open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lagarta rabuda norteafricana

miniatura|dereita|Distribución do complexo *P. algirus* na súa definición ampla tradicional.
A **lagarta rabuda norteafricana** (***Psammodromus algirus***) é unha especie de réptiles da familia Lacertidae propia (na definición moderna da especie) dos países africanos mediterráneos do Magreb. Antes, ademais, incluíanse nesta especie as poboacións da Península Ibérica (incluída Galicia) e Francia, que agora se consideran especies independientes cos nomes *P. jeanneae* e *P. manuelae*. As mencionadas poboacións galegas pertencen agora á nova especie *Psammodromus manuelae* (antes subespecie). Porén algúns autores consideran que son sinónimos as tres denominacións *P. algirus*, *P. manuelae* e *P. jeanneae* (Verdú Ricoy et al. 2010). O seu hábitat natural é o bosque mediterráneo, as zonas de mato e os campos de cultivo.

## Descrición 
É unha lagarta doadamente identificable a primeira vista, por ter un rabo moi desenvolvido. Os adultos alcanzan ata 7,5&nbsp;cm de lonxitude (fociño-cloaca). O rabo é moi longo, como indica o seu nome, aproximadamente de dúas a tres veces a lonxitude do resto do corpo. As escamas do dorso e flancos son grandes, planas e afiadas, carenadas claramente. A coloración xeral é parda presentando dúas liñas brancas moi conspicuas a ambos os lados. As partes inferiores son brancas ou levemente tinguidas de verde. Os machos adoitan ter unha ou máis manchas azuis nos ombros, e cando están en celo teñen a gorxa e os lados da cabeza de cor alaranxada.

As escamas que recobren o dorso e os flancos son carenadas e á vez imbricadas, agás que tamén se estenden ás ventrais. Estas características descritas das escamas, ademais da lonxitude do rabo, permiten diferenciala doadamente doutras lagartas.

Ten a peculiar capacidade de emitir chíos, o que tamén se dá en *Psammodromus hispanicus* e en *Acanthodactylus erythrurus* .

## Hábitat 
Vive preferentemente en lugares arbustivos e herbáceos. É un saurio característico dos lugares secos e soleados, polo que non se encontra nas zonas altas e montañosas.

## Alimentación 
Nútrese de pequenos insectos.

## Reprodución 
A época de celo coincide co inicio da primavera, e aproximadamente a finais de xuño as femias poñen de 8 a 11 ovos (variable) esféricos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Borràs, Antoni i Junyent, Francesc: *Vertebrats de la Catalunya central*. Edicions Intercomarcals, S.A. Manresa, 1993. ISBN 84-88545-01-0. Plana 63.
* Llorente, Gustavo: *Els vertebrats de les zones humides dels Països Catalans*. Editorial Pòrtic, S.A. Col·lecció Conèixer La Natura, núm. 6, planes 69-70. Decembro de 1988, Barcelona. ISBN 84-7306-354-6.
* Kwet, Axel: *Reptilien und Amphibien Europas*. Franck'sche Verlagsbuchhandlung, Stuttgart, 2005. ISBN 3-440-10237-8.
*Salvador, A. (2015). Lagartija colilarga – Psammodromus algirus . En: *Enciclopedia Virtual de los Vertebrados Españoles*. Salvador, A., Marco, A. (Eds.). Museo Nacional de Ciencias Naturales, Madrid.

### Ligazóns externas 
* Información sobre a lagarta rabuda.
Cimabue

**Cenni di Pepo (Giovanni) Cimabue**, nado en Florencia no ano 1240 e finado en Pisa en 1302, tamén coñecido coma **Bencivieni di Pepo** ou en italiano moderno **Benvenuto di Giuseppe**, foi un pintor italiano. Tamén realizou un mosaico na ábsida da catedral de Pisa, coa figura de Xoán Bautista.

## Traxectoria 
Considérano iniciador da escola florentina do Trecento, así coma o derradeiro pintor da tradición bizantina. A arte deste período inclúe escenas e formas que aparecen de xeito relativamente plano e moi estilizado. Cimabue foi un pioneiro do cambio cara ao naturalismo, e as súas figuras tiñan proporcións e sombras máis realistas.
Lagarta rabuda oriental

A **lagarta rabuda oriental** (***Psammodromus jeanneae***) é unha especie de lagarta da familia Lacertidae, propia da parte oriental da Península Ibérica. Anteriormente estaba incluída (igual que a *P. manuelae*) na especie ***P. algirus***, pero estudos recentes do seu ADN mitocondrial mostraron que é unha nova especie. Non obstante, algúns autores consideran que *P. algirus*, *P. manuelae* e *P. jeanneae* son sinónimos (Verdú Ricoy et al. 2010).

Busack e Lawson (2006) estimaron que o illamento reprodutivo entre as poboacións ancestrais de *P. algirus* a ambos os lados do estreito de Xibraltar ocorreu hai uns 2,98-3,23 millóns de anos e a separación entre *P. manuelae* e *P. jeanneae* hai entre 1,4-1,54 millóns de anos. Outros autores (Carranza et al. 2006) atrasan máis ambas as datas.

O nome da especie "jeanneae" fai referencia a Jeanne A. Visnaw, esposa dun dos descritores da especie, Stephen D. Busack. Jeanne capturou o primeiro exemplar e preparou os seus tecidos para o seu exame. Esta lagarta rabuda denomínase oriental, porque a outra especie irmá, *P. manuelae*, ocupa a parte occidental da Península.

## Descrición 
Coloración do dorso pardo clara, pardo cobriza ou olivácea, con dúas liñas supraciliares e outras dúas supralabiais abrancazadas ou amareladas, cunha banda escura entre elas. Nalgunhas poboacións hai unha liña vertebral escura. Ocelos axilares de cor azulada, de tamaño decrecente cara á parte posterior, menores que en *P. manuelae*. Os ocelos están rodeados de negro. Os machos grandes presentan en primavera os lados da cabeza e a gorxa de cor alaranxada e amarela. Flancos de escasa coloración negra e con disposición irregular.

## Notas 
### Ligazóns externas
Hércules (Michelangelo)

O ***Hércules*** foi unha escultura en mármore do ano 1492 realizada por Michelangelo en Florencia e que na actualidade se atopa desaparecida.

O 1492, á morte de Lourenzo o Magnífico e por iniciativa propia, realizou unha escultura dun Hércules de mármore na casa paterna, escollendo o tema por ser Hércules, dende o século XIII un dos patróns de Florencia. A estatua foi comprada polos Strozzi, que a venderon a Giovan Battista Palla, ao que lla adquiriu o rei de Francia Henrique II e se colocou nun xardín de Fontainebleau, onde Rubens realizou un debuxo desta escultura, que se conserva no Museo do Louvre en París. En 1713 desapareceu. Só queda o mencionado debuxo e un bosquexo gardado na casa Buonarroti.

Esta obra realizouse nunha escala xigantesca e polo debuxo de Rubens apréciase que se representou como un heroe novo coa cabeza xirada cara a un lado, a clava apoiada no chan formando unha diagonal, mentres a figura semella que está en repouso, o conxunto aparece como unha estatua antiga, non obstante as dobras da vestimenta están inspiradas no San Xurxo de Donatello. Polos escritos de Ascanio Condivi sábese a medida que era de "Bracia quatro", é dicir, 2,40 metros.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tolnay, Charles de (1978). *Miguel Ángel:Personalidad Histórica y Artística de Miguel Ángel*. Barcelona, Editorial Teide. ISBN 84-307-8163-3.
Synaptura

***Synaptura*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, que comprende varias especies de linguados que viven en augas da rexión Indo-Pacífica e no Atlántico tropical oriental, excepto unha que habita nas augas doces de Australia.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi creado en 1849 polo naturalista danés Theodore Edward Cantor. 
* *Synaptura commersonnii* (Lacepède, 1802)
* *Synaptura marginata* Boulenger, 1900
* *Synaptura megalepidoura* (Fowler, 1934)
* *Synaptura selheimi* MacLeay, 1882
* *Synaptura lusitanica* de Brito Capello, 1868 - o **linguado portugués**,

E pola súa parte, a Encyclopedia of Life (EOL) admite un total de doce especies: 

* *Synaptura albomaculata* Kaup, 1858 
* *Synaptura cadenati* Chabanaud, 1948
* *Synaptura commersonnii* (Lacepède, 1802)  
* *Synaptura hediste* Mees 1964  
* *Synaptura inermis* Saville-Kent, 1893 
* *Synaptura marginata* Boulenger, 1900 
* *Synaptura megalepidoura* (Fowler, 1934) 
* *Synaptura nigra* Macleay, 1880  
* *Synaptura quagga* (Kaup, 1858) 
* *Synaptura salinarum* (Ogilby, 1910) 
* *Synaptura selheimi* Macleay, 1882  
* *Synaptura villosa* Weber, 1907 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. (1990): "Soleidae", pp.&nbsp;1037-1049, en: J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha, eds. *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. Lisboa: JNICT; París: SEI e UNESCO. Vol. 2.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronectoideos
* Soleidos

### Ligazóns externas 
* *Synaptura* na EOL.
Volta ao País Vasco 2015

A **55ª edición da Volta ao País Vasco** foi unha carreira ciclista celebrada no País Vasco entre o 6 e o 11 de abril de 2015.

A carreira consistiu en cinco etapas en liña e unha contra reloxo individual final. Comezou en Bilbao e tras 845,2 quilómetros de percorrido rematou en Aia. A etapa raíña foi a quinta, unha etapa moi montañosa que comezou en Zumarraga e rematou con final en alto no Santuario da Virxe de Arrate en Éibar.

A proba foi a novena carreira do UCI WorldTour 2015. O gañador foi o catalán Joaquim Rodríguez que logrou o liderado na contra reloxo final de Aia. Ademais, "Purito" tamén venceu na clasificación da regularidade. De segundo quedou o colombiano Sergio Henao que tivo o liderado até a derradeira etapa e de terceiro rematou o ciclista local Jon Izagirre.

Nas demais clasificacións, Omar Fraile logrou a vitoria na clasificación da montaña, Louis Vervaeke gañou na clasificación dos sprints e o ruso Team Katusha venceu na clasificación dos equipos.

## Equipos 
Na Volta a Euskal Herria 2015 participaron 19 equipos: os 17 do UCI WorldTour e 2 da categoría Profesional Continental.

## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as vinte primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación das metas voantes 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación da regularidade 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta ao País Vasco

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Lagarta cinsenta

A **lagarta cinsenta** ou cincenta (***Psammodromus hispanicus***) é unha especie de lagarta da familia Lacertidae, que vive en Francia, Portugal e España e forma parte da fauna de Galicia, aínda que aquí é moi escasa. Viven principalmente en áreas secas e abertas de clima mediterráneo.

## Características 
Son lagartas pequenas, as menores da herpetofauna galega. Poden ter 50&nbsp;mm de longo sen contar o rabo, o cal ten unha lonxitude 1,5 veces a do resto do corpo, polo que a lonxitude total con rabo pode chegar a 120 a 130&nbsp;mm. Cando eclosionan miden só de 20 a 25&nbsp;mm.

O corpo é delgado cunha pequena cabeza bicuda, e con patas traseiras grandes e moi longas, e rabo delgado. As escamas dorsais teñen quilla e están imbricadas. As do ventre son imbricadas pero sen quilla. A coloración é xeralmente marrón escura, marrón olivácea ou vermello escura ou cor de óxido con moitas manchas irregulares claras, bandas e liñas, especialmente nos flancos. Estas tamén aparecen no dorso, onde xeralmente teñen moitas pequenas bandas brancas beireadas de cor escura. O ventre é amarelado. As femias son máis grandes en primavera porque están cargadas de ovos. Emiten sons agudos cando son capturadas e poden morder; tamén chían durante a cópula. Os machos son máis pequenos que as femias pero de cabeza máis granade. Están activos de día.

## Distribución 
Encóntranse na maior parte da Península Ibérica, excepto a costa cantábrica e os Pireneos. En Francia poden atoparse ao longo da costa mediterránea. En Galicia é unha especie rara e escasa, que só se atopou na zona de Ourense capital e no val de Verín, que son zonas bastante cálidas, xa que é unha especie moi termófila.

A subespecie *edwarsianus* encóntrase en Francia, e a subespecie *hispanicus* na Península Ibérica.

## Alimentación e depredación 
Basicamente comen insectos e arañas. Son predados por moitas especies: aves, serpes e mamíferos.

## Reprodución 
Reprodúcense tras saír da súa hibernación en primavera. Despois dunha poucas semanas pon de 2 a 8 ovos, debaixo de palla ou moreas de ramas, que se incuban durante unhas 8 semanas. A femia pode facer dúas postas. Durante o cortexo e a cópula o macho persegue á femia mordéndoa no rabo, extremidades e no lombo, e a cópula é breve.

Vive só 2 ou 3 anos, e moitos exemplares morren despois da primeira temporada de apareamento; alcanzando a súa madurez sexual no seu primeiro ano.

## Hábitat 
Habita zonas con vexetación arbustiva mediterránea, praderías temperadas, áreas costeiras areosas, terras de cultivo, pasteiros e xardíns rurais. Está ameazada pola perda do seu hábitat e a IUCN considéraa nas súas listas como "Case ameazada" (NT). Atópanse ata os 1.500 m de altura.

## Notas 
* Reptiles & Amphibians of France Reptiles & Amphibians of France website.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Psammodromus manuelae
* Psammodromus algirus
* Lista de réptiles de Galicia

### Ligazóns externas 
* Fotos desta especie.
Lacerta (xénero)

***Lacerta*** é un xénero de réptiles da orde dos escamosos, suborde dos lacertilios, infraorde dos escincomorfos e familia dos lacértidos, da que é o seu tipo. 

Na actualidade o xénero comprende nove especies de lacértidos de tamaño mediano ou pequeno coñecidos vulgarmente en galego como **lagartos** e **lagartas**.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

### Etimoloxía 
Linneo tomou o nome científico *Lacerta*, do latín clásico *lacerta, -ae*, "lagarto".

### Variacións taxonómicas 
*Lacerta* foi un xénero moi diverso que contiña unhas 40 especies, ata que foi dividido en 2007 en nove xéneros por Arnold, Arribas e Carranza.

## Especies 
Moitas especies que formaron parte deste xénero foron situadadas en varios xéneros por Arnold, Arribas e Carranza en 2007.
[miniatura|240px|*[Lacerta agilis* é a especie tipo do xénero.]]
* *Lacerta agilis*  
* *Lacerta bilineata*  
* *Lacerta media* 
* *Lacerta mosoufi* 
* *Lacerta pamphylica* 
* *Lacerta schreiberi*  
* *Lacerta strigata*  
* *Lacerta trilineata*  
* *Lacerta viridis* 

## En Galicia 
En Galicia vive unha especie clasificada actualmente no xénero *Lacerta*:
* *Lacerta schreiberi*, o lagarto das silvas. 

## Algunhas especies que antes estaban incluídas en *Lacerta* 
Salientaremos as seguintes da fauna ibérica:

*Iberolacerta aranica*, *Iberolacerta aurelioi*, *Iberolacerta bonnali*, *Iberolacerta horvathi*, *Iberolacerta monticola*, *Podarcis muralis*, *Timon lepidus*, *Zootoca vivipara*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Linnaeus, C. (1758): [*Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, diferentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio Decima, Reformata. Holmia(https://gl.wikipedia.org/wiki/Estocolmo): L. Salvius*]. 824 pp. (*Lacerta*, novo xénero, p.&nbsp;200). .

### Outros artigos 
* Escamosos
* Lacertilios
* Escincomorfos
* Lacértidos

### Ligazóns externas 
* *Lacerta* na ADW. (Incúle moitas especies que hoxe están clasificadas fóra do xénero).
* *Lacerta* na EOL. (Incúle só as especies que hoxe están clasificadas no xénero).
* *Lacerta* Linnaeus, 1758 no ITIS. (Inclúe só tres especies: *Lacerta bilineata* Daudin, 1802, *Lacerta valentini* Boettger, 1892 e *Lacerta vivipara* Jacquin, 1787, as dúas últimas non incluídas hoxe no xénero).
Pazo de Mariñas

miniatura|Fachada leste do Pazo Mariñas (Aiazo).
O **Pazo de Mariñas** é unha casa grande localizada no lugar de Fonsá (Aiazo, Frades). Na actualidade o seu uso está destinado a vivenda privada.

## Características
Ocupa un predio de aproximadamente 10.000 m², na que amais do pazo hai varios alpendres, dous hórreos e unha vivenda complementaria ao mesmo, se ben en séculos anteriores, a familia Mariñas posuía gran parte das terras do val do río Tambre.

De acordo con escrituras atopadas durante a restauración e remodelación que se levaron a cabo a finais do século pasado, a súa construción remóntase a comezos do século XVI. Orixinalmente o pazo constituíase dunha soa nave con muros de cachotería á cal se lle engadiron edificios complementarios até o século XVIII. A día de hoxe integráronse parte deses edificios complementarios na vivenda principal que ocupa o pazo. O seu nome deriva dunha adiñeirada liñaxe familiar que recibiu durante séculos o apelido Mariñas, moi coñecidos na contorna e posuidores de varias terras, tal e como testemuña o seu escudo de armas. En orixe, un camiño de carros emprazado sobre a rocha nai, daba acceso aos terreos do Pazo de Mariñas pola súa parte norte, onde o pazo se integraba na propia rocha, erixíndose sobre o val do Tambre e abríndose cara ao sur, quedando completamente protexido do norte. Esa localización estratéxica testemuña a antigüidade do pazo, que de acordo co Catálogo Arqueolóxico do PXOU de Frades, podería relacionarse con asentamentos anteriores no lugar no que se atopaba o Castro de Aiazo.

## Notas
Synapturichthys kleinii

***Synapturichthys kleinii*** (Risso, 1827) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, a única existente no xénero ***Synapturichthys***, coñecido en galego como **linguado xaspeado**.

Trátase dun linguado que habita nas costas do Atlántico leste (incluído o mar Mediterráneo), de Suráfrica e do océano Índico occidental

## Taxonomía 
### Xénero 
O xénero foi creado en 1927 polo ictiólogo francés Paul Chabanaud.

A súa columna vertebral está constituída por de 46 a 47 vértebras. A aleta dorsal presenta de 75 a 92 raios, e a anal, de 63 a 72.	

A coloración da súa cara pigmantada é típica: beixe ou de cor area, salferida ás veces de manchas escuras, con puntos brancos. A aletas dorsal e anal están boredas de escuro. A aleta pectoral deste lado leva unha mancha negra no centro, e o extremo é abrancazado. O lado cego é abrancazado. aínda que os espécimes capturados roldan os 15&nbsp;cm.

## Hábitat, distribución e bioloxía 
O linguado xaspeado é un peixe mariño e de augas salobres, demersal, que habita en fondos de entre os 20 e os 460 m de profundidade, en augas subtropicais, entre os 44° N e os 32° S, nas costas do Atlántico leste (incluído o mar Mediterráneo), de Suráfrica e do océano Índico occidental.

Encóntrase en fondos areosos e lamacentos, principalmente en augas pouco profundas.
 
## Pesca 
O linguado xaspeado captúrase nas áreas de pesca 27, 34, 37 e 47 (Atlántico nordeste, Atlántico centro-leste, Mediterráneo e Atlántico sueste, respectivamente).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Desoutter, M. (1990): "Soleidae", pp.&nbsp;1037-1049, en: J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha, eds. *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. Lisboa: JNICT; París: SEI e UNESCO. Vol. 2.
* Relini, Giulio (2006): "Agnatha, Osteichthyes", en: *Revisione della Checklist della fauna marina italiana*. En FaunaItalia.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronectoideos
* Soleidos

### Ligazóns externas 
* *Synapturichthys kleinii* na EOL.
Podolia

**Podolia** é unha rexión histórica de Europa Oriental, que abrangue as partes centrais-meridionais do occidente de Ucraína e o nordés de Moldova (Transnistria setentrional).
## Notas
Friday the 13th (filme de 2009)

***Friday the 13th*** é un filme estadounidense dirixido por Marcus Nispel que se estreou no 2009. O filme é unha versión da serie *Friday the 13th*, que comezou en 1980, e que é o doceavo filme da serie.

## Personaxes 
* Jared Padalecki como Clay Miller
* Danielle Panabaker como Jenna Wards
* Amanda Righetti como Whitney Miller
* Julianna Guill como Bree
* Travis Van Winkle como Trent
* Aaron Yoo como Chewie
* Derek Mears como Jason Voorhees
* Arlen Escarpeta como Lawrence
* Willa Ford como Chelsea
* Ryan Hansen como Nolan
* Jonathan Sadowski como Wade
* Ben Feldman como Richie
* Nick Mennell como Mike
* America Olivo como Amanda
* Kyle Davis como Donnie
* Richard Burgi como Agente Bracke
* Stephanie Rhodes como Alice Hardy
* Rosemary Knower como Anciana
* Nana Visitor como Pamela Voorhees

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Pleuronectes quadrituberculatus

***Pleuronectes quadrituberculatus*** Pallas, 1814
é un peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pleuronectinos, unha das tres que integran actualmente o xénero *Pleuronectes*, coñecida en galego como **solla de Alasca**.

É un peixe plano de até 87&nbsp;cm de lonxitude, mariño, demersal, que habita en augas da plataforma continental en fondos areosos de até os 600 metros de profundidade, no norte do océano Pacífico, desde o golfo de Alasca polo leste, o mar de Chukchi polo norte, até o mar do Xapón polo oeste.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, ten o corpo aplanado, asimétrico, e os dous ollos situados no mesmo lado, na cara pigmentada.

A solla de Alasca é obxecto dunha importante pesca comercial.	

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1814 polo naturalista alemán Peter Simon Pallas, que o bautizou co nome aínda hoxe válido *Pleuronectes quadrituberculatus*. e os 3,5&nbsp;kg de peso,

A aleta dorsal orixínase á altura do ollo superior, e ten de 63 a 74 raios. A anal, máis curta, está sustentada por de 47 a 55 raios. Ambas as dúas, pola parte posterior, chegan até o pedúnculo caudal.

Presenta cinco prominencias no bordo postocular.

## Bioloxía 
### Hábitat e distribución 
É un peixe mariño, demersal, que vive en augas da plataforma continental, en fondos areosos de até os 600 metros de profundidade, no norte do océano Pacífico, entre os 65° N e os 48° N, desde o golfo de Alasca polo leste, o mar de Chukchi polo norte, até o mar do Xapón polo oeste.

## Pesca 
*Pleuronectes quadrituberculatus* captúrase nas zonas de pesca 61 e 67 (Pacífico noroeste e nordeste, respectivamente).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cooper, J. A. & F. Chapleau (1998): "Monophyly and intrarelationships of the family Pleuronectidae (Pleuronectiformes), with a revised classification". *Fish. Bull.* **96** (4): 686-726.
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* Pleuronectinos
* *Pleuronectes*
* *Pleuronectes platessa*
* *Pleuronectes putnami*

### Ligazóns externas 
* *Pleuronectes quadrituberculatus* na EOL.
Copa de Azerbaidján de Fútbol

A **Copa de Azerbaidján de Fútbol** é o principal torneo eliminatório do fútbol masculino de Azerbaidján.

## Finais 
[miniatura|right|270px|O [Estadio Tofiq Behramov acolle frecuentemente a final da Copa de Azerbaidján.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de Campións en RSSSF
Porque no mundo mengou a verdade

***Porque no mundo mengou a verdade*** é o primeiro álbum de estudio do cantautor galego Xosé Quintas Canella. Foi publicado en 1978, polo selo Novola.

## Lista de cancións
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do álbum en discogs.com
Cripta

[thumb|250px|Urna que garda os restos do [Santiago o Maior|apóstolo Santiago. Atópase situada na cripta que hai so do altar maior da Catedral de Santiago de Compostela.]]

A **cripta** é un espazo arquitectónico subterráneo abovedado destinado a acoller os restos de mártires ou santos, ou onde se almacenan elementos sagrados. Por veces engádeselle un altar para celebracións relixiosas. Tiveron gran desenvolvemento durante o Románico, para ir decaendo posteriormente ó dispoñer as reliquias nas plantas superiores.

A palabra *cripta* (do latín *crypta* e á súa vez do grego *krypt*) etimoloxicamente significa *agochar*, o cal indica ben o seu significado.

Adoitan atoparse nos cemiterios e en edificios relixiosos públicos, como igrexas ou catedrais, pero tamén se atopan ocasionalmente debaixo dos mausoleos ou capelas dos predios persoais. As familias ricas ou prestixiosas adoitan ter unha "cripta familiar" ou "bóveda" na que todos os membros da familia están enterrados; esta construción denomínase máis comunmente mausoleo, e tamén se refire a calquera edificio contruído como lugar de enterro, para unha ou varias persoas. Cando se destina a lugar de enterramento de monarcas (ou outros personaxes nobles) adopta o nome de panteóns.

Orixinariamente, as criptas eran simples escavacións en rocha ou grutas naturais nas que se enterraban os mártires cristiáns, e que terminaban convertidas en lugares de culto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Plaza Escudero, Lorenzo de la (coord.): *Diccionario visual de términos arquitectónicos*, Ed. Cátedra, 2ª edición, 3ª reimpr., marzo 2016.
Fosfatase ácida

A **fosfatase ácida** (, denominadas cos nomes *fosfomonoesterase ácida*, *fosfomonoesterase*, *glicerofosfatase*, *monofosfatase ácida*, *fosfohidrolase ácida*, *fosfomonoéster hidrolase ácida*, *uteroferrina*, *nucleósido difosfato fosfatase ácida*, *monoéster ortofosfórico fosfohidrolase (óptimo ácido)*) é un encima do tipo das fosfatases, utilizado para quitar grupos fosforilo unidos a outras moléculas durante a  dixestión intracelular. Pode ser clasificada como unha fosfomonoesterase. A fosfatase ácida almacénase nos lisosomas e funciona cando estes se fusionan con endosomas, os cales durante o seu funcionamento están acidificados; polo que o encima ten un pH óptimo ácido. Este encima está presente en moitas especies de animais, plantas e microorganismos.

Atópanse diferentes formas de fosfatase ácida en distintos órganos, e os seus niveis no plasma utilízanse para avaliar o éxito do tratamento cirúrxico do candro de próstata e no pasado para o seu diagnóstico.

## Fosfatases ácidas óseas 
A fosfatase ácida resistente ao tartarato pode utilizarse como marcador biolóxico da función dos osteoclastos durante o proceso de resorción ósea.

## Xenes 
Os seguintes xenes codifican os compoñentes polipeptídicos para varios isoencimas de fosfatase ácida.
*ACP1
*ACP2
*ACPP (ACP3), Fosfatase ácida prostática
*ACP5, Fosfatase ácida resistente ao tartarato
*ACP6
*ACPT, Fosfatase ácida testicular
*Fosfatase ácida dos tecidos, ou Fosfatase ácida lisosómica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fosfatase alcalina

### Ligazóns externas 
* 
*
Aldhelmo de Sherborne

Santo **Aldhelmo**, nado no 639 e finado o 25 de maio de 709, foi abade de Malmesbury, bispo de Sherborne, poeta latino e erudito da escritura anglosaxoa. Crese que puido ser fillo de Kenten, membro da familia real de Wessex. Coñécese con certeza que non foi, como afirma o seu biógrafo Faritius, irmán do rei Ine de Wessex.
Lluís Rabell

**Josep Lluís Franco Rabell**, nado en Barcelona en 1954, e coñecido como **Lluís Rabell**, é un tradutor, activista e político catalán.

## Traxectoria 
Viviu na Ciutat Vella durante os seus primeiros catorce anos de vida, mudándose entón coa súa familia á Esquerra de l'Eixample. Durante dez anos viviu en Francia por traballo, volvendo a Barcelona en 1987 integrándose no asociacionismo veciñal. Militou en Revolta Global e mais en Esquerra Unida i Alternativa. Foi presidente da Associació de Veïns de l'Esquerra de l'Eixample e vicepresidente segundo da Federació d'Associacions de Veïns de Barcelona (FAVB), da que foi presidente desde finais de 2012 en substitución de Jordi Bonet ata mediados de 2015 substituído por Ana Menéndez. 

Na consulta sobre a independencia de Cataluña de 2014, foi un dos impulsores do manifesto de esquerda polo Si-Si. Nas eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2015, encabeza a candidatura Catalunya Sí que es Pot, confluencia de Iniciativa per Catalunya Verds, Esquerra Unida i Alternativa, Podem e Equo.

## Notas
Paul Millsap

**Paul Millsap**, nado o 10 de febreiro de 1985 en Hanford, Luisiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga como ala-pivote nos Philadelphia 76ers da National Basketball Association (NBA). Formado na Universidade de Louisiana Tech, foi seleccionado no Draft da NBA de 2006 polos Utah Jazz no posto 47, permanecendo no equipo de Salt Lake City até 2013, cando asina polo Hawks. Dúas veces All-Star da NBA, é o único xogador da historia en ser o máximo reboteador da NCAA (liga universitaria de baloncesto estadounidense) en tres anos consecutivos.

## Traxectoria 
### Universidade 
Millsap asistiu á Universidade de Louisiana Tech, onde pasou tres campañas cunha media de 18,6 puntos, 12,7 rebotes, 1,99 tapóns e 1,32 roubos de balón en 92 partidos. Converteuse no único xogador na historia da NCAA en liderar a nación en rebotes en tres campañas consecutivas, e no quinto en gañar títulos de máximo reboteador en tempadas seguidas. Bateu case todas as marcas de rebotes, sendo tamén o único xogador en liderar en rebotes no seu ano freshman e sophomore.

Finalizou o seu periplo universitario sétimo en anotación en toda a historia de Louisiana Tech, con 1.701 puntos, e segundo en rebotes con 1.172, ademais de conseguir 67 dobres-dobres na súa carreira. Nos seus anos *sophomore* e júnior foi elixido no mellor quinteto da Western Athletic Conference e como *freshman*, no segundo. Foi nomeado o *Freshman* do Ano da súa conferencia tras asinar 15,6 puntos e 12,5 rebotes en 35,1 minutos en 30 partidos (29 de titular).

### NBA 
Foi seleccionado por Utah Jazz na 47ª posición da segunda rolda do Draft da NBA de 2006, sorprendendo pola súa elección tan baixa. A finais de 2006, varios analístas deportivos colocaban a Millsap como candidato ao Rookie do Ano. Sorprendeu a todos polo seu gran ano rookie, demostrando ser un auténtico "roubo de draft". Conseguiu 6 dobres-dobres, e fixo unha media de 6,8 puntos, 5,2 rebotes, 0,9 tapóns e un 52,5% en tiros de campo (17º mellor na NBA) en 82 partidos. O seu tempo en cancha incrementouse tras a lesión de Carlos Boozer, aínda que só disputou un partido como titular en toda a tempada. Foi seleccionado no segundo mellor quinteto de rookies da NBA da temporada .

No verán de 2013, asinou un contrato cos Atlanta Hawks por dúas tempadas. Nos Hawks converteuse nun dos xogadores máis importantes da franquía, sendo mesmo convocado en dúas ocasións consecutivas para xogar o All-Star en  e .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Timón (homónimos)

O termo **Timón** pode referirse a:

***Timón** ou **temón**, aparello utilizado para gobernar barcos, avións e outras naves. O DRAG recomenda usar "temón";
***Timón de Fliunte** (ou Timón o silógrafo), filósofo escéptico da Grecia clásica;
***Timón de Atenas**, lendario misántropo;
***Timón o Diácono**, un dos primeiros líderes cristiáns da primitiva comunidade de Xerusalén;
****Timon of Athens***, obra de William Shakespeare;
****Timon*** (en latín, sen acento), xénero de lagartos ao que pertence o lagarto arnal.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;Na Comunidade de Madrid
***Timón**, barrio da cidade de Madrid.

;No Brasil
***Timon, Maranhão** (sen acento), cidade brasileira no estado de Maranhão.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Timós**, lugar da parroquia do Rial, no concello de Antas de Ulla.
Federico Ribas

**Federico Ribas Montenegro**, nado en Bouzas (Vigo) o 26 de outubro de 1890 e finado en Madrid o 11 de setembro de 1952, foi un debuxante, ilustrador, publicista e pintor galego.

## Traxectoria 
De pais cataláns, naceu no daquela concello de Bouzas. De mozo opositou a Correos, sen éxito, e emigrou á Arxentina en 1908, onde traballou para *Última Hora*, *Papel y Tinta*, *El Diario*, *PBT*, *Caras y Caretas*, *Crónicas de Oro* e *España Republicana*. En 1912 marchou a París e traballou en *Elégances*, *Mundial* (que dirixía Rubén Darío) e *Le Rire*. Volveu a España e instalouse en Madrid en 1916 onde traballou para *Blanco y Negro* e *ABC* e facendo portadas para libros. Asinou, en ocasións co pseudónimo de **Mirko**. Dirixiu unha empresa de publicidade e, para pasar os veráns, mercou unha casa en Beluso. Foi o publicista de Conservas Massó e da empresa francesa Gal de perfumería. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colléuno en Beluso, e pasou a Portugal no maleteiro do coche de Gaspar Massó.

Exiliouse, chegando a Buenos Aires o 7 de novembro de 1936. Alí dirixiu a revista *Atlántida* e casou coa actriz española Mercedes Sicilia. Na Arxentina coincidiu con Castelao e Luís Seoane. Fixo as personaxes para o filme de animación arxentino en branco en negro *El mono relojero*, de 1938, e adaptacións gráficas do *Quijote* (1946) e da *Illa do tesouro* (1947). En 1949 volveu a Madrid para seguir nos antigos traballos publicitarios. Colaborou con *Blanco y Negro*, *Crónica*, *Buen Humor*, *Flirt*, *Nuevo Mundo*, *Faro de Vigo*, *Vida Gallega*, *El Pueblo Gallego*, *La Esfera*...

## Obra 
Hai obra de Federico Ribas, entre outras coleccións, na Afundación, no Museo Municipal Quiñones de León, no Museo de Belas Artes da Coruña, no Museo Provincial de Pontevedra, no Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside, no Museo Massó e no Museo Anfaco da Industria Conserveira.
## Vida persoal 
É irmán do xornalista José Ribas Montenegro. A súa filla Maryan Ribas Sicilia (1933) é tamén pintora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* AAVV (2006). "Ribas Montenegro, Federico" en *Diciopedia do século 21*, t. 3. pp.&nbsp;1809–1810.
*  (2002). "Aspectos iconográficos del cuerpo en la publicidad en Galicia a principios del siglo XX", pp.&nbsp;457–469 en *Semata: Ciencias sociais e humanidades* 14, *Profano y pagano en el arte gallego*, USC. 
*  (2004). *Formas y colores: la ilustración infantil en España* Universidade de Castela-A Mancha, 2004. ISBN 84-8427-298-2.
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Máximo Ramos
### Ligazóns externas 
* Lahistoriadelapublicidad.com .
Volta a Suíza 2015

A **79ª edición da Volta a Suíza** disputouse entre os días 13 e 21 de xuño de 2015.

A carreira foi a 17ª proba do calendario do UCI WorldTour 2015. Fíxose en nove tiradas: 7 etapas en liña e 2 contra reloxos individuais. A volta deu a saída en Risch-Rotkreuz e finou na capital, Berna tras un percorrido de 1.319,8 quilómetros. A etapa raíña foi a quinta que discorreu entre os lugares de Untersetzen e Sölden (Austria). Nela gañou o escalador francés Thibaut Pinot.

O gañador foi o esloveno Simon Špilak que logrou o liderado na etapa final. No segundo caixón do podio acabou Geraint Thomas e no terceiro o neerlandés Tom Dumoulin.

Nas clasificacións secundarias, Peter Sagan venceu na clasificación por puntos, Stefan Denifl gañou na clasificación da montaña e o Team Sky proclamouse como o mellor equipo.

## Equipos 
Na carreira participaron 152 ciclistas de 19 conxuntos diferentes (8 corredores por equipo). Deses 19 equipos: 17 eran os do UCI WorldTour e 2 eran de categoría Profesional Continental.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Etapas 

Ficheiro:Tour de Suisse 2015, étape 1 (A).jpg|1ª etapa
Ficheiro:2015 Tour de Suisse, Stage 4.png|4ª etapa
Ficheiro:2015 Tour de Suisse, Stage 8.png|8ª etapa

## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as vinte primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos Suízos 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta a Suíza

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Cándido Soto

**Cándido Soto Colmeiro**, nado no concello de Lavadores (hoxe integrado en Vigo) o 21 de abril de 1876 e finado en Donsión (Lalín) o 13 de outubro de 1945, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Gumersindo Soto Vázquez. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi alcalde de Carbia (1902-1906). En 1923 foi nomeado alcalde de Lalín, cesando coa ditadura de Primo de Rivera.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Igrexas, Manuel: "Cándido Soto, o último cacique da Restauración" (10/8/2015) en *Historias de Deza*.
SOJA

**SOJA** ou **Soldiers of Jah Army**, é un grupo estadounidense de música reggae formado en Arlington, Virxinia. Creado en 1997, a súa música é producida baixo o selo discográfico ATO Records. O grupo formado por oito membros lanzou gran número de sinxelos, álbums e DVDs, incluíndo *SOJA – Live in Hawaii*. O seu terceiro álbum *Born in Babylon* acadou o número #11 nas listas de Top Heatseekers,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Anna Kendrick

**Anna Kendrick**, nada en Portland (Maine) o 9 de agosto de 1985, é unha actriz estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arsen Dedić

**Arsen Dedić**, nado en Šibenik o 28 de xullo de 1938 e finado en Zagreb o 17 de agosto de 2015 foi un cantautor e poeta croata ben coñecido no seu país e nos países da antiga Iugoslavia.

## Traxectoria 
Arsen Dedić naceu na provincia de Banovina Litoral do Reino de Iugoslavia (actual Croacia) nunha familia de pai serbio e nai croata convertida á ortodoxia ao casar. Arsen comezou a estudar dereito en Zagreb, deixándoo en 1959 para entrar na Academia de Música da Universidade de Zagreb, diplomándose en 1964. Despois participou en festivais de música pop, converténdose dun dos músicos máis recoñecidos da Iugoslavia.

## Poesía 
* "Brod u Boci" (Croatia Concert, Zagreb, 1971)
* "Zamišljeno pristanište" (Naprijed, Zagreb, 1975.)
* "Hotel Balkan" (Znanje, Zagreb, 1987)
* "101 Pjesma" (Svjetlost, Sarajevo, 1989)
* "Kapi za oči" (Profil, Zagreb, 2012.)

## Discografía 
### Álbums en vinilo 
* *Čovjek kao ja (1969)*
* *Arsen 2 (1971)*
* *Homo Volans (double album) (1973)*
* *Vraćam se (1975)*
* *Porodično stablo (1976)*
* *Arsenal (1976)*
* *Otisak autora (1976)*
* *Pjesme sa šlagom (1976)*
* *Dedić-Golob (1977)*
* *Kuća pored mora (instrumentals) (1978)*
* *Rimska ploča (1980)*
* *Pjevam pjesnike (1980)*
* *Naručene pjesme (1980)*
* *Gabi i Arsen (1980)*
* *Carevo novo ruho (1981)*
* *Arsen pjeva djeci (1982)*
* *Provincija (1984)*
* *Kantautor (double album) (1985)*
* *Moje popevke (1986)*
* *Kino Sloboda (1987)*
* *Arsen & Bora Čorba Unplugged `87 (1987)*
* *Hrabri ljudi (Gabi i Arsen) (1988)*
* *Glazba za film i TV (1989)*
* *Svjedoci priče (1989)*

### Álbums en CD 
* *Najbolje od Arsena (1991)*
* *Tihi obrt (1993)*
* *Ko ovo more platit (1995)*
* *Ministarstvo (1997)* / *Ministarstvo straha (2000, 2005)*
* *Herbar (1999)*
* *Čovjek kao ja (1969/1999)*
* *Kino Sloboda (1987/2000)*
* *Kinoteka (2002)*
* *Homo volans (1973/2003)*
* *Imena žena (2003)*
* *Na zlu putu (2004)*
* *Ministarstvo Straha (2006)*
* *Rebus (2008)*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial 
* 
* Compositions by Arsen Dedić
Jahlil Okafor

**Jahlil Obika Okafor**, nado o 15 de decembro de 1995 en Chicago, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga como pivote para os Zhejiang Lions da Chinese Basketball Association (CBA). Formado na Universidade de Duke, foi a terceira elección do Draft da NBA de 2015.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Nado en Chicago, Illinois, Jahlil Okafor é fillo de Chukwudi Okafor, de ascendencia nixeriana, e Dacresha Lanett Benton. Na súa mocidade, Okafor foi constantemente trasladado entre a casa da súa nai en Moffett, Oklahoma e a casa do seu pai en Chicago. Aos nove anos a súa nai enfermou de bronquite, causando que un dos seus pulmóns sufrise un colapso, falecendo dúas semanas máis tarde. Okafor foi entón morar co seu pai no South Side de Chicago antes de trasladarse a Rosemont, onde asistiu á "Rosemont Elementary". O axuste foi difícil porque era tímido e tan alto que os demais estudantes pensaron que fora posto na aula por ter fracasado. En novembro de 2008, durante o sétimo grao igualou a estatura do seu pai de 1,96 metros. Máis tarde, a familia volveu ao South Side para que puidese asistir ao instituto "Whitney Young".

En oitavo grao con 2,01 metros de estatura, Okafor foi recrutado polo equipo universitario de baloncesto da Universidade de DePaul en violación das regras de recrutamento da National Collegiate Athletic Association (NCAA). A violación baseábase nos comentarios públicos do director de deportes de DePaul, Jean Lenti Ponsetto, sobre unha oferta. Tales comentarios non foron permitidos pola NCAA. Ese ano, venceu ao seu pai nun partido de baloncesto "un contra un" por primeira e última vez.

### Profesional 
O 25 de xuño de 2015, Okafor foi elixido na 3ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Philadelphia 76ers. O 7 de xullo de 2015, asinou un contrato de dous anos cos Sixers.

O 7 de decembro de 2017, Okafor foi traspasado xunto a Nik Stauskas e unha elección da segunda rolda do Draft de 2019 ós Brooklyn Nets, a cambio de Trevor Booker.

O 9 de agosto de 2018, Okafor asinou cos New Orleans Pelicans. O 20 de xuño de 2019, os Pelicans decidiron activar a opción de equipo sobre Okafor e quedar co xogador unha tempada máis.

O 1 de decembro de 2020, Okafor asinou cos Detroit Pistons.

O 4 de setembro de 2021, Okafor foi traspasado xunto a Sekou Doumbouya ós Brooklyn Nets a cambio de DeAndre Jordan. O 9 de setembro, Okafor foi cortado polos Nets. O 22 de setembro de 2021, Okafor asinou cos Atlanta Hawks, pero foi cortado o 11 de outubro de 2021.

O 17 de xullo de 2023, Okafor asinou co Basket Zaragoza da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Airas Carpancho

**Airas Carpancho** foi un trobador galego de finais do século XII e primeira metade do século XIII. Pertence á primeira época da lírica galego-portuguesa. É posible que o apelido proveña da expresión "corpo ancho".

## Traxectoria 
Polas investigacións de Yara Frateschi Vieira e Xosé Antonio Souto Cabo comézase a coñecer algo sobre a súa vida.

## Obra 
Consérvanse trece obras: doce cantigas de amigo e unha cantiga de amor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Lope Díaz de Haro

miniatura|dereita|180px|Escudo da casa de Haro.
**Lope Díaz de Haro** finado en outubro de 1322, foi un nobre biscaíño, fillo primoxénito de Diego López V de Haro, señor de Biscaia, e da súa esposa, a infanta Violante de Castela, filla de Afonso X o Sabio, rei de Castela e León. Foi señor de Orduña e Valmaseda e alférez do rei Fernando IV de Castela.
Volta ao País Vasco 2014

A **54ª edición da Volta ao País Vasco** foi unha carreira ciclista celebrada en Euskadi e parte de Francia entre os días 7 e o 12 de abril de 2015.

A carreira consistiu en cinco etapas en liña e unha contra reloxo individual final. Comezou en Ordizia e tras 843,7 quilómetros de percorrido rematou en Markina-Xemein. A etapa raíña foi a quinta, unha etapa montañosa que comezou en Urdazubi e rematou con tradicional final en alto no Santuario da Virxe de Arrate en Éibar.

A proba foi a novena carreira do UCI WorldTour 2014. O gañador foi o madrieño Alberto Contador que tivo o liderado durante todas as etapas, logo de gañar na primeira tirada. De segundo quedou o polaco Michał Kwiatkowski que tamén foi o corredor vencedor no maillot da regularidade e de terceiro rematou o veterano ciclista francés Jean-Christophe Péraud.

Nas demais clasificacións, Davide Villella logrou a vitoria na clasificación da montaña, Omar Fraile gañou na clasificación das metas voantes, Michał Kwiatkowski conseguiu o maillot branco final da regularidade e o BMC Racing Team venceu na clasificación dos equipos.

## Equipos 
Na Volta a Euskal Herria 2014 participaron 19 equipos: os 18 do UCI WorldTour que teñen que participar obrigatoriamente e o Caja Rural, que é de categoría Profesional Continental.

## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as vinte primeiras posicións da clásificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación das metas voantes 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación da regularidade 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta ao País Vasco

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Rodrigo Díaz de los Cameros

**Rodrigo Díaz de los Cameros** foi un nobre castelán de finais do século XII e o primeiro terzo do século XIII. Tamén destacou como trobador e mecenas nos inicios de lírica galego-portuguesa.

## Traxectoria 
É fillo de Diego Jiménez dos Cameros (de orixe navarra) e de Guiomar de Traba, nobre galega pertencente á casa da Traba. Rodrigo faise cargo do señorío do seu pai a partir do ano 1201, até ese momento a súa nai xestionara as posesións familiares trala morte do seu pai. O seu señorío localizábase ao sur de Navarra e na fronteira entre os reinos de León e de Castela, así mesmo fíxose coa tenencia dos castelos de Calahorra, de Xubera e o goberno Nájera, onde chegou a un acordo con Diego López II de Haro para casar coa súa filla Aldonza. Rodrigo participou na batalla de Navas de Tolosa dentro das tropas do seu sogro, trala morte de Diego López II de Haro asumiu as tenencias de Soria e Logroño.

Falecido Afonso VIII, mantívose entre a elite nobiliaria leal a Berenguela na súa rexencia sobre Henrique I, enfrontouse á casa de Lara, xunto co seu cuñado Lope Díaz II de Haro, tomando parte no bando de Berenguela, que defendía os dereitos reais do seu fillo Fernando III, unha vez falecido Henrique I. Anos máis tarde tamén rebelouse contra Fernando III, con todo, non tivo éxito e tivo que someterse ao monarca, aínda que conservou o seu señorío, o cal herdou o seu fillo Simón Ruiz dos Cameros, ao falecemento do mesmo contra o ano 1230.

## Relación coa lírica trovadoresca 
O seu nome aparece no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa como autor de 3 cantigas de amor, con todo, esas obras estarían nas follas perdidas do mesmo. Non só foi trobador, tamén un impulsor do movemento, tal e como afirman os trobadores provenzales Elias Cairel e Aimar lo Negre. Neste sentido, o estudoso Xosé Carlos Miranda sostén que exerceu un papel fundamental co mecenado de trobadores e xograres na súa corte. O profesor e investigador Xosé Antonio Souto Cabo destaca os seus vínculos maternos con Galicia (compre destacar que tivo posesións e cargos tamén en Galicia) como motivo da súa actividade literaria en galego-portugués e o seu mecenado, sen esquecerse dos seus vínculos con Gonzalo Ruiz de Azagra autor de composicións en occitano, así como a influencia do seu sogro Diego López II de Haro, tamén mecenas e con grande interese pola lírica.

## Notas
Palla (trobador)

**Palla** era un trobador galego ou xograr de Santiago de Compostela, activo na corte de Afonso VII de León na metade do século XII.

Palla é descrito en documentación contemporánea coma un *iuglar* (cognado con "malabarista", pero significa menestrel). El estaba na corte de Afonso en Burgos o 24 de abril 1136 e outra vez en Toledo o 9 de decembro 1151.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barton, Simon. *The Aristocracy in Twelfth-Century León and Castile*. Cambridge: Cambridge University Press, 1997. ISBN 0-521-49727-2. (en inglés)
O son da estrela escura

***O son da estrela escura*** é o primeiro álbum de estudio do grupo galego de folk DOA. Foi publicado en 1979, polo selo Ruada.

Os arranxos, adaptación e produción foron da man de Xoan Piñón, Bernardo Martínez e Miro Casabella. En canto á dirección musical, a estes tres últimos sumouse tamén Pedro Puértolas.

En 1990 publicouse unha edición en CD.

## Lista de cancións
## Compoñentes
*Bernardo Martínez: frauta traveseira, frauta irlandesa, percusión
*Xoan Piñón: guitarra acústica, laude, mandolina, dulcimer, clave
*Miro Casabella: voz, zanfona, cítara
*Pedro Puértolas: violín
*Xaquín Blanco: gaita galega, bombarda, bodhram
*Enrique Ferreira: violonchelo

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
*Datos do álbum en discogs.com