Resistência Galega

**Resistência Galega** é unha organización armada galega nada no 2005. Considerada "organización terrorista" polo Goberno de España, a EUROPOL, a Audiencia Nacional, e o Tribunal Supremo diversos xornalistas, politicólogos e partidos políticos poñen en dúbida a súa existencia sobre a base da falta de evidencia dunha organización ou dunha dirección coñecida, acusacións pouco consistentes, ou a falta de atentados reivindicados no seu nome. O termo nace a partir dun *Manifesto de Resistência Galega* publicado no 2005.

## Historial do termo 
[miniatura|Pintada a favor de Resistência Galega nun caixeiro de [Novagalicia Banco en Redondela.]]
A primeira referencia ao termo Resistência Galega aparece nos días previos ao Día da Patria de 2005, cando se publica en Internet un *Manifesto pola Resistência Galega*. O manifesto anima á "luita popular galega pola Libertação nacional e social da Galiza", xustificando a loita armada, e propugnando unha resistencia sen nomes nin siglas, anónima.

Durante os dous anos seguintes, aparece o lema Resistência Galega relacionado a distintos actos violentos, en forma de pintadas nos lugares atacados, ou en comunicados reivindicando os actos. Chegou a especularse coa posibilidade da existencia dun grupo organizado baixo este nome, supostamente liderado por Antonio García Matos "Toninho" e outros dous fuxidos. Así, a prensa ten atribuído distintos atentados, e intentos de atentados, ao suposto grupo Resistência Galega. Debido ao achado de material para fabricar explosivos acompañado de panfletos que facían referencia á Resistência Galega, no norte de Portugal, tamén se ten especulado sobre a existencia dun comando estable no país veciño. Ten sido unha constante o aumento dos actos da autodenominada *"resistencia violenta"* nas vésperas do Día da Patria, o que significou un aumento da represión policial sobre o ámbito independentista, e a denuncia desta represión por diferentes colectivos.

É xa en decembro de 2007, cando a propia Unión Federal de Guardias Civiles recoñece que "Resistencia galega, como tal non existe". Segundo recolle *El País* tras ese comunicado, estas mesmas fontes afirman que "Resistência Galega non é unha organización, senón un manifesto ao que se acollen mozos independentistas para reivindicar as súas accións". Por outro lado, organizacións independentistas, como AMI, Briga ou Nós-UP, afirmaron non ter ningún coñecemento de grupo algún que actúe organizado baixo o nome Resistencia Galega.

Trala explosión dunha bomba nunha caseta comercial dunha urbanización en Perbes (Miño), o Delegado do goberno español en Galiza, Manuel Ameijeiras, opinou que o atentado era moi semellante a outros anteriores de Resistencia Galega, aínda que recoñeceu que o acto non fora reivindicado por grupo ningún.

Atribuíuselle a colocación dunha bomba na sede do PP de Ordes o 13 de xuño de 2010 e a colocación dun artefacto en setembro de 2011 contra a casa de Manuel Fraga en Vilalba. O 30 de novembro de 2011 foron detidas en Vigo e Padrón catro persoas supostamente relacionadas coa súa órbita cando presuntamente preparaban un atentado contra os príncipes de Asturias na cidade da Coruña e outro con motivo dos actos polo día da Constitución española. Aos catro detidos incautáronselle artefactos explosivos de fabricación caseira, un deles con metralla. O venres 2 de decembro foron detidos outros dous presuntos membros de Resistência Galega en Lugo.

O 7 de maio de 2012 localizouse un artefacto explosivo na porta da sede do Partido Popular en Meis que foi desactivado. Só un mes despois, o 8 de xuño, explotou unha bomba no local dese mesmo partido político en Ribadumia causando importantes estragos na fachada do edificio. A policía apuntou en ambas accións a membros de Resistência Galega. O 6 de agosto dese mesmo ano foron desactivados outros dous artefactos explosivos colocados nun repetidor de telecomunicacións en Vigo, sendo ambos reivindicados por Resistência Galega. O 16 de setembro de 2012 foron detidos catro presuntos membros de Resistência Galega no parque de Castrelos (Vigo) acusados dos feitos acontecidos o 6 de agosto dese mesmo ano.

O xuíz Eloy Velasco da Audiencia Nacional imputou un delito de enaltecemento do terrorismo a catro manifestantes que o día 2 de xullo de 2013 participaron en Santiago de Compostela nunha concentración de apoio a presuntos membros de Resistencia Galega que estaban a ser xulgados. En novembro de 2013, a policía anunciou que Resistência Galega estaba a mercar ilegalmente unha ducia de pistolas en Portugal.

Un vídeo presuntamente gravado por Antonio García Matos, remitido a *Sermos Galiza* o 17 de xullo de 2014, presenta unha mensaxe na que Matos reivindica e xustifica a loita armada en Galiza. No vídeo, a REGA é mencionada, pero o contexto que dá a gravación dá a entender que a organización non é máis que unha etiqueta que enmarca actos de reivindicación armada, comparables á Kale borroka vasca, enmarcando a acción como parte dunha "loita das rúas". A pesar de que se fala de armas, o discurso parece contextualizar o uso da violencia como unha constante na reivindicación galeguista, incluso Matos militou anteriormente no EGPGC, e parece que ao mencionar armas non se refire a accións concretas da REGA, que non se menciona en ningún momento coma organización, soamente se ánima a unha "loita do pobo". En resumidas o vídeo fai que pareza máis plausible considerar que a REGA non é unha organización estruturada, senón un conxunto de actos illados unidos polo estado. Ademais, a pesar de que o Estado presenta a García Matos como líder da organización, no vídeo el mesmo é referido como un "guerrilheiro", o que mina a creencia no que dixo o estado sobre a REGA.

Segundo a sentenza o 30 de novembro de 2011 en Vigo un dos condenados entregou a outros tres termos metálicos que contiñan 4,8 quilos de explosivos. A Policía Nacional detivo ao condutor do coche que levaba estes explosivos na peaxe da AP-9 en Teo. No rexistro da casa dun dos detidos atoparon 3,2 quilos de explosivos, permisos de conducir e DNI falsificados.

En decembro de 2014 a Audiencia Nacional condenou a 11 anos de cárcere a Héctor José Naya e a tres anos de cárcere a Xurxo Rodríguez e Diego Santín pola colocación en agosto de 2012 de tres artefactos explosivos nas instalacións de radio e televisión no monte Sampaio de Vigo que causaron 11.197 euros en danos. Dos tres condenados, unicamente Xurxo Rodríguez Oliveira, admitiu a súa pertenza a unha organización terrorista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manifesto da Resistência Galega
* Artigo sobre *Resistência Galega*, *El País*, 9/07/2007
* La Unión Federal de Guardias Civiles (UFGC) dice que Resistencia Galega "como tal no existe" y que los independentistas detenidos son 'meros obreros'*La Región*, 15/12/2007