open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Osteocito

miniatura|Sección transversal de óso. Os puntos vermellos son osteocitos.

Os **osteocitos** son células do tecido óseo orixinadas a partir da diferenciación dos osteoblastos, que á súa vez derivan das células osteoproxenitoras. Todos estes tipos celulares, xunto cos osteoclastos (de distinta orixe), constitúen os elementos celulares do tecido óseo.

## Localización 
Poden atoparse situados en cavidades da matriz ósea, denominadas *lagoas osteocitarias* ou osteoplastos. A diferenza dos osteoblastos, os osteocitos están conectados uns con outros e co resto das células óseas, por medio de longas prolongacións citoplasmáticas delgadas e unións comunicantes denominadas unións *gap*, formando un sincitio. Os canalículos da matriz polos que discorren as prolongacións citoplasmáticas denomínanse calcóforos. Tanto nas lagoas coma nos calcóforos hai líquido entre a matriz e as células (líquido intersticial).

O sistema de conexión que posúen é o axeitado para poder levar a cabo un intercambio de metabolitos (ións) entre elas, xa que non poden moverse na matriz.

## Características 
Estas células non se poden dividir, polo que só se pode ver en cada lagoa un só osteocito. O citoplasma é lixeiramente alongado e basófilo, cunha enorme cantidade de prolongacións citoplásmicas; teñen pouco desenvolvido o retículo endoplasmático rugoso e o aparato de Golgi; ademais hai pequenas pingas de lípidos e pequenas cantidades de glicóxeno . Teñen a capacidade de segregar ou reabsorber a matriz ósea que os circunda, de feito podería dicirse que estas células son osteoblastos que quedaron atrapados na súa propia substancia de secreción. Malia a distancia que hai entre os osteocitos, e da cantidade de matriz que os separa, estes permanecen en contacto a través de pequenas canles que hai ao longo do óso. A comunicación dos osteocitos é importante para controlar a cantidade de óso que se forma e deteriora.

Canto un osteocito se libera da súa lagoa ósea debido a unha reabsorción do óso ou unha fractura, pode reiniciar unha actividade biosintética moi activa e converterse en osteoblasto.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Osteoblasto
* Osteoclasto
* Óso

### Ligazóns externas
*BUHistology - 02003loa http://www.bu.edu/histology/p/02003loa.htm
*"Cartilage and Bone and Bone Histogenesis: cells of http://www.bu.edu/histology/p/02705loa.htm 
*"Cartilage and Bone and Bone Histogenesis: compact bone"* =D Histology at ou.edu
As humanas proporcións

***As humanas proporcións*** é un libro de 12 relatos curtos, escrito por Xesús Constela no ano 2003.

## Características 
[miniatura|Detalle do cadro *[O matrimonio Arnolfini*, empregado para ilustrar a portada do libro.]]
*As humanas proporcións* configura unha proposta literaria que procura desmontar convencións e tópicos mediante un estilo directo e orixinal. Os seus relatos están escritos con técnicas diversas. O libro descobre unha dimensión nova do mundo cotián percorrendo todas as facetas da vida humana: o nacemento e a vellez, o corpo vivo cambiante, e tamén a desesperación e a morte, o poder e a procura da liberdade, a violencia individual e a social, o amor e a parella.

## Relatos que o compoñen 
* "As lembranzas todas"
* "Non escoites a Giovanna"
* "Celia e o príncipe"
* "Onde estás, meu amor, Sangare?"
* "Lily"
* "Algarismos"
* "Burbulla"
* "Geographos"
* "A sementadora de estrelas"
* "Son unha raia"
* "Tiñádelo que ver"
* "Na fraga"

## Premios 
* Premio Torrente Ballester, 2003
* Premio da Crítica da Asociación Española de Críticos Literarios 2004

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da obra na páxina de Editorial Galaxia
* *As humanas proporcións* en Google Books
Alejandra Alonso

**Alejandra Pedrido Alonso**, nada en Valencia o 7 de febreiro de 1992, é unha modelo galega.

## Traxectoria 
A súa vida estivo vencellada dende pequena á cidade de Lugo, lugar de orixe dos seus pais, e a Viveiro, onde pasaba os veráns. O seu pai, militar, estivo destinado en Valencia e aí Alonso realizou os seus estudos. Cando facía o bacharelato foi descuberta por un profesional da moda e iniciou o seu percorrido pola pasarela. Fichou pola empresa española Traffic Models e desenvolveu campañas para firmas como Dolce & Gabbana, TopShop, Diane von Furstenberg, Just Cavalli, Yves Saint Laurent, Diesel, Roberto Verino ou Rocco Barocco.

Ao rematar os seus estudos instalouse en Nova York e dedicouse por completo á carreira da pasarela. En febreiro de 2011 gañou o premio á mellor modelo feminina da Cibeles Week, a pasarela de moda máis importante de España. En 2011 foi imaxe de campañas para Armani Exchange, Blanco, Mango, Gucci e Chanel. Ten desfilado en pasarelas de Madrid, París, Nova York ou Milán. Tamén nese ano apareceu na portada da edición rusa da revista *Vogue*, fotografada por Mariano Vivanco.

## Vida persoal 
Practicou o atletismo na súa infancia e mocidade.

## Notas
Jorge Saavedra Miranda

**Jorge Saavedra Miranda**, nado na Coruña en 1992, é un modelo e empresario galego.

## Traxectoria
Fillo do escultor Enrique Saavedra López ("Chicheri") e da fotógrafa Paloma Miranda, deuse a coñecer no concurso de modelos de Área Central, que venceu en 2010, así como en concursos de beleza locais. En 2011 gañou o premio Coolpeople na Cibeles Week de Madrid desfilando para Knack Men. Modelou para a firma californiana Hollister Co., ao tempo que se iniciou profesionalmente na venda de roupa en distintos establecementos.

En 2014 lanzou unha cadea de restaurantes de comida xaponesa, con locais en Madrid e na Coruña.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Libro das alquimias

***Libro das alquimias*** é unha novela de Xesús Constela publicada en 2007, por Editorial Galaxia e estruturada en vinte e nove capítulos.

## Argumento 
Un rapaz que está a descubrir o mundo encontra de pronto, no local da antiga mercería que había no baixo da súa casa, a presenza dun vello e misterioso bibliotecario que sen que el se decate, e coa axuda dun pequeno libro de pastas vermellas e follas amareladas polo paso do tempo, vai cambiar a súa vida para sempre, porque da súa man e tamén da man dos libros que amorean sen orde nin concerto vai viaxar, nada máis e nada menos, que á creación e posterior destrución da Biblioteca de Alexandría.

Alí vai coñecer a Hipatia, a súa derradeira directora, morta sen piedade en mans dos monxes paraboláns que actuaban baixo as ordes de Cirilo de Alexandría dentro da onda de represión que acompañou a extensión do cristianismo.

O neno do principio vai medrando e acaba por ser un recoñecido escritor que entrega a súa vida á permanente procura dese vello a quen tanto debe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Editorial Galaxia
* *Libro das alquimias* en Google Books
Enrique Carpintero Araújo

**Enrique Carpintero Araújo**, nado en Rabiño (Cortegada) o 24 de setembro de 1932 e finado na mesma parroquia o 8 de maio de 2008, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Traballador de Correos, entrou na corporación de Cortegada en 1970 despois foi tenente de alcalde. En 1974 foi nomeado alcalde. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da Coalición Democrática á alcaldía de Cortegada e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde primeiro con Alianza Popular e despois co PPdeG, sempre con maiorías absolutas. Foi deputado provincial en tres lexislaturas (ata 2003). En 2007 non se presentou á reelección e abandonou a alcaldía.
## Vida persoal
Estivo casado e tivo catro fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cortegada

### Ligazóns externas 
* Noticia en *La Voz de Galicia*
El Cigala

**Diego Ramón Jiménez Salazar**, coñecido como **Diego el Cigala** ou "**El Cigala**", nado en Madrid o 27 de decembro de 1968, é un cantante flamenco. É un dos herdeiros máis reputados de Camarón de la Isla, cuxa voz gardaba un gran parecido coa de Diego el Cigala. Acadou sona internacional a raíz da súa colaboración co pianista cubano Bebo Valdés.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
Chucho Valdés

**Dionisio de Jesús Valdés Rodríguez**, coñecido como **Chucho Valdés**, nado o 9 de outubro de 1941 en Quivicán, é un pianista e jazzista cubano, fundador do grupo Irakere. É fillo do tamén pianista Bebo Valdés.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guillermo Meijón

**Guillermo Antonio Meijón Couselo**, nado en Pontecesures o 14 de marzo de 1958, é un mestre e político socialista galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filosofía e Ciencias da Educación. Aprobou as oposicións a mestre e exerceu o posto con distintos destinos dende 1979.

Na súa traxectoria como político, foi escollido concelleiro do PSdeG-PSOE na cidade de Pontevedra nas locais de 1999, e reeditou o seu posto nas municipais de 2003. A metade de lexislatura concorreu nas listas socialistas ao Parlamento de Galicia, e foi elixido por Pontevedra nas galegas de 2005 e reelixido nas de 2009. Na cámara galega ocupouse das tarefas relacionadas coa política educativa.

En 2011 foi elixido deputado por primeira vez, nas xerais de 2011. Volveu ser elixido deputado nas xerais de 2015

Nas Eleccións xerais de abril de 2019 foi candidato na lista do PSdeG-PSOE ao Congreso pola Provincia de Pontevedra, resultando elixido deputado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Jorge Drexler

miniatura|dereita|Drexler en 2011.
**Jorge Drexler**, nado en Montevideo o 21 de setembro de 1964, é un cantautor uruguaio, gañador do premio Oscar. Ademais de músico e compositor é doutor en medicina e especializado en otorrinolaringoloxía.

## Véxase tamén
Antonio Pensado

**Antonio Pensado Plágaro**, nado en Coristanco o 23 de agosto de 1956, é un político galego do PPdeG exalcalde de Coristanco.

## Traxectoria 
Funcionario da Cámara Agraria. Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido concelleiro en Coristanco pola CPG do alcalde Manuel Remuiñán Cancela. Tralo apoio do alcalde á moción de censura do PSdeG-PSOE na Deputación da Coruña en xuño de 1989, el e outros 3 edís da CPG mostráronse en contra e constituíron o comité local do PPdeG, ante o cal foron expulsados do goberno. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Coristanco, mentres que Remuiñán encabezou a lista do PSdeG-PSOE, sendo elixido alcalde con maioría simple e gobernando nun primeiro lugar co independente Bautista García Rama, para logo cambialo apoio deste en 1993 polo do outro independente Bautista Fernández Gómez, que se había afiliado ao PPdeG. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións con maioría absoluta, ata que no ano 2015 perde a maioría absoluta e a alcaldía en favor do candidato de Terra Galega Amancio Lavandeira, que contou co apoio do BNG e do PSdeG. 

Defensor da implantación do proxecto da Mina de Corcoesto, chegou a viaxar a Bruxelas xunto a directivos da compañía canadense Edgewater Exploration para sacala adiante.
O 18 de xuño de 2014 foi imputado por supostos delitos de malversación de fondos públicos, prevaricación e abuso de influencias, no marco da investigación  da Operación Pataca e tras rexistros da Policia Xudicial e Garda Civil no Concello coristanqués. 

En agosto de 2017 apoia xunto con todo o grupo do PPdeG unha moción de censura contra Amancio Lavandeira, a cal fixo alcalde ao edil socialista Abraham Gerpe que foi expulsado do seu partido por esta operación, mentres que os edís populares tamén abandonaron o seu partido, polo que constituíron un goberno independente co novo alcalde. Porén, apenas un ano despois abandona o goberno e nun principio regresa á disciplina do PPdeG, asistindo á proclamación do novo candidato popular, Juan García Pose, en setembro de 2018. Finalmente opta por encabezar un partido independente, a Agrupación Local de Veciños de Coristanco, coa cal concorre nas municipais de 2019, logrando tan só 2 concelleiros e sendo a terceira forza por detrás de PPdeG e Terra Galega, polo que se situou na oposición. En xaneiro de 2022 foi condenado por prevaricación, ante o cal dimitiu como concelleiro no mes de xuño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Coristanco
### Ligazóns externas 
*«A clave está en reducir custos porque a calidade da pataca de Coristanco xa está demostrada», entrevista de Juan Ventura Lado en *La Voz de Galicia*, 16 de setembro de 2007.
Chet Baker

miniatura|dereita|Chet Baker.
**Chesney Henry Baker Jr.**, coñecido como **Chet Baker**, nado en Yale, Oklahoma o 23 de decembro de 1929 e finado en Ámsterdam o 13 de maio de 1988, foi un trompetista e cantante estadounidense de jazz. A súa música, expoñente do estilo cool (o west coast jazz dos anos cincuenta), é accesíbel e delicada, e case sempre está vinculada á balada intimista, tanto na súa vertente instrumental como vogal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha técnica, fotos e tráiler do documental sobre Chet Baker “Let's get lost”
Ronny Turiaf

**Ronny Turiaf**, nado en Le Robert (Martinica) o 13 de xaneiro de 1983, é un xogador profesional francés de baloncesto profesional que é axente libre.

## Traxectoria 
Turiaf foi elixido no Draft da NBA de 2005 polos Los Angeles Lakers na 37ª posición, onde xogou ata o ano 2008. Despois pasou dúas tempadas nos Golden State Warriors.

O 9 de xullo de 2010, foi traspasado aos New York Knicks xunto a Anthony Randolph, Kelenna Azubuike e unha futura elección de segunda rolda do Draft a cambio de David Lee.

Durante o lockout da NBA, asinou polo ASVEL Lyon-Villeurbanne da LNB.

O 15 de marzo de 2012, foi traspasado aos Denver Nuggets, nun traspaso a tres bandas entre os Nuggets, os Los Angeles Clippers e os Washington Wizards. Foi cortado uns días máis tarde.

O 21 de marzo de 2012, asinou cos Miami Heat ata final de tempada. O 21 de xuño de 2012, Turiaf gañou o seu primeiro campionato da NBA cos Heat.

O 27 de xullo de 2012, Turiaf fichou polos Los Angeles Clippers.

O 18 de xullo de 2013, Turiaf asinou cos Minnesota Timberwolves.

O 19 de decembro de 2014, Turiaf foi traspasado ós Philadelphia 76ers nun traspaso entre tres equipos que tamén incluíu ós Timberwolves e ós Houston Rockets. Catro días máis tarde, foi cortado polos Sixers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
Paz Lago

**María Paz Lago Martínez**, nada o 17 de agosto de 1975 en Vilalonga (Sanxenxo), é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Diplomouse en Maxisterio. En 2003, nas eleccións municipais foi elixida concelleira na súa vila natal polo PPdeG, onde se responsabilizou das áreas de cultura e educación. Revalidou a concellería en 2007, desta vez como terceira tenente de alcalde. En 2008 figurou como suplente nas listas do Senado, tras José Manuel Cores Tourís. A renuncia deste ao acceder á delegación da Xunta de Galicia na provincia de Pontevedra levouna a ela á Cámara Alta en maio de 2009

Nas Xerais de 2011 presentouse como número tres da lista popular por Pontevedra, e foi elixida deputada.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Senado de España
Irene Garrido

[miniatura|Papeleta dos candidatos do [Partido Popular|PP ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.]]
**Irene Garrido Valenzuela**, nada en Madrid o 29 de marzo de 1960, é unha economista e política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Aos dez anos trasladouse a Vigo. Licenciouse e doutorouse en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela en 1990 coa tese *Descripción dunha teoría sobre as interrelacións empíricas de estacionalidade. Os retardos e a análise da intervención como base de estudio*. Conseguiu a praza de profesora titular nesa mesma área na Universidade de Vigo, onde foi directora do departamento de Economía financeira e Contabilidade. Foi coordinadora dos cursos da UIMP en Pontevedra. En 2010 foi designada como representante do Partido Popular no consello de administración de Caixanova.

En 2011 concorreu nas listas do PPdeG ao Congreso dos Deputados pola provincia de Pontevedra, e resultou elixida. Logo de tres anos na cámara baixa foi designada presidenta do Instituto de Crédito Oficial, a primeira muller en ostentar ese cargo na historia da institución de financiamento público. Un ano despois dimitiu para presentarse de novo na candidatura do PPdeG pola provincia de Pontevedra, neste caso nas xerais de 2015, nunha lista que foi encabezada tamén por tres mulleres, Ana Pastor de número 1, Garrido de 2, e Pilar Rojo de 3.

Revalidou a posición nas listas nas eleccións xerais de 2016, e volveu saír deputada. A finais dese ano foi escollida para ocupar o posto de Secretaria de Estado de Economía e Apoio á empresa, no ministerio de Economía dirixido por Luis de Guindos. Foi substituída por Ana de la Cueva o 19 de xuño de 2018.

## Vida persoal 
É irmá de Fernando Garrido Valenzuela, quen fora deputado e conselleiro da Xunta, e que en 2011 era presidente do Padroado do Parque Nacional das Illas Atlánticas. Tamén é irmá de Javier Garrido Valenzuela, quen foi presidente dos promotores inmobiliarios de Galicia. Ademais é curmá de Alfonso Rueda.

Casou con José Luis Beltrán Varandela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no sitio web do Congreso dos Deputados
Guillermo Collarte

**Guillermo Collarte Rodríguez**, nado en Ourense en 1954, é un político galego do PPdeG.
## Traxectoria 
Enxeñeiro de Camiños pola Universidade Politécnica de Madrid, traballou como técnico da Xunta de Galicia ata que ben axiña accedeu a postos de designación política, primeiro como subdirector xeral de Portos e subdirector xeral de Estradas, e logo como director xeral de Programación e Investimentos da Consellería de Sanidade e director xeral de Construcións, Equipamentos e Servizos Educativos da Consellería de Educación. En 1995 deixa a Xunta de Galicia e trasládase a Madrid, onde ocupa o cargo de xerente de Arproma, a empresa urbanística da Comunidade de Madrid. En 2003 é nomeado director xeral do Grupo Tragsa, do que está á fronte durante tres anos.

Tamén ocupou distintos postos na empresa privada, como director técnico de Área Central, como conselleiro delegado da empresa Inmogestión 2006 ou como director de división en Isolux. Concelleiro na cidade de Ourense, é xerente da empresa pública Xestur Ourense, dependente da deputación de Ourense. Nas eleccións Xerais 2011 en España foi elixido deputado pola provincia de Ourense.

## Vida persoal
O seu pai, tamén chamado Guillermo Collarte, foi un empresario ourensán secuestrado en 1998 e de novo en 1999 en Nigrán, e que segue formalmente desaparecido. Os acusados, construtores e políticos de Galicia e Portugal, foron absoltos por falta de probas.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
Francisco Candeira

**Francisco de Asís Candeira Mosquera** "Pancho", nado en Ponteareas o 26 de febreiro de 1956, é un historiador e político galego.

## Traxectoria 
Residiu en Vigo onde cursou estudos non universitarios, con frecuentes estancias en Ponteareas. Na Universidade de Santiago de Compostela estudou  Xeografía e Historia entre 1973 e 1978, especializándose en Historia Contemporánea (1978).

Na súa etapa universitaria foi militante do Partido Socialista Galego e participou na campaña das primeiras eleccións democráticas de 1977 en España, onde coñeceu persoalmente o poeta Celso Emilio Ferreiro.

Dende 1979 exerceu como profesor titular de Xeografía, Historia e Lingua Galega e Literatura nun Instituto de Vigo. A partir de 1983 pasou a residir permanentemente en Ponteareas. Foi profesor no colexio San Miguel II, onde se xubilou en 2021.

Foi cofundador, en 1984, da revista *A Peneira* na que colaborou tamén con distintos artigos. Colaborou na revista *Grial* (nº 81), en *La Voz de Galicia*, e nas ponteareás *Lonxe da Terriña*, *Soberosum* e *Pregón*.

### Política 
Dende 2000 ata xullo de 2011 foi o Secretario Xeral da Agrupación de Ponteareas do PSdeG-PSOE. Ten participado en calidade de delegado en cinco congresos nacionais galegos e en dúas conferencias políticas do PSdeG, así como no 37 Congreso Federal do PSOE de xullo do 2008.

Concelleiro en Ponteareas polo PSdeG-PSOE entre 1983 e 1987 e entre 1999 e 2011. Candidato á alcaldía de Ponteareas en 2003, 2007 e 2011. En xuño de 2003 foi nomeado alcalde de Ponteareas cargo que exerceu ata maio de 2004, sendo o responsable da retirada da Praza Maior da vila o busto do xeneral Franco e da eliminación dos nomes franquistas das rúas de Ponteareas.

## Obras 
* *Caciquismo e poder local na Galicia da Restauración (Distrito de Ponteareas, 1881-1894)*, 1990.
* *O Condado na IIª República (1931-1939)*, 1999.
* *Crimes antigos na Galicia rural (O Condado, 1911-1937)*. 2022.
* *Crímenes antiguos en la Galicia rural*, 2022.
* *A obra literaria de Roque Pesqueira Crespo (Obra completa)*, 2022.

* *Da terra espoliada. Poder político, control social, explotación económica e fame no primeiro franquismo. O Condado 1936-1959*, 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Ponteareas
Distrito de Buikwe

O **distrito de Buikwe** é un distrito da Rexión Central de Uganda, chamado así pola súa capital, Buikwe.
Limita co distrito de Kayunga polo norte, co distrito de Jinja polo leste, co distrito de Buvuma polo sueste, coa República de Tanzania polo sur e co distrito de Mukono polo leste.

Naceu o 1 de xullo de 2009, anteriormente parte do distrito de Mukono.

O censo do 2002 estimaba a súa poboación en 329.900 habitantes.

## Notas
Marco Antistio Labeón

**Marco Antistio Labeón**, nado no -43 e finado no 10 ou 11, foi un xurista romano contemporáneo de Augusto, discípulo de Gaio Trebacio Testa e fundador da escola proculeiana, antes que o seu rival Capitón, quen o considera *legum atque morum populi romani iurisque civiles adprime doctior*.

## Traxectoria 
Labeón é, en efecto, o xurista máis insigne dos primeiros anos do Principado; con el iníciase a etapa clásica central, ou de apoxeo, do Dereito romano. O seu pai (Pacuvio Labeón), xurista tamén, fora un fervoroso republicano, amigo de Bruto, e un dos primeiros en se conxurar contra Xulio César, morrendo pola súa propia man trala derrota de Filipos. Labeón permaneceu fiel ao ideal republicano herdado do seu pai; por esta razón, apenas ascendeu no *cursus honorum*: o ano 18 formou parte da comisión encargada por Augusto de facer unha nova lista de senadores (*lectio senatus*); obtivo a pretura, pero rexeitou o consulado que lle ofreceu Augusto, dedicándose de maneira total á súa vocación de xurista.

Escritor fecundo e orixinal, versado en gramática, literatura, filosofía e dialéctica, Labeón deixou unha obra inmensa, en máis de 400 libros, dos que se conservan referencias a través doutros xuristas (Ulpiano, Paulo, Xuliano), que citaban as súas opinións, o que permite apreciar a autoridade e o influxo das súas obras na xurisprudencia posterior.

## Obras 
* *Libri de iure pontificio*.
* *Responsa*.
* *Epistulae*.
* *Pithana*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* A. FERNÁNDEZ BARREIRO. Marco Antistio Labeón
* A. PERNICE, Labeo, I, Halle 1873, 7 ss.
* P. DE FRANCISCI, Storia del Diritto romano, Milán 1944, 417 ss.
* W. KUNKEL, Herkunft und soziale Stellung der römischen Juristen, Weimar 1952, 32 ss.
* L. WENGER, Die Quellen des römischen Rechts, Viena 1953, 496 ss.
* A. GUARINO, Labeone giurista meridionale, «Labeo» I, Nápoles 1955, 49 ss.
* V. ARANGIO-RUIZ, Storia del Diritto romano, Nápoles 1957, 278 ss. ; 293.
Distrito de Bukomansimbi

O **distrito de Bukomansimbi** é un distrito da Rexión Central de Uganda, denominado así pola súa capital, Bukomansimbi. Segundo o censo do 2002 tiña unha poboación estimada de 139.556 habitantes.

Limita co distrito de Gomba polo norte, co distrito de Kalungu polo leste, co distrito de Masaka polo sueste, co distrito de Lwengo polo suroeste e co distrito de Sembabule polo noroeste.
O distrito creouse no 2010, entrando en funcionamento o 1 de xullo do mesmo ano, anteriormente formando parte do distrito de Masaka.

## Notas
Distrito de Butambala

O **distrito de Butambala** é un distrito da Rexión Central de Uganda, que ten a súa sede en Gombe. Foi creado no 2010, entrando en función o 1 de xullo do mesmo ano, partindo dos distritos de Mpigi e Gomba. No 2002, a súa poboación foi estimada en 86.600 habitantes. No 2010, a súa poboación estimábase en 98.200 habitantes.

Antes de converterse en distrito, era un condado, un dos dezaoito condado constituíntes do reino de Buganda.

## Notas
Gombe, Nixeria

**Gombe** é unha cidade no nordeste de Nixeria (e unha área de goberno local). É a capital do estado de Gombe e ten unha poboación estimada en 197.394 habitantes (2010). A cidade é a sede do Emirato de Gombe, un estado tradicional que cobre a maior parte do estado de Gombe.
A área de goberno local ten unha área de 52&nbsp;km² e unha poboación estimada de 268.000 habitantes no censo de 2006.

## Notas
José Antonio Ferreiro González (político)

**José Antonio Ferreiro González**, nado en Laxosa (O Corgo) o 2 de abril de 1944, é un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Perito mercantil. Rexentou durante máis de tres décadas unha fábrica de elaboración de pensos e venda de materiais de construción. Foi concelleiro do Corgo e membro do equipo de goberno dende as primeiras eleccións democráticas. En maio de 1995, con motivo do pasamento do alcalde Darío Díaz-Castroverde, pasou a ostentar a alcaldía. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura da CNG á alcaldía do Corgo, tras haberse pasado co anterior alcalde a esta formación antes do seu falecemento, xa que este fora excluído da candidatura popular. Desta forma mantivo a alcaldía co apoio do BNG, co cal gobernou ata novembro de 1998, cando os nacionalistas racharon ao acordo tras fichar como candidato do PPdeG. Nas sucesivas eleccións continuou como alcalde, con maioría absoluta ata as municipais de 2015, cando volveu ser elixido como cabeza da lista máis votada. 

Nas municipais de 2019 non se presentou á reelección e retirouse da política, sendo substituído polo novo candidato do PPdeG Felipe Labrada Reija.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Corgo

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
How to Train Your Dragon (filme)

***How to Train Your Dragon*** é un filme de animación estadounidense de DreamWorks Animation, dirixido por Chris Sanders e Dean DeBlois que se estreou no 2010. Baséase no libro homónimo *How to Train Your Dragon* de Cressida Cowell.

## Sinopse 
Ambientada no mítico mundo dos afoutos viquingos e dos dragóns salvaxes, esta comedia de acción narra a historia de Hiccup, un viquingo adolescente que non encaixa na antiga reputación da súa tribo como cazadores de dragóns. O mundo de Hiccup revoluciónase ó atopar a un dragón que o desafía a el e ós seus compañeiros viquingos, a ver o mundo dende un punto de vista totalmente diferente.

## Personaxes 
* Jay Baruchel como Hiccup Horrendous Haddock III
* Gerard Butler como Stoick the Vast
* Craig Ferguson como Gobber the Belch
* America Ferrera como Astrid Hofferson
* Christopher Mintz-Plasse como Fishlegs Ingerman
* Jonah Hill como Snotlout Jorgenson
* T. J. Miller e Kristen Wiig como Tuffnut e Ruffnut Thorston
* David Tennant como Spitelout
* Robin Atkin Downes como Ack.
* Philip McGrade como Starkard.
* Kieron Elliott como Hoark the Haggard.
* Ashley Jensen como Phlegma the Fierce.

## Galardóns e nomeamentos 
* 2010: Oscar: Nomeada ó mellor filme de animación e mellor banda sonora.
* 2010: Premios Annie: 10 premios, incluíndo mellor filme, director, guión. 16 nomeamentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Manuel Ignacio de Vivanco

**Manuel Ignacio de Vivanco Iturralde**, nado en Valparaíso o 15 de xuño de 1806 e finado en Lima o 16 de setembro de 1873, foi un militar e político peruano, gobernante de facto do Perú entre 1843 e 1844.

## Traxectoria 
Vinculado á aristocracia colonial limeña, representou as tendencias autoritarias e aínda certo monarquismo nostálxico. Foi un conspirador obstinado, con grande influencia en parte polo propio encanto da súa personalidade e a súa ilustración; pero careceu de sentido práctico e da audacia necesaria para a realización dos seus plans, e sempre foi desprazado por outros caudillos, máis pragmáticos e efectivos. A súa tenaz rivalidade con Ramón Castilla marcou toda unha etapa da historia republicana do Perú.

### Supremo Director da República (1843-44) 
Despois da batalla de Ingavi, onde falecese Gamarra tras invadir Bolivia (18 de novembro de 1841), Vivanco retornou ao Perú á fronte dunha columna de prisioneiros e entregou o seu mando ao coronel Manuel de Mendiburu, prefecto de Tacna, pasando a establecerse en Arequipa. Alí secundou o pronunciamento efectuado en Cuzco por Juan Francisco de Vidal (28 de xullo de 1842), quen logo de ocupar o poder ascendeuno a Xeneral de Brigada e nomeouno ministro de Guerra. Pero en lugar de trasladarse á capital, Vivanco formou forzas no sur e sublevouse contra Vidal, proclamándose "Supremo Director da República" (28 de xaneiro de 1843). Enviou ao xeneral Juan Antonio Pezet a ocupar Lima no seu nome.

Instalou o seu goberno o 7 de abril de 1843 e, pretendendo consolidar a súa autoridade, aos poucos foille imprimindo unha tinguidura excesivamente personalista, chegando a extremos tales como a imposición a civís e militares dun xuramento de fidelidade á súa persoa, a creación dun cartón de prata, cuxos posuidores eran os únicos que tiñan acceso ao despacho presidencial, a subscrición de numerosas ordes de desterro e de decretos ameazantes contra os infractores da lei. Pronto se iniciou en Tacna e Moquegua un movemento constitucionalista encabezado polos xenerais Domingo Nieto e Ramón Castilla, e para facerlle fronte houbo Vivanco de abandonar Lima (30 de novembro). Foi derrotado na batalla de Carmen Alto, preto do pobo do mesmo nome en Arequipa, o 22 de xullo de 1844.

## Notas
Mighty Joe Young

***Mighty Joe Young*** é un filme estadounidense dirixido por Ron Underwood que se estreou en 1998.

## Sinopse 
Nas montañas de África Central, uns cazadores furtivos atacan a un grupo de gorilas. A pesar da chegada dun grupo de ecoloxistas para detelos, non poden evitar que un gorila e a xefa dos ecoloxistas morran. Na liorta un enorme gorila ataca ó xefe dos cazadores e arríncalle dous dedos. Anos máis tarde, o gorila medrou ata acadar un tamaño colosal e é protexido por Jill, a filla da ecoloxista que morrera. Convertido nunha lenda, ninguén ousa cazar na súa selva, pero cando os furtivos descobren que é real intentarán cazalo, polo que o director dunha reserva de vida salvaxe de California convence a Jill para trasladar ó gran gorila Joe alí.

## Personaxes 
* Bill Paxton como Profesor Gregory "Gregg" O'Hara
* Charlize Theron como Jill Young
* John Alexander como Mighty Joe Young
* Rade Serbedzija como Andrei Strasser
* Regina King como Cecily Banks
* Peter Firth como Garth 
* Naveen Andrews como Pindi
* David Paymer como Harry Ruben
* Robert Wisdom como Kweli
* Christian Clemenson como Jack
* Geoffrey Blake como Vern
* Lawrence Pressman como Doutor Elliot Baker
* Linda Purl como Doutor Ruth Young
* Mika Boorem como Jill Young de nena
* Cory Buck como Jason
* Liz Georges como Nai de Jason
* Ray Harryhausen como Cabaleiro da festa
* Terry Moore como A muller elegante da festa

## Galardóns e nomeamentos 
* 1998: Nomeado ó Oscar: Mellores efectos visuais.

## Notas
Darío Díaz-Castroverde

**Darío Díaz-Castroverde Díaz**, finado en 1995, foi un político galego.

## Traxectoria
Concelleiro do Corgo dende 1969, foi nomeado alcalde en 1972. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, primeiro por Coalición Galega e logo por AP e PPdeG, sempre con maioría absoluta. En 1995 o seu partido decidiu excluílo como candidato, ante o cal se pasou á CNG, se ben faleceu un mes antes das eleccións, tendo que ser substituído na alcaldía e como candidato polo seu número 2 José Antonio Ferreiro González, o cal mantería o posto tralas eleccións ao logra-lo apoio do BNG.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais no Corgo

### Ligazóns externas
**O Corgo, amplo horizonte* de Xulio Xiz.
Shakespeare destilado

***Shakespeare destilado*** é unha novela de Xesús Constela publicada en 2008, por Editorial Galaxia.

Concibida coma o longo monólogo dun home bébedo, acadou no ano 2008 o Premio Manuel García Barros, organizado polo Concello da Estrada en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística e a Deputación de Pontevedra.

## Descrición 
Na novela o autor manexa a linguaxe coloquial, co seu ritmo ás veces sincopado, as súas reviravoltas e o seu sentido do humor, para narrar a historia de Willy, un personaxe que teima en construír a maqueta dunha cidade dentro do piso onde vive enclaustrado e onde se estimula a base de gin tonics e lecturas dos Sonetos de Shakespeare.

O contraste -contrapuntístico e musical- entre a linguaxe informal do monólogo e as alusións á literatura, a mestura entre o delirio etílico e o delirio literario, entre o sublime da alta literatura dos sonetos e a vida ruín e desleixada do protagonista, acada enorme forza narrativa, crea un efecto burlesco que cuestiona o status da ficción, a verosimilitude e mesmo o papel do autor como creador todopoderoso.

A historia de Willy é a historia da construción da maqueta, que a personaxe vai erguendo casa a casa e rúa a rúa ata que a cidade enteira e os seus habitantes cobran vida.

Metáfora burlesca da literatura, *Shakespeare destilado* é unha novela que procura a diversión do lector, que aproveita o relato para reflexionar sobre o poder da literatura, sobre todo como gozar dela sen perder a liberdade.

## Traducións 
*Ao castelán por Iolanda Mato Creo co título de *Shakespeare destilado* publicado en 2013 por Pulp Books.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Editorial Galaxia
* *Shakespeare destilado* en Google Books
Francisco Lema Fuentes

**Francisco Javier Lema Fuentes**, coñecido como **Chisco**, nado en Corcubión en 1964, é un veterinario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Carlos Lema Bermúdez, funcionario do concello de Corcubión. Veterinario de profesión e funcionario, foi xefe comarcal do Servizo de Sanidade Animal da Xunta de Galicia na área de Carballo. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura da AVIC (Agrupación Veciñal Independente de Corcubión) á alcaldía de Corcubión, que foi a candidatura máis votada, e foi elixido alcalde grazas a un pacto co PSdeG-PSOE. Nas municipais de 2007 encabezou a candidatura do PSdeG e foi a candidatura máis votada, porén non mantivo a alcaldía, dado a que o BNG se uniu co PPdeG. O 16 de abril de 2008 foi elixido alcalde como candidato da lista máis votada logo da renuncia de Rafael Mouzo e da ruptura do pacto de goberno entre BNG e PPdeG. Nas municipais de 2011 volveu encabeza-la candidatura do PSdeG e foi reelixido alcalde. Non se presentou á reelección en 2015 e foi subsituído polo tamén socialista Manuel Ínsua Ínsua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Corcubión
Rei Pescador

**Rei Pescador**, **Rei Tolleito** ou **Rei Ferido** é un personaxe que aparece nas lendas artúricas como o derradeiro dunha estirpe de protectores do Santo Graal. Hai distintas versións sobre a súa historia e varían bastante, porén, en todas elas o rei está eivado na perna ou nas éngoas e é incapaz de se mover por si só.

Ó estar mancado, o seu reino tamén sofre xunto a el. A impotencia do rei tradúcese nunha perda de fertilidade do reino e isto convérteo nunha paraxe desolada. Varios Cabaleiros chegan ó reino do Rei Pescador para tentar curalo, mais só o elixido poderá acadar tal fazaña. Nas primeiras historias, o elixido é Perceval, mentres que noutras, únenselle Galahaz e Bors.

Algúns relatos artúricos falan de dous reis pescadores que viven no mesmo castelo, pai e fillo (ou avó e neto). O máis vello fica dentro do castelo pola seriedade das súas feridas e porque só o Santo Graal o sustenta. O máis novo pode saír e recibir hóspedes.

## Posíbeis orixes do nome 
O título de "Rei Pescador" ten varias posíbeis orixes e non necesariamente excluíntes:
*O simbolismo cristián, onde o peixe é unha representación de Cristo.
*A mitoloxía celta, onde se atopa a lenda do 'salmón da sabedoría'.
*Un xogo de palabras en francés, na que as palabras francesas *pescador* e *pecador* soan de xeito moi semellante (*pêcheur* e *pécheur*).
*Un pescador repetiu a milagre de Xesús, coa axuda do Santo Graal, de multiplicar os peixes e o pan para dar de comer a unha multitude. Despois diso nomeárono rei e de aí vén o título de 'Rei Pescador'.

## Perceval de Chrétien de Troyes 
O Rei Pescador aparece orixinalmente no romance inacabado de Chrétien de Troyes, *Perceval ou le Conte du Graal* ("Perceval, a Historia do Graal"). Non son explicadas nin a súa ferida  nin a so seu pai, mais Perceval descobre posteriormente que os reis sandarían se el atopase o Graal. Tamén descobre que é da liñaxe dos Reis do Graal a través da súa nai, que é filla do Rei Pescador máis vello. Namentres, o poema remata ante de que Perceval puidese retornar ó Castelo do Graal.

Chrétien nunca chegou a empregar o adxectivo "sagrado" para o Graal, xa que asumía que a súa audiencia xa estaría afeita ó termo.

## Traballos posteriores na Idade Media 
O próximo traballo sobre o tema foi en ''Joseph d'Arimathie* de Robert de Boron, o primeiro a asociar o Graal a Xesucristo. Nesta obra, o "Pescador Rico" chámase Bron e é cuñado de Xosé de Arimatea, que usara o Graal para gardar o sangue de Cristo antes de o deitar na tumba. Xosé entón atopa unha comunidade relixiosa que viaxa para a Bretaña e confía o Graal a Bron.

Wolfram von Eschenbach baséase na historia de Chrétien e a expande no seu épico *Parzival''. Reinterpreta a natureza do Graal e a comunidade que o coida, nomeando os personaxes, algo que Chrétien non fixera. O rei pai é "Titurel" e o rei fillo é "Anfortas".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Investigación estudantil sobre o Rei Pescador, Universidade de Idaho.
Charlize Theron

**Charlize Theron**, nada o 7 de agosto de 1975 en Benoni, Gauteng, Suráfrica é unha actriz, produtora e modelo surafricana e estadounidense. É unha das actrices mellor pagadas do mundo, e ao longo da súa carreira recibiu varios galardóns, incluíndo un Premio Óscar, un Screen Actors Guild Award e un Globo de Ouro. En 2016, a revista *Time* considerouna unha das 100 persoas máis influentes do mundo.

Theron acadou a fama internacional durante a década de 1990 en filmes como *Pactar co demo* (1997), *Mighty Joe Young* (1998) e *As normas da casa da sidra* (1999). Recibiu a aclamación da crítica intepretando a asasina en serie Aileen Wuornos en *Monster* (2003), o cal lle valeu un Oso de Prata e un Óscar á mellor actriz, converténdose na primeira surafricana en gañar un Óscar nunha categoría de interpretación. Recibiu outro nomeamento aos Óscar polo seu papel en *En terra de homes* (2005).

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Theron naceu en Benoni, na antiga provincia surafricana de Transvaal e hoxe en día provincia de Gauteng. Filla única de Gerda Maritz (tamén coñecida como Gerta) e Charles Theron. quen tivo un papel importante na guerra anglo-bóer. Theron é un apelido occitano (orixinalmente escrito Théron) que se pronuncia en afrikaans como Tronn, malia que ela declarou en entrevistas que en Suráfrica o seu apelido pronúnciase como Thrown. Cando se mudou aos Estados Unidos cambiou a pronunciación do seu apelido.

Aínda que fala inglés fluidamente, o seu idioma materno é o afrikaans. Medrou na granxa dos seus pais en Benoni, O xurado declarou que o homicidio foi en defensa propia e a súa nai foi absuelta de todos os cargos.

Theron asistiu á escola primaria Putfontein (Laerskool Putfontein) e segundo as súas declaracións aqueles anos foron un período no que tivo problemas de integración.

Aos trece anos foi enviada a un internado e iniciou os seus estudos na National School of the Arts en Xohanesburgo.

## Filmografía 
## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén
Ana Belén Vázquez

**Ana Belén Vázquez Blanco**, nada en Bande o 27 de xaneiro de 1975, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
### Política local 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Vigo. Saltou rapidamente á política pois foi elixida concelleira de Bande polo PPdeG nas eleccións municipais de 1995, revalidando a súa acta nas eleccións de 1999 e 2003. Ocupou o cargo de concelleira de Cultura e Deporte e posteriormente de segunda tenente de alcalde. O 21 de novembro de 2006 foi elixida alcaldesa logo do falecemento do ata entón alcalde, Amador de Celis. Non se presentou ás eleccións municipais de 2007, encabezando a lista do PPdeG o seu entón marido José Antonio Armada.

### Política nacional 
Nas eleccións xerais do ano 2000 foi escollida deputada no Congreso por Ourense. Revalidou o seu cargo nas eleccións de 2004. Nas eleccións de 2008 perdeu a súa acta de deputada, porén en abril de 2009 regresou ao Congreso trala dimisión de Jesús Vázquez Abad. Nas xerais de 2011 volveu ser elixida deputada. Nas eleccións de 2015 non revalidou a súa acta, mais nas xerais de 2016 recuperouna.

En xullo de 2018 pasou a formar parte da executiva nacional do Partido Popular de Pablo Casado, sendo a responsable da área de Emigración. Nas eleccións xerais de abril de 2019 foi cabeza de lista do PP por Ourense e volveu ser elixida deputada, ó igual que nas xerais de novembro dese ano. Volveu ser cabeza de lista e deputada tralas elección xerais de 2023.
[miniatura|Papeleta das [Xerais de abril de 2019.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Eleccións municipais en Bande

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Ebonyi

**Ebonyi** é unha área de goberno local do estado de Ebonyi, na República Federal da Nixeria. A súa capitalidade reside na poboación de Ugbodo.
 
Posúe unha área de 443&nbsp;km² e unha poboación estimada de 126.837 habitantes (2006).
Gary Speed

**Gary Andrew Speed**, MBE, nado en Mancot o 8 de setembro de 1969 e finado en Huntington (Inglaterra) o 27 de novembro de 2011, foi un futbolista e adestrador de fútbol galés. Foi internacional coa selección galesa.

## Traxectoria 
O seu primeiro equipo foi Leeds United. Ademais foi xogador-adestrador do Sheffield United entre o 2008 e o 2010. É o xogador que disputou máis partidos na era da Premier League de Inglaterra, desde a súa creación en 1992. Antes da súa morte adestraba a selección nacional de fútbol de Gales.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerbase.com
Do It!

***Do It!*** é o quinto álbum da banda inglesa de indie rock Clinic, editado o 7 de abril do 2008 a través do selo Domino Records. O sinxelo "Free Not Free" (coa cara b "Thor") estivo dispoñible o 1 de febreiro do 2008 como descarga gratuíta na súa páxina clinicvoot.org. "Witch (Made to Measure)" foi publicado como segundo sinxelo no mes de maio; e "Tomorrow" aparecería o 24 de novembro.

## Listaxe de cancións 
# "Memories"
# "Tomorrow"
# "The Witch (Made to Measure)"
# "Free Not Free"
# "Shopping Bag"
# "Corpus Christi"
# "Emotions"
# "High Coin"
# "Mary and Eddie"
# "Winged Wheel"
# "Coda"
Hysterical

***Hysterical*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de indie rock Clap Your Hands Say Yeah, editado o 12 de setembro do 2011 no Reino Unido, Europa, Australia e o Xapón, e o 20 nos Estados Unidos. O álbum foi producido por John Congleton e a súa portada deseñouna Maya Pindyck. A banda lanzou os temas "Same Mistake" e "Maniac" como sinxelos, e ámbolos dous podendescargarse dende a súa páxina web. Un vídeo da canción "Maniac" foi realizado polo director belga Dieter Dirkx e apareceu o 14 de setembro.

## Listaxe de cancións 
Todas os temas compostos por Alec Ounsworth.
# "Same Mistake"
# "Hysterical"
# "Misspent Youth"
# "Maniac"
# "Into Your Alien Arms"
# "In a Motel"
# "Yesterday, Never"
# "Idiot"
# "Siesta (For Snake)"
# "Ketamine and Ecstasy"
# "The Witness' Dull Surprise"
# "Adam's Plane"
Henning Larsen

miniatura|dereita|Edificio da Ópera de Copenhaguen.
**Henning Larsen**, nado en Opsund o 20 de agosto de 1925, é un arquitecto dinamarqués. É internacionalmente coñecido por deseñar o edificio do Ministerio de Relacións Exteriores de Riad e a Ópera de Copenhaguen. En 1989 recibiu o premio Aga Khan de Arquitectura.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Henning Larsens architect practice
Field Recordings from the Sun

***Field Recordings from the Sun*** é o segundo álbum da banda estadounidense de noise rock Comets on Fire, editado no ano 2002 a través do selo Ba Da Bing Records.

## Listaxe de cancións 
# "Beneath the Ice Age" - 9:20
# "Return to Heaven" - 6:29
# "The Unicorn" - 3:51
# "ESP" - 6:42
# "The Black Poodle" - 10:22
Mærsk Mc-Kinney Møller

**Arnold Mærsk Mc-Kinney Møller**, nado o 13 de xullo de 1913 e finado no Rigshospitalet de Copenhaguen o 16 de abril de 2012, foi un magnate dinamarqués dos envíos e un home de negocios.

## Traxectoria 
Foi o fillo de Arnold Peter Møller, fundador da AP Moller-Maersk e da americana Chastine Estelle Roberta Mc-Kinney. Estivo casado co seu amor do instituto Emma Neergaard Rasmussen dende 1940 até a súa morte no ano 2005; Con ela tivo tres fillas Leise (1941), Kirsten(1944) e Ane(1950).

Møller converteuse nun socio da AP Moller-Maersk Grupo en 1940. No ano 2004, regalou ao pobo dinamarqués a ópera de Copenhaguen, deseñada por Henning Larsen, para a que doou aproximadamente 400 millóns de dólares, co que se construíu en menos de 3 anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Na revista *Forbes*
Delta do Llobregat

[250px|miniatura|Campos do delta, en [El Prat de Llobregat.]]
O **delta do Llobregat** é unha chaira aluvial situada na desembocadura do río Llobregat, na provincia de Barcelona, en Cataluña. O río, ao chegar ao mar, conforma un delta de 97&nbsp;km² de forma redondeada, o segundo delta máis extenso de Cataluña, logo do delta do Ebro. Está considerado de importancia internacional pola Unión Europea.

## Características 
A situación xeográfica e o contexto xeolóxico do delta do Llobregat condicionan o tipo de paisaxe vexetal que atopamos.

A natureza xistosa da Cordilleira Litoral, á esquerda do río, contrasta fortemente coas calcarias e dolomías do macizo do Garraf. Isto fai que, salvada a zona do delta, o litoral cambie notamblemente de aspecto. Aínda que non existen diferenzas significativas de precipitación, pásase dunha paisaxe litoral mediterránea setentrional (dominio de aciñeiras litorais) a unha meridional (dominio de ), debido á seca edáfica imposta polo carst.

## Degradación e protección 
A proximidade de Barcelona ao delta fixo que gran parte da súa superficie que antes eran zonas húmidas, piñeiras ou terras dedicadas ao cultivo de hortalizas e froitas, entre as que destacaban as alcachofas de El Prat, estea cuberta con urbanizacións, asfalto e cemento desde a segunda metade do século XX. Moitas autoestradas, zonas industriais, instalacións portuarias, o aeroporto de El Prat e zonas urbanas e comerciais que continúan estendéndose atópanse encima dos terreos do delta. A superficie non urbanizada está en regresión e vai diminuíndo ano tras ano.

Aínda que a zona está moi degradada, dentro dos límites do delta do llobregat aínda se conserva unha pequena fracción dunha das tres zonas húmidas máis importantes de Cataluña, la Murtra, considerada de importancia internacional pola Unión Europea.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Río Llobregat
*El Prat de Llobregat