Mercedes-Benz 300 SLR

O **Mercedes-Benz 300 SLR** (**W&nbsp;196&nbsp;S**) foi un coche deportivo de 2 prazas que participou no Campionato do Mundo de Automóbiles Deportivos antes do accidente e incendio catastróficos nas Le Mans ese ano que acabou co seu dominio prematuramente. O coche foi designado como "SL-R" (por *Sport Leicht-Rennen*, eng: *Sport Light-Racing*), que máis tarde foi condensado en "SLR". Tecnicamente, o **W&nbsp;196&nbsp;S** baséase no W&nbsp;196&nbsp;R, pero ten un motor lixeiramente diferente, cunha cilindrada de 3 litros.

Do mesmo xeito que o motor M&nbsp;196&nbsp;R do W&nbsp;196&nbsp;R de Fórmula 1, o M 196 S do W 196 S é un motor 8 cilindros en liña de 3 litros de inxección directa (pero cun diámetro e unha carreira de 78 mm); a súa potencia nominal é de . 

A posición de condución do *monoposto* do W&nbsp;196&nbsp;S modificouse a un asento estándar de dous prazas en paralelo, engadíronse os faros e fixéronse algúns outros cambios para adaptar un vehículo estritamente de pista a un coche deportivo de estrada/pista de resitencia.

Dous dos nove chasis 300 SLR producidos convertéronse en híbridos 300 SLR/300 SL. Efectivamente, coches de estrada legais, tiñan un estilo cupé, portas de á de gaivota e unha pegada a medio camiño entre os dous modelos.

Cando Mercedes-Benz cancelou o seu programa de carreiras despois do desastre de Le Mans de 1955, o proxecto híbrido arquivouse. O xefe de deseño da empresa Rudolf Uhlenhaut, arquitecto tanto da 300 SLR como dos híbridos, quedou cun dos mulettos sobrantes como o seu coche persoal. Capaz de achegarse aos 290&nbsp;km/h, o *Uhlenhaut Coupé* foi, con diferenza, o coche de estrada máis rápido do mundo na súa época.

## Historia
### Nome
A pesar do seu nome e gran semellanza tanto co aerodinámico W194 Le Mans de 1952 como do emblemático coche de estrada 300SL Gullwing de 1954 que xerou, o 300 SLR de 1955 non derivouse de ningún dos dous. Pola contra, baseouse no exitoso Mercedes-Benz W196 campión de Fórmula Un de 1954–1955 de 2,5 litros 8 en liña, co motor, ampliado a 3,0 litros para os circuítos de carreiras de coches deportivos e designado "SL-R" para *Sport Leicht-Rennen* (ing: *Sport Light-Racing*). Todos foron obra do xefe de deseño de Daimler-Benz, Rudolf Uhlenhaut.

### Récord de carreiras
[thumb|[Stirling Moss pilotandoe o Mercedes-Benz 300 SLR do seu antigo compañeiro nas carreiras de Mercedes Juan Manuel Fangio en Nürburgring en 1977]]
O piloto do equipo Mercedes Stirling Moss gañou a Mille Miglia de 1955 nun 300 SLR, establecendo o récord do evento cunha media de  máis de . Foi asistido polo copiloto Denis Jenkinson, un xornalista británico de carreiras de motor, quen o informou con notas tomadas previamente, antepasados ​​das notas de copiloto usadas ​​nos rallys modernos. O seu compañeiro de equipo Juan Manuel Fangio foi segundo nun coche irmán.

Despois de perderse as dúas primeiras carreiras en Buenos Aires na Arxentina e as 12 Horas de Sebring nos Estados Unidos onde Ferrari logrou unha vitoria e un segundo posto respectivamente, os 300 SLR lograron máis tarde unha vitoria adicional no campionato mundial cun 1-2-3 no Tourist Trophy en Dundrod, Irlanda, e un 1-2 na Targa Florio en Sicilia, logrando a vitoria de Mercedes no Campionato do Mundo de Automóbiles Deportivos de 1955. Tamén conseguíronse outros trofeos que non eran de campionato no Eifelrennen de Alemaña e no Gran Premio de Suecia. o 300 SLR *Cupé Uhlenhaut* gañouse facilmente a reputación de ser o coche de estrada máis rápido da época. Circula unha historia de que, chegando tarde a unha reunión, Uhlenhaut subiu ruxindo á autoestrada de Múnic a Stuttgart en pouco máis dunha hora, unha viaxe de 220&nbsp;km de que hoxe leva dúas e media.

[thumb|O cupé 300 SLR de Uhlenhaut, no museo Mercedes-Benz en [Stuttgart]]
A revista estadounidense de entusiastas do automóbil Motor Trend probou o coche, así como dous xornalistas ingleses de Automobile Revue, que pasaron máis de  ao volante. Despois dunha sesión a alta velocidade ás catro da mañá nun tramo baleiro da autoestrada fóra de Múnic, este último escribiu: "*Conducimos un coche que apenas tarda un segundo en adiantar ao resto do tráfico e para o que 120 mph nunha autoestrada tranquila é pouco máis que camiñar. Co seu manexo imperturbable nas curvas, trata as leis da forza centrífuga con aparente desdén".

O seu único lamento foi que "*nunca poderemos comprar o coche, que o condutor medio nunca compraría de todos os xeitos*".

O *Cupé Uhlenhaut* preservouse por Mercedes-Benz e está exposto no seu museo corporativo en Bad Cannstatt. O seu irmán vendeuse segundo confirmou o presidente de Mercedes-Benz, Ola Kaellenius, nunha poxa secreta celebrada o 5 de maio de 2022 no museo Mercedes-Benz de Stuttgart (Alemaña), por 135 millóns de euros. Con esta operación, a firma conseguiu situar este coche de colección como o coche máis caro da historia. O seu prezo multiplicou por tres o do Ferrari que ostentaba o récord desde 2018, o Ferrari 200 GTO (de 1962). O vehículo, vendido en 2018, apenas logrou alcanzar os 45,7 millóns de euros. Outros dous Ferrari (un 250 GTO e un 335 S) seguen na lista dos máis prezados.

O modelo Mercedes adquiríuno o coleccionista británico Simon Kidston, quen dixo que fixo a compra en nome dun cliente anónimo. Segundo explicou a compañía nun comunicado, os 135 millóns de euros investiranse na posta en marcha dun fondo de bolsas de formación e investigación para mozos en ciencias ambientais e descarbonización.

## Descrición técnica 
### Deseño
O 300 SLR tiña un motor central dianteiro, co seu longo motor montado lonxitudinalmente colocado xusto detrás do eixe dianteiro para equilibrar mellor a distribución do peso dianteiro/traseiro. Un chasis de malla espacial de tubo de aceiro soldado levaba unha carrozaría de aliaxe de magnesio Elektron ultralixeira (cunha densidade relativa de 1,8&nbsp;kg·dm&minus;3). , menos dunha cuarta parte dos 7,8&nbsp;kg·dm&minus;3 de ferro), o que contribuíu substancialmente á baixa masa do vehículo de  (roadster), ou  (cupé). A diferenza do motor M&nbsp;196&nbsp;R, o motor M&nbsp;S&nbsp; deseñado para funcionar con gasolina *Super* 98&nbsp;RON estándar e dispoñible comercialmente (DIN 51600)..

### Sistema de suspensión 
As barras de torsión instaladas dentro dos tubos do cadro utilizáronse na parte dianteira de dobre brazo oscilante. Para evitar que as forzas das curvas eleven o coche, como ocorre cos eixes de xiro curtos, a parte traseira utilizou un sistema de centro de rodaxe con vigas descentradas que se extienden desde cada cubo ata o lado oposto do chasis que se cruzan un ao outro sobre a liña central. Non obstante, o sobreviraxe rápido podería ser aínda un problema notable en velocidade.

En Le Mans en 1955, os 300 SLR tamén estaban equipados cun gran "freo de vento" montado na parte traseira que se articulaba sobre a cuberta traseira para reducir a velocidade dos coches ao final das rectas rápidas. A idea xurdiu do director de motores deportivos Alfred Neubauer, que buscaba reducir o desgaste dos enormes freos de tambor e dos pneumáticos durante as carreiras de resistencia de longa distancia nas que os coches tiñan que desacelerar repetidamente desde 290 km/h. ata 40 km/h.. Nas probas, a aliaxe lixeira de 0,7 m² do spoiler ralentizaba o coche drasticamente e melloraba as curvas, axudando a compensar os novos freos de disco superiores do principal rival do SLR, o Jaguar D-type.

## Galería

Ficheiro:Mercedes-Benz Formel-1-Rennwagen W 196 R (1955) 1Y7A6181.jpg|Mercedes W 196 *Monza* con carrozaría aerodinámica no Retro Classics 2019
Ficheiro:Mercedes-Benz W 196 Stromlinie (Cockpit) - Nürburgringmuseum 1993.jpg|Cabina do W 196 cun gran contador de revolucións de Veglia
Ficheiro:Mercedes W 196 Monza.jpg|Mercedes W 196 *Monza* con carrozaría aerodinámica
Ficheiro:KlingK-MB-W196-1976.jpg|Karl Kling nun W 196
Ficheiro:Mercedes W 196 mit 3-l-Motor (Fangio) 1986-08-16.jpg|W 196 con motor de 3 litros o 16 de agosto de 1986 durante unha condución de demostración con Juan Manuel Fangio
Ficheiro:Mercedes-Benz 300 SLR 1986-08-16.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR
Ficheiro:MercedesBenz300SLR 1.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé
Ficheiro:MercedesBenz300SLR 2.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé
Ficheiro:Mercedes-Benz 300 SLR Uhlenhaut-Coupe IMG 0874.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé no Museo Mercedes-Benz de Stuttgarter

## SLR McLaren
[thumb|dereita|[Mercedes-Benz SLR McLaren]]

Inspirado no 300 SLR *cupé Uhlenhaut*, o Mercedes-Benz SLR McLaren gran turismo fixo o seu debut en 2003. Desenvolvido conxuntamente por Mercedes-Benz e McLaren Automotive presentaba un motor V8 totalmente de aluminio de 5,4 litros e sobrealimentado de .

O SLR McLaren estaba dispoñible en versións cupé e roadster, así como outras variantes especializadas. A produción durou ata principios de 2010.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
* 
* 

### Outros artigos 
* Mercedes-Benz W196
* Mercedes-Benz SLR McLaren
* Mercedes-Benz no automobilismo
* Lista de coches de Mercedes-Benz

### Ligazóns externas 
*Wolfgang Scheller, Thomas Pollak: *Rudolf Uhlenhaut: Engineer and Gentleman - The Father of the Mercedes 300 SL'', Dalton Watson 2016
*1955 World Sportscar Championship