open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
55 Cancri d

**55 Cancri d** (abreviado **55 Cnc d**) é un planeta extrasolar de longo período orbital, que orbita unha estrela semellante ó noso Sol, 55 Cancri A. O planeta está situado a unha distancia respecto da súa estrela semellante á distancia a que está Xúpiter respecto do noso Sol, é o quinto planeta en ser descuberto no seu sistema planetario e é o máis externo. 55 Cancri d foi descuberto en 13 de xuño de 2002.

## Descubrimento 
Coma a meirande parte dos planetas extra-solares coñecidos, 55 Cancri d detectouse pola observación das variacións da velocidade radial da súa estrela. Isto foi conseguido a través de medicións moi precisas e finas do efecto Doppler do espectro da súa estrela. No momento do descubrimento, 55 Cancri A xa era coñecida por posuír un planeta (55 Cancri b), con todo, aínda había un desvío nas medicións da velocidade radial, desvío que aínda non tiña un explicación clara.

No ano 2002, outras novas observacións revelaron a presenza dun planeta de longo período nunha órbita a unhas 5 UA respecto da estrela. Eses mesmos estudos indicaron a presenza doutro planeta interior, designado 55 Cancri c.

## Órbita e masa 
[200px|miniatura|left|A órbita de 55 Cnc d podería ser máis externa cá de [Xúpiter.]]
Cando 55 Cancri d foi descuberto, pensouse que estaba nunha órbita cunha excentricidade orbital mínima, de xeito semellante á órbita similar a Xúpiter no noso sistema solar, aínda que os elementos orbitais non foron ben precisados. No 2008, despois de que fose observada unha órbita completa do planeta, a órbita real foi desvelada, indicando o que orixinariamente se sospeitaba, a órbita de 14 anos do planeta era, de feito, case circular, situada a unhas 5,77 AU respecto da súa estrela.

Unha limitación do método da velocidade radial utilizado para descubrir 55 Cancri d é que só se pode obter un límite inferior para a masa do planeta. No caso de 55 Cancri d, este límite inferior é de aproximadamente 3,835 veces a masa de Xúpiter. No 2004, medicións astrométricas feitas cos *Fine Guidance Sensors* do Telescopio Espacial Hubble indican que a órbita do planeta ten unha inclinación duns 53° respecto do plano do ceo.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* 
* **Extrasolar Visions**: 55 Cancri d
Zubiri, Navarra

**Zubiri** é unha localidade do val e municipio de Esteribar en Navarra, dentro da comarca de Auñamendi e a Meiriñado de Sangüesa. A localidade atópase a 20&nbsp;km de Pamplona e en 2013&nbsp;tiña 439 habitantes

## Topónimo 
O nome de Zubiri significa "Vila da Ponte", do éuscaro (*Zubi*: ponte e *iri*: vila).

## Xeografía 
A localidade atópase en centro do val de Esteribar baixo o monte Murelu (650 msnm.), a 526 msnm. de altitude, na beira dereita do río Arga e a 20&nbsp;km da capital Navarra, Pamplona.

## Demografía 
Evolución da poboación da localidade nos últimos anos.

## Historia 
Durante a Idade Media houbo na localidade un mosteiro beneditino, o cal dependeu de Leyre por unha doazón efectuada polo rei García o de Nájera en 1040.

## Administración 
A localidade está constituída como un concello pertencente ao municipio de Esteribar. O concello está formado por unha xunta de catro vocais e un presidente do concello.

Na localidade tamén se atopa a sede do Concello do val de Esteribar.

## Camiño francés
O Camiño de Santiago seguindo a ruta do camiño francés pasa por Zubiri na súa segunda etapa partindo de Roncesvalles e é o punto de saída da terceira etapa.

O Camiño accede a Zubiri pola ponte medieval sobre o río Arga, *Ponte da rabia*, así chamado pola crenza de que se se obriga a un animal rabioso a dar unha volta completa ó redor do piar central, cura da enfermidade. Zubiri, en éuscaro, significa precisamente *pobo da ponte*.

## Monumentos e lugares de interese
250px|miniatura|Ponte da Rabia.
### Arquitectura civil 
* **Ponte da Rabia**: Situado sobre o río Arga, é unha ponte lendaria de estilo románico do século XII. Segundo unha lenda que, ao pasar baixo os seus arcos, os animais afectados dunha enfermidade quedaban milagrosamente curados.
* **Fonte da auga de batueco:** Segundo unha lenda popular as súas augas teñen propiedades curativas.
* **Albergue de Peregrinos**
### Arquitectura Relixiosa 
* **Igrexa de San Esteban Protomartir**: É un templo de nova construción, O edificio orixinal foi destruída durante as Guerras Carlistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Esteribar
* Navarra
* Camiño francés

### Ligazóns externas 
* Datos de Zubiri - Goberno de Navarra: Información e datos de entidades locales de Navarra.
* Datos de Zubiri - Federación Navarra de Municipios e *Concejos*.
Ácido homocítrico

O **ácido homocítrico** é un composto orgánico coa fórmula HOC(CO2H)(CH2CO2H)(C2H4CO2H). É un ácido tricarboxílico que aparece na natureza como compoñente do cofactor ferro-molibdeno de certos encimas nitroxenase. A miúdo faise referencia a el como **homocitrato**, que é a base conxugada do ácido que predomina nas solucións acuosas neutras.

A molécula está relacionada co ácido cítrico pola adición dunha unidade de metileno, de aí o prefixo "homo". A diferenza do ácido cítrico, o ácido homocítrico é quiral. O ácido existe en equilibrio coa lactona.

:miniatura|340px|esquerda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido homoisocítrico
* Ácido cítrico
Eparquía ortodoxa rusa de Lviv e Galicia

A **eparquía de Lviv e Galicia ** é unha eparquía da Igrexa Ortodoxa Ucraína baixo o Patriarcado de Moscova, situada na provincia de Lviv e con sé na súa capital Lviv.

A actual eparquía existe dende 1988. En 2007 estruturábase en 62 parroquias, e estaba situada en quinto lugar en termos de fieis no territorio, por detrás da Igrexa Católica Ucraína, da Igrexa Ortodoxa Ucraína do Patriarcado de Kíiv, da Igrexa Ortodoxa Autocéfala Ucraína e da Igrexa Latina.

Isto é resultado dos conflitos relixiosos que sucederon en Ucraína entre nas décadas de 1980 e 1990, logo do estabelecemento pouco amigábel da xurisdición do patriarcado de Moscova, da que xurdiron as xurisdicións ortodoxas non canónicas. Moitas das parroquias da eparquía uníronse a algunha destas igrexas non canónicas. A eparquía tamén perdeu moitas igrexas que obtivo en 1946, logo da integración dos greco-católicos na Igrexa Ortodoxa forzada polas autoridades soviéticas.
Luís Villardefrancos Calé

**Luís Villardefrancos Calé**, nado na Coruña o 22 de setembro de 1880, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Gumersindo Villardefrancos Pardo de Andrade e Dolores Calé Sanjurjo. Foi oficial do Hospital de Santiago de Compostela e secretario do concello de Vedra (1911-1916). En setembro de 1919 foi nomeado xefe da estación de Franza, na liña de Ferrol, un mes despois da de Pontedeume e en 1925 pasou a ser xefe da estación de Ferrol. Nos anos trinta marchou a Madrid como xefe de servizos do ferrocarril, sendo secretario do Lar Gallego en 1932, e onde residía en 1952. Dirixiu a revista *Galicia Moza*, foi redactor de *Gaceta de Galicia* e colaborou nas súas "Páginas literarias", e tamén no suplemento Nós. Páxinas gallegas do Diario da Cruña *El Noroeste*, en *El Eco de Santiago*, *Heraldo de Madrid*, *Galicia en Madrid* e *La Voz de Galicia* e publicou algún poema en *El Compostelano*. Foi presidente do Club Ciclista de Santiago (1909).

## Vida persoal 
Casou en Vedra coa mestra María de los Dolores Legrande Camino en 1914, e foi pai de Marisa Villardefrancos Legrande. Era sobriño de Emilia Calé e curmán de Emilia Quintero Calé, a quen lle dedicou un poema, "Á miña curmán á notabre pianista Emilia Quintero Calé".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca da Real Academia Galega
Ferrari F14 T

O **Ferrari F2012** é un coche de carreiras de Fórmula Un deseñado pola Scuderia Ferrari para a tempada de Fórmula Un de . O coche foi presentado o 3 de febreiro nas instalacións de Ferrari en Maranello

O **Ferrari F14 T** (tamén coñecido polo seu nome interno, Proxecto código 665) é un coche de carreiras de Fórmula Un deseñado pola Scuderia Ferrari para a tempada de Fórmula Un de . Será pilotado polos ex Campións Mundiais de Fórmula Un Fernando Alonso e Kimi Räikkönen, que volveu ao equipo logo dunha ausencia de cinco anos

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

 Tempada en curso.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Scuderia Ferrari 
* Fernando Alonso 
* Kimi Räikkönen 
* Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2014

### Ligazóns externas 
Páxina Web oficial da Scuderia Ferrari
Portugal nos Xogos Olímpicos

**Portugal** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1912, e dende entón participou en tódalas edicións dos Xogos Olímpicos de Verán. Coa creación do Comité Olímpico de Portugal en 1909 e o seu recoñecemento polo COI ese mesmo ano, Portugal foi o 13º país a adherirse ao Movemento Olímpico.

Tres anos despois, o país estreouse nos Xogos de Estocolmo (1912). Dende aquela participou en todas as edicións dos Xogos, sendo o 18º país máis asiduo. Ata 2024 o país conquistou 32 medallas (seis ouros, once pratas e quince bronces).

En 1952, Portugal estreouse nos Xogos Olímpicos de Inverno, realizados en Oslo, Noruega. Portugal non gañou ningunha medalla nos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Esfínter

miniatura|dereita|Esfínteres externo e interno do ano.
Un **esfínter** (do latín tardío *sphincter*, e este do grego σφιγκτήρ, sphinktēr, "banda, músculo contráctil"), é unha estrutura anatómica constituída por un músculo circular ou con forma de anel que normalmente mantén a constrición dun orificio ou pasaxe natural do corpo, que se relaxa cando é necesario para o funcionamento fisiolóxico normal. Os esfínteres atópanse en moitos animais vertebrados e invertebrados, e no corpo humano existen moitos, aínda que algúns son pequenos e microscópicos, especialmente os millóns de esfínteres precapilares existentes nos capilares sanguíneos. Os esfínteres reláxanse ao morrer. O mal funcionamento dos esfínteres orixina diversos problemas como a incontinencia urinaria ou fecal ou o refluxo gastroesofáxico.

## Funcións 
Os esfínteres son efectivos para controlar a entrada e liberación de líquidos e sólidos, facilitando o seu paso nos momentos adecuados ou impedindo o refluxo. Moitos esfínteres úsanse diariamente como parte normal da dixestión ou da visión. Por exemplo, o esfínter esofáxico situado na parte superior do estómago mantén os ácidos estomacais e outros contidos estomacais dentro do estómago evitando que pasen ao esófago.

## Clasificacións 
Os esfínteres poden clasificarse en funcionais e anatómicos:
* Os esfínteres anatómicos teñen un engrosamento de músculo localizado e xeralmente circular que facilita a súa acción como esfínter.
* Os esfínteres funcionais non teñen ese engrosamento muscular localizado e realizan a súa acción de esfínter por medio da contracción muscular arredor (extrínsecos) ou dentro (intrínsecos) dunha estrutura anatómica.

Os esfínteres poden tamén ser controlados voluntariamente ou involuntariamente:
* Os esfínteres voluntarios están controlados polo sistema nervioso somático.
* Os esfínteres involuntarios son estimulados polo sistema nervioso autónomo.

## Exemplos 
[miniatura|dereita|180px|Diagrama do [esfínter ileocecal|esfínter e válvula ileocecal.]]
* O esfínter pupilar, situado no iris no ollo, que controla a abertura pupilar e, por tanto, a cantidade de luz que entra no ollo.
* O esfínter esofáxico superior.
* O cardia (esfínter esofáxico inferior), na parte superior do estómago. Este esfínter impide que os contidos ácidos do estómago pasen ao esófago.
* O esfínter pilóricio, na parte inferior do estómago. Libera o quimo no duodeno.
* O esfínter ileocecal na unión do intestino delgado co groso, que impide o refluxo dos contidos do cego cara ao íleo.
* O esfínter de Oddi, que controla as secrecións do fígado, páncreas e vesícula biliar ao duodeno.
* O esfínter uretral, que controla a saída da urina do corpo.
* O ano posúe dous esfínteres (esfínter anal externo e esfínter anal interno), que controlan a saída das feces do corpo. O interno é involuntario e o externo é voluntario.
* Os esfínteres precapilares microscópicos funcionan controlando o fluxo de sangue nos capilares en resposta á actividade metabólica local.
* Os músculos orbiculares, como o dos labios e o das pálpebras, considéranse tamén esfínteres.

## Notas
Metrópole de Halyč

A **metrópole de Halyč** ou **metrópole de Galicia** é o nome que recibiron ao longo da historia algunhas divisións eclesiásticas  da rexión de Galicia, en Europa Central:

***Metrópole ortodoxa grega de Galicia**, da Igrexa Ortodoxa de Constantinopla, que existiu entre 1303 e 1347, posteriormente pasou á metrópole de Kíiv e volveu existir entre 1371 e 1401.
***Metrópole católica latina de Halyč**, da Igrexa Católica Latina, que existiu dende 1375 até 1414, cando a sé foi transferida a Lviv.
***Metrópole católica ucraína de Galicia (ou Lviv)**, da Igrexa Católica Bizantina Ucraína, que existiu dende 1807, cando a sé foi transferida dende Kíiv, até 2005, cando foi transferida novamente a Kíiv.

## Véxase tamén
*Diocese de Halyč
*Diocese de Lviv
El paso del Ebro

[miniatura|200px|*[Los Cuatro Generales* e *El paso del Ebro*]]
**El paso del Ebro** (tamén coñecida como **El Ejército del Ebro** ou **¡Ay, Carmela!**) é unha canción anarquista da guerra civil española, composta orixinalmente en 1808 contra a invasión francesa na guerra da Independencia española e recuperada polos soldados do bando republicano na guerra civil.

## Letra da canción 
:*El Ejército del Ebro
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Una noche el río pasó,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

:*Y a las tropas invasoras
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Buena paliza les dio,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

:*El furor de los traidores
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Lo descarga su aviación,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

:*Pero nada pueden bombas
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Donde sobra corazón,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

:*Contrataques muy rabiosos
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Deberemos resistir,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

:*Pero igual que combatimos
:*Rumba la rumba la rum bam bam !
:*Prometemos resistir,
:*Ay Carmela, ay Carmela.

## Música 

>
\midi {
  \context {
    \Score
    tempoWholesPerMinute = #(ly:make-moment 64 4)
  }
}

## Véxase tamén 
* *¡Ay, Carmela!*, para o filme de Carlos Saura realizado en 1990.
* Guerra da independencia española
* Guerra civil española
¡Ay, Carmela!

***¡Ay Carmela!*** é un filme español de 1990 dirixido por Carlos Saura e baseado na obra epónima de José Sanchís Sinisterra. Está protagonizado por Carmen Maura, Andrés Pajares e Gabino Diego. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 63ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Carmela (valente e espontánea), Paulino (pragmático e covarde) e Gustavete (mudo) son trobadores que actúan para o lecer do bando republicano durante a guerra civil española, mais están cansos xa de pasar penalidades na fronte. Carmela, Paulino e Gustavete diríxense a Valencia mais, por erro, van parar á zona nacional. Alí son feitos prisioneiros, e o único xeito de salvar as súas vidas é ofrecendo un espectáculo para un grupo de militares nacionais que choca totalmente coa ideoloxía dos cómicos.

## Personaxes 
* Carmen Maura como Carmela
* Andrés Pajares como Paulino
* Gabino Diego como Gustavete
* Mauricio De Razza como Tenente Ripamonte
* José Sancho como Capitán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 63ª edición dos Óscar

### Bibliografía 
* Edwards, Gwynne, *Indecent Exposures*, PMarion Boyars, 1995, 
* Schwartz, Ronald, *The Great Spanish Films: 1950 - 1990*, Scarecrow Press, Londres, 1991,
Vida (revista)

***Vida*** foi unha revista editada na Coruña entre 1920 e 1921.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista mensual ilustrada*, apareceu en xullo de 1920. De periodicidade irregular, estaba dirixida por Jacobo Casal que tamén era o xerente. Tiña un deseño vangardista e de gran calidade, incluíu artigos de literatura, arte, historia, música, viaxes e deportes. Entre os seus colaboradores figuraron Ramón Fernández Mato, Valentín Paz Andrade, Ángel Ferrant, Ángel del Castillo, José Calviño Domínguez, Alfonso Mosquera, Julio Wonenburger, Arturo Taracido, Roberto Nóvoa e Juan González del Valle; foi ilustrada por Barradas, Francisco Miguel, Luís Huici, Ramón Núñez Carnicer e Vázquez Díaz. Mantivo a sección fixa "Libros nuevos" na que apareceron referencias a escritores galegos. Publicou a traxedia *Os homildes* de Leandro Carré Alvarellos. Apareceron cinco números, cesando a súa publicación en setembro de 1921. Algúns autores considérana un precedente de *Alfar*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carballo-Calero Ramos, M. V. (1997): *La revista VIDA, una aventura antes de ALFAR*. Discurso de ingreso como académica de número da Real Academia Galega de Belas Artes. 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Xacobe Casal

**Xacobe Casal Rey**, finado na Coruña o 20 de abril de 1955, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*De como claudicou Xaquín Quiroga*.
Foi profesor de cálculo mercantil. Foi director-xerente da revista *Vida* (1920-1921), colaborou en *El Pueblo Gallego* e escribiu algunhas pezas teatrais e o libro de contos *De como claudicou Xaquín Quiroga*, publicado en *Lar*. Empregado da Caixa de Aforros da Coruña, durante a Segunda República foi secretario xeral da Federación Galega de Caixas de Aforro.

## Obras 
* *Limpa, fixa e dá esprendor*, representada no Teatro Rosalía de Castro da Coruña o 12/4/1919.
* *No íntimo*, estreado tamén en 1919 e publicado en 1924.
* *O camiño*, comedia.
* *De como claudicou Xaquín Quiroga*, 1927.
* *La Coruña y su provincia*, con Ángel del Castillo, Moret, 1930, libro de información turística .

## Vida persoal 
[miniatura|Tumba de Xacobe Casal no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Casou en 1915 con María Pardo Pernas e foi pai de Xohán Casal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Xohán Casal
### Ligazóns externas 
*
Ɔ

O **o aberto** ( '***, ***' ) é unha letra suplementaria do alfabeto latino. É semellante a un *o* aberto pola esquerda.

## Uso 
* No Alfabeto Fonético Internacional o símbolo [] representa a vogal semiaberta posterior, como en galego “sorte” ([ˈsɔɾte̝]).
* O ''* forma parte do alfabeto africano de referencia. É unha letra empregada en moitas linguas africanas, como o aja, o lingala, o ewe e o ioruba.

## Letras semellantes 
miniatura|Letras claudianas: *antisigma*, *digamma* e *medio h*.
* O maia iucateco empregou o Ɔ como consoante en publicacións anteriores ao século XX. A ortografía actual utiliza o dígrafo *dz*. 
* O antisigma, letra creada polo emperador Claudio para substituír a *bs* e *ps* ten forma de *C'' inverso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O
* ɛ
In saecula saeculorum

***In sæcula sæculorum*** é unha locución latina que significa literalmente “polos séculos dos séculos” e fai referencia á eternidade. É unha frase bíblica tomada da Vulgata, tradución latina do Novo Testamento dende o hebreo, e traducida dende o grego “εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων”. Esta tradución non é totalmente literal, xa que o tempo sinalado non é a eternidade, senón varios *aiōnes *, termo grego que se refire á esperanza de vida media dos seres humanos, ou ben á dunha xeración. Este termo foi levado ó latín como *saeculum,* mantendo o significado.  
miniatura|322x322px|Vulgata.
## Liturxia
Esta expresión aparece no libro da Apocalipse doce veces, e sete veces máis nas epístolas, mais non nos evanxeos: Epístola aos gálatas (1:5), Epístola aos efesios (3:21), Epístola aos filipenses (4:20), primeira epístola a Timoteo (1:17), segunda epístola a Timoteo (4:18), Epístola aos hebreos (13:21), primeira epístola de Pedro (4:11) e Libro das Revelacións ou da Apocalipse (1:6, 1:18, 4:9, 10, 5:13, 7:12, 10:6, 11:15, 14:11, 15:7, 19:3, 20:10, 22:5). Foi recollida na liturxia cristiá medieval como un *Tantum Ergo* (últimas dúas estrofas dun himno eucarístico) por Tomé de Aquino no* Veni Creator Spiritus*, no *Gloria Patri* e en moitos outros casos. Cando* in saecula saeculorum* vai seguido por un *Amén*, as dúas últimas palabras (*saeculorum*, *Amén*) poden aparecer abreviadas como *Euouae*, regra mnemotécnica utilizada nas anotacións musicais do medievo. A frase non se utiliza no Antigo Testamento, que ten outras expresións para referirse á eternidade como a latina*  in aeternum et ultra* (“para a eternidade e máis alá”), tradución da hebrea עד עולם e da Biblia Septuaginta “εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἐπέκεινα".

## Significado
Esta expresión pretende reforzar a idea de omnipotencia de Deus, ao cal os fieis adoran nas súas oracións e recoñecen o seu reinado universal “polos séculos dos séculos”. En sentido figurado refírese a unha cousa que se prolonga indefinidamente e da cal non se prevé a fin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Recompilación de usos na prensa escrita
Todo é silencio

**Todo é silencio** pode referirse a:

****Todo é silencio***, novela de Manuel Rivas (2010);
****Todo é silencio***, película de José Luis Cuerda baseada na novela (2012);
Nova Esquerda Galega

**Nova Esquerda Galega** é unha organización política galega. Formouse no ano 2013 con antigos militantes de Unidade da Esquerda Galega (UEG) e toda a miltancia de Nova Esquerda Socialista (NES), ambos os dous grupos integrados en ANOVA-Irmandade Nacionalista desde a súa creación. A esta organización, nacida da fusión deses dous pequenos partidos, incorporáronse unha vintena de militantes do PSdeG-PSOE.

Actualmente mantén unha relación de colaboración permanente con organizacións como Izquierda Aberta (IzAb), Convergencia por Estremadura (CEX), Ezker Batua (EB-B), Compromís, Espacio Plural e Iniciativa Socialista de Izquierdas (ISI) e forma parte da coalición La Izquierda que avoga pola creación, de cara a futuras convocatorias electorais, dunha fronte de esquerdas que poida crebar o bipartidismo en España.

Os seus máximos dirixentes son Óscar Lomba Álvarez e Lois Pérez Leira, ambos co-voceiros nacionais.

## Notas
The Wolf of Wall Street (filme de 2013)

***The Wolf of Wall Street*** é un filme estadounidense dirixido por Martin Scorsese que se estreou no 2013.

## Sinopse 
Baseado nos feitos reais do corretor de bolsa neoiorquino Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio). A mediados dos anos oitenta, Belfort era un mozo honrado que perseguía o soño americano, pero axiña aprende que o máis importante non era facer gañar ós seus clientes, senón ser ambicioso e gañar unha boa comisión. O seu enorme éxito e fortuna cando sen cumprir aínda os trinta anos valeulle o alcume de “O lobo de Wall Street”. As tentacións eran abondosas e o temor á lei era irrelevante. Jordan e a súa manda de lobos consideraban que a discreción era unha cualidade de outrora.

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Jordan Belfort
* Jonah Hill como Donnie Azoff
* Margot Robbie como Naomi Lapaglia
* Matthew McConaughey como Mark Hanna
* Kyle Chandler como Patrick Denham
* Rob Reiner como Max Belfort
* Jon Bernthal como Brad Bodnick
* Jon Favreau como Manny Riskin
* Jean Dujardin como Jean-Jacques Saurel
* Joanna Lumley como Tía Emma
* Cristin Milioti como Teresa Petrillo
* Christine Ebersole como Leah Belfort
* Shea Whigham como Capitán Ted Beecham
* Katarina Čas como Chantalle Bodnick
* P. J. Byrne como Nicky "Rugrat" Koskoff
* Kenneth Choi como Chester Ming
* Brian Sacca como Robbie "Pinhead" Feinberg
* Henry Zebrowski como Alden "Sea Otter" Kupferberg
* Ethan Suplee como Toby Welch
* Barry Rothbart como Peter Diblasio
* Jake Hoffman como Steve Madden
* Mackenzie Meehan como Hildy Azoff
* Spike Jonze como Dwayne 
* Bo Dietl como El mesmo
* Jon Spinogatti como Nicholas
* Aya Cash como Janet
* Rizwan Manji como Kalil
* Stephanie Kurtzuba como Kimmie Belzer
* J. C. MacKenzie como Lucas Solomon
* Ashlie Atkinson como Rochelle Applebaum
* Stephen Kunken como Jerry Fogel
* Edward Hermann como Narrador do anuncio de Stratton Oakmont
* Jordan Belfort como Auckland Straight Line host
* Ted Griffin como Axente Hughes
* Fran Lebowitz como Xuíza Samantha Stogel
* Robert Clohessy como Nolan Drager
* Natasha Newman Thomas como Danielle Harrison
* Sandra Nelson como Aliyah Farran
* Welker White como Camareira
* Aaron Lazar como Blair Hollingsworth
* Steve Witting como SEC Attorney
* Donnie Keshawarz como Broker de Stratton Oakmont
* Chris Riggi como Party Broker
* Sharon Jones como Cantante da voda

## Galardóns e nomeamentos 
* 2013: Premios Oscar: 5 nomeamentos, incluíndo mellor filme e director.
* 2013: Globos de Ouro: Mellor actor de comedia (Dicaprio). Nomeado a mellor filme.
* 2013: Premios BAFTA: 4 nomeamentos, incluíndo mellor director
* 2013: Critics Choice: Mellor actor de comedia (Dicaprio). 6 nomeamentos.
* 2013: National Board of Review (NBR): Top 10 e mellor guión adaptado.
* 2013: American Film Institute: Top 10 - Mellores filme do ano.
* 2013: Satellite Awards: 5 nomeamentos, incluíndo mellor filme e director.
* 2013: Sindicato de Guionistas (WGA): Nomeado a Mellor guión adaptado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha enAllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Euro Pesadilla

***Euro Pesadilla: Alguien se ha comido a la clase media*** é un libro de banda deseñada creado polo catalán Aleix Saló sobre a crise económica e política en Europa. Foi publicado por Random House Mondadori en abril de 2013.

Neste libro, Aleix Saló estuda o momento político social e económico europeo, retrocedendo até o neolítico para ver como se chegou á situación de crise. É unha fábula sobre a construción non só da Unión Europea, senón tamén da identidade europea.

## Traxectoria editorial 
Para promovelo, Aleix Saló colgou o 3 de abril de 2013 unha curtametraxe de animación titulada *Euro Pesadilla*, que explica de xeito satírico o mundo laboral e os sistemas económicos posibles.

## Notas
Ʌ

O **v inverso** ( **Ʌ**, **ʌ** ) é unha letra suplementaria do alfabeto latino. É un *v* xirado 180º.

## Uso 
* No Alfabeto Fonético Internacional emprégase a minúscula desta letra para representar a vogal semiaberta posterior non arredondada. 
* No tepehuán emprégase esta letra para indicar ese mesmo fonema. Igualmente emprégase no temne de Serra Leoa. e no nankina de Papúa-Nova Guinea.
* No oneida representa unha vogal nasal.
* Emprégase no wounmeu de Panamá e Colombia, no que pode aparecer con diacríticos (til e diérese). 
* Foi utilizado nalgunhas ortografías do chol para representar o fonema [ɨ], se ben é máis habitual o uso de *ä*.
* Emprégase tamén no manga, na lingua kanuri de Nixeria, e no ibibio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acento circunflexo
* Lambda
* λ, lambda latino
Germán Castro

O nome **Germán Castro** pode referirse a:

***Germán Castro Arias**, un dos redactores da *Revista de Galicia* (1850).
***Germán Castro Caycedo**, escritor e xornalista colombiano (n. 1940).
***Germán Castro Tomé**, xornalista galego, fundador do *Diario de Ferrol* (n. 1944).
O Seor Pedro

***O Seor Pedro*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1840.

## Historia e características 
Escrito integramente en galego, tiña un carácter propagandista favorábel ao goberno progresista de Espartero. Editado por Manuel Fernández Magariños, publicou 11 números até o 1862.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
The Hawk Is Howling

***The Hawk Is Howling*** é o sexto álbum da banda escocesa de post-rock Mogwai, publicado o 22 de setembro de 2008 a través dos selos Wall of Sound, Play It Again Sam e Matador Records no Reino Unido, Europa e os Estados Unidos respectivamente.  En Australia editouno Spunk Records o día 27 de setembro.

Trátase do seu primeiro disco completamente instrumental, xa que dende os seus primeiros traballos todos tiñan voces nalgúns temas. O álbum acadou o número 35 na lista británica,  e o 97 na *Billboard 200*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Mogwai.
#"I'm Jim Morrison, I'm Dead" – 6:46
#"Batcat" – 5:23
#"Danphe and the Brain" – 5:18
#"Local Authority" – 4:15
#"The Sun Smells Too Loud" – 6:58
#"Kings Meadow" – 4:42
#"I Love You, I'm Going to Blow Up Your School" – 7:33
#"Scotland's Shame" – 8:00
#"Thank You Space Expert" – 7:55
#"The Precipice" – 6:42
#"Dracula Family" (Japanese Bonus Track) - 6:03
#"Stupid Prick Gets Chased by the Police and Loses His Slut Girlfriend" (canción extra no Xapón) - 5:09
#"Devil Rides" (con Roky Erickson de 13th Floor Elevators) (canción extra no Xapón) - 4:00

## Notas
Rave Tapes

***Rave Tapes*** é o oitavo álbum da banda escocesa de post-rock Mogwai, publicado no Reino Unido 20 de xaneiro de 2014 a través do selo Rock Action Records, e ao día seguinte nos Estados Unidos a través de Sub Pop Records. Foi editado en vinilo, CD, descarga dixital de alta resolución e como parte dun *box set* de esdición limitada. Na súa primeira semana acadou o número 10 nas listas británicas de álbums e o número 2 nas escocesas.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas por Mogwai.

;Cancións extra do *box set*

## Notas
Mr Beast

***Mr Beast*** é o quinto álbum da banda escocesa de post-rock Mogwai, publicado o 6 de marzo de 2006 a través dos selos Play It Again Sam e Matador Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Stuart Braithwaite, Dominic Aitchison, Martin Bulloch, John Cummings e Barry Burns. As letras de "I Chose Horses" foron escritas polo vocalista de  Envy Tetsuya Fukagawa.

#"Auto Rock" – 4:18
#"Glasgow Mega-Snake" – 3:35
#"Acid Food" – 3:40
#"Travel Is Dangerous" – 4:01
#"Team Handed" – 3:58
#"Friend of the Night" – 5:30
#"Emergency Trap" – 3:31
#"Folk Death 95" – 3:34
#"I Chose Horses" – 5:13
#"We're No Here" – 5:39
Catedral de Nosa Señora dos Remedios

A **Catedral de Nosa Señora dos Remedios** tamén coñecida como **Catedral de San Cristóbal de La Laguna**, é a catedral sé da Diocese de San Cristóbal de La Laguna ou *Diocese de Tenerife*. Está adicada á Virxe María baixo o título de Nosa Señora dos Remedios, patroa da cidade de San Cristóbal de La Laguna, da illa de Tenerife e da Diocese de San Cristóbal de La Laguna.

A catedral está situada no centro histórico da cidade de La Laguna, declarado Patrimonio da Humanidade en 1999 pola UNESCO.

## Historia 
En 1511 foi construída unha capela no lugar, por orde do conquistador de Tenerife, Alonso Fernández de Lugo. En 1515 a capela orixinal foi substituída por unha igrexa máis grande. A igrexa converteuse en catedral en 1819 por unha bula do Papa Pío VII, cando a Diocese de Tenerife foi creada con xurisdición para toda a provincia de Santa Cruz de Tenerife. A fachada da catedral remóntase a 1820, mentres que a estrutura actual da catedral foi construída entre 1904 e 1915.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Diocese de Tenerife .
Festival de Eurovisión 1957

O **II Festival da Canción de Eurovisión** tivo lugar o 3 de marzo de 1957 en Frankfurt, Alemaña. A presentadora foi Anaid Iplicjian e a vitoria foi para Corry Brokken co tema *"Net Als Toen"*.

A segunda edición deste programa foi principalmente radiofónica, pero incrementouse considerablemente o número de espectadores a través da televisión. Aínda que Suíza gañara a primeira edición de 1956, non foi a organizadora do festival xa que non se creou aínda a norma pola que o país vencedor debía facerse cargo da organización ao ano seguinte. Nun principio considerouse a posibilidade de que cada país fixésese cargo do festival de modo rotativo, pero debido ao incremento dos países participantes, observouse que isto sería imposible.

No festival deste ano, observouse que existía unha gran disparidade na duración das cancións participantes (o tema italiano duraba 5:09 minutos, mentres que o británico só 1:52 minutos). Había un límite recomendado de 3:30 por canción pero non era aínda vinculante.

En 1957 foi a primeira vez na que o proceso de votación foi público, o que hoxe é unha das principais características do Festival de Eurovisión. Ademais, foi a primeira edición na que se contactou cos xurados por teléfono.

Neste ano impúxose unha norma pola cal unicamente solistas ou dúos poderían concorrer ao festival, norma que, con modificacións, permanecería vixente ata 1970. Destacan tamén as participacións de Suíza, que volvía estar representada, por segunda vez consecutiva, por Lys Assia, aínda que nesta ocasión non tería tanta sorte como no festival do ano anterior e acabaría penúltima; e a representación dos Países Baixos por parte de Corry Brokken, que supoñería a súa segunda participación no Festival, foi a que finalmente se alzou coa vitoria.

Nesta edición foi cando se escoitou por primeira vez o castelán no festival, catro anos antes da entrada de España na competición. A canción alemá, *Telefon, Telefon*, de Margot Hielscher, incluía frases en varios idiomas, un deles o español.

## Cancións e selección 
## Resultados 
## Repartición de votos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Frankfurt
* ARD
* Festival da Canción de Eurovisión
### Ligazóns externas 
* [Festival de Eurovisión 1957 en YouTube(https://gl.wikipedia.org/wiki/YouTube).]
Hardcore Will Never Die, But You Will

***Hardcore Will Never Die, But You Will*** é o sétimo álbum da banda escocesa de post-rock Mogwai, publicado no Reino Unido o 14 de febreiro de 2011 a través do selo Rock Action Records, e o día seguinte nos Estados Unidos a través de Sub Pop Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Mogwai, agás onde se indique.
#"White Noise" – 5:04
#"Mexican Grand Prix" (Mogwai, Luke Sutherland) – 5:18
#"Rano Pano" – 5:15
#"Death Rays" – 6:01
#"San Pedro" – 3:27
#"Letters to the Metro" – 4:41
#"George Square Thatcher Death Party" – 4:00
#"How to Be a Werewolf" – 6:23
#"Too Raging to Cheers" – 4:30
#"You're Lionel Richie" – 8:29

;Cancións extra:
*"Slight Domestic" – 5:35 (canción extra no iTunes nos Estados Unidos)
*"Hasenheide" – 3:29 (canción extra no Xapón)

Hai unha edición limitada que ten un CD extra cunha peza de 23:23 minutos de duración chamada "Music for a Forgotten Future (The Singing Mountain)" gravada para unha instalación artística de Douglas Gordon e Olaf Nicolai en Essen, Alemaña.

## Notas
Lo más sublime

***Lo más sublime*** ou ***Respetad a los señores maestros*** (*O máis sublime* ou *Respectade os profesores*) é un filme mudo catalán inédito producido en 1927 en Barcelona por Producciones E.L.A. O drama, dirixido por Josep Enric Ponsa, foi realizado por un grupo de afeccionados emprendedores que rodou a película durante as fins de semana de catro meses en diferentes lugares da Costa Brava,

## Personaxes 
## Sobre a película 
A película foi realizada por Producciones E.L.A., unha empresa de nova creación que só realizou este filme. e Josep Maria Casals Tarragó como produtor executivo e actor. Os exteriores foron filmados en Blanes e na costa entre Blanes, Lloret de Mar e Tossa de Mar. No inicio do filme ofrécese unha visión xeral de San Cebrian tirada dende a rocha Sa Palomera, en Blanes, considerado o principio da Costa Brava.

O 20 de setembro de 1927 realizouse unha proxección en probas para a crítica, que aconsellou recortar e eliminar intertítulos así como suprimir algunhas escenas da película antes de presentala ao público. Estreouse no Teatre Novedades o 9 de xullo de 1928.

En 1992, unha copia da película almacenada no formato orixinal de nitrocelulosa polos fillos do director, Albert e Josep Mª Casals Martorell foi recuperada pola Filmoteca de Catalunya que a transferiu a un formato que garantise a súa seguridade. O 31 de xaneiro de 1994 reestreouse *Lo más sublime* no Cine Alcázar, acompañado ao piano por Juan Pineda e coincidindo coa apertura da exposición en Barcelona de material publicitario entre 1925 e 1936 da empresa catalá de distribución Mundial Film.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Repositori digital  da Filmoteca de Catalunya
Veiga de Forcas, Veiga de Forcas, Pedrafita do Cebreiro

**Veiga de Forcas** é un lugar da parroquia de Veiga de Forcas no concello lucense de Pedrafita do Cebreiro, na comarca dos Ancares. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 24 habitantes (12 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Veiga de Forcas
### Parroquias de Pedrafita do Cebreiro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pedrafita do Cebreiro
Cañete, Chile

**Cañete** é un municipio, unha cidade e unha comuna da provincia de Arauco na Rexión de Biobío, Chile. Segundo o censo INE de 2002 a comuna tiña un total de 31.270 habitantes, unha área é de 760,4&nbsp;km2 e unha densidade de poboación de 41,12 hab/km². Sitúase na altitude de 80 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio da comuna é cañetino/a.

A cidade atópase a uns 635&nbsp;km ao sur de Santiago, e uns 135&nbsp;km ao sur da cidade de Concepción. En termos históricos, en torno á cidade desenvolveuse a Batalla de Tucapel e ocorreu a posterior morte de Pedro de Valdivia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Municipio da comuna  .
Claudia Molina

**Claudia Molina**, nada en Barcelona o 19 de novembro de 1985, é unha actriz española.

## Traxectoria 
Aos 9 anos realizou o seu primeiro anuncio para El Caserío. Aos 12 anos trasladouse coa súa nai a Madrid cando lle saíu a rodaxe da serie *De tal Paco tal Astilla*.

Despois do seu primeiro anuncio chegaría a primeira película de Claudia, *La Moños*, onde mantivo unha relación moi cálida coa directora Mireia Ros e con todo o equipo. Non obstante, a popularidade chégalle grazas á súa participación en series como *Calle Nueva* e, sobre todo, *Ana y los siete*. Foi nesta comedia de Ana Obregón onde Claudia se decatou de que quería ligar a súa vida para sempre ao mundo da interpretación.

Claudia creceu rodeada de focos e de cámaras, facendo camiño en filmes como *Cosas que olvidé recordar* ou *No digas nada*. Ademais de ocasional presentadora televisiva, Claudia é unha experta en baile, xa que participou na primeira edición do popular concurso *¡Mira quién baila!* presentado por Anne Igartiburu e proclamouse gañadora. Tamén fixo teatro a grande escala da man de Antonio del Real e a obra *Los 80 son nuestros*.

## Filmografía 
* *Vive cantando* (2013)
* *Arrayán* (2012)
* *11-M, para que nadie lo olvide (Tres días de Marzo)* (2011)
* *Hay alguien ahí* (2010)
* *La huella del crimen 3: El asesino dentro del círculo* (2010)
* *Con pelos en la lengua* (2009)
* *Planta 25* (2007-2008)
* *La que se avecina* (2007)
* *No digas nada* (2007)
* *Ana y los siete* (2002-2005)
* *Esencia de poder* (2001)
* *Hospital Central* (2000)
* *Primer amor* (2000)
* *Cosas que olvidé recordar* (1999)
* *Calle nueva* (1997-1998)
* *Una piraña el en bidé* (1996)
* *La Moños* (1995)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Web dedicada a Claudia Molina
Gran Premio do Xapón de 1977

O **Gran Premio do Xapón de Fórmula 1 de ** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 23 de outubro de 1977 en Fuji.

## Informe 
Mario Andretti e James Hunt continuaron a súa batalla no final da tempada, con Hunt loitando co americano para a pole, e John Watson á fronte da segunda fila. Hunt tomou a dianteira na saída, e Jody Scheckter e Jochen Mass pasaron á segunda e terceira posición, mentres que Andretti tivo un comezo terrible e quedou na cola dos dez primeiros. Na segunda volta, Andretti estivo involucrado nunha colisión ao tratar de gañar lugares, quedando fóra da carreira. Con Andretti fóra, Hunt non tiña rivais e abriu unha gran brecha, co seu compañeiro Mass segundo e Watson que pasara a Scheckter terceiro. Pero, tanto Mass como Watson tiveron que retirarse pouco despois con fallas de motor e da caixa de cambios, e con Scheckter perdendo posicións, Carlos Reutemann estaba segundo ata que foi pasado por Jacques Laffite. Hunt seguiu e culminou a tempada cunha vitoria cómoda, mentres que Laffite quedou sen combustible na última volta, entregando o segundo posto a Reutemann e permitindo a Patrick Depailler completar o podio.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación no campionato de construtores

* **Nota**: só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 8 mellores resultados das primeiras 9 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

* Líderes por volta: James Hunt 73 Voltas (1-73).
* Esta carreira foi a décima e última vitoria de James Hunt
* Un comisario e un fotógrafo morreron polos restos logo dunha colisión na que estaban implicados o Ferrari de Gilles Villeneuve e o Tyrrell P34 de Ronnie Peterson na volta cinco. Ambos estaban parados nunha zona prohibida da pista cando ocorreu o accidente. 
* Esta carreira foi a última carreira de Gunnar Nilsson, antes de morrer de cancro en 1978.
* Primeiro punto para Riccardo Patrese.
* Esta carreira foi a última ocasión na que un coche (Tyrrell de Kunimitsu Takahashi ) utilizou pneumáticos Dunlop nun Campionato do Mundo de Fórmula 1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
El Correo de Celanova

***El Correo de Celanova*** foi un periódico editado en Celanova entre 1893 e 1895.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico semanal*, apareceu o 11 de setembro de 1893. Editábase os domingos e constaba de catro páxinas. O seu director, principal redactor e responsable, foi Luciano Meleiro Tejada, presidente da Unión Republicana de Celanova, substituído ás veces por Leopoldo Seoane. Tivo unha breve interrupción entre agosto de 1894 e febreiro de 1895 cando o seu director foi procesado por "supuesto delito de lesa majestad", e logo absolto. Cambiou o seu subtítulo por *Semanario republicano*. De clara tendencia republicana, tivo boas relacións con *El Derecho* e moi malas cos medios carlistas como *La Lealtad* de Valentín de Nóvoa. Publicou colaboracións de Francesc Pi i Margall e Emilio Castelar e textos de Victor Hugo. Nos seus editoriais pronunciouse pola idea da "redención social por medio de la democracia republicana" e abordou temas como a divulgación do novo socialismo, as causas do anarquismo, a emancipación da muller, o caciquismo rural, a necesidade da instrución pública, a crítica da usura e da emigración e a guerra de Marrocos, ademais da crítica da Monarquía e a defensa constante da República. Imprentábase no taller ourensán de Antonio Otero.

Prestou moita atención a Manuel Curros Enríquez, que tamén colaborou con algunhas prosas. Os textos en galego son moi escasos e os poemas publicados eran de autores non galegos (como Enrique Torno Ballester e Eulogio Jurado Fernández), e de carácter político e satírico. Editou 68 números, cesando a súa publicación o 12 de maio de 1895. Foi substituído por *La Discusión*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
### Ligazóns externas 
* Marcos Valcárcel (20/7/2008). "Curros en ‘El Correo de Celanova’ (I)" *El Correo Gallego*.
¡Mira quién baila!

**¡Mira quién baila!** é a edición española do programa británico *Strictly Come Dancing*, no cal un conxunto de famosos compite entre si nun concurso de baile de varios estilos e varias semanas de duración adestrados por profesores de baile. O premio que obtén o gañador é entregado a organizacións benéficas.

O programa, producido por Gestmusic, estreouse en La 1 de Televisión Española o 13 de xuño de 2005, presentado por Anne Igartiburu durante 7 edicións. Tras cinco anos na televisión pública, o formato foi adquirido por Telecinco e foi presentado por Pilar Rubio baixo o nome *¡Más que baile!*. O 28 de xaneiro de 2014 o programa regresa a Televisión Española, onde é presentado por Jaime Cantizano.

## Edicións 
### Primeira edición (2005) 
[miniatura|175px|right|[Claudia Molina.]]

#### Galas 
### Segunda edición (2005-2006) 
[miniatura|175px|right|[David Civera.]]

#### Galas 
### Terceira edición (2006) 
#### Galas 
### Cuarta edición (2006) 
[miniatura|280px|right|[Estela Giménez.]]

#### Galas 
### Quinta edición (2007) 
#### Galas 
### Sexta edición (2007) 
[miniatura|175px|right|[Serafín Zubiri.]]

#### Galas 
O 7 de xaneiro de 2008 emitiuse a chamada "final de finais" que representaba a última gala do programa, elixindo o mellor bailarín de entre case todos os concursantes que participaran nas seis edicións. Na devandita gala, proclamouse vencedora a cantante Rosa López, quen gañou tamén a terceira edición do programa.

### Sétima edición (2008-2009) 
[miniatura|175px|right|[Ana Obregón.]]
Ana Obregón tivo que abandonar o concurso por Mononucleose infecciosa, enfermidade que lle impedia poder realizar os bailes do programa.

#### Galas 
### Oitava edición (2010) 
Esta edición de *¡Mira quién baila!*, foi emitida por Telecinco con Pilar Rubio como presentadora, pero debido a motivos dos dereitos sobre o formato de TVE o concurso tivo que cambiar o nome unha vez xa empezada a edición, pasando a chamarse *¡Más que baile!*.

#### Galas 
### Novena Edición (2014) 
O programa pasa a emitirse de novo en La 1 recuperando o nome orixinal, *¡Mira quién baila!* e con Jaime Cantizano como presentador. Cabe destacar que nesta edición a banda elixida foi a do programa *Uno de los nuestros*, emitido en La 1 e producido tamén por Gestmusic Endemol.

#### Galas 
## Especiais 
### Edición sobre xeo (2005) 
Os concursantes da segunda edición de *¡Mira quién baila!* puideron descansar durante o Nadal; durante esas dúas semanas emitiuse unha edición especial do concurso na que a pista de baile se substituía por unha pista de xeo.

## Palmarés ¡Mira quién baila! 
### Especiais 
## Audiencias 
## Premios e nomeamentos 
* **Premio TP de Ouro 2005** ao Mellor Concurso-Reality → **Gañador**
* Premio TP de Ouro 2005 á Mellor Presentadora para Anne Igartiburu → Nomeada
* Premio ATV 2005 á Mellor Comunicadora de Programas de Entretemento para Anne Igartiburu → Nomeada
* **Premio Antena de Oro 2005** de Televisión para Anne Igartiburu → **Gañadora**

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial en RTVE.es
Vila de Rei

Como topónimo **Vila de Rei** pode referirse a:

;En Galiza
***Vila de Rei**, parroquia do concello de Trasmiras;
****Vila de Rei**, lugar de dita parroquia.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Vila de Rei**, concello do distrito de Castelo Branco;
****Vila de Rei**, freguesía de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Angüiloideos

Os **angüiloideos** (*Anguilloidei*) son unha suborde de peixes osteíctios da orde dos angüiliformes.

## Clasificación 
Segundo o SIIT, a suborde integra tres familias:

* '*Suborde *Anguilloidei'''*
** Familia *Anguillidae*
** Familia *Heterenchelyidae*
** FamIlia *Moringuidae*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Frizzell, D. L. e J. H. Dante (1965): "Otoliths of some early Cenozoic fishes of the Gulf Coast". *Journal of Paleontology* **39** (4):687-718. Resumo.
* Regan, C. T. (1909): "On the anatomy and classification of the scombroid fishes". *Annals and Magazine of Natural History (Series 8)*, **3** : 66-75.

### Outros artigos 
* Angüiliformes

### Ligazóns externas 
* *Anguilloidei'' en NCBI.