open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Autostrada A24

miniatura|Autostrada A24
A **Autostrada A24**, ou **Autostrada dei Parchi** (“Autoestrada dos parques”), é a conexión por autoestrada de Roma co Mar Adriático.

## Ruta
## Ligazóns externas
*Autostrade per l'Italia
Covo

O topónimo **Covo** pode referirse a:

;En Galiza:
***Covo**, lugar da parroquia de Eirexalba, no concello do Incio;
***Covo**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Oleiros;
***Covo**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***Covo**, lugar da parroquia de Noche, no concello de Vilalba;
***O Covo**, lugar da parroquia de Lampón, no concello de Boiro;
***O Covo**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cedeira;
***O Covo**, lugar da parroquia de Miño, no concello de Miño;
***O Covo**, lugar da parroquia de Perbes, no concello de Miño;
***O Covo**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***O Covo**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Pobra de Trives;
***O Covo**, lugar da parroquia de Ove, no concello de Ribadeo;
***O Covo**, lugar da parroquia de Boizán, no concello de Vilalba;
***O Covo**, lugar da parroquia de Grandal, no concello de Vilarmaior;
***O Covo**, lugar do barrio de Piñeiros, na zona urbana de Narón;
***Chao do Covo**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Abadín;
***O Porto Covo**, lugar da parroquia de Entrecruces, no concello de Carballo;
***Río Covo**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cervo;
***O Río Covo**, lugar da parroquia de Oia, no concello de Oia;
***Abercovo**, lugar da parroquia de Vilachá, no concello de Monfero;
***Agrocovo**, lugar da parroquia de Fiopáns, no concello da Baña;
***Liñarcovo**, lugar da parroquia de Bascoi, no concello de Mesía;
***Matocovo**, lugar da parroquia de Xermar, no concello de Cospeito;
***Portocovo**, lugar da parroquia de Loentia, no concello de Castro de Rei;
***Portocovo**, lugar da parroquia de Queixeiro, no concello de Monfero;
***Rebordecovo**, lugar da parroquia de Dozón, no concello de Dozón;
***Ricovo**, lugar da parroquia da Cova, no concello do Saviñao;
***Riocovo**, lugar da parroquia de Baamonde, no concello de Begonte;
***Riocovo**, lugar da parroquia do Barreiro, no concello de Melide;
***Riocovo**, lugar da parroquia de Marcelle, no concello de Monforte de Lemos;
***Riocovo**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda;
***Sobolocovo**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cedeira;
***Soutocovo**, lugar da parroquia de Terroso, no concello de Vilardevós;
***Valcovo**, lugar da parroquia de Vilarbasín, no concello de Portomarín;
***O Valcovo**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero;
***Valincovo**, lugar da parroquia de Milleirós, no concello de Pol;
***Valiñocovo**, lugar da parroquia de Eirexafeita, no concello do Saviñao;
***Vilarcovo**, lugar da parroquia de Colúns, no concello de Mazaricos;
***Vilarcovo**, lugar da parroquia de Irixoa, no concello de Muras;
***Visticovo**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza.

;Fóra de Galiza

;En Italia
***Covo**, comuna da provincia de Bérgamo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Antigüidade

O termo **antigüidade** pode designar:

* En xeral, a **Idade Antiga**, o período histórico transcorrido desde o descubrimento da escritura ata o fin do Imperio Romano de Occidente.
* máis precisamente, a **antigüidade clásica**, o período transcorrido desde a época clásica da Antiga Grecia ata a fundación do Imperio Romano.
* en dereito, a **antigüidade administrativa**, o período de tempo que alguén permaneceu nun emprego, un cargo, un ficheiro ou unha condición administrativa.
* en arte, unha **antigüidade** é un obxecto que é valioso pola súa prolongada existencia;
* no ámbito laboral, **antigüidade** indica o tempo que un traballador leva vinculado a unha empresa ou a unha institución.
Fidias (homónimos)

**Fidias** pode referirse á:

***Fidias**, escultor grego.
***Fidias o Novo**, escultor grego, fillo de Fidias.
Plutarco

O nome de **Plutarco** pode referirse a:

***Plutarco de Samos**, pirata grego (século VI a.C.);
***Plutarco de Eretria**, tirano de Eretria na illa de Eubea (século IV a.C.);
***Plutarco de Queronea**, político, filósofo, biógrafo, historiador e ensaísta grego (c. 46 - 125);
***Plutarco o Novo**, escritor grego, fillo do anterior;
***Plutarco de Bizancio**, bispo de Bizancio a finais do século I;
***Plutarco de Alexandría**, mártir e santo cristián. O santoral celebra a súa festividade o 28 de xuño (m. 202);
***Plutarco de Atenas**, filósofo grego fundador da escola neoplatónica de Atenas (350 - 432);
***Pseudo Plutarco**, nome que se lle dá ao autor ou autores de obras que lle foron atribuídas a Plutaco de Queronea.
Autostrada A14

miniatura|Autostrada A14
A **Autostrada A14**, ou **Autostrada Adriatica**, é unha autoestrada italiana que conecta Bologna con Taranto.

## Ruta
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Autostrade per l'Italia
As Quintás, Enquerentes, Touro

**As Quintás** é a única aldea da parroquia de Enquerentes, no concello de Touro. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 49 habitantes (24 homes e 25 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Enquerentes 
### Parroquias de Touro
Águeda (homónimos)

**Águeda** pode referirse a:

* **Águeda** - santa e mártir católica.
* **Águeda** - cidade no distrito de Aveiro, Portugal.
* **Águeda** - unha freguesía portuguesa.
* **Río Águeda** - nome de dous ríos portugueses distintos.
* **Águeda** - versión galega dos nomes *Agata* ou *Agatha*.
* **Santa Áqueda** - cadro de Zurbarán.
* **Castelo de Santa Águeda** - en Menorca, Illas Baleares.
* **Santa Águeda** - localidade do concello cántabro de Arenas de Iguña.
* A **Véspera de Santa Águeda** é unha festa popular vasca.
Esquí de fondo

miniatura|dereita|350px|Tres esquiadores de fondo en Sjusjøen, nas proximidades de Lillehammer, Noruega.
O **esquí de fondo** ou *esquí a campo travesa* (en inglés cross-country skiing) comezou a ser empregado como medio para o desprazamento nos países nórdicos posto que a neve asolaga o territorio durante boa parte do ano.

Anteriormente, só se coñecía o uso das raquetas de neve. É cos esquís que se incrementa a superficie de apoio, podendo así facer fronte aos maiores obstáculos á hora de camiñar sobre a neve, evitando afundirse nela, e propiciando o avance. Mantendo o principio de incrementar a superficie de apoio, os esquís conseguen ademais tirar proveito das características de deslizamento en superficies xeadas, dotándose para iso dunha *sola* absolutamente lisa e impermeable, que se ben precisa dunha man de cera conforme á temperatura e tipo de neve do día en cuestión. A súa forma alongada facilita a bipedestación e o uso de bastóns permite impulsar o avance mediante un elemento non deslizante.

## Competicións 
miniatura|dereita|250px|Botas fixadas aos esquís.
Nas competicións, os fondistas deben realizar carreiras contra o reloxo de longas distancias que poden chegar a ser até de 150&nbsp;km. As competicións poden ser estilo clásico ou libre. No clásico pásanse os esquís por dous carrís habilitados para o efecto; no libre vaise por camiños abertos, a ruta non está definida.
Hakan Şükür

**Hakan Şükür**, nado o 1 de setembro de 1971 en Adapazarı (Sakarya), é un exfutbolista turco, de ascendencia albanesa. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección turca.

## Selección nacional 
Hakan Şükür debutou coa selección de fútbol de Turquía en 1993. Tivo unha destacada participación na Copa Mundial de Fútbol de 2002 celebrada no Xapón e Corea do Sur. Turquía acadou as semifinais, onde perderon contra o Brasil por 1-0. Nese mesmo Mundial anotou o que naquel momento era o gol máis rápido na historia do fútbol internacional, marcado aos 11 segundos fronte a selección de fútbol de Corea do Sur, na disputa polo terceiro e cuarto posto que finalmente gañou a selección de fútbol de Turquía por 3 goles a 2.

Despois dese Mundial, volveu xogar coa selección turca nun par de ocasións, regresando para o partido de clasificiación para a Copa Mundial de Fútbol de 2006 de Alemaña, onde non puido evitar a derrota da súa selección, aínda que contribuíu cun gol no partido de volta.

## Palmarés 
* Liga de Turquía: 1992-93, 1993-94, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2005-06, 2007-08
* Copa de Turquía: 1992-93, 1995-96, 1998-99, 1999-2000, 2004-05
* Copa da UEFA: 1999-00

### Distincións individuais
Autoestradas de Italia

100px|dereita
## Autoestradas 
dereita|400px
Estas son as autoestradas (*autostrade*) de Italia:

### Autoestradas en construción 
### Autoestradas en proxecto 
### Numeracións obsoletas 
### Estradas xa non clasificadas como autoestradas 
## Circunvalacións (*tangenziali*) 
## Túneles (*trafori*) 
### Numeracións obsoletas 
## Ramais ou ramificacións (*diramazioni autostradali*) 
## Enlaces (*raccordi autostradali*) 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Autostrade per l'Italia
Túnel do Gran Sasso

miniatura|250px|Túnel do Gran Sasso
O **túnel do Gran Sasso** (*Traforo del Gran Sasso* en italiano) é parte da Autoestrada A24 italiana que une Roma e o Mar Adriático vía L'Aquila e Téramo, a través dos Montes Apeninos vía Gran Sasso en Abruzzo.

## Descrición
Hai dous túneles, cada un deles con dous carrís para cada dirección, 10.176 metros de longo, que tamén alberga os Laboratori Nazionali del Gran Sasso. Aínda que a construción comezou o 14 de novembro de 1968, a dirección leste do túnel (cara Teramo) non se abriu ata o 1 de decembro de 1984; mentres que a dirección oeste (cara L'Aquila) abriuse en 1995.

Trátase do terceiro túnel sobre estrada máis longo de Italia, despois dos túneles de Fréjus e Monte Bianco, e o túnel sobre estrada máis longo enteiramente en territorio italiano.
Igrexa de San Xulián de Astureses

miniatura|Igrexa de San Xulián de Astureses.
A **igrexa de San Xulián de Astureses** é a igrexa parroquial de Astureses, no concello de Boborás. É unha igrexa románica do século XII, de reducidas dimensións e bastante ben conservada.

## Historia 
A igrexa, que puido fundarse no ano 1164 segundo data inscrita detrás do retablo principal. Segundo consta documentalmente, só está acreditada a presenza no lugar da Orde do Santo Sepulcro, adquirindo grande importancia a mediados do século XV por ser cabeceira de encomenda ata que é substituída pola Orde de San Xoán de Xerusalén, pasando a depender entón da encomenda de Pazos de Arenteiro.

## Características 
Do antigo conxunto orixinal unicamente se mantén en pé a igrexa románica, de finais do século XII, ben conservada. Posúe planta de cruz latina dunha soa nave, formada por catro corpos limitados por grosos contrafortes que apenas sobresaen do muro exterior simulando columnas. Sobre a nave unha cuberta de madeira a dúas augas. Tamén é de madeira o coro alto, de feitura posterior, que ocupa o primeiro tramo e parte do segundo da nave. A cabeceira rematada en tres ábsidas semicirculares, a central destacada, ábrese ao exterior a través de estreitos e espigados vans con arcos de medio punto sostidos por seis pequenas columniñas. Dos capiteis nacen arcos faixóns levemente apuntados e cunha lixeira tendencia á ferradura, sobre os cales pode que anteriormente estivese apoiada unha bóveda de canón, mais na actualidade só se preservan os arranques até a altura dos beirados exteriores.

No exterior decoracións vexetais e motivos xeométricos e representacións de animais e seres fantásticos.

Dúas portas serven de aceso ó templo. A do norte cun arco de medio punto reformado partindo dun primitivo arco composto que recorda ó estilo mozárabe. A porta principal destaca pola súa sinxeleza. A súa iconografía é pobre e simple, decorando os seus capiteis e tímpano con motivos vexetais e xeométricos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*[http://www.turismo.gal/buscador-global?langId=gl_ES&q=San+Xuli%C3%A1n+de+Astureses ] en Turgalicia.
Skins

***Skins*** é o título dunha serie de televisión dramática británica. É un drama que segue as vivencias dun grupo de mozos en Bristol, ó suroeste de Inglaterra. A serie explora unha variedade de temas problématicos da xuventude actual tales como o uso de drogas e alcohol, a homofobia, a obesidade, o estrés postraumático, a anorexia nerviosa, a depresión psicótica, o autismo, o bullying, as familias desestruturadas, entre outras problemáticas frecuentes. Foi creado por Bryan Elsley e Jamie Brittain para Company Pictures. Foi retransmitida na súa totalidade pola canle británica E4.

Foi estreado na canle dixital *E4* o 25 de xaneiro de 2007 e na Channel 4 o 21 de agosto do mesmo ano. Unha segunda tempada de dez episodios comezou a emitirse en E4 o 11 de febreiro de 2008 e tres días despois en Channel 4. Unha terceira entrega comezou o 22 de xaneiro e retransmitiuse os xoves en *E4* no Reino Unido. En España comezouse a emitir na canle Buzz e tempo despois en Antena.Neox.

As temporadas 1 e 2 constaron dun elenco liderado por Tony Stonem (Nicholas Hoult). Terminadas as 2 primeiras temporadas, o equipo da serie decidiu cambiar o elenco de actores, dividindo ás personaxes en xeracións a razón de 2 temporadas cada unha. Para a 3 e a 4 temporada, o elenco de actores foi substituído na súa maioría, exceptuando a que sería a líder do novo elenco, a irmán de Tony, Effy Stonem (Kaya Scodelario) e a súa mellor amiga, Pandora Moon, "Panda" (Lisa Backwell). Pola súa parte, as temporadas 5 e 6 constan dun novo elenco de actores encabezado por Franky (Dakota Blue Richards) e Mini (Freya Mavor); non ten máis relación cas dúas xeracións previas que algúns detalles notorios. En xeral, mantéñense relativamente constante as mesmas personalidades, en novas personaxes. O 1 de xullo de 2013 empezou a sétima e última temporada da serie, unha temporada de despedida da serie que conta co retorno de Effy Stonem, Cassie Ainsworth e James Cook como protagonistas en tres historias individuales (*Skins: Fire*, *Skins: Pure* e *Skins: Rise*, respectivamente) divididas en dous episodios. Esta última temporada mostra a idade adulta de cada un dos protagonistas, as cales non foron ben recibidas pola crítica. Realizáronse numerosos capítulos con historias relacionadas coa trama principal que mostran acontecementos que nos capítulos emitidos non podemos ver. Entre as cancións que podemos escoitar na serie encontramos a grupos como Foals, Crystal Castles, e Yeah Yeah Yeahs entre outros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de *Skins* en e4.com
Skin

O termo inglés **skin** ("pel"), pode referirse a:

* O movemento ***skinhead***, termo dunha corrente social e política radical que ten como marca identificativa o afeitado da cabeza;
* Os ***red-skins***, movemento social e político radical de esquerdas, enfrontados aos anteriores;
* **S.K.I.N.**, grupo musical xaponés;
* "**Skin**", canción de Madonna;
* ***skin***, a aparencia gráfica modificábel dun software;
* ***Skins***, drama da televisión británica.
Rosende

O topónimo **Rosende** pode referirse a:

;En Galiza
***Rosende**, parroquia do concello do Saviñao;
***Rosende**, parroquia do concello de Sober;
****Rosende**, lugar de dita parroquia;
***Rosende**, lugar da parroquia de Anxeriz, no concello de Friol;
***Rosende**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Palas de Rei;
***Rosende**, lugar da parroquia de San Vicente de Paradela, no concello de Paradela;
***Rosende**, lugar da parroquia de Verducido, no concello de Pontevedra;
***Rosende**, lugar da parroquia de Palmeira, no concello de Ribeira;
***Rosende**, lugar da parroquia de Ortoá, no concello de Sarria;
***Rosende**, lugar da parroquia da Pena, no concello de Sarria;
***Rosende**, lugar da parroquia de Ponte, no concello de Silleda;
***Rosende**, lugar da parroquia de Calvos de Socamiño, no concello de Touro;
***Rosende**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Trazo;
***Rosende**, lugar da parroquia de Chaián, no concello de Trazo;
***Rosende**, lugar da parroquia de Merín, no concello de Vedra;
***Rosende**, lugar da parroquia de Cazás, no concello de Xermade;
***Rosende**, lugar da parroquia de Mira, no concello de Zas;
***A Cruz de Rosende**, lugar da parroquia de San Pedro de Eume, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***A Ponte Rosende**, lugar da parroquia de Carballo, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Hachette

miniatura|Libraría Hachette, ao redor de 1880.
**Hachette** é un gran grupo de comunicacións francés multinacional que, orixinalmente, era unha libraría e casa editorial fundada por Louis Hachette en 1826.

## Divisións 
A partir de 2004, Hachette pasou a formar parte do grupo *Lagardère Media* e a diversificar os seus intereses. En 2025, está estruturado en tres divisións:

* **Hachette Livre** (inclúe *Hachette Book Group USA*): editorial
* **Hachette Filipacchi Medias**: revistas
* **Hachette Distribution Services**: loxística

Hachette Livre é dona do grupo editorial *London Hodder Headline*, de W. H. Smith. É tamén propietaria do *Orion Publishing Group*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hachette Book Group USA
Queronea

**Queronea** (grego antigo Χαιρώνεια, *Khairốneia*)  foi unha antiga cidade de Grecia situada na rexión de Beocia, na desembocadura do río Cefiso e contigua á rexión da Focea. Esta cidade fíxose famosa na historia por ter sido o escenario de batallas moi importantes e decisivas para o devir de Atenas.

## Historia e características 
No ano -447, Queronea estaba en poder dos partidarios de Atenas que exercían a supremacía en Beocia. Por medio dun golpe de estado, o poder quedou en mans dos inimigos da principal pole grega. Os atenienses enviaron entón a Tólmides cun pequeno exército para que recuperase a cidade, pero foi derrotado, nas inmediacións, entre Queronea e Coronea, por unha alianza beocia contraria a Atenas. Tólmides morreu nesa batalla e Atenas perdeu a súa supremacía en Beocia.

En -424, a través dun complot intentouse que a cidade quedase en poder os atenienses. O plan foi descuberto e fracasou, polo que a cidade foi ocupada por unha forza beocia. Durante a guerra focidia, a cidade foi asediada sen éxito por Onomarco, o estratego focidio, e despois ocupada polo seu fillo Faleco.

O 7 de agosto de -338 desenvólvese a máis cruenta das batallas, na que Filipo II de Macedonia derrota ás forzas atenienses e beocias e, deste modo, comprométese a liberdade de Grecia, que queda baixo a influencia macedonia.

A última gran batalla de Queronea tivo lugar no ano -86, entre o exército romano mandado por Sila e o rei do Ponto, Mitrídates VI Eupátor

En Queronea naceu Plutarco, quen tamén morreu nesta mesma urbe. A cidade existiu durante todo o Imperio Romano e foi un centro de refinamento de aceites e perfumes de flores, que se usaban como remedios contra diverso tipo de dores. Queronea desapareceu durante a Idade Media.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Batalla de Queronea.
Autostrada A1

miniatura|Autostrada A14
A **Autostrada A1**, ou **Autostrada del Sole** (“Autoestrada do Sol”), é unha autoestrada italiana que conecta Milán con Nápoles vía Boloña, Florencia e Roma. Con 754&nbsp;km, é a autoestrada italiana máis longa e está considerada a “espina dorsal” da rede de estradas do país.

É unha parte das estradas europeas E35 e E45.

Até 1988, había dúas clasificacións, **A1** Milán-Roma e **A2** Roma-Nápoles.
## Ruta 
## Ligazóns externas 
* Autostrade per l'Italia
Plutarco o Novo

**Plutarco o Novo** (Πλούταρχος *Plutarchus*) foi o fillo do famoso Plutarco de Queronea.

Algúns eruditos supoñen que foi o autor dalgunhas obras que xeralmente se atribuíron ao seu pai, especialmente a *Apophthegmata*, e os tratados περὶ ποταμῶν e περὶ τῶν ἀρεσκόντων τοῖς φιλοσόφοις.
Funeral

[300px|miniatura|[Anne-Louis Girodet de Roussy-Trioson *O funeral de Atala* (1808), Museo do Louvre.]]
Un **funeral** é a cerimonia que acompaña e honra a morte dunha persoa. Iniciáronse na prehistoria e cada cultura ten os seus propios ritos asociados, normalmente segundo a relixión da familia do que morreu.

## Características
Hai diversos elementos que caracterizan un funeral:

* o enterro ou cremación do cadáver
* os cantos e himnos aos deuses ou á vida (nos últimos tempos é habitual que sexan substituídos por cancións consideradas bonitas ou cun sentido especial para o morto)
* o loito dos máis achegados, que se manifesta en signos externos.
* o lembranza do que foi a vida do morto (xacando materializábase mediante o enterro dos obxectos que tiñan un especial valor para o finado)
* a invocación ao máis alá (caso de haber unha crenza relixiosa) ou a pregaria para que a alma descanse en paz

Os funerais teñen lugar en igrexas, cemiterios, parques ou centros axeitados para o velorio, segundo a cultura. Trátase de lugares públicos e sagrados, co gallo de socializar a experiencia da morte e desenvolver os ritos mortuorios.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*A morte na cultura popular galega
*A morte na literatura popular galega
Xosé Luís Abadín

**Xosé Luís Abadín**, nado en Ourense o 13 de marzo de 1987, é un piloto de automobilismo galego.

## Traxectoria
No ano 2001 iniciouse no mundo do karting, competindo durante cinco edicións consecutivas no Campionato galego de kárting: en 2004 consegue o seu primeiro bronce final e en 2005 faise co campionato. Ese mesmo ano tamén conseguiu o Campionato de kárting de Castela e León. En 2008 asinou de novo con Novo Team  nesa categoría .

## Notas
Plutarco, bispo de Bizancio

**Plutarco** (grego: *Πλούταρχος*), serviu como Bispo de Bizancio durante dezasete anos (89 - 105) sucedendo a Policarpo. Cando morreu, enterrárono na igrexa de Argyroupolis, como os seus predecesores.

A persecución de cristiáns feita polo emperador Traxano tivo lugar en 98, durante o bispado de Plutarco.

## Véxase tamén 
* Lista dos patriarcas ecuménicos de Constantinopla

## Ligazóns externas 
* Plutarco na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).
Born to Be Wild

***Born to Be Wild*** e unha canción rock composta por Mars Bonfire e interpretada pola banda de rock canadense Steppenwolf. Ás veces describiuse como a canción orixinaria do estilo heavy metal, e asociada ò bautismo deste estilo musical.
Yugan

**Yugan** (chinés: *余干县*) é un distrito da provincia de Jiangxi, República Popular da China. O distrito ten unha superficie de 2326&nbsp;km² e unha poboación de 895.000 habitantes. O código postal é 335100 e o telefónico 0793. O distrito divídese en 8 concellos (*鎮*) e 17 comunidades locais (*乡*). Desde 1952 está baixo a xurisdición de Shangrao.
Prati di Tivo

**Prati di Tivo** é unha localidade turística italiana de montaña que conta cunha estación de esquí e está situada na comuna de Pietracamela, provincia de Teramo.

Atópase a unha altura de 1.450 m ao pé do Gran Sasso, a 6&nbsp;km do centro histórico de Pietracamela e a 40&nbsp;km de Téramo.

## Instalacións e servizos
A estación conta con:
*Altitude a pé de pista: 1450 m.
*Altitude máxima: 1980 m.
*Número de pistas: 8
*Número de telesquís: 6
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.pratiditivo.it
Prato Selva

**Prato Selva** é unha localidade de montaña italiana na comuna de Fano Adriano, na provincia de Teramo.

Atópase a unha altura de 1.375 metros aos pés do Monte Corvo (Gran Sasso), no Parque Nacional do Gran Sasso.

## Instalacións e servizos
A estación conta con:
*Altitude a pé de pista: 1.400 m.
*Altitude máxima: 1.775 m.
*Número de pistas: 6

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Prato Selva
Plutarco de Eretria

**Plutarco de Eretria** (Πλούταρχος *Plutarchus*) foi tirano de Eretria na illa de Eubea.
Podería ser o sucesor de Temisón e pertencente á súa familia, pero non hai constancia documental de que sexa así. Acadou a tiranía e sobre o -354 pediu axuda a Atenas contra o seu rival o tirano Calias de Calcis, aliado de Filipo II de Macedonia. Aínda que Demóstenes se opuxo a darlle axuda ningunha, finalmente o goberno ateniense aceptou enviar un continxente á fronte do que se puxo a Foción, o cal derrotou a Calias en *Tamynae*.

Nesta batalla a actuación de Plutarco puxo en perigo aos atenienses e aínda que seguramente foi por falta de habilidade, Foción considerouno unha traizón, e expulsouno do goberno de Eretria.
Plutarco de Atenas

**Plutarco de Atenas** (Πλούταρχος *Plutarkhos*), nado sobre 350 e finado en 430, foi un filósofo neoplatónico grego que dirixiu a escola neoplatónica de Atenas ao comezo do século V. Foi coñecido como Plutarco o Grande.

## Traxectoria 
Fillo de Nestorio, foi un ecléctico ou sincretista e foi mestre de Siriano de Alexandría, que despois o sucedeu á fronte da escola, e de Proclo de Licia. Crese que seguiu a Iámblico na súa doutrina da eficacia dos ritos teúrxicos para levar ao home á comuñón con Deus.

### Obra 
Escribiu algúns comentarios que se perderon sobre o *Timeo* de Platón e *De ánima* de Aristóteles. Morreu a avanzada idade o 430.
Receptor de radio

miniatura|dereita|Receptor de radio rectangular.
miniatura|dereita|Receptor de radio.
Un **receptor de radio**, tamén chamado simplemente **radio**, é un dispositivo electrónico capaz de recibir sinais vocais emitidos por unha emisora de radio a través de ondas electromagnéticas.
## Funcionamento 
Basicamente, un receptor de radio consiste nun circuíto eléctrico, deseñado de tal forma que permita filtrar ou separar unha corrente pequenísima, que se xera na antena, por efecto das ondas electromagnéticas (o fenómeno coñécese como indución electromagnética) vidas polo aire (aínda que non necesariamente, pois poden viaxar por calquera medio, incluso no baleiro) para logo amplificalas selectivamente, miles de veces, e envialas cara a un elemento cun electroimán, que é o altofalante, onde se transforma a información eléctrica en son. Neste circuíto hai un condensador variábel, que nas radios antigas ía pegado a un botón de mando de modo que ao xirala variaba a capacidade do condensador. O efecto da variación da capacidade do condensador no circuíto é filtrar correntes de distinta frecuencia, e xa que logo escoitar o transmitido por distintas radioemisoras.

### Receptor de galena 
O receptor de radio máis simple que podemos construír é o denominado nas orixes da radio *receptor de galena*. Chamábase así porque o material semicondutor que se empregaba como díodo detector era unha pequena pedra deste material sobre a que facía contacto un fino fío metálico ao que se denominaba barba de gato. Este compoñente é o antecesor inmediato dos díodos de xermanio ou silicio utilizados na actualidade. Este receptor rudimentario só permite a audición de emisoras potentes e non moi afastadas, xa que non dispón de amplificación de ningún tipo.
Itzhak Perlman

**Itzhak Perlman**, nado en Tel Aviv (daquela pertencente a Palestina, agora da rexión de Iafa), o 31 de agosto de 1945, é un violinista israelí-estadounidense.

Está considerado un dos mellores e máis famosos violinistas da segunda metade do século XX.
Policarpo I, bispo de Bizancio

**Policarpo I** (grego: *Πολύκαρπος Α*) foi un bispo de Bizancio. Sucedeu a Onésimo en 71, tras estar a sede vacante durante tres anos, e serviu neste posto durante dezaoito anos ata a súa morte en 89. Os seus derradeiros oito anos (desde o 81) pasaron baixo as persecucións do emperador Domiciano.

## Ligazóns externas 
* Policarpo na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).
Onésimo, bispo de Bizancio

**Onésimo**, finado cara ao 90 ou 95, tamén chamado **Onésimo de Bizancio** e **O Sagrado Apóstolo Onésimo** nalgunhas igrexas ortodoxas, foi un mártir do cristianismo.

## Traxectoria 
Foi un servente de Filemón, personaxe importante e influente de Colosas de Frixia, convertido ao cristianismo por Paulo de Tarso. Onésimo cando fuxía da xustiza, por lle ter roubado ao seu amo; atopouse con Paulo, quen se achaba entón prisioneiro en Roma. O Apóstolo converteuno ao Cristianismo, bautizouno e enviouno á casa de Filemón cunha carta de recomendación, que dicía o seguinte:

Segundo parece, Filemón perdoou e concedeulle a liberdade a Onésimo por se ter arrepentido, e mandouno a reunirse de novo con Paulo. Segundo conta Xerome de Estridón, Onésimo volveuse un predicador cristián e logo chegou a bispo de Éfeso por orde do Apóstolo Paulo. Posteriormente, Onésimo foi apresado e levado a Roma, onde morreu lapidado.

Venerado como Santo, a súa festa é o 15 de febreiro na Igrexa Católica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Carta a Filemón

### Ligazóns externas 
* Onésimo na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).
Estacio, bispo de Bizancio

**Estacio o Apóstolo** foi o Bispo de Bizancio entre os anos 38 a 54. Disque, tivo estreito contacto con André o Apóstolo e Paulo de Tarso.

Eusebio de Cesarea cita a Oríxenes mencionando que André predicara na Asia Menor e en Escitia, ao longo de Mar Negro e en lugares tan afastados como o Volga e Kíiv, converténdose xa que logo no santo patrón de Romanía e Rusia. Segundo a Tradición, el fundou a diocese de Bizancio no ano 38, instalando a Estacio como bispo (o único bispado existente naquela zona era o que estaba situado en Heraclea). Esta diocese máis tarde converteríase no Patriarcado de Constantinopla, tendo ao Apóstolo André como o seu Santo Patrón.

Non queda claro se Estacio é a mesma persoa a quen Paulo chama "querido" na *Epístola aos Romanos* (Rom. 16:9).

A súa festividade celébrase o día 31 de outubro.

## Ligazóns externas 
* Estacio na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).
Os Magos Azuis

No *legendarium* de J. R. R. Tolkien, **os Magos Azuis** (ou Ithryn Luin) son dous personaxes misteriosos da Terra Media. N' *O Señor dos Aneis* son só citados cando Saruman di que hai cinco Istari. Porén, outros manuscritos de Tolkien menciónanos máis. Nunha pasaxe de Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth, Tolkien escribe que dous Magos foron enviados para o Leste. Os seus nomes en Valinor eran Alatar e Pallando.

## A súa vida en Valinor 
Todos os Magos Azuis eran Maiar pertencentes á da Orde dos Istari. Aparentemente eran ambos servidores de Oromë, mais en *Unfinished Tales* afírmase que Pallando se sumou ás hostes de Oromë posteriormente, e que antes desa versión final tería algunha relación con Mandos e Nienna. Alatar sempre estivo xunto a Oromë, que o elixiu como un dos Maiar que serían enviados á Terra Media. Tolkien tamén di nunha das súas cartas que, por ser un grande amigo de Pallando, Alatar era servo de Mandos (Námo), e outros afirman mesmo que Alatar foi á Terra Media por insistencia de Mandos e non de Oromë.

## A súa misión 
Nunha carta, Tolkien di que os magos foron para o Leste, e que probabelmente fracasaron na súa misión, talvez comezando cultos máxicos. Noutro texto publicado (*The Peoples of Middle-earth*), danse nomes alternativos: Morinehtar e Rómestámo. Non fica claro se eses nomes pretendían substituír Alatar e Pallando, ou se eran os seus segundos nomes. O autor afirma que non chegaron na Terceira Idade, senón na Segunda, ao redor do ano 1600, aproximadamente no momento da forxa do Anel Único. A pesar diso, a súa misión aínda é no Leste, para enfraquecer as hostes de Sauron, e foi isto no que fallaron; talvez tivesen un papel principal nas vitorias no Oeste nos finais da Segunda e Terceira Idade. Ao mesmo tempo, Tolkien considerou a posibilidade de que Glorfindel volvese á Terra Media xunto cos Magos Azuis.

## Significado dos seus nomes 
Como a maioría dos nomes cos que traballou Tolkien, os nomes dos Magos Azuis son relevantes. O nome Rómestámo significa axudante do Leste, procedente do Quenya, *romen*, que significa "motín", "nacer do sol", "leste". Rómestámo incorpora non só a relación co Leste da Terra Media, tamén súa misión alí: provocar motíns e rebelións contra Sauron. Do mesmo modo, Pallando pode derivar do Quenya, *palan*, que significa "lonxe" e "ancho".

## Notas
Sucira, Sucira, Boqueixón

**Sucira** é un lugar da parroquia de Sucira no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 35 habitantes (16 homes e 19 mulleres).

Compoñen Sucira as seguintes casas: casa de Santos, casa de Campos, casa de Veleiro, casa de Xacinto, casa de Puga, casa de Carocha, casa do Zapateiro, casa de Camilo, casa de Lareo, casa de García, casa de Rei e casa das Viñas. Ata os anos sesenta houbo unha casa do Cura pero desfíxose coa concentración parcelaria.

A aldea de Sucira acolle a igrexa parroquial, que ten espadana e dúas campás mercadas nos anos corenta en Arcos da Condesa, nas campás fogira a data e lugar de feitura. Ten unha carballeira cunha área recreativa e palco para orquestra. As terras do redor chámanse Chapurrín, Os Prados, Pardiñeiro, Os Caseiros, A Pereira, A Avieira, A Carballeira e O Matiño. 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sucira
### Parroquias de Boqueixón
Pigou Club

O **Pigou Club** é, segundo a definición dun dos fundadores, a unha "elite de economistas e expertos encargados de levaren a cabo a defensa pública de altos impostos Pigouvianos, coma por exemplo imposto da gasolina ou imposto gravado sobre o carbón.". O Pigou Club fundouno o economista N. Gregory Mankiw.

## Características 
Un Imposto Pigouviano é un imposto para corrixir as externalidades negativas dunha actividade de mercado. Tipicamente estes economistas e expertos tamén fixeron unha defensa pública para baixar outros impostos, coma por exemplo o imposto da renda ou o imposto de sociedades.

A revista *The Economist* expresou repetidamente o seu apoio ás Políticas Pigouvianas (cf. Xaneiro 2007 cover story, which states "This paper has repeatedly expressed support for a carbon tax.").

O grupo acadou recoñecemento cando *The New York Times* publicou "Raise the Gasoline Tax? Funny, It Doesn’t Sound Republican" o 8 de outubro do 2006. A resposta non se fixo esperar, por parte do *National Post*, un xornal canadense de centro-dereita que botou a andar o Nopigou Club.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Imposto Pigouviano

### Ligazóns externas
* The Pigou Club Manifesto (Greg Mankiw's Blog)
Estación de Roma Tiburtina

**Roma Tiburtina** é a segunda estación de ferrocarril máis grande de Roma, despois de Termini. Está localizada na parte nordeste da cidade, e foi redeseñada como un centro para a alta velocidade italiana no canto de Termini, que é unha estación de ferrocarril. A estación está conectada co Metro de Roma liña B pola estación Tiburtina. A nova Tiburtina está dedicada ós trens rexionais tradicionais e ós servizos de alta velocidade na liña Milán-Nápoles. A nova estación está proxectada para dar servizo diario a máis de 450&nbsp;000 persoas no 2015.  A estación é destino de máis de 140 trens de alta velocidade e 290 trens rexionais. No 2001, un profesor de universidade británico cando unha escaleira mecánica caeu e o deixou atrapado no oco que se abriu. Un condutor de trens local perdeu unha perna tratando de liberalo, ó igual que unha terceira persoa que caeu dentro do mecanismo.

No 2004, preparáronse os plans para actualizar e mellorar a estación, e os traballos comezaron no 2007, cun custo estimado de €155 millóns. A nova estación estaba prevista para dar servizo a máis de 300&nbsp;000 ó día. Despois de tres anos de traballo, o 28 de novembro de 2011, a nova estación foi inaugurada e dedicada a Camillo Benso.

## Notas
Civitella del Tronto

**Civitella del Tronto** é un concello italiano da provincia de Teramo, dentro da rexión dos Abruzos, no centro de Italia. Está localizada no Parque Nacional do Gran Sasso e Monti della Laga.

## Monumentos
miniatura|200px|Fortaleza de Civitella
miniatura|200px|Civitella del Tronto
A fortaleza de Civitella del Tronto é a máis grande de Italia e a segunda de Europa despois da Hohensalzburg en Salzburg, Austria: está situada no alto dun acantilado rochoso, tendo uns 500 metros de longo por 45 metros de ancho, ocupando unha supercicie de 25.000 metros cadrados.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Civitella del Tronto
Economía de Nixeria

A **economía de Nixeria** tivo unha gran transformación na década de 1960, cando pasou de ser agrícola e pastoril a industrial ao descubrirse pozos de petróleo.

## Características 
Con 15.600 millóns de barrís en reservas de cru e máis de 3 millóns de m³ de gas natural, é un dos países africanos que máis se desenvolveron. No entanto, a forte dependencia do petróleo e que este atópese en mans de empresas estranxeiras, fai que existan graves desigualdades sociais, mentres a maioría dos nixerianos vive con menos dun dólar americano ao día, existen fortunas creadas co diñeiro do petróleo. A balanza de pagamentos é positiva grazas á exportación de cru que se conduce a través de gasodutos desde o interior ata os portos do océano Atlántico. Destaca tamén a industria petroquímica, de automóbiles e as refinarías. En canto ao resto da actividade produtiva, só ten certa importancia o cacao, ao que se destina o 50% do chan cultivábel e que é producido para exportación. A agricultura e a gandería ocupan ao 50% da poboación pero apenas si pode abastecer a propia demanda interna.

Desde o 2008 o goberno dá mostras de vontade política de implementar as reformas económicas suxeridas polo Fondo Monetario Internacional, tales como modernizar o sistema bancario, reducir a inflación controlando as demandas salariais, e resolver as disputas rexionais por control das ganancias da industria do petróleo.

## Notas
Xoán

**Xoán** pode referirse a:

***Xoán**, nome de pía masculino en galego de orixe hebrea.
***Xoán**, santos chamados Xoán.

## Papas 
* Xoán I;
* Xoán II;
* Xoán III;
* Xoán IV;
* Xoán V;
* Xoán VI;
* Xoán VII;
* Xoán VIII;
* Xoán IX;
* Xoán X;
* Xoán XI;
* Xoán XII;
* Xoán XIV;
* Xoán XV;
* Xoán XVI, antipapa;
* Xoán XVII;
* Xoán XVIII;
* Xoán XIX;
* Xoán XXI;
* Xoán XXII;
* Xoán XXIII, antipapa;
* Xoán XXIII;
* Xoán Paulo I;
* Xoán Paulo II;

## Reis 
* Xoán I;
* Xoán II;
* Xoán III;
* Xoán IV;
* Xoán V;
* Xoán VI;
* Xoán de Aragón
* Xoán Carlos I

## Outros 
* Xoán, aspirante a emperador romano de occidente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xoana
* Don Juan
Fisteus

O topónimo **Fisteus** pode referirse a:

;En Galiza
***Fisteus**, parroquia do concello de Curtis;
***Fisteus**, parroquia do concello de Quiroga;
****Fisteus**, lugar de dita parroquia;
***Bustelo de Fisteus**, parroquia do concello de Quiroga;
****Bustelo de Fisteus**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fisteos**, lugar da parroquia de Moldes, no concello de Melide;
****Fisteus era un mundo*** (2001), novela de Lupe Gómez
Rocho

miniatura|200px|dereita|Un rocho clásico, coas cousas deixadas ao desbarate.
O **rocho** é un cuarto da casa, polo xeral pequeno e pouco vistoso, que se destina a gardar os utensilios de menor uso. Non sempre os cuartos destinados a facer de rocho están dentro da casa; é habitual que moitos apartamentos teñan o rocho nun andar distinto do edificio, polo xeral no baixo ou no faiado, aínda que tampouco non é raro que as casas de campo teñan o rocho nun caseto adxacente ou mesmo afastado da vivenda. As linguas doutras culturas onde é habitual situalos no soto utilizan unha mesma palabra para os dous significados: *sous-sol* en francés ou *basement* en inglés (aínda que tamén existe *pantry* ou *larder* con significados similares de almacenamento doutras cousas).

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Casa
*Piso
*Terraza
Toxicoloxía

[miniatura|Símbolo universal para recoñecer os velenos: unha [caveira e dúas tibias.]] 
A **toxicoloxía** é a ciencia que estuda os velenos. Unha definición máis adecuada se cadra sexa aquela que considera a toxicoloxía como "a rama da ciencia que estuda os efectos nocivos das substancias químicas sobre os organismos, así como as súas interaccións cos mesmos". Segundo o concepto actual un **tóxico** é unha substancia que pode producir algún efecto nocivo sobre un ser vivo, alterando algún dos equilibrios dinámicos do mesmo.

Os científicos que se dedican ao estudo da toxicidade das substancias químicas e velenos son os chamados toxicólogos.

## Etimoloxía 
Etimoloxicamente o termo procede do grego *Toxikon*, que fai referencia ao arco ou frecha, posiblemente en relación co emprego de velenos para a caza.

## Historia 
miniatura|Matheu Joseph Buenaventura Orfila.
Historicamente o home sempre estivo interesado na toxicoloxía, comezando a súa preocupación polas propiedades velenosas de animais e plantas. Ao longo da historia das distintas civilizacións os velenos foron empregados con distintos fins, desde a caza e pesca, ao asasinato de rivais políticos, ou tratamento de enfermidades.

Desde o punto de vista científico hai dous fitos na historia da toxicoloxía que deben ser resaltados: no século XVI o médico suízo Paracelso foi o primeiro en introducir o concepto de dose na toxicoloxía, e segundo as súas palabras todo é veleno, *só a dose fai ó veleno*, é dicir, todo pode ser veleno (ou non selo), só depende da dose na que se administre; este principio de Paracelso segue vixente na actualidade. O médico español natural de Menorca (1787-1853) Buenaventura Orfila pode ser considerado o fundador da toxicoloxía moderna, xa que foi o primeiro científico en usar de modo sistemático o test de experimentación animal e en desenvolver métodos de análise química para a identificación dos velenos nos tecidos e fluídos biolóxicos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Toxicología Fundamental* M. Repeto. 3ª edición. Ed. Díaz de Santos.
* *Toxicology. Principles and Applications*. R.J.M Niesink, J.de Vries e M.A.Hollinger. CRC Press. Nova York 1996. 
* *Principles and Methods of Toxicology*. A.Wallace Hayes. Raven Press. Nova York. 1994.

### Ligazóns externas 
* Toxicología.net
Galería de imaxes de Calo, Teo

**San Xoán de Calo** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Teo.

## Galería de imaxes

Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 14.JPG|A Igrexa, Calo, Teo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 01.JPG|A Igrexa
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 02.JPG|Fonte
Ficheiro:Cruceiro en Rúa de Francos, Calo, Teo.jpg|Cruceiro en Rúa de Francos.
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 03.JPG|Cruceiro
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 04.JPG|Cruceiro
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 05.JPG|Cruceiro
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 06.JPG|A Igrexa, Calo, Teo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 08.jpg|San Xoán de Calo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 10.JPG|A Igrexa
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 13.jpg|A Igrexa, San Xoán de Calo
Ficheiro:Vista dende A Igrexa, San Xoán de Calo,_Teo.JPG|Vista dende A Igrexa co monte Pedroso ó fondo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 16.JPG|Cruceiro
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 17.jpg|San Xoán de Calo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 18.jpg|San Xoán de Calo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 19.jpg|San Xoán de Calo
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 21.jpg|Escaleira da igrexa
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 22.jpg|Igrexa e cruceiro
Ficheiro:O Casal, San Xoán de Calo, Teo. Estatua na área recreativa de Mouromorto.jpg|Estatua na área recreativa de Mouromorto, O Casal
Ficheiro:Ponte_dos_Mouros_ou_de_Paradela,_Brión_-_Teo.jpg|Ponte dos Mouros ou de Paradela.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Teo
Estai

Un **estai** é un cabo co que se tensan e se sosteñen os mastros dun barco. Pero con ese nome tamén podemos referirnos a:
* O **cabo Estai**, na costa meridional da ría de Vigo.
* O **Estai**, buque conxelador galego que foi apreixado o 9 de marzo de 1995 por patrulleiras canadenses na chamada guerra do fletán.
Patrimonio.org

A páxina de Internet **Patrimonio cultural galego**, aloxada no dominio **Patrimonio.org**, era un servizo da Dirección Xeral de Patrimonio, dependente da Consellería de Cultura e Deporte da Xunta de Galicia, que tiña coma obxectivo categorizar o conxunto do patrimonio cultural galego.

A páxina comezou a funcionar en marzo do 2009, contando nos seus comezos con 122 fichas sobre elementos do patrimonio cultural galego, nas que se inclúían fotografías e vídeos, xunto con datos sobre a localización, estado, grao de protección, e valores históricos e artísticos, así coma diversas rutas culturais.

Mediante un formulario en liña, podíase poñer en coñecemento da Consellería o estado de abandono ou calquera outra incidencia de interese sobre dito patrimonio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Patrimonio.org no Internet Archive
María Eugenia Vaz Ferreira

**María Eugenia Vaz Ferreira**, nada en Montevideo o 13 de xullo de 1875 e finada na mesma cidade o 20 de maio de 1924, foi unha profesora e poetisa uruguaia.

Foi a irmá máis nova do filósofo Carlos Vaz Ferreira e contemporánea doutros poetas como Delmira Agustini e Julio Herrera y Reissig. Tivo unha saúda precaria, falecendo antes de cumprir 49 anos, e antes de ver publicada a súa obra. Os dous volumes *La isla de los  canticos* e *La otra isla de los canticos* foron publicados polo seu irmán Carlos.

María foi unha poeta metafísica, escribiu poemas que falan da paixón, da morte, da esperanza, e dos  misterios do amor e da existencia.

## Obras
**Canto verbal*
**El ataúd flotante*
**Elegía crepuscular*
**Hacia la noche*
**Heroica*
**Historia póstuma*
**Holocausto*
**Invocación*
**La estrella misteriosa*
**La rima vacua*
**Las quimeras*
**Oda a la belleza*
**Regreso*
**Tu rosa y mi corazón*
**Vaso furtivo*
**Voz del retorno*

## Compilacións póstumas
**La isla de los canticos*, 1924
**La otra isla de los canticos*. Prólogo de Emilio Oribe, Impresora Uruguaya. Montevideo. 1959

## Bibliografía
*Antología de Poetisas Americanas*, Juan Parra del Riego, Montevideo, 1923, páxinas 7-25.
Bad Tölz-Wolfratshausen

**Bad Tölz-Wolfratshausen** é un distrito da Alemaña, na rexión administrativa de Oberbayern, estado de Baviera.

## Cidades e Municipios 
* **Cidades:**
#Bad Tölz
#Geretsried
#Wolfratshausen

* **Municipios:**
#Bad Heilbrunn
#Benediktbeuern
#Bichl
#Dietramszell
#Egling
#Eurasburg
#Gaißach
#Greiling
#Icking
#Jachenau
#Kochel
#Königsdorf
#Lenggries
#Münsing
#Reichersbeuern
#Sachsenkam
#Schlehdorf
#Wackersberg
Lenggries

**Lenggries** é un concello da Alemaña, no distrito de Bad Tölz-Wolfratshausen, na rexión administrativa de Oberbayern, estado de Baviera.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
***Lenggries.de**
Sedeción, bispo de Bizancio

**Sedeción** (grego: *Σεδεκίων*) foi un bispo de Bizancio. Sucedeu ao bispo Plutarco en 105, e permaneceu no cargo durante nove anos ata 114. Durante o seu período no poder o emperador Traxano fixo unha persecucións de cristiáns.

## Ligazóns externas 
* Sedeción na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).
Dióxenes, bispo de Bizancio

**Dióxenes** (grego: *Διογένης*, m. 129?) foi o bispo de Bizancio durante máis ou menos quince anos (114-129). Sucedeu ao Bispo Sedeción. O seu período de poder tivo lugar nos gobernos de Traxano e Hadrián. Sábese ben pouco del.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Policarpo na páxina web do Patriarcado Ecuménico  (en grego).