open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erdapfel

miniatura|O Erdapfel de Behaim, 1492.
O **Erdapfel** (en alemán: literalmente «*mazá da terra*») é o globo terrestre máis antigo que se conserva. Foi elaborado polo navegante, cosmógrafo e xeógrafo alemán Martin Behaim en 1492. Trátase dunha bóla de 51 cm de diámetro, composta de dúas semiesferas feitas de liño laminado con reforzo de madeira e cuberta cun mapa pintado por Georg Glockendon. O mapa foi debuxado en papel e colouse na capa de pergamiño coa que primeiramente se cubriu o globo.

## Historia e características 
miniatura|esquerda|Martin Behaim e o seu Erdapfel.
miniatura|Proxección do Erdapfel.
miniatura|Área oceánica descrita no globo de Martin Behaim.
O continente americano non aparece, pois Cristovo Colón non retornou da súa primeira viaxe até marzo de 1493. O globo presenta unha Eurasia magnificada e un océano baleiro entre a Europa occidental e o leste de Asia. Cipango (Xapón), que se sitúa ó sur da súa verdadeira posición, e as illas asiáticas tamén son desproporcionadamente grandes. Inclúese a mítica illa de San Brandán, así como unha multitude de illas fabulosas.

Europa e o Mediterráneo son os que están representados con maior precisión. África represéntase con gran detalle, especialmente as costas norte e oeste, o que indica a viaxe de Behaim a bordo dun barco portugués ou a adquisición dunha carta náutica portuguesa por parte de Behaim. A costa leste, porén, amósase de xeito moi impreciso. Canto máis ó leste, máis distorsionada se torna a imaxe. O subcontinente indio case non é recoñecíbel como tal.

A idea de lle chamar «mazá» pode estar relacionada co *Reichsapfel* («Mazá Imperial» ou *globus cruciger*), tamén gardada en Nürnberg, xunto coas xoias do Reich (*Reichskleinodien*). O nome non está relacionado co significado moderno de *Erdapfel* no sur de Alemaña e Austria, que é «pataca», pois as castañas de terra aínda non se trouxeran de América a Europa.

Desde a súa creación até comezos do século XVI ficou nunha sala de recepción do concello de Nürnberg. Posteriormente estivo en posesión da familia Behaim. En 1907 foi transferido ó Museo Nacional Xermánico (Germanisches Nationalmuseum) de Nürnberg.

### Dixitalización 
En 1992 foi trasladado durante algún tempo á Universidade Técnica de Viena para ser estudado e dixitalizado co gallo do seu 500 aniversario. En 2011, o Museo Nacional comezou unha segunda dixitalización.

miniatura|centro|upright=3.5|Edición facsímile do Erdapfel, 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Historia da cartografía
* Mapamundis antigos

### Ligazóns externas 
* The International Coronelli Society for the Study of Globes 
* Detailed analysis
Geostationary Operational Environmental Satellite

miniatura|256px|Un dos primeiros satélites GOES.
**Geostationary Operational Environmental Satellite**, máis coñecidos como **GOES**, é unha serie de satélites meteorolóxicos estadounidenses dependentes da NOAA, situados en órbita xoestacionaria. O primeiro GOES foi lanzado en 1974 e desde entón a serie foi cambiando e mellorando, podendo dividirse en varias familias de satélites. Os tres primeiros GOES  foron coñecidos inicialmente como **Synchronous Meteorological Satellite** (SMS), cambiándose posteriormente a súa denominación.

## SMS 1 e 2 e GOES 1, 2 e 3 
Foron os primeiros satélites meteorolóxicos xeoestacionarios. Estabilizábanse mediante xiro a 100 r.p.m., tiñan forma cilíndrica con 190,5 cm de diámetro e 230 cm de altura e un mastro de 83 cm cun magnetómetro no extremo. Cada satélite levaba a bordo un radiómetro para lonxitudes de onda visibles e infravermellas (VISSR, *Visible Infrared Spin-Scan Radiometer*), que proporcionaba información da cuberta de nubes tanto no lado diúrno como no nocturno do planeta e podía medir a temperatura da terra e da atmosfera. Tamén dispoñían dun monitor da contorna espacial (SEM, *Space Environmental Monitor*) para medir a cantidade de protóns e electróns e o fluxo de raios X solares, así como os campos magnéticos. Os satélites usaban tanto a UHF como a banda S para transmitir telemetría e recibir comandos. As dúas primeiras unidades denomináronse *Synchronous Meteorological Satellite*, e a denominación GOES foi usada a partir da terceira unidade, usando ás veces letras en lugar de números (GOES A, B e C). Foron lanzados entre 1974 e 1978, todos a bordo de foguetes Delta 2914. GOES 3 foi desactivado en xuño de 2016, despois de 38 anos de servizo. O satélite foi usado moito despois do fallo do seu instrumento VISSR como enlace coa base Amundsen-Scott do polo sur.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta 2914
*Delta 3914
*Delta IV
*Atlas V
Ruana

[miniatura|307x307px|"Carniceiro de Bogotá" de [Ramón Torres Méndez, litografía que amosa a un home con *ruana* (á dereita).]]
A **ruana** (posiblemente do castelán que quere dicir "manta raída", do chibcha *ruana* "terra de mantas", ou do quechua *ruana* "tecido") é un tipo de poncho solto sen mangas e aberto na súa parte central baixo o oco onde se coloca a cabeza de quen o viste, en forma de capote fabricado de maneira artesanal que se usa enriba doutras pezas, o cal ten forma cadrada ou rectangular e que no centro posúe un buraco para pasar a cabeza. A ruana é orixinaria dos Andes colombianos. En Colombia, a ruana constitúe a peza característica e tradicional do departamento de Boyacá elaborada inicialmente por indíxenas e mestizos e utilizada dende a época da colonia, aínda que tamén é elaborada nos departamentos de Cundinamarca, Antioquia, Nariño, Bogotá, Santander (Colombia), Norte de Santander e Caldas. En Venezuela é moi utilizada e elaborada nos estados andinos de Táchira, Mérida e Trujillo, utilizada dende a colonia por todos os habitantes venezolanos, actualmente só na rexión andina se mantén o seu uso tradicional. 

## Orixe 
A verba ruana é de orixe descoñecida, mais pode vir do castelán "*ruana*" en referencia a unha tea de la, irregular ou relacionada coa rúa. Porén, aínda que de maneira dubidosa, segundo ProColombia (former Proexport), a axencia oficial de Colombia ó cargo do turismo internacional e o investimento estranxeiro, a palabra ruana provén do muisca *ruana* quere dicir "terra de mantas", en referencia ós tecidos de la manufacturados polos muiscas e os timoto-cuicas.

A orixe desta peza aínda é descoñecida. Algúns cren que se trata dunha fusión dos capotes españois coa manta ou chircate tradicional dos indíxenas muiscas, quen tiveron asentamento nos actuais departamentos de Boyacá, Cundinamarca e sur de Santander, sendo usada tamén por tribos dos timoto-cuicas; mentres que outros cren que se tomou ese nome dos panos que os españois trouxeron dende Ruán, en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Proexport con información sobre ruanas
Atanarjuat

***Atanarjuat*** (en ) é un filme canadense de 2001 dirixido polo inuit Zacharias Kunuk e producido pola súa empresa Igloolik Isuma Productions.  Foi a primeira longametraxe en ser escrita, dirixida e actuada completamente en lingua inuktitut. Ambientado no pasado antigo, o filme conta unha lenda inuit transmitida durante séculos a través da tradición oral. Conta a historia do personaxe do título, cuxo matrimonio coas súas dúas mulleres lle carrea a animosidade do fillo do líder do campamento, quen mata ó irmán máis vello de Atanarjuat e forza a Atanarjuat a fuxir a pé.

O filme estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2001 en maio de 2001, e estreouse no Canadá o 12 de abril de 2002. Un grande éxito da crítica, *Atanarjuat* gañou a ''Caméra d'Or* en Cannes, seis Premios Genie, incluíndo o premio a mellor filme. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 74ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. *Atanarjuat* tamén foi un éxito comercial, converténdose no filme con maior recadación do Canadá no ano 2002, superando a comedia comercial *Men with Brooms''. Recadou máis de 5 millóns de dólares en todo o mundo. En 2015, unha enquisa de directores e críticos no Festival Internacional de Cinema de Toronto considerouno un dos mellores filmes canadenses de tódolos tempos.

## Personaxes 
### Familia de Atanarjuat
*Natar Ungalaaq como Atanarjuat, "o corredor veloz"
*Pakak Innuksuk como Amaqjuaq, "o forte", irmán máis vello de Atanarjuat
*Neeve Irngaut como Uluriaq, muller de Amaqjuaq
*Felix Alaralak como Tulimaq, pai de Atanarjuat
**Stephen Qrunnut como Tulimaq de mozo
*Kumaglaq, o fillo de Atanarjuat e Atuat; homónimo do antigo líder do campamento

### Familia de Oki 
*Peter-Henry Arnatsiaq como Oki, rival de Atanarjuat
*Lucy Tulugarjuk como Puja, a irmá malcriada de Oki
*Apayata Kotierk como Kumaglak, o vello líder do campamento
*Madeline Ivalu como Panikpak, muller de Kumaglak, nai de Sauri, avoa de Oki e Puja, e irmá de Qulitalik
**Mary Angutautuk como Panikpak de moza
*Pauloosie Qulitalik como Qulitalik, irmá de Panikpak
**Charlie Qulitalik como Qulitalik de moza
*Mary Qulitalik como Niriuniq, muller de Qulitalik
*Eugene Ipkarnak como Sauri, líder do campamento
**Eric Nutarariaq como Sauri de mozo

### Outros 
*Sylvia Ivalu como Atuat, pretendente como esposa de Atanarjuat e Oki
*Abraham Ulayuruluk como Tungajuaq, o xamán malvado
*Luke Taqqaugaq como Pittiulak, compañeiro de Oki
*Alex Uttak como Pakak, compañeiro de Oki

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 74ª edición dos Óscar

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en AllMovie
Alicia Fernández

O nome **Alicia Fernández** pode referirse a:

***Alicia Fernández Rodríguez**, poeta galega (n. 1987);
***Alicia Fernández Fraga**, xogadora de balonmán galega (n. 1992).

***Alicia Fernández-Zúñiga Marcos de León**, psicóloga española;
***Alicia Fernández Labeque**, historiadora uruguaia;

***Alicia Fernández Solla**, fotógrafa española.
Chien de garde

***Chien de garde*** é un filme canadense de 2018 dirixido por Sophie Dupuis. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jean-Simon Leduc como JP
* Théodore Pellerin como Vincent
* Maude Guérin como Joe
* Claude Laberge como Mel
* Paul Ahmarani como Dany

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Kamran Əliyev

**Kamran Bayram oğlu Əliyev**, nado o 18 de novembro de 1965, é un fiscal acerbaixano que dende o 1 de maio de 2020 é fiscal xeral da República de Azerbaidján.

## Traxectoria 
Naceu na rexión Balaken , licenciouse na facultade de dereito da Universidade Estatal de Irkutsk en 1987 e pouco despois recibiu o nomeamento como investigador da fiscalía de transportes de Chita e máis tarde traballou como investigador xefe na Fiscalía de transportes de Transbaikal. 

En 1990-1993 continuou a súa formación na escola de posgrao do Instituto de Investigacións Científicas da oficina da Fiscalía Xeral da URSS e en 1993 leu a súa tese de doutoramento, tras o que marchou á súa república natal e, xa que logo, a depender do seu sistema xudicial. 

Dende 2007 dirixe a dirección xeral anticorrupción da fiscalía acerbaixana, e en 2014 asumiu o posto de fiscal xeral adxunto  . 

O 1 de maio de 2020 o presidente de Azerbaidján, İlham Əliyev asinou o decreto do seu nomeamento como fiscal xeral de Azerbaidján .

## Notas
Gonets

**Gonets** (significando "mensaxeiro") ou **Gonets-D1** é un sistema de satélites de comunicacións civís rusos do tipo *almacenar e reenviar*, polo que o satélite recolle información desde un punto da súa órbita e a envía a outro sitio do planeta ao pasar sobre el. O sistema Gonets é a versión civil do sistema militar Strela 3. O sistema estaría formado por 12 satélites, cada un de 250 kg de masa, 10 W de potencia de transmisión e 2 ou 3 canais de transmisión nas frecuencias de 200 a 400 MHz. A capacidade de almacenamento a bordo era de 8 Mbytes, cunha velocidade de transmisión de 2,4 Kbit/s, 9,6 Kbit/s ou 64 Kbit/s. Os satélites alimentábanse mediante células solares que producían ata 40 W de potencia. Tódolos Gonets foron lanzados entre 1992 e 2001, incluídas dúas unidades iniciais de probas, mediante foguetes Tsiklon-3.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tsiklon-3
Michael T. Good

**Michael Timothy "Bueno" Good**, nado en Parma (Ohio) o 13 de outubro de 1962, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-125 e STS-132.

## Traxectoria
Good graduouse en enxeñería aeroespacial pola Universidade de Notre Dame en 1984 e é máster na mesma materia en 1986.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 2000. Participou nas misións STS-125 e STS-132, pasando un total de 24,67 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-125
*STS-132
Rally Botafumeiro de 1994

O **Rally Botafumeiro de 1994** foi a 8ª edición de dito rally e a décima proba da tempada 1994 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 12 de novembro de 1994 e o vencedor foi Arturo Rial.

## Clasificación 
## Notas
Corpos de Herring

Os **corpos de Herring** ou **corpos neurosecretores** son estruturas que se encontran na neurohipófise. Representan os corpos terminais dos axóns do hipotálamo, e nesas localizacións son almacenadas temporalmente hormonas en vesículas. Son, pois terminais neurosecretores que permiten que a secreción desas hormonas sexa pulsátil e en cantidades maiores do que se podería imaxinar en caso de que non houbese ese almacenamento de vesículas nas terminacións axonais.  

A hormona antidiurética (ADH) e a oxitocina son hormonas que se almacenan en corpos de Herring, pero non se almacenan simultaneamente no mesmo corpo de Herring.

Ademais, cada corpo de Herring contén tamén ATP e un tipo de proteína neurofisina. As neurofisinas son proteínas carrexadoras que se unen a hormonas, das cales hai dous tipos: neurofisina I, que se une á ADH, e neurofisina II, que se une á oxitocina. As neurofisinas e a súa hormona respectiva forman un complexo proteico, que adoita considerarse unha única proteína, e almacénanse na neurohipófise. Cando se estimula o hipotálamo, os gránulos secretores liberan ditas hormonas no torrente sanguíneo. As fibras dos núcleos supraópticos están relacionadas coa secreción de ADH, mentres que as dos núcleos paraventriculares coa de oxitocina.

Esta estrutura anatómica foi descrita prmeiramente por Percy Theodore Herring en 1908, de aí o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Medical Physiology. Walter F. Boron, Emile L. Boulpaep. ISBN 9781416031154
* R. Vazquez, P. Amat: The ultrastructure of the Herring bodies in rats subjected to different experimental conditions. In: Cell and Tissue Research 189/1978, S. 41–51. PMID 667909

### Ligazóns externas 
* 
*
Maliglutit

***Maliglutit*** (en ) é un filme canadense de 2016 en lingua inuktitut dirixido por Zacharias Kunuk e Natar Ungalaaq, o cal foi estreado no Festival Internacional de Cinema de Toronto. Baséase no filme de 1956 *The Searchers*, dirixido por John Ford. Está ambientado nos Norte do Canadá no ano 1913. Conta a historia de Kuanana (Benjamin Kunuk), un home que regresa de cazar e descobre que a maior parte da súa familia foi asasinada e que a súa muller e filla foron secuestradas. 

O filme foi rodado en Nunavut cun elenco completamente inuit, e con colaboracións dunha tribo local. A produción do filme foi problemática por mor do frío extremo. Recibiu valoracións positivas no Canadá, e foi nomeado a dous Premios Canadian Screen, incluíndo a categoría ó mellor filme.

## Personaxes 
* Benjamin Kunuk como Kuanana
* Karen Ivalu como Tagaq
* Jonah Qunaq como Aulla
* Joey Sarpinak como Kupak
* Jocelyne Immaroitok como Ailla
* Joseph Uttak como Siku

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Tágides

[miniatura|*Camões e as Tágides* (1894). Obra do pintor [Columbano Bordalo Pinheiro. Museo Nacional Grão Vasco, Viseu, Portugal]]

As ***tágides*** son as ninfas do río Texo (en latín, *Tagus*) a quen Camões pide inspiración para compor a súa obra *Os Lusíadas.*  

## Historia 
Son unha adaptación das nereidas da mitoloxía greco-romana, as ninfas que viven nos mares e nos ríos (e na obra, estas eran as musas que inspiraban ao autor para relatar os feitos grandiosos "nunca antes vistos", ou sexa, os feitos dos "fillos dos lusitanos" (referíndose así aos feitos dos portugueses). Estas habitan no río Texo que desauga en Lisboa, Portugal. 

A palabra foi creada por André de Resende, nunha anotación ao seu poema *Vicentius* (1545), e o poema sobre a morte de Beatriz de Savoia, no que André de Resende teria usado por primeira vez o vocábulo *Tágides*, perdeuse. e 5.

Ficheiro:4408 Diogo de Macedo Fonte Monumental 1940.jpg
Ficheiro:4409 Diogo de Macedo Fonte Monumental 1940.jpg
Ficheiro:4425 Diogo de Macedo Fonte Monumental 1940.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Ninfa
* Serea
* Nereida
* Os Lusíadas
Pituicito

Os **pituicitos** son un tipo de células gliais que se encontran na neurohipófise. A súa principal función é axudar ao almacenamento e liberación de hormonas neurohipofisarias.

## Estrutura 
Os pituicitos están localizados na pars nervosa da neurohipófise entremesturados cos axóns non mielinizados e os corpos de Herring. Xeralmente tínguense de púrpura escuro coa tinguidura de hematoxilina-eosina e están entre as estruturas máis doadamente identificables desa rexión. Os pituicitos teñen unha forma irregular e ramificada que lembra a doutro tipo de células gliais: os astrocitos. Igual que os astrocitos, o seu citoplasma presenta filamentos intermedios específicos constituídos pola proteína ácida fibrilar glial.

## Función 
Os pituicitos son similares aos astrocitos. A súa principal función é axudaren ao almacenamento de hormonas neurohipofisarias. Os pituicitos rodean os teminais axónicos e regulan a secreción de hormonas ao liberaren os seus procesos nestas terminacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* NIF Search - Pituicyte  a través da Neuroscience Information Framework
Juste la fin du monde

***Juste la fin du monde*** é un filme franco-canadense de 2016 escrito, editado e dirixido por Xavier Dolan. O filme baséase na obra homónima de Jean-Luc Lagarce e está protagonizado por Gaspard Ulliel, Nathalie Baye, Marion Cotillard, Léa Seydoux e Vincent Cassel. Conta a historia dun mozo dramaturgo que se reúne cos seus familiares logo de doce anos de ausencia para informalos que vai morrer. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 89ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de decembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Coronavirus, Explained

***Coronavirus, Explained*** é unha serie documental estadounidense producida por Vox Media. A serie, xunto con *The Mind, Explained* e *Sex, Explained* é un spin-off da serie de televisión *Explained*. Os episodios da serie exploran diferentes temas arredor da pandemia por coronavirus de 2019-2020, expoñendo os esforzos por detela. A serie estreouse en Netflix o 26 de abril de 2020 e está narrada por J. K. Simmons.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Explained*
* *The Mind, Explained*
* *Sex, Explained*
* *Whose Vote Counts, Explained*
* *Money, Explained*
### Ligazóns externas 
* Páxina web en Netflix 
*
Never Have I Ever

***Never Have I Ever*** é unha serie de televisión estadounidense. Está protagonizada pola actriz canadense de ascendencia támil Maitreyi Ramakrishnan e foi creada por Mindy Kaling e Lang Fisher. Estreouse o 27 de abril de 2020.

## Sinopse 
Logo dun ano terrible, Devi Vishwakumar (Maitreyi Ramakrishnan) quere cambiar o seu status social, mais os seus amigos, familia e sentimentos non llo van poñer doado.

## Personaxes 
* Maitreyi Ramakrishnan como Devi Vishwakumar
* Darren Barnet como Paxton Hall-Yoshida

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Jason Caffey

**Jason Andre Caffey**, nado o 12 de xuño de 1973 en Mobile, Alabama, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional. Pasou toda a súa carreira na National Basketball Association (NBA), onde gañou dos campionatos cos Chicago Bulls nas tempadas 1995–96 e 1996–97.

## Traxectoria profesional 
Caffey foi seleccionado na 20ª posición do Draft da NBA de 1995 polos Chicago Bulls, onde conseguiu dous aneis consecutivos, en 1996 e 1997, acadando 7.3 puntos por encontro na súa derradeira tempada en Chicago.

Antes de poder gañar o seu terceiro campionato consecutivo cos Bulls, foi traspasado a mediados da 1997–98 ós Golden State Warriors. No verán de 1999, asinou un novo contrato cos Warriors por sete anos e 35 millóns de dólares. Na súa última tempada con Golden State, acadou 12.0 puntos e 6.8 rebotes por encontro.

Na tempada 2000–01 uniuse ós Milwaukee Bucks, cos que xogou durante tres tempadas antes de que a súa carreira rematara debido a problemas persoais, incluíndo un ataque de ansiedade en 2002 e unha acusación por agresión en 2003. Antes do comezo da tempada 2003–04, os Bucks rescindiron o contrato de Caffey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Freud (serie de televisión)

***Freud*** é unha serie de televisión austríaca-alemá que reimaxina a vida dun mozo Sigmund Freud. Consta de 8 episodios que foron emitidos a través de ORF o 15 de marzo de 2020, e foi estreada a través de Netflix o 23 de marzo de 2020.

## Sinopse 
*Freud* conta a historia dun mozo Sigmund Freud (Robert Finster) que resolve varios crimes na Viena de 1886 axudado pola médium Fleur Salomé (Ella Rumpf) e o policía Alfred Kiss (Georg Friedrich).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Assassin's Creed Valhalla

'''''Assassin's Creed Valhalla'''* é un videoxogo de rol e acción desenvolvido por Ubisoft Montreal e publicado por Ubisoft. É o duodécimo título principal e o número vinte e dous de toda a serie *Assassin's Creed* , sendo o sucesor de *Assassin's Creed Odyssey'' de 2018. Ambientado no ano 873, o xogo conta unha historia alternativa á da invasión viquinga de Gran Bretaña. O xogador controla a Eivor, un guerreiro viquingo involucrado no conflito entre a Irmandade de Asasinos e a Orde Templaria. O xogo tivo o seu lanzamento a finais de 2020 para Microsoft Windows, Xbox One, PlayStation 4 e Google Stadia, e foi o lanzamento de Ubisoft para a vindeira xeración de consolas, a Xbox Series X e PlayStation 5.

## Recepción 
## Notas
Ertuğrul

**Ertuğrul** ( romanizado Erṭoġrıl, ; adoita engadirse o título *Gazi*) (m. ca. 1280), foi o pai de Osman I. Segundo a tradición otomá, era fillo de Suleyman Shah, líder da tribo Kayı dos turcos oguz, que fuxiron do oeste de Asia Central para Anatolia por mor das conquistas mongois. Así e todo, outras tradicións afirman que era fillo dun personaxe de nome Gündüz Alp. Tras a morte do seu pai, Ertuğrul e os seus seguidores entraron ao servizo do sultanato de Rum e en troco recibiron o dominio sobre a cidade de Söğüt na fronteira co Imperio Bizantino. Como ao seu fillo, Osman, e aos seus descendentes, cítase a miúdo a Ertuğrul como un *Ghazi*, un loitador heroico da causa do islam.

## Traxectoria 
Nada se sabe de certo sobre a vida de Ertuğrul, alén de ser o pai de Osman; as referencias máis antigas son historias escritas polos otománs a partir de finais do século XIV e os dous grupos de tradicións que o evocan no século XV son de carácter lendarioe, xa que logo, de precisión cuestionable. Hai algunhas moedas cuñadas pouco despois da súa morte, en especial unha co texto "Cuñada por Osman fillo de Ertuğrul" que suxire que Ertuğrul foi realmente unha figura histórica. Máis tarde, recibiu a aldea de Söğüt que conquistou xunto coas terras veciñas. Esa aldea, onde morrería, converteuse na capital otomá co seu fillo Osman.

## Legado 
Segundo a tradición, Osman edificou en Söğüt unha tumba e mesquita dedicada a Ertuğrul pero o certo é que non se sabe a orixe real desas estruturas. O actual mausoleo erixiuno o sultán Abdul Hamid II a finais do século XIX. A cidade de Söğüt celebra un festival anual en memoria dos primeiros Osman.

## Notas
Rally da Coruña de 1994

O **Rally da Coruña de 1994** foi a 12ª edición de dito rally. Foi puntuable para a tempada 1994 do Campionato de Galicia de Rally, así como para o Campionato de España de Rallys. Celebrouse o 19 de novembro de 1994 e o vencedor foi o navarro Jaime Azcona. Seu irmán, Javier Azcona, proclamouse campión de Galicia de rally ao rematar cuarto.

## Itinerario 
Constou de 164,82 km cronometrados. Pola mañá os pilotos dúas pasadas os treitos da Tablilla, Soandres, Meirama-Quembre e Carral-Xalo, mentres que pola tarde a competición transcorreu polos treitos de Aranga, Monfero, Doroña e Vilouzás, tamén con dúas pasadas a cada un deles.

## Resumo 
O noiés Arturo Rial liderou os 12 primeiros treitos do rally pero a falta de catro treitos, e cando lle sacaba 52 segundos ao seguinte participante, tivo que abandonar tras unha saída da estrada en Aranga. Borja Moratal, que ía segundo por detrás de Rial tamén tivo que abandonar despois de caer por un terraplén en Meirama. Tras o abandono de Moratal, foi Germán Castrillón quen se colocou segundo e comezou a recortar distancias con Rial, ata que rompeu o cable do acelerador, o que o relegou até a décima praza, aínda que logo conseguiu acabar quinto. O navarro Jaime Azcona aproveitou todos estes problemas dos seus rivais para conseguir a súa primeira vitoria no Campionato de España de Rallys. Seu irmán Javier, que chegou cuarto, sumou os puntos suficientes para superar a Miguel Dopico na clasificación do Campionato de Galicia de Rally e proclamarse campión.

## Clasificación 
## Notas
Viktor Gorbatko

**Viktor Vasilievich Gorbatko**, nado en Ventsy-Zarya o 3 de decembro de 1934, é un cosmonauta soviético retirado que formou parte das misións Soiuz 7, Soiuz 24, Soiuz 37 e Soiuz 36.

## Traxectoria
Gorbatko chegou a Maior Xeneral da Forza Aérea da Unión Soviética. Adestrou para ser cosmonauta entre marzo de 1960 e abril de 1961. Participou nas misións Soiuz 7, Soiuz 24, Soiuz 37 e Soiuz 36, pasando un total de 30,53 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 7
*Soiuz 24
*Soiuz 37
*Soiuz 36
Richard F. Gordon

**Richard Francis Gordon Jr.**, nado en Seattle (Washington) o 5 de outubro de 1929 e finado o 6 de novembro de 2017, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións Gemini 11 e Apollo 12.

## Traxectoria
Gordon graduouse en química pola Universidade de Washington en 1951. En 1953 incorporouse á Armada dos Estados Unidos de América, chegando ao grao de capitán. En 1957 daba clases na Escola de Pilotos de Probas da Armada en Patuxent River, Maryland.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en outubro de 1963. Participou nas misións Gemini 11 e Apollo 12, pasando un total de 13,16 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Gemini 11
*Apollo 12
Miguel Dopico

**Luis Miguel Dopico Abelleira**, nado en Ferrol, é un expiloto galego de rallys. Foi un dos principais pilotos do Campionato de Galicia de Rally dos anos 90, no que se proclamou campión na tempada 1995.

## Traxectoria 
Iniciouse nos rallys a mediados dos anos 80 conducindo un Seat Panda. Tras un pequeno paréntese reapareceu en 1988 para disputar o Rally Cidade de Cristal cun Peugeot 205 GTI. Con este coche disputou en 1989 o Desafío Peugeot. e subiu ao podio en terceira posición no Rally Mil Vistas. Na tempada 1993 do Campionato de Galicia de Rally adquiriu un Ford Escort RS Cosworth, co que conseguiu dous podios, quedando terceiro no Rally de Ferrol e segundo no Mil Vistas, só por detrás de Germán Castrillón.

Comezou a tempada 1994 logrando a súa primeira vitoria no primeiro rally do ano, o Albariño. A continuación, tras un abandono en Noia sumou unha nova vitoria, no Rally de Ferrol, e en agosto a terceira, gañando o 5º Rally Mil Vistas, liderando deste xeito o campionato. Na segunda parte da tempada quedou cuarto no Rally Rías Baixas e segundo no Lacón e no Botafumeiro, en ambos casos por detrás de Arturo Rial. Con todo, no Rally da Coruña, última proba da tempada, o navarro Javier Azcona conseguiu os puntos necesarios para superalo, polo que Dopico e o seu copiloto Álvaro Louro, remataron como subcampións galegos. Tras varios anos sen competir reapareceu en 2006 no Rally de Ferrol a bordo dun Seat León Cupra, co que rematou 10º. En 2007 quedou quinto nos rallys do Cocido e de Narón, conducindo un Subaru Impreza. Logo, tras uns anos sen correr, disputou algúns rallys do campionato galego en 2010 e 2011, cun Ford Fiesta R2 e acompañado por Diego Ernesto Rumbo como copiloto, mais sen grandes resultados.

## Palmarés 
### Resultados no Campionato de Galicia 
## Notas
The Polar Express (filme)

***The Polar Express*** é un filme de animación estadounidense de 2004 coescrito, coproducido e dirixido por Robert Zemeckis, con guión baseado no libro homónimo de Chris Van Allsburg.

## Personaxes 
*Tom Hanks como Hero Boy
**Daryl Sabara como Hero Boy
**Josh Hutcherson como Hero Boy
*Leslie Zemeckis como Sister Sarah
**Isabella Peregrina como Sister Sarah
**Ashly Holloway como Sister Sarah
*Eddie Deezen como Know-It-All
**Jimmy 'Jax' Pinchak como Know-It-All
*Nona Gaye como Hero Girl
**Chantel Valdivieso como Hero Girl
**Meagan Moore como Hero Girl
**Tinashe como Hero Girl
*Peter Scolari como Billy the Lonely Boy
**Hayden McFarland como Billy the Lonely Boy
**Jimmy Bennett como Billy the Lonely Boy
**Matthew Hall como Billy the Lonely Boy
*Dylan Cash como Boy on Train
*Brendan King e Andy Pellick como Pastry Chefs
*Josh Eli, Rolandas Hendricks, Jon Scott, Sean Scott, Mark Mendonca, Mark Goodman, Gregory Gast e Gordon Hart como Waiters
*Michael Jeter como Smokey e Steamer
**André Sogliuzzo como Smokey e Steamer
*Chris Coppola como Gus the Toothless Boy e Elf
**Connor Matheus como Toothless Boy
*Julene Renee como Red Head Girl e Elf
*Phil Fondacaro, Debbie Lee Carrington, Mark Povinelli, e Ed Gale como Elves
*Charles Fleischer como Elf General
*Steven Tyler como Elf Lieutenant e Elf Singer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Félix et Meira

***Félix et Meira*** é un filme canadense de 2014 dirixido por Maxime Giroux e protagonizado por Martin Dubreuil, Hadas Yaron e Luzer Twersky. O filme conta a relación improbable entre dous habitantes de Montreal, un deles, unha muller casada procedente dunha comunidade xudía, e o outro, un home canadense francés cos seus propios asuntos familiares.

O filme estreouse na sección de Cinema Mundial Contemporáneo no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2014, onde gañou o premio ó mellor filme canadense. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Martin Dubreuil como Félix
* Hadas Yaron como Meira
* Luzer Twersky como Shulem
* Anne-Élisabeth Bossé como Caroline
* Benoît Girard como Théodore
* Melissa Weisz como Ruth

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
VII dinastía exipcia

A **Sétima Dinastía de Exipto** marcaría o comezo do Primeiro Período Intermedio a principios do século XXII a.C., pero debátese sobre a súa existencia real. O único relato histórico sobre a Sétima Dinastía atopábase na *Aegyptiaca* de Manetón, unha historia de Exipto escrita no século III a.C., onde a Sétima Dinastía aparece esencialmente como unha metáfora do caos. Como non se sabe case nada desta dinastía máis aló do relato de Manetón, exiptólogos como Jürgen von Beckerath e Toby Wilkinson normalmente considerarona ficticia. Nunha revisión de 2015 da caída do Antigo Reino, o exiptólogo Hracht Papazian propuxo que a Sétima Dinastía foi real e que consiste en faraóns normalmente atribuídos á Oitava Dinastía.

## Fontes históricas 
Baseándose nos escritos agora perdidos de Africanus (ca. 160–240) e Eusebio (c. 260-340), eles mesmos baseados na obra agora perdida do sacerdote exipcio Manetón (século III a.C.), o erudito bizantino George Syncellus (morto despois do 810) asigna varias veces ao período posterior á sexta dinastía (a Sétima Dinastía), 70 faraóns en 70 días (Africanus) ou 5 faraóns en 75 días (Eusebio). Segundo Manetón, estes faraóns gobernarían desde Menfis. inclúe á sétima e oitava dinastías como parte do Imperio Antigo de Exipto.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Xenealoxía, faraóns e reinos: VII Dinastía de Exipto
Mommy (filme de 2014)

***Mommy*** é un filme canadense de 2014 escrito e dirixido por Xavier Dolan e protagonizado por Anne Dorval, Antoine Olivier Pilon e Suzanne Clément. A historia céntrase nunha nai cun fillo adolescente violento que loita para controlar o seu comportamento nun futuro hipotético no que os pais teñen a opción legal de ingresar fillos problemáticos en hospitais públicos.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2014, onde gañou o Premio do Xurado. Converteuse nun éxito de recadación e da crítica, conseguindo máis de 13 de millóns de dólares en todo o mundo. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
No Canadá, promúlgase unha lei a partir de 2014 (Lei 14 S), que permite que os pais de nenos e adolescentes con dificultades, doenza ou problemas de comportamento, poidan levalos a un hospital psiquiátrico. 

Diane, unha viúva de corenta anos que vive nos suburbios de Montreal, faise cargo do seu fillo Steve, que estaba ingresado nunha institución polo seu comportamento. Steve é un adolescente que sofre un trastorno de déficit de atención con hiperactividade (TDAH11). A súa violenta e perigosa conduta lévao a graves consecuencias.

## Personaxes 
* Anne Dorval como Diane "Die" Després
* Antoine Olivier Pilon como Steve Després
* Suzanne Clément como Kyla
* Alexandre Goyette como Patrick
* Patrick Huard como Paul Béliveau
* Steven Chevrin como Steve de maior

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Bufo Gris

**Archibald Stansfeld Belaney**, nado o 18 de setembro de 1888 e finado o 13 de abril de 1938, máis coñecido como **Bufo Gris** ("Grey Owl"), foi un conservacionista, cazador de peles e escritor de orixe británica que finxiu ser nativo americano. Malia que conseguiu fama como conservacionista durante a súa vida, logo da súa morte revelouse que non era indíxena, xunto con outras fabricacións autobiográficas, afectaron negativamente á súa reputación.

Belaney acadou a fama como escritor e relator notable, principalmente sobre temas medioambientais. Traballando coa rede de parques nacionais, Bufo Gris converteuse en obxecto de numerosos filmes, e foi nomeado como "coidador dos parques de animais no Parque Nacional Riding Mountain en Manitoba" en 1931. Xunto cos seus numerosos artigos, libros, filmes e lecturas, as súas visións sobre o conservacionismo acadou ó público máis aló das fronteiras do Canadá. O seu punto de vista sobre a conservación centrábase no impacto negativo dos humanos na natureza a través da modificación das fontes da natureza no seu beneficio, e na necesidade dos seres humanos en desenvolver un respecto polo mundo natural.

Os recoñecementos a Belaney inclúen biografías, unha placa histórica no seu lugar de nacemento e un filme titulado *Grey Owl* sobre a súa vida dirixido por Richard Attenborough.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anahareo. *Devil in Deerskins: My Life with Grey Owl*. Toronto: Paperjacks, 1972.
* Attenborough, Richard, dir. *Grey Owl*. Guión de William Nicholson. Largo Entertainment, 1999.
* Atwood, Margaret. "The Grey Owl Syndrome", *Strange Things: The Malevolent North in Canadian Literature*. Oxford: Clarendon, 1995. 35–61.
* Dickson, Lovat. *Wilderness Man: The Strange Story of Grey Owl*. 1974.
* Smith, Donald B. *From the Land of Shadows: the Making of Grey Owl*. 1990.
* Ruffo, Armand Garnet, *Grey Owl: The Mystery of Archie Belaney*. 1996.
Anahareo

**Gertrude Moltke Bernard**, tamén coñecida como **Anahareo**, nada en Mattawa, Ontario o 18 de xuño de 1906 e finada en Kamloops, na Columbia Británica o 17 de xuño de 1986, foi unha escritora, activista dos dereitos dos animais e conservacionista canadense do pobo mohawk. É coñecida pola súa influencia no escritor Archibald Belaney (Bufo Gris ou Grey Owl), que chegou a ser un dos primeiros defensores públicos do conservacionismo no Canadá.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia mohawk iroquesa; a súa nai, Mary Nash Ockiping, era algonquina e o seu pai, Matthew Barnard, era algonquino e mohawk. Medrou como unha muller independente que realizaba actividades reservadas ós homes. Os seus amigos coñecíana co alcume de «Pony».

Cando tiña 19 anos, coñeceu a Bufo Gris, un cazador de peles de 37 anos que afirmaba ser medio apache, que a convidou a acompañalo nas súas cazarías. 

Xuntos tiveron dúas fillas, unha delas Shirley Dawn (nada o 23 de agosto de 1932 e finada o 3 de xuño de 1984). A parella separouse en 1936. Bufo Gris morreu en 1938, sendo un autor con grande éxito de vendas. Despois da súa morte, sóubose que non era apache como afirmaba, senón un inglés chamado Archibald Stansfeld Belaney.

Utilizando o nome de Anahareo, que Bufo Gris lle dera, Gertrude escribiu *My Life With Grey Owl* (1940) e, posteriormente, no *best-seller* *Devil in Deerskins:* *My Life With Grey Owl* (1972), no cal negaba que coñecese a verdadeira orixe de Bufo Gris. Escribiu que se sentiu doída ó descubrir o engano. Despois da morte de Bufo Gris, Gertrude casou co conde Eric Moltke Huitfeldt. Tivo unha filla, Katharine. Os 50 anos seguintes da súa separación de Bufo Gris, continuou o seu activismo dentro do movemento pola conservación da natureza e os dereitos dos animais. En 1979, Anahareo foi admitida na "Orde da Natureza", da Liga Internacional de Dereitos dos Animais con sede en París. Foi membro da Orde do Canadá en 1983.

O 17 de xuño de 1986, xusto un día antes do seu 80 aniversario, Anahareo morreu en Kamloops, na Columbia Británica (Canadá).

## Filme 
No ano 1999, estreouse o filme biográfico *Grey Owl*, que relata a vida de Archibald Belaney, interpretado por Pierce Brosnan, e Anahareo, intepretada por Annie Galipeau.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kristin Gleeson: *Anahareo: A Wilderness Spirit.* Fireship Press, Tucson 2012 
* Kristin Gleeson: ''Blazing Her Own Trail: Anahareo's Rejection of Euro-Canadian Stereotypes,* in *Recollecting: Lives of Aboriginal Women of the Canadian Northwest and Borderlands,'' editado por Sarah Carter, Patricia McCormack, Athabasca University Press, 2010. A publicación gañou o premio do libro sobre historia aborixe de 2011 da Canadian Historical Association.
Francis Pegahmagabow

**Francis Pegahmagabow**, nado o 9 de marzo de 1891 e finado o 5 de agosto de 1952, foi un soldado, político e activista canadense de orixe ojibwa. Foi o miliar máis condecorado pola súa valentía na historia militar canadense, sendo o francotirador máis efectivo da primeira guerra mundial. Foi galardoado tres veces coa Medalla Militar e foi gravemente ferido en combate. Era un experto tirador e explorador, con 378 mortes alemás acreditadas e máis de 300 capturados. Posteriormente, serviu como xefe e como conselleiro da Primeira Nación Wasauksing, e foi un activista e líder de diferentes organizacións das Primeiras Nacións. Mantivo correspondencia e coñeceu a outras figuras nativas americanas como Fred Loft, Jules Sioui, Andrew Paull e John Tootoosis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gorizont

**Gorizont** (significando "horizonte") foi un sistema de satélites de comunicacións civís rusos en órbita xeoestacionaria. O primeiro satélite foi lanzado coa misión exclusiva de dar cobertura aos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova, aínda que non chegou á órbita xeoestacionaria por un problema do seu foguete lanzador. Lanzáronse un total de 33 satélites Gorizont, dos cales 3 non chegaron a dar servizo.

## Características 
Os satélites Gorizont usaban o bus KAUR-3. Tiñan unha masa duns 2300 kg cada un e usaban paneis solares para producir ata 1280 W de potencia. O seu tempo estimado de vida era de 3 anos en órbita e cada un usaba seis transpondedores en banda C e un en banda Ku. Estabilizábanse nos tres eixos e podían transmitir telefonía, telégrafo, fax, televisión e radio. Tamén daban soporte a comunicacións marítimas e internacionais en frecuencias de entre 1,5 e 1,6 GHz. Co tempo o sistema Gorizont integrouse co sistema ruso unificado de satélites de comunicacións YeSSS. Tres dos satélites Gorizont, situados nunha posición orbital asignada a Tonga, foron alquilados pola compañía estadounidense Rimsat para dar servizo á zona, co que Gorizont 17 pasou a denominarse Tongastar 1 e Gorizont 29 e 30 foron logo coñecidos como Rimsat 1 e 2. Estes dous últimos á súa vez ás empresas PASI e AsiaSat e finalmente ambos a LMI. Tódolos Gorizont foron lanzados mediante foguetes Proton K/DM, Proton K/DM-2 e Proton K/Briz-M.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K/DM
*Proton K/DM-2
*Proton K/Briz-M
Dominic L. Pudwill Gorie

**Dominic Lee Pudwill Gorie**, nado en Lake Charles (Louisiana) o 2 de maio de 1957, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-123, STS-108, STS-91 e STS-99.

## Traxectoria
Gorie graduouse en enxeñería oceánica pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1979. É máster en sistema de aviación pola Universidade de Tennessee en 1990.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en decembro de 1994. Participou nas misións STS-123, STS-108, STS-91 e STS-99, pasando un total de 48,64 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-123
*STS-108
*STS-91
*STS-99
Corpo de Mallory

[miniatura|300px|[Micrografía que mostra un corpo de Mallory coa característica aparencia *cordas enroscadas* (centro da imaxe, cun hepatocito globoso). Tinguidura de hematoxilina-eosina.]]
En histopatoloxía, un **corpo de Mallory**, **corpo de Mallory-Denk** ou **hialino de Mallory** é unha inclusión que se encontra no citoplasma das células hepáticas. Os corpos de Mallory son filamentos intermedios danados que están dentro dos hepatocitos.

## Condicións asociadas 
Os corpos de Mallory atopárone clasicamente no fígado de persoas que padecen a enfermidade hepática alcohólica e antes pensábase que eran específicas dela.

Son máis comúns na hepatite alcohólica (prevalencia do 65%) e na cirrose alcohólica (prevalencia do 51%).

Son unha característica recoñecida da enfermidade de Wilson (25%), a cirrose biliar primaria (24%), a cirrose non alcohólica (24%), o carcinoma hepatocelular (23%) e a obesidade mórbida (8%), entre outras condicións.

## Aspecto 
Os corpos de Mallory son altamente eosinófilos, polo que aparecen de cor rosa coa tinguidura de hematoxilina-eosina. Os propios corpos están feitos de proteínas de filamentos intermedios de citoqueratina 8/18, que foron ubiquinadas, ou unidas a outras proteínas como as proteínas de choque térmico, ou p62/Secuestosoma 1.

## Epónimo 
O nome procede do patólogo americano Frank Burr Mallory, que foi quen primeiro describiu as estruturas en 1911. Foron renomeados como corpos de Mallory-Denk en 2007 en honor á contribución do patólogo austríaco Helmut Denk pola análise molecular da patoxénese destes corposs.

## Galería 

Ficheiro:Mallory body high mag.jpg|Micrografía que mostra un corpo de Mallory. Aumento orixinal de 400X. Tinguidura HE.
Ficheiro:Mallory body intermed mag.jpg|Micrografía que mostra un corpo de Mallory. Aumento orixinal de 200X. Tinguidura HE.
Ficheiro:CDC mallory bodies.jpg|Micrografía hepática que mostra abundantes corpos de Mallory, como se observan en casos de abuso do alcohol.
Ficheiro:Hepatocellular carcinoma intermed mag.jpg|Corpos de Mallory nun carcinoma hepatocelular. Tinguidura tricrómica.

## Notas
Victor Antoine Signoret

**Victor Antoine Signoret**, nado o 6 de abril de 1816 en París, e finado o 3 de abril de 1889 na mesma cidade, foi un farmacéutico, médico e entomólogo francés.

## Traxectoria 
Seu pai, médico, dirixía unha empresa de produtos farmacéuticos. Victor estudou farmacia e despois medicina, obtendo o doutoramento en 1845 coa tese ''De l'Arsenic considéré sous ses divers points de vue*. 

Interesouse nos coleópteros e nos hemípteros, considerándose un dos primeiros grandes estudosos dos cocoideos. Estableceu métodos para a preparación de diapositivas para o exame da morfoloxía destes insectos.

Realizou numerosos viaxes por Europa e Anatolia (Asia menor), o que lle permitiu reunir unha colección de espécimes moi grande, que foi adquirida polo Museo de Historia Natural de Viena, aínda que hai material importante no Museo de Historia Natural La Specola de Florencia.

Escribiu máis de 80 artigos, entre eles "Revision du groupe des Cydnides (1881-1884)".

## Honores 
* Membro da Société entomologique de France
* Membro de honor da Royal Entomological Society of London

## Abreviatura 
A abreviatura **Signoret** emprégase para recoñecer a Victor Antoine Signoret como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jean Gouillard (2004): *Histoire des entomologistes français, 1750-1950. Édition entièrement revue et augmentée*. París:  Éditions Boubée. ISBN 978-2-8500-4109-9.
* Jean Lhoste (1987): *Les Entomologistes français. 1750-1950*. INRA Éditions. 
* Anthony Musgrave (1932): *Bibliography of Australian Entomology, 1775-1930, with biographical notes on authors and collectors''. Sydney: Royal Zoological Society of New South Wales.
Lingua inga

A **lingua inga** ou **inga kichwa** é unha variedade do kichwa falada polo pobo inga, que habita no departamento colombiano de Putumayo. Existen dous dialectos: o das terras altas, falado no val de Sibundoy, e o da xungla, falada na zona dos ríos Putumayo e Japurá. *Ethnologue* 16 sinala que o inga das terras altas é parcialmente intelixible co kichwa de Imbabura. O inga está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roger Parks: The Historical-Comparative Classification of Colombian Inga (Quechua) (PDF)  
* Comité de Educación Inga de la Organización "Musu Runakuna", *Diccionario Inga* (*edición interine en el nuevo alfabeto*). Borrador de setembro de 1997 (PDF)
Lingua camsá

A **lingua camsá** (ás veces tamén escrita como kamsá ou kamse), tamén coñecida cos nomes de mocoa, sibundoy, coche ou kamemtxa/camëntsëá, é unha lingua illada propia do pobo camsá, que habita principalmente no val de Sibundoy, no departamento de Putumayo, no sur de Colombia. O camsá está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Variedades 
Mason (1950) lista os nomes das variedades do coche (mocoa).

*Sebondoy
*Quillacinga
*Patoco

## Gramática 
O camsá é unha lingua polisintética con prefixos e sufixos. Ten números duais, o cal é infrecuente nas linguas do seu arredor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (alk. paper) (Contains mythic and legendary in Camsá with interlinear morphemic glossing and English translations.)
*
Pobo camsá

Os **camsá** ou **kamëntsá** son un pobo indíxena de Colombia. Viven principalmente no val de Sibundoy, no departamento de Putumayo, no sur de Colombia.

## Nomes 
Os camsá tamén son coñecidos cos nomes kamëntsá, camëntsëá, coche, kamemtxa, kamsa, kamse, sibundoy e sibundoy-gaché.

## Personalidades camsá 
* Hugo Jamioy Juagibioy, poeta e activista dos dereitos indíxenas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
### Ligazóns externas 
* Declaration by the Inga and Kametsa peoples, Colombia Support Network