open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio do Brasil de 1991

O **Gran Premio do Brasil de 1991** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 24 de marzo de 1991 no circuíto de Interlagos de São Paulo. Foi a segunda carreira da tempada de  e foi gañada desde a pole position polo piloto local Ayrton Senna, conducindo un McLaren - Honda. Era a primeira vez que Senna gañaba o seu Gran Premio de casa, na súa oitava tempada de F1. Riccardo Patrese terminou segundo nun Williams Williams - Renault, co compañeiro de equipo de Senna Gerhard Berger en terceiro lugar.

## Resumo de carreira 
Ayrton Senna fixo un comezo perfecto para liderar diante de Nigel Mansell, Riccardo Patrese, Jean Alesi, Gerhard Berger e Alain Prost, construíndo unha vantaxe duns 3 segundos na volta 8. Con todo Mansell acercouse e na volta 20 a brecha baixara a 0.7s. Na volta 17 Prost puxo pneumáticos novos, ansioso por evitar quedar atrapado detrás de Nelson Piquet no Benetton. Mansell entrou a boxes na volta 26, pero a parada foi terrible, durou máis de 14 segundos. Isto devolveuno á carreira no 4º lugar detrás de Patrese e Alesi.
Despois de que Senna e Patrese fixeran as súas paradas, Mansell estaba a uns 7 segundos do líder McLaren. Non parecía haber ningunha dúbida de que Senna sería atrapado, pero a oportunidade nunca xurdiu xa que na volta 50 Mansell tivo que deterse por un novo xogo de pneumáticos logo dunha picada causada por restos na pista.
Descoñecido para os espectadores, a caixa de cambios de Senna fallaba, perdendo a cuarta marcha e na volta 60 a vantaxe reduciuse á metade e Mansell marcara a volta rápida.
Con todo, ironicamente, foi a caixa de cambios de Mansell a que rompeu primeiro, o que o levou a retirarse na volta 61. Con tan só un par de voltas, Senna tamén perdeu quinta e terceira marcha. Ter que manter a sexta marcha nas curvas lentas e medis significaba que moitas veces case se parou. Patrese acercábase rapidamente, pero cos seus propios problemas coa caixa de cambios non puido pasar.

Senna gañou por apenas por 2´9 segundos sobre Patrese. Cando cruzou a liña de meta, comezou a gritar para celebrar o seu soño de gañar en casa. A tremenda loita de tratar de manter o auto baixo control, causoulle cambras musculares e febre. Logo de deter o seu automóbil, Senna case non puido moverse por si mesmo. Tivo que ser levantado fisicamente do auto por esgotamento e conducido ao podio no automóbil médico. Malia un pequeno incendio na grella e o acelerador agarrado, Berger levouse o podio final diante de Prost, Piquet e Alesi.

## Clasificación 
### Precualificación 
### Cualificación
### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
Aeroporto de Brno-Tuřany

O **aeroporto de Brno-Tuřany**  é un aeroporto en Brno, República Checa. Atópase a uns 7,5 quilómetros do centro da cidade, no límite do historiico campo de batalla de Austerlitz. No ano 2024 usaron as súas instalacións un total de 749 153 pasaxeiros, sendo o segundo aeroporto máis concorrido do país.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Julián Sánchez Bort

**Julián Sánchez Bort** nado en Cuenca en 1705 e finado o 31 de agosto de 1781 na Isla de León, Cádiz, foi un militar, enxeñeiro e arquitecto español. Traballou en diversas cidades de Galiza e España. Súa é a fachada da catedral de Lugo e Ferrol. Traballou nos arsenais de Ferrol, Cartaxena e La Carraca, Cádiz, no século XVIII.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Concatedral de San Xiao, Ferrol.
Estudou na Universidade de Orihuela e comezou a traballar en Murcia na década de 1740. Percorreu durante case dous anos cidades e portos nos Países Baixos, Francia e Flandres para formarse en enxeñaría hidráulica. Completou formación na Real Academia de Belas Artes de San Fernando.

Desde 1754 participou nas obras da base naval de Ferrol durante case vinte anos. En 1771 marcha a Navarra e, tras percorrer distintos destinos e ocuparse de diferentes obras da Coroa, en 1777 é destinado a La Carraca, Cádiz.

Ferrol adicoulle o seu nome a unha rúa do ensanche.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vigo Trasancos, Alfredo. (1984-1985). "El Arquitecto – Ingeniero Julián Sánchez Bort: Perfil biográfico y obra en Galicia". *Cuadernos de Estudios Gallegos*, ISSN 0210-847X, T. 35, Nº. 100, pp.&nbsp;501–525
### Ligazóns externas
Sitta frontalis

***Sitta frontalis*** é unha especie de ave paseriforme da familia Sittidae, as agatuñadeiras. Distribúese ao longo do sur de Asia por Paquistán, a India e Sri Lanka e cara ao leste e sur da China e Indonesia.

## Descrición e hábitat 
miniatura|225px|esquerda
É unha especie que vive en todo tipo de bosques da súa área, aínda que o bosque de folla perenne aberto é o seu  hábitat óptimo.

Ten a capacidade, igual que outras agatuñadeiras, de gabear polas árbores, incluso descendendo cabeza abaixo, a diferenza dos petos que só pode escalalos. Aliméntase activamente de insectos e arañas, e pode encontrarse alimentándose en bandadas con outros paseriformes.

A especie é unha típica agatuñadeira de cor azul con cabeza grande, cola curta e bico e pés prominentes. Chega a medir 12,5 cm de longo e é de cor azul violáceo nas partes superiores, con cara de cor lavanda, partes inferiores de cor beixe e unha gorxa abrancazada. O bico é de cor vermella moi distintivo, único caso desa cor na familia, e ten unha mancha negra na fronte.

O macho ten unha lista superciliar negra, pero as femias carecen dela e teñen unha cor máis cálida na rexión inferior. Os xoves son versións máis apagadas do adulto. Hai catro variacións diferentes de sombreado das partes inferiores e a extensión do branco na gorxa tamén varía.

Os niños están en buratos ou gretas de árbores, forrados de musgo, pelame e plumas ou herbas. Ocasionalmente, esta agatuñadeira necesita agrandar o burato, pero se o burato é moi grande pode reducir o tamaño da súa entrada construíndo unha parede de barro. A femia pon de tres a seis ovos brancos, salferidos de vermello.

É un paxaro ruidoso, xa que a súa chamada consta dun repetido «sit-sit-sit».

## Taxonomía 
Segundo o  Congreso Ornitolóxico Internacional e Alan P. Peterson, existen cinco subespecies:
* *S. f. frontalis* , no centro do Himalaia e da India e Indochina;
* *S. f. saturatior* , na península de Malaca, norte de Sumatra e illas conexas;
* *S. f. corallipes* (), en Borneo;
* *S. f. palawana* , en Palawan (Filipinas occidental); e,
* *S. f. velata* , no sur de Sumatra e Xava.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grimmett, Inskipp e Inskipp. *Birds of India* . ISBN 0-691-04910-6.
* Harrap e Quinn. *Tits, Nuthatches and Treecreepers* . ISBN 0-7136-3964-4.

### Ligazóns externas 
* *Sitta frontalis* e a súa distribución en Avibase.
* Ficha na UICN .
* *Sitta frontalis* Swainson, 1820  en Catalogue of Life .
* Ficha en Animal Diversity Web .
* *Sitta frontalis* Swainson, 1820 en uBio .
Fanta

**Fanta** é unha marca e empresa de bebidas refrescantes propiedade de Coca-Cola. Os sabores máis coñecidos son os de limón e laranxa aínda que hai máis de 70 sabores, con variantes para mercados locais. Véndese en formato botella de plástico e lata. Existe tamén o formato botella de vidro para hostalería e o xarope concentrado para surtidor ao que se engade auga e gas.

## Historia 
As orixes da marca están nos inicios da segunda guerra mundial. Co bloqueo económico a fábrica de Coca-Cola en Alemaña quedou illada da empresa dos Estados Unidos. Non tendo acceso ás materias primas necesarias para fabricar Coca-Cola, decidiron sacar un produto alternativo coas materias ás que tiñan acceso.

O nome da empresa veu dun concurso interno no que se pedía aos traballadores que propuxeran un novo nome deixando voar a súa fantasía (en alemán *fantasie*) do cal xurdiu Fanta. 

Rematada a segunda guerra mundial Coca-Cola recuperaría o control das súas fábricas en Alemaña e continuaría coa produción de Fanta. En 1961, chegaría a España o sabor a laranxa e en 1962 o sabor a limón.

## Ingredientes 
esquerda|miniatura|Botella clásica de Fanta, reproducida no seu 75 aniversario.
Os ingredientes varían duns países a outros, a receita básica contén:
* Fanta laranxa: auga carbonatada, azucre, zume de laranxa 8% en España (de concentrado), aromas, acidulante E330, conservante E211, antioxidante E300, estabilizante E412 e colorante E160a.

A diferenza das variedades europeas, en Latinoamérica non contén zume de laranxa nin polpa, coma a Fanta comercializada en Europa similar á Orangina, Mirinda, Kas ou TriNa.
* Fanta limón: Auga carbonatada, azucre, 6% de zume de limón, aromas, acidulante E330, conservante E211, antioxidante E300, estabilizante E414, estabilizante E445 e colorante E104.

Hai estudos que indican que o colorante E104, chamado amarelo de quinoleína, incrementa a hiperactividade dos nenos e causa dermatite. O uso deste colorante está prohibido nos Estados Unidos, Australia, o Xapón e Noruega. Conter E104 é unha das causas polas que non existe Fanta Limón en numerosos países.

## Notas 
## Véxase tamén
Soiuz U2

O **Soiuz U2** foi un foguete espacial da antiga Unión Soviética e da actual Rusia derivado do mísil R-7 creado para lanzar tripulacións e carga á órbita baixa terrestre. Era unha modificación do Soiuz U cun mellor rendemento ao usar queróseno sintético (Sintin) e estaba formado por dúas etapas centrais rodeadas de catro foguetes aceleradores, unha configuración común para os foguetes da familia Soiuz. Foi usado por primeira vez en 1982 e por última en 1995, tódalas veces desde o cosmódromo de Baikonur. Deixou de ser usado ao cesar a fabricación de Sintin.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*R-7 (mísil)
*Soiuz U
Sonic the Hedgehog (videoxogo de 1991)

***Sonic the Hedgehog*** é un videoxogo de plataformas desenvolvido polo Sonic Team e publicado pola compañía xaponesa Sega na consola Mega Drive. O xogo conta a historia dun ourizo antropomórfico chamado Sonic que ten que acabar co malvado Doutor Robotnik, un científico que muda animais en robots e que roubou un tesouro máxico coñecido como as "Chaos Emeralds" (Esmeraldas do Caos). O estilo de xogo consiste en atrapar aneis douradados para acadar saúde e un sistema de control simple, no que para saltar ou atacar soamente hai que premer un botón.

O xogo foi ben recibido pola crítica, e é considerado un dos mellores de tódolos tempos, grazas ao seu aspecto gráfico, a súa banda sonora e a súa forma de xogo. Tivo un grande éxito comercial e conseguiu ficar a Mega Drive (ou Genesis nos Estados Unidos) á mesma altura que Nintendo e a súa consola de 16 Bits Super Nintendo. O xogo tivo múltiples conversións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Gabriella Morreale

**Gabriella Morreale de Castro**, nada en Milán en 1930 e finada en Madrid o 4 de decembro de 2017, foi unha científica española de orixe italiana, precursora de endocrinoloxía moderna en España xunto co seu home, o médico e cirurxián Francisco Escobar del Rey. Adicou a súa vida á investigación das enfermidades por deficiencia de iodo. A ela se deben os traballos que levaron á erradicación do bocio en España.

## Traxectoria 
Morreale estudou Ciencias Químicas, licenciatura que completou en 1951 na Universidade de Granada. En 1955, fixo a tese doutoral co catedrático Enrique Gutiérrez Ríos,​ que completou cunha estancia posterior na Universidade de Leiden con Andreas Querido.

No 1958, volveu a España, ó Centro de Investigacións Biolóxicas, onde foi xefe da Sección de Estudos Tiroideos do Instituto Gregorio Marañón, entre 1963 e 1975. Foi directora do Instituto de Endocrinoloxía e Metabolismo Gregorio Marañón entre 1975 e 1980. Logo, no campus da Facultade de Medicina da Universidade Autónoma de Madrid, o seu laboratorio foi o xerme do actual Instituto de Investigacións Biomédicas, do que ostentou a vicedireción de 1984 a 1990. Tamén presidiu a Sociedade Española de Endocrinoloxía, de 1975 a 1979 e foi membro fundador da European Thyroid Association, da que foi presidente no 1977.

Ademais de acumular máis de 200 traballos científicos publicados, algúns importantes, a súa investigación sobre a tiroide permitiu a práctica erradicación do bocio por déficit de iodo en España, ó incorporarse comercialmente o sal iodado, e contribuíu de xeito decisivo na decisión de achegar suplementos de iodo ás nais embarazadas para asegurar o correcto desenvolvemento cerebral do feto.

## Recoñecementos 
En 2022 o Ministerio de Ciencia e Innovación publicou as bases da primeira convocatoria dos Premios Nacionales de Investigación para Jóvenes, entre eles o Premio Nacional Gabriela Morreale, na área de medicina e ciencias da saúde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Cuentos de buenas noches para nuestras niñas rebeldes.* Editorial Destino, 2021. ISBN: 9788408241676

### Ligazóns externas 
* European Thyroid Association
* Sociedade Española de Endocrinoloxía e Nutrición
Universidade de La Sabana

A **Universidade de La Sabana** (*Unisabana*) é unha universidade privada de Colombia. Foi fundada o 21 de setembro de 1979 pola Asociación para o Ensino Aspaen. A universidade é unha obra do apostolado corporativo da Prelatura do Opus Dei en Colombia. Obtivo a *Acreditación Institucional de Alta Calidade* do CNA por 8 anos. Na edición de ano 2017 da clasificación QS, a universidade situouse no rango 701-800 e entre as mellores 100 universidades de América latina.

A súa sede atópase no concello de Chía. A súa poboación estudantil ascende a 12.158 (2016), dos cales 8.808 son de pregrao, 23 de doutoramento, 1.717 de mestría, 1.399 de especialización e 211 de especialidades médico-cirúrxicas.

Está integrada por 14 unidades académicas divididas en 8 facultades, unha escola, tres institutos e dúas unidades con carácter especial que ofrecen 22 programas de pregrao. En posgrao, ofrece 3 doutoramentos, 49 especializacións, 17 especialidades médicas e 28 mestrías, para un total de 119 programas nesa modalidade. O persoal docente da universidade é de 1.936 profesores en total (2016). O corpo profesoral de planta está conformado por 378 docentes, dos cales, un 30% son doutoramentos, 56% con mestrías, 4% teñen unha especialización e 10% un pregrao-profesional. Os profesores de cátedra son 1.558.

## Notas
The Square

***The Square*** é un filme satírico sueco de 2017 dirixido por Ruben Östlund e protagonizado por Claes Bang, Elisabeth Moss, Dominic West e Terry Notary. O filme trata sobre a publicidade que rodea unha instalación de arte e foi inspirada en parte por unha instalación que Östlund e o produtor Kalle Boman realizaran.

*The Square* participou no Festival de Cannes de 2017, onde recibiu en xeral críticas positivas e gañou a Palma de Ouro. Gañou tamén cinco premios do Cinema Europeo, incluíndo mellor filme e mellor comedia.

## Argumento 
Christian, director artístico dun museo de arte contemporánea, encárgase dunha exposición titulada "The Square" na que hai unha instalación que fomenta valores humanos e altruístas. Cando contrata unha axencia de relacións públicas para difundir o acontecemento, a publicidade produce malestar no público.

## Elenco 
*Claes Bang como Christian
*Elisabeth Moss como Anne
*Dominic West como Julian
*Terry Notary como Oleg
*Christopher Læssø como Michael

## Rodaxe 
200px|miniatura|A galería do filme está baseada no Palacio Real de Estocolmo.
O filme foi rodado en Estocolmo, Gotemburgo e Berlín. A galería do filme baséase no Palacio Real de Estocolmo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Casto Domínguez Gómez

**Casto Domínguez Gómez**, finado en Ribadavia a principio de febreiro de 1926, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Propietario e administrador de *El Vendaval*, foi redactor de *El Avia*. En novembro de 1887 foi destinado á ambulancia de Correos de Granada a Málaga.

## Notas
Rachel Abbott

**Rachel Abbott**, nada en Manchester en 1952, é unha escritora británica de suspense psicolóxico, máis coñecida polo pseudónimo de **Sheila Rodgers**.

## Traxectoria 
Abbott creceu preto de Manchester. Traballou como analista de sistemas, e fundou unha compañía de medios de comunicación interactiva, desenvolvendo software e webs para o mercado do ensino. Non ano 2000 vendeu a compañía por uns 5 millóns de £. Despois desta venda trasladouse de Lancashire a Italia, onde restaurou un mosteiro do século XV  que ela e o seu marido explotaron como local para vodas e vacacións.

En 2009 Abbott decidiu escribir un libro sobre unha muller de clase media, posta nunha situación onde non tiña outra opción que a de cometer un asasinato. Escribiu o primeiro borrador en 18 meses. En novembro de 2011, despois de ser rexeitada por varios axentes literarios, Abbott, entón con 59 de idade, autopublicou a súa primeira novela, *Only the Innocent*, en Amazon, baixo o seu pseudónimo. O libro vendeuse lentamente ao principio, despois dunha campaña bastante forte de mercadotecnia.

Abbott seguiu despois de *Only the Innocent* en 2013 con *The Back Road* e en 2014 con *Sleep Tight.* A súa cuarta novela, *Stranger Child*, foi publicada en febreiro de 2015. Máis tarde ese mesmo ano, publicou  *Nowhere Child*, que ten  os mesmos personaxes  de *Stranger Child.* Os cincos libros céntranse nas relacións e a delincuencia, e todos presentan ao mesmo detective, o inspector xefe Tom Douglas. Abbott describiu o personaxe como «un bo tipo realmente honesto, que unicamente parece ser atraído polas mulleres incorrectas».

## Obra
**Only the Innocent* (2011)
**The Back Road* (2013)
**Sleep Tight* (2014)
**Stranger Child* (2015)
**Nowhere Child * (2015)
**Kill Me Again* (2016)
**The Sixth Window* (2017)

## Notas
Tacones lejanos

***Tacones lejanos*** é unha película española de 1991, dirixida por Pedro Almodóvar.

## Sinopse 
Rebeca traballa como locutora de telexornais nunha cadea que dirixe o seu marido, Manuel. Este último foi o grande amor da nai de Rebeca, Becky del Páramo, antes de que esta abandonase a súa filla para dedicarse á súa carreira como cantante. Manuel non sabe que Rebeca é filla de Becky.

Quince anos despois, a nai volve a Madrid para actuar e arranxar algunhas contas pendentes, especialmente a relación coa súa filla Rebeca. A noite da súa chegada, Becky cea con Rebeca e Manuel. Xuntos van ver un imitador de Becky, o transformista Femme Letal. Rebeca dille á súa nai que, cando tiña saudade dela, ía ver o seu imitador.

Como as relacións entre Rebeca e Manuel non van ben, el intenta reavivar o seu vello amor con Becky, que non acepta o seu ofrecemento, a pesar de que Manuel lle di que pensa divorciarse de Rebeca. Unha noite, Manuel aparece asasinado no seu chalé.

## Personaxes 
* Victoria Abril (Rebeca)
* Rocío Muñoz (Rebeca de nena)
* Marisa Paredes (Becky del Páramo)
* Miguel Bosé (Xuíz Domínguez/Femme Letal)
* Anna Lizarán (Margarita)
* Mayrata O'Wisiedo (nai do xuíz Domínguez)
* Cristina Marcos (Paula)
* Féodor Atkine (Manuel)
* Pedro Díez del Corral (Alberto)
* Bibi Andersen (Suzanna)
* Nacho Martínez (Juan)
* Miriam Díaz Aroca (Isabel)
* Juan José Otegui (capelán do hospital)
* Paula Soldevilla (enfermeira)
* Javier Bardem (Javier)

## Palmarés cinematográfico 
### Premios Goya 
### Premios Globo de Ouro 
### Premios César 
### Festival de Cine de Gramado (Rio Grande do Sul, Brasil) 
### Festival Internacional de Cine de Cartaxena de Indias (Colombia) 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* [Ficha en IMDb(https://gl.wikipedia.org/wiki/IMDb).] .
* [Ficha en filmaffinity(https://gl.wikipedia.org/wiki/filmaffinity).] .
* https://www.youtube.com/watch?v=IUHlDNmkads (en Youtube).
Premios do Cinema Europeo

Os **Premios do Cinema Europeo** foron establecidos en 1988 pola Academia do Cinema Europeo para recoñecer os méritos cinematográficos europeos. Os premios outórganse en dez categoría, sendo a máis importante a de *mellor filme*. Os premios están restrinxidos ao cinema de Europa e aos produtores, directores e actores europeos.

Os premios recibiron ata 1997 o nome de **premios Félix** en referencia á antiga estatua do galardón, logo substituída por unha estatua feminina.

A sede de entrega altérnase entre Berlín e outras cidades europeas.

## Procedemento do premio 
Os filmes que participan deben ser longametraxes de ficción estreadas publicamente e mostradas (en festivais ou cines convencionais) despois do 1 de xullo do ano anterior. Baseándose nunha selección de aproximadamente corenta filmes recomendados para as candidaturas, os membros da Academia do Cinema Europeo vota os nomeamentos nas categorías principais, que se anuncian a principios de novembro no Festival de Cinema Europeo de Sevilla. A partir das candidaturas, os membros da Academia votan os gañadores en cada categoría, que se entregan nunha cerimonia a principios de decembro.

## Elixibilidade 
Os criterios para que un filme cualifique como europeo baséanse na convención europea sobre coprodución cinematográfica, apéndice II, establecido polo Consello de Europa. Esta definición pode estenderse a obras e nacionalidades israelís e palestinas.

Unha obra cinematográfica considérase europea se acada polo menos 15 puntos:

## Marcas 
### Gañadores do "Big Five" 
A seguinte é unha listaxe dos filmes gañadores do "Big Five" (filme, director, guión, actor e actriz). Só un filme gañou estes cinco premios.

### Múltiples vitorias 
Filmes que gañaron tres premios ou máis.

;8 premios
* *The Favourite (2019)
;6 premios
* *The Ghost Writer* (2010)
* *Zimna wojna* (2018 e 2019)
;5 premios
* *Caché* (2005)
* *Volver* (2006)
* *Gomorra* (2008)
* *Ida* (2014)
* *Toni Erdmann* (2016)
* *The Square* (2017)
;4 premios
* *Porte aperte* (1990)
* *Toto le Héros* (1991)
* *Dancer in the Dark* (2000)
* *Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain* (2001)
* *Hable con ella* (2002)
* *Good Bye, Lenin!* (2003)
* *Amour* (2012)
* *La grande bellezza* (2013)
* *Druk* (2020)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Voting website for the *People's Choice Award''
Número positivo

En matemáticas, o conxunto dos **números reais positivos**, \mathbb{R}_{>0} = \left\{ x \in \mathbb{R} \mid x > 0 \right\}, é o subconxunto dos números reais que son maiores que cero.

Nun plano complexo, \mathbb{R}_{>0} identifícase co **eixe real positivo** e adoita representarse cun raio horizontal. Este raio emprégase como referencia na forma polar dun número complexo. O eixe positivo correspóndese cos números complexos z = |z| \mathrm{e}^{\mathrm{i}\varphi} con argumento \varphi = 0.

## Notación 
Alternativamente a \mathbb{R}_{>0}, adoitan empregarse os símbolos non estándar \mathbb{R}_{+} e \mathbb{R}^{+}. Con todo, isto pode levar a confusión, porque algún autores os empregan para denotar o conxunto dos números reais non negativos, \mathbb{R}_{\geq 0} = \left\{ x \in \mathbb{R} \mid x \geq 0 \right\} que inclúe o cero explicitamente. Os números reais non negativos correspóndense co rango das métricas, normas e medidas nas matemáticas.

## Propiedades 
O conxunto \mathbb{R}_{>0} é pechado para a suma, o produto e a división. Herda a topoloxía da recta real e polo tanto ten a estrutura de grupo topolóxico multiplicativo e semigrupo topolóxico aditivo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José María Barro Soto

**José María Barro Soto**, nado en 1909 e finado en Madrid o 21 de decembro de 1990, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi secretario e presidente da Cámara Agraria de Ortigueira. Concelleiro de Ortigueira, foi elixido deputado provincial en 1949. Foi alcalde de Ortigueira entre 1958 e 1959 e volveu ser alcalde entre 1969 e 1976. Finou en Madrid o 21 de decembro de 1990 con 81 anos.

## Vida persoal 
Casou con Dorila Bello Sanjurjo e foi pai de Jesús, Teresa, Maruja e Ramón Barro Bello.

## Notas
Spektr

miniatura|300px|Esquema do módulo Spektr.

**Spektr** (índice GRAU 11F77O) foi un módulo da estación espacial soviético-rusa Mir. Foi orixinalmente deseñado con fins militares e despois reacondicionado para servir como módulo civil. Cunha masa de 19.640&nbsp;kg, foi lanzado o 20 de maio de 1995 a bordo dun Proton K.

Spektr ten a súa orixe no programa de estacións espaciais militares soviéticas. Co derrubamento do réxime comunista o programa finalizou, e Spektr, aínda sen rematar, pasou a almacenamento. Anos máis tarde os Estados Unidos acordaron con Rusia proporcionar fondos para rematar os módulos Spektr e Priroda a cambio de levar a bordo entre 600 e 700&nbsp;kg de experimentos americanos. Spektr foi o quinto compoñente da Mir e foi destinado principalmente a facer observacións da Terra, como busca de recursos naturais e estudo da atmosfera. Tamén serviu para facer experimentos de materiais, biolóxicos e de tecnoloxía espacial. Dispoñía dunha pequena cámara estanca para expoñer experimentos ao espazo e para lanzar pequenos satélites. O volume presurizado total do módulo era de 62 m3 e tiña catro paneis solares (dous de 27 m2 e dous de 38 m² que proporcionaban ata 9,3 kW de potencia eléctrica que era almacenada en baterías de níquel-cadmio de 360 A-hr de capacidade.

Entre os instrumentos que levou a bordo destacan:

*Balkan: un lídar para facer medicións na capa superior de nubes cunha resolución de 4,5 m mediante un láser de 5320 Ángstrom de lonxitude de onda.
*Phaza: espectrómetro para estudos da superficie terrestre en lonxitudes de onda de 0,3440 a 285 micrómetros cunha resolución de 200&nbsp;km.
*Astra 2: estudaba os elementos traza da atmosfera terrestre e a contorna da Mir.
*Taurus/Grif: estudaba o fondo de raios X inducidos pola Mir.
*KOMZA: detector de gas interestelar.
*286K: un radiómetro binocular.
*VRIZ: un espectroradiómetro para o ultravioleta.
*EFO 2: un fotómetro.
*MIRAS: espectrómetro de absorción para medir os compoñentes neutros da atmosfera.

Spektr foi destruído xunto co resto da Mir durante a reentrada controlada da estación o 23 de marzo de 2001 sobre o océano Pacífico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mir
*Proton K
*Kristall
*Priroda
Bamako (filme)

***Bamako*** é un filme franco-maliano dirixido por Abderrahmane Sissako que se estreou no ano 2006. Presentouse no Festival Internacional de Cine de Cannes o 21 de maio dese mesmo ano e en Manhattan do New Yorker Films o 14 de febreiro de 2007.

O filme céntrase nun xuízo en Bamaco, a capital de Malí, no medio da vida cotiá da cidade. Durante o xuízo, ámbolos dous bandos debaten se o Banco Mundial e o Fondo Monetario Internacional son guiados polo interese especial das nacións desenvolvidas, ou se é a corrupción e a mala xestión das nacións a culpable do estado financeiro actual de moitos países africanos afectados pola pobreza e o subdesenvolvemento.

Danny Glover, un dos produtores executivos do filme, fai un papel como actor dun filme western (chamado *Death in Timbuktu*) que algúns nenos ven na televisión durante unha escena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Bullying (filme)

***Bullying*** é un filme catalán dirixido polo madrileño Josecho San Mateo que se estreou no 2009. Foi presentado no "Festival de Málaga de Cine Español" en abril de 2009 e chegou ós cinemas españois o 23 de outubro de 2009. O filme conta a vida dun rapaz chamado Jordi que sofre bullying por ser intelixente e bo estudante. El e a súa nai múdanse para comezar unha nova vida por mor da morte do seu pai. Ó comezo todo semella perfecto, até que Jordi entrar na nova escola e coñece a Nacho, que fai da súa vida un inferno.

## Personaxes 
*Albert Carbó como Jordi
*Joan Carles Suau como Nacho
*Carlos Fuentes como Bruno
*Laura Conejero como Julia
*Yohana Cobo como Annia
*Elsa Montanuy como Paula
*Estefanía Justicia como Bea
*David Ondategui como David
*Maria de la Pau Pigem como Directora
*Juli Fábregas como titor
*Marcos Aguilera como Marcos
*Daniel Casadella como Juan
*Ariadna Lliveria como Elena
*Albert Ruiz como adestrador
*Felipe Bravo como rapaz loiro
*Nadeska Abreu como Estela
*Osvaldo Ayre como Nestor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mulholland Drive (filme)

***Mulholland Drive*** (estilizado como ***Mulholland Dr.***) é un filme estadounidense de 2001 escrito e dirixido por David Lynch. Está protagonizado por Naomi Watts, Laura Harring, Justin Theroux, Ann Miller e Robert Forster. Conta a historia dunha aspirante a actriz chamada Betty Elms (Watts), que chega até Os Ánxeles e faise amiga dunha muller con amnesia (Harring) que se agocha no apartamento da tía de Betty.

## Personaxes 
* Naomi Watts como Betty Elms/Diane Selwyn
* Laura Harring como Rita/Camilla Rhodes
* Justin Theroux como Adam Kesher
* Ann Miller como Catherine "Coco" Lenoix
* Robert Forster como Detective Harry McKnight
* Brent Briscoe como Detective Neal Domgaard
* Jeannie Beates como Irene
* Melissa George como Camila Rhodes
* Dan Hedaya como Vincenzo Castigliane
* Lori Heuring como Lorraine Kesher
* Billy Ray Cyrus como Gene

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Copying Beethoven

***Copying Beethoven*** é un filme estadounidense dirixido pola directora polonesa Agnieszka Holland que se estreou no ano 2006. Conta a historia dos derradeiros anos de Ludwig van Beethoven. O filme está protagonizado por Ed Harris e Diane Kruger, e presenta unha historia ficticia sobre a relación de Beethoven cunha copista, Anna Holtz.

## Personaxes 
*Ed Harris como Ludwig van Beethoven
*Diane Kruger como Anna Holtz
*Matthew Goode como Martin Bauer
*Phyllida Law como Nai Canisius
*Joe Anderson como Karl van Beethoven
*Ralph Riach como Wenzel Schlemmer
*Bill Stewart como Rudy

## Licenza artística 
Os manuscritos das obras de Beethoven están atribuídos a dous copistas, ámbolos dous homes, e non unha muller como se representa no filme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Vitoria Ogando

**María Vitoria Ogando Valcárcel**, nada en Buenos Aires o 2 de xuño de 1956, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Vitoria Ogando con parte dos integrantes da 1ª promoción de Galego-Portugués da USC: [Manuel Castelao, Luís Cambeiro Cives, Anxo González Guerra, Manuel Ferreiro Fernández, Tareixa Roca, María dos Anxos González Refoxo, Ramona Giráldez, María Xosé Queizán, María do Carme García Pereiro, Luís Gayoso Baqueiro, Carme Vázquez Castro, Manuel Figueiras Fernández, Francisco Salinas Portugal e César Morán.]]

Con cinco anos, trasladouse a Ourense por mor da morte do seu pai. Estudou o bacharelato no IES Rosalía de Castro de Santiago e logo Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela. Foi docente de lingua e literatura galegas no IES Valle Inclán de Pontevedra até a súa xubilación. Dende 2005 coordina canda o seu home, Anxo González Guerra, a páxina web *ogalego.eu*. Dende 2017 colabora de forma activa na Galipedia.

En 2018 Vitoria e Anxo foron galardoados co Premio Xoán Manuel Pintos do Concello de Pontevedra e en 2021 co Premio Cidade de Pontevedra.

## Publicacións 
* Tradución: *Que fai o poder no teu leito?*. Galiza Editora, 1986, Sanxenxo. ISBN 84-86129-07-9.
* Colaboración en: *Dicionário da lingua galega* de Isaac Alonso Estraviz et al.. Alhena, 1986, ISBN 84-7707-000-8.
* *Exercicios de lingua*. Ed. Vía Láctea, 1987, A Coruña (con Anxo González Guerra). ISBN 978-84-86531-36-1

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *www.ogalego.eu*, páxina web adicada á lingua galega.
* galegos.galiciadigital.com
Satoshi Kon

nado o 12 de outubro de 1963 e finado o 24 de agosto de 2010 foi un director de cine, animador, guionista e artista manga xaponés. Orixinario de Sapporo, era membro de Asociación de creadores de animación xaponesa. Graduouse no departamento de deseño gráfico da Universidade de Arte de Musashino. Ás veces aparece acreditado como  nos créditos de *Paranoia Agent*. Era o irmán máis novo do guitarrista e músico de estudio Tsuyoshi Kon.

## Filmografía 
### Director 
* *Perfect Blue* - (filme, 1998)
* *Millenium Actress* - (filme, 2001)
* *Tokyo Godfathers* - (filme, 2003)
* *Paranoia Agent* - (serie de televisión, 2004)
* *Paprika* - (filme, 2006)

### Guionista 
* *Memories (Magnetic Rose)* - (curtametraxe, 1995)
* *Millenium Actress* - (filme, 2001)
* *Tokyo Godfathers* - (filme, 2003)
* *Paprika* - (filme, 2006)

### Animador 
* *Roujin Z* - (filme, 1991)
* *Perfect Blue* - (filme, 1998)
* *Millenium Actress* - (filme, 2001)
* *Tokyo Godfathers* - (filme, 2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
José Benigno Castiñeiras Teijeiro

**José Benigno Castiñeiras Teijeiro**, nado en Ortigueira o 19 de decembro de 1895 e finado na mesma vila o 19 de abril de 1986, foi un farmacéutico e político galego.
## Traxectoria 
Farmacéutico en Ortigueira. Foi nomeado alcalde de Ortigueira en 1959, permanecendo no posto até 1969. Foi deputado provincial.

## Notas
Feliciano Crespo Bello

**Feliciano Crespo Bello**, nado en Ortigueira o 24 de xaneiro de 1913 e finado no mesmo concello o 12 de abril de 1976, foi un político galego.

## Traxectoria 
Comezou a traballar no Banco de La Coruña de Ortigueira en 1928. Fixo a carreira de Dereito por libre en Oviedo entre 1930 e 1936. Xefe de Falange Española de Ortigueira, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou nas tomas de Cariño e Cedeira a finais de xullo e na execución de máis de setenta persoas en Ortigueira, Cedeira, Cerdido e Mañón. Foi nomeado concelleiro de Ortigueira e terceiro tenente-alcalde na comisión xestora presidida por Gonzalo Prieto Cao. Colaborou en *Era Azul*. Fixo estudos de profesor mercantil na Coruña (1939-1942). Foi alcalde de Ortigueira en 1944, deputado provincial e vicepresidente da Deputación. Foi xefe provincial da Hermandad Sindical de Labradores y Ganaderos. Foi elixido procurador en Cortes en 1949 como representante de deputacións provinciais, permanecendo no cargo até 1952. Foi tesoureiro da xunta reitora de UTECO, e presidente da Cámara Oficial Sindical Agraria. Finou en Ortigueira o 12 de abril de 1976.

## Vida persoal 
Casou con María Rosa Rego Fernández en 1944, e foi pai de Mª del Carmen, Ramón e Feliciano Crespo Rego.

## Recoñecementos 
* En 1947 foille concedida a Encomenda da Orde do Mérito Agrícola.
* Foi nomeado fillo predilecto de Ortigueira en 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* De Cunqueiro, Falange, Ortigueira y la memoria histórica
Jesús Blanco Suárez

**Jesús Blanco Suárez**, finado en Ortigueira o 15 de maio de 1954, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi recadador de contribucións. Foi alcalde de Ortigueira de 1939 a 1941.

## Vida persoal 
Casou con Teresa Maciñeira Lage.

## Notas
Luciano Blanco Suárez

**Luciano Blanco Suárez**, nado cara a 1904 e finado en Ortigueira o 28 de febreiro de 1958, foi un político galego.

## Traxectoria 
Correspondente de *La Voz de Galicia* en Ortigueira durante a República. Afiliouse a Falange Española e logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado concelleiro de Ortigueira e primeiro tenente-alcalde na comisión xestora presidida por Gonzalo Prieto Cao. Xuíz municipal de Ortigueira nos anos corenta. Foi alcalde de Ortigueira nos anos cincuenta até a súa morte en 1958. Foi deputado provincial. Morreu en Ortigueira con 53 anos.

## Vida persoal 
Casou con Laura Pérez Catá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ural Club de Fútbol

O **Ural Club de Fútbol** foi un club de fútbol da cidade da Coruña. Foi fundado en 1962 por Augusto César Lendoiro. En 2020 cesou a súa actividade e os seus equipos foron transferidos ao Español Sociedad Deportiva (club do que foi filial), sendo renomeado Ural Español Club de Fútbol.

## Historia 
Foi fundado por un grupo de rapaces que xogaban ao fútbol na zona de Santa Margarida, na cidade da Coruña. Entre eles estaba Augusto César Lendoiro que dirixiría o club. O nome déronllo os estudantes asociando os montes Urais ao monte de Santa Margarida. O club adicouse principalmente ao fútbol base.

## Notas
Ixuxú

***Ixuxú*** (***Iẍuẍú***, na grafía usada na propia publicación) foi o primeiro periódico escrito en lingua asturiana. De periodicidade semanal, comezou a editarse en 1901 en Xixón e durou até 1902. Estaba dirixido por Francisco González Prieto (coñecido polo pseudónimo de '''Pachu'l Péritu'*) e era de ideoloxía ultraconservadora e ultracatólica.

## Véxase tamén
### Bibliografía
**Iẍuẍú. Viva la mio quintana. (Fascímil del periódicu xixonés apaecíu en 1901-1902 dirixíu por Francisco González Prieto)''. Academia de la Llingua Asturiana, Uviéu, 1993. Nº 20 da Llibrería Fascimilar de l'ALLA. ISBN 978-84-86936-99-0.
SpriteSat

**SpriteSat**, tamén coñecido como **RISING** ou **Raijin** despois de ser posto en órbita, foi un satélite artificial da Universidade de Tohoku lanzado o 23 de xaneiro de 2009 mediante un foguete H-IIA desde oCentro Espacial de Tanegashima para estudar os sprites e os raios gamma das tormentas terrestres.

## Características 
SpriteSat ten unha masa duns 50&nbsp;kg e forma de cubo de 50&nbsp;cm de lado. Estabilízase mediante gradente gravitatorio grazas a un mastro que sae dunha das caras do satélite. Fallou despois de só 12 días en órbita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*H-IIA
SPT-100

**SPT-100** é a designación dun tipo de motor iónico utilizado para o mantemento da órbita en satélites terrestres como os da serie Meteor e Gals. Son fabricadas en Rusia pola OKB Fakel e en Estados Unidos por Space Systems Loral e funciona usando xenon como propelente, consumindo 1,35 kW de potencia. Comezou a usarse en 1984.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
*Meteor (satélites)
Suéter

**Suéter** (ou **Sueter**) foi unha banda arxentina de estilo de new wave, pop rock e rock experimental. Foi formado en 1981 e oficialmente disolto en decembro de 2007.

Os seus membros variaron ao longo da súa carreira, sendo Miguel Zavaleta, cantante, compositor, líder e membro fundador, o único no que participou en todas as formas de agrupación.

O estilo foi influenciado pola nova onda como Devo ou A Flock of Seagulls, mesturando un son único con letras cancións e humorísticas, pero tamén baladas de pop rock con letras máis próximas ao amor e ao contido social.

## Discografía 
### Álbums 
*1982: *Sueter:La reserva moral de Occidente*
*1984: *Lluvia de gallinas*
*1985: *20 caras bonitas*
*1987: *Misión ciudadano 1*
*1995: *Sueter 5*

## Notas 
## Véxase tamén
Paprika (filme de 2006)

é un filme xaponés de anime e ciencia ficción coescrito e dirixido por Satoshi Kon. Baséase na novela de Yasutaka Tsutsui ''Paprika, e conta unha investigación psicolóxica que empregan uns dispositivos que axudan ós pacientes a entrar nos seus propios soños. Foi o cuarto e derradeiro filme de Kon antes da súa morte no ano 2010. Está protagonizado polas voces de Megumi Hayashibara, Tōru Emori, Katsunosuke Hori, Tōru Furuya, Akio Ōtsuka, Kōichi Yamadera e Hideyuki Tanaka.

Kon e Seishi Minakami escribiron o guión, e o estudio xaponés de animación Madhouse, animou e produciu o filme xunto con Sony Pictures Entertainment Japan, que o distribuíu no Xapón. A banda sonora foi composta por Susumu Hirasawa.

## Personaxes 
* Megumi Hayashibara como Doutora Atsuko Chiba
* Tōru Furuya como Doutor Kōsaku Tokita
* Tōru Emori como Doutor Seijirō Inui
* Katsunosuke Hori como Doutor Toratarō Shima
* Akio Ōtsuka como Detective Toshimi Konakawa
* Hideyuki Tanaka como Guy
* Kōichi Yamadera como Doutor Morio Osanai
* Satomi Kōrogi como boneca xaponesa
* Daisuke Sakaguchi como Kei Himuro
* Mitsuo Iwata como Doutor Yasushi Tsumura.
* Rikako Aikawa como Doutor Nobue Kakimoto
* Yasutaka Tsutsui como Kuga.
* Satoshi Kon como o director

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Gonzalo Prieto Cao

**Gonzalo Prieto Cao**, finado en Ortigueira o 2 de agosto de 1962, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante en Ortigueira. Na ditadura de Primo de Rivera foi presidente de Unión Patriótica de Ortigueira, foi nomeado concelleiro de Ortigueira e primeiro tenente de alcalde en 1925. Coa dimisión de Ramón de la Peña foi nomeado alcalde. Foi novamente concelleiro en 1931. Na Segunda República afiliouse ao Partido Radical. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Ortigueira a finais de xullo. Foi destituído polo gobernador civil en agosto de 1937 xunto co primeiro tenente de alcalde Teodoro Fanego Bouza, que foi desterrado a Xinzo de Limia, e o segundo tenente de alcalde Secundino Rodríguez, que foi desterrado a Celanova. Finou en en Ortigueira o 2 de agosto de 1962.

## Vida persoal 
Casou con Aurelia Díaz Couce e foi pai de Inés, Josefina, Dorila e Ramón Prieto Díaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Heurística

A **heurística** é unha forma de traballar para resolver os problemas, aprender, ou facer descubrimentos que usa métodos prácticos, que non garante unha solución ideal ou perfecta, aínda que suficiente para os obxectivos inmediatos. Deste xeito é posible obter resultados aceptables nun tempo máis curto, e neste sentido pode ser considerado como atallo simplificador. Son exemplos deste método as estimacións fundamentadas, aproximacións, opinións intuitivas, o sentido común e a categorización.

A heurística é un trazo característico do ser humano. Dende este punto de vista, pode ser descrito como *a arte e a ciencia do descubrimento e a invención*, ou de resolver problemas a través da creatividade e o pensamento lateral ou pensamento diverxente.

A etimoloxía de "heurística" é a mesma que a da palabra *eureka!*, a exclamación que é atribuída a Arquímedes nun episodio tan famoso como apócrifo. A palabra "heurística" aparece en máis dunha categoría gramatical. Cando se usa como un substantivo, que identifica a arte ou a ciencia de descubrimento e unha disciplina que pode ser investigado formalmente. 

Cando aparece como un adxectivo, refírese a máis cousas específicas, tales como *estratexias heurísticas*, regras *heurísticas* ou siloxismos e *conclusións heurísticas*. É evidente que estes dous usos están intimamente relacionados, xa que a heurística é xeralmente proposta de estratexias heurísticas que guía o descubrimento.

## Matemáticas 
En matemáticas, a heurística existe dende a antiga Grecia. Porén, a formalización e o alto grao de rigor en matemáticas restoulle importancia ó estudo do descubrimento, considerándoo de interese para a psicoloxía. Aínda que existe o campo da teoría da demostración, isto non ten nada que ver con atopar patróns de demostración ou regras para atopar as probas de teoremas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Michalewicz, Zbigniew; Fogel, David B. (2000). *How To Solve It: Modern Heuristics*. Springer Verlag. ISBN 3-540-66061-5.
* Kahneman, Daniel; Slovic, Paul; Tversky, Amos (1982). *Judgment under Uncertainty: Heuristics and Biases*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-28414-1.
* Gigerenzer, Gerd; Todd, Peter M.; ABC Research Group (1999). *Simple Heuristics That Make Us Smart*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-514381-2.
* Polya, George (1945). *How to Solve It: A New Aspect of Mathematical Method*. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-08097-6.
* Simon, Herbert A. (1990). «Invariants of Human Behavior». *Annual Review of Psychology*, 41(1), 1–19. doi:10.1146/annurev.ps.41.020190.000245.
* Oxford English Dictionary (en liña), voz *heuristic*. Oxford University Press.
* Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para *heurística*.

### Outros artigos 
*Condutismo
*DSM-5
*Trastorno histriónico da personalidade
Eureka!

[miniatura|250px|Ilustración do século XVI de Arquímedes no baño, coa coroa de [Hierón II|Hierón na parte inferior dereita.]]
**Eureka!** (en grego: εὕρηκα *héurēka*, "*Descubrino!*"; perfecto indicativo de εὑρίσκω *heurisko*, ‘descubrir’) é unha famosa interxección atribuída ó matemático grego Arquímedes de Siracusa.&nbsp;A exclamación «eureka» é utilizada hoxe en día como celebración dun descubrimento, achado ou consecución que se busca con afán.

A historia conta que Arquímedes pronunciou esta palabra tras descubrir que o volume de auga que ascende é igual ó volume do corpo mergullado. Isto deulle a solución ó problema de medir o volume de corpos irregulares e permitiulle saber se a coroa do rei Hierón II estaba feita de ouro puro ó calcular a súa densidade a partir da masa xa coñecida. Este achado realizouno mentres se atopaba mergullado na bañeira e tal foi a súa alegría que saíu correndo ás rúas de Siracusa espido berrando&nbsp;*Eureka*! (‘Descubrino!’).

A Liga Matemática da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas promove o momento Eureka! a través do seu formato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Heurística
Gilles Simeoni

**Gilles Simeoni**, nado en Bastia o 20 de abril de 1967, é un avogado e político corso, membro do partido autonomista corso Inseme per a Corsica. Foi alcalde de Bastia dende o 5 de abril de 2014 até o 7 de xaneiro de 2016, e presidente do Consello executivo da Córsega dende o 17 de decembro de 2015. Ademais, el foi o avogado do nacionalista corso Yvan Colonna, condenado polo asasinato de Claude Érignac.

## Traxectoria 
É o fillo de Edmond Simeoni e o neto do ex-deputado europeo Max Simeoni. A súa nai Lucie é corsa de adopción, de orixe xudía alsaciana e polaca.

É titular dunha mestría en dereito e dun doutoramento de ciencias políticas baixo o tema *«a política mediterránea da Unión europea»* obtido ó final dos seus estudos na Universidade de Córsega Pasquale Paoli e en Aix-en-Provence.

Ten tres fillos e describiuse como crente non practicante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacionalismo corso
Laura Harring

**Laura Harring**, nada como **Laura Elena Martínez Herring** en Los Mochis o 3 de marzo de 1964, é unha actriz mexicana. En 1985, Harring converteuse na primeira muller hispana en ser coroada Miss USA. Posteriormente comezou a súa carreira de actriz no cine e na televisión. É coñecida polo seu papel dobre como Rita e Camilla Rhodes no filme neonoir *Mulholland Drive*. Tamén apareceu noutros filmes de sona como *The Forbidden Dance* (1990), *John Q* (2002), *Willard* (2003), *The Punisher* (2004), *The King* (2005) e *Love in the Time of Cholera* (2007).

## Filmografía 
## Vida privada 
En 1987, casou con Carl-Eduard von Bismarck-Schönhausen, tatara-tatara-neto de Otto von Bismarck. Durante a súa relación tivo o título de Condesa von Bismarck-Schönhausen, mais a parella divorciouse en 1989.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Biblia do rei Xacobe

A ***Biblia do rei Xacobe*** (en , *KJV*, tamén coñecida como *King James Bible*, *KJB*) é unha tradución ó inglés da Biblia cristiá para a Igrexa de Inglaterra, que comezou en 1604 e foi rematada en 1611. Os libros da Biblia do rei Xacobe inclúen os 39 libros do Antigo Testamento, unha sección intertestamentaria que contén 14 libros apócrifos (a maioría dos cales correspóndense cos deuteronómicos adheridos polos católicos), e os 27 libros do Novo Testamento.

Foi impresa polo impresor do rei, Robert Barker, e foi a terceira tradución ó inglés aprobada polas autoridades da Igrexa de Inglaterra. A primeira foi a coñecida como *Great Bible*, encargada durante o reinado de Henrique VIII (1535), e a segunda é a ''Bishops' Bible'' de 1568. En xaneiro de 1604, Xacobe VI e I convocou o Hampton Court Conference, para concibir unha nova versión inglesa da Biblia en resposta ós problemas das traducións anteriores percibidos polos puritanos, unha facción da Igrexa de Inglaterra. A tradución caracterízase pola "maxestosidade de estilo", e foi descrito como un dos libros máis importantes da cultura inglesa e unha forza impulsora da configuración do mundo de fala inglesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Xacobe VI de Escocia e I de Inglaterra
### Ligazóns externas 
* A Biblia do rei Xacobe nun único arquivo (Oxford Standard Text, 1769)
* AudioTreasure Baixe a Biblia do rei Xacobe en formato mp3.