o movemento BDS desincentiva o liderado palestino para negociar con Israel e que é unha campaña antisemita que unicamente busca a deslexitimación de Israel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Test 3D do Antisemitismo
Aeroporto de Pulkovo

O **aeroporto de Pulkovo** (en ruso: *Аэропорт Пулково*) (IATA: **LED**, ICAO: **ULLI**) é un aeroporto internacional que serve á cidade rusa de San Petersburgo. Atópase a 23&nbsp;km ao sur do centro da cidade. O aeroporto é centro de conexións de Rossiya Airlines (anteriormente Pulkovo Aviation Enterprise), e é unha cidade focal para Nordavia.

## Historia 
A súa construción comezou en xaneiro de 1931 e completouse o 24 de xuño de 1932, coa chegada do primeiro avión procedente de Moscova ese mesmo día. Daquela era coñecido como "Aeroporto Shosséynaya", pola súa proximidade á estación de tren do mesmo nome.

Durante a segunda guerra mundial o aeroporto foi a fronteira nazi da franxa de Leningrado. Non houbo voos entre 1941 e 1944. Os outeiros próximos de Pulkovo foron ocupados polos nazis e empregados por artillaría de longo alcance para os bombardeos diarios da cidade. O aeroporto deixou de estar baixo o dominio nazi en xaneiro de 1944 e os voos de carga e correo retomáronse despois da reparación da pista en 1945.

No 1951 a terminal foi rediseñada para poder recibir avións máis grandes. A mediados dos 50 concluíuse unha nova ampliación da pista, permitindo acoller avións tan grandes coma o Ilyushin-18 e o Tupolev-104.

O 24 de abril de 1973 foi renomeado como "Aeroporto Púlkovo" (*Аэропорт Пулково* en ruso).

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do aeroporto
Mangole

A **illa Mangole** (en indonesio: *Pulau Mangole*, tamén chamada anteriormente *xulla Mangola*.) É unha illa de 1.228´5 km² nas illas Sula, que á súa vez forman parte das Illas Molucas en Indonesia. Atópase ao leste da illa Taliabu e ao norte da illa Sanana. No censo de 2010 uns 36.332 habitantes vivían na illa de Mangole. Na súa economía predomina a industria da madeira.

A costa de Mangole ten de ao redor de 295&nbsp;km de longo, a súa capital é a localidade de Auphonia situada no suroeste. Mangole é, en gran medida, montañosa e boscosa.

Do mesmo xeito que as outras illas de Sula, pertencía ao Sultanato de Ternate. Os Países Baixos, a partir de 1683, convertérona na súa colonia, que se mantivo ata 1949. A continuación, pasou a formar parte da provincia de Maluku (Molucas). Posteriormente, desde 1999 integra a recentemente creada provincia de Maluku Utara.

A maioría dos seus habitantes pertencen ás etnias malaiopolinesias. Nun principio, os residentes de Mangole eran probablemente do leste de Célebes. A maioría da poboación practica o establecido polas crenzas aborixes. Nos últimos anos, con todo, a proporción que profesa o islam foi en aumento. Úsase oficialmente a lingua indonesia, aínda que localmente utilízase a lingua taliabu.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Encyclopædia Britannica: *Sula*
Soiuz 33

**Soiuz 33** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 10 de abril de 1979 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soyuz 33, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Nikolai Rukavishnikov e Georgi Ivanov (primeiro cosmonauta búlgaro) a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6 nunha misión do programa Interkosmos. O acoplamento fallou debido a un problema co motor principal da nave Soiuz : a 4&nbsp;km de distancia da estación a nave acendeu o seu motor no que deberían ser 6 segundos de ignición, pero apagouse aos 3. O sistema Igla de acoplamento automático tamén fallou. Os tripulantes da estación, observando a manobra, informaron de lapas saíndo dos laterais do motor, polo que o control de terra decidiu abortar o achegamento e que a Soiuz  33 regresara a terra canto antes. A nave usou o motor de reserva, para o cal tiña que ter funcionado durante 188 segundos, período ao final do cal non se apagou automaticamente. Rukavishnikov e Ivanov, inseguros sobre se o motor funciora co pulo adecuado, o deixaron funcionar durante 25 segundos máis antes de detelo manualmente. Como consecuencia, a cápsula tripulada reentrou nun ángulo máis acusado do habitual, no que se denomina reentrada balística, sometendo aos cosmonautas a unha forza de ata 10 G. A cápsula tocou terra ás 16:35 GMT. O motor avariado non puido ser analizado debido a que a sección que o contiña foi exectada como parte normal do procedemento de reentrada atmosférica, polo que os enxeñeiros non conseguiron aclarar a orixe do problema e, temendo que fose un problema que tamén afectara á nave Soiuz 32 da tripulación en órbita na Saliut 6, decidiron enviar a nave Soiuz 34, non tripulada, como nave de substitución para os cosmonautas da estación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Soiuz 29
*Soiuz 30
*Soiuz 31
*Soiuz 32
*Soiuz 34
*Saliut 6
Aeroporto de Newcastle

O **aeroporto internacional de Newcastle** (IATA: **NCL**, ICAO: **EGNT**) é un aeroporto internacional británico situado a 9,3&nbsp;km ao noroeste do centro da cidade de Newcastle upon Tyne, en Inglaterra. No ano 2016 foi o 11º aeroporto máis concorrido do Reino Unido e o segundo do norte de Inglaterra, despois do aeroporto de Manchester, pasando polas súas instalacións 4,8 millóns de pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto 

## Notas
Aeroporto de Gdańsk-Lech Wałęsa

O **Aeroporto de Gdańsk-Lech Wałęsa** (IATA: **GDN**, ICAO: **EPGD**) é un aeroporto internacional polaco situado a 12&nbsp;km ao noroeste de Gdańsk. Chámase así na honra do antico presidente do país Lech Wałęsa. Con máis de 4 millóns de pasaxeiros no ano 2016, é o terceiro aeroporto máis concorrido de Polonia en termos de pasaxe. Os destinos máis populares do aeroporto son cidades dos países nórdicos e das illas británicas. Tamén hai un número significativo de pasaxeiros que viaxan entre Gdansk e Varsovia, a capital de Polonia.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Soiuz 32

**Soiuz 32** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 25 de febreiro de 1979 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur e que marcou un récord de permanencia no espazo cos seus 175 días de misión.

## Características 
Soyuz 32, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Vladimir Liakhov e Valeri Riumin a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6 nunha misión de longa duración. A tripulación adicouse a facer experimentos e reparacións na estación. Un dos tanques do sistema de propulsión principal da Saliut 6 comezou a sufrir fugas de propelente (UDMH) que a tripulación solucionou baleirandoo e pasando o propelente a tanques intactos despois de facer xirar a estación sobre si mesma nunha complicada manobra para separar o propelente do nitróxeno usado como presurizante e que debido á fuga se atopaban mesturados. O tanque danado foi selado e illado do resto do sistema de propulsión.

A Saliut 6 debía recibir a unha tripulación visitante do programa Interkosmos o 11 de abril viaxando na Soiuz 33, pero un problema no motor principal desta nave impediu que a nave chegara á estación e que a tripulación tivera que volver urxentemente a terra. O problema co motor xerou dúbidas sobre se o motor da Soiuz  32 sufriría da mesma casuística, o que comprometería a misión de Lyakhov e Ryumin, sobre tendo en conta que a súa Soiuz  se atopaba cerca do fin dos 90 días que unha nave Soiuz  podía permanecer con seguridade no espazo. O control de terra decidiu enviar a Soiuz 34, non tripulada e con melloras e probas adicionais do motor, para substituír a Soiuz  32. Mentres, o cargueiro Progress 6 chegou á estación o 15 de maio con subministracións e propelente para deixala o 8 de xuño e deixar o porto libre para a Soiuz  34. A Progress 7 chegou o 30 de xuño co radiotelescopio KRT-10 a bordo, desmontado en pezas, e que os cosmonautas ensamblaron ao longo de dúas semanas. A antena do radiotelescopio estaba formada por varios pétalos que debían despregarse ao final da montaxe. No momento do despregue a antena descolocouse, perforando o illante do exterior da estación, quedando atascada no porto e sendo incapaz de desacoplarse da estación, bloqueando o porto desde o que se estaba despregando e interferindo no funcionamento dos motores da estación. Decidiuse intentar desatascala a man mediante un paseo espacial de ambos cosmonautas. Con dificultade conseguiron desatascala e separala da estación, pero os danos á estación xa estaban feitos.

Ryumin e Lyakhov volveron á Terra o 19 de agosto de 1979 ás 12:30 GMT na nave Soiuz  34 e despois de bater o récord de permanencia no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Soiuz 29
*Soiuz 30
*Soiuz 31
*Soiuz 34
*Saliut 6
Illa Oleny

**Illa Oleni** (tamén coñecida como **Oleniy** e **Oleni**) () é unha illa única no mar de Kara a poucos quilómetros da costa, ao norte da costa dun dos brazos da Península Gydan en Siberia do Norte.
Está cuberta de tundra e pantanos e ten 53&nbsp;km de longo e o seu largo medio é de 27&nbsp;km, cunha superficie de 1.197&nbsp;km².

O mar que rodea a illa de Oleny está cuberto de xeo no inverno e hai numerosos témpanos de xeo ata no verán, polo que a miúdo fusiónase coa península de Gydan na parte continental de Siberia, da que está separada por un estreito de só 2&nbsp;km de ancho.

A Illa de Oleny pertence ao distrito autónomo de Iamalo-Nenets, que é a parte norte da división administrativa da Federación Rusa. Oleny tamén forma parte da Reserva Natural do Gran Ártico, a reserva natural máis grande de Rusia.

Esta illa non se debe confundir con outras illas chamadas  "Oleny" ou "Oleniy" (Ruso: **Ostrov Oleny**), unha das cales atópase no propio mar de Kara, no Grupo Plavnikovyye, mentres que as outros están no Mar de Barents e no Mar Branco.

## Illas adxacentes 
* Na punta suroeste da illa Oleny atópanse tres pequenas illas chamadas **Illas Proklyatye** (Проклятые острова; *Proklyatye ostrova*) nos 72°15'N de latitude e  77°05'E de lonxitude. 
* **Illa de Rovny** atópase preto da costa continental, a poucos quilómetros ao leste das Illas Proklyatye.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Aeroporto de Varsovia-Chopin

O **aeroporto de Varsovia-Chopin** (IATA: **WAW**, ICAO: **EPWA**) é un aeroporto internacional situado no distrito Włochy de Varsovia, a capital de Polonia. Trátase do aeroporto máis grande do país cubrindo unha área de 834 hectáreas, e é tamén o máis concorrido, pasando por el o 40% dos viaxeiros por aire de Polonia. Varsovia-Chopin ten ao redor de 300 voos regulares diarios e un número cada vez maior de voos chárter. Londres, Chicago, Frankfurt, París e Ámsterdam son as conexións internacionais máis usadas, mentres que Cracovia, Wrocław e Gdańsk son os destinos domésticos máis populares.

Anteriormente coñecido **aeroporto de Varsovia-Okecie** ou **aeroporto internacional de Okecie**, levou o nome da veciñanza de Okęcie durante toda a súa historia ata que se lle cambiou na honra do compositor polaco e antigo residente de Varsovia Frédéric Chopin en 2001. A pesar do cambio oficial, Okecie segue utilizándose, incluso tamén en referencias aeronáuticas e de tráfico aéreo.

En xuño de 2012 inaugurouse unha estación para conectar o aeroporto ao sistema de metro da cidade, xusto a tempo para a Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012. En novembro de 2013 o aeroporto anunciou que por primeira vez na súa historia pasaran polas súas instalacións 10 millóns de pasaxeiros nun único ano.

O segundo aeroporto internacional da cidade é o moito máis pequeno aeroporto de Varsovia-Modlin, inaugurado no ano 2012 e usado por aeroliñas de baixo custo.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Soiuz 36

**Soiuz 36** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 26 de maio de 1980 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soyuz 36, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Valeri Kubasov e Bertalan Farkas (o primeiro cosmonauta de Hungría) a bordo, foi unha misión Interkosmos lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A tripulación adicouse a facer diversos experimentos ata o seu regreso.

Kubasov e Farkas regresaron á Terra na nave da misión Soiuz 35, pertencente aos cosmonautas de longa estancia Leonid Popov e Valeri Riumin, deixando a súa Soiuz , máis nova e fresca, na estación. Aterraron o 3 de xuño de 1980 ás 15:07 GMT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Soiuz 29
*Soiuz 30
*Soiuz 31
*Soiuz 32
*Soiuz 33
*Soiuz 34
*Soiuz 35
*Saliut 6
Soiuz 35

**Soiuz 35** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 9 de abril de 1980 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur e que marcou un récord de permanencia no espazo cos seus 184 días de misión.

## Características 
Soyuz 35, unha Soiuz  modelo 7K-T cos cosmonautas Leonid Popov e Valeri Riumin a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6 nunha misión de longa duración que lle arrebatou o récord de permanencia no espazo ós cosmonautas da misión Soiuz 32.

Durante a súa estancia, Popov e Ryumin recibiron a visita doutras catro tripulacións temporais e tres naves Progress de provisionamento, e intercambiaron nave cos membros da Soiuz 37. Adicáronse a facer tarefas de mantemento, como reparar e acondicionar o sistema de control de actitude e o sistema de soporte vital, substituír o aire da estación e instalar unha nova batería de 80&nbsp;kg. Os cosmonautas volveron á terra na Soiuz  37 o 11 de outubro de 1980 ás 9:50 GMT, tras pasar 184,84 días en órbita.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz 25
*Soiuz 26
*Soiuz 27
*Soiuz 28
*Soiuz 29
*Soiuz 30
*Soiuz 31
*Soiuz 32
*Soiuz 33
*Soiuz 34
*Saliut 6

## Notas
Lista de illas do mar Báltico

miniatura|mapa do mar Báltico
O mar Báltico inclúe varias subdivisións: ao norte, o mar de Botnia, e máis ao norte, o golfo de Botnia, ao leste, o golfo de Finlandia e o golfo de Riga. O maior arquipélago é o das illas Åland, que consiste en 6.700 illas ou escollos, dos cales só 65 están habitadas.

Por outra banda, as illas danesas de Selandia, Funen, Als e Langeland atópanse nos estreitos daneses, Gran Belt, Pequeno Belt e Oresund, entre o mar Báltico e Kattegat, e aínda que poderían considerarse parcialmente no Báltico non se consideran nesta táboa.

A táboa ordenouse segundo un criterio xeográfico, partindo dos estreitos daneses e percorrendo o litoral no sentido horario. Completáronse primeiro os países e logo as subentidades, aínda naqueles casos en que a proximidade xeográfica era menor (illas Åland).

## Notas
## Véxase tamén
Kate Millett

**Kate Millett**, nada en St. Paul (Minnesota) o 14 de setembro de 1934 e finada en París o 6 de setembro de 2017, foi unha figura sobranceira da segunda onda do feminismo.

## Traxectoria
Formou parte da Organización Nacional de Mulleres, NOW polas siglas en inglés, e contra finais de 1960 das Mulleres Radicais de Nova York.

En 1970 propuxo a palabra *sisterhood* traducida ao galego como sororidade.

## Obra
A súa obra máis importante é *Sexual Politics*.

## Notas
Series Mundiais de Tríatlon 2016

As **Series Mundiais de Tríatlon 2016** foron a vixésimo oitava edición do Campionato do Mundo de Tríatlon. Nesta edición o campionato contou con nove probas repartidas polos 5 continentes. A Gran Final tivo lugar na localidade mexicana de Cozumel entre os días 11 e o 18 de setembro, nos que tamén se celebraron os mundiais de categoría xúnior, sub-23 e da modalidade de ácuatlon. A competición é organizada pola Unión Internacional de Tríatlon (ITU).
## Probas
## Clasificación por probas
### Masculino
### Feminino
## Clasificacións finais
### Masculino
### Feminino
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Tríatlon

### Ligazóns externas
* Páxina web da ITU
Pikara Magazine

***Pikara Magazine*** é unha revista dixital de divulgación da teoría e a práctica feminista, que incorpora a perspectiva de xénero na concepción do traballo xornalístico dos medios de comunicación. É un proxecto que naceu en 2010 da asociación EME Komunikazioa. Foi fundada polas xornalistas vascas Itziar Abad, June Fernández Casete, Lucía Martínez Odriozola e Maite Asensio.

## Características
*Pikara Magazine* pertence a un novo tipo de comunicación xornalística impulsada por mozos feministas, que pretende abarcar todos aqueles temas que se exclúen dentro do xornalismo tradicional consciente ou inconscientemente sexista. Tenta mostrar as desigualdades de xénero co fin de conseguir unha transformación social. Tamén analizan cuestiones tabú ou prexuizosas como poden ser a sexualidade, a intersexualidade, a gordofobia, e a exaculación feminina, entre outras. Sen deixar de lado artigos e reportaxes de actualidade examinados desde unha visión de xénero.

Non vai destinada especificamente a mulleres, senón a todas aquelas persoas que busquen desafíos intelectuais desde un enfoque crítico e transformador da realidade. Comezou no País Vasco e agora abarca a toda España e América Latina. que tenta ser un espazo de difusión para as actividades feministas que se realizan en todo o país, co obxectivo de difundir o movemento feminista.

Aparecen espazos de *Pikara Magazine* noutros medios como *eldiario.es*, dentro do apartado de opinión e blogs, denominado +Pikara. Igualmente, ten acordos con *Diagonal* e *La Directa*.

Algunhas publicacións de Pikara Magazine recibiron diversos premios recoñecidos como o Premio de Xornalismo Colombine (Asociación de Xornalistas de Almería), o Premio Xuntos contra a Discriminación (Unión Europea) polo artigo "¿Será niño o niña?’" publicado no ano 2010 (o primeiro artigo que se publicou na revista, e cuxa autora é June Fernández Casete) e o Premio Manuel do Castelo (Universidade de Valencia) e dúas dos Premios Enfoque (participación cidadá) outorgados ao magazine.

En marzo de 2017 *Pikara Magazine* recibiu o Premio Apoderamento e Cambio de Valores na Segunda edición dos premios Zirgari Sariak de BBK e a Deputación Foral de Biscaia.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Pikara Magazine
Illa Byam Martin

A **illa Byam Martin** é unha illa das Illas Árticas do Canadá situada no lado norte do estreito Viscount Melville no territorio de Nunavut.

## Xeografía 
As illas máis próximas son: ao oeste, Illa Melville, da que a separan as augas da canle Byam Martin (27&nbsp;km de anchura); ao leste, separadas pola canle Austin, a illa Bathurst (a 35&nbsp;km) e illa Alexander (a 42&nbsp;km); ao sur, as augas abertas do Estreito Viscount Melville. A illa Byam Martin mide 46&nbsp;km de longo, e 37&nbsp;km de largo e ten 1.150&nbsp;km² de superficie.  Leva o nome na honra de Sir Thomas Byam Martin, almirante da Mariña Real Británica (1773-1854).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas da Raíña Isabel
* Illas Árticas do Canadá

### Ligazóns externas
* Byam Martin Island no Atlas do Canadá - Toporama; Natural Resources Canada
Illa Sherman

miniatura|Imaxe de satélite da illa Thurston.
A **illa Sherman** é unha illa cuberta de xeo da Antártida ten ao redor de 59&nbsp;km. de longo por 19&nbsp;km de largo, situada ao sur da illa Thurston, no medio atópase o estreito Peacock. Caracterízase por elevarse sobre a barreira de xeo Abbot que ocupa o estreito.

Delineada desde as fotografías aéreas tomadas pola Operación Highjump da Armada dos Estados Unidos de América en decembro de 1946. Nomeado polo US-ACAN na honra do Almirante da Armada Forrest Sherman, Xefe de Operacións Navais, 1949-51, cando se facían os preparativos para o apoio naval dos Estados Unidos para operacións do Ano Xeofísico Internacional.

## Mapas 
* Thurston Island – Jones Mountains. 1:500000 Antarctica Sketch Map. US Geological Survey, 1967.
* Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR), 1993–2016.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Juan Villavicencio Llorente

**Juan Villavicencio Llorente**, nado cara a 1860 e finado en Vigo o 9 de xuño de 1948, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi fiscal municipal de Vigo en 1887 e funcionario do Concello de Vigo. Foi redactor e despois director de *La Concordia*. Finou en Vigo con 87 anos.

## Vida persoal 
Casou con Vicenta Pereira Rodríguez-Yáñez e foi pai de María de la Concepción, María Luisa, Emilio e Juan Villavicencio Pereira.

## Notas
Soiuz 4

**Soiuz 4** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 14 de xaneiro de 1969 mediante un foguete Soiuz 11A511 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soyuz 4, unha Soiuz  modelo 7K-OK co cosmonauta Vladimir Shatalov a bordo, foi unha nave lanzada para acoplarse coa Soiuz 5 no que sería o primeiro acoplamento soviético no espazo simulando un acoplamento en órbita lunar. A Soiuz  5 foi lanzada o día seguinte á Soiuz  4, con Boris Volinov, Ievgeni Khrunov e Aleksei Ieliseiev a bordo. Tras sincronizar as órbitas as naves comezaron o achegamento automático o 16 de xaneiro ás 13:37 GMT ata que estiveron a 100 m de distancia, momento no que Shatalov tomou o control manual da nave e se acoplou suavemente no primeiro intento coa Soiuz  5. Khrunov e Ieliseiev, en traxe espacial, saíron da súa cápsula e entraron na Soiuz  4 mentres Volynov se quedaba como único tripulante da 5. Tras 4 horas e 35 minutos acopladas, a Soiuz  4 separouse da 5 e comezou o regreso á Terra cos tres cosmonautas a bordo. A cápsula tripulada aterrou o 17 de xaneiro ás 6:51 GMT a uns 100&nbsp;km ao suroeste de Karaganda, en Kazakhstán. A Soiuz  5 fixo un regreso máis accidentado ao día seguinte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 11A511
*Soiuz 5
Campións do US Open (individual masculino)

O torneo individual de homes do Aberto dos Estados Unidos dispútase desde 1881.

* Non se disputou a roda clasificatoria
+ Roda clasificatoria cancelada

## Palmarés
Escola Médica Salernitana

A **Escola Médica Salernitana**, **Schola Salernitana**, ou **Escola de Salerno** desenvolveuse entre os séculos XI e XIII. Foi o primeiro centro médico sen conexión coa igrexa e é considerada por algúns autores como a primeira universidade europea. Aceptaba mulleres como profesoras e alumnas, e crese que Trótula de Salerno foi profesora de medicina nesta escola.

Para a obtención do título de médico e, por tanto, o dereito de exercicio desta práctica, Roxerio II de Sicilia estableceu un exame de graduación no que se incluían coñecementos de medicina e de cirurxía, o que dalgunha maneira rehabilitaba a especialidade cirúrxica a pesar do activo rexeitamento á esta demostrado pola Igrexa católica e por unha parte do mundo árabe.

Algúns anos despois, en 1224, Frederico II Hohenstaufen reformou o exame para que este fose realizado de forma pública polo equipo de mestres de Salerno, e regulando para a práctica da medicina un período de formación teórico (que incluía cinco anos de medicina e cirurxía) e un período práctico dun ano.

Unha figura de relevancia desta escola foi o monxe Constantino o Africano (1010-1087), médico cartaxinés que recolleu numerosas obras de medicina ao longo das súas viaxes e contribuíu ao desenvolvemento da medicina europea coa tradución do árabe de varios textos da Antigüidade clásica.

O primeiro tratado europeo medieval de cirurxía ten a súa orixe nesta escola, a *Practica chirurgiae* de Roger Frugardi (1170), obra que se ocupa do tratamento das feridas e dos reumatismos.

Para paliar a ausencia da práctica da disección en cadáveres humanos, Cofón o Mozo escribe en torno ao ano 1150 a súa *Anatomía Porci*, guía práctica de disección do porco utilizada polos estudantes.

## Notas
Aeroporto de Budapest-Ferenc Liszt

O **aeroporto de Budapest-Ferenc Liszt** (IATA: **BUD**, ICAO: **LHBP**), é o aeroporto internacional que serve a Budapest, a capital de Hungría, sendo o maior dos catro aeroportos comerciais do país. Está situado a 16 quilómetros ao sueste do centro da cidade e foi rebautizado no ano 2011 na honra do famoso compositor húngaro Franz Liszt polo 200 aniversario do seu nacemento. O aeroporto gañou o premio *Skytrax Best Eastern European airport* tres veces seguidas entre 2014 e 2016.

Ofrece conexións internacionais principalmente dentro de Europa, pero tamén a África, Oriente Medio, Norteamérica e Extremo Oriente.

Dende xuño de 2015 reestablecéronse os voos transatlánticos con dúas aeroliñas voando a Toronto e Montreal. En 2017 LOT Polish Airlines anunciou voos directos a Nova York e Chicago, seguidos dunha nova ruta a Filadelfia por American Airlines.

NO ano 2016 polas súas instalacións pasaron 11,4 millóns de pasaxeiros. En 2012 experimentou unha significativa caída en movementos de avións e carga, principalmente debido ao colapso de Malév Hungarian Airlines a comezos de ano, perdendo polo tanto gran cantidade dos pasaxeiros de conexión. Foi o centro de conexións de Malév ata a súa bancarrota o 3 de febreiro de 2012. O aeroporto serve como centro de conexións para Wizz Air e como base para Ryanair.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Trota de Salerno

**Trota de Salerno** nada en Salerno e que viviu ao longo do século XII, foi unha doutora italiana que escribiu varios traballos influentes de medicina feminina, sendo o máis importante deles *Passionibus mulierum curandorum*, tamén coñecido como *Trotula major*.

## Traxectoria
Pouco se sabe acerca da vida de Trota. Pénsase que foi profesora de medicina da Escola Médica Salernitana (que foi o primeiro centro médico sen conexión coa igrexa e é considerada por algúns autores como a primeira universidade europea) que aceptaba mulleres como profesoras e alumnas. Os seus libros céntranse nos problemas médicos das mulleres, incluíndo a menstruación e o parto. Os seus escritos reflectiron ideas moi avanzadas para o seu tempo: un exemplo é o seu apoio a que se lles subministrasen opiáceos ás mulleres durante o parto para mitigar a dor, unha práctica que entón era perseguida polas autoridades. Tamén afirmaba que os impedimentos á concepción podían ser debidos tanto ás mulleres como aos homes, en claro contraste coa arraigada crenza de que a esterilidade dunha parella sempre era debida á muller. Por outro lado, o seu traballo tamén estaba influído polas ideas da súa época: sostiña que ―a causa do pecado orixinal provocado por Eva―, as mulleres eran por natureza máis susceptíbeis de enfermar, e por iso precisaban dunha maior atención médica.

miniatura|Ilustración do manuscrito *Passionibus mulierum*, de Trota.

A primeira das súas obras, e máis coñecida é un tratado de xinecoloxía e obstetricia, *Trotulae curandarum aegritúdinum mulierorium ante et post partum*, máis coñecido como *Passiónibus mulierum curandorum* (‘curación das doenzas das mulleres’), de sesenta capítulos, no que se trata a menstruación, a concepción, o embarazo, o parto, o control da natalidade, ademais de diversas enfermidades xinecolóxicas e doutro tipo, así como dos seus remedios. Tamén se coñece este tratado como *Trotula maior* ou simplemente como o *Trótula* e usouse como texto obrigatorio de medicina nas universidades até o século&nbsp;XVI, sufrindo multitude de plaxios ao longo dos séculos. A outra obra é un tratado sobre a cosmética, así como do coidado da pel e a hixiene como prevención de enfermidades chamada *Ornatu mulierum*, tamén coñecida como *Trótula minor*.

miniatura|O tratado *De ornatu mulierum*.

Aínda que se pensa que morreu anciá na súa cidade natal, nada se coñece con exactitude acerca da morte de Trota. A creación das universidades desde o século XII, onde só se permitían estudantes masculinos, excluíu as mulleres da educación superior e os mestres universitarios procuraron minimizar os traballos ou incluso ignorar a existencia destas médicas pioneiras anteriores, que chegaron a exercer un traballo logo reservado en exclusiva aos homes até finais do século XIX. Algúns estudosos chegaron a dubidar de que fose unha muller, e outros até mantiveron a opinión de que era un personaxe ficticio, polo que desde o século XV as súas obras se adoitaban atribuír a un varón, masculinizando o seu nome a Trótulo (Trotulus).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Efecto Matilda
Nitro

**Nitro** pode referirse a:

* O **nitrato de potasio**, substancia química de fórmula KNO3.
* O **Salitre** ou **nitro**, un mineral natural.
* Os **nitrocompostos**, un grupo funcional en química orgánica.
* **Nitro**, cadea de televisión española pertencente a Atresmedia Corporación.
* **Nitro PDF**, programa lector e creador de documentos PDF.
* **Nitro** (1987-1993), grupo norteamericano de glam metal.
* **Need for Speed: Nitro**(2009), videoxogo de carreiras da serie *Need for Speed* publicado por Electronic Arts.
* **Crash Nitro Kart**, videoxogo de carreiras da serie Crash Bandicoot para PlayStation 2, Xbox, Nintendo GameCube e Game Boy Advance.