Batalla de Mylae (36 a. C.)

A **batalla de Mylae**  foi unha batalla naval que tivo lugar no ano 36 a. C. nas proximidades da cidade de Mylae (en grego antigo, *Mυλαί*), a actual Milazzo, fronte á costa norte de Sicilia, no contexto da Guerra de Sicília (44 a. C. - 36 a. C.). No combate, enfrontouse a frota de Sexto Pompeio baixo o mando de Papías e a frota do Segundo Triunvirato, mandada por Marco Vipsanio Agripa; o resultado foi de vitoria para a frota deste.

## Contexto 
Sexto Pompeio no Tratado de Misenum (39 a. C.) acordou co Segundo Triunvirato unha distribución do poder polo que mantiña o goberno das illas de Sardeña, Córsega e Sicilia, e recibía Acaia no Peloponeso, sería nomeado cónsul e entraría no colexio de augures e seguiría ao mando dunha poderosa armada coa que controlaba gran parte do mar Mediterráneo e a cambio, remataría co bloqueo e enviaría trigo a Roma como xa se establecera con anteriodidade. 

Mentres Marco Antonio marchaba cara Oriente, e pasaba o inverno en Atenas, o pacto rachouse. Non está clara a causa pero, segundo Apiano, debeuse a que Sexto Pompeio recibiu o Peloponeso de Antonio a cambio de darlle un cuantioso tributo que lle debía os peloponesios. En troques, Sexto, opinaba que cando recibiu o Peloponeso, recibíao con todo. Inmediatamente, armou máis barcos e, de novo, foi xurdindo unha pirataría no Mediterráneo.

Con todo, a principios do ano seguinte, o 38 a. C., o seu principal almirante, que era liberto, Menas ou Menodoro desertou con tres lexións e 60 barcos pasando ao bando de Octaviano, a quen lle deu o control de Córsega e Sardeña e 3 lexións e recibiu como recompensa o rango ecuestre. Loitou por Octavio ao mando de Calvisio Sabino na batalla naval de Cumas. No 36 a. C. retornou con Sexto Pompeio, pero Sexto fíxoo vixiar de preto; e Menodoro, anoxado por ser tratado con sospeita, cambiou de novo de bando.

Porén non está clara a causa directa da rotura do tratado. Mentres algúns autores falan do interese de Octaviano de eliminar o poder de Sexto Pompeio, unha vez que Lépido está debilitado e Marco Antonio está en Oriente, e o acusou de non cumprir o acordado, outros afirman   que os triunviros se negaron a cumpri-la súa parte do tratado polo que se reiniciaron as hostilidades.  

Pompeio respondeu cun bloqueo das rutas marítimas que ocasionou que Roma perdese importantes fontes de grans, e rexeitou un dos primeiros intentos de invasión de Octaviano. Despois deste fracaso, o amigo e tenente de Octaviano, Agripa, deseñou un plan de invasión a grande escala para que Octavio conquistase Sicilia. Tres exércitos diferentes baixo o liderado de Octaviano, Estatilio Tauro e Lépido desembarcarían en Sicilia desde Puteoli, Tarento e África, respectivamente.

## Batalla 
Octavio navegou en agosto do 36 a.C. coa súa frota primeiro a Stromboli. Despois de que os seus exploradores tivesen a impresión de que a forza principal de Sexto Pompeio se enfrontaba a el na costa siciliana, entregou o mando supremo a Agripa e regresou a toda prisa a Italia e dende alí marchou co segundo exército de invasión ao mando de Estatilio Tauro en *Tauromenium* (Taormina) para desembarcar na costa nordeste de Sicilia. Agripa navegou coa frota ata *Hiera* (Marettimo) no oeste de Sicilia e ocupou a illa, que non estaba defendida polas tropas de Sexto. Agripa navegou entón cara ao leste coa metade dos seus barcos para atacar unha frota baixo Papías. Sexto observou o avance de Agripa e enviou a maioría dos seus barcos a Papías como reforzo. As dúas frotas reuníronse en Mylae (Milazzo) o 11 de agosto. Cando Agripa se decatou de que agora se enfrontaba a unha frota moito máis grande, solicitou inmediatamente os barcos que quedaban en Hiera. Tamén enviou un mensaxeiro a Octavio para informarlle de que as forzas principais do Sexto estaban agora en Mylae.
miniatura|Os barcos romanos estaban equipados cun dispositivo de abordaxe chamado *corvus*, que permitía abordar e captura-los buques inimigos.
Ambas frotas estaban equipadas con catapultas e torres. Os barcos de Sexto eran máis pequenos e áxiles e tiñan mariñeiros máis experimentados. Os barcos de Agripa, pola contra, eran máis grandes e máis estables e superiores no combate corpo a corpo.

Sexto Pompeio observaba a batalla dende un banco. Cando se decatou de que os barcos de Agripa operaban con máis éxito e que outros barcos chegaban dende Hiera, ordenou a Papías que comezase unha retirada controlada. Os seus barcos retiráronse lentamente cara ás augas costeiras pouco profundas e aos esteiros, onde os capitáns de Agripa cos seus barcos máis grandes non querían seguilos e a batalla chegou ao seu fin. Nese momento Papías perdera 30 barcos, mentres Agripa tan só perdeu 5. Agripa conseguiu facerse con Mylae e con Tyndaris.

## Consecuencias 
Sexto conseguiu retirar os seus barcos sen molestias das augas costeiras e reunilos nunha frota. Coa súa rápida retirada, Sexto sorprendeu a Octavio cando chegou a Tauromenium e atacouno con éxito. O propio Octaviano apenas puido salvarse en terra e sufriu a perda de máis de 60 barcos. A pesar deste éxito, Sexto non puido evitar o desembarco das tropas de Octavio e tivo que pór a súa frota a salvo do avance de Agripa. Despois de que boa parte de Sicilia xa fora controlada polas tropas de invasión traídas de África e Italia, a última gran batalla naval tivo lugar en setembro na baía de Naulocos, na que Agripa destruíu a frota do Sexto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
#### Fontes antigas 
* 

#### Fontes modernas 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*