open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Javier de Burgos

**Francisco Javier de Burgos y del Olmo, **nado en** **Motril (Granada) o 22 de outubro de 1778 e finado en Madrid o 22 de xaneiro de 1848, foi un político, xornalista, dramaturgo e tradutor andaluz.

## Traxectoria 
De familia nobre aínda que non adiñeirada estaba destinado a servir á Igrexa, pero abandonou axiña os estudos relixiosos en Granada, trasladándose a Madrid para adicarse aos estudos de xurisprudencia. Coa invasión napoleónica pasou ao seu servizo ocupando en Andalucía distintos cargos. Dada a súa condición de afrancesado, en 1812 trasladouse a París onde completou a súa formación mediante o estudo das obras dos clásicos, Horacio principalmente, do que traduciu ao castelán as súas obras. Esta tradución de Horacio foi comentada á súa vez por Andrés Bello nun celebrado artigo sobre a tradución. Bello cualifica a Javier de Burgos de «débil tradutor y excelente comentarista de Horacio». Anos máis tarde, en 1844 publicou unha revisión desta obra que coas súas imperfeccións segue sendo un referente, entre outras cousas pola utilización da estrofa sáfica en versos soltos.

### A creación das provincias 
Regresou a Madrid en 1819 e en 1822 foi nomeado director de *El Imparcial*, xornal ao redor do cal se reuniron os afrancesados portadores das novas ideas. O seu labor como xornalista compaxinábase co labor como escritor, destacando a súa "Biografía universal antiga e moderna", unha tradución do francés que publicou moi reformada e ampliada en varios tomos. De 1827 a 1833 desempeñou distintos cargos de importancia na Administración. En 1833, ao comezo do reinado de Isabel II, baixo a rexencia de María Cristina de Borbón, foi nomeado Secretario de Estado de Fomento baixo o ministerio de Cea Bermúdez e foi nese cargo no que estableceu a división territorial por provincias, baseándose nas formulacións do Novo Réxime pero tomando como base a antiga división en reinos da monarquía borbónica. O decreto foi aprobado o 30 de novembro e o 22 de decembro dese mesmo ano foi nomeado Ministro de Facenda. Foi senador e conselleiro real e en 1846 co primeiro goberno de Narváez ministro da Gobernación, cargo que deixou nese mesmo ano ao ser nomeado Francisco Javier de Istúriz á fronte do goberno.

Durante os seus últimos anos volveu cultivar a poesía e ademais da revisión da tradución de Horacio xa mencionada escribiu poesía de circunstancias sendo de destacar unha canción fúnebre á morte da raíña Isabel de Bragança, unha oda ao casamento do rei Fernando VII con María Cristina de Borbón, aínda que destacou entre todas elas a súa *Oda a la Razón* e *Al porvenir*. Tamén destacou moi cedo como comediógrafo e unha peza súa no xénero, *Los tres iguales*, foi, por certo, a causa do desterro do grande actor Isidoro Máiquez. Ao morrer deixou inacabados uns *Anales del reinado de Doña Isabel II*, que concluíu o seu fillo Augusto.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Subdivisións de Kazakhstán

**Kazakhstán** está dividido en 14 provincias (*oblystar*; singular: *oblys*) e 3 cidades (*qalalar*, singular - *qala*), indicadas con asteriscos:
miniatura|350px|Provincias do Cazaquistán

#Almaty
#Almaty (cidade)
#Aqmola
#Aqtöbe
#Astana*
#Atyrau
#Baikonur* (Bayqonyr)
#Kazakhstán Oriental (Shyghys Qazaqstan)
#Mangghystau
#Kazakhstán do Norte (Soltustik Qazaqstan)
#Pavlodar
#Qaraghandy
#Qostanai
#Qyzylorda
#Kazakhstán do Sur (Ongtüstik Qazaqstan)
#Kazakhstán Occidental (Batys Qazaqstan)
#Jambyl

As provincia sepáranse logo en distritos (en kazako: *аудандар*/*audandar*; singular: *аудан*/*audan*; en ruso: *районы*/*raiony*; singular: *район*/*raion*).

## Véxase tamén
*Datos
Viracocha Patera

**Viracocha Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 59 km de diámetro e está situado a 61,77° S 280,09° O. O nome de *Viracocha* provén da mitoloxía quechua, onde *Viracocha* era o deus do Sol, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1979. Ó leste-nordeste de *Viracocha* está situado Mithra Patera, e ó nordeste está a montaña Silpium Mons. Viracocha Patera foi un dos puntos quentes detectados grazas á misión Voyager.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Willemita

A **willemita** é un mineral do grupo dos silicatos de fórmula **Zn2(SiO4)**. A súa composición química corresponde a un 72,96% de ZnO e un 27,04% de SiO2. Como impurezas máis comúns contén aluminio, ferro, manganeso e chumbo.
Foi descuberto en 1830, e denominouse así na honra do rei Guillerme I dos Países Baixos (*Willem I*).
Ocasionalmente tamén recibe o nome de **belxita**.

## Propiedades 
[miniatura|esquerda|180px|Willemita e [esperita baixo luz ultravioleta.]]
A willemita pode ter diversas cores —branca, verdosa, amarelada, gris, pardo, azul-verde— e ten brillo graxo ou mate.
É un mineral fluorescente e fosforescente, de cor verde brillante baixo luz ultravioleta de onda curta e raios X.

Se ben é un dos poucos silicatos que pertence ao sistema cristalino trigonal, a súa rede é romboédrica.

## Morfoloxía e formación 
Os cristais da willemita son fibrosos, romboédricos ou tabulares.
É un silicato de cinc secundario relativamente común en moitos depósitos de zinc ou chumbo-zinc que conteñen ou contiveron blenda; fórmase a partir deste último mineral pola oxidación nun ambiente silíceo.
Xeralmente está asociado á pedra calcaria, aínda que tamén aparece asociado tipicamente á cincita vermella e á franklinita.

## Depósitos 
Son escasos os xacementos deste mineral, podéndose destacar os de Franklin (Nova Jersey), onde aparece asociado a cincita e franklinita, e os de Arizona, ambos nos Estados Unidos. En México hai depósitos en Bolaños (Xalisco) e Batopilas (Chihuahua).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
### Ligazóns externas 
* Willemita (Mindat.org)
* Willemite (Webmineral)
* Handbook of Mineralogy
Cadela

O termo **Cadela** pode referirse a:

***Cadela**, a femia do can;
***Cadela de frade**, insecto dos dermápteros, con dous apéndices posteriores en forma de tenaces;
***Cadela de cen patas**, miriápodo rastreiro de numerosas patas;
***Cadela**, molusco bivalvo de pouca calidade (*Scrobicularia plana*). Aplícase tamén, impropiamente, a outras especies de molusco;
***Cadela das tetas longas**, ser mitolóxico con forma de cadela branca e tetas que chegaban ó chan, cuxa presenza ou oubeo agoiraban a morte;
***Cadela**, antiga moeda de cinco céntimos de peseta;
*Muller irascible, que berra moito; 
*Febra solta de pelo; 
*Especie de gorra que se usaba no Ribeiro;
*Distintos vermes como o que taladra a raíz do millo, a pataca, a verdura etc.;
*Un tipo de peixe, coñecido como lorcho bravo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Cadela**, lugar da parroquia do Ermo, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Cadrelas**, lugar da parroquia de Salvaterra, no concello de Salvaterra de Miño.
Carl Swartz

**Carl Johan Gustaf Swartz**, nado en 1858 e finado en 1926, foi un comerciante e político sueco, primeiro ministro de Suecia entre o 30 de marzo e o 19 de outubro de 1917.

## Traxectoria
Era fillo de Erik Swartz, dono dunha fábrica, e da súa esposa Elisabeth Forsgren. Tras completar os seus estudos en Uppsala e Bonn, retornou á súa cidade natal para encargarse dos negocios familiares, a fábrica de tabaco Petter Swartz. Chegou a ter un importante papel na súa localidade, sobre todo culturalmente. Foi presidente da Xunta Directiva de, entre outros, o Banco Central privado sueco entre 1912 e 1917. En 1917 converteuse en reitor universitario.

Como ministro de Finanzas entre 1906 e 1911, estableceu algunhas reformas, que incluían ingresos integrados e taxa á propiedade, que pasaron a ser progresivos. Co amalgamado dos grupos á dereita na cámara baixa do Riksdag, Swartz pasou a ser membro do consello interno do recentemente formado *Nationella Partiet* (en galego Partido Nacional) en 1912.

Durante a primeira guerra mundial, foi unha figura clave no Riksdag, no seu carácter de Presidente do Comité Permanente de Suplementos entre 1915 e 1917. Co fracaso, debido a presións externas e falta de harmonía interna, do goberno non aliñado partidariamente de Hjalmar Hammarskjöld, o rei Gustavo V convocou ao conservador Swartz para que asumise o cargo de primeiro ministro. Este aceptou a designación, máis por sentido do deber que por desexo persoal de ocupar tal posto. A principal tarefa do novo goberno foi exercer unha influencia tranquilizadora sobre a burguesía, que estaba inqueda, nos días anteriores ao 1 de maio de 1917, polos rumores de que a revolución de febreiro dese ano en Rusia podería estenderse a Estocolmo.
Xohán Ledo

**Ricardo García Suárez**, coñecido co nome artístico de **Xohán Ledo**, nado en Ferrol o 15 de outubro de 1917 e finado en Vigo o 10 de xuño de 2006, foi un médico e ilustrador galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|[Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, **Xohán Ledo**, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e Ramos Colemán]]
Fillo dun militar de artillaría, fixo o bacharelato na Coruña. En 1933 comezou a estudar Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Durante a guerra civil española serviu de sanitario en varias frontes, e rematou a carreira en 1943. Especializouse en cirurxía torácica, e traballou en Bilbao nun hospital antituberculoso. En 1950 instalouse en Vigo e abriu unha consulta privada, que despois abandonou ao entrar a traballar para a Seguridade Social.

En Vigo retomou o contacto co galeguismo, e comezou a colaborar coa Editorial Galaxia e a revista *Grial* entre 1951 e 1983. Fixo as capas, o deseño interior e as ilustracións de case todas as coleccións da editorial, o que o converteu -con Luís Seoane no exilio- no renovador da imaxe gráfica do libro galego. Fixo as portadas de *Á lus do candil* (Ánxel Fole, 1954), *Si o vello Sinbad volvese ás illas...* (Álvaro Cunqueiro, 1961) ou *Os biosbardos* (Eduardo Blanco Amor, 1962) e ilustrou obras como *Terra brava* (Ánxel Fole, 1955), *As crónicas do sochantre* (Á. Cunqueiro, 1956), *Dos arquivos do trasno* (Rafael Dieste, 1962) ou *Xente no rodicio* (Xosé Neira Vilas, 1971). Tamén realizou folletos, almanaques e carteis, como os primeiros que se fixeron sobre o Día das Letras Galegas.

Escribiu numerosos textos sobre arte, tanto na vertente pictórica como arquitectónica, que espallou en revistas, prólogos e volumes colectivos. Entre eles cómpre salientar os dedicados a Luís Seoane e Carlos Maside, seus grandes amigos da mocidade, sobre a pintura de Manuel Colmeiro ou a personalidade e obra do arquitecto Manuel Gómez Román.

Logo da súa xubilación retomou a súa faceta de tradutor, vertendo ao galego dous textos de William Shakespeare: *Ricardo III* (Fundación Otero Pedrayo, 1998; Premio Trasalba), e *Xulio César* (Ediciós do Castro, 1998).

En 1956 casou con Mimí Alonso da Cuña, coa que tivo tres fillas e un fillo.

## Recoñecementos
*Premio Trasalba 1998

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Martínez, Xurxo (2026). *Un país ilustrado. Aas cubertas de Galaxia* (exposición). Museo de Arte Contemporánea de Vigo.

### Ligazóns externas 
* Ficha  na páxina web de Editorial Galaxia.
Mandiá

Como topónimo **Mandiá** pode referirse a:

;En Galiza
***Mandiá**, parroquia do concello de Ferrol.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Rodrigo de Mandiá Parga**, relixioso galego (1603-1674);
***Juan Carlos Mandiá**, ex xogador e adestrador de fútbol galego (n. 1967);
***Lino Braxe Mandiá**, actor, director de teatro e escritor galego (n. 1962).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Think Tank

***Think Tank*** é o sétimo álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo Blur, editado o 5 de maio do 2003 no Reino Unido a través do selo Parlophone. A revista *NME* colocouno no número 20 na súa lista dos 100 mellores álbums da década. *Think Tank* está cheo de sons máis electrónicos, pesados e atmosféricos que os seus anteriores discos, dándolle unha sonoridade moi distinta ao rock alternativo ou britpop que viñan facendo ata ese momento.

## Listaxe de cancións 
Todas as letras por Damon Albarn. Toda a música por Albarn, Alex James e Dave Rowntree, agás onde se indique.

# "Ambulance" – 5:09
# "Out of Time" – 3:52 
# "Crazy Beat" – 3:15 
# "Good Song" – 3:09
# "On the Way to the Club" (Albarn, James Dring, James, Rowntree) – 3:48
# "Brothers and Sisters" – 3:47
# "Caravan" – 4:36
# "We've Got a File on You" – 1:03
# "Moroccan Peoples Revolutionary Bowls Club" – 3:03
# "Sweet Song" – 4:01
# "Jets" (Albarn, James, Rowntree, Mike Smith) – 6:25
# "Gene by Gene" – 3:49
# "Battery in Your Leg" (Albarn, Graham Coxon, James, Rowntree) – 3:20
Stone Temple Pilots (álbum)

***Stone Temple Pilots*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Stone Temple Pilots. O álbum foi editado en todo o mundo entre o 21 e o 27 de maio de 2010 a través do selo Atlantic Records, e trátase do primeiro disco da banda dende o *Shangri-La Dee Da* aparecido nove anos antes.

## Listaxe de cancións 
Todas as letras escritas por Scott Weiland. 
# "Between the Lines" (Robert DeLeo) - 2:50
# "Take a Load Off" (Dean DeLeo) - 3:11
# "Huckleberry Crumble" (R. DeLeo) - 3:10
# "Hickory Dichotomy" (D. DeLeo) - 3:22
# "Dare If You Dare" (D. DeLeo) - 4:29
# "Cinnamon" (R. DeLeo) - 3:33
# "Hazy Daze" (R. DeLeo, D. DeLeo) - 2:59
# "Bagman" (D. DeLeo) - 2:45
# "Peacoat" (D. DeLeo) - 3:29
# "Fast As I Can" (D. DeLeo) - 3:33
# "First Kiss on Mars" (R. DeLeo) - 3:03
# "Maver" (R. DeLeo) - 4:52
Jesús Vivanco

**Jesús Vivanco**, nado en Ferrol é un xornalista, escritor e locutor radiofónico galego.

## Traxectoria 
Enxeñeiro Técnico Naval, licenciado en Dereito e en Xornalismo, comezou en Radio 3, de Radio Nacional de España en 1979, coincidindo coa fundación da emisora pública, onde se encargou da produción e redación de informativos. En 1994 é nomeado o primeiro director da recentemente creada Radio 5, unha cadea unicamente de información tamén pertencente a Radio Nacional de España, onde tamén foi xefe de redacción. Como estudoso do xornalismo, ten traballado na historia da radio en España.

## Obra 
* *Guerra Civil y Radio Nacional: Salamanca 1936-1938*, 2006, Instituto Oficial de Radio y Televisión.
American Kennel Club

**American Kennel Club** é un club canino estadounidense, que posúe un dos maiores rexistros de cans de raza do mundo.

Fundado no ano 1884, ó contrario que a case totalidade de club doutros países non forma parte da Federación Cinolóxica Internacional (FCI). Ten, xa que logo,as súas propias normativas de cría e estándares que non comparten cos países de orixe de cada raza.

## Ligazóns externas 
* Web Oficial
It (novela)

***It*** é unha novela de terror publicada en 1986 polo escritor estadounidense Stephen King. Conta a historia dun grupo de rapaces que son atemorizados por un malvado monstro -ao que chaman «*Iso*»- que é capaz de cambiar de forma, alimentándose do terror que produce nas súas vítimas.

## Argumento 
A historia preséntase alternada en dúas épocas: o pasado (1957-58) e o presente (1984-85). Os feitos acontecen na comunidade de Derry, no estado de Maine, Estados Unidos. Baixo a cidade, a un nivel inconsciente para tódolos poboadores, un monstro desapiadado de apetito insaciable atormenta á comunidade dende tempos remotos. Este monstro é un ser doutro mundo, capaz de ler as mentes e provocar os medos, os cales constitúen o seu alimento (preferiblemente os dos nenos, pois os seus medos son moi sinxelos de elaborar). O seu disfrace mais común é o de pallaso, chamado Pennywise, o pallaso bailarín, co que atrae as súas xoves vítimas, ás cales aterrará ata a morte. Unha vez saciado o seu apetito, dorme durante case tres decenios, ata que volve a despertar para alimentarse e fartarse, cumprindo así un ciclo sen fin.

Aínda que permanece oculto a maior parte do tempo, enfrontarase dúas veces cos protagonistas da historia; sete rapaces que fanse chamar «*Os perdedores*». Os seus nomes son: Bill Denbrough, Ben Hanscom, Beverly Marsh, Richie Tozier, Eddie Kaspbrak, Mike Hanlon e Stan Uris.
Provincia de Chieti

**Chieti** é unha provincia da rexión dos Abruzos, en Italia. A súa capital é a cidade de Chieti.

Ten unha área de 2.588&nbsp;km2, e unha poboación total de 396.712	 habitantes (2009).
## Comunas da provincia
Hai 104 concellos na provincia. Os datios de poboación van referidos a 2011.

| width=1% align=center valign=top |

|}

## Lugares de interese
* Cova do Cavallone.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de Chieti
Provincia de Carbonia-Iglesias

**Carbonia-Iglesias** (en sardo, *Carbònia-Igrèsias*) foi unha provincia da rexión de Sardeña, en Italia. As súas capitais foron as cidades de Carbonia e Iglesias.

Tiña unha área de 1.459&nbsp;km², e unha poboación total de 131.890 hab. (2001). A provincia tiña 23 concellos.

Pola lei rexional nº 2 do 4 de febreiro de 2016, a provincia foi fusionada coa provincia do Medio Campidano e 54 comunas da provincia de Cagliari creando a provincia de Sardeña do Sur.

## Referencias
## Véxase tamén
Teima

***Teima***, subtitulada ***Revista galega de información xeral***, foi unha revista semanal galega que se publicou entre 1976 e 1977.

## Características 
*Teima* foi a primeira revista xornalística que se editou integramente en galego dentro de Galicia. O primeiro número apareceu o 15 de setembro de 1976 e deixou de publicarse co número 35 en agosto de 1977 por dificultades económicas, derivadas da falta de publicidade.

Editada pola Sociedade Galega de Publicacións, da que Afonso Ribas era cofundador e xerente. Anunciose que o director ía ser Alfonso Sánchez Izquierdo, aínda que finalmente foi Ánxel Vence, e entre os seus colaboradores estaban Víctor F. Freixanes, Manuel Rivas, Xavier Navaza, Pepe Carreiro, Xaquín Marín e Xurxo Lobato, que publicou nela as súas primeiras fotos.

Desde o seu comezo tivo dificultades de publicidade e a súa liña editorial foi combatida por sectores políticos da dereita e da esquerda. Unha coalición nacionalista de esquerdas chegou a emitir entre os seus militantes a consigna de darse de baixa na subscrición. Algunhas forzas políticas que apoiaran a súa aparición e que participaron no capital da empresa, como o Partido Socialista Galego, foron despois críticas coa publicación. Accionistas independentes e outros da Asemblea Popular Galega foron quen máis loitaron pola continuidade do semanario.

### Dixitalización 
No 2022, o Consello da Cultura Galega despois de dixitalizala por completo ofreceu acceso libre a través da súa páxina web.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Revista dixitalizada Consello da Cultura Galega.
Provincia de Bari

**Bari** é unha provincia da rexión de Puglia, en Italia. A súa capital é a cidade de Bari.

Ten unha área de 5.138&nbsp;km2, e unha poboación total de 1.559.662 hab. (2001). Hai 48 municipios na provincia.
Provincia de Barletta-Andria-Trani

**Barletta-Andria-Trani** é unha provincia da rexión italiana de Puglia, que foi constituída no 2004. Creouse a partir de dez concellos (*comuni*) que estaban anteriormente na provincia de Bari e na de Foggia. O seu nome provén das tres cidades que comparten as funcións administrativas da nova provincia. A poboación total dos dez municipios que comprenden a nova provincia era de 383.018 habitantes (censo de 2001).

## Municipios 
A nova provincia comprende 10 municipios (poboación do censo do 2001):

Sete da Provincia de Bari:
* Andria (95.653)
* Barletta (92.094)
* Bisceglie (51.718)
* Canosa di Puglia (31.445)
* Minervino Murge (10.213)
* Spinazzola (7.362)
* Trani (53.139)

Tres da Provincia de Foggia:
* Margherita di Savoia (12.585)
* San Ferdinando di Puglia (14.361)
* Trinitapoli (14.448)
Provincia de Foggia

**Foggia** é unha provincia da rexión da Puglia, en Italia. A súa capital é a cidade de Foggia.

Ten unha área de 7.192&nbsp;km2, e unha poboación total de 690.992 habitantes (2001). Hai 64 concellos na provincia.
Provincia de Lecce

**Lecce** é unha provincia da rexión da Puglia, en Italia, ocupando totalmente a comarca de Salento. A súa capital é a cidade de Lecce.

Ten unha área de 2.759&nbsp;km2, e unha poboación total de 813.297 habitantes (2009), sendo a segunda provincia da rexión por número de habitantes. Hai 97 municipios na provincia.

O escudo da provincia de Lecce provén do cuarto cuartel do Escudo de Aragón que recolle as barras de Aragón, pois durante os séculos XIV e XV estas terras pertencían á Coroa de Aragón.
[miniatura|esquerda|Torre Sant'Andrea, [Mar Adriático]]

## Galería 

Ficheiro:Santa croce.jpg|Basílica de Santa Croce, Lecce
Ficheiro:Otranto dal bastione dei Pelasgi.jpg|Otranto
Ficheiro:Torre dell'Orso.jpg|Torre dell'Orso
Ficheiro:Santa Cesarea Terme mare.jpg|Santa Cesarea Terme
Ficheiro:Gallipoli0001.jpg|Praia Le Puritate, Gallipoli

## Notas
Provincia de Matera

**Matera** é unha provincia da rexión de Basilicata, en Italia. A súa capital é a cidade de Matera.
Ten unha área de 3.446&nbsp;km2, e unha poboación total de 203.614 habitantes (2010). Hai 31 concellos na provincia.

## Concellos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de Matera
Provincia de L'Aquila

'''L'Aquila''' é unha provincia da rexión dos Abruzos, en Italia. A súa capital é a cidade de L'Aquila.

Ten unha área de 5.034&nbsp;km², e unha poboación total de 309.264 habitantes (2009).

## Comunas da provincia
Hai 108 municipios na provincia.
Appartengono alla provincia dell'Aquila i seguenti 108 comuni:

* Acciano.
* Aielli.
* Alfedena.
* Anversa degli Abruzzi.
* Ateleta.
* Avezzano.
* Balsorano.
* Barete.
* Barisciano.
* Barrea.
* Bisegna.
* Bugnara.
* Cagnano Amiterno.
* Calascio.
* Campo di Giove.
* Campotosto.
* Canistro.
* Cansano.
* Capestrano.
* Capistrello.
* Capitignano.
* Caporciano.
* Cappadocia.
* Carapelle Calvisio.
* Carsoli.
* Castel del Monte.
* Castel di Ieri.
* Castel di Sangro.
* Castellafiume.
* Castelvecchio Calvisio.
* Castelvecchio Subequo.
* Celano.
* Cerchio.
* Civita d'Antino.
* Civitella Alfedena.
* Civitella Roveto.
* Cocullo.
* Collarmele.
* Collelongo.
* Collepietro.
* Corfinio.
* Fagnano Alto.
* Fontecchio.
* Fossa.
* Gagliano Aterno.
* Gioia dei Marsi.
* Goriano Sicoli.
* Introdacqua.
* L'Aquila.
* Lecce nei Marsi.
* Luco dei Marsi.
* Lucoli.
* Magliano de' Marsi.
* Massa d'Albe.
* Molina Aterno.
* Montereale.
* Morino.
* Navelli.
* Ocre.
* Ofena.
* Opi.
* Oricola.
* Ortona dei Marsi.
* Ortucchio.
* Ovindoli.
* Pacentro.
* Pereto.
* Pescasseroli.
* Pescina.
* Pescocostanzo.
* Pettorano sul Gizio.
* Pizzoli.
* Poggio Picenze.
* Prata d'Ansidonia.
* Pratola Peligna.
* Prezza.
* Raiano.
* Rivisondoli.
* Rocca Pia.
* Rocca di Botte.
* Rocca di Cambio.
* Rocca di Mezzo.
* Roccacasale.
* Roccaraso.
* San Benedetto dei Marsi.
* San Benedetto in Perillis.
* San Demetrio ne' Vestini.
* San Pio delle Camere.
* San Vincenzo Valle Roveto.
* Sant'Eusanio Forconese.
* Sante Marie.
* Santo Stefano di Sessanio.
* Scanno.
* Scontrone.
* Scoppito.
* Scurcola Marsicana.
* Secinaro.
* Sulmona.
* Tagliacozzo.
* Tione degli Abruzzi.
* Tornimparte.
* Trasacco.
* Villa Sant'Angelo.
* Villa Santa Lucia degli Abruzzi.
* Villalago.
* Villavallelonga.
* Villetta Barrea.
* Vittorito.

## Supresión da provincia
A provincia de L'Aquila está destinada á supresión e unificación coa provincia de Teramo. A decisión foi aprobada polo Consello de Ministros de 31 de outubro de 2012, como parte da reorganización do goberno local e o establecemento de cidades metropolitanas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de L'Aquila
Provincia de Catanzaro

**Catanzaro** é unha das provincias de Italia e a principal da rexión de Calabria. A súa capital é a cidade de Catanzaro. Ten unha área de 2.391&nbsp;km² e unha poboación total de 368.122 habitantes (2010). Hai 80 *comunes* na provincia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da provincia de Catanzaro
Provincia de Potenza

**Potenza** é unha provincia da rexión de Basilicata, en Italia. A súa capital é a cidade de Potenza.

Limita polo oeste coa provincia de Salerno e a provincia de Avellino, polo norte coas provincias de Foggia, Barletta-Andria-Trani e Bari, polo leste coa provincia de Matera e polo sur coa provincia de Cosenza.

## Concellos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de Potenza
Provincia de Crotone

**Crotone** é unha provincia da rexión italiana de Calabria. A súa capital é a cidade de Crotone.

Ten unha área de 1.717&nbsp;km2, e unha poboación total de 175.351 habitantes (2008). Hai 27 concellos na provincia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de Crotone
Provincia de Cosenza

**Cosenza** é unha das cinco provincias que compoñen a rexión italiana de Calabria. A súa capital tamén se chama Cosenza.

Limita polo norte coa rexión de Basilicata, co mar Xónico polo leste, coa provincia de Crotone e a provincia de Catanzaro polo sur e co Mar Tirreno polo oeste.
## Municipios
A provincia está dividida en 155 *comuni* ou concellos:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia de Cosenza
Provincia de Avellino

**Avellino** é unha provincia da rexión de Campania, en Italia. A súa capital é a cidade de Avellino.

Ten unha área de 2.792 km², e unha poboación total de 429.073 habitantes (2001). Hai 119 municipios na provincia.

## Historia 
O antigo nome da zona era "Hirpinia", que no italiano actual se transforma en *Irpinia*. Dita palabra provén da lingua dos antigos oscos, "hirpus", lobo, animal que aínda hoxe se pode encontrar pola zona, aínda que nun número moi reducido.

Avellino foi famosa pola súa garda real durante a época romana e a época medieval.

Durante o reinado de Nápoles, a provincia pertenceu na súa maioría ao *Principado Ultra*, estando algunhas zonas incluídas dentro da *Capitanía* ou *Principado Citra*.

## Economía 
A base económica da provincia é a agricultura. Típicos da provincia de Avellino son os seguintes produtos:

* Abelás: produce un terzo do total cultivado en Italia. 
* Castañas: é recoñecida a que se cultiva na zona de Montella. 
* Os viños de Aglianico, Taurasi, Greco e Fiano. 
* Cereixas
* Queixos, como o caciocavallo de Montella.
* A trufa negra de Bagnoli Irpino.

### Turismo 
Os principais destinos turísticos son os Santuarios de Montevergine (máis de 300,000 visitantes ao ano), e o Santuario de San Xerardo de Maiella. Tamén son visitadas as zonas arqueolóxicas de Avella e Eclano; o castelo de Lancellotti, e a basílica en Prata.

## Principais concellos 
* Avellino - 56.993 habitantes
* Ariano Irpino - 23.330 habitantes
* Mercogliano - 12.293 habitantes
* Solofra - 12.082 habitantes
* Atripalda - 11.336 habitantes
* Cervinara - 10.160 habitantes
* Grottaminarda - 8.336 habitantes

800px

## Véxase tamén 
* Provincia di Avellino
Provincia de Benevento

**Benevento** é unha provincia da rexión da Campania, en Italia. A súa capital é a cidade de Benevento.

Ten unha área de 2.071&nbsp;km2, e unha poboación total de 286.866 habitantes (2001). Hai 78 municipios na provincia.

## Véxase tamén 
* Provincia di Benevento
Provincia de Reggio Calabria

**Reggio Calabria** é unha das cinco provincias nas que se divide actualmente a rexión italiana de Calabria. A súa capital tamén se chama Reggio di Calabria.
## Municipios
A provincia de Reggio calabria está dividica en 97 *comuni* ou concellos:

* Africo
* Agnana Calabra
* Anoia
* Antonimina
* Ardore
* Bagaladi
* Bagnara Calabra
* Benestare
* Bianco
* Bivongi
* Bova
* Bova Marina
* Bovalino
* Brancaleone
* Bruzzano Zeffirio
* Calanna
* Camini
* Campo Calabro
* Candidoni
* Canolo
* Caraffa del Bianco
* Cardeto
* Careri
* Casignana
* Caulonia
* Ciminà
* Cinquefrondi
* Cittanova
* Condofuri
* Cosoleto
* Delianuova
* Feroleto della Chiesa
* Ferruzzano
* Fiumara
* Galatro
* Gerace
* Giffone
* Gioia Tauro
* Gioiosa Ionica
* Grotteria
* Laganadi
* Laureana di Borrello
* Locri
* Mammola
* Marina di Gioiosa Ionica
* Maropati
* Martone
* Melicucco
* Melicuccà
* Melito di Porto Salvo
* Molochio
* Monasterace
* Montebello Ionico
* Motta San Giovanni
* Oppido Mamertina
* Palizzi
* Palmi
* Pazzano
* Placanica
* Platì
* Polistena
* Portigliola
* Reggio di Calabria
* Riace
* Rizziconi
* Roccaforte del Greco
* Roccella Ionica
* Roghudi
* Rosarno
* Samo
* San Ferdinando
* San Giorgio Morgeto
* San Giovanni di Gerace
* San Lorenzo
* San Luca
* San Pietro di Caridà
* San Procopio
* San Roberto
* Sant'Agata del Bianco
* Sant'Alessio in Aspromonte
* Sant'Eufemia d'Aspromonte
* Sant'Ilario dello Ionio
* Santa Cristina d'Aspromonte
* Santo Stefano in Aspromonte
* Scido
* Scilla
* Seminara
* Serrata
* Siderno
* Sinopoli
* Staiti
* Stignano
* Stilo
* Taurianova
* Terranova Sappo Minulio
* Varapodio
* Villa San Giovanni
Provincia de Nápoles

miniatura|250px|A Provincia de Nápoles
**Nápoles** (en italiano **Nápoli**) é unha provincia da rexión de Campania, con capital en Nápoles, no sur de Italia. Conta cunha poboación de 3.079.685 habitantes, nunha extensión de 1.171&nbsp;km².

A provincia esténdese por unha estreita chaira costeira con numerosos cantís e cuberta por contrafortes montañosos apeninos e formacións volcánicas entre as que destaca o Vesuvio, volcán sobre o que se asentan poboacións con importantes restos romanos, como Pompeia e Herculano, destruídas no 79 por unha erupción.

De clima mediterráneo, destacan os cultivos de trigo, vides, oliveiras e cítricos). A industria concéntrase en Nápoles e as súas poboacións máis próximas e o turismo é unha fonte de ingresos moi importante na que é unha das zonas con menor renda per cápita de Italia.

## Comunas 
Hai 92 concellos na provincia, e estes son característicos por moitos elevada densidade de poboación. Así, 26 comunas da provincia superan os 30.000 habitantes, e destes, 12 teñen máis de 50.000 residentes.

Comunas con máis de 50.000 habitantes:

## Notas 
## Véxase tamén 
* Provincia di Napoli
Provincia do Medio Campidano

**Medio Campidano** (en sardo, **Campidanu de Mesu**) foi unha provincia da rexión de Sardeña, en Italia. A provincia foi creada por lei no ano 2001 e estivo operativa desde o 2005 ata o 2016, sendo escolleitos os seus primeiros gobernantes no 2006. O seu territorio formaba previamente parte da provincia de Cagliari. As súas capitais foron Sanluri e Villacidro.

Tiña unha área de 1.516&nbsp;km2, e unha poboación total de 105.400 habitantes (2001). A provincia tiña 28 municipios na provincia.

Pola lei rexional nº 2 do 4 de febreiro de 2016, a provincia foi fusionada coa provincia de Carbonia-Iglesias e 54 comunas da provincia de Cagliari creando a provincia de Sardeña do Sur.

## Referencias
## Véxase tamén
Provincia de Caserta

**Caserta** é unha provincia da rexión de Campania, en Italia. A súa capital é a cidade de Caserta.

Ten unha área de 2.639&nbsp;km2, e unha poboación total de 852.149 habitantes (2001).
## Municipios
Hai 104 municipios (*comuni*) na provincia.

*Ailano
* Alife
* Alvignano
* Arienzo
* Aversa
* Baia e Latina
* Bellona
* Caianello
* Caiazzo
* Calvi Risorta
* Camigliano
* Cancello ed Arnone
* Capodrise
* Capriati a Volturno
* Capua
* Carinaro
* Carinola
* Casagiove
* Casal di Principe
* Casaluce
* Casapesenna
* Casapulla
* Caserta
* Castel Campagnano
* Castel Morrone
* Castel Volturno
* Castel di Sasso
* Castello del Matese
* Cellole
* Cervino
* Cesa
* Ciorlano
* Conca della Campania
* Curti
* Dragoni
* Falciano del Massico
* Fontegreca
* Formicola
* Francolise
* Frignano
* Gallo Matese
* Galluccio
* Giano Vetusto
* Gioia Sannitica
* Grazzanise
* Gricignano di Aversa
* Letino
* Liberi
* Lusciano
* Macerata Campania
* Maddaloni
* Marcianise
* Marzano Appio
* Mignano Monte Lungo
* Mondragone
* Orta di Atella
* Parete
* Pastorano
* Piana di Monte Verna
* Piedimonte Matese
* Pietramelara
* Pietravairano
* Pignataro Maggiore
* Pontelatone
* Portico di Caserta
* Prata Sannita
* Pratella
* Presenzano
* Raviscanina
* Recale
* Riardo
* Rocca d'Evandro
* Roccamonfina
* Roccaromana
* Rocchetta e Croce
* Ruviano
* San Cipriano d'Aversa
* San Felice a Cancello
* San Gregorio Matese
*San Marcellino
* San Marco Evangelista
* San Nicola la Strada
* San Pietro Infine
* San Potito Sannitico
* San Prisco
* San Tammaro
* Sant'Angelo d'Alife
* Sant'Arpino
* Santa Maria Capua Vetere
* Santa Maria a Vico
* Santa Maria la Fossa
* Sessa Aurunca
* Sparanise
* Succivo
* Teano
* Teverola
* Tora e Piccilli
* Trentola-Ducenta
* Vairano Patenora
* Valle Agricola
* Valle di Maddaloni
* Villa Literno
* Villa di Briano
* Vitulazio

## Véxase tamén 
* Provincia di Caserta
Provincia de Ogliastra

**Ogliastra**, en lingua sarda, *Ogiastra*, é unha provincia da rexión da Sardeña, en Italia. As súas capitais son as cidades de Lanusei e Tortoli.

Ten unha área de 1.854&nbsp;km2, e unha poboación total de 58.389 habitantes (2001). Hai 23 municipios na provincia.

## Municipios máis poboados 
# Tortolì, 10.661
# Lanusei, 5.699
# Bari Sardo, 3.958
# Tertenia, 3.801
# Baunei, 3.776
# Villagrande Strisaili, 3.447

## Véxase tamén
Provincia de Olbia-Tempio

**Olbia-Tempio** (en sardo **Terranoa-Tèmpiu**) é unha provincia da rexión de Sardeña, en Italia. As súas capitais son as cidades de Olbia e Tempio Pausania.

Ten unha área de 3.397&nbsp;km2, e unha poboación total de 138.334 habitantes (2001). Hai 26 municipios na provincia.

## Véxase tamén
Provincia de Oristano

**Oristano** (en sardo, **Aristànis**)  é unha provincia da rexión de Sardeña, en Italia. A súa capital é a cidade de Oristano.

Ten unha área de 3.040&nbsp;km2, e unha poboación total de 167.971 habitantes (2001). Hai 88 municipios na provincia.

## Véxase tamén
Mario Echandi Jiménez

**Mario Echandi Jiménez**, nado en San Xosé o 17 de xuño de 1915 e finado na mesma cidade o 30 de xullo de 2011, foi un diplomático e político, presidente de Costa Rica entre 1958 e 1962.
## Traxectoria
Foi fillo de Alberto Echandi Montero e Josefa Jiménez Rucavado. Cursou estudos no Liceo de Costa Rica e na Escola de Dereito, onde se graduou de Licenciado en Leis.

Foi Agregado Militar en misión especial en Panamá en 1940, Embaixador de Costa Rica nos Estados Unidos de América, as Nacións Unidas e a OEA (1949-1950), Ministro de Relacións Exteriores e Cultura (1950-1952) e Deputado por San José (1953-1955).

En 1958 foi elixido Presidente da República, cargo que exerceu de 1958 a 1962. O presidente Echandi obtivo 102.851 votos como candidato da partido Unión Nacional, Francisco José Orlich candidato da partido Liberación Nacional obtivo 94.778 votos e Jorge Rossi Chavarría obtivo 23.910 votos polo partido Independente. Este último partido estaba constituído por exmembros do partido Liberación Nacional. Un ano antes da elección houbo unha escisión nese partido e un grupo dos seus partidarios encabezados polo Licenciado Jorge Rossi deixaron as súas filas.

Durante o seu goberno aprobáronse algunhas leis importantes, como a Lei de Aguinaldo, fundouse o Servizo Nacional de Aqueductos e Redes de sumidoiros.
## Vida persoal
Casou con Olga De Benedictis Antonelli.

## Notas
Provincia de Padua

**Padua** (en italiano, **Padova**; en véneto, **Padòa**) é unha provincia italiana da rexión do Véneto con capital na cidade homónima. Limita polo norte coa provincia de Treviso, polo leste coa provincia de Venecia, polo sur coa provincia de Rovigo e polo oeste coa provincia de Verona e a provincia de Vicenza. Ten unha superficie de 2.037 quilómetros cadrados e unha poboación de 849.857 habitantes (2001). Os municipios máis importantes son Abano Terme, Albignasego, Cadoneghe, Camposampiero, Cittadella, Conselve, Este, Monselice, Montagnana, Piove di Sacco, Selvazzano Dentro e Vigonza.
Provincia de Rovigo

**Rovigo** é unha provincia italiana da rexión do Véneto. A súa capital é a cidade de Rovigo.

Ten unha área de 1.790&nbsp;km2, e unha poboación total de 242.385 habitantes (2001). Hai 50 municipios na provincia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da provincia di Rovigo

¨Comunas de RovigoÇÇ
Provincia de Treviso

**Treviso** é unha provincia da rexión do Véneto, Italia. Coincide coa antiga Marca Trevixiana, limitando polo norte coa provincia de Belluno, polo leste co Friúl-Venecia Xulia (provincia de Pordenone), polo sur coa provincia de Venecia e a de Padua, e polo oeste coa provincia de Vicenza.

Ten unha superficie de 2.382&nbsp;km e unha poboación de (703.625) 796.171 habitantes (2001). A provincia está formada por 95 municipios.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Web da Cámara de Comercio de Treviso
Provincia de Vicenza

**Vicenza** é unha provincia da rexión do Véneto, en Italia. A súa capital é a cidade de Vicenza.

Ten unha área de 2.722&nbsp;km2, e unha poboación total de 678.089 habitantes (2004). Hai 121 municipios na provincia.

No século XVI, o arquitecto Andrea Palladio construíu gran parte dos seus palacios nesta zona.

Algunhas cidades importantes da provincia son Bassano del Grappa, Schio, Thiene, Marostica, Lonigo e Arzignano. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Provincia di Vicenza
Provincia de Venecia

**Venecia** (en italiano **Venezia**, **Venexia** en veneciano) é unha provincia da rexión do Véneto, en Italia. A súa capital é a cidade de Venecia.

Ten unha área de 2.049&nbsp;km2, e unha poboación total de 534.189 habitantes (2001). Hai 43 municipios na provincia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Provincia di Venezia
Loki Patera

**Loki Patera** é a depresión volcánica máis grande da lúa de Xúpiter, Ío, con máis de 227 kms de diámetro). Contén un lago de lava activo, con periódicos afundimentos e colapsos da codia do propio lago.

## Características 
O nivel de actividade é semellante ó dunha zona moi activa dunha dorsal oceánica terrestre. As medicións de temperatura a partir das emisións termais de Loki Patera tomadas pola *Voyager 1* no infravermello (IRIS) concordan cun vulcanismo baseado no sulfuro.

Parte dos lagos de lava de Ío, tales coma Loki Patera, son depresións parcialmente cubertas de lava fundida cun fina codia solidificada enriba da propia lava. Estes lagos de lava están conectados directamente coas grandes reservas de magma das profundidades. Observacións da emisión termal de varios lagos de lava de Ío revelan rocha fundida ó longo da beira do patera, isto é debido a que a codia do lago tende a rachar moitas veces ó longo do patera. Co paso do tempo, e a medida que a lava se vai solidificando, esta tornase máis densa cá lava fundida que está por debaixo, facendo así que esta codia se manteña a flote de xeito inestable, mentres está codia non se afunde ou se colapsa de todo, provoca un aumento na emisión termal do propio volcán, chegando ó cénit cando se colapsa a codia. En sitios coma Loki Patera, este fenómeno pode ocorrer periodicamente. Durante un fenómeno de afundimento ou colapso desta codia, Loki pode aumenta-la súa emisión termal ata en dez veces en comparación a cando está a codia estable.

Loki Patera está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Loki_Patera&params=13_N_308.8_W_globe:io_type:mountain 12,97° N 308,8° O]. O seu nome provén do deus nórdico Loki. Amaterasu Patera está situado cara ó norte e Manua Patera cara ó noroeste.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
* Vulcanismo en Ío

### Ligazóns externas
*Loki Patera/NIMS at CICLOPS   
*"NIMS Observes Increased Activity at Loki Patera, Io", JPL Planetary Photojournal  
*"An Impact Genesis for Loki Patera?" *Lunar and Planetary Science* XXXVI (2005)
San Domingos

O nome de **San Domingos** pode referirse a varios santos do cristianismo:

***Domingos de Guzmán** (1170-1221), relixioso rioxano, fundador da Orde de Predicadores (festividade 8 de agosto);
***Domingos de la Calzada** (1019-1109), relixioso castelán (festividade 12 de maio);
***Domingos de Silos** (1000-1073), relixioso castelán (festividade 20 de decembro);
***Domingos Loricato** (990-1060), relixioso umbrío (festividade 14 de outubro);
***Domingos Savio** (1842-1857), estudante sardo (festividade 6 de maio).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***San Domingos**, lugar da parroquia de San Xusto da Repostería, no concello de Palas de Rei;
***San Domingos**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Trazo.

;Conventos de Galiza
***Convento de San Domingos de Pontevedra**, convento en Pontevedra;
***Convento de San Domingos de Bonaval**, convento en Santiago de Compostela;
***Convento de San Domingos da Coruña**, convento en Coruña;
***Convento de San Domingos de Tui**, convento en Tui;
***Convento de San Domingos de Betanzos**, convento en Betanzos;
***Convento de San Domingos de Ribadavia**, convento en Ribadavia;
***Convento de San Domingos de Lugo**, convento en Lugo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***San Domingo**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo;
***Orde dos Predicadores** ou **Orde de San Domingos**, orde relixiosa católica fundada por Domingos de Guzmán, despois foi canonizado como san Domingos de Guzmán;
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Domingos
Unión Deportiva Atios

A **Unión Deportiva Atios** é un equipo de fútbol galego de Atios, no Porriño, fundado o 4 de agosto do 1969. Compite na Preferente Galicia e disputa os seus partidos como local no Campo do Carballo.

## Historia 
Na década de 1950 xogábase ao fútbol nos espazos públicos, como as vías de paso, o campo da igrexa ou o campo anexo da vella escola, que tiña un gran desnivel. Adoitaban xogar os da zona alta da parroquia contra os da zona baixa.

A finais de 1969 celebrouse un torneo cos dous equipos de Atios (o Estrella Roja e o Deportivo) cos equipos da contorna. O 29 de marzo do 1970 non chegou a disputarse un encontro entre os dous equipos de Atios, chegando a un acordo para que os puntos os sumase o Deportivo para acadar o campionato, rematando terceiro o Estrella Roja. Pasados uns días celebrouse unha cea de confraternidade entre os dous clubs, onde se propuxo a fusión e a creación dun equipo federado.

O primeiro presidente da Unión Deportiva Atios foi Manuel Casales Casales, impulsor da fusión dos equipos da parroquia e outros da contorna como Budiño ou Cans.

Na tempada 1975-76, con Serafín Oya Davila na presidencia, o equipo acadou o ascenso a Segunda Rexional. Na tempada 1993-94, pouco antes do 25º aniversario, acadouse o ascenso a Primeira Rexional, con Manuel Rodriguez (Frito) como presidente. Xa na tempada 1996-97 logrouse o ascenso a Rexional Preferente con Pablo Mouriño Lago na presidencia.

Na temporada 2001-02 o club pasou por unha mala situación, e asumiu a presidencia Ramón Porto Oya. Acadouse o segundo ascenso a Primeira Rexional, e iniciáronse as negociacións para a creación dun novo campo de fútbol no centro da parroquia. O campo do Carballo inaugurouse durante a tempada 2007-08, en substitución do antigo campo de Cataboi. Isto serviu para crear novos equipos en categorías inferiores.

Na tempada 2009-10, a falta de seis xornadas para rematar a liga, acadouse o terceiro ascenso a Rexional Preferente. Na tempada 2011-12 chegouse á final da copa Deputación de Pontevedra, perdendo nos penaltis. Dende o ano 2016 dirixe a entidade Don Jose Cebreiro, consolidando o equipo senior na categoría preferente, quedando na campaña 2017/18, terceiros sen lograr o ascenso a Terceira División no último partido o cal resultou nun 0-0 ante a U.D. Ourense, o equipo que quedaría primeiro.

Tras unha tempada 2018/19 rematada na que volverían a quedar terceiros, pero esta vez sen posibilidades de ascender dende facía xa varias xornadas, chegaría a campaña 2019/20, na que por culpa da crise do Covid-19, o club quedaría segundo en liga no momento do parón e, xa que as categorías por debaixo de Segunda División non se continuarían, a Unión Deportiva Atios ascendería por primeira vez a Terceira División nunha tempada histórica para o club. 

## Historial 
|valign="top" width=0%|

|}

### Palmarés 
* **Segunda Galicia (2):** 1975/76, 2004/05.

## Véxase tamén
Provincia de Terni

**Terni** é unha provincia da rexión de Umbría, en Italia. A súa capital é a cidade de Terni.

Ten unha área de 2.122&nbsp;km2, e unha poboación total de 219.783 habitantes (2001). Hai 33 municipios na provincia, sendo, por poboación. os máis importantes:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Provincia di Terni
Provincia de Perugia

**Perugia** é unha provincia da rexión da Umbría, en Italia. A súa capital é a cidade de Perugia.

Ten unha área de 6.334&nbsp;km2, e unha poboación total de 606.413 habitantes (2001). Hai 59 municipios na provincia. Nunha poboación total de 657.786 habitantes, en 2018.

As cinco cidades máis poboadas da provincia son: Perugia, Foligno, Città di Castello, Spoleto e Gubbio.

Os 59 concellos da provincia repártense do xeito seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Provincia di Perugia
Unión Deportiva Barbadás

A **Unión Deportiva Barbadás-Bentraces** é un equipo de fútbol de Barbadás, que milita na Terceira Federación. O seu terreo de xogo é o Campo dos Carrís.

## Historia
Creouse en 1998, ao fusionárense a Escola de fútbol de Barbadás e a Agrupación Deportiva de Parada Piñor. O equipo debuta nesa primeira tempada en Segunda Rexional. Naquel momento o campo de xogo era o da Chaira, no lugar da Parada.

O seu filial xoga en 1ª autonómica.

### Tempada a tempada
|valign="top" width=0%|

|}

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web do Barbadás-Bentraces
Svarog Patera

**Svarog Patera** é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 124 km de diámetro e está situado a 48,66° S 265,74° O. O nome de *Svarog* provén da mitoloxía rusa, onde *Svarog* era un deus *ferreiro*, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1979.  Ó norte de Svarog Patera está Lyrcea Planum, ó norte da cal está Babbar Patera. Cara ao sur podemos atopa-lo Silpium Mons, e cara ao leste está Hermes Mensa. En dirección sueste están Pyerun Patera e Epaphus Mensa. Svarog Patera foi un dos puntos quentes detectados grazas á misión Voyager.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Patera
* Ío
Provincia de Boloña

**Boloña** (en italiano **Bologna**, **Bulåggna** en boloñés) é unha provincia da rexión da Emilia-Romaña, en Italia. A súa capital é a cidade de Boloña.

Ten unha área de 3.562&nbsp;km2, e unha poboación total de 944.297 habitantes (2001). Había 60 municipios na provincia.

O1 de xaneiro de 2015 foi substituída pola Cidade metropolitana de Boloña.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Provincia di Bologna