open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lino Otero

**Evangelino Otero Otero**, coñecido como **Lino Otero**, nado nas Pontes de García Rodríguez, é un ex piloto de rallys galego.
## Traxectoria 
Competiu durante anos no Campionato de España de Rallys e no Campionato de Galicia de Rally. En 1983 quedou primeiro na División V do Campionato de España. Nos seguintes tres anos disputou cun Opel Corsa SR a Copa Corsa, tamén do nacional, rematando quinto, segundo e terceiro respectivamente. En 1985 quedou ademais cuarto na Copa de España de Rally, só por detrás de Carlos Alonso Lamberti, Marc Etchebers e José Mora. 

En 1987 e 1988 correu cun Renault 5 GT Turbo a Copa Renault do Campionato de España, acabando en terceira e en cuarta posición. Ese último ano logrou ademais subir ao podio en segunda posición no 17º Rally da Coruña. En 1990 quedou oitavo na Copa de España, 

É pai do tamén piloto Antonio Otero. 

## Notas
O Outeiro, Torroso, Mos

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Torroso no concello pontevedrés de Mos na comarca de Vigo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 215 habitantes (116 homes e 99 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cela 
### Parroquias de Mos 
## Notas
Renilla reniformis

***Renilla reniformis*** é unha especie de cnidario da clase dos antozoos, subclase dos octocoraliarios e orde dos pennatuláceos, que é o tipo da familia dos renílidos, e do seu único xénero, *Renilla*.

Encóntrase nas augas continentais do Novo Mundo.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1766 polo  médico, zoólogo e botánico alemán Peter Simon Pallas, baixo o nome de *Pennatula reniformis*, na páxina 374 da súa obra *Elenchus zoophytorum sistens generum adumbrationes generaliores et specierum cognitarum succintas descriptiones, cum selectis auctorum synonymis*.

## Distribución e hábitat 
A especie está moi estendida nas augas continentais da beira occidental do océano Atlántico, desde Carolina do Norte até o Caribe, chegando polo sur até o Brasil.

### Depredadores 
Un dos seus principais depredadores é o molusco gasterópodo opistobranquio da suborde dos nudibranquios *Armina tigrina*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barnes, Robert D. (1968): *Invertebrate Zoology*. Filadelfia, Pensilvania, USA: Saunders. ISBN 978-0-7216-1561-5.
* Cordeiro, R.; McFadden, C.; van Ofwegen, L.; Williams, G. (2020): *World List of Octocorallia. Renillidae*.
* Daly, M.; M. R. Brugler; P. Cartwright; A. G. Collins; M. N. Dawson; D. G. Fautin; S. C. France; C. S. McFadden; D. M. Opresko; E. Rodríquez; S. L. Romano & J. L. Stake (2007): "The phylum Cnidaria: A review of phylogenetic patterns and diversity 300 years after Linnaeus". *Zootaxa* **1668**: 127-182. 
* Steven H. D.; Haddock, Mark A. Moline & James F. Case (2009): "Bioluminescence in the Sea", en *Annual Review of Marine Science* **2**: 443-493.

### Outros artigos 
* Pennatuláceos
* Renílidos
* Proteína fluorescente verde
* Luciferina de Renilla

### Ligazóns externas 
* John E. Wampler (1997): *Renilla Green Fluorescent Protein: Discovered and Identified by Function* Department of Biochemistry and Molecular Biology, University of Georgia.
Red Fang (álbum)

***Red Fang*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de stoner metal Red Fang, publicado o 10 de marzo de 2009 a través do selo Sargent House.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Taras Senkiv

**Taras Senkiv**, O.M. (en ), nado o 3 de xullo de 1960 en Bilobozhnytsia (distrito de Chortkiv, rexión de Ternopil, RSS de Ucraína), é un relixioso grecocatólico ucraíno da Orde dos Mínimos, bispo de Stryi dende o 2 de abril de 2014.

## Traxectoria 
Taras Senkiv naceu nunha familia de grecocatólicos clandestinos de Ucraína Occidental. Aos 17 anos se uniu a un seminario teolóxico clandestino, ao tempo que traballaba en varias ocupacións.

O 28 de maio de 1982 foi ordenado sacerdote en segredo polo bispo Pavlo Vasylyk, e exerceu o seu ministerio entre os fieis da "Igrexa das Catacumbas" até 1989, principalmente no occidente ucraíno. Entre 1989 e 1992 foi deán de Chortkiv, e entre 1992 e 2000 ampliou os seus estudos teolóxicos no Seminario Teolóxico de Olomouc (en Chequia) e na Universidade Palacký. Entre 2001 e 2002 foi sincelo da eparquía de Buchach. O 15 de febreiro de 2002 ingresou na Orde dos Mínimos en Italia, facendo os seus votos o 1 de outubro de 2006. 

O 22 de maio de 2008 foi nomeado bispo auxiliar de Stryi, recibindo o 20 de xullo a consagración episcopal de mans do arcebispo maior de Lviv Liubomyr Huzar. O 20 de xaneiro de 2010 foi nomeado administrador apostólico da eparquía, e o 2 de abril de 2014 bispo diocesano da mesma.
Antisepsia

miniatura|130px|Antiséptico para mans
A **antisepsia** defínese como o emprego de medicamentos ou de substancias químicas (**antisépticos**) para inhibir o crecemento, destruír ou diminuír o número de microorganismos da pel, das mucosas e de todos os tecidos vivos. 

É a ausencia de sepse (procucida por microorganismos capaces de provocar putrefacción e/ou infección). 

A finalidade destes procedementos é evitar ou atenuar o risco de infección en toda práctica médico-cirúrxica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asepsia
Pennatula

miniatura|240px|*Pennatula aculeata*

***Pennatula*** é un xénero de cnidarios da clase dos antozoos, subclase dos octocoraliarios, orde dos pennatuláceos e suborde dos subseliforos, que é o tipo da familia dos pennatúlidos. e máis da orde dos pennatuláceos.

A súa especie tipo é *Pennatula filosa* Linnaeus, 1758, hoxe reclasificada como 
*Pennella filosa* (Linnaeus, 1758).

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo, no volume 1º da 10ª edición do seu *Systema Naturae*.
* *Pennatula phosphorea* Linnaeus, 1758 

Pola súa parte, R. Cordeiro *et al.*, en 2019, estableceron a seguinte clasificación do xénero: 
miniatura|200px|*Pennatula rubra*
**Pennatula aculeata* Danielssen, 1860
**Pennatula bayeri* Barreira e Castro & Semaro de Medeiros, 2001
**Pennatula delicata* Tixier-Durivault, 1966
**Pennatula fimbriata* Herklots, 1858
**Pennatula grandis* Ehrenberg, 1834
**Pennatula indica* Thomson & Henderson, 1906
**Pennatula inflata* Kükenthal, 1910
**Pennatula mollis* Alder, 1867
**Pennatula moseleyi* Kölliker, 1880
**Pennatula murrayi* Kölliker, 1880
**Pennatula naresi* Kölliker, 1880
**Pennatula pearceyi* Kölliker, 1880
**Pennatula phosphorea* Linnaeus, 1758
**Pennatula prolifera* Jungersen, 1904
**Pennatula rubra* (Ellis, 1761)

## Características 
Unha das características deste xénero é que comprende especies bioluminescentes.

## Filoxenia 
As relacións filoxenéticas das especies do *Pennatula*, segundo o Catalogue of Life e Dyntaxa móstranse no seguinte cladograma:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George, John David & Jennifer George (1979): *Marine Life: An Illustrated Encyclopedia of Invertebrates in the Sea*. Nova York, NY, USA: John Wiley and Sons. ISBN 978-0-4710-5675-1, pp. 18-21.
* Linnaeus, C. (1758): [*Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata, vol. 1:  Laurentius Salvius: Holmiae(https://gl.wikipedia.org/wiki/Estocolmo)*]. 
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences.

### Outros artigos 
* Octocoraliarios
* Pennatuláceos
* Pennatúlidos
Eufrasio

miniatura|Catedral de Xaén, capela de San Eufrasio
**Eufrasio,** segundo o Misal Romano de Galicia, foi bispo de Illiturgi, vila na que recibiu martirio. Foi un dos primeiros bispos de Roma enviados á Hispania e está soterrado no Val do Mao, no Incio.

## Nome 
O nome é de orixe latina, xentilicio da comarca do río Éufrates, na Mesopotamia.

O feminino corresponde a un nome grego, *Euphrasia:* alegría, sentimento festivo*.* Santa Eufrasia foi unha virxe de Constantinopla (380-c 410) que se retirou coa súa nai á Tebaida exipcia.

Correspondencias:

* Portugués: Eufrásio, Eufrásia
* Español: Eufrasio, Eufrasia
* Catalán: Eufrasi, Eufràsia
* Francés: Euphraise

## A lenda de Santo Eufrasio e a historia do seu santuario no Incio 
Na igrexa parroquial de Santa María do Mao está o sepulcro de Santo Eufrasio. A festa é o 16 de maio segundo o Misal Romano de Galicia, pero no Val do Mao faise o 15 de maio e refesta o 16. O calendario Jeronimiano (c. 450) conmemoraba a Santo Eufrasio o 14 de xaneiro. En 2020 o 15 de maio era a festa que pouco se celebrou por mor da pandemia do coronavirus.

Non se sabe onde naceu. A lenda di que era un discípulo do apóstolo Santiago consagrado bispo por San Pedro no ano 44.

San Pedro enviou desde Roma á Península Ibérica a sete dos seus discípulos, os chamados varóns apostólicos, entre eles Santiago, como recolle o Códice Calxtino. Santo Eufrasio, un deles acabou na Bética (Andalucía) no 44, onde predicou e chegou a ser bispo de Illiturgi, Menjíbar (Xaén), erro pola actual Andújar (Xaén), Isturgi.

A tradición conta que os cristiáns andaluces, derrotados polos alfanxes mouros, fuxiron cara ao norte no ano 700  levando os restos do santo bispo ao lombo. Ao chegaren alá polos anos 716 ao Val do Mao no Incio, o burro que portaba os restos de Santo Eufrasio parou diante dunha silveira e non houbo maneira de facelo andar. Nese lugar enterrouse o santo e ergueuse a primeira igrexa de Santa María do Mao. Esta lenda de pararen os animais que levaban o corpo dun santo aparece noutros lugares coma o San Pexerto de Buciños, e segundo Manuel Murguía ten a orixe nos celtas. Cóntase que o primeiro sitio no que estivo foi en Alende, do outro lado do río Mao.

Ao facer escavacións arqueolóxicas e remodelar o templo apareceron dentro da ábsida vestixios do que puido ser o primitivo santuario: un pequeno cuarto de catro por catro metros, onde debeu estar enterrado antes o Santo Eufrasio. Un templo cemiterio sinxelo e que pode ser de arredor do século VIII e que despois dun período visigótico foi adaptado ao estilo románico. Tamén antes das reformas o sepulcro estaba protexido cunha artística reixa de ferro.

En 1596 o Rei Filipe II intercedeu para que o mosteiro de Samos lle cedese unha parte das reliquias á cidade de Andújar. Santo Eufrasio é o patrón de Andújar (a el está dedicada a tradicional feira de setembro) e tamén da diocese de Xaén.

Crese que é moi avogoso para as enfermidades dos ósos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Capela de San Eufrasio na Catedral de Xaén.
* Basílica Eufrásica de Poreč, Croacia.
Subseliforos

A dos **subseliforos** (*Subselliflorae*) é unha suborde de cnidarios da clase dos antozoos, subclase dos octocoraliarios e orde dos pennatuláceos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A suborde fou descrita en 1915 polo zoólogo alemán, especializado en octocoraliarios, Willy Kükenthal.

### Familias 
Na actualidae (2020) recoñécene na suborde as tres familias seguintes:
* Halipteridae Williams, 1995
* Pennatulidae Ehrenberg, 1834
* Virgulariidae Verrill, 1868

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George, John David & Jennifer George (1979): *Marine Life: An Illustrated Encyclopedia of Invertebrates in the Sea*. Nova York, NY, USA: John Wiley and Sons. ISBN 978-0-4710-5675-1, pp. 18-21.
* Hayward, P. J. e Ryland, J .S., eds. (1990): *The marine fauna of the British Isles and North-West Europe: 1. Introduction and protozoans to arthropods*. Oxford, UK: Clarendon Press. ISBN 0-1985-7356-1. 
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences.

### Outros artigos 
* Octocoraliarios
* Pennatuláceos
Weißenfels

**Weißenfels**, ás veces escrita como **Weissenfels**, é unha cidade e municipio de Alemaña, no estado federado de Saxonia-Anhalt, cerca de Halle e da capital do *Land*, Leipzig. 

É a cidade máis poboada do distrito de Burgenland (*Burgenlandkreis*), con máis de 40 000 habitantes, e, desde o ano 2010, engloba a 11 localidades novas que até entón eran independentes.

Sobre un outeiro da cidade érguese o palacio de *Neu-Augustusburg*, que foi a residencia dos titulares do Ducado de Saxonia-Weissenfels, do Sacro Imperio Romano-Xermánico, até 1746, cando ao extinguirse a dinastía reinante, o ducado pasou a formar parte do Electorado de Saxonia.

A localidade esta atravesada polo río Saale, polo que o seu nome oficial completo é *Weißenfels an der Saale*.

## Xeografía 
Situada a unha altitude media de 100 msnm, a cidade ocupa unha suprficie de 24,75 km². 

No ano 2015 contaba cunha poboación de 40 398 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 1 177 hab./km².

### Evolución da poboación (1825 - 2013) 
| valign="top" |

| valign="top" |

|}
Fonte de datos desde 1990: Oficina de Estatística de Saxonia-Anhalt.
1: 29 de outubro
2: 31 de agosto
3: 3 de outubro

## Galería 

DEU Weißenfels COA.svg|Escudo de armas da cidade
Weißenfels in BLK.svg|Localización da cidade dentro do Estado
Schloss Neu-Augustusburg Ostseite.JPG|Palacio de *Neu-Augustusburg* visto desde o leste (xuño de 2008)
Novalis-haus small.jpg|Casa onde morreu Novalis, hoxe museo
WeißenfelsStadtpark SkulpturKaribik.jpg|Escultura de José Ramón Villa Soberón (2000), no parque da cidade de Weißenfels

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Paxína web oficial de Weißenfels an der Saale
Kükenthaløya

A **illa de Kükenthal** (en noruegués **Kükenthaløya**) é unha pequena illa (mide 3,3 km longo por 2,2 km de largo), deshabitada, do arquipélago noruegués das illas Svalbard, no mar de Barents.

Administrativamente pertence a Svalbard, un territorio dependente de Noruega.

**Kükenthaløya** está en medio do Heleysundet, o estreito que separa a illa de Barents (Barentsøya) da illa de Spitsbergen.

## Descubrimento 
A illa foi descuberta polo zoólogo alemán Willy Kükenthal (1861–1922), nunha expedición iniciada en 1886 e que finalizou en 1889, ao que a illa debe o seu nome.

## Notas
MAVEN

**MAVEN** ou **Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN** é unha sonda espacial da NASA lanzada o 18 de novembro de 2013 mediante un foguete Atlas 5 desde Cabo Cañaveral para estudar Marte.

## Características 
MAVEN foi enviada a Marte para estudar a atmosfera superior e a ionosfera do planeta vermello, así como as súas interaccións co vento solar e determinar a perda co tempo dos gases da atmosfera marciana e o seu efecto na evolución do planeta.

O corpo da nave ten forma aproximadamente cúbica de 2,3 x 2,3 x 2,0 m, construído con paneis de aluminio entremetidos en paneis de composto de grafito. No centro do corpo atópase un depósito de propelente cilíndrico de 1,3 m de diámetro que pode conter ata 1640 kg de hidracina. Do corpo da nave saen dous paneis solares que proporcionan a alimentación eléctrica. A nave leva oito instrumentos científicos a bordo: un magnetómetro, un espectrómetro de ións e gases neutros, unha sonda Langmuir e detector de ondas, un espectrómetro ultravioleta, un analizador de electróns do vento solar, un analizador de ións do vento solar, un detector de partículas enerxéticas solares e un detector de ións termais e supratermais.

MAVEN foi lanzada o 18 de novembro de 2013 e chegou a Marte o 22 de setembro de 2014, acadando unha órbita científica cun período de 4,5 horas, unha inclinación de 75º e unha periapse de 150 km.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas 5

### Ligazóns externas
*Páxina oficial de MAVEN
Willy Kükenthal

**Willy Georg Kükenthal**, nado o 4 de agosto de 1861 en Weißenfels, Reino de Saxonia, e finado o 20 de agosto de 1922 en Berlín, capital da República de Weimar (Alemaña), foi un zoólogo alemán, especilizado no estudo`dos hidrozoos octocoraliarios e dos cetáceos.

## Traxectoria 
Fillo de August Kükenthal, inspector de impostos do reino de Prusia, e da súa esposa Minna Wimmer, fixo os seus estudos primarios na súa vila natal, e os secuncarios en Halle. Despois esudou mineraloxía na Universidade de Múnic e, máis tarde, zooloxía na de Jena, doutorándose en Ciencias nesta última institución en 1884, cunha tese sobre as células linfoides dos anélidos. Viaxou polo mar do Norte con B. Weißenborn e uniuse ao departamento de zooloxía de Jena baixo a dirección de Ernst Haeckel en 1885.

Kükenthal tamén viaxou ás rexións do Ártico en expedicións realizadas en 1889, e viaxou de novo ás Molucas e a Borneo en 1893-1894. A súa gran colección de exemplares zoolóxicos atópase agora no *Naturmuseum Senckenberg* en Frankfurt. Ademais dos seus estudos zoolóxicos tamén realizou estudos etnográficos.  

Kükenthal interesouse principalmente pola anatomía comparada e realizou investigacións anatómicas, embriolóxicas e de anatomía comparada dos cetáceos e outros mamíferos mariños. Foi partidario da lei bioxenética de Haeckel. A súa outra área de interese foi a sistemática dos celentéreos e dos cnidarios. Publicou *Leitfaden für das Zoologische Praktikum* (1898) e, desde 1913 editou, xunto con Thilo Krumbach, o *Handbuch der Zoologie*. *Hemirhamphodon kuekenthali*, *Parantica kuekenthali* e *Lysmata kuekenthali*.

Kükenthaløya, unha pequena illa situada entre Spitsbergen e Barentsøya foi así nomeada na súa honra. 

## Abreviatura 
A abreviatura **Kükenthal** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén
Amor meu, axúdame

***Amor meu, axúdame*** (en ) é un filme italiano de 1969 escrito, dirixido e protagonizado por Alberto Sordi.

Estreouse en galego o 23 de novembro de 1995 a través da TVG.

## Personaxes 
* Alberto Sordi como Giovanni Machiavelli
* Monica Vitti como Raffaella
* Silvano Tranquilli como Valerio Mantovani
* Laura Adani como Elena
* Ugo Gregoretti como Michele Parodi
* Mariolina Cannuli como Danila Parodi 
* Nestor Garay como Bardella 
* Karl-Otto Alberty como Bauer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Silencio roto

***Silencio roto*** é un filme español de 2001 dirixido por Montxo Armendáriz e protagonizado por Lucía Jiménez e Juan Diego Botto. A historia está ambientada nunha pequena vila española trala guerra civil, entre os anos 1944 e 1948. Rodouse no concello de Artzi (Navarra).

## Sinopse 
En 1944, Lucía, unha rapaza nove, volve á súa vila natal no norte de España despois de nove anos porque a súa nai ten outros cinco fillos e debe traballar. Despois de chegar, Lucía atópase cos seus amigos da infancia, vive con Teresa e comeza a traballar no seu bar. Tamén coñece a Manuel, que colabora cos maquis. Atraída por Manuel e vendo como os gardas civís tratan á xente da vila, colabora cos guerrilleiros.

## Personaxes 
* Lucía Jiménez como Lucía
* Juan Diego Botto como Manuel
* Mercedes Sampietro como Teresa
* Álvaro de Luna como Don Hilario
* María Botto como Lola
* Rubén Ochandiano como Sebas
* María Vázquez como Sole
* Joseba Apaolaza como Tenente
* Pepo Oliva como Cosme
* Jordi Bosch como Sarxento

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lucky (filme de 2017)

***Lucky*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por John Carroll Lynch a partir dun guión de Logan Sparks e Drago Sumonja. Está protagonizado por Harry Dean Stanton no seu derradeiro papel no cinema antes da súa morte con 91 anos o 15 de setembro de 2017. O filme conta a historia dun home de 90 anos alcumado "Lucky" e os problemas coa vellez. O filme amosa como chega a un acordo coa súa propia mortalidade mentres procura a iluminación.

## Personaxes 
* Harry Dean Stanton como Lucky
* David Lynch como Howard
* Ron Livingston como Bobby Lawrence
* Ed Begley Jr. como Dr. Christian Kneedler
* Tom Skerritt como Fred
* Barry Shabaka Henley como Joe
* James Darren como Paulie
* Beth Grant como Elaine
* Yvonne Huff como Loretta
* Hugo Armstrong como Vincent
* Bertila Damas como Bibi
* Ana Mercedes como Victoria
* Amy Claire como Frances

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Os amores de Carmen

***Os amores de Carmen*** (en ) é un filme estadounidense de 1948 dirixido por Charles Vidor. Está protagonizado por Rita Hayworth no papel da xitana Carmen, e por Glenn Ford como o seu amante Don José.

Estreouse en galego o 20 de agosto de 1999 a través da TVG.

## Personaxes 
* Rita Hayworth como Carmen (a voz cantante foi dobrada por Anita Ellis)
* Glenn Ford como Don José
* Ron Randell como Andrés
* Victor Jory como García
* Luther Adler como Dancaire
* Arnold Moss como Coronel
* Joseph Buloff como Remendado
* Margaret Wycherly como Old Crone
* Bernard Nedell como Pablo
* John Baragrey como Lucas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Pennatúlidos

A dos **pennatúlidos** (*Pennatulidae*) é unha familia de cnidarios da clase dos antozoos, subclase dos octocoraliarios, orde dos pennatuláceos e suborde dos subseliforos. 

A ​familia comprende, segundo o WoRMS, 7 xéneros, que conteñen unhas 58 especies. O seu xénero tipo é *Pennatula*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1834 polo naturalista, explorador, zoólogo, botánico, anatomista, xeólogo e microscopista alemán Christian Gottfried Ehrenberg. que recobre un raque ou eixe sen ramificar,

Non posúen zooxantelas, xa que habitan maioritariamente en augas profundas.

Distribuíndose por todos os océanos.
 

Pennatula aculeata cropped.JPG|*Pennatula aculeata*
Pennatula phosphorea.jpg|*Pennatula phosphorea*
Ptilosarcus_gurneyi_1.jpg|*Ptilosarcus gurneyi*
Pteroeides spinosum.jpg|*Pteroeides spinosum*
Pteroeides sp.jpeg|*Pteroeides* sp
Pteroeides sp, radios base.jpeg|Follas dun espécime de *Pteroeides* sp, mostrando fortes raios formados por espículas en forma de agulla

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George, John David & Jennifer George (1979): *Marine Life: An Illustrated Encyclopedia of Invertebrates in the Sea*. Nova York, NY, USA: John Wiley and Sons. ISBN 978-0-4710-5675-1, pp. 18-21.
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences.

### Outros artigos 
* Octocoraliarios
* Pennatuláceos
Yago Gandoy

**Yago Gandoy Martínez**, nado na Coruña o 13 de abril de 1999, é un futbolista galego que xoga como centrocampista no San Sebastián de los Reyes, da Segunda Federación. 

## Traxectoria 
Ingresou nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña aos dez anos, procedente do Ural CF. Debutou co Fabril o 10 de decembro de 2017, nun partido de Segunda División B, entrando como substituto de Martín Bengoa na vitoria por 2-3 fronte ao Cerceda. 

Incorporouse definitivamente ao Fabril no inicio da tempada 2018-19, e anotou o seu primeiro gol o 4 de novembro de 2018 na vitoria por 2-1 sobre o Rápido de Bouzas. Disputou 24 partidos na tempada, ao final da cal o equipo acabou descendendo a Terceira. 

O 21 de setembro de 2019 debutou co primeiro equipo do Deportivo da Coruña, na Segunda División, substituíndo a Ager Aketxe no empate a cero contra o Cádiz. O 9 de setembro de 2020 o club renovou o seu contrato por tres anos. Disputou 11 encontros nesa tempada, case todos na primeira parte da competición. 

En agosto de 2021 saíu cedido ao Coruxo, da Segunda División RFEF. Disputou 22 encontros co equipo vigués, 14 deles como titular, e ao remate da campaña asinou co club en propiedade, despois de se desvencellar do Deportivo. Na campaña 2022/23 xogou un total de 34 partidos, 30 deles como titular, e marcou un gol.

Para a campaña 2023/24 asinou co Navalcarnero, da mesma categoría. Disputou 29 partidos co club madrileño, 23 deles como titular, acabando a liga na oitava posición.

En xuño de 2024 asinou como novo xogador do San Sebastián de los Reyes, da Segunda Federación, onde se reencontrou co seu excompañeiro Pablo Brea. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Yago Gandoy en BDFutbol .
* Yago Gandoy en LaPreferente.com .
* Yago Gandoy en Soccerway .
Annabelle (filme)

***Annabelle*** é un filme estadounidense de 2014 dirixido por John R. Leonetti, escrito por Gary Dauberman e producido por Peter Safran e James Wan. É unha precuela do filme de 2013 *O expediente Warren*, sendo o segundo título da franquía "Conjuring". O filme está inspirado nunha historia dunha boneca chamada Annabelle narrada por Ed e Lorraine Warren. Está protagonizado por Annabelle Wallis, Ward Horton e Alfre Woodard.

Estreouse en galego a través da TVG.

## Personaxes 
* Annabelle Wallis como Mia Form
* Ward Horton como John Form
* Alfre Woodard como Evelyn
* Tony Amendola como Perez
* Kerry O'Malley como Sharon Higgins
* Brian Howe como Pete Higgins
* Eric Ladin como Detective Clarkin
* Ivar Brogger como Dr. Burgher
* Gabriel Bateman como Robert
* Shiloh Nelson como Nancy
* Geoff Wehner como Neighbor
* Tree O'Toole como Annabelle "Janice" Higgins
** Keira Daniels como Annabelle Higgins con sete anos
* Robin Pearson Rose como a nai
* Camden Singer como Clerk
* Morganna May como Debbie
* Amy Tipton como Camilla
* Zach Pappas como Rick
* Sasha Sheldon como enfermeira
* Christopher Shaw como Fuller
* Joseph Bishara como demo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic
Iurii Shchekochikhin

**Iurii Petrovich Shchekochikhin** (en ), nado o 9 de xuño de 1950 en Kirovabad (RSS de Azerbaidján) e finado o 3 de xullo de 2003 en Moscova, foi un xornalista de investigación ruso, escritor e lexislador liberal na Duma Estatal. Shchekochikhin acadou sona pola súa divulgación e campaña en contra da influencia do crime organizado e da corrupción. O seu derradeiro libro, *Рабы ГБ. XX век. Религия предательства* ("Escravos do GB do século XX. A relixión da traizón), trataba sobre persoas que traballaron como informadores do KGB.

Como xornalista do *Novaia gazeta (NG)*, Shchekochikhin investigou os atentados contra apartamentos supostamente dirixidos polos servizos segredos e o escándalo de corrupción Tri kita no que estaban implicados altos cargos do FSB e estaba relacionado co lavado de cartos a través do Banco de Nova York.

Shchekochikhin finou repentinamente o 3 de xullo de 2003 dunha enfermidade misteriosa, uns días antes dunha viaxe planificada aos Estados Unidos, onde tiña previsto reunirse con investigadores do FBI. Os seus documentos médicos, segundo NG, foron perdidos ou destruídos polas autoridades. Os síntomas da súa doenza coinciden cun patrón de envelenamento por material radioactivo e foron similares aos síntomas de Nikolai Khokhlov, Roman Tsepov, e Alexander Litvinenko. Segundo Litvinenko e a información dalgúns medios, a morte de Iurii Shchekochikhin foi un asasinato por motivos políticos.

## Notas
Tempada 1985 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 1985** foi a sétima edición do **Campionato de Galicia de Rally**. 

Comezou o 16 de febreiro coa primeira edición do Rally Botafumeiro e rematou o 28 de novembro no Rally de Pontevedra. Os vencedores foron os coruñeses José Mora e Luis Moya, a bordo dun Renault 5 Turbo nos primeiros rallys e un GT Turbo nos seguintes.

## Calendario 
## Clasificacións 
### Pilotos 
### Copilotos 
### Escudarías 
### Campionato Seat Panda 
#### Pilotos 
#### Copilotos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Xunta de Galicia de 2020

miniatura|250px|Goberno da Xunta de 2020.
Tralas eleccións de xullo de 2020, levouse a cabo unha recomposición do goberno da Xunta de Galicia que variou pouco respecto á súa composición do ano 2016. O goberno da Xunta formouse, desta volta, polo presidente, por primeira vez aparecen 2 vicepresidencias e 11 consellerías.

## Composición 
Esta foi a composición da Xunta e os titulares:

Respecto ao goberno anterior de 2016 e a posterior remodelación de 2018, houbo algúns cambios: a Consellería de Presidencia perde Administración Pública que pasa a Facenda e Igualdade pero inclúe Turismo da anterior consellería de Cultura; volven se uniren as anteriormente separadas consellerías de Educación e Cultura e aparece a Consellería de Emprego (antes en Economía) e Igualdade (antes en Presidencia).

Tamén manteñen o posto tódolos conselleiros e conselleiras agás o de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña e a anterior conselleira de Educación, Carmen Pomar, que saen do goberno.

## Notas
I'm Thinking of Ending Things (filme)

'''''I'm Thinking of Ending Things'''* é un filme estadounidense de 2020 escrito e dirixido por Charlie Kaufman. O filme baséase na novela homónima escrita por Iain Reid. Está protagonizado por Jesse Plemons, Jessie Buckley, Toni Collette e David Thewlis. *I'm Thinking of Ending Things'' estreouse en cinemas escollidos dos Estados Unidos o 28 de agosto de 2020, e en Netflix o 4 de setembro de 2020. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica.

## Personaxes 
* Jesse Plemons como Jake
** Ryan Laughtner Steele como o Jake bailarín
* Jessie Buckley como muller nova,
** Frederick E. Wodin como o conserxe bailarín
* Hadley Robinson como Laurey e a rapaza de Tulsey Town 1
* Gus Birney como tía Eller e a rapaza de Tulsey Town 2
* Abby Quinn como a rapaza de Tulsey Town 3
* Colby Minifie como Yvonne
* Anthony Grasso como diner manager
* Teddy Coluca como cliente
* Jason Ralph como mozo de Yvonne
* Oliver Platt como a voz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Namitha

**Namitha Vankawala**, nada en Surat o 10 de maio de 1981, é unha modelo, actriz e política india, activa na industria cinematográfica do sur da India.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia guxarati tradicional, seu pai dedicábase ao téxtil. A versión telugú non acadou o éxito do orixinal e pasou case desapercibida, mais a actuación de Namitha, que utilizaba nesa época o nome artístico de Bhairavi concitou o eloxio da crítica. 

A partir de 2004 comezou a facer películas para a industria cinematográfica támil e fíxose popular rapidamente. Entre 2004 e 2005 protagonizou tres filmes de acción comerciais  *Aai* (2004) e *Chanakya* (2005) con R. Sarahkumar e  *Aanai* (2005) con Arjun, no entanto, apareceu regularmente en comedias como *Engal Anna* (2004) de Siddique e protagonizou cinco das comedias de Sakthi Chidambaram entre 2004 e 2008. En 2006 deubutou nun filme hindi *Love Ke Chakkar Mein*, e noutro en inglés, *Maya*,  que se estreou en 2008 como *Kamasutra Nights*. En 2007 traballou con dous dos actores novos máis prometedores do cine támil, con Vijay fíxoo no musical de A. R. Rahman*Azhagiya Tamil Magan* (2007) e con Ajith Kumar no filme de gánsteres *Billa* (2007) de Vishnuvardhan. 

Contra mediados da primeira década do século XX convertérase nunha integrante habitual das seccións de sociedade da prensa támil e con fans que seguían os seus glamurosos papeis.

### 2009− 
dereita|miniatura|Namitha nunha sesión de fotos
Así e todo, xa antes de entrar a década de 2010 a súa popularidade comezou a declinar logo de fallaren varias das súas películas en atraer a atención, e ademais a industria cinematográfica do sur da India demandaba outro tipos de papeis femininos, lonxe dos papeis glamurosos típicos de Namitha. Os directores tampouco estaban por emparellala con actores novos nos seus filmes, e a antiga xeración ía desaparecendo dos papeis principais. E paseniñamente, Namitha pasou a pequenos papeis e aparicións especiais, mentres que *Jaganmohini*, un filme de terror que protagonizou en 2009 e que contaba cun grande orzamento, foi un fracaso de recadación. Para alén, as súas disputas disputas cos realizadores non axudaban, como co director de *Azhagana Ponnuthan* (2010) que a criticou pola súa falta de cooperación na película. A partir de 2010 realizou menos filmes en támil, e máis en telugú, malaiala e kannará e varias dos seus filmes viron como se atrasaba a súa produción, como no támil, *Ilamai Oonjal* (2016). Mesmo en 2014 e 2015 apenas traballou e non houbo estrea ningunha dos seus filmes porén en 2016 voleu traballar arreo, e salientou na súa aparición no filme malaiala *Pulimurugan* (2016) con Mohanlal, que se converteu no filme coa meirande recadación do cinema malaiala ata que o superou en 2019 o filme *Lucifer* de Prithviraj Sukumaran.

### Política 
En 2019, canda o actor Radha Ravi, uniuse ao Partido Bharatiya Janata en presenza do seu presidente J. P. Nadda en Chennai.e aos oito meses, en xullo de 2020, entrou a formar parte da executiva do partido no estado de Tamil Nadu.

## Filmografía 
## Notas
K. Megan McArthur

**Katherine Megan McArthur**, nada en Honolulu (Hawai) o 30 de agosto de 1971, é unha astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-125.

## Traxectoria
McArthur graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Universidade de California nos Ánxeles en 1993 e ten un doutoramento en oceanografía pola Universidade de California en San Diego en 2002.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 2000, participando na misión STS-125 e pasando un total de 12,90 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-125
William S. McArthur

**William Surles McArthur Jr.**, nada en Laurinburg, Carolina do Norte, o 26 de xullo de 1951, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-58, STS-92, STS-74 e Soiuz TMA-7 e foi membro da Expedición 12 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
McArthur graduouse en ciencias apliadas e enxeñaría pola Academia Militar dos Estados Unidos en West Point en 1973 e ten un máster en enxeñaría aeroespacial polo Instituto Tecnolóxico de Georgia en 1983.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1990, participando nas misións STS-58, STS-92, STS-74 e Soiuz TMA-7 e sendo membro da Expedición 12 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 224,93 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-58
*STS-92
*STS-74
*Soiuz TMA-7
*Expedición 12
*Estación Espacial Internacional
Lecitotrofia

En zooloxía, denomínase **lecitotrofia** á estratexia de alimentación utilizada polas larvas de moitos organismos na cal non buscan seu alimento no medio externo, senón que utilizan as reservas de vitelo (do seu saco vitelino) que levan consigo desde o seu nacemento. Na maioría dos casos, o estadio larval é de curta duración e o paso á etapa xuvenil é rápido, para poder empezar a alimentarse.

A lecitotrofia ocorre máis comunmente en larvas de invertebrados, principalmente mariños, que viven en altas latitudes ou en augas de gran profundidade, como, por exemplo, nos antozoos da orde dos pennatuláceos.

Nos marsupiais, o embrión desenvólvese inicialmente polo consumo de vitelo, implantándose no útero nos estadios finais da xestación.

## Notas
Jon McBride

**Jon Andrew McBride**, nado en Charleston, Virxinia Occidental, o 14 de agosto de 1943 e finado o 7 de agosto de 2024, foi un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-41-G.

## Traxectoria
McBride graduouse en enxeñaría aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1971.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, participando na misión STS-41-G e pasando un total de 8,22 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41-G
Christa McAuliffe

**Sharon Christa McAuliffe**, nada en Boston, Massachusetts, o 2 de setembro de 1948 e finada o 28 de xaneiro de 1986, foi unha astronauta estadounidense finada durante o accidente do transbordador espacial Challenger.

## Traxectoria
McAuliffe graduouse na facultade Framingham do estado en 1970 e tiña un máster en educación pola facultade Bowie do estado en 1978.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Altschuler, D. R.; Ballesteros, F. J. (2016). *Las mujeres de la Luna. Historias de amor, dolor y valor*. Next Door Publishers / Jot Down Books (Colección *El café Cajal*). ISBN: 9788494924583

### Outros artigos 
* Mulleres na NASA
* Mulleres no espazo
* Accidente do transbordador espacial Challenger
* Dólar de prata Christa McAuliffe
Haha Sound

***Haha Sound*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de electrónica indie Broadcast, publicado o 11 de agosto de 2003 a través do selo Warp Records. *Haha Sound* conseguiu a aclamación da crítica e converteuse no primeiro álbum do grupo en entrar nas listas dos Estados Unidos, chegando ao top 10 da lista *Top Dance/Electronic Albums*.

*Pitchfork* situou *Haha Sound* no número 121 da súa lista dos 200 mellores álbums dos 2000. En novembro de 2007 o disco foi listado como un dos "1000 álbums que escoitar antes de morrer" por *The Guardian*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Contra (videoxogo)

***Contra*** é un videoxogo desenvolvido por Konami, orixinalmente estreado como un xogo arcade o 20 de febreiro de 1987. Unha versión para Nintendo Entertainment System foi lanzada no ano 1988, xunto con adaptacións para diferentes formatos de computador, incluíndo MSX2. Diferentes secuelas de *Contra* foron producidas logo do lanzamento do xogo orixinal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Contra en Killer List of Videogames 
* Gryzor  en SpectrumComputing.co.uk
Céfiro

Na mitoloxía grega, **Céfiro** (en grego Ζέφυρος *Zéphyros*) era o deus do vento do oeste, fillo de Astreo e de Eos. Céfiro era o máis suave de todos e coñecíaselle coma o vento frutificador, mensaxeiro da primavera.  Críase que vivía nunha cova de Tracia.

En diferentes historias narrábase que Céfiro tiña varias esposas. Nunha ocasión represéntase coma o marido de Iris, a deusa do arco da vella con quen tiveron a Poto. Raptou a outra das súas irmás, a deusa Cloris, á que deu o dominio das flores. Con Cloris foi pai de Carpo (‘froita’). Dicíase que competira polo amor de Cloris co seu irmán Bóreas, a quen rematou gañando. Tamén se conta del que con outra das súas irmás e amantes, a harpía Podarxe, foi pai de Balio e Xanto, os cabalos de Aquiles.

Un dos mitos conservados nos que Céfiro aparece máis prominentemente é o de Xacinto, un fermoso e atlético príncipe espartano. Céfiro namorouse del e cortexouno, do mesmo xeito que Apolo. Ambos competiron polo amor do raparigo, que elixiu a Apolo, e Céfiro toleou de celos. Máis tarde, ao sorprendelos practicando o lanzamento de disco, Céfiro mandoulles un refacho de vento, e o disco, ao caer, golpeou na cabeza a Xacinto, que morreu. Co sangue do raparigo morto, Apolo faría a flor homónima.

Na historia de Cupido e Psique, foi Céfiro quen serviu a Eros transportando a Psique até a súa cova.

Represéntase coma un home novo, con ás de bolboreta ou fada, sen barba, semiespido e descalzo, cuberto en parte por un manto sostido entre as súas mans, do cal leva e vai esparexando unha gran cantidade de flores.

O seu equivalente na mitoloxía romana era Favonio (**Favonius**, ‘favorable’), quen ostentaba o dominio sobre as plantas e flores. O seu nome era moi común na Antiga Roma.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deuses do vento gregos

### Ligazóns externas 
* *Himnos* *órficos*, 80: *A Céfiro*.
** Texto inglés no sitio Theoi; trad. de 1792 de Thomas Taylor.
*** Thomas Taylor (1758 - 1835): neoplatónico inglés, o primeiro en traducir ao seu idioma as obras de Platón, as de Aristóteles e os fragmentos órficos.
** Texto inglés: outra edición, no sitio Sacred Texts.

* Filóstrato o Vello: *Cadros*; I, 9: O *pantano* (*Ελοσ*).
** Texto bilingüe grego - francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
Albert Oliver

**Albert Oliver Campos**, nado o 4 de xuño de 1978 en Terrasa, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Mide 1,88 metros de altura, e xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
O 11 de setembro de 2020, anunciouse a fichaxe de Oliver por dous meses polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 14 de novembro de 2020, o Obradoiro anunciou a renovación do contrato de Oliver ata final de tempada. O 10 de xullo de 2021, Oliver e o Obradoiro renovaron o contrato do xogador unha tempada máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Travellers in Space and Time

***Travellers in Space and Time*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock The Apples in Stereo, publicado o 20 de abril de 2010 a través dos selos Simian, Elephant 6 e Yep Roc. Trátase do primeiro disco do grupo en contar co novo batería John Dufilho, as well as the first to cite Bill Doss e John Ferguson como membros permanentes da banda. Está fortemente influenciado pola Electric Light Orchestra, especialmente polo seu álbum conceptual de ciencia ficción *Time*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Dopes to Infinity

***Dopes to Infinity*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de stoner rock Monster Magnet, publicado o 21 de marzo de 1995 a través do selo A&M Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Mónica Rodríguez Ordóñez

**Mónica Rodríguez Ordóñez**, nada en Calo (Vimianzo) o 2 de agosto de 1977, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Técnica de administración nunha construtora familiar. Nas eleccións municipais de 2011 foi candidata de Independientes por Vimianzo, formación encabezada polo seu tío e ata entón alcalde socialista Alejandro Rodríguez Lema, sendo elixida concelleira. A derrota da formación ante o BNG supuxo que Rodríguez Lema non recollese a súa acta como concelleiro, polo que asumiu a portavocía do grupo. Nas municipais de 2015 encabezou a lista de Independientes por Vimianzo, e volveu ser elixida concelleira.

En xullo de 2018 os independentes regresaron ao PSdeG-PSOE, polo que nas municipais de 2019 encabezou a candidatura socialista e foi elixida alcaldesa tras logra-la vitoria por maioría simple. Nas municipais de 2023 foi reelixida alcaldesa ó lograr unha ampla maioría absoluta cun 72 % dos votos e 10 concelleiros dun total de 13. Nese mandato foi elixida deputada provincial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vimianzo
### Ligazóns externas 
* «Para min o pasado é iso, pasado, e tócanos a todos mirar cara ao futuro». Entrevista en *La Voz de Galicia*
Mónica Rodríguez

***Mónica Rodríguez Suárez** (n. 1969), escritora asturiana.
***Mónica Rodríguez Ordóñez** (n. 1977), política galega.

***Mónica Rodríguez Rodríguez**, tradutora galega.
New Magnetic Wonder

***New Magnetic Wonder*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock The Apples in Stereo, publicado o 6 de febreiro de 2007 a través dos selos Simian, Elephant 6 e Yep Roc. O disco foi producido por Robert Schneider, con produción adicional e mesturas de Bryce Goggin (Pavement, Evan Dando, Sean Lennon), e gravouse en catro estados distintos (Nova York, Colorado, Kentucky e Xeorxia).

Nunha entrevista, Robert Schneider describiu *New Magnetic Wonder* como un álbum con sensibilidades entre os discos da banda *Fun Trick Noisemaker* e *The Discovery of a World Inside the Moone*, ademais de ter unha forte influencia de bandas dos 70 como Electric Light Orchestra, Queen e The Cars. Schneider tamén admitiu que *Smile* de Brian Wilson fora unha das primeiras inspiracións no álbum. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Gran Premio da Toscana de 2020

O **Gran Premio da Toscana de 2020** (coñecido oficialmente como o **Fórmula 1 Pirelli Gran Premio da Toscana Ferrari 1000 2020**) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrará o 13 de setembro de 2020 no Autodromo Internazionale del Mugello en Scarperia e San Piero, Toscana, Italia. A carreira será a novena xornada do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2020.

## Antecedentes 
A carreira celébrase como unha carreira que celebra a edición número 1000 de Ferrari no Campionato Mundial de Fórmula Un, como resultado, o coche de seguridade pintarase de vermello, en conmemoración do 10000 Gran Premio de Ferrari. Esta é tamén a primeira vez que o circuíto de Mugello acolle unha carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un.

### Impacto da pandemia da COVID-19 
As roldas iniciais do campionato  víronse moi afectadas pola Pandemia por coronavirus de 2019-2020. Varios Grandes Premios canceláronse ou aprazáronse despois da abortada rolda de apertura en Australia, o que provocou que a Fédération Internationale de l'Automobile redactase un novo calendario. Mentres que os oito eventos anteriores celebráronse a porta pechada, os organizadores anunciaron que se permitirían ata 2.880 espectadores no Gran Premio de Toscana.

### Pneumáticos 
Pirelli levou os pneumáticos cos compostos C1, C2 e C3 para que os equipos os usaran na carreira.

## Cualificación 
### Clasificación da cuulificación 
## Carreira 
### Clasificación da carreira 
;Notes
*  – Includes one point for fastest lap.
*  – Kimi Räikkönen finished eighth on the track, but received a five-second time penalty for crossing the line at pit entry.

### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén
Scarperia e San Piero

**Scarperia e San Piero** é un municipio da cidade metropolitana de Florencia, na rexión de italiana da Toscana, situada a uns  ao nordeste de Florencia. Creouse o 1 de xaneiro de 2014 tras a fusión da antiga *comuni* de Scarperia e San Piero a Sieve.

Scarperia é famosa pola produción de coitelos por parte de empresas familiares artesanais.

Desde 2009 é a sede da empresa de máquinas de café La Marzocco Espresso.

A cidade é máis coñecida como a casa do circuíto de Mugello que se atopa aquí e é a sede do Gran Premio de motocicletas de Italia.

O 13 de setembro de 2020, o Gran Premio de Toscana terá lugar no circuíto do Mugello, Scarperia, como parte do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2020.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial do concello de Scarperia e San Piero
* Scarperia e San Piero en tuttitalia.it
Tempada 1986 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 1986** foi a oitava edición do **Campionato de Galicia de Rally**. 

Comezou o 22 de febreiro coa segunda edición do Rally Botafumeiro e rematou o 8 de novembro no tráxico 16º Rally da Coruña. Os vencedores foron por segundo ano consecutivo os coruñeses José Mora e Luis Moya, a bordo dun Renault 5 GT Turbo.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Alejandro Rodríguez Cobelas

**Alejandro Rodríguez Cobelas**, finado en Ourense o 8 de novembro de 1933, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Procurador dos tribunais en Ourense. Foi redactor de *El Derecho* e correspondente en Ourense de *La Revista Popular*. Militante do Partido Conservador, foi concelleiro de Ourense dende 1904, cidade da que chegou a ser alcalde. Foi presidente da Sociedad Artística de Ourense (1914), presidente honorario da Sociedad Deportiva Victoria creada en 1920, presidente do coro galego Os Enxebres (1919-1921 e 1927) e  do orfeón Unión Orensana (1926).

## Vida persoal 
Casou con Carmen Veiras Carballo en 1892, e foi pai de Felisa, Alejandro e María del Carmen Rodríguez Veiras.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os Enxebres, un coro con historia
Mad Max (videoxogo de 1990)

***Mad Max*** é un videoxogo de acción de 1990 desenvolvido polo estudio canadense Gray Matter e lanzado por Mindscape para Nintendo Entertainment System. O xogo está baseado no filme australiano de 1981 *Mad Max 2, o guerreiro da estrada*. É un remake de *Motor Massacre*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mad Max en MobyGames
The Bugs Bunny Crazy Castle

***The Bugs Bunny Crazy Castle***, coñecido no Xapón como  é un videoxogo de 1989 de crebacabezas desenvolvido por Kemco para Nintendo Entertainment System. Tamén foi estreado no Xapón para Game Boy co título  e en América do Norte co mesmo nome de NES. É o primeiro xogo de Kemco da serie *Crazy Castle* e o único lanzado para unha consola caseira, xa que os seguintes xogos da serie foron lanzados para consolas de man.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Bugs Bunny Crazy Castle en MobyGames
Rally das Pontes de 1987

O **Rally das Pontes de 1987** foi a segunda edición de dito rally e a última proba da tempada 1987 do Campionato de Galicia de Rally.

Disputouse o 13 de decembro de 1987 e os vencedores foron o piloto coruñés Carlos Piñeiro e o seu copiloto Julio Orozco, a bordo dun Opel Manta 400. Con esta vitoria Carlos Piñeiro gañou o seu quinto e derradeiro título de campión de Galicia, mentres que Germán Castrillón rematou subcampión.

## Itinerario 
O rally consistiu en dúas pasadas polos treitos de Recemel, Ribadeume, Bermui e O Pontoibo.

## Clasificación 
## Notas