open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jordan Sakho

**Jordan Djounorou Sakho**, nado o 4 de abril de 1997 en Kinshasa, é un xogador profesional de baloncesto congolés. Cunha altura de 2,09 m xoga na posición de pivote. O seu actual equipo é o Río Breogán da Liga ACB.

## Traxectoria 
Nado en Kinshasa, República Democrática do Congo, Sakho formouse como xogador nas categorías inferiores do Torrelodones. Tras debutar en Liga EBA, ao seguinte asina co Bàsquet Manresa da Liga ACB, categoría na que debuta o 9 de outubro de 2016 ante o UCAM Murcia. No encontro, disputou 1:40 minutos nos que conseguiu anotar dous puntos. Esa mesma temporada disputa dez xogos máis, sendo a súa mellor actuación na xornada 33 ante o Joventut con 6 puntos e 9 rebotes. Tras ser cedido ao San Pablo Burgos e finalizar o seu contrato en Manresa, o 7 de agosto de 2021 asina polo Río Breogán.

### Clubs 
Ao longo da súa carreira, Sakho ten xogado para os seguintes equipos profesionais:
*  Torrelodones (EBA, 2015–2016)
*  BC Martorell (EBA, 2016−2017)
*  Bàsquet Manresa (ACB, 2016−2021)
*  San Pablo Burgos (ACB, 2020−2021)
*  CB Breogán (ACB, 2021−2022)
*  UCAM Murcia (ACB, 2022−2024)
*  CB Breogán (ACB, 2024−presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
Halonympha ledaeformis

***Halonympha ledaeformis*** é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Philippe Dautzenberg e Heinz Fischer en 1897.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Bibliografía
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
Alborada (Barcelona)

***Alborada*** foi unha publicación periódica que se editou en Barcelona de 1948 aos anos setenta.

## Historia e características 
Subtitulado *Boletín de la Casa de Galicia*, apareceu en 1948. Publicación sen peridicidade fixa. Boletín societario creado co obxectivo de informar aos integrantes da Casa de Galicia de Barcelona das actividades societarias. Incluíu artigos sobre arte, literatura e foclore e entregou unha novela por capítulos. Entre os seus colaborades figuraron Augusto Casas, Fernando Neyra, P. Santalices, Antonio Quintela Ferreiro, Victorio Aguado e Carlos Martínez-Barbeito.

### Segunda época 
A partir de 1952 pasou a ser voceiro oficial do Centro Galego de Barcelona, logo da fusión de ambas as dúas entidades.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Repertorio da prensa da emigración galega Consello da Cultura Galega.
* Repertorio da prensa da emigración galega (2ª época).
Parana, Ḷḷena

**Parana** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Ocupa o extremo centrooriental do concello e linda ao leste, nordés e sueste co concello de Ayer, ao suroeste coa parroquia de Cabezón, ao oeste coa de Las Puentes e ao noroeste coa de Congostinas. Ten unha extensión de 23,33 km² e unha poboación (INE, 2010) de 40 habitantes. Estes repártense entre a vila homónima (38 habitantes) a as casarías de Santandrés, que ten dous habitantes, e as de Navidiiḷḷu, La Polea e Viḷḷar, hoxe en día deshabitadas.

A vila de Parana está dividada en dous barrios, Ḷḷugar de Riba e Ḷḷugar de Baxu, que arrodean o núcleo de La Casona, un caserón que se chama tamén L'Hospital, porque contan que nel houbo un albergue para os camiñantes que baixaban dos altos de Pendilla ou dos de Payares. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Ulrich E. G. Schrock

**Ulrich E. G. Schrock**, nado o 4 de setembro de 1956 en Hannover, é un numismático e prolífico escritor alemán, autor de máis de medio milleiro de publicacións.

## Traxectoria 
Nacido en Hannover o 4 de setembro de 1956, U. E. G. Schrock pasou a súa infancia nas localidades de Bad Münder e Hamelin, na Baixa Saxonia. Logo da súa graduación en educación secundaria cursou estudos superiores de Alemán, Historia, Ciencias Políticas, Pedagoxía e Filosofía na Universidade de Gotinga, e en 1981 aprobou o exame estatal para o acceso á docencia de Alemán e de Ciencia Política.

A partir dese momento, residindo en Weserbergland e en Cataluña, exerceu como escritor autónomo, alternando esta dedicación coa de profesor, numismático, axudante de investigación e empregado da Oficina Literaria da Baixa Saxonia, da que se converteu en director xeral en 1994, o que lle deu ocasión de se relacionar cos escritores alemáns máis destacados do momento.

## Publicacións 
Esta é unha escolma da ampla obra publicada por U. E. G. Schrock ao longo da súa traxectoria:

### Ficción 
* (1984). *Gedichte.* Baldrian, Bremen. ISBN 3-924472-09-2
* (1986). *Die Möglichkeit des Monologs der Nr. 2651. Reise zu Erich Mühsam.* Baldrian, Bremen. ISBN 3-924472-11-4
* (1991). *O Bock inner Wirtschaft oda hau itt wörcks. Das is: ne locka-flockich erzehlte Geschichte aus unserm Alltach, mahl lustich und mahl eher herp, wies Leben eben so spielt.* Büchergilde Gutenberg, Frankfurt. ISBN 3-7623-3911-1
* (1995). *Kriegsmärchen MDCCCCLXXXXI.* Edition Bubo, Radebeul.
* (2002). *Kattesnuff. Fast ein Krimi.* Mit Bildern von Katja Dörmann. Schmerse, Gotinga. ISBN 3-926920-32-7
* (2006). *So!* Edition Bubo, Dresden.
* (2016). *In der Hand, bei Fuß & und im Genick. Eine deutsche Latenz.* VS, Gotinga. ISBN 978-3-926920-54-6.
* (2018). *Eingeweckt im Hirn oder: Zurück gedruckt bei uns im Jahre als Xerobdella lecomtei ausstarb : proprio sumptu ad ripas visurgis.* Autoedición, Hamelin.

### Numismática 
* (1982). *Münzen der Stadt Hameln* (con Heinrich Kalvelage)*.* Niemeyer, Hamelin. ISBN 3-87585-052-1
* (1986). *Geschichte des Hamelner Notgeldes 1916 bis 1948.* Bieber Luck-Lehne, Bremen. ISBN 3-924472-14-9
* (1987). *Münzen der Stadt Göttingen.* Bieber Luck-Lehne, Bremen. ISBN 3-924472-13-0
* (1988). *Ergänzungen zur Münzgeschichte des Stiftes und der Stadt Hameln* (con Heinrich Kalvelage)*.* Museum Hameln, Hamelin.
* (1995). *Von der Kunst gutes Geld zu machen. Die Münzprägung der Stadt Einbeck*. Isensee, Oldenburg. ISBN 3-89598-307-1
* (1999). *Die Münzen der Grafschaft Blankenburg-Regenstein* (con H. A. Behrens e J. Denicke)*.* Bussert & Stadeler, Jena. ISBN 3-932906-03-9
* (2000). *Münzkatalog der Grafen von Blankenburg-Regenstein* (con Jürgen Denicke)*.* Bussert & Stadeler, Jena. ISBN 3-932906-19-5
* (2002). *Deutsche Regimentsjubiläen auf Medaillen und Abzeichen von 1871 bis 1918.* Regenstauf. ISBN 3-924861-66-8
* (2019). *Sammler sind ... Menschen.* Autoedición, Hamelin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Berger, F. (2006). "U. E. G. Schrock". En *Numismatisches Nachrichtenblatt.* 55. Nº 9. Páxinas 401-402.
Payares, Ḷḷena

**Payares** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. 

## Situación 
Atópase na aba das montañas da cordilleira Cantábrica, a unha altitude duns 970 metros. Dá nome ao val onde se atopa, ao río que discorre pola vila e ao porto de montaña de Payares (1378 m), que durante séculos foi a principal vía de comunicación enre Asturias e o resto da península. 

Ocupa o extremo suroriental do concello e linda ao sur e ao leste coa provincia de León, ao oeste coas parroquias de Samiguel del Río e Chanos de Somerón e ao norte e nordés coa parroquia de Cabezón. Ten unha extensión de 43,62 km² e unha poboación de 111 habitantes (segundo datos de 2018). A meirande parte deles vive na vila homónima, e os outros repártense entre os lugares de El Brañiḷḷin, La Campa, Floracebos, La Malvea, El Nocíu, La Estación, La Pedrosa, Santa Marina e Viḷḷar. Os seus habitantes reciben o alcume de *bainas*.

## Estación de esquí 
miniatura|esquerda|Valgrande-Pajares.

Destaca nesta parroquia a estación invernal e de montaña **Valgrande-Pajares**, principal motor económico da zona.

A estación de esquí comezou a súa actividade no porto de Payares, xunto ao Parador de turismo do porto, onde Jesús Suárez Valgrande construíu o primeiro telesquí (La Cerra) en 1954, sendo unha das primeiras estacións de esquí españolas. Actualmente, as instalacións deportivas atópanse nas abas de Cueto Negro (1890 m), a un par de quilómetros do porto de Payares, xunto á urbanización de El Brañiḷḷin, onde comezan os dominios da estación de esquí.

## Payares na cultura popular 
A vila de Payares, pola súa condición de lugar de paso obrigado no camiño que leva a Castela dende o centro de Asturias, é nomeado en multitude de ditos e cantares. Dous que recolle Luciano Castañón son os seguintes:

(Orixinal en lingua asturiana):

**Cuando las tres Marías* (que son tres estrelas) *van al paliru, salen las de Payares al filandiru.*
**En Payares non te pares, en la Romía nin de noche nin de día.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
* Castañón, Luciano, *Diccionario geográfico popular de Asturias*. Oviedo, Servicio de Publicaciones del Principado de Asturias, 1990.
Sotieḷḷo, Ḷḷena

**Sotieḷḷo** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na zona central do concello e linda coa parroquia de Campumanes ao norte, coa de Erías ao leste e nordés, coa de Xomezana ao sur e coa de Zurea ao oeste. Ten unha extensión de 4,64 km² e unha poboación de 56 habitantes (segundo datos de 2017). A totalidade dos habitantes da parroquia están empadroados na vila homónima, aínda que tamén existe a localidade de Alceo e o lugar de San Bras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Teyeo, Ḷḷena

**Teyeo** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Ocupa boa parte (37,26 km² ) da parte máis meridional do concello e linda ao sur con terras da provincia de León, ao oeste coa parroquia de Tuíza, ao norte coas de Piñera e Xomezana e ao leste coas de Chanos de Somerón e Samiguel del Río. Ten unha poboación de 105 habitantes (segundo datos de 2018) que se reparten entre a vila homónima e os lugares de Armá, Arnón, La Cortina, La Cruz, Ḷḷandicuandia, Los Pontones, Reconcos, Rospaso e Traslacruz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Viḷḷayana, Ḷḷena

**Viḷḷayana** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na parte máis setentrional do concello, ten unha extensión de 11,31 km² e linda ao norte co concello de Mieres, ao leste coa parroquia de Carabanzo, ao sueste co concello de Ayer, ao sur coa parroquia de La Pola e ao oeste coa de Muñón Cimiru. Cunha poboación de 590 habitantes (INE, 2015), é a terceira vila máis poboada do concello despois de La Pola e Campumanes.

## Asentamentos 
A parroquia de Viḷḷayana, segundo o nomenclátor de 2009, está formada polos seguintes lugares:
* Cabo
* La Canterona
* El Casqueyu
* La Caseta
* El Castiiḷḷu
* El Questru
* La Coḷḷá
* La Corraona
* La Corrona
* Fresneo
* Misiegos
* La Mora
* El Padrún
* El Riquixu
* Retruyés
* Samartino
* Vaḷḷines
* La Vega
* Vegamuro
* La Viña
* Viscarrionda
* El Reteḷḷón
* La Teyera
* Outras casarías: L'Acebal, La Bárzana, La Calzá, El Cantarillón, La Escaldá, Malpica, La Pena'l Cuirvu, El Quentu'l Culibriru, La Quintana, El Quintanal, El Requexón, Retalente, La Sapera, Les Tercies, El Vaḷḷe, La Venta, Villasola e La Yana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Tuíza, Ḷḷena

**Tuíza** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. De 23,32 km² de extensión, ocupa o extremo suroccidental do concello. Linda ao sur e ao oeste coa provincia de León, ao norte co concello de Quirós, ao nordés coa parroquia de Xomezana e ao leste e sueste coa de Teyeo. Ten unha poboación (INE, 2010) de 53 habitantes, que están repartidos entre os lugares de El Quempu, Tuíza Baxo e Tuíza Riba.

## Actividades de montaña 
En Tuíza atópase a vertente asturiana do macizo de Ubiña. Sendo Pena Ubiña, de 2417 metros, a maior altitude dentro do concello. Neste macizo practícanse toda clase de actividades de alta montaña, dende sendeirismo até a escalada invernal. Na veiga do Meicín, a 1560 metros, hai un refuxio de montaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Flexopecten flexuosus

***Flexopecten flexuosus*** é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Giuseppe Saverio Poli en 1795.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
### Bibliografía
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
Niners Chemnitz

O **Niners Chemnitz e.V.**, anteriomente coñecido como **BV Chemnitz 99**, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Chemnitz, Saxonia. Fundado en 1999, actualmente compite na Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto xermano. O equipo xoga os seus partidos como local no Chemnitz Arena, pavillón con capacidade para 5&nbsp;200 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado no ano 1999 co nome de "BV Chemnitz 99", xurdindo da fusión do BG Chemnitz e do Lok Chemnitz. No ano 2001, o Chemnitz 99 comezou a cooperar coa Universidade Politécnica de Chemnitz (en alemán: *Technische Universität Chemnitz*), polo cal o club engadiu ao seu nome as siglas "TU", pasando o equipo masculino a denominarse BV TU Chemnitz 99 e o feminino Chemcats Chemnitz. No caso do equipo masculino, recibiu o alcume de *Niners* (do inglés: *Noves*) debido ao ano de fundación do equipo. Após varios anos na segunda categoría do baloncesto xermano, a ProA, no ano 2015 chega ao equipo o adestrador Rodrigo Pastore, o que levou ao equipo a finalizar regularmente entre os primeiros postos da táboa de clasificación. No ano 2017 o club adoptou o seu alcume como nome oficial, pasando a denominarse "Niners Chemnitz". Na temporada 2019−20, marcada pola pandemia de COVID-19, o equipo consegue o por vez primeira ascenso á máxima categoría do baloncesto alemán, a Basketball Bundesliga.

### Temporadas 
## Xogadores 
thumb|180px|Takumi Ishizaki.
### Destacados 
* Oliver Braun
* Andreas Worenz
* Siarhei Charykau  
* Alexander Zsykunsov
* Jacob Parker   
* Dustin Pfeifer   
* Hugh Robertson
* Bradley Tinsley  
* Mirko Virijevic  
* Andrzej Mazurczak
* Igor Pletnev 
* Takumi Ishizaki

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Páxina do equipo en Eurobasket.com
Maraş

miniatura|270px|Panorámica da cidade

**Maraş**, ou **Marash** (en turco *Kahramanmaraş*, 'Heroica Maraş'; en latín, *Germanicia Cesarea*) é unha cidade de Turquía, capital da provincia de Kahramanmaraş, na rexión de Anatolia Suroriental. 

## Xeografía 
A cidade está situada nunha chaira aos pés dos montes Tauros. 

A 568 msnm, o municipio ocupa unha superifie de 3,02 km². No ano 2020 contaba cunha poboación de 1 154 102 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 382,15 hab./km².
 
A rexión onde se encontra é coñecida pola súa produción de *salep*, unha fariña feita de tubérculos secos de orquídeas, e o seu típico xeado.

## Historia 
Kahramanmaraş foi fundada como unha cidade-Estado hitita contra o ano 1000 a.C. Máis tarde a cidade chamouse *Germanicia Cesarea*, na época dos Imperios romano e bizantino (en grego Γερμανίκεια, *Germaníkeia*).

Antes de 1973, Kahranmanmaraş era coñecida como Maraş ou Marash. Non obtivo o seu nome actual até o 7 de outubro de 1973, cando a Grande Asemblea Nacional de Turquía engadiu "Kahraman" ao nome. A adición de "Kahraman" ("heroica" en turco) foi en conmemoración da vitoria contra a Lexión francesa de Armenia durante a batalla de Maraş, na Guerra da Independencia Turca. Despois da guerra, Maraş tamén recibiu a Medalla turca da Independencia, dada á cidade por accións como o incidente do imán Sütçü.

En decembro de 1978, en Kahramanmaraş tivo lugar un masacre de esquerdistas alevís (*aleviler* en turco), grupo etnorrelixioso islámico xiíta, heterodoxo e sincrético. Un grupo de ultranacionalistas, os *Lobos Grises*, incitaron á violencia que deixou máis de mil mortos. O incidente tivo importancia clave na decisión do goberno turco de declarar a lei marcial, e o seguiente golpe militar do 12 de setembro de 1980.

O 6 de febreiro de 2023 a provincia de Kahramanmaraş foi o epicentro dun sismo de magnitude 7,8 duns trinta segundos de duración, arredor das catro da mañá e dezasete minutos, hora local (2h 17m, hora galega).

## Notas 
## Véxase tamén
Fulquerio de Chartres

**Fulquerio de Chartres**, nado contra 1059 en Chartres, e finado contra 1059 en Xerusalén (Reino de Xerusalén), foi un clérigo francés, cronista da Primeira cruzada.

## Traxectoria 
O seu nomeamento como capelán de Balduíno de Boulogne en 1097 suxire que tiña formación de clérigo, posibelmente na escola de Chartres, aínda que seguramente non era membro do capítulo da Catedral de Chartres, pois non aparece nos listados da mesma.

Os detalles que dá na súa historia sobre o concilio de Clermont suxiren que estivo presente nel, ou quizais alguén a quen coñecía, como o bispo Ivo de Chartres. 

Fulquerio formou parte da expedición do conde Esteban de Blois e Roberto de Normandía, que viaxou polo sur de Francia e Italia en 1096, pasando ao Imperio bizantino desde Bari. Chegaron a Constantinopla en 1097, onde se uniron aos demais exércitos da Primeira Cruzada. Viaxou por Asia Menor até Maraş ou Marash (hoxe Kahramanmaraş), pouco antes da chegada do exército a Antioquía en 1097, onde foi nomeado capelán de Balduíno. Seguiu ao seu novo señor cando este se separou do corpo principal camiño de Edesa, onde Balduíno fundou o condado de Edesa.

Tras o sitio e toma de  Xerusalén en 1099, Fulquerio e Balduíno viaxaron á cidade para cumprir o seu voto de peregrinación. Cando Balduíno pasou a ser o primeiro rei de Xerusalén en 1100, Fulquerio trasladouse con el á capital, e seguiu sendo seu capelán até 1115. Despois desta data foi cóengo da igrexa do Santo Sepulcro e, probabelmente, responsábel das reliquias alí conservadas. Morreu, a causa da peste, posibelmente na primavera de 1127.

Como moi pronto, empezou a escribir a súa crónica a finais do outono de 1100, pero non máis tarde da primavera de 1101, nunha versión que non chegou aos nosos días, pero que pasou a Europa durante a súa vida. Esta versión rematouna contra 1106. Entre as súas fontes están a *Historia Francorum* de Raimundo de Aguilers e a *Gesta Francorum*, para aqueles asuntos dos que non foi testemuña presencial.

Dividiu a súa crónica en tres libros. No primeiro describe desde a preparación da Primeira Cruzada en Clermont en 1095 até a toma de Xerusalén e o establecemento do reino por Godofredo de Bouillon. No segundo (escrito ca. 1109-1115), os feitos de Balduíno I. E no terceiro (escrito ca. 1118-1127), a vida de Balduíno II até 1127, cando tivo lugar unha peste na cidade, na que aparentemente morreu o propio Fulquerio.

A súa obra foi moi utilizada por outros cronistas posteriores. Guillerme de Tiro e Guillerme de Malmesbury usárona como fonte. Foi publicada no *Recueil des historiens des croisades* e na *Patrologia Latina*. Existe unha edición crítica da versión latina publicada por Heinrich Hagenmeyer en 1913.

## Algunhas obras 
* *Historia Hierosolymitana, 1095-1127* (ed. Heinrich Hagenmeyer, Heidelberg, 1913).
* *Histoire des Croisades*, par Foulcher de Chartres. Texto bilingüe latín - francés, con introdución e anotacións neste idioma, no sitio de Philippe Remacle (1944-2011). Trad. de François Guizot extraída do seu libro ''Collection des mémoires relatifs a l'histoire de France'', ed. en París.

## Notas
Variante (bioloxía)

En microbioloxía e viroloxía, o termo **variante** ou "variante xenética" utilízase par describir un subtipo dun microorganismo que é xeneticamente distinto da cepa principal, pero non o suficiente como para ser considerada unha cepa diferente. Definicións similares aplícanse en botánica para distinguir entre diferentes variedades cultivadas dunha especie de planta, que neste caso se denominan cultivares.

Díxose en 2013 que "non hai unha definición universalmente aceptada dos termos 'cepa', 'variante' e 'illamento' na comunidade da viroloxía, e a maioría dos virólogos simplemente copian o uso dos termos dos outros". A falta dunha definición precisa continuaba en 2020; por exemplo, no contexto da versión denominada  21FEB-02 (antes chamada VOC-202012/01) do virus SARS-CoV-2, causante da COVID-19, na páxina web dos Centros para o Control e Prevención de Enfermidades (CDC) dos Estados Unidos afirmábase o seguinte: "A prensa a miúdo utiliza os termos "variante", "cepa", "liñaxe" e "mutante" intercambiablemente. Polo momento no contexto desta variante, os tres primeiros destes termos ["variante", "cepa" e "liñaxe"] son xeralmente usados como intercambiables pola comunidade científica tamén".

Un exemplo de variantes é o das que xurdiron por mutación no virus SARS-CoV-2 ao longo da pandemia iniciada en 2019. Estas variantes, aínda que en xeral non teñen diferenzas xeneticas moi grandes, presentan distintas propiedades, como unha maior facilidade de transmisión ou reinfección, orixinan síntomas máis graves ou reducen a efectividade das vacinas. Entre as moitas variantes atopadas por secuenciación de mostras tomadas dos pacientes, salientan as chamadas "variantes preocupantes" (*variants of concern*, VOC), das cales en 2021 se atoparan as seguintes: alfa (liñaxe B.1.1.7, aparecida en Gran Bretaña), beta (liñaxe B.1.351, aparecida en Suráfrica), gamma (liñaxe P.1, aparecida no Brasil), delta (liñaxe B.1.617.2, aparecida na India).

## Notas
Xomezana, Ḷḷena

**Xomezana** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Abrangue 18,57 km² da zona centrooccidental do concello e linda ao norte coas parroquias de Zurea e Sotieḷḷo, ao nordés coa de Erías, ao leste coa de Las Puentes, ao sueste coa de Chanos de Somerón, ao sur coa de Teyeo, ao suroeste coa de Tuíza e ao oeste co concello de Quirós. Os seus 153 habitantes (INE, 2010) repártense entre os lugares de Espineo, Xomezana Baxo, Xomezana Riba, Las Monas e Viḷḷarín. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Zurea, Ḷḷena

**Zurea** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na zona centrooccidental do concello e ten unha extensión de 12,92 km². Linda ao norte coa parroquia de La Pola, ao sur coa de Xomezana, ao leste coas de Campumanes e Sotieḷḷo e ao oeste co concello de Quirós. A súa poboación, de 159 habitantes (INE, 2010), está repartida entre os lugares de Vaḷḷe e Zurea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Darío Rivas

**Darío Rivas Cando**, nado en Loentia (Castro de Rei) en 1920 e finado en Buenos Aires o 15 de abril de 2019, foi o primeiro querelante español da causa que investiga na Arxentina os crimes de lesa humanidade, xenocidio e desaparición forzada cometidos durante a guerra civil e a ditadura de Francisco Franco. Rivas conseguiu que o seu pai, Severino Rivas Barja, fose o primeiro fusilado exhumado en Galicia.

## Traxectoria 
Fillo de Severino Rivas Barja, logo da morte da súa nai, o pai enviouno a estudar a Arxentina en 1929, con oito anos, onde xa estaban outras das súas irmás. Con dezaseis anos, recibiu a noticia de que o seu pai, alcalde republicano de Castro de Rei, fora fusilado "por traición a la patria" o 29 de outubro de 1936. Severino tiña 58 anos e nove fillos cando foi asasinado por un grupo de falanxistas, tres meses despois de asumir o seu cargo.

Ao coñecer a noticia, Rivas quixo conseguir xustiza para o seu pai e iniciou o proceso para encontrar onde estaba soterrado. Pasados setenta anos logrou recuperar o seu corpo e, en 2005, converteuse no primeiro fusilado exhumado en Galicia.

Estando de visita en Santiago de Compostela, Rivas entregoulle á chanceler Angela Merkel unha carta na que lle pedía “reparación polos crimes do exército alemán que axudou a Franco a instaurar a súa ditadura”. En 2014, a proposta da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), a Deputación de Lugo entregou a Rivas unha placa de honra en agradecemento “pola súa defensa dos dereitos humanos e a súa loita en defensa dos represaliados e familiares das vítimas da represión franquista”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* El silencio de otros
Eustaquio II de Boulogne

**Eustaquio II de Bologne** (en  francés *Eustache IIe de Boulogne*), coñecido tamén como **Eustace aux Gernons** (Eustaquio con bigotes), nado entre 1015 e 1020 no Ducado de Lorena (Reino de Francia), e finado contra 1087, foi un nobre francés.

## Traxectoria 
Fillo de Eustaquio I e Matilde de Lovaina, ao morrer seu pai, herdou o condado de Boulogne, mentres que seu irmán Lamberto herdou o de Lens. Sempre viviu en busca de aliados poderosos para evitar que o seu veciño, o conde Balduíno V de Flandres, anexionara o seu condado, que era próspero por acharse na ruta comercial entre Francia e Inglaterra. 

Contra 1036 casou con Goda de Inglaterra, irmá de Eduardo o Confesor, matrimonio que lle permitiu establecer unha alianza coa monarquía inglesa. Viúvo de Goda (1047), Eustaquio casou en 1049 con Ida de Lorena.

En 1051 Eustaquio visitou Inglaterra e foi recibido con honor na corte de Eduardo o Confesor, o seu excuñado, co que continuaban sendo aliado. Pero, por outra parte, Godwin de Wessex, a figura dominante na Inglaterra da época, casara ao seu fillo Tostig con Judit de Flandres. Máis aínda, Sven, outro fillo de Godwin, mantiña unha disputa co fillastro de Eustaquio, Raúl o Tímido. Unha pelexa na que estiveron implicados cabaleiros de Eustaquio e cidadáns de Dover derivou nun grave conflito entre o rei e Godwin. Este último, en cuxa xurisdición estaba Dover, negouse a castigar aos habitantes, polo que o rei desterrouno cos seus fillos en setembro de 1051. Poren, Godwin regresou e desembarcou ao ano seguinte á fronte de tropas flamengas e, pola forza, obtivo de Eduardo a devolución das súas terras.

## Descendencia 
Non tivo fillos da súa primeira unión con Goda de Inglaterra (ou Godjifu). Do seu matrimonio con Ida de Lorena naceron:
* Eustaquio III (1056-1125), conde de Boulogne.
* Godofredo de Bouillon (1058-1099), duque da Baixa Lorena e máis tarde *defensor do Santo Sepulcro*.
* Balduíno (1065-1118), conde de Edesa e máis tarde rei de Xerusalén.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Riesen Ludwigsburg

O **Riesen Ludwigsburg** (do alemán: *Xigantes de Ludwigsburg*), coñecido por motivos de patrocinio como **MHP Riesen Ludwigsburg**, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Ludwigsburg, Saxonia. Fundado en 1960, actualmente compite na Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto xermano. O equipo xoga os seus partidos como local no MHPArena, pavillón con capacidade para 5&nbsp;325 espectadores.

## Historia 
O **Riesen Ludwigsburg** foi fundado en 1960 como a sección de baloncesto do club polideportivo DJK Ludwigsburg. Na temporada 1979–80, o equipo ascendeu por vez primeira á máxima categoría, a Basketball Bundesliga. Entre 1970 e 1987, o club foi coñecido como SpVgg 07, xa que formaba parte do club polideportivo SpVgg Ludwigsburg. En 1987, o equipo separouse de SpVgg e pasou a chamarse BSG Basket Ludwigsburg. En 2008, o Ludwigsburg chegou á final da Copa de Alemaña por primeira vez, mais perdeu contra os Artland Dragons por 60-74.

Na temporada 2016–17, o Ludwigsburg participou na temporada inaugural da Basketball Champions League (BCL), onde foi eliminado por tan só no conxunto da eliminatoria dos cuartos de final polo Banvit turco. Esta campaña marcou a mellor actuación europea do equipo na súa historia, xa que era a primeira vez que chegaban aos play-offs dunha competición europea. Na temporada 2017-18, o Ludwigsburg mellorou esa actuación ao chegaren á Final Four da BCL. O equipo conseguira eliminar ao Oldenburg en oitavos de final (162−149) e ao medi Bayreuth en cuartos (170−163). Con todo, o Ludwigsburg perdeu en semifinais contra o AS Monaco por 65−87. No xogo polo terceiro posto o equipo perdeu por 74−85 ante o UCAM Murcia. O 19 de xullo de 2019, David McCray, que estaba no club desde 2015, anunciou a súa retirada, sendo o seu número 4 o primeiro dorsal retirado na historia do club. A temporada 2019-20 alterouse debido á pandemia de COVID-19 e, nun torneo final a porta pechada en Múnic, o Luwdigsburg alcanzou a súa primeira final da liga alemá, aínda que perderon ante o Alba Berlin en dous partidos.

### Patrocinadores 
Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

***DJK Ludwigsburg** (1960–1970)
***SpVgg 07 Ludwigsburg** (1970–1987)
***BG Ludwigsburg** (1987)
***BSG Basket Ludwigsburg** (1987–2012)
***EnBW Ludwigsburg** (2012)
***Neckar Riesen Ludwigsburg** (2012–2014)
***MHP Riesen Ludwigsburg** (2014–presente)

### Temporadas 
## Xogadores 
### Destacados 
* Karim Jallow 
* Markus Jochum 
* Bertram Koch  
* Konstantin Konga 
* Jens Kujawa   
* Zeddie Locke 
* Goran Kalamiza
* Mark Montgomery 
* Mike King
* Walter Palmer  
* Peter Schomers  
* Jerry Green  
* Jon Brockman
* Coby Karl 
* D. J. Kennedy  
* Marcos Knight  
* Royce O'Neale  
* Mustafa Shakur
* Jaleen Smith
* Michael Stockton  
* Andrius Giedraitis  
* Donatas Zavackas
* Povilas Čukinas
* Matthew Bryan-Amaning  
* Takumi Ishizaki 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Páxina do equipo en Eurobasket.com
Associated Press

**Associated Press** (**AP**) é unha axencia de noticias estadounidense sen ánimo de lucro con sede en Nova York. Fundada en 1846, opera como unha asociación cooperativa e non incorporada. Os seus membros son xornais e emisores estadounidenses. As noticias de AP que distribúe aos seus membros e clientes prodúcense en inglés, castelán e árabe. AP obtivo 54 premios Pulitzer, incluídos 32 por fotografías, dende que se creou o premio en 1917.

AP rastrexa o número de votos nas eleccións dos Estados Unidos desde 1848, incluíndo eleccións nacionais, estatais e locais ata o nivel lexislativo nos 50 estados.

En 2016, as novas recollidas por AP foron publicadas e reeditadas por máis de 1300 xornais e emisoras. AP posúa 248 oficinas de noticias en 99 países. Tamén opera a rede de radio AP, que ofrece informativos dúas veces cada hora para emisoras de radio e televisión por satélite. Moitos xornais e emisores fóra dos Estados Unidos son subscritores de AP, pagando unha taxa por usar o material da axencia sen seren membros da cooperativa. Como parte do seu acordo de cooperación con AP, a maioría das organizacións de noticias membros conceden permiso automático a AP para distribuír as súas noticias locais. AP empregaba tradicionalmente a fórmula da "pirámide invertida" para escribir, un método que permite aos medios de comunicación editar unha historia para axustala á súa área de publicación dispoñible sen perder o esencial dela, aínda que en 2007, o entón presidente de AP, Tom Curley, cualificou a práctica como "morta".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* Silberstein-Loeb, Jonathan. *The International Distribution of News: The Associated Press, Press Association, and Reuters, 1848–1947* (2014)
### Ligazóns externas 
* AP News
* AP Images
* AP Stylebook
* AP Archive
* 
* AP Fact Check
Cambio antixénico

[miniatura|300px|Ilustración do [NIAID de potenciais redistribucións xenéticas no virus da gripe.]]
O **cambio antixénico** é o proceso por medio do cal dúas ou máis cepas dun mesmo virus ou cepas de dous ou máis virus diferentes se combinan para formar un novo subtipo que ten unha mestura de antíxenos de superficie das cepas orixinais implicadas. O termo adoita aplicarse correntemente ao virus da gripe, xa que é o exemplo mellor coñecido, mais o proceso tamén se sabe que ocorre noutros virus, como o virus visna das ovellas. O cambio antixénico é un caso específico de redistribución, rearranxo ou cambio viral que confire un cambio fenotípico.

O cambio antixénico contrasta coa deriva antixénica, que é a mutación natural que sofren co tempo cepas coñecidas de virus como o da gripe, que pode conducir a unha perda de inmunidade ou a unha inadecuación das vacinas. Na deriva antixénica só intervén unha cepa do virus. A deriva antixénica ocorre en todos os tipos de virus da gripe, como os causantes da gripe A, gripe B e C. Porén, o cambio antixénico ocorre só na gripe A porque este non só infecta humanos, senón tamén outras especies. As especies afectadas inclúen tanto outros mamíferos coma aves, o que lle dá ao virus da gripe A a oportunidade de realizar unha reorganización importante dos seus antíxenos de superficie. Os virus da gripe B e C afectan principalmente a humanos, o que minimiza a posibilidade de que se produza unha redistribución xenética que cambie o seu fenotipo drasticamente.

Na década de 1940 Maurice Hilleman descubriu o cambio antixénico, que é importante para a aparición de novos patóxenos virais, xa que é a vía que os virus seguen para ocupar un novo nicho e espallar a súa infectividade.

## Papel na transmisión de virus da gripe de animais non humanos a persoas 
Encóntranse virus da gripe A en oitos animais diferentes, incluíndo patos, polos, porcos, humanos, baleas, cabalos e focas. As cepas da gripe noméanse polos seus tipos de proteínas superficiais hemaglutinina e neuraminidase (das cales hai 18 e 9 distintas, respectivamente); por exemplo denomínase H3N2 se ten o tipo 3 de hemaglutinina e o tipo 2 de  neuraminidase. Algunhas cepas de gripe aviaria (das cales se cre que derivaron outros tipos de cepas de gripe AO gromo de H1N1 máis recente de 2009 foi o resultado de cambio antixénico e redistribución de material xenético entre virus humanos, aviarios e porcinos.

## Papel dos porcos no cambio antixénico na gripe 
Os porcos son especialmente importantes no cambio antixénico dos virus da gripe. Como os porcos poden infectarse con cepas do virus da gripe que infectan outras especies de animais, actúan como 'potas de mestura' para o virus. Cando varias cepas do virus, como as de pato e humanas, infectan porcos, é probable que se produza un cambio antixénico. Aínda que a maioría das cepas de virus resultantes disto son cepas sen posibilidades de infectar humanos, unhas poucas teñen o potencial de converterse en virus pandémicos humanos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coinfección
* Deriva antixénica

### Bibliografía 
* 

=== Ligazóns externas ====
* Superflu: Antigenic shift in Influenza
Eustaquio I de Boulogne

**Eustaquio I de Boulogne** (en francés ''Eustace Ier, dit à l'Œil (Perçant)* [chamado *O Ollo (Penetrante)*]), nado contra o ano 995 no Ducado de Lorena (Reino de Francia), e finado en 1049, foi un nobre francés, o fundador da rama de Boulogne da Casa de Flandres. Foi conde de Boulogne desde 1033 a 1049.

## Traxectoria 
Eustaquio era o único fillo do conde de Boulogne Balduíno II e a súa esposa  Adelina de Holanda, filla do conde de Holanda Arnolfo de Holanda (950-993) e Liutgarda de Luxemburgo (955-1003).

Segundo o *Chronicon Centulense* ou *Chronique de l'Abbaye de Saint-Riquier*, o seu pai, o conde Balduíno, foi asasinado en combate, en 1033, polo conde de Ponthieu Enguerrando I, que casou coa súa viúva, Adelina de Holanda (o matrimonio entre Adelina e Enguerrando é confirmado polo *Europäische Stammtafeln*, vol II, cap. 2, e tomou posesión do ducado de Boulogne, asumindo o título de conde como Eustaquio I.

Eustaquio I (*Eustachius comes*) é mencionado en dous documentos das *Actes et documents anciens intéressant la Belgique*:
* No primeiro, datado en 1061, é recordado como un dos autores dunha doazón á abadía de Saint-Amand, que tivo lugar entre 1049 e 1056.
* No segundo, de 1125, na que o conde de Flandres, Carlos I, confirma unha propiedade a unha abadía de Lille, referíndose a ela como unha doazón do seu antecesor, Balduíno V, conde de 1035 a 1067, citado coa súa muller, Adela, Eustaquio (*Eustachio scilicet comite Bolonie*) e outros.

Eustaquio I morreu en 1049 e foi enterrado en Samer (Boulogne-sur-Mer).

Foi sucedido no título de conde de Boulogne polo seu fillo máis vello, Eustaquio II, mentres que o condado de Lens foi para o seu terceiro fillo, Lamberto, como Lamberto II.

## Descendencia 
Eustaquio I e Matilde tiveron catro fillos (o seu matrimonio vén confirmado en *Auberti Miræi*).
* Eustaquio (circa 1020 - circa 1088), conde de Boulogne.
* Godofredo (? - circa † 1095), bispo de París, segundo confirma *Flandria Generosa*.
* Lamberto [5] (? - † 1054), conde de Lens.
* Xerberga (? - 1049), que casou co duque da Baixa Lorena (Lotarinxia) Federico (*Gerbergam, Friderici ducis uxorem'') (1003 † 1065).

## Notas
Columbieḷḷo, Ḷḷena

**Columbieḷḷo** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na parte noroccidental do concello e linda ao norte coa parroquia de La Pola, ao oeste coa de Castieḷḷo, ao sur coa de Felgueras e ao leste co concello de Ayer. Ten unha extensión de 7,88 km² e atópase na beira dereita do río Ḷḷena. A súa poboación era de 105 habitantes segundo os datos do INE de 2010. Abrangue os seguintes núcleos de poboación: La Cobertoria, Columbieḷḷo, El Piridiiḷḷu, La Puente e El Sotón.

miniatura|esquerda|220px|Sinal.
miniatura|esquerda|220px|Vistas dende Columbieḷḷo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV.AA., *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
Limatula subauriculata

***Limatula subauriculata*** é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Montagu en 1808.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
Ducado de Lorena

miniatura|150px|Situación do Ducado de Lorena en Francia
miniatura|150px|Armas do Ducado
O **Ducado de Lorena** (en francés, *duché de Lorraine*; en alemán, *Herzogtum Lothringen*) foi un ducado que, a grandes trazos, corresponde co que modernamente sería a rexión de Lorena no nordeste de Francia, con capital en Nancy.

## Historia 
Foi fundado en 959 como resultado da división do reino de Lotarinxia en dous ducados separados: a Baixa Lorena e a Lorena Superior. Ambos os ducados formaban a parte occidental do Sacro Imperio Romano Xermánico. 

O ducado inferior foi desmantelado pronto, mentres que a Lorena Superior pasou a ser coñecida simplemente como o ducado de Lorena. 

Este ducado  perdeu moitos territorios, como os *Trois-Evêchés* (os tres bispados: Metz, Toul e Verdún) e o condado de Bar, e foi codiciado e brevemente ocupado polos duques de Borgoña e os reis de Francia.

En 1737 o ducado pasou a Estanislau I Leszczynski, antigo rei de Polonia —perdera o seu trono como resultado da guerra de Sucesión Polaca (1733-1738)—, co acordo de que pasaría á Coroa francesa á súa morte. 

Cando Estanislau faleceu o 23 de febreiro de 1766, Lorena foi anexionada a Francia e reorganizada como unha provincia desta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de Lorena
Doodle Champion Island Games

***Doodle Champion Island Games*** é un videoxogo interactivo de Google Doodle lanzado en 2021. É un xogo de rol de 16 bits e estilo xaponés deseñado para conmemorar os Xogos Olímpicos de 2020 a cultura e o folclore xaponeses.

O Doodle conta con sete minixogos baseados en deportes presentes nos Xogos, entre os cales están o tenis de mesa, a monopatinaxe, o tiro con arco, o rugby, a natación sincronizada, a escalada e o maratón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Magic Cat Academy

***Magic Cat Academy*** é un videoxogo de navegador creado como Google Doodle e lanzado o 30 de outubro de 2016. O xogo, que é unha substitución do logo no buscador de Google, foi creado para a conmemoración de Halloween. Catro anos despois, o 30 de outubro de 2020, Google lanzou *Magic Cat Academy 2*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Halloween 2016 on Google Doodle
* Halloween 2020 on Google Doodle
The Ugly Truth

***The Ugly Truth*** é un filme estadounidense de 2009 dirixido por Robert Luketic, escrito por Nicole Eastman, Karen McCullah Lutz e Kirsten Smith, e protagonizado por Katherine Heigl e Gerard Butler. O filme estreouse en América do Norte o 24 de xullo de 2009 por Columbia Pictures.

## Personaxes 
* Katherine Heigl como Abigail "Abby" Richter
* Gerard Butler como Mike Chadway
* Eric Winter como Colin Anderson
* Nick Searcy como Stuart
* Cheryl Hines como Georgia Bordeney
* John Michael Higgins como Larry Williams
* Bree Turner como Joy Haim
* Kevin Connolly como Jim Ryan
* Bonnie Somerville como Elizabeth Chadway
* Yvette Nicole Brown como Dori Coleman
* Allen Maldonado como Duane
* Craig Ferguson como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Manuel Puga Pereira

**Manuel Puga Pereira**, nado en Redondela o 16 de xullo de 1951, é un farmacéutico e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Biolóxicas e Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor en Ciencias. Foi profesor da USC e despois foi director xeral dos laboratorios farmacéuticos ICI-Farma e AstraZeneca. En 2006 foi nomeado presidente do Consello Social da USC, permanecendo no cargo ata 2011; por ese cargo foi membro do Consello Galego de Universidades, do Consello de Dirección da ACSUG e do comité de honra da Fundación Camilo José Cela.

Foi presidente da Fundación Galicia-Empresa (2002-2007) e dende 2014 da Real Academia de Farmacia de Galicia e da Fundación Julian Francisco Suárez Freire. Foi vogal profesional da Comisión Avaliadora da ACSUG no campo do coñecemento de Ciencias da Saúde dende 2014. Conselleiro da Editorial Galaxia, en decembro de 2016 foi nomeado presidente da Fundación Penzol, en substitución de Afonso Zulueta de Haz.
## Vida persoal
É neto de Luís Pereira Míguez e Ernestina Otero.

## Obras 
* *Ernestina Otero Sestelo. Pedagoga* (Ediciós do Castro, 1992)
* *Redondela*, 1994.

## Notas
Antonio Rodríguez Colmenero

**Antonio Rodríguez Colmenero**, nado en Lucenza (Cualedro) o 1 de setembro de 1936, é un profesor e arqueólogo galego.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Ourense e canto gregoriano na Universidade Pontificia de Salamanca e na Sorbona. Foi sacerdote durante dez anos secularizándose en 1974. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Valladolid da que foi profesor de Historia Antiga. Despois foi profesor da Universidade de Deusto, Universidade de Alacant, Oviedo e Santiago de Compostela. Foi catedrático de Historia antiga da Universidade de Santiago de Compostela, campus de Lugo, en 1999.

Foi director dos proxectos de investigación das escavacións arqueolóxicas da cidade de Lugo, do campamento romano de Aquis Querquennis, do Poboado romano de Santa Marta, Oratorio paleocristián de Ouvigo e escavacións de Aquae Flaviae (Chaves, Portugal). Académico numerario da Real Academia Galega de Belas Artes, correspondente da Real Academia da Historia, vicepresidente da Fundación Aquae Quarquennae Vía Nova e director do Grupo Arqueolóxico Larouco e da revista do mesmo nome.

No ano 2011 é recoñecido como Xuíz Honorario do Couto Mixto.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* [Biografía](https://www.academiagallegabellasartes.org/gestor/archivos/Colmenero(esp).pdf) na Academia Galega de Belas Artes.
Me Before You (filme)

***Me Before You*** é un filme estadounidense de 2016 dirixido por Thea Sharrock e adaptado pola autora inglesa Jojo Moyes a partir da súa novela homónima publicada en 2012. Está protagonizado por Emilia Clarke, Sam Claflin, Janet McTeer, Charles Dance e Brendan Coyle.

## Personaxes 
* Emilia Clarke como Louisa "Lou" Clark
* Sam Claflin como William "Will" Traynor
* Charles Dance como Steven Traynor
* Jenna Coleman como Katrina "Treena" Clark
* Samantha Spiro como Josie Clark
* Alan Breck como avó
* Vanessa Kirby como Alicia Dawares
* Joanna Lumley como Mary Rawlinson
* Ben Lloyd-Hughes como Rupert Collins
* Chris Wilson como Major Timothy Dawares

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ana María Galego Gen

**Ana María Galego Gen**, nada en Ferrol en 1970, é unha escritora e tradutora galega.

## Traxectoria 
Escritora de literatura infantil. En 2004 gañou o premio Estornela por *O porco que perdera a cabeza*. Gañou o premio de reltos Avilés de Taramancos en 2013 coa obra *Un bo día para pasear, Scott*.
## Obras 
* *O malfadado ano no que perdín a moza por culpa dun robot, porque as desgracias sempre veñen mal acompañadas*, 2003.
* *O porco que perdera a cabeza*.
* *Bandeiras negras*, 2012.
* *Un bo día para pasear, Scott*, 2013.

### Obras colectivas 
* "Luis Seoane: ”et in Arcadia ille”", con Ignacio Mascuñán Freijanes. En *Actas do Congreso Internacional “O exilio galego”*, 2001.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ana María Galego Gen na páxina web do Consello da Cultura Galega.
*
Condado de Boulogne

O **Condado de Boulogne** foi un condado dentro do reino de Francia durante os séculos IX ao XV (896–1501), centrado na cidade de Boulogne-sur-Mer, no territorio coñecido hoxe como o *Boulonnais*. 

## Xeografía 
A principal rexión do condado histórico de **Boulogne** é o chamado *Boulonnais*. A fosa ou prega do Boulonnais está constituída por un anticlinal que inverte o relevo, xa que as rochas deixan ver os terreos margosos (tipo de rochas sedimentarias compostas principalmente de calcita e arxila) e arxilosos subxacentes. 

Particularmente, a prega orientada NO-SO está dividda en dúas pol afundimento que creaou o Canal da Mancha e o estreito do Paso de Calais.

A outra parte da prega corresponde a Inglaterra.

## Historia 
**Boulogne**, antes de ser chamada *Bononia* (ás veces confundida con Boloña en Italia), foi identificada como *Portus Itius*, lugar desde o que Xulio César emprendeu a conquista de Britania, chamada actualmente Gran Bretaña.

*Portus Itus* converteuse, baixo o Imperio romano, en porto agregado á *Classis británica*. Das súaas pegadas e das do seu cuartel xeneral acháronse restos na actual Hauteville en 1980.

Boulogne foi célebre na Idade Media polo su faro situado no máis alto do cantil, no norte, do cal só quedan as ruínas. Consistía nunha torre de cachotaría de dous pisos, máis estreita na parte de arriba, na que se prendía un fogo.

A actividade relixiosa da cidade, sede dun antigo bispado e antigo lugar de peregrinacións á Virxe de Boulogne, foi moi relevante durante a Idadw Media. Os habitantes da Illa de Francia, para renderlle homenaxe á Virxe, crearon un lugar de peregrinación secundario no bosque de Rouvre (do que se achan restos no Boulogne-sur-Seine. Durante os anos trinta do século XX esta devoción foi reavivada mediante o transporte dunha estatua colocada nun auto-remolque que deu a vuelta a toda Francia.

O condado foi gobernado polos condes de Flandres no século X, pero unha rama separada de Boulogne xurdiu no século XI. 

Foi anexionado por Filipe II de Francia en 1212, que o entregou en herdanza ao seu fillo, e despois disto formou parte do condado de Artois, até que, finalmente, foi incorporado ao dominio real en 1550.

### Condes da Casa de Boulogne 
miniatura|180px|Escudo de armas do Condado

*1025-1049: Eustaquio I de Boulogne (995 - 1049), casado con Mahaut de Louvain, filla de Lamberto I de Louvain, e de Xerberga de Lotarinxia.
*1049-1088: Eustaquio II de Boulogne (1020 - 1088), fillo do anterior, casado con: 
:# En 1038 con Goda de Mantes, ou Godjifu († 1049), filla de Etelredo II o Indeciso e de Emma de Normandía (sen fillos).
:# En 1050 con Ida de Verdún († 1113), filla de Godofredo II e de Doda (tres fillos : Eustaquio III de Boulogne, Godofredo de Bouillon e Balduíno I de Xerusalén).
*1088-1125: Eustaquio III de Boulogne (1056 - 1125), fillo do anterior, casado en 1101 con María de Escocia, filla de Malcolm III e de Margarida de Inglaterra. 
*1125- 1151: Matilde de Boulogne (1116 - 1151), filla do anterior, casada en 1125 con Estevo de Blois (1097-1154), conde de Mortain, de 1135 a 1154, e máis tarde rei de Inglaterra.

## Notas