open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Datos (informática)

[miniatura|[Reloxo dixital. A hora que mostran os díxitos da esfera en calquera instante son datos dixitais. A hora exacta real son datos analóxicos.]]
Os **datos dixitais**, na teoría da información e nos sistemas de información, son información representada como unha cadea de símbolos discretos, cada un dos cales pode tomar un só número finito de valores dalgún alfabeto, como letras ou díxitos. Un exemplo é un documento de texto, que consiste nunha cadea de caracteres alfanuméricos. A forma máis común de datos dixitais nos sistemas de información modernos son os *datos binarios*, que se representan mediante unha cadea de díxitos binarios (*bits*) cada un dos cales pode ter un de dous valores, 0 ou 1.

Os datos dixitais pódense contrastar cos datos analóxicos, que se representan mediante un valor dun rango continuo de números reais. Os datos analóxicos transmítense mediante un sinal analóxico, que non só adopta valores continuos, senón que pode variar continuamente co tempo, unha función continua con valores reais do tempo. Un exemplo é a variación da presión atmosférica nunha onda sonora.

Os datos requiren interpretación para converterse en información. Nos sistemas informáticos modernos (posteriores a 1960), todos os datos son dixitais.

A palabra *dixital* provén da mesma fonte que as palabras díxito e *digitus* (a palabra latina para *dedo*), xa que os dedos adoitan usarse para contar. O matemático George Stibitz, dos Bell Telephone Laboratories, empregou a palabra *dixital* en referencia aos pulsos eléctricos rápidos emitidos por un dispositivo deseñado para apuntar e disparar canóns antiaéreos en 1942. O termo úsase máis comunmente en informática e electrónica, especialmente onde a información do mundo real se converte a forma numérica binaria como no son dixital e na fotografía dixital.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Doris Kareva

**Doris Kareva**, nada en Talín o 28 de novembro de 1958, é unha poeta, xornalista, editora, ensaísta e tradutora estoniana. Foi secretaria xeral da Comisión Nacional de Estonia para a UNESCO.

## Traxectoria 
Filla do compositor Hillar Kareva. Estudou inglés e literatura na Universidade de Tartu e comezou a escribir poesía na década de 1960 e publicou os seus primeiros poemas con catorce anos.

Traballou para o semanario cultural *Sirp* e como editora da revista *Looming*. Foi durante dezaseis anos secretaria xeral da Comisión Nacional de Estonia para a UNESCO.

Foi mentora de novos poetas e traduciu ao estoniano obras de William Shakespeare, Anna Akhmatova, Emily Dickinson, Joseph Brodsky, Khalil Gibran, Kabir, W. H. Auden e Samuel Beckett, ademais de poesía irlandesa contemporánea.

Como bolseira literaria, Kareva traballou en Suecia, Grecia, Estados Unidos, Flandres, Italia e Irlanda, e presentou as súas obras en moitos países. Parte da súa obra poética foi posta en escena e moitas veces musicada.

## Premios 
Premio Nacional de Cultura 1993 por *In place of the world*.

Recibiu varios premios estatais, incluídos dous Premios Culturais do Estado de Estonia e a Orde da Estrela Branca de Estonia en 2001. 

Nos anos 2016 e 2017 o seu nome estivo entre as candidaturas ao Premio Nobel de Literatura.

## Obras 
A súa poesía foi traducida a case vinte idiomas.

### Libros de poesía 
* *Päevapildid* (1978)
* *Ööpildid* (1980)
* *Puuduto* (1981)
* *Salateadvus* (1983)
* *Vari ja viiv* (1986)
* *Armuaeg* (1991)
* *Kuuhobune* (1992)
* *Maailma asemel* (1992)
* *Hingring* (1997)
* *Mandragora* (2002)
* *Aja kuju* (2005)
* *Tähendused* (2007)
* *Lõige* (2007)
* *Deka* (2008)
* *Sa pole üksi* (2011)
* *Perekonnaalbum* (2015)

## Notas
Amil (apelido)

**Amil** é un apelido galego.

En xaneiro de 2023 existían 1.004 persoas en Galicia co apelido Amil, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Enrique Astray

**Enrique Astray Otero**, nado en Aiazo (Frades) o 23 de xuño de 1992, é un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria
Militante do PSdeG-PSOE, foi candidato á alcaldía de Frades nas eleccións municipais de 2019 e 2023, nas que saíu elixido como concelleiro. Ademais, foi no número 10 nas listas do PSdeG pola provincia da Coruña nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024. Desde 2023 é presidente da Asociación de Veciños Os Pasos de Aiazo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Frades
Coreanos en España

A **inmigración coreana en España** (en ) fai referencia ao movemento migratorio dende Corea cara ao Reino de España. Forman unha das poboacións asiáticas máis pequenas do país.

## Demografía e distribución 
As estatísticas de 2006 do INE de España mostraron 2.873 residentes rexistrados en España nados en Corea do Sur, dos cales 514 tiñan nacionalidade española, mentres que 2.359 tiñan outras nacionalidades. Entre os españois, os homes superaban en número ás mulleres nunha proporción de 1,3:1, que era case exactamente a inversa entre os non españois. Entre 1980 e 2004, un total de 696 persoas que orixinalmente tiñan nacionalidade surcoreana convertéronse en cidadáns españois.

As estatísticas máis recentes do goberno surcoreano, publicadas en xullo de 2011, mostran só un lixeiro crecemento en comparación coas estatísticas de 2005. Dos 4.080 coreanos rexistrados como residentes en España, 929 tiñan cidadanía española, 2.108 tiñan residencia permanente, 216 tiñan visados ​​de estudante e os 727 restantes tiñan outros tipos de visados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Corea do Sur-España
* Usun Yoon
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
Xeorxianos en España

A **inmigración xeorxiana en España** refírese ao conxunto de persoas procedentes de Xeorxia que se estabeleceron no Estado español, especialmente a partir de finais do século XX e comezos do XXI. Trátase dunha comunidade relativamente recente, cuxo crecemento está vinculado a factores económicos, políticos e sociais tanto no país de orixe como no de destino.

## Historia 
A presenza de cidadáns xeorxianos en España comezou a ser significativa tras a desintegración da Unión Soviética en 1991. A inestabilidade política, os conflitos internos e as dificultades económicas en Xeorxia impulsaron a emigración cara a distintos países europeos, incluída España.

Durante a década de 2000, España converteuse nun destino atractivo debido ao crecemento económico e á demanda de man de obra en sectores como a construción, a agricultura e os servizos domésticos. A crise económica de 2008 supuxo unha desaceleración nos fluxos migratorios, aínda que a comunidade xeorxiana mantivo unha presenza estable.

## Demografía 
Segundo datos do Instituto Nacional de Estatística (INE), a poboación xeorxiana en España experimentou un incremento progresivo nas últimas décadas. A distribución xeográfica concéntrase principalmente en comunidades autónomas como Madrid, Cataluña, a Comunidade Valenciana e Andalucía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Xeorxia
Sirwah

thumb|dereita|Arqueólogos alemáns en Ṣirwāḥ
thumb|dereita|Inscrición en Ṣirwāḥ
thumb|dereita|Piares en Ṣirwāḥ

**Sirwah** (Linguas sudarábigas antigas: Ṣrwḥ, árabe صرواح خولان *Ṣirwāḥ Ḫawlān*) foi, despois de Ma'rib, o centro económico e político máis importante do Reino de Saba a principios do século I a.C., na Península Arábiga. Ṣirwāḥ estaba rodeada por unha muralla fortificada. A disposición da cidade dentro do oasis incluía varios edificios grandes. Tamén forma parte de Khawlan.

As ruínas de Ṣirwāḥ están situadas a 40 km ao oeste de Ma'rib. A cidade estaba ben protexida pola súa posición nas montañas, pero ao mesmo tempo limitaba o seu desenvolvemento. Como resultado, Ṣirwāḥ perdeu rapidamente a súa posición como capital, que foi asumida por Ma'rib, que era un importante centro económico xa que estaba situada na ruta do incenso. Non obstante, a cidade seguiu sendo un centro importante para os sabeos, como demostra o gran número de edificios de templos. Tamén foi o lugar escollido polo rei Yada'il Dharih I para construír un importante templo dedicado a Almaqah arredor do ano 700 a.C. En 2023, xunto con outros monumentos do antigo reino de Saba, Sirwah foi engadido á Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO.

## Arqueoloxía
Arqueólogos do Instituto Arqueolóxico Alemán descubriron e recuperaron en 2005 unha inscrición do reino sabeo que data de ca. sete metros de longo e pesa máis de sete toneladas. Este pesado bloque de pedra era un elemento permanente do santuario de Almaqah e caera do seu pedestal durante un terremoto. A inscrición dá conta das batallas dun sabeo, levadas a cabo contra os seus veciños inmediatos no sueste e norte do Iemen. O epigrafista Norbert Nebes da Universidade de Jena describiu a inscrición como a máis importante ata o de agora do período do século I a. C.

Realizáronse algúns traballos de restauración nestes sitios antes do estalido da Guerra Civil Iemenita. Durante estes traballos descubriuse outro templo que data do século VII a.C. Este santuario ten unha entrada monumental, decorada con piares. Contén varias habitacións, construídas en madeira e pedra, cunha disposición única no Iemen deste período. Unha das inscricións máis longas, composta por 20 liñas, describe os conquistadores e as campañas do rei Karib'il Watar. Desde o estalido da guerra civil no Iemen en 2015, Ṣirwāḥ foi unha liña de fronte entre os rebeldes houthis e as forzas aliadas co presidente Abdrabbuh Mansur Hadi, facendo escavacións case imposibles. Antes disto, realizáronse varias escavacións alemás en Ṣirwāḥ, coas que se esperaba que se afondase no coñecemento dos primeiros días do Reino de Saba.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Monumentale Inschrift im Reich der Königin von Saba gefunden (Monumental Inscription found in the Kingdom of Saba)  (PDF; 175 kB)
* Stadtmauern von Sirwah (The City walls of Sirwah) 
* Tempel im Jemen. Fundsache, Nr. 309. nt-v.de 19. März 2008
* Mitteilung des Deutschen Archäologischen Instituts
Hamnet

***Hamnet*** é un filme de drama histórico de 2025 dirixida por Chloé Zhao e coescrita xunto a Maggie O'Farrell, baseada na novela homónima de 2020 da propia O'Farrell. Protagonizada por Jessie Buckley e Paul Mescal, con Emily Watson, Joe Alwyn e Noah Jupe en papeis secundarios, a película ficcionaliza a relación entre Agnes e William Shakespeare e o impacto que tivo nas súas vidas a morte do seu fillo Hamnet aos once anos durante unha epidemia de peste, e cómo esa traxedia inspirou a escritura de *Hamlet*. É a primeira produción de Amblin Entertainment distribuída por Focus Features.

O filme gañou os Globo de Ouro a mellor película dramática e mellor actriz dramática, recibiu once nomeamentos aos BAFTA  e foi nomeada en oito categorías da 98ª edición dos Óscar, incluíndo mellor filme, mellor directora e mellor actriz, sendo este último o que gañou.

## Notas