Saruman

**Saruman** (do inglés antigo *særu man*, "home hábil") é un personaxe creado por J. R. R. Tolkien que fai a súa aparición na novela *O Señor dos Aneis*. Saruman era un dos cinco Istari (Maiar convertidos en Magos) que chegaron ós Portos Grises desde Valinor cando transcorreran mil anos da Terceira Idade. Tamén era coñecido polos elfos como **Curunír** ("home de hábiles recursos"). Seica o seu nome de Maia era **Curúmo**.

Durante séculos tivo como propósito destruír a Sauron, o Señor Escuro, sendo elixido xefe do Consello Branco, pero pouco a pouco, ó estudar a historia e a ciencia dos Aneis de Poder, empezou a desexar o poder para si mesmo. Durante o tempo da Segunda Liñaxe dos reis de Rohan converteuse en suposto aliado e amigo deste pobo, e eles aceptárono compracidos. Máis adiante o Administrador rexente de Gondor entregoulle a chave da torre de Orthanc en Isengarda, que sería o seu lugar de residencia. Logo de que o Consello Branco finalmente expulsara a Sauron do Bosque Escuro, Saruman decidiu non oír máis consello que o seu, e retirouse a Isengarda, fortificándoa e converténdoa en segredo nun lugar dedicado ó mal. Conseguiu infiltrarse na corte do rei Théoden de Rohan por intermedio do conselleiro Gríma Lingua de Verme, e Théoden foi vítima durante moitos anos do feitizo do Mago, que o mantiña como un vello débil.

Durante a Guerra do Anel soubo polas accións de Gandalf que o Anel Único se atopaba na Comarca e non tardou en ter espías alí. Tratou de convencer a Gandalf para unirse xuntos e substituír a Sauron e facerse co poder supremo na Terra Media, pero ó non aceptar Gandalf, pechouno en Orthanc. Logo, mandou capturar ós Hobbits da Irmandade do Anel, sabendo que un deles portaba o Anel. Así foron capturados Merri e Pipin. Posteriormente, dirixiu un ataque de Orcos e Dunlendinos contra os Rohirrim, desatando así a Batalla de Cornoburgo.

Pero Isengarda foi destruída polos ents e os cuornos do Bosque de Fangorn, e o seu exército foi aniquilado no Abismo de Helmo, tamén coa axuda dos cuornos. Logo, Gandalf e os demais señores vitoriosos foron a Isengarda a parlamentar. Saruman aínda intentou danalos co feitizo da súa voz, pero non o logrou. Entón, Gandalf botouno da Orde dos Istari e do Consello, e confioulle a Bárbore a súa vixilancia.

Porén, Bárbore foi dalgún modo dominado polos argumentos do Mago, e finalmente deixouno libre. Derrotado e cheo de odio, Saruman intentou buscar vinganza na Comarca, dominándoa por medio de homes malvados que oprimían ós Hobbits. Pero foi vencido polos hobbits guiados por Frodo, Sam, Merri e Pipin. Finalmente, no outeiro de Vila Bulsa, el e o seu servente Gríma Lingua de Verme son obrigados a fuxir da Comarca. Pero Gríma de súpeto reacciona ante anos de abusos e malos tratos e, tolo de ira, apuñala a Saruman. Entón intenta fuxir, pero as frechas dos Hobbits alcánzano.

O espírito de Saruman elévase no aire e é visto polos Hobbits. Vólvese ó Oeste, de onde viñera orixinalmente, pero desde alí sopra un vento que o dobrega e esvaece. Mentres, o cadáver corrómpese e podrece rapidamente, quedando só os ósos.

## Na Película 
Na versión estendida da película O Regreso do Rei morre ó principio, no parlamento con Gandalf, apuñalado por Gríma Lingua de Verme, a quen á súa vez mata Legolas. O cadáver cae da torre de Orthanc e queda empalado nunha das súas máquinas, que á súa vez xira e o afunde na inundada Isengarda, caendo o seu Palantír á auga. Entón é cando Pipin o colle. Gríma mátao porque Théoden lle dá a liberdade, pero Saruman denégalla e agrídeo; entón apuñálao nas costas. O cadáver do conselleiro rohirrim queda na cúspide da Torre do Mago.

Na triloxía de películas de Peter Jackson sobre O Señor dos Aneis, Saruman foi interpretado polo actor británico Christopher Lee.

**Zarquino** é o nome que dan os Uruk-hai e os habitantes de Isengarda a Saruman. Durante a súa estadía na Comarca todos se refiren ó Mago así. Probablemente teña a súa orixe na palabra *sharku*, que na lingua dos orcos significa "ancián".