Junker

thumb|Castelo de Neetzow, RDA 1954, texto orixinal: "O castelo... foi... a sede do Krautjunker Rittmeister von Kruse. Agora o conxunto estatal da mocidade da vila trasladouse ao seu local”.

En alemán denomínase **Junker** (do baixo alemán medio *Juncherre < Junger Herr,* xove nobre ou "señorito") aos membros da antiga nobreza terratenente de Prusia que dominou Alemaña ao longo do século XIX e principios do século XX.

Os *Junker* posuían grandes propiedades rurais onde tamén vivían e traballaban campesiños con moi poucos dereitos e/ou recursos económicos. Orixinalmente constituían un importante sector político, social e económico en Prusia e, despois de 1871, tamén no liderado político, militar e diplomático do Imperio alemán. Un dos *Junker* máis famosos foi o chanceler Otto von Bismarck.

## Historia 
Pertencentes a Prusia na súa maioría, xurdiron da baixa nobreza e seguiron as tradicións da aristocracia alemá, onde o primoxénito levaba toda a herdanza e os demais fillos eran enviados ao exército ou a igrexa, en tanto que ás fillas buscábaselles o mellor marido posible. Así, moitos clans lograron reunir grandes extensións de terra e un gran poder a través das súas numerosas, e ben situadas, conexións familiares. A súa influencia política estendeuse desde a época do Imperio alemán (1871-1918) até a República de Weimar e a Alemaña nazi. Dicíase que «se Prusia gobernaba Alemaña e os *Junker* dominaban Prusia, estes tamén dominarían o Imperio alemán a través de Prusia».

Daqueles que pertencían á elite *Junker*, destacaron personaxes tan influentes como o chanceler e estadista Otto von Bismarck, o militar e posterior *Reichspräsident* de Alemaña Paul von Hindenburg e o destacado mariscal de campo Gerd von Rundstedt. 

Durante a primeira guerra mundial, o nacionalista irlandés e membro do Parlamento Tom Kettle comparou a clase terratenente anglo-irlandesa cos prusianos Junkers, dicindo: *"Inglaterra vai loitar pola liberdade en Europa e polo junkerdom en Irlanda.*  

Algúns *Junker* constituíron unha especie de camarilla ao redor do presidente von Hindenburg en 1932-1933 e xogaron un importante papel na *Machtergreifung* ou toma do poder polos nazis.

### Segunda guerra mundial 
A segunda guerra mundial significou non só a perda da base territorial da case totalidade das súas posesións tradicionais, senón que tamén lles levou ao bordo da desaparición. Segundo un estudo realizado entre preto de nove mil *Junker*, máis da metade morreran combatendo e outro 15&nbsp;% asasinados en 1945. Do resto, uns cincocentos faleceron en prisión e outros cincocentos suicidáronse, ademais do cincuenta e oito que foran executados polo réxime nazi por participar ou colaborar no atentado do 20 de xullo de 1944 contra Adolf Hitler. Só un 15&nbsp;% logrou sobrevivir.

### Fin da guerra e desaparición coa RDA 
Nos últimos meses da contenda moitos aristócratas fuxiron das súas propiedades na Prusia Oriental e Pomerania ante o avance do Exército Soviético. Tras o final da guerra, aqueles que non fuxiran, foron expulsados dos territorios orientais (Prusia Oriental e Occidental, Pomerania e Silesia) que Alemaña perdeu tras a contenda como consecuencia dos acordos entre os aliados. Posteriormente, nos territorios baixo administración da República Democrática Alemá (RDA) —que correspondía á maior parte de Prusia— prohibiuse a posesión de terras que superasen un certo tamaño, o cal supuxo o fin desta nobreza terratenente.

## En Rusia 
Derivado do mesmo termo baixo-alemán, e do feito de que as familias Junker enviaban a moitos membros ao exército, en Rusia este termo denominou un cargo militar intermedio entre os suboficiais e os *ober-oficer*. A partir da revolución de outubro de 1917 uns Junker apoiaron o movemento branco e outros aos bolxeviques, disolvéndose o cargo a partir dese ano.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alemáns do Báltico
* Nobreza de Alemaña
* Prusia
* Imperio alemán
* Orde Teutónica

## Bibliografía 
* Davies,Norman. Reinos desaparecidos. La historia olvidada de Europa, 2013. Galaxia Gutenberg/Círculo de Lectores, Barcelona. ISBN=978-84-672-5594-2