Einojuhani Rautavaara

**Einojuhani Rautavaara** (), nado en Helsinqui o 9 de outubro de 1928 e finado na mesma cidade o 27 de xullo de 2016, foi un compositor finlandés. Rautavaara é considerado un dos compositores finlandeses máis destacados dende Jean Sibelius, así como un dos máis coñecidos.

Rautavaara destacou por ser un compositor prolífico, con obras de gran variedade formal e estilística que grazas á súa accesibilidade conseguiron facerse populares entre o público. As súas variadas composicións son mostra da súa propia personalidade como compositor. O recoñecemento da súa obra púxose de manifesto nos numerosos encargos que recibiu de numerosas institucións en todo o mundo.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e estudos 
Einojuhani Rautavaara naceu en Helsinqui o 9 de outubro de 1928. Pasou a súa infancia no distrito de Kallio, onde o seu pai, Eino Rautavaara, fora organista na igrexa, mentres que a súa nai, Elsa, era médico e traballaba con pobres. O seu pai tivera tamén unha destacada carreira como barítono, sendo un dos membros fundadores da Suomen Kansallisooppera (Ópera Nacional Finlandesa), aínda que no momento no que naceu Einojuhani xa deixara a súa carreira como cantante.

Aínda que o seu pai desenvolvera unha exitosa carreira musical, non animou ó seu fillo a ser músico, sendo a súa nai quen o animou a tomar clases de piano, a pesar de que el nunca mostrou unha inclinación particular pola música ou por practicala. De feito o seu interese pola música non chegou ata os anos 1940, durante a adolescencia, nunha época na que se produciu a morte do seu pai primeiro (en agosto de 1939) e da súa nai despois (en abril de 1944). Despois da perda dos seus pais Einojuhani foi adoptado pola súa tía materna, Hilja Teräskeli, que ao igual que a súa nai se afastara da súa infancia estritamente relixiosa e estudara medicina en Helsinqui. Ao ser adoptado pola súa tía marchou a Turku, onde Hilja fora nomeada profesora do departamento de oftalmoloxía da súa universidade, e alí descubriu as biografías dos grandes compositores publicadas por Sulho Ranta, o que o inspiraría a compoñer as súas propias obras aos 17 anos. Logo da morte de Palmgren en 1951, Merikanto foi nomeado o seu sucesor como profesor de composición da institución, sendo Rautavaara admitido de inmediato como alumno de composición. Como Joutseno, Merikanto animouno a converterse en compositor. No país helvético Rautavaara traballou a técnica do dodecafonismo e aprendeu a manexar o conxunto da estrutura dramática na súa música.

En febreiro de 1959 a profesora de música e soprano Mariaeidi Suovanen chamouno para que a acompañara ao 20 aniversario da Fundación Cultural de Finlandia, onde actuaría como solista na estrea de *Genesis* de Merikanto. Este sería o inicio da relación entre o compositor e a cantante, coa que casou ese mesmo ano e coa que tivo dous fillos. Porén o matrimonio foi un desastre desde o principio, aínda que se prolongou durante máis de vinte anos ata que se divorciaran en 1982. Paradoxalmente, a discordia na súa vida privada fíxoo aínda máis creativo, producindo nesta época algunhas das súas obras máis destacadas como o seu primeiro concerto para piano ou o concerto para contrabaixo *Angel of Dusk*. Magnus Lindberg, Olli Mustonen ou Esa-Pekka Salonen. A principios da década de 1980 Rautavvara regresou ao xénero operístico coa composición de tres óperas curtas e a ópera a grande escala *Thomas* (1982-85), mais despois desta a súa produción operística e sinfónica se entrelazou.

### Enfermidade e últimos anos 
En xaneiro de 2004, mentres desfrutaba do seu éxito obtido a finais dos anos 1990s e principios dos 2000s, estivo próximo a morrer ao sufrir unha disección aórtica. Por sorte Sini estaba na casa e puido chamar a unha ambulancia que o trasladara a un hospital, onde permaneceu seis meses, cinco deles na unidade de coidados intensivos. Finalmente o compositor recuperouse por completo, podendo retomar a súa actividade creadora.

### Concepción da música 
Para Rautavaara a música non debe ser forzada a axustarse a un plan prefixado, senón que debe emerxer libremente, atopar o seu camiño e medrar. O mesmo criterio o aplica ás personaxes cando escribe os libretos das súas óperas. Rautavaara di:

### Evolución 
Rautavaara resume a súa evolución parafraseando unha sentenza frecuentemente feita en referencia á política americana, que di: Desta primeira etapa cómpre destacar *A Requiem in Our Time*, que atraería sobre el a atención internacional ao gañar a Thor Johnson Composer’s Competition. A finais da década de 1950 a súa música virou cara ao dodecafonismo, mais enfocado cara ao modelo de Alban Berg, que se adecuaba mellor ao seu temperamento romántico. A presidencia de Finlandia outorgoulle as medallas Pro Finlandia e nomeouno comandante da Orde do León de Finlandia en 1968 e 1985.

Algunhas das súas obras teñen sido recoñecidas con premios a nivel internacional. O primeiro premio que conseguiu unha obra súa foi o Thor Johnson Composer’s Competition en 1955 con *A Requiem of Our Time*. Posteriormente outras das súas obras conseguiron recoñecemento, como a súa *Sétima Sinfonía "Angel of Light"*, coa que gañou o Midem classique de Cannes (Francia) e un Grammy, ambos en 1997.

## Discografía e obras publicadas 
A música de Rautavaara foi gravada polos selos Ondine, Finlandia e Naxos, e algunhas das súas óperas como *Tietäjien lahja*, *Alexis Kivi* e *Rasputin* foron editadas en DVD. As súas obras foron publicadas pola editorial británica Boosey & Hawkes.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Markojuhani Rautavaara

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Einojuhani Rautavaara en Music Finland 
* Biografía, publicacións e audios de Einojuhani Rautavaara en Fennica Gehrman 
* Ficha na IMDb 
* *Composer Einojuhani Rautavaara. A Conversation with Bruce Duffie* 
* Discografía de Einojuhani Rautavaara