open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Píxel

miniatura|dereita
O **píxel** (do inglés *picture element*, ou sexa, "elemento da imaxe") é a menor unidade na que se descompón unha imaxe dixital, unha fotografía, un fotograma de vídeo ou un gráfico.

Ó ampliar fortemente unha imaxe dixital (zoom), por exemplo na pantalla dun ordenador, poden observarse os píxeles que compoñen a imaxe. Os píxeles aparecen como pequenos cadrados en cor, en branco ou en negro, ou en matices de gris. As imaxes fórmanse como unha matriz rectangular de píxeles, onde cada píxel forma un punto diminuto na imaxe total.

Nas imaxes de mapa de bits ou nos dispositivos gráficos cada píxel codifícase mediante un conxunto de bits de lonxitude determinada (a chamada profundidade de cor), por exemplo, pode codificarse un pixel cun byte, ou 8 bits, de maneira que cada pixel admite 256 variantes (2 díxitos por bit, elevados á oitava potencia, é dicir, 2 x 2 x 2 x 2 x 2 x 2 x 2 x 2). Nas imaxes de cor verdadeira, adóitanse usar tres bytes para definir unha cor, é dicir, en total podemos representar un total de 2 elevado a 24 cores diferentes (16777216 de cores).
miniatura|Pixel art
Para poder transformar a información numérica que almacena un pixel nunha cor temos que coñecer, ademais da profundidade de cor (o tamaño en bits do pixel), o modelo de cor que estamos a usar. Por exemplo, o modelo de cor RGB (Red-Green-Blue) permite crear unha cor compoñendo tres cores básicas: o vermello, o verde e o azul. Desta forma, en función da cantidade de cada un deles que usemos veremos un resultado ou outro. Por exemplo, a cor amarela obtense mesturando o vermello e o verde. As distintas tonalidades do amarelo obtéñense variando a proporción na que interveñen ambas compoñentes. No modelo RGB é frecuente que se usen 8 bits para representar a proporción de cada unha das tres compoñentes primarias. Desta forma, cando unha das compoñentes vale 0, significa que esta non intervén na mestura e cando vale 255 (2^8-1) significa que intervén achegando máximo dese ton.

A maior parte dos dispositivos que se usan cun ordenador (monitor, escáner, ...) usan o modelo RGB.
## Megapíxel 
O Megapíxel é un millón de píxeles e úsase normalmente na resolución das cámaras dixitais. Por exemplo unha cámara cunha resolución de 2048×1536 píxeles dise que ten "3,1 Megapíxeles" (2048 × 1536 = 3.145.728).
Scam

Tipo de estafa on-line que consiste en enganar a xente ofrecendo postos de traballo desde a súa casa e gañando bastantes cartos, pero antes teñen que enviarlles á empresa unha cantidade de cartos para que lle poidan enviar o material necesario; este nunca chega, e o estafador queda cos cartos.

Existen diversos sitios web que axudan a detectar se un correo electrónico recibido é scam ou non, entre eles http://scamomatic.com/ ou tamén podes descargar esta axuda para Internet Explorer 6 en diante, máis información (en inglés) en McAfee of United States

As cadeas de correos electrónicos enganosas poden ser *scams* se hai perda monetaria e *hoax* (bulo) cando só hai engano.
Paulo IV (homónimos)

Co nome de **Paulo IV** podemos facer referencia a:

*Paulo IV, papa (1476–1559) 
*Paulo IV, patriarca de Constantinopla
Urbano VII, papa

thumb
**Urbano VII** (en latín *Urbanus VII*) nado como **Giovan Battista Castagna**, en Roma o 4 de agosto de 1521 e finado o 27 de setembro de 1590, foi o papa número 228 desde o 15 de setembro ao 27 de setembro de 1590. Faleceu de malaria. O seu pontificado durou 13 días e non chegou a ser coroado.

Foi sepultado na basílica do Vaticano; posteriormente, os seus restos foron trasladados para a igrexa de Santa María Sopra Minerva.
Lamer

***Lamer*** (/ˈleɪmə/) é un termo usado no argot informático aplicado a unha persoa con falta de madurez, sociabilidade e habilidades técnicas ou intelixencia, un incompetente. No  inglés é un termo coloquial usado en multitude de contextos, pero é pola proliferación da informática como chega ó noso vocabulario, sendo utilizada maioriatriamente en Internet.

## Orixe
Este termo provén do argot "skater" no que se denominaba *lame* (paralítico) a aqueles cuxas habilidades sobre a táboa eran perigosas para eles e para os demais. Isto non implica que estivesen realmente coxos, senón que tiñan poucas aptitudes. Este termo comezou a utilizarse máis comunmente para denominar a aqueles que eran "paralíticos" máis que fisicamente, intelectualmente.

Coa chegada dos boletíns electrónicos empezouse a estender o uso desta expresión para denominar ós incompetentes en chats, foros e grupos de novas, aparecendo tamén o termo oposto a lamer: elite ou *leet*. Deste modo lamer acabou sendo o nome estándar para aqueles cunha boca máis grande cás súas habilidades. Tipicamente isto inclúe ós que alardean de ser hackers e intentan utilizar programas de fácil manexo realizados por auténticos hackers sen obter os resultados que eles pretendían, incluso chegando a perxudicarse a eles mesmos.

### Internet
Aplicándoo aos usuarios de Internet, en particular ós usuarios de IRC, Usenet, listas de correo, e outros medios de comunicación electrónica, o termo *lamer* terá un dos seguintes significados:

* Aquel que di ser un entendido ou ter grandes coñecementos, sendo en realidade un necio na materia.
* Alguén con pouco respecto á autoridade e ós moderadores en chats e foros.
* Todo aquel con intención de molestar ós demais usuarios.
* Nos xogos on-line, aquel que arruína partidas de xogos multi-xogador como *Quake* ou *Counter-Strike*, por exemplo bloqueando a outros xogadores, matando ós compañeiros de equipo (*teamkiller*) ou utilizando trucos (*cheater*).
* Nas redes P2P, persoa que só descarga ficheiros e non comparte nunca (por exemplo, apagando o programa cando remataron as súas descargas), neste caso tamén se lle acostuma chamar leechers.

En Internet é habitual que se substitúa a palabra *lamer* por *llamah*, sen cambiar o seu significado. Tamén é estendido o uso da expresión Luser que vén de *loser*(perdedor) e *user* (usuarios).
Leecher

**Leecher** é un termo usado en Internet, sobre todo nas redes *Peer to Peer* (P2P) para referirse ós usuarios que só empregan estes servizos para descargar, pero non comparten nada ou moi pouco, non permiten *uploads* (subidas) e adoitan descargar maioritariamente música. A palabra provén do inglés *leech*, "samesuga". Tamén se lles chama *KaZaA kiddies*.
Pleistoanacte

**Pleistoanacte** (en grego antigo Πλειστοάναξ), foi un rei de Esparta de -455 a -445 e de -426 a -409.

É o fillo de Pleistarco, o vencedor da batalla de Platea, e é membro da familia dos Axíadas. Invadiu a Ática en -446 pero foi acusado de recibir diñeiro para se retirar -445, foi exiliado. Volve ao trono 19 anos despois, en -426 e pecha con Atenas a paz de Nicias. Morre en -408 e sucédeo seu fillo Pausanias I. Reina conxuntamente con Arquídamo II de -455 a -445 e logo con Axis II de -426 a -408 da familia dos Euripóntidas.
Camos, Nigrán

**Santa Baia de Camos** é unha parroquia rural que se localiza no concello de Nigrán. Segundo o padrón municipal de 2022 tiña 1.428 habitantes (721 homes e 707 mulleres), distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.354 habitantes.

## Historia e xeografía 
Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

No lugar do Carballal desta parroquia naceu e morreu Carmela Figueiró, a galega máis lonxeva da historia.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Santa Baia de Camos, Nigrán.jpg|Lateral da igrexa.
Ficheiro:Cruceiro da Lama, cristo, Camos, Nigrán.jpg|Cruceiro da Lama, s. XVII, cristo.
Ficheiro:Cruceiro da Lama, piedade, Camos, Nigrán.jpg|Cruceiro da Lama, s. XVII, piedade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Camos
### Parroquias de Nigrán
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Nigrán
León X, papa

**Giovanni di Lourenzo de Medici**, nado en Florencia o 11 de decembro de 1475 e finado en Roma o 1 de decembro de 1521, foi Papa da Igrexa católica romana co nome de **León X** desde 1513.

## Biografía 
Foi o segundo fillo de Lourenzo o Magnífico e de Clarisa Orsini.

Léon X revelouse un gran protector das artes. Fixo traballar para el Rafael, que pintou o seu retrato, hoxe en día no pazo Pitti de Florencia. Rafael rematou igualmente os cuartos do pazo pontifical encargados por Xulio II . Encarga unha edición crítica de Dante e constituíu unha gran colección de manuscritos.
Paulo V, papa

**Camille Borghèse** (italiano : *Camillo Borghese*), nado en Roma o 17 de setembro de 1550, falecido en Roma o 28 de xaneiro de 1621), elixido papa o 16 de maio de 1605 baixo o nome de Paulo V (en latín *Paulus V*, en italiano *Paolo V*).

"*Gens pervesa*" na profecía de San Malaquías.

Sendo favorable ás investigacións astronómicas, deixou condenar os traballos de Copérnico.

Segue sendo célebre por rematar a basílica de San Pedro, principal edificio do Vaticano.
Nigrán, Nigrán

**San Fiz de Nigrán** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Nigrán. Segundo o padrón municipal de 2022 tiña 4.116 habitantes (2.045 homes e 2.071 mulleres), distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 2.987 habitantes.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor. O seu patrón é San Fiz de Xirona.

## Galería de imaxes

Ficheiro:San Fiz de Nigrán, detalle.jpg|San Fiz de Nigrán.
Ficheiro:Nigran church.jpg|Capela da Nosa Señora das Angustias.
Ficheiro:Nigran church portal.jpg|Capela das Angustias, detalle.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nigrán
### Parroquias de Nigrán
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Nigrán
Crimeware

Utilización do malware con fins delictivos, **Crimeware** é un termo de recente aparición.
Aplícase ás actividades de crackers que se dedican a crear malware (spyware, cabalos de troia, virus,etc) para obter beneficios económicos; pode introducir un keylogger nunha máquina para coller datos bancarios. Tamén se dan casos en que o cracker vende o seu malware a terceiros. Neste caso págalle ó cracker polo programa malicioso e tamén polo "soporte técnico"; o cracker encárgase de mellorar o malware para que non sexa detectado por sistemas de seguridade, coma os antivirus ou os anti-spyware.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Cracker
*Cabalo de Troia
*Phishing Spam
*Spyware

### Ligazóns externas
*Páxina de Panda Software dedicada ao Crimeware .
Chandebrito, Nigrán

**San Xosé de Chandebrito** é unha das sete parroquias do concello pontevedrés de Nigrán. Segundo o IGE, en 2022 tiña 459 habitantes (224 homes e 235 mulleres), distribuídos en catro entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 503 habitantes.

## Xeografía 
É a menos poboada do concello de Nigrán e a segunda menos poboada das vinte e dúas do Val Miñor, por detrás de Couso (Gondomar).

É rural e interior. Limita coas parroquias de Camos, Vincios (Gondomar), Coruxo e Valadares (Vigo).

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Patrimonio 
Consérvanse petróglifos no lugar da Cañoteira e na Gabacha. A igrexa parroquial foi reconstruída no século XVIII.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Chandebrito, Nigrán, dende a igrexa.jpg|Chandebrito dende o adro.
Ficheiro:Petróglifos da Gabacha, Nigrán.jpg|Petróglifos da Gabacha.
Ficheiro:Muiño, Chandebrito, Nigrán.jpg|Muíño.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chandebrito 
### Parroquias de Nigrán 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Nigrán
### Ligazóns externas 
* Chandebrito.org
Clemente VIII, papa

**Ippolito Aldobrandini**, nado o 24 de febreiro de 1536 e finado o 3 de marzo de 1605), foi un papa da Igrexa católica, elixido como tal o 30 de xaneiro de 1592, e tomando o nome de **Clemente VIII**.

## Traxectoria 
O máis destacado do seu pontificado foi, sen dúbida, a súa reconciliación con Henrique IV de Francia e o seu distanciamento da política de Filipe II de España. Cando en 1593 Henrique de Borbón se viu forzado a levantar o cerco ó cal sometera París ante a soa aproximación dos terzos españois procedentes de Flandres e comprendeu a inestabilidade con que portaba a coroa de Francia, reconverteuse ao catolicismo deixando aos defensores da ortodoxia cristiá sen razóns en que basear a súa oposición á nova monarquía borbónica. Dous anos despois, Clemente VIII absolveu solemnemente ao rei converso e admitiuno sen restricións no seo da Igrexa.

O indulxente perdón papal destilaba esencias políticas. Ningunha acción cabía esperar xa de Filipe II contra Inglaterra, e en Francia era innecesaria a súa intervención unha vez retornado o seu rei á obediencia da santa sé. Pola contra, o poder que acumulara o monarca español fíxose sentir no propio Vaticano e transcendía a Italia enteira. Como sucedera tantas veces en similares circunstancias, maquinaba o papa a forma de librarse dun incómodo protector e non atopou outra cá de trocar as alianzas. Clemente VIII viu en Henrique IV un valioso asociado na tarefa de sacudirse do xugo español, por iso, cando en 1595 o Borbón declarou formalmente a guerra a España, o papa apresurouse a levantar as penas eclesiásticas que pesaban sobre daquel.

Dous anos máis tarde tivo ocasión de poñer a proba a fidelidade do novo rei católico e sacar proveito da súa asociación. En outubro de 1597 morría sen descendencia Afonso II, duque de Ferrara, e presentóuselle ó papa unha ocasión única para anexionar a praza forte aos Estados Pontificios. España non compartía o proxecto de Clemente e manobrou para que César d'Este, un curmán ilexítimo de Afonso, dese continuidade á dinastía, pero o papa acudiu a Henrique IV que lle prometeu a axuda militar necesaria para levar a bo termo o seu plan. Filipe II non quixo abrir unha nova fronte de loita e desistiu da pelexa. As tropas pontificias puideron así entrar en Ferrara sen obstrución, ocupar a cidade e integrala nas posesións da igrexa. Conseguido o seu obxectivo, o papa Clemente mediou entre España e Francia para que desenvolvesen negociacións de paz que culminaron o 2 de maio de 1598 co Tratado de Vervins.

A execución de Giordano Bruno o 17 de febreiro de 1600, da que Xoán Paulo II pediu públicas escusas en nome da Igrexa, ensombrece a memoria do papa Clemente VIII.

## Véxase tamén
Clemente IX, papa

**Clemente IX**, nado en Pistoia o 28 de xaneiro de 1600 e finado en Roma o 9 de decembro de 1669, foi papa da Igrexa católica desde 1667 ata 1669.
## Traxectoria
Nado como Giulio Rospigliosi, sucedeu a Alexandre VII en xuño de 1667. Nada grandioso ocorreu durante a súa curta administración, ademais do axuste transitorio das disputas entre a sede romana e aqueles prelados da Igrexa galicana que refugaban unirse na condena en contra dos escritos de Jansen. Foi un mediador durante a paz de Aquisgrán, que puxo fin á guerra entre Francia e España polo Franco Condado. Morreu en decembro de 1669.
Burgueira, Oia

**San Pedro de Burgueira** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Oia na comarca do Baixo Miño, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, no 2022 tiña 383 habitantes (181 homes e 202 mulleres), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 487 habitantes.

Eclesiasticamente, pertence ó arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:San Pedro de Burgueira, Oia, igrexa parroquial, torre.jpg|Torre.
Ficheiro:Santiago Apóstolo no adro de S. Pedro de Burgueira, Oia.jpg|Santiago Apóstolo.
Ficheiro:San Pedro de Burgueira, Oia.jpg|San Pedro.
Ficheiro:S. Xoán Bautista, fachada de S. Pedro de Burgueira, Oia.jpg|San Xoán Bautista.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Burgueira
### Parroquias de Oia
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Oia
### Ligazóns externas
*San Pedro de Burgueira na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
A Ramallosa, Nigrán

**San Pedro da Ramallosa** é unha parroquia do concello de Nigrán. Segundo o IGE en 2013 tiña 4&nbsp;817 habitantes (2&nbsp;380 homes e 2&nbsp;437 mulleres), distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 4&nbsp;129 habitantes. É a parroquia máis poboada do concello, e está situada no sur do municipio.

## Patrimonio 
Até o século XIII recibiu o nome de San Pedro de Filgueira. Recibe o nome actual desde a construción da ponte da Ramallosa no estuario do río Miñor, que a conecta coa veciña parroquia de Santa Cristina da Ramallosa (concello de Baiona).

Destaca a gran cantidade de cruceiros espallados por toda a parroquia, así como a capela da San Campio.

## Xeografía 
Nesta parroquia atópase a desembocadura do río Miñor e a península de Monte Lourido. Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Puente romanico.jpg|Ponte románica na Ramallosa.
Ficheiro:O cruceiro de San Campio.jpg|Cruceiro e capela de San Campio.
Ficheiro:Esteiro do río Miñor, A Ramallosa, Nigrán.jpg|Esteiro do río Miñor.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro da Ramallosa 
### Parroquias de Nigrán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Nigrán
Parada, Nigrán

**Santiago de Parada,** tamén chamada **Santiago de Parada de Miñor**, é unha parroquia que se localiza no concello de Nigrán. Segundo o padrón municipal de 2022 tiña 1.156 habitantes (555 homes e 601 mulleres), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.050 habitantes.

Eclesiasticamente, pertence ao arciprestado de Miñor.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Santiago de Parada, Nigrán, YGLESIA DE REFVGIO 1835.jpg|*YGLESIA DE REFVGIO 1835*
Ficheiro:Santiago de Parada, Nigrán, Galicia.jpg|

## Lugares e parroquias
### Lugares de Parada
### Parroquias de Nigrán
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Nigrán
Viladesuso, Oia

**San Miguel de Viladesuso** é unha parroquia que se localiza no concello de Oia. Segundo o IGE, en 2022 tiña 514 habitantes (251 homes e 263 mulleres), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 476 habitantes. Eclesiasticamente, pertence ó arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Viladesuso, Oia.jpg|Vista lateral da igrexa e entrada ao adro.
Ficheiro:Viladesuso, fachada.JPG|Vista da fachada da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Viladesuso 
### Parroquias de Oia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illas Orelludas
* Praia da Chocolateira
* Sobreiras do Faro

### Ligazóns externas 
* Viladesuso na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
Pedornes, Oia

**San Mamede de Pedornes** é unha parroquia do concello pontevedrés de Oia, na Comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, no 2022, tiña 372 habitantes (187 homes e 185 mulleres).

## Xeografía 
Elévase dende o nivel do mar, na Punta Orelluda, ata o Monte do Corrubedo, de 596 metros de altitude, na Serra da Groba.

Hai varios petróglifos, como o de Pedra do Cazador.

Eclesiasticamente, pertence ó arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

## Festas 
A festa parroquial celébrase o 7 de agosto.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Mamede de Pedornes, lateral.JPG|Lateral da igrexa.
Ficheiro:1732 REFUGIO, S. Mamede de Pedornes.JPG|*1732REFUGIO
Ficheiro:Reloxo de sol na igrexa de S. Mamede de Pedornes.JPG|Reloxo de sol.
Ficheiro:Cruceiro en Pedornes, Oia.JPG|Cruceiro en Pedornes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pedornes 
### Parroquias de Oia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada'' (DVD).

### Outros artigos 
* Lugares de Oia
Oia, Oia

**Santa María de Oia** é unha parroquia que se localiza no concello de Oia. Segundo o IGE en 2022 tiña 710 habitantes (349 homes e 361 mulleres), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 607 habitantes.

Eclesiasticamente inclúe tamén o lugar de San Xián, o cal pertence administrativamente á parroquia do Rosal. Ademais, inclúese no arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

## Historia 
[miniatura|[O Arrabal, Oia, Oia|O Arrabal]]
O mosteiro foi desamortizado e vendido a particulares en 1835. A igrexa destinouse a igrexa parroquial baixo a advocación de Santa María a Real de Oia e desmembrándose da igrexa matriz, San Mamede de Pedornes. 

## Patrimonio
*Mosteiro de Santa María de Oia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oia
### Parroquias de Oia
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Oia
Cepeda, Pazos de Borbén

**San Pedro de Cepeda** é unha parroquia que se localiza no concello de Pazos de Borbén. Segundo o IGE, en 2022 tiña 210 habitantes (107 homes e 103 mulleres), o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 153 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cepeda
### Parroquias de Pazos de Borbén
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Pazos de Borbén
A Ermida, Pazos de Borbén

**Nosa Señora da Anunciación da Ermida** é unha parroquia que se localiza no concello de Pazos de Borbén na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 86 habitantes (39 homes e 47 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 126 habitantes.

## Toponimia
O topónimo deriva do latín , que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ermida 
### Parroquias de Pazos de Borbén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pazos de Borbén
Pazos, Pazos de Borbén

**Santa María de Pazos** é unha parroquia que se localiza no concello de Pazos de Borbén. Segundo o IGE, en 2022 tiña 344 habitantes (165 homes e 179 mulleres). Ten dúas entidades de poboación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Pazos, Pazos de Borbén.jpg|Igrexa de Santa María de Pazos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pazos 
### Parroquias de Pazos de Borbén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pazos de Borbén
Moscoso, Pazos de Borbén

**San Paio de Moscoso** ou **Moscoxo** é unha parroquia que se localiza no concello de Pazos de Borbén. Segundo o IGE, en 2022 tiña 380 habitantes (185 homes e 195 mulleres). Ten tres entidades de poboación.

De aquí é orixinario o grupo Os Trasnos de Moscoso e mais Rosa de Moscoso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Moscoso 
### Parroquias de Pazos de Borbén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pazos de Borbén

### Ligazóns externas 
* www.moscoso.eu
Bieito XIII

O nome de **Bieito XIII** pode referirse a:

***Bieito XIII**, nado como **Pietro Francesco Orsini**, papa da igrexa católica (1649-1730).
***Bieito XIII**, nado como **Pedro Martínez de Luna**, antipapa da igrexa católica (1328-1423).
Mougás, Oia

**Santa Uxía de Mougás** é unha parroquia que se localiza no concello de Oia. Segundo o IGE, no 2022 tiña 718 habitantes (365 homes e 353 mulleres), distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 540 habitantes. O seu xentilicio é mougalés/esa. Eclesiasticamente, pertence ó arciprestado da Guarda-Tebra, na diocese de Tui-Vigo.

[miniatura|[Pedra Rubia, Mougás, Oia|Pedra Rubia.]]
miniatura|esquerda|Pía de Mougás.

## Patrimonio 
miniatura|Igrexa parroquial de Santa Uxía.
Nesta parroquia apareceu a chamada Pía de Mougás, unha pedra labrada cunha inscrición latina que fala de sacrificios. Na actualidade consérvase no Museo de Pontevedra. Ademais diso, na parroquia existen varios castros prerromanos e diversos petróglifos, destacando o conxunto da Cabeciña.

Na igrexa parroquial atopouse unha lauda prerrománica e unha talla de madeira gótica que representa á Virxe co Neno, conservada no Museo de Pontevedra. O templo, de tres naves, ten a súa orixe no século X, pero foi reformada nos s. XVI e XVIII.

Na localidade do Porto ten a súa sede a Orde Migueliana.
miniatura|Cabalos nos montes de Mougás.

O curro de Mougás, que se celebra o segundo domingo de xuño é un dos máis populares de Galicia.

A banda de música Unión Musical de Mougás foi creada en 1880.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mougás 
### Parroquias de Oia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lugares de Oia
### Ligazóns externas 
* Mougás na páxina da Diocese de Tui-Vigo.
Catherine Deneuve

**Catherine Dorléac**, coñecida como **Catherine Deneuve**, nada o 22 de outubro de 1943 en París é unha actriz francesa.

## Traxectoria 
É filla de Maurice Dorléac, actor de teatro e cine, e tamén director de dobraxe na Paramount. A súa avoa era apuntadora no teatro do Odéon e a súa nai actriz. A súa irmá era a actriz Françoise Dorléac.

Viviu co realizador Roger Vadim (con quen tivo un fillo, Christian Vadim, en 1963). Despois casou en 1965 co fotógrafo David Bailey, do que se separou en 1967. Máis tarde viviu co realizador François Truffaut, o actor Marcello Mastroianni (co que tivo unha rapariga, Chiara Mastroianni, en 1972), e, xa nos anos 80, co comunicador Pierre Lescure .

Considerada en todo o mundo como unha das máis grandes actrices francesas dos 40 últimos anos, goza dunha notoriedade internacional e dunha filmografía excepcional. Todos os máis grandes realizadores europeos recorreron ela, asociando definitivamente o seu nome á historia do cine do final do século XX.

En 1985 foi escollida como imaxe da Marianne, representación feminina da República francesa. Tamén foi nomeada Embaixadora de Boa Vontade da UNESCO.

## Premios 
* 1981: César á mellor actriz por *O Último Metro* 
* 1993: César á mellor actriz por *Indochine* 
* 1998: Copa Volpi á mellor actriz no Festival de Venecia por *Place Vendôme* 
* 2002: Oso de Prata do Festival de Berlín á Mellor Contribución Artística Individual outorgada ás 8 actrices da película *Oito Mulleres*.

## Filmografía seleccionada 
* *8 femmes* (2001)
* *Dancer in the Dark* (2000) 
* Place Vendôme (1998) 
* Os ladróns (Les voleurs) (1996)
* *Indochine* (1992) 
* Drole d'endroit pour une rencontre (1988) 
* Fort Saganne (1984) 
* *Le Dernier Métro* (1980) 
* Courage fuyons (1979) 
* *Alma perdida* (1977)
* *Tristana* (1970)
* Peau d'âne (1970) 
* La sirène du Mississippi (1969) 
* Mayerling (1968) 
* Belle de jour (1967) 
* Les demoiselles de Rochefort (1967) 
* La vie de château (1966) 
* Repulsion (1965) 
* Les Parapluies de Cherbourg (1964)

## Notas
Pharming

O **pharming** é unha variante do phishing consistente na redirección da páxina web solicitada polo usuario a outra predeterminada polo atacante co obxectivo de facerlle crer que se atopa na orixinal e actúe dentro dela con total normalidade. É dicir, cando se visita unha páxina web co navegador web, este diríxese a unha páxina falsa.

Adoita empregarse para redirixir a vítima a un enderezo falso, na que introducirá os seus datos, que pasarán a estar en poder dos atacantes. Estes datos poden ser os contrasinais dunha conta bancaria ou dunha conta de correo etc. Estas redireccións pódense efectuar por varios métodos (alterando o ficheiro hosts, modificando as táboas do servidor DNS, cambiando o DNS asignado etc.)

## Métodos
Cando se introduce un enderezo web (URL) na barra de enderezos dun navegador web, este procede en primeiro lugar ó envío dunha petición de resolución DNS, para obter o enderezo IP correspondente ao dominio introducido; é dicir, todas as páxinas web levan unha IP asociada ao seu nome para que sexa máis fácil de recordarse. Exemplo:

:www.google.com --- 66.102.9.99
:www.xunta.es   --- 85.91.64.128

Dita consulta diríxese ó servidor DNS configurado no sistema quen, á súa vez, completa a consulta axudándose doutros servidores DNS en Internet. Unha vez que se obtén o enderezo IP vinculado ao dominio solicitado, esta é enviada de volta a quen a solicitou. Se o enderezo IP incluído na resposta final resulta ser falsa, a consecuencia inmediata consiste en que o navegador procede a iniciar comunicacións cun enderezo IP non esperado.

### Envelenamento da *caché* dinámica DNS
Os servidores DNS manteñen unha memoria *caché* onde almacenan algunhas das respostas enviadas a peticións de resolución de dominios recibidas, coa finalidade de mellorar o rendemento e o tempo de resposta. O envelenamento da *caché* DNS (*DNS cache poisoning*) consiste en enganar a un servidor ou conxunto de servidores DNS con respostas falsas, de maneira que certas entradas da *caché* DNS sexan sobrescritas con novos enderezos IP.

### Modificación de *caché* estática DNS
Os sistemas operativos actuais incorporan unha memoria *caché* estática de resolución DNS en forma de ficheiro `host` (En Windows este atópase en **%windir%\system32\drivers\etc** , onde **%windir%** é o directorio de instalación de Windows)). O ficheiro `host` permite construír unha lista de pares de resolución dominio-enderezo IP que prevalecen sobre as peticións DNS estándar. Polo tanto, cando o sistema necesita traducir un dominio no seu correspondente enderezo IP, primeiro consulta este ficheiro e, en caso de non atopar unha referencia ao dominio procurado, procede a realizar unha petición DNS estándar a través da rede.

## Ferramentas Anti-Pharming 
AntiPharming 1.30 FREE Edition - Creado por **NGSEC**. É unha ferramenta que bloquea calquera intento de modificación do ficheiro de host.
Poio (San Salvador), Poio

**San Salvador de Poio** é unha parroquia que se localiza no concello de Poio. Segundo o IGE, en 2022 tiña 7.642 habitantes (3.790 homes e 3.852 mulleres), distribuídos en 18 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 5.152 habitantes.

## Patrimonio
No lugar de Andurique está o Centro de Daño Cerebral y Neurociencias Miguel Domínguez (antigo Sanatorio Nuestra Señora de La Meced), un centro de saúde privado do grupo empresarial Quirón Salud.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa vella de San Salvador de Poio.jpg|Igrexa vella de San Salvador.
Ficheiro:Pedra grande de Montecelo, Boa Vista, A Caeira, Poio.jpg|Panorámica da pedra grande de Montecelo, Boa Vista.
Ficheiro:Clinicalamerced.jpg|Centro de Daño Cerebral y Neurociencias Miguel Domínguez, en Andurique.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Poio 
### Parroquias de Poio 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
Combarro, Poio

**San Roque de Combarro** é unha parroquia que se localiza no concello de Poio. Segundo o IGE, en 2022 tiña 1.850 habitantes (916 homes e 934 mulleres). Ten oito entidades de poboación.

A parroquia de Combarro foi creada no arranxo parroquial de 1867 con dez lugares ata entón pertencentes á San Xoán de Poio, aínda que algúns deles volveron integrarse en San Xoán.

## Patrimonio 
Ademais da igrexa parroquial de San Roque, ten outros dous templos católicos: a igrexa de San Bernardo e a capela da Virxe da Renda. A zona vella da vila, máis achegada ao antigo peirao, foi declarada Conxunto Histórico-Artístico, e ten hórreos e casas pegadas á costa.

A capela da Virxe da Renda é de planta rectangular, sinxela. Nela venérase unha imaxe da Virxe de Graza, procedente dunha ermida que había na Illa de Tambo e que foi derruída polos piratas ingleses en 1589. Hipólito de Sa considera que a capela data de 1712, pero a reconstrución á que foi sometida en 1985, tras ser derrubada por un temporal, puxo de manifesto o reaproveitamento de materiais procedentes dunha construción máis antiga.

## Festas 
O 24 de agosto celébrase desde o ano 2001 a Festa do Mar.

## Combarro na literatura popular 
* *Árdelle o eixe,/ árdelle o carro,/ árdelle o eixe/ aos de Combarro* .

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Bernardo de Combarro.jpg|Igrexa de San Bernardo.
Ficheiro:Capela_da_Virxe_da_Renda_en_Combarro.jpg|Capela da Renda.
Ficheiro:Combarro Poio.jpg|Hórreos en Combarro.
Ficheiro:Barcas en Combarro.jpg|Barcas varadas no areal de Combarro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Combarro 
### Parroquias de Poio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
Poio (San Xoán), Poio

**San Xoán de Poio** é unha parroquia que se localiza no concello de Poio. Segundo o IGE, en 2022 tiña 5.472 habitantes (2.711 homes e 2.761 mulleres), distribuídos en 30 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 4.992 habitantes.

## Patrimonio 
Nesta parroquia sitúanse o convento de San Xoán de Poio e mais a casa do concello de Poio. No monte Castrove está o bosque de sequoias de Poio.

## Festas 
No lugar de Campelo celébrase no mes de xullo a Festa da Ameixa.

## San Xoán de Poio na literatura popular
* *Está San Xuán de Poio/ no médeo dos castiñeiros,/ pola súa porta pasa/ a danza dos mariñeiros*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Capela da Virxe de Fátima de Campelo.jpg|Capela en Campelo.
Ficheiro:Leiras no Monte Castrove, Poio.jpg|Leiras no Monte Castrove.
Ficheiro:Fervenza do río Mouro, Poio.jpg|Fervenza do río Mouro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xoán de Poio 
### Parroquias de Poio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
Tricio

miniatura|Modelo do isótopo tritio.
O **tricio** ou **tritio**, terceiro isótopo do hidróxeno, é o menos común. O seu núcleo consta dun protón e dous neutróns. É un isótopo radioactivo que ten unha vida media de 12,3 anos.

## Características 
O ter no seu núcleo tres nucleóns que participan na interacción forte, e só un protón cargado electricamente, co tritio pódese realizar fusión nuclear máis facilmente que co isótopo máis común do hidróxeno.

O tritio(Hidróxeno-3) é un isótopo de gas hidróxeno. Pode ser feito polo ser humano, pero tamén é unha substancia que se produce naturalmente pola acción de raios cósmicos e a degradación do núclido radioactivo natural en rochas e na terra. É un gas incoloro e inodoro, máis livián que o aire. Está presente no aire e na auga en todo o mundo e é habitualmente inxerido e respirado por todos. Todos os seres humanos temos trazas de tritio así como outros isótopos radioactivos que ocorren naturalmente.

Moitos isótopos son estables e reteñen a súa estrutura indefinidamente. Porén, algúns isótopos, incluído o tritio, non son estables e dise que son radioactivos. A medida que o núcleo do tritio se degrada, emite un electrón, causando unha liberación de enerxía en forma de radiación beta. Formase entón un novo núcleo con dous protóns e un neutrón, de forma tal que se converte nunha forma non radioactiva de helio.

As emisións de tritio beta son moi febles. Non se emite ningunha outra radiación primaria. En efecto, o tritio emite o nivel máis baixo de enerxía por radiación beta que todos os isótopos. As partículas beta son facilmente detidas por finas capas de calquera material sólido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Samieira, Poio

**Santa María de Samieira** é unha parroquia do concello de Poio. Segundo o IGE, en 2022 tiña 1.094 habitantes (539 homes e 555 mulleres) distribuídos en 12 núcleos de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.063 habitantes.

## Xeografía
Situada na parte setentrional da ría de Pontevedra. O territorio da parroquia esténdese dende o mar até o monte, limitando ao norte coas parroquias de Simes (Meaño), A Armenteira (Meis) e Dorrón  (Sanxenxo); ao sur co mar; ao leste coa parroquia de Combarro e ao oeste coa parroquia de Raxó.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial foi construída na segunda metade do século XVIII, con fachada de estilo neoclásico.  A lenda máis coñecida e divulgada do lugar explica como se orixinou a crenza popular de que a campá de Samieira é a que mellor resoa de entre todas as igrexas dos arredores:

## Galería de imaxes

Ficheiro:Poio, Samieira, Outeiro da Tartaruga 01-01.JPG|Outeiro da Tartaruga.
Ficheiro:Poio, Samieira, petroglifo do Outeiro da Tartaruga 01-05.JPG|Petróglifo do Outeiro da Tartaruga.
Ficheiro:Poio, Samieira, petroglifo do Outeiro da Tartaruga 01-07.JPG|Petróglifo do Outeiro da Tartaruga.
Ficheiro:Poio, Samieira, petroglifo do Outeiro da Tartaruga 01-01.JPG|Petróglifo do Outeiro da Tartaruga.
Ficheiro:Deposito da Samieira.JPG|Depósito de Samieira.
Ficheiro:Mapa da jurisdiçom da Lançada.jpg|Samieira no mapa da xurisdición da Lanzada incluído no Catastro de Ensenada, 1752.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Samieira
### Parroquias de Poio
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Poio
### Ligazóns externas 
*Samieira Dixital. Espazo dixital de información de Samieira.
*Samieira en Imaxes.
Forzáns, Ponte Caldelas

**San Fiz de Forzáns** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponte Caldelas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 134 habitantes (57 homes e 77 mulleres), distribuídos nunha única entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 216 habitantes.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Forzáns, panteón (2).JPG|Panteón en Forzáns.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Forzáns
### Parroquias de Ponte Caldelas
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Ponte Caldelas
Ponte Caldelas, Ponte Caldelas

**Santa Eulalia de Ponte Caldelas** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponte Caldelas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 2.191 habitantes (1.026 homes e 1.165 mulleres). Ten nove entidades de poboación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Río Verdugo ao seu paso por Pontecaldelas.jpg|Río Verdugo ao seu paso por Ponte Caldelas
Ficheiro:Sendeiro do Foxo do Lobo, río Verdugo, Ponte Caldelas.jpg|Sendeiro do Foxo do Lobo, río Verdugo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ponte Caldelas 
### Parroquias de Ponte Caldelas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas
Taboadelo, Ponte Caldelas

**Santiago de Taboadelo** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponte Caldelas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 186 habitantes (104 homes e 82 mulleres). Ten dúas entidades de poboación.

## Historia 
No libro *Manuel Murguía*, de Vicente Risco, menciónase que en Taboadelo aínda se celebraba "A xunta dos homes". Trátase dunha asemblea rural con cargos vitalicios (*repúblicos*, todos os homes casados da parroquia) e electos cada ano (*mordomo*, elixido cada 1 de xaneiro).

## Festas 
Desde o ano 2004 celébrase na parroquia a Festa do Muíño, á beira do río Verdugo. Desde a restauración do muíño de Abaixo, por parte da Asociación de Veciños O Carballo, a penúltima fin de semana de xuño prográmanse degustacións gastronómicas e actos lúdicos e musicais, con zona de acampada.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Taboadelo 
### Parroquias de Ponte Caldelas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas

### Ligazóns externas 
* www.festadomuinho.org
Tourón, Ponte Caldelas

**Santa María de Tourón** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponte Caldelas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 1.115 habitantes (533 homes e 582 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación.

## Xeografía e patrimonio
Esta parroquia é a máis próxima a Pontevedra e linda con ese concello na parroquia de Marcón. Está atravesada pola estrada PO-532, tramo da antiga C-531.

Hai varios petróglifos da Idade de Bronce, nos que predominan figuras animais (cabalos e cervos), circulares e cornixas.

Na parroquia está o polígono industrial da Reigosa, anexo ao polígono industrial do Campiño. O punto de maior elevación é o monte do Pé da Moa, de 595 metros.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Portada da igrexa de Santa María de Tourón, Ponte Caldelas.jpg|Portada da igrexa de Santa María de Tourón.
Ficheiro:SantaAna retocada.jpg|Capela de Santa Ana, no lugar de Buchabade.
Ficheiro:Laxe das Cruces - Área arqueolóxica de Tourón, Ponte Caldelas.jpg|Laxe das Cruces - Área arqueolóxica de Tourón.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tourón 
### Parroquias de Ponte Caldelas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas
Concordia de Antealtares

A ***Concordia de Antealtares*** é un diploma do ano 1077, asinado entre Faxildo, o abade do Convento de San Paio de Antealtares e Diego Páez, bispo de Santiago de Compostela.

## Características
No documento os monxes bieitos cedían terreos para construír a cabeceira da catedral de Santiago de Compostela, o que supuña a destrución de parte do mosteiro. 

Na concordia relátase por vez primeira o descubrimento, de xeito milagroso, do sartego do apóstolo Santiago o Maior. Segundo o texto, durante as noites, os fregueses da igrexa de San Fiz de Solovio apreciaban, procedentes dun castro das proximidade, cantos celestiais e unha choiva de estrelas iluminando un punto. A explicación deste feito sobrenatural foille revelada a un eremita chamado Paio: o sartego do apóstolo Santiago estaba baixo a choiva de estrelas. Paio comunicou a revelación a Teodomiro, bispo de Iria Flavia, e este levou a nova a Afonso II, rei de Galicia, quen ordenou que se levantase unha pequena igrexa no lugar.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
Eduardo Lonardi

**Eduardo A. Lonardi Doucet**, nado en Buenos Aires o 15 de setembro de 1896 e finado na mesma cidade o 22 de marzo de 1956, foi un militar arxentino, que exerceu *de facto* durante dous meses o cargo de presidente da Arxentina despois do golpe de Estado de 1955 contra Juan Domingo Perón, na chamada *Revolución Libertadora*.
Novaciano, antipapa

**Novaciano** é unha personalidade cristiá do século III finado cara 258. Segundo a historia canónica, sería o segundo antipapa da historia da Igrexa católica.

## Traxectoria
Novaciano naceu en Frixia a mediados do século III e en 248 trasladouse a Roma, onde se converteu ao cristianismo. Foi o primeiro teólogo en utilizar o latín como idioma dos seus texto.

## Obras 
As obras que se conservan son *De trinitate*, *De civis iudaicis*, *De spectaculis*, *De bono pudicitiae*.

*De trinitate*, é a máis extensa. Bardenhewer di que é moi boa polo fondo e a forma. Resume a doutrina de todos os anteriores, con todo a orixinalidade reside na precisión e amplitude no tratamento do tema. (combatendo o monarquianismo) Adopta o método dialéctico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Catholic Encyclopedia: Novatian and Novationists 
* *De trinitate* *(en latín)*
Ursino, antipapa

**Ursino** ou **Ursicino** foi antipapa da Igrexa católica entre 366 e 367. De orixe romana, era diácono da Igrexa romana cando se negou a recoñecer o papa elixido Dámaso I e se autoproclamou bispo de Roma en 366.
Eduardo Frei Ruiz-Tagle

**Eduardo Alfredo Juan Bernardo Frei Ruiz-Tagle**, nado en 1942, é un enxeñeiro e político chileno, presidente do seu país de 1994 a 2000. Foi o segundo presidente electo do país despois da saída de Augusto Pinochet do poder.

## Notas
Hipólito, antipapa

**Hipólito de Roma**, nado c. 170 e finado c. 235, foi bispo e un dos teólogos cristiáns máis importantes dos séculos II e III, cuxa procedencia, identidade e corpus seguen sendo esquivos para estudosos e historiadores. 

Algunhas comunidades suxeridas inclúen Roma, Palestina, Exipto, Anatolia e outras rexións de Oriente Medio. Os mellores historiadores daquela época, incluídos Eusebio e Xerome, admiten abertamente que non poden nomear onde Hipólito, o comentarista bíblico e teólogo, exerceu o seu papel. Leran as súas obras pero non posuían probas de onde proviña. Focio I de Constantinopla descríbeo na súa *Bibliotheca* (cod. 121) como discípulo de Ireneo, de quen se dicía que era discípulo de Policarpo. Polo contexto, parece que Focio estaba a suxerir que Hipólito se identificaba publicamente deste xeito. Mais esta afirmación é dubidosa.

Unha teoría máis antiga afirma que entrou en conflito cos papas do seu tempo e parece que dirixiu un grupo cismático como rival do bispo de Roma, converténdose así en antipapa. Dende este punto de vista, opúxose aos papas romanos porque suavizaban o sistema penitencial para dar cabida ao gran número de novos conversos pagáns. Non obstante, reconciliouse coa igrexa antes de morrer como mártir.

A partir do século IV, xurdiron varias lendas que o identificaban como un sacerdote do cisma novaciano ou como un soldado convertido por San Lourenzo. Tamén foi confundido con outro mártir do mesmo nome.

## Notas
Angoares, Ponteareas

**San Pedro de Angoares** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Ponteareas na comarca do Condado. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 486 habitantes (262 mulleres e 224 homes), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón un lixeiro aumento en relación ao ano 2004 cando tiña 482 habitantes.

## Demografía                                                                                                                                                    
**Fonte:**  IGE

## Patrimonio histórico artístico
A igrexa de San Pedro de Angoares é do século XII. A súa orixe hai que buscala nun mosteiro visigodo situado sobre unha vila romana, séculos máis tarde construiríase a igrexa románica. Ten planta de cruz latina e testeiro recto, destacando os seus capiteis e a magna colección de canzorros antropomorfos e zoomorfos. Algúns dos personaxes esculpíronse sentados coas mans suxeitando a súa cabeza, como se estivesen meditando. A antiga fachada románica desapareceu logo dunha reforma feita no ano 1900.

Pola parroquia de Angoares pasa o río Tea e o seu afluente o río Uma. Neste último, no lugar de Cabalón, existe unha ponte medieval xunto á cal mana un manancial que, segundo din, é similar á auga que agroma na vila de Mondariz. Pódese pasear pola súa ribeira apreciando e admirando a vexetación e fauna típica de bosque de ribeira.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Angoares
### Parroquias de Ponteareas
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Lugares de Ponteareas
Gótico

O termo **gótico** indica&nbsp;:

*un adxectivo que designa os **Godos**: un antigo pobo medieval de orixe xermánica, e máis especificamente a súa lingua, o gótico, así como o alfabeto gótico utilizado para notar esta lingua e numeración gótica, o seu sistema de numeración;
*o sobrenome de **Claudio II**: un emperador romano, ao que alcuñaron *o Gótico* para celebrar a súa vitoria de *Naissus* (hoxe Niš en Serbia) contra os Godos en 268;
*O estilo artístico gótico, de fins da Idade Media:
**a **arquitectura gótica**: un estilo de arquitectura europea de finais do período medieval (chamado así pexorativamente durante o Renacemento) e as súas derivacións modernas (como o *neogótico*);
**a **pintura gótica**: un período da pintura occidental;
**a **escultura gótica**: un período da historia da escultura.
*a **escritura gótica**: unha grafía do alfabeto latino habitual a finais da Idade Media (cómpre non confundirmos esta grafía latina coa escritura gótica ben máis antiga e baseada sobre outro alfabeto inspirado dos alfabetos grego, latino e rúnico);
*a **novela gótica**: un xénero de literatura inglesa nado no século XVIII, e que continuou ata os séculos XIX e XX;
*a grafía **fraktur**: unha grafía latina inspirada na grafía gótica utilizada en Alemaña ata os anos 1940;
*o **movemento gótico**: unha subcultura de finais do século XX, ver tamén música gótica, moda gótica.
Areas, Ponteareas

**Santa María de Areas** é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 1007 habitantes (504 mulleres e 503 homes), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 1.091 habitantes.

## Historia 
A parroquia foi entregada á Igrexa de Compostela polo Rei Afonso III, nos anos 893 e 899.

## Patrimonio 
A igrexa de Santa María de Areas foi levantada en 1878, para substituír a antiga situada na Fox, no lugar de Ganade e que, debido á súa proximidade ao Río Tea, sufría frecuentes inundacións. Nela sobresae un retablo de pedra adicado á Virxe das Dores e da Paixón do Señor, obra do canteiro José Cerviño García.

Na parroquia sitúanse tamén a capela de San Brais, do século XVII; a de Santa Lucía, do XVIII; e a de Pesqueira, esta última en estado de abandono.

Dentro da arquitectura civil destacan o pazo de Porto Barreiro, dos Ponce de León, na súa maioría obra do século XVIII; o de Vista Alegre, do século XIX, hoxe usado como centro de formación profesional; e a Casa Grande de San Brais, de data de edificación descoñecida.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Areas, Ponteareas.jpg|Fachada da igrexa.
Ficheiro:Areas, Ponteareas, cruceiro.jpg|Cruceiro no adro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Areas 
### Parroquias de Ponteareas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponteareas

### Ligazóns externas 
* Areas na web do concello de Ponteareas