Joan Margarit

**Joan Margarit i Consarnau**, nado en Sanaüja (Lleida) o 11 de maio de 1938 e finado en San Just Desvern o 16 de febreiro de 2021, foi un poeta, arquitecto e catedrático catalán xubilado da Universidade Politécnica de Cataluña na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona. Escribe tanto en catalán como en español.

## Biografía 
Joan Margarit naceu en Sanaüja, na comarca da Segarra, durante a guerra civil española cando a fronte de Aragón xa estaba cerca daquelas terras, fillo de Joan Margarit i Serradell, arquitecto, de Barcelona, e Trinitat Consarnau i Sabaté, mestra, de L'Ametlla de Mar.

Os seus pais casaron en xullo de 1936 en Barcelona, pero a Guerra Civil obrigounos a retirarse a Sanaüja, á casa da avoa paterna, onde naceu o poeta.

Acabada a guerra e até 1948, a familia cambiou varias veces de domicilio: Rubí, Figueres e Xirona. De retorno a Barcelona, a familia viviu diante do Turó Parc e Joan Margarit estudou bacharelato no Instituto Ausiàs March que daquela estaba na rúa de Muntaner.

En 1954 a familia trasladouse ás illas Canarias e, desde 1956, Margarit pasou os cursos académicos en Barcelona para estudar arquitectura, no Colexio Maior Sant Jordi, onde residiu até 1961. En 1962 coñeceu a Mariona Ribalta con quen casou ao ano seguinte, e coa que tivo tres fillas, Mònica, Anna e Joana, e un fillo, Carles.

Margarit deuse a coñecer como poeta en castelán en 1963 e en 1965. Despois dunha longa paréntese de dez anos, escribiu *Crónica* publicado polo seu amigo Joaquim Marco, director da colección “Ocnos”, de Barral Editores. A partir de 1980, iniciou a súa obra poética en catalán.

Desde 1975, Margarit e a súa familia viviron en Sant Just Desvern, onde tamén tiña o estudio de arquitectura que compartía con Carles Buxadé, amigo e socio, desde 1980. Desde 1968, Margarit era catedrático de Cálculo de estruturas da Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona. En outubro do mesmo ano, pola mesma obra, recibiu o Premio Nacional de Poesía.

En 2008 foi Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia.

No 2010 foi o encargado de ler o pregón das Festas da Mercè de Barcelona, onda falou de revisar as relacións de Cataluña con España. Tamén foi o encargado de inaugurar o curso académico 2010-2011 da Universidade Pompeu Fabra (UPF). 

En 2019 foi galardoado co Premio Cervantes.

## Obra 
### Arquitectura 
* Mercado de Vitoria (1977).
* Rehabilitación da Fábrica Aymerich de Terrassa como Museo da Ciencia e da Técnica de Cataluña.
* Reforma do Monumento a Cristovo Colón (1982-1984).
* Estadio e anel olímpico de Montjuïc (1989).
* Forma parte do equipo que dirixe as obras da Sagrada Familia.

### Libros de ensaio 
* *Nuevas cartas a un joven poeta*. Barril & Barral, 2009.

### Libros de poesía 
* *Cantos para la coral de un hombre solo*. Barcelona: Editorial Vicens Vives. 1963. (Con prólogo de Camilo José Cela e ilustracións de Josep Maria Subirachs).
* *Crónica*. Barcelona: Barral Editores. Col. Ocnos. 1975.
* *Predicación para un bárbaro*. Barcelona: Editorial Prometeo. 1979.
* ''L'ombra de l'altre mar*. Barcelona: Edicions 62, 1981.
* *Vell malentès*. Valencia: Eliseu Climent/3i4, 1981 (Premio Vicent Andrés Estellés de poesía).
* *El passat i la joia*. Vic: Eumo, 1982.
* *Cants d'Hekatònim de Tifundis*. Barcelona: La Gaia Ciència, 1982.
* *Raquel: la fosca melangia de Robinson Crusoe*. Barcelona: Edicions 62, 1983.
* *L'ordre del temps*. Barcelona: Edicions 62, 1985.
* *Mar d'hivern*. Barcelona: Proa, 1986.
* *Cantata de Sant Just''. Alacant: Institut d'Estudis Juan Gil-Albert, 1987.
* *La dona del navegant*. Barcelona: La Magrana, 1987.
* *Llum de plua*. Barcelona: Península, 1987.
* *Poema per a un fris*. Barcelona: Escola d'Arquitectes de Barcelona, 1987.
* *Edat roja*. Barcelona: Columna, 1990.
* *Els motius del llop*. Barcelona: Columna, 1993.
* *Aiguaforts*. Barcelona: Columna, 1995.
* *Remolcadors entre la boira*. Argentona: L'Aixernador, 1995.
* *Estació de França*. Madrid: Hiperión, 1999.
* *Poesía amorosa completa (1980-2000)*. Barcelona: Proa, 2001.
* *Joana*. Barcelona: Proa, 2002.
* *El primer frío. Poesía 1975-1995*. Madrid: Visor, 2004.
* *Cálculo de estructuras. Madrid: Visor, 2005. Tradución castelá.
* *Arquitecturas de la memoria*. Ediciones Cátedra, 2006. Edición castelá.
* *Casa de misericordia*. Madrid: Visor, 2007. Edición bilingüe castelán-catalán (Premio Nacional de Poesía 2008).
* *Barcelona amor final*. Barcelona: Proa, 2007.
* *Misteriosamente feliz*. Madrid: Visor, 2009.
* *Intemperie. Antología*. Madrid: Ediciones Rilke, 2010. Edición bilingüe castelán-catalán.

### Obra poética traducida 
* Ao galego: *El viatge de la vida. A viaxe da vida* (2021). A Coruña: Medulia. Tradución de Luciano Rodríguez Gómez. 164 páxs. ISBN 978-84-123254-6-1.
*Ao inglés: *Tugs in the fog* , versións de Anna Crowe (Bloodaxe Books, 2006)
* Ao ruso: *Llums dels instants* (Universidade de San Petersburg, 2003)
* Ao hebreo: *Mai no m’he tingut per grec*, versións de Shlomo Avayou (Keshev Publishing House, Tel Aviv, 2004)
* Ao alemán: "Joana und andere Gedichte", tradución de Juana e Tobias Burghardt (Delta, Stuttgard, 2007)
* Ao portugués: *Casa da Misericórdia*, tradución de Rita Custódio e Àlex Tarradellas (OVNI, Entroncamento, 2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Joan Margarit
* *Nuevas cartas a jóvenes poetas* de Joan Margarit
* *L'ombra de l'altre mar*
* 2Buxadé, Margarit, Ferrando, s.l.p.
* Comentario ao poema *Tendències''
* Joan Margarit i Consarnau en LletrA
* Xavier Ribalta canta Joan Margarit