open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
León I, papa

miniatura
**León I o Magno** ou **o Grande** (Toscana, 390-Roma, 10 de novembro de 461) foi o papa n.º 45 da Igrexa católica, dende o 440 ata o 461. Procedía da rexión italiana da Toscana. Sendo diácono foi designado polo emperador Valentiniano III para difíciles tarefas de mediación nas Galias. Foi elixido Papa no ano 440, nun momento en que a cristiandade estaba dividida en materia de fe e o Imperio Romano nunha crise sen retorno.

## Labor doutrinal 
Combateu pastoral e argumentalmente contra o maniqueísmo que atribuía a creación (a materia e o corpo) a unha deidade malvada; contra o pelaxianismo que entendía que a salvación non se acadaba polo amor gratuíto de Deus senón polas boas obras do home, contra o priscilianismo na súa vertente gnóstica que chegaba a cuestionar a encarnación do Fillo de Deus no home Xesús de Nazaret e contra o nestorianismo que afirmaba unha dualidade en Cristo.

A súa intensa actividade (coñécenselle 432 cartas e 96 sermones) permitiu asentar a doutrina que hoxe a maior parte da cristiandade considera como auténtica: o Deus do Evanxeo é o único Deus Creador; a redención acádase polo amor de Deus manifestado en Xesucristo que é verdadeiro Deus e verdadeiro Home nunha soa persoa.

En efecto, para León *o ceo a terra e canto neles hai fala da omnipotencia e bondade do seu Autor e a admirable beleza dos seus elementos está pedindo da criatura intelixente acción de grazas*. Para el, en Cristo *a maxestade asume a humildade, o poder a debilidade e a eternidade a mortalidade*.

Apoiou o labor do Patriarca de Constantinopla contra o monofisismo de Eutiques, e como sucesor de Pedro reivindicou a súa autoridade nas Igrexas das Galias e de Hispania. As cartas e sermóns que del se conservan tratan dalgúns destes temas. Está considerado por iso un dos Pais da Igrexa.

A el se lle debe o primeiro misal coñecido como *Sacramento Leonino*

## Carisma 
León posuía unha enorme autoridade moral que radicaba na súa sinxeleza de vida, a súa piedade, e o seu sentido da equidade. O seu valor foi recoñecido cando saíu ao encontro de Atila en Mantua conseguindo evitar a destrución de Roma por parte dos hunos (ano 452).

Cando os vándalos de Xenserico saquearon Roma no ano 456, tamén obtivo deles clemencia para os aterrorizados cidadáns, evitando a queima da cidade e o masacre. Isto fixo que fose venerado polo conxunto do pobo e que morrera en loor de santidade.

Foi soterrado na basílica de San Pedro de Constantino. No ano 688, as súas cinsas foron trasladadas a unha igrexa a el consagrada.

Foi o primeiro bispo de Roma a quen se lle denominou Magno, e tamén o primeiro en exercer de xeito patente e eficaz unha autoridade doutrinal sobre toda a Igrexa. O Concilio de Calcedonia veu recoller a súa postura sobre a dobre natureza de Cristo corrixindo, para as Igrexas monofisitas, ou completando para a Igrexa ortodoxa e a Igrexa católica a fe de Concilio de Éfeso. Segundo a tradición, no Concilio leuse o seu *tomo* e a maioría entendeu que ''Pedro falara pola boca de León'´.

En 1754, o Papa Bieito XIV proclamouno doutor da Igrexa.

A festa de San León Magno celébrase o 10 de novembro.
Xelasio I, papa

**Xelasio I**, nado en Alxeria e finado en Roma o 21 de novembro de 496, foi o Papa n.º 49 da Igrexa católica de 492 a 496. Considerado por moitos como o terceiro papa de orixe africana, o seu nacemento no norte de África (na Cabilia) é motivo de controversia entre os historiadores xa que moitos deles o sitúan en Roma. Do que non cabe dúbida era de que os seus pais si eran de orixe norteafricana.

O seu reinado dura apenas catro anos pero a súa contribución aos informes entre igrexa e estado e ao concepto mesmo de papado é decisiva. Celebrado o 21 de novembro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras
Lingua alviri-vidari

O **alviri-vidari** é unha lingua indoirania que se fala en Irán.
ISO/DIS 639-3: avd
O alviri fálase na localidade de Alvir, preto de Saveh, na provincia de Markazi. O vidari fálase en Vidar, unha localidade a 18&nbsp;km de Alvir.

## Fonoloxía 
### Vogais
i, e, a, ö, o, ā, u

### Consoantes
### Pronomes 

## Notas 
## Ligazóns externas
*O alviri-vidari no Ethnologue
Wetzlar

miniatura|Wetzlar
**Wetzlar** é unha cidade de Hessen, Alemaña. Localizada na confluencia do Lahn co Dill. Aínda que a cidade non está incluída no distrito de Lahn-Dill, é a súa capital administrativa. En 2005 a cidade tiña 52,800 habitantes.
Principio de exclusión de Pauli

miniatura|Wolfgang Pauli
O **principio de exclusión de Pauli** foi unha hipótese formulada polo científico Wolfgang Pauli que postula que nun mesmo átomo é imposible que dous electróns posúan os catro números cuánticos iguais (número cuántico principal, número cuántico secundario, número cuántico magnético e número cuántico de spin).
Bascuas, Lugo

**Santa María de Bascuas** é unha parroquia do concello de Lugo situada a 9 quilómetros da capital da provincia na comarca de Lugo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 76 habitantes (35 homes e 41 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 88 habitantes.

Discorre por esta parroquia parte do Camiño Primitivo de Santiago. Entre o seu patrimonio destaca a igrexa parroquial, construída enriba dun antigo asentamento castrexo, un antigo forno no que se facía pan para os peregrinos, unha pequena capela consagrada á Virxe, restos dunha antiga torre defensiva medieval e diversos petróglifos.

Nesta parroquia encóntrase unha canteira de tamaño medio na que se extrae granito.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bascuas 
### Parroquias de Lugo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lugo
Hilario, papa

miniatura

**Hilario**, nado en Sardeña e finado en Roma o 29 de febreiro de 468, foi o Papa n.º 46 da Igrexa católica entre 461 a 468.

## Traxectoria 
Como arquidiácono actuou como legado de León I Magno no concilio de Éfeso celebrado en 449 e coñecido como o "latrocinio de Éfeso" opoñéndose á condena de Flaviano de Constantinopla o que lle supuxo enfrontarse ao monofisita Dióscoro e verse obrigado a afastarse tanto de Constantinopla coma de Roma para salvar a súa vida.

No momento do seu pontificado, defende (e construíe) a ortodoxia cristiá confirmando os concilios de Nicea, de Éfeso e de Calcedonia . Persegue así a condena das herexías tales como o monofisismo (reafirmando a dobre natureza humana e divina do Cristo), e o arianismo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras
IMac

O **iMac** é un ordenador persoal de sobremesa deseñado e fabricado por Apple Inc. O iMac foi o "buque insignia" da gama Macintosh desde 1998, e adoptou tres aspectos básicos. Foi cualificado por Walt Mossberg coma o “estándar dourado dos computadores de mesa”. O iMac sufriu unha enorme innovación a partir da introdución do iPod, o que contribuíu ao drástico incremento dos beneficios de Apple Computer. Algúns tamén consideran que a popularidade do sistema USB de conexión se debe precisamente ao iMac.

A computadora goza dunha gran reputación dentro da cultura popular debido ó estilo do seu deseño e distintivos, propios de Apple. No 2006 converteuse no primeiro ordenador de Apple Macintosh en usar procesador de Intel.
BenQ

**BenQ Corporation** é unha empresa líder en dispositivos dixitais (cámaras, pantallas etc.) que está asentada en Taiwán. Ten experiencia nas 3 C (Computación, Comunicacións e Consumo electrónico.)

O nome reflicte o seu lema ou visión corporativa: **Bringing Enjoyment and Quality to life** (algo así como "Conseguir desfrutar da vida").

A compañía foi establecida no 1984, pero foi coñecida antes coma Acer CM (Communications and Multimedia) e renomeada en decembro de 2001 co nome actual.

BenQ fabrica produtos de alta tecnoloxía, incluíndo a comunicación e produtos relaccionados cos ordenadores persoais. Entre os seus principais produtos están monitores LCD/TFT, televisións de plasma, escáneres e impresoras, cámaras dixitais, proxectores, gravadoras de CD/DVD, portátiles, teclados e ratos, reprodutores de música e teléfonos móbiles.

A sede central sitúase en Taoyuan, Taiwán, pero a compañía opera en todo o mundo.

O 1 de outubro de 2005, BenQ adquire a división de dispositivos móbiles de Siemens en Alemaña, creando así a 6ª compañía da industria da telefonía móbil máis importante por cota de mercado acumulado. Desta adquisición sae un novo grupo, BenQ Mobile, de BenQ Corporation dedicada enteiramente as comunicacións sen fíos.

BenQ Corporation é unha parte de BenQ Group, a cal está incluída en AU Optronic.
Hormisdas, papa

**Santo Hormisdas I**, nado en Frosinone e finado en Roma o 16 de agosto de 523, foi elixido papa o 20 de xullo de 514. Antes de ser ordenado sacerdote estaba casado e é o pai do futuro papa Silverio.

## Traxectoria 
No ano 525 encargoulle a Dionisio o Exiguo, un astrónomo e abade dun mosteiro romano, estabelecer como ano primeiro da era cristiá o do nacemento de Xesús. Dionisio errou nos seus cálculos, segundo agora se sabe, pois datou o reinado de Herodes I o Grande uns seis anos antes. Dionisio deduciu que Xesús nacera no ano 753 da fundación de Roma, cando en realidade correspondía ao 748.

Durante o seu pontificado san Bieito de Nursia fundou a orde dos beneditinos e a famosa abadía de Montecassino, destruída en 1944 nun bombardeo.

Estabeleceu que os bispados deixasen de ser outorgados por privilexios.

Faleceu en Roma o día 6 de agosto de 523.
Símaco, papa

**Símaco**, nado en Sardeña cara ao ano 450 e finado en Roma o 19 de xullo de 514, foi o 51º papa da Igrexa católica entre 498 e 514.

## Traxectoria 
Fillo dun tal Fortunato, foi arquidiácono durante o pontificado de Anastasio II, ao que sucedeu no pontificado ao ser elixido por unha parte do clero romano.

O mesmo día da súa elección, o 22 de novembro de 498, unha facción disidente do clero romano apoiada polo emperador bizantino Anastasio I, encabezada polo senador Festo, procedeu á elección do arcipreste de Santa Práxedes, Lourenzo, como antipapa.

Ante a existencia de dous pontífices, o rei ostrogodo Teodorico o Grande, intentou acabar co nacente cisma apoiando a Símaco. Finalmente, este convocou un concilio o 1 de marzo de 499, no que Lourenzo, tras aceptar a lexitimidade do seu rival como pontífice, foi nomeado bispo de Nocera. Neste sínodo decretouse que todo crego que, durante o pontificado dun papa, intrigase para elixir o seu futuro sucesor, sería excomungado.

Porén, o cisma reiniciouse en 501, cando o senador Festo acusou a Símaco de diversos crimes e convenceu a Lourenzo para que regresase a Roma. O Papa negouse a comparecer perante o rei para responder as acusacións alegando que ningún poder temporal tiña xurisdición sobre el.

O 23 de outubro de 502 convocouse un novo sínodo, coñecido como *Synodus Palmaris*, que decretou que ningunha corte humana podía axuizar a un papa xa que este só podía ser xulgado por Deus.

Ante isto, Teodorico instalou a Lourenzo no Palacio de Letrán como papa, co que o cisma se mantivo aberto durante catro anos ata que, en 506, o rei retirou o seu apoio a Lourenzo pola súa excesiva conivencia coa corte bizantina e, tras expulsar a todos os probizantinos, apoiou definitivamente a Símaco.

Durante o seu pontificado, Símaco apoiou economicamente os bispos de África que se encontraban desterrados en Sardeña tralas persecucións ás que os vándalos, de doutrina ariana, someteran á Igrexa do norte de África. Tamén concedeu a liberdade aos escravos que mantiña a Igrexa, e atribúeselle a construción inicial do Palacio Vaticano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras
Bonifacio II, papa

**Bonifacio II**, nado en Roma e finado en Roma o 17 de outubro de 532, foi o 55º papa da Igrexa católica, entre os anos 530 e 532.
## Traxectoria 
Aínda que naceu en Roma, era ostrogodo de nacemento, o que o converteu no primeiro papa de orixe xermánica, grazas ao apoio do rei godo Atalarico.

Designado por Fiz IV como o seu sucesor mediante un edito, á morte deste unha parte do clero, respectando a vontade do falecido, elixiuno pontífice o 22 de setembro de 530, mentres que a facción maioritaria da curia se opuxo á súa elección, elixindo como papa a Dióscoro. O posible cisma na igrexa desapareceu coa morte de Dióscoro vinte e dous días despois do seu nomeamento.

Obsesionado coa posibilidade de que á súa morte volvese a producirse unha dupla elección papal que desembocase nun cisma, convocou un concilio no que se outorgou a prerrogativa de elixir o seu propio sucesor, designando como tal ao diácono Vixilio. Porén, a oposición que encontrou ante este proceder e que levou ao propio Senado romano a acusar ao papa de abuso de poder, fixo que Bonifacio se retractase, non accedendo á cadeira papal trala morte de Bonifacio, se ben o faría posteriormente.
Tom Clancy's Ghost Recon

'''''Tom Clancy's Ghost Recon***, coñecido tamén simplemente como ***Ghost Recon'''*, é un videoxogo de acción táctica desenvolto por Red Storm Entertainment e Ubisoft, creado polo escritor estadounidense Tom Clancy. O xogador dá vida aos soldados dun escuadrón de elite estadounidense.

A primeira parte de *Ghost Recon*, foi un éxito polo que tivo dúas expansións para PC e moitas mods creadas polos usuarios. Porén, *Ghost Recon 2* só saíu á venda para PS2 e XBOX. Posteriormente lanzouse á venda a terceira entrega.

## *Ghost Recon* 
A primeira parte ten lugar no 2008, a historia comeza con Rusia anexionando ós países da antiga Unión Soviética empezando por Xeorxia.

## *Ghost Recon: Desert Siege* 
A primeira expansión de Ghost Recon para PC. No 2009 Etiopía invade Eritrea e cómpre axudar ás tropas eritreas.

## *Ghost Recon: Island Thunder* 
Na segunda expansión para PC a misión é salvagardar as primeiras eleccións democráticas en Cuba no ano 2010. Fidel Castro morre no 2006 e desde entón varios tiranos puxéronse ao cargo do goberno de Cuba, agora que hai eleccións un partido político dedicase a ameazar e asasinar ós que non os voten.

## *Ghost Recon: Jungle Storm* 
Terceira expansión, dispoñible só en PS2 e N-Gage.

## *Ghost Recon 2* 
Segunda entrega do xogo, cancelada na versión para PC alegando que non sería suficientemente bo. Á vez que esta cancelación confirmouse *Ghost Recon 3*. Ten lugar en 2012, en Corea do Norte.

## *Ghost Recon 3: Advanced Warfighter'' 
Canadá, os EUA e México asinan unha alianza para defendérense mutuamente se algún destes países son atacados. O presidente estadounidense é secuestrado en México por terroristas que sementan a anarquía por todos os sitios, entón o presidente mexicano autoriza ós Ghost a que entren en México para que devolvan todo á normalidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial Ghost Recon .
Paio I, papa

**Paio I** nado en Roma cara ao ano 500, e finado na mesma cidade o 4 de marzo de 561, foi o papa n.º 60 da Igrexa católica dende o ano 556 ata súa morte.

## Pontificado 
O emperador Xustiniano I impúxoo como papa, tralo o seu apoio durante o Segundo Concilio de Constantinopla en 536, daquelas Italia era unha provincia do Imperio Bizantino. Por este motivo tivo que superar unha forte oposición do clero romano, que dubida da súa ortodoxia.

### Ligazóns externas 
 Paio I na *The Original Catholic Encyclopedia*.
Xoán II, papa

**Xoán II**, nado co nome de **Mercurio**, foi Papa da Igrexa católica desde o 2 de xaneiro de 533 ao 8 de maio de 535.

Non se sabe a data do seu nacemento pero naceu en Roma fillo dun tal Projectus, foi presbítero da basílica de San Clemente al Laterano. O Anuario Pontificio para o ano 2001, indica que foi o primeiro papa en cambiar de nome, o seu nome era pagán derivado do deus (Mercurio, despois da súa elevación ao papado.

A súa elección realizouse dous meses despois da morte do seu predecesor, Bonifacio II, ese período de interregno papal caracterizouse pola simonía (compravenda de cargos eclesiásticos), fomentada polos aspirantes ao papado. Diante o escándalo o senado romano coa confirmación do rei ostrogodo Atalarico condenou a simonía nas eleccións papais.
Xoán III, papa

**Xoán III** (Roma – 13 de xuño de 574) foi Papa da Igrexa católica do 17 de xullo de 561 ata a súa morte.

Procedía dunha familia distinguida, fillo dun tal Anastasio que tiña o título de *Illustris*. Pouco é o que se coñece do seu pontificado, coincidiu co tempo da invasión longobarda e practicamente todos os rexistros papais foron destruídos. Porén sábese que restaurou as catacumbas romanas e conseguiu restaurar a unidade no seo da Igrexa católica logo da ruptura das igrexas de Milán, Rávena e o norte de África que se producira no pontificado de Vixilio.
Bieito I, papa

**Bieito I**, nado en Roma e finado o 30 de xullo de 579, foi un relixioso italiano, Papa nº 62 da Igrexa católica.

## Traxectoria
Era fillo dun cidadán romano chamado Bonifacio. A súa elección como pontífice tivo lugar o 2 de xuño de 575. O concilio demorouse 11 meses trala morte de Xoán III, debido á invasión longobarda que impedía calquera comunicación entre Roma e Constantinopla, co que a preceptiva confirmación imperial da elección papal non se puido levar a cabo nese lapso de tempo.

É recordado por crear o estado de Massa Veneris, no territorio de Minturnae, que lle concedeu ó abade Estevo de San Marcos. estendeu a influencia papal ata Rávena.
Xoán I, papa

miniatura|Xoán I, papa e santo da Igrexa católica
**Xoán I**, nado en Siena (Toscana) cara ao 470 e finado en Rávena o 18 de maio de 526, foi un relixioso, o 53.° papa da Igrexa católica, que o venera como santo. O seu pontificado durou do 13 de agosto de 523 ao 18 de maio de 526.
## Traxectoria 
Fillo dun tal Constancio, naceu preto de Chiusdino, no sur da Toscana, nunha pequena fortaleza construída por Serena, esposa de Estilicón, no século IV e destruída na Idade Media.

Era frade no momento da elección como pontífice, só sete días despois do falecemento do seu antecesor.

Foi o primeiro papa en viaxar a Constantinopla, enviado no 525 por Teodorico o Grande, rei dos ostrogodos, para negociar co emperador bizantino Xustino I a fin das persecucións contra os arianos que se viñan producindo desde o edicto imperial de 523. A misión foi un fracaso, xa que o decreto non fora anulado, e debido ás acusacións de ser feble nas negociacións co emperador, ao regreso a Roma foi feito encarcerar por Teodorico en Rávena, capital do reino ostrogodo, morrendo martirizado.
 
Os restos foron levados a Roma e soterrados na Basílica de San Pedro.
Sabiniano, papa

**Sabiniano**, nado probablemente en Bleda preto de Viterbo, en Italia e finado en Roma no ano 606, foi o papa n.º 65 da Igrexa católica, e probablemente consagrado papa o 13 de setembro de 604.

## Pontificado 
Durante o seu pontificado, foi un personaxe altamente impopular polas súas economías, malia que o Liber pontificalis indica que distribuíu gran no transcurso dunha fame en Roma.

O erudito italiano Augustin Onofrio Panvinio (1529-1568), no seu *Epitome pontificum Romanorum* (Venecia, 1557) atribúelle a introdución do uso de tocar as campás ás horas canónicas e no momento da celebración da Eucaristía.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*  Páxina na Catholic Encyclopedia 
*  Papa Sabiniano no *Google Book* : *Histoire des papes* (publicación do ano 1732)
Bonifacio IV, papa

**Bonifacio IV** (Abruzos, Italia, ? - Roma, 615), foi elixido papa o 25 de agosto do ano 608, logo de que a sede pontificia estivese nove neses vacante.

Foi o introdutor da festividade de Todos os Santos, no día 1 de novembro. Así mesmo consagrou ao culto cristián o Panteón de Roma.

Faleceu en Roma o 8 de maio de 615.
Bonifacio V, papa

**Bonifacio V**, nado en Nápoles e finado en Roma en 625, foi escollido Papa o 8 de novembro de 618, pero non foi consagrado ata o 23 de decembro do ano 619, pasados once meses da morte do anterior Papa, Adeodato I, cando o emperador Heraclio o recoñeceu.
## Traxectoria 
Dedicou boa parte dos seus esforzos á difusión do cristianismo na actual Inglaterra, especialmente na conversión do rei Edwin de Northumbria. Tamén promulgou o decreto polo cal as igrexas poderían ser consideradas lugar de asilo para os perseguidos que buscasen refuxio.

Durante o seu pontificado, Mahoma empezou a predicar.

Morreu en Roma o 25 de outubro do ano 625.
Paio II, papa

**Paio II**, nado en 520 e finado o 7 de febreiro de 590, foi o papa nº 63 elixido o 26 de novembro de 579, como sucesor de Bieito I, reinou nos anos posteriores á invasión longobarda, até 590.
## Notas
Severino, papa

miniatura|Severino
**Severino I**, nado en Roma e finado en 640, foi escollido Papa o 28 de maio de 640 e morreu o 5 de agosto do mesmo ano.
## Traxectoria 
Durante o ano e medio de *sé vacante*, o emperador Heraclio, con quen mantería graves enfrontamentos pola condena do monotelismo, ordenou saquear a Basílica de San Xoán de Letrán e o Palacio de Letrán por parte do gobernador de Roma.

Severino I morreu a mans dos seus rivais bizantinos.
Uxío I, papa

miniatura|Uxío I
Santo Uxío baixo o nome de **Uxío I**, nado en Roma (non se coñece o ano) e finado na mesma cidade o 1 de xuño de 657, foi papa da Igrexa católica elixido o 10 de agosto de 654 ata o 1 de xuño de 657.

## Traxectoria 
Pouco se sabe da primeira parte da vida do papa Uxío I nada máis que era un romano do monte Aventino, e era coñecido pola súa santidade, xentileza, e caridade.

A súa elección tivo lugar durante a vixencia do seu antecesor, Martiño I depositado polo emperador Constante II, e fíxose por expresa vontade do emperador Constante II, un ano antes da morte de Martiño I, mentres este era conducido en cadeas a Constantinopla. O clero romano e o mesmo Uxío I non se opuxeron á vontade de Constante II, probablemente non por submisión ou medo, senón por motivos de oportunidade. Non quería indispoñer o emperador quen, por exemplo, tivese ter a posibilidade de facer elixir un papa monotelista; ou quizais dando mostras de condescendencia non se quixo comprometer aínda máis a xa precaria posición do papa Martiño I. Tivese o mesmo trato co seu antecesor se mentres tanto non morrese.

Prescribiu que os sacerdotes tivesen que gardar castidade perpetua.
Vitaliano, papa

**San Vitaliano** nado en Segni (Italia) (¿?) e finado en Roma o 27 de xaneiro de 672, foi o papa n.º 76 da Igrexa católica dende 657 ata 672.

Vitaliano mantivo a disciplina eclesiástica, enviou misioneiros a Inglaterra e morreu en olor de santidade. É celebrado o 27 de xaneiro.

No aspecto litúrxico foi o papa que autorizou o uso do órgano nas cerimonias relixiosas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de papas

### Ligazóns externas 
*  Páxina na *Catholic Encyclopedia*
Dono, papa

**Dono**, en latín *Donus* ou *Domnus*, foi papa entre o 2 de novembro de 676 e o 11 de abril de 678, día este do seu pasamento. Era fillo dun romano de nome Mauricio. Non se sabe moito a respecto deste papa.

## Traxectoria 
Como pontífice ocupouse do melloramento urbanístico de Roma, con obras como a pavimentación das áreas en torno á Basílica de San Pedro do Vaticano e doutras igrexas romanas. Noutra orde de cousas, dispersou un grupo de monxes nestorianos que fora descuberto nun mosteiro sirio de Roma, que fora confiado a monxes católicos.

Chegou a un acordo co arcebispo da arquidiocese de Rávena, Reparado (*Reparatus*), polo que este abandonou as pretensións que tiña de proclamar a autocefalia da súa igrexa. As súas relacións con Constantinopla tenderon á conciliación. O pontificado de Dono durou apenas un ano, cinco meses e dez días. Foi sepultado na Basílica de San Pedro.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de papas
León II, papa

San **León II** nado en Sicilia probablemente na cidade de Messina en data descoñecida e finado en Roma o 3 de xullo 683 foi o papa n.º 80 da Igrexa católica de 682 a 683.

## Biografía 
Siciliano de nacemento era fillo dun home chamado Paulo e segundo as fontes fillo de médico  Estudou na *Schola cantorum* de Roma. Leo era coñecido como un predicador elocuente, versado nas Santas Escrituras, amante da música, tan piadoso como sabio, caritativo coidando en particular dos pobres, dos orfos e das viúvas, sendo cóengo regular.,.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Páxina sobre León II na *Catholic Encyclopedia*.
Conón, papa

**Conón**, finado o 21 de setembro de 687, foi papa desde o 21 de outubro de 686 ata a súa morte en Roma.

## Traxectoria 
Logo do pasamento de Xoán V había fortes desacordos para a elección do seu sucesor, entre os que apoiaban ao arcipreste Pedro e os que apoiaban ao presbítero Teodoro. A solución pasou por un terceiro candidato, Conón, grego nativo de Sicilia e fillo de militar, Finou o 21 de setembro de 687 logo dunha longa doenza.

## Notas
Honorio I, papa

**Honorio** sucedeu no papado a Bonifacio V en 625. Fora discípulo de Gregorio Magno, e procurou continuar a súa senda, enviando novos misioneiros a Gran Bretaña.

Interveu no cisma de Aquilea, sede do norte de Italia que se declarara autónoma.

No ano 638 faleceu.
Xoán VI, papa

**Xoán VI**, finado en Roma o 11 de xaneiro de 705, foi o 85º papa da Igrexa católica, dende o 701 ata o 705.

## Traxectoria 
Orixinario de Grecia, foi consagrado papa o 30 de outubro de 701 en substitución de Serxio I. Ao igual que os seus antecesores enfrontouse co emperador bizantino, Tiberio III e o seu exarca en Italia, Teofilacto. Estas disputas foron aproveitadas polos longobardos, invadindo Xisulfo, Duque de Benevento, a planicie Romana, Xoán VI recuperouna cedendo outros territorios.
Serxio I, papa

miniatura|Serxio I
**Serxio I**, nado en Palermo e finado en Roma o 8 de setembro de 701, foi papa da Igrexa católica desde o 15 de decembro de 687 ata a súa morte.
## Traxectoria
A súa familia era orixinaria de Antioquía en Siria. Entrou na vida clerical moi novo, vivindo en Roma. Á morte do papa Conón reábrense as tensións no seo da Igrexa: o clero romano elixiu papa ao arquidiácono Pascual e a milicia romana elixía o presbítero Teodoro.

Pero, co apoio de Xoán II, exarca de Rávena, consagrouse a Serxio I como Papa e conseguiu poñer fin ao cisma, non sen ser acusado de simonía por pagar ao exarca para ser elixido papa. Durante o seu pontificado celebrouse en Constantinopla (691-692) un concilio convocado polo emperador Xustiniano II, coñecido como o Segundo Concilio Trullano e que non foi recoñecido polo Papa o que provocou o enfrontamento entre o papado e o Imperio Bizantino. Serxio I introduciu o Agnus Dei na misa.
Sisinio, papa

**Sisinio**, descoñécese a data de nacemento pero finou o 4 de febreiro 708, sendo enterrado na basílica de San Pedro de Roma, foi o papa número 87 da Igrexa católica, durante aproximadamente tres semanas en 708.

## Traxectoria 
Sirio de nacemento, foi consagrado papa cara ao 15 de xaneiro de 708, sucedendo no cargo a Xoán VII.

No momento do nomeamento estaba xa tan enfermo de gota que non podía alimentarse por el mesmo, a pesar de todo dise que tiña un carácter forte e que se preocupou polo goberno da cidade. Iniciou a recadación de fondos para restaurar as murallas de Roma a causa da ameaza constante dos Longobardos. O seu único acto eclesiástico documentado foi a consagración dun bispo para Córsega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Enciclopedia Católica Online
Xoán VII, papa

**Xoán VII**, nado en Rossano en 650 e finado en Roma o 18 de outubro de 707, foi o Papa nº 86 da Igrexa católica de 705 a 707.

Durante o seu pontificado, Xustiniano II recuperou o trono, iniciando un segundo período como emperador bizantino, no que logrou que Xoán VII recoñecese os decretos do Concilio Quinisexto que o papa Serxio I se negara a recoñecer no seu día.

Mantivo boas relacións cos longobardos, logrando que o rei Ariperto II restituíse ao papado os bens que o seu antecesor Xisulfo obtivera de Xoán VI.
Gregorio II, papa

**Gregorio II**, foi Papa da Igrexa católica, e santo. Naceu en Roma, e morreu o 10 de febreiro de 731.

Foi elixido Papa o 19 de maio de 715. Restableceu o mosteiro de Montecasino. Convocou en 729 un concilio contra os iconoclastas. Enviou a San Bonifacio a predicar o cristianismo a Alemaña e aceptou o goberno de Roma que lle ofreceu o pobo no 726, sublevado contra a dominación do Imperio de Oriente. A Igrexa adícalle o día 2 de febreiro.
Constantino, papa

**Constantino**, nado en Tiro (Siria, hoxe no Líbano) e finado en Roma o 9 de abril de 715, foi o Papa nº 88 da Igrexa católica de 708 a 715.

## Traxectoria 
A diferenza dos seus predecesores, mantivo boas relacións co emperador Xustiniano II, a partir da visita realizada a Constantinopla entre outubro de 710 e 711 co obxecto de resolver os desacordos existentes entre as Igrexas Orientais e Occidentais, xurdidos a raíz do Concilio Quinisexto ou Segundo Concilio Trullano, celebrado naquela cidade en 692.

O Papa foi ben acollido en todas as cidades, particularmente na capital. Logrou convencer a Xustiniano II de modificar certas resolucións do citado concilio.

Tralo regreso do Papa a Roma, Xustiniano II enfrontouse a unha rebelión encabezada por Filípico Bardano, quen se proclamou emperador tras tomar prisioneiro a Xustiniano e mandalo executar.

Este foi un momento moi importante na historia do cristianismo, pois foi a primeira vez que un emperador buscou a confirmación papal ao seu nomeamento, pero ao ser Bardano un convencido seguidor do monotelismo, o Papa negouse a confirmalo como emperador, volvendo a tensarse as relacións entre Roma e Constantinopla. Esta situación mantívose até que en 713 Bardano foi deposto e substituído por Anastasio II, que acatou as decisións do Terceiro Concilio de Constantinopla.
Xulio I, papa

Santo **Xulio**, nado en Roma cara a 280, entronizado papa o 6 de febreiro de 337. E foino ata o 12 de abril de 352. 

## Traxectoria 
Papa considerado moito tempo pola Igrexa cristiá apostólica como benevolente, soubo facer, igualmente, proba de firmeza. Tomou a defensa de santo Atanasio de Alexandría contra os arios e semi-arios e os anti-niceanos. Reuniu en 340-341, un sínodo en Roma contra o arianismo.

No 350, propuxo fixar a data de nacemento de Xesús no 25 de decembro máis foi o seu sucesor Liberio, quen o fixo catro anos despois.

## Notas
Estevo, papa electo

**Estevo** (II), finado o 26 de marzo de 752, foi un sacerdote romano elixido papa en marzo do ano 752 como sucesor de&nbsp;Zacarías. Finou dun infarto uns poucos días despois da súa elección, antes de ser consagrado como bispo, polo que non aparece na lista de papas do *Annuario Pontificio*.

## Traxectoria 
No ano 745, o papa Zacarías nomeouno cardeal-sacerdote, co título eclesiástico de San Crisogono.

## Controversia co numeral dos papas Estevo 
O numeral dos papas chamados Estevo mudou ao longo dos anos. O numeral non foi utilizado polos pontífices ata o século X, e calquera número utilizado aos papas anteriores foi aplicado de forma póstuma.

Ata o século X, desde o 752 ata o 942, oito homes que levaron o nome Estevo, incluíndo a este, foron elixidos papa, pero só sete deles reinaron. O *Annuario Pontificio* engade na súa mención a Estevo II unha nota ao pé, na que se menciona ao papa-electo Estevo:

O primeiro papa en levar o nome *Estevo* despois de converter en costume engadir o numeral foi chamado Estevo IX durante a súa vida e asinou todos os seus documentos como *Stephanus Papa Nonus* ("Papa Estevo IX").

A modificación do dereito canónico, en vigor ata o 1 de outubro de 1975, considerado o momento cando un home pasa a ser papa o momento no que acepta a súa elección como tal, e este Estevo foi anacronisticamente chamado papa Estevo II. Algúns escritores, pero non todos, aumentaron consecuentemente o numeral dos seguintes papas chamados Estevo, converténdoos en Estevo III-X. Este papa-electo Estevo foi retirado da lista de papas do *Annuario Pontificio* en 1961.

As diferentes formas de chamar a estes papas, levou a que nalgunhas ocasións aparezan co dobre numeral, por exemplo Estevo II (III)- IX (X). Esta práctica pode atoparse na *Enciclopedia Católica*, o *Annuario Pontificio*

## Notas
Bieito II, papa

**Bieito II**, nado en Roma no século VII e finado na mesma cidade o 8 de maio de 685, foi papa da igrexa católica desde o 26 de xuño de 684 ata a súa morte.

## Traxectoria 
Posiblemente foi membro da familia dos Savelli. De novo foi á *schola cantorum*, onde destacou polo seu coñecemento das sagradas escrituras e pola súa voz. Foi nomeado cardeal o 5 de decembro de 680 polo papa Agatón.

Antigamente os bispos de Roma eran elixidos polo clero e o pobo da cidade. O emperador cristián, como cabeza do pobo, debía dar o seu consentimento. Porén, o traslado da sede do imperio a Bizancio supuxo ter que esperar por este consentimento. Aínda que foi elixido papa en agosto de 683 non foi consagrado até o 26 de xuño de 684, era preciso o o consentimento do emperador Constantino IV. Foi o último papa que debeu esperar por este consentimento, pois segundo o *Liber Diurnus Romanorum Pontificum* logrou que o emperador proclamase un decreto polo que se substituía a confirmación imperial pola confirmación do exarca de Rávena, moito máis áxil pola proximidade a Roma. De forma simbólica, Bieito II adoptou dous fillos de Constantino, Xustiniano e Heraclio.

Procurou que os bispos de Hispania subscribisen os decretos do Terceiro concilio de Constantinopla (anos 680-681) para reprimir o monotelismo e para levar a cabo a submisión aos decretos de Macario, o bispo deposto de Antioquía.

Durante o seu pontificado restauráronse numerosas igrexas en Roma. Tras a súa morte foi soterrado na basílica de San Pedro.

Foi canonizado en 1964 por Paulo VI. O seu santoral celébrase o 7 de maio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Martiño I, papa

**Martiño I**, nado en Todi (Umbría) e finado no Quersoneso (Crimea) o 16 de setembro de 655, foi o papa nº 74 da Igrexa católica de 649 a 655.

## Pontificado 
Iniciou o pontificado convocando axiña o concilio que o seu predecesor Teodoro I non puido celebrar. Neste concilio, celebrado en Latrán condenouse o monotelismo que o emperador bizantino Constante II quería impoñer como solución de compromiso entre a ortodoxia cristiá e o monofisismo.

Decatándose da noticia da condena, Constante II fixo deter o papa polo exarca Calliopas de Rávena e ordenou o seu traslado á capital imperial. O exarca, á súa chegada a Roma, informa o clero que Martiño I fora deposto como papa. O mércores 19 xuño de 653, o papa foi embarcado con destino a Constantinopla, onde chega o 17 de setembro de 654, tras permanecer durante case un ano na illa de Naxos. Maltratado durante a travesía,
Martiño chegou enfermo e debeu ser transportado sobre unha padiola.

En Constantinopla, tivo unha parodia de xuízo no Hipódromo, con cargos de herexía e inimigo do estado. Foi condenado a morte o 20 de decembro de 654. Martiño I foi vexado e insultado, privado das súas vestiduras, cargado de cadeas e a súa roupa sacerdotal rompeuse publicamente e colocóuselle unha pesada cadea ao colo.

Tras tres meses de prisión, o emperador conmutoulle a pena de morte pola de exilio en Crimea, onde chega o 15 de maio de 655, nunha situación física tan deplorable, debida ao maltrato sufrido dende a súa detención, que faleceu o 16 de setembro de 655.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Páxina sobre Martiño I na *Catholic Encyclopedia*
Pascual I, papa

**Pascual I**, nado en Roma e finado o 11 de febreiro de 824, foi Papa da Igrexa católica de 817 a 824.

A aclamación do clero levouno ó pontificado, pouco despois a morte de papa Estevo IV. As súas relacións coa casa imperial nunca chegaron a ser cordiais.
Serxio II, papa

miniatura|Serxio II
**Serxio II** (Roma, (¿?) — 27 de xaneiro de 847). Papa da Igrexa católica de 844 a 847. Pertencente a unha familia da aristocracia romana, o cardeal presbítero da igrexa dos santos Martiño e Silvestre, foi elixido papa co apoio da nobreza mentres que por aclamación popular era tamén elixido o arquidiácono Xoán que pasará a historia como un novo antipapa. A facción que apoiaba a Xoán foi derrotada e o antipapa condenado a morte, pena que sería conmutada por Serxio e substituída pola de exilio.
Paulo I, papa

**San Paulo I **, nado en Roma cara ao 707 co nome de **Paolo Orsini** e finado o 28 de xuño de 767, foi un relixioso cristián, papa da Igrexa católica e irmán do tamén papa Estevo II.

Pagaba fianzas para presos e doaba diñeiro aos pobres. Bautizou a Xisela, irmá de Carlomagno e filla de Pipino o Breve.
León IV, papa

miniatura|León IV
**León IV,** foi papa da Igrexa católica a partir do 847 a 855. Romano de nacemento, elixírono unanimemente para suceder a Serxio II. Cando o elixiron, o 10 de abril de 847, el era cardeal de Santi Quattro Coronati, e fora subdiácono de Gregorio IV e arcipreste do seu predecesor.
Nicolao I, papa

**Nicolao I, Papa**, nado en Roma cara ao 820 e finado o 13 de novembro de 867.

## Traxectoria 
Nicolao o Grande, Papa da Igrexa católica dende o 24 de abril de 858 ata a súa morte. É lembrado como consolidador da autoridade e da enerxía papal, exercendo influencia decisiva sobre o desenvolvemento histórico do papado e a súa posición entre as nacións cristiás de Europa occidental, e considérano un santo.
Xoán VIII, papa

miniatura|Xoán VIII.
**Xoán VIII**, nado en Roma contra o 820 e finado en 882, foi papa da Igrexa católica de 872 a 882.
## Traxectoria 
Antes de ser elixido para o papado o 14 de decembro de 872, era arquidiácono de Roma. A súa elección encontrou a oposición de Formoso, que tamén sería papa. Aínda que xa tiña máis de 50 anos no momento do seu nomeamento, foi un pontífice enérxico, á maneira de Nicolao I.

## Véxase tamén 
Papisa Xoana
Mariño I, papa

**Mariño I** (latín *Marinus*) nado en Gallese, papa de 882 a 884.

## Traxectoria 
O nome de **Mariño** foi confundido na Idade Media co de *Martiño*. Como consecuencia, **Mariño I** e Mariño II foran, erradamente, durante moito tempo enumerados como Martiño II e Martiño III. Este feito explica que nas listaxes actuais dos papas figuren Martiño I, Martiño IV e Martiño V, mais non Martiño II, nin Martiño III.
Bonifacio VI, papa

**Bonifacio VI** († 896), 112º papa.

Orixinario de Roma, foi elixido como sucesor de Formoso por unha facción romana. Non gobernou máis que quince días, a cabo do cales morreu de gota, ou ben foi deposto pola facción spoletina, segundo as tradicións.

A súa elección foi anulada, cando do concilio de Roma, convocado en 898 por Xoán IX.
Estevo V, papa

:***Nota**: A numeración dos papas de nome Estevo é controvertida, ver Estevo, papa electo*

**Estevo V (VI)**, nado en Roma en data descoñecida e morto o 14 de setembro de 891, foi papa desde o ano 885 ata a súa morte.

## Traxectoria 
Estevo, nacido en Roma de familia nobre, antes de ser papa era cardinal dos Santi Quattro Coronati.

Sucedeu a Hadrián III e foi sucedido polo papa Formoso.

Nas relacións con Constantinopla, sobre a cuestión do patriarca Focio, e tamén nas relacións coa nova Igrexa eslavónica, proseguiu a política do papa Nicolao I.

Ambos refusaron lograr do emperador bizantino León IV que Focio, o cal buscaba unha política de independencia a respecto de Roma, fose relegado nun mosteiro.

O 21 de febreiro de 891 Estevo V coroou como emperador a Guido de Spoleto, despeitado por lle negar o emperador Carlos III o Gordo a súa axuda contra os sarracenos (aínda que soubo esperar ata que Carlos morreu).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biagia Catanzaro, Francesco Gligora, *Breve Storia dei papi, da San Pietro a Paolo VI*, Padova 1975, páx. 98
Zacarías, papa

**San Zacarías**, nado arredor do 679 en Grecia e finado o 15 de marzo de 752, foi Papa da Igrexa católica (741-752).
## Traxectoria 
Sábese pouco da súa vida antes de ser coroado papa. Nos seus primeiros anos de pontificado conseguiu que os longobardos (pobo xermánico que ocupou o norte da Península Itálica), devolvesen algunhas cidades á Igrexa.

Fóra da Península Itálica contribuíu a que Pipino o Breve destronara a Khilderico III, último rei merovinxio. En efecto, Pipino, Mordomo do Pazo, era o home forte que gobernaba na práctica o pobo franco, e Khilderico III o rei débil chamado a dar fin á liñaxe de Clodoveo. En tal situación, para lexitimar a súa planeada usurpación do trono, Pipino realizou ó Papa unha comprometedora consulta cargada en aparencia de inxenua busca da ortodoxa conduta: Quen debía ser o rei dos francos: o que exercía na práctica a realeza, ou quen a ostentaba nominalmente? O Papa resolveu a cuestión con este veredicto: «Quen o é de feito, séxao de dereito».

Así naceu unha forte relación de vínculos políticos e relixiosos entre o Papado e a dinastía Carolinxia, fundada por Pipino. **Zacarías** enviou ó arcebispo Bonifacio para que coroase a Pipino, rei dos francos, no seu nome.

A súa festividade celébrase o 5 de marzo.
León III, papa

**León III**, nado en Roma e finado na mesma cidade o 12 de xuño de 816, foi papa da Igrexa católica de 795 ao 816.
## Traxectoria 
Escolleito papa o 26 de decembro do 795, cando era cardeal de Santa Susana e responsábel do tesouro pontificio, foi consagrado o día seguinte. Inmediatamente comunicou a súa elección a Carlomagno e mandoulle unha carta coas chaves da tumba de San Pedro e a bandeira de Roma, acción coa cal recoñecía ao rei dos francos como protector da Santa Sé.

León pertencía a unha familia modesta e como novo papa non contou co apoio da nobreza romana; unha parte dos seus membros, emparentados co anterior pontífice, organizaron unha emboscada durante unha procesión celebrada o 25 de abril do 799 na cal León resultou ferido, foi formalmente deposto e enviado ao mosteiro de Santo Erasmo, de onde conseguiu escapar e reunirse con Carlomagno en Paderborn, onde lle solicitou axuda. O rei dos francos, logo de recibir unha embaixada romana que acusou a León de adulterio e de falso xuramento, prestou o seu apoio a León non recoñecendo a súa deposición e escoltándoo ata Roma.

O ano seguinte, o 24 de novembro do 800, Carlomagno entrou a Roma onde convocou e presidiu un sínodo para escoitar os argumentos do Papa deposto e dos seus opositores. Durante este sínodo, León, o 23 de decembro, prestou xuramento afirmando que era totalmente inocente dos cargos que se presentaran contra el. Dous días despois, o 25 de decembro do 800, o Papa coroou a Carlomagno como emperador na Basílica de San Pedro. Así, León III colocou a coroa sobre a cabeza do Emperador mentres o pobo o aclamaba coas seguintes palabras:

Nun concilio celebrado en Aquisgrán o ano 809, prohibiu o uso da cláusula *filioque* e ordenou que o credo, sen esta cláusula, fose gravado sobre dúas mesas de prata e exposto na Basílica de San Pedro.

Con este acto, León III iniciou unha tradición que continuou ata o ano 1452 coa coroación de Federico III, de coexistencia dun emperador de Oriente e un emperador de Occidente, e supuxo para Roma unha afirmación da súa primacía, pero tamén un recoñecemento da existencia dun poder temporal, diferente do pontificio, que nas seguintes centurias provocou importantes conflitos cos emperadores xermánicos.

O papa León III foi importante para Galicia xa que unha vez descuberto o sepulcro do apóstolo Santiago, outorgou aprobación e veracidade ó achado mediante a epístola *Noscat fraternitas vostra.*

León III morreu o 12 de xuño do 816 e foi enterrado na Basílica de San Pedro. Foi canonizado polo papa Clemente X, quen no ano 1673, fixo que entrase no Martiroloxio Romano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
León V, papa

**León V**, nado en Ardea e finado en Roma en febreiro de 904, foi papa da Igrexa católica en 903.

## Traxectoria 
O seu breve pontificado só durou un mes ao ser deposto polo seu director espiritual, o cardeal Cristovo, que o recluíu nun mosteiro onde morrería, en setembro, aparentemente asasinado. Cristovo exerceu un ano o papado e é considerado pola Igrexa Católica como un antipapa.
Estevo VI, papa

**Estevo VI (VII)**, nado en Roma, ? e finado o 14 de agosto de 897, foi Papa da Igrexa do 896 ao 897.

## Traxectoria 
Como o seu predecesor, Bonifacio VI, foi escollido Papa coa axuda do rei de Italia e o emperador do Sacro Imperio, Lamberto de Spoleto, que logo de ser expulsado de Roma por Arnulfo de Carintia, puido reconquistar a cidade despois de marchar Arnulfo por culpa do seu estado de saúde e por problemas internos que xurdiron no seu propio reino.

No momento en que foi escollido Papa exercía de bispo na diocese de Agnani (designado polo Papa Formoso). Logo da súa elección ordenou exhumar o cadáver deste para sometelo a xuízo nun concilio reunido con esta finalidade e que pasou á historia como o "Concilio Cadavérico" ou "Sínodo do terror".

miniatura|left|230px|*O Papa Formoso e Estevo VI*, de Jean-Paul Laurens (1980)
Neste concilio, celebrado baixo a presidencia de Estevo II na Basílica Constantiniana procedeuse a revestir o cadáver de Formoso dos ornamentos papais e sentouno nun trono para que escoitase as acusacións. A principal foi que sendo bispo da diocese de Porto, deixouna para ocupar como papa a diocese de Roma.

Formoso I foi declarado culpábel e considerouse inválida a súa elección como Papa. Polo tanto, anuláronse todos os actos e as ordenanzas do seu papado. A continuación, espiuse o cadáver, arrincáronlle da man os tres dedos con que impartía as bendicións e foi tirado ao río Tíber despois de o queimar. Os restos de Formoso non se recuperaron ata o pontificado de Teodoro II, que as restituíu á Basílica de San Pedro.

O pobo romano, ao coñecer este feitos, prendeu a Estevo VI no Pazo de Latrán. Foi esganado na prisión o 14 de agosto de 897.
Serxio III, papa

**Serxio III**, nado en Roma e finado o 14 de abril de 911, foi o 119º papa da Igrexa católica, entre o 29 de xaneiro de 904 e a súa morte. A súa elección supuxo o inicio dun período da historia do papado coñecido como "pornocracia", debido á influencia que nas decisións papais xogaron as amantes dos pontífices.

## Traxectoria 
### Acceso ao Papado 
Conde de Túsculo, foi nomeado bispo de Cerveteri polo papa Formoso, foi non obstante un dos participantes no concilio do cadáver celebrado contra dito pontífice a instancias de Estevo VI, que rematou coa exhumación e profanación do cadáver. Á morte de Estevo VI en 897, intentou, apoiado pola familia Spoleto, acceder por primeira vez ao trono papal, aínda que fracasou ao resultar elixido Teodoro II. Ao ano seguinte intentou por segunda vez acceder ao pontificado, fracasando novamente ao ser elixido Xoán IX, o que lle supuxo ser excomungado e exiliado ata que o papa León V revogou a excomuñón e puido volver a Roma en 903.

Tralo seu regreso, e apoiado pola familia Spoleto e sobre todo polo senador e xefe militar de Roma, Teofilacto I, depuxo e fixo encarcerar ao antipapa Cristovo para logo facelo estrangular xunto ao papa León V. Eliminados o papa e o antipapa, os seus valedores fixérono elixir pontífice o 29 de xaneiro de 904, e mandou anular os decretos xurdidos de todos os concilios celebrados desde 898 co obxecto de rehabilitar a Formoso.

Serxio III tivo como amantes á esposa de Teofilacto e á filla deste, Marozia, coa que tivo un fillo, o futuro papa Xoán XI, e que se converteron nas verdadeiras gobernantes de Roma durante varios decenios.

### Pontificado 
Durante o seu pontificado, en 905 o emperador Luís III intentou regresar do seu exilio, sendo capturado e cegado polo rei de Italia Berenguer I, que o destituíu como emperador e intentou sen éxito que o papa Serxio o coroase como sucesor.

Na súa relación con Bizancio, autorizou o cuarto matrimonio do emperador León VI coa súa amante Zoe, que lle dera o seu único herdeiro. Así, non só se enfrontou co Patriarca de Constantinopla, Nicolás o Místico senón que ignorou tanto a lexislación civil da época, como a eclesiástica.

Entre os aspectos positivos do seu pontificado cabe sinalar que durante o mesmo, en 910, fundouse a abadía beneditina de Cluny grazas á doazón dunha vila feita polo duque Guillerme I de Aquitania coa condición de que a mesma dependese directamente do papa e non dun nobre ou un bispo.

Así mesmo reconstruíu a basílica de San Xoán de Latrán que fora destruída por un terremoto.
Xoán X, papa

**Xoán X**, nado en Tossignano no ano 860 e finado en Roma no 928, foi papa de 914 a 928.

## Traxectoria 
Bispo de Boloña, despois, en 905, arcebispo de Rávena. Foi elixido papa en 914 por influencia da familia de Tusculum.

Durante o seu pontificado, organizou unha liga italiana contra os sarracenos. No 915, coroou emperador a Berengario de Friúl, á volta desa liga contra os musulmáns.

Foi encarcerado e logo seguramente envenenado (segundo outras versións afogado) por orde de Marozia, duquesa de Spoleto. O seu sucesor foi elixido cando el estaba aínda vivo.