open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Yawar Mallku

***Yawar Mallku*** (en quechua: "Sangue de cóndor") é un filme boliviano de 1969 dirixido e coescrito por Jorge Sanjinés. Conta a historia dunha comunidade indíxena de Bolivia que recibe atención médica da axencia estadounidense *Cuerpo del Progreso* (do estilo do Corpo de Paz) que está secretamente esterilizando as mulleres locais. A historia, que está baseada en feitos reais sufridos pola comunidade do director, provocou unha indignación no público que conduciu a unha investigación gobernamental sobre as accións do Corpo de Paz en Bolivia, que rematou coa expulsión da axencia do país.

## Sinopse 
Unha comunidade indíxena de Bolivia recibe atención médica da axencia estadounidense "Cuerpo del Progreso", mais non sospeitan que a mesma axencia está esterilizando as mulleres da comunidade co fin de que non se reproduzan os indíxenas. Cando a verdade se revela, os bolivianos atacan ós estranxeiros, pero os atacantes son capturados e fusilados polas autoridades. Sixto Mallku, o irmán do protagonista Ignacio Mallku é ferido. Ignacio busca desesperadamente atención médica para o seu irmán, pero por mor da falta de cartos para un coidado axeitado, este morre.

## Personaxes 
* Marcelino Yanahuaya como Ignacio Mallku
* Benedicta Mendoza como Paulina
* Vicente Verneros Salinas como Sixto Mallku

## Impacto 
*Yawar Mallku* está considerada como unha obra que provocou a expulsión do Corpo de Paz de Bolivia nun acto de antiimperialismo e nacionalismo cultural dos indíxenas.

Despois da estrea de *Yawar Mallku*, Sanjinés aprendeu que moitos labregos tiñan críticas pola dificultade de entender o filme por mor da narración con flashback, xa que a súa maneira de facer cinema estaba moi influída polo cine europeo, e tamén pola falta de atención a denunciar as causas dos pobos indíxenas. Tivo isto en conta para facer o seu seguinte filme, titulado *El coraje del pueblo*, en 1971.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Penny Vincenzi

**Penelope Vincenzi**, nada en Bournemouth co nome de **Penelope Hannaford** o 10 de abril de 1939 e finada o 25 de febreiro de 2018, foi unha escritora inglesa.

## Traxectoria
Foi a filla única de Stanley George Hannaford (finado en 1985) e Mary Blanche Hannaford, nada Hawkey (finada 1987) de New Milton, Hampshire. De nena a familia mudouse a Devon, e foi educada no Notting Hill and Ealing High School. Como xornalista de moda traballou para publicacións como o *Daily Mirror* e *Vogue*.

## Vida persoal
Con 19 anos coñeceu Paul Robert Vincenzi, empresario publicitario, fillo do doutor Julius Vincenzi, de Earls Colne, Essex. Casaron o 27 de maio de 1960, e tiveron catro fillas. O seu home finou por mor dun tumor cerebral en 2009.

## Obra
**Old Sins* (1989)
**Wicked Pleasures* (1992) 
**An Outrageous Affair* (1993)
**Another Woman* (1994)
**Forbidden Places* (1995)
**The Dilemma* (1996)
**Windfall* (1997)
**Almost a Crime* (1999)
**No Angel* (2000)
**Something Dangerous* (2001)
**Into Temptation* (2002)
**Sheer Abandon* (2005)
**An Absolute Scandal* (2007)
**The Best of Times* (2009)
**The Decision* (2011)
**A Perfect Heritage* (2014)
**A Question of Trust* (2017)

## Notass
Aeroporto internacional Don Mueang

O **aeroporto internacional Don Mueang** , tamén coñecido como **aeroporto internacional de Bangkok**, é un dos dous aeroportos internacionais que serven a área metropolitana de Bangkok, sendo o outro o de Suvarnabhumi.

É un dos aeroportos internacionais máis antigos do mundo e o máis vello operativo en Asia. Foi inaugurado oficialmente como unha base da Real Forza Aérea de Tailandia o 27 de marzo de 1914, aínda que xa viña sendo usado anteriormente. Os voos comerciais comezaron no ano 1924. O primeiro voo comercial foi unha chegada de KLM Royal Dutch Airlines. O aeroporto Don Mueang pechou e foi substituído polo novo aeroporto de Suvarnabhumi no ano 2006, antes de ser reaberto o 24 de marzo de 2007 despois de que se lle realizasen melloras. Dende a apertura do novo aeroporto converteuse nun centro de conexións rexional con moitas aeroliñas de baixo custo operando nel. No ano 2015 converteuse no aeroporto do mundo con máis aeroliñas deste tipo.

Don Mueang foi un importante centro de conexións de Asia e o centro de conexións de Thai Airways International antes do seu peche. Chegou a ser o segundo aeroporto máis concorrido do continente e o 14º do mundo en volume de pasaxeiros. A día de hoxe é o principal centro de conexións para Nok Air, Thai AirAsia, Thai Lion Air e Orient Thai Airlines.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
María del Pilar Maspons i Labrós

**María del Pilar Maspons i Labrós**, nada en Barcelona o 4 de decembro de 1841 e finada o 31 de xaneiro de 1907, foi unha escritora da Renaixença catalá, que usou o pseudónimo de **María de Bell-Iloc**.

## Traxectoria
Irmá de Francesc de Sales Maspons i Labrós e cuñada de Francesc Pelagi Briz, colaborou en prosa e verso en publicacións como *Lo Gai Saber, La Renaixença, La Veu del Montserrat, Calendari Català ou La Llumanera de Nova York*.

A súa obra está marcada polas tendencias da Renaixença, por un Romanticismo de carácter medieval, patriótico e tradicionalista. Deuse a coñecer como poeta, e foi unha das primeiras mulleres folcloristas, facendo traballo de campo para recompilar e transcribir lendas e narracións etnográficas que despois recreou e editou. É a autora da primeira novela da literatura catalá contemporánea, *Vigatans i botiflers*, publicada por fascículos entre 1878-1879 e ambientada durante a Guerra de Sucesión Española.

## Obra 
* *Salabrugas, poesías catalanas* (1874)
* *Narracions y llegendas* (1875)
* *Vigatans y botiflers, novela histórica* (1878)
* *Llegendas catalanas* (1881)
* *Costums i tradicions del Vallès* (1882)
* *Elisabeth de Mur* (1924)

## Premios 
* Primeiro accésit ao xasmín de prata en Lleida en 1869
* Premio dos Xogos Florais de Barcelona en 1875 por *Narracions i llegendes.*
* Premio dos Xogos Florais de Barcelona en 1880 por *Montseny*
* Premio dos Xogos Florais de Granollers en 1882 por *Costums i tradicions del* Vallès.

## Notas
Wonderful Days

***Wonderful Days*** (en ) é un filme surcoreano de 2003 de animación e ciencia ficción escrito e dirixido por Kim Moon-saeng. É un filme postapocalíptico ambientado no ano 2142, ano no que a contaminación ambiental levou ó colapso da civilización humana. Creouse coa técnica de imaxe xerada por ordenador fotorrealista, comparable á de filmes como *Final Fantasy: The Spirits Within*, que salienta por empregar modelos altamente detallados dos fondos sobre os que se animaron as personaxes.

O filme foi estreado en numerosos países occidentais como os Estados Unidos de América e o Reino Unido baixo o título de *Sky Blue*. Estas versións foron lixeiramente editadas, co recorte de dous minutos en comparanza coa versión orixinal. Países como Francia e Finlandia mantiveron o título orixinal (que é unha transliteración hangul da frase inglesa “Wonderful Days”).

## Personaxes 
* Ji Hoon Choi como Shua
* Yeong Seon Eun como Jay
* In Seong O como Cade
* Se Chang Maeng como Shua de neno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Matelas

Como topónimo **Matelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Matelas**, lugar da parroquia de Marcelle, no concello de Monforte de Lemos;
***Matelas**, lugar da parroquia de Santalla de Toiriz, no concello de Pantón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Matelos**, lugar da parroquia de Guillar, no concello de Outeiro de Rei.
Mariana Pineda

**Mariana de Pineda y Muñoz**, nada en Granada o 1 de setembro de 1804 e finada na mesma cidade o 26 de maio de 1831 foi unha heroína liberal española.

## Traxectoria 
Pineda casou moi nova con Manuel Peralta Valte, oficial do exército liberal, mais enviuvou en 1822 con dous fillos. Trala morte do seu home, involucrouse moito nas causas liberais. En 1828 axudou á fuxida da prisión do capitán Fernando Álvarez de Sotomayor, coñecido liberal condenado a morte por tomar parte na insurrección do xeneral Rafael del Riego e curmán de Pineda.

Nun rexistro na súa casa en 1831 descubriuse unha bandeira co lema "Igualdade, Liberdade e Lei" e foi arrestada e acusada de conspiración. Tras un intento de fuxida fracasado foi detida no convento de Santa María Exipcíaca de Granada. Durante o proceso, o xuíz tratou que traizoase os seus cómplices a cambio de indulxencia, pero rexeitouno. Foi executada publicamente no garrote o 26 de maio.

## Legado 
En 1925 o dramaturgo Federico García Lorca baseou a súa obra *Mariana Pineda* na súa historia, converténdoa en lenda. Entre 1965 e 1969 o compositor francés Louis Saguer (1907–1991) compuxo unha ópera sobre o caso. Foi estreada en Marsella en 1970 e recibiu o Grand Opera Prize de Mónaco ese mesmo ano.

O dramaturgo granadino José Martín Recuerda escribiu "Las arrecogías del Beaterio de Santa María Egipciaca" baseada na prisión de Mariana Pineda.

Unha sala da sede do Parlamento Europeo en Estrasburgo leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* «Mariana Pineda simboliza ya la libertad en toda la UE», *Diario de León* (10 de outubro de 2006). 
* Documentos RNE - «Mariana Pineda, la fuerza del silencio» (son) 
* *Mariana Pineda: Romance popular en tres estampas*, guión da obra teatral. 
* «Mariana de Pineda». Rodrigo, Antonina. *Los Andaluces*. Número 30. 
* *Proceso a Mariana Pineda* (1984), serie de Televisión Española.
Willi Heeks

**Willi Heeks**, nado en Moorlage o 13 de febreiro de 1922 e finado en Bocholt o 13 de agosto de 1996, foi un piloto de carreiras alemán. Participou en dous Grandes Premios do Campionato do Mundo, debutando o 3 de agosto de 1952. Non logrou puntos de campionato.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
Massimo Natili

**Massimo Natili** nado en Ronciglione o 28 de xullo de 1935 e finado en Viterbo o 19 de setembro de 2017 foi un piloto de carreiras italiano. Participou en dous Grandes Premios do Fórmula 1, debutando o 15 de xullo de 1961. Non logrou puntos de campionato.

## Traxectoria 
Natili comezou na Fórmula Un coa Scuderia Centro Sud en  cunha retirada do Gran Premio de Siracusa, seguido dun fracaso na cualificación no Gran Premio de Nápoles. Retirouse na primeira volta do Gran Premio do Reino Unido de 1961 a causa dun fallo da caixa de cambios e cualificou para o Gran Premio de Italia de 1961 pero non comezou.

En 1962, Natili estivo involucrado nun grave accidente nunha carreira de Fórmula Júnior no Autodromo Nazionale Monza e foi rescatado por un espectador anónimo. no Gran Premio de Roma de 1964 tras retirarse do evento do ano anterior e posteriormente competiu na Fórmula 3 italiana.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén
A Matanza

O topónimo galego **A Matanza** pode referirse a:

***A Matanza**, lugar da parroquia de Furco, no concello de Carballedo;
***A Matanza**, lugar da parroquia de Iria Flavia, no concello de Padrón;
***A Matanza**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos, no concello de Paradela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mata do porco**
Renato Pirocchi

**Renato Pirocchi** nado en Notaresco o 26 de marzo de 1933 e finado en Chieti o 29 de xullo de 2002,foi un piloto de carreiras italiano.

## Traxectoria
Participou nun Gran Premio de Fórmula Un, o Gran Premio de Italia de 1961, o 10 de setembro de 1961. Clasificou na posición 29 (de 33) e rematou 12º, cinco voltas detrás, sen lograr puntos de campionato.

Logo dun exitoso período na Fórmula Júnior a principios dos anos 60, Pirocchi participou en varias carreiras fora do campionato na Fórmula Un durante a tempada de , pero moitas veces non puido clasificarse. Terminou 12º en Siracusa, Sicilia e compartiu unha unidade para o 11° lugar en Zeltweg con Lorenzo Bandini, pero rematou moitas voltas por detrás en ambas ocasións.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
Castro de Orra

O **Castro de Orra** e un castro de cumio fotificado situado en Fene..

Ten forma irregular, asemellando rectangular. Cun eixe maior orientado L-O duns 100 metros e de N-S de 70 metros. O cumio do castro está achairado, ocupado por unha vivenda.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Matsutake

é o nome común dun fungo micorriza que crece en Asia, Europa e América do Norte. É apreciado polos xaponeses polo seu recendo aromático a especias.

## Hábitat e distribución 
Os *matsutake* crecen baixo as árbores e aliméntanse das follas caídas e outros materiais que residen no piso forestal. Tamén crea unha relación simbiótica coas raíces de varias especies de árbores.

Estes cogomelos medran comunmente na China, o Xapón, Corea, Finlandia, Suecia, entre outros. No Xapón crece comunmente cerca de árbores de piñeiro vermello xaponés. No Pacífico Noroeste norteamericano atópase en bosques de coníferas sobre unha ou máis das seguintes especies: abeto de Douglas, abeto nobre, abeto vermello, *Pinus lambertiana*, *Pinus ponderosa* e *Pinus contorta*. En California encóntrase tamén en frondosas, incluíndo o tanoak e o érbedo.

En 1999, N. Bergius e E. Danell describiron que o *Tricholoma nauseosum* sueco e o *matsutake* xaponés era a mesma especie. Con este descubrimento aumentaron as vendas do fungo desde Europa do Norte ao Xapón.

## Custo e dispoñibilidade 
[miniatura|left|*[Gui|Songi gui* (송이구이), *matsutake* á grella, prato coreano.]]
Os *matsutake* son difíciles de plantar polo que o seu custo é moi elevado. A produción doméstica no Xapón reduciuse na última metade do século XX pola presenza dun nemátodo de piñeiro *Bursaphelenchus xylophilus*. A colleita anual de *matsutake* no Xapón era a primeiros do século XXI menor ás mil toneladas e é reforzada con importacións de Corea, China, o Pacífico Noroeste norteamericano (Norte de California, Oregón, Washington e Columbia Británica) e Europa do Norte (Finlandia e Suecia). O prezo no mercado xaponés depende bastante da calidade, da dispoñibilidade e da orixe. O *matsutake* xaponés ao comezo da temporada, que é o máximo, pode aumentar a $2.000 o quilogramo. Pola contra, o *matsutake* importado pode roldar nos $90 o quilogramo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Himematsutake
### Ligazóns externas 
* Pacific Rim Mushrooms - Matsutake Gohan
* Winema National Forest matsutake-information
* Hsiao-Ching Chou Fantastic Forage: Wild matsutake mushrooms  *Seattle Post-Intelligencer* (2004.)
* Robert Sasata *Tricholoma matsutake* Healing-mushrooms.net
* Pictures from Japanese matsutake-forests (en sueco)
Castro de Belelle

O **Castro de Belelle** é un castro de chaira fortificado situado en Fene.

Está situado nunha pequena elevación na chaira, aproveitando as formas do terreo. Ten forma rectangular ao sur e triangular ao norte. Mide uns 70 metros de N-S e 50 metros de L-O. Ten unha soa liña defensiva completa, duns 5 metros de alto nalgúns tramos. A croa é unha carballeira, segundo se pode ver na cartografía da Xunta.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Apunta, dispara e corre

***Apunta, dispara e corre*** (en ) é un filme estadounidense de 1986 dirixido por Peter Hyams. Escrito por Gary Devore e Jimmy Huston, e está protagonizado por Gregory Hines, Billy Crystal, xunto con Steven Bauer, Jimmy Smits e Dan Hedaya nos papeis secundarios. Hines e Crystal interpretan a dous oficiais de policía de Chicago que, ó ver de preto a morte deciden retirarse e abrir un bar en Key West, Florida, mais deben facer un último arresto antes de facer realidade os seus plans. O filme foi producido e distribuído por Metro-Goldwyn-Mayer.

## Personaxes 
* Gregory Hines como Ray Hughes
* Billy Crystal como Danny Costanzo
* Steven Bauer como Det. Frank Sigliano
* Darlanne Fluegel como Anna Costanzo
* Joe Pantoliano como Snake
* Dan Hedaya como Capitán Logan
* Jonathan Gries como Det. Tony Montoya
* Tracy Reed como Maryann
* Jimmy Smits como Julio Gonzales

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Aquí rouban todos

***Aquí rouban todos*** (en ) é un filme francés dirixido por Gérard Oury. Está protagonizado por Tsilla Chelton, Christian Clavier e Catherine Jacob.

Estreouse en galego o 11 de xuño de 2001 a través da TVG.

## Personaxes 
* Tsilla Chelton como Mémé Zézette
* Christian Clavier como Urbain Donnadieu
* Catherine Jacob como Fleurette
* Philippe Khorsand como Jacques
* Marine Delterme como Laurence
* Pascal Greggory como Jean-Louis Auger
* Bernard Haller como Le comte Muller
* Jacky Nercessian como Le représentant

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Arabesco (filme)

***Arabesco*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Stanley Donen. Está protagonizado por Gregory Peck e Sophia Loren. Foi escrito por Julian Mitchell, Stanley Price e Peter Stone, e baséase en *The Cypher*, unha novela de 1961 escrita por Alex Gordon.

Estreouse en galego o 21 de setembro de 1987 a través da TVG.

## Personaxes 
* Gregory Peck como Prof. David Pollock
* Sophia Loren como Yasmin Azir
* Alan Badel como Nejim Beshraavi
* Kieron Moore como Yussef Kasim
* Carl Duering como Primeiro Ministro Hassan Jena
* John Merivale como Maj. Sylvester Pennington Sloane
* Duncan Lamont como Kyle Webster
* George Coulouris como Ragheeb
* Ernest Clark como Beauchamp
* Harold Kasket como Mohammed Lufti
* Gordon Griffin como Fanshaw

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Aeroporto de Timișoara-Traian Vuia

O **aeroporto internacional de Timișoara-Traian Vuia**  é un aeroporto que serve a Timișoara, Romanía. Está situado na rexión histórica de Banat e foi bautizado na honra de Traian Vuia, un pioneiro da aviación romanés nativo do condado de Timiș. É o terceiro aeroporto máis concorrido do país en termos de tráfico aéreo, é o principal centro de conexións por aire do oeste de Romanía e da eurorrexión Danubio-Criș-Mureș-Tisa. O aeroporto serve como base para Wizz Air e Ryanair, e está considerado un aeroporto de apoio para os de Bucarest (OTP), Budapest (BUD) e Belgrado (BEG). Dende o ano 2017 Timișoara é o único aeroporto de Romanía certificado pola Axencia Europea de Seguridade Aérea.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Betty Friedan

**Betty Friedan**, nada co nome de **Betty Naomi Goldstein** en Peoria (Illinois) o 4 de febreiro de 1921 e finada en Washington DC o 4 de febreiro de 2006, foi unha escritora estadounidense, coñecida por ser a autora de *The Feminine Mystique*, obra de referencia do movemento feminista e unha destacada activista na loita pola igualdade de xéneros.

## Traxectoria
Nada nunha familia de orixe xudía, viviu en Nova York e, máis tarde, trasladouse a Santa Mónica (California). Licenciouse *summa cum laude* no Smith College, en 1942. Estudou psicoloxía na Universidade de California, Berkeley, e traballou como redactora para *Federated Press* (1943-1946) e para a *EU News* (1946-1952), ambos os dous relacionadas co mundo sindical. En Nova York, coñeceu Carl Friedan, produtor e executivo dunha axencia de publicidade co que casou en 1947. O matrimonio tivo tres fillos e en 1969 divorciáronse.

### *The Feminine Mystique* 
En 1952, cando estaba esperando o seu segundo fillo, Betty foi despedida do seu posto de traballo. Dedicouse a partir de entón a coidar da familia, mentres facía algúns traballos como xornalista *freelance*. Grazas a un encargo do Smith College, fixo un cuestionario ás súas antigas compañeiras de estudo e descubriu que compartía coa maioría das mulleres a insatisfacción pola vida que levaba. Fixo un artigo sobre o tema que ningún medio quixo publicar e, a continuación, decidiu facer un libro. Fixo máis enquisas, consultou especialistas e demorou cinco anos en escribir o libro. *The Feminine Mystique* foi publicado en 1963. Analizaba o papel das mulleres de clase media convertidas en amas de casa sen recursos propios. Defendía que a mística feminina é unha forma de enganar as mulleres e que as mulleres deben buscar os seus propios obxectivos, independentemente dos maridos e fillos, sen se sentir culpábeis. O libro foi galardoado co premio Pulitzer no ano 1964 e tornouse nun best-séller e un referente para o movemento feminista.

### Activismo 
En 1966 fundou a National Organization for Women (NOW), unha organización onde se integraron diversos colectivos feministas. En 1969 fundou a National Association for the Repeal of Abortion Laws, máis tarde coñecida como *Naral Pro-Choice America*. Tamén participou na creación do National Women Political Caucus (NWPC), en 1971. O seu activismo foi criticado polas súas reticencias para darlles apoio as reivindicacións das minorías raciais e das lesbianas, que non foi incluído no movemento feminista ata 1978.

## Obra 
* *The Feminine Mystique* (1963).
* ''It Changed My Life: Writings on the Women's Movement* (1976).
* *The Second Stage* (2000).
* *The Fountain of Age* (1993).
* *Beyond Gender* (1997).
* *Life So Far* (2000).

## Notas 
## Véxase tamén
* Feminidade
### Ligazóns externas 
* *Web* de homenaxe a Betty Friedan na Universidade de Bradley .
* Obituarios, o *New York Times'', o 5 de febreiro de 2006.
Aeroporto de Iași

O **aeroporto internacional de Iași**  é un aeroporto situado a 8 quilómetros ao leste do cento da cidade de Iași, en Romanía. É un dos aeroportos máis antigos do país, iniciando os seus voos regulares en 1926, e é o terceiro máis concorrido en termos de tráfico de pasaxeiros. Tamén é o aeroporto máis importante da rexión histórica de Moldova.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto Netaji Subhas Chandra Bose

O **aeroporto internacional Netaji Subhas Chandra Bose**  é un aeroporto situado en Calcuta, a capital do estado indio de Bengala Occidental, serviando á súa área metropolitana. Atópase a uns 17 quilómetros do centro da cidade. Anteriormente foi coñecido como **aeroporto de Dum Dum** antes de recibir o seu nome actual na honra de Netaji Subhas Chandra Bose, un importante líder do movemento de independencia indio.

O aeroporto de Calcuta é o principal centro de conexións para o transporte aéreo da parte leste do país e un dos dous aeroportos internacionais que operan no estado de Bengala Occidental, sendo o outro o de Bagdogra. No ano fiscal 2016-2017 usaron o aeroporto 15,8 millóns de pasaxeiros, sendo o quinto máis concorrido do país en termos de pasaxe despois de Delhi, Bombai, Bangalore e Chennai. O aeroporto é un importante centro de conexións para voos cara ao nordés da India, Bangladesh, Bután, a China e o Sueste Asiático.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
A árbore do aforcado

***A árbore do aforcado*** (en ) é un filme estadounidense de 1959 dirixido por Delmer Daves. Karl Malden asumiu as funcións de director durante varios días cando Daves caeu enfermo. Está protagonizado por Gary Cooper, Maria Schell, George C. Scott e Malden e está ambientado nos campos de Montana durante a febre do ouro das décadas de 1860 e 1870.

Estreouse en galego o 30 de agosto de 2002 a través da TVG.

## Sinopse 
En 1873, o médico pistoleiro e xogador Joseph Frail chega a un campo de minería en Montana durante a febre do ouro tentando fuxir de eventos do pasado que prefire manter ocultos. O seu xeito de ser rudo e reservado causa envexa no tolo e alcohólico pregador Grubb e no oportunista Frenchy mais non lle impide que tente axudar as persoas, como algúns dos seus pacientes, o mozo ladrón Rune e a inmigrante suíza Elizabeth.

## Personaxes 
* Gary Cooper como Doc Frail
* Karl Malden como "Frenchy" Plante
* Maria Schell como Elizabeth Mahler
* George C. Scott como Grubb
* Karl Swenson como Tom Flaunce
* Ben Piazza como Rune
* Virginia Gregg como Edna Flaunce
* John Dierkes como Society Red
* King Donovan como Wonder

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Febre do ouro

Unha **febre do ouro** é un descubrimento de ouro, ás veces acompañado por outros metais preciosos e minerais de terra raros, que atraen a un bo número de mineiros que buscan a súa fortuna.  As febres do ouro máis importante tiveron lugar no século XIX en Australia, Nova Zelandia, o Brasil, o Canadá, Suráfrica e os Estados Unidos de América.

A riqueza que xurdía era distribuída amplamente polos reducidos custos das migracións e escasas barreiras para acceder á súa extracción. Malia que a minaría de ouro non foi proveitosa para a maioría de mineiros e donos de minas, algunhas persoas chegaron a xuntar grandes fortunas, e os mercadores e transportistas obtiveron grandes beneficios. O aumento resultante na subministración mundial de ouro estimulou o comercio e os investimentos mundiais. Numerosos historiadores describiron a migración, o comercio, a colonización e a historia ambiental asociada coas acometidas do ouro. As febres do ouro remóntanse até o Imperio Romano, cuxa minaría foi descrita por Diodoro Sículo e por Plinio o Vello, e probablemente sexan aínda máis antigas, remontándose ó Antigo Exipto.

miniatura|Mineiros e prospectores durante a febre do ouro de Klondike.

## Industria mineira contemporánea 
Existen entre 10 e 30 millóns de mineiros a pequena escala en todo o mundo segundo "Communities and Small-Scale Mining" (CASM). Arredor de 100 millóns de persoas dependen directa ou indirectamente da minaría a pequena escala. Só na República Democrática do Congo hai entre 800&nbsp;000 e 1,5 millóns de mineiros artesanais, en Serra Leoa entre 350&nbsp;000 e 650&nbsp;000, e entre 150&nbsp;000 e 250&nbsp;000 en Ghana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Object of History: the Gold Nugget
A árbore dos zocos

***A árbore dos zocos*** (en ) é un filme italiano de 1978 escrito e dirixido por Ermanno Olmi. Conta a historia dun grupo de labregos da rexión da Lombardía nunha *cascina* a finais do século XIX. Ten semellanzas co neorrealismo italiano, xa que se centra na vida dos pobres e algunhas partes foron interpretadas por granxeiros reais e non por actores profesionais.

Gañou catorce premios, incluída a Palma de Ouro no Festival de Cannes e o César ao mellor filme estranxeiro. O filme está falado en bergamasco, dialecto do lombardo oriental.

Estreouse en galego o 28 de agosto de 1989 a través da TVG.

## Sinopse 
Catro familias campesiñas traballan en granxas para o mesmo dono nunha existencia miserable en 1898 nos arredores de Bérgamo. Ao longo dun ano nacen nenos, plántanse colleitas, mátanse animais, casan parellas e intercámbiase historias e pregarias. Un fondo revolucionario é visto polos campesiños, mais é ignorado, cando un axitador comunista dá un discurso na feira local e cando unha parella acabada de casar visita a cidade de Milán e é testemuña do arresto de prisioneiros políticos. Cando chega a primavera, o pai dunha das familias corta unha árbore para facer zocos para que o seu fillo poida camiñar á escola, pero o propietario descóbreo e a familia é obrigada a marchar da terra.

## Personaxes 
* Luigi Ornaghi como Batistì
* Francesca Moriggi como Batistina
* Omar Brignoli como Minec
* Antonio Ferrari como Tuni
* Teresa Brescianini como Widow Runk
* Giuseppe Brignoli como Anselmo
* Carlo Rota como Peppino
* Pasqualina Brolis como Teresina
* Massimo Fratus como Pierino
* Francesca Villa como Annetta
* Maria Grazia Caroli como Bettina
* Battista Trevaini como Il Finard
* Giuseppina Langalelli como La Moglie Finarda
* Lorenzo Pedroni como Il nonno Finard
* Felice Cervi como Uslì

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
16ª edición dos Premios Mestre Mateo

[250px|miniatura|[Palacio da Ópera da Coruña.]]
A **16ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2017 e celebrouse o 3 de marzo de 2018. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Palacio da Ópera da Coruña. Os nomeados foron anunciados o 7 de febreiro de 2018.

*Dhogs* gañou trece premios, incluíndo mellor filme, mellor director, mellor guión, mellor actor, mellor actriz, mellor actor secundario e mellor actriz secundaria, converténdose no filme máis premiado da historia dos premios. Estaba nomeado a 17 premios en 14 categorías. O seguinte filme con maior número de nomeamentos foi *A estación violenta*, que non conseguiu ningún galardón.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Andrés Goteira, Mellor director, montaxe e guión.]]
[miniatura|dereita|150px|[Melania Cruz, Mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Antonio Durán "Morris", Mellor actor secundario.]]
[miniatura|dereita|150px|[María Costas, mellor actriz secundaria.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* María Bouzas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Academia Galega do Audiovisual
Campionato europeo de baloncesto de 2017

O **Campionato de Europa de Baloncesto de 2017** foi a 40ª edición do Campionato Europeo de Baloncesto da FIBA, torneo organizado por FIBA Europa. Tivo lugar en catro países diferentes (Finlandia, Israel, Romanía e Turquía). Dende esta edición, o EuroBasket dispútase cada catro anos, seguindo un sistema de clasificación semellante ó Mundial de Baloncesto.

## Sedes 

## Calendario 
### Primeira fase 
#### Grupo A 
**Sede**: Helsinqui, Finlandia

#### Grupo B 
**Sede**: Tel Aviv, Israel

#### Grupo C 
**Sede**: Cluj-Napoca, Romanía

#### Grupo D 
**Sede**: Istanbul, Turquía

### Segunda fase 
**Sede**: Istanbul, Turquía

## Estatísticas 
### Líderes individuais 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Rebotes 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Asistencias 
|}

|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Roubos 
|style="width: 33.33%;" align="left" valign="top" |

#### Minutos 
|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do FIBA European Championship 2017
Maxal

O topónimo **Maxal** pode referirse a:

;En Galiza
***Maxal**, lugar da parroquia de Bouzoa, no concello de Taboada;
***Maxal**, lugar da parroquia de Cerdeda, no concello de Taboada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Maxais**, lugar da parroquia de Coucieiro, no concello de Val do Dubra;
***O Miaxal**, lugar da parroquia de Rebordechán, no concello de Crecente.
Mazón

O topónimo **Mazón** pode referirse a:

***Mazón**, lugar da parroquia de Gueimonde, no concello da Pastoriza;
***Mazón**, lugar da parroquia de Mondego, no concello de Sada.
Ademais, como apelido pode referirse a:

***Carlos Mazón**, avogado e político español (n. 1974).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Maxín

O termo **Maxín** pode referirse a:

***Maxín Picallo** (n. 1940), escultor galego.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Maxín**, lugar da parroquia de San Martiño de Meanos, no concello de Zas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Castro de Viladonelle

O **Castro de Viladonelle** é un castro de cumio fortificado situado en Neda.

Situado nun cumio ao pé do río Belelle, con impresionantes vistas sobre a fervenza do Belelle. Ten forma ovalada, cunhas medidas de 90 por 60 metros, cunha soa liña defensiva e foxo ao leste. Ata os anos noventa do pasado século aproveitouse como canteira deteriorando as defensas e croa. Plantado de eucaliptos.

Pese ao mal estado do castro, se se vai ao lugar Da Croa, en Viladonelle, pódese chegar a inferir a forma do castro, vendo na entrada do lugar un terraplén de terra precedido por outro máis pequeno. O castro nótase por posuír sobre el, un camiño que fai unha volta completa por dentro do castro, seguindo o perímetro interior dos antigos muros e nalgún tramo directamente sobre eles. Utilizando a ferramenta de prospección "LIDAR" pódense ver perfectamente os trazados da muralla e o murete, pero por culpa da plantación de eucaliptos no interior da fortificación, non é posible discernir ningún tipo de edificación dentro, posto que o eucalipto é unha árbore cuxas raíces deforman e se chantan moi fondamente no terreo.
A arca de Noé do Oso Iogui

**A arca de Noé do Oso Iogui** (en ) é un telefilme de animación estadounidense de 1972 dirixido por Joseph Barbera e William Hanna. Producido por Hanna-Barbera, o obxectivo do filme é espertar a conciencia ecolóxica. Foi emitido o 16 de setembro de 1972 como parte do programa *The ABC Saturday Superstar Movie* e serviu como piloto de ''Yogi's Gang*.

Alén da súa mensaxe medioambientalista, o filme marcou un fito na historia de Hanna-Barbera: unha gran cantidade das personaxes do estudio foron reunidas nunha única historia por vez primeira. Isto marcou o ton de futuros especiais e series, como *Laff-A-Lympics* e *Yogi's First Christmas''.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Errementari

***Errementari*** é un filme vasco de 2017 dirixido por Paul Urkijo. Foi rodado en lingua éuscara e baséase no conto popular de "Patxi Errementaria", un ferreiro que foi quen de enganar ó mesmo demo. Estreouse no Festival de Cinema de Sitges o 12 de outubro de 2017.

## Personaxes 
* Kandido Uranga como Patxi
* Eneko Sagardoy como Sartael
* Uma Bracaglia como Usue
* Ramon Agirre como Alfredo
* Gorka Aginagalde como Tenientea
* Josean Bengoetxea como Santi
* José Ramón Argoitia como Mateo
* Iñigo de la Iglesia como Miguel
* Gotzon Sanchez como Faustino
* Aitor Urcelai como Benito
* Itziar Ituño como Ana
* Maite Bastos como Blanca
* Zigor Bilbao como Nestor
* Jon Ander Alonso como Lucas
* Naia García como Cristina
* Haizea García como Claudia
* Unax González como Asier

## Produción 
Os diálogos do filme están na variedade desaparecida do éuscaro alavés do século XIX. O obxectivo era respectar a tradición do conto orixinal e contou co asesoramento de diversos lingüistas que traballaron para recuperar o xeito de falar da época.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Juan de García y Montenegro

**Juan de García y Montenegro** nado en Lugo en 1716 e finado en La Seu d'Urgell en 1783, foi un bispo católico español e copríncipe de Andorra xunto a Lois XVI de Francia.

## Notas
Juan Manuel Pardo Gayoso

**Juan Manuel Pardo Gayoso**, ás veces visto como **José Manuel**,

Pardo, que chegou ao rango de coronel no exército, participou como avogado axudante da defensa do tenente coronel golpista Antonio Tejero.

Faleceu o 8 de setembro de 1995 no pazo de Mirapeixe, na parroquia de Santa Mariña (Outeiro de Rei).

## Recoñecementos 
*Gran Cruz da Orde do Mérito Civil (1963)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Tornike Shengelia

**Tornike Shengelia**, nado en Tbilisi o 5 de outubro de 1991, é un xogador profesional de baloncesto xeorxiano que xoga no Virtus Bologna da Lega Basket Serie A. Con 2,06 metros de altura, pode xogar nas posicións de ala e ala-pivote.

## Traxectoria 
Shengelia foi elixido na 54ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Philadelphia 76ers, e na mesma noite do Draft foi traspasado ós Brooklyn Nets. O 24 de xullo de 2012, Shengelia asinou cos Nets. Durante as súas tempadas coma rookie e sophomore, foi asignado en varias ocasións ós Springfield Armor da NBA D-League.

O 21 de xaneiro de 2014, Shengelia foi traspasado ós Chicago Bulls a cambio de Marquis Teague. O 14 de abril de 2014, foi cortado polos Bulls.

O 21 de xuño de 2014, Shengelia asinou un contrato de tres anos co Baskonia da Liga ACB. O 7 de xuño de 2017, asinou unha extensión de contrato por outros tres anos co Baskonia.

O 9 de xullo de 2020, fíxose oficial a súa fichaxe polo PBC CSKA Moscova da VTB United League por tres anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Daniel García Carrillo

**Daniel García Carrillo**, coñecido como **Dani García**, nado en Zumarraga o 24 de maio de 1990, é un futbolista vasco. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é a Eibar.

## Palmarés 
;Eibar
* **Segunda División (1):** 2013/14.

;Athletic Club
* **Copa do Rei (1):** 2023/24.
* **Supercopa de España (1):** 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en sdeibar.com
Urraca Henriques

**Urraca Henriques** nada en Guimarães no ano 1095 e finada en Nogueirosa, Pontedeume en 1173, foi unha nobre galega filla dos primeiros condes do condado portucalense, Henrique de Borgoña e Tareixa de León e irmá do primeiro rei de Portugal, Afonso I.

## Traxectoria 
Casou con Vermudo Pérez de Traba, magnate galego, membro da casa de Traba —a máis poderosa da Galicia altomedieval— fillo de Pedro Froilaz de Traba, conde de Traba e de Urraca Fróilaz e irmán do amante da súa nai, en 1122. 

En 1148, o seu esposo encargoulle ao abade do mosteiro de San Xusto de Toxos Outos a construción dun convento en Nogueirosa, preto de Pontedeume. Este lugar formaba parte do dote que lle dera á infanta Urraca o 25 de xullo de 1122. Máis tarde, en 1150, Urraca dooulle ao abade e ao mosteiro varios bens coa condición de que ela e catro damas da súa familia fosen admitidas como relixiosas no convento de Santa María de Nogueirosa.

Preto de 1160, Vermudo ingresou como monxe no mosterio de Santa María de Sobrado, que fora fundado polos seus antepasados, onde morreu en 1168 aos 80 anos.

Urraca retirouse tamén probablemente o mesmo ano que o seu esposo ao mosteiro de Nogueirosa onde morreu en 1173 e foi enterrada na igrexa do seu convento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
O Souto, Doso, Narón

**O Souto** é un lugar da parroquia de Doso no concello de Narón na provincia da Coruña.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Doso
### Parroquias de Narón
Catacumbas de París

miniatura|250x250px|Cripta dentro das catacumbas.
As **Catacumbas de París** (en francés, *Les Catacombes*) é un dos cemiterios máis famosos de París, capital de Francia. Componse dunha rede de túneles e cuartos subterráneos localizados no que, durante a era romana, foron minas de pedra calcaria. As minas foron convertidas nun cemiterio común a finais do século XVIII. No presente, consérvase como un osario que acolle máis de seis millóns de esqueletos humanos, a maior concentración deste tipo en Europa.

A súa visita oficial comprende as minas do décimo cuarto distrito de París. Pero esta parte aberta ó público representa só o 0,5 % das "*canteiras subterráneas de París*" (en francés, les *carrières souterraines de Paris*) que se atopan no quinto, sexto, duodécimo, décimo terceiro,  décimo quinto e décimo sexto distrito. A visita destas carreiras é prohibida por unha orde ministerial do 2 de novembro de 1955, aínda que esta práctica ilegal é aínda corrente

## Historia 
miniatura|Esqueletos nas catacumbas de París.
O uso destas desgastadas minas, para a almacenaxe de ósos humanos, foi estabelecido en 1786 por Charles-Axel Guillaumot, Inspector Xeral de Canteiras; todo iso debido principalmente ó exceso de restos humanos que enchían os cemiterios da cidade; ó mesmo tempo, o distrito de *Ácheslles* sufría de doenzas por mor da contaminación polo manexo inapropiado destes cadáveres, especialmente no cimetière des Saints-Innocents (Cemiterio dos Santos Inocentes).
miniatura|Anaco da "Rue da Voie Verche" parcialmente alagada.
Restos provenientes do cemiterio *Saint Nicolas des Champs* foron os primeiros en ser trasladados. Cadáveres das mortes causadas por desordes en *Place de Grève*, o *Hôtel de Brienne* e *Rue Meslée*, foron postos nas catacumbas o 28 e 29 de agosto de 1788.
miniatura|O museo dedicado á historia das carreiras.
Arredor de 15 meses foron precisos para trasladar millóns de ósos provenientes de multitude de cemiterios, o cal levábase a cabo durante as noites, cruzando a cidade en carretas, finalizando na década de 1870, acumulando os restos de aproximadamente 6 millóns de parisienses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sopa de cebola

A ** sopa de cebola ** (en ) é un caldo no que o ingrediente principal é acebola (aínda que normalmente leva unha base de pan). É unha sopa moi coñecida orixinaria de Francia. Hoxe é unha das sopas  máis populares, e aínda se pode atopar en forma de sopa instantánea en case calquera supermercado no mundo occidental.

## Consumo 
Para a elaboración do prato é preciso cortar algunhas cebolas en forma de brunoise ou xuliana e, a continuación, fritir en manteiga (compoñente da versión chamada "francesa") ou calquera outro aceite vexetal. Todo isto cócese máis tarde en auga e fariña (é un tipo de Roux). Sérvese polo xeral quente nun tipo de recipiente coa cebola flotando sobre algúns anacos de pan branco.

## Historia 
Aparece por primeira vez esta "versión francesa" de sopa de cebola co nome de "''Soupe d'oignons aux Halles''" no século XVIII no Halles de París (o antigo mercado). Era considerado no pasado (Revolución Francesa) como un prato humilde, feito con ingredientes sinxelos, ás veces identificado con períodos de abstinencia.

## Notas
Crêpe

Unha **crêpe** é un tipo de masa moi delgada, normalmente feita de fariña de trigo (*farine de froment*). Malia que as crêpes están a miúdo asociadas coa Bretaña, unha rexión no noroeste de Francia, o seu consumo é xeneralizado en Francia, Bélxica, o Canadá, e moitas partes de Europa, norte de África, e América do Sur. As crêpes sérvense cunha gran variedade de recheos, dende o máis sinxelo con só azucre até.

## Historia 
As crêpes son orixinarias da rexión da Bretaña, no oeste de Francia, onde se chaman *krampouezh*. No presente é un prato consumido a diario en todo o país, especialmente no *Chandeleur* ou Día da Candeloria, como parte da tradición local (adoitan servirse acompañados de sidra). Nesta rexión francesa distínguense dous pratos semellantes: as *crêpes* elaboradas con trigo duro xeralmente reservadas ós doces e as galettes elaboradas con trigo mouro, en xeral reservadas a recheos salgados. Este tipo de trigo escuro foi traído a Europa dende a China e o seu paso por Europa Oriental deu orixe a unha comida semellante, os blinis.

En Europa Central, chámanse *palačinka* (República Checa, Serbia, Croacia), *palatschinken* (Austria), *palachinca* (Bulgaria) ou *palacsinta* (Hungría), termos todos derivados do latín *placenta*. Segundo os estudos realizados, a orixe deste prato atópase na época do Imperio Romano, e as nacións que xurdiron nas súas antigas provincias eventualmente continuaron preparándoo a través dos séculos. Na maioría das rexións alemás é *pfannkuchen* e en neerlandés *pannenkoeken* (que provén de unir as verbas ‘tixola’ e ‘torta’).

En Galicia e Asturias son, tradicionalmente, típicas do entroido. En Galicia chámanse filloas, e en Asturias fayuelos ou frixuelos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filloa
Gran Sinagoga de París

A **Gran Sinagoga de París** (en francés: *Grande synagogue de Paris*) xeralmente coñecida como "sinagoga da Vitoria" ou "Gran Sinagoga da Vitoria" está situada no 44, Rue de la Victoire, no distrito 9 da cidade de París, capital de Francia.

O arquitecto que a deseñou foi Alfred-Philibert Aldrophe (1834-1895) quen tamén construíu a sinagoga de Versalles e a de Enghien-les-Bains. A súa construción comezou en 1867 e a sinagoga foi inaugurada en 1874. Abriuse ao público en 1874, construída no estilo clásico, pero adornada con motivos bizantinos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xudeus
* Sinagoga
* Tora

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ao cruzar o límite

***Ao cruzar o límite*** (en ) é un filme estadounidense de 1996 dirixido por Michael Apted. Está baseada na novela homónima de Michael Palmer publicada en 1991, e conta unha historia sobre a ética e os sacrificios médicos.

Estreouse en galego o 17 de marzo de 2009 a través da TVG.

## Personaxes 
*Hugh Grant como Dr. Guy Luthan
*Gene Hackman como Dr. Lawrence Myrick
*Sarah Jessica Parker como Jodie Trammel
*David Morse como Axente do FBI Frank Hare
*Bill Nunn como Det. Bob Burke
*John Toles-Bey como Bobby
*Paul Guilfoyle como Dr. Jeffrey Manko
*Debra Monk como Dr. Judith Gruszynski
*Shaun Austin-Olsen como Claude Minkins
*André De Shields como Teddy Dolson
*J. K. Simmons como Dr. Mingus
*Peter Appel como Det. Stone
*Diana Zimmer como Helen
*Nancy Beatty como Ruth Myrick
*Gerry Becker como Dr. Gene Spitelli
*Gene Ruffini como Izzy
*Bill MacDonald como Det. Stone's Partner
*Simon Reynolds como Simon

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Ópera de París

[miniatura|A sala do [Ópera Garnier|Palais Garnier, París.]]

A **Ópera de París** (en ) é a principal compañía de ópera da cidade de París. Foi fundada en 1669 por Lois XIV de Francia como ''Académie d'Opéra*, e pouco despois foi posta baixo o liderado de Jean-Baptiste Lully e oficialmente renomeada como *Académie Royale de Musique'', mais continuou a ser coñecida sinxelamente como a Ópera. O ballet clásico tal e como o coñecemos no presente xurdiu na Ópera de París como Ballet de l'Opéra National de Paris e mantívose como unha parte integral e moi importante da compañía. No presente é chamada **Opéra National de Paris**, e produce principalmente óperas na moderna Ópera da Bastilla que abriu en 1989, e ballets algunhas óperas clásicas no Palais Garnier que abriu en 1875. Obras de pequena escala e contemporáneas son representadas na Ópera da Bastilla.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Astier, Régine (1998a). "Académie Royale de Danse" in Cohen 1998, vol. 1, pp.&nbsp;3–5.
* Astier, Régine (1998b). "Beauchamps, Pierre" in Cohen 1998, vol. 1, pp.&nbsp;396–397.
* Charlton, David, editor (2003). *The Cambridge Companion to Grand Opera*. Cambridge, UK: Cambridge University Press. .
* Christout, Marie-Françoise (1998). "Paris Opera Ballet" in Cohen 1998, vol. 5, pp.&nbsp;86–100.
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Premio Xoán Manuel Pintos

O **Premio Xoán Manuel Pintos** ao compromiso coa lingua é un premio convocado desde o ano 2005 polo Concello de Pontevedra e a Rede Amiga da Lingua para recoñecer o labor de impulso do uso da lingua galega e asemade manter viva a memoria do xurista e escritor Xoán Manuel Pintos, que foi figura central do Rexurdimento.

## Premiadas/os
[miniatura|[Xoán Manuel Pintos dá nome ao premio.]]

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Premio Xoán Manuel Pintos , na páxina web do Concello de Pontevedra.
Arde Mississippi

***Arde Mississippi*** (en ) é un filme estadounidense de 1988 dirixido por Alan Parker. O guión foi escrito por Chris Gerolmo e está vagamente baseado na investigación do FBI sobre o caso de asasinato de Chaney, Goodman e Schwerner, ocorrido en 1964 en Mississippi. Está protagonizado por Gene Hackman e Willem Dafoe que interpretan dous axentes do FBI que investigan a desaparición de tres activistas dos dereitos civís no condado ficticio de Jessup, Mississippi. A investigación atópase coa hostilidade e a reacción dos residentes da vila, da policía local e do Ku Klux Klan (KKK).

Foi emitido na TVG o 29 de maio de 2000.

## Personaxes 
* Gene Hackman como Axente Rupert Anderson
* Willem Dafoe como Axente Alan Ward
* Frances McDormand como Mrs. Pell
* Brad Dourif como Sheriff Clinton Pell
* R. Lee Ermey como Alcalde Tilman
* Gailard Sartain como Sheriff Ray Stuckey
* Stephen Tobolowsky como Clayton Townley
* Michael Rooker como Frank Bailey
* Pruitt Taylor Vince como Lester Cowens
* Badja Djola como Axente Monk
* Kevin Dunn como Axente Bird
* Frankie Faison como Eulogist
* Geoffrey Nauffts como Goatee
* Rick Zieff como pasaxeiro
* Christopher White como pasaxeiro negro
* Park Overall como Connie
* Darius McCrary como Aaron Williams
* Robert F. Colesberry como Cámara
* Frederick Zollo como Xornalista
* Tobin Bell como Axente Stokes
* Bob Glaudini como Axente Nash

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo