Filipe III de Borgoña

miniatura|300px|'*Territorios de Filipe III, *o Bo***.
**Filipe III*', alcumado *Filipe o Bo* (en francés, *Philippe le Bon*), e tamén coñecido como o *Gran Duque de Occidente*, pola amplitude dos territorios baixo a influencia do Ducado de Borgoña, nado en Dijon (Ducado de Borgoña) o , e finado en Bruxas (Condado de Flandres) o ), foi duque de Borgoña e de Luxemburgo, conde de Flandres, Holanda e Zelandia, de Artois, palatino de Borgoña, do Charolais, de Hainaut, de Nevers, de Auxerre, de Mâcon, do Vermandois, de Amiens, de Ponthieu, de Eu, de Boulogne, e de Rethel, marqués de Namur, margrave de Anveres, e señor de Salins e de Malinas.  no que se elixía ao emperador, título non hereditario daquela, nunha asemblea de sete príncipes electores alemáns).

### Orixes familiares e primeiros anos 
Era fillo de Xoán I de Borgoña alcumado Xoán *Sen Medo*, e de Margarida de Baviera-Straubing, e bisneto do rei Xoán II de Francia, da dinastía Valois.

Herdou o título ducal de Borgoña tras o asasinato do seu pai a mans de secuaces do delfín Carlos. Este feito motivou que Filipe tomase partido definitivo por Henrique V de Inglaterra e fose un dos artífices do tratado de Troyes, polo cal o Delfín quedaba desherdado, Henrique casaba cunha filla de Carlos VI (irmá, por tanto, do Delfín) e a coroa de Francia pasaría ao soberano inglés.

Foi o primeiro par de Francia, e rexente deste Reino en 1419. A súa Corte estaba considerada como unha das máis espléndidas de Europa, e aceptada como de bo gusto e impulsora da moda, o que axudou á economía do Ducado, xa que os produtos de luxo do Ducado de Borgoña, especialmente os do feudo de Holanda, considerábanse moi elegantes e eran moi solicitados poas elites de Europa.

Durante a Guerra dos Cen Anos Filipe III herdou de varios primos e apropiouse de varios territorios nos Países Baixos: incorporou ao ses dominios Namur, por compra, en 1429; os condados de Hainaut, Holanda (co señorío de Frisia) e Zelandia, en 1432, por conquista; os ducados de Brabante e de Limburgo, en 1430, por herdanza; e o ducado de Luxemburgo, en 1443, por compra, aínda que dita operación non foi recoñecida até 1467 por Isabel de Austria, esposa de Casimiro IV de Polonia e Lituania.

Estas adquisicións foron confirmadas no tratado de Arrás (1435) por Carlos VII de Francia a cambio de recoñecelo como rei de Francia fronte ás aspiracións inglesas, o cal manifesta a influencia e poder territorial do duque de Borgoña dentro de Francia.

Filipe *o Bo* morreu en 1467, e os títulos do seu fillo Carlos o Temerario, en 1467, reflicten ben o crecemento do poder territorial da dinastía borgoñoa:

## Matrimonios e descendencia 
[miniatura|Retrato de Isabel de Portugal, atribuído ao taller de [Rogier van der Weyden.]]
[miniatura|Retrato de [Carlos o Temerario, herdeiro de Filipe III, por Rogier van der Weyden.]]
miniatura|Antonio, Gran Bastardo de Borgoña (1421–1504).

Filipe III casou en tres ocasións, tendo descendentes que chegaron á idade adulta só no seu terceiro matrimonio, pero moitos habidos coas sá súas numerosas amantes.  
* **Antonio** (? - ?)
* **Xosé** (? - ?)
* **Carlos**, chamado ***o Temerario*** (1433-1477), que sería seu sucesor.

Coas súas numerosas amantes, tivo os seguintes fillos:

* **Cornelio**, chamado *Bastardo de Borgoña* (ca. 1420–1452), tamén chamado *Gran Bastardo de Borgoña*, que foi señor de Elverdinge, de Vlamertinge, de Neuve-Église e de Pierrefort, capitán e gobernador xeral de Luxemburgo. 
* **Antonio**, chamado así mesmo *Bastardo de Bourgogne* (ca. 1421–1504), recibiu tamén o alcume de *Gran Bastardo de Borgoña* á morte do seu medio irmán Cornelio. Foi señor de Beveren, iniciador da rama dos Borgoña-Beveren, nacido de Xoana Lemaire, chamada Xoana de Presles.
* **María de Borgoña** (1426–15 de agosto de 1475), habida con Xoana Chastellain (ou Castellana).
* **Margarida**, morta contra 1455.
* **David** (ca. 1427–1496), nacido da mencionada Xoana Chastellain. Foi bispo de Thérouanne (desde 1451), despois de Utrecht (desde 1456).
* **Ana** (ca. 1435–1508), gobernanta de María de Borgoña, casou con Adrián de Brosse eedespois con Adolfo de Clèves-Ravenstein.
* **Rafael de Mercatel** (ca. 1437–1508), fillo de María de Belleval. Foi abade de Saint-Bavon-de-Gand e de Saint-Pierre de Oudenburg, e bispo Rosen.
* **Balduíno de Lille** (ca. 1446–1508), que foi vizconde de Orbec, e señor de Fallais, Peer, Baudour, Sainte-Anne, Lovendegem, Zomergem e Fromont, e fundador da rama dos señores de Fallais.
* **Filipe de Borgoña** (1464–1524), coñecido como Filipe de Borgoña-Blaton, almirante de Flandres 1498–1517) e bispo de Utrecht (1517–1524), onde tivo catro fillos bastardos: Xoán, Filipe, Olivier, e Balduíno.
* **Xoán** (1438–1499).   
* **Filipa**, que casou con Antonio de Rochebaron, señor de Berzé.
* **María**, relixiosa.
* **Catarina**.
* **Antonio**, morto mozo.
* **Xosé**.
* **Cornelio** (morto ca. 1428).
* **Madalena**.
* **María**, relixiosa.
* **Catarina**, abadesa.
* **Catarina**, relixiosa.
* **Xosina**, morta moza.
* **Iolanda** (morta o 3 de novembro de 1470), que casou en 1456 con Xoán d'Ailly, señor de Picquigny e de Raineval.
* **Xerome**.
* **Baduíno**, citado en 1461-63.
* **Artur**, morto mozo.
* **André**.

## Antepasados de Filipe III de Borgoña 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jean Richard (dir.) (1995): *Histoire de la Bourgogne*. Tolosa: Éditions Privat. ISBN 978-2-7089-1680-7. 
* Bertrand Schnerb (2005): ''L'État bourguignon*. París: Éditions Perrin. Col. *Tempus*. ISBN 978-2-262-02360-7.

### Outros artigos 
* Casa de Borgoña
* Reino de Borgoña
* Estado borgoñón
* Condado de Borgoña
* Ducado de Borgoña

### Ligazóns externas 
* Árbore xenealóxica dos Duques de Borgoña, 
* Frankish Kingdom of Burgundy The History Files .
* Franche-Comté Anne Radeff *Dictionnaire historique de la Suisse'' en liña, versión do 8 de maio de 2007 .
* The Catholic Encyclopedia:Burgundy