open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Igrexa de Västergarn

A **igrexa de Västergarn** (sueco: *Västergarns kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Västergarn, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
Ao norte da presente igrexa atópanse os cimientos dunha igrexia románica anterior. O edificio actual, construído a mediados do século XIII, é só o coro dunha igrexa moito máis grande que nunca chegou a rematarse, quizais debido a un declive nas fortunas locais por motivo da guerra civil que sufriu Gotland en 1288, e no presente trátase da igrexa medieval máis pequena da illa. A meirande parte do seu interior data da época posterior á Reforma. Un elemento digno de mención do seu interior é o barco votivo que data do ano 1637.

## Galería de imaxes 

Västergarns kyrka - KMB - 16000200030128.jpg|Fachada leste
Västergarn31.jpg|Barco votivo

## Notas
Walt Ader

**Walt Ader** nado o 15 de decembro de 1913 en Long Valley, Nova Jersey e finado o 25 de novembro de 1982 en Califon, Nova Jersey foi un piloto de carreiras americano.

Durante a súa andaina nas carreiras, Ader residía en Bernardsville, Nova Jersey.

## Resultados nas 500 Millas de Indianápolis 
|

|}

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## nResultados na AAA
(clave) (carreiras en **grosa** indican pole position)

## Notas
## Véxase tamén
Lingua caria

O **cario** é unha lingua indoeuropea, da rama luvita, pertencente ao extinto grupo anatolio, falada na rexión de Caria, no sur de Anatolia (a actual Turquía). Cara ao século -II ou un pouco máis tarde esta lingua sería substituída na zona polo grego.

## Aspectos históricos, sociais e culturais 
### Historia da lingua 
A rexión de Caria estaba situada entre Licia e Lidia. O cario parece ser a lingua autóctona de Caria (gr. Καρία *Karía*) e o cario debeuse falar nela durante o durante o I milenio a. C. (os textos documentados abarcan catro séculos, do -IV ao -II), é posíbel que aínda algún tempo despois se seguise falando na rexión.

### Uso e distribución 
Existen unha ducia de inscricións en alfabeto epicórico a maior parte curtas ou fragmentarias atopadas en Caria ou en obxectos procedentes desa rexión. A maior parte están datadas entre o século -IV e o -III. Existe ademais unha inscrición bilingüe en cario e grego procedente de Atenas, datada no século -VI. Con todo o maior número de textos en cario proceden de epitafios e *grafitti* deixados por mercenarios carios en Exipto, datados entre o século -VII e -V. O descubrimento dunha longa inscrición bilingüe en 1996 no sitio de Kaunos revolucionou o coñecemento que se tiña da lingua.

## Descrición lingüística 
### Clasificación 
O cario é claramente unha lingua indoeuropea do grupo anatolio, e con características do subgrupo occidental (luvita-licio-cario), polo que o antigo luvita podería ser o seu antecesor.

### O alfabeto cario 
O cario usaba un alfabeto propio, con algunhas semellanzas co grego. Como moitas escrituras antigas, escribíase indiferentemente de dereita a esquerda ou de esquerda a dereita, sen separación de palabras como norma. O desciframento, despois dos traballos de Ray (1981), Adiego e Schürr está case completado.

### Fonoloxía 
Os intentos de descifrar a escritura do cario empezaron no século XIX, pero eses intentos estiveron infestados de numerosos erros e descoidos. Finalmente V. Shevoroshkin (1965) demostrou que se trataba dunha escritura alfabética, aínda que os valores fonéticos atribuídos seguían tendo importantes erros, Ray (1981) usando a evidencia das tumbas bilingües en cario e exipcio corrixiu erros e un traballo posterior de I.-J. Adiego e D. Schürr completaron o correcto descifrado.

Existen moitas incertezas referentes á interpretación fonética dalgúns signos do alfabeto cario, non hai seguridade de ata que punto algúns signos representan fonemas diferentes por iso preséntanse entre parénteses. A maior parte dos valores fonéticos establecéronse comparando inscricións bilingües en grego ou exipcio demótico. O seguinte inventario consonántico é o proposto por H. G. Melchert para o cario:
:

### Gramática 
A terminación de acusativo animado singular é *-n* (<pIE *-m*), a marca de nominativo é o morfo cero, mentres que *-ś* é algún tipo de terminación adxectiva usada para marcar posesión.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Igrexa de Alskog

A **igrexa de Alskog** (sueco: *Alskogs kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Alskog, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia
Probablemente no lugar houbo unha igrexa de madeira anterior, da que se conservarían restos nas construcións de madeira do primeiro piso da presente torre. Atopáronse tres táboas con restos de alcatrán, o que indica que serviron como parede exterior dese edificio de madeira. 

A igrexa de pedra comezou a construírse na segunda metade do século XII. Primeiro construíronse un coro cunha ábsida que foi demolido para construír o presente coro de estilo gótico ao redor do ano 1300. Desta primeira construción consérvaronse algúns restos do muro baixo o chan do novo coro e partes do portal e das fiestras.

Dende a idade Media a igrexa sufriu poucas alteracións. Durante o século XIX engadíronse algunhas fiestras e instaláronse novos bancos. Nos anos 1964 e 1965 a igrexa foi restaurada.

## Inventario 
Do seu mobiliario, a cruz triunfal, que data de ao redor do ano 1200, é talvez o máis destacable, xunto coa ricamente tallada pía bautismal que aínda ten importantes restos da súa cor orixinal e que é da mesma época. Tamén sobreviviron algunhas esculturas medievais separadas que orixinalmente formaban parte dun retablo do século XIV. As fiestras da igrexa conservan varios paneis de vidreiras de ao redor do ano 1300, probablemente de cando foi construído o coro. Estas amosan escenas da vida de Xesús. Da época tras a Reforma destaca o púlpito, feito en 1586 e sendo o máis antigo de Gotland. A igrexa tamén ten un par de bolsas bordadas para a recolección de esmolas feitas en Istanbul en 1775. Estas chegaron á igrexa da man do sacerdote da legación sueca na cidade, que era fillo dun pastor na igrexa de Alskog.

## Galería de imaxes 

Portal da igrexa de Alskog.jpg|Portal do coro
Detalle da cruz triunfal da igrexa de Alskog.jpg|Detalle da cruz triunfal
Alskog - KMB - 16000300024450.jpg|Vista dende o aire
Alskog 1200-t.jpg|Vidrieira da igrexa
Sagrario da igrexa de Alskog.jpg|Sagrario
Pía bautismal da igrexa de Alskog.jpg|Pía bautismal

## Notas
Elexías de luz

**Elexías de luz** é un libro de poemas póstumo de María Victoria Moreno publicado en 2006 e reeditado en 2017.

## Características 
A primeira edición, conformada por un total de 104 páxinas, saíu en agosto de 2016 da man de Edicións Xerais de Galicia. Compúñase dos poemas reunidos en cinco cadernos pola autora.

Antonio García Teijeiro comentou:

## Contido 
### Limiar 
Por Xavier Senín:

### Elexías de luz 
* (*Namorada de outonos e solpores*) Soneto

* (*Esa voz que falaba entre os salgueiros*)
* (*escribo no mencer*)
* (*Vinte partir no tren de meu desvelo*) Soneto
* (*único amor*)  
* (*Eu quixera esculpir en luz e aire*) 
* (*Eu quero darche as grazas, meu amado*) Soneto
* (*As miñas ás grelaron en palabras*) 
* (*Non ten nome, nin patria, nin amores*) Soneto
* *Entre a grea* Soneto
* *(Vagas do mar en sombra*) 
* (*Fítanme no silencio*)
* ***Mosteiro cisterciense de Ferreira, doce abeiro de flores*** Tres sonetos-*Hai un lugar á fin dese camiño* -*Cantan a Deus* -*Hai un reino de paz que por min chama*

* ***Díptico gramatical*** Dous sonetos-*Eu xerundio xerundiando* -*Desde París dicir*

### DUNS FOLIOS QUE FORON BRANCOS P.F.S . 
Para tódolos rapaces e rapazas 
que descubriron a complicidade dun folio en branco.
Para aqueles que a descubrirán. 
Para Pedro. 
* *Limiar*  
* (*Gústame o cheiro a pan*) 
* *Cantiga* 
* ***Amor ausente***-(*Cando a soidade atopa*)  -(¿*Quen falaba na fiestra*) E tres sonetos: -*Cae a tarde* -*No nimbo do teu aire*-*Paisaxe antiga*
* ***Camiñantes*** ... -(*Polo enfesto camiño*) E cinco sonetos: -*A un lacazán cobizoso*-*A Luís de Vargas, mendigo e pintor*-*Elexía a unha princesa*-*Fala un mendigo ó seu can*

-*A Sara, percebeira na Illa de Ons* 
* ***Lixeiros de equipaxe*** -*(O chío namorado)* -*Cantiga**-Presentimento* (soneto) -(*¿Que dixo o paporroibo?*) -*Búscate a luz* (soneto) -*Belvís da lúa* (soneto) -(*Eu non sei por que choro*)

### OUTROS POEMAS 
* (*Roldaba a voz da morte a nosa casa*) 
* *Carta de amor* 
* *Pregón lido na Feira do Libro de Pontevedra de 2003*

* (*Un día de sol de abril*)

* *Palabras como alas*
* (*Pides amor, mi amor, y amor te doy*) A Pedro Ferriol... porque me ha devuelto las alas que otros me cortaron

* (*La nana nanita*) A mi pequeña hija Begoña

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 20x20px2naFronteira: “Cae a tarde”- Mª Victoria Moreno
Un asunto de familia

***Un asunto de familia*** (en ) é un filme estadounidense de 1996 dirixido por Richard Pearce. Está protagonizado por Robert Duvall, James Earl Jones e Irma P. Hall. Foi escrito por Billy Bob Thornton e Tom Epperson.

Estreouse en galego o 16 de setembro de 2000 a través da TVG.

## Personaxes 
*Robert Duvall como Earl Pilcher, Jr.
*James Earl Jones como Ray Murdoch
*Irma P. Hall como tía T.
*Michael Beach como Virgil Murdoch
*David Keith como Sonny Pilcher

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Atracción diabólica

***Atracción diabólica*** (en , tamén coñecido como *Monkey Shines: An Experiment in Fear*) é un filme estadounidense de 1988 escrito e dirixido por George A. Romero. Baséase homónima na novela de Michael Stewart. Está protagonizado por Jason Beghe no papel de Allan Mann, un atleta que queda tetrapléxico e desenvolve un forte cun intelixente mono de servizo chamado "Ella". O filme, que foi producido por Peter Grunwald e Charles Evans, foi o primeiro filme de estudio de Romero, e foi distribuído por Orion Pictures.

## Personaxes 
* Jason Beghe como Allan Mann
* John Pankow como Geoffrey Fisher
* Kate McNeil como Melanie Parker
* Joyce Van Patten como Dorothy Mann
* Christine Forrest como Maryanne Hodges
* Stephen Root como Dean Burbage
* Stanley Tucci como Dr. John Wiseman
* Janine Turner como Linda Aikman
* William Newman como Doc Williams
* Tudi Wiggins como Esther Fry
* Tom Quinn como Charlie Cunningham
* Patricia Tallman como Party Guest
* David Early como anestesista
* Boo como Ella

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
A noite do cazador

***A noite do cazador*** (en ) é un filme estadounidense de 1955 dirixido por Charles Laughton e protagonizado por Robert Mitchum, Shelley Winters e Lillian Gish. O guión de James Agee baséase na novela homónima de Davis Grubb de 1953. A novela e o filme inspíranse na historia real de Harry Powers, que foi aforcado en 1932 polo asasinato de dúas viúvas e tres nenos en Clarksburg, Virxinia Occidental. O estilo lírico e expresionista apártano doutros filmes de Hollywood da mesma época e influenciou a directores posteriores como David Lynch, Martin Scorsese e Rainer Werner Fassbinder.

En 1992 o filme foi considerado "cultural, histórica e esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América e seleccionado para a súa preservación no National Film Registry. A revista *Cahiers du cinéma* escolleu *A noite do cazador* en 2008 como o segundo mellor filme de todos os tempos, tras *Cidadán Kane*.

Foi emitido na TVG o 12 de febreiro de 1994.

## Argumento 
Un home esconde unha gran cantidade de cartos roubados na boneca da súa filla Pearl. Deseguido é apresado, mais antes fixo que os seus fillos prometesen que nunca revelarían onde está o diñeiro. Condenado a morte no cárcere, soña cos cartos, o que atrae a atención do seu compañeiro de cela, o falso reverendo Harry Powell, en segredo un asasino psicópata, mais preso por un delito menor. Cando é liberado, Powell viaxa ata a cidade natal do seu antigo compañeiro de cela para descubrir o agocho do diñeiro e aproxímase á familia. Ninguén desconfía del, agás o fillo máis vello, John.

## Elenco 
* Robert Mitchum como o reverendo Harry Powell
* Shelley Winters como Willa Harper
* Lillian Gish como Rachel Cooper
* Billy Chapin como John Harper
* Sally Jane Bruce como Pearl Harper
* James Gleason como Uncle "Birdie" Steptoe
* Evelyn Varden como Icey Spoon, empregada de Willa
* Don Beddoe como Walt Spoon, marido de Icey
* Peter Graves como Ben Harper
* Gloria Castillo como Ruby, unha das nenas de Rachel
* Paul Bryar como Bart the Hangman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Jones, Preston Neal: *Heaven and Hell to Play With: The Filming of The Night of the Hunter*, Limelight Editions, 2004. 400 pages.
* Ziegler, Damien: *La Nuit du chasseur, une esthétique cinématographique*, Bazaar and co, 2008. 160 pages.
### Ligazóns externas 
* Análise do filme por Tim Dirks
* Análise do filme por Harvey O'Brien 
* *The Night of the Hunter*  en Film Noir of the Week, por Bruce Crowther
* "Why I Love Night Of The Hunter", artigo de Margaret Atwood en *The Guardian*
* "The Hidden Hunter", artigo de Robert Gitt en *The Guardian*
* *The Night of the Hunter*, artigo de Leonard Maltin
* "Charles Laughton Directed A Masterpiece", artigo de Amber Grey en BellaOnline
Darrell Walker

{{Xogador da NBA retirado
|nome = Darrell Walker
|imaxe = 
|ancho = 200
|posición = Base / Escolta
|altura = 1,93 m (6 ft 4 in)

**Darrell Walker**, nado o 9 de marzo de 1961 en Chicago, Illinois, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense, que adestra á Universidade de Arkansas en Little Rock. Con 1,93 m de altura, xogaba nas posicións de base e escolta.

## Traxectoria 
### Xogador 
Tras formarse no baloncesto universitario no Westark Community College (agora Universidade de Arkansas–Fort Smith) e na Universidade de Arkansas, Walker foi seleccionado polos New York Knicks na 12ª posición do Draft da NBA de 1983. Durante a súa etapa de dez tempadas na NBA, xogou para cinco equipos: os Knicks, os Denver Nuggets, os Washington Bullets, os Detroit Pistons, e os Chicago Bulls.

Na súa tempada coma rookie, Walker foi elixido para o primeiro equipo All-Rookie NBA de 1984, e durante a súa etapa na liga foi un dos líderes en asistencias e roubos de balón. A súa mellor tempada foi a 1989–90 cos Washington Bullets, tras facer 9.5 puntos e 8.0 asistencias por encontro. Na súa derradeira tempada na liga, gañou o título da NBA cos Chicago Bulls.

### Adestrador 
Walker foi adestrador principal en dous equipos, os Toronto Raptors e os Washington Wizards. Foi o segundo adestrador da historia dos Raptors, tras Brendan Malone, equipo ó que adestrou durante unha tempada e media. No ano 2000, substituíu o despedido Gar Heard en Washington, onde estivo media tempada, ata que á tempada seguinte foi substituído por Leonard Hamilton.

En marzo de 2012, Walker converteuse en adestrador asistente dos New York Knicks, onde estivo ata 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Darrell Walker como xogador  
* Estatísticas de Darrell Walker como adestrador
Atmosfera cero

***Atmosfera cero*** (en ) é un filme británico de 1981 escrito e dirixido por Peter Hyams. Está protagonizado por Sean Connery, Peter Boyle e Frances Sternhagen. Ambientado na lúa de Xúpiter, Ío, foi descrito como un western do espazo, e trata unha temática semellante á do filme de 1952 *Só ante o perigo*.

Estreouse en galego o 28 de abril de 2003 a través da TVG.

## Personaxes 
* Sean Connery como Marshal William T. O'Niel
* Peter Boyle como Mark Sheppard
* Frances Sternhagen como Dr. Marian Lazarus
* James B. Sikking como Sarxento Montone
* Kika Markham como Carol O'Niel
* Nicholas Barnes como Paul O´Niel
* Clarke Peters como Sarxento Ballard
* Steven Berkoff como Sagan
* John Ratzenberger como Tarlow
* Manning Redwood como Lowell
* Angus MacInnes como Hughes
* Eugene Lipinski como Cane
* Sharon Duce como a prostitura atacada por Sagan
* P.H. Moriarty como sicario #1
* Doug Robinson como sicario #2
* Angelique Rockas como muller de mantemento

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Butch Carter

**Clarence Eugene "Butch" Carter**, nado o 11 de xuño de 1958 en Springfield, Ohio, é un ex xogador e ex-adestrador profesional de baloncesto estadounidense. Con 1,96 m de altura, xogaba na posición de escolta.

## Traxectoria 
### Xogador 
Carter foi seleccionado polos Los Angeles Lakers na 37ª posición do Draft da NBA de 1980. Xogou seis tempadas na NBA, en catro equipos: os Lakers, os Indiana Pacers, os New York Knicks, e os Philadelphia 76ers, facendo 8.7 puntos por encontro. Tivo o récord de máis puntos anotados nunha prórroga (14) durante vinte anos, ata que foi superado por Earl Boykins.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Butch Carter como xogador  
* Estatísticas de Butch Carter como adestrador
Carlos Blanco Sanxurxo

**Carlos Blanco Sanxurxo** é un culturista profesional nado en Lalín en 1987, é o único competidor galego neste deporte en posesión dun Carné Elite Pro da IFBB. En 2017 acadou o posto de subcampión do mundo na categoría de menos de 100&nbsp;kg. Carlos Blanco traballou como actor no filme portugués *O Corpo de Afonso*.

## Palmarés 
Cun 1,83 m. de altura e 110&nbsp;kg. o seu peso en competición é dos 91&nbsp;kg. miniatura|Carlos Blanco en competición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*CV de Carlos Blanco
Aterrou a aguia

***Aterrou a aguia*** (en ) é un filme británico de 1976 dirixido por John Sturges. Está protagonizado por Michael Caine, Donald Sutherland e Robert Duvall. Está baseada na novela *The Eagle Has Landed* de Jack Higgins, e conta unha historia ficticia sobre un complot alemán para secuestrar a Winston Churchill durante a segunda guerra mundial. *Aterrou a aguia* foi o derradeiro filme de Sturges e recibiu valoracións positivas e un certo éxito durante a súa estrea.

Estreouse en galego o 19 de decembro de 1987 a través da TVG.

## Personaxes 
* Michael Caine como Kurt Steiner
* Donald Sutherland como Liam Devlin
* Robert Duvall como Max Radl
* Jenny Agutter como Molly Prior
* Donald Pleasence como Heinrich Himmler
* Anthony Quayle como Wilhelm Canaris
* Jean Marsh como Joanna Grey
* Sven-Bertil Taube como Hans (Ritter) von Neustadt
* Siegfried Rauch como Sarxento Otto Brandt
* John Standing como Philip Vereker
* Judy Geeson como Pamela Vereker
* Treat Williams como Capitán Harry Clark
* Larry Hagman como Coronel Clarence E. Pitts
* Michael Byrne como Karl
* Joachim Hansen como SS Gruppenführer
* Terence Plummer como Arthur Seymour
* Tim Barlow como George Wilde
* Kate Binchy como Mrs. Wilde
* John Barrett como Laker Armsby
* Maurice Roëves como Maior Corcoran
* Jeff Conaway como Tenente Frazier
* Richard Wren como Hans Altmann 
* Alexei Jawdokimov como Werner Briegel (Cpl. Kuniski)
* Leonie Thelen como Branna

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Twerps

**Twerps** é unha banda australiana revivalista do xénero lo-fi e noise pop. Formada en Melbourne a banda lanzou o seu primeiro single ″Good Advice″ en 2009.

## Traxectoria 
A banda retorna no 2011 cun álbum homónimo. O disco foi aclamado pola crítica, séndolle outorgado o cualificativo de ″mellor nova banda australiana″ pola publicación especializada Uncut, apoiados pola súa primeira xira nos Estados Unidos e con directos nos medios de prensa musical CMJ e SXSW. 

No 2014 trala súa participación no festival ″Laneway Festival″ publicaron o seu novo traballo ″Underlay EP″. Este foi un traballo auto-producido e o primeiro coa colaboración do batería Alex MacFarlane. No ano 2015 a banda publica o seu segundo disco ″Range Anxiety″ con Merge, ao tempo que a banda visita Europa cunha xira que incluiría o festival Primavera Sound.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Underlay EP* - 2014 (Auto-editado)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Directo en KEXP

## Notas
Tērvete

**Tērvete** é unha vila letoa que contou co seu propio Municipio de Tērvete, ata a reforma territorial da Saeima en 2021, momento no que pasou a formar parte do Municipio de Dobele, dentro da rexión histórica de Semigalia.
Coñecida polas fortificacións construídas para o rei de Zemgale na Idade Media. O turismo na vila esténdese ao palacio de Rundale deseñado por Bartolomeo Rastrelli, o pazo Elgavsky —tamén traballo de Rastrelli e o Parque Nacional de Tērvete— tamén coñecido como “Mammadaba”. 

## Parque Nacional de Tērvete 
dereita|miniatura|Mundo dos cogomelos, Parque Nacional de Tērvete, Outubro 2017.

O parque nacional é unha atracción turística en toda Letonia. Situado no val do río Tervete está poboado por piñeiros de 300 anos de idade. O parque cobre un territorio de 1 200 hectáreas, un terzo do cal está ocupado polas esculturas da mitoloxía letoa, fadas, o rei do bosque, ananos ou demos. Os máis de 100 personaxes do parque están baseados na obra da escritora nacional ,nada en 1861, Anna Brigadere. As obras escultóricas foron levadas a cabo por autores da escola vocacional de Riga. 
O Parque Nacional de Tērvete abriu ao público en 1969. Nese mesmo ano, as primeiras esculturas de madeira ″Annele e os seus amigos, recollendo bagas″ foron rematadas polo autor Krišjanis. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de mammadaba
Igrexa de Alva

A **igrexa de Alva** (sueco: *Alva kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Alva, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
As partes máis antigas da igrexa son o coro e a ábsida do románico tardío, que datan de finais do século XII. A nave foi engadida durante os últimos anos do mesmo século. A construción da ancha torre comezou uns cen anos despois, pero nunca foi rematada; de aí a súa aparencia actual desproporcionadamente baixa. De feito, semella que a construción da igrexa se parou dun xeito rápido: ademais da torre a medio construír, o portal principal do sur tamén semella que foi rematado dunha forma desordeada e caótica.

O portal do coro é de estilo románico e ten algúns relieves esculpidos, posiblemente executados polo mestre escultor local Sigraf. Do mesmo xeito, o portal románico do norte tamén está decorado con esculturas.

No seu interior a igrexa mostra un conxunto de frescos realizados ao final da Idade Media, probablemente xusto antes da Reforma e posiblemente polo mesmo artista que decorou a igrexa de Lau. Entre o mobiliario, destaca a dominante cruz triunfal, que data de mediados do século XIII e unha pía bautismal parcialmente conservada, realizada polo mestre escultor románico Hegvald a finais do século XII. O púlpito é do ano 1740 e o retablo con decoración pouco común é de 1653.

A igrexa foi restaurada entre os anos 1953 e 1954.

## Galería de imaxes 

Alva Church Gotland fresco.jpg|Fresco do século XV
Portal sur da torre da igrexa de Alva.jpg|Portal sur da torre
Alva kyrka - KMB - 16000200013340.jpg|Vista dende o sueste
Sagrario da igrexa de Alva.jpg|Sagrario

## Notas
Ken Kavanagh

**Thomas Kenrick Kavanagh**, nado en Melbourne o 12 de decembro de 1923 e finado en Bérgamo o 26 de novembro de 2019, foi un piloto australiano de motociclismo e automobilismo.

## Traxectoria
Na tempada de Grandes Premios de motociclismo de 1952 Kavanagh converteuse no primeiro australiano en gañar unha carreira de motociclismo cando gañou o Gran Premio do Ulster de 1952 de 350cc Na tempada de 1956, gañou a Júnior TT na carreira da Isle of Man TT. Kavanagh entrou dous Grandes Premios de Fórmula Un na tempada de  co seu propio Maserati 250F, primeiro no Gran Premio de Mónaco de 1958, onde non conseguiu cualificar e, finalmente, no Gran Premio de Bélxica de 1958, onde perdeuse a carreira logo de rebentar o seu motor na práctica, logo de clasificarse 20 º de 28 participantes.

## Resultados nos Grandes Premios de motociclismo 
Sistema de puntos de 1950 a 1968

Contaron os 5 mellores resultados ata 1955.

(key) (Carreiras en *cursiva* indican volta rápida)

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
Jean Lucienbonnet

**Jean Lucienbonnet**, nado co nome de **Lucien Jean Bonnet** en Niza o 7 de xaneiro de 1923 e finado en Enna-Pergusa (Sicilia) o 19 de agosto de 1962, foi un piloto de automobilismo francés.

## Traxectoria
Foi piloto de circuíto e de rallies. A súa única participación no Campionato do Mundo de Fórmula Un foi o Gran Premio de Mónaco de 1959 co seu Cooper T45, pero non conseguiu cualificar. Faleceu nunha carreira de Fórmula Júnior en Sicilia en 1962.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Beth Ditto

**Mary Beth Patterson**, nada en Searcy (Arcansas) o 19 de febreiro de 1981, é unha cantante estadounidense máis coñecida polo nome artístico de **Beth Ditto**, vocalista da banda The Gossip. A súa voz ten sido comparada coas de Etta James, Janis Joplin e Tina Turner. É militante feminista e a prol dos dereitos da comunidade LGBT.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
;con Gossip
*''That's Not What I Heard* (2001)
**Movement* (2003)
**Standing in the Way of Control* (2006)
**Music for Men* (2009)
**A Joyful Noise* (2012)

### EP 
;como solista
*«Beth Ditto EP» (2011)
#"Do You Need Someone"
#"Goodnight, Good Morning"
#"I Wrote The Book"
#"Open Heart Surgery"

### Álbums en vivo 
;con Gossip
**Undead in NYC* (2003)
**Live in Liverpool'' (2008)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* BBC report of NME cool list
Air Cairo

**Air Cairo** é unha aeroliña de baixo custo exipcia baseada no Cairo. A compañía é a subsidiaria de baixo custo de EgyptAir e opera voos regulares a Arabia Saudita, Kuwait, Qatar e Xordania no oriente Medio, e tamén opera algúns voos cara Europa. A súa base principal atópase no aeroporto do Cairo.

## Frota 
En decembro de 2017 a frota de Air Cairo estaba formada polos seguuintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Ivor Bueb

**Ivor Léon John Bueb**, nado en East Ham (Essex) o 6 de xuño de 1923 e finado en Clermont-Ferrand o 1 de agosto de 1959, foi un piloto profesional de automobilismo inglés.

## Traxectoria
Bueb comezou a competir seriamente en 1953 nun Cooper de Fórmula Tres de 500cc, graduouse nun Cooper oficial en 1955 cando terminou segundo no Campionato británico. Fixo saídas ocasionais en Grandes Premios de  cun Connaught e un Maserati correndo para  Gilby Engineering. Ao ano seguinte pilotou un Connaught de Bernie Ecclestone en Mónaco e pilotou un Lotus de Fórmula 2 no Gran Premio de Alemaña de 1958.

En 1959 tivo dúas saídas con BRP, na primeira non cualificou en Mónaco e a outra participación foi nun Fórmula 2 no Gran Premio do Reino Unido de 1959. En total participou en seis Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, pero non logrou puntos de campionato. Tamén participou en numerosas carreiras fora do campionato da Fórmula Un. Coa morte de Archie Scott Brown en Spa en maio de 1958, Brian Lister contratou a Bueb para encher o asento vacante no Lister - Jaguar. Bueb fixo un traballo admirable, logrando varios primeiros postos en pistas como o Crystal Palace e Goodwood durante as tempadas de autos deportivos de 1958 e 1959.

Bueb é quizais máis coñecido por compartir o equipo gañador de Jaguar D-type con Mike Hawthorn nas 24 Horas de Le Mans de 1955, o cal quedou eclipsado polo accidente no que morreron 82 espectadores; un éxito que repetiu con Ron Flockhart no coche de Ecurie Ecosse en 1957. Sufriu feridas graves en 1959 cando estrelou o seu coche BRP de Fórmula 2 no Circuíto de Charade preto de Clermont-Ferrand, Francia. Estrelouse en Gravenoire e saíu expulsado do seu Cooper. Morreu seis días despois nun hospital preto do circuíto.

Foi a morte de Ivor Bueb, xunto co falecemento de Archie Scott Brown, o que finalmente levou a Brian Lister a pechar o seu exitoso intento nas carreiras de coches deportivos.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

*** Participou cun Fórmula 2.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ivor Bueb profile at The 500 Owners Association
Aeroporto de Faleolo

O **aeroporto internacional de Faleolo**  é un aeroporto situado a 40 quilómetros ao oeste de Apia, a capital de Samoa. Ata o ano 1984 Faleolo non puido acomodar reactores máis grandes que un Boeing 737. Servizos cara Estados Unidos, Australia ou Nova Zelandia só podían aterrar no aeroporto de Pago Pago, na Samoa Americana. Dende a expansión do aeroporto a meirande parte do tráfico internacional usa Faleolo. Pequenos avións turbohélice conectan Samoa e a Samoa Americana.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas
Aeroporto de Campo Grande

O **aeroporto internacional de Campo Grande** , tamén coñecido informalmente como **aeroporto Antônio João** pola veciñanza na que se atopa, é un aeroporto que serve á cidade brasileira de Campo Grande. Está operado por Infraero e algunhas das súas instalacións están compartidas coa Base Aérea de Campo Grande da Forza Aérea do Brasil.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Cruzeiro do Sul

O **aeroporto de Cruzeiro do Sul**  é o aeroporto que serve á cidade brasileira de Cruzeiro do Sul. É o aeroporto máis occidental do Brasil servido por servizos regulares. Está operado por Infraero.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Bill Moss

**Bill Moss**, nado en Luton (Bedfordshire) o 4 de setembro de 1933 e finado en Woodsford o 13 de xaneiro de 2010 foi un piloto de carreiras inglés.
## Traxectoria
Moss entrou nunha carreira de Fórmula Un, o Gran Premio do Reino Unido de 1959, co seu Cooper T51 da United Racing Stable, un coche de Fórmula 2 e fallou na cualificación. Moss foi campión do British Formula Junior en 1961.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at oldracingcars.com
Star Trek Into Darkness

***Star Trek Into Darkness*** é un filme estadounidense de 2013 dirixido por J. J. Abrams. O guión foi escrito por Roberto Orci, Alex Kurtzman e Damon Lindelof. É o décimo segundo título da saga *Star Trek* e a secuela do filme de 2009 *Star Trek*, sendo o segundo filme da nova serie cinematográfica. Está protagonizado por Chris Pine, que volve interpretar o Capitán James T. Kirk, xunto con Zachary Quinto, Simon Pegg, Karl Urban, Zoe Saldana, John Cho, Anton Yelchin, Bruce Greenwood e Leonard Nimoy, que tamén volven interpretar os seus papeis do filme anterior. Benedict Cumberbatch, Alice Eve e Peter Weller tamén aparecen acreditados como actores principais do filme. Foi a derradeira vez que Nimoy interpretaría a personaxe de Spock antes da súa morte no ano 2015. O argumento está ambientado no século XXIII, e Kirk e a tripulación da USS *Enterprise* son enviados ó planeta dos klingon para buscar un terrorista e exmembro da frota estelar, John Harrison.

## Personaxes 
* Chris Pine como Capitán James T. Kirk
* Zachary Quinto como Spock
* Benedict Cumberbatch como John Harrison / Khan
* Simon Pegg como Montgomery "Scotty" Scott
* Karl Urban como Leonard "Bones" McCoy M.D.
* Zoe Saldana como Tenente Nyota Uhur
* Alice Eve como Tenente Carol Marcus
* John Cho como Tenente Hikaru Sulu
* Peter Weller como Alexander Marcus
* Anton Yelchin como Pavel Chekov
* Bruce Greenwood como Almirante Christopher Pike

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carta dunha descoñecida

***Carta dunha descoñecida*** (en ) é un filme estadounidense de 1948 dirixido por Max Ophüls e protagonizado por Joan Fontaine, Louis Jourdan, Mady Christians e Marcel Journet. Baséase na novela curta de Stefan Zweig.

En 1992 o filme foi considerado "cultural, histórica e esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América e seleccionado para a súa preservación no National Film Registry.

Foi emitido na TVG o 7 de maio de 2016.

## Argumento 
Stefan Brand (Louis Jourdan), un célebre pianista, recibe unha carta dunha muller coa que mantivo no pasado unha relación amorosa que xa non lembra. Lisa (Joan Fontaine) é para el unha descoñecida, alguén que pasou pola súa vida sen deixar pegada. E, non obstante, ela segue namorada apaixonadamente daquel músico novo que coñeceu cando era aínda unha adolescente.

## Elenco 
* Joan Fontaine como Lisa Berndle
* Louis Jourdan como Stefan Brand
* Mady Christians como Frau Berndle
* Marcel Journet como Johann Stauffer
* Art Smith como John
* Howard Freeman como Herr Kastner
* Carol Yorke como Marie
* John Good como Tte. Leopold von Kaltnegger
* Leo B. Pessin como Stefan, Jr
* Erskine Sanford como Porter
* Otto Waldis como Concierge
* Sonya Waldis como Frau Spitzer
* Betty Blythe como Frau Kohner; sen acreditar
* John T. Bambury como Midget; sen acreditar
* Ilka Grüning como Ticket-Taker; sen acreditar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Filmsite.org essay
*Artigo de Alexander Dhoest
*Artigo de Carla Marcantonio
**Letter from an Unknown Woman*  en Louisjourdan.net
Bright (filme)

***Bright*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por David Ayer e escrito por Max Landis. Está protagonizado por Will Smith, que interpreta un policía dos Ánxeles que ten por compañeiro un policía orco (Joel Edgerton). Está ambientado nun mundo actual habitado por humanos e criaturas míticas. No filme tamén aparecen Noomi Rapace, Lucy Fry, Édgar Ramírez e Ike Barinholtz. 

A fotografía principal comezou en novembro de 2016 na cidade dos Ánxeles. Foi estreado internacionalmente por Netflix o 22 de decembro de 2017, converténdose nunha das producións da páxina máis vistas en liña, malia que recibiu valoracións negativas por parte da crítica. 

## Personaxes 
* Will Smith como Daryl Ward
* Joel Edgerton como Nick Jakoby
* Noomi Rapace como Leilah
* Lucy Fry como Tikka
* Édgar Ramírez como Kandomere
* Ike Barinholtz como Pollard
* Happy Anderson como Hildebrandt Ulysses Montehugh
* Dawn Olivieri como Sherri Ward
* Matt Gerald como Hicks
* Margaret Cho como Ching
* Brad William Henke como Dorghu
* Jay Hernandez como Rodriguez
* Veronica Ngo como Tien
* Alex Meraz como Serafin
* Joseph Piccuirro como Brown
* Enrique Murciano como Poison
* Scarlet Spencer como Sophia Ward
* Andrea Navedo como Perez
* Kenneth Choi como Yamahara
* Bobby Naderi como Arkashian
* Cle Shaheed Sloan como OG Mike
* Chris Browning como Serling
* Joe Rogan como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Igrexa de Anga

A **igrexa de Anga** (sueco: *Anga kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Anga, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Anga toma o seu nome dunha granxa agora desaparecida, mencionada nunha incrición dunha pedra rúnica de finais do século XI. O primeiro edificio foi construído probablemente como igrexa para a gran granxa. Durante escavacións arquolóxicas levadas a cabo entre 1946 e 1947 atóparonse restos de madeira queimada, o que podería indicar que a primeira igrexa podería ter sido unha *stavkirke*.

A presente igrexa de estilo románico foi construída durante o século XIII. Grazas a investigacións dendrocronolóxicas de detalles de madeira aínda intectos, a igrexa pode datarse de xeito preciso. O coro e a ábsida, as partes máis antigas da igrexa, foron construídos ao redor do ano 1215. A nave data de 1250 e a torre de 1265.

A igrexa é unha das mellor conservadas en Gotland de estilo románico, e dá unha boa impresión de como puideron ser a meirande parte das igrexas da illa nalgún momento. O interior destaca pola súa rica decoración na forma de frescos que datan de dous períodos. Os máis antigos son de finais do século XIII. Son principalmente ornamentais e de forma pouco común están asinados polo artista, un pintor chamado Halvard. Existe unha inscrición das mesmas datas en runas escritas en gutnish antigo que di o nome dos granxeiros da parroquia que constribuíron con bois e días de traballo na construción da igrexa, amosando que foi un traballo comunal. O outro conxunto de frescos representan a Paixón de Cristo xunto con lendas de santos e foi feito a mediados do século XV.

A igrexa foi decorada con gran cantidade de esculturas medievais de madeira, das cales a meirande parte atópanse no presente no Museo de Gotland en Visby. Na igrexa aínda se atopa o retablo, que data da década de 1370, e a cruz triunfal, do século XV. Tamén hai unha tumba no coro do século XII cunha inscrición rúnica.

## Galería de imaxes 

Retablo da igrexa de Anga.jpg|Retablo medieval
Anga - KMB - 16000300024487.jpg|Vista dende o aire
Cruz triunfal en Anga.jpg|Cruz triunfal

## Notas
Maria Tallchief

**Betty Marie Tall Chief**, nada en Fairfax (Oklahoma) o 24 de xaneiro de 1925 e finada en Chicago o 11 de abril de 2013 foi unha bailarina estadounidense. Entre 1942 e 1947 estivo co Ballet Russe de Monte Carlo, pero é máis coñecida polo tempo que estivo no New York City Ballet entre 1947 e 1965.

## Traxectoria 
O seu pai era un osage e a súa nai unha Ulster-Scots. Sobre a súa nenez escribiu:

Gozaba da música e da danza. O seu desexo de perseguir unha carreira na arte constituíu un desafío considerable para unha rapaza amerindia nesa época. Estudou ballet con Bronislava Nijinska durante cinco anos. A filosofía de Madame Nijinska sobre a disciplina fixo sensible a Tallchief: "Cando durmas, soña como unha ballerina. Mesmo cando agardas na esquina polo bus, párate como unha ballerina". Betty Marie continuou a traballar duro e dominou as destrezas técnicas moi ben cos anos. Debutou, moi nerviosa, no Hollywood Bowl. Xa unha refinada profesional, deixou Os Ánxeles aos dezasete anos e fixo audicións en Nova York. Uniuse ao Ballet Russe de Monte Carlo e acadou rapidamente o status de solista.

O coreógrafo George Balanchine escribiu varias das súas obras máis famosas para ela; os dous casaron en 1946 e divorciáronse en 1952. Entre 1947 e 1960 foi *prima ballerina* do New York City Ballet, onde Balanchine era o coreógrafo principal. A súa interpretación de *The Firebird* de Balanchine en 1949 e a súa primeira colaboración coa Ópera Nacional de París elevou a Maria Tallchief á escena mundial. Tamén interpretou a personaxe da fada do azucre na versión de Balanchine de *The Nutcracker*. 

Continuou a bailar co American Ballet Theatre ata 1965, cando se retirou. Coa súa irmá Marjorie, fundou o Chicago City Ballet en 1981, do que foi directora artística ata 1987.

## Recoñecementos 
Maria Tallchief converteuse na bailarina estadounidense máis importante e en 1953, o presidente Dwight D. Eisenhower declarouna "Woman of the Year" (Muller do ano). Cando o gobernador de Oklahoma a honrou ese mesmo ano polos seus logros internacionais e a súa orgullosa identidade nativa estadounidense, Tallchief foi nomeada Wa-Xthe-Thomba ("Muller de dous mundos").

En 2022, a figura de Maria Tallchief foi a elixida como protagonista de dúas moedas estadounidenses de 2003: por unha parte a quinta da serie dun cuarto de dólar da serie Mulleres Americanas, dedicada ás mulleres máis representativas da historia dos Estados Unidos, e por outra banda a moeda dun dólar da serie Sacagawea correspondente a ese ano, dedicada á contribución dos indios ao ballet nese país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La bailarina que enamoró a Balanchine. Obituario El País
*The Ballerina Gallery - Maria Tallchief
Aeroporto internacional Bauerfield

O **aeroporto internacional Bauerfield**  é un aeroporto situado en Port Vila, Vanuatu. Trátase dun aeroporto relativamente pequeno en tamaño, pero a súa pista ten a capacidade e lonxitude para aceptar reactores como o Airbus A330. Serve como centro de conexións para a aeroliña nacional de Vanuatu, Air Vanuatu.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Aeroporto de Aracaju

O **aeroporto de Aracaju-Santa María**  é un aeroporto que serve á cidade brasileira de Aracaju. Está operado por Infraero. No ano 2017 usaron o aeroporto un total de 1 225 789 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Alan Rollinson

**Alan Rollinson**, nado en Walsall Staffordshire) o 15 de maio de 1943, é un expiloto de automobilismo inglés.

## Traxectoria
Entrou nun Gran Premio do Mundial de Fórmula Un, o Gran Premio do Reino Unido de 1965, cun Cooper T71/73 pero non conseguiu cualificar. Competiu con máis éxito noutras fórmulas, incluíndo a Fórmula 5000.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
Dzidra Smiltēna

**Dzidra Smiltēna**, nada en Riga en 1947, é unha documentalista letoa.

## Obra
Smiltēna traballou para a televisión letoa. Dirixindo programas, crítica de cine e curtametraxes para ese formato. Publicou once documentais duranta a súa carreira e traballou co recoñecido actor letón Gunars Cilinskis. 

A súa obra documental fala da transición causada pola recuperación da independencia do país e do tecido social, relixioso e industrial de Letonia na súa época. Fala da industria madeireira en ”Tehnika kokapstrādei”, ”Jūras vilnis” percorre o proceso dos pescadores letóns asumindo o control das súas empresas durante a chegada da independencia e ”Lūgšana krustā” conta a historia do bispo Boleslavs Sloskans que loitou contra as deportacións a Siberia.

### Ligazóns externas 
* Dzidra Smiltēna, Traxectoria
Chris Lawrence

**Christopher J. Lawrence**, nado en Ealing (Londres) o 27 de xullo de 1933 e finado en Herefordshire o 13 de agosto de 2011 foi un expiloto de automobilismo inglés.

## Traxectoria
Participou regularmente na carreira das 24 Horas de Le Mans e en dous Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, pilotando un Cooper - Ferrari, debutando o 16 de xullo de 1966. Non logrou puntos de campionato.

Lawrence máis tarde fundou a compañía baseada en Londres LawrenceTune, construtores do Morgan +4 Super Sports (versión carreiras).

Lawrence tamén foi o responsable de deseñar a serie de Deep Sanderson de coches deportivos e de carreiras.

Morreu de cancro a idade de 78 anos.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
Zenit-2

**Zenit-2** foi un lanzador pesado soviético e despois ruso con contribución ucraína adicado principalmente a lanzar satélites militares. Foi usado desde o cosmódromo de Baikonur.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Zenit-2M
*Zenit-3
*Zenit-3SL
Al Pease

**Victor "Al" Pease** nado en Darlington (Inglaterra) o 15 de outubro de 1921 e finado en Sevierville o 4 de maio de 2014, foi un piloto británico-canadense.

## Traxectoria 
Creceu en Inglaterra, ingresou no exército británico de mozo, servindo na India, Rodesia e Exipto. Despois do seu servizo emigrou aos Estados Unidos e ao Canadá na dñecada de 1960; logo dunha breve carreira como ilustrador, dedicouse a competir en automobilismo.

## Traxectoria 
Participou en tres Grandes Premios da Fórmula 1, debutando o 27 de agosto de 1967. É o único competidor descualificado dunha carreira no Campionato do Mundo, o Gran Premio do Canadá de 1969, por ser demasiado lento. Foi descalificado tras unha serie de incidentes en pista, o último involucrou ao plioto Matra Jackie Stewart. En resposta, o propietario de Matra, Ken Tyrrell, reclamou aos comisarios e tivo que descualificar a Pease. No momento, completara 22 voltas nun auto pouco competitivo mentres os líderes completaran 46. A súa andaina na Fórmula Un limitouse a tres Grandes Premios canadenses, resultando unha non clasificación (1967, terminando 43 voltas por detrás dos líderes), un fallo na saída (problemas do motor en 1968) e unha descualificación (1969).

A pesar da breve duración da súa carreira na Fórmula Un, Pease tivo un grande éxito nas competicións deportivas automobilísticas nacionais do Canadá, e foi declarado membro do Canadian Motor Motorsport Hall of Fame en 1998.

Morreu o 4 de maio de 2014 na súa casa en Tennessee.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biography at Canadiandriver.com
Total Recall (filme de 2012)

***Total Recall*** é un filme estadounidense de 2012 dirixido por Len Wiseman. O guión, escrito por Kurt Wimmer e Mark Bomback, baséase no filme homónimo de 1990, que foi inspirado pola historia curta de 1966 "We Can Remember It for You Wholesale" de Philip K. Dick. Está protagonizado por Colin Farrell, Kate Beckinsale, Jessica Biel, Bryan Cranston, Bokeem Woodbine, John Cho e Bill Nighy. Ó contrario que o filme orixinal, está ambientado nunha Terra distópica, e non en Marte, e trata máis temas políticos. O filme mestura influencias estadounidenses e asiáticas, especialmente na ambientación das dúas poboacións dominantes das nacións estado da historia: a Unión Federal de Gran Bretaña (Europa Occidental) e a Colonia (Australia).

## Personaxes 
* Colin Farrell como Douglas Quaid/Carl Hauser
* Kate Beckinsale como Lori Quaid
* Jessica Biel como Melina
* Bryan Cranston como Chancellor Vilos Cohaagen
* Bokeem Woodbine como Harry
* Bill Nighy como Matthias Lair
* John Cho como Bob McClane
* Steve Byers como Henry Reed
* Dylan Scott Smith como Hammond

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Chappie (filme)

***Chappie*** (estilizado como ***CHAPPiE***) é un filme estadounidense de 2015 dirixido por Neill Blomkamp. Está protagonizado por Sharlto Copley, Dev Patel, Jose Pablo Cantillo, Sigourney Weaver e Hugh Jackman. Watkin Tudor Jones e Yolandi Visser do grupo surafricano Die Antwoord interpretan representacións ficticias deles mesmos. O filme, ambientado e rodado en Xohanesburgo, conta a historia dun robot con intelixencia artificial que é capturado por unha banda de delincuentes.

## Personaxes 
* Sharlto Copley como Chappie
* Dev Patel como Deon Wilson
* Ninja como Ninja
* Yolandi Visser como Yolandi
* Jose Pablo Cantillo como Amerika
* Sigourney Weaver como Michelle Bradley
* Hugh Jackman como Vincent Moore
* Brandon Auret como Hippo
* Anderson Cooper como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Ata que te encontrei

***Ata que te encontrei*** (en ) é un filme de 1997 dirixido por Scott Winant. O guión, escrito por Winnie Holzman, conta as vidas paralelas de dúas persoas ata que finalmente converxen. Está protagonizado por Jeanne Tripplehorn, Dylan McDermott, Sarah Jessica Parker e Jennifer Aniston.

Estreouse en galego o 18 de febreiro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
*Jeanne Tripplehorn como Gwen Moss
**Yvonne Zima como Gwen (con 7 anos)
**Madeline Zima como Gwen (con 12 anos)
*Dylan McDermott como Nick Dawkan
**Kellen Fink como Nick (con 7 anos)
**Joshua Rubin como Nick (con 12 anos)
*Sarah Jessica Parker como Francesca Lanfield
*Jennifer Aniston como Debbie
**Amanda Fuller como Debbie (con 13 anos)
*Craig Bierko como Jon Haas
*Christine Ebersole como Beebee Moss 
**Janel Moloney como Beebee (con 25 anos)
*Michael Tucker como Saul Moss
**John Plumpis como Saul Moss (con 25 anos)
*Michael Moertl como Dean
*Karen Allen como Betty Dawkan 
*Kale Browne como Vince Dawkan
*Alice Drummond como Harriet 
*Ken Olin como Gregory
*Patrick Malahide como Timo
*Nina Foch como Sophia Monroe
*Reg Rogers como Bob
*Susan Walters como Robin
*Kasi Lemmons como Angenelle
*Steve Antin como Kevin
*Richard Fancy como Murdstone
*Earl Carroll como Heep
*Ian Gomez como Scott
*Matt Roth como Todd
*Karen Mayo-Chandler como Awful Truth Woman
*Anthony Guidera como Maitre D'
*John Hawkes como Gawayne
**Alexa Jago* como Suzanne
*Jack Kruschen como Mr. Katz
*Danielle Keaton como Chelsea
*Julio Oscar Mechoso como Mover
*Tiffany Paulsen como Tiffany
*William Utay como Paul Pullman
*Annabelle Gurwitch como muller no baño

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes