open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
N-4

**N-4** ou **Proton 1** foi unha serie de observatorios espaciais soviéticos adicados ao estudo dos raios cósmicos de alta enerxía.

## Características
Lanzáronse 4 satélite N-4, todos eles mediante foguetes Proton, cun deles sen conseguir chegar a órbita. Tiñan unha masa de 12.200 kg, usaban paneis solares e eran inxectados en órbitas duns 180 km de perixeo e uns 600 km de apoxeo. A súa misión era investigar os raios cósmicos moi enerxéticos, para o cal usaban calorímetros de ionozación, co que podían observar raios cósmicos de ata 1013 eV. Tamén podían medir a intensidade e o espectro de raios gamma de ata 50 MeV. Aos N-4 seguiulle a serie N-6, que ao final só consistiu nun único satélite.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton
*N-6
N-6

**N-6** ou **Proton 2** foi unha serie de observatorios espaciais soviéticos adicados ao estudo dos raios cósmicos de alta enerxía da que finalmente só se lanzou unha unidade.

## Características
O primeiro e único N-6, cunha masa de 17.000 kg, lanzouse o 16 de novembro de 1968 mediante un foguete Proton K a unha órbita de 284 x 477 km e 51,55º de inclinación orbital. Podía observar raios cósmicos de entre 1012 e 1015 eV. O segundo N-6 nunca se chegou a lanzar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K
*N-4
Mahzarin Banaji

**Mahzarin Rustum Banaji,** nada en Secunderabad (India), en 1956, é unha psicóloga social da Universidade de Harvard coñecida polos seus  estudos sobre  prexuízos de xénero e raciais.

## Traxectoria 
Mahzarim Banaji realizou os seus estudos de grao  no Nizam College e obtivo o  máster en psicoloxía pola Universidade de Osmania en Hyderabad. Recibiu o seu doutoramento pola Universidade Estatal de Ohio en 1986 baixo a tutela de Anthony Greenwald e o seu traballo posdoutoral levouno a cabo na Universidade de Washington. Ensinou na Universidade de Yale desde 1986 até o 2001 onde foi *Reuben Post Halleck Professor of Psychology*. En 2002 foise á Universidade de Harvard como *Richard Clarke Cabot Professor of Social Ethics* no Departamento de psicoloxía e Carol K. Pforzheimer Professor no *Radcliffe Institute for Advanced Study*.

Banaji estuda o pensamento e os sentimentos humanos como extensións do contexto social. En particular, está interesada na natureza inconsciente de valoracións propias e doutros humanos que reflicten sentimentos e coñecemento (frecuentemente imprevisibles) sobre os membros do seu grupo social (p.ex., idade, raza/etnia, xénero, clase). O seu traballo depende das medidas de comportamento cognitivo/afectivo e das imaxes neuronais (fMRI) coas que explora as implicacións do seu traballo para teorías de responsabilidade individual e xustiza social.

O que fixo famosa a Banaji foi unha serie de estudos sobre a exploración de prexuízos de xénero e raciais utilizando "Implicit Association Test". Unha web de Harvard con algúns dos tests que foi extremadamente popular. A investigación de Banaji sobre actitudes de xénero e raciais foi cuberta por medios de comunicación como PBS, NY Times e Washington Post,

## Principais publicacións 
* *Implicit social cognition: attitudes, self-esteem, and stereotypes*. 1995 (con Greenwald) en Psychological Review
* *A unified theory of implicit attitudes, stereotypes, self-esteem, and self-concept*. 2002. (con Greenwald, A Rudman, SD Farnham etc.) en Psychological Review.
* *Blindspot: Hidden Biases of Good People* (2016). Bantam.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina académica de Mahzarin Banaji
* Web de Harvard do Proxecto Implícito
* Proxecto Implícito 
* Video Mahzarin R. Banaji - Blindspot: Hidden Biases of Good People
Raychelle Burks

**Raychelle Burks** é unha profesora  de química analítica na American University en Washington, D.C. e divulgadora científica. En 2020 foi galardoada pola  Sociedade Americana  de Química co premio Grady-Stack.

## Traxectoria 
Raychelle Burks obtivo a súa licenciatura en química na Universidade Northern Iowa, o  mestrado en Ciencias Forenses na Universidade Wesleyan de Nebraska, e o doutoramento en química na Universidade de Nebraska-Lincoln, e foi investigadora asociada postoutoral no Doane College.

Burks converteuse en Profesora Adxunta de Química na Universidade de St. Edward en Austin, Texas en 2016, onde ensinou e einvestigou até 2020. Logo mudouse a Washington, D.C. para unirse á facultade da Universidade Americana como Profesora Asociada de Química.

A súa investigación actual céntrase no desenvolvemento  de sensores colorimétricos de baixo custe para detectar substancias químicas de interese forense, incluíndo explosivos e drogas ilícitas. 

Burks é unha divulgadora científica moi popular. Tamén é unha defensora das mulleres e dos grupos subrepresentados na ciencia, falando das súas  experiencias como muller negra en STEM. En 2020, Burks apareceu no Festival de Cinema de Tribeca e no filme Picture a Scientist.

## Premios e recoñecementos 
* 2019 AAAS SE/Embaixador de THEN
* 2020  Premio Grady-Stack da Sociedade Americana de Química  polo seu compromiso público

## Notas
Adri Castro

**Adrián Castro Mesa**, nado en Cambre o 12 de outubro de 1998, é un futbolista galego. Xoga na demarcación de dianteiro centro e o seu equipo actual é o Boiro, da Terceira Federación. 

## Traxectoria 
Formouse no Ural CF e nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña dende alevíns. Entre 2017 e 2019 xogou cedido no Laracha CF, equipo vinculado ao club coruñés. Na tempada 2018-19 tamén xogou 7 partidos co filial, o Deportivo Fabril.

En agosto de 2019 chegou cedido ao Ourense CF. No equipo ourensán anotou 11 goles nos 27 partidos da fase regular disputados antes da suspensión da competición pola pandemia de coronavirus. Tamén marcou un gol na final da promoción de ascenso a Segunda B perdida contra a SD Compostela. Disputou un total de sete partidos co primeiro equipo e marcou un tanto na goleada por 5-0 sobre o Langreo en Riazor.

En xullo de 2021 marchou cedido por unha temporada ao CD Arenteiro, da Segunda División RFEF. Disputou 17 encontros co club do Carballiño, incluído o histórico partido de Copa do Rei contra o Valencia en Espiñedo.

En xaneiro de 2022 desvinculouse do Arenteiro e do Deportivo da Coruña, e fichou polo Formentera, equipo da Segunda RFEF adestrado polo tamén galego Míchel Alonso, co que disputou 14 partidos, marcando 2 goles. En xuño deixou o club balear e fichou polo Palencia Cristo Atlético, da mesma categoría. Alí atopou a regularidade, disputando un total de 34 partidos, todos como titular, e anotando 5 goles. Con todo, non puido evitar o descenso á Terceira RFEF.

En xullo de 2023 marchou á Alta Austria para fichar polo SPG Wels, equipo da Regionalliga, terceira categoría do fútbol austríaco.

### Selección galega de afeccionados 
En marzo de 2020 proclamouse coa selección galega de afeccionados campión da fase estatal da Copa das Rexións da UEFA en Las Rozas, vencendo na final a Andalucía e sendo o máximo anotador do equipo galego.

## Equipos 
**PX**: Partidos xogados. **G**: Goles marcados. **TA**: Tarxetas amarelas. **TV**: Tarxetas vermellas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do xogador en lapreferente.com
Plaxio

O **plaxio** é o acto de asinar, presentar e publicar unha obra intelectual de calquera natureza (texto, música, obra pictórica, fotografía, obra audiovisual etc) contendo partes dunha obra que pertenza a outra persoa sen o permiso do autor. No acto de plaxio, aprópiase indebidamente da obra intelectual doutra persoa, asumindo a autoría.

## Etimoloxía 
Provén do latín *plagium*: acción de roubar unha persoa, secuestrar, vender homes libres como escravos, relacionada ao verbo plaxio, con significado análogo, de modo que a etimoloxía implica un acto criminoso.

Plaxio non é a mesma cousa que parodia. Na parodia, hai unha intención clara de homenaxe, crítica ou de sátira, non existe a intención de enganar o lector ou o espectador canto á identidade do autor da obra.

Para evitar acusación de plaxio cando se utilizar parte dunha obra intelectual na creación dunha nova obra, recoméndase parafrasear o texto da fonte consultada e colocar sempre créditos completos para o autor, seguindo as normas da Associação Brasileira de Normas Técnicas, especialmente no caso de traballos académicos onde normalmente se utiliza a cita bibliográfica.

## Exemplo de plaxio 
Un caso considerado clásico de plaxio académico se deu coa obra de 1930 *La Vie des Fourmis* de Maurice Maeterlinck, libro no cal o autor belga fóra acusado de copiar a obra *The Soul of the White Ant* do naturalista e escritor surafricano Eugène Marais, publicada orixinalmente en revistas ao longo dos primeiros anos da década de 1920.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* American Historical Association, "Statement on Standards of Professional Conduct" (2005) 
* Citation Plagiarism 
* Deja Vu: A Database of Duplicate Citations in the Scientific Literature
Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2020

O **referendo de independencia** celebrouse en Nova Caledonia o 4 de outubro de 2020. Inicialmente previsto para o 6 de setembro, pospúxose ao 4 de outubro por mor da pandemia por coronavirus de 2019-2020. Os electores puideron escoller entre continuar como parte de Francia ou converterse nun país independente. Finalmente, a independencia foi rexeitada polo 53,26% dos votos.

## Contexto 
Segundo o acordo de Numea de 1998, os neocaledonios poden levar a cabo até tres referendos de independencia; o primeiro en 2018, e despois dous máis en 2020 e en 2022, no caso de que os anteriores tivesen un resultado negativo. O primeiro celebrouse en novembro de 2018, co resultado sendo contrario á independencia por 56-44%.

En 2019, os membros da Unión Caledonia, Futuro con Confianza, a Fronte de Liberación Nacional Kanak Socialista e a Unión Nacional para a Independencia pediron que se levase a cabo outro referendo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2018
* Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2021
A Christmas Prince

***A Christmas Prince*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Alex Zamm, escrito por Karen Schaler e Nathan Atkins e protagonizado por Rose McIver, Ben Lamb, Tom Knight, Sarah Douglas, Daniel Fathers, Alice Krige e Tahirah Sharif. O filme estreouse a través de Netflix o 17 de novembro de 2017. Unha secuela, titulada *A Christmas Prince: The Royal Wedding*, estreouse en 2018, e outra máis en 2019, *A Christmas Prince: The Royal Baby*.

## Personaxes 
* Rose McIver como Amber
* Ben Lamb como Príncipe Richard
* Tom Knight como Primeiro Ministro Denzil
* Sarah Douglas as Mrs. Averill
* Daniel Fathers como Rudy
* Alice Krige como Raíña Helena
* Tahirah Sharif como Melissa
* Richard Ashton como Mr. Little
* Theo Devaney como Conde Simon
* Vaughn Joseph como Ron
* Honor Kneafsey como Princesa Emily
* Amy Marston como Max Golding
* Joel McVeagh como Andy
* Emma Louise Saunders como Baronesa Sophia
* Paul Courtenay Hyu como Secretario de prensa Gill

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Christine Hakim

**Herlina Christine Natalia Hakim**, nada en Kuala Tungkal o 25 de decembro de 1956, é unha actriz, produtora e activista indonesia. 

## Traxectoria 
Hakim naceu na provincia de Jambi en Sumatra, pero creceu en Yogyakarta. A orixe familiar é diversa, con antepasados procedentes de Padang, Aceh, Banten, Pekalongan, Madiun e o Oriente Medio; esa orixe diversa fixo que de nena e adolescente cuestionase a súa identidade.

Hakim non tiña intención de ser actriz, pero realizaba traballos como modelo e o director Teguh Kary viuna nunha revista e deulle un papel protagonista no filme de 1973 *Cinta Pertama*. Polo seu traballo na película recibiu un premio Citra á mellor actriz, o que foi determinante para continuar na profesión. En 1977 protagonizou *Badai Pasti Berlalu*, a película de Karya con máis éxito comercial.
esquerda|miniatura|Hakim nunha sinatura de autógrafos en 1982 no Festival do Filme Indonesio
No Festival dos Tres Continentes en novembro de 1983, Hakim presentou 14 filmes indonesios, e ela actuaba na metade deles. Dous anos despois, en 1985, invitárona a acudir ao Festival de Cannes.

En 1988 no filme de Eros Djarot ''Tjoet Nja' Dhien* Hakim interpretou a líder da guerrilla aceh Cut Nyak Dhien e a película revelouna como unha das actrices indonesias máis completas, e a película fíxose co premio ao mellor filme internacional no Festival de Cannes de 1989 e tamén foi a que presentou Indonesia á 62ª edición dos Óscar na categoría de mellor filme en lingua non inglesa aínda que non chegou a ser seleccionada para a final

O seu primeiro traballo como produtora foi o filme *Daun di Atas Bantal* que tamén protagonizou e que tivo a súa estrea en 1998. Para o filme elixiu un director novo, Garin Nugroho, mais a produción foi laboriosa, xa que nun intento de abaratar os custos do filme Hakim cometeu un erro de principiante, ao non enviarlle ao laboratorio o material ata xuntar un cento de rolos de película o que fixo que non detectaran que a cámara tiña un problema técnico, que podería ser facilmente corrixido de lle enviar os rolos a medida que se ían filmando. En 2002 estivo no xurado do Festival de Cannes.

A súa primeira experiencia en Hollywood foi en 2010 ao interpretar a Wayan, unha vendedora balinesa de *jamu* (produtos da medicina tradicional) no filme *Eat Pray Love'' que protagonizou Julia Roberts.

Tamén produciu varios documentais, sobre os lugares Patrimonio da Humanidade de Indonesia, sobre o autismo ou sobre o pobo dayak de Kalimantan. 

### Activismo 
A partir dos primeiros anos da década de 2000, Hakim converteuse en activista, en especial no relativo á educación e máis tarde estableceu unha fundación para promover a educación pública sobre o autismo e urxiu ao goberno a eliminar as ideas falsas sobre o autismo e afirmou que o rexetamento a aceptar estudantes autistas nas escolas públicas constituía unha violación dos dereitos humanos.
Polo seu activismo no eido da educación en 2008 a UNESCO seleccionouna como embaixadora de boa vontade e como tal meteu presión por reformas educativas no seu país e promoveu a creación de programas de axuda contra das catástrofes no sueste asiático.

## Notas
Nancy Hopkins

**Nancy Hopkins**, nada en Nova York en 1943, é unha bióloga molecular americana, catedrática Amgen emérita de Bioloxía no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts. É membro da Academia Nacional de Ciencias, do Instituto de Medicina da Academia Nacional e da Academia Americana de Artes e Ciencias. Coñecida pola súa investigación na identificación dos xenes necesarios para o desenvolvemento do peixe cebra, e polas súas anteriores investigacións sobre a expresión de xenes no virus bacteriano, lambda, e nos virus tumorais de ARN de rato. Tamén é coñecida polo seu labor de promoción da igualdade de oportunidades para as mulleres científicas no mundo académico. 

## Traxectoria 
Nancy Hopkins  licenciouse no Radcliffe College en 1964 e obtivo o seu doutoramento no Departamento de Bioloxía Molecular e Bioquímica da Universidade de Harvard en 1971, onde traballou co profesor Mark Ptashne. Con Ptashne identificou os  operadores no ADN aos que se une o represor lambda para controlar a expresión temperá dos xenes e, por tanto, o ciclo de vida viral. Como bolseira posdoutoral do Premio Nobel James D. Watson e Robert Pollack no Laboratorio Cold Spring Harbor, traballou en virus tumorais de ADN e en bioloxía celular, descubrindo que as células cuxo núcleo fora extraído eran capaces de restablecer a morfoloxía normal.

## Carreira  investigadora 
Uniuse á facultade do MIT no Centro de Investigación do Cancro en 1973 como profesora asistente e comezou a traballar nos virus de tumores de ARN.

## Premios e recoñecementos 
* Centro de Cancro de Anderson de MD, Margaret L. Kripke Premio de lenda (2012)
* Doutoramento Honorario polo  Trinity College de Dublín  (2014)
* Alice C. Evans Premio, Sociedade Americana de Microbioloxía (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina académica de Nancy Hopkins
*"Lo peor es cuando te das cuenta de que te infravaloran como científica por ser mujer" entrevista na  Agencia SINC
Nadezhda

**Nadezhda** foi unha serie de satélites artificiais soviéticos e logo rusos de axuda á navegación.

## Características
O satélites Nadezhda daban servizo á mariña mercante soviética e á Academia de Ciencias, pero tamén foi usado polos militares xunto cos satélites Tsikada. Daban servizo tamén ao sistemas COSPAS de emerxencia e rescate internacional. Os satélites tiñan forma de cilindro cunha masa de 820 kg e estabilizábanse mediante gradente gravitatorio. Emitían en frecuencias de arredor de 150 e 400 MHz, podendo usarse para determinar posicións cunha precisión de ata 3 km, e tiñan órbitas duns 1000 km de altura con inclinacións orbitais de arredor de 83º. O satélite Nadezhda lanzado en 2002 levaba a bordo tamén o sistema Kurs para asistir a vehículos en problemas, pasando a denominarse **Nadezhda-M**. Tódolos satélites foron lanzados medianfe foguetes Kosmos 3M. Os tres primeiros satélites foron lanzados mediante a denominación *Kosmos*, mentres que o resto recibiron a denominación definitiva. Foron sucedidos a partir de 2009 polos satélites Sterkh.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Kosmos 3M
*Sterkh
*Tsikada
SM-liiga 2020-2021

A **tempada 2020-2021 da SM-liiga** é a 46ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés. A liga regular comezou o 1 de outubro de 2020 e finalizará o 30 de marzo de 2021. Na copetición participaron un total de 15 equipos, os mesmos que na tempada precedente. O HPK de Hämeenlinna defenderá o título conquistado na tempada 2018-19, ao terse cancelado a 2019-20 con motivo da pandemia por coronavirus. Posiblemente esta sexa a derradeira tempada na que o mítico estadio de Hakametsä en Tampere celebre unha tempada completa da competición, ao mudarse Ilves e Tappara ao novo estadio Uros Live.

## Equipos 
## Liga regular 
## Play-offs 
## Notas 
## Véxase tamén 
*Sitio web oficial da Liiga
A Christmas Prince: The Royal Baby

***A Christmas Prince: The Royal Baby*** é un filme estadounidense de 2019 dirixido por John Schultz a partir dun guión de Nate Atkin. Está protagonizado por Rose McIver, Ben Lamb e Sarah Douglas. É a secuela dos filmes de 2017 *A Christmas Prince* e de 2018 *A Christmas Prince: The Royal Wedding*. A rodaxe produciuse entre marzo e xuño de 2019 en Romanía.

O filme estreouse o 5 de decembro de 2019 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Rose McIver como Raíña Amber
* Ben Lamb como Rei Richard
* Alice Krige como Raíña Helena de Aldovia
* Honor Kneafsey como Princesa Emily
* Sarah Douglas como Mrs. Averill
* Theo Devaney como Simon
* Tahirah Sharif como Melissa
* Richard Ashton como Mr. Little
* Andy Lucas como Mr. Zabala

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Steven R. Nagel

**Steven Ray Nagel**, nado en Canton, Illinois, o 27 de outubro de 1946 e finado o 21 de agosto de 2014, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-51-G, STS-61-A, STS-37 e STS-55.

## Traxectoria
Nagel graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Universidade de Illinois en 1969 e era máster en enxeñaría mecánica pola Universidade do Estado de California en Fresno en 1978.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1979, participando nas misións STS-51-G, STS-61-A, STS-37 e STS-55 e pasando un total de 30,07 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-G
*STS-61-A
*STS-37
*STS-55
Comité Olímpico Chinés

O **Comité Olímpico Chinés** (en ; pinyin: *Zhōngguó Àolínpǐkè Wěiyuánhuì*) é o organismo oficialmente designado pola República Popular da China para representar o país nos Xogos Olímpicos e noutras federacións de deporte internacionais afiliadas dende 1979, logo de que a resolución de Nagoya fose adoptada polo Comité Olímpico Internacional (COI).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* China nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Comité Olímpico Paraguaio

O **Comité Olímpico Paraguaio** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa deportistas paraguaios no Comité Olímpico Internacional (COI) e nos Xogos Panamericanos. Foi creado e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1970. Ten a súa sede en Luque, Paraguai, na área de Asunción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paraguai nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Paraguai nos Xogos Olímpicos

**Paraguai** competiu por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1968, e dende entón enviou deportistas para participar en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1980 onde participaron nun boicot liderado polos Estados Unidos. Competiron nos Xogos de Inverno por primeira vez en 2014.

A nación só gañou unha medalla, unha prata en fútbol masculino en 2004 en Atenas.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
A Christmas Prince: The Royal Wedding

***A Christmas Prince: The Royal Wedding*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido por John Schultz a partir dun guión de Robin Bernheim e Nathan Atkins. Está protagonizado por Rose McIver, Ben Lamb, Sarah Douglas, Alice Krige e Tahirah Sharif. É a secuela do filme de 2017 *A Christmas Prince*. A súa secuela é *A Christmas Prince: The Royal Baby*, estreada en 2019.

Estreouse o 30 de novembro de 2018 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Rose McIver como Amber
* Ben Lamb como rei Richard
* Alice Krige como Raíña nai Helena
* Honor Kneafsey como Princesa Emily
* Sarah Douglas como Mrs. Averill
* Theo Devaney como Conde Simon
* John Guerrasio como Earl Rudy
* Andy Lucas como Mr. Zabala
* Simon Dutton como Lord Leopold
* Katarina Čas como Chef Ivana
* Richard Ashton como Mr. Little
* Raj Bajaj como Sahil
* Tahirah Sharif como Melissa
* Joel McVeagh como Andy
* Billy Angel como Tom Quill
* Tom Knight como Primeiro Ministro Denzil
* Claudiu Trandafir como Drunkard
* David Broughton Davies como Ernest Mason
* Razvan Gheorghiu como Pastor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Comité Olímpico Palestino

O **Comité Olímpico Palestino** (en ) é o Comité Olímpico Nacional do Estado de Palestina. O Estado de Palestina foi recoñecido como membro do Consello Olímpico de Asia (COA) dende 1986, e do Comité Olímpico Internacional (COI) dende 1995.

## Historia 
Segundo Nabil Mabrouk, presidente da Federación Palestina de Atletismo, o Comité Olímpico Palestino foi fundado por primeira vez en 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Palestina nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rally de Ferrol de 2014

O **Rally de Ferrol de 2014** foi a 45ª edición de dito rally. Foi a sexta proba da tempada 2014 do Campionato de España de Rallys e celebrouse entre o 22 e o 23 de agosto de 2014. Os vencedores foron os irmáns Sergio e Diego Vallejo, a bordo dun Porsche 997 GT3.

## Itinerario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rally de Ferrol de 2014 en ewrc-results.com .
* Sitio web oficial do rally 
* Tempos en liña .
* Revista do rally  .
Palestina nos Xogos Olímpicos

**Palestina** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1996, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. Os deportistas palestinos nunca conseguiron obter unha medalla olímpica.

Palestina está representado no Comité Olímpico Internacional polo Comité Olímpico Palestino. Palestina foi recoñecido como membro do Consello Olímpico de Asia (COA) dende 1986, e do Comité Olímpico Internacional (COI) dende 1995.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Academia da Lingua Guaraní

A **Academia da Lingua Guaraní** (en ) é unha institución paraguaia que promove e regula o guaraní, unha das linguas oficiais de Paraguai e o Mercosur. É a principal institución encargada de estandarizar a lingua guaraní. Foi promovida en Paraguai a través da *Lei de Linguas*, a cal foi aprobada en 2010; e que ademais, autorizou a creación da Secretaría de Políticas Lingüísticas con rango ministerial.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua guaraní
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Yogi Ferrell

**Kevin Duane "Yogi" Ferrell Jr.**, nado o 9 de maio de 1993 en Greenfield, Indiana, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto. Con 1,83 metros de estatura xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser escollido no Draft da NBA de 2016, Ferrell uniuse ós Brooklyn Nets para a Liga de Verán da NBA de 2016. En catro partidos cos Nets, acadou 8.8 puntos, 1.8 asistencias e 1.5 rebotes en 17 minutos por encontro. O 5 de agosto de 2016, Ferrell asinou cos Nets. Tras xogar en tres partidos de pretempada, foi cortado polos Nets o 21 de outubro de 2016.

O 1 de novembro de 2016, Ferrell asinou cos Long Island Nets, afiliado dos Brooklyn Nets na NBA Development League. O 9 de novembro de 2016, Ferrell volveu a Brooklyn, e debutou na NBA esa mesma noite, facendo 5 puntos, 3 rebotes e unha asistencia na derrota por 110–96 contra os New York Knicks. Tras disputar dez partidos cos Nets, foi cortado de novo o 9 de decembro de 2016.

O 28 de xaneiro de 2017, Ferrell asinou un contrato de dez días cos Dallas Mavericks. O 7 de febreiro de 2017, asinou un contrato por varios anos cos Mavericks.

O 23 de xullo de 2018, Ferrell asinou un contrato de dous anos cos Sacramento Kings. O 18 de decembro de 2020, Ferrell asinou cos Utah Jazz, pero foi cortado o día seguinte.

O 11 de xaneiro de 2021, Ferrell asinou cos Cleveland Cavaliers un contrato de dez días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Richaun Holmes

**Richaun Diante Holmes**, nado o 15 de outubro de 1993 en Lockport, Illinois, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Dallas Mavericks da National Basketball Association (NBA). Con 2,08 metros de estatura xoga nas posicións de ala-pivote e pivote.

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Holmes foi seleccionado polos Philadelphia 76ers na 37ª posición do Draft da NBA de 2015 O 31 de xullo de 2015, Holmes asinou cos 76ers.

O 20 de xullo de 2018, Holmes foi traspasado ós Phoenix Suns a cambio dunha compensación económica.

O 16 de xullo de 2019, Holmes asinou un contrato de dous anos cos Sacramento Kings.

O 6 de xullo de 2023, os Kings traspasaron a Holmes, xunto ós dereitos do Draft de Olivier-Maxence Prosper, ós Dallas Mavericks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Marvin Bagley III

**Marvin Bagley III**, nado o 16 de marzo de 1999 en Tempe, Arizona, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Washington Wizards da National Basketball Association (NBA). Con 2,11 metros de estatura xoga na posición de ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2018, Bagley foi seleccionado polos Sacramento Kings na segunda posición do Draft da NBA de 2018. O 1 de xullo de 2018, Bagley asinou cos Kings. Debutou na NBA o 17 de outubro de 2018 na derrota dos Kings por 123–117 contra os Utah Jazz, facendo 6 puntos e 5 rebotes en 12 minutos de xogo.

O 10 de febreiro de 2022, Bagley foi traspasado ós Detroit Pistons coma parte dun traspaso entre catro equipos que mandou a Donte DiVincenzo, Josh Jackson e Trey Lyles ós Kings. O 14 de febreiro de 2022, Bagley debutou cos Pistons na derrota dos Kings por 103–94 contra os Washington Wizards. O 6 de xullo de 2022, Bagley asinou cos Pistons un novo contrato por tres anos.

O 14 de xaneiro de 2024, os Pistons traspasaron a Bagley ós Washington Wizards xunto a Isaiah Livers, a cambio de Danilo Gallinari e Mike Muscala.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Andorra nos Xogos Olímpicos

**Andorra** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1976, e participaron en cada edición dos Xogos de Verán dende entón. Tamén apareceron en cada edición dos Xogos de Inverno dende 1976.

O país nunca gañou unha medalla nos Xogos. Polo xeral, os deportistas andorranos compiten en probas de ciclismo, natación, atletismo, tiro e judo.

Está representado polo Comité Olímpico Andorrano dende 1976.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Sessue Hayakawa

**Kintaro Hayakawa** (早川 金太郎), nado en Minamibōsō o 10 de xuño de 1889 e finado en Tokyo o 23 de novembro de 1973, coñecido profesionalmente como **Sessue Hayakawa (早川 雪洲)**, foi un actor e ídolo popular xaponés. Foi unha das maiores estrelas de Hollywood do cinema mudo nas décadas de 1910 e principios de 1920. Hayakawa foi o primeiro actor de orixe asiática que se converteu nunha estrela como protagonista nos Estados Unidos e Europa. A súa "beleza inquietante" xunto cos seus papeis como malvado sexualmente dominante fixeron del un rompecorazóns para as mulleres estadounidenses durante unha época de discriminación racial, facendo del dun dos primeiros sex symbols de Hollywood.

Realizou o seu papel revelación en *The Cheat* (1915), e posteriormente fíxose célebre por interpretar amantes prohibidos. Hayakawa foi unha estrela ben pagada no seu tempo, e gañaba 3500 dólares á semana en 1919 e dous millóns grazas á súa propia produtora entre 1918 e 1920. A causa do sentimento antixaponés en auxe e das dificultades nos negocios, Hayakawa abandonou Hollywood en 1922 e actuou en Broadway e no Xapón e Europa durante varios anos antes de regresar a Hollywood con *Daughter of the Dragon* (1931).

Entre os seus filmes sonoros, Hayakawa probablemente é máis coñecido polo seu papel como o coronel Saito en *A ponte sobre o río Kwai* (1957), polo que recibiu unha candidatura ao Óscar ao mellor actor secundario. Hayakawa participou en máis de 80 longametraxes, e tres dos seus filmes (*The Cheat*, *The Dragon Painter* e *A ponte sobre o río Kwai*) foron incluídos no National Film Registry dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
* Japan Times Article on Hayakawa
* Sessue Hayakawa Gallery at Silent Gents
* Sessue Hayakawa: East and West, When the Twain Met
* Literature on Sessue Hayakawa
Mikal Bridges

**Mikal Bridges**, nado o 30 de agosto de 1996 en Filadelfia, Pensilvania, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Brooklyn Nets da National Basketball Association (NBA). Con 1,98 metros de estatura xoga na posición de ala.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2018, Bridges foi seleccionado polos Philadelphia 76ers na 10ª posición do Draft da NBA de 2018, pero pouco despois foi traspasado ós Phoenix Suns a cambio de Zhaire Smith e unha futura elección da primeira rolda do Draft. O 6 de xullo de 2018, Bridges asinou cos Suns. Debutou na NBA o 17 de outubro de 2018 na vitoria dos Suns por 121–100 contra os Dallas Mavericks.

O 9 de febreiro de 2023, os Suns traspasaron a Bridges ós Brooklyn Nets xunto a Cameron Johnson, Jae Crowder e catro eleccións da primeira rolda do Draft, a cambio de Kevin Durant e T. J. Warren.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Gran Premio da Coruña de Automobilismo

O **Gran Premio da Coruña de Automobilismo** foi unha competición automobilística disputada durante os anos 60 e 70 no Circuíto de Riazor, na Coruña. Foi puntuable para varios campionatos nacionais.

## Historia 
Dende 1950 viña disputándose no Circuíto de Riazor o Gran Premio da Coruña de Motociclismo, pero non foi ata o 28 de agosto de 1966, cando da man de José Larrea e da Escudería Centollo se disputou no mesmo lugar a primeira edición do Gran Premio da Coruña de Automobilismo, a primeira proba destas características en Galicia. Disputáronse tres carreiras, sendo o vencedor absoluto o coruñés Álvaro Urgoiti, despois de vencer tanto na categoría B (de 951cc a 1600 cc) como na libre (sen limitacións), mentres que Eduardo Villacieros gañou na categoría A (menos de 950cc). Cada unha das carreiras tiña unha duración de 40 minutos, tempo no que os vehículos deron 31 voltas ao circuíto na categoría A e 33 nas dúas restantes. O Gran Premio foi presenciado por uns 30.000 espectadores.

Ao ano seguinte disputouse a segunda edición, sendo esta retransmitida en directo por TVE. O vencedor absoluto foi o portugués José Lampreia, que co seu Lotus 47 obtivo unha media de velocidade de 112 km/h, superando ao francés Bernard Tramont, segundo da xeral e primeiro da categoría B. Na categoría A o gañador foi Félix Serra. Lampreia gañou tamén a terceira edición, en 1968, tras dar 40 voltas ao circuíto cunha velocidade media de 109,33 km/h, superando ao catalán Juan Fernández, que rematou segundo. 

En 1969 o evento constou de tras carreiras con 30 voltas cada unha, resultando gañador absoluto José de la Peña, conducindo un Porsche 907, tras vencer na categoría "sport" por diante de Juncosa e Tramont. As outras dúas mangas foron a de turismos e unha carreira monomarca puntuable para a Copa Nacional Renault 8 TS. Na primeira delas impúxose o coruñés Carlos Arrojo cun Fiat Abarth 850 TC coa carrocería dun SEAT 600, por diante de Santiago Salido e Gerardo Van Dulken, ambos con R-8 Gordini. Na Copa Renault 8 TS venceu Salvador Cañellas, seguido de Van Dulken e o vigués "Culebras", que liderou a maior parte da proba ata que se viu superado nas dúas últimas voltas. En 1970 a proba de velocidade no circuíto foi incluída dentro da cuarta edición do Rally da Coruña, sendo a proba que pechou a competición. Eladio Doncel chegou a dita proba final cunha vantaxe de poucos segundos sobre Bernard Tramont e Manuel Juncosa. Este último, con Artemi como copiloto e cun Fiat Abarth 2000, foi o máis rápido en Riazor, aínda que a vitoria no rally foi para Doncel. Na Copa Renault 8 TS a vitoria foi para "Correcaminos".

En 1971 disputouse a última edición, gañando Bernard Tramont cun Alpine A110 1600, por diante de Rafael Barrios (Alfa Romeo GT-AM) e Jesús Iglesias (SEAT 1430), mentres que Francisco Anet gañou na Copa Renault 8 TS.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxes en vídeo do IV Gran Premio da Coruña no sitio web oficial da Escudería Centollo .
Subida á Estrada

A **Subida á Estrada** é unha carreira automobilística de montaña que se disputa na Estrada e que puntúa para o Campionato de Galicia de Montaña. Celebrada de xeito intermitente dende 1971 é a segunda subida galega con máis edicións disputadas, só por detrás da Subida a Chantada.

## Historia 
A proba nace en 1971, cando se celebra a primeira edición durante as festas de San Paio, organizada pola Escudería Pontevedra a petición de Alejandro Durán, quen se ocuparía da organización das seguintes edicións como presidente da Escudería Estradense. O Porsche 911 R de Humberto Rodríguez foi o vencedor nas dúas primeiras edicións, disputándose a proba de xeito ininterrompido ata 1977, anos nos que destaca a vitoria en 1975 de Beny Fernández a bordo do Alpinche de Estanislao Reverter, só unha semana despois de debutar con el no Rally de Ourense.

Tras uns anos sen celebrarse, volveu en 1982, xa como parte do Campionato de Galicia de Montaña, e coa segunda vitoria de Alberto González "Camba". Nos seguintes anos sufriu varias interrupcións ata que logrou ter regularidade a partir de 2008, ano no que Cristóbal Serantes conseguiu a primeira das súas catro vitorias consecutivas. Tras a vitoria de Jacobo Sobral en 2014 a proba non se levou a cabo durante os dous anos seguintes, ata que en 2017 volveu ao calendario cunha nova vitoria de Sobral. Alexis Viéitez gañou nas edicións de 2018 e 2019, mentres que a de 2020 foi suspendida pola pandemia por coronavirus.

### Enumeración 
Hai un problema coa numeración das diferentes edicións. O problema produciuse por mor das diferentes edicións en que non se celebrou o que provocou que fosen saltando as edicións ata que en 2014 se regularizou. Así, despois de 1989 (XII edición), non houbo máis edicións ata 1994 que pasou a ser, erroneamente, a XIV edición. De novo, non se celebrou durante nove anos, e no 2003, se celebrou a XII edición. E tras outro parón, en 2008, se presentou como a XIII edición, e xa, con edicións correlativas ata que en 2014, se pediu permiso á Federación para ordenar o número real de edicións, polo que se saltou ata a XXI, cando no 2013 se celebrara a XVIII. Unha vez conseguido o permiso, continúa a ordenación real.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Federación Galega de Automobilismo
Fagolisosoma

[miniatura|500x500px|O proceso da [fagocitose mostrando a formación dun fagolisosoma. Os lisosomas (en verde) fusiónanse co fagosoma para formar o fagolisosoma.]]
En bioloxía, un **fagolisosoma** ou **endolisosoma** é un corpo citoplasmático formado pola fusión dun fagosoma cun lisosoma nun proceso que ocorre durante a fagocitose. Trátase dun tipo de lisosoma secundario. A formación de fagolisosomas é esencial para a destrución intracelular de microorganismos e patóxenos. Ten lugar cando as membranas do lisosoma e fagosoma 'chocan', momento no que o contido do lisosoma (primario), incluíndo os seus encimas hidrolíticos, se descarga dentro do fagosoma e dixire as partículas que foron inxeridas e están dentro do fagosoma. Algúns produtos da dixestión son materiais útiles e pasan ao citoplasma, mentres que outros son expulsados por exocitose.

A fusión das membranas do fagosoma e o lisosoma está regulada pola proteína Rab5, un tipo de proteína G que permite o intercambio de material entre estes dous orgánulos, pero impide a fusión completa das súas membranas.

Os microbios son destruídos nos fagolisosomas por unha combinación de procesos oxidativos e non oxidativos. Os procesos oxidativos tamén se coñecen como explosión respiratoria e inclúen a produción "non mitocondrial" de especies reactivas do oxíxeno.

Ao diminuíren o pH e as concentracións de fontes de carbono e nitróxeno, os fagolisosomas inhiben o crecemento de fungos. Un exemplo é a inhibición do crecemento de hifas en *Candida albicans*.

Nos neutrófilos humanos os fagolisosomas destrúen patóxenos ao produciren tamén ácido hipocloroso.

## Patóxenos que secuestran fagolisosomas 
Algúns  icroorganismos poden prosperar dentro dos fagolisosomas. *Coxiella burnetii*, o axente causante da febre Q, prospera e replícase nos fagolisoosmas ácidos da súa célula hóspede. A acidez do fagolisosoma é esencial para que *C. burnetii* transporte glicosa, glutamato e prolina, así como para a súa síntese de ácidos nucleicos e proteínas.

De xeito similar, cando *Leishmania* está en estado de amastigote obtén todas as súas fontes de purina, varias vitaminas, e varios aminoácidos esenciais do fagolisosoma do seu hóspede. *Leishmania* tamén obtén grupos hemo da proteólise de proteínas que ten lugqar no fagolisosoma do hóspede .

## Notas
Navid

**Navid** foi u satélite artificial da Universidade de Ciencia e Tecnoloxía de Irán lanzado o 3 de febreiro de 21012 mediante un foguete Safir 1B desde o centro de lanzamento de Semnan.

## Características 
Navid foi un satélite de observación terrestre inxectado nunha órbita de 250 x 370 km. foi construído por estudantes da Universidade de Ciencia e Tecnoloxía de Irán e levaba a bordo unha cámara pancromática capaz de tomar imaxes cunha resolucion de 400 m. O satélite tiña 50 kg. Reentrou na atmosfera o 2 de abril de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Safir 1B
Bernd Kluge

**Bernd Kluge**, nado o 18 de xuño de 1949 en Cottbus, Brandeburgo, é un numismático alemán especializado na moeda medieval.

## Traxectoria 
Bernd Kluge estudou Historia Medieval na Universidade Humboldt de Berlín. Durante a súa dirección, o *Münkabinett* organizou en Berlín, en setembro de 1997, o XII Congreso Internacional de Numismática, do Consello Internacional de Numismática. 

Ademais, Bernd Kluge foi profesor de Numismática medieval na Universitdade Humboldt de Berlín.
* (2009): Medalla Huntington, da *American Numismatic Society*, de Nova York.
* (2013): Medalla Eckhel, da Sociedade Numismática Austríaca, de Viena.
* (2015): Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.
* Membro de honra da Sociedade Numismática Austríaca.

## Publicacións 
Esta é unha escolma das monografías máis salientables publicadas ao longo da traxectoria académica de Bernd Kluge:

* (1976). *Brakteaten. Deutsche Münzen des Hochmittelalters*, Berlín.
* (1984). *Brakteaten. Mitteldeutsche Brakteaten aus dem Münzkabinett der staatlichen Museen zu Berlin. Einführungen und Erläuterungen*. Prisma-Verl. Zenner und Gürchott.
* (1991). *Deutsche Münzgeschichte von der späten Karolingerzeit bis zum Ende der Salier (ca. 900 bis 1125)*. Thorbecke, Sigmaringen. ISBN 9783799541398
* (1993). *Fernhandel und Geldwirtschaft. Beiträge zum Münzwesen in sächsischer und salischer Zeit* (editor)*.* Thorbecke, Sigmaringen. ISBN 9783799541442
* (1997): *A Survey of Numismatic Research 1990-1995* (con Cécile Morrisson). International Numismatic Commission. Berlín. ISBN 9788885873001
* *(*2004). *Das Münzkabinett - Museum und Wissenschaftsinstitut*. Münzkabinett. Berlín. ISBN 978-3886094943
* (2006). *Münzen und Medaillen. Die Ausstellung des Münzkabinetts im Bode-Museum*. Prestel Verlag. Berlín. ISBN 978-3791337463
* (2007). *Numismatik des Mittelalters*. Vol. 1: *Handbuch und Thesaurus Nummorum Medii Aevi*. Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Viena. ISBN 978-3-88609-603-9
* (2014). "Gold gab ich für Eisen" (con B. Weisser). En *Das Kabinett.* Nº 14. Münzkabinett, Berlín. ISBN 978-3-88609-748-7

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gabinete Numismático de Berlín
Comité Olímpico Andorrano

**Comité Olímpico Andorrano** (en catalán: *Comitè Olímpic Andorrà* ou COA) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Andorra. Ten 26 federacións, das cales 18 corresponden a disciplinas olímpicas.

## Historia 
O Comité Olímpico Andorrano foi creado en 1971 e foi recoñecido polo COI en 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Andorra nos Xogos Olímpicos
Reino Unido nos Xogos Olímpicos

Os atletas do **Reino Unido**, e mais todos os seus territorios ultramarinos agás tres, e as tres dependencias da Coroa británica, compiten nos **Xogos Olímpicos** como parte do equipo de **Gran Bretaña**. Xunto con Francia e Suíza é un dos tres países que enviou deportistas para cada unha das edicións dos Xogos de Verán e Inverno dende o comezo da era moderna das Olimpíadas en 1896, incluíndo os Xogos de 1980 que foron boicoteados por un bo número de nacións occidentais. Dende 1896 até 2018, o equipo de Gran Bretaña gañou 981 medallas nos Xogos de Verán, e outras 34 nos Xogos de Inverno. É a única nación do mundo en ter gañado cando menos unha medalla de ouro en cada unha das edicións de Verán.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

;Xogos de Inverno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Javier Alonso Salgueiro

**Javier Alonso Salgueiro**, nado en Chaín (Gondomar) o 20 de agosto de 1951 e finado en Vigo o 4 de outubro de 1989, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Entrou de aprendiz en Hijos de J. Barreras en 1968. Ingresou no PCE. Participou nas folgas de 1971. Foi condenado polo Tribunal de Orde Pública en 1972 por propaganda ilegal e manifestación non pacifica. Fixo o servizo militar en San Fernando e Ferrol. En 1973 foi trasladado á Prisión de Pontevedra como preso político. En xuño de 1976 foi readmitido en Barreras. Nese ano foi nomeado secretario do PCG de Val Miñor. Formou parte da Plataforma Veciñal Independente e foi elixido concelleiro de Gondomar nas primeiras eleccións democráticas. Morreu nun accidente laboral en 1989.

## Recoñecementos 
O Concello de Gondomar nomeouno Fillo predilecto o 1 de xullo de 1993.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Derik Osede

**Derik Osede Prieto**, nado o 21 de febreiro de 1993 en Madrid, é un futbolista español. Xoga de defensa central no Waterford, da Primeira División de Irlanda.

## Traxectoria 
### Real Madrid 
Naceu en Madrid, de nai española e pai nixeriano. Comezou no fútbol no DAV Santa Ana e no 2002 entrou na canteira do Real Madrid. Pasou polos distintos equipos das categorías inferiores e na tempada 2010/11 debutou co Real Madrid C, o segundo filial do club. Na tempada seguinte participou no ascenso deste á Segunda División B.

En setembro de 2012 debutou co primeiro equipo do Real Madrid da man do técnico José Mourinho nun partido amigable contra o Millonarios correspondente ao Trofeo Santiago Bernabéu, que rematou con goleada madrileña por 8-0. Un mes despois xogou o seu primeiro encontro co primeiro filial, o Real Madrid Castilla, nun partido da Segunda división contra o Córdoba. O 1 de febreiro de 2014, marcou o seu primeiro gol como profesional, na vitoria por 4–0 sobre o Hércules no Estadio Alfredo di Stéfano. A tempada rematou co descenso do equipo, con 18 partidos disputados polo futbolista madrileño.

### Bolton Wanderers 
O 6 de xullo de 2015, despois de dúas tempadas co Real Madrid Castilla, asinou un contrato de tres anos co Bolton Wanderers, da segunda división inglesa. Xogou a metade dos encontros na súa primeira campaña no club inglés, que acabou co descenso deste á League One. Continuou dúas tempadas máis en Bolton e marcou o seu primeiro gol co equipo en agosto de 2017, nun partido da EFL Cup contra o Crewe Alexandra.

### Numancia 
A finais de novembro de 2018 fichou polo Numancia, da Segunda división, onde asinou un contrato por dous anos. Xogou 37 encontros nese período, marcando dous goles, e a súa segunda campaña no club acabou co descenso á Segunda División B.

### Deportivo da Coruña 
O 5 de outubro de 2020, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Deportivo da Coruña da Segunda División B. No equipo galego non tivo continuidade, xogando só catro partidos como titular e nove en total, e tras lesionarse no tendón de Aquiles durante un partido contra o Pontevedra na xornada 16, non volveu vestir a camiseta do equipo. 

### Alcoyano 
Tras varios meses de recuperación na Coruña, e de estar máis de medio ano sen equipo, en febreiro de 2022 asinou co Alcoyano, tamén de Primeira RFEF, a onde chegou para substituír o lesionado Carlos Blanco. Con todo, non chegou a debutar co club de Alcoi. Disputou un total de 15 partidos ata o remate da tempada, 9 deles como titular, pero o equipo acabou descendendo a Segunda RFEF.

### Waterford 
En setembro de 2023 fichou polo Waterford, da Primeira División de Irlanda.

### Selección española 
Foi internacional coas categorías inferiores na selección española, pasando por todas entre a sub-16 e a sub-21.

En 2012 disputou coa sub-19 o Campionato Europeo en Estonia, sendo defensa titular, marcando un gol e proclamándose finalmente campión tras derrotar a Grecia en Talín.

## Palmarés 
**Selección española**

* **Campionato europeo da UEFA Sub-19 (1):** 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol.com 
* Perfil en Soccerway.com