open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jürgen Prochnow

**Jürgen Prochnow**, nado en Berlín o 10 de xuño de 1941, é un actor alemán.

## Filmografía 
* *One or the Other of Us* (1974)
* *Die Verrohung des Franz Blum* (1974)
* *The Lost Honour of Katharina Blum* (1975)
* *Die Konsequenz* (1977) 
* *Das Boot* (1981) 
* *The Keep* (1983)
* *Passion and Valor* (1983)
* *Dune* (1984)
* *The Cop and the Girl* (1984)
* *Forbidden (1984)
* *Killing Cars* (1986)
* *Superdetective en Hollywood II* (1987)
* *Devil's Paradise* (1987)
* *Terminus* (1987)
* *The Seventh Sign* (1988)
* *Kill Cruise* (1990)
* *The Fourth War* (1990)
* *Unha árida estación branca* (1990)
* *Robin Hood* (1991)
* *Twin Peaks: Fire Walk with Me* (1992)
* *Jewels* (1992)
* *Hurricane Smith* (1992)
* *Interceptor* (1992)
* *Body of Evidence* (1993)
* *In the Mouth of Madness* (1995)
* *Xuíz Dredd* (1995)
* *On Dangerous Ground 1995
* *O paciente inglés* (1996)
* *The Human Bomb* (1996)
* *DNA* (1997)
* *Der Schrei Der Liebe* (1997) 
* *Air Force One* (1997)
* *The Replacement Killers* (1998)
* *Esther* (1998)
* *The Fall* (1998)
* *Wing Commander* (1999)
* *Elite* (2000)
* *Ripper* (2001)
* *Dark Asylum* (2001)
* *Heart of America* (2002)
* *House of the Dead* (2002)
* *Baltic Storm* (2003)
* *See Arnold Run* (2005) 
* *The Da Vinci Code* (2006)
* *Beerfest* (2006)
* *The Celestine Prophecy* (2006)
* *Primeval* (2007)
* *Nanking* (2007)
* *Dark Sector* (2008) 
* *Merlin and the War of the Dragons* (2008)
* *Sinners & Saints* (2009)
* *24 (2010)
* *NCIS: Los Angeles (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Dictyoglomi

***Dictyoglomi*** é un pequeno filo de bacterias no que só se inclúe un xénero, ***Dictyoglomus***, do que hai descritas dúas especies: *D. thermopilus* e *D. turgidum*. O *D. thermophilus* é moi termófilo, quimioorganótrofo, cunha parede de tres capas gramnegativa , e espertou moito interese porque produce o encima xilanase, que dixire o polisacárido xilano, formado principalmente pola pentosa xilosa. Pretratando a polpa de madeira con este encima, os produtores de papel poden branquear o papel usando moito menos cloro.

O nome procede do grego *dictyon*, rede, e do latín *glomus*, bóla .

## Notas
Ermida de El Rocío

260px|miniatura|Ermida de El Rocío
260px|thumb
A **ermida de El Rocío** é unha ermida situada na aldea de El Rocío, en Almonte, na provincia de Huelva. Nela celébrase anualmente a famosa Romaría de El Rocío (na que se venera a Virxe do Rocío), e que congrega máis dun millón de persoas. O proxecto da actual ermida débese aos arquitectos Antonio Delgado y Roig e Alberto Balbontín de Orta, realizado cara a 1960.

Dentro da ermida áchase a Virxe do Rocío, unha pequena talla moi venerada. A súa popularidade é grande en todo o mundo, xa que a súa veneración deu lugar á romaría máis importante de España, que na actualidade congrega cada ano a máis dun millón de persoas e que está declarada de interese turístico internacional.

## Historia 
[miniatura|left|300px|Altar da [Virxe do Rocío.]]
As crónicas históricas contan que o rei Afonso X o Sabio, alá polo ano 1270 mandou erixir unha ermida consagrada á Virxe María no lugar chamado de Las Rocinas, que fora reconquistado aos árabes. As mesmas crónicas relatan como neses mesmos lugares, o rei creou un coto de caza, atraído pola beleza do lugar e a cantidade de cervos existente. Este coto coñécese hoxe como Coto de Doñana.

### Primeira ermida (1270 - 1755) 
Cara ao ano 1270 o rei Afonso X o Sabio, mandou construír unha pequena ermida dun sinxelo mudéxar, estilo que viña impóndose na comarca limítrofe ao lugar de El Rocío. Aquela ermida tiña dez varas de longo e de estilo mudéxar andaluz. Os seus muros eran de taipal, as xambas e roscas dos arcos, de ladrillo á mourisca, con groso tendel; a cuberta toda de madeira de par, decorada mudéxar; e a portada con arco de ferradura apuntado, sobre a que había unha espadana con arco de ferradura para a súa campá. No seu interior, humilde e sinxelo, sobre o piso de ladrillo elevábase con tres chanzos de bordos vidriado de verde, o presbiterio e no seu plano alzábase o altar de reducidas proporcións.

A primeira irmandade do Rocío foi creada en Villamanrique de la Condesa, dado que presuntamente, o cazador ao que se lle apareceu a virxe do Rocío era de devandito sitio, aínda que o seu lugar de residencia, nunca foi revelado polas fontes históricas relacionadas a tal evento.
Outras fontes de información afirman que a historia do cazador é só pura lenda que só queda niso, en lenda e non ten nada de certo.

### Segunda ermida (1755) 
Aquela primeira ermida durou ata o terremoto de Lisboa, en 1755, que a deixou en ruínas, a Virxe do Rocío foi levada a Almonte e estivo alí durante dous anos seguidos, celebrándose alí a Romaría de El Rocío na vila almonteña; as reformas da ermida acabaron no ano 1758.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web sobre as antigas ermidas
Acidobacterias

As **acidobacterias** (***Acidobacteria***, **Acidobacteriota**) son un novo filo introducido recentemente de bacterias, formado por especies diversas fisioloxicamente e moi comúns, especialmente nos solos, pero difíciles de cultivar.

Os membros deste filo están moi diversificados fisioloxicamente, e algúns (pero non todos) son acidófilos e foron considerados unha nova división en 1997. O nome do filo procede do da primeira especie descrita e non de que sexan todas acidófilas.
A primeira especie descrita deste filo foi *Acidobacterium capsulatum*, descuberta en 1991. Outras especies notables son *Holophaga foetida*, *Geothrix fermentans*, *Acanthopleuribacter pedis* e *Bryobacter aggregatus*.
Como estas bacterias foron descubertas recentemente e na súa gran maioría non foron cultivadas, a ecoloxía e metabolismo destas bacterias aínda está mal comprendido.

## Filoxenia 
O cladograma mostra a taxonomía actualmente aceptada do grupo baseada na LPSN (*List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature*)  

e a filoxenia está baseada na comparación das secuencias do ARNr 16S do LTP 106 do Proxecto *The All-Species Living Tree Project*.

Notas:
♣ Especies publicadas no International Journal of Systematic Bacteriology ou no International Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology (IJSB/IJSEM) que están en presna.
♠ Estirpes atopadas no NCBI (*National Center for Biotechnology Information*) pero non na LPSN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Acidobacteria bacterium Ellin345* Genome Page
* Acidobacterium Genome Projects (from Genomes OnLine Database)
* Science Daily article
* artigo do *Scientific American*
Joseph Fiennes

**Joseph Twisleton Wykeham Fiennes**, nado o 27 de maio de 1970 en Salisbury, é un actor inglés de cine, teatro, televisión e voz.

## Traxectoria 
É fillo da novelista Jennifer Lash e do fotógrafo Mark Fiennes, e irmán do tamén actor Ralph Fiennes. Tamén é primo terceiro do explorador Ranulph Fiennes.

É coñecido sobre todo polo teatro (traballou para a Royal Shakespeare Company) e por interpretar o propio Shakespeare en *Shakespeare in Love* (1998), película que obtivo 13 nomeamentos nos Óscar dos que gañou sete, incluído "Mellor Filme".

Coprotagonizou xunto a Jude Law a película *Enemy at the Gates* (2001), onde interpretou a Danilov, un comisario político de segunda clase asignado a Stalingrado. Un ano despois traballou en *Killing Me Softly* e en 2003 foi o protagonista de Luther. En 2004 protagonizou *The Merchant of Venice*.

En televisión foi o protagonista da serie *Flashforward* (2009-2010).

Joseph Fiennes formou parte do elenco de *American Horror Story* para a súa segunda tempada, Asylum, que se estreou nos Estados Unidos o 17 de outubro de 2012. Xunto a Jessica Lange, Adam Levine, Zachary Quinto e Evan Peters, entre outros.

En 2017 interpretou a Fred Waterford na serie de televisión ''The Handmaid's Tale*, baseada no libro *O conto da criada* da autora Margaret Atwood.

## Filmografía 
### Cine 
**Stealing Beauty* (1996) – Christopher
**Shakespeare in Love* (1998) – William Shakespeare
**Elizabeth* (1998) – Robert Dudley, Earl of Leicester
**Martha, Meet Frank, Daniel and Laurence* (1998) – Laurence
**Forever Mine* (1999) – Manuel Esquema/Alan Riply
**Rancid Aluminium* (2000) – Sean Deeny
**Enemy at the Gates* (2001) – Comisario Danilov
**Dust* (2001) – Elijah
**Leo* (2002) – Stephen
**Killing Me Softly* (2003) – Adam
**Sinbad: Legend of the Seven Seas* (2003) – Proteus (voz)
**Luther* (2003) – Martin Luther
**The Merchant of Venice* (2004) – Bassanio
**The Great Raid* (2005) – Maior Gibson
**Man to Man* (2005) – Jamie Dodd
**Running with Scissors* (2006) – Neil Bookman
**The Darwin Awards* (2006) – Michael Burrows
**Goodbye Bafana* (2007) – James Gregory
**The Escapist* (2008) – Lenny Drake
**The Red Baron* (2008) – Capitán Arthur Roy Brown
**You Me and Captain Longbridge* (2008) – Narrator
**Spring 1941* (2008) – Artur Planck
**Against the Current* (2009) – Paul Thompson
* *The Games Maker* (2014) - Morodian
* *Hércules* (2014) - Rei Euristeo
* *Strangerland* (2015) - Matthew Parker
* *Psy* (2015) - Home americano
* *Risen* (2016) - Clavius
* *On Wings of Eagles* (2016) - Eric Liddell

### Televisión 
**Pretty/Handsome* (2008) - Bob Fitzpayne
**FlashForward* (2009–2010) - Mark Benford
**Camelot* (2011) – Merlín
**American Horror Story* (2012-2013) - Timothy Howard
**Urban Myths* (2017) - Michael Jackson
**The Handmaid's Tale* (2018) - Fred Waterford
**Fiennes: Return to the Nile'' (2019) - El mesmo

## Vida privada 
Está casado coa modelo suíza María Dolores Diéguez, con quen ten dous fillos. A orixe galega da familia Diéguez leva a que o actor visite con frecuencia Trives, onde ten unha casa.

## Véxase tamén 
### Notas 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Delta C

O **Delta C** foi un foguete espacial dos estadounidense en servizo entre 1963 e 1967.

## Características 
O Delta C foi un foguete lixeiro da familia de foguetes Delta que foi usado once veces entre 1963 e 1967, cun único fallo. Virtualmente idéntico ó Delta B, pero cunha terceira etapa mellorada, tiña tres etapas e era capaz de situar 82&nbsp;kg de carga en órbita de transferencia xeoestacionaria.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta
*Delta A
*Delta B
*Delta D
*Delta E
*Delta F
*Delta G
*Delta J
*Delta K
*Delta L
*Delta M
*Delta N
*Delta P
*Delta 0100
*Delta 1000
*Delta 2000
*Delta 3000
*Delta 4000
*Delta 5000
*Delta II
*Delta III
*Delta IV
Loita (Sarria)

***Loita*** foi un periódico quincenal editado en Sarria entre 1933 e 1934.
## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Cento Republicano de Sarria*, apareceu o 6 de febreiro de 1933. Publicábase os días 6 e 20 de cada mes (coincidindo cos días de feira en Sarria). Fundado por Vicente Páramo, José Sánchez Arias e Antonio Páramo Sánchez, estaba dirixido por Antonio Páramo Sánchez. Entre os seus colaboradores figuraron Eladio López Muñiz, Felipe Pedreira, Manuel Durán, Vicente Páramo e Pedro Guitián. No seu primeiro número expresaba:

E engadía:

A maior parte das súas novas referíanse a Sarria e a súa comarca, fundamentalmente de carácter político. Dedicaba especial atención aos labregos e seguiu unha estrita neutralidade en materia relixiosa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Loita (homónimos)

A **loita** é unha disciplina deportiva e un deporte de combate. Hai diversas modalidades de loita:
***Loita libre olímpica**.
***Loita grecorromana**.
***Loita Tradicional Galega**.
***Loita canaria**.
***Loita turca**.

Aplicado á política podemos referirnos a:
***Loita de clases**
***Loita de guerrillas**

***Loita*** foi o nome de varias publicacións:
****Loita***, periódico publicado en Sarria en 1933.
****Loita***, periódico publicado na Habana en 1939.
****Loita***, periódico publicado en Cidade de México en 1943.
****Loita***, periódico publicado en Buenos Aires en 1959.http://archivomunicipal.betanzos.net/AMB%20FONDO%20ALVAJAR%20web/Hemeroteca%20Xeral%20do%20Fondo%20Alvajar/1959-Loita,%20Movimento%20galego%20de%20liberdade%20nacional/1959_loita_movimento_galego_de_liberdade_nacional_arquivo_municipal_de_Betanzos_fondo_alvajar.pdf

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Loita Armada Revolucionaria
*Loita Revolucionaria
Copa Confederacións 2013

A **Copa Confederacións da FIFA 2013** foi a novena edición da Copa FIFA Confederacións, e realizouse entre o 15 e o 30 de xuño de 2013, no Brasil. Este torneo foi considerado como o ensaio xeral da Copa Mundial de Fútbol de 2014, que se realizará no mesmo país.

O sorteo da competición tivo lugar en São Paulo o 24 de novembro de 2012.

## Sedes 
Seis cidades foron aprobadas como cidades anfitrioas. A decisión final da cantidade de sedes a utilizar foi asignado a mediados de novembro de 2012.

## Equipos participantes 
Os oito participantes deste torneo son invitados oficialmente pola FIFA. Estes corresponden aos campións dos diversos torneos continentais máis a sede do torneo, ademais do anfitrión do torneo e do campión do último mundial. Este último foi España, e ao ser campión da Eurocopa 2012, o outro país finalista, Italia, representou á UEFA. Nesta edición, Tahití debutou na competición.

## Calendario 
Os horarios corresponden ás horas do Brasil (UTC-3).

### Fase de grupos 
#### Grupo A 

#### Grupo B 

## Fase final 

### Semifinais 
### Terceiro e cuarto posto 
### Final 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Copa Confederacións en FIFA.com
Delta K

O **Delta K** é un foguete espacial dos estadounidense usado como etapa de varios foguetes Delta.

## Características 
O Delta K é usado exclusivamente como etapa doutros foguetes da familia Delta, como o Delta 4925 e Delta 5920. Usa tetróxido de nitróxeno e Aerozine-50 como propelentes e ten un impulso de 43,63 kN, cun impulso específico de 319 segundos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta
*Delta A
*Delta B
*Delta C
*Delta D
*Delta E
*Delta G
*Delta J
*Delta L
*Delta M
*Delta N
*Delta P
*Delta 0100
*Delta 1000
*Delta 2000
*Delta 3000
*Delta 4000
*Delta 5000
*Delta II
*Delta III
*Delta IV
Kenny G

**Kenneth Bruce Gorelick**, máis coñecido como **Kenny G** e nado o 5 de xuño de 1956 en Seattle, Estado de Washington, é un saxofonista estadounidense.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* 1982 - *Kenny G*
* 1983 - *G Force*
* 1985 - *Gravity*
* 1986 - *Duotones*
* 1988 - *Silhouette*
* 1992 - *Breathless*
* 1996 - *The Moment*
* 2002 - *Paradise*
* 2008 - *Rhytm and Romance*
* 2010 - *Heart and Soul*

### Álbums especiais 
* 1994 - *Miracles: The Holiday Album*
* 1999 - *Faith: A Holiday Album*
* 2002 - *Wishes: A holiday Album*
* 2004 - *Kenny G-Songbird The Ultimate Collection*

### Álbums ó vivo 
* 1989 - *Kenny G Live*
* 2006 - *Best*

### Álbums de grandes éxitos
* 1994 - *The Very Best of Kenny G*
* 1997 - *Greatest Hits*
* 2003 - *Ultimate Kenny G*
* 2005 - *The Greatest Holiday Classics*
* 2006 - *The Essential Kenny G*

### Álbums de compilacións 
* 1991 - *Montage*
* 1993 - *The Collection*
* 2001 - *In America*
* 2004 - *The Romance Of Kenny G*
* 2006 - *The Holiday Collection*

### Álbums de *covers* 
* 1999 - *Classics in The Key of G*
* 2004 - *Al Last... The Duets Album*
* 2006 - ''I'm in the Mood for Love...The Most Romantic Melodies of All Time*

### EP 
* 1997 - *Six of Heart*

### Bandas sonoras 
* 1991 - *Dying Young*
* 2011 - *Last Friday Night'' (Participación como Uncle Kenny)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Kenny G en MySpace
*Ficha na IMDb
Shin-chan e a costelada imposible

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 19 de abril do 2003.

En galego, saíu á venda en DVD o 23 de abril do 2008, sen ser proxectada nos cinemas.

## Sinopse 
A familia Nohara prepara unha cea exquisita, xa que mercaron costeladas de primeira calidade. Pero a felicidade dúralles ben pouco porque a aparición dun ser estraño na súa casa antes do banquete ha ser o detonante para o seu peor pesadelo. Os Nohara son uns criminais! É a nova que fixo correr unha organización secreta chamada "A voz de Ouro". Os Nohara son acusados pola rúa, os seus amigos delátanos... E deciden fuxir para dar coa clave do misterio.

A Organización secreta posúe un amplo arsenal de unidades especiais, que perseguen aos Nohara por terra, aire e mar ata que a súa fuxida os conduce a unhas termas romanas na cidade de Atami, logo de persecucións frenéticas, humor descarado e as tolas ideas de Shin Chan!

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2008.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Andrés Bellas.
:▪ Manolo Pombal.
:▪ Monti Castiñeiras.
:▪ Paco Barreiro.
:▪ Óscar Fernández.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é こんな時こそ焼肉がある (*Só se temos unha churrascada así*) interpretada polos actores de dobraxe xaponeses da familia Nohara: Akiko Yajima (Shin Chan), Miki Narahashi (Misae) e Keiji Fujiwara (Hiroshi).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shin-chan*
Rogelio Bernárdez García

**Rogelio Bernárdez García** nado en Vigo o 6 de xuño de 1924 e finado o 22 de novembro de 2002, foi un futbolista galego máis coñecido como **Gaitos**. Xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Comezou a xogar a fútbol no Berbés, equipo dende onde pasaría ao Celta de Vigo no ano 1946 con 21 anos de idade. Nas dez tempadas que militou no Celta, nas cales se converteu nun dos defensas que máis tempo vestiu o equipamento celeste, formou parte do gran equipo que chegou á final da Copa do Xeneralísimo e quedou cuarto clasificado no torneo de liga. Na final disputada en Madrid que o Celta perdeu por 1-4 ante o Sevilla FC rematou o encontro con nove xogadores trala expulsión de Pahiño e a lesión de Francisco Simón xa que o regulamento da época non permitía as substitucións.

Colgou as botas ao rematar a tempada 1955-1956.

A finais do anos 50 dirixiu ao Santiago en Terceira División pouco antes que a desaparición do equipo e a do Arenal para dar lugar ao nacemento do SD Compostela.

Anos despois rexentaría en Vigo a Taberna del Lisboa e con Cantero, ex-porteiro do Celta, a cafetería El pato cojo.
Camilo de Cabo Fernández

**Camilo de Cabo Fernández**, nado en Monforte de Lemos o 29 de marzo de 1925 e finado en Vigo o 26 de febreiro de 2009, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de defensa central, máis coñecido como **Cabiño**.

## Traxectoria 
Ficha polo Celta de Vigo na tempada 1947-48 na que o equipo remata a liga na cuarta posición e chegou a final da Copa do Xeneralísimo ante o Sevilla FC. Deixou o Celta no ano 1952 e retirouse no CD Logroñés.

## Notas
Composicións musicais de Pau Casals

## Música instrumental 
### Piano 
### Violonchelo e piano 
### Violín e piano 
### Sardanas 
### Música de cámara 
## Música vocal 
### Voz e piano 
### Coro mixto 
### Coro masculino 
### Coro feminino 
### Voz e orquestra 
## Transcricións para violonchelo e piano 
* *El Cant dels Ocells* (canción popular catalá): Tetra Music Corporation, Nova York, 1972.
* *Après un Rêve* de Gabriel Fauré: Edidada nos Estados Unidos en 1942.
André Greipel

**André Greipel**, nado o 16 de xullo de 1982 en Rostock, é un ciclista de Alemaña. Fíxose profesional en 2005 no modesto equipo Wiesenhof, asinando ó ano seguinte co poderoso T-Mobile. En 2008 marchou para o Columbia-HTC, e en 2011 pasou a defender as cores do Omega Pharma-Lotto.

## Palmarés 
Greipel é un notable *sprinter*, con vitorias nas tres Grandes Voltas, e algún triunfo en carreiras dunha semana. Adoita loitar polas clasificacións por puntos da regularidade. Os éxitos mais salientables da súa carreira son:
* 7 vitorias de etapa no Tour de Francia (1 en 2011, 3 en 2012, 1 en 2013, 1 en 2014 e 1 en 2015).
* 2 vitorias de etapa no Giro de Italia (1 en 2008 e 1 en 2010).
* 4 vitorias de etapa na Vuelta a España (as 4 en 2009).
* Gañador do Tour Down Under en 2008 e 2010.
* Bronce no Mundial de ciclismo en ruta de 2011.

## Equipos 
* **Team Wiesenhof** (2005)
* **T-Mobile Team** (2006-2007)
* **Team HTC-Columbia-High Road** (2008-2010)
** *Team Columbia* (2008)
** *Team Columbia-HTC* (2009)
** *Team HTC-Columbia* (2010)
* **Omega Pharma-Lotto** (2011-2012)
** *Omega Pharma-Lotto* (2011)
** *Lotto-Belisol Team* (2012)
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ruta de adestramento de André Greipel
Honor de cabaleiros

***Honor de cabaleiros*** (en ) é un filme dirixido por Pieter Verhoeff que se estreou no 2008. Estreouse en galego na TVG o 3 de xaneiro de 2012.

## Sinopse 
Tiuri, un rapaz de 16 anos, arrisca o seu futuro como cabaleiro cando recibe un encargo doutro cabaleiro agonizante. Debe entregar unha carta ó Rei de Unauwen no máis absoluto dos segredos. A súa aventura levarao a atravesar montañas, fragas e vales, onde o perigo agóchase en cada recuncho. Baixo ningunha circunstancia esa carta pode caer en malas mans.

## Personaxes 
* Yannick van de Velde como Tiuri
* Quinten Schram como Piak
* Rüdiger Vogler como Menaures /O rei de Unauwen
* Derek de Lint como O rei de Dagonaut
* Raymond Thiry como Tiuri o bravo, o pai de Tiuri
* Monic Hendrickx como A nai de Tiuri
* Hanna Schwamborn como Lavinia
* Lars Rudolph como Slupor
* Uwe Ochsenknecht como Rafox

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Copa Confederacións 2017

A **Copa Confederacións da FIFA 2017** foi a décima edición da Copa FIFA Confederacións, e realizouse en 2017 en Rusia. Este torneo é considerado como o ensaio xeral do Mundial de Fútbol de 2018, que se realizou no mesmo país.

O sorteo da competición tivo lugar en Kazán o 26 de novembro de 2016.

## Sedes 
Catro cidades foron aprobadas como cidades anfitrioas. O calendario final das sedes foi anunciado o 24 de xullo de 2015.

## Equipos participantes 
Os oito participantes deste torneo son invitados oficialmente pola FIFA. Estes corresponden aos campións dos diversos torneos continentais ademais do anfitrión do torneo e do campión do último mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Copa Confederacións en FIFA.com
Gemmatimonadetes

As ***Gemmatimonadetes*** (phyl. nov.) son un pequeno filo de bacterias, que comprende unha soa familia. O primeiro membro deste grupo descubriuse en 2003 na lama dun sistema de tratamento de augas residuais e denominouse *Gemmatimonas aurantiaca*, que era un bacilo gramnegativo aerobio, que parecía que se replicaba por xemación, vivía optimamente a 30&nbsp;°C e pH 7. As secuencias de ARNr 16S tomadas de mostras ambientais indican que este filo debe estar máis difundido na natureza.

Este filo agrúpase ás veces con Bacteroidetes, Chlorobi, Fibrobacteres, Caldithrix e o grupo mariño A para formar o grupo FCB ou superfilo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Taxonomicon
Euroliga 2012-13

A **Euroliga 2012-13** foi a 13ª edición da máxima competición de clubs de baloncesto de Europa dende a súa organización pola Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB) e a terceira dende o seu patrocinio por *Turkish Airlines*. Incluíndo as edicións desta competición organizadas por FIBA Europa foi a edición número 56. Nesta edición competiron vinte e catro equipos. A Final Four tivo lugar no The O2 Arena de Londres, e tivo como campión ó Olympiacos, que venceu na final ó Real Madrid, e conseguiu o seu terceiro título, o segundo consecutivo.

## Participantes 
## Fase previa 
A fase previa de clasificación consistirá en tres roldas, QR1, QR2 e QR3. Cada rolda xógase ao mellor dun partido, o gañador pasa á fase regular da Euroliga.

### Árbore 

## Sorteo 
O sorteo para a configuración dos grupos para a Turkish Airlines Euroleague 2012–13 foi celebrado o xoves 6 de xullo de 2012. O sorteo determinou os encontros a disputar da fase de clasificación e os grupos da fase regular da Euroliga, as roldas de clasificación da Eurocup e a fase regular da EuroChallenge.

Os equipos foron organizados en seis bombos de catro equipos cada un. Dous equipo do mesmo estado non poden coincidir no mesmo grupo da fase regular.

## Primeira fase 
Os catro primeiros de cada grupo acadan o Top 16.

### Grupo A 
|

|}

### Grupo B 
|

|}

### Grupo C 
|

|}

### Grupo D 
|

|}

## Top 16 
Os dezaseis equipos clasificados foron repartidos en dous grupos con oito equipos cada un. Clasificáronse para a seguinte rolda os catro primeiros de cada grupo. O Top 16 comezou o 27 de decembro de 2012.

### Grupo E 
|

|}

### Grupo F 
|

|}

## Cuartos de final 
Os vencedores de cada eliminatoria pasaron a xogar a Final Four.

## Final Four 
Xogouse no O2 Arena de Londres, Reino Unido, do 10 ao 12 de maio. 

## Estatísticas individuais 
;Valoración

;Puntos

;Rebotes

;Asistencias

## Premios 
### Xogadores do mes 
### Xogadores da semana 
;Fase regular

;Top 16

;Cuartos de final

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euroleague Basketball

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial Euroleague.net
* Eurobasket.com
* Páxina oficial ULEB.net
Dulce Fernández Graña

**Dulce María Fernández Graña**, nada na Coruña o 24 de maio de 1969, é unha filóloga e tradutora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Galego-portuguesa pola Universidade da Coruña no 1992, exerce como profesora de ensino secundario en Malpica de Bergantiños. Foi cofundadora da Asociación Amigos de Azertyuiop (editora dos *Cadernos de Azertyuiop*) en 1995, xunto a François Davo, Alfredo Ferreiro e Tati Mancebo. A súa tese de doutoramento versou sobre *Edición crítica e estudo dos textos anónimos da lírica profana medieval galego-portuguesa*, sendo lida no 2008.

## Obra en galego
### Traducións
**Inés de Castro*, de Madame de Genlis, con François Davo, 1997, Espiral Maior. Do francés para o galego.
**As palabras*, de Jean-Paul Sartre, con François Davo, 1999, Laiovento, reeditado en 2005 por La Voz de Galicia. Do francés para o galego.
**As auténticas memorias da Bela Otero*, de Caroline Otero, con François Davo, 2001, Xerais. Do francés para o galego.
Axente libre

**Axente libre** é un termo nacido a finais do século XX no ámbito deportivo profesional. Refírese a un deportista profesional cuxo contrato vinculante cun equipo venceu e, polo tanto, atópase en liberdade de negociar unha próxima contratación sen condicións previas e con calquera equipo que decida elixir.

## Béisbol 
No béisbol das Grandes Ligas, Jim Hunter foi tecnicamente o primeiro axente libre en asinar cun equipo, ao asinar un contrato de US$ 4&nbsp;000&nbsp;000, en 1974, por catro tempadas cos New York Yankees.

## Notas
Quenda de penaltis

Unha **quenda de penaltis** é un método utilizado nalgúns deportes para determinar un gañador tras un partido empatado. As regras das quendas varían segundo os deportes e ata entre distintas competencias. No entanto, a forma usual é a alternancia de tiros de penaltis, enfrontándose un atacante dun equipo fronte a un gardameta do rival. O equipo gañador é o que converte máis goles nun predeterminado número de intentos. Se anotan a mesma cantidade de goles, usualmente realízanse as series necesarias dun tiro por equipo ata desempatar, o que é coñecido como morte súbita nalgúns deportes.

## Deportes que utilizan o método 
*Fútbol
*Wáter-polo
*Hóckey sobre céspede
*Hóckey sobre xeo
*Crícket

## Véxase tamén 
*Penalti
Capitán (fútbol)

O **capitán** dun equipo de fútbol é o xogador escollido para ser o líder do equipo, representando, dentro do campo de xogo, a todos os seus compañeiros fronte aos árbitros do encontro e ten tamén ao seu cargo a organización e mando do equipo conforme ás ordes do adestrador e tamén conforme á situación e a súa visión de xogo. Ademais, calquera advertencia do árbitro fronte ao equipo élle comunicada usualmente ao capitán. Así mesmo, fóra dos terreos de xogo tamén ten unha representación do cadro de persoal de xogadores do equipo, xa sexa fronte á directiva do club ou combinado nacional ou en actos institucionais destes. Normalmente, esta función adoita desenvolvela o membro máis veterano do equipo (o máis representativo). Sobre o terreo de xogo, distínguese dos demais polo brazalete que leva no brazo.

Ao comezo de cada partido, é o encargado de participar no sorteo de campos xunto aos árbitros e o capitán do equipo contrario.

## Capitáns gañadores da Copa do Mundo 
* 1930 -  **José Nasazzi** (Uruguai)
* 1934 -  **Giampiero Combi** (Italia)
* 1938 -  **Giuseppe Meazza** (Italia)
* 1950 -  **Obdulio Varela** (Uruguai)
* 1954 -  **Fritz Walter** (Alemaña)
* 1958 -  **Hilderaldo Bellini** (Brasil)
* 1962 -  **Mauro** (Brasil)
* 1966 -  **Bobby Moore** (Inglaterra)
* 1970 -  **Carlos Alberto** (Brasil)
* 1974 -  **Franz Beckenbauer** (Alemaña Federal)
* 1978 -  **Daniel Passarella** (Arxentina)
* 1982 -  **Dino Zoff** (Italia)
* 1986 -  **Diego Armando Maradona** (Arxentina)
* 1990 -  **Lothar Matthäus** (Alemaña Federal)
* 1994 -  **Dunga** (Brasil)
* 1998 -  **Didier Deschamps** (Francia)
* 2002 -  **Cafu** (Brasil)
* 2006 -  **Fabio Cannavaro** (Italia)
* 2010 -  **Iker Casillas** (España)
* 2014 -  **Philipp Lahm** (Alemaña)
* 2018 -  **Hugo Lloris** (Francia)

## Véxase tamén 
* Capitán (deporte)
* Capitáns, un privilexio
Ofelia Rey Castelao

**Ofelia Rey Castelao**, nada en Valboa (Arnois, A Estrada) en 1956, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Estudou Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela. É catedrática de Historia Moderna na Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago dende o 2002. Foi directora da revista *Obradoiro de Historia Moderna* (1990-2005), responsable para a Europa Mediterránea da *International Commision of Historical Demography*, e directora de estudos na *École des Hautes Études en Sciences Sociales* en París nos anos 2004 ata 2012.

Dirixiu desde 1992 varios proxectos de investigación de ámbito estatal e internacional.

Pertence ao CIFEX da USC.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *A Galicia clásica e barroca*, 1998, Galaxia.
* *Libros e lectura en Galicia*, 2003, Xunta de Galicia.

### Obras colectivas 
* *Pobres, peregrinos e enfermos. A rede asistencial galega no antigo réxime*, 1998, Nigra Trea. Con Baudilio Barreiro Mallón.
* *Historia das mulleres en Galicia. A Idade Moderna*, 2009, Nigra Trea. Con Serrana M. Rial García.
* *Historia das historias de Galicia*, 2016, Xerais.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Aproximación a la historia rural en la comarca del Ulla*, 1981, Universidade de Santiago.
* *La historiografía del Voto de Santiago. Recopilación crítica de una polémica histórica*, 1985, Universidade de Santiago.
* *Poder y privilegios en la Europa del siglo XVIII*, 1992, Síntesis.
* *Montes y política forestal en la Galicia del antiguo régimen*, 1995, Universidade de Santiago.
* Godoy Alcántara, José : *Historia crítica de los falsos cronicones*, 1999, Universidade de Granada. Reprodución facsímile da ed. de Madrid: Imprenta y Estereotipia de M. Rivadeneyra, 1868. Estudo preliminar de Ofelia Rey Castelao.
* *Los mitos del apóstol Santiago*, 2006, Nigra Trea.

### Obras colectivas 
* *Los Gallegos y América*, 1992, MAPFRE. Con Antonio Eiras Roel.
* *Historia de la Galicia Moderna*, 2012, USC. Con Dubert *et al.*, ISBN 978-84-9887-844-8.

## Premios 
* Premio *María Josefa Wonenburger* no 2011.
* Premio Nacional de Historia de España no 2022.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía da autora Concello da Estrada.
* Ediciones Nigratrea
Mercado de inverno

O **mercado de fichaxes de inverno**, ou abreviado **mercado de inverno**, é un termo de uso futbolístico para facer referencia a un prazo de tempo, maioritariamente ao longo do mes de xaneiro, no que os clubs de fútbol poden facer transferencias ou altas dalgún xogador do equipo.

Denomínase mercado de inverno porque o mes de xaneiro é invernal no continente europeo, en contraposición ao verán, lapso de tempo no que se realizan a maioría dos fichaxes, no mercado de verán.

O prazo adoita ser entre as 00:00 do 1 de xaneiro ata as 24:00 do 31 do mesmo mes, aínda que pode variar segundo o país e permite aos equipos de fútbol remodelar os seus persoais para o resto da tempada, especialmente para suplir xogadores lesionados ou pechar acordos que non puideron pecharse antes do comezo da tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Mercado de verán

### Ligazóns externas 
*Mercado de inverno na Premier  
*O mercado de inverno abre as súas portas (I) , fifa.com
I am a Catalan

"***I am a Catalan***" é a frase inicial e que mellor identifica o discurso pronunciado por Pau Casals na sede da Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 24 de outubro de 1971 con motivo da estrea do *Himno das Nacións Unidas*, que el mesmo compuxera, e para recibir a Medalla da Paz das Nacións Unidas en recoñecemento á súa posición pola paz, a xustiza e a liberdade. Ademais a continuación do discurso, Casals interpretou co violonchelo *El cant dels ocells*, a canción tradicional catalá que popularizou por todo o mundo. Unha melodía que como o propio Casals dixo, nacía da alma do seu pobo, Cataluña e que tocaba como un canto de paz. Como aceptación da medalla pronunciou un discurso en inglés e catalán, lembrando as reunións de Paz e Tregua de Deus:

 

 

 

O discurso tivo un impacto importante sobre a sociedade catalá que vivía baixo a ditadura de Franco e converteuse nun lema popular entre o nacionalismo catalán que podía ver a súa identidade e historia recoñecida a nivel mundial por un dos seus grandes cidadáns. Foi a primeira vez que se empregaba a lingua catalá na Asemblea Xeral das Nacións Unidas.

Pau Casals recibiu a Medalla de Ouro da Generalitat de Catalunya en 1979, seis anos antes da súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pau i Treva de Déu

### Ligazóns externas 
* Vídeo do discurso de Pau Casals en TV3
* Transcrición do discurso  na web da Fundación Pau Casals
* Corenta anos de 'I am a Catalan' de Pau Casals na ONU - Vilaweb Novas
39549 Casals

**39549 Casals** é o nome dun asteroide do cinto de asteroides descuberto o 27 de febreiro de 1992 polo alemán Freimut Börngen no Observatorio de Tautenburg, en Turínxia (Alemaña). A designación provisional que recibiu era **1992 DP13**. Recibiu o seu nome en honor do violonchelista, director e compositor catalán Pau Casals Defilló (1876-1973), polos seus méritos artísticos e o seu compromiso coa paz.

Ten unha velocidade orbital media de 17,84308745&nbsp;km/s.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos actualizados da NASA coa órbita do 39549 Casals.
Song of the Birds

***Song of the Birds*** é unha recompilación de frases, historias e impresións do violonchelista catalán Pau Casals recollida polo violonchelista británico Julian Lloyd Webber e publicado en 1985.

Casals foi un dos violonchelistas máis respectados do mundo. Foi unha lenda en vida, tan poderosa que cando, en protesta contra o réxime de Franco, comezou un exilio autoimposto na pequena vila pirenaica de Prades ao norte da fronteira co Estado español, os músicos máis importantes do mundo negáronse a permitir que o xenio de Casals permanecera descoñecido e reuníronse alí, creando un famoso festival no corazón das montañas. As palabras e ocorrencias de Casals eran tan lendarias como as súas interpretacións musicais. A súa impresionante carreira abarcou máis de medio século: tocou antes da raíña Victoria en 1899 e foi invitado por dous presidentes dos Estados Unidos (Theodore Roosevelt en 1904 e John Fitzgerald Kennedy en 1961) para tocar na Casa Branca.

Por riba de todo, Casals foi impulsado pola fe na bondade innata dae humanidade. "Eu son un home en primeiro lugar, en segundo artista", declarou, e en *Song of the birds* Julian Lloyd Webber recolleu, como un acto de homenaxe, frases, impresión e historias do *pequeno mestre catalán* que ilustran o seu espírito indomable como artista e persoa.
El cant dels ocells (filme)

***El cant dels ocells*** é unha película de Albert Serra estreada no ano 2008. O seu argumento xira ao redor da historia dos Reis Magos.

## Premios 
* Premio Gaudí á Mellor película en lingua catalá do ano 2009
* Premio Gaudí á Mellor dirección do ano 2009
* Premio Gaudí á Mellor fotografía do ano 2009
* Gran Premio do Festival de Cine de Split 2008
* Gran Premio do Festival de Belfort 2008

## Vídeos 
* 24/10/2007 El cant dels ocells
* 21/05/2008 Canes ve 'El cant dels ocells'
* 19/01/2009 Premios Gaudí da academia de cine catalán - Mellor película por 'El cant dels ocells'
* 19/01/2009 Premios Gaudí da academia de cine catalán - Albert Serra, mellor dirección

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *El cant dels ocells* en Internet Movie Database
Yayo

O alcume castelán **Yayo** pode referirse a:

***Santiago Sanz Fraile**, futbolista e adestrador cántabro (n. 1914);
***Yayo Guridi**, humorista arxentino (n. 1965).

ademais, é un termo usado en inglés e alemán para referirse á **cocaína**.
VfL Wolfsburg

O **VfL Wolfsburg** é un equipo de fútbol alemán da cidade de Wolfsburg, Baixa Saxonia, que xoga na Bundesliga. O Wolfsburg gañou unha Bundesliga en toda a súa historia, na tempada 2008-09, e foron subcampións da Copa de Alemaña en 1995. O seu adestrador actual é Felix Magath.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta verde, pantalón verde e medias verdes. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra con raias verticais de cor verde escura, pantalón negro e medias verdes escuras.

## Xogadores 
miniatura|dereita|Equipo en 2015.
:*Categoría principal: Xogadores do VfL Wolfsburg.*
### Cadro actual 
:*Actualizado a 29 de xaneiro de 2020.*

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Bundesliga (1):**
:: 2008–09

* **DFB-Pokal (1):**
:: 2014–15

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web Oficial (en inglés)
Cesión (regra do fútbol)

A **cesión**, no fútbol, é unha regra que impide que un xogador pase deliberadamente co pé a pelota ao seu porteiro e que este a colla coas mans. O xogador pode, con todo, pasala coa xeonllo, a cabeza, ou calquera outra parte do corpo (excepto os seus brazos).

A excepción é que se, un xogador controla a pelota co pé, e elévaa para pasala con outra parte do corpo ao porteiro, cometerá conduta antideportiva (xa que burla o espírito da regra), e será sancionado con tiro libre indirecto desde onde cede o balón coa cabeza e amoestación, sen importar se o porteiro termina por tocar a pelota coas mans.

Un porteiro tampouco poderá coller a pelota se vén directamente dun saque de banda, saque de esquina ou tiro libre dos seus compañeiros.
Saque de banda

dereita|miniatura|Xogadora do PM Friol a piques de sacar de banda.
No fútbol, o **saque de banda** é unha forma de renovar o xogo.

## Características
Concédese saque de banda cando o balón traspasa na súa totalidade a liña de banda, xa sexa por terra ou por aire. O equipo adversario do último xogador ou xogadora que tocou o balón realizará o saque de banda polo punto onde saíu. No momento de lanzar o balón, quen faga o saque de banda debe estar de fronte ao terreo de xogo, ter ambos os pés fóra da liña de banda, servirse de ambas as mans e lanzar o balón desde detrás e por encima da cabeza. Non se pode anotar un gol directamente dun saque de banda, e quen o realiza non pode volver xogar o balón ata que o toque outra persoa.
Saque de esquina

dereita|miniatura|Saque de esquina a prol do equipo branquiazul.
dereita|miniatura|Xogadora do PM Friol a piques de botar un saque desde o curruncho.
[miniatura|dereita|Xogadores do [Rápido de Bouzas e do Centro de Deportes Barco nun córner.]]

No fútbol o **saque de esquina**, **saque de córner** ou **córner** é un método de continuación do xogo aplicado en caso que o balón saia pola liña de fondo do terreo de xogo e o último en tocar o balón sexa un xogador do equipo defensor.
O saque realízase desde a esquina dos límites do campo co pé, despois do chifre do árbitro. Esta regra forma parte do regulamento de xogo como regra 17.

## Marcas no terreo de xogo 
En cada unha das esquinas do terreo de xogo deberá colocarse unha bandeirola non aguda, cun poste de 1,5 metros de altura mínima. En segundo lugar deberá trazarse un arco dun metro de radio no interior do terreo de xogo en cada unha das esquinas. Opcionalmente poderá trazarse unha marca a 9,15 metros de distancia da liña lateral pola parte exterior da liña de fondo do terreo de xogo.

## Formas de saque 
* Gol olímpico: consiste en meter o balón na portería contraria sen tocar en ningún outro xogador.

* Saque en curto: consiste en pasar o balón a un xogador do mesmo equipo, que estará situado a menos de 9,15 metros de distancia.
* Saque en longo: consiste en lanzar o balón á área, para que un xogador do mesmo equipo remate de cabeza ou co pé e intente marcar gol.

## Regras 
* O balón porase en xogo desde a esquina, concretamente desde dentro do cuadrante da bandeirola.
* Non se poderá quitar a bandeirola da esquina.
* Os adversarios permanecerán polo menos a 9,15 metros (10 iardas) do cuadrante de esquina antes do saque.
* O xogador que lanza o saque de esquina non poderá tocar o balón outra vez ata que outro xogador tóqueo, ata se o balón houber tocado un poste da portería.
* Non existe a infracción do fóra de xogo se un xogador recibe o balón directamente do saque de esquina.
* Se durante a execución correcta do saque de esquina, o xogador golpea a un adversario co balón de forma non imprudente ou temeraria e sen o uso de forza excesiva coa intención xogalo unha segunda vez, o árbitro permitirá que o xogo continúe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Regra 17 - Saque de esquina - FIFA (PDF)
Fun House

***Fun House*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock The Stooges. Foi editado o 7 de xullo de 1970 a través do selo Elektra Records. A pesar de que inicialmente non tivo éxito comercial, *Fun House* converteuse nun disco de culto e, como o seu sucesor (*Raw Power* de 1973), é normalmente considerado fundamental no desenvolvemento do punk rock.

En abril do ano 2016 a revista *Rolling Stone* colocouno no posto 4 da súa lista dos 40 mellores álbums de punk de todos os tempos.

## Listaxe de cancións 
### Edición orixinal 
### 2005 reissue 
## Notas
Peugeot Type 1

O **Triciclo Serpollet / Peugeot Tipo 1** é un pequeno triciclo de vapor, producido por Peugeot en 1886. É o primeiro coche de Peugeot que se fabricou.

O triciclo Serpollet foi un dos primeiros vehículos de motor fabricados industrialmente: foi deseñado por Léon Serpollet, e presentouse por primeira vez en 1886. O triciclo posúe unha caldeira de gasóleo e un motor de dous cilindros con válvulas de asento e cárteres. O triciclo de vapor producia ao redor de 4-6 HP cos seus 2 cilindros. Lograba unha velocidade máxima de ao redor de 25&nbsp;km/h.

## Notas 
## Véxase tamén
Delta M

O **Delta M** foi un foguete espacial dos estadounidense en servizo entre 1968 e 1971.

## Características 
O Delta M foi un foguete lixeiro da familia de foguetes Delta que foi usado doce veces entre 1968 e 1971. Contou cunha variante, o Delta M6, que en lugar de tres foguetes aceleradores de propelente sólido usaba seis. Esta variante foi lanzada unha soa vez. Do total de 13 lanzamentos do Delta M e o Delta M6, unha acabou en fallo e outro só tivo éxito parcialmente; o resto de lanzamentos tivo éxito.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta
*Delta A
*Delta B
*Delta D
*Delta E
*Delta F
*Delta G
*Delta J
*Delta K
*Delta L
*Delta N
*Delta P
*Delta 0100
*Delta 1000
*Delta 2000
*Delta 3000
*Delta 4000
*Delta 5000
*Delta II
*Delta III
*Delta IV
Sebastian Koch

**Sebastian Koch**, nado o 31 de maio de 1962 en Karlsruhe, é un actor alemán.

## Filmografía 
**Ein Lied von Liebe und Tod* (1999)
**Der Tunnel* (2001)
**Amen.* (2002)
**Stauffenberg (2004)
**Tödlicher Umweg* (2004)
**A vida dos outros* (2006)
**Zwartboek* (2006)
**The Shell Seekers* (2006)
**Sea Wolf* (2009)
**Sen identidade* (2011)
**Albatross* (2011)
**Ve stínu* (2012)
**A Good Day To Die Hard'' (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Synergistetes

Os **Synergistetes** son un filo de bacterias de creación recente. Os seus membros son bacterias gramnegativas , bacilares, anaerobias obrigadas. gastrointestinais e dos tecidos brandos. e a filoxenia está baseada nas secuencias dos ARNr 16S do LTP 106 do Proxecto *The All-Species Living Tree Project*.

Notas:
♠ Estirpes encontradas no NCBI (*National Center for Biotechnology Information*) pero non na LPSN.

## Notas
Haing S. Ngor

**Dr. Haing Somnang Ngor** (en chinés **吳漢潤** (Wú Hànrùn), nado o 22 de marzo de 1940 en Samrong Yong, e finado o 25 de febreiro de 1996 nos Ánxeles, foi un actor, autor e médico camboxano. É coñecido por gañar en 1985 o Oscar ó mellor actor secundario no filme *The Killing Fields*, no que interpretou o xornalista camboxano Dith Pran.

## Traxectoria 
Nado en Samrong Young, Camboxa, Ngor estudou para ser cirurxián e xinecólogo. Estaba a exercer a súa profesión en Phnom Penh en 1975 cando os Khmer vermellos de Pol Pot tomaron o control do país. Pola súa orixe chinesa tivo que enfrontarse á persecución do goberno, e viuse obrigado a ocultar a súa educación e as súas habilidades de médico para evitar a intensa hostilidade do réxime contra os intelectuais. Foi expulsado da cidade como parte do experimento socialista "Ano Cero" dos Khmer vermellos, e foi retido nun campo de concentración xunto coa súa esposa My-Huoy, que faleceu durante o parto estando no cativerio. Nunca volveu casar.

Trala caída do réxime en 1979 traballou como médico nun campo de refuxiados en Tailandia, e viaxou aos Estados Unidos o 30 de agosto de 1980. En 1988 escribiu *Haing Ngor: A Cambodian Odyssey*, describindo a súa vida baixo o réxime dos Khmer vermellos.

### Asasinato 
O 26 de febreiro de 1996 Ngor foi tiroteado fóra da súa residencia preto do centro dos Ánxeles. Foron acusados tres destacados membros dos "Oriental Lazy Boyz", unha banda que tiña antecedentes de roubo de carteiras e xoias. Foron xulgados xuntos na Corte Superior dos Ánxeles, aínda que os seus respectivos casos foron escoitados por tres xurados diferentes. Os fiscais argumentaron que mataran a Ngor porque despois de entregar de maneira voluntaria un reloxo Rolex de ouro, se negou a entregarlles un relicario que contiña unha foto da súa esposa. Os avogados da defensa suxeriron que o asasinato tiña connotacións políticas, mais non presentaron evidencias para apoiar a súa teoría. Os tres foron declarados culpables.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Ofelia Rey

O nome de **Ofelia Rey** pode referirse a:

***Ofelia Rey Castelao**, historiadora galega (n. 1956);
***Ofelia Rey Recimil**, política galega (n. 1973).
Chrysiogenetes

Os **Chysiogenetes** son un pequeno filo de bacterias introducido recentemente, que comprende só unha familia con tres xéneros: *Chrysiogenes*, *Desulfurispira* e *Desulfirispirilum*.

*Chrysiogenes arsenatis* foi illada na auga residual dunha mina de ouro australiana, e do seu xénero deriva o nome do filo (do grego *chruseion*, mina de ouro ; *Chrysiogenes* = xurdida dunha mina de ouro). É anaeróbica e reduce o arsénico, que funciona como aceptor final de electróns, usando o acetato e outros produtos orgánicos como doantes de electróns e de carbono. Pode reducir o nitrato a amoníaco vía nitrito. As súas secuencias de ARNr 16S eran únicas, polo que se clasificou no seu propio filo. Posteriormente describíronse os outros dous xéneros.

## Filoxenia 
O cladograma mostra a taxonomía actualmente aceptada deste grupo baseada na LPSN (*List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature*)  e a filoxenia está baseada nas secuencias do ARNr 16S do LTP 106 do Proxecto *The All-Species Living Tree Project*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* NCBI webpage on Chrysiogenetes Datos de