Magníficat

[miniatura|right|280px|Magníficat [canto gregoriano|gregoriana.]]
O **Magníficat** (tamén coñecida coma **canción de María** ou **canto de María**) é un cántico entoado (ou recitado) adoito na liturxia dos servizos eclesiásticos cristiáns. O texto do cántico vén directamente do Evanxeo de Lucas, onde é recitado pola Virxe María en ocasión da Visitación da súa prima Sabela. Na narración, despois de que María saudase a Sabela, que está embarazada daquel que será coñecido coma Xoán o Bautista, o neno reméxese dentro do útero de Sabela. Cando esta loa a María pola súa fe, María entoa o Magníficat como resposta.

O cántico fai eco de diversas pasaxes do Antigo Testamento, porén, as alusións máis notábeis son as feitas á Canción de Ana, dos Libros de Samuel. Xunto co *Benedictus* e o *Nunc dimittis*, e diversos outros cánticos do Antigo Testamento, o Magníficat foi incluído no Libro de Odes, unha antiga colectánea litúrxica atopada nalgúns manuscritos da Biblia dos Setenta.

No cristianismo, o Magníficat é recitado con máis frecuencia dentro da Liturxia das Horas. No cristianismo occidental o Magníficat é máis cantado ou recitado durante o principal servizo vespertino: as Vésperas, no catolicismo romano, e a Oración Vespertina (*Evening Prayer* ou *Evensong*, en inglés), dentro da comuñón anglicana. No cristianismo oriental o Magníficat acostuma ser cantado durante as mañás de domingo. En certos grupos protestantes o Magníficat pode ser cantado durante os servizos de culto.

## Texto en galego 
A primeira tradución do Magníficat en lingua galega data de 1886, realizada por Urbano Ferreiroa, incluída en *Magnificat in XL linguas versum et propriis caracteribus redditum et expressum*, agasallo para o papa León XIII.

:*A miña alma grorifica o Siñor:*
:*I’o meu ispritu* *saltou d’alegria en Dios*
:*miña salvacion.*
:*Porque puxo os* *seus ollos na pobreza*
:*d’a sua nena:*
:*e por eso desd’agora mismo todas as xentes chamaránme dichosa.*
:*Porque fixo en* *min cousas grandes quen pode,*
:*y’o seu nome é santo.*
:*Y’a sua misericordia chega* 
:*d’os fillos a os fillos* 
:*que lle tén medo.* 
:*Mostrou forza co’a sua mau:*
:*botou abaixo os castélos*
:*qu’os soberbios finxiron no seu curazon,*
:*Quitoulle á silla os valentes,*
:*é puxo n’ela os pequiniños.*
:*Encheu de cousas boas os probiños,*
:*y’os ricos mandou-nos lonxe de si cheos de vento.*
:*O seu neno Esrael*
:*acolleuno ond’a si porque non se esqueceu d’a sua misericordia.*
:*Según ó que falára os nosos páis,*
:*á Abrán y’a sua parentéla que non morrerá namentres axa mundo.*

A continuación reproducimos a tradución do Leccionario de 2001.
:*Proclama a miña alma a grandeza do Señor,* 
:*e alégraseme o espírito en Deus,*
:*o meu Salvador,* 
:*porque reparou na humillación*
:*da súa escrava.*
:*Dende agora chamaranme ditosa tódalas xeracións,*
:*porque fixo marabillas en min o Poderoso.*
:*O seu nome é santo,*
:*e a súa misericordia chega,* 
:*xeración tras xeración,*
:*a tódolos que o temen.* 
:*Manifestou o poder do seu brazo,*
:*dispersou os soberbios de corazón;* 
:*derrubou os poderosos dos seus tronos*
:*e elevou os humildes; os famentos encheunos de bens,*
:*e os ricos despediunos baleiros.*
:*Amparou a Israel, o seu servo,*
:*lembrándose da súa misericordia,*
:*conforme o prometera ós nosos pais,*
:*a Abraham e á súa descendencia para sempre.*

## Texto en grego moderno 
:*Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου,*
:*ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί.*
:*ὅτι ἐποίησέ μοι μεγάλα ὁ δυνατός καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς γενεῶν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.*
:*Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν·*
:*καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς, πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.*
:*ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.*

## Texto en latín 
:*Magnificat anima mea Dominum*
:*Et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo.*
:*Quia respexit humilitatem ancillæ suæ: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes.* 
:*Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen eius.*
:*Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum. *
:*Fecit potentiam in bracchio suo, dispersit superbos mente cordis sui.* 
:*Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles.* 
:*Esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes,* 
:* Suscepit Israel puerum suum recordatus misericordiæ suæ,*
:*Sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in sæcula.*

## Notas 
## Véxase tamén