Sitatunga

O **sitatunga** (*Tragelaphus spekii*) é unha especie de mamífero artiodáctilo ruminante da familia dos bóvidos, subfamilia dos bovinos e tribo dos estrepsicerotinos que vive nas selvas e lugares pantanosos do centro de África.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1863 polo avogado e zoólogo británico Philip Sclater, nunha nota a pé de páxina na obra de John Hanning Speke 
*Journal of the Discovery of the Source of the Nile*, na honra do cal lle deu Sclater o seu nome específico.

Speke observou por primeira vez á sitatunga nun lago chamado "Pequeno Windermere" (agora, lago Lwelo, en Kagera, Tanzania), e chamou ao animal "nzoé" (o seu nome en suahili) ou "water-boc" (debido á súa semellanza co "waterbuck", o antílope acuático, *Kobus ellipsiprymnus*) e engadiu nunha nota a pé de páxina que a especie fora nomeada como *Tragelaphus spekii* por Philip Sclater.

Porén, segundo o artigo 50.1.1 do *Código Internacional de Nomenclatura Zoolóxica* da Comisión Internacional de Nomenclatura Zoolóxica, isto non sería suficiente para recoñecer a Sclater como o autor.

### Subespecies 
Na actualidade recoñécense as subespecies seguintes:
miniatura|250px|Femia de sitatunga coa súa cría. Sen cornos, e coa pelaxe arrubiada, claramente marcada con raias e con pequenas manchas brancas.

As súas principais característica corporais son:

* Lonxitude de cabeza e tronco: de 1,25 a 1,70 m nos machos e de 1,15 a 1,50 m nas femias. 
* Lonxitude da cola: de 18 a 30&nbsp;cm. 
* Altura na cruz: de 85 a 125&nbsp;cm nos machos e de 75 a 105&nbsp;cm nas femias.
* Peso: de 70 a 120&nbsp;kg nos machos e de 40 a 105&nbsp;kg nas femias.
* Lonxitude dos cornos (presentes só nos machos): até 92,4&nbsp;cm.
* Coloración xeral: nos machos, varía segundo as subespecies, desde unha cor parda achocolatada á unha gris amarelada-apardazada, con marcas brancas, especialmente nas meixelas e na garganta; ás veces, presenta unhas raias brancas, moi tenues, nos flancos. As femias e os individuos xuvenís presentan unha cor parda máis clara, rubia, brillante, e raiada de forma máis notoria.

## Hábitat e distribución 
### Hábitat 
A sitatunga vive confinada estritamente nos grandes bosques tropicais africanos inundados, en illotes de zonas húmidas e pantanosas, con vexetación abundante en papiros, xuncos e canaveirais.

## Bioloxía 
### Costumes 
Solitarias ou reunidas en parellas, aínda que ás veces poden reunirse en pequenos rabaños de até 15 canezas, as sitatungas son de hábitos nocturnos (pero tamén diúrnos en zonas onde non son molestados).

Tímidos e difíciles de ver na densa vexetación onde habitan, estes animais, cando son sorprendidos, foxen con gran axilidade entre as canaveiras, botándose á auga e mergullándose nela, deixando fóra tan só a punta do fociño.

A miúdo pasan as horas máis calorosas do día na auga. En terra seca, os seus longos pezuños fan que corran un pouco torpemente. Rexistráronse densidades de até 64 individuos por km² no Parque Nacional Akagera (Ruanda) e de 60 animais por km² nos pantanos Busanga, de Zambia. En 1999, East estimou unha poboación total de 170.000 individuos, pero é probábel que sexa unha sobrestimación. Parece ser que o número de exemplares probabelmente estea diminuíndo en áreas densamente poboadas, pero que é estábel noutros lugares, pero a magnitude desta diminución global probabelmente permanece por debaixo do 20 %, que indicaría unha categoría de *NT* (preocupación menor).

Destes probabelmente menos de 170.000 individuos, un 40 % encóntranse en áeras protexidas e ao redor delas. A día de hoxe, a presenza da sitatunga é rara e moi localizada en África occidental e xeneralizada e localmente común en África central e nalgunhas partes da oriental e da meridional. Dada a continua degradación do hábitat e a caza intensiva para apropveitar a súa carne en partes da súa área de distribución, se continúan as tendencias actuais, a sitatunga pode desaparecer de moitas zonas onde aínda se encontra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dorst, J. & Dandelot, P. (1973): *Guía de campo de los mamíferos salvajes de África*, Barcelona: Ediciones Omega, S. A. 
* Haltenorth, T. & Diller, H. (1986): *A Field Guide of the Mammals of Africa including Madagascar*. Londres: William Collins Sons & Co Ltd. ISBN 0-00-219778-2.
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Nowak, R. (1991): ''Walker's Mammals of the World*.Vol. 2. Baltimore, Maryland. EE. UU.: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): *Mammal Species of the World - A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. Baltimore, Maryland, EE.UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Bóvidos
* Bovinos
* Estrepsicerotinos
* Antílope

### Ligazóns externas 
* *Tragelaphus spekii* no SIIT 
* *Tragelaphus spekii* en ADW  Abundante información e referencias bibliográficas.
* *Tragelaphus spekii'' en ARKive  Abundante información e imaxes.