open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fito

[miniatura|dereita|Pedrafita que serve de marco no [Couto de Lampai.]]
[miniatura|dereita|Fito quilométrico na estrada [N-541 ó seu paso por Sacos (Cerdedo-Cotobade).]]

O termo **Fito** pode referirse a:

***Marco**, pedra cravada no chan para indicar os límites dun terreo;
***Fito**, sinal situado á beira nunha vía de comunicación para indicar lugares e distancias;
***Fito**, xogo consistente en darlle a un pau ou ferro cravado cunha peza de chumbo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Fito**, lugar da parroquia de Cuíñas, no concello da Fonsagrada;
***Paufito**, lugar da parroquia de Devesos, no concello de Ortigueira.

Amais, como hipocorístico do antropónimo masculino Adolfo, pode referirse a:

***Fito Domínguez**, cantante galego (1946-2012);
***Fito Páez**, cantante arxentino (n. 1963);
***Fito Cabrales**, cantante vasco, líder da banda **Fito & Fitipaldis**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Festival Internacional de Teatro de Ourense** ou **FITO** no teatro de Ourense.
Pazo de Soesto

O **Pazo de Soesto** ou **Pazo de Leis** (tamén chamado do Rueiro, de Posse, ou de Branco-Raxoi) é un pazo situado no val de Soesto (Val de Traba, Val de Laxe) no lugar do Rueiro, na parroquia de Soesto, no concello coruñés de Laxe. É de propiedade privada.

## Historia 
No mesmo lugar no que hoxe se ergue o pazo, a tradición sinala (e, ao parecer, documentos da época) que foi anteriormente ocupado por unha residencia rexia, ocupada en certas ocasións polo rei de Galiza e León Afonso IX (1171-1230). Porén disque xa antes Afonso VII (1105-1157) (primeiro Rei de Galiza (1111), despois de Castela e León (1126) e, finalmente, Emperador en 1135) morara nesta casa e baixo tutela do Conde de Traba no Mosteiro de Moraime, moi achegado ao pazo.

O edificio actual foi construído no ano 1570 por Gonzalo Posse o Vello. En 1576 ergueu unha capela lateral advocada á Virxe do Rosario na Igrexa Parroquial de Santo Estevo de Soesto. A finais do século XVII, Teresa Posse Pérez de Antelo casa con Rodrigo de Leis-Vilardefrancos, descendente da casa de Mordomo-Traba. O pazo pasou varios séculos en mans dos diferentes herdeiros até que en 1887 Josefa Vicenta Gutiérrez de Caviedes e Leis escriturouno a favor dun avogado de Verín, sobriño do seu home, Ramón Blanco-Rajoy Poyán, coma pagamento dunha débeda.

## Estilo 
O pazo, de cantaría de granito, é de sobria elegancia, sen ameas e fachadas con escasa decoración agás o escudo de armas da familia Leis (un piñeiro e unhas lanzas).

O estilo é sinxelo cun bo traballo da pedra, e con algúns elementos grandiosos como os grandes perpiaños de granito ou as grandes chemineas. A planta é rectangular e posúe dous andares, agás centro, onde ten un pequeno corpo de torre de tres andares. Posúe tamén unha galería.

Conta cun xardín de hortensias e palmeiras e cun pombal, todo arrodeado dun rexo muro de pedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina con información e fotos do pazo en Laxe.com
Pazo de Leis

**Pazo de Leis** pode referirse a:

* **Pazo de Soesto**, no concello de Laxe.
* **Pazo de Leis**, tamén coñecido como **Casa do Barro**, no concello da Baña.
Fito (sinal)

[miniatura|dereita|Fito quilométrico na estrada [N-541 ó seu paso por Sacos (Cerdedo-Cotobade).]]

Un **marco quilométrico** ou **fito** é un sinal de tráfico situado á beira dunha vía de comunicación (estrada, vía férrea ou camiño) para indicar lugares e distancias. Indica a nomenclatura da vía e máis a distancia desde o inicio da mesma, ou o lugar que se atravesa.

Teñen a súa orixe nos miliarios, columnas xeralmente de granito situadas nas vías romanas. Na idade moderna usáronse tamén leguarios (situados cada legua). Os fitos actuais adoitan ser de metal e están instalados en cada quilómetro, cun máis destacado cada dez quilómetros.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Hitos kilómetricos de España.svg|Modelos de fitos quilométricos xenéricos das vías de España.
Ficheiro:Fito Santo Antoniño.jpg|Fito quilométrico da estrada N-550 en Santo Antoniño (Perdecanai, Barro).
Ficheiro:Leguario Cerponzóns.jpg|Fito de legua no Cunchido (Cerponzóns, Pontevedra).
Ficheiro:Portela da Cruz.jpg|Fitos no límite entre a provincia de Pontevedra e a provincia de Ourense.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Regulamento de circulación de España, apartado relativo aos fitos (páx. 79).

### Ligazóns externas
*
Nicolás del Caño

**Nicolás del Caño**, nado en Córdoba, o 6 de febreiro de 1980, é un político arxentino, Deputado nacional pola provincia de Mendoza e dirixente do Partido dos Traballadores Socialistas (PTS).

## Traxectoria 
Estudou na Universidade Nacional de Córdoba ata que se mudou en 2006 á cidade de Mendoza para construír o PTS na provincia, e ingresou na Universidade Nacional de Cuyo, onde estudou socioloxía ao tempo que realizaba diversos labores para pagar os estudos, como vendedor de roupa ou empregado dun centro de atención telefónica.

Nas eleccións nacionais de 2011 presentouse como candidato a gobernador da provincia de Mendoza, logrando o 1,6 % dos votos. Nas eleccións primarias de 2013, obtivo o 7,6% dos votos, Na súa campaña electoral cuestionou os altos soldos dos funcionarios políticos e propuxo que o salario dos deputados fose igual ao dos docentes, cuestión que abordou logo no seu mandato presentando un proxecto de lei e doando a maior parte dos seus ingresos como lexislador a fondos de folga, inspirándose, segundo expresou, nos integrantes da Comuna de París de 1871.

En 2015 competiu pola intendencia de Mendoza, quedando en segundo lugar co 14,2% dos votos nas eleccións primarias e un 16,9% nas xerais, desprazando ao terceiro lugar ao candidato da coalición gobernante Fronte Para a Vitoria, Carlos Aranda, un resultado inédito no país para unha forza de esquerda a un cargo executivo.

Nas eleccións primarias de agosto de 2015, encabezou a candidatura presidencial da lista do PTS no seo da Fronte de Esquerda impóndose co 51,07% (370.764 votos) fronte ao histórico dirixente Jorge Altamira do Partido Obreiro que obtivo o 48,93% (355.290 votos).

## Notas
RTECS

O **RTECS** (**Registry of Toxic Effects of Chemical Substances**, **Rexistro de Efectos Tóxicos de Substancias Químicas**) é unha base de datos de información sobre toxicidade de substancias químicas compilado da literatrura científica aberta, sen que se fagan ulteriores comprobacións. Ata o ano 2001 foi mantida polo NIOSH (Instituto Nacional de Seguridade Ocupacional e Saúde) dos Estados Unidos como unha publicación libremente dispoñible gratuíta. Actualmente é mantida pola compañía privada Symyx Technologies e só está dispoñible pagando unha tarifa ou por subscrición.

## Contidos 
En RTECS inclúense seis tipos de datos de toxicidade:

# Irritación primaria
# Efectos mutaxénicos
# Efectos reprodutivos
# Efectos tumorixénicos
# Toxicidade aguda
# Outras toxicidades de dose múltiple.

Tamén se indican os valores de toxicidade numéricos específicos como o LD50, LC50, TDLo, e TCLo e as especies estudadas e a ruta de administración utilizada. Para todos os datos indícase unha lista de fontes bibliográficas. Os estudos non se avalían de ningunha maneira.

## Historia 
A creación de RTECS foi ordenada polo Congreso dos Estados Unidos e establecida pola Lei de Seguridade e Saúde Laboral de 1970 (PL 91-596). A edición orixinal, chamada "Lista de Substancias Tóxicas" publicouse en 1971, e incluía datos toxicolóxicos de aproximadamente 5.000 compostos químicos. O nome cambiou posteriormente ao que ten actualmente de "Rexistro de Efectos Tóxicos de Substancias Químicas" (*Registry of Toxic Effects of Chemical Substances*). En xaneiro de 2001 a base de datos contiña xa 152.970 compostos químicos. En decembro de 2001 RTECS foi transferido desde o NIOSH á compañía privada Elsevier MDL. En 2007 a compañía Symyx mercoulle MDL a Elsevier e a base de datos de toxicidade estaba incluída na compra. A base de datos de toxicidade só é accesible agora se se paga unha tarifa ou unha subscrición anual.

RTECS está dispoñible en versións en inglés, francés e castelán, que ofrece o Centro Canadense de Saúde e Seguridade Laboral. A subscrición á base de datos ofrécese en páxina web, en CD-ROM e en formato de Intranet. A base de datos tamén está dispoñible en liña desde a páxina NISC (National Information Services Corporation, RightAnswer.com, e ExPub (Expert Publishing, LLC).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resumo de RTECS
* Páxina web de Accelrys
* Páxina web de RightAnswer
* Expert Publishing, Páxina web de LLC
Eneco Tour

O **Eneco Tour** ou **Tour do Benelux** (actualmente ***BinckBank Tour***) é unha carreira ciclista por etapas que se celebra no Benelux (Bélxica, Países Baixos e Luxemburgo) todos os anos a comezos de agosto. O nome da carreira está patrocinado pola empresa holandesa, BinckBank.
A competición foi creada no ano 2005 para substituír a Volta aos Países Baixos. Xa dende o seu inicio a volta formou parte do calendario UCI ProTour. Actualmente, a proba forma parte do UCI WorldTour.

## Maillots 
As cores do maillot do líder de cada clasificación foi trocando ao longo dos anos.

## Palmarés 
### Clasificacións secundarias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta aos Países Baixos

### Ligazóns externas 
*Sitio  web oficial
Fonte primaria

:*Para o uso de fontes primarias en Wikipedia véxase: Wikipedia:Wikipedia non é unha fonte primaria.*
[miniatura|Esta pintura atopada na cidade romana de [Pompeia é un exemplo de fonte primaria sobre a xente de Pompeia nos tempos da Antiga Roma  (Retrato de Paquius Proculo)]]
Unha **fonte primaria** é a fonte documental que se considera material de primeira man relativo a un fenómeno que se desexa investigar ou relatar; é dicir materia prima que se ten para realizar un determinado traballo. No caso da historiografía, o que no seu tempo serviu como instrumento para construír a historia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historiografía
* Fonte secundaria
* Fonte terciaria
* Fonte documental

### Bibliografía 
* Wood Gray, Historian's handbook, a key to the study and writing of history (Houghton Miffin, 1964).

### Ligazóns externas 
* «Como distinguir entre fontes primarias e secundarias»  da biblioteca da Universidade de California (en inglés). 
* «Fontes primarias, secundarias e terciarias» da biblioteca da Universidade James Cook (en inglés).
* Atopar fontes primarias nas coleccións das maiores bibliotecas de investigación usando ArchiveGrid.
Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación

A **Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación**, coñecida a miúdo polo acrónimo **AGPTI**, é unha asociación galega do ámbito de tradución. Creouse no ano 2001 coa finalidade de servir de plataforma de comunicación entre profesionais para a defensa dos intereses dos traballadores da tradución e da interpretación. Tamén ten entre os seus obxectivos a difusión do galego como lingua de traballo neste sector e contaba en 2015 con algo máis de 100 membros.
A AGPTI forma parte da rede Vértice, que agrupa asociacións de tradución e interpretación de ámbito estatal.

En 2021 estaba presidida por Iria Taibo Corsanego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Xela Arias
### Ligazóns externas 
* Páxina web da asociación
Paul-Émile Botta

**Paul Émile Botta**, nado o 6 de decembro de 1802 en Turín e finado o 29 de marzo de 1870 foi un arqueólogo francés. Foi fillo do historiador Carlo Botta.

## Traxectoria 
O 8 de maio de 1827 xunto con Auguste Duhaut-Cilly, a bordo do barco *Héros*, chegou a Mazatlán, lugar de onde foron expulsados tres días despois xa que as autoridades locais sospeitaban que o devandito barco e o seu capitán, Duhaut-Cilly, se dedicaban ao contrabando .

En 1842 fíxose cargo do consulado de Francia en Mosul.

## O descubrimento de Khorsabad. 
O grande obxectivo dos aventureiros/arqueólogos destinados en Mesopotamia era a localización de Nínive, capital do Imperio Asirio, que na Biblia se dicía que eran necesarios tres días para percorrela. Á súa vez, a súa importancia radicaba no feito de ser capital dos asirios, o gran pobo conquistador da Biblia. Ao mesmo tempo, xa se coñecía que moitos dos outeiros de estraña forma gardaban restos de cidades antigas, e pensábase que un dos outeiros próximos a Mosul podía ser Nínive.

En 1843 Botta escolleu como primeiro obxectivo para escavar o outeiro de Kuyunjik (preto de Mosul), pero a medida que transcorría o tempo, o traballo resultaba infrutuoso. Paralelamente Botta preguntaba aos aldeáns e campesiños circundantes de onde conseguiran ou se viran "ladrillos con símbolos" (polo xeral os aldeáns descoñecían a resposta ou se mostraban desconfiados). A insistencia de Botta obtivo o seu premio, xa que un dos campesiños da zona de Khorsabad decatouse de que un europeo buscaba ladrillos con símbolos, ante o cal acudiu ao campamento de Botta indicando que o seu forno estaba feito con eses "ladrillos con símbolos" e que os obtiña do outeiro próximo. Botta enviou unha expedición para investigar (con poucas esperanzas) e facer unha prospección, obtendo aos poucos días grandes resultados.

O resultado foi o descubrimento do que creu que eran as ruínas de Nínive, e así o anunciou ao mundo. Entón o goberno francés financiou ditas escavacións, e Botta publicou a obra *"Monumentos de Ninive"*. Con todo, tempo despois sóubose que se trataba das ruínas de Khorsabad. Khorsabad transformouse en capital de Asiria durante o reinado de Sargón II, e foi abandonada polo seu sucesor no -705, despoboándose paulatinamente, e converténdose nun importante resto arqueolóxico, do cal Botta recuperou importantes pezas de arte asiria que foron enviadas ao Louvre en 1846. Tanto as pezas como a obra de Botta causaron un grande éxito en Europa, e supuxo o redescubrimento da arte asiria.

Morreu en Achères, Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Duhaut-Cilly, Auguste. A Voyage to California, the Sandwich Islands and Around the World in the Years 1826-1829. University of California Press. 1979.
* Lerma Garay, Antonio. *Mazatlán Decimonónico.* Edición del Autor. Sacramento. 2005.
* P. Botta/M. E. Flandin, Monuments de Niniveh (París 1849-1859).
Pfam

**Pfam** é unha base de datos de familias de proteínas na que se inclúen as súas anotacións e aliñamentos de secuencias múltiples xerados usando modelos de Markov ocultos.

## Características 
Para cada familia proteica incluída en Pfam pódese:

* Buscar aliñamentos múltiples
* Ver arquitecturas de dominios proteicos
* Examinar a distribución das especies
* Seguir ligazóns a outras bases de datos
* Ver estruturas de proteínas coñecidas
As descricións das familias Pfam poden ser consultadas polo público xeral usando Wikipedia.

Case o 80% das secuencias de proteínas contidas na UniProt Knowledgebase teñen polo menos unha correspondencia en Pfam. Esta cifra denomínase cobertura de secuencias.

A base de dartos Pfam contén información sobre dominios e familias proteicas. Pfam-A é a porción revisada manualmente da base de datos que contén unhas 16.000 entradas. Para cada entrada almacénase un aliñamento de secuencias de proteínas e un modelo de Markov oculto. Estes modelos de Markov ocultos poden utilizarse para procurar información nas bases de datos de secuencias co paquete HMMER escrito por Sean Eddy.

Como as entradas en Pfam-A non cobren todas as proteínas coñecidas, proporcionouse ademais un suplemento xerado automaticamente chamado Pfam-B, o cal contiña un gran número de pequenas familias derivadas de agrupamentos producidos por un algoritmo chamado ADDA. Aínda que son dunha calidade menor, as familias Pfam-B podían ser útiles cando non se encontraban familias nunha busca en Pfam-A. Non obstante, Pfam-B deixou de ofrecerse na versión 28.0.

A base de datos **iPfam** almacena a descrición de dominios de Pfam. Investiga se diferentes proteínas que son descritas xuntas na base de datos de estrutura de proteínas PDB están o suficientemente próximas como para potencialmente interaccionar.

A versión actual de Pfam é "Pfam 28.0" (maio de 2015; 16.230 familias).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* TrEMBL: base de datos na que se realiza unha anotación de secuencia de proteínas automatizada
* InterPro Integración de bases de datos de familias de proteínas e dominios proteicos
* PDBfam  &mdash; asignación completa de dominios Pfam a secuencias no Protein Data Bank (PDB)

### Ligazóns externas 
* Pfam - Protein family database no EBI UK
* Pfam - Protein family database no Janelia Farm Research Campus EUA
* Pfam - Protein family database no Stockholm Bioinformatics Centre Suecia
* iPfam - Interaccións de dominios Pfam domains en PDB
* PDBfam  - Asignación de dominios Pfam a secuencias en PDB en Fox Chase Cancer Center, EUA
Jon and Roy

**Jon and Roy** é unha banda canadense de folk rock e reggae formada por tres músicos de Victoria, Canadá.

## Traxectoria 
O cantautor e guitarrista Jon Middleton e o percusionista Roy Vizer coñecéronse na Universidade de Victoria e acabaron formando **Jon e Roy**, que empezou actuar na contorna de Victoria e Vancouver en 2003. Ao ano seguinte sumouse o multiinstrumentista Dougal Bain Mclean e gravaron o seu primeiro álbum, ''Sittin' Back*, en 2005 co produtor e enxeñeiro de son Stephen Franke. O tema que dá título ao álbum apareceu nun anuncio de televisión da Volkswagen que se emitiu durante nove meses nos Estados Unidos, polo que se fixo coñecido nese país, e un dos seus vídeos,"Little Bit of Love", tivo certo éxito en YouTube.

No intervalo entre 2006 e 2007 realizaron outros proxectos por separado, así Middleton gravou un álbum en solitario, *After a Trip*, e McLean e Vizer establecéronse en Vancouver. En 2007, Jon and Roy xuntáronse de novo e gravaron o álbum *Another Noon*, unha vez máis con Stephen Franke, en Blue Heron Studios. En abril de 2010, Jon e Roy lanzaron *Homes*, ao que seguiu en 2012 *Let It Go*, e en 2014 *By My Side*.

## Discografía 
### Álbums 
* 2005 *Sittin Back*
* 2008 *Another Noon* (2009 nos Estados Unidos)
* 2010 *Homes*
* 2012 *Let It Go*
* 2014 *By My Side''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jon e Roy sitio web oficial
* Páxina oficial en Facebook
Campo Municipal de San Román

O **Campo Municipal de San Román** é un recinto deportivo adicado á práctica do fútbol e do rugby, situado na localidade de San Román de la Llanilla (concello de Santander). Foi inaugurado en 2010, e nel xogan o S.D. Rayo Cantabria e o C.J.A. San Román da liga rexional de fútbol, e o Independiente R.C. da División de Honra de Rugby. Na súa única tribuna lateral cuberta hai 250 localidades de asento. Os vestiarios están baixo esta tribuna. O terreo de xogo é de herba artificial.

## Notas
Campo de Las Terrazas

O **Campo de Las Terrazas** é un recinto deportivo adicado á práctica do rugby, situado en Alcobendas (Comunidade de Madrid). Nel xoga como local os seus partidos o Club Alcobendas Rugby da División de Honra de Rugby. Conta cunha única tribuna lateral cuberta con capacidade para unhas 2000 persoas sentadas. En 2018 foron modernizados a tribuna e mailo terreo de xogo, que pasou a ser de céspede artificial.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Campo de Las Terrazas na web do Club Alcobendas Rugby
ExPASy

**ExPASy** é un portal de recursos bioinformáticos xestionado polo Instituto Suízo de Bioinformática (*Swiss Institute of Bioinformatics*, SIB) e en particular polo SIB Web Team. É un portal integrado e extensible no que se poden acceder a moitas fontes científicas, bases de datos e ferramentas de software de diferentes áreas das ciencias da vida. Os científicos poden acceder a unha ampla gama de recursos de moi diferentes dominios, como a proteómica, xenómica, filoxenia/evolución, bioloxía de sistemas, xenética de poboacións, e a transcritómica. Cada un dos recursos (bases de datos, ferramentas informáticas descargables baseadas en páxinas web) albérganos de forma descentralizada distintos grupos do SIB e institucións asociadas. Un só portal web proporciona un punto de entrada común a un amplo rango de recursos desenvolvidos e operados por moitos grupos diferentes do SIB e institucións externas. O portal presenta unha función de busca dos recursos seleccionados. Internamente, a dispoñibilidade e uso dos recursos está monitorizada. O portal está pensado tanto para o seu uso por expertos coma por persoas non familiarizdas cun dominio específico das ciencias da vida, e a nova inerface da web proporciona unha guía visual para os novatos no uso de ExPASy.

## Historia 
Orixinalmente, ExPASy denominábase **Ex**pert **P**rotein **A**nalysis **Sy**stem, Sistema de Análise de Proteínas Experto, e actuaba como un servidor proteómico para analizar secuencias e estruturas de proteínas e información de electroforese en xel bidimensional (electroforese Page 2D). Entre outras cousas, ExPASy referencia a base de datos sobre coñecementos sobre sucuencias de proteínas, UniProtKB/Swiss-Prot, e o seu suplemento anotado por computador, UniProtKB/TrEMBL.

ExPASy foi a primeira páxina web das ciencias da vida.

O 5 de abril de 2007 ExPASy fora consultada mil millóns de veces desde que se instalou o 1 de agosto de 1993.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Estadio Municipal de Altamira

O **Estadio Municipal de Altamira** é un recinto deportivo adicado á práctica do atletismo, do fútbol e do rugby, situado na localidade de Ordizia (Guipúscoa). Reformado en 2007, o terreo de xogo é de herba artificial, e a tribuna lateral cuberta conta cuns 430 asentos. As pistas sintéticas de atletismo están homologadas para calquera tipo de competición oficial. No campo xogan os seus encontros como locais o Ordizia Kirol Elkartea da liga rexional de fútbol e o Ordizia Rugby Elkartea da División de Honra de Rugby.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instalacións do Ordizia Kirol Elkartea 
* Instalacións do Ordizia Rugby Elkartea
Proteína similar á ubiquitina procariótica

A **proteína similar á ubiquitina procariótica** ou **Pup** (do inglés *Prokaryotic ubiquitin-like protein*) é unha proteína análoga funcional da ubiquitina, que se encontra en procariotas (descubriuse en *Mycobacterium tuberculosis*). Realiza a mesma función que a ubiquitina, aínda que a encimoloxía da ubiquitilación e a pupilación é diferente. A diferenza da reacción da ubiquitilación, que consta de tres pasos, a pupilación realízase só en dous pasos, e, por tanto, interveñen só dous encimas. Igual que a ubiquitina, a Pup únese a residuos de lisina específicos de proteínas substrato para formar enlaces isopéptidos, de modo que a proteína queda marcada por esta pupilación. Despois, a proteína modificada é recoñecida pola ATPase proteasómica de *Mycobacterium* (Mpa) por medio dun mecanismo de pregamento inducido pola unión no que se forma unha hélice alfa na Pup; despois a Mpa cede o substrato pupilado ao proteasoma de 20S ao acoplar a hidrólise do ATP para que se produza a súa degradación no proteasoma. Por tanto, igual que en eucariotas, as bacterias poden usar unha pequena proteína modificadora para controlar a estabilidade das proteínas. A estrutura cristalina de raios X do complexo Pup/Mpa (  ) foi determinada por primeira vez polos científicos Tao Wang e Huilin Li no Laboratorio Nacional de Brookhaven dos Estados Unidos.

O xene Pup codifica unha proteína de 64 aminoácidos cun peso molecular de 6.944 kDa. A secuencia é a seguinte:

## Base de datos 
PupDB é unha base de datos de proteínas pupiladas e sitios de pupilación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ubiquitina
*Proteína SUMO
EDI

**EDI** é o acrónimo inglés para o **intercambio electrónico de datos** (en inglés electronic data interchange). Refírese á transmisión estruturada de datos entre organizacións por medios electrónicos. Emprégase para transferir documentos electrónicos ou datos de negocios entre un sistema informático e outro. Este intercambio pode realizarse en diferentes formatos: EDIFACT, XML, ANSI, ASC, X12, TXT, etc.

## Características 
Albarás, facturas, ordes de compra e outros documentos comerciais electrónicos poden tramitarse directamente dende o sistema informático da empresa emisora ó sistema informático da empresa receptora, co consecuente aforro en tempo e evitando os erros da comunicación tradicional en papel

*EDIFACT*, o formato de máis amplo uso, é un estándar da Organización das Nacións Unidas para o intercambio de documentos comerciais no ámbito mundial. Existindo diversas variantes axeitadas para cada área de negocio (distribución, automoción, transporte, aduanas, etc) ou para cada país. Así, por exemplo, AECOC regula o estándar EDI do sector da distribución. Para o intercambio deste tipo de información adóitase empregar as redes de valor engadido. Ademais do intercambio de información, estas redes permiten o seu rexistro ou gravación.

## Exemplos de aplicacións compatíbeis con EDI 
* *BizLayer* é unha plataforma de facturación electrónica, con ampla utilización no sector turístico en España. Esta plataforma permite a aquelas empresas que xestionan as súas facturas en formatos de EDI (EDIFACT), e por medido da súa rede, colócalas na plataforma de facturación BizLayer para a súa xestión posterior, dunha forma sinxela e segura.
* *SERESNET* é un software propietario de comunicacións EDI multiformato (EDIFACT, XML, ODETTE, etc.) e multiprotocolo (SMTP, VAN, AS2, etc.). Permite a integración coa maioría de ERP do mercado e lugares web. Desenvolvido pola empresa SERES, está perfectamente integrado para o uso da factura telemática con firma electrónica por AECOC.
* *IBM WebSphere Datapower Appliances*, é un dispositivo de alto desempeño que permite realizar tarefas de integración e transformación entre distintos formatos e protocolos; en especial XML, EDI, CSV e outros.
Cloaca (zooloxía)

miniatura|Diagrama para ilustrar o desenvolvemento da cloaca en mamíferos.
En anatomía animal, a **cloaca** é unha cavidade aberta ao exterior para a expulsión de refugallos, situada na parte final do tracto dixestivo, na que conflúen tamén os condutos finais dos aparellos urinario e reprodutor. Está presente en determinadas especies de vertebrados: en todas as aves, réptiles e anfibios, así como nalgúns peixes (condrictios) e mamíferos (monotremas e marsupiais) e, excepcionalmente, nos tenrécidos, que son placentarios.

Tamén se lle dá ese mesmo nome á porción final do tubo dixestivo de certos artrópodos. 
## Notas
Cloaca (homónimos)

O termo **cloaca** pode referirse a:

* **Cloaca**, tramo da rede de sumidoiros pública para a evacuación apropiada das augas residuais dos edificios.
* **Cloaca Máxima**, rede de sumidoiros construído na Roma Antiga que atravesaba o foro e desaugaba no río Tíber.
* **Cloaca**, cavidade aberta ao exterior para a expulsión de refugallos, situada na parte final do tracto dixestivo, na que conflúen tamén os condutos finais dos aparellos urinario e reprodutor, presente en determinadas especies de vertebrados.
Donnie McGrath

**Donald Michael McGrath**, nado o 7 de maio de 1984 en Mount Kisco, Nova York, é un ex xogador profesional de baloncesto irlandés. Cunha estatura de 1,93 metros xogaba nas posicións de base e escolta.

## Traxectoria profesional 
O 13 de agosto de 2015, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FIBA.com
Penda

**Penda de Mercia**, finado o 15 de novembro de 655, foi un rei de Mercia, reino situado no que hoxe constitúen as actuais Midlands inglesas.
## Traxectoria 
Penda era un rei pagán nunha época na que o cristianismo estaba a se estender por moitos dos reinos anglosaxóns. Participou na derrota do poderoso rei de Northumbria, Edwin, na batalla de Hatfield Chase en 633. Nove anos máis tarde, derrotou e acabou coa vida do sucesor de Edwin, Oswald de Northumbria, na batalla de Maserfield. A partir desa vitoria Penda podería ser o máis poderoso gobernante anglosaxón da época.

Derrotou a Anglia Oriental, obrigou ao rei Cenwalh de Wessex a se exiliar durante tres anos, e continuou a guerra contra os bernicianos de Northumbria. Trece anos despois da vitoria de Maserfield, sufriu unha esmagadora derrota na batalla de Winwaed ao final dunha campaña contra os bernicianos.

## Notas
Velódromo de Fadura

O **Velódromo de Fadura** é unha instalación deportiva dedicada á práctica do ciclismo e do rugby, que forma parte da Cidade Deportiva Municipal de Fadura, en Getxo (Biscaia). As instalacións inclúen pistas de atletismo, campos de fútbol e hóckey, piscinas, pavillón, ximnasio e pistas de tenis., e foron construídas a comezos dos anos 1960. A tribuna lateral cuberta do velódromo pode acoller a 510 persoas sentadas. A pista oval para bicicletas é de formigón, e apenas ten peralte.

No campo de rugby que ocupa o interior das pistas xoga os seus encontros como local o Getxo Rugby Taldea da División de Honra de Rugby. A súa superficie é de herba natural.
## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina web do Getxo Rugby Taldea
Escuadrón de Vigilancia Aérea 10

**Escuadrón de Vigilancia Aérea 10** (**EVA 10**) é unha base militar do éxercito do aire español situada no cumio do monte Iroite na comarca de Noia, no límite dos concellos de Boiro, Lousame e Porto do Son.

A base aérea militar do Exército Español foi creada en 1980. O primeiro continxente de tropas chegou ao centro en 1981, se ben non comezou a estar operativo até o 1 de decembro de 1984. Foi inaugurado oficialmente o 6 de novembro de 1985 polo baionés José Santos Peralba Giráldez, Xeneral Xefe do Estado Maior do Exército do Aire, coa asistencia do Presidente da Xunta de Galicia Xerardo Fernández Albor. Ten realizado misións operativas en colaboración co Centro de Coordinación de Salvamento Marítimo de Fisterra, o Instituto Nacional de Meteoroloxía e a Universidade de Santiago de Compostela. A base está equipada con rádar Indra Lanza 3D.

## Galería de imaxes
## Notas
Thierry Boutsen

**Thierry Marc Boutsen** (nado o 13 de xullo de 1957 en Bruxelas, Bélxica) é un ex piloto de carreiras que competiu cos equipos Arrows, Benetton, Williams, Ligier e Jordan na Fórmula Un. Participou en 164 Grandes Premios do Campionato do Mundo (163 saídas), gañando tres carreiras, logrando 15 podios e anotando 132 puntos na súa carreira. O seu mellor resultado no Campionato Mundial de pilotos foi cuarto en  mentres pilotaba para Benetton. En  terminou primeiro na clase e segundo na xeral en Le Mans.

## Andaina 
### Fórmulas Júnior e Sportscars 
Logo de gañar o "Volant V" en 1977 na André Pilette Racing School, Zolder, Boutsen participou no campionato belga da Fórmula Ford 1600 e gañouno en 1978 con 15 vitorias en 18 carreiras. Tamén participou na carreira das 24 Horas de Spa de 1978, a última carreira no circuíto de 14&nbsp;km de Spa-Francorchamps pilotando un Toyota Trueno. En 1979 pasouse a Fórmula 3, gañando tres carreiras en 1980 e logrando o segundo lugar na carreira polo título europeo, detrás de Michele Alboreto. En 1981 correu na Fórmula 2, e foi de novo segundo no Campionato de Europa, esta vez detrás de Geoff Lees. O seu negocio é a "venda e adquisición de jets de negocios". Fundou a compañía en 1997 coa súa esposa Daniela e ata maio de 2011, a compañía vendera 205 avións, que van desde Airbus Corporate Jets ao Cessna Citation. Tamén é copropietario de Boutsen Energy Racing xunto ao seu cuñado Olivier Lainé e Georges Kaczka. O equipo compite na clase Fórmula Le Mans nas Le Mans Series. Boutsen tamén xestiona coches na Eurocup Mégane Trophy e na Formula Renault.

## Casco 
O casco de Boutsen era negro cun deseño dunha fita de cor vermella, laranxa e amarela que rodeaba a viseira e a zona traseira. As cores utilizadas son as cores da bandeira belga (agás polo laranxa).

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos do Campionato de Europa de Fórmula Dous 
(key) ( As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.)

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Boutsen Aviation official website
Milo Winter

[miniatura|*O león e o rato*, ilustración de Milo Winter de [1919, *Antoloxía* de Esopo.]]
**Milo Winter**, nado en Princeton (Illinois) o 7 de agosto de 1888 e finado en 1956, foi un ilustrador de libros estadounidense. Produciu obras para as edicións das *Fábulas* de Esopo, *Arabian Nights*, *Alicia no País das Marabillas*, *As viaxes de Gulliver*, e outros contos.

## Traxectoria 
Formouse na Escola de Chicago do Instituto de Arte. Viviu en Chicago até principios de 1950, cando se trasladou á cidade de Nova York. De 1947 a 1949, foi o editor de arte dos libros *Childcraft* e desde 1949, foi editor de arte na división de tiras de película de Silver Burdett Company.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Brushtail_the_Fox_-_Milo_Winter_-_Project_Gutenberg_eText_18667.jpg|Ilustración de Milo Winter para *O Doutor coello e o raposo*, de Thomas Clark Hinkle.
Ficheiro:The Ant and the Grasshopper - Project Gutenberg etext 19994.jpg|*A formiga e a cigarra*, ilustración de Milo Winter de 1919, *Antoloxía* de Esopo.
Ficheiro:The Fox and the Grapes - Project Gutenberg etext 19994.jpg|*A zorra e as uvas*, ilustración de Milo Winter de 1919, *Antoloxía* de Esopo.
Ficheiro:The Tortoise and the Hare - Project Gutenberg etext 19994.jpg|*A tartaruga e a lebre*, ilustración de Milo Winter de 1919, *Antoloxía* de Esopo.
Ficheiro:

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peter H. Falk, *Who Was Who in American Art*, 1985 ISBN 0-932087-00-0
Pazo de Vaamonde

A **Casa-pazo de Vaamonde** ou **pazo de Vaamonde** é un pazo urbano construído no século XVIII en Santiago de Compostela. Na actualidade acolle o Consorcio de Santiago.

## Localización 
A casa áchase na zona vella de Santiago de Compostela, no cantón entre a rúa do Vilar número 59 e a calella de Entrerrúas, a máis estreita da vila.

## Descrición 
O edificio foi ergueito no século XVIII e curiosamente sobresae do aliñamento das casas acaroadas da rúa. Está formado pola planta terrea, con soportais de arcos de volta perfecta e dous andares, o segundo con balcón. Na fachada do primeiro andar, entre as fiestras salienta un grande escudo. Tamén é de salientar o petador da porta, obra do escultor Francisco Asorey, e tamén a rechamadeira cristaleira da porta interior. No interior atópase unha escaleira principal cunha escultura en madeira realizada polo escultor J. Rivas o 25 de xullo de 1932. Subindo para da escaleira principal hai unha escaleira de servizo máis sinxela e estreita.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Spain.Santiago.de.Compostela.Pazo.Vaamonde.Picaporte.jpg|Petador de Francisco Asorey.
Ficheiro:Spain.Santiago.de.Compostela.Pazo.Vaamonde.Principal.1.jpg|Escultura da escaleira principal, escultor J. Rivas, 25 de xullo de 1932.
Ficheiro:Spain.Santiago.de.Compostela.Pazo.Vaamonde.Servicio.jpg|Escaleira de servizo.

## Notas 
## Véxase tamén
Consorcio de Santiago

[miniatura|O [Pazo de Vaamonde é a sede do Consorcio de Santiago.]]
O **Consorcio de Santiago** é un organismo nacido no ano 1991 (Real Padroado da Cidade de Santiago de Compostela), a partir da reformulación dun organismo que xa existía dende 1964, co obxectivo principal de coordinar e promover as accións do Goberno de España, Xunta de Galicia e Concello de Santiago de Compostela, orientadas á preservación e revitalización da cidade de Santiago de Compostela e do seu patrimonio cultural, nos seus aspectos histórico-artísticos e arquitectónicos, e tamén á difusión dos valores europeístas e ao desenvolvemento e potenciación das actividades turísticas e culturais vinculadas co Ano Santo Xacobeo.

A súa sede áchase no Pazo de Vaamonde, na rúa do Vilar nº 59.

No ano 2005 contou cun orzamento de 20 millóns de euros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Consorcio de Santiago
Reino de Dyfed

miniatura|Os sete *cantrefi* de Dyfed
O **Reino de Dyfed** foi un reino situado no suroeste de Gales e cuxa época está comprendida entre a Britania posromana e a Alta Idade Media.

Dyfed, ou na súa forma en latín *Demetia*, foi un dos antigos reinos que poboaban Gales antes da Conquista Normanda. Xurdiu como sucesión da antiga *civitas* romana da tribo dos Demetae. Crese que, orixinalmente, ocupou a área delimitada polos ríos Teifi, Gwili e Tywi, aínda que puido estenderse se cadra até a fronteira con Brycheiniog. Equivalía a, aproximadamente, 2.284 quilómetros cadrados. Esta zona incluía Pembrokeshire e a parte occidental de Carmarthenshire, incluíndo a poboación de Carmarthen. Consistía en polo menos sete *cantrefi* (tipo de división da terra en Gales): Cemais, Deugleddyf, Emlyn, *Cantref* Gwarthaf, Pebidiog, Penfro e Rhos. Durante a chamada "Era dos Santos", Dyfed puido ter até sete bispos, un por cada *cantref.* Posteriormente, o reino estendeuse até cubrir Ystrad Tywi, incluíndo Cydweli e Gwyr. Esta área foi conquistada por Ceredigion a finais do século VII, para formar o reino de Seisyllwg.

No século X, Hywel Dda uniu Dyfed e o contiguo reino de Seisyllwg baixo o seu dominio. O novo reino coñeceuse como Deheubarth e abarcaba aproximadamente a área do moderno condado de Dyfed.
## Lista dos reis de Dyfed 
* sobre 400 : Artchorp.
* sobre 410-420 : Eochaid Allmuir (i.e: *de ultramar*) conduce os Déisi de Irlanda a Dyfed sobre 400/420.
* sobre 420-440 : Corath.
* sobre 440-470 : Aed Brosc.
* sobre 470-500 : Tryffin.
* sobre 500-530 : Aircol (i.e *Agricola*).
* sobre 500-560 : Vortiporius,
* sobre 560-580 : Cyngar.
* sobre 580-610 : Pedr.
* sobre 610-630 : Arthwyr.
* sobre 630-660 : Nowy.
* sobre 660-680 : Gwlyddien.
* sobre 680-710 : Cathen.
* sobre 710-740 : Cadwgan.
* sobre 740-760 : Rhain ap Cadwgan.
* sobre 760-790 : Tewdws.
* sobre 790-797 : Maredudd ap Tewdws, morto en 796/797.
* 797-808 : Rhain ap Maredudd.
* 808-811 : Owain ap Maredudd.
* 811-814 : Tryffin (II) ap Rhain ,
* 814-sobre 850 : Tangwystyl ferch Owain ap Maredudd casa con Bledri.
* sobre 850-893 : Hyffaid ap Bledri.
* 893-904 : Llywarch ap Hyffaid.
* 904-905 : Rhodri ap Hyffaid.
* Elen ferch Llywarch casa con Hywel Dda.

## Notas
Pendente

O termo **Pendente** pode referirse a:

*O **pendente**, xoia con que se adorna a orella;
*A **pendente**, inclinación do terreo ou terreo en desnivel;
*A **pendente**, en matemática e ciencias aplicadas, refírese á inclinación da tanxente nun punto;
*A **pendente**, superficie que enche o espazo de forma triangular existente entre o arco que forma o bordo da cúpula e os arcos en que descansa, cuncha.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Pendente**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Muros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Penente**, lugar da parroquia de Nogueira, no concello de Meis.
Pazo de Cela

O **Pazo de Cela** é un pazo de estilo barroco do século XVII situado na parroquia de Cela, no concello coruñés de Cambre, moi achegado á cidade da Coruña. De propiedade privada, no século XXI abre ao público como espazo para a celebración de banquetes de casamento ou bautizos.

## Descrición 
### Edificio 
O estilo é predominantemente barroco, cunha planta rectangular e cuberta de tella plana, conta con planta terrea e dous andares. Os muros son de fábrica de cachotaría de granito e cantaría nas contornas dos vans do primeiro andar. Destaca unha escaleira cun patín monumental de perpiaños de granito. Salientan dous escudos a ambos os dous lados da porta principal.

### Xardinaxe 
A quinta, de 6.000 m², áchase amurallada, e conta cun xardín de estilo afrancesado, entre outros elementos de xardín, cun encoro, unha pérgola, un quiosco e un pavillón acristalado onde se celebran os eventos.

En canto á vexetación, conta con sebes de buxos, e diversos exemplares de palmeiras, plátanos, fentos arbóreos, camelias e criptomerias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.lapenela.com/pazos/pazo_de_cela/ 
* https://web.archive.org/web/20130614154438/http://cambre.es/esp3/historia/monu1.html
Parque Nacional Nordeifel

O **Parque nacional Nordeifel** atópase no oeste de Alemaña.

## Características 
O parque localízase preto da cidade de Aquisgrán, xunto a fronteira con Bélxica. Creouse no ano 1960 e conta cunha superficie protexida de 175.000 hectáreas. A súa cota máxima de altitude é de 690 metros.

## Vexetación e fauna 
Trátase dunha área onde predomina o bosque caducifolio. Son frecuentes a faia, o carballo e o freixo. Tamén existen especies de folla perenne coma o Pradairo. Entre os mamíferos salientan os grandes ungulados, coma o cervo, o corzo ou o muflón, este último introducido. Tamén existen importantes especies de aves, coma o peto negro ou o galo lira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do parque .
Convento de Santo Agostiño de Pontedeume

O **Convento de Santo Agostiño** é un edificio de Pontedeume, construído inicialmente para albergar unha comunidade de frades agostiños que o habitaron durante case tres séculos: desde a súa fundación en 1538 polo conde Fernando de Andrade ata a exclaustración de 1835. Na actualidade alberga a Casa da Cultura de Pontedeume.

## Historia
Mediante escritura redactada en Pontedeume o 24 de setembro de 1538, o conde de Andrade e Vilalba, don Fernando, comprométese a construír o edificio e a igrexa dun convento nunha horta con casa e valado da súa propiedade, extramuros da vila de Pontedeume. Ademais dótaa con 30.000 marabedís procedentes inicialmente das rendas que o conde posúe nas parroquias de San Pedro de Vilar, Santa María de Centroña e San Martiño de Porto. A Orde de Santo Agostiño comprométese a mandar oito frades, dos cales seis serían cregos, e un prior para residiren no convento. As condicións son aceptadas pola Orde o 5 de decembro de 1538. Finalmente, a requirimento do conde de Andrade, a Orde de Santo Agostiño confirma e aproba as escrituras de fundación e dotación, na vila de Dueñas o 30 de abril de 1540. Cando pouco despois morre o conde estaba sen rematar o edificio, polo cal deixa no seu testamento 200 ducados para finaliza-las obras.

Logo da exclaustración de 1835, foi cedido en 1842 para escola de nenas, cuartel e cárcere. En 1848 foron poxados o edificio e a horta que pasaron a mans privadas. O concello recupera a propiedade da horta mediante compra en 1864, destinándoa a espazo público co nome de Alameda de Raxoi, lugar de celebración durante moitos anos de feiras e, ata hai moi pouco, das verbenas das Festas das Peras. En 1867 a igrexa do convento, que non fora poxada, foi derrubada para a apertura da Avenida de Raxoi, agás unha capela que se trasladou pedra a pedra ó novo cemiterio municipal no barrio de Porto. Finalmente na década dos oitenta do século XX o edificio do convento recupera o carácter público ao ser adquirido polo concello para instalar nel a Casa da Cultura do concello.

## Descrición
O edificio, de planta rectangular con dous andares, está situado na Praza do Convento. A fachada barroca é da segunda metade do século XVIII. Nela destaca a porta de entrada, cuberta cunha bóveda de crucería. Na fachada posterior son salientábeis os arcos de medio punto da planta baixa e as escaleiras de acceso á primeira planta. A escaleira remata nun balcón corrido con peitoril de pedra, desde o que se aprecia a zona axardinada do recinto na que se expoñen as esculturas do oso e o xabaril, símbolos da casa de Andrade, que se achaban na entrada da ponte do Eume, e a de Afonso X, situada na praza do Convento ata a última remodelación desta.

O interior foi rehabilitado para a Casa da Cultura, destacando unha sala de exposicións na planta baixa e un salón de actos no primeiro andar.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pontedeume.Galiza.030.jpg|Fachada e praza do convento.
Ficheiro:Pontedeume.Galiza.026.jpg|Estatua de Afonso X nos xardíns do convento.
Ficheiro:Pontedeume.Galiza.027.jpg|Detalle da estatua de Afonso X.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
Kassel

**Kassel** (escrito *Cassel* até 1928) é unha cidade a carón do río Fulda, no norte do estado de Hessen, Alemaña. É a sede administrativa da rexión de Kassel e do distrito homónimo. No 2013 tiña unha poboación de 194&nbsp;087 habitantes. É a antiga capital do estado de Hesse-Kassel e ten moitos pazos e xardíns, incluíndo o Bergpark Wilhelmshöhe, que Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Kassel
Quiet Is the New Loud

***Quiet Is the New Loud*** é o primeiro álbum do dúo noruegués Kings of Convenience.

## Listaxe de cancións 
Tódalas cancións foron escritas por Kings of Convenience, agás onde está indicado.

# "Winning a Battle, Losing the War"
# "Toxic Girl"
# "Singing Softly to Me"
# "I Don't Know What I Can Save You From"
# "Failure"
# "The Weight of My Words"
# "The Girl From Back Then"
# "Leaning Against the Wall"
# "Little Kids"
# "Summer on the Westhill"
# "The Passenger"
# "Parallel Lines" (Daisy Simons, Kings of Convenience)

**Bonus tracks**

# "Manhattan Skyline (cover de A-ha's Manhattan Skyline)"
# "Envoy"
# "Once Around the Block"

## Notas
Fulda

**Fulda** é unha cidade do estado de Hessen, Alemaña. Atópase á beira do río Fulda e é a sede administrativa do distrito homónimo (*Kreis*). En 1990, celebrouse o 30º festival de Hessentag nesta cidade.

250px|miniatura|Fulda. 

## Política 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Fulda
Versus (álbum de Kings of Convenience)

***Versus*** é un álbum de remesturas e colaboracións do dúo noruegués Kings of Convenience. Foi estreado o 30 de outubro de 2001 por Astralwerks. Contén cancións do álbum *Quiet is the New Loud*.

## Listaxe de cancións 
# "I Don't Know What I Can Save You From" (remix de Röyksopp) – 4:13
# "The Weight of My Words" (remix de Four Tet) – 4:43
# "The Girl from Back Then" (remix de Riton) – 3:28
# "Gold for the Price of Silver" (colaboración con Erot) – 3:04
# "Winning a Battle, Losing the War" (remix de Andy Votel) – 4:23
# "Leaning Against the Wall" (remake de Evil Tordivel) – 3:35
# "Toxic Girl" (arranxo de David Whitaker) – 4:55
# "Failure" (remake deAlfie) – 4:19
# "Little Kids" (remix de Ladytron) – 3:08
# "Failure" (arrangement by Kings of Convenience) – 4:56
# "Leaning Against the Wall" (remix de Bamboo Soul) – 3:38
# "The Weight of My Words" (remix instrumental de Four Tet) – 5:30
Rhydderch ap Iestyn

**Rhydderch ap Iestyn**, finado cara ao 1033, foi rei de Gwent e Morgannwg no sur do actual Gales e posteriormente conquistou o reino de Deheubarth e chegou a controlar o reino de Powys.

## Traxectoria 
Existe moi pouca información sobre o rei Rhydderch nos anais históricos. Orixinalmente parece ser o gobernante de Gwent e Morgannwg, (aínda que había outros gobernantes operando na zona. Hywel de Morgannwg, por exemplo aparece como "subregulus"), que posteriormente herdou o seu fillo Gruffydd. Cando Llywelyn ap Seisyll, rei de Gwynedd e Deheubarth morreu inesperadamente no ano 1023, deixando un fillo demasiado novo, Rhydderch aproveitou a ocasión para apoderarse de Deheubarth, aparentemente mediante a forza das armas. Segundo a Brut y Tywysogion ("Crónica dos príncipes") no ano 1033 o rei Rhydderch morreu loitando contra os irlandeses, pero non explica as circunstancias.

Á súa morte, o reino de Deheubarth regresou á súa dinastía orixinal pasando a mans de Hywel ab Edwin e do seu irmán Maredudd. No ano 1033 Hywel e o seu irmán e os fillos de Rhydderch enfrontáronse en batalla, pero Hywel conseguiu conservar o seu reino, aínda que o perdería no ano 1044 a mans do rei Gruffydd ap Llywelyn. No ano 1045, Gruffydd ap Rhydderch, o fillo de Rhydderch, apoderouse do reino de Deheubarth e conservouno durante dez anos ata que Gruffydd ap Llywelyn o recuperou.

## Notas 
* John Edward Lloyd *A history of Wales from the earliest times to the Edwardian conquest* (Longmans, Green & Co.)
* Thomas Jones, ed. Brut e Tywysogion: Peniarth MS. 20 version (Cardiff: University of Wales Press, 1952).
Riot on an Empty Street

***Riot on an Empty Street*** é o segundo álbum do dúo noruegués Kings of Convenience. No álbum hai dúas colaboracións coa cantante canadense Feist. Acadou o número #2 en Noruega, #3 en Italia (manténdose nas listas durante un ano) e no #49 no Reino Unido.

## Listaxe de cancións 
# "Homesick" – 3:13
# "Misread" – 3:08
# "Cayman Islands" – 3:02
# "Stay Out of Trouble" – 5:04
# "Know-How" - (Eirik Glambek Bøe, Erlend Øye, Feist) – 3:58
# "Sorry or Please" – 3:47
# "Love Is No Big Truth" – 3:48
# "I'd Rather Dance with You" – 3:29
# "Live Long" - (music: Eirik Glambek Bøe, Erlend Øye/lyrics: Are Glambek Bøe) – 2:57 
# "Surprise Ice" – 4:23
# "Gold in the Air of Summer" – 3:33
# "The Build-Up" (Eirik Glambek Bøe, Erlend Øye, Feist) – 4:05