open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mariya Muzychuk

**Mariya Olégivna Muzychuk** (en ), nada o 21 de setembro de 1992, é unha xogadora de xadrez ucraína e Campioa Mundial Feminina de Xadrez de abril de 2015 a marzo de 2016. Tamén é campioa do equipo europeo e mundial con Ucraína en 2013 e gañadora da medalla de bronce na Olimpíada de xadrez de 2012 e 2014 con Ucraína.

## Traxectoria 
Os pais ensináronlle a xogar ao xadrez con dous anos, e aos tres xa coñecía todas as pezas de xadrez. Aos seis anos participou no seu primeiro torneo de xadrez.

Muzychuk gañou a sección para nenas Sub-10 no Campionato de Europa de xadrez xuvenil de 2002 en Peñíscola. En novembro de 2010 clasificouse como a quinta mellor xogadora feminina Sub-20 do mundo.

Conseguiu chegar ao Top 16 do Campionato Mundial Feminino de Xadrez de 2010, mais perdeu contra Dronavalli Harika nun armaxedón despois de empatar nas súas partidas.

Gañou o Campionato Feminino de Xadrez de Ucraína en 2012 e 2013. En 2014 gañou o premio á mellor muller no Masters de Xibraltar.

Converteuse en campioa mundial en 2015. Na primeira rolda empatou coa canadense Yuanling Yuan nos xogos clásicos e derrotouna nos desempates. En segunda rolda empatou coa polaca Monika Soćko nos xogos clásicos e derrotouna nos desempates. En terceira rolda derrotou a excampioa mundial feminina Antoaneta Stefanova nos xogos clásicos por unha puntuación de 1½-½. En cuartos de final derrotou a india Humpy Koneru nos desempates (2½-1½), e venceu a tamén india Dronavalli Harika na semifinal por desempates (3½-2½). Na final venceu a rusa Natalia Pogonina cun resultado de 2½-1½. Coa súa vitoria obtivo o título de Gran Mestra Feminina e clasificouse para a Copa Mundial de Xadrez de 2015 de Bakú (Azerbaidján). Ese ano foi galardoada coa Orde ao Mérito de Ucraína de terceiro grao, polo presidente Petro Poroshenko. Porén, perdeu o título contra Hou Yifan no Mundial do ano seguinte por 3-6.

En 2022 foi convidada a xogar no Club de Xadrez de Paterna, que gañou a liga valenciana.

## Estilo de xogo 
Nas aperturas Muzychuk xeralmente xoga defensa siciliana coas negras, seguido de defensa francesa coas brancas e defensa holandesa coas negras. Ten a capacidade de atopar trucos tácticos inesperados, que ás veces compensan os defectos na súa comprensión posicional. Durante o seu partido polo Campionato Mundial contra Natalia Pogonina, os medios denominárona «Miss Tactics».

## Vida persoal 
Ten unha irmá máis vella, Anna Muzychuk, quen tamén é unha xadrecista de primeiro nivel. Amais do xadrez, as irmás tamén xogan ao tenis de mesa.

## Notas
Athene Donald

**Athene Margaret Donald** (Athene Margaret Griffith) nada en Londres, Reino Unido, o 15 de maio de 1953  é unha física británica. É profesora de Física Experimental na Universidade de Cambridge e profesora no Churchill College, Cambridge.

## Traxectoria 
Estudou na Camden School for Girls e no Girton College, Cambridge. Licenciouse en Ciencias Naturais cunha especialidade en Física Teórica, seguida dun doutoramento en 1977 con investigación en microscopía electrónica. 

Trasladouse á Universidade Cornell, onde pasou de traballar con metais a polímeros, antes de regresar a Cambridge (Departamento de Ciencia de Materiais) en 1981 e ao Laboratorio Cavendish en 1983. Converteuse en profesora de física experimental en 1998. O seu campo de estudo principal é a física da materia branda, particularmente as súas aplicacións aos organismos vivos e a relación entre a súa estrutura e outras propiedades.

A súa investigación aplicou a microscopía, especialmente a microscopía electrónica de barrido ambiental, ao estudo de sistemas tanto sintéticos como biolóxicos, especialmente os agregados proteicos.

Unha descrición da súa investigación pódese atopar na revisión sobre a recepción da Medalla Faraday do Instituto de Física en 2010.

### Traballo en igualdade de xénero 
Entre 2006 e 2014 foi a directora de WiSETI, Women's Initiative in Science, Engineering and Technology na Universidade de Cambridge e foi a defensora da igualdade de xénero entre 2010 e 2014. Fóra da universidade, presidiu o Athena Forum desde 2009 a 2013, unha organización que busca dar unha visión estratéxica dos desenvolvementos que pretenden ou demostraron avanzar na progresión e representación das mulleres en ciencia, tecnoloxía, matemáticas e medicina na educación superior do Reino Unido. É membro do Grupo de Diversidade do BIS, do Consello de Igualdade e Diversidade da Universidade de Sheffield e do grupo de traballo sobre o equilibrio de xénero de ERC; é mecenas do Daphne Jackson Trust.

Escribe regularmente sobre o tema da muller na ciencia tanto nos principais medios como no seu blog persoal. Tamén dá moitas charlas sobre o tema.

Recibiu o UKRC Lifetime Achievement Award en 2011, un Suffrage Science Award polo Medical Research Council en 2013 e ten un retrato de si mesma feito por Tess Barnes colgado no Cavendish Laboratory.

### Premios e recoñecementos 
En 1999 elixírona Fellow da Royal Society

* 1983: University Research Fellow da Royal Society (URF).
* 1989: Premio Boys do Instituto de Física.
* 2005: Medalla Mott do Instituto de Física.
* 2006: Royal Society Bakerian Lecture.
* 2009: Premio L'Oréal-UNESCO para a Muller na Ciencia.
* 2009: Membro Electo da Academia Europaea.
* 2010: Nomeada dama comandante da Orde do Imperio Británico (DBE) nas celebracións do aniversario da raíña.* 2010: Medalla Faraday do Instituto de Física.
* 2011: Premio UKRC á Traxectoria en 2011.

## Notas
El Español

***El Español*** é un xornal en liña español lanzado en outubro de 2015 polo xornalista Pedro J. Ramírez, ex director do diario *El Mundo*.

## Historia 
En febreiro de 2014, Pedro J. Ramírez foi destituído do seu cargo de director de *El Mundo*. Entón embarcouse nun novo proxecto xornalístico coa súa filla, María Ramírez Fernández. O capital obtívose en parte mediante financiamento participativo. 

En agosto de 2016, *El Español* asinou unha alianza coa web de noticias de Barcelona, Crónica Global.

## Liña editorial 
Este novo medio liberal-conservador completa un panorama dos medios de comunicación españois que sufriu importantes cambios nos últimos anos, con páxinas web de información creadas a miúdo por xornalistas despedidos durante os plans de despedimento levados a cabo polos principais diarios, *El País* e *El Mundo* en particular, incluíndo, entre os que se fixeron máis notorios, *El Diario*, de esquerdas, e *El Confidencial,* de centro-dereita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa
Javier Rodríguez González (poeta)

**Javier Rodríguez González**, nado en Ourense en 1983, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Ciencias Relixiosas pola Universidade Pontificia de Salamanca. É profesor de ensinanza secundaria no IES Mariano Quintanilla de Segovia.

## Obra 
### Poesía en galego 
* *Unha casaca escarlata* (2021). A Coruña: Medulia. 42 páxs. ISBN 978-84-124173-3-3.
* *Xeración (Breve tratado de males inespecíficos)* (2023). Vigo: Galaxia. 54 páxs. ISBN 978-84-1176-002-7.

### Poesía en castelán 
* *Preludio a la ceguera* (2014). Eurisaces Editora. ISBN 9788494063879.

## Premios 
* VIII Premio de poesía Manuel Leiras Pulpeiro en 2019 por *Citerea*.

* III Premio de poesía Eduardo Pondal en 2021 por *Unha casaca escarlata*.

* XIV Premio de poesía Victoriano Taibo en 2022 por *Xeración (Breve tratado de males inespecíficos)*.
## Notas
Love (grupo musical)

**Love** é unha banda estadounidense de rock formada nos Ánxeles o ano 1965. Liderado por Arthur Lee, o seu principal compositor, foi un dos primeiros grupos de rock estadounidenses racialmente diversos. O seu son incorporaba un ecléctico rango de estilos como garage, folk-rock, blues, jazz, e psicodelia. Aínda que conseguiron só un éxito moderado nas listas de éxitos, chegando en 1966 ao Top 40 co tema "7 and 7 Is", Love chegou a ser lobado por críticos de todo o mundo cando o seu terceiro álbum, *Forever Changes* (1967), sendo considerado un dos mellores discos dos anos 60.

Considérase que a formación clásica da banda iestaba composta polo líder Lee, o guitarrista/vocalista Bryan MacLean, o baixista Ken Forssi, o guitarrista Johnny Echols, e o batería Alban "Snoopy" Pfisterer. En 1968 só quedaba Lee na banda, que continuou gravando como Love con outros músicos durante os anos 70. MacLean e Forssi morreron en 1998. Lee morreu en 2006. *Forever Changes* foi engadido ao Registro Nacional de Gravacións da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos en 2011. En anos máis recentes o membro orixinal Johnny Echols xirou cos nomes de The Love Band ou Love Revisited.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Elbira Zipitria

**Elbira Zipitria Irastorza**, nada en Zumaia o 28 de maio de 1906 e finada en Donostia o 26 de decembro de 1982, foi unha pedagoga vasca, impulsora do ensino en éuscaro.

## Traxectoria 
Sendo nena, a familia mudouse a Donostia. Nesta cidade matriculouse en 1922 na carreira de Mestra de Primeiro Ensino, que entón constaba de catro cursos.

Durante a Guerra Civil viuse obrigada a refuxiarse en Lapurdi (Iparralde). Primeiro estivo en Azkaine, logo pasou a Ziburu, a Sara e posteriormente a Donibane Lohizune a finais de 1939. Para iso aproveitou un pequeno baleiro legal que permitía que mestres e mestras tituladas ensinasen a menores até os nove anos. Realizou esta actividade en vivendas particulares e con grupos moi reducidos.  A partir de 1946 trasladou a docencia ao seu enderezo, no número 26 da rúa Fermín Calbetón. 

O alumnado ía en aumento, polo que houbo de formar e incorporar novas mestras. Noutros casos, ikastolas que xa existían, como as de Elgoibar, Lazkao ou Beasain, adoptaron o método de Zipitria. As mestras formadas por ela tamén foron transmitindo os seus coñecementos a novas xeracións. Con eses datos solicitaron a legalización en decembro de 1968. O inspector de educación visitou a ikastola en xuño de 1969. Malia atopar que os niveis de coñecementos do alumnado eran satisfactorios, así como as técnicas pedagóxicas, a «Formación del Espíritu Nacional» non se impartía de forma aceptábel. A tramitación quedou en suspenso, mais o 8 de setembro de 1970 autorizouse finalmente a apertura do centro.

Zipitria deixou Orixe en 1971, ao xubilarse.

## Notas
O prodixio

***O prodixio*** (en ) é un filme de 2022 dirixido por Sebastián Lelio a partir dun guión de Emma Donoghue, Lelio, e Alice Birch. Baséase na novela homónima de 2016 escrita pola propia Donoghue. Está protagonizado por Florence Pugh, xunto con Tom Burke, Elaine Cassidy, Kíla Lord Cassidy, Niamh Algar, Toby Jones e Ciarán Hinds.

Estreouse internacionalmente no Festival de Cinema Telluride o 2 de setembro de 2022, e en cinemas escollidos dos Estados Unidos o 2 de novembro de 2022, antes de estrearse en Netflix o 16 de novembro de 2022, onde conta cunha versión subtitulada en galego. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica, en especial o deseño de produción e as interpretacións do elenco, salientando a de Pugh.  

## Sinopse 
Unha enfermeira inglesa, Elizabeth "Lib" Wright, é enviada a unha aldea rural en Irlanda de 1862, onde ten a tarefa de observar unha nena que leva meses sen comer.

## Personaxes 
* Florence Pugh como Elizabeth "Lib" Wright
* Tom Burke como William Byrne
* Kíla Lord Cassidy como Anna O'Donnell
* Elaine Cassidy como Rosaleen O'Donnell
* Caolán Byrne como Malachy O' Donnell
* Niamh Algar como Kitty
* Toby Jones como Dr. McBrearty
* Ciarán Hinds como Padre Thaddeus
* Dermot Crowley como Sir Otway
* Brían F. O'Byrne como John Flynn
* David Wilmot como Seán Ryan
* Josie Walker como irmá Ryan
* Debbie McGee como asistente do mago

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Soft Machine

**Soft Machine** é unha banda inglesa de rock formada a mediados de 1966 en Canterbury por Robert Wyatt (batería, voces, 1966-1971), Kevin Ayers (baixo, guitarra, voces, 1966-1968), Daevid Allen (guitarra, 1966-1967), Mike Ratledge (órgano, 1966-1976) e Larry Nowlin (guitarra, 1966). Como un grupo fundamental na escena de Canterbury, a banda converteuse nun dos primeiros artistas británicos de música psicodélica, movéndose posteriormente cara ao rock progresivo e o jazz fusion. Polas súas cambiantes formacións pasaron músicos como Hugh Hopper (baixo, 1968-1973), Elton Dean (saxofón, 1969-1972), e  Andy Summers (guitarra, 1968), e no presente a banda está composta por John Marshall (batería), Fred Thelonious Baker (baixo), John Etheridge (guitarra), e Theo Travis (saxofón, frautas, teclados).

Aínda que conseguiron pouco éxito comercial, Soft Machine son considerados polos críticos moi influentes na música rock. Dave Lynch de AllMusic chamouna "unha das bandas máis influentes da súa época, e sen dúbida un dos grupos underground máis influentes". O grupo foi bautizado así pola novela *The Soft Machine* de William S. Burroughs.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Clerks (filme)

***Clercks*** é un filme estadounidense de 1994 escrito e dirixido por Kevin Smith (no seu debut como director), producido e editado por Smith e Scott Mosier, e protagonizado por Brian O'Halloran, Jeff Anderson, Marilyn Ghigliotti, Lisa Spoonhauer, Jason Mewes, Smith e Mosier. Presenta un día na vida dos empregados Dante Hicks (O'Halloran) e Randal Graves (Anderson) así como os seus coñecidos. É o primeiro dos filmes View Askewniverse de Smith, e presenta varios personaxes recorrentes, en particular Jay e Silent Bob (Mewes e Smith respectivamente).

## Personaxes 
* Brian O'Halloran como Dante Hick
* Jeff Anderson como Randal Graves
* Marilyn Ghigliotti como Veronica Loughran
* Lisa Spoonauer como Caitlin Bree
* Jason Mewes como Jay
* Kevin Smith como Silent Bob
* Scott Mosier como Willam Black
* Scott Schiaffo como Chewlies gum representative
* Al Berkowitz como Old Man
* Walt Flanagan como Woolen Cap Smoker, Egg Obsessed Guidance Counselor, Offended Customer, and Cat-Admiring Bitter Customer
* Ed Hapstak como Sanford e Angry funeral woman
* Pattijean Csik como Coronel
* Ken Clark como Administrador de Fine e Orderly
* Ernest O'Donnell como Trainer (Rick Derris)
* Kimberly Loughran como Heather Jones
* Gary Stern como lector do xornal
* Lee Bendick como Wynarski
* John Henry Westhead como Olaf o metaleiro ruso
* Betsy Broussard como Dental School renter 
* Grace Smith como Milk Maid
* Frances Cresci como nena fumadora
* Joey Lauren Adams como Alyssa Jones (voz)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Muir, John Kenneth (2002). *An Askew View : The Films of Kevin Smith*. Applause Books. 
* Smith, Kevin (1997). *Clerks and Chasing Amy : Two Screenplays*. Miramax Books.
Wendell & Wild

***Wendell & Wild*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Henry Selick a partir dun guión escrito por Selick e Jordan Peele (quen tamén son produtores). Baséase no libro homónimo de Selick e Clay McLeod Chapman. Está protagonizado por Keegan-Michael Key e Jordan Peele, xunto con Angela Bassett, Lyric Ross, James Hong e Ving Rhames. É o primeiro filme de Selick dende *Coraline* (2009).

## Personaxes 
* Keegan-Michael Key como Wendell
* Jordan Peele como Wild
* Lyric Ross como Katherine "Kat" Koniqua Elliot
** Serelle Strickland como Kat de nena
* Angela Bassett como Sister Helley
* James Hong como Father Best
* Ving Rhames como Buffalo Belzer
* Sam Zelaya como Raúl Cocolotl
* Tamara Smart como Siobhan Klaxon
* Gary Gatewood como Delroy Elliot
* Gabrielle Dennis como Wilma Elliot
* Maxine Peake como Irmgard Klaxon
* David Harewood como Lane Klaxon
* Igal Naor como Manberg
* Seema Virdi como Sloane
* Ramona Young como Sweetie
* Natalie Martinez como Marianna Cocolotl
* Tantoo Cardinal como Ms. Hunter
* Michele Mariana como Sister Daley / Sister Chinstrap
* Phoebe Lamont como Bearzebub
* Nick E. Tarabay como Fawzi
* Joe Tran como Dr. Ngo
* Caroline Crawford como Cassandra & Sukie Jordan

## Notas
Ame o Tsugeru Hyōryū Danchi

é un filme xaponés de 2022 escrito e dirixido por Hiroysau Ishida. Producido por Studio Colorido, o filme estreouse simultaneamente en cinemas xaponeses e en Netflix o 16 de setembro de 2022.

## Personaxes 
## Notas
The Mothers of Invention

**The Mothers of Invention** (tamén coñecida como **The Mothers**) foi unha banda estadounidense de rock procedente de California. Formada en 1964, o seu traballo destacou polo uso da experimentación no seu son, de carátulas innovadoras, e elaborados concertos.

Orixinalmente era un grupo de R&B chamado Soul Giants e a súa primeira formación incluía a Ray Collins, David Coronado, Ray Hunt, Roy Estrada, e Jimmy Carl Black. O grupo preguntoulle a Frank Zappa se quería encargarse da guitarra tras unha pelexa entre Collins e Coronado, o líder e saxofonista orixinal da banda. Zappa insistiu en que interpretarían o seu material orixinal, e o día da nai de 1965 cambiaron o seu nome a The Mothers. Executivos da discográfica demandaron que o grupo cambiase o nome e así se converteu en The Mothers of Invention.

Tras as primeiras loitas, The Mothers conseguiron éxito comercial. A banda fíxose primeiro popular tocando na escena musical underground de California a finais dos anos 60. Con Zappa ao temón, o grupo asinou co selo de jazz Verve Records como parte dos plans de diversificación da discográfica. Verve publicou o dobre álbum de estrea de The Mothers of Invention, *Freak Out!*, en 1966, cunha formación composta por Zappa, Collins, Black, Estrada e Elliot Ingber. Don Preston uniuse ao grupo pouco despois. Co liderado de Zappa e cunha formación sempre cambiante, e a colaboración de freelancers como David Pritchard, a banda lanzou unha serie de aclamados traballos, como *Absolutely Free,* ''We're Only in It for the Money* e *Uncle Meat,* antes de que Zappa a disolvese en 1969. En 1970 formou unha nova versión de The Mothers con Ian Underwood, Jeff Simmons, George Duke, Aynsley Dunbar e os vocalistas Mark Volman e Howard Kaylan (anteriormente en The Turtles, pero que debida o motivos contractuais foron acreditados como The Phlorescent Leech & Eddie). Posteriormente uniuse outro ex-Turtle, o baixista Jim Pons, e esta formación durou ata 1971, cando Zappa foi ferido por un espectador nun concerto.

Zappa centróuse na música orquestral e de big-band mentres se recuperaba das súas feridas, e en 1973 formou a derradeira encarnación de The Mothers, co batería Ralph Humphrey, o trompetista Sal Marquez, o teclista e vocalista George Duke, o trombonista Bruce Fowler, o baixista Tom Fowler, o percusionista Ruth Underwood e o teclista e saxofonista Ian Underwood. O derradeiro álbum que usou a The Mothers como banda de acompañamento, *Bongo Fury'' (1975), contaba co guitrrista Denny Walley e co batería Terry Bozzio, que continuaron tocando con Zappa noutros discos.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Escola Universitaria de Deseño Industrial de Ferrol

A **Escola Universitaria de Deseño Industrial de Ferrol** ou **EUDI** é un centro universitario da cidade de Ferrol, dependente da Universidade da Coruña. Está situada no campus de Esteiro.

## Titulacións 
Impártense dúas titulacións:

* Grao en Enxeñaría de Deseño Industrial e Desenvolvemento do Produto
* Mestrado Universitario en Enxeñaría en Deseño Industrial no 1894 (Casimir Tollet) destinado a ser un pavillón de medicina, denominado pavillón número dous que aínda conserva como número dous do Centro de Investigacións Tecnolóxicas.

No ano 2000 fíxose a reforma e rehabilitación do edificio pola Universidade da Coruña, conseguindo o Premio de Arquitectura Rodolfo Ucha Piñerio 2001 por obra de rehabilitación.

## Notas
Indian Predator: The Butcher of Delhi

***Indian Predator: The Butcher of Delhi*** é unha serie documental india de Netflix que se estreou o 20 de xullo de 2022. Producida por VICE India e dirixida por Ayesha Sood, *The Butcher of Delhi* explora tanto a investigación policial como os motivos de Chandrakant Jha, un asasino en serie que, entre 2006 e 2007, deixou tres vítimas decapitadas fóra do cárcere de Tihar acompañadas de notas burlonas.

## Sinopse 
*Indian Predator: The Butcher of Delhi* é unha serie documental de tres episodios. O primeiro episodio segue a investigación e a detención de Chandrakant Jha, un asasino en serie que, entre 2006 e 2007, deixou tres vítimas decapitadas fóra do cárcere de Tihar en Delhi, na India, acompañado de notas burlonas desafiando á policía a atrapalo antes do seu próximo asasinato. Os episodios seguintes exploran a vida, a historia de fondo e os motivos de Jha, gran parte dos cales foron relatados polo propio Jha durante a entrevista policial despois da súa detención. *The Butcher of Delhi* presenta entrevistas de persoas implicadas ou próximas ao caso, como axentes e xornalistas, intercaladas con dramatizacións, fotografías de arquivo e recreacións.

## Personaxes 
* Altaf Hussain como Chandrakant Jha
** Mukesh Pandy como voz de Jha
**Jitendra Sharma como Jha de mozo
*Manjit Singh como Sunder Singh
*Sanjay Bansal como Pandit
*Bunny Adhikari como Anil Mandal
*Meenu como Mamta
*Ankit Sharma como Dalip Kaushik
*Joginder Sharma como Hoshiyar Singh
*Pankaj Sharma como Narendra Kumar
*Shivam como Jarnil Singh

## Notas
The Alan Parsons Project

**The Alan Parsons Project** foi unha banda de rock inglesa activa entre 1975 e 1990, cuxos membros principais eran o produtor, enxeñeiro de son, músico e compositor Alan Parsons e o cantante, compositor e pianista Eric Woolfson. Estiveron acompañados por distintos músicos de sesión, algúns deles relativamente constantes, como o guitarrista Ian Bairnson, o arranxador Andrew Powell, o baixista e vocalista David Paton, o batería Stuart Elliott, e os vocalistas Lenny Zakatek e Chris Rainbow. Parsons e Woolfson compartiron as tarefas de composición en case todos os temas do grupo, encargándose Parsons de producir ou coproducir todas as gravacións.

The Alan Parsons Project publicou once álbums de estudio nos seus 15 anos de carreira, sendo os máis exitosos *I Robot* (1977) e *Eye in the Sky* (1982). Moitos dos seus álbums teñen unha natureza conceptual e céntranse na ciencia ficción, no sobrenatural e temas literarios e sociolóxicos. Entre os temas máis populares do grupo atópanse "I Wouldn't Want to Be Like You", "Games People Play", "Time", "Sirius"/"Eye in the Sky" e "Don't Answer Me".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Van der Graaf Generator

**Van der Graaf Generator** é unha banda inglesa de rock progresivo formada no ano 1967 en Manchester polos cantantes e compositores Peter Hammill e Chris Judge Smith e foi o primeiro artista en ser fichado polo selo Charisma Records. O grupo non tivo moito éxito comercial no Reino Unido, pero fíxose popular en Italia nos anos 70. En 2005 a banda reformouse e aínda segue activa cunha formación composta por Hammill, o organista Hugh Banton e o batería Guy Evans.

A banda fundouse na Universidade de Manchester, pero estableceuse en Londres onde asinaron con Charisma. O grupo pasou por varias encanacións nos seus primeiros anos, separándose brevemente en 1969. Cando regresou conseguiu un pequeno éxito comercial con *The Least We Can Do Is Wave to Each Other* (publicado a principios de 1970 e o seu único álbum en entrar nas listas británicas), e despois do seu seguinte disco, *H to He, Who Am the Only One* (decembro de 1970), estabilizouse ao redor dunha formación composta por Hammill, Banton, Evans e o saxofonista David Jackson. Posteriormente o cuarteto conseguiu un significativo éxito en Italia co lanzamento de *Pawn Hearts* en 1971. Tras varias longas xiras por Italia a banda separouse en 1972. O grupo reformouse en 1975, editando *Godbluff* e xirando habitualmente por Italia novamente, antes dun gran cambio de formación e de pasar a chamarse Van der Graaf. A banda separouse outra vez en 1978. Tras moitos anos, a banda reuniuse para un concerto no Royal Festival Hall e unha curta xira en 2005. Dende entón, a banda continuou como un trío formado por Hammill, Banton e Evans, gravando e xirando con regularidade.

Os álbums do grupo teñen unha atmosfera, tanto lírica como musical, máis escura que a de moitos dos seus compañeiros do rock progresivo (un trazo que compartía con King Crimson, cuxo guitarrista Robert Fripp colaborou en dous dos seus álbums), e os solos de guitarra son unha excepcións e non o habitual, preferindo usar o órgano de Banton con influencias clásicas, e, ata a súa marcha, os múliples saxofóns de Jackson. Aínda que Hammill é o principal compositor, e os membros colaboraron nos seus álbums en solitario, a banda organiza todo o seu material de xeito colectivo. As letras de Hammill falan de mortaidade, debido ao seu amor por escritores de ciencia ficción como Robert A. Heinlein e Philip K. Dick, xunto coa súa confesa natureza retorcida e obsesiva. A súa voz ten sido un compoñente distintivo da banda durante toda a súa carreira, sendo descrito como "un Nico masculino". Aínda que polo xeral non tivo éxito comercial, a banda inspirou a moitos músicos de distintos xéneros.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Ernesto Lucena Barrero

**Ernesto Lucena Barrero**, nado en Bogotá en 1978, é un político, profesor universitario e antigo deportista colombiano, que foi ministro de deportes dende o 6 de setembro de 2019 ata o 14 de xullo de 2021.

## Traxectoria 
Fillo do político Ernesto Lucena Quevedo e de Zayda Barrero, estudou no Colexio Nueva Granada de Bogotá, o máis caro do país, e despois fixo dereito na Universidade Sergio Arboleda. Entre 1999 e 2005 foi xogador de squash de alto rendemento, entre os seus logros salienta a medalla de ouro nos Xogos Deportivos Nacionais de 2004 . Foi profesor da Universidade Sergio Arboleda dende 2005 e decano da escola de dereito de 2008 a 2018.

O 19 de setembro de 2018 asumiu o cargo de director xeral de Coldeporte e froito do seu labor logrou a creación dun ministerio de deportese, xa que logo, asumiu a nova carteira o 16 de setembro de 2018 posto que mantivo ata a súa renuncia o 14 de xullo de 2021. So o seu guieiro estableceuse un programa de atención individualizada a 2000 nenos en todo o país e proxectos avanzados de desenvolvemento deportivo en diferentes especialidades. Tamén impulsou a expansión da liga profesional feminina de fútbol. Dende 2021 é decano da PRIME Business School da Universidade Sergio Arboleda.

## Notas
Emesa

O nome Emesa pode referirse a:
* **Emesa**, cidade de Asia durante o Imperio Romano;
* **EMESA** (Elaborados Metálicos SA), empresa metálica radicada en Coirós.
Museo Americano de Historia Natural

O **Museo Americano de Historia Natural**, en inglés: *American Museum of Natural History* (AMNH), situado no Upper West Side de Manhattan no 200 Central Park West de Nova York, Estados Unidos, é un dos maiores e máis famosos museos de historia natural do mundo. Situado nuns terreos axardinados fronte ao Central Park, componse de 27 edificios interconectados que albergan 46 salas de exposición permanentes, laboratorios de investigación e a súa famosa biblioteca.

As súas coleccións están formadas por máis de 34 millóns de espécimes, dos cales só unha pequena parte pode ser exposta á vez.

Conta con 225 investigadores a tempo completo, patrocina máis de 120 expedicións científicas cada ano, e recibe unha media anual de cinco millóns de visitantes.

O AMNH é unha organización privada. 

A súa declaración de obxectivos é:

Descubrir, interpretar e difundir, a través da investigación científica e a educación, o coñecemento sobre as culturas humanas, o mundo natural e o universo.

## Historia 
O museo foi fundado en 1869. A fundación do museo realizou o soño do naturalista Albert S. Bickmore, alumno do zoólogo de Harvard Louis Agassiz, que meteu presión incansabelmente durante anos para o establecemento dun museo de historia natural en Nova York. A súa proposta, respaldada por poderosos patrocinadores, ganou o apoio do gobernador do estado de Nova York, John Thompson Hoffman, que asinou un proxecto de lei creando oficialmente o Museo Americano de Historia Natural o 6 de abril de 1869.

En 1909, científicos do museo realizaron unha reconstrución da mandíbula dun tiburón, pero os expertos modernos demostraron que era demasiado grande e que estaba baseada en presuncións incorrectas.

center|500px|miniatura|Debuxo da fachada sur da AMNH

## Investigacións 
Áreas principais de investigacións e proxectos:

* Antropoloxía
* Ciencias físicas
** Astrofísica 
** Terra e Ciencias Planetarias
* Conservación da biodiversidade
* Xenoma 
* Informática
* Invertebrados
* Paleontoloxía
* Zooloxía de vertebrados, incluíndo
** Mastozooloxía
** Ornitoloxía
** Herpetoloxía
** Ictioloxía

## Cultura popular 
*O Museo Americano de Historia Natural é o principal escenario da comedia estadounidense *Night at the Museum* (protagonizada por Ben Stiller), así como o da súa secuela *Night at the Museum: Battle of the Smithsonian*. O museo tamén é o escenario habitual nas novelas de Douglas Preston e Lincoln Child.

## Imaxes 

Amnh_fg08.jpg|Dinosauros
Amnh_fg02.jpg|Diorama dos mamíferos
Amnh_fg07.jpg|Acuario
Amnh_fg09.jpg|Planetario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Instituto Smithsoniano

### Ligazóns externas 
* American Museum of Natural History na ''Enciclopedia Británica
* AMNH American Museum of Natural History main website
* OLogy AMNH's site for kids devoted to the various kinds of studies
* AMNH Research department websites
* AMNH Informatics Department
* History of the AMNH
* Early history of the AMNH
* American Museum of Natural History at About.com
* Seminars on Science Online graduate science courses for educators
* Visitar el museo Información en español para a visita
Partido xudicial de Cambados

miniatura|Casa consistorial, antiga sede xudicial
O **partido xudicial de Cambados** é un dos 45 partidos xudiciais nos que se divide a comunidade autónoma de Galicia, sendo o partido xudicial nº 9 da provincia de Pontevedra.

Comprende os concellos de Cambados, O Grove, Meaño, Meis, Ribadumia, Sanxenxo. A cabeza de partido, e por tanto sede das institucións xudiciais, é Cambados. A dirección do partido sitúase na Rúa Pardo Bazán, número 31. Cambados conta con catro Xulgados de Primeira Instancia e Instrución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Partidos xudiciais de Galicia
Phir Bhi Dil Hai Hindustani

***Phir Bhi Dil Hai Hindustani*** (en ) é un filme indio de 2000 dirixido por Aziz Mirza. Está protagonizado por Shah Rukh Khan e Juhi Chawla. Estreouse a través de Dreamz Unlimited (no presente Red Chillies Entertainment). Os produtores sacaron o título do filme da canción "Mera Joota Hai Japani" de *Shree 420* (1955).

## Sinopse 
Ajay Bakshi e Ria Banerjee son dous reporteiros de canles de noticias rivais que tentan salvar a vida dun home condenado a morte cuxa vida foi arruinada polos políticos.

## Personaxes 
*Shah Rukh Khan como Ajay Bakshi
*Juhi Chawla como Ria Banerjee
*Paresh Rawal como Mohan Joshi
*Johnny Lever como Choti / Pappu Junior
*Atul Parchure como Shahid Akram
*Sanjay Mishra como Bomb Defuser
*Sharat Saxena como xefe de Pappu
*Aanjjan Srivastav como Police Commissioner
*Neena Kulkarni como Laxmi Joshi
*Dalip Tahil como Chinoy
*Satish Shah como Kaka
*Govind Namdeo como Chief Minister Mushran
*Shakti Kapoor como Minister Ramakant Dua
*Mahavir Shah como Madanlal Gupta
*Bharti Achrekar como Mrs. Neha Banerjee
*Smita Jaykar como Mrs. Sudeepa Bakshi
*Vishwajeet Pradhan como Head Police Inspector
*Dilip Joshi como Sapney
*Mona Ambegaonkar como Shalini Bahl (cameo)
*Hyder Ali como Mr. Rohan Bakshi
*Syed Badr-ul Hasan Khan Bahadur
*Dimple Inamdar

## Notas
Battle of the Sexes (filme de 2017)

***Battle of the Sexes*** é un filme británico-estadounidense de 2017 dirixido por Valerie Faris e Jonathan Dayton e escrito por Simon Beaufoy. O argumento está vagamente baseado no partido de tenis de 1973 entre Billie Jean King e Bobby Riggs. Está protagonizado por Emma Stone e Steve Carell como King e Riggs, xunto con Andrea Riseborough, Elisabeth Shue, Austin Stowell, Bill Pullman, Natalie Morales, Eric Christian Olsen e Sarah Silverman nos papeis secundarios. O filme marcou a segunda colaboración entre Carell e Stone despois de *Amor estúpido e tolo*, e a segunda colaboración entre Riseborough e Stone dende *Birdman.*

Estreouse no Festival de Cinema de Telluride o 2 de setembro de 2017, e estreouse nos cinemas dos Estados Unidos a través de Fox Searchlight Pictures o 22 de setembro de 2017. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que elixiou as interpretacións de Stone e Carell, así como a dirección. Malia a boa acollida da crítica foi un fracaso de recadación, conseguindo só 18,6 millóns sobre un orzamento de 25 millóns de dólares.

## Personaxes 
* Emma Stone como Billie Jean King
* Steve Carell como Bobby Riggs
* Andrea Riseborough como Marilyn Barnett
* Sarah Silverman como Gladys Heldman
* Bill Pullman como Jack Kramer
* Alan Cumming como Cuthbert "Ted" Tinling
* Elisabeth Shue como Priscilla Riggs
* Austin Stowell como Larry King
* Natalie Morales como Rosie Casals (“Original 9”)
* Jessica McNamee como Margaret Court
* Fred Armisen como Rheo Blair
* Lewis Pullman como Larry Riggs
* Martha MacIsaac como Jane “Peaches” Bartkowicz (“Original 9”)
* Mickey Sumner como Valerie Ziegenfuss (“Original 9”)
* Bridey Elliott como Julie Heldman (“Original 9”)
* Eric Christian Olsen como Lornie Kuhle
* Wallace Langham como Henry
* Matt Malloy como terapeuta de Rigg
* Dan Bakkedahl como Gamblers Anon Leader
* Chris Parnell como DJ
* Bob Stephenson como PR Sugar Daddy
* John C. McGinley como amigo de Bobby
* James Mackay como Barry Court
* Lauren Kline como Nancy Richey (“Original 9”)
* Ashley Weinhold como Kristy Pigeon (“Original 9”)
* Fidan Manashirova como Judy Tegart Dalton (“Original 9”)
* Kaitlyn Christian como Kerry Melville Reid (“Original 9”)
* Mike Vogel como Nightclub Dancer 
* Tom Kenny como Bob Sanders

## Notas
Cistro

miniatura|"Muller con cistro",  1677 por Pieter van Slingelandt (ca. 1630-1691).
O **cistro** ou cistre é un instrumento musical de corda pulsada, ben sexa cos dedos ou cun plectro. 

Ten forma de mandolina (con caixa plana), e as súas cordas metálicas distribúense en ordes dobres. Foi moi popular nos séculos XVI e XVII, era propio de músicos afeccionados por ser máis doado de tocar (e de construír) có laúde. Semella que deriva da cítola medieval. 

## Notas 
## Véxase tamén
Westworld (serie de televisión)

***Westworld*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Jonathan Nolan e Lisa Joy para HBO. Baséase filme homónimo de 1973 escrito e dirixido por Michael Crichton, e, en menor medida, na súa secuela de 1976, *Mundo futuro*. A serie estreouse o 2 de outubro de 2016.

A serie comeza en Westworld, un parque temático monumental, tecnoloxicamente avanzado e ambientado no oeste. Westworld está poboado por anfitrións androides, e o obxectivo do parque é atender aos hóspedes que poden satisfacer as súas fantasías máis salvaxes sen medo a represalias dos anfitrións, aos que a súa programación impide que prexudiquen aos humanos. Máis tarde, a ambientación da serie expándese ao mundo real, a mediados do século XXI, onde a vida das persoas está dirixida e controlada por unha poderosa intelixencia artificial chamada Rehoboam.

## Notas
Sordello

**Sordello da Goito** ou **Sordel de Goit** (tamén **Sordell**) foi un trobador italiano da escola poética provenzal do amor cortés. Nacido en Goito, preto de Mantua, no século XIII.

## Traxectoria 
Estivo na Península Ibérica entre 1237 e 1242, nas cortes de Afonso IX de León, Fernando III de Castela e Xaime I de Aragón. Pasou á corte de Carlos de Anjou, a quen acompañou na expedición a Italia (1265) para tomar posesión do Reino de Sicilia, e formar parte das batallas de Benevento e de Tagliacozzo.

Foi recompensado con varios feudos e castelos en pago dos seus “grandia, grata et acepta servitia”.

Descoñécese a data da súa morte, pero estes feudos pasaron a poder doutro cabaleiro da corte en 1269, polo que puido se falecer nese ano.

## Obras 
É autor dun longo poema didáctico, *Ensenhamen* (ou *Documentum honoris*) e dunhas corenta composicións menores, entre elas *Planh per Blancata*, que é unha crítica e sátira de varios soberanos contemporáneos.

## Aparicións en obras doutros autores 
Sordello ten unha notable aparición no canto sexto do *Purgatorio* da *A Divina Comedia*, a obra do poeta florentino Dante Alighieri.

Tamén aparece en *Molloy* e *Malone morre*, dúas novelas do autor irlandés Samuel Beckett, nos Cantos de Ezra Pound e na novela *Nocturno de Chile* de Roberto Bolaño.

Protagoniza a ópera *Sordello*, de Temistocle Soleira e Antonio Buzzi.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Hemistiquio

Denomínase **hemistiquio** á cada unha das metades ou fragmentos que forman parte dun verso composto. Os hemistiquios van separados por unha pausa o cesura. En galego, a partir de **doce** sílabas métricas, os versos son compostos e polo tanto están divididos en hemistiquios.

Por exemplo, os versos alexandrinos están compostos por dous hemistiquios de sete sílabas cada un.

## Notas
Nushagak

O topónimo **Nushagak** pode referirse a diversos lugares do estado de Alasca, Estados Unidos:

* **Baía de Nushagak**;
* **Península de Nushagak**;
* **Río Nushagak**.
Cesura

A **cesura** (do latín : "cortadura") é o espazo ou pausa dentro dun verso separando dúas partes chamadas hemistiquios.

## Características
É posible atopar máis dunha cesura no mesmo verso, xa que hai algúns versos que aparecen divididos en máis dun hemistiquio, se o verso é de máis de once sílabas é obrigatorio que haxa polo menos unha cesura. O final dun hemistiquio considérase como o fin dun verso, e polo tanto, restaráselle unha sílaba métrica se a palabra final é esdrúxula, quedará igual se é grave, e sumaráselle unha sílaba métrica se é aguda. Pode haber unha rima interna entre versos contiguo.

A cesura non permite facer unha sinalefa entre os dous hemistiquios dun verso composto. Os versos de 12 ou máis sílabas sempre levan cesura.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* &
Península de Nushagak

miniatura|250px|Illa fronte á costa da península de Nushagak
A **península de Nushagak** é unha península de 56 km de longo por 24 km de largo, e unha superficie de 210 000 ha, no Estado de Alasca.

Está situada ao oeste da península de Alasca.

Cunha grande área de lagos, lagoas e lagos de marea, a península contén o maior complexo de zonas húmidas do "Refuxio Nacional de Vida Silvestre de Togiak". 

Destaca pola súa gran poboación de gaivotas e pola presenza, cada vez menor, do pato *Somateria fischeri*. 

Non hai presenza humana.

A península separa as baías de Bristol e de Nushagak. 

O nome da península foille dado a causa da baía homónima en 1910, polo * U.S. Coast and Geodetic Survey*.

## Xeografía 
As terras baixas da baía de Nushagak-Bristol comezan ao nivel do mar e elévanse até 170 m nas proximidades do Refuxio Nacional de Vida Silvestre de Togiak.

## Fauna 
A península, densamente poboada de gaivotas, é un lugar de anidación de *Antigone canadensis*, e observouse polo menos un niño de *Haliaeetus leucocephalus* (pigargo de cabeza branca). Outras especies de avifauna observadas son o ollodourado, o asubiador americano, a *Melanitta americana*, o ollodourado de touca, o eider común, o eider de anteollos e moitas outras aves. O oso pardo e os alces frecuentan a zona. Osservouse un parto de beluga próximo á península. A península levaba máis de 100 anos carente de caribú até a súa reintrodución en 1988; comezando con 146 espécimes en 1988, o rabaño foi de 1 000 en 1993, preto de 1 400 en 1997-98 e diminuíu a 500-550 en 2007.

## Notas
Baía de Nushagak

miniatura|250px|Vista aérea de Dillingham
A **baía de Nushagak** (en inglés: *Nushagak Bay*) é unha pequena baía localizada na parte norte da gran baía de Bristol, en Alasca (Estados Unidos). 

É un grande estuario que abarca máis de 100 km2 na parte suroeste do estado de Alasca.

Ábrese á baía de Bristol, unha gran masa de auga no leste do mar de Bering ao norte da península de Alasca.

A baía discorre principalmente de norte a sur desde a desembocadura do río Nushagak até a baía de Bristol a uns 48 km cara ao sur.

Nela desembocan os ríos Nushagak, Wood e Snake. 

Forma parte da rede hemisférica de reservas para aves como sitio de categoría rexional.​

Nas súas proximidades sitúase a cidade máis grande da rexión, Dillingham (2 466 habitantes en 2000), famosa pola pesca do salmón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fotos da Rexión
*Información ambiental de Pebble Mine
Río Nushagak

O **río Nushagak** é un río que discorre polo suroeste de Alasca, nos Estados Unidos de América. 

Nace no suroeste da cordilleira de Alasca e flúe durante 450 km até desembocar na baía de Nushagak, un entrante da baía de Bristol, ao leste de Dillingham.

A súa conca abarca unha superficie de 34 700 km².

Os seus afluentes principais son os ríos Mulchatna, Nuyakuk, King Salmon, Iowithla, Koktuli e Kokwok.

O río Nushagak está augas abaixo da proposta Pebble Mine, cuxo lago de almacenamento de residuos se asentaba na cabeceira do río Koktuli, un dos tributarios do Nushagak. As aldeas do Nushagak encóntranse entre as principais opositoras da proposta.

As cinco especies do salmón do Pacífico (chinook, coho, sockeye, chum e pink) desovan no río ou nos seus afluentes. A pesca comercial, de subsistencia e deportiva son importantes na zona. A máis notábel é carreira anual do salmón chinook, que se produce desde mediados de xuño até mediados de xullo. 

A troita arco da vella, o lucio europeo, o tímalo ártico, a *Lota lota* e a troita alpina tamén están presentes no río Nushagak.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotos do río Nushagak
* Pebble Mine Photos and Information
Trapecio (homónimos)

Co nome de **trapecio** poden designarse diferentes realidades:

* Un **trapecio**, figura xeométrica, un cuadrilátero con dous lados paralelos e outros dous non paralelos.
* O **óso trapecio**, un óso do carpo, no pulso.
* O **trapecio**, un músculo par do pescozo.
* O **trapecio**, un aparello de ximnasia utilizado no circo
* O **Trapecio de Orión** (ou Cúmulo de Orión), un pequeno cúmulo estelar no corazón da Nebulosa de Orión.
A túa ausencia neste ar

***A túa ausencia neste ar*** é o cuarto álbum de Fanny & Alexander. Un novo álbum de disco de querenza conceptual no que todas as cancións xiran arredor da perda, da ausencia, do que se pode perder nun simple xiro argumental da vida: os pais, os avós, un fillo, o amor, a consciencia dun mesmo, a individualidade coma persoa.

O dúo compostelán continuou coa tradición dos seus anteriores traballos adubando versos emprestados de poetas galegas co seu pop saudoso carregado de experimentacións bastardas co folk, o shoegaze, a electrónica e mesmo a música de cámara. Nesta nova entrega a lista de autoras que emprestan as súas verbas é 100% feminina e máis longa ca nunca, tanto nas letras das cancións (Lorena Souto, Antía Otero, Arancha Nogueira, Marga Tojo, Ledicia Costas, Xess Mondelo e Charo Lopes) coma nos miúdos spoken words que arrolan por todo o disco (Lara Dopazo, Lucía Aldao, Alba Cid, Luz Fandiño, Theresa P. Lousame, Xela Arias e Nuria Vil).

## Cancións 
# "O tempo cura mais arrasa" (Versos de Marga Tojo)
# "A tua ausencia neste ar" (Versos de Fanny & Alexander e spoken word de Lucía Aldao)
# "A morte é mentira" (Versos de Xess Mondelo e spoken word de Luz Fandiño)
# "O ruxir da tua ausencia" (Versos de Arancha Nogueira e spoken word de Xela Arias)
# "Xardín de inverno" (Versos de Ledicia Costas e spoken word de Nuria Vil)
# "A pantasma do espello" (Versos de Lorena Souto e spoken word de Theresa P. Lousame)
# "En cada ferida" (Versos de Fanny & Alexander e spoken word de Alba Cid)
# "Carregar o vacío"  (Versos de Antía Otero e Charo Lopes)
# "Mentres todos os meus libros arden" (Versos e spoken word de Lara Dopazo)
Cuartos de dólar Mulleres Americanas

Os **cuartos de dólar Mulleres Americanas** (en inglés *American Women quarters*) son unha serie de moedas con valor facial dun cuarto de dólar ou 25 centavos, emitidas pola Casa da Moeda dos Estados Unidos a partir de 2022.

Este programa da *US Mint* está dedicado a mulleres senlleiras na historia dos Estados Unidos, en conmemoración do centenario da décimo novena emenda da Constitución dese país. 

O programa prevé a emisión de cinco moedas anualmente entre 2022 e 2025, cun total de 20 deseños, cada un dos cales estará dedicado a unha muller, á que se lle dedicará o reverso, en homenaxe ás súas contribucións aos Estados Unidos, en aspectos como o sufraxio, os dereitos civís, a abolición da escravitude, as humanidades, a ciencia ou as artes. Pola súa banda, o reverso continúa representando un busto de George Washington, mais nesta ocasión cun novo deseño, creado por Laura Gardin Fraser. A proposta inicial consistiu en 56 moedas, cada unha delas dedicada a unha muller dun estado e doutros territorios, mais esta idea modificouse para acurtala no tempo, ante a pretensión de lanzar en 2026 unha serie de moedas en conmemoración do 250 aniversario dos Estados Unidos. Ademais, unha das cinco moedas desta nova serie terá tamén como protagonista a figura dunha muller. e será substituído no período 2027-2030 por outro dedicado aos deportes xuvenís. Este retrato xa fora utilizado en 1999 para a moeda de ouro de 5 dólares conmemorativa do 200º aniversario da morte de George Washington.

### Reversos 
O secretario do Tesouro dos Estados Unidos é o encargado da selección das mulleres estadounidenses homenaxeadas anualmente neste programa, en consulta con diferentes entidades, como son a Iniciativa de Historia das Mulleres Americanas —do Instituto Smithsoniano—, o Museo Nacional de Historia das Mulleres e o Grupo do Congreso para Asuntos da Muller.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuarto de dólar Washington
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* American Women Quarters (*USMint.gov*)
Mester de xograría

Chámase **mester de xograría** o conxunto da poesía —épica ou lírica— de carácter popular difundida durante a Idade Media polos xograres, que eran quen as cantaban ou recitaban para o recreo de nobres, reis e público en xeral.

A palabra *xograr* provén do latín *jocularis*, *joculator*, que significa 'bromista ou home de chanzas'. Pola súa banda, a palabra *mester* provén do vocábulo latino *ministerium*, que significa 'oficio'.

Había dous tipos: os xograres épicos: que recitaban poesía narrativa como os cantares de xesta, e os xograres líricos, que se dedicaban a cultivar a poesía sentimental e a difundir composicións poéticas como as cantigas. Do século X ao XIII eran máis numerosos os primeiros; a partir da segunda metade do século XIII dominan máis os líricos.

O verso xograresco caracterizábase polo seu anisosilabismo, é dicir, era un verso irregular que oscilaba entre as dez e as dezaseis sílabas. Ten rima asonante, máis xinxela para improvisar e lembrar fórmulas fraseolóxicas que, repetidas habitualmente, servían para encher versos mentres os xograres lembraban, como mostraron os estudos sobre os xograres eslavos. Este descoido diferenciou a este mester de xograría do chamado *Mester de clerecía*, caracterizado polo oposto; tal e como di o seu texto fundador, o chamado *Libro de Alexandre* :*« Mester traio fermoso / non é de juglaría / mester é sen pecado, ca é de clerecía / fablar curso rimado / pola cuaderna vía / a sílabas contadas, ca é grant mestría »*[miniatura|Miniatura duns [Xograr|xograres nas Cantigas de Afonso X de Castela.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* &nbsp;
Relacións Bután-Colombia

As **relacións entre Bután e Colombia** refírense ás relacións bilaterais entre Bután e Colombia. As relacións entre Bután e Colombia estabelecéronse formalmente o 21 de decembro de 2012, Bután tampouco ten embaixada en Bogotá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*