A pereira na cultura popular galega

dereita|miniatura
A seguir, recóllese a pegada da **pereira na cultura popular galega** a través de crenzas, refráns e cantigas.
## Locucións 
* *Como o can do hortelán, que non come as peras nin as deixa comer* .

## Refraneiro 
* *A boa moza é coma a pera acelmosa, que ende coméndoa da gana de outra* 
* *Ano de peras, non fai falla que veña*. 
* *Ano de peras, nunca acó veñas*. 
* *Auga ó figo; e á pera viño*. 
* *Cando o olmo dea peras e o trobisco dea uvas, entonces dirán verdá os homes de barbas rubias*.
* *Cando os olmos dean peras e os toxos boten uvas, han de ter boas aucións os homes de barbas ruibas*.
* *Día virá que teña peras o meu peral*. 
* *Esa pera rabo leva*. 
* *Nena, viña, pereira e fabal son malos de gardar*. 
* *O viño das peras non o tires nin o bebas, nin ó teu amigo o deas*. 
* *Viña, pereira e fabal, malos son de gardar*. 
* *Viño de peras non o bebas, nin o deas a quen ben queiras*. .
* *Dáme da pera que comes,/ da mazá un bocadiño,/ dame unha fala do peito,/ do curazón, un cariño*.
* *Dise outro lado do río/ ten meu pai un castiñeiro/ que dá peras no San Xoán,/ uvas brancas no xaneiro*.
* *De Lisboa me mandaron/ tres peras nun ramalliño,/ deseaba de saber/ quen foi o do regaliño*.
* *Déchesme unha pera parda/ e unha mazá xoaneira;/ déchesme unha pera parda,/ Dios cho pague, churrusqueira*.
* *Déixanos pasar que vamos/ Eu e mais miña cuñada,/ Abalar unha pereira/ Que nunca foi abalada*.
* *Esta noite e maila outra/ e maila outra pasada/ abalei unha pereira/ que nunca fora abalada*.
* *Esta noite e maila outra/ e mais a que xa pasou,/ miña pereiriña nova/ quen vola rama cortou?*. 
* *Fun á fonte beber auga/ debaixo dunha pereira/ solo por che ver os ollos/ que a sede moita non era*.
* *Fun ós figos á pereira,/ no’atopei senón cireixas,/ veu o dono das mazás:/ Deixa queda-las ameixas*.
* *Hei de faguer unha ponte/ de peras e de fatós/ pra pasearen os mozos/ de Gaiás para Facós*.
* *Hei de faguer unha ponte/ de peras e de mazás/ pra pasearen os mozos/ de Facós cara Gaiás*.
* *Hei de faguer unha ponte/ de peras e de mazás/ pra pasearen os mozos/ de Lubeira a Rubiás*.
* *Heiche de dar un abalo/ pereiriña de don Guindo,/ heiche de dar un abalo/ que te hei de deixar durmindo*.
* *Máis quixera ser pereira/ e dar peras no outono/ que non ser muller de xastre/ morriña e cara de sono*.
* *Montañesa, vén conmigo/ que nos imos prá ribeira/ onde se colleitan uvas,/ melocotós e mais peras*.
* *Moza que vénde-las peras,/ cantas che mandaron dar?/ Para ti, meu queridiño,/ non mas mandaron contar*.
* *Mozo que me dás a pera/ dame tamén a navalla,/ que non podo comer pera/ que non fora debullada*.
* *Periñas me dan ao almorzo,/ ao xantar peras me dan,/ á merenda danme peras,/ ao cear peras sen pan*.
* *Un día, faranduleiro,/ chamáchesme pera urraca;/ esta pera sabrosiña/ túa boca non a atrapa*.
* *Unha pera, dúas peras,/ non tiña máis a pereira;/ púxenllas ó meu Francisco/ nun plato de Talavera* .
* *Unha pera, dúas peras,/ tres peras nun ramalliño;/ unha é miña e outra é túa/ i outra do meu amorciño*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*  (1973): *Cantigueiro popular da Limia Baixa*. Vigo, Ed. Galaxia.
*  (1913-1928): *Diccionario gallego-castellano*, .
*  (1958-1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Vigo, Ed.  Galaxia.