open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Provincia das Palmas

**As Palmas** (en castelán: *Las Palmas*) é unha provincia española das dúas que forman a comunidade autónoma das Illas Canarias, e está formada polas illas de Gran Canaria, Fuerteventura, Lanzarote e La Graciosa, así como por unha serie de cinco illotes: Alegranza, Montaña Clara, Lobos, Roque del Este e Roque del Oeste, que son as illas máis orientais do arquipélago, e que suman unha área de 4.066&nbsp;km². Conta cunha poboación de 1.083.502 habitantes (2010), sendo a 13ª provincia española en número de habitantes e a primeira das Canarias.

A súa capital é a cidade das Palmas de Gran Canaria, sita na illa de Gran Canaria, que é tamén a capital das Canarias xunto con Santa Cruz de Tenerife.

A provincia xurdiu en 1927 coa separación desta provincia coa ata entón única provincia do arquipélago, a Provincia de Canarias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos das Palmas
Asemblea Nacional-Popular Galega

A **Asemblea Nacional-Popular Galega** (**AN-PG**) foi unha organización suprapartidaria de coordinación de diversas frontes creada en 1975.

## Traxectoria 
Os seus principios eran a autodeterminación, o autogoberno, o anticolonialismo, a democracia e o protagonismo das forzas políticas propias de Galiza e tiña como obxectivo a formación dun goberno galego provisional tras conseguir o poder. A AN-PG tiña como símbolo a bandeira galega coa estrela de cinco puntas e era quen convocaba as manifestacións do 25 de xullo. Celebrou o seu I Plenario en abril de 1976 que acabou coa escisión dun sector que consideraba á AN-PG excesivamente ligada á UPG, ese sector constituíu a Asemblea Popular Galega. No III Plenario celebrado en outubro de 1977 aprobou os seus estatutos nos que se definía como organización interclasista e apartidaria dirixida por unha secretaría colexida, na que Lois Diéguez exercía como portavoz. Logo das eleccións municipais de 1979 a AN-PG sufriu unha reestruturación para propiciar unha maior coordinación entre os seus concelleiros, creándose asembleas locais. En 1981 sufriu unha importante crise interna que marcou a celebración do V Plenario en marzo de 1982 e que levou á saída da organización de dous membros da Dirección Nacional e un grupo de 50 militantes, finalmente neste último plenario da organización chamouse a unha reformulación do modelo organizativo. O periplo vital da AN-PG rematou en 1982, dando paso á formación do Bloque Nacionalista Galego (BNG).

A AN-PG era contraria a elaboración dun estatuto de autonomía por considerar que Galicia era unha colonia que tiña que acadar a soberanía por medio dunhas bases constitucionais. A súa Fronte Cultural constituíu unha das seccións máis activas da AN-PG, nela estaban xente como Darío Xohán Cabana, Manuel María, Emiliano Picouto ou Xesús Vázquez.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Xara

miniatura|*Cistus ladanifer*
A **xara**, **estepa** ou **carpaza do ládano** (***Cistus ladanifer*** ou ***ladaniferus***) é unha especie de planta con flor da familia das Cistaceae. É nativa do Occidente da Rexión Mediterránea, onde crece brava desde o sur de Francia a Portugal e no noroeste de África.

En Galiza é unha planta que cobre amplas áreas nas zonas de influencia climática mediterránea, como o val de Quiroga, a comarca de Valdeorras ou Viana do Bolo.

É unha mata que medra de 1 a 2,5 m de alto e ancho. As follas son perennes, lanceoladas, de 3 a 10&nbsp;cm de longo e 1 a 2&nbsp;cm de largo, de cor verde escura no envés e verde pálida no revés. As flores acadan entre 5 e 8&nbsp;cm de diámetro, con 5 pétalas brancas con aspecto de papel, correntemente teñen unha mancha, entre vermella e castaña, na base, arrodeando o estame amarelo e os pistilos. Toda a planta está cuberta dunha exsudación pegañenta e aromática resina.

O froito é tipo cápsula, con moitas sementes, sendo estas con endosperma fariñoso ou semicartilaginoso.

### Usos 
É unha popular planta ornamental en Gran Bretaña e os Estados Unidos de América, cultivada pola súa recendente resina e follaxe e fermosas flores. As follas producen unha fragrante oleoresina coñecida como ládano, usada en perfumes, especialmente como fixante.

## Especies relacionadas 
Outras especies próximas de cistáceas, son tamén *xaras*, como o portugués *esteva* que engloba o *Cistus ladaniferus*, o *Cistus hirsutus* e o *Cistus psilosepalus*.

## Notas
Juan Antonio Gago de Mendoza

miniatura|Monólito en Marín.
**Juan Antonio Gago de Mendoza**, nado na Brea, Seixo, Marín (daquela pertencente á parroquia de San Tomé de Piñeiro) o 7 de novembro de 1761 e finado no verán de 1833, foi un mariñeiro e militar galego.

## Traxectoria 
Foi un dos capitáns e galegos máis famosos durante a guerra marítima contra os ingleses a finais do século XVIII, contando con patente de corso do rei Carlos IV. Foi armador do barco *Peregrina Brillante* (herdado do seu irmán Bernardo) e do *Carmen*. Unha das súas bases estaba na Guarda, de vital importancia dado que os portugueses eran aliados dos ingleses.

O 22 de agosto de 1800 venceu en Aguete ás tropas inglesas que intentaban capturar a fragata *Alcudia*, correo do rei cun cargamento de prata que se dirixía aos almacéns do reino en Pontevedra, motivo polo cal o rei recompensouno coa medalla de prata ao mérito e o grao de capitán. Os días 26 e 27 do mesmo mes venceu aos piratas ingleses en Ferrol.

En 1801 construíu o pazo de Chirleu.

Na Guerra da Independencia española contra as tropas francesas foi comandante das alarmas do Morrazo, liberando en abril de 1809 a vila de Marín. Participou na batalla de Ponte Sampaio e na reconquista de Vigo xunto a ás tropas de Cachamuíña.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (2019). "De notarios a corsarios: Principio y Descendencia de los Gago", en *Nalgures*, Tomo XV, pp. 111-58, Asociación Cultural de Estudios Históricos de Galicia.
* (2005). *O corsario: Vida e tempos de Juan Gago de Mendoza*, Xerais.
Xoán Gato

**Xoán Gato Díaz**, nado en Ferrol o 5 de febreiro de 1946, é un político galego, que foi coordinador nacional de Terra Galega e candidato á Presidencia da Xunta de Galicia nas eleccións do 1 de marzo de 2009 por este mesmo partido. Desde finais de 2010, abandonou esta formación para crear un novo partido chamado Converxencia Galega de corte galeguista e liberal, no que actualmente milita.

## Traxectoria 
Diplomado en Relacións Laborais pola Universidade de Santiago, este antigo traballador do estaleiro ASTANO, foi concelleiro de obras e urbanismo en Narón por Unidade Galega do entón alcalde e ex-sacerdote Antonio Martínez Aneiros durante a primeira corporación municipal da democracia. Na segunda corporación, esta vez na ANGN volve acadar acta de concelleiro, integrándose no PSG-EG ó tempo que Martínez Aneiros era elixido deputado no parlamento galego, en 1985. Naquel momento Xoán Gato toma posesión á fronte da alcaldía de Narón.

Coa integración de Unidade Galega (partido), a sucesora do PSG-EG no BNG, o equipo de goberno do concello de Narón, descontento coa decisión do partido, fundou Unidade por Narón, formación de carácter localista naronés. Con ese partido gobernou en coalición con Esquerda Unida (95-99) e co BNG (99-03), e xa en 2003, acadou a maioría absoluta con 13 concelleiros de 21.

Para as eleccións municipais de 2007 presentouse como candidato por Narón de Terra Galega, obtendo 10 concelleiros, e ficando a un da maioría absoluta. Foi un dos membros fundadores desta formación política, no que ocupou o posto de coordinador nacional, presentándose como candidato á presidencia da Xunta. O 20 de xaneiro de 2009 foi substituído como alcalde por Xosé Manuel Blanco, logo da súa dimisión para centrarse nas eleccións galegas, onde non conseguiu os votos necesarios para entrar no Parlamento.

En febreiro de 2010, apoiado por un  grupo de empresarios, presenta a súa candidatura a Cámara de Comercio de Ferrol, candidatura que acada 20 dos 25 representantes elixidos. Antes do seu nomeamento prodúcese unha división interna dentro da candidatura que salva coa súa elección en xuño. Convértese así no 18º presidente da Cámara.

## Datos persoais 
Está casado e ten tres fillos e catro netos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Narón
Derecha Liberal Republicana

**Derecha Liberal Republicana** (**DLR**) foi un partido político español que apareceu despois da ditadura de Primo de Rivera, en setembro de 1930, creado por Niceto Alcalá Zamora e Miguel Maura e que existiu durante a Segunda República Española. Pretendeu agrupar a monárquicos desencantados coa monarquía e a grupos conservadores con certa mentalidade republicana e pretendían conseguir unha República conservadora.

## Historia 
O partido foi creado por Niceto Alcalá Zamora. Este, xunto con outros persoeiros, abandonou o Partido Liberal e eran un conxunto de antigos monárquicos e independentes que se afastaron da monarquía polo apoio dado por esta á ditadura de Primo de Rivera. A seguir, fusionáronse cos republicanos de Miguel Maura inmediatamente antes do Pacto de San Sebastián (1930), e do cal formou parte Alcalá Zamora, quen foi elixido presidente do Goberno Provisorio da República. Participou nas eleccións a Cortes Constituintes de 1931 dentro das listas da Conxunción Republicano-Socialista conseguindo 23 escanos.

Durante as discusións constitucionais, a dereita republicana, xunto cos radicais de Alejandro Lerroux, abandonaron a coalición republicano-socialista.   

Entrementres, en agosto de 1931, a DLR decidiu trocar o seu nome polo de Partido Republicano Progresista e, pouco despois, a súa ala dereita dirixida por Maura separouse con trece deputados e, en xaneiro de 1932, crearon o Partido Republicano Conservador. 

Derecha Liberal Republicana desapareceu ao inicio da guerra civil. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
*Derecha Liberal Republicana en Galicia
Provincia de Córdoba, España

**Córdoba** é unha provincia española pertencente a Andalucía, sita na súa parte occidental. A súa capital é a homónima cidade de Córdoba. En 2005 tiña 784.376 habitantes. O 40 % da poboación vive na capital, sendo a densidade demográfica de 57,16 hab./km².

## Xeografía 
A provincia ocupa unha superficie de 13.769 km². Limita ao norte con Estremadura (provincia de Badaxoz) e Castela-A Mancha (provincia de Cidade Real), ao oeste coa provincia de Sevilla, ao sur coa provincia de Málaga e Granada, e ao leste coa provincia de Xaén.

O clima é mediterráneo continental con temperaturas que na capital oscilan, de media, entre os 9,2&nbsp;°C en xaneiro e os 27,2&nbsp;°C en xullo. Tanto neste mes como en agosto, as máximas poden superar en ocasións os 40&nbsp;°C (46,6&nbsp;°C o 23 de xullo de 1995, 46,2&nbsp;°C o 1 de agosto de 2003). As precipitacións na capital son de 536&nbsp;mm anuais, concentrándose entre outubro e abril.

## Comarcas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos de Córdoba
Derecha Liberal Republicana en Galicia

A **Derecha Liberal Republicana** comezou a súa organización en Galicia en maio de 1931 ao constituírense as agrupacións locais de Lugo, Pontevedra e A Coruña, as súas figuras políticas máis importantes foron José Reino Caamaño e Enrique Gómez Jiménez, os dous conseguiron acta de deputado nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 pero o partido non logrou artellar máis que unha pequena parte da dereita galega que se decantaba pola CEDA ou os monárquicos. En xullo de 1931 a maioría dos militantes da DLR en Galicia deixaron o partido seguindo a Miguel Maura para constituíren en xaneiro de 1932 o Partido Republicano Conservador e a DLR agora denominada **Partido Republicano Progresista** apenas contou con organización ningunha en Galicia.
Provincia de Sevilla

A **provincia de Sevilla** é unha das oito provincias de Andalucía. Limita coas provincias de Málaga, de Cádiz, de Huelva, de Córdoba, e con Estremadura. A súa capital é a cidade homónima de Sevilla.

Ten unha poboación de 1.811.177 habitantes (2005), repartidos en 105 concellos. Ocupa unha área de 14.001&nbsp;km².

## Xeografía física 
Situada na depresión Bética, que ten como eixo o río Guadalquivir, o cal atravesa o territorio de Norte a Suroeste, formando, xa preto da súa desembocadura, unha ampla chaira, flanqueada por socalcos. O Norte da provincia está delimitado por unha serie de serras pertencentes a Serra Morena. Ademais do Guadalquivir, algúns dos seus afluentes máis importantes son o Genil, o Guadaira e o Viar.

O clima é mediterráneo con influencia oceánica, con temperaturas cálidas, de invernos moi suaves e veráns moi calorosos, no que as temperaturas máximas superan a miúdo os 40&nbsp;°C.

## Comarcas 
* El Aljarafe, 
* La Campiña, 
* Estepa, 
* La Marisma, 
* Sierra Norte, 
* Sierra Sur, 
* La Vega.

## Véxase tamén 
* Andalucía
Provincia de Málaga

A **provincia de Málaga** está situada na parte oriental da Andalucía, sobre a costa mediterránea desa comunidade. Linda coas provincias de Cádiz e de Granada, polo Oeste e Leste, respectivamente; polo Norte coas provincias de Sevilla e de Córdoba. Ten unha superficie de 7.306&nbsp;km² e unha poboación de 1.453.409 habitants (2005), distribuídos en 100 municipios; a densidade media demográfica é de cerca de 200 hab/km². A capital é a cidade homónima de Málaga, estando o goberno e a administración dos intereses provinciais encomendados á Deputación Provincial de Málaga.

Ata 1995 a provincia incluía Melilla.

## Xeografía 
Boa parte do seu territorio está comprendido dentro das serras do Sistema Penibético separadas pola Depresión Intrapenibética, nesta provincia coñecida como a Foxa de Antequera. No Oeste sitúase a comarca da Serranía de Ronda e polo Leste os maiores accidentes orográficos son a serra de Almijara, Tejeda e Alhama. Ao Sur, paralela á Serranía de Ronda érguese a Serra Bermeja. Ao pé da Serranía de Ronda sitúase Foxa de Málaga.

A vexetación espontánea normalmente inclúe matogueira, sendo o palmito (Chamaerops humilis) a planta representativa. Tamén aparecen fragas de piñeiros e pinsapos (comúns na Serra de Grazalema). No interior dominan os bosques de aciñeiras e sobreiras.

## Comarcas 
A división comarcal da provincia está regulamentada pola Deputación de Málaga, e actuamente son as seguintes:
* Comarca de Antequera,
* Axarquía - Costa do Sol Oriental
* Costa do Sol Occidental
* Guadalteba
* Málaga - Costa do Sol
* Comarca Nororiental (*Nororma*)
* Serranía de Ronda
* Sierra de las Nieves
* Val do Guadalhorce

## Espazos protexidos 
Son cinco os parques naturais que existen na provincia:
* Parque natural da Sierra de las Nieves.
* Parque natural dos Montes de Málaga.
* Parque natural dos Alcornocales.
* Parque natural da serra de Grazalema.
* Parque natural das serras de Tejeda, Almijara e Alhama.

Son seis as paraxes naturais:

* Cantís de Maro.
* Desembocadura do Río Guadalhorce.
* Desfiladeiro dos Gaitanes.
* Los Reales de Sierra Bermeja
* Los Reales de Sierra Crestellina.
* Torcal de Antequera.

Parques Periurbanos:

* Devesa de El Mercadillo.
* Piñeiral de El Hacho.
* Serra de Gracia.

Monumentos Naturais:

* Tornillo del Torcal.
* Pinsapos de Las Escaleretas.
* Falla da Serra del Camorro.
* Canón de Las Buitreras.
* Dunas de Artola ou Cabopino.

Reservas Naturais:

* Reserva Natural Lagoa de Fuente de Piedra.
* Lagoa de la Ratosa.
* Lagoas de Archidona.
* Lagoas de Campillos.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos de Málaga
* Andalucía
Partido Republicano Progresista

**Partido Republicano Progresista** pode referirse a:

### En España
***Partido Republicano Progresista**, fundado en 1880.
***Partido Republicano Progresista**, fundado en 1931, a partir de **Derecha Liberal Republicana**.

### Outros países
***Partido Republicano Progresista** de Alxeria.
***Partido Republicano Progresista** do Brasil.
***Partido Republicano Progresista** de Turquía.
***Partido Republicano Progresista** de Venezuela.
Provincia de Santa Cruz de Tenerife

**Santa Cruz de Tenerife** é unha provincia española situada na comunidade autónoma das Canarias, formada polas illas de La Palma, La Gomera, El Hierro e Tenerife; así como por unha serie de roques adxacentes (Salmor, Garachico, Anaga). No ano 2006 contaba con 971.647 habitantes (INE).

A capital da provincia é a cidade homónima de Santa Cruz de Tenerife, sita na illa de Tenerife.

## Historia 
A provincia formouse en 1927, cando se separou a antiga provincia das Canarias, con capital en Santa Cruz de Tenerife, en dúas provincias: a provincia de As Palmas e a provincia de Santa Cruz de Tenerife.

## Concellos con maior poboación 
A data de 1 de xaneiro de 2006 e datos do INE eran os seguintes:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos de Santa Cruz de Tenerife
Joseph Joffo

**Joseph Joffo**, nado en 1931 en París, é un escritor francés.

## Traxectoria
Naceu en París, onde seu pai tiña un salón de peiteado. En 1971 a causa dun accidente de esquí permaneceu inmobilizado e comezou a escribir un relato onde recolleu noveladamente os seus recordos de infancia como un neno xudeu na Francia ocupada, que ao ser publicado, *Un sac de billes* (1973),  se converteu nun éxito editorial que se traduciu a dezaoito linguas (en galego traduciuse en 1988 como *Unha bolsa de canicas*).

Debido ao enorme éxito desta novela Joffo seguiu publicando:

* *Anna et son orchestre* - 1975, 
* *Baby foot* - 1977,
* *La Vieille Dame de Djerba* - 1979,
* *Tendre Eté* - 1981,
* ''Simon et l'enfant* - 1985,
* *Abraham Lévy, curé de campagne* - 1988,
* *La Jeune Fille au pair'' - 1993.
João Aguiar

**João Aguiar**, nado en Lisboa en 1943 e morto o 3 de xuño de 2010, foi un escritor e xornalista portugués.

## Traxectoria 
Aguiar estudou xornalismo na Universidade Libre de Bruxelas e traballou nas oficinas de turismo portuguesas en Bruxelas e Ámsterdan. En 1976 regresou a Portugal, traballou na RTP é na prensa escrita, en 1981 foi nomeado asesor de prensa do ministro da calidade de vida. En 1984 publicou *A voz dos deuses* que se converteu nun das novelas portuguesas máis vendida.

## Obra 
* *A voz dos deuses* (1984)
* *O Homem Sem Nome* (1986)
* *O Trono do Altíssimo* (1988)
* *O Canto dos Fantasmas* (1990)
* *Os Comedores de Pérolas* (1992)
* *A Hora de Sertório* (1994)
* *A Encomendação das Almas* (1995)
* *O Navegador Solitário* (1996)
* *Inês de Portugal* (1997)
* *O Dragão de Fumo* (1998)
* *A Catedral Verde* (2000)
* *Diálogo das Compensadas* (2001)
* *Uma Deusa na Bruma* (2003)
* *O Sétimo Herói* (2004)
* *O Jardim das Delícias* (2005)
* *Lapedo – Uma Criança no Vale* (2006).
* Serie de novelas infanto-xuvenís *O Bando dos Quatro*
* Serie de novelas infanto-xuvenís *Sebastião e os Mundos Secretos*
Hogzilla

**Hogzilla** é o nome que se lle deu a un porco bravo que foi abatido en Alapha, no estado de Xeorxia, nos Estados Unidos, o 17 de xuño do 2004 por Chris Griffin na granxa e reserva de caza de Ken Holyoak.

Presuntamente o animal medía 3,6 m e pesaba uns 450&nbsp;kg; pero unha vez que os seus restos foron exhumados e estudados por científicos da National Geographic para un documental, no ano 2005, descubriuse que, en realidade, medía entre 2,25 e 2,4 metros e pesaba uns 360&nbsp;kg, datos que a pesar de ser menores non lle restan importancia ao impresionante animal que non ten comparación con ningún xabarín ou porco doméstico, de talles moito menores.

Ademais, segundo os datos que revelou o estudo, o porco tiña uns caninos de 46&nbsp;cm de lonxitude batendo un récord en América do Norte.

## Controversia con National Geographic 
Ken Holyoak, o home en cuxa granxa foi cazada a besta, discutiu coa National Geographic sobre os resultados obtidos para o documental. Holyoak dixo que cando o animal foi cazado pesou 450&nbsp;kg coa súa balanza e as medidas que tomou eran de 3,6 m mentres colgaba das correas. É posíbel que as medidas as tomase dende o pezuño ou dende o rabo ata o naris, e tendo en conta que estaba suspendido, e a gravidade estábao estirando; seguramente nestas condicións poderíase atopar algunha discrepancia.

Ademais Holyoak tamén defendeu que o animal foi medido cando estaba morto, e polo tanto os seus tecidos estarían putrefactos e encollidos, pero Nancy Donelly, o produtor do documental sobre Hogzilla, sinalou que os científicos xa tiveron en conta o encollemento que sofre un ser vivo trala súa morte.

## Efectos de Hogzilla en Alapaha 
Dende o descubrimento de Hogzilla, a pequena vila de Alapaha, a uns 290&nbsp;km de Atlanta, Xeorxia, foi obxecto dun crecente interese por parte do resto do país e de tal maneira que Hogzilla pasou a ser comparable a outras lendas naturais dos EUA coma o misterioso Bigfoot.

A vila de Alapaha aceptou encantada este crecente interese e sóuboo aproveitar celebrando un festival no que se realiza un desfile protagonizado pola *princesa Hogzilla* representada cunha réplica montada sobre unha carroza.

## A Hogzilla sáelle un rival 
O 5 de xaneiro de 2007 apareceu un competidor de Hogzilla. Unha canle de novas locais informou de que fora abatido un porco bravo de enormes proporcións en Fayetteville, preto de Atlanta. O cazador, William Corsey, disparoulle ao animal dende unha árbore do seu xardín. Os veciños dixeron que xa fora visto días antes na veciñanza. Corsey levouno a unha estación de peso de camións e remolques e o animal chegou, seica, aos 500&nbsp;kg. Un portavoz do Departamento de Recursos Naturais de Xeorxia asegurou que estes casos non son anormais, xa que na zona sur deste estado foron moi comúns xabaríns de grandes proporcións pero nunca se rexistrou ningún deles.

## Hogzilla: A película 
Un director de cine independente pretende crear unha película de terror sobre este famoso animal chamada *The Legend of Hogzilla*. O director xa lle pediu axuda a Chris Griffin, o cazador, para obter toda a información.
La Oliva (homónimos)

**La Oliva** pode referirse a:

****La Oliva***, periódico editado en Vigo entre 1856 e 1857;
***La Oliva**, concello de Las Palmas de Gran Canaria;
Beppe Fenoglio

**Beppe Fenoglio**, nado en Alba (Cuneo) en 1922 e morto en Turín en 1963, foi un escritor italiano. As obras de Fenoglio céntranse en dous temas principais, o mundo rural da rexión de Langhe e a guerra partisana.

## Traxectoria 
De familia de clase obreira, estudou na súa cidade natal e comezou na Universidade de Turín estudos na facultade de letras que tivo que deixar en 1943 para entrar no exército. Despois do armisticio de Cassibile do 8 de setembro de 1943, Fenoglio uniuse aos partisanos, participando na efémera experiencia da República Partisana de Alba. Despois da guerra Fenoglio reemprende os seus estudos que deixa para dedicarse á literatura.

En 1949 presentou á editorial Einaudi *Racconti della guerra civile* e a novela neorrealista *La paga del sabato* que non se chegan a publicar, e en 1952 por parte do material dos Racconti publicou *I ventitre giorni della città di Alba*, un conxunto de relatos. Bo coñecedor da lingua inglesa traduciu ao italiano a Samuel Taylor Coleridge en 1955. Autor tamén de *Una questione privata* (1963).
Laverca dos campos

A **laverca dos campos**, comunmente **laverca** ou **loia**, (*Alauda arvensis*), tamén chamada **cotovía**, é un paxaro pequeno da familia dos aláudidos (*Alaudidae*) moi notable polo seu canto.

## Descrición 
Son paxaros de plumaxe pouco vistosa, duns 18&nbsp;cm de lonxitude. Por riba son da cor da terra con listas negras. A parte inferior é abrancazada con debuxos negros no peito. A cola non é moi longa e ten as beiras brancas, coma as puntas das ás, que son curtas e anchas (máis nos machos que nas femias). Teñen unha crista pequena de plumas na cabeza que poden subir e baixar. As patas son fortes, adaptadas para andar polo chan, onde pasan a maior parte do tempo, procurando graos e insectos. No chan, desprázanse preto da terra, contra a que se agochan en caso de perigo.

O canto e un "trrlit" moi claro, que realiza voando alto en espirais sobre o seu territorio. Pode durar moitos minutos. Cando remata a demostración sonora baixa o chan coas ás pregadas, primeiro amodo e despois bruscamente.

## Hábitat e distribución xeográfica 
Habita en campo aberto, sobre todo na estepa cultivada, campos de labranza, e prados de herba curta. Precisamente os cambios nos sistemas de cultivo dos cereais parecen estar afectando ás poboacións desta ave en moitas zonas da súa distribución e causando unha forte redución. Crían en toda Europa agás Islandia e no norte de África. No leste e norte de Europa é estacional, emigrando ó sur no inverno, que pasan na cunca do Mediterráneo e en Oriente Próximo

## Reprodución 
miniatura|* Alauda arvensis *
Fai un niño de herbas no chan, ben agochado entre a vexetación e difícil de atopar. Pon entre 3 e 6 ovos. En Europa adoitan poñer ovos en abril e en xuño. Poden criar máis dunha niñada en cada época reprodutiva, mesmo chegando ás tres. Os ovos son de cor branca amarelada con marcas castañas. Incuban uns 11 días, e os dous pais alimentan os polos, que deixan o niño ós 7 ou 9 días, uns dez días antes de poder voar. Son mantidos polos pais ata o mes de vida.

## Notas
## Véxase tamén
Ouvirmos

**Ouvirmos** é unha editorial e consultoría cultural con sede en Ourense que aposta pola creación de produtos innovadores en materia cultural e turística. A empresa naceu en 2003 co obxectivo de recuperar, dignificar e divulgar o patrimonio músico-cultural de Galiza. O seu director é Xosé Aldea.
## Coleccións da editorial
*Fotobiografías sonoras. Trátase dun soporte innovador que se presenta nun coidado formato de libro máis dous CDs, e no que se recolle un completo material fotográfico que ilustra a vida de cada un dos autores, así como gravacións coa súa propia voz, recitais e cancións relacionadas coa súa obra. Están publicadas as Fotobiografías sonoras de Celso Emilio Ferreiro, Álvaro Cunqueiro e Federico García Lorca, entre outros.

*A Tiracolo. É unha colección de gravacións históricas que ten como obxectivo a recuperación, restauración sonora e dixitalización das grandes obras editadas da música galega con anterioridade ao ano 1954. A Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra (gravacións de 1928-1958), Aires da terra (1904), Os Gaiteiros de Soutelo ou Os Montes de Lugo son algúns dos protagonistas da colección.

*Itinerarios Histórico-Musicais. Serie de libros-CD que propoñen unha viaxe sonora polo patrimonio artístico e musical de diversas localidades galegas como Vigo, Rianxo, Mondoñedo ou Lugo.

*Cociña infantil e familiar. Unha colección de libros de receitas que ensinan a preparar pratos fáciles e creativos, especificamente concibidos para experimentar en familia.

## Consultoría cultural
Entre os proxectos realizados por Ouvirmos como consultoría cultural, destacan as exposicións multimedia dedicadas aos escritores Celso Emilio Ferreiro e Lois Pereiro, o Mapa Sonoro de Vigo ou as masterclass de música tradicional.

## Premios
*Premio Rosalía de Castro á Iniciativa Editorial da Asociación Galega de Editores pola colección de Fotobiografías Sonoras no 2009.
*Premio da Crítica de Galicia no Apartado de Música pola colección A Tiracolo no 2008.
*Medalla do Gaiteiro de Soutelo do Concello de Forcarei no 2007.
*Recuncho da Palleta da Radio Galega polo Ano da Música no 2004.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ouvirmos na páxina da Asociación Galega de Editoras.
Izquierda Republicana

[miniatura|Sede do partido en [León, España|León.]]

**Izquierda Republicana** (IR) é un partido político español republicano de esquerdas formado o 3 de abril de 1934 pola unión da Acción Republicana, Acción Socialista, o sector esquerdista do Partido Republicano Radical Socialista e a Organización Republicana Gallega Autónoma.

## Historia e características
Entre os seus dirixentes encontrábanse José Giral, Álvaro de Albornoz, Victoria Kent, Luis Bello, Santiago Casares Quiroga, Marcelino Domingo e Manuel Azaña, quen foi o presidente do primeiro Consello Nacional do partido. En Cataluña a organización denominouse Partit Republicà d'Esquerra. 

Nas eleccións do 16 de febreiro de 1936 conseguiu 87 deputados dentro da Fronte Popular, e formou parte de todos os gobernos ata o final da Guerra civil e despois no goberno da República no exilio. Azaña foi presidente da República entre 1936 e 1939. No exilio mantivo a súa infraestrutura e foi o principal apoio ó goberno da República no exilio ata a súa disolución en 1977 tras a fin da ditadura franquista. 

Foi legalizado o 10 de novembro de 1977 e participou na creación de Izquierda Unida. No ano 2002, saíu da coalición, aínda que se presentou coaligado con ela nas eleccións europeas de 2004.

En Galicia a organización denomínase Esquerda Republicana Galega.

## Eleccións
*Xerais 1979: 55.545 votos (0.31%)
*Xerais 1982:  610 votos (0.00%)
*Xerais 2000: 1.541 votos (0.01%)
*Xerais 2004: 16.993 votos (0.07%).

## Izquierda Republicana en Galicia 
**Izquierda Republicana** estaba constituído en Galicia ao se formar en abril de 1934 basicamente polos militantes procedentes do Partido Republicano Gallego, xa que o Partido Republicano Radical Socialista Independiente estaba formado polo sector minoritario do antigo Partido Republicano Radical Socialista e a Acción Republicana apenas tiña representación no país fóra de Pontevedra ao se pasar a AR a maior parte da agrupación local do PRG en 1933.

Ao longo do ano 1934 realizouse unha campaña de afiliación que conduciu ao establecemento de numerosas agrupacións locais en contraposición ao resto dos partidos republicanos que eran partidos de notables e non de masas. En 1935 IR e o Partido Galeguista asinaron unha serie de acordos de colaboración, IR foi o partido máis favorable o Estatuto de Autonomía despois do propio PG, que aumentaron ao establecerse a Fronte Popular, no cal IR constituíu a principal forza en Galicia, conseguindo 11 escanos nas eleccións de 1936.

## Véxase tamén
Partido Comunista de España en Galicia

:''Este artigo fai referencia ao Partido Comunista de España en Galicia ata a constitución do Partido Comunista de Galicia
O **Partido Comunista de España** tivo en Galicia escaso número de simpatizantes ata a proclamación da Segunda República. Aínda así contou desde o comezo con grupos en Pontevedra, Vigo e Ferrol, organizándose despois en Santiago de Compostela, Ourense e Monforte nun ambiente de clandestinidade ata a proclamación da II República. Nas eleccións do 12 de abril de 1931 conseguiu dous concelleiros na cidade de Pontevedra grazas á influencia que exercían os comunistas na Federación Comarcal Agraria de Pontevedra. Ao longo de 1932 e 1933, aproveitando o desgaste do PSOE, o PCE aumentou a súa militancia de xeito significativo entre os obreiros participando nos conflitos obreiros e a aparición dun sindicato propio (Confederación General del Trabajo Unitaria) e por medio da extensión do agrarismo comunista a outras comarcas, formándose en 1936 a Federación Campesina Provincial en Ourense.

A represión desencadeada a raíz dos sucesos de outubro de 1934 freou o desenvolvemento do PCE en Galicia pero acelerou a unidade de acción das organizacións obreiras. O primeiro acto público significativo do PCE en Galicia logo de outubro de 1934 non foi ata o 1 de xaneiro de 1936, cando o partido celebrou na Coruña un mitin coa participación de Dolores Ibárruri. Nas eleccións de 1936 participou dentro da Fronte Popular, conseguindo un escano. Nesa altura contaba con 3.000 militantes, destacando Vigo, Pontevedra, o norte da provincia da Coruña, Viveiro e Ourense. Duramente reprimidos durante a guerra civil, os comunistas constituíron o principal continxente que se sumou á resistencia armada ao réxime de Franco e foron moi activos dentro da oposición interior, sobre el xiraba case toda a actividade política contra a ditadura.

## Notas
Carl Gustaf Emil Mannerheim

**Carl Gustaf Emil Mannerheim**, nado Askainen o 4 de xuño de 1867 e finado en Lausana (Suíza) o 27 de xaneiro de 1951, foi un militar e político finés, presidente do seu país entre 1944 e 1946. Foi tamén comandante-en-chefe das Forzas de Defensa de Finlandia.

## Traxectoria 
Nado nunha familia de orixe neerlandesa que emigrou á Suecia no século XVII. Seguiu a carreira militar no Exército Imperial Ruso.
A Cova da Serpe

Como topónimo **A Cova da Serpe** pode referirse a:

;Serra e monte de Galiza
***Serra da Cova da Serpe**, situada no límite entre as provincias da Coruña e Lugo;
***Monte da Cova da Serpe**, cumio máis alto da citada serra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Bea Porrúa

**Beatriz Porrúa Refojo**, coñecida artisticamente como **Bea**, nada en Pontecesures o 8 de novembro de 1984, é unha cantante pop galega.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Xestión e Administración, e de canto. Entre outubro de 2003 e xaneiro de 2004 formou parte da 3ª edición de *Operación Triunfo*, pero unha escordadura provocou que a dirección do programa optase por expulsala. Na repesca foi a 2ª máis votada (32,3%), por detrás de Davinia (34,6%), o que non lle impediu conseguir unha carreira discográfica.

O seu primeiro disco foi publicado en decembro de 2004 en Galicia e en xaneiro de 2005 a nivel nacional. Foi producido por Alejo Estivel e contou don dous temas de Rosana e un de Miki Ferrero.

O seu segundo disco foi publicado o 8 de agosto de 2006 en Galicia e en setembro a nivel nacional.

En 2007, decidiu cambiar momentaneamente o micrófono pola escena e debutar esa fin de semana en Vigo como actriz de teatro formando parte do elenco da obra *Tarará Chis-Pum*, producida polo Centro Dramático Galego e que nos vindeiros meses percorreu boa parte de Galicia e cidades como Xixón.

## Discografía
### Con OT 3
* *Gala 0* (2003)
* *Gala 1* (2003)
* *Gala 2* (2003)
* *Gala 3* (2003)
* *Gala 4* (2003)
* *Gala 5* (2003)
* *Gala 6* (2003)
* *Gala 7* (2003)
* *Gala 8* (2003)
* *El Álbum* (2003)
* *Gala 9* (2003)
* *Gala 10* (2003)

### En solitario
**Fuego y miel* (2004); Inclúe os temas "Dos almas encendidas", "Fuego y miel", "Caricias a la mar", "A pesar", "Si te pudiera tener", "Mi tierra", "Ayer lloró", "No mires atrás", "Hace tiempo", "Buscándote" e "Miña terra" (en galego).
**Volver a amanecer* (2006); Inclúe os temas "Mi estrella", "Al anochecer", "Missing", "Lela", "Vuelo hacia el sol", "Como hemos cambiado", "No puedo ser cobarde", "Soledad", "Una oportunidad", "Dime por qué", "I need your love" e "Negra sombra".

### Sinxelos
*"Miña terra" (2004)
*"A pesar" (2005)

## Teatro
**Tarará Chis-Pum* (2007)
Brad Pitt

**William Bradley** "**Brad**" **Pitt**, nado en Shawnee (Oklahoma) o 18 de decembro de 1963, é un actor e produtor estadounidense. Pitt recibiu catro nomeamentos ós Premios Óscar e cinco ós Globos de Ouro, e é gañador dun Globo de Ouro. Foi descrito como un dos homes máis atractivos do mundo, un feito polo cal recibiu moita atención por parte dos medios de comunicación.

Pitt gañou recoñecemento por vez primeira interpretando a un cowboy autostopista en *Thelma e Louise* (1991). Os seus primeiros papeis protagonistas en grandes producións foron *A River Runs Through It* (1992), *Interview with the Vampire* (1994) e *Legends of the Fall* (1994). En 1995, foi aclamado pola crítica pola súa interpretación no filme de suspense *Seven* e no de ciencia ficción *12 Monkeys*, valéndolle este último un Globo de Ouro ó mellor actor secundario e un nomeamento ós Premios Óscar. Catro anos despois, Pitt protagonizou o filme de culto *Fight Club*. Posteriormente participaría no éxito internacional ''Ocean's Eleven* (2001) e as súas secuelas, *Ocean's Twelve* (2004) e *Ocean's Thirteen* (2007). Os seus maiores éxitos comerciais foron *Troia* (2004), *Mr. & Mrs. Smith* (2005) e *World War Z* (2013). Pitt recibiu o seu segundo e terceiro nomeamento ós Óscar polas súas actuacións en *O curioso caso de Benjamin Button* (2008) e *Moneyball* (2011). Pitt ten a súa produtora de cine, Plan B Entertainment, responsable de filme como *Infiltrados* (2006) e *12 anos de escravitude* (2013) que gañaron o Óscar ó mellor filme, e *Moneyball'', e lle valeu un nomeamento nesa mesma categoría.

Após unha longa relación coa actriz Gwyneth Paltrow, Pitt casou con Jennifer Aniston durante cinco anos. Pitt está coa actriz Angelina Jolie nunha relación que espertou moita expectación e provocou unha grande publicidade. El e Jolie teñen 6 fillos: Maddox, Pax, Zahara, Shiloh, Knox e Vivienne. Dende que comezou a súa relación con Jolie, Pitt tense involucrado cada vez máis en cuestións sociais, tanto nos Estados Unidos como a nivel internacional.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
### Produtor 
## Galardóns e nomeamentos 
### Óscars 
### Globos de Ouro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Brad Pitt en Yahoo Movies  
* Brad Pitt en People.com 
* Páxina oficial
Belanova

**Belanova** foi unha banda mexicana de synthpop orixinaria da cidade de Guadalaxara, Xalisco. Os membros do grupo son Denisse Guerrero (cantante), Edgar Huerta (programación e sintetizador) e Ricardo "Richie" Arriola (baixo e guitarra).
## Discografía
Pilara

'''''Pilara ou Grandezas d'os humildes*** é un drama teatral en prosa escrito por Manuel Comellas en 1918, estreado no Teatro Jofre de Ferrol o 23 de agosto de 1919. Ten tres actos, e na primeira edición (1920) tiña 108 páxinas. O autor está enmarcado dentro do rexurdimento.
## Personaxes principais 
dereita|miniatura|Folla interior da primeira edición.
* **Pilara**: Moza casadeira, filla de Isidro
* **Sidro**: Vello patrón de barca pesqueira, pai de Pilara.
* **Tanasio**: Mariñeiro mozo namorado de Pilara en segredo.
* **D.Lois**: Dono dun vapor pesqueiro, de trinta a corenta anos.
* **D.Filipe**: Garrido mozo que vai casar con Pilara.
* **Daniel*': Patrón de vinte e cinco anos.

## Lugar e tempo da acción 
A acción ten lugar nunha aldea ribeirá, nos comezos dos vapores pesqueiros en augas galegas.

## Argumento 
En esencia, a obra presenta 3 actos.

* No primeiro, diante da casa de Sidro, este explícalle á súa filla Pilara que ten que marchar a pescar.

Tanasio queda coidando de Pilara en segredo, xa que a quere (amor platónico).

D.Lois entra na casa de Pilara, aproveitando que Sidro non está, e intenta abusar dela, mais Tanasio, cando o ve, interponse, e, nuns tráxicos acontecementos, acaba por matar a D. Lois, mais nese intre volvía Sidro da pesca, e todo o mundo (incluída Pilara) cren que foi el.

* O segundo acto desenvólvese no xulgado da instrución, polo crime de Sidro, que nega en rotundo os cargos que se lle imputan. Mais Pilara axiña se dá conta de que tivo que ser Tanasio o autor.
* O terceiro acto é o desenlace.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Real Club Recreativo de Huelva

O **Real Club Recreativo de Huelva, S.A.D.** é un club de fútbol español da cidade de Huelva, en Andalucía. Foi fundado en 1889, sendo xa que logo o club de fútbol máis antigo de existencia ininterrompida da Península Ibérica, motivo polo cal é nomeado como Decano do Fútbol Español. Actualmente xoga na Primeira División RFEF.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca con franxas verticais azuis, pantalón branco e medias brancas. 
* **Uniforme suplente**: Camiseta azul escura, pantalón azul escuro e medias azuis escuras. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta fucsia con pequenas listas azuis, pantalón azul e medias azuis.

## Estadio 
O **Estadio Nuevo Colombino** foi inaugurado o 8 de novembro de 2001 nun partido amigábel fronte ao Newcastle no que gañou o Recreativo. Pero a súa inauguración oficial produciuse cun partido que enfrontou ás seleccións de España e México, sendo esta a primeira vez que a selección española acudía a Huelva; o resultado foi de 1:0 a favor dos españois e o estadio encheuse ao máximo da súa capacidade (20.161 persoas).

[esquerda|250px|miniatura|Tribuna principal do [Estadio Nuevo Colombino|Nuevo Colombino]]

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 5
* **Tempadas en 2ª**: 35
* **Tempadas en 2ªB**: 8
* **Tempadas en 3ª**: 25
* **Mellor posto na liga**: 8º (1ª tempada 2006-07)
* **Peor posto na liga**: 20º (1ª tempada 2008-09)
* **Posto na Clasificación histórica de Primeira División**: 40º

## Palmarés 
### Torneos rexionais 
* **Campionato de Andalucía (13)**: 1903, 1904, 1905, 1906, 1907, 1908, 1909, 1910, 1911, 1912, 1913, 1914, 1916, 1918
* **Copa de Andalucía (1)**: 1917-18
* Subcampión da Copa de Andalucía (2): 1916-17, 1918-19

### Torneos estatais 
* Subcampión da Copa do Rei (1): 2002-03 
* **Segunda División de España (1)**: 2005-06
* Subcampión da Segunda División (1): 1977-78

### Torneos amigables 
* **Trofeo Colombino (12)**: 1965, 1967, 1977, 1979, 1986, 1987, 1998, 2000, 2003, 2004, 2008, 2010
* '''Copa Seamen's Institute (1)**: 1915
* **Trofeo Hotel Urbano (1)**: 1928
* **Copa Rábida (1)**: 1928
* **Trofeo Concepción Arenal (1)**: 2006
* **Trofeo Ciudad de Motril (1)''': 2008

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Recreativo de Huelva
Arquipélago de Los Roques

miniatura|dereita|250px|Praia dos Roques
O **arquipélago de Los Roques** é un conxunto de illas nas antillas menores pertencentes a Venezuela que posúe unha superficie estimada en 40´61&nbsp;km² e que esta aproximadamente a 176 km ao norte da cidade de Caracas e é un dos principais atractivos turísticos do país, forma parte das Dependencias Federais Venezolanas, é parque nacional dende 1972 e no ano 2001 contaba con 1.300 habitantes fixos (sendo a dependencia federal máis poboada). Ten unha superficie aproximada de 221.120 hectáreas entre marítimos e terrestes, e é considerado o parque mariño máis grande de América Latina.

Os Roques posúe unha estrutura de atol, pouco frecuente no Caribe pero típica do océano Pacífico, con dúas barreiras externas formadas por comunidades coralinas, as cales protexen ao arquipélago das correntes fortes; tamén, unha lagoa interna de augas superficiais e fondos areosos. Este parque está constituído por 42 caios de orixe coralino e un gran número de bancos de area, que van desde dunha considerable superficie, como Cayo Grande de 15´1 km² de extensión, ata o Gran Roque que a pesar de ser o máis poboado só ten 1´7 km² (170 héctareas) de extensión.

Os lindeiros oficiais forman un rectángulo que encerra as seguintes illas e *cayos*: 
*El Gran Roque 
*Ratas 
*Francia 
*Carenero 
*Sargo 
*La Tiñosa 
*Pepino de Mar 
*Envenenado 
*Mosquito 
*Carbón 
*Carbonero
*Guarura 
*Felipe 
*Boca Grande 
*Nordeste 
*Pelona 
*Zancudo 
*Sal 
*Garrapatero 
*Chipí-Chipí 
*Pirata e demais caios e augas mariñas dentro do devandito rectángulo.
Attón de Spoleto

**Attón** ou **Hattón** foi duque de Spoleto desde 653 ata 663, sucedendo a Teodelapo.

Non se sabe nada do seu goberno agás que foi substituído por Transamundo I, conde de Capua.

## Fontes 
* Paulo Diácono. *Historia Langobardorum*. 
* Hodgkin, Thomas. *Italy and Her Invaders*. Volume VI.
Transamundo I

**Transamundo I** ou **Trasimundo I** foi conde de Capua e despois Duque de Spoleto entre 663 e 703. Foi fiel seguidor de Grimoaldo I de Benevento.

## Traxectoria 
Transamundo axudou a Grimoaldo a usurpar o reino dos longobardos. A cambio, Grimoaldo deulle á súa filla en matrimonio e concedeulle o ducado de Spoleto tras a morte de Attón. Transamundo gobernou xunto co seu irmán Wachilapo. Sucedeuno o seu fillo Faroaldo II tras un reinado de corenta anos.

## Fontes 
* Paulo Diácono. *Historia Langobardorum*. 
* Hodgkin, Thomas. *Italy and Her Invaders*. Volume VI.
Faroaldo II

**Faroaldo II** (escrito tamén **Farualdo**) foi duque de Spoleto desde 703, cando sucedeu ao seu pai Trasimundo I. 
## Traxectoria
Faroaldo atacou e tomou Classis, o porto de Rávena, pero foi obrigado a devolvelo polo rei Liutprando.

En 724, o fillo de Faroaldo Transamundo II rebelouse contra el e mandouno a un mosteiro. 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Paulo Diácono. *Historia Langobardorum*. Traducido por William Dudley Foulke. University of Pennsylvania: 1907. (en inglés).
* Hartmann, Ludo Moritz. *Geschichte Italiens im Mittelalter*. Gotha, 1903. 
* Hodgkin, Thomas. *Italy and her Invaders*. Clarendon Press: 1895.
* Pabst, H. "Geschichte des langobardischen Herzogthums." *Forschungen zur deutschen Geschichte* Vol. II, p.&nbsp;405. Gottingen, 1862.
Preescolar na Casa

**Preescolar na Casa** (PnC) foi un programa educativo que naceu en Galicia no ano 1977. O programa *Preescolar na Casa* tivo como misión contribuír á formación de pais e nais que tiñan nenos e nenas de ata seis anos co fin de axudar a desenvolver plenamente as capacidades dos seus fillos e fillas a través da reflexión sobre o acontecer da vida diaria. Estivo en marcha durante 35 anos ata a súa desaparición en 2012.

## Historia e desenvolvemento 
Foi impulsada polo crego Antonio Gandoy e promovida por Cáritas Galicia.

### A asociación socio-educativa Antonio Gandoy 
En 2013, a asociación sen ánimo de lucro *Asociación socio-educativa Antonio Gandoy*, formada por antigo persoal da Preescolar na casa e voluntarios e que sucedeu á Fundación Preescolar na Casa, atendía a noventa familias galegas.

## Descrición
O proxecto tiña dúas liñas de traballo: a formación de pais e nais en educación infantil e a xestión dun programa de educación infantil familiar  que fomentaba as interaccións dos nenos e nenas coa súa contorna social e familiar.

#### Sitio web 
Comezou a súa andaina a principios de 1998. Permitía difundir os materiais e actividades do proxecto alén da comunidade autónoma. Tamén permitía a xestión dun servizo de consultas a través do correo electrónico.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Antonio Gandoy
* Asociación Socio-Educativa Antonio Gandoy
* Educación infantil
* Ermitas Fernández

### Ligazóns externas
*
*
Pazo de Chirleu

O **pazo de Chirleu** é unha casa grande situada no lugar de Aguete (Seixo, Marín). Debe o seu nome á punta Chirleu.

## Historia e características
Foi construído a principios do século XIX polo corsario Juan Antonio Gago de Mendoza. Nas súas orixes estaba dotado de foxo, porto propio e muralla, máis tarde sufriu importantes modificacións que o transformaron primeiro nunha fábrica de salgadura e despois nun estaleiro, para pasar a ser na actualidade sede do club do mar de Marín, se ben a vivenda principal permanece intacta e nela xa non  viven os descendentes da familia Gago de Mendoza.

O escudo en pedra da entrada comprende as liñaxes Gago (3 veces), Cervela, Figueroa, Mendoza, Agulla, Soutomaior, Montenegro, Sarmiento, Romero de Leis, Araúxo e Abreu.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Pazos de Galicia