True Detective (tempada 1)

A '*primeira tempada de *True Detective'''*, unha serie de televisión estadounidense creada por Nic Pizzolatto, estreouse o 12 de xaneiro de 2014 na canle de televisión por cable HBO. Os actores protagonistas desta tempada foron Matthew McConaughey, Woody Harrelson, Michelle Monaghan, Michael Potts e Tory Kittles. Cunha duración de oito episodios, a súa primeira emisión finalizou o 9 de marzo de 2014. Seguindo un formato de serie de antoloxía, cada unha das tempadas de *True Detective* posúen unha historia propia con diferentes personaxes e ambientacións.

Construída como unha narrativa non lineal, a primeira tempada céntrase nos detectives de homicidios da policía de Luisiana Rustin "Rust" Cohle (McConaughey) e Martin "Marty" Hart (Harrelson), que investigan o asasinato da prostituta Dora Lange en 1995. Dezasete anos despois retoman a investigación xunto ás doutros crimes sen resolver. Durante ese tempo as infidelidades de Hart ameazan a estabilidade do seu matrimonio con Maggie (Monaghan), mentres que Cohle ten problemas para enfrontarse ós problemas do seu pasado. Esta primeira tempada de *True Detective* explora as temáticas do pesimismo filosófico, da masculinidade e do cristianismo. A crítica analizou a súa representación das mulleres, a súa sensibilidade de obra de autor e as influencias dos cómics e da ficción estraña de terror na súa narrativa.

Pizzolatto concibiu *True Detective* nun primeiro momento como unha novela, mais finalmente considerou que era máis axeitada para unha serie de televisión. Os episodios, dirixidos por Cary Joji Fukunaga, rodáronse en Luisiana nun período de tres meses. A serie recibiu críticas positivas e estivo considerada unha das mellores series dramáticas da tempada televisiva estadounidense de 2014. Foi candidata a numerosos premios televisivos, incluíndo o nomeamento a un premio Emmy á mellor serie dramática e un Globo de Ouro á mellor miniserie ou telefilme, gañando varios deles polo seu guión, cinematografía, dirección e actuación.

## Episodios

## Elenco e personaxes
### Personaxes principais
* Matthew McConaughey como o detective Rustin "Rust" Cohle
* Woody Harrelson como o detective Martin "Marty" Hart
* Michelle Monaghan como Maggie Hart
* Michael Potts como o detective Maynard Gilbough
* Tory Kittles como o detective Thomas Papania

### Personaxes recorrentes
*Kevin Dunn como o maior Ken Quesada
*Alexandra Daddario como Lisa Tragnetti
*Michael Harney como o sheriff Steve Geraci
*Elizabeth Reaser como Laurie Perkins
*J. D. Evermore como o detective Bobby Lutz
*Madison Wolfe como Audrey Hart de nova
:*Erin Moriarty como Audrey Hart de adolescente
*Meghan Wolfe como Macie Hart de nova
:*Brighton Sharbino como Macie Hart de adolescente
*Don Yesso como o comandante Speece
*Brad Carter como Charlie Lange
*Lili Simmons como Beth
*Jay O. Sanders como Billy Lee Tuttle
*Shea Whigham como Joel Theriot
*Glenn Fleshler como Errol Childress
*Charles Halford como Reggie Ledoux
*Joseph Sikora como Ginger
*Paul Ben-Victor como o maior Leroy Salter

## Produción
### Concepción
Inspirado polas series da HBO *The Wire*, *The Sopranos* e *Deadwood*, O seu primeiro traballo notable na televisión foi en 2011, como guionista para a serie da AMC *The Killing*. Pizzolatto afirmou que o seu traballo nesta serie serviulle para ver o funcionamento interno da industria televisiva. Porén, co tempo aumentou a súa insatisfacción coa dirección creativa da serie e marchou ás dúas semanas de comezar o traballo no guión para a segunda tempada. Pizzolatto non contratou un equipo de guionistas por considerar que un enfoque colaborativo non funcionaría ben co seu proceso novelístico illado, e porque un grupo non conseguiría o resultado que desexaba.

### Actores e persoal 
Debido a que a serie está concibida como unha antoloxía, cada unha das tempadas posúe unha narrativa propia, seguindo a un conxunto de personaxes distinto en diferentes escenarios cada tempada. Impresionado coa súa actuación en *The Lincoln Lawyer*, Pizzolatto asignoulle nun primeiro momento o papel de Hart, mais o propio McConaughey convenceuno para que lle dese o papel de Cohle. Cando lle preguntaron sobre a súa decisión de cambiar papeis nunha entrevista para a revista *Variety*, o actor respondeu: "Quería meterme na cabeza dese tipo. A obsesión, a illa dun só home—Sempre estou buscando a un tío que fai monólogos. É algo realmente importante cando sinto que estou adentrándome no meu mellor traballo". Na súa preparación para o papel, McConaughey creou unha análise de 450 páxinas, "Four Stages of Rustin Cohle", para estudar a evolución da personaxe durante a tempada.

Harrelson foi a seguinte elección de protagonista para representar a Hart, contratado a petición de McConaughey. Harrelson afirmou que se uniu á serie en parte porque desexaba traballar con algunhas das persoas involucradas no proxecto, coas que colaborara previamente no filme de 2012 da HBO *Game Change*. Michelle Monaghan aceptou representar o papel feminino protagonista da serie afirmando que se sentía atraída pola dirección do argumento da serie e o arco argumental da súa personaxe. Michael Potts e Tory Kittles completaron o elenco de actores protagonistas, representando os detectives Maynard Gilbough e Thomas Papania respectivamente. Os principais actores secundarios da primeira tempada de *True Detective* foron Kevin Dunn no papel do maior Ken Quesada, Alexandra Daddario no papel de Lisa Tragnetti e Brad Carter no papel de Charlie Lange. Como preparación para o seu traballo na serie, Fukunaga pasou tempo cun detective de homicidios da división de investigacións criminais da policía estatal de Luisiana para desenvolver unha representación rigorosa do traballo dun detective de homicidios nos anos 1990. Fukunaga recrutou a Adam Arkapaw, director de fotografía de *Top of the Lake*, como o cinematógrafo do proxecto. Arkapaw chamou a atención de Fukunaga polo seu traballo en *Animal Kingdom* e *Snowtown*, e foi contratado tras unha reunión que mantiveron en San Francisco. Alex DiGerlando, con quen Fukunaga xa traballara en *Glory at Sea* de Benh Zeitlin en 2008, foi contratado como deseñador de produción. Fukunaga afirmou nunha entrevista: "Sabía o que Alex conseguira nos pantanos de Luisiana, e con algo de orzamento o máis incrible que podería ser na construción de escenarios a usar durante un ou dous días e quedar abandonados despois". A rodaxe principal levou entre uns 100 e uns 110 días dende xaneiro ata xuño de 2013, A escena na que Cohle escapa dun tiroteo tomando a Ginger como refén rodouse en Bridge City nunha toma continua de seis minutos, unha técnica que Fukunaga xa utilizara anteriormente en *Sin Nombre* en 2009 e en *Jane Eyre* en 2011. Rodada en sete tomas, a preparación para esta escena foi extensa e esixente. McConaughey adestrouse con Mark Norby para dominar un estilo de loita para a súa personaxe, e a natureza da toma precisou un equipo de coordinadores de dobres, artistas de maquillaxe e persoal de efectos especiais durante toda a súa rodaxe. 

O horario de rodaxe non se organizou seguindo a mesma secuencia que os episodios, o que supuxo unha dificultade engadida para o manexo da loxística. Toda a tempada rodouse en película de 35 mm, escollida polo equipo de produción para conseguir unha textura determinada e unha calidade de "nostalxia". O equipo de deseño resaltou a paisaxe industrial do sur de Luisiana porque segundo Clair reflectía as características e loitas internas persoais dos personaxes da serie.

### Música 
O tema de apertura da primeira tempada é "Far from Any Road", unha canción de country alternativo composta orixinalmente por The Handsome Family para o seu álbum de 2003 titulado *Singing Bones*. Na primeira tempada incluíronse temas de Bo Diddley, The Melvins, The Staple Singers, Grinderman, Vashti Bunyan, Townes Van Zandt, e Captain Beefheart entre outros. Burnett compuxo tamén pezas orixinais xunto a Rhiannon Giddens, quen usou un sintetizador Swarmatron, e xunto a Cassandra Wilson.

## Temáticas e análise 
### Masculinidade e representación das mulleres
Dentro do contexto da masculinidade como tématica en *True Detective*, Christopher Lirette de *Southern Spaces* comentou que a serie era sobre "homes vivindo nun mundo brutalmente masculino", e polo tanto as mulleres representábanse como "cousas a ser salvadas e obstáculos eróticos" seguindo o estilo de filmes como *Double Indemnity* e *Chinatown*. Algúns críticos consideraron a caracterización de Hart como unha manifestación desta idea, evidente pola súa visión exclusiva das mulleres como virxes ou pécoras, así como pola súa forma de tratar a Maggie e a Audrey.

Nun artigo para a revista *Salon*, Janet Turley afirmou que na seire as mulleres "convértense en reflexos dos homes" xa que o universo de *True Detective* vese a través dos protagonistas masculinos. Sam Adams de *Indiewire* argumentou que a historia principal da tempada centrábase nas "cousas horribles que os homes lle fan ás mulleres", das que moitas nunca se denuncian ou investigan. Segundo Scott Wilson, orador de estudos culturais na Universidade Kingston, na serie as mulleres distínguense en tres grupos que denomina "as superegoicas, as obscenas e as sagradas". 

A filósofa Erin K. Stapleton subscribe a teoría de que o cadáver de Dora Lange serve para "definir o territorio ou orientación inicial polo que se forman as comunidades de *True Detective*". Stapleton indica que é a través do cadáver de Dora como se articula claramente por primeira vez a relación entre Cohle e Hart, A súa narrativa polo tanto influencia o desenvolvemento do carácter de ámbolos dous homes segundo se adentran máis profundamente na súa investigación.

### Relixión
Nado no seo dunha familia católica, Pizzolatto afirmou que de neno vía a relixión como unha narración que actúa "como un escape da verdade". Segundo Andrew Romano de *The Daily Beast'', a tempada alude á infancia de Pizzolatto e crea un paralelo entre a cristiandade e a teoloxía sobrenatural de Carcosa, afirmando que "ámbalas dúas son historias que a xente se conta a si mesma para escapar da realidade e que 'violan toda lei do universo'". Stapleton indicou que os crimes en *True Detective*, por mediko das propias vítimas e das implicacións de sacrificio e violencia sexual, "son unha contestación ó cristianismo conservador do que se orixinan, e procuran explotar as oportunidades para o pracer da transgresión que ofrece unha estrutura como esa".

Edia Connole indicou que observara conexións a Philip Marlowe e ó Lanzarote do Lago de ''Le Morte d'Arthur* na presentación de Cohle na serie. Tamén indicou que outros aspectos de *True Detective* evocan imaxinería cristiá, incluíndo a escena de título que segundo ela é un reflexo da crucifixión de Xesús. O filósofo Finn Janning argumentou que a evolución de Cohle na serie serve para ilustrar unha afinidade entre o budismo e o pesimismo filosófico.

### Influencias literarias e filosóficas
[alt=A publicity portrait of Chambers, circa 1903|miniatura|upright|[Robert W. Chambers, autor de *The King in Yellow* (1895).]]

A crítica indicou a influencia da ficción de terror e da ficción estraña na narrativa de *True Detective*, examinando a influencia nesta de Thomas Ligotti e da colección de historias curtas *The King in Yellow* de 1895 escritas por Robert W. Chambers. As alusións a *The King in Yellow* obsérvanse na filosofía escura da serie, utilizando recorrentemente "Carcosa" e "The Yellow King" como ideas centrais durante toda a tempada, e usando simbolicamente o amarelo como sinatura temática coa significación temática da loucura e da decadencia. Pizzolatto foi acusado de plaxiar a Ligotti por mor das semellanzas entre algunhas liñas de diálogo de *True Detective* e o texto do libro de Ligotti *The Conspiracy Against the Human Race* de 2010, acusacións que Pizzolatto negou aínda que recoñeceu a influencia de Ligotti no seu desenvolvemento da serie. 

Outros filósofos e autores identificaron como influencias para a serie a Arthur Schopenhauer, Mathijs Peters, nun artigo para *Film International*, argumentou que *True Detective* indaga na filosofía de Schopenhauer a través do seu tratamento da individualidade, autonegación ou a batalla entre a luz e a escuridade. Ben Woodard indicou que a filosofía en evolución da serie, que examina un contexto no que a cultura, relixión e sociedade están dirixidas por produtos da debilidade biolóxica: "A programación biolóxica recupérase e as visións redistribuídas socialmente, as fes e as personalidades acerbadas toman as rendas de fins incertos que crean un mundo onde a xente desaparece". Fintan Neylan argumentou que incluso a ambientación realza un mundo "onde non é posible agochar a decrepitude do ordeamento humano". Neylan afirmou: "Este non é lugar do que marchara a esperanza; é un lugar onde a esperanza nunca puido botar raíces. É nesta xente e ambientes onde o terror real ten a súa fonte". Christopher Orr do xornal *The Atlantic* afirmou que *True Detective* era  "Fincheriana no mellor sentido", unha fusión de *Seven* e *Zodiac* debido a súa temática, brillante cinematografía e "aura vívida e perturbadora".

Sam Adams de *Indiewire* comparou a Cohle co protagonista de *Alan Moore's The Courtyard* e debuxou paralelos entre *The Invisibles* de Grant Morrison e a breve exploración da serie da teoría M nun dos monólogos de Cohle. Pola súa banda, o columnista de ComicsAlliance e da revista *New York* Abraham Riesman citou *Top 10* como a inspiración do final da tempada baseándose no diálogo da escena de peche do último capítulo.

### Obra de autor
Outro dos temas debatidos entre a crítica foi a sensibilidade de obra de autor da serie como unha reflexión da visión persoal dos seus autores. Colin Robertson da revista *The List* indicou que *Twin Peaks* era o antecedente artístico máis notable da primeira tempada de *True Detective*, afirmando que ámbalas dúas series desafían os tópicos das series dramáticas de crimes e "usan as convencións de xénero dun estilo de misterio como un sublime trampolín subversivo, saltando dende este para contar unha historia máis ampla". O número de telespectadores mantívose estable e chegou ó seu máximo no episodio final con 3,5 millóns de espectadores. No seu conxunto a primeira tempada da serie acadou unha media duns 2,33 millóns de espectadores por episodio, e a súa audiencia media bruta (incluíndo gravacións en DVR, reposicións e streaming en HBO Go) acadou un total de 11,9 millóns de espectadores por episodio, converténdose na serie de estrea máis vista da HBO dende a primeira tempada de *Six Feet Under* 13 anos antes.

### Crítica
A prensa estadounidense situou a *True Detective* entre os mellores programas de televisión do ano 2014. Moitos críticos eloxiaron o traballo dos dous actores protagonistas, Varios críticos destacaron as escenas de conversacións entre eles, habitualmente en interiores claustrofóbicos, como algunhas das mellores actuacións da serie. A caracterización tivo críticas mixtas. Os discursos de Cohle, descritos polo *HuffPost* como "monólogos cativadores", foron criticados polo *New York Post* como "psico-balbucidos dos anos 70" que fan que a historia sexa máis lenta. Varios críticos consideraron que a serie realiza unha representación estereotipada das mulleres, "ou ben enfadadas ou ben excitadas", aínda que Michele Monaghan recibiu eloxios pola súa actuación nun "papel ingrato". Os guións de Pizzolatto recibiron críticas puntuais por ser "literariamente cohibidos" e recargados,, e varios xornalistas atribuíron fallos no guión á súa falta de experiencia á hora de escribir dramas para a televisión. Malia estas críticas, o *Daily Telegraph* e *Uproxx* describiron a tempada como "ambiciosa" e "densa en sucesos e significado". outros consideraron que a disposición fragmentada da narración era un fallo da serie.

Varios críticos describiron a historia de dous detectives incompatibles traballando xuntos como un clixé, aínda que *The Daily Beast* describiu a narrativa como "potencialmente revolucionaria" ou como "unha das series máis fascinantes e cativadoras". En marzo de 2014 HBO incluíu *True Detective* como aspirante ó premio de serie dramática, algo considerado pouco convencional por mor do formato de antoloxía da serie e da gran competitividade da categoría con series como *Breaking Bad* e *House of Cards*. John Landgraf, presidente de FX, reprobou esta decisión declarando nun evento de prensa: "O meu propio punto de vista é que unha miniserie é unha historia que finaliza, unha serie é unha historia que continúa. Para ser sincero, creo que é inxusto que HBO inclúa *True Detective* na categoría de series dramáticas porque esencialmente podes conseguir a certos actores para facer unha serie con final pechado que non poden asinar un contrato de sete anos". Porén, *True Detective* emerxeu como principal candidato ós premios Emmy, e en xullo de 2014 a serie foi nomeada para 12 premios, seguindo a *Breaking Bad* con 16 nomeamentos. Finalmente obtivo cinco premios Emmy: mellor director, mellor elenco, mellor deseño de escena de título, mellor maquillaxe e mellor cinematografía. Durante a súa primeira semana á venda nos Estados Unidos, *True Detective'' foi a segunda serie de televisión máis vendida en DVD e Blu-ray, cunhas 65&nbsp;208 copias vendidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*