Shi Jing

O ***Shijing*** (chinés tradicional: 詩經; chinés simplificado: 诗经; *pinyin*: *Shī Jīng*, Wade-Giles: *Shih1 Ching1*), traducido como ***Clásico da poesía***, ***Libro dos cánticos*** ou ***Libro das odas***, tamén coñecido simplemente como ***As odas*** ou ***Os poemas*** (*shi* 詩), é a colección máis antiga de cancións e poemas chineses. Consta de 305 pezas, algunhas probabelmente escritas contra o ano 1000 a.C.  É un dos chamados Cinco Clásicos chineses.

## Nome 
As fontes máis antigas refírense á escolma como *Os trescentos poemas*. Foi coñecida como *jing* 經 ou "libro clásico", no sentido canónico, a partir da dinastía Han, que adoptou o confucianismo como doutrina de estado. Pola súa banda, a palabra *shi* 詩 converteríase nun termo xenérico para toda a poesía. O galego e outras linguas europeas carecen dun equivalente exacto para este concepto, polo que adoita traducirse como "poema", "canción" ou "oda".

## Contido 
[esquerda|miniatura|309x309px| Tira número 22 de Kǒngzǐ Shīlùn (孔子诗论), unha primeira discusión do Clásico de poesía. Tinta en tiras de bambú, que se remonta ao [período dos Reinos Combatentes (475-221 a.C.). Colección do Museo de Shanghai.]]
O Clásico da Poesía é unha antoloxía recompilada a partir das obras de varios autores anónimos. Os diversos traballos recollidos están xeralmente asociados a períodos cronolóxicos específicos, como a dinastía Zhou, e/ou asociados aos estados específicos dese período de tempo; non obstante, existen moitas incertezas, sobre todo en canto ás datas dos poemas máis antigos.

Máis da metade dos poemas probablemente fosen orixinalmente cancións populares. Contan problemas humanos básicos como o amor, o matrimonio, o traballo e a guerra. Outros inclúen poemas da corte e contos lendarios que louvan aos fundadores da dinastía Zhou. Tamén se inclúen os himnos utilizados nos rituais de sacrificio, e as cancións utilizadas pola aristocracia nas súas cerimonias de sacrificio ou nos banquetes.

## Estilo 
Os poemas de poesía clásica tenden a ter certos patróns típicos de rima e ritmo, e a facer moito uso de imaxes, moitas veces derivadas da natureza. Os diversos versos individuais tamén tenden a ser curtos: o estilo destas letras contribuíu ao desenvolvemento dunha poesía chinesa máis posterior (especialmente o estilo "shi" fronte aos estilos "ci" ou "fu").

O *Shijing* foi un clásico confucianista venerado desde a dinastía Han, e foi estudado e memorizado durante séculos por eruditos na China. As cancións populares víronse como unha forma de entender os problemas da xente común, e adoitaban lerse como alegorías; por exemplo, as queixas contra os amantes eran vistas como agravios contra gobernantes infieis. Ademais, moitas das cancións parecen estar escritas por mulleres, ou desde a perspectiva dunha muller.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Book of Poetry*, traducido por Xu Yuanchong (許淵沖), editado por Jiang Shengzhang (姜勝章), Hunan, China: Hunan chubanshe, 1993.
* *The Classic Anthology Defined by Confucius*, traducido ao inglés por Ezra Pound, Cambridge: Harvard University Press, 1954.

### Outros artigos 
* República Popular da China
* Dinastía Chou
* Poesía chinesa
* Formas da poesía clásica chinesa

### Ligazóns externas 
* *Shi Jing* (La literatura china traducida en España)