open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hércules de Ediciones

miniatura|Sede de Hércules de Ediciones
**Hércules de Ediciones** é unha editorial galega creada en 1985 por Francisco Rodríguez Iglesias coa pretensión de impulsar a cultura galega desde o mundo editorial. A súa sede está na cidade da Coruña.

## Actividades 
A obra máis singular desta editorial é o *Proxecto Galicia*, ao redor do cal reúnense importantes intelectuais de Galicia (entre eles Xosé Ramón Barreiro Fernández, Fernando González Laxe, Xosé Manuel González Reboredo, Darío Villanueva Prieto, Xulio Correa Corredoira, Francisco Díaz-Fierros Viqueira, Siro López Lorenzo e, até o momento da súa morte –1996, 2003 e 2011, respectivamente–, Xosé Filgueira Valverde, Domingo García-Sabell e Francisco Javier Río Barja) e que, coas 10 series con 64 tomos editados constitúe "un empeño editorial sen precedentes en Galicia".

Edita libros nos idiomas galego, castelán, portugués e inglés.

## Coleccións 
Proxecto Galicia (Historia; Arte; Xeografía/Cartografía; Antropoloxía; Literatura; Natureza; Ecoloxía; Dereito; Heráldica, Xenealoxía e Nobiliaria de Galicia e Economía).

Galicia para soñar, A Grande Obra dos Camiños de Santiago, Mosteiros e Conventos da Península Ibérica, Titor Hércules, As Amizades de Hércules, Os Imperdibles de Hércules e Presente Perfecto.

## Dirección 
En 2014 o seu cadro de persoal directivo era:

* Presidente: Francisco Rodríguez Iglesias
* Directora: Laura Rodríguez Herrera
*Director xerente: Manuel Gándara Armada

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asociación Galega de Editores. Hércules de Ediciones
Pompadour (peiteado)

***Pompadour*** (pronunciado /pɔ̃.pa.duːʁ/) é un tipo de peiteado, que toma o nome pola Madame de Pompadour, amante de Lois XV de Francia. Caracterízase pola masa de cabelo que se forma a partir da extensión do floco dunha maneira arrastrante cara a parte traseira da cabeza, cuxa forma resultante se fixa con aerosol para o cabelo.

## Variantes
O ***pompadour orixinal*** ou ***pompadour francés*** é a primeira forma de pompadour, que se confeccionaba en perrucas, as cales normalmente posuían as clases socio-económicas altas. O pompadour era obtido coa aplicación de ceras e distintas substancias que manexaban a textura da perruca, que logo era adornada con xoiaría, plumas, listóns e flores. A popularidade do peiteado continuou ata os primeiros anos do século XIX, onde as perrucas foron substituídas por cabelo natural e extensións.

[dereita|miniatura|[Elvis Presley cun peiteado *Pompadour*.]]
O ***pompadour rockabilly*** é unha variante do pompadour que se relaciona coa cultura do rockabilly, un xénero musical orixinado no sur dos Estados Unidos, e derivado do blues e o folk, que tivo, gran demanda comercial entre os anos 1940 e os anos 1950. A estética do rockabilly relacionábase principalmente coa subcultura greaser de principios dos 50's. Tamén é chamado "topete".

O ***pompadour updo*** é unha variante moderna do pompadour feminino que se combina coa técnica de peiteado do updo (técnica que consiste no acomodo de seccieones de cabelo para evitar que recaia libremente). O pompadour updo lógrase coa aplicación de fixadores e dispositivos suxeitadores que recollen o cabelo sobre a fronte do portador, creando un tipo de pompadour. Este peiteado foi portado por celebridades como Rihanna ou Christina Aguilera.

O ***psychobilly wedge*** é un derivado do pompadour rockabilly e do mohawk que recibe o seu nome do suxénero do punk rock e do rockabilly. A diferenza do mohawk non crea pugas coas puntas longas do cabelo e o cabelo só é peiteado para atrás ata formar un pompadour. O cabelo lateral córtase parcial ou completamente. O portador máis famoso dun peiteado psychobilly foi Kim Nekroman, vocalista de Nekromantix.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Elvis Presley
Gran Premio de Francia de 1979

miniatura|330px|O Renault RS10 primeiro coche turbo que gañou unha carreira de Gran Premio
O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto de Dijon-Prenois en Francia o 1 de xullo de 1979. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de , o 57º Gran Premio de Francia.

## Resumo da carreira 
Foi a primeira vitoria dun coche con turbo na Fórmula Un, Renault superou os problemas de fiabilidade que afectaran inicialmente a seu coche. Para Jean-Pierre Jabouille foi unha vitoria na súa terra natal, pilotando un coche francés (Renault), con pneumáticos franceses (Michelin), cun motor francés (Renault), e combustible francés (Elf). Jabouille foi o primeiro francés en gañar o Gran Premio de Francia desde Jean-Pierre Wimille en 1948.

A carreira é recordada por presentar unha das batallas máis feroces para acadar o segundo lugar, entre o piloto de Ferrari Gilles Villeneuve e o piloto de Renault René Arnoux, en varias ocasións durante as últimas voltas tocábanse cas rodas e intercambiaban as posicións. Esta loita é citada a miúdo como unha das máis memorables das carreiras de Fórmula Un. Villeneuve, que pasou a liña de meta a menos dun cuarto de segundo por diante de Arnoux, máis tarde describiu a loita como "o meu mellor recordo dunha carreira de Gran Premio".

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

## Notas 
* Líderes por volta: Gilles Villeneuve 46 voltas (1-46); Jean-Pierre Jabouille 34 voltas (47-80).
* Primeira vitoria para Renault na Fórmula Un.
* Primeira vitoria para un coche con turbo na Fórmula 1, logrado polo Renault RS10.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
¡Alerta!

***¡Alerta!*** foi o nome de dúas publicacións:

****¡Alerta!***, periódico editado en Rianxo en 1911.
****¡Alerta!***, periódico editado en Ferrol entre 1935 e 1936.
El Heraldo Socialista

***El Heraldo Socialista*** foi un periódico editado en Lugo en 1932.

## Historia e características 
Semanario obreiro. Apareceu o 1 de maio de 1932.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
¡Despertad!

***¡Despertad!*** foi un periódico anarcosindicalista aparecido en Vigo entre 1928 e 1930.

## Historia e características 
Apareceu en 1928 para substituír a *El Despertar Marítimo*. Publicación decenal, logo semanal, órgano da Federación Regional Marítima, afecto á CNT. Estivo dirixido por José Villaverde Velo. Entre os seus colaboradores figuraron Dalmacio Bragado, Antonio Ramos Varela e Eladio Díez. Serviu de enlace entre as diferentes tendencias da CNT. Foi substituído por *Redención Marítima*.

Viviu unha segunda época, dende 1977, cando menos ata 1978, co subtítulo de *Orgao da Federación local da CNT-AIT de Vigo*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Exemplar de *¡Despertad!* da Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo.
Gran Premio de Bélxica de 1979

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Zolder o 13 de maio de 1979. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de , o 37º Gran Premio de Bélxica e a sexta, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 70 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 280 quilómetros.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

## Notas 
* Líderes por volta: Patrick Depailler 25 voltas (1-18, 40-46); Jacques Laffite 12 voltas (19-23, 47-53); Alan Jones 16 voltas (24-39); Jody Scheckter 17 voltas (54-70).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Austria no Festival de Eurovisión

**Austria** participou frecuentemente no Festival da Canción de Eurovisión, aínda que sen demasiado éxito. O país gañou 2 veces coa cancións "*Merci Chérie*", e "Rise like a Phoenix" de Conchita Wurst.

En anos recentes, Austria tendeu cara a cancións fóra do común, en contraste co éxito das cancións pop. O 2003 viu o comediante Alf Poier interpretando "Weil Der Mensch Zählt", unha canción de corte infantil mesturada con rock e letra satírica coa que o país quedou en sexto lugar. No 2005 achegaron a interpretación da banda de folk Global Kryner cantando unha canción con influencia latina en inglés e español chamada "Y Así". Esta foi a primeira vez que Austria apareceu nunha semifinal e o país non logrou clasificarse á final.

Tras un ano de ausencia voluntaria, en 2007 presentaron o tema pop-rock "*Get a life, get alive*", que quedou penúltima con tan só 4 puntos. Tras ese resultado, a ORF decidiu volver retirarse.

Logo de 3 anos Austria, ao ver a vitoria da súa veciña Alemaña, decide participar na edición de 2011 que se celebraría en Düsseldorf. Coa balada "The secret of love" interpretada por Nadine Beiler conseguen superar unha semifinal por primeira vez.

No Festival de Eurovisión 2016 por primeira vez, Austria participou cunha canción en francés, fíxoo a artista Zoë, coa canción Loin d'ici (Lonxe de aquí)

## Participacións 
[miniatura|dereita|250px|[Liane Augustin en Hilversum (1958)]]
[miniatura|dereita|250px|[Tie Break en Istanbul (2004)]]
[miniatura|dereita|250px|[Eric Papilaya en Helsinqui (2007)]]
[miniatura|dereita|250px|[Natália Kelly en Malmö(2013)]]
[miniatura|dereita|250px|[Conchita Wurst en Copenhague (2014)]]

## 12 puntos 
* Austria deu os 12 puntos a...

## Notas
Segunda Liga 2013/14

A tempada **2013–14** da **Segunda Liga** (por motivos de patrocinio **Liga Revolução by Cabovisão**) foi a 24ª edición da segunda competición ligueira de fútbol en Portugal. Un total de 22 equipos disputaron a liga, e se espera que se amplíe a 24 para a tempada 2014–15. O campión foi o Moreirense (2º título), que ascendeu á Primeira Liga xunto co Penafiel. Descendeu ao Campionato Nacional o Atlético CP.

## Clasificación
|| Non pode ascender

|| rowspan="17" style="background:white;"|

 

 

 

 

 

 
 

## Resultados
## Véxase tamén 
*Primeira Liga 2013–14
*Taça de Portugal 2013–14
*Taça da Liga 2013–14

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da LPFP
¡Alerta! (Ferrol)

***¡Alerta!*** foi un periódico editado en Ferrol entre 1935 e 1936.

## Historia e características 
Voceiro das Juventudes Socialistas de Ferrol, apareceu o 3 de setembro de 1935. Publicación mensual dirixida por Manuel Teijeiro Williman, representante da fracción radical do socialismo ferrolán. Despois dunha pausa, reapareceu en 1936 como portavoz das Juventudes Socialistas Unificadas de Ferrol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Castro Tomé, Germán (4/3/2016). "Ferrol, ciudad prolífica en cabeceras periodísticas mensuales a lo largo de los siglos XIX y XX" deferrolparaelmundo.blogspot.com .
Manuel Teijeiro Williman

**Manuel Teijeiro Williman**, nado en Ferrol cara a 1885 e finado na mesma cidade o 21 de agosto de 1936, foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Tipógrafo, foi empregados dos talleres de *El Correo Gallego*. Funcionario municipal de Ferrol, era inspector de fielatos en 1920. Afiliado á UGT, foi nomeado vogal obreiro da Junta de Reformas Sociales de Ferrol en maio de 1919, e en setembro de 1920 foi elixido presidente da Mutualidad Obrera. Foi elixido concelleiro de Ferrol en 1920. Na Segunda República foi Secretario da Federación Comarcal de Sociedades Obreras y Agrícolas da UGT. Dirixiu o periódico *¡Alerta!*. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi asasinado pola forza pública o 21 de agosto.

## Vida persoal 
Casou con Isabel Rivas Camero.
## Notas
Jon Ola Sand

**Jon Ola Sand**, nado en Oslo o 21 de decembro de 1961, é un executivo noruegués de televisión, e traballa para a emisora pública noruega Norsk Rikskringkasting (NRK).

## Traxectoria
Sand ten 15 anos de experiencia traballando en grandes producións e coproducións de NRK e TV 2, así como a produción para empresas independentes. É membro da Academia Internacional de Artes e Ciencias de Televisión. Sand produciu e dirixido diversos programas, como o concerto do Premio Nobel da Paz, os Premios Noruegueses do Cine e a selección nacional de Noruega para o Festival de Eurovisión, Melodi Grand Prix. En 2010, Jon Ola Sand foi designado Produtor Executivo do Festival de Eurovisión 2010, celebrado en Oslo, Noruega, xa que Sand é produtor de televisión da canle norueguesa NRK, responsable da celebración do festival en 2010.

O 26 de novembro de 2010, Jon Ola Sand foi nomeado supervisor executivo do Festival de Eurovisión e do Festival de Eurovisión Júnior, despois de que Svante Stockselius renunciase ao seu posto logo de varios anos. Sand comezou a súa nova función de Supervisor executivo da UER o día 1 de xaneiro de 2011.

## Notas
Svante Stockselius

**Stig Svante Stockselius**, nado o 31 de decembro de 1955, é un xornalista sueco e executivo de televisión, que foi Supervisor xefe dos Concursos de Cancións da Unión Europea de Radiodifusión (UER). Foi o supervisor executivo do Festival da Canción de Eurovisión (ESC) e do Festival de Eurovisión Júnior (JESC).

## Traxectoria
Svante Stockselius creceu en Ockelbo, unha pequena cidade no centro de Suecia. Alí comezou a súa carreira como xornalista. Cando tiña 16 anos, traballou para o xornal baseado en Estocolmo "Expressen".

Foi xefe da división de entretenimiento da Axencia Sueca da televisión pública, Sveriges Television desde de finais da década dos 90, traballou no Festival de Eurovisión 2000, celebrado en Estocolmo. El tamén foi o que propuxo modernizaciones para a preselección sueca do Festival da Canción de Eurovisión, Melodifestivalen, en 2002, presentando catro semifinais e unha repesca anterior á final.

Logo da vitoria de Estonia no Festival de Eurovisión 2001, a televisión pública estoniana, ETV, ofreceulle participar nos preparativos do Festival de Eurovisión 2002. ata o 31 de decembro de 2010, cando Jon Ola Sand foi elixido para sucedelo no cargo.

## Notas
Inocente Domínguez Gaona

**Inocente Domínguez Gaona**, coñecido como **Gaona**, nado en Capiatá (Departamento Central) o 24 de decembro de 1945, é un exfutbolista paraguaio. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Chegou a España dende o Libertad de Asunción en 1968. Na tempada 1968–69&nbsp;debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, da man de Cheché Martín. O seu debut produciuse na primeira xornada, nunha derrota a domicilio fronte o CD Málaga (3–1). Esa campaña xogou 8 encontros máis, sen coñecer en ningún a vitoria.

Na tempada seguinte foi cedido ao Nàstic de Tarragona, da Terceira División, regresando a continuación á Coruña. Permaneceu na disciplina branquiazul durante dúas tempadas máis, pero sen xogar ningún encontro oficial. Co club coruñés sufriu un descenso a Segunda División na campaña 1969–70, con ascenso a Primeira na seguinte tempada. 

En 1972 fichou polo Racing de Ferrol, co que xogou nas temporadas 1972/73 e 1973/74 en Terceira División, e nos seguintes anos pasou polo Lemos e o Arousa, da mesma categoría.

## Vida persoal 
Caso na Coruña con Marisol Carrera Mera, coa que tivo un fillo, Marco Antonio.

## Notas
Hiato aniónico

O **hiato aniónico**, ou **anion gap** en inglés é a diferenza entre os anións e os catións medidos no soro plasmático.

Adoita empregarse en medicina para tentar dilucidar a causa dunha acidose metabólica.

## Fórmula bioquímica 
Malia que varios autores inclúen o ion potasio no cálculo do hiato aniónico, as concentracións baixas deste no soro fan que na actualidade estea aceptada a omisión deste polo anódino efecto que ten no resultado final. Así as cousas, a ecuación ficaría do seguinte xeito:

: Anion GAP = [Na+] − ([Cl-] + [HCO3−])

Onde: 
* [Na+] é a concentración sérica do ion sodio;
* [Cl-] é a concentración sérica do ion cloruro;
* [HCO3−] é a concentración sérica de bicarbonato.

## Notas
¡Alerta! (Rianxo)

***¡Alerta!*** foi un periódico editado en Rianxo en 1911.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico imparcial*, apareceu en 1911. Con cabeceira impresa e elaborado a man, o seu director xerente era F. Suárez. Inclinouse do lado dos conservadores nas loitas políticas dos bandos rianxeiros.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Boliña de peluxe do embigo

A **peluxe do embigo** é a acumulación de febras soltas no embigo.
## Características
Moita xente constata que, no fin de cada día, aparece unha pequena boliña de peluxe no embigo. O porqué disto foi obxecto de conxecturas durante moitos anos até que, en 2001, o Doutor Karl Kruszelnicki da Universidade de Sydney (Australia) realizou unha investigación sistemática para obter datos sobre a peluxe do embigo. As súas principais conclusións foron:

*A peluxe do embigo consiste principalmente en febras das roupas, mesturadas con pel morta e algúns pelos.
*A peluxe desprázase de baixo para riba e non no sentido contrario como sería máis "presumible". O proceso é resultante da fricción do pelo corporal coa roupa interior, que arrastra as febras soltas para o embigo.
*As mulleres teñen menos peluxe no embigo debido ao seu pelo corporal ser máis fino e curto. Polo mesmo motivo, os homes máis vellos, por teren pelos máis ásperos e numerosos, acumulan unha maior cantidade de peluxe.
*A coloración azul débese á existencia de febras azuis na maior parte das pezas de vestiario.
*A existencia de peluxe no embigo non trae perigo ningún para a saúde humana.

A dedicación do doutor Kruszelnicki á solución dese cuestionamento valeulle o premio Ig Nobel da Investigación Interdisciplinar no ano 2002.
Graham Barker, de Perth (Australia), figura no libro Guinness das marcas por acumular a maior cantidade de peluxe no embigo. Colecionou a súa propia peluxe case que todos os días desde 17 de xaneiro de 1984, e produciu cerca de 3,03 miligramos por día. Ao contrario do que di o estudo do doutor Kruszelnicki, a súa peluxe ten un ton máis avermellado, malia a non acostumar usar roupa vermella.
## Notas
Compresor centrífugo

[miniatura|300px|[Motor de reacción corte que amosa o compresor centrifugo e outras partes.]]

Un **compresor centrífugo**, tamén chamado compresor radial, é un tipo especial de turbomaquinaria que inclúe bombas, ventiladores, ou compresores.

Os modelos máis primitivos deste tipo de máquina eran bombas e ventiladores. O que diferenza a estes dos compresores é que o fluído de traballo pode ser considerado incompresible, permitindo así un análises preciso a través da ecuación de Bernoulli. Por contra, calquera compresor moderno movese a altas velocidades polo que o seu análises debe asumirse un fluído compresible.

Si se lle quere dar unha definición, pódese considerar que os compresores centrífugos producen un incremento de densidade maior que un 5 por cento. Ademais, a velocidade relativa do fluído pode alcanzar un número de Mach 0.3 se o fluído de traballo é aire ou nitróxeno. Por outro lado, os ventiladores incrementan moito menos a densidade e operan a Mach moito máis baixo.

De forma ideal, un compresor dinámico aumenta a presión do fluído a base de comunicarlle enerxía cinética-enerxía/velocidade co rotor. Esta enerxía cinética transformase nun incremento de presión estática cando o fluído pasa por un difusor.

### Vantaxes 
Os compresores centrífugos úsanse industrialmente por varias razóns: teñen menos compoñentes a fricción, tamén relativamente eficientes, e proporcionan un caudal maior cos compresores reciprocantes (ou de desprazamento positivo) de tamaño similar. O maior inconveniente é que non chegan a relación de compresión típica dos compresor alternativo, ao menos que se encadeen varios en serie. Os ventiladores centrífugos son especialmente adecuados para aplicacións onde se require un traballo continuo, como o caso de sistemas de ventilación, unidades de refrixeración, e outras que requiran mover grandes volumes de aire aumentando a súa presión minimamente. Por outro lado, unha serie de compresores alternativos tipicamente chegan a conseguir presións de saída de 55 a 70 MPa. Un exemplo de aplicación de compresores centrífugos e a reinxeción de gas natural nos pozos de petróleo para a  súa extracción.

Moitos compresores centrífugos úsanse tamén en pequenas turbinas de gas como APUs (xeradores auxiliares) e motores turborreactores de pequenas aeronaves (turboeixes de helicópteros e algúns turbohélices). Unha razón significativa del é que coa tecnoloxía actual, un compresor axial que opere con estes volumes de aire sería menos eficiente polas perdas nas tolerancias do rotor e o estator. Hai moi poucos compresores centrífugos dun só chanzo capaces de entregar unha relación de compresión de 10 a 1, principalmente polas cargas mecánicas que soportan  que limitan a súa seguridade, fiabilidade e vida do produto.

No caso específico dos motores para aeronaves mencionados anteriormente, unha gran vantaxe é a simplicidade dos compresores centrífugos e o seu prezo relativamente baixo. Require menos chanzos que un compresor axial para conseguir o mesmo incremento de presión, xa que o cambio de radio desde a entrada o rotor o bordo de saída é tan acusado que a enerxía do aire aumenta moito nun corto espazo.
Twin/Tone Records

**Twin/Tone Records** foi un selo discográfico baseado en Minneapolis, Minnesota que operou entre 1977 e 1994 e axudou a varios grupos locais a recibir atención nacional.  A discográfica naceu da escena punk rock da cidade, que incluía a locais como o Jay's Longhorn Bar. O selo foi creado por Peter Jesperson, o xornalista musical e deportivo local Charley Hallman, e Paul Stark. The Suburbs farían o primeiro lanzamento de Twin/Tone, co seu álbum *The Suburbs* en 1978, ademais de realizar o derradeiro con *Viva! Suburbs!* en 1994. Outras bandas que asinaron coa discográfica foron The Replacements, Babes in Toyland, Agitpop, The Jayhawks, Poster Children, Soul Asylum, The Wallets, Curtiss A e Ween. A compañía actualmente está "aparcada", editando só cantidades limitadas de material descatalogado en CDs gravables personalizados, aínda que algún do seu material máis significativo foi licenciado a Restless Records, parte de Rykodisc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
PrestaShop

**PrestaShop ** é unha ferramenta dixital de código aberto para facilitar o comercio electrónico. A empresa é orixinaria de Francia e ten a sede en París e delegación en Miami. PrestaShop esta traducido a 63 linguas, entre elas o galego.

## Historia 
PrestaShop sacou a primeira versión o ano 2008, dende ese momento e ata hoxe xa vai na versión 1.6:

* PrestaShop v 0.9.7 ano 2008 o 20 de febreiro.
* PrestaShop v 1.0 ano 2008 en agosto.
* PrestaShop v 1.1 ano 2009 en maio.
* PrestaShop v 1.2 ano 2009 en xullo.
* PrestaShop v 1.3 ano 2010 en maio.
* PrestaShop v 1.4 ano 2011 en marzo.
* PrestaShop v 1.5 ano 2012 en setembro.
* PrestaShop v 1.6 ano 2014 en maio.

En maio de 2014 levaba máis de 3.500.000 descargas e un total de máis de 150.000 tendas en liña activas.

## Características 
Fácil desenvolvemento para programadores non expertos. Existe unha tenda de módulos oficiais na que se poden mellorar as características nativas.

Ten uns dos foros máis activos en lingua hispana.

## Requisitos técnicos 
* Servidor Apache
* PHP 5.1 ou superior
* Mysql 5 ou superior
* Gústalle Linux, pero en Windows tamén vai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comparativa de plataformas de comercio electrónico en software libre Xunta de Galicia, 2010.
Cruceiro de Bustelo

O **cruceiro de Bustelo do Monte** é un cruceiro situado no lugar de Bustelo (San Xoán de Laíño, Dodro). Tanto o peto de ánimas coma o cruceiro datan do ano 1893.

## Historia
Sete homes emigraron a Cuba, cando a illa aínda era española, e antes de marcharen prometeron construír un cruceiro na súa aldea se todo lles ía ben. En 1893 mandaron os cartos, e o cruceiro e o peto construíronse no lugar en que se soterraban antes os nenos e nenas sen bautismo.

O peto de ánimas non ten ningunha lenda, e a carón do cruceiro aparecen os nomes dos sete homes que o pagaron.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Silvia Figueira: *Dodro, un concello para ver*. Concello de Dodro.
The Replacements

**The Replacements** é unha banda estadounidense de punk rock formada en Minneapolis, Minnesota en 1979, e consideradas unha das pioneiras do rock alternativo. O grupo estivo composto polo guitarrista e vocalista Paul Westerberg, o guitarrista Bob Stinson, o baixista Tommy Stinson e o batería Chris Mars durante a meirande parte da súa carreira. Tras varios álbums con moi boas críticas, como *Let It Be* e *Tim*, Bob Stinson deixou a banda en 1986 e esta experimentou varios cambios na súa formación; Slim Dunlap uniuse como guitarra solista e Steve Foley substituíu a Mars en 1990. Cara ao final da carreira do grupo, Westerberg fíxose coa meirande parte do control creativo. The Replacements separouse en 1991, dedicándose os seus membros a outros proxectos. Porén, anunciouse unha reunión o 3 de outubro de 2012. The Replacements nunca tiveron éxito comercial, pero foi unha grande influencia para varios artistas do rock alternativo.

A música de The Replacements estivo influenciada por artistas como The Rolling Stones, Faces, Big Star, Slade, Badfinger, Lou Reed e The Beatles, ademais de bandas de punk rock como The Ramones, Johnny Thunders, Dead Boys e The Clash.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lingua birmana

A **lingua birmana** (en ) é a lingua oficial de Myanmar. O birmano é a lingua nativa dos bamar e outros subgrupos étnicos bamar, así como por minorías de Myanmar como os mon.

O birmano é falado por 32 millóns de persoas como primeira lingua e como segunda por outros 10 millóns, particularmente as minorías étcnicas en Myanmar e nos países veciños.

O birmano é unha lingua tonal, moi monosilábica e analítica, cunha orde de palabras suxeito obxecto e verbo. É membro da familia lingüística Linguas tibeto-birmanas, que é unha subfamilia da sino-tibetana. A lingua emprega o alfabeto birmano, derivado da escritura antiga mon e da alfabeto brahmi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en birmano
### Bibliografía 
*
*
Futebol Clube Penafiel

O **Futebol Clube Penafiel** é un club de fútbol portugués da cidade de Penafiel. Foi fundado en 1951 e compite na Segunda Liga. Xoga os seus partidos no Estádio Municipal 25 de Abril, con capacidade para 6.500 espectadores.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do FC Penafiel.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Futebol Clube do Porto B

O **Futebol Clube do Porto B** é un club de fútbol portugués da cidade de Porto. Trátase do equipo filial do Porto. Activo de 1999 até 2006, foi refundado en 2012. Xoga os seus partidos no Estádio Dr. Jorge Sampaio, con capacidade para 8.500 espectadores.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do FC Porto B.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Pixie, Dixie and Mr. Jinks

***Pixie, Dixie and Mr. Jinks*** (coñecidos normalmente en Galiza coma Pixie e Dixie*) é unha serie de animación editada para televisión e producida polos Estudios de Animación de Hanna-Barbera (debuxos dirixidos e producidos por William Hanna e Joseph Barbera).As súas aventuras foron emitidas polas televisións sindicadas estadounidenses en 1958 conxuntamente cos episodios de Huckleberry Hound e mais do Oso Yogi. As tres series formaban O Show de Huckleberry Hound. Show que se siguiu emitindo até 1962. Tralo abandono de **Yogi** en 1960 do show, **Pixie**, **Dixie** e **Jinks**, contaron cun novo compañeiro o Lobo Hokey.

Non se traduciron ao galego, de feito en Galiza só se emitiu en TVE coa simpática dobraxe hispana. Cada episodio dura uns sete minutos por episodio. Contou con tres tempadas e un total de 56 capítulos.

## Argumento 
A trama de **Pixie**, **Dixie** e o gato **Jinks** garda certa semellanza coa da serie de Tom e Jerry; pero cun nivel de violencia menor. Os ratos fartos de ser perseguidos polo gato cunha vasoira mollada, sempre están a argallar come se vingar do micho e poder conseguir o queixo que tanto arelan. Por outra banda **Pixie**, **Dixie** e **Jinks** si poden falar, mentres que **Tom e Jerry** non. De feito a serie acouga máis nos diálogos que na acción, por mor ao reducido do orzamento. Un elemento importante da trama consiste nas explicacións dadas aos televidentes por **Jinks** sobre os seus plans para apañar a **Pixie** e mais a **Dixie**. Porén os seus intentos por apañalos son semepre anulados pola intelixencia dos roedores.

## Dobraxe 
Non se dobrou ao galego. Característica notábel na dobraxe mexicana da serie son os acentos dos personaxes.
* **Pixie** ten o acento típico dos poboadores do centro de México; Amparito Garrido foi a encargada de dobrar a **Pixie**.
* **Dixie** fala co acento cubano. Carmita Arenas encargouse de prestar a súa voz a esa fin.
* **Jinks** posúe o acento típico dos andaluces, a cargo do dobrador sevillano Florencio Castelló.
* Tanto Dixie como Jinks estaban interpretados por **Daws Butler** na versión orixinal.

## *Pixie, Dixie e Mr. Jinks* noutras linguas 
* Portugués:*Plic, Ploc & Chuvisco*
* Francés: *Pixie, Dixie et Jules*
* Alemán: *Pixie und Dixie*
* Húngaro: *Inci és Finci*
* Italiano: *Pixi, Dixi e Ginxi*
* Xaponés: チュースケとチュータ (*Chūsuke to Chūta*)
* Checo: *Pišta a Fišta* (Mr. Jinks es llamado *Bigotón*)
* Polonés: *Pixie, Dixie i Pan Jinks*
* Turco: *Bıcır, Gıcır & Tırmık*
* Serbio: *Piksi i Diksi''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
***Oso Yogi**
### Ligazóns externas 
* Markstein Toonopedia Pixie & Dixie Bibliography
Paspán

**Paspán** (***Muttley*** segundo o seu nome orixinal en inglés) é un personaxe de debuxos animados, un simpático can riseiro e cun ton rouco, da casa Hanna-Barbera (actual Cartoon Network Studios) creado por Iwao Takamoto e coa voz orixinal en inglés de Don Messick (quen tamén fixo a voz de Scooby-Doo).

En Galiza apareceu por vez primeira nos debuxos animados da Televisión Española con dobraxe hispanoamericana, co nome de *Pulgoso* ou *Patán*. A Televisión de Galicia despois emitiu a popular serie de carreiras *Os tolos do volante* (serie de 1968 *Wacky Races*, en inglés), cando se lle deu o alcume galego de Paspán. Paspán na serie sempre acompaña ao vilán Dick Rañas (*Dick Dastardly*, na versión orixinal). Paspán e Dick foron creados inspirándose en personaxes do filme *A carreira do século* (*The Great Race*, en inglés) de Blake Edwards, de 1960 (os personaxes Professor Fate e Max Meen, en inglés).

Paspán é un can de palleiro cazador, non fala, e a súa característica principal é o seu riso asmático, un queixume rosmón en forma de murmurio contra as antipatías de Dick. A súa aparencia inicial n'*Os tolos do volante* era un colar vermello, que por veces era bufanda e nas aventuras na serie na que tamén é protagonista *Dastardly and Muttley in Their Flying Machines*, veste un chapeu e bufanda encarnados ao estilo dos aviadores que serviron na primeira Guerra Mundial.

Paspán ás veces é confundido con Mumbly (coñecido nas dobraxes hispanoamericanas coma *Rabugento* ou *Risitas*, un can que loita contra a delincuencia, que perseguía aos criminais utilizando os seus sentidos de can e que conduce un vello coche desaqueloutrado (posíbel referencia ao tenente Columbo). Mumbly tiña aparencia e riso idéntico a Paspán, mais a pelaxe era dunha cor cinsenta azulada que incluía ás orellas e levaba un chuvasqueiro de cor laranxa.

## Paspán noutras linguas 
*Dinamarqués: *Møghund*
*Francés: *Diabolo* (Francia)
*Alemán: *Promenaden-Pluto*; tamén *Meutrich*
*Húngaro: *Mardel*
*Italiano: *Muttley* ou *Borbottone*
*Xaponés: *Kenken* (ケンケン)
*Noruegués: *Bumly* (Noruega)
*Polonés: *Balwan* ou *Muttley* (Polonia)
*Portugués: *Muttley* ou *Rabugento*
*Galego: *Paspán*
*Serbio: *Draguljce* ou *Dragoljupce* (Serbia)
*Español: *Patán*/*Pulgoso* (España, México)
*Turco: *Degerli* (Turquía)
*Sueco: *Gegga* (Suecia)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Os tolos do volante (*Wacky Races*)
Federación Aeronáutica Galega

A **Federación Aeronáutica Galega** é o órgano oficial galego de control e organización dos deportes aeronáuticos. A súa sede está en Ferrol.
## Modalidades
*Á delta
*Aeromodelismo
*Aerostación
*Paracaidismo
*Paramotor
*Parapente
*Ultralixeiros
*Voo acrobático
*Voo con motor
*Voo a vela

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da Federación
Aeroporto de Xenebra

O **Aeroporto de Xenebra** , coñecido anteriormente como *Cointrin Airport* e oficialmente **Genève Aéroport**, é o aeroporto internacional de Xenebra, en Suíza. Está situado a 4,5 km ao noroeste do centro da cidade e serviu a 13&nbsp;899&nbsp;422 pasaxeiros e 192&nbsp;944 movementos de aeronaves en 2012. É un hub para easyJet Switzerland.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
* Aeroporto de Basilea–Mulhouse
* Aeroporto de Zürich

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do aeroporto
Yosefu Asajirō Satowaki

**Yosefu Asajirō Satowaki** (里脇 浅次郎, *Satowaki Asajirō*), nado o 1 de febreiro de 1904 en Shittsu, Xapón, e finado o 8 de agosto de 1996 en Nagasaki, foi un bispo xaponés da Igrexa Católica. Foi como arcebispo de Nagasaki entre 1968 e 1990, e foi creado cardeal polo papa Xoán Paulo II en 1979.

## Traxectoria 
Satowaki naceu en Shittsu, localidade da prefectura de Nagasaki, e estudou no seminario de Nagasaki, na Pontificia Universidade Urbaniana en Roma e na Universidade Católica de América de Washington, D.C. Cando era seminarista en Roma, foi quen convidou ao frade franciscano conventual polonés Maximiliano Kolbe a ir ao Xapón como misioneiro. Foi ordenado sacerdote o 17 de decembro de 1932, e estivo destinado na arquidiocese de Nagasaki. Foi tamén administrador apostólico de Taiwán entre 1941 e 1945, e reitor do seminario de Nagasaki entre 1945 e 1947.

O 25 de febreiro de 1955, foi nomeado bispo de Kagoshima por Pío XII, e recibiu a consagración episcopal o seguinte 3 de maio por mans do arcebispo Maximilien de Fürstenberg. Participou no Concilio Vaticano Segundo, e posteriormente foi nomeado arcebispo de Nagasaki en 1968.

O papa Xoán Paulo II creouno cardeal co título de *Cardeal-Presbítero de Santa Maria della Pace* no consistorio do 30 de xuño de 1979.

Satowaki finou en Nagasaki en 1996, aos 92 anos.

## Notas
Auguste Chatron

**Jules-Auguste Chatron**, nado en Charix (Ain) o 20 de abril de 1844 e finado en Osaca o 6 de maio de 1917 foi un bispo católico francés, misioneiro das Misións Estranxeiras de París e bispo de Osaca, dende 1896 até a súa morte.
## Traxectoria 
Jules-Auguste Chatron naceu o 20 de abril de 1844 en Charix, no departamento de Ain (eclesiasticamente na diocese de Belley), nunha familia modesta de labregos. Perdeu os seus pais cando era pequeno e educouno un tío. Por influencia dun parente crego, Joseph Carron, entrou no seminario menor de Meximieux, onde estudou até 1866. Continuou os seus estudos no seminario de Brou, e finalmente foi ordenado sacerdote o 26 de setembro de 1869.

Destinado á misión de Nagasaki o 7 de maio de 1873. En 1893 estableceuse en Osaca como vigairo xeral do bispo Henri-Caprais Vasselon, e logo da súa morte foi nomeado bispo de Osaca o 22 de xullo de 1896. En 1903 visitou San Francisco para recadar fondos para a misión, e para tratar unha dobre hernia. Volveu ao Xapón en 1904, logo de pasar por Francia. Finou en Osaca o 5 de xuño de 1917, a causa dunha operación para tratar unha recorrenza nesta doenza.

## Notas
Jesús Núñez Rodríguez

: *Para outras persoas tamén chamadas Jesús Núñez, véxase **Jesús Núñez***

**Jesús Núñez Rodríguez**, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Colleiteiro e exportador de viño do Barco de Valdeorras. Ingresou no PSOE en febreiro de 1930. Foi fundador e presidente a Agrupación Socialista Agraria do Barco de Valdeorras. Nas eleccións de novembro de 1933 foi candidato de Unión Socialista Galega pola provincia de Ourense.

## Notas
Pop?

***Pop?*** é o primeiro disco editado polo grupo de rock galego Capitán Furilo, publicado no ano 2009, despois da maqueta realizada un ano antes.

## Lista de cancións 
# "Pipermint" (04:35)
# "Levame ao ceo" (03:22)
# "Corason" (03:30)
# "Beat" (01:53)
# "Josefine" (02:38)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do grupo
Anilingus

miniatura|Anilingus
O **anilingus**, **anilingua**, **bico negro** ou **rimming** é unha actividade sexual oral e anal, onde a persoa estimula o ano doutra persoa coa boca (incluíndo beizos, lingua e dentes) e é feito en sexo heterosexual e homosexual para pracer, ou como humillación erótica.
## Etimoloxía 
O termo *anilingus* vén do latín *anus*, ano, e o termo *lingus*, lingua.

## Execución 
200px|miniatura|Debuxo dunha muller facendo un *anilingus* a outra.
O pracer do anilingus é principalmente só ao principio do acto. O ano ten unha concentración relativamente alta de finais nerviosos e pode ser unha zona eróxena, e o receptor pode recibir pracer de estímulo anal externo.

Estudos indican que o anilingus é unha práctica sexual rara entre mulleres homosexuais.

### Técnica 
Anilingus poden implicar unha variedade de técnicas para estimular o ano, incluíndo bicarse ou lamber.

Os anilingus poden ser realizados nunha cantidade de posicións sexuais:

* O socio pasivo está en gatiñas na posición do can co socio activo que realiza o anilingus por detrás.
* O socio pasivo está enriba na posición do 69 e o socio activo debaixo para acceder ao ano.
## Riscos e prevención 
### Riscos 
O *anilingus* ten un grave risco para a saúde, xa que a boca está en contacto directo con posíbeis restos fecais. As enfermidades que poden ser transmitidas por contacto con feces inclúen: enfermidades bacterianas inclúen shigellosis; enfermidades sistémicas víricas inclúen hepatite A, hepatite B, hepatite C, poliomielite, Virus do papiloma humano (HPV) e virus de herpes; os parasitos inclúen parasitos intestinais; e infección de chlamydia de infeccións e inflamacións, gastroenterite, conxuntivite, gonorrea e outras infeccións sexualmente transmitidas.

### Prevención 
Entre as prácticas de sexo seguras poderíanse incluír lavado completo da rexión anal antes do anilingus para lavar as partículas fecais externas. Unha lavativa tamén podería reducir o risco de contacto fecal directo.

## Notas 
## Véxase tamén
Erte..!

***Erte..!*** foi un periódico publicado en Ferrol en 1933.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico galeguista*, apareceu o 25 de marzo de 1933. Semanario bilingüe órgano do Grupo ferrolán do Partido Galeguista, estaba dirixido por Nicolás García Pereira, e o administrador era R. Valerio Caramés. Cambiou o seu subtítulo por *Boletín galeguista*. Entre os seus colaboradores figuraban os deputados Ramón Suárez Picallo, Alfonso Rodríguez Castelao e Ramón Otero Pedrayo e outras personalidades da cultura como Ricardo Carballo Calero, Xavier Bóveda e Alexandre Bóveda, Álvaro Cunqueiro, Vicente Risco, Manuel Masdías e Camilo Fernández. Cesou a súa publicación ao extinguírense as actividades dos seus fundadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Pedro Picapedra

**Pedro Picapedra** (*Frederick "Fred" Flintstone* en inglés) é un personaxe ficticio da serie de televisión de debuxos animados *Os Picapedra*. Durante os anos sesenta foi o personaxe principal da serie, que constaba de diversas historias dunha familia común americana da época, mais ambientada na Idade de Pedra. Concepto semellante repetiuse cos *Supersónicos*, coa diferenza de demostrar a vida no futuro.

## Características 
### Aparencia e personalidade 
Pedro é baixiño e forte. Viste unha gravata azul, de pelo moreno ben peiteado, e cun traxe sinxelo de pel de tigre, sen mangas nin pantalón; vai descalzo.

Pedro é algo rudo e túzaro, seguro de si mesmo, mais pouco reflexivo. Traballa nunha canteira de pedra, a do Sr. Lousa.

### Vida familiar 
A dona de Pedro Picapedra é Wilma Picapedra, coa que ten unha filla: Pebbles. Ten tamén unha mascota: Dino, un dinosauro púrpura de comportamente canino. As súas principais afeccións son xogar aos birlos, combinar co seu amigo Paulo Mármore e as reunións dos Búfalos Mollados (símbolo da masonaría). A súa típica frase é *Yabba Dabba Doo*.

## A dobraxe 
A voz orixinal en inglés de Pedro Picapedra púxoa Alan Reed (1960-1977); despois Henry Corden (1978-2005) e agora James Arnold Taylor (2005-Presente)

En Galiza a serie emitiuse primeiro coa dobraxe latinoamericana na TVE: a voz púñaa Jorge Arvizu e despois Arturo Mercado.

A dobraxe en galego fíxoa Antón Cancelas.

## Notas
Corrida

O termo **Corrida** pode referirse a:

***Corrida de touros**, espectáculo taurino;
***Carreira a pé**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Corripa**, lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte, no concello de San Sadurniño.
Alborada (Lugo)

***Alborada*** foi un xornal publicado en Lugo entre 1931 e 1936.

## Historia e características 
Apareceu en 1931, promovido polo grupo político vinculado a José Soto Reguera. Foi suspendido por orde gobernativa.

### Segunda etapa 
Reapareceu o 23 de agosto de 1935 co subtítulo *Diario de Galicia*. Segundo a súa propia declaración de principios, pretendía ser un periódico "de Dios y para Dios, un periódico de España y para España, un periódico de Galicia y para Galicia". Diario monárquico, dirixido por Gutiérrez Flórez e despois por José Cedrón del Valle, o administrador era Julio Aller Pavía. Foi un intento do grupo de José Calvo Sotelo de dispoñer dun diario propio na provincia de Lugo. Juan Antonio Correa Calderón e Jesús Carracedo figuraron entre os seus colaboradores; Salvador Pérez-Labarta Pillado era o correspondente en Viveiro e Antonio López Sánchez en Santiago de Compostela. Tivo escasa audiencia. Cesou por suspensión gobernativa, o 31 de maio de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Tarsila do Amaral

**Tarsila do Amaral**, nada en Capivari o 1 de setembro de 1886 e finada en São Paulo o 17 de xaneiro de 1973, foi unha pintora brasileira.

## Traxectoria 
Tarsila do Amaral é a pintora máis representativa da primeira fase do movemento modernista brasileiro. O seu cadro Abaporu de 1928, inicia o movemento antropofáxico nos artistas plásticos do país. Comezou a aprender pintura no ano 1917, da man de Pedro Alexandrino e máis tarde, estudará con George Fischer Elphons. En 1920 viaxa a París onde frecuentou a Académie Julien, onde recibe a orientación de Émile Renard. En Francia coñeceu a Fernand Léger e participou do Salón oficial de artistas franceses de 1922, desenvolvendo técnicas influenciadas polo Cubismo. De volta no Brasil únese a Anita Malfatti, Menotti de Picchia, Mário de Andrade e Oswald de Andrade, conformando o grupo dos cinco, que defende as ideas da semana da arte moderna e se coloca á fronte do movemento modernista do Brasil.

En 1926 casa con Oswald de Andrade e nese mesmo ano realiza a súa primeira exposición individual na Galería Percier, en París. A partir dese momento as súas obras adquiren grandes características primitivas e nativistas. É característico desta época o seu cadro *Abaporu*, que serve de guía no movemento antropofáxico.

En 1933 desenvolveu unha pintura máis conectada a temas sociais, da cal son exemplos as obras *Obreiros* e *Segunda Clase*. Expuxo nas dúas primeiras bienais de San Paulo e chegou a gañar unha retrospectiva no Museo de Arte Moderna de San Paulo no 1960. En 1964, presentouse á bienal de Venecia.

Na súa honra batizouse como *Amaral* un cráter do planeta Mercurio

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  .
* Társila do Amaral na fundación Joan March .
Roteiro

***Roteiro*** foi un periódico editado en Vilagarcía de Arousa en 1932.

## Historia e características 
Subtitulada *Pubricación do Grupo Galeguista de Vilagarcía*, apareceu en decembro de 1932. O primeiro número incluía a transcrición da conferencia pronunciada en novembro por Cruz Gallástegui. Tamén colaboraba Xosé Núñez Búa. Imprimíase nos obradoiros de *Galicia Nueva*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Xornais na historia de Vilagarcía de Arousa (28/2/2014) patrimoniovilagarcia.com
Castro da Pena Negra

O **Castro da Pena Negra** é un castro situado nun lindeiro múltiple entre as parroquias de Margaride, Negreiros, O Castro, Ponte e Silleda, no concello pontevedrés de Silleda.

## Descrición 
Situado no Coto da Pena Negra a uns 513 msnm, estaba formado por unha croa e un antecastro, a primeira conserva restos dun foxo e dun terraplén polo norte e o segundo bordeado por unha muralla.

Na actualidade atópase en mal estado debido ás activades agrícolas no seu contorno debidas á concentración parcelaria das parroquias do Castro e Ponte. Na súa parte máis alta atópase un vértice xeodésico.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Presas García, Antonio e García Porral, Xoan Carlos (2014): *O Mundo dos Castros: A Comarca de Deza*. Faro de Vigo, 131 páxs. ISBN 978-84-616-7983-6.
Fuleco

**Fuleco** é a mascota do Mundial de Fútbol 2014 que se celebrou no Brasil. É un armadillo da especie *Tolypeutes tricinctus* nativa do nordés do Brasil e clasificada como especie vulnerable.

## Adopción 
A FIFA elixiu, entre 47 proxectos presentados por seis axencias de publicidade, a mascota en setembro de 2012. O nome escolleuse por votación en Internet, divulgándose os resultados no programa "Fantástico" da TV Globo o 26 de novembro de 2012. Votaron 1&nbsp;700&nbsp;000 persoas tanto no Brasil coma fóra e o nome gañador co 48% dos votos foi Fuleco (anagrama de fútbol e ecoloxía) fronte a Zuzeco (31%) e Amijubi (21%).

## Personaxe 
Nado o 1 de xaneiro de 2000, Fuleco ten unha personalidade extravertida e alegre, cun carácter curioso que fai que lle guste a aventura, tamén é bromista e ás veces confunde aos seus amigos pechándose na súa propia coiraza asemellándose a unha pelota. Orgulloso de ser brasileiro apoia a conservación do medio ambiente e fomenta a cultura do deporte.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Web oficial de Feluco
Gerloc

**Gerloc** ou **Geirlaug**, bautizada en 912 en Ruán coma **Adèle** e finada o 14 de outubro de 962, foi unha nobre escandinava, filla de Hrolf Ganger, primeiro duque de Normandía e da súa primeira muller, Poppa de Bayeux.

## Traxectoria 
A súa orixe é dubidosa pois as crónicas da época non diferenciaban a nacionalidade dos escandinavos, considerabanos a todos daneses, porén as sagas nórdicas afirman que seu pai era fillo de Rognvald Eysteinsson, así tamén hai que xustifica a súa orixe norueguesa en que o nome de Geirlaug era propio e popular nese territorio.

En 935 contraeu matrimonio con Guillerme III de Aquitania, conde de Poitiers.

## Descendencia 
Tivo dous fillos: Guillerme IV de Aquitania e Adelaida de Aquitania, esposa de Hugo Capeto.