Frixerido

**Frixerido** (en latín: *Frigeridus*) foi un xeneral romano de orixe xermánica de finais do século IV. Como *dux* (líder), ocupou o mando militar supremo da provincia panónica de Valeria *(Dux Valeriae ripensis)* baixo o emperador Valentiniano I (364-375). Adóitase identificar co *Frigeridus dux*, que mencionou Amiano Marcelino no ano 377.

## Discusión 
miniatura|Selo de ladrillo de *Frigeridus Dux*.
Theodor Mommsen xa asumira en 1873 que o *Frigeridus dux* mencionado no libro 31 da *Historia Romana* de Amiano debía corresponder á persoa coñecida polos selos de ladrillo de Valentiniano. Mommsen e estudosos posteriores aínda estaban seguros de que Frigeridus marchou á guerra na primavera do 377 co rango mencionado por Amiano como *dux*, aínda que, posteriormente, outros investigadores o puxeron como dubidoso. 

En 1997, un ladrillo de comezos do século V atopado no castelo de Iatrus, no norte de Bulgaria, no que aparecía a abreviatura Frig(eridus) du([x), volveu dar pulo a novas especulacións e debates. Hoxe séguese debatendo sobre a cronoloxía do ladrillo e se ten algo que ver coas batallas do 377. Malia todo, pódese confirmar cunha gran probabilidade a presenza dun *Frigeridus dux* na provincia de Moesia secunda, polo que posiblemente pódese establecer un segundo cargo de *dux* para Frixerido despois do 373 noutra provincia.

A designación de rango tardía de Frigeridus, *vir perfectissimus*, consérvase nalgúns selos de ladrillo coa abreviatura VP, como os que se atopan no peirao de Szigetmonostor-Horány, en Hungría, que semella unha cabeza de ponte. A denominación de *perfectissimus*  non denotaba a calidade dunha persoa, senón o seu rango dentro dunha xerarquía. Desde Constantino o Grande (306–337), o título *perfectissimus* utilizouse para os titulares de cargos cabaleirescos inferiores. Durante o período do mandato de Frixerido, que foi repetidamente discutido entre os estudosos no pasado, o selo VP tiña certa importancia, xa que baixo Valentiniano I os *duces* recibiron o rango de *clarissimate*. Polo tanto, Maria R.-Alföldi suxeriu un período de transición e argumentou que non foi ata o ano 386 que todos os *duces* foron designados como *viri clarissimi*. Mais como se atopou incapacitado por un ataque de gota, non comandou as súas propias tropas na batalla de *Ad Salices* a principios de setembro, polo que foi acusado de covardía.

Poco despois, Ricomero, retornou á Galia para facer acopio de máis forzas pero deixou a Frixerido fortificando a denominada "porta de Traxano" e manter divididos os godos en dous grupos ao norte e ao sur.

Tras a derrota romana en Dibaltum, os godos de Fritixerno e os taifalos baixo o mando de Farnobio planearon atacar a posición fortificada de Frixerido en Beroia. Ao decatarse dos plans inimigos, Frixerido retirouse a Iliria, antes de regresar e derrotar as forzas de Farnobio, matándoo durante a batalla de Beroia. Durante a batalla, usou a formación en *cunei* para as súas lexións. Derrotou, de novo, aos taifalos no ano 380. Os superviventes asentáronse en Italia, ás beiras do Po. 

### Valoración 
Amiano Marcelino considerábao un líder militar hábil, mais, seguramente, por mor da súa mala saúde, Graciano substituíu a Frixerido por un xeneral chamado Mauro, a quen Amiano consideraba venal e pouco fiable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outro artigos 
* Guerras góticas (377-382)
* Batalla de *Ad Salices*