Alexandre I de Bulgaria

**Alexandre Xosé de Battenberg**, nado en Verona o 5 de abril de 1857 e finado en Grazo 23 de outubro de 1893), foi o primeiro príncipe (*knyaz*) da Bulgaria moderna, o seu reinado foi do 29 de abril de 1879 ao 7 de setembro de 1886. Aínda que se coñece nas fontes búlgaras como **Alexandre Battenberg** ou **Alexandre I Battenberg** noutras linguas adoita coñecerse como **Alexandre I de Bulgaria**, e así acontece en galego.

## Familia 
Alexandre foi o terceiro fillo, e segundo varón, do matrimonio morganático formado polo príncipe Alexandre de Hesse-Darmstadt e a condesa Xulia von Hauke. A condesa e os seus descendentes obtiveron o título de príncipes de Battenberg (derivado dunha antiga residencia do Gran Duque de Hesse) e o título de honor *Durchlaucht* ("A súa alteza serenísima") en 1858. O seu pai o príncipe Alexandre era sobriño do tsar de Rusia Alexandre II, que casara cunha irmá do príncipe Alexandre de Hesse; a súa nai, filla do conde Moritz von Hauke, fora dama de honra da tsarina.

## Príncipe de Bulgaria 
[miniatura|Delegación de deputados búlgaros en [Ialta para comunicaren a Alexandre a súa elección como príncipe de Bulgaria]]
O príncipe Alexandre recibiu unha educación militar, serviu como oficial no rexemento de dragóns de Hesse, e moi ligado ao seu tío o tsar de Rusia na súa infancia e mocidade Alexandre visitou frecuentemente San Petersburgo, e cando a Guerra ruso-turca de 1877-78 estalou ingresou no exército ruso participando na campaña búlgara de 1877. Cando, so o Tratado de Berlín (1878), Bulgaria mudou nun principado baixo soberanía otomá, o tsar recomendoulle o seu sobriño aos búlgaros como o candidato ideal ao trono, e a Grande Asemblea Nacional por unanimidade elixiu a Aexandre Battenberg como príncipe de Bulgaria o 29 de abril de 1879. Nese intre, Alexandre, servía como tenente na Garda Real de Prusia en Postdam. Antes de marchar para Bulgaria visitou o tsar no Palacio de Livadia (Crimea), un navío de guerra levou a Varna, e logo de prestar xuramento á nova constitución en Tarnovo o 8 de xullo de 1879 dirixiuse a Sofía.

O novo príncipe carecía de calquera tipo de experiencia de goberno e viuse entre os representantes oficiais de Rusia, que pretendían que fora un *roi fainéant* e as friccións co primeiro ministro liberal, Dragan Tsankov, sobre asuntos constitucionais e de política interna. En novembro de 1880 Petko Karavelov substituíu a Tsankov e tras a morte do tsar e a suba ao trono de Alexandre III, dun cariz reaccionario e que lle deu o seu total apoio  e enviou a instancias do príncipe dous xenerais que entraron no goberno búlgaro: Sobolev foi nomeado primeiro ministro e ministro do interior en abril de 1882 e Kaulbars ministro da guerra; as friccións entre os ministros rusos e o príncipe levárono a restaurar a constitución o 19 de setembro de 1883 e a marcha dos ministros rusos, o que tensou as relacións con Rusia.
miniatura|Declaración de guerra a Serbia asinada por Alexandre IEn Rumelia Oriental, unha provincia otomá de maioría búlgara, apoiou ao goberno probúlgaro da provincia que tiña como pretensión a unión con Bulgaria, o 18 de setembro de 1885 organizouse un movemento insurrecional en Plovdiv que pedía a unión con Bulgaria, o príncipe Alexandre sabía de tal movemento e tivera contacto cos seus organizadores pero temía o empeoramento das relacións con Rusia se proclamaba a unión. Finalmente o príncipe marchou a Plovdiv, o que provocou que Serbia lle declarase a guerra, a vitoria búlgara na batalla de Slivnitsa, na que participou un exército búlgaro no que o rango máximo era o de capitán ao marchar os militares rusos trala insurrección de Plovdiv. O exérctio búlgaro entrou en Serbia, conquistando so a dirección persoal de Alexandre I a cidade serbia de Pirot. Malia todo a intervención de Austria-Hungría levou á fin das hostilidades e a que despois de negociacións co sultán Abdul Hamid II Alexandre fora nomeado o 5 de abril de 1886 gobernador xeral da provincia por cinco anos.
miniatura|Pintura de Dimitar Gjudzenov representando ao príncipe Alexandre na batalla de Slivnitsa

## Perda do trono 
O acordo, costoulle a Alexandre moita da súa popularidade en Bulgaria, a clase dirixente era en boa parte rusófila, xa que pensaban que só os rusos podían garantirlle a independencia ao país, sumado ao descontento entre parte dos oficiais do exército pola distribución de recompesas pola guerra. E así o 20 de agosto de 1886 tivo lugar un golpe de Estado, os conspiradores colleron ao príncipe no palacio de Sofía e obrigárono a asinar a súa abdicación e deixar o país. Unha contrarrevolta dirixida polo liberal rusófono Stefan Stambolov restaurouno no trono mais a falta de apoio de Alemaña sumada á de Rusia e o envío por parte do príncipe Alexandre dun telegrama a Alexandre III nun ton de submisión  que fixo que perdese o apoio de parte dos seus partidarios, diante esa situación o 8 de setembro de 1886 abdicou por segunda vez e marchou do país.

## Últimos anos 
miniatura|250px|Mausoleo Battenberg en Sofía
Alexander retirouse entón á vida privada, utilizando o título de conde de Hartenau, casou coa actriz Johanna Loisinger o 6 de febreiro de 1889, coa que tivo un fillo e unha filla. Pasou a maior parte da súa vida en Graz como oficial do exército austríaco. Tras a súa morte os seus restos leváronse a Sofía, realizándose un funeral pública e soterrado nun mausoleo erixido na súa memoria.
miniatura|Repatriación dos restos mortais de Alexandre I

## Devanceiros 

## Notas