open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bobby Morrow

**Bobby Joe Morrow**, nado en Harligen (Texas) o 15 de outubro de 1935 e finado en San Benito o 30 de maio de 2020, foi un velocista estadounidense que gañou tres medallas de ouro nos Xogos Olímpicos de 1956. Foi chamado o "velocista dominante da década de 1950" e "o velocista máis relaxado de todos os tempos, mesmo máis có seu heroe Jesse Owens".

## Traxectoria 
Bobby Morrow naceu en Harlingen, Texas, e creceu nunha granxa de San Benito, Texas. Antes de converterse en velocista, Morrow xogou ao fútbol americano no San Benito High School. Morrow tamén foi velocista na Universidade Cristiá de Abilene e membro do club masculino Frater Sodalis.

Morrow gañou o título das cen iardas da AAU en 1955. A súa tempada de máis éxito foi en 1956, cando foi escollido por Sports Illustrated como "Deportista do Ano". Morrow gañou o dobre sprint nos campionatos nacionais universitarios e defendeu o seu título da AAU. Participou entón nos Xogos Olímpicos de Melbourne, onde gañou tres medallas de ouro e foi o líder do equipo estadounidense de velocidade. Primeiro venceu nos 100 metros lisos e logo nos 200 metros, igualando o récord mundial da distancia con 20.6 segundos. Gañou o terceiro ouro co equipo de remudas 4×100, que tamén estableceu un récord do mundo.

Morrow acadou gran sona tras gañar as tres medallas e apareceu nas portadas das revistas *Life* e *SPORT*, ademais de *Sports Illustrated*. Apareceu en *The Ed Sullivan Show* e *Arthur Godfrey and His Friends*, e presidiu unha sesión conxunta da lexislatura de Texas.

O éxito de Morrow a nivel nacional continuou despois dos Xogos, mais retirouse en 1958 para converterse en granxeiro e ebanista. Fixo unha breve volta antes dos Xogos Olímpicos de 1960, mais non foi quen de clasificarse para o equipo olímpico.

## Legado 
En outubro de 2006, o San Benito High School nomeou a súa nova instalación deportiva de 11&nbsp;000 asentos como Bobby Morrow Stadium. Foi incluído no National Track and Field Hall of Fame en 1989 e no  Texas Track and Field Coaches Hall of Fame en 2016.

## Vida persoal 
Morrow casou con Jo Ann Strickland, que coñeceu no instituto, no que describiu coma un "matrimonio de conto de fadas". Instaláronse en Odessa e despois en Houston, onde recomezou a carreira na banca que deixara de lado para adestrar para os Xogos Olímpicos de 1960. Divorciáronse arredor de 1968. Posteriormente mudouse a Ohio, onde coñeceu e casou con Judy.

## Notas 
## Véxase tamén
Pico Turquino

O **Pico Turquino** é o punto de maior altitude da illa de Cuba con 1&nbsp;974 metros sobre o nivel de mar. É o único lugar de Cuba onde se rexistrou oficialmente unha nevarada en febreiro de 1900.

## Contexto xeográfico 
Atópase no centro da Sierra Maestra, a maior cordilleira de Cuba. A montaña álzase sobre un escenario de 17.540 hectáreas de ríos, bosques, vales e cumes. Hai dous accesos típicos para escalalo, un dende territorio da provincia de Santiago de Cuba e outro, máis suave, dende a provincia de Granma.

## Historia 
Os primeiros rexistros de visitas ó seu cume remóntanse a 1915 polo botánico sueco Erik Leonard Ekman, e como curiosidade, aparece como "Tarquino" nun mapa elaborado polo xeógrafo flamengo Gerardo Kramer a finais do século XVI. A zona, na época da conquista española estaba dominada por un cacique taíno chamado Tarquino ou Turquino. Segundo se cre, o nome provén das palabras aborixes turey e quino. A primeira delas era utilizada para designar ó ceo e a segunda utilizábase para denominar a unha persoa ou cousa importante ou elevada. Polo que se cre que Turquino quere dicir "Montaña do Ceo" ou "Elevación do Ceo".

No alto atópase un busto de José Martí que colocou, no ano do centenario do seu nacemento (1953), Celia Sánchez Manduley acompañada do seu pai. O busto é obra da escultora Jilma Madera.

## Notas
Capromys pilorides

***Capromys pilorides*** é unha especie de roedor endémica de Cuba, aínda que se coñece unha subespecie extinta que viviu nas Illas Caimán. O seu peso rolda os 8,5&nbsp;kg, e é a meirande especie existente de Capromyidae (os extintos Heptaxodontidae eran moito meirandes).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Solenodon cubanus

***Solenodon cubanus*** é unha especie de soricomorfo endémica de Cuba. Pertence á familia Solenodontidae xunto cunha especie similar, o *Solenodon paradoxus*. Esta especie ten unha característica infrecuente entre os mamíferos, xa que a súa saliva é velenosa.

## Notas
Todus multicolor

***Todus multicolor*** é unha especie de ave coraciforme da familia Todidae endémica de Cuba. É unha das especies máis preciosas da avifauna cubana. Non se coñecen subespecies.

## Distribución 
É unha ave común en toda Cuba, que vive en bosques con barrancos.

## Niño 
Nidifican entre abril e xullo. Cavan os seus niños en barrancos terrosos, a pouca altura das súas bases, con profundidades duns 25&nbsp;cm. Tamén poden escavalos en toros podrecidos ou en cavidades naturais na pedra. En zonas costeiras areosas tamén poden escavar o seu niño na entrada de covas de cangrexos. Pon 3 ou 4 ovos de cor branca, de 15,5&nbsp;mm de longo e 13,5&nbsp;mm de ancho. Cando saen ou entran do niño fano de xeito súbito.

## Notas
Brief Answers to the Big Questions

***Brief Answers to the Big Questions*** é un libro de ciencia popular escrito polo físico Stephen Hawking, e publicado por Hodder & Stoughton (tapas duras) e Bantam Books (tapas brandas) A editorial describe o libro como "unha selección das máis profundas, accesibles e oportunas reflexións [de Hawking] do seu arquivo persoal", O prólogo do libro foi escrito por Eddie Redmayne, actor gañador do Oscar que interpretou a Stephen Hawking no filme de 2014, *The Theory of Everything*; conta cunha introdución de Kip Thorne, Premio Nobel de Física; e un epílogo de Lucy Hawking, a filla do autor. Unha parte dos beneficios do libro están destinados á Motor Neurone Disease Association e á Fundación Stephen Hawking.

## Notas
Barlen Vyapoory

**Paramasivum Pillay Vyapoory**, máis coñecido  como **Barlen Vyapoory** e nado en 1945, é un político mauriciano, que exerceu como presidente da República de xeito interino dende o 23 de marzo de 2018 logo da renuncia de Ameenah Gurib-Fakim ata a súa propia renuncia o 26 de novembro de 2019.

## Traxectoria 
Estudou agricultura na Universidade de Mauricio e foi profesor no Instituto de Educación de Mauricio (1976-1995). Militante do Movemento Socialista Militante, presentouse ás eleccións xerais de 1995, asesorou ao ministerio de educación de 2002 a 2005 e foi alto comisionado do seu país en Suráfrica entre setembro de 2015 e marzo de 2016. O 29 de marzo de 2016 asumiu o posto de vicepresidente de Mauricio.

En marzo de 2018, o diario ''L'Express'' publicou documentos bancarios amosando que a presidenta Ameenah Gurib-Fakim utilizara con fins persoais un cartón de crédito remitido por Planet Earth Institute, unha ONG presidida polo multimillonario angolano Álvaro Sobrinho, procesado en Portugal e Suíza por malversación de fondos. O 9 de marzo, o primeiro ministro Jugnauth anunciou á prensa que a presidenta renunciaría ao cargo tras das celebracións do 50 aniversario da independencia o 12 de marzo e antes do inicio de sesións parlamentarias a finais de mes  . Non obstante, o 14 de marzo, Ameenah Gurib-Fakim anunciou que ía permanecer no seu posto. Interrogado pola prensa local por un suposto escándalo financeiro, a presidenta de Mauricio rexeitou completamente as acusacións determinada a defenderse nos tribunais  . Finalmente, Gurib-Fakim renunciou  o 17 de marzo con efecto a partir do 23 de marzo e Vyapoory, na súa calidade de vicepresidente, asumiu a xefatura de Estado .

## Notas
Seibu Dome

O , coñecido por motivos de patrocinio como , é un estadio de béisbol situado en Tokorozawa, Saitama (Xapón). Inaugurado o 14 de abril de 1979, foi erixido como campo local dos Saitama Seibu Lions da Liga do Pacífico da Liga Xaponesa de Béisbol Profesional (NPB). O estadio está cuberto por unha cúpula ao igual que outros moitos estadios do Xapón, mais dispón dunha separación entre a mesma e as bancadas para que o aire circule polo recinto. Isto fai posíbel que os home runs poidan saír do estadio, algo que non se pode nos estadios totalmente cubertos. É, xunto o T-Mobile Park de Seattle, Washington (Estados Unidos), o único estadio de béisbol do mundo con esa característica.

## Historia 
O estadio, comezado a construír en 1978, foi inaugurado o 14 de abril de 1979, sen o teito e co nome de . Desde a súa inauguración foi o estadio local dos Seibu Lions, que chegaban a Tokorozawa desde Fukuoka ese mesmo ano. A instalación da cuberta levouse a cabo en dúas fases: a primeira despois da temporada de 1997 e a segunda fase despois da temporada de 1998. Tras a finalización da obra o estadio mudou de nome a .

O 1 de marzo de 2005, o estadio foi nomeado  debido ao patrocinio por dous anos da compañía de comunicacións Invoice. Após o vencemento do contrato, o 1 de xaneiro de 2007 o nome foi mudado a , para reflictir o patrocinio do Grupo Goodwill. O contrato dos dereitos de nome do Grupo Goodwill Group durou cinco anos. Esta mudanza non afectou ao nome oficial do estadio, que seguía a ser Seibu Dome, mais o medios de comunicación utilizaron case en exclusiva o nome patrocinado. A finais de 2007 o estadio recuperou o seu nome oficial debido aos problemas de negocios ilegais de Goodwill. Entre 2015 e 2017 o estadio tivo o nome de , e apartir dese último ano o de .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saitama Seibu Lions

### Ligazóns externas 
* O estadio na páxina web dos Lions
Pablo López

O nome **Pablo López** pode referirse a:

* **Juan Pablo López** (1792–1886), militar e político arxentino;
* **Pablo López**, deputado nacional (en 1951) arxentino;
* **Pablo Sebastián López** (1975-), deputado nacional (en 2013) arxentino;
* **Pablo López Vidal** (1968-), deputado do Parlamento de Galicia;
* **Pablo López Vidal** (1977-), futbolista galego;
* **Pablo Darío López** (1982-), futbolista arxentino;
* **Pablo López Jiménez** (1984-), cantante andaluz coñecido por participar en *Operación Triunfo*;
* **Pablo López Campos**, xornalista galego.
Lyophyllaceae

**Lyophyllaceae** é unha familia de fungos da orde Agaricales. No ano 2008 estimábase que tiña 8 xéneros e 157 especies; mais en novembro do 2014, o *Catalogue of Life* listaba 13 xéneros na familia. Lyophyllaceae foi circunscrita polo micólogo Walter Jülich en 1981.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Anaxímenes de Lámpsaco

**Anaxímenes de Lámpsaco**, nado en -380 e finado en -320, foi un discípulo de Dióxenes de Sinope e do retórico Zoilo.
## Traxectoria 
Foi tamén mestre de Alexandre Magno, a quen acompañou na súa expedición a Persia. Escribiu unha *Retórica a Alexandre*, atribuída durante moito tempo a Aristóteles. Tamén é autor dunha *Historia de Grecia* (en doce libros), dunha *Historia de Filipo* e dunha *Historia de Alexandre*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lois Patiño

**Lois Patiño Lamas**, nado en Vigo o 26 de xaneiro de 1983, é un director e guionista de cinema galego.

## Traxectoria 
É fillo do pintor e escritor Antón Patiño Pérez e da pintora Menchu Lamas. Estudou psicoloxía na Universidade Complutense de Madrid compaxinándoo con cinema na escola Tai. Continuou os seus estudos de cinema na NYFA de Nova York e en Barcelona, na Universidade Pompeu Fabra.

O seu primeiro filme, *Costa da Morte* (2013), gañou o premio ó mellor director emerxente na sección Cineastas do Presente no Festival de Locarno e o Premio Mestre Mateo ó mellor documental.

O seu filme *Samsara* (2023) foi o gañador do Premio Especial do Xurado da sección Encounters no Festival Internacional de Cinema de Berlín.

## Filmografía 
### Curtametraxes 
* *Montaña en sombra* (2012)
* *La imagen arde* (2013)
* *Noite sem distância* (2015)
* *Lavadoiro* (2024)

### Filmes 
* *Costa da Morte* (2013)
* *Lúa vermella* (2020)
* *Samsara* (2023)
* *Ariel* (2025)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Cogomelo das rapadoiras

***Agaricus bitorquis*** é unha especie de fungo comestible, basidiomiceto da familia Agaricaceae.

## Características 
A forma do chapeu (píleo (micoloxía)) é convexa e é plano na súa parte superior; seco, suave e branco, mide entre 4 e 15 centímetros de diámetro.

É un fungo que se estende por América do Norte e Europa, crece nos xardíns e nos roleiros dos camiños especialmente nos que recibiran sal de combater o xeo na invernía. Prodúcese e madura baixo terra.

## Comestibilidade 
É un comestible de sabor areoso, debido ao seu hábitat subterráneo. A súa carne é sólida, firme e de suave recendo. Cultívanse, pois son resistente ás enfermidades virais e poden desenvolverse en altas temperaturas, o que facilita o seu cultivo durante todo o ano.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* David Arora (1986). Mushrooms Demystified. Ten Speed Press. ISBN 0-89815-169-4.

### Ligazóns externas
* http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=116878 *Agaricus bitorquis (en inglés)*
A Notaria, Desteriz, Padrenda

**A Notaria** é un lugar da parroquia de Desteriz, no concello ourensán de Padrenda, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2022 tiña 159 habitantes (74 homes e 85 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Desteriz 
### Parroquias de Padrenda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Padrenda
Jeanne Daubenton

[miniatura|250px|As [Sagradas Escrituras|Escrituras triunfando sobre a herexía. Igrexa Gustaf Vasakyrkan de Estocolmo.]]

**Jeanne** (ou Pieroime) **Daubenton**, Daubentonne o Dabentonne, nada en París no século XIV, foi unha predicadora que foi queimada viva por herexía en 1372.

Está considerada como unha das mártires da liberdade de expresión.

## Contexto 
Como nos seus primeiros días, entre os séculos XII e XV, a Igrexa Católica Romana enfrontouse a unha multitude de movementos de protesta, algúns dos cales parecían seren puramente heréticos. Máis alá do marco relixioso, estes movementos tamén desafiaron a orde establecida (política e social). Así mesmo, os poderes en cada lugar, tanto relixiosos coma civís, optaron por unha represión "total", sen ningún discernimento, usando, entre outros métodos, a tortura, até o exterminio dos albixenses.

## Traxectoria 
Jeanne Daubenton uniuse a un grupo de turlupinos (nome duna seita dos Irmáns do Libre Espírito ou Freires do Libre Espírito, unha comunidade sectaria surxida nas rexións de Flandres e Renania que durou desde 1250 até 1525, e que tiña orixe na herexía do Adamismo do século II, e que estivo activa desde o século XII até o século XIV) que chegara recentemente a París, e entre os cales tivo un papel activo.

Convertida nunha elocuente intérprete da súa doutrina, entregouse á predicación, anunciando que:
* o ideal da perfección cristiá era ser pobre e ir (case) completamente espidos,
* todos os deberes relixiosos deberían reducirse a unha simple oración mental e, finalmente
* para os santos (é dicir, os adeptos das súas ideas), non hai pecado para satisfacer todas as súas paixóns e todos os desexos dos seus sentidos.

Formalizou o modo de vida dos turlupinos na doutrina de que se propagaba activamente e esta doutrina estaba relacionada visibelmente máis cos Cínicos e os Adamitas que cos Valdenses (movemento dos Pobres de Lión, no século XII, a partir da predicación de Pedro Valdo).

De feito este movemento puxo en práctica:
# unha completa miseria,
# a nuez total,
# o comunismo total (comunidade completa de mulleres e bens).

De feito, esta vida en comunidade podería hoxe ser comparada co naturismo, co nudismo, co comunismo ou incluso co comunitarismo.

Os turlupinos quizais estiveron relacionados cos Valdenses e cos Begardos. Chamábanse "Sociedade dos Pobres", ensinaban que o home pode chegar a esta vida con impecabilidade e foron acusados de entregarse ás máis vergonzosas desordes. Excomungados por Gregorio XI en 1372, foron destruídos por orde do rei de Francia Carlos V.

De feito, algúns foron realmente queimados (en número incerto, pero pequeno), pero a maioría foi capaz de escapar e dispersárense.

Condenada por herexía, Jeanne Daubenton foi queimada viva en 1372 en París, na praza de Grève (hoxe denominada place de l'Hôtel-de-Ville - Esplanade de la Libération, ou simplemente place de l'Hôtel-de-Ville (en galego praza do Concello).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Grand Dictionnaire Universel* (Larousse, 1876).
Pierre Daubenton

**Pierre Daubenton**, nado o 10 de abril de 1703 en Montbard (ducado de Borgoña) e finado na mesma localidade o 14 de setembro de 1776 foi un avogado, político e escritor francés, colaborador da *Encyclopédie*.

## Traxectoria 
Era fillo de Jean Daubenton e Marie Pichenot, e irmán do naturalista Louis-Jean-Marie Daubenton.

No seu pobo natal, Montbard, foi primeiro avogado no xulgado local e, máis tarde, alcalde, comandante da gornición, tenente da policía e oficial do exército local.

Tamén foi subdelegado da administración en Dijon, capitán dos arcabuceiros, alguacil das abadías de Moutiers-Saint-Jean e Fontenay, membro das Academias de Lión e Dijon, das Sociedades Literarias de Auxerre e Ruán e, finalmente, membro honorario da Sociedade Económica de Berna.

Moi interesado en temas de historia natural, Pierre Daubenton achegou á *Encyclopédie* de Diderot moitos artigos sobre temas relacionados coa botánica e coa xardinaría e tamén sobre temas agrícolas.

Tamén se lle debe unha "Relación á festa dada en Montbard por Buffon sobre o nacemento do fillo de Luís Henrique, duque de Borbón, príncipe de Condé".

O 22 de outubro de 1737 casou con Bernarde Amyot, coa que tivo un fillo, Georges Louis Daubenton (1739–1785).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Louise Lyle & David McCallam, edit. (2008): *Histoires de La Terre: Earth Sciences and French Culture 1740–1940.* Amsterdam: Rodopi. ISBN 9-0420-2477-1, p.&nbsp;59.
* *Mémoires de la Société Éduenne*, 1879, tome 8. Autun: Dejussieu père et fils, p.&nbsp;85.

### Ligazóns externas 
* Lista dos artigos de Pierre Daubenton para a *Enclyclopédie* en Wikisource.
John Oliver Creighton

**John Oliver Creighton**, nado en Orange (Texas) o 28 de abril de 1943, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-51-G, STS-36 e STS-48. Pasou un total de 16,85 días no espazo.

## Traxectoria
Creighton é graduado en ciencias pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1966 e máster en administración da ciencia e da tecnoloxía pola Universidade George Washington en 1978.

Foi seleccionado pola NASA en xaneiro de 1978, converténdose oficialmente en astronauta en agosto de 1979, voando máis tarde nas misións STS-51-G, STS-36 e STS-48. Pasou un total de 16,85 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-G
*STS-36
*STS-48
Estadio de Miyagi

O , coñecido por motivos de patrocinio como , é un estadio de béisbol situado en Sendai, Miyagi (Xapón). Inaugurado o 5 de maio de 1950, o estadio foi utilizado como campo local dos Lotte Orions entre 1973 e 1977 e desde 2005 polos Tohoku Rakuten Golden Eagles, ambos conxuntos do Nippon Professional Baseball (NPB). Ten capacidade para 30.508 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lotte Orions
* Tohoku Rakuten Golden Eagles

### Ligazóns externas 
* O Rakuten Seimei Park Miyagi na páxina web oficial dos Golden Eagles
Tesouro de Corcoesto

***Tesouro de Corcoesto*** é unha película documental sobre o proxecto de minaría de ouro en Corcoesto.

## Datos 
Está dirixida por Cora Peña e dura 98 minutos. Foi realizada cunha campaña de micromecenado e estreouse no ano 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O documental
La Revista Social

***La Revista Social*** foi un xornal anarquista español publicado semanalmente dende o 16 de agosto de 1872 até 1884. Foi o órgano oficioso da Federación Rexional Española da Asociación Internacional de Traballadores (1870-1881). A partir de 1881 converteuse no xornal da Federación de Traballadores da Rexión Española (1881-1888), adoptando o nome de *Revista Social*.

## Traxectoria 
*La Revista Social* ap*a*receu en 1872, durante o reinado de Amadeu I, como órgano xornalístico da "Unión de los Obreros Manufactureros de España", e os seus primeiros números imprimíronse en Manresa. En 1873 trasladouse a Gràcia e a Barcelona, sendo o seu secretario de redacción Francisco Abayá. Converteuse entón no portavoz da a sección española da Primeira Internacional, a FRE-AIT, fundada no Congreso Obreiro de Barcelona de 1870. Foi inclinándose cara ás posicións anarquistas e recolleu nas súas páxinas artigos do *Boletín do Xura* e máis tarde de *La Révolté*. Tamén publicou folletos de Bakunin como *Deus e o Estado*.

Cando a FRE-AIT foi prohibida en España en xaneiro de 1874, tralo golpe de Pavía, *La Revista Social* tamén foi suspendida, pero volveu reaparecer meses despois co subtítulo «Órgano da Federación Manufacturera da Nación Española», adoptando un ton moderado. Neses anos dirixiuna José García Viñas. pasando a publicarse en Madrid. O seu director foi Juan Serrano Oteiza, dende 1881 até 1884, quen tivo amizade con Ricardo Mella e conseguiu que este colaborara coa revista.

Despois de publicar 154 números, en 1884 volveu publicarse en Cataluña. Desapareceu pouco despois como consecuencia da represión que seguiu ao asunto da Man Negra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
*
*
### Outros artigos 
* Federación de Traballadores da Rexión Española
A luz do negro

***A luz do negro*** é unha película documental sobre o proxecto de minaría de volframio na Brea (Fontao, Vila de Cruces).

## Datos 
Está dirixida por Encarna Otero e dura 34 minutos. Foi realizada no ano 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O documental
A ameaza do cobre

***A ameaza do cobre*** é un documental galego de 2018 dirixido por Xosé Bocixa.
## Datos 
O documental, cunha duración de 55 minutos, trata sobre o proxecto de minaría de cobre en Touro. Foi presentado por Nós Televisión e Tingalaranga Audiovisual no ano 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O documental
Robert Crippen

**Robert Laurel Crippen**, nado en Beaumont (Texas) o 11 de setembro de 1937, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-1, STS-7, STS-41-C e STS-41-G. Pasou un total de 23,57 días no espazo.

## Traxectoria
Crippen é graduado en enxeñería aeroespacial pola Universidade de Texas en 1960.

Converteuse en astronauta da NASA en setembro de 1969. Foi membro do soporte dos astronautas das misións Skylab 2, 3, 4 e durante a misión ASTP. Foi piloto da misión STS-1, a primeira misión do transbordador espacial, así como comandante das misións STS-7, STS-41-C e STS-41-G. Pasou un total de 23,57 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-1
*STS-7
*STS-41-C
*STS-41-G
Herman von Petersdorff

**Herman von Petersdorff**, nado como **Herman Gustav Wilhelm Raimund Ernst von Petersdorff** o 16 de xaneiro de 1864 en Szczecin, Prusia e finado o 23 de xullo de 1929 en Berlín, foi un historiador, arquiveiro e escritor alemán.

## Traxectoria 
Von Petersdorff estudou no instituto da súa cidade natal e en 1884 superou o exame para acceder á universidade polo que se mudou a Berlín para estudar na facultade de filosofía da Universidade Federico Guillerme, especializándose en estudos históricos. Durante algúns semestres tamén estudou na Albert Ludwig de Friburgo e na Ruprecht-Karls-Universität de Heidelberg . Logrou o doutoramento en decembro de 1888  coa tese *Beiträge zur Wirtschafts-, Steuer- und Heeresgeschichte der Mark im dreissigjährigen Kriege*. Publicou diversos tratados relativos á historia prusiana e colaborou na última década do século XIX na *Allgemeine Deutsche Biographie*. Traballou como arquiveiro, destinado no Arquivo Secreto do Estado en Berlín (1918-1929).

## Obra 
* *Pommersche Studierende auf der Universität Heidelberg*. 1887
* *Beiträge zur Wirtschafts-, Steuer- und Heeresgeschichte der Mark im dreissigjährigen Kriege*. Inaugural-Dissertation, Pierer'sche Hofdruckerei, Stephan Seidel & Co., Altenburg 1888
* *Die Vereine Deutscher Studenten. Neun Jahre akademischer Kämpfe*. Breitkopf & Härtel, Leipzig 1891
* *Elisabeth Staegmann und ihr Kreis*. 1893
* *General Johann Adolph Freiherr von Thielmann – Ein Charakterbild aus der napoleonischen Zeit*. S. Hirzel, Leipzig 1894
* *Briefe von Ferdinand Gregorovius an den Staatssekretär Hermann von Thile*. Gebrüder Paetel, Berlin 1894
* *Wie das Deutsche Reich geworden ist. 1848–1871. Ein Gedenkbuch, dem deutschen Volke dargebracht zur 25jährigen Wiederkehr der Gründung des Reiches*. Pauli’s Nachfahren, Berlin 1896
* *Der erste Hohenzollernkaiser im Dienste preußischer und deutscher Größe. Zum 100jährigen Geburtstage Wilhelms I.* Breitkopf & Härtel; Leipzig 1897
* *König Friedrich Wilhelm IV.* J. G. Cotta’sche Buchhandlung Nachfolger, Stuttgart 1900
* *Kaiserin Augusta*. Duncker & Humblot, Berlin 1900
* *Königin Luise*. Velhagen & Klasing, Bielefeld 1903
* *Aus großer Zeit*. 1904
* *Kleist-Retzow. Ein Lebensbild*. J. G. Cotta’sche Buchhandlung Nachfolger, Stuttgart und Berlin 1907
* *Otto von Bismarck – Briefwechsel*. 1910
* *Friedrich der Große – Ein Bild seines Lebens und seiner Zeit*. A. Hofmann & Comp., Berlin 1902
* *Friedrich von Motz – Eine Biographie*. Reimar Hobbing, Berlin 1913
* *Deutsche Männer und Frauen – Biographische Skizzen vornehmlich zur Geschichte Preußens im 18. und 19. Jahrhundert*. Reimar Hobbing, Berlin 1913
* *Der Hof der Königin Luise*. Xenien-Verlag, Leipzig 1913
* *Bismarck zum 100jährigen Geburtstag*. Velhagen & Klasing, Bielefeld 1915
* *Bismarcks Briefwechsel mit Kleist-Retzow*. Cotta, Stuttgart und Berlin 1919
* *Fridericus Rex – Ein Heldenleben*. Gebrüder Paetel, Leipzig 1925
* *Der Große Kurfürst*. Flamberg, Gotha 1926
* *Bismarck und die Vereine Deutscher Studenten*
* *Ein Berliner Kaufmann aus der Zeit Friedrichs des Grossen (Johann Ernst Gotzkowsky)*
 
## Notas
Didunculinos

A dos **diduncululinos** (*Didunculinae*) é unha subfamilia de aves columbiformes da familia dos colúmbidos.

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Subfamilia 
A subfamilia foi descrita en 1848 polo naturalista inglés John Edward Gray.

#### Xénero 
En canto ao xénero, foi descrito no mesmo ano polo naturalista, explorador e artista estadounidense Titian Peale.

### Etimoloxías 
#### Subfamilia 
O nome científico da subfamilia, *Didunculinae*, está formado pola raíz do seu xénero tipo (e único), *Didunculus*, coa adición do sufixo do latín científico *-inae*, propio dos nomes das subfamilias de animais.

#### Xénero 
*Didunculus* é un diminutivo do xénero *Didus* Linnaeus, 1766, o dodo (hoxe *Raphus*). "O noso *Didunculus*, ou pequeno dodo", escribiu Peale en 1848.

### Clasificación 
O dos didunculinos é un taxon monotípico, xa que só comprende un único xénero, *Didunculus*, cunha soa especie actualmente vivente, e outra fósil:

* *Didunculus strigirostris* Peale, 1848
* *† Didunculus placopedetes* Steadman, 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hume, J. P. & Walters, M. (2012): *Extinct Birds*. Londres, Reino Unido: T & AD Poyser. ISBN 978-1-4081-5725-1.
* Newton, Alfred (1893–1896): *A Dictionary of Birds*. Londres, Reino Unido: Adam & Charles Black.
* Tyrberg, T. (2009): "Holocene avian extinctions". En Turvey, S. T., (ed.) *Holocene extinctions*. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-953509-5.

### Outros artigos 
* Colúmbidos
* *Didunculus strigirostris*

### Ligazóns externas 
* *Didunculus* na EOL.
Arquéstrato de Xela

miniatura|Gastronomía de Arquestrato
**Arquéstrato** (en grego, Ἀρχέστρατος, *Arkhéstratos*) foi un antigo poeta grego de Xela e Siracusa, en Sicilia, que escribiu a mediados do século -IV.
## Traxectoria  
O seu poema humorístico didáctico *Hedypatheia* ("o bo comer"), escrito en versos hexámetros, aconsella ao lector gastronómico sobre onde atopar a mellor comida no mundo mediterráneo. O escritor, que deseñou o texto sobre a base dos antigos textos de Hesíodo ou Teognis sobre comellóns, parodia o estilo de antigos poetas gnómicos. O escrito centra a maior parte da súa atención nos peixes, a pesar de que algúns dos fragmentos iniciais se refiren aos aperitivos, e tamén hai unha sección sobre o viño. O poema gozaba de certa notoriedade entre os lectores dos séculos -IV e -III: foi mencionado polo poeta cómico Antífanes, por Linceo de Samos e polos filósofos Aristóteles, Crisipo de Soli e Clearco de Soli. En case todos os casos, estas referencias eran despectivas, o que implica que o poema de Arquéstrato, do mesmo xeito que o manual de sexo de Filénide, era posíbel que corrompesen aos seus lectores. Esta actitude exemplifícase nos *Deipnosofistas* de Ateneo con citas de Crisipo:Existen 62 fragmentos do poema de Arquéstrato que chegaron até os nosos días, todos eles por ser citados por Ateneo na súa obra *Deipnosofistas.* O poema foi traducido ou imitado en latín por Ennio.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Andrew Dalby, "Archestratos: where and when?" in *Food in antiquity* ed. John Wilkins and others (Exeter: Exeter University Press, 1995) pp. 400–412.
* Kathryn Koromilas, "Feasting with Archestratus" in *Odyssey* (November/December 2007)
* S. Douglas Olson and Alexander Sens, Archestratos of Gela: Greek Culture and Cuisine in the Fourth Century BCE. Oxford: Oxford University Press, 2000. [Text, translation, commentary.]
* Carmen Soares, Arquéstrato: Iguarias do mundo greco. *Guia gastronómico do Mediterrâneo antigo.* Coimbra: Imprensa dá Universidade de Coimbra, 2016.  [Estudo, tradución portuguesa.]
* John Wilkins, Shaun Hill, Archestratus: The life of luxury. Totnes: Prospect Books, 1994. [Introduction, translation, commentary.] Texto online con introdución
### Ligazóns externas
*Arquéstrato de Xela.
Mimi Keene

**Mimi Keene**, nada o 5 de agosto de 1998, é unha actriz británica, máis coñecida por interpretar a Cindy Williams na serie británica *EastEnders* e a Ruby na serie de Netflix *Sex Education*.

## Carreira 
O 19 de agosto do 2013, uniuse ao elenco principal da coñecida serie británica *EastEnders*, onde interpretou a Cindy Williams até o 17 de agosto de 2015. Ese mesmo ano apareceu na película para a televisión *Our Girl*, onde interpretou a Jade Dawes.

## Filmografía 
## Premios e nomeameacións 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* 
* Digital Spy :: Celebrity News :: Mimi Keene
Dendrofilia

A **dendrofilia** é unha parafilia sexual que describe a atracción sexual cara ás árbores e as plantas, incluíndo o seu uso como obxectos sexuais ou veneración como símbolos fálicos. O termo foi acuñado a comezos do século XX en estudos de antropoloxía, e pode ser entendido como unha forma de estimular a masturbación, nos casos en que se inseren legumes ou froitas na vaxina ou no ano. 

O emprego de flores para acariñar o propio corpo ou o do compañeiro sexual tamén pode ser visto, en certo xeito, como un comportamento dendrofílico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sexo
* Sexualidade
Erkenci Kuş

***Erkenci Kuş*** é unha serie de televisión turca de 2018 producida por Gold Filme para Star TV.

## Sinopse 
A historia vira contorna a Sanem Aydın, unha moza soñadora dun barrio humilde de Istambul que, ante a presión da súa familia para atopar emprego estable, comeza a traballar na axencia de publicidade na que leva tempo traballando a súa irmá máis vella, Leyla. O propietario da axencia, o señor Aziz Divit, necesita retirarse, polo que delega a dirección da axencia no seu fillo máis vello, Can, un fotógrafo de fama mundial e ao que lle encanta a liberdade, mentres que o fillo pequeno, Emre, queda a cargo das contas. Tras a chegada de Sanem, a vida dos irmáns cambiará para sempre.

## Elenco 
* Demet Özdemir como Sanem Aydın
* Can Yaman como Can Divit
* Özlem Tokaslan como Mevkibe Aydın
* Cihan Ercan como Muzaffer Kaya (Zebercet)
* Öznur Serçeler como Leyla Aydın
* Berat Yenilmez como Nihat Aydın
* Birand Tunca como Emre Divit
* Sevcan Xaşar como Aylin Yüksel
* Anıl Çelik como Cengiz Özdemir (Ceycey)
* O teuğçe Kumral como Deren Keskin
* Ceren Taşci como Ayhan Işık
* Sibel Şişman como Güliz Eıldırım
* Tuan Tunalı como Metin
* Ali Xağcı como Osman Işık
* Asuman Çakır como Aysun Kaya
* Ouğuz Okul como Rıfat
* Feri Baycu Güler como Melahat
* Kimya Gökçe Aytaç como Pole
* Ahmet Somers como Aziz Divit

## Tempadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Nicolás Laprovíttola

**Nicolás "Nico" Laprovíttola**, nado o 31 de xaneiro de 1990 en Morón, Buenos Aires, é un xogador profesional de baloncesto arxentino con pasaporte italiano que xoga no FC Barcelona da Liga ACB. Cunha estatura de 1,93 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria 
O 26 de setembro de 2016, Laprovíttola asinou cos San Antonio Spurs. O 27 de decembro de 2016, foi cortado polos Spurs tras xogar 18 partidos nos que acadou 3.3 puntos e 1.6 asistencias en 9.7 minutos por encontro. O 18 de xaneiro de 2017, Laprovíttola asinou co Saski Baskonia da Liga ACB para o resto da tempada.

O 7 de xullo de 2017, Laprovíttola asinou un contrato dunha tempada con opción a unha máis co BC Zenit San Petersburgo ruso. O 22 de xaneiro de 2018, foi cedido ó Joventut Badalona da Liga ACB ata final de tempada. O 8 de agosto de 2018, Laprovíttola asinou un contrato por unha tempada máis co Joventut Badalona. O 28 de maio de 2019, Laprovíttola foi elixido mellor xogador da tempada da Liga ACB. O 9 de xullo de 2019, fíxose oficial a súa fichaxe por dúas tempadas polo Real Madrid. O 28 de xullo de 2021, Laprovíttola asinou co FC Barcelona da Liga ACB un contrato por dous anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Calístrato

O antropónimo grego **Calístrato** pode aludir a:
* **Calístrato (actor)**. Actor cómico grego
* **Calístrato (xurista)**. xurista romano de finais do século II e principios do século III.
* **Calístrato (escritor)**, escritor grego discípulo de Aristófanes de Bizancio (século -II).
* **Calístrato (escultor)**, escultor grego (século -II).
* **Calístrato (militar)**, militar ateniense (s. -V).
* **Calístrato (músico)**, músico e poeta ateniense coñecido só como autor dun himno na honra de Harmodio e Aristoxitón..
* **Calístrato de Afidna**, orador ateniense (s. -IV).
* **Calístrato de Atenas**, cabaleiro ateniense (s. -V).
* **Calístrato de Elis**, político de Elis (s. -III).
* **Calístrato do Ponto**, secretario privado do rei Mitrídates VI Eupátor. 
* **Domicio Calístrato**, un historiador quizais do século -I autor de historias locais de Heraclea Póntica e Samotracia.
* **Calístrato (santo)**, un santo das igrexas católica e ortodoxa, de quen se di que inspirou a 49 soldados ao martirio cristián en Cartago no século IV.
Calístrato (retórico)

**Calístrato** (en  Kallístratos), sofista e retórico, probabelmente do século III (quizais do IV). 
## Traxectoria 
Escribiu as *Ekphráseis* (tamén coñecidas polo título latino *Statuarum descriptiones*), descricións de catorce estatuas de pedra e de bronce de distinguidos artistas. Esta pequena obra, escrita nun estilo seco e afectado, sen ningunha pretensión artística, adoita editarse cos *Eikones* de Filóstrato de Lemnos (cuxa forma imita).
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Varios autores (1910-1911). Callistratus (sophist) «Callistratus (sophist)».  En Chisholm, Hugh. *Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and Xeral information* (en inglés) (11.ª edición). Encyclopædia Britannica, Inc.; actualmente en dominio público. 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* *Descricións de estatuas.* 
** Texto inglés no sitio Theoi; trad. de 1931 de Arthur Fairbanks publicada na Loeb Classical Library.
*** Texto grego no Proxecto Perseus. Empregando o rótulo activo "*load*", que se acha na parte superior dereita, obtense axuda en inglés co vocabulario grego do texto.
Antonio Méndez Casal

**Antonio Méndez Casal**, nado en Monforte de Lemos cara 1884 e finado en Madrid o 13 de xaneiro de 1940, foi un crítico de arte galego.
## Traxectoria 
Nado en Monforte de Lemos. Durante a súa mocidade tamén cultivou o debuxo. Foi colaborador das publicacións *ABC* e *Blanco y Negro*. Foi académico da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Unha rúa de Monforte leva o seu nome.

## Notas
Colección Dombate

[dereita|miniatura|*[Ao pé de cada hora* (Salvador García-Bodaño, 1980; 2ª edición).]]

A **colección Dombate** foi unha colección literaria de Editorial Galaxia, dedicada á edición de poesía en lingua galega. Desde 2024 está dirixida por Tamara Andrés.

## Libros editados 
**Estacións ao mar* (Xohana Torres, 1980)
**Informe da gavilla* (Vítor Vaqueiro, 1980)
**Ao pé de cada hora* (Salvador García-Bodaño, 1980; 2ª edición)
**Poemas galegos* (Eduardo Blanco Amor, 1980; escolma)
**Sombra do aire na herba* (Luís Pimentel, 1981; 2ª edición)
**Muíño fidel* (Xosé Díaz Jácome, 1983)
**A fraga prateada* (Vítor Vaqueiro, 1983)
**O tempo desancorado* (Emilio Álvarez Blázquez, 1988)

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Colección Illa Nova
*Colección Salnés
José Salgado Torres

**José Salgado Torres**, nado na Coruña en 1916 e finado en Madrid o 31 de marzo de 1967, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Alférez Provisional, Vieja Guardia e fundador do S.E.U. Foi director xeral de Banca, Aforro e Inversións, director xeral do Tesouro, Débeda e Clases Pasivas e subgobernador do Banco de España.

## Recoñecementos 
Cabaleiro Gran Cruz das Ordes do Mérito Militar, Naval, Cisneros e Mérito Civil.
## Notas
Columbimorfos

O dos **columbimorfos** (*Columbimorphae*) é un clado de aves (considerado por moitos autores como granorde) de Aves da subclase das neornites, infraclase dos neognatos e superorde das neoaves.

## Taxonomía 
### Descrición 
A grandorde foi descrita en 1790 polo ornitólogo inglés John Latham na súa obra *A General Synopsis of Birds*.

### Etimoloxía 
O nome científico *Columbimorphae* está formado polos elementos do latín científico *columb-* e *-morphae*, unidos por un *-i-* epentético para facilitar a pronuncia. O primeiro é a raíz do xénero tipo, *Columba*. E o segundo é a forma plural do adxectivo do latín científico *morphus*, derivado do grego antigo μορφή *morphḗ*, "forma".

### Clasificación 
A granorde comprende as seguintes tres ordes:
* Columbiformes
* Pteroclidiformes
* Mesitornithiformes
 
## Filoxenia 
As relacións filoxenéticas entre estas ordes establecéronse a partir dos resultados de análises xenéticas.

Análise anteriores tamén apoiaban un agrupamento similar, aínda que as relacións próximas exactas diferían:

Algúns estudos indicaban que a relación máis próxima era entre as gangas e as pombas (a opinión tradicional), mentres que outros estudos indicaban que a relación máis próxima era entre os mesitos e as gangas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aves
* Neornites
* Neognatos
* Neoaves
Liga ACB 2018-19

A **tempada 2018-19 da Liga ACB**, tamén chamada **Liga Endesa** por motivos de patrocinio, foi a 36ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. Comezou coa primeira xornada da liga regular o 29 de setembro de 2018, e rematou o 21 de xuño de 2019 co derradeiro partido das finais da ACB entre o Real Madrid e o Barça Lassa. O Real Madrid conseguiu o seu 35º título de liga tras gañar por 3-1.

## Equipos 
### Cambios de adestrador 
## Tempada regular 

;Lenda:

**Xog** = Encontros xogados; **G** = Encontros gañados; **P** = Encontros perdidos; **P+** = Puntos a prol; **P-** = Puntos en contra; **Dif** = Diferenza de puntos

## Posicións por xornada 
Fonte: ACB

## Playoffs 
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decidíronse ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final disputáronse ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título:

## Premios 
### MVP da Tempada da ACB 
### Quintetos ideais 
### Xogador revelación 
### Quinteto revelación 
### Xogadores da semana 
**Fonte:** 

### Xogadores do mes 
**Fonte:** 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Liga ACB
Angry Inuk

***Angry Inuk*** é un filme documental canadense de 2016 escrito e dirixido por Alethea Arnaquq-Baril. O documental defende o dereito á caza de focas dos inuit, o cal lles permite manterse a si mesmos.

No filme aparecen Arnaquq-Baril, así como Aaju Peter, unha activista, avogada e deseñadora de roupa con pel de foca que depende da venda de peles para sobrevivir. Parcialmente rodado na comunidade de Iqaluit, así como Kimmirut e Pangnirtung, o filme conta como Peter e outros inuit viaxan a Europa nun esforzo por eliminar a prohibición de venda de produtos de foca. O filme tamén critica organizacións como Greenpeace ou International Fund for Animal Welfare por ignorar as necesidades e a vulnerabilidade das comunidades que dependen da caza de foca para sobrevivir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
John Latham

**John Latham**, nado o 27 de xuño de 1740 en Eltham, Gran Londres, e finado o 4 de febreiro de 1837 en Winchester, Hampshire, foi un médico, un naturalista especializado en ornitoloxía e un escritor inglés.

## Traxectoria 
John Latham naceu o 27 de xuño de 1740 en Eltham, no sueste de Londres. Era o fillo máis vello de John Latham, un ciruxián alí establecido, e da súa esposa, unha descendente dos Sothebys, en Yorkshire.

Foi educado na Merchant Taylors' School, e estudou anatomía baixo a dirección de William Hunter. Practicou a medicina durante moitos anos en Dartford. Pronto adquiriu unha considerábel fortuna e, retirándose da práctica en 1796, estableceuse en Romsey, Hampshire. Recibiu o título de doutor (M.D.) en Erlangen en 1795.

## Obras 
* 
* 
* 
*
*
* 

As súas principais obras foron *A General Synopsis of Birds* e *A General History of Birds*. Examinou espécimes de aves australianas que chegaron a Inglaterra nos últimos vinte anos do século XVIII, e foi o responsábel de nomear moitas delas. Entre outras, o emú (*Dromaius novaehollandiae*, a *Cacatua galerita*, a aguia audaz (*Aquila audax*), a ave lira soberbia (*Menura novaehollandiae*) e a pega australiana (*Gymnorhina tibicen*). Tamén foi o primeiro en describir o guacamayo xacinto (*Anodorhynchus hyacinthinus*). Por todo iso, Latham foi chamado o "avó" da ornitoloxía australiana.

## Abreviatura 
A abreviatura **Latham** emprégase pare recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén
Leonid Kuchma

**Leonid Danylovych Kuchma** (), nado en Chaikine (Chernihiv) o 9 de agosto de 1938 é un político ucraíno que foi o presidente de Ucraína entre o 19 de xullo de 1994 e o 23 de xaneiro de 2005. Kucham asumiu o posto tras gañar as eleccións presidenciais de 1994 contra o seu rival, Leonid Kravchuk. Kuchma foi reelixido para outro mandato de cinco anos en 1999.

A súa presidencia foi rodeada por numerosos escándalos de corrupción e a redución da liberdade dos medios. A corrupción aumentou trala elección de Kuchma en 1994, mais en 2000–2001, o seu poder comezou a debilitarse a pesar da publicidade dos medios.

Coa súa vixilancia, a economía de Ucraína continuou a declinar ata 1999, mentres que creceu dende 2000, levando unha certa prosperidade a algúns segmentos dos residentes nas cidades. Durante a súa presidencia, as relacións entre Rusia e Ucraína comezaron a mellorar.

Tras unha carreira de éxito na industria da construción de máquinas na Unión Soviética, Kuchma iniciou a súa carreira política en 1999, cando foi elixido para a Rada Suprema (parlamento ucraíno). Foi reelixido en 1994. Actuou como primeiro ministro de Ucraína entre outubro de 1992 e setembro de 1993.

Tamén foi criticado polas súas restricións á liberdade de prensa, aplicando a censura a toda crítica. A campaña de Kuchma contra a prensa foi tal que en 2001 o Comité para a Protección dos Xornalistas (CPX) considerou a Kuchma un dos dez peores inimigos da prensa ese ano, xunto a outros líderes como Fidel Castro, Vladimir Putin e o aiatolá Ali Khamenei.

O seu primeiro ministro trala destitución de Anatoli Kinaj en 2002 foi Viktor Yanukovich.

Baixo Constitución de Ucraína, Kuchma deixou a presidencia en outubro de 2004, por non poder ser reelixido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Åslund, Anders, and Michael McFaul.''Revolution in Orange: The Origins of Ukraine's Democratic Breakthrough*. (2006)
* Aslund, Anders. * How Ukraine Became a Market Economy and Democracy*. (2009)
* Birch, Sarah. *Elections and Democratization in Ukraine*. (2000) online edition
* Kubicek, Paul. *The History of Ukraine*. (2008) excerpt and text search
* Kuzio, Taras. *Ukraine: State and Nation Building* (1998) online edition 
* Sochor, Zenovia A. "Political Culture and Foreign Policy: Elections in Ukraine 1994." in: Tismăneanu, Vladmir (ed.). 1995. *Political Culture and Civil Society in Russia and the New States of Eurasia*. (1994) . pp.&nbsp;208–224.
* Whitmore, Sarah. *State Building in Ukraine: The Ukrainian Parliament, 1990–2003*. Routledge, 2004 online edition 
* Wilson, Andrew. *Ukraine's Orange Revolution*. (2005)
* Wilson, Andrew. *The Ukrainians: Unexpected Nation*. 2nd ed. 2002; online excerpts at Amazon
* Wolczuk, Roman. *Ukraine's Foreign and Security Policy 1991–2000*. (2002) excerpt and text search
* Zon, Hans van. *The Political Economy of Independent Ukraine*. 2000 online edition 
### Ligazóns externas 
* Liudmyla Shanghina, "UKRAINE IS NOT AMERICA", *Razumkov''
* "Yushchenko Won the Competition of Personalities", (Kuchma's 2005 interview), *Vremia Novostey* (Rusia) 
* Korzh, H. *Leonid Kuchma: Real biography of the second President of Ukraine *.
*
Alethea Arnaquq-Baril

**Alethea Arnaquq-Baril** é unha directora, produtora, guionista e animadora de cinema inuk. É dona de Unikkaat Studios, unha compañía de produción con sede en Iqaluit, que produce filmes en lingua inuktitut. Foi galardoada coa Cruz do Servizo Meritorio Canadense en 2017 en recoñecemento polo seu traballo como activista e directora. Tamén colabora co Proxecto Qanak, un proxecto social que apoia iniciativas de apoderamento dos inuit. 

## Filmografía parcial 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Prorastomus

***Prorastomus sirenoides*** é unha especie de sirenio primitivo extinguido cuxos restos fósiles atópanse en estratos do Eoceno de Xamaica, de hai 40 millóns de anos. É a única especie do xénero ***Prorastomus***.

## Taxonomía 
O nome xenérico *Prorastomus* é unha combinación do grego πρῷρα (*prōra*), proa, e στόμα (*stoma*), boca, referíndose á mandíbula inferior do animal que "lembra a proa dun balandro".

En 1892 o naturalista Richard Lydekker reescribiu o nome do xénero como *Prorastoma* (en feminino), o cal estaba inxustificado, xa que *stomus* é masculino en latín. O fociño é longo, estreito e, no extremo, bulboso. Os ósos nasais son máis grandes que noutros sirenios. A crista nasal está ben desenvolvida, o que indica que tiña un bo olfacto. Os ósos frontais son menores do que é habitual nos sirenios, aínda que, como noutros sirenios, ten unha pronunciada crista ciliar. Como o outro xénero da familia, *Pezosiren*, ten unha crista saxital, é posible que o espécime de *Prorastomus* descrito tivese tamén unha antes de que fose desgastada pola erosión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Evolución dos sirenios
**Pezosiren*

### Bibliografía 
*Barry Cox, Colin Harrison, R. J. G. Savage, and Brian Gardiner. (1999): The Simon & Schuster Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Creatures: A Visual Who's Who of Prehistoric Life. Simon & Schuster. 
*David Norman. (2001): The Big Book Of Dinosaurs. Pg. 348, Welcome Books.
*Richard Owen. (1855): On the fossil skull of a mammal (*Prorastomus sirenoïdes*, Owen) from the island of Jamaica. The Quarterly journal of the Geological Society of London, 11, pp.&nbsp;541–543.