Herba punteira

A **herba punteira**, tamén coñecida coma **herba das cortaduras**, **sempreviva** ou **herba tioura** ***Sempervivum tectorum*** é unha herbácea da familia das crasuláceas (Crassulaceae).
miniatura|240px|Ilustración
miniatura|240px|Detalle da flor
miniatura|240px|Inflorescencia
## Distribución 
Medra nos Pireneos, nos Alpes, nos Apeninos e nos Balcáns. Especie espontánea da flora da Península Ibérica.

## Descrición 
A súa altura pode acadar os 20 ou 30&nbsp;cm e 15 a 30&nbsp;cm de largo. Forma grandes rosetas coas follas de cor verde brillante coas puntas purpúreas e o envés abrancazado. As súas flores acostuman ser rosadas ou arroibadas, en forma de estrela, sobor de talos erectos e cheos de follas, de 30 a 50&nbsp;cm de altura. Florea polo verán.
Mantén o mesmo aspecto en todas as épocas do ano, semellando nunca murchar. Posúe unha gran capacidade de sobrevivencia nas condicións máis adversas de clima e de humidade. Non require de solos ricos, medrando entre pedras, e atura as xeadas e as altas temperaturas sen se danar.

## Uso en xardinaxe 
Adoita empregarse en xardíns de rocalla, para adornar muros, valados ou fendas entre as rochas, entre as lousas do chan, vasos, testos etc. Nalgunhas zonas da España mediterránea acostúmase ver plantada nos tellados das casas. De feito *tectorum* é un epíteto latino que significa "dos tellados". No século IX, Carlomagno, ordenou que todos os tellados das casas de aldea se cubrisen con esta herba perante a crenza de que evitaba os raios. Moitos ferreiros usábana para esta fin.

Esixe moi pouco coidado, polo que é doada de manter. Necesita de moita luz e rega escasa. Atura xeadas e altas temperaturas. Reprodúcese por separación e replantado das rosetas que medran na base da planta nai.

## Taxonomía 
*Sempervivum tectorum* foi descrita por (Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 464. 1753.
;Etimoloxía:
***Sempervivum***: nome xenérico que deriva das palabras do latín *semper* = "sempre" e *vivum* = "vivo", e está relacionado co feito de que estas plantas manteñen as súas follas durante o inverno e medran incluso en condicións moi difíciles. En castelán recibe o nome de *siempreviva*, en portugués *sempre-viva-dos-telhados*.

***tectorum***: epíteto latino que significa "dos tellados".
;Sinonimia:
* *Sedum majus* Garsault [Invalid]	
* *Sedum tectorum* Scop.	
* *Sempervivum acuminatum* Schott 
* *Sempervivum alpinum* Griseb. & Schenk	
* *Sempervivum andreanum* Wale	
* *Sempervivum arvernense* Lecoq & Lamotte
* *Sempervivum boutignyanum* Billot & Gren.	
* *Sempervivum cantalicum* Jord. & Fourr.	
* *Sempervivum clusianum* (Ten.) Ten.	
* *Sempervivum glaucum* Ten.	
* *Sempervivum lamottei* Boreau
* *Sempervivum schottii* Baker 
* *Sempervivum spectabile* C.B.Lehm. & Schnittsp.
* *Sempervivum cebennense* Lamotte

## Galería de imaxes 

File:Sempervivum Tectorum Greenii, Huntington.jpg|*Sempervivum Tectorum* "Greenii", Huntington Desert Garden
Image:Sempervivum tectorum.JPG|*Sempervivum tectorum*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Características das crasuláceas
### Bibliografía 
# Cronquist, A.J., N. H. Holmgren & P. K. Holmgren. 1997. Vascular plants of the intermountain west, U.S.A., subclass Rosidae (except Fabales). 3A: 1–446. In A.J. Cronquist, A. H. Holmgren, N. H. Holmgren, J.L. Reveal & P. K. Holmgren (eds.) Intermount. Fl.. Hafner Pub. Co., Nova York.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
# Flora of North America Editorial Committee. 2009. Magnoliophyta: Paeoniaceae to Ericaceae. Fl. N. Amer. 8: i–xxiv, 1–585.
# Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp.&nbsp;In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, Nova York.
# Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
# Nelson, C. H. 2008. Cat. Pl. Vasc. Honduras 1–1576.
# Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
# Standley, P. C. & J. A. Steyermark. 1946. Crassulaceae. In Standley, P.C. & Steyermark, J.A. (Eds), Flora of Guatemala - Part IV. Fieldiana, Bot. 24(4): 404–415.

### Ligazóns externas 
* Infojardín (en castelán)
* Casa Pià (en castelán)
* Plants for a future 
* *Una planta en el tejado* (en castelán)