open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fernando Pardo

O nome **Fernando Pardo** pode referirse a:
* **Fernando Pardo Suárez** (? - 1940), avogado, xornalista e político galego.
* **Fernando Pardo Gómez** (1922 - 2019), médico, escritor e político galego.
* **Fernando Pardo**, premiado montador de cine español.
* **Fernando Pardo** (1964 Madrid) compositor e guitarrista español.
Myrmica karavajevi

***Myrmica karavajevi*** é unha especie de formiga amplamente distribuída a través de gran parte de Europa, incluída Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Csősz S, Markó B, Gallé L 2011. The myrmecofauna (Hymenoptera: Formicidae) of Hungary: an updated checklist *North-Western Journal of Zoology* **7:** 55–62.
* Czekes Z *et al.* 2012. The genus Myrmica Latreille, 1804 (Hymenoptera: Formicidae) in Romania: distribution of species and key for their identification  *Entomologica romanica* **17:** 29–50.
Odell Beckham Jr.

**Odell Beckham Jr.**, nado o 5 de novembro de 1992 en Baton Rouge, Luisiana, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de wide receiver para os Los Angeles Rams da National Football League (NFL). Formado na Louisiana State University (LSU), foi elixido no décimo segundo lugar da primeira rolda do Draft da NFL de 2014 polos Giants New York Giants. Desde que entrou na liga, Beckham é un dos xogadores máis produtivos e populares, mais atraeu o escrutinio dos medios de comunicación pola súa conduta dentro e fóra do terreo de juego.

No seu primeiro ano na NFL, a pesar de perderse por lesión os catro primeiros partidos, Beckham bateu numerosos récords como receptor rookie. De feito, foi o primeiro xogador da histoira en conseguir máis de 75 recepecións, 1.100 iardas e 10 touchdowns no seu ano de debut. Precisamente durante esta primeira temporada chamou a atención de todos os seguidores do deporte grazas ao seu touchdown coseguido logo de atrapar o balón cunha mao mentres caía de costas, sendo considerada por algún a mellor recepeción da historia. Grazas a estes rexistros foi nomeado Mellor Rookie Ofensivo da NFL en 2014. En 2016 converteurse no xogador da NFL que conseguiu de forma máis rápida chegar as 200 recepeción e 4.000 iardas.

## Estatísticas 
*Fonte*:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Perfil de Odell Beckham Jr. na páxina dos New York Giants
Balthasar de Ayala

**Balthasar de Ayala** nado en Anveres en 1548 e finado en Alost, en 1584, foi un xurisconsulto e auditor das tropas de Filipe II nos Países Baixos.

## Biografía
Fillo de Diego de Ayala orixinario de Burgos foi vivir á cidade de Anveres nacionalizándose belga. Nado de nai flamenga, filla do licenciado en Dereito Charles de Renialme, un nobre local. Estudou Dereito na Universidade de Lovaina, onde se licenciou e especializou no estudo do Dereito de Xentes e das normas de disciplina militar. En 1533 creouse a figura do auditor xeral para os exércitos e o 27 de maio de 1580, con 32 anos foi nomeado por Filipe II, Auditor General de Campo y Ejército.

## Obra
* De jure et officiis bellicis et disciplina militari, Douai, 1582 (Anveres, 1597; Lovaina, 1648; Madrid, 1793; ed. de J. Westlake, Washington, 1912); Del derecho y de los oficios de la guerra y de la disciplina militar, ed. e trad. Manuel Fraga Iribarne, Madrid, Instituto de Estudios Políticos, 1948.

## Notas
BUSCatermos

O **bUSCatermos** é un buscador de terminoloxía desenvolvido polo Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela.

## Descrición 
É un banco de terminoloxía multilingüe accesíbel a través de Internet.

Nun inicio naceu como un buscador de terminoloxía para a comunidade universitaria, mais, en 2012, abriuse ao libre acceso. Nese momento tiña información sobre 150 000 conceptos con máis de 450 000 entradas. Desde 2013, é posíbel consultalo desde teléfonos intelixentes e tabletas tanto no sistema operativo Android como no iOS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web do bUSCatermos
Mauremys mutica

A ***Mauremys mutica*** é unha especie de tartaruga de tamaño medio (arredor de 19,5&nbsp;cm), e semiacuática da familia Geoemydidae. Esta especie ten unha característica franxa amarela ancha que se estende detrás do ollo e no pescozo; a súa cuncha varía de cor dende o marrón a marrón agrisado e o plastrón é amarelo ou laranxa con manchas negras ó longo dos bordos exteriores. Habita en Asia, e o seu hábitat esténdese polo Vietnam central cara ó norte pasando polas provincias do sur e o centro da China. Ademais, existen poboacións insulares en Taiwán, Hainan, nas illas Ryukyu e o Xapón. Crese que as poboacións xaponesas poden ser debidas a introducións da especie dende Taiwán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
Víctor Serrano

**Víctor Serrano Marivela**, nado o 13 de abril de 1989 en Soto del Real, é un xogador español de baloncesto profesional que xoga no Club Ourense Baloncesto da Liga LEB Ouro.

## Traxectoria profesional 
Serrano formouse nas categorías inferiores do CB Estudiantes, e estivo cedido no CB Guadalajara da LEB Prata na tempada 2009-10, e no CB Canarias da LEB Ouro na tempada 2010-11. Deixou o club colexial o 26 de outubro de 2011 para asinar polo Iraurgi SB.

O 11 de febreiro de 2019, anunciouse a súa fichaxe polo Básquet Coruña da LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en ACB.com 
*Perfil en FEB.es
A Albariza, A Porta, Sobrado

**A Albariza** é un lugar da parroquia da Porta, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Porta 
### Parroquias de Sobrado 
## Notas
Normandía

**Normandía** (Normandie en francés), é unha rexión administrativa francesa resultado da reunificación de Alta Normandía e Baixa Normandía trala reforma efectuada no repartimento das rexións, que entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2016. A capital da rexión (*Chef-lieu*) é Ruán e o consello rexional radica en Caen.

## Xeografía 
A rexión está formada polos departamentos de Mancha, Calvados, Orne, Sena Marítimo e Eure. Limita ao norte e oeste co canal da Mancha, ao sur coa Bretaña, os Países do Loira e o Centro-Val de Loira, e ao leste coa Illa de Francia e Alta Francia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alta normandía
* Baixa Normandía
* Normandía (rexión histórica)
Liperi

**Liperi** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 12&nbsp;149&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;161,23&nbsp;km2, dos cales 434,36&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 16,71 &nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Joensuu, Kontiolahti, Outokumpu, Polvijärvi, Rääkkylä, Heinävesi e Savonlinna, estes dosu últimos pertencentes á rexión veciña de Savonia do Sur.

No termo municipal de Liperi encóntrase o Aeroporto de Joensuu.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Liperi
Maximus

**Maximus** é a mascota do Club Baloncesto Breogán de Lugo, equipo de baloncesto que compite na Liga ACB. Representa a un león antropomórfico que viste as cores do club. O seu nome é na honra dun dos fundadores da cidade de Lugo Paulo Fabio Máximo. O 15 de febreiro de 2019 foi escollido como a mellor máscota da ACB nun concurso por votación popular, trofeo que repetiu o 20 de febreiro de 2022 e o 18 de febreiro de 2023. Actualmente é interpretado por Susana Paz, xunto coa colaboración de varios membros do club.

## Historia 
Máximus foi creado no ano 2011 da man de Yolanda Tajes Lariño a raíz dunha aposto co entón director deportivo do Breogán, Cristino Menor. Após a saída de Rubén Domínguez como adestrador do club e a chegada de Pepe Rodríguez, Yolanda Tajes propuxo que se o equipo xogaba os playoffs polo ascenso se converetería na mascota do club. Escolleuse a forma dun león debido a que este animal é o símbolo do club, Durante os primeiros anos a mascota participaba menos nos encontros, máis co paso do tempo o club decidiu incorporalo a todas as actividades posíbeis, desde os propios partidos até visitas ao hospital e outras actividades solidarias. Desde o club dotouse a Máximus dunha personalidade para poder facelo máis identificábel. Na final derrotou a Pam, mascota do Valencia, despois dunha votación con 14.684 participantes. Co regreso do Breogán á ACB en 2021, Maximus volveu gañar o concurso de Baile de Mascotas. Esta vez, venceu na final a Lynx, mascota do Casademont Zaragoza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Club Baloncesto Breogán
* Paulo Fabio Máximo
Severino López López

**Severino López López**, finado na Coruña o 18 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante do PCE na Coruña. Foi acusado da colocación dunha bomba no portal da comisaría de policía da Coruña con Eladio Arca Núñez e José Caramés Escariz na folga xeral de maio de 1933. Xulgados na Audiencia en agosto, o fiscal retirou as acusacións e foron postos en liberdade. Volveu ser detido en xaneiro de 1936 con Niceto San José Aguilera, Tomás Baños Ordóñez, Luís Peña Pérez e José López Castiñeiras por resistencia e desacato aos axentes da autoridade trala suspensión dun mitin do PCE no que interveu Dolores Ibárruri. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado. O seu cadáver apareceu no distrito coruñés o 18 de agosto de 1936.

## Notas
Tranvía de Tampere

miniatura|250px|Plano de Tampere coas liñas de tranvía proxectadas en vermello (fase 1) e azul (fase 2).
O **tranvía de Tampere** (en finés *Tampereen raitiotie*), coñecido popularmente como **Tampereen ratikka**, é a rede de tranvías que percorre a cidade de Tampere, Finlandia.

En novembro de 2016 o goberno municipal tomou a decisión de dotar á cidade dun tranvía, sinalando que as obras comezarían na primavera do ano seguinte. En marzo de 2017 comezaron as obras do primeiro tramo, Pyynikintori-Hospital Universitario-Hervanta. O 9 de agosto de 2021 inauguráronse oficialmente as dúas primeiras liñas, cos números 1 e 3.

## Liñas 
miniatura|Mapa do tranvía de Tampere.
miniatura|Mapa das liñas nun vagón do tranvía.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Taideratikka.jpg|O *taideratikka*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do tranvía de Tampere
Rela (homónimos)

O termo **Rela** pode referirse a:

***Rela**, nome dos anfibios anuros da familia dos hílidos pertencentes ao xénero *Hyla*;
***Rela**, un dos nomes que se aplican varias especies de diferentes grupos de insectos, especialmente ás súas larvas,  que se alimentan de tecidos, madeira ou papel, segundo os casos:
**Tamén se denomina **rela** ao po que producen estes insectos despois de dixeriren a materia que roeron.
***Rela** é tamén un dos sinónimos do insecto ortóptero máis coñecido como **grilo ceboleiro**;
*Así mesmo, **rela** é un dos nomes comúns do insecto coleóptero da familia dos meloidos *Lytta vesicatoria*, tamén chamado cantáride.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Relva**, lugar da parroquia de Torneiros, no concello do Porriño;
***Relás**, lugar da parroquia de Carballo, no concello de Taboada;
***A Rola**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Crecente.
Porcariza

O topónimo **Porcariza** pódese referir a:

;En Galiza
***Porcariza**, lugar da parroquia de San Miguel de Vilar, no concello de Touro;
***A Porcariza**, lugar da parroquia de Xaviña, no concello de Coristanco;
***A Porcariza**, lugar da parroquia da Porta, no concello de Sobrado.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Pontepedra

Como topónimo **A Pontepedra** pode referirse a:

;En Galiza
***A Pontepedra**, lugar da parroquia da Porta, no concello de Sobrado;
***A Pontepedra**, lugar da parroquia de Cabaleiros, no concello de Tordoia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xoán Mauropo

**Johannes** ou **Xoán** **Mauropo** ou **Maurópodo**, nado en Paflagonia en 990 e finado en Constantinopla o 5 de outubro de 1090, foi un poeta, erudito e escritor bizantino, nacido en Paflagonia, polo cal o chamaron **Maurópodo**, *o dos pés negros*.

## Traxectoria 
Foi, ao parecer, discípulo do abade San Doroteo o Mozo, de quen escribirá a vida. Ensinou filosofía en Costantinopla e tivo como discípulo a Miguel Psellos, que o sucedeu despois na súa cátedra. Nomeado metropolitano de Eucatia (polo cal algúns o chamaron tamén Xoán Eucatia), retirouse logo como simple monxe a Constantinopla, onde morreu no convento do Pródromo.

Durante algúns anos, Mauropo formou parte do círculo íntimo de poetas e eruditos que rodeaba ao Emperador, e foi nomeado *Retor da corte*'.

Expoñente do segundo renacemento bizantino, compuxo moitas poesías en trímetros iámbicos, en gran parte inédita, discursos, homilías, e un *Léxico etimolóxico.*  Consérvanse de Mauropo ademais 77 cartas e 99 epigramas, xénero no que se estima sobresaíu moito.

## Notas
Phronima sedentaria

***Phronima sedentaria*** é unha especie de crustáceo anfípodo que habita no océano a unha profundidade de até 1 quilómetro.

## Descrición 
As femias miden até 42&nbsp;mm de longo, mentres que os machos miden só 15&nbsp;mm de longo.

## Distribución 
*P. sedentaria* habita en augas temperadas, subtropicais e tropicais de tódolos océanos do mundo, incluíndo o mar Mediterráneo. É común atopalo en hábitats peláxicos, mais tamén é posible atopalo durante as migracións preto da superficie. Rexistrouse a a súa presenza nas augas de Galicia, cun achado de exemplares nas praias de Vigo en febreiro de 2019.

## Ecoloxía 
As femias de *P. sedentaria* viven en corpos en forma de barril de salpas e pirosomas, e usan os seus fortes pleópodos para impulsarse a través del auga. A especie é carnívora e aliméntase de zooplancto, krill e vermes mariños.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*Quigley, D.T.G., O'Dwyer, K., Flannery, U. and Flannery, K. 2015. The Pram Shrimp *Phronima sedentaria* (Forkal,1775) [Crustacea: Amphidopa: Hyperiidea: Phronimidae] in Irish waters and a review of its association with gelatinous zooplankton. *Ir. Nat. J.* **34**(1) 1 - 7.
Copa do Rei de baloncesto 2019

A **Copa do Rei de baloncesto 2019** foi a 83ª edición da Copa do Rei de baloncesto, organizada pola Liga ACB. Tivo lugar no WiZink Center de Madrid do 14 ó 17 de febreiro de 2019.

## Equipos 
O Real Madrid e o Movistar Estudiantes foron os anfitrións do torneo. Ó remate da primeira volta da tempada 2018-19, clasificáronse os sete primeiros clasificados para a disputa da competición, entre os que se atopaba o Real Madrid. O Estudiantes, situado na 14ª posición, ocupou a oitava praza para a Copa.

En cor verde, os clasificados coma cabezas de serie.

**(A)**: Anfitrión

## Cadro 
O sorteo tivo lugar na Real Casa de Correos de Madrid o 21 de xaneiro de 2019.

## Cuartos de final 
### Iberostar Tenerife - Unicaja 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

### Barça Lassa - Valencia Basket 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

### Kirolbet Baskonia - Divina Seguros Joventut 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

### Real Madrid - Movistar Estudiantes 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

## Semifinais 
### Barça Lassa - Iberostar Tenerife 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

### Real Madrid - Divina Seguros Joventut 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

## Final 

| style="vertical-align:top; align:left; width:33%;"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Copa do Rei
Helen Wills

**Helen Newington Wills**, nada en Centerville (California) o 6 de outubro de 1905 e finada en Carmel o 1 de xaneiro de 1998, tamén coñecida como **Helen Wills Moody** e **Helen Wills Roark**, foi unha xogadora de tenis estadounidense. Fíxose célebre no mundo por liderar a clasificación feminina durante un total de nove anos: 1927–33, 1935 e 1938. Gañou 31 torneos de Grand Slam (individuais, dobres femininos e dobres mixtos) durante a súa carreira.

Wills foi a primeira muller deportista estadounidense que logrou unha celebridade global, trabando amizade coa realeza e con estrelas de cinema a pesar da súa preferencia por permanecer fóra dos focos. Foi admirada polo seu físico grácil e os seus movementos fluídos. Formou parte dunha nova moda do tenis, xogando con saias polo xeonllo en lugar das máis longas das súas predecesoras. Practicou contra varóns para perfeccionar a súa habilidade, e xogou un tenis incansable, desgastando as súas opoñentes con poder e precisión. En 1933 bateu o xogador estadounidense número oito nun partido de exhibición.

A súa marca de oito vitorias en Wimbledon non foi superado ata que en 1990 Martina Navratilova gañou nove. Díxose dela que foi "sen discusión a xogadora de tenis máis dominante do século XX", e foi chamada por algúns (incluídos Jack Kramer, Harry Hopman, Mercer Beasley, Don Budge e AP News) a mellor xogadora de tenis da historia.

## Finais de Grand Slam 
### Individuais: 22 (19 títulos, 3 finalistas) 
### Dobres: 10 (9 títulos, 1 finalista) 
### Dobres mixtos: 7 (3 títulos, 4 finalistas) 
## Xogos olímpicos 
### Individuais: 1 (1 medalla de ouro) 
### Dobres: 1 (1 medalla de ouro) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*Helen Wills Neuroscience Institute
*8/19/1923 article in NYT archive (pay)
*Marble bust of Helen Wills, with sculptor Haig Patigian. October 1928. Photograph in the Bancroft Library Portrait Collection. Bust donated to the M. H. de Young Memorial Museum by James D. Phelan in 1928.
*Helen Wills posing in her painting studio, Berkeley, 1929. Photograph in the Bancroft Library Portrait Collection.
*Helen Wills sitting in her living room.  Photographer Peter Stackpole, for *Life* magazine, 1937.
*Helen Wills: Cal's Golden Tennis Champion
Palau del Parlament de Catalunya

O **Palau del Parlament de Catalunya** é un edificio situado no Parc de la Ciutadella de Barcelona, sede do Parlament de Catalunya dende 1932.

Obra de Joris Prosper Van Verboom, foi construído no século XVIII como arsenal da Cidadela militar de Barcelona. En 1889 foi reformado como pazo real polo Concello de Barcelona e en 1932 este cedeuno para que se convertera na sede parlamentaria de Cataluña.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Façana Parlament de Catalunya.jpg|Fachada do Palau
Ficheiro:Parlament de Catalunya, Saló dels Canelobres.jpg|Saló dels Canelobres
Ficheiro:Parlament de Catalunya interior2.JPG|Saló Rosa de passos perduts
Ficheiro:Parlament de Catalunya, Saló Gris.jpg|Saló Gris de passos perduts
Ficheiro:Parlament de Catalunya, hemicicle.jpg|Hemiciclo
Ficheiro:Arsenal ciutadella.jpg|Arsenal da Cidadela en 1725

## Notas 
## Véxase tamén
Electro (homónimos)

**Electro** pódese referir a:

* **Electro-**, prefixo de orixe grega que engade significados relativos á electricidade;
* **Electro**, aliaxe de ouro e prata usada nas cuñaxes da antigüidade;
* **Electro**, un dos xéneros da música electrónica;
* **Electro**, forma resumida da palabra electrocardiograma;
* **Electro**, un dos personaxes superviláns de Marvel Comics.
Visón

Os **visóns** son mamíferos carnívoros mustélidos de pelame moi apreciada en peletaría, pertencentes aos xéneros *Neovison* e *Mustela*. Hai dúas especies vivas de visóns, que son o visón americano (*Neovison vison*) e o visón europeo (*Mustela lutreola*). Ademais coñécese polo menos unha especie extinguidas relacionada co visón americano, pero máis grande, como o *Neovison macrodon*, un visón mariño. O visón americano é como media máis grande que o europeo, pero, debido ás grandes variacións de tamaño, non se poden distinguir os individuos das dúas especies só polo tamaño e debe determinarse a especie examinando o esqueleto e outras características; por exemplo, todos os visóns europeos teñen unha gran mancha branca no seu beizo superior, mentres que só algúns visóns americanos teñen esta marca: por tanto, calquera visón sen esta mancha é con certeza da especie americana. Taxonomicamente ambas as especies actuais eran clasificadas ata hai pouco no mesmo xénero *Mustela*, pero recentemente, o visón americano foi separado a un xénero distinto, *Neovison*. Son animais de hábitos acuáticos, que adoitan vivir nas ribeiras de ríos, lagos e pantanos. Son animais moi territoriais, e os machos non toleran outro macho no seu territorio, pero os territorios das femias poden solaparse cos dos machos.

A pel de visón americano é moi apreciada para o uso peleteiro, polo que os visóns foron cazados durante moito tempo, e despois a caza foi dando paso á súa crianza en granxas. A brillante pelame do visón en estado natural é castaña e sedosa, pero os visóns de granxa poden variar desde brancos a case negros. O aceite de visón utilízase nalgúns produtos médicos e cosméticos, e para tratar, conservar e impermeabilizar o coiro.

A introdución do visón americano en Europa, onde estableceu poboacións florecentes ao escapar ou ser liberado das granxas, crese que contribuíu ao forte declive do visón europeo  debido á competencia entre eles, na que ten vantaxe a especie americana, que é máis adaptable e resistente (pero non por hibridación). O visón americano foi introducido en Galicia na década de 1960 pola industria peleteira, e os escapes e sucesivas soltas por grupos activistas animalistas fixeron que se asentasen en Galicia varias poboacións, que son unha ameaza para a fauna autóctona pola súa voracidade. Nalgúns países colócanse trampas para capturar o visón americano. Tamén se estableceron poboacións do visón americano en Suramérica.

miniatura|Estola de visón

## Notas 
### Ligazóns externas
Alfa-Caroteno

O **α-caroteno** é unha forma de caroteno cun anel de β-ionona nun extremo e un anel de α-ionona no extremo oposto. É a segunda forma máis común de caroteno.

## Fisioloxía humana 
Fixéronse estudos en adultos norteamericanos e chineses, nos que se observou que a concentración media de α-caroteno no soro sanguíneo era de 4,71&nbsp;µg/dL. Por sexos, nos homes era de 4,22&nbsp;µg/dL e nas mulleres 5,31&nbsp;µg/dL.

## Fontes dietarias 
Os seguintes vexetais son ricos en alfa-caroteno:
* Vexetais amarelos-laranxas: cenoiras, patacas doces, cabazas.
* Vexetais verdes escuros: brócoli, feixóns verdes, chícharos, espinacas, follas de grelos, verzas, leituga, aguacate.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Beta-caroteno
Outokumpu

**Outokumpu** é unha cidade de Finlandia situado na rexión de Carelia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 6&nbsp;812&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 584,05&nbsp;km2, dos cales 138,24&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 15,28 &nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Liperi e Polvijärvi na súa mesma rexión, Kaavi e Tuusniemi na rexión de Savonia do Norte e Heinävesi, pertencente a Savonia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Outokumpu
C-25

A **C-25** ou **Eix Transversal** é unha autovía que atravesa Cataluña, unindo as Terres de Ponent coa AP-7 sen pasar por Barcelona. É titularidade da Generalitat de Cataluña e ten 154&nbsp;km de lonxitude entre Cervera e Riudellots de la Selva.

O Eix Transversal inaugurouse entre 1993 e 1997 como estrada convencional, entrando en servizo o seu último treito o 12 de decembro de 1997. A alta ocupación e as taxas elevadas de mortalidade na estrada fixeron que se desdobrara en autovía a partir de 2008. O 4 de xaneiro de 2013 completáronse as obras.

A autovía vertebra as comarcas interiores de Cataluña, pasando por varias localides importantes como Cervera, Manresa, Vic e Santa Coloma de Farners.

## Véxase tamén 
* Lista de autoestradas e autovías de España
Tenase

A **tenase** ou **complexo tenase** é un complexo proteico que actúa na coagulación do sangue como proteína activadora que activa o factor X (factor dez) orixinando por clivaxe o factor Xa por dous modos: extrinsicamente ou intrinsicamente.

Tenase é unha contracción da palabra inglesa "ten" ('dez') e o sufixo propio dos encimas "-ase", dado que o substrato ao que activa este complexo é o factor X (dez) de coagulación do sangue. Ás veces abréviase como **Xase**.

O complexo tenase extrínseco está constituído por: factor tisular (unha proteína unida a membranas), factor VII e Ca2+ como ión activador.

O complexo tenase intrínseco contén o factor IX activo (IXa), o seu cofactor factor VIII (VIIIa), o substrato (factor X), os cales son activados por superficies cargadas negativamente (como vidro, membranas de plaquetas activas, e ás veces  membranas de monocitos). Estes factores procoagulantes dependentes de vitamina K atracan sobre estas superficies por medio do seu dominio Gla con pontes de Ca2+. Isto fai o proceso de activación moito máis rápido e bloquea a unión de inhibidores.

Como a tenase intrínseca activa o factor X a unha velocidade de 50 a 100 veces maior que a tenase extrínseca, desempeña un papel esencial na amplificación do factor Xa e na xeración de trombina durante a fase de propagación da coagulación.

## Notas
Loureiro Crespo

Os apelidos **Loureiro Crespo** poden referirse a:

***José Loureiro Crespo**, médico galego (1880-1961);
***Víctor Loureiro Crespo**, médico galego (1888-1933).
Variante da Pobra de San Xiao

A **variante da Pobra de San Xiao** é unha variante ferroviaria de 7&nbsp;km de lonxitude situada na liña León - A Coruña, no treito entre Lugo e Sarria, que substitúe o antigo trazado que pasaba polo casco urbano da Pobra de San Xiao, no concello lugués de Láncara. Foi inaugurada en 2018.

## Historia 
O 30 de novembro de 2006 o Ministerio de Fomento anunciou a adxudicación das obras da variante da Pobra de San Xiao á UTE Ferrovial Agromán y Obras Subterráneas, por un total de 90.436.727 euros.

Entrou en servizo o 23 de abril de 2018.

A plataforma está construída para vía dobre pero actualmente está executada unha única vía, a esquerda. Ademais está sen electrificar, para dar continuidade ao resto da liña. Está previsto que no futuro funcione con vía dobre electrificada para levar os servizos de alta velocidade a Lugo.

No trazado hai dous túneles: As Cortes, de 520 metros de lonxitude, e Torrente, de 1.387 metros, executado en vía en placa e con saída de emerxencia. Tamén ten catro viadutos: dous de vigas prefabricadas, de 329,5 e 145,5 metros, e dous de taboleiro de formigón, de 639 e 590 metros. Hai catro pasos inferiores e un paso superior sobre a estrada LU-546.

Ten unha velocidade máxima comercial de 160&nbsp;km/h, superando os 80–95&nbsp;km/h do antigo trazado e permitindo unha mellora nos tempos de viaxe.

## Características técnicas 
## Notas 
## Véxase tamén 
*Estación da Pobra de San Xiao
*Liña León - A Coruña
London General Omnibus Company

O **London General Omnibus Company** (**LGOC**) foi o principal operador de autobuses da cidade de Londres, Inglaterra, entre 1855 e 1933. Foi tamén por un curto período entre 1909 e 1912, un fabricante de autobuses para transporte de pasaxeiros urbanos.[miniatura|Museo *"Heritage Motor Centre"*, [Gaydon autobús modelo *"AEC S-Type Bus (S742)"* da *London General Omnibus Company*|centro]]

## Notas
Bruno Ganz

**Bruno Ganz**, nado en Zürich o 22 de marzo de 1941 e finado o 16 de febreiro de 2019, foi un actor suízo coñecido pola súa interpretación do anxo Damiel en *Der Himmel über Berlin* e de Adolf Hitler en *Der Untergang* (2004), aínda que xa contaba cunha importante carreira teatral e cinematográfica previa.

Foi o portador do Iffland Ring, que tradicionalmente foi usado polo mellor actor na lingua alemá na época.

## Filmografía 
## Notas
Parque eólico do Vilán

O **parque eólico do Vilán** foi o primeiro parque eólico de Galicia, inaugurado en 1991.. Está situado no concello de Camariñas, e é propiedade da empresa Naturgy.

Nos seus comezos constaba de 22 xeradores Vestas de 100 kW ou 200 kW cada un, ós que se engadiron en 1992 20 xeradores MADE de 180 kW. En 2016 foron substituídos os antigos aeroxeradores por dous novos, cunha potencia total de 5,46 MW. Os actuais son aeroxeradores Vestas V-90, de 3 MW de potencia unitaria, cunha altura de buxe de 80 m e un diámetro de rotor de 90 metros. Estímase unha xeración de máis de 20 GWh anuais, consumo eléctrico equivalente a 6700 fogares.

## Notas
C-15

A **C-15** ou **Eix Diagonal** é unha estrada da rede básica primaria de Cataluña, desdobrada en autovía na parte final do seu percorrido. É titularidade da Generalitat de Cataluña e ten 45&nbsp;km de lonxitude entre Igualada e Vilanova i la Geltrú.

A estrada une as comarcas do Anoia, Alt Penedès e Garraf, pasando por varias localides importantes como Igualada, Vilafranca del Penedès e Vilanova i la Geltrú.

O primeiro treito da estrada inaugurouse en 2003 entre Puigdàlber e Igualada. En 2011 inaugurouse o último tramo ata Vilanova i la Geltrú en forma de autovía.

## Véxase tamén 
* Lista de autoestradas e autovías de España
Siebenrockiella crassicollis

***Siebenrockiella crassicollis*** é unha especie de tartaruga de auga doce endémica do sueste de Asia. É unha das dúas especies clasificada baixo o xénero *Siebenrockiella* da familia dos xeoemídidos.

Está clasificada como vulnerable pola IUCN, sendo unha das moitas especies de tartarugas do sueste asiática que son fortemente explotadas para o comercio de vida salvaxe internacional, particularmente para medicina alimentaria e tradicional nos mercados chineses.

## Notas 
## Véxase tamén
Asociación de Profesores de Automoción de Galicia

A **Asociación de Profesores de Automoción de Galicia** é unha entidade de asociacionismo profesional galego. A súa principal función é a formación do profesorado de automoción, organizando diversos cursos ó longo do ano e potenciando o intercambio de coñecementos e profesorado co estranxeiro, mediante programas europeos. As súas actividades inclúen os fins de semana tecnolóxicos, participación no programa Erasmus +, preparación de idiomas para programas europeos, mostra de vehículos clásicos, xornadas anuais de automoción, etc.
Ten a súa sede en Ribadeo, e en 2019 o seu presidente é Álvaro Doural Leiras.

## Notas
Jairo Dorado Cadilla

**Jairo Dorado Cadilla** é un tradutor galego radicado en Alemaña.

## Traxectoria 
É licenciado en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo dende 2002. É membro da asociación de tradutores ASETRAD. Entre as súas linguas de traballo figuran, amais do galego e do castelán, o portugués, o alemán, o inglés ou o croata.

É coñecido polas súas traducións ao galego das literaturas da área lingüística balcánica. Entre outras, traduciu obras de autores como Ivo Andrić, Josip Mlakić ou Slavenka Drakulić.

## Obra traducida ao galego 
* *Como se non existise*, Slavenka Drakulić (Xerais, 2005)
* *O tradutor cleptómano,* Dezsö Kosztolányi (Rinoceronte, 2009)
* *Unha tumba para Boris Davidovich: sete episodios dunha mesma historia,* Danilo Kis (Rinoceronte, 2010)
* *Götz e Meyer,* David Albahari (Rinoceronte, 2010)
* *A boca chea de terra,* Branimir Scepanović (Rinoceronte, 2012)
* *A ponte sobre o Drina,* Ivo Andrić (Rinoceronte, 2012)
* *O rei branco,* György Dragomán (Rinoceronte, 2013)
* *Cando levanten as brétemas*, Josip Mlakić (Hugin e Munin, 2015)
* *O gatiño nocturno*, Sonja Danowski (Lata de Sal, 2017)
* *Noventa anos despois*, Milovan Glišić (Hugin e Munin, 2020)
* *Mouros fóra!*, Goran Vojnović (Rinoceronte, 2024)
* *O caldeiro de ouro*, E. T. A. Hoffmann (Hugin e Munin, 2025)

## Notas
Moscán

Como topónimo **Moscán** pode referirse a:

;En Galiza
***Moscán**, parroquia do concello do Páramo;
****Moscán**, lugar de dita parroquia.
Mosquete

O termo **Mosquete** pode referirse a:

***Mosquete**, arma de fogo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Mosquete**, lugar da parroquia de Boiro, no concello de Boiro.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Mosquetín**, lugar da parroquia de Salto, no concello de Vimianzo.
Substancia vesicante

[miniatura|250px|As substancias vesicantes poden provocar grandes e dolorosas [vesículas ou ampolas aos afectados por elas.]]

Chámanse **substancias vesicantes**, **axentes vesicantes**, ou **vexicatorios**, a aquelas substancias, sólidas, líquidas ou gasosas, que, en contacto coa pel, producen irritación e vexigas.

## Uso do termo 
O seu nome débese á súa capacidade para causar queimaduras químicas graves, o que produce ampolas dolorosas no corpo dos afectados. Aínda que o termo úsase moitas veces en relación con queimaduras a grande escala causadas por derramos químicos ao a axentes de guerra química, algunhas substancias naturais tales como a cantaridina (alcaloide da cantáride), tamén son axentes produtores de ampolas (vesicantes). A furanocumarina, outra substancia natural, causa efectos vesicantes indirectos, por exemplo, ao aumentar enormemente a fotosensibilidade da pel.

Os vesicantes teñen tamén usos médicos, incluída a eliminación de verrugas, pero poden seren fatais de inxerirse incluso en pequenas cantidades.

## Accións 
[miniatura|250px|Soldado da primeira guerra mundial afectado polo [gas mostaza, poderoso axente vesicante.]]
A súa acción pode ir desde a irritación leve da pel até a ulceración e fortes queimaduras, chegando a producir a destrución dos tecidos.

Os ollos son especialmente sensíbeis a elas. Tamén, no caso de seren inxeridas ou aspiradas, poden producir un efecto asfixiante pola súa acción vesicante na traquea e nos bronquios (as células mortas producidas por esta acción poden chegar a obstruílos).

Algunhas das principais substancias vesicantes son: 
* A iperita, utilizada por primeira vez polo exército alemán durante a primeira guerra mundial e bautizada polos ingleses como gas mostaza polo seu olor; 
* A lewisita, un derivado do arsénico; 
* As cantárides.

## Estudo destas subatancias 
A principios do século XX, coa eclosión das armas químicas, investigáronse especialmente estas substancias xa que as máscaras antigás non impedían os seus efectos, demostrándose moi eficaces ao non manifestarse estes inmediatamente, senón un tempo despois de estaren expostos a elas.

## Situacion na actualidade 
Actualmente as substancias vesicantes continúan sendo un perigo potencial, xa que existen almacenadas e séguen producíendose pese ao Protocolo de Xenebra (1925), no que se prohibiu o uso de armas químicas (Xapón non o asinou, e os Estados Unidos incorporaríanse a el máis tarde, en 1947), e á creación en 1992 da Organización para a Prohibición de Armas Químicas, que promove un convenio polo que os países asinantes se comprometen a prohibilas e a destruír as existentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Medterms.com 
* Medical Aspects of Biological and Chemical Warfare, Chapter 7: Vesicants
Traité de numismatique du moyen âge

***Traité de numismatique du moyen âge*** é un traballo acerca das cuñaxes de moeda na Europa da Idade Media escrita polos numismáticos Arthur Engel (1855-1935) e Raymond Serrure (1862-1899), publicado en tres volumes entre 1891 e 1895.

Arthur Engel foi un arqueólogo e numismático, membro da Sociedade Francesa de Numismática e da Sociedade de Anticuarios, e tamén das Escolas Francesas de Roma e de Atenas. Raymond Surrure era un comerciante numismático asentado en París cuxos pai e avó xa se dedicaran a esta mesma disciplina.

Esta obra foi a única referencia para o estudo da numismática medieval euroepa ata o inicio do proxecto *Medieval European Coinage* na Universidade de Cambridge en 1986, que aínda está en desenvolvemento.

## Volumes 
* (1891). Vol. I. ''Depuis la chute de L'Empire Romain D'Occident jusqu'a la fin de L'époque carolingienne''. París.
*(1894). Vol II. '**. París.
*(1905). Vol. III. **'. París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Medieval European Coinage*
Polvijärvi

**Polvijärvi** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;309&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 958,32&nbsp;km2, dos cales 154,17&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 5,36&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Juuka, Kontiolahti, Liperi, Outokumpu e Kaavi, este último pertencente á rexión veciña de Savonia do Norte.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Polvijärvi
Irene Asanina

**Irene Asanina** (en grego: Ειρήνη Ασανίνα), finada en 1354, foi unha emperatriz bizantina, esposa do emperador Xoán VI Cantacuzeno.

## Traxectoria 
Irene foi a neta do tsar Iván Asen III, filla de Andrónico Asen déspota de Morea e a súa esposa Tarcaniotisa. Casou con Xoán Cantacuzeno antes de 1320. Desde 1341, cando Xoán Cantacuzeno se proclamou emperador en Didimóteicho o seu nome foi incluído co nome oficial de emperatriz nos documentos emitidos pola corte de Cantacuzeno. A coroación oficial da parella imperial non foi até o 13 de maio de 1347.  En novembro de 1354, despois da conquista de Constantinopla por Xoán V Paleólogo, Xoán Cantacuzeno abdicou e entrou no mosteiro de Mangana. Irene tamén vestiu o hábito e adoptou o nome de Uxía, morreu ese mesmo ano no sacro mosteiro de Marta.

Irene tivo seis fillos:

* Mateu - coemperador bizantino desde 1352 até 1357, despois déspota de Morea.
* Manuel - déspota de Morea.
*María - casou no verán de 1342 con Nicéforo II Orsini, déspota de Epiro.
* Teodora - foi a terceira esposa do sultán Orhan I do Imperio Otomán.
* Helena - casou co emperador Xoán V Paleólogo.
* Andrónico - prisioneiro nos anos 1341-1342 durante a guerra civil, morreu durante unha epidemia en 1347.

## Notas
Medieval European Coinage

***Medieval European Coinage*** (en galego: "Cuñaxes Europeas Medievais") é o título dunha serie de publicacións que catalogan a moeda da Idade Media, editadas por Cambridge University Press en asociación co Museo Fitzwilliam, de Cambridge, que abranguen as cuñaxes de Europa desde ca. 450 ata 1500.

O proxecto partiu da idea do historiador e numismático británico Philip Grierson (1910-2006), e o primeiro editor xeral da serie foi o tamén numismático Mark Blackburn (1953-2011).

A obra foi considerada como o "primeiro estudo exhaustivo das emisións medievais europeas desde o *Traité de numismatique du moyen âge* de Engel e Serrure", publicado entre 1891 e 1905.

## Volumes 
Os 17 primeiros volumes da serie son os seguintes (algúns xa publicados e outros aínda en preparación; entre parénteses indícanse as datas de publicación):
* 2. *Germany I: Western Germany*. P. Ilisch.
* 3. *Germany II: North-eastern Germany.*
* 4. *Germany III: Central and Southern Germany.*
* 5a. *France I: The age of the denier*. M. Bompaire.
* 5b. *France II: Later royal and feudal coinages*.
* 6. *The Iberian Peninsula*. M. Crusafont; A. M. Balaguer (2013). ISBN 9780521260145
* 7a. *The Low Countries I: The Early Coinage and the Pre-Burgundian South*. P. Grierson; P. Spufford; S. Boffa.
* 7b. *The Low Countries II: The North and the Burgundian Period*. P. Grierson; P. Spufford; S. Boffa.
* 8. *Britain and Ireland, c.400-1066*. R. Naismith (2017). ISBN  9781139031370
* 9a. *British Isles, 1066-1279*.
* 9b. *British Isles, 1279-1509*.
* 10. *The Nordic Countries* . J. Steen Jensen; E. Screen.
* 11. *Hungary and the Balkans*. E. Oberländer-Târnoveanu (2017). ISBN 978-0521260190
* 12. *Italy I: Northern Italy*. W. R. Day Jr.; M. Matzke; A. Saccocci (2016). ISBN 978-0521260213
* 13. *Italy II: Central Italy*. W. R. Day Jr.
* 14. *Italy III: South Italy, Sicily, Sardinia*. P. Grierson; L. Travaini (1998). ISBN 9780521582315
* 15. *Central and Eastern Europe*. B. Paszkiewicz.
* 16. *The Latin East*. J. Baker; R. Kelleher; R. Kool.
* 17. *Kingdoms of Arles and Lorraine*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Traité de numismatique du moyen âge*
Anticorpos primarios e secundarios

Os **anticorpos primarios e secundarios** son dous grupos de anticorpos que se clasifican segundo se unan directamente a  *antíxenos ou proteínas* ou ben teñan como diana outro anticorpo (primario), que, á súa vez, está unido a un antíxeno ou proteína.
 
## Primario 
Un anticorpo primario pode ser moi útil para a detección de biomarcadores para enfermidades como o cancro, diabetes, párkinson e alzhéimer e utilízanse para o estudo da absorción, distribución, metabolismo e excreción (ADME) e resistencia a multidrogas (MDR) dos axentes terapéuticos.

miniatura|300px|O anticorpo primario únese a un antíxeno (en vermello). Un anticorpo secundario etiquetado (en verde), únese despois ao anticorpo primario. A etiqueta únese despois para detectar indirectamente o antíxeno.

## Secundario 
Os anticorpos secundarios proporcionan detección e amplificación de sinal e estenden a utilidade dun anticorpo por medio da súa conxugación a proteínas.. Os anticorpos secundarios son especialmente eficientes en inmunoetiquetaxe. Os anticorpos secundarios únense aos anticorpos primarios, que están directamente unidos aos antíxenos diana. En inmunoetiquetaxe, o dominio Fab dos anticorpos primarios únese a un antíxeno e expón o seu dominio Fc a un anticorpo secundario. Despois, o dominio Fab do anticorpo secundario únese a un dominio Fc dun anticorpo primario. Como o dominio Fc é constante dentro dunha mesma clase animal, só cómpre un tipo de anticorpo secundario para unirse a moitos tipos de anticorpos primarios. Isto reduce o custo de etiquetar un só tipo de anticorpo secundario, en vez de etiquetar varios tipos de anticorpos primarios. Os anticorpos secundarios axudan a incrementar a sensibilidade e amplificación de sinal debido á unión de múltiples anticorpos secundarios a un anticorpo primario.

### Aplicacións 
Os anticorpos secundarios poden ser conxugados a encimas como a peroxidase do ravo picante (HRP) ou a fosfatase alcalina (AP); ou a tinguiduras fluorescentes como a fluoresceína isotiocianato (FITC), derivados da rodamina, tinguiduras Alexa Fluor; ou outras moléculas para ser utilizada en varias aplicacións. Os anticorpos secundarios son usados en moitos ensaios bioquímicos como os seguintes:
* ELISA, includíndo moitas probas para o VIH
* Western blot
* Inmunotinguidura
* Inmunohistoquímica
* Inmunocitoquímica

## Notas
Kamov Ka-52

O **Kamov Ka-52** «Alligator» (en ruso: Ка-52 «Аллигатор», designación OTAN: '**Hokum-B2**') é un helicóptero militar desenvolvido para a Armada Soviética como helicóptero de ataque de nova xeración. É un helicóptero de ataque a vehículos blindados e obxectivos en terra. Ten un rotor vertical dobre con aspas contrarotativas o que permite suprimir o rotor de cola.

## Características
miniatura|dereita|Cabina de vó.
*Tripulación: 2 persoas (piloto e navegante-operador).
*Lonxitude: 16.0 m
*Lonxitude da fuselaxe: 14.2 m
*Diámetro do rotor: 14,5 m.
*O alcance da banda: 7,3 m
*Ancho máximo da fuselaxe:
*Altura: 5 m
*Peso máximo de engalaxe: 10,800&nbsp;kg.
*Peso baleiro: 7.700&nbsp;kg.
*Masa de combustible en tanques internos: 1487&nbsp;kg (1732&nbsp;kg en 4 × 500 l de PTB)
*Punto de poder : 2 × TWPT VK-2500 producido por ODK-Klimov
*Potencia deomotor : 2 × 2400 l. c. (en modo engalaxe)
*En modo emerxencia: 2 × 2700 l. c.
*Modo cruceiro: 2 × 1750 l. c.
*Velocidade máxima permitida: 350&nbsp;km/h
*Velocidade máxima: 300&nbsp;km/h.
*Velocidade de cruceiro : 260&nbsp;km/h.
*Alcance práctico: 460&nbsp;km.
Duración do vo:
*Rango de alcance: 1110&nbsp;km.
*Teito estático : 4000 m
*Teito dinámico : 5500 m
*Velocidade de ascenso : 15&nbsp;m/s
*Sobrecarga máxima de funcionamento : +3.5 g

miniatura|dereita|Armamento.
Armamento
*Canón: 1 × 30&nbsp;mm canón 2A42 na instalación incorporada NPPU-80 (municións - 460 disparos 30 × 165&nbsp;mm ; municións selectivas, taxa de disparo variable)
*2 × 23&nbsp;mm Pistolas GSH-23L de 2 canóns nos contedores externos UPK-23-250 (municións - 2 × 250 cartuchos 23 × 115&nbsp;mm)
Puntos de suspensión: 4 ou 6 (a partir de  2012).
Carga de combate: 
*2000&nbsp;kg (opción con 4 puntos de suspensión).
*2800&nbsp;kg (versión con 6 puntos de suspensión).
Mísiles guiados: 
*2 × 6 PTUR 9M120-1 "ataque" (ATRA 9K113U "Storm-esclavo": alcance máximo de 6&nbsp;km, láser sistema de guía, un multicanal semiautomático)
ou un
*2 × 6 PTUR 9A4172K "Vortex-1" en lanzadores UPP- 800 (ATGM 9K121M "Vikhr-M": alcance máximo de 10&nbsp;km)
*2 × 2 SD 9M39 "Agulla B" nos arrancadores APUSU I-B
ou
*2 × 2 SD 9M342 "Agulla-S" en KAM "Strelets"
Cohetes no guiados :
*4 × 5 – 122&nbsp;mm NAR C-13 nos bloques B-13L5 
ou
*4 × 20 – 80&nbsp;mm NAR C-8 nos bloques B-8B20A
*Bombas: 4  bombas que pesan ata 500&nbsp;kg cada unha.
*4  KMGU con  varias submunicións.

## Galería de imaxes

Kamov Ka-52 100letpart426.jpg|
Kamov Ka-52 100letpart427.jpg|
Kamov Ka-52 100letpart428.jpg|
HeliRussia2011-38.jpg|
HeliRussia2011-39.jpg|
9M120 ATGM Ataka.jpg|

MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-03).jpg|
MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-04).jpg|
MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-05).jpg|
MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-06).jpg|
MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-07).jpg|
MAKS Airshow 2013 (Ramenskoye Airport, Russia) (519-08).jpg|

## Notas
Mosteiro de Ribeira

Como topónimo **Mosteiro de Ribeira** pode referirse a:

;En Galiza
***Mosteiro de Ribeira**, parroquia do concello de Xinzo de Limia;
****Mosteiro de Ribeira**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Mosteiro de Ribeira, Mosteiro de Ribeira, Xinzo de Limia

**Mosteiro de Ribeira** é un lugar da parroquia de Mosteiro de Ribeira no concello ourensán de Xinzo de Limia na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2023 tiña 72 habitantes (29 homes e 43 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mosteiro de Ribeira 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Mourama

O topónimo **Mourama** pode referirse a:

;En Galiza
***Mourama**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***A Mourama**, lugar da parroquia de Vigo, no concello de Cambre.

## Véxase tamén
### Outros artigos