open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Peter Sinfield

**Peter John Sinfield**, nado o 27 de decembro de 1943 e finado o 14 de novembro de 2024, foi un poeta e compositor inglés. Foi coñecido sobre todo por ser cofundador e antigo letrista da banda King Crimson, cuxo álbum de estrea *In the Court of the Crimson King* está considerado un dos primeiros e máis influentes discos do rock progresivo.

As letras de Sinfield son coñecidas polas súas imaxes surrealistas, a miúdo involucrando conceptos comúns da fantasía,natureza ou o mar. Ás veces tamén tratan de conceptos emocionais e de conceptos históricos. Posteriormente na súa carreira adaptou o seu estilo de composición para adaptarse á música pop, escribindo varias exitosas cancións a artistas como Celine Dion, Cher, Cliff Richard, Leo Sayer, Five Star, e Bucks Fizz.

En 2005 Sinfield foi mencionado como un "heroe do rock progresivo" na revista *Q* polo seu traballo lírico e influencia na industria da música.

## Notas
English Babu Desi Mem

***English Babu Desi Mem*** é un filme indio de 1996 dirixido por Praveen Nischol. Está protagonizado por Shah Rukh Khan e Sonali Bendre. Está vagamente baseado na comedia estadounidense *It Started in Naples* (1960). Os dereitos do filme son propiedade da compañía de Shah Rukh Khan Red Chillies Entertainment.

## Personaxes 
*Shahrukh Khan como Gopal / Hari / Vikram
*Sonali Bendre como Bijuriya 
*Kiran Kumar como Bheema Khalasi
*Saeed Jaffrey como Lawyer Madadgar
*Vivek Vaswani como Waiter 
*Sudhir Dalvi como doutor 
*Rajeshwari Sachdev como Katariya
*Mushtaq Khan como Hitman
*Anju Mahendru como TV Interviewer

## Notas
Mercury Records

**Mercury Records** é un selo discográfico estadounidense propiedade de Universal Music Group. A etiqueta tivo un éxito significativo mentres operaba independentemente nos anos 40 e 50. Smash Records e Fontana Records eran subselos de Mercury. Nos Estados Unidos é operado a través de Republic Records, e no Reino Unido e o Xapón (como Mercury Tokyo), está distribuído por EMI Records.

Dende a separación de Island Records, Motown, Mercury Records, e Def Jam Recordings, que formaban o Island Def Jam Music Group, Mercury Records está baixo as ordes de Island Records, aínda que o seu catálogo segue sendo propiedade de Island Def Jam Music Group (agora Island Records).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Argentina, 1985

***Argentina, 1985*** é un filme arxentino de 2022 producido e dirixido por Santiago Mitre e escrito por Mitre e Mariano Llinás. Está protagonizado por Ricardo Darín, Peter Lanzani, Alejandra Flechner e Norman Briski. Estreouse na 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 3 de setembro de 2022. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. Tamén foi nomeado aos Premios Goya. Tamén foi considerado como un dos 5 mellores filmes internacionais de 2022 pola National Board of Review.

## Sinopse 
A historia segue os sucesos arredor do Xuízo ás Xuntas de 1985, que perseguiron os líderes da última ditadura cívico-militar (1976–1983). Céntrase no esforzo dun grupo de avogados dirixidos polos fiscais Julio César Strassera e Luis Moreno Ocampo contra os responsábeis da ditadura máis sanguenta da historia da Arxentina.

## Personaxes 
* Ricardo Darín como Julio César Strassera
* Peter Lanzani como Luis Moreno Ocampo
* Alejandra Flechner como Silvia Strassera (baseada en Marisa Strassera)
* Claudio Da Passano como Carlos "Somi" Somigliana
* Santiago Armas Estevarena como Javier Strassera (baseado en Julián Strassera)
* Gina Mastronicola como Verónica Strassera
* Norman Briski como "Ruso"
* Héctor Díaz como Basile
* Carlos Portaluppi como León Carlos Arslanián
* Laura Paredes como Adriana Calvo
* Guillermo Jacubowicz como Ormigga
* Susana Pampín como Magda
* Alejo García Pintos como xuíz
* Manuel Caponi como Lucas Palacios
* Almudena González como Judith König
* Marcelo Pozzi como Jorge Rafael Videla
* Jorge Gregorio como Orlando Ramón Agosti
* Joselo Bella como Emilio Eduardo Massera
* Sergio Sanchez como Jorge Isaac Anaya
* Marcelo López como Basilio Lami Dozo
* Carlos Ihler como Leopoldo Fortunato Galtieri
* Héctor Balcone como Roberto Eduardo Viola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da Arxentina propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Tytöt tytöt tytöt

***Tytöt tytöt tytöt*** é un filme finlandés de 2022 dirixido por Alli Haapasalo a partir dun guión de Ilona Ahti e Daniela Hakulinen. Estreouse no Festival de Cinema de Sundance, onde gañou o premio do público na competición internacional. Foi estreado en Finlandia o 14 de abril de 2022.

Foi escollido como candidato de Finlandia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Argumento 
Tres mozas na cúspide da súa feminidade, Mimmi, Rönkkö e Emma, tentar desafiar a escuridade do inverno finlandés intentando tratando de debuxar as súas propias contornas. No proceso, móvense entre soños, realidade, amizade e relacións e intenta que colla sentido todo o rebumbio. En tres venres consecutivos, dúas experimentan o efecto de namorarse mentres que a terceira vai na procura de algo que nunca experimentou antes: o pracer.

## Personaxes 
* Aamu Milonoff como Mimmi
* Eleonoora Kauhanen como Rönkkö
* Linnea Leino como Emma
* Sonya Lindfors como Tanja
* Cécile Orblin como Karoliina
* Oona Airola como Sanna
* Mikko Kauppila como Jarmo
* Amos Brotherus como Sipi
* Bruno Baer como Kalle
* Nicky Laaguid como Henkka
* Oksana Lommi como Frida
* Yasmin Najjar como Sonja
* Elias Westerberg como Allu
* Pietu Wikström como Samuli
* Fathi Ahmed como Otto
* Pablo Ounaskari como Roope
* Rebekka Kuukka como Saana
* Tuuli Heinonen como Poliisi
* Yassin Ei Sayed como Lionel
* Lauri Nousiainen como Petri
* Henrikki Haavisto como Vesa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Finlandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
George Clinton

**George Edward Clinton**, nado o 22 de xullo de 1941, é un músico, cantante e produtor musical estadounidense. O seu colectivo Parliament-Funkadelic (que gravou principalmente baixo os nomes de Parliament e Funkadelic) desenvolveu unha influente e ecléctica forma de música funk nos anos 70 inspirada na ciencia ficción, na moda extravagante, na psicodelia e no humor surrealista. Clinton iniciou unha carreira en solitario co álbum de 1982 *Computer Games* e continuaría influíndo no hip hop e o G-funk da década dos 90.

Clinton é considerado, xunto con James Brown e Sly Stone, como un dos principais innovadores da música funk. Foi incluído no Rock and Roll Hall of Fame en 1997, xunto con 15 outros membros de Parliament-Funkadelic. En 2019, el e Parliament-Funkadelic recibiron o Grammy á carreira artística.

## Notas
You Won't Be Alone

'''''You Won't Be Alone''''' é un filme de 2022 dirixido por Goran Stolevski, no seu debut como director. Está protagonizado por Sara Klimoska, Anamaria Marinca, Alice Englert, Félix Maritaud, Carloto Cotta e Noomi Rapace. No filme, unha campesiña inxenua da Macedonia do século XIX transfórmase nunha meiga que cambia de forma. Mentres tanto, unha moza muda explora o mundo por primeira vez, aprende sobre a humanidade, a perda e o amor, mais a bruxa está mirando celosamente, e a súa rabia pode romper o mundo da nena unha vez máis.

Foi escollido como candidato de Australia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sara Klimoska como Nevena
** Leontina Bainović como Nevena de moza
* Anamaria Marinca como Maria
* Alice Englert como Biliana / Nevena #4
** Anastasija Karanovich como Young Biliana
*** Sofija Jeremić como nai de Biliana
*** Daniel Kovacević como pai de Biliana
*** Senka Kolozova como avoa de Biliana
*** Jelena Velkovski como cuñada de Biliana
* Félix Maritaud como Jovan
** Danilo Savić como Jovan de mozo
* Carloto Cotta como Boris / Nevena #3
** Milena Nikolić como esposa de Boris
** Branislav Cubrilo como pai de Boris
* Noomi Rapace como Bosilka / Nevena #2
** Jasmina Avramović como sogra de Bosilka
* Arta Dobroshi como Stamena
** Artan Sadiku como esposo de Stamena
* Predrag Vasić como Groom
** Verica Nedeska como nai de Groom
** Nikola Marković como pai de Groom
* Mladen Vuković como Stojan
** Djordje Zivadinović Grgur como Stojan de mozo
* Djordje Misina como Miroslav
* Irena Ristić como Elica
* Kamka Toćinovski como Joana
* Viktorija Jakovljević como nena pequena
* Marija Opsenica como Ur-Witch
* Miloš Pantić como Dusan
* Teodor Vinćić como Vladimir
* Nikola Ristanovski como Milan
* Veselina Mihajlović como Midwife
* Djordje Koćić como leñador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Australia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Sly Stone

**Sylvester Stewart**, nado en Denton, Texas, o 15 de marzo de 1943 e finado nos Ánxeles o 9 de xuño de 2025, máis coñecido polo seu nome artístico **Sly Stone**, foi un músico, compositor e produtor musical estadounidenses coñecido sobre todo como líder da banda Sly and the Family Stone, xogando un papel crítico no desenvolvemento do funk coa súa pioneira fusión de soul, rock, psicodelia e gospel nos anos 60 e 70. AllMusic dixo que "James Brown pode ter inventado o funk, pero Sly Stone perfeccionouno", e acredítao como "creador dunha serie de discos eufóricos pero políticamente cargados que demostraron unha grande influencia en artistas de todas as orixes musicais e culturais". *Crawdaddy!* chamouno "o fundador do soul progesivo".

## Traxectoria 
Nado en Texas e medrado na Bay Area do norte de California, Stone dominaba varios instrumentos a curta idade e interpretaba música gospel de neno cos seus irmáns (e futuros compañeiros de banda) Freddie e Rose. A mediados dos 60 traballou tanto como produtor musical para Autumn Records como disc jockey para a emisora de radio KDIA de San Francisco. En 1966, Stone e o seu irmán Freddie uniron as súas bandas para formar Sly and the Family Stone, un grupo de xénero mixto racialmente integrado. A banda conseguiu varios temas exitosos, como "Dance to the Music" (1968), "Everyday People" (1968), "Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)" (1969), "I Want to Take You Higher" (1969) "Family Affair" (1971) e "If You Want Me to Stay" (1973), e aclamados álbums como *Stand!* (1969), ''There's a Riot Goin' On* (1971) e *Fresh'' (1973).

A mediados dos 70 o abuso das drogas e o errático comportamento de Stone acabaron co grupo, sacando varios álbums en solitario pouco exitosos. En 1993 foi incluído no Rock and Roll Hall of Fame como membro do grupo. Participou nun tributo a Sly and the Family Stone nos premios Grammy de 2006, a súa primeira actuación en vivo dende 1987.

## Notas
Corsage (filme)

***Corsage*** é un filme histórico de 2022 escrito e dirixido por Marie Kreutzer. Está protagonizado por Vicky Krieps, Florian Teichtmeister, Katharina Lorenz, Jeanne Werner, Alma Hasun, Manuel Rubey, Finnegan Oldfield, Aaron Friesz, Rosa Hajjaj, Lilly Marie Tschörtner e Colin Morgan.

O filme é unha coprodución entre Austria, Alemaña, Luxemburgo e Francia. Estreouse internacional na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes o 20 de maio de 2022. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Vicky Krieps como Emperatriz Isabel de Austria
* Florian Teichtmeister como Emperador Francisco Xosé I de Austria
* Katharina Lorenz como Countess Marie Festetics
* Jeanne Werner como Ida Ferenczy
* Alma Hasun como Fanny Feifalik
* Manuel Rubey como Lois II de Baviera
* Finnegan Oldfield como Louis Le Prince
* Aaron Friesz como Rodolfo 
* Rosa Hajjaj como Valerie
* Lilly Marie Tschörtner como María Sofía de Baviera
* Colin Morgan como George "Bay" Middleton
* Alice Prosser como Anna Nahowski

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Austria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Maqueto

**Maqueto** (do éuscaro *makito* ou *maketo*) é o nome despectivo que recibiron as persoas que emigraron dende outras rexións de España a Biscaia, e en xeral ao País Vasco, a partir do último terzo do século XIX, como consecuencia do intenso proceso de industrialización que experimentaron estes territorios. O termo tiña un senso pexorativo, que foi estendido por Sabino Arana, fundador do nacionalismo vasco, a todos os españois (España era «Maquetania») a quen consideraba os responsábeis da «dexeneración» de Biscaia e de «Euzkadi» —un neoloxismo inventado por el—.

## Uso e orixe da palabra 
Para designar aos obreiros que viñan de fóra, os capataces das minas utilizaron denominacións despectivas coma «os nosos chineses», e as máis claramente racistas de «belarri-motxas» («orellas curtas», por referencia aos non vascos) ou *azur baltzak* («negros ou liberais nos ósos», expresión que procede do carlismo). A máis usada, porén, foi a de «maquetos», que tamén era empregada polos patróns e por outros grupos sociais e políticos, tal e como o denunciaron os socialistas, entre os que destacou o xove Miguel de Unamuno que escribiu varios artigos sobre o tema no xornal socialista *La Lucha de Clases*, e máis tarde, no diario liberal *El Heraldo de Madrid*.

Ainhoa Arozamena recolle a idea de que o apelativo maqueto provén da zona mineira biscaíña e cita a Sabino Arana para corroboralo, quen escribiu que o seu uso inicialmente estaba restrinxido á zona «dende Galdakao até Portugalete e dende Mungia até Valmaseda». Así, segundo Arozamena, «maqueto» derivaría da palabra ou voz biscaíña *makutua*, que significa envoltorio, xa que os mineiros naturais do País Vasco chamaban *makutuak* aos vindos de fóra, querendo significar coa citada palabra «os do envoltorio», ou os da «casa ao lombo». Esta mesma interpretación é a que fai Juan José Solozábal, que di que o «vocábulo, con intención despectiva, aplicábase aos obreiros inmigrantes que chegaban doutras provincias para traballar nas minas co seu pobre hatillo, ou maco, ás costas».

Porén, tamén se sinalou que a palabra «maqueto» podería derivar da voz «rexional do noroeste de orixe descoñecida, probabelmente prerromano» *magüeto*, como aparece no *Diccionario crítico etimológico de la lengua castellana*, ou do *meteco* ('estranxeiro') da antiga Atenas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Charnego
* Insulto
Robert Caspary

miniatura|192px| 

**Johann Xaver Robert Caspary** (29 de xaneiro de 1818 &ndash; 18 de setembro de 1887) foi un botánico alemán.

Caspary naceu en Königsberg. Estudou teoloxía e filosofía na Universidade de Königsberg e educouse en ciencias na Universidade de Bonn. Entre as súas influencias en Bonn estiveron o zoólogo Georg August Goldfuss, o astrónomo Friedrich Wilhelm August Argelander e o botánico Ludolph Christian Treviranus. Despois, pasou un tempo considerable en Inglaterra estudando as algas mariñas e de auga doce. Desde 1851 foi profesor na Universidade de Berlin, onde traballou xunto con Alexander Braun. En 1859 tornou a Königsberg como profesor de botánica e director do xardín botánico.

Especializouse no estudo das plantas acuáticas, incluíndo unha ampla investigación sistemática de toda a familia das Nymphaeaceae. e das Lauraceae. Fixo importantes contribucións no eido da morfoloxía e anatomía vexetais, e estivo especialmente interesado no estudo do crecemento das árbores e a estrutura do tecido vascular das plantas. O seu nome está asociado coa chamada na súa honra "banda de Caspary", que el describiu, definida como un engrosamento secundario de moitas células da endoderme que forma unha banda continua nas paredes celulares radiais e transversais. Un xénero, *Casparya*, da familia Begoniaceae, leva o seu nome.

## Obras seleccionadas 
* De nectariis ..., 1848. 
* ''Alexander Braun's Leben*, 1877 - Biografía de Alexander Braun.
* *Die Flora des Bernsteins und anderer fossiler Harze des ostpreussischen Tertiärs/ 1, 1. Thallophyta. 2. Bryophyta. 3. Pteridophyta. 4. Gymnospermae''. (Parte da serie, Preußische Geologische Landesanstalt; Abhandlungen der Preußischen Geologischen Landesanstalt) - Flora atopada en ámbar e outras resinas fosilizadas do "Terciario do Leste de Prusia"  1. Thallophyta. 2. Bryophyta. 3. Pteridophyta. 4. Gymnospermae.

## Notas
Vuta N'Kuvute

'''''Vuta N'Kuvute'''* é un filme tanzano de 2021 dirixido por Amil Shivji. É un drama político tanzano sobre o amor e a resistencia ambientado nos últimos anos da colonia británica de Zanzíbar. Baséase na novela homónima de Adam Shafi. *Vuta N'Kuvute* é o segundo filme proposto por Tanzania, logo de 21 anos dende o primeiro, para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios. En novembro de 2022, foi galardoado co Tanit de Ouro, o maior premio do Festival de Cinema de Cartago, en Tunisia.

## Sinopse 
Ambientado na década de 1950 en Zanzíbar, *Vuta N'Kuvute'' está ambientada durante o movemento para conseguir a independencia de Zanzíbar, daquela un protectorado británico. Denge, un mozo loitador pola liberdade adestrado na Unión Soviética, distribúe panfletos "Zanzíbar libre" e recruta xente para a causa. Unha das súas recrutas é Yasmin, unha noiva fuxida dunha familia privilexiada de clase alta india zanzíbara. Namórase de Denge e comprométese co movemento independentista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Tanzania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Robert Fripp

**Robert Fripp**, nado o 16 de maio de 1946, é un músico, compositor, produtor e autor inglés coñecido por ser guitarrista, fundador e o membro máis antigo da banda de rock progresivo King Crimson. Fripp traballou amplamente como músico de estudio e colaborador, tocando con David Bowie, Blondie, Brian Eno, Peter Gabriel, Daryl Hall, Midge Ure, Talking Heads, e David Sylvian. Tamén compuxo o son de inicio do sistema operativo Windows Vista en colaboración con Tucker Martine e Steve Ball. A súa discografía inclúe colaboracións en máis de 700 lanzamentos.

As súas composicións a miúdo teñen ritmos asimétricos pouco comúns, influenciados por tradicións clásicas e populares. As súas innovacións inclúen un sistema de retardo de cinta coñecido como Frippertronics e unha nova afinación estándar.

## Notas
Kansas (grupo musical)

**Kansas** é unha banda de rock estadounidense que se fixo popular durante a década dos 70 inicialmente en listas de rock orientado aos álbums e posteriormente con exitosos sinxelos como "Carry On Wayward Son" e "Dust in the Wind". O grupo lanzou nove discos de ouro, tres multiplatino (*Leftoverture* 4×, *Point of Know Return* 4×, e *The Best of Kansas* 4×), e outro álbum de estudio platino (*Monolith*), un álbum dobre ao vivo platino (*Two for the Show*), e un sinxelo cun millón de vendas, "Dust in the Wind". Kansas apareceu nas listas estadounidenses da *Billboard* durante máis de 200 semanas nos 70 e 80 e realizou concertos en grandes estadios con todas as entradas vendidas en América do Norte, Europa e o Xapón. "Carry On Wayward Son" foi a segunda canción máis reproducida na radio de rock clásico estadounidense en 1995 e a primeira en 1997.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Liz Irving

**Liz Irving**, nada en Brisbane o 7 de febreiro de 1965, é unha adestradora e ex-xogadora de squash australiana.

## Traxectoria 
Filla da xogadora de squash Jenny Irving, comezou a xogar no máis algo nivel en 1984 e en maio de 1988 acadou o posto de número dous do mundo.
Os seus maiores éxitos producíronse en catro Campionatos do Mundo por equipos consecutivos cando formou parte do equipo australiano gañador no Campionato Mundial de Squash por Equipos Feminino de 1992 celebrado en Vancouver, de 1994 en Saint Peter Port, de 1996 en Malaisia e no de 1998 en Alemaña .

En 1993 foi finalista no Campionato do Mundo fronte á súa compatriota Michelle Martin. Tamén foi tres veces finalista no Britisth Open, na final de 1988 perdeu diante da neozelandesa Susan Devoy  e as finais de 1994 e 1995 foi contra Martin . Irving gañou, con Dan Jenson, o título de dobre mixto no primeiro Campionato Mundial de dobres de Squash en 1997. 

Irving é adestradora de squash dende a súa retirada, aveciñada en Ámsterdam adestrou a grandes xogadoras internacionais como Nicol David ou Vanessa Atkinson .

## Notas 
## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
*Vídeos para a aprendizaxe de squash con Liz Irving
Todd Rundgren

**Todd Harry Rundgren**, nado o 22 de xuño de 1948, é un multiinstrumentista, cantante, compositor, artista multimedia, enxeñeiro de son e produtor musical estadounidense que ten interpretado un diverso rango de estilos como artista en solitario e como membro da banda Utopia. É coñecido pola súa música sofisticada e pouco ortodoxa, os seus espectáculos ocasionalmente luxosos, e os seus posteriores experimentas con entretemento interactivo. Tamén produciu vídeos musicais e foi un "early adopter" e promotor de varias tecnoloxías informáticas, como o uso de Internet como medio para a distribución de música a finais dos 90.

Nativo de Filadelfia, Rundgren comezou a súa carreira profesional a mediados dos 60, formando a banda psicodélica Nazz en 1967. Dous anos despois deixou Nazz para centrarse na súa carreira en solitario e inmediatamente conseguiu o seu primeiro top 40 nos Estados Unidos con "We Gotta Get You a Woman" (1970). Entre as súas mellores cancións están "Hello It's Me" e "I Saw the Light" do álbum *Something/Anything?* (1972), que foron emitidas con frecuencia en radios de rock clásico, e o sinxelo de 1983 "Bang the Drum All Day", que aparece moito en estadios deportivos, anuncios e trailers de películas. Aínda que menos coñecida, "Couldn't I Just Tell You" (1972) foi uha canción influente para moitos artistas do xénero power pop. O seu álbum de 1973 *A Wizard, a True Star* segue sendo unha influencia nas xeracións posteriores de músicos de lo-fi.

Rundgren é considerado un pioneiro nos campos da música electrónica, do rock progresivo, dos vídeos musicais, do software informático, e da distribución de música por Internet. Rundgren organizou o primeiro concerto interactivo por televisión en 1978, deseñou a primeira tableta gráfica a cor en 1980, e creou o primeiro álbum interactivo, *No World Order*, en 1994. Ademais, foi un dos primeiros músicos en destacar como artista e como produtor.

## Notas
Lupe Martínez

**Guadalupe Martínez Junquera**, coñecida como **Lupe Martínez**, nada na Coruña en 1979, é unha historiadora e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Socioloxía, é funcionaria na administración autonómica. Membro da Cátedra de Memoria Histórica da Universidade da Coruña, colabora en *Nós Diario* e *Murguía*.

## Obras 
* *Coa man armada. Ejército Guerrillero de Galicia – IV Agrupación (1946-1948)* (2007). Vigo: A Nosa Terra.

* *Guerrilleir@s antifranquistas da provincia da Coruña* (2023). Vigo: Galaxia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Equipa de Investigación. Cátedra de Memoria Histórica da Universidade da Coruña

* Ficha da autora en Galaxia
Under the Bushes Under the Stars

***Under the Bushes Under the Stars*** é o noveno álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Guided by Voices, publicado o 26 de marzo de 1996 a través do selo Matador Records. Trátase do último disco ata o ''Let's Go Eat the Factory'' de 2012 en contar coa formación "clásica" que incluía a Tobin Sprout, Mitch Mitchell e Kevin Fennell, ademais do líder Robert Pollard. O álbum destaca por ser o primeiro intento de profesionalismo de Guided by Voices, sendo gravado en estudio en cintas de 24 pistas en vez de facelo en 4 pistas como acostumaban ata entón. As sesións de gravación foron arduas, pasando por catro estudios distintos con varios produtores e probando distintas configuracións antes de rematar o traballo.

As últimas seis cancións do CD non aparecen na contraportada do álbum. Eses temas, que foron incluídos como un EP de 12" por separado na edición en vinilo, non se incluíron orixinalmente na secuencia completa do álbum xa que se eliminaron das versións anteriores propostas do traballo, pero incluíronse a petición dos executivos do selo Matador que lamentaron a súa exclusión.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Life on Other Planets

***Life on Other Planets*** é o cuarto álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo Supergrass, publicado o 30 de setembro de 2002 a través dos selos Parlophone no Reino Unido e Island Records nos Estados Unidos. Trátase do seu primeiro disco con Rob Coombes como membro oficial do grupo, e orixinalmente o seu título ía ser *Get Lost*. A edición estadounidense do álbum incluía varias cancións extra e edicións ao vivo raras. Un deses temas endirecto fíxose famoso cando se descubriu que se escoita un disparo no fondo. O álbum chegou ao número 9 das listas británicas.

## Concepto 
A banda afirma que gran parte da inspiración para este álbum obtivérona dunhas "vacacións de traballo" xuntos na Costa Azul francesa, escoitando a emisora francesa Nostalgie e vendo documentais do espazo de Carl Sagan. Carl Sagan e Douglas Adams están de feito mencionados na contraportada de *Life on Other Planets* baixo unha lista de agradecementos.

O nome do álbum estivo influenciado por esta excursión, pero tamén por un telescopio que o astrofísico e teclista da banda Rob Coombes levou con el ao estudio de gravación para ver os planetas; "...quedamos fascinados con todo o que está por riba nosa e ocorreusenos o título",

O álbum estreouse no festival Meltdown no Royal Festival Hall de Londres o 28 de xuño de 2002, na edición comisionada por David Bowie.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Cristóvão Buarque de Hollanda

**Cristóvão Buarque de Hollanda Cavalcanti**, nado no Rio Formoso (Pernambuco) o, 8 de febreiro de 1864 e finado no Río de Xaneiro o 13 de febreiro de 1944 foi un farmacéutico e profesor universitario brasileiro.

## Traxectoria 
Foi o ideólogo creador e un dos fundadores da Escola de Farmacia, precursor da Faculdade de Farmácia e Odontologia da Universidade de São Paulo, onde foi profesor titular de Botánica I.

Pertenceu á Academia Nacional de Farmácia e foi un dos fundadores da Sociedade Farmacêutica Paulista.

Cristóvão era pai de Sérgio Buarque de Holanda, avó de Chico Buarque e tío avó de Aurélio Buarque de Holanda.

## Notas
Grampa

thumb|Grampas sen grampar e grampadas (por diante e por detrás).
Unha **grampa** é unha peza de ferro ou calquera outro metal cuxos dous extremos dobrados e afiados crávanse para unir e suxeitar papeis, táboas ou outros materiais.

## Historia 
As grampas empregáronse ao longo da historia para ligar os perpiaños dunha fábrica e sendo de ferro en construcións económicas e de bronce no resto. Nas antigas construcións da época romana, fixéronse algunhas de madeira en forma de dobre cola de miñato pero as que máis se empregaron foron as de bronce e o desexo de apoderarse deste metal contribuíu notabelmente á destrución dos monumentos antigos. Escollían o bronce porque, ademais de ser máis duradeiro, non se oxida como o ferro aumentando de volume e facendo saltar as pedras.

Na Idade Media, empregáronse grampas de ferro para atar os perpiaños dunha mesma fiada. Adoitaban colocarse dobres e repetíanse formando un encadeado xeral. A maneira máis sólida de unir as grampas consistía en embutilas no groso das pedras e fixalas con chumbo, cando o tipo de pedra empregado podía soportar a calor sen romper. Así se realizaban comunmente na antigüidade. Cando non podía empregarse o chumbo empregábase o xofre.

Nas obras de marmoraría empregábanse as grampas de cobre ou bronce ou cicelábanse para evitar a súa oxidación. Adoptaban diferentes formas segundo tivesen por obxecto afianzar e suxeitar as xambas das chemineas ou enlazar pezas que se partiron.

* No primeiro caso, empréganse as grampas de incrustación ou de talón que son de ferro ou de cobre.

* No segundo caso, úsanse grampas en forma de T.

Actualmente, utilízanse tamén grampas de pequenas dimensións como material de papelaría para agrupar papeis e documentos. Comercialízanse en cartuchos e aplícanse por medio da grampadora. Para retiralas, hai que facer uso do tiragrampas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grampadora
* Tiragrampas
Ditadura militar no Brasil

A **ditadura militar no Brasil** foi instaurada o 1 de abril de 1964, após un golpe de estado das Forzas Armadas brasileiras, co apoio do goberno dos Estados Unidos contra o presidente João Goulart.  

## Historia 
esquerda|miniatura|Manifestación durante a ditadura militar.
[miniatura|Monumento *Tortura Nunca Mais* homenaxe ás vítimas da **ditadura militar** de 1964-1985, en [Recife. |esquerda]]

### Golpe 
O golpe militar foi liderado por José de Magalhães Pinto, Adhemar de Barros e Carlos Lacerda, entón gobernadores dos estados de Minas Xerais, São Paulo e Guanabara.

O golpe foi planeado e iniciado polos mandos do exército brasileiro e contou co apoio de case todos os membros de alto rango do exército, xunto coa Igrexa católica e os anticomunistas. Foi apoiado polo Departamento de Estado dos Estados Unidos a través da súa embaixada en Brasilia. 

### Duración e represión 
A ditadura brasileira durou 21 anos, até o 15 de marzo de 1985. En 2014, case 30 anos despois da caída do réxime, o exército brasileiro recoñeceu por primeira vez a tortura e o asasinato de disidentes políticos. En maio de 2018, o goberno dos Estados Unidos publicou un memorando, escrito por Henry Kissinger, no que confirmaba que o liderado do réxime militar brasileiro estaba plenamente consciente do asasinato de disidentes. Dise que 434 persoas foron confirmadas mortas ou desaparecidas e 20.000 persoas foron torturadas durante a ditadura militar no Brasil.

### Fin da ditadura 
O presidente João Figueiredo finalmente impulsou o país á democracia e apoiou a transferencia do poder ao goberno civil. En 1981 o Congreso promulgou unha lei sobre a restauración das eleccións directas dos gobernadores estatais. Tancredo Neves foi elixido por un colexio electoral para substituír a Figueiredo en 1984.

## Notas 
## Véxase tamén
Cesário Alvim

**José Cesário de Faria Alvim**, nado o 7 de xuño de 1939 en  Pinheiros Altos, e finado o 3 de dezembro de 1903 no Río de Xaneiro foi un avogado, economista, labrego e político brasileiro. Foi presidente do estado de Minas Xerais de 25 de novembro de 1889 ao 10 de febreiro de 1890 e do 18 de xuño de 1891 ao 9 de febreiro de 1892.

Fillo de José Cesário de Faria Alvim e Teresa Januária Carneiro.
Cesário Alvim é o avó de María Amélia Buarque de Hollanda e o bisavó do músico Chico Buarque.

## Notas
Miúcha

**Heloísa Maria Buarque de Hollanda**, nada en Río de Xaneiro o 30 de novembro de 1937 e finada na mesma cidade o 27 de decembro de 2018, máis coñecida como **Miúcha**, foi unha cantante e compositora brasileira.
Neta de Cristóvão Buarque de Hollanda e filla de Sérgio Buarque de Holanda e Maria Amélia Cesário Alvim, Miúcha é irmá do cantautor Chico Buarque e tamén das cantantes Ana de Hollanda e Cristina Buarque, e nai da cantante Bebel Gilberto, froito do matrimonio co compositor João Gilberto.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|En [2010 Miúcha cantou na cerimonia que elevou a Vinicius de Moraes a embaixador de Post-Morten.]]

### Familia e primeiros anos 
Heloísa Maria Buarque de Hollanda naceu no Río de Xaneiro o 30 de novembro de 1937, pero a súa familia trasladouse a São Paulo cando ela só tiña 8 anos. De neno formou un grupo vocal cos seus irmáns, entre eles Chico Buarque.

### Formación e vida persoal 
En 1960 trasladouse a París onde estudou Historia da Arte na École du Louvre. De vacacións, fixo unha viaxe con amigos a Grecia, Italia e Francia. En Roma, no bar *La Candelaria*, coñeceu á cantante chilena Violeta Parra, a través da que coñeceu ao cantante bahiano João Gilberto, casou con el e tivo unha filla, tamén cantante, Bebel Gilberto.

### Pasamento 
Faleceu de parada respiratoria o 27 de decembro de 2018, no Hospital Samaritano (Río de Xaneiro), logo de padecer un cancro de pulmón.

### Discografía 
* *Miúcha & Antônio Carlos Jobim* (1977) RCA Records LP
* *Tom/Vinicius/Toquinho/Miúcha* - Gravado ao vivo no Canecão (1977) Som Livre LP, CD
* *Os Saltimbancos* (1977) Phonogram/Philips Records LP, CD
* *Miúcha & Tom Jobim* (1979) RCA Victor LP
* *Tom Jobim, Vinicius de Moraes, Toquinho e Miúcha - Musicalmente ao vivo na Itália* (1979)
* *Miúcha* (1980) RCA Victor LP
* *Miúcha* (1989) Warner/Continental LP
* *Vivendo Vinicius ao vivo Baden Powell, Carlos Lyra, Miúcha e Toquinho* (1999) BMG Brasil CD
* *Rosa amarela* (1999) BMG Brasil CD
* *Miúcha.compositores* (2002) Biscoito Fino CD
* *Miúcha canta Vinicius & Vinicius - Música e letra* (2003) Biscoito Fino CD
* *Miúcha Outros Sonhos* (2007) Biscoito Fino
* *Miúcha com Vinícius/Tom/João* (2008) Sony & BMG

## Notas 
## Véxase tamén 
* Bossa nova
Robert Pollard

**Robert Ellsworth Pollard Jr.**, nado o 31 de outubro de 1957, é un cantante e compositor estadounidense coñecido por ser o líder e a forza creativa detrás do grupo de indie rock Guided by Voices. Ademais do seu traballo coa banda ten tamén unha prolífica carreira en solitario con 22 álbums editados ata a data.

Con preto de 3 000 cancións rexistradas ao seu nome con BMI, Pollard está entre os compositores máis prolíficos do seu tempo. No ano 2006 a revista *Paste* listouno o 78º mellor compositor vivo. En 2007 foi nomeado ao Shortlist Music Prize.

## Notas
María Amélia Buarque de Hollanda

**Maria Amélia Alvim Buarque de Hollanda**, nada no Río de Xaneiro, o 25 de xaneiro de 1910  e finada ibídem no 4 de maio de 2010 foi unha intelectual, política, pintora e pianista brasileira.

## Traxectoria 
Filla de Francisco Cesario de Faria Alvim (1880-1946) e de María do Carmo Carvalho (1888-1976), era neta de Cesário Alvim, muller de Sérgio Buarque de Holanda, con quen casou en 1936, e nai de sete fillos, entre eles Chico Buarque, Miúcha, Ana de Hollanda e Cristina Buarque, María Amélia foi chamada *Memélia* entre os seus familiares , alcume que recibiu a súa neta Bebel Gilberto, filla de Miúcha con João Gilberto. Foi unha das fundadoras do Partido dos Traballadores. Maria Amélia tamén foi colaboradora intelectual de parte da obra de Sérgio Buarque de Holanda, segundo un comunicado de Antonio Candido no filme *Raízes do Brasil: uma cinebiografia de Sérgio Buarque de Hollanda*. No seu 100º aniversario, que tivo lugar en 2010, estiveron presentes personalidades como Oscar Niemeyer, Antonio Candido, Frei Betto, Affonso Arinos de Mello Franco e o entón presidente Lula da Silva. 

## Notas
Sérgio Buarque de Hollanda

**Sérgio Buarque de Hollanda** (ás veces escrito *de Holanda*) é un historiador, crítico literario e xornalista brasileiro nado o 11 de xullo de 1902 en São Paulo e finado o 24 de abril de 1982 na mesma cidade. A súa obra ocupa un lugar importante na historiografía brasileira.

## Traxectoria 
Despois de estudar Dereito na Universidade Federal do Río de Xaneiro, que rematou en 1925, pasou a ser xornalista (no Jornal do Brasil ) e despois correspondente en Berlín nos anos 1929-1931. Alí coñeceu a Max Weber, cuxa socioloxía tivo unha grande influencia nel.

De regreso a Brasil, en 1936 converteuse en profesor asistente de Henri Hauser no departamento de historia moderna e contemporánea da Universidade do Distrito Federal de Río (agora Universidade Estadual do Rio de Janeiro). Na época publicou a súa obra máis importante, *Raízes do Brasil*.

Na década de 1940, ensinou en varias universidades americanas, foi director do Instituto Nacional do Livro, director da Biblioteca Nacional do Brasil e director do Museu Paulista da Universidade de São Paulo (USP) e impartiu clases da historia económica do Brasil na Escola de Sociologia e Política de São Paulo.

Entre 1953 e 1955 ensinou na Universidade La Sapienza de Roma. En 1958, ocupou unha cátedra de Historia da Civilización Brasileira na Universidade de São Paulo e en 1962 dirixiu alí o Instituto de Estudos Brasileiros. Entre 1963 e 1967 ensinou nos Estados Unidos e Chile e participou en misións culturais en asociación coa UNESCO no Perú e Costa Rica.

En 1969, en solidariedade cos seus compañeiros docentes da USP vítimas da AI-5 (véxase Ditadura militar no Brasil), renunciou ao seu cargo, poñendo fin á súa carreira académica. En 1946, participara na creación do Partido Socialista Brasileiro e en 1980 na do Partido dos Traballadores.

Casou con María Amélia Buarque de Hollanda, que foi coautora dalgunha das súas obras e tiveron sete fillos, catro deles son músicos recoñecidos (Chico Buarque, Miúcha, Ana de Hollanda e Cristina Buarque; tamén é avó da cantante Bebel Gilberto.

## Obras 
* *Raízes do Brasil*, Río de Xaneiro, 1936. UNESCO/Gallimard.
* *Cobra de Vidro*, São Paulo, 1944.
* *Monções*, Río de Xaneiro, 1945.
* *Expansão Paulista em Fins do Século XVI e Princípio do Século XVII*, São Paulo, 1948.
* *Caminhos e Fronteiras*, Río de Xaneiro, 1957.
* *Visão do Paraíso.* *Os edênicos motivos no descobrimento e colonización do Brasil* , São Paulo, 1959.
* *Do Imperio a República*, São Paulo, 1972. (História Geral da Civilização Brasileira, Tomo II, vol. 5).
* *Tentativas de Mitologia*, São Paulo, 1979.
* *Sergio Buarque de Hollanda: História*, São Paulo, 1985.
* *O Extremo Oeste*, São Paulo, 1986.
* *O espírito e a letra*, 2 vol., São Paulo, 1996.
* *Para uma nova história*, São Paulo, 2004

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* (PDF) Sérgio Buarque de Hollanda | Thiago Mazucato - Academia.edu
The Beta Band (álbum)

***The Beta Band*** é o primeiro álbum de estudio oficial da banda escocesa de folktrónica The Beta Band, publicado o 21 de xuño de 1999 a través do selo Regal Zonophone Records. Foi a continuación da súa aclamada recompilación dos seus tres primeiros EPs, titulada ''The Three E.P.'s* (1998). A banda planeou orixinalmente gravar o álbum en catro continentes distintos, pero problemas financeiros reduciron os lugares de gravación; porén, o disco foi gravado en varios lugares. A banda efocou a creación das canciones de varios xeitos, ás veces formando cancións a partir de melodías individuais, ás veces reunindo outras liñas de música, entre outras formas.

O álbum baséase na natureza experimental dos seus EPs, e adoita a ser visto como un álbum particularmente intricado e experimental, con moitas influencias, efectos de son, instrumentación e estruturas de cancións distintas. Baseado máis no ritmo que os lanzamentos anteriores, os numerosos estilos e influencias diferentes incorporados en *The Beta Band'' inclúen psicodelia, hip hop e blues. O vocalista Steve Mason describiu as súas letras no disco acertadas pero sen interese narrativo. A banda tamén gravou un disco extra de ambient con dúas longas composicións, pero decidiu non incluír o disco no lanzamento final.

Tras o seu lanzamento a banda fixo pública a súa pouca satisfacción co traballo, chamándoo "fodidamente horrible", culpando en gran medida ás limitacións de tempo. Tras o seu lanzamento chegou ao número 18 da lista británica de álbums. Os críticos foron favorables con respecto ao álbum, aínda que moitos atopárono particularmente desordeado e decepcionante despois dos EPs. Porén, en anos posteriores varios críticos dixeron que o disco estaba subestimado e loubaron as súas ambicións.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Ramón Villar Edreira

**Ramón Villar Edreira**, nado en Visantoña (Santiso) o 26 de maio de 1939 e finado nese mesmo lugar o 27 de xullo de 2024, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Nas primeiras eleccións democráticas encabezou unha candidatura independente á alcaldía de Santiso, a única que se presentou aos comicios, e foi elixido alcalde. Volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta nas eleccións municipais de 1983 como independente. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura da Coalición Progresista Galega e volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do Partido Popular de Galicia e reelixido alcalde con maioría absoluta. 

Nas municipais de 1995 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e perdeu a maioría absoluta, conservando a alcaldía logo de que os demais grupos non se puxesen de acordo. Gobernou en minoría durante un ano ata que logrou o apoio dun concelleiro independente tránsfuga. Nas municipais de 1999 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e volveu ser elixido alcalde, nesta ocasión recuperando a maioría absoluta. Nas municipais de 2003 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. 

Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta e, finalmente, tamén a alcaldía logo de que 3 dos seus concelleiros apoiasen o candidato do CIS Ovidio Leiva Pereiro. Nas municipais de 2011, logo de que o seu partido fichase a Leiva como candidato e readmitise aos concelleiros díscolos, promoveu a candidatura Indepentes por Santiso que encabezou a única concelleira do PP que permanecera ao seu lado. Esta candidatura logrou unha acta de edil e pactou con nacionalistas e socialistas para evitar que Leiva continuase na alcaldía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Santiso
Patrimonio da Humanidade por país

thumb|300px|Sitios Patrimonio da Humanidade por país
En outubro de 2025, hai un total de 1.248 sitios do Patrimonio Mundial situados en 170 estados membros (países adheridos á Convención do Patrimonio Mundial, incluído o estado non membro da Santa Sé), dos cales 972 son culturais, 235 son naturais e 41 son propiedades mixtas. Os países foron divididos polo Comité do Patrimonio Mundial en cinco zonas xeográficas: Europa e América do Norte, Latino América e o Caribe, Asia e o Pacífico, Estados árabes e África. Italia, con 61 entradas, ten o maior número de sitios Patrimonio da Humanidade. A China é o segundo con 60 lugares, seguida de Alemaña con 55 e Francia con 54 sitios.

Dos 196 estados partes da Convención do Patrimonio da Humanidade, 26 estados non teñen propiedades inscritas na Lista do Patrimonio Mundial: Bahamas, Bután, Brunei, Burundi, as Comores, Illas Cook, Djibuti, Guinea Ecuatorial, Eswatini, Granada, Güiana, Kuwait, Liberia, Maldivas, Mónaco, Nauru, Niue, San Vicente e as Granadinas, Samoa, San Tomé e Príncipe, Somalia, Sudán do Sur, Timor Leste, Tonga, Trinidad e Tobago e Tuvalu.

Só un estado membro das Nacións Unidas, Liechtenstein, non ratificou a Convención do Patrimonio da Humanidade.

## Lista de países con Patrimonio da Humanidade 
## Notas
; Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* UNESCO World Heritage Sites – Páxina oficial
* List of UNESCO World Heritage Sites – Páxina oficial
* World Heritage Site – World Heritage Details website
* 360° panophotography – The World Heritage List in pano-photography and virtual tours
* VRheritage.org – Documentation of World Heritage Sites
* UNESCO World Heritage List – Complete list with links and map of all sites
* whc.unesco.org – The Official World Heritage List in Google Earth (en français)
* Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage at Law-Ref.org – Fully indexed and crosslinked with other documents
* Organization of World Heritage Cities – Dealing with urban sites only
Cotswolds

Os **Cotswolds** son unha serie de outeiros no centro-suroeste de Inglaterra, ás veces chamado "Corazón de Inglaterra", unha zona montañosa con sitios que alcanzan máis de 300 m. A zona foi designada como Area of Outstanding Natural Beauty (Zona de Excelente Beleza Natural). O punto máis alto dos Cotswolds é Cleeve Hill en 330&nbsp;m (1083&nbsp;pés).
Os Cotswolds atópanse dentro dos actuais condados cerimoniais de Oxfordshire, Gloucestershire, Wiltshire, Somerset, Warwickshire e Worcestershire. No condado de Gloucestershire está a maior área dos Cotswolds.dereita|miniatura|300x300px| A aldea de Bibury conta con casas de campo de pedra de Cotswold

## Descrición 
A columna vertebral dos Cotswolds vai de suroeste a nordeste a través de seis condados, especialmente Gloucestershire, Oxfordshire e o sur de Warwickshire . Os bordos norte e oeste dos Cotswolds están marcados por pendentes pronunciadas até o val do Severn e o río Avon. Estes son o resultado do bordo roto da capa de pedra calcaria. No límite oriental atópase a cidade de Oxford e no oeste atópase Stroud. Ao sur, cidades como Cirencester, Lechlade, Tetbury, Beverston e Fairford marcan o límite sur desta rexión.

Na Idade Media, o comercio da la fixo prósperos os Cotswolds. Parte deste diñeiro foi destinado á construción de igrexas. A zona ten unha serie de grandes e fermosas "igrexas de La" de pedra de Cotswold. A zona aínda é rica e atraeu persoas que posúen segundas residencias na zona ou optaron por retirarse aos Cotswolds.

As cidades típicas de Cotswold son Bourton-on-the-Water, Broadway, Burford, Chipping Norton, Cirencester, Moreton-in-Marsh, Stow-on-the-Wold e Winchcombe. A cidade de Chipping Campden é famosa por ser o fogar do movemento Arts and Crafts, que foi fundado por William Morris a finais do século XIX e principios do XX.

O Camiño de Cotswold é unha senda peonil de longa distancia a uns 103&nbsp;millas de lonxitude (166&nbsp;km) ao longo da AONB, principalmente no bordo da escarpa de Cotswold con boas vistas sobre o val de Severn e o val de Evesham.

### Pedra de Cotswold 
A zona ten pequenas cidades e aldeas atractivas construídas en pedra de *Cotswold* (unha pedra calcaria amarela). Esta pedra calcaria é rica en fósiles. A pedra é unha calcaria oolítica amarela do Xurásico. Naquel momento, este estaba colocado nun mar tropical cálido, hai uns 177 millóns de anos. A latitude de Gran Bretaña estaba onde se atopa hoxe o norte de África. A pedra está chea de fósiles como crinoides pedúnculos. Está en marcha un proxecto de recollida de exemplos para o Museo de Historia Natural de Londres.

## Estruturas históricas 
* Castelo de Sudeley

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cotswold District Council — Sitio web do Cotswold District Council
* Sitio web de Cotswolds Area of Outstanding Natural Beauty Arquivado
* Cotswold Journal Noticias e información local de Cotswolds
* Guía de Yate e Chipping Sodbury  Arquivada
* Fotos de Lower Slaughter en 3d (anaglifos)  Arquivada
* Mapa interactivo de Cotswold AONB Magic
Avelino López López

dereita|miniatura|Placa da rúa Avelino López en Bran.
**Avelino López López**, nado en Bran (Niñodaguia, Santiso) cara a 1907 e finado en Serantes o 24 de agosto de  1988, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela. Foi nomeado mestre interino de Melide en agosto de 1936.
Trasladouse á escola de Sésamo (Culleredo) en 1943. Despois foi mestre de Eidián (Agolada) ata que foi trasladado á Ponte Arcediago en 1952. En 1952 foi nomeado alcalde de Santiso. Continuou no cargo ata as primeiras eleccións democráticas. Finou en Serantes o 24 de agosto de 1988.

## Vida persoal 
Casou en 1935 con María Rocío Mejuto Varela, filla de Ramón Mejuto Méndez, e foi pai de Ramón, José Luis, Gonzalo, Antonio, Manuel e Miguel López Mejuto.
## Recoñecementos 
Unha rúa de Bran leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Venezolanismos históricos

**Venezolanismos históricos** son palabras ou expresións referidas a un feito histórico acontecido ou centrado en Venezuela, que poden ser relativos a unha situación social, económica, política, etc. 

Cando se di só nunha parte concreta do país, chámase *rexionalismo venezolano*. Este tipo de "-*ismos* " nacionais son fáciles de definir e moi difíciles de atopar, xa que os coñecen os cidadáns que residen nese lugar concreto. Pódense mencionar, entre outros, o mexicanismo histórico ou o arxentinismo histórico, que teñen cada un as súas particularidades e diferenzas; o máis significativo é a distribución de lexemas na oración.

Entre os venezolanismos históricos temos:

* Sampablera
* Godo
* Gran cacao
* Camisa de mochila
* Catajarra
* Cachucha

As palabras poden orixinarse a partir dos nomes de personaxes reais ou de ficción:

* Pachano
* Pacheco
* Juan Bimba ( "juambimbada" é un termo que se refire a unha situación confusa. A expresión foi popularizada por Andrés Eloy Blanco Meaño).

## Notas 
## Véxase tamén 
* Americanismo (lingüística)
* Rexionalismo (lingüística)
* Rexionalismo (política) 

## Ligazóns externas 
* Exemplos de venezolanismos (en castelán)
* Mexicanismo típico
* Os “ismos” colorean e enriquecen o castelán