open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Canopus

miniatura|Canopus

**Canopus**, ou α Carinae, é a estrela máis brillante da constelación de Carina, no hemisferio sur. É unha superxigante branco-amarela que se localiza a 310 anos luz do sistema solar  é a segunda estrela máis brillante do ceo, cunha magnitude aparente de -0,62. Ten unha declinación de −52º 42' (2000) e unha ascensión recta de 06h ata 24 m, e é visible dende a costa africana do mar Mediterráneo.

## Características 
A súa luminosidade é 10700 veces superior a do Sol, é a estrela máis brillante nun radio de 700 anos luz en torno á Terra. A distancia á que se atopa foi obxecto de discusión pola súa natureza infrecuente, é unha estrela de tipo espectral F0 IA, un tipo de superxigantes pouco abundantes e do que non se sabe moito, poderían ser estrelas que están a converterse en xigantes vermellas , ou que xa pasaron por esta fase. Isto fixo difícil determinar a magnitude absoluta e, polo tanto, a distancia, así e todo a determinación da paralaxe, grazas ás observacións do satélite Hipparcos, permitiu calcular a distancia, sen a necesidade de coñecer a magnitude absoluta, que, por outra banda, agora pode comezar a obterse coñecendo a súa magnitude aparente.

## Notas
Martin Garitano

**Martin Garitano Larrañaga**, nado en Bergara (Guipúscoa) o 4 de agosto de 1963, é un xornalista e político vasco de ideoloxía independentista de esquerdas. Dende o 23 de xuño de 2011 até o 23 de xuño de 2015 foi o Deputado Xeral, presidente da Deputación Foral de Guipúscoa, elixido tras concorrer ás eleccións forais dese ano como independente na candidatura da coalición Bildu. Está casado e ten un fillo.

## Xornalista 
Martin Garitano foi redactor xefe do desaparecido diario Egin de 1984 a 1998 xunto con Pepe Rei, época na que era director Xabier Salutregi (condenado no caso *Ekin* pola súa relación co membro de ETA "Txelis"). Posteriormente foi director de *Euskadi Información* e subdirector de *Gara*, todos eles xornais de liña editorial abertzale, así como locutor da radio *Infozazpi.* Tamén escribiu varios libros, entre eles unha biografía do dirixente de Herri Batasuna Santi Brouard.

## Traxectoria política 
[esquerda|miniatura|Con [brian curri|Brian Currin, Kofi Annan e Juan Karlos Izagirre, na Conferencia Internacional de Paz de San Sebastián.]]
O 19 de abril de 2011 Martin Garitano presentouse ás eleccións ás Xuntas Xerais do País Vasco de 2011, como independente dentro da coalición Bildu, formada por Eusko Alkartasuna, Alternatiba e independentes da esquerda abertzale. Nestas eleccións, Bildu conseguiu os mellores resultados xamais logrados pola esquerda independentista vasca e fíxose con 22 dos 51 deputados da cámara provincial.

O 23 de xuño de 2011, Garitano foi investido Deputado Xeral de Guipúscoa con maioría simple, cos votos da súa propia formación e un voto de Aralar.

O 1 de agosto de 2011 sumouse en Azpeitia a un acto a favor dos presos de ETA, reclamando a derrogación da doutrina Parot, o fin da dispersión dos presos e da legalización de Sortu. Tamén recibiu no palacio foral a un grupo de mozos que estaban a ser xulgados pola Audiencia Nacional pola súa presunta pertenza a Segi. O 4 de agosto fixo unhas declaracións nas que afirmaba que "*chegará un día en que haberá que reflexionar sobre a dor causada*", referíndose ás vítimas de ETA, aínda que opinou que ese momento aínda non chegou.

O 19 de agosto de 2011, durante unha conferencia na Universitat Catalá d'Estiu, fixo unhas manifestacións nas que afirmou que os atentados de ETA en Cataluña foron "*máis que un erro*" e que "os vascos debemos respecto en especial ás vítimas de Cataluña porque sucedeu nun momento en que a sociedade vasca recibira moito apoio dos cataláns".

O 17 de outubro de 2011, participou na Conferencia Internacional de Paz de San Sebastián, da que a Deputación de Guipúscoa foi unha das organizadoras.

## Notas
Carnota (homónimos)

Como topónimo **Carnota** pode referirse a:

;En Galiza
***Carnota**, concello da comarca de Muros;
****San Mamede de Carnota**, parroquia de dito concello;
****Santa Comba de Carnota**, parroquia de dito concello;
*****Carnota**, lugar de dita parroquia.

;Praia de Galiza
***Praia de Carnota**, areal situado en do concello de Carnota.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Condado de Carnota**, forma de organización territorial durante o antigo réxime do territorio situado entre os ríos Tambre e Xallas.
Teodoro González de Zárate

**Teodoro González de Zárate**, nado en Vitoria o 9 de novembro de 1882, e finado o&nbsp;31 de marzo de 1937,&nbsp;foi un político do País Vasco,&nbsp;que chegou a ser alcalde de Vitoria e foi executado polas tropas franquistas durante a Guerra Civil.
## Traxectoria
Teodoro González formou parte do Partido Republicano Autónomo Alavés (PRA), de Acción Republicana e, finalmente, de Esquerda Republicana. Nas eleccións municipais de 1931 que deron lugar á proclamación da República, foi elixido concelleiro pero, tras anularse os comicios en Vitoria, volveu presentarse coa conxunción republicano-socialista para as eleccións parciais de maio, onde de novo foi elixido xunto a outros dezaoito membros da candidatura. Despois foi elixido alcalde, cargo que ocupou até 1934 en que foi destituído polo goberno *cedista* polos sucesos revolucionarios de outubro. Reposto no seu cargo en 1936 coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións xerais, mantívose leal ao goberno da República ao producirse o golpe de estado que deu lugar á Guerra Civil.

Detido tras a ocupación da cidade polas tropas sublevadas, foi *sacado* do cárcere provincial de Áraba, trasladado en camión, confesado "no medio dun estupor de agonía" e executado por un grupo de falanxistas provenientes de Donostia&nbsp;xunto a outro quince detidos no porto de Azazeta, á beira da estrada que conduce de Vitoria a Lizarra. As execucións foron ordenadas persoalmente polo xeneral Emilio Mola. Dentro dos fusilamentos no País Vasco durante a guerra, é considerado o que máis impacto produciu na poboación.

## Notas
Andrés de Irujo

**Andrés de Irujo Ollo**, nado en Lizarra, Navarra o 29 de novembro de 1907 e finado o 29 de setembro de 1993, foi un político vasco.

Fillo do avogado Daniel Irujo y Urra, un pioneiro do nacionalismo vasco en Navarra e defensor de Sabino Arana, e irmán de Manuel de Irujo e Pello Irujo. Estudou bacharelato en Lekaroz, aos 16 anos afiliouse no Partido Nacionalista Vasco e foi colaborador na Voz de Navarra. Seguiu os seus estudos de dereito en Deusto e Madrid.

Foi un dos asinantes do "Manifesto republicano" do Ateneo de Madrid que estaba encabezado por Manuel Azaña. Cando comezou a Guerra Civil Española trasladouse a Donostia e foi nomeado comisario de Gobernación na Xunta de Defensa e participou reorganizando a Brigada de Orde Pública onde se encargou da custodia das prisións de Ondarreta e Kursaal, evitando execucións arbitrarias. Supervisou a ordenada evacuación de Donostia perante a entrada das columnas nacionais.

En 1937 cando o seu irmán Manuel foi ministro de Xustiza, el estivo como secretario do ministerio. Exiliouse inicialmente a Francia e foi representante alí do Goberno Vasco, pero cando se produciu a ocupación alemá na segunda guerra mundial, partiu cara á Arxentina.

En 1942 funda con Isaac López Mendizábal, en Buenos Aires, a Editorial Ekin que publicará, até os nosos días, importantes achegas á historiografía vasca. Tamén participou na fundación do Instituto Americano de Estudos Vascos e Eusko Kultur Etxea - Casa da Cultura Vasca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada de Andrés María Irujo Ollo na enciclopedia dixital do País Vasco "Auñamendi"
* Euskonews. Entrevista á súa viúva Mª Elena Etcheverry de Irujo
Ziriako Iturri

**Ziriako Iturri Urzelaga** foi un histórico político nacionalista vasco do PNV. Anteriormente fora capitán do exército carlista.

Cando Sabino Arana o 14 de xullo de 1894 funda a sociedade "Euskeldun Batzokija", na rúa Correo, 22 de Bilbao, iniciándose así a organización do Partido Nacionalista Vasco, na cerimonia de apertura do centro, Ziriako Iturri, por ser o socio de máis idade, iza ás seis da tarde por primeira vez a bandeira nacional vasca, a "Ikurriña".http://www.sabinetxea.org/libro/libro/d.html 

A ikurriña, deseñada polos irmáns Arana, foi pensada nun principio para que fose a bandeira da Biscaia independente, logo, dada a súa difusión, asociouse con toda a rexión.

Dita sociedade foi clausurada por orde gubernativa e os seus membros encarcerados pouco despois,  resultando posteriormente absoltos. A sociedade volveu reabrirse, pero tras un novo peche foi disolta, aínda que posteriormente a súa estrutura repetiríase na organización municipal do partido.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ziriako Iturri Urzelaga.
Demo Editorial

**Demo Editorial** é unha empresa editorial galega creada en 2008 e especializada na publicación de banda deseñada.
## Traxectoria 
A editorial foi fundada polo historietista Manel Cráneo. O seu modelo de edición contempla principalmente a publicación de obras de autores galegos en lingua galega. En paralelo, a editorial publica as coleccións '"HäinöS", "Eumedievo" ou "Colección Castelao".

En 2011 recibiu o Premio Ourense de Banda Deseñada á mellor iniciativa.

En 2016 o seu catálogo contaba con máis de vinte títulos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da editorial
Josu Juaristi

**Josu Juaristi Abaunz**, nado en Azkoitia, o 4 de marzo de 1964, é un xornalista e político vasco. Foi o cabeza de lista, a proposta de Euskal Herria Bildu (EH Bildu), na candidatura Os Pobos Deciden nas eleccións europeas de 2014, resultando elixido eurodeputado e repartindo o escano con Ana Miranda Paz do BNG.

## Biografía 
Josu Juaristi obtivo a licenciatura en xornalismo pola Universidade do País Vasco (UPV) en 1989. É tamén diplomado en Integración Europea pola UPV (1996).

Traballou como redactor de cultura en EiTB entre 1986 e 1990. Posteriormente foi redactor de cultura e temas internacionais no diario *Egin* (1990-1998), editor do suplemento mensual "Europa" no mesmo diario (1997-1998) e, tras o peche da publicación, responsable da área de Internacional de Gara (1999-2004), director do diario (2004-2011) e desde 2011 editor do dominical *Gara* 7K.

En 2014 foi elixido por EH Bildu cabeza de lista nas eleccións europeas de devandito ano. Tras a creación dos Pobos Deciden, Juaristi ocupou o primeiro posto, obtendo unha acta de eurodiputado grazas aos 326 464 votos (2,08 %) que a candidatura obtivo en toda España. Juaristi integrouse no Grupo da Esquerda Unitaria Europea / Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Josu Juaristi no Parlamento Europeo
* Lista electoral de EH Bildu para as europeas de 2014
Patxi Lazcoz

**Patxi Lazcoz Baigorri**, nado en Pamplona o 30 de agosto de 1965, é un político do País Vasco que foi alcalde de Vitoria polo Partido Socialista de Euskadi dende as eleccións municipais de 2007 até  xuño de 2011. Aínda que naceu en Pamplona, dende moi novo trasladouse a Vitoria.

Licenciado en Dereito, a súa incursión na actividade política comezou en 1991, cando foi elixido concelleiro do Concello de Vitoria. Ao longo do sete primeiros anos ocupou distintas responsabilidades, quedando como concelleiro sen delegación en 1998 ao romper os acordos entre o Partido Socialista e o Partido Nacionalista Vasco, quen ocupaba a alcaldía. En 2003 Patxi Lazcoz foi cabeza de lista do PSE-EE ao concello vitoriano e voceiro do seu grupo municipal. En 2007, o PSE obtivo a maioría relativa nas eleccións municipais, sendo elixido alcalde.

Nas últimas eleccións celebradas en 2011 presentouse á reelección, pero o seu partido pasou a ser a terceira forza política, perdendo a alcaldía. Desde entón exerce como voceiro do grupo municipal do PSE-EE no concello de Vitoria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Patxi Lazcoz, o primeiro alcalde socialista da historia de Vitoria, El Correo Digital.
Imanol Landa

**Imanol Landa Jauregi**, nado en Getxo, Biscaia, o 1 de novembro de 1966, é un político vasco de ideoloxía nacionalista vasca. É alcalde de Getxo dende o 16 de xuño de 2007. Anteriormente fora concelleiro de Presidencia (2003-2007) durante o último mandato do anterior alcalde, Iñaki Zarraoa, do seu mesmo partido, PNV. Landa recibiu o 16 de xuño o apoio dos 10 concelleiros do seu partido e a abstención dos 4 do PSE-EE no acto de investidura como alcalde ao que asistiu o Deputado Xeral do territorio, José Luís Bilbao (afiliado de devandita organización local). O resto de concelleiros (PP e EB) votaron aos seus respectivos candidatos. Ó ser a lista máis votada nas eleccións puido confeccionar o seu equipo de goberno.

## Biografía 
Ten 40 anos, está casado e ten tres fillos. Profesional do Dereito, sendo licenciado en dereito pola UPV, exerceu durante oito anos como tal ata que en 1999 foi elixido concelleiro. Desde entón e até o ano 2003 compaxinou o seu labor profesional coa presidencia da Residencia Municipal, labor que asumiu ese ano 2003 Eusko Alkartasuna até o ano 2007. En 2003 deixou de exercer como letrado ao asumir a concellaría de Presidencia do Concello con dedicación total. Desde 2007 exerce como o seu Alcalde.

En 2009 concorreu no posto 14 ás eleccións ao Parlamento Vasco, nunha lista que obtivo 12 representantes, quedando preto de obter acta parlamentaria tras a renuncia da cabeza de lista, Izaskun Bilbao, ó ser elixida europarlamentaria nas eleccións ao Parlamento Europeo. Cando se produciu, en marzo de 2010, a retirada dun parlamentario por Biscaia de PNV, viuse na disxuntiva de aceptar a acta parlamentaria ou manter as súas responsabilidades á fronte do concello, optando finalmente por manter o seu compromiso cos veciños.

Imanol Landa foi confirmado como candidato por PNV á reelección nas eleccións municipais de 2011 para a responsabilidade de alcalde o pasado 23 de marzo de 2010. Foi reelecto para un novo mandato o 22 de maio de 2011, cun apoio de 14.182 cidadáns (620 votos máis que en 2007) e o mantemento dos seus 10 concelleiros, pese ao ingreso de Bildu na corporación. A investidura está programada para ao 11 de xuño, na que foi investido co voto do seu grupo para o mandato 2011-2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Imanol Landa 
* Facebook de Imanol Landa
Izaskun Bilbao

**Izaskun Bilbao Barandica**, nada en Bermeo, o 27 de marzo de 1961, é unha política vasca do PNV.

## Biografía 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Deusto. De 1996 a 1998 foi directora de servizos do Departamento Vasco de Interior, e logo ocupou o mesmo cargo en Cultura. Foi concelleira no Concello de Bermeo e é interventora do Concello de Kortezubi. Membro do Partido Nacionalista Vasco, é deputada no Parlamento Vasco desde 1998 e foi presidenta do mesmo entre 2005 e 2009, ao non conseguir o candidato inicial do PNV, Juan María Atutxa, a maioría necesaria para ser elixido.

Nas eleccións autonómicas de 2009 foi cabeza de lista do PNV por Biscaia. Ese mesmo ano, abandona o Parlamento Vasco para formar parte das listas electorais do grupo liberal-demócrata ao Parlamento Europeo a través do Partido Demócrata Europeo, socio menor da coalición.

Izaskun Bilbao domina o éuscaro, o español e o francés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Izaskun Bilbao Barandika
* Ficha biográfica
* Ficha de Izaskun Bilbao no Parlamento Europeo
Lamberto II de Spoleto

**Lamberto II de Spoleto**, finado o 15 de outubro de 898, foi un nobre franco que foi duque de Spoleto (894 – 898), rei de Italia (894 – 898) e emperador de Occidente (894-898).

## Traxectoria 
Era fillo de Guido III de Spoleto, e estivo asociado e este como rei e emperador desde abril de 892.

Cando seu pai morreu en 894, reinou en solitario, ademais de sucedelo no Ducado de Spoleto.

Tivo que enfrontarse ás pretensións de Berengario de Friúl e de Arnulfo de Carintia, que desexaban obter o reino de Italia.

O ano 898, Lamberto foi derrotado polo seu rival Berengario, e morreu asasinado pouco despois da batalla.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinastía Guidoni.
* Ducado de Spoleto.
* Sacro Imperio Romano Xermánico.
* Lista de emperadores do Sacro Imperio Romano Xermánico.
OU-122

A **OU-122** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Sobradelo e o Porto de Fonte da Cova; ambas no concello de Carballeda de Valdeorras. Ten unha lonxitude de 26,26 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-536 en Sobradelo (Carballeda de Valdeorras) e finaliza nun cruzamento coa LE-126 no porto de Fonte da Cova (Carballeda de Valdeorras) co límite provincial de Ourense e León (Castela e León).

## Percorrido 
Nace a uns 385 m de altitude, a carón da desembocadura do río Casaio no río Sil, e ascende até os 1765 m de altitude. Ao pouco de comezar hai un desvío á dereita cara a Robledo pola estrada OU-0802. Logo de pasar a carón do encoro de Casoio comeza a ascender. No km 5 atravesa Viladequinta, no km 8 atravesa o lugar do Trigal e pouco despois hai un desvío á esquerda cara á Portela. No km 11 hai un desvío á esquerda cara a Lardeira, e no km 16 hai un desvío á dereita cara a Casaio pola estrada OU-123. Ao chegar á Fonte da Cova continúa como estrada LE-126 co límite provincial de Ourense e León (Castela e León).

## Historia 
esquerda|miniatura|Inicio da estrada en Sobradelo.
A construción da estrada foi iniciada en 1938, cando un consorcio hispano-alemán comezou a explotar as minas de Valborraz, en Casaio. Por Sobradelo pasaba a estrada entre Ourense e Ponferrada (despois nomeada N-120, actual N-536), pola que se levaba o mineral extraído na mina até o porto de Vigo, onde embarcaba cara a Alemaña.

A estrada está en boas condicións para a circulación, porque é utilizada decote por camións debido ás numerosas minas de lousa que hai na zona. No seu percorrido conserva dous fitos quilométricos.

## Notas
Edicións Sálvora

**Edicións Sálvora** é unha empresa editorial, fundada en 1980, con sede en Santiago de Compostela, cun catálogo de máis de 230 títulos, en galego e castelán.
## Descrición 
Emprega os prefixos de ISBN 13: 978-84-85779 e 978-84-88724  e dedícase a publicación de materiais didácticos, cartografía, literatura infantil e xuvenil, pedagoxía, e narrativa, con clásicos da literatura galega e obras en castelán relacionadas con Galicia.

Nomes das súas coleccións son: "Animais fantásticos", "Aprender xogando", "Biblioteca de autores gallegos", "Cartografía", "Contos clásicos favoritos", "Ecoloxía", "Mapas murais/Esfera", "O meu libro-xogo", "Os libros do tren", "Pouquiño a pouco" ou "Xeografía e historia".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Días de cine (programa de televisión)

***Días de cine*** é un programa español de televisión, emitido por *La 2 de TVE* desde outubro de 1991.

## Formato 
Trátase dun magacín, con reportaxes e entrevistas, centrado sempre na actualidade cinematográfica, tanto de España como internacional.

## Historia 
O programa nace da man de César Abeytua baseándose na idea da película de Woody Allen *Radio Days.* El sería o primeiro director do programa, o subdirector sería Carlos Amman e o realizador Samuel Martín Mateo. Este último fora encargado do departamento de posproducción da mesma TVE. A posprodución foi un elemento moi importante ao nacer o programa coa idea de non ter presentador. Abeytua quería tamén que parecese que nunca tal se fixera polo que sería un trazo de identidade do programa.

En 1994, Amman, Martin Mateo e Abeytua saíron do programa. Miguel Berbén ocupouse da realización. A partir de entón, asentáronse os trazos de identidade do programa.

Con eles comezou a haber un presentador no programa: Aitana Sánchez-Gijón, quen unicamente permaneceu unha tempada. Entón a Jesús Ortiz, produtor executivo, ocorréuselle colocar ao seu bo amigo Antonio Gasset como presentador do programa.

En 2007, co ERE en RTVE, os máis veteranos da cadea foron prexubilados a cambio de recibir durante 10 anos o 90% do seu salario. Gasset deixou o posto de director en favor de Raúl Alda, subdirector até entón, quen estaría un ano no posto até a chegada de Gerardo Sánchez. Tras a saída de Gasset como presentadora pasaría a realizar as funcións Cayetana Guillén Cuervo.

Coincidindo coa chegada de Gerardo Sánchez á dirección do programa, e tras a cancelación de *Carteleia*, gran parte do persoal de devandito programa pasou a formar parte de *Días de cine.*

En 2010, Cayetana deixou de presentar o programa. Desde entón, ao carecer de condutor, o programa articulouse ao redor dun l*eitmotiv* cinematográfico que ten que ver con algún dos temas de cada programa, o que implicou desde entón un maior traballo de posproducción.

## Presentadores 
Nos seus primeiros tres anos de emisión, baixo a dirección de César Abeytua e realización de Samuel Martín Mateos, o espazo non contou coa figura de presentador, até a incorporación, o 29 de outubro de 1994 da actriz Aitana Sánchez-Gijón. Un ano despois foi substituída polo xornalista Antonio Gasset que conduciu *Días de cine* durante 13 anos, até a súa xubilación o 20 de decembro de 2007. Entre xaneiro de 2008 e xaneiro de 2011 o espazo foi presentado por Cayetana Guillén Cuervo, e desde esa data até o 19 de setembro de 2013 o programa desenvólvese sen ningún presentador.
Henar Álvarez incorpórase ao programa o 19 de setembro de 2013.
Elena Sánchez Sánchez é a presentadora actual, desde setembro de 2014

## Premios 
**Premio ATV** (2001) ao *Mellor Programa Divulgativo*.

## Premios Días de Cine 
Os Premios *Días de cine* nacen en 2014 dentro do programa e recoñecen as mellores películas e interpretacións do ano.

## Internet e redes sociais 
Tanto os programas completos como as diferentes reportaxes do programa pódense seguir na páxina web de Televisión Española.

## Notas
Mikel Arana

**Mikel Arana Etxezarreta**, nado en Ordizia o 2 de outubro de 1973, é un político do País Vasco. Foi coordinador xeral de Ezker Batua-Berdeak e, despois, de Ezker Anitza, o referente de Esquerda Unida en devandita comunidade autónoma, até as eleccións de outubro de 2012 tras as que anunciou a súa dimisión.

Mikel Arana estudou Dereito na Universidade do País Vasco, obtendo a licenciatura en 1996. En 2008 realizou un máster en Administración de Empresas na Universidade Carlos III de Madrid.

Mikel Arana ten o éuscaro como lingua materna. Ademais de éuscaro e castelán, fala tamén inglés e italiano.

## Traxectoria política 
En xuño de 1996, Arana afiliouse a Ezker Batua-Berdeak. Foi membro da presidencia de devandita formación desde 2001 e voceiro do órgano dende 2008. Tamén foi membro do seu Consello Político. Pertence ao grupo de mozos dirixentes que na última década Javier Madrazo levou aos principais cargos de Ezker Batua.

Tras a integración de Ezker Batua no Goberno Vasco foi director de Servizos do departamento de Vivenda e Asuntos Sociais, dirixido polo seu correlixionario Javier Madrazo. Ocupou este posto dende 2001 até 2009.

Nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2009 foi cabeza de lista de Ezker Batua por Guipúscoa, obtendo o único escano da súa formación en devanditas eleccións. Ante o fracaso electoral, Madrazo dimitiu como coordinador xeral, sendo Arana elixido como o seu substituto polo Consello Político da formación, cun 86% dos votos. Era o único candidato, proposto polos seguidores de Madrazo e o EPK, que conformaban a maioría no anterior congreso. Arana foi o primeiro coordinador xeral de Ezker Batua que non era militante do EPK.

En xaneiro de 2012, tras a escisión sufrida en Ezker Batua, foi elixido coordinador xeral de Ezker Anitza e pasou a representar a devandita formación no Parlamento Vasco. Dimitiu ao non conseguir revalidar a súa acta de deputado nas eleccións de outubro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do Parlamento Vasco.
* Parlamentuan. Blog de Mikel Arana.
Brooks Wheelan

**Brooks Patrick Wheelan**, nado en Cedar Rapids, Iowa, o 21 de agosto de 1986, é un actor, cómico, guionista, actor de dobraxe e cantante estadounidense. É coñecido por formar parte dos actores de *Saturday Night Live* na tempada 2013–2014.

## Filmografía 
## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha na IMDb
Jesus Mari Larrazabal

**Jesus Mari Larrazabal Antia**, nado en Zumaia, provincia de Guipúscoa, en 1948 e finado o 29 de xuño de 2021, foi un filósofo e político vasco de ideoloxía abertzale.

Era doutor en Filosofía, cun máster de Lóxica e licenciado en Ciencias Económicas e é catedrático de lóxica da Universidade do País Vasco.

Foi parlamentario por Eusko Alkartasuna desde abril de 2009 até xuño de 2010, sendo voceiro na Xunta de Voceiros, vogal nas comisións de Institucións, Interior e Xustiza; Industria, Innovación, Comercio e Turismo; Medio Ambiente, Planificación Territorial, Agricultura e Pesca; Incompatibilidades; Control de Gastos Reservados e Vicepresidente da de Educación.

Dimitiu do seu cargo como parlamentario en xuño de 2010 por problemas de saúde, ao serlle diagnosticada unha doenza cardíaca pola que se lle recomendaba gardar repouso.

Foi membro de Amnistía Internacional e de Intermon Oxfam.

## Notas
HD 189733 b

[miniatura|220px|Tamaño comparativo de HD 189733 b (dereita) con [Xúpiter (esquerda).]]
**HD 189733 b** é un planeta extrasolar que se atopa a 63 anos luz do Sistema Solar na constelación de Vulpecula. O planeta foi descuberto orbitando a estrela HD 189733 A o 5 de outubro de 2005, cando astrónomos de Francia observaron to planeta transitando a través da superficie da estrela. Cunha masa un 13% maior que a de Xúpiter, HD 189733 b orbita a súa estrela unha vez cada 2,2 días cunha velocidade orbital de 152,5&nbsp;km/s, o que o converte nun Xúpiter quente con poucas perspectivas de vida extraterrestre. Sendo o máis achegado Xúpiter quente á Terra, HD 189733 b é obxecto dunha extensa investigación atmosférica. HD 189733 foi o primeiro planeta extrasolar para o cal se creou un mapa termal, en ter o tránsito detectado polo espectro dos raios X e en ter detectado dióxido de carbono na súa atmosfera.

En xullo de 2014, a NASA anunciou que atopara atmosferas moi secas en tres planetas extrasolares (HD 189733b, HD 209458b, WASP-12b) orbitando estrelas semellantes ó Sol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Warcraft (filme)

***Warcraft*** (tamén coñecido como ***Warcraft: The Beginning***) é un filme estadounidense de fantasía e acción dirixido por Duncan Jones e escrito por Jones, Charles Leavitt e Chris Metzen. Baséase na serie de videoxogos *Warcraft* e nas novelas ambientadas no universo de Azeroth. Está protagonizado por Travis Fimmel, Paula Patton, Ben Foster, Dominic Cooper, Toby Kebbell, Ben Schnetzer, Robert Kazinsky e Daniel Wu.

## Personaxes 
* Travis Fimmel como Sir Anduin Lothar
* Paula Patton como Garona Halforcen
* Ben Foster como Medivh
* Dominic Cooper como Rei Llane Wrynn
* Toby Kebbell como Durotan
* Ben Schnetzer como Khadgar
* Robert Kazinsky como Orgrim Doomhammer
* Clancy Brown como Blackhand
* Daniel Wu como Gul'dan
* Ruth Negga como Lady Taria Wrynn
* Anna Galvin como Draka
* Burkely Duffield como Callan Lothar
* Callum Keith Rennie como Moroes
* Terry Notary como Grommash Hellscream
* Michael Adamthwaite como Rei Magni Bronzebeard
* Dean Redman como Varis
* Ryan Robbins como Karos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Manuel Lesteiro

**Manuel Lesteiro** pode referirse a:
***Manuel Lesteiro Martínez**, industrial e político galego, alcalde de Pontevedra en 1928 (1867-1943).
***Manuel Lesteiro López**, lingüista, estenógrafo e intelectual galeguista, fillo do anterior (1907-1999).
Begoña Lasagabaster

**Begoña Lasagabaster Olazabal**, nada en Irún o 22 de setembro de 1962, é unha avogada e política vasca de ideoloxía independentista vasca e militante de Eusko Alkartasuna. Deputada do Congreso dende 1996 para tres lexislaturas consecutivas. Foi a representante do seu partido político, EA, no Congreso até o 1 de abril de 2008.

Licenciada en Dereito pola Universidade de Salamanca e diplomada en Altos Estudos Europeos, especialidade xurídica, polo Colexio de Europa (Bruxas, Bélxica), é avogada especializada en Dereito Comunitario, Dereito Civil e Dereito Internacional Privado.

Foi secretaria de Carlos Garaikoetxea cando este foi membro do Parlamento Europeo, entre 1987 e 1991.

Militante de Eusko Alkartasuna, foi responsable de relacións internacionais da súa *Executiva Nacional* e foi elixida deputada ao Congreso dos Deputados por Guipúscoa en 1996, 2000 e 2004. Foi Vicepresidenta do Consello Vasco do Movemento Europeo.
Lingua calmuca

A **lingua calmuca** (хальмг өөрдин келн, *halmg őrdin cheln*), é unha lingua mongólica falada polo pobo calmuco da República dos Calmucos, unha república federal de Rusia. En Rusia, é a forma normativa da lingua oirat (baseada na forma torgut). O pobo calmuco do noroeste do Mar Caspio descende dos oiratos de Eurasia, que estaban asentados historicamente en Mongolia e no noroeste da República Popular da China. Segundo a UNESCO, a lingua está "definitivamente en perigo". Segundo o censo ruso de 2010, hai 80&nbsp;500 falantes dunha poboación étnica de 183&nbsp;000 persoas. O calmuco está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en calmuco
### Ligazóns externas 
*Artigo da política lingüística e a historia da República dos Calmucos
*Dicionario en liña ruso-calmuco
Manuel Lesteiro Martínez

**Manuel Lesteiro Martínez**, nado o 18 de marzo de 1867 e finado en Pontevedra o 27 de marzo de 1943, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Logo de formarse como xastre na Habana, Nova York, Barcelona e Madrid, asentouse en Pontevedra a finais do século XIX. Propietario da Sastrería Lesteiro, a máis antiga xastraría de Pontevedra e un dos lugares habituais de faladoiro intelectual da cidade no primeiro terzo do século XX, foi membro directivo da Sociedade Económica de Amigos do País de Pontevedra e tesoureiro da Cámara de Comercio. Distinguido pola súa erudición, desenvolveu a súa actividade política entre 1924 e 1930 como Tenente de Alcalde, Concelleiro Delegado de Ensino e membro da Comisión Permanente do Concello de Pontevedra, ademais de membro da Comisión de Instrución Pública, da Xunta Provincial de Ensino e da Comisión de Construcións Escolares. Entre febreiro de 1927 e outubro de 1928, as repetidas ausencias de Mariano Hinojal levárono a exercer durante máis de catro meses como alcalde en funcións, chegando pouco despois a ocupar a alcaldía da cidade ininterrompidamente desde o 14 de outubro, tras a marcha de Hinojal, ata a elección o 4 de decembro de 1928 de Remigio Hevia, con quen mantivo os seus anteriores cargos edilicios.

Como Concelleiro Delegado de Ensino, comisionou a confección do primeiro padrón escolar de todas as localidades do concello, e adiantándose á visión política da época emprendeu a complexa transición das escolas voluntarias municipais ás escolas estatais, o que permitiu un mellor aproveitamento dos fondos locais destinados ao ensino. Froito da súa xestión, triplicouse o número de escolas do municipio e duplicouse o orzamento de Instrución Pública entre 1924 e 1928, acordouse o traslado da Escola Normal de Mestras, e consumouse a esperada inauguración do novo edificio do Instituto na avenida de Montero Ríos, en presenza do rei Afonso XIII. En funcións de Alcalde de Pontevedra, participou xunto con Daniel de la Sota e o marqués de Riestra no tramo decisivo das negociacións para a construción do Ferrocarril Central Galego.

## Vida persoal 
Casou coa mestra Ramona López Franco e foi pai do lingüista Manuel Lesteiro López e de Raquel Lesteiro López, directora do Arquivo Histórico Provincial de Pontevedra, ademais de sogro do historiador Ramón Iglesia Parga e avó político do poeta Gregorio San Juan.

## Notas
Antonio Iturmendi

**Antonio Iturmerdi Bañales**, nado en Barakaldo o 15 de decembro de 1903, e finado en Madrid o 4 de marzo de 1976, foi un político vasco de ideoloxía carlista que desempeñou cargos no réxime franquista.

Comezou a súa carreira política como subsecretario de gobernación; o 18 de xullo de 1951 foi nomeado ministro de Xustiza, cargo que desempeñou até o 7 de xullo de 1965, ano no que pasou a presidir as Cortes Españolas e o Consello do Reino.

En xullo de 1969 tomou xuramento ao príncipe Xoán Carlos como sucesor do Xefe do Estado.

En 1977, un ano despois do seu falecemento, o rei Xoán Carlos I, creou o título nobiliario de conde de Iturmendi, para honrar a súa memoria, e concedeullo á súa esposa.

## Obras 
* *Balmes sacerdote: Su magisterio político visto por un seglar*
* *En torno a la doctrina de la soberanía social en Vázquez de Mella*
* *De la justicia y de los jueces*
* *Las compilaciones forales en el proceso de la codificación española*, amb Raimundo Fernández Cuesta 
* *El régimen municipal en los pueblos adoptados*
* *Perfeccionamiento de la organización y procedimiento de la justicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Biografía 
* Eduardo J. Alonso Olea, El crédito de la Unión Minera: 1901-2002, [in:] Historia Contemporánea 24, 2002, 323-353
* Álvaro de Diego González, Algunas de las claves de la transición en el punto de inflexión del franquismo la etapa constituyente de Arrese (1956-1957), [in:] La transición a la democracia en España: actas de las VI Jornadas de Castilla-La Mancha sobre Investigación en Archivos, Guadalajara 2004, Vol. 2, ISBN 8493165891
* Francisco Javier Caspistegui Garasurreta, El naufragio de las ortodoxias. El carlismo, 1962-1977, Pamplona 1997; ISBN 9788431315641,  9788431315641
* Martí Marín i Corbera, El personal polític de l'ajuntament de Vic durant el franquisme: algunes consideracions (1939-1975), [in:] AUSA XIX 146 (2001)
* Stanley G. Payne, The Franco Regime, Londres 1987, ISBN 0299110702, 9780299110741
* Manuel Martorell Pérez, La continuidad ideológica del carlismo tras la Guerra Civil, [tese de doutoramento], Valencia 2009
* Hilari Raguer, Gunpowder and Incense: The Catholic Church and the Spanish Civil War, Routledge 2007, ISBN 1134365934, 9781134365937
* Mercedes Vázquez de Prada, El nuevo rumbo político del carlismo hacia la colaboración con el régimen (1955–56) [in:] Hispania, Vol 69, No 231 (2009), ISSN 0018-2141
* Mercedes Vázquez de Prada, El papel del carlismo navarro en el inicio de la fragmentación definitiva de la comunión tradicionalista (1957-1960) [in:] Príncipe de Viana (PV), 254 (2011), ISSN 0032-8472
* Aurora Villanueva Martínez, Organización, actividad y bases del carlismo navarro durante el primer franquismo, [in:] Gerónimo de Uztariz 19 (2003), ISSN 1133-651X
Enema of the State

***Enema of the State*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de pop punk blink-182, publicado o 1 de xuño de 1999 a través do selo MCA Records.. Tras unha longa serie de actuacións en varios clubs e festivais, e varias gravacións independentes ao longo dos 90, Blink-182 déuse a coñecer no Warped Tour e en Australia despois do lanzamento do seu segundo disco, *Dude Ranch* (1997), e o seu éxito "Dammit". Para gravar o seu terceiro traballo o grupo contratou ao veterano produtor de punk rock Jerry Finn, que traballara anteriormente no álbum de Green Day *Dookie* (1994). *Enema* foi o primeiro álbum da banda en contar co batería Travis Barker, que substituíu o membro orixinal Scott Raynor.

En abril do ano 2016 a revista *Rolling Stone* colocouno no posto 37 da súa lista dos 40 mellores álbums de punk de todos os tempos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Víctor Lecumberri

**Víctor Lecumberri Arana**, nado en 1913 e finado no 2005, coñecido como **Comandante Otxabiña**, foi un político e sindicalista comunista vasco.

Víctor Lecumberri foi un militante comunista desde a súa mocidade. Foi testemuña directa da proclamación da  Segunda República Española o día 13 de abril de 1931 en Éibar e destacou como miliciano na Guerra Civil Española. Foi un dos fundadores do Partido Comunista de Euskadi.

## Biografía 
Víctor Lecumberri naceu na localidade guipuscoana de Éibar no País Vasco. Dende moi novo militou no Partido Comunista de España (PCE) e foi testemuña directa da proclamación da Segunda República Española o día 13 de abril de 1931 en Éibar, un día antes que no resto do as cidades do España. Participou nos sucesos de outubro de 1934 en Éibar, polo que foi encarcerado, e permaneceu en prisión até febreiro de 1936 cando co triunfo da Fronte Popular, foi amnistiado.

Durante a Guerra Civil, participou nas accións máis importantes que se libraron en territorio guipuscoano e na defensa de Éibar ante o asedio das tropas franquistas. Tivo un papel destacado nos movementos bélicos que se libraron nos montes Arrate, Kalamua e Akondia chegando ao grao de capitán.

Durante a guerra foi feito prisioneiro polos franquistas, escapando en varias ocasións. Tamén foi ferido catro veces, dúas delas de gravidade. Nunha das súas estancias no hospital, conseguiu fuxir e pasar a Francia, onde se alistou na Lexión para poder volver á España republicana. Exiliado en Francia, colaborou coa resistencia francesa contra o nazismo, e tomou parte nos guerrilleiros españois desde Francia a Asturias. Finalizada a Guerra Mundial, foi encarcerado durante case 20 anos pola ditadura franquista. Tras quedar en liberdade, regresou a Éibar, onde continuou o seu traballo como militante comunista.

O mércores 28 de setembro de 2005 morreu aos 92 anos de idade na súa cidade natal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Novas do enterro
* Otxabiña, aventuras dun comunista eibarrés de guerra en guerra 
*“Víctor Lecumberri Arana, histórico militante” do PCE, do que din que morreu... (Cousas da democracia).
Xerusalén de Ouro

"**Xerusalén de Ouro**" (en , *Yerushalayim Shel Zahav*) é unha canción israelí escrita por Naomi Shemer. É tamén o himno nacional non oficial de Israel, moitas veces contrasta co secular Hatikva. A canción orixinal describía o desexo xudeu durante 2.000 anos de regresar a Xerusalén. Shemer engadiu un verso final trala Guerra dos Seis Días para celebrar a reunificación da cidade, cando Israel conquistou Xerusalén Leste despois de que esta parte da cidade estivera baixo control xordano durante 19 anos.

A canción traduciuse a outras linguas como inglés, castelán ou portugués. No ano 1967 foi escollida como Canción do Ano" en Israel e "Canción do Xubileu" durante os actos de celebración do 50 aniversario da independencia de Israel en 1998.  [miniatura|200px|Partitura de *Yerushalayim Shel Zahav* escrita por [Naomi Shemer.|esquerda]]
## Temática 
Moitas das estrofas refírense a poemas tradicionais xudeus, en particular aqueles que tratan sobre o exilio e o desexo de regresar a Xerusalén. Xerusalén de Ouro fai referencia a unha famosa lenda do Talmud sobre Rabbi Akiva.

## Controversias 
A canción aparece no filme estadounidense *A lista de Schindler*. Isto causou certa controversia en Israel, xa que a canción foi escrita en 1967 e considérase como o himno informal da vitoria israelí na Guerra dos Seis Días. Na versión israelí do filme a canción foi susbtituída por Halikha LeKesariya ("O camiño a Caesarea") de Hannah Szenes, un combatente da resistencia durante a segunda guerra mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pello Joxepe
* Xerusalén
* Hatikvah

### Ligazóns externas 
* [Yerushalayim Shel Zahav, interpretado por Ofra Haza(https://gl.wikipedia.org/wiki/Ofra_Haza). Youtube]
Itziar Aizpurua

**Itziar Aizpurua Egaña**, nada en Deva o 2 de abril de 1943, é unha política vasca de ideoloxía independentista vasca. Dirixente de Herri Batasuna (HB) entre 1978 e 1998, parlamentaria vasca de 1982 a 1986 e de 1994 a 1998, e deputada entre 1986 e 1993. Foi militante da organización armada Euskadi Ta Askatasuna (ETA) durante a ditadura do xeneral Franco e unha das axuizadas no Proceso de Burgos.

Estaba casada co tamén dirixente de HB, Jokin Gorostidi, finado en 2006.

## Traxectoria 
Natural da localidade guipuscoana de Deva, onde naceu en 1943, realizou estudos de música e foi profesora de piano. Integrouse como militante de ETA a finais da década de 1960 durante a ditadura franquista. Xunto co seu noivo Jokin Gorostidi foi detida pola policía e ambos foron axuizados no Proceso de Burgos. El foi condenado a morte (logo conmutada por cadea perpetua) e ela foi condenada a 15 anos de cárcere polo delito de rebelión. Tras pasar oito anos no cárcere, foi liberada en 1977 pola Amnistía Xeral que se produciu tras a morte de Franco.

Militou en Herri Batasuna dende a fundación da coalición en 1978, ocupando cargos na dirección da organización (Mesa Nacional) durante 20 anos. Foi elixida membro do Parlamento Vasco entre 1982 e 1986. Foi Deputada do Congreso entre 1986 e 1993, durante dúas lexislaturas, aínda que non participou practicamente nas sesións do Congreso pola política de boicot da súa organización política. Estaba presente no lugar do atentado que custou a vida ao seu compañeiro de partido Josu Muguruza o 20 de novembro de 1989. Entre 1994 e 1998 foi de novo elixida membro do Parlamento Vasco.

Na campaña das eleccións Xerais de 1996, Herri Batasuna difundiu un vídeo do grupo terrorista ETA nas cuñas publicitarias gratuítas que tiña durante a campaña. Por este feito, a Audiencia Nacional abriu unha causa polo delito de colaboración con banda armada contra todos os membros da Mesa Nacional de HB, entre eles a propia Itziar Aizpurua. O Tribunal Supremo xulgouna e condenouna por ese delito, pero tras permanecer 20 meses no cárcere, o 20 de xullo de 1999 o Tribunal Constitucional anulou a sentenza do Supremo e todos os membros da Mesa Nacional, entre eles Aizpurua, foron liberados. Tras a súa saída do cárcere, no ano 2000 non volveu a estar na primeira liña da política, agás en casos puntuais, como cando faleceu o seu marido Jokin Gorostidi en 2006. Tamén participou na lista electoral presentada pola esquerda abertzale baixo as siglas de D3M, ilegalizada pola Audiencia Nacional en 2009, por Guipúscoa nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Proceso de Burgos
Videoxogo de rol

[miniatura|[Captura de pantalla|Captura do videoxogo de rol libre *FreedroidRPG*.]]
Os **videoxogos de rol** son uns dos máis antigos representantes dos videoxogos. Sempre estiveron fortemente influídos por xogos de rol de mesa, exemplos claros diso son xogos baseados nas regras de Dungeons&Dragons, coma o clásico Eye of beholder ou os máis modernos Neverwinter nights e a súa continuación, Neverwinter nights II, ambos de Bioware; ou tamén, por exemplo, Vampire: the Masquerade Bloodlines, da desaparecida Troika games, baseado no universo homónimo.

## Dinámica de xogo 
A dinámica nos videoxogos de rol adoita ser variada e cunha significativa preferencia a historias abertas, nas cales é o xogador e as súas accións as que cambian a propia historia; moito máis clara ca noutros xéneros máis lineais, como os shooters.

A dinámica de xogo adoita estar influída pola raza do personaxe que se elixa, xa que neste tipo de xogos, nos cales impera a fantasía, non se ten demasiado en conta a realidade histórica.

O personaxe irá aumentando de nivel, mellorando así as súas capacidades e habilidades.

Será o xogador o que elixa cales serán as aptitudes do seu personaxe. O progama terá máis ou menos predefinidos estes camiños que pode tomar o xogador, por exemplo, o personaxe poderá chegar a ser un arquimago ou un paladin.
Estas características normalmente aparecen representadas nunha táboa de estatísticas, que o xogador pode modificar ó subir de nivel co seu personaxe.

Estas características sérvenlle ao xogador e ó seu personaxe para progresar na aventura, xa que con elas o personaxe poderá ter máis forza, intelixencia etc; poderá facer certos conxuros, e levar armaduras ou armas máis contundentes, o que lle permitirá derrotar inimigos máis poderosos.

Para subir de nivel, o xogador deberá derrotar inimigos, facer as misión que permiten progresar na aventura e, nalgúns casos, facéndolle favores a xente que se atopa no camiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Xogo de rol
Sicixia (filme)

:*Para ver o artigo sobre o fenómeno astronómico, véxase **Sicixia***

miniatura|Publicidade do filme nun bus da Coruña.
***Sicixia*** é un filme galego dirixido por Ignacio Vilar que se estreou no 2016.

## Sinopse 
Xiao é un enxeñeiro de son que viaxa por Galicia rexistrando os sons da natureza e da xente. Cando chega á Costa da Morte coñece a Olalla, unha recolledora de algas que o guía para atopar os lugares máis interesantes dese lugar. En pouco tempo xorde entre eles unha grande atracción.

## Personaxes 
* Monti Castiñeiras como Xiao
* Marta Lado como Olalla
* Arantza Villar como Alís
* Artur Trillo como Tío de Olalla
* Daniel Trillo como Pedro
* Tamara Canosa como Doutora

## Recepción 
Na súa primeira fin de semana na carteleira, *Sicixia* logrou posicionarse entre os cinco filmes máis vistos en Galicia.

## Galardóns e nomeamentos 
* 2016: 2016: Festival Cinespaña de Tolosa: Mellor actriz (Marta Ledo)
* 2017: Mellor filme estranxeiro no Festival de Houston.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Heaven's Gate (seita)

'''Heaven's Gate''' foi unha seita relixiosa ovni estadounidense orixinaria de San Diego (California), fundada a comezos da década de 1970 e liderada por Marshall Applewhite (1931-1997) e Bonnie Nettles (1927-1985). O 26 de marzo de 1997, a policía descubriu os corpos de 39 membros do grupo que cometeron suicidio colectivo co obxectivo de chegar ata o que eles crían que era unha nave espacial extraterrestre no cometa Hale-Bopp.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Boubacar Boris Diop

**Boubacar Boris Diop**, nado en Dakar o 26 de outubro de 1946, é un escritor e xornalista senegalés. No ano 2000, recibiu o Gran premio literario da África negra polo conxunto da súa obra.

## Traxectoria 
Estudou literatura e filosofía en Dakar e deu clases ata 1981 desas materias en varios centros de ensino secundario senegaleses e foi conselleiro técnico do ministerio de cultura. Realizou un curso de xornalismo na Universidade de Dakar, traballou tamén como xornalista en diversos periódicos locais e en 1986 foi un dos fundadores de *Sud Magazine* primeiro xornal independente do Senegal, e tamén colaborou co *Neue Zürcher Zeitung*,   *Afrique, perspectives et réalités* ou *Chimurenga*. A partir de 1996 foi director de *Le Matin* de Dakar. En 1998 por iniciativa dos xornalistas Nocky Djendanoum e Maimouna Coulibaly viaxou a Ruanda, canda outros dez escritores africanos, para participar nun proxecto literario sobre o xenocidio de Ruanda:" Rwanda: écrire par devoir de mémoire" para o que escribiu a novela *Murambi, le livre des ossements* e esa experiencia tamén foi fundamental para comezar a escribir en lingua wólof.

## Obras 
### Novelas 
* *Le Temps de Tamango*, París, L’Harmattan, 1981, coll. Encres noires. Réédition : París, Le Serpent à Plumes, 2002, coll. Motifs (Prix du bureau sénégalais du droit d’auteur)
* *Les Tambours de la mémoire*, París, L’Harmattan, 1991, coll. Encres noires (Grand prix de la République du Sénégal pour les lettres)
* *Les Traces de la meute*, París, L’Harmattan, 1993, coll. Encres noires
* *Le Cavalier et son ombre*, París, Stock, 1997 (Prix Tropiques)
* *Murambi, le livre des ossements*, París, Stock, 2000. Réédition enrichie d'une postface de l'auteur : París, Éditions Zulma, 2011, réedition Éditions Zulma en poche : coll. Z/a, 2014.
* *Doomi Golo*, Dakar, Papyrus, 2003 (en wólof)
* *L’Impossible Innocence*, París, Éditions Philippe Rey, 2004  (ISBN&nbsp;978-2-84876-013-1)
* *Kaveena*, Éditions Philippe Rey, 2006  (ISBN&nbsp;2-84876-051-6)
* *Les Petits de la guenon*, Éditions Philippe Rey, 2009 (tradución libre da súa obra en wólof&nbsp;*Doomi Golo*)  (ISBN&nbsp;978-2-84876-145-9)

### Teatro 
* *Thiaroye, terre rouge*, París, L’Harmattan, 1990

### Ensaios 
* *Négrophobie*, avec Odile Tobner et François-Xavier Verschave, Les Arènes, 2005  (ISBN&nbsp;978-2-912485-81-6)
* ''L'Afrique au-delà du miroir*, Éditions Philippe Rey, París, 2007  (ISBN&nbsp;978-2-84876-068-1)
* *La Gloire des imposteurs : Lettres sur le Mali et l'Afrique'' (avec Aminata Dramane Traoré), Éditions Philippe Rey, París, 2014  (ISBN&nbsp;978-2-84876-232-6)

## Notas