I due Foscari

***I due Foscari*** (en galego *Os dous Foscari*) é unha ópera en tres actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Francesco Maria Piave baseado na historia *The Two Foscari* de Lord Byron. A ópera foi estreada no Teatro Argentina de Roma o 3 de novembro de 1844.

Esta ópera é pouco representada na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase no posto n.º 213 das óperas máis representadas no período 2005-2010, sendo a 63.ª en Italia e a décimo sétima de Verdi, con 13 representacións nese período.

## Representacións 
Esta ópera tráxica narra as intrigas políticas da antiga república de Venecia. Verdi considerara a obra de Byron como un tema xa en 1843, seducido polos aspectos venecianos do drama – carnaval, Consello dos Dez – confioulle a Francesco Maria Piave a redacción do libreto. Mais cando propuxo tal ópera ao Gran Teatro La Fenice (Venecia), foi rexeitada como inaxeitada. A historia incluía unha crítica ás accións da República de Venecia, que ofendía ás grandes familias de Venecia que gobernaran a República, incluíndo á familia Foscari que aínda existía. Ao mesmo tempo, unha nova ópera sobre o tema de Lorenzino de Medici, que Verdi propuxo para o Teatro Argentina en Roma, foi rexeitada por ese teatro.

Como de costume, Verdi colaborou activamente na redacción do libreto, suxeríndolle a Piave modificacións mentres traballaba na orquestración da ópera.

Os ensaios comezaron o día 15 de agosto de 1844 baixo a dirección conxunta de Verdi e Piave.

Concluída o 22 de outubro de 1844, a obra foi estreada o 3 de novembro no Teatro Argentina con Achille de Bassini, Giacomo Roppa, Marianna Barbieri-Nini e Baldassare Miri nos papeis principais. Tivo unha acollida morna, aínda que Verdi, como compositor, recibiu grandes ovacións. Segundo Emanuele Muzio, compositor e amigo de Verdi, o problema foi o prezo elevado das localidades, así como o feito de que os cantantes non esiveran á altura da partitura.

A pesar de todo, a obra foi interpretada coa capacidade completa do teatro durante toda a tempada 1844-1845, e valeulle a Verdi o honor de ver en circulación unha medalla coa súa efixie.

As primeiras representacións no Reino Unido tiveron lugar en Londres, no Her Majesty's Theatre o 10 de abril de 1847. Nos Estados Unidos, a ópera foi estreada en Boston o 10 de maio de 1847. París viu unha produción en decembro de 1846 no Théâtre des Italiens, e foi representaa logo en varios teatros de ópera italianos.

Son habituais as representacións en versión de concerto. A Orquestra da Ópera de Nova York presentou versións de concerto tres veces: a primeira en outubro de 1981 con Renato Bruson no papel principal; a segunda en abril de 1992 con Vladimir Chernov como o Dux; e o terceiro en decembro de 2007, con Paolo Gavanelli como o Dux.

Actualmente, *I due Foscari* foi producida ocasionalmente. O Teatro alla Scala representouna en 1988, tamén con Renato Bruson (versión dispoñible en DVD). A Royal Opera de Londres presentou a ópera en xuño de 1995 con Vladimir Chernov e June Anderson nos papeis principais. Foi representada no Teatro San Carlo de Nápoles no ano 2000 e gravada en DVD. A Ópera de Sarasota en Florida incluíuna en marzo de 2008 como parte do seu "Ciclo Verdi". Foi representada durante as tempadas 2008/09 de La Scala e a Asociación de Amantes da Ópera (ABAO) de Bilbao (España).

## Personaxes 
## Argumento 
### Acto I 
O Consello dos Dez reúnese para xulgar a Jacopo Foscari, o fillo do dux, acusado de asasinato e traizón. Este é levado ante os xuíces, protesta do odio do que é obxecto, principalmente por parte do senador Loredano, a pesar dun veredicto de clemencia.

Nos pazos Foscari, Lucrezia (dona de Jacopo) prega ao ceo en favor do seu home, mais déixase levar pola cólera cando sabe que o Consello dos Dez acaba de condenara Jacopo ao exilio perpetuo.

No pazo do dux, o dux Francesco Foscari medita sobre a súa autoridade e a súa incapacidade para protexer ao seu fillo, a quen cre inocente. Entón aparece Lucrézia, que lle suplica anular a sentenza á que foi condenado o seu home. El responde que as leis de Venecia llo impiden, mais tentará apelar pola súa causa ante do Senado.

### Acto II 
Pechado nunha cela da prisión do Estado, Jacopo é asaltado por visións de espectros. Lucrézia, e logo o dux entran e tratan de consolalo, mais Jacopo Loredano aparece para levalo ante os xuíces, onde terá que escoitar a sentenza do exilio.

Ante o Consello dos Dez, o dux pide ao seu fillo que se someta a xuízo. A aparición de Lucrézia cos seus fillos non consegue mudar o parecer do Consello, que instigado por Loredano, ordena que Jacopo sexa deportado de inmediato a Creta.

### Acto III 
Na Piazzetta de Venecia, a multitude desfruta cunha regata que está a piques de comezar. En compaña de Bardagino, aparece Loredano e ordena o inicio da competición. A chegada da lúgubre galera do Estado, a chega para levarse a Jacopo, dispersa á multitude. Jacopo descende e entra no pazo do dux para despedirse da súa dona. Loredano triunfa.

Nos seus apousentos, Francesco Foscari recibe a visita de Barbarigo, quen lle anuncia que un vilán moribundo acaba de confesar que é o único autor do asasinato imputado a Jacopo. Daquela aparece Lucrézia, anunciando que Jacopo acaba de morrer no barco que o levaba a Creta.

A continuación entran os membros do Senado e do Consello dos Dez, pedindo ao dux a súa abdicación, a causa da súa idade e do seu recente do. Foscari acaba cedendo e quita os ornamentos ducais. Cando está a piques de abandonar o pazo acompañado por Lucrézia, sente o canón de San Marcos que anuncia a elección do seu sucesor, Pasquale Malipiero. Immediatamente morre a causa da pena, mentres Loredano desfruta da súa vinganza.

## Estrutura 
### Acto I 
* 1 Preludio
* 2 Introduzione
** Coro *Silenzio... Mistero...* (Coro) Escenas I-II
* 3 Scena e Aria di Jacopo
** Scena *Qui ti rimani alquanto* (Jacopo) Escena III
** Aria *Dal più remoto esiglio* (Jacopo) Escena IV
** Tempo di mezzo *Del Consiglio alla presenza* (Fante, Jacopo) Escena V
** Cabaletta *Odio solo, ed odio atroce* (Jacopo) Escena V
* 4 Scena, Coro e Cavatina di Lucrezia
** Scena *No... mi lasciate* (Lucrezia) Escena VI
** Coro *Resta: quel pianto accrescere* (Coro) Escena VI
** Cavatina *Tu al cui sguardo onnipossente* (Lucrezia, Coro) Escena VI
** Tempo di mezzo *Che mi rechi?... favella...* (Lucrezia, Pisana) Escena VII
** Cabaletta *O patrizi, tremate* (Lucrezia, Pisana, Coro) Escena VII
* 5 Coro
** Coro *Tacque il reo* (Coro) Escena VIII
* 6 Scena e Romanza del Doge
** Scena *Eccomi solo alfine* (Doge) Escena IX
** Romanza *O vecchio cor, che batti* (Doge) Escena IX
* 7 Scena e Duetto Doge e Lucrezia
** Scena ''L'illustre dama Foscari* (Servo, Doge, Lucrezia) Escena X
** Duetto *Tu pur lo sai che giudice* (Doge, Lucrezia) Escena X
** Tempo di mezzo *Di sua innocenza dubiti?* (Lucrezia, Doge) Escena X
** Cabaletta *Se tu dunque potere non hai* (Lucrezia, Doge) Escena X
### Atto secondo 
* 8 Introduzione, Scena e Aria di Jacopo
** Scena *Notte!... perpetua notte* (Jacopo) Escena I
** Aria *Non maledirmi, o prode* (Jacopo) Escena I
* 9 Scena e Duetto di Lucrezia e Jacopo
** Scena *Ah sposo mio* (Lucrezia) Escena II
** Duetto *No, non morrai* (Lucrezia, Jacopo) Escena II
** Tempo di mezzo *Tutta è calma la laguna* (Voci, Jacopo, Lucrezia) Escena II
** Cabaletta *Speranza dolce ancora* (Lucrezia, Jacopo) Escena II
* 10 Scena, Terzetto e Quartetto
** Scena *Ah padre!... Figlio!... Nuora!...* (Jacopo, Doge, Lucrezia) Escena III
** Terzetto *Nel tuo paterno amplesso* (Jacopo, Doge, Lucrezia) Escena III
** Tempo di mezzo *Addio... Parti?... Conviene...' (Doge, Jacopo, Lucrezia) Escenas III-IV
** Cabaletta ''Ah! sì, il tempo che mai non s'arresta* (Jacopo, Doge, Lucrezia, Loredano) Escena IV
* 11 Finale II
** Coro *Che più si tarda?* (Coro) Escena V
** Scena *O patrizi... il voleste* (Doge) Escenas VI-VII-VIII
** Sestetto *Queste innocenti lacrime* (Jacopo, Lucrezia, Doge, Barbarigo, Loredano, Pisana) Escena VIII
** Stretta del finale II *Parti, t'è forza cedere* (Doge, tutti) Escena VIII
### Atto terzo 
* 12 Introduzione
** Coro *Alla gioia, alle corse, alle gare* (Coro) Escena I
** Scena *Ve'! come il popol gode* (Loredano, Barbarigo) Escena II
** Barcarola *Tace il vento, è queta l'onda* (Coro) Escena II
* 13 Scena e Aria di Jacopo
** Scena *La giustizia del Leone!* (Popolo, Loredano, Barbarigo, Lucrezia, Jacopo) Escena III-IV
** Aria *All'infelice veglio* (Jacopo, Lucrezia) Escena IV
** Tempo di mezzo *Messer, a che più indugiasi?* (Loredano, Lucrezia, Jacopo) Escena IV
** Concertato *Ah padre, figli, sposa* (Jacopo, Lucrezia, Barbarigo, Pisana, Loredano, Coro) Escena IV
* 14 Recitativo e Aria di Lucrezia
** Scena *Egli ora parte!* (Lucrezia) Escenas V-VI-VII
** Aria *Più non vive!... l'innocente* (Lucrezia) Escena VII
* 15 Scena, Aria del Doge, Finale ultimo
** Scena *Signor, chiedon parlarti i Dieci...* (Servo, Doge) Escena VIII-IX
** Aria *Questa è dunque l'iniqua mercede* (Doge, Barbarigo, Loredano, Coro) Escena IX
** Tempo di mezzo *Che venga a me, se lice* (Doge, Coro, Loredano, Lucrezia, Barbarigo) Escenas IX-X
** Finale *Quel bronzo feral'' (Doge, Loredano, Barbarigo, Lucrezia, Coro) Escena X

## Gravacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Libreto
* Aria database