Phacochoerus

***Phacochoerus*** é un xénero de mamíferos artiodáctilos da familia Suidae propio de África, xeralmente chamados xabarís verrugosos ou facóqueros, cuxas especies se caracterizan por ter cabeza grande, corpo en forma de barril e características verrugas na face, o que lles deu o apelativo do seu nome común de "verrugoso" que teñen en diversos idiomas.
[miniatura|*[Phacochoerus africanus*, é a especie máis estendida do xénero]]

## Taxonomía 
É o único xénero da subfamilia **Phacochoerinae**. Recoñécense dúas especies:
**Phacochoerus africanus*
**Phacochoerus aethiopicus*
Estas dúas especies antes eran consideradas unha soa co nome *Phacochoerus aethiopicus*, pero hoxe este nome resérvase para a especie que hoxe ten unha distribución máis oriental e reducida (só en parte do corno de África), mentres que a especie máis esendida (de leste a oeste da África subsahariana) é *Phacochoerus africanus*.

## Distribución xeográfica 
As especies *Phacochoerus africanus* e *Phacochoerus aethiopicus* habitan en África, ao sur do Sáhara. Prefiren as sabanas áridas e húmidas, evitando as zonas máis desérticas, bosques e montañas. Ao contrario que os demais súidos, os *Phacochoerus* toleran ben a aridez e as temperaturas elevadas. *P. aethiopicus* habita no norte de Kenya, Etiopía e Somalia (a subespecie que vivía en Suráfrica está extinguida). *P. africanus* ten unha área moito maior que abrangue a maior parte das zonas da África subsahariana nun cadro que tería como esquinas Senegal, Etiopía, Angola e Mozambique, excluíndo partes de África central e do corno de África e da costa occidental.

## Status 
Ámbas as especies son bastante comúns, aínda que a distribución xeográfica de *P. aethiopicus* é menor, e a IUCN aígnalles o status "Pouco preocupante". Porén, unha das subespecies que se nominaran da especie *P. aethiopicus*, que vivía no sur de África, chamada *Phacochoerus aethiopicus aethiopicus* considérase extinta desde o século XIX.

## Características e comportamento 
miniatura|Cranio
Posúen unha cabeza grande con verrugas características, distribuídas por pares. Os ollos están situados no alto da cabeza para vixiar mellor os posibles depredadores, como o león ou o leopardo. O fociño é longo e del sobresaen dous pares de cairos, que se usan para escavar e para defenderse. Os cairos miden de 25,5 a 63,5&nbsp;cm de longo nos machos e son menores nas femias. O corpo é grande e as patas curtas. A pesar diso, é un bo corredor. Posúe un rabo razoablemente longo, que mantén en posición ergueita mentres corre. O adulto pesa entre 50 e 100&nbsp;kg. A altura na cruz é duns 75&nbsp;cm. Aínda que o corpo está cuberto de sedas, visto a distancia o seu corpo e cabeza parecen espidos, e só destaca unha crista de pelos no dorso e penachos na face e rabo.

Aliméntanse esencialmente de herba ou raíces, bulbos e tubérculos que escavan co fociño. Ocasionalmente tamén comen pequenos animais.

Os machos loitan polas femias en combates violentos. A xestación dura 175 días, tralos cales nacen normalmente catro crías, que son destetadas aos dous meses. As crías permanecen a carón da nai ata o parto seguinte.

Como todos os porcos, usa o barro para refrescarse e protexerse de parasitos e insectos. Viven en pequenos núcleos familiares compostos por unha femia e as súas crías. Os machos viven sós. Malia que son bos cavadores, non constrúen as súas propias toqueiras: prefiren vivir nas que son abandonadas por outros animais, como o porco formigueiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* d'Huart, J.P. & Grubb, P. (2005). [Guía fotográfica das diferenzas entre *P. africanus* e *P. aethiopicus*.](http://data.iucn.org/themes/ssc/sgs/pphsg/Suiform%20soundings/Newsletter%205(2).pdf) Suiform Soundings 5(2): 4-8.