open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Flubber

***Flubber*** é un filme estadounidense dirixido por Les Mayfield que se estreou en 1997.

## Sinopse 
Un simpático e despistado científico, profesor dunha universidade en risco de pechar por falta de cartos, realiza un sorprendente descubrimento que pode salvar ó centro do seu peche: unha substancia voadora, fonte de enerxía, que se move a velocidades supersónicas: Flubber. Pero antes deberá enfrontarse ós malos de quenda e reconquistar á súa moza.

## Personaxes 
* Robin Williams como Profesor Philip Brainard
* Marcia Gay Harden como Doutora Sara Jean Reynolds
* Christopher McDonald como Wilson Croft
* Raymond J. Barry como Chester Hoenicker
* Clancy Brown como Smith
* Ted Levine como Wesson
* Wil Wheaton como Bennett Hoenicker
* Edie McClurg como Martha George
* Shane Vicker como pedestrian.
* Jodi Benson como Voz de Weebo
* Leslie Stefanson como Sylvia
* Malcolm Brownson como Padre
* Benjamin Brock como Neno da fiestra
* Dakin Matthews como Ministro
* Zack Zeigler como Adolescente
* Sam Lloyd como Adestrador Willy Barker
* Scott Michael Campbell como Dale Jepner
* Bob Sarlatte como Rutland Coach
* Bob Greene como Referee
* Tom Barlow como Xogador de basket Medfield
* Scott Martin Gershin como a Voz de Flubber
* Julie Morrison como a voz de Weebette

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Morfeo

[miniatura|*Morfeo e Iris*, de [Pierre-Narcisse Guérin (1811).]]
Na mitoloxía grega, **Morfeo** (en grego antigo Μορφεύς, de μορφή *morphê*, ‘forma’) é o deus dos soños. Segundo certas teoloxías antigas, é o principal dos Oniros, os mil fillos procreados por Hipnos (o Sono) e Nix (a Noite, súa nai), ou por Hipnos con Pasítea.

Era representado con ás que batía rápida e silenciosamente, que lle permitían ir voando velozmente a calquera lugar da Terra. Morfeo encargábase de inducir os soños dos dormentes e de adoptar unha aparencia humana para aparecer neles, especialmente a dos seres queridos (de aí o seu nome), permitíndolle aos mortais fuxir por un momento das maquinacións dos deuses.

Morfeo desempeña un papel importante na historia de Ceice e Alcíone. En concreto, aparece nas obras de Homero e Ovidio. Este último conta en *As metamorfoses* que Morfeo dorme nunha cama de ébano nunha cova sutilmente iluminada, rodeado de flores de durmideira (que contén alcaloides de efectos sedantes e narcóticos). Tamén conta que mentres os seus irmáns Fobetor e Fantaso eran responsables dos animais, os obxectos inanimados, e aparicións dos soños, Morfeo centrábase nos elementos humanos.

Foi fulminado por Zeus por ter revelado segredos aos mortais a través dos seus soños. Do seu nome procede a expresión «estar nos brazos de Morfeo», que significa ‘soñar’ e por extensión ‘durmir’ ou viceversa.

## Esculturas 
* *Morfeo* de Jean-Antoine Houdon no Museo do Louvre.
* *Morfeo* de Nicolas Poussin no prado do xardín do Palacio de Versalles.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ovidio, *As metamorfoses* xi.583 e seg.
### Ligazóns externas 
* «Morpheus» en Theoi Project
Florencio Rodríguez Vaamonde

**Florencio Rodríguez-Vaamonde y Roca**, nado en Tui o 22 de febreiro de 1807 e finado en Madrid o 10 de xuño de 1886, foi un político e xurista galego.

## Traxectoria
Fillo de Agustín Rodríguez Vaamonde. Pertenceu ao Partido Moderado. Foi fiscal do xulgado de Tui (1837-1838), deputado a Cortes por Pontevedra en catro lexislaturas (1839-1846) e por Ribadavia (1846-1847) e senador pola provincia da Coruña (1876-1877). Foi designado ministro de Graza e Xustiza (1847) e de Gobernación (1863-1864), e pertenceu á Real Academia de Ciencias Morales y Políticas, da que foi presidente (1869-1886) e á que representou como senador (1877-1886).

## Obras
**Ensayo sobre la prisión por deudas*, 1867
**Estudio sobre la propiedad enfitéutica: y las leyes de 20 de agosto y 16 de septiembre de 1873 relativas a la redención de foros y otras cargas territoriales*, 1883.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Teófilo Rodríguez Baamonde
### Ligazóns externas
* Ficha no Senado
* Sánchez Bargiela, Rafael (8/5/2010). "Florencio Rodríguez Vaamonde, politico e xurista tudense do século XIX"
Bicentennial Man

***Bicentennial Man*** é un filme estadounidense dirixido por Chris Columbus que se estreou en 1999. Está baseada na novela *The Positronic Man*, co-escrita por Isaac Asimov e Robert Silverberg, que á súa vez está baseada na novela orixinal de Asimov *The Bicentennial Man*.

## Sinopse 
Na primeira década do novo milenio, con avances tecnolóxicos que converten ó mundo nun lugar máis frío e deshumanizado, Richard Martin (Sam Neill) merca un agasallo á súa familia, un novo robot NDR-114. O fillo máis pequeno da familia ponlle de nome Andrew (Robin Williams). Andrew é adquirido como un electrodoméstico caseiro programado para realizar tarefas menores. A medida que Andrew comeza a experimentar emocións e pensamentos creativos, a familia Martin descobre axiña que non ten un robot común e corrente.

## Personaxes 
* Robin Williams como Andrew Martin
* Embeth Davidtz como 'Little Miss' Amanda Martin/Portia Charney
** Hallie Kate Eisenberg como Amanda, con 7 anos
* Sam Neill como 'Sir' Richard Martin
* Oliver Platt como Rupert Burns
* Kiersten Warren como Galatea
* Wendy Crewson como 'Ma´am' Rachel Martin
* Angela Landis como 'Miss' Grace Martin
** Lindze Letherman como Grace, con 9 anos
* John Michael Higgins como Bill Feingold
* Bradley Whitford como Lloyd Charney
* Igor Hiller como Lloyd Charney con 10 anos
* Joe Bellan como Robot Delivery Man
* Brett Wagner como Robot Delivery Man
* Stephen Root como Dennis Mansky
* Lynne Thigpen como O segundo presidente

## Galardóns e nomeamentos 
* 1999: Nomeado ó Oscar: Mellor maquillaxe.
* 1999: Nomeada ós Premios Razzie: Peor actor (Robin Williams).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Partido Regionalista Extremeño

O **Partido Regionalista Extremeño** (PREx) é un partido político rexionalista de Estremadura (España), fundado e dirixido por Estanislao Martín Martín. É un dos compoñentes da federación de partidos Coalición Extremeña.
O Partido Regionalista Extremeño foi inscrito no rexistro de partidos políticos do Ministerio de Interior en xaneiro de 1990.

Nas eleccións autonómicas do ano seguinte obtivo 8.643 votos (1,50%), que non lle permitiron obter representación. Nas eleccións á Asemblea de Estremadura de 1995 uníronse a Convergencia Regionalista de Extremadura (CREx) e Extremadura Unida para formar unha coalición electoral, Coalición Extremeña, que obtivo o 3,86% e un escano. Extremadura Unida abandonou posteriormente a coalición, mais PREx e CREx mantiveron a súa alianza. En 2003, Coalición Extremeña pasou a definirse como unha federación de partidos, unificándose nunha única estrutura os dous partidos que a componen.

## Notas
Fernando Muñoz

**Fernando Muñoz Rodríguez**, nado en Sabadell (Barcelona) o 24 de abril de 1954, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

## Palmarés 
;Oviedo
* Copa da Liga de Segunda División: 1984–85

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Santiago Iglesias

**Santiago Iglesias Pantín**, nado na Coruña o 22 de febreiro de 1872 e finado en Washington, D.C. o 5 de decembro de 1939, foi un político e sindicalista galego, organizador do primeiro partido socialista de Porto Rico.

## Traxectoria 
miniatura|Placa conmemorativa na casa onde naceu na Coruña.
Estudou en Galicia e foi aprendiz de ebanista. Embarcouse en 1887 para Cuba. Na Habana participou na organización de actividades sindicais. En 1896 abandonou Cuba e embarcouse coa intención de viaxar a Inglaterra; non obstante, desembarcou en Porto Rico. En maio de 1897 fundou *Ensayo Obrero*. Foi encarcerado e pasou sete anos en prisión. Fundou o Partido Obreiro Socialista de Porto Rico e o Partido Socialista Portorriqueño, que representou no Senado dos Estados Unidos (1917-1932). Formou parte do primeiro Comité de Conferencias que dirixiu un Manifesto aos Traballadores da América Latina en 1918. Desenvolveu a Federación Libre de Trabajadores, integrada na AFL, e a Confederación Panamericana del Trabajo, da que foi secretario executivo a comezos da década de 1920. Desempeñou o cargo de comisionado residente de Porto Rico en Washington, e interveu no Congreso dos Estados Unidos de América para reclamar unha lexislación federal para a illa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Fernández, Tomás e Tamaro, Elena (2004). "Biografia de Santiago Iglesias Pantín" biografiasyvidas.com .
Little Giants

***Little Giants*** é un filme estadounidense dirixido por Duwayne Dunham que se estreou en 1994.

## Sinopse 
Danny O´Shea sempre viviu á sombra do seu irmán, o gran xogador de fútbol americano Kevin O´Shea. Kevin sempre foi máis grande, máis forte, máis rápido e máis popular. Despois dunha brillante carreira, Kevin volve coa súa familia ó seu pobo natal, onde organiza unha liga infantil de fútbol. Porén, a pesar que a súa sobriña (a filla de Danny) é a mellor xogadora, non a selecciona para o equipo representante do pobo. Cando se decata de que a súa filla foi rexeitada, Danny reunirá a un fato dos máis frouxos e zoupóns do lugar para ensinarlle unha lección ó seu irmán.

## Personaxes 
* Rick Moranis como Danny O'Shea
* Ed O'Neill como Kevin O'Shea
* Shawna Waldron como Becky "Icebox" O'Shea
* Susanna Thompson como Patty Floyd
* Devon Sawa como Junior Floyd
* Brian Haley como Mike Hammersmith
* Sam Horrigan como Spike Hammersmith
* Frank Carl Fisher Jr. como Patterson
* Mary Ellen Trainor como Karen O'Shea
* Courtney Peldon como Debbie O'Shea
* Alexa Vega como Priscilla O'Shea
* Todd Bosley como Jake Berman
* Matthew McCurley como Nubie
* Joey Simmirin como Sean Murphy
* Jon Paul Steuer como Johnny Vennaro
* Troy Simmons como Hanon
* Marcus Toji como Marcus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Fórmula de Strickler

A **fórmula de Strickler** é unha expresión do denominado coeficiente de Chézy **C** utilizado na fórmula de Chézy para o cálculo da velocidade da auga en canais abertos:

A expresión máis común da fórmula de Strickler é:

: C = K R(h)^{1/6} \,

onde:
* C = coeficiente de Manning, que se aplica na fórmula de Chézy: V(h) = C {\sqrt {R(h) * J}} 
* R(h) = radio hidráulico (relación entre a sección transversal e o perímetro mollado), función do tirante hidráulico **h**
* K é un parámetro que depende da rugosidade da parede
* V(h) = velocidade media da auga.
* J = pendente da liña de enerxía.

Integrando ambas expresións, xorde a fórmula habitual de traballo:

: V = K * R^{2/3} {\sqrt { J}}, ou ben:

: Q = S * K * R^{2/3} {\sqrt { J}},

onde Q é o caudal e S a sección.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Fórmula de Bazin
* Fórmula de Kutter
* Fórmula de Manning
The Great Mouse Detective

***The Great Mouse Detective*** é un filme de animación da factoría Disney que se estreou en 1986.

## Sinopse 
A finais do século XIX, Basil, o Sherlock Holmes do mundo dos ratos, ten que enfrontarse ó seu eterno inimigo: o profesor Ratigan. A aventura comeza cando o pai de Olivia, un famoso fabricante de xoguetes, é raptada polo malvado Ratigan. Entón Basil e os seus inseparables amigos, o Dr. Dawson e Tobi, embarcaranse nunha apaixonante misión de rescate.

## Personaxes 
* Barrie Ingham como Basil
* Vincent Price como Profesor Ratigan
* Val Bettin como Doutor David Q. Dawson
* Susanne Pollatschek como Olivia Flaversham
* Candy Candido como Fidget
* Frank Welker como Toby
* Alan Young como Hiram Flaversham
* Frank Welker como Felicia
* Diana Chesney como Mrs. Judson
* Eve Brenner como Raíña Mousetoria
* Barrie Ingham como Bartholomew
* Basil Rathbone como Sherlock Holmes
* Laurie Main como Dr. Watson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Partido Socialista del Pueblo de Ceuta

O **Partido Socialista del Pueblo de Ceuta** (PSPC) é un partido político español co ámbito de actuación na cidade autónoma de Ceuta. Foi inscrito no rexistro de partidos políticos do Ministerio de Interior o 31 de xaneiro de 1986, culminando o traballo da xestora creada en 1985. O seu secretario xeral actual é Iván Chaves Bermejo.
## Historia 
O PSPC nace tras a moción de censura ao alcalde de Ceuta, Francisco Fraiz (PSOE), en 1985. Varios membros do PSOE xunto a ex-militantes do PCE, que pechara a súa sede en Ceuta a principios dos oitenta, deciden crear un proxecto localista baixo postulados progresistas. O PSPC concorreu a todas as eleccións municipais e autonómicas, tendo representación no concello e posterior Asemblea de Ceuta entre 1986 e 1999. Entre o 2000 e 2007 quedou sempre a menos dun punto de obter representación. Tamén se presentou a todas as eleccións xerais a excepción das de 1991 nas que apoiou ao PSOE. Entre 1988 e 1991 formou parte do Goberno de Ceuta no tripartito PSOE-CDS-PSPC.

A principios de 2009 iniciáronse negociacións con Unión Demócrata Ceutí (UDCE), partido co que viña colaborando desde anos atrás. UDCE permitiu que membros do PSPC se integraran en distintos consellos de administración de sociedades municipais. As negociacións deron un paso cara a adiante tras a celebración da V asemblea da UDCE na que o PSPC foi presentado de forma oficial ás bases. O 19 de marzo foi presentada a coalición de ambas formacións políticas baixo a denominación de *Caballas*

## Secretarios Xerais do PSPC 
* **1986-1992** Alejandro Curiel Cabezudo

* **1992-2005** José Antonio Alarcón Caballero
* **2005- ** Iván Chaves Bermejo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* Web Oficial do Partido Socialista do Pobo de Ceuta.
Coeficiente de Chézy

Denomínase **coeficiente de Chézy** ao coeficiente C utilizado na fórmula de Chézy para cálculo da velocidade da auga en canles abertas:

: V(h) = C \sqrt 

onde:
* \ V(h) = velocidade media da auga en m/s, que é función do tirante hidráulico **h**
* \ R(h) = radio hidráulico, en m, función de **h**
* \ S = a pendente da liña de auga en m/m
* \ C = coeficiente de Chézy.

Unha das posibles formulacións deste coeficiente débese a Henri Bazin:

: \ C = \frac{87} {1 + \frac {m}{\sqrt {R(h)}} }

onde:
* \ m é un parámetro que depende da rugosidade da parede

Aplicando a formulación de Bazin para o coeficiente de Chézy, a velocidade da auga en canais calcúlase segundo a fórmula seguinte:

: \ V(h) = \frac{87} {1 + \frac {m}{\sqrt {R(h)}} }  {\sqrt {R(h) * S}}

Existen outras expresións para o coeficiente **C**, entre as que se poden citar:
* Fórmula de Kutter
* Fórmula de Manning
* Fórmula de Strickler
Fórmula de Chézy

A **fórmula de Chézy**, desenvolvida polo enxeñeiro francés Antoine de Chézy, coñecido internacionalmente pola súa contribución á hidráulica dos canais abertos, é a primeira fórmula de fricción que se coñece. Foi presentada en 1769. A fórmula permite obter a velocidade media na sección dunha canle e establece que:

onde:
* V\, = velocidade media da auga en m/s
* R\, = radio hidráulico
* S\, = a pendente lonxitudinal da soleira ou fondo da canle en m/m
* C\, = coeficiente de Chézy. Unha das posibles formulacións deste coeficiente débese a Bazin.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Hidráulica de los canales abiertos. Ven Te Chow. 1982. ISBN 968-13-1327-5
* Hidraúlica de canales. Franklin Ramirez. 1991. Editora universitaria UASD.
Fórmula de Kutter

A **fórmula de Kutter** é unha expresión do denominado coeficiente de Chézy C utilizado na fórmula de Chézy para o cálculo da velocidade da auga en canles abertas:

A expresión máis común da fórmula de Kutter é:

: \ C = \frac{100} {1 + \frac {m}{\sqrt {R(h)}} }

onde:
* \ C = coeficiente de Chézy, que se aplica na fórmula de Chézy: \ V(h) = C {\sqrt {R(h) * J}} 
* \ R(h) = radio hidráulico, en m, función do tirante hidráulico **h**
* \ m é un parámetro que depende da rugosidade da parede
* \ V(h) = velocidade media da auga en m/s, que é función do tirante hidráulico **h**
* \ J = a pendente da liña de auga en m/m

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Fórmula de Bazin
* Fórmula de Manning
* Fórmula de Strickler
* Perda de carga
Artemidoro de Daldis

:*Para o cartógrafo e xeógrafo grego do s. II a. C., vexa Artemidoro de Éfeso
**Artemidoro de Daldis**, ou **de Éfeso**, do que se sabe que viviu no s. II&nbsp;d.&nbsp;C., foi un oniromante grego, un intérprete profesional dos soños con fins científicos e didácticos. Viviu a súa maior parte da vida en Daldis, Lidia, pero resultou ser un viaxeiro incansable chegando a arribar en diversos países coa finalidade de reunir interpretacións e libros de soños.

## *A interpretación dos soños* 
O máis antigo libro dos soños que se conserva é a súa obra *Oneirokritiká* ou *A interpretación dos soños*. Chegaría a reunir máis de 3.000 soños dos que o consultaban, interesándose non só no contido onírico, senón tamén na psicoloxía humana.

Ante tan cuantiosa información, establecerá para elaborar o seu tratado diversas clasificacións, distinguindo entre soños verdadeiros, oráculos, visións, fantasías e aparicións. Do mesmo xeito tamén diferenciará entre soños que predín feitos *futuros* e aqueles que teñen que ver co *presente*.

Segundo Artemidoro, a clave para entender o funcionamento e significado dos soños é o simbolismo, anticipándose con iso en certo modo ás teorías psicanalíticas máis contemporáneas.

*Os Discursos Sagrados* de Elio Aristides, tamén do século II, o *Comentario ao Soño de Escipión de Cicerón* de Macrobio, a finais ou comezos do século V, e o *De Insomnis* de Sinesio de Cirene, elaborado tamén a principios do século V, constituirán outras tres obras representantes da arte da oniromancia.

Será a finais do século XIX cando Sigmund Freud, a partir da elaboración da súa obra homónima, retome o estudo dos soños facéndose eco de antigas teorías. Citará a Aristóteles (*Sobre a filosofía*, *Tratados breves de historia natural*: *Sobre o Sono*, *Sobre os Soños* e *Sobre a Adiviñación no Soño*), a Cicerón (*Sobre a adiviñación*) e ao propio Artemidoro, sentando así as bases para a eclosión da psicanálise dezaoito séculos despois.

## Obra 
* O tratado *Oneirokritiká* ou *A interpretación dos soños''.
* Diversas obras sobre o augurio e a quiromancia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* No sólo Freud leía los sueños
Artemidoro

Co antropónimo Artemidoro, de orixe grega, coñecemos entre outros ás seguintes persoas:
* Artemidoro Aristofanio, escritor grego. 
* Artemidoro de Ascalón, historiador grego. 
* Artemidoro Capitón, médico e escritor grego. 
* Artemidoro de Cnido, retórico grego. 
* Artemidoro de Daldis, escritor grego. 
* Artemidoro de Éfeso, xeógrafo grego. 
* **Artemidoro de Parion**, astrónomo grego que é citado por Séneca.
* **Artemidoro de Tarso** foi un escritor grego que é citado por Estrabón como un dos personaxes principais da cidade.
* Artemidoro de Trales, deportista grego. 
* **Artemidoro (filósofo)** foi un filósofo megarense que segundo Dióxenes Laercio escribiu un libro contra Crisipo.
* Artemidoro, médico grego. 
* Artemidoro Cornelio, médico grego. 
* **Artemidoro (poeta)** foi un poeta grego que escribiu unhas elexías sobre o amor.
* **Artemidoro (pintor)** foi un pintor grego que viviu a finais do século I. É citado por Marco Valerio Marcial.
Artemidoro de Éfeso

:*Para o oniromante grego do século II, vexa Artemidoro de Daldis
**Artemidoro de Éfeso**, do que se sabe que viviu a finais do s. II a. C. e principio do s. I&nbsp;a.&nbsp;C., foi un cartógrafo e xeógrafo grego.

Visitou Italia (como embaixador na Roma), Hispania, Exipto, e gran parte dos países ribeiraos do mar Mediterráneo. Escribiu unha vasta obra xeográfica titulada *Geographoumena* en once libros. Engadiu moita información que sacou das obras das súas predecesores Agatárquidas, Eratóstenes etc.

O seu texto orixinal dificilmente parece estar detrás do contido do Papiro de Artemidoro, obxecto que se viu envolto nos últimos anos nunha dilatada polémica acerca da súa autenticidade; os argumentos a favor da autenticidade son cada vez como máis débiles por parte da comunidade científica. O papiro contén un mapa e numerosas ilustracións. Indentificouse cun mapa parcial da Península Ibérica, aínda que o seu estado inconcluso impide confirmar esta ou calquera outra identificación.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ernesto Ferrero, La Increíble historia del Papiro de Artemidoro. Nabla Ediciones 2008 ISBN 978-84-935926-4-6
* Robert Stiehle, *Der Geograph Artemidoros von Ephesos*, «Philologus» 11, 1856, pp.&nbsp;193–244. 
* Gerd Hagenow, *Untersuchungen zu Artemidors Geographie des Westens*, Göttingen, Quakenbrück, 1932. 
* Claudio Gallazzi-Barbel Kramer, *Artemidor im Zeichensaal. Eine Papyrusrolle mit Text, Landkarte und Skizzenbüchern aus späthellenistischer Zeit*, «Archiv für Papyrusforschung» 44, 1998, pp.&nbsp;189–208. 
* Luciano Canfora, *The True History of the So-called Artemidorus Papyrus*, Bari, edizioni di pagina, 2007. 
* Luciano Canfora, *Il papiro di Artemidoro*, con contributi di Luciano Bossina, Livia Capponi, Giuseppe Carlucci, Vanna Maraglino, Stefano Micunco, Rosa Otranto, Claudio Schiano e un saggio del nuovo papiro. Bari, Laterza, gennaio 2008. 
* Claudio Gallazzi, Barbel Kramer, Salvatore Settis, *Il papiro di Artemidoro*, con la collaborazione di G. Adornato, A.C. Cassio, A. Soldati, Milano, Led edizioni, marzo 2008. 
* Salvatore Settis, *Artemidoro. Un papiro dal I secolo al XXI*, Torino, Einaudi, 2008. 
* *Il Papiro di Artemidoro. Convegno internazionale di studio (Rovereto, 29-30 aprile 2009)*, «Atti della Accademia Roveretana degli Agiati» s. VIII, IX.A, fasc. II.2, 2009.
* Luciano Canfora, *Il viaggio di Artemidoro. Vita e avventure di un grande esploratore dell'antichità*, Milano, Rizzoli, gennaio 2010. 
* Claudio Schiano, *Artemidoro di Efeso e la scienza del suo tempo*, Bari, edizioni Dedalo, 2010.
* Luciano Canfora, *La meravigliosa storia del falso Artemidoro*, Palermo, Sellerio, 2011.

### Ligazóns externas 
* El papiro de Artemidoro
* Turín expone el mapa más antiguo de occidente
* El mapa más antiguo de España
* La didascalia general del animalario del *verso'' del Papiro de Artemidoro: una nueva interpretación
Mike Powell

**Mike Powell**, nado 10 de novembro de 1963, en Filadelfia, é un exatleta estadounidense, recordista mundial no salto de lonxitude.

No ano de 1991 protagonizou unha proba lendaria contra Carl Lewis, que gañou e que na cal bateu o récord mundial, atinxindo a marca de 8.95 metros no salto de lonxitude, superando a marca do atleta Bob Beamon, de 8.90 metros, que vigoraba no momento.

Tamén posúe o salto máis longo realizado na Historia, 8,99 m, que non é récord mundial por ter sido obtido con vento por riba de 2,0&nbsp;m/s (no caso, a marca foi obtida con vento de +4.4). O feito foi realizado en Sestriere, Italia, en 1992.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na IAAF
The Seventh One

***The Seventh One*** é o sétimo álbum da banda americana Toto, editado o 1 de marzo de 1988. É o segundo e último disco que ten a Joseph Williams coma vocalista principal. Foi despedido tras a xira mundial de The Seventh One debido á perda de voz ocasionada polas drogas.

## Listaxe de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Toto
Segunda división española 2010/11

A tempada **2010–11** da **Segunda División de España** de fútbol foi a 80ª edición desta competición. Comezou o 27 de agosto&nbsp;de 2010 e finalizou o 18 de xuño de 2011, coas eliminatorias de ascenso finais.
## Clasificación
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

### Posicións por xornada
Fonte: LFP Liga Adelante
   

## Playoffs de ascenso 
### Semifinais 
### Final 
## Véxase tamén 
* Primeira División 2010–11
* Segunda División B 2010–11
* Copa do Rei 2010–11

### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española
Liga de Campións da UEFA 1999-00

A **Liga de Campións da UEFA 1999-2000** foi a edición número 45 na historia desta competición. Disputouse entre xullo de 1999 e maio de 2000, coa participación inicial de 71 equipos, representantes de 47 federacións nacionais diferentes.

A primeira fase de grupos da competición deu comezo en setembro de 1999, con 32 equipos, e a segunda fase de grupos comezou en novembro de 1999 con 16 equipos. O campión final do torneo foi o Real Madrid, que bateu ó Valencia CF por 3 goles a 0. A final disputouse no Stade de France en París o 24 de maio de 2000. Era a 1ª ocasión na que a final da máxima competición continental se disputaba neste recinto, pero a 4ª ocasión na que a final tiña lugar en París tralas finais de 1956, 1975 e 1981. Para o Real Madrid esta vitoria supuxo a súa oitava conquista da máxima competición europea.

## Primeira Fase de Grupos 
Nesta primeira fase de grupos competiron 32 equipos. A metade deles xa estaban clasificados directamente para esta fase polas boas participacións nas súas competicións nacionais na anterior tempada. Os outros 16 equipos participantes nesta primeira fase de grupos tiveron que pasar polas roldas previas de clasificación, (entre 1 e 3 roldas previas segundo o nivel da liga de cada equipo). Algúns dos equipos que tiveron que pasar polas roldas previas foron o Borussia Dortmund, Chelsea FC, PSV Eindhoven e o propio Valencia CF. Esta fase disputouse entre setembro e novembro.

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Grupo G 
### Grupo H 
## Segunda Fase de Grupos 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
## Eliminatorias 
## Final 
250px|miniatura|esquerda|Aliñacións titulares dos dous equipos na final.

O Valencia CF adestrado por Héctor Cúper presentouse por primeira vez na súa historia nunha final da Liga de Campións da UEFA co papel de favorito despois dunha tempada brillante, gañando a liga española e deixando polo camiño ó FC Barcelona en semifinais e ó Chelsea FC en cuartos. O seu rival era o Real Madrid de Vicente del Bosque, cuns xogadores moito máis experimentados en competicións europeas, pero que viña de rematar 5º na liga.

A final foi dominada polo conxunto madrileño, non tanto na posesión do balón, que foi dun 53% por un 47%, pero si no que atinxe a ocasións de gol, con 11 tiros a porta entre os 3 paus, por 1 só do conxunto valenciano. Fernando Morientes adiantou ó Real Madrid no minuto 39. Steve McManaman puxo o 2-0 no taboleiro no minuto 67, e no minuto 75 Raúl González fixo o 3-0 definitivo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga de Campións da UEFA
* UEFA
* Real Madrid
* Valencia CF
Screaming Life

***Screaming Life*** é o EP de estrea da banda estadounidense de grunge Soundgarden, editado o 1 de outubro de 1987 a través do selo Sub Pop Records. *Screaming Life* foi posteriormente combinado co seguinte EP do grupo, *Fopp*, e editado como o recompilatorio *Screaming Life/Fopp* en 1990.

## Listaxe de cancións
Signals, Calls, and Marches

***Signals, Calls, and Marches*** é o primeiro EP da banda estadounidense de post-punk Mission of Burma, editado o 4 de xullo de 1981 a través do selo Ace of Hearts.

## Listaxe de cancións 
# "That's When I Reach for My Revolver" (Clint Conley) – 3:53
# "Outlaw" (Roger Miller) – 2:33
# "Fame and Fortune" (Miller) – 3:35
# "This Is Not a Photograph" (Miller) – 1:53
# "Red" (Miller) – 3:37
# "All World Cowboy Romance" (Conley, Miller) – 5:13
Sito Castro

**Luis "Sito" Castro Rodríguez**, nado na Coruña o 21 de maio de 1980, é un exfutbolista galego, que xogaba como defensa.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña xogou en equipos galegos como o CD Lugo (tempada 2001-02) ou o Racing de Ferrol na Segunda División Española. Estivo a proba no Ipswich Town inglés, chegando ao primeiro equipo, onde permaneceu ata o 25 de xuño de 2008, cando ficha pola UD Salamanca.

## Equipos 
**Como xuvenil**

**Como profesional**
John Powell (atleta)

**John Gates Powell**, nado en San Francisco (California) o 25 de xuño de 1947 e finado en Las Vegas o 19 de agosto de 2022, foi un atleta estadounidense, especialista en lanzamento de disco. Foi recordista mundial desta disciplina cando en 1975 atinxiu a marca dos 69.08 metros, aínda que, conseguiu, como a súa mellor marca persoal, o rexistro dos 71.26 metros, en 1984, o que o coloca como o noveno mellor lanzador de disco de todos os tempos.

## Traxectoria 
Powell formou parte en catro ocasións do equipo olímpico estadounidense. Acabou cuarto en 1972, gañou o bronce en 1976, Posteriormente gañou a medalla de bronce en 1984 nos Ánxeles.

En 2019 foi incluído no National Track and Field Hall of Fame.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de John Powell na IAAF
Mar de Sulu

miniatura|O Mar de Sulu, entre Malaisia e Filipinas
O **mar de Sulu** é unha parte do océano Pacífico limitada a nordeste polas illas Visayas, a leste e sueste polas de Mindanao, a suroeste pola costa norte de Borneo, onde se encontra o estado malaio de Sabah, e ao noroeste pola illa Palawan. É compartido por Malaisia e Filipinas.
## Xeografía 
O mar de Sulu ten como límites:

* ao noroeste, a illa de Palawan, que o separa do mar da China Meridional, co que comunica a través dos estreitos de Mindoro e de Balábac;
* ao sueste, o arquipélago de Sulu, que lle separa do mar de Célebes;
* ao suroeste, a illa de Borneo;
* ao noroeste, o arquipélago das Visayas, que o separa dos mares de Visayas, Tayabas e Bohol.

No mar de Sulu atópanse numerosas illas: as illas de Cuyo e Cagayán de Sulu, que forman parte da provincia de Palawan; Cagayán de Tawi-Tawi e as *Turtle Islands* (Illas Tartaruga) son parte da provincia de Tawi-Tawi. Neste mar tamén se localiza o Parque Mariño Nacional Tubbataha Reef, que foi declarado Patrimonio da Humanidade.

miniatura|left|Vista do mar de Sulu (desde Palawan).
A parte sur deste mar é unha conca profunda, que remonta nunha longa pendente cara á barreira de Palawan. Polo fondo discorre unha cordilleira oceánica que se estende paralela á illa de Palawan e ao arquipélago de Sulu e da que xorden formacións xeolóxicas de atoles oceánicos e plataformas de arrecifes. Os arrecifes presentan un terreo submarino que gradualmente vai inclinándose e con paredes verticais de ata 1000 metros de altura.

Politicamente, a provincia de Sulú consiste en máis de 400 illas dispersas e case deshabitadas, estendéndose desde a península de Zamboanga ata a illa de Borneo. As illas dentro deste mar conforman o arquipélago de Sulu, a parte máis meridional do arquipélago das illas Filipinas, e dividen o mar de Sulu e o mar de Célebes.

As rexións próximas ao mar son abundantes en recursos madeireiros, pero a industria máis importante é a pesqueira, sobre todo a dos cogombros de mar, ademais doutros peixes de todo tipo, perlas e especies de tartarugas mariñas que agora se atopan en perigo de extinción.

## Notas 
## Véxase tamén
11D428

**11D428**, tamén coñecido como **RDMT-135**, é a designación dun tipo de motor foguete utilizado polos satélites de recoñecemento rusos Yantar-2K.

## Características 
Os motores 11D428 eran fabricados pola casa Malnikov e funcionaban alimentados pola combinación hipergólica de tetróxido de nitróxeno e dimetilhidracina asimétrica (UDMH). Usáronse nos satélites Yantar-2K como propulsión orbital, con oito motores 11D428 por satélite. Tiñan un pulo de 110 N e eran capaces de 40&nbsp;000 encendidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* 11D430
* 11D431
* 11D445
* 11D446
Hasheem Thabeet

**Hasheem Thabeet**, nado **Hashim Thabit Manka** o 16 de febreiro de 1987 en Dar es Salaam, é un xogador profesional tanzano de baloncesto que xoga nos Grand Rapids Drive da NBA Development League.

## Traxectoria deportiva 
### Profesional 
Thabeet foi elixido na 2ª posición do Draft da NBA de 2009 polos Memphis Grizzlies, e converteuse no primeiro xogador tanzano da NBA. O 25 de febreiro de 2010, foi enviado aos Dakota Wizards da NBA Development League. Foi chamado de volta o 8 de marzo de 2010.

O 24 de febreiro de 2011, o día límite de traspasos, foi traspasado aos Houston Rockets xunto a unha elección de primeira rolda do Draft a cambio de Shane Battier. Foi asignado outra vez á D-League, desta vez aos Rio Grande Valley Vipers, o 21 de marzo de 2011. O 11 de abril de 2011, foi chamado de volta polos Rockets.

O 15 de marzo de 2012, foi traspasado aos Portland Trail Blazers xunto a Jonny Flynn a cambio de Marcus Camby.

O 11 de xullo de 2012, asinou coma axente libre polos Oklahoma City Thunder.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Perfil en ESPN 
* Perfil en NBA Draft.net 
* Perfil nos UConn Huskies 
* Perfil na NBA D-League
A randeeira

***Os gozosos azares da randeeira***, en francés, '''''Les hasards heureux de l'escarpolette***, ou, simplemente ***A randeeira''''', é un cadro do artista rococó francés Jean-Honoré Fragonard, realizado en 1767. É unha pintura ao óleo sobre lenzo cunhas dimensións de 81 centímetros de alto por 65&nbsp;cm de largo. Consérvase na Colección Wallace de Londres.

## Características 
Un rico barón encargou este cadro a Fragonard, como homenaxe ao seu amante. Cóntase que inicialmente o encargo era para François Boucher, quen o rexeitou polo seu atrevemento. Converteuse no símbolo de toda unha época, o Rococó, polo seu refinamento e sensualidade. Representa unha escena galante nun ambiente idílico. Unha moza balancéase na randeeira que empurra un home maior (seguramente o seu home) mentres que abaixo, á esquerda, aparece un mozo que mira debaixo da súa saia. O marido queda relegado á sombra, mentres que o mozo (amante da muller) loce en primeiro plano, entre vexetación e flores.

O adulterio, un pecado duramente criticado nas clases proletarias, era aceptado como algo natural nas clases altas. Na aristocracia do século XVIII eran moi comúns as vodas por interese, concertadas para aliar sagas familiares e concentrar poder e riqueza. As parellas nobres asumían o obxectivo só material dos seus matrimonios, e tras aseguraren a descendencia, moitas adoitaban vivir a súa sexualidade por separado.

O mozo atópase tombado aos pés dunha escultura de Cupido. A dira figura agocha unha pista: pide silencio cun dedo nos seus beizos, o que alude a un segredo. O amante mostra unha expresión de arrebato, coma se recibise unha revelación, de carácter neste caso puramente terreal. A rapariga correspóndelle fitándoo. Captouse o momento do máximo abalo da randeeira, pois un instante despois este volverá cara a atrás, cara ao home de maior idade, representando así «un segundo de arrebatamiento erótico, tan voluptuoso e fráxil coma o Rococó mesmo».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha sobre a obra de Fragonard
Tom e Jerry

**Tom e Jerry** é unha serie de debuxos animados creada por Hanna-Barbera para a Metro-Goldwyn-Mayer nos anos 40.

## Cronoloxía 
Creada no 1940 por Hanna e Barbera para a Metro-Goldwyn-Mayer. Os seus creadores escribiron e dirixiron case 114 episodios entre os anos 1940 e 1957.
A serie orixinal é coñecida por gañar sete veces o premio da Academia para películas curtas animadas, competindo coa Silly Simphonies de Walt Disney como serie animada con máis Oscar.
Esta coñecida serie con público de todas as idades, foi nomeada no ano 2000 pola revista Time coma unha das mellores series de todos os tempos.
Comezou no 1960, rematou no 1967; facendo un total de 161 curtas. Reapareceron cos estudios Hanna-Barbera nos anos 70; sendo a curta máis recente *The Karate Guard*, do 27 de setembro do 2005. Polo de agora Time Warner ten os dereitos da serie. En febreiro de 2010, a serie celebrou o seu 70º aniversario, lanzando unha colección DVD de 30 curtas.

## Sinopse 
A serie xira en torno a loitas cómicas entre un par de inimigos típicos: un gato (Tom) e un rato (Jerry). Os argumentos das curtas adoitan centrarse nos intentos de Tom por atrapar a Jerry, que rematan normalmente en desorde e destrución. Poucas veces Tom atrapa a Jerry, principalmente pola intelixencia de Jerry, as súas habilidades e a sorte. 
Moitos dos títulos mostran a Tom e a Jerry sorríndose, o que parece representar unha relación amor-odio, máis que unha extrema animadversión entre eles. De feito, hai algunhas escenas nas que mostran verdadeira amizade e interese polo benestar do outro.
Nas súas pelexas é común ver os típicos "gags" do veleno, explosivos, trampas etc. a pesar da súa violencia, raras veces se ve sangue na serie orixinal.

## Música 
A música xoga un papel moi importante, destacando a acción, axudando aos efectos de son e dando emoción ás escenas, xa que os personaxes apenas falan.

## Personaxes 
***Tom*** é un gato doméstico, de pelaxe curta azul e branca. É o protagonista da historia, leva unha vida regalada; aínda que adoita vivir distintos tipos de vida; mentres que ***Jerry*** é un rato marrón, que sempre vive preto del e é o detonante da historia. A primeira vez que apareceron foi na curta "Puss Gets the Boot". Os esforzos de Tom adoitan ter por obxectivo humillar a Jerry, máis que matalo, pero case nunca o consegue. Por iso adoita saír Jerry coma vencedor, e Tom, coma perdedor.
Hai outro personaxe, ***Spike***, un bulldog gardián, que ten un fillo chamado ***Tyke***. O seu rol na serie sempre é parecido: está intentando facer algo, cando o interrompen Tom e Jerry. El enfádase e castiga a Tom coa axuda do seu fillo.
***Butch*** é outro personaxe. É un gato negro que tamén quere atrapar a Jerry, polo que adoita rivalizar con Tom. Case sempre fala máis que Tom e Jerry.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Puss Gets the Boot
CASA 2.111

O **CASA 2.111** foi un bombardeiro medio derivado do Heinkel He 111 e fabricado en España baixo licenza por Construcciones Aeronáuticas SA (CASA). O 2.111 diferenciábase significativamente nos detalles do He 111H dos tempos da segunda guerra mundial, pero usaba a súa mesma fuselaxe, ademais tiña armamento máis pesado e finalmente foi equipado co motor Rolls-Royce Merlin.

## Deseño 
Durante a Guerra Civil Española, en 1937 a Forza Aérea Española recibiu varios He 111Bs de Alemaña, que xa comezara a equiparse cos mellorados He 111D, e recibiron a versión He 111Es despois do final da guerra. Existía a necesidade de avións máis modernos, porén, en 1940 CASA negociou un contrato con Heinkel para producir 200 exemplares do novo He 111 H-16 en Sevilla. Establecer a produción foi un proceso lento, recibindo relativamente pouco apoio de Alemaña a medida que a segunda guerra mundial avanzaba. España conseguiu localizar un almacén de motores Jumo 211F-2 en Francia, e isto permitíulle completar 130 unidades equipadas con eses motores (aínda que só 117 foron entregados debido á necesidade de desmontar os motores para usar pezas soltas). Houbo tres versións : o 2.111A, un bombardeiro medio; o 2.111C, un bombardeiro de recoñecemento; e o 2.111F, un adestrador cos controis duplicados.

## Historia operacional 
O primeiro avión construído en España voou o 25 de maio de 1945. Despois do final da segunda guerra mundial, acceder aos motores Junkers de construción alemá foi un problema, e CASA atopou unha alternativa no Rolls-Royce Merlin 500. En 1953, foran pedidos 173 motores Merlin. Os novos bombardeiros e avións de recoñecemento equipados con eses motores convertéronse nos 2.111B e 2.111D, respectivamente; a algúns só se lle cambiaron os motores, mentres que outros foron fabricados novos. Un transporte de nove pasaxeiros, o 2.111T8, tamén foi desenvolvido e producido. O 2.111s españois serviron ata finais dos anos 60 e, no caso dos transportes, ata principios dos 70. Moitos dos avións retirados nos 60 atoparon unha segunda vida en pelñiculas como *Battle of Britain* e *Patton*, debido á súa semellanza co Heinkel He 111.
O CASA 2.111 foi usado en combate como avións de apoio próximo contra Marrocos na guerra do Ifni en 1957-1958.

## Superviventes 
miniatura|CASA 2.111B
Aproximadamente 14 CASA 2.111s sobreviven na actualidade en varias condicións, ben sexa en exposición ou almacenados. Un 2.111D serviu como tranporte VIP en España (usado, entre outros, por Franco), antes de ser mercado en Inglaterra pola Commemorative Air Force en 1977. Foi o único He 111 en condicións de voo ata o 10 de xullo de 2003, cando resultou destruído tras accidentarse nunha aterraxe.
María Xosé Rodríguez Galdo

**María Xosé Rodríguez Galdo**, nada en Ferrol o 23 de febreiro de 1949, é unha historiadora da economía galega.
## Traxectoria 
Catedrática de Historia e Institucións Económicas, foi vicerreitora da Universidade de Santiago de Compostela (1984-1986), directora do Instituto Universitario de Estudos e Desenvolvemento de Galicia (IDEGA) (1986-1991), vicepresidenta do Consello da Cultura Galega, directora do Centro de Estudios de Población y Análisis de las Migraciones (CEPAM) e do portal www.emigratio.com, e pertence ao CIFEX e ao Seminario Mulleres e Universidades da USC. Dende 2009 é directora do Centro de Estudos Avanzados – Casa Europa.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *A crise agraria de 1853 e a emigración galega a Cuba*, 1977.
* *O fluxo migratorio dos séculos XVIII ó XX*, 1995.

### Obras colectivas 
* *Textos para a historia das mulleres en Galicia*, 1999, Consello da Cultura Galega (coordinadora).

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Señores y campesinos en Galicia, siglos XIV-XV*, 1976.
* *Crisis agrarias y crecimiento económico en Galicia en el siglo XIX*, 1981 (con Fausto Dopico).
* *Contribución española a la formación del mercado de trabajo en Argentina (1882-1926): una evaluación a partir de las listas de pasajeros argentinas*, 2003.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Currículo na Universidade de Alacant
Leboreiro

Como topónimo **Leboreiro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Leboreiro**, parroquia do concello de Melide;
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Abade, no concello de Moeche.
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Seoane Vello, no concello de Montederramo;
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia das Oiras, no concello de Alfoz;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia do Leboreiro, no concello de Melide;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lista das óperas máis importantes

[300px|miniatura|Interior do [Teatro de Ópera e Ballet de Odesa|Teatro de Ópera e Ballet de Odesa (Ucraína).]]
O renacemento da presenza da ópera no mundo da música, decote grazas ás gravacións, supuxo un considerable incremento do repertorio. Antes, os teatros ofrecían sempre os mesmos títulos, limitando a cincuenta ou como moito a cen as obras que ofrecían regularmente. Porén, actualmente non para de medrar o número de óperas redescubertas que se foron incorporando aos circuítos operísticos.

Esta **lista de óperas máis importantes** segue o criterio dos expertos que se mostran no apartado de bibliografía consultada e pretende mostrar todas aquelas óperas que se interpretan con frecuencia, tiveron un éxito considerable na súa estrea, ou ben pasaron á historia por algún motivo que as fixo notables. As óperas da lista cobren tódolos xéneros importantes, e inclúen tódalas óperas interpretadas regularmente, a partir do século XVII as obras de Monteverdi, Cavalli, e Purcell, ata finais do século XX as óperas de Messiaen, Berio, Glass, Adams, Birtwistle, e Weir. Os comentarios que acompañan a cada ópera ofrecen unha breve explicación de por que se considerou importante. As óperas da lista aparecen por orde cronolóxica segundo o ano da súa primeira representación, ou no caso de que se estrearan moito despois da morte do compositor, a data aproximada da composición.

## 1600 – 1699 
## 1700 – 1749 
## 1750 – 1799 
## 1800 – 1824 
## 1825 – 1849 
## 1850 – 1875 
## 1876 – 1899 
## 1900 – 1924 
## 1925 – 1949 
[miniatura|100px|[Ferruccio Busoni.]]
[miniatura|100px|[Alban Berg.]]
[miniatura|100px|[Paul Hindemith el 1923]]
[miniatura|100px|[Serguei Prokofiev.]]
[miniatura|100px|[Arnold Schönberg.]]

## Dende 1950 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* *The Viking Opera Guide*, 1993. ISBN 0-670-81292-7
* *The New Grove Dictionary of Opera*, 2001 ISBN 0-333-60800-3
* Varias entradas de óperas, compositores e xéneros de: *Grove Music Online* ed. L. Macy, grovemusic.com (acceso por subscrición).
* 
* 
* 
* *Encyclopædia Britannica: Macropedia Volume 24, 15th edition.* "Opera" en "Musical forms and genres". ISBN 0-85229-434-4
* 
* *The Penguin Guide to Opera on Compact Discs * ed. Greenfield, March e Layton (1993 edition). ISBN 0-14-046957-5.
* Stein, Louise K. (1999), *La púrpura de la Rosa* (Introdución á edición crítica da partitura e libreto), Ediciones Iberautor Promociones culturales S.R.L. / Instituto Complutense de Ciencias Musicales, 1999, ISBN 84-8048-292-3 (reprimpreso con permiso do editor en Mundoclasico.com)

### Ligazóns externas 
* Operabase.com. Lista das óperas máis representadas
* *A-Z of Opera* por Keith Anderson, Naxos, 2000
Nikolaj Coster-Waldau

**Nikolaj Coster-Waldau**, nado o 27 de xullo de 1970 en Rudkøbing, é un actor dinamarqués de cinema e televisión.

## Traxectoria 
É coñecido principalmente por interpretar o papel do detective John Amsterdam na serie de televisión da FOX *New Amsterdam*. Tamén ten participado en importantes longametraxes como *Black Hawk Down* ou *Kingdom of Heaven*. Dende abril de 2011 traballa na serie da HBO *Game of Thrones* na que interpreta a Jaime Lannister.

## Filmografía 
**Cinema en lingua non inglesa** (en dinamarqués salvo indicacións):
* *Nattevagten* (1994)
* *Nattens engel* (1998)
* *Vildspor* (1998)
* *Antenneforeningen* (1999)
* *Misery Harbour* (1999)
* *På fremmed mark* (2000)
* *Manden bag døren* (2003)
* *Rembrandt* (2003)
* *Den gode strømer* (2004)
* *Supervoksen* (2006)
* *Underbar och älskad av alla* (en sueco, 2006)
* *De unge år: Erik Nietzsche sagaen del 1* (en sueco, 2007)
* *Kautokeino-opprøret* (en noruegués, 2008)
* *Himmerland* (2008)
* *Ved Verdens Ende* (2009)
* *Hodejegerne* (en noruegués, 2011)

**Cinema en lingua inglesa:**
* *Bent* (1997)
* *Lock, Stock... (2000)
* *Black Hawk Down* (2001)
* *Enigma* (2001)
* *My Name Is Modesty* (2003)
* *Wimbledon* (2004)
* *The Headsman* (2005)
* *Kingdom of Heaven* (2005)
* *Firewall* (2006)
* *Assassin in Love* 
* *New Amsterdam* (2008)
* *Virtuality* (2009)
* *Blackthorn* (2011)
* *Game of Thrones* (2011)
* *Mama* (2013)
* *Oblivion'' (2013)

## Véxase tamén
As Caivancas, Goente, As Pontes de García Rodríguez

**As Caivancas** é un lugar da parroquia de Goente no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 1 habitante no ano 2019 segundo datos do IGE, 1 muller.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Goente
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Pontes de García Rodríguez
Caivancas

O topónimo **Caivancas** pode referirse a:

;En Galiza
***Caivancas**, lugar da parroquia de Mourence, no concello de Vilalba;
***As Caivancas**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Cavancas**, lugar da parroquia de Quembre, no concello de Carral.
Ferreiras

O termo **Ferreiras** pode referirse a:

*Para as persoas que teñen por oficio traballar o ferro e outros metaisː **Ferreiro, ferreira**

Como topónimo, está relacionado coa industria ou extracción do ferro. Pode referirse a:

;En Galiza
***Ferreiras**, lugar da parroquia de Noceda, no concello das Nogais;
***Ferreiras**, lugar da parroquia de Bembrive, no concello de Vigo;
***As Ferreiras**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***As Ferreiras**, lugar da parroquia de Riós, no concello de Riós.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Piñeiral

Como topónimo **O Piñeiral** pode referirse a:

;En Galiza
***O Piñeiral**, lugar da parroquia de Santa María de Arzúa, Arzúa, no concello de Arzúa;
***O Piñeiral**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Piñeiral**, lugar da parroquia de San Cibrao das Viñas, no concello de San Cibrao das Viñas.

## Véxase tamén
### Outros artigos