open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Neuropilina 2

A **neuropilina 2** ou **neuropilina-2** é unha proteína que nos humanos está codificada no xene ***NRP2*** do cromosoma 2. É un dos dous tipos de neuropilinas humanas, o outro é a NRP1.

Este xene codifica un membro da familia da neuropilina de proteínas receptoras. A NRP2 exprésana unha ampla variedade de tipos celulares. Esta proteína transmembrana únese a SEMA3C, SEMA3F, VEGF-A, VEGF-C, VEGF-D, TGFβ, integrinas e ANGPTL4 para promover vías de sinalización augas abaixo. Consecuentemente, a NRP2 xoga un papel no desenvolvemento cardiovascular, guía de axóns, tumoroxénese, inflamación e doenzas cardiovasculares. Identificáronse múltiples variantes de transcritos deste xene que codifican distintas isoformas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Cinco montañas sagradas do taoísmo

miniatura|260x260px|Localización das cinco montañas sagradas do taoísmo (puntos vermellos) e os catro montes sagrados do budismo (estrelas violetas).
As **cinco montañas sagradas do taoísmo**, tamén chamadas **cinco grandes montañas**, están distribuídas de acordo ás direccións cardinais da xeomancia chinesa. Segundo a mitoloxía chinesa, estas cinco montañas orixináronse do corpo de Pangu, primeiro ser e creador do mundo. A súa lenda, base do taoísmo, di así:«Na antigüidade non existían nin o ceo nin a terra. O universo era un caos en forma de ovo onde se xestaba ao gran deus Pangu. Cando este naceu, o ovo rompeuse en dúas metades, as materias lixeiras eleváronse formando o ceo, e as densas quedaron abaixo formando a terra. Despois de mil anos sostendo o ceo, crecendo cada día e separándoo da terra, morreu o seu corpo para dar lugar ao que coñecemos hoxe. O seu ollo esquerdo converteuse no sol, o dereito na lúa, o seu derradeiro folgo transformouse en nubes, as palabras en tronos e os seus cabelos en estrelas. A súa cabeza, brazos e pés crearon os catro puntos cardinais, da súa sangue naceron os ríos e dos seus tendóns os camiños»O monte Tai, ao ser o máis oriental, asóciase coa saída do sol, representando renacemento e renovación, polo que se considera o máis importante dos cinco e crese que se formou a partir da cabeza de Pangu. Do monte Heng en Hunan procedería do brazo dereito, e do monte Heng en Shanxi, o esquerdo. O monte Song sería o seu embigo, e o monte Hua os seus pés.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sunrise viewed from Mount Tai.jpg|Alborecer dende o monte Tai
Ficheiro:Hua Shan.jpg|Monte Hua
Ficheiro:HengshanMountains.JPG|Monte Heng en Hunan
Ficheiro:Mountheng-Shanxi2019.jpg|Monte Heng en Shanxi
Ficheiro:The Songshan Buddhist Academy Lied in Mount Song.jpg|Monte Song
Kulmbach

**Kulmbach** é a capital do distrito de Kulmbach en Baviera en Alemaña. A cidade é famosa polo castelo de Plassenburg, que alberga o maior museo de soldados de chumbo do mundo.

## Xeografía 
### Lugar 
Kulmbach atópase no medio da provincia bávara da Alta Franconia, a uns  ao noroeste da cidade de Bayreuth . Ao sur de Kulmbach, o río Main comeza na converxencia das súas cabeceiras, a Main Branca e a Red Main.

### Barrios da cidade 
Kulmbach divídese nos seguintes distritos (con poboación entre corchetes):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Deutscher Städteatlas* (1989). Banda: IV; 9 Teilband. *Acta Collegii Historiae Urbanae Societatis Historicorum Internationalis* - Serie C. *Im Auftrag des Kuratoriums für vergleichende Städtegeschichte e. V. und mit Unterstützung der Deutschen Forschungsgemeinschaft, hrsg*. von Heinz Stoob †, Wilfried Ehbrecht, Jürgen Lafrenz e Peter Johannek. Stadtmappe Kulmbach, Autor: Friedrich Bernward Fahlbusch. ; ISBN&nbsp;3-89115-039-3, Dortmund-Altenbeken 1989.
* Bogner, Franz X. (2006). *Der Obermain. Ein Luftbildporträt von Bayreuth bis Bamberg*. Ellwanger-Verlag, Bayreuth, .

### Outros sitios web 
* Da Historia de Kulmbach (Museo da Paisaxe Superior)
* Cámara web en directo con vistas á praza de abastos  
* Historia de Kulmbach: http://kulmbach.bayern-online.de/die-stadt/kultur/geschichte/
Castelo de Plassenburg

O **castelo de Plassenburg** é un edificio construído nas alturas da cidade de Kulmbach en Baviera. É un dos castelos máis impresionantes de Alemaña e un símbolo da cidade. Durante moito tempo considerouse un modelo de construción de fortaleza.

O castelo foi mencionado por primeira vez en 1135 durante o reinado do conde Berchtold II de Andechs. Desde 1340, os membros da Casa de Hohenzollern residen neste castelo. En 1554 o castelo foi destruído e reconstruído polo arquitecto Caspar Vischer. En 1810 a cidade de Külmbach foi anexionada a Baviera. O castelo foi usado como prisión, despois como hospital militar.

### Actividade cultural 
O castelo, xestionado pola "Administración Estatal de Castelos, Xardíns e Lagos de Baviera", alberga varios museos: o museo de estatuíñas de peltre con preto de 300.000 pezas, o museo rexional do Meno e algunhas coleccións de arte nacionais. É un lugar de encontro para diversos eventos culturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Casa de Hohenzollern

### Outros proxectos 
*  Wikimedia Commons contén imaxes e outros arquivos sobre o **Castelo de Plassenburg**

### Ligazóns externas 
*   Alle burgen.
Universidade Leuphana de Lüneburg

A **Universidade Leuphana de Lüneburg** é unha universidade estatal patrocinada por unha fundación de dereito público en Lüneburg, na Baixa Saxonia.

## Directrices de ensino e investigación 
### Plan de Educación 
No ensino, estableceu un modelo de estudo altamente interdisciplinar que é pouco habitual en Alemaña, cunha universidade para o título de bacharelato, unha escola de posgrao para combinar estudos de máster e doutoramento e unha escola profesional para a educación superior.

### Actividade investigadora 
A súa investigación céntrase na educación, a cultura, a sostibilidade e a economía, que ao mesmo tempo son as temáticas das súas facultades principais. 

## Notas 
## Véxase tamén
Chalatenango

**Chalatenango** é a cabeceira do Departamento homónimo do Salvador. O seu territorio divídese en 6 cantóns e 36 caseríos. Ten unha poboación de 29&nbsp;271 habitantes segundo o censo de 2007, o que o converte no municipio máis poboado do departamento e o número 47 a nivel nacional. A extensión territorial do municipio está distribuída de tal xeito que ten unha área rural de 131,05 km² aproximadamente e unha área urbana de 0,75 km² aproximadamente.

## Notas
San Miguel, O Salvador

**San Miguel** é unha cidade e municipio do departamento de San Miguel, O Salvador. É tamén a capital departamental do departamento homónimo. Historicamente é a cidade máis importante da zona oriental do país. Ten unha poboación estimada de 247&nbsp;119 habitantes no ano 2013, o que a converte na cuarta cidade máis poboada do país, e a terceira máis importante pola súa influencia económica. Está situada a 138 km ao leste da capital, San Salvador.

San Miguel foi fundada o 8 de maio de 1530 polo Capitán Luis de Moscoso baixo o nome completo de San Miguel de La Frontera, como baluarte para a conquista do reino lenca de Chaparrastique, convirténdose así na segunda cidade colonial española dos territorios hoxe salvadoreños, aínda que se trasladou á súa actual localización en 1586. Desde entón, San Miguel converteuse en émula e rival de San Salvador como segunda cidade en importancia dentro da Alcaldía Maior de San Salvador e, posteriormente, da Intendencia de San Salvador durante toda a época da colonización española. San Miguel viu fenecido o seu liderado político dentro da nación a finais do século XIX e comezos do XX debido ao ascenso económico de Santa Ana coa agricultura do café, conxuntamente co feito de que o goberno salvadoreño dividiu toda a zona oriental en catro departamentos disminuíndo a influencia política da elite migueleña.

Cara a mediados do século XX tivo un importante desenvolvemento económico debido á agricultura de algodón e henequén, pero a guerra civil salvadoreña alterou a súa economía e sociedade. Na actualidade, xa a finais do século XX e comezos do XXI, San Miguel foi recuperando pouco a pouco o seu liderado económico e político, en gran medida polas achegas dos salvadoreños nos Estados Unidos que reposicionaron a cidade como o principal centro de comercio de toda a Zona Oriental do Salvador.

Por outra parte, outra das razóns polas que San Miguel é popularmente coñecida entre a sociedade salvadoreña é porque nesta localidade ten lugar o Carnaval de San Miguel, a festa popular máis importante do Salvador que se celebra no mes de novembro no transcurso das festas patronais.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Alcaldía de San Miguel - Historia.
Sensuntepeque

**Sensuntepeque** é unha cidade do Salvador, cabeceira do departamento de Cabañas, situada na zona central do país. Está situada a 83 km ao nordeste da capital, San Salvador, e a unha altitude de 820 m.

Ten unha poboación de 45 000 habitantes, e unha extensión territorial de 306,33 km². Está subdividido xeograficamente en 22 cantóns e 236 casaríos na zona rural. A zona urbana divídese en catro barrios e 28 colonias.

## Historia 
Sensuntepeque é unha poboación de orixe precolombiana e, segundo confirma a toponimia rexional, foi fundada por tribos lencas a finais do século XV, emporiso guerreiros yaquis ou
pipís incursionaron por esta poboación e cambiáronlle o seu nome primitivo polo que aínda ostenta, que é de xenuína procedencia e estrutura náhuatl.

A localidade foi fundada por pipís no ano 1550. En 1799 converteuse en cabeceira do partido de Titihuapa. O 20 de decembro de 1811, os seus poboadores alzáronse contra o dominio colonial español.

Proclamada a independencia en 1821, durante o goberno de José María Cornejo (1829-1832) recibiu o título de vila.

O 27 de xaneiro de 1865 a cámara de deputados, considerando a súa poboación, riqueza, ornato e cultura dos seus habitantes, decretou conferirlle o título de cidade á vila; este decreto foi aprobado pola cámara de senadores o 3 de febreiro. O presidente Francisco Dueñas aprobou o decreto lexislativo conferindo o título de cidade á vila de Sensuntepeque o 4 de febreiro de 1865. O decreto é publicado no xornal oficial do goberno *El Constitucional* no número 73 do tomo 1 publicado o luns 6 de marzo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sensuntepeque
* Sitio oficial
Vía Galega

**Vía Galega** é unha plataforma política creada no 2018, por máis de corenta colectivos sociais, para a defensa dos dereitos nacionais de Galiza.

## Historia 
En novembro de 2017, diversas agrupacións da órbita do nacionalismo galego: Fundaçom Artábria, Fundación Alexandre Bóveda, Fundación Galiza Sempre, Fundación Manuel María, Fundación Moncho Reboiras, Fundación Terra e Tempo e Fundación Vía Galego, lanzaron un manifesto no que apelaban á constitución dunha iniciativa social en defensa dos dereitos nacionais do pobo galego. 

A organización foi constituída no 2018, nunha reunión de máis de corenta colectivos de distintos eidos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do proxecto.
Rafael Abalo Seoane

**Rafael Abalo Seoane** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante en Pontecesures. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Pontecesures o 11 de novembro de 1938. Cesou no cargo o 26 de febreiro de 1940. 

## Vida persoal 
Casou en Pontecesures con Ramona Mosquera Castromán en 1930.
## Notas
Hiawatha

[dereita|miniatura|*Hiawatha* por [Thomas Eakins, . ]]
**Hiawatha** (Haiëñ'wa'tha), tamén coñecido como **Ayenwathaaa** ou **Aiionwatha**, foi un líder indíxena e cofundador da Confederación Iroquesa. Era un dirixente do pobo onondaga, ou do pobo mohawk, ou de ambos. Segundo algunhas teorías, naceu entre os onondaga mais foi adoptado polos mohawk.

## A Confederación Iroquesa 
Dentro da Confederación Iroquesa, que contaba orixinalmente con cinco tribos (mohawk, onondaga, oneida, cayuga e seneca), Hiawatha foi o líder da tribo mohawk. Alí era moi coñecido por todas as tribos. Era un grande orador, e eventualmente converteríase no representante do Gran Pacificador. O Gran Pacificador era un home que esperaba estender a paz por todo o Territorio Haudenosaunee (Iroqués). Debido ao feito de que tiña un grave impedimento para a fala, o Gran Pacificador necesitaba un voceiro. Hiawatha estaba disposto a falar en nome de Dekanawidah porque a violencia se desenvolvía en todo o territorio iroqués. Durante estes tempos de caos, un líder chamado Tadodaho, que desprezaba a idea da paz, matou a muller e ás fillas de Hiawatha. Despois, Hiawatha converteuse no orador do Pacificador, para que puidese deter a violencia. Dewanawidah e Hiawatha finalmente conseguiron a paz en todos os iroqueses prometendo a Tadodaho que Onondaga se convertería na capital do Gran Consello, o principal órgano de goberno dos iroqueses. Hiawatha e Dekanawidah crearon a Gran Lei da Paz, rexistrada nos cintos wampum, para solidificar o vínculo entre as cinco nacións orixinais dos iroqueses.

Entre os nomes dos cincuenta Hoyenah (sachems) tradicionais dos Haudenosaunee, Hiawatha (entre outros) é un representante dos Mohawk, e Tadodaho dos Onondaga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bonvillain, Nancy (2005). *Hiawatha: founder of the Iroquois Confederacy.*  
* Hale, Horatio (1881). *Hiawatha and the Iroquois confederation: a study in anthropology.*
* Hatzan, A. Leon (1925). *The true story of Hiawatha, and history of the Six Nations Indians.*
*Schoolcraft, Henry Rowe (1856). *The Myth of Hiawatha, and Other Oral Legends, Mythologic and Allegoric, of the North American Indians.*
* Laing, Mary E. (1920). *The hero of the longhouse.*
* Saraydarian, Torkom and Joann L Alesch (1984). *Hiawatha and the great peace.*    
* Siles, William H. (1986). *Studies in local history: tall tales, folklore and legend of upstate New York.*
Northrop Grumman B-21 Raider

O **Northrop Grumman B-21 Raider** é un bombardeiro pesado estadounidense que está sendo desenvolvido para a Forza Aérea dos Estados Unidos (USAF) por Northrop Grumman. Como parte do programa Long Range Strike Bomber (LRS-B), será un gran bombardeiro intercontinental estratéxico, de longo alcance, con armament pesado e furtivo para a USAF, capaz delanzar armas convencionais e termonucleares.

En 2021 agardábase que o bombardeiro entrase en servizo cara 2026-2027. Vai complementar as frotas de bombardeiros Rockwell B-1 Lancer, Northrop Grumman B-2 Spirit, e Boeing B-52 Stratofortress en servizo cos Estados Unidos, e finalmente substituirá a eses modelos.

## Notas
José María Cornejo

**José María Cornejo**, nado en San Vicente o 10 de novembro de 1788 e finado no mesmo San Vicente o 24 de novembro de 1864, gobernou a República do Salvador como Xefe Supremo do 30 de xaneiro de 1829 ao 16 de febreiro de 1830, e do 4 de decembro de 1830 ao 3 de abril de 1832.

## Biografía 
José María Cornejo naceu en San Vicente o 10 de novembro de 1788. Os seus pais foron José Manuel Cornejo e Ana María Jacoba Merino y Guevara. Casou con Josefa Nicolasa de Lesaca. Morreu na mesma cidade de San Vicente o 24 de novembro de 1864.

### Estudos 
Estudo Filosofía na Cidade de Guatemala, saíndo de Bacharel o 14 de xaneiro de 1809. Logo estudou Dereito Canónico, que non terminou, e despois Dereito Civil, que tampouco chegou a concluír.

Ademais foi alcalde de San Vicente e Rexedor Perpetuo.

### Xefatura do Estado do Salvador 
Cando os pobos foron convocados a eleccións de Xefe do Estado e Vicexefe do Estado, José María Cornejo gañou a xefatura e Nicolás Espinoza gañou a vicexefatura. Foron nomeados por decreto lexislativo do 22 de xaneiro de 1829. Tomou posesión o 30 de xaneiro de 1829.

Realizou a erección do Colexio Seminario cuxa creación foi decretada en 1825; formou tamén unha escola lancasteriana. Edificou garitas e levantou muros para a seguridade do tráfico interior; tamén propuxo camiños e levantou pontes e calzadas de pedra. Reparou os acuedutos da cidade de San Salvador que estiveran arruinados por máis de 15 anos.

## Notas
San Vicente, O Salvador

**San Vicente** é a cidade capital e municipio do departamento homónimo no Salvador. Foi fundada no ano 1635 e chegou a ser capital do Estado entre 1834 a 1840, cando O Salvador formaba parte da República Federal de Centro América. Durante a colonización española, foi unha das localidades máis importantes da Intendencia de San Salvador.

Segundo o censo de 2007, a súa poboación era de 53 213 habitantes.
Gonzalo Pintos Reino

**Gonzalo Pintos Reino**, nado en Santiago de Compostela e finado nas Palmas de Gran Canaria o 18 de novembro de 1926, foi un xuíz e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de primeira instancia de Xinzo de Limia, Lalín, A Estrada (1898-1905), e Noia. Despois foi nomeado Tenente fiscal da Audiencia de Lugo, presidente das audiencias provinciais de Pontevedra, da Coruña e despois da Audiencia Territorial de Las Palmas. Colaborou en *Gaceta de Galicia* e *La Cruz de Santiago*. Finou en Las Palmas o 18 de novembro de 1926.

## Obras 
* *El Rey D. Pedro de Castilla. Vindicación de su reinado*, 1929.

## Vida persoal 
Casou con Antonia García García-Lozano, filla de Matías García Lozano e irmá de Luciano García García-Lozano, que finou en Compostela en 1960.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Departamento de San Vicente

**San Vicente** é un dos catorce departamentos que conforman a República do Salvador, na rexión Paracentral. A cidade cabeceira é San Vicente.

San Vicente é a cidade cabeceira do municipio e departamento homónimos. Foi fundada no ano 1635 e chegou a ser capital da república no século XIX. Durante a colonización española, foi unha das localidades máis importantes da Intendencia de San Salvador.

## Historia 
No departamento atopáronse restos e vestixios arqueolóxicos da cultura dos nahuas de kuskatan e dos nonualcos, en municipios como San Cayetano Istepeque, Verapaz, Tepetitán e Tecoluca. O departamento foi creado durante a administración do primeiro xefe de Estado e prócer da Independencia Centroamericana Juan Manuel Rodríguez, o 12 de xuño de 1824 e funcionou como capital do Salvador de 1834 a 1840.

## Xeografía 
O departamento pertence á zona central da república. Limita polo norte co departamento de Cabañas, polo leste, cos de San Miguel e Usulután, polo sur, con Usulután, La Paz e o océano Pacífico, e polo oeste, con La Paz e Cuscatlán.

O seu punto máis elevedo sitúase nas coordenadas 13.596546, -88.837866, especificamente no volcán Chinchontepec a 2.182 msnm.

## División administrativa 
### Distritos 
Consta de dous distritos que son: 

* San Vicente: San Vicente, Apastepeque, Guadalupe, Tecoluca, Verapaz, Tepetitán, San Cayetano Istepeque.

* San Sebastián: San Sebastián, San Esteban Catarina, San Lorenzo, Santo Domingo, San Ildefonso, Santa Clara

## Municipios 
O departamento de San Vicente está dividido en 13 municipios:

Poboación estimada: 155 265 habitantes (2001)
Extensión territorial: 1 184,02 km²

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web de la ciudad de San Vicente
* Alcaldía Municipal de San Vicente 
* Mapa de San Vicente
* Turismo en San Vicente
Secrets of the Saqqara Tomb

***Secrets of the Saqqara Tomb*** é un filme documental británico de 2020 dirixido por James Tovell. O filme segue a un grupo de arqueólogos exipcios que descobren unha tumba do século -XXV na necrópole de Saqqara, xusto ó pé do Cario, a cal permaneceu agochada durante 4&nbsp;400 anos.

O filme foi producido por At Land Productions e Lion Television.

## Sinopse 
Un equipo de arqueólogos locais, liderados polo exiptólogo Mohammad Mohammad Yousef, descobre os pasadizos, pozos e tumbas nunca antes explorados dun dos descubrimentos máis importantes do Antigo Exipto xamais atopados na necrópole de Saqqara. Considerado como un dos achados máis significativos en case cincuenta anos, a tumba perfectamente conservada está ocupada por Wahtye, un sacerdote de alto rango que viviu durante a quinta dinastía de Exipto, e a súa familia. Durante a escavación o equipo atopa varios artefactos, incluíndo posesións persoais, estatuas e a momia do sumo sacerdote e a súa familia, así como un cachorro de león momificado.

## Estrea 
O filme estreouse en liña a través de Netflix o 28 de outubro de 2020.

## Notas
Departamento de La Paz

**Departamento de La Paz** ou **departamento La Paz** pode referirse a:

* **departamento de La Paz**, división administrativa de Bolivia;
* **departamento de La Paz**, división administrativa do Salvador;
* **departamento de La Paz**, división administrativa de Honduras
* **departamento La Paz**, departamento da Provincia de Catamarca, Arxentina;
* **departamento La Paz**, división administrativa da Provincia de Entre Ríos, Arxentina;
* **departamento La Paz**, división administrativa da Provincia de Mendoza, Arxentina.
La Libertad, O Salvador

**La Libertad** é un municipio salvadoreño do departamento homónimo. Tiña unha poboación estimada de 35&nbsp;589 habitantes no ano 2013. A economía da poboación está baseada na agricultura e, en maior medida, no sector servizos e na pesca. La Libertad destaca por ser un lugar de lecer e diversión de praia máis preferidos polos capitalinos salvadoreños, debido á súa proximidade e a que desde a segunda metade do século XIX converteuse no porto máis próximo á Cidade de San Salvador, o que lle permitiu desenvolver un sector hostaleiro a carón o mar.

## Notas 
## Véxase tamén
Severino García Sierra

**Severino García Sierra**, nado cara a 1911 e finado na Pobra do Caramiñal o 21 de outubro de 1989, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Curmán de Raimundo García Domínguez. Foi elixido concelleiro de Pontecesures en 1960. Nomeado alcalde de Pontecesures, tomou posesión en abril de 1961. Cesou no cargo en 1970. Finou na Pobra do Caramiñal o 21 de outubro de 1989 con 78 anos.

## Vida persoal 
Casou con Ramona Maestú Sierra e foi pai de Eloísa e Victoria Eugenia García Maestú.

## Notas
Desmatochelys

***Desmatochelys*** (do grego δεσμός *desmos* 'ligazón' + χέλῡς *khelus* ‘tartaruga’) é un xénero extinto de tartarugas de mar que pertence á familia *Protostegidae*. 
Este xénero contén dúas especies coñecidas, ***D. lowii*** e ***D. padillai***. *D. lowii* foi descuberto por primeira vez en 1895, seguido de *D. padillai* en 2015. Estímase que ten máis de 120 millóns de anos, sendo *D. padillai* a especie máis antiga coñecida de tartaruga mariña.

Desmatochelys viviu durante o Cretáceo, e tiña un amplo rango xeográfico, principalmente ao longo do mar interior occidental.

## Taxonomía 
O xénero contén dúas especies:
* *Desmatochelys lowii*
* *Desmatochelys padillai*

## Notas
Kyhytysuka

***Kyhytysuka*** é un xénero extinto de ictiosauro da familia *Ophthalmosauridae* do Cretáceo inferior de Colombia. O animal foi previamente asignado ao xénero *Platypterygius*, pero recibiu o seu propio xénero en 2021. *Kyhytysuka* foi un oftalmosáurico de tamaño mediano con dentición heterodonte e varias adaptacións que suxiren que era un cazador de vertebrados macropredador que vivía en augas pouco profundas. Contén unha única especie, ***Kyhytysuka sachicarum***. 

## Filoxenia 
{{clade| style=font-size:85%; line-height:85%
|1={{clade
 |1=*Athabascasaurus bitumineus*
 |label2=Ophthalmosauria&nbsp;
 |2={{clade
  |label1=Ophthalmosauridae&nbsp;
  |1=   
  |label2=Brachypterygiidae&nbsp;
  |2={{clade
   |1=   
   |2=}}}}}}}}

## Notas
Ovolactovexetarianismo

miniatura|Bufé ovolactovexetariano
O **ovolactovexetarianismo** é unha dieta que exclúe a carne e o peixe. Porén, a diferenza de dietas máis restritivas como o veganismo, inclúe ovos, leite e produtos lácteos (como o queixo e a manteiga) e alimentos vexetais como cereais, legumes, cogomelos, froitas ou verduras.

O ovolactovexetarianismo é a variante do vexetarianismo máis común en Occidente. A maioría da xente que di ser vexetariana segue esta dieta, xa que para moitas persoas o vexetarianismo estrito é demasiado complicado. Isto débese a que a maioría dos produtos de consumo humano diario inclúe leite ou ovo. Con todo, na actualidade hai moitos produtos elaborados só con ingredientes vexetais, polo que seguir esta dieta xa non resulta complicado. 

Por outra banda, nos eidos da medicina e a nutrición non hai acordo sobre os beneficios dunha alimentación vexetariana en relación coa saúde cardiovascular.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Veganismo
Luciano García García-Lozano

**Luciano García García-Lozano**, finado en Pontecesures en abril de 1967, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Matías García Lozano, natural de Ortigosa de Cameros e establecido en Pontecesures como almacenista grosista de cereais, e Dolores García-Pertierra García. Foi nomeado alcalde de Pontecesures o 26 de febreiro de 1940. Cesou no cargo o 26 de agosto de 1944. Finou en Pontecesures en abril de 1967.

## Vida persoal 
Foi pai de Andrés, Luciano, José María, Luisa e María Dolores García de la Riva.
## Notas
Dólar de prata Benjamin Franklin

:*Para o dólar de 1776 coñecido como "dólar Franklin", véxase dólar Continental.*

O **dólar de prata Benjamin Franklin** é un programa de emisións conmemorativas, non circulantes, da Casa da Moeda dos Estados Unidos, cuñadas en 2006 na Ceca de Filadelfia.

Este programa foi autorizado pola Lei 108-464, do 21 de decembro de 2004, pola que se creaba unha serie de dúas moedas conmemorativas para honrar o 300º aniversario do nacemento de Benjamin Franklin (1706-1790). Trátase de senllas moedas dun dólar de prata, unha delas dedicada á etapa xuvenil de Franklin como científico e outra á súa madureza, como un dos Pais Fundadores dos Estados Unidos.

## Contexto 
En 2004, a Comisión de Servizos Financeiros da Cámara de Representantes dos Estados Unidos aprobou por unanimidade un proxecto de lei presentado por Mike Castle, membro do Congreso de Delaware, que promovía unha emisión monetaria para celebrar o 300º aniversario de Benjamin Franklin, un dos Pais Fundadores da nación. 

Entre os motivos sinalados para tal merecemento, ademais da coincidencia da data do tricentenario, no proxecto de lei salientábanse os seguintes: Franklin foi o único Pai Fundador que puxo a súa sinatura en todos os documentos relacionados coa fundación dos Estados Unidos; ademais, foi o impresor e o produtor do papel moeda oficial das colonias de Delaware, Pensilvania, Nova Jersey e Maryland, e, durante a Revolución Americana, deseñou, entre outras, a primeira moeda dun dólar dos Estados Unidos, coñecida como dólar Continental.

No reverso, obra de Charles L. Vickers, reprodúcese unha popular viñeta política de Franklin que presenta unha serpe cortada en anacos, cada un coa inicial dun territorio e co texto *Join, or die* ("Únete ou morre"), en alusión a que a unidade das colonias era unha cuestión transcendental.

A Casa da Moeda de Filadelfia encargouse da cuñaxe de todas as moedas, tanto as de Franklin "científico" como as do "Pai Fundador", e tanto na súa versión estándar como con acabamento especial (*proof*), remarcando así a vinculación do persoeiro homenaxeado con esta cidade. A cantidade de dólares de Franklin como "científico" foi de 61.956 en condición estándar e 137.808 con acabamento *proof*.

Pola súa banda, no reverso, do que se encargou Donna Weaver, reprodúcese o dólar Continental, que foi a primeira moeda cuñada nos Estados Unidos á que se lle atribúe o valor facial dun dólar, e que foi deseñada polo propio Franklin en 1776. que se venderon a un prezo oficial de 35 dólares e 39 dólares, respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "2006 Benjamin Franklin Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Dólar de prata do Xardín Botánico dos Estados Unidos

O **dólar de prata do Xardín Botánico dos Estados Unidos** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 1997 e cuñada pola Ceca de Filadelfia.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 103-328, do 29 de setembro de 1994, pola que se creaba unha moeda conmemorativa para conmemorar o 175º aniversario Xardín Botánico dos Estados Unidos, en Washington, promovido polos Pais Fundadores George Washington, Thomas Jefferson e James Madison, e creado en 1820 polo presidente James Monroe.

## Deseño 
Os deseños do dólar de prata do Xardín Botánico dos Estados Unidos foron aprobados en xaneiro de 1997 polo secretario do Tesouro. 

O anverso desta moeda, deseñado por Edgard Z. Steever, representa en primeiro termo a figura dunha rosa como flor nacional, baixo unha grilanda de rosas.

Pola súa banda, no seu reverso, creado por William C. Cousins, reprodúcese unha imaxe da fachada francesa con múltiples arcos do edificio do Xardín Botánico dos Estados Unidos en Washington. A a súa produción foi de 58.505 exemplares en coindición estándar e 189.671 con acabamento especial (*proof*); é dicir, un total de 248.176 exemplares, algo menos da metade da tiraxe máxima autorizada.

A moeda comercializouse cunha recarga no seu custo e o beneficio conseguido coa súa venda destinouse ao Fondo Nacional para o Xardín Botánico dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "1997 Botanic Garden Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Neuropilina

As **neuropilinas** (NRP) son proteínas receptoras que son activas nas neuronas.

Existen dúas formas de neuropilinas no corpo humano, chamadas NRP-1 e NRP-2. As neuropilinas son glicoproteínas transmembrana, que se documentou primeiramente que regulaban a neuroxénese e a anxioxénese ao formaren complexos con receptores da plexina/semaforina de clase 3 e receptores de VEGF/VEGF, respectivamente. As neuropilinas actúan predominantemente como correceptores, xa que teñen un dominio citoplasmático moi pequeno e así dependen de receptores da superficie celular para transducir os seus sinais a través da membrana plasmática. Aínda que as neuropilinas se atopan comunmente na superficie celular, tamén se informou da súa presenza dentro das mitocondrias e o núcleo. Ambos os membros da familia da neuropilina poden encontrarse tamén en formas solubles creadas por empalme alternativo ou por desprendemento de ectodominio desde a superficie celular.

A natureza pleiotrópica dos receptores NRP ten como resultado que estean implicados en diversos procesos celulares, como a guía de axóns e a anxioxénese, a resposta inmunitaria e a remielinización. Por tanto, a desregulación da actividade das NRP foi asociada con moitas condicións patolóxicas, como moitos tipos de cancro e enfermidades cardiovasculares.

## Aplicacións 
A neuropilina 1 é unha diana terapéutica no tratamento da leucemia e o linfoma, xa que se observou que hai un incremento da súa expresión nas liñas celulares de leucemia e linfoma. Ademais, o antagonismo da neuropilina-1 inhibe a migración e adhesión de células tumorais.

## Estrutura 
As neuropilinas conteñen os seguintes catro dominios:
* Dominio CUB N-terminal (para o complemento C1r/C1s, Uegf, Bmp1) 
* Dominio do factor de coagulación de tipo 5/8, C-terminal (dominio de discoidina)
* Dominio MAM (para a meprina, proteína A-5 e a proteína receptora tirosina foasfatase mu)
* Dominio C-terminal de neuropilina

A estrutura do dominio B1 da neuropilina 1 determinouse por difracción de raios x cunha resolución de  2,90 Å. A estrutura secundaria deste dominio é nun 5% en hélice alfa e nun 46% en folla beta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Salvador Sánchez Cerén

**Salvador Sánchez Cerén**, nado en Quezaltepeque o 18 de xuño de 1944, é un profesor e político salvadoreño.  Foi presidente da República do Salvador desde o 1 de xuño de 2014 até o 1 de xuño de 2019, sendo ademais un dos principais dirixentes do partido Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional e excomandante da desaparecida organización político militar Forzas Populares de Liberación Farabundo Martí.

Foi vicepresidente do Salvador logo de vencer nas eleccións do 15 de marzo de 2009, xunto co seu compañeiro de fórmula, Mauricio Funes. Asumiu o cargo o 1 de xuño de 2009, sendo tamén nomeado ministro de Educación polo presidente Funes.

O 9 de marzo de 2014 gañou as eleccións presidenciais en segunda volta contra o candidato Norman Quijano da partido ARENA. Tomou posesión o 1 de xuño de 2014 ao 1 de xuño de 2019.

Nado no seo dunha familia de artesáns, realizou os seus estudos de profesorado na Escola Normal do Salvador, na capital salvadoreña. En 1965 foi un dos fundadores da Asociación Nacional de Educadores Salvadoreños (ANDES 21 de xuño). En 1970 participou na creación das FPL, a primeira organización armada de esquerda do Salvador. Dentro da organización foi coñecido polo pseudónimo de Leonel González.

## Obras literarias 
* Sánchez Cerén, Salvador (2009). *Con sueños se escribe la vida: Autobiografía de un revolucionario salvadoreño.* El Salvador. Ocean Sur. ISBN 978-1-921438-16-5
* Sánchez Cerén, Salvador (2011). *FMLN en el Gobierno.* El Salvador. Ocean Sur. ISBN 978-1-921700-40-8
* Sánchez Cerén, Salvador (2012). *La guerra que no quisimos: El Salvador, 1980-1992.* El Salvador. Ocean Sur. ISBN 978-1-921700-49-1
* Sánchez Cerén, Salvador (2012). *Ana María, combatiente de la vida: Mélida Anaya Montes: salvadoreña, maestra, guerrillera.* El Salvador. Ocean Sur. ISBN 978-1-921700-64-4
* Sánchez Cerén, Salvador (2012). *El país que quiero: 2014: Elecciones presidenciales en El Salvador.* El Salvador. Ocean Sur. ISBN 978-1-921700-87-3

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *El Blog de Salvador* 
* Salvador Sánchez Cerén en Facebook.
* Salvador Sánchez Cerén en Twitter.
* Fotografías de Salvador Sánchez Cerén
* Sitio web de la Vicepresidencia de la República de El Salvador 
* Biografía por CIDOB.
Dólar de prata do centenario dos Boy Scouts dos Estados Unidos

O **dólar de prata do centenario dos Boy Scouts dos Estados Unidos** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 2010 e cuñada pola Ceca de Filadelfia.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 110-363, do 8 de outubro de 2008, pola que se creaba unha moeda conmemorativa do centenario dos Boy Scouts dos Estados Unidos.

## Deseño 
O secretario do Tesouro, Timothy F. Geithner, aprobou os deseños para o dólar conmemorativo do centenario dos Boy Scouts dos Estados Unidos o 16 de setembro de 2009, logo de consultar coa organización Boy Scout dos EEUU, a Comisión de Belas Artes dos EEUU e o Comité Consultivo Cidadán sobre a Moeda.

Os responsables do seu anverso foron a deseñadora Donna Weaver e o gravador Charles L. Vickers. Nel represéntase en primeiro plano un "lobeto" —a rama infantil— e detrás del un Boy Scout e unha rapaza do programa Venturing —a rama xuvenil—, todos eles en posición de saúdo.

Pola súa banda, a parte central do reverso está ocupada polo logotipo da organización Boy Scouts dos Estados Unidos. 

A súa produción foi de 244.963 dólares na súa condición estándar e 105.020 con acabamento especial (*proof*). A súa comercialización foi un éxito, de maneira que xa na primeira semana se venderan 214.673 moedas e ao pouco tempo acabou esgotándose a tiraxe máxima autorizada.

A moeda comercializouse aos prezos de 35,95 dólares en condición estándar e 43,95 en condición *proof*, e o beneficio conseguido coa súa venda destinouse á Fundación Nacional de Boy Scouts dos Estados Unidos, para poder financiar os seus consellos locais e estender, deste xeito, o scoutismo nas zonas de difícil acceso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "2010 Boy Scouts Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Xuvenil

miniatura| Follas xuvenís (esquerda) e follas adultas (dereita) dun piñeiro silvestre
O **período xuvenil dun organismo** dun individuo é aquel no que aínda non acadou a idade adulta, a madurez sexual ou o tamaño adulto. Os **xuvenís** adoitan ter un aspecto moi diferente das formas adultas, especialmente en canto á súa cor. En moitos organismos os xuvenís teñen un nome diferente ao dos adultos. Por exemplo larvas e imago.

Algúns organismos alcanzan a madurez cunha metamorfose curta como a eclosión de moitos insectos. Noutros a transición é máis longa, por exemplo coa puberdade.
esquerda|miniatura| Xabaril novo cunha cor que lles serve de camuflaxe
En plantas como as mudas de oliveira, o período xuvenil esténdese durante case 10 anos e en cambio se proceden de estacas de enxerto acúrtase a un par ou tres anos. Na oliveira as pólas xuvenís teñen máis aptitude para enraizar.

Os carballos tardan uns 50 anos en facer unha landra.

O piñeiro carrasco pode facer piñas aos 10 anos, pero non producen piñas fértiles até os 15 anos.

## Notas 
## Véxase tamén
Museo Paleontolóxico de Villa de Leyva

**Museo Paleontolóxico de Villa de Leyva** é un museo paleontolóxico de Colombia que se atopa no concello boyacense de Villa de Leyva. Forma parte do conxunto de museos da Universidade Nacional de Colombia adxunto á Facultade de Ciencias, con sede en Bogotá.

O Museo Paleontolóxico de Villa de Leyva é un centro de referencia académico, docente, histórico e de divulgación do patrimonio arqueolóxico de Colombia, especialmente da rexión de Villa de Leyva. Este concello do departamento de Boyacá constitúe unha das áreas xeográficas de maior interese xeolóxico e paleontolóxico do mundo, cun alto número de fósiles.

## Coleccións 
[alt=|miniatura|Fauna do [Paleozoico atopada en Colombia e exhibida no museo.]]
O Museo ten en exhibición máis de 500 fósiles, na súa maioría atopados no concello de Villa de Leyva, os cales teñen unha antigüidade aproximada de 130 millóns de anos, correspondente ao período Cretáceo Inferior, cando aínda non xurdira a cordilleira dos Andes e o territorio atopábase baixo o leito mariño. Os fósiles máis antigos do museo teñen un rango de idade de entre 250 e 545 millóns de anos, pertencentes á era Paleozoica e foron atopados no departamento de Santander e no concello de Floresta, Boyacá. Os fósiles máis recentes pertencen ao Plistoceno, duns 10&nbsp;000 anos de idade.

Os achados procedentes da era Paleozoica consisten en cunchas e exoesqueletos de organismos como graptólitos, trilobites, briozoos, braquiópodos e crinoideos.

Do Mesozoico, atópanse moluscos cefalópodos como ammonitas e *Nautilus*; réptiles mariños como *Kyhytysuka*, *Monquirasaurus* (antes *Platypterygius* e *Kronosaurus*, respectivamente) e *Callawayasaurus*. Da era Cenozoica consérvase unha mandíbula de *Stegomastodon waringi*, de máis de 10&nbsp;000 anos de idade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Paleojardin.jpg|Paleoxardín do museo.
Ficheiro:Callawayasaurus colombiensis.JPG|*Callawayasaurus colombiensis*.
Ficheiro:Cronosaurio1.JPG|*Kronosaurus boyacensis*.
Ficheiro:Platypterygius sachicarum.jpg|*Kyhytysuka sachicarum*.
Ficheiro:Stegomastodon waringi.JPG|Mandíbula de *Stegomastodon waringi*.
Ficheiro:Ammonoidea Fossils in Colombia - P9161801 (46159029211).jpg|Fósiles de *Ammonoidea*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Dólar de prata dos patriotas negros da Guerra de Independencia dos Estados Unidos

O **dólar de prata dos patriotas negros da Guerra de Independencia dos Estados Unidos** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 1998 e cuñada pola Ceca de San Francisco.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 104-329, do 20 de outubro de 1996, pola que se creaba unha moeda conmemorativa para render homenaxe á figura de Crispus Attucks (1723-1770), no 275 aniversario do seu nacemento, así como ao resto dos patriotas de raza negra que loitaron na Guerra de Independencia dos Estados Unidos.

## Deseño 
O anverso da moeda, deseñado polo gravador da *US Mint* John Mercanti, está caracterizado por un busto de Crispus Attucks, un patriota negro asasinado polos británicos no Masacre de Boston de 1770, un dos sucesos que conduciron á Guerra da Independencia.

A parte central do reverso, obra de Ed Dwight, reproduce o deseño proposo para a un monumento en bronce aos Patriotas Negros da Guerra de Independencia, que se proxectaba erguer no National Mall de Washington, o lugar histórico onde Martin Luther King pronunciou o seu coñecido discurso "Teño un soño".

A moeda comercializouse cun 10 % de recarga no seu custo e o beneficio conseguido coa súa venda estaba destinado á construción do citado Monumento aos Patriotas Negros da Guerra de Independencia, no National Mall, en Washington. Porén, o modesto acollemento comercial por parte da poboación fixo que os beneficios non fosen suficientes para levar a cabo o proxecto, e a conseguinte escasa tiraxe traduciuse nun importante incremento dos prezos desta emisión no mercado secundario. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "1998 Black Revolutionary War Patriots Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Pirri

**José Martínez Sánchez**, máis coñecido como **Pirri**, nado en Ceuta o 11 de marzo de 1945, é un exfutbolista español, histórico xogador do Real Madrid. Destacado centrocampista que xogaba tamén como líbero, desenvolveu case toda a súa carreira no equipo madrileño, no que militou durante 16 tempadas, sendo o décimo futbolista con máis partidos (561) e o noveno con máis goles (172) da historia do club. pasando a ser posteriormente secretario técnico e brevemente director deportivo. 

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no Riffien, na SD Ceuta e no Club Atlético de Ceuta. Continuou como titular durante o resto da tempada e marcou o seu primeiro gol coa camiseta branca no seu cuarto partido, superando ao gardameta do Deportivo da Coruña, Benegas.

Militou no club branco durante 16 tempadas, ata 1980, destacando pola súa entrega e sacrificio. En 1968 disputou a final da Copa do Xeneralísimo afectado de febre tifoide e durante o partido fracturou unha clavícula. Con todo, mantívose no campo ata o final do partido, motivo polo que foi condecorado por Santiago Bernabéu coa Laureada, máximo galardón outorgado polo club e do que foi o primeiro receptor. En 1971 disputou a final da Recopa de Europa contra o Chelsea de novo cunha fractura de clavícula.

Gañou un total de 10 ligas co Real Madrid, cifra só superada no fútbol español polo seu compañeiro Paco Gento. En 1966 marcou o único gol no partido de ida das semifinais da Copa de Europa contra o Inter de Milán de Helenio Herrera, que co empate 1-1 da volta serviu para clasificar o equipo español para a final continental. Pirri foi titular na final ante o Partizan de Belgrado no Estadio Heysel de Bruxelas, na que o Real Madrid conseguiu a súa sexta Copa de Europa.

Sumou un total de 561 partidos e 172 goles co Real Madrid, sendo no momento da súa marcha o segundo futbolista con máis partidos e o cuarto máximo goleador histórico do club. 

### Últimos anos en México 
En 1980 cruzou o océano Atlántico recalando en México, onde xogou dúas tempadas no Puebla antes de poñer fin á súa carreira no Oaxtepec, tendo en ambos equipos como compañeiro a Juan Manuel Asensi.

### Selección española 
Foi 41 veces internacional coa selección española desde o seu debut no Mundial de 1966 ante a selección arxentina en Birmingham, partido no que marcou o seu primeiro gol. Participou tamén no Mundial de 1978 e marcou un total de 16 goles internacionais durante a súa carreira.

### Trala retirada 
De volta en Madrid e tras recoñecementos e homenaxes á súa traxectoria deportiva, traballou no persoal médico do Real Madrid, xa como doutorado, durante 13 anos. En 1996 foi nomeado secretario técnico do club, e no ano 2000, brevemente, director deportivo ata a chegada á presidencia de Florentino Pérez. No ano 2002 foi anunciado como novo director deportivo no Córdoba CF, pero acabou renunciando pouco despois.

## Vida persoal 
Casou en 1969 coa actriz Sonia Bruno. O seu fillo Daniel Martínez Oyamburu, máis coñecido como Dani Pirri, foi tamén fisioterapeuta do Real Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador  no sitio web da selección española .
Ecotrón

[dereita|miniatura| Entrada principal do ecotrón [Illa de Francia|Île-de-France en Saint-Pierre-lès-Nemours]]
Un **ecotrón** é un instrumento experimental en ecoloxía que consiste nun ambiente controlado que permite acondicionar simultaneamente o ambiente de ecosistemas naturais, simplificados ou completamente artificiais e medir os procesos xerados polos seres vivos presentes nestes ecosistemas, en particular os fluxos de materia e enerxía.

## Deseño 
O seu principio é confinar os ecosistemas en recintos impermeables total ou parcialmente permeables ao fluxo de enerxía e capaces de xerar unha serie de condicións físicas e químicas aplicadas a ecosistemas terrestres ou acuáticos, continentais ou mariños. O control ambiental e as medicións en tempo real son o suficientemente precisos como para probar hipóteses ou modelos operativos. Para tal fin, os recintos están dotados dun importante equipamento que permita a medición continua de fluxos, estados ou características biolóxicas. Outras medicións específicas, *in situ* e *ex situ*, sobre mostras tomadas completan estas medicións en liña. É necesario un número suficiente de cámaras de confinamento independentes para estudar varios factores que interactúan nun marco de inferencia estatística.

Segundo os casos, fálase de *macrocosmos* cando o espazo é o suficientemente grande como para estudar varios m3 de ecosistema reconstituído durante un período de tempo, medido xeralmente en anos (3-5 anos ou máis por exemplo), de *microcosmos* para volumes de medida en decímetros cúbicos (estudo dos ecosistemas fúnxicos, bacterianos, edafílicos, etc.) e *mesocosmos* para situacións intermedias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lawton, J. H., Naeem, S., Woodfin, R. M., Brown, V. K., Gange, A., Godfray, H. J. C., Heads, P. A., Lawler, S., Magda, D., Thomas, C. D., Thompson, L. J. & Young, S. (1993) *"The Ecotron - a Controlled Environmental Facility for the Investigation of Population and Ecosystem Processes."* Phil. Trans. R. Soc. B, 341, 181-194.
* Lawton, J. H. (1996) *"The Ecotron facility at Silwood Park: The value of big bottle";* experimentos. Ecology, 77, 665-669.
* Loreau, M. (1998) *Biodiversité et fonctionnement des écosystèmes* n°81, pp. 3-7. Centre National de la Recherche Scientifique, París.

### Ligazóns externas 
* Paris CEREEP – ECOTRON IDF
* Ecotrón europeo de Montpellier
Supermarine Scimitar

O **Supermarine Scimitar** foi un avión de ataque naval deseñado e producido polo construtor aeronáutico británico Supermarine. Operado exclusivamente pola Fleet Air Arm da Royal Navy, foi o derradeiro avión en ser completamente deseñado e fabricado por Supermarine.

O Scimitar desenvolveuse a partir dun anterior deseño, designado internamente *Type 505*, un caza sen tren de aterraxe destinado a operar dende cubertas de goma. Gran parte das características do avión, incluído a súa pouco común cola en V (ou "cola bolboreta") e a súa delgada á recta, eran compartidas co seu antecesor; porén, o Almirantado reconsiderou os seus requisitos e especificou que se usase un tren de aterraxe convencional. Así, Supermarine produciu o estreitamente relacionado *Type 508*, equipado cunha á máis grande e tren de aterraxe retráctil. O 31 de agosto de 1951 o Type 508 realizou o seu voo de estrea, seguido pouco despois dos redeseñados *Type 529* e *Type 544*, servindo este último como prototipo directo para o modelo de produción e realizando o seu primeiro voo en xaneiro de 1956.

Durante 1957 entregáronse os primeiros avións de produción, permitindo que o Scimitar entrase en servizo coa Royal Navy o ano seguinte. O avión foi operado pola Royal Navy como un avión de ataque a baixa cota, o que incluía que puidese ser equipado con armas nucleares, e tendo sido superado como caza incluso antes da súa introdución pr outros avións como o de Havilland Sea Venom e o de Havilland Sea Vixen. Experimentou unha taxa de desgaste relativamente alta debido a unha serie de accidentes. Nos seus derradeiros anos de operación o tipo usouse frecuentemente como avión de abastecemento en voo. Durante 1969 o Scimitar foi retirado, sendo substituído en servizo por avións máis novos e capaces como o Blackburn Buccaneer.

## Notas 
## Bibliografía 
* Andrews, C.F. and E.B. Morgan. *Supermarine Aircraft Since 1914*. Londres: Putnam, 1981. .