Félix Francisco Casanova

**Félix Francisco Casanova**, nado en Santa Cruz de la Palma o 28 de setembro de 1956 e finado en Santa Cruz de Tenerife o 14 de xaneiro de 1976, foi un poeta e escritor canario.

## Traxectoria 
Félix Francisco Casanova naceu na illa da Palma, fillo do dentista e poeta Félix Casanova de Ayala e de Concepción Martín Díaz. Pouco despois, a familia trasladouse a Tenerife, onde Casanova comezou a ler os poetas clásicos e, sobre todo, a escoitar música, a súa auténtica paixón. Sendo moi novo, fundou un grupo de rock alternativo, *Hovno* (en ).

Casanova estudou Filoloxía Hispánica na Universidade de La Laguna, onde entrou en contacto con figuras intelectuais como os filósofos José Luis Escohotado e Javier Muguerza, os poetas Carlos Pinto Grote e Arturo Maccanti, os escritores Agustín Díaz Pacheco e Luis Alemany, ou o catedrático de arte Fernando Gabriel Martín. Durante o seu terceiro ano, faleceu debido a unha fuga de gas mentres se bañaba no seu domicilio.

## Obra 
Malia a brevidade da súa vida, Casanova escribiu unha obra intensa, orixinal e estraña, cunha asombrosa madurez na súa poesía e na súa prosa experimental. Aos 17, obtivo o premio de poesía Julio Tovar, un dos máis importantes das Canarias, por *El invernadero* (1973). Ao ano seguinte, gañou o galardón Pérez Armas de novela por *El don de Vorace* (1974), unha parodia de *El túnel* (1948) de Ernesto Sabato. Nunha breve nota biográfica para este libro, definiuse nestes termos: "Son o meu propio avó vendo a miña infancia xogar". Un mes antes da súa morte recibiu o premio do xornal *La Tarde* polo poemario *Una maleta llena de hojas*, a segunda parte de *La memoria olvidada* (1980), unha das súas máis notables achegas no eido da poesía. Outras das súas obras son: *Espacio de hipnosis* (1971), *El sumidero* (1972), *Nueve suites y una antisuite* (1972), *Invalido las reglas* (1973) e *Ocioso en los amaneceres* (1973). Con parte deste material, o seu pai confeccionou tres títulos: *Cuello de botella* (1976), *Estampido del gato acorralado* (1979) e *Los botones de la piel* (1986). Unha boa parte dos versos de Casanova está recollida no volume *La memoria olvidada. Poesía, 1973-1976*, publicado por Hiperión en 1990.

Casanova escribiu tamén un interesante diario, *Yo hubiera o hubiese amado*, redactado durante 1974 e publicado en 1983:

A editorial madrileña Demipage adquiriu os dereitos de todas a súas obras. En abril de 2010, republicou a novela *El don de Vorace* e, en outubro do mesmo ano, a escolma poética *Cuarenta contra el agua*, realizada por Francisco Javier Irazoki. Unha edición das súas obras completas saíu do prelo en 2017.

## Legado 
Na actualidade, a súa influencia está a aumentar no ámbito español. O poeta Francisco Javier Irazoki dedicoulle o seu poemario *Árgoma*. Así mesmo, o cantautor Jabier Muguruza musicou un dos poemas de Casanova no seu disco *Fiordoan*. Dende 1977, un dos premios literarios máis importantes das illas Canarias, dedicado ao descubrimento de novos creadores, leva o seu nome. Outorgado anualmente polo Cabido Insular de La Palma, conta con dúas categorías: narrativa e poesía.

Os poemas de Casanova aparecen de xeito recorrente na novela *Infamia* (2019) de Ledicia Costas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*