Suite Lemminkäinen

A ***Suite Lemminkäinen*** (subtitulado ***Catro Lendas***), Op. 22, é unha obra composta polo compositor finlandés Jean Sibelius, escrita orixinalmente entre 1893 e 1895, O país estaba dividido entre unha minoría culturalmente dominante de fala sueca, á que pertencía a familia de Sibelius, e unha maioría cunha mentalidade máis nacionalista e de fala finesa, ou "Fennoman". En torno a 1889 Sibelius coñeceu á súa futura muller, Aino Järnefelt, que viña dunha familia de Fennoman acérrimos.

Logo de dous anos estudando en Berlín e Viena, en 1891 Sibelius regresou a Finlandia, onde o 10 de xuño do ano seguinte casou con Aino Järnefelt. A asociación de Sibelius cos Järnefelt axudou a espertar e desenvolver o seu nacionalismo; o mesmo ano do seu matrimonio con Aino, compuxo a súa primeira obra abertamente nacionalista, a suite sinfónica *Kullervo*. Tralo enlace a parella pasou a súa lúa de mel preto de Lieksa grazas a unha bolsa de estudos que lle concederon para estudar interpretación de kantele e canto rúnico en Carelia, onde Sibelius profundou na tradición popular finlandesa e atopou tempo para comezar a compoñer *En Saga* e para revisar as cancións sobre textos de Runeberg *Under strandens granar*, *Kyssens hopp* e *Till Frigga*.

En marzo de 1893, produciuse un duro golpe para o compositor logo de que a súa obra *Kullervo* recibira malos comentarios por parte do crítico do *Uusi Suometar*, que despois de escoitala dirixida polo propio compositor atopou a obra incomprensible, longa, monótona e aburrida. Ese mesmo mes nacería a primoxénita da parella, Eva, e ao mes seguinte chegou un novo éxito para Sibelius, cando a súa obra coral *Väinämöisen venematkaa* se estreou con éxito. Nesta época comezou unha etapa wagneriana, e ese mesmo verán planeou a composición dunha ópera baseada nas runas 6 e 16 do *Kalevala*, e no verán seguinte viaxou ao festival de Bayreuth para somerxerse máis no estilo wagneriano, e mais o estudo da *Sinfonía Fausto* de Liszt:

A obra foi orixinalmente concibida en 1893, cando Sibelius decidiu tentar gañar un premio de ópera, como unha ópera mitolóxica inspirada no *Kalevala*, que levaría por título *Veneen luominen* (*A construción do barco*), a unha escala similar á das óperas de Richard Wagner. O verán seguinte Sibelius asistiu ao Festival de Bayreuth para escoitar óperas de Wagner e ver como outro compositor elixira tratar unha grande epopea nacional, neste caso *Der Ring des Nibelungen*. Posteriormente Sibelius cambiou as súas metas musicais e a obra converteuse nunha peza orquestral en catro movementos. Pouco sobreviviu dos bosquexos da ópera, da que se perdeu o primeiro acto completo, mentres que do segundo se conservan algunhas escenas, como ocorre co último acto; de feito, Sibelius tan só rescatou da ópera a música de "Tuonelan joutsen". A visión do argumento como pouco axeitado para a súa dramatización fixo desistir a Sibelius do seu intento por compoñer unha ópera ao estilo wagneriano, e a súa viaxe ao Festival de Bayreuth fixo que reconsiderase a súa carreira como compositor tras escoitar as abafadoras óperas do seu admirado compositor alemán *Parsifal* e *Tristan und Isolde*. O abandono de *Veneen luominen* supuxo tamén para Sibelius abandonar a influencia de Wagner. Sibelius deuse conta de que a súa música encaixaba mellor como poema sinfónico e, en 1896, tan só dous anos despois da súa experiencia en Bayreuth, presentou catro pequenos poemas sinfónicos baixo o nome de *Catro Pezas do Kalevala*.

A *Suite Lemminkäinen* foi a cuarta obra orquestral de Sibelius despois dos seus estudos no Conservatorio de Viena entre 1890 e 1891. Na primavera de 1892, ao seu regreso de Viena, Robert Kajanus comunicoulle a Sibelius que os efectivos necesarios para interpretar *Kullervo* dificultarían as súas posibilidades de levala a cabo. Isto motivou que o compositor comezara a escribir unha composición orquestral que puidese empregarse dun xeito máis flexible, que se convertería no seu primeiro poema sinfónico, *En Saga*, que se estreou o ano seguinte na capital finlandesa.

Pouco despois da recepción pouco entusiasta de *En Saga*, Sibelius leu o ensaio de Richard Wagner *Oper und Drama*, que convenceu o compositor de que a música sen palabras non podía satisfacer a humanidade, polo que planeou compoñer unha ópera mitolóxica sobre un libreto de J. H. Erkko baseado nas runas 8 e 16 do *Kalevala* e que levaría por título *Veneen luominen* (en galego, *A construción do barco*). No verán de 1893, finalizou na súa residencia estival de Ruovesi a abertura da ópera, que posteriormente tomaría como movemento da suite baixo o título *Tuonelan joutsen*. O crítico Karl Flodin escribiu que "Sibelius conseguiu evitar que o grande infortunio se repetira" e valorou positivamente que a obra se afastase do "estilo finlandés", porén considerou o solo de corno inglés de *Tuonelan joutsen* "estupendamente longo e aburrido". Flodin tamén cuestionou a forma na que Sibelius "cativa aos oíntes coa atmosfera, a modulación e a violencia hipnótica". Porén, o crítico de fala finesa Oskar Merikanto loou a atmosfera finlandesa da obra coas seguintes palabras: "En Lemminkäinen admiramos a un compositor maduro, un artista que alcanzou a mestría en todos os sentidos, e unha composición, que debe ser recoñecida no primeiro posto entre as nosas composicións, tanto respecto á súa forma como no seu contido".

## Orquestración 
A * Suite Lemminkäinen* está escrita para unha orquestra de mediano tamaño, con corno inglés e arpa no segundo movemento, e tuba no cuarto.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 20px *Suite Lemminkäinen* pola Kungliga Filharmonikerna dirixida por Paavo Järvi (en YouTube)