open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Almere

**Almere** é un municipio no centro dos Países Baixos, en Flevoland, en 2016 tiña unha poboación de 199 479 habitantes. Esta cidade é de nova construción, asentada nos territorios gañados ao mar na década de 1960. A primeira construción da cidade data do ano 1976.

O municipio de Almere consta de tres partes: Almere Haven (a parte antiga da cidade), Almere Stad, Almere Buiten, Almere Hout (urbanización nos arredores do municipio) e Almere Poort.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Minamata

**Minamata** (水俣市, みなまたし, *Minamata-shi*) é un concello da prefectura de Kumamoto no Xapón. Está situado no centro-sur da rexión de Kyūshū e ao extremo sur da prefectura, na illa de Kyūshū. Ten 162,89&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 27.619 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 170 h/km².

Colleu sona porque foi o centro dun envelenamento masivo por verteduras de metilmercurio nos anos 1950, o que se coñeceu como enfermidade de Minamata.

O concello de Minamata limita cos concellos de Tsunagi, Ashikita, Kuma (que son da prefectura de Kumamoto); de Izumi e Isa (que son da prefectura de Kagoshima).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón
* Contaminación
* Enfermidade de Minamata

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Minamata .
Yatsushiro

**Yatsushiro** (八代市, やつしろし, *Yatsushiro-shi*) é un concello e cidade da prefectura de Kumamoto no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kyūshū e ao centro-sur da prefectura, na illa de Kyūshū. Ten 680,59&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 133.280 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 196 h/km². Yatsushiro é a cidade importante da parte sur da prefectura.

O concello de Yatsushiro limita cos concellos de Hikawa, Uki, Misato, Yamato, Mizukami, Itsuki, Yamae, Kuma, Ashikita (que son da prefectura de Kumamoto); e Shība (este último é da prefectura de Miyazaki).

## Personaxes de sona 
* Yui Natsukawa (夏川 結衣, なつかわ ゆい, 1968 - ) - Actriz.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Yatsushiro .
Economía de Kirguizistán

A agricultura e a gandaría foron predominantes na economía do Kirguizistán ata que a industrialización promovida por sucesivos gobernos modificou a estrutura económica en case todos os antigos territorios da Unión Soviética. Malia todo, a agricultura e a gandaría constitúen máis da metade do emprego da poboación activa, e ao redor dun 40 por cento do Produto interno bruto. En todo o país, especialmente nas zonas accidentadas, dáse especialmente a gandaría (ovellas, cabalos e bovinos). Nas zonas máis baixas e planas, existe un forte sector agrícola do algodón, e froitas, resultado dunha irrigación extensiva. Tamén se cultivan tabaco, seda e flor de opio.

Actualmente, máis do 20 por cento do PIB do Kirguizistán provén do sector industrial, especialmente relacionado co gran potencial mineiro das súas terras. A extracción mineira de ouro, carbón, antimonio e uranio, entre outros, supuxo un importante acicate para a rápida industrialización. Existen ademais, depósitos de petróleo e gas natural, descubertos recentemente no val de Fergana, pero non conseguen satisfacer a demanda interna. A industria transformadora do coiro, la e carne é relativamente importante.

O goberno fixo un grande esforzo para reducir o déficit fiscal, que case chegou a cero o 2006, antes dun forte aumento das despesas entre 2007-2008.

## Notas
Club de París

miniatura|300px|Mapa dos países do Club de París

O **Club de París**, é un foro informal de acredores oficiais e países debedores. A súa función é coordinar formas de pago e renegociación de débedas externas dos países e institucións de empréstito. Creouse en 1956 cando Arxentina estivo de acordo en efectuar un encontro cos seus acredores públicos. Acordo concluído o 16 de maio.

As reunións efectúanse en París de 10 a 11 veces ao ano entre sesións de renegociación, análises de débeda ou aspectos metodolóxicos. O Presidente das sesións é un alto funcionario de dirección da Tesourería de Francia. O Copresidente e Vicepresidente son tamén funcionarios da Tesourería de Francia.

Ata o ano 2007 celebráronse 399 acordos con 84 países debedores.

Malia ser un grupo informal ten os seguintes principios: 
* As decisións tómanse caso a caso, de acordo á situación do país debedor. 
* As decisións son tomadas por consenso entre os países acredores. 
* É condicional, trátase só con países que necesitan reestruturar a súa débeda e implementan reformas para resolver problemas de pago. Na práctica isto significa que debe haber un empréstito ou programa de reprogramación previamente aprobado por FMI. 
* Solidariedade, os acredores están de acordo en implantar os térmos de acordo. 
* Igualdade de tratamento entre os acredores. Ningún país debedor pode dar un tratamento desfavorable a outro acredor co cal chegara a un consenso no Club de París.

Intégrase de xeito permanente polos seguintes países acredores: Alemaña, Australia, Austria, Bélxica, Canadá, Dinamarca, EUA, España, Finlandia, Francia, Irlanda, Italia, Xapón, Noruega, Rusia, Países Baixos, Reino Unido, Suecia, e Suíza.

Participaron nalgún momento como debedores: Abu Dabi, Arxentina, Brasil, Corea do Sur, Israel, Angola,Kuwait, Marrocos, México, Nova Zelandia, Portugal, Trinidad e Tobago e Turquía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Club de París | Sitio Web Oficial
Lelystad

**Lelystad** é a capital da provincia de Flevoland, nos Países Baixos. Ten unha poboación de 73.793 habitantes (2008). Fundada en 1967, transformouse en municipio en 1980. A cidade atópase aproximadamente a 5 metros baixo o nivel do mar. A maior parte da cidade está construída sobre pólders, terreo gañado ao mar e emprega canles como rúas.

En Lelystad, está a sede do fabricante de automóbiles, Donkervoort (*Donkervoort Automobielen BV).*

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Agoratheater - exterieur.jpg|Agoratheater
Ficheiro:Bataviastad.JPG|Bataviastad
Ficheiro:Lelystad - Houtribdijk - View ENE on Bataviastad.jpg|Lelystad - Houtribdijk - vista leste noreste en Bataviastad.jpg
Ficheiro:Zilverparkkadestationszijde.JPG|Lateral da estación de Zilverparkkade
Ficheiro:Zilverparkkade.jpg|O Zilverparkkade visto desde o Zilverpark
Ficheiro:Lelystad Railway Bus Station.jpg|Parada de Bus na estación de tren
Ficheiro:Aviatic museum Lelystadt - panoramio.jpg|Museo de aviación
Ficheiro:Cargo ship EXPECTO vaart de Houtribsluizen in. 07-03-2022. (d.j.b).jpg|O cargueiro EXPECTO entra nas esclusas de Houtribsluizen, o 7 de marzo de 2022

## Véxase tamén
Provincia de Groninga

**Groninga** (en neerlandés, *Groningen*, e en baixo saxón, *Grunnen*) é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais provincias, está gobernada por un comisario designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. A capital é a cidade de Groninga. Limita coas provincias de Drenthe e Frisia, o Estado federado alemán de Baixa Saxonia e o mar de Wadden.

Unha das infraestruturas máis importantes é a canle Van Starkenborghkanaal, que une varias cidades da provincia como: Stroobos, Grijpskerk, Zuidhorn, Noordhorn, Aduard e Groninga

As fontes de ingresos predominantes son a agricultura e a extracción de gas natural, principalmente na vila de Slochteren. A extracción ás veces causa pequenos tremores de terra. 

É tamén coñecida como *Stad en Ommelanden*, que significa "cidade e terras circundantes". Algúns groningueses falan dialectos do baixo saxón.

## Notas 
## Véxase tamén
Maizuru

**Maizuru** (舞鶴市, まいづるし, *Maizuru-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado ao norte da rexión de Kinki e ao norte da prefectura, na zona da provincia histórica de Tango, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 342,15&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 89.939 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 263 hab./km².

O concello de Maizuru limita cos concellos de Miyazu, Fukuchiyama, Ayabe (que son da prefectura de Kyoto); e Takahama (este último é da prefectura de Fukui).

## Cidades irmandadas 
*  Nakhodka (1961).
*  Portsmouth (1998).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Maizuru .
Uji

**Uji** (宇治市, うじし, *Uji-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado ao centro da rexión de Kinki e ao sur da prefectura, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 67,55&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 190.896 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 2.830 hab./km².

O concello de Uji limita cos concellos de Kyoto, Kumiyama, Jōyō, Ujitawara (que son da prefectura de Kyoto); e Ōtsu (este último é da prefectura de Shiga).

## Turismo 
* Templo budista de Byōdō-in Hōō-dō (平等院鳳凰堂)
esquerda|300px|miniatura|Templo budista de Byōdō-in Hōō-dō.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón
Provincia de Utrecht

:*Para a cidade homónima, véxase Utrecht.*

**Utrecht** é a provincia máis pequena do actual Reino dos Países Baixos. A súa capital é a cidade homónima. Do mesmo xeito que as demais provincias, está gobernada por un comisionado ou comisario designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. Limita coas provincias de Holanda Meridional, Holanda Setentrional e Gueldria.
## Véxase tamén
Economía de Chipre

A economía do sector grego de Chipre é próspera e dominada polo sector de servizos, que responde por 78% do produto interno bruto.

## Notas
Apeldoorn

**Apeldoorn** é unha municipalidade e unha cidade da provincia de Gueldria, arredor de 90 quilómetros ao sueste de Ámsterdan, no centro dos Países Baixos. A cidade de Apeldoorn ten de 136.208 habitantes (decembro de 2008). O municipio, que inclúe a suburbios como Beekbergen, Loenen ou Hoenderloo, ten máis de 155.000 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Dordrecht

**Dordrecht** () é unha poboación de Holanda Meridional, nos Países Baixos. Ten 118.390 habitantes (segundo informes do 31 de decembro de 2008) e é a terceira cidade máis poboada da provincia despois de Rotterdam, A Haia. Case coa mesma poboación que Zoetermeer.

Foi fundada en 1008 por Dirk III e até 1200 non se lle conferiu o título de cidade, ao converterse en residencia dos Condes de Holanda. Durante a baixa idade media tivo grande importancia comercial, en competencia con Bruxas. Isto debeuse aos beneficios concedidos polos Condes de Holanda, que a fixeron unha importante partícipe no comercio hanseático, de forma que se estabeleceron nela comerciantes ingleses, bálticos e de Aquitania. Foi nesta cidade onde en 1572 proclamar a independencia das Provincias Unidas e onde en 1618 un sínodo reformado estableceu as bases da Igrexa Holandesa de tendencia calvinista, ao que seguiu inmediatamente unha persecución relixiosa contra os protestantes arminianos, que acabou coa execución, encarceramento ou exilio de moitos deles.

É un importante centro industrial diversificado (construción naval, electrónica, produtos alimentarios e fertilizantes, química, maquinaria pesada) e un importante porto fluvial sobre o Merwede.

miniatura|centro|200px|Estación de Dordrecht

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Zoetermeer

**Zoetermeer** é un municipio da provincia de Holanda Meridional, nos Países Baixos. Está considerado unha cidade *de facto*, xa que oficialmente nunca obtivo ese status. Zoetermeer é, tras Rotterdam e A Haia, a cuarta cidade da provincia polo seu tamaño, cunha poboación moi semellante á de Dordrecht. O significado literal do nome é "lago -de auga- doce".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Leiden

**Leiden** (antigamente escrita como *Leyden*) é unha poboación da provincia de Holanda Meridional, nos Países Baixos. Ten 118.070 habitantes (2008), e é, despois de Rotterdam, A Haia, Amersfoort e Dordrecht, a quinta cidade máis poboada da provincia. Forma parte do chamado Randstad.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Área metropolitana de París

miniatura|Vista dende satélite da área metropolitana de París.
A **área metropolitana de París** é unha das maiores aglomeracións urbanas na Unión Europea. A súa área metropolitana ten unha poboación de 9.928.000 habitantes.

No caso de París, así como noutras cidades, poderíase establecer unha definición máis ampla que incluíse unha aglomeración máis extensa aínda que menor densamente poboada que a área metropolitana. Esta sería a rexión urbana de París que, cunha poboación de 11.173.886 habitantes en 1999 estaría entre as tres rexións urbanas máis poboadas da Unión Europea, por riba do Randstad dos Países Baixos. A poboación da área urbana de París en 2007 é de **12.067.000 habitantes**.

## Notas
Sakai, Fukui

**Sakai** (坂井市, さかいし, *Sakai-shi*) é un concello da prefectura de Fukui no Xapón. Está situado ó oeste da parte de Hokuriku na rexión de Chūbu e ó norte da prefectura, no centro-oeste da illa de Honshū. Ten 209,91&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 92.269 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 440 h/km².

O concello de Sakai limita cos concellos de Fukui, Eiheiji, Katsuyama, Awara (que son da prefectura de Fukui); e Kaga (este último é da prefectura de Ishikawa).

## Historia 
A cidade de Sakai foi fundada pola fusión de 4 concellos de vilas do distrito de Sakai (*Mikuni*, *Maruoka*, *Harue* e *Sakai*) no ano 2006.

## Cidades irmandadas 
*  Nobeoka-shi, prefectura de Miyazaki, Xapón.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Sakai .
Güeldres

**Güeldres** (en baixo saxón *Gelderlaand* e en neerlandés *Gelderland*, antigamente *Gelre*) é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais provincias, está gobernada por un comisario designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. A capital é Arnhem. Limita coas provincias de Overijssel, Utrecht, Holanda Meridional, Brabante do Norte, Limburgo e o Estado federado alemán de Renania do Norte-Westfalia.

Güeldres está divida en tres partes: Veluwe, Achterhoek e Betuwe, e está conectada con Flevoland mediante pontes e diques.

En 1944, durante a segunda guerra mundial, tivo lugar en Güeldres a Operación Market Garden. Combateuse nas pontes do río Waal, entre Arnhem e Nimega.

## Notas 
## Véxase tamén
Taylor Lautner

**Taylor Daniel Lautner**, nado en Grand Rapids (Míchigan) o 11 de febreiro de 1992, é un actor estadounidense e experto en artes marciais que participou en filmes como *The Adventures of Sharkboy and Lavagirl in 3-D*, *Cheaper by the Dozen 2* (con Steve Martin) ou *Twilight*.

## Traxectoria 
Fillo de Dan e Deborah Lautner, ten raíces francesas, alemás e neerlandesas, e tamén parte de indio americano pola rama materna (máis especificamente, das tribos potawatomi e ottawa). Lautner comezou a estudar karate desde aos 3 ou 4 anos, adestrando en *Fabiano´s Karate School*, en Holland, Míchigan. No ano seguinte comezou a gañar campionatos, sendo convidado a se adestrar co sete veces campión do mundo de karate, Michael Chaturantabut. Ós oito anos, foi seleccionado para representar o seu país na *World Karate Association*, onde gañou tres medallas de ouro na modalidade Junior World and Weapons.
 
Taylor comezou a súa carreira de actor despois de que o seu adestrador de artes marciais o persuadira para que acudira a un cásting nos Ánxeles. Aínda que ao cabo non o elixiron, gozou tanto da experiencia que decidiu continuar coa carreira da actuación. Deseguido, xunto coa familia trasladouse desde Míchigan ata California a fin de poder acudir a máis cástings. Aos 10 anos, a súa familia instalouse definitivamente nos Ánxeles para apoialo na súa carreira de actor a tempo completo. Tamén seguiu desenvolvendo a súa afección pola artes marciais e no 2003, con só 11 anos, situouse como número un no mundo do NASKA's Black Belt Open Forms, Musical Weapons, Traditional Weapons and Traditional Forms, e a idade de 12 anos, gañou o Campionato do Mundo Júnior de Artes Marciais.

### Faceta de actor 
No 2005, á idade de trece anos, encarnou no papel de Sharkboy na película de Robert Rodríguez *The Adventures of Sharkboy and Lavagirl in 3-D*. Tamén interpretou o papel de Elliot Murtaugh, o fillo do rival dos Baker, na película *Cheaper by the Dozen 2*, xunto con Steve Martin e Hilary Duff.

No 2008 foi elixido para o papel de Jacob Black, un licántropo con sangue nativo-americano, personaxe da saga literaria *Twilight*, de Stephenie Meyer. Taylor continuou encarnando a Jacob Black para as seguinte secuelas dos libros de Meyer, logrando así un papel máis protagonista. Lautner fixo tamén o papel de Jack Spivey, o fillo do protagonista da serie televisiva *My Own Worst Enemy*, xunto a Christian Slater. Porén, a serie foi cancelada no seu noveno episodio por non ter suficiente audiencia.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
José Rodríguez Álvarez

Co nome de **José Rodríguez Álvarez** podemos referirnos a:

*José Rodríguez Álvarez, empresario galego en Venezuela
*José Rodríguez Álvarez, primeiro alcalde de Castro Caldelas tras o franquismo.
Manuel Rodríguez

O nome de **Manuel Rodríguez** pode referirse a:

***Manuel Rodríguez Alfonso**, ex xogador e adestrador galego de fútbol (n. 1948).
***Manuel Rodríguez Alonso**, crítico literario e filólogo galego (n. 1952).
***Manuel Rodríguez Batalla**, político galego, alcalde de Dodro.
***Manuel Rodríguez Barros**, ciclista galego, irmán de Emilio, Pastor e Delio Rodríguez.
***Manuel Rodríguez Cadabal**, avogado e político galego (m. 1926).
***Manuel Rodríguez Castelao**, mestre e político galego (1905 - 1937).
***Manuel Rodríguez Doval**, político galego do BNG.
***Manuel Rodríguez Lago**, mineiro e sindicalista galego (1913-1937).
***Manuel Rodríguez López**, escritor galego (1934 - 1990)
***Manuel Rodríguez López**, primeiro alcalde de Folgoso do Courel despois do franquismo.
***Manuel Rodríguez Pazó**, futbolista galego (m. 1972).
***Manuel Rodríguez Pérez**, guerrilleiro antifranquista galego (n. 1908).
***Manuel Rodríguez Rodríguez**, filólogo e escritor galego (m. 1908).
***Manuel Rodríguez Rodríguez**, relixioso e escritor galego (1898-1975).
***Manuel Rodríguez Saa**, ilusionista galego (1885 - 1984).
***Manuel Rodríguez Sangiao**, político galego (m. 1936).
***Manuel Rodríguez Vázquez**, empresario (n. 1942).https://egu.xunta.gal/gl/termo/179576/Rodr%C3%ADguez%20V%C3%A1zquez%2C%20Manuel
***Manuel Rodríguez Vázquez**, político galego do PSdeG-PSOE (n. 1960).
***Manuel Rodríguez Vázquez**, director xeral de Defensa do Monte, Consellería do Medio Rural (n. 1967).https://transparencia.xunta.gal/tema/transparencia-institucional/goberno-e-altos-cargos/administracion-xeral?content=/Portal-Transparencia/Unidades_informacion_transparencia/interiores/Tema_2/altos_cargos/administracion_xeral/transparencia_0131.html&langId=gl_ES
## Véxase tamén 
***José Manuel Rodríguez Morgade**, futbolista galego (n. 1984).
***Xosé Manuel Rodríguez Durán**, xornalista e escritor galego (n. 1957).
***Juan Manuel Rodríguez de Cea**, político, escritor e xornalista galego (1854 - 1926).
***Juan Manuel Rodríguez Pérez**, adestrador de fútbol español (n. 1958).
***Juan Manuel Rodríguez Seijo**, político galego (n. 1866).
***Joan Manuel Grasas Rodríguez**, xogador de hóckey a patíns catalán (n. 1980).
Economía de Guam

Guam depende principalmente do gasto militar estadounidense e do turismo. Os investimentos, pagos de salarios e compra de bens sumasen 1,3 mil millóns de dólares o 2004.

Durante os últimos 30 anos, o turismo creceu e tornouse a segunda fonte de ingresos, tralos investimentos en defensa estadounidenses. Estes dous sectores - turismo e militar - continúan en expansión.

## Notas
Historia de Katowice

miniatura|dereita|asentamentos históricos na área de Katowice
A **historia de Katowice** comeza con esta ententida como un conglomerado de aldeas agrícolas e comunidades mineiras e industriais (ata 70) que dende o século XII-XIII (a máis antiga Domb ou Dab) existían no que hoxe son os límites do concello. De 1360 data a primeira referencia de cinco máis (Bogucice ou Bogucka fundada no s.XIII, Rozdzienia, Szopienice Ligoty, Ottonowi Pilczy e Zaleze).

A riqueza da rexión en mineral de ferro (*kuznice*) vai marcar o seu destino. De 1397 data a mención máis antiga dunha primitiva explotación en Bogucice (Kuznica Bogucka), e en Zaleze (orixe no século XIII), seica no século XV desenvólvese alí tamén unha explotación cunha embrionaria siderurxia. Xa en 1612 e vinculado ao asentamento antedito de Rozdzienia aparece un poema "*Officina ferraria: taller da fundición e innovación da nobre labor do ferro*".

De 1598 data a primeira mención de **Katowice** propiamente coma unha *villa nova* en paralelo a beira do río Rawa en Bogucice.

## Revolución industrial
miniatura|esquerda|250px|Bogucice (coa fundición) e Katowice en 1830
Na metade do século XVIII produciuse a anexión de Silesia por Prusia o que levou en adiante unha continua inmigración de alemáns a rexión. Dende 1788 a industria mineira inicia a súa andaina como tal coa apertura da primeira mina de carbón en Beategrube (1801) e Walanowice. Da súa man as fundicións; as primeiras, de cinc, *Fanny* e *Franz*, en 1822 en Bogucice.

Pero o momento decisivo para Katowice foi 1845, cando o ferrocarril de Silesia situou alí unha das súas estacións e despois as autoridades alemás a elixiron coma centro da xermanización da Alta Silesia (*Kattowitz*). En 1856 foi preparado un primeiro plan para a futura cidade que terminou o século coma centro administrativo e económico da industria mineira e do aceiro da Alta Silesia. Así, en 1865 Katowice establécese coma concello independente, en 1873 capital de distrito e no 1897 adquire o status de cidade capital.

O plan de 1856 (promovido polo empresario F. W. Grundmann e a cargo do arquitecto M. Nottebohn) establecía o que son as directrices básicas da cidade moderna: un eixo lonxitudinal leste-oeste entre o ferrocarril polo sur e o río Rawa ao norte. A praza central (Rynek co teatro da ópera) e unha praza oval-hexagonal ao oeste, centro dun primeiro ensanche. O eixo transversal norte-sur que atravesa as vías conduciría o desenvolvemento meridional da cidade no século XX .

A primeira guerra mundial favoreceu a expansión industrial da urbe especialmente do aceiro coa construción de novas plantas (*huta*) ao longo da beira norte do río . O crecemento no período de entreguerras, xa nunha Polonia independente, foi enorme e de resultas converteuse na primeira cidade polaca en incorporar os concellos suburbanos.

Porén, trala segunda guerra mundial houbo un estancamento pola ausencia de investimentos, inda que axiña recuperou o pulo de principal centro industrial polaco do que hoxe pretende afastarse co traslado da industria pesada e o asentamento de novas actividades.

## Notas
Valentín Castreje

**Valentín Castreje Lizancos**, tamén escrito **Valentín Castrege**, nado en 1923 e finado na Coruña o 9 de outubro de 2002, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fareiro de profesión, foi candidato pola UCD á alcaldía de Fisterra nas municipais de 1979 saíu elixido rexedor. Foi reelixido en 1983 e en 1987, nesta ocasión en representación de Coalición Progresista Galega, a plataforma electoral de Coalición Galega. 

En 1991 gañou as eleccións tamén, neste caso en representación do Partido Popular, pero perdeu a maioría absoluta e apoiou como alcalde ó único edil do CDS, Fernando Carrillo Ugarte. Porén, a posterior falta de entendemento entre ambos supuxo que Carrillo formase un goberno co PSdeG-PSOE e o BNG en marzo de 1992.

Foi de novo candidato nas municipais de 1995, pero non recuperou a maioría absoluta e o goberno entre centristas, socialistas e nacionalistas continuou co socialista Ernesto Ínsua Olveira na alcaldía. Volveuse presentar ás eleccións en 1999, conseguiu cinco concelleiros (maioría relativa) e recuperou a alcaldía ante a falta de acordo dos outros partidos, gobernando en minoría.

Faleceu a poucos meses do termo desa lexislatura, en outubro de 2002.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Fisterra
José María Pose Romero

**José María Pose Romero**, nado cara a 1926 e falecido nos Ánxeles (Brión) o 9 de agosto de 1997, foi un político e médico galego.

## Traxectoria
Médico en Vimianzo dende 1957. Encabezou a candidatura da UCD nas eleccións municipais de 1979 e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Coa descomposición da UCD trala derrota electoral de 1982, pasou a encabeza-la candidatura de Alianza Popular nas municipais de 1983 e logrou se-lo candidato máis votado, pero sen maioría absoluta. Desta forma, perdeu a alcaldía en favor do socialista Eduardo Lema Fernández tras conseguir este o apoio dos demais grupos políticos da corporación. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura da Coalición Progresista Galega e foi superado polo PSdeG-PSOE, polo cal non logrou recupera-la alcaldía, permanecendo como concelleiro ata o final de dito mandato. Foi deputado na Deputación da Coruña entre 1979 e 1987. 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Vimianzo
Audacity

**Audacity** é un editor multiplataforma (Windows, GNU/Linux e macOS) libre e de código aberto destinado á edición e tratamento do son. Multipista, permite gravar sons, converter cintas e gravacións a son dixital ou CD, editar arquivos OGG, MP3 e WAV, cortar, pegar, ensamblar e mesturar sons, cambiar a velocidade ou o ton dunha gravación, axustar os volumes, gravación temporizada, mesturar pistas etc. Ademais, inclúe un amplo abano de efectos, algúns deles de gran complexidade, como eliminación de ruídos ou análise de frecuencias.

## Características 
Audacity soporta varios formatos de *plugins*, incluíndo LADSPA, LV2, VST e Audio Unit, permitindo aos usuarios engadir unha gran variedade de efectos adicionais. A *interface* do usuario pódese configurar e está dispoñible en múltiples idiomas, incluído o galego. Inclúe ferramentas para a análise de audio, como espectrógrafos e medidores de nivel, axudando aos usuarios a diagnosticar problemas de son e mellorar as súas gravacións.

## Desenvolvemento 
A primeira versión do software foi publicada en maio de 2000. O desenvolvemento de Audacity é realizado por unha comunidade global de voluntarios que contribúen ao seu código fonte aberto, permitindo que o software estea continuamente actualizado e mellorado. Audacity é mantido baixo a éxida da licenza GNU General Public License (GPL).

## Usos 
Ademais do seu uso en gravacións musicais e edición de podcasts, Audacity é empregado en ámbitos educativos para ensinar conceptos de edición de son e produción musical. A súa simplicidade e características fan del unha boa ferramenta tanto para afeccionados como para profesionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aplicación
* Código aberto
* GNU General Public License
* Produción musical
* Programa informático
* Software
* Software libre
Kameoka

**Kameoka** (亀岡市, かめおかし, *Kameoka-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado no centro-norte da rexión de Kinki e no centro da prefectura, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 224,9&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 93.167 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 414 hab./km².

O concello de Kameoka limita cos concellos de Nantan, Kyoto (que son da prefectura de Kyoto); Nose, Toyono, Ibaraki e Takatsuki (que son da prefectura de Osaca).

## Historia 
A cidade de Kameoka foi fundada pola fusión dun concello de vila (Kameoka) e 15 concellos de aldeas do distrito de Minamikuwada no ano 1955.

## Cidades irmandadas 
*  Knittelfeld (1964).
*  Jandira (1985).
*  Stillwater (1985).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kameoka
Ayabe

**Ayabe** (綾部市, あやべし, *Ayabe-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado no centro-norte da rexión de Kinki e da prefectura, na zona da provincia histórica de Tanba, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 347,11&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 36.614 habitantes (2009), e unha densidade de poboación de 105 hab./km².

O concello de Ayabe limita cos concellos de Maizuru, Fukuchiyama, Kyōtanba, Nantan (que son da prefectura de Kyoto); Ōi e Takahama (que son da prefectura de Fukui).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ayabe .
Nicolaas Bloembergen

**Nicolaas Bloembergen**, nado en Dordrecht o 11 de marzo de 1920 é un físico neerlandés e nacionalizado estadounidense laureado co Premio Nobel de Física.

## Traxectoria 
Bloembergen matriculouse en 1938 na Universidade de Utrecht para estudar física. Abandonou os Países Baixos, devastados pola segunda guerra mundial en 1945, para realizar estudos de grao na Universidade Harvard. Seis semanas despois da súa chegada, o profesor de Harvard Edward M. Purcell (xunto cos estudantes Torrey e Pound) descubriu a resonancia magnética nuclear. Bloemberg foi contratado para desenvolver a primeira máquina baseada neste principio. En Harvard recibiu clases de J. Schwinger, J. H. van Vleck, e E. C. Kemble.

Realizou unha tese de doutoramento sobre a relaxación magnética nuclear que foi entregada na Universidade de Leiden, pola que obtivo o título de doutor en 1948. Despois dun breve período de investigación posdoutoral con C. J. Gorter nos Países Baixos, incorporouse á Universidade Harvard onde se fixo profesor asociado en 1951. En 1958 conseguiu a cidadanía estadounidense.

Foi galardoado coa Medalla Lorentz en 1978. En 1981 compartiu o Premio Nobel de Física con Arthur Schawlow e Kai Siegbahn polo seu traballo en espectroscopia con láser. Bloemberg e Schawlow investigaron propiedades da materia indetectables sen láser. Ademais, Bloemberg modificara anteriormente o máser de Charles Townes. Pertence ao corpo docente da Universidade de Arizona.

Bloembergen pertence á prolífica liña académica de J. J. Thomson, seguindo os pasos doutros laureados co Premio Nobel, comezando por Lord Rayleigh (Premio Nobel de Física en 1904) e o propio J. J. Thomson (Premio Nobel de Física en 1906), continuando con Ernest Rutherford (Premio Nobel de Química en 1908), Owen Richardson (Premio Nobel de Física en 1928) e rematando co seu mentor Edward Purcell (Premio Nobel de Física en 1952). Entre outras das súas influencias, destacan John van Vleck (Premio Nobel de Física en 1977) e Percy Bridgman (Premio Nobel de Física en 1946).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Autobiografía no páxina web dos Premios Nobel .
Grace Kelly

miniatura|dereita|240px|Grace Kelly en outubro de 1956.
**Grace Patricia Kelly**, nada en Filadelfia (Pensilvania) o 12 de novembro de 1929 e finada en Mónaco o 14 de setembro de 1982, foi unha das máis importantes actrices de Hollywood da década de 1950, musa do director Alfred Hitchcock e esposa do príncipe Rainiero III de Mónaco.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia católica de orixe irlandesa. Aínda que a súa familia se opuxo a que fose actriz chegou a cumprir o soño que albergaba dende que era cativa. Foi a Nova York onde traballou de modelo e estudou interpretación na Academia Nacional de Arte Dramática.

En 1949 conseguiu o seu primeiro papel na zona de teatros máis prestixiosa de Nova York. Traballou na televisión, pero decidiu marchar aos Ánxeles e probar sorte no cine. En 1951, aos 22 anos realizou a súa primeira película chamada *Fourteen Hours* cun papel secundario. A súa elegancia e delicada beleza chamaron a atención en Hollywood, de maneira que nos anos seguintes ofrecéuselle un papel principal no wéstern *High Noon*, xunto a outra celebridade, Gary Cooper.

A súa seguinte película foi *Mogambo*, xunto a Clark Gable e Ava Gardner, pola cal foi candidata ao Óscar como mellor actriz secundaria. Na súa curta carreira cinematográfica, Grace foi unha das actrices preferidas de Alfred Hitchcock, con que traballou en tres películas máis; *Dial M for Murder* con Ray Milland, *A ventá indiscreta* con James Stewart, e *To Catch a Thief*, con Cary Grant. Esta última feita en Mónaco, onde a actriz coñeceu o seu futuro esposo, o príncipe Rainiero. Tamén traballou ao lado do Sir Alec Guinness na película *O cisne*.

En 1954, aos 25 anos, gañou un Óscar como mellor actriz principal por *The Country Girl*, protagonizada por Bing Crosby e William Holden. Dise deste Óscar que llelo concederon para facela máis famosa e para beneficiar o principado. Tamén se di que llo roubou a Judy Garland porque Grace non era unha boa actriz.

A súa última película foi *High Society*, novamente con Bing Crosby. Despois trasladouse a Mónaco para casar co príncipe, e abandonou o cine. O casamento realizouse o 14 de maio de 1956. A partir de entón a súa vida e o seu traballo estiveron dedicados por completo á súa familia e ao principado. Tivo tres fillos con Rainiero chamados Alberte, Carolina e Estefanía.

O 13 de setembro de 1982 a princesa Grace sufriu un grave accidente cando dirixía o seu automóbil por unha estrada preto de Mónaco. Levaba a súa filla Estefanía, quen saíu sen danos e da que se creu que foi quen conducía o automóbil nese momento. Ao día seguinte a princesa morreu no Centro Hospitalario Princesa Grace, con 52 anos.

## Filmografía 
miniatura|250px|Grace Kelly en *Mogambo*.
* *Fourteen Hours*, 1951.
* *High Noon*, 1952.
* *Mogambo*, 1953.
* *Dial M for Murder*, 1954.
* *A ventá indiscreta*, 1954.
* *The Country Girl*, 1954.
* *Green Fire*, 1954.
* *The Bridges at Toko-Ri*, 1954.
* *To Catch a Thief*, 1955.
* *The Swan*, 1956.
* *High Society*, 1956.

## Véxase tamén
Uwajima

dereita|250px|miniatura|O castelo de Uwajima.
**Uwajima** (宇和島市, うわじまし, *Uwajima-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Ehime. Está situado ao sur da prefectura e ao oeste da rexión de Shikoku, na illa do mesmo nome. Ten 469,53&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 85.435 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 182 hab./km².

O concello de Uwajima limita cos concellos de Seiyo, Kihoku, Matsuno, Ainan (que son da prefectura de Ehime); de Shimanto e Sukumo (que son da prefectura de Kochi).

## Turismo 
* O castelo de Uwajima (宇和島城) - Un dos 12 castelos orixinais da época dos samurais.

## Cidades irmandadas 
*  Chikuma.
*  Honolulu.
*  Ōsaki.
*  Sendai.
*  Tōbetsu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Uwajima .
Avenida dos Campos Elisios

miniatura|225px|Vista dende a Praza da Concordia.
miniatura|dereita|Avenida dos Campos Elisios.
Os **Campos Elisios** (en francés *Les Champs-Élysées*) é a principal avenida de París. Mide 1.880 metros de lonxitude, e vai dende o Arco do Triunfo ata a Praza da Concordia.

O nome Campos Elisios vén da mitoloxía grega, onde designaba a morada dos mortos reservada ás almas virtuosas, o equivalente do paraíso cristián. Para acceder a el debían beber no río Lete, que lles faría esquecer o seu paso polo inferno.

É considerada a nivel mundial como a Avenida máis fermosa, famosa e elegante do mundo, é tamén a zona de compras mais exclusiva e cara do mundo, conta coas tendas mais exclusivas a nivel mundial como Louis Vuitton, Cartier, Hugo Boss entre outras. Os franceses adoitan chamala *a avenida máis fermosa do mundo * («a plus belle avenue du monde»).

## Historia 
### Cronoloxía 
* 1640: plántase unha fileira de árbores en continuidade do Louvre e o Palacio das Tullerías. 
* 1724: remátase o seu trazado actual. 
* 1824: constrúense as beirarrúas. 
* 1994: inaugúrase a remodelación máis ambiciosa desenvolvida ata o momento. O 14 de xullo, soldados alemáns paticiparon no tradicional desfile que se celebra cada ano nesta avenida, marcando un fito nas relacións franco-alemás.

## Características 
miniatura|Vista dende o Arco do Triunfo 
miniatura|Decoración do Nadal.

Na parte alta da avenida, que comeza na praza «Charles de Gaulle» (antes *praza da Estrela*, «place de l'étoile») atópanse cines, tendas de luxo e grandes almacéns (en particular un dedicado á música).

A parte baixa da avenida, que desemboca na Praza da Concordia (onde se celebraban as execucións), está rodeada de xardíns e atópanse varios edificios públicos maxestosos: O *Palacio do Descubrimento* («Palais de la Découverte»), o *Pequeno Palacio* e o *Gran Palacio*, así como a *Universidade París IV*.

Os Campos Elisios son parte do *eixo histórico* de París, que se prolonga polo Xardín das Tullerías ata chegar ao Museo do Louvre.

Polo lado oposto do Arco de Triunfo a *avenida da Grande Armada* e a *Avenida Charles de Gaulle* prolongan os Campos Elisios. Nos anos noventa contruíronse neste mesmo eixo o *Grande Arco*, no barrio moderno de «La Défense», un dos centros de finanzas máis importantes da Unión Europea xunto co de Frankfurt.

## Ciclismo 
Na Avenida dos Campos Elisios atópase a liña de meta da derradeira etapa do Tour de Francia. Ademais, a entrega de premios final celébrase á beira do Arco do Triunfo e é por iso que se converteu nun paseo mítico para o mundo do ciclismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia de París 
* Grand Palais

### Ligazóns externas 
* Distrito de Champs Elysées  - Actual e fotografías dos anos 1900
* Presentación da avenida dos Campos Elisios en París
Bacía parisiense

dereita|miniatura|A bacía de París sobre un mapa de Franz Schrader (1894).
A **bacía parisiense** (*Bassin parisien* en francés) é no sentido restrinxido unha bacía do Sena que rodea París en Francia. Nun sentido amplo, é unha rexión xeolóxica sedimentaria que comprende todo o centro-norte de Francia, que desborda en Bélxica, Luxemburgo e o suroeste de Alemaña, espallándose do Macizo Armoricano aos Vosgos e das Ardenas ao Macizo Central. A bacía presenta unha paisaxe sedimentaria relativamente uniforme.

A bacía parisiense constitúe unha das primeiras rexións económicas de Europa e unha das principais zonas de investimento estranxeiro en Francia e en Europa. A rexión conta co primeiro centro de asuntos europeos, un dos principais complexos aeroportuarios europeos, dous portos marítimos de importancia continental (Le Havre e Ruán), os máis occidentais da Canle da Mancha, e dous vales: o do Sena e o do Loira. Con todo, a bacía parisiense resta pouco densa e sitúase lixeiramente a distancia das grandes rutas de comercio e do espazo humanamente moi denso constituído pola Renania alemá, os Países Baixos, Bélxica e o sueste de Inglaterra (a megalópole europea).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Le rôle du Bassin parisien dans l'Aménagement du territoire français : extrait d'un rapport du Sénat 
*Le Bassin parisien, une région métropolitaine (Revue européenne de géographie) 
*Géologie de la France (document PDF) 
*Le Cénozoïque manquant
Goshogawara

**Goshogawara** (五所川原市, ごしょがわらし, *Goshogawara-shi*) é un concello da prefectura de Aomori no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Tōhoku e ó noroeste da prefectura, no norte da illa de Honshū. Ten 404,56&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 59.891 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 148 h/km².

O concello de Goshogawara limita cos concellos de Nakadomari, Sotogahama, Imabetsu, Tsugaru, Yomogida, Tsuruta, Itayanagi e Aomori.

## Historia 
No ano 1889 os concellos de aldeas de *Goshogawara*, *Sakae*, *Nakagawa*, *Miyoshi*, *Nagahashi*, *Matsushima* e *Iizume* foron findado dentro do distrito de Kitatsugaru.
No ano 1898 o concello da aldea de *Goshogawara* converteuse nun concello de vila.
No ano 1954 o concello da cidade de Goshogawara foi fundado pola fusión do concello da vila de *Goshogawara* e dos concellos de aldeas de *Sakae*, *Nakagawa*, *Miyoshi*, *Nagahashi*, *Matsushima* e *Iizume*. 
No ano 2005 a nova cidade de Goshogawara foi fundada pola fusión da antiga *Goshogawara* e do concello da vila de *Kanagi* e do concello da aldea de *Shiura* do distrito de Kitatsugaru.

## Personaxes de sona 
* Osamu Dazai (太宰 治) - Escritor

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Goshogawara .
Hachinohe

**Hachinohe** (八戸市, はちのへし, *Hachinohe-shi*) é un concello da prefectura de Aomori no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Tōhoku e ó sueste da prefectura, no norte da illa de Honshū. Ten 305,19&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 239.608 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 785 h/km². Hachinohe é a segunda cidade máis poboada da prefectura.

O concello de Hachinohe limita cos concellos de Nanbu, Gonohe, Oirase, Hashikami (que son da prefectura de Aomori); e Karumai (este último é da prefectura de Iwate).

## Cidades irmandadas 
*  Federal Way, Estado de Washington, Estados Unidos (1993).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hachinohe .
Campos Elisios

**Campos Elisios** pode referirse a:

*Na mitoloxía grega: **Campos Elisios**, unha das partes dos Infernos. Deste significado provén ou derivan tódolos demais.
*Por **extensión** a dito lugar mitolóxico: Sitio delicioso.
*Referido a este concepto mitolóxico nomeouse deste xeito diferentes lugares:
****Avenida dos Campos Elisios**, (*Avénue des Champs-Élysées*),  unha das máis importantes avenidas de París.
****Palacio do Elisio**, (''Palais de l'Élysée*), atópase na rúa do Faubourg-Saint-Honoré en París, é a sede da presidencia da República Francesa e a residencia do presidente da república.
****Teatro dos Campos Elisios**, (*Théâtre des Champs-Élysées*), atópase na Avenida Montaigne no distrito VIII de París.
****Campos Elísios**, concello do Brasil, no estado do Río de Xaneiro, preto da cidade de Campos dos Goytacazes.
**Os **pequenos Campos Elisios**: así se chama tamén a praza Wenceslas en Praga.
**Por asociación, falase do Elisio (*l'Élysée'') para referirse á presidencia, é dicir a tódolos colaboradores do presidente da República Francesa.
*Cómics
****Campos Elisios Saint Seiya Hades**, (Hades Chapter Elysseum), a derradeira parte da Saga de Hades, onde Seiya e mailos seus amigos, pelexan contra Hades.
Vilaguillulfe, Cartelos, Carballedo

**Vilaguillulfe** é un lugar da parroquia de Cartelos, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada.

Segundo o INE en 2017 o lugar contaba con 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres); en 2018 16 (7 homes, 9 mulleres), en 2020 15 (9 mulleres e 6 homes)
## Toponimia
**Vilaguillulfe** é un nome xermánico: a vila de , que debeu ser o seu primeiro morador. Son tamén xermánicos  moitos nomes dos lugares de arredor: Bermún, Usuriz, Esmoriz, Esmolfe, Axulfe...

Algúns microtopónimos do lugar son O Agro do Regueiro, Os Agros de Burgás, O Blanquiño, Os Calvóns, A Campaza, Carral, Castiñeiras, Os Chousos, A Costaneira, O Coto de Moscoiros, O Couto, A Devesa do Rei, A Fonte, Fontes, A Gandareira, A Lama da Viña, A Lamela, A Leira da Fariña, A Leira das Pedras, Os Peagos, Os Prados do Muíño, A Presa, A Regatiña, O Regueiro, O Reguengo, O Rulleiro, A Seara, As Cegoñas, As Lamas, Porral, Portapena, Redonde, As Regas, Os Seixos, As Senras, Os Síos, Sobrelamas, Surredonde, Traloouteiro, As Travesas, O Trasvalado, Trasvilapedre, O Valado, Vilapedre.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cartelos
### Parroquias de Carballedo
## Notas
Iyo

**Iyo** (伊予市, いよし, *Iyo-shi*) é un concello da prefectura de Ehime no Xapón. Está situado no centro da prefectura e ao noroeste da rexión de Shikoku, na illa de Shikoku. Ten 194,47&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 38.619 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 199 h/km².

O concello de Iyo limita cos concellos de Ōzu, Uchiko, Tobe e Masaki.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Iyo .
Vorador

**Vorador** é unha personaxe secundaria na serie de videoxogos *Legacy of Kain*. Paul Lukather prestou a súa voz a personaxe, na versión en inglés da serie. Por un curto período de tempo, durante as primeiras etapas do xogo, o nome de Vorador foi cambiado a Infernus pero pronto devolvérono ao Vorador orixinal.

## Biografía 
Vorador tiña a honra de ser o primeiro humano en Nosgoth ao que se lle pasou o don escuro do vampirismo. Indubidabelmente, este feito foi un acto de gratitude polo gran servizo que Vorador xa prestara aos Vampiros. Cando aínda era humano, Vorador forxou unha poderosa espada encargada polos vampiros, que, logo de sufrir unha serie de encantamentos e maxias descoñecidas, converteuse na *Blood Reaver*. Máis tarde esta espada convértese na *Soul Reaver*, logo de fundirse co espírito do Raziel o devorador de almas.

Outra das infames proezas de Vorador sucede 500 anos antes de que o primeiro xogo tome lugar. En represalia pola morte de Janos Audron a mans da orde Sarafan, Vorador asaltou a fortaleza Sarafan, onde atopou e asasinou a seis membros do Círculo dos Nove. Antes da súa saída, vence ao Sarafan Malek; xerando grande odio na orde, e conducindo ao inhumano castigo que efectuaron contra os vampiros.

Séculos máis tarde, Vorador guía ao mozo Kain (e a Raziel, nas súas viaxes temporais). Ata se presenta en axuda de Kain e vence a Malek por segunda vez, acabando con el definitivamente. O final da historia de Vorador non é moi glamoroso. A turba cazadora de vampiros, liderada por Moebius, captura a Vorador e execútano mediante decapitación.
A máscara

***A máscara*** (en inglés, ***The Mask***) é unha serie animada de televisión baseada no superheroe do libro cómico, *A máscara*, pero coa meirande parte da súa inspiración da adaptación do filme do 1994 protagonizado por Jim Carrey, *The Mask*. A serie durou tres tempadas, dende 1995 deica 1997, e orixinou a serie de cómics *As aventuras da máscara*. John Arcudi, antigo escritor dos cómics orixinais, escribiu dous episodios do debuxo. A serie foi orixinalmente emitida dentro do programa infantil dos sábados da CBS e máis tarde pasou a Cartoon Network.

Na Galiza a TVG lanzou *A máscara* ó ar no 2003 dentro do seu contedor infantil *Xabarín Club*. O 30 de marzo de 2009 comezou a emitirse pola G2.
Anan

**Anan** (阿南市, あなんし, *Anan-shi*) é un concello da prefectura de Tokushima no Xapón. Está situado ao leste da rexión de Shikoku e da prefectura, na illa de Shikoku. Ten 279,39&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 76.541 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 274 h/km².

O concello de Anan limita cos concellos de Minami, Naka, Katsuura e Komatsushima.

## Turismo e lugares de interese 
* Peregrinación de Shikoku (四国八十八箇所, しこくはちじゅうはっかしょ, *Shikoku hachijū hakkasyo*) - É moi coñecida e popular esta peregrinación no Xapón, tamén chámase Ohenro e Shikoku junrei, a peregrinación de 88 templos de Shikoku. Dentro de Anan hai 2 templos.
** Nº 21 - Tairyū-ji (太龍寺, たいりゅうじ)
** Nº 22 - Byōdō-ji (平等寺, びょうどうじ)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Anan .
Esfinxe

Na mitoloxía grega, a **Esfinxe** () (en grego antigo Σφίγξ, quizais de σφίγγω, ‘estrangular’) era un monstro feminino ó que se lle outorgaba rostro de muller, peito, patas, e rabo de león, e ademais tiña ás de ave rapina.

Supónse que en certas versións é filla de Equidna (víbora con corpo de muller, pero con rabo de serpe no canto de pernas) e de Ortro (can de varias cabezas); outros fano fillo de Tifón, e outros do rei de Tebas (pai de Edipo).

Hera envía á Esfinxe a Tebas para castigar á cidade polo amor culpable que sentía Laio por Crisipo, fillo de Pélope (críase que foi a primeira relación homosexual). Así a esfinxe guareceuse nas montañas ó oeste de Tebas, e desde alí devoraba a todos os seres humanos que estiveran ó seu pé, atormentando ó país.

Antes de comer ós viaxeiros impoñíalles adiviñas imposibles de resolver, coa condición de que se os respondían correctamente non os devoraría. Ninguén os acertou ata que chegou Edipo. Unha adiviña era: "Que é o que ten catro patas pola mañá, dúas a mediodía e tres pola noite?". A resposta era o home, pois gatea cando é neno, camiña cando é adulto e de vello anda co bastón.

Outra adiviña era: "Eran dúas irmás, unha delas xera á outra, e esta a súa vez xera á primeira". A resposta é o día e a noite. Cando Edipo resolveu a adiviña, a esfinxe suicidouse.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grande Esfinxe de Gizeh