Isabel-Clara Simó

**Isabel-Clara Simó i Monllor**, nada en Alcoi (Provincia de Alacant) o 4 de abril de 1943 e finada en Barcelona o 13 de xaneiro de 2020, foi unha escritora e xornalista española en lingua catalá, ademais de política militante de SI.

Está considerada unha das autoras modernas máis importantes de literatura catalá. Foi galardoada en múltiples ocasións; entre outras distincións, en 1978 co Premio Víctor Català por *És quan miro que hi veig clar*; en 1993 recibiu o premio Sant Jordi por *La salvatge*, en 1999 foille concedida a Cruz de Sant Jordi pola súa traxectoria literaria, no 2001 outorgáronlle o premio Andròmina de narrativa por&nbsp;''Hum... Rita!: L'home que ensumava dones*, o Premio da Crítica dos Escritores Valencianos en ensaio, por *En llegítima defensa* e o Premio Joanot Martorell de narrativa por *Amor meva*.

Como xornalista, foi directora do semanario Canigó e é columnista no diario Avui. Foi Delegada do Libro do Departamento de Cultura da Generalitat de Cataluña.

## Traxectoria 
Isabel-Clara Simó licenciouse en filosofía pola Universidade de Valencia e en xornalismo, ademais de ser doutora en filoloxía románica. Exerceu como profesora en Buñol e, posteriormente, no Instituto Ramón Muntaner de Figueras, onde naceron os seus fillos, e no Instituto Sant Josep de Calasanç de Barcelona. Pasou ao xornalismo no ano 1972 como directora do semanario *Canigó*, colaborando ademais habitualmente con distintos medios de comunicación. Creou nos seus propios contos e novelas personaxes complexos que manteñen relacións conflitivas, como *La Nati* (1991), *Raquel* (1992), *Històries perverses* (1992) ou os de *T'imagines a vida sense ell?* (2000). Obras como *Júlia* ou *D'Alcoi a Nova York* (1987) foron ambientadas en Alcoi, o seu lugar de nacemento.

Foi galardoada, entre outros, co Premio Sant Jordi de Novela 1993, pola súa obra *La salvatge.* Tamén foi delegada do Libro do Departamento de Cultura da Generalitat de Cataluña. En 1999 foi distinguida coa Creu de Sant Jordi, pola súa traxectoria. O libro de relatos *Dones* (1997) foi obxecto dunha adaptación cinematográfica, o ano 2000. De publicación máis recente, foron libros como *L'home que volava en el trapezi* (2002) ou a súa recompilación de artigos no xornal *Avui*, co título *En legítima defensa.* Tamén debe destacarse o éxito de crítica e público da obra teatral *Còmplices'', levada a escena por Pep Cortès. 
miniatura|250x250px|Isabel-Clara Simó recibe o premio Traxectoria.
En 1993 gañou o Premio Crítica Serra d'Or de Narración por *Històries perverses.* O ano 2001, élle outorgado o premio Andrómeda polo seu libro ''Hum... Rita!: L'home que ensumava dones*, e o 2004 o Premio da Crítica dos Escritores Valencianos na súa modalidade de ensaio, por *En legítima defensa.* O ano 2007, conseguiu o Premio de Novela Cidade de Alcira coa súa obra *El meu germà Pol*.

Como xornalista, foi directora do semanario *Canigó*, foi columnista do xornal Avui e actualmente éo do Punt *Avui.* Foi delegada do Libro do Departamento de Cultura da Generalitat de Cataluña.

O ano 2009 recibiu o premio Traxectoria no marco da Semana do Libro en Catalán. Segundo a organización, este galardón recoñecía a extensa obra da escritora e a súa implicación na defensa da lingua catalá. En 2013, tamén foi recoñecida polo Concello de Alcoi coa concesión da medalla de ouro da cidade e o nomeamento de filla predilecta.

## Obras 
De entre as súas máis de corenta obras, destacan as seguintes:
* *Júlia* (1983)
* *Alcoi - Nova York* (1987)
* *La veïna* (1990)
* *La Nati* (1991)
* *Raquel* (1992)
* *Històries perverses* (1992)
* *La salvatge* (1994)
* *Dones* (1997)
* *El gust amarg de la cervesa* (1999)
* *T'imagines la vida sense ell?* (2000)
* *Carta al meu* nét. *Sobre el nacionalisme* (2000)
* *La Nati* (2001)
* *Estimats homes (una caricatura)* (2001)
* *L'home que volava en el trapèzi* (2002)
* *En legítima defensa* (2003)
* *Angelets* (2004)
* *El caníbal* (2007)
* *El meu germà Pol* (2007), Premio de Novela Cidade de Alcira.
* *Adéu, Boadella* (2008)
* *Els racons de la memòria* (2009)
* *Homes* (2010)
* *El meu germa Pol* (2006)
A súa obra foi traducida ao alemán, o inglés, o vasco, o castelán, o francés, o galego, o italiano, o neerlandés e o sueco.

En galego Edicións Xerais de Galicia publicou en 1996 *Raquel*, traducida por María Dolores Torres París na Colección Fóra de Xogo, e en 1997 *Xoel''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Isabel-Clara Simó de la AELC. Catalán e castelán
*Obras digitalizadas de Isabel-Clara Simó Biblioteca Digital Hispánica / Biblioteca Nacional de España