open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Rey Drox

**Francisco Rey Drox**, coñecido como **Coronel Chacama** ou **Comandante Chacama**, nado en Naranjito (Porto Rico) en 1893 e finado en Burgos o 25 de decembro de 1960, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Rey Pena, tenente da Garda Civil, e Francisca Drox, asentados en Pontevedra. Soldado en Marrocos, foi condecorado en 1916 coa Cruz do Mérito Militar pensionada. Marchou a Arxentina en 1919 e instalouse en Rosario. Foi viceconsul de España nesa cidade a alí casou con Aurea Vidal Rodríguez en 1925. Retornou a España en xullo de 1928. Foi mozo da Subdelegación de Pesca de Getaria en 1934, renunciando ao posto en 1935.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Murcia como sospeitoso a finais de xullo. Loitou no exército leal alcanzando o grao de maior. Detido, estivo preso en Cartaxena e despois na Prisión de Murcia, e saíu en liberdade provisional en xullo de 1944. Exiliado en Francia, volveu do exilio para loitar coa guerrilla. Asentouse en Ourense como empregado. Foi un dos membros do comité provincial do Partido Comunista de España en Ourense reconstituído no verán de 1942. A súa muller Aurea Vidal foi detida no Pereiro de Aguiar en agosto de 1943, reclamada por un xulgado de Barcelona. Detido en febreiro de 1945,  acusado na causa 94/45 de pertencer á Unión Nacional xunto a Jesús Balboa López, Manuel Montero Malvar, Jesús Pérez Bustos, Mariano Otero Castelao, Manuel Álvarez, Cándido Comesaña Fernández, Leandro Aroca González, Xosé Velo Mosquera, Avelino Álvarez Meana, Aníbal González Fernández e Rosa González Cabo, foi posto en liberdade por falla de probas. Foi procesado con Víctor García García, Estanislao Cantero Izquierdo e Teófilo Fernández Canal na causa 75/1946 da Coruña. Volveu ser procesado na causa 159/1946 da Coruña contra María Pérez Mellid, Benigno Andrade García, Pedro Oso Guerra, Manuel Pena Camino, Manuel Ponte, José Vázquez Míguez, Teresa Lorenzo Gallas e os irmáns Jesús, Carmen, Anselmo e José Balboa López.

Detido o 1 de setembro de 1947, foi procesado polo xulgado militar Para la represión del Comunismo, la Masonería y el espionaje con outras 19 persoas na causa 438/1947, acusado de ser o promotor dun grupo pertencente ao Socorro Rojo Internacional e introducir o movemento da Unión de Intelectuales Libres en Galicia. Afrontaba outras dúas acusacións no xuízo e como tiña procesos previos, foi condenado a 20, 12 e 6 anos, un total de 38 anos. Morreu na prisión de Burgos en decembro de 1960.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Médicos, practicantes y Maquis gallego: El apoyo a la guerrilla y a los represaliados en la posguerra.
Phasianus

***Phasianus*** é un xénero de aves da orde dos galiformes, que é o *tipo* da superfamilia dos fasianoideos (*Phasianoidea*), da familia dos fasiánidos (*Phasianidae*) e da subfamilia dos fasianinos (*Phasianinae*).

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

### Etimoloxía 
O nome *Phasianus* tirouno Linneo do latín *phasiānus, -i* (nome masculino e feminino), 'faisán'. Este nome deriva do grego Φασιανός *phasianós*, "faisán" ou, máis precisamente, "ave do *Phásis*" (Φάσις), río da Cólquida (antigo reino situado na actual Xeorxia), que desemboca no mar Negro, de onde procedía o animal que el describiu para o xénero, *Phasianus colchicus*, o "faisán da Cólquida".

### Especies e subespecies 
Na actualidade a práctica totalidade dos autores recoñecen no xénero dúas especies:

## Rexistro fósil 
Encontráronse restos fósiles dun *Phasianus* en rochas do mioceno tardío na China. Polo tanto, como moitos outros xéneros de fasiánidos, esta liñaxe remóntase a máis de 5 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (1994): "New World Vultures to Guineafowl".  En *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.

### Outros artigos 
* Galiformes
* Fasianoideos
* Fasiánidos
* Fasianinos

### Ligazóns externas 
* *Phasianus* na ADW.
* *Phasianus* Linnaeus 1758 na EOL.
Igrexa de San Martiño de Tribás

A **igrexa parroquial de San Martiño de Tribás**, é unha igrexa de orixe románica datada nas primeiras referencias a ela no século XIII. Atópase no lugar de Tribás na parroquia de San Martiño de Tribás (Pantón).

## Descrición 
A planta é a orixinal románica, á que despois se engadiu a sancristía. Non obstante, da fábrica primeira só se conservan a ábsida e o muro testeiro da nave co seu arco triunfal.

Resaltan na ábsida a serie de canzorros. No muro sur hai dous, pois ao construír a ábsida tapáronse ou desapareceron o resto, e outros sete no muro norte. Todos teñen forma pouco esvelta e tamaño pequeno, cunha serie de bólas decorativas en ambos os lados do bisel da cornixa. Dos canzorros do lado sur, un é de liso caveto e noutro escúlpese unha basta cabeza humana que mira de fronte. Tamén nun dos canzorros do lado norte aparece outra cabeza, e case todo o resto decóranse con diversos obxectos de tipo xeométrico, entre os cales resalta un cilíndrico, cinguido ao redor do seu centro por unha grosa cinta na que vai incisa unha cruz de brazos iguais. A excepción é un canzorro que representa un pene erecto, que probablemente representa a vida.

Ten arco triunfal sinxelo, composto por unha arquivolta de medio punto de sección rectangular con varias arestas vivas. Mediante imposta decorada con perlas, apóiase directamente no muro pilastra.
Xosé Luís Blanco Campaña

**Xosé Luís Blanco Campaña**, nado en Camariñas o 14 de marzo de 1948, é un xornalista, escritor, locutor de radio, presentador de televisión e compositor galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito e é licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona. Iniciouse en EAJ-1 Ràdio Barcelona. Foi reporteiro da revista *Lecturas*. Traballou en Radio Peninsular e en Radio Nacional de España en Barcelona e na Coruña. Participou na fundación de *Mundo Diario*. Foi director de RNE en Santiago de Compostela, fundador e director da RTVG en 1985, director xerente de Televisión de Galicia e director do centro territorial de Televisión Española en Galicia. Tivo unha sección diaria en *El Correo Gallego*. Foi membro da SGAE e é cabaleiro da Enxebre Orde da Vieira.

Na TVG presentou *Ruada*, *Con música propia* e *A noite en Blanco*.

É compositor de máis dun cento de cancións en lingua galega, para artistas como Ana Kiro, Sito Mariño ou Petapouco e foi asesor de música popular da *Enciclopedia Galega Universal*.

## Obra escrita 
* *Camariñas, terra de palilleiras*, 1991, Edicións Xerais de Galicia.
* *Cento cartorce cancións galegas*, 1992, n.º 67 da Biblioteca 114, *El Correo Gallego*.
* *Radio e prensa na Galicia exterior*, 1995, Xunta de Galicia.
* *Historia da radio en Galicia*, 1999, Edicións Lea.
* *Manuel Fraga Iribarne, profesor, político, estadista, redactor da Constitución Española, presidente da Xunta de Galicia*, 2001, Ir Indo.
* *Introdución á canción galega*, 2004, Xunta de Galicia.

## Recoñecementos 
Entre outros, recibiu os seguintes recoñecementos:
* Premio Ondas, 1990.
* Premio da Crítica Galicia, 1991.
* Antena de Oro.
* Premio Galicia de Comunicación, 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Dendrobates tinctorius

***Dendrobates tinctorius*** é unha especie de ra velenosa. Trátase dunha das especies máis grandes da súa clase, chegando a medir 50mm de lonxitude. A especie habita ó longo da parte leste do escudo güianés e Venezuela, incluíndo parte de Güiana, Suriname, o Brasil e case toda a Güiana Francesa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Odontofóridos

A dos **odontofóridos** (*Odontophoridae*) é unha familia de aves da orde dos galiformes. 

Conta con 34 especies de pequeno tamaño e aspecto é hábitos semellantes aos dos paspallases, das que 32 son propias de América,   desde os Estados Unidos até a Arxentina, que viven en bosques tropicais, subtropicais e temperados, así como en áreas de matogueiras, sabanas e terras de cultivo, desde o nivel do mar até os 3 300 m de altitude, e coñecidas vulgarmente, na bibliografía internacional, como *paspallases americanos* ou *paspallases do Novo Mundo* (aínda que non están relacionados filoxeneticamnte cos paspallases do Vello Mundo (do xénero *Coturnix).

As outras dúas, pertencentes ao xénero *Ptilopachus*, de distribución africana e tradicionalmente situadas na familia dos fasiánidos, agora sábese que estás máis relacionados cos paspallases do Novo Mundo. 

Recentemente (2013) o xénero foi reclasificado por Bowie *et al.* dentro da familia dos odontofóridos, creando para el unha nova subfamilia, a dos *Ptilopachinae*, diferenciada da dos *Odontophorinae* (que engloba ás 32 especies de paspallases do Novo Mundo).

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita  en 1844 polo naturalista e ornitólogo e inglés John Gould.

### Etimoloxía 
O nome científico da familia, *Odontophoridae*, está formado pola unión dos elementos do latín científico *Odontophor-* e *-ǐdae*. O primeiro esta tirado do xenitivo do nome do xénero tipo da familia, *Odonthophorus*, e o segundo é a desinencia coa que se forman os nomes das familias de animais. 

Para a etimoloxía do xénero, véxase *Odontophorus*.

### Clasificación 
A familia subdivídese en dúas subfamilias, cos xéneros que se indican:
 
*'Familia odontofóridos *(Odontophoridae)*** Gould 1844   
* **Subfamilia odontoforinos *(Odontophorinae)*'* Gould 1844  
** *Colinus* Goldfuss, 1820 
** *Cyrtonyx* Gould, 1844 
** *Dactylortyx* Ogilvie-Grant, 1893 
** *Dendrortyx* Gould, 1844 
** *Odontophorus* Vieillot, 1816 
** *Oreortyx* S. F. Baird, 1858 
** *Philortyx* Gould, 1846 
** *Rhynchortyx* Ogilvie-Grant, 1893  
* *'Subfamilia ptilopaquinos *(Ptilopachinae)*'* Bowie, Coehn & Crowe 2013 
** *Ptilopachus* Swainson 1837

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (1994): "New World Vultures to Guineafowl".  En *Handbook of the Birds of the World. 2''. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.

### Outros artigos 
* Aves
* Galiformes

### Ligazóns externas 
* New World Quails. Odontophoridae na EOL.
* New World Quails. Odontophoridae en Bird Families of the World .  
* Odontophoridae, New World Quail en gbwf.org .
* Vídeos, fotos e sons de odontofóridos en The Internet Bird Collection.
Roma (filme de 1972)

***Roma*** é un filme franco-italiano de 1972 dirixido por Federico Fellini. É unha semiautobiografía en clave de drama e comedia que conta a vida do director dende a súa Rimini natal até que chega a Roma na súa mocidade. É unha homenaxe á cidade, amosada nunha serie de episodios ambientados na Roma do presente e do pasado. O argumento é mínimo, e a única personaxe desenvolvida significativamente é a propia Roma. Peter Gonzales interpreta o mozo Fellini.

## Personaxes 
* Peter Gonzales como Federico Fellini con 18 anos
* Fiona Florence como Dolores, unha prostituta
* Pia De Doses como Princesa Domitilla
* Renato Giovannoli como Cardeal Ottaviani

;Sen acreditar
* Dennis Christopher como o hippy
* Anna Magnani como ela mesma
* Marcello Mastroianni como el mesmo
* Feodor Chaliapin, Jr. como actor que interpreta a Xulio César
* Alberto Sordi como el mesmo
* Gore Vidal como el mesmo
* John Francis Lane como el mesmo
* Elliott Murphy como extra
* Federico Fellini como el mesmo
* Cassandra Peterson

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 45ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Natasha Liu Bordizzo

**Natasha Liu Bordizzo** (en , Liú Chéng-yǔ), nada en Sydney o 25 de agosto de 1994, é unha actriz e modelo australiana. Fixo o seu debut no cinema interpretando o papel de Snow Vase no filme *Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny* de Netflix.

## Traxectoria 
Bordizzo naceu en Sydney, Australia. A súa nai é chinesa e o seu pai é de ascendencia italiana. Asistiu ó Sydney Girls High School, e despois comezou a estudar no Bachelor of Law / Bachelor of Communication da Universidade de Tecnoloxía de Sydney, cando conseguiu o papel no filme *Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny* malia ser esa a súa primeira audición. Bordizzo declarou que a súa aparencia e as súas habilidades de artes marciais foron factores clave ó conseguir o papel. Bordizzo ten cinto negro en Taekwondo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny

***Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny*** (en ) é un filme chinés-estadounidense de 2016 dirixido por Yuen Woo-ping e escrito por John Fusco. Baséase na novela *Iron Knight, Silver Vase* de Wang Dulu. É a secuela do filme de 2000 *Wò hǔ cáng lóng*. Está protagonizado por Donnie Yen, Michelle Yeoh, Harry Shum, Jr., Jason Scott Lee, Roger Yuan, Woon Young Park, Eugenia Yuan, JuJu Chan, Chris Pang, Veronica Ngo, Shuya Chang e Natasha Liu Bordizzo. Estreouse en Hong Kong o 18 de febreiro, na China o 19 de febreiro e en todo o mundo a través de Netflix o 26 de febreiro de 2016.

## Personaxes 
* Donnie Yen como Silent Wolf/Meng Sizhao
* Michelle Yeoh como Yu Shu Lien
* Harry Shum, Jr. como Wei-Fang
* Natasha Liu Bordizzo como Snow Vase
* Jason Scott Lee como Hades Dai
* Eugenia Yuan como Blind Enchantress 
* Roger Yuan como Iron Crow
* JuJu Chan como Silver Dart Shi
* Chris Pang como Flying Blade
* Woon Young Park como Thunder Fist Chan
* Darryl Quon como Turtle Ma
* Veronica Ngo como Mantis
* Gary Young como Te Junior

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Cody Fern

**Cody Fern**, nado en Southern Cross, Australia Occidental o 6 de xullo de 1988, é un actor e director australiano.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Voo 304 de Trans-Canada Air Lines

O **voo 304 de Trans-Canada Air Lines** era un servizo entre Chicago e Toronto operado por un Vickers Viscount 700. O día 9 de xullo de 1956 a hélice número 4 do avión desprendeuse do seu motor sobre Flat Rock, Míchigan, durante un voo dende Chicago, Illinois, ata Toronto, Ontario, e Montreal, Quebec; e unha pa da hélice matou un pasaxeiro e feriu outros catro e a un asistente de voo. O avión desviouse a Windsor, Ontario, e os pilotos realizaron unha aterraxe de emerxencia. O accidente foi o primeiro dun Vickers Viscount nun servizo regular, e foi o primeiro caso dunha perda dunha hélice nun avión con motores turbohélice.

## Avión 
O aparello accidentado era un cuadrimotor Vickers Viscount que voara por vez primeira no Reino Unido en 1955. Fora entregado novo a Trans-Canada Air Lines o 21 de xuño dese ano. O avión foi vendido a un operador estadounidense privado en xaneiro de 1964 antes de ser vendido a Air Inter de Francia en xuño de 1965. Foi retirado do servizo no aeroporto de Orly en outubro de 1974 antes de ser despezado durante o ano 1975.

Trans-Canada Air Lines foi a primeira aeroliña norteamericana en recibir o Viscount. A diferenza dos avións con motores de pistóns (como o Douglas DC-6 e o Lockheed Constellation) habituais nas aeroliñas norteamericanas, o Viscount era un avión silencioso con motores que producían moitas menos vibracións. Como os motores Rolls-Royce Dart do Viscount funcionaban con máis suavidade que os motores de pistóns, os enxeñeiros de Vickers crían que as perdas de hélices serían moi improbables.

## Accidente 
Na mañá do 9 de xullo, mentres o avión voaba a un nivel de voo 190 sobre a cidade de Flat Rock, Míchigan, o motor 4 experimentou unha caída das revolucións. O motor entón acelerou ata as 14 000 RPM, moi por riba das especificacións de cruceiro do motor. Cando os pilotos intentaron poñer en bandeira a hélice, o motor acelerou aínda máis, a velocidade do aire do avión baixou e os pilotos declararon unha emerxencia e comezaron inmediatamente un descenso de emerxencia, despresurizando a cabina ao facelo. Menos dun minuto despois, e cando o avión estaba a uns 9 000 pés, a hélice do motor 4 soltouse. Unha das catro palas da hélice penetrou na cabina de pasaxeiros e cortou a primeira fila de asentos, matando inmediatamente a unha muller que viaxaba cos seus dous fillos pequenos. A pala tamén feriu a unha familia de tres sentada ao outro lado do corredor e a un asistente de voo que estaba de pé na parte dianteira da cabina. Os fillos da vítima non resultaron feridos. Isto exerceu unha tensión significativa na hélice que probablemente fixo que fallase en voo. A posibilidade de que a engrenaxe cónica fallase causando a perda da hélice non fora prevista polos enxeñeiros de Vickers, e non había mención ningunha nos manuais de adestramento e operacións.

## Notas 
## Bibliografía 
* 

* 

*
Voo 253 de Aeropostal (novembro de 1956)

O **voo 253 de Aeropostal** era un servizo regular internacional de pasaxeiros entre o aeroporto internacional Idlewild e o aeroporto internacional de Caracas operado por un Lockheed L-749 Constellation, con rexistro YV-C-AMA o día 27 de novembro de 1956. O avión, pilotado polo capitán francés Marcel Combalbert, esnafrouse contra unha montaña preto de Caracas. Os 25 pasaxeiros e tribupantes a bordo morreron.

## Accidente 
O voo 253 estaba voando cara a unha tormenta de chuvia cando se aproximaba ao aeroporto de Caracas. Estaba a uns 18 quilómetros da pista cando o aparello chocou contra a crista sur do Cerro El Ávila a 6 700 pés de altitude.

Dez estadounidenses morreron no accidente. O xogador de béisbol dos St. Louis Cardinals Charlie Peete, a súa muller Nettie, e os seus tres fillos pequenos estaban entre as vítimas. Peete estaba viaxando a Venezuela para xogar en inverno alí.

Para recuperar os corpos usáronse teleféricos.

## Causa 
A causa probable do accidente foi determinada como: "Os manuais de adestramento de voo instrumental amosaban que Línea Aeropostal Venezolana aprobara un procedemento para entrar a Maiquetia en condicións semi-IFR. Este procedemento consiste en manter un nivel de voo mínimo de 10&nbsp;000 pés ata a estación (Miq 292.5), despois xirar ao norte sobre este punto e continuar nunha dirección de 360º durante 4 minutos seguido dun descenso estándar ata os 1&nbsp;200 pés sobre o nivel do mar ata establecer contacto, e un regreso ao aeródromo baixo regras VFR. É obvio que o piloto ao mando non cumpriu totalmente este procedemento e, despois de acumular erros na estimación da súa velocidade, esforzouse en facer unha aproximación directa que demostrou ser fatal debido á súa altura no momento do último informe non era suficiente para cruzar o Cerro El Ávila contra o que chocou".

## Notas
League of Gods

***League of Gods*** (en ) é un filme de 2016 de fantasía dirixido por Koan Hui e Vernie Yeung. Baséase na novela *Fengshen Yanyi* de Xu Zhonglin e está protagonizado por Jet Li, Tony Leung, Fan Bingbing, Louis Koo, Huang Xiaoming, Angelababy, Wen Zhang, e Jacky Heung. Estreouse na China o 29 de xullo de 2016.

## Personaxes 
* Jet Li como Jiang Ziya
* Fan Bingbing como Daji
* Louis Koo como Shen Gong Bao
* Huang Xiaoming como Erlang Shen
* Angelababy como Lan Die
* Tony Leung Ka-fai como Rei Zhou de Shang
* Jacky Heung como Leizhenzi
* Wen Zhang como Nezha
* Xu Qing como Taiyi Zhenren
* Andy On como Ji Fa
* Wang Zipeng como Ji Ping
* Li Xiaobo como Xeneral Ji
* He Jude como Dun Di
* Waise Lee como Rei Dragón do Mar do Leste

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Primeira división de fútbol sala feminino

[dereita|miniatura|[Marín Futsal - Ourense Envialia, 2022-23.]]
A **Primeira División de fútbol sala feminino** é a máxima categoría de fútbol sala feminino en España. Está organizada pola Real Federación Española de Fútbol e dispútase desde 1994.

## Equipos participantes 2020/21 
## Palmarés 
## Títulos por equipo 
## Clasificación histórica 
20x20px *Actualizado até a tempada* *2019-20* *inclusive.* *Sombreados os equipos que participan na tempada 2020-21.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga Nacional de Fútbol sala masculino
### Ligazóns externas 
* LNFS feminino
Pan European Game Information

***Pan European Game Information*** (en galego: Información Paneuropea sobre Videoxogos) ou **PEGI** é un sistema europeo para clasificar o contido dos videoxogos e outro tipo de software de entretemento. Foi desenvolvido pola ISFE e entrou en práctica en 9 de abril do 2003. O sistema PEGI aplícase en 25 países sen ter relación algunha coa Unión Europea.

A participación é voluntaria, a discreción do creador. Para obter as categorizacións de calquera software, o desenvolvedor realiza un cuestionario, o cal é despois avaliado pola NICAM para outorgarse finalmente a clasificación.

Existen dúas formas de clasificación para calquera software; unha de idade suxerida e outra sobre seis descricións de contido, tales como o uso de linguaxe indecente, violencia etc.

## Clasificación 
A PEGI contempla cinco categorías por idade. En Portugal, a lexislación local está en conflito con algunhas das clasificacións (3 e 7) e son cambiadas consecuentemente. A clasificación da PEGI cambiou en 2009 cando os símbolos das categorías por idade foron coloreados, mentres que nos de referencia ao contido do xogo sumaron a lenda do seu significado.

### Clasificación por idades 
### Descritores de contido 
## Países onde a PEGI é usada 
A PEGI é empregada en 26 nacións europeas. As referencias de nivel parental varían nun país ou outro.

*  (só é usada nalgúns xogos xunto á clasificación da USK. Un exemplo dun xogo que usa ambas as clasificacións é Halo 2)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (tamén usan un sistema de clasificación propio, o cal é outorgado pola VET/SFB en lugar da PEGI.)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (se un xogo contén certo material, a clasificación da BBFC é usada no seu lugar.)

Este sistema de clasificación é soamente orientador. Poden producirse excepcións en clasificacións para maiores de 18 anos onde a venda e/ou distribución do produto en cuestión pode estar restrinxida e deba ser necesaria a achega de documentación de identificación que corrobore a maioría de idade do suxeito que opte polo consumo do produto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de PEGI
Voo 602 de Iberia

O **voo 602 de Iberia** era un servizo entre o aeroporto de Valencia e o aeroporto de Eivisa. O día 7 de xaneiro de 1972 o Sud Aviation SE 210 Caravelle que operaba a ruta esnafrouse nunha montaña preto de Eivisa. Os 98 pasaxeiros e 6 tripulantes morreron no accidente.

## Avión e tripulación 
A aeronave era un Sud Aviation SE 210 Caravelle que voara por vez primeira o 25 de xuño de 1963 e estaba impulsado por dous motores turborreactores Rolls-Royce RA-29 Mk.533R Avon. Entregado a Iberia o 9 de xullo, o avión foi chamado inicialmente *Tomás Luis de Victoria* polo compositor español do mesmo nome, aínda que despois o nome acurtouse a *Maestro Victoria*.

O voo 602 estaba baixo o mando do capitán de 37 anos José Luis Ballester Sepúlveda, con 7 000 horas de voo de experiencia, do primeiro oficial Jesús Montesinos Sánchez, e do enxeñeiro de voo Vicente Rodríguez Mesa.

## Accidente 
O voo 602 era un servizo doméstico entre Valencia e Eivisa. O avión era un Sud Aviation SE 210 Caravelle, baixo o mando dun capitán de 37 anos con 7&nbsp;000 horas de voo. A bordo había 6 tripulantes e 98 pasaxeiros, a meirande parte deles valencianos que regresaban aos seus traballos en Eivisa despois das vacacións de Nadal. Segundo o informe do accidente, nin o capitán nin o copiloto se decataron do descenso perigoso, xa que estaban discutindo sobre un partido de fútbol co controlador da torre do aeroporto. O avión estoupou no impacto, matando os 98 pasaxeiros e 6 tripulantes a bordo.

## Notas
I, Frankenstein

***I, Frankenstein*** é un filme de 2014 australiano-estadounidense de terror e acción escrito e dirixido por Stuart Beattie. Baséase na novela gráfica de Kevin Grevioux. O filme foi producido por Tom Rosenberg, Gary Lucchesi, Richard Wright, Andrew Mason e Sidney Kimmel. Está protagonizado por Aaron Eckhart, Bill Nighy, Yvonne Strahovski, Miranda Otto e Jai Courtney. Conta a historia de Adam, o monstro de Frankenstein, que comeza unha viaxe para deter os demos e o seu líder que queren dominar o mundo. Estreouse o 24 de xaneiro de 2014 nos Estados Unidos e o 20 de marzo de 2014 en Australia. Recadou uns 71 millóns de dólares en todo o mundo sobre un orzamento de 65 millóns.

## Personaxes 
* Aaron Eckhart como Adam Frankenstein 
* Bill Nighy como Naberius
* Yvonne Strahovski como Dr. Terra Wade
* Miranda Otto como Raíña Leonore
* Jai Courtney como Gideon
* Socratis Otto como Zuriel
* Kevin Grevioux como Dekar
* Goran D. Kleut como Rekem
* Steve Mouzakis como Helek
* Mahesh Jadu como Ophir
* Caitlin Stasey como Keziah
* Chris Pang como Levi
* Deniz Akdeniz como Barachel
* Nicholas Bell como Dr. Carl Avery
* Bruce Spence como Molokai
* Aden Young como Doutor Victor Frankenstein

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
José Carlos Schwarz

**José Carlos Schwarz**, nado en Bissau o 6 de decembro de 1949 e finado na Habana o 27 de maio de 1977, foi un poeta e músico de Guinea-Bissau. É amplamente recoñecido como un dos máis importantes e notábeis músicos de Guinea-Bissau.

El escribiu en portugués e francés, mais cantaba en crioulo.

## Traxectoria 
En 1970 formou a banda "Cobiana Djazz" formado por un grupo de amigos. Estivo preso na “Colonia Penal e Agrícola da Illa das Galinhas" por mor da súa actividade política a prol da independencia. Inspirado nesta experiencia, compuxo a música “Djiu Di Galinha”.

Após a independencia de Guinea-Bissau, Schwarz converteuse en diretor do Departamento de Artes e Cultura, e tamén foi o responsábel da política da infancia guineana. En 1977 iniciou a súa carreira na Embaixada de Guinea-Bissau en Cuba. O 27 de maio do mesmo ano, Schwarz morreu nun accidente de avión preto da Habana.

## Notas
Talata Embalo

**Talata Embalo**, nado o 28 de novembro de 1963, é un deportista de Guinea-Bissau. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1996 e de 2000 na disciplina de loita, mais non conseguiu ningunha medalla.

## Notas
Flora Gomes

**Flora Gomes**, nado en Cadique o 31 de decembro de 1949 é un director de cinema de Guinea-Bissau. 

## Traxectoria 
Fixo os seus estudos de secundaria en Cuba e despois decidiu estudar cinema no Instituto Cubano da Arte e a Industria Cinematográficas da Habana.

Rodado catorce anos despois da independencia, *Mortu Nega* de Gomes (1988) foi o primeiro filme de ficción e o segundo filme xamais producido en Guinea-Bissau (sendo o primeiro *N’tturudu* do director Umban u’Kest en 1987). En FESPACO de 1989, o filme gañou o prestixiouso premio Oumarou Ganda. *Mortu Nega* está rodado en Crioulo de Guinea-Bissau con subtítulos en inglés.

En 1992, Gomes dirixiu *Udju Azul di Yonta*, que se estreou na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cine de Cannes de 1992.

## Filmografía 
* 1976 - *O Regresso de Cabral* (curtametraxe documental)
* 1977 - *A Reconstrução*, codirixido con Sergio Pina (mediametraxe documental)
* 1978 - *Anos no Oça Luta*, codirixido con Sergio Pina (curtametraxe documental)
* 1987 - *Mortu Nega*
* 1992 - *Udju Azul di Yonta*
* 1994 - *A máscara* (curtametraxe documental)
* 1996 - *Po di Sangui*
* 2002 - *Nha Fala*
* 2007 - *As duas faces da guerra*, codirixido con Diana Andringa (longametraxe documental)

## Notas
Jean-François Clervoy

**Jean-François Clervoy**, nado en Longeville-les-Metz (Francia) o 19 de novembro de 1958, é un astronauta francés que formou parte das misións STS-84, STS-66 e STS-103. Pasou un total de 28,13 días no espazo.

## Traxectoria
Clervoy é graduado pola Escola Politécnica de París en 1981 graduado pola Escola Nacional Superior da Aeronáutica e do Espazo, en Tolosa, en 1983. En 1987 gradúase como enxeñeiro de voos de proba.

En 1983 traballou para a axencia espacial francesa, a CNES, en varios proxectos, como o do satélite SPOT de observación terrestre, o proxecto de ligazón óptica entre satélites STAR e as sondas cometarias Vega.

Foi elixido como membro do segundo grupo de astronautas franceses en 1985. De 1987 a 1992 foi director do programa de voos parabólicos no Centro de Voos de Proba en Brétigny-sur-Orge, e deu soporte técnico ao programa Hermes de voos tripulados da ESA.

En 1991 adestrouse no uso dos sistemas das naves Soiuz e da estación espacial Mir na Cidade das Estrelas, en Rusia, e en 1992 entrou a formar parte do corpo de astronautas da ESA no Centro Europeo de Astronautas, en Colonia, Alemaña. En agosto de 1992 foi enviado ao Centro Espacial Johnson da NASA para adestrarse como especialista de misión do transbordador espacial. Participou nas misións STS-84, STS-66 e STS-103.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-84
*STS-66
*STS-103
Salvador García-Bodaño (homónimos)

O nome **Salvador García-Bodaño** pode referirse a:

* **Salvador García-Bodaño Fernández** (Negreira 1896 - Santiago de Compostela 1955), escritor, pai do seguinte e avó do último.
* **Salvador García-Bodaño Zunzunegui** (Vigo 1935), escritor, fillo do anterior e pai do seguinte.
* **Salvador García-Bodaño Pereira** ("Radu"), escultor, fillo do anterior e neto do primeiro.
Voo 637 de JAT

O **voo 637 de JAT Yugoslav Airlines** foi un McDonnell Douglas DC-9-32, con rexistro YU-AHT, que estoupou no aire pouco despois de sobrevoar a baliza non direccional Hermsdorf (situada ao redor de Hinterhermsdorf, no municipio actual de Sebnitz), Alemaña Oriental, mentres realizaba unha ruta dende Estocolmo ata Belgrado o día 26 de xaneiro de 1972. O avión, pilotado polo captain Ludvik Razdrih, rompeu en tres partes, esnafrándose preto da vila de Srbská Kamenice en Checoslovaquia (agora a República Checa). Das 28 persoas a bordo, 27 morreron tras impactar contra o chan, e unha asistente de voo iugoslava, Vesna Vulović, sobreviviu.

## Causa 
O McDonnell Douglas DC-9-32 quedou esnaquizado despois de que estoupase unha bomba a bordo, colocada por terroristas croatas emigrados (*Ustashe*). O avión dirixíase a Serbia (no momento parte de Iugoslavia) dende Suecia. A bomba caseira fora colocada na bodega de carga dianteira. Vesna Vulović estaba preto da parte de atrás do avión no momento do estoupido, aínda que este feito non está demasiado claro. Algúns informes dixeron que estaba na parte traseira cando ocorreu o estoupido, pero ela dixo que lle comentaran que a atoparan na sección media do aparello.

Vulović estivo en coma durante 27 días e estivo paralizada temporalmente de cintura para abaixo, aínda que sobreviviu. Continuou traballando para a aeroliña realizando tarefas de oficina.

## Notas
Castro de Angrois

O **castro de Angrois** é un poboado fortificado situado en Angrois, parroquia de Sar, no concello de Santiago de Compostela. Tamén é coñecido co nome de castro de Santa Lucía. O seu código de catalogación na Dirección Xeral de Patrimonio é GA15078042.

Está localizado no cumio dun outeiro, cunhas pendentes moi pronunciadas polo leste, oeste e sur e moito máis suaves polo norte. Isto orixina unhas defensas naturais notables, sendo a zona norte a máis vulnerable e o posible acceso. Aínda que no pasado parte do outeiro tivo unha explotación agrícola máis intensa, en tempos recentes é terreo de monte sendo a vexetación principal de toxos. É de propiedade particular e de varios propietarios distintos.

Este castro ten un recinto central ao que se une un socalco setentrional. Este recinto, coñecido como a croa do castro, sitúase na parte máis alta do outeiro. Nesta zona aparecen numerosos afloramentos de rocha, polo que a potencia estratigráfica debe de ser escasa. Non ten estruturas defensivas visibles polos lados meridional, oriental e occidental, seguramente porque non o precisa. Porén, polo norte ten un terraplén bastante pronunciado que illa a croa do socalco inferior. Este socalco é bastante amplo e ten unha rampla de acceso frontal na liña defensiva do socalco exterior e na croa.

O castro está fortemente rebaixado na zona sur por unha antiga canteira explotada principalmente para a construción da estrada N-525, mentres que a ladeira norte foi case totalmente destruída polas obras da autoestrada AP-9. Os traballos arqueolóxicos realizados ata o momento son, en xeral, escavacións e sondaxes de pequena extensión no contexto de traballos de control de obras públicas. Por exemplo, nos traballos da autoestrada fixéronse sondaxes para comprobar a calidade do material básico e a potencia estratigráfica do solo. Atopáronse materiais como tellas romanas, cerámica lisa de cor rosáceo e escoura de fundición. Durante as escavación no ano 2008 para a construción do AVE, encontráronse restos dunhas murallas cara a zona norte.

Hai outro castro nas súas proximidades, o castro do Coto, situado no monte do Coto, na parroquia de Santa María de Marrozos.

## Notas
## Véxase tamén
Sottunga

**Sottunga** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Åland. En 2018 a súa poboación era de 93&nbsp;habitantes, o que o converte no municipio menos poboado das Åland e de Finlandia. A superficie do termo municipal é de 342,44&nbsp;km2, dos cales 314,4 km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 3,32&nbsp;hab./km².

Limita cos cancellos de Brändö, Föglö, Kumlinge, Kökar, Vårdö e Pargas, este último pertencente á rexión de Finlandia Propia.

O concello é unilingüe en sueco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Sottunga
Emperador Meiji

miniatura|Retrato de Mutsuhito (1888)
**Mutsuhito** coñecido polo seu nome póstumo como , nado en Kyoto o 3 de novembro de 1852 e finado en Tokyo o 30 de xullo de 1912, foi o emperador do Xapón número 122º, segundo a orde tradicional de sucesión imperial xaponesa, reinando dende o 3 de febreiro de 1867 ata a súa morte.
 
Dende a súa morte, estableceuse a tradición de dar o nome da era conxuntamente co seu reinado. Como gobernou no período Meiji, é coñecido como **emperador Meiji**.

## Traxectoria 
Foi fillo de Kōmei Tennō e da consorte Nakayama Yoshiko. Cando naceu a finais de 1852, o Xapón era un país illado, preindustrial e feudal, dominado polo shogunato Tokugawa e os *daimyō*, que controlaban os máis de 250 dominios descentralizados do país. Cando faleceu en 1912, o país experimentara unha revolución política, industrial e social que trouxo como resultado a transformación do Xapón nunha potencia mundial.

Meiji Tennō foi o líder simbólico da restauración Meiji onde o shogunato Tokugawa foi abolido por forzas imperiais nunha breve convulsión interna coñecida como a guerra Boshin. Tras isto, o emperador Meiji proclamou a conversión do Xapón a un goberno democrático de corte occidental. Non obstante, o parlamento xaponés carecía de poderes reais e tampouco os tiña o emperardor, xa que o poder pasou entón de mans dos Tokugawa a unha nova nobreza *genrō* formada polos daimyō e os samurais que axudaran á restauración. Esta nova oligarquía situou os seus homes nas esferas políticas e militares do novo goberno.
 
A restauración e a modernización consecuente converteron o Xapón nunha potencia industrial, situándoa por riba doutros estados do Pacífico. Aínda que a función do emperador na restauración é discutida, a súa influencia puido ser importante nas guerras en que o Xapón se viu involucrado a comezos do século XX. Entre as medidas que tomou destácanse ademais o traslado da capital de Kyoto a Tokyo, a implantación dun novo sistema de estudos (1872), a institución do senado (*genroin*, 1875), a inauguración da Asemblea Nacional (1890) e a anexión de Corea (1910). O emperador Meiji tivo unha gran lonxevidade no trono manténdose no poder máis de 40 anos.

## Na cultura popular 
O emperor Meiji foi interpretado por Toshirō Mifune no filme xaponés *The Battle of Port Arthur* (coñecido tamén como *203 Kochi*), de 1980. Dirixido por Toshio Masuda, o filme mostra o sitio de Port Arthur durante a guerra ruso-xaponesa.

O emperador aparece no filme de 2003 *O último samurai*, interpretado por Nakamura Shichinosuke II. No filme, o emperador amósase como feble, fácil de manipular, sen ter que afrontar o risco dun golpe de estado. A súa determinación só aparece ao final, cando rompe o tratado cos estadounidenses tras consolidar o seu poder logo da batalla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* OCLC 413111
*	/; /; OCLC 31515308
*  /; OCLC 46731178
*  /; /; OCLC 23869701
### Ligazóns externas 
* Meiji Shrine
* Meiji Emperor
João Bernardo Vieira

**João Bernardo “Nino” Vieira**, nado en Bissau o 27 de abril de 1939, e finado en Guinea-Bissau o 2 de marzo de 2009, foi un político de Guinea-Bissau, que ocupou tres veces a presidencia do seu país (a primeira vez entre 1973 e 1984, a segunda vez entre 1984 e 1999 e a terceira vez dende o 1 de outubro de 2005 até a súa morte en 2009. Tamén foi primeiro ministro do seu país entre 1978 e 1980.

## Traxectoria 
Electricista de formación, Vieira estaba afiliado ó Partido Africano para a Independencia de Guinea e Cabo Verde (PAIGC), de Amílcar Cabral, en 1960 e converteuse rapidamente nun elemento clave da guerra de guerrillas do país contra o réxime portugués.

O 14 de novembro de 1980, Vieira derrocou ao goberno de Luís Cabral en Cabo Verde, levando ó poder ó Partido Africano pola Independencia de Guinea e Cabo Verde (PAIGC), partido de Vieira. A constitución foi suspendida e foi instalado un consello militar de nove membros (presidido polo mesmo Vieira).

En 1994 foron celebradas as eleccións presidenciais, nas que Vieira recibiu o 46,20% dos votos contra outros sete candidatos. Vieira quedou primeiro, pero non logrou a cantidade mínima para poder gañar as eleccións. A segunda volta celebrouse o 3 de agosto de devandito ano. Vieira gañou na segunda volta cun 52,02% dos votos contra os 47,98% de Kumba Ialá. Vieira xurou como primeiro presidente democrático de Guinea-Bissau o 29 de setembro de 1994.

O 7 de maio de 1999, Vieira foi derrocado. Buscou refuxio na embaixada portuguesa e logo exiliouse en Portugal.

O 7 de abril de 2005, Vieira volveu a Guinea-Bissau, case dous anos despois de que o presidente Kumba Ialá fose derrocado por militares.

En xuño de 2005 celebráronse eleccións. Vieira obtivo un 28,87% dos votos, detrás do seu opoñente, Malam Bacai Sanhá. Na segunda volta, Vieira gañou cun 52,35% dos votos e xurou como presidente o 1 de outubro de devandito ano.

O 28 de outubro de 2005, Vieira anunciou a disolución do goberno dirixido polo seu rival, o primeiro ministro Carlos Gomes Júnior, o 2 de novembro de devandito ano, nomeando como primeiro ministro a Aristides Gomes.

Na madrugada do 2 de marzo de 2009, ós seus 69 anos, o presidente Vieria foi asasinado nun ataque por parte das milicias do Partido Africano para a Independencia de Guinea e Cabo Verde. A milicia asegurou que Vieira estaba detrás do asasinato do seu líder, Batista Tagme Na Wai, xefe de Estado Maior das forzas armadas de Guinea-Bissau e opoñente de Vieira, asasinado o día anterior.

## Notas
Cerráronseme os ollos

***Cerráronseme os ollos*** (en ) é unha novela de Patrick Bard publicada orixinalmente no ano 2016. O seu autor, Patrick Bard, perdeu un grande amigo no atentado contra a revista Charlie Hebdo.

Foi traducido ó galego por Fernando Moreiras e publicado por Faktoría K de Kalandraka no ano 2018.

## Sinopse 
Conta a historia de Maëlle, unha rapaza francesa que retorna a Siria captada polo Daesh.

## Notas
RoboCop

***RoboCop*** é un filme estadounidense cyberpunk e de acción  de 1987 dirixido por Paul Verhoeven e escrito por Edward Neumeier e Michael Miner. Está protagonizado por Peter Weller, Nancy Allen, Dan O'Herlihy, Kurtwood Smith, Miguel Ferrer e Ronny Cox.

## Personaxes 
* Peter Weller como Alex Murphy/RoboCop
* Nancy Allen como Anne Lewis
* Ronny Cox como Dick Jones
* Kurtwood Smith como Clarence Boddicker
* Miguel Ferrer como Bob Morton
* Dan O'Herlihy como "The Old Man" (OCP Chairman)
* Paul McCrane como Emil Antonowsky
* Ray Wise como Leon Nash
* Jesse D. Goins como Joe Cox
* Calvin Jung como Steve Minh
* Michael Gregory como Tenente Hedgecock
* Robert DoQui como Sarxento Warren Reed
* Felton Perry como Donald Johnson
* Lee de Broux como Sal
* S. D. Nemeth como Bixby Snyder

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Manu Lago

**Manuel Lago García**, coñecido tamén como **Manu Malabaranda**, nado en Vigo o 9 de xaneiro de 1976 e finado en Santiago de Compostela o 16 de decembro de 2018, foi un actor de circo e malabarista galego.

## Traxectoria
Comezou a actuar como pallaso e malabarista en espectáculos na rúa en Galicia, coincidindo coa súa formación universitaria (cursou estudos de bioloxía), a finais dos anos noventa e principios do século XXI. En 2003 marchou a estudar circo ao Reino Unido, onde se licenciou en 2006 pola Universidade de Kent. 

Foi un dos membros fundadores de Pistacatro, un colectivo heteroxéneo de artistas de circo, pallasos e malabaristas que se creou en Santiago de Compostela no ano 2006. A súa carreira profesional estivo vinculada ás obras e producións de Pistacatro desde ese momento.

## Notas
Voo 505 de Aeroflot

O **voo 505 de Aeroflot** esnafrouse xusto despois de engalar de Tashkent o día 16 de xaneiro de 1987. O voo 505 era un servizo a primeira hora da mañá entre Tashkent e Shahrisabz, na República Socialista Soviética de Uzbekistán. O avión engalou xusto un minuto e 28 segundos despois de que o fixese un Ilyushin Il-76, atopándose así coa súa turbulencia de estela. O Yakovlev Yak-40 despois inclinouse bruscamente cara á dereita e golpeou o chan incendiándose. As 9 persoas a bordo morreron.

## Avión e tripulación 
O aparello implicado era un Yakovlev Yak-40 con rexistro CCCP-87618. No momento do accidente o avión tiña 17&nbsp;132 horas de voo en 20&nbsp;927 ciclos.

* Capitán T. Yunusbek.
* Copiloto Valery Strunin.
* Enxeñeiro de voo R. F. Davydov.
* Asistente de vooT. A. Kulikova.

## Notas
Xeito Fole

**Xeito Fole**, nado en Lugo en 1985, é un artista visual e activista transxénero, transfeminista e antiespecista. No seu traballo utiliza os medios dixitais para pensar de maneira crítica as identidades sexo-xénero hexemónicas e normativas, así como os límites dos corpos e das fronteiras simbólicas, políticas e sociais.

## Traxectoria 
Licenciouse en Belas Artes pola Universidade de Vigo, período durante o cal obtivo varias bolsas que lle permitiron estudar na Pontificia Universidade Católica do Rio de Janeiro, na École régionale des beaux-arts d'Angers e na Universidade de Barcelona, nesta última é onde remata os estudos especializándose en audiovisual. Posteriormente realizou o mestrado en Artes Dixitais na Universidade Pompeu Fabra.

## Obra 
O seu traballo é transversal e inclúe diferentes disciplinas, desenvolvendo proxectos que relacionan arte, política e educación; durante o ano 2018 realiza o proxecto "Voces LGTBI+", xunto con iDensitat, presentado no Museo de Arte Contemporánea de Barcelona (MACBA). No anos 2016 e 2017 impartiu talleres de vídeo e linguaxe audiovisual dirixidos en obras de teatro colaborativas, como son In Living Memory e A Travessia. Na actualidade coordina a creación artística coa formación sobre diversidade sexual e de xénero dende unha perspectiva transversal a través de metodoloxías creativas. Participou nas exposicións *Diversidade, género e sexualidades* (Porto, 2018), *Muestra Marrana* (Ecuador, 2016) *El Venadito. Juntxs contra el maltrato animal* (Factoría de Arte, Madrid, 2016), CC Sagrada Familia (Barcelona, 2016) Espai Antoni Miro Peris (Barcelona, 2015), *Habitat Creatiu* (Can Felipa, Barcelona, 2015), *Artes Visuales, Creación Injuve* (Tabacalera, Madrid, 2012), *Nits Digitals - Cicle d’arts electròniques de Vic* (ACVic, 2012), *Sense Titol ‘10* (Facultade de Belas Artes de Barcelona, 2010) e *Novos Valores 2010* (Museo Provincial de Pontevedra.

Xeito participou residencias artísticas en centros de arte como Hangar ou AcVic.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal web de Xeito Fole
* Xeito Fole en Vimeo
*"Voces LGTBI+ Movilidad translocal y activismo cultural y político" | MACBA
* "(Ser) Molecular" | Revirada feminista
Cracinos

A dos **cracinos** (*Cracinae*) é unha subfamilia de aves da familia dos crácidos, dentro  da orde dos galiformes.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1825 polo zoólogo irlandés Nicholas Aylward Vigors.

### Etimoloxía 
O nome científico da subfamilia, *Cracinae*, está formado pola unión dos elementos do latín científico *Crac-* e *-inae*. O primeiro esta tirado do xenitivo do nome do xénero tipo da familia, *Crax*, e o segundo é a desinencia coa que se forman os nomes das subfamilias de animais. 

En canto o nome *Crax* é unha alteración do nome do grego antigo κρέξ *kréx*, unha galiñola.

### Clasificación 
* Subfamilia cracinos (*Cracinae*) Vigors, 1825 
** *Crax* Linnaeus, 1758
** *Mitu* Lesson, 1831
** *Nothocrax* Burmeister, 1856
** *Pauxi* Temminck, 1813      

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (1994): "New World Vultures to Guineafowl".  En *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.

### Outros artigos 
* Aves
* Galiformes
* Crácidos

### Ligazóns externas 
* Cracinae na ADW.
Ordinary Corrupt Human Love

***Ordinary Corrupt Human Love*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de post-metal Deafheaven, publicado o 13 de xullo de 2018 a través do selo Anti-. O título do disco está inspirado na novela de Graham Greene de 1951 *The End of the Affair*.

## Lanzamento e promoción 
O 30 de xaneiro de 2018 Deafheaven publicou nas redes sociais unha fotografía dos membros da banda gravando nun estudio, e posteriormente confirmou a *Pitchfork* que estaban traballando nun novo álbum en 25th Street Recording en Oakland, California co produtor Jack Shirley. O grupo publicou o sinxelo principal do álbum, "Honeycomb", o 18 de abril, e anunciou o disco e a súa xira de acompañamento no día seguinte. O álbum estivo dispoñible para streaming en exclusiva na NPR o 5 de xullo, antes de ser oficialmente publicado o 13 de xullo en CD, vinilo, como descarga dixital e en servizos de streaming a través de Anti-.

## Listaxe de cancións 
**Notas**

* "You Without End" conta con palabras faladas de Nadia Kury, collidas de estractos da historia curta *Black and Borax* de Tom McElravey.
* "Night People" conta con voces adicionais e produción de Chelsea Wolfe e Ben Chisholm.

## Notas
Teófano

**Teófano** (en gregos: Θεοφανώ), é un antropónimo feminino que significa *aparición de Deus*.

Foi o nome de tres emperatrices bizantinas e dunha princesa bizantina que chegou a ser emperatriz do chamado Sacro Imperio.

* Teófano I (esposa de Estauracio de Bizancio).
* Teófano II (primeira esposa de León VI o Sabio).
* Teófano Anastaso (emperatriz bizantina).
* Teófano Skleraina (emperatriz do Sacro Imperio).
Eneida Marta

**Eneida Marta** é unha cantante de guineana que canta en portugués e crioulo de Guinea-Bissau. Dende o ano 2001 estreou varios álbums, como *Nô Stória* (2001), *Amari* (2002) ou *Lôpe Kaï* (2006). Realizou xiras internacionais, e foi seleccionada para participar na World Music Expo (WOMEX) de 2008. O seu último álbum, *Family* (2022), situouse entre os primeiros 20 do Transglobal World Music Chart.

## Discografía 
* *Nô Stória* (2001)
* *Amari* (2002)
* *Lôpe Kaï* (2006)
* *Nha sunhu* (2015)
* *Ibra* (2019)
* *Family* (2022)

## Notas
Bafétimbi Gomis

**Bafétimbi Gomis**, nado en La Seyne-sur-Mer o 6 de agosto de 1985, é un futbolista francés. Xoga de dianteiro no Al-Hilal FC da liga Profesional Saudita.

## Traxectoria 
Tras terminar o seu contrato co Olympique Lyonnais despois de cinco tempadas, o 27 de xuño de 2014 oficializouse o traspaso de Gomis ó Swansea City por catro tempadas.

O 29 de xullo de 2016, volve a Francia, pero desta volta en calidade de cedido polo Swansea City Association Football Club para unha tempada no Olympique de Marsella. O 27 de xaneiro marcaría 3 goles na goleada do seu equipo 5-1 ó Montpellier.

## Notas