open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Red Joan

***Red Joan*** é unha película británica de drama e espías, dirixida por Trevor Nunn, a partir dun guión de Lindsay Shapero. A película é protagonizada por Stephen Campbell Moore, Sophie Cookson, Tom Hughes, Ben Miles, Nina Sosanya, Tereza Srbova e Judi Dench. 

*Red Joan* tivo a súa estrea mundial no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 7 de setembro de 2018. Foi estreada o 19 de abril de 2019 por Lionsgate no Reino Unido.

## Sinopse 
*Red Joan* baséase nunha novela do mesmo nome escrita por Jennie Rooney, inspirada na vida de Melita Norwood.  Norwood traballou como secretaria na Asociación Británica de Investigación de Metais Non Ferrosos e forneceu á Unión Soviética segredos, cos cales os soviéticos desenvolveron tecnoloxía de bombas nucleares. 

Joan Stanley é unha moza que estuda física na Universidade de Cambridge, pero que ao coñecer a Sonya (Tereza Srbova) e Leo (Tom Hughes) involúcrase coas ideas comunistas.  A súa historia, que se remonta a 1938, lémbrase en flashbacks cando Joan na vellez é interrogada pola Special Branch.

## Elenco 
* Judi Dench como Joan Stanley. 
** Sophie Cookson como Joan Stanley de nova.
* Tom Hughes como Leo Galich.
* Tereza Srbova como Sonya.
* Stephen Campbell Moore como Max.
* Ben Miles como Nick.
* Laurence Spellman como Patrick Adams.
* Stephen Boxer como Peter Kierl.
* Freddie Gaminara como William Mitchell.
* Robin Soans como Clement Attlee.
* Kevin Fuller como o detective Philips.
* Simon Ludders como capitán da nave.
* Ciarán Owens como o detective Hughes.
* Irfan Shamji como xornalista.
* Adrian Wheeler como Heckler no Rally.
* Steven Hillman como garda da prisión.
* James Yeates como reporteiro.
* Connor Wolf como estudante.
* Phill Langhorne como oficial uniformado.

## Produción 
A película é protagonizada por Judi Dench e Sophie Cookson, e é dirixida por Trevor Nunn. David Parfitt é o produtor, e o guión é de Lindsay Shapero.

## Estrea 
A película tivo a súa estrea mundial no Festival Internacional de Cine de Toronto o 7 de setembro de 2018. Pouco despois, IFC Films adquiriu os dereitos de distribución da película nos Estados Unidos. Foi estreada nos Estados Unidos e no Reino Unido o 19 de abril de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
Partit Nacionalista del País Valencià

O **Partit Nacionalista del País Valencià** (**PNPV**) foi un partido político de España, de ideoloxía nacionalista valenciana, que se formou en 1978, cos sectores de Unió Democràtica del País Valencià que se negaron a integrarse en Unión de Centro Democrático.

Desde o punto de vista ideolóxico, o PNPV definíase no Congreso Constituínte do partido, celebrado en decembro de 1979, como «...nacionalista, progresista de esquerda, democrático e comunalista», ademais de interclasista. Francesc Burguera, ademais, declaraba que o partido apoiaba a senyera cuadribarrada ou *senyera nua* fronte á *senyera blava* e recoñecía a unidade lingüística con Cataluña, pero que estaba afastado de posturas revolucionarias ou independentistas. Ademais, o PNPV era contrario ao blaverismo.

Encabezados por Francesc de Paula Burguera, o PNPV naceu co espírito de acoller todos os nacionalistas que non se integraron nas listas da UCD ou do PSOE, pero fracasou ao crearse o Agrupament d'Esquerres del País Valencià, formado polos sectores do Partit Socialista del País Valencià (PSPV) que non se uniron ao PSOE. A súa máxima representación institucional foi un escano no Congreso dos Deputados durante a II Lexislatura, ocupado polo seu secretario xeral.

Posteriormente, en 1982, o PNPV uniuse ao Agrupament d'Esquerres del País Valencià para formar a coalición Unitat del Poble Valencià.

## Resultados electorais 
Nas eleccións municipais de 1979 conseguiu 10.773 votos e 12 concelleiros en localidades de relativa importancia. Nas eleccións xerais ao Congreso dos Deputados, o PNPV obtivo 13.828 votos (1,28 %) na circunscrición electoral de Valencia, na única onde presentou listas, e ningún escano.

En 1982 o PNPV coaligouse co Agrupament d'Esquerra del País Valencià (AEPV) para formar a coalición Unitat del Poble Valencià, que en 1984 converterase nun partido político.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

*
Severo González Botana

**Severo González Botana**, finado en Noia en xaneiro de 1922, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Dono dun comercio-ferretería en Noia. Foi o primeiro presidente da Juventud Republicana de Noia, fundada en 1893. Foi elixido concelleiro de Noia en 1904. Foi nomeado alcalde de Noia en 1909. Dimitiu en decembro de 1910 a causa das revoltas polo imposto de consumos.

## Vida persoal 
Casou con Julia Riva Botana e foi pai de María del Carmen González Riva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Genaro Blanco Roo

**Genaro Blanco Roo**, nado en Noia cara a 1868 e finado no mesmo concello en febreiro de 1957, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Traballaba no Rexistro da Propiedade de Venancio Vidal Reino. Foi elixido concelleiro de Noia en 1905 e continuou nas sucesivas eleccións até 1923. Foi nomeado alcalde en 1914, cesando en 1916. Volveu ser alcalde en 1918, substituíndo a Arturo Pérez Neu, quen non chegou a posesionarse do cargo. Foi apoderado de Eduardo Gasset nos seus intereses mineiros. Presentou unha candidatura como Fuerzas Liberales ás eleccións do 14 de abril de 1931, que foi derrotada (3 concelleiros fronte a 16). Foi nomeado deputado provincial en 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Figueiroa, Castrofeito, O Pino

**Figueiroa** ou **Granxa Figueiroa** é un lugar da parroquia de Castrofeito no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa.

Apenas son catro vivendas, varios alpendres e espazos de almacenamento e un hórreo. Antes de chegar ao casarío desde o único acceso do que este dispón, hai unha avenida de piñeiros que flanquean a rúa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castrofeito, Figueiroa casarío.jpg|Casarío tradicional de Figueiroa
Ficheiro:Castrofeito, Figueiroa avenida de piñeiros.jpg|Avenida de piñeiros á entrada do lugar

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrofeito 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Blas Agra Cadarso

**Blas Luís Agra Cadarso**, finado en Noia en xullo de 1956, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Joaquín María Agra Cadarso e Luisa Cadarso Ronquete. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1913. Herdou a fábrica de curtidos da Chaínza. Foi nomeado asesor do distrito marítimo de Noia en 1916. Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado deputado provincial interino, e diputado directo corporativo logo da aprobación do Estatuto Provincial. A finais dos anos vinte foi nomeado profesor do Instituto de Noia. Pertenceu a xunta directiva da Irmandade Galeguista.

## Vida persoal 
Casou en 1915 coa súa curmá Gloria Cadarso Caamaño, filla de Alejandro Cadarso Ronquete, e foi pai de Blas Agra Cadarso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Los Agra Cadarso
Meteor (satélites)

miniatura|256px|Un Meteor-2.
**Meteor** é unha familia de satélites meteorolóxicos soviéticos e rusos.

## Características
Meteor agrupa toda unha serie de familias de satélites meteorolóxicos que comezaron a ser desenvolvidos na época soviética e continuaron evolucionando ata seguir sendo usados pola actual Rusia nas súas formas máis modernas. Os satélites Meteor orixinais comezaron a ser lanzados en 1964 e foron os primeiros satélites meteorolóxicos da Unión Soviética.

## Meteor 2
Meteor 2 foi a continuación mellorada dos Meteor 1. Levaban a bordo tres cámaras de televisión para o espectro visible e infravermello, un radiómetro de cinco canais e outro para medir densidades de fluxo no espazo próximo á Terra. Meteor 2-21 levaba a bordo ademais un retrorreflector para medicións por láser desde terra.

Lanzáronse 21 Meteor 2 entre 1975 e 1992, os primeiros mediante foguetes Vostok-2M e o resto mediante foguetes Tsiklon-3. Os satélites tiñan unha masa duns 1300 kg e eran inxectados en órbitas polares de 850 x 950 km de altura.

Lanzáronse 7 Meteor 3 entre 1984 e 1994, o primeiro deles infrutuoso, e todos mediante foguetes Tsiklon-3.

## Meteor-M 1
Meteor-M é a xeración de satélites que debía substituír os Meteor 3M e da cal se lanzou tamén unha única nave. O satélite, Meteor-M 1, tiña unha masa duns 2900 kg e leva os seguintes instrumentos a bordo:

*MSU-MR: unha cámara multiespectral de baixa resolución para o estudo da cobertura nubosa.
*KMSS: unha cámara multicanal para estudo da superficie terrestre.
*MTVZA-GYa: unha cámara e sondador para a obtención de perfís atmosféricos de temperatura, humidade e vento a nivel do mar.
*Severjanin: un radar de apertura sintética en banda X para a monitorización do xeo.
*DCS: un sistema de recolección de datos.
*GGAK-M: un conxunto de instrumentos helioxeofísicos.

Foi lanzado o 17 de setembro de 2009 mediante un foguete Soiuz 2-1b Fregat.

*MSU-MR: unha cámara multiespectral de baixa resolución para o estudo da cobertura nubosa.
*KMSS-2: unha cámara multicanal para estudo da superficie terrestre.
*MTVZA-GYa: unha cámara e sondador para a obtención de perfís atmosféricos de temperatura, humidade e vento a nivel do mar.
*IKFS-2: un sondador infravermello para perfiles atmosféricos de humidade e temperatura.
*BRK-SSPD: un sistema de recolección de datos.
*RK-SM-MKA: un sistema de radio para axuda en rescates.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Vostok-2M
*Tsiklon-3
*Zenit-2
*Soiuz 2-1b Fregat
Tyler Herro

**Tyler Christopher Herro**, nado o 20 de xaneiro de 2000 en Milwaukee, Wisconsin, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Miami Heat da National Basketball Association (NBA). Con 1,96 metros de estatura xoga na posición de escolta.

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2019, Herro foi seleccionado polos Miami Heat na 13ª posición do Draft da NBA de 2019. O 10 de xullo de 2019, Herro asinou cos Heat. O 23 de outubro de 2019, fixo o seu debut na NBA, saíndo de titular na vitoria de Miami por 120–101 contra os Memphis Grizzlies, e facendo 14 puntos, 8 rebotes e 2 roubos de balón. O 15 de setembro de 2020, Herro foi incluído no segundo mellor quinteto de rookies da tempada 2019-20 da NBA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Manuel Blanco Ons

**Jesús Manuel Blanco Ons**, nado en Noia en 1917 e finado no mesmo concello o 4 de outubro de 1991, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fundador da Falange de Noia, da que foi xefe comarcal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi voluntario da Segunda Bandeira de Falange de Galicia. Ferido en campaña, perdeu o brazo dereito. Caballero Mutilado, no franquismo foi nomeado xefe do Servizo Provincial do Curtido do Sindicato da Pel en 1941. En 1942 foi nomeado delegado provincial de Educación Popular. Licenciose en Dereito en 1942. Foi nomeado alcalde en 1949, tomando posesión o 18 de febreiro. En marzo dese ano foi elixido deputado provincial. Permaneceu na alcaldía até febreiro de 1955. Colaborou en *Vida Gallega*, *El Pueblo Gallego*, *La Voz de Galicia* e *La Noche*. Presentouse para o simulacro de eleccións municipais que ían celebrarse o 18 de xaneiro de 1976, e que finalmente tiveron lugar no salón de actos do Concello o 25 de xaneiro, nas que Antonio Busto Rodríguez obtivo nove votos contra tres de Manuel Blanco.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Fernández Caamaño e foi pai de Manuel, María Pilar e Juan Francisco Blanco Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Duane Allman

**Howard Duane Allman**, nado en Nashville (Tennessee) o 20 de novembro de 1946 e finado en Macon (Xeorxia) 29 de outubro de 1971, foi un guitarrista de rock e músico de sesión estadounidense, fundador e líder de The Allman Brothers Band. A pesar de que só tivo unha curta carreira dentro do *mainstream*, o seu compañeiro Ted Nugent remarcou que Allman e "un dos máis grandes guitarristas brancos de blues da historia".

## Traxectoria 
Comezou a tocar a guitarra ao 14 anos de idade. The Allman Brothers Band formouse en Jacksonville, Florida en 1969, e acadou o seu maior éxitos a comezos dos 70. Allman é lembrado sobre todo pola súa breve, aínda que moi influente, etapa na banda, e particularmente pola súa expresiva forma de tocar a slide guitar e as súas inventivas habilidades para a improvisación. Era xa un músico de sesión moi solicitado antes de formar a banda e tocou con artistas xa establecidos como King Curtis, Aretha Franklin, Herbie Mann, Wilson Pickett e Boz Scaggs. Tamén colaborou no álbum de 1970 *Layla and Other Assorted Love Songs* de Derek and the Dominos. Morreu tras un accidente de moto en 1971, cando tiña 24 anos.

## Notas
Alberto González Fernández (piloto)

**Alberto González Fernández**, alcumado **Camba**, nado en Pontevedra, é un ex piloto de automobilismo galego. Especialista en carreiras de montaña, é o piloto máis laureado do Campionato de Galicia de Montaña, con sete títulos (cinco consecutivos entre 1978 e 1982 e dous máis en 1985 e 1986) e dous subcampionatos. Logrou 77 vitorias absolutas e disputou tamén probas de rally, proclamándose en 1977 e 1978 subcampión de Galicia de Automobilismo.
## Traxectoria 
Recibiu o alcume de "Camba" por ser o segundo apelido de seu pai, que era dono dunha autoescola e tiña competido en automobilismo e motociclismo. Debutou no Rally Rías Baixas de 1972, a bordo dun Seat 1430 e competiu posteriormente cun Seat 600 cun motor de 1800. Comezou a correr logo con fórmulas, primeiro cun Hispakart 1430, co que logrou a súa primeira vitoria na Subida ao Veral de 1976 e logo cun Selex Fórmula 1800, co que gañou o seu primeiro Campionato de Galicia de Montaña en 1978. Ese ano gañou ademais o Rally de San Telmo, en Tui, cun Alpine A110 1800 e rematou segundo no Campionato Galego de Automobilismo, só por detrás de Pío Alonso. Revalidou o título de montaña os catro seguintes anos cun Selex 2000.

Entre as súas vitorias destacan entre outras as cinco que conseguiu na Subida a Almofrei, tres na Subida á Falperra e tres no Campionato de Velocidade Cidade da Coruña.

Na Subida a Carballo de 1987 logrou a súa última vitoria, a número 77 da súa carreira. En agosto dese ano disputou a súa última carreira, na Subida a Almofrei, puntuable para o Campionato de España, onde rematou en quinta posición. Tras esa carreira retirouse da competición, dedicándose a dirixir a autoescola que fundara seu pai.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instagram de Alberto González Camba
Campionato Galego de Automobilismo

O **Campionato Galego de Automobilismo** foi un campionato celebrado en Galicia dende 1975, que combinaba probas de rally con carreiras de montaña.

## Historia 
Creouse en 1975 por iniciativa de Estanislao Reverter, Javier García Sánchez e Gonzalo Belay, que levaban tempo tentando crear un campionato galego que combinase rallys con subidas. Entre os tres crearon o regulamento e deron forma ao campionato e este foi aprobado posteriormente pola Federación Galega e a Federación Española. A primeira edición constou de oito rallys e 16 subidas e comezou co Rally dos Pazos, na Coruña, proba que foi gañada polo propio Reverter a bordo do histórico Alpinche. Para puntuar na clasificación final, cada piloto debía ter conseguido polo menos dous resultados en rallys e tres en subidas, contándose finalmente os resultados dos tres mellores rallys e as cinco mellores subidas.

## Palmarés 
## Notas
Critérium Calvo Cidade de Cristal de 1986

O **Critérium Calvo Cidade de Cristal de 1986** foi a cuarta edición de dito rally (chamado antes Critérium Mora), puntuable para a Copa de España de Rally e para a tempada 1986 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 13 de xullo de 1986 e o vencedor foi o cántabro Chus Puras.

## Clasificación 
## Notas
Subida a Carballo de 1987

A **Subida a Carballo de 1987** foi a cuarta e derradeira edición de dita carreira de montaña. Disputouse o 2 de agosto de 1987, organizada pola Escudería Motor Bergantiños e a Escudería La Coruña e foi puntuable para o Campionato de Galicia de Montaña. O vencedor foi Alberto González Camba sobre un Selex 2000, sendo a súa vitoria número 77 e a última da súa carreira.

## Desenvolvemento 
Disputouse no treito Entrecruces-Anxeriz e foi retransmitida en directo por Antena 3 Bergantiños. Camba logrou a vitoria e bateu o récord da proba, que estaba no seu poder dende 1985.

## Clasificación 
## Notas
Subida á Falperra

A **Subida á Falperra**, (en ) é unha proba automobilística de montaña, organizada polo Clube Automóvel do Minho (CAM) e que se disputa dende 1927 en Braga, Portugal.  

O trazado ten unha lonxitude de 5,2 quilómetros e un desnivel de 262 metros, dende o inicio no quilómetro 39 da EN309 ata o final na base do santuario de Sameiro. O nome da subida vén da zona circundante (Falperra). A carreira forma parte do calendario do Campionato Europeo de Montaña da FIA e tamén puntúa para o Campionato Nacional de Montaña de Portugal e para o de España. É a carreira de montaña máis popular de Portugal, cunha media duns 200 mil espectadores durante a fin de semana da carreira, incluídos moitos españois, entre outras nacionalidades. A edición dispútana hoxe en día varios tipos de vehículos, competindo aproximadamente uns 180 pilotos en cada edición. 

## Historia 
A proba disputouse de xeito interrompido entre 1927 e 1960 (5 edicións). En 1976, a carreira comezou a ser organizada polo Clube Automóvel do Minho, xa cos 5.200 m de percorrido que ten na actualidade. 

Entre 2002 e 2009 a proba non se celebrou debido á falta de entendemento das autoridades locais para realizar as melloras de seguridade requiridas, pero volveu de novo en 2010 grazas aos esforzos do Clube Automóvel do Minho e das autoridades locais. A carreira forma parte do Campionato Europeo de Montaña da FIA, así como do Campionato de Portugal de Montaña. 

A carreira de 2013 non se ía celebrar, pero grazas aos afeccionados que promoveron peticións e manifestacións, o concello de Braga realizou as novas melloras necesarias para que a carreira se celebrase de novo ese ano. 

O récord actual estableceuno en 2019 o italiano Christian Merli ao volante dun Osella FA 30 cun tempo de 1:46.944 superando o récord anterior (obtido por si mesmo) por tan só 0.946.

## Palmarés 
Debido aos parénteses despois das dúas primeiras edicións, a edición de 1950 recibiu o nome de 1ª edición, seguindo numeración a partir desta. En 1976 o CAM inscribiu a candidatura da proba para o calendario internacional da FIA, recibindo a aprobación en 1978. Desde esa data, todas as edicións formaron parte dos campionatos da FIA, a excepción da primeira carreira de 1984 (ese ano houbo dúas probas, a primeira en maio contando para o Campionato Nacional e a segunda para o Campionato de Europa). 

* &nbsp;— Suma do tempo das 2 mellores subidas.
* &nbsp;— Na edición de 2016 os principais pilotos do Campionato Europeo (prototipos) decidiron desistir debido á chuvia.
* &nbsp;— Edición FIA Hill Climb Masters, trazado só con 2970 m.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clube Automóvel do Minho .
* Non ao final da Rampa da Falperra .
Māra Zālīte

**Māra Zālīte**, nada Krasnoiarsk o 18 de febreiro de 1952, é unha escritora letoa. 

## Traxectoria 
Naceu no krai de Krasnoyarsk en Rusia no seo familia de deportados de letóns en Siberia. En 1956, a familia puido volver a Letonia e Māra Zālīte pasou a infancia na casa do avó en Slampe. Estudou primeiro na escola primaria local e logo na escola deportiva Murjāņi (1967-1970). Entre 1970 e 1975 estudou filoloxía na Universidade de Letonia. Traballou na oficina da Unión de Escritores de Letonia, foi directora da sección de escritores novos, asesora de poesía da revista *Liesma* (1974-1989), editora principal da editorial Karogs e da revista *Karogs* (1989-2000). En 2000 converteuse no presidenta da Asociación de Autores de Letonia e mantivo o posto ata 2008. Presidiu a Comisión da Lingua Nacional entre 2002 e 2004.
 
## Obra 
En 1972 publicou a súa primeira obra relevante, foi o poema “Balādīte” na revista literaria *Karogs*. Ao longo da década de 1970 a súa obra trataba principalmente do significado e dos problemas da vida e do desenvolvemento da personalidade durante a mocidade. Na década de 1980 centrouse máis en motivos filosóficos e emocionais en combinación coa historia e a época actual e mais tamén de problemas políticos e sociais, con frecuencia asociados coa cultura e a mitoloxía letoa. En especial, a colección poética *Debesis, debesis* de 1988 salienta por esa visión do destino tráxico da nación letoa e a súa vontade de liberdade. (1988).

Ao primeiro, o seu treatro desenvolveuse como unha continuación da súa poesía, nas súas pezas combinaba forte caracteres individuais con temas da historia, dos mitos e da identidade nacional. A súa peza máis popular foi un libreto para a ópera rock míticos-simbólica *Lāčplēsis* (1987) que se converteu nun símbolo do terceiro espertar letón

A súa infancia influenciou fortemente toda a súa obra e particularmente está presenta na súa prosa, na novela autobiográfica *Pieci pirksti*(2013) e en “Paradīzes putni”(2018) que narra a ocupación e a infancia no réxime da Unión Soviética.

## Obras 
### Poesía
* *Vakar zaļajā zālē*. Riga, *Liesma*, 1977
* *Rīt varbūt*. Riga, *Liesma*, 1979
* *Nav vārdam vietas*. Riga, Liesma, 1985
* *Debesis, debesis*. Riga, *Liesma*, 1988
* *Apkārtne*. Riga, *Preses nams*, 1997
* *Dzeja* Rīga, *Atēna*, 2003
* *Dziesmu rakstā*. Riga, *Mansards*, 2015
### Novela
* *Pieci pirksti*. Rīga, Mansards, 2013.
* *Paradīzes putni*. Rīga, Dienas grāmata, 2018.
### Teatro
* *Pilna Māras istabiņa*. Riga, 1983
* *Tiesa*. Riga, 1985
* *Dzīvais ūdens*. Riga, 1988
* *Eža kažociņš*, 1993
* *Margarēta*, 2001
* *Tobāgo!*. Riga, 2001
* *Zemes nodoklis*. Riga, 2003
* *Še Tev žūpu Bērtulis*. Ogre, 2004
* *Pērs Gints nav mājās*. Riga, 2007
* *Lācis*.  Riga, 2009
* *Priekules Ikars*.  Riga, 2009
### Libros infantís 
* *Deviņpuiku spēks*. Riga, *Liesma*, 1985
* *Mamma un tētis kūrortā*. Riga, *Dienas Grāmata*, 2016
* *Tango un Tūtiņa ciemos*. Riga, *Liels un mazs*, 2017

## Notas
Comité Olímpico Xaponés

O  é o Comité Olímpico Nacional do Xapón para os Xogos Olímpico, con sede en Tokyo, Xapón. É unha organización sen ánimo de lucro que escolle equipos e recada fondos para enviar os deportistas xaponeses a acontecementos olímpicos organizados polo Comité Olímpico Internacional (COI).

O Comité Olímpico Xaponés axudou na organización de tódolos Xogos Olímpicos celebrados nunha cidade xaponesa. O Xapón foi sede dos Xogos en tres ocasións: unha vez nos Xogos de Verán (1964, en Tokyo) e dúas veces nos Xogos de Inverno (en 1972 en Sapporo e en 1998 en Nagano). O Xapón celebrará os seus cuartos Xogos Olímpicos, e os segundos Xogos de Verán en 2020 en Tokyo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xapón nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Subida a Chantada de 1987

A **Subida a Chantada de 1987** foi a 19ª edición de dita carreira de montaña. Disputouse o 16 de agosto de 1987, organizada pola Escudería Chantada e foi a novena proba da tempada 1987 do Campionato de España de Montaña. O vencedor foi o piloto navarro Francisco Egozkue sobre un Lola BMW CS. Con esta vitoria, a sexta consecutiva na tempada, proclamouse campión de España.

## Clasificación 
### Absoluta 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo N 
### Grupo R 
## Notas
Demetrio García Álvarez

**Demetrio García Álvarez**, coñecido como **Pedro**, nado nas Chás (Oímbra) o 16 de maio de 1912 e finado en Bordeos en xullo de 1990, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Primitivo García Justo. Logo dunha pelexa cun veciño na que usou o seu revólver en maio de 1935, foi condenado polo Xulgado de Verín. Ingresou no Forte de San Cristovo de Pamplona o 13 de xullo de 1936. Estivo preso no Forte San Cristovo ata que a Xunta de goberno da Audiencia de Ourense propuxo o seu licenciamento para o 14 de abril de 1937. Fuxido no monte dende 1937, foi o líder do grupo guerrilleiro que actuaba na raia galaico portuguesa pola zona de Verín e Chaves en 1945. Ao ano seguinte integrouse na II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia grazas ao labor de Samuel Mayo Méndez. Ao grupo incorpouse Juan Salgado Riveiro. Foron acusados da morte do xefe de Falanxe de Vilaza, Antonio Aguirre Padrón.

O 9 de decembro de 1946 dirixiu o asalto ao autobús de liña da empresa Perille que facía a ruta Ourense-Verín nas Estibadas, na chamada curva de Atás. Refuxiado en Cambedo con outros compañeiros, foi ferido na batalla de Cambedo o 21 de decembro de 1946. Detido xunto co seu cuñado Manuel Bárcia, ingresou na prisión de Porto o 23 de decembro. Foi xulgado polo Tribunal Territorial de Porto e condenado a 19 anos de prisión. Foi enviado ao campo de concentración de Tarrafal (Cabo Verde) en xuño de 1948. Rematou de cumprir a pena no cárcere de Lisboa de onde foi liberado o 19 de febreiro de 1965. Exiliado en Francia, instalouse en París e despois en Bordeos onde traballou como estibador, e non retornou a Galicia. Asmático, foi internado nun sanatorio, onde morreu en xullo de 1990.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

* 
### Outros artigos 
* Batalla de Cambedo
### Ligazóns externas 
* As actas da dignidade: Demetrio García "O Pedro"
Comité Olímpico Finlandés

**Comité Olímpico Finlandés** (en ; en ) é o Comité Olímpico Nacional de Finlandia para os Xogos Olímpicos. É unha organización sen ánimo de lucro que escolles os equipos e recada fondos para enviar os deportistas finlandeses a eventos olímpicos organizados polo Comité Olímpico Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Finlandia nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Asociación Olímpica de Xamaica

A **Asociación Olímpica de Xamaica** (en ); co código do COI: **JAM**) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Xamaica. É tamén o responsable da representación de Xamaica nos Xogos Olímpicos.

## Historia 
A Asociación Olímpica de Xamaica foi fundada en 1936 e foi recoñecida  oficialmente polo Comité Olímpico Internacional no mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xamaica nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rockanrol

**Rockanrol** é o terceiro álbum de estudio da banda galega de rock Zënzar.

Foi publicado en 2002.

## Cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do disco no Bandcamp de Zënzar.

## Notas
Estitxu Fernandez

**Estitxu Fernandez Maritxalar**, nada en Lesaka, o 2 de novembro de 1975 é unha psicóloga, bertsolari e presentadora de televisión navarra. 

## Traxectoria 
É bisneta do bertsolari Saiburu e sobriña de Markos Maritxalar . Na década de 1990 participou Campionato de Navarra de Bertsolari oito veces, e chegou á final en 1996, 1997 e 1998. En 1997 tamén participou no Campionato Maior de Bertsolaris. 

Estudou psicoloxía e traballou algún como psicóloga. Porén en 1998 comezou a colaborar como presentadora da televisión local do norte de Navarra, Ttipi-Ttapa e a partir de 1999 coa ETB. En 2000 e 2001 presentou o programa de TV *Su Festa* en ETB 1; e en 2001 *Sorginen laratza*, canda Xabier Euzkitze e Klaudio Landa, e nese ano presentou tamén *Bertatik Bertara* en substitución de Andoni Aizpuru. En 2002 presentou *Bexamela* e en 2003 *Bizizaleak*. Despois pasou a presentar o programa matinal dos domingos dedicado ao deporte *Kirolez Kirol* e á sección de deportes do informativo *Gaur egun*.  Na radio presentou en Euskadi Irratia o programa *Tartaria* . En 2006, 2007, 2008, 2010 presentou o programa natalicio *Euskal Kantuen Gaua*

Tras deixar a televisión publicou en 2013 o libro *Gure erditzearen jabe*, sobre o parto consciente, e pasou a exercer como psicóloga perinatal.
## Notas
A "Tribu"

'''A 'Tribu' ''' é o quinto álbum de estudio da banda galega de rock Zënzar.

## Cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Álbum de Zënzar.
Federación Olímpica de Irlanda

A **Federación Olímpica de Irlanda** ou **FOI** (en ; chamada **Consello Olímpico Irlandés** até 1952 e **Consello Olímpico de Irlanda** até 2018) é o Comité Olímpico Nacional (CON) da illa de Irlanda. Os atletas de Irlanda do Norte teñen a opción de participar co equipo irlandés ou co Reino Unido. Foi fundada no ano 1920 e foi oficialmente recoñecida o 3 de xuño de 1922. A súa misión organizativa é "xestionar e mellorar o rendemento do equipo de Irlanda nos Xogos Olímpicos ao tempo que se desenvolve o Movemento Olímpico en Irlanda". En 2018 o *Consello Olímpico de Irlanda* cambiou o seu nome por *Federación Olímpica de Irlanda*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Irlanda nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Comité Olímpico de Portugal

O **Comité Olímpico de Portugal** é unha organización sen ánimo de lucro de servizo pública, o cal serve como o Comité Olímpico Nacional (CON) de Portugal. Foi fundado o 30 de abril de 1912 para asegurar a participación de Portugal nos Xogos Olímpicos de 1912, celebrados en Estocolmo. Debido a isto, foi o décimo terceiro país en unirse ao movemento do Comité Olímpico Internacional.

## Membros 
O Comité Olímpico de Portugal está composto por Federacións Olímpicas, Federacións Non Olímpicas e Membros Extraordinarios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Comité Olímpico Húngaro

miniatura|200px|Logo do Comité Olímpico Húngaro.
O **Comité Olímpico Húngaro** (en ; *MOB*) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Hungría.

## Historia 
O Comité Olímpico Húngaro foi fundado o 19 de decembro de 1895, sendo o sexto máis antigo do mundo, despois do francés, do grego, do estadounidense, do alemán e do austríaco.

## Federacións 
As federacións nacionais húngaras son as organizacións que coordinan todos os aspectos das súas disciplinas deportivas. Son responsables da formación, da competencia e do desenvolvemento do deporte. Existen 33 federacións olímpicas de verán e cinco de inverno en Hungría.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Critérium Arenal

O **Critérium Arenal** foi un rally disputado entre o 21 e o 22 de febreiro de 1987 en Vigo, que foi a proba inaugural da tempada 1987 do Campionato de Galicia de Rally. O rally creouse para substituír o desaparecido Rally de Pontevedra, mais con todo, foi substituído ao ano seguinte polo Rally Recalvi. O vencedor foi Carlos Piñeiro sobre un Opel Ascona 400.

O nome do rally débese ao patrocinio dos pubs da rúa Areal de Vigo.

## Clasificación 
## Notas
Rally Botafumeiro de 1987

O **Rally Botafumeiro de 1987** foi a terceira edición de dito rally e a segunda proba da tempada 1987 do Campionato de Galicia de Rally.
Disputouse entre o 28 e o 29 de marzo de 1987 e o vencedor foi o vascofrancés Marc Etchebers, a bordo dun Porsche 911 SC.

## Itinerario 
O rally dividiuse en dúas seccións, con dúas pasadas a tres treitos en cada unha delas. A primeira sección, na tarde do sábado, percorreu os treitos de Touro-Vilar (12,1 km), Cira (5,7 km) e A Ponte de Sarandón (5,9 km). A segunda sección, na noite do sábado para o domingo, constou dos treitos de Rois (7,7 km), Pontecesures-Xirimbao (11,7 km) e Vedra-San Xián (6,5 km), tamén a dúas pasadas cada un.

## Clasificación 
## Notas
Military Defense Alarm System

miniatura|256px|Un satélite MIDAS da serie 3.
**Military Defense Alarm System** ou **Missile Defense Alarm System**, coñecido abreviadamente como **MIDAS**, foi unha familia de satélites de alerta temperá dos Estados Unidos.

## Características
O proxecto MIDAS comezou a principios dos anos 1960 como un proxecto secreto para poñer en órbita satélites capaces de detectar lanzamentos de mísiles inimigos e dar unha resposta adecuada. O proxecto rematou no verán de 1966, con doce satélites lanzados pero con só oito chegando a estar operativos. A tecnoloxía e capacidade de procesamento da época, de todos xeitos, revelouse como insuficiente para a tarefa asignada aos satélites, que tiveron problemas para detectar lanzamentos reais. Lanzáronse tres series operativas máis unha adicada a investigación.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas-LV3 Agena-A
*Atlas-LV3 Agena-B
*Atlas-SLV3 Agena-D
*Defense Support Program
Rally do Lacón de 1987

O **Rally do Lacón de 1987** foi a 21ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 1987 do Campionato de Galicia de Rally. Disputouse o 2 de maio de 1987 e o vencedor foi Carlos Piñeiro, conducindo un Opel Ascona 400.

## Itinerario 
O rally constou de sete treitos por catro trazados diferentes do seguinte xeito: dúas pasadas polos treitos de Parada-Maside, O Barón-Cabanelas e Parada de Labiote-Nogueiroa (9 km) e unha pola Saleta (4,3 km).

## Clasificación 
## Notas
Comité Olímpico Neozelandés

miniatura|200px|A sede do Comité Olímpico Neozelandés en Parnell, Auckland.
O **Comité Olímpico Neozelandés** (en ; e antes de 1994, *New Zealand Olympic and Commonwealth Games Association*) é a asociación nacional dos Xogos da Commonwealth de Nova Zelandia, responsable de escoller e organizar os equipos de deportistas que representan a Nova Zelandia nos Xogos Olímpicos de Verán e Inverno, así como nos Xogos da Commonwealth.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nova Zelandia nos Xogos Olímpicos

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Microstar

miniatura|250px|Modelo dun FORMOSAT-3, uns satélites baseado no bus Microstar.
**Microstar** é un Bus construído pola empresa Orbital Sciences Corporation deseñado para pequenos satélites lanzados mediante os foguete Pegasus ou Taurus.

## Características 
MicroStar está pensado para poder lanzar varios satélites apilados nun único lanzamento. Soporta cargas útiles de ata 68 kg e ten un tempo de funcionamento esperado de entre 3 e 5 anos en órbita. O bus básico consiste en tres aneis apilados verticalmente, dos cales un é o núcleo cos sistemas primarios e os outros dous sirven para acomodar a carga útil, coa opción de engadir aneis adicionais para cargas máis voluminosas.

## Satélites co bus Microstar
*Orbcomm
*FORMOSAT 3
*MUBLCOM

## Notas
Antonio del Villar

**Antonio del Villar** foi un escultor barroco galego, natural de Redondela ou do antigo lugar da *Vilavella*, vello núcleo hoxe englobado en Redondela. Viviu entre finais do século XVII -ó redor de 1682- e a primeira metade do século XVIII.

miniatura|Detalle do retablo da Expectación da Catedral de Tui.

## Obra 
* Cristo da igrexa de Santiago de Vilavella (Redondela) (1711)
* Retablo da Expectación da catedral de Tui
* Retablo da igrexa de Santa María de Reboreda (Redondela) (antes de 1745)
* Retablo da igrexa de Santiago de Borbén (Pazos de Borbén) (cara 1725)
* Retablo da Colexiata de Santa María de Baiona (entre 1726 e 1732)
* Retablo da igrexa de San Miguel de Viladesuso (Oia) (cara 1729)
* Retablo lateral da igrexa do Colexio da Compañía de Xesús (hoxe, igrexa de San Bartolomeu (Pontevedra) (contratado en 1729)
* Retablo da igrexa de Santos Xusto e Pastor de Entenza (Salceda de Caselas) (cara 1738)
* Retablo da capela de Santa Liberata de Baiona (contratado en 1738)
* Retablo maior da igrexa do Convento de San Domingos de Tui (contratado en 1744)
* Retablo da igrexa das Dominicas de Baiona (cara 1745)
* Retablo da igrexa de Santa Baia de Mos (cara 1753)

O retablo da Expectación da catedral de Tui, ou *da Preñada*, foi realizado a partir de 1722 por encargo do bispo Fernando Ignacio Arango Queipo. Non se sabe cando foi rematado pero si que en 1728 se encarga a pintura e dourado do retablo.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Rally Cidade de Cristal de 1987

O **Rally Cidade de Cristal de 1987** foi a quinta edición de dito rally e foi puntuable para a Copa de España de Rally e o Campionato de Galicia de Rally. Disputouse entre o 3 e o 5 de xullo de 1987 e o vencedor foi Fernando Brizuela, a bordo dun Renault 5 GT Turbo.

## Itinerario 
O rally dividiuse en dúas seccións e sumou un total de 443,5 km, dos cales 141,6 foron cronometrados.. A primeira das seccións consistiu en tres pasadas polos treitos de Carral-Monte Xalo, Soandres e Meirama-Quembre. Na segunda sección, disputada de noite, os treitos foron os de Campolongo-Doroña, A Ponte do Porco e Vilamateo-Vilouzás, tamén a tres pasadas cada un.

## Clasificación 
## Notas
Julio Veiga Valenzano

**Julio Veiga Valenzano**, nado na Coruña e finado en Madrid, foi un compositor, violinista e crítico musical galego, fillo de Pascual Veiga Iglesias.

## Traxectoria 
Foi discípulo de Jesús de Monasterio, rematou a carreira en 1888 e xa en 1889 acadou un grande éxito como concertista no Casino Republicano.

Colaborou como crítico e articulista na *Ilustración Musical Hispano-Americana*, sendo de especial relevancia un artigo asinado en Madrid en xuño de 1894, no que sinala os elementos que caracterizan á música galega: a sinxela consonancia harmónica e a melodía exuberante de forza rítmica, derivando deles un terceiro elemento, *que puidéramos denominar estético, en quen se confunden entrañablemente aqueles*, di no seu artigo.

Compuxo varias obras, entre elas unha colección de valses para piano, titulada *Al vuelo*, e tamén a melodía para canto e piano *¡Fatalidad!*.

## Notas
Josefina Vilas Raña

**Josefina Vilas Raña**, nada en Santiago de Compostela o 17 de xaneiro de 1918 e finada na mesma cidade o 4 de abril de 2002, foi unha restauradora galega propietaria do recoñecido restaurante Vilas de Compostela.

## Traxectoria
A casa de comidas Vilas foi fundada en 1915 polos seus pais, e despois ela, segunda de sete irmáns, continuou o negocio familiar conseguindo unha gran sona nas guías gastronómicas a nivel nacional, e tamén polos clientes ilustres que comeron no seu restaurante.

Casou con 18 anos de idade con Andrés Porto Seoane, co que tivo tres fillos, Xosefina (relixiosa), Moncho e Paco. Despois dela o restaurante foi dirixido polo seu fillo Francisco.

## Recoñecementos
O restaurante Vilas pasou a ser un dos referentes da gastronomía galega grazas ó seu traballo, e por isto concedéronlle varios premios, entre os que se atopan a Medalla de Bronce de Galicia en 1991, a Medalla de Ouro da Cidade de Santiago de Compostela, a medalla do mérito turístico e o título de Gran Cociñeira do País Galego da asociación Amigos da Cociña Galega.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Comité Olímpico de Bután

dereita|miniatura|Arqueiros butaneses adestrando.
O **Comité Olímpico de Bután** foi creado en novembro de 1983 co rei de Bután como o seu Presidente e coa súa sede central en Thimphu, Bután. Despois do seu recoñecemento oficial, Bután participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos de 1984 celebrados nos Ánxeles, cun equipo composto por tres homes e tres mulleres arqueiros.

O Comité Olímpico de Bután é un dos 205 Comités Olímpicos Nacionais creados pola Organización Olímpica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bután nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
San Vicente e as Granadinas nos Xogos Olímpicos

**San Vincente e as Granadinas** participou por primeira vez nos **Xogos Olímpicos** en 1988. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno e ningún atleta deste país gañou nunca unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico de San Vicente e as Granadinas foi creado en 1982 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1987.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de San Vicente e as Granadinas

O **Comité Olímpico de San Vicente e as Granadinas** (en ) é o Comité Olímpico Internacional que representa a San Vicente e as Granadinas. Tamén é o organismo responsable de representar a Saint Kitts e Nevis nos Xogos da Commonwealth.

## Historia 
O Comité Olímpico de San Vicente e as Granadinas foi fundado en 1982, e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1987.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Vicente e as Granadinas nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
MetOp

miniatura|256px|MetOp C antes do lanzamento.
**MetOp** (*Meteorological Operational*) é primeira familia de satélites meteorolóxicos polares europeos.

## Características
MetOp é a contribución europea ao Initial Joint Polar System, un acordo cooperativo entre Eumetsat e a NOAA estadounidense para compartir datos climáticos e meteorolóxicos. Lanzáronse tres satélites MetOp:

*MetOp A, o 19 de outubro de 2006 mediante un foguete Soiuz-2-1a Fregat desde o cosmódromo de Baikonur.
*MetOp B, o 16 de setembro de 2012 tamén cun Soiuz-2-1a Fregat desde Baikonur.
*MetOp C, o 7 de novembro de 2018 usando un Soiuz-ST-B Fregat-M desde o Centro Espacial de Kourou.

A principal misión dos satélites é medir a temperatura e humidade da atmosfera e os océanos, así como observar a capa de nubes, medir a velocidade do vento na superficie do mar e monitorizar o contido de ozono na atmosfera. Para iso levan a bordo os seguintes instrumentos:

*A/DCS (Advanced Data Collection System) - Argos-3
*AMSU (Advanced Microwave Sounding Unit)
*ASCAT (advanced scatterometer)
*AVHRR/3 (Advanced Very High Resolution Radiometer)
*GOME-2 (Global Ozone Monitoring Experiment–2)
*GRAS (GNSS receiver for atmospheric sounding)
*HIRS/4 (High Resolution Infrared Sounder)
*IASI (Infrared Atmospheric Sounding Interferometer)
*MHS (Microwave Humidity Sounder)
*SARP/3 (Search And Rescue Processor)
*SARR (Search And Rescue Repeater)
*SEM-2 (Space Environmental Monitor)

Os satélites, construídos por EADS Astrium, teñen unha masa de cerca de 4000 kg e foron inxectados en órbitas heliosincrónicas de 800 km de altura. Cada satélite, unha vez en órbita e cos paneis solares despregados, teñen unha dimensión de 17,6 x 6,5 x 5,2 m.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz-2-1a Fregat
*Soiuz-ST-B Fregat-M

### Ligazóns externas
*Páxina de MetOp en EUMETSAT
Samoa nos Xogos Olímpicos

**Samoa** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e enviou atletas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán dende entón. A nación nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. O Comité Olímpico Nacional de Samoa foi creado en 1983 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

Samoa gañou a súa única medalla de xeito retroactivo nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín despois de clasificarse orixinalmente no cuarto posto da proba de halterofilia feminina de +75&nbsp;kg. No ano 2016, ás medallistas de prata e bronce fóronselles retiradas as súas medallas por dopaxe, polo que Samoa conseguiu a súa primeira medalla olímpica.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Galería de imaxes de Curtis, Curtis

miniatura|300px|Curtis no centro do concello de Curtis.

Galería de imaxes da parroquia de **Curtis**, no concello coruñés de Curtis.

## Curtis 
### Balizas quilométricas 
### Castros 
### Encoros 
### Fontes 
### Muíños 
### Pontes 
### Igrexas 
### Teixeiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Curtis
*Galería de imaxes de Galiza
Xïwaz Dospanova

**Xïwaz Qaýırqızı Dospanova**, nada en Qurmanğazı o 15 de maio de 1922 e finada en Almati o 21 de maio de 2008, foi unha política e militar kazaka da época soviética, a única muller piloto kazaka da segunda guerra mundial.

## Traxectoria 
Naceu no litoral norte do Caspio. Seu pai, Qaýır, era pescador e súa nai, Merwert, mestra e ámbolos dous pertencían ao clan masqar da tribo baýulı. Non puido estudar na única escola kazaka de Oral e formouse nunha escola rusa. Asistiu a un curso de formación de pilotos e en 1940 recibiu un certificado de piloto de reserva. Logo foi a Moscova e intentou ingresar na Academia da Forza Aérea pero tras rexeitala ingresou no Instituto Médico de Moscova.  Ao estoupar a guerra intentou ir á fronte como enfermeira pero ao saber que a piloto Marina Raskova estaba a organizar un corpo de mulleres pilotos presentouse como voluntaria e aceptárona  e entrou a formar parte do 588º Rexemento de Bombardeo Nocturno, denominado dende 1943 46º Rexemento Tamán de Gardas de Bombardeo Nocturo, e as súas pilotos coñecidas polos alemáns co alcume de "bruxas da noite". 
miniatura|esquerda|Un Polikarpov Po-2 semellante ao que Dospanova realizaba as súas misións aéreas.
O 1 de abril de 1943 nunha aterraxe tras unha misión ao Polikarpov Po-2 no que ela e Yuliya Pashkova voaban golpeouno a aeronave de Polina Makagon e Lydia Svistunova. No accidente morreron Makagon e Svistunova e Pashkova morreu durante unha intervención cirúrxica de urxencia. Nun primeiro momento deron por morta a Dospanova ao non se mover pero aínda vivía e tras varias cirurxías que lle practicaron durante varios días logrou sobrevivir sen amputacións malia a gangrena que se desenvolveu nas súas dúas pernas. Seis meses despois volveu á súa unidade e ao pouco, polas dificultades que tiña para camiñar e precisar axuda para entrar e saír do seu aeroplano, pasou a dirixir a oficina de comunicacións da unidade. Non obstante, aínda voou como copiloto en misións de combate, totalizando un total de 300 misións ao final da guerra, e tomou parte en batallas ao longo da Europa Oriental, dende ao Cáucaso, Kubán, Tamán, Crimea, Polonia ou Alemaña.

Logo de volver da fronte ofrecéronlle traballar para o Partido Comunista de Kazakhstán (PCUS) e acudiu á escola de dirixentes do partido en Almati e despois traballou como instrutora do partido en Kazakhstán Occidental, foi secretaria do Comité Central do Komsomol de Kazakhstán. En 1951 elexírona deputada do Soviet Supremo da RSS de Kazakhstán na primeira sesión designárona secretaria do Presídium do SS da RSS de Kazakhstán e foi tamén secretaria do comité do partido en Almati. Retirouse da vida pública en 1959 ao deteriorarse a súa saúde por mor das lesións sufridas durante a guerra. Escribiu dous libros de memorias de guerra, en 1960 publicou en ruso *Pod komandovaniem Raskovoii* e en 1963 en kazako *Xalqım üşin*.

O 7 de decembro de 2004 un decreto presidencial recoñecíaa como heroína de Kazakhstán.

## Notas
Milstar

miniatura|256px|Representación dun satélite Milstar.
**Milstar** (**Military Strategic and Tactical Relay**) é unha familia de satélites de comunicacións militares dos Estados Unidos.

## Características
Milstar é unha familia de satélites de comunicacións militares deseñados para proporcionar comunicacións resistentes a interferencias. O programa Milstar está dirixido polo Centro do Espazo e de Mísiles da Forza Aérea dos Estados Unidos. Hai dúas series de satélites dentro da familia Milstar. A estrutura dos satélites das dúas series é similar, cunha forma característica de tres caixas unidas das que sobresaen antenas e os paneis solares. Os satélites Milstar foron sucedidos polos satélites AEHF.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Titan 4
*AEHF
Delia

**Delia** é un nome feminino, procedente do grego, xentilicio de Delos. Pode referirse a:

***Delia**, municipio italiano, na provincia de Caltanissetta, Sicilia;

***Delia**, municipio estadounidense, no condado de Jackson no estado de Kansas.
Salem

O topónimo **Salem** pode referirse a:
;En España
***Salem**, concello da provincia de Valencia;
;En Alemaña
***Salem**, municipio no distrito de Bodensee, no estado federado de Baden-Wurtemberg;
***Salem**, municipio no distrito de Ducado de Lauenburgo, no estado federado de Schleswig-Holstein;

;En Suecia
***Salem**, municipio no condado de Escolmo;
;Nos Estados Unidos de América
***Salem**, capital do estado de Oregón e do condado de Marion;
***Salem**, cidade do estado de Massachusetts, no condado de Essex.