open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Inxeba

***Inxeba*** (do xhosa: "ferida") é un filme surafricano de 2017 dirixido por John Trengove. Estreouse na Competición de Cine Dramático do Mundo no Festival de Cinema de Sundance de 2017 e na sección Panorama do Festival de Cine de Berlín. O filme abriu o Festival Internacional de Cine LGBT de Tel Aviv en 2017. Foi escollido como candidato de Suráfrica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, pasando á lista de preclasificados de decembro, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
A historia conta unha relación oculta entre dous homes no contexto do ritual de iniciación xhosa do *Ulwaluko*. Xolani, obreiro dunha fábrica, únese aos homes da súa comunidade na cerimonia anual nas montañas do Cabo Oriental. Ademais de servir de mentor dos iniciados, Xolani agarda o evento xa que lle brinda a oportunidade de restablecer a súa relación sexual e romántica con Vija. Cando Xolani é asignado como mentor de Kwanda, un mozo de Johannesburgo, axiña se decata de que Kwanda tamén é homosexual, e Kwanda pronto descobre a natureza da relación entre Vija e Xolani. Axiña xorden tensións entre os tres.

## Personaxes 
* Nakhane Touré como Xolani
* Bongile Mantsai como Vija
* Niza Jay Ncoyini como Kwanda
* Siphosethu "Seth Singer" Ngcetane como Nkosi
* Loyiso Lloyd N Ngqayana como iniciado de Vija
* Sibabalwe Esbie Ngqayana como Zuko
* Halalisani Bradley Cebekhulu como Lukas
* Inga Qwede como Ncedo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Suráfrica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Halcyon malimbica

O ***Halcyon malimbica*** é unha especie de ave coraciforme da familia Halcyonidae orixinaria de África.

## Descrición 
esquerda|miniatura|Exemplar no zoolóxico de Denver.
Rolda os 25&nbsp;cm de longo. Os adultos amosan o píleo agrisado e unha ampla banda ocular negra. O resto da súa testa, pescozo, lombo e cola son de cor azul celeste. As súas ás son na súa maior parte negruzcas coas plumas secundarias azuis. As súas partes inferiores son brancas agás o peito que é azulado. O seu longo peteiro ten a mandíbula superior vermella e a inferior negra. As súas patas son de cor vermella intensa. Ámbolos dous sexos teñen unha aparencia semellante e os xuvenís teñen tons máis apagados. O seu canto é un prolongado «pu-pu-pu-pu-ku-ku-ku-ku».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Kingfishers, Bee-eaters and Rollers* by Fry, Fry and Harris,
O Portociño

Como topónimo **O Portociño** pode referirse a:

;En Galiza
***O Portociño**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro;
***O Portociño de Arriba**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Portociños**, lugar da parroquia de Gorgullos, no concello de Tordoia.
Filosofía política

A **filosofía política** é unha disciplina filosófica que se encarga do estudo dos fins que deben seguir as comunidades políticas. Entendemos por comunidade política un conxunto de axentes que interactúan entre si. Nesta interacción poden xurdir conflitos de intereses entre os fins dos diferentes individuos, así como entre estes e aqueles que son positivos para a comunidade política en xeral. A filosofía política encargáse así de determinar cales destes fins son lexítimos, e os medios máis eficientes para chegar a eles.

Polo tanto, tratará temas tales como a liberdade, a xustiza, a propiedade, os dereitos, e a lexitimidade da autoridade para exercer o seu poder: que fai a un goberno lexítimo, que dereitos e liberdades debemos protexer e por que, ou que deberes asumen os cidadáns fronte ao Estado, entre outros.
Qt

**Qt** é unha aplicación informática multiplataforma para crear contornos de traballo gráficos licenciada como *GNU Lesser General Public License* e desenvolvida na linguaxe C++.

## Notas
El Globo (1875)

***El Globo*** foi un xornal matutino español de ideoloxía republicana fundado como o órgano do Partido Demócrata Posibilista de Emilio Castelar. O primeiro número publicouse o 21 de marzo de 1875 e, daquela, levaba o subtítulo de «diario ilustrado» e o seu lema era: «instrución, moralidade recreo».

Continuou sen dificultades, ata 1932.

## Traxectoria 
O seu primeiro director fora Pedro Avial, quen tamén fora anteriormente redactor de *La Nación* e *La Bandera Española*.

Dende 1890 foi dirixido por Alfredo Vicenti, ata 1895 cando o abandonou en desacordo coa deriva política de Castelar. Durante este período, contou con colaboradores como Ramón María del Valle-Inclán ou Francisco Alcántara Jurado.  En 1896 foi adquirido polo Conde de Romanones, que encargou a súa dirección a José Francos Rodríguez.  O xornal tamén contou coas colaboracións de Carme Blanco Trigueros.

Rematou a publicación o 31 de maio de 1932.
miniatura|Redacción de "El Globo" (1896).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
### Ligazóns externas 
* *El Globo* na Biblioteca Dixital da Comunidade de Madrid.
O Lodeiro, Codesoso, Sobrado

**O Lodeiro** é un lugar da parroquia de Codesoso, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 15 habitantes (8 homes e 7 mulleres).

Está situado xunto ao Lodeiro (A Porta).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Codesoso 
### Parroquias de Sobrado 
## Notas
Rosa Brañas

**Rosa María Brañas Abad**, nada en Lugo en 1965, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Doutora en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora asociada de Historia Antiga na Universidade de Vigo e profesora da Universidade Nacional de Educación a Distancia. Publicou diversos estudos sobre a Galicia da Idade de Ferro.

## Obras 
;Artigos de revistas
* A sociedade castrexa a través da epigrafía, *Cuadernos de Estudios Gallegos*, T. 51, Nº. 117, 2004, pp. 155-205
* Arqueología vs. Sentido Común, *Complutum*, Nº 16, 2005, pp. 156-169
* O impacto da Romanización en Galicia, *Os celtas da Europa Atlántica: actas do Iº Congreso Galego sobre a Cultura Celta*, Ferrol, agosto 1997, 1999, páxs. 215-228
* Entre mitos, ritos y santuarios: los dioses galaico-lusitanos, *Los pueblos de la Galicia céltica* (coord. por Francisco Xabier González García), 2007, pp. 377-444

;Libros
* *Indíxenas e romanos na Galicia céltica*, 1995, Follas Novas
* *Deuses, heroes e lugares sagrados na cultura castrexa*, 2000, Sotelo Blanco Edicións

;Tese
* *A organización socio-política no mundo castrexo*, Tese doutoral dirixida por Marco Virgilio García Quintela, 1999, Universidade de Santiago de Compostela

## Recoñecementos 
Premio Vicente Risco de Ciencias Sociais en 2000 pola obra *Deuses, heroes e lugares sagrados na cultura castrexa*.

## Notas
Castelo de Loarre

O **castelo de Loarre** é un castelo románico situado na localidade de Loarre, na serra de Loarre (provincia de Huesca, Aragón). Foi declarado Ben de Interese Cultural e Monumento Nacional en 1906.

## Notas
Frauenliebe und -leben

miniatura|Robert e Clara Schumann

## O ciclo 
O ciclo de lieder *Frauen Liebe und Leben* (Amor e vida de muller) 1840 foi composto por Robert Schumann en base ao ciclo de poemas do mesmo nome do ano 1830 do poeta romántico Adalbert Von Chamisso.

### Temática                                                                                                                                
Relata, dende o punto de vista romántico e no contexto do papel da muller no século XIX, a historia de amor dunha muller polo seu esposo. A través de oito poemas para voz de soprano con acompañamento de piano, conta os seus máis profundos sentimentos de amor e devoción cara a el, dende o primeiro encontro ata a morte do mesmo.
Ao longo do ciclo vaise apreciando o cambio na psicoloxía da muller, dende os seus anos de adolescente namorada, pasando pola madurez, o embarazo, a maternidade e o afrontamento da dureza da morte onde chega a tomar conciencia da súa propia individualidade feminina. Fai un relato minucioso da función e a situación da muller na sociedade burguesa do S. XIX en Alemaña e en Europa en xeral. 

Resulta case imposible non facer referencia á propia muller de Schumann, Clara Wieck, máis coñecida como Clara Schumann gran pianista e compositora de calidade que deixou unha interesante relación de obras (para piano, música de cámara, lieder...) os cales quedaron no esquecemento. A propia Clara, en cartas persoais á súa familia, fala da inutilidade da súa ilusión xuvenil como compositora.

### Títulos 
*Seit ich ihn geseheh*  (Dende que o vin)

*Er, der herrlichste von allen* (El, o máis noble de todos)

*Ich kann´s nicht fassen, nicht glauben* (Non podo entendelo nin creelo)

*Du, ring an meinem finger*  *(* Ti, anel do meu dedo)

*Helft mir, ihr schwestern* (Axudádeme irmás)

*Suser Freund, du blickkest mich verwundert an* (A túa mirada doce amigo)

*An mainem herzen, an mainer brust* (No meu corazón, no meu peito)

*Nun hast du mir den ersten schmerz getan* (Agora cáusasme a primeira dor)
Astrodome

O **NRG Astrodome**, tamén coñecido como **Houston Astrodome** ou simplemente **Astrodome**, é o máis antigo estadio deportivo cuberto do mundo. Situado en Houston, Texas (Estados Unidos), a súa construción comezou en 1962, sendo inaugurado oficialmente o 9 de abril de 1965. Serviu como estadio local para os Houston Astros da Major League Baseball (MLB) desde 1968 até 1996, sendo tamén sede durante algún momento da historia de equipos como os Houston Oilers da National Football League (NFL) ou os Houston Rockets da National Basketball Association (NBA). Cando foi aberto recibiu o alcume da "Oitava marabilla do mundo". Despois de que o céspede orixinal do estadio morrese, o Astrodome converteuse no primeiro recinto deportivo de elite en instalar céspede artificial, o cal comezou a ser coñecido como AstroTurf. Outro dos avances tecnolóxicos pioneiros do estadio foi a instalación do "Astrolite", o primeiro marcador animado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Houston
* Houston Astros

### Ligazóns externas 
*
*
*
Papel vergado

O **papel vergado** é o papel que mostra unhas liñas translúcidas na súa superficie, unhas dispostas moi xuntas e en sentido horizontal, e outras perpendiculares a estas, con maior separación entre elas.
miniatura|Fotografía dunha folla de papel vergado con marca de auga.|alt=
As liñas máis xuntas denomínanse **pontellos**, mentres que as perpendiculares a estas son os **corondeis**.

## Notas
María Cristina González Piñeiro

**María Cristina González Piñeiro** é unha tradutora galega.

## Traxectoria 
Entre as linguas coas que traballa profesionalmente como tradutora destaca o italiano, que verte tanto ao galego coma ao castelán.

## Obra traducida 
* *Manu Chao. Música e liberdade*, Alessandro Robecchi (Xerais, 2001) (tradución conxunta con Moisés Barcia)
* *Pericle o negro*, Nicola Calata (Rinoceronte, 2006)
* *Seda*, Alessandro Barico (Rinoceronte, 2006)
* *Montedidio*, Erri De Luca (Rinoceronte, 2008)
* *Os ditosos anos do castigo*, Fleur Jaeggy (Barbantesa, 2010)
* *Dez*, Andrej Longo (Rinoceronte, 2010)
* *Unha case eternidade: morbus ipsa senectus*, Antonella Moscati (Rinoceronte, 2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en LG3.
Psephoderma

***Psephoderma*** (pel de pelouros) é un xénero dos placodontes que era moi semellante ós seus familiares Placochelys e Cyamodus. Psephoderma tiña un cranio aplanado. Dentro deste cranio, incrustado na mandíbula, tiñan dentes especializados para moer o marisco que comía. A diferenza da maioría de placodontes, o Psephoderma tiña unha cuncha dividida en dúas partes, unha sobre os ombreiros e o lombo, e outra na parte traseira. O Psephoderma podía medrar até 200&nbsp;cm de longo e viviu a finais do Triásico, hai uns 210 millóns de anos. Foi un dos derradeiros placodontes que existiu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Family: PLACOCHELYIDAE, paleofile.com 
* Additional Information on the *Psephoderma* en DinosaurFacts
Megistotherium

***Megistotherium*** (do grego, *megistos* "grande" + *therion* "besta" e *osteon* 'óso' + *thlaston* 'esmagado, mordido' con *-é* como axente substantivo: 'quebranta ósos') é un xénero extinto de creodonte, e a única especie coñecida deste é ***Megistotherium osteothlastes***. Algúns paleontólogos considérano un sinónimo menor de *Hyainailouros sulzeri*

## Descrición 
*Megistotherium osteothlastes* foi un enorme creodonte da familia dos hienodóntidos que viviu a comezos do período Mioceno, hai uns 23 millóns de anos. Foi achado nas formacións xeolóxicas Ngorora e Muruyur de Kenya, Exipto, Namibia, Uganda e Libia. Foi nomeado por Robert Savage en 1973; e cun cranio de 66&nbsp;cm de lonxitude é considerado un dos maiores mamíferos carnívoros coñecidos, cun peso estimado de até 500&nbsp;kg.

Os dentes carnasiais de *Megistotherium* (como os doutros Creodonta) eran os primeiros molares superiores, superpoñéndose ás súas contrapartes da mandíbula inferior a modo de tesoiras, formando unha formidable e poderosa acción de corte. A terra que é agora o deserto do Sáhara era moito máis fértil no Mioceno. Había unha considerable abundancia de pasteiros e choivas. Lagos e estanques provían de auga a fauna maior, de cuxa abundancia e diversidade vivían *Megistotherium* e outros depredadores. Hienodóntidos xigantes como este puideron evolucionar tanto como depredadores especializados como preeiros dos grandes herbívoros africanos. Ósos de mastodontes foron achados cos seus fósiles, indicando que *Megistotherium* puido telos cazado para alimentarse.

## Taxonomía 
A orde Creodonta abrangue un diverso grupo de depredadores que foron os máis exitosos durante o Eoceno antes de ser ecoloxicamente desprazados pola orde moderna dos carnívoros durante o Oligoceno serodio. *Megistotherium* apareceu no Mioceno contra o final do florecemento dos creodontes; foi parte dunha radiación de hienodóntidos africanos que se produciu nesta época. *Hyainailouros* *sulzeri* está moi relacionado a *Megistotherium*, sendo moi semellantes en tamaño, estrutura e proporcións - cunha cola longa, patas curtas e un corpo robusto. Morais & Pickford (2005), Morlo, Miller & O-Barkooky (2007) e Morais, Pickford & Salesa (2008) suxeriron que de feito *Megistotherium* é un sinónimo menor de *Hyainailouros sulzeri*, o cal é coñecido dun esqueleto case completo, entre outros restos, e foi achado en Europa, Asia e Namibia, e por tanto vén das mesmas localidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Domning, D.P. (1978). "Sirenia." *Evolution of African Mammals*. pp.&nbsp;573–581.
* Egi, Naoko. (2001). "Body Mass Estimates in Extinct Mammals from Limb Bone Dimensions: the Case of North American Hyaenodontids." *Palaeontology*. Vol. 44, Issue 3, Page 497.
* Leakey, L.S.B. e R.J.G. Savage (editores). (1976). *Fossil Vertebrates of Africa*. Academic Press Inc.,U.S. ISBN 0-12-440404-9.
Torosaurus

***Torosaurus*** (lat. "lagarto perforado") é un xénero representado por dúas especies de dinosauros ceratopsianos ceratópsidos, que viviron a finais do período Cretáceo, hai aproximadamente 66,8 a 65 millóns de anos, no Maastrichtiano, no que hoxe é Norteamérica. Posuían un dos máis grandes cranios atopados nun animal terrestre. O cranio coa gola medía arredor de 2,6 metros de longo. Da testa á cola, *Torosaurus* roldaba os 8,8 metros de longo, 2 metros de alto e pesar entre 4 e 6 toneladas.

Caracterizábase por unha placa osuda grande, chamada volante ou gola, que se proxecta na parte posterior do seu cranio. Un corno curto sobre o seu peteiro de papagaio e dous cornos máis longos sobre os seus ollos que lle proporciona a protección contra depredadores. Os cornos tamén foron utilizados posiblemente en rivalidade durante o cortexo. *Torosaurus* foi o animal co segundo cranio máis grande que camiñou pola terra, o que tiña o cranio máis grande foi o *Pentaceratops*.

## Historia 
esquerda|miniatura| Diagrama do cranio de *Torosaurus*.
En 1891, dous anos despois do descubrimento de *Triceratops*, un par de cranios de ceratopsiano coas golas alongadas perforadas de grandes buracos foron atopados no sueste de Wyoming preto de John Bell Hatcher. O paleontólogo Othniel Charles Marsh acuñou o xénero *Torosaurus* para eles. Os espécimes semellantes atopáronse dende entón en Wyoming, Montana, Dacota do Sur, Dacota do Norte, Utah e Saskatchewan. Os restos fragmentarios que se poderían identificar posiblemente co xénero atopáronse en Big Bend Texas e na conca de San Juan de Novo México. Os paleontólogos observaron que os espécimes de *Torosaurus* son relativamente infrecuentes no expediente fósil, mentres que *Triceratops* é máis abundante.

Aínda que se pense o contrario *Torosaurus* non significa “lagarto touro”, do latín *taurus* (touro), senón que significa “lagarto perforado” da palabra do grego antigo *toreo* (perforado). A alusión é ós buracos, ou xanelas no volante alongado, do cal serviu tradicionalmente para distinguilo do volante sólido de *Triceratops* . Moita da confusión sobre a etimoloxía dos nomes coñecidos de Marsh é que nunca explica explicitamente nos seus traballos a orixe do mesmo.

Dúas especies de *Torosaurus* foron identificadas:
* *T. latus*  Marsh, 1891 (especie tipo)
* *T. utahensis* Lawson, 1976

Unha terceira especie foi posteriormente considerada como un sinónimo da especie tipo:
* *T. gladius* Marsh, 1891 (=*T. latus*)

*Torosaurus utahensis* foi orixinalmente descrita como *Arrhinoceratops* *utahensis* por Gilmore en 1946. Unha revisión de Sullivan *et al.* en 2005 deixouno como *Torosaurus utahensis* sendo algo máis vello que *T. latus*.

## Notas
Pentaceratops

***Pentaceratops*** (do grego antigo: "cara con cinco cornos") é un xénero representado por unha única especie de dinosauro ceratopsiano ceratópsido, que viviu a finais do período, hai aproximadamente 75 a 73 millóns de anos, durante o Campaniano, no que hoxe é Norteamérica.

## Descrición 
*Pentaceratops* medía preto de 8 metros de lonxitude e 4 de altura, cun peso estimado de 5&nbsp;500 quilogramos. Presentaba tres cornos na súa cabeza, un peteiro forte e groso semellante ó dos papagaios, un volante óseo (gola) revestido de espiñas, ademais de patas macizas e un corpo robusto. Probablemente o *Pentaceratops*, do mesmo xeito que a  maioría dos ceratopsianos, presentaban un comportamento gregario.

*Pentaceratops*, como todos os ceratopsianos, era un herbívoro. Durante a súa vida as plantas con flores estaban limitadas, e é tan probable que este dinosauro se alimentase coas plantas predominantes da era: fentos, cycas e coníferas. Utilizaría o seu peteiro agudo de ceratopsiano para arrincar as follas ou as agullas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Lehman, T. M., 2001, Late Cretaceous dinosaur provinciality: In: Mesozoic  Vertebrate Life, edited by Tanke, D. H., and Carpenter, K., Indiana University  Press, pp.&nbsp;310–328.
* 
* Sullivan, R.M., and Lucas, S.G. 2006. "The Kirtlandian land-vertebrate "age" – faunal composition, temporal position and biostratigraphic correlation in the nonmarine Upper Cretaceous of western North America". New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin 35:7-29.
* 
* Lucas, S.G., Sullivan, R.M., Hunt, A.P., 2006, Re-evaluation of *Pentaceratops* and *Chasmosaurus* (Ornithischia, Ceratopsidae) in the Upper Cretaceous of the Western Interior: New Mexico Museum of Natural History and Science, Bulletin 35
Tuojiangosaurus

***Tuojiangosaurus*** (lat. "réptil de Tuojiang") é un xénero representado por unha única especie de dinosauro tireóforo estegosáurido, que viviu a finais do período Xurásico, hai aproximadamente 157 e 152 millóns de anos, no Oxfordiense Kimmeridgiense, no que hoxe é Asia. Recobrado da Formación Shangshaximiao na provincia de Sichuan, na China.*Tuojiangosaurus* era bastante semellante ó *Stegosaurus* no seu aspecto e nos seus hábitos alimenticios. Medía uns 7 metros de longo, 2 de alto e pesaba arredor de 4 toneladas. Tiña quince pares de placas afiadas e estreitas ó longo do dorso, dende o pescozo até o extremo superior da cola. As placas máis longas crecían sobre as súas cadeiras. No extremo da súa curta cola tiña dous pares de afiadas e longas espiñas; unha característica tamén presente no *Stegosaurus*.

A especie tipo e única coñecida *T. multispinus* foi nomeada en 1977, exactamente 100 anos despois de *Stegosaurus*, a partir de dous exemplares. Un destes ten máis da metade do esqueleto completo. Como *Kentrosaurus*, *Tuojiangosaurus* tiña dúas filas de placas ó longo das costas, que chegaron a ser máis altas sobre a rexión da cadeira. Tamén tiña dúas púas a cada lado do extremo da cola, inseridas aproximadamente a 45 graos. Nos estegosáuridos, este arranxo do punto coñeceuse informalmente como "thagomizer". Tamén tiña a testa estreita típica, o corpo robusto, e os dentes baixos como outros estegosáuridos. Porque carecía das altas espiñas dorsais para a inserción de músculos atopado nas vértebras do *Stegosaurus*, probablemente non podía alzarse sobre as súas patas traseiras. Isto suxire que comería a vexetación baixa, próxima do chan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Burnett

O apelido **Burnett** pode estar referido a:

***Andrew Burnett** (nado en 1952), numismático e conservador museístico británico;
***Gilbert Thomas Burnett** (1800-1835), botánico e zoólogo inglés

## Véxase tamén 
***Johnny Burnette** (1934-1964), pioneiro do rockabilly.
Ouranosaurus

***Ouranosaurus*** (bér.+ gr. "réptil valente") é un xénero representado por unha única especie de dinosauro iguanodontiano hadrosauroide, que viviu a mediados do período Cretáceo, hai aproximadamente 110 millóns de anos, no Aptiense, no que hoxe é África. Atopado na Formación Echkar (ou El Rhaz), depósitos de Gadoufaouna, Agadez, Níxer, en 1966 e foi nomeado en 1976 polo paleontólogo francés Philippe Taquet. A especie tipo é *Ouranosaurus nigeriensis*.

## Descrición 
esquerda|miniatura|Restauración da cabeza do *Ouranosaurus*.
*Ouranosaurus* era un herbívoro, bípede/cuadrúpede que medía uns 7 metros de lonxitude, e un peso de 4 toneladas. Non presentaba dentes na porción frontal das súas mandíbulas pero si un gran peteiro plano máis grande que o de *Iguanodon*, pero tiña grandes "baterías" de dentes a ambos os dous lados das mandíbulas usados para mastigar as plantas que recollía co seu peteiro. Grandes fazulas musculares evitarían que a comida, follas, froitas e sementes lle caesen da boca.
esquerda|miniatura|Cranio do *Ouranosaurus*
*Ouranosaurus* tiña a fenestra temporal detrás dos ollos e un longo músculo capiti-mandibularis inserido no proceso corónides da mandíbula. Isto proveulle unha maior área da inserción para os músculos da queixada, permitíndolle unha mordedura máis forte. Un pequeno músculo, o depresor da mandíbula, atópase na parte posterior do cranio.

## Clasificación 
Malia algunhas semellanzas con *Iguanodon* como a púa no polgar, *Ouranosaurus* non está clasificado dentro de Iguanodontidae, como nun principio, un grupo hoxe considerado parafilético. Atópase dentro do clado Hadrosauroidea, que contén ós verdadeiros hadrosáuridos, os "dinosauros peteiro de pato" que abundaron a finais do Cretáceo e ós seus parentes achegados. *Ouranosaurus* parece ser unha póla temperá especializada neste grupo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* *Ouranosaurus* na revista Nature
Grierson

O apelido **Grierson** pode estar referido a:

* **Andrew John Charles Grierson** (1929-1990), botánico Inglés cuxo apelido se usa como autoridade na taxonomía dos vexetais;
* **Cecilia Grierson** (1859-1934), filántropa e médica arxentina;
* **John Grierson** (1898-1972), documentalista cinematográfico escocés;
* **Philip Grierson** (1910-2006), numismático e historiador británico.
Velvet Buzzsaw

***Velvet Buzzsaw*** é un filme estadounidense de 2019 escrito e dirixido por Dan Gilroy. Está protagonizado por Jake Gyllenhaal, Rene Russo, Toni Collette, Zawe Ashton, Tom Sturridge, Natalia Dyer, Daveed Diggs, Billy Magnussen e John Malkovich. O filme estreouse no Festival de Cinema de Sundance o 27 de xaneiro e a través de Netflix o 1 de febreiro de 2019.

## Personaxes 
* Jake Gyllenhaal como Morf Vandewalt
* Rene Russo como Rhodora Haze
* Toni Collette como Gretchen
* Zawe Ashton como Josephina
* Tom Sturridge como Jon Dondon
* Natalia Dyer como Coco
* Daveed Diggs como Damrish
* Billy Magnussen como Bryson
* John Malkovich como Piers
* Alan Mandell como Vetril Dease
* Mig Macario como Cloudio
* Nitya Vidyasagar como Gita
* Sedale Threatt Jr. como Ed
* Pat Healy como o home de Parlack
* Marco Rodríguez como Ray Ruskinspear

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Unroch III de Friúl

**Unroch III de Friúl**, nado en 840 e finado en 874, foi marqués de Friúl desde 863 ata a súa morte. 
## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Fillo máis vello de Eberardo de Friúl e da princesa Xisela, neto de Lois o Piadoso.

### Feitos sobresalientes 
A distribución da propiedade do seu pai, feita pouco antes da súa morte, vaille supoñer, como primoxénito, obter todos os territorios da Lombardía e Xermania que estiveran en mans do seu pai.  Malia todo, morreu novo aos poucos anos de herdar e o Marquesado pasou ao seu irmán Berengario.

### Nupcias e descendentes 
Casou con Ava, filla de Liutfrido, conde de Alsacia e da Lombardía e irmán da Emperatriz Ermengarda.  Tiveron tres fillos:

*Unroch IV de Friúl (859-924), conde de Friúl.
*Eberardo de Sulichgau.

Tivo unha filla da que non sabemos o nome.  Esta converteuse en relixiosa, pero no ano 887 foi secuestrada por Liutwardo de Verceil e obrigada a casar cun seu parente.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Charles Michel

**Charles Michel**, nado en Namur o 21 de decembro de 1975, é un político belga. Dende o ano 2014 é o primeiro ministro de Bélxica.

## Traxectoria 
Charles Michel é fillo do exministro belga de Asuntos Exteriores e Comisario Europeo Louis Michel (tamén pertencente ó seu partido, o Movemento Reformador). Estudou Dereito na Universidade Libre de Bruxelas (ULB) e na Universidade de Ámsterdam (UVA).

Membro dende 1991 e despois presidente (1992-1999) da Federación de Mozos Reformadores Liberais de Jodoigne, foi conselleiro provincial do Brabante valón (1995-1999). Exerce como avogado en Bruxelas dende 1998. É deputado federal dende xuño de 1999. Foi Ministro de Asuntos interiores e da Función pública (outubro 2000-xullo 2004) en Valonia. Tamén foi Concelleiro de Empresas públicas e de Urbanismo de Wavre (xullo 2004-novembro 2006) e voceiro do Movemento Reformador (2004-2011).

A nivel local, Charles Michel presentouse ó concello de Wavre no ano 2000. Gañou as eleccións locais en 2006 e converteuse en alcalde desta cidade. Dende 2007, ano no que foi nomeado ministro federal, porén, non exerce este cargo. Despois das eleccións federais de 2007 e da longa crise política, Charles Michel recibiu o cargo de Ministro de Cooperación para o Desenvolvemento co terceiro goberno de Guy Verhofstadt (Open VLD), e mantívoo nos gobernos posteriores Leterme I, Van Rompuy I e Leterme II (decembro 2007-febreiro 2011).

## Primeiro ministro 
Despois das eleccións xerais de 2014, Michel foi nomeado *informateur* e logo *co-formateur* para a formación de goberno. Cando o CD&V escolleu a posición de comisario europeo para Marianne Thyssen no canto da posición de primeiro ministro para Kris Peeters, quedou claro que Michel sería o próximo primeiro ministro belga. Cando o 7 de outubro de 2014 se logrou un acordo global entre catro partidos para formar un novo goberno, Michel foi formalmente proposto para dirixilo con Kris Peeters como un dos catro viceprimeiros ministros. Michel é o primeiro ministro belga máis novo dende 1945.

O 18 de decembro de 2018, unha semana despois da ruptura do pacto de goberno cos independentistas flamengos da N-VA provocada pola inminente ratificación por parte de Bélxica do Pacto Mundial sobre Migración no cume da ONU en Marrakech, anunciou a súa dimisión como primeiro ministro, que o rei aceptou días despois, mais encargoulle continuar co goberno en funcións até as próximas eleccións de maio de 2019.

## Notas
Bosque de Białowieża

O **bosque de Białowieża** (en , *Biełaviežskaja pušča*; en ; en ) é unha reserva natural que se atopa nun dos últimos bosques virxes de Europa, o cal acolle un gran número de ungulados de gran tamaño, entre eles uns 800 exemplares do estraño e case extinto bisonte europeo. Dende 1945, atópase dividido administrativamente entre Polonia (onde recibe o nome de *Puszcza Białowieska* ) e Belarús (onde se lle chama *Белавежская пушча* ou *Белавежа* -Belavézhskaya Pushcha ou Belavezha). Ambas as partes están separadas por un valado que impide por igual o libre movemento de grandes animais como de turistas. O bosque recibe o seu nome da localidade polaca de Białowieża, a máis achegada á súa localización. A cidade belarusa de Brest atópase a 70 quilómetros do bosque en dirección sur.

miniatura|260px|esquerda|Mapa de localización do bosque.

Na parte belarusa do parque o bisonte non vaga en total liberdade, senón que se atopa nunha especie de zoo con zonas acoutadas onde tamén hai outros ungulados baixo vixilancia especial (entre eles, dúas híbridos de bisonte e vaca doméstica, de gran tamaño). Tamén conta cun museo, un restaurante, bares e hoteis construídos durante a época soviética. Para acceder ó parque debe obterse primeiro o permiso do Ministerio de Interior, polo que o número de turistas estranxeiros anuais (xa de seu escaso en Belarús) é bastante baixo. Nos últimos anos tratouse de promover o turismo familiar nacional mediante a construción nas proximidades da Casa de Ded Moroz ou "o avó dos fríos", a versión eslava de Santa Claus.

Na parte polaca, doutra banda, atópase o refuxio de caza persoal construído polos tsares de Rusia. Na actualidade foi reformado e acolle no seu interior un hotel, restaurante e aparcadoiros. Os turistas poden marchar polo parque a pé, en bicicleta ou en carruaxe de cabalos, sempre baixo a supervisión dun encargado. Estímase que cada ano visitan a parte polaca preto de 100.000 turistas, a pesar de que é considerablemente máis pequena que a belarusa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sergei Rumas

**Sergei Mikalayevich Rumas** (en belaruso: Сяргей Мікалаевіч Румас, en ruso: Сергей Николаевич Румас, nado en Homieĺ o 1 de decembro de 1969 é un político e economista belaruso, que foi primeiro Ministro de Belarús dende o 18 de agosto de 2018 ata o 4 de xuño de 2020.

## Traxectoria 
Rumas naceu en Gomel, pero a comezos da década de 1970 a súa familia mudouse a Minsk. Graduouse da Escola Financeira Superior Militar en Yaroslavl (1990) e da Academia de Administración Pública en Minsk (1995).  En 2001, Rumas recibiu o título de Candidato de Ciencias en Economía. En 2005 liderou o Belagroprombank, outro gran banco de propiedade estatal en Belarús.

### Carreira política 
En 2010, foi nomeado viceprimeiro ministro no novo goberno de Mikhail Myasnikovich. Durante a crise financeira de 2011, Rumas supervisou a creación dun programa de reformas estruturais, que foi criticado polo presidente Alexander Lukashenko e o seu conselleiro Sergey Tkachyov. Rumas avogou pola privatización, os investimentos estranxeiros e a abolición de préstamos preferentes para empresas estatais. En 2012, Alexander Lukashenko nomeouno xefe do Banco de Desenvolvemento da República de Belarús.

O 18 de agosto de 2018 foi nomeado Primeiro Ministro de Belarús, sucedendo a Andréi Kobiakov. Na actualidade, Rumas tamén encabeza a Federación de Fútbol de Belarús.

## Notas
Price

O apelido **Price** pode estar referido a:

* **A. J. Price** (nado en 1986), xogador de baloncesto dos Estados Unidos;
* **Alan Price** (nado en 1941), músico, cantante e actor británico;
* **Bartholomew Price** (1818-1898), matemático e educador inglés;
* **Katie Price** (nada en 1978), personaxe televisivo e modelo inglesa;
* **Leontyne Price** (nada en 1927), soprano estadounidense;
* **Margaret Price** (1941-2011), soprano galesa;
* **Martin Price** (1939-1995), numismático e anticuario británico;
* **Ray Price** (1926-2013), cantante de country estadounidense;
* **Reynolds Price** (1933-2011), escritor estadounidense;
* **Richard Price** (1723-1791), crego e escritor británico;
* **Sean Price** (1972-2015), cantante de rap estadounidense;
* **Stuart Price** (nado en 1977), músico e produtor británico;
* **Vincent Price** (1911-1993), actor de cine estadounidense;

## Véxase tamén 
* **Circo Price**, circo e centro cultural de Madrid.
Phacochoerus africanus

O ***Phacochoerus africanus*** é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia Suidae, unha das dúas especies de *Phacochoerus* que existen. É a máis numerosa nas sabanas de África.

## Descrición 
esquerda|miniatura|200x200px|Cranio.
Malia que poden verse comunmente en pasteiros abertos, sempre buscan refuxio na vexetación con forraxe máis densa. De feito, prefiren alimentarse en zonas densas e húmidas.

A súa dieta é omnívora, composta de herbas, raíces, bagas e outras froitas, cortizas, fungos, ovos, animais mortos, e pequenos mamíferos, mesmo réptiles e aves. A dieta é estacionalmente variable, dependendo da dispoñibilidade de diferentes alimentos. As áreas con moitos bulbos, rizomas e raíces nutritivas poden atraer a un gran número de facóqueros.

Os facóqueros son corredores rápidos. A miúdo corren coa cola erguida. Malia os seus problemas de visión, teñen un bo sentido do olfacto, que empregan para a localización dos alimentos, a detección de depredadores e o recoñecemento doutros animais.

## Notas 
## Véxase tamén
Muntiacus muntjak

O ***Muntiacus muntjak*** é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia Cervidae que habita por todo o sueste asiático.

## Subespecies 
Coñécense até 15 subespecies:

* *M. m. annamensis*, Indochina
* *M. m. aureus*, India
* *M. m. bancanus*, Billiton e illas Banka
* *M. m. curvostylis*, Tailandia
* *M. m. grandicornis*, Birmania
* *M. m. malabaricus*, India e Sri Lanka
* *M. m. montanus*, Sumatra, que algúns autores consideran especie boa.
* *M. m. muntjak*, Xava e Sumatra
* *M. m. nainggolani*, Balí e Lombok
* *M. m. nigripes*, Vietnam e Hainan
* *M. m. peninsulae*, Malaisia
* *M. m. pleicharicus*, Borneo
* *M. m. robinsoni*, Bintan e illas Linga
* *M. m. rubidus*, Borneo
* *M. m. vaginalis*, Myanmar e sur da China

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Hutchins, Michael (ed.) (2004). Muntjacs. ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia.* 2nd ed. 15 vols. Detroit: The Gale Group Inc., 2004.
*Kurt, Fred (1990). Muntjac Deer. *Grzimek's Encyclopedia of Mammals.* 1st ed. 5 vols. St. Louis: McGraw-Hill.
*Nowak, Ronald M. (1999). Muntjacs, or Barking Deer. *Walker's Mammals of the World.'' 6th ed. 2 vols. Baltimore: The Johns Hopkins UP.
Minute Maid Park

O **Minute Maid Park**, antes coñecido como ** The Ballpark at Union Station**, **Enron Field** e **Astros Field**, é un parque de béisbol situado no centro de Houston, Texas (Estados Unidos). Foi inaugurado no 2000 para albergar os partidos como local dos Houston Astros, equipo da Major League Baseball (MLB). Este estadio é o primeiro na cidade de Houston con teito retractábel. O seu céspede é natural. O recinto foi construído como substituto do Astrodome, o primeiro estadio do mundo cuberto cunha cúpula. O nome do estadio é debido ao patrocinio da compañía de bebida Minute Maid, a cal adquiriu en 2002 os dereitos de nome por un período de trinta anos e 100 millóns de dólares. Actualmente o recinto conta con capacidade para 41.168 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Houston
* Houston Astros
* Astrodome

### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio en astros.com 
* Minute Maid Park Seating Chart
Inda canto!

***Inda canto!*** é o sétimo álbum musical do grupo Treixadura, publicado o 27 de abril de 2018.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do álbum en coma.gal 
* Datos do álbum en itunes.apple.com
Pingüín de Humboldt

O **pingüín de Humboldt** (*Spheniscus humboldti*) é unha especie de ave non voadora esfenisciforme da familia Spheniscidae. Habita no océano Pacífico ó longo da costa oeste de Suramérica no Perú e Chile a que é percorrida pola Corrente de Humboldt ou Peruana, dende os 5º ós 41º 55' graos de latitude sur. Moi raramente atopáronse exemplares divagantes nas costas do Pacífico de Ecuador e Colombia. Mencionouse o seu achado na Patagonia arxentina e mesmo un espécime recadado en Punta Quilla, que en realidade pertence a *Speniscus magellanicus*. Nos últimos anos as súas poboacións reducíronse drasticamente a consecuencia da escaseza de lugares de nidificación, redución na oferta de alimentos, depredación por parte do home e, sobre todo, o impacto de fenómenos climáticos severos, como El Niño.

## Hábitat 
É endémico da corrente de Humboldt; nidifica na costa occidental de América do Sur, dende o Perú até Chiloé, en Chile.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en BirdLife  
* [Pingüín de Humboldt en Marwell(https://gl.wikipedia.org/wiki/Marwell_Wildlife)]
Escudo de Belize

O **escudo de Belize** data do ano 1981, ano da independencia, aínda que é moi semellante á versión anterior, adoptada en 1967, á que se engadiu a coroa de follas exterior e a terraza de vexetación baixo os dous tenantes e fíxose máis grande a árbore que timbra o escudo. O escudo colonial orixinario de Honduras Británica, que xa era terzado e incluía o barco e os símbolos da industria da madeira, data de 1819 e cambiouse significativamente en 1907 e en 1967 até adoptar a forma actual.

Os diversos motivos representados no escudo fan referencia a un aspecto importante da historia de Belize, a industria da caoba, que formou a base da economía do país nos séculos XVIII e XIX.

O escudo forma parte tamén da bandeira estatal, onde se sitúa na parte central.

## Brasón 
Escudo terzado en perla: o primeiro, de prata, un remo e unha machada cadrada ó natural pasados en aspa; o segundo, de ouro, unha serra e unha machada triangular tamén ó natural e pasadas en aspa; o terceiro, de cor celeste, un barco ó natural navegando sobre un pé ondulado de azur sobre dúas faixas de sinople e ouro.

Por timbre, unha árbore de caoba ó natural. Como tenantes: á dereita, un leñador mestizo ó natural, con pantalóns de prata, que leva unha machada na man dereita; á esquerda, un leñador negro ó natural, tamén con pantalóns de prata, que leva un remo na man esquerda; ambos sobre unha terraza de sinople ó natural.

Baixo o escudo, unha cinta de prata co lema nacional en latín: "*Sub umbra floreo*" (*Baixo a sombra eu florezo*).

## Notas
Actun Tunichil Muknal

250px|miniatura|A dama de cristal en Actun Tunichil Muknal.
**Actun Tunichil Muknal** (ou a **Cova do Sepulcro de Cristal**) é unha cova de Belize, preto de San Ignacio, no distrito de Cayo , que é un salientable sitio arqueolóxico maia que inclúe de esqueletos, cerámicas e olaría. Hai varias áreas con restos esqueletos na cámara principal. O máis coñecido é "a dama de cristal", o esqueleto dunha adolescento (unha moza de 18 anos), posibelmente vítima de sacrificio, cuxos ósos foron calcificados, cunha aparencia cristalizada.

As cerámicas do sitio son significativos en parte por ter "buratos de morte", o cal indica que foron empregados con propósitos cerimoniais. Moitos dos artefactos maias e outros restos están completamente calcificados no chan da cova. Un dos artefactos, coñecido como "ola do mono", é un dos catro obxectos dese tipo atopados en toda América Central. Os maias tamén modificaron as formacións da cova, nalgúns casos para crear altares para as ofrendas, noutros para crear siluetas de facianas e animais ou para proxectar unha imaxe de sombra na cova. A cova está decorada extensamente nos pasos superiores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Marachov, Nick and Williams, Nick (ed) *Below Belize* ca. 1991.
* Miller, Tom *Tunichil Muknal* The Canadian Caver vol 21 no 2, 1989.
* Williams, Nick *An Introduction to Cave Exploration in Belize*. Journal of Cave and Karst Studies 58(2):69-75
### Ligazóns externas 
* Actun Tunichil Muknal  en TravelBelize.org
Walfredo de Friúl

**Walfredo** (ou **Waltfredo**), finado en 896, foi o conde de Verona e posteriormente o margrave de Friúl nas últimas décadas do século IX (891-896). 
## Traxectoria 
Walfredo foi unha das primeiras persoas en enfrontarse a Berenguer de Friúl no seu intento pola coroa de ferro da Lombardía logo da deposición de Carlos o Gordo en 887.  Foi descrito como o seu "alto conselleiro" .  Era *consiliarius e marchio* nomeado por Carlos o Gordo e o maior magnate da Lombardía oriental despois de Berenguer.  Mesmo logrou suceder a Berenguer en Friúl, aínda que se descoñece en que circunstancias e as opinións dos expertos están divididas.

Tería sucedido a Berenguer por nomeamento do mesmo ao redor de 890, cando Berenguer é mencionado por última vez como duque de Friúl.  Os Anais Fuldenses do ano 896, explican que Walfredo morreu no cargo e que gobernara en Verona con "gran fidelidade ao emperador", que significa Arnulfo de Carintia, especificando que a súa morte foi o momento elixido por Berenguer para reafirmar a súa pretensión á realeza logo da súa disputa con Arnulfo a comezos deste ano.  Suxeriuse que Walfredo foi colocado no cargo de duque no canto de Berenguer, por Arnulf en 896, despois de que Berenguer se pasase ao bando de Arnulf a comezos deste ano .  Walfredo debería ter gobernado Friúl menos dun ano neste caso.  Logo da súa morte en 896, o ducado foi dividido en catro condados.

## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
* Reuter, Timothy (trad.), *The Annals of Fulda* . (Medieval Manchester Series, IX Century Histories, Volume II) Manchester: Manchester University Press, 1992  
* MacLean, Simon.  *Realeza e política no final do século IX: Carlos o Gordo e o Fin do Imperio Carolingio* .  Cambridge University Press: 2003.
Valtimo

**Valtimo** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 2&nbsp;143&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 838,07&nbsp;km2, dos cales 37,76&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 2,68&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Nurmes na súa mesma rexión, Rautavaara en Savonia do Norte e Sotkamo, pertencente á rexión de Kainuu.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Valtimo
Gran Buraco Azul

[miniatura|O Gran Buraco Azul, preto da [Cidade de Belize, en Belize.]]
O **Gran Buraco Azul** (en ) é un xigantesco buraco mariño da costa de Belize. Atópase preto do centro do arrecife Lighthouse, un pequeno atol a 70&nbsp;km do continente e de Cidade de Belize. O buraco ten unha forma circular, de 318 m de diámetro e 124 m de profundidade. Formouse durante diversos episodios da glaciación cuaternaria cando o nivel do mar era moito menor. As análises das estalactitas atopadas no Gran Buraco Azil amosan que a formación produciuse en varias fases, hai 153&nbsp;000, 66&nbsp;000, 60&nbsp;000 e 15&nbsp;000 anos. Cando o nivel dos océanos subiu de novo, a cova quedou completamente inundada. O Gran Buraco Azul forma parte da rede de reservas da barreira de coral de Belize, Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Dean Barrow

**Dean Oliver Barrow**, nado en Cidade de Belize en 1951, é un avogado e político belizense, que foi primeiro ministro de Belize entre 2008 e 2020. É tamén o líder do Partido Demócrata Unido (UDP). 

Avogado de carreira, traballou como ministro de Relacións Exteriores dende 1993 a 1998 e foi o líder da oposición dende 1998 até que a UDP gañou en febreiro de 2008. Barrow comezou o seu primeiro mandato como primeiro ministro en 2008, e empezou o seu mandato termo en 2012. Comezou o seu terceiro mandato ó gañar nas eleccións do 4 de novembro de 2015.

## Carreira legal 
Barrow é un dos avogados exitosos de Belize e apareceu en varios casos de alto perfil. Comezou o seu traballo legal na compañía de avogados do tío Dean Lindo en 1973 e fíxose socio alí en 1977. Eventualmente formou o seu propio bufete de avogados, Barrow e Williams (con Rodwell Williams) até que deixou o seu cargo antes do 2008. Entre os clientes máis controvertidos da súa firma está Lord Ashcroft e os negocios cos que está conectado, particularmente o Belize Bank e, nalgún momento, Belize Telemedia Limited, anteriormente Belize Telecommunications Limited.

## Vida privada 
Ten catro fillos, sendo o maior deles o rapeiro "Shyne" Barrow. Barrow está divorciado da tamén avogada Lois Young.

## Notas
Barreira de Coral de Belize

A **Barreira de Coral de Belize** é unha serie de arrecifes de coral que se sitúan a unha distancia variable da costa de Belize, uns 300 metros da costa no norte e a uns 40 quilómetros no sur. Ten unha lonxitude aproximada de 300 quilómetros, e forma parte do Sistema Arrecifal Mesoamericano, o segundo sistema de arrecife de coral máis grande no mundo despois da Gran Barreira de Coral de Australia. É o destino turístico máis importante de Belize, atraendo a metade dos seus 260.000 visitantes, así mesmo é vital para a súa industria pesqueira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial na UNESCO
El Caracol

miniatura|300x300px|Vista aérea do sitio.
**El Caracol** ou **Caracol** é o nome dado a un sitio arqueolóxico maia de grandes dimensións, localizado no distrito de Cayo, en Belize. Atópase a uns 40&nbsp;km ó sur de Xunantunich e San Ignacio Cayo, a unha altitude de 460 m, preto dos montes Maia. O antigo nome maia deste lugar puido ser *Oxhuitza.*

El Caracol foi ocupada dende 1200 a. C., mais o seu período de maior expansión construtiva corresponde ó período clásico maia, con máis de 40 monumentos datados entre 485 e 889 que rexistran a secuencia dinástica dos seus gobernantes.

A antiga Caracol foi unha das maiores cidades maias, cubrindo uns 168&nbsp;km², cunha poboación máxima estimada entre os 120&nbsp;000 e os 180&nbsp;000 habitantes. Un dos monumentos rexistra unha vitoria militar sobre o exército de Tikal en 562.

O sitio foi descuberto en 1938. Traballos máis extensos foron levados a cabo pola Universidade da Pensilvania en 1951 e 1953. Dende 1985, decorre un proxecto de escavacións arqueolóxicas e restauración das estruturas antigas de El Caracol, baixo a dirección de arqueólogos da Universidade de Florida Central.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Montes Maia

miniatura|250px|Montes Maia.
Os **Montes Maia** son unha serra montañosa localizado en Belize e Guatemala oriental, en América Central. Os montes Maia e os seus arredores conteñen un número importante de sitios arqueolóxicos da civilización maia, incluyendo Lubaantun, Nim Li Punit ou Cahal Pech.

## Xeografía 
O punto máis alto dos montes é Doyle's Delight, a 1&nbsp;124 m, e o Pico Victoria a 1&nbsp;120 m.

O Santuario de vida silvestre da conca de Cockscomb é unha reserva natural destacada que se atopa nos montes Maia.

## Véxase tamén
Pobo garífuna

Os **garífunas** (chamados *garinagu* en lingua garífuna) son un grupo étnico de América Central e o Caribe, descendente de africanos e indíxenas caribes e arauacos. Estímase que hai máis de 600&nbsp;000 garífunas repartidos en Honduras, Belize, Guatemala, Nicaragua e nos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Mark. *When Afro Becomes (like) Indigenous: Garifuna and Afro-Indigenous Politics in Honduras.* *Journal of Latin American and Caribbean Anthropology* 12.2 (2007): 384–413. AnthroSource. Web. 20 de xaneiro de 2010.
* 
* Chernela, Janet M. *Symbolic Inaction in Rituals of Gender and Procreation among the Garifuna (Black Caribs) of Honduras.* *Ethos* 19.1 (1991): 52–67. AnthroSource. Web. 13 de xaneiro de 2010.