open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elizabeth Fox-Genovese

**Elizabeth Fox-Genovese**, nada o 28 de maio de 1941 e finada o 2 de xaneiro de 2007, foi unha feminista e historiadora estadounidense particularmente coñecida polos seus libros sobre as mulleres no sur dos Estados Unidos na primeira metade do século XIX (o *antebellum*). Foi a voceira principal do movemento de mulleres conservadoras.

## Traxectoria 
Filla de Edward Whiting Fox, profesor da Universidade Cornell especialista na historia de Europa moderna, Fox-Genovese estudou no ''Institut d'Etudes Politiques de Paris* en Francia e máis tarde no *Bryn Mawr College* onde recibiu un B.A. e na Universidade Harvard onde obtivo a súa M.A. e PhD en Historia. Foi profesora de Historia na *Emory University*, onde tamén ensinou humanidades, e foi a directora fundadora do Instituto de Estudos da Muller. No Instituto, empezou o primeiro programa doutoral de Estudos da Muller dos Estados Unidos e persoalmente dirixiu trinta e dúas disertacións doutorais. No 2003, George W. Bush outorgoulle unha condecoración, a National Humanities Medal. Estaba casada co historiador Eugene D. Genovese, con quen colaboraba en certas ocasións.

En 1995, Fox-Genovese converteuse publicamente, xunto ao seu marido, ó catolicismo, en parte debido ó orgullo e egocentrismo que ela afirmaba vira nos académicos seculares. Algúns consideraban que a súa reputación como feminista estaba en xogo pola súa conversión, pero ela aseguraba que a súa conversión era "totalmente consistente" e escribiu: "A miña experiencia co feminismo radical e de clase alta, só fortaleceu a miña crecente desconfianza no orgullo individual".

## Escolma de obras 
* *The Origins of Physiocracy: Economic Revolution and Social Order in Eighteenth-century France*, Ithaca : Cornell University Press, 1976. ISBN 978-0-8014-1006-2
* *Fruits of Merchant Capital: Slavery and Bourgeois Property in the Rise and Expansion of Capitalism* con Eugene D. Genovese, Nova York: Oxford University Press, 1983. ISBN 978-0-19-503157-7
* *Within the Plantation Household: Black and White Women of the Old South*, series on Gender and American Culture, Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1988. ISBN 978-0-8078-4232-4
* *Feminism Without Illusions: A Critique of Individualism*, University of North Carolina Press, 1991. ISBN 978-0-8078-4372-7
* *"Feminism Is Not the Story of My Life": How Today's Feminist Elite Has Lost Touch with the Real Concerns of Women*, Anchor reprint, 1996 ISBN 978-0-385-46791-9
* *Marriage On Trial: In Defense Of An Endangered Institution*, Wilmington, DE: ISI Books, 2004. ISBN 978-1-932236-38-5
* *The Mind of the Master Class: History and Faith in the Southern Slaveholders' Worldview'' con Eugene D. Genovese, Cambridge University Press, 2005. ISBN 978-0-521-61562-4
* 

## Notas
Noretta Koertge

**Noretta Koertge**, nada en  Olney, Illinois o 7 de outubro de 1935, é unha académica e filósofa da ciencia coñecida polo seu traballo sobre Karl Popper e a racionalidade científica. Traballou dende 1981 como mestra do departamento de historia e filosofía da ciencia na Universidade de Indiana, onde tamén é profesora emérita. Foi editora entre 1999 e 2004 da revista *Philosophy of Science*. En 1999, foi escollida como membro da Asociación Estadounidense para o Avance da Ciencia e foi editora de *The New Dictionary of Scientific Biography* (2004–2008). Tamén é novelista.

## Escolma de obras 
*''Cautionary Tales from the Strange World of Women's Studies* (con Daphne Patai)
**A House Built on Sand: Exposing Postmodernist Myths about Science*, (1998) Oxford University Press

### Novels 
* *Who Was That Masked Woman?'', (1981) St. Martin's Press
* *Valley of the Amazons*, (1984) St. Martin's Press

## Notas
Amelia Jones

**Amelia Jones**, nada o 14 de xullo de 1961, é unha historiadora da arte estadounidense. Tamén é teórica, crítica, autora, profesora e comisaria de arte. A súa obra especialízase na arte feminista, arte corporal, performance, videoarte, identidade política e o dadaísmo. Ó comezo da súa carreira estivo asociada os estudos feministas, mais despois ampliou o seu foco a outros temas sociais, incluíndo as cuestións de raza, clase e identidade.

## Notas
Mohamed Salah

**Mohamed Salah Ghaly** (en ), nado en Basyoun, Gharbia o 15 de xuño de 1992, é un futbolista exipcio, que xoga como dianteiro no Liverpool F.C. da Premier League de Inglaterra e na selección de Exipto.

Comezou a súa carreira en Al-Mokawloon Al-Arab. Logo trasladouse ó FC Basel en 2012 e posteriormente xogou para Chelsea, Fiorentina (en préstamo) e Roma antes de ser transferido ó Liverpool en 2017. Ademais de representar ó equipo nacional exipcio dende 2011, gañou unha Medalla de bronce na Copa Africana de Nacións Sub-20. Tamén participou na Copa Mundial Sub-20 da FIFA 2011, nos Xogos Olímpicos de 2012 e a Copa Africana 2017, onde Exipto foi subcampión e se clasificou no Mundial de Fútbol Rusia 2018. Salah converteuse no máximo goleador da Clasificación mundial da FIFA na CAF. Gañou a Super Liga suíza na súa primeira tempada co Basilea e a Premier League 2014-15, a Football League Cup 2014-15 co Chelsea. Foi galardoado pola CAF como o talento africano máis prometedor do ano en 2012. En 2013, foi galardoado co premio SAFP Golden Player por ser o mellor xogador da Super Liga Suíza. En 2017, foi nomado Futbolista africano do ano e Futbolista Africano da BBC do ano. Tamén foi galardoado dúas veces como o xogador do mes da Premier League, en novembro de 2017 e en febreiro de 2018.

## Traxectoria 
### Comezos e primeiros anos 
Salah formouse no Mokawloon Al-Arab e no Arab Contractors. Ademais de representar ó equipo nacional do seu país a unha idade temperá, tamén participou na Copa Mundial Sub-20 da FIFA e nos Xogos Olímpicos de Londres de 2012.

En agosto de 2012, o Basel fíxose cos seus servizos. Salah gañou a Super Liga suíza na súa primeira tempada, sendo galardoado co premio ó Futbolista africano do ano.

### Chelsea 
#### Tempada 2013/14 
O seu bo rendemento en Suíza permitiulle fichar polo Chelsea en xaneiro de 2014, curiosamente o equipo ó que lle marcara dous goles na Liga de Campións da UEFA 2013-14. O 8 de febreiro de 2014 entra en troques de William no minuto 78 debutando no fútbol inglés ante Newcastle. Marca o seu primeiro gol o 26 de marzo na vitoria por 6 a 0 fronte ó Arsenal e o seu segundo o 5 de abril ante Stoke City no triunfo por 3-0. Remata a tempada con 800 minutos xogados e só xogou un partido completo e 7 de titular. O equipo non gaña títulos e queda terceiro na Premier League.

## Notas
Katha Pollitt

**Katha Pollitt**, nada o 14 de outubro de 1949, é unha poeta, ensaísta e crítica estadounidense. É a autora de catro coleccións de ensaio e dous libros de poesía. A súa escrita céntrase nos asuntos políticos e sociais dende unha perspectiva que apoia a esquerda, incluíndo temas como o dereito de aborto, o racismo, a reforma de benestar, o feminismo e a pobreza.

## Obras 
**Antarctic Traveller: Poems* (Knopf, 1982) ()
**Reasonable Creatures: Essays on Women and Feminism* (Vintage, 1995) ()
**Subject to Debate: Sense and Dissents on Women, Politics, and Culture* (Modern Library Paperbacks, 2001) ()
**Virginity or Death!: And Other Social and Political Issues of Our Time* (Random House, 2006) ()
**Learning to Drive: And Other Life Stories* (Random House, 2007) ()
**The Mind-Body Problem: Poems* (Random House, 2009) ()
**Pro: Reclaiming Abortion Rights* (Picador, 2014) ()
Hadith

Un **hadith** (en ,  *ḥadīṯ*;  xeral, «narración, referencia»; plural: en árabe,  *ʼaḥādīṯ*) literalmente significa un dito ou unha conversa, que para o islam representa os ditos e as accións do profeta Mahoma (e dos imáns no caso dos xiítas) relatados polos seus compañeiros e recollidos por aqueles sabios que os sucederon. Os hadiths son o alicerce fundamental da Sunna, a segunda fonte da lei musulmá despois do Corán e que significa, literalmente, "conduta, maneira de comportarse" ou "costume".

## Emprego 
O termo *hadith* designa toda narración ou relato referido ó profeta Mahoma, directa e indirectamente, sobre o que este dixo (recomendando, ordenando, prohibindo), ensinou ou simplemente se viu que adoitaba facer, aínda que non o recomendase especificamente ós seus seguidores. Hai mesmo hadiths nos cales se narra sinxelamente que o Profeta aprobou tacitamente certa conduta noutros, e en consecuencia tal conduta vólvese vinculante para os musulmáns.

## Notas
Christina Hoff Sommers

**Christina Marie Hoff Sommers**, nada en Petaluma, California, o 28 de setembro de 1950, é unha autora e filósofa estadounidense especializada en ética e traballadora residente do American Enterprise Institute, un laboratorio de ideas conservador estadounidense. Sommers é coñecida pola súa crítica do feminismo contemporáneo. O seu traballo inclúe os libros *Who Stole Feminism?* (*Quen roubou o feminismo?*) e *The War Against Boys* (*A guerra contra os mozos*), onde critica o feminismo contemporáneo. Tamén presenta o videoblog *Factual Feminist* (*Feminista baseada nos feitos*).

As posicións e a escritura de Sommer foron caracterizadas pola Stanford Encyclopedia of Philosophy como "feminismo de equidade", unha perspectiva feminista libertaria que suxire que o rol político principal do feminismo é asegurar que o dereito contra a interferencia coercitiva non sexa violado.

## Escolma de obras 
### Libros 
* 1994, *Who Stole Feminism?: How Women Have Betrayed Women* .
* 2000, *The War Against Boys*. .
* 2006 (with Sally Satel, M.D.), *One Nation Under Therapy*. .
* 2009 *The Science on Women in Science.* .
* 2013 *Freedom Feminism: Its Surprising History and Why It Matters Today* (Values and Capitalism). .

### Artigos 
*1988, "Should the Academy Support Academic Feminism?" *Public Affairs Quarterly* 2 (1988): 97-120.
*1990, "The Feminist Revelation" *Social Philosophy and Policy* 8, no. 1 (1990): 152-57.
*1990, "Do These feminists Like Women?," Journal of Social Philosophy 21, 2 (Fall 1990): 66-74

### Traballos 
* 1984, *Vice & Virtue in Everyday Life: Introductory Readings in Ethics*. Coeditado con Robert J. Fogelin na segunda e terceira edición, e con Fred Sommers na cuarta e seguintes. .
* 1986, *Right and Wrong: Basic Readings in Ethics*. Coeditado con Robert J. Fogelin. .

## Notas
ATR

**ATR** (**Aerei da Trasporto Regionale** ou **Avions de transport régional**) é un fabricante de avións franco-italiano con sede nos terreos do aeroporto de Tolosa-Blagnac, en Blagnac, Francia. Formárona no ano 1981 Aérospatiale de Francia (agora Airbus) e Aeritalia de Italia (agora Leonardo). Os seus produtos principais son os avións ATR 42 e ATR 72. A compañía leva vendidos máis de 1 700 avións a uns 200 operadores de máis de 100 países.

## Produtos 
miniatura|300x300px

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da compañía
Saturnino Calderón Collantes

**Saturnino Calderón Collantes**, nado en Reinosa o 26 de febreiro de 1799, e finado en París, o 7 de outubro de 1864, foi un aristócrata e político español que foi ministro en varias ocasión e tamén presidente interino do Consello de Ministros.

## Traxectoria 
Era o fillo máis vello de Manuel Santiago Calderón Rodríguez-Fontecha, senador por Santander, e a súa muller Saturnina Collantes Fonegra. O seu irmán Fernando Calderón Collantes, Marqués de Reinosa, foi tamén un importante político da época.

Trala morte de Fernando VII, foi deputado en diferentes lexislaturas por Ourense (1834, 1836, 1837, 1839, 1840 e 1846),  A Coruña (1840 e 1846), Lugo (1844) e Santander (1840). En 1838, foi nomeado senador e, dende 1847, foi senador vitalicio até 1864.

Durante as rexencias de María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias e de Espartero foi ministro de Estado. En 1850, no goberno de Narváez, foi ministro de comercio, instrución e obras públicas e, de novo, en 1858, no goberno de O'Donnell. Militou na Unión Liberal. Entre novembro de 1859 e marzo de 1860, foi Presidente interino do Consello de Ministros de España.

En 1861, asinou o Tratado Comercial entre Marrocos e España. As discusións producidas pola súa defensa da conduta do xeneral Prim na expedición a México levou no a dimitir en 1863. Durante o ano seguinte, trasladouse a Francia onde morreu pouco tempo despois, afastado da política española.

## Recoñecementos 
* Cabaleiro da Gran Cruz da orde de Carlos III
* Cabaleiro da Gran Cruz da orde de Isabel a Católica.

## Vida persoal 
Foi pai de Pedro Calderón Herce Collantes.
[miniatura|Vítor de Saturnino Calderón y Collantes, obra de [José Garabal Louzao, na Facultade de Dereito da USC.]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de presidentes de España
Korsnäs

**Korsnäs** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Ostrobotnia. En 2017 a súa poboación era de 2.165 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.424,71 km2, dos cales 1.184,91&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 9,19 hab./km².

Limita cos municipios de Malax e Närpes.

O concello é biilingüe con maioría de falantes de sueco e minoría finesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Korsnäs
Gran Premio de Alemaña de 1996

O **Gran Premio de Alemaña de 1996** foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 28 de xullo de 1996 en Hockenheimring, Hockenheim. Foi a décimo primeira carreira da tempada de  de Fórmula Un. A carreira de 45 voltas gañouna Damon Hill que comezou a carreira na pole position e venceu despois de que o motor de Gerhard Berger fallara a 3 voltas de meta.

## Clasificación 
### Cualificación
### Carreira 
## Notas 
* Giovanni Lavaggi substituíu a Giancarlo Fisichella no Minardi para o resto da tempada.
* Aínda que o equipo Forti chegou, ningún dos seus autos ensamblousese porque o equipo quedara sen diñeiro e, polo tanto, non puido obter ningún motor. Pechou pouco despois.

## Posicións logo da carreira
***Texto en negra** indican quen aínda tiña probabilidades teóricas de converterse en campión do mundo.

;
Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Cristina Cid

**María Cristina Cid Fernández**, nada en Allariz o 2 de setembro de 1970, é unha política galega do BNG, alcaldesa de Allariz.

## Traxectoria 
Concelleira de Allariz dende 1995. Foi concelleira de Turismo, Participación Cidadá e Comercio e despois de Promoción Económica, Turismo e Comercio. Levou a xestión da empresa pública Reatur SA. En xuño de 2018, sendo a primeira tenente de alcalde, e coa idea de encabezar a candidatura nacionalista en 2019, pasou a ser a alcaldesa logo da dimisión de Francisco García. Nas municipais de 2019 revalidou a alcaldía con maioría absoluta, ó igual que nas seguintes eleccións de 2023.

## Vida persoal
Foi parella de Anxo Quintana, con quen tivo dous xemelgos en 2006, Xabier e Lía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Allariz

### Ligazóns externas 
*
Fridtjof Nansen (F-300)

**Fridtjof Nansen (F-300)** é unha serie de cinco buques construídos por Izar (actual Navantia) en Ferrol para a Armada Real de Noruega con denominación F-300. Deseño baseado na Álvaro de Bazán (F-101) da Armada Española.

## Proxecto
miniatura|esquerda|Maqueta F100 EXPONAV.
En 1999 o goberno de Noruega iniciou un programa para modernizar as forzas navais do país. Nun concurso internacional aberto presentáronse doce proxectos dos cales foron quedando tres: Alemaña, Países Baixos (Damen) e España (Izar). Estes tres países estaban a definir un proxecto común de fragata, un buque centrado na loita aérea. O proxecto europeo foi abandonado por España ao non estar operativo o sistema defensivo optando polo sistema Aegis norteamericano, xa operativo. O proxecto final presentado á Real Armada de Noruega incluía o sistema Aegis montado nun buque de menor desprazamento que as F-100 da Armada Española. O 29 de febreiro de 2000 foi asinado o contrato por 2375 millóns de euros. O acordo incluía a compra de material militar noruegués por 1325 millóns de euros.

O acordo tamén incluía a construción de dous dos buques en Noruega con asesoramento de Izar. O acordo previo con dous estaleiros noruegueses non chegaría a iniciarse. As peticións dun deles fixeron inviable a fabricación e a creba doutro fixo que todos os buques foran finalmente construídos en Ferrol simultaneando a súa construción coa serie F-100 da Armada Española.

En maio de 2005 morreron catro traballadores do estaleiro nun accidente na construción do Roald Amundsen.

En 2006 a KNM Fridtjof Nansen chegou a Noruega con manchas de óxido no seu casco. Foi acusado o estaleiro de ter pintado de xeito deficiente o buque. Segundo Navantia o erro estaba na selección da pintura norueguesa ao non aceptar a empregada pola Armada Española.

## Buques da serie 
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Entrega de la 4 fragata noruega. Buques de Guerra. Ingeniería Naval
Gran Premio de Hungría de 1996

O **Gran Premio de Hungría de 1996** (oficialmente o **XII Marlboro Magyar Nagydij**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 11 de agosto de 1996 no Hungaroring, Budapest. Foi a duodécima rolda da tempada de 1996 da Fórmula Un e o undécimo Gran Premio de Hungría. A carreira de 77 voltas gañouna o piloto de Williams despois de saír da terceira posición. O seu compañeiro de equipo Damon Hill terminou segundo e Jean Alesi foi o terceiro no Benetton.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Notas 
* Este foi o quinto dobrete de Williams da tempada e conseguiu a súa cuarta vitoria no Campionato de Construtores de Fórmula Un en cinco anos.

## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indica Campión do Mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Río Spree

O **río Spree** (sorbio: *Sprjewja*, checo: *Spréva*) é un río de Alemaña, comunicado por medio de canles navegables co mar Báltico e que se ensancha na cidade de Berlín formando un porto fluvial. Percorre gran parte da cidade e serve de marco a varios dos edificios mais emblemáticos. É un afluente do río Havel, á súa vez afluente do Elba.

A súa lonxitude é de preto de 400 quilómetros, dos cales 182 son navegables.

## Historia 
O río foi escenario de combates durante a conquista de Berlín durante a Segunda guerra mundial.

Nas décadas seguintes e despois da construción do muro de Berlín, moitos habitantes do Berlín Leste tentaron escapar cruzando o río. Coa caída do muro no 1989 decidiuse conservar unha sección de 1,3&nbsp;km ao longo do río Spree co fin de albergar a East Side Gallery.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Oberlausitz 2012-05-26-7181.jpg|O río nos montes de Lusacia.
Ficheiro:Bautzen Reservoir 1.JPG|Encoro de Bautzen.
Ficheiro:Spremberg vom Stadtmühlenwehr.jpg|O Spree ao seu paso por Spremberg.
Ficheiro:Spree bei Mönchswinkel - 4682541.jpg|O Spree 15&nbsp;km antes de Berlín.
Ficheiro:Oberbaumbrücke mit U-Bahn.jpg|A ponte de Oberbaum en Berlín.
Ficheiro:Berlino-fiume.jpg|Ministerio do Interior de Alemaña á beira do Spree.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Xeografía de Alemaña
Diego Costa

**Diego da Silva Costa**, nado en Lagarto (Brasil) o 7 de outubro de 1988, coñecido como **Diego Costa**, é un futbolista de orixe brasileira internacional coa selección española. Xoga de dianteiro e actualmente está sen equipo.

## Traxectoria
Co Atlético de Madrid proclamouse campión da Supercopa de Europa en 2010 e 2012, da Copa do Rei en 2013 e da liga BBVA en 2014. É o xogador que máis goles anotou co club atlético nunha única edición da Copa de Europa con 8 tantos empatado con Vavá.

As súas actuacións co Atlético de Madrid durante a tempada 2013-14 leváronlle a debutar coa Selección brasileira o 21 de marzo de 2013 e disputar dous amigables. Ao non disputar ningún partido oficial coa selección brasileira e ter a nacionalidade española debutou coa Selección española de fútbol en 2014 e disputou o Mundial do Brasil ese mesmo ano.

Co Chelsea proclamouse campión da Premier League e da Copa da liga en 2015.

## Notas
Nadine Strossen

**Nadine Strossen**, nada o 18 de agosto de 1950 foi presidenta da Unión Estadounidense polas Liberdades Civís dende febreiro de 1991 até outubro de 2008. Foi a primeira muller e a persoa máis nova en liderar a ACLU. Profesora na New York Law School, Strossen é membro do Council on Foreign Relations. Está considerada como unha das líderes de negocios máis influentes, así como unha das avogadas máis influentes segundo *The National Law Journal* e *Vanity Fair.*

## Escolma de obras 
* *HATE: Why We Should Resist It with Free Speech, Not Censorship* ()
* ''Defending Pornography: Free Speech, Sex and the Fight for Women's Rights* ()
* *Speaking of Race, Speaking of Sex: Hate Speech, Civil Rights, and Civil Liberties'' ()
Luleå

**Luleå** (västerbottnisk: *Lul*, *Leul* ou *Leol*; saami de Lule: *Luleju*) é unha cidade na costa do norte de Suecia. É tamén a capital do condado de Norrbotten, o máis setentrional do país, e do municipio de Luleå. No ano 2017 a cidade tiña 44 054 habitantes, e o municipio 77 482.

Luleå ten o sétimo porto comercial máis grande de Suecia. Ten unha grande industria do aceiro e é un centro de investigación extensa. A Universidade de Tecnoloxía de Luleå (Luleå tekniska universitet) é unha das tres universidades tecnolóxicas do país e a universidade máis ao norte de Suecia.

## Historia 
Na Idade Media Luleå tiña un mercado, un porto e unha parroquia onde hoxe se atopa Gammelstad (cidade vella), a uns 2 quilómetros ao noroeste da presente cidade. A carta real da cidade foi concedida en 1621 polo rei Gustavo II Adolfo de Suecia. No ano 1649 tivo que ser transladada á súa situación actual debido ao axuste posglacial que fixo que a baía se volvese moi pouco profunda impedindo entrar aos barcos. Erik Eriksson Niure foi o encargado de buscar o novo lugar para a cidade e elaborou un patrón de cuadrícula nunha zona que xa tiña un porto construído.

A aldea-igrexa de Gammelstad foi declarada pola Unesco Patrimonio da Humanidade.

No ano 1805 Luleå tiña só 947 habitantes, pero en 1865 Luleå substituíu a Piteå como capital do condado de Norrbotten county e pasou a ter 1 400 habitantes. Na década de 1860 tamén se comezaron a establecer industrias na cidade.

Luleå foi pasto de varios incendios en 1653, 1657 e 1887. Tras os dous primeiros gran parte da poboación regresou a Gammelstad, e só volveu á nova cidade obrigados pola intervención do goberno. O último deles foi especialmente devastador, destruíndo a meirande parte da cidade e salvándose só un feixe de edificios. A catedral neogótica (orixinalmente chamada igrexa Oscar Fredrik) é o edificio máis grande de Luleå, medindo 67 metros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Luleå
Nyköping

**Nyköping** é unha cidade sueca e capital do municipio de Nyköping e do condado de Södermanland. No ano 2017 tiña unha poboación de 55 467 habitantes.

Nyköping tradúcese litaralmente como "mercado novo" en galego. O prefixo *Ny* tradúcese como novo e *köping* é unha vella palabra sueca para ul lugar de mercado e úsase normalmente como sufixo para nomes de cidades da rexión central do sur de Suecia. A cidade atópase preto da costa do mar Báltico e considérase unha localidade costeira. En Nyköping tamén se atopa o aeroporto de Estocolmo-Skavsta, situado a menos de 10 quilómetros do centro da cidade. Nyköping é parte da área do val de Mälaren, a uns 100 quilómetros do centro de Estocolmo. Ten un clima híbrido oceánico/continental, que causa verán cálidos e invernos nevados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Nyköping
Kalmar

**Kalmar** é unha cidade no sueste de Suecia, situada nas costa do mar Báltico. É a capital do municipio de Kalmar e do condado de Kalmar e no ano 2017 tiña 39 403 habitantes.

Dende o século XIII ata o XVII Kalmar foi unha das cidades máis importantes de Suecia. Entre 1602 e 1913 foi a sede episcopal da diocese de Kalmar, e a catedral de Kalmar de 1702 é un bo exemplo da arquitectura do clasicismo. Converteuse nunha cidade fortificada, co castelo de Kalmar como centro. Despois do Tratado de Roskilde en 1658 a importancia de Kalmar diminuíu, ata que chegou a industria no século XIX. A cidade é fogar de parte da Linnéuniversitetet.

Kalmar está ao lado da ruta principal cara a illa de Öland, a través da ponte de Öland.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Kalmar
Karlskrona

**Karlskrona** é unha cidade sueca capital do municipio de Karlskrona e do condado de Blekinge. No ano 2017 tiña 37 277 habitantes. Karlskrona é coñecida por ser a única cidade barroca de Suecia e é sede da única base naval restante do país e da Garda Costeira Sueca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Kalmar
Gran Premio do Xapón de 1996

O **Gran Premio do Xapón de 1996** (oficialmente o **XXII Fuji Television Japanese Grand Prix**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 13 de outubro de 1996, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta e última rolda da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 52 voltas gañouna Damon Hill co Williams que logrou a súa oitava vitoria da tempada, e con iso o Campionato de Pilotos, despois de que o seu compañeiro e pole Jacques Villeneuve fixera un mal comezo e retirárase cando perdeu unha roda. Villeneuve necesitaba gañar a carreira, sen que Hill puntuara, para gañar o Campionato. Michael Schumacher terminou segundo, permitindo a Ferrari arrebatar o segundo lugar no Campionato de Construtores a Benetton, mentres que Mika Häkkinen no McLaren, foi terceiro. Esta foi tamén a última carreira de Giovanni Lavaggi, Pedro Lamy e Martin Brundle.

## Carreira 
Foi a primeira vez desde  que o Xapón organizou a última rolda do Campionato do Mundo, unha distinción reservada ao Gran Premio de Australia en Adelaide nas 11 tempadas anteriores.

Na cualificación, Villeneuve venceu a Hill na pole position por case medio segundo, con outros 0,7 segundos sobre Schumacher que foi terceiro. No día da carreira, a primeira saída cancelouse cando David Coulthard calou o seu McLaren. Na segunda saída, Villeneuve fixo unha pobre saída e caeu a sexta posición por detrás de Hill, Gerhard Berger, Häkkinen, Schumacher e Eddie Irvine. Mentres tanto, Jean Alesi, intentando recuperar varios lugares despois de clasificar noveno, trompeou na segunda curva e destruíu o Benetton. Na terceira volta, Berger intentou superar a Hill na chicana final, só para danar a súa á dianteira. Despois diso, Hill escapouse gradualmente, e Schumacher superou a Häkkinen polo segundo posto durante a primeira rolda de parada en boxes. Hill fixo a súa segunda parada en boxes cunha brecha de 25 segundos sobre Schumacher, saíndo por diante do Ferrari, antes de escaparse gradualmente unha vez máis para liderar por 13 segundos a falta de dez voltas. Mentres tanto, Villeneuve pasou a Irvine, logrou a volta rápida da carreira e foi cuarto antes de perder a roda traseira na volta 37, quedou fóra da carreira e entregou o Campionato de Pilotos a Hill, xa descartado por Williams para a seguinte tempada. Unha remontada tardía permitiu a Schumacher acercarse a Hill, pero Hill aguantou para gañar a carreira por 1´8 segundos, con Häkkinen 1´4 segundos máis atrás, mentres que Berger recuperouse para rematar cuarto. Martin Brundle quedou en quinto lugar no seu último Grand Prix ​​e Heinz-Harald Frentzen repetiu o seu resultado na mesma carreira un ano antes cando colleu o punto final no sexto posto.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Härnösand

**Härnösand** é unha cidade sueca capital do municipio de Härnösand e do condado de Västernorrland. É chamada "a porta á Costa Alta" debido á proximidade á área Patrimonio da Humanidade de Höga kusten que se atopa a unhas poucas millas ao norte da cidade. No ano 2017 Härnösand tiña unha poboación de 25 190 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Härnösand
Falun

**Falun** é unha cidade sueca capital do municipio de Falun e do condado de Dalarna. No ano 2017 tiña 58 340 habitantes.Falun forma, xunto con Borlänge, unha área metropolitana con preto de 100 000 habitantes.

Falun foi orixinalmente famosa pola súa mina de cobre, e no presente é unha importante cidade industrial e de servizos aínda que a mina está pechada dende o ano 1992.

O Faluån é un río que separa a cidade en dúas partes. A mina de cobre de Falu está nun dos lados e durante séculos foi un dos maiores negocios de Suecia. Nesta parte do río os fume tóxico da mina contaminou o chan e poucas plantas medraban. Na outra parte, a onde o fume non chegaba, establecéronse un bo número de vilas. O centro da cidade está formado por clásicas rúas peonís con pequenas tendas.

No ano 2001 a cidade, a mina de cobre e as zonas mineiras de Falun foron engadidas á lista de lugares Patrimonio da Humanidade da Unesco. A Universidade de Dalarna, que ten uns 18 000 estudantes, ten un campus en Falun, próximo ao estadio nacional de esquí onde se celebrou varias veces o campionato mundial deste deporte, a última delas en 2015.

Elementos característicos de Falun son o *Falu rödfärg* (cor vermella tradicional nas casas suecas), o *Falu rågrut* (un tipo de pan duro), o *Falu ättika* (un tipo de vinagre) e o *Falukorv* (unha salchicha típica de Suecia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Kalmar
NHIndustries NH90

O **NHIndustries NH90** é un helicóptero multipropósito militar de tamaño medio e dous motores. Foi desenvolvido en resposta aos requirimentos da OTAN para un helicóptero de combate que tamén fose capaz de ser operado en contornas navais. O NH90 foi deseñado e está fabricado por NHIndustries, unha compañía colaborativa propiedade de Airbus Helicopters, Leonardo (anteriormente AgustaWestland) e Fokker Aerostructures. O primeiro prototipo realizou o seu voo de estrea o 18 de decembro de 1995 e o modelo entrou en servizo operacional no ano 2007. En xaneiro de 2017 o NH90 levaba acumuladas 127 000 horas de voo nas forzas armadas de trece países.

O NH90 destaca por ser o primeiro helicóptero de produción en contar con controis de voo totalmente fly-by-wire. Ten dúas variantes principais, a TTH (Helicóptero de Transporte Táctico) para ser usada polo exército, e a naval NFH (Helicóptero de Fragata OTAN); cada cliente elixe ademais realizar distintas alteracións aos seus NH90, como distintas armas, sensores e configuracións de cabina, para axustarse aos seus propios requirimentos.

## Exército español
O 20 de maio de 2005 o Ministro de Defensa español, presidido por José Bono, anunciou a compra de 45 helicópteros da versión TTH e a opción doutros 45. O proxecto sería reducido a 22 helicópteros por un custo de 1 500 millóns de euros. Os helicópteros para o exército español son fabricados por Airbus Helicopters en Albacete, 16 destes helicópteros serán para o exército de terra e 6 para a Armada Española.

## Países en servizo
## Especificacións técnicas (NH90 TTH) 
dereita|350px
 
Tripulación: 2 pilotosCapacidade: 
* Transporte de tropas: 20 soldados
* Evacuación médica: 12 padiolas
* Transporte de carga: 2 palés OTAN
 
Lonxitude: 
* Total: 19,563 m (incluíndo rotores)
* Fuselaxe: 16,132 m
* Diámetro do rotor = 16,3 m
* Peso en baleiro = 6.400 kg
* Peso útil = 4.200&nbsp;kg 
* Peso máximo = 10.600&nbsp;kg

Motores por hélice: 2
Modelo de motor, Rolls-Royce Turbomeca RTM322-01/9 ou General Electric CT7-8F5
Tipo motor turboeixe
Potencia 2230 CV
Potencia máxima 1.577&nbsp;kW (2.115 HP; 2.144 CV)
Tipo de hélice Rotor principal e rotor de cola ambos de 4 palas
 
* Anchura: 3,633 m, 4,618 m incluíndo estabilizador de cola
* Dimensións internas: 2 m × 4,8 m × 1,58 m  (ancho × largo × alto), volume: 15,2 m³
miniatura|250px|Cabina de vo NH90.
* Velocidade normal 300&nbsp;km/h
* Velocidade cruceiro 260&nbsp;km/h

Autonomía 982&nbsp;km
Autonomía máxima, 900&nbsp;km con 2.500&nbsp;kg de carga
Autonomía transbordador 1600&nbsp;km
Autonomía transbordador con tanques de combustible internos auxiliares
Teito de servizo  6000 m
Réxime de ascenso 11,2&nbsp;m/s (máximo)

Armamento: Metralladoras 2 x 12,7mm nas portas

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Helicóptero multipropósito NH90 Gobierno de España.
Knights of the Dinner Table

***Knights of the Dinner Table*** (*Os Cabaleiros da Mesa do Comedor*) son os protagonistas dunha publicación homónima publicada por primeira vez no ano 1990 nos Estados Unidos. Jolly R. Blackburn, o seu creador, necesitaba de contido orixinal para a tira cómica da revista SHADIS para o que recorreu á ambientación dunha partida de rol de mesa.

## Composición 
* **Bob**, é un xogador de rol americano que acostuma a participar na partida coa personaxe do pícaro, ataca coa arma do lanza-virotes a distancia.
* **Dave**, é o guerreiro, posuidor dun Hakmaster +12, con predisposición cómica a atacar a calquera outra personaxe no xogo.
* **Sara**, clérigo, promove o diálogo e a resolución pacífica de conflitos.
* **Brian**, un ex-máster de rol, coñecedor das regras, interpreta a un mago no xogo que ataca con bólas de lume.
* **B. A.**, o máster, é o encargado de prepararlles a aventura, adoita a discutir con todos os xogadores pola aplicación das regras de xogo.

A maiores dos protagonistas a banda deseñada recolle a outros asiduos á tenda de produtos de rol de **Weird Pete**.

## Historia 
Despois do seu nacemento como tira cómica en SHADIS expandiuse pola súa crecente popularidade á revista Dragon en 1996   Como volume recompilatorio de banda deseñada en España son publicados por Devir Ibérica, e nos EUA polo propio Blackburn desde 1996, nunha frecuencia de publicación dun cómic mensual, e que foi continuado sen interrupción por Kenzer & Company a partir do ano 2000. Nun tomo de 100 páxinas en branco e negro con portada a cor, debuxadas por George Urbanic. A compañía lanzou diversos materiais para xogos de rol inspirados na saga KoDT, tales como "Fairy Meat" ou "Kingdoms of Kalamar", xogos só existentes na trama ficticia da tira cómica pero que pola súa popularidade foron creados e publicados posteriormente por Kenzer & Company.

## Véxase tamén 
* Cómics en español en tebeosfera

## Notas
Isokyrö

**Isokyrö** (en sueco *Storkyro*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Ostrobotnia. En 2017 a súa poboación era de 4.693 habitantes. A superficie do termo municipal é de 356,91 km2, dos cales 2,78&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 13,25 hab./km².

Limita cos municipios de Laihia, Vaasa, Vörå, Ilmajoki, Kauhava e Seinäjoki, pertencendo os tres últimos á rexión de Ostrobotnia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Isokyrö
Astrid 2

**Astrid 2** ou **Astrid 1** foi un satélite artificial sueco lanzado o 10 de decembro de 1998 mediante un foguete Kosmos 3M desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
**Astrid 2**, o mesmo que o seu predecesor, Astrid 1, usaba a plataforma FREJA-C e foi lanzado coa misión de estudar a magnetosfera terrestre e a atmosfera superior. Entre os seus obxectivos estaban facer medicións de alta resolución dos campos eléctrico e magnético na rexión auroral, medir a densidade de electróns e da súa distribución xunto coa dos ións e facer fotografías no ultravioleta da actividade auroral e atmosférica. O satélite foi desenvolvido pola Corporación Espacial Sueca.

O satélite estabilizábase mediante xiro, co seu eixo de xiro apuntando cara ao Sol. Os paneis solares proporcionaban ata 90 vatios de potencia a 28 voltios. As comunicacións tiñan lugar en banda S, cunha taxa de baixada de ata 128 kbps. O tamaño da nave, cos paneis despregados, era de 1,7 x 1,1 x 0,3 m.

O 24 de xullo de 1999 perdeuse contacto con Astrid 2, 7,5 meses despois do lanzamento e despois de recoller gran cantidade de información científica.

## Instrumentación 
Astrid 2 levaba catro instrumentos a bordo:

* EMMA (**Electrical and Magnetic field Monitoring of the Aurora**): para medir tanto o campo eléctrico como o magnético.
*LINDA (**Langmuir INterferometer and Density experiment for Astrid-2**): consistía en dúas esferas de 10&nbsp;mm de diámetro colocadas ao final de sendos mastros de 0,61 m de lonxitude (cunha separación total entre as esferas de 2,9 m) para medir a distribución de plasma.
*MEDUSA (**Miniaturized Electrostatic DUal-tophat Spherical Analyzer**): espectrómetro de ións e electróns.
*PIA (**Photometers for Imaging the Aurora**): composto por dous fotómetros para obter imaxes das auroras e medir a absorción no ultravioleta da atmosfera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Astrid 1
Deusa das cobras

miniatura|Deusa das cobras no Museo Arqueolóxico de Heraclión.
Chámase **deusa das cobras** a varias estatuas de louza vidriada atopadas en Cnosos. A máis famosa delas mide 29,5 centímetros de altura e supostamente representa unha deusa da civilización minoica, aínda que tamén se sinalou que en realidade podería representar a unha sacerdotisa. Foron datadas aproximadamente contra o 1600 a. C. Foron atopadas por un equipo de arqueólogos dirixidos por Arthur Evans en 1903, nunha estancia da á oeste do palacio de Cnosos chamada *tesouraría sacra*, e no presente áchanse no Museo Arqueolóxico de Heraclión (Creta).

A estatua máis coñecida é unha figura feminina ataviada cun vestido longo, de estreita cintura e cun corpiño que deixa o peito ó descuberto. En ambas as mans sostén senllas cobras e ten enriba da cabeza un felino.
miniatura|Á esquerda, a estatua que en principio foi chamada *Deusa das serpes*; no centro, a antigamente denominada *Adoradora sen cabeza.* Museo Arqueolóxico de Heraclión, Creta.
Esta estatua nun principio era denominada *Adoradora sen cabeza*, por ser de menor tamaño que outra estatua tamén de louza vidriada á que denominaron *Deusa das cobras.* A estatua fora achada sen a cabeza e sen o brazo esquerdo e foi reconstruída polo equipo de Evans tomando como referencia estoutra estatua maior. A estatua maior ten tres serpes enroscadas na cintura e nas mans.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joseph Alexander MacGillivray. *El laberinto del Minotauro*. Barcelona, Edhasa, 2006. ISBN 84-350-2653-1
Gran Premio de Portugal de 1996

O **Gran Premio de Portugal de 1996** foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 22 de setembro de 1996 no Autódromo do Estoril, Estoril, Portugal. Foi a décimo quinta carreira da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 71 voltas gañouna o Williams de Jacques Villeneuve por diante do seu compañeiro de equipo Damon Hill e o Ferrari de Michael Schumacher, tras superar a este último pola parte exterior da última curva mentres os dous dobraban ao lento Minardi de Giovanni Lavaggi (que no seu momento foi descrito polo comentarista da BBC TV Jonathan Palmer como "desesperadamente lento" e "estar aí por mor do seu diñeiro"). Esta vitoria, a cuarta da tempada de Villeneuve, asegurou que a batalla polo Campionato de Pilotos entre el e Hill se decidira ná última rolda no Gran Premio do Xapón de 1996 tres semanas máis tarde.

Benetton terminou cuarto, xusto atrás de Schumacher, mentres que Eddie Irvine no segundo Ferrari e Gerhard Berger no segundo Benetton sobreviviron a unha colisión na última volta para rematar quinto e sexto respectivamente.

Ata o momento, este Gran Premio de Portugal foi o último en celebrarse. Aínda que o evento estivo no calendario de , cancelouse cando o traballo de renovación en Estoril non se puido completar a tempo. Este foi tamén o último dobrete de Williams ata o Gran Premio de Malaisia de 2002.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indica quen aínda tiña probabilidades teóricas de converterse en campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
ARN pequeno específico dos corpos de Cajal

miniatura|scaRNA1
Os **ARN pequenos específicos dos corpos de Cajal** (**scaRNA** polas súas síglas en inglés) son unha clase de ARN nucleolar pequeno que está localizado especificamente nos corpos de Cajal, uns suborgánulos do núcleo celular implicados na bioxénese de ribonucleoproteínas nucleares pequenas. Os scaRNA serven de guía para a modificación (metilación e pseudouridilación) dos ARN espliceosómicos U1, U2, U4, U5 e U12 transcritos pola ARN polimerase II.

O primeiro scaRNA que se identificou foi o U85. Difire dos  ARN nucleolares pequenos típicos en que está composto por unha mestura de snoRNA de caixa C/D e de caixa H/ACA e pode guiar tanto a pseudouridilación coma a 2'-O-metilación. Non todos os scaRNA están compostos por mesturas de ARN nucleolares pequenos de caixas C/D e H/ACA e, de feito, a maioría dos scaRNA son indistinguibles estrutural e funcionalmente dos ARN nucleolares pequenos, e dirixen a modificación do ARN ribosómico no nucléolo.

## scaRNA de *Drosophila* 
Varios estudos identificaron scaRNAs en *Drosophila.* Un dos estudos mostrou que varios scaRNA de *Drosophila* podían funcionar igual de ben no nucleoplasma de moscas mutantes que carecían de corpos e Cajal.

O scaRNA1 pertence aos ARN nucleolares pequenos da clase de caixa H/ACA, xa que ten a estrutura predita de forquita-bisagra-forquita-cola, motivos de caixa H/ACA conservados e está asociado coa proteína GAR1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* snoRNAbase: human H/ACA and C/D box snoRNA database 
*
Lilia Podkopaieva

**Lilia Alexandrivna Podkopaieva** (en ucraíno Лілія Олександрівна Подкопаєва; en ruso: Лилия Александровна Подкопаева), nada en Donetsk o 15 de agosto de 1978 é unha ex-ximnasia ucraína, campioa olímpica en 1996. É coñecida como a ximnasta completa por posuír movementos técnicos e de expresión artística fundidos. Así, as súas rutinas contiñan coreografía expresiva, ballet, postura e execucións limpas e competencias de dificultade elevada. Posuía unha gran proba do concurso xeral e deu nome a movementos da Federación Internacional de Ximnasia como o salto Podkopaieva, que se realiza no chan.

## Traxectoria 
Podkopaieva comezou na ximnasia incentivada pola súa avoa. De nena chegou a adestrar co equipo da Unión Soviética, con Leonid Arkaev. Xa na Ucraína independente comezou a practicar no *National Training Center* de Kíiv, con Ludmilla Tourischeva, campioa olímpica e mundial. Os seus maiores resultados chegaron entre 1994 e 1996, nas disputas olímpicas e mundiais. Podkopaieva é tripla medallista olímpica, con dúas de ouro e unha de prata en Atlanta e catro veces medallista en mundiais, na edición de Sabae.

Trala súa retirada casou co empresario ucraíno Timofei Nagorni. co que adoptou Teñen un fillo, Vasim (adoptado) e unha filla, Karolina. Dende entón, continúa relacionada coa ximnasia: é a embaixadora ucraína do Consello Europeo Deportivo, foi xuíza da modalidade en 2004 e técnica no seu país e nos Estados Unidos. En Ucraína fundou o *Golden Lily Tournament* en 2002, cunha cerimonia ximnástica de gala.

## Principais resultados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Federación Internacional de Ximnasia
* International Gymnastics Legends: Lilia Podkopayeva
*Lista de resultados - Gymn Forum
Astrobee

miniatura|150px|Un Astrobee 1500 antes do lanzamento.
**Astrobee** é o nome dunha familia de foguetes sonda dos Estados Unidos desenvolvidos nos anos 1950 e cuxo último membro voou en 1983.

Os Astrobee concebíronse como un substituto de baixo custo, con propelente sólido, dos foguetes sonda Aerobee, de propelente líquido. Coa experiencia adquirida noutros foguetes sondas desenvolveuse un novo motor que serviu para crear o Astrobee D, o primeiro membro da familia. Seguiuno o Astrobee F, deseñado para alcanzar parámetros parecidos aos foguetes da familia Aerobee, e os Astrobee 200, 500 e 1500. O propelente estaba formado principalmente por HTPB.

## Variantes 
A familia Astrobee estaba formada por cinco variantes:

*Astrobee D: cun diámetro de 15&nbsp;cm e unha lonxitude de 3,5 m, foi o primeiro membro da familia. Podía levar cargas de 4,5&nbsp;kg a alturas de 150&nbsp;km e 13,6&nbsp;kg ata 100&nbsp;km. Lanzáronse 42, con dous fallos.
*Astrobee F: medía 38&nbsp;cm de diámetro e podía levar cargas de entre 90 e 230&nbsp;kg a entre 250 e 400&nbsp;km de altura. Lanzáronse 49, cun só fallo.
*Astrobee 200: usaba como primeira etapa un foguete Nike e como segunda un Alcor.
*Astrobee 500: combinaba o motor do MB-1 na primeira fase cun Alcor na segunda. Só voou unha vez, sen éxito.
*Astrobee 1500: formado por dos foguetes Recruit.

## Notas 
*
*
*
*
*
*

## Véxase tamén
Luís Madriñán Teijeiro

**Luís Madriñán Teijeiro**, nado en Lalín en 1888, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria
Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Lalín en febreiro de 1924. Foi cesado como alcalde ao cabo de dous meses.

## Vida persoal 
Era irmán de Salvador Madriñán Teijeiro e Carmen Madriñán Teijeiro, que casou con Benjamín González Fidalgo.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
The Radio Dept.

**The Radio Dept.** son unha banda sueca recoñecida como influencia shoegaze e dream pop dentro da escena indie rock mundial na década do 2000, posicionando o seu primeiro e terceiro álbum ,"Lesser Matters" e "Clinging to a Scheme", entre o mellor valorado pola crítica anglosaxoa do xénero.

## Historia 
Elin Almered e Johan Duncanson comezaron a tocar xuntos na cidade de Lund, en Suecia, cara 1995, bautizando ao seu conxunto musical co mesmo nome dunha estación de gas en activo da cidade, Radioavdelningen. Almered e Duncanson rompen a banda pouco despois de atopar o nome para posteriormente recuperala tres anos despois integrando a Martin Larsson. A baixista Lisa Carlberg, o batería Per Blomgren e o teclista Daniel Tjader fóronse progresivamente incorporando ata chegar ao momento con maior número de integrantes da banda no 2001. Nese mesmo ano a banda envía unha demo á revista Sonic, trala súa publicación como CD de agasallo os suecos reciben unha oferta do selo multinacional Labrador; o debut da banda chegaría dous anos despois, a formato completo en dous CDs, o seu primeiro título "Lesser Matters", chegados a este punto, Blomgren rompe de forma amistosa coa banda. Ese álbum e un EP, que vería a luz en 2005, "Pulling Our Weight EP", captan a atención dos medios até o punto de ser contratados como banda sonora para o filme de Sofia Coppola Marie Antoinette, para o que foron elixidas as cancións "Keen on Boys," "Pulling Our Weight," e "I Don't Like It Like This."

En setembro de 2018 a banda publica o single “Going Down Swinging” como crítica ao movemento racista popularizado no seu país no marco das eleccións lexislativas nese mesmo mes. 

## Discografía 
[miniatura|The Radio Dept nos concertos do [CUVI no  Ciclo Sonora08, do ano 2008]]
### Álbums 
### EP 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Críticas e novas
Piero

**Piero Antonio Franco de Benedictis**, nado en Galipoli, Puglia o 19 de abril de 1945, coñecido como **Piero**, é un cantautor de canción protesta, troba e rock orixinario de Italia mais radicado na Arxentina dende a súa nenez. Na súa produción artística salienta a canción de protesta.

Durante anos Piero percorreu o continente americano, ás veces visitando algúns países de Europa e cidades dos Estados Unidos, realizando recitais. Acompáñao a súa banda musical integrada por músicos da provincia de Córdoba: Pichi Pereyra, Diego M Bravo, Gustavo Nazar, Enrique Cacho Aiello e o seu fillo Juan de Benedictis.

Piero sumouse o a diferentes causas sociais polas vítimas da guerra en Colombia, contra a trata de persoas e fame cero a nivel global.

## Notas