open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
María Galiana

**María Galiana Medina**, nada en Sevilla o 31 de maio de 1935, é unha actriz española moi coñecida do teatro andaluz e o cine español. Antes do seu salto á actuación foi profesora nun instituto.

## Traxectoria 
Licenciada en Filosofía e Letras, e en Historia, Galiana exerceu como profesora de Historia e Historia da Arte nos institutos públicos IES Bellavista e IES Ramón Carande (anteriormente chamado Almirante Topete) de Sevilla ata a súa xubilación no ano 2000. Ese mesmo ano gañou o Goya á mellor actriz secundaria, polo seu único papel protagonista que tivo: *Solas*, un drama sobre a soidade, a pobreza e os soños afogados, con Galiana no papel de nai e esposa sufridora.

Traballou, como actriz, baixo as ordes de José Luis García Sánchez, Fernando Trueba, Jaime de Armiñán, José Luis Cuerda ou Vicente Aranda.

É popularmente coñecida polo seu papel da avóa Herminia en *Cuéntame cómo pasó* (2001-2023), serie que narra as vivencias dunha familia de clase media, os Alcántara, durante os últimos anos do franquismo e os comezos da Transición Española.

Ademais, tamén foi protagonista de *La Mari* (2003 e 2010), unha serie emitida en TV3 e Canal Sur na que aparecen Ana Fernández, Ramón Madaula e Carlos Hipólito e que trata sobre unha emigrante andaluza residente na Barcelona dos 60, 70 e principios da década de 1980.

Na cidade andaluza de Dos Hermanas (Sevilla) hai un instituto público co seu nome.

## Filmografía 
### Cine 
* *Los muertos no se tocan, nene* (José Luis García Sánchez, 2011)
* *A caixa* (Juan Carlos Falcón, 2006)
* *Pura sangre* (Leo Ricciardi, 2005)
* *Tapas* (Juan Cruz e José Corbacho, 2005)
* *Roma* (Adolfo Aristaraín, 2004)
* *Una pasión singular* (Antonio Gonzalo, 2003)
* *Más pena que gloria* (Víctor García León, 2000)
* *Fugitivas* (Miguel Hermoso, 2000)
* *Plenilunio* (Imanol Uribe, 2000)
* *Solas* (Benito Zambrano, 1999)
* *Yerma* (Pilar Távora, 1998)
* *Libertarias* (Vicente Aranda, 1996)
* *Más allá del jardín* (Pedro Olea, 1996)
* *El rey del río* (Manuel Gutiérrez Aragón, 1995)
* *Así en el Cielo como en la Tierra* (José Luis Cuerda, 1995)
* *El palomo cojo* (Jaime de Armiñan, 1995)
* *Suspiros de España* (José Luis García Sánchez, 1995)
* *Tirano Banderas* (José Luis García Sánchez, 1993)
* *Belle Époque* (Fernando Trueba, 1992)
* *Malaventura* (Manuel Gutiérrez Aragón, 1988)
* *Pasodoble* (José Luis García Sánchez, 1988)
* *Madre in Japan* (Francisco Perales, 1985)

### Televisión 
* *Cuéntame cómo pasó* (2001-2023)
* *La Mari* (2003 e 2009)
* *La seducción del caos* (1990)
* *Juncal* (1987)

## Teatro 
* *Fugadas* (2009-2011), de Tamzin Townsend.
* *Las troyanas* (2000), de Eurípides, no Festival de Teatro Clásico de Mérida.
* *El lindo don Diego* (1994), de Agustín Moreto.
* *La casa de Bernarda Alba* (1992), de Federico García Lorca.
* *El hombre que murió en la guerra* (1990), dos irmáns Machado (Manuel e Antonio).

## Premios 
* Premio Goya á mellor interpretación feminina secundaria por *Solas* (2000).
Ross County F.C.

O **Ross County Football Club** é un club de fútbol escocés da cidade de Dingwall. Foi fundado en 1929 e compite na Scottish Premier League.

## Palmarés
*First Division: 2011–12
*Second Division: 2007–08
*Third Division: 1998–99

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Motherwell F.C.

O **Motherwell Football Club** é un club de fútbol escocés da cidade de Motherwell. Foi fundado en 1886 e compite na Scottish Premier League.

## Palmarés
*Scottish Premier League: 1931–32
*First Division: 1953–54, 1968–69, 1981–82, 1984–85
*Scottish Cup: 1951–52, 1990–91
*Scottish League Cup: 1950–51

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Pittodrie Stadium

O **Pittodrie Stadium** é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Aberdeen. Foi construído en 1899 e serve de localía ao Aberdeen FC. Ten capacidade para 22.199 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Pittodrie Stadium en Google Maps
Nakhichevan

A **República Autónoma de Nakhichevan** (en ) é un exclave de Azerbaidján. Conta con 372.880 habitantes e ten unha superficie de 5.500 km², limita con Armenia (221 km), Turquía (9 km) e Irán (179 km). A súa capital é Nakhchivan.

Divídese en 6 raións (distritos): Babak, Julfa, Ordubad, Sadarak, Shahbuz e Sharur.

## Historia
O territorio disputárono turcos, armenios e persas ata que en 1828 pasou ao poder de Rusia.

## Notas
American wire gauge

miniatura|Guía AWG.
**American wire gauge** (**AWG**) tamén chamada *Brown & Sharpe wire gauge*, é un estándar norteamericano para a sección de cables eléctricos, de telecomunicacións e seccións redondas empregado dende 1857 nos Estados Unidos e o Canadá.

## Táboa de equivalencias e especificacións
Equivalencias do sistema AWG co sistema internacional de unidades.

## Notas
Gran Premio do Canadá de 1971

O **Gran Premio ddoe Canadá de 1971** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto de Mosport Park, Bowmanville, Ontario, Canadá o 19 de setembro de 1971. A carreira, foi a décima carreira da tempada de . Jackie Stewart gañou a carreira baixo terribles condicións e a carreira detívose logo de 64 voltas debido ás condicións meteorolóxicas. O americano Mark Donohue obtivo un excelente terceiro lugar no seu debut na F1.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Florentino

**Florentino** é unha marca galega de sector téxtil e de complementos con sede en Lalín.

## Historia
A empresa foi fundada por Florentino Cacheda en 1970 en Lalín onde ten a súa sede nunhas instalación de 35.000 m² e 15.000 m² de centro loxístico. A empresa ten tendas propias en España e franquías no Reino Unido, Francia, Italia, Rusia, Filipinas, Exipto, Líbano e Corea. O 30 % da súa facturación é no estranxeiro. En 2013 iniciou a venda na súa páxina web.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial de Florentino
Eduardo Aurelio Cacheda Vigide

**Eduardo Aurelio Cacheda Vigide**, nado en Oirós (Vila de Cruces) o 16 de setembro de 1932 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 2014, foi un sacerdote, catedrático e escritor galego.

## Traxectoria 
Doutor en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de humanidades en educación secundaria e administrador diocesano do arcebispado de Santiago de Compostela.

Foi irmán do tamén sacerdote Manuel Cacheda Vigide.

## Obras 
* *Arzúa en el Camino de Santiago*, 1987.
* *Arzúa no Camiño de Santiago*, 1988.
* *La Religiosidad popular en Galicia: el municipio de Arzúa*, 1991.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Florentino Cacheda

**Florentino Cacheda López**, nado en Lalín o 4 de marzo de 1938, é un empresario galego.
## Traxectoria 
De pai e avó xastre, estudou no colexio público de Lalín. Emprendeu a súa carreira en Barcelona traballando nunha fábrica de confección e estudando deseño. Traballou como xastre na confección de moda masculina. Fundou a empresa téxtil Florentino en 1970 en Lalín, onde ten a súa sede. Foi concelleiro en Lalín por Unidade Galega nas primeiras eleccións municipais democráticas, e dimitiu o 29 de outubro de 1980. Recibiu a Medalla Castelao en 1997.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Gran Premio dos Estados Unidos de 1971

O **Gran Premio dos Estados Unidos de 1971** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 3 de outubro de 1971 no circuíto de Watkins Glen. Foi a undécima carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 5 mellores resultados das primeiras 6 roldas e os 4 mellores resultados das últimas 5 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
* A vitoria, por suposto, foi o punto culminante da carreira de Cevert, que remataría en The Glen dous anos máis tarde.
* Esta foi a última carreira de Jo Siffert, xa que morreu violentamente 3 semanas máis tarde nunha carreira fóra de campionato.
* Tamén foi a última carreira de Jo Bonnier, xa que morrería nas 24 horas de Le Mans do ano seguinte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Diario de la Marina

***Diario de la Marina*** foi un xornal cubano de carácter conservador, editado na Habana entre 1844 e 1960, autodenominado *"El decano de la prensa cubana"*.

## Historia e características 
*Diario de la Marina* apareceu o 16 de setembro de 1832 co nome *El Noticioso y Lucero* (produto da fusión dos diarios *El Noticioso*, fundado o 12 de decembro de 1813; e *El Lucero*, fundado en 1830) fundado por Nicolás Rivero. Adoptou o nome ***Diario de la Marina*** o 1 de abril de 1844. A partir de 1857 pasou a ser propiedade dunha sociedade integrada por industriais da illa. Mantívose en circulación diaria durante máis de cen anos gañando o cualificativo de *"El decano de la prensa cubana"*. Está considerado como un dos rotativos máis influentes de Cuba entre 1902 e 1959.
miniatura|O edificio de *Dario de la Marina* en 2009.
Os seus directores foron: Isidoro Araújo de Lira (fundador), Dionisio Alcalá Galeano, José Ruiz de León, Fernando Fragoso, Luciano Pérez Acevedo, Nicolás Rivero Muñiz, José Ignacio Rivero Alonso (Pepín), e José Ignacio Rivero (Pepinillo), neto de Ignacio Rivero.

Na década dos anos 20 ampliou as súas páxinas coa inclusión dun suplemento literario, considerado o de maior transcendencia durante a República. O suplemento literario estivo dirixido por José Antonio Fernández de Castro e incluíu humorismo, cine, anuncios clasificados e folletíns. O suplemento foi un dos voceiros do vangardismo en Cuba e acolleu destacadas plumas das letras da illa e doutras latitudes como: Martí Casanovas, Raúl Roa, Enrique de la Osa, José Lezama Lima, Rafael Suárez Solís, Alejo Carpentier, Andrés Núñez Olano, Gastón Baquero, Manuel Navarro Luna, Luis Felipe Rodríguez, Ramiro Guerra, Pedro Henríquez Ureña, Miguel Ángel Asturias, Enrique Gómez Carrillo, Jorge Luis Borges e José Carlos Mariátegui, entre outros.

Como publicación monárquica, durante a época colonial apoiou a política española. E segundo o xornal Juventud Rebelde, apoiou a ditadura de Fulgencio Batista, e publicou informacións falsas contra os revolucionarios que atacaron o Cuartel Moncada en 1953.

Publicou a súa última edición o 12 de maio de 1960. Posteriormente continuou a súa publicación como un semanario editado en Miami ata 1961, logo do fracaso da invasión de Baía de Cochinos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *Diario de la Marina*  na Biblioteca Digital del Caribe
Tannadice Park

O **Tannadice Park** é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Dundee. Foi construído en 1883 e serve de localía ao Dundee United FC. Ten capacidade para 14.209 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio en footballgroundguide.com
Dryopteris

***Dryopteris***, comunmente chamados **fentos macho**, é un xénero cunhas 250 especies de fentos que medran en zonas temperadas do hemisferio norte, coa maior diversidade específica no leste de Asia. Moitas das especies teñen fortes rizomas rastreiros que forman unha coroa, cun anel de frondes formando coma un testo. Os soros son arredondados, co indusio peltado. Os estipes teñen escamas prominentes.

A hibridación é un fenómeno ben coñecido neste grupo, con moitas especies formadas deste xeito.

Varias especies medran bravas en Galiza. A máis común o fento macho, mais hai moitas outras con pequenas ou relictas poboacións.

## Ecoloxía 
As especies do xénero *Dryopteris* serven de alimento para as larvas dalgúns lepidópteros como *Batrachedra sophroniella* (que se alimenta exclusivamente de *D. cyatheoides*) ou *Sthenopis auratus*.

## Cultivo e usos 
thumb|left|*D. goldiana*
Moitas das especies de *Dryopteris* úsanse moito en xardinaxe coma plantas ornamentais, especialmente *D. affinis*, *D. erythrosora* e o fento macho (*D. filix-mas*), con numerosos cultivares.

O fento macho (*Dryopteris filix-mas*) foi moi usado durante séculos até hai ben pouco coma vermífugo, sendo o único fento que aparece na farmacopoea estadounidense.

## Taxonomía 
O xénero foi descrita por Michel Adanson e publicado en *Familles des Plantes* 2: 20. 1763. A especie tipo é: *Dryopteris filix-mas* (fento macho común)
;Etimoloxía:
***Dryopteris***: nome xenérico que deriva do grego *dryopterís* = nome dun fento. En Dioscórides, de fento (gr. *pterís*) que nace sobre dos carballos (gr. *drys*)]

## Especies 
### Especies en Galiza 
* *Dryopteris filix-mas* (fento macho común),
* *Dryopteris affinis* subsp. *affinis* (fento macho escamoso),
* *Dryopteris dilatata* (fento macho grande),
* *Dryopteris aemula* (fento macho de recendo de feo),
* *Dryopteris guanchica*.

### Listaxe xeral de especies 

File:Dryopteris sieboldii - Atlanta Botanical Garden.JPG|*Dryopteris sieboldii*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fento macho

### Ligazóns externas 
* Flora Europea: *Dryopteris*
* Flora de América do Norte: *Dryopteris*
* Flora da China: *Dryopteris* listaxe de especies
Manuel Fernández Doallo

**Manuel Fernández Doallo**, nado en Ourense e finado en Chantada en setembro de 1935, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Emigrado en Cuba. Nos anos dez creou o Centro Republicano Español en Cuba. Propietario da Empresa de Publicidad Galiciana, fundou e dirixiu a revista *Eco de Galicia* e dirixiu o periódico *Heraldo de Galicia*. Foi presidente da Unión Orensana da Habana (1925). En 1927 foi elixido presidente do Comité Pro-Casa Curros Enríquez, foi consiliario suplente da directiva da Sociedad de Beneficencia de Naturales de Galicia (1929-1930) e en 1931 foi nomeado delegado de Beneficencia Gallega no Comité de Auxilio Pro Inmigrantes Españoles. En xuño de 1935 fixo unha viaxe a Galicia para recuperarse dunha enfermidade que padecía. Ao non superala, finou en Chantada a principios de setembro dese ano.

## Vida persoal 
Casou con Estrella Fernández e foi pai de Antonio Fernández Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Viveiro Mogo, Prudencio (2019) "Tender puentes, acortar distancias: prensa y periodistas en la emigración gallega en Cuba y Argentina" *Revista internacional de Historia de la Comunicación*, ISSN-e 2255-5129, Nº. 12, 2019, páxs. 107-133.
Caledonian Stadium

O **Caledonian Stadium**, actualmente coñecido como **Tulloch Caledonian Stadium** por razóns de patrocinio, é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Inverness. Foi inaugurado en 1996 e serve de localía ao Inverness Caledonian Thistle FC. Ten capacidade para 7.918 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio en footballgroundguide.com
Dryopteris dilatata

***Dryopteris dilatata*** (**fento macho grande**) é unha especie robusta de fento deciduo ou semiperenne da familia Dryopteridaceae, planta nativa do oeste e centro de Europa. Medra até 90&nbsp;cm de alto e 120&nbsp;cm de ancho, con frondes verde escuro tripinnados, as costelas cubertas de escamas marróns.

A especie e mais o cultivar 'Crispa Whiteside' ambos gañaron o premio Garden Merit da Royal Horticultural Society.

## Notas 
## Véxase tamén 
*
Eliminación directa

A **eliminación directa**, coñecido tamén co termo en inglés ***play-off***,  é un sistema utilizado en diversos torneos que consiste en que o perdedor dun encontro é inmediatamente eliminado. Vanse xogando roldas e en cada unha delas elimínase certo número de participantes ata deixar un único competidor que se coroa como campión. Con todo, poden existir excepcións en que un participante previamente eliminado poida seguir competendo, xa sexa reingresando ao sistema de eliminación ou xogando encontros de consolación como o partido do terceiro lugar.

Este tipo de torneo adoita disputarse antes ou logo dunha fase regular na que os equipos enfróntanse todos contra todos. Nesta fase, os participantes adoitan estar divididos en grupos ou divisións xeográficas.

É moi utilizado en torneos deportivos, como no tenis, nalgunhas copas do fútbol e baloncesto.

## Véxase tamén 
*Competición
20th Century Studios

**Twentieth Century Studios**, tamén coñecida como **20th Century Studios** (anteriormente coñecida por **20th Century Fox**, **20th Century Fox Pictures** ou simplemente **FOX**), é un dos seis maiores estudios de cinema estadounidenses. Localízase en Century City, na cidade dos Ánxeles, e, desde o 2019, o estudio é unha filial da compañía The Walt Disney Company.

A compañía foi fundada o 31 de maio de 1935 como resultado da fusión entre a Fox Film Corporation, fundada por William Fox en 1915, e a Twentieth Century Pictures, fundada en 1933 por Darryl F. Zanuck, Joseph M. Schenck e William Goetz.

Entre as súas franquías cinematográficas máis coñecidas destacan a dos filmes de *Star Wars*, *Anastasia*, *Ice Age*, *Rio*, *X-Men*, *Die Hard*, *Alien* e *O planeta dos simios*. Na televisión atopamos series como *The Simpsons*, *M*A*S*H*, *The X-Files*, *Family Guy*, *Glee* e *24*. Entre as actrices que acadaron gran popularidade grazas ó estudio destacan Shirley Temple, que foi a primeira estrela cinematográfica da compañía, Betty Grable, Gene Tierney, Marilyn Monroe e Jayne Mansfield. O estudio tamén foi o primeiro que contratou unha estrela do cine afroamericana, Dorothy Dandridge.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 20thCenturyStudios.com 
* Páxina oficial dos estudios da 20th Century Studios 
* Ficha da compañía na IMDb
Torre PwC

A **Torre PwC**, antes chamada **Torre Sacyr Vallehermoso**, é o terceiro rañaceos máis alto de Madrid e de España, así como o sexto da Unión Europea, cunha altura de 236 metros e 58 plantas. A súa construción comezou en 2004 e acabou o 12 de abril de 2008.
## Historia e características 
[150px|miniatura|esquerda|A torre Sacyr Vallehermoso, de noite, xunto á entón Torre Caja Madrid, agora [Torre Bankia.]]
O edificio está no barrio madrileño de Fuencarral-El Pardo, no complexo de rañaceos Cuatro Torres Business Area, onde se atopa tamén a Torre Bankia, a máis alta de España. Os arquitectos do proxecto, que inicialmente prevían unha altura de 215 metros, son Carlos Rubio Carvajal e Enrique Álvarez-Sala Walter. A súa planta é aproximadamente a dun triángulo equilátero cuxos lados son curvos (aínda que máis ben poderíase definir como tres arcos que envolven a tres cilindros situados en triángulo) e as fiestras teñen unha disposición especial que ofrece unha resistencia mínima ao vento.

Alberga o hotel de cinco estrelas *EuroStars Madrid Tower*, que ocupa ata a planta 31 (o 60% da torre) e dispón dun comedor de dúas alturas que ofrece unha vista panorámica de toda a cidade. A empresa de servizos profesionais PricewaterhouseCoopers (PwC) trasladou en xullo de 2011 todas as súas oficinas da capital (uns 2.500 profesionais) a este edificio, polo que ocupa dezasete plantas, entre os pisos 34 e 50, que quedaban vacantes ata ese momento na torre. Nesa mesma data, coa montaxe do logotipo de PwC no alto do edificio, instálase o logo máis alto de España, a case 236 metros de altura. Co traslado das oficinas de PwC á torre, o edificio renomeouse Torre PwC en lugar de Torre Sacyr Vallehermoso.

Todas as plantas de oficina teñen a mesma superficie de 1.258,23 m² e divídense en tres sectores. As plantas 51 a 54 están destinadas a instalacións xerais e equipos da torre. As plantas 55 a 58 están destinadas ás cubertas do edificio e outras instalacións xerais e equipos da torre.

É a única torre con fachada de dobre pel e está cuberta completamente de vidro a modo de escamas. Na cuberta superior hai 3 aeroxeradores capaces de producir enerxía eólica para uso do edificio. Estímase unha produción de 25kWh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuatro Torres Business Area
* Lista de rañaceos en Madrid

### Ligazóns externas 
* A torre no sitio web de Rubio & Álvarez-Sala
Torre de Madrid

A **Torre de Madrid** é un rañaceos da cidade de Madrid (España). Mide 142 metros de altura e foi construída entre os anos 1954 e 1960.

## Historia 
Foi proxectada polos irmáns Julián e José María Otamendi Machimbarrena como encargo da Compañía Inmobiliaria Metropolitana, para quen xa construíran o Edificio España. Precisamente xunto a este último, e no soar delimitado polo lado noroeste da praza de España e o inicio da rúa Princesa, edificaríase a nova construción.

O proxecto dos Otamendi contemplaba ademais que o edificio albergase 500 tendas, espazosas galerías, un hotel, e ata un cine. Ademais, a torre foi equipada con doce ascensores do modelo máis rápido da época e que permitía percorrer tres metros e medio por segundo. As obras da primeira fase acabaron o 15 de outubro de 1957. Ao ano seguinte comezou a segunda e os traballos finalizaron definitivamente en 1960.

A Torre de Madrid foi durante uns anos o edificio de formigón máis alto do mundo, e ata o termo da torre de telecomunicacións Torrespaña (1982), a construción máis alta de España. Así mesmo, o edificio máis alto de Europa ata 1967, unha década logo da conclusión da súa primeira fase, momento en que foi superada pola Zuidtoren de Bruxelas (Bélxica), cos seus 150 metros de altura.

## Descrición 
Debido á súa céntrica localización (xunto ao final da Gran Vía), a Torre de Madrid foi un edificio emblemático da cidade. Xunto co Edificio España, de 117 metros, tamén situado na Praza de España, forman un interesante conxunto arquitectónico. Ambos gozan de protección por parte do Concello da capital.

Alberga tanto vivendas como oficinas. En canto ao segundo, é unha función característica dos edificios da zona en que se acha, como os da Gran Vía. Con todo, a súa altura é notablemente maior que a destes últimos, a maior parte deles construídos a principios do século XX, e que non exceden os cen metros, ao contrario do que sucede, por exemplo, cos situados no distrito financeiro de AZCA, no distrito de Tetuán.

O día 28 de abril de 2005 a Torre de Madrid foi posta á venda pola inmobiliaria Metrovacesa xunto co Edificio España para sufragar parte da adquisición da compañía francesa Gecina. O prezo foi duns 400.000.000 € (510.000.000 $). A venda non se levou a cabo.

Tras unha importante rehabilitación interior e exterior, en 2012, a parte central e superior da Torre de Madrid (pisos 15 a 34), está integramente destinada a vivendas particulares, en réxime de comunidade de propietarios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de rañaceos en Madrid

### Ligazóns externas 
* Fotografías desde a azotea
Antonio Giráldez Rodríguez

**Antonio Giráldez Rodríguez**, nado no Porriño o 15 de xaneiro de 1943, é un exfutbolista galego. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Chegou ao Deportivo da Coruña con 18 anos, no verán de 1961, procedente do Zeltia. Tras non participar co equipo en toda a tempada marchou cedido ao ano seguinte ao Racing de Ferrol xunto a Guillermo e José Ramón Lamelo. Nas tempadas 1963/64 e 1964/65 xogou no Fabril e na 1965/66 foi suplente de Joanet no primeiro equipo, que acabou ascendendo á Primeira División.

En novembro de 1966 marchou cedido ata o final de tempada ao Langreo, de Segunda División, onde xogaban cedidos tamén os seus compañeiros do Fabril, Cholo e Guitián. Na tempada 1967–68 volveu ser o suplente de Joanet no Deportivo, de novo en Segunda, disputando 12 partidos. Ese ano foron campións e ascenderon outra vez a Primeira División.

Na tempada 1968–69 debutou en Primeira División o 29 de setembro de 1968, nunha derrota contra o RCD Espanyol (4–0). Esa campaña participou en 2 partidos, sendo o terceiro porteiro por detrás de Joanet e Andrés Mendieta. Na tempada 1969–70 non participou en ningún partido, descendendo o equipo a Segunda División ao remate do campionato.

Na tempada 1970–71 volveu ao Langreo, esta vez en propiedade. No equipo asturiano fíxose co posto de porteiro titular, xogando un total de sete campañas, as dúas primeiras na Segunda División. En 1977 volveu ao Porriño, onde xogou unha tempada antes da súa retirada.

## Palmarés 
;Deportivo
* **Segunda División (2)**: 1965–66, 1967–68

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Esgallo

[thumb|[Videira (*Vitis vinifera*) micropropagada na substancia proveniente das oucas: ágar-ágar mediante unha técnica de microesgallado.]]
Un **esgallo**, **escallo** ou **tano** é un anaco novo dunha planta (xeralmente unha póla) que se introduce na terra para que naza outra nova, logo, cunha finalidade reprodutiva. O termo esgallo refírese tamén ao anaco de póla dunha planta que se introduce noutra para facer un enxerto (puga).

Pódense cortar anacos de talo e introducilos na terra para produciren  raíces. As plantas enraizadas deste xeito serán idénticas ás súas proxenitoras, é dicir, formarán con elas un clon. Existen diferentes xeitos de facer esgallos, segundo a fase do período de crecemento en que se corten:
* De gromos: estes esgallos córtanse na primavera das puntas de gromos de crecemento rápido.
* De pólas tenras: córtanse algo máis tarde que os anteriores, cando o crecemento apical dos gromos se fixo máis amodo, mais aínda fican verdes. 
* De pólas semilignificadas: estes esgallos córtanse a finais do verán, cando o crecemento diminuíu e os talos son máis grosos e rexos. 
* De pólas lignificadas: tómanse de árbores e arbustos de folla caduca durante o período de latencia, cando a póla é lígnea. Coñécense tamén co nome de "epeques" ou" tanos".

## Reprodución por esgallos 
A reprodución por medio de esgallos é asexual polo que só se necesita un proxenitor.

Pasos:

* Cortar un anaco tenro e vivo da planta proxenitora.
* Pór nun balde con auga até desenvolver raíces. Este paso pode ser omitido, e continuar se cómpre co seguinte, xa que o talo de certos esgallos dalgunhas plantas poden podrecer antes de desenvolveren raíces. En caso de dúbida, habería antes que experimentar. O máis probábel é, porén,  que ambos os dous pasos funcionen.
* Soterrar o esgallo e facer unha rega moi abondosa.

Se as condicións e materiais son axeitados, nuns poucos días, ha agromar a nova planta completamente independente da súa proxenitora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enxerto
* Porbaixa
* Propagación vexetativa
* Reprodución asexual
Federico Alcoverro López

[miniatura|As [Ruínas de San Domingos tal coma as debuxou Alcoverro en 1915]]
**Federico Alcoverro López**, nado en Madrid e finado en Chinchón (Madrid) en 1916, foi un debuxante que viviu e traballou en Pontevedra nos primeiros anos do século XX.

## Traxectoria 
O seu pai, José Alcoverro Amorós, foi un escultor premiado en exposicións internacionais celebradas en 1866 e 1881.

Federico Alcoverro veu traballar a Pontevedra en 1903, como catedrático de Debuxo no instituto da cidade. Xa no mesmo ano da súa chegada á cidade comezou a colaborar con Casto Sampedro e a Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra, para a que realizou a maior parte dos debuxos da serie *Pontevedra Antiga*. Nesta colección, a *Sociedade* quixo recoller as casas, pazos, igrexas, murallas etc. da cidade, moitas delas xa desaparecidas.

Na *Colección Sampedro* consérvanse numerosas cartas e apuntamentos cos datos e descricións dos motivos que debuxara Alcoverro, incluíndo as descricións dos veciños da cidade máis anciáns que aínda lembraban os edificios que debuxaba. O propio Sampedro achegoulle numerosa documentación ó respecto.

A colaboración coa *Sociedade* foi moi prolixa ata o punto de converterse no debuxante *oficial* desta organización, xunto a Enrique Campo Sobrino, alumno e discípulo seu. Para desgraza de Sampedro e da propia *Sociedade*, morreu ó pouco, en Chinchón, no verán de 1916. Enrique Campo morrera cinco anos antes.

## Véxase tamén 
### Notas 
### Bibliografía 
* Catálogo da exposición *Os debuxantes da Sociedad Arqueológica de Pontevedra*, Museo de Pontevedra 1995.
Pacio do Río, Rubián, Bóveda

**Pacio do Río** é un lugar da parroquia de Rubián no concello lugués de Bóveda na comarca de Terra de Lemos. Segundo o IGE, en 2020 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rubián
### Parroquias de Bóveda
## Notas
José Fondevila Torres

**José Fondevila Torres**, nado en Rubín (A Estrada) e finado na vila da Estrada o 15 de xuño de 1957, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Sobriño de Manuel Torres Agrelo, fillo da súa irmá Manuela. Foi emigrante en Cuba. Ao retornar nos anos vinte instalou un comercio na Estrada. Ao final da ditadura de Primo de Rivera pertenceu ao Somatén. Da directiva do Centro de Emigrados da Estrada, foi un dos organizadores do Certame Escolar dos Pereiriños. Foi correspondente de *El Sol*. Na asemblea constituriva do Centro Republicano da Estrada celebrada o 18 de maio de 1930, formou parte do Comité Provisional con José Otero Abelleira e Jesús Rivas Carollo, foi elixido vicepresidente da directiva presidida por José Pereiras Vidal, e foi reelixido vicepresidente en febreiro de 1931. O centro Republicano Estradense transformouse en xaneiro de 1933 en Comité do Partido Republicano Gallego e José Fondevila foi elixido presidente e vogal delegado no Comité provincial. Nesa mesma reunión foi designado vogal da Comisión de propaganda pro-Autonomía de Galicia. Militou en Acción Republicana, e despois en Izquierda Republicana, da que foi nomeado vogal da directiva estradense presidida por Perfecto Porto Fraiz en marzo de 1935, e pertenceu a última corporación republicana da Estrada. Finou na Estrada o 15 de xuño de 1957.

## Vida persoal 
Casou con María Josefa Mato Brea, finada en xuño de 1990, e foi pai de María Josefa, María del Carmen e Manuela Fondevila Mato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nuevos tesoros para el museo estradense
Åbo Akademi

A **Åbo Akademi** é unha institución universitaria con sede en Turku, Finlandia. Foi fundada en 1918 e é a Universidade máis antiga da cidade. A Åbo Akademi é a única Universidade exclusivamente en lingua sueca que existe en Finlandia (*Åbo* é o topónimo sueco da cidade de Turku), aínda que a súa actividade non se limita á cidade de Turku, senón que ten tamén sedes en Vaasa, Jakobstad, Helsinqui e en Åland. A Åbo Akademi foi institución privada ata 1981, cando pasou a ser unha institución pública.

A Åbo Akademi non debe confundirse coa Kungliga Akademin i Åbo, que foi fundada en 1640 en Turku pero trasladada a Helsinqui tralo lume que arrasou boa parte da cidade de Turku en 1827 e que actualmente é coñecida como Helsingin yliopisto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Sitio web oficial
Innes Ireland

**Robert McGregor Innes Ireland** (nado o en Mytholmroyd, Reino Unido 12 de xuño de 1930 e finado en Reading, Inglaterra, Reino Unido o 22 de outubro de 1993), foi un oficial militar Británico de enxeñeiros e piloto de automobilismo.

## Andaina 
Ireland, naceu o 12 de xuño de 1930 en Mytholmroyd, Yorkshire, Inglaterra, fillo dun veterinario escocés. A súa familia regresou a Kirkcudbright, Dumfries e Galloway en Escocia durante a súa mocidade, e formouse como enxeñeiro de Rolls-Royce, primeiro en Glasgow e máis tarde en Londres. Comisionado como Tenente nos King's Own Scottish Borderers, serviu co Rexemento Paracaidista na zona da Canle de Suez durante 1953 e 1954.

O primeiro ano en serio de Ireland no automovilismo foi 1957, momento no cal corría nunha pequena empresa de enxeñería en Surrey. O éxito trouxo o seu debut na Fórmula 1 no Team Lotus en . En  gañou tres carreiras de Fórmula Un fóra de campionato e terminou cuarto no Campionato do Mundo de Pilotos. Gravemente ferido no Gran Premio de Mónaco de 1961, Ireland recuperouse para gañar as carreiras de Solituderennen e o Gran Premio de Austria, e terminou a tempada cunha vitoria no Gran Premio dos Estados Unidos en Watkins Glen.

Ireland molestouse co xefe de Lotus Colin Chapman e o patrocinador do equipo ao ceder o seu coche para Stirling Moss do equipo rival Rob Walker no Gran Premio de Italia de 1961. Isto levoulle a ser arbitrariamente despedido ao final da tempada , logo de gañar a carreira en Watkins Glen. Malia os éxitos ocasionais, Ireland nunca volveu ter un coche acorde co seu talento, e a súa última carreira en serio foi o Daytona 500 en 1967.

## Logo da Fórmula 1 
Foi un escritor de talento, Ireland escribiu a clásica biografía, *All Arms and Elbows (Todos os brazos e os cóbados)* (ISBN 0-85184-050-7), traballou como xornalista para a revista americana Road & Track, así como de patrón dun arrastreiro no Atlántico. Cara ao final da súa vida, foi elixido presidente do prestixioso British Racing Drivers' Club, cargo que aínda tiña no momento da súa morte por cancro o 22 de outubro de 1993, en Reading, Berkshire, Inglaterra.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados en carreiras non de campionato 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* An Innes Ireland fan site
Kosmos 3 (foguete)

**Kosmos 3** ou **Cosmos 3** (non confundir co satélite artificial Kosmos 3), código GRAU **11K65**, foi o nome dun modelo de foguete espacial soviético activo entre 1966 e 1968.

## Características 
Kosmos 2I foi lanzado un total de 6 veces, con dous fallos. Foi sucedido por unha versión modernizada, o Kosmos 3M.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Kosmos
*Kosmos 2I
*Kosmos 3M
Marcus Camby

**Marcus D. Camby**, nado o 22 de marzo de 1974 en Hartford, Connecticut, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que cunha altura de 2,11 m xogaba na posicións de pivote ou ala-pivote. Pasou as 17 temporadas da súa carreira na National Basketball Association (NBA), onde xogou para os Toronto Raptors, New York Knicks, Denver Nuggets, Los Angeles Clippers, Portland Trail Blazers e New York Knicks.

## Traxectoria 
Camby foi elixido na segunda posición do Draft da NBA de 1996 polos Toronto Raptors. Na súa tempada coma rookie, foi incluído no Primeiro Equipo de Rookies NBA, tras facer 14.8 puntos, 6.3 rebotes e 2.1 tapóns por partido. Na seguinte tempada, Camby liderou a liga en tapóns con 3.7 por partido.

Foi elixido Xogador Defensivo do Ano da NBA na tempada 2006-07, tras liderar de novo a liga en número de tapóns por partido. Liderou esta estatística tamén en 2006 e en 2008, e foi incluído en catro ocasións no Primeiro Equipo Defensivo da NBA.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com
José Rodríguez Sangiao

**José Rodríguez Sangiao**, nado na Estrada cara a 1898 e finado en Pontevedra o 5 de xuño de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
Chapista, traballou na Coruña, Ferrol, Betanzos e finalmente, o 1 de abril de 1929, abriu no lugar da Costa (na saída da Estrada cara Cereixo) xunto co seu socio, José Campañó, un taller de “carrocerías para automóviles, pintura al Duco, soldadura autógena y cerrajería artística en general”.

Como directivo da Sociedade Agrícola de Guimarei, foi procesado en 1932 polo conflito que se vivía na parroquia entre o Sindicato e o mestre, aínda que a súa causa foi sobresida. Presidiu ese mesmo ano a Festa Escolar de Guimarei, en calidade tamén de presidente do Comité Executivo da Federación de Labradores.

Xunto con outros veciños de Guimarei remataron aliñándose cada vez máis co PCE, quizais como consecuencia da situación de tensión que se viviu na parroquia. O 5 de maio de 1936, logo do triunfo do Fronte Popular, restituíronse as corporacións elixidas democraticamente; máis na Estrada, logo de cinco anos sen eleccións e con diversas renuncias, a corporación xa non tiña quórum e foi preciso nomear por orde gobernativa unha comisión xestora. Non en tanto, respectouse aos cargos electos e mesmo volveu a escollerse ao alcalde que existía en 1934, Jesús Puente Fontanes. Foi entón cando entrou como 5º tenente de alcalde José Rodríguez Sangiao, xa coa adscrición comunista e ocupou a Concellería de Instrución Pública.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 presentouse no cuartel da Garda Civil para falar co alférez-xefe, quen o remitiu ao acabado de nomear alcalde Pedro Gil Crespo a quen acompañou na recollida de armas e dinamita. Ao día seguinte, xunto co resto dos concelleiros republicanos cesados acordaron ir comer fronte ao cuartel, onde foron detidos. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar, foi condenado a pena de morte e fusilado en Pontevedra o 5 de xuño de 1937.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Rodríguez Sangiao, O ferreiro de Guimarei
Ramón Fernández Rico

**Ramón Fernández Rico**, nado en Vilasantar en 1891 e finado en Pontevedra o 5 de xuño de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
Torneiro de profesión, casou con Pura Prado Rey, coa que tivo nove fillos. Foi dono dunha ebanistería na avenida de América da Estrada. Chegou a ser vicepresidente do Partido Radical Socialista en 1931, e máis tarde rematou integrado na Unión Republicana. Tras as eleccións de 1936 e a vitoria da Fronte Popular, Jesús Ignacio Puente Fontanes converteuse en alcalde da Estrada e Ramón Fernández Rico en tenente de alcalde.  O 14 de xullo de 1936, o alcalde marchou a Madrid cunha delegación de deputados e políticos galegos para presentar ante as Cortes os resultados do plebiscito sobre o Estatuto de autonomía de Galicia, quedando á fronte do goberno municipal Fernández Rico.

### Sublevación de xullo do 36 
Tras a sublevación militar do 18 de xullo a Garda Civil negouse a poñerse á disposición das autoridades municipais, polo que Fernández Rico recibiu ordes do Goberno Civil para armar a poboación e deter aos sublevados. Pero foi a Garda Civil quen destituíu ao goberno municipal e comezou a deter políticos, sindicalistas e republicanos. Aínda que nun principiou se agochou durante uns días, acabouse presentando perante a Garda Civil e foi enviado á Prisión Provincial de Pontevedra primeiro e ao improvisado cárcere da illa de San Simón despois.

### Cárcere e execución 
Estivo preso durante máis de nove meses, acusado de múltiples cargos, como os de ser comunista, "instigador do alzamento revolucionario" e inimigo da Igrexa. Durante este tempo a súa muller e fillos saíron a traballar para poder aliviar a penosa situación económica da familia e para poder levarlle comida a Ramón, pois as condicións do cárcere eran lamentables. A pesar da súa confianza en salvar a situación, en marzo de 1937 é condenado á pena de morte.

Nunha das últimas cartas que envía á súa muller di que ten a conciencia moi tranquila, que non fixo mal a ninguén e que foi todo por defender un ideal. Na derradeira carta despídese de toda a familia e pídelle á súa muller que os cartos do enterro os gaste en vestir aos fillos.

En 2007, coincidindo co 70 aniversario do fusilamento, celebrouse no salón de plenos do concello da Estrada, unha homenaxe a Fernández Rico e a outros cinco estradenses asasinados canda el e na que participaron numerosos familiares dos represaliados. Tamén se colocou unha placa na casa consistorial para lembrar os fusilados.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Unha familia desfeita pola represión franquista
Agüela

Como topónimo **Agüela** pode referirse a:

;En Galiza
***Agüela**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
****Agüela**, lugar de dita parroquia;
****San Mamede de Agüela**, lugar de dita parroquia;
***Agüela**, lugar da parroquia de Vilalpape, no concello de Bóveda;
***A Agüela**, lugar da parroquia de Valverde, no concello de Monforte de Lemos.
La Raza (A Habana)

***La Raza*** foi un periódico editado na Habana en 1913.

## Historia e características 
Apareceu a finais de xaneiro de 1913, cunha periodicidade semanal. Dirixido por Jesús Peynó Piñeiro, entre os seus colaboradores figurou Ramón Cabanillas. Tivo un carácter marcadamente galeguista e curta vida.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
La Raza (Santiago de Compostela)

***La Raza*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela en 1918.

## Historia e características 
Apareceu o 5 de febreiro de 1918, cunha periodicidade quincenal. Foi continuadora de *Maruxa*. Revista literaria, cada número constaba de vinte páxinas e imprimíase na tipografía de *El Eco Franciscano*. O seu director foi Marino López Blanco e posteriormente José Gómez Posada-Curros, e entre os seus colaboradores estivo Jaime Solá. Centrada na defensa da relixión e a patria, no primeiro número definíase: "Nuestros ideales: religión, belleza, patria. ¡Queremos un regionalismo sano y puro dentro de la gran unidad española!". Publicou artigos, información, notas de sociedade, poesías, contos e publicidade en seccións fixas como "De sociedad", "Dardos" ou "Información". Estaba financiada polos alemáns para facer propaganda da causa xermanófila.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
La Región Gallega (A Habana)

***La Región Gallega*** foi unha revista publicada na Habana entre 1913 e 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano Oficial de la Liga de Acción Gallega en Cuba*, apareceu en xullo de 1913 cunha periodicidade semanal. Fundada e dirixida por Enrique Zas Simó, entre os seus colaboradores figuraron Jesús Peynó Piñeiro, Roberto Blanco Torres e Eduardo Núñez Martínez. Incluíu información de Galicia e Cuba, e artigos sobre a problemática social galega. Blanco Torres foi multado por un artigo contra o directivo do Centro Galego Secundino Baños publicado na revista. Desapareceu pouco despois de abril de 1914.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Jorge Parada Mejuto

**Manuel Jorge Parada Mejuto**, nado en Vigo o 12 de maio de 1948, é un escritor e político galego.

## Traxectoria 
Capitán da mariña mercante. Afiliado ao PSdeG-PSOE, foi concelleiro en Vigo, gobernador civil de Pontevedra (1987-1994) e voceiro do Grupo Socialista na Deputación de Pontevedra. Colaborou en varios medios de comunicación, principalmente sobre temas marítimos e políticos, e escribiu varios libros sobre historia marítima. Recibiu o Premio de Ecoloxía Galicia, o Paul Harris Fellow de Rotary International, a Gran Cruz do Mérito Naval e a Gran Cruz do Mérito Policial.

## Obras 
* *Realidad y ficción en la piratería*, 1993.
* *El corso español en el siglo XVII*, 1993.
* *O pirata da Moureira*, 1994.
* *El último pirata*, 1996.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José Gómez Posada-Curros

**José Gómez Posada-Curros**, nado en Vigo en 1900 e finado na mesma cidade o 30 de xaneiro de 1996, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo do compositor e concertista compostelán José Gómez Veiga e Concepción Posada Román. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela. Doutor en Filosofía e Letras, foi catedrático de bacharelato no instituto de Lugo.

Con 17 anos dirixiu o semanario estudantil *Maruxa* e ao ano seguinte a revista *La Raza*; a finais de 1924 dirixiu *La Última Hora* e ao ano seguinte fundou e dirixiu *Vida Céltica*. Foi o último xornalista que entrevistou a Ramón María del Valle-Inclán. En 1926 estreouse a súa comedia dramática *Amor de Amores*. Foi redactor de *Faro de Vigo*, onde dirixiu a súa "Página Literaria" en 1923, e *El Pueblo Gallego* e arquiveiro do Concello de Vigo, onde recompilou as Ordenanzas de la Villa dende 1560.

En 1922 participou como actor na representación da obra *Trebón* de Armando Cotarelo Valledor, e antes diso escribira o libreto dunha zarzuela en galego chamada *O sangue berra*, con música de Lozano. En 1944 escribiu a obra coral en castelán *Canción Galega*, publicada en 1991 en galego co título de *Nin me abandonarás nunca* con tradución de Xosé Luís Méndez Ferrín. Esta obra foi levada a escena en 1994 polo Centro Dramático Galego.

Foi membro correspondente da Real Academia Galega. Foi presidente da Asociación da Prensa de Vigo. Recibiu a Medalla do Traballo en 1980 e a Xunta de Galicia concedeulle a medalla Castelao en 1995.

## Obras 
* *Alejandro Herculano en España y su influencia en la literatura nacional y gallega*, 1994.
* *Recuerdos y vivencias con recreación compostelana*.
* *Nin me abandonarás nunca*, 1995.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Gómez Posada-Curros, J. e de Gálvez, L. (1995): *Nin me abandonarás nunca*. Xunta de Galicia. ISBN 978-84-453-1283-9

### Ligazóns externas 
* Necrolóxica en *El País* 
* Homenaxe a Posada-Curros, co gallo da imposición da medalla do traballo
Dan Gurney

[miniatura|right|upright|Gurney nas [Rolex 24 Hours of Daytona de 2008.]]
**Daniel Sexton Gurney** (nado en Port Jefferson, Nova York, Estados Unidos o 13 de abril de 1931) é un piloto estadounidense de carreiras, construtor de coches de carreiras, e dono dun equipo.

Fillo dunha estrela do Metropolitan Opera naceu en Port Jefferson, Nova York, pero mudouse a California cando era un adolescente. Foi piloto, fabricante de automóbiles, e dono dun equipo aos niveis máis altos de competición desde 1958.

Gurney tamén gañou carreiras na Indy Car, NASCAR, Can-Am e Trans-Am Series. Gurney foi o primeiro piloto en gañar carreiras de coches deportivos (1958), Fórmula Un (1962), NASCAR (1963), e a Indy Car (1967) (os outros dous son Mario Andretti e Juan Pablo Montoya). En 1967, logo de gañar as 24 Horas de Le Mans xunto con AJ Foyt, espontaneamente rociouno de champaña durante a celebración no podio. Ademais de comezar con esta tradición, tamén foi o primeiro en poñer unha extensión de ángulo recto sinxelo no bordo posterior superior do alerón traseiro. Este dispositivo, chamado Gurney flap, aumenta a carga aerodinámica e, se está ben deseñado, impón só un incremento relativamente pequeno na resistencia aerodinámica. No Gran Premio de Alemaña de 1968 converteuse no primeiro piloto de usar un casco integral nos Grandes Premios.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados en carreiras de F1 non de campionato 
1959-1960 para ser completado
(Carreiras en letra grosa indican pole position)
(Carreiras en *itálica* indican volta rápida)

### Legado 
Entre os pilotos de Fórmula Un dos Estados Unidos, os seus 86 Grandes Premios disputados ocupan o terceiro lugar, e as súas catro vitorias en Grandes Premios só son superadas por Mario Andretti. Talvez o maior tributo á capacidade de condución de Gourney, con todo, foi dado polo pai do campión do mundo do escocés Jim Clark cando o ancián Clark púxose ao carón de Gurney no funeral do fillo en 1968 e confesou que el era o único piloto ao que Clark temeu algunha vez na pista. (Horton, 1999).

A Monterey Motorsports Reunion de 2010 (antes chamada Monterey Historic Automobile Races) celebrouse en honor de Gurney.

## Notas 
## Véxase tamén
Lista de episodios de Dragon Ball GT

'*Lista de episodios de *Dragon Ball GT'''*, continuación dos animes *As bólas máxicas* e *Dragon Ball Z''.

## Sagas 
## Episodios 
### A Gran Viaxe (1-22) 
### Bebé (23-40) 
### Súper C-17 (41-47) 
### Os Dragóns escuros (48-64) 
## Especial
Tynecastle Stadium

O **Tynecastle Stadium** é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Edimburgo. Foi inaugurado en 1886 e serve de localía ao Heart of Midlothian FC. Ten capacidade para 17.420 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio en footballgroundguide.com
Victoria Park

**Victoria Park**, coñecido como **Global Energy Stadium** por razóns de patrocinio, é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Dingwall. Foi inaugurado en 1929 e serve de localía ao Ross County FC. Ten capacidade para 6.310 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio en footballgroundguide.com