open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Factor plaquetario 4

O **factor plaquetario 4** (PF4) é unha pequena citocina que pertence á familia das quimiocinas CXC que tamén se coñece como **quimiocina (motivo C-X-C) ligando 4** (CXCL4) . Esta quimiocina é liberada dos gránulos alfa das plaquetas activadas durante a agregación plaquetaria e promove a coagulación do sangue ao moderar os efectos das moléculas similares á  heparina. Debido a estas funcións, prediciuse que desempeña un papel na reparación de feridas e na inflamación. Xeralmente atópase formando un complexo cun proteoglicano.

## Xenómicas 
O xene que codifica o PF4 humano está localizado no cromosoma 4.

## Función 
O factor plaquetario 4 é unha proteína de 70 aminoácidos que se libera dos gránulos alfa de plaquetas activadas e únese con alta afinidade á heparina. O seu principal papel fisiolóxico parece ser a neutralización de moléculas similares á heparina da superficie endotelial dos vasos sanguíneos, inhibindo a actividade da antitrombina III local e promovendo a coagulación. Como forte quimioatractor para os neutrófilos e fibroblastos, o PF4 probablemente exerce un papel na inflamación e reparación de feridas.

O PF4 é quimotáctico para os neutrófilos, fibroblastos e monocitos e interacciona cunha variante de empalme do receptor da quimocina CXCR3, coñecida como CXCR3B.

## Importancia clínica 
O complexo heparina:PF4 é o antíxeno na trombocitopenia inducida por heparina, unha reacción autoinmune  idiosincrática á administración de heparina anticoagulante. Os autoanticorpos anti-PF4 tamén se encontraron en pacientes con trombose e características que lembran a trombocitopenia inducida por heparina pero non antes da administración de heparina.

Os niveis de PF4 increméntanse en pacientes con esclerose sistémica que tamén teñen enfermidade pulmonar intersticial.

O PF4 humano mata os parasitos da malaria dentro dos eritrocitos ao lisar selectivamente os vacúolos dixestivos do  parasito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Factor activador das plaquetas
* Factor de crecemento derivado das plaquetas

### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* 

*Este artigo incorpora textos da Biblioteca Nacional de Medicina dos Estados Unidos, en dominio público.*
Unha lingua de premio

**Unha lingua de premio** foi unha festa literaria para pór en valor os premios de literatura, xornalismo e investigación que promoven o uso do galego. Tivo lugar a instancias da Deputación de Pontevedra no ano 2018.

## Premios recoñecidos 
*Premio de poesía Johán Carballeira. Concello de Bueu
*Premio de xornalismo Johán Carballeira. Concello de Bueu
*Premio Matilde Bares de relatos de igualdade. Concello de Bueu
*Premio de Teatro Romaría Viquinga. Concello de Catoira
*Premio de Relato Breve Nélida Piñón. Concello Cerdedo-Cotobade
*Premio de investigación en Humanidades e Ciencias sociais Olimpio Arca. Concello de Cuntis.
*Premio de novela Manuel García Barros. Concello da Estrada
*Premio de poesía Avelina Valladares. Concello da Estrada
*Premio de Teatro MOME Varela Buxán. Concello da Estrada
*Premio Xornalístico Manuel Reimóndez Portela. Concello da Estrada
*Premio de poesía Manuel Lueiro Rey. Concello de Fornelos de Montes
*Premio  de xornalismo Manuel Lueiro Rey. Concello de Fornelos de Montes
*Certame de Relato Curto FANPA de Pontevedra
*Certame Balbino de relato curto. Concello de Vila de Cruces
*Premio de Investigación Xesús Ferro Couselo. Concello de Valga
*Premio Viadutos de Novela. Concello de Redondela
*Premio de narrativa Manuel Lueiro Rey. Concello do Grove

Recoñeceuse simbolicamente a traxectoria do Festival da Poesía do Condado e de Manuel Bragado.

## Notas
Suicidal Tendencies

**Suicidal Tendencies** é unha banda estadounidense de crossover thrash formada no ano 1980 en Venice, California polo vocalista Mike Muir, que é o único membro orixinal que queda. Xunto con D.R.I., Corrosion of Conformity e Stormtroopers of Death, adoitan a ser considerados "os pais do crossover thrash". No presente está composta por Muir, o guitarrista Dean Pleasants, o baixista Ra Díaz e o batería Dave Lombardo. Entre os músicos que contrubuíron co grupo tanto no estudio como en directo destacan os guitarristas Rocky George, Mike Clark e Ben Weinman, os baixistas Louiche Mayorga, Robert Trujillo, Josh Paul e Stephen "Thundercat" Bruner, e os baterías Amery Smith, Jimmy DeGrasso, Brooks Wackerman, David Hidalgo Jr. e Thomas Pridgen, e o músico de sesión Josh Freese.

Suicidal Tendencies publicaron trece álbums de estudio (catro dos cales están compostos por material inédito regravado), dous EPs, catro discos compartidos, catro recompilatorios e dous vídeos. A banda conseguiu o seu primeiro éxito en 1983 co seu álbum de estrea, *Suicidal Tendencies*, do cal saíu o sinxelo "Institutionalized", que foi un dos primeiros vídeos de hardcore punk en ter un tempo de emisión substancial na MTV. Despois de publicar unha nova canción o disco compartido *Welcome to Venice* (1985) e do seu segundo álbum de estudio *Join the Army* (1987), Suicidal Tendencies asinou con Epic Records en 1988 e continuou o seu éxito comercial cos seus seguintes tres discos, ''How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today* (1988), *Controlled by Hatred/Feel Like Shit...Déjà Vu* (1989) e *Lights...Camera...Revolution!* (1990); os dous últimos certificados ouro pola RIAA. O seu seguinte traballo, *The Art of Rebellion'' (1992), foi outro éxito e inclúe tres dos seus temas máis coñecidos: "Asleep at the Wheel", "Nobody Hears" e "I'll Hate You Better".

Tras editar dous álbums de estudio máis (*Still Cyco After All These Years* e *Suicidal for Life*), a banda separouse e cortou os seus lazos con Sony e Epic en 1995. Porén, reuníronse un ano despois e continuaron actuando e gravando dende entón. Despois de máis dunha década de traballo e varios cambios na súa formación, Suicidal Tendencies publicou o seu décimo primeiro álbum con material novo, *13*, no ano 2013, seguido tres anos despois por *World Gone Mad* (2016). O seu último álbum ata a data é *Still Cyco Punk After All These Years*, publicado en 2018.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Adelio Dell'Oro

'''Adelio Dell'Oro'*, nado en Milán o 31 de xullo de 1948, é un eclesiástico católico latino, dende 2015 bispo de Qarağandı.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu en Milán, capital da provincia homónima e sé arcebispal, o 31 de xullo de 1948. En 1959 entrou no seminario menor milanés, e a partir de 1967 no seminario maior, completando os seus estudos na Facultade de Teoloxía do Norte de Italia. O 28 de xuño de 1972 foi ordenado sacerdote diocesano polo cardeal Giovanni Umberto Colombo.

Logo da súa ordenación foi vigairo parroquial na parroquia de Santo André de Milán entre 1972 e 1983, e vigairo parroquial na parroquia de Santa María Asunta de Buccinasco entre 1983 e 1997. Ao mesmo tempo foi profesor de relixión en varias escolas, entre 1974 e 1997.

En 1997 foi enviado *fidei donum* a Kazakhstán, onde foi director do seminario interdiocesano de Qarağandı e director de Cáritas entre 1997 e 2007, e párroco en Vïşnevka e colaborador da nunciatura apostólica e profesor de teoloxía no seminario entre 2007 e 2009.

En 2009 volveu a Italia e foi nomeado encargado do colexio Guastalla de Monza e asistente diocesano de Comuñón e Liberación, entre 2010 e 2012. Nestos anos viviu na parroquia de San Zenón de Cambiago.

### Pontificado 
O 7 de decembro de 2012 foi nomeado polo papa Bieito XVI administrador apostólico de Atıraw e bispo titular de *Castulo''. Recibiu a consagración episcopal o 2 de marzo de 2013 de mans do cardeal Angelo Scola, e tivo como co-consagrantes ao arcebispo emérito de Milán Dionigi Tettamanzi e ao arcebispo de Santa María en Astana Tomasz Peta.

O 31 de xaneiro de 2015 o papa Francisco nomeouno bispo de Qarağandı.
Egilmar I de Oldemburgo

**Egilmar I**, nado en 1040 e finado en 1112, tamén coñecido como Elimar I, foi o primeiro conde de Oldemburgo e reinou entre 1101 e 1108.

## Vida e familia 
Egilmar casou con Rixa (tamén coñecida como *Rikissa* e *Richenza*, isto é, Riquilda), quen segundo os anais de Stade foi a filla de Dedi ou Adalger.

O nome de Egilmar/Elimar atópase nunha carta que data de 1108. A súa esposa pretendía descender de Viduquindo, un notable defensor dos saxóns e o principal opoñente de Carlomagno durante as guerras saxoas de 777 a 785, pero non hai outra evidencia disto.

Egilmar é o antepasado patrilineal da Casa de Oldemburgo, que gobernaron como monarcas de Dinamarca de forma continua desde 1448, e tamén como condes, duques, reis, ou emperadores de Noruega, Suecia, Rusia, Oldemburgo, Schleswig-Holstein, Lauemburgo, e Grecia. Descendentes patrilineais actuais de Egilmar inclúen a Margarida II de Dinamarca, Harald V de Noruega, Filipe VI de España, Constantino II de Grecia, María Vladimirovna Romanova, Carlos de Gales, herdeiro aos tronos dos reinos da Commonwealth, e Cristovo de Schleswig-Holstein, o actual descendente maior de Egilmar por liña masculina.

Foi sucedido polo seu fillo Egilmar II.

## Notas
Egilmar II de Oldemburgo

**Egilmar II**, tamén coñecido como Elimar, fl. 1108 e finado en 1142, foi un conde de Oldemburgo. Era o fillo de Egilmar I, conde de Aldenbuch e a súa esposa Riquilda de Ditmarschen. Estendeu os seus territorios até Frisia.

É un antepasado directo, por liña materna, do rei Filipe VI de España e, por liña masculina, de Filipe de Edimburgo e por tanto, do príncipe Carlos de Gales, herdeiro da coroa británica.

## Matrimonio e descendencia 
Egilmar casou antes de 1102 con Eilika de Werl-Rietberg, filla de Henrique, conde de Rietberg. Levou o título de conde titular de Werle-Rietberg grazas ao seu matrimonio. Coñécense cinco fillos desta unión:
* Henrique I (c. 1122 – 1167), conde de Oldemburgo, conde de Bruchhausen, conde de Wildeshausen;
* Cristián *o Pendenciero* (c. 1123 - 1167), conde de Oldemburgo;
* Beatriz (c. 1124 – antes de 1184), casou en 1150 con Federico de Ampfurt;
* Eilika de Oldemburgo (c. 1126 - ) casou con Henrique I, conde de Tecklemburgo;
* Otón (h. 1130 – ).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
Lingua indíxena

**Lingua indíxena** é un denominación que reciben moitas linguas, mais sobre a que non existe unha categorización clara.

Para a lingüista Yásnaya Elena Aguilar Gil é calquera lingua cuxa poboación e territorio non alcanzou a formar o seu propio país e, polo tanto, sempre é precaria fronte a calquera lingua que utilice o Estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua minoritaria
* Lingua minorizada
* Diglosia
* Lingua materna
* Ano Internacional das Linguas Indíxenas
Dirty Rotten Imbeciles

**Dirty Rotten Imbeciles** (abreviado como **D.R.I.**) é unha banda estadounidense de crossover thrash formada en Houston, Texas en 1982. No presente está composta por dous dos seus membros fundadores, o vocalista Kurt Brecht e o guitarrista Spike Cassidy, ademais do batería Rampy e o baixista Greg Orr.

D.R.I. nunca chegou ao gran público, pero a integración das súas raíces hardcore punk con influencias thrash metal foi un catalizador estilístico para os seus contemporáneos (destacando Suicidal Tendencies, Corrosion of Conformity, Stormtroopers of Death, Cro-Mags, Nuclear Assault e Cryptic Slaughter), xunto aos que é considerada como unha das principais pioneiras do que posteriormente se chamaría "crossover thrash".

Ata a data D.R.I. publicou sete álbums de estudio. A pesar de non editar ningún disco dende *Full Speed Ahead* en 1995, a banda continuou xirando case cada ano, estando en hiato de xeito intermitente, destacando o período entre 2004 e 2009, cando a Cassidy diagnosticáronlle un cancro de colon. Durante anos falouse dun oitavo álbum de D.R.I. sen que aínda se materializase. Porén, o grupo lanzou un EP con material novo, ''But Wait...There's More!, en xuño de 2016.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
KK Dynamic

O **Košarkaški klub Dynamic** (en serbio cirílico: Кошаркашки клуб Динамик), tamén coñecido por motivos de patrocinio como **Dynamic Balkan Bet**. é un club profesional de baloncesto serbio. Actualmente compite na Košarkaška liga Srbije, a máxima categoría do baloncesto serbio. O Dynamic xoga os seus partidos como local na Hala Ranko Žeravica, un pavillón inaugurado en 1968 con capacidade para &nbsp;0500 espectadores.

## Historia 
O Košarkaški klub Dynamic foi fundado en marzo de 2015 en Belgrado, capital de Serbia. Un dos seus fundadores foi Miroslav Nikolić, ex-adestrador de equipos como o Partizan, Crvena zvezda ou Budućnost. No seu debuta na Segunda División de Serbia foi quen de ocupar o primeiro lugar, ascendendo á Primeira División para a temporada 2016−17. Foi, ademais, un dos equipos que competiron na primeira edición da Segunda División da Liga do Adriático.

### Ano a ano 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Frontier Records

**Frontier Records** é un selo discográfico independente iniciado no ano 1980 en Sun Valley, Os Ánxeles por Lisa Fancher, unha antiga empregada de Bomp! Records e escritora do libreto do primeiro álbum de The Runaways.

## Historia 
Frontier Records tivo o seu primeiro éxito coa publicación do álbum de Circle Jerks *Group Sex* en 1980. O selo editou discos de bandas como Suicidal Tendencies, American Music Club, Heatmiser, Redd Kross, Thin White Rope, T.S.O.L., Christian Death e Young Fresh Fellows, entre outros.

O 7 de novembro de 2010 Frontier Records organizou unha festa polo seu 30 aniversario no Echoplex dos Ánxeles que contou cunha reunión da banda seminal de punk rock Middle Class, sendo a súa primeira actuación en case tres décadas. The Adolescents, Rikk Agnew, T.S.O.L., Avengers e Flyboys tamén actuaron na festa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Marcus Eriksson

**Marcus Per Eriksson**, nado o 5 de decembro de 1993 en Uppsala, é un xogador sueco de baloncesto profesional que xoga no Alba Berlin da Basketball Bundesliga.

## Traxectoria profesional 
Eriksson fixo o seu debut coma profesional no Bàsquet Manresa da Liga ACB. En 2011, asinou co FC Barcelona, e nas dúas primeiras tempadas xogou principalmente co seu equipo filial. Na tempada 2013-14, regresou a Manresa cedido polo Barcelona unha tempada.

O 25 de xuño de 2015, Eriksson foi seleccionado polos Atlanta Hawks na 50ª posición do Draft da NBA de 2015.

O 11 de xullo de 2017, anunciouse a súa fichaxe polo CB Gran Canaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Yásnaya Elena Aguilar Gil

**Yásnaya Elena Aguilar Gil**, nada en San Pedro y San Pablo Ayutla (Sierra Mixe) o 16 de outubro de 1981, é unha escritora, lingüista, tradutora e activista mixe.

## Traxectoria 
Colabora en proxectos sobre a divulgación da diversidade lingüística.
Participou en libros como *El futuro es hoy: ideas radicales para México* (2018) e *Tsunami* (2018).

## Obras 
* *Un nosotrxs sin Estado* (2018)
* *Ää: manifiestos sobre la diversidad lingüística* (2020)
* *La sangre, la lengua y el apellido* (2021)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Artigos en *Este País*
Thanasis Antetokounmpo

**Athanasios "Thanasis" Antetokounmpo**, nado o 18 de xullo de 1992 en Atenas, é un xogador grego de baloncesto profesional que xoga nos Milwaukee Bucks da National Basketball Association (NBA). É o irmán máis vello de Giannis Antetokounmpo, ala dos Milwaukee Bucks, e de Kostas Antetokounmpo, ala-pivote dos Dallas Mavericks.

## Traxectoria profesional 
O 26 de xuño de 2014, Antetokounmpo foi seleccionado polos New York Knicks na 51ª posición do Draft da NBA de 2014. O 3 de novembro de 2014, fichou polos Westchester Knicks, afiliado dos New York Knicks na NBA G League. Fixo o seu debut na NBA o 29 de xaneiro de 2016, anotando dous puntos en dous minutos contra os Phoenix Suns.

O 8 de agosto de 2016, Antetokounmpo asinou co MoraBanc Andorra da Liga ACB.

O 11 de xullo de 2017, asinou un contrato de dous anos co Panathinaikos BC grego.

O 16 de xullo de 2019, Antetokounmpo asinou cos Milwaukee Bucks, reuníndose co seu irmán Giannis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com  
* Perfil en ACB.com
Darrun Hilliard

**Darrun Hilliard II**, nado o 13 de abril de 1993 en Bethlehem, Pensilvania, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Maccabi Tel Aviv BC da Ligat HaAl israelí.

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Hilliard foi seleccionado na 38ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Detroit Pistons. Tras facer 9.3 puntos por encontro na Liga de Verán de Orlando, o 20 de xullo de 2015 asinou un contrato de tres anos cos Pistons.

O 11 de setembro de 2017, Hilliard asinou cos San Antonio Spurs.

O 13 de agosto de 2018, Hilliard asinou un contrato dun ano co Saski Baskonia da Liga ACB.

O 3 de xullo de 2019, Hilliard asinou un contrato dun ano co PBC CSKA Moscova da VTB United League.

O 16 de xullo de 2021, anunciouse a fichaxe de Hilliard por unha tempada polo FC Bayern München da Basketball Bundesliga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en BasketballReference.com  
* Perfil en ACB.com
SideOneDummy Records

**SideOneDummy Records** é un selo discográfico independente baseado nos Ánxeles. Foi fundado en 1995 por Bill Armstrong e Joe Sib. O selo comezou como un xeito para eles de publicar música das bandas dos seus amigos. Así SideOneDummy lanzou as carreiras de grupos como The Gaslight Anthem, Flogging Molly, Gogol Bordello, Title Fight e outros. Dende 1998, SideOneDummy Records ven editando tamén o álbum recompilatorio anual da *Warped Tour*, que conta con música das bandas que actúan ese ano na xira.

## Artistas 
### Actuais 
* AJJ
* Astronautalis
* Iron Chic
* Meat Wave
* Microwave
* Mom Jeans
* Nahko and Medicine for the People
* Pkew pkew pkew
* PUP
* Rozwell Kid
* Safe to Say
* Chris Shiflett
* Joe Sib
* The Smith Street Band
* Superheaven
* Timeshares
* Violent Soho
* Allison Weiss
* Worriers

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Flogging Molly

**Flogging Molly** é unha banda irlandesa-estadounidense de celtic punk procedente dos Ánxeles, California e liderada polo vocalista irlandés Dave King, anteriormente do grupo de hard rock Fastway. A banda publica os seus álbums a través do seu propio selo discográfico, Borstal Beat Records.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Roger B. Chaffee

**Roger Bruce Chaffee**, nado en Grand Rapids, Míchigan o 15 de febreiro de 1935 e finado o 27 de xaneiro de 1967. foi un astronauta estadounidense que faleceu durante a proba do Apollo 1 na rampla de lanzamento.

## Traxectoria
Era graduado en enxeñería aeronáutica pola Universidade Purdue en 1957. Estaba casado e tiña dous fillos.

Foi un dos catorce candidatos a astronauta seleccionados pola NASA en outubro de 1963. Ademais do adestramento como astronauta, foi asignado a traballos nos sistemas de comunicación de control de voo, a sistemas de instrumentación e a sistemas de control de actitude e traslación na sección Apollo da Oficina de Astronautas. Foi seleccionado o 21 de marzo de 1966 como un dos tres membros do primeiro voo dunha cápsula Apollo tripulada, a misión AS-204. Durante probas en terra coa cápsula, o 27 de xaneiro de 1967, produciuse un lume que matou os tres astronautas no seu interior, entre eles Chaffee.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Apollo 1
Artello Teatro

**Artello Teatro** é unha compañía teatral fundada en Vigo no ano 1978 por  Ernesto Chao e Antonio Durán "Morris".

En 1994 comezaron unha nova andaina Rosa Hurtado, Santiago Montenegro coa dirección de Manuel Pombal co sobrenome *alla scala 1:5*.
**As nubes* de Aristófanes, 1980
**A cantante calva* de Eugène Ionesco, 1981
**Mandatruco!!!*, creación colectiva, 1982
**Celtas sen filtro* de Xosé Luís Méndez Ferrín e Artello, 1983
**Gulliver FM* de Antón R. Reixa (coproducido co Centro Dramático Galego), 1985
**Almas perdidas*, de Xosé C. Cermeño (producido polo Centro Dramático Galego), 1987	
**Gran Venta X Aniversario*, creación colectiva, 1988	
** Batea*, creación colectiva, 1990
**A matanza dos Seixas* de Antonio Blanco, 1993 
**A do libro* de R. Hurtado e S. Montenegro, 1995
**Unha de amor* de R. Hurtado, M. Pombal e S. Montenegro, 1999 
**Amadís de Algures* de R. Hurtado e S. Montenegro, 2002	
**De fábula* de R. Hurtado e S. Montenegro, 2005	
**Tarará-chis-pum* de Anabell Gago, Avelino González, Bea Porrúa, Fran Peleteiro, José C. Illanes, Manuel Polo, Noemi Rodríguez, Rosa Hurtado e Santiago Montenegro (Dirección do espectáculo, producido polo Centro Dramático Galego), 2007
**Polgariño & Cía* de R. Hurtado e S. Montenegro, 2008 	
**Cinderela Mix* de R. Hurtado, S. Montenegro e S. Piñón, 2011	
**Non toques os meus círculos* de R. Hurtado e S. Montenegro, 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*Sitio web de Artello.
Madre de Deus

**Madre de Deus** é un concello brasileiro do estado da Baía. Posúe unha área de 32 201&nbsp;km², cunha poboación estimada en 2017 de 21 007 habitantes. O seu antigo nome era **Ilha dos Cururupebas**, en virtude do cacique tupinamba Cucurupeba que habitaba nesa illa e que após anos de resistencia, sucumbiu aos ataques dos colonizadores portugueses.

## Xeografía
O concello está localizado nunha illa. A súa ligazón co continente é a través dos concellos de Candeias e São Francisco do Conde. Unha ponte construída no final dos anos cincuenta une a illa co continente, aínda que coa marea baixa é posíbel atravesar a pé dun lado ao outro. A illa sitúase na Baía de Todos os Santos, a maior do Brasil. O concello antes pertencía a Salvador e emancipouse nos anos oitenta. Alén do terminal marítimo de Petrobras, outras actividades son a pesca artesanal e o turismo, pois trátase da praia máis próxima da rexión. É unha rexión marcada por fortes agresións ecolóxicas, oriúndas da industria petrolífera, sendo relevantes na historia do concello os derramamentos de petróleo de 1992 e 1999.

Este concello está subdividido en dúas áreas: a Illa de Madre de Deus e a Illa de Maria Guarda. A Illa de Madre de Deus, á súa vez, divídese nos barrios do Centro, Suape, Cação, Marezinha, Mirim, Alto do Paraíso, Apicum, Nova Madre de Deus e Quitéria, Alto da Matriz, Alto do Santo Antônio, Alto da Boa Vista, Cururupeba, Malvinas e Nova Brasília.

### Praias
*Praia da Costa
*Praia de Cação
*Praia da Ponta do Suape

## Cultura
### Deporte
[200px|miniatura|esquerda|[Estadio Municipal de Madre de Deus]]
O concello é lar do club de fútbol Madre de Deus Sport Clube, fundado o 22 de xaneiro de 2002, que en 2008 venceu de forma invicta a Segunda División Baiana.

### Entroido
O entroido de Madre de Deus é unha festa na rúa no que diversas persoas van detrás dun trío eléctrico. Existe a tradición de vestirse con fantasías que cobren o corpo enteiro, as chamadas "caretas".

## Notas
Deshaun Thomas

**Deshaun Leroy Thomas**, nado o 29 de agosto de 1991 en Fort Wayne, Indiana, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Olimpia Milano da Lega Basket Serie A.

## Traxectoria profesional 
Thomas foi seleccionado polos San Antonio Spurs na 58ª posición do Draft da NBA de 2013. Xogou cos Spurs a Liga de Verán da NBA de 2013, onde fixo 12.4 puntos, 5.0 rebotes e 1.2 asistencias por partido en cinco encontros xogados. O 16 de agosto de 2013, asinou por unha tempada co JSF Nanterre francés.

O 31 de agosto de 2014, asinou unha tempada co FC Barcelona da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net
Alexandros Gianniris

**Alexandros Gianniris** (en ), nado en Atenas o 15 de maio de 1960 e finado na mesma cidade o 30 de xuño de 2023, foi un eclesiástico ortodoxo grego, dende 1997 metropolitano de Nixeria.
## Traxectoria 
Naceu como Georgios Gianniris en Atenas en 1960. Graduouse pola Facultade de Pastoral e Teoloxía Social da Universidade de Tesalónica e posteriormente foi ordenado diácono o 1 de outubro de 1988, e ordenado sacerdote o 2 de outubro da Igrexa ortodoxa de Alexandría. Logo da súa ordenación exerceu de superior na Igrexa Patriarcal dos Santos Anárxiros da arquidiocese de Xohanesburgo e Pretoria e de secretario da arquidiocese.

O 23 de setembro de 1997 foi elixido bispo da diocese de Nixeria; a xurisidición inclúe a Nixeria, Níxer, Benín e Togo. Recibiu a consagración episcopal o 24 de novembro do mesmo ano. Foi elevado ao rango de metropolitano o 27 de outubro de 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía na páxina web da arquidiocese
Erick Green

'''Erick O'Brien Green''', nado o 9 de maio de 1991 en Inglewood, California, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Budućnost VOLI montenegrino.

## Traxectoria profesional 
O 27 de xuño de 2013, Green foi seleccionado polos Utah Jazz na 46ª posición do Draft da NBA de 2013. Os seus dereitos foron traspasados na mesma noite do Draft ós Denver Nuggets, cos que xogou a Liga de Verán de 2013.

O 1 de agosto de 2014, tras xogar a tempada anterior na liga italiana, asinou un contrato de tres anos cos Denver Nuggets da NBA.

O 21 de xullo de 2017, Green asinou co Valencia Basket da Liga ACB por unha tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com  
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net
Varg Vikernes

**Louis Cachet**, nado co nome de **Kristian Vikernes** en Bergen o 11 de febreiro de 1973, coñecido popularmente como **Varg Vikernes**, é un músico, escritor e blogueiro noruegués. No 1991 fundou o proxecto musical Burzum, considerado coma un dos máis coñecidos do black metal noruegués. Tres anos máis tarde foi encarcerado e cumpriu 14 anos de condena.

## Traxectoria
Vikernes pasou parte da súa infancia en Iraq. Interesado na música dende unha idade temperá, comezou a tocar a guitarra aos 14 anos e formou a súa primeira banda, Kalashnikov, nos dous anos seguintes. 
No 1992, el e máis outros foron acusados de queimar varias igrexas cristiás en Noruega. Cara 1993, xa tiña publicados catro álbums con Burzum e con outra banda, Mayhem. En agosto de 1993, Vikernes foi arrestado e acusado do asasinato do guitarrista de dita banda, Euronymous. En maio de 1994, atopárono culpable do asasinato e da queima de igrexas, sendo sentenciado a 21 anos de cárcere. Vikernes declarou que matou a Aarseth en defensa propia e que é inocente da queima de igrexas, aínda que si o apoiou. Durante a súa estadía en prisión, Vikernes afiliouse ao Heathen Fronts, publicou escritos sobre paganismo e publicou dos álbums ambientais como Burzum. Tras servir 14 anos da súa sentenza, Vikernes foi liberado no 2009. Dende entón, cambiou o seu nome legalmente a Louis Cachet para evitar dificultades aínda que segue a ser coñecido como Varg Vikernes na vida diaria.

Despois de saír do cárcere, Vikernes asentouse coa súa dona e máis os seus fillos en Francia, onde continúa a publicar música e libros. Gravou seis álbums antes de anunciar a súa retirada de Burzum no 2018. Comezou o seu blog e canal de YouTube, chamado Thulean Perspective, no 2013. Nel promove o "Odalismo" baseado no nacionalismo, racismo e nunha suposta readopción dos valores e as crenzas europeas, así coma elementos do paganismo. Tamén se declara ambientalista, a favor da permacultura e supervivencialista.

## Notas
Manuel Comneno Ducas

**Manuel Comneno Ducas** (en grego: Μανουήλ Κομνηνός Δούκας, *Manuēl Komnēnós Dúkas*), nado c. 1187 e finado c. 1241, a miúdo incorrectamente chamado **Manuel Anxo** (un nome que nunca usou), foi gobernador de Tesalónica de 1230 a 1237 e de Tesalia de 1239 até a súa morte en c. 1241.

## Traxectoria 
Manuel foi o fillo lexítimo do *sebastocrátor* Xoán Ducas. Foi así un primo irmán do emperador Isaac II Anxo e Aleixo III Anxo, e irmán de Miguel I Comneno Ducas e Teodoro Comneno Ducas de Epiro. Probabelmente despois de 1225 ou 1227 déuselle o título de *déspota* como ao seu irmán, Teodoro. Case ao mesmo tempo casou, se cadra coa súa segunda esposa, María Asenina Comnena, a filla ilexítima de Iván Asen II de Bulgaria, o que axudou a cimentar a alianza do seu irmán con este país.

Despois da derrota e captura do seu irmán Teodoro por parte dos búlgaros na Batalla de Klokotnitsa en 1230 a Manuel foille permitido por Iván Asen II gobernar sobre Tesalónica e os seus arredores co título de *déspota.* Nun momento dado Manuel tratou de establecer contactos co Papado, pero en 1232 a longa ruptura co Patriarcado Oriental en Nicea foi finalmente remediada.

Manuel gobernou pacificamente até 1237, cando o seu sogro viúvo Iván Asen II casou con Irene, a filla do cativo Teodoro. Neste punto, Teodoro e os seus fillos foron liberados do cativerio e decidiron recuperar o goberno de Tesalónica. Manuel non tivo éxito en buscar o apoio do príncipe Godofredo II de Villehardouin de Acaia, e viuse obrigado a fuxir a Asia Menor.

Despois dunha tempada entre os selxúcidas de Rüm e en Nicea, Manuel regresou a Grecia co apoio niceno en 1239 e capturou varias fortalezas incluíndo Larisa e Farsalia do fillo de Teodoro Xoán Comneno Ducas, establecéndose como gobernante de Tesalia. Teodoro e Xoán tiveron que acceder a dividir as terras da familia. Cando Manuel morreu ao redor de 1241, o territorio pasou a mans do seu outro sobriño, Miguel II Comneno Ducas de Epiro.

## Matrimonio e descendencia 
Coa súa esposa María Asenina Comnena, Manuel puido ter polo menos unha filla:

* Helena Comnena Ducaina, que casou con Guglielmo da Verona, triarca de Eubea.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* *The* *Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991 .
* P. Lock, *The Franks in the Aegean 1204–1500*, Nova York, 1995 .
* K. Varzos, *Ē genealogia tōn Komnēnōn*, (Thessalonica, 1984), vol. 2, 637-656 .
Óbolo (homónimos)

O termo **óbolo** pódese referir a:

* **Óbolo**, moeda da Antiga Grecia divisionaria do dracma;
* Donativo ou pequena cantidade coa que se contribúe a un fin determinado.

## Véxase tamén 
* **Óbolo das Illas Xónicas**, moeda dos Estados Unidos das Illas Xónicas (1819-1863);
***Óbolo de Caronte**, antiga tradición de colocar unha moeda na boca dos defuntos;
* **Óbolo de San Pedro**, doazón económica das dioceses e dos fieis católicos á Santa Sé.
Eusebio Dávalos Hurtado

**Eusebio Dávalos Furtado**, nado na Cidade de México o 24 de marzo de 1909 e finado o 27 de xaneiro de 1968, foi un médico homeópata, antropólogo físico e servidor público mexicano.

Durante a súa xestión á fronte do INAH, promoveu a identidade nacional mexicana, o resgardo do patrimonio cultural e a modernización museográfica, a través da construción de museos como o Museo Nacional de Antropoloxía, o Museo Nacional do Vicerreinado, o Museo Nacional das Culturas e a Galería de Historia (coñecido popularmente como Museo O Caracol).

## Traxectoria 
Graduouse como médico homeópata, cirurxián e parteiro no Instituto Politécnico Nacional en 1938 coa tese profesional *Contribución al estudio del Pyrogenium, un producto biológico utilizado en la terapéutica homeopática*.

Foi o primeiro graduado da licenciatura en antropoloxía física da Escola Nacional de Antropoloxía e Historia. Graduouse con honras coa tese de mestría *La deformación craneana entre los tlatelolcas.* Foi director do INAH entre 1957 e 1968, salientando entre as súas accións a promoción de novas lexislacións a prol da conservación do patrimonio cultural de Mesoamérica, así como xestións para a construción dos que son importantes recintos museográficos mexicanos como o Museo Nacional de Antropoloxía, o cal conseguiu en 1964.

Estudou, entre outros restos, os de Hernán Cortés e os atribuídos por Eulalia Guzmán a Cuauhtémoc.
Laura Ramos

**Laura Ramos Cuba**, nada en Burela o 13 de xuño de 1993, é unha xornalista, profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Xornalismo e Comunicación audiovisual pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou en *La Voz de Galicia, El Progreso,* Axencia Galega de Notícias, *Sermos Galiza*, Adiante.gal e o Portal Galego da Língua. No verán de 2021 aprobou as oposicións para docente de Lingua Galega e Literatura no ensino secundario. Exerce como mestra no I.E.S Vilalonga de Sanxenxo. 

Sendo estudante gañou o Certame literario Xela Arias (convocado pelo IES A Sangriña, da Guarda) e o Certame literario María Soliño (convocado polo instituto de Cangas).En 2018 gañou o Premio de poesía Victoriano Taibo, que levaba aparellada a publicación do seu primeiro libro de poesía, *A situación actual*.

Foi finalista co poema "Fasme amor" na categoría mellor poema 2018 na edición  aRitmar 2019. Con *Rascamasseiras* foi Accésit do XV Certame de poesía erótica Illas Sisargas.

## Obra 
**A situación actual* (2018)*.* Instituto de Estudos Miñoráns.
**Rascamasseiras* (2021). A. C. Caldeirón. 48 páxs. ISBN 978-84-120762-7-1.

## Notas
Carlos Pellicer Cámara

**Carlos Pellicer Cámara**, nado en San Juan Bautista (hoxe Villahermosa), Tabasco, México o 16 de xaneiro de 1897 e finado na Cidade de México o 16 de febreiro de 1977, foi un escritor, poeta, museógrafo e político mexicano.

## Obras 
* 1921: *Colores en el mar y otros poemas*
* 1924: 
** *Piedra de sacrificios*
** *Seis, siete poemas*
** *Oda de junio*
* 1927: *Hora y 20*
* 1929: *Camino*
* 1931: *Cinco Poemas*
* 1933: *Esquemas para una oda tropical*
* 1934: *Estrofas al mar marino*
* 1937: *Hora de junio* (1929-1936)
* 1940: *Ara virginum*
* 1941:
** *Recinto y otras imágenes*
** *Exágonos*
* 1946: *Discurso por las flores*
* 1949: *Subordinaciones*
* 1950: *Sonetos*
* 1956: *Práctica de vuelo*
* 1961: *El trato con escritores* (colectivo)
* 1962:
** *Material poético 1918-1961*
** *Dos poemas*
** *Con palabras y fuego* (Ed. Tezontle, Fondo de Cultura Económica; retrato frontispicial por Alfonso Ayala)
* 1965: *Teotihuacan y 13 de agosto: ruina de Tenochtitlán*
* 1966: *Bolívar, ensayo de biografía popular*
* 1972: *Noticias sobre Nezahualcóyotl y algunos sentimientos* 
* 1976: *Cuerdas, percusión y alientos*

### Obras póstumas 
* 1978:
** *Reincidencias* 
** *Cosillas para el nacimiento* 
* 1981: Edición da súa *Obra Poética* a cargo de Luis Mario Schneider
* 1985: *Cartas desde Italia*
* 1987: *Cuaderno de viaje*
Josh Richardson

**Joshua Michael Richardson**, nado o 15 de setembro de 1993 en Edmond, Oklahoma, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Miami Heat da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Winslow foi seleccionado na 40ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Miami Heat. Tras xogar 10 partidos na Liga de Verán, asinou un contrato cos Heat o 3 de agosto de 2015. Fixo o seu debut cos Heat o 5 de novembro de 2015, xogando sete minutos contra os Minnesota Timberwolves. O 18 de setembro de 2017, Richardson asinou unha extensión de contrato cos Heat por catro anos.

O 6 de xullo de 2019, Richardson foi traspasado ós Philadelphia 76ers como parte do traspaso de Jimmy Butler ós Heat.

O 18 de novembro de 2020, Richardson foi traspasado xunto os dereitos do Draft de Tyler Bey ós Dallas Mavericks, a cambio de Seth Curry.

O 31 de xullo de 2021, Richardson foi traspasado ós Boston Celtics a cambio de Moses Brown.

O 10 de febreiro de 2022, Richardson foi traspasado xunto a Romeo Langford ós San Antonio Spurs, a cambio de Derrick White.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Tetartemorion

[miniatura|**Tritetartimorion** de [Olimpia, do ano 360 a. de C.]]
O **tetartemorion** (en grego: *τεταρτημόριον -tetartēmorion-*; de *tetartē*, "cuarta", e *morion*, "fracción") era unha moeda da Antiga Grecia cuñada en prata, cuxo valor era igual á cuarta parte dun óbolo ou a vinte e catroava parte do dracma.

O seu peso segundo o padrón monetario ateniense era de entre 0,15 e 0,18 gramos.

A súa emisión producíase só en moi contadas ocasións, en parte debido ao reducido do seu tamaño, o que dificultaba a súa fabricación e facilitaba a súa perda durante o uso.

A súa tipoloxía habitual en Atenas consistía na cabeza de Atena nos anversos e unha lúa crecente nos reversos, aínda que se emitiu tamén noutras áreas de influencia grega, con diversos motivos nas súas faces. Á parte dos atenienses, coñécense principalmente exemplares de Colofón, Exina, Elis, Texea, Argos e Sición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Grecia
* Óbolo

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática. Ministerio de Cultura*. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Amandry, M. (dir). *Dictionaire de Numismatique*. París, 2001. ISBN 2-03-505076-6
* Frey, A. R. *A Dictionary of Numismatic Names*. Nova York, 1917.
* Vico Belmonte, A. *Monedas Griegas*. Real Academia de la Historia. Madrid, 2006.  ISBN 84-95983-71-0

### Ligazóns externas 
* "Tetartemorion. Moneda de plata ". *Museu Comarcal de Cervera* (fotografía e descrición dun obxecto exposto no museo)
Festival de Eurovisión Júnior 2018

O **Festival de Eurovisión Júnior 2018** será o décimo sexto Festival de Eurovisión Júnior, organizdo pola Compañía de Radiotelevision de Belarús (BTRC) e a Unión Europea de Radiodifusión (UER). Terá lugar o 25 de novembro de 2018 en Minsk, no estadio Minsk-Arena. Será as egunda vez que Belarús acolle o festival, após organizar a edición do 2010.

Vinte países confirmaron a súa participación, participando Kazakhstán e Gales por primeira vez. Francia voltará ao festival catorce anos despois, Azerbaidján cinco anos despois e Israel despois de estar ausente na edición do 2017. Chipre deixa de participar.

## Participantes
## Notas
Doa

miniatura|Doas de cores e formas diversas.
miniatura|Moedeiros bordados con abelorios de cores (s. XIX).
Denomínanse **doas**, **abelorios** ou **contas **a diversos tipos de elementos confeccionados en múltiples formas, materiais, cores e deseños utilizados para confeccionar colares, pulseiras ou outros obxectos para decoración persoal.

Algúns descubrimentos arqueolóxicos suxiren que xa se utilizaban na antiga Mesopotamia así como tamén na India, en forma de contas de ouro. En Exipto, os nobres regalaban colares con contas de pedras preciosas de cores, así como tamén de cristal ou cerámica. Os nobres mongois e os cortesáns de Bizancio levaban consigo colares de perlas. En Norteamérica, algúns indíxenas e tribos africanas utilizaban colares de doas pequenas. Os aztecas utilizábanos como parte da súa vestimenta principal chamada Maxtlatl; sobre os ombreiros portaban unha manta á que chamaban tilmatl e que os nobres decoraban con plumas e abelorios.

As doas poden ser de distintos materiais, cores, formas e calidades. Dentro da inmensa cantidade de materiais susceptibles de englobarse no termo salientan os cristais, entre os que destacamos varios tipos: o austríaco, o de Bohemia ou "cristal checo" e o de Murano. Á parte destes tipos, tamén salientan os cristais fabricados en Asia.

## Notas
Tesela

[miniatura|Teselas dun [mosaico romano.]]
miniatura|Representación xeométrica con teselas no mosaico do Xacemento do Camiño de Albalate (Calanda).
A **tesela** é unha pequena peza de pedra, terracota ou vidro coloreado que se emprega para confeccionar un mosaico. A palabra provén do latín *tessella* que, á súa vez, procede do termo grego τεσσερες.

Os romanos elaboraban os mosaicos con estas pequenas pezas chamadas teselas, por iso é polo que se referisen a eles tamén como *opus* ou *ars tessellatum.* As teselas son pezas de forma cúbica, feitas de rochas calcarias ou materiais de vidro ou cerámicas, moi coidadas e elaboradas e de distintos tamaños. O artista dispúñaas sobre a superficie, como un crebacabezas, distribuíndo a cor e a forma e amoreándoas cunha masa de conglomerante.

No mundo grego foi moi frecuente e desde moi cedo (dende fins do século V a. C.) o pavimento composto por coios de río (pedriñas que se atopan nas beiras) de tamaños e de cores distintas. Con estes coios facíanse debuxos sinxelos de temas xeométricos. A finais do século -III, as teselas substituíron estes coios polícromos.

## Notas
Facundo Campazzo

**Facundo "Facu" Campazzo**, nado o 23 de marzo de 1991 en Córdoba, é un xogador profesional de baloncesto arxentino que xoga para o Real Madrid da Liga ACB. Cunha altura de 1,80 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
O 30 de agosto de 2014, asinou un contrato de tres anos co Real Madrid da Liga ACB. O 20 de agosto de 2015, foi cedido ó UCAM Murcia, onde xogou cedido durante dúas tempadas.

O 30 de novembro de 2020, Campazzo asinou cos Denver Nuggets da NBA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.es 
* Perfil en Eurobasket.com
Arturo Romano Pacheco

**Arturo Romano Pacheco**, nado na Cidade de México o 29 de setembro de 1921 e finado o 16 de marzo de 2015, foi un antropólogo, catedrático, académico e investigador mexicano. Especializouse na antropoloxía física. Entre os seus traballos máis importantes salientan os estudos realizados ás osamentas de Pakal “o Grande”, a Raíña Vermella de Palenque, Eusebio Francisco Kino e especialmente o achado e identificación dos restos de Juana Inés de la Cruz.

## Traxectoria 
Realizou os seus estudos de bacharelato na Escola Vocacional do Instituto Politécnico Nacional. En 1942 ingresou á Escola Nacional de Antropoloxía e Historia. De 1946 a 1948 foi bolseiro do Instituto Carnegie. En 1949 foi bolseiro pola Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) para cursar un posgrao en paleomastozooloxía. En 1956 obtivo unha mestría *cum laude* en antropoloxía física coa tese *Los restos óseos de la Cueva de la Candelaria, Coahuila*.

### Primeiras investigacións 
Colaborou co profesor Javier Romero Molina nalgunhas escavacións arqueolóxicas en Cholula, Puebla. En 1947 foi comisionado polo Instituto Nacional de Antropoloxía e Historia para realizar estudos e escavacións en Tlatilco, continuou traballando neste sitio anos máis tarde, en 1962 e 1969. Durante este lapso de tempo tamén realizou exploracións nos enterros de Azcapotzalco, así como en Tamuín, lugar onde colaborou co arqueólogo Wilfrido du Solier.

Nos primeiros anos da década de 1950 participou en exploracións en diversos estados da república mexicana para atopar restos de mamuts. Estabeleceu amizade cos doutores Pablo Martínez del Río e Manuel Maldonado-Koerdell, quen o influíron para participar nos estudos e investigacións sobre o poboamento de América.

### Palenque e outras zonas arqueolóxicas 
En 1951 e 1952 participou con Alberto Ruz Lhuillier e Eusebio Dávalos Hurtado na exploración do Templo das Inscricións coordinando a loxística do campamento. Cando se descubriu o sarcófago de Pakal “o Grande” regresou ó sitio para efectuar a fotografía antropolóxica da osamenta. Case corenta e un anos máis tarde, en 1994, colaborou no mesmo sitio con Fanny López Jiménez e Arnoldo González Cruz na fotografía e análise antropolóxica da Raíña Vermella achada no Templo XIII.

Nas décadas de 1960 e 1970 participou en varias escavacións arqueolóxicas nos sitios de Yagul, San Juan del Río, Yólox, Zaachila, Isla Mata del Muerto e Isla de Jaina entre outras.

## Notas
Lázaro Louzao

**Hilario Pérez Louzao**, máis coñecido como **Lázaro Louzao**, nado en Xove en 1988, é un cineasta e fotógrafo galego.

## Traxectoria 
Comezou a expoñer fotografía en 2006 cando aínda cursaba bacharelato na Coruña. Ese mesmo ano mudouse a Santiago de Compostela, onde estudou Fotografía Artística na EASD Mestre Mateo e fixo un máster en Arte e Comunicación.

En 2010 trasladouse a Bilbao, onde dirixiu as súas primeiras curtametraxes á vez que estudaba Comunicación Audiovisual. Entre estes primeiros traballos destaca *CRAC*, baseado no poemario homónimo de Gonzalo Hermo. Despois dun breve período en Barcelona onde dirixiu a súa terceira curta no mestrado de Documental Creativo, volveu á Coruña no ano 2016, onde creou Costura Films.

En 2018 estreou no Festival Zinegoak de Bilbao a súa primeira longametraxe, *Nove de novembro*, que é a primeira de temática LGBT rodada en lingua galega. En setembro recibe o premio á mellor película galega na Semana Internacional de Cine de Autor de Lugo. 

En xuño do 2020 recibe da man de ALAS A Coruña o XVI Premio Marcela e Elisa a visibilidade LGBT, porén o acto de entrega quedou adiado por mor da pandemia de COVID-19. En xaneiro do 2022 publica *Palpar a Pel*, un libro que recolle a súa traxectoria fotográfica de espidos masculinos.

## Filmografía 
### Curtametraxes 
* *Los seres sombríos* (2013)
* *CRAC* (2014)
* *La luz que no vemos* (2015)
**Volver Cantando* (2024)

### Longametraxes 
* *Nove de novembro* (2018)

## Fotografía 
### Exposicións 
* *Occidente* (2006)
* *Semillas del asfalto* (2007)
* *Morte e tempo: Ouro falso de 18 kilates* (con poemas de Andrea Nunes Brións)(2007)
* *Destino Nafta* (2008)
* *Hai roupa tendida* (con poemas de Andrea Nunes Brións) (2008)
* *Ilun Ikarak* (2013)
* *Atxarte* (2014)
* *AZUL ROJO OCRE* (2017)
* *O Tento* (2018)
* *Queerborgs* (2020)
* *Sovint, Lluentons a la boca* (2022)
* *A Idade dos Metais* (2022)
* *Na parte baixa da escaleira* (2022)
* OBUMBRATIO (2024)

### Publicacións 
**AZUL ROJO OCRE* (2017) (Fanzine da exposición)
* *Palpar a Pel* (2022) (Libro recopilatorio; prólogo de Abel Azcona) ISBN: 978-84-09-37539-4
* *A Idade dos Metais* (2022) (Fanzine da exposición)
* 50 PdG (2023) (Ilustracións)
* OBUMBRATIO (2025) (Serie fotográfica) ISBN: 978-84-129067-9-0

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
Vanguard Records

**Vanguard Records** é un selo discográfico estadounidense fundado en 1950 polos irmáns Maynard e Seymour Solomon na cidade de Nova York. Comezou sendo unha etiqueta de música clásica, pero quizais sexa máis coñecida polo seu catálogo  catalogue de gravacións de varios músicos de jazz, folk e blues. The Bach Guild foi un selo subsidiario. En abril de 2015 a discográfica foi mercada por Concord Bicycle Music.

## Artistas actuais 
* Andrew McMahon in the Wilderness
* Barenaked Ladies 
* Blue Giant 
* Bruce Hornsby 
* Chely Wright 
* Chris Isaak 
* Clairy Browne & The Bangin' Rackettes 
* Collective Soul
* Diane Schuur 
* The Gourds 
* Greg Laswell 
* Indigo Girls 
* Isobel Campbell 
* Lee DeWyze 
* The Living Sisters 
* Marc Broussard 
* Matt Nathanson 
* O.A.R.
* Ozomatli
* Parachute
* Robert Francis 
* Rodney Crowell 
* Shawn Mullins 
* Stephen Kellogg & The Sixers 
* Susanna Hoffs 
* Switchfoot
* Trevor Hall 
* Viva Voce

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Folk punk

O **folk punk** é un xénero musical que fusiona música folk e punk rock. Popularizouse a comezos dos 80 grazas a The Pogues no Reino Unido e a Violent Femmes nos Estados Unidos. O folk punk chegou a conseguir algún éxito entre o grande público durante esa década. En anos recentes os seus subxéneros celtic punk e gypsy punk experimentaron algún éxito comercial.

## Características 
A diferenza do rock celta e o folk rock británico, o folk punk tende a incluír relativamente pouca música tradicional no seu repertorio.  A meirande parte dos músicos do xénero interpretan as súas propias composicións, de estilo punk rock pero engadindo instrumentos folk, como mandolinas, acordeóns, banjos ou violíns. Porén, algunhas bandas de folk punk adoptaron formas tradicionais da música folk, como as celeumas.

## Notas
Alejo Pacheco Vera

**Alejo Pacheco Vera**, nado en México o 6 de setembro de 1954, é un eclesiástico ortodoxo mexicano, dende 2008 bispo de México.
## Traxectoria 
Logo de ser recibido na Igrexa ortodoxa o 1 de agosto de 1972, Antonio Pacheco cursou estudos de teoloxía baixo a dirección de Antonio Chedraoui, arcebispo de México, e posteriormente entrou na vida monástica. Recibiu a tonsura o 8 de xullo de 1978 de mans do bispo José Cortés Olmos.

Foi ordenado sacerdote o 1 de marzo de 1981 e exerceu o seu ministerio pastoral principalmente na Cidade de México e en Chiapas. O 28 de maio de 2005 foi consagrado bispo. O 16 de outubro de 2008 foi nomeado bispo de México.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Orthodoxia.ch 
* Exarchate of Mexico elevated to full diocesan status