Giannutri

**Giannutri** é unha pequena illa situada no mar Mediterráneo próxima á costa italiana da Toscana. Administrativamente pertence ao municipio de Illa del Giglio.

## Xeografía 
Situada no mar da Liguria, Giannutri constitúe a illa que se localiza máis ao sur dentro do Arquipélago Toscano. A súa forma recorda a unha media lúa. Caracterízase pola presenza de tres cumes: *"Capel Rosso"*, *"Sobe Mario"* e *"Poggio do Cannone"*. A súa costa Leste é recortada e contén dúas baías, *"Cala dello Spalmatoio"* (no nordeste) e *"Cala Mestra"* (no noroeste). Ao longo da costa atópanse numerosas covas. A máis coñecida é a cova "Banquete dei Grottoni" no sur da illa.

## Historia 
A illa de Giannutri habitouse ocasionalmente durante a Idade de Bronce, viu o seu apoxeo na época romana, cando se fixo o porto e unha vila na costa oeste. Historicamente, a illa chamouse *Artemisia*, *Αρτεμισια* en Grego e *Dianium* en romanés.

Terminado o esplendor da época romana, a illa estivo deshabitada por moito tempo, desde o século III ata o 805, cando Carlomagno doou á Abadía de Font Fontane algunhas terras, incluída a illa, que volveu ser habitada por monxes cenobíticos e algúns ermitáns. Está situada en mar aberto e cunha superficie case plana non permite refuxios naturais en caso de invasións piratas. A miúdo, os piratas desembarcaron alí mesmo para atopar refuxios temporais nas covas da illa, agardando os ataques á costa da Toscana.

Nos seguintes séculos, a illa foi asignada por enfileusis á familia Aldobrandeschi de Sovana en 1269, á familia Orsini de Pitigliano, o 15 de xuño de 1410 e a Siena o 12 de agosto de 1452 por asignación ao Papa Nicolao V.

A illa cambiou varias veces de dominio: español, francés e alemán e ás veces se converteu nun refuxio de piratas e sarracenos ata o Tratado de Lunéville que asignou Giannutri ao Reino de Etruria en 1801, despois ao Gran Ducado de Toscana ata a unificación italiana en 1861.

Converteuse en parte do Estado dos Reais Presidios na segunda metade do Cinquecento, baixo dominio español.

Durante varios séculos o goberno español estudou a posibilidade de establecer en Giannutri un sistema defensivo co fin de permitir o desenvolvemento de vivendas. Varias fortificacións foron deseñadas no curso do Settecento, pero nunca foron feitas. Entre as poucas estruturas defensivas que foron construídas, houbo unha torre de infrecuente sección octogonal e unha impoñente fortaleza de sección cuadrangular en tres niveis que se construíu para o seu uso como refuxio subterráneo no caso de ataques piratas. De 1800 a 1801, estivo baixo dominación francesa despois da conquista de Italia por Napoleón.

En 1806, unha pequena gornición militar foi enviada á illa.

En 1861 cando a illa pasa a formar parte do Reino de Italia, construíuse na costa sur o Faro di Capel Rosso.

O ministro de Finanzas Quintino Sella, mediante un Real Decreto, doou a illa á Comuna de Giglio en 1865 para establecer unha granxa.

En 1908, a Comuna vendeu a illa á familia Ruffo della Scaletta, que permaneceu como dono ata a morte do Príncipe Rufo. Nos anos sesenta e setenta, o investimento inmobiliario transformou radicalmente a illa; en poucos anos construíronse un balneario en Cala Spalmatoio e moitas casas espalladas pola illa. A Società Porto Romano declarouse en bancarrota e os numerosos propietarios das casas víronse obrigados a formar unha sociedade, chamada *Libero Consorzio Giannutri*, para administrar a illa.

## Clima 
O clima é particularmente doce no inverno, polo que varias plantas tropicais prosperan nesta illa (euphorbia, palmeiras e orquídeas salvaxes...).

## Patrimonio cultural 
Dentro da súa atracción turística, inclúese a *Vila Domizia*, unha antiga vila romana situada na praia.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Giannutri Spalmatoi.jpg|
Ficheiro:Giannutri_coast.jpg|Costa de Giannutri
Ficheiro:Giannutri_runway.jpg|
Ficheiro:Giannutri- Il faro.jpg|Faro de Giannutri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquipélago Toscano

### Ligazóns externas 
* Servizio Fari Marina Militare