Moeda viquinga

[miniatura|300px|[Tesouro de moedas viquingas probablemente cuñadas entre 923 e 925, nos reinos de Danelaw, achado entre 1992 e 2000.]]
A **moeda viquinga** foi a utilizada na Idade Media, durante a chamada era viquinga en diversas rexións da Europa do Norte e das Illas Británicas. 

Antes da cuñaxe e do uso de moedas, a economía viquinga utilizaba eminentemente pezas de metal e lingotes, sen un valor predeterminado, senón que este estaba en función do seu peso e do valor do metal concreto. 

No século IX as incursións viquingas puxeron en contacto este pobo con outras culturas europeas que estaban familiarizadas co uso da moeda nas súas economías, feito este que influíu no inicio da propia produción de moedas por parte dos viquingos. Ademais destes, os achados producidos en Dinamarca e Suecia (como o tesouro de Everlöv) amosan unha gran proporción de moedas árabes e fragmentos de diversos obxectos de prata, así como xoias e brazaletes.

## Antecedentes: a economía dos metais preciosos 
[dereita|miniatura|260x260px|Pesa [Anglosaxóns|anglosaxoa-viquinga de chumbo utilizada para comerciar con ouro e prata, proveniente de Danelaw e datada ca. 870-930.]]

Nos comezos da era viquinga, as transaccións económicas realizábanse fundamentalmente con metais preciosos, en diversas manifestacións, cun valor que viña determinado polo seu peso. 

Nesta economía baseada no metal precioso, a prata era o metal utilizado no comercio con maior frecuencia. Os fragmentos de obxectos de prata pesábanse con pesas de chumbo e posteriormente fundíanse para lles dar outras formas, como brazaletes e outras xoias. Estas balanzas, que portaban os comerciantes, permitían determinar con gran precisión o peso do metal, o que facilitaba o intercambio de produtos no comercio nesta etapa premonetaria. Ademais de utilizarse como medio de pagamento, os metais preciosos convertéronse tamén nun símbolo de poder e riqueza na sociedade viquinga.

Cara ao século IX, diversas incursións levaron o pobo viquingo a tomar contacto con varias cidades e pobos lindeiros co mar do Norte e co mar de Irlanda. Logo destas incursións en nacións estranxeiras, os viquingos foron coñecendo e asumindo novas formas de exercicio das relacións económicas e comerciais. Como resultado, o uso da prata como medio de pagamento fíxose aínda máis influente. Os diferentes reinos anglosaxóns xa estaban afeitos ao uso da moeda, que comezaron a utilizar adoito para o pagamento aos viquingos como vía para evitar as súas incursións, aínda que non sempre con éxito. 

## Emisións en Escandinavia 
### Dinamarca 
As primeiras moedas dinamarquesas coñecidas da época viquinga foron cuñadas a nome de Svend I (Sweyn Tveskæg), rei de Dinamarca (986-1014) cara ao ano 995. Estas moedas amosaban diversas inscricións, que sempre incluían o nome do monarca nos anversos e que tamén aludían á autoridade responsable da emisión, nos reversos (por exemplo: GODWINE M-AN DNER: "Godwine, moedeiro dos dinamarqueses"). 

Durante os séculos seguintes mantívose a emisión destas moedas, todas elas de prata e cun valor que viña determinado polo seu peso. Esta influencia manifestouse en dous modelos monetarios: por unha banda os peniques feitos a imitación dos ingleses e moi similares aos cuñados en Inglaterra, mesmo reproducindo o busto e o nome do rei inglés, pero producidos en Dinamarca; e por outra banda os que, sendo tamén imitación dos ingleses, amosan unhas lendas e uns motivos xa máis vinculados con Dinamarca.

Durante o reinado de Svend II (Svend Estridsen), rei de Dinamarca (1047-1076), foi frecuente que as moedas dinamarquesas imitasen os modelos da moeda bizantina, sinaladamente cara á derradeira parte do seu reinado, e os peniques amosaban lendas con caracteres rúnicos dinamarqueses. Máis tarde, baixo o reinado de Harald III (Harald Hen), rei de Dinamarca (1074-1080), o reino pasou a ter xa unha moeda propiamente nacional. 

Algunhas das primeiras moedas cuñadas en Noruega correspóndense coa década de 990 e portan nos anversos a imaxe de Olavo I (Olaf Tryggvasson) rei de Noruega (995-1000).

A emisión de moeda autóctona comezou na Suecia viquinga arredor de 990, baixo o goberno do rei Olaf Skötkonung (ca. 954-1022), cando se emitiron moedas co seu busto e lendas alusivas a el a aos seus títulos.

En xeral, a moeda sueca viquinga tiña uns trazos primitivos, en comparación con outras emisións da súa época, e eran frecuentes as alteracións do seu peso e as lendas carentes de sentido ou incomprensibles. Estas moedas puideron ter sido usadas como medio de pagamento exclusivamente para os soldados, no canto de utilizarse adoito nas transaccións comerciais domésticas.

As cuñaxes en Sigtuna finalizaron cara a 1030.

A mediados da década de 890 produciuse un pulo na introdución e no desenvolvemento das cuñaxes autóctonas nos reinos principais do Danelaw. York produciu as súas propias moedas reais a nome de Sigfred (ca. 770-ca. 798/804) e, xa posteriormente de Canuto o Grande (1017-1035), en tanto que no Reino de Anglia Oriental alternaron as cuñaxes de San Eadmund (854-870) coas de Alfredo o Grande (871-899). As moedas de San Aedmund adoitaban amosar simboloxía cristiá.

A imaxinaría cristiá, tan común nas emisións monetarias de Danelaw, ía acompañada por inscricións como DOMINUS DEUS REX ("Señor Deus e Rei") e estaba caracterizada particularmente pola cruz cristiá. Paralelamente tamén eran notables as influencias escandinavas, con imaxes como o martelo do deus nórdico Thor e outras referencias. As lendas das moedas do rei Olaf demostran tamén a influencia escandinava.]]

[miniatura|260px|Algúns obxectos do tesouro de Cuerdale expostos no [Museo Británico, de Londres.]]

Moitos dos tesouros de moedas viquingas achados datan dos séculos IX a XI e sitúanse nas Illas Británicas. Os fondos destes achados atópanse comunmente en institucións museolóxicas como o Museo Británico e consisten particularmente en moedas de prata e outros obxectos.

Un dos maiores tesouros de prata viquinga achados ata o momento é o de Cuerdale, en Lancashire, composto por arredor de 8.600 obxectos cun peso total de preto de 40 quilos, entre eles abundantes moedas, cuxa tipoloxía fai supor que puido ser soterrado entre 905 e 910. As moedas deste achado aproxímanse aos 7.000 exemplares, principalmente pertencentes ás emisións anglosaxoas e dinamarquesas, aínda que tamén hai outras cuñadas polos francos e polos bizantinos. Ademais das moedas, hai tamén máis de 36 quilogramos de prata en diferentes manifestacións, principalmente como xoias e pequenos fragmentos. A maior parte do tesouro de Cuerdale consérvase no Museo Británico. É de sinalar que algunhas destas moedas teñen a lenda DNS (Dominus) REX, que reflicte os ideais cristiáns, aínda que tamén amosan a inscrición AIRDECONUT, que probablemente se trate do nome escandinavo de Canuto Hardeknut, o primoxénito de Canuto o Grande. Este grupo de moedas contén pezas angloviquingas, anglosaxoas, árabes e francas, así como outras de Northumbria, o que dá mostra dos amplos contactos culturais e comerciais dos viquingos e as influencias nas súas cuñaxes.

[centro|miniatura|500px|Peniques de prata procedentes do [tesouro do val de York, descuberto en 2007 (*British Museum*).]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alcock, L (1991). *From the Baltic to the Black Sea. London*: Routledge. ISBN 9780044451198
* Blackburn, M. (1989). "The Ashdon (Essex) Hoard and the Currency of the Southern Danelaw in the Late Ninth Century". En *British Numismatic Journal*, 59. Páxinas 13-38.
* Blackburn, M. (2001). "A Viking coin hoard from Thurcaston, Leics. Preliminary report". En *The Numismatic Chronicle*, 161. Páxinas 349-352, Lámina 54.
* Blackburn, M. (2005). "Currency under the Vikings. Part I: Guthrum and the Earliest Danelaw Coinages". En *British Numismatic Journal*, 75. Páxinas 18-43.
* Blackburn, M. (2006). "Currency under the Vikings. Part II: The Two Scandinavian Kingdoms of the Danelaw, c. 895-954". En *British Numismatic Journal*, 76. Páxinas 204-226.
* Blackburn, M. (2007). "Currency under the Vikings. Part III: Ireland, Wales, Isle of Man and Scotland in the Ninth and Tenth Centuries". En *British Numismatic Journal*, 77. Páxinas 119-149.
* Blackburn, M. (2011). *Viking Coinage and Currency in the British Isles*.  Special Publication 7. British Numismatic Society, Londres. ISBN 978-1907427053
* Dolley, M. (1965). *Viking Coins of the Danelaw and of Ireland.* British Museum, Londres.
* Gooch, M. L. (2012). *Money and Power in the Viking Kingdom of York, c. 895-954*. University of Durham (tese de doutoramento).
* Graham-Campbell, J.; Williams, G. (eds.) (2007). *Silver Economy in the Viking Age.* Routledge. ISBN 9781598742220
* Graham-Campbell, J. (2011). *Silver economies, monetisation and society in Scandinavia, AD 800-1100*. Aarhus University Press. ISBN 978-8779345850
* Hauberg, P. C. (1900). *Myntforhold og Udmyntninger i Danmark indtil 1146*. Bianco Lunos, Copenhague.
* Kershaw, J. (2017). "An early medieval dual-currency economy: bullion and coin in the Danelaw". En *Antiquity,* 91 (355): 173-190. ISSN 0003-598X.
* Schive, C. I. (1865). *Norges Mynter i Middelalderen*. Oslo.
* Thurborg, M. (1988). "Regional Economic Structures: An Analysis of the Viking Age Silver Hoards from Oland, Sweden". En *World Archaeology*, 20(2), 302-324.

### Outros artigos 
* Era viquinga