open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Infestación

Denomínase **infestación** á invasión dun organismo vivo por axentes parasitos externos ou internos.

## Diferenza coa infección 
A diferenxa fundamental co termno infección, é que este último aplícase exclusivamente a microorganismos que  teñen como obxectivo a súa reprodución no organismo infectado, causando en moitas ocasións a morte do mesmo, mentres que o obxectivo dos parasitos é a súa supervivencia a costa do hóspede que parasitan.

Polo tanto, o termo infección debe restrinxirse á acción de bacterias, virus e outros microorganismos cuxa acción sexa a descrita anteriormente.

## Clasificación 
As infestacións pódense clasificar como internas ou endóxenas, ou externas ou esóxenas, segundo a situación do parasito no seu hóspede.

## Exemplos 
* Fungos, como as tiñas ou as cándidas.
* Protozoos, como *Balantidium coli* ou os *Tripanosoma* sp.
* Artrópodos, como os piollos ou os ácaros.
* Nematodos, como o *Ascaris lumbricoides*.
* Platihelmintos, como as tenias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parasitismo

### Ligazóns externas 
* Clasificación Internacional de enfermidades IC-10 (B88.9 Infestación) .
* Introduction to Anaerobic Soil Disinfestation as a Fumigant Alternative  .
* New technique predicts risk of plant disease and infestation .
Aidan Girt

**Aidan Girt** é un batería canadense que toca nos colectivos de post-rock baseados en Montreal Godspeed You! Black Emperor e Exhaust. Tamén toca como artista de música electrónica en solitario baixo os nomes **OSB**, **1-Speed Bike** e **Bottleskup Flenkenkenmike**.

## Carreira 
No ano 1994 Girt cofundou Godspeed You! Black Emperor, e leva sendo o seu batería dende entón ata o presente.

Girt, xunto con Gordon Krieger e Mike Zabitsky, formou o grupo Exhaust a mediados dos anos 90. A banda actuou en Montreal durante un curto período de tempo e publicou un sinxelo en 1996. En 1998 publicaron o seu álbum de estrea, *Exhaust*, e en 2001 o seu segundo álbum de estudio, *Enregistreur*.

Girt tocou a batería como músico invitado no primeiro álbum da banda A Silver Mt. Zion, *He Has Left Us Alone but Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms...,* publicado en 2000.

Como 1-Speed Bike Girt editou numerosos álbums e EPs en solitario, incluído *El Gallito* en 2003.

En 2019 Grit comezou a publicar música xunto co guitarrista Eric Quach baixo o nome Some Became Hollow Tubes.

## Notas
Substitución sinónima

Unha **substitución sinónima** (a miúdo chamada substitución *silenciosa*, aínda que non sempre son silenciosas) é a substitución dunha base por outra nun exón dun xene que codifica unha proteína, de modo que a secuencia de aminoácidos non se modifica. Isto é posible porque o código xenético está "dexenerado", o que significa que algúns aminoácidos están codificados por máis dun triplete de bases ou codón. Dado que algúns dos codóns para un determinado aminoácido difiren só nun nucleótido dos outros que codifican o mesmo aminoácido, unha mutación que substitúe a base "normal" por unha das alternativas causará a incorporación do mesmo aminoácido na cadea polipeptídica en crecemento durante a tradución da secuencia dun xene. As substitucións sinónimas e as mutacións que afectan o ADN non codificante adoitan considerarse mutacións silenciosas; porén, non sempre unha mutación sinónima é silenciosa.

Unha mutación sinónima pode afectar a transcrición, empalme, transporte do ARNm e a tradución, e calquera destes procesos podería alterar o fenotipo resultante, facendo que a mutación sinónima non sexa silenciosa. e as moscas adultas mostan menor tolerancia ao etanol.
Moitos organismos, desde bacterias a animais, mostran un uso nesgado de certos codóns sinónimos. Ese nesgo no uso dos codóns pode orixinarse por diferentes razóns, algunhas selectivas e outras neutras. En *Saccharomyces cerevisiae* o uso de codóns sinónimos sábese que inflúe na estabilidade do pregamento dos ARNm, e a estrutura secundaria do ARNm que codifica diferentes proteínas prefire distintos codóns.

Outra razón pola que os cambios sinónimos non son sempre neutros é que as secuencias de exóns que están preto dos límites entre exón e intrón funcionan como sinais para o empalme de ARN. Cando se destrúe o sinal de empalme por unha mutación sinónima, o exón non aparece na proteína final. Isto ten como resultado unha proteína truncada. Un estudo atopou que aproximadamente unha cuarta parte das variacións sinónimas que afectaban o exón 12 do xene do regulador da condutancia transmembrans da fibrose quística tiñan como resultado que se salte ese exón no empalme.

## Notas 
## Véxasde tamén 
### Outros artigos 
*Razón Ka/Ks
*Mutación con cambio de sentido
*Substitución non sinónima
*Mutación puntual
*Código xenético ampliado, onde se utilizan máis de 20-22 aminoácidos codificados naturalmente
Pinna nobilis

A ***Pinna nobilis*** é unha especie de molusco bivalvo da familia Pinnidae endémica do mar Mediterráneo. Pode alcanzar 120&nbsp;cm de lonxitude e vivir máis de 20 anos. A súa inserción no leito mariño é vertical, adoita habitar nos prados de posidonia e adoita ter unha cor escura.

Posúe un penacho piloso denominado biso co cal se poden confeccionar tecidos similares á seda ("seda de mar").

Especie en perigo crítico de extinción. Anteriormente existía unha gran cantidade destes individuos, pero a súa poboación viuse reducida até un 98% en certas zonas. Estes moluscos están ameazados pola pesca, a contaminación, a desaparición das pradarías de posidonia, os danos producidos polo arrastre de áncoras e a presenza dunha nova especie de protozoo esporulado, o *Haplosporidium pinnae*.

## Galería de imaxes

File:Pinna nobilis.jpg|Espécime vivo de *P. nobilis*, vendo a cucha dende arriba. 
File:Pinna noblis shell & byssus.JPG|*Pinna nobilis* cuncha e biso.
File:Fine sea silk threads.JPG| Os finos fíos do biso de *P. nobilis*.
File:Pinna nobilis PN.jpg|Cuncha de *Pinna nobilis*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Hill, John E. (2009) Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries CE. John E. Hill. BookSurge, Charleston, South Carolina. ISBN 978-1-4392-2134-1. Véxase a sección 12 e o apéndice B - *Sea Silk*.
* Hill, John E. 2004. *The Peoples of the West*. (Unha versión anotada da tradución do século III, Weilüe) – Véxase sección 12 do texto e o apéndice D.
* Laufer, Berthold. 1915. "The Story of the Pinna and the Syrian Lamb", *The Journal of American Folk-lore* 28.108:103-128.
* McKinley, Daniel L. 1988. "Pinna and Her Silken Beard: A Foray Into Historical Misappropriations". Ars Textrina: A Journal of Textiles and Costumes, Vol. 29. Xuño de 1998, Winnipeg, Canadá. pp.&nbsp;9–223.
* Maeder, Felicitas 2002. "The project Sea-silk – Rediscovering an Ancient Textile Material." *Archaeological Textiles Newsletter*, Número 35, Outono de 2002, pp.&nbsp;8–11.
* Maeder, Felicitas, Hänggi, Ambros e Wunderlin, Dominik, Eds. 2004. *Bisso marino&nbsp;: Fili d’oro dal fondo del mare* – Muschelseide&nbsp;: Goldene Fäden vom Meeresgrund. Museo de Historia Natural e Museo das Culturas, Basilea, Suíza. (En italiano e alemán).
* Schafer, Edward H. 1967. The Vermillion Bird: T'ang Images of the South. University of California Press.
* Turner, Ruth D. and Rosewater, Joseph 1958. "The Family Pinnidae in the Western Atlantic" *Johnsonia*, Vol. 3 Número 38, 28 de xuño de 1958, pp.&nbsp;285–326.
* R. Tucker Abbott e S. Peter Dance, 1982, Compendium of seashells: a color guide to more than 4,200 of the world’s marine shells, E.P. Dutton Inc., Nova York. ISBN 0-525-93269-0
David Regueiro

**David Regueiro**, nado en Ourense en 1980, é un guitarrista e compositor galego de *gypsy jazz*.

## Traxectoria 
Gravou máis de 10 discos ten tocado en España, Portugal, Alemaña, Reino Unido, Francia e os Países Baixos. Como compositor destaca o seu último traballo con “David Regueiro Trio” de nome “Areal”, composto por 9 composicións orixinais, e a banda sonora do filme “Contrafaces”.

## Discografía 
### Como solista 
* David Regueiro Trio: “Areal” (2020)
* David Regueiro Swingtet: “Bird Lives!” (2015)
* Contrafaces O.S.T: 2015
* David Regueiro Swingtet: “On Stage!” (2014)
* Jazzeros Inoxidables: “Roots” (2012)

### Como acompañante ou membro de banda 
* Micropixie: "Dark Side Of The Moon" 2019
* Juyma Estévez Trio "Viento Del Norte" 2018
* Los Lombardi "Kraken" 2018
* The Grave Dolls "The Rise Of The Phoenix" 2015
* S.P.J Group "Jazz Live!" 2014

## Notas
La Democracia (Madrid)

***La Democracia*** foi un xornal fundado por Emilio Castelar e editado en Madrid entre 1864 e 1866, durante o reinado de Isabel II.

## Traxectoria 
Fundado en 1863, Estaba dirixido por Emilio Castelar, e mantivo fortes polémicas co xornal *La Discusión*; e que motivou as protestas estudantís que ocasionaron a denominada Noite de san Daniel. Segundo Joseph A. Brandt, opúñase tanto á monarquía como ao socialismo.

A súa publicación estivo suspendida por causas políticas desde o 13 de xaneiro até o 18 de marzo de 1866, e cesou definitivamente o 21 de xuño de 1866.

Entre os seus redactores atopáronse persoas como Eusebio Blasco, Roque Barcia Martí, José María Carrascón, Rafael Coronel e Ortiz, José Fernando González, Manuel Grajales, José Güell i Mercader, José Martínez Soler, José María Ourense, Pedro Pruneda, Javier de Ramírez, Antonio Ramos Calderón, Francisco Rodríguez García, Julián Sánchez Ruano, Juan Uña, Antonio del Val i Ripoll, e, posiblemente, Francisco Salmerón e Alonso e Salvador Saulate.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
*Noite de San Daniel
Legado en los huesos (filme)

***Legado en los huesos*** é un filme español de 2019 dirixido por Fernando González Molina. É unha adaptación cinematográfica da segunda novela da *Triloxía do Baztán* de Dolores Redondo, *Legado nos ósos*.

## Sinopse 
Pasou un ano dende que Amaia Salazar resolveu os crimes que aterrorizaron o val do Baztán. Embarazada e decidida a deixar atrás o vivido en Elizondo, a vida da inspectora vese de novo alterada polo suicidio de varios presos que deixan unha única palabra escrita na parede das súas celas, Tarttalo. Os perigos que Amaia cría deixar atrás regresan con máis forza que nunca e a inspectora deberá enfrontarse a este novo caso nunha vertixinosa investigación ameazada pola presenza da súa propia nai.

## Personaxes 
* Marta Etura como Amaia Salazar 
* Leonardo Sbaraglia como Xuíz Markina
* Álvaro Cervantes como Doutor Berasategui
* Elvira Mínguez como Flora Salazar
* Patricia López Arnaiz como Rosaura Salazar
* Imanol Arias como Padre Sarasola
* Pedro Casablanc como Comisario
* Carlos Librado «Nene» como Jonan Etxaide
* Itziar Aizpuru como Tía Engrasi
* Susi Sánchez como Rosario
* Paco Tous como Doctor San Martín

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ichthyostega

***Ichthyostega*** (do grego: "peixe teito") é un xénero temperán de tetrapodomorfos que viviu a finais do período devoniano serodio. Foi un dos primeiros vertebrados con catro extremidades no rexistro fósil. *Ichthyostega* posuía pulmóns e extremidades que o axudaban a navegar por augas pouco profundas nos pantanos. Malia que *Ichthyostega* é considerado a miúdo un "tetrápodo" porque posuía extremidades e dedos, era máis basal ("primitivo") que os verdadeiros tetrápodos e pódense denominar con máis precisión como estegocéfalos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
June Almeida

**June Dalziel Almeida**, nada en Glasgow o 5 de outubro de 1930 e finada en Bexhill o 1 de decembro de 2007, foi unha viróloga escocesa que, con pouca educación formal, se converteuse en Doutora en Ciencias e pioneira na identificación, diagnóstico  e obtención de imaxes de virus. Descubriu un novo tipo de coronavirus. Publicou o *Manual for rapid laboratory viral diagnosis* en 1979.

## Traxectoria 
June Dalziel Hart deixou a escola aos 16 anos para traballar como técnica de histopatoloxía no Glasgow Royal Infirmary. Logo mudouse ao Hospital St. Bartholomew para continuar a súa carreira.

O 11 de decembro de 1954 casou con Enrique Rosalio  Almeida, un artista venezolano co que tivo unha filla, Joyce. Mudáronse ao Canadá onde traballou no Instituto de Cancro de Ontario en microscopia electrónica. A pesar de ter poucas cualificacións formais foi promovida de acordo coas súas habilidades.

Almeida produciu as primeiras imaxes do virus da rubéola. David Tyrrell e Almeida traballaron na caracterización dun novo tipo de coronavirus. Esta familia inclúe o virus do SARS e o virus do SARS-CoV2 que causa o COVID-19.

Almeida seguiu a Waterson á Escola de Medicina de Posgrao en Londres, onde as súas contribucións aos artigos foron recoñecidas co seu premio de Doutoramento. Terminou a súa carreira no Instituto Wellcome. En 1970 Albert Kapikian pasou seis meses no Reino Unido onde, por suxestión do seu xefe, estudou as técnicas de Almeida. De volta nos Estados Unidos usou estas técnicas para identificar unha causa de gastroenterite non bacteriana - ou virus de Norwalk.

Almeida morreu en Bexhill dun ataque ao corazón en 2007

## Legado e coronavirus 
Despois da pandemia por coronavirus de 2019-20, a súa investigación volveu chamar a atención. A BBC describiu a Almedia como "a muller que descubriu o primeiro coronavirus". O profesor Hugh Pennington sinalou que os chineses utilizaran as súas técnicas para identificar COVID-19 e o seu traballo axudara á identificación temperá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coronavirus
Henrique VI

O nome **Henrique VI** pode referirse a:

***Henrique VI**, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico (1165 – 1197);
***Henrique VI do Palatinado** (c. 1196 - 1214);
***Henrique VI de Luxemburgo** (c. 1240 - 1288);
***Henrique VI de Scinawa e Zágan** (a. 1345 – 1393);
***Henrique VI de Gorizia** (1376 – 1454);
***Henrique VI de Inglaterra** (1421 – 1471);
***Henrique VI de Plauen** (1536 – 1572);
***Henrique de Orleáns**, pretendente ao trono francés co nome de Henrique VI (1908 - 1999).

## Véxase tamén
****Henry VI***, conxunto de tres obras de teatro de William Shakespeare sobre o rei de Inglaterra.
Star Wars: The Rise of Skywalker

***Star Wars: The Rise of Skywalker*** (tamén coñecido como ***Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker***) é un filme estadounidense de 2019 producido, coescrito e dirixido J. J. Abrams. É o terceiro filme da triloxía secuela da *Guerra das galaxias*, despois de *The Force Awakens* (2015) e *The Last Jedi* (2017), e o episodio final da "saga Skywalker". Foi producido por Lucasfilm e a compañía de Abrams, Bad Robot Productions, e foi distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. O elenco está composto por Carrie Fisher, Mark Hamill, Adam Driver, Daisy Ridley, John Boyega, Oscar Isaac, Anthony Daniels, Kelly Marie Tran, Naomi Ackie, Domhnall Gleeson, Richard E. Grant, Lupita Nyong'o, Keri Russell, Joonas Suotamo, Ian McDiarmid e Billy Dee Williams.

## Personaxes 
*Carrie Fisher
*Mark Hamill
*Adam Driver como Ben Solo / Kylo Ren, o Líder Supremo da Primeira Orde. É o fillo de Leia Organa e Han Solo, o sobriño de Luke Skywalker e o neto de Darth Vader.
*Daisy Ridley como Rey
**Cailey Fleming e Josefine Irrera Jackson como Rey de nena
*John Boyega como Finn,
*Naomi Ackie como Jannah, antiga soldado da Primeira Orde que vive no planeta Kef Bir e que axuda á Resistancia.
*Domhnall Gleeson
*Lupita Nyong'o e vella coñecida de Poe en Kijimi.
*Joonas Suotamo como Palpatine, o Señor Escuro dos Sith e antigo emperador da galaxix que foi asasinado polo redimido Anakin Skywalker en *O retorno do Jedi*. Despois de regresar por habilidades "non naturais" da Forza, descóbrese que é o avó paterno de Rey.
*Billy Dee Williams como Lando Calrissian, un veterano da Alianza Rebelde, membro orixinal do *Falcón Milenario* e vello amigo de Chewbacca, Leia, Luke e Han. Williams regresou á franquía cinematográfica *A guerra das galaxias* por primeira vez dende *O retorno do Jedi*.

## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Escorpión I

**Escorpión I** foi o primeiro dos gobernantes do Alto Exipto con ese nome, durante a etapa Naqada III. O seu nome pode referirse á deusa escorpión Selket, aínda que a evidencia suxire que o aumento de popularidade de Selket está no Antigo Reino, dando dúbida de que Escorpion tomase realmente o seu nome dela. Foi un dos primeiros gobernantes do Antigo Exipto.

## Historia 
Crese que Escorpión viviu en Tinis un ou dous séculos antes do dominio do coñecido Escorpión II de Nekhen e é presuntamente o primeiro verdadeiro rei do Alto Exipto. A el pertence a tumba U-j atopada no cemiterio real de Abidos onde eran enterrados os reis de Tinis. Esa tumba foi saqueada na antigüidade, pero nel atopáronse moitas pequenas placas de marfil, cada unha cun buraco para atala a algo, e cada unha marcada cun ou varios xeróglífos tipo imaxes rabuñadas que se pensan que son nomes de cidades, quizais para vincular as ofrendas e os tributos e facer un seguimento de onde procedían. Dúas destas placas parecen nomear as cidades Baset e Buto, demostrando que os exércitos de Escorpión penetraron no Delta do Nilo. Pode que as conquistas de Escorpión iniciasen o sistema xeróglifo exipcio iniciando a necesidade de manter os rexistros por escrito.

Recientemente  descubríuse un grafito dun neno de 5.000 anos na estrada do deserto de Tebas que tamén leva os símbolos de Escorpión e describe a súa vitoria sobre outro gobernante protodinástico (posiblemente o rei de Naqada). O rei ou lugar derrotado chamado no grafito foi "Cabeza de Touro", unha marca tamén atopada en U-j.

A tumba ten doce cámaras, 9,10 m. x 7,3 m., e contiña recipientes de doazón, canas de marfil, un cetro real e varios centos de tarros de viño que, en parte, foron importados da área de Canaan. As etiquetas dos tarros representan a evidencia máis antiga coñecida de posibles signos escritos lexibles foneticamente en Exipto.
 
## Notas 
## Véxase tamén
Mundial de Fútbol de 1998 - Grupo A

O **Grupo A** da Copa do Mundo de Fútbol de 1998, realizada en Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros: o anterior campión , xunto con ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificáronse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedaron eliminadas.

## Participantes 
O Grupo A estivo composto polas seguintes seleccións:

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Brasil - Escocia 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Marrocos - Noruega 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Escocia - Noruega 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Brasil - Marrocos 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Escocia - Marrocos 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Brasil - Noruega 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mundial de Fútbol de 1998

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA 
* Sitio web oficial da FIFA World Cup 1998
Gals

**Gals** é o nome duns satélites de comunicacións rusos. Estaban deseñados para proporcionar servizos de emisión directa a casa para receptores con antenas parabólicas de 60&nbsp;cm de diámetro ou máis. Os satélites usaban o bus MSS-2500 e tiñan unha masa duns 2500&nbsp;kg. Os paneis solares proporcionaban ata 2,4 kW de potencia e levaban a bordo tres transpondedores en banda Ku. O corpo dos satélites tiña unhas dimensións de 4,1 x 6,6 m, cunha envergardura dos paneis solares de 21 m. Lanzáronse dous satélites Gals:

*Gals 1, o 20 de xaneiro de 1994, a bordo dun Proton K/DM-2M
*Gals 2, o 17 de novembro de 1995, a bordo dun Proton K/DM-2

Os plans iniciais eran lanzar versións melloradas dos Gals, pero nunca chegaron a levarse a cabo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K/DM-2M
*Proton K/DM-2
Gerardo Seoane

O nome **Gerardo Seoane** pode referirse a:

***Gerardo Seoane Fidalgo**, arquitecto e político galego;
***Gerardo Seoane Castro**, exfutbolista e adestrador suízo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Melodía galega

A **melodía galega** é un xénero musical desenvolvido principalmente por compositores galegos entre a última década do século XIX e os primeiros anos do século XX. Adoita considerarse ao coruñés Marcial del Adalid como iniciador do xénero.

## Denominación 
Segundo María Pilar Alén, a finais do século XIX e os principios do XX empregáronse termos como "Melodía", "Balada", "Cantiga", "Cántiga", "Romanza", entre outros para referirse a pezas cunhas características similares aínda que con pequenas diferenzas de matiz. Xoán M. Carreira con todo discorda deste punto de vista, xa que considera que cada unha das denominacións refírese a un xénero distinto e derivarían de distintos xéneros foráneos: a "melodía galega" derivaría da *mélodie française*, a "romanza galega" proviría da "romanza italiana", etc. O termo máis empregado na prensa galega da época foi, con todo, "melodías galegas".

## Características 
As melodías galegas eran pezas breves con textos en galego de destacados escritores do Rexurdimento como Rosalía de Castro, Manuel Curros Enríquez ou Eduardo Pondal entre outros, que adoitan presentar temáticas relacionadas coa realidade galega. Ricardo Carvalho Calero na súa *Historia da literatura galega contemporánea 1808-1936* fala do xénero sen nomealo explicitamente, relacionando a importancia dos compositores galegos coa difusión da súa obra poética:

## Historia 
miniatura|Marcial del Adalid é considerado o iniciador do xénero da balada galega.
Considérase a Marcial del Adalid (1826-1881) como o pai da melodía galega. Del Adalid, quen compuxera case un cento de *mélodies françaises* no estilo de Charles Gounod, concibiu un xeito para adaptar o sistema prosódico francés ao galego en 1875. Dous anos despois publicou o primeiro caderno da colección *Cantares viejos y nuevos de Galicia*, e que se publicaría ata a morte do compositor coruñés, completando un total de 26 cancións, entre as que figuraban 15 composicións orixinais ("cantares nuevos") e nove harmonizacións de melodías tradicionais ("cantares viejos"). Xoán M. Carreira sinala:

Foi a Xosé Baldomir a quen se lle debe o maior desenvolvemento artístico das melodías galegas, que acadaron con el difusión universal, converténdose no máximo expoñente do xénero.

Pola prensa da época sábese que foron composicións moi populares que non só se interpretaban en Galicia, senón tamén en lugares como Madrid, onde segundo sinalaba a *Revista Gallega* existía unha verdadeira "febre" por elas.

Un labor importante na difusión e conservación do xénero correspondeu a Canuto Berea. O compositor coruñés, ademais de ter escrito unha serie de melodías galegas, era tamén editor musical e rexentaba unha tenda de música, o "Almacén de Música", situado na Rúa Real da cidade herculina. A el acudían compositores de toda a xeografía galega para que editara as súas composicións ou levábanlle as súas obras xa impresas para que el as vendera no "Almacén".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Lafcadio Hearn

**Patrick Lafcadio Hearn**, nado en Lefkada, no mar Xónico, o 27 de xuño de 1850 e finado en Tokyo o 26 de setembro de 1904, foi un xornalista, tradutor, orientalista e escritor británico, de nai grega e pai irlandés. Tras un tempo radicado no Xapón, adoptou o nome de **Yakumo Koizumi** (**小泉八雲**) e obtivo a nacionalidade daquel país.

Foi un dos primeiros europeos en dar a coñecer a cultura xaponesa en Occidente a través da súa literatura oral.

Unha das súas obras máis célebres é a compilación de relatos *Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things*.

## Obra 
### Temática xaponesa
* *Glimpses of Unfamiliar Japan* (1894)
* *Out of the East: Reveries and Studies in New Japan* (1895)
* *Kokoro: Hints and Echoes of Japanese Inner Life* (1896)
* *Gleanings in Buddha-Fields: Studies of Hand and Soul in the Far East* (1897)
* *The Boy who Drew Cats*, (1897)
* *Exotics and Retrospectives* (1898)
* *Japanese Fairy Tales* (1898)
* *In Ghostly Japan* (1899)
* *Shadowings* (1900)
* *Japanese Lyrics* (1900)
* *A Japanese Miscellany* (1901)
* *Kottō: Being Japanese Curios, with Sundry Cobwebs* (1902)
* *Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things* (1904)
* *An Attempt at Interpretation* (1904)
* *The Romance of the Milky Way and other studies and stories* (1905)

### Temática relacionada con Louisiana
* *La Cuisine Creole: A Collection of Culinary Recipes* (1885)
* *Gombo Zhèbes": A Little Dictionary of Creole Proverbs, Selected from Six Creole Dialects.* (1885)
* *Chita: A Memory of Last Island* (1889)
* *Creole Sketches* (1924)

### Traducións
* ''One of Cleopatra's Nights and Other Fantastic Romances by Théophile Gautier* (1882)
* *Tales from Théophile Gautier* (1888)
* *The Crime of Sylvestre Bonnard, de Anatole France* (1890) 
* *The Temptation of Saint Anthony, de Gustave Flaubert* (1910)
* *Stories, de Émile Zola* (1935)
* *The tales of Guy de Maupassant*(1964)

### Outros
* *Stray Leaves From Strange Literature; Stories Reconstructed from the Anvari-Soheili, Baital Pachisi, Mahabharata, Pantchantra, Gulistan, Talmud, Kalewala, etc.* (1884)
* *Some Chinese Ghosts* (1887)
* *Youma, the Story of a West-Indian Slave* (1889)
* *Two Years in the French West Indies'' (1890)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lafcadio Hearn Memorial Museum no Xapón .
* Correspondencia de Hearn dixitalizada por Loyola University New Orleans .
Coroa austríaca

: *Para outras moedas coa denominación de "coroa", véxase a páxina de homónimos **Coroa (moeda)**.*

A **coroa austríaca** (en alemán: *österreichische Krone*) foi a unidade monetaria de Austria (naquel momento chamada *Deutschösterreich* –"Austria Alemá"–) e do Principado de Liechtenstein (en paralelo á coroa de Liechtenstein), logo da disolución do Imperio Austrohúngaro (1918). En Austria mantívose vixente ata a introdución do xilin en 1925, en tanto que Liechtenstein a abandonou en 1921, cando adoptou o franco suízo.

## Moedas 
As moedas cuñáronse nos mesmos metais e coas mesmas características métricas que as correspondentes ás anteriores series de coroas austrohúngaras.

Para facilitar a introdución da nova moeda emitíronse moedas de 100, 200 e 1.000 coroas inmediatamente antes de 1925, que tiñan características similares ás das moedas fraccionarias equivalentes que as substituíron (de un, dous e dez *groschen*).

## Billetes 
### Billetes sobreestampados do Banco Austrohúngaro 
Consonte o Tratado de Saint-Germain-en-Laye, a República de Austria, do mesmo xeito que os demais estados xurdidos da desintegración do Imperio Austrohúngaro, tivo a obriga de sobreimprimir o papel moeda imperial que circulaba no seu territorio, para o oficializar como de curso legal no novo Estado, con carácter provisional e como paso previo á implantación dunha nova moeda nacional.

En cumprimento deste compromiso, en 1919 sobreestampáronse os billetes do Imperio Austrohúngaro en circulación coa inscrición DEUTSCHÖSTERREICH e emitíronse novos billetes que os reproducían exactamente.

#### Reselo DEUTSCHÖSTERREICH 
#### Reselo «Ausgegeben nach dem 4. Oktober 1920» 
A partir de 1920, apareceu nos billetes un novo reselo: «Ausgegeben nach dem 4. Oktober 1920» ("Expedido despois do 4 de outubro de 1920").

Esta serie continuaba a ser emitida en nome do banco imperial (o *Oesterreichisch-ungarische Bank*), aínda que os billetes tiñan ambas as faces en lingua alemá (durante o imperio alternaban unha en alemán e outra en húngaro).

Tamén se considerou a emisión dun billete dun millón de coroas, do que se chegaron a imprimir probas, aínda que o proxecto non prosperou.

O billete de 10.000 coroas foi o único emitido polo Banco Nacional de Austria, xa que, como paso definitivo para cumprir os acordos do Tratado de Saint-Germain-en-Laye, en 1925 abandonouse a moeda herdada do Imperio Austrohúngaro e introduciuse na súa substitución unha nova moeda nacional: o xilin austríaco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coroa (moeda)
* Coroa austrohúngara
* Economía de Austria
* Casa da Moeda de Austria

### Bibliografía 
* Cuhaj G. S. et al. (2011). *Standard Catalog of World Coins 1901-2000*. Krause Publications. ISBN 978-1-4402-1172-8
* Cuhaj G. S. (2008). *Standard Catalog of World Paper Money. General Issues 1368-1960*. Krause Publications. ISBN 978-0-89689-730-4
Substitución conservadora

Unha **substitución conservadora** ou **mutación conservadora** é unha mutación que causa que se substitúa un aminoácido nunha proteína por outro aminoácido que ten propiedades bioquímicas similares (por exemplo en carga, hidrofobicidade, tamaño).

Inversamente, unha **substitución radical** é a que causa unha substitución dun aminoácido por outro que ten propiedades fisicoquímicas diferentes.]]

Hai 20 aminoácidos que aparecen normalmente de forma natural nas proteínas e algúns deles teñen características similares. Por exemplo, a leucina e a isoleucina son ambas alifáticas, ramificadas e hidrófobas. De xeito similar, o ácido aspártico e o ácido glutámico son ambos residuos pequenos e con carga negativa.

Aínda que hai moitas maneiras de clasificar os aminoácidos, clasifícanse a miúdo en seis clases principais baseándose nas súas estruturas e as características químicas xerais das súas cadeas laterais (grupos R).

As distancias fisicoquímicas pretenden cuantificar as diferenzas intraclase e interclase entre os aminoácidos baseándose en propiedades medibles e moitas desas medidas foron propostas na literatura. Debido á súa simplicidade dúas das medidas máis utilizadas son as de Grantham (1974) e Miyata et al (1979). Unha substitución conservadora é, por tanto, un intercambio entre dous aminoácidos separados por unha distancia fisicoquímica pequena. Inversamente, unha substitución radical é un intercambio entre dous aminoácidos separados por unha gran distancia fisicoquímica.

## Impacto na función 
As substitucións conservadoras en proteínas adoitan ter un efecto pequeno sobre a función comparadas coas substitucións non conservadoras. O efecto reducido das substitucións conservadoras sobre a función pode tamén observarse na aparición de diferentes substitucións na natureza. As substitucións non conservadoras entre proteínas é moito máis probable que sexan eliminadas pola selección natural debido aos seus efectos prexudiciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sitio de segregación
* Elemento ultraconservado
* Aliñamento de secuencias
Marisol López

O nome **Marisol López** pode referirse a:

***Marisol López Martínez**, lingüista galega;
***Marisol López Martínez**, xurista galega.
Tempos Novos (Buenos Aires)

***Tempos Novos*** foi un periódico editado en Buenos Aires en 1920.

## Historia e características 
Periódico de ideoloxía anarquista dirixido por José Fernández Lourido. Editábase en galego.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
José Fernández Lourido

**José Fernández Lourido** foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina. Anarquista,  dirixiu o periódico *Tempos Novos*. Pertenceu á directiva de Hogar Gallego, foi redactor do seu órgano *Hogar Gallego* e tamén foi redactor de *Céltiga*. Integrouse na Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales e presidiu o seu IV Congreso en 1926.

## Notas
Jioji Konrote

**Jioji Konousi "George" Konrote**, nado en Rotuma o 26 de decembro de 1947, é un militar retirado e político fixiano, que foi presidente de Fiji entre 2015 e 2021.

Despois de mandar unha misión de mantemento da paz no Líbano, Konrote exerceu como alto comisario de Fiji en Australia de 2001 a 2006, como ministro de Estado para a Inmigración brevemente en 2006 e como ministro de Oportunidades de Emprego, Produtividade e Relacións Industriais entre 2014 e 2015. Foi o primeiro presidente que non é iTaukei, o primeiro adventista do sétimo día e o primeiro presidente elixido polo parlamento, xa que os anteriores foran seleccionados polo Gran Consello de Xefes.

## Traxectoria 
Konrote é natural da illa de Rotuma. Os seus días como alumno na Escola Natabua de Lautoka, están descritos no premiado libro *Kava in the Blood* de Peter Thomson.

Soldado de carreira, Konrote alistouse nas Forzas Armadas de Fiji en 1966 e adestrouse coas forzas armadas de Nova Zelandia e Australia, estudando en institucións como o Colexio Australiano de Estudos de Defensa e Estratexia, a Academia das Forzas Armadas Australianas en Canberra, (onde se converteu en Fellow en 1996), e a Kennedy School of Government da Universidade de Harvard no ano 2000.

Ascendendo de rangos no exército de Fiji, comandou a batallóns de soldados fixianos durante a campaña da UNIFIL e, posteriormente, foi nomeado vicecomandante na operación UNIFIL, e finalmente comandante e subsecretario xeral das Nacións Unidas no Líbano. En recoñecemento ás súas contribucións nestes campos, Konrote foi galardoado coa Medalla da Paz da UNIFIL (1978), a Cruz Militar do Reino Unido (1982), a Orde do Mérito de Italia (1997), a Orde do Cedro (Líbano, 1999) e a Orde de Fiji (1997).

### Carreira diplomática e política 
Entre 2001 e 2006, Konrote exerceu como Alto Comisionado de Fiji en Australia. Despois do seu nomeamento, equivalente ao de embaixador, que expirou a finais de marzo de 2006, foi elixido para representar a Constitución Comunal Rotuma nas eleccións de 2006, e posteriormente foi nomeado Ministro de Estado de Inmigración e Veteranos no goberno de Laisenia Qarase. O seu papel neste posto terminou bruscamente cando o goberno foi deposto nun golpe militar dirixido polo comodoro Frank Bainimarama o 5 de decembro de 2006.

A pesar de servir no goberno de Qarase, Konrote converteuse en candidato no partido de Bainimarama, FijiFirst, nas eleccións de 2014, obtendo 1.585 votos. Foi nomeado Ministro de Oportunidades de Emprego, Produtividade e Relacións Industriais en setembro de 2014.

O 12 de outubro de 2015, Konrote dimitiu do parlamento tras ser elixido presidente de Fiji. Xurou como presidente o 12 de novembro de 2015. O príncipe Harry e Meghan Markle cearon co voceiro do parlamento Jiko Luveni, o presidente Jioji Konrote e a primeira dama Sarote, o 23 de outubro de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Frank Bainimarama
Mutación dinámica

En xenética, unha **mutación dinámica** é un elemento herdable inestable no que a probabilidade de expresión dun fenotipo mutante é función do número de copias da mutación. Isto quere dicir que o produto de replicación (a proxenie) dunha mutación dinámica ten unha probabilidade diferente de mutación que o seu predecesor. Estas mutacións, normalmente curtas secuencias repetidas moitas veces, dan lugar a numerosas doenzas, incluíndo os trastornos de repetición de trinucleótidos.

Robert I. Richards e Grant R. Sutherland chamaron este fenómeno, no marco da xenética dinámica, mutaciós dinámicas. A expansión de tripletes está causada polo escorregamento (*slippage*) durante a replicación do ADN. Debido á natureza repetitiva da secuencia de ADN nesas rexións poden formanrse estruturas en bucle ('loop out') durante a replicacion de ADN mentres se mantén o apareamento complementario de pares de bases entre a febra parental e a febra filla que esta sendo sintetizada. Se se forma a estrutura en bucle a partir da secuencia na febra filla isto resultará nun incremento do número de repeticións. Porén, se a estrutura loop out está formada na febra parental ocorre unha diminución no número de repeticións. Parece que a expansión destas repeticións é máis común que a redución. Xeralmente, canto maior é a expansión máís probable é que causen unha doenza ou se incremente a gravidade da doenza. Esta propiedade resulta na característica anticipación vista en trastornos de repetición de trinucleótidos. A anticipación describe a tendencia a diminuír a idade de comezo e a aumentar a gravidade dos síntomas ao longo das sucesivas xeracións dunha familia afectada debido á expansión destas repeticións.

## Características comúns 
*A maioría desta doenzas teñen síntomas neurolóxicos.
*A anticipación/o paradoxo de Sherman refírese a unha expresión progresivamente máis temperá ou máis grave da doenza en xeracións máis recentes.
*As repeticións son usualmente polimórficas en número de copias, con inestabilidade mitótica e meiótica.
*O número de copias está relacionado coa gravidade e/ou idade de comezo
*Efectos de impresión
*Mutación inversa. A mutación pode reverter ao normal ou a un estado portador de premutación.

## Exemplos 
*Síndroma do X fráxil
*Enfermidade de Huntington
*Distrofia miotónica
*Atrofia muscular espiñal e bulbar
*ataxia espiñocerebelar tipo 3
*Ataxia de Friedreich
*Distrofia muscular ocularfarínxea
*Epilepsia mioclónica progresiva

## Notas
Carolin Emcke

**Carolin Emcke**, nada en Mülheim an der Ruhr o 18 de agosto de 1967, é unha xornalista, escritora e filósofa alemá.

## Biografía 
Realizou os seus estudos universitarios de filosofía, política e historia na Universidade Johann Wolfgang Goethe de Frankfurt, na London School of Economics e na Universidade de Harvard, doutorándose en filosofía en Frankfurt con Axel Honneth coa tese Kollektive Identitäten: sozialphilosophische Grundlagen.

Escribe periodicamente no xornal *Süddeutsche Zeitung* e foi redactora e reporteira internacional para as publicacións *Die Zeit* e *Der Spiegel*, período durante o que traballou como correspondente de guerra durante catorce anos

Emcke impartiu docencia sobre teoría política e xornalismo en varios centros, como a Universidade de Yale. O seu labor de denuncia da violencia e en favor dos dereitos humanos fixérona merecedora do Premio da Paz dos libreiros alemáns (2016) que se entrega ao final da Feira do Libro de Frankfurt ou o Premio Theodor Wolff outorgado polo gremio de xornalistas de Alemaña (2008), entre outros galardóns. É autora de varios libros, como *Stumme Gewalt*. *Nachdenken über die RAF* («Violencia muda. Reflexións sobre a RAF», S. Fischer, 2008) e, en castelán, *Contra el odio* (Taurus, 2017) e *Modos del deseo* (Tres puntos, 2018).

*Contra el odio*, o seu ensaio máis coñecido e que foi best-séller en Alemaña, trata de como o odio «non é a expresión dun sentimento individual, non é espontáneo, é fabricado e require certo marco ideolóxico» que debe ser e é alimentado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Manuel Fernández Lourido

**Manuel Fernández Lourido**, coñecido como **Manuel F. Lourido** ou **Lourido**, nado en Vigo e finado en Buenos Aires o 19 de novembro de 1920, foi un debuxante, ilustrador e pintor galego.

## Traxectoria 
Asentado en Vigo, dende 1909 traballou como debuxante en La Metalúrgica, empresa dedicada á estampaión de folladelata, e formouse, a poucos metros, na Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo. Publicou debuxos en prensa e fixo a portada do libro *O miñato e mais a pomba* de Avelino Rodríguez Elías. Foi vogal da directiva da Asociación General de Cultura. En 1911 fixo unha exposición no Círculo Mercantil que foi un éxito, e en 1912 participou na exposición do Centro Galego de Madrid. Emigrou a Río de Xaneiro en 1911. Despois marchou á Arxentina. Desde Buenos Aires colaborou en *Vida Gallega* e nas revistas arxentinas *Suevia*, *Plus Ultra* e *Caras y Caretas*. Compaxinou durante algún tempo a carreira de ilustrador xornalístico coas clases nocturnas de debuxo e pintura na Agrupación Artística Gallega de Buenos Aires.

Enfermo, finou no Hospital Español de Temperley o 19 de novembro de 1920.
miniatura|La Metalúrgica de Vigo, onde traballou Lourido.
Hai obra de F. Lourido no Museo Provincial de Lugo.
[miniatura|[Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo, onde estudou Lourido.]]
## Vida persoal 
Casou en Vigo con Eva Montenegro Batista, que finou en Vigo en 1927, e foi pai de Manuel e María Ernestina Fernández Montenegro.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Federico Ribas
* Alfonso Daniel Rodríguez Castelao
### Ligazóns externas 
* 
*
ESC Clermont Business School

A **ESC Clermont Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Clermont-Ferrand.

## Descrición 
A escola foi fundada en 1919. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EPAS, AACSB e AMBA. Está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Círculo máximo

[miniatura|Un círculo máximo divide a esfera en dous [casquete esférico|casquetes esféricos iguais  chamados hemisferios.]]
Un **círculo máximo** é o círculo resultante dunha sección realizada a unha esfera mediante un plano que pasa polo seu centro e a divida en dous hemisferios; a sección circular obtida ten o mesmo diámetro que a esfera.

A distancia máis curta entre dous puntos da superficie dunha esfera sempre é o arco de círculo máximo que os une.

## Aplicaciones de círculos máximos 
### Xeometría riemanniana 
Na xeometría riemanniana este concepto serve para ilustrar como hai espazos con puntos (os antipodais) que admiten máis dunha xeodésica contrastando o que acontece nos espazos euclidianos, en que por dous puntos escollidos arbitrariamente só pasa unha única xeodésica.

### Triángulos esféricos 
miniatura|300px|Aplicación de círculos máximos nun triángulo esférico.
Se tres puntos da superficie esférica son unidos por arcos dun círculo máximo menores que 180&nbsp;º, a figura obtida denomínase triángulo esférico. Os lados do polígono así formado exprésanse por conveniencia como ángulos con vértice o centro da esfera e non pola súa lonxitude. Este arco medido en radiáns e multiplicado polo raio da esfera é a lonxitude do arco. Nun triángulo esférico os ángulos cumpren que 180&nbsp;°&nbsp;\alpha\!&nbsp;+&nbsp;\beta\!&nbsp;+&nbsp;\gamma\!&nbsp;A traxectoria seguindo unha [corrente en chorro (liña verde).]]
En xeografía e cartografía, os círculos máximos que pasan polos polos determinan as liñas de lonxitude (meridianos). Na latitude, pola contra, existe só un círculo máximo, o Ecuador terrestre. As demais latitudes están determinadas por círculos menores paralelos ao Ecuador (paralelos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Trigonometría esférica
* Ortodrómica
* Meridiano
* Paralelo
### Ligazóns externas 
* Great Circle description, figures, and equations. Mathworld, Wolfram Research, Inc. c1999 
* Great Circles on Mercator's Chart by John Snyder with additional contributions by Jeff Bryant, Pratik Desai, and Carl Woll, Wolfram Demonstrations Project. 
* Um simulador de rotas ortodrómicas  
* Esfera armilar, un suporte a la Navegación Astronómica 
* esferas Armilares perfeitas - Construa voce mesmo
Foresia

[miniatura|[Pseudoscorpionida|Pseudoscorpión sendo transportado por unha mosca do xénero *Leptopeza*]]

A **foresia**, ou **forese**, é unha asociación entre individuos de especies diferentes (relación ecolóxica interespecífica), na cal un individuo transporta a outro, sen se prexudicaren.

A foresia tamén pode ser definida como un caso específico de comensalismo.

## Descrición 
[miniatura|[Acarinario de abella carpinteira, *Xylocopa*]]
[miniatura|Ácaros foréticos en *[Nicrophorus vespillioides*]]

A foresia é un comportamento desempeñado por algúns organismos, na que estes únense a un hospedeiro co obxectivo de seren transportados a distancias curtas ou longas. Os exemplos mais comúns de foresia inclúen, entre outros, a rémora sobre os tiburóns ou os ácaros sobre o escaravello *Necrophila americana* e outros escaravellos preeiros; tamén os ácaros sobre insectos himenópteros (moitas especies de abellas e avespas).

As carrachas e os ácaros posúen unha morfoloxía corporal adaptada para prenderse no hospedeiro.

O uso da foresia é común en especies migratorias ou que están á busca dun novo ambiente, o que indirectamente favorece a diversidade xenética, xa que animais separados por distancias xeográficas considerábis poden reproducírense

O concepto de foresia exclúe casos onde o individuo forético estabelece unha relación permanente co seu hospedeiro ou cando hai vantaxes adquiridas por algunha das partes, ou  en ambas.. Nos casos onde estas situacións ocorren, a foresia pode ser interpretada como un comensalismo.

Variantes destas relacións poden presentarse en casos de mutualismo ou de parasitismo, esta última cando o individuo forético causa algún tipo de prexuízo ao seu hospedeiro.

Nalgúns casos este fenómeno é beneficioso mutuamente. Por exemplo, algúns himenópteros posúen un órgano chamado acarinario para levar aos ácaros foréticos. Pénsase que os ácaros se alimentan de fungos ou de parasitos dos niños de abellas.

Así mesmo, o comportamento da foresia pode observarse tamén en moitas plantas, que utilizan este mecanismo para dispersaren as súas sementes.

## Relacións foréticas 
Un exemplo de foresia é a dispersíon do ácaro *Polyphagotarsonemus latus*, que ademais de dispersarse polo vento a través de partes de plantas infestadas, ou por contacto entre a follaxe de plantas diferentes, tamén pode dispersarse pola relación forética con *Myzus persicae* e coas moscas brancas (familia dos Aleyrodidae) dos xéneros *Bemisia* e *Trialeurodes*.

## En fósiles 
Coñéocense exemplos fósiles de foreses de hai 320 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comensalismo
* Parasitismo

### Ligazóns externas 
* phoresy na Enciclopedia Británica.
Micrófago

O termo **micrófago** pode referirse a:
* **Micrófago**, fagocito de pequeno tamaño, principalmente un  leucocito neutrófilo móbil, capaz de fagocitar.
* **Micrófago**, animal que se nutre de presas minúsculas,​ ou de partículas orgánicas microscópicas.