open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Medida cautelar

miniatura|Os xuíces poden impor estas medidas|200x200px

As **medidas cautelares** son as ditadas mediante providencias xudiciais, co fin de asegurar que certo dereito poderá ser feito efectivo no caso dun litixio no que se recoñeza a existencia e lexitimidade de tal dereito. As medidas cautelares non implican un respecto da existencia dun dereito do proceso, pero si a adopción de medidas xudiciais tendentes a facer efectivo o dereito que eventualmente sexa recoñecido.

Por tanto, son todas aquelas actuacións ou decisións que, sen prexulgar do resultado final, de contido positivo ou negativo, que un órgano da Administración pública ou un xuíz ou maxistrado do poder xudicial, pode adoptar para que as resultas da resolución administrativa ou xudicial fornezan plenos efectos para os interesados ou para a parte procesual. Para iso, esíxese a concorrencia de dous requisitos: o *fumus boni iuris* ou aparencia de bo dereito e o *periculum in mora* ou perigo/risco polo paso do tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medida preliminar
Pobo awá

Os **awá** (tamén chamados **cuaiquer** ou **kwaiker**) son un pobo indíxena de Ecuador e Colombia. Habitan principalmente nas provincias de Carchi e Sucumbios, no norte de Ecuador, e nos departamentos de Nariño e Putumayo, no sur de Colombia. A súa poboación rolda as 50&nbsp;000 persoas. Falan unha lingua chamada awá pit.

miniatura|250px|Casas awá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Chernela, Janet M. "The Awa of Ecuador." In: Stonich, Susan C., ed. *Endangered Peoples of Latin America: Struggles to Survive and Thrive.* Westport, CT: Greenwood Press, 2001. ISBN 0-313-30856-X.
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
Cirrose hepática

A **cirrose hepática** é a cirrose que afecta o tecido hepático como consecuencia final de diferentes doenzas crónicas.

As consecuencias da cirrose hepática sobre a saúde do individuo dependen fundamentalmente do grao de funcionalidade que o fígado poida conservar malia a alteración histolóxica.

## Epidemioloxía 
Segundo a OMS, en total morren anualmente arredor dunhas 27&nbsp;000 persoas por mor da cirrose hepática nos países desenvolvidos.

En España, afecta a 4 de cada 10&nbsp;000 persoas, destas a gran maioría son causados polo consumo excesivo de alcol.

## Anatomía patolóxica 
A anormalidade principal da cirrose hepática é a presenza de fibrose, que consiste no depósito de fibras de coláxeno no fígado, pero para que se poida facer a diagnose anatomopatolóxica de cirrose, esta acumulación de fibras debe delimitar nódulos, é dicir, debe illar áreas de tecido hepático, alterando a arquitectura do órgano e dificultando a relación entre os hepatocitos e os finos vasos sanguíneos a través dos cales exercen a súa función de síntese e depuración e a través dos cales se nutren.

De xeito esquemático, a fibrose forma algo semellante a unha rede tridimensional dentro do fígado, na que as cordas da rede serían a fibrose, e as áreas que quedan entre as mesmas, os nódulos de células que rexeneran dentro do mesmo. Esta alteración denomínase nódulo de rexeneración e é a característica que permite establecer a diagnose de cirrose. Existen outras alteracións hepáticas que se acompañan de fibrose, que non se consideran cirrose ó non cumprir a condición de formar nódulos de rexeneración.

## Notas
Xarampón

O **xarampón** ou **sarampelo** é unha doenza infecciosa exantemática como a rubéola ou a varíola, bastante frecuente, especialmente en nenos, causada por un virus, especificamente da familia paramixoviridae (non confundir co xénero paramixovirus ó cal pertencen o virus das papeiras e parainfluenza) do xénero *Morbillivirus.* Caracterízase por típicas manchas na pel de cor vermella (eccemas) (exantema) así como febre e un estado xeral debilitado.  Nalgúns casos de complicacións, o xarampón causa inflamación nos pulmóns e o cerebro que ameazan a vida do paciente.

O período de incubación do xarampón usualmente dura de 4 a 12 días, durante os cales non hai síntomas. As persoas infectadas permanecen contaxiosas dende a aparición dos primeiros síntomas até os 3-5 días despois da aparición das broullas.

A diagnose faise polo cadro clínico e a detección de anticorpos no sangue. Non existe terapia específica para o tratamento da enfermidade, con todo, pódese previr a enfermidade mediante a administración da vacina contra o xarampón. A vacina tripla vírica (tamén coñecida como SPR) reduciu o número de infeccións no pasado. Na maioría dos países, a enfermidade é de declaración obrigatoria ás autoridades de saúde social.

En 1998, a Asemblea Mundial da Saúde estableceu o obxectivo da eliminación do xarampón indíxena da Rexión Europea en 2007, para poder certificar a súa eliminación antes de 2010.

## Notas
Catherine Davies

**Catherine Davies**, nada en Liverpool en 1952, é unha catedrática e escritora británica, especialista na literatura e historia cultural española e hispanoamericana dos séculos XIX e XX.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidade Complutense de Madrid en 1979 e doutorouse en 1984 na Universidade de Glasgow, coa tese *Rosalía de Castro no seu tempo*, orixinalmente en inglés, despois publicada en galego pola Editorial Galaxia.

É directora, dende 2014, do Institute of Modern Languages Research da Universidade de Londres.
* *Rosalía de Castro e Follas novas*, Editorial Galaxia, 1990.
* ''Spanish women's writing, 1849-1996*, 1998.
* "Rosalía de Castro: aislamiento cultural en un contexto colonial", en *Literatura y feminismo en España: (s. XV- XXI)*, 2005.
* "Troped out of History: Women, Gender and Nation in the Poetry of Andrés Bello", 2007.
* "Rafael María de Labra and " La Revista Hispano-Americana", 1864-1867", 2010.
* "Rosalía de Castro e a antropóloga feminista inglesa Annette Meakin" en *Grial* 194, 2012.
* "Flavio e o mundo natural" en *Grial, revista galega de cultura* 199, 2013.
* "Rosalía de Castro: la falta de una vida pública", 2013, en *Rosalía de Castro no século XXI*.
* "Rosalía de Castro y América", 2013, en *Rosalía de Castro no século XXI''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* School of Cultures, Languages and Area Studies University of Nottingham
* The Institute of Modern Languages Research Universidade de Londres.
Penelas, Sarces, Laxe

**Penelas** é un lugar da parroquia de Sarces no concello coruñés de Laxe na comarca de Bergantiños. Non tiña habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sarces 
### Parroquias de Laxe
Peite (arácnidos)

Nos escorpións chámase **peite** (en latín científico *pecten*) a cada unha das estruturas lamelares e móbiles, en forma de peite, que son modificacións dos apéndices do terceiro segmento do opistosoma. Teñen funcións táctiles mecanorreceptoras e quimiorreceptoras de contacto, e están situadas na cara ventral do animal do mesosoma (a parte ancha do opistosoma, ben diferenciada do metasoma, rexión estreita e cilíndrica formada por cinco segmentos mais o telson e vulgarmente coñecida como *cola*).

Son órganos sensoriais situados un en cada lado da chamada *placa pectínea*, na zona ventral do escorpión. O seu nome é consecuencia da similitude que a súa forma ten cos peites. Están formados por tres filas de placas lonxitudinais, entre as cales a placa basal media e os fulcros son significativos para a sistemática dos xéneros e as especies.

Os peites son captadores sensoriais que informan aos escorpións, palpando, da composición da superficie examinada, a súa humidade e a súa temperatura.

## Notas
National Biodiversity Network

A **National Biodiversity Network** (NBN) é unha iniciativa colaborativa xurdida no Reino Unido cuxo obxectivo é facer dispoñible información sobre a biodiversidade a través de varios medios de comunicación, incluíndo a Internet vía NBN Gateway, o portal da base de datos de NBN.

Cóidase que unhas 60 000 persoas achegan habitualmente información de biodiversidade no Reino Unido e en Irlanda.  A maioría deste esforzo é voluntario e é organizado a través de 2 000 sociedades nacionais.  O goberno do Reino Unido e as súas axencias tamén recollen dato de biodiversidade e un dos elementos principais para a interpretación destes datos é a rede de Local (Biological) Records Centres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Portal de NBN (datos)
Lingua awá pit

A **lingua awá pit** (tamén chamado **cuaiquer** ou **kwaiker**) é unha lingua barbacoana falada polo pobo awá, que habitan no territorio do norte de Ecuador e o sur de Colombia. O awá pit está clasificada pola UNESCO como unha lingua seriamente ameazada. Segundo datos de 2007 tiña 13&nbsp;000 falantes. O awá pit está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Cuaiquer Indian Language (Awa Pit, Awa-Cuaiquer)"&nbsp;–&nbsp;Native-Languages.org
*"Gramática pedagógica del Awapit" (A learner's grammar of Awapit)&nbsp;–&nbsp; direct download link to Microsoft Word document in Spanish, available from **here** (vía Sasiku Project)
Volta a Cataluña 2017

A **97ª edición da Volta a Cataluña** disputouse en Cataluña entre o 20 e o 26 de marzo de 2017. Foi a novena proba do UCI WorldTour 2017. Deu comezo na vila de Calella da mesma maneira que o fixera na edición 2016 e acabou no clásico circuíto que se realiza en Montjuïc, Barcelona.

A carreira venceuna por segunda ocasión na súa carreira deportiva o murciano do Movistar Team, Alejandro Valverde. Nunha volta épica, o exitoso ciclista español venceu na clasificación da montaña, quedou segundo nunha etapa ao sprint e gañou outras 4: 2 de montaña con final en alto, a final ao sprint e unha contra o reloxo por equipos, que posteriormente lles quitaron e penalizaron con 1 minuto por un presunto empuxón entre corredores de equipo. Aínda con esta penalización dun minuto quitoulle outro ao segundo clasificado, Alberto Contador. Detrás súa rematou a xove promesa catalá e compañeiro de equipo do murciano Marc Soler que venceu na clasificación dos xoves e dos cataláns.

En canto ao resto das clasificacións secundarias, o francés Pierre Rolland levou a das metas volantes e o Movistar Team a dos equipos.

## Equipos 
Nesta proba tomaron parte 25 conxuntos distintos con 8 corredores: os 18 do UCI WorldTour (de participación obrigada), máis 7 convidados de categoría Profesional Continental, dos cales o Team Manzana Postobón e o Soul Brasil Pro Cycling se estreaban nunha carreira da categoría WorldTour.

## Etapas 
1Estes foron os premiados da etapa, logo da sanción de 1 minuto imposta ao Movistar Team

2A etapa 4 foi acurtada dende os 194,3&nbsp;km planeados debido ao mal tempo

## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa os dez mellores clasificados da xeral á fin da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación das metas voantes 
### Clasificación dos xoves 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta a Cataluña

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Segundo Cotovad Díaz

**Segundo Cotovad Díaz** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Dono da fábrica de chocolates La Helvetia de Ferrol. Na II República foi concelleiro de Ferrol e deputado provincial. Cesou como deputado provincial en abril de 1932. Foi presidente do Casino Ferrolano, xefe do Partido Republicano Radical de Ferrol e primeiro tenente alcalde de Ferrol. En setembro de 1934 Xaime Quintanilla Martínez foi suspendido como alcalde e Segundo Cotovad foi nomeado delegado gobernativo de Ferrol e máis tarde presidente da Comisión Xestora. Dimitiu o 19 de febreiro de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Evangelina García Luaces, que morreu en 1933.

## Notas
Logorama

***Logorama*** é unha curtametraxe francesa de animación escrita e dirixida por H5/François Alaux, Hervé de Crécy e Ludovic Houplain, e producida por Autour de Minuit. O filme representa unha historia ambientada nos Ánxeles, e faino a través de máis de 2,500 logos e mascotas de marcas contemporáneos e históricos. Gañou o Prix Kodak no Festival de Cine de Cannes de 2009 e o Oscar á mellor curtametraxe animada na 82ª edición dos premios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pleópodo

[miniatura|280px|En laranxa, os **pleópodos** do [camarón norteamericano *Litopenaeus setiferus*.]]

Nos crustáceos malacostráceos denomínanse **pleópodo** a cada un dos cinco apéndices abdominais, é dicir, os apéndices do pleon. Case sempre birrámeos, están provistos de guedellas de sedas, ou ben de lobos, para adaptárense á natación.  
 
## Outras funcións 
Ademais de seren principalmente *patas para a natación*, tamén se utilizan para a incubación dos ovos (excepto nos camaróns e nas gambas), para a captura de alimentos (que despois desprazan cara á boca) e, ás veces, poden levar tamén branquias.

## Etimoloxía 
O termo pleópodo, empregado desde 1855, está formado polos elementos *ple-* e *-podo* derivados das voces do grego antigo πλέω *pléō* 'navegar', e πούς, ποδός *poús, podós* 'pé', elementos unidos por un *-o-* epentético para facilitar a pronuncia. Literalmente: 'patas para nadar' ou 'patas natatorias'.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2005): *Invertebrados*, 2ª edición. Madrid: McGraw-Hill-Interamericana. ISBN 0-87893-097-3.
* Frings, H. e Frings, M. (1975): *Conceptos de Zoología*. Madrid: Editorial Alhambra. ISBN 84-205-0505-6.
* Garrido, Carlos (1977): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-87305-12-1.
* Grassé, P.-P., E. A. Poisson e O. Tuzet (1976): *Invertebrados*. Barcelona: Toray-Masson. ISBN 84-311-0200-4.
* Hickman, C. P., W. C. Ober e C. W. Garrison (2006): *Principios integrales de zoología*, 13ª ed. Madrid: McGraw-Hill Interamericana. ISBN 84-481-4528-3.
* Remane, A., Storch, V. e Welsch, U. (1980): *Zoología sistemática. Clasificación del reino animal.*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-0608-2.

### Outros artigos 
* Gonópodo
* Malacostráceos
* Pleon
Tosta Banda

**Tosta Banda** é un grupo de música folk internacional que xurdiu no ano 2016. Está formado por músicos e cantantes de Escocia, Gales, Frisia, Galicia, Irlanda, País Vasco e Cornualla. Mixel Ducau é o director musical de Tosta Banda, e Igor Otxoa o director artístico. O seu primeiro álbum, “Tosta”, foi gravado nos estudios Elkar de Donostia, e mesturado no estudio “Musikart” de Amezketa, no País Vasco, estará dispoñible en outubro de 2017.

## Traxectoria 
A orixe do nome do grupo, que se refire á bancada dun bote, provén dunha palabra que está presente en varias linguas minoritarias da costa atlántica europea. O seu repertorio está composto por cancións tradicionais das sete culturas de procedencia e novas composicións creadas por tódolos músicos que participan na banda. O proceso de formación do grupo comezou no ano 2016, ano durante o cal o grupo realizou unha xira en diferentes festivais de música folk nos países de orixe dos músicos, como o Atlantikaldia de Errenteria.

## Membros 
*  Gwilym Bowen Rhys: voz, guitarra acústica e mandolina
*  Mónica de Nut: voz e pandeireta
*  Caoimhín Ó Fearghail: voz, bouzouki e frauta
*  Bec Applebee: voz e percusión
*  Rona Wilkie: voz e fiddle
*  Marit Talens: voz e percusión
*  Mixel Ducau: alboka, ttun ttun, clarinete, saxofón soprano e guitarra acústica
*  Iñigo Egia: percusión
*  Mikel Ugarte: txalaparta
*  Ixi Jauregi: voz, txalaparta e pandeireta

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antonio Santamaría López

**Antonio Santamaría López**, nado en Castro Urdiales o 27 de marzo de 1885 e finado en Nova York o 27 de decembro de 1949, foi un sindicalista e político español.

## Traxectoria 
Caldeireiro. Sendo novo marchou traballar a Biscaia, onde se fixo obreiro metalúrxico. Despois pasou a Ferrol, traballando no Arsenal, na Sociedad Constructora Naval. En 1905 ingresou na UGT e no PSOE. Estivo exiliado en Francia pola súa participación na folga xeral de 1917. Foi presidente da Agrupación Socialista de Ferrol en 1929. Na II República foi elixido concelleiro en Ferrol. Foi candidato do PSOE pola Coruña nas eleccións de 1933, pero non resultou elixido. Pertenceu ao Comité Revolucionario de Ferrol durante folga xeral revolucionaria de 1934, polo que foi condenado a morte, aínda que finalmente a pena foi conmutada pola de reclusión perpetua. Saíu da cadea coa amnistía de febreiro de 1936. Logo da renuncia de Xaime Quintanilla Martínez a finais de febreiro, foi nomeado alcalde de Ferrol.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ferrol por traizón. Foi condenado á pena de morte en consello de guerra o 11 de agosto. Fuxiu da prisión do Baluarte ao día seguinte, con Juan Rincón Téllez, e permaneceu agochado até o 21 de xullo do 1939, cando conseguiu embarcar en Ares con outros 26 republicanos galegos na evasión do bou *Ramón*, conseguindo chegar a Francia. Foi internados no campo de concentración de Barcarés. O 23 de decembro de 1939 embarcou en Le Havre con destino a México. A comezos de xaneiro de 1940 chegou a Nova York e quedou a vivir alí. Traballou no Centro Español, nos talleres de Alfredo Medina e na tenda do seu compatriota Carregal.

## Notas
Rogelio Leal López

**Rogelio Leal López**, nado en Piñeiros (Narón) en 1896 e finado no mesmo lugar en 1990, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
En 1930 era secretario do sindicato de mozos de café de Ferrol integrado na CNT. Entre 1933 e 1936 foi militante da Federación Anarquista Ibérica e do Sindicato de Industria Naval de Ferrol. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado. Foi xulgado en Ferrol por rebelión e declarado en rebeldía. O 21 de xullo do 1939 conseguiu embarcar en Ares con outros 26 republicanos na evasión do bou *Ramón*, conseguindo chegar a Francia. Traballou de leñador. En 1947 volveu a Galicia con Antonio González Pérez coa misión de reorganizar a FAI e a Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (FIJL). O 3 de xaneiro de 1948 foi detido. Posto en liberdade provisional, foi novamente detido en xuño de 1948 e internado en Ocaña. O 1 de xullo de 1949 foi condenado en Madrid a 18 anos de prisión por rebelión militar e participación na reorganización da FAI, FIJL e a CNT. Pasou varios anos na cadea de San Miguel de los Reyes. Saíu en liberdade condicional en 1953.

## Vida persoal 
Casou con María Manuela Blanco Fernández e foi pai de María Leal Blanco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Los de la sierra 
* Ficha no rquivo da Emigración Galega
Andrei Katkov

**Andrei Katkov** (en ), nado como **Apollon Vladimirovich Katkov** (en ) o 26 de outubro de 1916 en Irkutsk (Imperio Ruso) e finado o 18 de setembro 1995 en Roma (Italia), foi un relixioso mariano ruso, bispo grecocatólico ruso, que exerceu o seu apostolado na diáspora.

## Traxectoria 
### Primeiros anos en Rusia e na China 
Naceu nunha o 26 de outubro de 1916 en Irkutsk, recibiu o nome de Apollon no seu bautismo na Igrexa ortodoxa rusa. En 1920 a familia trasladouse a Manchuria, e entre 1929 e 1937 Apollon Katkov estudou no Liceo de San Nicolao de Harbin, parte da estrutura do exarcado apostólico de Harbin para os católicos rusos de rito bizantino.

Logo dos seus estudos e de se converter ao catolicismo, ingresou como novizo na Congregación dos Padres Marianos, onde o seu mentor foi o bielorruso Tamaš Padziava. Katkov fixo os votos monásticos e tomou o nome de Andrei o 4 de decembro de 1938.

### Roma 
En 1939 Andrei marchou a Roma para continuar a súa educación, e estudou Filosofía na Pontifícia Universidade de San Tomé de Aquino. En 1941 recibiu a tonsura monástica con votos perpetuos.

Foi ordenado sacerdote o 30 de xullo de 1944 polo bispo Aleksandr Evreinov. Doutorouse en Filosofía en 1945, e posteriormente tamén graduouse polo Pontificio Instituto Oriental e residiu no Colexio Ruso. En Roma traballou cos refuxiados da Unión Soviética.

### Diáspora rusa 
Por motivos pastorais foi trasladado a Inglaterra en 1950, e en 1951 a Australia, onde canda o arquimandrita Georgii Brianchaninov fundou un centro misioneiro en Melbourne para a atención dos católicos de rito oriental. En Australia organizou á comunidade de rusos católicos emigrados dende a República Popular da China. En 1958 o hieromonxe foi chamado a Roma polo papa Xoán XXIII, onde o 14 de novembro foi nomeado bispo titular de Nauplia. Recibiu a consagración episcopal o 21 de decembro de mans de Aleksandr Evreinov, e foi nomeado bispo coadxutor de rito bizantino.

En 1960 foi nomeado membro da Congregación para as Igrexas Orientais e visitador apostólico para os grecocatólicos rusos no exterior, cargo que exerceu até 1984. Viviu en Roma, onde seguiu a axudar aos emigrantes rusos, moitas veces chegados a través de Harbin.
## Notas
Termo (recipiente)

miniatura|308x308px|Un termo convencional.
Un **termo** ou **vaso de Dewar** é un recipiente que se pode volver pechar mantendo excelentes características de illamento térmico.
## Características
No canto de confiar soamente nun termo para illar o interior do exterior, o envase selado, de feito, contén un baleiro. Un baleiro non conduce calor en absoluto por condución ou convección, e a radiación, a outra forma de traspaso térmico, é mantida ao mínimo cubrindo as superficies internas do baleiro con prata ou outro metal reflexivo. O termo común, ese que utilizamos para manter un litro de auga quente, trátase de dúas botellas de vidro, unha dentro da outra separadas por un espazo totalmente estanco no que se fixo un baleiro total.
A superficie interior do termo espellouse, aproveitando a propiedade que este ten para impedir o paso da calor por radiación. O resto de calor que pasa a través do espello por condución e convección atópase co baleiro desa cámara e é sabido que no baleiro non hai transmisión de calor por devanditos mecanismos (excepto por radiación). Desa maneira, a temperatura non ten forma de saír ao exterior. O punto débil do conxunto é o tapón. Pero, en termos xerais, o grao de confiabilidade dun termo está dado pola separación entre os dous botellóns e o grao sen carga que se logrou.

En teoría, un termo podería, por tanto, ser unha aproximación a un illante perfecto para o seu contido, por exemplo, mantendo unha cunca de café quente durante unha década. Na práctica, con todo, a parede interior do recipiente únese á parede exterior, xeralmente na boca do envase, na cal unha leve condución da calor ocorre entre as paredes interiores e exteriores (quedando o baleiro no medio).

Os termos fixéronse historicamente de cristal aínda que agora tamén se fan de metal, que os fai máis duradeiros e menos propensos á fractura.

## Historia 
Os primeiros termos para uso comercial foron feitos en 1904, cando foi formada a compañía alemá Thermos GmbH. *Thermos*, que significa ‘calor’ en grego foi o nome elixido para o produto tras convocar un concurso de ideas. A marca concibida para o termo segue sendo unha marca rexistrada nalgúns países, pero foi declarada xenérica nos Estados Unidos en 1963, pois se considera sinónimo de todos os termos en xeral.

Existe na actualidade un variado número de instrumentos que permiten determinar os parámetros cambiantes asociados á temperatura e son as chamadas termobalanzas.

## Termo de nitróxeno 
Este tipo de termo é un envase cilíndrico que ten un tamaño de 70×20 centímetros. O seu interior está cheo de nitróxeno líquido, que conxela a unha temperatura de −190 °C. Este tipo de envase é moi utilizado na inseminación artificial en humanos e en animais.

O nitróxeno evapórase dentro del e suxírese un cambio de nitróxeno cada 2 meses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Forno de microondas
Moisés Lago Lorenzo

**Moisés Lago Lorenzo**, nado no Val (Soutomaior) o 20 de xuño de 1900 e finado en Fumel (Lot e Garona) en 1996, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Militante anarquista, en 1927 era membro da xunta da Sociedade de cociñeiros La Paz de Ferrol. Na ditadura de Primo de Rivera foi un dos organizadores da Federación de sindicatos únicos da CNT de Ferrol. En 1930 foi presidente do sindicato de cociñeiros e ao ano seguinte foi tesoureiro do Comité Rexional da Confederación e delegado de varios sindicatos no congreso rexional. Foi detido logo da folga xeral de maio de 1933.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado. Foi reclamada mediante requisitoria polo xuíz militar de Ferrol en xaneiro de 1937 xunto con Luís Abella Beade, Luis González Díaz, Gonzalo Moreno Calvo, Antonio Pena Fernández, José Silva Fernández e Agustín Veiga Mejuto, acusados de insulto a forza armada. O 23 de maio de 1937 sostivo con Luís Abella Beade un enfrontamento armado coa forza pública na casa de Xuvia onde estaban agochados, sendo detido o propietario da casa e posteriormente condenado á morte. O 21 de xullo do 1939 conseguiu embarcar en Ares con outros 26 republicanos na evasión do bou *Ramón*, conseguindo chegar a Francia. Estivo no campo de concentración de Argelès, de onde saíu o 4 de decembro de 1939 para a 127 compañía de traballadores. Durante a ocupación alemá de Francia uniuse á Unión Nacional Española e no outono de 1944 participou nas operacións da invasión do Val de Arán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (L)
### Ligazóns externas 
* Ficha en Los de la sierra
Cabreiro, Tremoedo, Vilanova de Arousa

**Cabreiro** é un lugar da parroquia de Tremoedo no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 74 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 38 eran mulleres e 36 homes, o que representa un leve aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 71 veciños, e 2005, cando eran 73.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tremoedo 
### Parroquias de Vilanova de Arousa
Isadore Singer

**Isadore Manuel Singer**, nado en Detroit&nbsp;o&nbsp;24 de abril de 1924 e finado o 11 de febreiro de 2021, foi un matemático estadounidense, profesor no departamento de matemáticas&nbsp;no MIT, e coñecido polo seu traballo con Michael Atiyah no desenvolvemento do teorema de Atiyah-Singer sobre índices analíticos.

## Traxectoria 
Naceu en Detroit e diplomouse na Universidade de Míchigan en 1944. Logo de obter o seu doutoramento&nbsp;en 1950&nbsp;na Universidade de Chicago, dedicouse ao ensino na UCLA e logo no MIT, onde desenvolveu gran parte da súa carreira.

Singer é membro da Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos e da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias.

Entre os principais premios que recibiu cóntanse o Premio Bôcher en 1969, o Premio Leroy Steele no ano 2000, ambos da Sociedade Americana de Matemáticas, a medalla Wigner en 1988, a Medalla Nacional de Ciencia dos Estados Unidos en 1983, o Premio Abel, compartido con Michael Atiyah en 2004, e o premio James Rhyne Killian do MIT en 2005.

## Obras 
* 1976 (con J. Thorpe): ''«Lecture notes on elementary topology and geometry'»', Springer , Undergraduate Texts in Mathematics.*
* *Quantum Field Theory, Supersymmetry, and Enumerative Geometry'', con Daniel Freed&nbsp;e&nbsp;David Morrison, IAS/Park City Mathematics Series, 2006, ISBN 978-0-8218-3431-2.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Premio Abel en 2004, .
* Entrevista con Isadore Singer e Michael Attiyah, .
Cuíña, Tremoedo, Vilanova de Arousa

**Cuíña** é un lugar da parroquia de Tremoedo no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016  tiña 48 habitantes (27 mulleres e 21 homes), seis menos ca en 2010 e oito menos ca en 2005. Sitúase xunto a Cuíña (Vilariño, Cambados).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tremoedo 
### Parroquias de Vilanova de Arousa
Rañas

O topónimo **Rañas** pode referirse a:

;En Galiza
***Rañas**, lugar da parroquia de Valongo, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Rañas**, lugar da parroquia de Tremoedo, no concello de Vilanova de Arousa;
***As Rañas**, lugar da parroquia de Oeste, no concello de Catoira;
***As Rañas**, lugar da parroquia de Gaxate, no concello da Lama.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gonópodo

:*Non confundir con gonóporo.*
[miniatura|300px|Un dos dous **gonópodos** de *[Oxidus gracilis*.Imaxe de microscopio electrónico de varrido (MEV) en cor falsa.(Barra de escala: 0,2&nbsp;mm.)]]

Os **gonópodos** son apéndices especializados de varios artrópodos utilizados na reprodución ou na posta de ovos. Facilitan aos machos a transferencia de esperma de macho a femia durante o apareamento.

Nos crustáceos e diplópodos son patas modificadas. Algúns están moi decorados con estruturas elaboradas que poden desempeñar funcións na competencia espermática, e poden usarse para diferenciar e identificar especies estreiamente relacionadas.

Xeralmente encóntrans e un ou máis pares, en contraposición aos órganos reprodutores únicos (non pareados), como o *aedeagus* dos insectos ou o pene dos opilións.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Gonóporo
* Pterigopodio
* Pedipalpo
Ochrophyta

As **ocrófitas**, ou **Ochrophyta**, é o grupo de heterocontos fotosintetizadores. Inclúe ás algas pardas (Phaeophyceae), algas douradas (Chrysophyceae e Synurophyceae) e algas amarelo-verdosas (Xanthophyceae).

Case todos os grupos das ocrófitas son unicelulares e/ou coloniais. Algúns grupos son de organismos unicelulares picoplanctónicos (menores de 3 μm).

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* [*Ochrophyta* en Algaebase(https://gl.wikipedia.org/wiki/Algaebase)]
* [*Ochrophyta* en World Register of Marine Species (WoRMS)(https://gl.wikipedia.org/wiki/WoRMS)]
A Xunqueira, Vilanova de Arousa, Vilanova de Arousa

**A Xunqueira** é un lugar da parroquia de Vilanova de Arousa no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova de Arousa 
### Parroquias de Vilanova de Arousa 
## Notas
Hyphochytridiomycetes

**Hyphochytriomycota**, ou os hifoquitridios, é un pequeno grupo de eucariotas uniflaxelados mariños do grupo de heterocontos. Viven dun xeito similar aos fungos e producen zoosporas mais, pola contra, teñen paredes celulares nalgunhas fases do ciclo de vida e por ela absorben nutrientes. Son acuáticos e osmotróficos, que se nutren como simbiotrofos de algas ou fungos, ou como saprófitos de insectos e detritos de plantas.

Este grupo componse de 24 especies en 6 xéneros. Estiveron clasificando como fungos e protistas ata recentes clasificacións.

## Características
Na súa fase vexetativa semellan hifas, como as dos fungos. Porén, esas hifas que forman non teñen óculos. As hifas son de talos rizoidais, que ou só teñen un talo ou van bifurcando de dous en dous. O seu sistema rizoidal, coa forma de hifas, é o que lle dá nome ao grupo (co prefixo "hypho-").

As hifas producen células reprodutivas móbiles, *zoosporas*. Estas teñen un flaxelo que vai cara a súa parte anterior e que ten unha pelame flaxelar, ou *mastigonemas*. Ese flaxelo das zoosporas, que lle dá mobilidade natatoria, caracteriza ao grupo.

No pasado as clases Hyphochytridiomycetes, Oomycetes e Chytridiomycetes, ao seren entendidos como fungos con flaxelos, esporas e gametos, tivéronse agrupado dentro de Mastigomycotina. Porén, agora ese taxon está obsoleto. Chytridiomycetes seguense a considerar como verdadeiros fungos, mais os outros dous subgrupos clasifícanse no reino de Protista ou no grupo de Stramenopiles.

Hyphochytriomycetes son pseudofungos que está próximos a Oomycetes. Unha clasificación deste grupo é:

* Filo Hyphochytriomycota Whittaker (1969)
** Clase Hyphochytriomycetes Sparrow ex M.W. Dick (1983)
*** Orde Hyphochytriales Bessey 1950 ex Sparrow 1960
***** Familia Hyphochytriaceae Fischer 1892
****** Xénero *Canteriomyces* Sparrow 1960
****** Xénero *Cystochytrium* Ivimey Cook 1932
****** Xénero *Hyphochytrium* Zopf 1884 [*Hyphophagus* Minden 1911]
***** Familia Rhizidiomycetaceae Karling ex Kirk, Cannon & David 2001
****** Xénero *Latrostium* Zopf 1894
****** Xénero *Reessia* Fisch 1883
****** Xénero *Rhizidiomyces* Zopf 1884 [*Rhizidiomycopsis* Sparrow 1960]

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* *Hyphochytriomycetes* en UniProt
Evasión do bou Ramón

dereita|miniatura|Escultura homenaxe á fuxida do bou *Ramón*, en Ares.

A '*evasión do bou *Ramón'''* foi a fuxida dun grupo de republicanos galegos desde Ares rumbo a Francia o 21 de xullo de 1939.

## Historia 
Militantes obreiros de Ferrol, Narón, Ares e Mugardos que levaban moito tempo agochados en casas de amigos ou familiares, agardaban unha oportunidade para fuxir da represión. Varios fuxidos comezaron a comunicarse para ver de intentar a saída por mar. Os militantes socialistas Miguel e Antonio Leira Fernández, os "Chuchos da Vella", que estaban agochados en Ares, estableceron contacto cun amigo, Juan Sánchez Fernández, tripulante do bou "Ramón", que saía faenar dende Ares, artellaron a evasión do maior número posible de fuxidos. Contactaron con algúns agochados en Cervás: Juan Castro Villar, Benito Feijoo Seguín, Gelfo Rebón e Antonio Saavedra Montero, socialistas. Mandaron aviso aos cenetistas Luís Abella Beade, Moisés Lago Lorenzo, de Ferrol, Rogelio Leal, de Piñeiros, ao socialista de Santa Mariña Domingo Serantes Sequeiro, e mesmo ao exalcalde socialista de Ferrol Antonio Santamaría López.

Os escapados concentráronse en Ares; os de Ferrol e Narón chegaron a noite anterior e durmiron en casas da vila, outro grupo pasou a noite nas covas de Santa Mariña, xuntándose vinte e sete homes. Seis deles levaban improvisados uniformes da Garda Civil, escopetas de madeira, e algunha pistola auténtica e cando a tripulación do bou estaba arranxando o barco para a saída, os falsos gardas abordáronos co pretexto de evitar unha fuxida. Pecharon os tripulantes no rancho, e chegaron o resto dos asaltantes. Logo de agardar á hora acostumada de saída, partiron do porto de Ares á unha da madrugada.

Na viaxe, o bou esgotou o carbón e tiveron que queimar boa parte da cuberta para intentar manter a presión da caldeira. Finalmente quedou  á deriva, e foi rescatado e remolcado polo barco *Le Coubre*. O 23 de xullo o bou *Ramón'' chegou ao porto francés de La Pallice. Ao chegar foron conducidos ao campo de concentración de Le Barcarès.

Os fuxidos foron xulgados na causa 2134/39 aberta en Ferrol por rebelión militar.

## Ocupantes
Luís Abella Beade, Manuel Barreiro Montero, Cipriano Casteleiro Feal, Juan Castro Villar, Benito Feijoo Seguín, Manuel Fernández García, Juan Fraga Rey, José Fuentes Justo, Manuel Fuentes Justo, Manuel Gómez Varela, Moisés Lago Lorenzo, Marcelino Lara Viñas, Juan Leal Tenreiro, Rogelio Leal López, Antonio Leira Fernández, Miguel Leira Fernández, José Montero Fernández, Jesús Morgado Feal, Basilio Pérez Mayobre, Manuel Raposo Peña, José Rebón Martínez, Juan Rincón Téllez, Juan José Rodríguez Díaz, Antonio Saavedra Montero, Antonio Santamaría López, José Sequeiro Ares e Domingo Serantes Sequeiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Fuxidos a Francia no vapor Ramón desde Ares

* 80 anos da fuxida do bou 'Ramón', o pesqueiro no que 27 republicanos escaparon do franquismo
Análise de sangue

miniatura|Mostras de sangue.
Unha **análise de sangue** é un exame de laboratorio realizado nunha mostra que pode ser de sangue completo, plasma ou soro. Usualmente é extraída dunha vea do brazo usando unha xiringa, vía  *picada de dedo*, tamén se pode facer con sangue arterial.

## Propósito 
Os exames de sangue son empregados para determinar estados fisiolóxicos e bioquímicos tales como unha doenza, contido mineral, eficacia de drogas, e función dos órganos.

A venopunción é útil porque é unha maneira relativamente non invasiva para obter células, e fluído extracelular (plasma) do corpo para a análise. Posto que o sangue flúe a través do corpo actuando como un medio para proporcionar osíxeno e nutrientes, e retirando residuos e levándoos ós sistemas excretorios para a súa eliminación, o estado da circulación sanguínea afecta, ou é afectado, por moitas condicións médicas. Por estas razóns, os exames de sangue son os máis comúns exames médicos realizados.

Aínda que se adoita usar o termo *exame de sangue*, a maioría das probas rutineiras son feitas en plasma ou o soro (fóra da maioría de hematoloxía).

## Extracción 
Os flebotomistas, os bioquímicos diagnósticos (BQD), os químicos bacteriólogos parasitólogos (QBP), os químicos farmacéuticos biólogos (QFB), pasantes en técnicos en laboratorio clínico, médicos internos de pregraduado e as enfermeiras, están a cargo da extracción do sangue do paciente. Porén, en circunstancias especiais e situacións de emerxencia, os paramédicos e os médicos ás veces extraen o sangue. Tamén, os terapistas respiratorios son adestrados para extraer o sangue arterial para a gasometría arterial, aínda que isto é un caso raro.

## Tipos de exame de sangue 
As probas de laboratorio ou  análises clínicas miden o sodio, o potasio, o cloro, o bicarbonato, o nitróxeno ureico en sangue (BUN), o magnesio, a creatinina, e a glicosa. Ás veces tamén inclúen o calcio e outros compoñentes do sangue.

Algúns exames de sangue, tales como a medición da glicosa, colesterol, ou para a detección de doenzas de transmisión sexual requiren xaxún (ou non consumo de alimentos) de oito a doce horas antes do exame de sangue.

Para a maioría dos exames o sangue é usualmente obtido da vea do paciente. Porén, outros exames de sangue especializados, tales como a gasometría arterial, requiren que o sangue sexa extraído dunha arteria. A gasometría arterial do sangue é primariamente usada para monitorear os niveis do dióxido de carbono relacionados coa función pulmonar. Porén, tamén é requirido ó medir os niveis de pH e de bicarbonato do sangue para certas condicións metabólicas.

Mentres que a proba regular do exame de glicosa é tomada en certo punto no tempo, a proba de tolerancia á glicosa implica a proba repetida para determinar a taxa na cal a glicosa é procesada polo corpo.

#### Rangos normais 
## Notas
Palpígrados

A dos **palpígrados** (*Palpigradi*) é unha pequena orde de arácnidos depredadores que comprende unhas 80 especies.

## Características 
Son de tamaño diminuto (non miden máis de 3 mm) e áchanse en todo o mundo, excepto nas zonas polares.

Parecen esquizómidos en miniatura porque, como eles, teñen o opistosoma terminado nun longo flaxelo multiarticulado.

A súa cutícula é moi fina, teñen os quelíceros formados por tres artellos acabados en quelas (pinzas) e os pedipalpos son similares a patas. Carecen de ollos, aparato respiratorio e tubos de Malpighi, e os aparatos circulatorio e reprodutor están moi simplificados.

Os palpígrados son endoxeos (solo) ou hipoxeos (covas), hábitats onde encontran a humidade que requiren. Aliméntanse de pequenos habitantes do solo, como colémbolos e ácaros.

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1888 polo aracnólogo sueco Tord Tamerlan Teodor Thorell na súa obra:

: Thorell, Tord T. T. (1888): "Pedipalpi e Scorpioni dell'Arcipelago Malese conservati nel Museo Civico di Storia Naturale di Genova". *Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova* **26**, ser. 2, (6): 327–428.

### Etimoloxía 
O nome científico *Palpigradi* está formado polos elementos do latín científico *palp-*, derivado do latín *palpus*, 'palpo' (derivado do verbo *palpare*, 'palpar', 'tocar') e *-gradi*, do plural de *gradus*, 'paso', 'marcha', unbidos cun *-i-* epentético para facilitar a pronuncia.

### Clasificación 
Segundo J. Hallad (2005) e o ITIS a orde comprende unha superfamilia con dúas familias, cun total de seis xéneros:
* '*Orde *Palpigradi'''* Thorell, 1900
:* Superfamilia *Eukoenenioidea* Petrunkevitch, 1955 
:** Familia *Eukoeneniidae* Petrunkevitch, 1955 
:*** Xénero *Allokoenenia* Silvestri, 1913 
:*** Xénero *Eukoenenia* Börner, 1901 	
:*** Xénero *Koeneniodes* Silvestri, 1913
:*** Xénero *Leptokoenenia* Condé, 1965
:** Familia *Prokoeneniidae* Condé, 1996 
:*** Xénero *Prokoenenia* Börner, 1901
:*** Xénero *Triadokoenenia* Condé, 1991

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Roth, V. D. & Brown, W. L. (1976): "Other intertidal air breathing arthropods" en: Cheng, L. *Marine Insects''. North-Holland Publishing, Amsterdam - Oxford; American Elesevier Publishing, Nova York. Ler en liña en: Marine Insects, Lanna Cheg, ed.

### Outros artigos 
* Arácnidos

### Ligazóns externas 
* Palpigradi no WoRMS. 
* Palpigradi Thorell, 1888 no ITIS.
* Palpigradi  en Fauna Europaea.
* Palpigradi na EOL. 
* Palpigradi no NCBI.
Teorema do índice de Atiyah-Singer

Na xeometría diferencial, o **teorema do índice de Atiyah-Singer** afirma que para un operador diferencial elíptico sobre unha variedade compacta, o índice analítico (relacionado coa dimensión do espazo de solucións) é igual ao índice topolóxico (definida en termos dalgúns datos topolóxicos). Inclúe moitos outros importantes teoremas (como o teorema de Riemann-Roch) como casos especiais, e ten aplicacións en física teórica.

Foi probado por Michael Atiyah e Isadore Singer en 1963.

## Historia 
O problema do índice para operadores diferenciais elípticos foi proposto por Israel Gelfand en 1960. Notou a invarianza por homotopía do índice e buscou unha fórmula para el mediante invariante topolóxicos. Algúns dos exemplo que o motivaron foron o teorema de Riemann–Roch, a súa xeneralización (teorema de Hirzebruch–Riemann–Roch e o teorema da sinatura de Hirzebruch. Hirzebruch e Borel probaran a integralidade do xénero Â dunha variedade, e Atiyah suxerira que esta integralidade podía explicarse se fose o índice do operador de Dirac, que fora redescuberto por Atiyah e Singer en 1961.

O teorema de Atiyah–Singer foi anunciado en 1963. A demostración esbozada no seu anuncio nunca foi publicada por eles, aínda que aparece no libro . Tamén se recolleu no "Séminaire Cartan-Schwartz 1963/64" que tivo lugar en París simultaneamente co seminario liderado por Palais en Princeton. O último relatorio en París fíxoo Aityah sobre variedades con fronteira. A súa primeira proba publicada substituíu a teoría do cobordo coa K-teoría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
### Ligazóns externas 
* Rafe Mazzeo: *The Atiyah–Singer Index Theorem: What it is and why you should care*. Presentación en pdf .
* 
* A. J. Wassermann, Lecture notes on the Atiyah–Singer Index Theorem
Litecoin

miniatura|Logo de litecoin.
**Litecoin** (**LTC** ou **Ł**, moeda leve) é unha criptomoeda do tipo par con par, que é ó mesmo tempo unha moeda e un sistema de pagos baseada nunha rede de datos totalmente descentralizada, xa que non posúe ningunha autoridade ou control principal. O seu proxecto foi inspirado no proxecto bitcoin, co cal comparte varios aspectos, diferenciándose no xeito en como se procesan os bloques de datos, que, no caso da moeda *litecoin*, faise de maneira máis sinxela e con menor consumo de recursos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda global

### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* LiteCoin.Org (en varias linguas)
Lisardo Santos

**Luís Lisardo Santos Ares**, nado en Sobrado en 1980, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Traballou como distribuidor de produtos agrarios. Antigo militante do BNG, foi o seu candidato á alcalía en 2011 situándose como principal forza da oposición ao PPdeG de Jacobo Fernández García. Nas eleccións municipais de 2015 pasouse con todo o seu equipo ao PSdeG-PSOE e encabezou a súa candidatura, gañando as eleccións con maioría simple e sendo elixido alcalde en minoría. 

En marzo de 2017 perdeu a alcaldía en favor da independente María Jesús García Souto por unha moción de censura presentada polos edís de Todos por Sobrado e o PPdeG. Porén, unha nova moción de censura en abril de 2018 levou de novo a alcaldía a mans de Lisardo Santos, tralas desavinzas entre populares e independentes, e que foi apoiada por un novo edil popular que se inscribeu como non adscrito para facilitar a moción. 

Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía, ao lograr unha ampla maioría absoluta con 7 edís fronte a 2 dos populares, os cales integraron a García Souto como candidata. Dende febreiro de 2022 forma parte da Executiva Provincial coruñesa do PSdeG, como secretario adxunto a política municipal. Nas municipais de 2023 foi novamente reelixido alcalde por maioría absoluta, logrando 8 edís dos 9 en xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Sobrado
María Jesús García Souto

**María Jesús García Souto**, nada en Sobrado en 1975, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Xerente do polígono de Bergondo. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura independente Todos Por Sobrado e foi elixida concelleira. Os dous concelleiros electos de Todos por Sobrado non apoiaron a elección do alcalde Lisardo Santos Ares do PSdeG. En marzo de 2017 presentou unha moción de censura apoiada polo PPdeG e foi elixida alcaldesa de Sobrado. Porén, unha nova moción de censura levou de novo a alcaldía a mans de Lisardo Santos en abril de 2018, tralas desavinzas entre independentes e populares, e contar os socialistas co apoio dun edil popular que accedera recentemente á corporación e que se inscribiu como non adscrito para facilita-la moción.

Presentouse de novo á alcaldía nas eleccións municipais de 2019 encabezando a lista do PPdeG. Revalidou os 2 concelleiros obtidos como independente, pero non mellorou os resultados de 2015, cando o PPdeG perdera a maioría absoluta despois de 16 anos no poder na vila, véndose superada por unha ampla maioría do socialista Lisardo Santos, que logrou 7 edís.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Sobrado
Apolinary Wnukowski

**Apolinary Wnukowski**, nado o 23 de xullo de 1848 e finado o 21 de maio de 1909, foi un eclesiástico católico latino polaco, bispo de Płock entre 1904 e 1908, e arcebispo metropolitano de Mahilioŭ dende 1908 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu o 23 de xullo de 1848 en Khotyn, entón parte da gobernación de Besarabia do Imperio Ruso (hoxe na rexión de Chernivtsi, Ucraína), fillo de Maciej e Anna (de apelido de solteira Wojnarowska). Estudou en Kamianets-Podilskyi e posteriormente ingresou en 1865 no seminario da mesma cidade. Como bispo tivo que afrontar o problema dos mariavitas na súa diocese. Finou no cargo o 21 de maio de 1909.

## Notas
Vilantes, Tremoedo, Vilanova de Arousa

**Vilantes** é un lugar da parroquia de Tremoedo no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 46 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 21 eran mulleres e 25 homes, o que representa un descenso respecto ó ano 2010, cando tiña 49 veciños, pero un aumento respecto a 2005, cando eran 36.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tremoedo 
### Parroquias de Vilanova de Arousa
Fonte Alvite

Como topónimo **Fonte Alvite** pode referirse a:

;En Galiza
***Fonte Alvite**, lugar da parroquia de Rendal, no concello de Arzúa;
***Fonte Alvite**, lugar da parroquia de Andeade, no concello de Touro;
***A Fonte de Alvite**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro.

## Véxase tamén
### Outros artigos