North American F-86 Sabre

O **North American F-86 Sabre** foi un avión de combate transónico desenvolvido pola USAF a finais da década de 1940, xusto despois do remate da segunda guerra mundial, e foi un dos cazas de maior produción en occidente, sendo usado en forzas aéreas de máis de 30 países. É sobre todo famoso polo seu enfrontamento co MiG-15 soviético durante a guerra de Corea.

A pesar de desenvolverse a finais dos anos 40 e de quedar obsoleto unha década máis tarde, o Sabre demostrou ser capaz de adaptarse e continuou servindo como caza de primeira liña en moitas forzas aéreas. Os últimos exemplares retiráronse coa forza aérea de Bolivia en 1994.
miniatura|Esquema do Sabre.
O seu éxito permitiu que se construísen máis de 7.800 exemplares entre 1949 e 1956 nos Estados Unidos, Xapón e Italia. Foi de lonxe o caza occidental máis fabricado, cunha produción total de 9860 de todas as súas variantes.

Fabricáronse variantes do Sabre no Canadá e en Australia. Do Canadair Sabre, a variante canadense, construíronse 1.815 unidades; e do redeseñado CAC Sabre australiano (tamén coñecido coma Avon Sabre ou CAC CA-27) producíronse 112 exemplares.

## Deseño 
O F-86 foi producido tanto como un caza-interceptador como un caza-bombardeiro. Varias versións foron introducidas durante a súa vida operacional, con melloras e distintos tipos de armamento. O XP-86 foi equipado cun motor General Electric J35-C-3 que producía 18&nbsp;kN de pulo. Este motor estivo fabricado pola división Chevrolet de GM ata que a produción foi entregada a Allison. O General Electric J47-GE-7 foi usado no F-86A-1 cun pulo de 23&nbsp;kN, mentres que o General Electric J73-GE-3 do F-86H xeraba un pulo de 41&nbsp;kN. A versión caza-bombardeiro (F-86H) podía levar 907&nbsp;kg de bombas, incluído un tanque externo usado para cargar napalm. Foguetes non guiados de 70&nbsp;mm foron usados nalgúns dos cazas en misións de adestramento, pero os foguetes de 127&nbsp;mm cargáronse posteriormente en operacións de combate. O F-86 podía tamén equipar un par de tanques de combustible exectables (catro no F-86F a partir de 1953) que aumentaban o alcance do avión. Tanto a versión de interceptación como o cazabombardeiro levaban seis metralladoras M3 Browning de 12,7&nbsp;mm alimentadas electricamente no morro (versións posteriores do F-86H estaban equipadas con catro canóns de 20&nbsp;mm na vez das metralladoras). Disparando a unha velocidade de 1.200 proxectís por minuto, as metralladoras foron harmonizadas para converxer a 300 metros en fronte do avión, usando balas perforantes (AP) e perforantes incendiarias (API), cunha trazadora perforante incendiaria (APIT) cada cinco proxectís AP ou API. Os API usados durante a Guerra de Corea contiñan magnesio, deseñado para acenderse no momento do impacto pero que ardían pobremente sobre os 11.000 m xa que os niveis de osíxeno eran insuficientes para manter a combustión a esa altura. Inicialmente equipado co punto de mira manual computerizado Mark 18, modelos posteriores usaron o A-1CM que usaba radar para calcular a distancia ao obxectivo. Posteriormente demostraría ser unha vantaxe significativa fronte aos MiGs en Corea.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas  
* F-86 Sabre Pilots Association
* Globalsecurity.org profile of the F-86 Sabre .
* Warbird Alley: F-86 Sabre page – Information about F-86s still flying today .
* Sabre site .
* Virtual view of F-86F (52-4959) NX86FR operated by the Valiant Air Command in Titusville, FL .