Lingua de ovella

A **chantaxe lanceolada** ou **lingua de ovella** (***Plantago lanceolata*** L.) é unha especie de planta herbácea perenne natural de toda Europa, América do Norte, América Latina e Asia occidental onde medra en terreos secos, noiros, beirados de camiños e lugares non cultivados. Tamén recibe os nomes de correola ou simplemente chantaxe.

thumb|Vista da planta.
[thumb|Lingua de ovella ([Chile).]]
thumb|Ilustración.
## Descrición 
É unha planta herbácea vivaz sen talos ramificados e con talos florais que acadan 30–50&nbsp;cm de altura, ten un rizoma curto central do que agroman moitas raiciñas de cor amarela. As follas lanceoladas ou ovadas, longas, algo dentadas e radicais están dispostas nunha roseta basal no baseamento do talo, teñen de 3-7 nervacións lonxitudinais que se estreitan e continúan no pecíolo. A inflorescencia terminal é unha espiga densa con flores moi pequenas de cor branca ou purpúrea. A espiga é curta durante a floración e despois vaise alongando. O froito é un pixidio con 4-16 sementes.

## Propiedades 
* Utilízase a planta en decocción, xarope ou extracto fluído para tratar as catarreiras, a bronquite e a asma.
* En gargarismo alivia as anxinas.
* En colirio está indicado para conxuntivite e a inflamación das pálpebras.
* Utilízase para a otite (doenza dos ouvidos), xa que a chantaxe posúe propiedades antiinflamatorias, nas queimaduras, picadura de insectos, polo xeral aplícanse as follas verdes esmagadas sobre as feridas, no caso do ouvido esmágase a folla e se botan unhas pinguiñas do zume no ouvido afectado.
* En ungüento con oliva e cera (receita que se coñece desde a época dos exipcios), é rexenerador da pel, cicatrizante e tamén vale contra a infección en feridas como cortes, chagas, queimaduras, golpes, golpes sanguentos, mordeduras de insectos, engurras, mans ásperas, alerxias de cemento etc.
;Principios activos:
*P. lanceolata* contén feniletanoides como acteosida (verbascósido), cistanoside F, lavandulifolioside, plantamajoside e isoacteoside. Tamén contén os glicósidos iridoides aucubin e catalpol.

## Taxonomía 
*Plantago media* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 113-114. 1753. 
;Etimoloxía:
***Plantago***: nome xenérico que deriva de *plantago* = moi principalmente, nome de varias especies do xénero *Plantago* L. (Plantaginaceae) –relacionado coa palabra latina *planta, -ae f.* = "planta do pé"; disque pola forma das follas–. Así, Ambrosini (1666) conta: “É chamada de Plantago polos autores latinos, vocábulo que toman da planta do pé (por mor da largura das súas follas, que lembran a planta do pé; e así mesmo porque as follas teñen liñas como feitas con arado, semellantes ás que vemos na planta do pé)”.

***lanceolata***: epíteto latíno que significa "lanceolada", en referencias ás súas follas.
;Citoloxía:
Números cromosomáticos de *Plantago lanceolata* (Fam. *Plantaginaceae*) e táxones infraespecíficos: 2n=12.
;Sinonimia:
* *Plantago decumbens* Bernh. ex Rchb.
* *Plantago dubia* L.
* *Plantago eriophora* Hoffmanns. & Link
* *Plantago glabriflora* Sakalo
* *Plantago glareosa* A.Kern.
* *Plantago hungarica* Waldst. & Kit.
* *Plantago sphaerostachya* Hegetschw.
* *Plantago lanceolata* subsp. *sphaerostachya* Hayek 1912
* *Plantago capitata* Ten.
* *Arnoglossum lanceolatum* (L.) Gray	
* *Lagopus lanceolatus* (L.) Fourr.	
* *Lagopus timbali* Fourr.	
* *Plantago sinuata* Lam.

## Nome común 
Tarrela, lirio, lingua de ovella, língoa de ovella, lenzoá, lengua de pita, lengua de ovella, lengua de ouvella, herba mala, herba de cinco costas, curriolas, corroá, corriolas, corriola, correolo, correolas, correola, correa e cárcamo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Características das plantaxináceas