open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Heriberto Herrera

**Heriberto Herrera Udrizar**, nado en Guarambaré o 24 de abril de 1926 e finado en Asunción o 26 de xullo de 1996, foi un futbolista e adestrador paraguaio. Xogaba de defensa e foi internacional coas seleccións de Paraguai e España.

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Nado na cidade paraguaia de Guarambaré era fillo dun español. Comezou a xogar ao fútbol no Teniente Fariña, antes de fichar en 1947 polo Club Nacional, no que xogou ata 1953. As súas grande actuacións no Campionato Suramericano que gañou Paraguai, agradaron ao emisario do Atlético de Madrid presente no Perú, e este tramitou a súa contratación, xunto á dos seus compañeiros Adolfo Riquelme e Atilio López.

A continuación foi contratado polo Inter de Milán, ao que levou ao segundo posto da Serie A na tempada 1969/70. Pasou logo polos bancos da Sampdoria e a Atalanta, antes de regresar en 1975 a España, onde adestrou varios equipos, entre eles o Valencia e por segunda vez o Elche.

Morreu en Asunción en 1996.

## Palmarés 
### Como xogador 
;Paraguai
* **Copa América (1):** 1953.

### Como adestrador 
;Juventus

* **Serie A (1):** 1966/67.
* **Copa Italia (1):** 1964/65.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do adestrador en BDFutbol .
Eleccións lexislativas de Colombia de 2022

As **eleccións lexislativas de Colombia de 2022** realizáronse o domingo 13 de marzo de 2022. Nelas elixíronse os membros de ambas as cámaras do Congreso de Colombia.

No Senado da República elixíronse 108 senadores, dos cales 100 son de circunscrición nacional, dúas de circunscrición especial indíxena, cinco que representan ao partido Comúns (tralo acordado no proceso de paz da Habana), e un senador restante quen será o candidato á Presidencia da República que ocupe o segundo lugar das eleccións para elixir presidente.

Na Cámara de Representantes elixísense 188 parlamentarios, dos cales 161 corresponden aos 32 departamentos e ao Distrito Capital, dous pola circunscrición das comunidades afrodescendentes, un pola circunscrición das comunidades indíxenas, un para os raizais de San Andrés e Providencia, e un pola circunscrición internacional. O número de representantes completarase con dezaseis representantes das vítimas do conflito, cinco do partido Comúns, e un último que se outorga á fórmula vicepresidencial que ocupe o segundo lugar nas eleccións presidenciais.

## Distribución de escanos 
### Senado da República 
### Cámara de Representantes 
Este é unha listaxe das candidaturas que se presentaron ao Congreso, xa sexa por medio de partidos políticos con personaría xurídica, ou grupos significativos de cidadáns (G.S.C) que se sumarán ao proceso de recolección de sinaturas. Están organizados de acordo coa súa posición na tarxeta electoral.

### Sen personaría 
Moitos partidos e movementos políticos que fan parte das coalicións que se presentarán en listas ao Congreso en 2022 non teñen personaría xurídica, é dicir, o Consello Nacional Electoral non os recoñece oficialmente. Este é o caso do Partido del Trabajo de Colombia, Compromiso Ciudadano, En Marcha, ou Solidaridad, entre outros.

## Enquisas 

## Notas
Prosopium

miniatura|230px|*Prosopium abyssicola*
miniatura|230px|*Prosopium gemmifer*
miniatura|230px|*Prosopium williamsoni* 

***Prosopium*** é un xénero de peixes osteíctios da familia dos salmónidos, subfamilia dos coregoninos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1878 polo naturalista estadounidense, especializado en ictioloxía, David Starr Jordan.

### Sinónimo 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polo sinónimo: 

## Distribución 
Son peixes dulciacuícolas que habitan nas zonas setentrionais de América do Norte e do leste de Rusia, onde viven nos lagos e nos ríos grandes, visitando estes últimos as augas salobres. 

## Características 
Anatomica e xeneticamente son simlares aos outros corégonos, pero co corpo máis cilíndrico.

Son salmónidos de cor de prateada a branca, co corpo de sección arredondada, cun pequeno fociño coa boca na parte inferior. Ambas as mandíbulas carecen de dentes. No primeiro arco branquial hai de 13 a 45 espiñas branquiais curtas e fortes. A aleta dorsal está sustentada por de 10 a 14 raios, e a aleta caudal está bifurcada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, W. N., ed. (2014): *Catalog of fishes: Genera, Species, References*. California Academy of Sciences, department Ichtyology.
* Froese, Rainer & Daniel Pauly, eds. (2008): *Salmoniformes* en FishBase. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7, pp.&nbsp;69–82.

### Outros artigos 
* Salmónidos
* Coregoninos

### Ligazóns externas 
**Prosopium* na ADW.
**Prosopium* na EOL.
Mikhail Tiurin

**Mikhail Vladislavovich Tiurin**, nado en Kolomna (Rusia) o 2 de marzo de 1960, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións STS-105, STS-108, Soiuz TMA-9 e Soiuz TMA-11M e foi membro das expedicións 3, 14, 38 e 39 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Tiurin graduouse como enxeñeiro con especialización en modelos matemáticos aplicados á mecánica de voo polo Instituto de Aviación de Moscova en 1984. Traballou na corporación Energia como enxeñeiro ata ser selecccionado como cosmonauta en 1993. Participou como nas misións STS-105, STS-108, Soiuz TMA-9 e Soiuz TMA-11M, sendo membro das expedicións 3, 14, 38 e 39 á Estación Espacial Internacional e pasando 532,12 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-105
*STS-108
*Soiuz TMA-9
*Soiuz TMA-11M
*Expedición 3
*Expedición 14
*Expedición 38
*Expedición 39
*Estación Espacial Internacional
Café de Colombia

[miniatura|Grans de [café torrados.]]
miniatura|Grans de café secando ao sol despois de pasar polo proceso de lavado, logo serán torrados e moídos.
O **café de Colombia** é unha indicación xeográfica protexida, que foi recoñecida en forma oficial pola Unión Europea o 27 de setembro de 2007. Dita denominación outórgaselle ao café 100 % arábigo (*coffea arabica*) producido nas rexións cafeteiras de Colombia, delimitadas entre a latitude norte 1° a 11°15', lonxitude oeste 72° a 78° e rangos específicos de altitude que poden superar os 2000 metros sobre o nivel do mar. O termo café de Colombia tamén é unha marca de certificación rexistrada nos Estados Unidos o 7 de xullo de 1981, e no Canadá o 6 de xullo de 1990. Así mesmo, está recoñecido como Denominación de Orixe Protexida noutros países do mundo, como Ecuador, Bolivia e o Perú.

Colombia é o terceiro país produtor de café e o maior produtor de café suave no mundo. Os principais países importadores do café de Colombia son os Estados Unidos, Alemaña, o Xapón, os Países Baixos e Suecia. 

O café foi o produto primordial dentro das actividades comerciais colombianas, rexistrando exportacións de até 2560 sacos. Dende os anos vinte, Colombia ocupou o primeiro lugar como produtor mundial de café suave. A asociación que contribúe a promover o cultivo de café en Colombia e a súa exportación a mercados internacionais, coa misión de procurar o benestar dos caficultores colombianos é a Federación Nacional de Cafeteiros de Colombia. Os principais departamentos produtores do café en Colombia son: Nariño, Norte de Santander, Antioquia, Valle del Cauca, Cundinamarca, Huila, Cauca, Tolima, Caldas, Quindío e Risaralda, coñecidos os catro últimos como o Eixo Cafeteiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Nacional de Cafeteiros - Café de Colombia  
* Diario oficial da Unión Europea - Rexistro do «Café de Colombia».
* Cooperativa de Cafetaleros do Norte del Valle - Cafenorte
Saab 18

O **Saab 18** foi un avión bimotor de bombardeo e recoñecemento deseñado e construído por Svenska Aeroplan AB (SAAB) para ser usado na Forza Aérea de Suecia en resposta a unha competición de deseño de 1938. Debido a atrasos, non entrou en servizo ata 1944, pero converteuse rapidamente no bombardeiro estándar da Forza Aérea. Realizou os roles de bombardeiro, recoñecemento e ataque ao chan, e tamén axudou ao desenvolvemento de asentos exectables e mísiles guiados aire-superficie ata ser substituído polo Saab Lansen a finais dos anos 50.

## Deseño e desenvolvemento 
Deseñado como substituto do Junkers Ju 86 en servizo coa Forza Aérea sueca, o requirimento que levou ao Saab 18 solicitaba un avión rápido de recoñecemento de tres asentos.

AB Svenska Järnvägsverkstädernas Aeroplanavdelning (ASJA), SAAB, e AB Götaverken (GV) enviaron deseños para que fosen considerados pola Forza Aérea sueca. O GV8 de GV paecía ser o máis adaptado aos requisitos, porén, o seu custo e a marcha do seu xefe de deseño fixo que Saab, que mentres tanto fusionárase con ASJA, fose premiada cun contrato para desenvolver o seu aparello.

Como varios estadounidenses traballaban entre o persoal de deseño de Saab e ASJA, o deseño do Saab 18 compartía algunhas semallanzas con avións estadounidenses. O estoupido da segunda guerra mundial en 1939 levou a un cambio de prioridades na Forza Aérea, e acelerouse a produción do Saab 17, a expensas do traballo no Saab 18, que, xunto cun cambio de requisitos para engadirlle o rol de bombardeiro medio á especificación, polo que o primeiro voo do avión atrasouse ata o 19 de xuño de 1942. A medida que os motores en liña refrixerados por líquido Daimler-Benz DB 605 fabricados baixo licenza estaban dispoñibles, estes incorporáronse ao mellorado Saab 18B, que voou por vez primeira o 10 de xullo de 1944.

A produción do Saab 18 chegou ás 245 unidades, sendo o derradeiro T 18B entregado en 1948. Usado en probas dos primeiros mísiles aire-superficie suecos, o Saab 18 permaneceu como unha das principais plataformas suecas de ataque ao chan e recoñecemento ata finais dos anos 50, cando foi substituído polo reactor con á en frecha Saab 32 Lansen, sendo os B 18B e T 18B substituídos polo A 32A en 1958, e os S 18A por S 32C ata 1959.
centro|miniatura|En voo.

## Notas 
## Bibliografía 
* Donald, David, ed. *The Complete Encyclopedia of World Aircraft*. London: Orbis, 1997. .

* Eliasson, Gunnar. *Advanced Public Procurement as Industrial Policy: The Aircraft Industry as a Technical University*. Springer, 2010. .
* Frawley, Gerard and Jim Thorn. *International Directory of Military Aircraft, 1996/97*. Motorbooks International, 1996. .
Dimetilhidracina asimétrica

A **dimetilhidracina asimétrica**, tamén coñecida como **UDMH** e **1,1-dimetilhidracina**, é un composto químico líquido incoloro a temperatura e presión ambiente, irritante, corrosivo, inflamable e con olor a amoníaco. Ten como fórmula H2NN(CH3)2 e úsase como propelente para foguetes espaciais. As mostras de UDMH vólvense amarelas ao ser expostas ao aire, absorbendo osíxeno e dióxido de carbono. É misturable con auga, etanol e queroseno. En concentracións de entre o 2,5% e o 95% os seus vapores son inflamables. Non é sensible aos impactos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Monometilhidracina
*Hidracina
UGATUSAT

**UGATUSAT** (*Ufimskii Gosudarstvennii Aviatsionnii Tekhnicheskii Universitet Satellite*) é un satélite artificial ruso lanzado nun foguete Soiuz 2-1b Fregat desde o cosmódromo de Baikonur o 17 de setembro de 2009.

## Características 
A misión de UGATUSAT era observar a Terra mediante unha cámara con 50 m de resolución para monitorizar recursos hídricos e forestais, proporcionando experiencia ao estudantes que axudaron a deseñalo e construílo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Soiuz 2-1b Fregat
Stenodus

miniatura|240px|Exemplares de *S. nelma* pescados a través dun burato practicado no xeo
***Stenodus*** é un xénero de peixes osteíctios da familia dos salmónidos, un dos tres comprendidos na subfamilia dos coregoninos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1836 polo explorador, médico cirurxián, militar e naturalista escocés John Richardson, Literalmente, "os de dentes estreitos".

### Sinónimo 
Ademais de polo seu nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polo sinónimo:
**Stenodus nelma* (Pallas, 1773) - Que vive nos ríos da conca ártica.

### Nota etimolóxica 
Até datas recentes considerábase un xénero monoespecífico con dúas subespecies, pero recentemente considéranse as dúas especies citadas.

## Características 
Son peixes dulciacuícolas que habitan en ríos que desembocan no océano Ártico e en ríos tributarios do mar Caspio.

Anatomica e xeneticamente son silimares aos outros corégonos, pero de corpo máis esvelto.

As especies do xénero *Stenodus* distínguese dos outros corégonos polo seu moito maior tamaño e a súa morfoloxía, especializada na depredación.  

## Relacións co home 
Son especies de escasa pesca comercial, pero que presentan un gran potencial para o seu potencial cultivo en acuicultura, e teñen un grande interese na pesca deportiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, W. N., ed. (2014): *Catalog of fishes: Genera, Species, References*. California Academy of Sciences, department Ichtyology.
* Froese, Rainer & Pauly, Daniel, eds. (2013): Epecies de *Stenodus*  en FishBase. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7, pp.&nbsp;69–82.

### Outros artigos 
* Salmónidos
* Coregoninos
US-A

miniatura|Representación artística dun US-A.
**US-A** (acrónimo de *Upravliaemi Sputnik Aktivnii*, ou *Satélite Controlado Activamente*), coñecidos como **RORSAT** en occidente, foi unha serie de satélites de recoñecemento mediante radar da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia.

## Características 
Os satélites US-A eran satélites de recoñemento mediante radar adicados fundamentalmente a vixiar os océanos. Os requirimentos de enerxía do sistema de radar fixo que se decidira alimentalos mediante enerxía nuclear. Ao finalizar a súa misión, o compartimento do reactor nuclear separábase e era enviado a unha órbita superior para evitar que caera na superficie terrestre. A pesar diso dous dos satélites non foron capaces de enviar o seu reactor a unha órbita segura: o reactor do denominado Kosmos 954 (US-A 15) acabou caendo sobre Canadá, contaminando 124&nbsp;000 km2, e o de Kosmos 1402 (US-A 22) caeu sobre o Atlántico Sur.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tsiklon-2
*Soiuz 11A510
*US-P
*US-PM
Stenodus nelma

***Stenodus nelma*** é unha especie  de peixe osteíctio da familia dos salmónidos, subfamilia dos coregoninos, unha das dúas comprendidos no xénero *Stenodus*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A eslopecie foi descrita en 1773 polo médico, zoólogo e botánico alemán, que traballou  en Rusia, Peter Simon Pallas, baixo o nome de *Salmo nelma*. 

## Distribución 
*Stenodus nelma* é unha especie de peixe anádromo que está moi estendida nos ríos árticos, desde a península de Kola (conca do mar Branco) cara ao leste a través de Siberia até o río Anádyr, e tamén nas concas norteamericanas dos ríos Yukón e Mackenzie, pero as súas poboacións están diminuíndo nalgúnhas destas zonas pola sobrepesca (é unha especie comercial) e a polución.  

## Bioloxía 
*Stenodus nelma* habita na zona peláxica do mar con salinidade de até 20 ppt. Vive en ríos grandes e lagos das terras baixas. Prefire augas frías con temperaturas inferiores aos 16&nbsp;°C. Aliméntase e inverna nos tramos máis baixos dos grandes ríos, deltas, rías e mar, ás veces lonxe da costa. Anádromo ou semianádromo, emprende a migración para desovar nos ríos, movéndose río arriba até longas distancias. As poboacións dos lagos migran cara aos afluentes. Os xuvenís depredan pequenos crustáceos, larvas de insectos e peixes pequenos, pasando a ser exclusivamente piscívoros cando alcanzan uns 30 cm de lomxituide. Aliméntase activamente de todos os peixes dispoñíbeis. A desova ten lugar en augas pouco profundas (de 2 a 3 m) con fondos de area e grava.

## Ameazas 
A especie está localmente ameazada pola sobrepesca e a contaminación.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, considerando que é unha especie moi estendida, e aínda que as poboacións nos ríos europeos e siberianos están a diminuír debido á sobrepesca e á contaminación, pero non a un ritmo que permita cualificar a especie como ameazada ou case ameazada, polo que cualifica o seu staus como *LC* (pouco peocupante). 
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Froese, Rainer & Pauly, Daniel, eds. (2013): "Stenodus nelma"  en FishBase.
* Kottelat, M. & Freyhof, J. (2007): *Handbook of European Freshwater Fishes*. Cornol, Xura, Suíza: Publications Kottelat. ISBN 978-2-8399-0298-4.
* Nelson, J. (2006): *Fishes of the World*, 4ª edición. Nova York: John Wiley and Sons. ISBN 978-0-4712-5031-9.

### Outros artigos 
*Salmoniformes
*Salmónidos
*Coregoninos
**Stenodus*
Turning Red

***Turning Red*** é un filme estadounidense de 2022 producido por Pixar Animation Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. Foi dirixido por Domee Shi, no seu debut como directora, e escrito por Shi e Julia Cho. Está protagonizado polas voces de Rosalie Chiang, Sandra Oh, Ava Morse, Hyein Park, Maitreyi Ramakrishnan, Orion Lee, Wai Ching Ho, Tristan Allerick Chen e James Hong.

Ambientado en Toronto, Ontario en 2002, *Turning Red* conta a historia de Meilin "Mei" Lee, unha adolescente chinesa-canadense de 13 anos que se transforma nun panda vermello cando se atopa nun estado de fortes emcións. Inspirado na experiencia de Shi en Toronto, o filme comezou a desenvolverse en 2018 despois de que ela llo propuxesae a Pixar en outubro de 2017. É o primeiro filme de Pixar dirixido exclusivamente por unha muller e o segundo que presenta un personaxe principal asiático despois de *Up* (2009).

Despois dunha proxección especial que tivo lugar en Londres nos Everyman Borough Yards o 21 de febreiro de 2022, *Turning Red* tivo a súa estrea mundial o 1 de marzo, e estreouse no servizo de streaming Disney+ o 11 de marzo. Tamén tivo proxeccións limitadas en El Capitan Theatre, AMC Empire 25 e Grand Lake Theatre. Estreouse en cinemas na maioría dos países que non teñen Disney+, e recibiu aclamación da crítica pola súa historia, humor, animación, interpretacións vocais e uso da cultura.

## Personaxes 
* Rosalie Chiang como Meilin "Mei" Lee
* Sandra Oh como Ming Lee
* Ava Morse como Miriam
* Hyein Park como Abby
* Maitreyi Ramakrishnan como Priya
* Orion Lee como Jin Lee
* Wai Ching Ho como Wu
* Tristan Allerick Chen como Tyler
* James Hong como Mr. Gao
* Addie Chandler como Devon
* Sasha Roiz como Mr. Kieslowski
* Lily Sanfelippo como Stacy Frick

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Aristide Guarneri

**Aristide Guarneri**, nado en Cremona o 7 de marzo de 1938, é un exfutbolista italiano, que xogaba como defensa. Formou con Armando Picchi a parella de centrais do Inter de Milán de Helenio Herrera, co que conquistou tres títulos da Serie A, dúas Copas de Europa e dúas Copas Intercontinentais. Foi internacional coa selección italiana, coa que gañou a Eurocopa de 1968.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Comezou a xogar na Juventina (equipo xuvenil de Cremona) e no Codogno (na Promozione), pasando en 1957 ao Como, da Serie B. Gañou a titularidade debido á exclusión dun compañeiro por motivos disciplinarios,

En 1958 fichou polo Inter, onde foi utilizado por primeira vez como defensa central polo adestrador Giulio Cappelli debido ás decepcionantes actuacións do titular Cardarelli,
## Características técnicas 
Comezou a súa carreira xogando como lateral, pasando logo ao posto de defensa central, papel no que prefería o xogo da anticipación ás intervencións sobre o rival. Non foi nunca expulsado na súa carreira, polo que era alcumado *lo stopper gentiluomo* ("o central cabaleiro").

## Palmarés 
;Inter de Milán
* **Serie A (3):** 1962/63, 1964/65, 1965/66.
* **Copa de Europa (2):** 1963/64, 1964/65.
* **Copa Intercontinental (2):** 1964, 1965.

;Selección italiana 
* **Eurocopa (1):** 1968.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Transfermarkt .
* Datos do xogador  en worldfootball.net .
* Datos do xogador en eu-football.info .
Benigno Álvarez

O nome **Benigno Álvarez** pode referirse a:
***Benigno Álvarez Bugallal**, militar e político galego (1837-1894);

***Benigno Álvarez González**, veterinario e político galego (1900-1937);
***Benigno Álvarez Álvarez**, empresario e político galego (n. 1946).
Manolo Petaca

**Manuel Fernández Rey**, coñecido como **Manolo Petaca**, nado en Santiago de Compostela, é un exfutbolista e exadestrador de fútbol galego.

## Traxectoria 
Xogou ao fútbol como centrocampista no Vista Alegre e no Lalín. Dende 1981 compaxinou o labor de xogador do Lalín co de adestrador do equipo xuvenil da SD Compostela.

En 1986 colleu as rendas do primeiro equipo, substituíndo a Dagoberto Moll tralo descenso do equipo á Terceira División. O equipo renovou case completamente o seu cadro de xogadores, mantendo só ao gardameta Paco e ao capitán Villalba, e acabou a tempada no sexto posto. Continuou no banco do equipo compostelán na seguinte tempada, ata que foi destituído o 30 de novembro de 1987, sendo substituído por Arsenio Iglesias. Con todo, regresou só uns meses despois, trala marcha de Arsenio ao Deportivo da Coruña, e ocupou o banco do equipo de Santiago ata o final de tempada.

A continuación regresou ao Vista Alegre, desta vez como adestrador para a tempada 1988/89, pero foi cesado nos primeiros días de 1989, debido aos malos resultados. A continuación adestrou durante tres tempadas ao Flavia, antes de poñerse á fronte do Cacheiras, equipo que mantiña unha colaboración co Compostela. Entre 1993 e 1995 adestrou o Negreira. Foi cesado en abril de 1995, e contratado de novo só un mes despois.

A continuación adestrou durante varios anos ao Atlético Fátima, e pasou brevemente polos bancos do Arousa e o Órdenes, antes de regresar ao Atlético Fátima. Entre 2005 e 2011 adestrou o Escravitude de Padrón.

Fóra do seu traballo en clubs, adestrou durante anos diversas seleccións santiaguesas de categorías inferiores, e en 2001 foi elixido para poñerse á fronte da nova selección feminina de fútbol de Galicia. Nos seguintes anos continuou adestrando nas categorías inferiores da selección feminina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en BDFutbol .
Manuel Remuiñán Cancela

**Manuel Remuiñán Cancela**, nado en Verdes (Coristanco) en 1940, é un médico e político galego.

## Traxectoria 
Traumatólogo, exerceu no Hospital Juan Canalejo da Coruña. En marzo de 1973 foi nomeado alcalde de Coristanco. Presentouse ás eleccións municipais de 1979 por UCD e logrou a alcaldía cunha ampla maioría absoluta de 15 dos 17 concelleiros. Nas municipais de 1983 encabezou Coalición Popular e revalidou a alcaldía cunha maioría absoluta de 12 concelleiros. Encabezou a CPG nas municipais de 1987 e foi reelixido de novo cunha maioría de 13 edís. Durante esta etapa púxose en marcha a Festa da Pataca.

Dende 1979 foi tamén deputado na Deputación da Coruña. Nesta institución apoiou unha moción de censura do socialista Salvador Fernández Moreda contra o popular José Manuel Romay Beccaría en xuño de 1989. Esta situación chégase despois de que o PSdeG fose o máis votado e chegase a un acordo de goberno coa CPG e que finalmente este grupo optase por pactar a última hora con AP. Esta situación supuxo unha enorme división dentro da coalición que se foi acrecentando no tempo e que estalou coa moción de censura, a cal apoiarían 3 dos seus 5 deputados. Esta circunstancia supuxo que varios edís da CPG en Coristanco mostrasen a súa oposición ó apoio de Remuiñán á moción e que, encabezados por Antonio Pensado Plágaro, 4 deles pasasen a formar parte do comité local do PPdeG en setembro de 1989. Aínda así, varios deses edís apoiaran unha moción de confianza do alcalde o anterior 12 de agosto, que dentro da CPG tan só rexeitara Pensado.

Nesta circunstancia, foi candidato do PSdeG-PSOE nas municipais de 1991, mentres que o seu excompañeiro Antonio Pensado encabezou o PPdeG. Finalmente foi superado por Pensado, que logrou 8 edís fronte a 7 seus, polo que este foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Neste mandato volveu ser deputado provincial, volvendo a ser Salvador Fernández Moreda presidente con maioría absoluta. Nas municipais de 1995 encabezou outra vez a lista socialista pero, pese a incrementalos seus apoios, non conseguiu recupera-la alcaldía dado que o PPdeG logrou a maioría absoluta. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1997 foi candidato número 12 dos socialistas pola Coruña, se ben non resultou elixido. Nas municipais de 1999 encabezou de novo o PSdeG pero empeorou os seus resultados, co que os populares ampliaron aínda máis a súa maioría, ante o cal decidiu non tomar posesión como edil e retirarse da primeira liña política, quedando como militante de base socialista. Foi substituído na portavocía pola súa número 2 Carmen Villar Cotelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Coristanco

### Ligazóns externas 
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
Philip Scrubb

**Philip Alexander Scrubb**, nado o 27 de novembro de 1992 en Richmond, Columbia Británica, é un xogador canadense de baloncesto profesional que xoga para o Leyma Coruña da Liga ACB.

## Traxectoria profesional 
O 9 de marzo de 2022, anunciouse a fichaxe de Scrubb ata final de tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 19 de xullo de 2022, Scrubb e o Obradoiro acordaron ampliar a súa vinculación por unha tempada máis.

O 2 de agosto de 2024, anunciouse a fichaxe de Scrubb por unha tempada co Club Básquet Coruña da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket.com
Manuel Fernández Rey

O nome **Manuel Fernández Rey** pode referirse a:

***Manuel Fernández Rey**, adestrador de fútbol galego, coñecido como *Manolo Petaca*.
***Manuel Fernández Rey**, xogador de baloncesto galego, coñecido como *Pirulo* (1951-).

## Véxase tamén
Néboa seca

[miniatura|Tormenta de area e po procedente do [deserto do Sáhara, chegando ás illas de Cabo Verde.]]
A **néboa seca** é un fenómeno atmosférico que se caracteriza pola presenza de partículas microscópicas suspendidas no aire, como o voaxa ou o fume, que afectan á claridade do ceo e reducen a visibilidade. Entre os diferentes procesos que poden provocar néboa seca están as actividades agrícolas en tempos de seca, o tráfico, as fábricas e os incendios. A diferenza da néboa habitual, que é húmida (debido á presenza de vapor de auga no ar) e ten un ton azul agrisado, a néboa seca adoita ser máis ben acastañada e, como o seu nome infire, árida.

## Formación 
O proceso de formación da néboa seca resulta do levantamento de partículas microscópicas que poden ser naturais (como voaxa, sal ou partícula volcánicas) ou artificiais (como a cinza). Cando o vapor de auga non é abundante, estas partículas permanecerán secas. No entanto, poden absorber o vapor de auga cando a humidade relativa non excede o punto de saturación, da mesma forma que se producen as gotículas das nubes e do neboeiro.

O proceso de captura das moléculas de vapor de auga por estes núcleos de condensación permítelles disolver parcialmente e aumentar o seu voluma, mais non provoca a formación de gotículas. Porén, estas «pregotículas» poden obstruir a visibilidade se tiveren densidade abondo no ar. Este fenómeno natural ocorre cando o ar é relativamente estábel, especialmente nunha situación de inversión térmica en que aparezan núcleos de condensación.

## Contaminación atmosférica 
Ademais de reducir a visibilidade, tamén aumentan o risco de que as persoas padezan doenzas respiratorias. De feito, a néboa seca densa producida pola contaminación industrial é o que se coñece como smog, un dos principais culpables da alta contaminación atmosférica dalgunhas zonas do planeta. Un dos casos máis problemáticos é no sueste asiático que, desde o 1991, sofren unha intensa néboa seca por culpa dos incendios que se producen nas illas de Sumatra e Borneo.

## Notas
Claudius Colas

**Claudius Colas**, nado en Saint-Huruge o 29 de novembro de 1884 e finado na primeira batalla do  Marne, o 11 de setembro de 1914, foi un  esperantista francés coñecido por crear a lingua artificial adjuvilo en 1910. Creou dita lingua para establecer un conflito entre os nacentes movementos do ido.

## Traballos 
* *Kristnasko* (novela)
* L' Adjuvilo. Paris: Gamber, 1910. 32 paĝoj
* Adjuvilo, Esperantigita de Roy McCoy, 2000
* *La Lignoŝuoj*
* *Epizodo de milito*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ikue.org/tit910_00.html 
* Claudius Colas (1884-1914), la kunfondinto de IKUE  (en Esperanto)
AI Song Contest 2022

**AI Song Contest 2022** será o terceira edición do festival das intelixencias artificiais. Como coa segunda edición, celebrarase en verán. Polo momento descoñécense a data e o lugar exactos.

## Formato
Ao contrario que no Eurovisión, un país pode competir con máis de un representante.

## Candidaturas
Foi anunciado que se abriron as portas para as presentacións de cancións e candidaturas até o 1 de xuño.

Polo momento ningunha asociación ou colectivo confirma a súa participación.

### Retornos posibles
* AIMCAT: Nunha entrevista con Thomas Nihlén, xefe do proxecto de la Associación catalana AIMCAT de música e intelixencia artificial, non descartou volver ao festival do ano seguinte.Por outra banda, os propios organizadores do festival escribiron na súa conta oficial de Twitter que o grupo sería ben recibido na próxima edición.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Festival da Canción das IAs
*Festival de la Canción de Eurovisión Festival de Eurovisión 2022
### Ligazóns externas
*Páxina do evento
*Páxina de presentación de candidaturas
Manuel Ventosinos Pereira

**Manuel Ventosinos Pereira**, nado no Barqueiro (Mañón) cara a 1899 e finado en Ferrol o 16 de abril de 1937, foi un carabineiro e político galego.

## Traxectoria 
Carabineiro veciño do Barqueiro. En 1932 concedéronlle o premio de constancia de Carabineiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Ferrol por rebelión militar o 15 de marzo de 1937 con Luis Vidal Cao, Mario Fernández Salgueiro, Santiago Álvarez Fernández e Daniel Pena Debén, foi condenado á pena de morte. Foi executado no castelo de San Filipe de Ferrol con Jesús Castaño Galdo, Jesús Verdeal Maseda, Germán Cervo Maseda, Jesús María Fernández Fernández e José Rivera Vieiro. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Vida persoal 
Casou con Felicidad Fernández Maragoto e foi pai de Manuel, Covadonga, Celestino, Juana e Antonio Ventosinos Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidades políticas de Manuel Ventosiños Pereira
Manolo Peña

**Manuel Peña Escontrela**, coñecido como **Manolo Peña**, nado en Sarria o 18 de decembro de 1965 e finado en Ponferrada o 13 de novembro de 2012, foi un futbolista galego que xogaba como dianteiro.

## Traxectoria 
Nado en Sarria, pasou a súa infancia en Toural dos Vaos, no Bierzo, e máis tarde en Ponferrada. Despois de xogar coa Ponferradina en Terceira División, e sendo aínda xuvenil foi incorporado ao Real Valladolid. Debutou co primeiro equipo deste aos 17 anos, nun encontro da Copa do Rei contra a propia Ponferradina no estadio Fuentesnuevas o 7 de setembro de 1983. Tres días despois xogou o seu primeiro partido na Primeira División, fronte ao Valencia en Mestalla (3-2). Militou no Valladolid durante sete tempadas, gañando a Copa da Liga en 1984 e sendo a súa mellor cifra anotadora en liga a da tempada 1987/88, na que marcou oito goles, incluído un triplete contra o Barcelona no Camp Nou, que supuxo a primeira vitoria do Valladolid no estadio barcelonés (2-4).

Na seguinte tempada marcou un histórico gol na prórroga do partido de volta das semifinais da Copa do Rei contra o Deportivo da Coruña no José Zorrilla, dándolle ao seu club a vitoria e o pase á segunda final de Copa da súa historia. Foi titular na final disputada no estadio Vicente Calderón contra o Real Madrid, que se decidiu a favor do equipo branco grazas a un solitario gol de Rafa Gordillo. 

Na tempada 1989/90 debutou en competición europea, disputando os cuartos de final da Recopa de Europa fronte ao Monaco de Arsène Wenger, caendo eliminado na quenda de penaltis.

### Selección española 
Foi internacional coas diferentes categorías inferiores da selección española. En 1985 disputou a Copa do Mundo sub-20 na Unión Soviética, proclamándose subcampión tras perder a final contra o Brasil.

## Palmarés 
;Valladolid
* **Copa da Liga (1):** 1984.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Brachymystax

***Brachymystax*** é un xénero de peixes osteíctios da orde dos salmoniformes, familia dos salmónidos e subfamilia dos salmoninos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1866 polo  zoólogo británico Albert Günther. en alusión ao pequeno rebordo que sobresae por riba do *labio* superior.

### Especies 
No xénero recoñécense tres especies:

## Características 
Teñen unha anatomía parecida á doutros salmónidos. O tamaño máximo descrito foi de 70&nbsp;cm.

## Hábitat e bioloxía 
Son peixes anádromos. Cando viven no mar son bentopeláxicos, e remontan os ríos até a seu treito máis alto para reproducírense. 

Cando en inverno se conxela a parte superior de ríos e lagos, viven ben baixo o xeo. 

Son depredadores de todo animal pequeno que encontren.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, W. N., ed. (2014): *Catalog of fishes: Genera, Species, References*. California Academy of Sciences, department Ichtyology.
* Froese, Rainer & Pauly, Daniel, eds. (2013): Epecies de *Stenodus*  en FishBase. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7, pp.&nbsp;69–82.

### Outros artigos 
* Salmónidos
* Salmoninos
2022 EB5

**2022 EB5** foi un asteroide que chocou coa Terra en 2022. Foi o quinto obxecto impactador na terra descuberto antes do impacto.

Ás 19:24 UTC do 11 de marzo de 2022, o astrónomo Krisztián Sárneczky descubriu un obxecto brillante movéndose rápido usando o telescopio de 60 cm Schmidt telescope do observatorio Piszkéstető, en Hungría, informando ó Centro de Planetas Menores (MPC), que designou o obxecto como Sar2593 (remataría co nome definitivo de 2022 EB5). Análises posteriores determinaron que caería a 140 km ó sur da illa Jan Mayen ás 21:22:42 UTC, menos de dúas horas despois da súa descuberta. Tería cousa de só 1 m de diámetro, co que non sería problema por queimarse na atmosfera na entrada.

A vixilancia do espazo arredor da Terra para procurar asteroides que poidan impactar e tentar evitar o impacto ou diminuír as súas consecuencias vén mellorando dende 2008, cando se localizou o primeiro asteroide de impacto certo.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Candidatos a planeta anano
* Cinto de asteroides
* Asteroides Amor
* Asteroides Apolo
* Asteroides Atón
* Asteroide troiano

## Notas
The Weekend Away

***The Weekend Away*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Kim Farrant a partir dun guión de Sarah Alderson, e baseado na novela homónima de Alderson publicada en 2020. Conta a historia dunha muller chamada Beth (Leighton Meester), que viaxa a Croacia para pasar unha fin de semana coa súa mellor amiga Kate. Porén, Kate pérdese e Beth vese na obriga de quedar para descubrir que lle sucedeu. O filme estreouse a través de Netflix o 3 de marzo de 2022.
* Christina Wolfe como Kate
* Ziad Bakri como Zain
* Luke Norris como Rob
* Amar Bukvić como Pavić
* Iva Mihalić como Kovač
* Adrian Pezdirc como Sebastian
* Marko Braić como Luka 
* Lujo Kunčević como Mateo
* Parth Thakerar como Jay

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel Ínsua

'*Manuel *Lalo* Ínsua Ínsua*', nado en Fisterra en 1959, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Electricista de profesión. Nas eleccións municipais de 2003 foi o número 3 da candidatura do PSdeG-PSOE en Corcubión. Se ben non resultou elixido nun primeiro momento, a renuncia dun compañeiro no mes de xullo fíxoo acceder á corporación e ocupar responsabilidades no goberno dos independentes de AVIC cos socialistas. Nas municipais de 2007 AVIC e o alcalde Francisco Lema Fuentes integráronse no PSdeG, candidatura da cal foi número 4 e resultou sela máis votada. Porén un acordo entre BNG e o PPdeG privou ós socialistas do goberno, polo que pasaron á oposición. En abril de 2008 os socialistas recuperaron o goberno trala dimisión do alcalde Rafael Mouzo e a posterior ruptura do acordo entre nacionalistas e populares. Nas municipais de 2011 foi o número 2 da candidatura socialista, que obtivo de novo a vitoria e se mantivo no goberno en minoría. Nas municipais de 2015 encabezou a lista do PSdeG, trala retirada do alcalde Francisco Lema Fuentes, e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada, gobernando en minoría. En marzo de 2018 foi elixido coordinador comarcal do PSdeG na Costa Atlántica. Nas municipais de 2019 revalidou de novo a alcaldía, sendo a forza máis votada e establecendo un pacto de goberno co Partido Autónomo de Corcubión, que se rompeu en outubro dese mesmo ano, gobernando de novo os socialistas en solitario. Nas municipais de 2023 foi derrotado polo BNG e renunciou a recollela acta de concelleiro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Corcubión

### Ligazóns externas 
*El alcalde Lema dio el relevo a Lalo Insua al frente del PSOE corcubionés en *La Voz de Galicia*
*Lalo Insua, nuevo coordinador del PSOE de la Costa Atlántica en *La Voz de Galicia*
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
Iuri Usachov

**Iuri Vladimirovich Usachov**, nado en Donetsk, Rusia, o 9 de outubro de 1957, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións STS-101, STS-102, STS-105, Soiuz TM-18 e Soiuz TM-23 e foi membro da expedición 2 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Usachov graduouse como enxeñeiro polo Instituto de Aviación de Moscova en 1985. Traballou na corporación Energia como enxeñeiro ata ser selecccionado como cosmonauta en 1989. Participou nas misións STS-101, STS-102, STS-105, Soiuz TM-18 e Soiuz TM-23, sendo membro da expedición 2 á Estación Espacial Internacional e pasando 552,93 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-101
*STS-102
*STS-105
*Soiuz TM-18
*Soiuz TM-23
*Expedición 2
*Estación Espacial Internacional
US-PM

**US-PM** (acrónimo de *Upravlenniye Sputnik Passivny Modifikirovanny*, ou *Satélite Controlado Pasivamente Modificado*) foi unha serie de satélites de recoñecemento mediante radar rusos.

## Características 
Os satélites US-PM eran versións melloradas dos satélites US-P e co seu mesmo obxectivo: vixiar os océanos, rexistrando as emisións radioeléctricas de buques civís e militares. Tamén se alimentaban mediante paneis solares e substituíron tanto aos US-P como á versión activa e alimnetada por enerxía nuclear destes satélites, os US-A. Usaba o mesmo tipo de bus que os anteriores satélites. Tiñan unha masa de 3300 kg e lanzáronse 13, todos con éxito, mediante foguetes Tsiklon-2 dende o cosmódromo de Baikonur a órbitas de 420 km de altura e 65º de inclinación orbital. Os seus substitutos son os satélites Pion-NKS.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tsiklon-2
*US-A
*US-P
*Pion-NKS
US-P

**US-P** (acrónimo de *Upravlenniye Sputnik Passivny*, ou *Satélite Controlado Pasivamente*) foi unha serie de satélites de recoñecemento mediante radar da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia.

## Características 
Os satélites US-P eran satélites de recoñemento adicados a vixiar os océanos, rexistrando as emisións radioeléctricas de buques civís e militares. Eran a versión pasiva dos satélites nucleares de recoñecemento US-A, e a diferentes destes, grazas aos seus menores requirimentos de enerxía, usaban paneis solares. Os dous tipos de satélite compartían bus. Tiñan unha masa de 3300 kg e lanzáronse 37, todos con éxito, mediante foguetes Tsiklon-2 dende o cosmódromo de Baikonur. Foron substituídos polos satélites US-PM.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tsiklon-2
*US-A
*US-PM
Xogo real de Ur

miniatura|Táboa de regras do 177 a. C.

**Xogo real de Ur** é a denominación que se deu a dúas pezas arqueolóxicas, interpretadas como xogos de mesa ou de taboleiro, atopadas nas tumbas reais de Ur por Sir Leonard Woolley na década de 1920. unha delas exhíbese no Museo Británico (Londres).

Son dúas táboas con incrustacións de taracea, que se datan na Primeira Dinastía de Ur, antes do 2600&nbsp;a.&nbsp;C., o que as converte nun dos exemplos máis antigos deste tipo de obxectos, xunto co antigo xogo exipcio chamado Senet (do que existen rexistros posiblemente anteriores ao século XXXIII&nbsp;a.&nbsp;C.) ou as 60 pezas achadas en Shahr-i Sokhta (Irán, datado fai cinco mil anos).&nbsp;

No xogo real de Ur participaban por dous xogadores, cada un con sete fichas (negras e brancas, como nas damas ou o xadrez), e usábanse tres dados tetraédricos. As regras do xogo son descoñecidas pero hai unha posible reconstrución do modo de xogo baseado nunha taboíña de arxila con escritura cuneiforme de orixe babilónico do 177-176&nbsp;a.&nbsp;C.; e que permite supor que, como o Senet, era un xogo "de carreiras" ou "persecución", similar aos actuais parchís, backgammon ou o xogo da oca.
esquerda|miniatura|319x319px|O posible movemento das pezas sobre o taboleiro.
[miniatura|unha versión "[Graffiti|grafítica" do xogo no palacio de Sargón II (Museo Británico de Londres).]]
Unha versión do xogo esgrafiada sobre unha parede foi recentemente descuberta nunha das portas custodiadas por figuras de *Lamasu* (touros alados con cabeza humana) do palacio de Sargón II (721-705&nbsp;a.&nbsp;C.) en Khorsabad, agora no Museo Británico. Xogos similares foron descubertos noutras esculturas doutros museos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jean-Marie Lhôte, *Histoire deas jeux de société*, 1994 Flammarion
* Jack Botermans, Tony Burrett, Peter Van Delft, Carla Van Splunteren, *Lle monde deas Jeux*, 1987 Cté Nlle deas Editions du Chêne
* Finkel Irving, ''A tablette deas régles du jeu royal d'Ur'', Jouer dans l'Antiquité, cat. exp., Marseille, musée d'Archéologie méditerranéenne, 1991.
* "Iran's Burnt City Throws up World’s Oldest Backgammon", Persian Journal, 4 de decembro de 2004.
### Outros artigos 
* Xogo de mesa
* Disco de Festo
* Xogo da oca
### Ligazóns externas 
* The Royal Game of Ur, inclúe historia e regras de xogo suxeridas.
* Royal Game of Ur pages, Historia das regras e enlaces.
* The Royal Game of Ur, Xogar con outro xogador.
* Artigo na revista Time sobre o xogo 
* Xogo para móbil. Forgotten Game of Ur
Lodewijk van den Berg

**Lodewijk van den Berg**, nado en Sluiskil (Países Baixos) o 24 de marzo de 1932 e finado o 16 de outubro de 2022, foi un astronauta estadounidense retirado que formou parte da misión STS-51-B.

## Traxectoria
Van den Berg era máster en enxeñaría química pola Universidade Técnica de Delft (Países Baixos) en 1961 e en ciencias aplicadas pola Universidade de Delaware en 1972. Tiña un doutoramento en ciencias aplicadas por esta mesma última universidade en 1975. Participou na misión STS-51-B como especialista de misión, pasando 7,01 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-B
Rufino Rodríguez Llaú

**Rufino Rodríguez Llaú**, nado na Veiga de Cascallá (Rubiá)  o 14 de xuño de 1920 e finado no Barco de Valdeorras o 11 de maio de 1981, foi un fotógrafo galego.
## Traxectoria 
Exerceu profesionalmente como Foto Rufino desde o estudio que abriu en 1945 no Barco de Valdeorras, máis tarde abriu tenda na Rúa de Valdeorras. Coa súa cámara rexistrou todo tipo de escenas da vida social da comarca.

En 1990 fotografías de Rufino aparecen publicadas no libro *Cen anos do Barco nas fotos* (edición do Concello do Barco, Deputación de Ourense. Recompilación e notas de Gustavo Docampo) realizado a partir dunha exposición que, co mesmo título, promoveu a Agrupación Cultural Sementeira en 1986, reunindo a primeira e máis ampla panorámica da fotografía histórica valdeorresa, recollida en coleccións particulares e incluída no programa do festival Outono Fotográfico.

A obra de Rufino foi obxecto de atención para investigadores da fotografía como Publio López Mondéjar, que o inclúiu no seu libro *Fotografía y sociedad en la España de Franco: fuentes de la memoria III* (1996) como un dos fotógrafos populares que deixaron testemuño gráfico da sociedade española da posguerra.
dereita|miniatura|Pobre de pedir. Foto de 1950.
En 1995 o Concello do Barco de Valdeorras, co gallo do cincuenta aniversario de Foto Rufino, dedicoulle unha exposición e públicou un catálogo baixo o título de "Rufino. As fotos de toda unha vida".

Unha escolma das imaxes tomadas por Rufino foron publicadas no libro de Gustavo Docampo Paradelo *O Barco 1885-1969. Memoria fotográfica* (2006, Centro de Cultura Popular Xaquín Lourenzo - Deputación de Ourense)

Imaxes asinadas por Rufino formaron parte de varias exposicións e foron publicadas en varios catálogos editados polo concello do Barco de Valdeorras: *Vilanova. Imaxes da memoria* (2007), *A vella ponte de San Fernando no 50 aniversario da súa caída* (2009), *Grandes momentos do baloncesto no Barco. 1949-1989* (2011) e *Un século de fútbol no Barco* (2014).

## Notas
Albaneses de Kosovo

Os **albaneses de Kosovo** (en ), tamén coñecidos como **albanokosovares**, constitúen o grupo étnico máis grande en Kosovo. Segundo o censo de 1991 de Iugoslavia, o cal foi boicoteado polos albaneses, había 1&nbsp;596&nbsp;072 albaneses en Kosovo ou o 81,6% da poboación. Nas estimacións do ano 2000, había entre 1&nbsp;584&nbsp;000 e 1&nbsp;733&nbsp;600 albaneses en Kosovo ou o 88% da poboación; no ano 2011, Falan o albanés nas súas variedades gheg, máis especificamente as do noroeste e do nordeste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo albanés
* Grupos étnicos de Europa
Ernesto Ínsua Olveira

**Ernesto Ínsua Olveira**, nado en Fisterra o 28 de decembro de 1952, é un político e funcionario galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
Funcionario do ISM, foi o director das delegacións de Fisterra e Corcubión dende 1978. Foi elixido candidato á alcaldía fisterrá polo PSdeG-PSOE nas eleccións municipais de 1991. Conseguiu triplicar os resultados dos socialistas, logrando 3 edís, e sela segunda forza máis votada contribuíndo a acabar coa maioría absoluta de Valentín Castreje á fronte do PPdeG. Desta forma, explorouse un acordo para logra-la alcaldía co apoio do BNG e do CDS, porén os candidatos destas formacións, Tereixa Novo (3 edís) e José Fernando Carrillo (1 edil), pediron a alcaldía para eles mesmos. Esta situación derivou en que os socialistas acordaron investir a Tareixa Novo e que Carrillo se presentase á investidura, logrando este o apoio do PPdeG e a alcaldía. Porén, as malas relacións entre o centrista e os populares derivou en marzo de 1992 nun pacto de goberno do alcalde co PSdeG e BNG, asumindo Ínsua unha tenencia de alcaldía e concellería de obras.

Nas municipais de 1995 foi de novo candidato socialista. O goberno tripartito mantivo a maioría, se ben Carrillo subiu de 1 a 3 concelleiros a costa do PSdeG e do BNG, pasando a se-la principal forza dos tres. Aínda así, conseguiu que os centristas lle cedesen a alcaldía, polo que foi investido co apoio destes e do BNG, continuando o goberno ata as municipais de 1999, cando decide non presentarse á reelección e volver ó seu traballo no ISM.

Durante os 7 anos de goberno tripartito destacou a promoción turística do concello, moi especialmente vinculada ó Xacobeo e á fin do Camiño de Santiago.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Fisterra