open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Morris

**Morris** é un antropónimo masculino, amais de apelido e alcume. Pode facer referencia a:

***Robert Morris**, comerciante estadounidense (1734-1806);
***William Morris**, poeta, pintor prerrafaelista, político e pensador inglés (1834-1896);
***William Morris Davis**, xeólogo, xeógrafo e meteorólogo estadounidense (1850-1934);
***Charles William Morris**, filósofo e semiótico estadounidense (1901-1979);
***Morris Louis**, pintor abstracto estadounidense (1912-1962);
***Maurice de Bévère**, debuxante belga de banda deseñada, máis coñecido como **Morris** (1923-2001);
***Desmond Morris**, zoólogo e etólogo británico (n. 1928);
***Mark Morris**, coreógrafo e bailarín estadounidense (n. 1956);
***Antonio Durán "Morris"**, actor galego (1959-);

## Véxase tamén
* Morris Motor Company, unha marca de automóbiles.
* Morris, un verme informático.
Maurice de Bévère

**Maurice de Bévère**, nado en Courtrai o 1 de decembro de 1923 e finado en Bruxelas o 17 de xullo de 2001, foi un debuxante belga de banda deseñada, máis coñecido polo seu alcume **Morris**. Acadou sona por ser o creador da personaxe de Lucky Luke.

## Traxectoria 
Realizou os seus primeiros estudos nunha ben coñecida escola xesuíta en Aalst. Con 20 anos comezou a traballar coma debuxante nos estudos de animación CBA (''Compagnie Belge d'Actualités*) onde coñece a Peyo, André Franquin ou Eddy Paape. En 1946 creou Lucky Luke, a súa personaxe máis representativa para a revista de BD Spirou. Continuou a traballar nos anos seguintes tanto na BD coma na animación. A súa morte prodúcese en 2001 cunha caída accidental.

## Premios 
* 1972: Grand Prix Saint-Michel, Bruxelas, Bélxica.
* 1992: Festival de Banda Deseñada de Angoulême, vixésimo aniversario do Grand Prix *de la ville d'Angoulême''.
Jesús Gil y Gil

**Gregorio Jesús Gil y Gil**, nado en El Burgo de Osma (Soria) o 12 de marzo de 1933 e finado en Madrid o 14 de maio de 2004, foi un empresario e político español. Foi presidente e máximo accionista do Club Atlético de Madrid e alcalde de Marbella (Málaga).

## Traxectoria 
Comezou a súa vida laboral nunha tenda de repostos de automóbiles logo de abandonar os estudos de Ciencias Económicas.

Foi xulgado e encarcerado polo homicidio de 56 persoas cando en xuño de 1969 un comedor da urbanización Los Ángeles de San Rafael, na provincia de Segovia, da que era promotor e propietario, derrubouse. Posteriormente foi indultado en 1971.

A partir de 1987 chegou á presidencia do Atlético de Madrid, club de fútbol do cal era socio facía 6 anos.

O 26 de maio de 1991, Jesús Gil e o seu partido o GIL conseguiron a maioría absoluta na alcaldía de Marbella. Ese mesmo verán ata chegou a presentar un programa de televisión, *Las noches de tal y tal*, emitido por Telecinco desde esa cidade. Durante once anos foi alcalde de devandito municipio.

Faleceu por mor dun infarto cerebral á idade de 71 anos.

## Corrupción 
En 1999 ingresou en prisión, ao ser imputado dos delitos de malversación de caudais públicos e falsidade en documento público. En 2002 foi condenado a 28 anos de inhabilitación e seis meses de arresto por catro delitos de prevaricación (polo que se viu obrigado a abandonar a Alcaldía de Marbella), relativos ao "Caso Camisetas", polo desvío de 450 millóns de pesetas do Concello marbellí ao Atlético de Madrid. Jesús Gil tamén entrou en prisión pola malversación de 4.442 millóns de pesetas (máis de 26 millóns de euros da actualidade) do Concello de Marbella entre os anos 1991 e 1995. Logo da súa morte, en 2004, o Tribunal Supremo declarouno culpable de apropiación indebida do Atlético de Madrid aínda que o absolveu por prescrición. Na mesma sentenza declarouno culpable de estafa ao club por simulación de contratos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Causas contra Gil e os seus encarceramentos. Diario El Mundo. 
* Videobiografía en youtube.com
Casas Vellas

Como topónimo **Casas Vellas** pode referirse a:

;En Galiza
***Casas Vellas**, lugar da parroquia de Catasós no concello de Lalín;
***As Casas Vellas**, lugar da parroquia de Lagoa no concello de Alfoz;
***As Casas Vellas**, lugar da parroquia dos Vilares no concello de Guitiriz;
***As Casas Vellas**, lugar da parroquia de Insua do concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Catasós, Catasós, Lalín

**Catasós** é un lugar da parroquia de Catasós, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 60 habitantes (32 homes e 28 mulleres), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Catasós
### Parroquias de Lalín
A Barosa, Carucedo

**A Barosa** é unha localidade do concello de Carucedo, na comarca do Bierzo, provincia de León. A Barosa contaba en 2008 con 28 habitantes dos 646 totales de Carucedo.

Próxima ás explotacións mineiras romanas das Médulas, patrimonio da Humanidade.
Estación de Ponferrada

**Ponferrada** é unha estación de tren de Adif situada na cidade de Ponferrada, na provincia de León. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 251 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 512 metros de altitude, entre as estacións de Posada del Bierzo e de San Miguel de las Dueñas. O tramo é de vía única e está electrificado.

Nas proximidades da estación ponferradina, entre os barrios de Flores del Sil e Cuatrovientos, sitúase unha terminal de mercadorías ferroviarias xestionada por Adif.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de febreiro de 1882 coa posta en marcha do tramo Ponferrada-Brañuelas da liña que pretendía unir Palencia e A Coruña. Os case catorce anos que separan a apertura deste tramo do anterior entre Brañuelas e Astorga deixan patente as dificultades atopadas para dar cun trazado cuxo desnivel fora asumible polas locomotoras da época. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición desta última e a súa integración na reción creada Renfe.

A estación de Ponferrada supoñía o punto de ligazón entre o ferrocarril de Ponferrada a Villablino e a rede de Renfe para o intercambio do carbón procedente da conca mineira do Sil aos vagóns de vía ancha e desta maneira levalo ao resto de España. Grazas a isto, a estación e a súa contorna creceron moito. Nos anos 80, debido á crise e decadencia do carbón na zona, clausurouse o tren a Villablino entre Ponferrada e Cubillos del Sil co que a estación perdeu gran parte da súa actividade.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
A estación conta cun total de seis vías pasantes e dúas plataformas, así como varios feixes de vías mortas para o apartado de material de mantemento.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 18 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 18 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Palmaz

O topónimo **Palmaz** pode referirse a:

;En Galiza
***Palmaz**, lugar da parroquia de Goiás, no concello de Lalín;
***Palmaz**, lugar da parroquia de Roupar, no concello de Xermade.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Palmaz**, freguesía do concello de Oliveira de Azeméis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Palmiz**, lugar da parroquia de San Martiño de Mondoñedo, no concello de Foz;
***Palmás**, lugar da parroquia de Domaio, no concello de Moaña.
Murray

**Murray** é un personaxe ficticio que aparece na serie de videoxogos Sly Cooper.É un dos tres membros da banda de Cooper, formada por este, Sly Cooper (O protagonista) e Bentley (o cerebro da banda). Murray é un hipopótamo rosa.

## Argumento 
No primeiro videoxogo da saga, Murray, ao igual que Bentley (personaxe), non participa. Pero é na segunda entrega de Sly Cooper cando comenza a participar. Ao final deste videoxogo, Bentley queda inválido e Murray pensa que foi pola súa culpa, polo que decide abandonar a banda e converterse en discípulo dun gurú para dedicarse a meditar. Na terceira entrega da saga, tras a insistencia dos seus amigos, decide regresar á banda.
Quintela, Catasós, Lalín

**Quintela** é un lugar da parroquia de Catasós, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE no 2011 tiña 53 habitantes (26 homes e 27 mulleres), tres menos ca en 2000.

## Patrimonio 
No lugar está a Casa de Quintela, pazo onde Emilia Pardo Bazán pasou longas tempadas e escribiu varios capítulos do  libro *Los pazos de Ulloa*. Preto da aldea está a fraga de Catasós, declarada monumento natural en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Catasós 
### Parroquias de Lalín
Fan

miniatura|Fan da selección da India de crícket coa bandeira da India pintada no corpo.

Un ***fan*** (do inglés: *fan* [fæn], abreviatura de *fanatic*, ***fanático***) é unha persoa que ten unha intensa e forte paixón por algún club deportivo, persoa (normalmente alguén de sona), grupo de persoas, produto, idea, creación artística etc. Nalgúns casos estas persoas levan este entusiasmo ata uns límites próximos á enfermidade, chegando a adquirir a súa idolatría un carácter obsesivo.

É habitual que os fans se organicen en clubs, organicen convencións ou xuntanzas, cren *fanzines*, e demais cousas co gallo de promover o obxecto de interese, reunirse con outras persoas que comparten esta paixón e exhibir publicamente estes gustos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Afeccionado
A Grela, Madriñán, Lalín

**A Grela** é un lugar da parroquia de Madriñán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres), o que supón un aumento de 1 habitante con respecto ao ano 2000.

O termo A Grela procede dunha resegmentación de latín *agrĕlla*, diminutivo de *agra*, ou peza de terra, onde se interpreta ese *a-* inicial como artigo.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Madriñán 
### Parroquias de Lalín
Grela

O topónimo **A Grela** pode proceder dun feminino diminutivo de grelo con artigo, ou dunha falsa segmentación de **Agrela** diminutivo de **agra** (eira, terreo cultivado). Pode referirse a:

;En Galiza
***Grela**, lugar da parroquia de Nogueira, no concello de Meis;
***A Grela**, lugar da parroquia de Armentón, no concello de Arteixo;
***A Grela**, lugar da parroquia de Vigo, no concello de Cambre;
***A Grela**, lugar da parroquia de Carballo, no concello de Carballo;
***A Grela**, lugar da parroquia de San Cristovo das Viñas, no concello da Coruña;
***A Grela**, lugar da parroquia do Pacio, no concello de Friol;
***A Grela**, lugar da parroquia de Madriñán, no concello de Lalín;
***A Grela**, lugar da parroquia de Sabaxáns, no concello de Mondariz;
***A Grela**, lugar da parroquia de Liñares, no concello das Neves;
***A Grela**, lugar da parroquia de Marzoa, no concello de Oroso;
***A Grela**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***A Grela**, lugar da parroquia de Sada, no concello de Sada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Grelas**, lugar da parroquia de Canduas, no concello de Cabana de Bergantiños.
Vasco Pires de Camões

**Vasco Pires de Camões** foi un poeta e nobre galego da Idade Media, mencionado na *crónica de D. João I* de Fernão Lopes.

## Traxectoria 
Foi partidario do rei Pedro I de Castela contra o seu irmán Henrique II de Castela, e, por ese motivo pasou a Portugal, no tempo do rei Fernando I de Portugal, do cal tamén foi partidario cando Fernando I ocupou Galiza na súa pretensión que tiña á Coroa de Castela contra Henrique II, o Bastardo.

O Rei Fernando deulle no reino de Portugal polos seus servizos a Alcaidarias-Mores de Alenquer e Portalegre, os Pobos da Sardoal, Punhete, Calvo, Amêndoa e do Consello de Gestaçô, e os inmobles e terras agrícolas que a Infanta Beatriz ou Brites, a súa irmá, tiña en Estremoz, o que fixo del un dos primeiros nobres do seu Consello, máis tarde o perdeu todo.

Vasco Pires de Camões seguiu o partido de Beatriz de Portugal e Castela na época de Xoán I de Portugal, foi preso na batalla de Aljubarrota, polo que perdeu as terras que tiña, no Reino de Portugal, permanece unicamente as terras que tiña en Estremoz e outros bens que tiña en Alenquer e Lisboa.
 
Un dos seus descendentes foi o poeta portugués Luís de Camões.
Griot

[miniatura|Un griot [nixeriano.]]
O **griot** ou **jeli** (*djeli* ou *djéli* en francés) é unha figura tradicional de África Occidental encargado de narrar historias. Constitúe unha síntese de cantante e poeta de carácter ambulante, e que está considerado como o depositario da tradición oral destes pobos. Malia que os griots deben memorizar sen erros moitas cancións e tradicións populares, teñen a habilidade de traducilos a contextos contemporáneos.

Os griots esténdense por varios países de África Occidental: Malí, Gambia, Guinea, Sáhara Occidental e o Senegal, e están presentes entre os pobos Mande (Mandinka, Malinké, Bambara etc), Fulɓe (Fula), hausa, songhai, Tukulóor, wólof, Serer, mossi, Dagomba, árabes mauritanos e outros grupos menores. O termo «griot» provén probablemente da transliteración ao francés, «guiriot», da palabra galego-potuguesa «criado».

## Denominación
Nas linguas africanas reciben moitos nomes: 
**Jeli* nas zonas setentrionais dos Mande.
**Jali* nas meridionais dos Mande.
**Guewel* en wólof
**Gawlo* en pulaar (Fula)
**Igiiw* (ou *igawen*) en árabe Hassaniyya.

Os griots son unha caste endogámica, isto é, é a través do sangue que se transmite esta sabedoría e só a través del se pode acceder a ocupar esta función social.

## Griots modernos 
Dado que estes homes son os depositarios da historia do seu pobo, unha tradición que se transmite oralmente a través das músicas e poemas, e debido tamén ao seu carácter inmediato e de cultura en presente, que inclúe a sátira e a crítica social, son moitos os que viron unha continuidade entre estas tradicións da África Occidental e novos artistas e personaxes do mundo actual, especialmente entre aqueles de orixe africana.

Foron moitas as persoas que se sentiron influídas por estas figuras e é habitual relacionar aos Griots con movementos modernos coma o hip hop ou as músicas xamaicanas cun contido máis especificamnete político. Algúns mesmo se reivindicaron coma griots modernos. Este termo, por tanto, é bastante acaído para referirse a unha gran cantidade de artistas afroamericanos que mesturan no seu estilo canción, rapeo e declamación poética, cun forte contido crítico político-social, caso dos Watts Prophets, Last Poets, Mutabaruka, Linton Kwesi Johnson, Saul Williams, Gil Scott-Heron etc.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Morabitos
### Ligazóns externas 
*Griot  Enciclopedia Británica.
Martín, Madriñán, Lalín

**Martín** é un lugar da parroquia de Madriñán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Madriñán 
### Parroquias de Lalín 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lalín
Goleta

O termo **Goleta** pode referirse a:

*Unha **goleta** é unha embarcación lixeira a vela.

Como topónimo, quizais chamados así en relación á batalla da Goulette (actual Tunisia), como apunta Gonzalo Navaza, pode referirse a:

;En Galiza
***Goleta**, lugar da parroquia de Candeán, no concello de Vigo;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Arca, no concello da Estrada;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Camposancos, no concello de Lalín;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Madriñán, no concello de Lalín;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Meirol, no concello de Mondariz;
***A Goleta**, lugar da parroquia de San Breixo, no concello de Monterroso;
***A Goleta**, lugar da parroquia de San Mamede do Carballal, no concello de Palas de Rei;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Lamela, no concello de Silleda;
***A Goleta**, lugar da parroquia de Loxo, no concello de Touro.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***La Goulette**, porto de Tunisia.
Marisol Yagüe

**Marisol Yagüe**, nada en La Línea de la Concepción (provincia de Cádiz) en 1952, é unha política española.

## Traxectoria 
Converteuse en alcaldesa de Marbella o 13 de agosto de 2003 grazas a unha moción de censura apoiada por oito tránsfugas do que era entón o seu partido (o GIL, Grupo Independiente Liberal), tres edís do PSOE e outros tres do PA, arrebatándolle o posto ao ata entón alcalde Julián Muñoz, tamén do GIL.

Tras a moción de censura, Yagüe abandonou o GIL tras 12 anos e pasou ao Grupo mixto A xunto aos tránsfugas do GIL. Trátase da primeira muller que se converteu en rexedora marbellí e o inicio do seu mandato supuxo o fin de máis dunha década de goberno do GIL no municipio.

### Escándalos 
Como alcaldesa, Yagüe enfrontouse a varios escándalos de corrupción. En 2006 a súa casa foi embargada de forma preventiva despois de que unha empresa construtora a acusase de tentar pagarlle a reforma que fixera á súa vivenda con diñeiro municipal. O 1 de abril de 2006 ingresou en prisión incondicional como imputada polo caso Malaya, aínda que saíu do cárcere posteriormente baixo fianza.

O 27 de xaneiro de 2016 ingresou no cárcere de Alhaurín de la Torre para cumprir unha pena de cinco anos e medio polo caso Malaya.

En 2020, a Audiencia de Málaga iniciou un xuízo contra Yagüe, que foi acusada polos delitos de prevaricación e malversación e por designar ao seu marido no ano 2003 (tamén procesado nesta causa) como coordinador nunha área do Concello de Marbella sen seguir os procedementos legais estabelecidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caso Malaya

### Ligazóns externas 
* El culebrón marbellí (III): Marisol Yagüe en 20minutos.es
* Ascenso y caída de Marisol Yagüe en elmundo.es
* Corrupción en Marbella: Cronología en elmundo.es
Carballude

O topónimo **Carballude** pode referirse a:

;En Galiza
***Carballude**, lugar da parroquia de Donsión, no concello de Lalín.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Pepe Carballude**, escritor galego (n. 1956).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Carballude, Donsión, Lalín

**Carballude** é un lugar da parroquia de Donsión, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE en 2008 tiña 37 habitantes (19 homes e 18 mulleres), 5 menos ca en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Donsión 
### Parroquias de Lalín
Viñoa

O topónimo **Viñoa** pode referirse a:

;En Galiza
***Viñoa**, lugar da parroquia de Banga, no concello do Carballiño;
***Viñoa**, lugar da parroquia de Soutolongo, no concello de Lalín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Viñoá**, lugar da parroquia de Cudeiro, no concello de Ourense.
Golmar, Noceda, Lalín

**Golmar** é un lugar da parroquia de Noceda, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. No ano 2008 tiña 67 habitantes (32 homes e 35 mulleres) o que supón unha diminución de 9 habitantes en relación ao ano 2000 cando tiña 76 habitantes (39 homes e 37 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noceda 
### Parroquias de Lalín
Ismael Serrano

**Ismael Serrano Morón**, nado en Madrid o 9 de marzo de 1974, é un cantautor español da nova xeración de cantautores aparecida nos anos noventa. As súas letras son unha mestura de cancións de amor e desamor e música reivindicativa, propias da canción de autor. Non en balde, entre outras, recoñece influencias de Serrat, Aute, Joaquín Sabina ou Silvio Rodríguez, así como de poetas do talle de Luis García Montero ou Mario Benedetti.

## Biografía 
Estudou Física na Universidade Complutense de Madrid e nesta época empezou a tocar nos locais madrileños do circuíto da canción de autor, como a Libertad8 ou Galileo, dándose a coñecer até o punto de que a coexistencia entre ciencia e música fíxose incompatible e deixou sen concluír unha carreira universitaria que lle estaba comezando a desencantar. En 1997 gravou o seu primeiro álbum, *Atrapados en azul*, no que recuperaba a canción protesta e que inclúe a súa canción máis coñecida, "Papá cuéntame otra vez" e outros temas como "Vértigo" ou "Un muerto encierras". Co seu primeiro traballo conseguiu o disco de platino en España e deuse a coñecer en América Latina (disco de ouro na Arxentina).

Continuou a súa carreira co seu segundo disco, *La memoria de los peces* (1998), co mesmo éxito (que conseguiu desde un principio con singles moi vivos como "Últimamente" e "Tierna y dulce historia de amor") e volveu conseguir o disco de platino en España. Neste disco Ismael preocupábase polos problemas de América do Sur en cancións como "Vine del norte" -con relación a Chile- e "A las madres de mayo" -con relación a Arxentina-, e facía unha homenaxe á República con "Al bando vencido".

En 2000 publicou o seu terceiro traballo *Los paraísos desiertos*, disco co que evolucionaba musicalmente introducindo novos ritmos como o jazz. Con este álbum tamén conseguiu o disco de platino e ademais un nomeamento aos Premios Goya á Mellor Canción Orixinal por "Km. 0", canción incluída na banda sonora da película de mesmo nome, dirixida por Juan Luis Iborra e Yolanda García Serrano.
María Neves Soutelo

**María Neves Soutelo Vázquez**, nada en Pontevedra o 16 de decembro de 1982, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, especializada en patrimonio documental e bibliográfico, e arquivística.

Gañou en 2007 a XX edición do Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón co seu primeiro poemario *Código poético*. Formou parte do consello de redacción da folla voandeira de poesía *AugasVerso*. Na actualidade, compatibiliza o seu labor docente na educación pública coa coordinación de obradoiros de escrita creativa e a creación de contidos web.

## Obras 
### Poesía 
* *Código poético* (2008). Santiago: Sotelo Blanco. ISBN 978-8478245628
* *Diáspora* (2012). Noia: Acha Escrava. 83 páxs. ISBN 978-84-937986-1-1.
* *Nestes Días* (2014). Q de Vian Cadernos, A Porta Verde do Sétimo Andar, Nova Galicia Edicións. 56 páxs.
* *A boa filla* (2020). Pontevedra: Urutau. 62 páxs. ISBN 978-85-7105-098-0.

### Obras colectivas 
* *Poesía contemporánea. Tabeirós-Terra de Montes*, 2005, Fervenza.
* *Poetas con Rosalía*, 2010, Fundación Rosalía.
* *Sétimo andar, poesía alén*, 2010, Nova Galicia Edicións.
* *Dairas*, 2011, IES Manuel García Barros da Estrada.
* *Pegadas*, 2011, A porta verde do sétimo andar.
* *Urbano. Homenaxe a Urbano Lugrís*, 2011, A Nave das Ideas.
**150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).
* *Dez anos na Porta*, 2015, A porta verde do sétimo andar.
* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.
* *Aldeas sen voz*, 2016, Editorial Canela.

## Premios 
* [miniatura|Con [Pura Tejelo e Silvia Penas na Libraría Paz de Pontevedra en xaneiro de 2023.]]XX Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no 2007, por *Código poético*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recitando na Libraría Paz de Pontevedra en xaneiro de 2023
A Goleta, Madriñán, Lalín

**A Goleta** é un lugar da parroquia de Madriñán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o que supón unha dimunución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Toponimia 
O topónimo galego Goleta pode deberse á batalla da Goulette (actual Tunisia), como sinala Gonzalo Navaza.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Madriñán 
### Parroquias de Lalín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lalín
Cancelas, Cangas, Lalín

**Cancelas** é un lugar da parroquia de Cangas, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE en 2011 tiña 32 habitantes (16 homes e 16 mulleres), 11 menos ca en 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cangas 
### Parroquias de Lalín
Valado

Un **valado**, **valo** ou **cerca** é unha construción vertical de non moita altura que cerra ou delimita un espazo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Valado**, lugar da parroquia de Brates, no concello de Boimorto;
***Valado**, lugar da parroquia de Sello, no concello de Lalín;
***Valado**, lugar da parroquia de Mañente, no concello de Pantón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Carracedo, Soutolongo, Lalín

**Carracedo** é un lugar da parroquia de Soutolongo, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 22 habitantes (11 homes e 11 mulleres) o mesmo número de habitantes que no ano 2000.

O monte Agro é o lugar máis alto do lugar, conta con sobreiras de aproximadamente 60-70 anos de antigüidade.

Está comunicado pola estrada PO-534.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soutolongo 
### Parroquias de Lalín 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lalín
Costoia, Vilanova, Lalín

**Costoia** é un lugar da parroquia de Vilanova, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE en 2008 tiña 27 habitantes (13 homes e 14 mulleres), 21 menos ca en 2000.
## Toponimia
O topónimo **Costoia** (derivado do latín ) refírese a un lugar elevado ou atalaia desde onde vixiar o territorio.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova 
### Parroquias de Lalín
Costoia

O topónimo **Costoia** pode referirse a:

;En Galiza
***Costoia**, lugar da parroquia de Biduído, no concello de Ames;
***Costoia**, lugar da parroquia do Couto, no concello da Cañiza;
***Costoia**, lugar da parroquia de Lobás, no concello do Carballiño;
***Costoia**, lugar da parroquia de Vilanova, no concello de Lalín;
***Costoia**, lugar da parroquia de Fiestras, no concello de Silleda;
***Costoia**, lugar da parroquia de Siador, no concello de Silleda;
***Costoia**, lugar da parroquia de Silleda, no concello de Silleda;
***Costoia**, lugar da parroquia de Grixalba, no concello de Sobrado;
***Vilar de Costoia**, lugar da parroquia de Porzomillos, no concello de Oza-Cesuras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Custoia**, lugar da parroquia de Xaviña, no concello de Coristanco.
Stadio Flaminio

O **Stadio Flaminio** é un centro deportivo situado na cidade de Roma. Sitúase na Vía Flaminia (calzada romana que levaba de Roma a Ariminium), a tres quilómetros do centro da cidade.

## Historia 
O estadio actual data de xullo de 1957, ano de inicio da súa construción, aínda que xa anteriormente existía un primeiro estadio chamado tamén Stadio Flaminio, construído en 1927 en honra ao Partito Nazionale Fascista, edificado á súa vez no lugar onde había unha construción de 1911, o Stadio Nazionale, que conmemoraba o 50 aniversario do Risorgimento, que ademais fora construído sobre outro antigo estadio, o Stadio Torino, que se caracterizaba por un estilo arquitectónico clásico e moi sobrio.

O deseño do actual estadio débese aos arquitectos Pierluigi e Antonio Nervi, construído pola sociedade *Nervi e Bartoli* baixo a dirección do enxeñeiro Bruno Magrelli. A súa inauguración oficial se levou a cabo o 12 de marzo de 1959.

## Práctica deportiva 
O estadio Fliminio foi o estadio principal da selección italiana de rugby até o ano 2011. Acotío o principal usuario do recinto é o fútbol, sendo o estadio onde xoga o A.S. Cisco Roma da Serie C2 da Lega Calcio (a Liga Italiana de fútbol). Tamén é a sede do equipo de fútbol americano Lazio Marines.

Cunha capacidade de 24.973 espectadores (8.000 cubertos), ata o 2011 foi o máis pequeno dos estadios do Torneo das Seis Nacións, debido a iso, en 2012 os *azurri* cambiáronse para o Stadio Olimpico.

Durante o campionato italiano de fútbol 1989/90 os equipos da Roma e o Lazio xogaron como locais neste campo debido aos traballos de remodelación do Stadio Olímpico con vistas ao Mundial de Fútbol de 1990, organizado por Italia.

Ademais alberga unha piscina cuberta (25 x 10 metros) e diferentes salas para práctica da esgrima, a loita, a halterofilia, o boxeo e a ximnasia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torneo das Seis Nacións
Itumbiara

**Itumbiara** é un concello brasileiro do estado de Goiás. Sitúase a unha altitude de 835 metros. A súa poboación é de 71.680 habitantes (2006). Posúe unha área de 2461,3&nbsp;km².

Ficheiro:Ponte Affonso Penna.JPG
Ficheiro:Itumbiara432413.jpg
Ficheiro:Vista de Beira Rio à Noite.JPG

Ficheiro:Iub3.JPG
Ficheiro:Itumbiara go furnas.jpg

Ficheiro:RioParanaiba-Furnas-RepresadeItumbiara-2007.JPG

## Véxase tamén
Corrigatos, Vilanova, Lalín

**Corrigatos** é un lugar da parroquia de Vilanova, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 26 habitantes (15 homes e 11 mulleres), o que supón un aumento de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova 
### Parroquias de Lalín
Músculo coracobraquial

O **músculo coracobraquial** trátase dun músculo humano da rexión anterior do brazo.

## Insercións craniais 
Soamente unha, na apófise coracoide da escápula.

## Insercións caudais 
A única inserción caudal, áchase na parte superior da cara interna da diáfise umeral.

## Innervación e vascularización 
É innervado polo nervio musculocutáneo, que o fura. A irrigación provén da arteria umeral.

## Función 
É un elevador do ombreiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Lapa rústica

A **lapa rústica** (*Patella rustica* ou *Patella lusitanica*) é un molusco gasterópodo da familia dos patélidos. Habita na zona intermareal onde bate moito a marea, sobre as rochas do litoral mediterráneo, e no atlántico de Mauritania a Biarritz . A cuncha é un cono achatado cun ápice central, de cor abrancazada ou acastañada con finas costelas radiais, con estrías escuras no interior da cuncha. A súa lonxitude pode chegar os 50&nbsp;mm de longo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lapa
Mouriscade, Vilanova, Lalín

**Mouriscade** é un lugar da parroquia de Vilanova, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 11 habitantes.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilanova
### Parroquias de Lalín
A Abeleda

Como topónimo galego **A Abeleda** é un fitónimo relacionado coa abeleira, un arbusto caducifolio. Pode referirse a:

;En Galiza
***A Abeleda**, parroquia do concello de Xunqueira de Ambía;
****A Abeleda**, lugar de dita parroquia;
***A Abeleda**, lugar da parroquia de Vilanova, no concello de Lalín;
***A Abeleda**, lugar da parroquia do Castro de Beiro, no concello de Ourense;
***Pazos da Abeleda**, lugar da parroquia da Abeleda, no concello de Xunqueira de Ambía.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Revista electrónica

Unha **revista electrónica**, ***webzine*** ou ***e-zine*** ('''*fanzine* electrónico'*) é un tipo especial de *revista* que se caracteriza por non estar distribuído en papel, senón que se distribúe dixitalmente a través da rede. Presentan moitas semellanzas cos blogs, mais diferéncianse deles sobre todo no control editorial. Normalmente os *webzines* contan cun editor ou equipo editorial que revisa os contidos e realiza a función de control de calidade de todo o material a publicar en Internet.

Existe un pequeno matiz que diferenza aos *webzines* ou *fanzines* en liña dos *e-zines*, e é que estes últimos son máis xenéricos ao referirse non só aos publicados na World Wide Web senón tamén aos distribuídos por calquera método electrónico como o correo electrónico. Tamén existen *fanzines* que ofrecen unha versión impresa e outra en liña (podendo ser estas versións idénticas ou presentar diferenzas).

## Véxase tamén
### Outros artigos
**Fanzine''
Afonsín, Vilatuxe, Lalín

**Afonsín** é un lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE en 2011 tiña oito habitantes (tres homes e cinco mulleres), a mesma cantidade ca en 2000. Sitúase xunto a Afonsín (Barcia).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilatuxe 
### Parroquias de Lalín
A Canda

O fitónimo galego **A Canda** refírese a unha póla de árbore usada para alumear, a partir do latín .

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Canda**, parroquia do concello de Piñor;
****Freás da Canda**, lugar de dita parroquia;
****San Mamede da Canda**, lugar de dita parroquia;
***Prado de Canda**, parroquia do concello de Covelo;
***Candai**, parroquia do concello de Outeiro de Rei;
****Candai de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Candai de Arriba**, lugar de dita parroquia;
***Candamil**, parroquia do concello de Xermade;
***A Canda**, lugar da parroquia de Liripio, no concello da Estrada;
***A Canda**, lugar da parroquia de Vilanova, no concello de Lalín;
***A Canda**, lugar da parroquia da Vilavella, no concello da Mezquita;
***Candabade**, lugar da parroquia de Quende, no concello de Abadín;
***O Candaedo**, lugar da parroquia de San Pedro de Mor, no concello de Alfoz;
***Os Candaedos**, lugar da parroquia de Conforto, no concello da Pontenova;
***Candaído**, lugar da parroquia de San Pedro de Neiro, no concello da Fonsagrada;
***Candaído**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Candaíl**, lugar da parroquia de Loira, no concello de Valdoviño;
***A Candaira**, lugar da parroquia de Rebordaos, no concello do Saviñao;
***O Candal**, lugar da parroquia do Couto, no concello da Cañiza;
***O Candal**, lugar da parroquia de Prevesos, no concello de Castro de Rei;
***O Candal**, lugar da parroquia de Cabrui, no concello de Mesía;
***O Candal**, lugar da parroquia de San Martín de Lúa, no concello de Pol;
***Os Candales**, lugar da parroquia de San Román de Montoxo, no concello de Cedeira;
***Candame**, lugar da parroquia de Arteixo, no concello de Arteixo;
***Candañedo**, lugar da parroquia de Camanzo, no concello de Vila de Cruces;
***O Candao**, lugar da parroquia de Cira, no concello de Silleda.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Candas**, lugar da parroquia de Orois, no concello de Melide;
***Candá**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda;
***Portela da Canda**, paso de montaña entre a parroquia da Vilavella (A Mezquita) e o concello de Lubián, da provincia de Zamora.
Barciela, Vilatuxe, Lalín

**Barciela** é un lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2011 tiña 45 habitantes (21 homes e 24 mulleres), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilatuxe 
### Parroquias de Lalín
Club (homónimos)

O termo **club** pode facer referencia a:
*Un **club**, un establecemento que funciona como lugar de reunión e onde se expenden bebidas alcólicas.
*Un **club**, unha asociación de dúas ou máis persoas unidas por un interese común ou obxectivo.
Club

[miniatura|Sede do club de [iates de Nova York.]]
Denomínase **club** a un grupo de persoas libremente asociadas, ou sociedade, que reúne a un número variábel de individuos que adoitan coincidir nos seus gustos e opinións artísticas, literarias, políticas, deportivos, ou simplemente nos seus desexos de relación social.

Os fins e actividades dos clubs son moi diversos e dependen do motivo polo que as persoas se asociasen: realización de actividades deportivas, intercambios de ideas, debates culturais, organización de actividades a favor de terceiros, actividades formativas e informativas en beneficio propio etc.

## Historia
Nas civilizacións antigas de Roma ou Grecia existían asociacións que poden ser consideradas antecedentes dos clubs de hoxe en día, porén, o concepto actual de club naceu en Inglaterra. Os clubs máis antigos datan aproximadamente do século XVII e non pasaban de reunións informais e periódicas de amigos co obxecto de xantar e beber xuntos. Coa expansión colonial inglesa os clubs expandíronse dentro de toda a area anglófona e xa posteriormente tamén se comezaron a formar clubs noutras realidades culturais.

## Notas 
## Véxase tamén
Barciela

O topónimo **Barciela** fai referencia a unha '*** ou **** pequena, un terreo chan e fértil situado á beira dun río que adoita ser anegado por este. Pode referirse a:

;En Galiza
***A Barciela**, parroquia eclesiástica da arquidiocese de Santiago de Compostela que se estende por terras dos concellos de Santiago de Compostela e Oroso;
***A Barciela** parroquia do concello de Santiago de Compostela;
****A Barciela**, lugar de dita parroquia;
***Barciela**, lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello de Lalín;
***Barciela**, lugar da parroquia de Outeiro de Rei, no concello de Outeiro de Rei;
***Barciela**, lugar da parroquia de Santa Cristina de Cobres, no concello de Vilaboa;
***A Barciela**, lugar da parroquia de Castrelo, no concello de Forcarei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Barcielas*', lugar da parroquia de Maceira, no concello de Covelo.
Polenta

miniatura|dereita|Polenta.
A **polenta** é un alimento que se prepara cocendo fariña de millo en auga a ferver ou en leite. É unha papa orixinaria do norte de Italia, moi difundido na Arxentina, Austria, Bosnia e Hercegovina, Croacia, Eslovenia, Suíza e o Uruguai. Tamén é moi consumido en Córsega, Savoia e Niza ao sur de Francia, así como nos estados de Río Grande do Sur, Santa Catarina, Paraná e São Paulo ao sur do Brasil; sendo tamén consumida -especialmente en tempadas frescas- en Paraguai, México e mesmo Venezuela. Leva unha base de millo e a súa elaboración garda certo parecido co *cornbread*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Papa (alimento)
* Arroz con leite
Bustelos

Como topónimo **Bustelos** pode referirse a:

;En Galiza
***Bustelos**, lugar da parroquia das Estacas, no concello de Fornelos de Montes;
***Bustelos**, lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello de Lalín;
***Bustelos**, lugar da parroquia da Medorra, no concello de Montederramo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cancelas

Como topónimo **Cancelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Cancelas**, lugar da parroquia de Cangas, no concello de Lalín;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Cervás, no concello de Ares;
***As Cancelas**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Riobó, no concello da Estrada;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Santo André de Logares, no concello da Fonsagrada;
***As Cancelas**, lugar da parroquia das Negradas, no concello de Guitiriz;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Adai, no concello de Lugo;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Souto, no concello de Paderne;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de San Cibrao da Repostería, no concello de Palas de Rei;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Budiño, no concello do Pino;
***As Cancelas**, lugar da parroquia do Deveso, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***As Cancelas**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Naraío, no concello de San Sadurniño;
***As Cancelas**, lugar da parroquia do Cadramón, no concello do Valadouro;
***As Cancelas**, lugar da parroquia de Chavín, no concello de Viveiro;
***As Cancelas**, lugar da parroquia do Monte, no concello de Xove.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rigoberta Menchú

**Rigoberta Menchú Tum**, nada en Uspantán, Quiché o 9 de xaneiro de 1959, é unha líder indíxena maia e defensora dos dereitos humanos, membro do grupo quiché. É embaixadora de Boa Vontade da Unesco e gañadora do Premio Nobel da Paz e do Premio Princesa de Asturias de Cooperación Internacional.

Destacou polo seu liderado á fronte das loitas sociais no eido nacional e internacional. O 12 de febreiro de 2007, anunciou que se postularía ás eleccións presidenciais de Guatemala de 2007 pola coalición de partidos WINAQ e Encuentro por Guatemala; quedou en quinto lugar cun 3,09%. Malia a derrota, o 7 de maio de 2011 o partido indíxena WINAQ xunto a outros partidos proclamouna como candidata presidencial para as eleccións presidenciais do 11 de setembro de 2011 na Fronte Ampla de Guatemala.

## Biografía 
Naceu o 9 de xaneiro de 1959 na poboación guatemalteca de Uspantán, situada no Departamento de Quiché, nunha comunidade rural onde os seus pais desfrutaban de moi boa reputación, sendo o seu pai un activista a prol dos dereitos dos indíxenas e a súa nai unha experta en medicina tradicional maia.

Moita da popularidade da súa obra veu do seu libro autobiográfico de 1982-1983 *Me llamo Rigoberta Menchú y así me nació la conciencia*. O libro foi realmente escrito por Elisabeth Burgos a partir das conversas con Rigoberta. No seu libro, Rigoberta explica como comezou a traballar nunha leira de café con cinco anos, en condicións tan pésimas que foron a causa da morte de irmáns e amigos seus. Recibiu unha educación católica, o cal a levaría máis tarde a colaboracións coa Igrexa católica. Xa adulta, participou en protestas contra o réxime militar polos seus abusos contra os Dereitos Humanos. A guerra civil de Guatemala tivo lugar entre 1962 e 1996, malia que a violencia comezara anos antes. A violencia forzouna ó exilio en México no ano 1981. Ese mesmo ano, o seu pai foi asasinado na embaixada española da Cidade de Guatemala. No ano 1991, participou na preparación da declaración dos dereitos dos pobos indíxenas por parte das Nacións Unidas.

Unha vez rematada a guerra civil intentou levar ós tribunais españois a políticos e militares por asasinar cidadáns españois, e por xenocidio contra o pobo maia de Guatemala. As acusacións incluíron ó ditador, exmilitar e candidato á presidencia Efraín Ríos Montt.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Estación da Barosa

**A Barosa** é un apeadoiro de tren de Adif, situada na Barosa, no concello de Carucedo, provincia de León. Actualmente non ten servizos de pasaxeiros.

## Situación ferroviaria
Está situada no punto quilométrico 272,3 da liña de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 406 metros de altitude, entre as estacións de Covas e Toural dos Vaos. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de setembro de 1883 coa posta en marcha do tramo O Oural-Toural dos Vaos da liña que pretendía unir Palencia coa Coruña. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición desta última e a súa integración na reción creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
O ferrocarril cruza a localidade da Barosa. A estación é un pequeno recinto ao que só accede a vía principal. Unha única plataforma, por tanto, está habilitada para os viaxeiros. Conta cunha antiga sala e unha marquesiña disposta a través de dous arcos frontais e un lateral, ao seu lado atópanse algunhas instalacionas actualmente abandonadas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información da estación na web de Adif
Gondoriz

O topónimo **Gondoriz** pode referirse a:

;En Galiza
***Gondoriz**, lugar da parroquia de Olveda, no concello de Antas de Ulla;
***Gondoriz Grande**, lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello de Lalín;
***Gondoriz Pequeno**, lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello de Lalín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Gondriz**, lugar da parroquia de Pacios, no concello de Castro de Rei.
Gondoriz Pequeno, Vilatuxe, Lalín

**Gondoriz Pequeno** é un lugar da parroquia de Vilatuxe, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 15 habitantes (4 homes e 11 mulleres), o que supón o mesmo número de habitantes que no ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilatuxe 
### Parroquias de Lalín
Estación de Bembibre

**Bembibre** é unha estación de tren de Adif situada no concello de Bembibre, na provincia de León. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 232,2 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 647 metros de altitude, entre as estacións de Villaverde de los Cestos e de Torre del Bierzo. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de febreiro de 1882 coa posta en marcha do tramo Ponferrada-Brañuelas da liña que pretendía unir Palencia e A Coruña. Os case catorce anos que separan a apertura deste tramo do anterior entre Brañuelas e Astorga deixan patente as dificultades atopadas para dar cun trazado cuxo desnivel fora asumible polas locomotoras da época. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición desta última e a súa integración na reción creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
Sitúase ao sur da localidade de Bembibre. O edificio para viaxeiros é un recinto de base rectangular, dúas plantas e disposición lateral ás vías. Está cuberta cun amplo tellado de lousa de dúas vertentes. Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central ás que acceden tres vías. Só a plataforma lateral conta cunha marquesiña parcial cubrindo a mesma. Nos arredores da estación hai peiraos de mercadorías e zonas de carga hoxe abandonadas.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 18 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 18 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Estación de Toural dos Vaos

**Toural dos Vaos** é unha estación de tren de Adif, situada na vila de Toural dos Vaos, provincia de León. Ten servizos de Media Distancia operados por Renfe. Ten tamén funcións loxísticas.

## Situación ferroviaria
Está situada no punto quilométrico 265,8 da liña de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 427 metros de altitude, entre as estacións da Barosa e Villadepalos. O tramo é de vía única e está electrificado.

Era tamén o quilómetro cero do ramal, parcialmente desmantelado, que a unía con Vilafranca do Bierzo.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de setembro de 1883 coa posta en marcha do tramo Ponferrada-Toural dos Vaos da liña que pretendía unir Palencia coa Coruña. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. Desde a estación apréciase o antigo ramal que chegaba a Vilafranca desde o norte. O acceso ás vías realízase grazas a dúas plataformas, unha lateral e outra central.

## Servizos ferroviarios
### Media Distancia
*Actualizado a 18 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información da estación na web de Adif
Oshibori

Un **oshibori**, tamén coñecido como **otefuki**, é unha toalla de man húmida, fría ou quente, que se ofrece nun restaurante ou salón de té no Xapón, e máis recentemente nos restuarantes asiáticos en xeral, estean ou non no seu país de orixe. Utilízanse para limpar as mans antes de comer e foron consideradas durante longo tempo un costume tradicional no Xapón. As oshibori frías son dadas en verán, mentres que as oshibori quentes son dadas en inverno. O termo oshibori escríbese habitualmente en hiragana; raramente utilízase o kanji.