IC50

[miniatura|Representación gráfica da determinación da IC50 da inhibición da actividade dun encima por unha [pequena molécula ("fármaco"). Testáronse catro concentracións da pequena molécula (desde 30 a 300 μM).]]

A **concentración inhibitoria media** (a metade da máxima), simbolizada como **IC50**, é unha medida da potencia dunha substancia na inhibición dunha función biolóxica ou bioquímica específica. O IC50 é unha medida cuantitativa que indica canta cantidade dunha determinada substancia inhibitoria (por exemplo, un fármaco) se necesita para inhibir in vitro un proceso biolóxico dado ou compoñente biolóxico nun 50 %. O compoñente biolóxico podería ser un encima, célula, receptor celular ou microbio. Os valores de IC50 exprésanse en concentración molar.

A IC50 adoita usarse como medida da potencia do fármaco antagonista en investigación farmacoloxía. É comparable a outras medidas da potencia, como a EC50 para fármacos excitativos. A EC50 representa a dose ou concentración plasmática necesaria para obter un 50 % do efecto máximo in vivo.

A terminoloxía IC50 tamén se usa para algunhas medicións de comportamento in vivo, como as do test de consumo de líquido de dúas botellas. Cando os animais diminúen o consumo da botella de auga mesturada co fármaco, a concentración do fármaco que resulta nunha diminución do 50 % no consumo é considerado a IC50 para o consumo de líquido dese fármaco.

## Ensaio antagonista funcional 
A IC50 dun fármaco pode ser determinarse construíndo unha curva dose-resposta e examinando o efecto de diferentes concentracións de antagonistas na reversión da actividade agonista. Os valores de IC50 poden calcularse para un antagonista dado determinando a concentración necesaria para inhibir a resposta á metade do máximo biolóxico do agonista. Os valores de IC50 poden utilizarse para comparar a potencia de dous antagonistas.

Os valores de IC50 dependen moito das condicións nas que se mediron. En xeral, *unha maior concentración do inhibidor leva a unha diminución da actividade agonista.* O valor de IC50 aumenta a media que se incrementa a concentración de agonista. Ademais, dependendo do tipo de inhibición, outros factores poden influír no valor de IC50; para encimas dependentes de ATP, o valor da IC50 ten unha interdependencia coa concentración de ATP, especialmente se a inhibición é competitiva.

## IC50 e afinidade 
### Ensaio de unión de competición 
Neste tipo de ensaio, utilízase unha soa concentración de radioligando (usualmente un agonista) en cada tubo de ensaio. O ligando úsase a baixa concentración, normalmente ao valor Kd ou por debaixo del. O nivel de unión específico do radioligando determínase despois en presenza dun rango de concentracións doutros compostos non radioactivos en competencia (usualmente antagonistas), para medir a potencia coa cal compiten por unirse ao radioligando. As curvas de competición poden tamén axustarse por computador a unha función loxística como se describe no axuste directo.

Nesta situación a IC50 é a concentración do ligando en competencia que despraza o 50 % da unión específica do radioligando. O valor de IC50 convértese nunha constante de inhibición Ki absoluta usando a **ecuación de Cheng-Prusoff** formulada por Yung-Chi Cheng e William Prusoff (ver Ki).

### Ecuación de Cheng Prusoff 
A IC50 non é un indicador directo da afinidade, aínda que ambas pode relacionarse polo menos para os agonistas competitivos e antagonistas pola ecuación de Cheng-Prusoff. Para as reaccións encimáticas, esta ecuación é:

: K_i = \frac\ce{IC50}{1+\frac{[S]}{K_m}} 

onde Ki é a afinidade de unión do inhibidor, IC50 é a forza funcional do inhibidor, [S] é a concentración de substrato fixa e Km é a constante de Michaelis, é dicir, a concentración de substrato á cal a actividade do encima é a metade da máxima (pero frecuentemente se confunde coa afinidade do substrato polo encima, que non o é).

Alternativamente, para as constantes de inhibición en receptores celulares:

: K_i = \frac\ce{IC50}{\frac{[A]}\ce{EC50}+1} 

onde [A] é a concentración fixa de agonista e EC50 é a concentración de agonista que resulta na activación á metade do máximo do receptor. Mentres que o valor de IC50 para un composto pode variar entre distintos experimentos dependendo das condicións experimentais (por exemplo, as concentracións de substrato e encima), a Ki é un valor absoluto. Ki é a constante de inhibición para un fármaco; a concentración do ligando en competición nun ensaio de competición que ocuparía o 50 % dos receptores se non estivese presente ningún ligando.

A ecuación de Cheng-Prusoff produce boas estimacións a concentracións de agonista altas, pero xera sobreestimacións ou subestimacións da Ki a concentracións de agonista baixas. Nestas condicións recomendáronse outras análises.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* EC50 (concentración efectiva media)
* LD50 (dose letal media)
* Ki (constante de equilibrio)

### Ligazóns externas 
* Calculador de IC50 AAT Bioquest Online
* Calculador IC50 on line (www.ic50.org.uk) baseado na linguaxe de programación C e gnuplot
* Calculador de IC50 on line alernativo (www.ic50.org) baseado en Python, NumPy, SciPy e Matplotlib 
* Calculador para pasar IC50 a pIC50
* Ferramenta on line para a análise da resistencia in vitro a fármacos antimaláricos
* Convertedor de IC50 a Ki dun inhibidor e encima que obedecen á cinética de Michaelis-Menten clásica.