Caprinos

[miniatura|250px|*[Capricornis sumatraensis*.]]

A dos **caprinos** (*Caprinae*) é unha subfamilia de mamíferos artiodáctilos ruminantes da familia dos bóvidos.

Inclúe dúas importantes especies domésticas, a cabra e a ovella, e moitas outras silvestres, algunhas delas obxecto de caza como, por exemplo, a cabra montesa (*Capra pyrenaica*), o carneiro bravo ou muflón ou os rebezos.

## Características 
Aínda que a maioría das especies dos caprinos son gregarias e teñen estruturas corporais bastante robustas, difiren en moitos aspectos. Por exemplo, o boi almiscreiro (*Ovibos moschatus*) está adaptado ao frío extremo da tundra ártica; a cabra das Montañas Rochosas (*Oreamnos americanus*) está especializada para vivir en terreos moi accidentados, e o urial (*Ovis orientalis*) ocupa unha ampla rexión árida, que inclúe zonas desérticas, desde Caxemira até Irán.

Os membros deste grupo varían considerabelmente en tamaño e peso, que poden oscilar desde pouco máis de 1 m e menos de 30 kg do goral gris (*Naemorhedus goral*), até case 2,5 m de lonxitude e 350&nbsp;kg de peso do boi almiscreiro (que, en catividade, pode alcanzar máis dos 650&nbsp;kg).

Os estilos de vida dos caprinos pódense clasificar en dous grandes grupos, o dos 'defensores dos recursos', que son territoriais e defenden unha área pequena rica en alimento contra outros membros da mesma especie, e o dos 'pastores', que se reúnen en mandas e vagan libremente a través dun territorio máis grande, xeralmente menos rico en alimento.

Os defensores dos recursos son o grupo máis primitivo. Tenden a seren máis pequenos, de cores escuras, con *pinceis* de pelos na punta das orellas, longas crinas e cornos en forma de daga, e cos machos e as femias bastante semellantes.

Os 'pastores' son herbívoros que evolucionaron máis recentemente. Tenden a ser máis grandes, de costumes moi sociais e con comportamentos de dominancia, marcando o seu territorio coa secreción de glándulas odoríferas dos machos.

Non hai unha liña divisoria entre ambos os grupos, senón un *continuuum* que vai desde os seraus (xénero *Capricornis* nun extremo do espectro até as ovellas, as cabras e o boi almiscreiro no outro.

## Clasificación 
[miniatura|250px|*[Ammotragus lervia*.]]
[miniatura|250px|*[Oreamnos americanus*.]]
[miniatura|250px|*[Ovis aries musimon*.]]
[miniatura|250px|*[Rupicapra rupicapra*.]]

A subfamilia foi establecida polo naturalista británico John Edward Gray en 1821, na súa obra *On the natural arrangement of Vertebrose Animals.* *London Medical Repository* **15**: 296–310.

Segundo *Mammal Species of the World* a familia está integrada na actualidade polos seguintes xéneros:
 
* *Ammotragus* Blyth, 1840.
* *Budorcas* Hodgson, 1850.
* *Capra*  Linnaeus, 1758 
* *Capricornis* Ogilby, 1836
* *Hemitragus* Hodgson, 1841 
* *Naemorhedus* Hamilton Smith, 1827 
* *Oreamnos* Rafinesque, 1817
* *Ovibos* Blainville, 1816
* *Ovis* Linnaeus, 1758 
* *Pseudois* Hodgson, 1846 
* *Rupicapra* Blainville, 1816

## Evolución e filoxenia 
Os *Caprinae* constitúen, para a maioría dos autores, o clado dos *Aegodontia* (bóvidos con dentes de cabra). Porén outros falan da subfamilia *Caprini*, que formaría un clado dos *Antilopinae* *lato sensu*.

Os caprinos resultaron dunha rápida adaptación, hai 11 millóns de anos, á vida nas montañas por redución dos seus metacarpos seguida polo illamento nos montes do mega arquipélago que había entre os mares Mediterráneo e Paratetis.

A súa rápida radiación explica a dificultade de definir unha árbore filoxenética precisa dos *Caprinae*. Distínguese claramente unha liña de ovibovinos que reúne os xéneros *Ovibos*, *Naemorhedus* e *Capricornis*, outra de ovinos (xéneros *Ovis* e *Nilgiritragus*) da que o *Budorcas*, ou o *Myotragus*†, poderían ser os precursores, e, finalmente, a liña das cabras (*Capra*, *Pseudois* e *Hemitragus*). Porén, non se atopou aínda a forma de situar aos xéneros *Rupicapra*, *Ammotragus* e *Oreamnos*.

## En Galicia 
Á parte das dúas especies domésticas, os caprinos salvaxes presentes en Galicia son o rebezo pirenaico (*Rupricapra pyrenaica*) e a cabra montesa (*Capra pyrenaica*).

O **rebezo**, que en tempos pasados fora moi común nas serras galegas lindantes con Asturias e León, estivo a piques da extinción pero, na acualidade, está recolonizando estes hábitats a causa das medidas para a protección da especie e, sobre todo, da súa reintrodución na montaña leonesa.

A **cabra montesa** autóctona, *Capra pyrenaica lusitanica*, que vivira nas serras orientais e surorientais, extingiuse a mediados do século XIX. Na actualidade inténtase repoboar coa subespecie *C. p. victoriae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Díaz d'a Silva, J. I. & Cartelle, Y. (2007): *Guía dos mamíferos de Galicia*. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-96893-20-7.
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Wilson, D. E. & D. M. Reeder, editors (2005): *Mammal species of the world: a taxonomic and geographic reference*. Third edition. The Johns Hopkins University Press. Baltimore, Maryland, USA. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Bóvidos

### Ligazóns externas 
* *Caprinae* en Tree od Life {{en]] Inclkíue árbore filoxenética.
* *Caprinae* no SIIT.
* *Caprinae* en ADW.
* *Caprinae* no NCBI.
* *El estado de conservación y la distribución de los mamíferos mediterráneos*