open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Let's Stay Friends

'''''Let's Stay Friends'''* é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Les Savy Fav, publicado o 18 de setembro de 2007 a través do selo Frenchkiss Records. O disco quedou no quinto lugar da lista da revista *NME* dos mellores álbums de 2007, no 16 da lista da *Rolling Stone*, e no 44 da lista de *Pitchfork*.

A canción "Raging in the Plague Age" aparece no videoxogo *Grand Theft Auto IV''.

## Listaxe de cancións 
## Notas
The Soft Pack

**The Soft Pack** foi unha banda estadounidense de indie rock formada en San Diego no ano 2007. Tras publicar dous álbums de estudio, *The Soft Pack* (2010) e *Strapped* (2012) o grupo disolveuse en 2014.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace da banda
The Difference Between Me and You Is That I'm Not on Fire

'''''The Difference Between Me and You Is That I'm Not on Fire''''' é o terceiro e derradeiro álbum de estudio da banda galesa de indie rock Mclusky, publicado o 5 de abril de 2004 a través do selo Too Pure. Anteriormente publicáranse dous sinxelos para promover o traballo, "That Man Will Not Hang" e "She Will Only Bring You Happiness".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Too Pure

**Too Pure** foi un selo discográfico intependente inglés baseado en Londres e fundado en 1991 por Richard Roberts e Paul Cox. A etiqueta gañou fama tras o lanzamento do álbum de estrea de PJ Harvey, *Dry*, en 1992, e posteriormente conseguiu máis éxitos a finais dos 90 e principios dos 2000 con traballos de artistas de indie rock como Mclusky e Electrelane. 

Too Pure pasou a ser parte do Beggars Group, que mercou a meirande parte do selo, e en 2008 os seus principais artistas foron transferidos a 4AD, tamén parte do grupo. A discográfica continuou funcionando como un servizo de subscrición mensual chamado Too Pure Singles Club que finalmente sería pechado en 2017 tras 120 lanzamentos.

## Artistas 
* Billy Mahonie
* Bows
* Electrelane
* Fear of Men
* Friendship
* Future of the Left
* Hefner
* Jack
* Kaputt 
* Laika
* Long Fin Killie
* Mclusky

* Monade
* Moonshake
* Motormark
* Mouse on Mars
* Murry the Hump
* Peggy Sue
* PJ Harvey
* Pram
* Rothko
* Scout Niblett
* Scala

* Seefeel
* Seely
* Shooting at Unarmed Men
* Stereolab
* Suncarriage
* Th' Faith Healers
* The Keys
* The Rogers Sisters
* Tigercub
* Tracy and the Plastics
* Voodoo Queens
|}

## Notas
Cool It Down

***Cool It Down*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Yeah Yeah Yeahs, publicado o  a través do selo Secretly Canadian. Trátase do primeiro álbum do grupo dende o *Mosquito* de 2013 e é o seu primeiro lanzamento con Secretly Canadian. O sinxelo principal "Spitting Off the Edge of the World", que conta con Perfume Genius, foi editado o 1 de xuño de 2022. A banda comezou unha xira mundial para promover o traballo en xuño de 2022.

*Cool It Down* foi aclamado pola crítica musical e nomeado ao premio Grammy ao Mellor álbum de música alternativa.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Peter Kierkegaard

**Peter Christian Kierkegaard**, nado o 6 de xullo do 1805 e finado o 24 de febreiro do 1888, foi un pensador, político e teólogo dinamarqués, bispo da Diocese de Aalborg entre 1857 e 1875. Un dos seus irmáns máis novos foi o filósofo Søren Kierkegaard.

## Biografía 
### Primeiros anos 
Naceu en Aalborg, ao norte de Dinamarca. No ano 1822 graduouse pola Universidade de Copenhague, e no 1826 converteuse en *Candidatus theologiæ* (cand. theol.). No 1829 defendeu a súa disertación na Universidade de Gotinga. Posteriormente, faría unha viaxe de estudos polas cidades de Bonn, Utrecht, Lovaina e París. Tras o seu retorno a Dinamarca, traballou como profesor de linguas clásicas no Borgerdydskolen de Copenhague.
### Carreira eclesiástica 
No 1833, foi nomeado párroco en Vejerslev-Blidstrup, no municipio de Mørso. A partir do 1842, foi párroco de Pedersborg e Kindertofte, en Sorø. No 1856, acadou o rango de bispo da Diocese de Aalborg.

Como teólogo da Igrexa de Dinamarca, criticou os traballos do seu irmán en numerosas ocasións, en especial durante os sínodos de Roskilde en 1849 e 1855. Porén, pronunciou un panexírico durante o enterramento deste na Igrexa da Nosa Señora de Copenhague.

En decembro do 1849, foi elixido membro do Landsting, o parlamento dinamarqués. Entre o 4 de setembro de 1867 e o 6 de marzo de 1868 serviu como *Kultus Minister* do país, baixo a presidencia de Krag-Juel-Vind-Frijs.

### Pasamento 
Peter Christian Kierkegaard faleceu en Aalborg no 1888, e foi soterrado no cemiterio xeral da cidade. Tiña 82 anos.

## Vida persoal 
No ano 1836, casou con Elise Marie Boisen (1806-1837), quen morreu ao ano seguinte. Volveu casar no 1841, con Sophie Henriette Glahn (1809-1881), coa que tería un fillo, Pascal Poul Egede Kierkegaard (1842-1915).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lyby, T.C. (2016). Peter Christian Kierkegaard: A Man with a Difficult Family Heritage. En Stewart, J. (ed.), *Kierkegaard and His Danish Contemporaries - Theology*. Routledge.
Pierīga

**Pierīga**,  é unha das seis rexións estatísticas de Letonia. Non exerce funcións de goberno, soamente funcións estatísticas e de recollida pública de datos. É a rexión central que circunda a capital do país, Riga, ten unha superficie de 10.134 km², e en 2018, tiña unha poboación de 370,504 habitantes e unha densidade de poboación de 36.5 habitantes/km².  

Foi creada como unha marca () medieval o 15 de marzo de 1226, cando o legado pontificio Guillerme de Módena deseña a solución da Terra Mariana para resolver os conflitos derivados da Cruzada de Livonia na zona. Ata o 1606 era coñecida como a Recalada de Riga, cando foi incorporada á Livonia Sueca pasou a coñecerse como a Reserva de Riga. A entidade sufriu diversas variacións de distritos interna, como a adquisición de Cēsis, cidade de gran tamaño que co tempo volveu a Vidzeme. Coa chegada da independencia de Letonia en 1990 os distritos de Pierīga foron reasignados como parroquias. No ano 2003 nacen as rexións estatísticas de Letonia e en abril de 2004 a forma final da rexión estatística de Pierīga. Os seus distritos mudan ata o ano 2009 seguindo as diversas reformas do territorio aprobadas pola Saeima. Finalmente os concellos incluídos na rexión son os de Adazi, Babite, Carnikava, Garkalne, Inčukalns, Krimulda, Kekava, Mālpils, Mārupe, Olaine, Ropaži, Salaspils, Saulkrasti, Sēja, Sigulda e Stopiņi. 

## Galería 
miniatura|Praia de Saulkrasti

## Notas
### Outros artigos
Ivan Conti

**Ivan Miguel Conti Maranhão**, nado en Rio de Janeiro o 16 de agosto de 1946 e finado na súa cidade natal o 17 de abril de 2023, máis coñecido como "Mamão", foi un músico destacado da escena jazz-funk brasileira. Batería, percusionista e vocalista do trío Azymuth, grupo de "samba doido" formado en 1973. Os membros orixinais da banda foron o tamén finado José Roberto Bertrami (teclados), Alex Malheiros (baixo, guitarras) e Ivan Conti (batería, percusión).

## Traxectoria 
Conti comezou co grupo *Os Dissonantes*, a principios dos sesenta.  Posteriormente formou parte do grupo de rock *The Youngsters*, a finais dos sesenta. Como músico de estudo, participou na gravación da banda sonora do filme “O Fabuloso Fittipaldi”, de Marcos Valle. Coñeceu ao teclista Roberto Bertrami e ao baixista Alex Malheiros, cos que formaría o trío Azymuth, que debutou en 1975 cun traballo homónimo. Unha das contribución do batería ao estilo fusión de Azymuth foi a de levar as batidas do ritmo brasileiro á estrutura harmónica jazzística.  Rexistrou colaboracións con outros músicos como Chico Buarque, Vinícius de Moraes, Toquinho, Edu Lobo, Roberto Carlos, Erasmo Carlos, Jorge Benjor, The Ipanemas, Elis Regina, Milton Nascimento, Os Cariocas, Stanley Jordan, Gal Costa, Clara Nunes ou Maria Bethânia. Incluso formou parte de diversas orquestras como a de Paul Mauriat, a Banda Veneno de Erlon Chaves, a Orquestra da Rádio Nacional do Rio de Janeiro, a Orquestra da TV Tupi ou a Orquestra do Maestro Gaia. Foi produtor de proxectos do Grupo Batuque, Wilson das Neves e Jürgen Sifelder.

Grabou varios discos co seu nome destacando “Pulsar” de 1999. En 2008, Conti e o músico de hip hop Madlib lanzaron un álbum como «Jackson-Conti» titulado “Sujinho”.

## Notas
## Véxase tamén
LAR Legido

### Bibliografía
* . *Azymuth - Biography*. Publicado em Allmusic. Páxina visitada o 10 de decembro de 2023.
Repousacabezas (mobiliario)

[miniatura|Repousacabezas exipcio ([-1500|1500-500 a.C.)|250x250px]]Un **repousacabezas**, usado dende a Idade Antiga, é un moble no que se repousa a cabeza ao estar deitado na cama ou sobre o chan.

## Historia 
En certas partes do Oriente Medio, como o Antigo Exipto, a poboación local utilizaba repousacabezas de madeira, en lugar de almofadas, para durmir debido á calor do clima. Porfirio escribiu que este tipo de repousacabezas estaba practicamente limitado aos sacerdotes. As clases máis adiñeiradas usaban alabastro e decorábanas con xeroglíficos. Noutros casos utilizaban preferentemente madeira de tamargueira ou sicómoro e as máis económicas de pedra, cerámica ou vime de folla de palmeira. Tanto no enxoval funerario Tutankamón como no da raíña Hetepheres I, nai de *Jufu* (Queops), atopáronse camas con repousacabezas.

## Galería 

Ficheiro:Zulu headrest (British Museum).jpg|ligazón=|Repousacabezas zulú. Museo Británico.
Ficheiro:Wooden headrest 1 REM.JPG|ligazón=|Repousacabezas de madeira de dúas patas.
Ficheiro:Headrest-Female Caryatid Figure.jpg|ligazón=|Repousacabezas adornado.
Ficheiro:Brooklyn Museum 22.372 Double Headrest or Pillow.jpg|ligazón=|Dobre repousacabezas. Museo de Brooklyn.
Ficheiro:QueenHetepheres Bed-FuneraryFurniture MuseumOfFineArtsBoston.png|ligazón=|Cama da raíña Hetepheres. Museo de Boston.

## Notas
Guillermo Guaiquil

**Nelson Guillermo Guaiquil Ruiz**, nado en Ancud, Chile o 13 de xaneiro de 2003, é un futbolista profesional chileno. Xoga de defensa e o seu equipo actual é Huachipato da Primeira División de Chile.

## Traxectoria 
### Comezos 
Orixinario de Chiloé, especificamente de Ancud, formouse como futbolista en Huachipato, onde sería parte da pensión do club e tería destacadas actuacións nos inferiores do mesmo. O seu desenvolvemento formativo valeulle o posto de capitán da categoría Sub 20, a cal se coroou campioa do Campionato de Proxección do ano 2022, clasificando para a Copa Libertadores Sub 20 2023.

### Huachipato 
As súas destacadas actuacións nas inferiores e na Copa Libertadores Sub 20, farían que fose considerado no primeiro equipo, onde como lateral dereito debía pelexar o posto con xogadores como Joaquín Gutiérrez e o seu irmán Maximiliano Gutiérrez, onde a pesar da difícil competencia, logrou debutar profesionalmente ante Teniente Merino en partido válido pola Copa Chile 2023. O 12 de agosto do mesmo ano, xogou o seu primeiro partido pola Primeira División, sendo titular na vitoria de Huachipato ante Unión Española.

## Notas
Isagoge

***Isagoge*** (grego: Εἰσαγωγή, *Eisagōgḗ*), ou ***Introdución*** (ás Categorías de Aristóteles), foi o manual de lóxica máis común durante case toda a Idade Media. O seu autor, Porfirio de Tiro, escribiuno en Sicilia entre os anos 268 e 270, segundo comentaristas antigos como Amonio, Elías e David. A obra contén a célebre clasificación dos xéneros e especies dende a substancia até os individuos, coñecida como árbore de Porfirio. Tamén introduce o problema dos universais.

## Edicións 
[miniatura|[Manuscrito árabe da *Isagoge*]]
A tradución latina máis antiga, agora perdida, foi elaborada por Marius Victorinus no século IV. A obra converteuse no manual de lóxica fundamental do mundo islámico, influenciando a evolución da *kalam* (teoloxía), da *falsafa* (filosofía), da gramática e da *sharia* (dereito). O método de definición por *diairesis*, ou diferenciación, xa era coñecido e practicado por Aristóteles.

## A árbore de Porfirio 
[alt=Arbor scientiae de Ramon Llull, que emprega a estrutura da arbor porphyriana|miniatura|*Arbor scientiae* de [Ramon Llull, que emprega a estrutura da *arbor porphyriana*]]
Nos textos medievais, a importantísima *arbor porphyriana* ou árbore de Porfirio ilustra a súa clasificación lóxica da substancia. Aínda a día de hoxe, a taxonomía emprega conceptos deste sistema para clasificar os organismos vivos, como se pode apreciar na cladística.

## O problema dos universais 
A pesar de non afondar no problema, a súa formulación do mesmo é unha das seccións máis influentes da súa obra, xa que as cuestións que formula constitúen a base do debate medieval arredor da cuestión dos universais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barnes, J. (2006). ''Porphyry's Introduction*. Oxford University Press. 
* Gilson, É. (2014). *La filosofía en la Edad Media*. Gredos. 

### Ligazóns externas 
* *'' (Internet Archive)
David (erudito bizantino)

**David** (en ) foi un erudito bizantino que floreceu arredor do século VI. Destacou como comentador das obras de Aristóteles e Porfirio.

## Traxectoria 
É posible que nacese en Tesalia, no centro da península grega. Adoita confundirse co filósofo armenio do mesmo nome, David o Invencible. Foi discípulo de Olimpiodoro o Novo en Alexandría a finais do século VI. O seu nome suxire que era xudeu ou cristián.

## Obra 
Atribúenselle tres comentarios de lóxica, así coma unha introdución (*prolegomena*) á filosofía:

* *Definicións e divisións da filosofía*
* Comentario á *Isagoge* de Porfirio
* Comentario ás *Categorías* de Aristóteles
* Comentario aos *Primeiros analíticos* de Aristóteles

Atribuíuselle erradamente outro comentario á *Isagoge*, que antes se adscribía, tamén de maneira equivocada, a Elías. Na actualidade, o autro deste texto é coñecido como Pseudo-Elias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barnes, J. (ed. 2006). ''Porphyry's Introduction.* Oxford University Press
* Huby, P.M. e Sharples, R.W. (1995). *Theophrastus of Eresus: Sources for His Life, Writings, Thought and Influence*. Brill
* Sedley, D.N. (ed. 2003). *The Cambridge Companion to Greek and Roman Philosophy*. Cambridge University Press
* Sorabji, R. (ed. 1990). *Aristotle Transformed: The Ancient Commentators and Their Influence*. Bloomsbury Academic
* Wildberg, C. (2018). David. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*.

### Ligazóns externas 
* David (*The Stanford Encyclopedia of Philosophy'')
Célula decidual

As **células deciduais** son as células que forman parte da decidua do endometrio uterino, formada na fase secretora ou luteínica do ciclo menstrual e pouco antes e durante a implantación do embrión. Antes de que o ovocito fecundado chegue ao útero, a mucosa do corpo do útero sofre importantes cambios e transfórmase no que se chama a decidua. O grosor e vascularidade da mucosa aumentan moito; as súas glándulas alónganse e ábrense na súa superficie libre por orificios con forma de funil, mentres que as súas porcións máis profundas son tortuosas e dilatadas en espazos irregulares. O tecido interglandular aumenta en cantidade e está ateigado de células grandes redondas, ovais ou poligonais denominadas células deciduais. O seu agrandamento é debido á acumulación de glicóxeno e lípidos no citoplasma o que permite que estas células proporcionen unha rica fonte de nutrición para o desenvolvemento do embrión. As células deciduais pénsase que controlan a invasión do endometrio por células trofoblásticas.

Experimentalmente, as células estromáticas endometriais humanas poden ser decidualizadas en cultivo usando análogos do AMP cíclico (AMPc) e proxesterona. As células cambian a un fenotipo decidualizado e mostran regulación á alza de marcadores comúns da decidualización, como a prolactina e o IGFBP1.

## Notas 
''Este artigo incorpora texto en dominio público da páxina 59 da 20ª edición de "Gray's Anatomy" (1918).''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  - "Female Reproductive System: placenta, decidual cells"
Gabriel de la Puerta y Ródenas

**Gabriel de la Puerta y Ródenas y Magaña,** nado en Mondéjar (Guadalaxara) o 16 de marzo de 1839 e finado en Madrid o 2 de xuño de 1908, foi un químico, farmacéutico, académico, profesor e político español.

## Traxectoria 
Naceu o 16 de marzo ou 18 de maio de 1839 na localidade de Mondéjar en Guadalaxara. tamén ingresou en 1881 na Real Academia de Ciencias Exactas, e da de Farmacia, da que foi presidente. na lexislatura de 1881-1882 e na de 1886, e senador pola Real Academia de Medicina en 1901 e 1902.​

En 1903, participou como vicepresidente na creación da Sociedade Española de Física e Química, que recibiu en 1928, o título de "Real" por Afonso XIII, e a partir do ano 1904, foi o seu presidente.​ 

Morreu en Madrid,  foi soterrado no cemiterio de Santo Xusto.

## Obra 
Esta é unha escolma das súas obras:
* *Descripción y crítica de los procedimientos de obtención del tártaro emético*, 1867. Madrid: Est. Tipográfico de T. Fortanet.
* *Tratado práctico de determinación de plantas indígenas y cultivadas en España de uso medicinal, alimenticio e industrial*, 1876. Madrid: T. Fortanet.
* *Tratado de Química Orgánica*, 2 vols., 1879. Madrid: Moya y Plaza.
* *Botánica descriptiva y determinación de las plantas indígenas y cultivadas en España*, 1891. Madrid: Imprenta de Nicolás Moya.
* *Tratado de Química Inorgánica*, 2 vols., 1896-1897. Madrid: Vda. de Hernando y Cía.,
* *Lecciones de química,* 1903*.* Madrid: Librería de Perlado, Páez y Cía.
* *Análisis del pimiento molido de Murcia*, 1904. Madrid: Gaceta.
* *Estudio químico y bacteriológico de las aguas potables*, 1905. Madrid: Gaceta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Pink Mountaintops

**Pink Mountaintops** é unha banda canadense de rock alternativo formada en Vancouver en 2003 e liderada por Stephen McBean, único membro constante. O grupo naceu como un proxecto en solitario de McBean, pero funciona como un proxecto colaborativo no que participan outros moitos músicos.

O primeiro álbum do grupo, *Pink Mountaintops*, foi lanzado en 2004 polo selo Jagjaguwar e conta con Amber Webber e Joshua Wells. Os seus temas van dende o country alternativo ata o  indie rock. O seu segundo traballo, *Axis of Evol*, apareceu en 2006.

O seu terceiro disco, Outside Love, incluíu colaboracións de membros doutras bandas, como Godspeed You! Black Emperor e Jackie O Motherfucker.

O seu derradeiro álbum ata a data, *Peacock Pools*, foi editado en 2022 polo selo ATO Records, desta vez coa axuda de músicos de bandas como Destroyer, Ty Segall, Black Mountain, Melvins ou Redd Kross.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Donovan Wolfington

**Donovan Wolfington** foi unha banda estadounidense de punk rock formada en Nova Orleáns, Luisiana, en 2011. O grupo estaba composto por Neil Berthier (voces, guitarra), Matthew Seferian (guitarra, voces), Alejandro Skalany (baixo), e Mike Saladis (batería). A banda lanzou tres álbums de estudio antes de disolverse en 2018.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
Anohni and the Johnsons

**Anohni and the Johnsons** (anteriormente coñecida como **Antony and the Johnsons**) é un colectivo musical estadounidense de chamber pop formado en Nova York en 1995. Presentando o traballo da cantautora inglesa Anohni e os seus colaboradores, a banda lanzou o seu álbum debut homónimo en 2000. O seu segundo álbum, *I Am a Bird Now* de 2005, foi certificado ouro no Reino Unido, Suecia e Suíza, e tamén fixo que a banda gañase o Mercury Prize dese ano.

Tras o lanzamento de *The Crying Light* (2009) e *Swanlights* (2010), así como do álbum ao vivo *Cut the World* (2012), o proxecto desfíxose en 2015 despois dunha serie de concertos en Australia. Anohni comezou entón unha carreira en solitario, publicando o seu álbum de estrea o seguinte ano. O proxecto foi resucitado en 2023, lanzando a banda o seu quinto álbum de estudio, *My Back Was a Bridge for You to Cross*, en xullo dese ano.

Anohni and the Johnsons recibiron unha considerable aclamación da crítica ademais do seu éxito nas listas e a obtención de múltiples premios. Gran parte do foco estivo na voz única de Anohni, que foi comparada con artistas como Nina Simone, Brian Ferry e Jimmy Scott. Como intérprete, *The Guardian* describiu a Anohni como "dotada cunha voz de vibrato, pensen en Nina Simone e Billie Holiday, que suspira con sinceridade e a destreza lírica para facer o profundamente persoal accesible e ambiguo".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Posadas, Córdoba

**Posadas** é un concello español da provincia de Córdoba, Andalucía, que se atopa na comarca do Val Medio do Guadalquivir. É centro xeográfico, administrativo e cabeza de partido xudicial do mesmo nome ao cal pertencen as localidades de Almodóvar del Río, Fuente Palmera, Guadalcázar, Hornachuelos, La Carlota, Palma del Río e a propia Posadas. Atópase situada a unha altitude de 88 metros e a 32 quilómetros da capital de provincia, Córdoba. Parte da serra de Posadas está declarada Reserva Mundial da Biosfera, ademais de pertencer a outras redes de protección medioambiental.

## Demografía 
O concello ten unha superficie de 160,28 km². En 2022 tiña unha poboación de 7267 habitantes e unha densidade de 45.33 hab/km².
Lucena, Andalucía

**Lucena** é unha cidade e un concello español da provincia de Córdoba, en Andalucía. O concello ten unha superficie de 352,05&nbsp;km². Atópase a unha altitude de 487 metros e a 67 quilómetros da capital de provincia, Córdoba. Polo seu pasado xudeu tamén é coñecida como "Perla de Sefarad". Ademais, é das poucas cidades de España que ostenta o título de “mariana” debido á gran devoción que se lle profesa á súa patroa, María Santísima de Araceli. Esta foi nomeada patroa en 1851 e "alcaldesa perpetua" en 1955.

O seu nome provén do hebreo *Eli ossana* , "Deus nos salve", nome co cal foi chamada orixinalmente polos xudeus, mentres que os musulmáns a denominaban  *Al-Yussana*. Trátase da principal poboación en termos demográficos e económicos da provincia tras a capital e está situada nun importante nó de comunicacións de estradas.

## Notas
Atlético Cuntis

miniatura|Campo da Ran

O **Atlético Cuntis** é un club de fútbol galego, da vila de Cuntis, fundado en 1973. Na tempada 2023-24 compite no Grupo V da Primeira Autonómica de Galicia.

Xoga coma local no **Campo Municipal da Ran** de herba artificial. Desde a súa reforma en 2013 ten unhas dimensións de 105 x 63 m e unha capacidade de 348 persoas.

## Historia
**O Atlético de Cuntis CF** naceu no verán de 1973, da man dun grupo de amigos liderado por Manuel Eiras "Lelo". Comezou sendo un equipo moi modesto, composto só por xogadores de Cuntis ós que se lles sumaron xogadores dos concellos veciños. A primeira directiva formárona Manuel Eiras Velay como presidente, Manuel Barros Brey (vicepresidente), Roberto Ameijeiras Blanco (secretario), Joaquín Sanmartín (tesoureiro) e Juan Luis Torres Rey, Ramiro Espiño Castro e os compoñentes do equipo como vogais. As reunións semanais celebrábanse no convento de San Bieito de Pereira, onde tiña a súa residencia o capelán Manuel Barros, que foi o verdadeiro impulsor da creación do club.

O conxunto é herdeiro do desaparecido Burgas, polo que pasaron xogadores que chegaron á Primeira División como o meta Campos ou o exzaragocista Pais. O primeiro equipo estaba integrado por Raído, Cañoto, Fandiño, Malocho, Paco, Severino, Ignacio Romar "Nacho" (adestrador-xogador), Jaime, Pinón, Ramón Eiras, Raxeiro, Luis, Pacheco, Tito, Moncho, Ramón, Jacobo, Lagares e Pablo, todos eles nacidos en Cuntis agás Fandiño, da Estrada, pero cuxo pai era tamén natural da vila.
O  primeiro partido oficial do Atlético Cuntis xogouse o 24 de marzo de 1974 no campo do Carrasco (Marcón), onde lle gañou ao Nodales por 1-4. No primeiro encontro no campo da Ran venceu 2-1 fronte ao Deportivo Lérez. Ramón Eiras (pai do actual dianteiro do Club Xuventude Sanxenxo Ramón Eiras Fernández), foi o xogador que tivo a honra de conseguir o primeiro gol do equipo.  

Acadou a Copa Pontevedra na prórroga da final fronte ao Portonovo por 2-1, nun partido disputado no Monte da Vila, no Grove. Na tempada 2015/2016 -cando militaba na Segunda Autonómica de Galicia- derrotou o Pontevedra na Copa Deputación na quenda de penaltis despois de empatar 2-2. O último ascenso do club á Primeira Autonómica de Galicia aconteceu na tempada 2017/2018 tras quedaren líderes do grupo 10 con 72 puntos, 7 por diante do CD Arcade e da UD Sampayo.

## Traxectoria
|}

## Equipamento
Camiseta amarela e negra con franxas verticais, pantalón negro e medias negras con tres franxas amarelas horizontais.

## Notas
20th Century Boys 3: Redemption

é un filme xaponés e o terceiro título dunha triloxía baseada na serie manga *20th Century Boys* de Naoki Urasawa. Foi dirixido por Yukihiko Tsutsumi e estreouse no ano 2009. Conta coas interpretacións de Toshiaki Karasawa no papel de Kenji, Etsushi Toyokawa no papel de Otcho e Takako Tokiwa como Yukiji.

## Sinopse 
É o ano 2017 e pasaron tres anos dende que "Amigo" tomou o poder sobre todo o planeta e goberna a través do seu Partido da Amizade Democrática. Un terrible virus golpea Tokyo e Amigo revela que o 12 de agosto toda a humanidade está destinada a ser destruída e que só os auténticos crentes nel serán salvados.

Mentres tanto, Kanna e o seu grupo de resistencia continúan a súa desesperada batalla contra a opresión.

## Personaxes 
* Toshiaki Karasawa como Kenji
* Etsushi Toyokawa como Occho
* Takako Tokiwa como Yukiji
* Airi Taira como Kanna
* Teruyuki Kagawa como Yoshitsune
* Hitomi Kuroki como Kirko Endo (irmá de Kenji)
* Hiroyuki Miyasako como Keroyun
* Renji Ishibashi como Inshu Manjome
* Naohito Fujiki como Chono
* Naomasa Musaka como sacerdote Nitani
* Takashi Ukaji como Mon-chan
* Naoto Takenaka como Pierre Ichimonji
* Nana Katase como Mika Shikishima
* Kuranosuke Sasaki como Fukube
* Fumiyo Kohinata como Yamane
* Mayuko Fukuda como Sanae Isono
* Ryūnosuke Kamiki como Katsumata
* Katsuhisa Namase como Saburo Kido (Donkey)
* Shirō Sano como Yanbo / Mabo (xemelgos)
* Arata Furuta como Haruo Nami
* Kanji Tsuda como Dan Moroboshi
* Eiko Koike como Takasu
* Mirai Moriyama como Kakuda (mangaka)
* Ken Mitsuishi como Detective Yama
* Katsuo Nakamura como Kamisama
* Hidehiko Ishizuka como Maruo
* Arata como No. 13
* Yukihiro Takahashi como Billy
* Soichiro Kitamura como Profesor Shikishima
* Haruka Kinami como Kyoko Koizumi
* Toru Tezuka como Kaneko
* Hiroshi Okochi como home sorrinte
* Kaoru Fujiwara como Sadakiyo (neno)
* Mari Hayashida como asistente de Kirko Endo
* Ippei Souda como cliente
* Diamond Yukai como cliente
* Takumi Saitō como cliente
* Tamotsu Ishibashi como compañeiro de clase de Kenji
* Miyako Takeuchi como Setsuko Ichihara
* Riku Uehara como Fukube de neno
* Shuto Tanabe como Kenji Endo de adolescente
* Jun Nishiyama como Kenji Endo de neno
* Ryusei Sawahata: Otcho de neno
* Taichi Yano como Mon-chan de neno
* Fumiya Ogura como Yoshitsune de neno
* Kiyotaka Yamada como Yanbo / Mabo (xemelgos de nenos)
* Tamaki Matsumoto como Yukiji de nena
* Kenji Endo como cazador
* Musashi como instrutor substituto Ogaki

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *20th Century Boys*
* *20th Century Boys 2: The Last Hope*
Boygenius

**boygenius** é un supergrupo estadounidense de indie rock formado polas cantautoras Julien Baker, Phoebe Bridgers, e Lucy Dacus. Estreáronse cun EP autotitulado en 2018, e volveron tras un hiato co seu álbum de estudio de estrea, *The Record* (2023), que foi un éxito de crítica e de vendas. Etiquetado como un "clásico instantáneo" por *NME*, chegou á cima das listas no Reino Unido, Irlanda e Países Baixos, e chegou ao número 4 da *Billboard 200* estadounidense. O seu segundo EP, *The Rest*, foi editado o 13 de outubro de 2023. 

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Inés Francisca de Zúñiga

**Inés Francisca de Zúñiga** foi unha nobre galega da Casa de Zúñiga, VII condesa de Monterrei. Foi tamén IV condesa de Ayala, IV condesa de Fuentes de Valdeperro, II marquesa de Tarazona e baronesa de Maldeghein.
## Traxectoria
Despois da morte sen descendeincia do seu tío Manuel de Zúñiga Acevedo, VI conde de Monterrei, o título acabou recaendo nela ao ser a única pretendente adulta cunha reclamación sólida ao título.

Casou en 1657 con Juan Domínguez de Haro, fillo do valido de Filipe IV Luis Méndez de Haro y Guzmán. Acompañou o seu marido en Bruxelas entre 1670 e 1675 mentres este foi gobernador dos Países Baixos españois. Despois da morte do rei Carlos II, mostraron o seu apoio ao pretendente dos Habsburgo, o arquiduque Carlos.

Inés Francisca morreu sen descendencia en 1710, durante a Guerra de Sucesión Española. O condado de Monterrei e os seus outros títulos pasaron entón a súa sobriña política, Catalina de Haro y Enríquez, esposa de Francisco Álvarez de Toledo Silva, X duque de Alba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
20th Century Boys 2: The Last Hope

é un filme xaponés e o segundo título dunnha triloxía baseada na serie manga *20th Century Boys* de Naoki Urasawa. Foi dirixido por Yukihiko Tsutsumi e estreouse no ano 2009. Conta coas interpretacións de Toshiaki Karasawa no papel de Kenji, Etsushi Toyokawa no papel de Otcho e Takako Tokiwa como Yukiji.

## Sinopse 
A historia retoma 15 anos despois da conclusión da primeira parte (*20th Century Boys 1: Beginning of the End*), é dicir, en 2015. Kanna, a sobriña de Kenji, que morreu nun intento de deter a destrución) asume a tarefa do seu tío tentando deter o poder excesivo do líder dunha seita de fanáticos que se fai chamar "Amigo".

Estes terroristas parecen seguir fielmente o escrito por Kenji e os seus amigos cando eran nenos no chamado "libro das profecías". Os amigos de Kanna intentan frustrar os seus plans diabólicos: eliminar a toda a humanidade.

## Personaxes 
* Etsushi Toyokawa como Occho
* Airi Taira como Kanna Endo
* Naohito Fujiki como Chono
* Takako Tokiwa como Yukiji
* Teruyuki Kagawa como Yoshitsune
* Yūsuke Santamaria como Sadakiyo
* Mirai Moriyama como Kakuda, un mangaka
* Haruka Kinami como Kyoko
* Hitomi Kuroki como Kirko, irmá de Kenji
* Toshiaki Karasawa como Kenji Endo
* Hidehiko Ishizuka como Maruo
* Fumiyo Kohinata como Yamane
* Kuranosuke Sasaki como Fukube
* Arata Furuta como Namio Haru
* Eiko Koike como Takasu
* Naomasa Musaka como sacerdote Nitani
* Renji Ishibashi como Inshu Manjome
* Takashi Ukaji como Mon-chan
* Ken Maeda como Mariah
* Hirofumi Araki como Britney
* Arata Iura como Masao Tamura / The Thirteenth
* Ken Mitsuishi como Detective Yama
* Nana Katase como Miki Shikishima (filla do profesor do laboratorio)
* Jun Nishiyama como Kenji Endo de neno
* Tamaki Matsumoto como Yukiji de nena
* Kazuya Anzai como Maruo de neno
* Taichi Yano como Mon-chan de neno
* Kiyotaka Yamada como Yanbo / Mabo (xemelos)
* Riku Uehara como Fukube de neno
* Ryusei Sawahata como Otcho de neno
* Rina Hatakeyama como Kanna de nena
* Fumiya Ogura como Yoshitsune de neno
* Katsuo Nakamura como Kami
* Osamu Shitara como líder do partido da amizade
* Masao Komatsu como propietario do restaurante chinés
* Masahiko Nishimura como copropietario do restaurante chinés
* Masahiro Komoto como profesor de Kanna
* Jirō Satō como oficial de policía
* Kazuhiko Nishimura como detective Saiki
* Yoji Tanaka como detective Higashino
* Kaoru Fujiwara como Sadakiyo de mozo
* Toru Tezuka como o artista do manga Kaneko
* Yo Yoshida como exmuller de Occho
* Sumie Sasaki como veciño de Yamane
* Hanawa como home na pantalla
* Nobue Iketani
* Ryushin Tei
* Mitsunori Isaki
* Yoshihiro Nozoe
* Takahumi Imai

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *20th Century Boys*
* *20th Century Boys 3: Redemption*
Etra (homónimos)

Co nome de **Etra** coñécense varias mulleres da mitoloxía grega:

* **Etra**: nai de Teseo, heroe de Atenas
* **Etra**: esposa de Falanto de Esparta, fundador da cidade de Tarento, ó sur de Italia
Etra (esposa de Falanto)

Pausanias fala dunha **Etra**, esposa de Falanto de Esparta, que fundou a cidade de Tarento seguindo un oráculo que augurara que o fixera alí onde sentise unha chuvia baixo un ceo sereo. 

Falanto non lle fixo moito caso e marchou coas súas naves a Italia. Despois de intentar infrutuosamente conquistar varias cidades en Italia sen conseguir a posesión de ningún territorio, Falanto lamentouse ante a súa esposa de que Apolo vaticinaba cousas imposibles, como chover nunha noite clara. 

Nese momento, Etra tiña a cabeza de Falanto sobre os seus xeonllos para catarlle os piollos e choraba en silencio ó ver fracasar os intentos do seu home, e as bágoas caían sobre a cabeza deste. Foi entón cando Falanto comprendeu o oráculo, pois *Etra* significaba 'ceo sereno, bo tempo', e fundou Tarento nese lugar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Álvaro Carreras

**Álvaro Fernández Carreras**, nado en Ferrol o 23 de marzo de 2003, é un futbolista galego que xoga como lateral esquerdo no Real Madrid da Primeira División.

## Traxectoria 
### Comezos 
Comezou a xogar ao fútbol nas categorías inferiores do Galicia de Caranza e do Racing de Ferrol, entrando en 2012, con nove anos, na canteira do Deportivo da Coruña . En 2017, despois de cinco anos no equipo coruñés, ingresou na estrutura do Real Madrid, onde pasou tres anos, os dous primeiros nos equipos cadetes e o terceiro no xuvenil C. Debutou o 30 de xullo de 2022, substituíndo ao irlandés Robbie Brady na segunda parte dun partido ante o Wigan Athletic, e acabou a tempada cun total de 42 partidos e 6 asistencias.

#### Cesión ao Granada 
En setembro de 2023 anunciouse o seu regreso a España, cedido por un ano ao Granada. Debutou na Primeira División na quinta xornada da tempada 2023/24 ante o Girona no Nuevo Los Cármenes, substituíndo nos minutos finais a Bryan Zaragoza. Disputou un total de 14 partidos, 6 deles como titular, ata xaneiro, cando o Manchester anunciou que o xogador deixaría de xogar en Granada para facelo en Lisboa, cedido no Benfica.

#### Cesión ao Benfica 
Debutou co Benfica nas semifinais da Taça da Liga ante o Estoril e tres días despois xogou o seu primeiro encontro na Primeira Liga, nun partido ante o Gil Vicente no estadio da Luz no que substituíu na segunda parte ao brasileiro Morato. Pechou a campaña con 16 partidos, 7 deles como titular, e un gol ante o Farense. 

### Benfica 
En maio, o Manchester United anunciou que o Benfica exercera a súa opción de compra sobre o xogador, duns 6 millóns de euros. Durante a tempada 2024/25 consagrouse como un dos mellores xogadores do fútbol portugués, ás ordes de Bruno Lage. Disputou un total de 52 partidos e anotou catro goles, un deles na Copa da Liga que o seu equipo acabou conquistando. Xogou tamén a Liga de Campións e o Mundial de Clubs, caendo en ambos casos nos oitavos de final. No torneo de liga foi subcampión, por detrás do Sporting, pero foi elixido mellor lateral esquerdo do campionato.

### Real Madrid 
En xullo de 2025 foi traspasado ao Real Madrid, que pagou por el 50 millóns de euros.

## Internacional 
### Selección española 
En 2019 disputou dous partidos coa selección española sub-19, fronte a Israel. O 8 de setembro de 2023 debutou coa selección sub-23, nunha goleada por 0-6 ante Malta.

### Selección galega 
dereita|miniatura|Álvaro Carreras coa selección galega (2024).

Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador no sitio web do Granada CF .
Kalaf Epalanga

**Kalaf Epalanga Ângelo**, nado en Benguela o 10 de febreiro do 1978, é un músico, escritor, poeta e cronista angolano establecido en Berlín. Foi fundador da banda Buraka Som Sistema, nomeada aos MTV Europe Music Awards durante tres anos consecutivos na categoría de Mellor Artista Portugués. É cofundador do selo musical Enchufada, unha plataforma creativa lisboeta que fomenta novos estilos musicais.

Na segunda metade dos anos noventa, Kalaf Epalanga trasladouse a Lisboa para estudar, coa intención de regresar a Angola cunha mellor formación académica. Porén, os seus plans foron adiados por problemas familiares. No 1998, iniciouse no mundo da música urbana portugesa, facendo colaboracións con artistas como Sara Tavares, Sam The Kid ou Nuno Artur Silva. No 2003, xunto co produtor João Barbosa, fundou a produtora musical independente Enchufada, na que editaría o seu proxecto Buraka Som Sistema.

## Obras 
* *Estórias para meninos de cor* (2011). Editora Caminho.
* *O Angolano que comprou Lisboa (por metade do preço)* (2014). Editora Caminho. 
* *Também os brancos sabem dançar* (2018). Editora Todavia. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kalaf Epalanga (Discogs)
Sentinel (misións espaciais)

miniatura|Un satélite Sentinel 1.
**Sentinel** é unha serie de misións espaciais da Axencia Espacial Europea que son parte do programa Copérnico para a observación da Terra co fin de estudar o cambio climático, a extensión do xeo polar, problemas de urbanismo e agricultura e dar apoio en situacións de catástrofe natural, entre outros.

## Características 
As misións Sentinel están formadas por satélites ou por instrumentos científicos a bordo de satélites de terceiros co fin de facer determinadas observacións. Cada misión está centrada na observación de determinadas características usando certos instrumentos.

## Sentinel 1 
A misión Sentinel 1 está formada por catro satélites, tres deles (Sentinel 1A, 1B e 1C) lanzados o 3 de abril de 2014, o 25 de abril de 2016 e o 5 de decembro de 2024, co outro (Sentinel 1D) a ser lanzado no futuro. Son satélites de observación mediante radar de apertura sintética en banda C construídos sobre o bus Prima e cunha masa de máis de 2000 kg. Os satélites poden observar cunha resolución de entre 5 e 25 m segundo o modo operativo. A misión está pensada para ter continuidade cos datos dos satélites ERS e Envisat. Sentinel-B finalizou a súa misión en 2022.

*CHIME (*Copernicus Hyperspectral Imaging Mission for the Environment*): un satélite para observar mediante un espectrómetro do visible ao infravermello co que proporcionar información e apoio á agricultura sostible, á xestión da biodiversidade e caracterizar as propiedades dos solos.

*CIMR (*Copernicus Imaging Microwave Radiometer*): un radiómetro de microondas para medir a temperatura do mar, a concentración de xeos mariños e a salinidade da superficie do mar.

*CRISTAL (*Copernicus Polar Ice and Snow Topography Altimeter*): un satélite cun altímetro radar e un radiómetro de microondas para medir o espesor do xeo mariño e da neve.

*LSTM (*Copernicus Land Surface Temperature Monitoring*): un satélite cun sensor no infravermello térmico de alta resolución temporal e espacial para medir a temperatura da superficie do solo.

*ROSE-L (*Copernicus L-band Synthetic Aperture Radar*): un radar de apertura sintética en banda L capaz de atravesar vexetación, neve e xeo, proporcionando información que os Sentinel 1 non poden dar agora.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz-ST A Fregat-M
*Vega (foguete)
*Rokot KM
*Falcon 9
*Envisat
*European Remote Sensing satellite
*CryoSat
*Vega-C
José María Barreiro

O nome **José María Barreiro** pode referirse a:
* **José María Barreiro Manjón**, militar español (1793-1819);
* **Xosé María Barreiro**, xornalista e escritor galego (1871-1923);
* **José María Barreiro Gómez**, pintor galego (n. 1940).
José María Barreiro Gómez

**José María Barreiro Gómez**, nado en Forcarei en 1940, é un pintor galego recoñecido como un continuador da renovación do vangardismo histórico. A súa obra caracterízase pola súa paleta cromática de cores cálidas e a súa interpretación libre do expresionismo, con influencias matissianas.

## Traxectoria 
Dende nova idade mostrou unha inclinación cara á arte e a súa traxectoria artística esténdese por máis de seis décadas, tempo no que viaxou e traballou en lugares como Madrid, París, Buenos Aires, e varios sitios de Galiza, entre eles Santa María de Cela e Vigo. 

O traballo de Barreiro está influenciado pola gran tradición da pintura da École de Paris. As súas obras son coñecidas pola fusión de diacronía e sincronía, reflectindo as transformacións na súa arte ao longo do tempo.

Dende os anos setenta, o seu proxecto pictórico incorpora temas variados, desde recordos até representacións de músicos e a súa icona máis destacada, a xanela, que simboliza a conexión entre o interior e o exterior e serve como unha identidade poética nas súas composicións.

A súa amizade con figuras culturais galegas, como os pintores Laxeiro e Urbano Lugrís González e o poeta Carlos Oroza, tamén influíu na súa obra, como se evidencia nas colaboracións pictóricas e textos integrados nas súas exposicións.

#### Exposicións 
Unha exposición da súa obra titulada "Barreiro. O silencio que chove luz na xanela" (un verso que lle adicou Urbano Lugrís) inaugurouse en decembro de 2023 no Museo Centro Gaiás, comisariada por Pilar Corredoira e Xosé Antón Castro. A mostra abrangue unha selección de pinturas e debuxos, esculturas e documentos que ilustran a súa vida e círculo de amizades, e inclúen parte da obra producida durante a pandemia de Covid-19.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Os renovadores
* Vangardas
Luis Bestard Servera

**Luis Bestard Servera**, nado en Palma o 29 de marzo de 1994, é un árbitro de fútbol español, que milita na Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Tras arbitrar na Terceira División, en 2019 conseguiu o ascenso á Segunda División B. Dirixiu partidos desa categoría durante dous anos, anta que en 2021 foi un dos 60 árbitros seleccionados para militar na nova Primeira División RFEF, na que fai de figurante dende entón, sendo o protagonista, con máis cartóns vermellos amosados na categoría. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
Elías (erudito bizantino)

**Elías** (en ) foi un erudito bizantino que floreceu arredor do século VI. Destacou como comentador das obras de Aristóteles e Porfirio de Tiro.

## Traxectoria 
Non queda rexistro algún referente á súa vida, polo que hai dúbidas sobre se realmente existiu. Con todo, o nome de Elías adoita empregarse para referirse ao autor dunha serie de comentarios sobre a lóxica antiga. Porén, o seu pensamento está fortemente influenciado polo neoplatonismo, unha das correntes filosóficas dominantes da antigüidade tardía. Isto permite situalo cronoloxicamente, xa que Olimpiodoro faleceu cara ao ano 570.

Elías posuía o título de *apo epárchōn* (*apoeparca* ou antigo *eparca*), un termo empregado para altos oficiais retirados. Neste sentido, podería ser o mesmo *eparca* Elías da rexión de Iliria, que ostentou ese cargo no 541. Porén, no Imperio Romano do Oriente, o título de *apo epárchōn* concedíaselle tamén aos eruditos de xeito honorífico, polo que esta identificación non é necesariamente certa.

## Obras 
Os textos de Elías non foron pensados para a súa publicación. Como moitas obras do estilo, trátase de transcricións das súas leccións feitas por estudantes. Atribúenselle con certa seguridade as seguintes pezas:
* Un comentario sobre os *Analiticón protéron* ("Primeiros analíticos") de Aristóteles, do que só queda o comezo. Aparece identificado no título como as anotacións de clase dun estudante de Elías.

## Filosofía 
A concepción filosófico-relixiosa de Elías é difícil de precisar. Moitos dos comentarios cristiáns da súa obra poden ser interpolacións de autores posteriores. Ademais, algunhas das súas aportacións poderían interpretarse como unha proteción contra acusacións de paganismo. Con todo, Elías parece compartir a visión neoplatónica da eternidade do mundo, o que contradí a doutrina da Igrexa sobre a creación *ex nihilo* e a apocalipse. Ademais, defende a noción neoplatónica de que o propósito da filosofía é a unión co divino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sorabji, R. (ed. 2019). *Aristotle Transformed: The Ancient Commentators and Their Influence*. Bloomsbury Academic. 

### Ligazóns externas 
* Elias (The Stanford Encyclopedia of Philosphy)
Lois o Xermánico

**Lois o Xermánico**, nado c. 806/810 e finado o 28 de agosto de 876, tamén coñecido como **Lois II** (**de Alemaña**), foi o primeiro rei de Francia Oriental (actual Alemaña) e gobernou dende o 843 até a súa morte. Neto do emperador Carlomagno, era o terceiro fillo de Lois o Piadoso (Ludovico Pío), emperador de occidente, e a súa primeira esposa, Ermengarda de Hesbaye. Recibiu o sobrenome *Germanicus* varios anos despois da súa morte, cando Francia Oriental comezou a ser coñecido como reino de Xermania. 

Despois de numerosos enfrontamentos co seu pai e irmáns, Lois recibiu o reino de Francia Oriental en 843 coa firma do Tratado de Verdún. Os seus intentos por conquistar o reino de Francia Occidental do seu irmán Carlos o Calvo en 858-59 foron infrutuosos. Os anos 860 estiveron marcados por unha profunda crise, con rebelións dos seus fillos en Francia Oriental, así como loitas para manter a supremacía no reino. Polo Tratado de Meerssen adquiriu Lotarinxia para Francia Oriental en 870. Porén, fracasou nos seus intentos por facerse co título de emperador e de conquistar Italia. No leste, Lois conseguiu unha paz duradeira cos moravos en 874 tras décadas de conflito.

Gobernante competente e enérxico, fortaleceu a autoridade real nas súas terras e fomentou o desenvolvemento da literatura vernácula, anticipando o goberno de Odón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Aleix Garrido

**Aleix Garrido Cañizares**, nado en Ripoll o 22 de febreiro de 2004, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Ingresou na canteira do FC Barcelona en 2012, con 8 anos, e foi subindo por todas as categorías inferiores do club. O 9 de xaneiro de 2022 debutou co filial na Primeira División RFEF, nun partido ante o Betis Deportivo, e marcou o único gol do seu equipo, que perdeu o encontro por 1-2. Durante esa campaña e a seguinte continuou compaxinando o Barcelona Atlètic co xuvenil, co que gañou unha Copa de Campións.

O 1 de marzo de 2023 recibiu a súa primeira convocatoria co primeiro equipo do Barcelona, para un partido da Primeira División contra o Elche no Martínez Valero. Nos minutos finais de encontro, co marcador reflectindo unha vitoria barcelonista por 0-4, Xavi deulle entrada ao terreo de xogo como substituto de Ansu Fati. Estivo no banco tamén nas seguintes tres xornadas do campionato de liga, competición que acabou conquistando o Barcelona.

### Selección española 
Foi seis veces internacional coa selección española sub-19.

## Palmarés 
;Barcelona

* **Primeira División (1):** 2022/23 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente .
Zaniskari

A **zaniskari** ou **zanskari** é unha raza de cabalo de montaña pequeno ou poni orixinaria de Ladakh, no norte da India. Recibe o seu nome do val Zanskar ou da rexión do distrito de Kargil. É semellante á raza spiti de Himachal Pradesh, mais está mellor adaptado para traballar a grande altitude. Ao igual que a raza spiti, mostra semellanzas coas razas tibetanas que viven na outro lado da cordilleira do Himalaia, no veciño Tíbet. Ten un tamaño medio, sendo a cor máis común a gris. A raza considérase en perigo de extinción, xa que só hai un cento de exemplares vivos, polo cal se iniciou un programa de conservación en Padum, Zanskar, no distrito de Kargil de Ladakh.

## Uso 
Os cabalos zaniskari están especialmente adaptados para traballar como animais de carga a grande altitude e nas difíciles condicións da súa rexión natal, que se atopa entre 3.000 e 5.000 metros sobre o nivel do mar, e onde as temperaturas pode alcanzar os -40 °C. Son fortes e de pé seguro, e teñen boa resistencia. O exército indio en Ladakh utilízao como besta de carga. Tamén se usa para montar e para polo. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de razas de cabalos
### Ligazóns externas 
* 
*