open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tang Fei

**Tang Fei** (chinés simplificado: 糖匪; *pinyin*: *Tán Fěi*), nada en Shanghai no 1983, é o pseudónimo da fotógrafa e escritora de ciencia ficción chinesa **Wang Jing**. 

## Traxectoria 
A obra literaria de Tang Fei foi publicada en numerosas revistas chinesas do xénero como *Science Fiction World*, *Jiuzhou Fantasy* e *Fantasy Old and New*. Autora de fantasía, ciencia ficción, contos de fadas e wuxia (fantasía sobre artes marciais) acostuma a intepolar xéneros dentro do mesmo libro. Tamén é crítica de libros de ciencia ficción, as súas recensións aparecen en The Economic Observer. 

A súa ficción foi traducida en revitas como *Clarkesworld*, *Pathlight*, *Apex* e *SO Mag*. Na antoloxía en español *Planetas Invisibles* pódese atopar un dos seus contos traducidos. 

Nunha entrevista concedida a *Clarkesworld* en 2015 fala da seguinte maneira sobre a súa obra: 

## Obra
*黄色 故事 -, traducido ao inglés como *Call Girl* (2013)
*蒲蒲 traducido ao inglés como Pepe (2014)
*宇宙哀歌, traducido ao inglés como *A Universal Elegy* (2015)
*自由 之 路 , traducido ao inglés como *The Path to Freedom* (2016)
*碎星星 - traducido ao inglés como *Broken Star*, e ao español, publicado na antoloxía homónima, *Estrellas Rotas* (2016) 
*看见鲸鱼座的人, traducido ao inglés como *The Person Who Saw Cetus* (2017)
*熊貓飼養員, traducido ao inglés como *Panda Breeder* (2019)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 糖匪 (La literatura china traducida en España)
Chen Qiufan

**Chen Qiufan** (chinés simplificado: 陈楸帆; *pinyin*: *Chén Qīufān*), nado en Shantou no 1981, é un escritor e guionista chinés de ciencia ficción. É vicepresidente de Identidade e Marca de Comunicacións de Noitom, empresa emerxente de realidade virtual e captura de movemento. Tamén é coñecido polo alcume de **Stanley Chan**.

Chen foi galardoado con numerosos premios literarios, entre eles o *Dragon Fantasy Award* de Taiwán e o Yinhe e o Xingyun chineses. No referente a traducións ao inglés, os seus contos aparecen en revistas como *Clarkesworld*, *Pathlight*, *Lightspeed*, *Interzone* e *The Magazine of Fantasy & Science Fiction*. ≪O peixe de Lijiang≫, 丽江的鱼儿们, (2006) gañou o *Science Fiction and Fantasy Translation Award* en 2012 e o ≪Ano da Rata≫, 鼠年, (2009) incluíuse na antoloxía ''The Year's Best Weird Fiction: Volume One* seleccionada por Laird Barron. Estes dous contos, amén dun terceiro, poden lerse en *Planetas invisibles*.

≪A chegada da luz≫, 开光 (2012) trata sobre o absurdo da vida dunhas elites tecnosociais gobernantes en Pequín.≪Historias das enfermidades futuras≫ 未来病史 (2012) enmárcase na ciencia ficción escura. En ambas obras o Estado chinés non se presenta como todopoderoso, porén é a poboación á que se critica como apática, amoral ou ignorante da súa propia historia.

Con formación en Literatura e Marketing Chen Qiufan traballou en Baidu e Google China ata 2017.

## Traducións 
* Chen, Q. (2019a). *Contaminación*. Tradución directa ao castelán de Iris Capilla Campoamor. ¡Hjckrrh! 
* Chen, Q. (2019b). *Marea tóxica*. Tradución mediada do inglés ao castelán de David Tejera. Nova. 
* Varios autores (2017). *Planetas invisibles*. Edición de Ken Liu. Tradución mediada do inglés ao castelán de David Tejera e Manuel de los Reyes. Runas. 
* Varios autores (2020). *Estrellas rotas''. Edición de Ken Liu. Tradución mediada do inglés ao castelán de María Pilar San Román. Runas. 

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 陈楸帆 (La literatura china traducida en España)
Zhao Tingyang

**Zhao Tingyang** (en chinés simplificado: 赵汀阳; en pinyin: *Zhào Tīngyáng*), nado en Guangdong no 1961, é un filósofo político contemporáneo. É recoñecido por modernizar o antigo concepto chinés de *tianxia* (天下*,* "todo baixo o ceo").

## Traxectoria 
Zhao Tingyang graduouse pola Universidade Renmin da China e pola Academia Chinesa de Ciencias Sociais. Actualmente, é profesor no Instituto de Filosofía da Academia Chinesa de Ciencias Sociais e membro do Instituto de Investigación Berggruen da Universidade de Pequín. Foi tamén membro distinguido do Instituto Harvard-Yenching no ano 2013.

As súas principais áreas de investigación son a metafísica, a ética e mais a filosofía política. No ano 2005, publicou unha das súas obras máis recoñecidas *Tianxia tixi* (天下体系, "O sistema *tianxia*"). Segundo Zhao, o sistema *tianxia* presupón a inclusión de todas as persoas, e implica a aceptación da diversidade do mundo, poñendo a énfase na dependencia harmónica e recíproca e no goberno baseado na virtude como medios para unha paz duradeira.
alt=Representación gráfica do sistema tianxia|miniatura|Representación gráfica do sistema *tianxia*

## Obras 
### Libros 
* 《美学和未来的美学》(*A estética e a estética do futuro*, 1990). Editorial de Ciencias Sociais de China.
* 《哲学的危机》(*A crise da filosofía*, 1992). Editorial de Ciencias Sociais de China.
* 《思想迷宫》(*Os labirintos do pensamento*, 1995). Editorial de Educación de Guangdong.
* 《天下体系》(*O sistema tianxia*, 2005). Editorial da Universidade Renmin. Tradución ao castelán: *Tianxia: Unha filosofía para a gobernanza global* (2021). Tradución de Manuel Pavón Belizón. Herder.
* 《天下的当代性》(*O espírito contemporáneo do tianxia*, 2016).

### Artigos académicos 
* Zhao Tingyang. 2012. ‘The Ontology of Coexistence: From Cogito to Facio’. *Diogenes* 57:4, (228): 27-36
* Zhao Tingyang and Yan Xin. 2008. The Self and the Other: An Unanswered Question in Confucian Theory. *Frontiers of Philosophy in China* 3, (2): 163-176
* Zhao Tingyang. 2009. Ontology of Coexistence. *Diogenes* 228, (4): 35-49
* Zhao Tingyang. 2009. A Political World Philosophy in terms of All-under-Heaven (tian-xia). *Diogenes* 56, (1): 5–18, 140
* Zhao Tingyang. 2006. Rethinking Empire from a Chinese Concept 'All-under-Heaven' (tian-xia). *Social identities* 12, (1): 29-41
* Zhao Tingyang. 2007. ‘“Credit Human Rights”: A Non-western Theory of Universal Human Rights’. *Social sciences in China* XXVIII, (1): 14-26
* Zhao Tingyang. 2005. On the Best Possible Golden Rule. *Social sciences in China* XXVI, (4): 12-22

## Notas
Novo Galeguismo

**Novo Galeguismo** (NOGA), é unha organización nacionalista con forma de asociación ou foro para o debate de ideas, o pensamento político e a acción cívico-política fundada en setembro de 2018 en Santiago de Compostela. Nos seus medios en liña defínese como un "espazo para o debate e a acción cívica na defensa do futuro de Galicia". Está composta fundamentalmente por exdirixentes do sindicato estudantil galeguista Irmandade Galega Universitaria, e por algún exmilitante de Compromiso por Galicia, Converxencia 21 e o Partido Popular de Galicia. Defende un nacionalismo galego europeista e unha visión pluripartidista do nacionalismo galego. 

## Traxectoria 
As orixes de Novo Galeguismo están na organización xuvenil e estudantil Irmandade Galega Universitaria, configurada esta última para dotar dunha organización xuvenil aos sectores máis moderados do nacionalismo galego. Logo da gradual perda de actividade de Compromiso por Galicia e a desaparición da Mocidade Nacionalista Galega e o Movemento Estudantil Universitario, un grupo de estudantes da Facultade de Ciencias Políticas e Sociais lanza en novembro de 2018 a organización estudantil Irmandade Galega Universitaria, que contou nalgún dos seus actos coa participación de Anxo Quintana, Rafael Cuíña ou Xosé Luís Barreiro Rivas. Esta chegou a obter representación nas xuntas da propia facultade, na de Historia, Filosofía, Ciencias Económicas ou Farmacia, e tamén no claustro, en repetidos comicios.

Froito daquela actividade organizativa, algúns exdirixentes do sindicato estudantil, xunto a integrantes do colectivo O Ferrado, ou militantes do Partido Galego, deciden botar a andar un foro de pensamento e acción cívico política galeguista, que traslade as reivindicacións do galeguismo defendido por Irmandade Galega Universitaria á sociedade civil. Nas súas redes teñen amosado afinidade pola idea de contar cun maior número de forzas políticas propias ademais do BNG, tamén teñen amosado o seu interese ante a idea de reformar o Estatuto de Autonomía de Galicia de 1981, e igualmente teñen apelado ao Partido Galeguista, Unidade Galega, Coalición Galega, o PNG-PG, como referentes noutras etapas históricas e ao Partido Nacionalista Vasco ou Coalición Canaria como referentes no exterior.

O 15 de abril  do 2024 a promotora da plataforma acordou vincularse ao partido político histórico Coalición Galega, co obxectivo de refundar o partido nacionalista que nas eleccións galegas de 1985 obtivo 165.450 votos e 11 deputados, co obxectivo de dotar a Galicia dun sistema de partidos propio e homologable a outras nacionalidades sen Estado de Europa. Tanto o foro coma o partido ao que están vencellados, pediu o voto para a Coalición por Unha Europa Solidaria nas eleccións Europeas de 2024, subscribindo o seu manifesto.

## Notas
Fei Dao

**Jia Liyuan** (chinés simplificado: 贾立元; *pinyin*: *Jiǎ Lìyuán*), nado en Chifeng (Mongolia Interior) no 1983, é un investigador en Literatura e escritor chinés de ciencia ficción, máis coñecido co pseudónimo de **Fei Dao** (chinés simplificado: ; *pinyin*: *Fēi Dāo*).

## Traxectoria 
Doutorouse en Literatura pola Universidade de Tsinghua. Con posterioridade adícase á investigación na Universidade Normal de Pequín, antes de regresar como profesor á de Tsinghua, onde en 2017 comeza a impartir un novo curso sobre escritura de ciencia ficción.Na actualidade ocupa un posto de director executivo do Centro de Investigación e Escritura Literaria de Tsinghua. 

## Obra
Fei Dao é autor das coleccións de contos en chinés, traducidas ao inglés, *Innocence and Its Fabrications*, *The Storytelling Robot*, *Chinese Scifi Blockbusters* e *The Long Journey to Death*. Entre as súas obras traducidas con anterioridade atópanse os seus relatos ≪A Story of the End of the World≫ e ≪The Demon's Head≫, publicados en italiano e inglés. Diversos artigos seus, de corte académico sobre o xénero da ciencia ficción, foron publicados en *Science Fiction Studies*, *Literary Review*, *Contemporary Writers Review*, *Suhu* e *Comparative Literature in China*. 

Moitas das historias de Fei Dao están a cabalo entre a fantasía e a ciencia ficción, o autor emprega os elementos das fábulas e do futurismo en paralelo. O relato curto traducido ao español na antoloxía Estrellas Rotas como ≪El robot al que le gustaba contar trolas≫ é unha fábula calviniana que explora o sentido da marabilla nos autómatas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 飞氘 (La literatura china traducida en España)
Rexións de Letonia

dereita|miniatura|Mapa representando as rexións estatísticas e os seus municipios.

O sistema administrativo territorial letón é centralista pero en base a lei de estatísticas CSB aprobada na Saeima o 6 de novembro de 1997 o sistema nacional de estatística é descentralizado. En base ao cal se definiron as **rexións en Letonia**, tamén chamadas **rexións estatísticas de Letonia** (en letón: *Latvijas statistiskie reģioni*): Curlandia, Latgale, Pierīga, Riga, Vidzeme e Zemgale.

Estas rexións foron establecidas de acordo coa Regulation (EC) No 1059/2003 do Parlamento Europeo o 26 de maio de 2003. Estas rexións estatísticas de Letonia non son rexións administrativas, foron exclusivamente creadas con fins estatísticos de colección de poboación e datos para o Ministerio de Traballo, Interior, Cultura e Saúde e Tecnoloxías Médicas.

## Demografía
Poboación estimada das rexións a data de 30 de novembro de 2023:
*Curlandia 236&nbsp;022 habitantes
*Latgale 255&nbsp;627 habitantes 
*Pierīga 378&nbsp;982 habitantes
*Riga 614&nbsp;618 habitantes
*Vidzeme 180&nbsp;454 habitantes 
*Semigalia 227&nbsp;520 habitantes

**Letonia** 1&nbsp;893&nbsp;223 habitantes

## Notas
Robin Hood: Falcatrúas en Sherwood

***Robin Hood: Falcatrúas en Sherwood*** (en ) é unha serie de televisión de animación producida por Method Animation e DQ Entertainment (tempadas 1–2), en coprodución con Fabrique d'Images (tempada 1), ZDF, ZDF Enterprises, De Agostini Editore (tempada 1), e KidsMe S.r.l. (tempada 3), coa participación de TF1 (tempada 1) e The Walt Disney Company France, e en asociación con COFIMAGE 24. É unha adaptación animada da historia de Robin Hood.

Estreouse en galego a través da TVG2 no *Xabarín Club* o 18 de novembro de 2023.

## Emisión 
No Canadá emítese en BBC Kids, e nos Estados Unidos emítese en Discovery Family. No Reino Unido emítese en Pop. En Latinoamérica emítese en Nat Geo Kidse no Brasil en Gloob.

## Notas
Semigalia

**Semigalia** (en letón: *Zemgale*) é unha rexión histórica e provincia que corresponde á parte centro-sur de Letonia, cuxa historia está en gran medida ligada á de Curlandia, coa que formou un ducado do mesmo nome.

## Xeografía
Abrangue os seguintes concellos e cidades (c):

### Demografía
A evolución demográfica recente dos seus distritos é a seguinte:

## Toponimia 
O nome de Semigallia aparece en fontes como *Seimgala, Zimgola* e *Sem[e]gallen*. O elemento -gal[l] significa "fronteira" ou "extremo", mentres que a primeira sílaba corresponde a ziem ("norte"). Así pois, os semigaliáns eran os "habitantes das terras fronteirizas do norte", é dicir, dentro do contexto de Semigalia o pobo báltico das partes baixas dos vales dos ríos Mūša e Lielupe.

## Historia e lingua 
Semigalia é unha das rexións históricas e culturais de Letonia, pero hoxe en día non exercita ningún rango administrativo no país, só forma parte das rexións estatísticas. Xunto con Kurzeme e Selónia foron parte no pasado do Ducado da Curlandia e Semigália, vasalo de Lituania. Baixo o Imperio ruso esta rexión era coñecida como a Gobernatura de Curlandia.

A extinta lingua semigaliá pertence ao grupo de linguas do leste báltico. Foi a lingua da rexión ata o século XVI en zonas do norte de Lituania e sur de Letonia, cando o pobo Semigaliá foi asimiliado tanto por Lituania como pola parte letoa. O semigalián non deixou mostras escritas observábeis, polo que o estudo desta lingua ágrafa baséase na topoloxía e no vocabulario oral conservado, como por exemplo no referente á auga. O semigalián foi identificado con elementos característicos tamén observados no curonio e no letón. Os son ***k***, ***g*** no letón moderno son idénticos ao ***c***, ***dz*** en semigalián.

## Economía 
Semigalia é notoría polas súas leiras moi produtivas para a agricultura, con case o 40&nbsp;% da rexión forestada. O produto rexional bruto (GRP) é de 2&nbsp;500 millóns de euros en 2023.

## Notas
Hampton, Virxinia

**Hampton** (/ˈhæmptən/) é unha cidade independente (que non pertence a ningún condado) de Virxinia, Estados Unidos. Segundo o censo do ano 2020, a poboación era de 137&nbsp;148 habitantes, sendo a sétima cidade máis poboada de Virxinia, e a 204ª do país. Hampton está incluído na área metropolina de Hampton Roads, a 37ª máis grande dos Estados Unidos, cunha poboación total de 1&nbsp;799&nbsp;674 habitantes no ano 2020. Esta área tamén inclúe as cidades independentes de Chesapeake, Virginia Beach, Newport News, Norfolk, Portsmouth e Suffolk, así como outras poboacións máis pequenas e condados.
Hampton comeza a súa historia no cabo Old Point Comfort, onde se atopa o Fort Monroe, nome dado polos británicos en 1607, liderados polo Capitán Christopher Newport, quen tamén estableceu Jamestown na colonia de Virxinia, que se converteu no primeiro asentamento permanente inglés no continente americano. Desde 1952, Hampton inclúe o extinto condado de Elizabeth City e a cidade incorporada de Phoebus.

Tras a Guerra Civil estadounidense, estableceuse aquí a Hampton University en Hampton River, provendo de educación a moitos antigos escravos negros e nativos americanos, pois era unha das facultades e universidades historicamente negras que había no país (HBCUs) dentro da súa política de segregación. No século XX, estableceuse aquí a Langley Air Force Base, o Centro de investigación de Langley da NASA, así como o Virginia Air and Space Center. Hampton conta cunha extensa mariña e praias .

A cidade presenta un amplo abano de negocios e industrias, áreas residenciais, sitios históricos e outros puntos de interese, como unha pista curta de carreiras da NASCAR, a parroquia anglicana máis antiga das Américas (1610) aínda activa, así como o histórico Fort Monroe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* City of Hampton
* Hampton Roads Economic Development Alliance&nbsp;– serving Hampton
Ideafix e os irredutibles (serie de animación)

***Ideafix e os irredutibles*** (en ) é unha serie de televisión de animación francesa baseada na obra de René Goscinny e Albert Uderzo, dirixida per Charles Vaucelle e emitida en prestrea na plataforma Okoo dende o 2 de xullo de 2021, en France 4 dende o 28 de agosto de 2021 e en M6 dende o 22 de agosto de 2022. A serie consta de 52 episodios de 11 minutos.

Tamén se publicou unha serie de banda deseñada, que adapta os episodios da serie, editada por *Les Éditions Albert René*. En xuño de 2022, Studio 58, France Télévisions e M6 anunciaron a produción dunha segunda tempada, prevista para a segunda metade de 2023.

Estreouse en galego a través da TVG2 no *Xabarín Club* o 18 de novembro de 2023.

## Sinopse 
A serie céntrase nas aventuras dun dos protagonistas da banda deseñada de Astérix, Ideafix, o compañeiro de Obélix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Ideafix e os irredutibles*, serie de banda deseñada.
Resonancia (homónimos)

O termo **resonancia** pode referirse a:

***Resonancia**, fenómeno físico;
***Resonancia eléctrica**;
***Resonancia magnética nuclear**;
***Resonancia orbital**.

## Notas
Testio

**Testio** foi un personaxe mitolóxico, rei de Pleurón, na rexión de Etolia (Grecia). Foi un dos catro fillos de Ares e de Demónice (filla de Axenor) (ou Pisídice, segundo Pseudo-Plutarco).

Nalgúns casos confúndese con Tespio, rei de Tespias (Beocia) e fillo de Erecteo, rei de Atenas, e Praxitea. Casado con Megamede tivo, con ela ou con concubinas, cincuenta fillas, as *Tespíades*.

Testio casou con Euritemis (ou Euritemiste, ou Euritémide), coa que tivo sete fillos: Altea (que sería a nai de Meleagro, rei de Calidón, unha cidade próxima a Pleurón), Leda, Hipermestra, Ificlo, Evipo, Plexipo e Eurípilo . Os fillos varóns morreron no transcurso da cacería do xabaril de Calidón.

Entre as fillas destaca Leda, que casaría con Tindáreo e foi seducida por Zeus. Como resultado desta relación co seu home e con Zeus na mesma noite, quedou embarazada e puxo dous ovos, dos que nacerían Helena de Troia e Pólux (considerados inmortais por ser fillos de Zeus) e mais Clitemnestra e Cástor (considerados fillos de Tindáreo e, por tanto, mortais).

Pero outras fontes contan que tivo outro fillo, chamado Calidón. A tradición di que Testio, cando regresou a Calidón tras unha longa ausencia, atopou ó seu fillo deitado na cama coa súa nai. Á vista de tal incesto, Testio mata os dous pero pronto se dá de conta do seu erro, e entón suicidouse botándose ó río Áxeno, que recibirá na súa memoria o nome de Testio (aínda que posteriormente será o denominado río Aqueloo e, hoxe, Aspropótamos).

Cando os irmáns Tindáreo e Icario foron expulsados de Lacedemonia (Esparta) por Hipocoonte (outro irmán) e os seus doce fillos, Testio aliouse con eles e axudounos a establecerse ó outro lado do río Aqueloo. Co tempo, Tindáreo terminou  casando coa filla de Testio, Leda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*  
* 
*
Peyrolles

* **Peyrolles**, comuna francesa do departemeno de Aude, na rexión de Occitania.
* **Peyrolles**, comuna francesa do departemeno de Gard, na rexión de Occitania.
* **Peyrolles-en-Provence**, comuna francesa do departemeno de Bocas do Ródano, na rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul.
Edmond Sumner

**Edmond Byron Sumner**, nado o 31 de decembro de 1995 en Detroit, Míchigan, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no BC Žalgiris Kaunas lituano.

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2017, Sumner foi seleccionado na 52ª posición do Draft da NBA de 2017 polos New Orleans Pelicans, quen o traspasaron ós Indiana Pacers. O 5 de xullo de 2017, asinou o seu contrato de rookie cos Pacers. O 29 de xullo de 2019, Sumner asinou un novo contrato cos Pacers por tres anos.

O 6 de outubro de 2021, os Pacers traspasaron a Sumner ós Brooklyn Nets a cambio dos dereitos do Draft de Juan Pablo Vaulet. Catro días máis tarde, os Brooklyn cortaron a Sumner. O 8 de xullo de 2022, asinou de novo cos Nets. Tras un ano en Brooklyn, foi cortado de novo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
MBTPS1

A **MBTPS1** (do inglés *membrane-bound transcription factor site-1 protease*) **protease do sitio 1 de factor de transcrición unida a membrana**, tamén chamada abreviadamente **protease do sitio 1** (**S1P**) ou **subtilisina/kexina-isocima 1** (**SKI-1**), é un encima (EC 3.4.21.112) que nos humanos está codificado no xene *MBTPS1* do cromosoma 16.

A S1P corta pola metade os factores de transcrición SREBP, que para estaren activos necesitan un segundo corte proteolítico realizado por S2P.

## Función 
Este xene codifica un membro da familia da proproteína convertase similar á subtilisina, que inclúe proteases que procesan precursores de proteínas e péptidos que transitan polas ramas reguladas ou constitutivas da vía secretora. A proteína codificada sofre un evento de procesamento autocatalítico inicial no retículo endoplasmático para xerar un heterodímero que existe no retículo endoplasmático e vai ao cis/medio-Golgi, onde ten lugar un segundo evento autocatalítico e adquire a actividade catalítica. Codifica unha protease unida a membrana de tipo 1, que se expresa ubicuamente e regula a homeostase do colesterol ou lipídica polo corte de substratos en residuos non básicos.

## Importancia clínica 
As mutacións neste xene poden estar asociadas con disfuncións lisosómicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* MBTPS2

### Ligazóns externas 
*
MBTPS2

A **MBTPS2** (do inglés *membrane-bound transcription factor site-2 protease*), **protease do sitio 2 de factor de transcrición unida a membrana**, tamén chamada **endopeptidase S2P** ou **protease do sitio 2** (**S2P**), é un encima () codificado polo xene  do cromosoma X humano, que libera o fragmento N-terminal dos factores de transcrición SREBP das membranas. A S2P corta o dominio transmembrana da SREPB, polo que que un membro da clase das proteases intermembrana.

A S2P cataliza a seguinte reacción:

: Corta varios factores de transcrición que son proteínas transmembranas de tipo 2 con dominios situados dentro das membranas. Substratos coñecidos son SREBP-1, SREBP-2 e formas do activador transcricional ATF6.

Este enima pertence á famila das peptidases M50.

## Función 
Este xene codifica unha metaloprotease de cinc intramembrana, que é esencial no desenvolvemento. Esta protease funciona na activación da proteína sinal implicada no control da transcrición de esterois e a resposta ao estrés do retículo endoplasmático. As mutacións neste xene foron asociadas coa ictiose folicular con alopecia e fotofobia; esta síndrfome foi ligada cuantitativamente coa redución da homeostase do colesterol e a resposta ao estrés do retículo endoplasmático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* MBTPS1

### Ligazóns externas 
* 
*
Elena Rivera

**Elena Rivera Villajos,** nada en Zaragoza o 29 de agosto de 1992, é unha actriz e cantante española, coñecida principalmente polo seu papel de Karina Saavedra na serie de televisión *Cuéntame como pasó*. Recibiu o Premio Ondas 2022. 

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
É filla de Miguel Rivera, ferroviario, de orixe estremeña, e de Ana Villajos, natural de Alcázar de San Juan (Cidade Real). Ten un irmán chamado Miguel, catro anos maior que ela. Asistiu ao colexio Obra Diocesana Santo Domingo de Silos, de Zaragoza.

### Carreira profesional 
Desde 1997, Elena foi desenvolvendo unha gran carreira artística e musical.

Entre 1999 e 2000, participou no concurso musical *Menudas estrellas*, de Antena 3, cantando por Paloma San Basilio, en que chegou a finalista. Nestes primeiros anos tamén participou en diversos programas, como *Noche de estrellas.*

En 2005, con 13 anos, debutou como actriz na serie de Televisión Española *Cuéntame cómo pasó*, onde interpretou o papel de Karina até 2018.

En 2010, compaxinou o seu papel de Karina na devandita serie co estudo de Maxisterio de Educación Infantil, na Facultade de Educación de Zaragoza, a súa cidade.

En 2011, comezou a gravar a nova serie de Antena 3: *Os Quen*, onde interpretou o papel de Chesca. En 2012, fixo aparición na serie da mesma cadea: ''*, onde interpretou o papel de Beatriz de Suma Carrera, dama de honra da raíña Violante de Aragón.
miniatura|300x300px|Elena Rivera na XIII edición do Festival CiBRA.
O seu debut teatral foi en 2014 no Teatro María Guerreiro de Madrid, protagonizando xunto con Alicia Hermida e Luisa Martín, a obra de teatro *El arte de la entrevista*, de Juan Mayorga, onde interpretaba a Cecilia. En 2015 compaxinou as súas aparicións na serie *Cuéntame cómo pasó* cunha xira por todo o territorio nacional de devandita obra.

En 2015 participou na película *Perdiendo el Norte*, a última comedia de Nacho G. Velilla, dando vida a Nuria. Tamén protagonizou a película *El dulce sabor a limón* do director novel David Aymerich, xunto a David Solans.

En novembro de 2016 terminou a rodaxe da serie de Telecinco *La verdade*, thriller no que comparte protagonismo xunto a Jon Kortajarena e Lydia Bosch.

Ese mesmo ano apareceu como actriz convidada na terceira tempada da serie de Televisión Española *El ministerio del tiempo*, onde interpretou á Raíña Margarida nun episodio centrado na firma da ratificación do Tratado de Londres entre España e Inglaterra de 1605.

En xullo de 2017 anunciouse a fichaxe da actriz para a serie diaria de sobremesa *Servir y proteger*, emitida en TVE.

En 2020 protagonizou *Inés del alma mía* a nova serie de TVE xunto con Eduardo Noriega. En maio de 2020, anunciouse que será protagonista de Alba para Antena 3. En outubro de 2020, se anunciou que protagonizaría a adaptación de *Los herederos de la tierra'', para Netflix.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
**Series de televisión**

**Programas de televisión**

### Curtametraxes 
### Teatro 
## Premios e nomeamentos 
**Premios Ondas**

**Premios Iris**

**Premios Mim Series**

**Festival Internacional de Cine de Almería (FICAL)**

## Notas 
## Véxase tamén
Etra

Na mitoloxía grega, **Etra** foi a filla de Piteo, rei de Trecén (Grecia). Mantivo unha breve relación con Exeo, rei de Atenas, e tivo un fillo, Teseo. O caso é que na mesma noite en que se deitara con el foi á illa de Esferia para realizar un sacrificio , e alí foi violada por Poseidón, de xeito que non hai seguridade de que Teseo fose fillo de Exeo ou de Poseidón .
miniatura|Etra mostra ó seu fillo Teseo as armas agochadas polo seu pai (Laurent de La Hyre, 1635-1636, Museo de Belas Artes, Budapest)
A tradición conta que Exeo fora a Delfos a consultar a *pitia* que tiña que facer para conseguir ter un fillo, pero non soubo interpretar o oráculo: "*Non desates o pé que sobresae do odre de viño ata chegar ó máis alto da cidade de Atenas*". Ó regreso parou en Trecén e Piteo si que o entendeu , polo que o emborrachou e amañou as cousas para que se deitara coa súa filla, Etra , sen que Exeo notase a manobra.

Exeo regresou a Atenas pero antes encargou a Etra que, se tiña un fillo seu, o educara sen revelarlle o nome do pai, á vez que lle deixaba unha espada e unhas sandalias agochadas baixo unha gran pedra, para que, cando o meniño chegase a unha idade suficiente como para poder levantar a pedra, atopase neses obxectos a forma de saber quen era o seu pai. Etra criou soa a Teseo na cidade de Trecén e, cando o rapaz cumpriu os dezaseis anos, desveloulle o segredo da súa paternidade e levoulle ata esa pedra. Teseo recuperou a espada e as sandalias e marchou a Atenas para coñecer ó pai.

Teseo e o seu compañeiro Pirítoo raptaron a Helena de Troia cando esta aínda era meniña, con 12 anos de idade , aproveitando que estaba soa ofrecendo un sacrificio. Botárona a sortes e correspondeulle a Teseo (ou ben Teseo escolleuna para si) pero os atenienses non a aceptaron na cidade, polo que tivo que levala onda a súa nai, Etra, e confiala ó seu coidado ata que alcanzase a maioría de idade. Pero os irmáns de Helena, os Dióscuros Cástor e Pólux, foron liberala, destruíron a cidade onde a tiñan cativa e, de por parte, capturaron como prisioneira a Etra e a Fisadia (ou Tisiadia), irmá de Pirítoo, e entregáronas a Helena como escravas. Cando Helena marchou con Paris a Troia -voluntariamente ou non- ía acompañada por Etra. Mesmo algunha fonte di que foi a propia Etra a que aconsellou a Helena abandonar a Menelao e fuxir con Paris .

En Troia, Etra recibiu o encargo de criar a Múnito, fillo de Laódice (unha das fillas de Príamo, rei de Troia) e Acamante (un dos fillos de Teseo, é dicir, neto da propia Etra, que loitaba cos gregos contra Troia). Trala conquista e destrución de Troia polos gregos, Etra aproveitou o caos en que estaba a cidade e fuxiu co meniño cara ás naves gregas, e alí atopouse cos seus bisnetos, Acamante e Demofonte, que a recoñeceron e liberaron . Demofonte pediu a Agamenón que a liberara da súa condición de escrava e Agamenón pediullo á súa vez a Helena (Etra era escrava de Helena), ó que ela accedeu de grado.

A lenda remata coa morte de Etra, que se suicidou ó coñecer a morte de Teseo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*  
*  
*  
*
As Cazallas, San Cibrao, Melide

**As Cazallas** é un lugar da parroquia de San Cibrao no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE en 2022 tiña 72 habitantes (34 homes e 38 mulleres). Sitúase xunto ás Cazallas (Castro). 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cibrao 
### Parroquias de Melide
Ginés Alemparte Alén

**Ginés Alemparte Alén**, nado en Lebosende (Leiro) cara a 1911, foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Canteiro en Lebosende. Secretario da Sociedade de Oficios Varios de Leiro, na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido por "manifestarse desfavorablemente en contra del Estado" xunto co presidente da sociedade Jesús Romero Álvarez e outros veciños. Foron liberados días despois. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro de Leiro en marzo, na nova corporación presidida por Manuel Fernández Neira.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en decembro de 1937. Procesado na causa 1599/37 xunto con Eugenio Collazo Álvarez, Miguel Crego Araujo, Luis Crispín Fernández, Antonio Fernández Díaz, Antonio González Díaz, Eladio Porto Bugallo, Manuel Rodríguez, Jesús Romero Álvarez e Benito Velerio Fernández, foi xulgado en Ourense por auxilio á rebelión o 21 de abril de 1938 e condenado a 12 anos e un día de prisión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938. Trasladado á Prisión de Santiago de Compostela, saíu en liberdade condicional en agosto de 1940.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Camba Veleiro.

## Notas
Evanston, Illinois

**Evanston** é unha cidade estadounidense no condado de Cook, Illinois, situada na North Shore ao longo do lago Michigan. É un suburbio de Chicago e atópase a 19 km ao norte do centro desta cidade, limitando con Chicago ao sur, con Skokie ao oeste, con Wilmette ao norte, e co lago ao leste. No ano 2020 Evanston tiña unha poboación de 78 110 habitantes.

Fundada por líderes empresariais metodistas en 1857, a cidade foi incorporada en 1863. Evanston é fogar da Northwestern University, creada en 1851, unha das principais universidades de investigación do mundo. No presente é coñecida por unha poboación etnicamente diversa e está moi moldeada externamente pola incluencia de Chicago, e internamente pola Northwestern. A cidade e a universidade comparten unha longa relación historicamente complexa.

## Notas
As Cazallas, Castro, Melide

**As Cazallas** é un lugar da parroquia de Castro no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2022 tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres). Sitúase xunto ás Cazallas (San Cibrao).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castro 
### Parroquias de Melide
Shuo Yuan

[alt=Rolo do Shuo Yuan|miniatura|Rolo cunha copia da [dinastía Tang atopado en Dunhuang]]

***Shuo Yuan*** ou ***O xardín da elocuencia*** (chinés tradicional: 說苑; chinés simplificado: 说苑; pinyin: *Shuōyuàn*; Wade-Giles: *Shuo yüan*), tamén chamado *O xardín das historias*, *O xardín da persuasión* ou *O xardín das conversas* é unha escolma de historias e anécdotas. A data dos textos vai dende antes dos Qin até a dinastía Han do Oeste. Foron compiladas e anotadas polo bibliotecario imperial Liu Xiang (77-6 a.C.). En moitos casos, inclúense múltiples versións da mesma historia, polo que o libro constitúe unha ferramenta valiosa para o estudo dos textos antigos.

## Traducións 
* Henry, E. (trad. 2022). *Garden of Eloquence/Shuoyuan* 說苑. University of Washington Press.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 《說苑》(Chinese Text Project)
Apolonia de Alexandría

**Apolonia de Alexandría** (do grego: Απολλωνιος 'pertencente a Apolo'

## Traxectoria 
[miniatura|*Santa Apolonia* por [Francisco de Zurbarán]]
Naceu arredor do ano 200 e era filla dun funcionario de Alexandría, de quen recibiu unha educación de excelencia. Ademais de contar con grandes aptitudes polo coñecemento, tiña á súa disposición a Biblioteca de Alexandría, o que reforzou os seus dotes intelectuais. A tradición di que Apolonia se converteu ao cristianismo ao saber que a súa nai rezaba á Virxe María para poder concibir. Predicou a fe cristiá durante toda a súa mocidade e até a súa adultez o que a levou a ocupar un dos graos máximos da xerarquía católica: dictante de catequese.

No ano 249 acúsaselle de promover un levantamento contra a autoridade romana. A sentenza foi o castigo corporal na boca: destrución de maxilares e a extracción dos seus dentes.

## Orixe do levantamento 
Os historiadores cristiáns proclamaron que nos últimos anos de mandato do emperador Filipo o Árabe (entre 244 e 249), durante as festividades para conmemorar o milenio da fundación de Roma (tradicionalmente en 753 a.&nbsp;C., situando a data do milenario da fundación preto do 248) a furia do xentío alexandrina converteuse en ira e cometeron sanguentas atrocidades contra os cristiáns. As autoridades non se esforzaron por detelas, logo de que un dos poetas no xentío profetizase unha calamidade.

Dionisio, o bispo de Alexandría (247-265), relata os sufrimentos dos seus fregueses nunha carta dirixida a Fabio, o bispo de Antioquía; algúns longos extractos da carta preserváronse en *Eusebius Historia Ecclesiae* (eu: vin: 41). Entre outros, destaca o relato sobre o martirio de Apolonia, a quen cualifica como *parthénos presbytis* (diaconisa). Narra como a agarraron e, con repetidos golpes, rompéronlle todos os seus dentes. Despois fixeron unha fogueira para queimala, pero ela refusou e foi ela quen se tirou ao lume. 

## Patroa 
Na Idade Media adoitaba terse por patroa da dor de moas e dentes. É a tamén padroeira dos dentistas, polo que no seu santo, o 9 de febreiro, tamén se celebra o día dos odontólogos.

## Iconografía 
Debido á tradición segundo a cal lle foron extraídos os dentes, a santa Apolonia represéntalla na iconografía como unha moza sostendo na man unhas tenaces ou cos dentes nunha bandexa. Ao ser mártir, tamén pode aparecer coa palma do martirio na man.

## Notas
Ifixenia de Etiopía

**Ifixenia de Etiopía** é unha santa da Igrexa copta e da Igrexa católica. Foi unha das responsables do espallamento do cristianismo en Etiopía. A súa festividade é o 21 de setembro. 

## Traxectoria 
Ifixenia era filla do rei etíope Egipo a principios do século I. Tiña un irmán maior, chamado Efronio. Aos oito anos da Ascensión de Xesús, chegou San Mateu á terra dos nubios, ou sexa, Etiopía. Alí buscou a aquel eunuco etíope bautizado polo diácono San Filipe, que xa regresara á súa terra e esperaba apóstolos de Cristo. Este eunuco introduciu na corte a Mateu. Mateu predicou, derrotou aos magos pagáns Arfaxad e Zoroes, expulsou demos e converteu as xentes. Decatado o rei, tomou partido neutral, permitiu a predicación do cristianismo, pero continuou preferindo a relixión anterior. Con todo, Ifixenia abrazou rotundamente o cristianismo, e buscou a maneira de facelo vir ao palacio para que instruíse o seu pai. Como non o lograba, enfermou de tristura.  

Foi dedicada a Deus por San Mateu. Cando Hirtaco sucedeu o rei, prometeulle ao apóstolo a metade do seu reino se persuadía a Ifixenia a casar con el. Mateu convidou o rei a unha misa onde lle explicou que Ifixenia xa estaba consagrada ao Señor. Enfurecido, Hirtaco mandou os seus homes matar a Mateu ao pé do altar, converténdose en mártir da fe cristiá. 

Unha lenda conta que ao non inclinar a Ifixenia ao seu desexo, Hirtaco tratou de destruír o seu fogar con lume. Con todo, o apóstolo apareceu e protexeu a casa das chamas, dirixíndoas cara ao palacio real. O fillo do rei foi tomado por diaño e o rei mesmo contraeu lepra, eventualmente matándoo. A xente entón escolleu o irmán de Ifixenia como o seu rei, quen reinou por 70 anos, deixando o seu reino ao seu fillo que construíu varias igrexas cristiás en Etiopía.

## Culto 
Cóntanse 76 imaxes desta santa entre Portugal, España e as súas excolonias. En Galicia, soamente se atopa na catedral de Tui e no convento de San Domingos de Betanzos.

## Notas
Dave Riley

**David Michael Riley**, nado en Detroit (Míchigan) o 30 de xullo de 1960 e finado en Arivaca (Arizona) o 23 de decembro de 2019 foi un músico estadounidense coñecido por ser baixista da banda de punk rock Big Black dende 1985 ata a súa disolución en 1987.

## Traxectoria
Riley trasladárase a Chicago en 1982 dende Detroit, onde traballara como enxeñeiro de gravación. Tocou nos dous álbums de estudio de Big Black, *Atomizer* (1986) e *Songs About Fucking* (1987), así como no seu EP *Headache* (1987), varios sinxelos e dous álbums ao vivo. Despois de Big Black, Riley gravou cancións con outros artistas antes de quedar incapacitado por un ictus en 1993, perdendo a capacidade de camiñar. Fíxose blogueiro e en 2006 publicou o libro *Blurry and Disconnected: Tales of Sink-or-Swim Nihilism*. Morreu a finais de 2019 dun carcinoma de células escamosas.
## Notas
Serapio

[miniatura|Relevo procedente dalgún [retablo do século XVIII, hoxe exposto no claustro do Mosteiro de San Xoán de Poio (Pontevedra). ]]
**Serapio,** nado en Londres en 1179 e finado en Alxer o 14 de novembro de 1240, foi un santo e un militar de orixe irlandesa que participou nas cruzadas ao servizo do rei Ricardo Corazón de León.  

## Traxectoria 
Naceu en Londres no ano 1179, mais era de orixe irlandesa. Participou nas cruzadas ao servizo de Ricardo Corazón de León. De regreso viaxou a España, onde participou na Reconquista, servindo nas filas de Alfonso VIII, despois do cal coñeceu a San Pedro Nolasco e aos frades mercedarios.

## Canonización e culto 
En 1743 foi inscrito no catálogo dos santos. A súa festividade celébrase o 14 de novembro. É considerado o patrón dos enfermos e da cidade de Azul (Buenos Aires), e a devoción a el fixo recorrente o uso do aceite que leva o seu nome, para os padecementos na zona abdominal.

## Galicia 
En Galicia é venerado en Conxo (Santiago de Compostela). Na obra de teatro *Doentes*, de Roberto Vidal Bolaño, é a talla coa que carga o personaxe don Valeriano.

## Notas
STX4

A **sintaxina-4** é unha proteína do grupo das sintaxinas que nos humanos está codificada no xene ***STX4*** do cromosoma 16.

## Interaccións 
A STX4 presenta interaccións con:

* Xelsolina,
* NAPA, 
* RAB4A, 
* SNAP-25, 
* SNAP23, 
* STXBP1, 
* STXBP5, 
* STXBP3, 
* VAMP2, 
* VAMP3, 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
TCP1

A **TCP1** ou **proteína do complexo T 1, subunidade alfa** ou **complexo t 1** é unha proteína que en humanos está codificada polo xene *TCP1* do cromosoma 6. 

## Función 
Este xene codifica unha chaperona molecular que é un membro do complexo TRiC. Este complexo consta de dous aneis idénticos empillados, cada un contén oito proteínas diferentes. Os polipéptidos non pregados entran na cavidade central do complexo e son pregados de maneira dependente do ATP. O complexo prega varias proteínas, incluíndo a tubulina. Caracterizáronse variantes de empalme alternativo transcricional deste xene, que codifican diferentes isoformas. e HDAC3. A CCT tamén interacciona directamente co receptor 1 de LDL oxidado de tipo lectina (LOX-1), mentres que o seu ligando a lipoproteína de baixa densidade oxidada (OxLDL) disocia CCT de LOX-1.

## Notas a rodapé 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Proteína que se une á vitamina D

A **proteína que se une á vitamina D** (abreviada **DBP**, do inglés *vitamin D-binding protein*), coñecida orixinalmente como **globulina gc** (globulina de **c**ompoñente específico de **g**rupo) é unha proteína que en humanos está codificada no xene *GC* do cromosoma 4. Pode unirse a diversas formas da vitamina D. A DBP é xeneticamente o membro máis antigo da familia do albuminoide e apareceu moi cedo na evolución dos vertebrados.

## Estrutura 
A DBP humana é unha alfa-globulina glicosilada de ~58 kDa. Os seus 458 aminoácidos están codificados en 1690 nucleótidos no cromosoma 4 (4q11–q13). A súa estrutura primaria contén 28 residuos de cisteína formando moitos enlaces dislfuro. Contén 3 dominios. O dominio 1 está composto de 10 hélices alfa, o dominios 2 de 9, e o dominio 3 de 4.

## Función 
A proteína que se une á vitamina D pertence á familia xénica da albumina, xunto coa albumina sérica humana e a alfa-fetoproteína. É unha proteína multifuncional que se atopa no plasma, fluído ascítico, líquido cefalorraquídeo e na superficie de moitos tipos celulares. 

Pode unirse a varias formas de vitamina D incluíndo o ergocalciferol (vitamina D2) e colecalciferol (vitamina D3), as formas hidroxiladas (calcifediol), e o produto hormonal activo, 1,25-dihidroxivitamina D (calcitriol). A maior proporción de vitamina D no sangue está unida a esta proteína. Transporta metabolitos de vitamina D entre a pel, fígado e riles, e a varios tecidos diana.

Igual que o factor activador de macrófagos derivado da proteína Gc, é un factor activador dos macrófagos (MAF) que foi testado para usalo no tratamento do cancro, que activaría os macrófagos contra as células do cancro.

## Produción 
Sintetízana as células parenquimais hepáticas e segrégana na circulación sanguínea.

## Variación 
Coñécense moitas variantes xenéticas do xene *GC*. Producen 6 haplotipos principais e 3 variantes proteicas principais (Gc1S, Gc1F e Gc2). Propúxose que serven para explicar algunhas das diferenzas no status da vitamina D en diferentes grupos étnicos, e correlaciónanse coa resposta á suplementaciónn con vitamina D. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Berenice (homónimos)

O nome propio **Berenice** pode designar distintas realidades:

* **Berenice II de Exipto**: esposa do rei ptolemaico Ptolomeo III Evergetes
* **Coma Berenices**: constelación que quere representar a cabeleira da raíña Berenice
* **Berenice**: ópera de Georg Friedrich Händel
* **Berenice**: serie de foguetes sonda franceses
* **Bérénice Bejo**: humorista e actriz de cine francesa
Siku Quanshu Zongmu Tiyao

***Siku Quanshu Zongmu Tiyao*** ou ***Bibliografía anotada dos Catro Tesouros*** (chinés tradicional: 四庫全書總目提要; chinés simplificado: 四库全书总目提要; *pinyin*: *Sìkù Quánshū Zǒngmù Tíyào*; Wade-Giles: ''Ssu4-k'u4 Ch'üan2-shu1 Tsung3-mu4 T'i2-yao4*) é un catálogo anotado de miles de obras que foron consideradas dignas de inclusión na *Siku Quanshu* (四库全书, "Biblioteca completa dos Catro Tesouros"). Trátase do meirande catálogo bibliográfico da China premoderna, cun total de douscentos capítulos. Comezouse a redactar no ano 1773, e non se completou até o 1798. 

## Contidos 
O libro contén notas bibliográficas de tres mil catrocentas sesenta e un obras recollidas en *Siku Quanshu*, así como breves referencias ao título doutras seis mil setecentas noventa e tres. Os contidos de *Siku Quanshu Zongmu Tiyao* reflicten a influencia da Escola Han (汉学, *Hànxué*) nos círculos intelectuais de Qing.

## Traducións 
* Guy, R.K. (1987). *The Emperor's Four Treasuries: Scholars and the State in the Late Ch'ien-lung Era''. Harvard University Press.

## Notas
Claudia Rodríguez de Guevara

**Claudia Juana Rodríguez de Guevara** é unha política  salvadoreña. Asumiu o cargo de presidenta interina da República do Salvador entre o 1 de decembro de 2023 e o 1 de xuño de 2024, substituíndo a Nayib Bukele. É a primeira muller que ocupa ese cargo.

## Traxectoria 
Licenciouse en Administración de Empresas pola Universidade Francisco Gavidia de San Salvador, e diplomouse en técnica contábel pola Corporación de Contadores do Salvador. Foi nomeada secretaria privada do entón presidente Nayib Bukele en febreiro de 2022, e o 30 de novembro de 2023 como a súa sucesora interina por un período de 6 meses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Presidente do Salvador
* Nayib Bukele Ortez
As Cazallas

**San Xosé das Cazallas** é unha parroquia eclesiástica galega do arciprestado de Abeancos-Ulloa, na diocese de Lugo. Comprende as antigas parroquias de Castro e San Cibrao, vixentes administrativamente.

## Historia 
A parroquia foi creada na reforma diocesana de 1890 abranguendo as antigas Castro e San Cibrao. Esta última, na realidade, xa non existía como tal, pois fora incorporada á de Vitiriz (tamén chamada Rocamador [ou Roquemador]) nalgún intre antes dese 1890. Pola banda de Castro, cando o devandito axuste parroquial aínda non era definitivo, a freguesía anexábase ós Ánxeles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Concepción Paz Penín

**Concepción Paz Penín**, nada en Ferrol en 1969, é unha enxeñeira e catedrática galega.

## Traxectoria
Doutorouse en 2003 pola Universidade de Vigo coa tese *Modelo de predicción de la propagación de incendios en medios vegetales. Interacción combustible-viento*, dirixida por Secundina García Conde e mais Norberto Fueyo Díaz. É directora do Centro de Investigación en Tecnoloxías, Enerxía e Procesos Industriais (CINTECX).

## Distincións
*Premio María Josefa Wonenburger Planells 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en UVIgo
Ebro, Florida

**Ebro** é unha aldea e concello do condado de Washington no estado estadounidense de Florida. No censo de 2010 tiña unha poboación de 270 habitantes e unha densidade de poboación de 20,56 persoas por km².

## Xeografía 
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, Ebro ten unha superficie total de 13,13 km², da cal 12,86 km² corresponden a terra firme e 2,09 % (0,27 km²) é auga.

## Demografía 
Segundo o censo de 2010, había 270 persoas residindo en Ebro. A densidade de poboación era de 20,56 hab./km². Dos 270 habitantes, Ebro estaba composto por un 84,07 % de brancos, o 1,11 % eran afroamericanos, o 5,56 % eran amerindios, o 0,37 % eran asiáticos, e o 8,89 % pertencían a dúas ou máis razas. Do total da poboación o 2,59 % eran hispanos ou latinos de calquera raza.

## Notas
Isabel Diz Otero

**Isabel Diz Otero** é unha profesora universitaria e investigadora galega.

## Traxectoria
Licenciada en Socioloxía na Universidade Complutense de Madrid, doutorouse en 2003 en Ciencia Política na Universidade de Santiago de Compostela coa tese *Parlamento, clase política y consolidación del sistema autonómico: el caso gallego 1981-2000*, dirixida por Xosé Manuel Rivera Otero. Foi a primeira coordinadora da Oficina de Igualdade de Xénero da Universidade de Santiago de Compostela e pertence ao Centro Interdisciplinario de Investigacións Feministas e de Estudos de Xénero da USC.

## Notas