Galicia. Revista Universal de este Reino

***Galicia. Revista Universal de este Reino*** foi unha publicación periódica editada na Coruña entre 1860 e 1865. A edición e a dirección estaba a cargo dos irmáns Antonio e Francisco María de la Iglesia, literatos composteláns aveciñados na Coruña.

## Antecedentes 
Antonio María de la Iglesia comezou as súas intervencións en prensa escribindo en *La Aurora de Galicia* e, máis adiante, na *Revista de Galicia*. Francisco María de la Iglesia colaborou en *El Defensor de Galicia* e, xa xunto co seu irmán Antonio, en *El Fomento de Galicia*. Dende 1868 dirixiu o *Diario de La Coruña*, no que colaboraba Antonio como redactor. Xa fundada *Galicia. Revista Universal de este Reino*, os dous irmán seguiron escribindo en *El Anunciador*.

## Liña editorial 
A recepción do novo nacionalismo europeo está no xerme de *Galicia. Revista Universal de este Reino*, que introduce no debate cultural consideracións sobre a desastrada existencia das masas populares galegas. Lonxe de apelar á caridade, busca facer ver o inxusto dos desniveis de todo xénero que afectan ó país e suxire superalos coa difusión xeral da cultura, entendendo esta como un vehículo polo que alcanzarían a dignidade de cidadáns as masas de campesiños abocados ó *"temible feudalismo"* da industrialización entón incipiente.

Esta preocupación polas condicións de vida do campo inspira moitos dos artigos e ten como colofón os debates do Congreso Agrícola celebrado en Santiago. Ademais disto, a revista informa constantemente dos últimos avances tecnolóxicos, nos que se vía unha outra vía de modernización para o país, complementaria do desenvolvemento do sector primario. Dedícaselle un enorme espazo ó ferrocarril, que podería chegar a converterse nunha eficaz vía de aproximación á Corte e nun alento para o comercio galego. A insistencia en lograr a apertura ó exterior, tanto por terra como a través dos portos marítimos, era defendida cunha convicción baseada na idea de que o contacto con outras culturas foi o que provocou o florecemento da Galicia medieval. Este entusiasmo levou ós editores a emprender unha campaña para reunir o capital necesario para concluír a liña férrea con participacións na empresa.

A revista expresou con frecuencia posturas anticolonialistas, insistindo na idea de que Galicia debía ser explotada por galegos. En calquera caso non expresou simpatías políticas definidas, o seu discurso foi moderadamente apolítico e, do mesmo modo, non aforrou críticas ós poderes públicos pola vixencia dun sistema político baseado no caciquismo, a súa desidia ante a necesidade de melloras en infraestruturas ou a dependencia do país das subministracións foráneas. A súa defensa do Iberismo foi sempre clara.

## Colaboradores 
[miniatura|[Emilia Calé: "A María en el mes de las flores" en *Galicia Revista Universal de este Reino*, maio de 1862.]]
Nas páxinas de *Galicia. Revista Universal de este Reino* coincidiron autores moi heteroxéneos de Galicia e da diáspora. Moitos practicaban o periodismo alternándoo co exercicio dunha profesión liberal, outros proveñen da Universidade, outros de institucións estatais. Non era infrecuente que se publicasen textos tomados doutras épocas e doutras páxinas.

Tamén colaboraron poetas e narradores, entre eles un nutrido grupo de mulleres, de entre as cales a única que hoxe ten relevancia entre o público é Rosalía de Castro. Unha serie de artigos de José López de la Vega chamaba a atención sobre a importancia da literatura portuguesa, tan descoñecida daquela en España como a galega. Publícase tamén unha serie de ensaios de Francisco Javier Rodríguez Gil, que fora bibliotecario da Universidade de Santiago de Compostela e da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago, sobre o arcebispado de Santiago de Compostela, os seus titulares, os seus dominios e as súas fortalezas, co emprego pioneiro da epigrafía e da numismática na prensa de divulgación. Tamén ven a luz textos de Martín Sarmiento e de Tomás Muñoz y Romero, catedrático da Escola Superior de Diplomática, sobre episodios da historia de Galicia, escritos sen vontade globalizante.

O interese por reivindicar para a lingua galega o mesmo status que gozaba a castelá levou a recuperar textos de Sarmiento, Afonso X ou Álvarez Sotelo ó lado doutros contemporáneos, como o Cura de Fruíme, Nicomedes Pastor Díaz, Rosalía, a cubana Felicia Auber... Foron atraídos estes polas formas poéticas populares na que se plasman formas románticas de poesía colectivizada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Rexurdimento
* Diccionario gallego-castellano (1863)
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña