Conferencia de Paz de París (1919)

A **Conferencia de Paz de París** ou **Tratado de Paz de París** foi a reunión en 1919 dos Aliados despois do armisticio para acordar as condicións de paz trala primeira guerra mundial cos países das Potencias Centrais (Alemaña, o Imperio Otomán, Bulgaria, Austria e Hungría), estes dous últimos como representantes do desaparecido Imperio Austrohúngaro. Os aliados comezaron os seus labores de negociación entre si o 18 de xaneiro de 1919 baixo a dirección do "Comité dos Catro": Wilson, Clemenceau, Lloyd George e Orlando, aínda que os que realmente dirixiron as negociacións foron os tres primeiros. Aos países vencidos non se lles deixou asistir a estas reunións, así que os que decidiron o futuro dos vencidos, foron os países vencedores, que tiñan distintas posturas.

## Posicións dos aliados 
### Reino Unido 
* Non tiña reivindicacións territoriais en Europa, mais aspiraba a gañar colonias en África e Asia.
* Destrución da frota naval alemá.
* Non quería afundir a Alemaña para non fortalecer a Francia.
* Tamén pedía indemnizacións.

### Os Estados Unidos 
* Creación da Sociedade de Nacións para garantir a paz futura do mundo.
* Crear novas fronteiras segundo ás nacionalidades (os 14 puntos de Wilson) e indemnizacións.

#### Tratado de Versalles 
Das moitas disposicións do tratado, unha das máis importantes e controvertidas rezaba que Alemaña e os seus aliados aceptasen toda a responsabilidade de causar a guerra e, baixo os termos dos artigos 231-248, desarmarse, realizar importantes concesións territoriais e pagar indemnizacións aos estados vencedores. O Tratado foi socavado de xeito temperán por acontecementos posteriores a partir de 1922 e foi amplamente violado nos anos trinta coa chegada ao poder do nazismo.

;Consecuencias
* Sarre quedou baixo a administración da Sociedade de Nacións, que concedeu a Francia a súa explotación económica durante quince anos.
* Eupen e Malmedy foron cedidas a Bélxica.
* O norte de Schleswig-Holstein en Tondern, Schleswig-Holstein pasou a dominio dinamarqués despois dos resultados dun plebiscito.
* A maior parte da provincia de Posen e Prusia Occidental, parte de Silesia, pasaron a dominio polaco.
* Danzig e Memel, cidades costeiras do mar Báltico, configuráronse como cidades libres baixo autoridade polaca e da Sociedade de Nacións.
* O val do río Niemen quedou baixo completo control de Lituania.
* As colonias de Togolandia e o Camerún dividíronse entre Francia (dúas terceiras partes) e o Reino Unido (un terzo).
* A África do Suroeste quedou baixo tutela da Unión Surafricana.
* Tanganica pasou na súa maior parte ao Reino Unido, coa excepción de Ruanda e Burundi, que quedaron en mans de Bélxica e o porto de Kionga, que foi devuelto a Portugal.
* A Nova Guinea alemá pasou a ser británica, aínda que finalmente quedou baixo tutela de Australia. As illas da Polinesia que se dirixían desde esta repartíronse entre o Reino Unido e o Japón.
* Prohibición do Anschluss.

O Tratado logrou a expulsión do Imperio Otomán de Europa. Isto fora o soño do cristianismo durante case cincocentos anos dende a Liga Santa e púxose a condición ao imperio que nunca podía ser reactivado de novo na súa antiga forma.

### Outros 
Configurouse un novo mapa político de Europa creándose novos estados (Polonia, Checoslovaquia, Hungría, Iugoslavia, Finlandia, Estonia, Letonia e Lituania). Ratificáronse as fronteiras dos países vencidos. Tamén se creou o coñecido como "cordón sanitario" para illar o mundo capitalista do comunista.

### O Xapón e a cuestión da igualdade racial 
[miniatura|150px|[Makino Nobuaki, xefe da delegación do Xapón]]
A delegación do Xapón, encabezada por Makino Nobuaki, expuxo o recoñecemento da igualdade racial nos estatutos da Sociedade de Nacións, mais a súa petición non foi atendida. Desde o principio a delegación xaponesa non foi tratada igual que os *catro grandes* e non só se lles asignou un posto no extremo da mesa das negociacións, senón que os seus membros tiveron que soportar comentarios denigratorios e chistes racistas (o presidente francés Georges Clemenceau, por exemplo, queixouse de ter que estar xunto aos «feos» xaponeses nunha cidade chea de atractivas mulleres loiras; o presidente australiano Billy Hughes, defensor total dunha *Australia Branca*, fixo chistes sobre o canibalismo en referencia aos pobos do Pacífico). No curso do debate sobre a igualdade racial, cando ao británico Lord Balfour se lle argumentou que na Constitución dos Estados Unidos se recoñecía que «todos os homes son creados iguais», el respondeu que non cría que «un home de África central fose creado igual que un europeo». Entón Makino pediu que se votase a proposta e conseguiu que fose aprobada pola maioría dos países representados na conferencia, mais a oposición do Reino Unido e dos seus Dominios, especialmente Australia, foi tan radical que finalmente o presidente norteamericano Woodrow Wilson ditaminou que o voto quedaba anulado debido á disconformidade expresada por varios países. Como sinalou o ensaísta Pankaj Mishra, a resolución en que se rexeitaba a igualdade racial «ía ser lembrada durante décadas polos nacionalistas xaponeses».

Segundo este mesmo autor, Wilson non apoiou a proposta xaponesa (que no fondo respondía os principios expresados nos 14 Puntos) porque, ademais de que podía poñer en cuestión a lexislación antiasiática dos Estados Unidos, «temía perder o apoio dos británicos e dos seus aliados australianos. En gran medida, a anglofilia cegaba a Wilson e os seus asesores (na súa maioría membros da elite branca anglosaxoa e protestante da costa leste), o que lle impedía ver a paixón anticolonial que existía en Asia e África». que, entre outras cousas, causaría o estoupido da segunda guerra mundial. Ademais non se resolveu o problema das nacionalidades, quedando en evidencia o principio teórico das negociacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Seating Plan of the Paris Peace Conference - UK Parliament Living Heritage
* Frances Stevenson - Paris Peace Conference Diary - UK Parliament Living Heritage
* Frances Stevenson - Paris Peace Conference ID Card - UK Parliament Living Heritage
* Sharp, Alan: The Paris Peace Conference and its Consequences , in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War.
* Excerpts from the NFB documentary *Paris 1919*
* Sampling of maps used by the American delegates held by the American Geographical Society Library, UW Milwaukee