open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Merilin Kotta

**Merilin Kotta**, nada en Haapsalu o 7 de agosto de 1982, é unha lingüista e tradutora estoniana.

## Traxectoria
En 2005 licenciouse en Historia pola Universidade de Talín, e en 2007 rematou un mestrado na Universidade de Tartu en lingua e literatura castelá. Fixo estancias na Universidade de Xirona, a Universidade de Valencia e a Universidade das Illas Baleares. En 2013 doutorouse na Universidade de Tartu coa tese *Manifestaciones del proceso de escritura en la narrativa breve catalana actual*, dirixida por Jüri Talvet.

Entre 2009 e 2013 foi profesora de castelán na Universidade Popular de Haapsalu, e desde 2012 é profesora de cultura española na Universidade de Talín.
## Traducións
Kotta traduciu ao estoniano obras en lingua castelá, lingua catalá e lingua éuscara.

* *Pool hingest* de Carme Riera (2011; do catalán)
* *Diana, üksildane jumalanna* de Carlos Fuentes (2012; do castelán)
* *Bilbao-New York-Bilbao* de Kirmen Uribe (2017, do éuscaro)
* *Eluvälgatus. Pisarad. Haprus* de Xavi Sarrià (2017, do catalán)

## Recoñecementos 
*2018: Premio de Literatura da Universidade de Talín pola tradución de *Bilbao-Nueva York-Bilbao*

## Notas
Odontornithes

**Odontornithes** é un termo taxonómico obsoleto e xa non utilizado con categoría de subclase proposto por Othniel Charles Marsh para clasificar  aves prehistóricas que posuían dentes, especialmente os xéneros *Hesperornis* e *Ichthyornis* de depósitos do Cretáceo de Kansas.

En 1875 Marsh dividiu esta subclase nas ordes **Odontolcae**, con dentes situados en fendas lonxitudinais da mandíbula, e **Odontotormae**, cos dentes inseridos en alvéolos separados. engadiu os Saururae, representados por *Archaeopteryx*, como unha terceira orde.

Étienne Geoffroy Saint-Hilaire afirmou en 1821 que atopara un considerable número de xemas dos dentes nas mandíbulas superior e inferior de *Palaeornis torquatus* (un periquito). A Émile Blanchard pareceulle iso xustificado ao recoñecer nelas capas de dentina. Pero M. Braun e especialmente P. Fraisse mostraron máis tarde que as estruturas en cuestión son do mesmo tipo que os ben coñecidos "dentes" de serra do peteiro das aves anserinas (que non son verdadeiros dentes, senón modificacións do bordo do peteiro). De feito, as papilas observadas en embrións de aves son as extensións subcutáneas brandas dentro da vaíña córnea que a rodea do peteiro, comparable ao das papilas nutritivas do casco do cabalo. Quedan facilmente expostas na mandíbula inferior macerada dun papagaio, despois de retirar a vaíña córnea. Ocasionalmente prodúcese unha calcificación en ou arredor destas papilas, como ocorre normalmente no chamado dente do ovo dos embrións de todas as aves, usado para romper a casca do ovo.

Os "Odontornithes" mellor coñecidos son *Hesperornis regalis*, dun metro de altura, e os algo maiores *H. crassipes*, e *Ichthyornis dispar*. *Hesperornis* parécese bastante a unha movella, mentres que *Ichthyornis* era bastante similar a unha gaivota ou pardela. Porén, son grupos totalmente distintos das aves modernas e simplemente comparten con elas certo parentesco distante no Cretáceo temperán. A liñaxe do *Hesperornis* puido ser unha derivación incluso anterior ou talvez independente dos antepasados das aves modernas.

## Notas
Kathy Vivas

**Anna Katherina Vivas,** nada en Tovar (Venezuela) en 1972, é unha astrofísica recoñecida polas súas investigacións sobre as estrelas RR Lyrae, consideradas como as máis antigas da Vía Láctea.

## Traxectoria 
Vivas é licenciada en Física pola Universidade dos Andes e doutora en astrofísica pola Universidade Yale.

Recibiu o Premio Lorenzo Mendoza Fleury da Fundación Empresas Polar en 2009.

## Notas 
 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres na física
Alexander Carlisle

**Alexander Carlisle**, nado en Ballymena (condado de Antrim) o 8 de xullo de 1854 e finado en Londres o 5 de marzo de 1926, foi un enxeñeiro naval británico, e un dos homes involucrados no deseño dos transatlánticos clase *Olympic*.

## Traxectoria
Foi o fillo máis vello de John Carlisle, director da Royal Belfast Academical Institution.
Durante a súa longa traxectoria no estaleiro, Alexander Carlisle chegou a ocupar sucesivamente os cargos de delineante xefe, deseñador xefe, xerente, xerente xeral, etc.

Casou en San Francisco en 1884 con Edith Wooster, unha estadounidense doce anos máis nova ca el. O matrimonio tivo un fillo e dúas fillas, e acabou mudándose a unha casa grande en Belfast.

Carlisle foi un dos homes que deseñaron os tres buques da clase *Olympic*: o *Olympic*, o *Titanic* e o *Britannic*. No deseño do *Olympic* e o *Titanic*, ocupouse das decoracións, os equipamentos e tódolos arranxos xerais, e tamén de implementar o sistema de pescantes para os botes salvavidas. Tras 40 anos en Harland and Wolff, Carlisle retirouse en 1910, e fíxose accionista en Welin Davit & Engineering Company Ltd, a empresa que fabricaba os pescantes.

En 1912, testificou perante a investigación británica que se iniciou tralo naufraxio do *Titanic*. 

Carlisle, quen fora nomeado membro do Consello Privado de Irlanda en 1907 polo rei Eduardo VII, formou parte da cámara dos lords con Pirrie. Finalmente, foi expulsado en 1920 durante un intenso debate sobre o goberno propio de Irlanda.

Alexander Carlisle tamén era un grande interesado e entusiasta da cultura xermánica, tendo realizado varias travesías transatlánticas a bordo de buques alemáns, e raramente utilizando embarcacións británicas ou mesmo aquelas que el mesmo deseñara (por exemplo, Carlisle nunca viaxou a bordo do *Olympic*). As súas opinións pro-xermánicas moitas veces lle fixeron entrar en conflito co seu cuñado William Pirrie e outros membros da sociedade; Carlisle coñeceu ao emperador Guillerme II de Alemaña e mantivo unha relación con el, casou a unha das súas fillas cun nobre xermánico e varias veces afirmou que a enxeñaría naval alemá era tan boa coma a británica.

A súa saúde empeorou cada vez máis na década de 1920, sufrindo de problemas pulmonares e cardíacos. Permaneceu no leito a finais de 1925 na súa casa de Londres, mellorando un pouco nos vindeiros meses. Porén, morreu o 5 de marzo de 1926, e o seu funeral tivo lugar no crematorio de Golders Green (Gran Londres).

## Interpretacións 
* Charles Lawson (2005) - *Titanic: Birth of a Legend*; Documental para a televisión.
* Shaughan Seymour (2008) - *The Unsinkable Titanic*; Documental para a televisión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Thomas Andrews
Avelino Sola Castro

**Avelino Sola Castro**, nado en Verín e finado en Chaves, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
A súa familia rexentaba o Hotel Aurora en Verín. Secretario da Agrupación Socialista de Verín, co triunfo da Fronte Popular foi nomeado concelleiro da xestora de Verín presidida por Carlos Reino Caamaño en marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos que acudiu ante o alcalde para que lles asinase unha autorización para a incautación de armas e municións para a súa distribución entre os afiliados das organizacións izquierdistas. Logrou fuxir a Portugal e refuxiouse no norte do país. Instalouse en Chaves, onde casou e montou varios negocios de hostalaría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pedra de Toque - O Avelino - Por António Roque
* Tragico verano caliente
Signo de Durkan

O **Signo ou test de Durkan** é un signo clínico utilizado para diagnostica-la síndrome do túnel carpiano. É unha variación do Signo de Tinel proposta por J.A. Durkan en 1991. 

## Execución 
O examinador aperta cos seus polgares sobre o túnel carpiano e mantén a presión durante trinta segundos. O test é positivo se aparecen parestesias ou dor na zona de distribución do nervio mediano nos primeiros trinta segundos.

## Notas
Huanghe juelian

***Huanghe juelian*** (en ) é un filme chinés de 1999 dirixido por Feng Xiaoning. Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 72ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Feng considérao o seu segundo título da triloxía  "Guerra e Paz" (战争与和平).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 72ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Signo de Tinel

O **Signo de Tinel** é un signo clínico utilizado para detecta-la irritación ou inflamación dun nervio. É positivo cando, ao percutir sobre o traxecto dun nervio, aparecen parestesias e cambras no territorio innervado por este. Foi descrito polo neurólogo francés Jules Tinel (1879-1952).

Utilízase habitualmente para a exploración da síndrome do túnel carpiano, percutindo a nivel do ligamento anular do carpo. É positivo ao xerar parestesias no polgar, índice, dedo medio e metade radial do anular. Nalgúns estadios de recuperación somatosensorial, poden aparecer estas mesmas parestesias.

Aínda que se asocia a esta síndrome, o **signo de Tinel** pode utilizarse tamén, por exemplo, na síndrome da canle de Guyon, no que o nervio atrapado é o cubital. Neste caso, as parestesias distais aparecen na metade cubital do anular e no dedo maimiño.

## Notas
Signo de Phalen

miniatura|Sección transversal a través do pulso e dedos. O nervio mediano é o punto amarelo cerca do centro. Non se indica o túnel carpiano, pero pódese observar a estrutura circular que rodea ao nervio.
O **signo de Phalen** é unha proba clínica, diagnóstica da síndrome do túnel carpiano, descuberta polo ortopedista estadounidense George S. Phalen.

## Técnica 
Solicítase ao paciente que realice unha flexión forzada do pulso afecto durante aproximadamente 60 segundos. A medida que o pulso se flexiona, o flexor común profundo dos dedos contráese en dirección proximal, arrastrando os lumbricais consigo. Nalgúns individuos, os lumbricais poden ser "arrastrados" cara ao túnel carpiano, aumentando así a presión no devandito nivel debido ao efecto masa provocado. Así, a manobra de Phalen pode provocar un pinzamiento* do nervio mediano entre o bordo do ligamento transverso do carpo e o bordo distal do radio. Ao comprimi-lo nervio, provócanse os síntomas característicos do túnel carpiano (como sensación de ardor, formigueo ou adormecemento dos dedos polgar, índice e anular). A provocación de devanditos síntomas mediante esta manobra é moi suxestiva de que o doente padeza unha síndrome do túnel carpiano.

Que o Phalen sexa negativo non descarta o diagnóstico, xa que non en tódolos individuos afectados se producirá o efecto masa descrito.

## Fiabilidade 
En estudos de fiabilidade diagnóstica, a sensibilidade do signo de Phalen&nbsp;varía entre un 51 e un 91%, mentres que a súa especificidade varía entre un 33 e un 88%.

## Phalen inverso 
A manobra de Phalen inversa realízase solicitándolle ao doente unha extensión forzada dos pulsos, habitualmente xuntando as palmas en "actitude orante". É positiva cando os síntomas descritos previamente aparecen nos primeiros trinta segundos do test.

## Notas
Sergio Romero Álvarez

**Sergio Romero Álvarez**, nado en Castrelo do Val cara a 1892, foi un funcionario e político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Campobecerros. Líder do Partido Republicano Radical Socialista de Verín. Funcionario do Concello de Verín e recadador de cédulas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos que intentou organizar a resistencia fronte aos sublevados. Fuxiu. Foi xulgado en Ourense por rebelión militar e declarado en rebeldía. En xaneiro de 1937 decretouse a incautación de todos os seus bens.

## Notas
Estropallo

thumb|Varios estropallos.
[thumb|Estropallo nun [vertedoiro.]]
O **estropallo**, tamén chamado **fregador**, **fregaduxo** e **freganzo**, é un tipo de esponxa empregada para fregar a vaixela e os utensilios de cociña.

Está formado por un conxunto de fibras naturais ou sintéticas con propiedades abrasivas. O seu uso é doado: deposítase líquido lavalouza sobre a súa superficie, humedécese con auga e frégase con firmeza a peza até retirar a sucidade. Unha vez terminada a operación de lavado, aclárase e déixase secar no escorredoiro.

Existen diversos tipos de estropallos. Son moi habituais os que combinan unha superficie rugosa de fibra usada para tratar obxectos duros, con outra suave de esponxa empregada para superficies delicadas coma vasos de vidro ou vitrocerámicas.

## Materiais de fabricación 
dereita|miniatura|Estropallo de luffa.

Pódense fabricar de diferentes materiais coma:
*Esparto, fabricado con fibra natural.
*Luffa, unha esponxa vexetal da familia cucurbitaceae cunha vida útil de arredor de 3 meses. Ao non ter tóxicos e ser biodegradábel, é unha alternativa ecolóxica para lava-la vaixela sen raiala nin danala.
*Poliéster ou poliamida son os materiais máis habituais e adóitaselles dar unha cor verde, aínda que tamén se fabrican en azul, negro, branco etc.
* Aluminio, ou aceiro inoxidábel, en forma de finas cintas que se enrolan formando un nobelo que cabe na man. Son os máis duros de todos polo que pode raiar case calquera superficie. Úsase para fregar olas e obxectos metálicos.

## Outros usos 
*Os estropallos poden utilizarse coma filtros mecánicos para a auga dos acuarios.
*O estropallo de aluminio é unha ferramenta habitual de fontanaría utilizada para limpar os tubos antes de soldalos.

## Notas
Rabia Salihu Sa'id

'''Rabia Salihu Sa'id**, o seu apelido tamén se escríbe **Saeed''', nada en Wangara (Nixeria) o 21 de abril de 1963, é unha física, profesora na Universidade de Bayero Kano. Realiza investigacións en física atmosférica e  espacial. Sa'ide é  mentora das  científicas mozas na Fundación Visiola e en Corpo de Paz e foi cofundadora da Asociación de Mulleres Físicas de Nixeria.    

## Traxectoria 
Rabia Sa'id naceu nunha aldea do estado de Kano, no norte de Nixeria, onde as nenas teñen poucas oportunidades educativas, moitas casan na adolescencia e espérase que as mulleres queden na casa. Pero o seu pai, un oficial do exército nixeriano, quería que se convertera en médico.  

Said casou aos 18 anos, unha vez que se graduou na escola secundaria. O nacemento do seu primeiro fillo, con problemas médicos, fixo que deixara de lado a súa intención de acadar un título universitario. Licenciouse en Ciencias, e é doutora en física pola Universidade de Bayero Kano. En setembro de 1999, comezou a traballar como axudante de posgrao na Universidade de Bayero. En 2002, no Programa Internacional de Bolsas da Fundación Ford (IFP), estudou un máster en Medio Ambiente e Desenvolvemento na Universidade de Reading no Reino Unido.

Comezou a traballar en 1999 na Universidade Bayero, onde agora ensina cursos de graduación e posgrao en física atmosféricas e meteoroloxía espacial. 

### Investigación 
Realiza investigacións en física  atmosférica e  espacial, física de partículas, e electrónica Ela asegura que participa activamente na difusión do STEM porque hai unha presión grupal e obstáculos que as nenas, especialmente as do norte de Nixeria, teñen que superar para obter titulacións e carreiras nestes campos. Ademais, "máis nenas en ciencia significaría que as solucións que ofrece a ciencia non só se adaptan ás necesidades dun único xénero".

## Recoñecementos 
En 2015 recibiu un dos cinco premios da Fundación Elsevier para mulleres científicas do mundo en desenvolvemento.  

En agosto de 2015, Sa'id foi entrevistada pola xornalista da BBC Claudia Hammond para un artigo no BBC World Service, Ao ano seguinte (2016) apareceu na revista en liña *The Nigerian Academy* nunha lista de distinguidas mulleres nixerianas en ciencias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*

### Outros artigos 
* Mulleres na física
### Ligazóns externas 
* Rabia Salihu Sa'id, Universidade de Bayero en Kano
Ju Dou

***Ju Dou*** (en ) é un filme chinés-xaponés de 1990 dirixido por Zhang Yimou e Yang Fengliang (aínda que é case universalmente considerado como un produto da visión de Zhang como director) e protagonizado por Gong Li. Salienta por ser un filme creado en Technicolor moito tempo após o proceso fose abandonado nos Estados Unidos. Foi o primeiro filme chinés en ser nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa, na 63ª edición dos premios.

O filme é unha traxedia, centrándose na personaxe de Ju Dou, unha muller nova e fermosa que é vendida como esposa a Jinshan, un vello tinguidor de teas. A historia está baseada nunha novela, *Fuxi Fuxi* de Liu Heng.

O filme foi prohibido durante uns poucos anos na China, mais a prohibición foi finalmente levantada e o goberno chinés deu permiso para a súa proxección en xullo de 1992.

## Personaxes 
* Gong Li como Ju Dou
* Li Baotian como Yang Tianqing
* Li Wei como Yang Jinshan
* Yi Zhang como Yang Tianbai
* Zheng Ji'an como Tianbai de xove

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 63ª edición dos Óscar

### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Estercobilinóxeno

O **estercobilinóxeno**  ou **urobilinóxeno fecal** é un composto químico creado polas bacterias do intestino. É o resultado da degradación da hemoglobina. Unha vez procesado dá lugar ao composto que lle dá ás feces a súa cor marrón, a estercobilina.

## Formación 
A bilirrubina é un pigmento que se orixina pola degradación da porción hemo da hemoglobina. O fígado conxuga a bilirrubina, facéndoa hidrosolube; e a forma conxugada é despois excretada na urina como urobilinóxeno. O urobilinóxeno é incoloro e é despois oxidado na urina a urobilina, que lle dá cor amarela á urina. No intestino, a bilirrubina é convertida polas bacterias en urobilinóxeno fecal ou estercobilinóxeno. O estercobilinóxeno é oxidado a estercobilina,

"Estercobilinóxeno" é simplemente o nome que se lle dá ao urobilinóxeno que está no tracto gastrointestinal; e, de feito, o seu uso como termo separado está caendo en desuso para evitar confusión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*P. T. Lowry, N. R. Ziegler, Ruth Cardinal, and C. J. Watson The conversion of N16-labeled Mesobilirubinogen to Stercobilinogen by fecal bacteria JBC (1954) 208, 543-548
*Harpers illustrated biochemistry 28th Ed.
*Harrison’s principles of internal medicine 20th Ed.
Antonio Fernández Pombo

**Antonio Fernández Pombo**, nado en Guillén (Becerreá) o 25 de abril de 1942 e finado en Lugo o 18 de xaneiro de 2026, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Aos 13 anos foi vivir a Becerreá para aprender o oficio de carpinteiro, e de novo tamén traballou de albanel. Foi capataz nunha empresa da familia Rosón e de 1976 a 1991 tivo a súa propia empresa de construción. Nas primeiras eleccións democráticas foi na candidatura de Coalición Democrática encabezada por Gerardo Pardo de Vera e foi elixido concelleiro. Logo da dimisión de Pardo de Vera, foi elixido alcalde de Becerreá en 1981. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura da Coalición Popular e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde en 1987 por Alianza Popular, 1991 polo Partido Popular e novamente por este partido en 1995, 1999 e 2003. Foi deputado provincial. Finou en Lugo o 18 de xaneiro de 2026.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Becerreá

### Ligazóns externas 
* «Para min a lealdade é o máis grande que pode haber no mundo enteiro»
Inmunidade celular

A **inmunidade celular** ou **inmunidade mediada por células** é unha resposta inmunitaria na que non interveñen os anticorpos., senón que depende da activación de fagocitos, linfocitos T citotóxicos específicos de antíxenos e a liberación de varias citocinas en resposta ao antíxeno.

Historicamente, o sistema inmunitario foi dividido en dúas ramas: inmunidade humoral, na cal a función protectora da inmunización podía encontrarse nos humores (fluídos corporais sen células ou soro sanguíneo) e inmunidade celular, na cal a función protectora da inmunización estaba asociada coas células. As células T CD4+ ou células T axudantes proporcionan protección contra diferentes patóxenos. As células T virxes, que son céllas T inmaturas que aínda non se atoparon cun  antíxeno, convértense en células T efectoras unha vez que se encontran cunha célula presentadora de antíxenos. Estas células presentadoras, como os macrófagos, células dendríticas e células B nalgunhas circunstancias, cargan péptidos antixénicos sobre os MHC da célula, que á súa vez presentan o péptido a receptores situados en células T. As máis importantes destas células presentadoras son células dendríticas moi especializadas, que se dedican a inxerir e presentar os antíxenos.

As células T efectoras activadas poden clasificarse en tres clases funcionais, que detectan antíxenos péptidos orixinados en diversos tipos de patóxenos: 1) células T citotóxicas, que matan células diana infectadas por apoptose sen usar citocinas, 2) células TH1, que funcionan principalmente activando macrófagos, e 3) células TH2, que funcionan estimulando células B para que produzan anticorpos. e a fagocitose (no caso dos macrófagos)
* Estimulando células para que segreguen diversas citocinas que inflúen na función doutras células implicadas nas respostas inmunitarias adaptativas e innatas.

A inmunidade mediada por células diríxese principalmente contra microbios que sobreviven en fagocitos e microbios que infectan células non fagocíticas. É máis efectiva eliminando céllas infectadas por virus, pero tamén participan na defensa contra fungos, protozoos, cancros e bacterias intracelulares. Tamén xoga un papel principal no rexeitamento de transplantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema inmunitario
* Inmunidade

### Ligazóns externas 
* Cell-mediated immunity (Encyclopædia Britannica)
* Chapter 8:T Cell-Mediated Immunity  Immunobiology: The Immune System in Health and Disease. 5th edition.
* Cell-Mediated Immunity. Murphy
* Cell-mediated immunity: How T cells recognize and respond to foreign antigens
Indian National Satellite System

miniatura|200px|Insat-1B antes do lanzamento.
**Indian National Satellite System** ou **INSAT** é o nome dunha serie de satélites indios multipropósito. En especial os satélites adoitan ir dirixidos a dar servizos educativos, de comunicacións, meteorolóxicos e de emerxencias. O sistema deu comezo en 1982, co lanzamento do primeiro satélite, o Insat 1A. Entre os participantes do sistema están o Departamento Indio do Espazo (DOS), o Departamento de Telecomunicacións, o Departamento Meteorolóxico Indio, All India Radio e Doordashan.

## Insat 1A, 1B, 1C e 1D 
Os catro primeiros satélites Insat estaban adicados a proporcionar servizos de telecomunicacións e meteorolóxicos. Foron construídos por Ford Aerospace e lanzados entre 1982 e 1990. Insat 1A foi lanzado en abril de 1982 pero foi dado por perdido en setembro de 1983. Con Insat 1B pasou case o mesmo, pero conseguiuse recuperar e chegar á súa órbita xeoestacionaria. Insat 1C tivo varios problemas cos seus transpondedores, e foi finalmente dado por perdido case un ano despois de ser lanzado. Insat 1D tivo problemas antes do lanzamento, cando unha grúa lle caeu enriba durante as preparacións para o lanzamento. Finalmente puido ser reparado e lanzado.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta 3910 PAM-D
*Delta 4925
*Transbordador espacial
*Ariane 3
*Ariane 4
*Ariane 5
*GSLV
*PSLV XL
Bosco Hill

**Bosco Gil de Gárate**,  nado en Madrid o 23 de maio de 1980, é un músico español de folk rock, máis coñecido co nome de **Bosco Hill**. Desenvolve a súa carreira artística como compositor e multinstrumentista na banda de cosmic folk rock galega Family Folks. 
## Traxectoria 
Bosco Hill iníciase na escena musical galega da man da formación de blues rock The Last But One (2009), xunto cos músicos Marcos Frost, Javier Reboreda ("Rebo") e Marcelo Gutiérrez ("Tate"). 

A banda The Last But One queda inactiva en 2014, momento no que Bosco Hill inicia un proxecto de directo xunto con "Rebo", que se deu  a coñecer como "Hill & The Rebolution!". A finais de 2014 funda Family Folks xunto con Ruben Xuarez (álter ego do músico vigués Rubén Suárez Sousa). Bosco Hill e Ruben Xuarez constitúen o núcleo compositivo de Family Folks. 

Bosco Hill mantén unha colaboración co músico vigués Antonio Tato e, ademais, imparte cursos de música, poesía e ideoloxía na Universidade de Vigo.

En abril de 2020, publicou como parte dos proxectos de Family Folks unha colaboración co cantautor e bluesman británico Tim Holehouse, o tema "Good Morning Mr. Vampire" gravado en The Dub Yard por Javi Vicalo.

## Libros 
* *Poética del Rock. Imaginario lírico de la cultura popular* (2023, en coautoría con Susana Rodríguez Barcia, Universidade de Vigo)
* *Cantos do mar* (2024, en coautoría con Susana Rodríguez Barcia, Morgante)

## Discografía con Family Folks 
**All the Lost Causes* LP (2016), Gaztelupeko Hostak.
**All the Lost Causes* CD (2016), Gaztelupeko Hostak.
**The Anvil Sea* (CD) (2018), Gaztelupeko Hostak.
**The Anvil Sea* (2LP) (2019), Gaztelupeko Hostak.
**Naufrage* LP+CD (2022), Gaztelupeko Hostak.

## Videoclips con Family Folks 
*Sea of Whiskey, (Dirixido por Miguel Álvarez Aguiar, 2017).
*The River, (Dirixido por Buhardilla Lab, 2019). 
*The Beast, (Realizado por Denis Carballás, 2022). 

## Colaboración en videoclips 
* I´m a Man,  tema de Antonio Tato (Dirixido por Miguel Álvarez Aguiar, 2017).

## Notas
José Magriñá

**José Antonio Magriñá Rodeiro**, nado en Cuba o 14 de decembro de 1917 e finado o 2 de agosto de 1988, foi un futbolista cubano, que xogaba de dianteiro. 

## Traxectoria 
### Clubs 
Desenvolveu a súa carreira futbolística no Deportivo Centro Gallego e máis tarde no Real Iberia. 

### Internacional 
Foi internacional coa selección cubana e participou no Mundial de 1938 en Francia. Alí Cuba empatou 3-3 contra a selección de Romanía no primeiro partido, cun gol olímpico de Magriñá no minuto 69. Uns días despois celebrouse un partido de desempate, onde os cubanos gañaron por 2 a 1. Nos cuartos de final caeron derrotados fronte á selección sueca por 8-0. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuba na Copa Mundial de Fútbol de 1938
Sun Zhongshan

***Sun Zhongshan*** (en ) é un filme chinés de 1986 dirixido por Ding Yinnan. O filme foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 59ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Liu Wenzhi como Sun Yat-sen
* Liu Simin como Huang Xing
* Ma Hongying como Wang Jingwei
* Zhang Yan como Soong Ching-ling
* Wang Yansong como Song Jiaoren
* Zhang Shihui como Chiang Kai-shek
* Xin Jing como Yuan Shikai
* Shen Weiguo como Chen Jiongming
* Wang Yongge como Zhu Zhixin
* Ruan Zhiqiang como Hu Hanmin
* Ren Chao como Liao Zhongkai
* Yu Zijian como Li Dazhao
* Wang Zhen como Mao Zedong
* Shinya Owada como Tōten Miyazaki
* Ryoko Nakano como Mrs. Miyazaki
* Wang Shihuai como Chen Qimei
* Sun Guolu como Soong Ai-ling
* Yu Luosheng como Charlie Soong
* Tang Tangmin como Zheng Shiliang
* Kazuo Kamiya como Shu Hirayama
* Isao Hashimoto como Nagatomo Kayano
* Taiji Kodama como Ryōhei Uchida
* Xu Weihong como Lu Haodong
* Sun Sujie como Empress Dowager Longyu
* Tang Aimei como Liza Roos
* Shinji Ogawa
* Chiharu Iwamoto

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 59ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Líquido lavalouza

thumb|Unha botella de líquido lavalouza.
O **líquido lavalouza** é un tipo de produto de limpeza utilizado para lavar a louza, os pratos, os cubertos, etc. Trátase dun deterxente que está dotado de propiedades tensioactivas capaces de separar as impurezas.

Os produtos lavalouza son sobre todo eficaces coas manchas de graxa ou de proteínas. Sono menos coas manchas debidas aos azucres.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lavalouza
* Xabón
Chéng nán Jiùshì

***Chéng nán Jiùshì*** (en ) é un filme chinés de 1983 dirixido por Wu Yigong. Baséase na novela homónima escrita por Lin Haiyin, publicada orixinalmente en 1960. Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 56ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Shen Jie
* Zhang Min
* Zheng Zhenyao
* Zhang Fengyi
* Yan Xiang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 56ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Moeketsi Majoro

**Moeketsi Majoro**, nado o 3 de novembro de 1961, é un economista e político sotho, actual primeiro ministro de Lesotho dende maio de 2020.  

Membro do partido Convención de Todos os Basotos (ABC), anteriormente foi senador e ministro de Planificación do Desenvolvemento de 2013 a 2015 e logo ministro de Facenda no goberno de Tom Thabane entre 2017 e 2020. Representou a circunscrición número 33 de Thetsane na Asemblea Nacional desde a súa elección en 2017. 

## Traxectoria 
Naceu o 3 de novembro de 1961 en Tsikoane, no distrito de Leribe, daquela parte da colonia inglesa de Basutolandia. Licenciouse en Economía pola Universidade Nacional de Lesotho e obtivo un doutoramento en Economía dos Recursos Naturais e un mestrado en Economía Agrícola pola Universidade Estatal de Washington. 
esquerda|miniatura|226x226px| Reunión de Majoro con altos funcionarios da OIEA en setembro de 2013
Majoro foi profesor de economía na Universidade Nacional de Lesotho entre 1991 e 2000. Ingresou no ministerio de Economía como analista fiscal en 2000 e traballou neste cargo antes de ser ascendido a secretario principal en 2004. Foi subdirector executivo e logo director executivo da Constitución do Grupo África 1 do Fondo Monetario Internacional (FMI) entre 2008 e 2012. Ademais da maioría do ABC e do Congreso Democrático, outros partidos comprometéronse a apoiar un goberno con Majoro como líder. O 12 de maio, Majoro foi anunciado como o seguinte primeiro ministro. Thabane anunciou a súa dimisión o 18 de maio. Majoro xurou o cargo como novo primeiro ministro o 20 de maio.

## Vida persoal 
Majoro está casado e ten dous fillos.

## Notas
Vaixela

miniatura|Vaixela.
A **vaixela** é o conxunto de utensilios que se empregan para o servizo da mesa, é dicir, trasladar, servir e permitir inxerir a comida.

## Compoñentes 
Os compoñentes da vaixela son os pratos, os vasos e as fontes, realizados habitualmente en materiais cerámicos coma a louza ou a porcelana, tamén en vidro e, máis raramente, en metal, plástico ou madeira. Ás veces tamén os cubertos, realizados case sempre en metal (aceiro inoxidábel), son considerados parte da vaixela, mais en realidade pertencen ao xogo de cubertos.

### Pratos 
A vaixela contén no seu formato máis simple os seguintes pratos:
**Pratos fondos* - ideais para servir líquidos (caldos, sopas) ou alimentos fluídos (potaxes, cocidos)
**Pratos chans* - ideais para servir pratos máis lixeiros e pouco cargados
**Pratos de sobremesa* - ideais para servir porcións pequenas.

### Complementos 
A eles engádense numerosos elementos complementarios segundo o tamaño da vaixela:

*Cuncas
**Cuncas de té
**Cuncas de café
**Cuncas de consomé.

*Recipientes
**Salseiras
**Sopeiras
**Fontes.

*Outros pratos
**Pratos para o pan
**Pratos para as cuncas
**Pratos para gornicións.

## Cores 
As vaixelas pódense adquirir en diversas cores e formatos, se ben as cores branca e beixe considéranse sobrias e elegantes. Por outra parte, están moi estendidos os pratos brancos con franxas decorativas exteriores.
Macadam Tribu

***Macadam Tribu*** é un filme congolés de 1996 producido por José Zeka Laplaine. O filme foi escollido como candidato da República Democrática do Congo para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 70ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sidy Camara como Kapa
* André Carvello como M. Cousin
* Habib Dembélé como Pop
* Boubacar S. Diarra como Duka
* Maimouna Hélène Diarra como muller de Macho
* Djeneba Diawara como Moka
* Lydia Ewandé como nai Bavusi
* Gabriel Magma Konaté como Macho
* Hassane Kassi Kouyate como Mike
* Djibril Kouyaté como Papa Sandu
* Fausto Martini como Giuseppe
* Makansire Sylla como Kojack

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da República Democrática do Congo propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 70ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Félix Biet

**Félix Biet**, nado o 21 de outubro de 1838 en Langres, Alto Marne, e finado o 9 de setembro de 1901 en Saint-Cyr-au-Mont-d'Or, Ródano, foi un misioneiro e naturalista francés. 

## Traxectoria 
Biet naceu en 1838. Foi ordenado sacerdote en 1864. Foi enviado pola Sociedade de Misións Estranxeiras de París a Tatsienlu, no Tíbet sichuanés (hoxe coñecida como  en tibetano e  en chinés), como misioneiro, en barco, vía O Cairo, Adén, Singapur, Saigón e Shanghai. 

Foi consagrado bispo e encargado do vicariato apostólico do Tíbet, hoxe diocese de Kangding, en 1898.

Félix Biet recolleu bolboretas para Charles Oberthür, que lle dedicou tres novas especies (*Thecla bieti*, *Pantoporia bieti* e *Anthocharis bieti*). 

Outros autores dedicáronlle a Biet numerosas especies: 

Alphonse Milne-Edwards describiu o gato de montaña chinés (*Felis bieti*). O cercopiteco *Rhinopithecus bieti*, recollido e enviado a París por Jean-André Soulié. *Garrulax bieti* unha ave paseriforme da familia dos leiotríquidos endémica da China, foi outro descubrimento, nomeado por Émile Oustalet en 1897. 

Exemplares destas especies están nas coleccións de historia natural do Tíbet e a China do Museo Nacional de Historia Natural de Francia de París.

Félix Biet volveu a Francia ao final da súa vida por motivos de saúde. Sucedeulle o bispo Pierre-Philippe Giraudeau, coadxutor seu desde 1897.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adrien Launay (1916): * Mémorial de la Société des missions étrangères*. París: Séminaire des Missions-Étrangères.
* Bo Beolens & Michael Watkins (2003): *Whose Bird? Common Bird Names and the People They Commemorate*. New Haven / Londres: Yale University Press. ISBN 0-3001-0359-X.
* Françoise Fauconnet-Buzelin (2012): ''Les Martyrs oubliés du Tibet. Chronique d'une rencontre manquée (1855-1940)''. París: Éditions du Cerf, col. Petit Cerf. ISBN 978-2-2040-9593-8.
Manuel Chorens

**Manuel Chorens García**, nado na Coruña o 22 de xaneiro de 1916 e finado en data descoñecida, foi un futbolista galego, que xogaba en Cuba, onde chegou a ser o capitán da selección cubana. 

Gañou seis veces o Campionato Nacional de Fútbol de Cuba defendendo as cores do Deportivo Centro Gallego e foi o capitán da histórica selección cubana que disputou a Copa do Mundo de 1938. 

## Traxectoria 
### Clubs 
Deu os seus primeiros pasos futbolísticos na Coruña, onde xogou nos equipos Britis, Ferrolán, Hércules CF e Deportivo da Coruña, neste último só uns poucos partidos. Despois marchou a Cuba, onde pasou a xogar no Deportivo Centro Gallego da Habana, club ao que se incorporou en xuño de 1929. Pasou a ser un dos xogadores máis destacados do equipo e pouco despois da súa chegada xa era capitán. Co club "galego" gañou a liga cubana en 1932 e 1933 e comezou a actuar tamén como adestrador. Con todo, volveu poucos meses despois ao DC Gallego, onde se desempeñou de novo como defensa e en ocasións como adestrador e onde volveu ser un dos xogadores máis destacados do campionato. Con este equipo gañou catro campionatos nacionais de xeito consecutivo entre 1937 e 1940.

### Selección nacional 
Xogou na selección cubana, da que foi capitán. Participou como capitán de Cuba na Copa Mundial da FIFA de 1938 en Francia, a única participación dun país caribeño nun Mundial. Eliminaron a selección romanesa e caeron en cuartos de final contra Suecia.

## Vida persoal 
Casou en marzo de 1937 con Emilia García Rouco, na Igrexa de Nosa Señora do Carme da Habana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuba na Copa Mundial de Fútbol de 1938
Luis Alberto Romero

O nome **Luis Alberto Romero** pode referirse a:
* **Luis Alberto Romero** (Buenos Aires 1944), historiador arxentino.
* **Luis Alberto Romero Alconchel** (Cádiz 1992), futbolista andaluz.
Manuel Castiñeiras

O nome **Manuel Castiñeiras** pode referirse a:

* **Manuel Antonio Castiñeiras González** (A Coruña 1964), medievalista.
* **Manuel Castiñeiras Porto** (Santiago de Compostela 1979), futbolista.
Gonzalo Romero

***Gonzalo Romero Durán**, avogado, xornalista e político galego.
***Gonzalo Romero Osende**, avogado e fotógrafo galego (1904-1984).
Miljeong

***Miljeong*** (en ) é un filme surcoreano de 2016 dirixido por Kim Ji-woon e escrito por Lee Ji-min e Park Jong-dae. O filme está ambientado en Shanghai e Seúl na década de 1920 e está protagonizado por Song Kang-ho e Gong Yoo. Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Song Kang-ho como Lee Jung-chool
* Gong Yoo como Kim Woo-jin
* Han Ji-min como Yeon Gye-soon
* Uhm Tae-goo como Hashimoto
* Shin Sung-rok como Jo Hwe-ryung
* Heo Sung-tae como Ha Il-soo
* Lee Seol-goo como Oh Nam-won
* Shingo Tsurumi como Higashi
* Kim Dong-young como Ha Chul-joo
* Jung Yoo-ahn como Hwang Ui-seo
* Go Jun como Shim Sang-do
* Seo Young-joo como Joo Dong-sung
* Kwon Soo-hyun como Sun-gil

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Sally Rooney

**Sally Rooney**, nada en Castlebar o 20 de febreiro de 1991, é unha escritora irlandesa.

## Obra 
* *Conversations with Friends*. Londres: Faber and Faber. 2017. ISBN 9780571333127.
* *Normal People*. Londres: Faber and Faber. 2018. ISBN 9780571334643 traducida ao galego como *Xente normal*. 2021. , en Rinoceronte por Moisés Barcia.

## Notas
Rally de Vigo de 1991

O **Rally de Vigo de 1991** foi a cuarta e última edición de dito rally e a oitava proba da tempada 1991 do Campionato de Galicia de Rally. 

Celebrouse en Vigo o 15 de setembro de 1991 e o vencedor foi Manuel Senra, a bordo dun Peugeot 205 GTI e con José Maceiras como copiloto. Foi a primeira das 37 vitorias de Senra no campionato galego.

## Resumo 
Javier Piñeiro comezou liderando a proba, mentres Manuel Senra deu varios trompos no primeiro treito. Con todo, o Peugeot 205 GTI de Senra comezou a reducir a diferenza e colocouse primeiro no seu paso polo treito de Chenlo. Ambos pilotos chegaron igualados a Salceda, último treito, onde se impuxo o piloto de Dumbría. Só conseguiron chegar á meta 25 vehículos dos 50 que tomaron a saída.

## Clasificación 
## Notas
Jesús Pazos Mesías

**Jesús Domingo Pazos Mesías**, **Moreno**, nado na Baña cara a 1911 e finado en Vimianzo o 8 de novembro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Panadeiro de Lañas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por auxilio á rebelión o 30 de marzo de 1937 xunto con outros 31 veciños do partido xudicial de Negreira,  foi condenado a 15 anos de prisión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en febreiro de 1940.

Tras saír de prisión uniuse ao destacamento Botana da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia ao mando de Manuel Ponte Pedreira. Resultou morto no bar Soneira de Vimianzo nun enfrontamento coa Garda Civil o 8 de novembro de 1946 cando con Manuel Ponte, Avelino Rivas Pombo, Enrique Ferreirós Candamo, José Santiago Temprano, José Remuiñán Barreiro, José da Silva Bartolomé, Manuel Pena Camino e Emilio Pérez Vilariño, pretendían asaltar o cuartel da Garda Civil para facerse co arsenal de armas e a sucursal do Banco Pastor. Non puideron conseguilo ao estar pechado, e cando Jesús Pazos entrou no bar onde estaba o garda civil Manuel Rodríguez Paz coa intención de collelo como refén para que lles abrise o cuartel, este disparoulle varias veces coa súa pistola. O garda civil Manuel Rodríguez tamén resultou ferido, morrendo ao día seguinte. Manuel Ponte e Emilio Pérez foron cara á casa-cuartel e guindaron dúas bombas de man no interior, producindo estragos materiais. Os gardas civís do interior responderon con disparos, fuxindo o grupo polo monte.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Rally San Froilán de 1991

O **Rally San Froilán de 1991** foi a 13ª edición de dito rally. Foi puntuable para a tempada 1991 do Campionato de Galicia de Rally, así como para a Copa de España de Rallys. Celebrouse o 6 de outubro de 1991 e o vencedor foi o canario Carlos Totoricagüena, a bordo dun Mercedes-Benz 190E 2.3 16v.

## Clasificación 
## Notas
Sado (filme)

***Sado*** (en ) é un filme surcoreano de 2015 dirixido por Lee Joon-ik, protagonizado por Song Kang-ho e Yoo Ah-in. Está ambientado durante o reinado do rei Yeongjo, e conta a historia do príncipe herdeiro Sado, quen foi considerado como non apto para gobernar, e con 27 anos, foi condenado a morte polo seu propio pai, sendo encerrado nun cofre de arroz durante oito días.

*Sado* gañou tres galardóns nos Premios da Asociación de Críticos Cinematográficos de Corea do Sur, incluíndo o premio a mellor filme. Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Song Kang-ho como rei Yeongjo
* Yoo Ah-in como príncipe herdeiro Sado
* Moon Geun-young como Lady Hyegyeong
* Kim Hae-sook como raíña Inwon
* Park Won-sang como Hong Bong-han
* Jeon Hye-jin como consorte Yeong
* Park So-dam como Lady Moon
* Jin Ji-hee como príncipe Hwawan
* Seo Ye-ji como raíña Jeongsun
* Lee Dae-yeon como Kim Sang-ro
* Kang Seong-hae como Kim Han-gu
* Choi Deok-moon como Hong In-han
* Jung Suk-yong como eunuco Hong
* Choi Min-cheol como Chae Je-gong
* Park Myeong-shin como raíña Jeongseong
* Son Deok-gi como Hong Nak-in
* So Ji-sub como rei Jeongjo (cameo)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Rally Mil Vistas de 1991

O **Rally Mil Vistas de 1991** foi a segunda edición de dito rally e a penúltima proba da tempada 1991 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 2 de novembro de 1991 e o vencedor foi Germán Castrillón, sobre un Ford Sierra Cosworth.

Arturo Rial chegou a este rally co título de campión galego case asegurado e asegurouno xa antes da saída, ao non participar Antonio Garrido, o único con posibilidades de impedirllo.

## Itinerario 
Constou de cinco treitos diferentes, con dúas pasadas polos treitos de Carnota, Muros, O Ézaro e Dumbría e tres polo de Muros, estando situadas nesta última vila a saída e a chegada.

## Resumo 
O noiés Arturo Rial proclamouse campión de Galicia por segunda vez xa antes do comezo da proba ao non presentarse o berciano Antonio Garrido, o único que podía arrebatarlle a primeira posición no campionato.

Con estes abandonos Castrillón lideraba a proba pero viuse adiantado por Juan Carlos Táboas, despois de que este marcase os mellores tempos nas primeiras pasadas por Dumbría e Vimianzo. Xa na segunda pasada por Vimianzo o Citroën AX Sport de Táboas rompeu un palier e tivo que abandonar. Deste xeito o único rival importante de Castrillón era Javier Piñeiro, que non puido co Ford Sierra Cosworth do cabanés, finalizando en segunda posición.

Miguel Dopico, cun Peugeot 309 GTI, completou o podio, mentres que en cuarta posición chegou Magdaleno e en quinta Moisés Carballeira. Dos 42 pilotos que tomaron a saída, chegaron á meta 27. Entre os abandonos, ademais dos de Senra, Rial e Táboas, estiveron os de Ricardo Vidal e os mecánicos de Senra, Juan Fernández e José Antonio Trillo, que se alternaron o volante dun Peugeot 205 GTI.

## Clasificación 
## Notas
Haemoo

***Haemoo*** (en ) é un filme surcoreano de 2014 dirixido por Shim Sung-bo. O filme é unha adaptación da obra de teatro de 2007 *Haemoo*, que á súa vez está baseada na historia real de 25 inmigrantes ilegais chineses-coreanos que morreron sufocados no interior dun tanque de almacenamento do barco pesqueiro *Taechangho*; a tripulación guindou os corpos ó mar ó suroeste de Yeosu o 7 de outubro de 2001.

Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Kim Yoon-seok como Capitán Cheol-joo
* Park Yoochun como Dong-sik
* Lee Hee-joon como Chang-wook
* Moon Sung-keun como enxeñeiro xefe Wan-ho
* Kim Sang-ho como Boatswain Ho-young
* Yoo Seung-mok como Kyung-gu
* Han Ye-ri como Hong-mae
* Jung In-gi como Oh-nam
* Kim Young-woong como Gil-soo
* Yeom Hye-ran como muller do dono do barco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Beomjoe Sonyeon

***Beomjoe Sonyeon*** (en ) é un filme surcoreano de 2012 dirixido por Kang Yi-Kwan. Conta a historia dun delincuente adolescente que se reúne coa súa nai, quen o entregara logo de nacer.

Gañou o Premio Especial do Xurado na 25ª edición do Festival Internacional de Cinema de Tokyo, e o premio de mellor actor para Seo Young-Joo. Tamén foi galardoado co Gran Premio Lino Brocka e o mellor actor no Festival Internacional de Cinema Cinemanila así como o mellor filme infantil nos Premios Asia Pacific Screen.

Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Lee Jung-Hyun como Hyo-Seung 
* Seo Young-Joo como Jang Ji-Goo
* Jun Ye-Jin como Kim Sae-Rom
* Kang Rae-Yeon como Ji-Young
* Jung Suk-Yong como Kim Sun-Saeng
* Choi Won-Tae como Jae-Bum
* Kang Hyuk-Il como Ok-Hyun
* Seo Young-Hwa como Xuíz
* Jun Young-Woon como avó de Jang Ji-Goo
* Kim Kyung-Ryong como pai de Ok-Hyun
* Lee Yoon-Sang como pai de Kim Sae-Rom

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Jesús González Ferreiro

**Julio Jesús González Ferreiro**, nado en Negreira cara a 1916 e finado no mesmo concello o 3 de maio de 1984, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Iniciou os estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1932. Militante da Juventudes Socialistas Unificadas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por auxilio á rebelión o 30 de marzo de 1937 xunto con outros 31 veciños do partido xudicial de Negreira, foi condenado a pena de morte, que lle foi conmutada por cadea perpetua. En 1947 volveu ser detido, xulgado e condenado a tres anos de prisión. Foi médico municipal de Brión nos anos sesenta. Militante do PCG, nas primeiras eleccións democráticas promoveu e encabezou a Agrupación Democrática Independiente de Negreira que obtivo catro concelleiros. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura ADI que obtivo dous concelleiros.

## Vida persoal 
Casou con Socorro Framil Martínez e foi pai de Blanca María, María Isabel e Juan Francisco González Framil.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Negreira