open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fervenza do Belelle

miniatura|Vista da fervenza.
A **fervenza do Belelle** é unha formación natural no curso do río Belelle. Áchase moi achegada ás Fragas do Eume, no concello coruñés de Neda, preto da aldea do Roxal.

## Descrición
A auga precipítase nunha parede granítica dende 45 metros de altura, sendo unha das maiores fervenzas de Galiza. Na base existen pozas naturais. A contorna é de alto valor ecolóxico e paisaxístico. Arrodéase de fragas e castañais.

Preto áchase unha central hidroeléctrica, polo que parte do ría conta cunha canle de auga. A central foi construída a comezos do século XX para dotar de electricidade á achegada cidade de Ferrol. Como o salto natural só tiña 45 metros de altura construíuse unha cal até o Monte Marraxón, onde se acadaban os 125 metros de caída actual. A central aínda opera na actualidade.

A fervenza é unha das máis espectaculares de Galiza. O río ten caudal todo o ano, mais no outono e no inverno aumenta, sendo a mellor época para ollar o abanqueiro. Nos arredores da fervenza existen algunha rutas de sendeirismo.

## Situación
Atópase preto da aldea do Roxal, en Neda. Dende O Roxal cóllese unha estrada estreita até a central hidroeléctrica. Dende aló cómpre ir a pé uns metros até chegar á freixa.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Galiciaenpie.com .
Joaquín Martínez Rojas

**Joaquín Ramón Martínez Rojas**, nado en Caacupé (Cordillera) o 8 de agosto de 1945 e finado o 29 de xullo de 2010, foi un futbolista paraguaio. Xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1968–69 xogou na dianteira do Deportivo da Coruña, sendo o cuarto dianteiro por detrás de Eduardo López Beci, Manuel Loureda e Elidio Cortés. Nesa campaña participou en 14 partidos e anotou 1 gol.

Na tempada 1969–70 Martínez conseguiu máis regularidade, participando en 23 encontros, pero o equipo descendeu a Segunda División.

Na tempada 1970–71 participou tan só nun encontro co equipo galego, que logrou o ascenso ao remate da campaña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Malus (xénero)

***Malus*** é un xénero de árbores e arbustos da familia Rosaceae, que inclúe varias especies cultivadas polos seus froitos, como as **maceiras** en diferentes variedades, recibindo tamén os nomes de maciras, maciñeiras ou mazairas. A maceira común (*Malus domestica*) é unha das froiteiras máis importantes de Galiza dende a antigüidade, tanto para a obtención de froita fresca, como para a elaboración da sidra. Tamén atopamos no país a maceira brava (*Malus sylvestris*).
 
## Características 
Árbores e arbustos caducifolios, normalmente con follas simples, ocasionalmente lobuladas, aserradas. Flores normalmente en acios umbeliformes, de cor branca ou con varios tons de rosa ou púrpura. Posúen 5 sépalos, 5 pétalos arredondados e 15-50 estames, normalmente de anteras amarelas. O froito é un pomo e adoita estar coroado co cáliz persistente, e a súa forma depende da variedade, mais polo xeral é arredondado ou oval. Comprende unhas 35 especies nativas de zonas temperadas de Europa, Asia e América do Norte. Algunhas especies son importantísimas árbores froiteiras, as maceiras. 
Hai máis de 7.500 especies de mazás. As diferentes especies atópanse en climas temperados e subtropicais xa que as maceiras non florean nas zonas tropicais, pois necesitan dalgunhas xeadas invernais.

## Taxonomía 
*Malus* foi descrito por Philip Miller e publicado en *The Gardeners Dictionary...Abridged...fourth edition vol. 2*, no ano 1754. A especie tipo é a maceira brava: *Malus sylvestris* Mill.
;Etimoloxía:
***Malus***: nome xenérico dunha verba clásica antiga dada á mazá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Botanica Encyclopédie de Botanique et d'horticulture, éd Konemann, ISBN 3-8290-1952-1.
* Potter, D.; Eriksson, T.; Evans, R.C.; Oh, S.H.; Smedmark, J.E.E.; Morgan, D.R.; Kerr, M.; Robertson, K.R.; Arsenault, M.P.; Dickinson, T.A.; Campbell, C.S. (2007). Phylogeny and classification of Rosaceae. Plant Systematics and Evolution. 266(1–2): 5–43.
* Sunset Western Garden Book, 1995:606–607.
* Phipps, J.B. et aL. (1990). "A checklist of the subfamily Maloideae (Rosaceae)". Can. J. Bot. 68: 2209. doi:10.1139/b90-288.
* Rombauer, I.; Becker, M. R., & Becker, E. (2002) [2002]. All About Canning & Preserving (The Joy of Cooking series). Nova York: Scribner. pp.&nbsp;72. ISBN 0-7432-1502-8.
* Verena und Markus Füllemann, Alex Baenninger: Faites vos pommes! Eine Art Kulturgeschichte des Apfels, 1997, ISBN 3-7165-1070-X.

### Outros artigos 
* Maceira

### Ligazóns externas 
* Germplasm Resources Information Network: *Malus*
* Flora of China: *Malus*
* Virginia Cooperative Extension - Disease resistant crabapples
* Ontario Ministry of Agriculture and Food - Crabapple pollenizers for apples
O vello e o mar

***O vello e o mar*** (na versión orixinal en ) é unha novela escrita polo autor estadounidense Ernest Hemingway en 1951 en Cuba, que foi publicada en 1952. Trátase do maior traballo de ficción producido por Hemingway publicado durante a súa vida. É unha das súas obras máis soadas e céntrase na personaxe de Santiago, un envellecido pescador que loita cun xigantesco peixe vela na corrente do Golfo. *The Old Man and the Sea* foi galardoado co Premio Pulitzer de Obras de Ficción en 1953, e foi citado polo Comité dos Premios Nobel como contribución a que Hemingway recibise o Nobel de Literatura en 1954.

Foi traducido ó galego por Carlos Casares e foi publicado pola Editorial Galaxia no ano 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
CD61

miniatura|dereita|Integrina beta 3 (baseado en PDB 1jv2).
O **CD61** (*cluster* de diferencaición 61) ou **integrina beta-3** (β3) é unha proteína que se encontra na superficie celular das plaquetas ou trombocitos, que nos humanos está codificada no xene *ITGB3* do cromosoma 17. Funciona como molécula de adhesión celular.

## Estrutura e función 
O produto proteico do ITGB3 é unha cadea beta beta 3 de integrina. As integrinas son proteínas integrais da superficie celular compostas por unha cadea alfa e unha beta. Unha determinada cadea pode combinarse con diversas moléculas orixinando distintos tipos de integrinas. A integrina beta 3 está combinada coa cadea alfa IIb nas plaquetas. As integrinas participan na adhesión celular e na sinalización celular mediada pola superficie celular.

## Na endometriose 
A expresión defectiva da subunidade β3 de integrina foi correlacionada coa endometriose, e propúxose como un posible marcador para esta doenza.

## Interaccións 
O CD61 interacciona con PTK2, ITGB3BP, TLN1 e CIB1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Glicoproteína IIb/IIIa

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* MeshName - CD61+Antigens http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=CD61+Antigens
* ITGB3 Info with links in the Cell Migration Gateway
Glacier Express

O **Glacier Express** é un tren turístico en Suíza que, desde 1930, une Sankt Moritz con Coira, Disentis/Mustér, Andermatt, Brig, Visp e remata en Zermatt, no cantón suízo de Valais. Durante o verán tamén transita un tren paralelo que une Zermatt con Davos.

O primeiro Glacier Express partiu o 25 de xuño de 1930 ás 07:30 horas con 70 pasaxeiros, e chegou a St. Moritz case 11 horas despois. O tren é coñecido tamén como o "expreso máis lento do mundo". Durante 7 horas e media, o tren pasa por 291 pontes, 91 túneles e pasa polo *Oberalppass* a 2.033 metros sobre o nivel do mar.miniatura|O Glacier Express no val de Albula.|centro
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial
Piano (linguaxe musical)

150px|dereita|miniatura|Abreviatura de *piano*.
En linguaxe musical, **piano** é un termo italiano que indica a intensidade. Este escríbese nas partituras. Represéntase cun "p". Significa suave.
Noxo

miniatura|dereita|Unha moza expresando noxo.
O **noxo** é unha resposta emocional que sofren os seres vivos, causada polo desgusto que se lle ten a algunha cousa ou por un momento desagradable causado por algo.

## Características
O noxo é unha emoción complexa que implica unha resposta de rexeitamento dun obxecto, dun acontecemento ou de valores morais desagradables. Ademais, trátase dunha das reaccións emocionais nas que as sensacións fisiolóxicas son máis patentes. A maioría das reaccións do noxo xéranse por condicionamento interceptivo. Por outra banda, está tamén en relación con trastornos do comportamento, tales e como a anorexia e a bulimia.

## Orixe
En primeiro lugar, os causantes son os estímulos desagradables, fundamentalmente os químicos, os potencialmente perigosos ou os molestos, como por exemplo comida en mal estado ou cheiros desagradables. Tamén producen a reacción de noxo toda unha variedade sensorial de estímulos condicionados de forma aversiva, mentres que os estímulos incondicionais adoitan ser olfactivos ou gustativos.

En segundo lugar, o procesamento cognitivo prodúcese ante causantes dunha baixa familiaridade e cun baixo nivel de previsibilidade. O suceso é valorado como moi desagradable. E todo o proceso é considerado como esencial para o benestar do corpo.

A probabilidade das consecuencias esperábanse xa antes de que o suceso acontecera. No referente ó enfrontamento, prodúcese un grao medio de urxencia para afrontar o suceso e as consecuencias do mesmo. No que ten que ver coa valoración da posibilidade de afrontar as condicións que produciu a sensación do noxo, crese que non é posíbel adaptarse ás súas consecuencias, e procúrase o rexeitamento do obxecto ou da situación causante.

Os estímulos adoitan estar en plena relación coa inxesta, de maneira que a calidade fundamental é olfactiva ou olorosa, se ben os estímulos condicionados poden asociarse a calquera outra modalidade perceptiva (escenas visuais, sons...); ou tamén poden producirse ante calquera outro tipo de estimulación que non teña por que estar relacionada con problemas gastrointestinais, como son as reaccións do noxo diante dos alimentos nutritivos e en bo estado. O noxo ten unha finalidade funcional, potenciar os hábitos saudables, hixiénicos e adaptados.

## Efectos
Existen dous tipos de efectos: subxectivos e fisiolóxicos:
***Efectos subxectivos:** A necesidade de evitar ou afastarse do estímulo causante. Se o estímulo é oloroso e gustativo, xorden sensacións gastrointestinais desagradables, como poden ser as náuseas.
***Efectos fisiolóxicos:** Unha moi moderada elevación da frecuencia cardíaca, do nivel da condutancia da pel e certas reducións no volume sanguíneo e na temperatura periférica. Tamén se producen efectos sobre o sistema somático, como elevacións na tensión muscular xeral, elevacións nas frecuencias respiratorias e o aumento da reactividade gastrointestinal.

## Notas
Especies de Malus

* '*Listaxe completa de todos os táxones descritos, cos aceptados e as sinonimias: 

Algunhas das especies do xénero *Malus* son:
* *Malus angustifolia
* *Malus asiatica
* *Malus baccata* (L.) Borkh. (Maceira brava de Siberia)
* *Malus bracteata*
* *Malus brevipes*
* *Malus coronaria* (L.) Mill. (Maceira brava americana)
* *Malus cerasifera* 
* *Malus domestica* (Maceira común)
* *Malus elegi
* *Malus everest
* *Malus florentina
* *Malus floribunda* Van Houtte (Maceira brava xaponesa)
* *Malus formosana
* *Malus fusca* (Raf.) C.K.Schneid.
* *Malus glabrata
* *Malus glaucescens
* *Malus halliana* (Maceira chinesa de Hall)
* *Malus honanensis
* *Malus hupehensis* (Maceira brava de Hupeh)
* *Malus ioensis* (A.Wood) Britt.
* *Malus kaido
* *Malus kansuensis
* *Malus lancifolia
* *Malus orientalis
* *Malus prattii
* *Malus prunifolia* (Willd.) Borkh. (Maceira de follas de ameixeira)
* *Malus pumila* Mill. = *Malus domestica* Borkh. = *Pyrus malus* L.
* *Malus robusta
* *Malus rockii
* *Malus sargentii
* *Malus sieboldii*
* *Malus sieversii* 
* *Malus skkimensis* ou *Malus sikkimensis*
* *Malus spectabilis* (Aiton) Borkh. (Maceira brava da China)
* *Malus sublobata
* *Malus sylvestris* (L.) Mill. (Maceira brava, maceira brava europea)
* *Malus tschonoskii* (Maxim.) C.K.Schneid.
* *Malus toringo var. sargentii* (Maceira brava de Siebold)
* *Malus toringoides
* *Malus transitoria
* *Malus trilobata
* *Malus tschonoskii
* *Malus yunnanensis
* *Malus x adstringens* Zabel.
* *Malus x floribunda 
* *Malus x micromalus* Makino
* *Malus x moerlandsii* Door.
* *Malus x purpurea'' (Barb.) Rehder (Maceira púrpura)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Botanica Encyclopédie de Botanique et d'horticulture, éd Konemann, ISBN 3-8290-1952-1 
* Potter, D.; Eriksson, T.; Evans, R.C.; Oh, S.H.; Smedmark, J.E.E.; Morgan, D.R.; Kerr, M.; Robertson, K.R.; Arsenault, M.P.; Dickinson, T.A.; Campbell, C.S. (2007). Phylogeny and classification of Rosaceae. Plant Systematics and Evolution. 266(1–2): 5–43. 
* Sunset Western Garden Book, 1995:606–607 
* Phipps, J.B. et aL. (1990). "A checklist of the subfamily Maloideae (Rosaceae)". Can. J. Bot. 68: 2209. doi:10.1139/b90-288. 
* Rombauer, I.; Becker, M. R., & Becker, E. (2002) [2002]. All About Canning & Preserving (The Joy of Cooking series). Nova York: Scribner. pp.&nbsp;72. ISBN 0-7432-1502-8. 
* Verena und Markus Füllemann, Alex Baenninger: Faites vos pommes! Eine Art Kulturgeschichte des Apfels, 1997, ISBN 3-7165-1070-X
José Antonio Tejedor

**José Antonio Tejedor Sanz**, nado en Pedrajas de San Esteban (Valladolid) o 2 de novembro de 1943 e finado en Nava del Rey o 2 de xuño de 2025, foi un futbolista español. Xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Debutou en Primeira División na tempada 1967–68 co Real Zaragoza, onde estivo tres campañas. No seu primeiro exercizo, participou en 6 partidos e anotou 3 goles. Na tempada 1968–69 participou en 10 partidos e anotou 2 goles. Na campaña 1969–70 participou en 14 partidos, anotando un gol.

Na tempada 1970–71 fichou polo Deportivo da Coruña, en Segunda División. Ese ano, Tejedor participou en 13 partidos e anotou 2 goles, e o equipo ascendeu a Primeira División. Na tempada 1971–72, xogou tan só 2 partidos, sen anotar ningún gol. Na campaña 1972–73, xogou 5 partidos sen anotar ningún gol, descendendo o equipo a Segunda División.

Na tempada 1973–74 fichou polo Real Valladolid, en Segunda División. Ese ano participou en 17 partidos, sen lograr ningún gol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
CD114

miniatura|dereita|Modelo do G-CSF-R (de PDB 2d9q).
O **CD114** (*cluster* de diferenciación 114) ou **receptor do factor estimulante das colonias de granulocitos** (**G-CSF-R**) é unha proteína da superficie celular de certas células precursoras hematopoéticas e outras codificada nos humanos no xene *CSF3R* do cromosoma 1. A molécula funciona como un receptor para o factor estimulante das colonias de granulocitos (G-CSF). Os receptores deste factor pertencen á familia dos receptores de citocinas coñecidos como *familia de receptores da hematopoetina*. O G-CSF-R está presente nas células precursoras da medula ósea, e, en resposta á estimulación polo G-CSF, fai que se inicie a proliferación celular e a diferenciación celular en granulocitos neutrófilos maduros e macrófagos. Está presente tamén en neutrófilos maduros, células da placenta, células endoteliais, e varías liñas celulares de carcinomas.

O G-CSF-R é un receptor transmembrana que consta dunha porción de unión ao ligando extracelular, un dominio transmembrana, e a porción citoplasmática que é responsable da transdución de sinais. A unión do ligando do G-CSF-R está asociada coa dimerización do receptor e transdución de sinais por medio de proteínas como a Jak, Lyn, STAT, e Erk1/2.

## Isoformas 
Coñécense 4 isoformas. A isoforma de clase IV funciona defectuosamente para a internalización de ligandos e a sinalización da diferenciación.

## Importancia clínica 
As mutacións neste xene son unha causa da síndrome de Kostmann, tamén chamada neutropenia conxénita severa.

As mutacións na parte intracelular deste receptor están tamén asociadas con certos tipos de leucemia.

En medicina clínica, suxeriuse que se debería evitar o uso do G-CSF, polo menos en nenos e adolescentes e quizais tamén en adultos cando está sobreexpresada a isoforma IV do G-CSF-R.

## Interaccións 
O receptor do factor estimulante das colonias de granulocitos interacciona con Grb2, HCK e SHC1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* MeshName - CSF3R+protein,+human http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=CSF3R+protein,+human
Lista de aeroportos na Área da Baía de Tampa

miniatura|dereita|Vista aérea do Aeroporto Internacional San Petersburgo-Clearwater

A Área da Baía de Tampa é un importante lugar de comercio en Florida e no Sueste dos Estados Unidos con tres aeroportos internacionais, varios aeroportos locais e aeródromo militar na zona. Os seguintes aeroportos atópanse nos oito condados circundantes coa Baía de Tampa, incluíndo as principais cidades: Tampa, San Petersburgo, e Sarasota, así como as vilas dos arredores.

## Aeroportos internacionais
* Aeroporto Internacional de Tampa (TPA)
* Aeroporto Internacional Sarasota-Bradenton  (SRQ)
* Aeroporto Internacional San Petersburgo-Clearwater (PIE)

## Aeroportos de aviación xeral
* Aeroporto Albert Whitted
* Aeroporto Municipal Bartow
* Clearwater Air Park
* Aeroporto Crystal River
* Aeroporto do Condado de Hernando
* Aeroporto Rexional Lakeland Linder
* Aeroporto Municipal Lake Wales
* Aeroporto Peter O. Knight
* Aeroporto da Cidade de Plant
* Aeroporto Executivo de Tampa
* Tampa North Aero Park
* Aeroporto Municipal Venice
* Aeroporto Winter Haven's Gilbert
* Aeroporto Municipal Zephyrhills

## Aeroportos militares
miniatura|dereita|Vista aérea da Base das Forzas Aéreas de MacDill
* Base das Forzas Aéreas de MacDill

## Notas
A Ermida, Lebozán, Lalín

**A Ermida** é un lugar da parroquia de Lebozán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

## Toponimia
O topónimo deriva do latín , que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lebozán
### Parroquias de Lalín
## Notas
Cadela das tetas longas

miniatura|Interpretación da cadela das tetas longas.
A **cadela das tetas longas** ou **cadela peregrina** é un ser imaxinario, mitolóxico, que agoira a morte de quen se atope con ela.

Descríbese como unha cadela branca con grandes tetas que arrastra polo chan. Hai quen engade que pode alcanzar o tamaño dunha besta, que se pode partir pola metade e que é quen de botar lume e chispas pola boca e polos ollos. Ademais de ladrar coma un can, pode bear coma unha ovella, grallar coma un corvo ou mesmo laiarse coma unha chorona nun enterro. En ocasións adopta a forma dun corvo ou mesmo dun novelo de fío. Por veces vén acompañada de varios cadelos.

Aparecíase de noite ós que andaban polos camiños apartados e ese encontro significaba a morte desta persoa. No caso de darse este caso cómpre non mirarlle nunca ós ollos. Vicente Risco recolleu como falan dela en Viveiro (Lugo), con moito segredo, case sen nomeala, e contan o caso dunha meniña que estivo a piques de morrer por ver a *cadela peregrina* e non obedecer cando a súa nai lle advertiu "*Non mires, non mires, que é a cadela peregrina*".

Tamén pode evitar unha desgraza ó cruzarse con ela tendo a cautela de comportarse cortesmente, saudando cun *Deus te acompañe*, invocación ante a que a cadela desaparecerá ou se retirará contestando cun *E a ti tamén*, tal como contan na Terra Chá.

Pode transformarse en corvo e tamén nun nobelo de la. Se se presenta nesta forma e se lle dá un golpe co pé, divídese en tres ou catro novelos, cada un con movemento propio.

Parece ser unha alma en pena que vaga polo mundo adiante, e pode relacionarse con outros seres mitolóxicos, como o *can branco*, *lobo branco* ou a *raposa do aire*, aparicións semellantes que tamén se interpretan como agoiros de morte ou desgraza.

O *can branco* é outra das aparicións que se describen na mitoloxía popular galega, da que se contan cousas contraditorias. Para uns é sinal de boa fortuna, de bo agoiro pero tamén se di que toparse con el é agoiro de morte. Denomínase *can negro* cando é desta cor e agoira desgrazas.

Como resulta habitual nos intelectuais do século XIX, existen voces contra e outras expresións etnográficas. Ramón Armada Teixeiro publicou un editorial no periódico *A Gaita Gallega*, do que era director, no que as cualifica de *supersticion ou meiguería* e pide que as administracións divulguen os estudos de escritores e poetas, ridiculizando estas crenzas. Concretamente, no que respecta á *cadela pelengrina*, escribe o seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Cuba, Xoán R.; Reigosa, Antonio e Miranda, Xosé: *Dicionario dos seres míticos galegos*. Xerais, Vigo 2008.
* RISCO, Vicente: "Etnografía: cultura espiritual", en *Historia de Galiza*, dirixida por Ramón Otero Pedrayo. Ed. Nós, Bos Aires 1962, tomo I, px. 306.
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio (1958-1961): Diccionario enciclopédico gallego-castellano, Galaxia, Vigo, s. v. *cadela* e *can*.
Cándido Viana Valentín

**Cándido Viana Valentín**, nado en Badalona (provincia de Barcelona) o 10 de xaneiro de 1959, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formouse no Sant Gabriel, de Sant Adrià de Besòs. En 1973 pasou á canteira do FC Barcelona chegando a ser un referente do FC Barcelona B. En 1979 xogou cedido no Atlético Monzón mentres cumpría o servizo militar.

Ante a falta de oportunidades no primeiro equipo foi cedido ao CA Osasuna na Primeira División na tempada 1983/84. O seu bo papel fixo que fichase polo Celta de Vigo en agosto de 1984.

O primeiro ano en Vigo acadou o ascenso a Primeira División, porén na segunda tempada unha lesión no talón de Aquiles mantívoo sen xogar gran parte do ano, e ese ano o equipo volveu descender. A tempada 1986/87 sería a máis longa da historia da Liga, na que o Celta ascendeu despois dunha grande actuación dos dianteiros Baltazar, máximo goleador da categoría, e Pichi Lucas.

Deixou o Celta en agosto de 1989, e volveu a Cataluña para xogar no Palamós CF.

Unha vez retirado comezou a súa carreira de adestrador, dirixindo o Badaloní, Mataró, CF Badalona, AE Prat e Palamós CF.
A Senra, Losón, Lalín

**A Senra** é un lugar da parroquia de Losón, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza.

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Losón
### Parroquias de Lalín
## Notas
Ferrari F430

O **Ferrari F430** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari entre os anos 2004 e 2009. Pertence ó segmento de deportivos con motor traseiro e tracción traseira. O motor de 4'3 litros ten 490 cabalos de potencia.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial de Ferrari 
* Ferrari F430 na web km77
A-League 2012-13

A **Tempada 2012-13 da A-League** (oficialmente e por motivos de patrocinio **Hyundai A-League**) é a oitava edición que se realiza da máxima categoría do fútbol de Australia e de Nova Zelandia. Comezou o 6 de outubro de 2012 e terminará o 20 de abril de 2013.

O Central Coast Mariners obtivo o seu primeiro título, ao vencer na final Western Sydney Wanderers, franquía que disputa por primeira vez a A-League, e que fora primeiro na fase regular. Ambos equipos obtiveron as dúas prazas directas coas que conta Australia para a Copa de Campións da AFC 2014, mentres que o Melbourne Victory clasificou ao playoff.

## Equipos 
### Equipos por estados 

Ficheiro:Map of Australia and New Zealand.png

## Táboa de posicións 
* *Actualizada o 06 de xuño de 2013.*

**Lenda:** PX: Partidos xogados; PG: Partidos gañados; PE: Partidos empatados; PP: Partidos perdidos; GF: Goles a favor; GC: Goles en contra; Dif: Diferenza de goles; Pts: Puntos.

## Fase final 
## Notas 
## Véxase tamén  
### Ligazóns externas 
*Web oficial da A-Lea    gue 

|}
Tampereen Pyrintö (baloncesto)

O **Tampereen Pyrintö** é un club de baloncesto da cidade Tampere (Finlandia), fundado en 1941 que compite na Korisliiga, a máxima categoría do baloncesto finlandés, así como na Baltic Basketball League. Disputa os seus partidos como local no *Pyynikin palloiluhalli*, pavillón cunha capacidade para 1.000-1.400 espectadores.

## Xogadores
### Xogadores homenaxeados
O 7 de febreiro de 2014, Tampereen Pyrintö colgou os seus primeiros dorsais do teito do Pyynikin palloiluhalli nos minutos previos a un partido. Os dorsais foron pendurados como homenaxe aos xogadores e xogadoras, así como exemplo para as xeracións futuras. Os dorsais non foron retirados, senón que continúan en uso. As personalidades homenaxeadas foron catro, das cales tres xogaran para Pyrintö en categoría masculina, e unha en categoría feminina:

## Palmarés
* **Liga finlandesa**: 2010, 2011 e 2014
**Prata 1958, 1980, 1981 e 2001
**Bronce 2009
* **Copa de Finlandia/Copa da Liga de Finlandia**: 1969 e 2013.
** finalista 2000, 2009 e 2011

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tampereen Pyrintö

### Ligazóns externas 
* Web oficial do Tampereen Pyrintö
* Pyrinto Tampere eurobasket.com
* Tampereen Pyrintö basket.fi
Ferrari 458 Italia

O **Ferrari 458 Italia** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari dende o ano 2010 ata 2015. Pertence ó segmento de deportivos con motor central e tracción traseira. O motor de 4'5 litros ten 578 cabalos de potencia.

O 458 substituíu o Ferrari F430, e foi presentado oficialmente no salón do automóbil de Fráncfort de 2009. Foi substituído polo Ferrari 488, que se deu a coñecer no Salón do automóbil de Xenebra de 2015.

## Especificacións 
No primeiro anuncio oficial do coche, o Ferrari 458 foi descrito como o sucesor do F430, pero xurdindo dun deseño totalmente novo, incorporando tecnoloxías desenvolvidas a partir da experiencia da compañía na Fórmula 1.

O sistema body computer foi desenvolvido por Magneti Marelli Automotive Lighting.
miniatura|Ferrari 458 Italia (Monaco)

### Motor 
O V8 de 4.5L naturalmente aspirado entrega 570 CV (419&nbsp;kW) a 9000 rpm e rende un par máximo de 540Nm a 6000 rpm, co 80% do mesmo dispoñible a 3250 rpm. O motor incorpora a inxección directa de combustible por primeira vez nun Ferrari con configuración de motor central.

### Transmisión 
A transmisión é semiautomática de dobre embrague Getrag de 7 velocidades de F1, similar á do Ferrari California, que pode funcionar en modo manual ou automático.

### Condución 
A suspensión do automóbil é de dobre brazo na parte dianteira e sistema *multilink* na traseira, xunto con diferencial electrónico e control de tracción de Fórmula 1 tamén coñecido como *F1-Trac*, deseñado para mellorar o comportamento nas curvas e a aceleración lonxitudinal nun 32% en comparación cos seus predecesores.

### Rendemento 
A aceleración oficial de 0 a 100&nbsp;km/h é de 3,4 s, mentres que a máxima velocidade é de 325&nbsp;km/h, cun consumo de combustible en ciclo combinado de 13,4 L/100&nbsp;km e produción de 268 g/km de CO2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
*Ferrari 195 S
*Ferrari California
*Ferrari FF
*Ferrari F12berlinetta
*Ferrari 195 Inter

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Ferrari 
* Presentación do Ferrari 458 Italia
Ferrari FF

O **Ferrari FF** é un modelo de gran turismo producido polo fabricante italiano Ferrari dende 2011 até 2016. Pertence ó segmento de deportivos de luxo con catro asentos e motor dianteiro V12. O motor de 6'3 litros ten 660 cabalos de potencia.

A denominación «FF» é o acrónimo de **F**errari **F**our -*catro* en inglés-, que fai referencia ás catro prazas e a tracción ás catro rodas.

miniatura|200px|Vista traseira

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Ferrari 195 S
*Ferrari 458 Italia
*Ferrari California
*Ferrari F12berlinetta
*Ferrari 195 Inter

### Ligazóns externas
* Páxina web oficial de Ferrari 
* Ferrari FF
Ferrari California

O **Ferrari California** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari dende o ano 2008 até 2018. Pertence ó segmento de coupes deportivos con 2+2 asentos e motor dianteiro V8. O motor de 4'3 litros ten 453 cabalos de potencia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ferrari 195 S
*Ferrari 458 Italia
*Ferrari FF
*Ferrari F12berlinetta
*Ferrari 195 Inter

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Ferrari 
* Ferrari California en km77
Navallón

O **navallón** (*Pharus legumen*, Linnaeus 1758) é un molusco bivalvo da familia dos Fáridos (Pharidae), orde Eutherodonta.

## Morfoloxía 
Semella unha navalla pero ten as marxes anterior e posterior redondeadas e entreabertas. Normalmente non supera os 12&nbsp;cm.

A cuncha é fráxil e equivalva, tomando unha forma oblonga e cilíndrica. A superficie presenta finas liñas concéntricas. A valva dereita ten un dente cardinal prominente, e a esquerda dous moi prominentes; ademais, nas dúas valvas aparece na cara interior unha costela redondeada que chega ata un terzo da distancia entre o bordo superior e a marxe inferior.

A cor é branca sucia, pero o periostraco é verde oliva ou verde amarelado. Interior, branco, e marxe dentada.

## Hábitat e bioloxía 
Vive na zona infralitoral, en bancos de area fina.

Distribúese polo Atlántico, desde as Illas Británicas ata Marrocos.

Resulta pouco abundante e as escasas capturas veñen mesturadas con navallas e longueiróns.

Ríos Panisse recolleu o nome de *navallón* aplicado tamén a outros moluscos, como a arola ou a propia navalla.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. *Anejo* 7 (1977) de *Verba*.

### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Ficha en World Register of Marine Species
Die schweigsame Frau

***Die schweigsame Frau*** (en galego *A muller silenciosa*) é unha ópera en 3 actos con música de Richard Strauss sobre un libreto en alemán de Stefan Zweig baseada na obra de Ben Jonson *Epicoene, or the Silent Woman*. A súa estrea tivo lugar o 24 de xuño de 1935 na Semperoper de Dresden baixo a dirección de Karl Böhm.

## Personaxes 
## Orquestración 
A partitura de Strauss require a utilización de:

* 3 frauta (III tamén piccolo), 2 óboes, corno inglés, clarinete en Re, 2 clarinetes, clarinete baixo, 3 fagots (III tamén controfagot).
* 4 trompas, 3 trompetas, 3 trombóns, tuba.
* Timbais, percusión, 4 campás.
* Arpa, clavicémbalo, celesta, órgano.
* *Archi.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Die schweigsame Frau* en Opera-Guide 
* Libreto dixitalizado en Internet Archive
Ferrari Berlinetta Boxer

A **Ferrari Berlinetta Boxer** é unha serie de modelos de automóbiles deportivos producida polo fabricante italiano Ferrari entre os anos 1973 e 1984. Pertence ó segmento de deportivos con motor traseiro 12L, tracción traseira e dous asentos. Os motores de 4'4 e 4'9 litros teñen 344 e 360 cabalos de potencia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Ferrari
Ferrari Daytona

O **Ferrari Daytona** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari entre os anos 1968 e 1973. Pertence ó segmento de deportivos con motor dianteiro 12L, tracción traseira e dous asentos. O motor de 4'4 litros ten 352 cabalos de potencia.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial de Ferrari
Ferrari F40

O **Ferrari F40** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari entre os anos 1987 e 1992. Pertence ó segmento de superdeportivos con motor traseiro V8, tracción traseira e 2 asentos. O motor de 2'9 litros ten 471 cabalos de potencia.

Foi creado para competir co Porsche 959 no grupo B das competicións deportivas da FIA, e bautizado F40 polo 40º aniversario da fábrica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Ferrari
CD91

miniatura|dereita|Modelo da LRP1 (baseado en PDB 1cr8).
O **CD91** (*cluster* de diferenciación 91) ou **proteína 1 relacionada co receptor da lipoproteína de baixa densidade** (**LRP1**, *Low density lipoprotein receptor-related protein 1*), tamén chamada **receptor de alfa-2-macroglobulina** (A2MR), ou **receptor de apolipoproteína E** (APOER), é unha proteína da superficie celular de certas células, que forma un receptor implicado na endocitose mediada por receptor. Nos humanos está codificado no xene *LRP1* do cromosoma 12.

## Características 
A LRP1 sinteízase como un precursor longo glicoproteico, que é procesado na rede trans-Golgi polo encima furina, xerando unha subunidade alfa e outra beta máis pequena de 85 kDa, que permanecen ligadas non covalentemente durante o seu transporte á membrana plasmática. A fosforilación da cola da LRP1 regula a introdución do ligando na célula e a transdución de sinais.

## Función 
A LRP1 está implicada en varios procesos celulares, como a sinalización intracelular, homeostase lipídica, e eliminación de células apoptóticas.

## LRP1 e a enfermidade de Alzheimer 
As neuronas precisan colesterol para funcionar. O colesterol é importado ao interior da neurona pola apolipoproteína E (apoE) por medio de receptores LRP1 da superficie celular. A expresión do receptor de lipoproteínas LRP1 regula os niveis de apoE e colesterol no sistema nervioso central. A clivaxe feita polo encima gamma-secretase da proteína precursora amiloide é importante na regulación do metabolismo da apoE e do colesterol a través do LRP1, o que establece unha vinculación entre a proteína precursora amiloide e a apoE, que son os dous maiores determinantes do Alzheimer.

Algúns estudos atoparon que o LRP media a endocitose e degradación da proteína precursora amiloide segregada. Outros estudos indican que a alfa-2 macroglobulina (A2M), por medio do LRP, media a eliminación do amiloide beta xerado pola proteína precursora amiloide, que é o principal compoñente das placas amiloides na enfermidade de Alzheimer.

## Interaccións 
O LRP1 ou CD91 interacciona con: apolipoproteína E, lipoproteína lipase, receptor de uroquinase, MAPK8IP2, activador do plasminóxeno dos tecidos, trombospondina 1, SYNJ2BP, APBB1, ITGB1BP1,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* MeshName - CD91+Antigen http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&index=229114&field=all&HM=&II=&PA=&form=&input=
Pero

O termo **pero** pódese referir a:

## Botánica 
* **pero**, pera miúda normalmente da pereira brava;
* **pero**, variedades de mazás miúdas e bravas.

## Nome 
* **Pero**, nome galego-portugués de varón en desuso, Pedro :
** **Pero Meogo**, xograr galego portugués da Idade Media.
** **Pero Eanes**, trobador galego medieval.
** **Pero Velho**, trobador portugués medieval.
** **Pero Goterrez**, cabeleiro e poeta portugués do século XIII. 
** **Pero Martins**, trobador portugués medieval.
** **Pero Larouco**, poeta portugués do século XIII . 
** **Pero Mafaldo**, poeta medieval de orixe descoñecida. 
** **Pero da Ponte**, poeta galego medieval.
** **Pero de Armea**, poeta galego do século XIII. 
** **Pero Gomez Barroso**, trobador portugués do século XIII. 
** **Pero Garcia de Ambroa**, trobador galego medieval.
** **Pero da Covilhã**, diplomático e explorador portugués. ´
** **Pero Garcia Burgalês**, trobador castelán, natural de Burgos do século XIII. 
** **Pero Mendiz da Fonseca** trobador , posibelmente portugués do século XIII .
** **Pero Pardo de Cela**, mariscal galego medieval. 
** **Pero Madruga**, cabaleiro feudal galego medieval.

## Mitoloxía 
* **Pero**, filla de Neleo e Cloris

## Outros 
* **pero**, obxección. Tamén conxunción que introduce unha restrición ou unha oposición a algo que xa se dixo, mais, porén.
* ***Pero-Grullo***, xornal editado en Santiago de Compostela en 1888.

## Notas
Pereira brava (homónimos)

Co termo **pereira brava** desígnanse diferentes especies espiñentas de pereiras:

* ***Pyrus cordata***, a pereira brava típica de Galiza e a vertente atántica.
* ***Pyrus piraster***, a pereira brava de montaña, tamén europea.
* ***Pyrus bourgaeana***, aparece no sur de Portugal.

## Notas
Punica

***Punica*** é un xénero con oito especies descritas de plantas con flores pertencente á familia Lythraceae. Só un de ditos táxones está hoxe en día aceptado, e dous máis aínda discutidos e sen arranxar. A milgrandeira pertence a este xénero.

## Especies 
* *Punica granatum* L., milgranda ou milgrandeira.
* *Punica protopunica* Balf.f., en revisión
* *Punica multiflora* Voss, en revisión

## Notas 
## Véxase tamén 
* Milgranda

### Ligazóns externas 
* *Punica* en IPNI-The International Plant Name Index
North Las Vegas

**North Las Vegas** ou **Las Vegas, Norte** é unha cidade no condado de Clark, Nevada, Estados Unidos, localizada na área metropolitana de Las Vegas. A poboación de North Las Vegas foi estimada en 197,597 no 2006, converténdoa na cuarta cidade máis grande do estado de Nevada despois de Las Vegas, Henderson e Reno.

A cidade está xusto ao norte de Las Vegas e do pobo non incorporado de Sunrise Manor. North Las Vegas é o lugar das comunidades planas de Aliante e O Dorado. North Las Vegas é probablemente máis coñecida por estar preto da Base Das Forzas Aéreas de Nellis.

## Historia 
North Las Vegas foi incorporada coma unha cidade o 16 de maio de 1946.

## Xeografía 
North Las Vegas está localizada no deserto ao sueste, no deserto de Mojave.

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade tiña unha área total de 78.5&nbsp;millas cadradas (203.3&nbsp;km²).

## Transporte 
Aeropuerto de North Las Vegas coñecido anteriormente coma *Sky Haven Airport* foi establecido o 7 de decembro de 1941. Vision Airlines, unha aeroliña rexional e aeroliña de turismo. Voos internacionais e domésticos viaxan en toda a área metropolitana e é manexada polo Aeroporto Internacional McCarran, ao sur de North Las Vegas e Las Vegas.

Citizens Area Transit prove servizos de autobuses na zona, ao igual como fai na área metropolitana de Las Vegas.

As autoestradas principais que serven á cidade son a I-15 e o CC-215.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Norte Las Vegas 
* 24 Unique Aesthetic Images of North Las Vegas
Garland, Texas

**Garland** é unha cidade localizada no condado de Dallas no estado estadounidense de Texas. No censo de 2010 tiña 226.876 habitantes e era a 87ª cidade máis poblada dos Estados Unidos de América, a 12ª do Estado de Texas.

## Historia
En 1850, os inmigrantes comezaron a chegar a esta área, pero non foi ata 1874 cando se formou unha comunidade. Nesta época apareceron dúas comunidades chamadas Embree e Duck Creek, que posteriormente se converteron noutra comunidade que lle dá o nome a esta cidade, **Garland** (Grilanda). En 1920, os traballadores que vivían na cidade financiaron unha planta de xeración eléctrica, *Garland Power & Light*, que aínda está activa na actualidade. Arredor de 1930 creáronse diversas empresas e na segunda guerra mundial establecéronse varias factorías de avións nesta zona. En 1950 a poboación en Garland superaba os 10.000 habitantes e seguiu medrando ata acadar en 1980 os 138.000 habitantes.

## Clima
Garland forma parte dunha rexión húmida subtropical na que o mes máis quente é xuño (44&nbsp;°C) e o máis frío xaneiro (-19&nbsp;°C), e o mes en que hai máis precipitacións é maio.

## Economía
Ao longo da súa historia, Garland foi crecendo como cidade grazas a distintas empresas e actualmente aínda está activa unha delas, *Kraft Foods*. Tamén houbo outra empresa moi importante e que aínda hoxe fabrica sombreiros, *Resistols Hat*.

## Educación
*Garland Independent School District, GISD* (Distrito Escolar Independente de Garland) xestiona os colexios e as universidades que hai nesta cidade. Dende novembro do 2006 o *GISD* tiña 52.391 estudantes e 3.236 profesores, cunha media aproximada de 16 alumnos por profesor.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* City of Garland official website
* Garland Landmark Society
* Garland Civic Theatre
Garland

**Garland** pode referirse a:

## Toponimia
As seguintes cidades estadounidenses
* **Garland**, en Utah.
* **Garland**, en Carolina do Norte.
* **Garland**, en Nebraska.
* **Garland**, en Arcansas.
* **Garland**, en Pensilvania.
* **Garland**, en Texas.
* **Garland**, en Wyoming.
Antiinflamatorios non-esteroides

[miniatura|300px|dereita|Comprimidos de 200mg de [ibuprofeno xenérico, un AINE común]]
Os **antiinflamatorios non-esteroides** (abreviado **AINE**) son un grupo variado e quimicamente heteroxéneo de fármacos principalmente antiinflamatorios, analxésicos e antipiréticos, os cales reducen os síntomas da inflamación, a dor e a febre. Todos eles exercen o seu efecto mediante a inhibición do enzima ciclooxixenase. Os  antiinflamatorios naturais, segregados polo propio organismo, son os derivados dos corticoides, substancias de orixe esteroideo de potente acción antiinflamatoria, pero con importantes efectos secundarios.

En oposición aos corticoides, o termo "non  esteroideo" aplícase aos AINE para recalcar a súa estrutura química non esteroidea e a menor cantidade de efectos secundarios. O termo foi acuñado en 1960 por Michael W. Whitehouse. Como analxésicos caracterízanse por non pertencer á clase dos narcóticos e actuar bloqueando a síntese de prostaglandinas.

Os efectos secundarios dependen do fármaco específico, pero en gran medida inclúen un maior risco de úlceras e hemorraxias  gastrointestinales, presión arterial alta, problemas cardiacos e enfermidade renal.

No mercado existen 2 tipos de AINEs dispoñibles, os clásicos, que actúan inhibindo principalmente á enzima ciclooxigenasa (COX) de modo non selectivo, inhiben por tanto os 2  subtipos, COX-1 e COX-2, e os selectivos para a COX-2, que contan con menos efectos secundarios gastrointestinais.

Os AINEs máis coñecidos son a aspirina e o ibuprofeno. Neste último a dose máxima para adquirir nunha farmacia en España sen receita médica é de 400mg. O paracetamol non se adoita incluír neste grupo xa que practicamente carece de acción antiinflamatoria.
## Notas
Adagio (música)

**Adagio** (do italiano) é un termo musical que pode facer referencia a unha indicación de tempo, ou ben a un movemento dunha peza musical que significa amodo.

Como indicación de tempo xeralmente vai acompañada dunha indicación metronómica:
* en partituras antigas: 54 negras por minuto,
* nos metrónomos electrónicos: 56 a 78 negras por minuto, e
* en partituras actuais: 60 a 72 negras por minuto.
* en partituras clásicas significa con gusto.

Normalmente, a súa denominación apórtaa o compositor, xa sexa de 54 negras por minuto ou 78. O tempo adagio é máis lento ca o andante (72 negras por minuto) e máis rápido co largo (40 negras por minuto), o grave e o larghetto.

Por extensión, un adagio é unha peza musical cuxo tempo é lento. Xeralmente chámase así ao segundo ou terceiro movemento dunha sinfonía ou un concerto. Como movemento, a súa duración varía segundo as épocas. No Renacemento, duraba apenas tres ou catro minutos, pero xa no Barroco e no Clasicismo, duraba unha media de 7 ou 8 minutos. No Romanticismo, a duración duplícase, ao menos 15 minutos, pero na música moderna volve a decaer a unha media de 7 ou 8 minutos.
IES Os Rosais 2

O **IES Os Rosais 2** é un instituto de ensino secundario de Teis (Vigo), inaugurado en 1988 por Fernando González Laxe.

## Descrición
A el vai xeralmente o alumnado dos CPI Vicente Risco e CEIP García Barbón.

Neste instituto deron clase o escritor Agustín Fernández Paz até a súa xubilación no 2007 e Luis López Grillé, director do instituto durante 27 anos.

## Notas
Ataxia sensorial

A **ataxia sensorial** é unha síndrome neurolóxica e un signo médico. É unha forma de ataxia, isto é, perda da coordinación, que non está causada por un dano no cerebelo, senón por unha perda da percepción sensorial que regula o movemento. A ataxia sensorial diferénciase da ataxia cerebelosa en que, entanto que o equilibrio é bastante próximo á normalidade cos ollos pechados, cando o paciente abre os ollos a perda de equilibrio é manifesta. En pacientes con ataxia sensorial o signo de Romberg adoita ser positivo.

## Causas 
A ataxia sensorial prodúcese como consecuencia de trastornos que afectan á vía propioceptiva consciente a nivel de:
* Nervio periférico
* Raíces posteriores
* Cordóns posteriores
* Lemnisco medial no tronco encefálico
* En raras ocasións, por lesións talámicas ou parietais, pode producirse unha hemiataxia sensitiva contralateral.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ataxia
* Ataxia cerebelosa
### Ligazóns externas 
* Tipos de ataxias 
### Notas
Boy (libro)

***Boy (relatos de infancia)*** (na versión orixinal ***Boy: Tales of Chilhood***) é un libro autobiográfico do escritor galés Roald Dahl. O libro describe a súa vida dende o seu nacemento ata acabar a escola, centrándose nas condicións de vida na Gran Bretaña dos anos 20 e 30, o sistema de escola pública británica e como as súas experiencias da nenez o levaron á súa carreira como escritor. Remata o libro co seu primeiro emprego, traballando para Royal Dutch Shell. A súa autobiografía continúa no libro *Voando só*.

Editado en galego no ano 1989 por Alfaguara, con tradución de Xosé Antonio Palacio, e por Sushi Books en 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xuvenil Alfaguara
Lobo parietal

[thumbnail|250px|Lobos cerebrais:
Azul: [Lobo frontal
Verde: Lobo temporal
Rosa: Lobo occipital
Amarelo: **Lobo parietal**]]
O **lobo parietal **ou **lóbulo parietal** é un dos lobos cerebrais. Anatomicamente fica localizado no óso parietal, isto é, nas partes medias e laterais da testa. Trátase da área cerebral encargada especialmente de recibir as sensacións do tacto, calor, frío, presión, dor, e coordinar o equilibrio. Cando é lesionada, da anestesia no brazo e na perna do costado oposto, ás veces dores e epilepsias sensitivas, e desequilibrio. A lesión do lado esuqerdo da lesións na linguaxe, dificultade para ler e dificultade para realizar cálculos matemáticos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lobo frontal
* Lobo temporal
* Lobo occipital
* Lobo (cerebro)
* Lobo (anatomía)
Borobia

**Borobia** é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 286 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 62,57 km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Lobo (cerebro)

[thumbnail|250px|Lobos cerebrais:
Azul: [Lobo frontal
Verde: Lobo temporal
Rosa: Lobo occipital
Amarelo: Lobo parietal]]
Un **lobo cerebral** é unha das partes nas que se subdivide o córtex cerebral. Os lobos que conforman o cerebro son:
* Lobo frontal
* Lobo parietal
* Lobo occipital
* Lobo temporal

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lobo (anatomía)