open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ramón de Santillán

**Ramón de Santillán González,** nado en Lerma (Burgos), o 30 de agosto de 1791 e finado en Madrid en 1863, foi un político e militar español.

## Traxectoria 
Membro dunha familia non moi acomodada de Lerma e matriculouse en Dereito na Universidade de Valladolid (1805). A Guerra da Independencia española interrompeu os seus estudos. Integrouse na reacción patriótica, incorporándose co grao de tenente (1809) na partida do cura Merino, na que chegou a alcanzar o de capitán.

Despois da guerra permaneceu no exército até 1824, cando foi depurado polo seu apoio ao goberno liberal durante o Trienio. En 1825 ingresou no Ministerio de Facenda chegando a ocupar cargos de responsabilidade durante a época de Mendizábal.

Pouco antes da caída da rexente María Cristina de Borbón durante a minoría de idade de Isabel II, foi nomeado Ministro de Facenda (abril de 1840 - xullo de 1841) ata que Baldomero Espartero accedeu á Xefatura do Estado. A pesar da súa saída como Ministro, continuou na facenda pública como home destacado, sendo chamado a formar parte da reforma fiscal que iniciou o ministro García Carrasco xunto a Alejandro Mon e Menéndez e outros destacados facendistas.

As súas achegas á reforma tributaria de 1845, aínda que atribuídas en moitas ocasións só a Mon, foron en gran parte froito da colaboración de ambos, cuxa sintonía en política tributaria era moi acentuada. Senador vitalicio na lexislatura 1845-46. Nomeado de novo Ministro de Facenda por un breve período (28 de xaneiro a 28 de marzo de 1847), reformou o funcionamento do sistema bancario público español mediante a unificación do Banco de San Fernando e o Banco de Isabel II nunha soa entidade das que foi o seu primeiro gobernador (1849). Aínda que entón conservou o nome de San Fernando, converteríase no Banco de España. Foi substituído polo marqués de Salamanca.

As súas achegas á facenda pública española mereceron que en xaneiro de 1856 fose nomeado como primeiro gobernador do Banco de España, sendo ministro Francisco Santa Cruz Pacheco. Foi membro da Unión Liberal.

### Obras 
* *Memoria Histórica sobre os Bancos Nacionais de San Carlos, Español de San Fernando, Isabel II, Novo de San Fernando e de España.* (1858), reeditado polo Banco de España en 1982.
* *Memorias* (1860)

## Cargos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### **Outros artigos** 
* Lista de gobernadores do Banco de España

### Bibliografía 
* Rulla Babater, Alberto. *Dicionario sucinto de Ministros de Facenda.* Madrid: Instituto de Estudos Fiscais, Ministerio de Facenda, 1991. ISBN 84-7196-967-X

### Ligazóns externas 
* *Vidas Contadas* en RNE.15x15px
Constantino Candeira

Co nome de **Constantino Candeira** podemos referirnos a:

***Constantino Candeira González**, empresario e político galego (1851-1933).
***Constantino Candeira Pérez**, arquitecto galego (1892-1962), fillo do anterior.
*O barco **Constantino Candeira**.
VG-1.2

A **VG-1.2** ou **Vía de Alta Capacidade de Ares-Mugardos** (na provincia da Coruña), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades do Polígono industrial Vilar do Colo (Fene) e o Complexo industrial Punta Promontoiro (Mugardos); atravesa os concellos de Fene, Mugardos e Ares. Ten unha lonxitude de 6,44 quilómetros (5,81 quilómetros de **VG-1.2** e 0,63 quilómetros de **VG-1.2r0**) e iníciase no polígono industrial Vilar do Colo (Fene) e finaliza no complexo industrial Punta Promontoiro (Mugardos).

## Percorrido 
Os primeiros quilómetros inicia no polígono industrial Vilar do Colo coa denominación **VG-1.2r0** (ramal 0 da avenida principal do polígono) e chegado ao punto quilométrico 0.63, entrado coa denominación **VG-1.2** ata o complexo industrial Punta Promontoiro que son 5,81 quilómetros de lonxitude. Chegando á primeira rotonda que lle termina o polígono industrial para seguir a Mugardos cruzado á estrada dos Casais e á Rúa do Forno. Seguindo á ligazón da estrada DP-3501 (estrada da Armada) no lugar da Armada (parroquia de Maniños do concello de Fene), seguindo ao outra ligazón da estrada AC-122 no lugar da Gallada de Piñeiro (parroquia de Piñeiro do concello de Mugardos), e seguinte a ligazón da estrada de Ares, AC-123 e outra de AC-133 a Franza. Na última ligazón vai cruzado á estrada DP-3504 con ambas as direccións a Mugardos e a Maniños. Chegado a final co acceso ao complexo industrial de Punta Promontoiro sen acceso ás outras estradas (acceso único con rotonda).

## Historia 
O primeiro treito dentro do polígono industrial Vilar do Colo iniciaron as obras, en febreiro de 2003 e culminaron as obras en abril de 2003 aprobou un plan vectorial para a mellora dos accesos e conexións coa estrada N-651 e a autoestrada de peaxe AP-9 e na actualidade non avanzou nada deste proxecto.

## Treitos 

## Notas
VG-1.6

A **VG-1.6** ou **Vía de Alta Capacidade Mosqueiros-Santa Lucía** (na provincia da Coruña), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Mosqueiros (Teo) e Santa Lucía (Santiago de Compostela); atravesa os concellos de Teo e Santiago de Compostela. Ten unha lonxitude de 0,78 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AP-53 en Mosqueiros (Teo) e finaliza nun cruzamento coa N-525 en Santa Lucía (Santiago de Compostela).

## Percorrido 
Inicia na rotonda dos accesos á autoestrada de peaxe Central de Galicia, AP-53, á estrada AC-537 e á autovía AG-59 no lugar da Barcia (parroquia de Cacheiras do concello de Teo) e termina na rotonda da estrada nacional N-525 con outro acceso ao camiño de lugar do Eixo de Abaixo, no lugar do Valado (parroquia do Eixo do concello de Santiago de Compostela). Na metade do percorrido atópase o viaduto duns 95 metros sen pasar por baixo o río e esta limitada a velocidade máxima a 80 km/h co sinal de advertencia de perigo por vento transversal.

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en maio de 2005, e é un dos ramais da autovía AG-59 inaugurado en novembro de 2008. Permitindo este ramal para a conexión coa estrada nacional N-525 pola alternativa da autoestrada de peaxe, AP-53.

## Treitos 

## Notas
Rafael Candeira Iglesias

**Rafael Candeira Iglesias**, finado en Ponteareas o 24 de xaneiro de 1938, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Empresario, comerciante e dono dunha Casa de Banca en Ponteareas. Representante político do Conde de Bugallal en Ponteareas. Concelleiro en Ponteareas, foi nomeado alcalde por Real Orde en xaneiro de 1892. Volveu ser nomeado alcalde por Real Orde en outubro de 1894. Foi presidente da Junta de Cultura constituída en Ponteareas en 1914. En marzo de 1930 foi nomeado concelleiro e primeiro tenente de alcalde, presentando a dimisión en xullo.

## Vida persoal 
Casou con María de la Luz Álvarez Álvarez, filla de Aquilino Álvarez Builla, e foi pai de Manuel, José e Benigno Candeira Álvarez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
El Eco del Distrito

:*Non confundir con El Eco del Distrito (Tudela 1916-1936)*.

***El Eco del Distrito*** foi un semanario editado en Ponteareas entre 1915 e 1916.

## Historia e características 
Apareceu en decembro de 1915. Semanario bugallalista, estaba dirixido por Juan González Paramón e entre os seus redactores figurou José Candeira Álvarez. Cesou a súa publicación antes de novembro de 1916.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Manuel Candeira Álvarez

**Manuel Candeira Álvarez-Builla**, finado en Ponteareas o 23 de xaneiro de 1964, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Rafael Candeira Iglesias. Comerciante en Ponteareas. Foi elixido alcalde de Ponteareas en xaneiro de 1918. Cesou no cargo o 1 de abril de 1920.

## Vida persoal 
Casou con Sofía Eugenia Sixto García, coa que tivo tres fillas.

## Notas
Victorio Fernández Lascoiti

**Fernández Victorio Lascoiti (**tamén escrito '''*Lazcoiti*) y Fourquet''' nado en Oviedo, o 27 de outubro de 1810 e finado en Madrid, o 26 de maio de 1878, foi un político español, ministro durante o reinado de Isabel II de España.

## Traxectoria 
Ingresou na Tesourería en 1830 como o escribano de planta da Contaduría de Rentas do Partido de&nbsp;Alcalá de Henares, unha verdadeira incubadora de varios ministros do período isabelino. En 1835 ascende a oficial de terceira  e permaneceu no mesmo destino até 1837 en que pasa a Administración especial de Aduanas de Madrid. Posteriormente, en 1840, foi nomeado secretario da Comisaría de Rendas de Santander en 1840, e pasou despois á de Valladolid. De seguido, e sucesivamente, foi subsecretario de Facenda, presidente do Tribunal de Contas e, en abril de 1866, gobernador do Banco de España até xullo do mesmo ano.

Tamén foi dúas veces  ministro de Finanzas. A primeira, en outubro de 1857 (durante 10 días, como ministro interino: do 15 ao 25), ao remate da súa carreira.

Casou con Jacinta Sancha y Herrera, nativa de Lerma. Foi condecorado coa Cruz de Comendador de Número da Orde de Carlos III.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España
Zoolander 2

***Zoolander 2*** é un filme estadounidense de comedia dirixido e protagonizado por Ben Stiller que se estreou no 2016. Foi escrito por John Hamburg, Justin Theroux, Stiller e Nicholas Stoller e é a secuela do filme de 2001 *Zoolander*. Está protagonizado por Owen Wilson, Will Ferrell, Penélope Cruz e Kristen Wiig.

A rodaxe tivo lugar entre abril e xullo de 2015, en Roma, Italia. O filme foi estreado o 12 de febreiro de 2016 por Paramount Pictures, con críticas negativas e recadando só $56 millóns sobre un orzamento de $55 millóns.

## Personaxes 
* Ben Stiller como Derek Zoolander
* Owen Wilson como Hansel McDonald
* Will Ferrell como Jacobim Mugatu
* Penélope Cruz como Valentina Valencia
* Kristen Wiig como Alexanya Atoz
* Fred Armisen como VIP
* Kyle Mooney como Don Atari
* Milla Jovovich como Katinka Ingaborgovinananananana
* Christine Taylor como pantasma de Matilda Jeffries
* Justin Theroux como Evil DJ
* Nathan Lee Graham como Todd
* Cyrus Arnold como Derek Zoolander Jr.
* Billy Zane como el mesmo
* Jon Daly como Axente Filippo
* Sting como el mesmo
* Benedict Cumberbatch como All

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Mauricio Troncoso Penedo

**Mauricio Troncoso Penedo**, nado en 1880 e finado en Ponteareas o 16 de xaneiro de 1963, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Foi médico da Cañiza en 1926. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado presidente da Comisión Xestora do Concello de Ponteareas, permanecendo no cargo ata o 15 de febreiro de 1937. Despois foi médico da Casa de Socorro de Ponteareas.

## Vida persoal 
Casou con Leonor Castro Sarmiento en 1926.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José Álvarez Queimadelos

**José Álvarez Queimadelos**, finado nos anos cincuenta, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Álvarez Lorenzo e Segunda Queimadelos Valenzuela. Perito industrial. Industrial en Vigo, foi propietario da fábrica de recauchutados RAB con Joaquín Botana Rosse. Foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Ponteareas dende 1939. Foi nomeado alcalde de Ponteareas en 1940, permanecendo no cargo até 1942.

## Vida persoal 
Casou en Ponteareas con Luz Gil Piñeira o 25 de febreiro de 1929.

## Notas
Sluck

**Sluck** (en ; en ; en , en ) é unha vila de Belarús situada á beira do río Sluč, a 105&nbsp;km ao sur de Minsk. En 2010 a súa poboación era de 61.400 habitantes. A vila é o centro administrativo do distrito homónimo, pertencente á rexión de Minsk.

## Historia 
As primeiras mencións da vila datan de 1116, cando era parte do ducado de Turaŭ e Pinsk, mais en 1160 pasou a ser a capital dun ducado separado. A partir dos comezos do século XIV pasou a pertencer ao Gran Ducado de Lituania, e o seu territorio estaba controlado polas familias Olelkovich e Radziwiłł, que fixeron da vila un centro da Igrexa reformada polaca.

Logo da segunda partición de Polonia en 1793, a vila pasou a formar parte do Imperio Ruso. Foi ocupada polo Imperio Alemán en 1918 e pola Segunda República de Polonia entre 1919 e 1920 durante a guerra polaco-soviética.
PO-010

A **PO-010** é unha autovía da Xunta de Galicia, conecta a autoestrada de circunvalación VG-20 no lugar de Balsa (Matamá) coa factoría de PSA-Citröen en Vigo.

Consta dun percorrido de só 630 metros con catro carrís de circulación (dous por sentido). Foi aberta ao tráfico en 2007 e a súa limitación de velocidade é de 70 km/h.

## Notas
VG-20

A **VG-20**, tamén coñecida como **Circunvalación** ou **Segundo Cinto** de **Vigo** é unha autoestrada de titularidade estatal que circunda a cidade de Vigo polo sur.

A súa construción comezou canda a prolongación da AP-9 até Tui, en 2001, cun custo estimado de 30.000 millóns de pesetas (~180M€) . Entrou completamente en servizo en novembro de 2005, logo dun investimento duns 122 millóns de euros por parte do Ministerio de Fomento de España. Unha década despois, a VG-20 encontrábase cos seus niveis máis baixos de tráfico desde a súa posta en funcionamento.

## Notas
Rúa do Orzán

A **rúa do Orzán** é unha rúa da Coruña que atravesa a zona homónima do barrio da Pescaría.

Tamén reciben o nome Orzán as rúas Travesía do Orzán e Pasadizo do Orzán.

## Historia 
A rúa xa aparece con ese nome nun plano de 1819. A partir do século XIX situáronse varias fábricas na zona.

Ao final da rúa existía unha explanada na que había un lavadoiro,

Dende 2008 celébrase un mercado para rehabilitar a zona e en 2010 pechouse ao tráfico unha parte da vía.

## Datos de interese 
[miniatura|Placa no lugar de nacemento de [Salvador de Madariaga.]]
No número 16 unha placa lembra o lugar de nacemento de Salvador de Madariaga.

No número 57 sitúase o Círculo de Artesáns, que ten entrada principal pola rúa de Santo André.

## Arquitectura 
Na rúa do Orzán consérvanse algúns edificios destacados:
* Nº 21, antigas escolas municipais, de Pedro Mariño (1916)
* Nº 53, de Juan de Ciórraga (1921)
* Casa de Santiago López, de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés (1934), no cruzamento coa rúa do Sol
* Nº 55, 66, 137, 141, 151 e 194, de Eduardo Rodríguez-Losada, entre 1922 e 1933
* Nº 163, de Leoncio Bescansa (1924)
* Nº 8, edificio modernista de Julio Galán Carvajal (1909), coñecido como a casa dos elefantes pola súa decoración.
* Nº 54-56, de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés (1935)
* Nº 96, de Pedro Mariño (1927)
* Nº 176-178, de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés (1932)
* Nº 196, de Leoncio Bescansa (1918)

## Galería 

Ficheiro:Escolas municipais.jpg|Antigas escolas municipais
Ficheiro:Rúa do Orzán - Casa dos elefantes.jpg|Casa dos Elefantes (n.º 8)
Ficheiro:Rúa do Orzán 53.jpg|N.º 53
Ficheiro:Rúa do Orzán 54-56.jpg|N.º 54-56
Ficheiro:Rúa do Orzán 55.jpg|N.º 55
Ficheiro:Rúa do Orzán 96.jpg|N.º 96
Ficheiro:Rúa do Orzán coa rúa do Sol.jpg|Casa de Santiago López

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Premio de poesía Gonzalo López Abente

O **Premio de poesía Gonzalo López Abente** foi un certame literario instituído en 2013 pola Fundación Gonzalo López Abente en colaboración coa Secretaría Xeral de Cultura da Xunta de Galicia. Leva o nome do xornalista e escritor de Muxía Gonzalo López Abente (1878-1963).

## Obras gañadoras 
* 2013: *Os tempos sombrizos (diario)* de Daniel Salgado.
* 2014: *Os días condenados* de Laureano Araujo.
* 2015: *S/T* de Emma Pedreira.

* 2018: *O Xiro* de Noelia Gómez Calvo.

* 2019: *Onde nacen as hedras* de Ana Varela Miño.

## Notas
Paula Antía Rey Baliña

**Paula Antía Rey Baliña**, nada en Iria Flavia (Padrón) en 1997, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Fixo o Grao en Lingua e Literatura Españolas na Universidade de Santiago de Compostela. Gañou os certames Xela Arias (2014), Concurso Escolar de Poesía Rosalía de Castro (2014) e Minerva (2014, 2015). En 2021 obtivo con *Impostura* o 1º premio da categoría F do Certame de poesía Francisco Añón. Colaborou na revista *Dorna*, e textos seus foron incluídos na escolma *No seu despregar* (Apiario Editora, 2016).
## Obra publicada 
### Poesía 
* *Impostura* (2022). Editorial Caldeirón. 54 páxs. ISBN 978-84-124-8493-9.
## Notas
Gran Premio de Italia de 2017

O Gran Premio de Italia de 2017, oficialmente coñecido como o '''LXXXVII Gran Premio Heineken d'Italia 2017''' é unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 3 de setembro de 2017, no Autodromo Nazionale Monza en Monza, Italia. Foi a décimo terceira carreira do campionato de , o oitenta e oito Gran Premio de Italia e o sesaxésimo sexto Gran Premio de Italia celebrado en Monza.
	
## Informe 
### Práctica 
Os pilotos de Mercedes Lewis Hamilton e Valtteri Bottas marcaron os tempos máis rápidos na primeira e a segunda práctica respectivamente, con tempos de 1:21.537 e 1:21.406.

A terceira práctica foi interrompida por fortes choivas no circuíto, e a bandeira verde só se mostrou a falta de 16 minutos. Williams driver Felipe Massa set the quickest time with a 1:40.660.

### Clasificación 
As fortes choivas que atrasaron o inicio da práctica libre 3 permaneceron sobre a rexión, causando que a cualificación fose interrompida. A sesión comezou a tempo, pero foi marcada en vermello cando Romain Grosjean trampeou e bateu contra as barreiras. Logo de case dúas horas de espera para que a pista despexase, a sesión renovouse con Lewis Hamilton logrando a pole position diante dos dous Red Bulls pero debido a penalizacións na grella Lance Stroll quedou segundo para converterse no arrancador máis novo da primeira fila nunha carreira da Fórmula 1 da historia. Esteban Ocon subeu á terceira posición por diante de Bottas, Räikkönen e Vettel.

### Carreira 
A carreira foi recibida polo ceo claro con Hamilton na pole diante de Stroll e de Ocon. Hamilton escapouse, Stroll moi conservador na curva 1 foi adiantado por Ocon. Detrás, houbo contacto entre Massa e Pérez. Unhas poucas voltas máis tarde, Verstappen intentou adiantar polo exterior na curva 1, pero golpeou a Massa o que causou a Verstappen unha picada no pneumático dianteiro dereito. Os comisarios non tomaron ningunha outra acción. Houbo boas batallas detrás, incluíndo Räikkönen, Ocon e Stroll. Na primeira e única parada, todos quedaron nas mesmas posicións. Detrás Ricciardo era 5º, pero superou brillantemente Räikkönen na curva 1 e acercouse a Vettel. Ao final, Mercedes terminou cun 1-2 con Lewis Hamilton gañando por diante de Valterri Bottas. Vettel terminou terceiro por diante dun presionante Ricciardo. Na volta final, Massa atacou a Stroll pero non puido superalo e Massa terminou 8º. Verstappen recuperouse da temperá picada para terminar 10º logo dun pequeno incidente con Kevin Magnussen.

## Clasificación
### Cualificación
800px|miniatura|centro|Grella de saída

### Carreira
;Notes
*1 Os pilotos retiráronse da carreira, pero clasificaron ao completar o 90% da distancia de carreira.

### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Olalla Tuñas

**Olalla Tuñas Martínez**, nada en Outes en 1989, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Despois de facerse con varios premios durante a adolescencia, en 2010 gañou o Certame de poesía Francisco Añón co poemario *Split screen*. Durante 2012 participou en Santiago de Chile no Laboratorio de Escritura das Américas LEA do que xurdiu o libro colectivo *BAR*. Xa en 2013, gañou o primeiro premio do certame Xuventude Crea coa serie de poemas *Cidade libre*, que aparecería publicada máis tarde na revista *Dorna*. En 2016 textos seus apareceron na antoloxía de poesía nova *No seu despregar* (Apiario).

Actualmente reside en Berlín, onde traballa nunha axencia de noticias.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Olalla Tuñas - Apiaro
Gustavo Álvarez Álvarez

**Gustavo Álvarez Álvarez** foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Aquilino Álvarez Builla e sobriño de Saturnino Álvarez Bugallal. Foi alcalde de Ponteareas en 1893. Foi deputado provincial de Pontevedra (1898) e gobernador civil de Ourense (1899). En 1903 foi nomeado Delegado de Facenda da provincia de Ávila.

## Notas
Concello de Ecatepec de Morelos

**Ecatepec de Morelos** é un dos concellos da Rexión Ecatepec, está situado ao nordeste do Estado de México e é o segundo concello máis poboado do país (só despois de Iztapalapa). Limita cos concellos de Tecámac, Atenco, Tezoyuca, Acolman, Tonanitla e Nezahualcóyotl. A súa área é de 186.9&nbsp;km², e a súa poboación é de 1.677.678 habitantes. A cabeceira municipal é San Cristóbal Ecatepec.

## Topónimo 
Ecatepec identifícase co o nome na lingua náhuatl de **Ehecatepec** (cfr. náhuatl actual **Eheca**tl (vento), **tepe**tl (monte), e o sufixo de lugar -**c**). O seu actual nome provén do náhuatl que significa "lugar no monte do vento".

## Xeografía 
A localización do concello é o centro do estado de México, facendo fronteira coa Cidade de México.

## Política e goberno 
miniatura|Pazo da municipalidade.

## Parroquias do concello 
* San Cristóbal Ecatepec

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Museo Casa de Morelos 2013 02.JPG|Museo, Pazo de  José María Morelos.
Ficheiro:Catedral de Ecatepec1 entrada lateral.JPG|Catedral de Ecatepec.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Ecatepec de Morelos INEGI, 2009.
António Zambujo

**António Zambujo**, nado en Beja o 19 de setembro de 1975, é un músico portugués, considerado como unha das voces masculinas máis internacionais do fado contemporáneo.

## Traxectoria 
O 9 de xuño de 2015, Aníbal Cavaco Silva nomeouno *Comendador da Ordem do Infante D. Henrique*. Tamén recibiu o premio ao mellor intérprete masculino de fado da Fundación Amália Rodrigues en 2006.

## Discografía
### Álbums
* *O mesmo Fado* (2002).
* *Por meu Cante* (2004).
* *Outro Sentido* (2007).
* *Guia* (2010).
* *Quinto* (2012).
* *Lisboa 22:38 - Ao Vivo no Coliseu* (2013).
* *Rua Da Emenda* (2014).
* *Até Pensei que Fosse Minha* (2016), onde interpreta cancións de Chico Buarque.

## Actuacións en festivais galegos
* Cantos na Maré 2010.
* O mar nunha flor 2017 e 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cantos na Maré 2010: Podcast de Radio 3.
Bogdan Agopsowicz

**Bogdan Agopsowicz** (en , *"Bohdan Ahopsovych"*), nado o 2 de marzo de 1908 en Kuty (hoxe Ucraína) e finado en maio de 1940, foi un sacerdote católico armenio galiciano, morto ao tratar de fuxir da URSS.

## Traxectoria 
Naceu o 2 de marzo de 1908 en Kuty, unha vila de Galicia con importante poboación armenia, e entón parte do Reino de Galicia e Lodomeria (Austria-Hungría), na fronteira co Ducado de Bucovina. Graduouse na Academia Teolóxica de Lviv, e posteriormente foi ordenado sacerdote no rito armenio en 1936. Até 1939 exerceu de vigairo da catedral armenia de Lviv e permaneceu alí coa ocupación soviética, sendo Dionizy Kajetanowicz administrador apostólico da arquidiocese armenia. Durante a ocupación, axudou a soldados polacos a fuxir cara a Romanía.

Debido a que os soviéticos querían trasladalo ao gulag en Siberia, en maio de 1940 tentou fuxir da URSS e foi executado pola garda de fronteiras ao tentar cruzar o río Cheremosh para pasar a Romanía. Descoñécense o lugar e a data exactos.

## Notas
AC-15

A **AC-15** ou **Autovía de Acceso ao Porto Exterior da Coruña** é unha autovía urbana de titularidade estatal, construída para lle dar un acceso directo de alta capacidade á nova infraestrutura portuaria coruñesa.

## Características 
Consta de 5,1 quilómetros de dobre carril por sentido cunha velocidade máxima de 100 km/h. Foi posta en servizo o 7 de xuño de 2016, logo dun investimento de 83,6 millóns de euros. A conexión coa AG-55 fíxose mediante viarios que evitan o paso pola peaxe de Sabón.

### Conexión pendente coa AC-415 
Após a súa posta en funcionamento, o Ministerio de Fomento comunicou que se estaba a redactar o proxecto para conectar esta vía de alta capacidade coa estrada AC-415, coa que se cruza a distinto nivel, á altura de Meicende.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo da nova autovía de acceso ó Porto Exterior da Coruña.
Cantos na Maré

miniatura|Uxía, cantora e co-directora do festival

**Cantos na Maré**, festival internacional da lusofonía, dirixido por Uxía e Paulo Borjes, celébrase no Pazo da Cultura de Pontevedra desde o ano 2003. A partir de 2018 cambia de formato e pasa de consistir nunha única gala a estar formado por un conxunto de eventos (concertos, cinema, obradoiros, contacontos, entre outros) desenvolvidos durante varios días.

Desde 2020, baixo o nome de **Maré, festival das artes e músicas atlánticas**, celébrase en Santiago de Compostela.

Trátase dun proxecto cultural que une territorios atlánticos a través de música, ritmos e sons que comparten raíces, onde participan anualmente artistas emerxentes e consagrados para crear un espectáculo colectivo, entre outros, Chico César, Tito Paris, Carlos do Carmo, Lenine, Sara Tavares, Rui Veloso ou Aline Frazão.

## Edicións coa produción de Nordesía 
* 2013: Rui Veloso (Portugal), Chico César (Brasil), Cheny Wa Gune (Mozambique) e Sés (Galiza).
* 2014: Amancio Prada (Castela e León), Xosé Manuel Budiño (Galiza), Vitor Ramil (Brasil), Gabriela Méndes (Cabo Verde) e Luiz Caracol (Portugal).
* 2016: Jorge Palma (Portugal), Thaïs Morell (Brasil), Karyna Gomes (Guinea-Bissau), Alceu Valença (Brasil) e Uxía&Narf (Galiza).
* 2017: Guadi Galego (Galiza), Manecas Costa (Guinea-Bissau), Paulo Flores (Angola), Celina da Piedade (Portugal), Kátya Teixeira (Brasil) e Santiago Auserón (Aragón).
* 2018 - Actuacións principais: Teresa Salgueiro (Portugal), Vudú (Galiza), Cesária Évora Orchestra (Cabo Verde), Capicua (Portugal), Os meninos (Galiza), Selma Uamusse (Mozambique), Chico César (Brasil), Mercedes Peón (Galiza), Throes + The Shine (Portugal e Angola), Kepa Junquera (Euskadi), Tanxugueiras (Galiza), Celina da Piedade (Portugal) e Ath-Thurdâ (Euskadi-Alentejo).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Documental
* NóComún: Cantos na Maré - No territorio común da música
* Website actual: Festival Maré das artes e músicas atlánticas
* 
* Podcast de Radio 3: Cantos na Maré 2010. Con António Zambujo, Uxía, Guadi Galego, Lenine e Aline Frazão.
Talatosuquios

Os **talatosuquios** (**Thalattosuchia**, en grego "crocodilos mariños") son unha suborde de arcosaurios crocodilomorfos fósiles que viviron desde principios do Xurásico a mediados do Cretáceo, hai aproximadamente entre 190 e 125 millóns de anos, durante o Sinemuriano ao Aptiano. É un clado de cocodrilomorfos mariños que acadaron unha distribución cosmopolita. Reciben o nome de crocodilos mariños, aínda que non se consideran membros de Crocodilia.

Algunhas filoxenias sitúan os talatosuquios como un clado dos mesoeucrocodilios, mentres que outras os inclúen no clado neosuquios.

O termo Thalattosuchia foi acuñado por Fraas en 1901. demostrou as características compartidas das formas temperás de Metriorhynchidae e Teleosauridae, Thalattosuchia constou destas dúas familias. Algúns membros temperáns de Teleosauridae descubríronse en depósitos non mariños, o que suxire que os talatosuquios evolucionaron desde formas semiacuáticas de auga doce a formas completamente mariñas. outros como un taxon irmán do clado Teleosauridae + Metriorhynchidae, mentres que outros o consideran como un metriorrínquido basal.

Os rexistros temperáns do grupo son fósiles de *Pelagosaurus typus* e *Steneosaurus* sp. de estratos do Xurásico inferior de Europa, Suramérica e Madagascar. Os últimos rexistros son de estratos de mediados do Cretáceo de Europa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Thalattosuchia en The Paleobiology Database  
* Thalattosuchia en Taxón Search
* Thalattosuchia en Palaeos
* Árbore filoxenética
Santa Bárbara

O nome de **Santa Bárbara** pode referirse a:

* **Bárbara de Nicomedia**, mártir do século III, nomeada santa polo cristianismo;

Como topónimo pode referirse a:

* **Santa Bárbara de Casa**, concello andaluz da provincia de Huelva;
* **Santa Bàrbara**, concello catalán da provincia de Tarragona;
* **Santa Bárbara**, parroquia do concello asturiano de Samartín del Rei Aurelio;
* **Santa Bárbara**, condado de California, Estados Unidos de América;
* **Santa Bárbara**, cidade de California, capital de dito condado;
* **Santa Bárbara**, illa no océano Pacífico preto da costa de California; 
* **Santa Bárbara**, cidade de Honduras;
* **Santa Bárbara**, concello do departamento de Antioquia, en Colombia;
* **Santa Bárbara de Pinto**, concello do departamento de Magdalena, en Colombia;

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* **Santabárbara**
Benigno González Boullosa

**Benigno González Boullosa**, finado en Ponteareas en novembro de 1891, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Ponteareas por Real Orde en xullo de 1891.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antonio Domínguez Román

**Antonio Domínguez Román**, finado en Ponteareas o 10 de abril de 1907, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi rexistrador da propiedade en Santiago de Compostela. Cuñado de Saturnino e Benigno Álvarez Bugallal. Foi alcalde de Ponteareas de 1894 a 1903. Foi xuíz municipal de Ponteareas. Finou en Ponteareas con 92 anos.

## Vida persoal 
Casou con Manuela Fariñas.

## Notas
Eusuquios

Os **eusuquios** (**Eusuchia**), que significa 'verdadeiros crocodilos', son un clado de réptiles crocodilomorfos que apareceron no Cretáceo temperán co xénero *Hylaeochampsa*. Xunto cos Dyrosauridae e Sebecosuchia, son os únicos crocodiliformes que sobreviviron á extinción do Cretáceo-Paleoxeno. Dado que os outros dous clados se extinguiron hai entre 35 e 11 millóns de anos, todas as especies de crocodilianos son eusuquios, como tamén moitas formas extintas.

## Descrición 
A diferenza dos primitivos crocodilomorfos, os crocodiliformes teñen padais secundarios óseos. Esta característica permitiulles aos crocodilos vivos respirar con seguridade polos seus orificios nasais mentres que o resto da cabeza (boca incluída) permanece mergullada. Esta estrutura alcanza a maior elaboración nos eusuquios, nos cales as narinas internas están completamente rodeadas polos ósos pterigoides.

### Filoxenia 
Velaqui un cladograma segundo Holliday e Gardner, 2012:

A continuación outro cladograma segundo Puértolas, Canudo e Cruzado-Caballero, 2011:

## Notas
O Souto, O Couto, Narón, Narón

**O Souto** é un lugar do barrio do Couto, do concello de Narón na provincia da Coruña.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2010 (último ano no que se ofrecen datos) tiña 14 habitantes, 6 homes e 8 mulleres.

## Lugares, barrios e parroquias 
### Lugares do Couto 
### Barrios de Narón 
### Parroquias de Narón
## Notas
As Viñas, O Couto, Narón, Narón

**As Viñas** é un lugar situado ó oeste do barrio do Couto no concello de Narón, provincia da Coruña.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2009 (último ano no que se ofrecen datos) tiña 113 habitantes, 52 homes e 61 mulleres.

## Lugares, barrios e parroquias 
### Lugares do Couto 
### Barrios de Narón 
### Parroquias de Narón
Adonis Estévez Rodríguez

**Adonis Estévez Rodríguez** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Pedro Estévez Amil. Foi xuíz municipal de Ponteareas. Foi nomeado alcalde de Ponteareas por Real Orde e tomou posesión o 1 de xullo de 1909. Permaneceu no cargo até 1912. Nese ano foi nomeado fiscal municipal de Ponteareas, renunciando ao cargo o ano seguinte. Na ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro de Ponteareas. Nas municipais do 12 de abril de 1931 foi candidato a concelleiro, pero non resultou elixido. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 afiliouse a Falange.

## Vida persoal 
Casou con Pura Mora en 1905. E en segundas nupcias con Elena Fernández Rodal en 1927, e foi pai de Carlos Estévez Fernández.

## Notas
Benito Antón González

**Benito Antón González** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Ponteareas en 1903. Permaneceu no cargo até 1909.

## Notas
Manuel Cambeses Garrido

**Manuel Cambeses Garrido**, finado en Ponteareas o 10 de xaneiro de 1925, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Foi elixido alcalde de Ponteareas o 1 de abril de 1920. Cesou no cargo en abril de 1922.

## Notas
Severo María Ojea Ferro

**Severo María Ojea Ferro** foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Procurador en Ponteareas. Foi elixido alcalde de Ponteareas en 1922. Cesou no cargo coa ditadura de Primo de Rivera. Ao rematar a ditadura volveu ser alcalde de Ponteareas.

## Notas
Manuel Lois García

miniatura|Monumento ó soldado Lois en Ordes.
**Manuel Lois García**, nado en Ordes o 22 de maio de 1912 e finado en augas de Alxer o 7 de setembro de 1937, foi un soldado de infantería de maríña galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 embarcou no cruceiro Baleares durante a Guerra Civil. O 7 de setembro de 1937.

*Historia de la Infantería de Marina española* de José Enrique Rivas Fabal.

Foille concedida a Laureada de San Fernando a título póstumo (30-5-1939).

## Galería de imaxes
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Calvo Varela, Carlos: "Visita guiada polo franquismo em Ordes" *Praza Pública*, 4/9/2017.
* Pérez Pena, Marcos: "Exército e Concello de Ordes homenaxearán cunha xura de bandeira un heroe do Franquismo" *Praza Pública*, 5/9/2017.
Pristicámpsidos

Os **pristicámpsidos** (**Pristichampsidae**) é unha familia extinta de crocodilianos que viviron en Europa durante o Paleoxeno. Actualmente só se recoñece un xénero de pristicámpsidos, que é *Pristichampsus*. Os pristicámpsidos eran crocodilianos moi especializados que estaban adaptados a vivir en terra. Teñen unha ampla coiraza corporal, longas patas e unhas garras romas que parecen pesuños, polas cales tamén se lles chama informalmente "**crocodilos con pesuños**". A maioría das análises filoxenéticas das súas relacións evolutivas sitúanos nunha posición basal dentro de Crocodylia. Algunhas destas análises atoparon que os pristicámpsidos están fóra dos Brevirostres, o grupo de crocodilianos entre os que están os aligátores, caimáns e crocodilos pero non os gaviais. Os pristicámpsidos infírese que apareceron no Cretáceo tadío, varias decenas de millóns de aos antes dos restos seus que se encontran no rexistro fósil. Isto débese a que os membros iniciais de Brevirostres apareceron no piso Campaniano do Cretáceo tardío, e Pristichampsidae, ao ser un grupo externo (*outgroup*) a Brevirostres, tivo que terse ramificado antes dese momento.

## Descrición 
Os pristicámpsidos non eran crocodilianos de vida acuática senón terrestre, e tiñan patas máis longas que as dos actuais crocodilianos. Crecían ata un máximo de 2 ou 3&nbsp;m de lonxitude. o que suxire que os pristicámpsidos puideron ser ungulígrados, polo que camiñaban sobre a punta dos dedos como os mamíferos ungulados. As áreas sobre os ósos das patas onde se unen os músculos están en diferentes posicións nos pristicámpsidos que nos crocodilianos vivos, posiblemente como adaptación a camiñar en terra. Un estudo suxire que estas modificacións anatómicas podían permitirlles camiñar sobre as patas posteriores durante breves períodos de tempo, converténdoos en posibles bípedes facultativos.

## Notas
Eosuquios

Os **eosuquios** (**Eosuchia**) son unha orde extinta de réptiles diápsidos. Dependendo de en que taxons son incluídos a orde pode abranguer desde o Carbonífero tardío ao Eoceno, pero o consenso actual é que os eosuquios están restrinxidos ao intervalo que vai do Permiano ao Triásico.

Eosuchia foi inicialmente definido para incluír todos os réptiles "tecodontos" que non tiñan fiestra anteorbital, pero posuían tabulares, postparietais e grandes forames pineais (Broom, 1914). Broom acuñou o termo como unha nova suborde para o fósil *Youngina*.

Unha definición que sirva para a inclusión dun animal na orde é difícil: é case máis fácil facer unha lista dos réptiles diápsidos primitivos que non foron incluídos nela nun momento ou outro. A orde practicamente foi tratada como un *caixón de xastre* para os diáosidos que non eran obviamente lepidosauros ou arcosauros. Unha consecuencia foi a suxestión feita por Romer da orde alternativa Younginiformes, que se aplicaría estritamente a aquelas formas coa primitiva forma diápsida, en concreto, co arco máis inferior completo a medida que os ósos cuadratoxugal e xugal do cranio se encontran.

Un fósil que constantemente foi clasificado como eosuquio foi *Youngina*, un pequeno réptil do tamaño dun lagarto do Perminao superior de Suráfrica. Este e un par doutros xéneros, que poden ser ou non sinónimos de *Youngina*, constitúen a familia Younginidae.

Os tangasáuridos, unha familia que comprende formas aparentemente adaptadas a nadar en auga doce, tamén adoitan incluírse.

Nalgunhas filoxenias *Eosuchia* foi tratado (probablemente de forma errada) como un grupo irmán dos taxons de lepidosauros Squamata e Rhynchocephalia.

## Clasificación 
**Eosuchia** s.s.  (Syn:**Younginiformes**)
::?*Noteosuchus* 
::?*Acerosodontosaurus* 
:Familia: Galesphyridae
::*Galesphyrus*
:Familia: *Younginidae*
::*Heleosuchus*
::*Youngina*
:Familia: Tangasauridae
::*Hovasaurus*
::*Tangasaurus*
::*Thadeosaurus*
::*Kenyasaurus*

## Notas
Redwashing

[miniatura|240x240px|O vermello foi historicamente unha cor asociada coas diferentes correntes de [esquerda política.]]

***Redwashing*** (do inglés *red*, vermello, e *whitewash*, branquear ou encubrir), **lavado vermello** ou **lavado de imaxe vermello** é unha forma de propaganda na que discursos de esquerda son usados de maneira enganosa para promover a percepción de que unha organización, empresa ou persoa está comprometida coa igualdade social.

Trátase dunha práctica común entre partidos políticos de dereita, de centro ou liberais durante actos públicos, en especial durante o período electoral. Nos seus discursos afirman favorecer a igualdade, por exemplo, apoiando a loita contra a pobreza ou defendendo as mesmas oportunidades para toda a cidadanía. Con todo, unha vez alcanzado o goberno promoven contrariamente unha maior desigualdade social.

En ocasións o termo *redwashing*&nbsp;utilízase tamén para denominar a práctica de desprestixiar unha determinada organización ou partido político que realmente defende a igualdade social. Nestes casos, búscase deslexitimar o argumentario destes colectivos ao presentalo como extremista ou obsoleto, buscando dar a impresión de que é unha ideoloxía de esquerdas perigosa para o conxunto social e en contraposición a outro ideario que se evidencia como máis razoable.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Falacia
* *Greenwashing*
* Pensamento crítico
* *Pinkwashing*
* Posverdade
* *Purplewashing*
Juan Domínguez Sánchez

**Juan Domínguez Sánchez** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi elixido alcalde de Ponteareas en xaneiro de 1916. Cesou no cargo en xaneiro de 1918.

## Notas
Mesosuquios

Os **mesosuquios** (**"Mesosuchia"**) é un nome obsoleto que se lle deu a un grupo de réptiles crocodilomorfos terrestres, semiacuáticos ou totalmente acuáticos. Exemplos son o crocodilo mariño *Metriorhynchus*, que tiña patas anteriores con forma de paleta, *Dakosaurus andiniensis*, que tiña un cranio adaptado a comer grandes réptiles mariños, e *Shamosuchus*, que estaba adaptado a comer moluscos e gasterópodos. *Shamosuchus* parecíase moito aos modernos crocodilos e tiña un parentesco próximo cos seus antepasados directos.

Inicialmente dividíranse os crocodilos e os seus antepasados en tres ordes, considerándose que se correspondían con tres etapas da súa evolución. Os "Mesosuchia" foron situados anteriormente coa categoría de suborde dentro de Crocodylia e considerábanse os crocodilos situados cronoloxicamente en medio (meso) das outras dúas ordes. Os "primeiros" crocodilos foron situados na suborde Protosuchia; mentres que as especies existentes foron situadas na suborde Eusuchia (que significa 'verdadeiros crocodilos'). Porén, despois comprobouse que Mesosuchia se trataba dun grupo parafilético, polo que actualmente esta suborde xa non se considera válida. Foi substituída polo seu equivalente filoxenético Mesoeucrocodylia, con outra composición, que incluía os Crocodylia, e algunhas formas aliadas descubertas máis recentemente.

Os "Mesosuchia" estaban compostos polos seguintes taxons:
* Familia Hsisosuchidae
* Familia Gobiosuchidae
** **Infraorde Notosuchia**
*** Familia Notosuchidae
*** Familia Sebecidae
*** Family Baurusuchidae
** **Infraorde Neosuchia**
*** Familia Trematochampsidae
*** Familia Peirosauridae
**** Xénero *Lomasuchus*
**** Xénero *Montealtosuchus*
***Familia Elosuchidae
*** Familia Atoposauridae
*** Familia Dyrosauridae
*** Familia Pholidosauridae
**** Xénero *Sarcosuchus*
*** '*Infraorde Thalattosuchia - "Crocodilos" de mar
**** Familia Teleosauridae
**** Familia Metriorhynchidae
*****Xénero *Dakosaurus*
*** Familia Goniopholididae
*** Familia Paralligatoridae
**** Xénero *Shamosuchus''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Un telosáurido (Crocodylia, Mesosuchia) do Toarciano de Madagascar e o seu significado paleobioxeográfico
*Canón do Nilo azul
*Crocodyliformes
*J. W. Hulke F.Z.S.. Contribution to the Skeletal Anatomy of the Mesosuchia based on Fossil Remains from the Clays near Peterborough in the Collection of A. Leeds, Esq. Xuño de 1988. Journal of Zoology. Volume 56, número 1, páxnas 417-442. DOI: 10.1111/j.1469-7998.1888.tb06721.x
Edith Lagos

**Edith Lagos Saez**, nada en Ayacucho o 27 de novembro de 1962 e finada na mesma cidade o 2 de xullo de 1982, foi unha revolucionaria peruana e membro do Partido Comunista do Perú. Liderou un pequeno destacamento de guerrilleiros para facer un buraco no cárcere de Ayacucho co fin de liberar todos os prisioneiros, incluíndo os revolucionarios capturados e as armas incautadas. Edith foi capturada máis tarde pola daquela Garda Republicana do Perú no distrito de Ocobamba cando tiña 19 anos. Nun comezo sería soterrada en Andahuaylas, mais finalmente foi trasladada a Ayacucho. O goberno declarou o seu funeral como unha reunión ilegal, porén, 30 000 persoas —dunha pequena cidade de 70 000 habitantes— acudiron ao acto en Ayacucho. A súa tumba foi posteriormente bombardeada polo Comando Rodrigo Franco.

## Notas
Brevirostres

**Brevirostres** é un clado de crocodilianos que inclúe os aligatóridos (aligátores e caimáns) e os crocodiloides. Os Brevirostres son crocodilianos con fociños curtos, e distínguense dos gaviais, os cales teñen fociños longos e delgados. Defínese filoxeneticamente como o último antepasado común de *Alligator mississippiensis* e *Crocodylus niloticus* e todos os seus descendentes. O seguinte cladograma mostra as relacións filoxenéticas de Brevirostres segundo Brochu (1997):

O nome Brevirostres foi acuñado por primeira vez por Karl Alfred von Zittel en 1890. Von Zittel considerou que *Gavialis*, o gavial, estaba estreitamente relacionado con *Tomistoma*, o falso gavial, e excluíu ambos do grupo. *Tomistoma*, como o seu nome implica, tradicionalmente non era considerado moi emparentado con *Gavialis*, senón clasificado como un crocodílido. Dentro desa clasificación, todos os membros de Brevirostres son brevirrostrinos, ou de fociño curto. Porén, análises moleculares recentes apoian a clasificación de Zittel e sitúan *Tomistoma* como un parente relativamente próximo de *Gavialis*. Se esta clasificación se acepta, Brevirostres poderá considerarse un sinónimo júnior de Crocodylia. Se Brevirostres se define como o últio antepasado común de todos os brevirrostrinos, incluíndo *Tomistoma*, e todos os seus descendentes, os descendentes do antepasado común incluirían o gavial, e, por tanto, todos os crocodilianos.

## Notas
Umaru Pulavar

**Umaru Pulavar** ( ), nado en 1642 en Ettayapuram foi un poeta de Tamil Nadu.  Está considerado o principal poeta islámico en támil .

## Traxectoria 
Os seus devanceiros viñeron a Tamil Nadu para vender perfumes e establecéronse en Nagalapuram, antes de se instalar en Ettayapuram, onde naceu Umaru. Estudou co poeta da corte Katikai Muttuppulava e con quen tamén coñeceu os clásicos támiles . Con dezaseis anos gañou un debate literario con Vallai Varundhi, un recoñecido poeta do norte da India e Umaro pasou a ser o poeta da corte de Ettayapuram Zamin.

## Obra 
En* Sira puranam*, considerado un dos seus mellores traballos, retrata a historia relativa a Mahoma, e que contén 5.027 poemas en tres 'kandams' (partes), "Vilathathu Kandam", "Noobuvathu Kandam" e "Hijurathu Kandam". Cada un dos 'Kandams' narra varias etapas da vida do profeta combinando de forma única a tradición literaria hinduísta dos puranas coas ensinanzas do profeta (*sirah*), máis aínda toda a obra está moi influída   pola versión támil do  *Ramayana* realizada por Kamban no século XIII. Umaru non chegou a completar a obra, que remataron outros tres poemas, parte que se coñece como *Sinna sira* (O pequeno sira). *Muthu Mozhil Malai* e os poemas de voda de *Sethakathi *son outros dos seus traballos literarios.

## Notas
Burhanpur

**Burhanpur** (en hindi: बुढ़हानपुर) é unha localidade da India, centro administrativo do distrito de Burhanpur, no estado de Madhya Pradesh. Atópase na beira norte do río Tapti, a 340&nbsp;km ó suroeste de Bhopal e 540&nbsp;km o nordeste de Bombai. A cidade ten a súa propia corporación municipal e é unha das sedes de distrito principais do estado de Madhya Pradesh.

## Xeografía 
Atópase a unha altitude de 249 msnm, a 346&nbsp;km da capital estatal, Bhopal, na zona horaria UTC +5:30.

## Demografía 
Segundo estimacións do ano 2011 contaba cunha poboación de 210&nbsp;891 habitantes. Os homes constitúen o 51% da poboación mentres que as mulleres representan o 49%. Burhanpur ten un índice de alfabetización do 64%, máis alta que a media nacional de 59,5%; o índice dos homes é de 69% e o das mulleres 57%. O 15% da poboación ten menos de 6 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial&nbsp;
Amdusias

[miniatura|Representación de Amduscias no *Dictionnaire Infernal* de  [Collin de Plancy (1863).]]

En demonoloxía, **Amdusias** (tamén Amduscias, Amdukias ou Ambduscias) é un demo que posúe trinta lexións baixo o seu mando (29 segundo outros autores) e ten o título de Gran Duque. É representado coma un humano con garras en lugar de mans e pés, a cabeza dun unicornio e unha trompeta para simbolizar a súa poderosa voz. De acordo con outras fontes, este demo é representado coma un unicornio que cambia a un home baixo a petición do conxurador.

Amdusias é asociado co trono e dise que a súa voz se oe durante as tormentas. Noutras fontes, está acompañado polo son de trompetas cando vén e daría concertos se se lle ordenase, pero mentres todo tipo de instrumentos musicais pode ser escoitado, non pode ser visto. Pode curvar as árbores a vontade.

É mencionado coma un Duque en Pseudomonarchia Daemonum de Johann Weyer (1583)

## Na cultura popular 
* Amdusias aparece nos videoxogos Symphony of the Night, Curse of Darkness e Portrait of Ruin da franquía Castlevania. Aparece coma un home alto, vestido con armadura de cor azul e vermella; e posúe unha cabeza de cabalo. Nas poucas veces que é atopado, ataca con poderosos raios, choques eléctricos e turradas/golpes de puño. Os xogos tamén declaran que el é un dos mellores músicos do inferno.
*Amduscian aparece como un dos xefes finais do evento "Chrono Seeker" en beatmania IIDX 22 PENDUAL na canción "Symmetry" de Nekomata Master. A súa aparencia é moi diferente a como se lle coñece, tomando a forma dunha nena vestida en roupas de lolita e pel con matices de sepia, e manexando unha sorte de vendaxes coas que "ataca" o avatar do xogador. Cando é "atacada", esta protéxese coas vendaxes. 
* Amduscias aparece nos videoxogos Final Fantasy IV, Final Fantasy IX  e Final Fantasy XI coma un monstro. É representado coma un bailarín, un cabalo negro con ás de demo e un demo alado, respectivamente.
* Ambdusias é o alcume do batería da banda peruana de death metal Mortem.
* Amduscia, unha banda mexicana de aggrotech, deriva o seu nome de Amdusias.

## Notas 
## Véxase tamén
Javiera Ramos

**Javiera Valentina Ramos Mejía** é unha actriz chilena de cine, teatro e televisión.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*