Heikki Suolahti

**Heikki Theodor Suolahti**, nado o 2 de febreiro de 1920 en Helsinqui (Finlandia) e finado na mesma cidade o 27 de decembro de 1936, foi un compositor finlandés, considerado un dos grandes talentos da historia da música do seu país. Nado nunha familia cultural da capital finlandesa, Suolahti formouse musicalmente na súa cidade natal e realizou viaxes por Europa. A pesar de que era un compositor practicamente autodidacta, a calidade da súa obra chamou a atención de Jean Sibelius.

Debido á súa prematura morte, Suolahti non puido presenciar a estrea de ningunha das súas composicións e a súa obra non é moi extensa. Con todo, puido finalizar a *Sinfonia piccola*, a súa obra máis coñecida, e bosquexara unha nova sinfonía e unha ópera no momento da súa morte. As súas composicións, encadradas dentro do romanticismo, están influenciadas pola música de Richard Wagner, de quen era admirador.

## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Heikki Suolahti naceu no seo dunha familia cultural musical en Helsinqui o 2 de febreiro de 1920. Foi o cuarto e último fillo do maior xeneral de Medicina e político Eino Suolahti e da violinista Anna Forsell, que tiveron ademais unha filla, Elli, e dous varóns máis, Lauri e Eino. Por parte da nai, estaba unido aos descendentes de Erik Stenroth; a súa bisavoa era Ulrika Lovisa Stenroth, mentres que o seu pai pertencía a unha antiga familia finlandesa, os Palander, da que moitos dos seus membros acadaron renome no ámbito académico.

As raíces musicais de Suolahti proveñen da familia da nai; de feito, a súa tía Elli Forsell-Rozental fora unha coñecida cantante de ópera, e a súa nai, logo de formarse na Helsingin musiikkiopisto (actualmente Sibelius- Akatemia) marchou dous anos a Múnic para continuar a súa formación. De volta no seu país, gañou unha praza como violinista na Helsingin kaupunginorkesteri, posto que tería que abandonar a causa dunha lesión.

Sendo neno era un líder entre os seus compañeiros e foi membro dos Boy Scouts, ademais de participar en representacións teatrais e dirixir unha pequena orquestra integrada por amigos seus. O seu interese polo teatro e a música, en especial a de Richard Wagner, facía presaxiar en Suolahti un futuro como compositor de ópera A súa prematura morte impediu que puidese gozar da viaxe ao Festival de Bayreuth no verán de 1937 que lle prometeran seus pais como agasallo de estudante. Se ben debido á súa prematura morte non é moi extensa e ningunha das súas composicións foron escoitadas en público antes da súa morte, a calidade da súa obra exemplifícase coa admiración que expresou Jean Sibelius pola súa música logo de ter escoitado a súa única sinfonía completa, remitíndolle unha carta á súa nai datada o 12 de marzo de 1938 na que dicía:

A súa obra, esquecida durante décadas ata o seu redescubrimento na primavera de 2017, encóntrase arquivada na biblioteca da Universidade de Helsinqui.

### Lista de obras 
A obra de Suolahti comprende composicións orquestrais, cancións, obras para piano e música de cámara.

Consérvanse un total de 25 obras finalizadas de Suolahti, 20 obras bosquexadas, así como sete composicións perdidas. Entre as súas obras a grande escala, a máis coñecida é a súa *Sinfonia piccola*, composta entre 1935 e 1936, os seus cuartetos en sol menor (1933) e en dó maior (1936), os concertos para piano (1933) e violín (1936). Entre as súas obras inacabadas ou planeadas encóntranse as óperas *Ben-Hur* e *Kyllikki ja Lemminkäinen*, así como unha segunda sinfonía e o ballet *Uponnut kaupunki*, estas dúas últimas inacabadas. O seguinte cadro amosa todas as composicións conservadas de Suolahti ordenadas por xénero e que se conservan no arquivo da Biblioteca Nacional de Finlandia:

## Homenaxes e legado 
Se ben o enterro de Heikki Suolahti foi o primeiro evento no que se homenaxeou e se escoitou por primeira vez a música do novo compositor, pouco máis dun ano despois da súa morte, o 3 de febreiro de 1938, recibiu a súa primeira homenaxe pública cando a Helsingin Kaupunginorkesteri realizou un concerto no que interpretaron varias composicións súas, entre elas a estrea da súa *Sinfonia piccola* baixo a dirección de Taumo Hannikainen, así como tres cancións con acompañamento orquestral interpretadas por Irja Aholainen.

En 1959 a editorial británica Boosey & Hawkes publicou en Nova York a súa *Sinfonia piccola* nunha edición realizada por Thor Johnson. A obra ten sido gravada por numerosas orquestras novas, especialmente dos Estados Unidos. Boosey & Hawkes, xunto coa Asociación Nacional de Orquestras Novas do Reino Unido, incluíu esta obra no seu catálogo de música para orquestras novas.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista das obras de Heikki Suolahti arquivadas na Biblioteca Nacional de Finlandia 
* ''Sinfonía piccola en YouTube