Kawaii

é un adxectivo xaponés que pode ser traducido ao galego como  'bonito' ou 'tenro'. Esta palabra ten cabida dentro da cultura popular xaponesa, no entretemento, na moda, na comida, xoguetes, aparencia, conduta e hábitos persoais.

Os xaponeses utilizan a tenrura nunha gran variedade de casos e situacións onde, noutras culturas, poden ser consideradas incongruentemente infantís ou frívolas (por exemplo, en publicacións gobernamentais, en avisos do servizo público, nun ambiente de negocios, na publicidade militar, en medios de transporte, entre outros).

## Etimoloxía 
[miniatura|204x204px|Escritura da palabra *kawaii* (de arriba abaixo): en [kanji, en hiragana e en katakana.]]
A palabra *kawaii* escríbese con dous kanjis: 可, que se le *ka* segundo a lectura on'yomi e cuxo significado é 'tolerable', 'pasable' ou 'posible'; e 愛, que se le *ai* segundo a lectura ''on'yomi'' e cuxo significado é 'amor'. Ao unir ambos ideogramas, a lectura do segundo kanji cambia a *wai* para evitar o efecto fonético de pronunciar dúas as seguidas (*ka-ai*), son que non é común no idioma xaponés. O último carácter é o hiragana い (*i*), que fai distinción a un dos dous tipos de desinencia dos adxectivos xaponeses (adxectivos terminados en い e adxectivos terminados en な).

Tamén o termo 可愛い ten unha lectura alternativa, pero obsoleta e arcaica, *kawayui*. De igual maneira existen palabras en xaponés que se derivan da voz *kawaii*: , un adxectivo que se pode traducir como 'adorable' ou 'doce'; , un verbo que se traduce como 'namorarse' ou 'encantarse' ou , unha palabra que describe o “encanto dun neno inocente”.

O termo comezou a ter aceptación entre os adultos durante a década de 1980. Anteriormente, a norma social no Xapón entre os adultos era ser e actuar de maneira madura, para concentrarse na produtividade económica do país. Cando Xapón alcanzou a cima dese obxectivo, a presión social de actuar con madurez deixou de ter efecto. As mulleres foron as que usaron o termo por primeira vez de maneira limitada para referirse a calquera cousa bonita.

Cara a 1983 e 1984, a esencia do *kawaii* comezou a ter maior aceptación. Revistas femininas, e logo revistas masculinas, centráronse en destacar o papel do home que debía asumir o que a súa parella quería. Iso implicaba que o home debía considerar que todo o *kawaii* era importante. Entre as mulleres novas universitarias e recentemente empregadas era común que se expresasen con tres frases de moda: ,  e . Eran coñecidas humorísticamente como as . A cotidianeidade da palabra *Kawaii*! chegou a un extremo en que unha universidade feminina en Tokio tentou prohibir o uso da palabra no campus.

A partir da experiencia de Hello Kitty, o *kawaii* adquiriu unha connotación comercial máis destacable durante o resto da década de 1980. As empresas comezan a crear produtos con deseños que tivesen en certo xeito un grao de tenrura e encanto. Non importaba en que tipo de produto, xa fóra en xoguetes, aparellos electrónicos ou inclusive en coches. Por exemplo, en 1987 lanzouse o Nissan Be-1, e tivo grandes vendas debido á súa estética *kawaii*, cun aspecto curvilíneo.

A percepción do *kawaii* tivo nos anos máis recentes unha presenza en todas as instancias, inclusive na gobernamental. En 2006, o Primeiro ministro Shinzō Abe, ao asumir o cargo, describiu a súa visión do Xapón como «un país fermoso» a través de catro principios: un país que valora a súa cultura, tradicións, medio ambiente e historia; un país que se basea nunha sociedade libre que respecta a disciplina e que ten dignidade; un país que continúa posuíndo a vitalidade necesaria para crecer cara ao futuro; e un país que é digno de confianza, respectado e amado no mundo, e que demostra capacidade de liderado.

O 26 de febreiro de 2009, o Ministerio de Asuntos Exteriores do Xapón designou a tres representantes da cultura popular xaponesa (unha representante da moda lolita, unha representante da moda de Harajuku e unha representante da moda escolar xaponesa) como "Embaixadoras *Kawaii*" co fin de expor ao mundo esta tendencia.

## Tipos de *kawaii* 
Dentro da contorna sobre o que é *kawaii*, existen varios tipos de sensacións xeradas polos seguintes obxectos:
miniatura|350x350px|Tipos e niveis de *kawaii*.

* **Bebés e animaliños**: Ambos xeran un sentimento autenticamente *kawaii* pola tenrura que producen, xerando un sentimento puro de afinidade e de relaxación;
* **Criaturas raras**: de series de anime, cuxas características físicas e o seu comportamento fan que estes sexan considerados *kawaii*, un claro exemplo diso son criaturas como Pikachu.
* **Xoguetes, peluches e bonecas**: Producen unha sensación de relaxación similar á dos bebés, pero posúen unha combinación de sentimentos de adoración e afinidade;
* : É unha abreviación da frase *kimochi warui kedo, kawaii* que significa *raro, pero kawaii*. Describe a personalidades extravertidas que aínda que xeran unha sensación de rareza e ridiculez, é clasificado como *kawaii*. Un exemplo desta clase é dúo humorístico *Ungirls*. Dentro da cultura *otaku*, o *cosplay* (a acción de disfrazarse e actuar coma un personaxe do *anime* ou dos videoxogos) está considerado dentro desta categoría e proxectouse esta tendencia fora do Xapón;
* **Ídolos musicais**: Xeran un sentimento intermedio entre o *kawaii* (relaxación) e o *moé* (valoración), e teñen un maior grao de adoración que os xoguetes. Un dos exemplos máis coñecidos é o grupo feminino de *J-pop* *Morning Musume*;
* **Moda xaponesa**: Este aspecto causou un alto grao de adoración e idolatría ao imitar ás personaxes das revistas de moda ou estrelas da farándula. A diferenza dos ídolos musicais, as estrelas da moda causan un maior sentido de valoración;
* : Este termo foi acuñado pola cantante Kumi Kōda e significa *erótico, ao mesmo tempo que kawaii*. O sentimento que xera está ao mesmo nivel de adoración e valoración que as estrelas da farándula;
* **Moda lolita**: Refírese á moda xaponesa que orixinalmente mestura elementos da subcultura gótica e da moda vitoriana, xerando un estilo infantil, feminino e fantástico. É considerado como *moé* e crea unha combinación de afinidade e adoración;
* ***Meganekko***: É un termo que se refire ás mozas que usan lentes, e que ao usalas fanas máis atractivas. Este estereotipo é común dentro da cultura *otaku* e é considerado como *moé* e xera un maior sentimento de afinidade;
* **Figuras de colección**: A diferenza dos xoguetes, as figuras de colección pertencen á cultura *otaku*. Son bonecos inspiradas nos personaxes de anime e de videoxogos, e veñen en diferentes tamaños; os fanáticos desta tendencia popular buscan coleccionar a maior cantidade de bonecos. É considerado tamén como *moé* e transmiten o sentimento de afinidade;
* **Cosplay café**: Este fenómeno, que tamén se volveu popular nos últimos anos, describe aos restaurantes ou cafetarías onde as camareiras están vestidas como serventas, criadas ou doncelas e asumen unha conduta condescendente e doce cos clientes, coma se fosen nobres. Este concepto naceu dos personaxes de serventas dos videoxogos e do anime, e é unha rama do *cosplay*. De igual modo que as figuras de colección, é considerado como *moé*. Diversas compañías, grandes e pequenas, teñen tenras mascotas que presentan os seus produtos e servizos ó público:

* Todas as prefecturas do Xapón teñen mascotas *kawaii*;
* A mascota do Servizo Postal do Xapón, é unha caixa de correos estilizada como *kawaii*;
* Algunhas forzas policiais teñen as súas propias mascotas, que en ocasións adornan a entrada das casetas de policía (*kōban*);
* Os personaxes da serie *Pokémon* adornan tres avións de pasaxeiros da aeroliña All Nippon Airways;
* O Asahi Bank ten como mascota a Miffy, un personaxe dunha serie holandesa de libros ilustrados para nenos, en diversas tarxetas ATM;
* Monkichi, un personaxe de Sanrio, aparece nunha marca de condóns.

A mercadoría *kawaii* é extremadamente popular no Xapón. Os dous fabricantes máis grandes desas mercadorías son Sanrio (fabricantes de *Hello Kitty*) e San-X (fabricantes de *Rilakkuma*, *Kogepan* e *Nyan Nyan Nyanko*). Este tipo de produtos é exitoso tanto para o público infantil como para o adulto.

Unha das aplicacións máis sobresaíntes do *kawaii* é na descrición específica do sentido da moda dun individuo, e xeralmente inclúen roupa que aparenta ser infantil, ou roupa que acentúa a tenrura da persoa que a viste. Distínguense (non sempre) roupas con volantes e cores pasteis, e entre os accesorios inclúense xoguetes ou bolsos con deseños de personaxes de anime.

Para Tomoyuki Sugiyama, autor de “Cool Japan”, a “tenrura” está arraigada na cultura de harmonía e amor no Xapón. Pola súa banda, Nobuyoshi Kurita, un profesor de socioloxía na Universidade Musashi en Tokio, declara que a “tenrura” é un “termo máxico” que comprende calquera cousa que sexa aceptable e desexable no Xapón. *Kawaii* é unha palabra que non ten lóxica, que só describe que o obxecto a considerar é “tenro” e diso non se espera ningunha obxección. Contrario a calquera outra apreciación que lle dea relevancia ou sentido (por exemplo, que sexa “fermoso”) posiblemente xere algunha obxección ou contradición.

Por outra banda existen sectores conservadores, escépticos da tenrura, que consideran que o *kawaii* é un síntoma dunha mentalidade infantil.

## Influencias noutras culturas 
Nas culturas asiáticas e na cultura occidental, a palabra *kawaii* tivo cabida como un préstamo achegado polos fanáticos da cultura popular xaponesa aínda que no contexto equivocado e tivo un uso case exclusivo dentro da cultura *otaku* a nivel mundial. A cantante estadounidense Gwen Stefani mostrou de maneira breve acerca do *kawaii* no seu vídeo musical *Hollaback Girl*.

Os produtos e mercadoría *kawaii* tamén se volveron populares nalgunhas partes de Asia Oriental, como na China, Hong Kong, Taiwán e Singapur. Os produtos da marca *Sanrio* (en especial *Hello Kitty*) tamén se volveron moi populares a nivel mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aggretsuko
* Estética xaponesa
* Beleza
* Chibi
* Bishōjo
* Wabi-sabi
* Gal (Xapón)
* VOS-tan
* Hamtaro

### Bibliografía 
* *¡Más que lindo: Kawaii!*. *Japan Vídeo Topics*. Marzo de 2006. 3 minutos e 10 segundos.
* Shiokawa, Kanako. *Cute But Deadly: Women and Violence in Japanese Cómics. Themes and Issues in Asian Cartooning: Cute, Cheap, Mad and Sexy*. Ed. John A. Lent. Bowling Green, Kentucky: Bowling Green State University Popular Press, 1999. 93–125. ISBN 0-87972-779-9. (en inglés)
* *You are doing burikko!: Censoring/scrutinizing artificers of cute femininity in Japanese*, Laura Miller en *Gender, and Ideology: Cultural Models and Real People*, editado por Janet Shibamoto Smith e Shigeko Okamoto, Oxford University Press, 2004. (en xaponés).

### Ligazóns externas 
* «The Cute Factor.» *New York Times* 
* *How “kawaii”*! *Taipei Times* 
* *Young Japan: She’s a material girl*. *Time Asia* 
* «Hello Kitty has non mouth.» *Chanpon* 
* «Tokyo’s fantasy cafés.» *International Herald Tribune* 
* Análise das orixes do kawaii pola socióloga Sharon Kinsella. 
* ''Anime's “Transnational Geekdom”*. *UCLA* 
* *Japan smitten by love of cute*. TheAge.com. 
**What is the effect of the Fantabulous Kawaii Gizmos, Wireless Privacy Daemons & Orientalism* 
* *Kawaii Culture'' (columna regular de Tokyopop)