open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ángel Fernández del Río

**Ángel Fernández del Río**, nado en Cangas en 1903, foi un barbeiro e político galego.

## Traxectoria 
Barbeiro en Cangas. Foi un dos fundadores do Alondras Club de Fútbol en 1928. Afiliado a Izquierda Republicana. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro de Cangas. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 26 de xullo. Xulgado en consello de guerra en Pontevedra por rebelión militar o 19 de setembro xunto a Agustín Jorge Etcheverri, Francisco Búa Carou, Víctor Sánchez Mártil, Lorenzo Corbacho Rodal, José Rodal Lanzós, Manuel Sotelo Suárez e Jesús Barreiro Martínez, foi condenado a 15 anos de prisión. Posteriormente conmutáronlle a pena a 3 anos de prisión menor. Estivo preso no lazareto da illa de San Simón, e saíu libre o 15 de xullo de 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fernández del Río, Ángel (1995). "Unha traxedia española. Memorias dun supervivente da Guerra". En Antonio Caeiro e outros: *Aillados*, pp. 111-125.
Alexander Garrievich Gordon

**Alexander Garrievich Gordon**, nado en Obnisk o 20 de febreiro de 1964, é un actor, xornalista e director de cine ruso.

## Traxectoria 
Fillo do escritor e pintor Garri Borisovich Gordon e da traballadora sanitaria Antonina Dmitrievna Strigi. Educado por súa nai e avoa viviu ata os tres anos en Belousovo (óblast de Kaluga) e logo a familia instalouse en Moscova. En 1987 rematou os seus estudos de actuación no Instituto de Teatro Boris Shchukin e logo traballou durante un ano na compañía Teatre Studii Ruben Simonov, creada en 1988 polo fillo de Simonov. En 1989 marchou coa súa muller e filla para os Estados Unidos, traballou para Russian Television Network (RTN)  e dende 1992 traballou tamén na emisora de radio en lingua rusa WMNB. En 1993 creou a súa propia compañía, Wostok Entertainment e produciu e presentou entre 1994 e 1997 o programa *New York, New York* para a canle rusa TV-6 . En 1997 volveu a Rusia, xa con dobre cidadanía, rusa e mais estadounidense, traballou no programa da TV-6 *Chastnii sluchai*, presentándoo entre marzo e decembro de 1997 e tamén dende 1997 presentou un programa de radio matinal na emisora de radio Silver Rain e logo entre 2001 e 2002 na canle de televisión M1. Entre 1998 e 2000 presentou *Sobranie zabluzhdenii*, unha serie de filmes documentais de documentación histórica e tamén presentou canda Vladimir Soloviev o programa de entrevistas *Process* (1999-2001) na ORT. Entre 2001 e 2003, cun programa especial en abril de 2004, presentou o programa de entretemento científico *Gordon* na NTV  e na mesma canle pasou a presentar entre setembro de 2004 a xullo de 2005 o programa *Stress*. No outono de 2005 deixou a NTV e pasou á Canle Unha e ata maio de  2006 presentou *Gordon 2030*. En 2006 volveu ao seu antigo programa de radio matinal que presentou ata o outono de 2007. Dende 2007 e ata 2013 presentou o programa *Zakritii pokaz*, no que personalidades do mundo do cine e da televisión falaban do novo cine ruso. De 2008 a 209 presentou o programa *Gordon Juan* en Silver Rain e na televisión de 2008 a 2010 *Gordon Quixote*. En 2009 presentou *Gordon v zasade* na canle *Ohota i ribalka*. En 2012 presentou *Grazhdanin Gordon*. Con Peter Tolstoi presentou entre 2013 e 2014 o programa nocturno dedicado á política, *Politica*. Con Ekaterina Strizhenova presentou en 2013 *Za i protiv* e dende 2014 presenta con Iulia Baranovskaia *Muzhskoye/Zhenskoye*.

Como director o seu primeiro filme realizouno en 2002, *Pastukh svoikh korov* baseado nunha novela de seu pai, así como a súa segunda película, filmada en 2007 aínda que non o presentou ata 2011, *Ogni pritona*. De 2018 é *Diadia Sasha*.

## Notas
Illa Fallen Jerusalem

**Fallen Jerusalem**, (en galego, Xerusalén derruída; antigamente en español, **Isla de la Ciudad Arruinada** e en inglés: *Fallen Jerusalem Island*)  é unha illa deshabitada das Illas Virxes Británicas no Caribe, situada ao sur de Virgin Gorda. Obtivo o seu nome do gran número de cantos volcánicos de gran tamaño que están espallados pola illa (algúns dos cales pesan miles de toneladas) que lle dan a vaga semellanza dunha cidade destruída. Declarouse santuario de vida salvaxe en 1959.

[miniatura|left|Fallen Jerusalem.  Parte de [Virgin Gorda é visible a esquerda.|200x200px]]

## Notas
## Véxase tamén
Joaquín Carnero Graña

**Joaquín Carnero Graña**, nado en Cangas en 1895 e finado no mesmo concello o 19 de febreiro de 1939, foi un político galego.

## Traxectoria
Militante de Falange dende 1934. Foi nomeado xefe local de Falange Española Tradicionalista y de las JONS de Cangas o 16 de xullo de 1937. Foi nomeado alcalde de Cangas a finais de 1937. Confirmado como alcalde en marzo de 1938, permaneceu no cargo atá a súa morte en febreiro de 1939.

## Notas
Serafín Barros

**Serafín Barros Otero**, nado en Aldán (Cangas) o 16 de maio de 1837 e finado en Cangas o 3 de abril de 1912, foi un funcionario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Carmen Barros Otero e de pai descoñecido. En 1856 realizou a súa primeira viaxe a Cuba, onde desenvolveu traballos para a Administración. Retornou a Cangas en xuño de 1862. Seguiu viaxando a Cuba durante o outono e o inverno, traballando alí como funcionario de Aduanas.  Foi alcalde de Cangas en dúas ocasións. Finou en Cangas o 3 de abril de 1912.

## Recoñecementos 
* Cruz da Orde de Isabel a Católica.

## Vida persoal 
Casou con Catalina del Amo o 17 de setembro de 1863, coa que tivo cinco fillos: Eugenio, Timoteo, María Dolores, Carmen e Acacia. Logo da morte de Catalina, casou coa súa cuñada Bonifacia del Amo o 6 de xullo de 1881, coa que tivo outros cinco fillos: Alicia, Marina, Bonifacia, Nieves e Emma. A súa filla Nieves Barros del Amo casou con José Mª Bolíbar Massó, irmán de Luís Bolívar Massó.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Exposición “Xérmolo creativo da descendencia de Serafín Barros Otero” en Cangas
* La saga artística de Serafín Barros 
* Serafín Barros, entre a realidade e a ficción
Illa Old Jerusalem

**Illa Broken Jerusalem** (Xerusalén derruída ''(ás veces chamada **Old Jerusalem Island**, antiga Xerusalem) é unha serie de illotes deshabitados entre Illa Fallen Jerusalem e Round Rock nas Illas Virxes Británicas no Caribe.

Atópanse ao sur de Virgin Gorda.

## Notas
## Véxase tamén
Little Jost Van Dyke

**Little Jost Van Dyke** (coloquialmente, "**Little Jost**") é unha das Illas Virxes Británicas. É unha pequena illa no extremo leste da illa de Jost Van Dyke. Do mesmo xeito que Jost Van Dyke, toma o nome do corsario holandés Joost van Dyk. É a localización do Parque Nacional de Diamond Cay, que inclúe os terreos de aniñamento de sulas salvaxes, carráns e pelicanos.

## Atraccións 
Atópanse sitios de mergullo en *Twin Towers*, dúas grandes formacións rochosas que se elevan a 90 metros.

Hai un pequeno bar e restaurante chamado B-Line Beach Bar no lado sur da illa. Pódese alcanzar a barra atracándo nun peirao de cemento que se creou para un proxecto fracasado de depósito de combustible. Os operadores do bar son os únicos habitantes da illa.

## Fauna e flora 
Myliobatidaes e Megalopidaes atópanse aquí.

## Nativos 
A illa non ten hoxe asentamentos importantes, pero foi o sitio dunha colonia cuáquera do século XVIII.

John C. Lettsome (1744-1815), fundador da Medical Society de Londres, naceu na illa.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Joaquim Antonio Peres Fontanes

**Joaquim Antonio Peres Fontanes**, nado en Conxo o 2 de novembro de 1750 e finado en Lisboa no 1818, foi un construtor de órganos galego establecido en Portugal.

## Traxectoria 
Construtor de órganos de tubos establecido en Lisboa a finais do século XVIII e principios do XIX. Construíu nos seus talleres algúns dos mellores órganos ibéricos coñecidos, incluíndo tres dos seis órganos históricos da Real Basílica de Mafra.

## Notas
Chékéba Hachemi

**Chékéba Hachemi** (), nada en Cabul o 20 de maio de 1974, é unha diplomática, activista feminista e escritora afgá.

## Traxectoria
En 1986, tras a invasión soviética, emigrou a Francia. Estudou na ESCP Europe de París.

En 1996 fundou a ONG Afghanistan Libre, pola defensa dos dereitos das mulleres e rapazas afgás baixo o réxime talibán, co propósito de facilitar o acceso á educación, a saúde e o desenvolvemento persoal nas áreas rurais, así como dar a coñecer as condicións de vida das mulleres do seu país. Durante dez anos a organización publicou a revista *Roz*.

En xaneiro de 2002 foi nomeada secretaria da embaixada afgá na Unión Europea. En xullo de 2005 foi nomeada polo goberno de Cabul conselleira do vicepresidente, a cargo dos proxectos de prioridade nacional. En marzo de 2007 foi nomeada conselleira do presidente Hamid Karzaï, traballando desde París. Deixou o seu cargo en 2009. Nese ano formou a compañía consultora Epoke Conseil canda a Marie-Françoise Colombani para promover a igualdade de xénero en Francia, así como CH Consulting, especializada no estudo e o deseño de proxectos sociais encol do rol da muller nas empresas.

En 2019 formou parte da organización da conferencia internacional Stand, Speak, Rise Up como conselleira de estratexia da Gran Duquesa María Teresa de Luxemburgo, co fin de rematar coa violencia sexual, en colaboración con We are not weapons of war e a Fundación Denis Mukwege.

## Obra
*''Pour l'Amour de Massoud* (2005, con Sediqa Massoud; Prix Vérité)
**L'Insolente de Kaboul'' (memorias, 2012)

## Recoñecementos
*2001: Premio Femme en or
*2008: Premio Mulleres pola Educación, do Foro Económico das Mulleres
*2012: Premio polos Dereitos Humanos da República Francesa
*2014: Medalla de Ouro do Forum polos Dereitos Humanos Crans Montana
*2014: Cabaleiro da Orde Francesa do Mérido Nacional
*2016: Premio RAJA pola educación e a acción social
*2017: Premio do Apoderamento Positivo da Fundación Planeta Positivo

## Notas
Juan Teijeiro Conde

**Juan Manuel Teijeiro Conde**, nado en Foz cara a 1950, foi un político galego.

## Traxectoria 
Estudante de segundo curso de Ciencias na Universidade de Madrid no curso 1968-69, era militante do Frente Unido de Resistencia (FUR), un grupo xurdido en 1968. Foi detido en decembro dese mesmo ano xunto con Leopoldo Redruello, Ernesto Alajarín e Ángel Ayala, acusados do incendio dunhas aulas do Caserón de San Bernardo, no marco das protestas universitarias xurdidas nese ano, actividade que eles negaron.

Foron xulgados en consello de guerra en xaneiro de 1969. Juan Teijeiro, defendido polo avogado Manuel Salgado Durán, foi condenado a 18 anos de prisión. Pasou polas cadeas de Ocaña, El Dueso, Alcalá de Henares, Teruel e finalmente Xaén. En 1977 denegóuselles a amnistía a Juan Teijeiro e Ernesto Alajarín, e finalmente foilles concedida a amnistía en abril de 1977. Juan pasou máis de oito anos en prisión, sendo considerado o máis antigo dos presos políticos galegos.

## Notas
Monte Maior

O **Monte Maior** é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe a área do monte Maior, un dos montes de Buio, e que ten en si zonas húmidas e corredores fluviais de interese. Esta área de conservación ocupa 1.247 ha. dos concellos da mariña lucense de Viveiro e Xove.

## Fauna e flora
### Flora
O Monte Maior é unha zona de baixa montaña, nunha zona climática atlántica xa preto da ría de Viveiro, na que destacan as turbeiras altas activas e a homoxeneidade das zonas húmidas. Ten zonas desde ribeiras e pastos con gramíneas a montes con queirogais (con *Erica ciliaris* e *Erica tetralix*). Nestes hábitats aparecen as especies en risco *Sphagnum pylaesii* e *Narcissus asturiensis*. Nos bosques de ribeira dominan os ameneiros (*Alnus glutinosa*) e freixos (*Fraxinus excelsior*) e nas zonas húmidas destaca a presenza de *Nardus*. Conta con turbeiras altas activas.

As especies da flora catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

### Fauna
No Monte Maior destaca o paso de seis especies de aves de alto interese de conservación e a presenza de *Lacerta schreiberi* e *Rhinolophus ferrmuequinum*.

As especies de fauna catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

## Lexislación
O Monte Maior foi declarado como lugar de importancia comunitaria (LIC) en decembro de 2004 e ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014.

## Notas
Mathuedoi de Poher

**Mathuedoi**, **Mathedoi** ou **Matuedus**, finado ao redor de 930, foi conde de Poher. Algunhas fontes falan de que sucedeu ao seu pai Arnaldo de Poher, pero o anterior conde de Poher documentado antes de Mathuedoi foi Judicael, co que non se sabe cal era a súa relación e que aparece nun diploma no 871.

## Traxectoria 
Matuedus estaba casado cunha filla de Alan I da Bretaña, a cuxa morte en 907 reclamou a sucesión ou polo menos envolveuse nas loitas de poder que sucederon entre Rudalt, conde de Vannes, e fillo do falecido, e o conde (ou vizconde) de Cornualla, Gurmhailon ou Gourmaelon, cuxos dereitos non se mencionan. Este último aproveitou a situación para se facer co control do goberno pero non co título real. Como non tiña autoridade, o reino caeu en declive mentres os normandos aproveitaron a situación para asolar o país. Morrería a finais de 913 pero Mathuedoi non puido ocupar o seu lugar e foi obrigado polos normandos a se exiliar en Inglaterra xunto ao seu fillo Alan no 920. Puido saír con toda a súa familia e armas e foi acollido polo rei Aethelstan, que lle deu asilo. Xa non deixou Inglaterra e o seu fillo Alan será o que retornará e recuperará o poder e se fará co trono como conde, tras expulsar os normandos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* André Chédeville & Hubert Guillotel, *La Bretagne des saints et des Rois Ve-Xe siècle*, Editions Ouest France (1984) ()
Little Camanoe

**Little Camanoe** é unha illa deshabitada das Illas Virxes Británicas no Caribe.

A illa proporciona hábitat para a ameiva portorriqueña común (*Ameiva exsul*), o ánolo cristado (*Anolis cristatellus wileyae*), e o gecko menos grande (*Sphaerodactylus macrolepis macrolepis*).

## Notas
## Véxase tamén
Ría de Foz - Masma

**Ría de Foz - Masma** é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe ao río Masma desde o seu comezo, na serra do Xistral, ata a súa chegada ao Cantábrico, a ría de Foz. Esta área de conservación ocupa 643,21 ha. dos concellos das mariñas lucenses central e oriental: Barreiros, Foz, Lourenzá, Mondoñedo. A súa área da ría é tamén unha zona de especial protección para aves (ZEPA Ría de Foz).

## Fauna e flora
### Flora
Os hábitats de interese que máis abundan neste espazo son das zonas mariñas e costeiras. Na boca da ría destacan as amplas áreas con *Spartina maritimus*, en zonas de sedimentación, *Juncus maritimus* e *Halimione portulacoides*. Xa no esteiro destacan os carrizais de *Phragmites australis* e a presenza de *Cochelaria aestuarica*, un endemismo. Por outra banda, neste espazo existen queirogais costeiros de *Erica vagans* e turbeiras en solos calcarios de *Cladium mariscus* e *Caricion davallianae*. Así mesmo, existen mananciais de interese de conservación.

As especies da flora catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

### Fauna
A ría destaca por ser un lugar de paso de aves, como espátula común e de limícolas, e punto de invernada das aves anátidas. No río Masma está presente o salmón atlántico.

As especies de invertebrados catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:

## Lexislación
A Ría de Foz - Masma foi declarada como lugar de importancia comunitaria (LIC) en decembro de 2004 e ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014. O espazo natural foi declarado ademais, na súa totalidade ou coincidindo en parte, como:
* Zona de especial protección para as aves “*ZEPA Ría de Foz*” (ES0000373), 564 ha.
* *Ría do Eo-Praia de Barayo-Ría de Foz* (IBA 007), que é o espazo incluído no inventario de SEO/BirdLife de 1998.
* Refuxio da Fauna LU-8: *Ría de Foz*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Casas_en_la_orilla_del_Masma.jpg|
Ficheiro:Ría_de_Foz_21IX2013.JPG|
Ficheiro:Praia_do_Altar_21IX2013.JPG|Praia do Altar.
Ficheiro:Panoramica_de_Foz_-_panoramio.jpg|Ría de Foz.
Ficheiro:A_Mariña_Lucense_(62170767).jpeg|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Jesús Solla Oliveira

**Jesús Solla Oliveira**, nado en Cangas en 1916 e finado en Vigo en 2008, foi un político galego.

## Traxectoria
Foi nomeado alcalde de Cangas polo Ministro da Gobernación en novembro de 1952. Permaneceu no posto até 1957, cando un enfrontamento cos condes de Aldán orixinou a súa defenestración política. Marchou a Pontevedra e traballou como comercial. Despois trasladouse a un barrio de Vigo.

## Notas
Little Tobago, Illas Virxes Británicas

**Little Tobago** é unha illa deshabitada das Illas Virxes Británicas no Caribe, situada xunto a súa illa irmá Gran Tobago aproximadamente 9 quilómetros e medio ao oeste de Jost Van Dyke. Os Tobagos son as máis occidentais das Illas Virxes Británicas.

De tamaño dunhas 22 hectáreas, está rodeado de abruptos cantís que tamén se estenden por baixo da auga. Desde a década dos noventa, as illas de Gran Tobago, a pequena Tobago e as veciññas rochas Mercurios e Watson están protexidas como parte do Parque Nacional Trust.

Hai máis de quince sitios de mergullo. Aínda que é legal practica esnorquel e mergullarse arredor da illa, é ilegal ancorar porque todas as posibles posicións de ancoraxe son arrecife de coral que serían destruídos por unha áncora. Pódense producir multas se se viola esta zona sen ancoraxe, a policía mariña das IVB patrullan frecuentemente.

## Notas
## Véxase tamén
Illa West Dog

**Illa West Dog** é un illote deserto das illas Virxes Británicas no Caribe. Sitúase nun subgrupo máis pequeno de illas denominadas as Illas Dog, ou máis comunmente, "The Dogs". Outros illotes de The Dogs inclúen Illa Little Seal Dog, Illa East Seal Dog e Illa George Dog, todos eles ao noroeste de Virgin Gorda.

## Notas
## Véxase tamén
Little Thatch

**Little Thatch** é unha illa privada das Illas Virxes Británicas no Caribe, sobre a que se construíu un complexo turístico. A illa está situada a menos de 460 metros do extremo occidental de Tórtola e está a menos de 1,6&nbsp;km de San Xoán. John e Jill Maynard vendéronlles a illa en decembro de 2014 aos propietarios de OtterBox, Curt e Nancy Richardson.

Crese que toma o nome do famoso pirata Edward Teach (máis coñecido como "Barbanegra"), aínda que hai poucas evidencias que Barbanegra navegase nunca nas Illas Virxes.

## Notas
## Véxase tamén
Domingo Carpintero Domínguez

**Domingo Carpintero Domínguez** foi un político galego.

## Traxectoria 
Brigada da Garda Civil retirado. Foi nomeado alcalde de Cuntis polo Ministro da Gobernación en 1962, tomando posesión o 15 de novembro. En 1965 fíxose cargo tamén da xefatura local do Movimiento, substituíndo a Eusebio Guimarey Montero. Permaneceu no cargo até 1974.

## Vida persoal 
Casou con María González Rivas.

## Notas
Eusebio Guimarey Montero

**Eusebio Guimarey Montero** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Cuntis e xefe local do Movimiento polo Ministro da Gobernación en 1957, tomando posesión a finais de xullo. Permaneceu no cargo até 1962.

## Notas
Saba Rock

**Saba Rock** é unha pequena illa das Illas Virxes Británicas no Caribe, aproximadamente cun tamaño e medio. A illa contén un pequeno hotel, restaurante, bar e tenda de agasallos. Hai un peirao dispoñible para os visitantes de día e un amplo campo de amarre acolle barcos durante a noite. O resort opera unha lanzadeira desde Saba Rock ata o Bitter End Yacht Club e Leverick Bay Marina.

## Xeografía 
Atópase integramente dentro do seo norte de Virgin Gorda. Saba Rock está entre un cúmulo de tranquilas illas, escasamente habitadas que forman o seo norte de Virgin Gorda nas Illas Virxes Británicas. A veciñanza de North Sound está composta pola exclusiva illa necker de Richard Branson e a privada Illa Eustatia coas augas cristalinas do próximo Arrecife de Eustatia, un paraíso do mergullo.

## Historia 
Antigamente era propiedade e estaba ocupada por Bert Kilbride, un arqueólogo mariño que durante moitos anos exerceu como Receiver of Wreck da súa Maxestade no Territorio. Posteriormente vendeuse á familia McManus de Hawaii e agora ten un pequeno hotel e restaurante. Co paso dos anos converteuse nunha famosa parada para a multitude de celebridades e iates. A illa está clasificada de xeito constante como un dos fondeadoiros máis populares do Caribe.

En 2017 a illa foi arrasada polo furacán Irma. A reconstrución comezou en 2018. Está previsto que se volva a abrir a finais de 2019.

Ficheiro:Kiteboarding at Saba Rock Resort, British Virgin Islands.JPG|Un kiteboarder álzase sobre os entusiastas fans en Saba Rock Resort, Illas Vírgenes Británicas
Ficheiro:Sunset at Saba Rock Resort, British Virgin Islands.JPG|Solpor en Saba Rock Resort, Illas Virxes Británicas
Ficheiro:Fiery sky at sunset, Saba Rock, British Virgin Islands.JPG|Ceo ardente ao solpor, Saba Rock, Illas Virxes Británicas

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Saba Rock páxina oficial
Manuel Gómez Gómez

**Manuel Gómez Gómez** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Cuntis o 4 de setembro de 1951 e tomou posesión o 11 dese mes. Permaneceu no cargo até 1957.

## Notas
Prickly Pear Illas Virxes Británicas

**Prickly Pear** é unha illa deshabitada das Illas Virxes Británicas no Caribe. A pesar de que a illa non ten residentes permanentes, ten un bar na praia e unha instalación recreativa de deportes acuáticos. Sitúase no lado norte de North Sound, fronte a Virgin Gorda.

A illa foi declarada como Parque Nacional en 1988.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Roberto Ameijeiras Blanco

**Roberto Ameijeiras Blanco** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Ameijeiras. Comerciante de Cuntis. Ex combatente na Guerra civil española. Foi nomeado xefe local de Falange Española Tradicionalista y de las JONS de Cuntis en 1939. Foi nomeado presidente da Comisión Xestora de Cuntis polo Gobernador civil, tomando posesión o 5 de febreiro de 1940. Permaneceu no cargo até 1951.

## Vida persoal 
Casou con María Silva Campos en 1933.

## Notas
Mai Yamani

**Mai Yamani** (), nada no Cairo o 6 de setembro de 1956, é uha antropóloga e profesora saudita.

## Traxectoria
Filla de nai iraquí, de Mosul, e de pai saudita, da Meca, Ahmed Zaki Yamani, que foi Ministro de Petróleo durante a crise do petróleo de 1973. A familia paterna era do Iemen, de onde tomaron o apelido Yamani ("do Iemen").

Foi á escola en Bagdad e na Meca, e foi ao instituto Château Mont-Choisi en Losana, Suíza entre 1967 e 1975. Graduouse *summa cum laude* no Bryn Mawr College en Pensilvania, e fixo un mestrado en antropoloxía social no Somerville College da Universidade de Oxford. Despois doutorouse pola mesma institución.

Foi lectora universitaria en Arabia Saudita, e despois traballou en laboratorios de ideas no Royal Institute for International Affairs de Londres, a Brookings Institution de Washington, D.C., e no Carnegie Middle East Center de Beirut.

Fala árabe, inglés, francés e castelán, e entende o persa, o hebreo e o italiano.

## Obra
**هويات متغيرة : تحديات الجيل الجديد في السعودية* (*Changed Identities: The Challenge of the New Generation in Saudi Arabia*; Royal Institute of International Affairs, 2000)
**Cradle of Islam: The Hijaz and a Quest for Arabian Identity* (I.B.Tauris, 2009)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* https://www.maiyamani.com/(https://www.maiyamani.com/)
* Mai Yamani en *Project Syndicate*
DAMA

**DAMA** (acróstico do inglés **DArk MAtter**) é un proxecto que  abrangue investigacións sobre partículas de materia escura e outros procesos raros con aparellos de centelleo de alta pureza.

Inclúe os experimentos DAMA/NaI (xa rematado) e DAMA/LIBRA. Foi unha colaboración pioneira na procura da materia escura no halo galáctico, feita visible por DAMA/NaI e asegurada por DAMA/LIBRA.

## Notas
DAMA/NaI

**DAMA/NaI** foi un experimento pioneiro na investigación da presenza de partículas de materia escura no halo galáctico analizando a firma independente da modulación anual. Baséase en que a velocidade da Terra na órbita ao redor do Sol e a velocidade do Sistema Solar con respecto ao centro da galaxia (que en tempos curtos poden ser considerados constantes) varían no tempo, co que a Terra tería que ser exposta a un máis alto fluxo de partículas de materia escura ao redor do 2 de xuño, cando a súa velocidade orbital é engadida á do sistema solar con respecto á galaxia e a un máis pequeno ao redor do 2 de decembro, cando as dúas velocidades teñen sentido contrario. A sinatura de modulación anual é distintiva dado que o efecto inducido por partículas de materia escura teñen que satisfacer moitos requisitos de xeito simultáneo.&nbsp;

## Descrición 
O conxunto experimental foi localizado no subsolo profundo no Laboratori Nazionali del Gran Sasso en Italia.

O experimento está constituído por nove cristais de Ioduro de Sodio contaminados con Talio [NaI(Tl)] de baixa radiaoctividade de centelleo de 9,7 kg cada un, cun emprego de 0,29 toneladas por ano. O documento final co conxunto de resultados foi publicado no 2003, despois de ter reamtado o experimento en xullo de 2002.

O modelo-evidencia independente é compatíbel cun conxunto grande de escenarios con respecto á natureza do candidato materia escura e disciplinas realacionadas coa astrofísica, física nuclear e física de partículas. Por exemplo: neutralinos, materia escura inelástica, materia escura autointeractiva, e neutrinos pesados de 4ª&nbsp;xeración.

Foi levada a cabo unha investigación cuantitativa coidadosa de fontes posíbeis de erro sistemático e reaccións laterais, e publicada ó tempo de cada liberación de datos. Non foi atopado ningún efecto sistemático ou reacción lateral a ter tomada en conta para a amplitude de modulación observada e de xeito simultáneo satisfacer todos os requisitos da sinatura.

O experimento tamén obtivo e publicou moitos resultados noutros procesos e/ou aproximacións.

## Escepticismo 
Os resultados negativos desde o XENON Dark Matter Search Experiment parecen contradicir os resultados de DAMA/Nal.

A colaboración COSINE-100 en Corea tratou de confirmar ou refutar o sinal de DAMA, utilizando cristasis semellantes de NaI(Ti). Publicaron os seus resultados en decembro de 2018 en Nature; a súa conclusión foi que os resultados das interaccións WIMP–nucleón son a causa da modulación anual observada pola colaboración de DAMA".

## Seguimento 
DAMA/NaI foi substituído polo experimento de nova xeración DAMA/LIBRA. Estes experimentos son levados a cabo por investigadores italianos e chineses.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* O Proxecto DAMA
A Costa, Castrelos, Vigo

**A Costa** é un lugar da parroquia de Castrelos, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 170 habitantes (93 homes e 77 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelos 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
* Cruceiro do Barrio da Costa
Escaravello acuático

[miniatura|Adulto do escaravello acuático *[Dytiscus marginalis*.]]
miniatura|Larva do escaravello acuático *Dytiscus marginalis*.
**Escaravello acuático** é un nome xeral que se lle dá a calquera escaravello que estea adaptado a vivir na auga en calquera momento do seu ciclo de vida. A maioría dos escaravellos acuáticos só poden vivir en auga doce, e só unhas poucas especies son mariñas e viven na zona intermareal ou na zona litoral. Hai aproximadamente 2000 especies de verdadeiros escaravellos acuáticos nativos de terras de practicamente todas as partes do mundo.

Moitos escaravellos acuáticos transportan burbullas de aire, nas chamadas cavidades dos élitros, baixo o seu abdome, que lles proporcionan unha subministración de aire para respirar, e impiden que a auga entre nos seus espiráculos. Outros teñen a superficie do seu exoesqueleto modificada para formar un plastrón, ou "branquia física", que lles permite facer un intercambio directo de gases coa auga. Algunhas familias de escaravellos acuáticos teñen patas posteriores con flecos adaptadas para nadar, pero a maioría non. A maioría das familias de escaravellos acuáticos teñen larvas que son tamén acuáticas; outras moitas teñen larvas acuáticas pero adultos terrestres.

## Dieta 
Poden ser herbívoros, predatores ou preeiros, segundo a especie. Os herbívoros comen só vexetación acuática, como algas ou follas. Poden ás veces zugar os zumes dos talos das plantas. Os preeiros aliméntanse de materia orgánica en descomposición que se depositou na súa contorna, e que pode proceder de vexetación acuática, feces, ou de pequenos organismos mortos. O *Dytiscus marginalis*, que é predator, aliméntase de vermes, cágados e ás veces mesmo de pequenos peixes.

## Familias 
Familias nas cales todas as especies son acuáticas en todas as etapas da súa vida : 
*Dytiscidae 
*Gyrinidae 
*Haliplidae 
*Noteridae 
*Amphizoidae
*Hygrobiidae
*Meruidae
*Hydroscaphidae

Familias nas cales os adultos non son necesariamente acuáticos:
*Hydrophilidae
*Lutrochidae 
*Dryopidae
*Elmidae
*Eulichadidae
*Heteroceridae
*Limnichidae
*Psephenidae 
*Ptilodactylidae
*Torridincolidae
*Sphaeriusidae

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Epler, J. H. 1996. Identification manual for the water beetles of Florida (Coleoptera: Dryopidae, Dytiscidae, Elmidae, Gyrinidae, Haliplidae, Hydraenidae, Hydrophilidae, Noteridae, Psephenidae, Ptilodactylidae, Scirtidae)
Ruta da antiga vía do ferrocarril Vilaoudriz - Ribadeo

alt=Túnel da volta, de 90 m|miniatura|Túnel da volta, de 90 m.
[alt=Posible continuación da ruta: km 25 da estrada N 640|miniatura|Posible continuación da ruta: km 25 da estrada [N-640.]]
A **ruta da antiga vía do ferrocarril Vilaoudriz - Ribadeo** está constituída pola recuperación do tramo A Pontenova - Santiso de Abres do antigo ferrocarril mineiro Ribadeo - Vilaoudriz que estivo en funcionamento ata 1964. A ruta forma parte do conxunto das Vías Verdes

## Percorrido
A ruta discorre ao longo do que fora a antiga vía do tren que comunicaba a principios do século XX as minas de Vilaoudriz co porto de Ribadeo. O trazado recuperado en 2019 é duns 13 quilómetros, á beira do río Eo, entre A Pontenova e Santiso, sendo o tramo de administración galega a zona sur, dende A Pontenova ata o rego do Cairo (uns 6&nbsp;km), e de administración asturiana a zona norte, entre O Cairo e Santiso (uns 7&nbsp;km). Nos diferentes tramos mestura distintas superficies: asfalto (A Pontenova - O Cairo), terra e pedras (na zona asturiana). Nel pásanse seis túneles (iluminados de xeito automático) de ata preto de medio quilómetro, e unha ponte. Asemade, á súa beira existen os restos de dúas centrais eléctricas, (unha delas alimentada polo encoro do Pé da Viña, con sentenza de demolición en 2022) e unha esclusa de salmóns, así como a área recreativa do Boulloso e restos de diversas construcións relacionadas co ferrocarril.
Ó ser chá, de baixa dificultade, resulta ideal tanto para realizala andando, como correndo ou en bicicleta. Asemade, todo o seu percorrido é accesible en coche.

## Galería de imaxes 
### Túnel de Santiso 
## Notas
Antonio Guerra Torres

**Antonio Guerra Torres** foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Cuntis a finais de xullo. Presentou a súa dimisión por motivos de saúde en xaneiro de 1937..

## Notas
José Antonio Alonso

O nome **José Antonio Alonso** pode referirse a:

* **José Antonio Alonso Miranda**, militar galego, xeneral de brigada, xefe da BRILAT de 2009 a 2014 (1956-2018).
* **José Antonio Alonso Suárez**, xurista e político español do PSOE, que foi ministro de interior e ministro de defensa (1960-2017).
* **José Antonio Alonso Vázquez**, ex-xogador de baloncesto español (1961- )
Moisés González Ameijeiras

**José Antonio Moisés González Ameijeiras**, nado en 1935 e finado en Porto de Gómez (Cuntis) o 23 de xullo de 1998, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre de EXB en Cuntis, concelleiro local do Movimiento e xuíz de paz. Foi nomeado alcalde de Cuntis polo Ministro da Gobernación a finais de xaneiro de 1974. Nas primeiras eleccións democráticas foi cabeza de lista da UCD e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Permaneceu como alcalde ata as eleccións municipais de 1983, ás cales non concorreu como candidato á reelección. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura de Alianza Popular mais non logrou recupera-la alcaldía dado que o PSdeG logrou a maioría absoluta. Posteriormente foi director do Grupo Escolar de Cuntis.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Cuntis
Daichi 2

**Daichi 2**, tamén coñecido polo acrónimo **ALOS 2** (*Advanced Land Observing Satellite 2*) é un satélite artificial xaponés lanzado o 24 de maio de 2014 desde o Centro Espacial de Tanegashima mediante un foguete H-2A.

## Características 
Daichi 2, ao igual que o seu predecesor, Daichi, está adicado á observación e cartografía terrestres e á busca de recursos naturais, coa diferenza de que unicamente o fai mediante radar de apertura sintética (SAR) en banda L. O SAR de Daichi 2 opera nunha frecuencia de 1,2&nbsp;GHz, cunha resolución de entre 1 e 10 m segundo o modo de funcionamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Daichi
Crioulo de Guinea-Bissau

O **crioulo de Guinea-Bissau** é unha lingua crioula baseada no portugués, e próxima ao crioulo caboverdiano, falada en Guinea-Bissau, Senegal e Gambia. Os seus autónimos son *guinensi*, *kriyol*, e .

En Guinea-Bissau é a lingua nativa de 239.000 habitantes e ten arredor dun millón de falantes coma segunda lingua.

No sur do Senegal fálase un dialecto do crioulo de Guinea-Bissau coñecido coma **Portuguis** ou **crioulo de Casamansa**, que é a lingua maioritaria dos habitantes da rexión de Casamansa e emprégase coma lingua franca.

O crioulo de Guinea-Bissau está aínda en expansión pero cunha crecente interferencia por parte do portugués (descrioulización): por mor da televisión, a literatura, o prestixo e a emigración a Portugal; e linguas africanas: a través da migración de falantes de linguas nativas aos principais centros urbanos nos que prevalece o crioulo. O portugués estándar é a lingua oficial de Guinea-Bissau, mais o crioulo é a lingua franca do comercio, a literatura informal e o entretemento e non se usa no xornalismo, o Parlamento, os servizos públicos ou a educación.

## Historia
Os crioulos da Alta Guinea son os crioulos de base portuguesa máis antigos, nados arredor dos asentamentos portuguesas da costa noroeste de África. Os mercadores e colonos portugueses comezaron a se mesturar coa poboación local case de inmediato; o que se converteu nun costume entre os exploradores portugueses e é a principal razón do gran número de crioulos portugueses en todo o mundo. Un pequeno número de colonos chamados *lançados* contribúe ao espallamento do portugués.

Hai tres dialectos principais deste crioulo en Guinea-Bissau e o Senegal:
*Bissau e Bolama
*Bafata
*Cacheu–Ziguinchor

O substrato do crioulo é a lingua das poboacións locais: mandingas, manjacos, pepéis e outros, pero a meirande parte do léxico (arredor dun 80 %) provén do portugués. O dialecto de Casamansa, semellante ao de Cacheu (Guinea-Bissau), ten algunha influencia do francés.

## Exemplo
**Declaración Universal dos Dereitos Humáns**

Tudu pekaduris ta padidu libri i igual na balur suma na diritus. Suma e dadu kapasidadi di pensa, e tene tambi konsiensia, e dibi di trata nutru suma ermons.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Elizabeth Colleen Nicoleti - Body-part idioms in Crioulo of Guinea-Bissau (SIL 2011)
* Bart Jacobs - Upper Guinea Creole - Evidence in favour of a Santiago birth (John Benjamins 2009) 
* Guinea-Bissau Creole lessons Memrise 
* Sabou Almeida - Crioulu Grammar Made Simple (Peace Corps 1991)
* Luigi Scantamburlo - Dicionário Do Guineense (Fasbeti 2003)
Damián Yáñez Neira

**María Damián Yáñez Neira**, máis coñecido como **frei María Damián Yáñez Neira**, nado en Morales del Rey (Zamora) o 12 de decembro de 1916 e finado en Oseira (San Cristovo de Cea) o 27 de maio de 2015, foi un monxe cisterciense do mosteiro de Oseira.

## Traxectoria
En 1966 ofreceuse voluntario para participar na reapertura do mosteiro de Oseira, e alí foi bibliotecario e arquiveiro.

Fixo varias investigacións na historia da súa orde e publicou varios traballos sobre a mesma.

## Obras
* *El monasterio de Santa María de Oya y sus abades*, Museo de Pontevedra, 1974.
* *San Ero de Armenteira y la leyenda del pajarillo, 1176-1976*, *Cistercium*, 1976.
* *El último capítulo de la historia de Monfero*, *Abrente*, 1978. 
* *El monasterio de Armenteira y sus abades*, 1980. 
* *El monasterio cisterciense de Ferreira de Pantón*, 1985.
* *El monasterio cisterciense y la villa de Santa María de Meira: síntesis histórico-artística*, 1993.
* *Ferreira de Pantón: monasterio cisterciense en la Ribeira Sacra*, 2000.
* *Las mártires de "Fons Salutis": madres Micaela Baldoví y Trull y Natividad Medes Ferrís*, 2002.

## Notas
Antonio Benito Yebra de Ares

**Antonio Benito Yebra de Ares**, nado en Monterroso o 25 de abril de 1926 e finado en novembro de 2012, foi un pintor e escritor galego.

## Traxectoria
Realizou diferentes mostras individuais en diferentes puntos de España e tamén en París. Tamén foi o creador dos carteis publicitarios para os Xacobeos de 1993 e 1999.

## Obras
* *Pazos y señoríos de la provincia de Lugo*, tres tomos, 2000-2005.
* *Os xeitos de hoxe* 1977.
* *Os sons da Braña*, 2006.
* *Argalladas do pobo*, 1977.
* *Alcaldes e alcaldesas*, 1991.
* *El condado de Monterroso, pasado y presente*, 1987.
* *Guía turística de Meira*, 1994.

## Notas
Valeriano Yepes Hernández de Madrid

**Valeriano Yepes Hernández de Madrid**, nado en Novés (provincia de Toledo) o 14 de abril de 1925 e finado na Coruña o 29 de xullo de 2012, foi un enxeñeiro agrónomo español.

## Traxectoria
Estudou Enxeñería Agrónoma en Madrid e posteriormente doutorouse en 1966.

## Obras
* *La producción de carne en la provincia de La Coruña*, 1966.
* *Intensificación de la producción pratense y forrajera*, 1955. 
* *Mezclas pratenses en las praderas artificiales de Galicia*, 1957.
* *Posibilidades de expansión de la agricultura del noroeste de España*, 1964.
* *Ensayo de abonado de praderas con nitrógeno*, 1966. 
* *Variedades de gramíneas y leguminosas recomendadas para Galicia*, 1977, en colaboración con outros autores. 
* *El uso de la tierra en Galicia*, 1983.
* *Ideas sobre la investigación agraria*, 1984.

## Notas
Eugenio Urtaza Norat

**Eugenio Urtaza Norat**, nado en Pontevedra o 12 de novembro de 1892 e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 1947, foi un dos fundadores do Partido Comunista de España en Galicia.

## Traxectoria 
Fillo de Sabina Urtaza Norat, mestra de Portonovo. Comezou uníndose á Xuventudes Socialistas, e en 1921 apuntouse ó grupo dos *terceiristas*, formando parte, así, dos fundadores do primeiro grupo comunista galego que lideraba Manuel García Filgueira. Foi delegado no I Congreso do PCE. Despois disto pasou moito tempo en Vigo onde rexentou unha barbería e organizou o partido en Teis. foi o encargado de organizar o Socorro Vermello co obxectivo de axudar os presos da cidade e os que estaban nos buques do polígono Janer na base naval de Marín en 1934. A causa destas accións o gobernador ordenou o peche da súa taberna.

Participou activamente na campaña a favor do Estatuto de autonomía de Galicia de 1936.

Grazas á declaración no xuízo da familia coa que estivera en Murcia conseguiu salvar a vida. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1940. Debido a que seguía coas súas actividades comunistas foi encarcerado varias veces máis. Finalmente foi condenado a seis anos de prisión en 1947, e morreu o 12 de decembro no cárcere a causa de brutais malleiras e de falta de atención médica.

Colaborou nos periódicos *La Antorcha*, *Galicia*, *La Libertad*, *El País* e *El Campesino*, publicación da que foi director.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
A dama das camelias

***A dama das camelias*** (en ) é unha novela escrita por Alexandre Dumas (fillo) publicada por primeira vez en 1848. Esta obra está inspirada nun feito real da vida de Alexandre relativo a un romance, que tivo lugar en 1847 segundo o propio autor, con Marie Duplessis, moza cortesá de París que mantivo distintas relacións con grandes personaxes da vida social. A novela pertence ó movemento literario que se coñecería como realismo, sendo unha das primeiras que formarían parte da transición do romanticismo.

A ópera *La traviata* (*A extraviada*), do compositor italiano Giuseppe Verdi, baseouse nesta novela cuxo personaxe principal, a cortesá, leva o nome da protagonista. Noutras adaptacións, esta historia tamén é coñecida co título de *Camille*.

Foi traducida ó galego por Antonia Vega Prieto e publicada pola Editorial Toxosoutos no ano 2005.

## Espazo e tempo 
A novela está ambientada en París, e algúns lugares campestres próximos, como Bougival. Poderiamos situala arredor do ano 1840, durante a monarquía de Lois Filipe de Orleáns. A duración da trama é de aproximadamente tres anos, aínda que só durante un ano existe acción. A obra comeza cos funerais de Margarida Gautier, protagonista da obra.

## Tema 
Os principais temas da novela son a prostitución, reflectida na vida da protagonista Margarida Gautier, os seus costumes e amizades. Doutra banda, está presente a abnegación en diversos actos da protagonista, sobre todo con respecto ó seu amor por Armando Duval.

A obra tamén critica os prexuízos sociais, que radican no rexeitamento social de aceptar a Margarida, represéntanse no pai de Armando Duval, quen lle esixe sacrificios. Por último, aparecenen menor medida, os celos e a vinganza no personaxe de Armando Duval.

Coexisten dous narradores na novela, por unha banda un *narrador editor* quen coñece ó *narrador protagonista*, Armando Duval. Está escrita nunha linguaxe sinxela e estruturada en vinte e sete capítulos sen títulos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
### Ligazóns externas 
* Texto orixinal completo
Antonio Pereiro

***Antonio Pereiro Gil**, político galego, alcalde de Silleda (1896-1968).
***Antonio Pereiro Liñares**, político galego, alcalde de Tordoia (1950-2019).
Tyra Banks

**Tyra Lynne Banks**, nada en Inglewood (California) o 4 de decembro de 1973, tamén coñecida como **BanX**, é unha personalidade televisiva, produtora, empresaria, actriz, escritora, modelo e cantante ocasional estadounidense. Comezou a súa carreira aos quince anos e foi a primeira muller de orixe afroamericana que apareceu nas portadas de *GQ* e do número de traxes de baño de *Sports Illustrated*, en que apareceu dúas veces. Foi un *anxo* de Victoria's Secret entre 1997 e 2005. A principios do século XXi, Banks era unha das modelos mellor pagadas do mundo.

Banks comezou a aparacer na televisión en 1993 en *O príncipe de Bel-Air*, e debutou no cinema en *Higher Learning* en 1995. En 2000 tivo papeis máis importantes como en *Life-Size*, de Disney Channel e Zoe no éxito *Coyote Ugly*. Tamén apareceu con pequenos papeis no filme romántico *Love & Basketball* (2000) e no filme de terror *Halloween: Resurrection* (2002), ademais de aparecer nas series de televisión *Gossip Girl* e *Glee*.

En 2003, Banks creou a serie de telerrealidade ''America's Next Top Model*, da que foi produtora executiva e presentou durante as primeiras vinte e dúas temporadas, ata a súa cancelación en outubro de 2015. Permaneceu como produtora executiva na volta da serie e escolleu a Rita Ora como presentadora da vixésima terceira tempada, antes de reasumir a presentación na vinte e catro. Banks foi cocreadora de *True Beauty*, e tivo o seu propio *talk show*, *The Tyra Banks Show*, que se emitiu en The CW durante cinco tempadas e gañou dous premios Daytime Emmy ao mellor *talk show* de información. En 2017, substituíu a Nick Cannon como presentadora de *America's Got Talent*.

En 2010, publicou unha novela para mozos adultos titulada *Modelland*, baseada na súa vida como modelo, que encabezou a lista de best sellers de *The New York Times* en 2011. Banks é unha das catro afroamericanos e sete mulleres que lideraron en varias ocasións a lista de xente máis influente do mundo da revista *Time*. Tamén é unha das dezasete modelos que foi considerada supermodelo lendaria por MODELS.com.

## Vida persoal 
Banks saíu co fotógrafo noruegués Erik Asla na década de 2010, e en xaneiro de 2016 tiveron un fillo mediante xestación surrogada. Banks afirma que tende a evitar beber alcol e que nunca empregou drogas recreativas.

Banks falou sobre relacións abusivas no seu pasado. En 2005, preguntada polo seu historial de relacións, indicou, "non empregarei unha morea de nomes do programa, mais unha relación específica non só tivo enganos, senón abuso emocional. Foi realmente mala, mais fíxome forte". En 2009, falou sobre as súas relacións pasadas cando apareceu como invitada en *The Oprah Winfrey Show*, xunto con Oprah Winfrey. O programa estaba dedicado á violencia nas citas en resposta ao asalto a Rihanna por Chris Brown.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *The Tyra Banks Show* website
* *The New York Times'' Profile/Interview
Blanca Fernández Ochoa

**Blanca Nieves Fernández Ochoa**, nada en Madrid o 22 de abril de 1963 e finada en Cercedilla en 2019, foi unha deportista española, destacada no esquí alpino. Era irmá do tamén esquiador Francisco Fernández Ochoa (1950-2006).

Foi a primeira muller española en conseguir unha medalla olímpica nuns Xogos Olímpicos de Inverno, concretamente a de bronce no slálom nos Xogos Olímpicos de Albertville 1992.

## Traxectoria 
Blanca foi a primeira filla que tivo o matrimonio formado por Dolores Ochoa e Francisco Fernández despois de cinco fillos homes. Naceu en Madrid cando a súa familia vivía no barrio de Carabanchel, pero axiña se trasladou cos seus pais e irmáns ao Porto de Navacerrada, que daquela contaba cunha poboación permanente moi reducida. Alí a súa infancia transcorreu en liberdade e en plena natureza entrando en contacto coa neve que cubría o porto durante case a metade do ano.

Con 11 anos e debido en gran parte ó éxito do seu irmán máis vello Paco (campión olímpico), Blanca trasladouse a un centro de adestramento con internado para deportistas de inverno en Vielha, no Pireneo de Lleida. Posteriormente uníronselle outros dos seus sete irmáns.

Participou como concursante en diversos programas de telerrealidade, como *Supervivientes* de Antena 3, *El conquistador del Aconcagua*, *El conquistador del fin del mundo*, ámbolos dous de EITB, e *Splash! Famosos al agua* de Antena 3 Televisión. Dende 2007 comezou a participar na empresa StarDreams, integrada por deportistas como Antonio Maceda, Julio Salinas, Albert Ferrer, Almudena Cid, Estela Giménez, Gervasio Deferr, Martín Fiz, Amaya Valdemoro, Fernando Romay ou Xavi Torres e dedicada principalmente ó asesoramento a directivos e executivos na mellora do rendemento laboral.

O 24 de agosto de 2019 foi vista por última vez, sendo denunciada a súa desaparición días despois, que deu inicio a uns traballos de busca sen precedentes na historia da Comunidade de Madrid. O seu corpo foi atopado preto do pico La Peñota, na contorna de Cercedilla, o 4 de setembro de 2019.

## Palmarés 
### Xogos Olímpicos 
* Albertville 1992:
** 16px Medalla de bronce en eslalon.

### Copa do Mundo 
* Mellor clasificación final: 4ª en 1988.
* Catro vitorias:

## Premios e recoñecementos 
* Premio Raíña Sofía á mellor deportista española en 1983 e 1988, outorgado polo CSD e entregado nos Premios Nacionais do Deporte.
* 15px Medalla de Ouro da Real Orden del Mérito Deportivo, outorgada polo Consello Superior de Deportes (1994)
## Vida persoal
O 18 de xullo de 1991, con 28 anos de idade, contraeu matrimonio no Mosteiro do Escorial co italiano Danielle Fioretto, o que coñecera con só 14 anos de idade cando esquiaba en Suíza. Acabaron divorciándose e contraeu segundo matrimonio con David Fresneda, con quen tivo dous fillos, David e Olivia; esta segunda unión tamén terminou en divorcio.

## Notas