Teobaldo I de Navarra

miniatura|Escudo de armas de Teobaldo I de Navarra e IV de Champaña
**Teobaldo I de Navarra e IV de Champaña** *o Trobador*, nado en Troyes en 1201 e finado en Pamplona en 1253, foi conde de Champaña e Brie (**1201 - 1253**) e rei de Navarra (**1234 - 1253**).

## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Era fillo de Teobaldo III de Champaña e Branca de Navarra. Por liña paterna era neto de Henrique I de Champaña e María de Francia, e por liña materna de Sancho VI de Navarra e Sancha de Castela.

## Matrimonios e descendentes 
Cara a 1220 casou con Xertrude de Dagsburg, filla do conde Alberte de Dabsbourg.

En 1222 casou, en segundas nupcias, con Inés de Beaujeau, filla de Guichard de Beaujeau e Sibila de Hainaut e curmá de Lois IX de Francia. Desta unión naceu:

* a infanta Branca de Navarra (1226 - 1283), casada en 1236 con Xoán I da Bretaña, duque da Bretaña.

En 1232 casou novamente con Margarida de Borbón-Dampierre. Desta unión naceron:

* a infanta Leonor de Navarra (1233).
* o infante Teobaldo II de Navarra (1238 - 1270), rei de Navarra e conde de Champaña.
* a infanta Beatriz de Navarra (1242 - 1295), casada en 1258 co duque Hugo IV de Borgoña.
* o infante Pedro de Navarra (? - 1265 ), señor de Muruzabal.
* a infanta Margarida de Navarra (? - 1306), casada en 1255 co duque Fernando III de Lorena.
*o infante Henrique I de Navarra (1244 - 1274), rei de Navarra e conde de Champaña.

Tivo varios fillos ilexítimos:

* Guillerme de Navarra (? - 1267), sacerdote.
*Margarida de Navarra, casada con Àlvar Pérez de Azagra, señor de Albarracín.
* Elida de Navarra, morta de pequena.
* Berengaia de Navarra, priora de Sant Pere de Ribes 
* Marquesa de Navarra, casada con Pere Ferrandis, señor de Híxar, bastardo de Aragón. Filla ilexítima con *Marquesa Gil de Rada* .

### Alcume: o Trobador 
Teobaldo é coñecido como *o Trobador* pola súa fama de poeta, que xa tiña no seu tempo e que a historia confirmou.

### Ascenso ao condado de Champaña 
Nacido o mesmo ano da morte do seu pai, Teobaldo foi nomeado conde de Champaña ese mesmo ano. A súa nai comezou unha rexencia que durou ata 1222, cando fixo os 21 anos. A rexencia foi dura, especialmente polos constantes enfrontamentos coa familia Brienne, que lles demandaban o trono do condado ao seren curmáns de Teobaldo.

### Ascenso ao trono navarro 
[miniatura| Frontal e parte traseira do selo de Teobaldo I de Navarra. Empregou un modelo de selo do seu avó [Sancho VI de Navarra, onde aparece o carbunclo, mentres mantiña o sinal heráldico iniciado polo seu pai, Teobaldo III de Champaña, a barra de Champaña. ]]
Morto Sancho VII os navarros esqueceron a vontade do rei, na que facía herdeiro a Xaime I o conquistador e chamaron a Teobaldo, que ao mes da morte do seu tío se presentou en Pamplona, onde xurou os Foros do reino, alimentando a coroa de Navarra cunha dinastía recoñecida de ricos vasalos do rei de Francia establecidos ao norte do reino e instaurando a chamada dinastía champaña .

### Relacións cos veciños 
Sela pactos con Castela, Aragón e Inglaterra, o que lle permitiu consolidarse na coroa. Gobernou axudado por nobres do Champaña, que recibiron importantes postos. Reduciu a importancia das tenzas como división territorial e introduciu catro grandes distritos confiados a meiriños, aos que atribuíu funcións fiscais e de orde pública. Estableceu as súas leis por escrito e comezou a recompilación das tradicións xurídicas da monarquía navarra coñecida como "Foro xeral".

Para obter o apoio de Castela, acordou o matrimonio da súa filla Branca con Afonso, o futuro Afonso X o Sabio . Neste pacto, Fernando III de Castela ofrecía a Teobaldo as terras de Guipúscoa mentres vivise o navarro, pero non as de Áraba, como tamén pretendía Teobaldo; Así, o reino de Navarra tería unha saída natural ao Cantábrico. Este tratado, que non chegou a cumprirse, tería suposto a incorporación de Navarra a Castela. Parece que ao ano seguinte prometeu a súa filla Branca co duque da Bretaña.

### Cruzadas 
En 1238 dirixiu un exército cruzado en Terra Santa. A pesar de ser derrotado, as disputas entre musulmáns permitíronlle asinar a paz e obter para os cristiáns as cidades de Xerusalén, Belén e Ascalón. Volveu da cruzada a finais do ano 1240, pasando boa parte do seu reinado viaxando continuamente entre Navarra e Champaña.

### Relacións coa igrexa 
Mantivo grandes diferenzas co bispo de Pamplona, Pedro Jiménez de Gazólaz, e negouse a responder ante os tribunais papais. Un consello provincial celebrado en 1250 chegou a escomungalo, pero o papa Inocencio IV concedeulle un privilexio especial polo que, sen o mandato da Santa Sé, ninguén podería escomungar ao rei .

### Morte 
Morreu o 8 de xullo de 1253 en Pamplona ao regreso dunha das súas viaxes á rexión de Champaña, sendo enterrado na catedral desta cidade.

## Véxase tamén 
### bibliografía
* Paul Flamant, *Thibaut le chansonnier*, fabliau en 2 actes -en vers-, Eugène Figuier éditeur, París, 1927
* *Les Chansons de Thibaut de Champagne, roi de Navarre, édition critique*, Axel Wallensköld, Edouard Champion éditeur, París, 1925
* 
* 
* 
* Thibaut de Champagne, *Les Chansons. Textes et mélodies*, édition bilingue établie, traduite, présentée et annotée par Christopher Callahan, Marie-Geneviève Grossel et Daniel E. O'Sullivan, París, éditions Honoré Champion, Champion classiques. Moyen Âge n°|46, 2018 

## Ligazóns externas