Mari Chordà Recasens

**Mari Chordà Recasens**, tamén coñecida como **Meri Chordà**, nada en Amposta (Tarragona) en 1942, é unha artista, pintora, poeta e activista feminista sociocultural catalá.

## Traxectoria 
Foi pioneira na expresión visual da sexualidade feminina libre e da vivencia da maternidade. É autora dos contos e poemas ''Quadern del cos i de l'aigua*, con debuxos de Montse Clavé, unha das primeiras publicacións en Cataluña que describe de xeito aberto o descubrimento e a vivencia da sexualidade lésbica. 

Fundou o local Lo Llar en Amposta en 1968, onde se celebraron concertos e actos de reivindicación social e cultural da Nova Cançó durante o fin do franquismo. Xunto con Carme Casas, Sat Sabater, Montse Solà e María José Quevedo fundou o espazo *laSal Bar Biblioteca Feminista* na rúa Riereta de Barcelona, lugar de recreo, acollida e intercambio cultural para moitas mulleres entre 1977 e 1979. É autora do cartafol de poesías e litografías *...* *i moltes altres coses*, que circulou de forma anónima nas "Primeres Jornades de la Dona" no Paraninfo da Universidade de Barcelona (1976).

Amante do traballo colectivo feito por mulleres, Chordà foi tamén cofundadora e xerente de *laSal edicions de les dones* con Mariló Fernandez, Isabel Martínez e Isabel Monteagudo (1978-1990). A esta empresa cultural de mulleres sumáronse Mireia Bofill, María José Quevedo, Maria Bauçà, Carme Casas, Montserrat Abelló, Mercè Fernàndez, Goya Vivas e Isabel Segura. Dende laSal creou e impulsou *l'Agenda de les Dones* (1978-1990). Posteriormente, con Conxa Llinàs (*Les Pumes*), recreouna e mantívoa dende 1996 até 2009. Participou activamente na loita pola recuperación do espazo e do legado coñecido hoxe como La Bonne.

Na década de 2000 realizáronse dúas exposicións retrospectivas da súa obra: *Mari Chordà.* *Passar i traspassar 1960-2000*, comisariada por Marisa Díez de la Fuente, en Amposta (2000) que viaxou a Tortosa e *Vinc d'una zona humida.* *Mari Chordà*, comisariada por Marta Darder, en La Bonne de Barcelona (2006). O seu traballo formou parte da exposición *The World goes Pop*, celebrada na Tate Modern de Londres en 2015 e están incluídas na colección do Museo Raíña Sofía. Na década de 2020 continúa coa súa actividade expositiva e escrita, así como o seu activismo sociocultural, especialmente vinculado a *Ca la Dona*, espazo no que colabora de xeito habitual.

En 2022 o Museo Nacional de Arte de Cataluña presentou unha exposición de creadoras que traballaron sobre temas dos que as mulleres foron desposuídas, como o embarazo. Na exposición *Maternasis* (que tomou o nome do libro de Núria Pompeia), amais das de Mari Chordà, tamén se expuxeron obras da propia Pompeia, Roser Bru e Parvine Curie. Ese mesmo ano gañou o premio GAC á artista consolidada, concedido polo Gremio de Galerías de Arte de Catalunya no marco da 15ª edición da Nit del Galerisme, pola exposición *Una artista feminista pionera*, que presentou a galería Mayoral. O ano seguinte o Museo Nacional de Arte de Cataluña expuxo obras de Chordà na exposición temporal *Quina humanitat?* *La figura humana després de la guerra (1940-1966).*

O Concello de Amposta dedicoulle unha praza en 2021. Nas festas maiores do ano seguinte, nas que era a pregoneira, criticaba os tradicionais *bous al carrer'' da vila, que cualificou de tortura.

## Notas