Noctiluca scintillans

***Noctiluca scintillans*** tamén chamada co nome sinónimo ***Noctiluca miliaris***, é unha especie de dinoflaxelado mariño unicelular de vida libre non parasito que se caracteriza por presentar bioluminescencia cando é molestado. Esta bioluminescencia é producida por unha reacción luciferina-luciferase que ten lugar en miles de orgánulos esféricos da célula chamados escintilóns, situados por todo o citoplasma. A luciferase é específica de dinoflaxelados (luciferase de dinoflaxelados). As especies non bioluminescentes do xénero *Noctiluca* carecen destes escintilóns.

## Dieta 
[miniatura|Imaxe de longa exposición da bioluminescencia de *Noctiluca scintillans* no porto de iates de [Zeebrugge.]]

*N. scintillans* é un organismo heterótrofo (non fotosintético) que obtén o seu alimento fagocitando organismos do plancto, diatomeas, outros dinoflaxelados, e pequenos ovos de peixes e bacterias. A diatomea *Thalassiosira sp.* é mencionada na literatura como unha das fontes alimenticias favoritas destas noctilucas. A miúdo atópanse diatomeas (fotótrofas) nos seus vacúolos, como *Pedinomonas noctilucae*, que viven alí en endosimbiose durante xeracións. Hai poboacións de *N. scintillans* que poden vivir fotoautotróficamente grazas a estes endosimbiontes fotosintéticos e só necesitan facer unha fagocitose facultativa. Probalemente, *P. noctilucae* subministra materia orgánica ao seu hóspede facilitando a súa supervivencia durante os períodos de escaseza de alimento para fagocitar. Por outra parte, *P. noctilucae* só pode vivir dentro do seu hóspede.

## Distribución 
*N. scintillans* está amplamente distribuída por todo o mundo, xeralmente ao longo da costa, en estuarios, e zonas pouco profundas da plataforma continental que reciben abundante luz, que promove o crecemento do fitoplancto que constitúe unha gran parte da dieta de *N. scintillans*.

## Tamaño 
O tamaño deste organismo unicelular vai de 200 a 2.000&nbsp;µm de diámetro, nas súas formas típicas esféricas. *N. scintillans* carece das placas de armadura que posúen outros tipos de dinoflaxelados. A diferenza doutros dinoflaxelados, os cromosomas de *N. scintillans* non están claramente condensados e visibles durante o seu ciclo vital.

## Ciclo de vida 
*Noctiluca* é infrecuente dentro dos dinoflaxelados porque ten un ciclo de vida diplonte.

## Anatomía 
*N. scintillans* ten unha fenda ventral na cal está localizado o flaxelo, unha extensión da parede celular chamada dente, e un tentáculo estriado implicado na inxestión que se proxecta posteriormente. O flaxelo non move o organismo, e, por tanto, *N. scintillans* non é móbil de seu e depende para desprazarse da regulación da súa capacidade de flotación na columna de auga, que parece que funciona controlando a súa concentración celular de ións e amoníaco.

Polo menos un estudo atopou que *N. scintillans* produce un cordón de mucus que se estende desde o extremo do tentáculo, o cal despois adhire ao plancto a medida que ascende rapidamente por zonas da columna de auga onde hai concentracións das súas presas.

## Floracións 
Poden producirse floracións de *N. scintillans* nas que se orixinan grandes poboacións. Isto prodúcese en condicións nas que hai unha alta concentración do plancto do que se alimenta resultantes de factores ambientais favorables como augas ricas en nutrientes ben mesturadas e factores da circulación estacional. As verteduras procedentes das actividades agrícolas poden contribuír á gravidade destas floracións, aínda que non son imprescindibles. Non obstante non todas as floracións de *N. scintillans* son vermellas (mareas vermellas). A cor de *N. scintillans* deriva en parte dos pigmentos dos organismos que están dentro dos seus vacúolos. por exemplo, poden orixinarse mareas "verdes" se as poboacións de *N. scintillans* conteñen prasinofitas (algas verdes do subfilo Chlorophyta) con pigmentación verde que viven nos seus vacúolos.

*N. scintillans* non é tóxica por si mesma, pero como se alimenta vorazmente de fitoplancto que pode acumular altos niveis de amoníaco, esta substancia é despois excretada por *N. scintillans* na área onde vive, o que se engade aos produtos neurotóxicos que producen outros dinoflaxelados, como *Alexandrium spp*. oo *Gonyaulax spp*., que proliferan con ela, o que pode contribuír á morte doutros organismos acuáticos da zona.

## Evolución 
As comparacións da súa secuencia de ADN coas doutras especies suxiren que o parente máis achegado do xénero *Noctiluca* é *Spatulodinium*. *Spatulodinium pseudonoctiluca* parece estar máis próximo a *N. scintillans* que a outras especies de *Spatulodinium*.
   
*N. scintillans* tamén se sitúa ás veces nun esquema de clasificación no que se distingue a clase Diniferea, ou Dinophyceae, a cal inclúe os dinoflaxelados non parasitos carentes de placas de armadura, dos que formaría parte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eckert R & Reynolds GT. 1967. "The Subcellular Origin of Bioluminescence in *Noctiluca miliaris*". *J Gen Physiol.* 50 (5): 1429-58. 
* Elbrächter, M. and Y. Z. Qi. 1998. "Aspects of Noctiluca (Dinophyceae) population dynamics." In: D.M. Anderson et al., *Physiological Ecology of Harmful Algal Blooms.* NATO ASI Series, Vol. G 41. Berlin: Springer-Verlag, pp.&nbsp;315–335.
* Lenaers, Guy; Christopher Scholin, Yvonne Bhaud, Danielle Saint-Hilaire and Michel Herzog. 1991. "A molecular phylogeny of dinoflagellate protists (Pyrrhophyta) inferred from the sequence of 24S rRNA divergent domains D1 and D8." *Journal of Molecular Evolution.* Volume 32: 1; pp.&nbsp;53–63
* Murray, Shauna; Marten Flø Jørgensen, Simon Y.W. Ho, David J. Patterson, and Lars S. Jermiin. 2005. "Improving the Analysis of Dinoflagellate Phylogeny based on rDNA." *Protist.* Vol. 156, 269-286
* Palmer, Jefferey D. 2003. "The Symbiotic Birth and Spread of Plastids: How Many Times and Whodunit?" *J. Phycol.* 39, 4-11
* Tada, Kuninao; Santiwat Pithakpol, Rumiko Yano and Shigeru Montani. 2000. "Carbon and nitrogen content of *Noctiluca scintillans* in the Seto Inland Sea, Japan." *Journal of Plankton Research.* Vol.22 no.6 pp.&nbsp;1203–1211
* Thomas Kiørboe and Josefin Titelman. 1998. "Feeding, prey selection and prey encounter mechanisms in the heterotrophic dinoflagellate *Noctiluca scintillans*." *Journal of Plankton Research.* V20: 8 pp.&nbsp;1615–1636 
* Umani, S. Fonda; A. Beran, S. Parlato, D. Virgilio, T. Zollet, A. De Olazabal, B. Lazzarini and M. Cabrini. 2004. "*Noctiluca scintillans* in the Northern Adriatic Sea: long-term dynamics, relationships with temperature and eutrophication, and role in the food web." *Journal of Plankton Research.* 26(5):545-561

### Ligazóns externas 
* Noctiluca scintillans - Guide to the Marine Zooplankton of south eastern Australia, Tasmanian Aquaculture & Fisheries Institute