open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Minas de Varilongo

miniatura|Foto da mina na década de 1950.
As **minas de Varilongo** é un conxunto de explotacións mineiras situadas en Varilongo (Santa Sabiña, Santa Comba)
## Historia 
As minas de Varilongo comezaron a explotarse en 1914, coa extracción de ferro e cuarzo. En 1941 comezou a extraerse volframio, e durante a segunda guerra mundial as minas pasaron a estar xestionadas polas autoridades alemás. En 1943 o párroco de Cances (Carballo) e os Abelenda de Carballo denunciaron a situación laboral á Xefatura de Minas. José Parga Moure mercou a explotación e despois asociouse co grupo Fierros de Madrid, que pasou a dirixir a mina co 51 % do capital. Durante esta época existiu, en paralelo, o contrabando de volframio.

Entre 1967 e 1981 o cadro de traballadores reduciuse de 1700 a 115. A Compañía Mineira Santa Comba era dirixida por José Barrera Mosteiro. En 1974 o Grupo Fierros mercou a Parga a súa parte por 18 millóns de pesetas, e a sociedade pasou a chamarse Grupo Minero de Santa Comba, explotándose así ata o ano 1980.En 1981 a empresa foi vendida ao Banco Nacional de París, e posteriormente a Coparex Minera. A inxección de capital francés permitiu pasar dunha explotación case artesanal a unha renovación tecnolóxica avanzada con importantes niveis de mecanización.

Na década de 1980 acadou o seu pico de produción, chegando a ser a maior de Europa. En 1984 acadáronse 250&nbsp;000 toneladas de concentrado de volframio e case 20&nbsp;000 toneladas de estaño. Porén, a mina pechou en 1985 pola baixada do prezo do volframio.

En 2016 a escritora Carmen Blanco Ramos publicou a obra *O volframio en Varilongo.Santa Comba de Xallas (1941-1963)*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*A mina de Varilongo, na páxina web Santa Comba na memoria.
Varilongo, Santa Sabiña, Santa Comba

**Varilongo** é un lugar da parroquia de Santa Sabiña, no concello coruñés de Santa Comba. Segundo o IGE en 2017 tiña cinco habitantes (dous homes e tres mulleres).

## Patrimonio 
O lugar dá nome ás minas de Varilongo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Sabiña 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas
Vilar de Céltigos, Grixoa, Santa Comba

**Vilar de Céltigos** é un lugar da parroquia de Grixoa, no concello coruñés de Santa Comba, na comarca do Xallas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 152 habitantes (74 homes e 78 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grixoa 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santa Comba
Giovanni Hagian

**Giovanni Hagian**, nado o 1 de xuño de 1803 en Perkinik e finado o 8 de maio de 1880, foi un eclesiástico católico armenio, arcebispo de Cesarea de Capadocia e padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.
## Traxectoria 
Naceu en Perkinik o 1 de xuño de 1803, fillo de Paul Hagian e de Cécile Ciaparian. Estudou no seminario de Bsumar e foi ordenado sacerdote en 1827, entrando no Instituto do Clero Patriarcal de Bsumar, e posteriormente foi profesor no seminario durante tres anos.

Co aumento de fieis católicos armenios en Cesarea de Capadocia, en 1864 tomou posesión da súa sé, e con axuda da Congregación para a Propagación da Fe construíu varias igrexas.

## Notas
Carmen Blanco

O nome **Carmen Blanco** pode referirse a:

***Carmen Blanco García**, escritora galega (n. 1954);
***Carmen Blanco Ramos**, escritora galega (n. 1957).
Cecilia F. Santomé

**Cecilia Fernández Santomé**, nada en San Simón da Costa (Vilalba) en 1984, é unha filóloga e escritora galega.

## Traxectoria 
[miniatura|Cecilia F. Santomé xunto con [Raquel C. Pico na presentación *de As despedida*s na Libraría Paz de Pontevedra.]]
Licenciouse en Filoloxía Francesa pola Universidade de Santiago de Compostela e completou os seus estudos en París e Liverpool. Doutorouse en Teoría da literatura e Literatura comparada pola mesma universidade coa tese *Le théâtre de Claire Lejeune: textes et co(n)textes*, dirixida por Laurence Malingret. En 2012 marchou a Londres, onde iniciou a súa carreira como xestora de contidos dixitais. 

Canda a Cristina Fernández fundou en 2016 a extinta revista dixital *Coolt,* publicación mensual de moda e tendencias en lingua galega. Dende agosto de 2018 colabora regularmente con *Dot Magazine*.

## Obras 
* *Quérote. Eu tampouco* (2019). Vigo: Xerais. 136 paxs. ISBN 978-84-9121-505-9. ePub: 978-84-9121-509-7.
**Unha rapaza de provincias* (2021). Vigo: Xerais. 104 páxs. ISBN 978-84-9121-993-4. ePub: ISBN 978-84-9121-998-9.
**As despedidas* (2024). Vigo: Xerais. 136 páxs. ISBN 978-84-1110-606-1. 

## Premios 
* 2017: Premio Literario Nortear co relato *34, Rue Saint Jacques*.
* 2021: 3º premio no Certame de Narracións Breves Manuel Murguía de Arteixo, por *As orfas daquel verán*.
* 2025: Premio Blanco Amor de novela, por *Boundaries Road SW12 8HD.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da autora en Xerais
C. Tangana

**Antón﻿ Álvarez Alfaro**, nado en Madrid o 16 de xullo de 1990, máis coñecido como **C. Tangana**, é un rapeiro español.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira musical en 2006 baixo o pseudónimo de Crema, sendo integrante do grupo Agorazein xunto con Sticky M.A. –antes coñecido como Manto–, Jerv. Agz., Fabianni e I-Ace. O madrileño coroouse en 2017 dentro do panorama mundial co seu hit «Mala Mujer» (dobre Disco de Platino), ó que lle seguirían éxitos como «Llorando en la Limo» (Disco de Platino) e «Bien Duro» (Disco de Ouro). 

É coautor da canción «Malamente» interpretada pola súa exparella Rosalía, traballo que recibiu no ano 2018 dous premios Grammy Latinos.

### Relación con Galiza 
É fillo dun vigués, e descendente de galegos, moitos deles da zona de Salvaterra, tanto por vía paterna como materna, desde hai séculos, como o seu 'noveno-avó' J. Álvarez de Puga, nado en 1680 en Arbo, aínda que algúns deles emigraron a Madrid no século XIX. Moitos dos seus antepasados foron militares, como Luís Antonio Álvarez de Puga, Capitán da Armada que loitou no século XIX contra Napoleón.

#### Himno do Celta 
En 2021 respondeu a un chío de Twitter de Radio Vigo para facer o himno do centenario, e en marzo de 2023 foi confirmado polo club. En 2024 foi galardoado co premio Mestre Mateo polo seu videoclip do himno do Centenario do Real Club Celta de Vigo, "Oliveira dos cen anos", na categoría de Mellor Videoclip.

### Audiovisual 
En 2024, dirixiu o seu primeiro documental (tamén foi produtor e guionista e participou na canción orixinal) que na XXXIX edición dos Premios Goya, recibiu 2 premios: mellor película documental e mellor canción orixinal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* XXXIX edición dos Premios Goya
Redondela (filme)

***Redondela*** é un filme de 1987, dirixido por Pedro Costa Musté. Reconstrúe o Caso Reace centrándose na actuación do avogado defensor e antigo líder da CEDA, José María Gil Robles. Os nomes dos protagonistas foron lixeiramente cambiados.

## O caso Reace 
A desaparición de catro mil toneladas de aceite de oliva dos depósitos de Reace en Guixar (Vigo) provocou un dos maiores escándalos de corrupción económica e criminal do franquismo. Durante as investigacións varios implicados e testemuñas faleceron en circunstancias non aclaradas. O xuízo comezou en outubro de 1974 cunha grande expectación, en parte debido á presunta implicación de Nicolás Franco Bahamonde, irmán do dictador. O tribunal estaba presidido por Mariano Rajoy Sobredo e entre os avogados estaban os famosos José María Gil Robles, José María Stampa Braun e Gonzalo Rodríguez Mourullo.

## Argumento 
O avogado Gil Ramos tenta aclarar ante os tribunais o roubo de catro mil toneladas de aceite dos depósitos de Acegasa, pero as persoas que poderían declarar como testemuñas morren en estrañas circunstancias.

## Elenco 
* Patrick Newell como Gil Ramos.
* Carles Velat como Padín.
* Fernando Guillén como José Luís Peña.
* Elena María Tejeiro como muller de Peña.
* Aitana Sánchez-Gijón como Luisa Peña.
* Carlos Larrañaga como Arturo Méndez.
* Damián Velasco como Ramiro Casares.
* Blanca Sendino como Matilde González Prat.
* Agustín González Fernando González Prat.
* Manuel de Blas como Valladares..
* Francisco Merino como Noceda.
* Paca Gabaldón como Yuyi.

## Produción 
O filme rodouse en Vigo e Alcalá de Henares. Durante a rodaxe, o actor protagonista, o inglés Patrick Newell desapareceu sen deixar rastro e reapareceu unha semana máis tarde na Alemaña Occidental. Segundo o seu axente, foi a ese país por ser o primeiro voo que atopou no aeroporto, e o motivo da marcha foi unha gran presión psicolóxica polas longas xornadas de traballo e por non entender ningunha palabra de español.

O entón alcalde de Redondela, Xaime Rei, protestou polo título do filme, alegando que o seu concello non tiña nada que ver co caso.

## Notas
Noemí Galera

**Noemí Galera Nebot**, nada en Barcelona o 2 de febreiro de 1967, é unha produtora de televisión e directora de casting de Gestmusic Endemol, ademais de xurado en varios *talent shows* e directora da academia de *Operación Triunfo*.

## Traxectoria 
É directora de casting de Gestmusic Endemol, onde dirixiu os castings das edicións de *Operación Triunfo* (nas cales exerceu tamén as labores de subdirección e algunhas edicións participou tamén como xurado do programa), de *Eurojunior* e *¡Tu gran día!*, para TVE, *Lluvia de estrellas* para Antena 3, *Allá tú* para Telecinco e *Amor a primera vista* para TV3, entre outros.

Ademais, dirixiu os programas *Un siglo de canciones*, *2000 canciones* e *Nuestras canciones* para Canal 9, *100 anys de cançons* para TV3 e *Tu gran día* para TVE, entre outros.

Tamén codirixiu os programas de TVE *Todos con Ramón: Operación Eurovisión*, *Vicente, Ramón, Miguel y Davinia: Operación Eurovisión*, *La historia: Destino Eurovisión*, *Generación OT*, *Operación Eurovisión-2003*, *Ainhoa Cantalapiedra y amigos*, *Manuel Carrasco y amigos* e *Beth y amigos*.

Formou parte do xurado das edicións de *Operación Triunfo* de 2005, 2006, 2008, 2009 e 2011, ademais de *Operación Tony Manero* e *Tú sí que vales*.

En 2013, participou en *El número uno* como directora de castings escollendo as cancións para os concursantes deste programa.

En 2014 retomou o seu posto como xurado en *¡Mira quién baila!*, avaliando as actuacións dos bailaríns da novena edición en La 1. Os seus outros compañeiros do xurado foron Ángel Corella, Norma Duval e Miguel Ángel Rodríguez. Dende o 16 de outubro de 2016 até o 31 de outubro de 2016 presentou *OT: El reencuentro* con Manu Guix, coincidindo cos concursantes da primeira edición de *Operación Triunfo*.

En marzo de 2017, púxose á fronte do *casting* de *Tu cara no me suena todavía*, a versión de anónimos de *Tu cara me suena*, en Antena 3. Encargouse de dirixir a etapa de castings da nova edición de *Operación Triunfo* e de escoller os novos concursantes, e o 18 de xullo de 2017 sóubose que sería a nova directora da academia de *Operación Triunfo*, programa que se emitiu dende finais de outubro en La 1 de TVE.

### Vida persoal 
Noemí casou no ano 2009 co músico e compositor Arnau Vila, colaborador nas producións de Miguel del Arco e os talent shows de Gestmusic Endemol, e teñen dous fillos, Aina (nada en 2010) e Lluc (nada en 2012).

## Televisión 
* *Lluvia de estrellas* (1995 - 2007) - Antena 3
* *Operación Triunfo* (2001 - 2004) - La 1
* *Eurojunior* (2003 - 2006) - La 1
* *Operación Triunfo* (2005 - 2011) - Telecinco
* *¡Mira quién baila!* (2005 - 2014) - La 1
* *Allá tú* (2008) - Telecinco
* *Operación Tony Manero* (2008) - Telecinco
* *Tú sí que vales* (2008 - 2009) - Telecinco
* *Cántame una canción* (2010) - Telecinco
* *El número uno* (2012 - 2013) - Antena 3
* *Mi casa es la tuya* (2016) - Telecinco
* *OT: El reencuentro* (2016) - La 1
* *Tu cara no me suena todavía: Los castings* (2017) - Antena 3
* *Operación Triunfo* (2017-presente) - La 1

## Notas
Orientación (1936)

***Orientación*** foi un periódico aparecido na Coruña en 1936.

## Historia e características 
Apareceu o 1 de abril de 1936. Impulsado por Vicente Díaz Veiga. Órgano de expresión dos sindicatos coruñeses da construción afíns a CNT, que contaban con preto de catro mil afiliados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
A vía láctea

***A vía láctea*** (en ) é un filme francés de 1969 do director aragonés Luis Buñuel, ambientado no Camiño de Santiago. Está protagonizado por Laurent Terzieff, Paul Frankeur, Delphine Seyrig, Georges Marchal e Michel Piccoli. Buñuel considerou *A vía láctea* a primeira parte dunha triloxía (xunto con *O discreto engado da burguesía* e *A pantasma da liberdade*) sobre "a busca da verdade."

Mestura simbolismos do catolicismo e o comunismo cunha estética surrealista e unha narrativa cinematográfica non linear, nunha visión persoal da herexía cristiá dende a época romana e a través do relato de dous peregrinos que atravesan Francia e España percorrendo o Camiño.

Estreouse en galego o 18 de febreiro de 1989 a través da TVG.

## Argumento 
Dous aventureiros franceses, dende as aforas de París, deciden ir en peregrinación a Santiago de Compostela, mais non pola peregrinación senón coa intención de roubar a algúns peregrinos. Durante a viaxe coñecen numerosas personaxes e viven situacións estreitamente vinculadas ás crenzas relixiosas.

## Elenco 
* Paul Frankeur como Pierre.
* Laurent Terzieff como Jean.
* Delphine Seyrig como a prostituta.
* Édith Scob como a Virxe María.
* Bernard Verley como Xesucristo.
* Georges Marchal como o xesuíta.
* Pierre Clémenti como o Anxo da Morte.
* Julien Guiomar como o cura.
* Julien Bertheau como M. Richard.
* Alain Cuny como o home con capa.
* Michel Piccoli como o Marqués de Sade.

## Notas
Jaime Garrido Vila

**Jaime Garrido Vila**, nado en Vigo o 6 de febreiro de 1940, é un delineante e sindicalista galego.

## Traxectoria 
En abril de 1960 participou con Víctor Francisco Cáceres, Manuel Rodríguez González e Augusto Docampo Soto nunha reunión en Vigo na que se constituíu un grupo anarquista denominado Frente Democrático Juvenil (FDJ), do que foi nomeado secretario ao pouco tempo substituíndo a Manuel Rodriguez. Despois da participación do grupo nunha folga en solidariedade cos mineiros asturianos, unha serie de arrestos en agosto de 1962 desmantelan a CNT e o grupo. Jaime Garrido foi arrestado o 4 de agosto e condenado en consello de guerra o 23 de novembro a nove anos de prisión, acusado de ser o representante da CNT no Frente Juvenil Democrático. Preso en Bilbao, foi despois transferido á prisión de Burgos onde asumiu responsabilidades no Comité interior da prisión con Enrique Marco Nadal e Víctor Francisco Cáceres. En febreiro de 1964 beneficiouse dunha redución dun cuarto da pena e foi posto en liberdade en 1965. Continuou militando na CNT de Vigo e mantendo os contactos co exilio.

En 1972 foi un dos fundadores das Comisións Obreiras no Porriño e participou na folga de Vigo que lle valeu ser encarcerado máis de seis meses. Cando foi liberado, traballou nunha fábrica azucreira en Áraba onde foi novamente arrestado en 1973. Regresou a Vigo o ano seguinte e participou con José Luís Quintas Figueroa na reorganización da CNT, o que lle valeu un novo arresto.

Despois da morte de Franco, seguiu participando nos anos oitenta nas actividades da CNT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Capela ardente

[miniatura|300px|Capela ardente de [Xosé Neira Vilas en San Domingos de Bonaval.]]
Chámase **capela ardente** a aquela en que se mantén iluminación permanente por razón do sacramento, ou por mor de conservarse ou acharse exposto nelas á veneración ou relixiosa atención dos fieis, o corpo ou reliquias dalgún santo ou o sarcófago dun príncipe ou outro personaxe.

Na actualidade, as capelas ardentes móntanse tras a morte dun personaxe popular do mundo da cultura, a política ou outros para a veneración dos seus admiradores ou fieis. Organízase antes do funeral descansando na mesma o defunto de corpo presente. Organízanse tanto en edificios relixiosos como noutros recintos amplos como polideportivos, centros culturais e mesmo en cines ou teatros, de forma que o público dispoña de espazo suficiente para a visita.

A capela ardente é un conxunto de ornamentos na súa maior parte luminosos —hoxe en día poden ser eléctricos— utilizados durante un velorio ou funeral e así honrar ao recentemente falecido antes de sepultalo ou incineralo. A capela ardente confórmase xeralmente por dúas filas de tres cirios cos seus respectivos candeeiros, colocados paralelamente a ámbolos dous lados do cadaleito co cadáver do defunto (tamén poden ser catro colocados un en cada esquina do catafalco, isto depende da dignidade); un reclinatorio aos pés do defunto para quen desexen orar; e un crucifixo na parte anterior ao mesmo cadaleito; estes dous últimos elementos adoitan darse en velorios católicos ou protestantes, neste último caso é unha cruz espida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Premio Literario Nortear

O **Premio Literario Nortear** é un certame literario de relato curto en lingua galega e lingua portuguesa, que pretende incentivar a creación literaria entre a mocidade galega e do norte de Portugal. Está convocado desde 2015 pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia, a Dirección Rexional de Cultura do Norte de Portugal, e mais a Agrupación Europea de   Cooperación Territorial Galicia-Norte de Portugal

## Obra galardoada 
*2015 (I edición): *Clementina*, de Lara Dopazo
*2016 (II edición): *Nós, arquipélago*, de Rui Cerqueira
*2017 (III edición): *34, Rue Saint Jacques*, de Cecilia Fernández Santomé
*2018 (IV edición): *Ver*, de Sara Brandão
*2019 (V edición): *Afluentes*, de Sabela Varela Fernández
*2020 (VI edición): *Ganapos*, de Celia Fraga
*2021 (VII edición): *O amor das pedras*, de Pedro Rodríguez Villar
*2022 (VIII edición): *Medula*, de Marta Pais de Oliveira
*2023 (IX edición): *Profundo sem nome*, de Vicente Vázquez Vidal
*2024 (X edición): *Graxa*, de Manuel Vila Iglesias

## Notas
Pihtipudas

**Pihtipudas** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Central. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;117&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;247,48&nbsp;km2, dos cales 172,58&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 3,83&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kinnula e Viitasaari, ambos na súa mesma rexión, Haapajärvi, Pyhäjärvi e Reisjärvi, todos eles na rexión veciña de Ostrobotnia do Norte, e Keitele e Pielavesi, na rexión de Savonia do Norte.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Pihtipudas
Ponte salina

**Ponte salina** é un termo químico que se pode referir a:
* Ponte salina (proteínas e supramolecular). Combinación de dúas interaccións non covalentes: un enlace de hidróxeno e un enlace iónico, observada en proteínas e en química supramolecular.
* Ponte salina (electroquímica). Ponte que conecta fisicamente as dúas semicelas dunha cela galvánica.
Guillermo Barros Cela

**Guillermo Barros Cela**, nado en Vigo o 16 de xullo de 1914 e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 2009, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
A finais dos anos vinte militaba no sindicato confeiteiro da UGT de Vigo e contribuíu a facelo pasar en bloque á CNT nos anos trinta. En 1931 foi un dos fundadores das Juventudes Libertarias (FIJL) e en 1934 da Federación Anarquista Ibérica (FAI). En marzo de 1936 era o presidente do Sindicato Único del Ramo de Alimentación de Vigo da CNT.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia no barrio do Calvario, e despois da caída de Vigo estivo agochado tres anos. O xuíz militar emitiu unha requisitoria para a súa presentación e a de Ramón Martínez Rodríguez e Agapito Rodríguez Falque o 26 de agosto. Ao rematar a guerra puido escapar á represión. Despois dun período de servizo militar obrigatorio participou na reorganización da CNT a principios dos anos corenta. En 1942 era membro do Comité de Vigo con Dalmacio Bragado e despois foi nomeado secretario adxunto da Federación local. Detido en marzo de 1947, foi condenado en consello de guerra en Vigo en xuño de 1948 a cinco anos de prisión, e foi encarcerado en Sevilla. Preso na Colonia Penitenciaria Militarizada de Dos Hermanas, saíu en liberdade condicional en setembro de 1949.

A principios dos anos sesenta era membro do comité local da CNT con Víctor Francisco Cáceres e Dalmacio Bragado Ruiz. Partidario da infiltración no sindicalismo vertical (cincopuntismo), converteuse nun dos responsables do sindicato CNS dos confeiteiros de Vigo-Pontevedra. Coa morte de Franco, fixo que o sindicato se adherise en bloque á CNT que se reorganizaba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Stephen Hillenburg

**Stephen McDannell Hillenburg**, nado o 21 de agosto de 1961, e finado en San Marino, California o 26 de novembro de 2018, foi un animador, produtor e biólogo estadounidense, coñecido por ser o creador da serie de televisión de animación *SpongeBob SquarePants*.

## Traxectoria 
### Doenza e morte 
En marzo de 2017 Hillenburg anunciou que adoecía de esclerose lateral amiotrófica, unha patoloxía neurodexenerativa para a cal non existe cura.

O 27 de novembro de 2018, a canle Nickelodeon confirmou a través da súa conta oficial de Twitter a morte o día anterior de Stephen Hillenburg en San Marino, California, logo da súa loita contra a doenza.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha na IMDb
Antonieta Rosa Gomes

**Antonieta Rosa Gomes**, nada en Bissau o 4 de maio de 1959, é unha política de Guinea-Bissau.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de São Paulo. Fundadora e líder do Fórum Cívico Guineense-Social Democracia, traballou con Kumba Ialá como Ministra de Xustiza e Ministra de asuntos Exteriores en varias épocas. Foi candidata nas eleccións presidenciais de 1994, 1999 e 2005, a primeira e única muller en presentarse no seu país até o momento, mais nunca recibiu máis do 2 % dos votos. A súa dimisión como ministra de Asuntos Exteriores está considerada un factor importante nos eventos que levaron ao golpe de estado de 2003 que depuxo Ialá do poder. En 2004 foi presidenta da comisión do Supremo Tribunal de Xustiza.

## Notas
Helvy Tiana Rosa

**Helvy Tiana Rosa**, nada en Medan o 2 de abril de 1970, é unha dramaturga e escritora indonesia. É profesora de literatura na Universidade do Estado de Jacarta. En 1997 fundou o Fórum Lingkar Pena para escritores xoves. Foi incluída nunha lista das 500 persoas musulmás máis influentes. A través dos seus textos procura difundir a idea dun estado islámico.

## Traxectoria 
Helvy Tiana Rosa viviu desde nova en Iacarta, onde naceu a súa irmá, a tamén escritora Asma Nadia. Estudou literatura árabe na Universidade de Indonesia, e nesa época empezou a escribir obras de teatro. En 1995 casou con Widanardi Satryatomo.

A través da súa obra Helvy Tiana Rosa explora os temas de conflitos, relixión e os efectos da violencia (en especial contra as mulleres) e migracións na sociedade. Escribiu relatos sobre violacións, asasinatos, mutilación e destrución a mans dos militares indonesios, particularmente os Kopassus.

O seu conto "Jaring-jaring Merah" (As redes vermellas") foi escollido como un dos máis importantes da década de 1990 pola revista *Horison*. As súas obras foron traducidas ao inglés, alemán, árabe, sueco, xaponés e francés.

Editou a revista islámica para adolescentes *Annida*.

## Obra
* *Bukavu* (2008).

## Notas
Oreo

miniatura|Un par de galletas **Oreo**.
miniatura|Formato externo de cookie.
**Oreo** (/ˈɔːrioʊ/ pronunciado en inglés) é unha marca de galletas tipo sándwich creada pola compañía estadounidense Nabisco, unha división de Mondelēz International Inc. e Kraft Foods, caracterizada por estar constituída por dúas galletas circulares unidas por un doce cremoso no centro. As oreos orixinais eran de galleta de chocolate negro forte e crema de vainilla, aínda que na actualidade existen multitude de variedades, mantendo o estilo básico de deseño e preparación.

De acordo con Kraft Foods Company, considérase como unha das galletas máis vendidas nos Estados Unidos e distintas partes do mundo. En marzo de 2012, a revista *Time* informou que Oreos estaban dispoñibles en máis de 100 países diferentes, onde os Estados Unidos, a China, Venezuela, o Canadá e Indonesia completan os 5 primeiros países en termos de vendas.

## Etimoloxía 
Descoñécese a orixe do nome de Oreo, pero existen moitas teorías, incluíndo as derivacións da palabra francesa 'Or', isto é, *ouro*, ou a palabra grega 'Oreo', que significa fermoso, agradable ou ben feito. Outra teoría é que a galleta foi chamada Oreo porque era curto e doado de pronunciar.

## Historia 
A "Oreo Biscuit" foi creada en Chelsea, Manhattan, Nova York no ano 1912 pola National Biscuit Company (hoxe coñecida como Nabisco), e introducida no mercado o mesmo ano. Na actualidade, este mesmo bloque da Avenida onde se creou coñécese como "Oreo Way". A primeira Oreo vendeuse o 6 de marzo de 1912 a un tendeiro en Hoboken, Nova Jersey.

Lanzouse como unha imitación da galleta da competencia, Hydrox, que fora introducida en 1908, e producida por Sunshine company, que despois de rexistrar perdas de mercado ante Oreo, foi retirada en 1996. O deseño orixinal da galleta contou cunha coroa de flores arredor do bordo da galleta e o nome "OREO" no centro.

A Oreo Biscuit foi rebautizada en 1921 como "Oreo Sandwich". Introduciuse un novo deseño en 1924.

No caso do recheo da galleta Oreo, este foi desenvolvido polo director científico de alimentos de Nabisco, Sam Porcello. Porcello retirouse de Nabisco en 1993.

A comezos de 1990, os problemas de saúde impulsaron a Nabisco para substituír a manteiga no recheo con aceite vexetal parcialmente hidroxenado. A partir de xaneiro de 2006, as galletas Oreo substituíron a graxa trans na galleta con aceite vexetal non hidroxenado.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Nabisco sobre as galletas Oreo
Leopoldo García Ortega

**Leopoldo García Ortega**, nado en Traspinedo (provincia de Valladolid) o 15 de novembro de 1919 e finado en Vigo o 17 de xullo de 2008, foi un industrial e político español.

## Traxectoria 
Aos 5 anos trasladouse coa familia a Valladolid, onde se afiliou ás Juventudes Libertarias e á Confederación Nacional do Traballo. En 1933 marchou traballar a Madrid como albanel, militando no Sindicato da Construción da CNT. Trasladouse a Oviedo e despois a Sama de Langreu. Foi detido durante a folga xeral revolucionaria de 1934 e internado no Hospicio Provincial de Valladolid por ser menor de idade. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 22, ingresando nas cocheiras de tranvías de Valladolid, habilitadas como prisión. Permaneceu alí ata outubro de 1938, cando foi enviado á fronte de Teruel encadrado nun Batallón de Recuperación. Finalizada a guerra permaneceu no exército franquista cumprindo o servizo militar, licenciándose a finais de 1944. En 1945 interveu na reorganización do Sindicato da Construción e Oficios Varios da CNT de Valladolid. En 1955 trasladouse a Vigo por motivos laborais. Foi xerente dunha empresa da construción e participou nas actividades clandestinas anarquistas. En xullo de 1960 foi detido con Víctor Francisco Cáceres e Dalmacio Bragado. Estableceu o colexio mixto Curros Enríquez en Candeán, no que estiveron refuxiados Joaquín Delgado e Francisco Granados, anarquistas que foron executados en Madrid o 18 de agosto de 1963 acusados de poñer unha bomba na Sección de Pasaportes da Dirección Xeral de Seguridade en Madrid. Foi candidato a procurador en Cortes polo terzo familiar pola provincia de Pontevedra con Indalecio Tizón Covelo en 1967, aínda que finalmente retiraron as súas candidaturas ao non admitir a Xunta provincial do Censo os seus folletos de propaganda. Polos contactos que mantivo cos socialistas do interior en Madrid e do exilio en Tolosa, incorporouse á organización socialista clandestina en Vigo en 1972, participando na creación de grupos socialistas pola provincia de Pontevedra. Restablecida a democracia foi presidente das Comisiones Executivas do PSOE e da UGT de Vigo, presidindo tamén o Congreso fundacional do Partido dos Socialistas de Galicia. En xuño de 1977 abandonou o PSOE por discrepancias coa estratexia da dirección do PSdeG, participando desde ese momento só na UGT. Nos últimos anos colaborou coa recuperación da memoria histórica colaborando coa Asociación Viguesa pola Memoria do 36 da que foi vicepresidente en 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
The Secret Life of Words

***The Secret Life of Words*** é un filme hispano-irlandés de 2005 escrito e dirixido por Isabel Coixet. Está protagonizado por Sarah Polley, Tim Robbins, Javier Cámara e Julie Christie.

## Personaxes 
* Sarah Polley como Hanna
* Tim Robbins como Josef
* Javier Cámara como Simon
* Sverre Anker Ousdal como Dimitri
* Steven Mackintosh como Doutor Sulitzer
* Eddie Marsan como Victor
* Julie Christie como Inge
* Daniel Mays como Martin
* Dean Lennox Kelly como Liam
* Danny Cunningham como Scott
* Emmanuel Idowu como Abdul
* Reg Wilson como Representante

## Notas
LU-12

A estrada **LU-12** é unha autovía de 3,6&nbsp;km situada no Concello de Lugo, creada para enlazar a autovía A-54 (Santiago de Compostela-Lugo) e a LU-612 (estrada de Portomarín) coa N-540 na Glorieta de Esperante, amais de dar acceso á zona das Arieiras e conexión directa con autovía para o Hotel Santiago & Spa e a urbazicación Bella Vista.
## Características 
Consta de dous carrís por cada sentido, ambos os dous limitados a 15px km/h e con 3,5 m de ancho por cada carril, beiravías interiores de 1 m e beiravías exteriores de 2,5 m, e unha mediana de Barreras New Jersey.

O Ministerio de Fomento investiu 18,3 millóns de euros, dos cales 11,5 corresponden á inversión en obra, 6,2 ás expropiacions e 0,6 aos contratos de asistencias técnicas do proyecto e control e vixilancia.

Iniciouse un proceso para a restauración das pérdidas medioambientais. No proceso de preparación do terreo para comezar as obras talaronse máis de 4000 árbores autóctonas, repostas a posteriori. Ademais instaláronse barreiras por todo o percorrido para reducir o impacto acústico da estrada. Todas estas labores de restauración ambiental costaron aproximadamente 280 000 €, os cales no entran no presuposto inicial de 18,3 millóns de euros.

## Notas
Samsara (filme de 2011)

***Samsara*** é un filme documental non narrativo de 2011 dirixido por Ron Fricke e producido por Mark Magidson, quen tamén colaborou en *Baraka* (1992), un filme cunha proposta moi semellante. *Samsara* foi rodado durante cinco anos en 25 países de todo o mundo. Foi rodado no formato de 70&nbsp;mm. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2011 e tivo unha estrea limitada nos Estados Unidos en agosto de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Baraka*
### Ligazóns externas 
*
La Tierra (1930)

***La Tierra*** foi un periódico publicado en Madrid entre 1930 e 1935, dirixido por Salvador Cánovas Cervantes.

## Historia e características 
Foi fundado polo historiador, político e xornalista Salvador Cánovas e o avogado José Gallo de Renovales. Subtitulouse *Economía—Agricultura—Política* debido a que nos seus inicios, segundo o historiador Enric Ucelay-Da Cal, pretendía ser voceiro da Confederación Nacional Católico-Agraria, coa que Gallo simpatizaba. Tras uns inicios ideoloxicamente indecisos, pasou a mostrarse abertamente antimonárquico e prorepublicano, ata o punto de ser considerado unha das cabeceiras que propiciaron a chegada da Segunda República Española, e acabou manifestando unha tendencia filoanarquista ao abandonar Gallo o proxecto.

Publicou o seu primeiro número o 16 de decembro de 1930 e o derradeiro o 8 de xuño de 1935.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Noitevella (filme)

***Noitevella*** (en ) é un filme estadounidense de 2011 dirixido por Garry Marshall. Está protagonizado por Halle Berry, Jessica Biel, Jon Bon Jovi, Abigail Breslin, Ludacris, Robert De Niro, Josh Duhamel, Zac Efron, Héctor Elizondo, Katherine Heigl, Ashton Kutcher, Seth Meyers, Lea Michele, Sarah Jessica Parker, Michelle Pfeiffer, Jake T. Austin, Til Schweiger, Hilary Swank, Sofía Vergara, Carla Gugino e Alyssa Milano.

*Noitevella* é o segundo título da triloxía non oficial de filmes románticos dirixidos por Garry Marshall, todos eles ambientados en épocas festivas e cun grande elenco e historias diferentes, sendo os outros filmes *Historias do San Valentín* (2010) e ''Mother's Day* (2016). Algúns membros do elenco de *Noitevella* xa apareceran en *Valentine's Day*, como Biel, Kutcher e Elizondo. *Noitevella'' estreouse o 9 de decembro de 2011 e recadou 142 millóns de dólares.

Estreouse en galego a través da TVG.

## Personaxes 
* Jake T. Austin como Seth Anderson
* James Belushi como Building Super
* Halle Berry como enfermeira Aimee
* Jessica Biel como Tess Byrne
* Michael Bloomberg como el mesmo
* Jon Bon Jovi como Daniel Jensen
* Abigail Breslin como Hailey Doyle
* Ludacris como Tenente Brendan Nolan
* Robert De Niro como Stan Harris
* Josh Duhamel como Sam Ahern, Jr.
* Zac Efron como Paul
* Héctor Elizondo como Lester Kominsky
* Carla Gugino como Dr. Morriset
* Katherine Heigl como Laura
* Ashton Kutcher como Randy
* John Lithgow como Jonathan Cox
* Katherine McNamara como Lily Bowman
* Seth Meyers como Griffin Byrne
* Lea Michele como Elise
* Alyssa Milano como Enfermeira Mindy
* Sarah Jessica Parker como Kim Doyle
* Russell Peters como Sunil
* Michelle Pfeiffer como Ingrid Withers 
* Sarah Paulson como Grace Schwab
* Ryan Seacrest como el mesmo
* Til Schweiger como James Schwab
* Hilary Swank como Claire Morgan
* Sofía Vergara como Ava
* Nat Wolff como Walter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Alpaca (homónimos)

O termo **alpaca** pode referirse a:

* **Alpaca**, animal domesticado de América do Sur, da familia Camelidae.
* **Alpaca**, aliaxe composta por cinc, cobre e níquel.
Ouro nórdico

[miniatura|[Moedas de euro|Moedas divisionarias do euro cuñadas en **ouro nórdico**.]]
Coñécese como **ouro nórdico** a aliaxe de cor dourada coa que se cuñan as moedas divisionarias do euro con valores faciais de 50 céntimos, 20 céntimos e 10 céntimos. A súa composición é dun 89 % de cobre, 5 % de aluminio, 5 % de cinc e 1 % de estaño.

Esta mesma aliaxe xa estivera en uso con anterioridade en Suecia, nas súas moedas de 5 coroas e de 10 coroas; de aí a orixe da denominación "ouro nórdico" (do sueco: *nordiskt guld*). Posteriormente, tamén se utilziou para as moedas polacas conmemorativas de 2 zloty.

Malia o seu nome, non contén nada de ouro e a súa cor, aínda que semellante, é claramente diferenciable. É unha aliaxe resistente á corrosión, non alerxénica e con propiedades antifúnxicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Metais e aliaxes de cuñaxe
* Bronce
* Latón

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7

### Ligazóns externas 
*"Ouro nórdico". Por Sérgio Mendes.
Helena Vieira

**Helena Vieira**, nada en Lisboa o 7 de marzo de 1953, é unha atriz, cantante lírica e profesora portuguesa.

## Traxectoria
Comezou estudos de canto no Liceu Maria Amália Vaz de Carvalho. Cursou filoloxía xermánica na Universidade de Lisboa e no Conservatorio, onde foi alumna das profesoras Joana Silva e Constança Capdeville.

Entre 1984 e 1992 integrou a compañía de cantantes residentes do Teatro de São Carlos. Na ópera *Otello*, fixo o papel de Emília ao lado de Plácido Domingo. Dedicouse ao ensino do canto.

## Obra
### Teatro/ópera
**Lisboa à noite* (1962)
**O comprador de horas* (Empresa Vasco Morgado, 1965)
**Saudades (um hetero-cabaré-ero-satírico)* (Juventude Musical Portuguesa, Casa da Comédia, 1978)
**O anúncio feito a Maria* (Teatro Nacional D. Maria II, 1983)
**Falstaff* (1984)
**Almada - Dia claro* (1984)
**Ascensão e queda da cidade de Mahagonny* (Novo Grupo/ Teatro Aberto, 1985)
* *Cavaleiro da Rosa*
**Otello* (Teatro de São Carlos, 1989)
**As troianas* (Teatro Nacional D. Maria II, 1996)
**Sweeney Todd, o terrível barbeiro de Fleet Street* (Novo Grupo/ Teatro Aberto, 1997)
**The English Cat (A Gata Inglesa)* (Teatro da Cornucópia, 2000)
**Música no coração* (La Féria Produções Artísticas, Recreativas e Culturais, Lda., 2006)
**Dialogues des Carmélites* (Teatro da Cornucópia, Teatro de São Carlos, 2016)

### Música
**As Canções do Século* de Pedro Osório, con Lena d’Água e Rita Guerra (1990)
* *POPera* de Pedro Osório

### Cinema
**Repórter X* (1987)
**Três Palmeiras* (1994)
**Todo o Tempo do Mundo* (1995)
**A mulher que acreditava ser presidente dos EUA* (2003)
**Viúva Rica Solteira Não Fica* (2006)

### Televisión
* *Operação Triunfo*
* *Uma Canção para Ti*
* *Casa da Saudade*
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Helena Vieira, na base de datos do Centro de Estudos de Teatro .
Leila Nachawati

**Leila Nachawati Rego**, nada en Santiago de Compostela en 1978, é unha escritora e activista sirio-galega. É profesora de Comunicación na Universidade Carlos III de Madrid e é especialista en temas de Oriente Medio e África. Colabora con varios medios de comunicación estranxeiros como Global Voices Online, Global Voices Advocacy ou a emisora catarí Al Jazeera, e tamén medios españois como *El Mundo* ou *Eldiario.es*.

## Traxectoria 
Filla de pai sirio e nai galega, estudou filoloxía inglesa na Universidade de Santiago de Compostela. Viviu tres anos en Kansas (Estados Unidos) onde estudou crítica literaria. Trasladouse a Granada, onde se licenciou en filoloxía árabe e fixo unha mestría en Cooperación Internacional ó Desenvolvemento que puxo en práctica en Tetuán (Marrocos). É profesora de Comunicación na Universidade Carlos III de Madrid, onde imparte clases de Xornalismo Internacional, Violencia nos Medios, e Comunicación e Participación Cidadá na Rede. Ademais comezou o seu doutoramento nesta mesma universidade. Nachawati fala galego, castelán, inglés e árabe.

## Notas
Julia Becerra Malvar

**Julia Becerra Malvar**, nada en Salcedo (Pontevedra) o 9 de abril de 1892 e finada en Madrid o 27 de abril de 1974, foi unha nobre galega.

## Traxectoria 
Foi filla de Manuel Becerra Armesto, alcalde de Pontevedra e un dos nobres que agasallara a Afonso XIII de España a illa de Cortegada. Foi neta e sobriña de ministros da primeira e a segunda república española. Por parte materna foi filla de Josefa Malvar de la Maza Quiroga, enlazada co relixioso Sebastián Malvar Pinto e coa escritora Emilia Pardo Bazán. Tivo catro irmáns e irmás: Mercedes, Teresa, Josefina (casada con Eugenio Montero Villegas) e Joaquín.

Creceu no pazo da Carballeira de Gandarón e no pazo de Barrantes. Viviu en París entre os doce e os dezaoito anos, e alí estudou deseño de moda, piano e canto. En 1910 estaba previsto o seu debut no teatro della Scala de Milán, pero o seu pai fixo que regresase a Galicia porque non quería que fose cantante. En vinganza, ela casou co avogado valenciano Vicente Sagarriga Martínez de Pisón, catro anos maior ca ela, tres meses despois de coñecelo en Madrid.

O 9 de xuño de 1911 foi nai de Julia Sagarriga Becerra, e o 6 de setembro de 1920 naceu a súa filla Cristina. Logo de que nacese a súa primeira filla foron vivir a Santiago de Compostela porque Julia Becerra quería que esta fose galega. Julia Becerra foi defensora da lingua e a cultura galegas. Adoitaban vivir en Madrid e pasar os veráns en Barrantes, e en 1930 acolleu no seu pazo o pacto de Barrantes. A parella estableceuse alí en 1933 logo de que o seu marido enfermase de tuberculose. Enviuvou o 11 de maio de 1935.

Casou de novo con Frank Eric Arbenz, un home suízo delegado da Cruz Vermella en España. Durante a segunda guerra mundial foi enfermeira en hospitais e campos de refuxiados, e cantou para recadar fondos para caridade. En 1965 enviuvou de novo. En 1967 as súas dúas fillas e dous dos seus netos morreron nun accidente de tráfico. Por entón a súa neta Cristina Cebrián Sagarriga (filla de Jaime Cebrián, finado en 1962) estaba embarazada.
Doou os terreos onde se construíu unha escola, o actual CPI Julia Becerra Malvar. En maio de 2009 as súas cinzas foron trasladadas ao cemiterio de Barrantes.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* Álvarez, Patricia (2000). "El pacto de Barrantes y su musa: Julia Becerra Malvar". *Historia de las Rías*. volume ?. . *Faro de Vigo*.
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Fernando Salgado Varela (15/4/2012): "Julia María Cleofás Lucrecia"
Luís García Pazos

**Luís García Pazos**, nado en Santiago de Compostela en 1905 e finado no mesmo concello en xullo de 1993, foi un  xastre e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Xastre en Compostela. militou no Gremio de Xastres e foi directivo do Ateneo Cultural Libertario. Foi detido pola folga de xastres e novamente pola folga xeral revolucionaria de 1934, polo que foi confinado varios meses na Fonsagrada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fixo fronte ás forzas do exército cun grupo de homes armados. Fuxiu ao monte Pedroso en compañía de Antonio Ramos Varela, Cesáreo Briones Varela e Cándido Sánchez Rodríguez. Detido, foi xulgado en Compostela por rebelión e condenado a cadea perpetua. En 1940 saíu en liberdade condicional e realizou unha labor solidaria cos presos internados no Penal de Santa Isabel. Foi novamente detido en 1942 polos seus contactos clandestinos con Honorato Martínez Fuster da Alianza Democrática Española. Permaneceu varios meses na cadea. Implicado en tarefas clandestinas como secretario e contador da Federación Local de Compostela da CNT, volveu ser detido en 1947 e condenado a 12 anos de reclusión. Nos anos setenta serviu de enlace coas novas xeracións antifranquistas de cara á reorganización da CNT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cándido Sánchez Rodríguez

**Cándido Sánchez Rodríguez**, nado en Santiago de Compostela en 1905 e finado na Coruña o 9 de marzo de 1938, foi un ferreiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Metalúrxico en Compostela. Na República era presidente do sindicato metalúrxico afiliado á CNT e membro do Ateneo Libertario. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido por repartir follas clandestinas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte en representación da CNT do Comité da Fronte Popular que controlou a cidade nos primeiros días. Fuxiu ao monte Pedroso en compañía de Antonio Ramos Varela, Cesáreo Briones Varela e Luís García Pazos e permaneceu agochado nunha casa da rúa do Espírito Santo até que foi descuberto en xullo de 1937. Foi detido e entregado ás autoridades franquistas. Xulgado na Coruña por rebelión militar en xaneiro de 1938, foi condenado a pena de morte. Foi executado na Coruña o 9 de marzo de 1938 xunto con José Brandariz Ramos, Jaime Baella Pérez, Ángel Fernández Fernández, Ricardo Martín González, Marcelino Calviño Pato, Jesús López Casado e Felisardo Brandariz Souto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cándido Sánchez

Co nome de **Cándido Sánchez** podemos referirnos a:

***Cándido Sánchez Rodríguez**, ferreiro e sindicalista galego fusilado en 1938.
***Cándido Sánchez Castiñeiras**, médico e político galego (n. 1941).
Luís Ardao López

**Luís Ardao López**, nado na Capela (Oleiros) en 1907 e finado na Coruña o 7 de marzo de 1938, foi un labrego e soldado galego.

## Traxectoria 
O 6 de decembro de 1934 foi autor dun atraco a man armada en Vilarrodís (Oseiro, Arteixo) con Recaredo Lois, resultando feridas Julia Vázquez Vázquez e a súa filla María Castro Vázquez, de doce anos, que morreron días despois. Detidos o 22 de decembro, Luís foi condenado en consello de guerra a 30 anos de reclusión maior, que cumpriu no penal de El Dueso.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi liberado. Combateu na fronte de Asturias co exército leal e foi proposto para tenente. O caer a fronte norte, pasou a Galicia, e estivo escapado polos montes. Foi detido nun Monte de Monfero. Xulgado na Coruña por rebelión militar en xaneiro de 1938, foi condenado á pena de morte. Foi executado na Coruña.
## Notas
Quique Costas (homónimos)

O nome de **Quique Costas** pode referirse a:

***Enrique Álvarez Costas**, futbolista galego (n. 1947);
***Xosé-Henrique Costas**, lingüista e profesor universitario galego (n. 1962);
***Enrique Costas Bastero**, empresario do sector da música e político galego.
Northwest Airlines

**Northwest Airlines Corp.**, normalmente abreviado como **NWA**, foi unha gran aeroliña estadounidense fundada en 1926 e absorbida por Delta Air Lines tras unha fusión. Aprobada o 29 de outubro de 2008, a fusión converteu a Delta na aeroliña máis grande do mundo ata a unión American Airlines e US Airways o 9 de decembro de 2013. Northwest continuou operando co seu nome ata que a integración das aeroliñas foi completada o 31 de xaneiro de 2010.

Northwest tiña a súa sede en Eagan, Minnesota, preto do aeroporto de Minneapolis/Saint Paul. Despois da segunda guerra mundial fíxose dominante no mercado transpacífico cun centro de conexións en Tokyo (inicialmente no aeroporto de Haneda e posteriormente no de Narita). Despois de mercar Republic Airlines en 1986, Northwest tamén estableceu grandes centros de conexións no aeroporto de Detroit e no aeroporto de Memphis. En 1993 iniciou unha alianza estratéxica con KLM coa que tiña un centro de conexións coordinado conxuntamente no aeroporto de Ámsterdam. As operacións de Detroit e Minneapolis quedaron como centros de conexións de Delta. Porén, as operacións de Memphis chegaron a máis de 300 por día antes da fusión.

Antes de unirse a Delta, Northwest era a sexta aeroliña máis grande do mundo en termos de millas voadas en voos regulares de pasaxeiros domésticos e internacionais, e a sexta máis grande dos Estados Unidos en millas por pasaxeiro en voos domésticos. Ademais de operar unha das redes domésticas máis grandes dos Estados Unidos, Northwest levaba a máis pasaxeiros a través do océano Pacífico (5,1 millóns en 2004) que calquera outra aeroliña estadounidense, e levou máis carga doméstica que outra aeroliña de pasaxeiros do país.

Os voos rexionais para Northwest eran operados co nome Northwest Airlink por Mesaba Airlines, Pinnacle Airlines e Compass Airlines. Northwest Airlines tiá unha parte minoritaria de Midwest Airlines, mantendo o 40% das accións da compañía.

## Notas
Saarijärvi

**Saarijärvi** é unha cidade de Finlandia situado na rexión de Finlandia Central. En 2018 a súa poboación era de 9&nbsp;568&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;422,72&nbsp;km2, dos cales 170,99&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 7,64&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kannonkoski, Karstula, Multia, Uurainen, Äänekoski, Soini e Ähtäri, estes dous últimos na rexión veciña de Ostrobotnia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Saarijärvi