open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antoine Baumé

**Antoine Baumé**, nado en Senlis o 26 de febreiro de 1728 e finado en París o 15 de outubro de 1804, foi un químico francés.

## Traxectoria 
Foi alumno de Claude Joseph Geoffroy, en 1752 entrou na Escola de Farmacia como profesor de química. En 1780 retirouse para dedicarse ás súas propias investigacións en química aplicada. Arruinado tras a Revolución Francesa tivo que volver á actividade comercial.

Perfeccionou a porcelana e a tintura de Gobelinos, e novos métodos para fabricar amoníaco, xabrón e salitre. Inventou un hidrómetro que leva o seu nome e un novo método para graduar o instrumento, a escala Baumé.

## Obras 
Entre os libros que escribiu os máis importantes foron *Éléments de pharmacie théorique et pratique* (1762) e *Chimie expérimentale et raisonée* (1773)

Baumé, Antoine – Chymie expérimentale et raisonnée, 1773 – BEIC 8606690.jpg|*Chymie expérimentale et raisonnée*, vol. 1, 1773
Willi Baumeister

**Willi Baumeister** (1889 - 1955) foi un pintor alemán.

## Traxectoria 
Formouse na Academia de artes de Stuttgart con Adolf Hoelzel, alí fixo amizade con Oskar Schlemmer, a súa obra estivo moi influenciado pola arte primitiva e o surrealismo de Joan Miró.

En 1919 realizou o seu primeiro Mauer Bilder, un panel cunha estrutura en relevo como a dun muro, que conseguía ao botarlle area e xeso á pintura, e no que integraba as súas experiencias cubistas. En 1926 realizou a súa primeira exposición individual en París. Profesor da escola de arte en Frankfurt dende 1928, as súas obras formaron parte en 1937 da Exposición de arte dexenerada que organizaou o réxime nazi e en 1938 prohibiuselle dar clases. Profesor de pintura en Stuttgart dende 1946.
As súas pinturas son xeometrizantes, ao comezo aínda figurativo, pero que co paso do tempo convértese nunha arte claramente abstracta. Durante a época de prohibición nazi desenvolveu unha serie de pinturas coñecidas como ideogramas, que son puros signos e no que se advirten influencias da arte africana ou mesopotámica.
Corumbá

**Corumbá** é un municipio brasileiro situado no Estado de Mato Groso do Sur, na fronteira coa Bolivia. É o máis extenso municipio do estado de Mato Groso do Sur.

## Características 
Está situada xunto ó río Paraguai, e unida a Bolivia polo ferrocarril Brasil-Bolivia. Uns 60 % do seu territorio son ocupados polo Pantanal. A cidade ten a gandería e o turismo como actividades principais. Outras actividades son o comercio e os servizos, e algunhas industrias, como a de cemento. É tamén un importante porto fluvial. Comunícase por terra co resto do Brasil pola estrada BR-262.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:NOB-RioParaguai.jpg|Ponte sobre o Río Paraguai, que liga Corumbá con Bolivia.
Ficheiro:General Rondon Avenue, Corumbá 240.jpg|Avenida General Rondon
Ficheiro:Portal_de_entrada_da_cidade_de_Corumbá_-_Julho_2006.jpg|Pórtico de entrada

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Prefectura Municipal de Corumbá sitio oficial
* Informacións de turismo en Corumbá
* Porto de Corumbá - información do Ministerio dos Transportes do Brasil
* Pantanal - Meio Ambiente informacións acerca do ecosistema do Pantanal
Alexander Gottlieb Baumgarten

**Alexander Gottlieb Baumgarten**, nado en Berlín o 17 de xullo de 1714 e finado en Frankfurt an der Oder o 27 de maio de 1762, foi un filósofo alemán. O seu irmán foi o teólogo Siegmund Jakob Baumgarten (1706-1757).

## Traxectoria 
Baumgarten naceu en Berlín, o quinto dos sete fillos do pastor pietista da milicia local, Jacob Baumgarten, e da súa esposa, Rosina Elisabeth. Ambos os pais finaron cando aínda era moi novo. Foi educado por Martin Georg Christgau, quen lle ensinou o hebreo e o interesou pola poesía latina.

En 1733, namentres cursaba os seus estudos superiores na Universidade de Halle, asistiu ás aulas sobre a filosofía de Christian Wolff impartidas por Peter Reusch na Universidade de Jena.

Foi profesor en Halle dende 1737 e en Frankfurt an der Oder dende 1740.

## Pensamento 
Malia que o significado das palabras adoita mudar como resultado de diferentes desenvolvementos culturais, a reavaliación do termo "estética" realizado por Baumgarten adoita considerarse un momento esencial no desenvolvemento da estética como disciplina filosófica. Con anterioridade, esta palabra tiña só o sentido de "sensibilidade" ou "resposta dos sentidos perante os estímulos". Co desenvolvemento da arte como empresa comercial, ligado ao ascenso dos novos ricos en Europa, a compravenda de pezas artísticas conduciu inevitablemente á pregunta "cal é a arte boa?". Baumgarten creou a estética como medio de estudo do gusto artístico, que permite distinguir a arte boa da mala, ligando á primeira coa beleza.

Xa que logo, na súa obra *Aesthetica* (2 vol., 1750-8), foi o primeiro en establecer a estética como disciplina filosófica. Foi seguidor das teorías de Gottfried Wilhelm Leibniz e Christian Wolff.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Três Lagoas

**Três Lagoas** é un municipio do Estado brasileiro de Mato Groso do Sur. Sitúase ao leste do estado, na divisa co estado de São Paulo ás marxes do río Paraná, a 337&nbsp;km de Campo Grande, ao cal se liga pola estrada BR-262, e a 680&nbsp;km da cidade de São Paulo, á cal se liga pola moderna estrada SP-300.

miniatura|esquerda|257px|A cidade de Três Lagoas.
Situada nunha excelente localización xeográfica grazas ao río Paraná, as estradas e á pasaxe do ferrocarril e do gasoduto que ligan o Brasil a Bolivia, a cidade é un punto de concentración de transportes e almacéns de cargas en xeral, especialmente os produtos agropecuarios producidos na cidade e no seu contorno. As principais industrias da cidade son as téxteis, de calzados e de metalurxia. A cidade ten enerxía hidroeléctrica xerada polo río Paraná e tamén por unha central termoeléctrica. O turismo non é moi expresivo na súa economía, e en xeral constitéese de visitantes interesados na pesca fluvial.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Municipio de Três Lagoas
* Facultades Integradas de Três Lagoas 
* UFMS Campus Três Lagoas
São Luís

**São Luís** pode ser:

* **São Luís do Maranhão**, capital do estado brasileiro do Maranhão;
* **São Luís**, unha freguesía no concello de Odemira, en Portugal.
Dourados

**Dourados** é unha cidade do estado brasileiro de Mato Groso do Sur situada a 225&nbsp;km ao sur da súa capital, Campo Grande.

As súas principais actividades económicas son a agricultura e a creación de animais: é o principal produtor de millo e mel de abella do estado, e o segundo en produción de soia, feixón, en granxas de porcos, polos e galiñas. Tamén produce ovos, trigo, leite, e ten criadeiros de verme da seda. As industrias locais son principalmente de transformación de produtos agropecuarios, sobre todo alimentos, como a FRANGOSUL.

miniatura|esquerda|255px|Zona rural de Dourados, coa a cidade no horizonte.
Dourados non ten moitos atractivos turísticos naturais. Aínda así, posúe 32 hoteis para recibir os visitantes atraídos pola súa exposición agropecuaria (EXPOAGRO), ou polos eventos científicos da súa universidade, ou tamén polo Campionato Brasileiro de Motocross, ou mesmo que a utilizan como escala en viaxes ata Pedro Juan Caballero, no Paraguai, ou para o turismo de negocios (comerciantes que se dirixen á rexión para comprar produtos agropecuarios e pernoitan na cidade). Polo seu tamaño, a cidade funciona tamén como un pólo de comercio e servizos para municipios veciños.
## Véxase tamén
São Luís do Maranhão

**São Luís** é a capital do Estado brasileiro do Maranhão, localizada na illa de Upaon-Açu.

## Historia 
miniatura|esquerda|Fachada de predio histórico en São Luís.

Diferente da maioría das cidades brasileiras, non foi fundada polos portugueses, senón polos franceses, baixo o comando de Daniel de La Touche. O seu nome foi unha homenaxe ao rei de Francia, Lois XIII. Os franceses resistiron por tres anos ata que foron derrotados polas tropas portuguesas comandadas por Jerônimo de Albuquerque.

A cidade tamén estivo baixo ocupación dos Países Baixos entre 1641 e 1644. Soamente despois da súa expulsión, os portugueses decidiron crear o *Estado do Maranhão e Grão-Pará*. Nesa época, a economía da rexión baseábase na plantación de cana de azucre, cacao e tabaco. Conflitos entre as elites económicas levaron a unha revolta, coñecida por *Revolta de Beckman*.

Polos idos de 1860, coa Guerra Civil Americana, a rexión pasou a fornecer algodón para a Inglaterra. A riqueza proporcionada por esa actividade foi usada para modernizar a cidade, coa chegada de relixiosos para dar clase nas súas escolas, e a implantación de redes de auga e saneamento. A cidade chegou a ser a terceira do país en poboación, pero en fins do século XIX a agricultura entra en decadencia e, dende entón, a cidade busca outras actividades para manterse.

## Economía 
miniatura|esquerda|*Palácio dos Leões*, sede do Goberno do Maranhão.
Hoxe en día, São Luís vive principalmente do comercio e servizos, do seu porto (o cal exporta o mineral de ferro producido en Carajás, Pará, ademais de soia e outros produtos) e dun expresivo turismo. Os que a visitan van en busca das súas construcións coloniais (son 3500 predios históricos, espallados por 280 hectáreas), de praias, da súa musicalidade (diferente doutras cidades brasileiras, un dos ritmos musicais máis apreciados en São Luís é o *reggae* de orixe xamaicana), ou de utilizala para visitar a rexión dos *Lençóis Maranhenses*, unha extensa franxa de area con centenas de km² e millares de pequenas lagoas na foz do río Parnaíba, ou tamén a cidade de Alcântara, situada na marxe oposta da Baía de São Luís.

A cidade ten un rico folclore, destacando a festa do *bumba-meu-boi*, de tradición africana e indíxena. Ten tamén tradicións como o *Tambor de Crioula* ou *Tambor de Mina*, unha especie de culto afro-brasileiro. É tamén sede da Universidade Federal do Maranhão (UFMA) e doutras institucións de ensino superior.

## Véxase tamén
Licancabur

**Licancabur** é un estratovolcán situado na fronteira entre Chile e Bolivia, xunto á Laguna Verde. A súa última erupción tivo lugar no Holoceno.

Crese que o lago de 70×90 metros que hai na cima é o lago situado a maior altura do mundo, e a pesar das temperaturas de -30 °C contén numerosos seres vivos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Smithsonian, Programa de vulcanismo global, Licancabur  
* Licancabur, tour 2003  
* NASA Licancabur Expedition: Explorando os lagos máis altos da Terra.
Balneário Camboriú

**Balneário Camboriú** é unha cidade costeira do estado brasileiro de Santa Catarina. É un destino  turístico imporante para os habitantes dos países veciños, principalmente arxentinos, pero tamén uruguaios e paraguaios, así como por brasileiros dos estados do sur. É considerada *a praia dos arxentinos no Brasil* e, por conta deste fluxo de turistas de lingua castelá, moitos establecementos publican anuncios en castelán ademais do portugués.

A máis importante actividade económica é o turismo, pero tamén a construción civil, o mercado inmobiliario e o comercio e os servizos, que se benefician do gran movemento de turistas e de veraneantes que teñen inmobles na cidade.

miniatura|esquerda|Vista de Balneário Camboriú.

miniatura|esquerda|Praia das Laranjeiras, en Balneário Camboriú.
Ferdinand Christian Baur

**Ferdinand Christian Baur**, nado en Fellbach o 21 de xuño de 1792 e finado en Tubinga o 2 de decembro de 1860, foi un teólogo protestante alemán, líder da escola de Tubinga de teoloxía.

## Traxectoria 
Naceu en Schmiden, preto de Canstatt. Estudou no seminario de Blaubeuren e despois na Universidade de Tübingen, nun primeiro momento baixo a influencia da antiga escola de Tübingen, pero a influencia dos filósofos Immanuel Fichte e Friedrich Schelling xa se comezaba a facer notar. En 1817 volta ao seminario de Blubeuren como profesor. En 1824 publicou o seu primeiro traballo importante *Symbolik und Mythologie oder die Naturreligion des Altertums* ("O simbólico e a mitloxía na relixión natural dos antigos"), xa cunha forte influencia de Schelling e sobre todo de Friedrich Schleiermacher e por mor del chamárono para dar clases en Tübingen como profesor de teoloxía. Por esa época adoptou a filosofía hegeliana da historia e estudou a historia do cristianismo e das doutrinas da Biblia dende ese punto de vista, rexeitou a autenticidade de moitos libros bíblicos empregando técnicas literarias e filosóficas. En 1831 publicou *Das manichäische Religionssystem* ("O sistema relixioso maniqueo") e en 1835 *Die christliche Gnosis* ("Gnose cristiá") e *Uber das Christliche im Platonismus oder Socrates und Christus* ("A cristianidade no platonismo: Sócrates e Cristo") en 1837.

{{ORDENAR:Baur, Ferdinand Christian]]
Asia (homónimos)

**Asia** pode referirse a:

***Asia**, é o maior dos cinco continentes da Terra; nel están as rexións xeográficas de:
****Asia Meridional;
****Asia Menor;
****Asia Central;
*na mitoloxía grega, **Asia** é nai das fontes e dos ríos; co Océano, o deus dos ríos, deu orixe ao nome do continente veciño, Oceanía;
*na Roma Antiga, **Asia** foi unha provincia do Imperio Romano, que ocupou o extremo occidental de Anatolia;
*o **distrito de Asia''', pertencente á provincia de Cañete (Perú).
Caché

[frame|Diagrama dunha [memoria caché de CPU.]]
En informática, unha **caché** ou **memoria de reserva** é un conxunto de datos que son unha réplica doutros orixinais, coa propiedade de que os datos orixinais son máis custosos de acceder (normalmente en velocidade) ou de calcular en comparación ao tempo de acceso aos copiados na caché. Noutras palabras, a caché é unha área de almacenamento temporal en onde se copian datos que son lidos frecuentemente. Cando se accede por primeira vez a un dato, faise unha copia na caché; os accesos seguintes realízanse á devandita copia, facendo que o tempo de acceso medio ao dato sexa menor.

Un caso concreto de uso do termo caché é a zona de memoria de disco denominado caché de disco (*disk cache* ou *cache buffer*, en inglés), consistindo en pequenas cantidades de memoria de alta velocidade que adoitan estar integradas nos procesadores, discos duros e outros dispositivos, mellorando o rendemento destes ao permitir un acceso rápido aos datos cos que se está a traballar.
[miniatura|center|600px|Purgando a caché nunha páxina da [Wikipedia en galego.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Memoria RAM
* Memoria ROM
* Memoria flash
Imperatriz

**Imperatriz** é a segunda cidade do Maranhão en poboación total. Sitúase nas marxes do río Tocantins enfronte ao estado de Tocantins. Actualmente é, xunto con cidades veciñas, unha grande produtora de soia, a cal é levada ata o porto da capital, Sao Luis por ferrocarril, para exportación. Hai tamén un importante comercio e servizos e algunhas industrias.

A cidade é considerada o portón de entrada da selva amazónica, para quen ven dende a capital ou dende o leste do estado, ou de estados veciños do Nordeste brasileiro.

Fai tamén parte dunha rexión de conflitos pola pose de terras, coñecida como *Bico de Papagaio*, situada ó sur do estado e tamén no veciño Tocantins. Estes conflitos agrarios moitas veces resultaron en mortes de traballadores rurais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal Oficial de Imperatriz
São Joaquim

**São Joaquim** é unha cidade do estado brasileiro de Santa Catarina considerada a máis fría do país, con temperaturas medias anuais de 13&nbsp;°C. Sitúase na rexión da *Serra Catarinense* a 1.353 metros sobre o nivel do mar.

No inverno, as frontes frías poden desplomar a temperatura a punto de caer neve. A máis baixa temperatura xa rexistrada foi 10&nbsp;°C baixo de cero.

As principais actividades económicas da cidade son a agricultura, principalmente de froitas de clima frío, como a mazá, e o turismo, principalmente de brasileiros, nos meses de inverno.

miniatura|esquerda|Neve en São Joaquim.

### Ligazóns externas 
* Prefectura Municipal de São Joaquim
Reno

O **reno** (*Rangifer tarandus*), tamén chamado **caribú** (*Rangifer tarandus ssp. caribou*) en América do Norte, é un cervídeo de gran porte, característico das rexións árticas do norte do Canadá, Alasca, Rusia, Escandinavia e Islandia. En 1952 reintroduciuse a especie con éxito en Escocia, onde se extinguira no século X. Hai oito subespecies de reno recoñecidas, que corresponden ás poboacións de diferentes áreas.

O reno presenta dimorfismo sexual, sendo os machos, de ata 300&nbsp;kg, bastante maiores que as femias. Ambos os sexos teñen galladas, que son máis elaboradas nos machos. A principal fonte de alimentación das renas son liques e herbas rastreiras. Este animais poden, no entanto, comer tamén pequenos paxaros e ovos. O reno ten dentes frontais só no maxilar inferior.

É de grande importancia na economía das poboacións nativas do Ártico como os Inuit e os habitantes de Laponia. Estes pobos domesticaron o reno como fonte de alimento e de peles e animal de tracción. Os renos tamén se cazan nalgúns lugares polos mesmos motivos.

Na cultura popular, a zorra do Papá Noel é tirada por renos.

## Notas
Christian de Portzamparc

[miniatura|Embaixada francesa en [Berlín.]]
**Christian de Portzamparc** nado o 5 de maio do 1944 en Casablanca (Marrocos), é un arquitecto e urbanista francés. Gañou o Premio Pritzker no ano 1994.

## Obras destacadas 
* Teatro Filharmónico (Luxemburgo).
* Embaixada Francesa en Berlín.
* Edificio dos Estudios da Televisión en Boulogne (París).
* Vivendas en Fukuoka (Xapón).
* Torre Bandai en Tokyo.
* Edificio do Banco *Crédit Lyonnais* en Lille.
* Ampliación do Palacio de Congresos (París).
* Tendas de Ungaro (París).
* Casa de Paul Riquet en Nanterre (Francia).
* Edificio Municipal en Rue Petition (París).
* Conservatorio Nacional da Música e Baile en La Villette (París).
* Museo Bourdelle de París.
* Escola de Baile da Ópera de París (Nanterre).
* Cidade da Música (París).
* Apartamentos Hautes Formes en París.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  .
Osasco, Brasil

**Osasco** é unha cidade da rexión metropolitana de São Paulo, situada a 16&nbsp;km da capital paulista. Ata 1962 foi un barrio da cidade de São Paulo, pero nese ano emancipouse despois dun plebiscito. Ligase á capital por diversas rúas e avenidas, ademais dunha liña de ferrocarril e de dúas estradas modernas que tamén a ligan ao interior do estado, a *Anhangüera* e a *Castelo Branco*.

miniatura|esquerda|Edificios en Osasco.

Ademais de ser *cidade-dormitorio* para unha parte da súa poboación, é tamén unha cidade industrial, comercial e de servizos, na cal moitas persoas da capital e de cidades veciñas traballan. Nela están as sedes dunha grande emisora de televisión brasileira, o SBT (Sistema Brasileiro de Televisão), e do máis importante banco privado brasileiro, o Banco Brasileiro de Descontos S/A - Bradesco.
Belém, Pará

**Belém** é a capital do estado brasileiro do Pará. Está situada xunto ó brazo dereito do Río Amazonas. Tiña unha poboación estimada en 1&nbsp;500&nbsp;157 habitantes o 2007.

miniatura|250px|esquerda|Centro da cidade de Belém.

miniatura|250px|esquerda|O porto de Belém.
Serra Negra

**Serra Negra** é unha estancia de augas minerais do estado brasileiro de São Paulo, situada a 152&nbsp;km da cidade de São Paulo. Ten como principal atractivo as súas fontes de auga mineral para consumo e tamén para baños medicinais. Tamén atrae turistas co seu comercio de roupas bordadas e de doces caseiros.

As súas principais actividades son o turismo (e o comercio orientado á atención deses turistas), a fábrica de doces e bordados, e o embotellamento de auga mineral. Finalmente, a agricultura e a gandaría supoñen unha porción menor da renda municipal.
Produto interno

En matemática, chámase **produto interno (ou interior)** a unha función de dous vectores que satisfai determinados axiomas. O produto escalar, comumente usado na xeometría euclidiana, é un caso especial de produto interno.

## Definicións
Sexa **V** un espazo vectorial sobre un corpo **K**. En **V**, podemos definir a función binaria \langle \cdot,\cdot\rangle: V \times V \rightarrow K (denominada **produto interno**), que satisfai os seguintes axiomas:

:# \langle u,v\rangle  = \overline{\langle v,u\rangle }
:# \langle u+v, w\rangle  = \langle u,w\rangle  + \langle v,w\rangle
:# \langle \lambda u, v\rangle  = \lambda \langle u, v\rangle
:# Se v \ne 0, entón \langle v, v\rangle &gt; 0

onde *u*, *v* e *w* son vectores de **V**, e *&lambda;* é un elemento de **K**.

A partir deses axiomas, é posíbel probar as seguintes consecuencias:

:* \langle u, v+w\rangle  = \langle u, v\rangle  + \langle u, w\rangle
:* \langle u, \lambda v\rangle  = \overline{\lambda}\langle u,v\rangle
:* Se v = 0, entón \langle v, v\rangle  = 0
:* Se \langle v, v\rangle  = 0, entón v = 0
Outra definición que resulta de utilidade é a de semi-produto interno, que se define substituíndo a condición 4 da definición do produto interno pola seguinte:
* Se v  é un vector tal que \langle v, w\rangle  = 0, \forall w \in 
\bold{V}
 , entón v=0 . 
Cando se cumpre tal condicón, dise que o produto é non dexenerado. Ademais, todo produto interno é un semi-produto interno, xa que a condición 4 implica que o produto é non dexenerado.

## Exemplos
O produto escalar sobre o espazo vectorial \mathbb{R}^3 satisfai os axiomas do produto interno e é definido por:

:\langle (x_1, y_1, z_1), (x_2, y_2, z_2)\rangle = x_1x_2 + y_1y_2 + z_1z_2

Se *f* e *g* son dúas funcións, é posíbel definir o produto interno:

: \langle f, g \rangle = \int f(x)\overline{g(x)}\,dx

## Aplicacións
A partir do produto interno, é posíbel definir os conceptos de ortogonalidade, norma e distancia entre vectores.

## Véxase tamén
* Espazo de produto interno
* Produto escalar
* Álxebra
* Produto externo
Lista de integrais

Lista de integrais segundo o tipo de función:

* Lista de integrais de funcións racionais
* Lista de integrais de funcións irracionais
* Lista de integrais de funcións trigonométricas
* Lista de integrais de funcións hiperbólicas
* Lista de integrais de funcións exponenciais
* Lista de integrais de funcións logarítmicas
* Lista de integrais de funcións trigonométricas inversas
* Lista de integrais de funcións de área
Lista de integrais de funcións racionais

A seguinte é unha lista de integrais de funcións racionais.

: \int (ax + b)^n dx = \frac{(ax + b)^{n+1}}{a(n + 1)} \qquad\mbox{(para } n\neq -1\mbox{)}

: \int\frac{dx}{ax + b} = \frac{1}{a}\ln\left|ax + b\right|

: \int x(ax + b)^n dx = \frac{a(n + 1)x - b}{a^2(n + 1)(n + 2)} (ax + b)^{n+1} \qquad\mbox{(para }n \not\in \{-1, -2\}\mbox{)}

: \int\frac{x\;dx}{ax + b} = \frac{x}{a} - \frac{b}{a^2}\ln\left|ax + b\right|

: \int\frac{x\;dx}{(ax + b)^2} = \frac{b}{a^2(ax + b)} + \frac{1}{a^2}\ln\left|ax + b\right|

: \int\frac{x\;dx}{(ax + b)^n} = \frac{a(1 - n)x - b}{a^2(n - 1)(n - 2)(ax + b)^{n-1}} \qquad\mbox{(para } n\not\in \{-1, -2\}\mbox{)}

: \int\frac{x^2\;dx}{ax + b} = \frac{1}{a^3}\left(\frac{(ax + b)^2}{2} - 2b(ax + b) + b^2\ln\left|ax + b\right|\right)

: \int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^2} = \frac{1}{a^3}\left(ax + b - 2b\ln\left|ax + b\right| - \frac{b^2}{ax + b}\right)

: \int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^3} = \frac{1}{a^3}\left(\ln\left|ax + b\right| + \frac{2b}{ax + b} - \frac{b^2}{2(ax + b)^2}\right)

: \int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^n} = \frac{1}{a^3}\left(-\frac{1}{(n- 3)(ax + b)^{n-3}} + \frac{2b}{(n-2)(a + b)^{n-2}} - \frac{b^2}{(n - 1)(ax + b)^{n-1}}\right) \qquad\mbox{(para } n\not\in \{1, 2, 3\}\mbox{)}

: \int\frac{dx}{x(ax + b)} = -\frac{1}{b}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|

: \int\frac{dx}{x^2(ax+b)} = -\frac{1}{bx} + \frac{a}{b^2}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|

: \int\frac{dx}{x^2(ax+b)^2} = -a\left(\frac{1}{b^2(ax+b)} + \frac{1}{ab^2x} - \frac{2}{b^3}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|\right)

: \int\frac{dx}{x^2+a^2} = \frac{1}{a}\arctan\frac{x}{a}

: \int\frac{dx}{x^2-a^2} = -\frac{1}{a}\,\mathrm{artanh}\frac{x}{a} = \frac{1}{2a}\ln\frac{a-x}{a+x} \qquad\mbox{(para }|x| 

: \int\frac{dx}{x^2-a^2} = -\frac{1}{a}\,\mathrm{arcoth}\frac{x}{a} = \frac{1}{2a}\ln\frac{x-a}{x+a} \qquad\mbox{(para }|x| > |a|\mbox{)}

: \int\frac{dx}{ax^2+bx+c} = \frac{2}{\sqrt{4ac-b^2}}\arctan\frac{2ax+b}{\sqrt{4ac-b^2}} \qquad\mbox{(para }4ac-b^2>0\mbox{)}

: \int\frac{dx}{ax^2+bx+c} = \frac{2}{\sqrt{b^2-4ac}}\,\mathrm{artanh}\frac{2ax+b}{\sqrt{b^2-4ac}} = \frac{1}{\sqrt{b^2-4ac}}\ln\left|\frac{2ax+b-\sqrt{b^2-4ac}}{2ax+b+\sqrt{b^2-4ac}}\right| \qquad\mbox{(para }4ac-b^2

: \int\frac{x\;dx}{ax^2+bx+c} = \frac{1}{2a}\ln\left|ax^2+bx+c\right|-\frac{b}{2a}\int\frac{dx}{ax^2+bx+c}

: \int\frac{mx+n}{ax^2+bx+c}dx = \frac{m}{2a}\ln\left|ax^2+bx+c\right|+\frac{2an-bm}{a\sqrt{4ac-b^2}}\arctan\frac{2ax+b}{\sqrt{4ac-b^2}} \qquad\mbox{(para }4ac-b^2>0\mbox{)}

: \int\frac{mx+n}{ax^2+bx+c}dx = \frac{m}{2a}\ln\left|ax^2+bx+c\right|+\frac{2an-bm}{a\sqrt{b^2-4ac}}\,\mathrm{artanh}\frac{2ax+b}{\sqrt{b^2-4ac}} \qquad\mbox{(para }4ac-b^2

: \int\frac{dx}{(ax^2+bx+c)^n} = \frac{2ax+b}{(n-1)(4ac-b^2)(ax^2+bx+c)^{n-1}}+\frac{(2n-3)2a}{(n-1)(4ac-b^2)}\int\frac{dx}{(ax^2+bx+c)^{n-1}}

: \int\frac{x\;dx}{(ax^2+bx+c)^n} = \frac{bx+2c}{(n-1)(4ac-b^2)(ax^2+bx+c)^{n-1}}-\frac{b(2n-3)}{(n-1)(4ac-b^2)}\int\frac{dx}{(ax^2+bx+c)^{n-1}}

: \int\frac{dx}{x(ax^2+bx+c)} = \frac{1}{2c}\ln\left|\frac{x^2}{ax^2+bx+c}\right|-\frac{b}{2c}\int\frac{dx}{ax^2+bx+c}
Lista de integrais de funcións exponenciais

A seguinte é unha lista de integrais de funcións exponenciais.

: \int e^{cx}\;dx = \frac{1}{c} e^{cx}

: \int xe^{cx}\; dx = \frac{e^{cx}}{c^2}(cx-1)

: \int x^2 e^{cx}\;dx = e^{cx}\left(\frac{x^2}{c}-\frac{2x}{c^2}+\frac{2}{c^3}\right)

: \int x^n e^{cx}\; dx = \frac{1}{c} x^n e^{cx} - \frac{n}{c}\int x^{n-1} e^{cx} dx

: \int\frac{e^{cx}\; dx}{x} = \ln|x| +\sum_{i=1}^\infty\frac{(cx)^i}{i\cdot i!}

: \int\frac{e^{cx}\; dx}{x^n} = \frac{1}{n-1}\left(-\frac{e^{cx}}{x^{n-1}}+c\int\frac{e^{cx} dx}{x^{n-1}}\right) \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int e^{cx}\ln x\; dx = \frac{1}{c}\left(e^{cx}\ln|x|-\int\frac{e^{cx} dx}{x}\right)

: \int e^{cx}\sin bx\; dx = \frac{e^{cx}}{c^2+b^2}(c\sin bx - b\cos bx)

: \int e^{cx}\cos bx\; dx = \frac{e^{cx}}{c^2+b^2}(c\cos bx + b\sin bx)

: \int e^{cx}\sin^n x\; dx = \frac{e^{cx}\sin^{n-1} x}{c^2+n^2}(c\sin x-n\cos x)+\frac{n(n-1)}{c^2+n^2}\int e^{cx}\sin^{n-2} x\;dx

: \int e^{cx}\cos^n x\; dx = \frac{e^{cx}\cos^{n-1} x}{c^2+n^2}(c\cos x+n\sin x)+\frac{n(n-1)}{c^2+n^2}\int e^{cx}\cos^{n-2} x\;dx

:\int {1 \over \sigma\sqrt{2\pi} }\,e^{-{(x-\mu )^2 / 2\sigma^2}}\; = \frac{1}{2 \sigma} (1 + \mbox{erf}\,\frac{x-\mu}{\sigma \sqrt(2)})
Lista de integrais de funcións logarítmicas

A seguinte é unha lista de integrais de funcións logarítmicas.

*Nota:* neste artigo asúmese que *x*&gt;0.

: \int\ln x\,dx = x\ln x - x

: \int (\ln x)^2\; dx = x(\ln x)^2 - 2x\ln x + 2x

: \int (\ln x)^n\; dx = x(\ln x)^n - n\int (\ln x)^{n-1} dx \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{dx}{\ln x} = \ln|\ln x| + \ln x + \sum^\infty_{i=2}\frac{(\ln x)^i}{i\cdot i!}

: \int \frac{dx}{(\ln x)^n} = -\frac{x}{(n-1)(\ln x)^{n-1}} + \frac{1}{n-1}\int\frac{dx}{(\ln x)^{n-1}} \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int x^m\ln x\;dx = x^{m+1}\left(\frac{\ln x}{m+1}-\frac{1}{(m+1)^2}\right) \qquad\mbox{(para }m\neq 1\mbox{)}

: \int x^m (\ln x)^n\; dx = \frac{x^{m+1}(\ln x)^n}{m+1} - \frac{n}{m+1}\int x^m (\ln x)^{n-1} dx  \qquad\mbox{(para }m,n\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{(\ln x)^n\; dx}{x} = \frac{(\ln x)^{n+1}}{n+1}  \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{\ln x\,dx}{x^m} = -\frac{\ln x}{(m-1)x^{m-1}}-\frac{1}{(m-1)^2 x^{m-1}} \qquad\mbox{(para }m\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{(\ln x)^n\; dx}{x^m} = -\frac{(\ln x)^n}{(m-1)x^{m-1}} + \frac{n}{m-1}\int\frac{(\ln x)^{n-1} dx}{x^m} \qquad\mbox{(para }m,n\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{x^m\; dx}{(\ln x)^n} = -\frac{x^{m+1}}{(n-1)(\ln x)^{n-1}} + \frac{m+1}{n-1}\int\frac{x^m dx}{(\ln x)^{n-1}}  \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int \frac{dx}{x\ln x} = \ln|\ln x|

: \int \frac{dx}{x^n\ln x} = \ln|\ln x| + \sum^\infty_{i=1} (-1)^i\frac{(n-1)^i(\ln x)^i}{i\cdot i!}

: \int \frac{dx}{x (\ln x)^n} = -\frac{1}{(n-1)(\ln x)^{n-1}} \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int \sin (\ln x)\;dx = \frac{x}{2}(\sin (\ln x) - \cos (\ln x))

: \int \cos (\ln x)\;dx = \frac{x}{2}(\sin (\ln x) + \cos (\ln x))
Lista de integrais de funcións trigonométricas inversas

A seguinte é unha lista de integrais de funcións trigonométricas inversas.

: \int\arcsin\frac{x}{c}\,dx = x\arcsin\frac{x}{c} + \sqrt{c^2-x^2}

: \int x \arcsin\frac{x}{c}\,dx = \left(\frac{x^2}{2}-\frac{c^2}{4}\right)\arcsin\frac{x}{c} + \frac{x}{4}\sqrt{c^2-x^2}

: \int x^2 \arcsin\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^3}{3}\arcsin\frac{x}{c
} + \frac{x^2+2c^2}{9}\sqrt{c^2-x^2}

: \int\arccos\frac{x}{c}\,dx = x\arccos\frac{x}{c} - \sqrt{c^2-x^2}

: \int x \arccos\frac{x}{c}\,dx = \left(\frac{x^2}{2}-\frac{c^2}{4}\right)\arccos\frac{x}{c} - \frac{x}{4}\sqrt{c^2-x^2}

: \int x^2 \arccos\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^3}{3}\arccos\frac{x}{c} - \frac{x^2+2c^2}{9}\sqrt{c^2-x^2}

: \int\arctan\frac{x}{c}\,dx = x\arctan\frac{x}{c} - \frac{c}{2}\ln(c^2+x^2)

: \int x \arctan\frac{x}{c}\,dx = \frac{c^2+x^2}{2}\arctan\frac{x}{c} - \frac{cx}{2}

: \int x^2 \arctan\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^3}{3}\arctan\frac{x}{c} - \frac{cx^2}{6} + \frac{c^3}{6}\ln{c^2+x^2}

: \int x^n \arctan\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^{n+1}}{n+1}\arctan\frac{x}{c} - \frac{c}{n+1}\int\frac{x^{n+1} dx}{c^2+x^2} \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}

: \int\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln(c^2+x^2)

: \int x\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c}\,dx = \frac{c^2+x^2}{2}\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c} + \frac{cx}{2}

: \int x^2\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^3}{3}\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c} + \frac{cx^2}{6} - \frac{c^3}{6}\ln(c^2+x^2)

: \int x^n\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c}\,dx = \frac{x^{n+1}}{n+1}\,\mathrm{arccot}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{n+1}\int\frac{x^{n+1} dx}{c^2+x^2} \qquad\mbox{(para }n\neq 1\mbox{)}
Lista de integrais de funcións de área

A seguinte é unha lista de integrais de funcións de área.

: \int\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c}-\sqrt{x^2+c^2}

: \int\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c}-\sqrt{x^2-c^2}

: \int\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|c^2 - x^2| \qquad\mbox{(para }|x|

: \int\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|x^2 - c^2| \qquad\mbox{(para }|x|>|c|\mbox{)}
GPU

**GPU** pódese referir a:
* **Unidade de Procesado Gráfico** (*Graphics Processing Unit*), un procesador usado no hardware de computación gráfica e videoconsolas.
* A **Dirección Política Estatal** (*Gosudarstvennoe Politicheskoe Upravlenie*), o nome da policía secreta na URSS nun dos seus estados de desenvolvemento, especialmente activos na segunda guerra mundial como equivalente das Waffen SS alemás.
* **Unidade de Procesado Global** (*Global Processing Unit*), nome xenérico para un proxecto de computación distribuída.
* **Unidade de Procesado de Gnutella** (*Gnutella Processing Unit*), un cliente de computación distribuída.
* **Glavnoe Politicheskoe Upravlenie** (Главное Политическое Управление) do Exército Vermello, responsable da moral das tropas.
***Unidade de Porcos de Guinea** (*Guinea pig unit*), unidade para un sistema de medición usada en farmacoloxía.
***Aceleración por hardware**
Arnold Bax

**Arnold Edward Trevor Bax** (1883 – 1953) foi un compositor inglés.

## Traxectoria 
Naceu en Pendennis Road, Streatham, Londres no seo dunha familia de clase media alta. Estudou na Royal Academy of Music con Frederic Corder.

A súa primeira influencia foi a dos compositores rusos, tras unha viaxe na súa mocidade a ese país, pero máis tarde, tras a lectura de Yeats desenvolveu unha forte paixón por Irlanda, no que adoitaba pasar temporadas todos os anos, e mesmo escribiu poemas para revistas irlandesas co pseudónimo literario de '''Dermot O'Byrne'*. Tamén lle gustaba as terras remotas do oeste de Escocia, pasando algúns invernos compoñendo en Morar, preto de Mallaig.

Arredor de 1910 comezan a aparecer as súas primeiras composicións significativas, primeiro sonatas para piano e logo composicións para orquestra como *The Garden of Fand* (1916) e *Tintagel* (1917).

Entre 1922 e 1939 compuxo sete sinfonías, nun estilo infrecuente de tres movementos no canto dos catro tradicionais.

En 1942 comezou a escribir música para filmes, pero a partir desa época móstrase menos activo, retirándose a Storrington, en Sussex. A súa última obra foi a *Coronation March for Queen Elizabeth II''.
Fumihiko Maki

**Fumihiko Maki** (槇 文彦, まき ふみひこ), nado o 6 de setembro de 1928 en Tokyo e finado o 6 de xuño de 2024, foi un arquitecto Xaponés.

## Traxectoria 
Logo de estudar na Universidade de Tokyo mudouse á Academia Cranbrook en Bloomfield Hills, indo máis tarde á Escola de Deseño de Harvard. Traballou para Skidmore, Owings e Merrill en Nova York e para *Sert Jackson and Associates* en Cambridge. Fundou *Maki and Associates* no ano 1965. No 1960 volveu ó Xapón para axudar á consolidación do *Metabolism Group*. Dous dos materiais máis usados nos seus traballos son o metal e o vidro. No ano 1993 foille entregado o prestixioso Premio Pritzker da Arquitectura.[miniatura|Casa Espiral, [Tokyo|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web Oficial de *Maki and Associates*
* Folla persoal na Web dos Premios Pritzker
Pierre Terrail de Bayard

[miniatura|dereita|Estatua de Pierre Terrail de Bayard en [Grenoble, Francia]]
**Pierre Terrail LeVieux, seigneur de Bayard** (1473 – 1524) foi un militar francés, coñecido como o **Chevalier Bayard**, o cabaleiro sen medo e sen tacha.

Descendente de Aymon LeVieux e Hélène Alleman-Laval de familia nobre, naceu en Château Bayard, preto de Pontcharra, Isère. Foi paxe de Carlos I de Savoia e despois serviu a Carlos VIII de Francia, a quen acompañou a Italia e, tras a batalla de Fornovo (1495), armouno cabaleiro. Perseguindo aos inimigos entrou só en Milán; feito prisioneiro, Ludovico Sforza liberouno. En 1508 distinguiuse no sitio de Xénova por Lois XII de Francia e ao ano seguinte o rei nomeouno capitán. Ferido no sitio de Brescia (1512), ao recuperarse participou na batalla de Rávena baixo Gaston de Foix. Na batalla de Spurs (1513) caeu prisioneiro de Henrique VIII de Inglaterra, quen o puxo inmediatamente en liberdade, coa única condición que non entrar en combate durante seis semanas.

Logo da ascensión de Francisco I en 1515, Bayard foi feito tenente-xeneral do Delfinado e foi el quen ordena cabaleiro ao rei por mor da súa notoriedade. Ao principiar a guerra entre Francisco I e Carlos V, Bayard con 1000 homes mantivo Mézières contra un exército de 35.000, e, despois de seis semanas, os xenerais do exército imperial levantaron o sitio, a súa resistencia impediu o avance do exército imperial polo centro de Francia e deu tempo ao rei a organizar o exército real que botou fóra aos invasores en 1521. O rei ordenouno cabaleiro da orde de San Miguel.

Morreu na defensa do paso de Sesia ou Rovasenda, cando cubría a retirada do exército francés, o 29 de abril de 1524. Bayard simbolizou os valores da cabalaría francesa de fins da Idade Media, foi un personaxe inmensamente popular no seu tempo que deu orixe a unha lenda que se transmitiu ao longo dos séculos.

*Symphorien Champier: *Les gestes ensembles la vie du preulx Chevalier Bayard*. Imprimerie Nationale, París 1992, ISBN 2-11-081179-X (Reimpresión orix. Lión 1525)
Pierre Bayle

miniatura|dereita|Pierre Bayle
**Pierre Bayle**, nado en 1647 e finado en 1706, foi un escritor e filósofo francés.

## Traxectoria 
Naceu en Carla-le-Comte, preto de Pamiers (Ariège), educouno o seu pai, ministro calvinista, e logo estudou en Puylaurens e en 1669 entrou na Universidade xesuíta de Tolosa, convertido ao catolicismo, dezasete meses despois volveu ao protestantismo e fuxiu a Xenebra, para evitar a persecución debida á revogación do Edicto de Nantes por Lois XIV, alí entrou en contacto coa obra de René Descartes.

Durante anos foi titor de varias familias parisienses baixo o nome de Bèle ata que en 1675 foi nomeado profesor de filosofía na Universidade protestante de Sedan ata que en 1681 quedou suprimida. Nomeado profesor de filosofía e historia na Ecole Illustre en Rotterdam, alí publicou en 1682 *Pensées diverses sur la comète de 1680* e a súa crítica do traballo de Louis Maimbourg sobre a historia do calvinismo, que lle deu unha gran reputación en medios calvinistas.

En 1684 comezou a publicación de *Nouvelles de la république des lettres*, unha gaceta de crítica literaria, que constituíu o primeiro intento de popularizar a literatura. O seu *Dictionnaire historique et critique* constituíu un precedente de L'*Encyclopédie*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dictionnaire historique et critique
William Maddock Bayliss

**William Maddock Bayliss**, nado en Wolverhampton en 1860 e finado en Londres en 1924, foi un fisiólogo inglés.

## Traxectoria 
Estudou en Londres e Oxford. En 1888 obtén un posto de profesor no University College de Londres e comeza a colaborar con Ernest Starling, con quen en 1902 descobre a secretina, hormona do páncreas.

Escribiu *The Nature of Enzyme Action* (1908), *The Vaso-Motor System* (1923). A súa mellor obra é *Principles of General Physiology* (1915), considerado o mellor libro sobre o tema na época.
Jean Bazaine

**Jean Bazaine**, nado en París o 21 de decembro de 1904 e finado en Clamart o 4 de marzo de 2001, foi un pintor e artista plático francés. Membro da École de Paris, a súa pintura representa un humanismo e unha abstracción que tende cara a cor e o atemporal.

## Traxectoria 
Estudou co escultor Paul Maximilien Landowski e literatura na Sorbona. En 1924 logo de realizar dúas viaxes por Italia comeza a pintar. A súa primeira exhibición realizouna en 1930 cun grupo no que estaban Jean Fautrier, Jean Pougny e Marcel Gromaire e en 1932 realizou a súa primeira exposición individual.

Entre as súas obras destacan a serie de policromos para a igrexa de Assy (1950) e un gran mural cerámico en Audincourt, realizou tamén mosaicos para a Unesco (1958) e o palacio de Luxemburgo (1987).. Escribiu críticas de arte para as revistas *Temps Présent* e *Poésie 43*, foi autor de ''Notes sur la peinture d'aujourd'hui'' (1948)
Pavel Bazhov

**Pavel Petrovich Bazhov**, en ruso **Павел Петрович Бажов**, nado en 1879 e finado en 1950, foi un escritor ruso.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de traballadores en Sisertski Zavod, nos Urais, en 1899 entrou no seminario, foi profesor en Ekaterinburgo. Fíxose xornalista logo da Revolución rusa e escribiu ensaios sobre os Urais como *Sucesos nos Urais* (1929), pero o que lle deu fama foron as súas coleccións de relatos como *O cabalo verde* e sobre todo *O estoxo de Malaquita* (1939). O seu relato *A flor de pedra* levouse ao cine en 1946 e inspirou un ballet de Alexander Prokofiev en 1954.
Castera Bazile

**Castera Bazile**, nado o 7 de outubro de 1923 en Jacmel e finado o 27 de febreiro de 1966, foi un pintor haitiano. 

## Traxectoria 
Naceu en Jacmel, traballou como empregado doméstico de Dewitt Peters, o artista norteamericano que organizou o Centre d'Art de Haití, Bazile entrou nel en 1945 e comezou a súa carreira como pintor profesional. Entre as súas obras destacan os tres murais que realizou para a catedral de Port-au-Prince en 1950 e 1951, *A Ascensión de Cristo*, *O bautismo de Cristo* e *Cristo botando aos cambistas do Templo*. En 1962 contraeu tubercolose e deixou de pintar.
Frédéric Bazille

**Jean Frédéric Bazille**, nado o 6 de decembro de 1841 e finado o 28 de novembro de 1870, foi un pintor impresionista francés.

## Traxectoria 
Bazille naceu en Montpellier, Hérault, (Languedoc-Roussillon), no seo dunha familia protestante de clase alta. Na súa xuventude comezou a interesarse pola pintura despois de coñecer algúns dos traballos de Eugène Delacroix. 

O seu interese pola arte fixo que quixese estudar pintura, o cal foille permitido pola súa familia coa condición de que estudase medicina.). Despois de suspender o seu exame de medicina, decidiu abandonar a carreira en 1864, pasando a pintar a tempo completo.

As súas pinturas máis coñecidas son *La Robe rose* (O vestido rosa) (1864), pintado cando o autor contaba só con 23 anos, e *Réunion de famille* (Reunión de familia) (1867).

Frédéric Bazille morreu en 1870 aos 28 anos de idade, asasinado nunha operación militar en Beaune-la-Rolande, Loiret durante a guerra franco-prusiana.

## Traballos principais 
*Autorretrato*|miniatura
* *La Robe rose* (O vestido rosa), (1864) - 147 x 110 cm, Museo de Orsay, París 
* *Atelier de la rue Furstenberg* (Estudo da rúa Furstenberg), - 80 x 65 cm, Museo Fabre, Montpellier 
* *Aigues-Mortes*, - 46 x 55 cm, Museo Fabre, Montpellier 
* *Autoportrait* (Autoretrato), (1865) - 109x72 cm, The Art Institute, Chicago 
* *Réunion de Famille* (Reunión de familia), (1867) - 152 x 230 cm, Museo de Orsay, París 
* ''Le Pécheur à l'épervier*, (1868) - 134 x 83 cm, Fondation Rau pour le tiers-monde, Zürich 
* *Vue de village* (Vista da vila), (1868) - 130 x 89 cm, Museo Fabre, Montpellier 
* *Scène d'été*, 1869 - 158 x 158 cm, Cambridge, Harvard University 
* *La Toilette*, (1870) - 132 x 127 cm., Museo Fabre, Montpellier 
* *L'Atelier de la rue Condamine* (Estudo da rúa Condamine), (1870) - 98 x 128.5 cm, Museo de Orsay, París 
* *Paysage au bord du Lez*, (1870) - 137.8 x 202.5 cm, The Minneapolis Institute of Arts, Minneapolis 

### Galería de traballos 

Ficheiro:Atelier Bazille.jpg|*Obradoiro de Frédéric Bazille* 1870
Ficheiro:Frédéric Bazille - Renoir.jpg|*Retrato de Renoir* 1867
Ficheiro:Frédéric Bazille 003.jpg|*O vestido rosa* 1864
Ficheiro:Frédéric Bazille 002.jpg|*Vista da vila* 1868
Ficheiro:Bazille, Frédéric ~ La Toilette, 1869-70, Oil on canvas Musee Fabre, Montpelier.jpg|*La Toilette* 1869-70
Ficheiro:BazilleFamilyReunion.jpeg|*Reunión familiar* 1868
Ficheiro:Portrait of jean-frederic bazille.png|*Autorretrato* 1867

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rosenblum, Robert (1989). *Paintings in the Musée d'Orsay''. Nova York: Stewart, Tabori & Chang. ISBN 1-55670-099-7

### Outros artigos 
* Impresionismo

### Ligazóns externas 
* Bazille Gallery en MuseumSyndicate
Mauna Kea

**Mauna Kea** é un dos cinco volcáns que forman a illa de Hawai (ou Illa Grande), Hawai, Estados Unidos de América. En hawaiano, Mauna Kea significa "montaña branca", porque fica coberto pola xeada e neve regularmente en inverno. O punto máis elevado de Mauna Kea é Pu'u Wēkiu, que posúe 4208 m. Mauna Kea é un volcán adormecido.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ciotti, Joseph E. "Historical Views of Mauna Kea: From the Vantage Points of Hawaiian Culture and Astronomical Research," *Hawaiian Journal of History,* 45 (2011), 147–66.
Osiris

*Osiris, deus da mitoloxía exipcia.
*Osiris, planeta extrasolar oficialmente chamado HD 209458b.
*Osiris, programa comprobador da integridade dos arquivos.
*Osiris, reactor nuclear francés.
*Osiris, personaxe da serie de ciencia ficción Stargate SG-1.
*OSIRIS, instrumento astronómico.
Ateneo de Naucratis

**Ateneo**, nado en Naucratis, Exipto entre os século II e III, foi un erudito grego de quen pouco se sabe máis a quen se lle debe o coñecemento de numerosos autores clásicos.
## Traxectoria
*O banquete dos sabios*, ou *Deipnosophistae*, é unha escolla de noticias e citas de textos duns 750 autores dos que doutra maneira non se sabería nada. Esta obra chegounos reducida a 15 libros a través dun epítome medieval. Ten a forma dun diálogo entre varios eruditos reunidos na casa do rico romano Publio Livio Laurencio. Os temas de que falan inclúen a comida, o luxo, a dieta, a saúde, as relacións sexuais, a pornografía, a música, o humor e a lingüística.

## Véxase tamén 
*Literatura clásica.
Bésta (homónimos)

Unha **bésta** pode ser:

* **Bésta**, arma portátil empregada para lanzar frechas;
* **Catapulta**, arma antiga que se utilizaba para lanzar proxectís;
* **Trampa** para cazar paxaros, trallo;
* **Abeaca**, articulación das extremidades posteriores dos cuadrúpedes ou parte posterior do xeonllo dos animais;
* **Suspensión de bésta**, cada un dos resortes flexíbeis arqueados e con forma de lámina sobre os que descansa o chasis e que facilitan a suspensión en certo tipo de vehículos como trens, coches, camións etc.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Besta
*Vesta
Academicismo

Chámase **academicismo** á corrente artística que se desenvolve principalmente en Francia ó longo do século XIX e que responde ás instrucións da Academia das Artes de Francia e ó gusto medio burgués. Non deixa así a todo de ser unha dexeneración do Clasicismo. Fóxese do realismo (isto é, dos aspectos máis desagradables da realidade), pero carece da grandeza do Clasicismo.

Empréganse os mesmos patróns unha e outra vez xa que non se busca unha beleza ideal partindo das belezas reais, o cal é propio do Clasicismo, que resulta ser un idealismo con base na realidade pola súa suma de experiencia.

O academicismo non é a fermosura ideal, pero tampouco é o feo; unicamente busca obxectos para seren consumidos. Trátase de representar idealmente a realidade a fin de manexala ou controlala.

En xeral, o poder e as institucións francesas favoreceron estas tendencias porque non xeraban problemas; esta é a causa pola que posteriores réximes políticos totalitarios impulsaron a súa recuperación.

## Artistas ligados ó Academicismo 
* Jacques-Louis David
* Antoine-Jean Gros
* Anne-Louis Girodet de Roucy-Triosson
* William Bouguereau
* Antonio Ciseri
Aracaju

**Aracaju** é a capital do Estado brasileiro de Sergipe. Sitúase xunto ó litoral, a 337&nbsp;km por estrada de Salvador (Baía) e a 290&nbsp;km de Maceió (Alagoas).

miniatura|esquerda|A cidade de Aracaju.
Ten como principais actividades económicas o comercio e os servizos (incluíndose as funcións administrativas dunha capital de estado), ademais de seu porto, algunhas industrias e o turismo e as súas actividades correlativas, como hostalería, restaurantes, e empresas de turismo. A cidade ten como atractivos principais as súas praias e tamén o acceso fácil á outros puntos turísticos, como a histórica e veciña cidade de São Cristóvão (antiga capital do estado, a 29&nbsp;km de distancia) ou o río São Francisco coas cidades das súas marxes ata a súa foz no océano Atlántico.

miniatura|esquerda|O centro de Aracaju.
## Véxase tamén
Conflitos e sublevacións no Brasil

Esta é unha lista dos **conflitos e sublevacións no Brasil** dende o século XVII até a actualidade. 

## Período Colonial 
* Quilombo dos Palmares (sublevación dos escravos) século XVII
* Invasións holandesas no Brasil século XVII.
* Invasións francesas no Brasil (1612-1615 e 1711)
* Revolución de Beckman (unha loita das elites) - 1648.
* Guerra dos Emboabas (a loita polo ouro) - inicio do século XVIII.
* Guerra dos Mascates (a loita dos comerciantes) - entre 1710 e 1711.
* Inconfidencia Mineira (o ideal republicano dos intelectuais) - 1789.
* Revolución dos Alfaiates (a loita pola liberdade) - 1798.
* Revolución Pernambucana de 1817.

## Brasil Imperio 
* Confederación de Ecuador - 1824 ata 1826 no Nordeste
* Cabanagem - 1835.
* Sabinada - 1837 - litoral da Baía.
* Balaiada (1838-1841) - interior do Maranhão ou Marañón
* Guerra dos Farrapos - entre 1835 e 1845 - Rio Grande do Sul.
* Insurrección Praieira - xuño de 1848.

## Brasil República 
* Guerra de Canudos - (1896-1897)
* Revolta da Armada (1896)
* Guerra Santa do Contestado (1912-1916)
* Revolta do Forte de Copacabana (1922)
* Coluna Prestes (década de 1920)
* Revolución Constitucionalista de 1932
* Participación do Brasil na segunda guerra mundial - 1943 a 1945
* Revolta de Jacareacanga (1959) contra o goberno de Juscelino Kubitschek
* Golpe Militar de 1964 no Brasil

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio do Brasil