open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luis Villares

**Luís Villares Naveira**, nado en Lugo o 8 de agosto de 1978, é un xuíz e político galego de En Marea e portavoz do seu grupo parlamentario na X Lexislatura do Parlamento de Galicia. En febreiro de 2020, anunciou o seu abandono da política antes das eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.. O 6 de agosto do 2016 presentou a súa candidatura ás primarias deste partido, tralo cal foi elixido candidato á presidencia da Xunta de Galicia.

Logo dos comicios -nos que Villares encabezou as listas pola provincia de Lugo- En Marea foi a segunda lista máis votada e acadou un total de 14 deputados. Porén, o espazo político de En Marea crebou por mor das disputas internas. A finais de 2018, unha crise relacionada coa elección dun novo liderado do partido deveu nunha división entre os membros partidarios de Villares e os membros dos partidos fundadores de En Marea, Podemos, Anova-Irmandade Nacionalista (Anova) e Esquerda Unida (EU). Villares foi elixido como novo líder de En Marea o 24 de decembro de 2018 en medio de acusacións de fraude electoral, o cal provocou que Podemos, Anova e EU abandonasen En Marea considerándoo como un proxecto político "errado". Os parlamentarios de Podemos, Anova e EU formaron o Grupo Común da Esquerda no Parlamento de Galicia en setembro de 2019. Podemos e EU participaron tanto nas eleccións de abril como nas de novembro de 2019 baixo a marca *En Común–Unidas Podemos*, formando o subgrupo *Galicia en Común* dentro de Unidas Podemos no Congreso dos Deputados.

En febreiro de 2020, antes das eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020, anunciou que non se presentaría ós comicios e que a finais dese mes abandonaría a política.

## Obra 
* *Estatuto xurídico da lingua galega*, 2005.
* *A inconstitucionalidade da segregación do estudantado por razón de lingua*, 2009.
* *Estudo crítico do sistema de responsabilidade civil por danos causados por hidrocarburos: ensinanzas do Prestige*, 2009.
* *Estudos xurídicos sobre o Decreto para o plurilingüismo*, 2010 (coordinador).

## Galardóns 
* Premio Lois Peña Novo 2012

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Biografía na web oficial de EnMarea
* Ficha en Armela
* Entrevista en *Faro de Vigo*.
Neopilina galatheae

***Neopilina galatheae*** é unha especie de molusco monoplacóforo da súa única orde, a dos triblidíidos, e da familia dos neopilínidos.

Esta especie foi descuberta e descrita en 1957 polo malacólogo sueco Henning Mourier Lemche, no curso dunha viaxe ocanográfica levada ao cabo no buque *Galathea*.

## Historia 
Os monoplacóforos é unha clase de moluscos moi primitivos, de simetría bilateral, caracterizados por teren unha única cuncha semellente á das lapas e que viven nos mares a grandes profundidades (de aí o seu nome inglés *Deep-sea Limpets*.

Este grupo considerábase extinguido no paleozoico, xa que só se coñecían fósiles dos períodos cámbrico e devoniano. O nome monoplacóforos (*Monoplacophora*) fora cuñado en 1940 polo malacólogo sueco Nils Hjalmar Odhner para designar este grupo de moluscos.

Pero no ano 1957, como quedou dito, Lemche encontrou exemplares vivos da especie *Neopilina galatheae* nunha profunda fosa submarina preto do litoral de Costa Rica, en América Central, o que veu a confirmar as hipóteses de Odher.

Desde o descubrimento de *Neopilina* colectáronse individuos de Monoplacophora de diferentes, sempre en augas máis ou menos, no océano Pacífico Oriental, no Atlántico Meridional e no golfo de Adén.

Os monoplacóforos, que presentan algunhas relacións cos poliplacóforos, considéranase hoxe como o grupo basal do que  derivaron os moluscos das clases dos gasterópodos, bivalvos e cefalópodos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Giribet, G.; A. Okusu; A. R. Lindgren; S. W. Huff; M. Schrödl & M. K. Nishiguchi (2006): "Evidence for a clade composed of molluscs with serially repeated structures: monoplacophorans are related to chitons". *Proceedings of the National Academy of Sciences* **103** (20): 7723-7728.
* Grassé, P.-P., E. A. Poisson e O. Tuzet (1976): "Poliplacóforos o quitones", pp.&nbsp;384–391, en *Invertebrados*. (En Grassé, P.-P., *Zoología*, vol. 1). Barcelona: Toray-Masson. ISBN 84-311-0200-4, pp.&nbsp;391–396.
* Kano, Y.; Kimura, S.; Kimura, T. & Warén, A. (2012): "Living Monoplacophora: morphological conservatism or recent diversification?". *Zoologica Scripta*. **41** (5): 471-488. Ler en liña aquí.

### Outros artigos 
* Moluscos
* Monoplacóforos

### Ligazóns externas 
* *Neopilina galatheae* no ITIS.
* *Neopilina galatheae* na ADW.
* *Neopilina galatheae* na EOL.
The Doctrine of Chances

***The Doctrine of Chances*** (en galego, *A Doutrina das Probabilidades*) foi a primeira obra sobre teoría da probabilidade, escrita polo matemático francés Abraham de Moivre e publicada por primeira vez en 1718. De Moivre escribiu en inglés xa que vivía en Inglaterra naquela época, pois abandonara Francia escapando da persecución dos hugonotes. O título da obra converteuse nun sinónimo de *teoría de probabilidades*, e así a frase foi usada na obra póstuma de Thomas Bayes, que de feito se titulada *An Essay towards solving a Problem in the Doctrine of Chances*. Nesta aparece por primeira vez o teorema de Bayes.

## Edicións
O título completo da primeira edición foi *The doctrine of chances: or, a method for calculating the probabilities of events in play* (A doutrina das probabilidades ou un método para calcular as probabilidades dos sucesos en xogo); foi publicada en 1718 por W. Pearson e constaba de 175 páxinas.

Publicada en 1738 por Woodfall e composta por 258 páxinas, a segunda edición da obra de De Moivre introducía o que posteriormente se chamaría distribución normal como aproximación da distribución binomial. De feito, De Moivre probou un caso especial do teorema central do límite, un resultado que ás veces é chamado teorema de De Moivre–Laplace.

A terceira edición foi publicada de xeito póstumo en 1756 por A. Millar e ocupou 348 páxinas, xa que se incluíu material adicional como unha aplicación da teoría da probabilidade ás ciencias actuariais no cálculo de anualidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Terceira edición de The Doctrine of Chances.
*Texto completo da primeira edición de “The Doctrine of Chances” en books.google.com
*The Doctrine of Chance en MathPages.

### Bibliografía 
*
Wolfgang Gröbner

**Wolfgang Gröbner** (ou **Groebner**), nado en Gossensaß (Imperio Austrohúngaro) o 11 de febreiro de 1899 e finado o 20 de agosto de 1980, foi un matemático austríaco. O seu nome é coñecido pola base de Gröbner, usado para cálculo na álxebra xeométrica. Aínda así, a teoría das bases de Gröbner para aneis de polinomios foi desenvolvida polo seu alumno Bruno Buchberger en 1965, que o nomeou na súa honra.

## Traxectoria 
Gröbner naceu en Gossensaß, que daquela formaba parte do condado do Tirol do Imperio Austrohúngaro, mais agora forma parte de Italia. 
Empezou estudos de enxeñaría na Universidade de Tecnoloxía de Graz, Austria, pero cambiouse en 1929 a matemáticas.

Escribiu unha disertación, *Ein Beitrag zum Problem der Minimalbasen*, en 1932 na Universidade de Viena; o seu asesor foi Phillip Furtwängler. Continuou os seus estudos superiores en Göttingen baixo a dirección de  Emmy Noether, moi coñecida no eido da álxebra conmutativa.

## Recoñecementos 
*Wilhelm Exner Medal, 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wolfgang Gröbner en Mathematics Genealogy Project.
* Biografía de Wolfgang Gröbner  (en alemán).
Antoine Gombaud

**Antoine Gombaud**, máis coñecido como **Chevalier de Méré**, nado en Poitou en 1607 e finado o 29 de decembro de 1684, foi un escritor francés. Aínda que non era nobre, adoptou o título de *Chevalier* (Cabaleiro) polo personaxe nos seus diálogos que representaba os seus propios puntos de vista (Chevalier de Méré porque se educara en Méré). Máis tarde, as súas amizades comezaron a chamalo por este nome.

Méré foi un importante teórico de salón. Ao igual que moitos pensadores liberais do século XVII,  desconfiaba tanto do poder hereditario como da democracia. Cría que estas cuestións se resolvían mellor en discusións abertas entre persoas intelixentes e enxeñosas.

Os ensaios máis famosos de Méré son ''L'honnête homme* (*O home honesto*) e *Discours de la vraie honnêteté* (*Discurso sobre a verdadeira honestidade*),

En consonancia cos métodos de salón, Méré alistou ao salón de Mersenne para resolvelo. Dous famosos matemáticos, Blaise Pascal e Pierre de Fermat, aceptaron o reto. Na correspondencia entre ambos atópase a fundación da moderna teoría de probabilidades.

Méré reclamou que descubrira a teoría da probabilidade el mesmo, unha reclamación que non foi tomada en serio polos matemáticos implicados. Tamén reclamou que os seus cálculos de probabilidade amosaban que as matemáticas eran inconsistentes e que os matemáticos estaban errados ao pensar que as liñas se podían dividir infinitamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Guirlande de Julie''

### Ligazóns externas 
* Traballos sobre ou escritos por Chevalier de Méré en Internet Archive.
Test de Lilliefors

En estatística, o ** test de Lilliefors**, chamado así por Hubert Lilliefors, profesor de estatística na Universidade George Washington, é un test de normalidade baseado no test de Kolmogorov–Smirnov.  Úsase para contrastar a hipótese nula de que os datos proveñen dunha poboación normal, cando a hipótese nula non especifica o tipo de distribución normal, é dicir, cando non se especifica a esperanza e a varianza da distribución.

## O test
O test procede como segue:

# En primeiro lugar, estímanse a media e a varianza da poboación en base aos datos.
# Logo, búscase a maior discrepancia entre a función de distribución empírica e a función de distribución acumulada (CDF) da distribución normal coa media estimada e a varianza estimada. Ao igual que no test de Kolmogorov-Smirnov, iso será o estatístico do test.
# Por último, avalíase se a maior discrepancia é o suficientemente grande para ser estatisticamente significativa, o que levaría a rexeitar a hipótese nula.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lilliefors, H. (xuño de 1967), "On the Kolmogorov&ndash;Smirnov test for normality with mean and variance unknown", *Journal of the American Statistical Association*, Vol. 62. pp.&nbsp;399&ndash;402.
* Lilliefors, H. (1969), "On the Kolmogorov&ndash;Smirnov test for the exponential distribution with mean unknown", *Journal of the American Statistical Association*, Vol. 64 . pp.&nbsp;387&ndash;389.
* Dallal, G.E. (1986), "An analytic approximation to the distribution of Lilliefors's test statistic for normality", *The American Statistician*, Vol. 40. p.&nbsp;40&ndash;294-296.
* Conover, W.J. (1999), "Practical nonparametric statistics", 3rd ed. Wiley : Nova York.

### Outros artigos 
* Test de normalidade
* Test de Jarque-Bera
### Ligazóns externas 
*US NIST Handbook of Statistics
Lev Sheptytskyi

**Lev III Sheptytskyi** (en ; en ; en ), nado o 29 de agosto de 1717 en Sheptytsi (Voivodato de Rutenia, Coroa do Reino de Polonia) e finado o 13 de maio de 1779 en Radomyshl (Voivodato de Kíiv), foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1778 até a súa morte.

## Traxectoria 
O 7 de novembro de 1742 foi ordenado sacerdote. O 9 de marzo de 1748 foi elixido bispo de Lviv, recibindo a consagración episcopal o 14 de maio de 1479 de mans do bispo de Lutsk-Ostroh Teodosii Rudnytskyi-Liubenetskyi.

O 9 de xullo de 1762 foi elixido arcebispo coadxutor de Kíiv, sucedendo ó metropolita Pylyp Volodkovych o 1 de febreiro de 1778. Finou no cargo ó ano seguinte, o 13 de maio de 1779.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rally de Finlandia

O **Rally de Finlandia**, orixinalmente denominado **Rally dos Mil Lagos**, é un rally que se celebra cada ano pola zona dos 1000 lagos en Jyväskylä, Finlandia desde o ano 1951, foi puntuable para o Campionato de Europa de Rally, así como desde 1959 até 1973, que pasou a formar parte do Campionato do Mundo de Rally até a actualidade, e salvo en 1995 que entrou dentro do calendario da Copa do Mundo de Rally de 2 Litros. Tamén puntuou para o Campionato Mundial de Rally de Automóbiles de Produción (1987-1994, 1996-2002, 2008 e 2010), e o Campionato Mundial de Rally Júnior (2001, 2003-2007 e 2009).

## Características 
miniatura|235x235px|Estradas de terra entre bosques de coníferas: o Rally de Finlandia no seu estado puro.
A proba organízase sempre a finais de agosto, posto que se asegura a ausencia de neve e os días contan con máis horas de luz.

É unha das poucas probas de rally onde os afeccionados pagan unha entrada para gozar dela. A marca do tramo o ten o francés Sébastien Ogier que logrou en 2013 co Volkswagen Polo R WRC un tempo de 15:08.9 e unha velocidade media de 130.7&nbsp;km/h.

## Historia 
[miniatura|235x235px|[Carlos Sainz no podio do ano 2004. O español foi o primeiro piloto non nórdico en gañar a proba.]]
Os finlandeses creadores do formato actual dos rallies, foron os primeiros en organizalos en pistas de terra pechadas ao tránsito rodado, concienciados por mellorar a seguridade viaria e a propósito de que organizar probas en estradas abertas era unha temeridade. O Rally Mil Lagos naceu baixo esta fórmula, de maneira que sempre foi unha proba de velocidade pura. A diferenza das probas da época nas que a regularidade e a experiencia contaba moito, na proba finlandesa isto non servía de nada, posto que a proba a gañaba sempre o máis rápido e o que máis arriscaba.

## Palmarés 
[miniatura|235x235px|[Osmo Kalpala en 1954. O piloto finlandés venceu en tres ocasións.]]
[miniatura|235x235px|[Simo Lampinen en 1964.]]
[miniatura|235x235px|[Timo Mäkinen, vencedor de 4 edicións do rally, en 1965.]]
[miniatura|235x235px|[Marcus Grönholm en 2001.]]
[miniatura|235x235px|[François Duval durante un salto no ano 2004.]]
O Rally de Finlandia foi tradicionalmente dominado por pilotos escandinavos, até 1989 unicamente finlandeses e suecos venceron a proba. Os únicos pilotos non escandinavos que a gañaron son: o español Carlos Sainz, quen rompeu a tradición en 1990, o francés Didier Auriol en 1992, o estoniano Markko Märtin en 2003, e o francés Sébastien Loeb en 2008, 2011 e 2012.

Durante a década de 1990, Tommi Mäkinen gañou cinco veces seguidas o evento, desde 1994 até 1998. Marcus Grönholm gañou tres veces consecutivas, de 2000 a 2002 e posteriormente gañou catro veces consecutivas, de 2004 a 2007. Tamén gañaron este rally lendas como Juha Kankkunen, Markku Alén, Ari Vatanen, Hannu Mikkola e Timo Salonen.

### Gañadores 
Os pilotos con máis vitorias no Rally de Finlandia son Hannu Mikkola e Marcus Grönholm con sete vitorias ambos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Rally de Finlandia    
* Rally de Finlandia en Wrc.com 
* Ouninpohja.vídeo
Estadio Municipal de Río Seco

O **Estadio Municipal de Río Seco** é unha instalación polideportiva propiedade da vila de Narón, no eu campo de fútbol xoga os seus partidos como local o Narón Balompé Piñeiros e o seu propietario é do Concello de Narón,

O seu terreo de xogo é de herba natural.Ten unha pista de atletismo con oito rúas e unha bancada cuberta con capacidade para 1.000 persoas. Foi inaugurado en 1999.

## Notas
Yason Smohozhevskyi

**Yason Smohozhevskyi** (en ; en ; en ), nado o 3 de maio de 1715 e finado o 1 de novembro de 1788 en Varsovia (Voivodato de Mazovia, Coroa do Reino de Polonia), foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1780 até a súa morte.

## Traxectoria 
O 3 de xullo de 1740 foi ordenado sacerdote.

O 5 de setembro de 1758 foi nomeado arcebispo coadxutor da arquieparquía de Polack, sendo consagrado bispo o 31 de decembro do mesmo ano polo arcebispo de Durrës Giuseppe Schirò, e tendo como principais co-consagrantes ao arcebispo titular de Teodosia Giorgio Maria Lascaris e ao bispo emérito de Făgăraș Inocențiu Micu-Klein.

O 18 de xullo de 1762, á morte de Floriian Hrebnytskyi, sucedeuno como arcebispo de Polack.

En 1779 foi nomeado administrador da arquieparquía de Kíiv logo do pasamento de Lev Sheptytskyi. Ao ano seguinte foi elixido metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus, renunciando ao cargo de arcebispo de Polack.

Finou o 1 de novembro de 1788 en Varsovia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Batalla de Crevola

A **batalla de Crevola** tivo lugar en Crevoladossola, Piemonte, na primavera de 1487 entre o exército da Confederación Suíza (Valais e Lucerna) O Cabaleiro Albin von Silenen, irmán do Bispo, foi designado como líder desta expedición militar. En canto o *Passo del Sempione* se tornou transitable, a Confederación Suíza cruzou o Val d'Ossola, onde se lle uniron outros 1&nbsp;000 soldados suízos que estaban de volta dende Savoia.

## Batalla 
A Confederación Suíza asediou Domo, ocupando o castelo de Mattarella e asolando os vales próximos. O Duque de Milán ordenou que Ossola mantivese a Confederación inactiva mediante unha falsa negociación de paz, ata que o ducado puidese recadar un exército suficientemente grande. En canto o ducado reuiníu as tropas que determinou necesarias, separounas en tres corpos distintos baixo as ordes de Renato Trivulzio, o Conde Borromeo e Gio. Pietro Bergamino. Os suízos atopábanse asolando as vilas de Val Vigezzo cando foron asaltados polas tropas milanesas en tres flancos. A Confederación formou un cadrado de picas dando lugar a un combate no que faleceron entre 800 e 1000 soldados suízos. O resto das tropas suízas fuxiron cara ás montañas.

## Resultado 
O conflito finalizou cando a Confederación Suíza negociou un tratado de paz co Ducado de Milán o 23 de xullo de 1487. Na Ponte di Crevola, realizouse unha oratoria a Vital de Milán en recordo da vitoria.

## Notas
Luís Losada Espinosa

**Luís Losada Espinosa**, nado en Moldes (Boborás) en 1928 e finado en Madrid o 23 de novembro de 1988, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
miniatura|Pazo de Moldes.
Neto de Miguel Losada Losada, sexto fillo de Antón Losada Diéguez (quinto da segunda muller, Mercedes Espinosa Cervela) e irmán máis novo de Xoaquín Losada Espinosa, licenciouse en dereito na Universidade de Santiago de Compostela e estudou na Escuela Oficial de Periodismo de Madrid. Traballou para *ABC* e *Blanco y Negro* ata 1966, cando reguesou a Galicia para dirixir o *Diario de Pontevedra*. En 1969 regresou a Madrid como redactor xefe de *Blanco y Negro*. En RTVE desempeñou o posto de director da segunda edición do telediario *24 Horas* e do programa semanal *Crónica de siete días*. En febreiro de 1985 foi nomeado director da Compañía de Radio e Televisión de Galicia.

Dende o ano 2009, a súa biblioteca persoal está depositada en comodato na Biblioteca de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  e : p.&nbsp;26 de "Cronoloxía de Antonio Losada", pp.&nbsp;17–28 en http://i.ebayimg.com/00/s/ODQwWDUyMw==/z/Hf4AAOSw~otWcxOe/$_57.JPG
### Ligazóns externas 
* Biblioteca de Luis Losada Espinosa
Hernando Ojea

**Hernando Ojea**, nado en Ourense en 1543 e finado en 1615, foi un relixioso galego.

## Traxectoria 
[miniatura|upright=1.4|O salientábel mapa de Hernando Ojea, 1603. Alén de ser un dos primeiros independentes de Galicia, e de ter un [escudo galego que se tornou na pauta a seguir nos séculos seguintes, tamén informaba da antiga extensión do reino.]]

En 1566 ingresou na orde dos Predicadores no convento de San Domingos de México, e dedicouse aos estudos relixiosos. Foi requirido polo Santo Oficio para facer fronte a un foco de propaganda xudaica en Cidade de México, para o cal escribiu a obra *La venida de Cristo y su vida y milagros en que se concuerdan los dos testamentos divinos, Viejo y Nuevo*, que apareceu publicada en Medina del Campo en 1602.

Regresou a Europa en 1601, e documentouse para preparar unha *Historia de Galicia* coa axuda de Diego Sarmiento de Acuña, Conde de Gondomar. En 1603 volveu a América, e deixoulle a Pedro Fernández de Castro y Andrade, Conde de Lemos, a *Descrición do Reino de Galicia*, lista para imprimir. Preparou o primeiro mapa de Galicia, que apareceu impreso en Anveres en 1604, incluído no *Theatrum Orbis Terrarum* de Abraham Ortelius.

Regresou a España en 1614, e nese ano publicou *Historia del glorioso apóstol Santiago, patrón de España, de su venida a ella, y de las grandezas de su Iglesia y orden militar*. O *Libro de la nobleza en común* foi publicado despois da súa morte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (1998): "Frei Hernando Ojea (1543-1615). Un libro sobre Santiago escrito en Nova España por un galego", en *Estudios Migratorios* n.º 5.
Can mapache

O **can mapache** (*Nyctereutes procyonoides viverrinus*) é unha subespecie de *Nyctereutes procyonoides*, un mamífero pertencente á familia dos cánidos.

## Características 
É unha especie do mesmo tamaño ca o raposo, mais coas patas moi curtas, o pelame moi denso e máis groso. A súa fisionomía facial lembra a dun mapache. Vive en forestas de árbores caducas con presenza dun sotobosque mesto e variado. É unha especie solitaria e nocturna. Nada ben na auga. Nas zonas máis frías, hiberna, caso único entre os cánidos. A súa alimentación é omnívora: roedores, aves, ovos, insectos, ras, froitos e tamén raigañas.

## Distribución 
Oriúndo do leste de Asia, foi introducido na zona europea da Unión Soviética na década de 1930. Dende entón tense estendido por Finlandia, centro e sueste de Europa.

## Notas
A Airexa, Freixo, A Fonsagrada

**A Airexa** é un lugar da parroquia de Freixo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2024 tiña 7 habitantes (5 homes e 2 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **A Airexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de San Xulián de Freixo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Freixo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Freixo, Freixo, A Fonsagrada

**Freixo** é un lugar da parroquia de Freixo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 38 habitantes (19 homes e 19 mulleres). É o lugar máis poboado da parroquia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Freixo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Loquillo

**José María Sanz Beltrán**, coñecido artisticamente como **Loquillo** ou ás veces **Loco**, nado en Barcelona o 21 de decembro de 1960, é un cantante español de rock. Ata mediados de 2007, estivo acompañado polos denominados Trogloditas (Simón, o derradeiro troglodita orixinal, deixou a banda e quedou co nome de Trogloditas) e anteriormente por Los Intocables. Actualmente preséntase como Loquillo, se ben, acompañado dos seus colaboradores habituais, como Igor Paskual ou Jaime Stinus.

## Discografía de Loquillo y Los Intocables
**Los tiempos están cambiando* (1980)
*''Rock 'n' Roll Star* (single, 1981)
**Esto no es Hawaii* (single, 1981)
**Autopista* (mini LP, 1982)

## Discografía de Loquillo y Trogloditas
### Discos de estudo e directos
**El ritmo del garage* (1983)
**¿Dónde estabas tú en el 77?* (1984)
**La mafia del baile* (1985)
**Mis problemas con las mujeres* (1987)
**Morir en primavera* (1988)
**¡A por ellos...! que son pocos y cobardes* (directo, 1989)
**Hombres* (1991)
**Mientras respiremos* (1993)
**Tiempos asesinos* (1996)
**Compañeros de viaje* (directo, 1997)
**Cuero español* (2000)
**Feo, fuerte y formal* (2001)
**Arte y ensayo* (2006)
**Hermanos de sangre* (directo, 2006)

## Discografía de Loquillo
### Con Gabriel Sopeña
**La vida por delante* (1994)
**Con elegancia* (1998)
**Mujeres en pie de guerra* (2005)

### En solitario
**Nueve tragos* (1999)
**Balmoral* (2008)
**Su nombre era el de todas las mujeres* (2011)
**En Madrid* (directo, 2012)
**La nave de los locos* (2012)
**El creyente* (directo, 2012)
**Código Rocker* (con The Nu Niles) (2015)
**Viento del Este'' (2016)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
Concello de Tenancingo, México

**Tenancingo** é un concello do sur do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Tenango del Valle, Zumpahuácan, Joquicingo, Malinalco e con Villa Guerrero. A súa área é de 163,15&nbsp;km², e a súa poboación era de 90&nbsp;946 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Tenancingo de Degollado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Concello de Tenancingo INEGI, 2009.
Campo Municipal de Fútbol de Gallamonde

O **Campo Municipal de Fútbol de Gallamonde** é unha instalación destinada á práctica do fútbol, próxima á vila de Miño. É propiedade do Concello de Miño é nel xoga os seus partidos como local a AD Miño.

## Descrición
O seu terreo de xogo é de céspede artificial, cunhas medidas de 110 × 70 metros e ten unha bancada parcialmente cuberta cunha capacidade total de 1.000 persoas. Existen ademais, catro vestiarios independentes para os equipos e dous vestiarios para adestradores así como servizos públicos adaptados para persoas con mobilidade reducida. Adicionalmente, foi instalada unha cantina cuberta e climatizada a nivel do campo para poderen presenciar os partidos desde a mesma.

## Notas
Grenoble École de Management

A **Grenoble École de Management** (GEM) é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Grenoble e París.
## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1984. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times.

A escola, cunha rede de 25.000 antigos alumnos en 130 países e un claustro de mestres internacional e plurilingüe.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Universidade de Londres

[miniatura|250px|A *[Senate House* foi deseñada polo arquitecto Charles Holden, é a sede administrativa e da biblioteca da Universidade de Londres. Vista desde o London Eye]]
A **Universidade de Londres** (en inglés *University of London*) é unha federación de facultades e institucións situada en Londres e fundada no 1836. Conforman en conxunto unha das maiores universidades do mundo. Aproximadamente un 5% de todos os estudantes británicos estudan nunha das súas filiais.

## *Colleges* da Universidade de Londres 
* Birkbeck, Universidade de Londres (BBK)
* O Central School of Speech and Drama (CSSD)
* Courtauld Institute of Art
* Goldsmiths, Universidade de Londres (GUL)
* Heythrop College
* Institute of Cancer Research (ICR)
* Institute of Education (IoE)
* King's College London (KCL)
* London Business School (LBS)
* The London School of Economics and Political Science (LSE)
* London School of Hygiene and Tropical Medicine (LSHTM)
* Queen Mary, Universidade de Londres (QMUL)
* Royal Academy of Music (RAM)
* Royal Holloway, University of London (RHUL)
* Royal Veterinary College (RVC)
* School of Oriental and African Studies (SOAS)
* School of Pharmacy
* University College (UCL)
* St George's, Universidade de Londres, tamén coñecido como ''St George's Hospital Medical School'' (SGUL)

## Notas  
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Cultura de Inglaterra
* Educación superior
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Universidade de Londres
As Barrocas, Valadares, Vigo

**As Barrocas** é un lugar ou barrio da parroquia de Valadares no concello de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 728 habitantes (350 homes e 378 mulleres).

A súa vexetación é principalmente de eucaliptos e frondosas, debido a gran concentración desta especie no Monte do Alba.

### Cultura
Como en todo Valadares as actividades culturais do barrio adoitan ser organizadas polo Centro Veciñal e Cultural de Valladares.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valadares
### Parroquias de Vigo
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
A Igrexa, Valadares, Vigo

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Valadares, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 718 habitantes (338 homes e 380 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valadares 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Planck (observatorio espacial)

**Planck**, previamente coñecido como **COBRAS-SAMBA**, foi un observatorio espacial lanzado o 14 de maio de 2009 mediante un foguete Ariane 5 ECA xunto co observatorio Herschel desde o Centro Espacial de Kourou para estudar a radiación cósmica de fondo de microondas (RCFM)..

## Contribucións científicas 
Planck foi a terceira misión de clase Media da Axencia Espacial Europea (ESA) do Programa Científico Horizon 2000 co obxectivo principal de estudar o fondo cósmico de microondas, a luz remanente do big-bang cuxa análise leva a un mellor coñecemento dos inicios do Universo. Planck continuou a saga de observatorios espaciais -- iniciada polo satélite COBE en 1989 e continuada polo satélite WMAP no 2001 -- adicados a medir a anisotropía do fondo cósmico de microondas., de fenómenos astrofísicos na Vía Láctea ou para medir a lentificación gravitacional asociada coa estrutura a grande escala do Universo, entre outros avances. A análise conxunta dos datos obtidos en intensidade e polarización permitiu determinar cunha precisión superior ao 1% o valor de cinco dos seis parámeteros do modelo cosmolóxico estándar, ΛCDM

## Instrumentos 
Planck levaba dous instrumentos a bordo:

***Low-Frequency Instrument (LFI, Instrumento de Baixa Frecuencia)**: consta de 56 receptores de radio sensibles a frecuencias de entre 30 e 100 GHz. O instrumento ten que funcionar a unha temperatura de 20 K, proporcionando unha resolución angular de 10 minutos de arco e unha sensibilidade de 12 microKelvin.
***High-Frequency Instrument (HFI, Instrumento de Alta Frecuencia)**: contén 56 bolómetros sensibles a frecuencias de entre 100 e 850&nbsp;GHz. Arrefriábase a 0,1 K, proporcionando unha resolución angular de 5 minutos de arco e unha sensibilidade de 5 microkelvin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina do equipo de Planck
*Galería de imaxes obtidas por Planck
Ortigoso, Lamas de Campos, A Fonsagrada

**Ortigoso** é un lugar da parroquia de Lamas de Campos, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas de Campos 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
O Formigueiro, Lamas de Moreira, A Fonsagrada

**O Formigueiro** é un lugar da parroquia de Lamas de Moreira, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2025 estaba deshabitado, o que supón unha diminución en relación a 2015, cando tiña 1 habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas de Moreira 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
A Gamalleira

Como topónimo **A Gamalleira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Gamalleira**, lugar da parroquia de Lamas de Moreira, no concello da Fonsagrada;
***A Gamalleira**, lugar da parroquia de Ouviaño, no concello de Negueira de Muñiz.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Conquiolina

miniatura|Cuncha de *Stenotrema florida*, un caracol terrestre.

A **conquiolina**, ás veces denominada tamén **conchina** ou **perlucina**, é un compleo de macromoléculas orgánicas, proteínas fibrosas quitinidais e polisacáridos, que son segregadas polo manto dos moluscos.

Estes complexos asócianse con cristais de aragonita para formaren unha estrutura ríxida que permite a construción da cuncha do molusco. As moléculas que forman a conquiolina e o carbonato de calcio que formará a aragonita son segregados polo manto. É a matriz orgánica que permite aos moluscos crear a aragonita, mellor que a calcita, da mesma forma que a interacción dos cristais hidroxiapatíticos e o coláxeno nos vertebrados. Estas moléculas danlle ao nácar unha enorme resistencia á ruptura, 3 000 veces superiore á da aragonita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rainer, Leslie; Angelyn Bass Rivera & David Gandreau (2011): *Terra 2008: The 10th International Conference on the Study and Conservation of Earthen Architectural Heritage*. Getty Publications.

### Outros artigos 
* Cuncha
* Perióstraco
* Corno
* Quitina
* Esporopolenina

### Ligazóns externas 
* "Structure of the conchiolin cases of the prisms in *Mytilus edulis*", por Charles Grégoire, 1960 .
Conflent

O **Conflent** é unha comarca histórica da Cataluña Norte, que administrativamente forma parte do departamento francés de Pireneos Orientais. Pertenceu á Coroa de Aragón, como parte do Rosellón, ata 1659 cando se cedeu a Francia polo Tratado dos Pireneos. A súa capital é Prada.

Limita ao norte coa comarca occitana da Fenolleda, ao leste co Rosselló, ao oeste co Capcir e a Cerdanya e ao sur co Vallespir e o Ripollès (Cataluña). Ten a súa orixe no antigo condado de Conflent.
Vallespir

O **Vallespir** é unha comarca histórica da Cataluña Norte, que administrativamente forma parte do departamento francés de Pireneos Orientais. A súa capital é Céret.

Limita ao noroeste co Conflent, ao nordés co Rosselló, e ao sur coas comarcas catalás do Ripollès, a Garrotxa e o Alt Empordà.
Inter-Celtic

***Inter-Celtic*** é un álbum de estudio do gaiteiro galego Carlos Núñez. Foi publicado o 24 de marzo de 2014, baixo o selo Sony Music.

A edición componse dun CD e un DVD, este último con 11 das actuacións máis relevantes en diversos escenarios de todo o mundo, incluídos momentos con The Chieftains ou Sharon Shannon.

## Lista de cancións do CD
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Carlos Núñez 
*Datos do álbum en discogs.com 
*Datos do álbum en itunes.apple.com
Vilabol

Como topónimo **Vilabol** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilabol de Suarna**, parroquia do concello da Fonsagrada;
****Vilabol**, lugar de dita parroquia;
***Vilabol**, lugar da parroquia de Quintá do concello das Nogais;
***Vilabol de Abaixo**, lugar da parroquia de Lamas de Moreira do concello da Fonsagrada;
***Vilabol de Arriba**, lugar da parroquia de Lamas de Moreira do concello da Fonsagrada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Os soños na gaiola (álbum)

***Os soños na gaiola*** é o segundo álbum de estudio (e terceiro na discografía) do cantante galego Suso Vaamonde. Foi publicado en 1978, baixo o selo Dial Discos, posteriormente reeditado en 2006.

A edición componse dun dobre LP onde Suso musicaliza o poemario do mesmo título do poeta Manuel María. O disco foi premiado polo Ministerio de Cultura de España como "Disco infantil do ano". Na reedición en CD de 2006 non se incluíu o último tema "A esmorga".

En 2016, co gallo da celebración do Día das Letras Galegas no poeta Manuel María, o álbum foi reeditado, acompañado dun libro con ilustracións da sobriña de Suso, Antía Vaamonde.

## Lista de cancións
### Disco 1
### Disco 2
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina sobre Suso Vaamonde
*Páxina sobre Suso Vaamonde
Papias de Afrodisias

miniatura|*Centauro novo*. Museos Capitolinos.

**Papías de Afrodisias** foi un escultor da Grecia Antiga activo entre os séculos I e II d. C.
## Traxectoria
Nada se sabe da súa vida, nin se o seu apelido se debe ao seu nacemento ou a súa educación en Afrodisias, hoxe en Turquía, onde había unha importante escola de escultura. É posíbel que teña traballado tamén en Roma, onde se preservan nos Museos Capitolinos dous centauros en mármore, asinados por el e por outro artista, Arísteas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
**Musei Capitolini: Guida*. Milán: Comune di Roma - Mondadori, 2005. p.&nbsp;58

### Outros artigos
* Escultura da Grecia antiga
* Escultura da Roma Antiga
* Arte helenística
*Escultura helenística
Vilarín do Pontón, Lamas de Moreira, A Fonsagrada

**Vilarín do Pontón** é un lugar da parroquia de Lamas de Moreira, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 home), aínda que en 2015 estaba deshabitado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas de Moreira 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Castañoso, Maderne, A Fonsagrada

**Castañoso** é un lugar da parroquia de Maderne, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2024 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maderne 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada
Maderne, Maderne, A Fonsagrada

**Maderne** é un lugar da parroquia de Maderne, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 41 habitantes (24 homes e 17 mulleres). É o lugar máis poboado da parroquia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maderne 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas
Valiños

O topónimo **Valiños** pode referirse a:

;En Galiza
***Valiños**, lugar da parroquia de Vigo, no concello de Carral;
***Valiños**, lugar da parroquia de Lamas de Moreira, no concello da Fonsagrada;
***Valiños**, lugar da parroquia de Salcidos, no concello da Guarda;
***Bastavaliños**, lugar da parroquia de Bastavales, no concello de Brión.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Veliños**, lugar da parroquia de Santiorxo, no concello de Sober.
As Pozas, O Trobo, A Fonsagrada

**As Pozas** é un lugar da parroquia do Trobo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 17 habitantes (9 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Trobo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Fonsagrada
Trasouturo, O Trobo, A Fonsagrada

**Trasouturo** é un lugar da parroquia do Trobo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2015, cando tiña 1 habitante.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Trobo 
### Parroquias da Fonsagrada
Lingua bardi

O **bardi** é unha lingua aborixe de Australia falada por entre 152 e 160 persoas na península de Dampier, en Australia Occidental. Pertence á familia lingüística de linguas nyulnyulan. Trátase dunha lingua en perigo de extinción xa que as novas xeracións do pobo bardi teñen o inglés como lingua materna, polo que moitos enténdena pero non a falan. Os falantes son principalmente adultos de idade avanzada. O bardi está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Dialectos 
Existen varios dialectos de lingua bardi mais non hai consenso sobre o seu número. Segundo Robert Malcolm Ward Dixon (2002), os seguintes dialectos son mutuamente intelixíbeis co bardi:

*Jawi
*Nyulnyul
*Djabirr-djabirr
*Ngumbarl
*Nimanburru

Porén, Ethnologue (2006) considéraos a todos linguas diferenciadas, agás o ngumbarl. Esta postura está apoiada polos lingüistas que traballaron nesas linguas, incluíndo a Claire Bowern e a William McGregor. Os falantes de bardi tamén as consideran como linguas distintas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
### Ligazóns externas 
*A lingua bardi en Ethnologue.com
Life Racing Engines

**Life** foi un construtor de Fórmula 1 de Módena, Italia. A compañía chámase así polo seu fundador, Ernesto Vita ("Vita" en italiano é "Life" en inglés). Life apareceu por primeira vez na escena da Fórmula Un en , tratando de comercializar o seu pouco convencional motor W12 de 3,5 litros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Goodwood Festival of Speed details
Stalinismo

O **stalinismo** ou **estalinismo** son termos utilizados habitualmente para denominar a política imposta por Iosif Stalin, o segundo presidente da URSS e sucesor de Lenin. O uso do termo comezou cos rivais e contrarios á súa política de centralización do poder totalitario en mans do goberno e concentrado na súa persoa. O stalinismo defendeu a idea do "socialismo nun só país", contrario á idea trotskista. Stalin emprendeu o reforzamento do sistema policial para silenciar calquera oposición. Tamén se produciron grandes purgas de oficiais e políticos críticos. Durante a guerra fría, os países situados na órbita da URSS adoptaron réximes stalinistas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Iosif Stalin
*Antirrevisionismo
*Lenin
*Leninismo
*Marxismo
*Partido Comunista da Unión Soviética
*URSS
*Comunismo
*Discurso secreto
*Gulag
*Lev Trotski

### Ligazóns externas
* Stalin, Joseph V. Stalin Reference Archive at Marxists Internet Archive
Ligadura (tipografía)

miniatura|Tipografía na que se observa a orixe da ligadura “et”.
En tipografía unha **ligadura** é un signo formado pola unión de dous ou máis grafemas que adoitan escribirse tamén separados.

## Historia 
A orixe das ligaduras está na necesidade de economizar esforzos na escrita durante a Idade Media, cando non existía ningunha forma de mecanización da escritura. Ao introducirse a imprenta de tipos móbiles, o desexo de fidelidade con respecto á escritura manual obrigou a adoptar moitos signos combinados. Na Biblia de Gutenberg, que imita o estilo apertado dos manuscritos centroeuropeos da época, empréganse ata trescentos signos distintos, entre versións de letras e ligaduras.

## Usos actuais 
miniatura|Ligaduras fi e fl.
miniatura|upright=0.5|Ligadura DE. 
As ligaduras empregadas na tipografía moderna teñen dúas funcións:
* Resolver a inelegancia coa que se combinan ás veces caracteres tipográficos que aparecen consecutivos, como ocorre coas ligaduras “fi” (ﬁ) e “fl” (ﬂ).
* Representar ligaduras históricas, herdadas da escritura manual. Algunhas destas convertéronse en signos de identidade das linguas, como o “ese-zeta” (eszett) alemán (ß) ou o eñe castelán (ñ).

A ligadura que une *DE* emprégase en castelán para dar unha imaxe arcaica un texto.

### Símbolos procedentes de ligaduras 
Algúns símbolos teñen a súa orixe en ligaduras. Porén, xa non son poden ser considerados como tales. Entre eles inclúense:
* A arroba (@), procedente da unión *ad* ou *at*, e o e comercial (&), que procede da conxunción latina *et*.
* Os símbolos empregados para abreviar a peseta española (₧, de Pts) e o franco francés (₣, de Fr).
* A abreviatura para o planeta anano Plutón (♇, de PL).
* Moitos símbolos alquímicos teñen a súa orixe en ligaduras.

## Véxase tamén
MINIM

**MINIM** é unha banda galega de rock industrial fundada en Vigo en 2006.

## Historia
A finais de 2006 gravaron o seu primeiro EP, con catro pistas 22:22 e 2 remixes. En 2007, despois de tocar por toda España, deciden tomar un descanso. Mediado o 2008 a banda reapareceu con varios cambios.

En marzo de 2010 publicaron o seu primeiro álbum ''9567: Here even it's Yesterday*. Este disco foi liberado baixo licenza de Creative Commons, publicado no seu sitio web para ser descargado libremente. O álbum acadou 1350 descargas en 3 meses, e o nome de MINIM comezou a soar en Europa, Rusia, o Xapón e os Estados Unidos.

## Discografía
Collections in which they appear:

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
*“Los exponentes del rock i ndustrial vigués se van a hacer «las Europas»”, artigo en *La Voz de Galicia*, 13 de agosto de 2010.
*Genética Rock. “MINIM y los tiempos modernos” , artigo en *Genética Rock*.
*Banda de la semana nº3 en *Metalicia''
*Entrevista en Radio Umbria.
*"MINIM Adrenalina de Fusión", entrevista en Rock Estatal.

;Críticas do disco
*"9567: Here even it's Yesterday" en *Desde el altavoz*.
*Metal Total "9567: Here even it's Yesterday" en *Metal Total*.
*Noise Zone "9567: Here even it's Yesterday" en *Noise Zone*.
*Side Line "9567: Here even it's Yesterday" en *Side Line*.
*Rock in Spain "9567: Here even it's Yesterday" en *Rock in Spain*.
Taxon monotípico

:*Monotípico redirixe aquí.*
[miniatura|dereita|300px|O xénero *[Orycteropus* é monotípico porque só contén a especie porco formigueiro (*Orycteropus afer*).]]
En bioloxía, un **taxon monotípico** é un grupo taxonómico (taxon) que contén só un taxon inmediatamente subordinado. O taxon subordinado en cuestión pode conter varios taxons inferiores ou ser tamén monotípico. Aínda que o termo parece indicar que un taxon ten un só espécime tipo (sen sintipos, lectotipos, ou outros tipos) e ningún sinónimo heterotípico/júnior, ese non é o seu significado.

No caso das especies, unha especie monotípica é aquela que non contén subespecies ou grupos menores de taxons infraespecíficos. No caso dos xéneros prefírese ás veces o o termo "uniespecífico".

Na nomenclatura botánica, un **xénero monotípico** tamén se refire a un caso especial no que se describen simultaneamente un xénero e unha soa especie dese xénero. En Botánica, *monotípico* úsase máis que *monoespecífico* co mesmo significado.

Igual que o termo "monotípico" se usa para describir un gran taxon que comprende só unha subdivisión, pódese tamén dicir que o taxon contido é monotípico dentro do taxon grande, por exemplo, un xénero *monotípico dentro dunha familia*.

Taxons que se consideraban inicialmente monotípicos poden deixar de selo ao seren subdivididos máis adiante conforme se afina a súa clasificación taxonómica ao obtérense novos coñecementos sobre eles, como por exemplo, datos xenéticos.

O seu antónimo é taxon politípico ou **politípico**.

## Exemplos 
Algúns exemplos de grupos monotípicos son os seguintes:

* A familia de plantas Cephalotaceae inclúe un só xénero, *Cephalotus*, e unha soa especie, *Cephalotus follicularis*.
* O porco formigueiro (*Orycteropus afer*) é monotípico dentro do seu xénero *Orycteropus*, que á súa vez é monotípico dentro da familia Orycteropodidae, e esta é monotípica dentro da orde Tubulidentata. 
* O papagaio *Anodorhynchus hyacinthinus* é unha especie monotípica, xa que non se distinguiu ningunha subespecie dentro desta especie.
* O paxaro *Panurus biarmicus* ten varias subespecies en distintas zonas da súa área de distribución, pero pertence ao xénero *Panurus*, que segundo o consenso actual se considera monotípico (é o único xénero) dentro da familia Panuridae.
* O peixe *Ozichthys albimaculosus*, das augas tropicais de Australia e sur de Nova Guinea, é a especie tipo do xénero monotípico *Ozichthys*.
* A planta do grupo das anxiospermas *Breonadia salicina* é a única especie do xénero monotípico *Breonadia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Monoespecífico
Cervo sika

O **cervo sika** (*Cervus nippon*) é un mamífero pertencente á familia dos cérvidos.

## Características 
É un cervo máis pequeno có cervo común. A súa lonxitude máxima está no metro e medio, namentres que o seu peso oscila entre os 60 e os 130&nbsp;kg. O pelame é pardo avermellado con pintas brancas no verán. No inverno é máis agrisado. Os seus cornos son máis pequenos e con menos ramificacións cos do cervo común.

## Distribución 
Presente na China, no Xapón e por toda Oceanía. Moi presente no oeste de Europa, cruzándose con frecuencia co cervo común, dando lugar a individuos mestizos ou híbridos.

## Notas
Visón europeo

O **visón europeo** (*Mustela lutreola*) é un mamífero pertencente á familia dos mustélidos.

## Características 
Posúe unhas orellas curtas e redondas. O pelame é pardo escuro cos beizos e queixo máis claros. Vive nas proximidades da auga e mergúllase con facilidade. A súa alimentación é completamente animal: roedores, ras, peixes, aves acuáticas ou ovos.

## Distribución 
A principios do século XX o visón estaba estendido por toda Europa. Dende entón ten sido perseguido, reducindo a súa poboación a puntos específicos da Europa Occidental. Tamén ten sido desprazado do seu hábitat polo visón americano.

## Referencias
Furón búlgaro

O **furón búlgaro** (*Vormela peregusna*) é un mamífero pertencente á familia dos mustélidos.

## Características 
É máis pequeno có furón bravo. A principal diferenza é o pelame. Este combina as raias brancas e negras cos tons amarelos. Ademais a face é distintiva da especie. Aliméntase de roedores e moi esporadicamente de aves ou réptiles.

## Distribución 
Presente no sueste de Europa, Asia Menor e Asia Central. É unha especie vulnerable xa que as estepas onde vive teñen sido transformadas en terras de agro.