open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arkia

**Arkia Israel Airlines** (ארקיע, Hebreo: *Engalarei*) é unha aeroliña con base en Tel Aviv, Israel. É a segunda liña aérea de Israel, opera voos domésticos e internacionais a Europa Occidental e ao Mediterráneo, como así tamén voos chárter. A súa base principal é o Aeroporto Internacional de Ben Gurion preto de Tel Aviv, e ten un centro de conexión no Aeroporto Sde Dov en Tel Aviv.
miniatura|200x200px|Boeing 757-300 4X-BAW da frota de Arkia.

## Historia 
En 1949 fúndase a cidade de Eilat, a cidade máis austral de Israel, seguidamente establécese Eilata Airlines para manter unha comunicación aérea directa coa zona central de Israel. A aeroliña foi propiedade de El Al e Histadrut (federación laboral de Israel), iniciando as súas operacións en 1950. Posteriormente pasou a denominarse Aviron, e finalmente Arkia Israel Airlines. No seu primeiro ano de servizo, transportou 13.485 pasaxeiros nos seus dous voos semanais, operados cunha aeronave Curtis Commando.

Durante a década de 1950 a aeroliña continuou o seu crecemento, renovando a súa frota a aeronaves de maior tamaño (DC-3), e pasando a operar dous voos diarios. Isto permitiulles alcanzar un tráfico superior a 70.000 pasaxeiros anuais. Na medida en que a cidade de Eilat continuou crecendo durante a década de 1960, tamén o fixo Arkia, introducindo a aeronave jet Herald na súa frota, e expandindo a súa presenza con novas rutas a Xerusalén, Sharm el-Sheij, e Santa Caterina. Unha subsidiaria, Kanaf Arkia Airline and Aviation Services foi fundada cando Arkia Israel Airlines adquiriu o 50% das accións de Kanaf Airlines and Aviation Services, e para fins da década de 1960 comezou a operar voos regulares a través de Israel, desde Rosh Pina no norte até Ofira, no sur da península do Sinaí.

En marzo de 1980, Kanaf Arkia Airline and Aviation Services adquiriu a totalidade das accións de Arkia Israel Airlines, fusionando ambas as compañías. A aeroliña continuou crecendo rapidamente durante a década de 1980, incursionando no mercado de voos chárter internacionais e no mantemento de aeronaves. A aeroliña é propiedade de Kanaf-Arkia Airlines (75%) e os seus empregados (25%).

En febreiro de 2007, o Ministerio de Turismo de Israel outorgou a Arkia Israel Airlines licenzas para voar a Lárnaca (ruta que recentemente El Al deixara de operar), en Chipre; e a Dublín, Irlanda.

## Incidentes e accidentes 
O 28 de novembro de 2002, aproximadamente 20 minutos antes de que estalase a bomba no Paradise Hotel de Mombasa (Kenya), un Boeing 757 de Arkia foi atacado con dous mísiles antiaéreos que non chegaron a impactar por pouco, logo de engalar do Aeroporto Internacional de Moi en Kenya. A aeronave puido aterrar sen problemas en Tel Aviv.
[miniatura|200x200px|ATR de Arkia no [Aeropuerto de Eilat|Aeroporto de Eilat.]]

## Frota 
[miniatura|Arkia [ATR 72-500]]
[miniatura|Arkia [Boeing 757|Boeing 757-300]]
[right|miniatura|Arkia [Embraer 195]]
A frota de Arkia Israel Airlines inclúe as seguintes aeronaves (agosto de 2017):

### Frota histórica 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroliñas de Israel
* Aeroporto de Eilat
Zulú (filme)

***Zulú*** (en ) é un filme épico dirixido polo guionista estadounidense Cy Endfield e producido por Stanley Baker e Endfield, con Joseph E. Levine como produtor executivo. O guión é obra de John Prebble e Endfield, e está protagonizado por Stanley Baker e Michael Caine, con actores secundarios Jack Hawkins, Ulla Jacobsson, James Booth, Nigel Green, Paul Daneman, Glynn Edwards, Ivor Emmanuel e Patrick Magee.

Representa a Batalla de Rorke's Drift entre o Exército Británico e os zulús en xaneiro de 1879, durante a guerra anglo-zulú. Conta a historia de 150 soldados británicos, moitos deles doentes ou feridos nun hospital de campaña, que detiveron con éxito unha forza de 4&nbsp;000 guerreiros zulús. O futuro líder surafricano Mangosuthu Buthelezi interpretou o rei zulú Cetshwayo kaMpande, o seu bisavó. Richard Burton fixo as narracións de comezo e peche do filme.

O filme foi proxectado por vez primeira no 85 aniversario da batalla, o 22 de xaneiro de 1964 no Plaza Theatre de West End of London. Estreouse en galego o 17 de xullo de 2010 a través da TVG.

## Personaxes 
*Stanley Baker como Tenente John Chard
*Michael Caine como Tenente Gonville Bromhead
*Jack Hawkins como Reverendo Otto Witt
*Ulla Jacobsson como Margareta Witt
*Mangosuthu Buthelezi como Cetshwayo kaMpande
*James Booth como Henry Hook
*Nigel Green como Frank Bourne
*Ivor Emmanuel como Owen
*Paul Daneman como Sarxento Robert Maxfield
*Glynn Edwards como William Allen
*Neil McCarthy como Thomas
*David Kernan como Frederick Hitch
*Gary Bond como Cole
*Peter Gill como John Williams
*Patrick Magee como James Henry Reynolds
*Richard Davies como William Jones
*Denys Graham como Robert Jones
*Dickie Owen como Christian Schiess
*Gert van den Bergh como Tenente Josef Adendorff
*Dennis Folbigge como Comisario James Langley Dalton
* Larry Taylor como Hughes
* Kerry Jordan como Louis Byrne

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Tomás López y Vargas

**Tomás López de Vargas Machuca**, nado en Madrid en 1730 e finado na mesma cidade en 1802, foi un xeógrafo e cartógrafo español do período ilustrado que escribiu entre outras os *Principios Geográficos aplicados al uso de mapas* en 1775, e a *Cosmografía abreviada.* *Uso del globo celeste y terrestre*, en 1784.

## Traxectoria 
Fillo de pais toledanos iniciou os seus estudos no Colexio Imperial da capital española, onde aprendeu matemáticas, gramática e retórica. No ano 1752 acudiu a proseguir coa súa formación en París, mercé ao mecenado do marqués da Ensenada. A París acompañáronlle, entre outros, Juan de la Cruz Cano y Olmedilla, Manuel Salvador Carmona e Alonso Cruzado. Nesta etapa parisiense, que durou até 1760, tivo por mestre ao gran xeógrafo Juan Bautista Bourguignon d’Anville e alí coñeceu e casou con María Luisa Gosseaumé y Doré.
[miniatura|Mapa do [Reino de Galicia de 1784.]]
De novo en España, recibiu o título de *geógrafo de los dominios de Su Magestad* e foi colocado ao mando do novo Gabinete de Xeografía creado polo monarca Carlos III. O principal proxecto no que traballou foi o levantamento de mapas das rexións de España, entre elas os Reinos de Córdoba, Granada, Xaén e Sevilla.

En 1795, propuxo a Godoy a creación do Gabinete Xeográfico para recoller toda a cartografía de España existente. O primeiro ministro tamén lle encarga realizar ese ano o *Atlas geográfico de España*, obra terminada e publicada polos seus fillos, en 1804, un ano despois do seu falecemento. Este Atlas, «a pesar da súa inexactitude, debido á imprecisión dos métodos utilizados... constituirá a obra cartográfica nacional máis importante —e a mellor existente— até a aparición do *Atlas* de España e as súas posesións de ultramar (1856) do cartógrafo español Francisco Coello».

## Recoñecementos 
López gozou dun importante recoñecemento en vida e así, en 1764, pasou a formar parte da Real Academia de San Fernando, mentres que en 1773 entrou como membro da Real Sociedad Bascongada de Amigos del País e na Academia de Bellas Letras de Sevilla. Finalmente, en 1776 entrou a formar parte tanto da Real Academia da Historia como da Real Sociedade Asturiana de Amigos do País.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Adelante (partido político)

**Adelante** é un partido de ámbito municipal de Ourense, creado en 2017 e dirixido por Benito Iglesias, presidente da Federación Galega de Inmobiliarias.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da formación .
Air Canada Rouge

**Air Canada Rouge** é unha aeroliña para destinos turísticos subsidiaria de Air Canada. A compañía está totalmente integrada na rede da súa empresa nai e de Air Canada Express, os voos véndense con números de voo de Air Canada pero aparecen como "operados por Air Canada Rouge" (de xeito semellante aos voos operados baixo a marca Air Canada Express). Rouge significa "vermello" en francés.

## Historia 
A aeroliña creouse en decembro do ano 2012 e comezou a operar o 1 de xullo de 2013 como parte do Air Canada Leisure Group para competir máis eficientemente con Air Transat, Sunwing e WestJet no mercado das viaxes de vacacións, operando principalmente rutas a Europa o Caribe e os Estados Unidos. No momento do seu lanzamento tiña unha frota de catro avións, 2 Airbus A319 e 2 Boeing 767, transferidos da súa compañía nai. A súa frota aumentou ata os 28 avións en 18 meses e en agosto de 2017 contaba con 24 Boeing 767, 20 Airbus A319 e 5 Airbus A321.

O 24 de marzo de 2014 Air Canada anunciou plans para que Air Canada Rouge se expandise cara ao oeste do Canadá, comezando esa mesma primavera para servir principalmente mercados de lecer dende Vancouver e Calgary cara aos Ánxeles, San Francisco, Las Vegas, Phoenix, Palm Springs, Honolulu, Maui e Anchorage.

## Frota 
En agosto de 2017 a frota de Air Canada Rouge estaba formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña

## Notas
Á caza do inimigo

***Á caza do inimigo*** (en ) é un filme bélico estadounidense. A historia ten lugar durante a Operación Enduring Freedom en Filipinas. Un grupo de marines estadounidense son enviados para rescatar un capitán e un maior filipino mentres tentan deter ós terroristas de Al-Qaeda que queren empregar armas biolóxicas. O filme foi producido por Roger Corman e está protagonizado por Mark Dacascos, Theresa Randle, Rutger Hauer, Joe Suba e Zach McGowan.

A súa secuela, *Á caza do inimigo 2: Punto de choque*, conta coa maioría do equipo do elenco e de produción orixinais, e estreouse en DVD algúns meses máis tarde.

## Personaxes 
* Mark Dacascos como Tenente Matt Daniels
* Theresa Randle como Capitá Amy Jennings
* Rutger Hauer como Xeneral Frank Lewis
* Joe Suba como Capitán Seth Cooper
* Zach McGowan como Especialista Hank Jackson
* Joe Fozzy como Jeff Parker
* Rey Malonzo como Narcisco Montalvo
* Ricardo Cepeda como Aginaldo
* Joe Mari Avellana como Romero Panlilio
* Ronald Asinas como Tonito Bangayan
* Robert Escutin como J.P. Daomilas
* Jerry Corpuz como Amador Magtuto
* Troy de Guzman como Marvello Abaya
* Reiven Bulado como Don Tubayan
* Joel Giray como Benito Duran

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cetti, Robert. *Terrorism in American Cinema: An Analytical Filmography, 1960-2008*. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, 2008. 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Aeroporto de Heraklion

O **aeroporto internacional de Heraklion “Nikos Kazantzakis”** (IATA: **HER**, ICAO: **LGIR**) é o principal aeroporto da illa de Creta, e o segundo máis concorrido de Grecia despois do aeroporto de Atenas. Está situado a uns 5&nbsp;km ao leste do centro da cidade de Heraklion, preto do municipio de Nea Alikarnassos. O aeroporto comparte instalacións civís e militares. O aeroporto foi bautizado na honra do escritor e filósofo Nikos Kazantzakis, nativo de Heraklion.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Cheikh Fayé

**Cheikh Fayé**, nado no ano 1962 na comunidade rural de Gade Escale, departamento de Diourbel, é un mestre e escritor senegalés radicado en Galiza. O 11 de xullo de 2017 presentou o seu primeiro ensaio titulado *Ser Modou Moudou* e editado pola Asociación Socio-Pedagóxica Galega. Converteuse, así, no primeiro escritor senegalés que escribe e publica en lingua galega.

## Traxectoria 
Traballou como profesor de Xeografía e Historia de Francia no ensino secundario en Dakar. En 2003 emigrou do Senegal e asentouse na cidade da Coruña. Fayé presentouse ás eleccións municipais de 2015 na lista do BNG na Coruña. Porén, a súa candidatura foi anulada por non ter a nacionalidade española.

É autor do blog *Senegaliza* e dende 2016 tamén colabora con artigos de opinión no xornal Sermos Galiza.

## Obra 
**Ser Modou Moudou* (2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blog Senegaliza
Aeroporto de Marsella Provenza

O **aeroporto de Marsella Provenza** (IATA: **MRS**, ICAO: **LFML**) é un aeroporto internacional francés situado a 27&nbsp;km ao noroeste de Marsella, no territorio da comuna de Marignane, pertencentes ao departamento de Bocas do Ródano. É o quinto aeroporto máis concorrido de Francia en termos de pasaxe e o terceiro en termos de carga. No ano 2012 o aeroorto foi o cuarto europeo cunmaior incremento de pasaxeiros, aumentando un 12,7% ata chegar aos 8 295 479. O aeroporto de Marsella Provenza serve como cidade focal para Air France. No verán de 2013 o aeroporto tiña voos a 132 destinos de forma regular, a maior oferta en Francia tras os aeroportos de París.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Vanatinai

A **illa Vanatinai** (tamén chamada **Tagula** e **Sudest**, polos nomes dos cabos extremos da illa), é unha illa volcánica no sueste do arquipélago das Louisiadas na provincia de Milne Bay en Papúa-Nova Guinea. A illa bordeada de coral está aproximadamente a 360&nbsp;km. ao suroeste da illa de Nova Guinea e a 30&nbsp;km ao sur de Misima. Cunha superficie de 830&nbsp;km², é a illa máis grande do arquipélago. A cidade de Tagula, o asentamento principal, atópase na costa noroeste. A poboación era  de 3.628 habitantes en 2014. A principal exportación é a copra.

## Xeografía 
A illa ten 63&nbsp;km de longo, estendéndose desde Cape Tagula ata Cape Sudest e ata 13&nbsp;km de largo. Unha cordilleira boscosa corre a través da lonxitude da illa, co cume, Monte Riu (806 m.) preto de centro. Os picos máis importantes do cordal son, de oeste a leste:
* Monte Madau (269 m.)
* Monte Gangulua (439 m.)
* Monte Riu (anteriormente chamado Monte Rattlesnake) (806 m.)
* Monte Imau (485 m.)
* Monte Arumbi (350 m.)

## Historia 
A primeira observación rexistrada polos europeos da illa Vanatinai foi pola expedición española de Luís Vaz de Torres o 14 de xullo de 1606.

A illa foi o sitio dunha febre do ouro que alcanzou o seu punto máximo en 1889. O ouro foi atopado en case todos os cursos de auga da illa.

A vila de Rambuso está situada na costa norte da parte oriental da illa, onde oarroio Rambuso Creek flúe no océano Pacífico. A entrada a través do arrecife ata o porto é profunda e fácil de ver durante a luz do día. Moitos iates visitantes e barcos comerciais locais utilizan este protexido ancoradoiro. En 2010 os aldeáns e varios navegantes visitantes reconstruíron o peirao e a calzada. O lema dos aldeáns novo é "Rambuso Creek a porta de entrada a Sudest".
O novo peirao axudou a Rambuso a desenvolverse e agora a vila ten uns 500 habitantes.

## Transporte 
A illa ten un aeroporto, código (IATA: **TGL**) para o transporte público, cerca da vila de Tagula.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Codosedo

Como topónimo **Codosedo** pode referirse a:

;En Galiza
***Codosedo**, parroquia do concello de Sarreaus;
****Codosedo**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Os Coedros

Como topónimo **Os Coedros** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Coedros**, lugar da parroquia de Quintela, no concello de Crecente;
***Os Coedros**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Crecente.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Breno (século -IV)

dereita|miniatura|300x300px|Brenno representado no mascarón de proa do barco de batalla francés *Brennus*.
**Breno** (en ) foi un líder dos senóns. Derrotou ós romanos na batalla de Alia (18 de xullo de -390). En -387 liderou un exército de galos cisalpinos no seu ataque de Roma e capturou a maioría da cidade, mantendoa durante varios meses. O saqueo de Roma de Breno foi a única vez que a cidade foi ocupada por un exército non romano antes do caída da cidade ante os visigodos en 410.

Despois de cruzar os Apeninos atacou Clusium sen éxito. O val do Clanis permitiulle descender cara ó río Tíber, que cruzou, pasando polo país dos sabinos e avanzando pola via Salaria cara a Roma. Dispoñía duns 70&nbsp;000 homes (segundo Diodoro Sículo).

Encontrouse co exército romano na batalla de Alia (*Allia*) cuns 40&nbsp;000 homes. Breno, nunha gran manobra, cargou sobre a á dereita romana e arrasouna, derrotando despois a á esquerda; a continuación ben puido avanzar cara a Roma indefensa, pero perdeu unhas horas matando os romanos feridos e despois os soldados durmíronse por estar bébedos, o cal permitiulles ós romanos asegurar o Capitolio.

O terceiro día chegou a Roma, cuxas portas estaban abertas. 80 sacerdotes e moitos patricios foron masacrados e a cidade foi saqueada e queimada menos na parte do Palatino, onde Breno estabeleceu os seus cuarteis. Durante seis meses asediou o Capitolio e acabou reducindo a gornición e pedindo 1000 libras en pezas de ouro polo seu rescate. Segundo a lenda, durante a discusión sobre a precisión das medidas empregadas para pesar o ouro destinado ó rescate de Roma, Breno lanzou a súa espada contra as balanzas e pronunciou a famosa ameaza *Vae victis!*, "Ai dos vencidos!".

Despois, os galos abandonaron a cidade co seu botín. O orgullo romano probablemente fixo circular máis tarde que un grupo dos galos fora sorprendido e aniquilado preto de Caere, grupo no que algúns sitúan a Breno; Tito Livio fai aparecer no derradeiro momento a Marco Furio Camilo cun exército romano, derrotando os galos por dúas veces (antes da conquista do Capitolio) matando a Breno e á maior parte dos seus homes, mais é probable que se trate dunha versión interesada da historia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tito Livio, *Ab Urbe Condita* 5.34-49
* Diodoro Sículo, *Library* 14.113-117
* Plutarco de Queronea, *Camillus* 15-30
* Polibio, *Historias* 2.18
* Dionisio de Halicarnaso, *Roman Antiquities* 13.6-12
Coeses

Como topónimo **Coeses** pode referirse a:

;En Galiza
***Coeses**, parroquia do concello de Lugo;
***Coeses**, lugar da parroquia de Quinte, no concello do Corgo.
Man Ray (banda)

**Man Ray** é un dúo musical arxentino formado en 1987 en Buenos Aires por Hilda Lizarazu (teclado e voz) e Tito Losavio (guitarra e voz). O seu nome xorde como unha sorte de homenaxe ao fotógrafo surrealista do mesmo nome do cal Hilda foi admiradora. Unha das actividades da cantante era tamén a fotografía e mesmo foi fotógrafa de moitos grupos e músicos.

## Discografía 
* *Man Ray* (1988)
* *Perro de playa* (1992)
* *Hombre rayo* (1994)
* *Piropo* (1995)
* *Aseguebú* (1996)
* *Ultramar* (1997)
* *Larga distancia* (1999)
* *Man Ray III* (2003)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía de Man Ray en Rock.com.ar
Á caza do inimigo 2: Punto de choque

***Á caza do inimigo 2: Punto de choque*** (en ) é un filme estadounidense de acción e a secuela de *Á caza do inimigo*. Seguindo o modelo do filme anterior, a historia ten lugar durante a Operaión Enduring Freedom en Filipinas.

Foi producido por Roger Corman e está protagonizado por Mark Dacascos, Theresa Randle, Jeff Fahey, Joe Suba e Zach McGowan. Ó contrario que o filme anterior, Rutger Hauer non aparece.

## Personaxes 
* Mark Dacascos como Capitán Matt Daniels
* Theresa Randle como Capitá Amy Jennings
* Jeff Fahey como Coronel Halloran
* Joe Suba como Capitán Seth Cooper
* Zach McGowan como Hank Jackson
* Steve Cryin como Simmons
* Joe Mari Avellana como Xeneral Santiago
* Dick Israel como Rasheed
* Boy Roque como Farhat
* George Canlas como Sarxento Bangayan
* Renee Rogoff como Xornalista de campo
* Robert Escutin como Hassin
* Dindo Arroyo como Ismail
* Noel Trinidad como Robert Gomez
* Jerry Corpuzas como Sentry

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cetti, Robert. *Terrorism in American Cinema: An Analytical Filmography, 1960-2008*. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, 2008. 
* Morris, Gary. *Roger Corman*. Woodbridge, Comnnecticut: Twayne Publishing, 1985. .
* Nasr, Constantine. *Roger Corman: Interviews* (Conversations with Filmmakers Series). Jackson, Mississippi: University Press of Mississippi, 2011.
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Muumipeikko ja pyrstötähti (ballet)

***Muumipeikko ja pyrstötähti*** (traducible ao galego como *Moomin e o Cometa*) é un ballet do compositor finlandés Panu Aaltio e coregrafía de Anandah Kononen. Está baseado na historia homónima escrita por Tove Jansson e publicada en 1946. A súa estrea tivo lugar na Ópera Nacional de Finlandia na primavera de 2015, con varias representacións en marzo no Almi Hall da Ópera de Finlandia e dúas representacións máis no auditorio principal.

## Historia 
*Muumipeikko ja pyrstötähti* foi estreada na Ópera Nacional de Finlandia na primavera de 2015, recibindo unha boa acollida na súa primeira tempada, tendo que realizar representacións adicionais nas que se venderon todas as entradas.

En 2017, a Ópera Nacional de Finlandia volveu programar o ballet sobre a historia de Tove Jansson como parte do seu programa para o centenario da independencia de Finlandia.

Cando chegan ao observatorio ven que o cometa colisionará contra a Terra en poucos días e deciden regresar a Mumindalen, logo de atopar a Snorkfröken, que foi atrapada por unha planta. Mumintrollet rescátaa e pídelle que vaia con el a Mumindalen. Os viaxeiros son invitados a un baile, mais descobren que todos os cursos de auga secaron e que as langostas están a comer todo ao seu paso.

De volta en Mumindalen, a familia agóchase do cometa nunha cova. Logo de que o cometa pase sen chegar a tocar a Terra por pouco, a auga volta ao mar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Trailer do ballet en YouTube
Coelleira

Como topónimo **Coelleira** indica un lugar onde hai coellos. Pode referirse a:

;En Galiza
***A Coelleira**, lugar da parroquia de San Martiño de Piñeiro, no concello de Lugo;
***A Coelleira**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Silleda;
***Illa Coelleira**, na ría do Barqueiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Coído

O topónimo **Coído** pode referirse a:

;En Galiza
***Coído**, lugar da parroquia de Limodre, no concello de Fene;
***Coído**, lugar da parroquia de Cotá, no concello de Friol;
***Coído**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Miño;
***Coído**, lugar da parroquia de Maianca, no concello de Oleiros;
***O Coído**, lugar da parroquia da Graña de Vilarente, no concello de Abadín;
***O Coído**, lugar da parroquia de Seivane de Vilarente, no concello de Abadín;
***O Coído**, lugar da parroquia de Brexo, no concello de Cambre.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Croído**, lugar da parroquia de Lousame, no concello de Lousame.
A queimarroupa

***A queimarroupa*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por John Boorman que se estreou en 1962. Está protagonizado por Lee Marvin, xunto con Angie Dickinson, Keenan Wynn e Carroll O'Connor, e é unha adaptación da novela *The Hunter* de Donald E. Westlake, baixo o pseudónimo Richard Stark. Boorman dirixiu o filme a petición de Marvin e Marvin interpretou o papel principal do filme. Non foi un éxito de recadación en 1967, pero dende entón converteuse nun clásico de culto. En 2016, foi considerado como "cultural, histórica ou esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América, e escollido para a súa conservación no National Film Registry.

Estreouse en galego o 18 de febreiro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* Lee Marvin como Walker
* Angie Dickinson como Chris
* Keenan Wynn como Yost
* Carroll O'Connor como Brewster
* Lloyd Bochner como Frederick Carter
* Michael Strong como Stegman
* John Vernon como Mal Reese
* Sharon Acker como Lynne Walker
* James Sikking como Hired Gun
* Sandra Warner como Camareira
* Roberta Haynes como Mrs. Carter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Uromys vika

***Uromys vika*** é unha especie de roedor arborícola xigante da familia Muridae. O roedor foi descuberto na illa de Vangunu, nas Illas Salomón en 2015, Foi identificado como unha nova especie en base ó seu crania, esqueleto e detalles da análise de ADN. e probablemente froitas. A especie é probable que sexa considerada en perigo crítico de extinción, por mor da pequena extensión do se hábitat (arredor de 80&nbsp;km2) e a deforestación da illa.

## Notas
Aeroporto de Tolosa-Blagnac

O **aeroporto de Tolosa-Blagnac**(IATA: **TLS**, ICAO: **LFBO**) é un aeroporto internacional situado a 6,7&nbsp;km ao oeste de Tolosa, parcialmente na comuna de Blagnac, no departamento francés de Alta Garona. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 8 081 179 pasaxeiros. En setembro de 2017 o aeroporto voaba a un total de 76 destinos, principalmente cara Europa e o Norte de África e con algunhas conexións de longo alcance. Tanto Airbus como ATR fabrican avións en instalacións próximas e utilizan o aeroporto para probalos.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Liverpool-John Lennon

O **aeroporto de Liverpool John Lennon** (IATA: **LPL**, ICAO: **EGGP**) é un aeroporto internacional que serve ao noroeste de Inglaterra. Co estoupido da segunda guerra mundial o aeroporto foi operado pola Royal Air Force e coñecido como **RAF Speke**. O aeroporto está dentro da cidade de Liverpool, nas riberias do estuario do río Mersey, a uns 12&nbsp;km ao sueste do centro. Orixinalmente chamado **aeroporto de Speke**, no ano 2001 foi rebautizado na honra do músico da cidade John Lennon, membro de The Beatles. Dende o aeroporto operan voos regulares domésticos, cara a Europa e cara ao Norte de África.

Entre 1997 e 2007 foi un dos aeroportos europeos con maior crecemento, incrementando o número de pasaxeiros anual dos 689 468 en 1997 ata os 5 470 000 en 2007. A pesar de que o número de pasaxeiros decreceu ata os 4 778 939 en 2016, aumentou con respecto ao ano 2015 un 11,1%, sendo o 12º aeroporto máis concorrido do Reino Unido.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Ramón Goy de Silva

**Ramón Goy de Silva**, nado en 1883 ou 1888 en Ferrol e finado o 10 de outubro de 1962 en Madrid, foi un escritor e xornalista galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Cultivou a poesía e o teatro, e tamén colaborou con publicacións en xornais como *Prometeo*, *La Esfera*, *Córdoba*, *ABC* ou *Blanco y Negro*,

## Obra 
### Teatro 
**Teatro escogido: La Reina Silencio; La Corte del Cuervo Blanco; Juicio de Bufón; Esther, espejo de amor. Con unas confesiones del autor*. Madrid: Aguilar, 1955.
**Salomé* (1908) 
**Judith* (1910)
**La reina Silencio. Tragedia* Madrid, Imprenta Casa Vidal, 1911. 2.ª ed. co título de *La reina Silencio. Misterio en tres actos seguido de algunas viñetas dramáticas. Salomé - Cleopatra - Belkis - El sueño de la Reina Mab*, Madrid: Atenea, 1918. 
**El eco. Drama en tres actos y en prosa* Madrid: G. Verdasco, 1913; 2.ª ed. Madrid. Imp. Tirso de Frutos, 1915.
**La corte del cuervo blanco. Fábula escénica en cuatro jornadas, en prosa, y un prólogo en verso.* (1914, Madrid: Ed. Biblioteca Rubén Darío, 1929).
**Sirenas mudas. Drama en tres actos* 1915, Madrid: Sociedad Española de Librería, 1925.
**Juicio de bufón*
**Esther, espejo de amor*
**Sueños de noches lejanas*, Madrid: Impr. Helénica, 1912 (pezas breves).

### Lírica 
**Cuenta de la lavandera. Vía Iris. Antenas Siderales*, Madrid: Imprenta G. Hernández y Galo Sáez (Biblioteca Rubén Darío), 1927 (poesías).
**La poesía de Ramón Goy de Silva: Antología crítica*. Ferrol: Sociedad de Cultura Valle-Inclán, 1989 e 1993.

### Outros 
**La de los siete pecados (El libro de las danzarinas). Myriam. Salomé. Cleopatra. Belkis. Letanía de los siete pecados*, Madrid: R. Velasco, 1913.
**Borrón y cuenta nueva : crónicas de Marruecos* Alcoy [s.n.] 1923.
**Viaje a Belén. Cuentos para recreo y enseñanza de los niños hasta los ciento y pico de años.*, Madrid: Ed. Afrodisio Aguado, 1949.
**Mientras cantaban las ocarinas* Madrid : Afrodisio Aguado, 1949.
**Las educandas. Diario de una colegiala*, Madrid: Ed. Afrodisio Aguado, 1950.
**Doña Gárgola: Por qué no me casé con Berta...*, Madrid: Afrodisio Aguado [1951].
**Obras escogidas de Ramón Goy de Silva*; introdución, selección e edición de Ricardo L. Landeira; Ferrol: Concello de Ferrol, 1995.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
O Comareiro

O topónimo **O Comareiro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Comareiro**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***O Comareiro**, lugar da parroquia de Serramo, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Camareiro**, lugar da parroquia de Cumbraos, no concello de Sobrado.
Monarch Airlines

**Monarch Airlines**, tamén coñecida sinxelamente como **Monarch**, foi unha aeroliña de baixo custo británica baseada no aeroporto de Londres-Luton. Opera voos regulares a destinos no Mediterráneo, Illas Canarias, Chipre, Exipto, Grecia e Turquía. Tamén tiña bases nos aeroportos de Birmingham, Leeds/Bradford, Londres-Gatwick e Manchester.

Monarch Airlines transportou a 5,7 millóns de pasaxeiros no ano 2015, un descenso do 19% con respecto a 2014. No ano 2018 Monarch tería que recibir o primeiro dos seus 45 novos avións Boeing 737 MAX-8. Estes aparellos terían que substituír a súa frota de Airbus A320 e A321.

Un ano despois de que comezaran a xeralizarse os rumores dunha posible desaparición da aeroliña, Monarch entrou en concurso de acredores o 2 de outubro de 2017, cesando todas as operacións inmediatamente.

## Frota 
En agosto de 2017 a frota de Monarch estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Illa Melchor

**Illa Melchor** é a illa máis grande do arquipélago dos Chonos. Está situada na parte central do arquipélago. Mide 35´4&nbsp;km. no seu eixe E-O e 25´75&nbsp;km no eixe N-S.

Polo seu lado norte a canle Ninualac sepáraa das illas James e Teresa, polo seu lado leste corre a canle Moraleda e polo seu lado sur a canle "Carrera del Chivato".

As súas costas son moi crebadas, especialmente a parte SO na que hai dous profundos esteiros. Sobre a costa oriental atópanse "puerto Atracadero" e puerto Lagunas.

No sector NO hai un cerro de 891 metros, outro de 931 metros e un terceiro de 880 metros de alto. Na parte sur hai unha altura de 1.127 metros e outra de 934 metros.

Na súa costa norte os compases experimentan perturbacións magnéticas.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Islands of Chile @ United Nations Environment Programme 
* World island information @ WorldIslandInfo.com
* South America Island High Points above 1000 meters
* United States Hydrographic Office, South America Pilot (1916)
Frederico III de Sicilia

**Frederico III de Sicilia**, nado o 1 de setembro de 1341 e finado o 27 de xaneiro de 1377, alcumado como *o Sixelo* ou *o Simple*, foi Rei de Sicilia desde 1355 até 1377 (desde 1372, rei de Tricarnia), e duque de Atenas e de Neopatria desde 1355 até a súa morte.

Adoita confundirse co seu antepasado Frederico II, que escolleu chamarse *Frederico III* por ser o terceiro fillo de Pedro III de Aragón.

## Traxectoria 
Era o segundo fillo de Pedro II de Sicilia e Isabel de Carintia. Sucedeu ao seu irmán Lois no trono do reino aos 14 anos, baixo a rexencia da súa irmá Eufemia, que se mantivo até 1357, nun contexto de loitas polo poder no que a Aragón e Nápoles disputábanse o reino e alentaban as loitas internas entre os Alagón e os Claramonte.

Os inicios do seu reinado de están chenos de guerras repetitivas contra os napolitanos. En 1356, Xoana I de Nápoles fíxose co control de Mesina e de Palermo, entre outras prazas, o que levou a Frederico III a aliarse con Aragón mediante a súa voda coa filla de Pedro o Cerimonioso, que tiña claras ambicións sobre o reino en virtude do seu casamento con Lionor de Sicilia e que accedeu a prestarlle axuda militar, coa cal puido facer fronte ás disensións internas e conter o avance napolitano.

En 1372 chegouse a un acordo de paz con Nápoles e a Santa Sé. Frederico III recoñeceuse feudatario e triburario de Nápoles, e deu a Xoana o título de raíña de Sicilia, aínda que el gobernaría o territorio como rei de Tricarnia, un acordo que o papa Gregorio IX sancionou.

Foi un  rei trobador, do que se conserva unicamente un sirventés.
 
## Matrimonio de descendencia 
Frederico III casou con Costanza de Aragón, filla de Pedro IV de Aragón, *o Cerimonioso*. Do seu matrimonio naceu unha única filla, María, que casaría co herdeiro ao trono aragonés, Martiño o Mozo. Tras enviuvar, casou en segundas nupcias con Antonia del Balzo, pero non tivo descendencia e aos dous anos a súa esposa faleceu.

Atribúenselle dous fillos ilexítimos, dunha amante descoñecida.
* Guillerme, que ostentaría o Condado de Malta entre 1375 e 1377.
* Xoana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Caggese, Romolo (1999): "Italia, 1313-1414", en ''Storia del mondo medievale', Vol. VI, pp.&nbsp;297–331.

### Outros artigos 
* María de Sicilia
* Martiño o Mozo 
* Lista de soberanos de Sicilia e Nápoles

### Ligazóns externas 
* Frederic III de Sicília no *Gran enciclopèdia catalana* .
Illa Bubiyan

**Illa Bubiyan** () é a illa máis grande na cadea de illas costeiras de Kuwait situada na esquina noroccidental do Golfo Pérsico, cunha superficie de 863&nbsp;km². A illa está deshabitada.

A illa é maiormente plana e baixa, marismas de sal cobren a maior parte da costa. Hai algúns "wadis" intermitentes no centro da illa.

Sepárase do continente iraquí no nordés pola canle "Al-Zubayr" e desde a parte continental de Kuwait no suroeste pola canle "Al-Sabiyyah"., que é para uso exclusivamente militar.

miniatura|O primeiro sarxento Félix Acosta, primeiro sarxento da compañía de armas, fala cun soldado kuwaití que custodia unha entrada á illa de Bubiyan o 21 de novembro de 2009, onde Marines e Mariñeiros coa 11ª unidade expedicionaria da mariña practicaban o desembarco desde os barcos á costa nas lanchas de desembarco 20-24 de novembro.

Durante a Guerra do Golfo de 1991, catro tramos da ponte foron destruídos; reconstruíronse en 1999. A illa converteuse nunha base militar en 1991 e serviu como tal desde entón. En novembro de 1994, Iraq aceptou formalmente a fronteira demarcada pola ONU con Kuwait, que fora expresada nas resolucións 687 (991), 773 (1992), 833 (1993) do Consello de Seguridade das Nacións Unidas que terminaron formalmente a reivindicación anterior da illa de Bubiyan.
 
A reserva de Mubarak al-Kabeer designouse como o primeiro humedal de importancia internacional do país. A reserva de 50.948 hectáreas consta de pequenas lagoas e pantanos salgados e é importante como parada para aves migratorias en dúas rutas migratorias; de Turquía á India e de Eurasia a África.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Langøya

**Langøya** é a terceira illa máis grande de Noruega (agás Svalbard), cunha superficie de 850´2&nbsp;km². A illa forma parte do arquipélago Vesterålen e está situada no condado de Nordland. A illa inclúe os municipios de Bø e Øksnes así como partes dos municipios de Sortland e Hadsel.

A grande illa Hinnøya atópase ao leste (no outro lado do Sortlandssundet). A illa de Andøya atópase ao nordés. A pequena illa Skogsøya atópase ao noroeste. A illa Hadseløya atópase ao sur. Hai varios lagos na illa incluíndo Alsvågvatnet. O Eidsfjorden divide a illa case pola metade. A illa ten dúas pontes que a conectan con Hadseløya e Hinnøya a través da ponte de Hadsel e da ponte de Sortland.

## Galería

File:Fv915 Nordland c.jpg|a escarpada parte occidental de Langøya preto de Nykvåg.
File:IMG 1578a - Lifjorden.jpg|Lifjorden; moitos pequenos fiordes parten Langøya
Fra Frøskeland mot Ræka - IMG 0316a.jpg|Vista preto de Frøskeland

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Concello

O termo **concello** pode referirse a:

***Municipio**, estrutura de administración local, e o territorio que esta abrangue;
***Casa consistorial**, sede de dita administración local.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Concello**, lugar da parroquia de Agudelo, no concello de Barro;
***O Concello**, lugar da parroquia de Romariz, no concello de Abadín;
***O Concello**, lugar da parroquia de Antas, no concello da Lama.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Consistorio**, lugar da parroquia de Paderne, no concello de Paderne.
María de Sicilia

**María de Sicilia**, nada en Catania  o 2 de xullo de 1363 e finada en Lentini (Catania)  o 25 de maio de 1401, foi raíña de Sicilia co nome de **María I**. Foi a filla e herdeira de Frederico III de Sicilia e de Costanza de Aragón e Navarra.

## Traxectoria 
Ao morrer seu pai cando ela era aínda moi xove, Artal de Alagón asumiu a rexencia, e o goberno efectivo recaeu nunha das familias de baróns que actuaron como "vigairos".

En 1379 foi traslada a Barcelona por orde do seu avó Pedro IV de Aragón, para ser educada pola súa tía Leonor.

En 1391, previa dispensa do papa, contraeu matrimonio con Martiño o Mozo, sobriño do rei Xoán I de Aragón, que tomou o título de rei de Sicilia. En 1392, ambos os dous regresaron a Sicilia cunha forza militar e aplacaron a resistencia dos baróns gobernando conxuntamente até 1401, cando ela faleceu na cidade de Catania.

Tras a súa morte, Martiño o Mozo rexeitou o Tratado de 1327, asinado polo último rei Frederico III, e gobernou Sicilia en solitario.

## Notas 
### Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Martiño o Mozo
Soiuz T-10

**Soiuz T-10** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 8 de febreiro de 1984 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz T-10, unha Soiuz  modelo T cos cosmonautas Leonid Kizim, Oleg Atkov e Vladimir Soloviov a bordo, foi unha nave lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 7.

Á chegada a estación estaba  escuras e a tripulación adicouse a reactivala. o 22 de febreiro chegou a Progress 19 con subministracións e o 4 de abril chegou a Soiuz T-11 con outros tres cosmonautas, entre elos Rakesh Sharma, o primeiro cosmonauta indio, que marcharon na nave Soiuz  T-10 o 11 de abril, deixándolles a súa á tripulación permanente.

Nos meses seguintes a estación foi recibindo novas naves Progress mentres a tripulación facía experimentos e reparacións ata a chegada da Soiuz T-12 o 18 de xullo. Os cosmonautas da misión Soiuz  T-10 regresaron a terra o 2 de outubro de 1984 ás 10:57 GMT na Soiuz  T-11.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Saliut 7
*Soiuz T
*Soiuz T-11
*Soiuz T-12
Soiuz T-10-1

**Soiuz T-10-1** foi unha misión espacial tripulada soviética que ía ser lanzada o 26 de setembro de 1983 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur cos cosmonautas Gennadi Strekalov e Vladimir Titov a bordo. Un minuto antes do lanzamento a base do foguete comezou a arder. Strekalov, máis experimentado, notou que algo ía mal e axustou o seu arnés, indicándolle a Titov que fixera o mesmo. Uns segundos máis tarde, ás 19:38 GMT, o sistema de escape activouse, co foguete de escape afastando a cápsula Soiuz  xunto cos seus ocupantes do Soiuz  U incendiado, que estourou pouco despois. A aceleración durante a fuxida chegou aos 20 G, pero ambos cosmonautas saíron vivos do incidente, que se converteu no primeiro escape real dun foguete en problemas antes da engalaxe. Dase a circunstancia de que este era o segundo intento de Titov e Strekalov de chegar á Saliut 7 despois de pilotar a Soiuz T-8 e non conseguir acoplarse coa estación espacial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Saliut 7
*Soiuz T
Afonso de Aragón

O nome de **Afonso de Aragón** pode referirse a:

* **Afonso I de Aragón** (1073-1134). Rei de Aragón e de Pamplona, fillo de Sancho Ramírez de Aragón e de Felicia de Roucy.
* **Afonso II de Aragón** *o Casto* (1157-1196). Rei de Aragón, fillo de Ramón Berenguer IV o Santo e de Petronila de Aragón.
* **Afonso de Aragón** (1222-1260), infante de Aragón, fillo primoxénito de Xaime I de Aragón e de Lionor de Castela.
* **Afonso III de Aragón** (1265-1291). Rei de Aragón, fillo de Pedro III de Aragón e de Costanza II de Sicilia.
* **Alfonso IV de Aragón** (1299-1336). Rei de Aragón, fillo de Pedro II de Aragón e de Branca de Anjou.
* **Afonso de Aragón o Vello** (1332-1412). Fillo de Pedro IV de Ribagorza e de Xoana de Foix.
* **Afonso de Aragón o Mozo** (c. 1358-31 de agosto de 1422). Fillo de Afonso de Aragón e Foix e de Violante Jiménez.
* **Afonso V de Aragón**. Rei de Aragón (1396-1458), fillo de Fernando I de Aragón e de Lionor de Alburquerque.
* **Afonso de Aragón e Escobar** (1417-1485). Fillo ilexítimo de Xoán II de Aragón, que foi o I duque de Villahermosa.
* **Afonso ou Alonso de Aragón** (1470-1520), fillo natural de Fernando o Católico, arcebispo de Valencia e de Zaragoza, e vicerrei de Aragón.
* **Afonso de Aragón e de Sotomayor** (1479-1513), II Duque de Villahermosa.
* **Afonso de Aragón e Portugal** (1489-1562). Fillo de Henrique II de Aragón e Pimentel e de Guiomar de Portugal, foi conde de Empúries e duque de Segorbe.
* **Afonso de Aragón e Gazela, príncipe de Salerno** (1481-1500). Fillo ilexítimo do rei Afonso II de Nápoles e da súa amante Trogia Gazzela. Foi duque de Bisceglie, príncipe de Salerno e esposo de Lucrecia Borgia.
Aeroporto de Casablanca-Mohammed V

O **aeroporto internacional Mohammed V** (IATA: **CMN**, ICAO: **GMMN**) é un aeroporto que serve á cidade de Casablanca, en Marrocos. Situado na provincia de Nouaceur, está operado por ONDA (Oficina Nacional dos Aeroportos). Con 8 180 083 pasaxeiros no ano 2015 é o aeroporto máis concorrido de Marrocos. O aeroporto serve como centro de conexións á aeroliña nacional marroquí Royal Air Maroc, a Jetairfly, a Air Arabia Maroc e a RAM Express. Foi chamado así na honra do rei Mohammed V de Marrocos.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Carlos Filipe de Suecia

miniatura|Escudo de armas do príncipe Carlos Filipe
**Carlos Filipe Edmundo Bertil**, nado en Estocolmo o&nbsp;13 de maio de 1979, é príncipe de Suecia e duque de Värmland. Fillo do rei Carlos XVI Gustavo e a raíña Silvia. Desde o 13 de xuño de 2015 está casado coa princesa Sofía. A parella ten dous fillos, o príncipe Alexandre, duque de Södermanland, nado en 2016 e o príncipe Gabriel, duque de Dalarna, nado en 2017.

## Traxectoria 
O príncipe Carlos Filipe naceu príncipe herdeiro, pero por mor dunha emenda constitucional, que entrou en vigor o 1 de xaneiro de 1980, perdeu o primeiro lugar na liña de sucesión á coroa. En 2017 era o cuarto na liña de sucesión, despois da súa irmá máis vella, a princesa herdeira Vitoria e os seus fillos, a princesa Estela e o príncipe Óscar.

Naceu no palacio real e recibiu o bautizo na Igrexa do palacio o 31 de agosto de 1979. Os padriños foron o irmán do seu avó, o príncipe Bertil, a prima do seu pai, a raíña Margarida II de Dinamarca, a súa tía a princesa Birgitta e príncipe Leopoldo de Baviera.

O nome Carlos Filipe vénlle polo príncipe Carlos Filipe, o fillo máis novo de Carlos IX. Edmundo era o nome familiar do príncipe Gustavo Adolfo, e Bertil dun dos seus padriños.

### Educación 
No curso escolar 1984–1986 realizou o preescolar na parroquia de Västerled. A partir do outono de 1986 cursou primaria na Smedslättsskolan en Bromma e o nivel intermedio na Ålstensskolan tamén en Bromma, en outono de 1992 empezou secundaria no Enskilda Gymnasiet de Estocolmo, e en 1994 matriculouse nunha escola privada en Connecticut&nbsp;durante dous anos, e posteriormente foi por ciencias na Lundbergskola en Värmland ata 1999.

Carl Philip rematou 2006 con dous anos de formación nunha escola de deseño gráfico e publicidade. Na primavera de 2009 comezou a estudar&nbsp; agronomía, tecnoloxía e ciencia forestal na Universidade Sueca de Ciencias Agrícolas en Alnarp logrando o título de grao en 2011.

### Carreira militar 
Carlos Filipe é oficial na reserva no Corpo Anfibio. Realizou o o servizo militar no rexemento anfibio de Vaxholm (Amf 1) seguido de dous anos de formación para oficial. Graduouse como subtenente (*fänrik*) en 2002 e ascendeu a tenente (*löjtnant*) en 2004. En decembro de 2007 promoveu a capitán, despois dunha formación personalizada. Durante 2012 serviu no continxente sueco en Afganistán. O 1 de outubro de 2014 ascendeu a maior.

## Actividades deportivas 
Carlos Filipe participou no scoutismo e sentiu interese polas actividades deportivas, en 2003 completou a Vasaloppet, unha longa carreira de esquí de fondo. Competiu no Campionato de Escandinavia de Turismos de 2013 en STCC co equipo&nbsp;Volvo Polestar Racing. E foi o campión do Porsche GT3 Endurance Scandinavia&nbsp;en 2010.

## Notas
Le Castellet, Var

**Le Castellet** (en occitano **Lo Castelet**) é comuna francesa, que se atopa na rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul, departamento de Var, no distrito de Toulon e cantón de Le Beausset no sueste de Francia. O núcleo de Le Castellet é sobre todo unha pequena vila feudal construída sobre un cantil. As outras entidades de poboación son Brulat (Brutlat), Plan du Castellet (Plan dau Castelet) e Sainte-Anne du Castellet (Santa Anna dau Castelet).

Está situado ao noroeste de Toulon, xunto á La Cadière-d'Azur e Le Beausset. Está rodeado por viñedos e forma parte da *Côtes de Provence* ''Appellation d'Origine Contrôlée'' (AOC) of Bandol.

O Circuíto Paul Ricard atópase preto deste municipio.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Circuíto Paul Ricard

### Ligazóns externas
* Oficina de turismo de Le Castellet
Illa Sibiryakov

A **illa Sibiriakov** (, *Óstrov Sibiriakova*), tamén coñecida como **illa Kuzkin** (Кузькин остров), é unha illa duns 847&nbsp;km². A súa lonxitude é de 38 e km e o seu largo máximo de 27&nbsp;km. Cóbrese con vexetación de tundra. A illa está no mar de Kara, no extremo norte do esteiro do río Yeniséi, a 35&nbsp;km da costa máis próxima.

## Historia 
Esta illa recibe o seu nome por Aleksandr Mijáilovich Sibiriakov, propietario de minas de ouro da Rusia Imperial. Sibiriakov financiou exploracións en Siberia, como a de Adolf Erik Nordenskjöld, e tamén tivo parte nalgunhas expedicións propias.

## Xeografía 
O mar que rodea á illa Sibiriakov está cuberto cun banco de xeo no inverno e hai moitos témpanos de xeo ata no verán. O estreito entre a illa de Sibiriakov e o continente é coñecido como Vostochnyy Proliv.

## Administración 
A illa Sibiriakov pertence á división administrativa krai de Krasnoyarsk da Federación Rusa. Tamén forma parte da Gran Reserva Natural do Ártico, a maior reserva natural de Rusia.

## Illas veciñas 
A 12 quilómetros do cabo no extremo norte da illa Sibiriakov queda un grupo estreito e curvado de tres illas coñecidas como  illas Nosok (Остров Носок; *Ostrov Nosok*).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Mar de Kara

### Ligazóns externas
Xoán de Aragón

Co nome de **Xoán de Aragón** coñécese a:

***Xoán I** (1350-1396), rei da Coroa de Aragón.
***Xoán II** (1397-1479), rei da Coroa de Aragón.
***Xoán de Aragón** (1301-1334), fillo do rei Xaime II, arcebispo de Tarragona.
***Xoán de Aragón** (1439? - 1475), arcebispo de Zaragoza (1458-1475), fillo do rei Xoán II e medio irmán de Fernando o Católico.
***Xoán de Aragón e Castela** (1330-1358), infante de Aragón, fillo de Afonso IV de Aragón e de Lionor de Castela.
***Xoán de Aragón** (1335-1414), conde de Prades e barón de Entenza, candidato á coron de Aragón, fillo de Pedro IV de Ribagorza e de Xoana de Foix.
***Xoán de Aragón** (tamén chamado Xoán de Ribagorza) (1457-1528), fillo bastardo de Afonso de Aragón e de Escobar.
***Xoán de Aragón**, arcebispo de Estrigonia e bispo de Taranto (1456 – 1485), fillo do rei Fernando I de Nápoles e irmán da raíña consorte húngara Beatriz de Nápoles. 
***Xoán de Aragón e Castela** (1478-1497), segundo fillo dos  Reis Católicos.
***Xoán de Aragón**, arcebispo de Zaragoza (1520-1530), fillo do arcebispo Alonso ou Afonso de Aragón e primo irmán de Carlos I de España.
Castelo de Vernet

O **castelo de Vernet** está situado no núcleo do municipio de Vernet-les-Bains (Conflent, Francia), documentado por primeira vez en 885.

O Señorío de Vernet estivo en mans da Abadía de San Martín del Canigó até a Revolución Francesa. En 1654 foi desmantelado polas tropas francesas do príncipe de Conti.

Reconstruído no século XIX, incluíndo pezas da abadía de San Martín del Canigó , e reformado o século XX, só se conserva, do antigo castelo (séculos XII-XIII), unha torre rectangular moi reconstruída.

Na actualidade o castelo é unha residencia privada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carabasa, Lluïsa; Pladevall, Antoni (2001). Guies Catalunya Romànica. El Conflent. Barcelona: Pòrtic. .