open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Garza branca grande

A **garza branca grande** (*Egretta alba*, *Ardea alba* ou *Casmerodius albus*) é unha garza presente en moitas das zonas de clima tropical e temperado do mundo.

## Descrición 
A garza branca grande é unha garza de tamaño grande co peteiro amarelo e patas e pés gris escuros. Mide entre 85 e 100&nbsp;cm de lonxitude, e ten unha envergadura de ás que vai de 145 a 170&nbsp;cm, pesa ata 1,5&nbsp;kg. En xeral, os machos son algo meirandes cás femias. O bico é longo e dereito. A cola curta. A plumaxe é uniformemente branca. Voan, coma tódalas garzas, co pescozo encollido, o que as diferencia das cegoñas e as grúas.

## Distribución e hábitat 
É a garza de distribución máis ampla. Vive no continente americano ata ó sur do Canadá, no sur e centro de Europa en África e no Oriente Medio. É unha especie parcialmente migratoria: os exemplares do hemisferio norte viaxan cara ó sur nos invernos máis fríos.

Habita en canavais preto de lagos, ríos e pantanos, nos que haxa tamén árbores e arbustos. Fóra da época de cría, atópase a gusto en zonas de chaira.

## Alimentación 
Come insectos, anfibios, peixes e ratos e mamíferos pequenos.

## Reprodución 
Forman colonias de cría. Constrúen niños moi grandes de garabullos nas árbores. Poñen, entre abril e xuño, tres ou catro ovos.

## Status 
É unha especie en certa expansión, aínda que está en perigo nalgunhas áreas da súa distribución, como Nova Zelandia. En Australia é unha especie protexida. En Norteamérica foron cazadas en grandes cantidades a finais do século XIX para usa-las súas plumas na decoración de sombreiros, pero as súas poboacións aumentaron grazas ás medidas de protección. A destrución do seu hábitat é a ameaza máis grande para a súa supervivencia. Está incluída no AEWA (Acordo para a conservación das aves acuáticas de África e Eurasia).

## Taxonomía 
Segundo os autores o nome científico desta especie é *Egretta alba*, *Ardea alba* ou *Casmerodius albus*. 
Ten catro subespecies distribuídas por diferentes partes do mundo:

* *E. a. modesta* - Asia e Australasia.
* *E. a. alba* - Europa.
* *E. a. egretta* - Norteamérica.
* *E. a. melanorhynchos* - África.

## Galería de imaxes 

  Ficheiro:Egretta alba 1 (Lukasz Lukasik).jpg|Garza branca grande pescando
  Ficheiro:Egretta alba 2 (Lukasz Lukasik).jpg|
  Ficheiro:Egretta alba 3 (Lukasz Lukasik).jpg|Grupo de garzas brancas grandes
  Ficheiro:Garça Grande(REFON).jpg| Garza branca grande no Brasil.

## Notas
Barco viquingo

miniatura|O Oseberg é un barco viquingo construído no ano 820
**Barco viquingo** é o nome colectivo que reciben os diferentes tipos de navíos utilizados polos viquingos, divididos en función do seu tamaño e función: drakkar, knarr, karve e faering.

## Historia
Os primeiros barcos viquingos carecían de velame, contra fins do século VI e comezos do VII comezan a aparecer as primeiras velas e a partir do século VIII os navíos contan cun velame máis completo, converténdose en típico o navío cunha gran vela cadrada ou trapezoidal sobre un pau situado á proa do medio da nave, nunha carlinga sobre a quilla, esta vela era a que rexía o rumbo da nave, servindo o temón tan só para facer lixeiras correccións. Aínda así os viquingos seguiron a utilizar embarcacións sen velame.
miniatura|Ilustración do século XII de barcos viquingos sen velame
A construción dos barcos realizábase as máis das veces ao aire libre ou ben nun alboio ao pé da beiramar, utilizando diferentes tipos de madeira para as diferentes partes, de carballo para a quilla, de abeto para a berlinga e as partes máis avanzadas da popa e da propa e de faia para o resto.

## Drakkar
miniatura|Drakkar típico
O drakkar era unha embarcacións longa, rápida, lixeira e segura, con remos en case toda a lonxitude do casco e con velame. Usábase tanto como para viaxes de rapina como para comercio de longa distancia. Foi clave para o poder naval viquingo e posibilitaron a colonización nórdica das Orcadas, Shetland, Feroe, Islandia e Groenlandia xa que non navegaba bordeando a costa como ata entón era o habitual.

## Knarr
Os knarr eran navíos de transporte de 16 metros de longo, 4.5 de largo e con capacidade para transporter 15 toneladas

## Karve e faering
Os karve e faering eran pequenas embarcacións.

## Notas
Annales Bertiniani

Os ***Annales Bertiniani*** ou ***Anais de San Bertín*** é unha crónica franca descuberta no Mosteiro de San Bertín (Bélxica). A crónica cobre o período comprendido entre o ano 830 e o 882 e foi escrita por varios escribas, incluíndo a Hincmar, arcebispo de Reims. Foi incluída no *Monumenta Germaniæ Historica*.

Considerada continuación dos *Annales Regni Francorum*, os anais son notables, entre outras cousas, pola referencia que dá dos pobos xermánicos, en especial dos viquingos e dá conta da primeira chegada coñecida dos viquingos a Galicia no ano 844.
Lousada, Portugal

miniatura|Pazo do concello de Lousada.

**Lousada** é unha vila portuguesa pertencente ao Distrito do Porto, na rexión Norte e subrexión do Támega, con cerca de 7.800 habitantes.

É cabeza dun municipio con 94,89&nbsp;km² de área e 46.322 habitantes (2004), subdividido en 25 freguesías. O concello limita ao norte con Vizela, ao nordeste con Felgueiras, ao leste con Amarante, ao sur con Penafiel, ao suroeste con Paredes e a oeste con Paços de Ferreira e Santo Tirso. As freguesías sede do concello son Silvares e Cristelos.

No contexto de políticas sub-rexionais de desenvolvemento e de mobilidade, é membro da Comunidade Urbana (ComUrb) do Vale do Sousa, constituída por 6 municipios, que en total contabilizaban 327.768 habitantes en 2001.
Crónica Albeldense

A ***Crónica Albeldense*** (*Codex Conciliorum Albeldensis seu Vigilanus*) é un manuscrito medieval, ademais dunha crónica histórica que chega ata o ano 883, no tempo de Afonso III que se supón escrita polo eclesiástico Dulcinio, contén varios documentos históricos da época visigoda. Entre outros textos están os canons dos Concilios de Toledo, o Liber Iudiciorum, decretos de Papas, narracións históricas (como unha vida de Mahoma), un calendario etc. Os compiladores foron tres monxes do mosteiro de Albelda (A Rioxa), Vigila e dous colaboradores, que a completaron no ano 976, o manuscrito orixinal consérvase na biblioteca de El Escorial. A Albeldense contén a primeira mención e representación no Oeste da numeración árabe.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crónica Rotense
* Crónica Ovetense
### Ligazóns externas 
* Copia en latín do *Códice Albeldense*.
* Imaxes da edición facsimilar do *Códice Albeldense*.
Fluorita

A **fluorita** ou **espatoflúor** é un mineral da clase dos haluros formado pola combinación do calcio e o flúor, de fórmula **CaF2** e que cristaliza no sistema cúbico.

## Aspecto 
A fluorita é un mineral moi difundido na natureza. Aparece en estruturas de xeodas ou drusas ocupando as fisuras e cavidades. No seu estado puro é incolora e transparente, pero na maioría dos casos presenta diversas coloracións debidas a impurezas orgánicas ou minerais; as máis habituais van do lila ó violeta, pero a fluorita tamén pode ser azul, verde, rosa, alaranxada, amarela ou de tons menos definidos. Moitas variedades mostran tamén fluorescencia.

Adóitanse presentar con forma de cristais de hábito cúbico moi ben formados, na maioría dos casos maclados. As demais formas son raras pero poden obterse octaedros por medio da exfoliación. A fluorita aparece tamén de forma masiva, compacta e granular.

Ficheiro:FluoriteBerbes.jpg|Fluorita morada
Ficheiro:Fluorite1.jpg|Fluorita parda
Ficheiro:Fluorite 01685.jpg|Fluorita violeta

## Localizacións 
Este mineral acostuma encontrarse en vetas puras ou asociado con minas de chumbo, prata ou cinc. É común en calcarias e en dolomitas e, nalgunhas ocasións, é un mineral accesorio en pegmatitas e noutras rochas ígneas.

A fluorita é típica de España, Rusia, Inglaterra, China, Estados Unidos, México, Namibia e Alemaña. España é un importante produtor de fluorita. Os principais xacementos encóntranse en Asturias e Cantabria.

## Usos 
Aínda que as variedades cristalinas son utilizadas para esculpir materiais ornamentais e a variedade clorofano utilízase como xema, o uso principal da fluorita foi sempre a produción do ácido fluorhídrico, material esencial na fabricación de fluoruro de aluminio para a industria do aluminio, e noutras moitas aplicacións da industria química. A fluorita é un fluxo común na fundición de aceiro e úsase en grandes cantidades na produción de esmalte e de vidro translúcido; os cristais perfectos utilízanse na fabricación de lentes apocromáticas.

## Outros haluros 
Outros haluros importantes son a halita, de interese culinario, e a silvina.

## Notas
II Fórum Social Mundial

O segundo FSM tivo lugar en Porto Alegre (o mesmo que o primeiro), do 31 de xaneiro ao 5 de febreiro de 2002 acudiron máis de 12.000 delegados oficiais, representando a xente de 123 países e 60.000 asistentes. Leváronse a cabo 652 obradoiros e 27 conferencias. Un conferenciante soado foi o disidente estadounidense Noam Chomsky.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Foro Social Mundial
Pirita

A **pirita** (do grego *pyros* que significa lume) é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é **FeS2** (contén un 53,4% de xofre e un 46,6% de ferro).

## Aspecto 
A pirita tamén foi chamada "o ouro dos parvos" ou "ouro dos tolos" pola confusión á que leva o seu parecido con este metal. Atópase frecuentemente maciza, granulada, radiada, estalactítica e globular. Non é raro atopala na súa forma cristalina co seu típico aspecto cúbico (coas caras ás veces estriadas perpendicularmente) ou tamén en octaedros ou piritoedros (poliedros de 12, 16, 18 ou 20 caras) e a miúdo maclada.

Ficheiro:Cubicpyrite.jpg|Cubos de pirita
Ficheiro:Pyrite batere.jpg |Piritas dodecaédricas
Ficheiro:Pirita_z18.jpg|Poliedro de pirita de 18 caras

## Usos da pirita 
A pirita utilízase como fonte importante de xofre, para a produción de ácido sulfúrico e sulfato ferroso.

## Propiedades 
É insoluble en auga e magnética por quentamento. O osíxeno e a auga poden atacar á pirita dando comezo desta forma a un proceso chamado limonitización da pirita, formándose como resultado pirita limonitizada (ou simplemente limonita).

## Lugares onde se atopa 
[miniatura|Pirita proveniente de Navajún, na [A Rioxa|Rioxa. A aresta do cubo maior mide 31mm|276x276px]]
Atópase en xacementos intramagmáticos, en filóns hidrotermais e en xacementos sedimentarios e metamórficos. Asóciase con frecuencia coa esfarelita, co cuarzo, coa calcita, coa galena e coa calcopirita.

Un dos máis importantes xacementos de pirita en España é o de Navajún (A Rioxa) do que se obteñen piritas dunha grandísima perfección estética.

## Outros sulfuros 
Outros minerais nos que a presenza de xofre é destacada son:

A marcasita, a arsenopirita, a calcopirita, a pirrotina, a galena e o cinabrio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Limonita
(A) Senile Animal

***(A) Senile Animal*** é un álbum da banda estadounidense de sludge metal The Melvins, editado o 10 de outubro do 2006 a través do selo Ipecac Recordings. É o seu primeiro álbum de estudio baixo o nome de The Melvins dende o álbum *Hostile Ambient Takeover* do ano 2002. O disco gravouse tras a saída de Kevin Rutmanis do grupo, e os dous membros restantes, King Buzzo e Dale Crover, contaron coa banda Big Business para realizar o traballo.

No ano 2007 realizouse un vídeo para a canción "The Talking Horse", e o tema "A History of Bad Men" aparece no filme dese mesmo ano *I Know Who Killed Me*, protagonizado por Lindsay Lohan.

## Listaxe de cancións
Uffe Ellemann-Jensen

**Uffe Ellemann-Jensen**, nado en Haarby o 1 de novembro de 1941 e finado en Copenhague o 18 de xuño de 2022,
 foi un político danés, pertencente ao Venstre, o partido liberal danés.

Foi ministro de relacións exteriores no goberno do conservador Poul Schlüter (1982-1993), líder do seu partido (1984-1998), e presidente dos Liberais Europeos (1995-2000). Desde 1998 é presidente do Forum de Desenvolvemento Báltico.

## Notas
Electroretard

***Electroretard*** é o décimo terceiro álbum da banda estadounidense de sludge metal The Melvins, editado o 6 de febreiro do ano 2001 a través do selo Man's Ruin Records.

## Listaxe de cancións
Calcita

A **calcita** é un mineral da clase dos carbonatos formado pola combinación do calcio, o carbono e o osíxeno, de fórmula química **CaCO3** e que cristaliza no sistema romboédrico.

## Aspecto 
A calcita pode aparecer en forma cristalina pero é moito máis frecuente que o faga en forma masiva formando o que se chama a rocha calcaria. A cor branca é a máis habitual pero tamén podemos atopar calcita amarela e incluso máis escura, chegando a variedades de cor parda. Os paisaxes cársticos son os formados pola aparición masiva de calcita, debuxando neles curiosas formas.

## Lugares onde se atopa 
Atópase normalmente en xacementos calcarios sedimentarios ou metamórficos, en rochas volcánicas e en filóns hidrotermais. A calcita pode aparecer en asociación co cuarzo e cunha gran cantidade de minerais metalíferos.

## Usos da calcita 
A calcita úsase principalmente para obter cal, coa que logo se purifica a auga, se blaquea o papel e se fan pigmentos, entre outras aplicacións.

## Propiedades 
Este mineral presenta reacción ó ácido clorhídrico, expulsando CO2 cando se pon en contacto con esta substancia.

A chamada auga dura e a que se encontra en zonas moi ricas en calcita e que conteñen unha alta concentración de calcio. Se esta concentración é moi elevada, a auga non fai escuma en contacto co xabrón.

## Outros carbonatos 
A aragonita é outro carbonato, que ademais comparte coa calcita a mesma composición química.
centro|miniatura|Calcita de coloración parda.
Museo marítimo, fluvial e portuario de Ruán

miniatura|O hangar 13 onde está situado o museo.

O **Museo marítimo, fluvial e portuario** (en francés *Musée maritime, fluvial et portuaire*) é un museo sobre a historia do porto de Ruán e a navegación.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do museo
Pretty on the Inside

***Pretty on the Inside*** é o primeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Hole, editado en 1991 a través do selo Caroline Records.

## Listaxe de cancións
Vilar de Parada, San Mamede de Carnota, Carnota

**Vilar de Parada** é un lugar da parroquia de San Mamede de Carnota. Segundo datos do IGE do 2009 ten 69 habitantes (35 homes e 34 mulleres).

## Poboación 
A idade media estimada da súa poboación supera os 40 anos de idade pola emigración da mocidade á cidade (dentro ou fóra da comunidade galega), en busca de traballo .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Mamede de Carnota 
### Parroquias de Carnota
Scott Turow

**Scott Turow**, nado o 12 de abril de 1949 en Chicago, é un avogado e novelista estadounidense.

## Traxectoria
Estudou e deu clases de escritura creativa en Universidade Stanford, interesado polo dereito comezou a estudalo en Harvard.  Pese a escribir o seu primeiro libro en 1977 baseado no seu primeiro ano na facultade de dereito, o seu primeiro libro coñecido foi *Presumed Innocent* (1987) convertido nun best-séller vendeu 4 millóns de exemplares.

Escribiu oito libros de ficción e dous de ensaio, que foron traducidos a 20 linguas e venderon 23 millóns de exemplares. Das súas novelas fixéronse filmes de éxito.
Aggrotech

O **Aggrotech** é un xénero musical aparecido cara finais da década dos 90, tamén coñecido coma *Terror EBM*, *Hellektro* ou máis raramente coma *Endzeit Elektro*. O nome é unha aglutinación de *Aggresive Techno*.

## Historia e características
Usado por primeira vez en 1993 para o anuncio do evento *Spirit of Electro* no Technoclub de Frankfurt/Main e facendo referencia a unha xira americana con bandas como Kevorkian Death Cycle en 1996, o termo evolucionou axiña afastado do seu significado orixinal. Cara finais da década dos 90, empezou a designar unha evolución do electro-industrial e dark electro centrado dalgún xeito en estruturas sonoras estridentes, agresivas e xeralmente beats rápidos cunha grande influencia da música techno e textos xeralmente breves de natureza militante, pesimista ou explícita. É moi típico tamén, que as partes vocais estean distorsionadas na busca dun son áspero, estridente e atonal. Os artistas tamén adoito utilizan estruturas melódicas atonais.

O estilo perdeu bastante auxe a comezos da década de 2000, coa chegada do synthpop e o futurepop na escena electrónica alternativa, mais asemade experimentou un pequeno rexurdir recente en popularidade xunta o xénero power noise pola súa popularidade en clubs de gusto goth/industrial.

## Grupos
Exemplos de grupos que poderían ser considerados aggrotech inclúen:
*Aghast View.
*Amduscia.
*Combichrist.
*Suicide Commando.
*Die Sektor.
*CeDigest.
*Noise Program.
*:wumpscut:.
*Psyclon Nine.
*Dot Execute.
*Hocico.
*Dulce Liquido.
*Life Cried.
*Tactical Sekt.
*Feindflug.
*Virtual Embrace.
*Aslan Faction.
*Grendel.
*Agonoize.
*God Module.
*The Retrosic.
*Funker Vogt.
*Tamtrum.
*Velvet Acid Christ.
*Dawn Of Ashes.
*Servo.Hatred.
*Unter null. 
Algúns destes grupos como Aghast View ou :wumpscut: pasaron co tempo a unha reestruturación e progresivo cambio a un estilo de música máis melódico e menos agresivo, mentres que outros grupos máis recentes como Psyclon Nine, Agonoize e Virtual Embrace revitalizaron o xénero até o extremo.
Escala de Mohs

A **escala de Mohs** é utilizada para medir a dureza das substancias sólidas. En xeoloxía utilízase para medir a dureza dos minerais. Foi proposta por Friedrich Mohs e baséase na resistencia dun mineral a ser raiado por outro. En mineraloxía a "dureza" non mide a resistencia do mineral a romper, senón a ser raiado.

Mohs, que era xeólogo, escolleu 10 minerais aos que atribuíu un determinado grao na súa escala comezando polo talco ao que lle deu o número 1 e rematando polo diamante ao que lle deu o 10.

A táboa é a seguinte:

Por non gardar a mesma proporción entre intervalos, establecéronse outros métodos para medir a dureza das substancias sólidas (ver durezas absolutas na táboa), aínda que en xeoloxía aínda se segue a usar a escala de Mohs, por ser un método simple e efectivo.
Galena

A **galena** é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é **PbS**. É insoluble en auga e de brillo metálico.

## Aspecto 
O seu aspecto cando cristaliza é o de cubos metálicos de cor agrisada, aínda que máis imperfectos cos da pirita.

## Lugares onde se atopa 
A galena atópase en filóns hidrotermais, en pegmatitas e en xacementos sedimentarios sulfurosos. Aparece normalmente asociada á pirita, á calcopirita, á barita e á esfalerita.

## Usos da galena 
Debido á súa alta porcentaxe en chumbo (o 86,6%), a galena utilízase como fonte deste elemento. Algunhas veces a presenza de prata (galena argentífera) neste mineral provocou que se utilizase tamén como fonte da mesma.

Antigamente utilizábase na fabricación de esmaltes cerámicos.

## Outros sulfuros 
Outros minerais nos que a presenza de xofre é destacada son:

A marcasita, a arsenopirita, a pirita, a calcopirita, a pirrotina e o cinabrio.

## Notas
Mosteiro, Mosteiro, Bóveda

**Mosteiro** é o único lugar da parroquia de Mosteiro no concello lugués de Bóveda, na comarca de Terra de Lemos. Segundo o IGE, en 2023 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Mosteiro
### Parroquias de Bóveda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Bóveda
Calcopirita

A **calcopirita** ou **pirita de cobre** (do grego *khalkós pyrósé*, cobre de lume) é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é **CuFeS2** (34,6% de cobre, 30,4% de ferro e 35% de xofre).

## Aspecto 
Moi parecida á pirita, diferénciase desta pola súa menor dureza e pola escasa proliferación na súa forma cristalizada. A súa cor amarela latón nas superficies recentes é porén case idéntica á da pirita.

As superficies antigas son alteradas con facilidade co paso do tempo polos axentes físicos (a auga, por exemplo), dando lugar a patinas irisadas de cores azulada, violeta e verdosa.

Os grans pequenos son facilmente confundibles co ouro para un observador pouco experimentado.

## Lugares onde se atopa 
A calcopirita atópase en depósitos hidrotermales e en zonas magmáticas e metamórficas de contacto.

## Usos da calcopirita 
O seu alto contido en cobre fai da calcopirita unha fonte moi importante deste elemento que se usa despois na industia eléctrica e química.

## Outros sulfuros 
Outros minerais nos que a presenza de xofre é destacada son:

A marcasita, a arsenopirita, a pirita, a pirrotina, a galena e o cinabrio.
Economía de Antiga e Barbuda

O Turismo domina a economía de Antiga e Barbuda, producindo case 60% do PIB e 40% dos investimentos. A diminución de turistas dende o ano 2000 obrigou ó goberno a transformar o país nun paraíso fiscal. A produción agrícola está centrada no ámbito doméstico e limitada pola reducida subministración de auga e unha redución da man de obra debido ós mellores salarios nos sectores de turismo e construción.

É importante tamén a produción agrícola de cana de azucre, algodón e froitas; así como o refinado de petróleo e as manufacturas téxtiles, de carpintería e de produción de ron. Produce algo de cervexa, roupas, cemento, artesanías locais e mobiliario.

A moeda oficial é o Dólar do Caribe Oriental (*East Caribean Dollar*), cunha paridade fixa de 2,7:1 co dólar americano desde o ano 1976. O produto bruto interno foi de 18.100 dólares *per cápita* en 2009, ano dunha retracción de 6,5% do PIB. A taxa de inflación anual é moi baixa (1,5% en 2007).

## Notas
Malaquita

A **malaquita** (do latín *malachites*, en referencia a súa cor) é un mineral da clase dos carbonatos cuxa fórmula química é **Cu2CO3(OH)2** e que contén un 57% de cobre.

## Aspecto 
A malaquita presenta unha cor verdosa alternando as cores verde claro e escuro, asemellándose en moitas ocasións ós aneis das árbores.

Ficheiro:Malachite Kolwezi Katanga Congo.jpg|Malaquita (aneis típicos)
Ficheiro:Malachite_needles.jpg|Malaquita de crecemento acicular
Ficheiro:Malaquita.jpg|Malaquita e crisocola

## Lugares onde se atopa 
A malaquita é un mineral típico das zonas de oxidación. Aparece con frecuencia en asociación coa azurita e coa limonita.

## Usos da malaquita 
Noutrora era usada como colorante, pero hoxe en día está máis ben destinada a ser utilizada como pedra semipreciosa.

## Propiedades 
É efervescente ó ácido clorhídrico diluído

## Outros carbonatos 
A calcita e a aragonita son outros carbonatos a ter en conta.

## Véxase tamén
Risto Ryti

**Risto Heikki Ryti**, avogado e político nado en 1889 e finado en 1956, foi o presidente de Finlandia entre 1940 e 1944. Tamén foi Primeiro Ministro do país, entre 1939 e 1940.
Estado Novo

**Estado Novo** ou **II República Portuguesa** é o nome do réxime político que tivo lugar durante 41 anos en Portugal de forma ininterrompida, desde 1933, coa aprobación dunha nova Constitución por plebiscito nacional, até 1974, coa Revolución dos Cravos. 

## Historia 
### Características 
Este período dictatorial, autoritario e corporativista, caracterizouse pola centralización do poder, a represión das liberdades civís e políticas, e a censura dos medios de comunicación. O sistema corporativista organizaba a sociedade en corpos ou gremios, controlados polo Estado, eliminando a participación política libre e a pluralidade de partidos.

Tratouse da ditadura máis longa na Europa Occidental durante o século XX. Alongouse durante 48 anos, incluíndo a ditadura militar de 1926 a 1933 e o Estado Novo que abrangue o período entre os anos 1933 e 1974.  

O réxime mantivo unha política colonialista e resistiu as correntes democráticas que se espallaban por Europa, sendo finalmente derrubado en 1974.

### Terminoloxía 
Coa designación **Estado Novo** pretendíase dicir que se iniciaba unha nova fase política do país, diferente da Primeira República Portuguesa. 

A pesar de que o período era formalmente a **Segunda República Portuguesa**, tanto Salazar como o seu sucesor Marcelo Caetano evitaron empregar ese termo, entre outras cousas por teren apoios monárquicos. 

É tamén chamado **Salazarismo**, malia que este último termo pode tamén ser aplicado ao período en que António de Oliveira Salazar gobernou, é dicir, desde a súa ascensión ao cargo de Presidente do Consello de Ministros en 1932 até o seu afastamento por doenza en 1968. Salazar foi substituído despois por Marcelo Caetano, xefe do Goberno entre 1968 e 1974. Non obstante, esta última designación revela que o Estado Novo estaba moi centrado e dependía profundamente da figura de Salazar, o seu fundador e "xefe". 

Caetano asumiuse como "continuador" de Salazar pero, varios autores prefiren dar un nome de seu a este período do Novo Estado e falan de **Marcelismo**. 

Aínda que Marcelo Caetano tentou renomear publicamente o réxime ou designalo como “**Estado Social**”, simulando o resultado dun pacto social que, nos termos liberais, nunca existiu, esa designación nunca enraizou.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Autocracia
* Autoritarismo
* Corporativismo
* Ditadura
* Estilo portugués suave, tamén chamado *Estilo Estado Novo*
* Fascismo
* Golpe de Estado
* Nacionalcatolicismo
* Primeira República Portuguesa
* Terceira República Portuguesa
Estroncianita

A **estroncianita** é un mineral moi raro da clase dos carbonatos cuxa fórmula química é **SrCO3** (70,2% de SrO e 29,8% CO2). É soluble e efervescente a diversos ácidos diluídos.

## Aspecto 
Presenta na súa forma cristalina, cristais individuais ou en grupos diverxentes en forma de prismas hexagonais estriados horizontalmente.

## Lugares onde se atopa 
A estroncianita atópase en filóns hidrotermais de baixa temperatura e en sedimentos calcarios e arxilosos.

## Usos da estroncianita 
A estroncianita úsase como fonte de estroncio, o cal é usado na pirotecnia e en foguetes militares.

## Outros carbonatos 
A calcita e a aragonita son outros carbonatos de importancia.
Gimnàstic de Tarragona

O **Club Gimnàstic de Tarragona**, coñecido popularmente como **Nàstic**, é un club polideportivo español da cidade de Tarragona, en Cataluña, sendo a entidade deportiva máis antiga en existencia ininterrompida de España. Aínda que a entidade fundouse en 1886, o club de fútbol non viu a luz até 1914. Actualmente compite na Segunda División Española.

O equipo xogou catro tempadas en Primeira División. O seu debut foi na tempada 1947-48, manténdose na máxima categoría durante tres anos. Na tempada 2005–06 logrou novamente o ascenso a Primeira pero non conseguiu a permanencia.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta grana cunha franxa negra, pantalón branco e medias negras.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta azul e azul celeste, pantalón e medias azuis. 
* **Terceiro uniforme**: Camiseta, pantalón e medias brancas.

## Estadio 
O estadio do Nàstic é o Nou Estadi, situado en Tarragona e construído no ano 1972. Ten unha capacidade de 14.500 espectadores, cunhas dimensións do terreo de xogo de 102 x 67 m.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 4
* **Tempadas en 2ª**: 18
* **Tempadas en 2ªB**: 23
* **Tempadas en 3ª**: 25
* **Mellor posto na liga**: 7º (1ª tempada 47-48)
* **Peor posto na liga**: 13º (1ª tempada 49-50)
* **Máximo goleador**:Valero Serer Pascual
* **Máis partidos disputados**:Santiago Coch Castelo

### Historial na liga 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Xogadores 
### Cadro 2011/12 
*Actualizado a 16 de setembro de 2011*.

## Palmarés 
### Torneos rexionais 
* **Copa Catalunya (1)**: 2007
* **Campionato de Catalunya de Segunda Categoría (1)**: (1926-27)

### Torneos nacionais 
* **Segunda División B Española (1)**: 1996-97
* **Terceira División Española (7)**: 1944-45, 1954-55, 1960-61, 1965-66, 1966-67, 1971-72, 1977-78
* **Copa da Liga de Segunda B (1):** 1984

### Torneos amigables 
* **Trofeo Ciutat de Tarragona (2)**: 2008, 2012

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Blog del Nàstic
SV Austria Salzburg

O **SV Austria Salzburg** (*Sportverein Austria Salzburg*) é un club de fútbol austríaco da cidade de Salzburgo. Fundouse no 2005.

## Xogadores 
### Cadro Actual 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do club
Grafito

O **grafito** (tamén chamado en ocasións **plumbaxina** ou **chumbo negro**) é unha das formas coñecidas nas que se pode presentar o carbono. Outra forma ben coñecida é o diamante. É, polo tanto, un mineral da clase dos elementos navitos cuxa fórmula química é **C**.

## Aspecto 
De aspecto metálico e de cor agrisada, o grafito rara vez aparece na súa forma cristalina. Exfóliase con moita facilidade.

## Estrutura 
No grafito, os átomos de carbono forman capas paralelas, apiladas unhas encima das outras. Detro dunha capa, os átomos de carbono están enlazados a outros tres a unha distancia moi curta. Entre unha capa é outra a distancia de unión é moito maior, e por iso as capas pódense exfoliar tan facilmente unhas das outras.

## Propiedades 
En dirección perpendicular ás capas, o grafito presenta unha certa condutividade da electricidade, que aumenta ó elevar a temperatura, comportándose deste xeito como un semicondutor. Ó longo das capas a condutividade é moito maior e diminúe ó aumentar a temperatura, comportándose como un condutor eléctrico semimetálico.

## Usos do grafito 
O grafito é usado basicamente para a fabricación de lapis, ladrillos, crisois, discos parecidos ós de vinilo pero máis resistentes, reactores nucleares, eléctrodos (pola súa condutividade) e pezas de enxeñería (pistóns, xuntas, arandelas, rodamentos).

Pódese obter grafito sintético quentando unha mestura de petróleo e brea de carbón a uns 950&nbsp;°C durante un tempo que abrangue entre as 11 e as 13 semanas, depositando logo o produto resultante nun forno eléctrico a unha temperatura próxima ós 2.800&nbsp;°C durante unhas 4 ou 5 semanas. O proceso é, na súa meirande parte, unha técnica a altas temperaturas, pero é tamén un procedemento de refinado, xa que case tódalas impurezas dos óxidos metálicos do carbón en bruto quedan reducidas a metal e acaban por evaporar.

## Outros elementos nativos 
Existen outros minerais formados exclusivamente por un só elemento. Algúns deles son:

O xofre (S), o cobre (Cu), o ouro (Au) e a prata (Ag). Tamén o diamante é un elemento nativo formado, do mesmo xeito co grafito, unicamente por átomos de carbono (C).

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Intercalación (química)
One by One

***One by One*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Foo Fighters, editado o 22 de outubro do ano 2002 a través do selo RCA Records. O disco é o primeiro do grupo en contar co guitarrista Chris Shiflett.

## Listaxe de cancións
Starkaðr

**Starkaðr** ou **Starkad** é un heroe da mitoloxía nórdica. Aparece en tratado con profusión na *Gesta Danorum* pero tamén aparece en fontes islandesas. Descendente dunha liñaxe de xigantes, Aparece como un gran guerreiro que realiza unha manchea de feitos heroicos mais tamén moitos crimes. Odín xa predicira a súa existencia e outorgáralle tres vidas de home dándolle valentía, proporcións xigantescas e talento poético. Porén, o deus Thor éralle hostil, e destinouno a cometer un crime en cada vida que vivira.
Poesía escáldica

A **poesía escáldica** era a poesía cortesá norueguesa, tamén cultivada en Islandia composta por skalds (trobadores)  e que se opuña á poesía dos Edda, anónima. Cultivouse ata o século XI.
Era unha poesía refinada, retórica, complicada; os versos seguían unha normas moi estritas cunha sintaxe complicada que producían un efecto brillante ao seren recitados. Dividíanse en *drápur* (panexírico), *flokkar* (poemas de varias estrofas) e *lausavísur* (poema dunha estrofa). Os temas eran históricos, relatando batallas e outros grandes acontecementos, en menor medida versaban sobre temas mitolóxicos.
Olivina

A **olivina** (tamén chamada **peridoto**) é un mineral da clase dos silicatos cuxa fórmula química é **(Mg,Fe,Mn)2·SiO4** (chamada **forsterita** se é de magnesio, **fayalita** se é de ferro e **tefroíta** se é de manganeso).

## Aspecto 
A olivina ten unha cor verde característica e acostuma estar asociada a rochas volcánicas de cores escuras como a dunita.

### Variedades da olivina 
Existen 6 clases de olivina segundo a concentración de ferro na súa composición formando unha serie isomorfa que vai dende a forsterita (ausencia de ferro) ata a fayalita (olivina de ferro).

Estas son as seguintes:

* **Forsterita**, de magnesio e cunha baixa concentración de ferro (0-10% de ferro, Mg2SiO4).
* **Crisolito**, se contén un 10-30% de ferro.
* **Hyalosiderita**, se contén un 30-50% de ferro.
* **Hortonolita**, se contén un 50-70% de ferro.
* **Ferrohortolita**, se contén un 70-90% de ferro.
* **Fayalita**, cunha concentración de ferro elevada (90-100% de ferro, Fe2SiO4).

[miniatura|250px|esquerda|Diferentes variedades da olivina segundo a concentración de [magnesio, ferro e manganeso na súa composición]]

Do mesmo xeito existe outra serie isomorfa da olivina que vai dende a fayalita ata a **tefroíta** (olivina de manganeso). Na imaxe da esquerda pódese observar as diferentes variedades de olivina segundo a aparición ou ausencia de magnesio, ferro e manganeso na súa composición, dando lugar a unha ampla variedade de olivina de diferentes tonalidades verdosas.

### Outras variedades da olivina 
Existen tamén outros tipos de olivina moito máis escasos como a **knebelita** (cun 10% de óxido de zinc na súa composición), a **talasskita** (cun 10% de óxido de ferro), a **titanolivina** (onde o titanio substitúe o silicio), a **monticelita** (olivina de magnesio e calcio) e a **kirschteinita** (olivina de ferro e calcio).

## Lugares onde se atopa 
Como mineral de orixe volcánica que é, aparece frecuentemente en zonas de forte actividade basáltica, en gabros e diabases. Se se encontra de forma masiva e en grandes extensións de terreo forma a rocha dunita.

En España podemos atopar olivina nas Canarias, polos arredores das zonas da antiga actividade volcánica característica destas illas, e en Cataluña, formando parte das dunitas.

Atópanse tamén cristais de olivina en meteoritos que proveñen do espazo e en rochas procedentes da Lúa e de Marte.

## Usos da olivina 
Pódese empregar con fins ornamentais e como fundente na fabricación do aceiro.

## Outros silicatos 
O cuarzo, o feldespato e a mica son outros silicatos importantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Isomorfismo
Sagas de reis

As **sagas de reis** (Konungasögur) son un tipo de saga que narran a vida de reis escandinavos, compuxéronse por autores islandeses entre os séculos XII e XIII, e a través de escolmas a súa influencia chegará ata o século XIV.

As fontes destas sagas son relatos de testemuñas, poemas escáldicos e a tradición local. Os autores nun primeiro momento eran membros do mundo eclesiástico pero logo abundaron tamén os leigos. O escritor máis importante foi Snorri Sturluson, a súa *Heimskringla* é unha escolma de sagas de reis cun total de dezaseis alén do prólogo.

## Lista de Sagas de reis
**Hryggjarstykki* de Eiríkr Oddsson, ca. 1150,  perdida.
**Historia Norvegiæ*, ca. 1170.
**Historia de Antiquitate Regum Norwagiensium * de Theodoricus monachus, ca. 1180.
**Skjöldunga saga*, ca. 1180.
**Saga antiga de San Olaf*, ca. 1190.
**Ágrip af Nóregskonungasögum*, ca. 1190.
**Sverris saga*, de Karl Jónsson, ca. 1205.
**Morkinskinna*, ca. 1220 
**Fagrskinna*, ca. 1220.
**Óláfs saga helga* de Styrmir Kárason, ca. 1220.
**Böglunga sögur*, ca. 1225.
**Heimskringla* de Snorri Sturluson, ca. 1230.
**Knýtlinga saga*, probablemente de Ólafr Þórðarson, ca. 1260.
**Hákonar saga Hákonarsonar*, de Sturla Þórðarson, ca. 1265.
**Magnúss saga lagabœtis*, de Sturla Þórðarson, ca. 1280, consérvanse fragmentos.
**Hulda-Hrokkinskinna*, ca. 1280.
**Óláfs saga Tryggvasonar en mesta*, ca 1300.
Wikipedia en alemán

A **Wikipedia en alemán** (en ) é a edición da Wikipedia en alemán, unha enciclopedia libre. Comezou o 16 de marzo de 2001, e o primeiro artigo foi creado o 17 de maio de 2001. Esta versión da enciclopedia contén a cifra de  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en alemán 
* Wikipedia en alemán (móbil)
Saga (literatura)

As **sagas** (do ; plural: *sögur*) son pezas literarias e históricas en prosa creadas principalmente en Islandia e, en menor medida, noutras zonas de Escandinavia.

O xénero máis coñecido son as sagas de islandeses (*Íslendingasögur*), que narran as viaxes dos viquingos, a migración a Islandia, e as loitas entre as familias do país insular. Porén, os temas das sagas son moi variados, e inclúen as lendas anteriores á chegada do cristianismo (*Fornaldarsögur*); as vidas de santos (*Heilagra manna sögur*) e bispos (*Biskuparsögur*) escandinavos e doutras rexións; as historias dos reis (*Konungasögur*) escandinavos e da política contemporánea islandesa (*Samtíðarsögur*); ou os romances de cabaleiros (*Riddarasögur*).

As sagas teñen a súa orixe na Idade Media, mais continuaron a compoñerse durante os séculos seguintes. Namentres a lingua dominante nos textos históricos da Europa medieval era o latín, as sagas adoitaban escribirse no vernáculo: o nórdico antigo e os seus descendentes, principalmente o islandés.

Malia estaren en prosa, comparten moitas semellanzas coas epopeas, e acostuman a incluír estrofas ou poemas enteiros en verso aliterativo inseridos no corpo do texto.

## Etimoloxía 
Os significados principais da palabra *saga* en nórdico antigo son "o que se dixo, declaración, narración oral, notificación" e mais o sentido empregado neste artigo: "narración estruturada, historia". Está relacionada cos termos ingleses *say* e *saw*, e co alemán *Sage*. O termo actual *saga* é un préstamo directo do nórdico antigo tomado orixinalmente para referirse á prosa narrativa nesta lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saga Sturlunga
Burreño

A **mula burreña** ou **besta burreña** é o resultado da hibridación entre un cabalo e unha burra.

Para conseguir este cruzamento hai que adestra-lo cabalo desde novo, dando lugar a un tipo de semental denominado popularmente *cabalo burreiro*. Tampouco as burras aceptan facilmente ser cubertas por un cabalo. Coma a mula, que é o cruzamento entre un burro e unha egua, tamén é estéril.

Presenta características propias do cabalo: cabeza longa e delgada (pero menos ca na mula), crina máis abundante, rabo con pelo desde o nacemento; e do burro, as orellas longas. Tense descrito o burreño como un "burro con patas de cabalo", fronte á mula que viría ser coma un "cabalo con patas de burro".

A voz do burreño lembra máis o rincho do cabalo, aínda que é máis grave. En calquera caso, son animais predominantemente silenciosos, que rara vez emiten sons. A voz da mula semella máis o orneo do burro. A capa é moi variable pero a normal é a torda. O tamaño tamén varía moito, segundo fora o dos pais.

Canto ó seu aproveitamento como animal de traballo, o burreño ten menos forza e resistencia cá mula. Por esta razón, ademais da dificultade do cruzamento, sempre foron moito máis escasos.
Sagas de islandeses

As **sagas de islandeses** (*Íslendingasögur*) é un xénero da literatura islandesa, consistente en sagas do século XIII e XIV que relatan acontecementos ocorridos en Islandia entre o 930 e o 1030.

## Características
Consérvanse 36 sagas longas e algunhas narracións sinxelas (*Þaettir*) en lingua islandesa. Os autores destas sagas son descoñecidos, os personaxes son islandeses e pode estenderse a narración a toda unha liñaxe ou centrarse nunha soa persoa, e aínda que a acción se desenvolve en Islandia mostran episodios ocorridos en Noruega ou nas Illas Británicas.

## Lista de sagas de islandeses
**Droplaugarsona saga*.
**Egils saga Skalla-Grímssonar*.
**Eiríks saga rauða*.
**Eyrbyggja saga*.
**Færeyinga saga*.
**Finnboga saga ramma*.
**Fljótsdæla saga*.
**Flóamanna saga*.
**Fóstbrœðra saga* (dúas versións).
**Gísla saga Súrssonar*.
**Grettis saga*.
**Grœnlendinga saga*.
**Gull-Þóris saga*.
**Gunnars saga Keldugnúpsfífls*.
**Gunnlaugs saga ormstungu*.
**Hallfreðar saga* (dúas versións).
**Harðar saga ok Hólmverja*.
**Hávarðar saga Ísfirðings*.
**Heiðarvíga saga*.
**Hrafnkels saga*.
**Hrana saga hrings*.
**Hœnsa-Þóris saga*.
**Kjalnesinga saga*.
**Kormáks saga*.
**Króka-Refs saga*.
**Laxdæla saga*.
**Ljósvetninga saga* (tres versións).
**Reykdœla saga ok Víga-Skútu*.
**Svarfdœla saga*.
**Valla-Ljóts saga*.
**Vatnsdœla saga*.
**Víga-Glúms saga*.
**Víglundar saga*.
**Vápnfirðinga saga*.
**Þorsteins saga hvíta*.
**Þorsteins saga Síðu-Hallssonar*.
**Þórðar saga hreðu*.
**Ölkofra saga*.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Literatura islandesa
Piromorfita

A **piromorfita** (tamén chamada **poliesferita**) é un mineral da clase dos fosfatos cuxa fórmula química é **Pb5Cl(PO4)3** (82% de PbO, 15% de P2O5 e 3% de cloro).

## Aspecto 
Este mineral cristaliza no sistema hexagonal, polo que é frecuente observar o crecemento de prismas hexagonais (aínda que dunha escasa perfección, pois ás súas caras crecen abonbadas recordando a forma dun bocoi), de múltiples cores; sendo as máis frecuentes a verde e a parda.

## Lugares onde se atopa 
A piromorfita preséntase asociada moitas das veces á galena (en depósitos de chumbo), na parte máis superficial dos xacementos, coma os de Losacio e Mondoñedo en España. Tamén son coñecidos importantes xacementos en México.

## Usos da piromorfita 
Úsase para obter chumbo, debido ás altas concentracións de óxido de chumbo na piromorfita. É un mineral moi apreciado polos coleccionistas.

## Outros fostatos 
O apatita e outro fosfato a ter en conta.
Xeso

O **xeso** é un mineral da clase dos sulfatos cuxa fórmula química é **CaSO4·2H2O** (sulfato de calcio dihidratado).

## Aspecto 
O xeso preséntase en forma de cristais tabulares e prismáticos.

### Variedades do xeso 
Segundo sexa o seu aspecto externo o xeso pódese dividir en diferentes variedades:

* **Alabastro**, de crecemento granulado e múltiples cores.
* **Selenita**, translúcido.

Existen outros grupos menos importantes como o xeso fibroso (composto por fibras de xeso entrelazadas unhas coas outras), o xeso en frecha (crecemento de xeso maclado que recorda a forma dunha frecha) e o xeso espumoso (crecemento en escamas).

## Lugares onde se atopa 
É frecuente atopalo en depósitos sedimentarios asociado a rochas calcarias ou arxilas. Tamén pode aparecer polo efecto da hidratación da anhidrita.

## Outros sulfatos 
A anhidrita é outro mineral importante da clase dos sulfatos.
moi similar á escaiola.

## O xeso como material de construción 
miniatura|280px|Mostra de xeso moído
O termo xeso tamén pode referirse ao produto industrial parecido á escaiola, preparado basicamente a partir da pedra de xeso natural, mediante a súa deshidratación, con ou sen adicións para modificar as súas propiedades intrínsecas, como é o fraguado, resistencia, adherencia, retención de auga e densidade, que unha vez elaborados, amásase con auga e pode ser empregado directamente. Tamén se emprega para a elaboracións de materiais prefabricados.

O xeso como produto industrial é sulfato de calcio semihidratado (CaSO4-½H2O), e comercialízase moído, en forma de po.

## Notas
Economía de Eslovenia

Eslovenia posúe a economía máis próspera de tódolos estados membros que se uniron á Unión Europea no 2004 e no 2007, cun PIB per cápita de 23.250$ no 2006. A relativamente alta inflación do país caeu do 3.,6% no 2004 ó 2,3% no 2006, sendo hoxe en día comparable á de tódolos países membros. Nos últimos anos a economía de Eslovenia comezou a medrar cun ritmo moito máis forte (5,2% nos primeiros 9 meses do 2006, 4.0% no 2005, 4.4% no 2006 e 4.8% no 2007 segundo estimacións), do que o facía no 2003 (2,7%).

Durante o 2000, seguiron tendo lugar as privatizacións nos eidos da banca, telecomunicacións, e servizos públicos. As restricións dos investimentos estranxeiros estanse a desmantelar, agárdase que o investimento estranxeiro (FDI) medre nos próximos anos. Eslovenia é o único dos 12 novos membros que adoptou o Euro, o 1 de xaneiro do 2007, e foi ademais o primeiro novo membro en ter a Presidencia do Consello da Unión Europea, concretamente na primeira metade do 2008.

## Notas
Muxe

[miniatura|200px|Muxe, da especie *[Mugil cephalus*]]
thumb|Muxe
O nome de **muxe**, **munxe** ou **muxo** designa varias especies de peixe, esencialmente *Mugil* sp, dentro da familia dos Muxílidos (Mugilidae). Tamén se aplica a outros peixes das familias Cyprinidae, Lebiasinidae ou Polynemidae.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Muxiliformes
* Os peixes na cultura popular galega
Wikipedia en inglés

A **Wikipedia en inglés** é a versión en inglés da enciclopedia Wikipedia. Foi creada o 15 de xaneiro de 2001 e excedeu o millón de artigos o 1 de marzo de 2006 e os dous millóns o 9 de setembro do 2007. Foi a primeira versión de Wikipedia e desde entón foi a de maior tamaño. En 2005, aproximadamente un terzo dos artigos de todas as wikipedias pertencían á edición en inglés. Esta porcentaxe foi diminuíndo gradualmente desde mediados de 2003.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Cronoloxía 
* 15 de xaneiro de 2001: Inicio de Wikipedia en inglés.
* 1 de marzo de 2006: 1.000.000 artigos.
* 24 de novembro de 2006: 1.500.000 artigos.
* 1 de abril de 2007: 4.000.000 de usuarios rexistrados.
* 9 de setembro de 2007: 2.000.000 artigos.

### Fitos 
* 16 de xaneiro de 2001: 1 artigo chamado :en:Wikipedia:UuU.
* 21 de xaneiro de 2003: 100.000 artigos.
* 2 de febreiro de 2004: 200.000 artigos.
* 7 de xullo de 2004: 300.000 artigos.
* 20 de novembro de 2004: 400.000 artigos.
* 18 de marzo de 2005: 500.000 artigos co :en:Forced settlements in the Soviet Union
* 18 de xuño de 2005: 600.000 
* 25 de agosto de 2005: 700.000
* 1 de novembro de 2005: 800.000 
* 4 de xaneiro de 2006: 900.000 
* 1 de marzo de 2006: 1.000.000 artigos co :en:Iranian peoples
* 24 de novembro de 2006: 1.500.000 
* 9 de setembro de 2007: 2.000.000 de artigos con :en:El Hormiguero
* 12 de agosto de 2008: 2.500.000 artigos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en inglés simple
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*  (alkaline paper).
Raqueta

A **raqueta** é un instrumento deportivo que consiste nun marco cun aro aberto e cunha especie de rede que o cobre.
[miniatura|Raqueta e bóla de [squash]]
Colectivamente, os xogos que a utilizan coñécense como deportes de raqueta: tenis, bádminton ou squash, por nomear algún.

A raqueta divídese en tres partes: cabeza, tronco e mango.

## Partes da raqueta
* **Cabeza**: xeralmente de forma ovalada e con orificios no marco para o encordado. O encordado tensado forma unha rede, que é a parte coa que se golpea a pelota. Non hai diferenza entre ámbolos lados dunha raqueta.
* **Tronco**: é a parte que conecta a cabeza co mango.
* **Mango**: é a parte da raqueta por onde se agarra. Case sempre está cuberto por algún tipo de cinta para non danar a man e permitir unha maior adhesión á raqueta. Adoita ser do gusto dos xogadores para empuñaduras máis grandes ou máis pequenas.

## Historia
O marco facíase tradicionalmente de madeira e as cordas con cordóns de tripa. A madeira aínda se usa para certas variedades de xogos.
Directory Access Protocol

O **Directory Access Protocol** ou **DAP** é un estándar no eido das redes de ordenadores que foi promulgado pola ITU-T e pola ISO en 1998 para o aceso dun servizo de directorio X.500.

Pretendíase que DAP fose utilizado polos ordenadores clientes, pero non tivo a popularidade esperada debido á pouca dispoñibilidade das postas en funcionamento completas do protocolo ISO para seren executadas co hardware e os sistemas operativos dos ordenadores persoais da época.

As operacións básicas de DAP: Ligar (Bind), Ler (Read), Listar (List), Buscar (Search), Comparar (Compare), Modificar (Modify), Crear (Add), Borrar (Delete) e Modificar RDN (ModifyRDN) foron adaptadas para NDS (Novell Directory Services) e para LDAP (Internet Lightweight Directory Access Protocol).

As especificacións de DAP atópanse en X.511.