open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Varela

Co nome de **Francisco Varela** podemos referirnos a:

***Francisco Varela Buela**, mestre e político galego (1890-1981).
***Francisco Varela Garrido**, político galego (1900-1937).
***Francisco Varela García**, biólogo chileno (1946-2001).
Edelmira Barreira

**Edelmira Barreira Diz**, coñecida como **Miri Barreira**, nada en Verín en 1978, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias Políticas, traballou na Dirección Xeral da Administración local da Xunta de Galicia (2002-2004). Dende 2012 foi directora do Gabinete Adxunto da Vicepresidencia do Goberno. Nas eleccións xerais de 2015 presentouse ao Senado pola provincia de Ourense e foi elixida senadora. En febreiro de 2017 foi nomeada Comisionada fronte ao Reto Demográfico polo goberno de Mariano Rajoy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
*"Edelmira Barreira Diz: "Hay mucho talento en nuestra provincia, lo que necesitamos es comunicarlo"" *Faro de Vigo* 17/12/2015 .
Dámaso López Rodríguez

**Dámaso López Rodríguez**, nado en Lugo en 1951, é un médico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Nas eleccións municipais de 1991 foi candidato á alcaldía de Monforte de Lemos. Delegado de Sanidade na provincia de Lugo en 2002. Nas eleccións autonómicas de 2005 foi elixido deputado pola provincia de Lugo. Volveu ser deputado do Parlamento de Galicia en 2009 en substitución de Susana López Abella. Foi senador pola provincia de Lugo dende 2012 ao substituír a Julia Rodríguez Barreira. Nas eleccións xerais de 2011 volveu ser elixido senador.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
*Ficha no Senado
Jiidesh İdirisova

**Jiidesh İdirisova** (**Жийдеш Идирисова**) é unha cantante kirguiza. É coñecida por ser a vencedora do Festival de Türkvizyon 2015 coa canción "Kim Bilet"

## Carreira
### Festival de Türkvizyon 2015
İdirisova gañou a final naciónal de Kirguizistán para representar ao seu país no Festival de Türkvizyon 2015, en Istanbul. Gañou fronte a outros sete candidatos, ela recibiu a puntuación máxima, 50 puntos.

O 19 de decembro de 2015 participou no certame túrquico coa canción "Kim Bilet", fronte a outros 20 países. Os presentadores chamaron a todos os candidatos dende a última posición, así, antes de nomear ao gañador, quedaron dous países finalistas: Kazakhstán e Kirguizistán. Gañou cunha puntuación de 194 puntos, nove máis que o segundo lugar. Tamén logrou a primeira vitoria do país no certame.

## Discografía
### Sinxelos
* **"Сен"** (en galego: Ti)
* **"Омур"** (en galego: Alento)
* **"Эки журок (feat. Мирбек атабеков)"** (en galego: Dous corazóns)
* **"ким билет"** (en galego: Quen sabe)
* * **"Эки канат" (feat.  Aiym Aiylchieva)"**  (en galego: Dúas ás)

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Festival de Türkvizyon 2015
Perfect (canción de Fairground Attraction)

**"Perfect"** é unha canción do grupo británico Fairground Attraction, lanzado en 1988, dentro do álbum *The First of a Million Kisses*. Foi o primeiro sinxelo da banda.

## Vendas
O sinxelo acadou o número un das listas británicas o 14 de maio de 1988 ficando nesa posición durante unha semana, e na lista, durante un total de trece semanas. Tamén acadou o número un en Suráfrica e en Australia, durante tres semanas en agosto e setembro de 1988.

En España tamén acadou o número un das listas de vendas en setembro de 1988.

Nos Estados Unidos de América chegou ao posto 80 da lista Billboard.

## Formatos
No Reino Unido comercializouse baixo os formatos de sinxelo de vinilo, casete e CD.

## Premios
Perfect obtivo o premio ao mellor sinxelo na edición de 1989 dos BRIT Awards.

## Notas
TaqI

**TaqI** é un encima de restrición illado da bacteria *Thermus aquaticus* en 1978. Ten unha secuencia de recoñecemento que é

 5'TCGA
 3'AGCT

e fai o corte desta maneira:

 5'---T   CGA---3'
 3'---AGC   T---5'

## Notas
Pavel Miliukov

miniatura|Pavel Nikolaevich Miliukov.

**Pavel Nikolaevich Miliukov** (en ruso: *Павел Николаевич Милюков*), nado o 15 de xaneiro de 1859 e finado o 31 de marzo de 1943, foi un político ruso, fundador, líder e o membro máis destacado do Partido Democrático Constitucional.

## As revolucións de 1917 
Convencido de que non foran as protestas polas penurias causadas pola guerra á poboación as que desencadearan a Revolución de Febreiro e o fin da monarquía senón o desexo das tropas de mellorar a dirección do esforzo bélico ruso até a vitoria final, opúxose á aplicación de reformas sociais e políticas ata que terminase a contenda. Tratou así mesmo de atrasar a convocatoria da asemblea constituínte e mostrouse contrario a levar a cabo unha rápida reforma agraria. Cos socialistas moderados desacreditados polo fracaso da Ofensiva Kerenski do verán e a falta de reformas, Miliukov consideraba que as opcións políticas limitábanse a optar por Lenin e os seus partidarios ou a «restauración da orde» encarnada polo comandante en xefe dos exércitos rusos, o xeneral Lavr Kornilov. Favorable a Kornilov, sostivo que o fracaso do leste non deixaba outra opción que a toma do poder polos bolxeviques pola debilidade política das demais opcións (socialistas e liberais moderados).

## Exilio 
Finou en 1943 en Aix-lles-Bains.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lavr Kornilov
* Aleksandr Kerenskii
### Ligazóns externas 
* Russia and its crisis (1905) P.N. Miliukov
Orde número 1

[miniatura|*Prikaz* nº1 do [Soviet de Petrogrado|Soviet de Deputados Obreiros e Soldados de Petrogrado.]]
A **orde número 1** foi unha moción aprobada polo Soviet de Petrogrado o , tras a Revolución de Febreiro, que indicaba que as ordes do novo Goberno Provisional Ruso só debían acatarse se non se opuñan ás directrices de devandito Soviet. Ao limitar o control do Goberno sobre as forzas armadas, tivo unha repercusión enorme nos acontecementos que seguiron á Revolución de Febreiro, considerándose unha das súas consecuencias máis importantes. Moitos destes abandonaran os seus postos ante o motín dos soldados, que ocupaban as rúas da cidade por milleiros. As tropas recibiron mal esta orde e queixáronse dela ante o Comité executivo do Soviet de Petrogrado. O comportamento dos oficiais que foron regresando paulatinamente ás súas unidades, tras o chamamento do Comité provisional, desgustou aos soldados, que consideraron que tanto a Duma como os oficiais trataban simplemente de volver á situación anterior á revolución. Os soldados, que acudiron en masa ao Soviet para rexeitar a orde da Duma, sospeitaban que esta era o primeiro paso para tratar de desarmar aos insurrectos. Os traballadores decidiron ignorar unha petición do xefe da milicia municipal o  para que a cidadanía entregase a aquela as súas armas.

## Preparación e publicación 
[dereita|miniatura|O [Soviet de Petrogrado en sesión. A Orde foi aprobada polo Soviet a petición dos delegados dos soldados, que temían o control das forzas armadas polo Comité Provisional da Duma Estatal e os oficiais.]]
A mañá do  estaba prevista a reunión do Soviet de Petrogrado e antes celebrouse outra entre representantes da gornición militar da capital e membros do comité executivo daquel.

A posterior reunión do Soviet aprobou a participación de soldados na Comisión Militar da Duma e o recoñecemento da autoridade desta, sempre que non contradixese as decisións do Soviet. Rexeitouse a devolución das armas. A aceptación do regreso dos oficiais que, na súa maioría, abandonaran as súas unidades —en especial as de gardas— foi a proposta máis discutida. Dubidábase da lealdade dos oficiais cara á revolución. O intento de acordar a publicación coa Comisión Militar da Duma fracasou ante o rexeitamento desta a aprobar as conclusións alcanzadas no pleno do Soviet. A noite antes, xa comezara a distribuírse como volante. Na práctica, con todo, os oficiais considerados hostís á revolución foron expulsados das unidades, pero non houbo unha elección xeral dos mandos.

A Orde supuxo ademais a unión dos soldados ao Soviet de Traballadores e confirmou a política de *defensismo revolucionario*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Revolución de Febreiro
* Izvestia
Pardines

O topónimo **Pardines** pode referirse a:

***Pardines, Xirona**, concello catalán da provincia de Xirona;
***Pardines, Puy-de-Dôme**, concello francés do departamento de Puy-de-Dôme, na rexión de Auvernia.
Miguel Fidalgo

Co nome de **Miguel Fidalgo** podemos referirnos a:

***Miguel Fidalgo Areda**, político do PSdeG-PSOE (n. 1956).
***Miguel Fidalgo Iglesias**, político do PPdeG (n. 1971).
Miguel Fidalgo Iglesias

[miniatura|Papeleta dos candidatos ao [Senado de España|Senado por Pontevedra nas Eleccións Xerais de 2016.]]

**Miguel Fidalgo Iglesias**, nado en Vigo en 1971, é un economista e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Empresariais e Ciencias Económicas e máster en Dirección Comercial e Mercadotecnia. Concelleiro do PP no Concello de Vigo (2007-2015). É vogal do Comité Executivo Provincial do PP de Pontevedra. Nas eleccións xerais de 2015 presentouse ao Senado pola provincia de Pontevedra e foi elixido senador. Repetiu candidatura e volveu obter escano nas eleccións xerais de 2016 e nas Eleccións Xerais de abril de 2019. Non foi na lista nas Eleccións Xerais de novembro de 2019.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Gran Premio do Canadá de 1986

O **Gran Premio do Canadá de 1986** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 15 de xuño de 1986. A carreira, foi a 6ª carreira da tempada de , o 25º Gran Premio do Canadá e o noveno, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 308 quilómetros.

## Clasificación 
### Cualificación
### Carreira
## Líderes por volta
Nigel Mansell 63 (1-16, 22-30, 32-69), Keke Rosberg 5 (17-21), Alain Prost 1 (31)

## Posicións logo da carreira
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Renata Sabljak

**Renata Sabljak**, nada o 2 de xuño de 1977 en Zagreb, é unha actriz e cantante croata.

## Filmografía 
* *Holding*
* *Shrek*
* *Baza Djeda Mraza*
Bautismo de Xesús

miniatura|*Bautismo de Cristo* por Piero della Francesca
O **Bautismo de Xesús de Nazaret** é un episodio na vida de Xesús dentro da Historia Sacra do cristianismo que aparece relatado no Novo Testamento e que marca o comezo da súa vida pública. Cóntase que Xesús chega á beira do río Xordán procedente de Galilea, onde pide ao seu primo Xoán que lle bautice. Xoán protesta e di que é el quen debese ser bautizado por Xesús. Xesús respóndelle:

Xoán procede á cerimonia e o Espírito de Deus descende para anunciar:

Os cristiáns viron nesta escena o misterio da Trindade. Considerouse como unha manifestación ou epifanía ou teofanía, cuxa data de conmemoración púxose na Igrexa Católica Apostólica e Romana, o domingo despois do 6 de xaneiro, data que se celebra a festa dos Reis Meigos.

## Iconografía 
[right|miniatura|302x302px|Relevo [Arte románica|románico (s. XII) do Bautismo de Xesús procedente de Ares (Galicia, España), no M.A.N. (Madrid).]]
As representacións do bautismo de Cristo aparecen na pintura paleocristiá e poden verse xa nas catacumbas romanas: nun fresco da catacumba de Calixto ou na cripta de Lucina do século II. É unha composición sinxela en que só aparecen as dúas figuras de Xesús e Xoán.

A partir do século VI, na pintura bizantina a escena enriquécese con outros detalles, como a presenza de anxos que actúan como acólitos. O mesmo río Xordán toma ás veces protagonismo e os artistas fan de Xesucristo expresión artística e represéntano con barba. 

Nos séculos XIII e XIV, acomodándose aos cambios do ritual, en lugar de ver a Xesús mergullado na auga, vese a Xoán que a derrama sobre a súa cabeza coa axuda dunha cuncha. Tal é a escena que pode contemplarse nos baixorrelevos da porta de bronce do baptisterio de Florencia (1335). Os artistas do Renacemento, como Cima da Conegliano, relegan o tema da Trindade para destacar o propio acto bautismal; representan a Xesús orante e recibindo a auga derramada sobre a súa cabeza por San Xoán Bautista, mentres os anxos participan do acto solemne. Esta tipoloxía, cos dous protagonistas máis o coro de anxos, será a máis difundida durante os séculos XVII e XVIII.
* *O bautismo de Cristo*, de Piero do a Francesca (ca. 1450).
* *O bautismo de Cristo*, do taller de Verrocchio (ca. 1475-1478).
* *Bautismo de Cristo*, de Cima dá Conegliano (1492).
* *Tríptico do bautismo de Cristo*, de Gerard David (ca. 1502-1508).
* *O bautismo de Cristo*, parte dun retablo do Greco (1596-1600).

Ficheiro:Guitiriz, Labrada 01-13a.JPG|Bautismo de Cristo, fresco na igrexa de Santa María de Labrada, Guitiriz
Ficheiro:Retablo_de_San_Juan_Bautista,_Iglesia_de_la_Anunciación_(Sevilla).jpg|Juan Martínez Montañés (1610)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* DUCHET-SUCHAUX, Gaston e PASTOUREAU, Michel. *La Biblia y los santos.* Alianza Editorial. ISBN 84-206-9478-9

### Outros artigos 
* Xoán o Bautista
* Xesús de Nazaret
* Río Xordán
Acueduto do Paseo das Pontes

O **acueduto do Paseo das Pontes** é un antigo acueduto da cidade da Coruña. Formaba parte dunha condución maior coñecida como "Viaxe de Visma".

## Historia 
miniatura|left|Detalle do acueduto.
A viaxe de Visma levaba auga dende esta localidade ata o centro da cidade. Complementaba a primeira gran condución, a "Viaxe do Vioño", que levaba auga dos mananciais de Nelle e de Vioño ata a Cidade Alta, obra que fora autorizada por Filipe II en 1564 e construída polo mestre de cantaría Tristán Darguis.

O acueduto foi construído entre 1722 e 1726, segundo o proxecto do enxeñeiro Francisco Montaigú de la Perille e coa dirección de Fernando de Casas Novoa e frei Francisco de Velasco. A condución baixaba logo polo camiño de Carballo (Avenida de Fisterra) e entraba na cidade polo Caramanchón, onde había unha fonte e un lavadoiro. A viaxe de Vioño conectaba coa nova condución mediante unha arqueta no Campo de Carballo.

O manancial deixou de empregarse en 1902, o que provocou a deterioración do acueduto. mais a parte final do acueduto foi destruída pola urbanización da área, que se realizou na década de 1990 e que fixo do acueduto o elemento distintivo dun novo parque.

Amais do acueduto consérvanse restos da "viaxe" en Visma e na rúa Almirante Mourelle (no Peruleiro).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Augas da Coruña
Basilio III de Rusia

**Basilio III Ivánovich** ou **Basilio III de Moscova** (en ruso: *Василий III Иванович*), nado o 25 de marzo de 1479 e finado o 3 de decembro de 1533, foi Gran Príncipe de Moscova entre 1505 e 1533. Fillo de Iván III de Moscova e Sofía Paleóloga, foi cristianizado co nome de Gavriil ou *Gabriel* (*Гавриил* en ruso).

## Política exterior 
Basilio III continuou a política do seu pai Iván III e a maior parte do seu reinado empregouno en consolidar os logros obtidos polo seu predecesor. Basilio anexionou ao principado de Moscova as últimas provincias autónomas: Pskov en 1510, Volokolamsk en 1513, o principado de Riazán en 1521 e o Principado de Nóvgorod-Síverski en 1522.

Basilio aproveitou a difícil situación de Sexismundo I Jagellón o Vello, gran duque de Lituania e rei de Polonia, para capturar a cidade de Smolensk, a gran fortaleza oriental de Lituania en 1512, principalmente grazas á axuda do rebelde lituano, o príncipe Miguel Glisnki, quen proporcionou a Basilio artillaría e enxeñeiros para o asalto. A perda de Smolensk foi un importante golpe dado por Moscova en Lituania no contexto das Guerras moscovita-lituanas e só as esixencias de Sexismundo levárono a aceptar a súa rendición en 1522.

Basilio tamén tivo éxito nas accións emprendidas contra o khanato de Crimea. A pesar de que en 1519 viuse obrigado a subornar ao Khan de Crimea, Mehmed I Giray, en fronte mesmo das murallas de Moscova, cara ao final do seu reinado logrou impor a influencia rusa na zona do Volga. En 1531-1532 colocou ao pretendente Cagali no trono do khanato de Kazán.

## Política interna 
left|thumb|250x250px|A Igrexa da Ascensión de Kolómenskoye foi construída por Basilio III para conmemorar o nacemento do seu herdeiro.
En canto á súa política interna, Basilio III gozou o apoio da igrexa no seu pulso coa nobreza. En 1521 o bispo metropolitano de Moscova, Varlaam, foi desterrado por rexeitar participar na loita de Basilio contra o príncipe Basilio Ivanovich Shemiachich. Os príncipes ruríkidas Basilio Shúiski e Iván Vorotynski foron obrigados a exiliarse. O diplomático e home de estado, Iván Bersen-Beklemíshev, foi executado en 1525 por criticar as políticas de Basilio. Máximo o Grego, Vasián Patrikeyev e outros críticos coas súas políticas correron a mesma sorte entre 1525 e 1531. Durante o reinado de Basilio III, a baixa e media nobreza aumentou e as autoridades tentaron limitar o límite da inmunidade e privilexios dos boiardos e a nobreza.

O principal problema de Basilio III foi a falta de herdeiro. En 1526, a pesar da forte oposición do clero, divorciouse da súa esposa Solomonia Iurievna Saburova, que era estéril, e casou coa princesa Helena Vasilievna Glinskaia, filla dunha princesa serbia e sobriña de Miguel Glinski. Finalmente, a nova esposa de Basilio deulle un fillo, que reinaría como Iván IV, *o Terrible.* Segundo unha lenda, Solomonia Sabúrova tivo un fillo tras ser internada nun convento poucos meses despois do controvertido divorcio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Iván IV de Rusia
* Gran Ducado de Moscova
### Ligazóns externas 
* Biografía de Basilio III
Big Bend, Florida

dereita|miniatura|A zona do Big Bend de Florida en azul e a rexión do Big Bend en vermello.
**Big Bend** é unha división rexional informal do Estado de Florida, nos Estados Unidos, de tipoloxía vernácula, sen límites oficiais rexistrados. Xeralmente inclúe os condados de Florida Panhandle ao leste do río Apalachiloca. A **Costa do Big Bend** é a costa pantanosa e sen barreira de illas que se estende ao longo da costa floridana do golfo de México desde o río Ocklockonee ao Caio Anclote.

As ONG que se autodefinen como establecidas no Big Bend a miúdo inclúen os condados de Franklin, Gadsden, Jefferson, Leon, Liberty, Madison, Taylor e Wakulla dentro das súas áreas de traballo. A principal cidade da rexión é Tallahassee.

A Costa do Big Bend é a costa pantanosa que se estende sobre uns 350 quilómetros desde a desembocadura do río Ocklockonee ao redor da Baía de Apalache e descende a costa oeste da península de Florida ata o Caio Anclote. Este tramo de costa inclúe as costas dos condados de Wakulla, Jefferson, Taylor, Dixie, Levy, Citrus, Hernando e Pasco. A Costa do Big Bend é unha rexión cárstica mergullada, cuberta dunha marisma salina. Inclúe mananciais de auga fresca, arrecifes de ostras e o delta do Río Suwannee. Hai illas de barreira ao oeste do río Oklockonee e ao sur comezando co Caio Anclote, aínda que non hai illas de barreira entre os devanditos puntos. A Costa do Big Bend contén pouco ou nada de area ou barro. A topografía cárstica produciu unha superficie irregular, frecuentemente exposta e cun substrato rochoso. Debido á anchura da plataforma continental adxacente (máis de 150 quilómetros), o baixo gradiente de inclinación da costa (1:5000) e ao feito de ficar ao abrigo dos ventos predominantes das tormentas, a Costa do Big Bend está xeralmente pouco exposta á enerxía das ondas. A costa sofre, iso si, o efecto das mareas de tempestades.

## Notas
Loita senegalesa

[miniatura|Combate no [estadio Demba Diop de Dacar.]]
A **loita senegalesa** (en ; en ; en ) é un deporte tradicional moi popular no Senegal, sobre todo nas rexións de Sine-Saloum e de Casamance. Tamén se practica en Gambia. A forma tradicional senegalesa permite empregar as mans (*frappe*), a única en África Occidental que o fai. Como a confederación e o campionato de loita tradicional desenvolveuse na década de 1990, os loitadores senegaleses practican ámbalas formas, chamadas oficialmente *Lutte Traditionnelle sans frappe* (na versión internacional) e *Lutte Traditionnelle avec frappe*.

## Notas
Moussé

**Moussé** (en , e en galó: *Móczaé*) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén
Forgotten Coast

dereita|miniatura|Localización da Costa Esquecida en Florida.
**Forgotten Coast** ("Costa Esquecida" en inglés) de Florida é unha marca rexistrada a principios da década de 1990 pola Cámara de Comercio da Baía de Apalachicola. O nome é máis empregado para referirse a unha sección da liña da costa, relativamente tranquila e sen desenvolver urbanisticamente, que se estende desde Mexico Beach (no golfo de México) a Saint Marks (na Baía de Apalache), no estado norteamericano de Florida. As cidades máis próximas son Tallahassee, a uns 145 quilómetros ao nordés de Apalachicola, e Panama City, sede da Base da Forza Aérea Tyndall, que se atopa a uns 95 quilómetros ao noroeste.
## Xeografía 
Ademais dos límites xeográficos sinalados, esta rexión engloba ás comunidade costeiras de (relacionadas de oeste a leste):
* Port St. Joe 
* Cape San Blas
* Apalachicola
* Eastpoint
* Carrabelle
* Lanark Village
* Alligator Point
* Panacea
* Shell Point

Estas comunidades localízanse nos seguintes condados, que por extensión adoitan ser incluídos en referencias á Costa Esquecida por algúns escritores:
* Condado de Gulf, Florida
* Condado de Franklin, Florida
* Condado de Wakulla, Florida

A área é coñecida pola comercialización das súas ostras e gambas, pola súa vida mariña e as súas praias de area branca fina. Ao longo da costa inclúense as seguintes penínsulas e illas de barrera:
*Condado de Gulf:
** Península de Saint Joseph 
** Cabo San Blas
*Condado de Franklin:
** Illa de Saint Vincent
** Cabo da Illa de Saint George
** Illa de Saint George
** Illa Dog

As áreas naturais e históricas protexidas inclúen ás seguintes:
* Parque Estatal da Península de Saint Joseph
* Reserva Nacional e Centro de Investigación do Estuario de Apalachicola
* Refuxo Nacional de Vida Salvaxe de Saint Vincent
* Parque Estatal da Illa de Saint George
* Parque Forestal Estatal de Tate's Hell
* Parque Estatal de Bald Point
* Parque Forestal Estatal de Wakulla
* Parque Estatal do Manancial de Wakulla Edward Ball
* Parque Estatal Histórico de San Marcos de Apalache
* Refuxo Nacional de Vida Salvaxe de Saint Marks
* Vía Verde Estatal Histórica de Tallahassee-Saint Marks

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Florida Panhandle
* Emerald Coast
### Ligazóns externas 
* Forgotten Coastline, páxina de Chuck Spicer.
Sofía Paleóloga

**Zoe Paleóloga**, (en grego: *Ζωή Παλαιολόγου*, en ruso: *Софья Фоминична Палеолог*) nada en 1440/49  e finada o 7 de abril de 1503, foi Gran Duquesa de Moscova, sobriña do último emperador bizantino Constantino XI e segunda esposa de Iván III de Rusia, avoa de Iván o Terrible.

## Biografía 
### Familia 
O pai de Zoe foi Tomé Paleólogo, Déspota de Morea e irmán do último emperador bizantino, Constantino XI. A súa nai foi Catarina Zaccaria, a única filla lexítima e herdeira de Centurión II Zaccaria, o último príncipe independente de Achaea e Barón de Arcadia.

### En Italia 
A caída do Imperio Bizantino en 1453 supuxo un punto de inflexión na vida de Zoe. Sete anos máis tarde, en 1460, a armada otomá atacou Morea e Tomé e a súa familia tivo que escapar a Corfu e, máis tarde, a Roma, onde Tomé entrou na cidade como Emperador Bizantino o 7 de marzo de 1461. Catarina, que quedara en Corfu cos seus fillos, finou o 16 de agosto de 1462, mentres que Zoe e os seus irmáns permanecerían aló até 1465 ano en que finalmente parten cara Roma. En Roma o seu nome grego Zoe foi cambiado a Sofía. Con todo, o Cardeal Basilio Bessarión, enviado papal, non tivo éxito na súa misión de converter a política relixiosa moscovita.

Ao pasar dos anos, Sofía foi gañando influencia nas decisións do seu ancián marido. Crese que foi a primeira en introducir no Kremlin a magnífica e meticulosa etiqueta das cerimonias bizantinas, coa idea de converter a Moscova na Terceira Roma.

### Morte 
thumb|dereita|Destrución da tumba de Sofía Paleóloga en 1929.

O triunfo do seu fillo foi o último evento importante na vida de Sofía. Esta lograra que Iván III nomeara como o seu sucesor a Basilio, pasando así por alto a Iván, o fillo de María de Tver. Sofía finou o 7 de abril de 1503, dos anos antes que o seu marido (quen finou o 27 de outubro de 1505).

Sofía foi enterrada nun sarcófago de pedra branca na cripta da Catedral da Dormición no Kremlin de Moscova, preto da tumba de María de Tver. No sarcófago inscribiuse o nome *Sofía*. 
 
A catedral da Dormición foi destruída en 1929, e os restos de Sofía, así como doutras consortes reais, foron transferidas a unha cámara subterránea na Catedral do Arcanxo Miguel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tomé Paleólogo
* Iván III de Rusia
Muralla da Coruña

A **muralla da Coruña** é un conxunto de fortificacións que se construíron na Coruña entre os séculos XIV e XVIII. Foron declaradas Ben de Interese Cultural en 1949.

## Historia 
miniatura|esquerda|Muralla dos séculos XVI-XVII.
A orixe das murallas da Coruña é a repoboación ordenada por Afonso IX en 1208. Esta segunda muralla permaneceu inalterada ata o ataque de Drake en 1589 En 1840 a raíña Isabel II autorizou o derrubamento da Fronte da Pescadería, que separaba a Cidade Vella da Pescadería. Este proceso durou dúas décadas.

## Descrición 
miniatura|dereita|Muralla inacabada na dársena.
Consérvanse varios tramos da muralla:

*O tramo que serve de base ao Xardín de San Carlos é o máis antigo e foi levantado no século XIV. e nela instalouse en 1954 a porta do antigo Hospital de San Andrés. Tamén é da mesma época unha parte da muralla do xardín do Palacio de Capitanía.
*Dende a Capitanía Xeneral existe un lenzo no que se abren as Portas do Parrote e do Cravo. Estas portas foron mandadas abrir polo Capitán Xeneral Pedro Pablo Jiménez de Urrea, conde de Aranda en 1676. A porta do Parrote está decorada co escudo real e mais coas armas do Conde de Aranda. Nela aparecen as datas de construción e reforma (1749)
* A batería de Durmideiras, formada por oito canóns e dependencias para a tropa foi destruída pola canteira que se explotou para construír o dique de abrigo (1948). Para protexer o castelo construíuse no século XVII o Forte Valparaíso, que foi confundido co castelo de Eirís e que posiblemente estaba situado no Montiño.

Na área próxima á Torre de Hércules existían tamén a batería de Pragueiras (posiblemente só unha zona explanada), a batería da Costa Oriental da Enseada do Orzán (abandonada a finais do século XIX ou principios do XX, e situada onde hoxe está o Aquarium Finisterrae) e unhas trincheiras que aparecen recollidas en mapas dos séculos XVIII e XIX e que serían simples gabias escavadas no terreo.

O castelo de Santa Cruz, en Liáns, Oleiros tamén formaba parte da defensa da praza forte.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Parrote 11005TM.jpg|Porta do Parrote
Ficheiro:Parrote 11009TM.jpg|Porta do Cravo
Ficheiro:Porta de San Miguel, muralla de A Coruña (7096784717).jpg|Porta de San Miguel
Ficheiro:Histora da porta de San Miguel.jpg|Cartel informativo sobre a Porta de San Miguel
Ficheiro:Parrote 11121TM.jpg|Muralla de Mar
Ficheiro:Praia riazor a coruna.JPG|Baluarte do Caramanchón, entre as praias de Riazor e o Orzán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Kim Kielsen

**Kim Kielsen**, nado en Paamiut o 30 de novembro de 1966, é un político groenlandés, primeiro ministro de Groenlandia desde o 30 de setembro de 2014 até 2021, e presidente do partido Siumut até o 20 de novembro de 2020, logo de substituír a Aleqa Hammond en outubro de 2014.

## Traxectoria 
Kim Kielsen traballou como mariñeiro pero tras estudar na academia de policía, exerceu como oficial de policía nas localidades de Upernavik e Paamiut de 1996 ata 2003. En 2003 solicitou unha excedencia para exercer como coordinador dun proxecto social para nenos e mozos con problemas.

### Carreira política 
Na primavera de 2005 entrou no concello da súa localidade natal, presentouse tamén ás eleccións xerais de novembro de 2005 logrando un asento no Parlamento de Groenlandia. Entre 2007 e 2009 foi ministro de Vivenda, Infraestruturas e Recursos Naturais. En outubro de 2014 converteuse en primeiro ministro en funcións tras renunciar Aleqa Hammond, e pouco despois o Siumut elixiuno o seu presidente, con 44 votos sobre 65. O 4 de decembro de 2014 o seu partido, Atassut, e Demokraatit formaron unha nova coalición. O 10 de decembro de 2014 estaban representados os novos ministros

En resposta ao interese do presidente dos Estados Unidos, Donald Trump en agosto de 2019, por comprar Groenlandia, Kielsen dixo que a proposta "non era algo para bromear" e que "Groenlandia non é dinamarquesa. Groenlandia é groenlandesa. Espero persistentemete que isto non sexa algo serio".

O 29 de novembro de 2020, Kielsen perdeu a reelección para a presidencia do Partido Siumut ante Erik Jensen.

## Vida persoal 
Kim Kielsen está casado con Judithe Kielsen, e teñen dous fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en naalakkersuisut.gl
North Central Florida

**North Central Florida** é unha rexión de tipo direccional dentro do estado de Florida, nos Estados Unidos, que comprende a parte norte central do Estado e engloba a Área Metropolitana de Gainesville (nos condados de Alachua e Gilchrist) e os condados da super-rexión de Florida do Norte de Bradford, Columbia, Hamilton, Lafayette, Madison, Marion, Putnam, Suwannee e Union. A maior cidade da rexión é Gainesville (sede da Universidade de Florida), mentres que a maior área metropolitana é a Área Metropolitana de Ocala. Outras cidades de importancia na rexión son Lake City, Live Oak e Palatka. No ano 2010 a rexión acadou unha poboación de 873.189 habitantes.

|-
|-
thumb|dereita|250px|Localización de North Central Florida dentro do Estado
thumb|dereita|250px|Localización da Área Estatística Metropolitana de Gainesville dentro de Florida
thumb|dereita|250px|Mapa dos condados de North Central Florida
|-
|-
|Condados||
Alachua, Bradford, Columbia, Gilchrist, Hamilton, Lafayette, Madison, Marion, Putnam, Suwannee e Union
|-
|Cidades maiores||
Gainesville
Ocala
Palatka
Lake City
|-
|-
|}
Do mesmo xeito que a chamada rexión de Florida Panhandle, esta rexión é recoñecida a miúdo como parte do chamado *Sur Profundo*, igual có resto do Estado. A maioría dos brancos americanos en Florida do Norte Central son tradicionalmente descendentes de devanceiros ingleses sen mesturas.

A paisaxe e o clima de Florida do Norte Central non responde ao clima subtropical, típico de Florida. A súa paisaxe é de suaves outeiros dominados por magnolios e grandes aciñeiros do sur cubertos de brións españois.

A rexión tamén dispón de grandes bosques de piñeiros. O clima é bastante amornado durante todo o ano, pero ten invernos moi diferentes con temperaturas que caen por baixo de cero con bastante frecuencia.

## Localización 
O condado máis ao sur de Florida do Norte Central, o Condado de Marion, limita co norte de Central Florida e algunhas rexións da área xeográfica da Nature Coast. Outros moitos condados da rexión limitan coa Costa Natural, incluíndo a Alachua, Gilchrist e Hamilton. Florida do Norte Central non está afectada polos furacáns tanto como os seus condados veciños do leste e o oeste.

## Vilas e cidades 
Florida do Norte Central ten unhas poucas cidades e moitas vilas ou asentamentos de poboación, algúns ao longo das ribeiras de ríos e lagos.

## Atraccións
A diferenza da Central Florida e da Florida Suncoast, Florida do Norte Central non ten moitos parques de atraccións ou grandes parques temáticos. No seu lugar, contan con moitos parques de natureza. Tamén ten moitas pequenas vilas da época do cambio de século que representan á cultura *Sur Profundo*.

Unha importante atracción de North Central Florida é ser a principal localización da Universidade de Florida e sede dos estadios dos seus equipos deportivos, os Florida Gators.

## Notas
Anastasia Romanovna

**Anastasia Romanovna Zakharina** (en ruso: *Анастаси́я Рома́новна Заха́рьина*) nada en 1530 e finada o 7 de agosto de 1560, foi a primeira esposa do tsar Iván IV de Rusia, *o Terrible*.

## Traxectoria 
Filla do boiardo Román Zakharin, o cal lle deu nome á dinastía dos Romanov, foi escollida como esposa de Iván mediante unha selección efectuada no Kremlin de Moscova entre todas as mozas nobres en idade de casar. O matrimonio celebrouse o 3 de febreiro de 1547 na Catedral da Anunciación. Tiveron seis fillos: Ana, María, Demetrio, Iván, Eudoxia e Teodoro I.

Os historiadores sosteñen que Anastasia tiña unha discreta influencia para mitigar o carácter impulsivo e violento do seu marido. No verán de 1560 enfermou de forma imprevista e morreu. Por mor disto Iván sufriu de serios problemas nerviosos, debidos tamén pola sospeita de que Anastasia foi envelenada polos boiardos. Ao non conseguir probas do crime, ordenou que un gran número deles fosen torturados e asasinados.

Sucesivos exames realizados nos restos da defunta tsarina por parte de arqueólogos e expertos forenses rusos, confirmaron a presenza de residuos velenosos ao interior do seu osamento, dando crédito ás sospeitas do seu marido..

O irmán de Anastasia, Nikita Romanovich Zakharin-Iuriev, foi o pai de Fiodor Romanov, o primeiro en tomar o apelido Romanov. Fiodor Romanov foi primo en primeiro grao do último tsar da dinastía Rurik, Teodoro I. Esta relación coa extinta dinastía facilitou a elección para o trono do fillo de Fiodor, Miguel I de Rusia, despois do Período Tumultuoso.

## Descendentes 
* Tsarevna Ana Ivanovna de Rusia (10 de agosto de 1548 - 20 de xullo de 1550)
* Tsarevna Maria Ivanovna de Rusia (17 de marzo de 1551 - ?).
* Tsarévich Demetrio Ivanovich (outubro de 1552 - 26 de xuño de 1553)
* Tsarévich Iván Ivanovich de Rusia (28 de marzo de 1554 - 19 de novembro de 1582); herdeiro de Iván IV, asasinado polo seu pai.
* Tsarevna Eudoxia Ivanovna de Rusia (26 de febreiro de 1556 - xuño de 1558)
* Tsar Teodoro I de Rusia (31 de maio de 1557 - 6 de xaneiro de 1598); Sucesor de Iván IV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinastía Romanov
* Iván IV de Rusia
Paco Mivida

**Francisco Álvarez García**, nado en Mera (Oleiros) o 18 de abril de 1939, é un humorista galego, máis coñecido co nome artístico de **Paco Mivida**.

## Traxectoria 
Actor, humorista e conta contos, dende moi novo dedicouse á actividade teatral na súa vila natal. No ano 1987 gañou o concurso televisivo *O mellor*, o que lle abriu as portas a moitos outros programas con contidos humorísticos da TVG como *Supermartes* ou *Luar*.

Tamén interviu nun episodio da serie Pequeno Hotel.

## Notas
Saint-Ouen-la-Rouërie

**Saint-Ouen-la-Rouërie** (en ) é unha antiga comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña que o 1 de xaneiro de 2019 quedou fusionada coas de Antrain, La Fontenelle e Tremblay para formar o novo concello de Val-Couesnon.

## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Saint-Christophe-de-Valains

**Saint-Christophe-de-Valains** (en ) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

### Lugares 
As aldeas principais son:

* Bélinaye (la)
* Croix Brisée (la)
* Goizière (la)
* Basse Haye 'la)
* Haute Haye (la)
* Haute Ronde (la)
* Hayée (la)
* Mézière (la)
* Résidence des Chênes (la)
* Ronde (la)
* Servais (la)
* Sourde (la)
* Launay
* Clotay (le)
* Croisé (le)
* Rocher Chauvin (le)
* Basses Cours (les)
* Landelles (les)

## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Cuchufellos

**Cuchufellos** é un grupo musical galego formado en Manzaneda, en 1996. O seu estilo foi autodenominado polo grupo como speed folk, onde se fusionan estilos coma o ska, a pachanga ou os ritmos balcánicos nas súas composicións.

O grupo disolveuse en 2016. O seu concerto de despedida tivo lugar no festival A Rebusca, o 18 de novembro de 2016.

## Membros 
* Marcos Conde: batería
* Darek Kokoskov: baixo
* David Rodríguez Estévez: guitarra
* Nacho: acordeón, percusión, voz
* Baloira: gaita, voz
* Rubén: trompeta, voz
* Marcos Neda: saxo
* Andrés: voz
* Roberto: saxo
* Pacheco: saxo

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Cuchufello ven o cesto que a alpavarda por ti agarda* (1999)                      
* *Speed folk* (2005)
* *Achegaivos feligreses* (2009)
* *Arreguizante* (2013)

### Participación en recompilatorios 
* *120 capadores* (2007)
* *República Billarda* (2011)
* *A rebusca* (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Cuchufellos
Lista de partidos políticos de Azerbaidján

Este lista os **partidos políticos de Azerbaidján**. O sistema político de Azerbaidján caracterízase por un sistema de partido dominante. O partido do goberno Partido do Novo Azerbaidján (YAP, *Yeni Azərbaycan Partiyası*) domina os procesos políticos da república presidencialista con constitución en vigor desde 1993, Partidos de oposición están permitidos, pero de lonxe non se considera que teñan posibilidades reais de gañar poder.

## Principais partidos
*Partido do Novo Azerbaidján (*Yeni Azərbaycan Partiyası*)
*Partido do Movemento Nacional Revival (*Milli Dirçəliş Hərəkatı Partiyası*)
*Partido da Igualdade (*Müsavat Partiyası*)  
*Partido da Fronte Popular Azerí (*Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyası*)
*Partido Democrático de Azerbaidján (*Azərbaycan Demokrat Partiyası*)
*Partido da Nai Patria (*Ana Vatan*)
*Partido da Solidariedade Cívica (*Vətəndaş Həmrəyliyi Partiyası*)

## Demais partidos
*Partido Alianza por Causa de Azerbaidján (*Azərbaycan Naminə Alyans Partiyası*)
*Partido Compatriota (*Yurddaş Partiyası*)
*Partido Comunista de Azerbaidján (*Azərbaycan Kommunist Partiyası*)
*Partido Comunista de Azerbaidján (na Plataforma do Marxismo-Leninismo) (*Azərbaycan Kommunist Partiyası (Marksizm-Leninizm Platformasında)*)
*Partido Comunista Reformista de Azerbaidján (*Azerbaycan Islahatçi Kommunist Partiyasi*)
*Partido Comunista Unificado de Azerbaidján (*Azerbaycan Vahid Kommunist Partiyasi*)
*Partido Democrático de Azerbaidján (*Azərbaycan Demokrat Firqəsı*)
*Partido Esperanza de Azerbaidján (*Azərbaycan Ümid Partiyasi*)
*Partido da Fronte Popular de Azerbaidján Todo (*Bütöv Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyasi*)
*Partido Grande Orde (*Böyük Qurulus Partiyasi*) 
*Partido da Igualdade Moderna (*Müasir Müsavat Partiyası*)
*Partido da Xustiza (*Ədalət Partiyası*)
*Partido Liberal de Azerbaidján (*Azərbaycan Liberal Partiyası*)
*Movemento Nacional de Liberación de Azerbaidján do Sur (*Cənubi Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatı*)
*Mundial de Azerbaidján Democrática (*Demokratik Azərbaycan Dünyası*)
*Partido Nacional Demócrata de Azerbaidján (*Azerbaycan Milli Demokrat Partiyası*)
*Partido Nacional da Independencia de Azerbaidján (*Azərbaycan Milli İstiqlal Partiyası*) 
*Partido Político das Reformas Democráticas de Azerbaidján (*Azərbaycan Demokratik Islahatlar Siyasi Partiyasi*)
*Partido da Prosperidade Social de Azerbaidján (*Azərbaycan Sosial Rifah Partiyası*)
*Partido Socialdemócrata de Azerbaidján (*Azerbaycan Sosial-Demokrat Partiyası*)
*Partido Unión Civil (*Vətəndas Birliyi Partiyasi*)
*Unidade Nacional (*Milli Birlik*)
*Partido Verde de Azerbaidján (*Azərbaycan Yaşıllar Partiyası*) 
*Partido da Virtude (*Fəzilət Partiyası*)

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Partido Comunista de Azerbaidján

### Ligazóns externas
* Tahirə Allahyarova, Fərhad Məmmədov. *Azərbaycanda Siyasi Partiyalar: Seçkidən Seçkiyə*. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Strateji Araşdırmalar Mərkəzi. 
* Tahira Allahyarova, Farhad Mammadov. *Political Parties of Azerbaijan: From One Election to Another*. Center for Strategic Studies under the President of the Republic of Azerbaijan.
Frederico Guillerme IV de Prusia

**Frederico Guillerme IV de Prusia**, nado en Berlín o 15 de outubro de 1795 e finado en Potsdam o 2 de xaneiro de 1861, foi o fillo máis vello e sucesor de Frederico Guillerme III, rei de Prusia de 1840 a 1861.

## Traxectoria 
Frederico Guillerme ascendeu ao trono de Prusia trala morte do seu pai en 1840. A través dunha unión persoal, tamén pasou a ser o príncipe soberano do Principado de Neuchâtel, hoxe parte de Suíza.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Frederico Guillerme**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Michel Kerautret, Histoire de la Prusse, París, éditions du Seuil,‎ 2005 (ISBN 978-2-7578-1780-3)  
* Christopher Clark, Iron kingdom, The rise and fall of Prussia, 1600-1947, Múnic, Pantheon,‎ 2008 (ISBN 978-3-570-55060-1) 
* Lothar Gall, 1848, Aufbruch zur Freiheit, Berlin, Nicolaische Verlag,‎ 1998 (ISBN 3-87584-677-X) 
* Dieter Langewiesche, Die deutsche Révolution von 1848/1849, Darmstadt, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, coll. « Wege der Forschung »,‎ 1983 (ISBN 3-534-08404-7) 

### Outros artigos 
* Reino de Prusia
### Ligazóns externas 
* Katalog der Deutschen Nationalbibliothek 
* Online-Bestandskatalog Zeichnungen Friedrich Wilhelms IV. von Preußen
Sara Olsvig

**Sara Olsvig**, nada o 26 de setembro de 1978 en Nuuk, é unha política groenlandesa, presidenta do partido Inuit Ataqatigiit desde 2014.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Groenlandia e realizou un mestrado en antrolopoxía na Universidade de Copenhague.

Foi membro do Folketinget entre 2011 e 2014 e forma parte do Parlamento de Groenlandia desde o 12 de marzo de 2013.

## Notas
Gran Premio de Francia de 1986

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto Paul Ricard en Francia o 6 de xullo de 1986. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de , o 64º Gran Premio de Francia, ou o 72º Gran Prix de l'ACF. A carreira disputouse sobre 80 voltas ao circuíto de 3´81 quilómetros para unha distancia total de carreira de 305 quilómetros. O accidente mortal de Elio de Angelis dous meses antes impulsaron a Fórmula Un de usar unha versión abreviada do circuíto.

## Clasificación 
### Cualificación
### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén
Pedro Gómez Antón

**Pedro Gómez Antón**, nado o 31 de xaneiro de 1933 en Ourense e finado o 23 de decembro de 2015 na mesma cidade, foi un crego, xornalista e escritor galego.
## Traxectoria 
Fillo dun bombeiro de Ourense, Gómez Antón estudou nos seminarios católicos de Ourense e en 1956 é ordenado sacerdote. Continuou estudando e licenciouse en Teoloxía en 1962 na Universidade Pontificia de Comillas e en Xornalismo en 1965 na Universidade Complutense de Madrid. A súa carreira como crego lévao primeiro á parroquia de Santa Eufemia, no centro de Ourense, e despois a Valongo, Santo André do Castro de Beiro (desde 1965) e As Lagoas (desde 1984 ata a súa xubilación en 2012).

En 1967 nomeárono director de Radio Popular en Ourense, aínda que ao longo da súa carreira radiofónica alternou entre as emisoras locais de COPE e Cadena SER, onde ocupou postos directivos e de redacción. Tamén foi un articulista constante ao longo de varias décadas no xornal *La Región*. Como docente, deu clase de Ética na escola universitaria de Enfermería de Ourense.

Como escritor dedicouse ao ensaio cunha vintena de obras de investigación histórica e cultural de ámbito local, en particular sobre a Xeración Nós e Basilio Álvarez.

## Obra 
* *A derradeira dimensión de Otero Pedrayo, 1980*
* *Apuntes menores de Risco,* 1983
* *El cardenal Quevedo en Tourém*, 1997'*
* *O microbus. Relatos dunha viaxe*, 1981
* *A relixiosidade popular galega: Risco/Cuevillas'', 1992.

## Notas
Ørsted (satélite)

**Ørsted**, tamén coñecido como **Orsted** ou **Oersted** e bautizado así en honor do físico danés Hans Christian Ørsted, é un satélite artificial lanzado o 23 de febreiro de 1999 mediante un foguete Delta 7920 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea dos Estados Unidos en Santa Bárbara, California.

## Características 
A misión de Oersted foi estudar con alta precisión e sensibilidade o campo magnético terrestre e a contorna de partículas cargadas que rodean a Terra.

Oersted foi lanzado como carga secundaria nunha órbita case sincrónica solar. Estabilizábase mediante gradente gravitatorio grazas a un mastro de oito metros de lonxitude, mentres que o control de actitude se conseguía grazas a tres torques magnéticos. Os datos gardábanse nunha memoria interna de 16 MB de capacidade.

O satélite dedicouse a dous campos principais: analizar como se xera o campo magnético no núcleo terrestre e como se comporta o plasma na magnetosfera.

### Instrumentos 
Oersted levaba a bordo dous magnetómetros, unha cámara de estrelas para determinar a súa actitude, un detector de partículas de estado sólido e un receptor GPS.

## Notas
Manche

O topónimo francés **Manche** (en galego "manga") pode referirse a:

***Canal da Mancha**, canal que separa a illa de Gran Bretaña e Francia;
***Departamento de Mancha**, departamento francés da rexión da Baixa Normandía.
Ger

O topónimo **Ger** pode referirse a:

***Ger**, concello catalán da provincia de Xirona;
***Ger**, comuna francesa do departamento dos Altos Pireneos, na rexión de Mediodía-Pireneos;
***Ger**, comuna francesa do departamento de Mancha, na rexión de Baixa Normandía;
***Ger**, comuna francesa do departamento dos Pireneos Atlánticos, na rexión de Aquitania.
Luis Suárez-Llanos Gómez

**Luis Suárez-Llanos Gómez**, nado en Vigo o 15 de maio de 1933 e finado o 9 de xullo de 2016, foi un catedrático galego de dereito mercantil e membro da Real Academia Galega de Ciencias.

## Traxectoria 
Fillo do presidente da Deputación de Pontevedra e alcalde vigués Luis Suárez-Llanos Menacho, licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, onde se doutorou. Despois incorporouse como profesor de Dereito mercantil á facultade de económicas na mesma universidade, onde foi decano entre 1969 e 1971 e de 1974 a 1980.

En 1978 foi un dos académicos fundadores da Real Academia Galega de Ciencias.

Foi presidente do Consello Económico e Social de Galicia entre 1996 e 2004, cando foi relevado por Pablo Egerique.

## Obra 
* *Añoranzas y desconsuelos: pequeñas historias de vida universitaria *, 2010, memorias.
* *Responsabilidad de los administradores de sociedad anónima*, 1962
* *Derecho, economía, empresa. Volumen 1, Elementos de teoría geneal del derecho patrimonial*, 1988
* *Introducción al derecho mercantil: introducción al derecho de obligaciones, introducción al derecho de la empresa mercantil*, 1998

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Consello Xeral Interinsular

O **Consello Xeral Interinsular** (en catalán: *Consell General Interinsular*) foi un órgano preautonómico das Illas Baleares precedente do Parlamento das Illas Baleares que foi creado en 1978 e desapareceu en 1983 coa aprobación do Estatuto de Autonomía das Illas Baleares.

## Presidentes
Os seus presidentes foron Jeroni Albertí (1978-1982) e Francesc Tutzó (setembro de 1982 - maio de 1983), os dous membros da Unión de Centro Democrático.
Día das Illas Baleares

O **Día das Illas Baleares**, denominado *Diada de les Illes Balears* ou *Dia de ses Illes Balears* en catalán, é a festa oficial da comunidade autónoma das Illas Baleares, que se celebra cada ano o 1 de marzo, en conmemoración da data na que se publicou no BOE o Estatuto de Autonomía de 1983, que é tamén a mesma que a do novo Estatuto de Autonomía de 2007.

## Historia 
A Lei 9/1984, de 30 de outubro, declarou á festa o 1 de marzo como "Día das Illas Baleares", con carácter de festa oficial en toda a comunidade autónoma, pero laborable; e sen prexuízo que cada illa puidese ter a súa propia festa por acordo do seu consello insular respectivo.

O 1 de marzo considerouse por primeira vez como día non laborable en 1999 (Resolución da Consellería de Traballo e Formación de 20 de novembro de 1998). Actualmente, o artigo 6.3 do Estatuto de Autonomía das Illas Baleares de 2007 consagra o 1 de marzo como festa das Illas Baleares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recompilación dos actos celebrados desde 2000.