open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reserva das Seis Nacións

miniatura|Sinal de entrada da reserva.
A **Reserva das Seis Nacións** (ou as **Seis Nacións do Gran Río**) é a meirande banda das Primeiras Nacións do Canadá cun total de 25.660 membros, dos cales, 12.271 viven na propia reserva. É a única das reservas indias de Norte América que ten seis nacións de iroqueses vivindo xuntas. As nacións da reserva son os mohawk, os cayuga, os onondaga, os oneida, os seneca e os tuscarora. Tamén hai algúns delaware vivindo no territorio.

A reserva das Seis Nacións ten unha área de 190km², que representa aproximadamente o 5% dos 3.800km2 de terras que lles foron concedidas segundo o  Tratado de Haldimand de 1784.

## Membros
As Seis Nacións é a meirande reserva do Canadá. En decembro de 2013, había 25.660 membros, dos cales 12.271 viven na resera. A poboación está conformada das seguintes bandas:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Graymont, Barbara, *The Iroquois in the American Revolution*, 1972, ISBN 0-8156-0083-6
* Kelsay, Isabel, *Joseph Brant 1743-1780 Man of Two Worlds*, 1984, ISBN 0-8156-0182-4
* Taylor, Alan, *The Divided Ground*, 2006, ISBN 0-679-45471-3

### Ligazóns externas 
*Páxina das Seis Nacións
Festival de Eurovisión Júnior 2015

O **XIII Festival de Eurovisión Júnior** celebrouse o 21 de novembro de 2015 en Bulgaria, sendo a primeira vez que este país acolle un evento do festival de Eurovisión. Vladislav Yakovlev es desde 2013 o supervisor executivo do festival.

Ao igual que a pasada edición, non designouse unha cidade sede, senón que o anfitrión foi Bulgaria como país na súa totalidade.

Para esta edición, houbo dous países debutantes (Australia e Irlanda), dous retornos (Albania e Macedonia) e tres retiradas (Croacia, Chipre e Suecia). Albania regresou ao festival tras unha ausencia de dous anos. Macedonia, un dos 16 países fundadores da versión júnior regresou tralo seu paréntese en 2014. Por outra banda, Croacia, país que regresou a pasada edición tras unha ausencia de sete anos (2007-2013) retirouse debido á crise económica que atravesa o país, ao igual que Chipre; e, por último, Suecia retirouse tras unha reestruturación da súa canle infantil.

Finalmente, Malta con Destiny Chukunyere e a súa canción *"Not My Soul"*, alzouse coa vitoria do Festival 2015, obtendo 185 puntos e superando así a vitoria de España no 2004, que ata ese momento tiña a máxima puntuación con 171 puntos. Armenia, obtivo a segunda praza con Mika e a súa canción de rock and roll *"Love"*. A medalla de bronce foi para Eslovenia coa balada R&B *"Prva ljubezen"*, defendida por Lina Kuduzović, converténdose no mellor resultado do país na súa historia dentro do certame infantil e a súa versión adulta.

## Sede 
Como é a tradición o país gañador da edición anterior ten a primeira opción de acoller o festival do seguinte ano, neste caso Italia. Non obstante, o 15 de xaneiro de 2015, a UER comunicou mediante a web oficial do festival que a pesar de diversas negociacións e a vontade do país gañador do Festival de Eurovisión Júnior 2014, este non podería organizar o evento debido a cuestións económicas.
Posteriormente, a UER e o Supervisor Executivo do Festival, Valdislav Yakovlev, informaron que estábase a negociar con outros dous países, estes serían Malta que xa acolleu o festival do 2014 e terminou en cuarta posición, e Bulgaria que foi subcampión da edición anterior.

Finalmente, o 26 de xaneiro de 2015, a televisión BNT de Bulgaria anunciou que o seu país acollería o festival, sendo a primeira vez que dita nación acolle un evento de Eurovisión.

## Países participantes 
O sorteo de posicións para a final tivo lugar durante a cerimonia de apertura celebrada o 17 de novembro de 2015 no Palacio Nacional da Cultura de Bulgaria. A orde de actuación final foi a seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festival de Eurovisión Júnior
* Festival de Eurovisión 2015
Laureano Domínguez Cao-Cordido

**Laureano Domínguez Cao-Cordido**, nado en Ourense e finado en Madrid o 30 de outubro de 1962, foi un xornalista e profesor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|350px|De pé, de esquerda a dereita: [Apolinar Torres, Avelino Rodríguez Elías, **Laureano Domínguez Cao-Cordido** e Manuel Lustres Rivas.Sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra Mancebo.Entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.]]
Iniciouse como xornalista en *El Cosmopolita*. Instalouse en Vigo e foi vicepresidente da sociedade Juventud Progresiva en 1911. Comezou a traballar no taller de *Heraldo de Vigo* como tipógrafo. Licenciouse en Letras e foi profesor de Instituto. Foi redactor xefe de *Faro de Vigo*, colaborou en periódicos galegos e españois como *El Debate* e *ABC*, e foi correspondente de *La Vanguardia* en Vigo. Na Segunda República foi secretario do Consello comarcal de Vigo do Partido Agrario Español. Trasladado a Madrid, foi xefe de redacción de *La Vanguardia* en Madrid (1950-1960).

## Notas
Tahlequah, Oklahoma

**Tahlequah** (en , *daligwa* [dàlígʷá])
é unha cidade do Condado de Cherokee, en Oklahoma, a carón das Montañas Ozark. Foi establecida como capital da Nación Cherokee en 1839, como parte dos novos asentamentos creados despois de que os cherokees fosen desprazados cara ó oeste no Sendeiro das bágoas.

A poboación da cidade era de 15.753 segundo o censo de 2010, cun incremento do 8,96% en relación ó realizado no ano 2000. É a sede administrativa do condado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Tahlequah
Sendeiro das bágoas

miniatura|250px|dereita|Sinal do sendeiro das bágoas.
miniatura|300px|Mapa e ruta dos traslados.

O **Sendeiro das bágoas** (en , e en ) é o nome co que se coñece a unha serie de traslados masivos forzados das nacións nativas americanas nos Estados Unidos de América segundo a Lei de Traslado Forzoso dos Indios de 1830 (*Indian Removal Act*). Entre os trasladados cóntanse ás nacións de cherokee, muskogee, seminole, chickasaw e choctaw, os cales escolleron non ser asimilados pola sociedade estadounidense. Por mor disto, foron trasladados dende as súas terras ancestrais do sueste do país a unha área ó oeste do río Mississippi que foi designada como territorio indio. Os nativos americanos que elixiron ficar e seren asimilados recibiron a cidadanía estadounidense. A expresión "Sendeiro das bágoas" orixinouse a partir dunha representación da desaparición da nación choctaw en 1831.

Moitos nativos americanos sufriron enfermidades e fame mentres viaxaban pola ruta cara aos seus destinos, e cálculase a morte de entre 2.000 e 6.000 cherokees dos 16.543 que foron desprazados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deportación dos indios dos Estados Unidos de América
Narciso Escobar Rodríguez

**Narciso Escobar Rodríguez**, nado en Villablino (Provincia de León) o 9 de xaneiro de 1937, é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comezou xogando na SD Ponferradina, onde as súas boas actuacións fixeron que o fichara o Celta de Vigo. O primeiro ano xogaría cedido no Racing de Ferrol ata o final da tempada, cando o equipo vigués o recupera para xogar a Copa do Rei.

En Vigo xogou dúas tempadas, a primeira delas en Primeira División e na que se proclamou máximo anotador do equipo. Ao final da tempada seguinte afrontouse unha profunda renovación do equipo e dáselle a carta de liberdade a Escobar.

Despois de tres tempadas no Real Murcia tamén na categoría de prata volveu á Ponferradina, onde se retirou en 1966.
Hipólito Cabezas Martínez

**Hipólito Cabezas Martínez** máis coñecido coma **Polito**, nado en Vigo en 1940 e finado o 7 de outubro de 2015, é un exfutbolista galego. Xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do Celta de Vigo pasou do filial ao primeiro equipo na tempada 1960/61 na Segunda División, porén a causa da súa xuventude foi cedido ao Racing de Ferrol, equipo no que non chegou a debutar en partido oficial.

Non volveu ter peso no primeiro equipo ata a tempada 1962/63, na que foi o máximo anotador do equipo con nove goles, ao igual que o seu compañeiro Abásolo.

Tras deixar o Celta en 1964 volveu ao Racing de Ferrol, pero unha lesión volveu deixalo sen debutar co equipo departamental. Retirouse do fútbol profesional tras xogar unha tempada no UD Melilla.
Francisco Reyes Santiás

**Francisco Reyes Santiás**, nado en Manresa en 1961, é un economista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do neurocirurxián Francisco Reyes Oliveros, é licenciado en dereito e doutor en Económicas. Foi asesor económico da consellería de sanidade e profesor asociado das universidades de Vigo e Santiago de Compostela. Economista do Servizo Galego de Saúde traballa como experto en avaliación económica na Unidade de Epidemioloxía e Investigación clínica do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela. Formou parte das listas do PSdeG ao concello de Santiago nas eleccións de 2011 resultando elixido concelleiro, foi voceiro do grupo municipal socialista e no ano 2014 os militantes elixírono en primarias como o candidato á alcaldía de Santiago de Compostela.

## Notas
Reserva india Omaha

A **Reserva india Omaha** da tribo omaha, recoñecida federalmente, atópase no Condado de Thurston, Nebraska, con seccións nos condados veciños de Cuming e Burt, ademais do Monona en Iowa. Segundo o censo federal de 2000, a reserva tiña unha poboación de 5.194. A sede do goberno tribal está en Macy. As vilas de Rosalie, Pender e Walthill están dentro dos límites da reserva. Por mor da venda de terras na zona dende que se estableceu a reserva, a xurisdición tribal de Pender está en disputa.

Estableceuse unha reserva de 12.421 acres (50,27&nbsp;km²) por un tratado de data 16 de marzo de 1854. A tribo escolleu as terras coa aprobación do presidente o 11 de maio de 1855. Un tratado do 6 de marzo de 1865, seguido por dúas leis do Congreso o 10 de xuño de 1872 e o 22 de xuño de 1874 ratificaron o acordo.

O 31 de xullo de 1874, a tribo traspasou parte das súas terras ós Ho-Chunk (tamén coñecidos como Winnebago) para formar a Reserva india Winnebago ó norte da reserva Omaha. Esta acción foi ratificada o 7 de agosto de 1882 e por unha lei do Congreso de data 3 de marzo de 1893.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reserva india
### Ligazóns externas 
* Páxina web da tribo 
* Mapa da reserva do Censo de 2000
Vimbodí i Poblet

**Vimbodí i Poblet** é un concello da provincia de Tarragona, en Cataluña. Pertence á comarca da Conca de Barberà e tiña en 2014 unha poboación de 964 habitantes.

O termo comprende a vila de Vimbodí, que é a capital municipal, o mosteiro de Poblet, el Codoç (onde se atoparon restos arqueolóxicos dun poboado ibero) e as antigas granxas do mosteiro: Milmanda, Riudabella, Castellfollit, la Pena e el Titllat.

Ata 2006 o concello chamábase simplemente *Vimbodí*. A denominación de *Vimbodí i Poblet* responde á vontade do municipio de integrar nun só obxectivo turístico toda a oferta cultural, gastronómica e monumental que se atopa dentro do seu termo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Manuel Gómez Martínez

**Manuel Gómez Martínez** máis coñecido coma **Lolo Gómez**, nado o 1 de abril de 1934 en Madrid e finado o 14 de marzo de 2008 foi un futbolista español que xogaba na demarcación de dianteiro centro.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no equipo do seu pobo, pasando de equipo en equipo ata acabar no Rayo Cantabria, filial do Racing de Santander, finalmente deu o salto ao primeiro equipo, debutando en Primeira División na tempada 1954/55. O equipo descendeu ese ano e o xogador foi gañando peso no equipo na categoría de prata. A mediados da tempada 1957/58 fichouno o Sevilla FC, que pasaba apuros en Primeira División.

A comezos da tempada 1959/60 chegou ao Celta de Vigo, onde pronto se converteu na referencia do ataque, sendo o máximo anotador do equipo as súas dúas primeiras tempadas en Vigo, porén foi perdendo peso no equipo e acabou sendo traspasado ao Gimnástica de Torrelavega, finalmente a súa última tempada regular foi no AD Plus Ultra. Ao ano seguinte axudaría ao Real Jaén na fase de ascenso a Segunda División.
Richard Clarke

**Richard Lionel Clarke**, nado o 25 de xuño de 1949 en Dublín, é un eclesiástico da Igrexa de Irlanda (Comuñón Anglicana), dende 2012 arcebispo de Armagh e primado de dita igrexa.

## Traxectoria 
Estudou no Trinity College da Universidade de Dublín, e posteriormente no King's College de Londres. Foi ordenado diácono en 1975 e sacerdote en 1976. Exerceu o seu ministerio pastoral inicialmente en Holywood, durante dous anos, e posteriormente volveu a Dublín.

Foi elixido e consagrado bispo da diocese de Meath e Kildare en 1996. En 2012 foi elixido para suceder a Alan Harper como arcebispo de Armagh, e tomou posesión da sé o 15 de decembro de 2012.

Enviuvou en 2009. Ten dous fillos.

## Notas
Peter Loy Chong

**Peter Loy Chong**, nado en Natovi (Fiji) o 30 de xaneiro de 1961, é un eclesiástico católico latino, arcebispo metropolitano de Suva dende 2012.

## Traxectoria 
Peter Loy Chong naceu en Natovi, un porto da provincia de Teilevu, en Fiji. Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Suva polo arcebispo Petero Mataca, o 11 de xaneiro de 1992. O 19 de decembro de 2012 foi nomeado arcebispo metropolitano de Suva polo papa Bieito XVI. Recibiu a consagración episcopal de mans do seu predecesor Petero Mataca, o 8 de xuño de 2013, e tivo como co-consagradores principais ao bispo de Tonga Soane Patita Paini Mafi e ao arcebispo de Wellington John Atcherley Dew.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Factor estimulante de colonias

Os **factores estimulantes de colonias** (**CSF**s, do inglés *Colony-stimulating factor*) son varios tipos de glicoproteínas citocinas reguladoras, que se unen a receptores situados na superficie de células nai hematopoéticas, o que activa nestas unhas vías de sinalización intracelular que poden causar que proliferen e se diferencien nun tipo específico de célula sanguínea, xeralmente glóbulos brancos. Os seus estímulos non son só proliferativos senón que tamén regulan funcionalmente a actividade das células. Segréganos moitos tipos celulares, maiormente, células inmunitarias.

Aínda que os CSFs son funcionalmente similares, as súas secuencias non o son, e non se cre que deriven evolutivamente dunha molécula antepasada común.
* Xene CSF2 - **Factor estimulante de colonias de granulocitos-macrófagos** (GM-CSF), tamén chamado factor estimulante de colonias 2 (CSF2). Obtivéronse fármacos análogos del como sargramostim e molgramostim.
* Xene CSF3 - **Factor estimulante de colonias de granulocitos** (G-CSF), tamén chamado factor estimulante de colonias 3 (CSF3). Obtivéronse fármacos análogos del como filgrastim e lenogastrim.
* Sintético - Promegapoetina

## Usos clínicos 
* Estimulación da medula ósea
* Mobilización de células nai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Macy, Nebraska

**Macy** é unha localidade do Condado de Thurston, Nebraska. Segundo o censo de 2010, a poboación era de 1.023 persoas. Está dentro da reserva india Omaha.

Macy é o lugar de nacemento do actor nativo americano Rodney A. Grant.

## Véxase tamén
Certificado de estudos de lingua galega

O **Certificado de Estudos de Lingua Galega** (**CELGA**) é unha proba de avaliación de nivel do idioma galego. Constitúe a proba de certificación adaptada ao Marco común europeo de referencia para as linguas (MCER).

Os exames CELGA están organizados pola Secretaría Xeral de Política Lingüística, entidade dependente da Xunta de Galicia. A devandita entidade, ademais de organizar periodicamente convocatorias de exame para a certificación do idioma galego, ofrece cursos formativos de preparación que, porén, non posúen validez oficial.

No ano 2012 presentáronse ao exame CELGA  2 860 persoas das 3 863 inscritas.

O sistema de exame CELGA vénse realizando desde 2007, de acordo cos criterios da *Association of Language Testers in Europe* (ALTE), organización avaliadora dos niveis de coñecemento lingüístico.

## Niveis 
[miniatura|Certificado de nivel CELGA 3 asinado en 2012 por [Valentín García Gómez.]]
Existen 5 niveis no sistema de certificación de estudos en lingua galega:
* **CELGA 1**: nivel inicial, o cal permite satisfacer as necesidades de comunicación máis básicas.
* **CELGA 2**: nivel suficiente para intervir nun conxunto variado de situacións de comunicación con relativa seguridade e eficacia.
* **CELGA 3**: nivel intermedio, o cal permite empregar a lingua galega cun grao importante de corrección normativa sobre temas diversos.
* **CELGA 4**: nivel suficiente para expresarse con fluidez e espontaneidade na maior parte das situacións comunicativas.
* **CELGA 5**: nivel avanzado, o cal permite expresarse sen dificultades e con corrección en calquera tipo de situación de comunicación, tanto formal coma informal.

## Homologacións 
Todos aqueles que estean en posesión do título de ESO e este for cursado nalgún centro de Galicia, tería homologado o nivel CELGA 3. Así pois, o CELGA 4 estaría suxeita á homologación para todos aqueles que estivesen en posesión do título de bacharelato, tamén cursado nalgún centro do país.

## Competencias 
O exame CELGA correspóndese no MCER con cinco niveis de coñecemento:

## Polémica 
No ano 2014 foron despedidos 500 profesores que impartían clases no programa CELGA. A vaga de despedimentos aconteceu após unha sanción por parte dos servizos de Inspección do Traballo á Consellería de Educación, feito que foi denunciado por varios sindicatos de ensino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marco común europeo de referencia para as linguas: aprendizaxe, ensinanza e avaliación
### Ligazóns externas 
* Por que veño ao CELGA eufalo.tv
* Celga en lingua.gal
IELTS

O **IELTS** (**International English Language Testing System**; en galego, *sistema de avaliación internacional do idioma inglés*) é unha proba de avaliación de nivel de inglés.

Foi creado no ano 1989.

## Equivalencias
Os exames IELTS correspóndese no Marco común europeo de referencia para as linguas (MCER) en seis niveis de coñecemento:

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*ESOL
### Ligazóns externas 
* IELTS.org Sitio web oficial.
Soane Lilo Foliaki

**Soane Lilo Foliaki**, nado en Maʻufanga (Tonga) o 18 de abril de 1933 e finado o 24 de decembro de 2013, foi un eclesiástico católico latino, bispo de Tonga dende 1994 até 2008.
## Traxectoria 
Soane Lilo Foliaki naceu en Maʻufanga, no leste de Nukuʻalofa, na illa de Tongatapu (Tonga). Foi ordenado sacerdote da Sociedade de María o 21 de xullo de 1955.

O 10 de xuño de 1994 foi nomeado bispo de Tonga polo papa Xoán Paulo II. Recibiu a consagración episcopal de mans do nuncio Thomas A. White o 23 de xuño de 1994, e tivo como co-consagradores principais ao bispo auxiliar de Hamilton Max Takuira Matthew Mariu e ao arcebispo de Suva Petero Mataca.

Retirouse o 18 de abril de 2008. Finou o 24 de decembro de 2013.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* The Most Reverend Soane Foliaki, s.m. Emeritus Bishop of Tonga
Juan Goyarán Leiceaga

**Juan Goyarán Leiceaga**, nado o 9 de agosto de 1940 en Lasarte-Oria (Guipúscoa) é un exfutbolista vasco que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Destacou nas filas do Deportivo Alavés en Segunda División, na tempada 1963/64, esa grande actuación fixo que o Celta de Vigo se fixara nel e o fichara para a tempada seguinte, buscando renovar o equipo de cara a tentar o ascenso á máxima categoría.

No equipo galego non tivo unha gran continuidade, participando 16 encontros e anotando 6 goles, o que o converteu no máximo anotador do equipo xunto aos seus compañeiros Pintos e Téllez. Ao final dese ano o equipo galego volve a reestruturarse e numerosos xogadores deixan o equipo, entre eles Goyarán, que ficha polo CD Badajoz.
Mélanie René

**Mélanie René** (nada o 1 de setembro de 1990 en Xenebra, Suíza) é unha cantora e compositora suíza de orixe mauritano. Ela representará a Suíza no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "Time to Shine".

## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Suíza no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión 2015
Ucraína no Festival de Eurovisión Júnior

**Ucraína** participou por primeira vez no IV Festival de Eurovisión Júnior en 2006.

Durante as súas nove paricipacións, obtivo éxitos. Tan só dúas veces non logrou estar dentro do *top ten* (en 2010 e 2011). Gañou o Festival de Eurovisión Júnior 2012 con Anastasiya Petryk e a súa canción Nebo e 138 puntos. A peor posición obtida por Ucraína foi unha décimo cuarta (última posición) no Festival de Eurovisión Júnior 2010.

Organizou dous veces o festival: en 2008 e 2013 (segunda vez que un país que gaña organiza o festival ao ano seguinte). As dúas veces foron en Kíiv, a capital do país.

## Participacións 
## Votacións 
* Ucraína deu máis puntos a:

* Ucraína recibiu máis puntos de:

## 12 puntos
Pasaporte de Turkmenistán

O **Pasaporte do Turkmenistán** é usado polos cidadáns do Turkmenistán para viaxar internacionalmente. Dende xullo de 2008, foron introducidos os pasaportes biométricos, facendo a Turkmenistán o primeiro país ex-soviético de Asia en ter este tipo de pasaportes. É emitido polo Servizo de Migración do Estado de Turkmenistán.

## Deseño 
O pasaporte é de cor verde escura, coas inscricións «Turkmenistan» (en turcomán: Türkmenistan) e «Passport» (en turcomán: Pasport) en turcomán e inglés. No centro, en cor dourada o Emblema de Turkmenistán. O pasaporte está en turcomán e inglés.

## Requirimento de visado 
500px|miniatura|centro|     

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Turkmenistán
Soane Patita Paini Mafi

**Soane Patita Paini Mafi**, nado en Nukuʻalofa (Tonga) o 19 de decembro de 1961, é un eclesiástico católico latino, cardeal e bispo de Tonga dende 2008.

## Traxectoria 
Soane Patita Paini Mafi naceu en Nukuʻalofa, a capital de Tonga, na illa de Tongatapu. Foi ordenado sacerdote da diocese de Tonga polo bispo Patelisio Punou-Ki-Hihifo Finau o 29 de xuño de 1991.

O 28 de xuño de 2007 foi nomeado bispo coadxutor de Tonga polo papa Bieito XVI. Recibiu a consagración episcopal de mans do bispo de Tonga Soane Lilo Foliaki o 4 de outubro de 2007, e tivo como co-consagradores principais ao arcebispo de Samoa-Apia Alapati Lui Mataeliga e ao arcebispo de Suva Petero Mataca.

Sucedeu a Soane Lilo Foliaki como bispo de Tonga o 18 de abril de 2008. O 14 de febreiro de 2015 o papa Francisco creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de Santa Paola Romana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Miguel López Téllez

**Miguel López Téllez**, nado o 10 de outubro de 1938 en Madrid é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de dianteiro

## Traxectoria 
Debuta en Segunda División na tempada 1957/58 no Recreativo de Huelva, despois pasou por Córdoba CF e AD Plus Ultra, chegando a disputar algún encontro amigábel nas filas do Real Madrid, e finalmente fichou polo Celta de Vigo en 1961. En Vigo militou sete tempadas, sendo o máximo goleador do equipo en dúas delas.
Joseph Darnand

**Joseph Darnand**, nado en Bény (Francia) o 31 de decembro de 1879 e finado o 1 de xullo de 1962, foi un bispo católico latino francés, vigairo apostólico do arquipélago das Navegadores dende 1919 até 1953.
## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote da Sociedade de María o 16 de xullo de 1905. O 16 de maio de 1920 foi nomeado vigairo apostólico do arquipélago das Navegadores e bispo titular de Polemonium. Recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo coadxutor de Wellington Thomas O'Shea o 16 de maio de 1920. Retirouse en 1953, e finou o 1 de xullo de 1962.

## Obra 
* 
* 

## Notas 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Factor estimulante de colonias de macrófagos

O **factor estimulante de colonias de macrófagos** (**M-CSF**, do inglés *Macrophague colony-stimulating factor*), tamén chamado **factor estimulante de colonias 1** (**CSF1**), é unha citocina segregada reguladora, que inflúe nas células nai hematopoéticas para que se diferencien en macrófagos ou outros tipos celulares relacionados. As células eucarióticas tamén producen o M-CSF para combater as infeccións virais intracelulares. Pode estar tamén implicado no desenvolvemento da placenta.

## Función 
O M-CSF (ou CSF1) é un factor de crecemento hematopoético que está implicado na proliferación, diferenciación e supervivencia de monocitos, macrófagos, e células proxenitoras da medula ósea. O M-CSF afecta a macrófagos e a monocitos de varios modos, incluíndo o estímulo do incremento da actividade quimiotáctica e fagocítica, e o incremento da citotoxicidade en células tumorais.
A función do M-CSF non está restrinxida á liñaxe celular de monocitos/macrófagos. Ao interaccionar co seu receptor de membrana (o CSF1R ou M-CSF-R codificado polo protooncoxene c-fms), o M-CSF tamén modula a proliferación de proxenitores hematopoéticos temperáns e inflúe en numerosos procesos fisiolóxicos implicados en inmunoloxía, metabolismo, fertilidade e embarazo.

O M-CSF liberado polos osteoblastos (como resultado da estimulación endócrina pola hormona paratiroide) exerce efectos parácrinos sobre os osteoclastos. O M-CSF únese a receptores situados na superficie dos osteoclastos inducindo a diferenciación, e finalmente orixina o incremento no plasma dos niveis de calcio, por medio da resorción ósea. Adicionalmente, obsérvase un alto nivel de expresión de M-CSF (ou CSF1) no epitelio endometrial do útero grávido, e tamén un alto nivel do seu receptor CSF1R no trofoblasto placentario. A activación do CSF1R trofoblástico por niveis locais altos de M-CSF (ou CSF1) é esencial para a implantación normal do embrión e o desenvolvemento placentario. Máis recentemente, descubriuse que este factor proteico e o seu receptor están implicados no desenvolvemento normal e no crecemento neoplásico da glándula mamaria.

## Importancia clínica 
O M-CSF producido localmente na parede dos vasos sanguíneos contribúe ao desenvolvemento e progresión da aterosclerose.

Ademais, o M-CSF xoga un papel na activación crónica de monocitos, a cal orixina moitas anormalidades metabólicas, hematolóxicas e inmunolóxicas en pacientes con insuficiencia renal crónica.

## Interacción 
O M-CSF presenta interaccións con PIK3R2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Factor estimulante de colonias, outros CSF

### Ligazóns externas 
*
Crol

dereita|miniatura|Crol.

O **crol** (do inglés) é un estilo de natación que consiste en que un dos brazos do nadador móvese no aire coa palma da man cara abaixo disposta a ingresar na auga, e o cóbado relaxado, mentres o o outro brazo avanza baixo a auga. As pernas móvense de acordo ao que nos últimos anos evolucionou como patada oscilante, un movemento alternativo das cadeiras arriba e abaixo coas pernas relaxadas, os pés cara adentro e os dedo en punta. Por cada ciclo completo dos brazos teñen lugar de dúas a oito patadas oscilantes. Neste estilo é moi importante respirar de modo adecuado.

## Historia 
O crol frontal empregouse dende a Antigüidade. No mundo occidental, o crol frontal foi visto por primeira vez nunha competición que se deu cita en Londres en 1844, onde foi nadado por nativos americanos, que gañaron facilmente aos nadadores británicos que usaban o estilo braza. Non obstante, os cabaleiros ingleses consideraron que este estilo, coas súas relativamente grandes salpicadura, era "non británico".

John Arthur Trudgen aprendeu o crol frontal dos yámanas, onas e tehuelches durante unha viaxe a América do Sur nalgún momento entre 1870 e 1890. Non obstante, Trudgen usou por error a patada de tesoira, que era a que máis se usaba en Gran Bretaña para a braza, en lugar da de batido, que era usada polos indios americanos. A este estilo híbrido chamóuselle Trudgen e popularizouse rapidamente pola súa velocidade.

En España foi o nadador Enrique Granados Gal, fillo do famoso compositor Enrique Granados, o deportista que nadaría por primeira vez en este estilo na década de 1920.

O estilo Trudgen foi mellorado por Richard (Fred, Frederick) Cavil, nadador e mestre de natación australiano de procedencia británica. Ao igual que Trudgen observou aos nativos das Illas Salomón usando o crol frontal. Pero a diferenza de Trudgen, observou a patada de batido e estudouna en detalle.

Este estilo orixinal dos indios americanos, foi denominado "crol australiano". En 1950 acortou o seu nome para acabar chamándolle simplemente "crol", aínda que tecnicamente é coñecido como crol frontal e normalmente chámaselle "libre" ou en inglés "freestyle". Este estilo utilízase hoxe en día con modificacións menores.

## Velocidade e ergonomía 
A máxima velocidade de nado que se conseguiu en crol frontal ata o momento foi de 2,39 metros por segundo (uns 8,6&nbsp;km por hora). As distancia no estilo crol son 50 metros, 100 metros, 200 metros, 400 metros, 800 metros,1500 metros, 3000 metros, sendo a proba máis extensa neste estilo crol ou libre.

A posición do peito permite maior flexibilidade do brazo na auga en comparación con braza, e a recuperación dos brazos por enriba da auga reduce o arrastre, en comparación coa recuperación acuática de braza.

## Notas
87ª edición dos Óscar

A **87ª edición dos Óscar**, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes de 2014 dos Estados Unidos de América e celebrouse o 22 de febreiro de 2015 no Dolby Theatre en Hollywood, California. Durante a cerimonia, a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas presentou os Premios da Academia (comunmente coñecidos como Oscars) en 24 categorías. O evento foi televisado nos Estados Unidos pola canle ABC, e foi producido por Neil Meron e Craig Zadan e dirixido por Hamish Hamilton. O actor Neil Patrick Harris foi o presentador da gala por primeira vez.

Por outra banda, a Academia celebrou a 6ª cerimonia anual dos Premios Gobernador no Grand Ballroom de Hollywood and Highland Center o 8 de novembro de 2014. O 7 de febreiro de 2015, nunha cerimonia no The Beverly Hills Hotel en Beverly Hills (California), foron presentados os Premios da Academia ó Logro Técnico por Margot Robbie e Miles Teller.

*Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance)* e *The Grand Budapest Hotel* foron os que máis premios gañaron, con cadanseus catro galardóns. *Birdman* gañou o mellor director, mellor filme e mellor guión orixinal para Alejandro González Iñárritu, mentres que *The Grand Budapest Hotel* gañou mellor banda sonora para Alexandre Desplat. Outros gañadores foron *Whiplash* con tres premios como mellor actor secundario para J. K. Simmons, e *The Theory of Everything*, *Still Alice*, *Boyhood*, *The Imitation Game*, *Big Hero 6*, *Ida*, *Citizenfour*, *Crisis Hotline: Veterans Press 1*, *The Phone Call*, *Feast*, *Selma*, *O francotirador* e *Interstellar* cun premio cada un.

## Gañadores e nomeados 
[dereita|miniatura|150px|[Alejandro González Iñárritu, mellor filme, mellor director e mellor guión orixinal.]]
[dereita|miniatura|150px|[Eddie Redmayne, mellor actor]]
[dereita|miniatura|150px|[Julianne Moore, mellor actriz]]
[dereita|miniatura|150px|[J. K. Simmons, mellor actor secundario]]
[dereita|miniatura|150px|[Patricia Arquette, mellor actriz secundaria]]
[dereita|miniatura|150px|[Laura Poitras, mellor documental]]
[right|miniatura|150px|[Alexandre Desplat, mellor banda sonora]]

Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios de Honra 
A Academia tamén celebrou a sexta edición dos Premios Gobernadores o 8 de novembro de 2014, durante a cal foron presentados os Oscar de Honra e o Premio Humanitario Jean Hersholt.

### Oscars de Honra 
* Jean-Claude Carrière
* Hayao Miyazaki
* Maureen O'Hara

### Premio humanitario Jean Hersholt 
* Harry Belafonte

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos Óscar 
* Web oficial de AMPAS 
* Canal dos Óscar en YouTube
Mandariinid

***Mandariinid*** (en ; en ) é un filme xeorxiano-estoniano de 2013. Está dirixida, producida e escrita por Zaza Urushadze (Director de cinema e guionista xeorxiano). O filme leva unha mensaxe pacifista e examina realidades do tempo da guerra en canto ao sentido de como ser humano. Foi filmada en Guria, Xeorxia.

O filme foi nomeado ao Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios.

## Sinopse 
A historia transcorre nunha vila rural de Abkhazia (Xeorxia) durante a guerra (1992-93) onde granxeiros estonianos viven nunha plantación de mandarinas. Cando a guerra comeza, moitos estonianos que vivían na vila volven a Estonia. Aínda así, dous homes estonianos, *Ivo* (Lembit Ulfsak) e *Margus* (Elmo Nüganen) seguen na vila para rematar a tempada de mandarinas. Mentres estanse a dedicar aos seus negocios, vense en medio da guerra cando soldados xeorxianos e chechenos teñen un ataque xusto na vila. Só dous dos soldados sobreviven, *Ahmed* (Giorgi Nakhashidze), un mercenario checheno do bando dos abkhazos, e *Niko* (Mikheil Meskhi), soldado xeorxiano. Os dous granxeiros estonianos acóllenos e comezan a alimentalos para que melloren.

## Personaxes 
* Lembit Ulfsak como *Ivo*, un vello granxeiro estoniano que vive en Abkhazia.
* Giorgi Nakashidze como *Ahmed*, un soldado checheno ferido.
* Elmo Nüganen como *Margus*, amigo de Ivo e granxeiro estoniano.
* Mikheil Meskhi como *Niko*, un soldado xeorxiano ferido.

## Premios e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Estonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Jaime Castiñeira

**Jaime Castiñeira Broz**, coñecido tamén como **Xaime Castiñeira**, nado en Santalla de Sisoi (Cospeito) o 10 de xullo de 1957 é un arquitecto técnico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Estudou arquitectura técnica na Universidade Laboral de Sevilla. En 1982 entrou por oposición no Corpo de Arquitectos Técnicos ao servizo da Facenda. Foi secretario do Colexio Oficial de Aparelladores, Arquitectos Técnicos e Enxeñeiros da Edificación de Lugo. Militante do Partido Popular de Galicia, é concelleiro en Lugo desde 1999 e deputado no Parlamento de Galicia desde as eleccións de 2005. Foi o candidato do PP á alcaldía de Lugo nas eleccións de 2011, repetindo a candidatura nas de 2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
O avión de Cangas

***O avión de Cangas*** é un conto de literatura infantil de Darío Xohán Cabana, publicado en 1992 por Edicións Xerais de Galicia. Foi finalista do Premio Merlín de 1991.

## Trama 
Belarmino é un pequeno avión de seis prazas que cobre a ruta entre Cangas e Vigo, cruzando a ría de Vigo desde a praia de Rodeira até a explanada do Club Náutico. Unha noite unha turbulencia do aire fai que rompa unha á. Para arranxarlla chegan John Balan e Pepiño da Cagula, o Ferreiro de Tirán. O primeiro lanza unha corda até o avión, que estaba parado no aire, e o segundo rubiu por ela até soldarlle a á.

O Ferreiro, que fora funambulista de circo, intenta convencer a Belarmino de que deixe de facer a ruta, pois xa vai maior e un día pode ter un accidente. Balan, pola súa banda, conta as súas aventuras nos Estados Unidos de América, e explica que Marlon Brando é de Cuspedriños, e que Burt Lancaster, Henry Fonda, Buffalo Bill, Kirk Douglas e John Wayne son galegos. Ao cabo, o Ferreiro e Belarmino marchan para tomar fotos do cruceiro do Hío, mais desde o aire miran a Balan perseguido polos irmáns Dalton. Rescátano e regresan a Cangas para comer antes da viaxe da tarde.

Porén, pola tarde non vén cliente ningún, e descobren que o presidente da compañía de barcos que fai a mesma ruta está a difundir un libelo difamatorio para restarlle clientes a Belarmino. Ao pouco, os Dalton van onde eles para propoñerlles un negocio: montar un servizo postal entre Vigo e Ferrol, con paradas en Pontevedra, Santiago de Compostela e A Coruña á ida e Noia e Vilagarcía de Arousa á volta.

Os sete montan a empresa e vailles ben. Un día Belarmino anda de paseo preto das illas Cíes e atopa o director da naviera de barcos a piques de naufragar, e rescátao. Este, agradecido, retráctase das palabras que dixera en contra do avión, e publica outro libelo laudatorio, amais dunha nota de agradecemento no *Faro de Vigo*. Despois van entrevistalo Manuel Rivas e Xurxo Lobato. Despois fanlle unha homenaxe na ría de Vigo. Pouco despois Belarmino xubílase.

## Narración 
Hai un narrador omnisciente en terceira persoa. Hai moitas referencias xeográficas, e a obra está ambientada nunha ucronía en que hai unha república galega, con capital en Santiago de Compostela. Os títulos dos capítulos son rimados, e certas pasaxes do relato teñen elementos poéticos.

Amais do propio texto, ao final inclúese unha autopresentación do autor. Nela explica que ten medo a voar, e que a obra foi escrita cando vivía en Cangas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Albania no Festival de Eurovisión Júnior

**Albania** fixo a súa primeira participación no Festival de Eurovisión Júnior 2012. Non obstante, o mesmo ano decidiu retirarse e non participar no 2013 debido, principalmente, ao mal resultado obtido.

## Participación
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Albania no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Israel no Festival de Eurovisión Júnior

**Israel** fixo a súa primeira participación no Festival de Eurovisión Júnior 2012. Tras partir como unha das favoritas ao triunfo, terminou no posto 8. En 2013 retirouse por causas descoñecidas.

## Participacións
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Israel no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Polonia no Festival de Eurovisión Júnior

**Polonia** participou en dúas ocasións, 2003 e en 2004. Por posición a canción con peor resultado de Polonia foi a de 2003, pero as dúas quedaron en último lugar (dado que en 2004 foron 18 participantes e Polonia quedou en empate xunto a Letonia).

## Participacións 
## 12 puntos 
* Polonia deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Polonia no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Moldova no Festival de Eurovisión Júnior

**Moldova** fixo a súa primeira aparición no Festival de Eurovisión Júnior 2010. A súa mellor posición foi un 6º posto no Festival de Eurovisión 2011.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moldova no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Jacobo Moreira

**Jacobo Moreira Ferro**, nado en Santiago de Compostela o 7 de xullo de 1973, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Exerceu como avogado en diferentes despachos e foi asesor xurídico da madeireira FINSA. Entrou na corporación municipal de Pontevedra despois das municipais de 2007 na lista encabezada por Telmo Martín, repetindo posto nas municipais de 2011. Entre xuño de 2011 e novembro de 2012 foi deputado no Parlamento de Galicia. Asumiu o posto como voceiro do grupo popular no concello tras deixar o seu posto Telmo Martín e en xullo de 2014 o comité local do PP elixiuno presidente; entrou de novo no Parlamento galego como substituto de Agustín Hernández o 14 de xullo de 2014. En febreiro de 2017 volveu tomar posesión como deputado no Parlamento de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Río de Baredo

O **río de Baredo****,** tamén chamado nalgúns tramos **regato das Tres Regueiras** ou **río da Fraga****,** é un curso de auga que se atopa na parroquia de Baredo, no concello pontevedrés de Baiona. 

## Xeografía 
Está composto por dous regueiros: un nace no lugar chamado As Tres Regueiras e discorre polos núcleos do Agro, do Río, do Outeiro, da Torre, da Pedra e de Cancelo; e o outro discorre polos lugares dos Portelos, da Cachada e de Cancelo. Ambos atópanse no lugar chamado *O Río de Amaro*, entre Cancelo e A Ponte. Desemboca no lugar de Porrido.

## Fauna e flora 
miniatura|Muíño na senda fluvial.
Ás súas beiras foi medrando a parroquia de Baredo, grazas, en boa parte, á súa fertilidade. Dentro da fauna destacan aves como avelaionas, mouchos de orellas, lavandeiras brancas, rabirrubios, gaivotas ou corvos mariños, anfibios como a ra verde, píntegas comúns ou píntegas rabilongas. Tamén hai pequenos roedores, como ratos, toupas e ourizos cacho, e algún que outro aguanón. Entre a flora hai xestas, toxos, fentos e a especie invasora lirio de auga, tamén chamada cala, amais do eucalipto.

## Senda fluvial dos Muíños de Baredo 
A súa auga foi empregada como forza motriz en varios muíños. Logo de pasaren por un proceso de desuso, foron restaurados tres (Acugulado de Arriba, Acugulado do Medio e Acugulado de Abaixo) e fíxoselle unha senda ás beiras do río no seu tramo final. Outros muíños quedaron sen restaurar (O Barreiro, Da Maquía, O Pinicho, O de Estrella, A Foupa e A Torre).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Galiza - Río Fraga - Muiños de Baredo.jpg|alt=
Ficheiro:Galiza - Río Fraga - Muiños de Baredo 3.jpg|alt=
Ficheiro:Galiza - Río Fraga - Muiños de Baredo 6.jpg|alt=
Ficheiro:Galiza - Río Fraga - Muiños de Baredo 5.jpg|alt=

## Notas
Grecia no Festival de Eurovisión Júnior

**Grecia** fixo a súa primeira participación no Festival de Eurovisión Júnior 2003, e decidiu non participar dende o 2009 por razóns de baixa audiencia e crise económica.

## Participacións 
## 12 puntos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grecia no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Noruega no Festival de Eurovisión Júnior

**Noruega** fixo a súa primeira aparición no Festival de Eurovisión Júnior 2003. A súa mellor posición foi no Festival de Eurovisión Júnior 2005 cunha 3º posición, porén, Noruega decide retirarse ao ano seguinte.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Noruega deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Noruega no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Montenegro no Festival de Eurovisión Júnior

**Montenegro** fixo a súa primeira participación independente no Festival de Eurovisión Júnior 2014, dende que en 2005 participou como Serbia e Montenegro.

## Participación 
## 12 puntos 
* Montenegro deu os seus 12 puntos a:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Montenegro no Festival de Eurovisión
* Serbia e Montenegro no Festival de Eurovisión Júnior
* Festival de Eurovisión Júnior
Dinamarca no Festival de Eurovisión Júnior

**Dinamarca** competiu no Festival de Eurovisión Júnior en tres ocasións. O organismo de radiodifusión danés, DR, organizou o primeiro festival en 2003, tras realizar o predecesor do certame, o Melodi Grand Prix Nordic.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Dinamarca deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinamarca no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Francia no Festival de Eurovisión Júnior

**Francia** debutou no Festival de Eurovisión Júnior 2004 coa canción *Si en voulait bien*, quedando en 6º lugar. Pese ao gran resultado, Francia decidiu non participar a partir de 2005, porque non había motivación para participar e porque segundo eles "Demasiado Eurovisión mata a Eurovisión".

## Participacións
## 12 puntos
*Francia deu os seus 12 puntos a:

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Francia no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Mini-Satellite Italiano a Tecnologia Avanzata

**MITA**, acrónimo de *Mini-Satellite Italiano a Tecnologia Avanzata*, e tamén coñecido como **MITA-O**, foi un satélite artificial da Axencia Espacial Italiana usado para facer diversos experimentos no espazo. Foi lanzado o 15 de xullo de 2000 desde o cosmódromo de Plesetsk mediante un foguete Kosmos 3M.

## Características 
MITA foi un satélite italiano adicado á experimentación no espazo que foi lanzado mediante un foguete Kosmos 3M xunto cos satélites CHAMP e Bird-Rubin. Foi inxectado nunha órbita circular inicial de 450&nbsp;km de altura, cunha inclinación orbital de 87 graos e un período orbital de 93,6 minutos. O seu obxectivo principal foi realizar diversos experimentos de demostración de novas tecnoloxías.

O satélite tiña forma cúbica e estaba estabilizado nos tres eixos e pesaba 170&nbsp;kg, propelente incluído. Levaba a bordo o instrumento científico NINA 2 para estudar os raios cósmicos, e o experimento tecnolóxico MTS-AOMS, consistente nun sensor multitarefa que inclúe un sensor solar e de horizonte, un sensor de velocidade angular e un sensor de campo magnético.

Reentrou na atmosfera o 15 de agosto de 2001.

## Notas
Suíza no Festival de Eurovisión Júnior

**Suíza** participou por primeira e única vez no Festival de Eurovisión Júnior 2004. Suíza anunciou que a súa preselección chamaríase *Mara & Meo* (en 2005), pero finalmente por dificultades económicas decidiron non participar.

## Participación
## 12 puntos
* Suíza deu os seus 12 puntos a:

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Suíza no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Bulgaria no Festival de Eurovisión Júnior

**Bulgaria** participou por primeira vez no Festival de Eurovisión Júnior 2007 en Rotterdam. A mellor posición lograda por Bulgaria foi no Festival de Eurovisión 2014 cunha segunda posición.

Bulgaria será sede do Festival de Eurovisión Júnior 2015.

## Participacións 
## 12 puntos 
* Bulgaria deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bulgaria no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Reino Unido no Festival de Eurovisión Júnior

**Reino Unido** fixo a súa primeira participación no Festival de Eurovisión Júnior 2003, e continou neste durante 3 anos. O encargado de transmitir o evento foi a ITV.

## Participación 
## 12 puntos 
* Reino Unido deu os seus 12 puntos a:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino Unido no Festival de Eurovisión
* Festival de Eurovisión Júnior
Monometilhidracina

A **monometilhidracina** (abreviadamente, *MMH*) é un composto químico líquido incoloro que tende a poñerse amarelo en contacto co aire. É tóxico e volátil e reacciona co dióxido de carbono e o osíxeno. Ten un olor similar ao do amoníaco. É miscible con auga, hidracina e alcohois de baixo peso molecular. É máis estable que a hidracina durante os incrementos de temperatura e ten unha estabilidade similar á hidracina durante a oxidación catalítica.

A MMH utilízase como propelente en motores de naves en órbita, sendo máis densa que a UDMH (Dimetilhidracina asimétrica) e tendo un rendemento algo mellor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Hidracina
*Dimetilhidracina asimétrica