Rosa Chacel

**Rosa Chacel Arimón**, nada en Valladolid o 3 de xuño de 1898 e finada en Madrid o 27 de xullo de 1994, foi unha prolífica escritora en lingua castelá.

## Traxectoria 
Con 9 anos Chacel foi vivir coa súa avoa materna a Madrid, no barrio de Marabillas que anos despois glosará na súa obra homónima. A súa nai, mestra, duelle a formación elemental na casa, por mor da delicada saúde da nena. Chacel estudou debuxo con Fernanda Francés na Escola de Artes e Oficios da rúa da Palma e na Escola do Fogar e Profesional da Muller e ingresou máis tarde na Escola de Belas Artes de San Fernando, que deixou en 1918. Nese momento comezou a vincularse coa bohemia literaria dos cafés madrileños: *Granja del Henar* e a *Botillería de Pombo*, así como co Ateneo de Madrid.

Casou en 1921 co pintor Timoteo Pérez Rubio, con quen tivo un fillo, Carlos. Entre 1922 e 1927 o matrimonio residiu en Italia, grazas a unha bolsa obtida polo seu marido na «Academia de España» de Roma. En 1933 pasará seis meses soa en Berlín, superando a crise creativa creada pola morte da súa nai.

Nestes anos formativos recibiu a influencia de Proust, Joyce, Freud e Nietzsche. Entra por outra banda no círculo de Ortega y Gasset, e publica na *Revista de Occidente* dous relatos (*Chinina Migone*, de 1928, e *Juego de las dos esquinas*, de 1929) amais do ensaio *Esquema de los problemas culturales y prácticos del amor* (1931). Escritos seus aparecen tamén en *La Gaceta Literaria*.

### Guerra civil 
Ao estalar a Guerra Civil Española, Pérez Rubio alístase e Chacel asina o *Manifesto dos intelectuais antifascistas*, colabora coa prensa republicana e traballa como enfermeira. O agravamento da situación militar fai que se decida o envío ao exterior das obras do Museo do Prado, responsabilidade que se encarga a Pérez Rubio. Chacel e o seu fillo parten a Barcelona, Valencia e máis tarde a Francia, cunha breve estadía en Grecia, onde son hospedados por Nikos Kazantzakis.

Tras a caída da República, reúnese a familia, e trasládase ao Brasil, con breves estadías en Buenos Aires. O seu exilio resulta pouco prolífico no narrativo, mais a situación económica da familia é comprometida.

### Regreso a España 
Reside en Nova York cunha bolsa Guggenheim (1959-1961). A mellora financeira permítelle volver a España, onde permanece até 1963. Unha segunda viaxe de promoción literaria ten lugar en 1970. Instálase definitivamente en España en 1973 cunha bolsa da Fundación March para terminar *Barrio de Marabillas*, aínda que viaxa periodicamente a Río de Xaneiro, e radicase definitivamente tras a morte de Pérez Rubio en 1977. Esta última etapa é a máis fecunda desde o punto de vista literario.

## Obra 
### Novela 
* *Estación ida y vuelta* (1930)
* *Teresa* (1941).
* *Memorias de Leticia Valle* (1945). Levada ao cinema en 1980 por Miguel Ángel Rivas.
* *La Sinrazón* (1960)
* *Barrio de Maravillas* (1976)
* *Novelas antes de tiempo* (1981)
* *Acrópolis* (1984)
* *Ciencias naturales* (1988)

### Conto 
* *Sobre el piélago* (1952)
* *Ofrenda a una virgen loca* (1961)
* *Icada, Nevda, Diada* (1971). Inclúe os relatos dos dous volumes anteriores.
* *Balaam y otros cuentos* (1989). Literatura infanto-xuvenil.

### Poesía 
* *A la orilla de un pozo* (1936). Prólogo de Juan Ramón Jiménez
* *Versos prohibidos* (1978)
* *Poesía (1931-1991)* (1992)

### Biografía e diarios 
* *Desde el amanecer* (1972) Autobiografía.
* *Timoteo Pérez Rubio y sus retratos del jardín* (1980)
* *Alcancía. Ida* (1982)
* *Alcancía. Vuelta* (1982)

### Ensaio 
* *Poesía de la circunstancia. Cómo y porqué de la novela* (1958)
* *La confesión* (1971)
* *Saturnal* (1972)
* *Los títulos* (1981)
* *Rebañaduras* (1986)
* *La lectura es secreto* (1989)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Biografía da escritora 
* Páxina web Las sinsombrero