Receptor do complemento 3

O **receptor do complemento 3** (**CR3**), tamén chamado **antíxeno de macrófago 1** (**Mac-1**) (CD11b/CD18), **integrina αMβ2** ou **integrina de macrófago**, é un receptor da superficie de células humanas atopado en linfocitos B e T, leucocitos polimorfonucleares (principalmente neutrófilos), células NK e fagocitos mononucleares como os macrófagos.  Consta de CD11b (integrina αM) e CD18 (integrina β2). 

A cadea α de integrina está unida non covalentemente á cadea β de integrina. Únese a iC3b e pode estar implicado na adhesión celular, uníndose á molécula de adhesión intercelular 1 (ICAM-1). O CR3 causa a fagocitose e a destrución de células opsonizadas con iC3b. O CR3 e CR4 pénsase que teñen funcións solapadas; porén, os distintos sitios de unión de iC3b suxiren diferenzas nas súas funcións. Ademais, o CR3 ten prometedoras propiedades terapéuticas.

## Función 
O CR3 é un receptor de recoñecemento de padrón con capacidae para recoñecer e unirse a moitas moléculas atopadas na superficie de bacterias invasoras. O CR3 tamén recoñece o compoñente do complemento iC3b cando está unido á superficie de células allleas.  O iC3b xérase por proteólise de C3b e únese ao receptor causando a fagocitose e destrución das células alleas opsonizadas con iC3b.

O CR3 pertence a unha familia de receptores da superficie celular chamados integrinas (como todas comparten unha particular cadea β, denomínanse β2-integrinas), que están enormememnte difundidas na natureza e que xeralmente son importantes na adhesión celular, migración, fagocitose e outras interaccións célula-célula en diversas células e circunstancias.

O CR3 tamén é un medidador da fagocitose da bacteria que causa a enfermidade de Lyme, *Borrelia burgdorferi*, en ausencia de opsonización por iC3b.

## CR3 e CR4 
O CR3 (integrina αMβ2) e o CR4 (integrina αXβ2, composta por CD11c e CD18), ambos os dous membros da familia das β2-integrinas, crese xeralmente que teñen funcións solapadas en células mieloides e certas poboacións linfoides. Observouse que tanto CR3 coma CR4 se encontran en ratos e en humanos. Xuntos, o CR3 e o CR4 interveñen en varias funcións dos linfocitos T e B e células NK. Por exemplo, mentres que tanto o CR3 coma o CR4 están implicados na adhesión, migración e proliferación de células B, realizan unha potenciación da citotoxicidade dependente do complemento en células NK.

## CR3 e CR4 en terapia de enfermidades 
As terapias inmunomodulatorias adoitan ter como obxectivo induciren a redución dos síntomas de doenzas inflamatorias ou axudaren á eliminación de tumores malignos. Experimentos in vitro e in vivo suxiren que unha resposta de CR3 e CR4 permite a citotoxicidade dependente do complemento cara a células de cancro cubertas de anticorpos. Esas terapias biolóxicas caracterízanse por rebaixar a inflamación autoinmune ou potenciar os efectos da vacinación anticancro.

A leucadherina-1, unha molécula antagonisra do CR3, suprime os sinais inflamatorios innatos humanos. O seu efecto de mediación antiinflamatoria viuse que é moi prometedor para usos terapéuticos en modelos animais de danos vasculares.

## Sinónimos e abreviacións 
*CR3
*CD11b/CD18
*Antíxeno de macrófago 1 (Mac-1)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Receptor do complemento

### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*