open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Club Natació Terrassa

miniatura|dereita
O **Club Natació Terrassa** é unha asociación deportiva, que foi formada o 3 de xuño de 1932 na cidade de Terrassa. Dende a súa proclamación como club, ten coma o seu principal obxectivo o fomento e a práctica da natación e do wáter-polo. Tamén inclúe outras actividades deportivas.

As súas instalacións sitúanse na zona olímpica da cidade de Terrassa e dispón dunha superficie de 43.000 metros cadrados. En 2008 constituíuse coma o primeiro club da cidade de Terrassa diante do equipo de fútbol da cidade, do mesmo nome, polo que respecta a número de seareiros socios e á capacidade de oferta deportiva e social e o cuarto de Cataluña.

As súas cores son o branco e o vermello coma distintivo da súa bandeira e escudo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wáter-polo
* Asociación Española de Clubs de Waterpolo
* División de Honor de Wáter-polo
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do club
Estación do Carril

**O Carril** foi unha estación, posteriormente reconvertida en apeadoiro, de RENFE no lugar do Carril, no concello de Vilagarcía de Arousa. Está situada na liña A Coruña-Vigo e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.
## Historia
miniatura|*Estatutos y contrato para la construcción y esplotación del camino de hierro de Santiago al Puerto del Carril*, 1863.
O primeiro ferrocarril de Galicia foi inaugurado entre esta estación e Cornes (Conxo), o 15 de setembro de 1873. Na actualidade, consérvase o predio de viaxeiros, rehabilitado como museo do ferrocarril  en 2006.

O 1 de novembro de 1992 fecharon os talleres de material remolcado anexos, que tiñan as súas orixes canda os da estación e que foran recuperados nos tempos da Guerra Civil española.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estación de Cornes
*Estación de Vilagarcía de Arousa
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles

### Ligazóns externas 
* Vídeo: "NUEVA ESTACION Y TALLERES RENFE VILAGARCIA"
Estación de Queixas-Londoño

**Queixas-Londoño** é un apeadoiro de Adif, situado en Londoño e moi preto de Queixas, no concello de Cerceda, provincia da Coruña. Estaba situada na liña A Coruña-Madrid, mais dende 2007 non presta servizos de pasaxeiros e está situada nunha vía morta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Renfe
Estación da Susana

**A Susana** é un apeadoiro de Adif, situado na Susana, no concello de Santiago de Compostela, provincia da Coruña. Está situada na liña A Coruña-Madrid e actualmente non presta servizos de pasaxeiros (Estación de mercadorías),

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de estacións de tren de Galicia
* Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles
Partido Humanista

O **Partido Humanista** (PH) é un partido político presente en varios países do mundo que forma parte do movemento humanista. Teñen independencia en cada país e están afiliados á Internacional Humanista.

* Partido Humanista da Arxentina
* Partido Humanista de Bolivia
* Partido Humanista de Chile
* Partido Humanista de Paraguai
* Partido Humanista do Uruguai
* Partido Humanista de España
* Partido Humanista de Portugal
* Partido Humanista do Perú
* Partido Humanista do Brasil
* Partido Humanista de Costa Rica
* Partido Humanista de Italia
* Partido Humanista de Francia
* Movemento Humanista de Ecuador
* Partido Humanista de Galicia
*Partit Humanista de Catalunya (PH)
Parisii

Os **Parisii** eran un pobo galo que vivía na actual rexión parisiense. Segundo César (53 a. de C.), a súa cidade principal (oppidum) sería Lutetia.[miniatura|220 px|[Moeda celta|Moeda de ouro (estatero de tipo filipo) no museo Carnavalet, museo adicado a historia de París.]]Un pobo celta da illa de Bretaña que leva o mesmo nome sería orixinario da tribo dos Parisii instalada en Galia. Instalouse no Yorkshire leste en Gran Bretaña na época da Idade de Ferro.

## Arqueoloxía 
Esta cidade é por tradición localizada en París, mentres que o seu subsolo intramuros non achegou aínda mobiliario protohistórico desta época. Unha posible explicación a este enigma foi atopada recentemente. A favor das escavacións vinculadas á autoestrada francesa A 86, atopáronse en Nanterre pegadas dunha moi importante cidade protourbana (máis de 15 ha, ou sexa, o dobre da illa da Cidade (*Île de la Cité*) en París), con tumbas de guerreiros.

## Os Parisii de Galia 
A tribo gala dos Parisii instalouse na rexión no transcurso do século III a. de C. O primeiro pobo chamouse *Loukteich*, que significa "pantano" na lingua celta dos galos. Máis tarde a pequena cidade tomou o nome de *Lucotecia* e logo *Lutecia*.

Durante a conquista romana de Galia, os Parisii participaron no movemento de resistencia a César organizado por Vercingétorix en -52.
Os Parisii acuñaron moedas de ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Venceslas Kruta, *Les Celtes, histoire et dictionnaire*, éditions Robert Laffont
*  Xavier Delamare, *Dictionnaire de la langue gauloise*, éditions Errance
*  Pierre Hubac, *Carthage*, éditions Bellenand, 1952

### Outros artigos 
* París
* Historia urbana de París
* Parisii (Britania)
* Lista de tribos celtas

### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello de Nanterre sobre a exposición das escavacións arqueolóxicas na estrada A86: descubrimento dun *oppidum*
Estación de Garga-Trasmonte

**Garga-Trasmonte** foi unha estación de Adif, situado no lugar de Garga, parroquia de Trasmonte e concello de Oroso, na provincia da Coruña. Estaba situada na liña Zamora-A Coruña e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.

## Notas 
## Véxase tamén
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Renfe
*Adif
Club Waterpolo Sevilla

O **Club Waterpolo Sevilla** é un club de wáter-polo que xoga e adestra na cidade de Sevilla, e que foi nado no ano 2000.

Na tempada 2007-08 acadou o ascenso á División de Honor de Wáter-polo. O xogador con máis partidos ao lombo do equipo foi Pedro Espinosa, sumando un total de 306 partidos co gorro do club.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Wáter-polo
*División de Honor de Wáter-polo
*Asociación Española de Clubs de Waterpolo

### Ligazóns externas
*Ligazón oficial do club
A Bedoxa, O Sequeiro, Valdoviño

**A Bedoxa** é un lugar da parroquia do Sequeiro no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 39 habitantes no ano 2024 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 20 homes e 19 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Sequeiro
### Parroquias de Valdoviño
O Seixidal, O Sequeiro, Valdoviño

**O Seixidal** é un lugar da parroquia do Sequeiro no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 17 habitantes (11 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2007, cando tiña 22 habitantes.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Sequeiro 
### Parroquias de Valdoviño
Centre Natació Mataró

miniatura|dereita|250px|Piscina do club.
O **Centre Natació Mataró** é un club deportivo que abarca disciplinas coma o wáter-polo e a natación, aínda que tamén se desenvolve noutros deportes como o tenis ou o baloncesto.

## Historia 
O club naceu aló polo ano 1932, froito do fusionamento de dous clubs que ata o momento estaban funcionando, o *Club Natació Mataró* (1920-1929) e o *Club Gimnàstic Mataroní* (1930-1932). Creou a primeira edición da Copa Nadal en 1951, e ata a actualidade é un dos mellores equipos de wáter-polo de España, contado cuns 450 deportistas nas súas filas e uns 7.000 socios seareiros. O seu actual presidente é Josep Masriera Ballescà.

## Seccións 
*Wáter-polo
*Natación
*Tenis de mesa
*Tríatlon

## Véxase tamén
### Outros artigos
*División de Honor de Wáter-polo

### Ligazóns externas
*Páxina oficial
Ab aeterno

[miniatura|300px|dereita|Libro da [Xénese nunha **Biblia** de 1723.]]
***Ab aeterno*** é unha locución adverbial latina cuxo significado literal é "desde sempre", "desde a eternidade", e de aí "desde moi antigo", "desde moito tempo atrás". Emprégase principalmente en Teoloxía, facendo referencia á xeración eterna do Verbo, e en Filosofía. É tradución da forma grega ἀπ'ἀιώνος que desde o Libro da Xénese ata a Apocalipse de San Xoán enche a Biblia, e foi moi usada polos Pais da Igrexa.

Ex.: Segundo as Escrituras, Deus existe *ab aeterno*.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Recompilación de usos na prensa escrita
Primeiro ministro de Trinidad e Tobago

O **primeiro ministro de Trinidad e Tobago** é o xefe de goberno de Trinidad e Tobago. Esta é unha lista dos primeiros ministros de Trinidad e Tobago despois de 1956.

## Lista de primeiros ministros de Trinidad e Tobago 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Presidente de Trinidad e Tobago
Estación da Sionlla

**A Sionlla** é un apeadoiro de Adif, situado na Sionlla de Arriba, no concello de Santiago de Compostela, provincia da Coruña. Está situada na liña A Coruña-Vigo e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.

## Véxase tamén 
* Lista de estacións de tren de Galicia
* Renfe
Cordova

O topónimo **Cordova** (exónimo inglés de Córdoba), pode referirse a distintas pequenas vilas dos Estados Unidos:

* A cidade de **Cordova** (Alasca);
* A cidade de **Cordova** (Carolina do Sur);
* A cidade de **Cordova** (Alabama);
* A cidade de **Cordova** (Illinois);
* O barrio de **Cordova**, na periferia de Memphis (Tennessee).
Sant Francesc de Formentera

250px|miniatura|Igrexa de Sant Francesc
**Sant Francesc de Formentera** é a capital e a vila principal de Formentera, sede do concello e dos principais servizos da illa. Forma unha das tres parroquias de Formentera.

Segundo o padrón municipal de 2006, tiña 931, pero a maioría de poboación está dispersada.

## Historia 
Despois do repoboamento a principios do século XVIII, a poboación estableceuse ao redor da antiga capela de sa Tanca Vella e construíuse un novo templo que á vez servía de fortaleza para refuxiarse. Foi inaugurado o 15 de maio de 1726 e dedicado a Sant Francesc Xavier. Na contorna da igrexa construíronse as primeiras casas que se denominaban Poble de Formentera.

## Lugares de interese
*Igrexa de Sant Francesc, século XVIII. 
*Capela de sa Tanca Vella, século XIV, dedicada a Sant Valero. 
*Muíños de sa Miranda. Preto de Sant Francesc, atópanse os muíños de fariña de sa Miranda. Desde os muíños tense unha ampla panorámica onde se atopan estaños, brazos de terra e mar: l'estany des Peix, l'estany Pudent, es Pujols, o Parque Natural de ses Salines, e Trucadors. 
*Museu d'Etnografia de Formentera

## Festividades 
*25 de xullo, festa de San Xaime, patrón de Formentera.
*3 de decembro, festa de San Francisco Xavier.
Primeiro ministro de Malta

120px|dereita|miniatura|Escudo de Malta.
O **primeiro ministro de Malta** é o xefe de goberno de Malta. É a figura máis poderosa no goberno do país, aínda que o presidente teña un cargo superior. O primeiro ministro é nomeado polo presidente, pero o presidente toma a decisión baseándose na situación do parlamento maltés. O primeiro ministro ten que contar cunha maioría de votos no parlamento para conseguir o mandato.

Catorce persoas ocuparon o cargo de primeiro-ministro de Malta desde que se creou o cargo en 1921. O cargo quedou vago no período entre 1933 e 1947 e entre 1958 e 1962.
Ibn Sahib al-Salah

'''Abü Marwin 'Abd al-Malik b. Muhammad b. W a d b. Muhammad b. ibrihim al-Bai**, coñecido como **Ibn Sahib al-Salah''', finado en 1203, foi un dos cronistas andalusís máis importantes dos almohades.
## Traxectoria 
A súa crónica do califato inaugurado por 'Abd al-Mu'min só se conservou parcialmente e leva o título da ''El-Mann bi-l-imüma a os al-mustaafina bi-un jacala-hum Allüh a'imma wu-saCala-hum al-würign wu-suhür al-imüm Mahdi al-muwahhidin*, traducido como *O don do imamato para os que non mereceron que os colocase Deus como homes púxoos como os seus herdeiros e a aparición da El-Mahdi dos almohades'', de onde se deduciría que os almohades mesmos (lémbrese que Ibn Sahib al-Salah formaba parte dos luba, os «cadros» almohades) non estaban moi convencidos da súa propia lexitimidade relixiosa e política.
Estación de Cartaxena

A **Estación de Cartaxena** é a única estación de ferrocarril de Adif situada na cidade de Cartaxena, na rexión de Murcia. É terminal para tódolos trens.

## Trens 
### Media distancia 
### Longa distancia 
## Notas
Lista de montes de España

Os sistemas montañosos de España son moi numerosos e ocupan case a metade do territorio nacional. Os Pireneos (no límite nordés do país) e os Sistemas Béticos (no sueste) son as cordilleiras máis elevadas e sitúanse fóra da Meseta Central. Rodeando esta, está a Cordilleira Cantábrica no norte, o Sistema Ibérico no leste, e Serra Morena no sur. Dentro da Meseta Central está o Sistema Central e os Montes de Toledo. Salienta tamén o relevo insular das Illas Canarias, que conforma un verdadeiro complexo montañoso de orixe volcánica que xorde desde os fondos oceánicos. Neste sentido habería que citar á illa de Tenerife, onde hai varios tresmiles.

A continuación ofrécese unha **lista de montañas de España** ordenadas por altura, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.

Ficheiro:Teide Tenerife.jpg|Teide, con 3.718 m é o monte máis alto de Canarias e España.
Ficheiro:Mulhacen north face.JPG|Mulhacén, con 3.482 m é o monte máis alto da Península Ibérica.
Ficheiro:Aneto 01.jpg|Aneto, con 3.404 m é o monte máis alto dosPireneos.
Ficheiro:Veleta-pico.JPG|Pico do Veleta, con 3.398 m é o segundo monte máis alto das Cordilleiras Béticas.
Ficheiro:Pico Posets 1.jpg|Pico Posets, con 3.375 m é o segundo monte máis alto dos Pireneos.
Ficheiro:Torrecerredo.jpg|Torrecerredo, con 2.648 m é o monte máis alto da Cordilleira Cantábrica.
Ficheiro:Pico Urriellu 2.jpg|Naranjo de Bulnes, con 2.519 m.
Ficheiro:Almanzor Peak.jpg|Pico Almanzor, con 2.592 m é o monte máis alto do Sistema Central.
Ficheiro:Peñalara desde Valdemartín.JPG|Pico de Peñalara, con 2.428 m é o monte máis alto da Serra de Guadarrama.
Ficheiro:La Sagra.jpg|La Sagra, con 2.382 m é o monte máis alto dos Sistemas Prebéticos.
Ficheiro:Calatuentielpuigmajor.JPG|Puig Major, con 1.445 m é o monte máis alto das Baleares.

## Notas
Estación de Barra de Miño

dereita|miniatura|Vista da estación.

**Barra de Miño** é unha estación de tren de Adif situada en Barra de Miño, no concello de Coles, provincia de Ourense. Ten servizos de media distancia.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 36,5 da liña férrea de ancho ibérico que une Monforte de Lemos con Redondela a 118 metros de altitude, entre as estacións dos Peares e Ourense-Empalme. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 1 de decembro de 1884 coa aperta do tramo Monforte de Lemos-Ourense da liña que unía Vigo con Monforte de Lemos. A súa explotación inicial quedou a cargo da Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo. Dita xestión mantívose ata 1928 cando foi absorbida pola Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste de España, compañía pública creada para xestionar varios trazados, en xeral deficitarios, do oeste do país. En 1941, Oeste foi unha das empresas que se integrou na recentemente creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
Está situada a beiras do río Miño. O seu edificio para viaxeiros conserva o seu deseño orixinal. É de base rectangular, dúas alturas e está recuberta por un tellado de catro vertentes. Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central á que acceden dúas vías. Os cambios de plataforma realízanse a nivel.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 14 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información sobre saídas e chegadas na web de Adif
Estación de Murcia del Carmen

**Murcia del Carmen** é a estación de ferrocarril de Murcia, situada no barrio murciano do Carmen. Forma parte da rede de estacións de Adif e é o punto de cruzamento das liñas Chinchilla-Cartaxena (P.K. 459,9) e Murcia-Águilas.

Por esta estación circulan trens Talgo Barcelona-Lorca e Cartagena-Montpellier, trens Altaria entre Madrid e Cartaxena ou Madrid e Murcia, os trens da liña L-1 de Media distancia Renfe e os trens das liñas C-1 e C-2 de Proximidades Murcia/Alacant, sendo cabeceira de ambas as liñas.

## Historia 
O 24 de outubro de 1862 a raíña Isabel II inaugurou a Estación Murcia do Carmen. A localización da estación de ferrocarril no barrio supuxo un potencial de crecemento ao convertela en punto de intercambio de mercancías. A primeira liña que chegou a esta estación unía Murcia e Madrid separándose da liña Madrid-Alacant en Chinchilla de Monte-Aragón, un ano máis tarde a liña continuouse ao leste da cidade cara a Cartaxena.

Máis tarde, en 1884 e 1885 inauguráronse as liñas Murcia-Águilas e Murcia-Alacant, separándose esta última da liña Madrid-Chinchilla-Cartaxena en Alquerías.

O conxunto arquitectónico posúe unha estrutura horizontal orixinal, á que se engadirían posteriormente unha serie de construcións en ferro, como a marquesiña actual, que data do ano 1910.

Na actualidade, a estación enfróntase a un proceso de transformación para a chegada dunha rama da liña de alta velocidade Madrid-Levante e o arranque da liña de alta velocidade Murcia-Almería. A primeira parte desta infraestrutura abriuse o 25 de xuño de 2008. Corresponde ao tramo Murcia-Alquerías, de dobre vía sen electrificar por agora, o cal provocou o cesamento da circulación no tramo equivalente da liña Chinchilla-Cartaxena.

## Servizos ferroviarios 
### Longo Percorrido 
### Media distancia 
### Proximidades
Todos a la cárcel

***Todos a la cárcel*** é unha película española encadrada no xénero de comedia e dirixida por Luis García Berlanga. Estreouse o 1 de xaneiro de 1993.

## Resumo do argumento 
No cárcere Modelo de Valencia vaise celebrar o Día Internacional do Preso de Conciencia. Xentes da política, a cultura e a farándula, asistirán ao acto, polo que a situación preséntase moi propicia para facer algún que outro negocio en beneficio propio.

## Personaxes 
* Juan Luis Galiardo – Muñagorri
* José Luis López Vázquez – Padre Rebollo
* Agustín González – Director
* Santiago Segura – Ecoloxista
* José Sazatornil – Artemio
* José Sacristán – Quintanilla
* Manuel Alexandre – Modesto
* Luis Ciges – Ludo
* Marta Fernández-Muro – Matilde
* Antonio Gamero – Cerrillo
* Chus Lampreave – Chus
* Eusebio Lázaro – Alcázar
* Mónica Randall – Sonsoles
* Guillermo Montesinos – Pajarito
* Rafael Alonso Ochoa – Falangista
* Inocencio Arias – Casares
* Antonio Resines – Mariano

## Banda sonora 
# "Todos a la cárcel" – Merenguito y su Grupo Flamenco
# "Tractor amarillo" – Zapato Veloz

## Nomeamentos e premios 
A película conseguiu 3 premios Goya en 1994: á mellor película, á mellor dirección e ao mellor son.
Ernst Fritz Fürbringer

**Ernst Fritz Fürbringer**, nado en Braunschweig o 27 de xullo de 1900 e finado en Múnic o 30 de outubro de 1988, foi un actor de cinema alemán. Apareceu en 130 películas entre 1933 e 1983.

## Filomografía seleccionada 
* *The Curse of the Hidden Vault* (1964)
* *Titanic* (1943)
* *Arde París?* (1964)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do actor en IMDb
Eladio Osorio

**Eladio Osorio Castro**, nado en Ruídos (Mazaira, Castro Caldelas) o 2 de decembro de 1943 e finado o 8 de xaneiro de 2025 en Parada de Sil, foi un político galego ligado ao PSdeG-PSOE que foi alcalde de Castro Caldelas durante case tres décadas.

## Traxectoria 
Concelleiro desde 1979, primeiro como membro da Agrupación de Electores AEICC, foi elixido como concelleiro co PSdeG-PSOE en Castro Caldelas en 1983. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Castro Caldelas e foi elixido alcalde con maioría absoluta.

Continuou como alcalde tras revalidar a maioría absoluta nas eleccións de 1991 e 1995. En novembro de 1996 perdeu a alcaldía tras presenta-lo PPdeG unha moción de censura co apoio dun tránsfuga socialista. En 1999 recuperaría a alcaldía tras lograr unha axustada maioría absoluta por tan só 19 votos de vantaxe. Revalidaría a alcaldía nos comicios de 2003 cunha ampla maioría absoluta de 7 concelleiros de 9. En 2007 e 2011 foi novamente reelixido por maioría absoluta, con 6 e 5 concelleiros respectivamente. Durante os seus mandatos creáronse varias escolas-obradoiro de Castro Caldelas, construíuse o centro de saúde, pavillón polideportivo, residencia de maiores e restaurouse o castelo da localidade. Tamén se arranxou todo o casco vello e este acadou o recoñecemento como B.I.C. en 1988 (categoría conxunto histórico).  

En novembro de 2014 dimitiu e foi substituído pola súa compañeira Sara Inés Vega.

## Vida persoal 
Casou con Encarnación Montenegro Figueiras, coa que enviuvou dous anos antes do seu falecemento, no 2025. Tivo catro fillos chamados Eladio, Encarna, Juan Luis e Jose Osorio Montenegro. Tamén tivo tres netos: Maia Osorio Rodríguez (2012), Xoel Osorio Rodríguez (2014) e Jara Osorio Rodríguez (2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Castro Caldelas

### Ligazóns externas 
* Francisco José Sarria (20/11/1996). "El PP consigue la alcaldía de un pueblo de Orense con el voto de un tránsfuga" *El País* .
Claude Farell

**Monika Burg**, máis coñecida como **Claude Farell**, aínda que tamén coñecida por **Paulette Colar**, **Catherine Farell**, **Paulette Kolar** e **Paulette von Suchan** (7 de maio de 1914 en Viena — 17 de marzo de 2008 en Mâcon) foi unha actriz austríaca.

## Filmografía 
* 1941 *Immer nur du*
* 1942 *Zwei in einer großen Stadt*
* 1943 *Lache Bajazzo*
* 1943 *Titanic*
* 1945 *Meine Herren Söhne*
* 1947 *Les Requins de Gibraltar*
* 1948 *Schenke zum Vollmond* (''Dédée d'Anvers*)
* 1949 *Das Geheimnis von Mayerling* (*Le Secret de Mayerling*)
* 1950 *Hochzeitsnacht im Paradies*
* 1952 *Palace Hotel*
* 1953 *Die Nacht ohne Moral*
* 1953 *I Vitelloni*
* 1954 *Clivia*
* 1955 *Hotel Adlon*
* 1955 *Die drei von der Tankstelle*
* 1955 *Captain Gallant of the Foreign Legion: Ransom* (Episodio de Buster Crabbe)
* 1956 *Spion für Deutschland*
* 1957 *Der schräge Otto*
* 1958 *Lilli – ein Mädchen aus der Großstadt*
* 1960 *Die Nacht der Liebenden* (*Le Bois des Amants*)
* 1961 *Der Hochtourist*
* 1963 *Das Geheimnis der schwarzen Witwe*
* 1966 *Das Geheimnis der weißen Masken* (*Les Compagnons de Jéhu*)
* 1968 *Im Banne des Unheimlichen*
* 1970 *Mir hat es immer Spaß gemacht*
* 1978 *Vor Gericht seh'n wir uns wieder''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Claude Farell en IMDb
Presidente de Mauritania

Esta é a lista dos xefes de Estado e dos presidentes da República Islámica de Mauritania desde a súa independencia o 28 de novembro de 1960.
Redemuíños

Como topónimo **Redemuíños** pode referirse a:

;En Galiza
***Redemuíños**, parroquia do concello de Quintela de Leirado;
***Redemuíños**, lugar da parroquia de Corvite, no concello de Abadín;
***Redemuíños**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín;
***Redemuíños**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Redemuíños**, lugar da parroquia de Broño, no concello de Negreira;
***Redemuíños**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Silleda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Werner Klingler

**Werner Klingler**, nado en Stuttgart o 23 de outubro de 1903 e falecido en Berlín o 23 de xuño de 1972, foi un actor e director de cine alemán. Dirixiu 29 filmes entre 1936 e 1968.

## Filmografía seleccionada 
* *Titanic* (1943)
* *The Dirty Game* (1965)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do actor e director en IMDb
O lapis do carpinteiro (filme)

***O lapis do carpinteiro*** (en ) é un filme galego dirixido por Antón Reixa baseado na novela homónima de Manuel Rivas. O filme conta unha historia ambientada durante a guerra civil española en Galiza. Obtivo os premios, o mellor actor e o do público, no Festival Internacional de Cine de Mar del Plata (2004).

## Sinopse 
Daniel Da Barca é un xove médico e intelectual republicano encarcerado polas súas ideas na Galicia de 1936. A súa moza, Marisa Mallo, filla dun coñecido oportunista reaccionario, loita dende fóra para devolverlle a liberdade. A testemuña do seu amor é Herbal, un apoucado carcereiro que asiste entre atónito e furioso ás historias e conversas que manteñen os presos para facer máis levadora a súa condena. Moitos presos son fusilados clandestinamente; axiña chegará a quenda de Daniel e será de novo Herbal quen, vítima e verdugo dos seus propios medos, se debata entre a violencia e a conciencia.

## Personaxes 
* Tristán Ulloa como Daniel Da Barca
* Luís Tosar como Herbal
* María Adánez como Marisa Mallo
* Carlos Blanco como Pintor
* Nancho Novo como Zalo
* María Pujalte como Beatriz
* Manuel Manquiña como Benito Mallo
* Anne Igartiburu como Madre Izarne
* Maxo Barjas como Laura
* Carlos Sobera como Landesa
* Serxio Pazos como Sarxento Somoza
* Xosé Manuel Esperante como Boldemir

## Galardóns e nomeamentos 
* 2004: XIX edición do Festival Internacional de Cine de Mar del Plata, Arxentina. Premio ao mellor actor (Luís Tosar) e premio do público.
* 2004: Festival Cinespaña de Tolosa. Filme máis votado polo público.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O lapis do carpinteiro en AVG
Stratiformis

miniatura|250px|Altocumulus stratifomis
**Stratiformis** é unha especie de nubes que está presente nos xéneros dos estratocúmulos, os cirrocúmulos e os altocúmulos.

Caracterízanse por estaren formados por bancos de nubes de diferentes extensións e con pouca dimensión vertical, dándolle a aparencia de estratos aos xéneros das nubes que os presentan. Normalmente adoitan aparecer en pedazos. Algunhas veces estas nubes aparecen grazas á morte de cúmulos ou cumulonimbos.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Martín León, F. e Quirantes, J. A., *Cazadores de nubes*, Ministerio de Educación y Ciencia, Gobierno de España.

### Ligazóns externas
* Atlas fotográfico de nubes
Gran Sasso d'Italia

O '''Gran Sasso d'Italia'* (*Pedra Grande de Italia'', en italiano) é un macizo dos Apeninos, situado na rexión italiana dos Abruzos, na fronteira entre as provincias de Teramo e L'Aquila.

O pico máis alto do Gran Sasso é o Corno Grande, con 2.912 msnm. Trátase do pico máis alto de tódolos Apeninos e un dos máis altos de Italia.
Herbert Selpin

**Herbert Selpin**, nado o 29 de maio de 1902 e finado o 1 de agosto de 1942, foi un director de cine e autor de guións alemán.

## Biografía 
Herbert Selpin naceu o 29 de maio de 1902 en Berlín. Tras os seus estudos de Medicina na mesma cidade, Selpin traballou como bailarín, boxeador, bibliotecario e vendedor de arte, antes de obter a mediados de da década de 1920, unhas prácticas nos estudos de cine UFA.

Morreu o 1 de agosto de 1942 en Berlín.

## Filmografía 
* *Die Abenteuer eines Zehnmarkscheines* (1926) - Asistente de dirección
* *Ariane* (1930/31) - Editor
* ''So lang' noch ein Walzer von Strauß erklingt* (1931) - Editor
* *Opernredoute* (1931) - Editor
* *Eine Nacht im Grandhotel* (1931) - Editor
* *Die Sache August Schulze* (1931) - Editor
* *Der ungetreue Eckehart* (1931) - Editor
* *Chauffeur Antoinette* (1931) - Director
* *Der Läufer von Marathon* (1932&ndash;1933) - Editor, asistente de dirección
* *Camicia Nera/Schwarzhemden* (1933 documentary) – Director da versión alemá
* *Zwischen zwei Herzen* (1933&ndash;1934) - Director
* *Mädels von heute* (1933) - Director
* *Kleiner Mann - was nun?* (1933) - Editor, guión, asistente de dirección
* *Der Traum vom Rhein* (1933) - Director
* *Die Reiter von Deutsch-Ostafrika* (1934) - Director
* *Der Springer von Pontresina* (1934) - Director
* *Le domino vert* (1935) - Director
* *Ein idealer Gatte* (1935) - Director
* *Der grüne Domino* (1935) - Director
* *Spiel an Bord* (1936) - Director, guión
* *Romanze* (1936) - Director
* *Die Frau des Anderen* (1936) - Director
* *Die rote Mütze* (1937) - Director
* *Alarm in Peking* (1937) - Director, guión
* *Wasser für Canitoga* (1938&ndash;1939) - Director
* *Sergeant Berry* (1938) - Director
* *Ich liebe Dich* (1938) - Director, escritor
* *Ein Mann auf Abwegen* (1939&ndash;1940) - Director
* *Trenck, der Pandur* (1940) - Director
* *Carl Peters* (Filme) (1940&ndash;1941) - Director, guión
* *Geheimakte WB 1* (1941&ndash;1942) - Director, guión
* *Titanic'' (1942) - Director, guión

## Véxase tamén 
* Páxina do director en IMDb
Sybille Schmitz

**Sybille Schmitz**, nada en Düren o 2 de decembro de 1909 e finada en Múnic o 13 de abril de 1955, foi unha actriz alemá.

## Filmografía seleccionada 
* *Überfall* (1928) 
* *Rivalen der Luft* (1933) 
* *Musik im Blut* (1934) 
* *Oberwachtmeister Schwenke* (1934) 
* *Punks kommt aus Amerika* (1935) 
* *Stradivari* (1935) 
* *Wenn die Musik nicht wär*/*Das Lied der Liegbe* (1935) 
* *Ich war Jack Mortimer* (1935) 
* *Die Leuchter des Kaisers* (1936) 
* *Die Unbekannte* (1936) 
* *Die Kronzeugin* (1937) 
* *Signal in der Nacht* (1937) 
* *Es leuchten die Sterne* (1938) 
* *Hotel Sacher* (1939) 
* *Die fremde Frau* (1939) 
* *Clarissa* (1941) 
* *Wetterleuchten um Barbara* (1941) 
* *Vom Schicksal verweht* (1942) 
* *Die Hochstaplerin* (1943) 
* *Titanic* (1943)
* *Das Leben ruft* (1944) 
* *Die letzte Nacht* (1949) 
* *Die Lüge* (1950) 
* *Kronjuwelen* (1950) 
* *Das Haus an der Küste* (1953)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da actriz en IMDb
Francisco Caamaño

**Francisco Manuel Caamaño Domínguez**, nado en Brens (Cee) o 8 de xaneiro de 1963, é un político galego, foi ministro de Xustiza de España entre 2009 e 2011.

## Traxectoria 
Pasou a infancia e adolescencia en Cee, onde montou un grupo de rock chamado Asixo.

Licenciado en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1986, foi profesor desa universidade ata que en 1993 foi asignado como letrado no Tribunal Constitucional. En 2001 regresou á Universidade de Santiago e en 2002 conseguiu a cátedra de dereito constitucional na Universidade de Valencia, posto onde permaneceu ata 2004.

Militante do PSOE, nese ano foi nomeado por José Luis Rodríguez Zapatero secretario de estado de Relacións coas Cortes, posto no que se ocupou de negociar algúns estatutos de autonomía e de facer reformas no sistema de votación nas eleccións locais dos estranxeiros que vivían en España. En 2008 continuou no mesmo posto logo dunha reforma de goberno, aínda que daquela baixo a denominación de secretaría de Estado de Asuntos Constitucionais e Parlamentarios.

O 24 de febreiro de 2009, e logo da dimisión do anterior ministro de Xustiza, Mariano Fernández Bermejo, tomou posesión como novo ministro do goberno socialista. Desa maneira houbo catro ministros galegos no goberno de España, algo que non sucedera en toda a época democrática. Permaneceu no seu posto ata a derrota electoral socialista de novembro de 2011. Nesas xerais de 2011, Caamaño encabezou a candidatura socialista pola provincia da Coruña, por onde foi elixido deputado. Foi elixido Secretario Provincial do PSdeG na Coruña no correspondente Congreso de xuño de 2012. Nas eleccións autonómicas de 2012 encabezou a candidatura do PSdeG pola provincia da Coruña e foi elixido deputado do Parlamento de Galicia.

En setembro de 2014 dimitiu como Secretario Provincial e convocou primarias para novembro. O 20 de abril de 2015 anunciou que tamén renunciaba ao seu escano no Parlamento de Galicia por motivos persoais, coa intención de reincorporarse á docencia na Universidade de Valencia.

## Vida persoal 
Está casado e ten dous fillos. Segue a veranear entre Cee e Corcubión.

## Honras 
Fillo predilecto de Cee (2025).

## Obras 
* *El mandato parlamentario* (1992)
* *El control de constitucionalidad de disposiciones reglamentarias* (1994)
* *Normas institucionais de Galicia* (1995)
* *Jurisdicción y procesos constitucionales* (1997)
* *El derecho de sufragio pasivo: prontuario de jurisprudencia constitucional 1981-1999 (2000)
* *La garantía constitucional de la inocencia'' (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Entrevista de Caamaño no diario Xornal de Galicia
* Perfil de Francisco Caamaño
Seteventos

Como topónimo **Seteventos** pode referirse a:

;En Galiza
***Seteventos**, parroquia do concello de Sarria;
****Seteventos**, lugar de dita parroquia;
***Seteventos**, parroquia do concello do Saviñao;
****Seteventos**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Primeiro ministro de Madagascar

miniatura|dereita|230px|Brasón de Primeiro ministro de Madagascar.
O **primeiro ministro de Madagascar** é o xefe de goberno de Madagascar. O presidente elixe ó primeiro ministro, quen xunto cos demais ministros administra o goberno.

Esta é unha listaxe dos primeiros ministros e outros xefes de goberno de Madagascar a partir do ano 1828.

## Reino de Merina (até 1897) 
## Colonia de Madagascar (1897 - 1958)
## Territorio de Ultramar francés da República Malgaxe (1958 - 1960) 
## República Malgaxe (1960 - 1975) 
**Primeira República**

## República Democrática Malgaxe (1975 - 1992) 
**Segunda República**

## República de Madagascar (1991 - 2014) 
**Terceira República**

## República de Madagascar (desde 2014) 
**Cuarta República**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Presidente de Madagascar
Jim Jarmusch

miniatura|Jim Jarmusch.
miniatura|Jim Jarmusch.
**Jim Jarmusch**, nado en Akron, Ohio o 22 de xaneiro de 1953 é un director e guionista estadounidense de cinema independente.

## Filmografía 
### Longametraxes 
* *Permanent Vacation*, 1980.
* *Stranger Than Paradise*, 1984.
* *Baixo o peso da lei*, 1986.
* *Mystery Train*, 1989.
* *Noite na terra*, 1991.
* *Dead Man*, 1995.
* *Year of the Horse*, 1997. Documental sobre Neil Young e Crazy Horse
* *Ghost Dog: The Way of the Samurai*, 1999.
* *Coffee & Cigarettes*, 2003.
* *Broken Flowers*, 2005.
* *The Limits of Control*, 2009.
* *Only Lovers Left Alive*, 2013.
* *Paterson*, 2016.
* *Gimme Danger*, 2016. Documental sobre The Stooges
* ''The Dead Don't Die*, 2019.

### Curtametraxes 
* *Stranger Than Paradise*, 1982.
* *Coffee and Cigarettes*, 1986.
* *Coffee and Cigarettes II*, 1989.
* *Coffee and Cigarettes III* , 1993.
* *Int. Trailer Night*, 2002. Episodio de *Ten Minutes Older: The Trumpet*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Jim Jarmusch en IMDb
* Páxina oficial de *Coffee and Cigarettes''
* Entrevista en The Guardian
José Cerviño

**José Cerviño Cerviño**, nado en Aldán (Cangas) o 21 de agosto de 1920 e finado en Vigo o 18 de abril de 2012, foi un bispo católico galego.

## Traxectoria 
Ordenouse sacerdote en Santiago de Compostela o 6 de abril de 1946. Ocupou diversos cargos como sacerdote, entre eles o de crego da parroquia urbana de San Miguel dos Agros en Santiago de Compostela, e despois foi reitor do Seminario Arquidiocesano.

O 4 de xuño de 1968 o papa Paulo VI nomeouno bispo titular de Benepota e bispo auxiliar de Santiago de Compostela, do que era titular o cardeal Quiroga Palacios, e recibiu a ordenación episcopal o 28 de xullo dese ano. Trala morte do arcebispo en decembro de 1971, ata abril de 1973 rexeu a arquidiocese coma vicario capitular, é dicir, coma bispo en funcións.

O 20 de maio de 1975 foi nomeado administrador apostólico da diocese de Tui-Vigo. Tomou posesión, por procurador, o 9 de xuño de 1975, e ocupou a súa praza o 21 dese mesmo mes. O 8 de novembro de 1976 Paulo VI nomeouno bispo de Tui-Vigo. Coma tal, tomou posesión da diocese na catedral de Tui o 18 de decembro de 1976.

Logo de vinte e un anos de servizo nesa diocese, renunciou ao seu cargo en 1995, ao acadar a idade de xubilación, pero non lle foi aceptada ata o 7 de xuño de 1996. Dende ese día ata o 14 de xullo do 1996, cando tomou posesión o novo bispo, rexeu a diocese coma administrador apostólico. A partir desa data quedou como bispo emérito.

Está enterrado na Capela do Santísimo da Catedral de Tui.

## Sucesión apostólica 
* **José Cerviño Cerviño** (1968)
* Fernando Quiroga Palacios (1946)
* Antonio García García (1930)
* Federico Tedeschini (1921)
* Giacomo della Chiesa (1907)
* Giuseppe Melchiorre Sarto (1884)
* Constantino Patrizi Naro (1828)
* Carlo Odescalchi (1823)
* Giulio Maria della Somaglia (1788)
* Hyacinthe-Sigismond Gerdil (1777)
* Marcantonio Colonna (1762)
* Carlo della Torre Rezzonico (1743)
* Prospero Lorenzo Lambertini (1724)
* Pietro Francesco Orsini (1675)
* Paluzzo Paluzzi Altieri degli Albertoni (1666)
* Ulderico Carpegna (1630)
* Luigi Caetani (1622)
* Ludivico Ludovisi (1621)
* Galeazzo Sanvitale (1604)
* Girolamo Bernerio (1586)
* Giulio Antonio Santorio (1566)
* Scipione Rebiba (1541)
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Sarria (homónimos)

Como topónimo **Sarria** podemos referirnos a:

;En Galiza
***Comarca de Sarria**, comarca da provincia de Lugo;
****Sarria**, concello de dita comarca;
*****Sarria**, parroquia de dito concello;
******Sarria**, lugar de dita parroquia;
***Vilar de Sarria**, parroquia do concello de Sarria;
****Vilar de Sarria**, lugar de dita parroquia;
***Vigo de Sarria**, lugar da parroquia de Vilar de Sarria, no concello de Sarria.

;Fóra de Galiza

;En Cataluña
***Sarrià**, barrio do distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona;
*O **estadio de Sarrià**, antigo campo de fútbol da cidade de Barcelona.

;Río de Galiza
***Río Sarria**, un río afluente do río Neira e este á súa vez do río Miño.

;Deportes
*A **Sociedade Deportiva Sarriá**, entidade deportiva de Sarria.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Nambaryn Enkhbayar

**Nambaryn Enkhbayar** (), nado o 1 de xuño de 1958 en Ulán Bátor) é un político mongol. Serviu como Primeiro Ministro dende 2000 ata 2004, como Presidente do Parlamento entre 2004 e 2005 e como Presidente de Mongolia dende xuño de 2005 ata nobembro de 2009. É a primeira persoa en ocupar esas tres posicións no goberno de Mongolia.

Enkhbayar pertence ao antigo partido comunista - Partido Revolucionario do pobo mongol. Enkhbayar foi primeiro ministro de Mongolia desde 2000 ata 2004 e presidente do Parlamento entre 2004 e 2005.
Broken Flowers

***Broken Flowers *** é un filme estadounidense e francés, dirixido por Jim Jarmusch en 2005, e protagonizado por Christopher McDonald, Mark Webber, Jeffrey Wright, Sharon Stone, Jessica Lange, Julie Delpy, Bill Murray, Chloë Sevigny, Tilda Swinton, Frances Conroy, Heather Alicia Simms. Está encadrado no xénero de comedia dramática.

## Argumento 
Don Johnston, un home maduro e solteiro empedernido, foi abandonado pola súa última conquista, Sherry. Resignado a seguir coa súa vida, ve como todo cambia cando recibe unha misteriosa carta de cor rosa. É dunha antiga noiva que lle informa de que ten un fillo de 19 anos que podería estar buscándoo. O seu mellor amigo e veciño, Winston, detective afeccionado e home de familia, anímao a investigar ese misterio. E aínda que é pouco amigo das viaxes, Don embárcase nunha que o levará a percorrer o país en busca de pistas sobre catro antigos amores e posíbeis nais. As inesperadas visitas a estas mulleres farán que se enfronte ao seu pasado e se leve máis dunha sorpresa.

## Personaxes 
* Bill Murray como Don Johnston
* Jeffrey Wright como Winston
* Sharon Stone como Laura Daniels Miller
* Frances Conroy como Dora Anderson
* Christopher McDonald como Ron Anderson
* Jessica Lange como Dra. Carmen Markowski
* Tilda Swinton como Penny
* Julie Delpy como Sherry
* Alexis Dziena como Lolita Miller
* Chloë Sevigny como Asistente de Carmen
* Pell James como Sun Green
* Mark Webber como O rapaz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Website oficial
*
Presidente de Ucraína

miniatura|dereita|160px|Estandarte dos presidentes de Ucraína.
O presidente é o xefe de estado de Ucraína.

Dende o 1917 cando a Ucraína tornouse pola primeira vez unha república ata hoxe, o país tivo 7 xefes de estado no poder, e outros 4 no exilio.

Esta é a lista dos xefes de estado de Ucraína de 1917 ata hoxe.

## República Popular de Ucraína (1917-1921)
A República Popular de Ucraína foi formada logo da Revolución Rusa de 1917, e durou ata a Paz de Riga, celebrada en marzo de 1921, e que puxo fin ao conflito entre a Rusia Soviética e a Polonia. Esta é a lista dos xefes de estado do país neste período. Na época, ningún deles tivo oficialmente o título de "presidente".

## Presidentes da República Popular de Ucraína no exilio (1921-1992)
Logo da derrota do movemento nacionalista prol-independencia e a incorporación de Ucraína á Unión Soviética, algúns políticos que emigraron do país crearon o "goberno da Ucraína no exilio", que existiu ata a caída do comunismo na Unión Soviética e a nova independencia de Ucraína. Esta é a lista dos 4 presidentes da República Popular de Ucraína no exilio (1926-1992).

## Presidentes da República de Ucraína (1991-presente)
O día 24 de agosto de 1991 Ucraína declarouse independente da Unión Soviética. As primeiras eleccións libres foron realizadas o día 1 de decembro do mesmo ano. O vencedor foi Leonid Kravchuk, que tomou posesión o día 22 de agosto do ano seguinte.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* República Popular de Ucraína 
* Ucraína
Héctor de Miguel

**Héctor de Miguel Martín**, anteriormente coñecido como **Quequé**, nado en Salamanca o 6 de xaneiro de 1977, é un humorista e presentador de televisión español.

## Traxectoria
Nado en Salamanca, deuse a coñecer en 1998, cando gañou o Imaginarock. Pouco despois presentou no Café Principal o seu espectáculo Directamente. Na radio colaborou co programa de Cadena 100 *A media tarde* e posteriormente presentou e dirixiu *Puerto Latino* en Cadena Dial Salamanca.

En televisión comezou na canle local de Salamanca colaborando no programa *En escena* para dar o salto á televisión nacional co segundo *Certamen de monólogos de El Club de la Comedia*, que conseguiu gañar. A partir de entón tamén realizou teatro vinculado aos monólogos como *5hombres.com* e *Noches de Cómicos*. En televisión foi membro do equipo artístico de *La corriente alterna*, *Splunge*, *La Noche… con Fuentes y Cía* e *Noche Hache*.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* http://www.hectordemiguel.com/  
* Páxina de Quequé en IMDb
Ermelo

Como topónimo **Ermelo** pode referirse a:

;En Galiza
***Ermelo**, parroquia do concello de Bueu;
****Ermelo**, lugar de dita parroquia;
***Ermelo**, lugar da parroquia de Sabaxáns, no concello de Mondariz.

;Fóra de Galiza

;Nos Países Baixos
***Ermelo**, localidade da provincia de Güeldres.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Vermello**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Zas.
Camiño Neocatecumenal

[miniatura|dereita|"[Virxe María|Virxe do Camiño Neocatecumenal" - Icona de Francisco Argüello ]]
**Camiño Neocatecumenal** é un movemento relixioso católico (aínda que eles rexeiten a idea de movemento e prefiren a de "itinerario")que, segundo os seus estatutos —aprobados pola Santa Sé—, é delimitado como *itinerario de formación católica* ou *fundación de bens espirituais*.

## Características 
Os iniciadores e membros non se autodenominan movemento nin sociedade dado o carácter eminentemente catequizador do itinerario. Esta expresión é a usada polos documentos oficiais para referirse ó "Camiño Neocatecumenal" (cf. Decreto de aprobación *ad experimentum* dos Estatutos do Camiño Neocatecumenal, 29 de xuño de 2002.

Os seus iniciadores son os leigos españois Kiko Argüello e Carmen Hernández. Eles dous xunto co sacerdote italiano Mario Pezzi formaban, até 2016, no denominado Equipo Itinerante Responsable Internacional 

O Camiño Neocatecumenal creouse cunha primeira comunidade neocatecumenal en 1964 no barrio de Palomeras, na periferia de Madrid, e estendeuse por todo o mundo. En España son coñecidos popularmente como lod "kikos" e, na actualidade, están presentes en máis de 6.000 parroquias de 106 países, cuns 3.000 sacerdotes, 1.500 seminaristas e 78 seminarios Redemptoris Mater.

A Santa Sé defíneo como un "Itinerario de Formación Católica Postbautismal, válido para a sociedade e para os tempos de hoxe".

Nun primeiro momento, os seus Estatutos foron aprobados de forma temporal por cinco anos ("ad experimentum"), o 29 de xuño de 2002, polo Papa Xoán Paulo II. Posteriormente, a comezos do 2008 expediuse o decreto no que os estatutos se aproban definitivamente e o 13 de xuño de 2008, o Cardeal Stanisław Ryłko, Presidente dos Consellos pontificios, entregou o decreto de aprobación dos Estatutos do Camiño Neocatecumenal xunto ao seu texto final, o que reafirma este itinerario como parte estrutural da Igrexa Católica.

## Críticas 
En ocasións, especialmente antes da aprobación dos seus estatutos pola Santa Sé en 2008, o Camiño Neocatecumenal foi acusado por algúns medios de constituír un grupo fundamentalista e polos seus críticos de ser un movemento ultraconservador. e os seus comportamentos e, dende o exterior do grupo, critícase o seu segredismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial

* Canle en YouTube
Banco de Terras de Galicia

O **Banco de Terras de Galiza** (denominación oficial) ou **BanTeGal** é un banco público creado pola Consellería do Medio Rural adicado a mobilizar as terras agrarias abandonadas ou improdutivas mediante o seu alugueiro.

## Banco de Terras de Galiza
O banco público, fundado no ano 2007, é o intermediario para o arrendamento de terras en desuso de Galiza, evitando así os incendios forestais que se poidan ocasionar e favorecendo o uso das terras por aqueles que as precisan para desenvolveren o seu traballo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*bantegal.com.
*Consellaría do Medio Rural.
IES Monte Carrasco

O **IES Monte Carrasco** é un instituto público de ensino secundario obrigatorio situado na localidade pontevedresa de Cangas.

## Localización
Está situado no monte Carrasco, na parroquia de Darbo. Do monte toma o nome e o logotipo, pois este reproduce unha mostra da arte rupestre da zona.

## Historia
Foi creado no ano 1987 como colexio de educación primaria, e como desdobramento do colexio de ensino infantil e primario de San Roque, situado na mesma parroquia de Darbo. No ano 1998 transfórmase en instituto coa entrada en funcionamento da nova rede de centros contemplada na LOXSE e é ampliado. A partir dese momento terá como único centro adscrito o citado CPEIP de San Roque. Hai oito unidades de ensino secundario obrigatorio en liña 2 con capacidade para 240 alumnos e alumnas. A súa oferta educativa inclúe medidas de atención á diversidade (seccións bilingües, agrupamentos específicos, desdobres en materias instrumentais, programas de diversificación curricular e programas de cualificación profesional inicial), e a participación en plans de mellora da calidade. No curso 2010-2011 foi seleccionado para o desenvolvemento do Proxecto Abalar na nosa comunidade; hai catro aulas de 1º e 2º ESO equipadas para a inclusión das novas tecnoloxías na práctica educativa e catro Aulas dixitais en 3º e 4º ESO. No curso 2015-2016 implanta a materia LOMCE de libre configuración "Información e Tratamento da Información" para os cursos de 1º e 2º de ESO. Dende o curso 2017-2018 participa no Proxecto Edixgal coa implantación do libro dixital. O seu lema: "Atención personalizada á diversidade".

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web do Centro