open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Escola de Marcinelle

[miniatura|349x349px| Mural de [banda deseñada en Charleroi, con Johan e Peewit do artista Peyo]]A **Escola Marcinelle** (en francés: *École de Marcinelle*) é o estilo de banda deseñada do semanario *Spirou* desde a segunda guerra mundial. O nome fai referencia a Marcinelle, lugar onde se atopaba entón a editorial do semanario *Dupuis*. Joseph Gillain (Jijé) adoita ser visto como o fundador do xénero.
## Descrición 
O estilo da escola de Marcinelle é unha combinación de debuxos estilo *cartoon* e cómics realistas. Adoita considerarse como a contrapartida da *klare lijn* / *ligne claire* (liña clara) da escola de Bruxelas no semanario Tintín, aínda que ambos teñen moito en común e a diferenza ten que ver principalmente co lugar da editorial. A diferenza de estilo está principalmente no debuxo dos movementos: a escola de Marcinelle trata de crear a impresión de movemento (dinámico), mentres que a liña clara funciona de forma máis ben esquemática (estática). Ademais, a Escola Marcinelle caracterízase por figuras máis caricaturais, redondas (estilo nariz grande) e globos de diálogo redondos.

## Ilustradores da Escola Marcinelle 
O estilo de debuxo está asociado principalmente a:

* Jijé (*Spirou e Fantasio* e *Blondie e Blinkie* )
* André Franquin (*Spirou e Fantasio* e *Guust Flater*)
* Morris (*Lucky Luke*)
* Peyo (*Les Schtroumpfs "Os Smurfs/Pitufos"*, *Johan e Peewit* e *Steven Strong* )

Outros nomes coñecidos son:

* Berck ( *Sammy* )
* Derib ( *Yakari* )
* Paul Deliège ( *Jaap* )
* Jacques Devos ( *Mr. Kweeniewa e Geniale Olivier* )
* Jean-Claude Fournier (*Spirou e Fantasio* e *Bizu* )
* Francis ( *Bram Jager e o seu veciño* )
* Gos ( *O Katamarom* )
* Hubuc ( *Clorofila* )
* Jidehem ( *Sophie* )
* Willy Lambil ( *As blusas azuis* )
* Raymond Macherot ( *Clorofila* e *Sweetie* )
* Remacle ( *Old Niek &amp;amp; Zwartbeard* e *Hultrasson* )
* Jean Roba ( *Bollie e Billie* )
* Maurice Rosy ( *Jaap* )
* Eddy Ryssack ( Opa, "*avó"* )
* Louis Salverius ( *As blusas azuis* )
* Pierre Seron ( *The Mini People* )
* Maurice Tillieux ( *Guus Slim* e *Caesar e Josientje* )
* François Walthéry ( *Natasha* )
* Will ( *Barba e Calvo* )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Banda deseñada
* Historia da banda deseñada
The Tragedy of Macbeth (filme de 2021)

***The Tragedy of Macbeth*** é un filme estadounidense de 2021 escrito e dirixido por Joel Coen e baseado na obra *Macbeth* de William Shakespeare. É o primeiro filme dirixido por un dos irmáns Coen sen a participación do outro. Está protagonizado por Denzel Washington, Frances McDormand (quen tamén é produtora do filme), Bertie Carvel, Alex Hassell, Corey Hawkins, Harry Melling, Kathryn Hunter e Brendan Gleeson.

## Personaxes 
* Denzel Washington como Lord Macbeth
* Frances McDormand como Lady Macbeth
* Alex Hassell como Ross
* Bertie Carvel como Banquo
* Corey Hawkins como Macduff
* Harry Melling como Malcolm
* Kathryn Hunter as Meigas / Home vello
* Brendan Gleeson como Rei Duncan
* Miles Anderson como Lennox
* Matt Helm como Donalbain, fillo máis novo de Duncan
* Moses Ingram como Lady Macduff
* Ethan Hutchinson como fillo de Macduff
* Scott Subiono e Brian Thompson como os asasinos
* Lucas Barker como Fleance, fillo de Banquo
* Stephen Root como Porter
* Robert Gilbert como Angus
* James Udom como Seyton
* Richard Short como Siward, xeneral inglés
* Sean Patrick Thomas como Monteith
* Ralph Ineson como o capitán
* Jefferson Mays como o doutor
* Susan Berger como Lady in Waiting
* Nancy Daly como enfermeira
* Wayne T. Carr como asasino de Lady Macduff

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Livro de Horas de D. Manuel

O ***Livro de Horas de D. Manuel*** é un dos manuscritos iluminados máis importantes producidos en Portugal no século XVI.
## Características
Foi decorado en parte por António de Holanda, entre o c. 1517 e c. 1538 e está dedicado a D. Manuel I, do que se inclúen exequias nunha das páxinas. Ten 303 follas de pergamiño e 58 iluminacións a toda páxina. Consérvase no Museu Nacional de Arte Antiga, en Lisboa.

Os folios iniciais (1 a 4) presentan as instrucións en portugués para coñecer a Letra dominical e o número áureo nos calendarios que permitirán coñecer as datas das festas móbiles asociadas á Semana Santa, cuxa táboa se presenta no folio 24. Nos folios 5 a 23 está o calendario litúrxico en latín, cunha iluminación ao comezo de cada mes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Livro de Horas de D. Manuel*, Lisboa, estudo introdutório. Prensa Nacional - Casa da Moeda, 1983, Colección Presenças da imagem.

### Outros artigos 
* Metón
* Ciclo metónico
* Iluminación
* Manuscrito
* Ano trópico
* Libro de horas
* *Libro de horas da raíña María de Navarra*
* Renacemento portugués

### Ligazóns externas 
* *Libro de Horas de D. Manuel.*  Proxecto Memoria: Pedro Álvares Cabral 
* Carlos Kullberg. *Selos de Portugal, Álbum VI*
Spanish Benevolent Society Gallery

**Spanish Benevolent Society Gallery** é unha institución cultural fundada por españois para servir á comunidade española da zona de Nova York. Hoxe, a Sociedade é a institución cultural española máis antiga dos Estados Unidos.
## Historia 
Moitos e destacados artistas españois, expatriados, inmigrantes e personalidades viviron na sociedade como artistas residentes durante os máis de 150 anos da súa existencia, como Picasso, Dalí, Luis Buñuel ou Federico García Lorca. En 2010, o cineasta e escritor hispanoamericano Artur Balder, que viviu no edificio como artista en residencia durante máis dun ano, creou o documental Pequena España, que mostra por primeira vez a historia non contada desta sociedade. O arquivo contén máis de 450 fotografías e 150 documentos que nunca se mostraron publicamente.

## Misión 
Desde a súa fundación en 1868, o obxectivo primordial do Centro Español – Sociedade Benéfica Española é "promover, fomentar e difundir o espírito de fraternidade e solidariedade entre os españois e hispanoamericanos residentes neste país".

Neses primeiros anos, a Sociedade serviu como sistema de apoio esencial aos españois que emigraban aos Estados Unidos, proporcionándolles alimento e abrigo; coidar das súas necesidades de atención sanitaria; Organización de servizos para o máis aló; e actuando como o seu fogar de facto lonxe de casa en Nova York.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Spanish Benevolent Society Gallery
Kathryn C. Thornton

**Kathryn Ryan Cordell Thornton**, nada en Montgomery, Alabama, o 17 de agosto de 1952, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-33, STS-49, STS-61 e STS-73.

## Traxectoria
Thornton graduouse en física pola Universidade Auburn en 1974 e ten un máster na mesma materia pola Universidade de Virxina en 1977. Ten tamén un doutoramento en física por esta última universidade en 1979. Foi seleccionada como astronauta pola NASA en maio de 1984, participando nas misións STS-33, STS-49, STS-61 e STS-73. Pasou un total de 40,63 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-33
*STS-49
*STS-61
*STS-73
Herminia Domínguez González

**Herminia Domínguez González**, nada en San Xoán de Río en  1965, é catedrática de Enxeñería Química da Universidade de Vigo no Campus de Ourense.

## Traxectoria 
Herminia Domínguez pertence ao Grupo de Biomasa e Desenvolvemento Sostible,  que centra as súas liñas de traballo no desenvolvemento de procesos para o aproveitamento sostible dos recursos naturais e é unha das investigadoras máis citadas de España no seu campo de traballo.

En 2022 ingresará como académica numeraria da Real Academia Galega das Ciencias na sección de Ciencias Técnicas. 

## Notas
AI Song Contest 2020

**AI Song Contest 2020** foi a edición inaugural do festival das intelixencias artificiais. O festival gañouno Australia grazas a Uncanny Valley.

## Formato
Ao contrario que no Eurovisión, un país pode competir con máis de un representante.

O xurado consiste en tres expertos das intelixencias artificiais que supervisan cada entrada en función do uso da IA nas súas composicións:

* – Vincent Koops (RTL Nederland), portavoz
* – Anna Huang (Google Brain)
* – Ed Newton-Rex (ByteDance)

Lieven Scheire foi o presentador do programa e Emma Wortelboer coidaba dos votos online.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Festival das intelixencias artificiais
* Festival de Eurovisión (2020/Eurovision: Europe Shine a Light)
### Ligazóns externas
* Páxina do evento
Voyagers (filme)

***Voyagers*** é un filme estadounidense de 2021 escrito, co-producido e dirixido por Neil Burger. Está protagonizado por Tye Sheridan, Lily-Rose Depp, Fionn Whitehead, Colin Farrell, Chanté Adams, Isaac Hempstead Wright, Viveik Kalra, Archie Renaux, Archie Madekwe e Quintessa Swindell, e conta a historia dun grupo de astronautas adolescentes enviados a unha misión multixeracional no ano 2063 para colonizar un exoplaneta habitable no medio do cambio climático desbocado e a diminución da habitabilidade na Terra. Os astronautas caen na paranoia e aos conflitos sociais despois de descubrir que as súas personalidades e emocións estaban sendo artificialmente suprimidas. Foi descrito como un "Señor das moscas no espazo". Estreouse nos cinemas o 9 de abril de 2021 a través de Lionsgate e foi un fracaso de recadación, conseguindo 4,2 millóns de dólares contra un orzamento de produción de 29 millóns.

## Personaxes 
* Tye Sheridan como Christopher
* Lily-Rose Depp como Sela
* Fionn Whitehead como Zac
* Colin Farrell como Richard
* Chanté Adams como Phoebe
* Viveik Kalra como Peter
* Archie Madekwe como Kai
* Quintessa Swindell como Julie
* Isaac Hempstead Wright como Edward
* Madison Hu como Anda
* Archie Renaux como Alex
* Wern Lee como Tayo
* Veronica Falcón como Marianne Sancar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
British European Airways

**British European Airways** (**BEA**), formalmente **British European Airways Corporation**, foi unha aeroliña británica que existiu dende 1946 ata 1974.

BEA operou rutas cara Europa, norte de África e Oriente Medio dende aeroportos de todo o Reino Unido. A aeroliña tamén foi o operador británico máis grande, servindo as principais cidades do país, como Londres, Manchester, Glasgow, Edimburgo e Belfast, ademais de áreas das Illas Británicas como as Highlands e as illas de Escocia, as Illas da Canle e a Illa de Man. BEA tamén operou unha rede de rutas internas en Alemaña entre Berlín occidental e Alemaña occidental como parte dos acordos da guerra fría que regulaban a viaxe aérea dentro do país. O eslogan da compañía era "Número un en Europa".

Formada como unha división de British Overseas Airways Corporation (BOAC) o 1 de xaneiro de 1946, BEA converteuse nunha empresa estatal propia o 1 de agosto de 1946.

As súas operacións comezaron dende os aeroportos de Croydon e Northolt, con avións de Havilland DH89A Dragon Rapide e Douglas DC-3.

Durante o ano 1952, BEA transportou ao seu pasaxeiro 1 millón,

En 1950 BEA operou o primeiro servizo comercial cun avión de turbinas co prototipo do Vickers Viscount 630, nun voo dende Londres a París. A aeroliña entrou na era dos reactores en 1960 co de Havilland DH106 Comet 4B. O 1 de abril de 1964 comverteuse na primeira compañía en operar o DH121 Trident; o 10 de xuño de 1965 un Trident 1C de BEA realizou a primeira aterraxe automática do mundo durante un servizo comercial regular.

Durante a meirande parte da súa existencia, BEA tivo a súa sede no edificio *BEAline House* en Ruislip, no distrito londiniense de Hillingdon.

BEA deixou de existir como unha entidade legar independente o 1 de abril de 1974 cando foi efectiva a súa fusión con BOAC para formar British Airways. Porén, o seu nome foi revivido por British Airways de 1991 a 2008 cando cambiou o nome dunha filial, *British Airways Tour Operations Limited* a *British European Airways Limited*.

## Notas
Alícuota

A **alícuota** é a parte que está contida nun todo un número exacto de veces. En ocasións funciona como termo sinónimo de parte proporcional. 

## En matemáticas 
* **Parte alícuota**, divisor propio dun enteiro
* **Suma alícuota**, a suma das partes alícuotas dun enteiro
* **Secuencia alícuota**, unha secuencia de enteiros onde cada número é suma alícuota do número anterior.

## En música 
* **Cordas alícuotas**, o uso de cordas que non se tocan pero que resoan simpaticamente coas notas tocadas.
* **Rexistro alícuota**, un rexistro de órgano que engade armónicos ou sobretons en lugar do ton primario

## En ciencias 
* **Alícuota dunha mostra**, en química e outras ciencias, é a porción exacta ou a cantidade total dun líquido ou sólido. **Alícuota en laboratorio**, en xeral é a parte que se toma dun volume ou masa iniciais, para ser usada nunha proba, cuxa composición e propiedades físico-químicas representan as da substancia orixinal.
* **Alícuota en farmacia**, un método para medir ingredientes por debaixo da sensibilidade da escala por dilución proporcional con ingredientes coñecidos inactivos
* **Alícuota do xenoma**, o problema de reconstruír un xenoma ancestral a partir dos xenomas de descendentes poliploides

## Outros usos 
Alén do significado xeral, por exemplo, repartir algo en partes iguais ou proporcionais, *alícuota*, ten significados tamén nos eidos da pesca e acuicultura, no dereito e administración pública ou no sistema público de agrimensura en varios países, 

## Notas
Barbie Ferreira

**Barbara Linhares Ferreira**, nada o 14 de decembro de 1996 en Nova York, é unha actriz e  modelo estadounidense. É principalmente coñecida por interpretar o personaxe de Kat Hernandez na serie de televisión de HBO *Euphoria*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Power of the Dog (filme)

***The Power of the Dog*** é un filme de 2021 escrito e dirixido por Jane Campion. Baséase na novela homónima de 1967 novela de Thomas Savage. Está protagonizado por Benedict Cumberbatch, Kirsten Dunst, Jesse Plemons e Kodi Smit-McPhee. Foi rodado case completamente en Otago, Nova Zelandia, e o filme é unha coprodución internacional entre Nova Zelandia, Australia, o Reino Unido, os Estados Unidos de América e o Canadá. *The Power of the Dog* abrangue temas como o amor, a dor, o resentimento, os celos e a sexualidade humana.

*The Power of the Dog* estreouse na 78ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 2 de setembro de 2021, onde Campion gañou o León de Prata á mellor dirección. O filme tivo unha estrea limitada nos cinemas en novembro de 2021, e estreouse internacionalmente a través de Netflix o 1 de decembro de 2021. *The Power of the Dog* recibiu a aclamación universal por parte da crítica, que eloxiou a dirección de Campion, así como o guión, a fotografíaa, a banda sonora e as interpretacións dos catro actores principais. Foi amplamente considerado como un dos mellores filmes de 2021 por varias listas do top ten.

## Personaxes 
* Benedict Cumberbatch como Phil Burbank
* Kirsten Dunst como Rose Gordon
* Jesse Plemons como George Burbank
* Kodi Smit-McPhee como Peter Gordon
* Thomasin McKenzie como Lola
* Genevieve Lemon como Mrs. Lewis
* Keith Carradine como Gobernador Edward
* Frances Conroy como Old Lady Burbank
* Peter Carroll como Old Gent Burbank
* Alison Bruce como muller do Gobernador Edward
* Alistair Sewell como Jock
* Cohen Halloway como Bobby
* Sean Keenan como Sven
* Adam Beach como Edward Nappo
* Maeson Stone Skuggedal como fillo de Edward Nappo
* Alice Englert como Buster

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Marqués de Bradomín

miniatura|*Memorias do marqués de Bradomín* (edición de 1922).
O **Marqués de Bradomín** é un personaxe de ficción creado por Ramón María del Valle-Inclán e considerado por parte da crítica como o *álter ego* do autor. Protagonista da tetraloxía narrativa das *Sonatas* (de outono, estío, primavera e inverno, escritas entre 1902 e 1905), a personaxe aparece como unha especie de Don Juan con espírito de cruzado. Valle-Inclán recoñeceu terse inspirado na figura de Carlos Calderón y Vasco, militar español que chegou a ser brigadier durante a terceira guerra carlista, aínda que noutra ocasión dixo que se inspirou no escritor Ramón de Campoamor. A popularidade da personaxe deu lugar a un un premio literario, convocado desde 1985, e un título nobiliario póstumo a Valle-Inclán, creado en 1981. Tamén o menciona Antonio Machado, no seu poema autobiográfico en *Campos de Castilla*.  

## Biografía 
[miniatura| Edición de *El marqués de Bradomín: coloquios románticos, de Ramón del Valle Inclán*, publicada en 1907 pola editorial Pueyo, en [Madrid, e cunha introdución de José María Vargas Vila (1860-1933) "Elogio de Don Ramón María del Valle- Inclán ".]]
Presentado polo propio autor na súa autobiografía como o seu "nobre tío", de nome Xavier, «Aquel vello, cínico, descrido e galante como un cardeal do Renacemento!"  un "donjuán" "feo, católico e sentimental". A súa primeira aparición na prensa española está rexistrada en *Los Lunes del Imparcial*, onde Valle-Inclán comezou a publicar *Sonata de outono* (1902), cuxa trama transcorre na Galicia natal do autor e o personaxe é un home maduro. Bradomín reaparece como protagonista das outras tres sonatas que, sen respectar nin os ciclos vitais nin a orde estacional, apareceron nos anos posteriores. Así, a *Sonata de estío* (1903) transcorre en México, a *Sonata de primavera* (1904) faino en Italia cun Bradomín xuvenil e a *Sonata de inverno* (1905) en Navarra.

Aventureiro modernista digno do Romanticismo, Bradomín estivo en Tierra Caliente e en Terra Santa, foi garda nobre do Papa e capitán de Lanceiros ao servizo do aspirante Carlos VII. Este último contexto fai que o marqués apareza en acción ou mención na triloxía carlista de *Comedias bárbaras*, que forman as pezas dramáticas *Águila de blasón* (1907), *Romance de lobos* (1908) e *Cara de plata* (1923), e entre cuxas versións teatrais cabe citar a de Bigas Luna en 2003.

En 1959, Francisco Rabal interpretou o Bradomín da *Sonata de estío* na adaptación cinematográfica de Juan Antonio Bardem, de produción hispano-mexicana.

## Bradomín e o Don Juan 
O *donjuanismo*, tema recorrente na literatura española, espello das peripecias de Casanova e os soños de Barbey d'Aurevilly, foi definido polo propio Valle-Inclán con esta reflexión, na que o autor aparta o mito clásico da esencia de Bradomín, a súa personaxe:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Golf Halt

**Golf Halt** (en galés **Arhosfa Golff**) é unha estación de ferrocarril na liña de Fairbourne no norte de Gales.

## Historia 
Golf Halt, de por si pouco relevante para o tráfico, presume, non obstante, da singularidade lingüística de ser o obxecto xeográfico que en galés posúe o nome máis longo do mundo, ''Gorsafawddacha'idraigodanheddogleddollônpenrhynareurdraethceredigion* (aínda que o topónimo máis longo siga sendo o nome oficial da aldea de Llannergitherigion); este nome foi durante algún tempo tamén o seu nome oficial até que en 2007 a estación volveu tomar o nome de Golf Hat  .

## Topónimo 
Non é un topónimo orixinal en lingua galesa, senón que foi creado para rivalizar co nome longo de Llanfynydd, que fora creado en 1860, como golpe publicitario. O nome galés tradúcese como *A estación Mawddach Station e os seus dentes de dragón ao longo da estrada do norte de Penrhyn, na praia dourada da baía de Cardigan''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu
* Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch
* Llanfynydd
Rebeca Uribe Bone

**Rebeca Uribe Bone**, nada na cidade de Guatemala o 7 de xullo de 1917 e finada en Bilbao o 8 de maio de 2017, foi unha enxeñeira química colombiana. Foi a primeira muller en graduarse en Enxeñaría Química da Universidade Pontificia Bolivariana de Medellín.

## Traxectoria 
Rebeca Uribe Bone naceu na cidade de Guatemala o 7 de xullo de 1917. Os seus pais eran Guillermo Uribe Echevarría, un contable español de procedencia vasca, e María Teresa Bone Romero, guatemalteca de ascendencia inglesa.

Guillermo Uribe, o pai de Rebeca, deixou o País Vasco e mudouse á cidade de Guatemala, onde coñeceu e casou con María Teresa Bone. En 1928, tras ter seis fillos, abandonaron Guatemala e trasladáronse a Colombia. Alí instálaronse en Medellín e tiveron dous fillos máis. A parella era librepensadora e liberal, e alentaron ás súas fillas a estudar e exercer profesións. Finalmente, dúas delas convertéronse en enxeñeiras: Rebeca en enxeñeira química e Guillermina en enxeñeira civil. Por outra banda, Helena converteuse en médica, e unha cuarta irmá, María Teresa, comezou a estudar arquitectura antes dun matrimonio temperán. A quinta irmá, Carmen, sufriu de meninxite cando era nena, o que lle impediu estudar unha carreira, pero a pesar disto terminou o bacharelato. Os seus irmáns convertéronse en piloto, avogado e arquitecto.

Rebeca rematou os seus estudos secundarios no Instituto Central Feminino de Medellín. Nese momento, a universidade estaba a abrir as súas portas a mulleres debidamente cualificadas. Os profesores que tivera no instituto, moi bos matemáticos e químicos, influíron nela para que elixise a enxeñaría química como carreira universitaria.

Un dos profesores de Rebeca foi Joaquín Vallejo Arbeláez, enxeñeiro civil, empresario e escritor colombiano que logo desenvolveu o cargo de 12° Representante Permanente de Colombia ante as Nacións Unidas. Ademais, ela tamén realizou cursos de cultura xeral e formación docente, e moitos dos seus compañeiros comezaron a dar clases máis tarde. Era vasco e estaba de visita en Bogotá  por unha tempada. Acabaron casando e instalándose en Cali, onde fundaron unha fábrica e tiveron un fillo. Trasladáronse a Bilbao (en España) na década de 1980.

Rebeca foi activa ata a vellez e adoitaba camiñar soa polas rúas da veciñanza todos os días. Aos 95 anos foi atropelada nun accidente de bicicleta. Finalmente, o 8 de maio de 2017, contando con case cen anos, faleceu en Bilbao.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo da Universidade Pontificia Bolivariana
Norman Powell

**Norman WC Powell**, nado o 25 de maio de 1993 en San Diego, California, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Los Angeles Clippers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Powell foi seleccionado na 46ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Milwaukee Bucks, e foi traspasado pouco despois xunto a unha elección da primeira rolda do Draft ós Toronto Raptors, cambio de Greivis Vásquez. Asinou cos Raptors o 15 de xullo de 2015. Na súa primeira tempada na NBA, foi asignado en varias ocasións ós Raptors 905, afiliado de Toronto na NBA D-League.

O 25 de marzo de 2021, Powell foi traspasado ós Portland Trail Blazers a cambio de Gary Trent Jr. e Rodney Hood. O 6 de agosto de 2021, Powell asinou cos Trail Blazers un contrato de cinco anos e 90 millóns de dólares.

O 4 de febreiro de 2022, Powell foi traspasado xunto a Robert Covington ós Los Angeles Clippers, a cambio de Justise Winslow, Eric Bledsoe e Keon Johnson.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Swannington, Leicestershire

dereita|miniatura|250x250px| Os restos da casa de máquinas na parte superior da inclinación de Swannington
**Swannington** é unha antiga aldea mineira entre Coalville e Ashby-de-la-Zouch, Leicestershire, Inglaterra. Un documento de 1520 menciona cinco pozos en Swannington.  Foi un termo do primeiro ferrocarril de Leicester-Swannington, construído para levar a saída dos seus fosos.

A igrexa parroquial de Saint George abriuse en 1825 e está construída nun lugar supostamente elixido por William Wordsworth.

Un muíño de vento da aldea, chamado *Hough Mill,* construíuse preto dunha reserva natural establecida sobre os restos da mina de carbón de Califat. Reclamouse como o lugar de nacemento de Robin Hood. 

Administrativamente, Swannington é unha parroquia civil do distrito de North West Leicestershire en Coalville. A poboación da parroquia civil no censo de 2011 era de 1.270 habitantes.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Swannington Heritage Trust
María Loureiro García (economista)

**María Luz Loureiro García**, nada na Pontenova en 1972, é unha economista e catedrática no Departamento de Fundamentos de Análise Económica da Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Licenciada en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela, cun máster e doutoramento pola Washington State University (EUA). Anteriormente foi profesora na Universidade Estatal de Colorado (EUA) e profesora visitante na Universidade Carlos III de Madrid, volvendo á USC da man do Programa Ramón y Cajal en 2004, onde agora é catedrática.

O seu campo de especialización é a economía ambiental e dos recursos naturais, e é a directora científica de Centro de Investigación Interuniversitario ECOBAS, integrado por investigadores das tres universidades galegas no eido das ciencias sociais. Realizou unha avaliación do impacto ambiental e económico do afundimento do petroleiro *Prestige*, presentada como informe pericial pola Fiscalía na Audiencia Provincial da Coruña no ano 2013 e posteriormente ratificada no fallo do Tribunal Supremo, no ano 2016.
En 2022 declarou nunha entrevista: "A Universidade debera ser un dos lugares máis paritarios do mundo, no senso de que as boas ideas téñenas tanto homes coma mulleres. Agora ben, as implementacións das ideas parece estar máis apoiada cara os homes que cara as mulleres e iso é certo".

## Distincións
En 2022 ingresou como académica numeraria da Real Academia Galega de Ciencias na sección de Ciencias Económicas e Sociais. É membro da Sección de Ciencia, Tecnoloxía, Natureza e Sociedade do Consello da Cultura Galega.

En 2024 a Unidade da Muller e da Ciencia da Xunta de Galicia concedeulle o Premio María Josefa Wonenburger Planells.

## Notas
María Isabel Medina Méndez

** María Isabel Medina Méndez**, nada en Vigo en  1966, é profesora de investigación  do Instituto de Investigacións Mariñas (IIM) de Vigo, e coordinadora da área de Ciencia e Tecnoloxía dos Alimentos do CSIC.

## Traxectoria 
Isabel Medina licenciouse en Ciencias Químicas pola Universidade de Santiago de Compostela en 1989 e doutorouse no mesmo centro en 1994. Desenvolveu a súa tese no IIM, centrándoa no eido da química dos alimentos de orixe mariña. Tamén formouse en diferentes universidades internacionais ao abeiro das súas estadías postdoutorais: nos Estados Unidos, en Italia e no Reino Unido.

En 2021 ingresou como académica numeraria da Real Academia Galega das Ciencias na Sección de Bioloxía e Ciencias da Saúde.

## Notas
José María Busto

**José María Busto Llano**, nado en Portugalete o 12 de novembro de 1923 e finado en Sevilla o 27 de maio de 2012, foi un futbolista vasco, que xogaba como porteiro. Desenvolveu case toda a súa carreira no Sevilla, co que disputou 401 partidos oficiais, sendo o gardameta con máis encontros da historia do club.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no Barakaldo, co que debutou en Segunda División na tempada 1941/42. En 1942 fichou polo Sevilla FC, sendo un piar indiscutible ao longo de dezaseis tempadas, sendo titular por diante de todos os porteiros que pasaron durante ese tempo polo club, como Paquillo ou Manolín.

Foi o porteiro titular durante a histórica tempada 1945/46, na que o Sevilla se proclamou campión de liga, e defendeu a portería tamén na final da Copa do Xeneralísimo 1947/48, onde gañou o título derrotando ao Celta de Vigo en Chamartín. Xogou tamén a final de Copa de 1955, onde o Sevilla perdeu contra o Athletic. Estivo varias veces preto de debutar coa selección española, pero a gran competencia dos seus coetáneos Ignacio Eizaguirre, Antonio Ramallets e Carmelo Cedrún fixo que nunca acadara a internacionalidade absoluta, aínda que si debutou coa selección B.

Disputou un total de 401 partidos oficiais co Sevilla, sendo o gardameta con máis encontros da historia do club.

## Palmarés 
;Sevilla

* **Primeira División (1):** 1945/46.
* **Copa do Xeneralísimo (1):** 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Ana Cebreiro

**Ana Cebreiro Gómez**, nada en  Ferrol en  1971, é responsable de tributación internacional no Banco Mundial.

## Traxectoria 
Ana Cebreiro é licenciada en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela, realizou o doutoramento en Barcelona e despois de dous anos trasladouse a Inglaterra á Universidade de Essex. Traballou nove anos na OCDE, no centro de política e administración tributaria e no 2013 empezou a traballar para o Banco Mundial. 

En 2022 ingresou como académica correspondente da Real Academia Galega das Ciencias. 

## Notas
George Grove

**George Grove**, nado en Clapham no sur de Londres o 13 de agosto de 1820 e finado en Sydenham o 28 de maio de 1900, foi un enxeñeiro e músico inglés.

Escribiu libros sobre compositores clásicos e é particularmente famoso polo seu gran dicionario musical ''Grove's Dictionary of Music and Musicians*. Este dicionario continuou actualizándose e publicándose despois da súa morte. Xa pasou por sete edicións. A última edición está dispoñible en liña.

## A vida 
Sir George Grove naceu en Clapham, o seu pai vendía peixe. A súa nai adicábase aos musicais. Formouse como enxeñeiro e foi enviado a Xamaica para axudar a construír un faro.

Traballou na construción da ponte tubular *Britannia* sobre o estreito de Menai, xunto a Robert Stephenson. Casou coa filla dun crego e chegou a ser secretario da *Society of Arts* e pasou sete anos escribindo artigos para un dicionario da Biblia. Tivo a idea de facer algo semellante para a música. Foi membro tamén da *American Philosophical Society* 

Grove foi a moitos concertos, mercou partituras e estudounas; fixo notas de programas para concertos, escribindo sobre a música que se tocaba, por exemplo de Beethoven, Schubert, Mendelssohn e Schumann.

## Carreira 
Escribiu ensaios detallados sobre as sinfonías de Beethoven e foi un bo amigo de Clara Schumann. Viaxou co compositor Arthur Sullivan a Viena onde coñeceu a grandes músicos, entre eles Brahms, e descubriu algunha música de Schubert que fora esquecida. Pasou varios anos escribindo o seu *Dicionario da música*, publicado en catro volumes.

Grove aforrou para fundar o Royal College of Music, inaugurado en 1883 polo Príncipe de Gales. Conseguiu que moitos músicos fosen ensinar alí, incluíndo a famosa cantante Jenny Lind, que estaba xubilada, Hubert Parry, Charles Villiers Stanford e outros.O primeiro ministro William Gladstone deulle o título de cabaleiro polo seu labor na música.

A súa muller non estaba moi interesada no seu traballo, pero el chamaba aos alumnos os seus "fillos" e convenceunos para que tivesen unha educación ampla, animándoos a ler moito. Entre os seus estudantes estiveron Hamish MacCunn, Charles Wood e Edith Oldham, coa que tivo un apego emocional durante o resto da súa vida.

Foi director da RCM durante once anos, xubilándose en 1894, xusto despois de que a RCM se mudase a un novo edificio no Royal Albert Hall. A RCM, que segue aí hoxe, creou a bolsa *George Grove Memorial* na súa honra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The New Grove Dictionary of Music and Musicians'' ed. Stanley Sadie, 1980;
Maisa Ouzande

**María Isabel Ouzande González**, coñecida como **Maisa Ouzande**, nada en Lamela (Silleda) cara a 1941, é unha actriz galega.

## Traxectoria 
É filla de José Ouzande, que emigrara aos Estados Unidos nos anos 1920, e finou en 1955. Ao ano seguinte a muller e as fillas marcharon a Arxentina. María Isabel traballou nunha fábrica téxtil e estudou polas noites. Casou e retornou a Galicia en 1983 instalándose na Estrada. Volveu emigrar primeiro a Caracas e despois asentouse en Avellaneda. En 1983 participou nunha pequena obra de teatro e comezou a estudar con Raúl Expósito Gándara. Traballou con Ana María Campoy, Lito Cruz e Fernando Iglesias Sánchez. Dirixiu obras e ensinou teatro no Club Español. Dirixiu o grupo de teatro do Centro Gallego de Buenos Aires. Retornou a Galicia onde volveu actuar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de Maisa Ouzande: Cuando una artista se va...
Iberojet

**Iberojet** é unha aeroliña chárter española que opera voos de curto e longo alcance dende España e Portugal en nome de turoperadores. É propiedade de Barceló Viajes, e que foi mercada polo Barceló Group en 2013 tras o colapso da Orizonia Corporation. A compañía ten a súa sede en Palma de Mallorca.

Iberojet operaba anteriormente como **Evelop Airlines** e era subsidiaria de Orbest. O 8 de decembro de 2020, anunciouse que Evelop fusionaríase con Orbest e pasaría a chamarse Iberojet.

## Frota 
En febreiro de 2022 a frota de Iberojet estaba formada polos seguintes avións:

## Notas
Acebo

**Acebo** pódese referir a:

* Acebo, concello da provincia de Cáceres, en Estremadura;
* Acebo, localidade do concello de Molinaseca na provincia de León;
* O Acebo, río do oriente de Asturias
Flybmi

**Flybmi**, estilizado como **flybmi**, legalmente **British Midland Regional Limited** e anteriormente comercializada como **bmi Regional**, foi unha aeroliña rexional británica que operaba servizos regulares de pasaxeiros no Reino Unido e Europa. Asúa sede estaba no aeroporto de East Midlands en North West Leicestershire, e tiña bases en Aberdeen, Bruxelas, Bristol, East Midlands, Newcastle e Múnic.

Flybmi era unha antiga subsidiaria de British Midland International (BMI), que foi mercada a Lufthansa por International Airlines Group (IAG) o 20 de abril de 2012. Regional foi vendida a Sector Aviation Holdings en maio de 2012 e operou como aeroliña independente dende outubro dese ano. En agosto de 2015 a compañía converteuse en parte dun novo grupo de aeroliñas rexionais, Airline Investments Limited (AIL), xunto con Loganair.

Flybmi cesou as súas operacións e operations e entrou en concurso de acredores o 16 de febreiro de 2019.

## Notas
Ganes

**Ganes** é un grupo musical feminino orixinario de La Val, en Italia, fundado en 2009 e que canta en lingua ladina. A banda está composta polas irmás Elisabeth Schuen, Marlene Schuen e a súa curmá Maria Moling.

O 14 de agosto de 2015, actuaron xunto con Corin Curschellas, así como Patricia Draeger e Barbara Gisler.

## Discografía 
Álbums:
* 2010: *Rai de sorëdl* (Música de Sony)
* 2011: *Mai guai*
* 2012: Parores & Neores - con versións en inglés dalgunhas pistas
* 2014: *Caprize* - con versióndo sinxelo "Bang Bang"
* 2016: *An Cunta Che*
* 2021: *Or brüm*

## Galería de imaxes 

Ganes 1.JPG|Ganes en 2012.
Heimatsound-Festival 2014 Ganes (02).jpg|Ganes no Heimatsound-Festival de 2014
Heimatsound-Festival 2014 Ganes (15).jpg|Ganes no Heimatsound-Festival de 2014 (2)
Heimatsound-Festival 2014 Ganes (20).jpg|Ganes no Heimatsound-Festival de 2014 (3)
Heimatsound-Festival 2014 Ganes (16).jpg|Ganes no Heimatsound-Festival de 2014 (4)
Heimatsound-Festival 2014 Ganes (25).jpg|Ganes no Heimatsound-Festival de 2014 (5)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
A Paicega, Pezós, Pezós

**A Paicega** é un lugar da parroquia de Pezós no concello de Pezós que se localiza no occidente de Asturias. 
Situado a 594 metros sobre o nivel do mar, a aldea localízase a 6 km da vila, e capital do concello, de Pezós e en 2021 estaba deshabitado.

## Historia 
O lugar edificouse a mediados do século XX para acoller os traballadores que construíron o encoro de Salime. As vivendas e outras instalacións están abandonadas logo do remate das obras do encoro en 1955 pero moitas aínda están en pé. Salienta a capela, de gran tamaño, algúns barracones, restos do teleférico e instalacións eléctricas. Na aldea hai un miradoiro dende o que se ve boa parte do curso medio do río Navia.

## Notas
Pedro Guitián Lista

**Pedro Guitián Lista**, nado en 1887 e finado en Armuño (Lubre, Bergondo) o 25 de setembro de 1967, foi un político galego.

## Traxectoria 
Na República foi nomeado fiscal municipal de Bergondo en agosto de 1934. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado civil de Bergondo. En outubro de 1937 foi sancionado con 500 pesetas pola Delegación Militar de Orde Pública da Coruña por autorizar un acto público no seu distrito sen ter facultades e por invocar a autorización dunha autoridade sendo falso. Finou na súa casa de Armuño o 25 de setembro de 1967 con 80 anos.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Zapata Monteiro e foi pai de Antonio, Juan e José Guitián Zapata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes do Concello de Bergondo (A Coruña) 1836-2013
Polje

**Polje** ou **polié**  (do eslovaco *polje*, *pl.* *polja*) é unha chaira do carso, de dimensións considerábeis e vertentes cun declive pronunciado ou abruptas, cun fondo xeralmente plano e cuberto de terra roxa e aluvións.  A cunca de recepción ten un drenaxe endorreico e centrípeto. Poden permanecer secos, ser atravesados por un curso de auga ou estaren inundados de forma permanente ou temporal. A medida que o nivel freático aumenta, poden ser alimentados por exsurxencias ou por pónores, que poden funcionar como pías cando baixa de novo. Ás veces teñen zunidos, que son unha forma rochosa abrupta, illada e dispersa dentro dos poljes.

Son comúns en terreos *kártsticos* (cársicos) en Europa central, ou do Sur, por exemplo no Peloponeso, e menos comúns na Península Ibérica, aínda que existen exemplos.

## Notas 
## Véxase tamén
William E. Thornton

**William Edgar Thornton**, nado en Faison, Carolina do Norte, o 14 de abril de 1929 e falecido o 11 de xaneiro de 2021, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-8 e STS-51-B.

## Traxectoria
Thornton graduouse en física e doutorouse en medicina pola Universidade de Carolina do Norte en 1952 e 1953 respectivamente. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1967, participando nas misións STS-8 e STS-51-B. Pasou un total de 13,05 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-8
*STS-51-B
Abel Moreno

**Abel Moreno Zorrero**, nado en Almensilla o  19 de febreiro de 1995,  é un futbolista español que xoga no CD Gerena como defensa.

## Traxectoria 
Andaluz de nacenza formouse co Sevilla FC e debutou como sénior co equipo C na tempada 2014–15 na terceira división. O  7 de xullo de 2015 pasou ao Córdoba CF e quedou asignado ao equipo filial.

O 9 de setembro de 2015 fixo o seu debut profesional nun 0–1 en casa contra do CD Lugo para a Copa do Rei. A súa estrea na segunda división foi o 29 de novembro, e xogou os 90 minutos, nun 2–1 na casa contra do Real Oviedo.

Cedérono ao SD Ponferradina da Segunda División B o 13 de xullo de 2016.  Aproximadamente, un ano despois asinou para outro equipo filial, o Deportivo Aragón tamén na terceira división.

Nas tempadas seguintes xogou en diversos equipos: Linense, Ebro, CP Villarrobledo e dende a tempada 2020-21 no CD Gerena.

## Notas
Pierre J. Thuot

**Pierre Joseph Thuot**, nado en Groton, Connecticut, o 19 de maio de 1945, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-36, STS-49 e STS-62.

## Traxectoria
Thuot graduouse en física pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1977 e ten un máster en xestión de sistemas pola Universidade do Sur de California en 1985. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1985, participando nas misións STS-36, STS-49 e STS-62. Pasou un total de 27,29 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-36
*STS-49
*STS-62
Tianhui

**Tianhui** é unha serie de satélites de observación terrestre da República Popular da China.

## Características 
Os satélites Tianhui son satélites de observación da Terra operados polo Exército Popular de Liberación. Están destinados á busca e xestión de recursos naturais.

### Tianhui-2 1A, 1B, 2A e 2B 
Os Tianhui-2 usan como método de observación un radar de apertura sintética na banda das microondas (banda X). Os catro Tianhui-2 foron satélites por pares, o primeiro en 2019 e o segundo en 2021, usando foguetes CZ-4B. Cada para traballa conxuntamente, voando en formación en órbitas de 500 km de altura. A resolución do sistema é de 3 m.

### Tianhui-4 
O Tianhui 4 foi lanzado o 29 de decembro de 2021 mediante un foguete CZ-2D. Os detalles técnicos deste satélite son descoñecidos.

### Tianhui 5A, 5B, 5C e 5D 
Os Tianhui 5A e 5B foron lanzados o 31 de outubro de 2023, mentres que os 5C e 5D o foron o 4 de xullo de 204, todos mediante foguetes CZ-6A. Os detalles técnicos destes satélites tamén son descoñecidos.

### Tianhui-6A e 6B 
Foron lanzados o 9 de marzo de 2023 mediante un foguete CZ-4C. Foron desenvolvidos por Aerospace Dongfanghong Satellite, pero o seu propósito é descoñecido.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-2D
*CZ-4B
*CZ-4C
*CZ-6A
Reserva Natural de Scandola

A **Reserva Natural de Scandola** atópase na costa oeste da illa francesa de Corsica, dentro do Parque Rexional de Corsica. A reserva creouse en 1975. O parque e a reserva recoñecéronse polas Nacións Unidas como Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1983 pola súa beleza, a súa rica biodiversidade e maquis.

## Localización 
A reserva de Scandola está situada na costa oeste de Corsica entre Punta Muchillina e Punta Nera e inclúe o cabo Girolata e o cabo Porto. A reserva abrangue unha superficie de 19,19 km² dos cales 9,19 km² son terra e 10 km² son mar.

## Características físicas 
A reserva conta con dous sectores, a enseada Elpa Nera e a península de Scandola. Os cantís irregulares e escarpados conteñen moitas grutas e están flanqueados por numerosos farallóns e illotes e calas case inaccesibles, como Tuara. A costa tamén destaca polos seus cantís, area de praias e promontorios vermellos.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Golfo de Porto
* Calanches de Piana

### Ligazóns externas
*
*UNESCO World Heritage Site profile
* UNEP-WCMC World Heritage Site datasheet https://wayback.archive-it.org/all/20090114215336/http://www.unep-wcmc.org/sites/wh/pdf/Gulf%20of%20Porto,France.pdf
* Pictures and description on https://web.archive.org/web/20070927231030/http://www.wikisailing.com/Ilot_Palazzu
Pega mourisca

)]]
A **pega mourisca** (***Pica mauritanica***) é unha especie de ave paseriforme da familia dos córvidos, unha das sete comprendidas no xénero *Pica*. 

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1845 polo maxistrado e naturalista afeccionado francés
Alfred Malherbe.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:

## Distribución 
A pega mourisca é unha especie endémica do noroeste de África, estendéndose, nunha distribución descontinua, desde o Sáhara Occidental até Tunisia, encontrándose tamén en Marrocos, Alxeria e nos enclaves españois do norte de África. (Ver mapa).

## Filoxenia 
Un estudo de filoxenético publicado en 2017 descubriu que *Pica mauritanica* diverxeu a partir dun antepasado común co clado que contén a todos os demais membros do xénero *Pica*.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), tendo en conta que esta especie ten unha área de distribución grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de *Vulnerábel* baixo o criterio do tamaño da área de distribución, a extensión e calidade do hábitat e o tamaño da poboación, a que a tendencia de poboación parece ser estable e, polo tanto, a especie non se aproxima aos limiares de *Vulnerábel* baixo o criterio de tendencia poboacionale aínda que o tamaño da poboación non se cuantificou debe ser grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de *Vulnerábel*, cualifica o staus da especie como *LC* (Pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cramp, S. & Simmons, K. E. L., eds. (1977-1994): *Handbook of the birds of Europe, the Middle East and Africa. The birds of the western Palearctic*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7358-6.
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A., Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Barcelona / Cambridge, UK: Lynx Edicions / BirdLife International. ISBN 978-84-9655-398-9.

### Outros artigos 
* Córvidos
* *Pica*

### Ligazóns externas 
* *Pica mauritanica* en *xeno-canto.org*.
Topos literario

Na retórica grega clásica, **topos**, *pl.* **topoi**, (do    "lugar", elíptico para    *tópos koinós*,  'lugar común'), en latín ***locus*** (do *locus communis*), refírese a un método para desenvolver argumentos. (Ver *topoi* na retórica clásica.)

## Significado e historia 
Topos tradúcese de diversas formas como "tema", "liña argumental" ou "lugar común". Ernst R. Curtius estudou os *topoi* como temas comúns a oradores e escritores que os reelaboraron segundo as ocasións, por exemplo, na antigüidade a observación de que *"todos deben morrer"* era un topos na oratoria consolatoria, pois ao enfrontarse á morte o saber que a morte chega até aos grandes homes podería levar consolo. Tamén comentou o topos na invocación da natureza (ceo, mares, animais etc.) con diversos propósitos retóricos, como testemuñar un xuramento, alegrarse ou louvar a Deus ou chorar co falante.

Algúns topos coñecidos atópanse en diversas épocas e culturas :

* A profecía
* O Edén e o *locus amoenus* (como a Arcadia) 
* O inferno e o *locus horridus* (véxase Dante)
* O descenso aos infernos ou catábase.
* O diluvio (desde a Epopea de Gilgamesh).
* A eterna xuventude.
* O idilio
* Eros e Tánatos
* O manuscrito atopado.
* O mundo ao revés, o mundo aberrante (véxase Alicia)
* A viaxe de retorno á patria (véxanse a Odisea ou o mito de Breogán)
* A anagnórise.
* A *captatio benevolentiae* (fórmula de modestia).
* A idade de ouro.
* A invocación de deuses e musas.
* A illa (como espazo representativo do paraíso terrestre).
* A noite perigosa
* Os mitos da creación

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tropo
A Veiga da Sinza, Pezós, Pezós

**A Veiga da Sinza** é un lugar da parroquia de Pezós no concello de Pezós que se localiza no occidente de Asturias. 
Situado a 203 metros sobre o nivel do mar, a aldea localízase a 6,5 km da vila, e capital do concello, de Pezós e en 2021 estaba deshabitado.
## Notas
Tianzhou

**Tianzhou** (en chinés tradicional e simplificado: 天舟; en pinyin: *Tiānzhōu*; en ) é a primeira nave de carga desenvolvida pola República Popular da China para dar servizo ás súas estacións espaciais.

## Características 
Os cargueiros Tianzhou teñen unha masa de case 13 toneladas, forma cilíndrica e un par de paneis solares para producir energxía. A súa estrutura deriva da primeira estación chinesa, Tiangong 1, e o primeiro Tianzhou deu servizo á estación Tiangong 2. Os cargueiros son lanzados mediante foguetes CZ-7 desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Wenchang.miniatura|Representación dunha Tianzhou.|centro
## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-7
*Tiangong 1
Timation

**Timation** foi unha serie de dous satélites do Laboratorio de Investigación Naval dos Estados Unidos.

## Características 
O programa Timation (contracción de *Time/Navigation*) comezou en 1964, culminando co lanzamento de Timation 1 en 1967 e Timation 2 en 1969. O obxectivo era demostrar que se podían usar satélites emitindo sinais e con reloxos de alta precisión a bordo como método de navegación na superficie terrestre. Os dous satélites foron lanzados con éxito e axudaron na creación do que máis tarde sería coñecido como GPS.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Thor Agena D