open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mesa de mesturas de vídeo

[miniatura|300px|Mesa de mesturas de vídeo dixital [Sony DVS-9000.]]
A **mesa de mesturas de vídeo** ou, simplemente, **mesa de vídeo**, é un sistema que permite seleccionar, mesturar e manipular diferentes fontes de vídeo. É similar á mesa de mesturas de son.

A mesa de mesturas de vídeo representa o corazón das canles de televisión, os estudos de produción e posprodución de televisión, ben sexan como elementos físicos ou simulados dentro dun sistema de edición de vídeo, tanto realizado ex profeso para iso, ou como aplicación informática.

Na bibliografía estadounidense utilízase o concepto de *conmutación* en vez do de *mestura*, que é máis "europeo"; por iso adoitan aparecer coa denominación inglesa de *video switcher*, en lugar da máis europea, tamén en inglés, de *video mixer*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mesa de mesturas.
* Panel de sinais.
* Matriz de vídeo.
### Ligazóns externas 
* 
* Ross Video Production Switcher Primer
Explorer 51

**Explorer 51**, tamén denominado **AE-C** (*Atmospheric Explorer C*), foi un satélite científico da NASA pertencente á seria Atmosphere Explorer lanzado o 16 de decembro de 1973 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral a bordo dun foguete Delta 1900. e modelar as emisións do ión hidroxilo na atmosfera terrestre.

## Notas 
### Outros artigos 
* Explorer 17
* Explorer 32
* Explorer 54
* Explorer 55
Tarzan (filme de 1999)

***Tarzan*** é un filme de animación estadounidense dos estudios Disney dirixido por Chris Buck e Kevin Lima, e estreado en 1999.

## Sinopse 
Cando Kala, un gorila femia, atopa un neno orfo na xungla, decide adoptalo como o seu propio fillo a pesar da oposición de Kerchak, o xefe da manda. Xunto a Terk e Tantor, Tarzán medrará na xungla desenvolvendo os seus instintos animais e aprendendo a desprazarse entre as árbores a velocidade de vertixe. Pero cando unha expedición se interna na xungla e Tarzán coñece a Jane, descubrirá quen é realmente a cal é o mundo ó que pertence.

## Personaxes 
* Tony Goldwyn (Alex D. Linz, de neno) como Tarzán
* Minnie Driver como Jane Porter
* Glenn Close como Kala
* Lance Henriksen como Kerchak
* Brian Blessed como Clayton
* Nigel Hawthorne como Profesor Archimedes Q. Porter
* Rosie O'Donnell como Terk
* Wayne Knight como Tantor

## Galardóns e nomeamentos 
* 1999: Oscar: Mellor canción orixinal.
* 1999: Globo de Ouro: Mellor canción orixinal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Explorer 54

**Explorer 54**, tamén denominado **AE-D** (*Atmospheric Explorer D*), foi un satélite científico da NASA pertencente á serie Atmosphere Explorer lanzado o 6 de outubro de 1975 desde a base Vandenberg da Forza Aérea a bordo dun foguete Delta 2910.

## Características 
A misión de Explorer 54 foi continuar os estudos comezados por Explorer 51 sobre os procesos procesos químicos e os mecanismos de transferencia de enerxía que controlan a estrutura e o comportamento da atmosfera terrestre e da ionosfera na rexión de máxima absorción de enerxía solar. O satélite foi inxectado nunha órbita case polar para estuda-las rexións a latitudes altas ao mesmo tempo que Explorer 55 (AE-E) estudaba as rexións ecuatoriais e a latitudes baixas.

O satélite era do mesmo tipo que Explorer 51 e usaba os mesmos instrumentos salvo o medidor de radiación solar ultravioleta e o espectrómetro de masas para ións, que si voaron no Explorer 55.

Un fallo no panel solar deu por finalizada a misión prematuramente o 29 de xaneiro de 1976, tras apenas catro meses en órbita. Para continuar coas medicións simultáneas reactivouse o Explorer 51, aínda en órbita, o 28 de febreiro de 1976. Explorer 54 reentrou na atmosfera o 12 de marzo de 1976.

## Notas 
### Outros artigos 
* Explorer 17
* Explorer 32
* Explorer 51
* Explorer 55
ATP Recordings

**ATP Recordings** é un selo discográfico fundado en 2001 polo promotor de concertos londiniense Barry Hogan de Foundation/All Tomorrow's Parties. Orixinalmente creouse para realizar un CD recompilatorio (ATPRCD01) despois de que Tortoise fose o comisario do evento All Tomorrow's Parties. En primeiro lugar, a todos os que asistiron ao festival entregouselles un sampler promocional de edición limitada (PROATPFCD01), cuxo embalaxe facíase eco do estilo de Peter Saville de Factory Records. A recompilación completa seguiulle máis adiante, e de feito outros festivais de ATP tamén terían as súas compilacións, o último deles o Nightmare Before Christmas de 2006, para o cal o selo e a revista *Plan B Magazine* nun CD gratuíto para os asistentes.

O selo finalmente pasou de realizar recompilatorios do festival a asinar con bandas como Threnody Ensemble, Bardo Pond, The Magic Band, Jackie-O Motherfucker, Deerhoof e White Out (con Jim O'Rourke). Nos últimos anos ATP Recordings medrou e agora tamén ten no seu catálogo a Apse, Alexander Tucker, Death Vessel, The Drones, Fuck Buttons, Fursaxa, The Scientists, Sleepy Sun, Built To Spill e Autolux.

Máis recentemente, cara finais do ano 2007, anunciaron plans de publicar unha nova serie de sinxelos dobre de 7" chamada *Custom Made*, onde os artistas poderían elixir catro cancións: unha algo antiga, unha nova, unha versión e outra a súa elección. Os priemiros artistas en lanzar os seus sinxelos con este formato foron The Drones, Alexander Tucker and Deerhoof.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
José Calviño Ozores

**José Calviño Ozores**, nado en Lalín o 31 de decembro de 1895 e finado en Madrid o 24 de outubro de 1987, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benito Antonio Calviño Mejuto. Estudou enxeñería industrial en Madrid e Bélxica. Foi xefe de negociado do Ministerio de Facenda en Madrid e incorporouse á Agrupación Socialista da capital entre xullo de 1934 e febreiro de 1936. Durante a Guerra Civil foi un dos encargados de xestionar a compra de armas para a República como xefe de negociado do Ministerio de Facenda. Foi director da sociedade española CAMPSA-Gentilbus. Foi un dos fundadores da Casa de Galicia de París en 1956. Vinculado ao PSOE, rompeu con el para apoiar ao Partido Socialista Galego, financiando a publicación do seu voceiro *Adiante*, impreso en Perpiñán en 1965.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*Ramos, Sonia (2020): *El Tesoro de Calviño: La misteriosa vida de José Calviño Ozores, un agente de compra de armas de la República*.
### Ligazóns externas 
*
Mario Orjales Pita

**Mario Orjales Pita**, nado na Coruña o 1 de abril de 1937 e finado en Pontevedra o 8 de xullo de 2020, foi un xurista, sociólogo e político galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou no Instituto Nacional de Reforma y Desarrollo Agrario e ampliou coñecementos en Italia sobre a reforma agraria. Foi fundador das agrupacións culturais O Galo (1961) e O Facho (1963), e do Partido Socialista Galego (1963). Foi o candidato número dous do PSG pola provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1977.

Faleceu por mor dun infarto. O 7 de agosto de 2020 celebrouse unha homenaxe póstuma, onde participaron Xosé Manuel Beiras e Guillermo Corral entre outros.

## Vida persoal
Foi pai da diplomática e avogada Teresa Orjales Vidal.

## Obras 
* "A problemática sociolóxica das comunidades galegas", 1958, pp. 11-31, en *Introdución á economía galega de hoxe*, 1969, Editorial Galaxia.
* "Crise da casa como sistema de produción e mais de convivencia", pp. 113-144, en *A Galicia rural na encrucillada*, 1975, Editorial Galaxia.
* "A agricultura de grupo" en *Galicia. Realidade económica e conflito social*, 1979, Banco de Bilbao.
* *O modelo territorial. Reflexións sobre a concentración parcelaria e a ordenación do espacio rural galego*, 2003, Seminario de Estudos Galegos.
* "Dualismo e dependencia en O atraso económico de Galicia", pp. 33-42, en *Á beira de Beiras: ensaios e apuntamentos", 2011, Galaxia, ISBN 978-84-9865-408-0.*

## Notas 
miniatura|Mario Orjales e a súa muller Teresa nunha viaxe familiar

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Claudio López Garrido

**Claudio López Garrido**, nado en Vigo o 20 de abril de 1948, é un economista e político galego.

## Traxectoria 
Investigador no Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo. Militante do PSG, nas eleccións autonómicas de 1981 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia pola coalición electoral BNPG-PSG, pero foi expulsado da Cámara autonómica por negarse a acatar a Constitución española de 1978. Foi subdirector xeral de Formación e transferencia tecnolóxica da Consellería de Medio Rural (2005-2009).

## Obras 
* *Estrutura produtiva de la agricultura en la montaña de Lugo*, 1987.
* *A eficiencia técnica das explotacións leiteiras na comarca interior da provincia de A Coruña: influencia da concentración parcelaria*, 2003.
### Tradución 
* *Retrato do colonizado* (de Albert Memmi), 2016, Edicións Laiovento.
* *Bola de sebo e outros contos* (de Guy de Maupassant), 2018, Edicións Laiovento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Adiante

**Adiante** pode referirse a:

### Prensa
****Adiante***, semanario da Mocedade Galeguista de Celanova editado en 1933.
****Adiante***, órgano das Mocedades Galeguistas editado en Buenos Aires en 1954.
****Adiante***, órgano do Partido Socialista Galego editado en 1965.
****Adiante***, revista da Confederación Xeral de Traballadores Galegos editada entre 1987 e 1993.
****Adiante***, xornal nado no ano 2018.

### Organizacións políticas
***Adiante** (Mocidade Revolucionaria Galega), organización política xuvenil galega.
Adiante (Perpiñán)

***Adiante*** foi o voceiro do Partido Socialista Galego entre 1965 e 1976.

## Historia e características 
Grazas á colaboración do Moviment Socialista de Catalunya, con quen o Partido Socialista Galego establecera relación, comezouse a editar en Perpiñán a partir do mes de outubro de 1965. No primeiro número declárase: «Non somos marxistas. Somos socialistas europeos modernos. E non somos nacionalistas porque non somos reaccionarios». Ao principio é un periódico bilingüe; a partir de 1976 cambiou o seu título por *Galicia Socialista* e pasou a escribirse unicamente en galego. En 1988 pasou a chamarse *Galiza Socialista*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Lorenzo, Ramallo e Casares (2008). *Lingua, sociedade e medios de comunicación en Galicia* pp. 25-26. Consello da Cultura Galega. ISBN 978-84-96530-52-2.

### Ligazóns externas 
* Delegación do "Consello de Galiza" en París. Prensa galega archivomunicipal.betanzos.net.
* *Adiante* Ano II, nº 1 (maio de 1966) Dipòsit digital de documents de la UAB .
Domingo Pombo

**Domingo Pombo López**, nado en Ferrol en 1908 e finado en Santiago de Compostela o 2 de outubro de 2002, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante do Partido Galeguista, foi nomeado Presidente do Partido Galeguista de Ferrol en febreiro de 1935. Pertenceu ao Comité Executivo da Fronte Popular de Ferrol en representación do Partido Galeguista. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e ocultouse en Vigo.

O 23 de abril de 1937, estando agochado en Vigo, quedara con outros nove camaradas para fuxiren a Francia, mais foron delatados e produciuse o asalto do bou *Eva*. Pombo, que fora informado con pouca precisión, chegou tarde, circunstancia que o salvou da morte. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en marzo de 1941 por ser directivo do Partido Galeguista, que foi sobresido en setembro de 1944.

Viviu agochado nun faiado en Vigo durante cinco anos e logo marchou a Santiago de Compostela, onde estivo outros cinco anos tamén oculto noutro faiado. En 1945 puido saír. Nos anos sesenta integrouse no Partido Socialista Galego. Finou en Santiago de Compostela o 2 de outubro de 2002.

## Notas
Amando Losada

**Amando Losada Díaz**, nado en Segán (O Saviñao) o 24 de decembro de 1908 e finado en Escairón o 9 de xaneiro de 1980, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Cursou o bacharelato no Instituto de Lugo e colaborou en *Alborada* e máis adiante en *Heraldo de Galicia* de Ourense. Licenciouse en Dereito en 1928, sendo un dos organizadores da Federación Universitaria de Estudiantes (FUE). Entre 1931 e 1936 exerceu a avogacía, foi oficial primeiro do concello do Saviñao, e coordinou a política e administración municipal na comarca de Terra de Lemos. Militou en Izquierda Republicana.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido a principios de agosto; foi encarcerado na prisión de Monforte o 31 de agosto de onde saíu o 14 de febreiro de 1938. Foi condenado en 1939 á pena de confinamento en Palas de Rei, onde residiu ata a súa morte.

O exercicio profesional levouno ao estudo e coñecemento das institucións do dereito galego, escribindo numerosos traballos, sobre todo na revista *Foro Gallego*, nos que analiza a compañía familiar galega, a aparcería, o dereito de labrar e posuír, as comunidades de augas e outras, destacando a súa comunicación sobre "O contrato do vitalizo", presentada no I Congreso de Dereito Galego (A Coruña, 1972). Tamén deixou un traballo inédito sobre o curso do río Miño.

Nos anos sesenta integrouse no Partido Socialista Galego. Foi vicepresidente da Comisión Mixta de Transferencias Xunta-Deputacións, membro do Consello de Cultura na provincia de Lugo e vogal da Comisión de Toponimia de Galicia.

## Obras 
* *Guía del camino francés de la provincia de Lugo*, con Eduardo Seijas Vázquez, 1966.

### Artigos 
* "Evolución demográfica de Palas de Rei" (revista *Lucus*).
* "Glosa del paisaje gallego" (*Grial*, 1955).
* Artigo en *Homaxe da Galicia Universal* (Caracas, 1955).
* "Los hospitales de peregrinos de Ulloa" (*El Correo Gallego*, 11-XI-1971).

## Premio Amando Losada 
En 2003 o Consello da Avogacía Galega instituíu o Premio Xurídico Amando Losada para premiar un traballo xurídico en lingua galega entre avogados xoves e alumnos das escolas de práctica xurídica de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía

* Ficha en Represión franquista en Lugo
Eduardo Seijas

**Eduardo Seijas Vázquez**, nado en Chantada o 23 de marzo de 1907 e finado en Palas de Rei o 22 de decembro de 1978, foi un farmacéutico, historiador e heraldista galego.

## Traxectoria 
Estudou Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu a súa profesión en Monforte de Lemos (1930-1942) e Palas de Rei (1942-1978). Desde 1940 foi inspector farmacéutico e membro do Colexio de Farmacéuticos. Organizou os mapas hidrolóxicos das provincias de Ourense, Lugo, A Coruña, Logroño, Guipúscoa, Cidade Real e Xaén. Deixou inédita a obra *Pequeña historia de un gran café*.

## Obras 
* *Contribución al catálogo de la flora de Lugo (comarca de Palas de Rey y Guntín)*, 1952.
* *Guía del camino francés de la provincia de Lugo*, con Amando Losada, 1966.
* *Clave heráldica gallega*.
* *Clave de heráldica jacobea*.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Fernández Fernández e foi pai de María del Carmen, Eduardo, Javier e Maruja Seijas Fernández.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Biografía na web do concello de Chantada
Cesáreo Saco

**Cesáreo Saco López**, nado en Ousende (O Saviñao) o 9 de decembro de 1905 e finado en Monforte de Lemos o 28 de outubro de 1994, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Ingresou canda o seu irmán Camilo no Seminario Menor de Monterroso. En 1919 pasaron ao Seminario Maior de Lugo onde fixeron catro anos de estudos eclesiásticos. Cara a 1923 deixan o Seminario e pasan a estudar o Bacharelato no Instituto de Lugo. En 1928 trasladouse a Ourense para traballar como profesor ao tempo que estudaba na Escola Normal, onde obtivo o título de mestre en 1933. Ingresou no Partido Galeguista en 1931. Aprobou as oposicións ao Maxisterio en 1934 e despois duns meses destinado en Palas de Rei, obtivo destino na escola de Ousende. Foi presidente das Mocedades Galeguistas e do PG de Monforte de Lemos.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 20 de xullo e encarcerado, xunto ao seu irmán Camilo no cárcere de Lugo. Foron xulgados por rebelión na causa 176/36 e condenados a cadea perpetua. O 20 de marzo de 1937 foron trasladados ao cárcere da Coruña onde desenvolveron un intenso labor pedagóxico entre os presos. En liberdade, dende 1940 dedicouse ao ensino privado en Monforte de Lemos. En 1944 foi detido e confinado en Bóveda por un ano e en 1946 tivo que fuxir de Monforte debido a unha nova orde de detención, pero foi apresado en Madrid, xunto con Ramón Piñeiro, e encerrado no cárcere de Alcalá de Henares, no que permaneceu ata 1948. As clases de galego que deu aos presos en 1947, no cárcere de Yeserías, son as primeiras das que se ten constancia en toda a historia da lingua. Despois da súa posta en liberdade, rematou a carreira de Dereito na Universidade de Oviedo e asentouse en Monforte como avogado.

Participou na fundación do Partido Socialista Galego (1963) e na sociedade cultural Escola Aberta (1978). Nas eleccións municipais de 1979 foi o número 2 da candidatura de Unidade Galega á alcaldía de Monforte que encabezaba Antón Arias Curto, e resultou elixido concelleiro. Recibiu o Pedrón de Ouro en 1986. Finou en Monforte de Lemos o 28 de outubro de 1994.

## Vida persoal 
Casou con Cristina Nuevo Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* «Cesáreo Saco quedou moi decepcionado na Transición». Entrevista a Fernando Saco en *La Voz de Galicia*
Mesa de Salomón

A **Mesa de Salomón** (de Salomón, rei de Israel, 978-931&nbsp;a.&nbsp;C.), mito coñecido tamén polos nomes de **Táboa de Salomón** e **Espello de Salomón**, é o motivo dunha lenda que conta que nela o rei escribiu todo o coñecemento do universo, a fórmula da creación e o nome verdadeiro de Deus: o *Shem Shemaforash*, que non pode escribirse xamais e que só debe pronunciarse para provocar o acto de crear.

Segundo a tradición cabalística, Salomón confíao a unha forma xeroglífica de alfabeto sagrado que, aínda que evita a escritura do *Nome*, contén as pegadas necesarias para a súa dedución. Este xeróglifo ten como soporte material un obxecto: a chamada *Mesa de Salomón*.
 
De acordo con esta lenda, a transcendencia da táboa está en que dará ao seu propietario o coñecemento absoluto (xa que o pronunciar o nome de Deus significa abarcar toda a súa creación), pero o día que sexa encontrada a fin do mundo estará próxima.

## Descrición 
Hai tantas descricións da Mesa como cronistas do mito:
* Segundo o *Ajbar Machmua*, unha crónica bérber do século XI, é unha mesa *cuxos bordos e pés, en número de 365, eran de esmeralda verde*.
* Al-Macin asegura que estaba *composta por unha mestura de ouro e prata con tres zanefas de perlas*.
* Segundo as ordes de Yavhé, debería estar *feita de madeira de acacia e cuberta de ouro puro, sen prata nin perlas,* aínda que na descrición que fixo Salomón só menciona que era de ouro.

Existe a teoría de que a *Mesa de Salomón* descrita polos musulmáns españois era a *Tabula Smaragdina*, atribuída a Hermes Trismegisto:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arroyo Durán, Fernando (2006): *Hispania incógnita* ("Zulema y la leyenda de la Mesa del rey Salomón", cap. XIV, páxs. 223 e ss.) Editorial Aguilar. ISBN 84-03-09733-6 https://web.archive.org/web/20100323170909/http://www.aguilar.es/upload/primeraspaginas/8403097336.pdf 
* Carmona Sánchez, José Ignacio (2011): *Toledo y la Mesa de Salomón; entre Escila y Caribdis*. Ledoria. ISBN 978-84-95690-94-4 [http://www.editorial-ledoria.com/index.php?id=107 ]
* Eslava Galán, Juan: *El enigma de la mesa de Salomón*. Editorial Osuna. ISBN 84-08-01192-8
* Rubiera Mata, María Jesús (1980): "El enigma de la mesa de Salomón". *Awraq: Estudios sobre el mundo árabe e islámico contemporáneo*, **3**, páxs. 26-31.
Teresa Pàmies

**Teresa Pàmies i Bertran**, nada en Balaguer (provincia de Lleida) en 1919 e finada en Granada o 13 de marzo de 2012, foi unha escritora catalá.

## Traxectoria 
Foi dirixente das Mocidades Socialistas Unificadas de Cataluña (1937) e unha das fundadoras da Aliança Nacional de la Dona Jove (1937-1939).

Estivo casada con Gregorio López Raimundo, Secretario Xeral do PSUC, é foi nai do tamén escritor Sergi Pàmies.

Entre as súas obras, sempre cun fondo autobiográfico, destaca *Testament a Praga* (1971), (Premio Josep Pla, 1970) en colaboración co seu pai, *Quan érem capitans* (1974), *Vai ploure tot o día* (1974), *Gent del meu exili* (1975) ou *Jardí enfonsat* (1992), entre outras.

En 2001 foi galardoada co Premio de Honra das Letras Catalás.

## Obra 
* *Testament a Praga* (1970)
* *Quan érem capitans* (1974)
* *Va ploure tot el dia* (1974) 
* *Quan èrem refugiats* (1975)
* *Si vas a París papà...* (1975)
* *Gent del meu exili* (1975)
* *Gent de la vetlla* (1975)
* *Los que se fueron* (1976)
* *Dona de pres* (1975)
* *Amor clandestí* (1976)
* *Aquell vellet senzill i pulcre* (1977)
* *Vacances aragoneses* (1979) 
* *La chivata* (1981)
* *Memòria dels morts* (1981)
* *Aventura mexicana del noi Pau Rispa* (1982)
* ''Matins d'Aran* (1982)
* *Rosalia no hi era* (1982)
* *Busqueu-me a Granada* (1984)
* *Segrest amb filipina* (1986)
* *Praga* (col. "Las ciudades". Ed. Destino) (1987) 
* *Primavera de l'àvia* (1989)
* *Jardí enfonsat* (1992)
* *Coses de la vida a ritme de bolero* (1993)
* *Nadal a Porto* (1994)
* *La filla del Gudari* (1997)
* *La vida amb cançó: cròniques radiofòniques* (1999)
* *Estem en guerra* (2005)
* *Ràdio Pirenaica'' (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da autora en Escriptors.cat.
Central Coast Mariners Football Club

**Central Coast Mariners Footbal Club** e un club fútbol de Australia, a súa sede encóntrase na Costa Central de Nova Gales do Sur en Australia. O club foi campión da liga regular en 2005 e dúas veces finalista polo campionato.

Na tempada 2012-2013 logrou o seu primeiro título ante o Western Sydney Wanderers F.C. por dous goles ha cero.

## Equipamento 
* **Uniforme titular**: Camiseta amarela e azul a raias verticais, pantalón azul, medias azuis.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta amarela, pantalón branco, medias brancas.

O fabricante dos equipamentos é Reebok, e o seu patrocinador é o portal web *The Coast*, que forma parte da delegación do medio ambiente de Nova Gales do Sur.

## Palmarés 
* **A-League**: 2012-13

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Central Coast Mariners
Rasul Gamzatov

**Rasul Gamzatovich Gamzatov**, nado en Tsada o 8 de setembro de 1923 e finado en Moscova o 3 de novembro de 2003, foi un escritor, poeta e político ávaro.

## Traxectoria 
Naceu nunha aldea no distrito de Khunzakhsky no Daguestán fillo do poeta Gamzat Tsadasa, quen foi tamén o seu primeiro mestre; os once anos escribiu o seu primeiro poema e nos anos seguintes publicou poemas en diversos xornais ávaros; despois de estudar maxisterio volveu en 1940 á escola da súa aldea, dando clases durante un certo tempo, logo realizou diferentes traballos, así foi axudante de dirección no teatro ávaro, xornalista en periódicos e na radio. En 1943 publicou a primeira recolleita de poemas. Entre 1945 e 1950 estudou no Instituto de Literatura Maxim Gorki de Moscova. En 1947 publicou o primeiro libro de poemas en ruso. Seguíronlle vinte e cinco libros máis en ávaro e ruso, lingua á que traduciu a escritores rusos, clásicos e modernos, como Alexander Pushkin, Mikhail Lérmontov, Vladimir Maiakovski e Sergei Yesenin. Os seus poemas servíronlle de inspiración de compositores como Polad Bülbüloğlu, Murad Kajlayev, Dmitry Kabalevsky, Yan Frenkel, Raimonds Pauls, Iurii Antonov e Aleksandra Pakhmutova ou foron musicados por cantantes da consideración de Anna German, Müslüm Maqomayev, Valery Leontiev, Sergei Zakharov, Sofia Rotaru, Rashid Behbudov, Vakhtang Kikabidze, Sergei Agababov, Maqomad Omarov, Galina Vishnevskaya, Joseph Kobzon, mesmo un dos seus poemas, *Os cranios* publicado orixinalmente en ávaro e traducido ao ruso en 1969 na revista *Novy Mir* converteuse nunha das cancións rusas máis populares sobre a segunda guerra mundial na versión cantada por Mark Bernes con música composta por Yan Frenkel co título de *Zhuravli*.

Rasul Gamzatov foi deputado do Soviet Supremo da República Autónoma Socialista do Daguestán, chegando a ser o seu vicepresidente, foi tamén membro do Presidium do Soviet Supremo da URSS (1962-66 e 1971) e representante do Daguestán no Congreso de Escritores da RSFR e da URSS. Durante a súa vida recibiu numerosas premios e condecoracións tanto do estado soviético como do estado ruso sucesor daquel, entre elas Premio Stalin (1952), Premio Lenin (1963), Heroe do Traballo Socialista (1974) e maila Orde de Santo André (2003). Foi ata a súa morte presidente da Unión de Escritores do Daguestán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do goberno de Dagestán dedicada a Gamzatov ,
Mesa de braseiro

A **mesa de braseiro**, é unha mesa, xeralmente circular, pero que tamén pode ser rectangular ou cadrada, provista xeralmente, na parte inferior, dunha tarima.

Trátase dunha mesa de madeira  normalmente redonda, aínda que non exclusivamente, cuberta por un pano de tea xeralmente grosa que pode chegar até o chan; na parte inferior pode levar unha tarima de madeira cun burato circular central para colocar un braseiro.

A mesa de braseiro foi un sistema de abrigo moi común, antes da popularización da calefacción central e, ás veces, como complemento desta. A familia reuníase ao seu redor, poñendo as pernas baixo as faldras da mesa para mantelas quentes. Isto producía ás veces queimaduras superficiais na pel.

Actualmente séguese comercializando, en formato redondo ou rectangular, e adoitan utilizarse braseiros eléctricos, ou mesmo se usan sen braseiro.

En Galicia, por mor da contaminación do galego polo castelán, moitas persoas adoitan designala polo seu nome curto nesta lingua, *camilla*, sendo famosa a *camilla* (ou *mesa de braseiro*) de Piñeiro polos faladoiros que alí se celebraban.

## Notas
Mesa de cabeceira

miniatura|150px|Mesa de cabeceiro cunha lámpada acesa.
Unha **mesa de cabeceiro** ou **mesa de noite** é unha pequena mesa que se coloca ao lado do cabeceiro da cama.

Adoita ter caixóns, ou caixóns e andeis, nos que se colocan obxectos persoais, facilitándolle ás persoas deitadas na cama o acceso ás mesmas.

Sobre a mesa colócase usualmente unha lámpada pequena, co obxecto de permitir unha luz adecuada para poder ler, e un espertador, entre outros obxectos.

As mesas de noite antigas tiñan usualmente, debaixo do caixón, unha pequena lacena onde se gardaba o ouriñal.

## Galería de imaxes 

File:Zámek Vlašim - postel.jpg|Cama antiga, coa súa mesa de noite.
Ficheiro:Nightstand 2184073576.jpg|Mesa de noite moderna.
File:3399 - Fiescheralp - Hotel Eggishorn.JPG|Mesa de noite na habitación dun hotel.
File:Side table drawer.jpg|Caixón dunha mesa de cabeceira.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caixoneira
Discusión

Unha **discusión** é unha conversa ou debate entre dúas ou máis persoas na que intercambian puntos de vista, suxestións e propostas sobre un tema determinado de discusión. Frecuentemente os grupos posúen ideas ou visións contrapostas sobre o tema que se discute. Para reforzar a opinión sobre o problema ás veces recórrese a elementos de axuda visuais durante a formulación dunha discusión (paneis, proxeccións de diapositivas, presentacións de power points, visionado de vídeos).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conversación
* Diálogo
* Discurso
* Disputa
* Debate
* Mesa redonda
* Panel
* Conclusión
* Grupo de discusión
* Crítica
* Conversación
* Negociación
* Argumentación
* Teoría da argumentación
Leis de Clarke

As **leis de Clarke** son tres leis que o escritor británico de ciencia ficción Arthur C. Clarke (1917-2008) formulou ao redor do avance científico, e enuncian o seguinte:

# Cando un ancián e distinguido científico afirma que algo é posible, é case seguro que está no correcto. Cando afirma que algo é imposible, moi probablemente estea equivocado.
# A única maneira de descubrir os límites do posible é aventurarse un pouco máis aló, cara ao imposible.
# Calquera tecnoloxía o suficientemente avanzada é indistinguible da maxia.

Clarke formulou a primeira destas leis no ensaio *Hazards of Prophecy: the Failure of Imagination*, que se atopa no libro *Profiles of the Future* (1962).

Nunha edición revisada dese mesmo libro (de 1973), Clarke desenvolveu a segunda lei e propuxo a terceira, coa idea de redondear o número: «Se tres leis foron suficientes para Newton, modestamente decido parar aquí», agregou.

Destas leis, a máis amplamente coñecida é a terceira.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Leis de Newton
* Leis de Asimov
Mesa de debuxo

[150px|miniatura|dereita|Mesa de debuxo moderna con [tecnígrafo.]]
 
Unha **mesa de debuxo** ou un **taboleiro de debuxo** é unha prancha de madeira ou contraplacado (tamén pode ser metálica ou de plástico) de diferentes dimensións, estritamente rectangular, onde se pode fixar unha folla de papel para facer un debuxo técnico ou artístico.

## Debuxo técnico 
150px|miniatura|dereita|Mesa de debuxo de finais do século XIX.

No marco do debuxo de planos ou de arquitectura, agora substituído polo CAD ou DAO e outras aplicacións informáticas, á mesa de debuxo podía aplicarse nos bordos un T, mediante o que se podían debuxar liñas rectas paralelas ou perpendiculares.

Comercialízanse taboeiros de debuxo de plástico, que incorporan un sistema para a fixación do papel e unhas regras para trazar liñas rectas paralelas ou perpendiculares, dedicadas a alumnos de escolas técnicas ou de afeccionados.

O nivel máis alto da mesa de debuxo é a "mesa profesional", coa a altura e a inclinación axustábeis facilmente cun contrapeso e un pedal, e que pode ser equipada cun *paralex*, unha ferramenta para debuxar, utilizada por deseñadores e arquitectos antes da chegada dos ordenadores.

Noutros dispositivos en lugar da regra paralela hai un soporte cun dispositivo chamado *tecnígrafo* que ten dúas regras en ángulo recto (montadas nunha rótula axustábel) que poden moverse por toda a mesa mantendo sempre a mesma inclinación.

## Debuxo artístico 
No debuxo artístico, a mesa de debuxo serve como soporte para:

* Técnicas secas simples (lapis, carbón, pastel etc.). Nestes casos o papel pode ser retido por parafusos ou clips de debuxo, e a placa se coloca sobre unha táboa, sobre os xeollos do artista, ou nun cabalete.
* Técnicas húmidas (acuarela, guache etc.). Nestes casos o papel ten que estar tenso, completamente fixado na súa periferia, con cinta de papel adhesivo ou grampas, para que ao secar tenda a quedar perfectamente plano, a pesar da acción da acuarela ou das tintas que o mollaron.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Regra
* Compás
* Cartabón
* Escuadro
* Transportador
* Escalímetro
* Mimeoscopio
* Mesa luminosa
* Tecnígrafo
* Proxección ortogonal

### Ligazóns externas
Rally do Cocido

[miniatura|[Luis Vilariño no XIV Rali do Cocido.]]

O **Rally do Cocido** é unha proba de rally que se celebra anualmente nos arredores de Lalín, organizada pola Escudería Lalín Deza dende 1996, e que é puntuable para o Copa de España de Rallys de Asfalto.

Dende o seu nacemento formou parte do Campionato de Galicia de Rally durante máis de 20 anos, ata que en 2018 entrou a formar parte do Campionato de España de Rallys. Tras dúas edicións, a finais de 2019 a Real Federación Española de Automobilismo anunciou a súa decisión de excluír o Rally do Cocido do calendario nacional para facer sitio ao Rally Cataluña, que foi á súa vez excluído do calendario do Campionato do Mundo. Deste xeito a proba pasou a ser de novo parte do campionato galego.

Os piloto máis laureados do Rally do Cocido son o dumbriés Manuel Senra e o cambrés Iván Ares, con cinco vitorias cada un, seguidos de Bamarti con tres.

## Palmarés 
* Referencias

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Mesa redonda de debate

: *Non confundir coa Táboa Redonda da corte do rei Artur.*

Unha **mesa redonda (de debate)** é un grupo de discusión de persoas en torno a un tema relevante, dirixida por un moderador, ante un auditorio constituído por persoas interesadas no tema. O moderador abre a sesión, concede a palabra alternativamente aos opoñentes, formula preguntas, controla o tempo de participación e pecha a sesión cunha síntese e un comentario persoal.

## Características da mesa redonda 
* Forma de discusión a modo de conversación.
* Control parcial do moderador.
* Exposición de diferentes puntos de vista, feitos e actitudes sobre un tema.
* Máxima interacción entre os integrantes da mesa.
* Útil para definir puntos de acordo e desacordo e chegar a conclusións comúns.
* Fomento das relacións humanas e da habilidade para comunicarse.

## Preparación e desenvolvemento dunha mesa redonda 
# Elixir un tema polémico.
# Ter claros os obxectivos da reunión.
# Seleccionar aos participantes co coidado de que teñan puntos de vista diverxentes sobre o tema.
# Elixir un moderador imparcial.
# Planificar previamente a reunión cos participantes, sen que haxa discusión preliminar.
# Dar un tempo (por exemplo, uns dez minutos) para unha primeira rolda.
# Establecer unha quenda onde o público exprese as súas opinións e faga preguntas aos participantes.
# Pechar a mesa cun resumo das ideas principais e a enumeración de conclusións por parte do moderador.

## Notas 
## Véxaser tamén 
### Outros artigos 
* Coloquio
* Conferencia
* Debate
* Foro
* Relatorio
Koichiro Matsuura

**Koichiro Matsuura** (松浦晃一郎), nado en Tokyo o 29 de setembro de 1937, é un diplomático xaponés. Foi Director Xeral da Unesco entre 1999 e 2009.

Matsuura estudou dereito na Universidade Imperial de Tokyo e economía no Haverford College (Estados Unidos). Desde 1961 dedicouse á diplomacia, desempeñando o seu labor en embaixadas e representacións do Xapón en Ghana, Francia, Estados Unidos e Hong Kong, así como no ministerio xaponés de asuntos exteriores. Entre 1992 e 1994, foi ministro para asuntos estranxeiros e entre 1994 e 1999 foi embaixador extraordinario e plenipotenciario do Xapón en Francia. Entre 1998 e 1999 foi presidente do Comité Mundial de Patrimonio da UNESCO.
René Maheu

**René Maheu**, nado en Saint-Gaudens, Alta Garona, o 28 de marzo de 1905 e finado en 1975, foi un profesor de filosofía francés, Director Xeral da Unesco entre 1961 e 1974. Foi agregado cultural en Londres entre 1936 e 1939. Logo de exercer a docencia en Marrocos entre 1940 e 1942, pasou a ocupar un posto de xestión na axencia de prensa francesa para África en Alxer.

En 1946 ingresou na UNESCO como xefe da división de "Libre Fluxo de Información". En 1949 Jaime Torres Bodet nomeouno director da súa oficina executiva. En 1954 foi nomeado Director Xeral asistente e representante da Unesco na sede central da ONU de 1955 a 1958. En 1959 é nomeado Subdirector Xeral e en 1961 pasa a ser Director Xeral, cargo que ocupou durante dous mandatos ata 1974.
Vittorino Veronese

**Vittorino Veronese** (1910-1986) foi un avogado italiano, director Xeral da Unesco entre 1958 e 1961.

Cun doutoramento en lei e como avogado antifascista, tomou interese en problemas sociais e educativos e na cooperación internacional. Despois do derrubamento de Benito Mussolini, ascendeu na banca e conseguiu o posto de Secretario Xeral, e posteriormente o de Presidente do Instituto Católico para a Actividade Social e de *Azione Cattolica* (1944-1952).

Membro da mesa executiva da Unesco entre 1952 e 1956 e presidente da mesa de 1956 a 1958, foi nomeado Director Xeral en 1958 pero dimitido por razóns de saúde en 1961. Morreu en 1986.
Luther Evans

miniatura|150px|Luther H. Evans
**Luther Harris Evans**, nado o 23 de outubro de 1902 e finado o 23 de decembro de 1981, foi bibliotecario do Congreso dos Estados Unidos e Director Xeral da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (Unesco).

Nado en Sayersville, Texas, estudou na Universidade de Texas e recibiu un doutoramento pola Universidade Stanford en ciencias políticas. En 1935 empezou a traballar para o goberno dos Estados Unidos, primeiro como bibliotecario do *Historical Records Survey* e en 1939 pasou á Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos, onde chegou a ser bibliotecario en 1945.

En 1953 dimitiu do cargo de bibliotecario para converterse en Director Xeral da Unesco. Anteriormente fora conselleiro da delegación dos Estados Unidos na Unesco. Un dos maiores logros do seu mandato foi a elaboración da Convención Universal sobre Copyright. Evans deixou a Unesco en 1958. Morreu en San Antonio, Texas, en 1981.
Mesa de operacións

miniatura|250px|Doente deitado e anestesiado na mesa de operacións. 
Unha **mesa de operacións** é unha mesa metálica, fácil de esterilizar e articulábel, que se usa en cirurxía para colocar o paciente no acto operatorio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cirurxía
* Instrumental cirúrxico
Akira Yoshizawa

[miniatura|Figura realizada coa técnica de [pregado húmido inventada por Yoshizawa.]]
, nado en Tochigi, o 14 de marzo de 1911, finado o 14 de marzo de 2005 en Toquio. Foi un notábel mestre do origami xaponés. Recoñéceselle ter elevado o origami dende a artesanía ou o pasatempo á condición artística, sendo polo tanto un dos "pais do origami". De acordo a unha estimación propia de 1989, creara máis de 50&nbsp;000 modelos, dos cales só uns poucos centos de deseños foron publicados nos seus dezaoito libros. Segundo a tradición máis pura do origami, para os seus deseños nunca empregou tesoiras, pegamento ou adornos adicionais ás figuras.

Ó longo da súa carreira, Yoshizawa levou a cabo labores de embaixador cultural internacional do Xapón. En 1983, o emperador xaponés Hirohito outorgoulle a Orde do Sol Nacente, unha das maiores honras que pode recibir un cidadán xaponés.

O 14 de marzo de 2012, Akira Yoshizawa foi homenaxeado por Google cun doodle conmemorativo do 101º aniversario do seu nacemento.

## Notas
Logo de Google

miniatura|251px|Logotipo de Google, lanzado o 1 de setembro de 2015.

O **logo de Google** é un deseño creativo que forma parte da imaxe corporativa da empresa Google. Para celebrar eventos especiais, Google troca o logo tradicional por un alusivo ó evento, o que recibe o nome de **doodle**.

## Historia do logo 
Nos comezos de Google, Sergey Brin, fundador de Google xunto con Larry Page, crearon unha versión do logotipo coa axuda do programa de retoque fotográfico GIMP. O signo de exclamación colocado ó final do logotipo lembra ó de Yahoo!.

## Google Doodle 
O primeiro Google Doodle que apareceu na páxina principal do motor de busca foi Burning Man o 30 de agosto de 1998. Os logotipos posteriores de Google foron deseñados polo deseñador gráfico Dennis Hwang, quen foi contratado por Larry Page e Sergey Brin para deseñar un logotipo que representase o Día da Bastilla.

Algúns logotipos de Google deseñáronse para conmemorar os nacementos e mortes de persoas famosas, como Isaac Albéniz, John Lennon, Andy Warhol, Albert Einstein, Leonardo da Vinci, Rabindranath Tagore, Louis Braille, Percival Lowell, Nikola Tesla, Enrique Granados, Béla Bartók, René Magritte, Michael Jackson, Freddie Mercury, Akira Kurosawa, H. G. Wells, Charlie Chaplin...

O 24 de febreiro de 2015, o Doodle Google estivo adicado a Rosalía de Castro, que conmemoraba o 178 aniversario do seu nacemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Dirección onde se recollen tódolos doodles
A-League 2011-12

A **tempada 2011-12 da A-League** é a sétima edición realizada da máxima categoría do fútbol de Australia e de Nova Zelandia. Inicia o 8 de outubro de 2011 e terminará en abril de 2012. O equipo North Queensland Fury pechou as súas operacións a solicitude da Federación de Fútbol de Australia debido ós inconvenientes financeiros do club.

## Equipos 
### Equipos por estados 

Ficheiro:Map of Australia and New Zealand.png

## Táboa de posicións 
* *Actualizada o 26 de marzo de 2012.*

|}

## Fase final 
### Primeira rolda 
### Segunda rolda 
### Final preliminar 
### Final 
## Máximos goleadores 

## Notas
Mesa de instrumental

miniatura|350px|Mesa de instrumental nun quirófano. Ano 2007.

A **mesa de instrumental** é un dos elementos mobiliarios que se encontra dentro da sala de operacións ou **quirófano**. Xeralmente é de aceiro inoxidábel, de superficie lisa, e posúa catro patas, cada unha delas rematada en pequenas rodiñas para poder desprazala facilmente.

A elección do tipo de mesa e a posición que esta teña dentro da sala depende do tipo de intervención a realizar.

Na maioría das intervencións sitúase á dereita da mesa de operacións, xa que dese mesmo lado estará o cirurxián e, por conseguinte, o instrumentista.

A situación da mesa con respecto ao instrumentista é moi importante, xa que non debe impedirlle a este unha visión do campo operatorio, porque non podería seguir o desenvolvemento da intervención, prever os tempos e, por ende, non anticiparse aos requirimentos do equipo, o que ralentizaría a operación.

Despois de que o instrumentista verifica que a sala está amoblada adecuadamente e que todo funciona, ponse o cubrebocas e o gorro, realiza o lavado cirúrxico e volve cara ao quirófano para vestirse.

Despois de vestir a mesa de instrumental, o instrumentista procede a ir colocando sobre ela os distintos instrumentos cirúrxicos de acordo cos tempos que se irán manexando durante a intervención.

Durante a intervención o instrumentista debe ser moi coidadoso co manexo do soro ou calquera outro líquido sobre a mesa, porque se se molla, pérdese a esterilidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cirurxía
* Instrumental cirúrxico

### Ligazóns externas 
* Mesa de instrumental cirúrxico  Consultada o 14/3/2012.
* Instrumentación en cirurxía menor  Consultada o 14/3/2012.
Tangled

***Tangled*** é un filme estadounidense de animación dos estudios Disney, dirixido por Nathan Greno e Byron Howard e estreado no 2010. O filme é a 50ª animación do estudio, e é levemente baseado no conto de fadas alemán *Rapunzel*, dos Irmáns Grimm. Estreouse en Galiza en 2010 en castelán co título *Enredados* (*Entrelaçados* en Portugal).

## Sinopse 
Flynn Rider, o máis buscado e encantador bandido do reino, agóchase nunha misteriosa torre e alí atópase con Rapunzel, unha fermosa e espelida rapaza cun cabelo dourado de 21 metros de longo, que vive encerrada alí dende fai anos. A partir do intre en que se coñecen vivirán emocionantes aventuras en compaña dun cabalo policía, un camaleón sobreprotector e un grupo de matóns.

## Produción 
*Tangled* estivo en produción durante seis anos, custando máis de 260 millóns de dólares.. Orixinalmente anunciouse en abril de 2007 que Dean Wellins ía codirixir o filme xunto con Glen Keane. pero o 9 de outubro de 2008 anunciouse que ían ser substituídos por Byron Howard e Nathan Greno, que xa colaboraran no filme de 2008 *Bolt*. Keane permaneceu como un produtor executivo e supervisor da animación, mentres Wellins quedaba fóra da produción.

## Personaxes 
* Mandy Moore como Rapunzel
* Zachary Levi como Eugene "Flynn Rider" Fitzherbert
* Donna Murphy como Gothel
* Brad Garrett como Hook-Hand Thug
* Ron Perlman como Os irmáns Stabbington
* Jeffrey Tambor como Big Nose Thug
* Richard Kiel como Vladamir
* M. C. Gainey como Capitán da garda
* Paul F. Tompkins como Short Thug
* Tom Kenny como Garda
* Tim Brooke-Taylor como Home Vello
* Maurice Dean Wint como Paulo
* Frank Welker como Pascal e Maximus
* Delaney Rose Stein como Rapunzel de nena

## Galardóns e nomeamentos 
* 2010: Oscars: 1 Nomeamento: Mellor canción.
* 2010: Premios Annie: 2 nomeamentos, incluíndo Mellor filme de animación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
The Jungle Book 2

***The Jungle Book 2*** é un filme de animación dos estudios Disney, dirixido por Steve Trenbirth e estreado no 2003. Segunda parte do filme de 1967 *The Jungle Book*. Non foi aínda dobrado a galego (*O libro da selva 2*).

## Sinopse 
Mowgli vive agora na aldea cos homes, pero bota de menos ó seu benquerido compañeiro Baloo, que tamén o estraña a el. Mais Baloo non é o único que desexa ver de novo a Mowgli. O malvado tigre Shre Khan tamén agarda a súa vinganza. Un día Baloo decide facerlle unha visita a Mowgli. Atrapado pola ledicia que supón ver de novo ó vello Baloo, Mowgli regresa á selva.

## Personaxes 
* Haley Joel Osment como Mowgli
* John Goodman como Baloo
* Bob Joles como Bagheera
* Mae Whitman como Shanti 
* Tony Jay como Shere Khan
* Jim Cummings como Kaa
* Jim Cummings como Coronel Hathi
* Jimmy Bennett como Hathi. Jr
* Jim Cummings, Jeff Bennett, Baron Davis e Jess Harnell como Buzzie, Flaps, Dizzie e Ziggy
* Jim Cummings como Flunkey
* Phil Collins como Lucky
* Connor Funk como Ranjan
* John Rhys-Davies como Pai de Ranjan
* Devika Parikh/Veena Bidasha como Messua

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Behind Enemy Lines

***Behind Enemy Lines*** é un filme estadounidense dirixido por John Moore que se estreou no 2001.

## Sinopse 
Suponse que a guerra dos Balcáns rematou, pero tras ser tiroteado durante unha misión de recoñecemento en Bosnia, o piloto americano Chris Burnett (Owen Wilson) terá que loitar por sobrevivir e fuxir das tropas serbias. Co tempo na súa contra, o xefe de Burnett (Gene Hackman) prepara unha arriscada misión de rescate para salvalo.

## Personaxes 
* Owen Wilson como Tenente Chris Burnett
* Gene Hackman como Almirante Leslie McMahon Reigart
* Joaquim de Almeida como Almirante Juan Miguel Piquet
* David Keith como Tom O'Malley
* Olek Krupa como Xeneral Miroslav Lokar
* Vladimir Mashkov como Sasha
* Gabriel Macht como Tenente Jeremy Stackhouse
* Charles Malik Whitfield como Capitán Rodway
* Marko Igonda como Coronel Viktor Bazda
* Eyal Podell como Kennedy
* Geoffrey Pierson como Almirante Donnelly
* Aernout Van Lynden como El mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Río da Gouxa

O **río da Gouxa**, tamén coñecido como **río da Mera**, é un afluente pola esquerda do río Deza que transcorre por varias parroquias do concello pontevedrés de Silleda, na comarca do Deza.

## Percorrido
Nace nos montes da parroquia de Siador e no seu camiño cara ao Deza discorre (ademais de por Siador) polas parroquias de Silleda e Ponte, onde se atopa co Deza. No seu percorrido atópanse diversos muíños, como no lugar da Mera en Silleda ou no lugar de Rosende en Ponte.

De gran beleza son as fervenzas que atopamos ao pasar o lugar de Rosende, varias preto dos vellos muíños e outras río abaixo próximas á súa desembocadura no Deza. Actualmente, contan cun dificultoso acceso a pé e agardan o seu debido acondicionamento. Ademais, no lugar da Mera acondicionouse un paseo fluvial en ambas beiras do río.

Pasado o lugar de Rosende e os muíños, atópase a chamada "central de Pereiro", a antiga central hidroeléctrica que satisfacía de corrente eléctrica ao núcleo de Silleda, construída arredor de 1920 por Perfecto Pereiro Castro. Máis tarde, esta fábrica de luz pasaría a mans dunha compañía eléctrica privada de Silleda.

## Nomes
Esta corrente de auga recibe diferentes nomes ao seu paso polas parroquias antes citadas. O topónimo "da Gouxa" débese a que atravesa o lugar da Gouxa na parroquia de Siador. En Silleda é coñecido como "río da Mera", por atravesar este lugar, e por último, en Ponte coñécese como "río de Rosende" ou "regueiro de Rosende", entre outros nomes. Existe outra denominación, "río Oisa", pero resulta errónea.

## Notas
## Véxase tamén
Fragachá, San Pedro de Eume, As Pontes de García Rodríguez

**Fragachá** é un lugar da parroquia de San Pedro de Eume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo o IGE en 2014 tiña sete habitantes (tres homes e catro mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro de Eume 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez