open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
VG-1.5

A **VG-1.5** ou **Vía de Altas Prestacións Baio-Santa Irena** (na provincia da Coruña), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Baio (Zas) e Santa Irena (Vimianzo); atravesa os concellos de Zas e Vimianzo. Ten unha lonxitude de 2,47 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AG-55 en Baio (Zas) e finaliza nun cruzamento coa AC-552 en Santa Irena (Vimianzo).

## Percorrido 
Iniciado na final provisional da autovía da Costa da Morte, AG-55, a uns poucos metros da ligazón da estrada AC-432, no lugar de Baio Pequeno (parroquia de Baio do concello de Zas) e termina na rotonda da conexión coa estrada AC-552 no lugar de Santa Irena (parroquia de Salto do concello de Vimianzo). No medio do percorrido atópase un viaduto duns 100 metros sobre o río do Porto.

## Historia 
Inicialmente estaba previsto unha vía de alta capacidade en lugar da autovía, co financiamento do proxecto anunciado en xullo de 2007, as primeiras obras iniciaron en decembro de 2008, coa colocación da primeira pedra presido polo presidente da Xunta de Galicia, Emilio Pérez Touriño e en outubro de 2010 anunciara os problemas financeiros coa intención de completar toda a autovía entre Carballo e Berdoias. A crise empezou en abril de 2012 coa paralización de todas as obras da autovía AG-55.

A finais de 2014, co cambio do proxecto, as obras renovaron e permitiron a limitar a construción dunha vía para automóbiles co que se denomina como unha **Vía de Altas Prestacións** duns 2,47 quilómetros de lonxitude, xunto co resto do tramo Carballo-Baio da autovía AG-55. Foi inaugurado en xullo de 2016 licitou o proxecto da primeira fase da autovía, ao principio desta primeira fase, converterase nunha vía de altas prestacións (**VG-1.5**) e no futuro, será desdobrada en autovía.

En febreiro de 2023, case 6 anos despois do anuncio da licitación do proxecto, anunciara que someteu a información pública do proxecto construtivo e investirá uns 3,5 millóns de euros para os orzamentos da Xunta de Galicia. Na actualidade, segue en circulación da **VG-1.5** ata cando se desdobrará en autovía, descatalogará do catálogo das estradas da Xunta de Galicia e a ligazón de Santa Irena será de forma trompeta.

## Treitos 

## Notas
Hylaeochampsa

***Hylaeochampsa*** é un xénero extinto de crocodilomorfos eusuquios. Só se coñece por un cranio parcial atopado en rochas de idade barremiana do Cretáceo inferior da  Formación Vectis (Grupo Wealden) da illa de Wight. Este cranio, denominado BMNH R 177, curto e ancho, cun padal de tipo eusuquio, infírese que tiña dentes grandes na parte posterior que estaban adaptados a esmagar e crebar. *Hylaochampsa* foi descrito por Richard Owen en 1874, e a especie tipo denominouse ***H. vectiana***. Pode ser do mesmo xénero que o fósil lixeiramente máis antigo *Heterosuchus*, que se cre tiña un similar grao evolutivo, pero non hai material solapado, xa que de *Heterosuchus* só se coñecen unhas vértebras. Se os dous resultasen ser sinónimos, *Hylaeochampsa* tería prioridade porque é o nome máis antigo. *Hylaeochampsa* é o xénero tipo da familia Hylaeochampsidae, que tamén inclúe o xénero *Iharkutosuchus* do Cretáceo tardío de Hungría. James Clark e Mark Norell situárono como un grupo irmán de Crocodylia. *Hylaeochampsa* é actualmente o eusuquio máis antigo coñecido.

## Notas
Articulación atlanto-occipital

Membrana atlantoccipital posterior e ligamento atalntoaxial.|miniatura
A **articulación atlanto-occipital** é a articulación entre o óso occipital do cranio e a primeira vértebra cervical ou atlas, que consiste en dúas articulacións condiloides. Os cóndilos occipitais articúlanse coas caras articulares superiores do atlas. Esta articulación é unha articulación sinovial.

## Ligamentos 
Os ligamentos que conectan os ósos son:

* Dúas cápsulas articulares
* Membrana atlanto-occipital posterior, une a parte posterior do bordo do orificio occipital maior co arco posterior do atlas.
* Membrana atlanto-occipital anterior, une a parte anterior bordo do orificio occipital maior co arco anterior do atlas.

## Movementos 
Os movementos permitidos nesta articulación son:
* flexión e extensión arredor do eixe mediolateral, que dá lugar os movementos ordinarios de inclinación cara a adiante e atrás da cabeza.
* lixeiro movemento lateral ou lateroflexión, a un lado e outro arredor do eixe anteroposterior.

Non existe rotación entre o occipital e o atlas senón un pequeno deslizamento dos cóndilos occipitais sobre as caras articulares do atlas.

A flexión prodúcese principalmente pola acción dos músculos longo da cabeza e rectos da cabeza anteriores; a extensión pola do recto da cabeza posterior maior e menor, o oblicuo da cabeza superor, o semiespiñoso da cabeza, esplenio da cabeza, esternocleidomastoideo, e as fibras superiores do trapecio.

Os rectos laterais son responsables do movemento lateral, axudados polo trapecio, esplenio da cabeza, semiespiñoso da cabeza e esternocleidomastoideo do mesmo lado, que actúan todos conxuntamente.

## Galería 

Ficheiro:Gray129.png|Óso occipital. Superficie externa.

## Notas 
Gray's Anatomy (1918) 20ª edición. Texto en dominio público incorporado ao artigo.
Pseudemys nelsoni

***Pseudemys nelsoni*** é unha especie de tartaruga da familia *Emydidae* que é endémica de Florida e Xeorxia, nos Estados Unidos de América.

## Etimoloxía 
O nome específico *nelsoni* déuselle na honra do biólogo norteamericano George Nelson (nado en 1873).

## Bioloxía 
É unha especie principalmente herbívora, e pode encontrarse en case todos o stiios de hábitats acuáticos. Abunda en regatos de mananciais, e ocasionalmente pode encontrarse en augas salobres. Esta especie é activa todo o ano e pasa unha gran parte do día tomando o sol sobre troncos. Pon de 12 a 30 ovos nos seus niños e nalgunhas ocasións deixa os seus ovos en niños de aligátor. É un 
parente próximo de *Pseudemys floridana* e ás veces toman o sol xuntas.

## Descrición 
A especie pode distinguirse doutras tartarugas similares polo seu distintivo plastron avermellado e dúas cúspides no seu bico superior (parecen dentes). Como a maioría das *Pseudemys*, esta especie é unha tartaruga de ríos relativamene grandes. A lonxitude da coiraza nos individuos maduros vai de 20,3 a 37,5 cm. As femias teñen unha lonxitude media da coiraza de 30,5 cm e un peso de 4 kg, e son bastante máis grandes que os machos, que son duns 25 cm e 1,8 kg.

## Exportación 
É unha especie que se exporta comunmente como alimento e como mascota, e parte dos individuos exportados son capturados na natureza e outra parte criados en catividade comercialmente.

A maioría das estatísticas de exportación nos Estados Unidos (como as do World Chelonian Trust de 2002-2005) simplemente designan as tartarugas exportadas polo seu xénero, *Pseudemys*, sen identificar a especie.

esquerda|miniatura|Femia tomando o sol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Carr, A.F. (1938). "*Pseudemys nelsoni*, a New Turtle from Florida". *Occ. Pap. Boston Soc. Nat. Hist.* **8**: 305-310. (*Pseudemys nelsoni*, new species).
*Ernst, C.H., R.W. Barbour, J.E. Lovich (1994). *Turtles of the United States and Canada*. Washington, District of Columbia: Smithsonian Institution Press.
* Hubbs, C. (1995). "Springs and spring runs as unique aquatic systems". *Copeia* **1995** (4): 989-991.
* Reed, R.N., J.W. Gibbons (2004). "Conservation status of live U.S. nonmarine turtles in  domestic and international trade" – a report to: U.S. Department of the Interior and U.S. Fish and Wildlife Service. Aiken, South Carolina, Savannah River Ecology Lab: 1-92.
Guelta

[miniatura|Unha guelta, preto de [Oubankort en Adrar des Ifoghas.]]
[miniatura|Camelos na [Guelta d'Archei, no nordés do Chad.]]

Unha **guelta**, pronunciado ['gelta], (ou noutros idiomas locais qalta, galta, agelmim ou agelmam), é un termo árabe (قلتة) do norte de África que significa depresión no terreo entre rochas que contén auga, que pode ser desde unha poza a un lago. É unha bolsa de auga que se forma nas canles de drenaxe ou uadis do Sáhara, en cuncas sen saída ou en cisternas nas rochas. O seu tamaño e duración dependerá da súa localización e condicións, polo que poden ser temporais, estacionais ou permanentes. Poden acabar secándose ou durar todo o ano incluso na estación seca se son alimentadas por algunha fonte como augas subterráneas . Cando os ríos non permanentes (uadis) secan poden quedar bolsas de auga nalgúns lugares do seu curso, orixinándose gueltas. No Sáhara occidental as gueltas correspóndense con oasis. Moitas están en zonas montañosas protexidas da forte exposición ao sol.

Algúns exemplos son a Guelta d'Archei no Chad e Timia en Níxer.

## Notas
VG-4.2

A **VG-4.2** ou **Vía de Alta Capacidade AG-41 (Saída 7)-Cambados** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades dos Coutos (Ribadumia) e Cambados; atravesa os concellos de Ribadumia e Cambados. Ten unha lonxitude de 4,50 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AG-41 nos Coutos (Ribadumia) e finaliza nun cruzamento coa VG-4.3 en Cambados.

## Percorrido 
Iniciada na rotonda da ligazón da saída 7 da autovía do Salnés, AG-41, con outro acceso á estrada EP-9405 ao lugar da Gándara (concello de Meis pola dirección norte) e outro ao lugar de Cabeza de Boi (mesmo concello pola dirección sur). Seguindo cara ao oeste chegando á rotonda da estrada EP-9305, con dirección ao norte á parroquia de Barrantes (concello de Ribadumia) e dirección ao sur ao lugar da Bouza (concello de Meaño), seguindo ata o viaduto sobre o río Umia duns 80 metros e remata na rotonda da VG-4.3 cos accesos ao oeste cara á estrada PO-550 a Cambados e ao leste cara á estrada PO-300 ao Mosteiro (concello de Meis).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en agosto de 1996 e foi inaugurado un pouco máis dun ano despois, en setembro de 1997. Permitindo para atravesar a Cambados e desconxestionar o tráfico da estrada autonómica PO-300 desde o Nó de Curro como ramal directo desde a autovía AG-41 a Cambados co aforro duns 11,6 quilómetros de rodeo a través de varias travesías como O Mosteiro, Portarís, Piñeirón ou o polígono industrial do Salnés.

## Treitos 

## Notas
Antonina Alexandrova Kymytval

**Antonina Alexandrovna Kymytval**, nada en Muhomornoe o 22 de abril de 1938 e finada o 29 de outubro de 2015 en Abinsk, foi unha poeta chukchi.

## Traxectoria 
Naceu nunha aldea do distrito de Anadyr no seo dunha familia de pastores tradicionais. Perdeu a seus pais moi nova e educouse nun internado, con dez anos comezou a a escribir poesía. En 1958-59 estou na escola pedagóxica de Anadyr. Despois de licenciarse, traballou en Ust-Belsky. Publicou os seus primeiros poemas na revista *Дальний Восток*, no almanaque *На Севере Дальнем*, e en xornais da rexión. En xuño de 1957 foi a Moscova para participar no VI Festival Mundial da Xuventude e os Estudantes. Dende 1960 foi viceeditora do xornal *Советская Чукотка* e nese ano publicou  en Magadan , o primeiro libro de poemas *Линлин’ин грэп*que se traduciu dous anos despois ao ruso. A segunda colección de poemas, *Гыныкы* publicouse en 1967, traducida ao ruso en 1969 por Vladimir Sergeev. En 1966-1967 estudou no Instituto de Literatura Maxim Gorki en Moscova.

En 1968 publicou o seu primeiro libro de poemas para nenos, ao que seguiron varios máis. Tamén escribiu pezas para o teatro de monicreques de Magadan. Unha das súas obras máis célebres é o poemario *Палёмтэлма типъэйн’эн* (1972) ao que seguiu *Гымнин ы’лгытын’ын* (1982). Nos seus últimos anos colaborou na tradución do Novo Testamento ao chukchi e continuou a publicar poemas sobre todo en publicacións periódicas.

## Notas
Kike Pérez Muñoz

**Enrique "Kike" Pérez Muñoz**, nado o 14 de febreiro de 1997 en Gálvez, Toledo, é un futbolista profesional español da canteira do Rayo Vallecano, que xoga como centrocampista no  Real Valladolid B da Segunda División B cedido polo Club Deportivo Lugo.

## Traxectoria 
Nado en Gálvez, Toledo (Castela-A Mancha), Kike Pérez formouse nas categorías inferiores do Rayo Vallecano desde o ano 2013. Tras xogar até a categoría xuvenil, no ano 205 é ascendido ao filial do club, onde xoga dúas temporadas a Terceira División. A pesar de ter contrato até 2018, o 9 de agosto de 2017 o Club Deportivo Lugo anuncia a súa fichaxe, asinando por tres temporadas. No seu primeiro ano no club albivermello é cedido ao CCD Cerceda da Segunda División B. A nivel internacional, no ano 2015 foi convocado coa .

### Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en lapreferente.com
Seixas, A Cervela, O Incio

**Seixas** é un lugar da parroquia da Cervela, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria. Segundo o INE  en 2017 e 2018 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres), un menos que en 2016.

## Toponimia 
O topónimo fai referencia a un lugar onde habería moitas , plural de  (latín), "seixo ou croio branco".

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Cervela
### Parroquias do Incio
## Notas
VG-4.5

A **VG-4.5** ou **Acceso a Cangas** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Moaña e Cangas; atravesa os concellos de Moaña e Cangas. Ten unha lonxitude de 2,41 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa CG-4.1 en Moaña e finaliza nun cruzamento coa PO-554 en Cangas.

## Percorrido 
Inicia na rotonda do corredor de Morrazo, CG-4.1 (dirección sur) e a autovía AG-46 (dirección norte), preto do lugar de Ameixoada (concello de Moaña), chegando a un viaduto de Ameixoada duns 468 metros, a uns poucos metros da primeira rotonda. Seguindo á ligazón da estrada EP-1104 ao lugar de Ameixoada (mesmo concello) e ao campo de futbol do Casal (lugar do Casal, mesmo concello) e remata na rotonda da estrada PO-554 cara a sur á estrada PO-551 con dirección a Cangas e ao Camiño da Rúa (un cara a oeste á estrada EP-1003 e outro cara a este ao lugar da Pedreira (concello de Cangas), preto do lugar da Rúa (mesmo concello).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en maio de 2003 e forma parte do ramal do corredor do Morrazo, CG-4.1 no treito final da autovía AG-46 e foi inaugurado en decembro de 2005, entre a autoestrada AP-9 e Menduíña (Cangas).

## Treitos 

## Notas
Per Wahlöö

**Per Fredrik Wahlöö**, nado 5 de agosto e 1926 en Tölö e finado o 22 de xuño de 1975 en Malmö, foi un escritor e xornalista sueco.

## Traxectoria 
Fillo do tamén xornalista e escritor Waldemar Wahlöö e mais de Karin Svensson. Comezou a súa actividade como xornalista en Malmó en 1947 en *Sydsvenskan*, e a partir de 1949 en *Kvällsposten*, onde estivo ata 1953 e cubriu sobre todo información sobre crimes. Logo escribiu crítica de filmes e teatro para o *Norrköping Tidningar*. Estableceuse en Estocolmo e traballou en *Veckorevyn* e máis tarde en *Folket i Blid* que se acabaría convertendo en *FIB actuellt* e onde permanecería ata 1964, deixándoo como protesta á súa conversión nunha revista de porno brando para homes. Foi membro do consello de redacción da revista da nova esquerda *Tidsignal* (1965-1970).

De ideoloxía comunista, as súas primeiras novelas estaban moi influídas polas súas ideas e tiñan unha historia dramaticamente efectiva, sobre o poder e a xustiza, como *Lastbile *de 1962, que retrata a ditadura de Franco en España. A partir de mediados da década de 1960 escribiu, canda a súa parella Maj Sjöwall, unha serie de novelas policiais protagonizadas polo inspector Martin Beck, que se levaron á pantalla, e que deu orixe ao éxito da novela policial sueca  na que a tradicional ficción criminal leva o foco cara a temas sociais.

## Obra 
* *Himmelsgeten* 1959 (reeditado en 1967 como *Hövdingen*)
* *Vinden och regnet* 1961
* *Lastbilen* 1962
* *Uppdraget* 1963
* *Det växer inga rosor på Odenplan* 1964
* *Mord på 31:a våningen* 1964
* *Roseanna* 1965 (con Maj Sjöwall)
* *Generalerna* 1965 
* *Mannen som gick upp i rök* 1966 (conMaj Sjöwall)
* *Mannen på balkongen* 1967 (con Maj Sjöwall)
* *Den skrattande polisen* 1968 (con Maj Sjöwall)
* *Stålsprånget* 1968
* *Brandbilen som försvann* 1969 (con Maj Sjöwall)
* *Polis, polis, potatismos!* 1970 (con Maj Sjöwall)
* *Den vedervärdige mannen från Säffle* 1971 (con Maj Sjöwall)
* *Det slutna rummet* 1972 (con Maj Sjöwall)
* *Polismördaren* 1974 (con Maj Sjöwall)
* *Terroristerna* 1975 (con Maj Sjöwall)
* *Sista resan och andra berättelser* 2007 (con Maj Sjöwall)

## Guións 
* *Flygplan saknas* (1965)
* *Morianerna* (1965)
* *Nattmara* (1965)
* *Mördaren – en helt vanlig person* (1967)
* *Mannen i skuggan*  (1978)

## Notas
VG-4.6

A **VG-4.6** ou **Vía de Alta Capacidade Alto da Portela-Menduíña (Corredor do Morrazo)** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades do Alto da Portela (Bueu) e Menduíña (Cangas); atravesa os concellos de Cangas e Bueu. Ten unha lonxitude de 2,96 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa CG-4.1 no Alto da Portela (Bueu) e finaliza nun cruzamento coa PO-315 en Menduíña (Cangas).

## Percorrido 
Inicia na final do corredor de Morrazo, CG-4.1, no Alto da Portela, preto do lugar da Portela (concello de Bueu), co semiligazón á estrada PO-551, só sentido Menduíña, seguindo á ligazón do polígono industrial de Castiñeira coa estrada EP-1301 e remata na rotonda da estrada PO-315 no lugar de Menduíña (concello de Cangas), un vai en dirección sur á parroquia de Aldán (concello de Cangas) e outro vai en dirección norte á parroquia de Beluso (concello de Bueu).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en maio de 2003 e forma parte do ramal do corredor do Morrazo, CG-4.1 no treito final deste mesmo corredor e foi inaugurado en decembro de 2005, entre a autoestrada AP-9 e Menduíña (Cangas).

## Treitos 

## Notas
VG-4.7

A **VG-4.7** ou **Variante de Vilagarcía de Arousa** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades do Carril (Vilagarcía de Arousa) e Baión (Vilanova de Arousa); atravesa os concellos de Vilagarcía de Arousa, Caldas de Reis e Vilanova de Arousa. Ten unha lonxitude de 7,54 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-548 no Carril (Vilagarcía de Arousa) e finaliza nun cruzamento coa N-640 en Baión (Vilanova de Arousa).

## Percorrido 
Inicia na rotonda da estrada PO-548, na parroquia do Carril (concello de Vilagarcía de Arousa) coa dirección cara a norte a Catoira e outra cara a sur a Vilagarcía de Arousa, pasa por baixo da liña férrea do Eixe atlántico de alta velocidade, seguindo á ligazón da estrada PO-305 na parroquia de Cea (mesmo concello), coa dirección cara a oeste ao lugar dos Martices e outra cara a leste ao lugar de Sequeiros, pasa de novo por baixo da liña férrea do Eixe atlántico de alta velocidade e remata na rotonda da estrada nacional N-640 na parroquia de Baión (concello de Vilanova de Arousa) con direccións, un cara a oeste a Vilagarcía de Arousa, outro cara a sur a Pontevedra pola estrada PO-531 e outro cara a leste a Caldas de Reis.

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en xaneiro de 2007 foi inaugurado en 2 fases, en 2009, un entre O Carril e Cea (maio de 2009) e outro entre Cea e Baión (xullo de 2009). É a alternativa de evitar a travesía de Vilagarcía de Arousa rodeada a estrada nacional N-640 (incluíndo a variante desta devandita estrada).

## Treitos 

## Notas
AG-46

A **AG-46** ou **Autovía do Morrazo** é unha vía de alta capacidade, en construción desde 2015, dependente da Xunta de Galicia. A obra é consecuencia do desdobramento do **CG-4.1** por mor da súa elevada sinistralidade e tráfico, especialmente en temporada estival. Os dous primeiros tramos entraron en servizo en 2018.

## Tramos 

## Notas
Cartelos, Cartelos, Carballedo

**Cartelos** é un lugar da parroquia de Cartelos, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2017 e 2018 o lugar tiña 1 habitante (home), en 2020 estaba deshabitado.

En Cartelos están a igrexa parroquial, a reitoral e o cemiterio.
miniatura|Cemiterio de Cartelos, no medio o panteón dos Señores de Cartelos

## Toponimia
A orixe do topónimo pode aludir a descendentes do nome persoal no latín vulgar *, diminutivo de . O Padre Sarmiento coidaba que *Cartel /Cartelos* eran síncope de *Caritelos* ou *caracteres*.
miniatura|Reitoral de Cartelos en ruínas en 2017

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cartelos
### Parroquias de Carballedo
## Notas
A Casa do Barrio, Cartelos, Carballedo

**A Casa do Barrio** é un lugar da parroquia de Cartelos, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2020 estaba deshabitado.

## Toponimia 
O topónimo de **Barrio** vén do latín tardío , á súa vez do árabe  (exterior).

## Patrimonio 
miniatura|O monumental carballo de Cartelos
Neste lugar atópase unha das árbores senlleiras de Galicia, o **Carballo de Cartelos**.

A única casa do lugar é o **pazo de Cartelos,** que en 2016 estaba en reconstrución. O pazo é propiedade da Fundación José Luis Taboada.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cartelos
### Parroquias de Carballedo
## Notas
Unión Cultural San Bernabé

A **Unión Cultural San Bernabé** foi unha agrupación de coro e teatro fundada polo mestre Argimiro Rico Trabada na aldea de San Bernabel (Martín, Baleira) durante a Segunda República.
Estaba formada por máis de vinte persoas, e o propio Argimiro Rico era o director. Na actuación da Festa da Árbore en San Bernabel o día 10 de maio de 1934, o coro interpretou a varias voces "Os Pinos", un himno á árbore e o himno das Xuventudes Galegas . Logo varios nenos da agrupación cultural recitaron as poesías de Rosalía de Castro "Terra a Nosa", "Adeus ríos, adeus fontes" e "Airiños". En canto ás actuacións teatrais representaron *A Morriña* de Antón Presa Viso , *Bodas de Ouro* e *Coroa de Flores*. Outra das súas actuacións foi na Fonsagrada o 8 de novembro de 1934 co obxectivo de recadar fondos para unha Biblioteca Popular en San Bernabel . Entre as obras que representaron estaban *Noite de Ruada* de Leandro Carré ou *Bodas d´Ouro* de G. Salinas. En canto á parte musical interpretaron entre outras pezas "Alborada Gallega", "Lonxe da Terriña", "Dous Amorores" e "Os Pinos". En canto á actuación do día da inauguración da citada biblioteca, o 20 de outubro de 1935  estaba prevista a interpretación entre outras obras de *Alalá da Mariña*, *Alalá de Triacastela*, *Alalá de Betanzos*, varios himnos e muiñeiras.

## Notas
Sindicato de Baleira

O **Sindicato de Baleira** foi unha organización agraria que existiu no concello de Baleira durante a Segunda República.
## Notas
Unión Cultural de Santalla de Piquín

A **Unión Cultural de Santalla de Piquín** foi unha agrupación cultural creada na parroquia de Santalla no concello de Ribeira de Piquín durante a Segunda República. Colaboraban con outras asociacións culturais da rodeada como a Unión Cultural San Bernabé. O 20 de outubro de 1935 asistiron á inauguración da biblioteca escolar na aldea de San Bernabel.
## Notas
Pablo Rubén Eyré

**Pablo Rubén Jorge Eyré**, nado en Vilanova (A Laxe, Chantada) o 1 de abril de 1958, é un escritor en lingua galega.

## Traxectoria 
Ten colaborado nos xornais *El Progreso*, *La Voz de Galicia*, *La Región* e en *Artes e Letras*, suplemento cultural do *Faro de Vigo*, co pseudónimo de Xohana de Arxilleiros. Tamén foi colaborador de *Dorna*, revista de expresión poética galega da USC. Un dos seus poemas máis emblemáticos figura posto en pedra pola Deputación Provincial de Lugo no alto da Serra do Faro, a petición pública de Uxío Novoneyra.

Dende moi novo desenvolveu diversas actividades políticas e culturais en defensa dos intereses de Galiza. Durante uns anos presidiu a asociación cultural Lumieira, fundou o colectivo cultural Agrela e a Irmandade Cultural País do Faro. Á súa vez tivo un papel destacado na fundación da revista de información e debate *Alén-Parte*. Foi tamén presidente do Círculo Recreativo e Cultural de Chantada. Actualmente é membro do Consello de Redacción da revista *Alicerces*.

## Obra 
### Narrativa 
* *A verdade nos espellos*, 2015, Sotelo Blanco, ISBN 978-84-7824-648-9.

### Obras colectivas 
* *Escolma de poesía galega (1976-1984)*, 1984, Sotelo Blanco.

## Premios 
* XV Premio Vicente Risco de Creación Literaria (2014). por *A verdade nos espellos*.

## Notas
VG-4.3

A **VG-4.3** ou **Vía de Alta Capacidade Cambados-Vilagarcía de Arousa** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Cambados e Vilagarcía de Arousa; atravesa os concellos de Cambados, Vilanova de Arousa e Vilagarcía de Arousa. Ten unha lonxitude de 8,21 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa VG-4.2 en Cambados e finaliza nun cruzamento coa N-640 en Vilagarcía de Arousa.

## Percorrido 
Inicia na rotonda da VG-4.2 cos accesos ao oeste cara á estrada PO-550 a Cambados e ao leste cara á estrada PO-300 á parroquia do Mosteiro (concello de Meis), seguindo á ligazón da parroquia de Corvillón (concello de Cambados) coa estrada PO-549 e outro acceso cara a leste á estrada EP-9002 ao lugar da Modia (mesmo concello). Seguindo á ligazón de Tremoedo coa estrada PO-530, coa dirección cara a oeste á Illa de Arousa e outra cara a leste á parroquia de Tremoedo (concello de Vilanova de Arousa), seguindo á ligazón de Santa Mariña (concello de Vilagarcía de Arousa) coa estrada PO-529 con dirección cara a oeste ao lugar do Rial e outra á rotonda da estrada PO-528 cara a Vilagarcía de Arousa e remata na rotonda da estrada nacional N-640 no lugar do Coruxo (mesmo concello).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en agosto de 2001 e inaugurara en setembro de 2003, como alternativa da estrada autonómica PO-549 que lle rodea pola costa e conta o acceso directo á Illa de Arousa.

## Treitos 

## Notas
VG-4.1

A **VG-4.1** ou **Vía de Alta Capacidade Sanxenxo-A Lanzada (Corredor do Salnés)** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Sanxenxo e A Lanzada; ambas no concello de Sanxenxo. Ten unha lonxitude de 6,84 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AG-41 en Sanxenxo e finaliza nun cruzamento coa PO-308 na Lanzada (Sanxenxo).

## Percorrido 
Inicia na final da autovía do Salnés, AG-41, na ligazón coa estrada PO-504 con dirección cara a sur a Sanxenxo e outra cara a norte a Vilalonga, seguindo á ligazón da Xesteiriña coa estrada EP-9206, seguindo á ligazón de Pontes coa estrada que vai a Pontes (cara a sur) e a Fabal (cara a este). Remata na rotonda da estrada PO-308 á praia da Lanzada no concello do Grove.

## Historia 
Os 3 primeiros treitos da **VG-4.1** iniciaron as obras, a principios do ano 1992 (treitos: Curro-Barrantes, Barrantes-Meaño e Meaño-Sanxenxo) e foi inaugurado en xuño de 1993 sen a conexión coa autoestrada AP-9. 3 meses despois desta inauguración, inauguraron a conexión coa AP-9 desde a ligazón de Curro, en setembro de 1993. En decembro de 1999 foi inaugurado o último treito, entre Sanxenxo e a praia da Lanzada.

Ao ser unha vía rápida mais perigosa polo aumento da sinistralidade, co desdobramento do Corredor de Salnés, pasaron do corredor galego á vía para automóbiles e reduce a velocidade limitada a 90 km/h, antes estaba en 100 km/h e polo crecemento do tráfico da vía para automóbiles, a intensidade media diaria de vehículos (IMD) superaron o límite dos 10.000 vehículos diarios e a alta sinistralidade, proxectara o desdobramento da vía para automóbiles só o treito entre a autoestrada AP-9 e Sanxenxo, coa posta de servizo en dous treitos, o primeiro treito, no ano 2008, entre Curro e Sanxenxo duns 17 quilómetros e o segundo treito, no ano 2012, entre a autoestrada AP-9 e Curro duns 2 quilómetros. Na actualidade aínda non avanzou o proxecto do último treito pendente a desdobrar, entre Sanxenxo e a praia da Lanzada.

## Treitos 
### Treitos orixinais  

### Conversión en  

## Notas
Illa Unalaska

A **illa Unalaska** é unha illa no grupo das Illas Fox nas Illas Aleutianas no estado de Alasca. A illa ten unha superficie de 2.720&nbsp;km². Mide 127´8 de longo e 55´9&nbsp;km de largo. A cidade de Unalaska, cobre parte da illa e de toda a veciña illa Amaknak onde se localiza o porto de Dutch Harbor. A poboación da illa excluíndo Amaknak a partir do censo dos Estados Unidos (censo 2000) era 1.759 residentes.

Unalaska é a segunda illa máis grande no grupo das Illas Fox e as Illas Aleutianas. O litoral de Unalaska é notablemente diferente en aparencia que outras illas Aleutianas importantes, con innumerables entradas e penínsulas. A costa irregular rómpese por tres profundas e longas baías, Beaver Inlet, Unalaska Bay, e Makushin Bay, así como por numerosas baías e calas máis pequenas. O terreo de Unalaska é accidentado e está cuberto de montañas, e durante a maior parte do ano as elevacións máis altas están cubertas de neve.

*Unalaska* é o nome de aleutiano para a illa. Existen varias teorías sobre a súa orixe; O máis probable é que o nome provén dunha corrupción da palabra rusa "Ounalashka" da palabra aleutiana para 'cerca do continente, *nawan Alaskax*.

## Historia 
A illa foi descuberta por Vitus Bering en 1741. Un asentamento ruso xurdiu en 1759, pero catro anos despois foi destruído polos aleutianos, xunto con catro buques mercantes. O masacre cobrou a vida de 162 colonos rusos. Os superviventes lograron manterse por si mesmos ata 1764, cando foron rescatados polos rusos. Este evento desencadeou represalias sanguentas contra os nativos que custaron a vida duns 5.000 aleutianos.

A expedición de 1788 de Esteban José Martínez e Gonzalo López de Haro exploraron a costa de Alasca ata a illa de Unalaska, marcando o oeste máis afastado que os españois xamais exploraron na rexión.

Tamén en 1788, o explorador inglés James Cook visitou a illa, e o deletreou Oonalashka no seu diario.

En Moscova, o 31 de maio de 1988, o Presidente Ronald Reagan, mencionou o encontro dos estadounidenses e os rusos nesta illa no século XIX como un exemplo da temperá amizade entre os Estados Unidos e Rusia.

O 8 de decembro de 2004, o buque de carga malaio *Selendang Ayu* embarrancou na illa de Unalaska, provocando un gran derramamento de petróleo.

## Galería de imaxes 

File:UnalaskaAlaska.jpg|Cidade de Unalaska, Alasca
File:Unalaska 1.jpg|Illa Unalaska en 1972.
File:CapeAiakUnalaska.jpg|Cabo Aiak, na costa sur da illa de Unalaska en xullo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unalaska, Alasca
### Ligazóns externas 
* Community of Unalaska 
* Unalaska information
* Unalaska Island: Blocks 1016 thru 1018, Census Tract 1 and Blocks 2002 thru 2028, Block 2031, Census Tract 2, Aleutians West Census Area, Alaska United States Census Bureau
* Unalaska Community Broadcasting
* Xpda.com: photos of Unalaska Island
Orencio Arosa

**Orencio Arosa Álvarez**, nado en 1873 na provincia de Pontevedra e finado o 2 de xaneiro de 1939, foi un militar, reloxeiro, concelleiro, administrador e redactor de publicacións, que chegou a ser nomeado alcalde de Vigo en outubro de 1923.

## Traxectoria
miniatura|
Capitán de infantaría, foi o encargado de organizar a subscrición popular que obtería os fondos necesarios para pagar o monumento aos heroes da Reconquista de Vigo, que, despois de moitas vicisitudes, sería inaugurado na Praza de España en 1947 e, máis tarde, trasladado á Praza da Independencia.

Foi propietario da reloxería *Arosa*, da rúa do Príncipe de Vigo, administrador de *La Concordia* e *La Tranca* e redactor de *Noticiero de Vigo*.

Sendo concelleiro e alcalde en funcións suspendeu a publicación do semanario *La Ráfaga*. Foi designado alcalde na ditadura de Primo de Rivera, nomeamento moi criticado polo republicano Martín Echegaray.
## Vida persoal
Casou coa ourensá Josefa Merino Fernández.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Alcaldes de Vigo
Sloshsat

**Sloshsat**, tamén denominado **Sloshsat-FLEVO** (*Sloshsat Facility for Liquid Experimentation and Verification in Orbit*) foi un satélite artificial da Laboratorio Aeroespacial Neerlandés (NLR) e da Axencia Espacial Europea lanzado o 12 de febreiro de 2005 mediante un foguete Ariane 5 ECA desde o Centro Espacial de Kourou, na Güiana Francesa. Flevo é ademais o nome da última provincia neerlandesa gañada ao mar.

## Características 
A misión de Sloshsat consistiu en estudar o comportamento dos líquidos en microgravedade. Para iso levaba a bordo 33,5 litros de auga desionizada e instrumentos e sensores para detectar os seus movementos en 270 posicións posibles, así como presións e temperaturas. O tanque que contiña a auga tiña forma de cilindro circular cos extremos hemisféricos e sen estrutura interna e un volume total de 87 litros.

Sloshsat foi deseñado para viaxar a bordo dun transbordador espacial, pero despois do desastre do transbordador Columbia non houbo oportunidades para ser lanzado a bordo dun. O satélite foi modificado para poder ser lanzado a bordo para poder ser lanzado a bordo un Ariane 5 ECA.

Os obxectivos da misión eran:

*Validar os modelos existentes sobre o comportamento de fluídos en órbita e identificar posibles necesidades de mellora.
*Caracterizar a interacción dinámica entre o fluído en movemento e o satélite.
*Mellorar a comprensión do movemento do líquido contra unha superficie libre en microgravedade.
*Obter datos cos que poder deseñar mellores técnicas de control de líquidos en microgravedade.
*Desenvolver e cualificar un bus para satélites pequenos e de baixo custo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 5 ECA

## Notas
Lobelle de Abaixo, Lobelle, Carballedo

**Lobelle de Abaixo** é un lugar da parroquia de Lobelle no concello lucense de Carballedo na Comarca de Chantada. Tiña 4 habitantes en 2016 e 2017 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 2 eran homes e 2 mulleres. En 2018 4 (2 mulleres e 2 homes). En 2020 7, 3 mulleres e 2 homes.

En Lobelle de Abaixo está a igrexa parroquial e o cemiterio.

## Toponimia
**Lobelle** leva o nome do seu posuidor en xenitivo, quizais en latín , diminutivo de , derivado de  ("lobo") como antropónimo mentres que o **de Abaixo** vénlle por estar máis baixo ca Lobelle de Arriba. Popularmente moita xente di *Novelle*, como se tivese que ver con *novo*.

## Notas
## Lugares e parroquias 
#### Lugares de Lobelle 
#### Parroquias de Carballedo
AC-527

A **AC-527** (na provincia da Coruña), coñecida como o **Variante de Oleiros** da **Vía Ártabra**, é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de sur e oeste de Oleiros; situada no concello de Oleiros. Ten unha lonxitude de 1,76 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AG-13 no sur de Oleiros e finaliza nun cruzamento coa AC-174 no oeste de Oleiros.

## Historia 
As primeiras obras da **Variante de Oleiros**, como forma parte da vía Ártabra, iniciaron a finais de xullo de 2009 e en abril de 2011 decidiuse que este ramal sería de vía convencional para lle dar maior permeabilidade á capital municipal, dotándoo de rotondas e pasos peonais, porén si se levou finalmente a cabo a instalación dun valado como corresponde a unha vía de alta capacidade.

Os primeiros 700 metros do subtreito da variante foi inaugurado o 30 de xuño de 2012 e non ata o 6 de setembro de 2013 inaugurara o segundo treito da autovía AG-13, ao mesmo momento inaugurara o último subtreito da variante por estar conectado como ligazón desta mesma autovía.

## Notas
Lobelle de Arriba, Lobelle, Carballedo

miniatura|Lobelle de Arriba, fondo do lugar
**Lobelle de Arriba** é un lugar da parroquia de Lobelle no concello lucense de Carballedo na Comarca de Chantada. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 17 habitantes (oito homes e nove mulleres). En 2020 16, 8 mulleres e 8 homes.

## Toponimia
**Lobelle** leva o nome do seu pusuidor en xenitivo, quizais en latín , diminutivo de , derivado de  ("lobo") como antropónimo, mentres que o **de Arriba** vénlle por estar máis alto ca Lobelle de Abaixo. Popularmente moita xente di *Novelle*, como se tivese que ver con *novo*.

Algúns dos microtopónimos da zona son O Apastadeiro, A Cerrada, Os Cortiños, A Costa, O Coteiro, A Devesa, Os Freos, As Lamas, O Muíño Vello, O Pacento, A Pena, A Petada, A Pireira, O Portelo do Carro, O Prado da Pepa, O Rigueiro de Navás, O Río, O Salcedo e Vales.

## Patrimonio
Castro de Lobelle: Asentamento castrexo situado no lugar de Lobelle de Arriba. Polo lado N-NO está situado a 1&nbsp;km aproximadamente do castro de Quintá do Monte

## Notas
## Lugares e parroquias 
#### Lugares de Lobelle 
#### Parroquias de Carballedo
AC-526

A **AC-526** (na provincia da Coruña), coñecida como o **Acceso ao Porto de Lorbé** da **Vía Ártabra**, é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Veigue (Sada) e o Porto de Lorbé (Oleiros); atravesa os concellos de Sada e Oleiros. Ten unha lonxitude de 1,2 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa VG-1.3 en Veigue (Sada) e finaliza no porto de Lorbé (Oleiros). Consta dunha sección de dous carrís de 3,5 metros de largo e beiravías de 1,5 m. A obra foi executada grazas a un convenio asinado en 2008 por Portos de Galicia e as Consellarías de Mar e Infraestruturas e tivo un investimento de 1.689.881,11 euros.

## Historia 
As primeiras obras da Vía Ártabra iniciouse coa primeira fase dos 2 treitos, en xaneiro de 2009. Un dos 2 primeiros treitos iniciaron entre a estrada N-6 e Meirás (Sada) e o seguinte treito de Meirás (Sada) ata o porto de Lorbé. Ao cambiar o goberno da Xunta de Galicia, modificaron o proxecto e dividiron en 3 treitos, deixando o último treito entre Veigue (Sada) e o porto de Lorbé. En setembro de 2012, paralizaron as obras para facer unha modificación do traxecto e non ata finais de xuño de 2016, renovaron as obras e finalmente puxo en servizo o 3 de abril de 2017.

## Notas
Quintela, Lobelle, Carballedo

**Quintela** é un lugar da parroquia de Lobelle no concello lucense de Carballedo na Comarca de Chantada. En 2018 tiña 19 habitantes, un menos ca no ano 2016, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 12 mulleres. En 2020 6, 2 mulleres e 4 homes.

## Toponimia 
O nome do lugar vén do latín , diminutivo de , "praza pequena ou mercado", derivada de  , "parte dos froitos que se pagaban de renda ao dono".

## Notas
## Lugares e parroquias 
#### Lugares de Lobelle 
#### Parroquias de Carballedo
Jesús Huarte Maritorena

**Jesús Huarte Maritorena**, nado en Alaitz (Navarra) en 1909, foi un xornalista español.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía e Letras. Foi correspondente de *El Mundo* na Arxentina, redactor de *Arriba España* e redactor xefe do periódico falanxista *Proa* de León até o 1 de xullo de 1940. Dirixiu *La Voz de Galicia* entre o 14 de xaneiro de 1941 e o 17 de abril de 1945, cando foi trasladado a Arxentina como enviado especial de prensa. En Arxentina dirixiu unha revista de aeronautica. Visitou A Coruña na súa viaxe a Pamplona en xuño de 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O Piñeiro, Lobelle, Carballedo

**O Piñeiro** é un lugar da parroquia de Lobelle no concello lucense de Carballedo na Comarca de Chantada. Tiña 2 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 1 era home e 1 muller e en 2017 xa estaba deshabitado. Mais en 2018 volvían ser 2 (1 muller e 1 home). En 2020 3, 1 muller e 2 homes.

## Toponimia 
A orixe do nome do lugar é o fitónimo , "piñeiro", a árbore do mesmo nome que dá as piñas, latín .

## Notas
## Lugares e parroquias 
#### Lugares de Lobelle 
#### Parroquias de Carballedo
José Escobar Magdalena

**José Escobar Magdalena**, nado en Abrairas (Baleira) cara a 1886 e finado no mesmo concello en 1960, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do médico e alcalde de Baleira Salvador Escobar Carral. Licenciouse en Medicina en 1909. Foi médico municipal en Baleira. Concedéronlle a Cruz de 1ª clase de Beneficencia polos servizos prestados durante a gripe de 1918.

Amigo e representante de Manuel Portela Valladares en Baleira.  Na época da Segunda República, militou no Partido Republicano Gallego. Foi un dos representantes do concello de Baleira, xunto a Jesús Rico Castro, na asemblea para a aprobación do Estatuto Galego realizada na Coruña no mes de xuño de 1931. Despois militou en Izquierda Republicana.
  
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expedientado, sancionado polo gobernador civil de Lugo cunha multa de 5 000 pesetas o 25 de agosto de 1937 por desafecto ao Movimiento Nacional e non asistir á manifestación do 18 de xullo dese ano, e internado no cárcere de Lugo dende o 23 de outubro de 1937 ata o 4 de agosto de 1938, abonando ao día seguinte a multa de 1 500 pesetas imposta polo delegado de Orde público de Lugo. Na resolución do expediente impuxéronlle a separación definitiva do servizo médico o 12 de febreiro de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas que se resolveu o 15 de marzo de 1941 coa sanción de 8 anos de inhabilitación especial e multa de 500 pesetas.

## Vida persoal 
Casou con Elisa Cuenza Luna en 1912 e foi pai de Elvira, Salvador, María de la Paz, Pura, Inés, Elisa e Julia Escobar Cuenza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidade política nº 92/1940 de José Escobar Magdalena
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Sindicato Agrícola da Fonsagrada

O **Sindicato Agrícola da Fonsagrada** foi unha organización agraria creada na vila da Fonsagrada.
O 9 de setembro de 1910 ás catro da tarde celebrouse un mitin nesa vila para confirmar a súa fundación, e resultou elixido  primeiro presidente Serxio Peñamaría. Segundo os xornais houbo 4000 persoas na reunión. Entre os oradores había representantes do movemento Acción Gallega.

## Notas
Pybba de Mercia

**Pybba**, nado c. 570? e finado en 606 ou 615, (tamén **Pibba**, Wibba, **Wybba**) foi un primitivo rei Mercia. Foi fillo  de Creoda e pai de Penda e Eowa. Os nomes Pybba e Penda son de orixe britana, máis que xermánica.

## Traxectoria 
As súas datas aparecen ás veces en xenealoxías como nacemento en 570, o principio do seu reinado en 593, e morte en 606 ou 615, pero sen evidencia aparente; a *Crónica anglosaxoa* menciónao tan só como pai de Penda, sen maior detalle.

Segundo a *Historia Brittonum*, Pybba tería 12 fillos. Cearl, un rei de Mercia, é mencionado por Beda, e puido ser sucesor de Pybba, pero a súa filiación con Pybba, se a houbese, é descoñecida. O fillo de Pybba, Penda finalmente converteríase en rei; a *Crónica* data este feito en 626, malia que Beda suxire que non sería até despois da batalla de Hatfield Chase en 633.

Ademais de Penda e Eowa, Pybba tivo aparentemente outro fillo chamado Coenwalh. Cada rei, desde Penda até Ceolwulf, deposto en 823, proclamábase descendente de Pybba, a través de Penda, Eowa ou Coenwalh (quizais excluíndo a Beornrad, que gobernou brevemente e cuxa procedencia é descoñecida).

Tamén se di que Pybba tivo unha filla. Aínda que non se menciona o seu nome, foi posibelmente a primeira esposa de Cenwalh, rei de Wessex (648-674).

## Véxase tamén 
### Bibliografía
A. A. Milne

miniatura|Milne en setembro de 1922
**Alan Alexander Milne**, nado en Londres o 18 de xaneiro de 1882 e finado en Hartfield o 31 de xaneiro de 1956  foi un escritor inglés, coñecido en especial polos seus libros sobre Winnie-the-Pooh.

## Traxectoria 
Naceu no barrio de Kilburn en Londres, o seu pai era John Vine Milne, natural de Xamaica   e a súa nai Sarah Marie Milne. Educouse na pequena escola que dirixía o seu pai, e tivo como un dos seus profesores a H.G. Wells, que ensinou alí no curso 1889–90. Grazas a unha bolsa de matemáticas estudo foi ao Trinity College de Cambridge, graduándose en 1903. Nesa época escribiu para *Granta*, unha revista estudantil, colaboraba co seu irmán Kenneth e os seus artigos aparecían coas iniciais AKM, o seu traballo recibiu atención da revista de humor *Punch*, e Milne converteuse en colaborador e máis adiante en axudante de editor. Milne tamén xogaba nun equipo de crícket afeccionado Allahakbarries ao lado de autores como J. M. Barrie e Arthur Conan Doyle.

Durante a primeira guerra mundial serviu como oficial no Royal Warwickshire Regiment, destinárono  no 4.º batallón o 17 de febreiro de 1915 como tenente segundo ata que o feriron o 7 de xullo de 1916 na batalla do Somme e volveu a Inglaterra. Tras recuperarse entrou na intelixencia militar escribindo artigos de propaganda para o MI 7b entre 1916 e 1918. Licenciouse o 14 de febreiro de 1919 e estableceuse en Chelsea, mantendo o rango de tenente.

Durante a segunda guerra mundial foi capitán da Home Guard en Hartfield & Forest Row. Tras unha apoplexía retirouse inválido en 1952 a unha granxa.

## Actividade literaria 
Ata 1925 publicou 18 obras de teatro e tres novelas, incluíndo o misterio criminal *The Red House Mystery* (1922). En 1924 deu ao prelo unha colección de poemas para nenos *When We Were Vey Young*, ilustrado polo debuxante principal de *Punch* E. H. Shepard.  Unha colección de historias curtas infantís *Gallery of Children* publicouse en 1925.

Milne foi guionista para a nacente industria fílmica británica, escribiu catro historias que filmou Minerva Films en 1920: *The Bump*, protagonizada por Aubrey Smith; *Twice Two*; *Five Pound Reward* e *Bookworms.* Pero a fama veulle polos seus dous libros *Pooh*, sobre un neno chamado Christopher Robin, baseado no seu propio fillo Christopher Robin Milne, e varios personaxes inspirados nos seus animais de peluche, en especial un osiño denominado Winnie-the-Pooh.

En 1930, Milne adaptou a novela *O vento nos salgueiros* de Kenneth Grahame para o teatro, *Toad of Toad Hall* e unha introdución especial escrita por Milne incluíuse nalgunhas edicións da novela de Grahame.

## Notas
VG-4.4

A **VG-4.4** ou **Variante de Marín** (na provincia de Pontevedra), é unha vía para automóbiles da Xunta de Galicia que une as localidades de Lourizán (Pontevedra) e Ardán (Marín); atravesa os concellos de Pontevedra e Marín. Ten unha lonxitude de 13,02 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-12 en Lourizán (Pontevedra) e finaliza nun cruzamento coa PO-551 en Ardán (Marín).

## Percorrido 
Inicia na rotonda das autovías urbanas da PO-11 e PO-12 e autoestrada urbana de PO-11 procede de Pontevedra (dirección norte) e outro de Nó da conexión coa autoestrada de peaxe, AP-9 (dirección leste), na parroquia de Lourizán (concello de Pontevedra), seguindo á ligazón do Casal (concello de Marín) coa estrada EP-0019 contado as direccións, un cara a oeste a Marín e outro cara a leste ao lugar da Armada (mesmo concello). Antes de chegar á seguinte ligazón, atópase o viaduto de Pardavila duns 400 metros, o máis longo desta vía e chegando á ligazón de Pardavila coa estrada PO-313 contado as direccións, un cara a norte a Marín e outro cara a sur a Moaña. Seguindo á ligazón do Campo coa estrada EP-1202 contado as direccións, un cara a norte á parroquia de Seixo (concello de Marín) e outro cara a sur á parroquia do Campo (mesmo concello) e remata na rotonda da estrada PO-551 na parroquia de Ardán, coas direccións, un cara a sur a Bueu e outro cara a norte á parroquia de Seixo (concello de Marín).

## Historia 
As primeiras obras iniciaron en decembro de 2002, e inaugurara varios anos despois, en setembro de 2006 coa entrada en servizo, o primeiro tramo entre San Xián e Ardán e o segundo tramo entre Lourizán e San Xián, finalmente foi inaugurado en xullo de 2012.

## Treitos 

## Notas
Eloy Páramo

**Eloy Páramo Díaz**, nado no século XIX e finado o 21 de xaneiro de 1918, foi alcalde de Baleira a finais do século XIX.

## Traxectoria 
Logo de ser varios anos alcalde de Baleira, en 1906 foi nomeado oficial do negociado de ferrocarrís do Ministerio de Fomento.

Colaborou na revista *Acción Gallega*,, voceira do movemento Acción Gallega, de carácter agrario e anticaciquil, da que foi xerente. En setembro de 1910 participou na Fonsagrada nun mitin, entre outros, xunto a Manuel Portela Valladares e Alfredo Vicenti.

Foi un dos impulsores da "Casa de Galicia" en Madrid. Na xunta directiva era bibliotecario .

## Notas