open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Georg August Goldfuss

miniatura|160px|Georg August Goldfuss.

**Georg August Goldfuss**, nado en Thurnau, preto de Bayreuth (Baviera), o 18 de abril de 1782 e finado en Bonn o 2 de outubro de 1848, foi un naturalista, paleontólogo, zoólogo e explorador alemán.

## Traxectoria 
Goldfuss estudou en Erlangen, onde recibiu o seu grao de doutor en 1804. Traballou como profesor de zooloxía en 1818. Máis tarde foi profesor de zooloxía e mineraloxía na Universidade de Bonn, cidade na que faleceu en 1848.

## Algunhas publicacións 
* *Enumeratio Insectorum Eleutheratorum Capitis Bonae Spei totiusque Africae descriptione iconibusque nonnullarum specierum novarum*, Erlangen 1804.
* *Die Umgebungen von Muggendorf. Ein Taschenbuch für Freunde der Natur und Alterthumskunde*, Erlangen 1810
* *Mikroskopische Beobachtungen über die Metamorphose des vegetabilischen und animalischen Lebens*, in: Abhandlungen der Erlanger Societät, v. 1, Erlangen 1810
* *Naturbeschreibung der Säugethiere*, Erlangen 1812
* *Über die Metamorphose des animalischen und vegetabilischen Lebens*, in: Abhandlungen der Erlanger Societät, v. 2, Erlangen 1812
* *Physikalisch-statistische Beschreibung des Fichtelgebirges*, con G. Bischof, Nurenberg 1817
* *Über die Entwicklungsstufen des Thieres*, Nürnberg 1817 (Nachdruck Basilisken-Presse, Marburg 1979)
* *Handbuch der Zoologie*, Nürnberg 1818
* *Beschreibung eines fossilen Vielfraß-Schädels aus der Gailenreuther Höle*, in: Novis Actis physico-medicis Acad. Caesareae Leopolodino-Carolinae naturae curiosum, Erlangen 1818
* *Ein Wort über die Bedeutung naturwissenschaftlicher Institute und über ihren Einfluss auf humane Bildung*, Bonn 1821
* *Naturhistorischer Atlas*, 1.-23. Heft, Düsseldorf 1824–1843 (Goldfuss Animal and Insect Prints Ver láminas.)
* *Grundriß der Zoologie*, Nürnberg 1826, 2ª ed. 1834
* *Petrefacta Germaniae. Tam ea, quae in museo universitatis Regia Borussicae Fridericiae Wilhelmiae Rhenanae servantur, quam alia quaecunque in museis Hoeninghusiano Muensteriano aliisque extant, iconibus et descriptionibus illustrata = Abbildungen und Beschreibungen der Petrefacten Deutschlands und der angränzenden Länder*, unter Mitwirkung von Georg Graf zu Münster, Düsseldorf 1826–1844

## Abreviatura 
A abreviatura **Goldfuss** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en botánica e zooloxía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Georg August Goldfuß (1782-1848), Zoologe und Geologe . Von Björn Thomann, Landschaftsverband Rheinland  
* Goldfuß, Georg August. Von Uschmann, Georg. En: *Neue Deutsche Biographie* **6** (1964) páx. 605 .
Praza Ban Josip Jelačić

A **Praza Ban Josip Jelačić** (en lingua croata *Trg Bana Josip Jelačić*) é a praza principal de Zagreb, capital da República de Croacia. O seu nome é unha homenaxe a Ban Josip Jelačić (1801-1859), heroe nacional da República de Croacia.

A praza fica situada na parte alta da cidade Gornji Grad-Medveščak, ao sur do mercado *Dolac* na intersección das rúas Ilica ao oeste, Radićeva ao noroeste, Jurišićeva ao leste, e Gajeva e Praška ao sur. Está no centro da zona peonil de Zagreb.

A estatua equestre fica no centro da praza estaba antigamente virada ao norte, contra os invasores húngaros. Esa estatua foi removida durante o período da II República Iugoslava, máis en 1991 foi reposta, desta vez virada para sur.

## Galería  

File:Banjelaciczg.JPG|Parte oriental da praza Ban Josip Jelačić
File:Zagreb_city_(1).JPG|Praza Jelačić
File:Funeral of Josip Jelačić.jpg|Funeral de Jelačić na praza, en 1859
File:Trg bana Jelacica Zagreb 30102012 2 roberta f.jpg|A praza en 2012
File:Estatua de Ban Jelacic, Zagreb, Croacia, 2014-04-20, DD 02.JPG|Estatua de Ban Josip Jelačić

## Véxase tamén
Juan Wonenburger Varela

**Juan Wonenburger Varela**, nado na Coruña o 29 de abril de 1888 e finado na mesma cidade o 23 de setembro de 1972, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Wonenburger Cabezudo e da súa segunda muller Cayetana Varela Suárez. Masón e republicano, era amigo e socio de Santiago Casares Quiroga no Atlantic Hotel. Participou no pacto de Lestrobe. Coa chegada da Segunda República foi elixido concelleiro da Coruña e deputado provincial. Foi elixido vicepresidente da Comisión Xestora da Deputación en xullo de 1932. En 1942 fíxose socio de Wonenburger S.L.

## Vida persoal 
Casou con Carolina Macía Pousa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Saint George, Granada

**Saint George**, é unha das parroquias de Granada. A cidade principal e capital do país, Saint George's, sitúase nesta parroquia.

A illa Glover é parte da parroquia de Saint George.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Granada
Barosa

O topónimo **Barosa** pode referirse a:

;En Galiza
***Barosa**, lugar da parroquia de Briallos, no concello de Portas;
***A Barosa**, lugar da parroquia de Bandoxa, no concello de Oza-Cesuras.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***A Barosa**, localidade do concello de Carucedo, na provincia de León.

;Río de Galiza
***Río Barosa**, afluente do río Chaín que discorre polos concellos de Barro e Portas:
****Parque da Natureza do Río Barosa**, no concello de Barro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Barosela**, lugar da parroquia de Saiáns, no concello de Moraña;
***Baroso**, lugar da parroquia de Ambosores, no concello de Ourol;
***Estación da Barosa**, apeadoiro de Adif, no concello de Carucedo, na provincia de León.
Microcarbo coronatus

***Microcarbo coronatus***, vulgarmente coñecido como corvo mariño coroado, é unha especie de ave pertencente á orde dos suliformes, familia dos falacrocorácidos, unha das cinco que integran o xénero *Microcarbo*.

Trátase dun pequeno corvo mariño endémico das augas frías da corrente de Benguela no suroeste de África. É unha ave exclusivamente costeira e non se aventura a máis de 10&nbsp;km en mar aberto. Esta especie está estreitamente relacionada con *Microcarbo africanus*, e ambas as dúas foron consideradas antigamente como da mesma especie.

## Distribución 
Encóntrase nas costas do sur de África desde cabo Agulhas cara ao norte ata Swakopmund.

A poboación estímase que é de entre 2 500 e 2 900 parellas reprodutoras. Reprodúcese en pequenos grupos, e as colonias constan de só uns 150 individuos. O exame dos individuos anelados recuperados indica que os xuvenís poden dispersarse ao longo da costa ata 277&nbsp;km dos seus niños, e os adultos móvense entre os lugares de reprodución e outras zonas litorais situadas ata 500&nbsp;km de distancia.

## Descrición 
Mide entre 50 e 55&nbsp;cm de lonxitude. Os adultos son negros cunha pequena crista na cabeza e unha mancha vermella na cara. 
As aves novas son marrón escuras na parte superior, marróns claras na parte inferior, e carecen de crista. Poden distinguirse dos *Microcarbo africanus* inmaturos polo seu ventre máis escuro e a súa cola máis curta.

## Comportamento 
Aliméntanse de peixes de movementos lentos e invertebrados, que capturan en augas costeiras pouco fondas e entre os kelpos.

Constrúe o seu niño utilizando kelpos, paus, e ósos, e fórraos con kelpos ou plumas. O niño normalmente está nunha posición elevada como sobre unha rocha, árbore ou estrutura construída polo ser humano, pero tamén pode facelo no chan.

## Conservación 
As ameazas que sofre esa especie son a predación dos ovos e pitos pola gaivota *Larus dominicanus* e o pelicano *Pelecanus onocrotalus*, molestias causadas polos humanos, verteduras de petróleo, e actividades pesqueiras comerciais, incluíndo o enredo en aparellos de pesca. A IUCN considéraa como "Case ameazada".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informacións sobre a especie da Unidade de Demografía Animal da Universidade de Cidade do Cabo
* *Microcarbo coronatus* - *The Atlas of Southern African Birds*.
Saint Andrew, Granada

**Saint Andrew** ou  **Saint Andrew Parish**, é a parroquia máis grande de Granada. A cidade principal é Grenville que é tamén a segunda cidade en importancia no país despois de Saint George's.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Granada
Día da Comunidade de Madrid

[miniatura|Placa de homenaxe á revolta contra os exércitos de Napoleón, o 2 de maio de 1808 na fachada do Real Casa de [Correos, Madrid, Reino de España.]]
O **Día da Comunidade de Madrid** celébrase cada 2 de maio. É o día oficial da Comunidade Autónoma de Madrid, Reino de España.

Con ela, conmemórase o levantamento do 2 de maio de 1808, No que o pobo de Madrid colleu as armas para se rebelar contra a ocupación francesa de Madrid e para expulsar este exército da cidade, o cal estaba a invadir gran parte da Península Ibérica. Este evento foi o primeiro da Guerra da Independencia española.

## Centenario 
En 1908 houbo eventos especiais na conmemoración presidida polo rei Afonso XIII por mor do centenario do alzamento.

## Bicentenario 
Nas festas do 2 de maio do 2008 celebráronse diversas actividades culturais na capital e foran realizadas unha ofrenda con flores aos caídos en 1808 no Cemiterio da Florida, un desfile na Porta do Sol, unha colocación dunha coroa de flores ás placas conmemorativas como agradecemento a todos aqueles que loitaran o día 2 de maio de 1808, como tamén os cidadáns que axudaran as vítimas do ataque de 11 de marzo de 2004, e unha cerimonia na sede da Presidencia da Comunidade de Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Levantamento do 2 de maio
Monte das Oliveiras

O **monte das Oliveiras** (en , *Har HaZeitim*; en árabe, جبل الزيتون, Yabal al-Zaytun) está situado no val do Kidron, ao leste de Xerusalén. Nel, segundo a Biblia, Xesús realizaba adoito as súas oracións e mesmo se atopaba alí o día que foi arrestado.
miniatura|Vista aérea do Monte das Oliveiras.
O monte das Oliveiras é considerado un dos lugares máis sagrados de Terra Santa. Alí están situadas as igrexas de Xetsemaní, Pater Noster e Dominus Flevit.

O monte das Oliveiras toma o seu nome das oliveiras que poboan as súas ladeiras. Na súa aba atópanse os xardíns de Xetsemaní, onde Xesús se hospedou en Xerusalén. O monte das Oliveiras é o lugar de moitos eventos bíblicos importantes. Nos *Feitos dos Apóstolos* noméase como o lugar desde o que Xesús ascendeu ao ceo. Os soldados romanos da Décima Lexión acamparon no monte durante o sitio a Xerusalén no ano 70 a.C., que levou á destrución da cidade.

No Libro de Zacarías, o monte das Oliveiras aparece identificado como o lugar desde o que Deus comezará a redimir os mortos ao final dos tempos. Por esta razón, os xudeus sempre intentaron ser enterrados na montaña.

## Cemiterio xudeu 
miniatura|O cemiterio xudeu.
Desde os tempos bíblicos ata hoxe o monte serviu como cemiterio para os xudeus de Xerusalén. Hai aproximadamente 150.000 tumbas no monte, incluíndo as de moitas figuras famosas como Zacarías (que profetizou alí), Yad Abxalom e moitos rabinos desde o século XV ao XX, incluíndo a Abraham Isaac Kook, o primeiro rabino xefe ashkenzani de Isarael. O primeiro ministro de Israel Menachem Begin pediu ser enterrado no Monte das Oliveiras en lugar de no Monte Herzl.

O monte sufriu graves danos cando foi ocupado por Xordania entre a guerra árabe-israelí de 1948 e 1967, cando preto de 50&nbsp;000 lápidas do antigo cemiterio  xudeu do Monte das Oliveiras foron removidas e utilizadas para a construción, así como tamén para levantar servizos hixiénicos, incluíndo lápidas de máis de mil anos de antigüidade. Nalgúns sectores do camposanto instaláronse aparcadoiros e estacións de servizo. Foi só a partir da reunificación da cidade, despois da Guerra dos Seis Días en 1967, cando os israelís repatriaron laboriosamente tantas lápidas como lles foi posible, garantindo a liberdade de culto e o respecto polos lugares sacros de todas as relixións. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Yad Avshalom.JPG|A tumba de Yad Abxalom.
Ficheiro:Jerusalem - Pyramide de Zacharie.jpg|A Tumba de Zacarías.
Ficheiro:Zkharia Hezir tombs.JPG|A Tumba de Benei Hezir.
Ficheiro:Pelagia Grave 1.jpg|A Tumba de Hulda.
Enterance to the tomb of Hagai IMG 3392.JPG|Tumba dos profetas Axeo, Zacarías e Malaquías.
Tomb of Pharao's Daughter.JPG|Tumba da filla do Faraón.
City of david2.jpg|Necrópole do Val de Kidron.
Ficheiro:Jerusalem Church of all nations BW 7.jpg|Basílica das Nacións.
Ficheiro:Church of Mary Magdalene1.jpg|Igrexa ortodoxa rusa de Santa María Madalena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jerusalem Photo Archive. Mount of Olives.
Peramelinos

A dos **peramelinos** (*Peramelinae*) é unha subfamilia de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos peramelemorfos e familia dos peramélidos.
   
Todos os membros da subfamilia son endémicos de Australia e Nova Guinea, e a maioría teñen un corpo rechoncho, arqueado cara a atrás, cabeza cun fociño longo, delicado e aguzado, orellas verticais moi grandes, e patas relativamente longas e finas, igual que a cola.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1825 polo naturalista inglés John Edward Gray, nun traballo publicado en *Ann. Philos.*, n.s., **10**: 336.

É dicir que, literalmente, a pouco ortodoxa etimoloxía de *Peramelinae* significa "os parecidos ao teixugo con bolsa" (aludindo ao marsupio).

### Clasificación 
Segundo *Mammal Species of the World*, e o ITIS, subfamilia está fomada por dous xéneros coas especies e subespecies seguintes:

'*Subfamilia *Peramelinae'''*
* Xénero *Isoodon*
** *Isoodon auratus*
*** *Isoodon auratus auratus*
*** *Isoodon auratus arnhemensis*
*** *Isoodon auratus barrowensis*
** *Isoodon macrourus*
*** *Isoodon macruourus macrourus*
*** *Isoodon macruourus moresbyensis*
** *Isoodon obesulus*
*** *Isoodon obesuslus obesulus*
*** *Isoodon obesulus nauticus*
* Xénero *Perameles*
** *Perameles bougainville*
** *Perameles eremiana*
** *Perameles gunnii*
** *Perameles nasuta*
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): *Grzimek's Animal Life Encyclopedia*. Detroit: Thomson Gale. 
* Macdonald, D. & Norris, S., eds (2006): Bandicoots. pp.&nbsp;824–827 en *The Encyclopedia of Mammals*, Vol. 1, Fourth Edition. Londres: The Brown Reference Group. 
* McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8. 
* Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): *The Mammals of Australia*. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
* Seebeck, J. (1990): *Bandicoots and Bilbies*. Norton, Australia: Surrey Beatty and Sons in association with the Australian Mammal Society.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing. 
* Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): *Mammalogy*. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing. 
* Wilson, D. E. & Reeder D. M. (editores) (2005): *Dasyuromorphia* en *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Marsupiais
* Australidelfos
* Peramelemorfos
* Peramélidos

### Ligazóns externas 
* *Peramelinae* Gray, 1825 no MSW.
* *Peramelinae* Gray, 1825 no ITIS.
* *Peramelinae''  na EOL.
Copa América 2015

A **Copa América 2015** foi a edición número 44 da máxima competición suramericana de fútbol entre seleccións nacionais, organizada pola Conmebol, e disputada en Chile. O torneo comezou o 11 de xuño de 2015 e rematou o 4 de xullo coa vitoria final para a Selección de fútbol de Chile.

## Participantes 
Os equipos participantes nesta edición 2015 da Copa América foron as 10 seleccións nacionais que compoñen a Conmebol mais 2 seleccións que foron invitadas, a de México e a de Xamaica.

## Sedes 

### Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa América
* Conmebol

### Ligazóns externas 
* Copa América 2015 na Páxina da Conmebol
Não dá mais (canción de Leonor Andrade)

**"Não dá mais"** é unha canción da cantora portuguesa Leonor Andrade, do seu álbum debut *Setembro*. Aínda que non foi escollida como sinxelo do álbum, foi a única canción non-sinxelo dispoñíbel para mercar na pre-venda do álbum o 29 de abril de 2016 no iTunes Portugal, onde conseguiu chegar ao número 22 dous días após o seu lanzamento.

O 23 de maio do 2016, Leonor anuncia no seu Instagram que a canción estará dentro da banda sonora da nova telenovela da SIC *Rainha das Flores*.

## Posición nas listas
## Notas
Pampillo amarelo

dereita|miniatura|256x256px
O **pampillo (ou pampullo) amarelo**, *Glebionis segetum* (sin. *Chrysanthemum segetum*), é unha especie de planta do xénero *Glebionis*, probablemente nativa unicamente da rexión mediterránea oriental pero agora naturalizada en Europa occidental e do norte así como na China e partes de América do Norte. 

*Glebionis segetum* incluíase anteriormente no xénero *Chrysanthemum*, pero tras unha decisión no Congreso Internacional de Botánica de 1999, este último xénero redefiniuse para incluír soamente aos crisantemos de importancia económica en floraría.

*Glebionis segetum* é unha planta herbácea perenne que crece ata 80&nbsp;cm de alto, con follas lobuladas de 5 a 20&nbsp;cm de lonxitude dispostas en espiral. As flores son de cor amarela brillante, organizadas en capítulos de 3,5 a 5,5&nbsp;cm de diámetro.

*Glebionis segetum* está amplamente naturalizada fóra da súa área nativa, xa que colonizou Europa occidental e central coa agricultura humana temperá. Pode ser unha mala herba invasiva nalgunhas áreas. Así, parece que debeu de ser unha praga importante na Escocia do século XIII, como suxire unha lei de Alexandre II que establece que aquel granxeiro que permita unha soa planta producir semente entre o seu gran, será multado polo valor dunha ovella.

En Creta e Grecia, as follas e brotes tenros dunha variedade chamada *neromantilida* (νερομαντηλίδα) cómense crus en ensaladas ou salteados en aceite de oliva.

## Notas
Susan K. Bell

**Susan K. Bell** é unha paleontóloga estadounidense.

## Traxectoria 
É especialmente célebre pola súa obra *Classification of Mammals Above the Species Level*, escrita conxuntamente con Malcolm McKenna. Trátase dunha obra que clasifica todos os mamíferos coñecidos, tanto viventes como extintos. Abarca máis de 5.000 xéneros, distribuídos en 425 familias e 46 ordes, sendo o traballo máis complentoo até os nosos días sobre a sistemática, as relacións e a distribución de todos os taxa de mamíferos até o novel de xénero. Desde a clasificación de George Gaylord Simpson de 1945, o rexistro paleontolóxico foi actualizado; nos anos transcorridos desde aquela houbo moitas discusións e produciuse un notábel progreso das bases teóricas da sistematización. McKenna e Bell herdaron o proxecto de Simpson e construíron un sistema xerárquico totalmente actualizado que reflicte a xenealoxía dos mamíferos.

Na actualidade Bell traballa na división de paleontoloxía do Museo Americano de Historia Natural de Nova York, onde forma parte do seu corpo dirctivo.

## Edicións da súa obra principal 
* 
* 

## Abreviatura 
A abreviatura **Belll** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxons estudados por McKenna e Bell recollidos no ITIS.
Castellterçol

**Castellterçol** é un concello catalán pertencente á provincia de Barcelona. Forma parte da comarca do Moianès. Segundo o censo de 2014 tiña 2&nbsp;400 habitantes.

## Irmandamentos 
*  Faedis (Italia)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
Navahrudak

**Navahrudak** (en ; en ; en ) é unha cidade da rexión de Hrodna, en Belarús. No século XIV foi unha sé episcopal. É tamén posiblemente a primeira capital do Gran Ducado de Lituania.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
O Barral de Abaixo

Como topónimo **O Barral de Abaixo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Barral de Abaixo**, lugar da parroquia de Cos, no concello de Abegondo;
***O Barral de Abaixo**, lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
***O Barral de Baixo**, lugar da parroquia das Ribeiras do Sor, no concello de Mañón.
Harmodio e Aristoxitón

miniatura|369x369px|*Harmodio e Aristoxitón*, copia romana da estatua Ateniense de Critio e Nesiotes.
Aristoxitón (en grego antigo: Ἀριστογείτων / **Aristogeitôn**) e Harmodio (en grego antigo: Ἁρμόδιος / **Harmodios),** finados en -514, foron coñecidos como os Tiranicidas (***tiranicidio***, do grego τύραννος / *tyrannos*, "tirano" e o latín -cido "matar"), logo de asasinar a Hiparco de Atenas.

Aristoxitón era un ateniense de clase media. O seu mozo amante, Harmodio, pertencía a unha nobre familia de Atenas. Harmodio, ofendido por Hiparco, un dos Pisistrátidas, que impediu que a súa irmá formase parte das canéforas na procesión das Panateneas, decide acabar cos tiranos coa axuda de Aristoxitón. Non lles resulta difícil, dado o malestar do pobo provocado pola tiranía dos Pisistrátidas, contar con varios cómplices. A idea era a de aproveitar o desfile militar das Panateneas para asasinar a Hipias e Hiparco.

O día sinalado, Aristoxitón e Harmodio advertiron que un dos conxurados discutía no Cerámico con Hipias, que se achaba rodeado da súa garda persoal. Crendo que este os traizoara, deciden pospor o atentado e, no seu camiño de retirada, atópanse con Hiparco que ía sen escolta e apuñálano até darlle morte. Cando acudiu a escolta, Harmodio morreu tamén no mesmo lugar, mentres que Aristoxitón escapou nun primeiro momento pero foi apresado despois.

Harmodio e Aristoxitón son considerados como dous heroes e tratados como mártires da liberdade, tras o derrocamento de Hipias, a pesar de que o seu tiranicidio estivese provocado por razóns persoais. Dúas estatuas, esculpidas por Antenor, foron erixidas na súa honra na Ágora. Ambas foron destruídas por Xerxes tras o saqueo de Atenas en -480, e restauradas despois por Alexandre o Grande (ou segundo Pausanias, por Antíoco). Atribúeselles igualmente un lugar nas Illas dos Benaventurados, á beira de Aquiles.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Critio, escultor grego que xunto a Nesiotes volveu a esculpir o grupo dos *Tiranicidas* na Ágora de Atenas.
* Homosexualidade na Antiga Grecia.
*Canción de Harmodio e Aristoxitón.
Ur-Nammu

**Ur-Nammu** foi un vicerrei do reino de Uruk que logrou independizarse e fundou a Terceira Dinastía de Ur ou **Ur III**.

## Traxectoria 
Durante a época da dominación dos Guti sobre Mesopotamia a cidade de Ur atopábase temporalmente subxugada á de Lagash, coa caída dos Guti ou Guteos, Utukhengal fundou o seu propio reino en Uruk, nomeando a Ur-Nammu como vicerrei ou gobernador militar de Ur, que no ano -2113 se independizou de Uruk e tres anos despois venceuno, matando a Utukhengal, e conquistando Lagash.

Ur-Nammu centralizou o novo reino na cidade de Ur, restaurou templos e canais (que se usaban tanto como rego como de transporte), é nesta época que xorde o Cigurat e **UR III** estabiliza a figura do monarca converténdoo nun estadista absolutista, nalgúns caso até a divinización, o que non significaba que fose considerado á altura dos deuses mesopotámicos senón como divindade tutelar ou espírito protector da cidade ou estado. A pesar disto Ur-Nammu non conquistou países estranxeiros quedándose só na Mesopotamia do sur. O seu reinado durou 17 anos e sucedeuno seu fillo Shulgi.

thumb|Selo do rei Urnammu.
Consérvanse dous textos que amosan a capacidade organizativa deste rei:
* Código de Ur-Nammu: serie de leis castigando diversos delitos, pero de clase mais amable que o posterior código de Hammurabi.
* Catastro de Ur-Nammu: describe a fronteira entre varias provincias (Shidtab, Abiak, Marad e Akshak) como garantía das cidades-estado delimitando con exactitude os territorios, seguindo ás veces o curso dos ríos e canais e outras veces liñas imaxinarias entre castelos e santuarios.

Consérvase tamén un texto laudatorio protagonizado por este monarca sumerio, o chamado "viaxe de Urnammu ao inferno", onde se describe a entrada do rei defunto ao submundo (o alén sumerio é un subterráneo onde se vive unha vida semellante á anterior), onde obsequia aos deuses con ofrendas. Con este himno atopamos un novo xénero literario diferente do himno adicado a un deus xa que inclúe unha oración polo soberano reinante.

## Notas
Barreal

O topónimo **Barreal** pode referirse a:

;En Galiza
***Barreal**, lugar da parroquia de Soutomel, no concello da Bola;
***Barreal**, lugar da parroquia de Lobios, no concello de Lobios;
***Barreal**, lugar da parroquia de Espasantes, no concello de Pantón;
***O Barreal**, lugar da parroquia de Lapío, no concello do Corgo;
***O Barreal**, lugar da parroquia de Vilasouto, no concello do Incio;
***O Barreal**, lugar da parroquia de Ribeiras de Miño, no concello de Pantón;
***O Barreal**, lugar da parroquia de San Xurxo, no concello de San Xoán de Río;
***O Barreal**, lugar da parroquia de San Martiño de Anllo, no concello de Sober.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Barredal**, lugar da parroquia de Arante, no concello de Ribadeo.
San Gabriel

**San Gabriel** pódese referir a:

## Santos 
* Arcanxo Gabriel, arcanxo que aparece no *Libro de Daniel* e no *Evanxeo de Lucas*;
* Gabriel da Dolorosa, santo pasionista italiano.
* Gabriel Lalemant, santo mártir xesuíta francés.
* Gabriel Taurin Dufresse, santo mártir bispo francés.

## Toponimia 
Como topónimo pode referirse a:

;
* San Gabriel, Chile
* San Gabriel, Biobío

;
* San Gabriel de Aserrí

;
* San Gabriel, Ecuador

;
* San Gabriel, Alacant

;
* San Gabriel, municipio da provincia de La Unión.

;
* San Gabriel, Estados Unidos
* Val de San Gabriel
* Montañas de San Gabriel

;
* San Gabriel, Suchitepéquez

;
* San Gabriel, Hidalgo
* San Gabriel, Durango
* San Gabriel, Guanajuato
* San Gabriel, Xalisco
* San Gabriel Chilac, Puebla
* San Gabriel Mixtepec, Oaxaca

;
* San Gabriel, Florida localidade do departamento de Florida.
* Illa San Gabriel

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*
Gabriel

**Gabriel** pódese referir a:

* **Gabriel**, antropónimo masculino, cuxa variante feminina é Gabriela;
* **Gabriel**, apelido;
* **Arcanxo Gabriel**, personaxe bíblico. Festividade: 29 de setembro;
* **Gabriel, o Pensador**, cantante brasileiro;
* ***Gabriel***, álbum de Believer;
* ***Gabriel***, filme de xénero sobrenatural (2007);
* **Gabriel**, mísil antibuque.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*
Canción de Harmodio e Aristoxitón

A ***Canción de Harmodio e Aristoxitón*** é un poema da Antiga Grecia de cronoloxía indeterminada. Atribúese a un poeta chamado Calístrato, do que non se coñecen máis datos. Trátase dun tipo de composición chamado *escolia* ou *escolio*, que era un canto que se entoaba nos banquetes e que era acompañado pola cítara. A *Canción de Harmodio e Aristoxitón*, en concreto, foi tremendamente popular posto que se dicía que se cantaba en todos os banquetes.
## Tema 
O tema do poema é a exaltación de Harmodio e Aristoxitón, dous personaxes históricos que asasinaron o tirano Hiparco de Atenas e por iso foron chamados tiranicidas. O poema encomia a súa acción e os equipara a heroes da mitoloxía grega ao situalos nas Illas dos Benaventurados.

## Cronoloxía e unidade do poema 
O texto tradicional desta obra conservouse grazas a Ateneo, que transmitiu os versos na súa obra *Banquete dos eruditos*. Con todo diversos especialistas móstranse contrarios á unidade deste poema posto que a presenza nel de repeticións ou *ritornellos* fai supoñer que podería tratarse de varias versións do mesmo poema. Ademais, Aristófanes tamén transmite un verso que se supón que é o inicio dunha estrofa non conservada. .

Existe xa que logo debate en torno á data de composición da oda; hai quen a sitúa en torno ao ano -476, data na cal se erixiron na ágora de Atenas dúas estatuas dos tiranicidas. Outros, con todo, cren que o poema sería xa composto en época de Clístenes, xa que nesa época se instituíu un culto no seu honor. Por todo isto, os estudosos supoñen que houbo unha versión do poema máis antiga, en forma de dístico, que non se conservou e da que dependen os versos que Ateneo transmite.
## Influencias posteriores 
O poema tamén é citado e reproducido en *A viaxe do novo Anacarsis a Grecia* de Jean-Jacques Barthélemy. Edgar Allan Poe tamén compuxo un poema baseado nel.

## Notas 
*Francisco J. Cuartero, *Estudios sobre el escolio ático* pp 20–22, Boletín del Instituto de Estudios Helénicos, volume 1, Barcelona: Universidade de Barcelona (1967) .
El Microbio

***El Microbio*** foi un semanario editado en Vigo en 1884.

## Historia e características 
Semanario humorístico, apareceu a principios de agosto de 1884. Dirixido por Florencio Iglesias. Foi secuestrado en agosto dese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Gabriel (nome)

[dereita|thumb|240px|*A Anunciación* co [Arcanxo Gabriel e María, de Philippe de Champaigne (1644).]]
**Gabriel** é un nome propio masculino galego. Esta forma escrita é común con outras linguas románicas, xermánicas e eslavas. A súa orixe é o hebreo *Gabriél*, cuxo significado é *"a forza e o poder de Deus"*.

En xaneiro de 2023 existían 4.659 varóns en Galicia co nome Gabriel, cunha media de idade de 27 anos.

## Uso do nome 
Fai honra ao Arcanxo Gabriel, cuxa festividade é o 29 de setembro, día en que se recordan tamén aos arcanxos Miguel e Rafael. Así mesmo fai honra a Gabriel da Dolorosa, cuxa data de celebración é o 27 de febreiro. Outro dos seus significados é "home de Deus". O seu equivalente en lingua árabe é *Gibán*, que significa o anunciador. A forma Gabriel coincide na maioría das linguas achegadas ao galego. Non debeu ser un nome habitual en Galicia, xa que ningunha parroquia ten a San Gabriel coma padroeiro.

## Variantes noutras linguas 
* Alemán: Gabriel
* Árabe: جبريل (Jibril, Yibril o Djibril)
* Aragonés: Grabiel
* Asturiano: Grabiel
* Belaruso: Гаўрыла
* Bretón: Bïel /Gabriel / Gabig
* Búlgaro: Гавраил (Gavrail), Гаврило (Gavrilo)
* Castelán: Gabriel
* Catalán: Gabriel, Biel (Variante nas Illas Baleares)
* Checo: Gabriel
* Eslovaco: Gabriel
* Éuscaro: Gabirel
* Francés: Gabriel
* Grego: Γαβριήλ (Gavriil)
* Hebraico: גַּבְרִיאֵל (Gavriʼel)
* Húngaro: Gábor
* Inglés: Gabriel
* Irlandés: Gabriel, Gaibrial
* Italiano: Gabriele, Gabriello
* Lituano: Gabrielius
* Polaco: Gabriel
* Portugués: Gabriel
* Romanés: Gabriel, Gabi, Gavriil
* Ruso: Гавриил (Gavriil), Гаврил (Gavrila), Гаврила (Gavrila); diminutivos: Gavrik, Gavryusha
* Serbio: Гаврило (Gavrilo)
* Xeorxiano: გაბრიელი (Gabrieli)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Phalacrocorax capensis

[esquerda|miniatura|*P. capensis* en [Cidade do Cabo, Suráfrica.]]

***Phalacrocorax capensis***, xeramenlte chamado corvo mariño do Cabo, é unha especie de corvo mariño endémico da costa suroeste de África.

Reprodúcese en Namibia sur e sueste da Provincia do Cabo, Suráfrica. Cando non está na tempada reprodutora, pode atoparse bastante máis ao norte, ata a desembocadura do río Congo, e esténdese pola costa leste de Suráfrica ata Mozambique. Na década de 1970, a poboación reprodutora estimábase en arredor dun millón de exemplares só en Namibia. Porén, agora a IUCN clasifíca a especie como "en perigo" debido a un rápido declive da poboación experimentado nas últimas tres xeracións.

É unha ave de cor case enteiramente negra brillante, pero na época reprodutora ten un ton máis purpúreo e algunhas plumas brancas na cabeza, pescozo, e zona cloacal. A súa pel gular é dunha cor amarela alaranxada. Unha característica infrecuente nos corvos mariños é que ten a rexión loreal (entre os ollos e os orificios respiratorios) cuberta de plumas en vez de espida. As ás teñen unha envergadura entre 240 e 280&nbsp;mm, e o seu peso está entre 0,8 e 1,6&nbsp;kg, e presenta pouco dimorfismo sexual.

Aliméntanse xeralmente en bandadas, facendo capturas en bancos de peixes a media profundidade, de sardiñas, anchoas, e pequenos ammodítidos. As súas presas son normalmente moito máis pequenas que as da especie simpátrica *Phalacrocorax neglectus*. Os seus principais depredadores son os chacais *Canis mesomelas*, que capturan ocasionalmente a adultos mentres están pousados descansando, e aves predadoras que actúan no seu lugar de nidificación como o corvo mariño *Phalacrocorax carbo*, os pelicanos *Pelecanus onocrotalus*, e as gaivotas *Larus dominicanus*.

Xunto con algunhas outras especies de corvos mariños, esta especie é clasificada por algunhas autoridades (por exemplo Johnsgaard) no xénero *Leucocarbo*.

## Notas 
* Johnsgaard, P. A. (1993). *Cormorants, darters, and pelicans of the world*. Washington DC: Smithsonian Institution Press. ISBN 1-56098-216-0

## Véxase tamén 
=== Ligazóns externas ==

* páxina sobre o corvo mariño do Cabo da Unidade de Demografía Animal da Universidade de Cidade do Cabo
* Cape Cormorant - Texto sobre a especie en The Atlas of Southern African Birds.
Praza dos Nobres Croatas

[dereita|miniatura|Praza dos Nobres Croatas na [década de 1930.]]

[dereita|miniatura|[Banco Nacional de Croacia.]]

A **Praza dos Nobres Croatas** (en lingua croata: *Trg Hrvatskih velikana*) é unha praza da cidade de Zagreb, na República de Croacia. Foi proxectada no ano 1923 para urbanizar a parte nova oriental da cidade e foi rematada a súa construción en 1928.

## Localización 
A rúa Draškovićeva fica no lado occidental da praza, no lado norte comeza a rúa Martićeva. A liña eléctrica do tranvía atravesa o medio da praza e vai dar á rúa de Franjo Rački. Fronte á rúa de Franjo Rački vai dar á Praza das Vítimas do Fascismo.

## Historia 
A área da actual da praza non foi urbanizada até o final da primeira guerra mundial e mentres tanto a área ficou como un parque de feiras. A praza está formada por dous edificios simetricamente construídos en 1927: o Palacio da Bolsa, (obra do arquitecto Viktor Kovačić), hoxe usado polo Banco Nacional de Croacia, e o segundo Palacio (obra do arquitecto Aladar Baranyai) é usado hoxe en día pola Secretaría de Estado para os croatas no Exterior. No lado occidental da praza fican catro vivendas unifamiliares que van ao longo da rúa Draškovićeva. Na esquina da rúa Jurišićeva encontramos un edificio residencial do ano 1929 (feito polo arquitecto modernista Bela Auer), e ao lado deste fica outro edificio do ano 1931 (feito polo arquitecto Paul Deutsch). No lado norte da praza, na esquina da rúa Draškovićeva, hai un edificio comercial e residencial feito no ano 1928 (feito polo arquitecto Hugo Erlich). Próximo a esta hai unha serie de edificios que continúan pola rúa Martićeva.

En 1995, a praza foi decorada con dúas grandes fontes triangulares a fronte do edificio do Banco Nacional de Croacia e da Secretaría de Estado dos croatas residentes no Exterior. Estas fontes triangulares foron feitas polo arquitecto Mihajlo Kranjc.

## Nomes anteriores da praza 
A **Praza dos Nobres Croatas** é unha das prazas máis destacadas, principais e céntricas da cidade de Zagreb. O seu nome foi moitas veces cambiado de acordo cas circunstancias políticas da época desde a súa construción en 1928 :
*1928-1940 *Trg burze* (Praza da Bolsa).
*1941-1945 *Trg münchenskih žrtava* (Praza das vítimas de Múnic).
*1946-1989 *Trg Jože Vlahovića* (Praza de Joža Vlahović).
*1990-2000 *Trg burze* (Praza da Bolsa).
*2001-presente *Trg hrvatskih velikana *(Praza dos Nobres Croatas).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
**Atlas of Zagreb (M-Ž)*. "LZMK", Zagreb 2006, p.&nbsp;430-431.
Srinivasa Ramanujan

**Srinivāsa Aiyangār Rāmānujan** (en támil : ஸ்ரீனிவாஸ ஐயங்கார் ராமானுஜன்; tamén coñecido coa grafía inglesa **Srinivasa Ramanujan Iyengar** o simplemente como ***Ramanujan***), nado en Erode o 22 de decembro de 1887 e finado en Kumbakonam o 26 de abril de 1920 foi un matemático autodidacta indio.

## Traxectoria
Cunha mínima educación académica en matemáticas puras fixo contribucións extraordinarias á análise matemática, á teoría dos números, ás series e ás fraccións continuas. Ramanujan desenvolveu inicialmente a súa propia investigación matemática en forma illada que foi rapidamente recoñecida polos matemáticos indios. Cando as súas habilidades se fixeron evidentes para unha comunidade matemática máis ampla, centrada nese momento en Europa, comezou a súa célebre colaboración co matemático británico G. H. Hardy. Redescubriu teoremas coñecidos previamente, ademais de producir moitos outros novos.

Durante a súa curta vida, Ramanujan foi capaz de recompilar independentemente case 3900 resultados (na súa maioría identidades e ecuacións). Case todas as súas achegas demostráronse correctas, aínda que algunhas xa eran coñecidas previamente. Logrou resultados que eran á vez orixinais e moi pouco convencionais, como os *números primos de Ramanujan* e a *función theta de Ramanujan*, que á súa vez inspiraron unha gran cantidade de investigacións.

## Notas 
## Véxase tamén
Phalacrocorax penicillatus

***Phalacrocorax penicillatus*** é unha especie de corvo mariño estritamente mariño que vive nas costas do Pacífico de Norteamérica. No verán vive desde Alasca ata o golfo de California, pero a poboación que vive ao norte da illa de Vancouver migra ao sur durante o inverno. O seu nome específico, *penicillatus* en latín significa pincel de pelos, e fai referencia ás plumas brancas do seu pescozo e costas durante o inicio da tempada reprodutora. Foi descrita polo naturalista alemán Johann Friedrich von Brandt da Academia de Ciencias de San Petersburgo, Rusia, que describiu a especie a partir de espécimes recollidos en expedicións ao Pacífico de comezos do século XIX. Por esta razón nalgúns países chámanlle corvo mariño de Brandt.

Este corvo mariño aliméntase en solitario ou en bandadas, e é moi adaptable en canto á elección das súas presas e hábitat submarino de pesca. Come pequenos peixes que viven desde a superficie da auga ao fondo do mar (chegan ata 36,5 m de profundidade), que capturan mergullándose desde a altura e perseguíndoos nadando propulsándose cos seus pés. As presas que capturan son as máis comúns na súa área: en California central, a captura máis común son peixes do xénero *Sebastes*, pero na costa da Columbia Británica, comen arenques do Pacífico (*Clupea pallasii*).

Durante a estación de apareamento os adultos teñen unha mancha azul na garganta. A especie aniña no chan ou sobre afloramentos rochosos.

miniatura|esquerda|Adulto mostrando a mancha azul da gorxa característica da plumaxe reprodutora.
miniatura|esquerda|Ilustración de 1859.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
EDHEC Business School

A **École des hautes études commerciales du Nord**, coñecida como **EDHEC Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París, Londres, Lille, Niza e Singapur.
## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1906 . Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, vixésimo quinto revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times.

A escola, cunha rede de 30 000 antigos alumnos e un claustro de mestres internacional e plurilingüe, recibe anualmente ao redor de 6000 estudantes.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Desestalinización

A **desestalinización** trátase do proceso social e político executado na URSS tras a morte do seu presidente Stalin no 1953, que basicamente consistía na desvinculación da cultura, educación e política da imaxe de Stalin e a desinstalación da sociedade o culto á súa personalidade.

O plan foi impulsado por Nikita Khrushchev, asumendo a xefatura do goberno da URSS tras a morte do seu antecesor.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Desnazificación
* Antirrevisionismo
* Stalinismo

### Bibliografía 
* Hélène Carrère d'Encausse, *1956 : La Déstalinisation commence*, Éditions Complexe, Bruxelles, 1984
* Branko Lazitch, *Le Rapport Khrouchtchev et son histoire*, Collection Points Histoire, Editions du Seuil, 1976
* Boris I. Nicolaevski, *Les Dirigeants soviétiques et la lutte pour le pouvoir : essai*, París, Collection : Dossiers des Lettres Nouvelles, Denoël, 1969
Hiroshi Sugimoto

**Hiroshi Sugimoto**, nado en Tokyo o 23 de febreiro de 1948, é un fotógrafo xaponés. Reside en Nova York dende 1974.

## Traxectoria 
Hiroshi Sugimoto é considerado un dos fotógrafos máis importantes das últimas décadas do século XX e principios do XXI. A súa obra baséase na fotografía e nos métodos tradicionais, rexeitando a tecnoloxía dixital. As súas fotos caracterízanse por unha gran perfección técnica e pola reflexión que provocan sobre temas coma o paso do tempo, a percepción do ollo humano ou a representación de paisaxes.

Algunhas das súas coleccións son:

* *Portraits* (Retratos)
* *Theatres* (Cines)
* *Dioramas*
* *Seascapes* (Paisaxes mariños)
* *Lightning fields* (Campos de luz)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web do artista con fotos e datos biográficos .
Barrio de Arriba

Como topónimo **Barrio de Arriba** pode referirse a:

;En Galiza
***Barrio de Arriba**, lugar da parroquia de Piñeira, no concello de Baralla;
***Barrio de Arriba**, lugar da parroquia de Folgueira, no concello de Outeiro de Rei;
***Barrio de Arriba**, lugar da parroquia de Eixón, no concello da Pobra do Brollón;
***Barrio de Arriba**, lugar da parroquia de Trasmiras, no concello de Trasmiras;
***O Barrio de Arriba**, lugar da parroquia de Pinza, no concello de Viana do Bolo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Vigo Cómico

***Vigo Cómico*** foi un semanario editado en Vigo entre 1881 e 1882.

## Historia e características 
Semanario humorístico, apareceu o 13 de novembro de 1881. Dirixido por Luis A. Mestre. Publicábase os domingos. Aínda se editaba en febreiro de 1882.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Echymipera

***Echymipera*** é un xénero de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos peramelemorfos, familia dos peramélidos, que é o tipo da subfamilia dos equimiperinos
   
Comprende cinco especies coñecidas na bibliografía como **bandicuts espiñentos de Nova Guinea** ou, simplemente, como **bandicuts espiñentos**.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1842 polo naturalista francés René Primevère Lesson, nun traballo publicado en *Nouv. Tabl. Regn. Anim. Mammifères*: 192. Literalmente 'os ourizos con bolsa' (aludindo ao marsupio).

### Sinónimos 
Ademais de polo nome que cuñou Lesson, e actalmente valido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:

* Xénero *Echymipera* Lesson, 1842 
** *Echymipera clara* Stein, 1932
** *Echymipera davidi* Flannery, 1990
** *Echymipera echinista* Menzies, 1990
** *Echymipera kalubu* (Fischer, 1829) 
*** *Echymipera kalubu cockerelli* (Ramsay, 1877)
*** *Echymipera kalubu kalubu* (Fischer, 1829)
*** *Echymipera kalubu oriomo* Tate & Archbold, 1936
*** *Echymipera kalubu philipi* Troughton, 1954 
** *Echymipera rufescens* (Peters & Doria, 1875) 
*** *Echymipera rufescens australis* Tate, 1948
*** *Echymipera rufescens rufescens* (Peters & Doria, 1875)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia*. Detroit: Thomson Gale. 
* Macdonald, D. & Norris, S., eds (2006): Bandicoots. pp.&nbsp;824–827 en *The Encyclopedia of Mammals*, Vol. 1, Fourth Edition. Londres: The Brown Reference Group. 
* McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8. 
* Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): *The Mammals of Australia*. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
* Seebeck, J. (1990): *Bandicoots and Bilbies*. Norton, Australia: Surrey Beatty and Sons in association with the Australian Mammal Society.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing. 
* Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): *Mammalogy*. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing. 
* Wilson, D. E. & Reeder D. M. (editores) (2005): "Dasyuromorphia" en *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Marsupiais
* Australidelfos
* Peramelemorfos
* Peramélidos

### Ligazóns externas 
* *Echymipera* Lesson 1842 (New Guinean spiny bandicoot)  en Fossilworks.
* *Echymipera* na ADW.
* *Echymipera* na EOL.
* As especies de *Echtmipera* na *Lista vermella'' da UICN.
A Barriada

O topónimo **A Barriada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Barriada**, lugar da parroquia de Mogor, no concello de Marín;
***A Barriada**, lugar da parroquia de Castromarigo, no concello da Veiga;
***A Barriada**, lugar da parroquia de Corexido, no concello da Veiga.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Eco de Vigo

***Eco de Vigo*** foi un periódico editado en Vigo entre 1871 e 1876.
## Historia e características 
Periódico progresista-democrático partidario de Manuel Ruiz Zorrilla. Aínda se publicaba en 1876.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ignacio Cosidó

**Ignacio Cosidó Gutiérrez**, nado en Salamanca o 31 de xullo de 1965, é un político español do Partido Popular, que foi senador, deputado, director xeral da Policía Nacional (de 2012 a 2016) e de novo senador.

## Traxectoria 
Licenciouse en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid. Doutorouse en Historia Contemporánea pola UNED e licenciouse en Defensa Nacional polo Centro Superior de Estudos da Defensa Nacional. Foi profesor asociado universitario na Universidade Carlos III de Madrid, na Universidade Pontificia Comillas e no Instituto Universitario Gutiérrez Mellado.

Foi secretario xeral das Juventudes Liberales e xefe do Gabinete Técnico da Dirección Xeral da Garda Civil.

Foi senador na VIII Lexislatura e deputado pola Provincia de Palencia no Congreso dos Deputados nas IX e X Lexislaturas, así como voceiro de Interior do Grupo Parlamentario Popular. Así mesmo, foi membro do Comité Executivo do Partido Popular de Castela e León.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Blog de Ignacio Cosidó na páxina da Policía.
* Ficha do persoeiro na páxina web do Ministerio de Interior.
Delphine de Vigan

dereita|miniatura|De Vigan nunha imaxe de 2011.
**Delphine de Vigan**, nada o 1 de marzo de 1966 en Boulogne-Billancourt, é unha novelista e realizadora francesa. Até 2019 publicara 10 novelas, de entre as cales destaca *D’après une histoire vraie*, que en 2015 foi distinguida co premio Renaudot e o premio Goncourt.

## Obra 
* 2001 : *Jours sans faim*, éditions Grasset (co pseudónimo Lou Delvig)
* 2005 : *Les Jolis Garçons*, éditions Jean-Claude Lattès
* 2005 : *Un soir de décembre*, éditions Jean-Claude Lattès
* 2007 : *No et moi*, éditions Jean-Claude Lattès
* 2008 : *Sous le manteau*, éditions Flammarion (obra colectiva)
* 2009 : *Les Heures souterraines*, éditions Jean-Claude Lattès
* 2011 : ''Rien ne s'oppose à la nuit*, éditions Jean-Claude Lattès
* 2015 : *D'après une histoire vraie*, éditions Jean-Claude Lattès
*2018 : *Les Loyautés*, éditions Jean-Claude Lattès
*2019 : *As gratitudes* (orix. *Les Gratitudes*), éditions Jean-Claude Lattès

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Delphine de Vigan, sentimentale* publicado en *Le Point'' o 17 de setembro de 2009.
Sorpasso

**Sorpasso** («adiantamento» en italiano) pode referirse a:
* **Sorpasso**, termo económico que describe o adiantamento dun país respecto doutro en termos de produto interior bruto (PIB).
* **Sorpasso**, en política, e de xeito análogo á acepción económica, adantamento nos resultados electorais ou de intención de voto dun partido político respecto doutro.
* ***Il sorpasso***, película de 1962 dirixida por Dino Risi
* **Fiat 147 Sorpasso**, modelo de automóbil.
Sorpasso (política)

En política, un ***sorpasso*** é o adiantamento nos resultados electorais ou intención de voto dunha forza política con respecto a outra. A orixe do termo aplicado á política está probabelmente na década dos anos 80, cando o político de Esquerda Unida, Julio Anguita, teorizou sobre o potencial adiantamento do seu partido, que por aquel entón posuía o 10% dos votos, sobre o Partido Socialista Obrero Español. Finalmente tal *sorpasso* non se chegou a producir.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Sorpasso (economía)
### Ligazóns externas
* El «sorpasso»  Artigo en La Voz de Galicia.