Mao Anying

**Mao Anying** (en ), nado en Changsha o 24 de outubro de 1922 e finado en Pyongyang o 25 de novembro de 1950, foi un militar chinés. Era o fillo maior do líder chinés Mao Tse Tung e da súa segunda esposa, Yang Kaihui. Educado en Moscova e veterano de múltiples guerras, morreu nun combate aéreo durante a Guerra de Corea.

## Traxectoria 
Naceu o 24 de outubro de 1922 no Hospital Xiangya da Universidade Central Sur en Changsha, na provincia de Hunan, sendo fillo de Mao Tse Tung e a segunda esposa deste, Yang Kaihui. Cando tiña oito anos, súa nai foi executada polo Kuomintang e el e o seu irmán menor, Mao Anqing, escaparon a Shanghai, estando seu pai naquel momento na provincia de Jiangxi. Foron matriculados no xardín de infancia de Datong, que estaba dirixido en segredo polo Partido Comunista da China e formaba aos fillos dos líderes do partido, a través de Dong Jianwu, alias "Pastor Wang". En 1933, despois de que o Kuomintang expulsase ao PCCh do Soviet de Jiangxi, o xardín de infancia de Datong quedou sen apoio, polo que Mao e o seu irmán acabaron nas rúas.

### Segunda Guerra Mundial 
En 1936, Mao foi localizado por Dong e Kang Sheng e á Unión Soviética, onde foi matriculado xunto ao seu irmán no Interdom de Moscova baixo o nome de "Sergei Yun Fu". A terceira esposa de seu pai, He Zizhen, uniuse a eles despois de ser ferida nunha batalla. Aínda que Mao Tse Tung deixara a súa nai por He, Anying mantivo unha boa relación coa súa media irmá Li Min, que se uniu a eles en 1941.[esquerda|miniatura| [Mao Tse Tung|Mao Zedong e Mao Anying]]Durante a Segunda guerra mundial, Anying solicitou a Iosif Stalin que lles permitise a el e ao seu irmán Anqing unirse ao Exército Vermello, petición que foi aceptada. Licenciouse na Academia Militar Frunze e na Academia Político-Militar Lenin en 1943 e serviu como comandante adxunto no departamento político dun pelotón de tanques na 1ª Fronte de Bielorrusia. Loitou contra a Alemaña nazi en Polonia, Checoslovaquia, e na Batalla final de Berlín.

Despois Día da Vitoria, Anying foi reasignado ao Extremo Oriente soviético, onde participou na guerra soviético-xaponesa. Durante a Operación Ofensiva Estratéxica de Manchuria, foi condecorado polo seu papel nas operacións militares na provincia de Chahar e na Gran Cordilleira de Khingan, polas que recibiu a Orde da Estrela Vermella e a Medalla ao Mérito na Batalla. Aínda así, a seguridade era unha ilusión, xa que a Forza Aérea dos Estados Unidos controlaba completamente o espazo aéreo.[miniatura| Mao (dereita) e a súa esposa [Liu Siqi|Liu Songlin.]]Na noite do 24 de novembro de 1950, dous avións P-61 da ONU, que formaban parte dunha misión de recoñecemento fotográfico, foron vistos sobrevoando a zona. Segundo varias testemuñas chinesas, entre as 10:00 horas e o mediodía do 25 de novembro, catro Douglas B-26 Invader lanzaron bombas de napalm na zona. Unha das bombas destruíu un edificio improvisado preto das covas, matando a Mao e a outro oficial, Gao Ruixin. 

O corpo de Mao foi incinerado sen poder ser recoñecido e só foi identificable grazas a un reloxo soviético que lle regalara Stalin. Os seus restos foron enterrados en Pyongyang, no cemiterio dos heroes do Exército Popular de Voluntarios chinés.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Napoleón Eugène Louis Bonaparte

## Notas