open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miren Iza

**Miren Iza**, nada en Hondarribia (Guipúscoa) en 1979, é unha cantante e compositora vasca. Liderou, a principios da década de 2000 o grupo Electrobikinis, e despois dunha etapa de composición en solitario formou o grupo Tulsa. Realizou tamén colaboracións con outros artistas, como Enrique Bunbury.

## Traxectoria 
A primeira actividade musical de Miren foi a banda punk rock de *riot grrrl* Electrobikinis, composta só por mozas e interpretando en inglés, e que se separou en 2002.

Tras esta separación comezou pola súa conta unha etapa de composición en castelán, con influencias de artistas en lingua inglesa como Nick Cave, Neil Young e Bob Dylan, ou en castelán como Nacho Vegas ou Christina Rosenvinge. Acompañada á guitarra de Alfredo Niharra, comeza a interpretar o seu novo repertorio en pequenas salas.

Acompañada de Niharra, e coa incorporación de Miguel Guzmán nas guitarras, Alberto Rodrigo ao baixo e Gabriel Marijuan na batería, forman en 2002 a banda Tulsa, cuxo nome está inspirado na cidade estadounidense de Tulsa.

Con este grupo publicou os álbums *Tulsa*, en 2006, e xa baixo o selo discográfico Subterfuge Records, *Solo me has rozado* en 2007, que suporía a eclosión da banda no panorama musical, con nomeamentos aos Grammy Latinos de 2007 como artista revelación e aos MTV European Music Awards como mellor artista emerxente.

En 2010 publicaron *Espera la pálida*, o álbum que debía significar a confirmación do grupo, recibido con moi boas críticas. Foi producido por Karlos Osinaga (Lisabö) e coa colaboración de Anari. Un ano despois, Miren Iza anuncia nun comunicado que a banda se toma un descanso indefinido por motivos persoais, sen especificar unha data de regreso aos escenarios. No entanto, a banda mantivo a súa actividade en Estados Unidos, ofrecendo xiras e producindo novas cancións.

En 2013 preséntase a curtametraxe *Ignonauta*, dirixido polo realizador Raúl Santos, protagonizada por Miren Iza, e construída ao redor de tres cancións inéditas de Tulsa: "Bórrame del mapa", "Verano averno" e "El baile", producidas por Subterfuge Records.

En xaneiro de 2015 presenta o seu novo traballo *La calma chicha* (Gran Derby Records) que presenta un son innovador e letras desoladoras na súa liña. O disco foi gravado en Madrid e producido por Carasueño, Charlie Bautista e a propia Miren.

## Colaboracións 
En 2010 Miren cantou xunto a Enrique Bunbury o tema e posterior videoclip (dirixido por Juan Antonio Bayona) "Frente a frente", unha versión do clásico interpretado por Jeanette na década de 1980.

## Notas
Aeroporto de Kittilä

O **aeroporto de Kittilä**  é un aeroporto finlandés situado en Kittilä, dentro do círculo polar ártico. Opera principalmente servizos internacionais estacionais e de aviación xeral e é un dos principais aeroportos do norte de Finlandia. No ano 2017 pasaron polas súas instalacións un total de 325 160 pasaxeiros, sendo o cuarto aeroporto máis concorrido do país.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Enrique Novo García

**Enrique Novo García**, nado en Ferrol e finado na Habana o 30 de decembro de 1898, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Irmán de José Novo García. Emigrou a Cuba. Foi director da revista *Galicia Moderna*. Despois dirixiu os periódicos *La Unión Constitucional* e *La Unión Española*. Foi xefe superior de Administración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* José Novo García
Ignacio Pardo González

**Ignacio Pardo González**, finado na Coruña o 24 de abril de 1909, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Militante do Partido Conservador, da facción silvelista. Foi elixido deputado provincial polo distrito de Betanzos-Pontedeume en 1898, 1903 e 1907. Foi concelleiro da Coruña.

## Vida persoal 
Casou con Carlota Revel Acevedo. Foi tío de Vicente Pardo Tenreiro.

## Notas
Afriqiyah Airways

**Afriqiyah Airways** (árabe: الخطوط الجوية الأفريقية‎ *Al-Khuṭūṭ al-Jawwiyyah al-Afrīqiyyah*) é unha aeroliña libia de propiedade estatal baseada en Trípoli. Antes da revolución do 17 de febreiro de 2011 operaba servizos domésticos entre Trípoli e Benghazi, e voos servizos regulares a uns 25 países en Europa, África, Asia e Oriente Medio; dende a aeroliña reestruturou o seu modelo de negocio. A súa base principal atópase no aeroporto de Trípoli e é membro da Organización Árabe de Transportistas Aéreos.

## Frota 
En marzo de 2017 a frota de Afriqiyah Airways estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Igrexa de Garde

A **igrexa de Garde** (sueco: *Garde kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Garde, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia 
Durante unha escavación realizada en 1968 atopáronse restos dunha stavkirke anterior no lugar onde se atopa a igrexa actual. Na veciñanza tamén se atoparon tumbas cristiás da época viquinga, que aínda contiñan as roupas dos defuntos. Varias pedras pintadas, de antes da época cristiá, tamén se atoparon na igrexa, sendo usadas como material de construción polos primeiros traballadores.

A primeira igrexa de pedra comezouse na década de 1130,

## Arquitectura 
A igrexa mantén gran parte do aspecto das primeiras igrexas de Gotland; é bastante escura, as fiestras son pequenas, o teito é chan e de madeira, e os portais son estreiros. Un dos elementos que máis destacan do seu interior son varios frescos nas súas paredes. Estes representan a dous santos e probablemente foron executados por un artista ruso (posiblemente de Staraja Ladoga) xa que son de estilo ruso-bizantino. A igrexa ten tamén unha pía bautismal realizada polo escultor anónimo Byzantios a mediados do século XII, e unha cruz triunfal feita no século XIII. O retablo é de estilo barroco e realizado por artistas locais.

## Galería de imaxes 

Church of Garde, Gotland (3611185363).jpg|Vista dende o norte
Garda Old wall paintings 01.jpg|Frescos
Garda Baptismal font 01.jpg|Pía bautismal
Portal sur do coro da igrexa de Garde.jpg|Portal sur do coro

## Notas
Antonio Valcárcel

O nome **Antonio Valcárcel** pode referirse a:

* **Antonio Valcárcel y Quiroga** (? A Coruña - 1880 Ourense)
* **Antonio Valcárcel López de Lemos** (1887 Ourense - 1963 Madrid)
Aeroporto de Nanjing-Lukou

O **aeroporto internacional de Nanjing-Lukou**  é o principal aeroporto que serve a Nanjing, a capital da provincia chinesa de Jiangsu, e á conurbación do delta do Yangtzé. Está situado no distrito suburbano de Jiangning, a uns 35 quilómetros ao sur do centro da cidade.

Nanjing é o centro de conexións para China Eastern Airlines, e é unha cidade focal para Shenzhen Airlines. China Southern Airlines e Xiamen Airlines tamén operan un considerable número de voos no aeroporto. Nanjing é a principal base para China Postal Airlines, con servizos de carga a todas as grandes cidades da China, manexando correo urxente e carga para China Post.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
Kankaanpää

**Kankaanpää** é unha cidade de Finlandia, situada no oeste do país, na rexión de Satakunta. Kankaanpää foi fundade en 1865, converteuse en municipio en 1967 e finalmente en cidade en 1972. En 2017 a súa poboación era de 11.640. A superficie do termo municipal é de 704,73 km2, dos cales 21,82 km2 son auga.

## Cidades irmandadas 
*  Bollnäs, Suecia  
*  Flekkefjord, Noruega
*  Gagra, Xeorxia
*  Misburg-Hannover, Alemaña
*  Morsø Municipality, Dinamarca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Aeroporto de Changsha-Huanghua

O **aeroporto internacional de Changsha-Huanghua**  é un aeroporto que serve á cidade chinesa de Changsha, na provincia de Hunan, ademais de cidades próximas como Zhuzhou e Xiangtan. No ano 2016 foi o 13º aeroporto máis concorrido do país. Está situado a uha 25 quilómetros do centro de Changsha. Está operado pola Hunan Airport Authority, unha corporación de propiedade pública que operaos cinco aeroportos da provincia de Hunan Province. O aeroporto de Changsha-Datuopu é o segundo aeroporto que serve a Changsha e é usado principalmente para propósitos militares.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Hula hoop

O **hula hula** ou **hula hoop** é un xogo que consiste en facer virar un aro ao redor da cintura ou doutro membro do corpo como brazos ou pernas.

## Historia
A historia do hula hula remóntase á Antiga Grecia, cando existían xa aros metálicos e de madeira cos cales se exercitaban e recreaban tanto nenos como adultos. Os materiais tradicionais para os aros incluíron sarmientos e herbas. Os aros foron inventados en Exipto fai ao redor de 3000 anos.[cita requirida] En Grecia antiga o seu uso foi recomendado para perder peso. No século XIV a práctica con aro era popular en Inglaterra e os médicos culpáronlle de ataques ao corazón e dislocacións de costas. A palabra hula foi agregada a comezos do século  XVIII cando mariñeiros que visitaron Hawai notaron a semellanza entre o movemento do corpo na danza «hula» (que se bailaba nas illas) e o movemento ondulado do corpo que se fai para  balancear o aro (traducido como hoop); de alí provén a transformación do concepto Aro a tomar o nome de hula hoop.

En 1957, o aro foi reinventado por Richard Knerr e Arturo Melin, que fundaran a compañía chamada Wham-Ou nun garaxe de Los Ángeles en 1948 para comercializar o lanzador Wham-Ou (inventado orixinalmente para lanzar anacos de carne ao aire, un dispositivo de adestramento para os falcóns). A idea veu dun californiano que visitara Australia que informou a Knerr e Melin sobre os nenos que viraban aros de bambú ao redor da cintura en clase de ximnasia. Os novos e agora chamados hula-hoops ao tomar tal nome, foron creados con Marlex, un plástico duradeiro recentemente inventado (onde o aro axudou como lanzamento para a produción de Marlex). O hula hoop coñécese hoxe como o capricho máis grande e proveitoso dos anos 1950.

Knerr e  Medlin non podían patentar o seu re-invención sumamente proveitosa, pois estivera en uso durante miles de anos. Que a fabricación do dispositivo fóra dun novo material non resolveu os requisitos de orixinalidade da patente. Podían en gran parte, con todo, protexer a súa marca de produto o hula hoop, un nome tan ligado ao xoguete que os nenos apenas estaban interesados en calquera outra marca de aro plástico.

Despois de que o aro fose lanzado en 1958,  Wham-Ou vendeu máis de 100 millóns de unidades en dous anos.
XHamster

center|200px
**xHamster** é un sitio web e rede social pornográfica con sede en Limasol na illa de Chipre. Aloxa vídeos pornográficos subidos polos usuarios, webcams de modelos, fotografías pornográficas e literatura erótica, e incorpora trazos de rede social. Fundouse en 2007 e con máis de dez millóns de membros, e a terceira web pornográfica logo de XVideos e Pornhub.

O sitio produciu en 2016 *The Sex Factor*, unha serie de telerealidade na que homes e mulleres competían para se converter en estrelas porno.

O sitio está considerado por algúns expertos como unha fonte de programas maliciosos
, e está bloqueado nalgúns países como parte de diversas campañas contra da pornografía en Internet. Así e todo é un dos sitios máis populares, situándose no posto 68 dos sitios máis visitados segundo o índice Alexa

## Notas
Brian Gubby

**Brian Gubby**, nado en Epsom (Surrey) o 17 de abril de 1934, é un adestrador de cabalos de carreiras e expiloto de automobilismo inglés. Como piloto de carreiras, Gubby competiu brevemente na Fórmula 1 durante a década de 1960.

## Traxectoria
Despois de completar o seu servizo militar na década de 1950, Gubby converteuse nun comerciante independente e, ao longo da súa carreira, desenvolveu os seus intereses comerciais que inclúen varios garaxes e salas de exposicións de automóbiles, un hotel e unha empresa de construción.

### Andaina nas carreiras 
Gubby comezou a súa carreira deportiva nos rallyes, e tamén participou en carreiras de velocidade cun Austin A30 e un Jaguar de 3.8 litros antes de cambiar aos monoprazas da Fórmula Júnior a comezos de 1960. Durante este tempo, correu cun Lotus Eleven, un Lotus 18 e tamén un Ausper T4. Na práctica, logrou o oitavo mellor tempo e superando ao seu rival máis próximo Peter Revson por un segundo, O Lotus de Gubby sufriu unha falla na roda e estrelouse fortemente contra unha vala de malla. "Os Lotus sempre se desmoronaban... Terminei de cabeza para abaixo no bosque, envolto en arame coa boca chea de follas e herba", recordou. e vendeu o seu Lotus a Stirling Moss para ser usado por unha empresa cinematográfica que traballaba con Steve McQueen.

Ten unhas instalacións de adestramento de 32´4 hectáreas e no seu pico, mantivo ata 16 cabalos, todos en propiedade. Agora con menos cabalos, Gubby aínda realiza a maior parte das tarefas diarias, incluíndo montar a cabalo. 

## Rexistro de carreiras 
### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados na Fórmula 1 fora do campionato
(clave)

## Notas
## Véxase tamén
Jesús Fernández Suárez

**Jesús Fernández Suárez**, nado en Pontevedra cara a 1854 e finado en Santiago de Compostela o 24 de xuño de 1930, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou no seminario de Tui, onde cursou o grao de Teoloxía. Abandonou a carreira eclesiástica para estudar Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, onde foi compañeiro de estudos de Juan Vázquez de Mella, o Marqués de Figueroa, Juan Barcia Caballero, Alfredo Brañas, José González Salgado, Antonio Toledo Quintela e outros. Con eles figurou na Juventud Católica.

Desde 1880 ata a súa morte foi o notario de Santiago de Compostela, labor que compatibilizou co xornalismo. Escribiu nos periódicos tradicionalistas santiagueses *El Pensamiento Galaico* e *El Pensamiento Gallego*, primeiro con Vázquez de Mella e despois con Mariano Jamardo e Ramón Gallego, destacando como polemista e dando mostras do seu entusiasmo pola causa carlista, que defendeu toda a súa vida. En 1889 formou parte da Asociación Regionalista Gallega, constituída baixo a presidencia de Manuel Murguía.

Os concellos e deputacións de Galicia solicitaron para el a Medalla do Traballo, pero faleceu antes de que se rematase a tramitación do expediente. Formou parte do Padroado do Reformatorio de Menores de Santiago como secretario.

## Notas
The Distillers (álbum)

***The Distillers*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de punk rock The Distillers, publicado o 25 de abril de 2000 a través do selo Hellcat Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Brody Dalle agás onde se indique.
#"Oh Serena" – 2:32
#"Idoless" – 2:28
#"The World Comes Tumblin'" – 3:08
#"L.A. Girl" – 2:59
#"Distilla Truant" – 2:24
#"Ask the Angels" (Ivan Kral, Patti Smith) – 3:10
#"Oldscratch" – 0:43
#"Girlfixer" (Dalle, Kim Fuellman) – 1:14
#"Open Sky" – 3:07
#"Red Carpet and Rebellion" – 3:08
#"Colossus U.S.A." – 2:15
#"Blackheart" – 1:45
#"Gypsy Rose Lee" – 3:54
#"The Blackest Years" – 7:28

**Notas**
*Despois da derradeira canción, "The Blackest Years", hai un tema oculto. É unha primeira versión de "Young Girls" que aparece no seu seguinte álbum, *Sing Sing Death House*. Esta versión contén letras diferentes e está interpretada unicamente por Brody Dalle cunha guitarra eléctricar.
*"The World Comes Tumblin'" foi versionada por The Wildhearts no seu álbum de versións ''Stop Us If You've Heard This One Before, Vol 1.''

## Notas
Sing Sing Death House

***Sing Sing Death House*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock The Distillers, publicado o 6 de xuño de 2002 a través do selo Hellcat Records. O tema "Seneca Falls" aparece no xogo ''Tony Hawk's Pro Skater 4'' e é unha referencia á Convención de Seneca Falls de 1848.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Brody Dalle agás onde se indique.
#"Sick of It All" – 3:10
#"I Am a Revenant" – 3:28
#"Seneca Falls" – 3:01
#"The Young Crazed Peeling" – 3:16
#"Sing Sing Death House" – 1:43
#"Bullet and the Bullseye" – 1:12
#"City of Angels" – 3:29
#"Young Girl" – 2:42
#"Hate Me" (Dalle, Mazzola) – 1:10
#"Desperate" – 1:22
#"I Understand" – 1:47
#"Lordy Lordy" – 2:19

## Notas
Coral Fang

***Coral Fang*** é o terceiro e derradeiro álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock The Distillers, publicado o 14 de outubro de 2003 a través do selo Sire Records. O disco acadou o número 97 na lista *Billboard 200* dos Estados Unidos e o 46 na lista de álbums do Reino Unido.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Every Breath You Take

**"Every Breath You Take"** é unha canción de The Police que describe unha relación de acoso. Forma parte do álbum Synchronicity de 1983 e acadou un grande éxito.

## Orixe e composición 
A canción foi escrita por Sting no colapso do seu matrimonio con Frances Tomelty. Aínda que a simple vista pode parecer unha canción romántica, en realidade fala dunha persoa controladora e sinistra que está observando "cada respiración que tomas, cada movemento que fas" (*every breath you take; every move you make*).

Sting dixo máis tarde que quedara desconcertado ao ver canta xente tomaba a canción como moito máis positiva do que en realidade era. El insiste en que é acerca do amor non correspondido, sobre a obsesión co amante perdido, os celos e a vixilancia que lle seguen. "''Unha parella, díxome unha vez: 'Oh, encántanos esa canción; escollémola para que soase na nosa voda!' e eu pensei 'Ben, boa sorte.' Creo que é unha canción moi, moi fea e sinistra e que a xente a confundiu cunha pequena e doce canción de amor''."

## Notas
Lili Marleen

***Lili Marleen***, tamén grafada como "**Lili Marlen**", "**Lilli Marlene**", "**Lily Marlene**" ou "**Lili Marlène**", é unha canción alemá interpretada por vez primeira por Lale Andersen, que acadou popularidade durante a Segunda guerra mundial en toda Europa entre as tropas de ambos os bandos. Foi escrita como poema en 1915, e musicalizada en 1937, nunha gravación a cargo de Lale Andersen de 1939 que se intitulou "Das Mädchen unter der Laterne". En 2006, Bear Family Records lanzou un lote de sete cedés, *Lili Marleen an allen Fronten*, con preto de 200 versións de tema e mais un libreto de 180 páxinas.

O cineasta Rainer Werner Fassbinder dirixiu o filme homónimo de 1981 sobre a historia da cantante, baseado na súa autobiografía.[miniatura|Primeira gravación de Lili Marlen, datada o [2 de agosto de 1939, a cargo de Electrola Studio, en Berlín.|esquerda]]

## Letra 
::*Vor der Kaserne
::*Vor dem großen Tor
::*Stand eine Laterne
::*Und steht sie noch davor
::''So woll'n wir uns wieder seh'n
::''Bei der Laterne woll'n wir steh'n
::*Wie einst Lili Marleen.

::*Unsere beide Schatten
::''Sah'n wie einer aus
::*Daß wir so lieb uns hatten
::*Das sah man gleich daraus
::''Und alle Leute soll'n seh'n
::''Wenn wir bei der Laterne steh'n
::*Wie einst Lili Marleen.

::*Schon rief der Posten,
::*Sie blasen Zapfenstreich
::*Das kann drei Tage kosten
::''Kam'rad, ich komm sogleich
::*Da sagten wir auf Wiedersehen
::*Wie gerne wollt ich mit dir geh'n
::*Mit dir Lili Marleen.

::*Deine Schritte kennt sie,
::*Deinen schönen Gang
::*Alle Abend brennt sie,
::*Doch mich vergaß sie lang
::*Und sollte mir ein Leid gescheh'n
::*Wer wird bei der Laterne stehen
::*Mit dir Lili Marleen?

::*Aus dem stillen Raume,
::*Aus der Erde Grund
::*Hebt mich wie im Traume
::*Dein verliebter Mund
::*Wenn sich die späten Nebel drehn
::*Werd' ich bei der Laterne steh'n
::''Wie einst Lili Marleen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Lili Marleen .
Blancafort

O topónimo **Blancafort** pode referirse a:

***Blancafort**, concello catalán da provincia de Tarragona;
***Blancafort**, concello francés do departamento de Cher, na rexión de Centro-Val de Loira;
***Blancafort**, aldea despoboada no concello de Os de Balaguer, na provincia de Lleida;

Amais como apelido pode referirse a:

* **Manuel Blancafort i de Rosselló** (1897-1987), compositor catalán;
* **Albert Blancafort i París** (1928-2004), compositor e director de orquestra catalán;
* **Gabriel Blancafort i París** (1929-2001), mestre organista catalán;
* **Albert Blancafort i Engelfried** (1964), mestre organista catalán.
Nelson Pereira dos Santos

**Nelson Pereira dos Santos**, nado en São Paulo o 22 de outubro de 1928 e finado no Río de Xaneiro o 21 de abril de 2018, foi un director de cinema brasileiro. Dirixiu filmes como *Vidas secas*, baseado no libro homónimo de Graciliano Ramos.

## Traxectoria 
Pereira dos Santos naceu en São Paulo e o primeiro filme que dirixiu foi *Rio 40°*, estreado en 1965. O filme é a crónica da vida nas favelas do Río de Xaneiro, e influíu algúns outros directores, impulsando o movemento do Cinema Novo.

O seu filme máis coñecido fóra do Brasil é *Como Era Gostoso o Meu Francês* (1971), que participou no 21.º Festival de cinema de Berlín. Está ambientado no século XVI e retrata as supostas prácticas caníbales dos guerreiros tupinambas contra os colonizadores franceses e portugueses do litoral brasileiro. Na 44.ª edición do mesmo festival participou o filme *A Terceira Margem do Rio*.

En *Brasília 18%* (2006) explora algúns dos aspectos escuros da política brasileira do momento e a corrupción política, o asasinato de testemuñas de xuízos e o lavado de cartos.

Pereira dos Santos foi membro da Academia Brasileira de Letras dende 2006. Faleceu dun fallo multiorgánico o 21 de abril de 2018 aos 89 anos.

## Filmografía 
*1949 - *Juventude* (curtametraxe)
*1955 - *Rio, 40 Graus*
*1957 - *Rio, Zona Norte*
*1961 - *Mandacaru Vermelho*
*1962 - *Boca de Ouro
*1963 - *Vidas Secas
*1967 - *El Justicero*
*1968 - *Fome de Amor*
*1970 - *Azyllo Muito Louco*
*1971 - *Como Era Gostoso o Meu Francês*
*1972 - *Quem é Beta?*
*1974 - *O Amuleto de Ogum*
*1977 - *Tenda dos Milagres*
*1980 - *Na Estrada da Vida* con Milionário & José Rico
*1982 - *Missa do Galo* (curta-metragem)
*1984 - *Memórias do Cárcere*
*1987 - *Jubiabá*
*1994 - *A Terceira Margem do Rio*
*1995 - *Cinema de Lágrimas*
*1998 - *Guerra e Liberdade - Castro Alves em São Paulo*
*2000 - *Casa Grande & Senzala* (serie documental para televisión)
*2001 - *Meu Cumpadre Zé Keti* (curtametraxe)
*2004 - *Raízes do Brasil (documental)
*2006 - *Brasília 18%*
*2009 - *Português, a Língua do Brasil* (documental)
*2012 - *A Música segundo Tom Jobim* (documental)
*2012 - *A Luz do Tom* (documental)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Darlene J. Sadlier: *Nelson Pereira dos Santos'' (Contemporary Film Directors), University of Illinois Press, 2003, ISBN 0-252-07112-3
### Ligazóns externas 
*Nelson Pereira dos Santos Bio-Filmography en Senses of Cinema por Hudson Moura 
*Description of dos Santos by Ephraim Katz
*Entrevista com Nelson Pereira dos Santos no cinemaCAFRI.com
Montblanc

***Montblanc**, concello catalán da provincia de Tarragona.
***Montblanc**, concello francés do departamento de Hérault, na rexión de Occitania.
***Monblanc**, concello francés do departamento de Gers, na rexión de Occitania.
***Mont Blanc**, a montaña granítica culminante dos Alpes.
Aeroporto de Ivalo

O **aeroporto de Ivalo**  é un aeroporto finlandés en Ivalo, Inari. Está situado a 11 quilómetros ao suroeste de Ivalo, o centro municipal de Inari, e a 25 ao norte de Saariselkä. É o aeroporto máis ao norte de toda a Unión Europea.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Arconte basileus

O **Arconte basileus** (grego: Ἄρχων Βασιλεύς *árkhōn Basiléus*) era un cargo político da Grecia antiga. O termo significa literalmente "maxistrado rei".

Na Atenas clásica o arconte *basileus* representaba o último vestixio da monarquía. Aínda que gran parte dos poderes desta foran transferidos a outras institucións como o Areópago e posteriormente a Boulé e a Ecclesía, o arconte *basileus* mantiña nominalmente a posición máis alta na política ateniense, xunto co arconte epónimo e o polemarca. O arconte *basileus* era o encargado de supervisar a organización dos ritos relixiosos.

Orixinalmente o arconte *basileus* era elixido de entre a aristocracia ateniense (os Eupátridas) cada dez anos. Despois do -683 o cargo era mantido unicamente por un ano, e tras as reformas de Solón, era elixido de entre os atenienses máis adiñeirados ou *Pentakosiomedimnoi* (Πεντακοσιομέδιμνοι). Despois do -487  os arcontados eran elixidos por sorteo.

Crese que a muller do arconte *basileus* ou *Basilinna* tiña que se desposarse e ter relacións con Dionisos durante un festival no *Bukoleion* de Atenas para garantir a seguridade da pole, pero descoñécese en que consistía a cerimonia.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Aeroporto de Dunedin

O **aeroporto internacional de Dunedin** , coñecido tamén como **aeroporto de Momona**, é un aeroporto  na rexión de Otago da Illa Sur de Nova Zelandia que serve á cidade de Dunedin e ás rexións de Otago e Southland. O aeroporto de Dunedin é un dos dous aeroporto internacionais en Otago, sendo o outro o de Queenstown. Está situado ao lado da vila de Momona, a 22 quilómetros ao sueste de Dunedin. Trátase do sexto aeroporto máis concorrido do país en número de pasaxeiros, con 909 614 no ano 2016.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Julio Aneiros

**Julio Germán Aneiros Fernández**, nado en Valdoviño o 19 de agosto de 1916 e finado en Ferrol o 16 de xaneiro de 2006, foi un dirixente sindicalista e político comunista galego.

## Traxectoria 
Traballador da desaparecida Empresa Nacional Bazán (despois, Navantia), a mediados dos anos corenta organizou as primeiras estruturas do Partido Comunista de España na empresa.

A principios dos anos sesenta, Aneiros entrevistouse en París co secretario xeral do PCE, Santiago Carrillo, para conformar a estrutura interna do Partido Comunista en Galicia e o embrión das Comisións Obreiras de Galicia.

O 7 de marzo de 1972, un paro de media hora dos traballadores de Bazán, desembocou no despedimento de dous dos seus líderes sindicais, Rafael Pillado Lista e Julio Aneiros. Tres días despois, o 10 de marzo, Bazán pechou e os traballadores, en protesta, realizaron unha manifestación Julio Aneiros permaneceu preso e saíu coa primeira lei de amnistía.

Durante a Transición democrática foi líder do Partido Comunista de Galicia e de Comisións Obreiras. Traballou trinta e oito anos nos estaleiros ferroláns e mantivo o seu compromiso político e sindical ata o seu falecemento. En marzo de 2016 o Concello de Ferrol dedicou unha rúa na súa honra.

## Notas
Flynas

**flynas** (árabe: طيران ناس‎), anteriormente **Nas Air**, é unha aeroliña de bauxo custo doméstica e internacionau baseada en Arabia Saudita, sendo a primeira deste tipo do país. A compañía ten a súa sede na cidade de Riad.

## Frota 
thumb|Airbus A320-200 de flynas
En febreiro de 2018 a frota de flynas estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Fermín IV

**Fermín IV  Caballero Elizondo**, nado en Monterrey (Nuevo León) o decembro de 1974, é un rapeiro e pastor mexicano, líder do grupo de Control Machete.

## Discografía 
;**Álbums de estudio**
**Mucho Barato* (1996)
**Artilleria Pesada presenta...* (1999)
**Boomerang* (2002)
**Solo Para Fanaticos* (2002)
**Uno, Dos:Bandera* (2003)
**Los Que Trastornan al Mundo* (2005)
**Odio/Amor* (2017)
**Laberinto* (2018)

**Colaboracións**
**Molochete* (2000; con Molotov)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Lonely Woman (composición)

"**Lonely Woman**" é unha composición do músico de jazz Ornette Coleman. A gravación é a que abre o álbum *The Shape of Jazz to Come*. Ademais de Coleman ao saxofón alto, na gravación interveñen Don Cherry á corneta, Charlie Haden ao contrabaixo e Billy Higgins á batería.

## Orixe 
Nunha entrevista con Jacques Derrida, Coleman relata a orixe da  composición:

## Outras versións 
Haden e Cherry fan unha versión desta composición en *Old and New Dreams* (ECM, 1979). Haden interpretouna outra vez en *Etudes* (1987) e *In Angel City* (1988).

O pianista John Lewis foi o primeiro en gravar a peza en xaneiro de 1962 co Modern Jazz Quartet para o álbum do mesmo título, que foi unha das primeiras gravacións en recoller unha composición de Coleman. Máis tarde, en xullo do mesmo ano, Lewis gravouna outra volta no seu álbum *European Encounter*.

Versións vocais, coas letras escritas por Margo Guryan, foron gravadas por Chris Connor (1962), Freda Payne (1964, en  *After the Lights Go Down Low and Much More!!!*) e Carola Standertskjöld (1966).

Outras versións foron gravadas por:

* Helen Merrill e Dick Katz (*A Shade of Difference*, 1968)
* Marzette Watts con Patty Waters (*The Marzette Watts Ensemble*, 1969)
* Zurich International Festival All-Stars (*From Europe With Jazz*, 1971)
* Lester Bowie (*Fast Last!*, 1974)
* Old and New Dreams (*Old and New Dreams*, 1979)
* Jaki Byard (*Phantasies*, 1984)
* Charlie Haden con Paul Motian e Geri Allen (*Etudes*, 1987)
* Kronos Quartet (*White Man Sleeps*, 1987)
* Charlie Haden Quartet West (*In Angel City*, 1988)
* Charlie Haden (*The Montreal Tapes: with Don Cherry and Ed Blackwell*, 1989)
* John Zorn (*Naked City*, 1990)
* 8 Bold Souls (*Sideshow*, 1992)
* The Denison/Kimball Trio (*Soul Machine*, 1995)
* Joshua Redman (*Momentum*, 2005)
* Archie Shepp Joachim Kühn (*Wo man*, 2011)
* Brad Mehldau (*Modern Music*, 2011)
* Benoit Delbecq & Fred Hersch Double Trio (*Fun House*, 2013)

## Notas
Occitania (rexión administrativa)

**Occitania** (en , en , en ) é unha das 13 rexións que, xunto cos territorios de Ultramar, conforman a República Francesa. A súa capital e cidade máis poboada é Tolosa, mentres que a segunda cidade máis poboada da rexión, Montpellier, retén varias administracións.

No 2015 tiña 5 774 185 de habitantes e unha superficie de 72 724&nbsp;km², sendo a segunda rexión máis extensa, por detrás de Nova Aquitania. Está localizada ó sueste do país, limitando ó norte con Auvernia-Ródano-Alpes, ó nordeste con Provenza-Alpes-Costa Azul, ó leste co golfo de León (mar Mediterráneo), ó sur con Andorra e España e ó oeste con Nova Aquitania.

Foi creada pola reforma territorial de 2014 coa fusión das anteriores rexións de Languedoc-Rosellón e Mediodía-Pireneos e entrou en vigor o 1 de xaneiro do 2016.

Está dividida en 13 departamentos: Alta Garona, Altos Pireneos, Ariège, Aude, Aveyron, Gard, Gers, Hérault, Lot, Lozère, Pireneos Orientais, Tarn e Tarn e Garona.

## Toponimia
A rexión tivo dende o 2014 ata mediados do 2016 o nome temporal de *Languedoc-Rosellón-Mediodía-Pireneos* (en francés, *Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées*), que foi un termo combinado baseado na suma alfabeticamente ordenada dos nomes das antigas rexións de Languedoc-Rosellón e de Mediodía-Pireneos.

O 24 de xuño de 2016, xusto na data límite do 1 de xullo, o Consello Rexional da rexión adoptou o nome de *Occitania* (en francés, *Occitanie*) despois dunha longa consulta pública. O nome procede da rexión histórica e lingüística de Occitania, máis grande que a nova rexión.

## Notas
SD (rapeiro)

**Sadiki Thirston**, nado en Chicago (Illinois) o 7 de novembro de 1994, é un rapeiro estadounidense, máis coñecido polos seu nome artístico **SD**. O primeiro lanzamento da vida mixtape **Life of A Savage** descargado máis de 48 mil veces en DatPiff.

## Discografía 
;**Álbums de estudio**
**Truly Blessed** (2014)
**Pay Attention'** (2018)

**Mixtapes'*
**Life of A Savage* (2012)
**Life of A Savage 2* (2012)
**Life of A Savage 3* (2013)
**Life of A Savage 4* (2015)
**Just The Beginning'' (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Eppie Wietzes

**Egbert "Eppie" Wietzes** nado en Assen (Países Baixos) o 28 de maio de 1938, e finado o 10 de xuño de 2020, foi un piloto de automobilismo canadense.

## Traxectoria
Wietzes emigrou coa súa familia ao Canadá cando tiña 12 anos. Participou en dous Grandes Premios do Fórmula 1, debutando o 27 de agosto de 1967 no Gran Premio do Canadá inaugural en Mosport. Wietzes tamén participou no Gran Premio do Canadá de 1974 cun Brabham BT42 alugado pero novamente retirouse cun problema de transmisión. Non logrou puntos de campionato. Wietzes máis tarde tivo éxito na clase F5000 e gañou as Trans-Am Series de 1981. En 1993, entrou no Salón da Fama do automobilismo do Canadá. 

Foi o piloto do primeiro coche de seguridade da Fórmula Un, no Gran Premio do Canadá de 1973, sacando un coche Porsche 914 á pista despois dunha colisión que involucrou a François Cevert e Jody Scheckter. 

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
*F1 Rejects profile
Manolo Gómez Bur

**Manuel Gómez López de la Osa**, nado en Madrid o 21 de abril de 1917 e finado en Bailén o 30 de maio de 1991, foi un actor español, fillo do tamén actor Vicente Gómez Bur.

## Traxectoria 
Comezou profesionalmente como actor ao final da guerra civil española seguindo os pasos da súa familia, debutando no escenario en 1939 no xénero da revista con obras como *Doña Mariquita de mi corazón* (1942). En anos sucesivos formou parte das compañías de Ana Adamuz (coa que interpretou en 1944 *La calumniada*, dos irmáns Álvarez Quintero), Conchita Montes e Isabel Garcés, e triunfou no teatro con interpretacións entre as que destacaron as obras *Su amante esposa* (1950), *Cena de Navidad* (1951), *Las dos Virginias* e *Devuélveme a mi señora*.

Debutou na pantalla grande en 1951 de mans de Edgar Neville, ao mando do que filmou *Cuento de hadas*. Foi o primeiro dunha lista de filmes que se achega ao centenar de títulos. Actor eminentemente cómico, especializouse en personaxes castizos e caracterizados por unha certa inxenuidade, que o converteron nun dos actores máis queridos polo público dos anos 60, década na que se desenvolveu a maior parte da súa carreira cinematográfica.

Durante eses anos interveu en filmes tan célebres do cine español do momento como *Las chicas de la Cruz Roja* (1958), de Rafael J. Salvia, *El día de los enamorados* (1959), de Fernando Palacios, *La corista* (1960), de Jose Maria Elorrieta, *Tú y yo somos tres* (1964), de Rafael Gil, *Tres de la Cruz Roja* (1961), de Fernando Palacios, *La ciudad no es para mí* (1965), de Pedro Lazaga, *Amor a la española* (1967), de Fernando Merino, *Las que tienen que servir* (1967), de José María Forqué, *Los subdesarrollados* (1967), de Ricardo Merino,* Soltera y madre en la vida* (1969), de Javier Aguirre ou *Las Ibéricas F.C.* (1971), de Pedro Masó.

En 1973, protagonizou a serie *Animales racionales* para Televisión Española.

A partir dese momento, espazou as súas intervencións no cinema para potenciar de novo a súa carreira teatral, conseguindo éxitos notables como *La extraña pareja* (1965), *El señor Adrián, el primo* (1966), *El inocente* (1969), *La sopera* (1972), *La venganza de Don Mendo* (1977), *Barba Azul y sus mujeres* (1980) e *La señora presidenta* (1982).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Kokemäki

**Kokemäki** (en sueco *Kumo*) é unha cidade de Finlandia, situada no oeste do país, na rexión de Satakunta.

A cidade tiña unha poboación de 7.433 habitantes en 2017, e a súa superficie é de 531,27 km², dos cales 50,04&nbsp;km² son auga. A densidade de poboación da cidade é de 15,45 hab./km².

O Kokemäenjoki, un río de 121 km, transcorre dende o lago Liekovesi, en Pirkanmaa, atravesando Kokemäki e desemboca no Golfo de Botnia en Pori. Kokemäenjoki foi coñecida durante moito tempo como unha importante canle, moi coñecida polo seu salmón, peixe branco e lamprea.

## Cidades irmandadas 
Kokemäki está irmandada con:

*  **Põltsamaa**, Estonia
*  **Lier**, Noruega
*  **Falköping**, Suecia
*  **Hobro**, Dinamarca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Dharius

**Alan Alejandro Maldonado Tamez**, nado en Monterrey (Nuevo León) o 24 de setembro de 1984, é un rapeiro mexicano, máis coñecido polos seus nomes artísticos **Dharius**, **MC Dharius**, **DHA** e **El Tirano**. Foi parte do grupo de Cartel de Santa.

## Discografía 
;**Con Cartel de Santa**
**Cartel de Santa* (2002)
**Vo.II* (2004)
**Volumen Prohibido* (2006)
**Vol.IV* (2008)
**Sincopa* (2010)
**Me Atizo Macizo tour en vivo desde el D.F.* (2012)

**Solista**
**Directo Hasta Arriba* (2014)
**Mala Fama, Buena Vidha* (2018)

## Notas
Alice Herz-Sommer

**Alice Herz-Sommer**, tamén chamada **Alice Sommer**, nada en Praga o 26 de novembro de 1903 e finada en Londres o 23 de febreiro de 2014, foi unha pianista xudía, profesora de música, e supercentenaria de Bohemia, sobrevivente do campo de concentración de Theresienstadt.

## Traxectoria
Viviu en Belsize Park, Londres, desde 1986 até a súa morte. Foi a muller sobrevivente do Holocausto que alcanzou maior idade no mundo, só superada por Yisrael Kristal.

Unha película sobre a súa vida, *The Lady in Number 6*, foi nomeada e gañadora do Premio da Academia á Mellor Curtametraxe Documental.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Müller, Melissa; Piechocki, Reinhard (2007): *A Garden of Eden in Hell: The Life of Alice Herz-Sommer*. Macmillan; ISBN 978-0-230-52802-4
* Müller, Melissa; Piechocki, Reinhard (2012): ''Alice's Piano: The Life of Alice Herz-Sommer''. St. Martin's.

### Ligazóns externas 
*
*"Life is beautiful", *The Guardian*, 13 de decembro de 2006 .
*"I look at the good", *Haaretz*, 21 de xaneiro de 2010 .
*"I played Chopin as they sent my family to their deaths" , *Jewish Chronicle* .
*"Alice Herz Sommer", *Heart and soul*, BBC World Service .
Poly Styrene

**Marianne Joan Elliott-Said**, nada en Bromley (Kent) o 3 de xullo de 1957 e finada en Sussex o 25 de abril de 2011,, foi unha cantante e compositora inglesa, máis coñecida como **Poly Styrene**, *frontwoman* da banda de punk rock X-Ray Spex.

## Traxectoria
Creceu en Brixton, Londres. De adolescente foi hippy. Aos 15 anos marchou de casa e vagou dun festival musical a outro. En 1975 editou o seu primeiro disco-demo. En 1976, logo de ver un concerto de The Sex Pistols o día do seu 19 aniversario, decidiu formar a banda de punk X-Ray Spex.

En 1980 gravou un disco en solitario, *Translucence*. No álbum mudou o son de guitarra de X-Ray Spex'spor un son máis tranquilo e próximo ao jazz, que foi descrito como un anticipo das obras posteriores de Everything but the Girl.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.poly-styrene.com
Chief Keef

**Keith Farrelle Cozart**, nado en Chicago (Illinois) o 15 de agosto de 1995, é un rapeiro, cantante, compositor e produtor estadounidense, máis coñecido polos seu nome artístico **Chief Keef**. Keef vendeu máis de 50,000 copias nos Estados Unidos. A partir de finais da década de 2010, os críticos sinalaron a Chief Keef como o proxenitor do subxénero drill, sinalando o impacto da súa música noutros artistas. 

## Discografía 
;**Álbums de estudio**
**Finally Rich* (2012)
**Bang 3* (2015)
**Nobody* (2015)
**Nobody 2* (2015)
**Dedication* (2017)

**Mixtapes**
**Bang* (2011)
**Back From The Dead* (2012)
**Bang, Pt.2* (2013)
**Almighty So* (2013)
**Back From The Dead 2* (2014)
**Finally Rollin 2* (2015)
**Sorry 4 The Weight* (2015)
**Almigthy DP* (2015)
**Almighty DP 2** (2015)
**Two Zero One Seven* (2017)
**The W* (2017)
**Thot Breaker* (2017)
**The Leek vol.5* (2018)

**Colaboracións**
**Big Gucci Sosa'' (2014; con Gucci Mane)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Aeroporto de Palmerston North

O **aeroporto de Palmerston North** , orixinalmente chamado *aeródromo de Milson*, é un aeroporto na rexión de Manawatu-Wanganui de Nova Zelandia, servindo á cidade de Palmerston North e ao centro da Illa Norte do país. Está situado no suburbio de Milson, a uns 5,5 quilómetros ao nordés do centro da cidade. O aeroporto pertence totalmente ao Consello da cidade de Palmerston North. É o oitavo aeroporto máis concorrido do país, con 515 727 pasaxeiros no ano fiscal 2016.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Arconte polemarco

O **arconte polemarco** (ἄρχων πολέμαρχος  *árkhōn polémarkhos*), cuxa función orixinal era dirixir o exército, atribución militar herdada dos reis, perdeu ese poder en beneficio dos estrategos despois de -487, cando o arcontado era elixido por sorteo. Retomou algunhas funcións relixiosas:

* Presidía cerimonias en honra dos soldados mortos en combate.
* Ofrecía os sacrificios rituais en memoria dos tiranicidas, Harmodio e Aristoxitón.
Diego Juan de Ulloa

**Diego Juan de Ulloa**, nado en Noceda (San Vitoiro de Ribas de Miño, O Saviñao) e finado na mesma aldea o 29 de novembro de 1764, foi un eclesiástico ilustrado de familia fidalga.

## Traxectoria 
Ulloa estudou Dereito na Universidade de Boloña, viviu varios anos en Roma, viaxou por Italia e, segundo parece, por Francia, e das súas viaxes trouxo a Galicia obras de arte e varios lotes de libros coidadosamente anotados. A súa ampla cultura (foi un dos eclesiásticos de orixe galega que máis destacaron no plano cultural na Galicia do segundo cuarto do século XVIII) serviulle para destacar rapidamente en Santiago.

O papa Clemente XII nomeouno mestrescola da Catedral de Santiago de Compostela, posto do que tomou posesión o 13 de xuño de 1733. Converteuse en promotor artístico do barroco. Foi reitor da Universidade de Santiago de Compostela entre 1751 e 1752 e un dos catro benfeitores da Universidade, cuxas estatuas figuran enriba do pórtico de columnas da Facultade de Xeografía e Historia. Diego Juan de Ulloa, á súa morte, no testamento, legou a súa importante biblioteca ao cabido catedralicio.

O goberno do rei Carlos III encargoulle facer unha experiencia piloto da reforma da ensinanza universitaria. Se ben en 1716, o claustro universitario formulara a necesidade de construír «un cuarto para libros» aproveitando o espazo «que promedia a torre do Colexio de Santiago Alfeo e o de San Xerome», Ulloa solicitou a Carlos III permiso para construír un novo edificio dedicado exclusivamente á Universidade e aos colexiais. O rei non concedeu dito permiso, se ben a expulsión dos xesuítas en 1767 implicou que ficase baleiro o seu convento (colexio e noviciado). O 9 de agosto de 1769 o rei expediu unha Real Cédula pola que determina o traslado da Universidade e do Colexio de San Xerome ao convento-colexio dos xesuítas. O colexio da Compañía ocupaba un amplo espazo intramuros entre a porta de Mazarelos e o torreón de San Fiz de Solovio, soar onde se construíu a Universidade. E foi así como, en palabras de Bonet, a Universidade de Santiago foi «o último grande edificio construído a finais do Antigo Réxime dentro do casco antigo da cidade».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Portela Silva, Ermelindo, Coord. (2003): *Historia de la ciudad de Santiago de Compostela*. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións. ISBN 84-9750-137-3.
* VV. AA. (1995): *Cinco siglos de historia universitaria. Gallaecia Fvlget (1495-1995)*. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-307-1.
Acoso físico

O **acoso físico** é unha forma de acoso que consiste na persecución ininterrompida e intrusiva a un suxeito co que se pretende iniciar ou restablecer un contacto persoal contra a súa vontade. O termo úsase no ámbito da socioloxía, psicoloxía, o dereito e as ciencias naturais.

En psicoloxía utilízase o termo acoso para referirse a un trastorno que sofren algunhas persoas e que as leva a espiar a súa vítima, seguila pola rúa, chamala por teléfono, mandarlle cartas, mensaxes sms, agasallos, escribindo o seu nome en muros de zonas moi visíbeis ou mesmo ameazala e cometer actos violentos contra ela.

Así mesmo, este trastorno pode deberse a unha obsesión desenvolvida cara á vítima.

Tamén se debe considerar que moitos casos de acoso non necesariamente se derivan dunha obsesión persoal; débese lembrar que a intención de acosar é, á parte de conseguir información da vítima, un recurso para facerlle a vida difícil ou até imposible.

Gobernos, sobre todo autoritarios e totalitarios, usan o acoso como unha medida para manter o control do seu país mediante unha policía secreta capaz de invadir a vida persoal de cidadáns sospeitosos e buscar evidencias que os poderían incriminar. 
Grupos como a SS, a Gestapo, a Checa, a FBI, a CIA e a NKVD son exemplos notábeis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acoso escolar
* Acoso laboral
* Trastorno por estrés postraumático
### Ligazóns externas 
* Información sobre o acoso e medidas para evitalo
Igrexa de Eksta

A **igrexa de Eksta** (sueco: *Eksta kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Eksta, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A parte máis antiga da igrexa de Eksta é a torre, que data do século XIII e non cambiou dende a súa construción. O resto da igrexa é tamén da Idade Media, pero foi fortemente reformada no ano 1838. A igrexa aínda ten catro portais medievais, tanto de estilo románico como gótico. O interior é principalmente neoclásico, datando da renovación realizada en 1838.

## Galería de imaxes 

Interior da igrexa de Eksta.jpg|Interior da igrexa
Portal no sur da nave da igrexa de Eksta.jpg|Portal sur

## Notas
Aeroporto de Hamilton (Nova Zelandia)

O **aeroporto de Hamilton**  é un aeroporto situado a 14 quilómetros ao sur da cidade de Hamilton, na rexión de Waikato en Nova Zelandia. Está situado en Rukuhia, que foi o nome da base da Real Forza Aérea de Nova Zelandia no mesmo lugar durante a segunda guerra mundial. Hamilton é o décimo aeroporto máis concorrido do país en termos de pasaxeiros, con 335 000 durante o ano 2017.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Nino Khurtsidze

**Nino Khurtsidze**, nada o 28 de setembro de 1975 e finada o 22 de abril de 2018 en Tbilisi, foi unha xogadora de xadrez xeorxiana .

## Traxectoria 
Campioa do mundo júnior feminina en 1993 e mais en 1995, tiña o título de mestre internacional (mixto) desde 1999. Gañou o campionato de Xeorxia mixto en 1998, e o campionato xeorxiano feminino cinco veces (1989, 1993, 2005, 2006 e 2013). Chegou a cuartos de final no campionato do mundo de xadrez feminino en dúas ocasións (2001 e 2006). En 2004 rematou segunda no Open de Essen (mixto), detrás do gran mestre internacional ruso Evgeny Shaposhnikov.

O 1 de outubro de 2016 estaba clasificada como a 51º xadrecista do mundo e a quinta de Xeorxia cunha clasificación Elo de 2415.

### Competicións por equipo 
Nino Khurtsidze representou a Xeorxia en cinco olimpíadas entre 1998 e 2012, gañando unha medalla de prata por equipo (en 2000), unha medalla de bronce por equipo (en 1998) e unha medalla de ouro individual en 2000. Igualmente participou en tres campionatos do mundo femininos por equipo (2007, 2011 e 2013), gañando a medalla de bronce por equipo en 2011.

## Notas
Aeroporto de Shenyang-Taoxian

O **aeroporto internacional de Shenyang-Taoxian**  é un aeroporto chinés que serve á cidade de Shenyang, capital da provincia de Liaoning no nordés do país. Está situado a uns 20 quilómetros ao sur do centro da cidade e é unha cidade focal para China Southern Airlines.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas