open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandr Kan

**Aleksandr Kan** (en ), nado o 7 de maio de 1963 en Karaganda (RSS de Kazakhstán) é un relixioso xesuíta kazakh-alemán, primeiro superior da misión *sui iuris* de Kirguizistán entre 1997 e 2006.

## Traxectoria 
Ingresou na Compañía de Xesús, da cal foi ordenado sacerdote o 29 de maio de 1988. O 22 de decembro de 1997 o papa Xoán Paulo II nomeouno superior misión *sui iuris* de Kirguizistán. Renunciou coa elevación da sé ao rango de administración apostólica e o nomeamento de Nikolaus Messmer como administrador o 18 de marzo de 2016 polo papa Bieito XVI.

## Notas
Lingua gilaki

O **gilaki** é unha lingua caspia e un membro das linguas Irania do noroeste, falada na Provincia de Gilan, en Irán. O gilaki está estreitamente relacionado co mazanderani e as dúas linguas teñen un vocabulario semellante. A linguas gilaki e mazanderani (pero non outras linguas iranias) comparten certos trazos tipolóxicos coas linguas caucásicas, reflectindo a historia, a identidade étnica e a relación da rexión do Cáucaso cos pobos gilaki e mazanderani.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en gilaki
### Bibliografía 
* Christensen, Arthur Emanuel. 1930. Dialect Guiläki de Recht [The Gilaki dialect of Rasht]. In *Contributions à la dialectologie iranienne*. Series: Kgl. danske videnskabernes selskab. Historisk-filologiske meddelelser; 17, 2. (translated into Persian 1995)
* Purriyahi, Masud. 1971. Barresi-ye dastur-e guyesh-e Gilaki-ye Rasht [A Grammatical Study of the Gilaki dialect of Rasht]. Dissertation, Tehran University.
* Sartippur, Jahangir. 1990/1369 A.P. *Vižegihā-ye Dasturi va Farhang-e vāžehā-ye Gilaki* [Grammatical Characteristics and Glossary of Gilaki]. Rasht: Nashr-e Gilakan. Dictionary.
* Shokri, Giti. 1998. Māzi-ye Naqli dar Guyeshhā-ye Gilaki va Mazandarāni [Present perfect in Gilani and Mazandarāni Dialects]. *Nāme-ye Farhangestān* 4(4(16)):59–69. (quarterly journal of Iranian Academy of Persian Language and Literature) [Article abstract](https://web.archive.org/web/20140703103515/http://www.sid.ir/en/ViewPaper.asp?ID=39379&varStr=8;SHOKRI%20G.;NAME-%20YE%20FARHANGESTAN;November%202000;4;4%20(16);59;69) in English.
* Rastorgueva, V., Kerimova, A., Mamedzade, A., Pireiko, L., Edel’man, D. & Lockwood, R. M. 2012. The Gilaki Language. Uppsala: Acta Universitatis Upsaliensis.
O Porto da Presa, Erbecedo, Coristanco

**O Porto da Presa** é un lugar da parroquia de Erbecedo, no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Erbecedo 
### Parroquias de Coristanco
Baixo saxón neerlandés

O **baixo saxón neerlandés** (*Nederlaands Leegsaksies*) é un conxunto de dialectos da lingua baixo saxoa que se falan no nordeste dos Países Baixos. Escríbense cunha ortografía baseada na ortografía neerlandesa estándar. Segundo a UNESCO a situación da lingua é vulnerable. Entre 1995 e 2011, o número de falantes adultos caeu dende o 34% a 15%. O número de nenos falantes caeu no mesmo período dende o 8% ó 2%. O baixo saxón neerlandés está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en baixo saxón neerlandés
### Bibliografía 
*
Arca Marmórica

de Praterías representa a suposta Arca Marmórica sobre catro hipocampos sostendo unha figura feminina que alza unha estrela.]]
**Arca Marmórica** ou **Arca Marmárica** é a tradución habitual das expresións latinas *achaia marmarica, aca marmarica* e *arcis marmaricis*, transcrita tamén como *arcis marmoricis*, que en realidade se poden referir a varios conceptos, todos eles vencellados cunha construción en mármore onde estaría soterrado Santiago o Maior: un deles é un conxunto de arcos, mentres que o outro é unha arca, un caixón coa funcionalidade de sepulcro. 

En definitiva, o *Breviarium Apostolorum* centroeuropeo dos séculos VI-VII alude a *Achaia Marmorica* como o lugar de soterramento do Apóstolo Santiago. No século XII, a *Historia Compostelana*, redactada nos tempos da construción da catedral, menciona que o bispo Teodomiro descubriu a tumba dentro dunha *domuncula marmorea* e que o soterramento se realizou baixo *marmoreis arcubus*. Máis tarde, López Ferreiro no s. XIX e Guerra Campos no XX defenden que *achaia marmorica* se refire ó espazo catedralicio, mentres que outros lle quitan importancia asociándoo a un topónimo descoñecido e mesmo o vencellan á antiga localidade de Marmárica en Libia.

## Notas
Lingua bikol central

O **bikol central**, tamén chamado **bikol naga**, é a máis falada das linguas bikol, nativas da rexión Bicol ó sur de Luzón, Filipinas. É falado na parte central e oeste de Camarines Sur, en Camarines Norte, na parte leste de Albay, no nordeste de Sorsogon, San Pascual en Masbate, e no suroeste de Catanduanes. Os falantes de bikol central poden atoparse en tódalas provincias de Bicol e é a lingua maioritaria de Camarines Sur. A forma estándar está baseada no dialecto de Canaman.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en bikol central
### Bibliografía 
* Lobel, Jason William, Wilmer Joseph S Tria, e Jose Maria Z Carpio. 2000. *An satuyang tataramon / A study of the Bikol language*. Naga City, Philippines: Lobel & Tria Partnership, Co.: Holy Rosary Minor Seminary.
Lingua hakka

O **hakka** é unha lingua chinesa falada polo pobo hakka no sur da China, Taiwán, Hong Kong e nas áreas da diáspora de Asia oriental e en todo o mundo. Por mor do seu uso en lugares illados onde a comunicación está limitada, o hakka desenvolveu numerosas variedades e dialectos, falados en diferentes provincias, como Guangdong, Guangxi, Hainan, Fujian, Sichuan, Hunan, Jiangxi e Guizhou, así como en Hong Kong, Taiwán, Singapur, Malaisia e Indonesia. O hakka non é mutuamente inteilixible co cantonés, co wu, co min nam, co mandarín ou outras pólas do chinés, e dentro dela mesma, contén algunhas variedades non intelixibles. Está estreitamente relacionado co gan, e ás veces é clasificado como unha variedade de gan.

En Taiwán, onde o hakka é a lingua nativa dunha significativa minoría de residentes, existe un centro de estudo e preservación da lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en hakka
* Lista de linguas por número de falantes
### Bibliografía 
*
Flamengo occidental

O **flamengo occidental** é un dialecto do neerlandés falado no oeste de Bélxica e nas áreas adxacentes dos Países Baixos e Francia. O flamengo occidental é falado por preto dun millón de persoas na provincia belga de Flandres Occidental, e por máis de 120&nbsp;000 no distrito costeiro neerlandés de Flandres zelandés (e outros 220&nbsp;000 se se contan os falantes de zelandés), e unhas 10&nbsp;000 na parte norte do departamento francés de Norte. Algunhas das principais cidades onde se fala o flamengo occidental son Bruxas, Courtrai, Ostend, Roeselare e Ieper. O dialecto do resto da provincia neerlandesa de Zelandia, o zelandés, é incluído a miúdo como parte do flamengo occidental. O flamengo occidental está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en flamengo occidental
### Bibliografía 
*
Pobo escocés

Os **escoceses** (, ), son unha nación e grupo étnico nativo de Escocia. Historicamente, xurdiron dunha mestura entre pictos e gaels, que fundaron o Reino de Escocia (ou *Alba*) no século IX, e que son etnolingüisticamente celtas. Tempo despois, os veciños britanos cúmbricos, que tamén falaban unha lingua celta, así como os anglosaxóns e nórdicos xermánicos, foron incorporados á nación escocesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Spence, Rhoda, ed. *The Scottish Companion: a Bedside Book of Delights*. Edinburgh: R. Paterson, 1955. vi, 138 p. *N.B*.: Primarily concerns Scottish customs, character, and folkways.
### Outros artigos 
* Mitoloxía escocesa
* Nacións celtas
* Grupos étnicos de Europa
Galaxia espiral

[miniatura|300x300px|Imaxe da galaxia espiral [M81 na que se pode observar po interestelar.]]
Unha **galaxia espiral** é un tipo de galaxia da secuencia de Hubble que se caracteriza polas seguintes propiedades físicas:
* Ten un disco plano xiratorio composto de estrelas e materia interestelar que adoitan ser de nova creación. Véxase a relación Tully-Fisher.
* Está composta por unha concentración de estrelas central (bulbo) arrodeada por un disco.
* O disco é plano (con posibilidades de alabeo) e está formado por materia interestelar (gas e po), estrelas novas de Poboación I (alta metalicidade) e cúmulos abertos.
* [alt=Galaxias NGC 1356 (a aparentemente maior); LEDA 467699 (sobre ela) e LEDA 95415 (moi próxima en aparencia á súa esquerda); e IC 1947 á esquerda da foto. Todas elas, espirais e con distancias relativas entre elas moi diferentes das aparentes.|miniatura|Galaxias [NGC 1356 (a aparentemente maior); LEDA 467699 (sobre ela) e LEDA 95415 (moi próxima en aparencia á súa esquerda); e IC 1947 á esquerda da foto. Todas elas, espirais e con distancias relativas entre elas moi diferentes das aparentes.]]O bulbo é similar a unha galaxia elíptica, contendo numerosas estrelas antigas, chamadas de Poboación II e con baixa metalicidade, e normalmente un buraco negro supermasivo no centro.
As galaxias espirais deben o seu nome ós brazos luminosos con formación estelar dentro do disco que se prolonga —máis ou menos logaritmicamente— dende o núcleo central. Aínda que ás veces son difíciles de percibir, estes brazos distínguenas das galaxias lenticulares que presentan unha estrutura de disco pero sen brazos espirais. Son as máis abundantes do universo constituíndo o 70%.

A nosa galaxia, a Vía Láctea, é espiral, cunha clasificación na secuencia de Hubble Sbc.
SIMBAD

miniatura|O observatorio de Estrasburgo.
**SIMBAD** (the* **S**et of **I**dentifications, **M**easurements, and **B**ibliography for **A**stronomical **D**ata*) é unha base de datos astronómicos de obxectos fóra do sistema solar. Pertence ó Centro do datos astronómicos de Estrasburgo (CDS), Francia.

SIMBAD foi creado para combinar o Catálogo de Identificacións Estelares (*Catalog of Stellar Identifications*, CSI) co Índice Bibliográfico de estrelas (*Bibliographic Star Index*) existentes en Meudon, un centro de computación creado en 1979, e ampliado máis tarde con fontes adicionais doutros catálogos e literatura científica. A primeira versión interactiva, coñecido como a versión 2, tornouse dispoñible en 1981. A versión 3, desenvolvida en linguaxe C e cargado para dispositivos UNIX no observatorio de Estrasburgo, foi presentado en 1990. En outono de 2006, comezou o lanzamento da versión 4 da base de datos, actualmente gardados no PostgreSQL, e con programación de apoio escrita completamente en Java.

O 14 de xuño de 2007, SIMBAD contiña información 3.824.195 obxectos con 11.200.785 nomes, e 209.451 referencias bibliográficas e 5.455.841 citas bibliográficas.

O asteroide 4692 SIMBAD (1983 VM7) recibiu o seu nome.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* SIMBAD
* O *espello* de Harvard
Giuseppe Colosi

**Giuseppe Colosi**, nado o 29 de marzo de 1892, en Petralia Sottana, e finado o 20 de outubro de 1975, foi un zoólogo italiano especializado no estudo de crustáceos e mysida en particular. Dende 1920 a 1924, ensinou en Turín, e foi xefe do instituto zoolóxico da Universidade de Florencia dende 1940 até 1962.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de web na Universidade de Florencia.
### Bibliografía 
*Pardi, L. : *Giuseppe Colosi. Discorso commemorativo...*, presso l'Accademia dei Lincei, 1977.
Accidente de aviación

[dereita|miniatura|300x300px|O [voo 123 de Japan Airlines é, dende 1985, a peor catástrofe na que estivo involucrado un só avión con 520 persoas falecidas. É superado polo choque entre dous Boeing 747 no aeroporto dos Rodeos (583 mortos) e os atentados do 11-S, con 4 avións perdidos e máis de 3000 mortos aínda que non se considera accidente de aviación por ser un ataque deliberado.]]
Un **accidente de aviación** é un incidente que ocorre con calquera aeronave, xa sexa en terra ou en voo. Un incidente de aviación é definido como un suceso no que, distinto dun accidente, está asociada a operación dunha aeronave que afecta ou podería afectar á seguridade das operacións.

Cando unha aeronave sofre un dano tan severo que se declara como sinistro total (cando a reparación non é economicamente viable), ou no caso de que sexa completamente destruída e deuse de baixa nos rexistros, denomínase "perda en accidente do casco" (hull loss accident). Significa que o evento se rexistra como accidente malia que non existan vítimas fatais ou feridos graves, como sucedería por exemplo nunha aterraxe forzosa que resulte nun dano irreparable.

O primeiro accidente fatal ocorreu no Wright Modelo A en Fort Myer, Virxinia, o 17 de setembro de 1908, que resultou en feridas do piloto, Orville Wright, e a morte do pasaxeiro, o tenente do Exército Thomas Etholen Selfridge.

## Notas
Altia

**Altia Consultores S. A.** é unha empresa constituída o 17 de marzo de 1994 con sede na cidade da Coruña. Dedícase á prestación de servizos de consultoría no eido das TIC. O seu presidente executivo é Constantino Fernández Pico, coñecido por presidir tamén o consello de administración do R. C. Deportivo da Coruña desde 2014 ata 2019.

## Descrición 
Altia foi impulsada por Tino Fernández en 1994, e a súa primeira sede estivo na Coruña. Conta con delegacións en: Oleiros, Vigo, Vitoria-Gasteiz, Milladoiro, Madrid, Valladolid, Alacante, Toledo, Ames, Valladolid, Santiago de Chile, Leioa, Tenerife, Palma de Mallorca e Barcelona, ademais dun centro de desenvolvemento tecnolóxico no Campus de Elviña e un centro de datos no Campus das Lagoas-Marcosende.

Entre os seus clientes figuran ou figuraron empresas como Abanca, Coren, Augas de Galicia, Banco Pastor, Banesto, BBK, Bricoking, Cafés Candelas, Caramelo, Citröen, Codere, CRTVG, Emalcsa, Estrella Galicia, FORTA, Inditex, Megasa, Navantia, R, Renault, Roberto Verino, Telefónica, Turgalicia ou Vodafone así como distintas administracións públicas tanto a nivel local, autonómico como estatal ademais de entidades e organismos dependentes destas.

En 2010 Altia empezou a cotizar no Mercado Alternativo Bolsista da Bolsa de Madrid.

En 2014 entrou no seu accionariado o multimillonario investidor indio Ram Bahvani cun 5% do accionariado ao comezo, chegando ata o 8,5% actual (2016)

Actualmente conta con máis de 2.2000 empregados entre inxenieiros e consultores.

## Empresas do Grupo Altia 
Estas empresas forman parte do grupo Altia:

* Noesis
* Altia Logistic Software
* Mercurio
* Altia Streaming 
* Exis TI

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal web de Altia
Nikolaus Messmer

**Nikolaus Messmer**, nado o 19 de decembro de 1954 en Karaganda (RSS de Kazakhstán) e finado o 18 de xullo de 2016 en Bixkek (Kirguizistán) foi un relixioso xesuíta kazakh-alemán, administrador apostólico de Kirguizistán dende 2006 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Ingresou na Compañía de Xesús, da cal foi ordenado sacerdote o 28 de maio de 1989. O 18 de marzo de 2006 foi nomeado administrador apostólico de Kirguizistán polo papa Bieito XVI. Recibiu a consagración episcopal o 2 de xuño do mesmo ano de mans do cardeal Angelo Sodano, e tivo como co consagradores principais ao arcebispo de Karaganda Jan Paweł Lenga  e ao nuncio Józef Wesołowski.

Finou no cargo o 18 de xullo de 2016 en Bixkek, con 61 anos.

## Notas
Scout F1

**Scout F1** foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido. Estaba concibido como un lanzador de baixo custo e foi usado desde dous sitios de lanzamento: a Base Vandenberg da Forza Aérea en California e o Complexo de Lanzamento San Marco fronte ás costas de Nixeria.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Scout
*Scout A
*Scout B
*Scout B1
*Scout D1
*Scout E1
*Scout G1
*Scout X1
*Scout X2
*Scout X-2B
*Scout X-2M
*Scout X3
*Scout X-3A
*Scout X-3C
*Scout X-3M
*Scout X-4
*Scout X-4A
*Scout X-5C
*Blue Scout Junior
Lingua zelandesa

O **zelandés** ou **celandés** (*zeêuws*) é unha lingua flamenga occidental, dialecto do neerlandés falada na provincia de Zelandia e na illa de Goeree-Overflakkee, en Holanda Meridional.

Ten destacables diferenzas en pronunciación, gramática e vocabulario con respecto do neerlandés estándar e fai a súa compresión difícil para os falantes de neerlandés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en zelandés
### Bibliografía 
*
The Boy at the Top of the Mountain

***The Boy at the Top of the Mountain*** é o título dunha novela do escritor irlandés John Boyne publicado no ano 2015.

## Sinopse 
Trala morte dos seus pais, Pierrot sepárase do seu mellor amigo Anshel e abandona o seu París natal para vivir coa súa tía Beatrix, quen traballa como ama de chaves nuha mansión. Pero non é unha mansión calquera, senón que é a casa de Berghof, a residencia que Adolf Hitler posúe nos Alpes de Baviera.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Doolin

**Doolin** (en ) é unha vila do condado de Clare que se atopa moi preto da costa oeste de Irlanda e limita coa veciña vila de Lisdoonvarna. Doolin é un destino tutístico popular por conservar con vitalidade a música tradicional irlandesa, que se pode escoitar ao vivo polas noites nos pubs locais. Tamén posúe varios xacementos arqueolóxicos, os máis deles da Idade de Ferro, así como os castelos de Doonagore e Ballinalacken. A área foi oficialmente parte do Gaeltacht do oeste do condado de Clare até 1956.

## Notas
Edu Expósito

**Eduardo "Edu" Expósito Jaén**, nado en Cubelles o 1 de agosto de 1996, é un futbolista español. Xoga de centrocampista no Espanyol, da Primeira División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Cubelles da súa vila natal, pasando máis tarde polas categorías inferiores do Vilanova e o Gavà. En 2014, no seu último ano como xuvenil, ingresou no Damm, co que disputou a División de Honra ás ordes de Cristóbal Parralo.

No verán de 2015 foi fichado polo Fabril, equipo filial do Deportivo da Coruña, que incorporou tamén ao seu compañeiro Lucas Viñas. Debutou co equipo de Manuel Mosquera na Terceira División na primeira xornada da tempada 2015/16, fronte ao Boiro no campo de Barraña, substituíndo na segunda parte a Hugo Rama. Continuou na titularidade durante case todo o resto da tempada, na que disputou sen éxito a promoción de ascenso. 

Debutou co primeiro equipo do Deportivo o 7 de maio de 2017, durante o seu segundo ano na Coruña, na antepenúltima xornada da Primeira División ante o Espanyol en Riazor. O adestrador Pepe Mel aliñouno no centro do campo titular, xunto a Celso Borges, Guilherme e Emre Çolak, nun encontro que acabou en derrota (1-2). Unhas semanas despois certificou co Fabril o ascenso á Segunda División B, despois de que o equipo se proclamase campión do Grupo I de Terceira e derrotase ao Cacereño na promoción. Durante a tempada 2017/18 militou na terceira categoría do fútbol español, ao tempo que compaxinaba máis partidos co primeiro equipo. Pechou a súa etapa de tres anos no Fabril cun total de 95 partidos e 15 goles.

Para a campaña 2018/19 foi subido definitivamente ao primeiro equipo, que acababa de descender á Segunda División e que comezaba a competición con Natxo González como adestrador. Xogou 40 partidos ao longo da tempada, marcando dous goles (ante Numancia e Nàstic), e foi titular nos catro encontros da promoción de ascenso a Primeira, na que o equipo galego caeu eliminado ante o Mallorca.

O 13 de xullo de 2019, anunciouse o seu traspaso ao Eibar, equipo da Primeira División. Xogou as dúas primeiras campañas na máxima categoría, ás ordes de Mendilibar, ata que o equipo descendeu en 2021. Militou unha terceira tempada no club de Ipurua, acadando os 117 partidos e 12 goles.

No verán de 2022 regresou á Primeira División, fichando polo Espanyol,

## Palmarés 
;Fabril
* **Terceira División (1):** 2016/17.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en lapreferente.com .
Luis Fonsi

**Luis Alfonso Rodríguez López-Cepero**, nado en San Xoán, Porto Rico o 15 de abril de 1978, máis coñecido como **Luis Fonsi**, é un cantante, compositor, actor, músico e produtor portorriqueño.

## Discografía 
* 1998: *Comenzaré*
* 2000: *Eterno*
* 2002: *Amor secreto*
* 2002: *Fight The Feeling*
* 2003: *Abrazar la vida*
* 2005: *Paso a paso*
* 2008: *Palabras del silencio*
* 2011: *Tierra Firme*
* 2014: *8*
* 2017: *Despacito (álbum de Luis Fonsi & Daddy Yankee)*

## Filmografía 
## Xiras 
* Tour Comenzaré (1998-1999)
* Tour Eterno (2000-2001)
* Tour Amor Secreto (2002)
* Tour Abrazar La Vida (2003-2004)
* Tour Paso a Paso (2005-2006)
* Tour Palabras del Silencio (2008-2010)
* Tour Tierra Firme (2011-2013)
* Tour Somos Uno (2014-2015)
* Love + Dance World Tour (2017)

## Mercadotecnia 
### Comerciais 
* Pepsi (só en Porto Rico) (2008).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Universal Music Latin Entertainment | Luis Fonsi
* Sitio web oficial de Luis Fonsi
* Luis Fonsi en YouTube
* Luis Fonsi en MySpace
Miguel Blanco Herrero

**Miguel Blanco Herrero** foi un xornalista e escritor español.

## Traxectoria 
Dirixiu o periódico *El Beato Padre Cobos. Periódico inocente, zumbón y hasta literario* en Madrid (1866-67) e colaborou en *La Ilustración Española y Americana*. Marchou a Cuba e foi secretario do Goberno Político de Matanzas (1872) e A Habana (1878) e dirixiu na Habana a revista *La Gaita Gallega* (1872). Foi xefe de Negociado do Ministerio de Instrución Pública (1888).

## Obras 
**El trono y la revolución. Estudios políticos sobre España*, 1852.
**El liberalismo y la democracia*, 1855.
**La Atlántida. Poema*, 1860.
**Arte de hacerse amar por su marido*, 1869.
**De la beneficencia pública en España, su actual organización y reformas que reclama*, 1869
**Manual de compras y ventas. O sea nuevo libro de cuentas ajustadas por mayor y menor conforme al sistema métrico-decimal*, 1869.
**Los billetes de banco y la deuda de Cuba. Su arreglo y amortización*, 1875.
**Isla de Cuba. Su situación actual y reformas que reclama*, 1876.
* *Cuentos para reir*, 1879.
* *Más cuentos para reir*, 1880.
* *Política de España en Ultramar*, 1888.

## Notas
Sydney Park

**Sydney Park**, nada en Filadelfia, Pensilvania, o 31 de outubro de 1997, é unha actriz é comediante estadounidense. Ten ascendencia afroamericana de parte de nai e coreana de parte de pai. Vive na cidade dos Ánxeles.

## Filmografía 
## Discografía 
### Outras cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Tony Brise

**Anthony William Brise**, nado o 28 de marzo de 1952 e finado o 29 de novembro de 1975, foi un piloto inglés que participou en dez Grandes Premios de Fórmula Un en , antes de morrer nun accidente de aviación con Graham Hill.

## Inicios 
Brise naceu en Erith, Kent, fillo de John Brise, un gandeiro de porcos e piloto de carreiras, que gañou o Campionato Mundial de World Stock Car Championship en tres ocasións. Tanto Tony como o seu irmán Tim mostraron interese polo karting a unha idade temperá, e John Brise renunciou á súa afección para apoialos plenamente.

## Carreira temperá do automobilismo 
Brise gañou o seu primeiro campionato do Reino Unido en 1969, e pasou a competir en monoprazas o ano seguinte, conducindo un Elden MK8 Fórmula Ford. En 1971 quedou segundo no BOC British FF1600 Championship. Mentres terminaba o seu grao neste período, un BA en administración de empresas, elixiu continuar competindo nas carreiras de motor, uníndose á fórmula 3 en 1972 para pilotar un Brabham BT28, do equipo dirixido por Bernie Ecclestone. ademais de gañar o John Player. Ao final da tempada gañou un Premio Grovewood por segunda vez, compartido con Tom Pryce. Brise tiña 23 anos.

## Resultados completos na Fórmula 2 
(key) (Carreiras en letra grosa indican pole position) (Carreiras en *italica* indican volta rápida)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*

### Outros artigos
### Ligazóns externas
*Formula One World
*
Colonia (filme)

***Colonia***, tamén coñecido como ***The Colony***, é un filme dirixido por Florian Gallenberger, producido por Benjamin Herrmann, escrito por Torsten Wenzel e Gallenberger que se estreou no 2015. Está protagonizado por Emma Watson, Daniel Brühl e Michael Nyqvist. O filme está ambientado durante golpe de estado chileno de 1973 e na "Colonia Dignidad", unha seita liderada polo predicador alemán Paul Schäfer. O filme é unha coprodución internacional de compañías de Alemaña, Francia e Luxemburgo.

## Personaxes 
* Emma Watson como Lena
* Daniel Brühl como Daniel
* Michael Nyqvist como Paul Schäfer
* Richenda Carey como Gisela
* Vicky Krieps como Ursel
* Jeanne Werner como Doro
* August Zirner como embaixador alemán
* Martin Wuttke como Niels Biedermann
* Julian Ovenden como Roman Breuer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Villa Baviera*
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
John Boyne

**John Boyne**, nado o 30 de abril de 1971 en Dublín, é un novelista irlandés. É o autor dunhas dez novelas e outras cinco novelas para lectores mozos. As súas novelas foron traducidas a máis de 50 linguas.

A súa primeira novela foi publicada en *Sunday Tribune* e en 1993 entrou na lista curta para o Premio Hennessy Literary. No 2015, foi galardoado Doutor de Honra en Letras pola Universidade de East Anglia. Ese mesmo ano, foi membro do xurado do Scotiabank Giller Prize.

## Obra 
### Novelas 
*2000: *The Thief of Time* (Weidenfeld & Nicholson)
*2001: *The Congress of Rough Riders* (Weidenfeld & Nicholson)
*2004: *Crippen* (Penguin)
*2006: *Next of Kin* (Penguin)
*2008: *Mutiny: a Novel of the Bounty (*Doubleday*)*
*2009: *The House of Special Purpose* (Doubleday)
*2011: *The Absolutist* (Doubleday)
*2013: *This House Is Haunted* (Doubleday)
*2014: *A History of Loneliness* (Doubleday)
*2016: ''The Heart's Invisible Furies* (Doubleday)

### Novelas para lectores mozos 
*2006: *O neno do pixama a raias* (David Fickling Books) 
*2010: *Noah Barleywater Runs Away* (David Fickling Books)
*2012: *The Terrible Thing That Happened To Barnaby Brocket'' (Doubleday Children's)
*2013: *Stay Where You Are And Then Leave* (Doubleday Children's)
*2015: *The Boy at the Top of the Mountain* (Doubleday Children's)

### Coleccións de historias curtas 
*2015: *Beneath The Earth* (Doubleday)
*2017: *Yummy*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Carlos Colmeiro Laforet

**José Carlos Colmeiro Laforet**, nado en Vigo en 1906 e finado na mesma cidade o 8 de marzo de 1988, foi un médico xinecólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Colmeiro Rey e Ángela Laforet Cividanes, e sobriño do médico José María Colmeiro Rey. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, doutorouse na Universidade de Boloña e especializouse en xinecoloxía en Alemaña. Exerceu na Coruña como médico tocólogo municipal (1930-1942). Logo do asasinato en Madrid de Víctor Muñoz Baijón en novembro de 1936, foi nomeado xefe provincial de Falange da Coruña. En 1942 trasladouse a Vigo, onde foi tocólogo-xinecólogo e despois director do Hospital Municipal. Autor de varios libros da súa especialidade de toco-xinecoloxía. Foi coeditor da *Revista Internacional de Sexología*. Herdou o título de Conde de Pardo Bazán.

## Obras 
**Estudio sobre la cuestión del parto sin dolor*, 1932.
**Las increciones del ovario*, 1939.
**Las perineotomías*, 1943.
**Nuevos problemas ginecológicos. Estudios de fisiopatología sexual*, 1955.
**Orto y ocaso del feminismo*, 1956.
**La Cibernética y la vida*, 1958.
**Educación, sexo y sexualidad*, 1961.
**Maltusianismo. Razones y sinrazones de la limitación de la natalidad*, 1964.
**La educación sexual de la mujer*.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Rojo del Río en novembro de 1935. Era irmán de Ángel Colmeiro Laforet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* "Los doctores Colmeiro, guías sexuales de los vigueses" *La Voz de Galicia*, 14/7/2007 .
José María Colmeiro Rey

**José María Colmeiro Rey**, nado en Santiago de Compostela o 16 de marzo de 1887 e finado en Vigo o 11 de marzo de 1954, foi un médico e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina en 1913. Médico especialista en pel e enfermidades venéreas e urinarias. Traballou en Vigo para o Concello, Irmás Trinitarias, Garda Civil. En 1925 foi nomeado médico titular do Concello de Vigo. Foi presidente do Colexio Médico Comarcal. Estivo adscrito ao Grupo Autonomista Galego de Valentín Paz-Andrade. Foi moi popular o seu libro *Historia clínica de un beso*, que aconsellaba ao mozos a superar os prexuízos ligado á sexualidade e a previr as enfermidades de transmisión sexual. O seu sobriño foi o tamén médico José Carlos Colmeiro Laforet. Finou en Vigo o 11 de marzo de 1954.
## Obras 
**Evolución e importancia de la gonoterapia*, 1913.
**Historia clínica de un beso*, 1933.

## Vida persoal 
[miniatura|200px|Retrato de Jose Mª Colmeiro Rey, 1895, de [Joaquín Vaamonde.]]
Casou con Josefa Franco Fermoso, que finou en 1964, e foi pai de Jose Carlos e Manuel Colmeiro Franco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Los doctores Colmeiro, guías sexuales de los vigueses
Lista de rexións hititas

Os territorios ocupados polos hititas pódense clasificar en diversas rexións históricas. Nesta listaxe inclúese, tamén os nomes das actuais rexións onde se atopaban. A maioría das rexións coñecémolas a través de escritos e referencias externas, doutras fontes principalmente mesopotámicas e exipcias.

## Rexións hititas históricas 
[miniatura|Mapa de Próximo Oriente sobre o [-1600|1600 a.C.]]
[miniatura|Mapa do [Hititas|Imperio hitita na súa maior extensión baixo Suppiluliumas I (c.1350-1322) e Mursilis II (c.1321-1295). Moitos dos nomes de lugares foron tomados de fontes hititas polo que poden diferir dos nomes de fontes clásicas (ex. Lukka como Licia, Karkija como Caria).]]
Adaniya: Cilicia, Anatolia.

Appawiya: Fronte a Lesbos, en Anatolia.

Dahara: Costa do Mar Negro, en Anatolia.

Haharwa: Anatolia central, ao norte de Hattusa.

Harhasuwanta: Panfilia, sur de Anatolia.

Hariyati: Frixia, Anatolia central.

Harputtawana: Licia, sur de Anatolia.

Kuwaliya: Norte de Frixia, Anatolia.

Pala: Norte de Anatolia.

Terra Baixa Hitita: Sur de Anatolia.

Tishina: Norte de Anatolia.

Tummanna: Costa do Mar Negro, Anatolia.

Ussa: Pitassa, Anatolia central.

Warsiyalla: Anatolia occidental.

Wasuwatta: Situación real ou aproximada descoñecida.

Zalpuwa: no norte de Anatolia, á beira do Mar Negro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Amar pelos dois

**"Amar pelos dois"** (en galego: *Amar polos dous*) é unha canción interpretada polo cantante portugués Salvador Sobral e composta pola súa irmá Luísa Sobral. Esta canción representou a Portugal no Festival de Eurovisión 2017, en Kíiv, e gañou o concurso cun total de 758 puntos.
Hércules (1928)

***Hércules*** foi un semanario deportivo editado na Coruña entre 1928 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario deportivo independiente. Defensor de los clubs modestos*, apareceu en 1928. Estaba dirixido por José R. García González. Entre os seus redactores figurou José Saturnino Mejuto Iglesias. Mantivo rivalidade co semanario vigués *Sprint* e co pontevedrés *Aire*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2012): *A prensa deportiva en Galicia. Historia, modelos e tipoloxía (1909‐2009) *. Universidade de Santiago de Compostela: tese de doutoramento.

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Celia Puente Ojea

**Celia Puente Ojea**, finada en Valencia o 12 de xaneiro de 2011, foi unha avogada, escritora e política galega.

## Traxectoria 
Viguesa. Publicou varios poemas en 1933. En febreiro de 1936 participou en mitins da JAP. Foi dirixente de Acción Católica de Vigo. Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1940), foi rexistradora da propiedade en Cifuentes (1942) e Teruel (1944).

## Vida persoal 
Irmá de Gonzalo Puente Ojea. Casou con Luis Amorós Guillén.

## Notas
Pom Poko

é un filme xaponés de 1994 de comedia e fantasía dirixido por Isao Takahata, producido por Studio Ghibli e distribuído por Toho.

Baséase no folclore do Xapón e conta a historia dos cans mapaches xaponeses, que son representados como unha especie máxica, altamente sociable e quen de empregar a "ciencia da ilusión" para transformarse en calquera cousa, ó igual que os *kitsune* (raposos) e outras figuras cambia-formas. Visualmente, os cans mapaches son representados de tres xeitos diferentes: como animais realistas, como animais antropomórficos que ocasionalmente levan roupa, e como figuras de debuxos baseadas no manga de Shigeru Sugiura (do cal Takahata é grande afeccionado).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Xapón propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 67ª edición dos Óscar
* Yōkai

### Ligazóns externas 
*
Ramphocelus bresilius

O ***Ramphocelus bresilius*** é unha especie de ave paseriforme da familia *Thraupidae* endémica da rexión costeira do leste do Brasil, dende Paraíba cara ó sur até Santa Catarina.

## Hábitat 
O seu principal hábitat natural, son as restingas ou cordóns litorais do Atlántico, incluíndo tamén os bosques húmidos, bosques antigos moi degradados e matogueiras secas, tropicais ou subtropicais, de terras baixas.

Fruxívoro, é doado de atopar na súa bioma natural, onde haxa alimentos dispoñibles. Tende a comportarse de xeito agresivo cara a outras especes de aves ó reclamar a comida. Pode aparecer nas cidades e pode verse nos arredores de Pão de Açúcar no Río de Xaneiro ou na Pista Cláudio Coutinho, que arrodea o parque, na base da montaña.

## Notas
Downton Abbey

***Downton Abbey*** é unha serie de televisión de drama histórico creada por Julian Fellowes e coproducida por Carnival Films e Masterpiece. Foi estreada por ITV no Reino Unido o 26 de setembro de 2010, e por PBS nos Estados Unidos o 9 de xaneiro de 2011 como parte da antoloxía *Masterpiece Classic*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Downton Abbey*, filme de 2019.
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*
Ángel Colmeiro Laforet

**Ángel Colmeiro Laforet**, nado en Vigo o 18 de marzo de 1911, e finado no mesmo concello o 4 de novembro de 1978, foi un avogado e xuíz galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Colmeiro Rey e Ángela Laforet Cividanes. Fixo o Bacharelato no Instituto de Pontevedra. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, que rematou en 1931, e fixo o doutoramento na Universidade de Boloña. En 1936 aprobou as oposicións a Rexistrador da propiedade. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi oficial do Corpo Xurídico Militar e actuou como xuíz instrutor na causa 155/1937 contra 740 masóns de Galicia e Asturias. En 1940 foi nomeado rexistrador da propiedade de Guinea Española. En 1944 pasou a ocupar a praza de rexistrador en Vilafranca do Bierzo e en 1963 a de Santiago de Compostela.

## Vida persoal 
Era irmán de José Carlos Colmeiro Laforet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 75 anos da Lei de represión da masonería e o comunismo
Copa do Xeneralísimo de Rugby 1968-1969

Na tempada 1968-1969 disputouse a **36ª edición da Copa do Xeneralísimo de rugby**, o antigo **Campionato de España**. Participaron dez equipos representativos de catro rexións, repartidos en dous grupos. Os cinco equipos de cada grupo xogaron entre si oito xornadas, quedando dous líderes de grupo que disputaron a final do torneo. A particularidade principal desta edición é que serviu como torneo clasificatorio para a primeira edición da Liga Nacional, que se celebrou na seguinte tempada.
## Torneo
;Sector vasco-catalán

;Sector andaluz-castelán

;Final
* **CR Cisneros 11-8 FC Barcelona**
## Véxase tamén 
### Outros artigos
Federico Mediante

**Federico Mediante Noceda**, nado en Abres (A Veiga) en 1888 de pais de Abres e Conforto, e finado en Madrid en 1951, foi un escritor e xornalista asturiano e ligado a Ribadeo.

## Traxectoria 
[miniatura|Federico e José Mediante [circa|c. 1930.]]
Fillo do mestre Manuel Mediante, Federico acompañaba ó seu avó materno nas viaxes entre Ribadeo e Xixón no seu barco.

Anarquista, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 refuxiouse en Ribadeo onde o seu irmán José rexentaba o Café-Bar Mediante, quedando separado da muller. En Ribadeo escribiu **Versos de Ausencia** e **A orillas del Pilcomayo**, a súa primeira obra de aventuras, xénero que o faría famoso.

Morreu no 1951 dun cancro de gorxa. chamadas daquela 'novelas dun duro',

Asemade, escribiu poesía e crónicas a ambas beiras do Atántico. En 2024 preséntase en Ribadeo unha segunda edición, lanzada por Eoditorial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fernández, Martín (14/5/2017). "Federico Mediante, autor de cien novelas populares vinculado al cine y a Ribadeo" *La Voz de Galicia* .
* Sánchez Chaves, Alberto (8/6/2016) "Federico Mediante Noceda, el explicador" *La Memoria del Bolsilibro* .
Torta Sacher

miniatura|250x250px|*Sachertorte* do Hotel Sacher, Viena.
miniatura|237x237px|Franz Sacher.
miniatura|200x200px|Confeitaría Demel de Viena.
A **torta Sacher**, en alemán ***Sachertorte*** ([ˈzɑxərˌtɔrtə]), é unha torta de chocolate típica de Austria. Consiste en dúas pranchas grosas de biscoito de chocolate separadas por unha fina camada de marmelada de albaricoque e recubertas cun glaseado de chocolate negro por riba e polos lados. O chocolate que cobre a torta permite que se conserve durante períodos longos. Tradicionalmente, acompáñase de nata montada (crema chantilly).

## Historia 
Foi inventada en 1832 por Franz Sacher, entón mozo aprendiz de repostaría, para deleitar a un selecto grupo de invitados do príncipe Klemens Wenzel von Metternich. Tras pasar 16 anos a traballar en Bratislava e Budapest, Sacher volveu a Viena e abriu unha tenda de delicatessen e viños. Eduard, o fillo máis vello de Franz Sacher, foi aprendiz de reposteiro na confeitaría vienesa Demel. Alí empezou a confeccionar a torta do seu pai na forma que hoxe se coñece. En 1876 fundou o Hotel Sacher, aínda hoxe existente, e comezou a vender a *Sachertorte.* Tras a morte de Eduard Sacher, a súa esposa Anna continuou rexentando o hotel.

## Propiedade da receita 
A propiedade da receita foi motivo de disputas legais a mediados do século XX entre os herdeiros de Sacher (donos do hotel) e a pastelaría Demel. A xustiza ditaminou que o hotel tiña dereito a comercializar o doce co apelativo de *Orixinal Sacher-Torte*, mentres que Demel debía facelo como *Eduard Sacher-Torte*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Timur Miroshnychenko

**Timur Valeriyovych Miroshnychenko** (en ucaniano: Тімур Валерійович Мірошниченко), nado en Kíiv o 9 de marzo de 1986, é un presentador ucraíno da canle UA:Pershyi. comentarista ucraíno do Festival de Eurovisión.

## Traxectoria
Foi o presentador do Festival da Canción de Eurovisión Júnior 2009 e 2013 e tamén copresentou a final nacional de 2016. Ademais, copresentou o Festival de Eurovisión 2017 xunto con Oleksandr Skichko e Volodymyr Ostapchuk.

## Notas
Gedeón

***Gedeón*** foi unha revista satírica de carácter conservador publicada na cidade española de Madrid entre 1895 e 1912.

## Traxectoria 
Na súa creación participaron 3 colaboradores da revista Blanco y Negro: Luis Royo Villanueva, Francisco Navarro Ledesma escritor e importante cervantista que foi  o responsable da súa liña ideolóxica e José Roure Mezquiriz, que foi o seu primeiro director.

Os principais obxectivos da sátira e crítica política da publicación foron o Partido Liberal e o Partido Socialista Obreiro Español. Dende novembro de 1898 e até xaneiro de 1899,

Nela colaboraron debuxantes como Pedro Antonio Villahermosa «Sileno», Joaquín Moya, Manuel Tovar, Francesco Sancha Lengo, Beira, Joaquín Xaudaró  ou Ramón López Montenegro. En 1904 foi adquirida por Rodrigo de Figueroa e Torres e finalmente, en 1909, por Torcuato Luca de Tena. Dende ese momento vencellada a empresa deste, Prensa Española, e desaparecendo como publicación  independente en 1912 posto que a incorporou a unha nova cabeceira chamada Ecos, que só durou cinco meses polo que,finalmente, foi incorporada como suplemento dominical do diario ABC.

O modelo de prensa satírica centrada na política terá continuidade na revista *El Mentidero* (1913-1921).

## Galería 

Ficheiro:Artillería de Costa, de Moya.jpg|Artillaría de Costa, de Moya (1903)
Ficheiro:Escándalo aristocrático, de Joaquín Xaudaró.jpeg|Escándalo aristocrático, de Xaudaró (1904).
Ficheiro:Foot-ball diplomático, de Joaquín Xaudaró.jpg|Foot-ball diplomático, de Xaudaró (1904).
Ficheiro:Recordando al clásico, de Moya.jpg|Lembrando ao clásico, de Moya (1909).
Ficheiro:En el templo republicano, de Moya.jpg|No templo republicano, de Moya (1909).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Caparrós Masegosa, Lola;&nbsp;Gamonal Torres, Miguel Ángel (2014).&nbsp;««Gedeón» en las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes (1897-1912)». En Universidad de Granada.Cuadernos de arte de la Universidad de Granada&nbsp;41.
* González Lozano, Cristina (outubro de 2012).&nbsp;«De la caricatura para la divulgación constitucional a su utilización para la crítica política. Gedeón 1898».&nbsp;*Revista Atticus*&nbsp;(19): 28-36.&nbsp;.
* Llera Ruiz, José Antonio (2003).&nbsp;http://pendientedemigracion.ucm.es/info/emp/Numer_09/Sum/4-09.pdf «Una historia abreviada de la prensa satírica en España: desde "El Duende Crítico de Madrid" hasta "Gedeón"».&nbsp;Estudios sobre el mensaje periodístico&nbsp;(9): 203-214.&nbsp;.
* Palacios Remondo, Jesús (1975).&nbsp;«Ramón López Montenegro y de Frías Salazar».&nbsp;*Berceo*&nbsp;(Instituto de Estudios Riojanos) (88): 45-70.&nbsp;.
Salvador Sobral

**Salvador Vilar Braamcamp Sobral**, nado o 28 de decembro de 1989 en Lisboa, é un cantante portugués. Representou ao seu país no Festival de Eurovisión 2017 e gañou con 785 puntos, converténdose no primeiro gañador de Portugal no festival dende que comezou a participar no ano 1964. Presentouse coa canción "Amar pelos dois" ("Amar polos dous"), escrita pola súa irmá Luísa.

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
## Notas
Revista de Galicia (A Habana)

***Revista de Galicia*** foi unha revista editada na Habana en 1886.

## Historia e características 
Fundada por Xosé Fontenla Leal e Secundino Cora García, tiña periodicidade mensual.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Parque de Cervantes

O **parque de Cervantes** (en ) atópase no barrio de Pedralbes, pertencente ó&nbsp;distrito de Les Corts, en Barcelona. Atópase entre a avenida Diagonal e a avenida de Esplugues (nun tramo que se corresponde coa Ronda de Dalt), xusto no límite co termo municipal de Esplugues de Llobregat.

Inaugurado en 1965, está especializado en roseiras. Ten unha extensión de 87&nbsp;665 m².

## Localización 
*Parque de Cervantes*, Av. Diagonal 708-716, Pedralbes, distrito de Les Corts, Barcelona, 08038 Cataluña. A entrada é de balde todos os días da semana ó longo de todo o ano.

## Historia e descrición 
O parque está situado na zona onde antes se atopaba o torrente Estela, que transportaba a auga que descendía desde o cumio de Sant Pere Màrtir.

Foi deseñado por Lluís Riudor i Carol, director entón do Servizo Municipal de Parques e Xardíns de Barcelona. Inaugurado en 1965, destaca pola gran variedade de roseiras, planta á que está dedicado este parque de xeito especial, cun conxunto dunhas 11&nbsp;000 roseiras dunhas 245 variedades distintas.

Pola climatoloxía mediterránea de Barcelona estas roseiras están en floración practicamente dende abril até novembro, aínda que entre maio e xuño alcanzan o cénit na súa floración, que outorga a este parque dunha singular beleza.

Cada ano celébrase neste parque un concurso de rosas novas, que son bautizadas con diversos nomes polos seus creadores.

Ademais das roseiras, no parque hai varias zonas de céspede e pequenos arboredos, así como unha zona de xogos infantís, mesas de tenis de mesa e zona de pícnic. Tamén hai varias pérgolas que xeran zonas de sombra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Les Corts
Blas Agra Mancebo

**Blas Agra Mancebo**, nado en Noia o 3 de febreiro de 1875 e finado en Vigo o 31 de maio de 1957, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|350px|De pé, de esquerda a dereita: [Apolinar Torres, Avelino Rodríguez Elías, Laureano Domínguez Cao-Cordido e Manuel Lustres Rivas. Sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra. Entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.]]
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e na Escola Normal de Mestres. Nos anos de estudante colaborou en *Gaceta de Galicia* e foi director de *El Ciclón*. Exerceu o maxisterio na provincia da Coruña e foi empregado de consumos. A principios do século XX trasladouse a Vigo e foi redactor de *Noticiero de Vigo*. Logo foi redactor, redactor-xefe, e despois director (1944-1949) de *Faro de Vigo*. Colaborou en *Martín Codax*. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un activo comentarista de Radio Vigo, pronunciando conferencias a prol dos sublevados. Foi un dos fundadores da Asociación da Prensa de Vigo en 1907. Foi conselleiro Nacional de Prensa.

## Recoñecementos 
* Medalla ao Mérito do Traballo en 1945.
* Xornalista de honra, outorgado polo Ministerio de Información en 1952.

## Vida persoal 
Casou con María Cambón e foi pai de Carmen, Elena e Concepción Agra Cambón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xibón cristado

O **xibón cristado** (*Hylobates pileatus*) é unha especie de primate da familia dos xibóns. Amosa un marcado dimorfismo sexual na cor da pelaxe: os machos teñen o pelo negro e as femias son de cor branca-agrisada, con só o bandullo e a testa negras. O círculo de pelo branco arredor da cabeza é común de ámbolos dous sexos.

## Notas
Tapir amazónico

O **tapir amazónico** (*Tapirus terrestris*) é unha das cinco especies da familia do tapir, xunto co tapir de montaña, o tapir asiático, o tapir de Baird, e o tapir kabomani. O tapir amazónico é a meirande presa terrestre mamífera do Amazonas.

## Notas
Germán Yanke

**Germán Yanke Greño**, nado en Bilbao o 21 de xuño de 1955 e finado en Sopelana o 14 de maio de 2017, foi un xornalista español.

## Traxectoria 
Era fillo de pai checo. Licenciado en Dereito e Xornalismo, comezou a súa carreira no diario *El Correo* de Bilbao como correspondente na Haia. Até 2000 foi subdirector do diario *El Mundo* na edición do País Vasco que dirixía Melchor Miralles. Tamén ocupou os cargos de director da revista *Época* entre 2000 e 2002, e de director adxunto do programa radiofónico *La Linterna de Cope*.

En maio de 2004 foi contratado pola cadea autonómica madrileña Telemadrid para dirixir e presentar *Telenoticias* 2. A partir de setembro dese ano pasou a facerse cargo dun novo espazo de noticias, *Diario da noite*, cun estilo xornalístico máis persoal, no que se compaxinaba información con opinión e entrevistas.

A relación coa cadea mantívose até finais de 2006, cando os directivos da mesma tomaron a decisión de prescindir de Pablo Sebastián, un dos colaboradores de Yanke, dimitindo este para abandonar Telemadrid e ser substituído polo escritor Fernando Sánchez Dragó. O xornalista alegou *intromisión por motivos políticos no seu traballo*.

Desde principios de 2007 asinaba unha columna no diario *ABC* e do xornal na rede *Estrella Digital.* En setembro de 2010, Ernesto Sáenz de Buruaga fichouno para o faladoiro matinal de *Así son las mañanas*, na cadea radiofónica COPE. Tamén colaborou nos programas *La Tuerka* e *Fort Apache*, presentados por Pablo Iglesias Turrión.

Yanke faleceu o 14 de maio de 2017 aos 61 anos, por insuficiencia respiratoria. A súa saúde era delicada desde que fora vítima dun infarto cerebral en 2013.

## Libros publicados 
* *Furor en Bilbao* (1987)
* *Álbum de agujeros* (1988)
* *La verdad en el pozo* (1999)
* *Blas de Otero con los ojos abiertos* (1999)
* *Euskal Herria, año cero: la dictadura de Ibarretxe* (2003)
* *Ser de derechas: manifiesto para desmontar una leyenda negra* (2004)
* *Ciudad sumergida* (2007)

## Notas 
## Véxase tamén