Estetrol

O **estetrol** (**E4**) é unha das catro hormonas esteroides estroxénicas naturais do ser humano, xunto coa estrona (E1), o estradiol (E2) e o estriol (E3), sendo o estetrol un importante estróxeno do corpo na etapa fetal. En contraste coa estrona e o estradiol, o estetrol é un estróxeno nativo da vida fetal. O estetrol prodúcese exclusivamente no fígado do feto debido á gran variación intra- e inter-individual nos niveis plasmáticos de estetrol materno durante o embarazo.

## Actividade biolóxica 
O estetrol ten unha afinidade moderada polos receptores de estróxeno alfa (ERα) e beta (ERβ), con valores de Ki de 4,9&nbsp;nM e 19&nbsp;nM, respectivamente. O estetrol ten unha preferencia de 4 a 5 veces maior polo ERα que polo ERβ. En modelos de roedores estimula unha potente actividade estroxénica na ovulación, cerebro, tecido óseo, sistema cardiovascular, e útero, asociada coa inhibición da ovulación, prevención da desmineralización dos ósos, efectos cardioprotectores e mantemento dos tecidos uterovaxinais, respectivamente.

Datos de estudos preclínicos suxiren tamén que ten *efectos similares aos antiestroxénicos* sobre a mama e un impacto limitado sobre o tecido da mama maligno ou normal cando se usa a concentración terapéutica. Esta propiedade do estetrol está asociada con efectos antagonistas sobre a proliferación, migración e invasión  das células da mama en presenza de estradiol.

Os mecanismos de acción moleculares que dirixen as súas accións selectivas de tecido dependen dun perfil específico de activación de ERα, desacoplando a activación nuclear e da membrana.

No fígado o estetrol ten unha actividade neutra, o cal se reflicte por un mínimo impacto sobre a síntese de factores de coagulación hepáticos, impacto mínimo sobre a síntese da globulina que se une a hormonas (SHBG) e un impacto limitado sobre os parámetros lipídicos, incluíndo os triglicéridos.

O estetrol pode, por tanto, describirse como o primeiro **e**stróxeno **n**ativo con actividade de **t**ecido **s**electiva (NEST).

### Diferenzas cos SERMs 
A actividade selectiva de tecido do estetrol é diferente dos efectos producidos polos moduladores do receptor de estróxeno selectivos (SERMs), como tamoxifen e raloxifene. O estetrol, igual que os SERMs, ten unha actividade selectiva de tecido. Porén, os SERMs interaccionan co dominio de unión ao ligando dos ERα dunha maneira que é distinta da dos estróxenos, incluíndo o estetrol. O estetrol pode detectarse na urina materna desde a 9ª semana de xestación. Despois do nacemento o fígado do neonato perde rapidamente a capacidade de sintetizalo. Durante o segundo trimestre de embarazo, poden encontrarse altos niveis de estetrol no plasma sanguíneo materno, con concentracións que se elevan establemente de estetrol non conxugado ata aproximadamente 1&nbsp;ng/mL (>3&nbsp;nM) contra o final do embarazo. Os niveis no plasma fetal son unhas 10 veces maiores que no plasma materno no momento do parto. A unión baixa globalmente a proteínas do plasma ten como resultado un ~50% de fracción activa libre. O estetrol distribúese igualmente entre os glóbulos vermellos do plasma. Os dous principais metabolitos, o estetrol-3-glicurónido e o estetrol-16-glicurónido, teñen unha actividade estroxénica insignificante. É estruturalmente diferente doutros estróxenos debido á presenza de catro grupos hidroxilo e por iso se abrevia como E4. sen contaminantes.

## Historia 
O estetrol foi descrito primeiramente en 1965 por Egon Diczfalusy e colaboradores no Instituto Karolinska de Estocolmo, Suecia, que identificaron e illaron este novo estróxeno nativo da urina materna nas fases finais do embarazo e de meniños neonatos.

## Notas