open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antonio Mercero

**Antonio Mercero Juldain**, nado en Lasarte-Oria o 7 de marzo de 1936 e finado en Madrid o 12 de maio de 2018, foi un director e guionista de cine e televisión de orixe vasca.

## Traxectoria 
Naceu en Lasarte-Oria, Guipúscoa. Licénciase en Dereito na Universidade de Valladolid en 1958 e obtivo o título de Director de cine na Escola Oficial de Cine de Madrid en 1962. Debutou profesionalmente ese mesmo ano coa curtametraxe *Lección de arte*, coa que conseguiu o seu primeiro premio no Festival de San Sebastián. En 1963 dirixiu a súa primeira longametraxe *Se necesita un chico*, presentada no Festival de Bordighera (Italia) e de 1966 a 1970 rodou varios documentais para televisión.

Cabe salientar a súa película *La cabina* con José Luis López Vázquez en 1972. En 1970 comezou a realizar en TVE programas de ficción, sendo director das series de televisión como *Verano azul (19 episodios)*, *Crónicas de un pueblo* (52 episodios) e *Farmacia de guardia*, todas elas con grande éxito e recoñecemento.

É pai de Antonio Santos Mercero, guionista de televisión coñecido por series como *Hospital Central* ou *Lobos*.

## Filmografía 
## Premios 
* 2010 Premio Goya de honra.
* 2003 Festival de Cine de Montreal. Premio ó mellor director por *Planta cuarta*.
* Premio Emmy, outorgado pola Academia Nacional de Televisión e Ciencias de Nova York en 1973 por *La cabina*.
* Mellor programa dramático do Canal 47 de Nova York (1973).
* Premio da Crítica Internacional do Festival de Montecarlo (1973).
* Premio Marconi de Mifed de Milán (1973)
* Quixote de Ouro Mellor Director, concedido pola crítica española en 1972.
* Premio Nacional 1972.
* Premio Ondas 1972.
* Antena de Ouro 1972.
* Premio TP de Ouro 1972.
* Mención Especial no Festival de Cork (Irlanda)
* Premio do Sindicato Nacional do Espectáculo.
* A curtametraxe *Lección de Arte*, obtén a Cuncha de Ouro e a Perla do Cantábrico no Festival de Cine de San Sebastián (1962).
* Premio na Bienal de Arte de París en 1965 pola súa práctica de fin de Carreira *Trotín Troteras*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista 
* Multitude de premios
Mombasa

**Mombasa** é a segunda cidade en tamaño e o principal porto de Kenya. É capital da Provicia da Costa (Coast Province) e está situada nunha badía no océano Índico, no límite meridional do país. Esta cidade, en rápido medramento, serve de porto para rexións do Nordeste de Tanzania e de Uganda, privados de acceso marítimo. A súa poboación calcúlase en arredor de 900.000 habitantes.

## Historia 
Mombasa foi fundada cara 750 por mercadores árabes. En 1498, o explorador portugués Vasco da Gama atracou no seu porto. Os portugueses apoderáronse da cidade en 1505, converténdoa progresivamente nunha praza forte con vocación comercial, protexendo a ruta das Indias. Os portugueses son expulsados de xeito definitivo en 1832 por Sayyid Said, sultán de Omán, conquistador de Zanzíbar, apoiado polos ingleses.

En 1895, pasou a dominio británico, sendo ata 1907 a capital da África Oriental Británica. Foi elevada a capital do protectorado costeiro Kenyano en 1920. Desde 1963 é parte do novo Estado de Kenya .

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Abdilatif Abdalla

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Mombasa
Tempe

**Tempe** é unha empresa do grupo Inditex, adicada á produción e distribución de calzado. A empresa fornece calzado de home, muller e nenos ás oito marcas de Inditex. O 50% da empresa é propiedade do empresario alicantino Vicente García Torres. 

## Historia 
A empresa Tempe foi fundada en 1989 e dedícase ao deseño, fabricación e distribución do calzado para todas as tendas dos formatos comerciais. A primeira colección de calzado chegou ás tendas de Zara con sección de neno en 1990. Ten capacidade en 2007 para producir máis de 25 millóns de pares de zapatos ao ano. Ademais, Tempe presentou a súa primeira colección de complementos en 2006.

A súa sede central está en Elx, un dos principais centros de produción de calzado europeo. Ademais, para subministrar os seus produtos aos distintos mercados creou as plataformas Tempe México (2003), Tempe Brasil (2005) e Tempe Asia (2006). Estas "plataformas" son organizacións autónomas en xestión e recursos que asumen a responsabilidade da produción e a subministración na súa área de influencia.

Ten tendas outlet que xestiona como proxectos de integración social:
* Outlet Tempe Allariz (Ourense)
* Outlet Tempe Elche (Alacant)
* Outlet Tempe Alvedro (Culleredo)
* Sambil Outlet (Madrid)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.tempe.es
Carles Francino

**Carles Francino Murgades**, nado en Barcelona o 3 de xaneiro de 1958, é un xornalista catalán.

## Traxectoria
Iniciou a súa carreira profesional en Radio Tarragona e en 1979 obtivo o seu primeiro traballo fixo en Radio Popular de Reus como redactor de deportes. Posteriormente, incorporouse á delegación en Tarragona da Cadena COPE e en 1987 fichou pola delegación da Cadena SER.

En 1990 fixo os seus primeiros contactos coa televisión ó entrar no primeiro equipo de traballo de Canal+ en Madrid (conduciu a emisión inaugural da canle). Exerceu de subdirector de informativos e presentou o informativo nocturno, *Redacción*, entre 1990 e 1994.

En 1994 regresou a Cataluña para presentar en TV3 o telexornal das 21 horas -en horario de máxima audiencia. Con Francino "Telenotícies" foi o de máxima audiencia, superando ós informativos das canles estatais, públicas e privadas. O seu rigor valeulle o recoñecemento non só da audiencia senón tamén da crítica e de todo o espectro político. En 1999 recibiu o Premio Ciudad de Barcelona polo seu labor. Ademais de presentar "Telenotícies", foi nos últimos anos, o subdirector de informativos diarios da canle autonómica.

En 2005 fichou pola Cadena SER para substituír a Iñaki Gabilondo á fronte do matinal 'Hoy por hoy'. En 2006 compartiu co propio Gabilondo, con Àngels Barceló e con Jon Sistiaga a dirección e presentación do programa de televisión *Cuatro X Cuatro*.
Malemo Caná

**Malemo Caná**, que viviría entre os séculos XV e XVI, é o nome dun suposto navegante musulmán que axudou a Vasco da Gama a chegar á India, partindo desde Melinde, cidade hoxe sita en Kenya. É o nome utilizado na crónica de João de Barros, *Décadas da Ásia* (1552-1613); outra variante de lectura é **Melemo Cana**; en Damião de Góis e Fernão Lopes de Castanheda figura como *Canaqua*.

## Traxectoria 
### O relato de João de Barros 
Logo de entrar no océano Índico, Vasco da Gama chegou á illa de Mozambique. O xeque desta illa promételle un piloto que o guíe para a India, e cúmpreo. O piloto leva a frota portuguesa ata Mombasa, e foxe, mentres que os musulmáns que gobernaban na cidade téndenlle unha emboscada a Da Gama, da que logra liscar. De aí consegue arribar a Melinde. O rei de Melinde recíbeo de bo talante e promételle un piloto experto que o conduza á India; este piloto é Malemo Caná. Barros narra así o encontro de Vasco da Gama e Malemo Caná en Melinde:

Caná acompañou e guiou a frota portuguesa ata Calcuta, a actual Kozhikode, na costa de Malabar, na India, e axudou nas primeiras negociacións de Vasco da Gama coas autoridades desa cidade.

## Interpretación 
Resulta indubidábel que Vasco da Gama buscaba un piloto para navegar no Índico, cousa que non era doada. Así como non era fácil navegar no Atlántico, onde os portugueses aprenderon logo de décadas de experimentación e recollida de datos (por exemplo, os ventos alisios obrigaban a internarse no medio do océano, para logo virar a favor dos contralisios no hemisferio sur, e poder chegar logo ata a costa africana), o novo mar era así mesmo unha incógnita para os navegadores portugueses que por vez primeira se internaban nel, despois de dobrar o cabo de Boa Esperanza. De aí a busca ansiosa de Da Gama para conseguir un piloto, sabendo ben que os musulmáns dominaban o Índico. A información sobre parte destes asuntos obraba en poder da Casa real portuguesa remitida por Pero da Covilhã, explorador que estivera na mesma India, chegando por outros camiños.

Malemo Caná, segundo certos investigadores, é identificado co explorador árabe Ahmed ibn Majid, o que non é doado de probar. Esta identificación faise a partir de fontes árabes nas que se di que a Ibn Majid o emborracharan os portugueses. A historia é coñecida en Occidente de tempo atrás, e crese no seu momento que non é máis ca unha fantasía pola que os musulmáns explicaban o éxito portugués, sendo conscientes da importancia que a fazaña de Vasco da Gama tiña para os seus intereses.

## Notas 
## Bibliografía 
* Kramers, J.H., Geografía y Comercio, in Arnold, Thomas e Guillaume, Alfred (eds.), *El legado del Islam*, Madrid. Ediciones Pegaso. 1944.
* Tarracha Ferreira, Maria Emma, Introdução à *Literatura dos Descobrimentos Portugueses*. Editora Ulisseia. s.l.. D.L. 1993

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vasco da Gama
* Ahmed Ibn Majid
* India portuguesa
Galería de imaxes das Pontes de García Rodríguez

**Galería de imaxes** do concello das Pontes de García Rodríguez na provincia da Coruña.

## As Pontes de García Rodríguez 

## Arquitectura relixiosa 
### Igrexas parroquiais 
### Cemiterios 
### Cruceiros 
## Central térmica das Pontes 
## Encoro da Ribeira 
## Monte Caxado
## O Caneiro 
## Infraestruturas 
## Parque Vila de Lesneven 
## Pontes
## Símboloxía 
## Músicos 
## Lago das Pontes 
## Mina de lignito 
## Rúas e barrios 
## Feira do Grelo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Lugares das Pontes de García Rodríguez
* Eleccións municipais nas Pontes de García Rodríguez
Lucía Regueiro

**Lucía Regueiro**, nada na Coruña o 18 de xuño de 1982, é unha actriz e xornalista galega. É licenciada en xornalismo, na especialidade de Comunicación Audiovisual, pola Universidade de Santiago de Compostela. Estudou violín e danza e practica equitación.

## Carreira 
### Televisión 
#### Como actriz 
* 2016: *Amar es para siempre* como Aitana Terol en Antena 3
* 2014-¿?: *Serramoura* como Inspectora Marga Neira na Televisión de Galicia
* 2004-2013: *Libro de familia* como María Cabanas en Televisión de Galicia 319 capítulos.
* 2013: *A casa da Conexa* como Berta, Eladia e Maripili en Televisión de Galicia
* 2012: *Escoba!* como Carolina en Televisión de Galicia
* 2007: *A Mariñeira* como Nerea en Televisión de Galicia.
* 2006: *A vida por diante* como Clara en Televisión de Galicia.
* 2000-2001: *Mareas vivas* en Televisión de Galicia.

#### Como presentadora 
* 2023: Copresentadora de *Bamboleo* na Televisión de Galicia
* 2018: Presentadora de *Malo será!* na Televisión de Galicia
* 2015: Copresentadora de *Bamboleo Pequenos Fenómenos* na Televisión de Galicia
* 2013-14: Copresentadora de *Luar* na Televisión de Galicia
* 2013-14: Presentadora de *Recanteiros* na Televisión de Galicia

### Longametraxes 
* *A mariñeira* (2007) de Antón Dobao.

### Teatro 
* O príncipe e o parrulo. Eme2.
* As marxes da desgraza. Deputación da Coruña.
* Kafka e a boneca viaxeira. Eme2.
* Memoria de Helena e María. Teatro do Atlántico.
* *Unha primavera para Aldara*. Teatro do Atlántico.
* *A Bombilla Máxica. Teatro do Atlántico.
* *Zardigot*. Espello Cóncavo.
* *Seis personaxes á procura de autor*. Centro Dramático Galego.
* *O carnaval dos animais*. Orquestra Sinfónica de Galicia.
* *Camiño Longo*. Teatro do Aquí.
* *El hada del abanico verde*. Fundación María José Jove.

## Galardóns e nomeamentos 
[miniatura|250px|Lucía Regueiro nos [Premios Mestre Mateo 2017.]]
* Nomeada como mellor actriz protagonista nos Premios de Teatro María Casares 2011 (por *Memoria de Helena e María*)
* Nomeada como mellor actriz secundaria nos Premios de Teatro María Casares 2009 (por *Unha primavera para Aldara'')
* Mellor actriz xuvenil. Certame Candilejas Don Bosco.

### Premios Mestre Mateo 
## Notas
Hispania Ulterior

A **Hispania Ulterior** era unha das dúas provincias en que foi dividida no ano 197 a. C o territorio conquistado polo Imperio Romano na Península Ibérica, entón coñecida como Hispania, xunto coa provincia de Hispania Citerior.

Hispania Ulterior estaba localizada no sueste, en tanto que a Citerior estaba ao oeste. O norte da península, o territorio entre os Pireneos e a Galia só serían conquistados no tempo dos Césares. Na provincia da Hispania Citerior existían as cidades de Corduba (Córdoba), Munda, Gades (Cádiz) e Olisipo (Lisboa). No ano 27 a. C. Octavio Augusto dividiu a Hispania Ulterior nas provincias Lusitania, como provincia imperial, e Bética (*Baetica*), como provincia senatorial.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hispania.
* Hispania Citerior.
* Topónimos romanos en España.
* Topónimos romanos en Portugal.
Partido Democrático do Atlántico

O **Partido Democrático do Atlântico** (**PDA**), é un partido político portugués de centro-esquerda. O PDA loita fundamentalmente por unha autonomía máis ampla das rexións autónomas portuguesas (Azores e Madeira). Nas eleccións presidenciais portuguesas de 2006 o PDA apoiou a candidatura de Manuel Alegre.
Vilancosta, Berres, A Estrada

**Vilancosta** é un casal sito na parroquia de Berres, no concello pontevedrés da Estrada. Aí naceron o escritor Marcial Valladares (1821-1903) e a súa irmá Avelina.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Berres
### Parroquias da Estrada
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
### Bibliografía 
* 

## Notas
Afonso V

**Afonso V** pode referirse a varios reis:

***Afonso V o Nobre** (944?-1028), rei de Galiza;
* **Afonso V "o Magnánimo"** (1396-1458), rei de Aragón, Valencia, Mallorca, Sicilia, Sardeña e Nápoles, e conde de Barcelona;
* **Afonso V "o Africano"** (1432-1481), rei de Portugal.
Henri Michaux

**Henri Michaux**, nado en Namur (Bélxica) o 24 de maio de 1899 e finado en París o 19 de outubro de 1984, foi un escritor, poeta e pintor de orixe belga de expresión francófona.

## Traxectoria 
En 1955 adoptou a nacionalidade francesa. A súa obra considérase do movemento artístico e literario chamado Surrealismo, mais non fixo parte deste movemento.

## Obra 
* *Cas de folie circulaire*, 1922.
* *Les rêves et les jambes*, 1923.
* *Qui je fus*, 1927.
* *Ecuador*, 1929. 
* *Un barbare en Asie*, 1933.
* *La nuit remue*, 1935.
* *Voyage en Grande Garabagne*, 1936.
* *Lointain intérieur*, 1938.
* *Plume*, 1938.
* *Au pays de la Magie*, 1941.
* *Arbres des Tropiques*, 1942.
* ''L'espace du dedans*, 1944.
* *Épreuves, exorcismes*, 1944.
* *Ici, Poddema* , 1946.
* *Ailleurs*, 1948. 
* *La vie dans les plis*, 1949. 
* *Passages*, 1950.
* *Mouvements*, 1952.
* *Face aux verrous*, 1954.
* *Misérable miracle (La mescaline)*, 1956.
* *L'infini turbulent*, 1957. 
* *Paix dans les brisements*, 1959.
* *Connaissance par les gouffres*, 1961.
* *Vents et poussières*, 1962. 
* *Les grandes épreuves de l'esprit et les innombrables petites*, 1966.
* *Façons d'endormi, façons d'éveillé*, 1969.
* *Poteaux d'angle*, 1971.
* *En rêvant à partir de peintures énigmatiques*, 1972. 
* *Émergences, résurgences*, 1972. 
* *Moments, traversées du temps*, 1973. 
* *Quand tombent les toits*, 1973. 
* *Par la voie des rythmes*, 1974. 
* *Idéogrammes en Chine*, 1975. 
* *Coups d'arrêt*, 1975. 
* *Face à ce qui se dérobe*, 1976. 
* *Les ravagés*, 1976. 
* *Jours de silence*, 1978. 
* *Saisir*, 1979. 
* *Une voie pour l'insubordination*, 1980. 
* *Affrontements*, 1981. 
* *Chemins recherchés, chemins perdus, transgressions*, 1982. 
* *Les commencements*, 1983. 
* *Le jardin exalté*, 1983. 
* *Par surprise*, 1983. 
* *Par des traits*, 1984. 
* *Deplacements, dégagements*, 1985.
* *Jeux d'encre. Trajet Zao Wou-Ki*, 1993. 
* *En songeant à l'avenir*, 1994. 
* *J'excuserais une assemblée anonyme...*, 1994. 
* *À distance'', 1996.
Börse Frankfurt

250px|dereita|miniatura|A Bolsa de Valores de Frankfurt

**Börse Frankfurt** (ou **Bolsa de Valores de Frankfurt**), é a bolsa de valores de Frankfurt, Hessen, tamén coñecida como *DAX*. Foi creada en 1879.

Está considerada a máis famosa institución financeira de Frankfurt. É a maior bolsa de valores de Alemaña, e posibelmente a máis influente do mundo .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bolsa Frankfurt Páxina oficial con valores en tempo real.
Joaquín Prat

**Joaquín Prat**, nado en Valencia o 27 de abril de 1929 e finado en Madrid o 3 de xuño de 1995, foi un presentadores de radio e televisión español.

## Traxectoria 
Iniciou estudos de Dereito, que abandonou, para traballar como administrativo. En 1959 ingresou en Radio Nacional de España. Ó longo dos anos traballou en máis de 20 programas de radio, tanto na Cadena SER (ata 1987), con espazos emblemáticos como *Mañanas de Radio Madrid*, *Ustedes son formidables*,* Radio Madrid madrugada* e *Carrusel deportivo*, como na COPE (1987-1990) con *Vivir es formidable* e *Tiempo de juego* ou de novo en Radio Nacional de España desde 1990 con *Apúntate 5* e *La peña*.

En Televisión fixo o seu début co famosísimo concurso *Un millón para el mejor* (1968), no que permanecería un ano ata ser substituído por José Luis Pécker. Un ano despois chegaría o seu emparellamento profesional con Laura Valenzuela no espazo musical *Galas del sábado* (1969-1970), de Fernando García de la Vega, que acadou unha popularidade enorme na súa época. Volvería a coincidir coa actriz e presentadora en *Canción 71*, un programa de corte semellante.

Entre 1988 e 1993 presentou *El precio justo*, facendo famoso o grito *A jugar* (A xogar), que acompañaba cun inesquecible movemento de brazo.

Finou logo de dous meses en coma tras un infarto de miocardio.

### Outros programas 
Outros programas que presentou foron: 
* *Siempre en domingo* (1971), con Manuel Martín Ferrand.
* *Cambie su suerte* (1974), con José Luis Pécker.
* *Destino Argentina* (1978), concurso sobre o Mundial de Fútbol.
* *Cosas* (1980-1981), con Mónica Randall e Marisa Abad.
* *Otras cosas* (1981-1982), con Lola Martínez e Mari Ángeles Morales, Elena Escobar e Isabel Bauzá.
* *Noches de gala* (1993-1994), con Miriam Díaz Aroca.

## Premios e distincións 
Conta no seu haber de galardóns con dous Premios Ondas: En 1970 (Nacionais de Televisión), como *Mellor presentador* e en 1989 (Nacionais de Radio) por *Vivir es formidable*. Concedéronselle tamén tres TP de Ouro: Como *Mellor Presentador*, en 1980 por *Cosas* e en 1988 por *El Precio justo*, e outro honorífico en 1991 á súa traxectoria profesional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Prat .
Sancho I de León

**Sancho I**, ***o Craso***, tamén coñecido como **Sancho II**, finado no ano 966, foi rei de Galicia en dous períodos 956-958 e 960-966. 

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|Miniatura de Sancho I. *Tumbo A*, [Catedral de Santiago de Compostela.]]
Irmán de Ordoño III e fillo de Ramiro II, foi coroado na Catedral de Santiago de Compostela por Sisnando II de Iria. Contou co apoio de parte da nobreza galega, pero foi basculando as súas alianzas cara ao conde castelán Fernán González e o Reino de Navarra. Isto provocou unha grande contestación, o que derivou no seu destronamento e a coroación de Ordoño IV en Santiago de Compostela. Nesta sublevación da aristocracia, aínda que tivo como foco principal Castela, foi de importancia a participación de nobres galegos.

Refuxiouse na corte de Navarra. Abd al-Rahman III acolleuno en Córdoba, onde o curou da súa extrema gordura grazas aos servizos do famoso médico e poeta xudeu Hadsai.

Entón, Sancho acudiu xunto da súa avoa, a raíña Toda de Navarra, a quen pediu axuda para recuperar o seu reino. Fixo un trato cos árabes Abd al-Rahman e Hasday ibn Saprut, que lle axudaron a tomar Zamora en 959. Máis tarde, co apoio da nobreza leonesa e navarra, expulsou do trono a Ordoño IV.

O rei tardou pouco en esquecerse do seu acordo cos musulmáns, que pasaron entón a apoiar a Ordoño IV, aínda que o seu enfrontamento non pasou esta vez dunhas cantas incursións de castigo. Nos últimos anos do seu reinado sucedéronse as rebelións nobiliarias e afianzouse a independencia dos condes casteláns e galegos.

Tentou aglutinar ao conxunto da nobreza galega co apoio de Rosendo de Celanova, a quen puxo á fronte da igrexa de Santiago, en substitución do bispo Sisnando, que foi encarcerado por orde de Sancho. Porén con el aparecen sobre todo os nobres leoneses de Monzón (os Ansúrez), Saldaña e Cea. Casou cunha dama da casa dos Ansúrez, Teresa. Intentou gañarse a confianza dos magnates galegos. Para iso desprazouse ás terras portucalenses con nulo éxito, xa que alí foi envelenado polo conde galaico-portugués Gonzalo Muñoz.

Deixou como herdeiro ao seu fillo de cinco anos Ramiro III, que non sería recoñecido en Galicia.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de reis de Galicia.
* Lista de reis de León.
Hispania Citerior

A **Hispania Citerior** foi unha provincia creada no ano 197 a.C. pola República Romana nos seus terreos conquistados na Península Ibérica, entón coñecida como Hispania.

A Hispania Ulterior estaba localizada no sueste, en tanto que a Hispania Citerior estaba no leste, na zona máis próxima a Roma. No norte da península, o territorio entre os Pireneos e a Galia só serían conquistados no tempo dos Césares. Na provincia da Hispania Citerior existían as cidades de Tarraco (Tarragona), Saguntum (Sagunt ao norte de Valencia) e Carthago Nova (Cartaxena) todas na costa, e Ilerda (Lleida) no interior da península.

No ano -27 Augusto mudou o nome da Hispania Citerior a *Hispania Tarraconensis* ou abreviadamente *Tarraconensis,* converténdoa, xuntamente coas outras, nunha provincia imperial.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hispania
* Hispania Ulterior
* Topónimos romanos en España
Afonso IV de León

**Afonso IV de León e Galiza** (falecido en 933), cognominado **o Monxe**, foi rei de toda Galiza altomedieval de 925 a 931.

## Traxectoria 
Fillo máis vello de Ordoño II de Galiza, non ascendeu ao trono por morte do pai en 924, tendo a Ordoño sucedido o tío Froila II; coa morte deste no ano seguinte, sendo Afonso o descendente máis vello de entre os fillos de Ordoño e Froila, tornouse rei na cidade de León. Trala morte do seu irmán Sancho Ordóñez, Afonso IV pasou a actuar como rei de toda Galiza, desde a sede de León. Nesas condicións sería difícil asegurar a gobernación, tendo resignado en favor do seu irmán Ramiro II, e entrado de seguida nun mosteiro. Inconstante, porén, no seu carácter, tomou armas co fillo de Froila (Afonso Froilaz) contra Ramiro, tendo suspendido a súa renuncia ao trono, por un lado, e a vida monástica por outro. Ramiro derrotouno, mandouno cegar e colocouno baixo prisón no mosteiro de Sahagún, onde viría a falecer en 933. Ordoño IV, futuro rei de Galiza era seu fillo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de reis de Galicia
* Lista de reis de León
Afonso Froilaz

**Afonso Froilaz** foi rei de León e de Galiza durante un breve lapso de tempo, entre 925 e 926; tan desafortunado foi que a historia nin sequera o rexistra cun ordinal para acompañar o nome. A súa situación na cronoloxía dos "Reis de León" foi estabelecida só no século XX por Claudio Sánchez-Albornoz apoiándose en dous textos do século X, a *nómina "rotense"* e a "vigilana".

## Traxectoria 
Fillo e sucesor natural de Froila II, que xa tivera un reinado conflitivo, pois era un usurpador e contaba con moitos inimigos, poucos meses despois de ascender ao trono os fillos de Ordoño II, Sancho Ordoñes e Afonso Ordoñes tomaron armas contra el, por se xulgaren con máis dereito á coroa de León (unha vez que o trono lles fora usurpado polo pai de Afonso, o rei Froila, irmán de Ordoño). Sancho ficou coas terras galegas ao norte do río Miño e Afonso coas *Terra de Foris*. Asturias e Castela (coroado o 12 de febreiro de 926). Afonso Froilaz, vencido, refuxiouse nas Asturias, onde parece que mantivo o control da rexión até 931 sen renunciar ás súas pretensións ao trono. En 932 foi feito prisioneiro, xunto cos seus irmáns Ordoño e Ramiro, e o anterior rei, Afonso IV, por Ramiro II, o cal ordena que sexan todos cegados e encarcerados en mosteiros. No mosteiro de Ruiforco morreu uns anos máis tarde; dise que o futuro Ordoño IV era seu fillo, mais non hai probas que corroboren que Afonso teña tido descendentes.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de reis de Galicia
* Lista de reis de León
### Ligazóns externas
*Xenealoxía dos reis de León e Asturias en inglés
*Los Reyes de León
*Especial do Diario de León
Doutrina xurídica

[miniatura|Libros de comentarios xurídicos en [Lingua alemá|alemán.]]
A **doutrina xurídica** é a opinión dos xuristas expertos e estudosos do dereito, plasmada en obras, manuais, estudos e traballos. A doutrina xurídica non constitúe fonte do dereito, mais, ao se tratar de opinións autorizadas, é invocable polo avogado diante dos xulgados e tribunais, como apoio ás alegacións, ou polos técnicos a hora de redactar un informe. Na práctica só se acode á doutrina cando a lei non resolve as dúbidas e non existe xurisprudencia aplicable ao caso, ou esta é confusa ou vacilante.

A doutrina xurídica é unha manifestación da liberdade de pensamento e opinión, é por iso é frecuente que existan distintas doutrinas arredor dunha mesma cuestión.
Adopción homoparental

dereita|300px|miniatura|Lexislación relativa á adopción por parte de parellas homosexuais en Europa

A **adopción por parte de parellas homosexuais** é legal en Bélxica, os Países Baixos, Suecia, Suráfrica, España, Islandia o Reino Unido e en certos territorios do Canadá e os Estados Unidos. Dinamarca, Francia, Alemaña e Noruega permiten a adopción do fillo do outro membro dunha parella de feito ou unión civil.

Dende a regulación do matrimonio entre persoas do mesmo sexo contémplase esta posibilidade tamén no Estado Español. Anteriormente diversas comunidades autónomas xa permitían a adopción conxunta ás parellas de feito. España foi dos primeiros estados nos que se acadou a igualdade total en materia de matrimonio e adopción para as parellas homosexuais; cando entrou en vigor a nova lexislación española, o 3 de xullo de 2005, as leis holandesas aínda non permitía ás parellas homosexuais adoptar nenos estranxeiros.
Froilán II

**Froilán II**, ou **Froila II**, **Adefónsiz** (en castelán e asturiano **Fruela**) nado cara o 874 (fl. 886) e finado en agosto de 925, foi rei de Asturias entre 910 e 924, e rei de toda Galiza desde 924 ata 925. O seu pai era Afonso III e a súa nai Ximena Garcés de Pamplona. En 910 Froila e dous dos seus irmáns destituíron ao seu pai e dividiron o reino entre eles. Froila, o irmán menor, levou a parte norte (Asturias); Ordoño tomou Galicia; e García, o maior, levou León.

## Traxectoria
Froila mantiña boas relacións co seu irmán Ordoño II, quen aparentemente tiña a hexemonía. Conspiraron para lle arrebatar o trono a seu pai, e Froila asinou os diplomas de Ordoño como *Froila frater confirmat* ("Froila o irmán confirma"). Cando Ordoño morreu en 924, os magnates e o clero non fixeron caso dos seus herdeiros e elixiron rei a Froila na cidade de León. Froila nunca fora popular entre os nobres e os seus súbditos, e a súa elección foi posta en dúbida por algúns, que a vían como unha probable usurpación. Asasinou a Gebuldo e Aresindo, fillos de Olmundo, que afirmaban descender do rei Vitiza e, así, alienou aínda máis á nobreza. Por isto, relátase nas crónicas, foi condenado a un reinado de só catorce meses. Segundo Ramón Menéndez Pidal, exiliou ao bispo Frunimio de León, parente de Olmundo. En calquera caso, só reinou catorce meses e morreu de lepra en agosto de 925. 

Tras a morte de Froila, houbo varios demandantes, entre eles o seu irmán menor Ramiro (que parece que casou coa raíña viúva Urraca e usou o título real pero finalmente non tivo éxito)  e os fillos do seu irmán Ordoño II, xunto con os seus propios fillos pequenos. Hai certo debate sobre a inmediata sucesión, aínda que finalmente, a súa familia perdeu ante a do seu irmán Ordoño.

Segundo o bispo Paio, deixou tres fillos de Nunila: Afonso, Ordoño e Ramiro. Ibn Khaldún dálle a Ordoño e Ramiro a Urraca e deixa aberta a posibilidade doutros fillos de calquera das dúas esposas. 

## Familia 
Froila casou dúas veces, a antes de 911 con Nomilia Ximénez (tamén coñecida como Nunilo Ximena), filla do rei de Navarra Sancho Garcés. Porén en 917 xa estaba casado coa súa segunda esposa, Urraca bint Abd Allah, filla do gobernador Banu Qasi de Tudela. Dos seus matrimonios tivo polo menos tres fillos, Afonso, Ramiro e Ordoño, dos cales ningún herdaría o trono.

### Descendencia 
Tivo catro fillos:
# Afonso Froilaz, con Nunila.
# Ordoño Froilaz, con Nunila ou Urraca.
# Ramiro Froilaz, con Nunila ou Urraca.
# Aznar Fuela, fillo bastardo.

### Ascendencia 

**Devanceiros de Froila II**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de reis de Galicia
* Lista de reis de León
Afonso IV

**Afonso IV** pódese referir a:

***Afonso IV de León** (?-933) , "o Monxe";
***Afonso IV de Portugal** (1291-1357), alcumado o Bravo;
***Afonso IV de Aragón** (1299-1336), chamado o Benigno ou o Cerimonioso .
ATC Código A01

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.

A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO
## A01A Preparacións estomatolóxicas 
### A01AA Axentes para a profilaxe das caries 
::A01AA01 Fluoruro sódico
::A01AA02 Monofluorofosfato sódico
::A01AA03 Olaflur
::A01AA04 Fluoruro de estaño
::A01AA30 Combinacións
::A01AA51 Fluoruro sódico, combinacións
### A01AB Antiinfecciosos para tratamento oral local
::A01AB02 Peróxido de hidróxeno
::A01AB03 Clorhexidina
::A01AB04 Anfotericina B
::A01AB05 Polinoxilina
::A01AB06 Domiphen
::A01AB07 Oxiquinolina
::A01AB08 Neomicina
::A01AB09 Miconazol
::A01AB10 Natamicina
::A01AB11 Varios
::A01AB12 Hexetidina
::A01AB13 Tetraciclina
::A01AB14 Cloruro de benzoxonium
::A01AB15 Ioduro de tibezonium
::A01AB16 Mepartricina
::A01AB17 Metronidazol
::A01AB18 Clotrimazol
::A01AB19 Perborato sódico ou borax
::A01AB21 Clortetraciclina
::A01AB22 Doxiciclina
::A01AB23 Minociclina
::A01AB29 Eugenol

### A01AC Corticoesteoides para tratamento oral local 
::A01AC01 Triamcinolona
::A01AC02 Dexametasona
::A01AC03 Hidrocortisona
::A01AC54 Prednisolona, combinacións.
### A01AD Outros axentes para o tratamento oral local
::A01AD01 Epinefrina
::A01AD02 Benzidamina
::A01AD05 Ácido acetilsalicilico ou Aspirina
::A01AD06 Adrenalona
::A01AD07 Amlexanox
::A01AD11 Varios
Afonso III

O nome de **Afonso III** pode referirse a:

***Afonso III o Magno** (848?-910), rei de toda a Galicia alto-medieval;
*'*Afonso III * o Franco*** (1285-1291), rei de Aragón, I como rei de Valencia e II como conde Barcelona;
***Afonso III *o Reformador*** (1210-1279), rei de Portugal;
***Afonso V *o Magnánimo*** (1396-1458), rei de Aragón, Nápoles, Mallorca e Sicilia e conde Barcelona, e rei de Valencia como **Afonso III*'.
Manuel Gómez González

**Manuel Gómez González**, nado en San Xosé de Ribarteme (As Neves) o 29 de maio de 1877 e finado en Feijão Miúdo (Três Passos, Río Grande do Sur, Brasil) o 21 de maio de 1924, foi un sacerdote católico galego, beatificado pola Igrexa católica.

## Traxectoria 
Manuel Gómez foi ordenado sacerdote en Tui o 24 de maio de 1902, con 34 anos. Primeiro exerceu nas Neves, ata que en 1905 marcha a exercer o sacerdocio ao norte de Portugal, na arquidiocese de Braga, nos concellos de Vila Pouca de Aguiar e despois no de Monção (1911-13), pero diversas circunstancias políticas empurrárono a emigrar ao Brasil. No estado de Río Grande do Sur serviu en Soledade (23 de xaneiro de 1914) e logo en Nonoai (29 de decembro de 1915). 

O seu labor social na zona incluíu a construción dun obradoiro de olería, un hotel e casas para os sen teito de Nonoai. Tamén introduciu novos cultivos na agricultura da zona.

A revolución brasileira de 1923 converte a rexión fronteiriza entre o Uruguai e o Brasil en moi perigosa, con diversas bandas e comandos actuando violentamente pola propiedade das terras. O 21 de maio de 1924 préndeno a el e mais o seu acólito Adílio Daronch (un neno de 15 anos), que foron torturados e asasinados a tiros, polo que a Igrexa católica os considera mártires.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Gómez González (1877-1924) en La Santa Sede .
* Adílio Daronch (1908-1924) en La Santa Sede .
Xuíz, xuíza

[dereita|miniatura|300px|Un xuíz nun [tribunal dos Estados Unidos]]
Un **xuíz** ou unha **xuíza** é unha persoa investida de autoridade para xulgar. A autoridade élle outorgada polo Estado, en exercicio dun dos tres poderes en que se divide (Poder lexislativo, Poder executivo, e Poder xudicial). O xuíz é o titular do xulgado a que está adscrito. 

O xuíz, polo tanto, é a autoridade encargada de impartir xustiza. En España, a figura do xuíz ven regulada na Lei Orgánica do Poder Xudicial, que define o seu estatuto e a carreira xudicial, a través de todos os seus estados e etapas, sen prexuízo das demais leis e regulamentos que a desenvolven.

A autoridade do xuíz é conferida polo Estado, a través de diversos procedementos, outorgada, segundo o país e fundamentalmente segundo a tradición xurídica que este comprenda.

Co obxectivo de promover a participación plena e igualitaria das mulleres en tódolos niveis da xudicatura, o 10 de marzo de cada ano celébrase o *Día Internacional das Xuízas*.
 	
Aínda que gozan de independencia na súa actuación, as súas resolucións adoitan ser revisables polos tribunais superiores xerarquicamente, mediante os chamados recursos xudiciais, podendo ser estas confirmadas, modificadas ou revogadas.

## Tipos de xudicaturas 
miniatura|A xuíza Joanna Korner.
Principalmente distínguense tres: o Dereito continental, o Dereito anglosaxón (ou Common Law) e o Dereito socialista, sistemas que perduran ata os nosos días. O seu concepto de xustiza e a súa interpretación non é o mesmo, xa que como ocorre no Dereito anglosaxón, a procura dese ideal enfatízase máis, por medio de procedementos que difiren do dereito continental, onde a legalidade importa máis que a propia procura de resolucións xustas.

No dereito procedente do romano (gran parte de Europa e América Latina), por exemplo, os xuíces son nomeados polo Goberno, a miúdo tras un exame ou concurso, en cambio nalgúns estados dos Estados Unidos son elixidos; estas diferenzas, entre outras a grandes liñas, débense á existencia de tradicións legais de procedencia heteroxénea.

A función dos xuíces, nestes sistemas, ten a mesma orixe, aínda que a súa evolución é moi dispar; no Common Law poderiamos situar o xuíz nun papel de "creador xudicial" do dereito, mentres que no Dereito continental o xuíz está adscrito a un papel máis ben interpretativo.

## Denominacións ou alocucións relativas ao xuíz 
* '*Xuíz *a quo*** é o xuíz autor da resolución que se recorre ou impugna, recurso ou impugnación que será examinada polo xuíz ou tribunal superior.
* **Xuíz *ad quem*** é o xuíz ante o que se interpón a apelación do inferior.
* **Xuíz ordinario** é o xuíz que que exerce a súa xurisdición por dereito propio e está establecido por oficio permanente para administrar xustiza nun punto determinado.
* **Xuíz extraordinario** é o designado accidentalmente polo tribunal superior ou polas mesmas partes para coñecer dun negocio determinado.
* **Xuíz competente*' é o que ten xurisdición para coñecer do preito.

## Notas 
## Véxase tamén
Física atómica

A **física atómica** é a ciencia que estuda as propiedades e o comportamento dos átomos ou, en xeral, a nivel de dimensións atómicas.

## Historia 
John Dalton (1766-1844) é xeralmente recoñecido como quen estableceu a teoría atómica da materia, pese a que o atomismo tivo continuados defensores dende o tempo de Demócrito de Abdera. Dalton deu á teoría contido científico sólido e transformouna así na base da física e da química. Os átomos dun elemento, dixo, son iguais pero o átomo dun elemento difire do átomo doutro. Estableceu que os átomos eran indivisibles, de aí o seu nome (á-tomos).
Ahmed Ibn Majid

miniatura|300px|Fragmento dunha obra de Ahmed Ibn Majid.
**Ahmed Ibn Majid**, nado na rexión de *Julphar* coñecida hoxe como Ras el Khaimah, un dos Emiratos árabes, en 1432, foi un poeta, navegante e cartógrafo árabe. Foi educado nunha ilustre familia de mariños e gozou da reputación de ser un experto no océano Índico. Era tan célebre, que foi considerado como o maior dos navegantes árabes.

## Traxectoria 
### Traballos 
Escritor famoso, deixou escritos máis de trinta tratados en prosa e en verso. Sintetizou os coñecementos antigos e forneceu informacións novas sobre os problemas de navegación e de astronomía náutica. O seu libro máis importante foi: *Kitab al-Fawa’id fi Usul ‘Ilm al-Bahr wa ’l-Qawa’id* (Libro de información útil sobre os principios e as regras de navegación) que escribiu en 1490. Era unha enciclopedia de navegación que describía a historia e os principios das bases da navegación, as fases lunares etc.

Tamén redactou un tratado sobre a navegación no océano Índico, o mar Vermello, o golfo Pérsico e o mar da China.

Escribiu varios libros sobre ciencia mariña e o comportamento dos barcos en mar aberto, que serviron de axuda aos mariños do golfo Pérsico a alcanzar as costas indias e a África Oriental. O seu libro sobre oceanografía, ''Fawa'dh fi-Usl Ilm al-Bahr wa-al-Qawaidah'' é polo xeral considerado como un dos mellores libros de navegación.

### Ruta á India 
A finais do século XV, Vasco da Gama buscando un mariño experimentado para atinxir a India, pediu un piloto en Melinde (porto na Kenya actual), o rei de Melinde ofreceulle un tal Malemo Caná (designase con este nome na obra do cronista portugués João de Barros), que serviu de piloto aos portugueses para chegar ata o porto indio de Calcuta, no Sur da India, onde tamén axudou a Vasco da Gama nos primeiros contactos coas autoridades daquela cidade. Investigadores posteriores identifican a Malemo Caná con Ahmed ibn Majid.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Malemo Caná
Partido da Nación Corsa

O **Partido da Nación Corsa** (en ) é un partido político nacionalista e autonomista de Córsega. Foi fundado en Corte en 2002 por membros de tres partidos nacionalistas, Unión do Pobo Corso (UPC), A Scelta Nova e A Mossa Naziunale.

O PNC busca a autonomía para Córsega, non a total independencia. Rexeita as accións violentas da Fronte de Liberación Nacional de Córsega. Forma parte da coalición autonomista Femu a Corsica ("Fagamos Córsega"), que agrupa tres partidos minoritarios, xunto con *A Chjama* e *Inseme per a Corsica*, e formaron o partido en 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sobirania i Progrés

**Sobirania i Progés** (*Soberanía e Progreso*) é un movemento político dos Países Cataláns, constituído formalmente o 4 de outubro de 2006. É unha plataforma de xente que apoia a autodetermincación catalá mediante referendo.

## Promotores
* Joel Joan, actor e director.
* Elisenda Paluzie, profesora de Económicas da Universidade de Barcelona.
* Anna Puigvert, doutora.
* Oriol Junqueras, historiador e cabeza de lista de ERC nas eleccións europeas de 2009.
* Hèctor López Bofill, profesor de Dereito Constitucional da Universidade Pompeu Fabra.
* Maria Mercè Roca, escritora e membro do Parlamento de Cataluña.
* Ramon Carranza, empresario.
* Miquel Strubell, profesor de Planificación Lingüística na Universidade Aberta de Cataluña.
* Xavier Vinyals, empresario e presidente da Plataforma ProSeleccions Esportives Catalanes. 
* Isabel Pallarès, secretaria confederal da unión comercial Intersindical-CSC.
* Joan Costa, profesor de económicas na Universidade de Barcelona e investigador da London School of Economics.
* Antoni Abad, avogado.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sobirania i Progrés
Escania

**Escania** é unha provincia situada ó sur de Suecia, á cal pertence politicamente. Antigamente estivera baixo soberanía danesa. Formaba unha das provincias históricas de Suecia, fronteiriza coas de Halland, Småland e Blekinge. Actualmente forma parte do condado de Escania. A capital era Malmö. Pola súa riqueza na produción de cereais e a súa situación estratéxica á entrada do Mar Báltico foi tradicionalmente desexada polos suecos, pero non foi até o Tratado de Roskilde de 1658 que Suecia non acadou a súa adhesión, ratificada polos pactos de Copenhaguen (1660) e Lund (1679). A universidade de Lund, fundada en 1668, contribuíu a difundir a cultura sueca en Escania.

As principais cidades son Malmö, Helsingborg e Lund.

En Escania fálase o dialecto escanio do sueco. Este dialecto é considerado ocasionalmente como unha lingua propia (especialmente polos nacionalistas escanios), pero esta non é a opinión da maioría dos escanios. Este dialecto é basicamente unha variante do sueco con moitos trazos daneses.

A bandeira escania é unha mestura da bandeira sueca e a danesa. A bandeira adoita ser vista por Escania, pero non ten carácter oficial.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Skåne - Páxina turística
* Rexión Skåne
* Skåne län
Mulhacén

O **Mulhacén**, con 3.478 msnm, é a montaña máis alta da Península Ibérica. Está situado na provincia de Granada, no sur de España e pertence a Serra Nevada, na cordilleira Penibética. O seu nome vén de *"Muley Hacén"*, castelanización do nome de Mulay Hasan, penúltimo rei nazarí de Granada no século XV, do que se di foi enterrado nesta montaña.
Aínda que a súa altura non é excepcional, o Mulhacén é o pico máis alto de Europa fóra do Cáucaso e os Alpes (as illas Canarias e Groenlandia, con picos máis altos, pertencen politicamente a Europa, pero xeograficamente son parte de África e Norteamérica, respectivamente). É tamén o terceiro pico máis prominente de Europa Occidental, despois do Mont Blanc e o Monte Etna e ocupa o posto 64 na clasificación mundial de prominencia. O pico non é espectacular en termos de accesibilidade ou relevo. O lado sur da montaña é suave, e non presenta retos técnicos, do mesmo xeito que no caso do lado oeste. O lado norte, de acceso máis curto, é lixeiramente máis abrupto.

## Ascensión 
[miniatura|250px|Vista do pico [Veleta desde o cume do Mulhacén. Abaixo obsérvase a Lagoa da Caldera, situada baixo o pico próximo do Puntal da Caldera.]] 
O Mulhacén pode escalarse nun só día desde as vilas de Capileira ou Trevélez, pero é máis común pasar unha noite no refuxio montañoso de Poqueira ou no de Caldera, ao oeste.

As condicións para o ascenso no inverno poden ser duras, o que provocou algúns accidentes.

## Notas
ATC Código A02

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.

A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO

## A02A Antiácidos
### A02AA Derivados do Magnesio 
:A02AA01 Carbonato de magnesio
:A02AA02 Óxido de magnesio
:A02AA03 Peróxido de magnesio
:A02AA04 Hidróxido de magnesio
:A02AA05 Silicato de magnesio
:A02AA10 Combinacións
### A02AB Derivados de Aluminio 
:A02AB01 Hidróxido de alumnio
:A02AB02 Algeldrato
:A02AB03 Fosfato de alumnio
:A02AB04 Carbonato sódico dihidroxialumínico
:A02AB05 Acetoacetato de aluminio
:A02AB06 Aloglutamol
:A02AB07 Glicinato de alumnio
:A02AB10 Combinacións
### A02AC Derivados do Calcio 
:A02AC01 Carbonato cálcico
:A02AC02 Silicato de calcio
:A02AC10 Combinacións
### A02AD Asociacións e derivados complexos de aluminio, calcio e magnesio
:A02AD01 Asociacións ordinarias de sales
:A02AD02 Magaldrato
:A02AD03 Almagato
:A02AD04 Hidrotalcita
:A02AD05 Almasilato
### A02AF Antiácidos con carminativos (antiflatulentes)
:A02AF01 Magaldrato e antiflatulentes
:A02AF02 Asociacións ordinarias de sales e antiflatulentes
### A02AG Antiácidos con antispasmódicos
### A02AH Antiácido con bicarbonáto sódico
### A02AX Antiácidos, outras combinacións 
## A02B Axentes contra a úlcera péptica e o refluxo gastroesofáxico (RGE/GORD)
### A02BA Antagonistas do receptor H2
:A02BA01 Cimetidina
:A02BA02 Ranitidina
:A02BA03 Famotidina
:A02BA04 Nizatidina
:A02BA05 Niperotidina
:A02BA06 Roxatidina
:A02BA07 Ranitidina bismuto citrato
:A02BA08 Lafutidina
:A02BA51 Cimetidina, combinacións
:A02BA53 Famotidina, combinacións

### A02BB Prostaglandinas
:A02BB01 Misoprostol
:A02BB02 Enprostil
### A02BC Inhibidores da bomba de protóns
:A02BC01 Omeprazol
:A02BC02 Pantoprazol
:A02BC03 Lansoprazol
:A02BC04 Rabeprazol
:A02BC05 Esomeprazol
### A02BD Combinacións para a erradicación da Helicobacter pylori
:A02BD01 Omeprazol, amoxicilina e metronidazol
:A02BD02 Lansoprazol, tetraciclina e metronidazol
:A02BD03 Lansoprazol, amoxicilina e metronidazol
:A02BD04 Pantoprazol, amoxicilina e claritromicina
:A02BD05 Omeprazol, amoxicilina e claritromicina
:A02BD06 Esomeprazol, amoxicilina e claritromicina
### A02BX Outros axentes contra a úlcera péptica e o refluxo gastroesofáxico (RGE/GORD)
:A02BX01 Carbenoxolona
:A02BX02 Sucralfato
:A02BX03 Pirenzepina
:A02BX04 Cloruro de Methiosulfonio 
:A02BX05 Subcitrato de bismuto
:A02BX06 Proglumida
:A02BX07 Gefarnato
:A02BX08 Sulglicotida
:A02BX09 Acetoxolona
:A02BX10 Zolimidina
:A02BX11 Troxipida
:A02BX12 Subnitrato de bismuto
:A02BX13 Ácido Alginico
:A02BX51 Carbenoxolona, combinacións excluíndo psicolépticos
:A02BX71 Carbenoxolona, combinacións con psicolépticos
:A02BX77 Gefarnato, combinacións excluíndo psicolépticos

## A02X Outros axentes contra alteracións causadas por ácidos
Gregos de Albania

Os **gregos de Albania** son a principal minoría nacional deste país. Falan o grego e son de relixión cristiá ortodoxa. Son aproximadamente uns 90.000 (o 2,4 % da poboación de Albania), aínda cando os membros do grupo Homonia afirman que son 400.000. En 1991 fundouse o grupo Homonia, dirixido polo arcebispo Sevastianos, defensores da minoría grega, que promoveu o *Movemento para a Recuperación do Volio Epiros*, que reclama a reincorporación do Norte de Epir a Grecia, todo afirmando que hai no país 400.000 gregos (moitos deles son gregos, pero albaneses helenizados). Nas eleccións de 1991 obtiveron o 6 % dos votos e cinco deputados ó parlamento albanés, pero en 1992 baixaron ó 3 % e dous deputados. A nova testa do grupo, Jani Jani, fundaría o partido *Bashkimia Demokratik y Minoret Grek* (Unión Democrática da Minoría Grega, BDMG), que dende 1997 se uniría ó *Partía por Mbrojten e té Drejtave té Njeriut* (Partido de Defensa dos Dereitos Humanos, PMDN), de Vasile Mele, defensores da minoría macedonia. En 1996 obtiveron o 4,96 % e tres escanos, 2,8 % e catro escanos en 1997, e 2,4 % e tres escanos en 2001.
Robert Capa

**Robert Capa** foi o pseudónimo de **Endre Ernő Friedmann** (en húngaro: **Friedmann Endre Ernő**, nado en Budapest, Hungría o 22 de outubro de 1913 e finado en Thai Binh, Vietnam o 25 de maio de 1954), e de **Gerda Taro** (pseudónimo á súa vez de **Gerta Pohorylle**, nada en Stuttgart, Alemaña o 1 de agosto de 1910 e finada en O Escorial, España o 26 de xullo de 1937). Os dous foron parella sentimental e traballaron como correspondentes gráficos de guerra e fotoperiodistas durante o século XX.

En 1947, Endre Ernő Friedmann fundou en París, xunto con David "Chim" Seymour, Henri Cartier-Bresson, George Rodger e William Vandivert, a organización Magnum Photos, a primeira axencia de cooperación para fotógrafos independentes de todo o mundo.

## Principais reportaxes 
* 1932: Realiza a súa primeira reportaxe publicada para fotografar a Lev Trotski en Copenhaguen. 
* 1936: Segue a chegada ao poder da Fronte Popular e as folgas que seguirán en París.
* 1936 - 1939: Réndese varias veces a España para seguir a guerra civil sobre as numerosas frontes. 
* 1938 : Reportaxe na China durante a guerra contra o Xapón. 
* 1939 : Segue a Volta a Francia (*Tour de France*). 
* 1943 : Segue os aliados desde África do Norte ata Italia. 
* 1944 : Desembarca coa primeira onda de soldados sobre a praia de Omaha Beach en Normandía. 
* 1945 : Reportaxes da liberación de Alemaña. 
* 1947 : Visita a Unión Soviética con John Steinbeck.
* 1948 : Segue a proclamación do Estado de Israel e a guerra que sucedeu. 
* 1954 : Reportaxe no Xapón. 
* 1954 : Reportaxes na Indochina onde salta nunha mina antipersoa.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotos de Robert Capa no sitio web de *Magnum Photos*
* “O miliciano que cae” de Luca Pagni