open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
División de Honra de Rugby 1995-1996

A **tempada 1995-1996 da Liga Española de rugby** (División de Honra de Rugby) foi a edición número 29 da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 10 equipos e estivo formada por 18 xornadas. Nela enfrontaron entre si tódolos equipos a dúas voltas. O campionato rematou o 3 de marzo de 1996 coa vitoria final da UE Santboiana por cuarta vez na súa historia.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **UE Santboiana ||bgcolor=#ffffa5|**33**|| 18 || 16 || 1 || 1 || 455 || 224 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  CR Ciencias ||bgcolor=#ffffa5|**25**|| 18 || 12 || 1 || 5 || 458 || 314 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  Getxo RT ||bgcolor=#ffffa5|**22**|| 18 || 11 || 0 || 7 || 425 || 283 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left|  CR Cisneros ||bgcolor=#ffffa5|**21**|| 18 || 10 || 1 || 7 || 364 || 326
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left|  Real Canoe ||bgcolor=#ffffa5|**20**|| 18 || 10 || 0 || 8 || 326 || 321 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left|  CD Arquitectura ||bgcolor=#ffffa5|**18**|| 18 || 8 || 2 || 8 || 398 || 341 
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left|  VRAC ||bgcolor=#ffffa5|**17**|| 18 || 8 || 1 || 9 || 339 || 362
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left|  RC Valencia ||bgcolor=#ffffa5|**14**|| 18 || 7 || 0 || 11 || 412 || 499 
|- bgcolor=#F08080 align=center
| 9 ||align=left|  CR El Salvador ||bgcolor=#ffffa5|**9**|| 18 || 4 || 1 || 13 || 280 || 399 
|- bgcolor=#F08080 align=center
| 10 ||align=left|  BUC ||bgcolor=#ffffa5|**0**|| 18 || 0 || 1 || 17 || 239 || 627 
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|O BUC rematou sen puntos por mor dunha sanción.
----
>>>
----
En **azul**  o campión de liga (1º).  En **vermello**  as posicións de descenso directo (9º e 10º).
|}

* A **UE Santboiana** conseguiu o campionato nacional de liga, con 33 puntos en 18 xornadas. Foi o 4º título de liga para o club.
* Os 2 **últimos''' clasificados (El Salvador e BUC) descenderon de categoría.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ferugby.com
* Última xornada en El Mundo Deportivo 

----
Sam Peckinpah

**David Samuel "Sam" Peckinpah**, nado en Fresno (California) o 21 de febreiro de 1925 e finado en Inglewood, tamén California, o 28 de decembro de 1984, foi un director e guionista de cine, teatro e televisión estadounidense. Tivo grande sona polo tratamento da violencia nas súas películas, reinventando xéneros coma o do *western*, ao que pertence a súa película máis famosa *Grupo salvaxe*.

## Traxectoria 
Neto dun xefe indio, estudou Dereito e diplomouse en Arte Dramática. Enrolouse no exército antes de entrar en contacto co mundo do cine como axudante de dirección de Donald Siegel en *A invasión dos ladróns de corpos*. Rachou cos tópicos do *Far West* na súa incursión no xénero do oeste, impregnando películas como a mencionada *Grupo salvaxe* ou *Maior Dundee* dun cariz intelectual e violento. Segundo as súas propias palabras, procurou a verdade no lugar do mito.

Nas súas obras, criticou duramente o concepto do heroe tradicional, aparecendo inmerso nun contexto patético e corrupto, un mundo sufrinte onde o antiheroe está atrapado e condenado. Reflicte a desesperación individual e colectiva no marco dunha sociedade que se destrúe e que só pretende atopar a liberación a través dunha violencia aínda maior. Tecnicamente, o seu pulso cinematográfico e orixinalidade narrativa son notables, así como o seu emprego da cor e as súas sanguentas escenas violentas a xeito de ballet.

## Filmografía 
* 1961 *Compañeiros mortais*
* 1962 *Duelo na alta serra*
* 1965 *Maior Dundee*
* 1966 *Noon Wine* (telefilme)
* 1969 *Grupo salvaxe*
* 1970 *A balada de Cable Hogue*
* 1971 *Cans de palla*
* 1972 *Junior Bonner*
* 1972 *The Getaway*
* 1973 *Pat Garrett e Billy the Kid*
* 1974 *Quero a cabeza de Alfredo García*
* 1975 *Os aristócratas do crime*
* 1977 *Cross of Iron*
* 1978 *Convoy*
* 1982 *Jinxed!*
* 1983 *Clave Omega*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Sam Peckinpah en Decine.21
Fuzzy Logic

***Fuzzy Logic*** é o álbum de estrea da banda galesa de rock alternativo Super Furry Animals, publicado o 20 de maio de 1996 a través do selo Creation Records. Gravado nos Rockfield Studios en Gales, recibiu críticas positivas e foi incluído na lista das mellores gravacións do ano da revista *Q Magazine*.

## Listaxe de cancións 
Na edición estadounidense substitúese "Something for the Weekend" pola versión máis longa do sinxelo do tema coñecido como "Something 4 the Weekend".

### CD extra da reedición 
No ano 2005 o álbum foi reeditado cun segundo disco con temas adicionais gravados sobre o memo tempo.

#"Organ yn Dy Geg" – 2:56
#"Crys Ti" – 1:56
#"Lazy Life (Of No Fixed Identity)" – 2:15
#"Death by Melody" – 2:32
#"Waiting to Happen" – 2:34
Cesáreo García Álvarez

**Cesáreo García Álvarez**, nado en Padrenda en 1870, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Ourense e colaborou en *La Voz Católica*. Colaborou en *La Integridad*, *El Noroeste*, *La Nueva Época* de Ourense e *El Castellano* de Burgos, do que foi director (1901), empregando en ocasións o pseudónimo de **Isaac Rego Arce**. Foi cura ecónomo de Matamá e Couso e colaborou en *Noticiero de Vigo*, onde se amosou contrario ao socialismo. Foi promotor do movemento social-católico en Galicia. Amigo de Basilio Álvarez, na fase máis radical de Acción Gallega dedicouse a combatela. Dirixiu *La Era* (1911), *La Voz del Condado* (1913), dende o que promoveu a organización social e cooperativista identificada coa Igrexa católica. Posteriormente dirixiu *La Integridad* (1914-1923) e foi nomeado Catedrático de Teoloxía Fundamental e Historia Eclesiástica do seminario de Tui en 1915. En 1921 foi nomeado párroco de Carballeda. Foi un dos promotores do Sindicato Católico Vitivinícola Comarcal do Ribeiro. Amigo de Darío Álvarez Limeses, foi testemuña de descargo no seu proceso en 1936.

miniatura|esquerda|200px|Con José Gómez López en Carballeda, 1924.

## Obras 
* *La juventud y las congregaciones marianas*, 1900.
* *Los Juegos Florales*, 1902.

* *Marianismo*, 1915.
* *La prensa periódica, instrumento apologético*, 1916.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Carta de Cesáreo García Álvarez a Manuel Diéguez Arias solicitando lle informe sobre a próxima actuación dos propagandistas do sindicalismo católico.
Tadorninos

A dos **tadorninos** (*Tadorninae*) é unha subfamilia de aves anseriformes da familia dos anátidos, que inclúe especies en xeral semiterrestres, como un intermedio entre os gansos (anserinos) e os patos (anatinos).

A maioría das especies teñen unha plumaxe distintiva, sempre con dimorfismo sexual.

Os tadorninos son propios principalmente do hemisferio sur tropical, con só dúas especies, *Tadorna tadorna* e *Tadorna ferruginea* ocupando zonas temperadas do hemisferio norte.

## Taxonomía 
[miniatura|*[Tadorna ferruginea*.]]
[miniatura|*[Alopochen aegyptiacus*.]] 
[miniatura|*[Merganetta armata*.]]
A subfamilia dos tadorninos inclúe dez xéneros actuais, e dous máis fósiles, coas especies que se indican a continuación. (Nove, segundo o SIIT).
* *Sarkidiornis* 
** *Sarkidiornis melanotos* 
* *Pachyanas* † 
** *Pachyanas chathamica* †
* *Tadorna*
** *Tadorna ferruginea*
** *Tadorna cana* 
** *Tadorna tadornoides* 
** *Tadorna variegata*
** *Tadorna cristata*
** *Tadorna tadorna*
** *Tadorna radjah*
* *Centrornis* †
** *Centrornis majori* †
* *Alopochen*
** *Alopochen aegyptiacus* - ganso exipcio
** *Alopochen kervazoi* †
** *Alopochen mauritianus* † 
** *Alopochen sirabensis* † 
* *Neochen*
** *Neochen jubata*
* *Chloephaga*
** *Chloephaga melanoptera*
** *Chloephaga picta*
** *Chloephaga hybrida* 
** *Chloephaga poliocephala*
** *Chloephaga rubidiceps*
* *Cyanochen*
** *Cyanochen cyanopterus*
* *Hymenolaimus*
** *Hymenolaimus malacorhynchus*
* *Merganetta*
** *Merganetta armata*
* *Tachyeres*
** *Tachyeres patachonicus* 
** *Tachyeres pteneres*
** *Tachyeres leucocephalus*
** *Tachyeres brachypterus*
* *Plectropterus*  
** *Plectropterus gambensis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Géroudet P. (1999): ''Les Palmipèdes d'Europe*. Lausanne/Paris: Delachaux et Niestlé.
* Hoyo J. del; Elliott, A. & Sargatal, J. (1992): *Handbook of the Birds of the World, Volume 1, Ostrich to Ducks*. Barcelona (España):Lynx Edicions.

### Outros artigos 
* Anseriformes
* Anátidos
* Anatinos
* Anserinos

### Ligazóns externas 
* *Tadorninae* en ITIS
* *Tadorninae'' en Animal Diversity Web.
División de Honra de Rugby 1993-1994

A **tempada 1993-1994 da Liga Española de rugby** (División de Honra de Rugby) foi a edición número 27 da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 12 equipos e estivo formada por 16 xornadas, tralas que se disputaron uns playoff polo título entre os 4 primeiros clasificados. A vitoria final foi para o CR Ciencias por segunda vez na súa historia.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 1 ||align=left|  **CR Ciencias 
|bgcolor=#ffffa5|**27**|| 16 || 13 || 1 || 2 || 488 || 189 
|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 2 ||align=left|  Getxo RT 
|bgcolor=#ffffa5|**27**|| 16 || 13 || 1 || 2 || 459 || 180 
|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 3 ||align=left|  CR El Salvador 
|bgcolor=#ffffa5|**25**|| 16 || 12 || 1 || 3 || 467 || 184 
|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 4 ||align=left|  VRAC 
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 16 || 9 || 1 || 6 || 324 || 282
|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  CD Arquitectura 
|bgcolor=#ffffa5|**18**|| 16 || 9 || 0 || 7 || 375 || 255 
|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  UE Santboiana 
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 16 || 8 || 0 || 8 || 291 || 318 
|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7 ||align=left|  BUC 
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 16 || 7 || 2 || 7 || 345 || 372 
|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8 ||align=left|  CR Liceo Francés 
|bgcolor=#ffffa5|**13**|| 16 || 6 || 1 || 9 || 282 || 363 
|- bgcolor=pink align=center
| 9 ||align=left|  Bera Bera RT 
|bgcolor=#ffffa5|**11**|| 16 || 5 || 1 || 10 || 218 || 424 
|- bgcolor=pink align=center
| 10 ||align=left|  CR Cisneros 
|bgcolor=#ffffa5|**8**|| 16 || 4 || 0 || 12 || 255 || 345
|- bgcolor=pink align=center
| 11 ||align=left|  RC Valencia 
|bgcolor=#ffffa5|**7**|| 16 || 3 || 1 || 12 || 172 || 464 
|- bgcolor=pink align=center
| 12 ||align=left|  Univ.Sevilla 
|bgcolor=#ffffa5|**5**|| 16 || 2 || 1 || 13 || 211 || 511
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  os equipos clasificados para os playoff polo título (1º, 2º, 3º e 4º).  En **rosa**  as posicións de playoff pola permanencia (9º, 10º, 11º e 12º).
|}

## Semifinais e final 
### Semifinais 
;Ida
::El Salvador 26- 17 Getxo
::VRAC 0 - 16 Ciencias
;Volta
::Getxo 20 - 8 El Salvador
::Ciencias 67 - 0 VRAC
### Final 
;Ida
::**Getxo 9 - 6 Ciencias
;Volta
::'''Ciencias 22 - 6 Getxo

O Club de Rugby Ciencias de Sevilla acadou o seu segundo título de liga.

## Descenso 
;Ida
::Bera Bera 13 - 6 U.Sevilla
::Cisneros 25 - 13 Valencia
;Volta
::U.Sevilla 15 - 12 Bera Bera
::Valencia 17 - 23 Cisneros
;3º partido (desempate)
::Bera Bera 15 - 5 U.Sevilla

Bera Bera e Cisneros acadaron a permanencia. Valencia e U.Sevilla perderon a categoría.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ferugby.com

----
La Era

***La Era*** foi un periódico, inicialmente mensual, editado nas Neves de 1911 a 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Publicación mensual. Se publica los días 20 de cada mes*, apareceu o 20 de setembro de 1911. A partir de xaneiro de 1913 subtitulouse *Primer periódico nevense* e a súa periodicidade pasou a ser quincenal. Impulsado por Manuel García Golmar, foi fundado e dirixido por Cesáreo García Álvarez. En 1912 pasou a dirixilo Antero Costas que deixou a dirección antes de xaneiro de 1914. En 1915 o director era Emilio Veiga Valenzano. Entre os seus redactores figuraron Alejandro e Manuel García Durán, que era redactor xefe en 1916.. Seguiu a liña política de Gabino Bugallal. Mantivo polémicas con *El Azote*. Incluíu poemas de Rosalía de Castro e coplas populares ou satíricas asinadas por Antero Costas, X. Antelo ou Manolete. Publicou o relato "¡Calquer ten amigos!" asinado por M. Borrás. Cesou a súa publicación en setembro de 1916.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Condado

***El Condado*** foi un semanario editado en Salvaterra de Miño entre 1917 e 1920.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de las sociedades agrarias de Salvatierra de Miño*, apareceu en 1917. Foi continuación de *La Voz del Condado*. Cesou a súa publicación en 1920.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Illas Maskelynes

thumb

As **Illas Maskelynes** son unha pequena cadea de illas baixas que forman parte de Vanuatu no océano Pacífico. Atópanse ao sueste de Malakula. A zona é rica en peixes e quenllas, e 'Lonely Planet' describe as Maskelynes como "simplemente fantásticas" e recoméndaas para o mergullo malia a advertencia de fortes correntes entre as illas. Con todo, hai pouco turismo na zona, é unha parte moi remota de Vanuatu.

As illas da cadea están relativamente ben poboadas, por razóns históricas, a vida nas illas presentaba unha protección dos ataques das tribos do continente que non eran bos mariños, polo que tiñan problemas para chegar á cadea de illas. Con todo, a cadea de illas tamén pasou por unha serie de ciclos de poboación e despoboación (non hai referencia dunha causa determinada).

As illas contan con moi pouca infraestrutura moderna, aínda que o goberno de Vanuatu e varias axencias de axuda. cooperaron cos habitantes para instalar algunhas escolas locais menores e centros de saúde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Maskelyne Islands, South Malekula  (a website describing some of the facilities for visitors)
Francisco Freire

**Francisco Freire de Andrade e Camino**, nado ao redor de 1717 en San Tomé de Bemantes (Miño) e finado en Carmona (provincia de Sevilla) en 1798, foi un militar galego.

## Traxectoria 
En 1738 ingresou como soldado no rexemento de cabalería de Alcántara e progresou profesionalmente sendo sucesivamente cabo, sarxento, alférez, tenente e capitán. En 1746, como cabo, participou co exército español na batalla de Piacenza. En 1766 estando acuartelado en Carmona casou cunha moza local coa que tivo catro fillos, dous homes e dúas mulleres. O maior dos varóns acabaría por ser o militar Manuel Freire xeneral nas Guerras da Independencia Española. Posteriormente ascendería a tenente e logo a capitán. Faleceu en 1798, e foi soterrado na bóveda da Irmandade de Jesús Nazareno de Carmona.
El Azote

***El Azote*** foi un semanario editado nas Neves entre 1912 e 1913.

## Historia e características 
Apareceu en setembro de 1912. Dirixido por Rogelio Rivero. Entre os seus colaboradores figurou Aurelio Sanmartín. De tendencia republicana e socialista, foi unha publicación agrarista. Polemizou con *La Era*. Desapareceu despois de agosto de 1913.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Ramón Rivera Torres

**Ramón Rivera Torres**, finado en Santiago de Compostela o 14 de abril de 1949, foi un impresor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Tipógrafo. En 1911 abriu os talleres tipográficos La Comercial. Foi director de *Voz del Pueblo*, *La Aldea* e *El Noticiero Gallego* e administrador de *Gaceta de Galicia*. Casou con María Barreiro Beloy.

## Notas
Lopevi

**Lopevi** (ou **Lopévi**) é unha illa deshabitada na provincia de Malampa, Vanuatu. Atópase ao sueste de Ambrym e ao leste de Paama. Consiste nos 7&nbsp;km de ancho do cono do volcán activo do mesmo nome. Alcánza unha altura de 1.413 m sobre o nivel do mar, o punto máis alto no centro de Vanuatu. entrou en erupción polo menos 22 veces desde 1862. A illa foi habitada antes, pero en 1960 a poboación trasladouse ás próximas illas de Paama ou de Epi polo perigo recorrente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* John Seach site, with photographs
* Settlement history of Lopevi
Barcelona de Serveis Municipals

**Barcelona de Serveis Municipals** (B:SM) é unha empresa do Concello de Barcelona que se creou en 2002 para substituír a antiga SMASSA co obxectivo de dar servizos e xestionar infraestruturas de Barcelona relacionadas coa mobilidade e o lecer.

## Servizos xestionados 
[250px|thumb|Estación do [Bicing.]]
Os servizos relacionados coa mobilidade que xestiona son:
*Estacionamento da Área Verde.
*Rede de aparcadoiros subterráneos municipais.
*Servizo de guindastre.
*Bicing.
*Estacións de autobuses de Barcelona-Nord e Sant Andreu.

Os servizos relacionados co lecer que xestiona son:
*Anella Olímpica de Montjuïc.
*Barcelona Teatre Musical (BTM).
*Parque do Fòrum.
*Parque de Montjuïc.
*Pavillón de La Mar Bella.
*Velódromo de Horta.
*Parque de Atraccións do Tibidabo, a través da filial PATSA.
*Parque Zoolóxico de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
La Aldea

***La Aldea*** foi un periódico editado en Conxo entre 1918 e 1919.

## Historia e características 
Apareceu o 26 de novembro de 1918. Dirixido por Ramón Rivera Torres. De tendencia contraria ao goberno municipal do daquela concello de Conxo. Desapareceu a finais de 1919.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Aires del Miño

***Aires del Miño*** foi un semanario editado en Arbo entre 1926 e 1927.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario local independiente. Defensor de los distritos de La Cañiza, Cobelo, Nieves, Cortegada, Creciente y Arbo*, apareceu en agosto de 1926. Dirixido por José González Sarandón, o seu fillo Manuel González Estévez era redactor, e Luís Calle o administrador e tamén redactor. Entre os seus colaboradores figuraba Dámaso Pérez Valenzuela. Foi defensor e propagandista das sociedades de emigrantes do distrito en América. O seu correspondente en Buenos Aires era Florentino Márquez Estévez. Publicaba noticias dos concellos da Cañiza, Covelo, Crecente, Cortegada, As Neves e Arbo; crónicas, poemas e relatos en galego. Tivo problemas coa censura a finais de 1927 e foi multado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
José González Sarandón

**José González Sarandón** foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Na ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro e tenente de alcalde de Arbo até mediados de 1925. Dirixiu o semanario *Aires del Miño* (1926-1927). Na República foi secretario da Sociedad de Oficios y Profesiones varias de Arbo y sus contornos.

## Notas
Dámaso Pérez Valenzuela

**Dámaso Pérez Valenzuela** foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria
Emigrado en Cuba. Profesor perito mercantil, pertenceu á directiva e foi presidente de Hijos del Distrito de Arbo (1915), secretario de Hijos de Galicia na Habana (1926), e presidente da Alianza Republicana Española en Cuba (1931). Colaborou en *Galicia*, *A Terriña*, *Aires del Miño*, *Cultura Gallega* e *Cénit*.

## Notas
José Vázquez Estévez

**José Vázquez Estévez**, nado en Arbo o 19 de marzo de 1866 e finado no mesmo concello o 27 de abril de 1926, foi un avogado e político galego

## Traxectoria 
Fillo de labregos, foi encamiñado ao estudo polo seu tío e padriño, o sacerdote José Estévez Freijanes. Estudou Filosofía e Teoloxía no seminario diocesano de Tui (1881-1887). Abandonou o seminario e fixo o bacharelato no Instituto de Santiago. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1890-1895). Trasladouse a Madrid onde fixo o doutoramento, presentando a tese *La soberanía política. Su concepto, origen, transmisión y legitimidad de su ejercicio*. Foi profesor de Dereito Canónico. Foi nomeado Xuíz municipal de Arbo en 1903. Amigo do arcebispo Manuel Lago González, colaborou en *La Integridad*. Participou na Asemblea Regional Católica (1910).

En 1912 opositou á cátedra de Dereito Natural da Universidade de Valladolid, pero non conseguiu a praza, que por un só voto foi para Eduardo Callejo. Desgustado, tomou a decisión de retirarse a Arbo, onde se dedicou á organización dos sindicatos agrícolas, escribindo artigos en periódicos galegos, *Noticiero de Vigo* e especialmente no semanario *La Voz del Condado*, inspirado por el, dando conferencias e pronunciando discursos. Formou parte da comisión organizadora da VI Asemblea Agraria de Galicia celebrada en Redondela en outubro de 1915 e foi presidente da Federación Agraria de Tui (1918-1921). Foi nomeado deputado provincial en setembro de 1924 e foi presidente de Unión Patriótica de Arbo.

Publicou un folleto sobre os sindicatos agrícolas na prensa galega que foi premiado no certame literario-social de Pontevedra en 1907. Colaborou con Baltasar Merino para a súa *Flora de Galicia*.

## Obras 
* *La soberanía política*, 1906.
* *Expansiones del alma*, 1907 (poesía).
* *Influencia del cristianismo en la condición del obrero*, 1907.

## Vida persoal 
Casou con Delfina Martínez e foi pai de Pilar, Olimpia, Eulalia, Gonzalo, Berta, Margarita e Alfonso Vázquez Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Vázquez Estévez (1956)
* José Vázquez Estévez (1867-1926) correspondente de Baltasar Merino (1845-1917)
Carey Mulligan

**Carey Hannah Mulligan**, nada o 28 de maio de 1985 en Westminster, Londres, é unha actriz inglesa.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ultravox

**Ultravox** é unha banda inglesa de new wave fundada en Londres en 1973. É unha das principais expoñentes do movemento británico do pop electrónico de finais dos 70 e principios dos 80.

Ultravox foi dirixida por dous líderes diferentes que nunca tocaron xuntos na banda. Dende 1974 ata 1979 John Foxx foi o seu líder. Foxx abandonou o grupo para iniciar unha carreira en solitario e tras a súa saída, cos tres membros restantes en hiato, Midge Ure converteuse no seu vocalista principal, guitarrista e líder. Ure revitalizou a banda e levouna cara ao éxito comercial que duraría ata mediaos dos anos 80. Ure marcharía en 1987 ao iniciar tamén unha carreira en solitario e o grupo separouse durante un tempo. Unha nova formación, dirixida polo membro orixinal Billy Currie (teclados e violín), creouse en 1992, pero conseguiu moi pouco éxito.

A formación máis famosa de Ultravox é a composta por Currie, o baixista Chris Cross, o batería Warren Cann e Midge Ure, reformada en 2008 para realizar unha serie de concertos de reunión en 2009 e 2010 antes de que editasen o álbum *Brilliant* en maio do 2012, o seu primeiro disco xuntos dende o *Lament* de 1984.

## Discografía 
* *Ultravox!* - 1977
* *Ha!-Ha!-Ha!* - 1977
* *Systems of Romance* - 1978
* *Vienna* - 1980
* *Rage in Eden* - 1981
* *Quartet* - 1982
* *Lament* - 1984
* *U-Vox* - 1986
* *Revelation* - 1993
* *Ingenuity* - 1994
* *Brilliant* - 2012

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Manuel Piñeiro Groba

**Manuel Piñeiro Groba**, nado en Cristiñade (Ponteareas) o 1 de xaneiro de 1890, foi un mestre, agrarista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou no Porriño, ao lado do seu irmán o sacerdote Mariano Piñeiro Groba. En 1905 comezou a estudar Maxisterio en Ponteareas. Aprobou a carreira en 1907 e ao ano seguinte comezou a exercer de mestre en Trabadelo. Dirixiu o xornal *El Tea* de 1927 a 1936. Foi concelleiro de Ponteareas, e mestre na escola Antorcha de Cristiñade. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufriu expediente de depuración e foi suspendido de emprego e soldo. Na década de 1960 foi presidente da Cooperativa del Campo San Miguel de Ponteareas.

## Recoñecementos 
* Medalla da Cooperación Agraria Española (1978).
* Foi nomeado fillo predilecto de Ponteareas en 1982.

## Vida persoal 
Casou con Inocencia Iglesias Barcia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Na honra do mestre Manuel Piñeiro Groba, no blog *Soutovidal*, xuño de 2009.
Praia de Rodas

A **praia de Rodas** é a de máis extensión das Illas Cíes situada na Illa de Monteagudo (ou illa do Norte).

A praia fai unha media lúa de area branca e augas azuis e verdes que pecha a pequena lagoa dos Nenos de augas transparentes que separa as illas de Monteagudo e do Faro. Nos extremos da praia hai piñeiros que chegan ata á area.

Dende Vigo, Baiona ou Cangas chégase por barco en menos dunha hora. As Cíes pódense visitar de xuño a setembro e os fins de semana con bo mar. Hai límite de 2200 visitantes diarios.

No ano 2007 o xornal británico *The Guardian* elixiu a praia de Rodas como a "praia máis fermosa do mundo".

## Galería de imaxes 
400px|esquerda|miniatura|Vista dende a illa do medio.

File:Vista parcial de orilla en la Praia das Rodas.jpg|Piñeiros na praia.
File:Praia de Rodas, Illas Cíes, Vigo, Galiza.jpg

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas Cíes
### Ligazóns externas
* Praia de Rodas en Turgalicia.
Mehtab Hossain

**Mehtab Hossain**, nado en Madhyamgram o 5 de outubro de 1985, é un futbolista indio. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o East Bengal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en national-football-teams.com 
* Datos do xogador en soccerway.com
El Eco del Condado

***El Eco del Condado*** foi un periódico editado en Salvaterra de Miño entre 1926 e 1931.

## Historia e características 
Publicación de carácter conservador e católico, apareceu o 15 de marzo de 1926. Tivo periodicidade bimensual nun principio e trimestral posteriormente. Redactado na súa maior parte por párrocos da zona como Anselmo Vázquez Estévez, párroco de Fornelos. Entre os seus colaboradores estaba Rogelio Estévez Cambra. Publicou moita literatura galega, incluíndo de poemas de José Rey González, Rosalía de Castro, Valentín Lamas Carvajal, Carmiña Prieto Rouco, Juan Barcia Caballero, Enrique Labarta Pose, Ramón Cabanillas, Manuel Lago González, Avelino Rodríguez Elías, Xoán B. Armada, Gonzalo López Abente e Mario Canda. En lingua castelá publicou artigos de Herminia Fariña e Jesús Muruais relacionados co Século de Ouro e co romanticismo da literatura española. Tamén apareceron autores portugueses como José U. Condo e José Vilán Cobelo Junior. En case todos os números aparecen, ademais, diversos contos asinados con pseudónimos, baixo as epígrafes de "Contos de camiño", "Contos da aldea" e "Contos da terra". Cesou a súa publicación o 20 de decembro de 1931.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Presidente de Laos

miniatura|130px|Brasón de Laos.
O **presidente** da **República Democrática Popular Lao** é o cargo do Xefe de Estado desta nación. Foi creado en 1975 trala abolición do Reino de Laos polo Pathet Lao. Un exmembro da familia real, o príncipe Souphanouvong, foi o primeiro presidente do país. Desde o 22 de marzo de 2021, o presidente é Thongloun Sisoulith.

## Presidentes de Laos 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Primeiro Ministro de Laos
* Xefes de Estado e Goberno actuais
Cygnus (homónimos)

O termo do latín científico ***Cygnus*** pode referirse a:

* a constelación Cisne, no hemisferio norte, máis coñecida nos atlas estelares co seu nome en latín *Cygnus*;
* a *Cygnus*, xénero de aves anseriformes da familia dos anátidos que comprende varias especies, como *Cygnus cygnus*, *Cygnus olor*, *Cygnus atratus* e outras.
* Cygnus (nave espacial), unha nave espacial de carga dos Estados Unidos.
Laser Reflecting Equipment

**LRE** (acrónimo de *Laser Ranging Equipment*) foi un satélite artificial xaponés lanzado o 29 de agosto de 2001 mediante un foguete H-IIA desde o Centro Espacial de Tanegashima.

## Características 
LRE foi un satélite pasivo lanzado co obxectivo principal de servir de satélite de probas a ser unha das cargas do novo foguete H-IIA e determinar a súa órbita grazas a posuir unha superficie recuberta de espellos retrorreflectores cos que un láser desde terra podía medir con precisión a súa órbita. O satélite tiña forma de esfera de 51&nbsp;cm de diámetro e unha masa de 87&nbsp;kg.

## Notas
Galaicus

***Galaicus*** é un proxecto cinematográfico galego producido por Farruco Castromán e Luís Tosar e escrito por Roberto G. Méndez.. É a primeira superprodución galega ambientada no conflito entre os romanos e os pobos galaicos. O argumento do filme é consecuencia da inspiración do actor Rubén Riós.

## Sinopse 
O filme conta a historia de amor entre un comandante romano e unha raíña celta que vive en Gallaecia. Ambientada no ano -137, na chegada a Gallaecia do procónsul Décimo Xunio Bruto Galaico e o seu comandante Máximo. A presenza dos romanos sáldase cunha batalla contra os galaicos na que morre o príncipe galaico Vetilo. Cando a súa viúva reclama o seu corpo, tanto o comandante como o procónsul namóranse dela e o conflito amoroso resólvese tamén a golpe de espada cando Máximo se converte en líder dos guerreiros galaicos e se enfronta ó poder de Roma.

## Personaxes 
* Luís Tosar como Décimo Xunio Bruto Galaico

## Produción 
Os traballos para a preparación da rodaxe do filme comezaron no segundo semestre de 2012. Entre os plans do proxecto está a reconstrución dun sector do castro de Castromao, en Celanova. As obras contemplan recrear varios edificios nun sector no que foi atopada a famosa "tessera dos Coelerni". A reconstrución suporá un custo de 210.000 euros en dúas anualidades, sufragados na súa integridade por Turismo da Xunta de Galicia. A rodaxe comezará na primavera do 2015.

O proxecto ten un orzamento estimado de entre 3,5 e 4 millóns de euros e conta para a súa produción cunha achega de AGADIC de 244.688 euros. Terá un orzamento flexible xa que o seu financiamento é segundo explicou Luís Tosar, «dos máis raros porque vai por canles non habituais. Estamos implicando a moita xente, institucións e asociacións que teñen que ver coa recreación histórica etcétera. Vai ser unha revolta irmandiña cinematográfica porque vai haber moitísima xente implicada na película. Para nós é moi ilusionante poder contar con tanta xente». No plano institucional, a Deputación de Ourense comprometeuse cunha achega de 250.000 €, o Concello de Ourense, 150.000, e o de Xinzo de Limia, 50.000, en varias anualidades.

No que respecta ás localizacións, farase nas provincias de Ourense e Lugo, sendo un lugares de rodaxe confirmados o concello ourensán de Xinzo de Limia, lugar onde se celebra a Festa do Esquecemento, punto de orixe deste filme e outro o xacemento arqueolóxico de Castromao no concello de Celanova. O filme conta co apoio técnico do Departamento de Historia I da USC e dun comité científico para garantir o rigor histórico encabezado polos especialistas André Pena e José María Luzón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en ZircoZine
Bello

O topónimo **Bello** pode referirse a:

;En Galiza
***Bello**, lugar da parroquia de Corcoesto, no concello de Cabana de Bergantiños.

;Fóra de Galiza

;En Aragón
***Bello**, concello da provincia de Teruel.

;En Colombia
***Bello**, concello de Antioquia.
Google Books

**Google Books** (chamado anteriormente **Google Book Search** e **Google Print**) é un servizo en liña vía web para a consulta de publicacións. A busca faise en libros e publicacións periódicas dixitalizadas de todo o mundo que Google converte en texto con programas de recoñecemento de caracteres. O servizo foi presentado por Google en outubro de 2004 na Feira do Libro de Frankfurt.

## Funcionamento
miniatura|esquerda|180px|Cámara Elphel 323.
Moitos dos textos son dixitalizados empregando a cámara Elphel 323, un proxecto de hardware libre e software libre a unha velocidade de 1.000 páxinas por hora tamén empregada por Google en Google Street View.

As buscas en Google Books amósanse no buscador web de Google indicando a obra e a referencia onde aparece o termo. O resultado da busca amosa o libro e a páxina ou páxinas onde aparece referenciado. Dependendo da licenza que se empregue, dereitos reservados, cedidos ou no dominio público, a información amosada será máis ou menos explícita de xeito que dalgúns libros só están dispoñibles os datos básicos: nome do autor, título, editorial e ISBN ou dados similares, nestes casos nin se amosa a portada do libro. Outros libros están parcialmente accesos. De xeito que os editores con acordos con Google amosan algunhas das páxinas da obra libremente mentres que outras, na maioría, non. O acordo compleméntase con ligazóns a editoriais e distribuidoras onde se poden mercar as publicacións. Outras obras, as menos, están completamente accesibles. Son xeralmente obras que xa están descatalogadas ou foron feitas para ser amosadas publicamente.

[300px|miniatura|dereita|[Googleplex, en Mountain View, California, sede da empresa.]]
O texto das obras amosadas non está acceso para a función *copiar e pegar* co rato xa que se amosa como imaxes o texto.Os usuarios rexistrados en Google teñen a posibilidade de formar unha biblioteca virtual á que engadir os títulos dos que gusten e consultalos cando desexen.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
*Páxina de información sobre Google Books .
O asno de ouro

miniatura|Portada dun dos libros das *Metamorfoses* editada en 1650
***O asno de ouro*** ou ***Metamorfoses***  é unha obra de Apuleio do século II, considerada a única novela latina que se conserva na súa totalidade .

## Desenvolvemento 
[miniatura|[Clásicos en Galego 19:*O asno de ouro*.]]
Apuleio adaptou libremente a historia dun orixinal grego , probablemente dunha obra perdida de Lucio de Patras  Protagonizada por Lucio, ao final do relato dísenos que é de Madaura, a localidade na que naceu o propio autor; o argumento desenvólvese por medio da curiosidade do protagonista e o seu insaciable desexo de ver e practicar maxia. Con todo, a súa inexperiencia mentres intentaba un conxuro para se converter nun paxaro fixo que se transformase nun asno o que o conduciu a unha longa viaxe, literal e metafórica, con varias historias inseridas, entre as que sobresae a de Psique e Cupido, cun alto valor simbólico e que condensa toda a ensinanza moral da obra. Finalmente o protagonista atopa a salvación mediante a intervención da deusa Isis, uníndose en agradecemento ao seu culto. A obra é escura e difícil de interpretar, mesmo Santo Agostiño quen lle deu o título de *O asno de ouro* non estaba certo se era unha obra de ficción ou unha biografía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Clásicos en Galego
Uz das vasoiras

A **uz das vasoiras** (***Erica scoparia***) é un tipo de uz ( familia das ericáceas) orixinario de Europa central e occidental. Aparece nos montes galegos máis temperados. 
miniatura|240px|Ilustración da uz
## Descrición 
É un arbusto medio cuxa altura varía entre 1 e 3 m, con follas miúdas de cor verdosa clara de forma lineal. As flores son miúdas, verdosas amarelentas, máis ou menos espalladas polas pólas superiores, florea a comezos da primavera. Acostuma coincidir no mesmo hábitat que a uz branca (*Erica arborea*), diferenciándose porque as flores desta última son abrancazadas e agrupadas na parte superior das pólas, ademais nos talos novos cubertos de vilosidade, mentres que a uz das vasoiras tenas glabras. O froitoé unha cápsula miúda.

## Hábitat e distribución 
Matogueiras e clareiros de formacións boscosas con influencia mediterránea (*Quercus coccifera*, *Quercus faginea*) e solos areentos e non excesivamente acedos do piso supramediterráneo, máis raramente mesomediterráneo e colino, con ombrotipo de seco superior a húmido.
Tamén en matogueiras, uceiras e bosques en terreos soltos e frescos, silíceos, en areais subcosteiros.
Distribúese por Europa occidental, especialmente na Península Ibérica e illas Baleares.

## Usos 
O ramallo serve de alimento para o gado. Tamén se emprega a madeira para leña e para a fabricación de vasoiras.
## Etimoloxía 
Crese que o nome xenérico *Erica* deriva do grego ἐρείκειν *ereikein*: quebrar, en alusión ás súas ramas fráxiles.
O nome común: uz, urce, dá nome en galego a distintas especies do xénero *Erica*. Procede do latín *ūlǐce* (nome da planta nesa lingua). A designación vulgar da especie: “das vasoiras” (o mesmo que a designación específica culta *scoparius*), fai referencia ao uso tradicional que se lle daba á planta (igual que as xesta e xibardas) para a fabricación de vasoiras.

## Taxonomía 
*Erica scoparia* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species plantarum* 353 1753.
;Sinonimia:
* *Erica cinerea var. coccinea* Bean [= *Erica cinerea var. fulgida*]
* *Erica cinerea L*
* *Chlorocodon scoparium* (L.) Fourr.
* *Erica absinthioides* Spreng.
* *Erica fucata* Thunb.
* *Erica platycodon* (Webb & Berthel.) Rivas Mart. & al.
* *Erica scoparia var. platycodon* Webb & Berthel.
* *Erica scoparia subsp. platycodon* (Webb & Berthel.) A.Hansen & G.Kunkel
* *Erica virgulata* J.C.Wendl.
* *Ericoides fucatum* (Thunb.) Kuntze
* *Ericoides scoparium* (L.) Kuntze

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Erica (xénero)
### Ligazóns externas 
* Detalles de *Erica scoparia*
Galicia Social

***Galicia Social*** foi un semanario editado en Vigo entre 1919 e 1968.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de las instituciones sociales y sindicatos católicos de la diócesis de Tuy*, apareceu o 10 de xaneiro de 1919. Eliseo Sastre Pérez foi un dos seus fundadores. A partir de 1928 subtitulouse *Semanario defensor de los Sindicatos Católicos Obreros*, que cambiou en 1933 por *Semanario católico*. Dirixido por Francisco Castro Ferrer, en 1922 foi substituído por Victoriano Ballesteros Reboreda e na última etapa por Xoán Bernárdez Vilar. Apoiou ao réxime franquista. Nun primeiro momento promoveu o turismo de Galicia, con abundantes fotografías paisaxísticas, e na última etapa prestoulle atención aos temas deportivos, con Carlos Espinosa Feijoo. Tamén lle concedeu importancia á literatura, principalmente á poesía relixiosa, publicando poemas en castelán de Florentino Clavo Astorga, Mercedes Viso Troncoso (Mechitas de Vigo), Benedicto Conde (Bene), Margarita Losada Pardo e Agustín Nandín Lomba; e, en galego, de Avelino Rodríguez Elías, Mariano Piñeiro e A. Recalp. En galego tamén se publicou (ata 1937) unha sección intitulada "Paletadas" e a partir de 1946 a "Contos gallegos", asinados por Xan das Coutadas, e algúns textos en "Rincón poético". Cesou a súa edición o 3 de febreiro de 1968.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Manuel Almunia Rivero

**Manuel Almunia Rivero**, nado en Pamplona o 19 de maio de 1977, é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de gardameta.

## Traxectoria 
Formouse no CD Oberena da cidade navarra, que esta vinculado coma filial co Osasuna. Na tempada 1998/99 pasa a ser o porteiro titular do Osasuna Promesas. Ao ano seguinte pasa a ter contrato co primeiro equipo pero sairía cedido, primeiro ao Cartagena FC e ao CE Sabadell FC ao ano seguinte.

Tras o seu bo papel no Sabadell ficha polo Celta de Vigo no verán de 2001 ao rematar o seu contrato co Osasuna. Porén nunca chegaría a debutar co equipo vigués xa que foi cedido durante os tres anos que militou no equipo. Primeiro ao SD Eibar de Segunda División, onde gaña o Trofeo Zamora da categoría, e despois ao Recreativo de Huelva e Albacete Balompié de Primeira. Neste último equipo desbancaría da titularidade a todo un mito como o arxentino Roa.

Esta traxectoria ascendente fixo que no verán de 2004 volvese a Vigo pero só para asinar o seu traspaso ao Arsenal F.C. Inglés por un prezo de 6 millóns de euros.

### Na Premier League 
No equipo dirixido por Arsène Wenger comezou como segundo porteiro, por detrás do alemán Jens Lehmann, disputando so os encontros da Copa da Liga e a FA Cup. O ano seguinte seguiu nas mesmas condicións pero chegou a disputar parte da final da Copa de Europa ao ser expulsado Lehmann ante o FC Barcelona, Almunia acabaría encaixando os dous goles que lle darían a vitoria ao equipo catalán.

Na tempada 2007/08 finalmente faise coa titularidade no campionato ligueiro, abríndose o debate incluso da conveniencia de que fose convocado coa Selección de fútbol de Inglaterra tras a súa nacionalización. Defendeu a portería gunner coma titular indiscutíbel ata 2010 cando comezou a perder peso a causa do bo momento do gardameta polaco Wojciech Szczęsny.

O 30 de setembro de 2011 foi cedido ao West Ham United durante dous meses a causa da lesión do porteiro titular do equipo. Tras a súa volta ao Arsenal en outubro dese mesmo ano non volvería disputar ningún encontro co equipo de Arsène Wenger, e rescindiría o seu contrato ao rematar a tempada.

Tras quedar libre fichou polo Watford F.C. no verán de 2012, onde renovou contrato ata 2014.

## Notas
Ruth Beitia

**Ruth Beitia Vila**, nada en Santander o 1 de abril de 1979, é unha atleta española, especialista en salto de altura. Desde 2011 é secretaria primeira do Parlamento de Cantabria.

## Traxectoria deportiva 
alt=Ruth Beitia|miniatura|**Ruth Beitia** (IAAF World Challenge Meeting Madrid 2017)
En 1998 bateu o seu primeiro récord de España, saltando 1,89 m. Nos anos seguintes mellorou varias veces esta marca ata conseguir superar os 2,02 m, que é o actual récord de España, feito en Donostia, o 4 de agosto de 2007.

É a primeira e ata agora única muller española que superou a barreira dos dous metros, e foi a 9ª mellor marca mundial de 2003.

Os seus resultados internacionais máis importantes logrounos baixo teito. En 2005 gañou a medalla de prata nos Campionatos de Europa *indoor* celebrados en Madrid, onde saltou 1,99 m e só foi batida pola rusa Anna Chicherova.

En 2006 gañou o bronce nos Campionatos do Mundo Indoor de Moscova, onde saltou 1,98 e só foi batida pola rusa campioa olímpica Yelena Slesarenko e pola croata Blanka Vlašić.

Foi finalista nos Campionatos do Mundo ao aire libre de París 2003, onde ocupou a 11ª posición. Nos mundiais de Helsinqui 2005 non conseguiu pasar á final.

Foi finalista nos Campionatos de Europa de Múnic en 2002, onde ocupou a 11ª posición.

Participou nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004, aínda que non puido pasar á final.

Foi unha vez campioa de España ao aire libre (en 2003), e catro veces campioa *indoor* (en 2002-03-04-05)

En 2004 conseguiu saltar os 2,00 m en pista cuberta, igualando o seu mellor marca ao aire libre.

O 8 de marzo de 2009 conseguiu a medalla de prata en salto de altura, a súa terceira medalla no Campionato Europeo de Atletismo en Pista Cuberta de 2009 celebrado en Turín, cunha marca de 1,99 metros que só puido superar a alemá Ariane Friedrich (2,01).

No Campionato do Mundo de Berlín 2009, quedou en quinta posición cunha marca de 1,99.

Ruth Beitia consegue a medalla de ouro nos Campionatos de Europa de Atletismo celebrados en Helsinqui en 2012 cunha marca de 1,97 m.

Nas olimpiadas de Londres 2012, consegue un cuarto posto tras superar os 2,00 e realizar tres saltos nulos na marca 2,03.

Ruth Beitia revalida a medalla de ouro nos Campionatos de Europa de Atletismo en Pista Cuberta de 2013 celebrados en Gotemburgo cunha marca de 1,99 m.

### Mellores marcas 
* **Aire libre** - 2'02 (2007 Donostia, récord de España)
* **Pista cuberta** - 2'01 (2007 O Pireo, Grecia, récord de España)

## Traxectoria política 
En outubro de 2008 foi designada membro do Comité Executivo Rexional do Partido Popular de Cantabria por parte de Ignacio Diego. O 16 de xuño de 2011 tomou posesión como deputada e foi designada secretaria primeira do Parlamento de Cantabria para a VIII Lexislatura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ruth Beitia na RFEA  
* Ruth Beitia na IAAF
Canyelles, Barcelona

**Canyelles** é un barrio do distrito de Nou Barris da cidade de Barcelona. Foi construído en 1974 sendo o último polígono de vivendas levantado na etapa predemocrática. Durante bastante tempo sufriu unha falta importante de infraestruturas e servizos.

Algunhas das melloras de transporte foron a apertura das roldas en 1991 e a chegada da liña 3 do Metro de Barcelona con dúas paradas no barrio e que en 2009 foi prolongada ata o barrio de La Trinitat Nova.

No barrio atopamos o parque de Serra i Martí e a Fonte Máxica inaugurada en 1998.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canyelles, no sitio web do concello
Mariano Diéguez Amoeiro

**Mariano Diéguez Gómez-Amoeiro**, nado en Verín e finado o 7 de xullo de 1934, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benito Diéguez Amoeiro. Médico en exercicio dende 1872. En 1889 foi médico dos balnearios de Sousas-Caldeliñas. Formou parte da primeira directiva do Colexio de Médicos de Ourense en 1901. Foi deputado a Cortes (1871) e director dos periódicos *El Eco* e *El Clamor*. Foi alcalde de Verín en 1899, 1911 e 1914 (do 1 de xaneiro ao 31 de outubro). Era o líder dos republicanos verineses e como tal participou nos actos do 1º de maio de 1930.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Los Diéguez Amoeiro (republicanos, políticos, médicos y farmacéuticos de Verín)
Benito Diéguez Amoeiro

**Benito Diéguez Amoeiro**, finado en Verín o 9 de marzo de 1874, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Verín (1854), deputado provincial (1856). En 1865 repudiou a candidatura do brigadier Luis Lacy por Verín, e reconstituíu o Partido Progresista xunto co seu fillo Luis Diéguez Amoeiro, polo que foron perseguidos. Fuxiron a Portugal e por presións do goberno español foron encarcerados en Peniche. Logo do indulto de 1867 regresaron a España e en 1868 volveu estar preso e foi sometido a Consello de Guerra, pero foi absolto. Foi senador pola provincia de Ourense en 1871, 1872 (1ª) e 1872-1873.
## Vida persoal
Foi pai de Castor, Luis, Mariano e Plácido Diéguez Amoeiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Los Diéguez Amoeiro (republicanos, políticos, médicos y farmacéuticos de Verín)
Castor Diéguez Amoeiro

**Castor Diéguez-Reigada Amoeiro**, nado en Verín e finado en Ourense o 28 de xullo de 1913, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benito Diéguez Amoeiro. No Sexenio Revolucionario foi elixido deputado por Verín (1872). Foi subdirector de telégrafos da Coruña (1874).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Los Diéguez Amoeiro (republicanos, políticos, médicos y farmacéuticos de Verín)