Alicorno

Baixo o nome de **alicorno** ou **alicornio** coñécese un amuleto moi apreciado como protector e como curativo na medicina tradicional galega pola súa eficacia no tratamento de diferentes enfermidades. Considérase un antídoto universal contra calquera tipo de veleno. Cos mesmos nomes desígnase o unicornio, criatura mitolóxica da que se obtén, segundo se conta.

Recibe tamén os nomes de *licornio*, *licornia*, *licorno*, *corno de licorno*, *helicornio*, *triscornio* e outros. 

Tamén se fixeron (ou así o aseguraban os posuidores) do dente dun narval. A versión máis mítica é dicir que se fan de corno de unicornio, criatura de forma de cabalo cun corno largo e recto que lles nace no medio e medio da fronte. De feito, a palabra  *alicorno* tamén designa a este animal. Igualmente, co nome de *alicorno* tamén se coñece á propia vacaloura.

## Usos medicinales 
O alicorno considérase eficaz contra calquera pezoña e contra diferentes dores (incluídas as dores de parto) e enfermidades. Crese particularmente eficaz como protector e remedio curativo contra mal de ollo e o tangaraño (raquitismo infantil), así como contra trastornos nersiosos, e por este uso apotropaico lévase pendurado do pescozo. 

Tamén se cre eficaz contra as mordeduras de animais (incluídas as feridas do lobo no gando), as picadas de cobras e insectos ou o *coxo* (erupcións cutáneas supostamente producidas por tocar un obxecto ou unha superficie pola que pasara unha cobra, unha araña, unha píntega, etc.).

Como tratamento, o modo de uso é deixar caer unhas raspaduras en auga ou en leite, facer tres cruces e darllo a beber á persoa enferma. Ou ben, introdúcese o alicorno en auga e logo se pasa sobre a zona enferma, un número impar de veces; a mesma auga na que se meteu o corno xa é curativa. 

Tamén se facían *aneis de alicorno*, aneis de prata nos que se engarzaban unha cápsula contendo un anaco de corno de vacaloura ou un pouco de po obtido de raspar un corno. A auga na que se meteu a man co anel adquire propiedades curativas, lavando con ela as feridas de mordeduras ou picadas.

Aquelas comidas que se fagan ou toquen con este anel adquiren o poder de sandar enfermidades, de levedar o pan máis rapidamente (se se amasou a fariña coa man na que se leva o anel). Se se remexe coa man a calda dos porcos, estes quedarán protexidos contra o mal de ollo, os *aires* e as *envexas*, así como contra enfermidades como o *cuchizo*.

## Outros usos 
Está moi estendida a crenza en que as cobras gustan do leite e que poden entrar nas cortes do gando para mamar no ubre das vacas, e mesmo se di que tamén o poden facer das nais que estean aleitando ó seu fillo, e que son quen de facelo con tal suavidade que a nai non se dá de conta, e distraen ó meniño poñéndolle o rabo na boca, a modo de chupete.

Pois ben. Para axotar as cobras e que becerros ou meniños sigan medrando axeitadamente, hai que botar unhas raspaduras do alicorno en leite, e poñela nun prato que de deixa no lugar onde se sospeite que poidan entrar. Cando veña a cobra, beberá nese leite e morrerá de contado. Antón Fraguas di que o prato co leite serve de cebo para que a cobra saia do seu agocho, atraída polo cheiro do leite, e aproveitar o momento para darlle morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* GRAN ENCICLOPEDIA GALEGA (2003).
* 
* 
*  [facsímile da Ed. Maxtor, Valladolid 2001. ISBN=84-95636-77-8]
* 

### Ligazóns externas 
* Galiciaencantada.com [consultadoo 27.01.2026]