Fernando Rey

**Fernando Casado Arambillet**, nado na Coruña o 20 de setembro de 1917 e finado en Madrid o 9 de marzo de 1994, foi un actor galego, coñecido artisticamente como **Fernando Rey**. Era o actor preferido de Luis Buñuel e talvez o máis internacional dos actores españois. Para o seu nome artístico mantivo o seu nome, mais adoptou o segundo apelido de súa nai, Sara Arambillet Rey.

## Traxectoria 
En 1936 comezou a súa carreira como actor facendo de figurante e foi entón cando escolleu o seu nome artístico. Durante a guerra civil loitou no bando republicano, ao igual que seu pai, o coronel e axudante de Manuel Azaña, Fernando Casado Veiga, que chegou a ser nomeado Inspector Xeral de Artillaría. Finalizada a contenda, pai e fillo foron feitos prisioneiros, sendo Fernando internado no campo de detención improvisado no estadio de Mestalla (Valencia). Mentres que o seu pai permaneceu encarcerado durante anos, Fernando conseguiu escapar de Mestalla, subir a un tren de mercadorías e chegar a Madrid.

Contra 1940 iniciouse como actor de dobraxe despois de ler un anuncio no que se buscaba unha nova voz para o novo actor Tyrone Power. A súa voz, considerada intensa e persoal foi tamén unha das primeiras que se empregaron en castelán para dobrar a Laurence Olivier, que chegou a felicitalo pola súa dobraxe do filme *Hamlet* (1948). Tras participar como extra en varios filmes tivo o seu primeiro papel con diálogo en 1944 no filme *Eugenia de Montijo*, de José López Rubio, protagonizada por Amparo Rivelles. En 1948 deu vida a Filipe o Fermoso en *Locura de amor*, melodrama sobre Xoana *a Tola* dirixido por Juan de Orduña que foi un rotundo éxito. No filme traballou xunto a Aurora Bautista e a debutante Sara Montiel.

Foi nas décadas de 1960 e 1970 cando se fixo internacionalmente famoso da man de Luis Buñuel, encarnando entre outros a Don Lope en *Tristana*, nomeada ao Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa en 1970 ou a Rafael Dacosta en *O discreto engado da burguesía*, que gañou dito Óscar en 1972. Tras estes papeis fíxose familiar para o público global cando interpretou o *capo* da droga Alain Charnier, enfrontado ao policía Gene Hackman, en *The French Connection* (1971), de William Friedkin, *thriller* cun grande éxito de público que gañou cinco premios Óscar. Inicialmente, Friedkin quería a Francisco Rabal como Charnier, mais non coñecía o seu nome e Rey foi contratado por erro antes de que o director o vise. Aínda que Rey non falaba francés cando Friedkin soubo que Rabal non falaba inglés nin francés decidiu manter a Rey no elenco.

Co paso dos anos incrementou a súa presenza en series e telefilmes. En 1982 participou na serie *A.D. Anno Domini*, coprodución angloitaliana sobre os primeiros anos do cristianismo que contou con intérpretes como Ava Gardner, Susan Sarandon, Jack Warner ou Ian McShane, e en 1985 tivo un papel no telefilme de tema medieval *Black Arrow*, produción da Disney protagonizada por Donald Pleasence e Oliver Reed. Un dos seus últimos grandes papeis foi *El Quijote de Miguel de Cervantes*, adaptación dirixida por Manuel Gutiérrez Aragón para Televisión Española, que alcanzou un notable éxito e lle supuxo un grande esforzo moral, mental e físico. A súa última aparición cinematográfica foi no filme de Jaime de Armiñán *Al otro lado del túnel*.

Foi presidente da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas de España dende 1992 ata a súa morte vítima dun cancro en 1994.

## Premios e honores 
Entre outros galardóns, Fernando Rey foi premiado nos festivais de cine de Cannes (do que foi membro do xurado en 1975) ou Donostia e gañou o Goya á mellor interpretación masculina protagonista en 1988. Recibiu a medalla Castelao en 1989, o Premio Nacional de Cinematografía en 1990 e a medalla de ouro da Academia en 1991.

En 1992 o concello da Coruña bautizou unha rúa co seu nome.

## Filmografía (selección) 
* *Don Quijote de la Mancha* (Rafael Gil, 1947)
* *Les Derniers Jours de Pompéi* (*Gli Ultimi giorni di Pompei*; Mario Bonnard e Sergio Leone, 1961)
* *Viridiana* (Luis Buñuel, 1961)
* *Shéhérazade* (Pierre Gaspard-Huit, 1962)
* *Fin de semana* (Pedro Lazaga, 1963)
* *Escape libre* (Jean Becker, 1964)
* *Badaladas a medianoite*; (Orson Welles, 1965)
* *Le Vicomte règle ses comptes* (Maurice Cloche, 1966)
* *Une histoire immortelle* (*The immortal Story*; Orson Welles, 1967)
* *Companeros* (*Vamos a matar, compañeros*; Sergio Corbucci, 1970)
* *La Cólera del viento* (Mario Camus, 1970)
* *Tristana* (Luis Buñuel, 1970)
* *A Town Called Hell* (Robert Parrish , 1971)
* *The French Connection* (William Friedkin, 1971)
* *O discreto engado da burguesía* (Luis Buñuel, 1972)
* ''La Chute d'un corps* (Michel Polac, 1973)
* *Dites-le avec des fleurs* (Pierre Grimblat, 1974)
* *French Connection 2* (John Frankenheimer, 1975)
* *Il Deserto dei Tartari* (Valerio Zurlini, 1976)
* *Cet obscur objet du désir* (Luis Buñuel, 1977)
* *Elisa, vida mía* (Carlos Saura, 1977)
* *Le Dernier amant romantique* (Just Jaeckin, 1978)
* *Quintet* (Robert Altman, 1979)
* *Un amour interdit* (Jean-Pierre Dougnac, 1983)
* *El Caballero del dragón* (Fernando Colomo, 1985)
* *Mi general* (Jaime de Armiñán, 1987)
* *L’Atlantide* (Bob Swaim, 1991)
* *1492: Conquest of Paradise'' (Ridley Scott, 1992)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*