open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O Gran Compadre

***O Gran Compadre*** foi unha serie web galega, escrita e dirixida por Roberto Conde e emitida entre xaneiro e abril de 2013. Durante os meses de emisión tivo unha media de 6.000 espectadores en Youtube.

## Características
Presentouse coma o primeiro *reality show* 100% galego no que seis mozos e mozas galegos –que representan o espectro ideolóxico do país– convivirían nunha casa durante sesenta días para acadar un premio que cambiará a historia do país: converterse en Director/a Xeral de Xuventude da Xunta de Galicia.

En realidade tratábase dun falso reality show totalmente guionizado e os concursantes eran actores na súa maioría non profesionais. Mais unha campaña de promoción previa na que non se dicía quen estaba detrás do proxecto fixo que moita xente pensase que se trataba dunha campaña de vídeo viral feita por algunha organización política, a Televisión de Galicia ou a propia Xunta de Galicia.

O falso reality foi conducido polo extravagante presentador “Gay Oso”, tamén coñecido coma o “Transexual dos Ancares” e interpretado por Iago García. Pretendíase obrigar a convivir a seis mozos con ideoloxías políticas confrontadas para propiciar intensos debates de actualidade e interese para a mocidade. Conspiracións políticas, atraccións fatais, estratexia, debate ideolóxico, temas do país, supervivencia...

O Gran Compadre representou un formato audiovisual innovador, onde se mesturaba a linguaxe do reality show e da ficción televisiva usando Internet e os medios sociais para, a través da comedia, facer unha campaña viral  que espertase o debate político na mocidade galega, á que se pretendía satirizar, criticar, louvar e concienciar. O lema do programa era: “Tomemos en serio a revolución, pero non nos tomemos en serio a nós mesmos”.

## Personaxes
***Silvana**, moza liberal-fashion de Sanxenxo (Uxía G. Morán)
***Moncho**, tradicionalista vividor do Carballiño (Adrián Novoa)
***Lorena**, hippy altermundista de Betanzos (Carmen Alvarado)
***Brais**, nacionalista moderno de Monforte de Lemos (Fernando Conde)
***Marta**, independentista de Moaña (Lucía Cortiñas)
***Alberto**, indignado parado da Coruña (Roberto Roget)

A audiencia votou pola persoa gañadora, que resultou ser Moncho, por unha escasísima marxe de votos sobre Marta, a independentista. O recibimento popular de Moncho fíxose en Ourense o 6 de abril, onde nunha gala presentada por Gay Oso (Iago García) estiveron tódolos personaxes. O grupo The fakes puxo o punto final á experiencia audiovisual do Gran Compadre.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*https://web.archive.org/web/20140505162713/http://www.grancompadre.eu/(https://web.archive.org/web/20140505162713/http://www.grancompadre.eu/)
Firelight

**Firelight** é unha banda folk de Malta que representará a Malta no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Coming Home*".

## Membros 
* Michelle Mifsud – voz, piano, percusión
* Richard Edward Micallef – voz, guitarra acústica
* Tony Polidano – Voz, baixo
* Daniel Micallef – guitarra acústica, guitarra eléctrica
* Leslie Decesare – batería, percusión, harmónica
Vilija Matačiūnaitė

**Vilija Matačiūnaitė** é unha cantante e actriz lituana que representará a Lituania no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Attention*" en Copenhague, Dinamarca.

## Discografía 
* Mylėk (2006)
* Attention! (2014)

## Filmografía 
* Mano mylimas prieše (2010) - co rol de Miglė, protagonista.
Axel Hirsoux

**Axel Hirsoux** é un cantante belga que representará a Bélxica no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Mother*". Gañou o Eurosong con máis do 50% dos televotos e 4 doces do xurado profesional.

## Discografía
### Sinxelos
* 2014 - "*Mother*"
Teo (cantante)

**Juryj Vaščuk** (en ) é un cantante belaruso que representou a Belarús no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Cheesecake*" en Copenhague, Dinamarca. TEO tamén participou na preselección belarusa para representar a Belarús no Festival de Eurovisión 2009 como Juryj Vaščuk en dueto con Anna Blagova.

## Notas
Cristina Scarlat

**Cristina Scarlata** é unha cantora moldova que representará a Moldova no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Wild Soul*" en Copenhague, Dinamarca.

## Notas
Sergej Ćetković

**Sergej Ćetković** (Podgorica, 8 de marzo de 1976) é un cantante montenegrino que representou a Montenegro no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "*Moj svijet*" en Copenhague, Dinamarca.
200px|miniatura

## Discografía 
* Kristina (2000)
* Budi mi voda (2003)
* Kad ti zatreba (2005)
* Pola moga svijeta (2007)
* 2 minuta (2010)
* Moj svijet (2014)

## Notas
The Shin

**The Shin** (xeorxiano: შინ) é unha banda jazz-folk xeorxiano formada en Alemaña no ano 1998. A música de The Shin é unha mestura de folk xeorxiano e música moderna con jazz, música oriental e flamenco.

O grupo representará a Xeorxia no Festival de Eurovisión 2014 xunto a Mariko Ebralidze coa canción "*Three Minutes to Earth*".

A palabra *Shin* significa literalmente en xeorxiano *fogar* ou *volvendo ao fogar*.

## Discografía 
## Notas
Akihiko Hoshide

, nado en Setagaya, Tokyo o 28 de decembro de 1968, é un enxeñeiro e astronauta xaponés da JAXA. O 30 de agosto de 2012, Hoshide converteuse no terceiro astronauta xaponés en camiñar no espazo.

## Carreira de astronauta 
[esquerda|miniatura|Hoshide tirando unha foto no espazo nunha actividade extravehicular (EVA) o 5 de setembro de 2012, co [Sol nas costas.]]
En febreiro de 1999, Hoshide foi seleccionado pola NASDA (hoxe JAXA) como un dos tres astronautas xaponeses candidatos da Estación Espacial Internacional (EEI). Comezou o programa de adestramento básico da EEI en abril de 1999 e converteuse en astronauta en xaneiro de 2001. Dende abril de 2001, participou no adestramento avanzado da EEI, e ademais colaborou no desenvolvemento do sistema de hardware do Módulo Experimental Xaponés Kibō e no vehículo de transferencia H-II (VTH).

En maio de 2004, completou o seu adestramento como enxeñeiro de voo da Soiuz-TMA no Centro de Adestramento de Cosmonautas Iuri Gagarin en Star City, Rusia, e despois trasladouse ó Centro Espacial Lyndon B. Johnson. Asemade, completou o adestramento de candidato a astronauta da NASA e foi asignado á tripulación do STS-124, o segundo dos tres voos que lanzaron compoñentes á Estación Espacial Internacional para completar o laboratorio Kibō en maio de 2008.

Despois de regresar á Terra  STS-124, Hoshide dedicouse a dar charlas a estudantes sobre a súa misión espacial. Visitou colexios como o Assumption St. Bridget School e o Instituto Thomas Jefferson de Ciencia e Tecnoloxía.

Posteriormente volvería á Estación Espacial Internacional o 15 de xullo de 2012 na Soiuz TMA-05M. Durante a súa estadía, gravou a primeira actuación de voz no espazo para un cameo no episodio 31 da serie de animación *Space Brothers*, que se estreou o 4 de novembro de 2012.

O seu selfie espacial de 2012 converteuse no máis famoso dos listados no 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía na NASA
Mariko Ebralidze

**Mariko Ebralidze** (xeorxiano: მარიკო ებრალიძე) é unha cantante xeorxiana que representará a Xeorxia no Festival de Eurovisión 2014 xunto a The Shin coa canción "*Three Minutes to Earth*".

## Notas
Carl Espen

**Carl Espen**, nado en Bergen o 15 de xullo de 1982, é un cantante noruegués.

## Traxectoria
Representou a Noruega no Festival de Eurovisión 2014 coa canción "Silent Storm".

## Discografía 
### Sinxelos 
* 2014 - "Silent Storm"

## Notas
Revista de Casa América-Galicia

***Revista de Casa América-Galicia*** foi unha revista editada na Coruña de 1922 a 1923.

## Historia e características 
Apareceu en setembro de 1922 como continuadora de *América-Galicia*, da que proseguiu a súa numeración retomándoa no número 21. Julio José Casal, o director e difusor da publicación, era o secretario xeral de Casa América-Galicia, unha asociación orientada ao comercio entre España e América. Na revista dábaselles publicidade á actividade consular, á entrada e saída de barcos do porto da Coruña e ás actividades dos bancos, así como á información relativa aos actos relacionados con España que tiñan lugar en distintos puntos de América. A partir do número 25 a revista pasou a ter un carácter especificamente literario e nas súas páxinas editaron as súas composicións poéticas Eladio Rodríguez González, Luís Amado Carballo, Eugenio Montes e Vicente Risco. En agosto de 1923 publicou o seu número 32 e despois cambiou o seu nome por *Alfar*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Alfar (1923)

***Alfar*** foi unha revista editada na Coruña entre 1923 e 1954.

## Historia e características 
Continuadora da *Revista de Casa América-Galicia*, comezou no número 32, en setembro de 1923 como unha publicación de creación e de vangarda dirixida por Julio José Casal. Mantivo o carácter literario da publicación anterior e pronto comezaron a aparecer colaboracións de Antón Villar Ponte, Gabriela Mistral e Juana de Ibarbourou, procurándolle á revista un carácter de fusión entre a arte galega e hispanoamericana e introducindo en España movementos de vangarda como o surrealismo ou o creacionismo, feito que a situou ao nivel doutras publicacións do seu tempo como a *Revista de Occidente*.
miniatura|Inscrición en lembranza da revista *Alfar*.
Entre os seus colaboradores estiveron as figuras principais do ultraísmo e o creacionismo (Guillermo de la Torre, Vicente Huidobro, Pedro Garfias, Jorge Luis Borges, Francisco Vighi, Benjamín Jarnés); figuras da xeración de 1898 e 1927 (Ramón Gómez de la Serna, Miguel de Unamuno, Antonio e Manuel Machado, Eugeni d'Ors, Rafael Cansinos Assens, Gabriel Miró, Rafael Alberti (presentando os seus primeiros poemas), Gerardo Diego, Jorge Guillén) e outros autores destacados do panorama nacional e internacional como Max Aub, Juan Carlos Onetti, Francisco Ayala, Azorín, Paul Éluard, César Vallejo, Oliver Selmás, José Bergamín, Antonio Noriega Varela, Castelao, Vicente Risco, Leandro Pita, Salvador de Madariaga, Santiago Casares Quiroga, Luis Amado Carballo, Manuel Azaña, Álvaro Cebreiro ou Ramón María Tenreiro. Destacou asemade polo valor das súas colaboracións no aspecto gráfico, publicando gravados e ilustracións de Pablo Picasso, Salvador Dalí, Maruxa Mallo, Juan Gris, André Breton, Sonia Delaunay, Joaquim Sunyer, Norah Borges, Pazkiewiez, Juan Esplandiú e Cándido Fernández Mazas.

O seu núcleo vertebrador constituíano intelectuais galegos (especialmente coruñeses) que defendían o sentido do europeísmo artístico e literario sen esquecer o enraizamento galego, e contaba así mesmo con colaboradores de moi diversa procedencia (ademais dos nomeados con anterioridade, foi tamén remarcable a participación de autores das literaturas canaria e catalá, e poetas portugueses traducidos ao castelán).

Julio José Casal deixou a dirección despois do número 60, en 1926, e logo dun tempo sen publicarse, foi substituído por Juan González del Valle na reaparición da revista en xullo de 1927. Dous anos despois Julio José Casal volveu facerse cargo da dirección, na que estivo ata o seu falecemento en 1954 (ano da publicación do número 91 da revista, o derradeiro, no Uruguai).

## Edicións facsímiles 
En 1983 Edicións Nós da Coruña realizou un facsímile de Alfar, baixo a dirección de César Antonio Molina, concibido en cinco tomos e do que o quinto non chegou a publicarse debido a problemas económicos. Un ano despois, Sotelo Blanco Edicións encargouse de publicar completa a edición facsímile.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Utopía

A **utopía** é a idea ou representación dunha civilización ideal, fantástica e imaxinaria, referíndose a unha cidade ou a un mundo paralelo ao actual. É un termo que vén do grego e significa "bo lugar que non existe". Foi inventado por Thomas More, un escritor inglés e humanista, que estaba impresionado polas narracións extraordinarias de Américo Vespucio sobre a illa de Fernando de Noronha. More dixo que nesa illa podíase construír unha civilización perfecta e debido a isto escribiu un libro titulado *Libellus, de optimo reipublicae statu, deque nova insulta Vtopiae* no que Fernando de Noronha pasaría a ser o lugar perfecto da primeira utopía.

Utopía tamén pode considerarse como un modo optimista de ver o mundo e de ver as cousas como nos gustaría que fosen. Existen catro tipos de Utopía: a económica, a relixiosa, a política e a ambiental.

## Tipos de utopía 
### Económica 
As utopías socialistas e comunistas centráronse na distribución equitativa dos bens, con frecuencia anulando completamente a existencia do diñeiro. Os cidadáns dedícanse ás labores que máis lles agrada e que se orientan ao ben común, permitíndolles contar con moito tempo libre para cultivar as artes e as ciencias.

As utopías capitalistas ou de mercado libre centrábanse na libre empresa, nunha sociedade onde todos os habitantes teñan acceso á actividade produtiva, e algúns (ou incluso ningún) a un goberno limitado ou mínimo. Alí os homes produtivos desenvolven o seu traballo, a súa vida social, e as demais actividades pacíficas en liberdade, apartados dun Estado intromisorio e espoliador. Relaciónanse en especial ao ideal do liberalismo.

### Relixiosa 
A visión que tiñan tanto no islam como no cristianismo respecto ao paraíso é a dunha utopía, en especial nas manifestacións populares: a esperanza dunha vida libre de pobreza, pecado ou de calquera outro sufrimento, máis alá da morte. Nun sentido similar, o nirvana do budismo pódese asemellar a unha utopía. As utopías relixiosas son concibidas principalmente coma un xardín das delicias, unha existencia libre de toda preocupación con rúas cubertas de ouro, nunha gozosa iluminación con poderes case divinos.

### Política 
Unha utopía global de paz mundial é con frecuencia considerada un dos finais da historia posiblemente inevitables.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Utopía e distopía na literatura
María Loureiro García

O nome de **María Loureiro García** pode referirse a:
***María Loureiro García**, economista e investigadora galega (n. 1972);
***María Loureiro García**, política galega (n. 1981).
Televoto

O **televoto** () é un proceso propio da televisión que permite á audiencia participar nunha emisión televisiva a través de chamadas telefónicas ou SMS, para escoller entre os candidatos ou artistas, que serán eliminados ou cualificados. Este proceso é o principio do financiamento e explotación da maioría dos programas de telerrealidade, e outros concursos de música, como o Festival da Canción de Eurovisión.

## Historia
As primeiras aplicacións do televoto son a partir da primeira metade da década de 1990, e o Festival de Eurovisión foi un dos primeiros concursos de canto en adoptar este sistema de votación para determinar o gañador do concurso, substituíndo o xurado e dende o 2009 cun 50 % de xurado e o outro 50 % de televoto.
Mosteiro de San Cibrao de Montecubeiro

O **mosteiro de San Cibrao** foi un mosteiro medieval situado na parroquia de Montecubeiro, no concello de Castroverde. Consérvase en ruínas, agás o edificio da igrexa.

## Historia
Ten orixe nos séculos XII-XIII e pertenceu á orde de San Bieito. A finais do século XV incorporouse ó convento de San Domingos de Lugo.

Estaba formado polo templo, o claustro e as dependencias dos monxes. O claustro está en ruínas. Na porta do patio exterior consérvase un chamador de ferro, cun martelo en forma de can e a cruz dominica. A igrexa foi reconstruída no ano 1787, cunha ampla nave con teito de madeira a dúas augas, e unha sala frontal no que se conserva unha primitiva pía bautismal. No interior hai un retablo con columnas salomónicas, e outros tres retablos laterais.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Foro de San Cibrao Montecubeiro 1643.jpg|Foro do ano 1650.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*San Cibrao de Montecubeiro en Proxecto ARGA
*Pardo Villar, A.: "El convento de Santo Domingo de Lugo (Notas históricas)". *Boletín da Real Academia Galega* nº 281-284.
Capitanía Xeneral de Venezuela

A **Capitanía Xeneral de Venezuela** foi unha entidade territorial ultramarina das Indias, integrante do Imperio español, establecida pola Coroa española durante o seu período de dominio americano, que abarcaba un territorio similar ao da actual Venezuela.

Foi creada en 1777 para dotar de máis autonomía á provincia de Venezuela, que antes estaba baixo a xurisdicón do Vicerreinado de Nova Granada e da Audiencia de Santo Domingo, como parte da Reforma borbónica e sentou as base para a futura nación de Venezuela, en particular pola orientación da Provincia de Maracaibo cara a Caracas.

Foi gobernada por distintos Capitáns Xenerais, exceptuando un breve período cando gobernou a Xunta Suprema de Caracas tras da renuncia de Emparan ata marzo de 1811.
Julio José Casal

**Julio José Casal**, nado en Montevideo o 18 de xuño de 1889 e finado na mesma cidade o 7 de decembro de 1954, foi un poeta e crítico uruguaio.

## Traxectoria 
Foi cónsul do Uruguai en La Rochelle (Francia) en 1909 e na Coruña de 1913 a 1927. Na Coruña foi secretario xeral de Casa América-Galicia, unha asociación orientada ao comercio entre España e América e fundou e dirixiu a *Revista de Casa América-Galicia* e *Alfar*. Un dos máis coñecidos críticos do Uruguai, foi autor da antoloxía *Exposición de la poesía uruguaya*. A súa filla Selva Casal é tamén unha recoñecida poeta.

## Obras 
[miniatura|Inscrición en homenaxe de Casal e da revista *Alfar* na [rúa Real (A Coruña)|rúa Real da Coruña.]]
* *Regrets* (poesía), Madrid, 1910.
* *Allá lejos* (poesía), Madrid, 1912.
* *Cielos y llanuras* (poesía), Madrid, 1914.
* *Nuevos Horizontes* (poesía), Madrid, 1916.
* *Huerto maternal* (poesía), Madrid, 1919.
* *Humildad* (poesía), Madrid, 1921.
* *56 poemas* (poesía), Madrid, 1921.
* *Árbol* (poesía), A Coruña, 1925.
* *Colina de la música* (poesía), Montevideo, 1933.
* *Exposición de la poesía uruguaya desde sus orígenes hasta 1940* (antoloxía), Montevideo, Claridad, 1940.
* *Cuaderno de otoño* (poesía), Buenos Aires, Losada, 1947.
* *Recuerdo de cielo* (poesía), Montevideo, 1949.
* *Rafael Barradas* (ensaio), Buenos Aires, Losada, 1949.
* *Distante álamo* (poesía), Montevideo, 1956.
* *Poesía*, Montevideo, Aquí Poesía, 1964.
* *Antología de prosa y poesía*, Montevideo, 1966.

## Notas
Carmen Caramés

**María Carmen Caramés Gorgal**, nada en Santa Comba en 1966, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Residente en Santiago de Compostela desde os 14 anos de idade. Estudou Filosofía e Ciencias da Educación na Universidade de Santiago de Compostela e traballa como profesora.

## Obra 
* *Días de namorar* (2009). Concello de Bueu
* *Cuarto minguante* (2009). Instituto de Estudos Miñoranos.  II Premio de poesía Victoriano Taibo.
* *Dos días escuros* (2015). Vigo: Xerais. XVII Premio de poesía Johán Carballeira. Traducida ao castelán por Ed. Torremozas en 2012. 
* *As idades perdidas* (2017). Ferrol: Ed. Embora. XXI Premio de poesía Avelina Valladares.
* *A madriña* (2018). Silleda: Edicións Fervenza.
* *Da casa, do mar e das ausencias* (2019). A Coruña: Medulia. Premio Eduardo Pondal.
* *A casa da mina* (2022). Fundación Vicente Risco. ISBN 9788412560015.
* *Todo o que doe* (2024). Vigo: Xerais. 78 páxs. ISBN 978-84-1110-562-0. ePub: ISBN 978-84-1110-567-5.

### Castelán 
* *De tu tacto* (2022). Ed. Pre-Textos.

### Obras colectivas 
* *Póquer de d(r)amas*, Ed. Rinoceronte, 2011.

## Premios 
* 1º Premio do Certame Rosalía de Castro do Centro Galego de Santander en  2004, por *Escolma*.
* Accésit no X Certame de poesía Francisco Añón en 2006 por *Nas marxes do tempo* .
* XII Certame Literario Manuel Oreste Rodríguez López en 2007 por *No nome da nai* .
* II Premio de poesía Victoriano Taibo en 2009, ex aequo por *Cuarto minguante*.
* XVII Premio de poesía Johán Carballeira en 2014 por *Dos días escuros*.
* XXI Premio de poesía Avelina Valladares en 2017 por *As idades perdidas.*
* I Premio de Poesía Eduardo Pondal en 2019 por *Da casa, do mar e das ausencias*.

* XXXIX Premios Literarios Cidade de Valencia: Premio Juan Gil-Albert de poesía en castellano, con *De tu tacto,* 2021

* XXII Premio Vicente Risco de Creación Literaria pola novela *A casa da mina* en 2021.
* III Premio Literario Pinto e Maragota en 2023 polo poemario *Todo o que doe*.
* V Premio Relatos de Muller Matilde Bares por *Días de namorar*.
* VII Premio Relatos de Muller Matilde Bares por *Lola*.
* XXXIV Premio Modesto R. Figueiredo, mención por *Ai, padriño!*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Célula B de memoria

[miniatura|220px|dereita|Os linfocitos B son células do sistema inmunitario que producen [anticorpos contra os microbios invasores. Forman células con memoria que lembran o mesmo patóxeno para unha produción de anticorpos rápida en futuras infeccións.]]
As **células B de memoria** (ou con memoria) ou **linfocitos B de memoria** son un subtipo de células B que se forman durante unha infección primaria. Son células de vida longa non efectoras (non interveñen na resposta e permanecen inactivas), que lembran o antíxeno e actúan na resposta secundaria, activándose e diferenciándose en células produtoras de anticorpos, se ese mesmo antíxeno aparece por segunda vez. Nas células de memoria B e T está baseada a memoria inmunolóxica e o mecanismo da vacinación.

## Resposta primaria, parátopos e epítopos 
Ao inicio da primeira resposta (resposta primaria) a unha infección contra un determinado antíxeno, as células virxes que responden a eles (que nunca antes foron expostas a un antíxeno) sofren unha selección clonal para producir unha colonia de células específicas para ese antíxeno. A maioría deses clons diferéncianse en células plasmáticas, tamén chamadas células B efectoras produtoras de anticorpos, que atacan e intentan eliminar a infección. O resto dos clons non sofren esa diferenciación, senón que permanecen como células B de memoria, que poden vivir moitos anos, como media 10 anos.

O anticorpo producido por un clon (grupo de células xeneticamente idénticas) de células B teñen un parátopo exclusivo dese clon (o parátopo é a secuencia de aminoácidos do extremo dos anticorpos que se une ao epítopo do antíxeno). Isto permite que se una con grande afinidade ao epítopo ao que é específico.

Cada vez que as células son inducidas a proliferar debido a unha infección, a rexión xenética que codifica o parátopo sofre mutacións espontáneas cunha frecuencia de aproximadamente 1 cada 1600 divisións celulares (o cal é unha frecuencia alta comparada con outras células, que teñen unha frecuencia de 1 en cada 106). Este proceso denomínase hipermutación somática.

## Resposta secundaria e memoria 
Todos estes eventos ocorren nos centros xerminais dos folículos linfoides dos ganglios linfáticos.

Algúns dos parátopos resultantes (e das células que os elaboran) teñen unha maior afinidade polo antíxeno (concretamente polo epítopo) e é máis probable que proliferen que outras.

Ademais, con cada exposición ao antíxeno, o número de clons diferentes que responden ao mesmo antíxeno increméntanse (resposta policlonal), e persisten un maior número de células de memoria. Así, as características distintivas da resposta secundaria humoral son unha produción de anticorpos máis forte e específica (basicamente consistente nunha maior cantidade de moléculas de anticorpo).

O feito de que todas as células dun só clon elaboren só un parátopo e que as células de memoria sobrevivan durante longos períodos é o que fai que a resposta inmunitaria teña unha "memoria". Este é o principio que está detrás da vacinación e administración de doses de recordo das vacinas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Célula T de memoria
América-Galicia

***América-Galicia*** foi unha revista editada na Coruña entre 1921 e 1922.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista Comercial Ilustrada Hispanoamericana*, apareceu en 1921 como continuadora do *Boletín de Casa América-Galicia* de 1920. Revista mensual órgano da asociación rexional hispanoamericana Casa América-Galicia. Constaba de vinte páxinas nas trataba asuntos de interese para Galicia e para América. Entre os seus colaboradores figuraron Lois Peña Novo e Ramón Cueto Noval. A partir do número 21, de setembro de 1922, pasou a denominarse *Revista de Casa América-Galicia*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Alfar (1923)
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Dragóns na mitoloxía grega

[miniatura|320px|**[Cadmo e o dragón**; detalle dunha crátera do Museo do Louvre.]]
Os **dragóns** (δράκων, *drákōn* do verbo δέρκομαι (*dérkomai* : ver, ollar ou fitar) son unhas criaturas das antigas mitoloxías grega e latina con aparencia de cobras. A diferenza dos dragóns medievais, estes non poden ser asimilados, non teñen patas, nin ás e tampouco son quen de botar lume. 
Nos mitos, estas criaturas monstruosas adoitan ser consagradas polos deuses como gardiáns de tesouros e lugares sagrados. O termo drákōn dos textos gregos refírese ó mesmo tempo á cobra xigante e ó gardián. Este dobre senso salienta o papel de vixilancia atribuído a estas criaturas míticas.

É preciso diferenciar ben os *drákontes* da mitoloxía grecolatina dos dragón do imaxinario popular actual. Os textos antigos describen ós *dragóns* como cobras de gran tamaño que posúen un atributo fabuloso e característico que os diferencia, como un sopro envelenado ou un gran número de testas. Estas criaturas tamén poden ser citadas nos textos antigos polo nome d'ὄφις (*óphis*): *cobra* en grego. Deste xeito, na *Teogonía* de Hesíodo, Ladón é chamado pola perífrase δεινὸν ὄφιν, *cobra terrible *.

## Notas
Club Deportivo Lealtad

O **Club Deportivo Lealtad** é un club de fútbol español do concello de Villaviciosa, en Asturias. Foi fundado en 1918 e compite na Segunda División B. O seu campo é o Estadio Les Caleyes, con capacidade para 3.000 espectadores.

## Historia 
O equipo foi fundado en abril de 1918 e ao ano seguinte dáse de alta na Federación Asturiana de Fútbol. Ata o ano 1990 xogou en categorías rexionais. O seu maior éxito deportivo foi o ascenso a Segunda División B na campaña 1997/98, dirixidos por Marcelino García Toral, aínda que descendeu de categoría a tempada seguinte. O ascenso produciuse tras eliminar na liguilla ao Betanzos CF, á Gimnástica Segoviana CF e ao Real Madrid C. 

O 25 de maio de 2014 conseguiu un novo ascenso á 2ª B, disputando a súa segunda tempada na categoría de bronce en toda a súa historia. Xogou catro tempadas na categoría, volvendo a caer a Terceira na 2017/18. Non perdeu ningún partido de liga nas seguintes dúas tempadas, nas que acabou primeiro e xogou dúas fases de ascenso, logrando subir de categoría no segundo dos intentos. Xa de volta en Segunda B o Lealtad entrou na historia do fútbol español ao alongar a súa xeira de partidos de liga consecutivos invicto ata os 69, superando a marca de 67 do CD Ourense dos anos 60. Foi o Numancia quen conseguiu derrotar ao Lealtad en novembro de 2020, dous anos e medio despois da súa anterior derrota en liga.

## Uniforme 
***Primeiro uniforme**: camiseta negra cunha franxa diagonal branca, pantalón branco e medias negras.
***Segundo uniforme**: camiseta branca e pantalón negro e medias brancas.

## Estadio 
Disputa os seus partidos como local no **estadio Les Caleyes**, con capacidade para 3000 espectadores. Os seus equipos de fútbol base xogan no campo Nuevo Villazón, de herba sintética.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ª B**: 6 (Incluída a 2020/21)
* **Tempadas en 3ª**: 25

### Historial na liga 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Palmarés 
***Terceira División (6)**: 1991/92, 1997/98, 1999/00, 2013/14, 2018/19, 2019/20
*Subcampión de Terceira División (2): 1992-93, 2006-07

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Xunta Suprema

O termo **Xunta Suprema** pódese referir a:

* **Xunta Suprema de Estado**, instancia de goberno de España de breve duración (1787-1792) durante o reinado de Carlos III.
* **Xunta Suprema de España e Indias**, nome que adoptou a Xunta que se formou na provincia de Sevilla o 27 de maio de 1808, que logo se integraría na Xunta Suprema Central.
* **Xunta Suprema do Reino de Galicia**, institución de goberno que actuou en 1808, e durante menos dun ano, como soberana en nome do rei Fernando VII, preso e cativo en Francia. Como as outras Xuntas provinciais da época, integraríase na Xunta Suprema Central.
* **Xunta Suprema de Estremadura**, institución liberal organizada en xuño de 1808, asumindo a autoridade en nome do rei Fernando VII, ante á súa renuncia a favor de Xosé Bonaparte. De contado, e como outras Xuntas provinciais en toda España, foi coordinada pola Xunta Suprema Central.
* **Xunta Suprema Central**, órgano de goberno de España constituído en Aranjuez durante a a ocupación francesa de España na Guerra da Independencia española. 
* **Xunta Suprema de Goberno (1808)**, órgano de rexencia instituído o 10 de abril de 1808 polo rei Fernando VII, encargada de dirixir os asuntos do reino na súa ausencia, cando tivo que viaxar a Francia convocado por Napoleón, nomeando ao seu tío Antonio Pascual como presidente. Despois da fuxida deste cara a Baiona o 4 de maio de 1808, foi presidida polo xeneral Murat, lugartenente de Napoleón en España, até a retirada do exército francés do país.
* **Xunta Suprema de Caracas** institución que gobernou a Capitanía Xeneral de Venezuela tras a renuncia forzada do Capitán Xeneral Vicente Emparan o 19 de abril de 1810 até o 2 de marzo de 1811, cando se instala o primeiro congreso constituínte.
* **Suprema Xunta Nacional Americana**, tamén coñecida como **Suprema Xunta Gobernativa de América** e como **Xunta de Zitácuaro**, consello formado respondendo á convocatoria de Ignacio López Rayón na vila de Zitácuaro (Michoacán) entre o 19 de agosto de 1811 e o ano 1813, co propósito de instituír un órgano de goberno para a nación mexicana, en tanto que non recoñecía a suxeición á estrutura vicerreinal novohispana.
* **Xunta Suprema de Andalucía**, confederación de Xuntas provinciais creada en Andalucía en 1835, no contexto do movemento xunteiro liberal xurdido en España durante os primeiros momentos da minoría de idade de Isabel II. 
* **Xunta Suprema Militar Carlista**, órgano carlista creado en 1936 para sublevarse contra o goberno da Segunda República Española.

### Véxase tamén 
* Xunta Superior de subsidios, armamento e defensa de Galicia
* Xunta Superior do Reino de Galicia
* Xunta Superior de Galicia (1836)
The Common Linnets

**The Common Linnets** é unha banda holandesa feita por Ilse DeLange e Waylon. A banda foi creada após un concerto no De Grolsch Veste Stadium e para o Festival de Eurovisión 2014.

O 25 de novembro de 2013, os Eurovision Song Contest broadcasters holandeses, AVRO, e TROS, anunciaron nunha rolda de prensa, na cal informaron do representante dos Países Baixos no Festival de Eurovisión 2014 en Copenhague, Dinamarca. A canción será "*Calm After the Storm*".
Nueve

**Nueve** foi unha canle de televisión española privada da TDT, de ámbito nacional, que emitía en dixital e operada por Mediaset España. Comezou as súas emisións o 31 de decembro do 2012 e cesounas o 5 de maio do 2014.

## Historia 
Nueve iniciou as súas emisións o 31 de decembro do 2012 os primeiros meses a programación de Nueve baseouse na emisión dun bucle diario composto por I love TV, Yo soy Bea e De buena ley. Durante os seguintes meses foi engadindo máis series como Tierra de Lobos.

### Cambio de temática 
O 15 de xaneiro do 2014 Mediaset España anunciou que cambiaría a temática da canle o 14 de febreiro, emitindo reposicións de programas e eventos do grupo audiovisual, as cales se emitían ata o momento en LaSiete. Esta última canle pasou a emitir telenovelas.

### Fin das emisións 
A canle cesou as súas emisión o 5 de maio do 2014, como consecuencia dunha sentenza xudicial do Tribunal Supremo que anulou a concesión de nove canles da TDT, debido a que foron outorgadas sen o preceptivo concurso público que rexe a Lei Audiovisual.

## Imaxe corporativa 
## Audiencias 
Evolución da cota de pantalla mensual, segundo as medicións de audiencia elaborados en España por TNS. Están en letra grosa e azul os meses en que foi líder de audiencia.

* Máximo histórico | ** Mínimo histórico

## Notas
Román García Blanes

:*Non confundir con García Blanes, franciscano do s. XIII.*

**Román García Blanes**, finado en Lugo o 23 de abril de 1900, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Colaborou en *La Aurora del Miño* e dirixiu *El Clamor de Galicia*. Foi concelleito de Lugo

## Notas
Rafael Delgado González

**Rafael Delgado González**, coñecido como **Rafa**, nado en Granada o 24 de outubro de 1932 e finado na mesma cidade o 10 de abril de 1996, foi un futbolista español. Xogaba de dianteiro e é o máximo goleador da historia do Granada, con 101 tantos marcados.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no Alhambra, pasando logo ao Recreativo Granada, filial do Granada. En 1952 debutou co primeiro equipo, co que xogou durante as seguintes catro tempadas na Segunda División, ata 1956. Na última delas (1955/56) anotou 25 goles en 28 partidos, proclamándose máximo goleador da categoría, con dous tantos máis que o segundo, Eduardo Sobrado. 

Tralo remate da liga de Segunda, fichou polo Atlético de Madrid, co que debutou xa na Copa do Xeneralísimo dese mesmo ano, marcando un gol en oitavos de final e outro nas semifinais contra o Espanyol, pero non xogou a final contra o Athletic. Debutou na Primeira División na primeira xornada da tempada 1956/57, nunha vitoria fronte ao Deportivo da Coruña en Riazor (0–4), onde tamén anotou un gol. Nesa campaña, dirixida polo adestrador Antonio Barrios, xogou 26 partidos e anotou 11 goles. Permaneceu no club madrileño até a campaña 1958–59, na que debutou na Copa de Europa fronte ao Drumcondra de Dublín.

Na tempada 1959–60 foi cedido ao Deportivo da Coruña, en Segunda División. Debutou co club coruñés no primeiro partido da campaña, nun empate fronte ao Sporting de Gijón en Riazor (1–1), e anotou os seus dous primeiros tantos na cuarta xornada, nunha vitoria fronte á Cultural Leonesa a domicilio (2–3). Ese ano a dianteira habitual do *Dépor* estaba formada por Amancio, Serafín, Veloso, Jaime Blanco e Vigo. Xogou 18 partidos de liga co Deportivo, anotando 9 goles, quedando o equipo cuarto clasificado, a 5 puntos dos postos de ascenso.

A continuación volveu ao Atlético de Madrid pero, sen sitio no equipo, acabou deixando o club e regresou ao Granada, desta vez na Primeira División. Marcou 10 goles en 17 partidos, pero non puido evitar o descenso do club. Xogou outra tempada máis co club granadino, subindo o seu rexistro anotador no club ata os 101 tantos, converténdose no máximo goleador da historia do club.

antes de fichar na tempada 1962–63 polo Plus Ultra, de Segunda División, co que descendeu ao final da tempada.

Na tempada 1963–64 firmou novamente polo Deportivo da Coruña, adestrado por Roque Olsen. Participou tan só en 5 partidos, nun ano no que a dianteira do equipo estivo formada por Loureda, Montalvo, Veloso e Lamelo. Ese ano o club coruñés quedou campión, retornando a Primeira División.

## Palmarés 
;Deportivo
* Segunda División: 1963–64.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Ribeiro, Valonga, Pol

**Ribeiro** é un lugar da parroquia de Valonga no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 36 habitantes (16 homes e 20 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valonga
### Parroquias de Pol
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pol
Tesouro de Bedoya

O **tesouro de Bedoya** é un conxunto de pezas de ouro e prata atopadas en Ferrol e conservadas no Museo de Pontevedra.

## Historia 
dereita|miniatura

dereita|miniatura
O nome do tesouro vén dado polo apelido da familia Bedoya que o atopou descoñecéndose o lugar exacto do seu achado ou procedencia. Foi atopado na década de 1940 nunha eira no lugar da Chousa, na parroquia de Doniños. Francisco Bedoya Fojo mandou limpar a leira, e o servente atopou un pequeno caldeiro de bronce con algo que brillaba no interior. O atopado foi gardado durante 10 anos no faiado da casa. O tesouro foi amosado a Xosé Filgueira Valverde, entón director do Museo de Pontevedra, que certificou a súa autenticidade. O 12 de outubro de 1953 o Museo de Pontevedra mercou o tesouro por 30.000 pesetas.

## Descrición 
O tesouro está formado por pezas de ouro de orixe castrexa e por aneis e moedas de ouro e prata da época romana:

* Un diadema de ouro;
* Dúas arracadas de ouro, de tipo arriñonado;
* Dúas arracadas de ouro, de tipo laberintiforme;
* Un anel signatario de ouro, con entalle;
* Un anel de ouro, cunha pedra (ametista) engarzada;
* Dous áureos, datados entre os anos 54 e 85 despois da era actual;
* Vinte e sete denarios de prata, datados entre os anos 63 antes da era actual a 91 despois da actual;
* Un caldeiro de bronce, o que contiña o tesouro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tesouro

### Ligazóns externas 
* O tesouro de Bedoya: análise de localización. GRUPO DE ARQUEOLOXÍA DA TERRA DE TRASANCOS. Anuario Brigantino.
* Sección de ourivería do Museo de Pontevedra
Deidades do mar da mitoloxía grega

[miniatura|250px|[Nereidas.]]
Os antigos gregos tiñan diversas **deidades do mar**. O filósofo Platón dixo dos gregos que eran coma ras sentadas arredor dunha poza, con tódalas súas cidades na costa do Mediterráneo, dende a Grecia antiga ata Asia Menor, Libia, Sicilia e o sur de Italia. Por este motivo, veneraban a unha gran cantidade de deuses acuáticos. Os deuses do mar gregos da era clásica abranguían dende os deuses primordiais e olímpicos por unha banda, ata os heroes, ctónicos ninfas, tricksters e monstros por outra.

Debido a que o mar foi un factor importante ó longo da historia grega, unha gran cantidade do pensamento moral, cosmolóxico e mitopoético envolve as súas divindades.

## Notas
Crystal Fighters

**Crystal Fighters** é unha banda de música inglesa de alternative dance, formada en Londres no 2007. O seu primeiro álbum, *Star of Love*, lanzouse en outubro de 2010 no Reino Unido e nos Estados Unidos a través de Atlantic Records en abril de 2012. O seu segundo álbum *Cave Rave*, foi estreado o 27 de maio de 2013, e o terceiro, *Everything Is My Family* foi estreado o 21 de outubro de 2016.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums remix 
* *Star of Love Remixes* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Deidades primordiais da mitoloxía grega

As **deidades primordiais** son unha serie variable de deidades que aparecen nas cosmogonías e teogonías da mitoloxía grega. Segundo os mitos, existiron nos inicios do mundo, xeralmente identificadas con elementos ou principios naturais. Esas deidades son o grupo orixinal a partir do cal descenden tódolos demais deuses. Precederon ós titáns, descendentes de Gaia e Urano.

## Hesíodo 
Segundo a *Teogonía* de Hesíodo (arredor do -700):

* Caos (baleiro, ar, *arché*) (ás veces poeticamente é feminino)
** Erebo, a escuridade (masculino) e Nicte, a noite (feminino).
** Éter, a luz (masculino) e Hemera, o día (feminino).
* Gaia, a Terra (feminino)
** Urano, o ceo (masculino).
** Ourea, as montañas (masculino).
** Ponto, o mar (masculino).
* Tártaro, o inframundo (masculino).
* Eros, a procreación (masculino).

## Outras fontes 
* Ananke, o destino (feminino)
* Chronos, o tempo (masculino)
* Hidros, as augas primixenias (masculino)
* Thesis, a creación (feminino)
* Fanes, a aparencia ou Himeros, o primoxénito (masculino, ás veces descrito como hermafrodita)
* Fusis, a natureza (feminino)
* Nesoi, as illas (feminino)
* Talasa, o mar (feminino)
* Ofión, a cobra (masculino)

## Notas
Gran Premio da Arxentina de 1979

O **Gran Premio da Arxentina de 1979** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 21 de xaneiro de 1979 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Buenos Aires. Foi a primeira carreira da tempada de .

## Resumo da carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación no campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Líderes por volta: Patrick Depailler 10 voltas (1-10); Jacques Laffite 43 voltas (11-53).
* A carreira tivo que ser reiniciada porque houbo un grande accidente na segunda nas moi rápidas eses logo da recta de boxes que eliminou a varios pilotos, incluíndo a Jody Scheckter, Nelson Piquet, John Watson, Patrick Tambay e Mario Andretti. 
* Debut na Fórmula Un para Elio de Angelis. 
* O heroe local, Carlos Reutemann remontou na pista desde o 6º posto ata o 2º, aínda que non foi suficiente para atrapar a Jacques Laffite.

* Local hero Carlos Reutemann charged through the field up from 6th to 2nd, although it wasn't enough to catch Jacques Laffite.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Eos

Na mitoloxía grega, **Eos** (do grego Ἠώς, ou Ἕως), "amencer", é unha dos titáns e a deusa da alborada, que sae cada mañá do seu fogar na beira do Océano para anunciar ó seu irmán Helios, o Sol.

Eos era filla de Hiperión e Tea e irmá de Helios e Selene (a Lúa), «que brilla sobre todos os que están na Terra e sobre os inmortais deuses que viven no amplo ceo», en verbas de Hesíodo (*Teogonía* 371-374).

A adoración da alborada como deusa foi herdada dos tempos indoeuropeos. O seu equivalente na mitoloxía romana era Aurora («Eos» é un conato do latín «Aurora» e do sánscrito (védico) Ushás ‘Aurora’, sánscrito Uṣánas ‘estela da alba, Venus’), e na mitoloxía etrusca Thesan. A alborada asociouse na relixión romana con Matuta, máis tarde coñecida como Mater Matuta e tamén asociada cos portos marítimos.

Tiña un templo no Foro Boario. O 11 de xuño celébrase a Matralia neste templo na honra de Mater Matuta.

## Notas
El Brigantino (A Coruña)

***El Brigantino*** foi un xornal editado na Coruña entre 1863 e 1881.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico literario científico e industrial*, aparece en 1863. Xurdiu para cubrir a desaparición de *Diario de La Coruña*. Entre os seus colaboradores figuraron Benito Vicetto, Federico Alejos Pita, José María Montes e Antonio de San Martín. En 1867 editou como folletín *Galicia y sus poetas*, a primeira antoloxía de poesía galega. Reapareceu en 1884 como *Semanario satírico-caricaturesco*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Los Iracundos

**Los Iracundos** é unha banda do Uruguai de new wave e rock and roll fundada na cidade de Paysandú no 1958.

## Membros 
* Eduardo Franco (falecido)
* Hugo Burgueño
* Leonardo Franco (falecido)
* Juan "Bosco" Zabalo (falecido)
* Juan Carlos Velazquez
* Jesús María Febrero (falecido)

## Discografía 
* 1963: *Stop*
* 1964: *Sin palabras*
* 1964: *Con palabras*
* 1965: *Primeros en América*
* 1966: *El Sonido de Los Iracundos*
* 1966: *Los Iracundos en Roma*
* 1967: *La juventud*
* 1967: *En Estereofonía*
* 1967: *Felicidad, Felicidad*
* 1968: *Puerto Montt*
* 1969: *La lluvia terminó*
* 1969: *La Música de Los Iracundos*
* 1970: *Los Iracundos*
* 1971: *Impactos*
* 1971: *Instrumental*
* 1972: *Agua con amor*
* 1973: *Te lo pido de rodillas*
* 1974: *Tango joven*
* 1974: *Y te has quedado sola*
* 1975: *Cada noche mía*
* 1976: *Cómo pretendes que te quiera*
* 1977: *Gol! de Los Iracundos*
* 1978: *Pasión y vida*
* 1979: *Amor y fe*
* 1980: *Incomparables*
* 1981: *Fue tormenta de verano*
* 1982: *40 grados*
* 1983: *Apróntate a vivir*
* 1984: *Tú con él*
* 1985: ''Iracundos '86*
* 1986: *20 Grandes 20*
* 1987: *La Historia de Los iracundos'
* 1987: *Dime quién... te ha enseñado*
* 1989: *La Historia de Los Iracundos: Parte 2* 
* 1990: ''Iracundos '90* 
* 1993: *Con la misma moneda* 
* 1996: *Los Iracundos* 
* 1999: *Los Iracundos de Fiesta* 
* 2000: *Los Iracundos Seguimos Cantando* 
* 2005: *Los Iracundos «Disco Azul»* 
* 2009: *Los Iracundos «según pasan los años»''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O website oficial da banda 
* Iracundomania.com
MAP (homónimos)

**MAP** pode referirse a:

## Ciencias
* MAP. Sonda espacial MAP/WMAP. Do inglés *Microwave Anisotropy Probe* (Sonda de Anisotropía de Microondas).
* Proteína asociada aos microtúbulos. Abreviada MAP, do inglés *microtubule-associated protein*.
* Proteína activada por mitóxeno (MAP, do inglés *mitogen-activated protein*), un mediador de sinalización intracelular.
* Quinase MAP. Proteína quinase activada por mitóxeno (*mitogen activated protein kinase*, MAPK).
* Metionil aminopeptidase, un encima.
* Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis, bacteria causante de paratuberculose.
* Proceso aditivo de Markov, MAP do inglés *Markov additive process*, usado en probabilidade aplicada.

## Informática e tecnoloxía
* Mobile Application Part, un protocolo de redes de telefonía móbil.
* Protocolo de fabricación automatizada, do inglés *Manufacturing Automation Protocol*. Un conxunto de protocolos de comunicación ISO.
* MAP (formato de ficheiro).
* Message Access Profile, un perfil de Bluetooth para o intercambio de mensaxes entre dispositivos
* Mapping of Address and Port, unha tecnoloxía de transmisión IPv6.

## Outros
* Médico de atención primaria: sinónimo de médico de cabeceira.
* Ministerio de Administracións Públicas (España).
* Museo de Arte Precolombiana (Cuzco, Perú).
* Maps, canción da banda estadounidense de indie rock Yeah Yeah Yeahs.
Pokémon Omega Ruby e Alpha Sapphire

***Pokémon Omega Ruby*** (en ; *Poketto Monsutā Omega Rubī*) e ***Pokémon Alpha Sapphire*** (en ; *Poketto Monsutā Arufa Safaia*) son dous videoxogos de rol de 2014, senllos remakes dos videoxogos de 2002 *Pokémon Ruby* e *Sapphire*, que tamén incúen caractertísticas de *Pokémon Emerald*. Os xogos forman parte da sexta xeración da serie de videoxogos de *Pokémon* e foron desenvolvidos por Game Freak e publicados por The Pokémon Company e Nintendo para a consola Nintendo 3DS. Foron anunciados en maio de 2014, e foron lanzados no Xapón, América do Norte e Australia o 21 de novembro de 2014, exactamente doce anos despois do lanzamento dos videoxogos orixinais *Ruby* e *Sapphire*, mentres que en Europa a data de lanzamento foi a semana seguinte. 

*Omega Ruby* e *Alpha Sapphire* recibiron polo xeral valoracións positivas por parte da crítica. Ata o 30 de setembro de 2020, os xogos venderon 14,34 millóns de copias en todo o mundo.

## Desenvolvemento 
Os fans de Pokémon estiveron especulando sobre o posible lanzamento dos remakes de ‘Ruby’ e ‘Sapphire’ durante anos, vendo múltiples referencias nos videoxogos sobre a rexión na que se desenvolve a trama, Hoenn, en *Pokémon X* e *Y*, do 2013. De feito, "Hoenn Confirmed" foi un meme moi empregado polos especuladores.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial (en xaponés)
El Brigantino (Betanzos)

***El Brigantino*** foi un semanario editado en Betanzos entre 1888 e 1889.
## Historia e características 
Apareceu o 21 de decembro de 1888, dirixido por Jesualdo Martínez Santiso. Entre os seus colaboradores figuraron José María Montes, Manuel Martínez Santiso, José Alguero Penedo, Hermenegildo Pasilde e Francisco Javier Martínez Santiso. A mediados de 1889 engadiu o subtítulo *Periódico de intereses generales* que algúns números despois transformouse en *Bisemanario de intereses generales*. Cesou a súa publicación en 1889.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca virtual de Betanzos arquivo municipal.
El Brigantino (Ferrol)

***El Brigantino*** foi un periódico editado en Ferrol entre 1866 e 1880.

## Historia e características 
Apareceu o 2 de xaneiro de 1866 como diario da revista *El Pensamiento de Galicia*; pero por dificultades como consecuencia da lexislación de imprenta, desapareceu o ano seguinte. En 1868, logo do triunfo do levantamento de setembro, Ricardo Pita imprimiu o xornal co nome de *Boletín de la Revolución*. Reapareceu en 1880 defendendo dos seus atacantes a fracción republicana radical que existía no Concello. Ricardo Pita realizou todas as tarefas de dirección, impresión e redacción. Ventura Pueyo foi redactor e tamén director. Entre os seus colaboradores figuraron Rodríguez Pridall, Daniel Rodríguez, e Loño y Casal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Germán Castro Tomé (2/1/2014). "Hace 148 años nacía "El Brigantino", primer periódico diario de Ferrol, con servicio telegráfico" deferrolparaelmundo.blogspot.com