open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Código

**Código** pode referirse a:

* En lingüística, un **código** é un sistema de sinais para enviar unha mensaxe.
* Na teoría da información, un **código** é a forma que toma a información dun sistema informático.
* En dereito, un **código** é o conxunto unitario, ordenado e sistematizado de normas, como o código civil ou o código penal.
** **Código de Hammurabi**, conxunto de leis da antiga Mesopotamia (1700 a.C.). 
** **Código de Eurico**, código de leis promulgadas polo rei visigodo Eurico cara ao 476.
* En informática, o **código binario** é o sistema no que se basea a computación.
* En programación, o **código fonte** é un texto escrito nunha linguaxe de programación compilado ou interpretado para executarse nunha computadora.
* En xenética, o **código xenético** é a regra de correspondencia entre a serie de nucleótidos en que se basean os ácidos nucleicos e as series de aminoácidos (polipéptidos) en que se basean as proteínas.
* En economía, o **código de barras** é unha marcación da etiquetaxe dos produtos que permite unha identificación do produto e do fabricante.
* O **Código postal**, serie de caracteres que se inclúen nos enderezos postais para axilizar o servizo de correos. 
* O **Código telefónico**, un prefixo numérico que identifica xeograficamente os números de teléfono.

## Véxase tamén 
* Codex Alimentarius
* Codex Calixtinus
Hidrogenesse

**Hidrogenesse** é un grupo barcelonés de pop, formado por Carlos Ballesteros (voz) e Genís Segarra (teclados). En activo desde 1997, non publicaron ningún traballo ata o 2000, cando se editou o sinxelo "Así se baila el siglo XX", un acercamento cínico e intelixente ó novo milenio a través das invencións do século XX.

No seguinte disco, *Eres PC, eres Mac* (2001), volveron facer gala do seu peculiar sentido do humor. Este ep inclúe unha versión do tema "Technical (you're so)" de The Magnetic Fields, grupo do que se declaran devotos.

Un ano despois publicouse o seu primeiro álbum, *Gimnàstica passiva*, composto por dez cancións de temática diversa, como Luis de Góngora, Kurt Cobain, The Smiths, os cabaliños de feira, e un sinfín de referencias do seu extravagante maxín.

En 2007 publicouse un novo álbum, *Animalitos*, gravado con Alfonso Melero, batería do grupo murciano Hello Cuca. Son basicamente temas que xiran arredor dos animais, como "Disfraz de tigre" ou "Caballos y ponis", aínda que tamén inclúen versións, como "El vestir d'en Pasqual", un número de music-hall catalán popularizado nos anos 70 por Guillermina Motta. O disco contén influencias de glam rock, guitarras sucias, sintetizadores analóxicos e unha gran presenza de saxofón.

En 2008 publicouse *Bestiola*, un "epílogo ó ano 2007", que inclúe os temas máis tocados en directo, novas gravacións de temas antigos, descartes de *Animalitos* e unha versión.

## Influencias 
Segundo eles mesmos, as súas influencias máis directas son The Smiths e Morrissey, The Associates, Sparks, Pet Shop Boys e The Magnetic Fields. Porén, recoñecen que as súas novas cancións son máis próximas ó grupo alemán La Düsseldorf e ó glam dos ingleses The Glitter Band.

## Historia recente 
Desde o lanzamento de *Gimnàstica passiva* en 2002 ata *Animalitos* en 2007 actuaron moi pouco en directo, xa que Genís forma parte tamén de Astrud, grupo que goza de maior éxito, polo que Hidrogenesse é considerado máis ben un proxecto paralelo e menor. De calquera modo, seguen dando concertos de vez en cando, sobre todo nas festas organizadas polo selo discográfico Austrohúngaro, co que editan os seus discos.

Trala saída de *Animalitos* actuaron en Aragón, o País Valenciano, Madrid, Andalucía, Euskadi, Castela-A Mancha, Castela León, Galiza, Murcia, A Rioxa e Cataluña.

Tamén participaron nunha homenaxe ó grupo Surfin' Bichos, versioneando a canción "Fuerte".

## Discografía 
* "Así se baila el siglo XX", CD-Sinxelo (2000)
* *Eres PC, eres Mac*, EP (2001)
* *Gimnàstica passiva*, CD-Álbum (2002)
* *Animalitos*, CD-Álbum (2007)
* *Bestiola*, CD-Álbum (2008)

## Ligazóns externas 
* Web oficial
Alba de gloria

***Alba de gloria*** (orixinalmente "**Alba de groria**") é un coñecido discurso de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao pronunciado co gallo do Día da Patria Galega (25 de xullo) de 1948 no festival do Centro Gallego de Buenos Aires celebrado no Teatro Argentino, publicado ese mesmo mes no número 463 d'*A Nosa Terra* e que o autor manifestou que comenzara a escribir un ano antes, en 1947, en Marsella (Francia).

## Significación 
Dadas as circunstancias históricas nas que se fixo —posguerra civil, exilio do galeguismo— e o talle histórico do seu autor, a significación deste discurso vai máis alá da celebración dun 25 de xullo concreto senón que é visto polo nacionalismo galego coma probablemente o documento que mellor reflicte as aspiracións e ideais deste movemento.
[miniatura|*Narracións e outras prosas* na [Biblioteca Básica da Cultura Galega. Inclúe: *Un ollo de vidro*, *Retrincos*, *Os dous de sempre*, *Alba de gloria* e outras prosas.]]
A primeira frase do discurso, *Se no abrente deste día* úsase entre nacionalistas tanto para referirse a este texto coma para referirse en xeral ás arelas do nacionalismo galego.

Os dous primeiros parágrafos xa foran escritos un ano antes e forman parte do cap. I do cuarto libro de *Sempre en Galiza*. Lembraba así Castelao o discurso "A significación espiritual do Día da Galiza", que pronunciara Ramón Otero Pedrayo "*nun teatro de Vigo, van alá dezaseis anos*".

O título, "Alba de groria", co que se publicou a partir de 1951, probablemente non foi escollido polo propio autor, senón por Eduardo Blanco Amor que foi, tamén, o que fixo a tradución ao castelán.

O Consello da Cultura Galega organizou unha exposición sobre el en 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* "Alba de groria" nunha edición de 1951 do Centro Gallego de Buenos Aires 
* Exposición *Alba de gloria* (2018). Consello da Cultura Galega.
O Couto, Narón, Narón

**O Couto** é un barrio de Narón no concello de Narón na provincia da Coruña. Segundo o IGE en 2024 tiña 1.376 habitantes (690 homes e 686 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 1.574 habitantes. Tamén se denomina **Xubia (San Martiño)**.

Continúa a contabilizarse como parroquia eclesiástica independente.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.

## Situación 
Está situado no sur-sueste do concello. Limita ao norte co barrio de Piñeiros, do que o separa de forma natural o río Freixeiro, e a ría de Ferrol; ao sur e ao leste coa propia ría de Ferrol, e ao oeste cos barrios do Alto do Castaño e A Gándara.

Este barrio tamén é coñecido polo nome da parroquia que o conforma, sendo este o de San Martiño de Xuvia. Esta parroquia foi a orixe de todas as outras que hoxe forman o núcleo urbano de Narón, xa que a medida que se foi asentando poboación nestes barrios, foron segregándose da súa matriz para dar orixe a novas parroquias. Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Lugares de interese 
* **Mosteiro do Couto**. Mosteiro en estilo románico do século XII.
* **Muíño das Aceas**. Muíño que funcionaba coas mareas.
* **Castro do Petouzal** ou do Couto que dá nome ao lugar.

## Imaxes do Couto 

Ficheiro:Torre do mosteiro do Couto.JPG|Campanario do mosteiro do Couto
Ficheiro:Capela do Lodairo.JPG|Capela do Lodairo
Ficheiro:Muiño das Aceas.JPG|Muíño das Aceas
Ficheiro:Ponte AP-9 na ría de Ferrol.JPG|Ponte da ría de Ferrol da AP-9
Ficheiro:Ribeira de Longras no Couto.JPG|Ribeira de Longras
Ficheiro:Ovellas en Narón.JPG|Ovellas no Couto
Ficheiro:Escáncer macho no Couto.JPG|Escáncer macho
Ficheiro:Ourizo no Couto 1.JPG|Ourizo
Ficheiro:Ourizo no Couto 2.JPG|
Ficheiro:Ourizo no Couto 3.JPG|
Ficheiro:Avesporeiro no Couto.JPG|Avespeiro
Ficheiro:Congostra.JPG|Congostra
Ficheiro:Castro do Petouzal O Couto Narón A Coruña Galiza Spain.jpg|Castro do Petouzal ou do Couto que da nome á parroquia

## Lugares, barrios e parroquias 
### Lugares do barrio Couto 
### Barrios de Narón 
### Parroquias de Narón 
## Notas
A Casanova, Os Casás, Cerdido

**A Casanova** é un lugar da parroquia dos Casás no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Tiña 8 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 5 homes e 3 mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 2007 cando tiña 10 habitantes.
## Lugares e parroquias 
### Lugares dos Casás 
### Parroquias de Cerdido
## Notas
A Riba de Abaixo, Os Casás, Cerdido

**A Riba de Abaixo** é un lugar da parroquia dos Casás no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña dous habitantes (un home e unha muller), seis menos ca en 2003.

## Lugares e parroquias 
### Lugares dos Casás 
### Parroquias de Cerdido
Penang

A **illa de Penang** atópase no estado de Penang, Malaisia.

A illa é a cuarta maior do país, cunha área de 295&nbsp;km². É tamén a illa máis poboada do país, cunha poboación estimada de 678.000 habitantes. Está conectada coa Malaisia peninsular pola ponte Penang, que comeza en Gelugor, na illa, e remata en Perai, no continente. A parte continental do estado de Penang é coñecida como Seberang Perai (antes coñecida como lProvincia Wellesley) e, coa illa de Penang e outras pequenas illas, forma o estado de Penang.

A illa está dividida en dous distritos administrativos: Illa Penang Suroeste e Illa Penang Nordés.

A parte leste da illa que dá á provincia continental de Wellesley está altamente urbanizada; a parte oeste serve como pulmón verde, xeralmente menos desenvolvida e máis accidentada.
Miguel Costas

**Miguel Ángel Costas Peón**, nado en Vigo o 1 de marzo de 1961, é un guitarrista vocalista, produtor e compositor galego. Formou parte de varias bandas ao longo da súa carreira, sendo coñecido principalmente pola súa etapa en Siniestro Total e Aerolíneas Federales.

## Traxectoria 
### Siniestro Total 
A principios de 1980 forma xunto con Germán Coppini como vocalista e Julián Hernández á batería o grupo Coco y los del 1.500, no que el fai de guitarrista. Entre finais de agosto e principios de setembro de 1981 cambian o nome do seu outro grupo, que comparte con Alberto Torrado e Julián Hernández, Mari Cruz Soriano y los que Afinan su Piano, por Siniestro Total. Cando Coppini deixa a banda, el pasa a ser vocalista e guitarrista ata que deixa o grupo en 1994.

### Aerolíneas Federales 
Miguel Costas formou en Vigo en 1981 un grupo, Aerolíneas Federales, con Flechi e Silvino Carreras, baixo os pseudónimos New Border, Federico Flechini e Bollito Singerman respectivamente. A partir de 1983 incorpórase ao grupo un batería chamado Luís Santamarina (Donna Sangre) e Flechi pasa a ser cantante da banda. Máis tarde súmanse ao grupo Coral Alonso e Rosa Costas como coristas; Flechi abandona máis tarde a banda ao non atoparse a gusto co novo estilo da banda. A seguinte formación da banda está composta por Miguel Costas, Silvino, Luís e as aerolinettes Coral Alonso e Rosa Costas. Finalmente, Miguel Costas marchou ao non poder estar á vez en Siniestro Total e en Aerolíneas Federales.

### Los Feliz 
Logo da súa saída de Siniestro Total, formou en Vigo a súa nova banda, sendo o guitarrista e cantante, xunto a Javier Martínez á batería, Martín Esturado á segunda guitarra e Pedro Feijoo ao baixo.

### Miguel Costas e La Banda Turca 
Ao deixar Los Feliz, formou a súa nova banda, Miguel Costas y La Banda Turca, onde foi o guitarrista e vocalista, xunto aos músicos coruñeses Juan Naya á guitarra, Landy ao baixo, e Iván á batería. Con esta nova banda tocou novos temas de actualidade e os grandes éxitos que compuxo nos seus grupos anteriores.

### COSTAS Banda 
A actual banda de Miguel Costas está formada por Juan Naya á guitarra e coros, Jose Bonham batería e coros, Coché Villanueva baixo e coros, e Miguel Costas voz e guitarra.

## Discografía 
### Con Siniestro Total 
* ¿Cuándo se come aquí? (1982)
* Siniestro Total II: El Regreso (1983)
* Menos mal que nos queda Portugal (1984)
* Bailaré sobre tu tumba (1985)
* Gran D Sexitos (1986)
* De hoy no pasa (1987)
* Me gusta cómo andas (1988)
* En beneficio de todos (1990)
* Ante todo mucha calma (1992)
* Made in Japan (1993)

### Con Aerolíneas Federales 
* *Aerolineas Federales -1986
* *Hop Hop* - 1987
* *Tomando tierra* - 1988
* *Échame sifón* - 1989

### Con Los Feliz 
* *Aleluya*
* *Enséñame la pasta*
* *Ataque de marketing*

### COSTAS 
* *Condenados a Costas*
* *Costas is Back*
* *Alguien tenia que hacerlo*
* *No me cuentes tu vida''
Cova de Pech Merle

miniatura|dereita|275px|Man e puntos asociados na cova de Pech Merle
A **gruta de Pech Merle** é unha cova decorada prehistórica sita en Francia.

## Situación e historia 
A caverna de Pech Merle está situada no departamento de Lot, na rexión de Midi-Pyrénées, no concello de Cabrerets. Ábrese nun outeiro (*Pech* en occitano, do latín *podiu*) que domina o val do río Célé, no Quercy. O abade Henri Breuil dixo desta cova: "*A sala pintada da caverna de Pech Merle é como a Capela Sistina dos planaltos calcarios do Lot*".

A cova decorada foi descuberta o 4 de setembro de 1922 por André David e Henri Dutertre. Foi estudada por Amédée Lemozi, que publicou "La grotte temple du Pech Merle" (*A gruta-templo de Pech Merle*), en 1929, André Leroi-Gourhan e mais Michel Lorblanchet.

En 1949, o mesmo André David descubriu o *divertículo do Combel*, un ramal na mesma cova, e Amédée Lemozi estudou as pinturas descubertas nel.

Pech Merle foi declarado Monumento histórico, e representa un sitio salientable da arte paleolítica europea.

## A arte de Pech Merle
Abondo vasta, a gruta comprende dous subconxuntos situados a un e outro lado da entrada prehistórica:
* No lado leste son visíbeis puntos vermellos, figuras de cabalos, un felino e, nun divertículo denominado **Le Combel**, tres figuras evocadoras de cervos megaceros;
* O lado oeste esténdese por unha área maior e máis rica. Comprende principalmente unha composición chamada **o friso negro**, no que están agrupados un cabalo, varios bisontes e  mamuts, con numerosos trazados dixitais no teito, e mans negativas asociadas a puntos; está situada aquí tamén a escena chamada "dos **cabalos con puntos**". Esta última composición, tan complexa, foi, sen dúbida, realizada en varias etapas. Comprende dous cabalos, un orientado para a esquerda e o outro para a dereita, acompañados de seis mans en negativo negras, signos e máis puntos. Un grande peixe de finos trazos vermellos está superposto sobre o cabalo da dereita.

Este último foi obxecto dunha datación directa por carbono 14, co resultado de arredor de -25.000 anos antes da nosa era. Tal data corresponde ao período Gravetiense, o que é compatíbel con outros elementos como son as mans negativas. Con todo, é posíbel que parte das pinturas e dos gravados de Pech Merle date dunha fase máis recente, qizais do Magdaleniano.

## Visita 
Aínda que o número de visitantes diarios estea limitada, Pech Merle forma parte das covas ornamentadas paleolíticas principais que están aínda abertas ao público. No lugar, o Museo de Prehistoria Amédée Lemozi serve para completar a visita da gruta.

En 2006, 72.000 persoas visitaron a caverna.

## Notas 
## Véxase tamén
* Arte prehistórica
* Gruta de Gargas

### Ligazóns externas
*  Páxina do Centre de Prehistoria de Pech Merle
*  Interrogar a arte parietal - O friso negro de Pech-Merle, filme de M. Lorblanchet, 1984, realmedia de 18 min.
Masbate, illa

**Masbate** é unha illa do grupo das Visayas situada no centro de Filipinas cunha poboación de 555.573 habitantes (2007).

A illa, en forma de V invertida, ocupa unha área de 3,269&nbsp;km²; a súa capital é a cidade de Masbate con 71,441 poboadores no ano 2000. Explorada polos españois a finais do século XVI, foi gobernada por estes mesmos ata a Guerra Hispano-Estadounidense, cando os Estados Unidos lograron o control. Foi ocupada polos xaponeses durante a segunda guerra mundial sendo recuperada polos Estados Unidos en 1945. Extraeuse ouro durante séculos preto de Aroroy no norte.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Visayas

### Ligazóns externas
* Masbate Information Service Website
Ría de Viveiro

A **ría de Viveiro** é unha ría da provincia de Lugo, en Galicia. Forma parte das rías Altas.

Está formada pola desembocadura do río Landro, que percorre 42 km ata forma esta enseada. Está nos concellos de Vicedo, Viveiro e Xove. Ábrense á ría o porto pesqueiro da parroquia de Celeiro, a capital municipal do concello e a zona residencial de segunda vivenda na parroquia de Covas. Dentro dela están a Praia de Covas, Praia de Area, Praia de Seiramar, Praia de Sacido, Praia de Abrela, Praia de Portonovo, ou Praia de Esteiro. Así como as illas de Area, Gabeira ou Queimada.

## Imaxes da ría 

Ficheiro:RiaViveiro050731.JPG|Canle de saída da ría
Ficheiro:PortoDeportivoViveiro050731.JPG|Vistas do porto deportivo 
Ficheiro:CovasViveiro050731.JPG|Vista da zona de Covas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A.Lage-Seara, "A Ría de Viveiro, debuxada por Domingo Fontán", Mundiario.
Río Magre

O **Magre** (en castelán *Magro*) é un río do País Valenciano, afluente importante do Xúcar, xunto co Cabriel e mais o río de Albaida. A súa lonxitude é de 130&nbsp;km.

## Curso
O Magre nace no planalto de Utiel a 1.100 msnm, ao sur de Camporrobles, pasa polas localidades de Utiel e Requena (ambas dúas na comarca da Plana d'Utiel) cun caudal escaso e entra na Foia de Bunyol e na Ribera Alta, onde pasa por Real, Alfarb e Carlet, para desembocar no Xúcar máis abaixo de Algemesí, pola que tamén é denominado como a *rambla de Algemesí*. A súa conca comprende unha área de 1.543,7&nbsp;km².

## Afluentes
*Rambla de la Torre
*Río Madre
*Río Millares
*Río de Buñol
*Rambla de L'Algobar

## Explotación 
Cáptanse augas do Magre con intensidade para regadíos desde o seu curso alto. No concello de Iàtova (ou Yátova en castelán), no curso medio, en zona de gran desnivel, está contido por medio do encoro de Forata. O uso para irrigación e a presa ten evitado os efectos dos fortes desbordamentos do río, característicos en tempos pasados, e evidente na grande anchura do seu leito (a maior parte do tempo seco) no tramo final onde chega a alcanzar máis de 200 m.

## Protección
Augas abaixo do encoro de Forata está situado a Paraxe Natural de Tabarla, de recente declaración pola Generalitat Valenciana (2007).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Tabarla
Axenda

miniatura|250 px|dereita|Axenda en galego
A **axenda** (do latín *axenda*, cousas que se han de facer) é un libro ou caderno co seu parte principal orixinalmente en branco, pero que co seu uso se irá enchendo coas anotacións que nos permitan recordar e planificar os diversos eventos previstos no noso tempo de lecer ou exercicio profesional, os asuntos pendentes de facer. É unha ferramenta de traballo imprescindible para un "executivo", e unha boa axuda para a xente atarefada ou de fraca memoria.

Polo seu tamaño, poden ser de peto, de carteira, ou de sobremesa. Poden contar cunha páxina por mes, para recordatorios elementais, algunhas máis para programacións semanais, ou cunha páxina completa para cada día, que permitan rexistrar as diversas actividades máis detalladamente.

En toda *axenda* a parte principal "baleira", a sección para as anotacións persoais ordenada segundo o calendario, adoita estar precedida por unhas páxinas para anotarmos eses datos persoais que sempre deben estar a man sobre o noso vehículo, seguros, médicos, bancos etc., pero se poden atopar edicións corporativas específicas con seccións complementarias que inclúen particularidades personalizadas útiles para case cada gremio profesional, ou, as xeneralistas, que, tipicamente tamén inclúen múltiples datos e accesorios como un santoral local, os nomes dos días da semana e o mes nos idiomas máis populares, o mapa con planos de estradas do país e distancias entre as súas cidades, direccións útiles e teléfonos de establecementos de hostelaría, aeroportos, embaixadas, institucións diversas, conversións de medidas, fases luares, distintos zodíacos, listas de números de teléfono e de direccións privadas -en branco, para anotar un mesmo-, un marcapáxinas (ou unha cinta para sinalarmos o día actual), etc.

Hainas desde as versións máis económicas (que che regalan comprando en certos establecementos) ata as elaboradas cos materiais máis nobres e consideradas case como obras de arte ou obxectos de agasallo ou de luxo.
-1349

## Acontecementos 
* Niqmaddu II accede ao trono de Ugarit (até -1315), sucedendo a Ammitamru I, probabelmente falecido este mesmo ano.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1313

## Acontecementos 
* Derradeiro ano de goberno do rei Arhalba (desde -1315) en Ugarit. É sucedido por Niqmepa (até -1260).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1260

## Acontecementos 
* Derradeiro ano de reinado de Niqmepa (desde -1313) no trono de Ugarit; é sucedido por Ammittamru II (até -1235).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1220

## Acontecementos 
* Niqmaddu III accede ao trono da cidade-estado de Ugarit (até -1215), como sucesor de Ibiranu (rei desde -1235).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1215

## Acontecementos 
* Ammurapi accede ao trono como rei de Ugarit (até -1185), sucedendo a Niqmaddu III, probabelmente falecido este mesmo ano, e que gobernaba a cidade-estado desde -1220. O reinado de Ammurapi estará marcado polo caos que orixina a invasión en Oriente Próximo dos denominados Pobos do Mar.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1185

## Acontecementos 
* Derradeiro ano de reinado de Ammurapi como soberano de Ugarit (desde -1215) . O reinado de Ammurapi está marcado polo caos que orixina a invasión en Oriente Próximo dos denominados Pobos do Mar. É sucedido por Yagurma II (até -1175).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1175

## Acontecementos 
* Último ano de reinado de Yagurma II como soberano de Ugarit (rei desde -1185). O seu goberno careceu de continuidade, podendo apenas rexer a cidade-estado só en determinados momentos do período, a causa do caos que orixinou a invasión en Oriente Próximo dos denominados Pobos do Mar. Yagurma II foi é o derradeiro monarca de Ugarit.

## Outros 
*

Historia ano a ano
A Riba de Arriba, Os Casás, Cerdido

**A Riba de Arriba** é un lugar da parroquia dos Casás no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o que supón un aumento en relación a 2007, cando tiña 1 habitante.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares dos Casás 
### Parroquias de Cerdido
Durango

O topónimo **Durango** pode referirse a:

***Durango**, vila de Biscaia;
***Estado de Durango**, en México;
***Concello de Durango**, concello de México;
***Victoria de Durango**, capital deste Estado;
***Durango**, vila do estado de Colorado, Estados Unidos.
***Durango**, vila do estado de Iowa, Estados Unidos.

## Véxase tamén
***Durango**, escudaría italiana de GP2 Series;
***Dodge Durango**, modelo todo terreo da marca estadounidense Dodge.
Torre de Marce

A **Torre de Marce** é unha fortificación medieval situada no lugar de Marce na parroquia de Vilar de Ortelle no concello lugués de Pantón, situado na Comarca de Terra de Lemos.

## Historia
Os veciños de Marce recordan que era parte dun castelo, o Castelo de Marce, tan alto que polas mañás a súa sombra chegaba alén do río Miño e facía sombra á igrexa de Chouzán. Tamén recordan que xunto coa aldea pertencía ao Conde de Lemos e que era de moita importancia por atoparse nunha zona de alto valor estratéxico para a comarca.

Aparece por primeira vez en fontes escritas no ano 841, na que hai mención da existencia dun castelo, novamente mencionado en 1158 pero co nome de *Castelo do Miño*.

O nome de *Castelo de Marce* aparece na escritura na que o rei Fernando II confirma, en 1164, as doazóns que fixeran os seus proxenitores á igrexa de Lugo, ó precisar os lindeiros do couto de Atán.

No ano 1480 era dono Lopo Alfonso de Marceo, que calzaba esporas de ouro, vestía de veludo e adornábase con colares de ouro. Propietario de tres lugares: Monforte, Roucos e Sarria.

Segundo Castellá Ferrer na súa obra de 1610 *Historia del Glorioso Apóstol Santiago*, pertenceu a Lope Alonso López e ó seu fillo Alonso López que mantiveron enfrontamentos e rivalidades con don Pedro Garza de Castillón e co duque de Arjona don Fadrique de Castro. Comenta Castellá que viu o castelo, o cal constaba dunha torre, un palacio desmantelado, un foso e proteccións de terra.

## Descrición 
Os restos da antiga fortificación sitúanse no extremo sueste do lugar de Marce, sobre un terreo de pronunciada pendente.

O que se conserva da torre atópase entre construcións máis recentes. Trátase dunha construción de planta cadrada de 7,5 metros de lado e 7 metros de altura na súa parte máis alta e 4 metros na súa parte máis baixa. Cuberta por un tellado a unha soa auga.

Divídese en dúas plantas separadas por un pavimento de madeira. E a planta máis baixa atópase baixo o terreo. Está construída con pedra de granito moi basta e as súas paredes teñen 120 centímetros de espesor.

Na actualidade tres dos seus lados están rodeados por construcións modernas de pedra.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 

### Outros artigos
*Castelos de Galicia

### Ligazóns externas
*
*
Mari

**Mari** pode referirse a:

## Topónimo
***Mari**, antiga cidade da actual Siria;
***República dos Maris**, república da Federación Rusa;
***Mari**, cidade de Turkmenistán;
***Mari**, vila de Laconia (Grecia).

## Outros usos
* A **lingua mari**, un idioma fino-ugrio falado na república de Mari El;
* **Mari**, deusa principal da mitoloxía vasca precristiá;
* **Mari Alkatiri**, primeiro Primeiro Ministro de Timor Oriental.
Unión Liberal

**Unión Liberal** foi o nome de dous partidos políticos españois:

* Unión Liberal, fundado en 1858 por Leopoldo O'Donnell;
* Unión Liberal, fundado en 1983 por Pedro Schwartz;
A Fraga, Os Casás, Cerdido

**A Fraga** é un lugar da parroquia dos Casás no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Tiña 2 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Galego de Estatística. Non obstante, en 2024 xa estaba deshabitado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares dos Casás 
### Parroquias de Cerdido
## Notas
Vilapoupre

Como topónimo **Vilapoupre** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilapoupre**, parroquia do concello de Antas de Ulla;
****Vilapoupre**, lugar de dita parroquia;
****San Martiño de Vilapoupre**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rafael Gasset Chinchilla

**Rafael Gasset Chinchilla**, nado en Madrid o 23 de setembro de 1866 e finado na mesma cidade o 11 de abril de 1927, foi un avogado, xornalista e político español.

## Traxectoria 
Fillo de Eduardo Gasset Artime, iniciou a súa carreira política como membro do Partido Conservador obtendo un escano por Cuba nas eleccións de 1891. Nos sucesivos procesos electorais foi elixido deputado polos distritos da Estrada (1893-1896), Noia (1893-1910) e Vigo (1923). Nesta etapa como conservador foi ministro de Agricultura, Industria, Comercio e Obras Públicas en dúas ocasións, sendo o primeiro ministro de Agricultura do estado. Partidario do rexeneracionismo, desenvolveu campañas en prol do desenvolvemento económico, especialmente agrícola, do país. A el débense as leis de sindicatos agrícolas (1906) e de obras públicas (1911).

En 1905 abandonou o Partido Conservador, pasando a militar no Partido Liberal co que seguiu sendo elixido deputado ata 1923 polas circunscricións da Coruña, Cidade Real e Pontevedra. Como Liberal foi elixido ministro de Fomento en sete ocasións.

Sucedeu ao seu pai na dirección de *El Imparcial* desde 1884, actuando tamén como correspondente en Cuba. O seu fillo Ricardo Gasset Alzugaray fixo carreira política baixo a súa dirección e tamén foi director de *El Imparcial*.

Casou con María Alzugaray Lapeye, filla do político Ricardo Alzugaray Yanguas.
[miniatura|175px|Retrato de Rafael Gasset Chinchilla en *[Coruña Moderna*, 1905.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Unión Liberal (1858)

A **Unión Liberal** foi un partido político español fundado en 1858 por Leopoldo O'Donnell coa intención de aglutinar en torno ó mesmo ós moderados non absolutistas e ós progresistas menos exaltados nun intento de ocupar o centro político da época, durante o reinado de Sabela II de España.

## Historia e características 
En novembro de 1858 constitúese oficialmente o partido, nun acto do teatro Novedades de Madrid, aínda que en decembro de 1854, Cánovas del Castillo pronunciou un discurso nas Cortes Constituíntes no que algúns historiadores ven anunciado o proxecto e incluso o nome da futura Unión Liberal. Polas súas características, que só se poden deducir da acción política cotiá, non era un partido de ideais, senón pragmático, que tiña por principios básicos conservar a monarquía como forma de goberno, pero alonxándoa das tentacións absolutistas, reformarndo a administración pública nun sentido centralista e ofrecendo certo grao de multipartidismo ós Moderados e Progesistas. Ademais, pretendía a reforma da lei de prensa -que non chegou a realizar- e o manteñemento dunha política económica de fortes investimentos públicos.

Tralas eleccións a Cortes do 20 de setembro de 1858, a Unión Liberal ocupou a maioría dos escanos, o que lle permitiu manterse no poder ata a revolución de 1868 e a chegada do Sexenio Democrático.

A Unión Liberal agrupábase en torno á personalidade de O'Donnell e á man férrea do seu Ministro de Gobernación, José Posada Herrera. Ó mesmo perteneceron tamén figuras como Eduardo Gasset Artime, Francisco Serrano Domínguez, Juan Manuel de Manzanedo, Juan Prim, Manuel Silvela ou Antonio Cánovas del Castillo. A orixe social dos seus membros era moi dispar: nobres, avogados, empresarios, comerciantes, banqueiros, militares e funcionarios. Para manter o control da opinión pública, a Unión Liberal sotíñase en xornais como *La Época*, *El Diario Español* e *La Correspondencia de España*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Martínez Gallego, Francesc: *Conservar progresando: la Unión Liberal (1856-1868)*. Valencia, 2001. ISBN 84-95484-11-0
Abuín, Leiro, Rianxo

**Abuín** é un lugar da parroquia de Leiro, no concello de Rianxo. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 110 habitantes (49 homes e 61 mulleres).

## Historia 
O primitivo asentamento de Abuín foi abandonado a partir dos séculos XIV-XVI, posiblemente porque morrera a maioría dos habitantes a consecuencia dalgunha epidemia de peste bubónica. Aínda así corren distintas lendas que atribúen o abandono do lugar ós ataques dos viquingos, teoría improbable, ou a unha maldición por cousa do tesouro que os veciños roubaran no mosteiro da Armenteira e entregaran ó cura para que o agochara. O cura morreu esa noite e seguíronlle numerosos veciños ó pouco tempo. Aínda que intentaron recupera-lo tesouro para devolvelo ó mosteiro, e así zafarse da maldición, nunca foi atopado e os poucos que sobreviviron tiveron que fuxir. Desta lenda vénlle o nome popular de "Aldea maldita".

Castelao recolleu esta lenda nunha das súas *Cousas*, baixo o título de "A aldea esquecida" , como unha historia que lle contara a súa avoa. Tamén está inspirada nesta lenda a novela *O alento nas costas*, de Natalia Carou.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Abuín, Leiro, Rianxo 03-05.jpg|Ruínas da "Aldea maldita".
Ficheiro:Abuín, Leiro, Rianxo 03-03.jpg|Outra das casas abandonadas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Leiro 
### Parroquias de Rianxo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Marta Gómez: "Siglos de miedo en una aldea de Rianxo" en *La Voz de Galicia*, 19.10.2008.
* Marta Gómez: "La maldición de Abuín" en *La Voz de Galicia*, 26.10.2008.
Ab 18

***Ab 18*** é o sexto álbum de Die Ärzte. É unha recompilación de cancións para maiores de 18 anos, das cales, 3 estiveron prohibidas en Alemaña ata 2004.

## Lista de temas 
## Información extra 
* Cancións 1, 3, 5 son novas
* Cancións 2, 6 de Die Ärzte Album
* Cancións 4, 7 de Débil
Eduardo Gasset Artime

**Eduardo Gasset Artime**, nado en Pontevedra o 12 de xuño de 1832 e finado en Madrid o 20 de maio de 1884, foi un político, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Era fillo de José Gasset Montaner (un militar que moi pronto se retirou e despois foi funcionario de Correos en Pontevedra, da Dirección Xeral de Lotarías e xefe da aduana de Padrón) e mais de Águeda Artime. Traballou desde moi novo no Banco de San Fernando e no Ministerio de Facenda.

Como político iniciouse en 1858 na Unión Liberal. Foi deputado polos distritos de Padrón, Pontecaldelas e Santiago de Compostela (1858-1866). En 1865 foi nomeado gobernador civil de Pontevedra. Durante o Sexenio Democrático foi deputado por Santiago de Compostela, Cambados e Padrón. Tras ser concelleiro en Madrid, foi nomeado Ministro de Ultramar en 1872, cargo do que dimitiu ó non estar de acordo co Goberno na abolición da escravitude, polas consecuencias que podía ter na situación de Cuba e Porto Rico. Aceptou a restauración en 1874 e foi deputado por Padrón (1878-1881).

Como xornalista comezou colaborando en *Las Novedades* e en 1855 no *Semanario Pintoresco Español*, cos poemas "Duerme hijo mío", "La paz del alma" e "Fábula". Posteriormente pasou a ser director deste semanario.

En 1862 fundou o xornal *El Eco del País*, órgano oficioso do partido unionista e en 1867 *El Imparcial*, de tendencia liberal, que foi un dos periódicos máis influente en España a finais do século XIX e principios do XX. Tamén fundou en 1870 o xornal *La Ilustración de Madrid*.

Escribiu poesía, pertencendo ó coñecido como grupo dos prebecquerianos. Foi un dos fundadores e accionistas da Institución Libre de Enseñanza, e membro inicial da Asociación de Escritores y Artistas.

Casado en 1855 con Rafaela Chinchilla tivo sete fillos, entre eles os políticos Eduardo e Rafael Gasset Chinchilla. Outros irmáns deles foron Ramón, Manuela e Dolores Gasset, esta última foi a nai de José Ortega y Gasset. Viviu no pazo da Torre de Xunqueiras, na Pobra do Caramiñal.

Aparece mencionado na IV entrega do artigo "Padrón y las inundaciones" de Rosalía de Castro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso
Ganj-i Dareh

miniatura|dereita|400px|Mapa do Crecente Fértil no que figura Ganj-i Dareh no extremo oriental
**Ganj-i Dareh** ou máis completamente *Ganj-i Dareh Tepe*, é unha estación arqueolóxica do Neolítico, situada en Irán, nun planalto de Kirmanshah, preto da fronteira iraquí. Foi escavada desde os anos da década de 1960 por Philip E.L. Smith e mais T. Cuyler Young jr, das universidades de Montreal e Toronto, Canadá. O lugar testemuña dos restos máis antigos da domesticación dos animais, do protourbanismo e da cerámica.

## Situación 
Ganj-i Dareh está localizado nun planalto de arredor de 1.400 a 1.300 m.s.n.m., na cadea do Montes Zagros, ao leste do río Kirmanshah. A súa situación é estratéxica nas rutas que levan desde a gran meseta de Irán cara Mesopotamia e Iraq, polo que xunto con outras estacións neolíticas próximas, como Tepe Asyab, sita a altitude semellante, puido xogar un papel esencial na difusión das novas técnicas neolíticas.
 
## Características 
O lugar estivo habitado por primeira vez hai uns 10000 anos a.C.. A escavaxión comprende cinco niveis arqueolóxicos. Porén datas obtidas polo método do carbono-14 fornecen unha antigüidade de 8700 anos +- 150 a.C. Esta datación segue a conservarlle un papel de primacía entre os pioneiros na adopción do neolítico, a un nivel semellante ao de Zawi Chemi e Shanidar.

### E: nivel máis antigo 
O nivel máis antigo, Ganj-i Dareh E, é un campamento temporal de pastores trashumantes, o que constitúe un testemuño importantísimo sobre os primeiros ensaios da domesticación de animais. É neste lugar onde se acharon os primeiros restos de caprinos domesticadoss.

### D: 2º nivel máis antigo 
O nivel D (datábel no derradeiro cuarto do IXº milenio, é dicir, entre -8250 e -8000) mostra a aparición dun asentamento, ou sexa, unha aldea, permanente. As casas están construídas de adobes ou ladrillos crus.

### Resto dos niveis 
Os períodos seguintes fornecen restos de cerámica, que están entre os máis antigos coñecidos, aínda que a súa cocción era aínda imperfecta.

## Cara a escrita 
Ganj-i Dareh, como algún outro dos máis antigos asentamentos neolíticos, forneceu en abundancia *fichas* de arxila, que segundo coida a arqueóloga francesa Denise Schmand-Besserat, son o antecedente máis antigo da posterior escrita cuneiforme. Estas *fichas* (*token* en inglés), feitas de barro, e perforadas, mostran tipos xeométricos moi diversos; os básicos son catro: esferas, discos, conos e cilindros, mais xunto a eses aparecen outros: triágulos, ovoides, rectángulos, animais esquematizados etc., e que ás veces mesmo presentan incisións e puntuacións. Non ben identificados polos escavadores, segundo puxo de relevo a investigadora francesa, serían usados para levar rexistros diversos á xeito de doas de colares (ou coma os nós dos quipus incaicos). As formas de tales fichas de arxila foron o modelo para os perfiles incisos da escrita cuneiforme primixenia.

## Ligazóns externas 
*  Comunicación de Philip E.L. Smith e T. Cuyler Young jr., in *Science*, nº 3734, 22 de xullo de 1966
*  Artigo de 1978 por Denise Schmand-Besserat sobre os antecedentes da escrita
AB Doradus

miniatura
**AB Doradus** (HD 36705 / HIP 25647) é un sistema estelar que se atopa a 48,7 anos luz na constelación austral de Dorado. A estrela principal é unha estrela fulgurante, de aí a denominación denominación de estrela variable *AB*.

A estrela principal **AB Doradus A**, anana laranxa de tipo espectral K2V, ten unha velocidade de rotación 50 veces maior que o Sol, e en consecuencia posúe un campo magnético grande. . Posúe maior número de manchas solares que o Sol. Medidas da velocidade de rotación da estrela no seu ecuador amosaron que a velocidade varía co tempo debido o efecto de dito campo magnético.

**AB Doradus B** é unha anana vermella a 135 UA da compoñente A. **AB Doradus C** é unha compañeira moi próxima a estrela principal, a só 2,3 UA, cun período orbital de 11,75 anos. É unha das estrelas coñecidas con menor masa -93 veces a masa de Xúpiter- moi preto do límite de 75-83 veces a masa de Xupiter por debaixo da cal clasificaríase como unha anana marrón. A súa luminosidade é só unha milésima da do Sol.

O sistema é membro da chamada Asociación estelar de AB Doradus, composta por unhas 30 estrelas que se moven na mesma dirección e teñen unha idade similar.

## Notas
Gándaras

O termo **Gándaras** pode referirse a:

*Unha gándara é un terreo baixo, areento, húmido e improdutivo, onde só medra a maleza. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Gándaras**, lugar da parroquia de Vilamarín, no concello de Monforte de Lemos;
***Gándaras**, lugar da parroquia de San Mamede do Carballal, no concello de Palas de Rei;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Carballedo;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de Verducido, no concello da Lama;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de Lendo, no concello da Laracha;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de San Salvador de Budiño, no concello do Porriño;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de Meder, no concello de Salvaterra de Miño;
***As Gándaras**, lugar da parroquia de Pinol, no concello de Sober;
***As Gándaras**, lugar da parroquia da Ciadella, no concello de Sobrado.

;Río de Galiza
***Río das Gándaras**, afluente do río Tambre que nace e morre no concello de Vilasantar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Gandras**, lugar da parroquia de Rubiós, no concello das Neves.
Montes Zagros

Os **Montes Zagros** (en persa رشته‌كوه‌های زاگرس} *Kuhha-ye Zāgros*) é unha cadea montañosa que se estende desde o Cáucaso até o Golfo Pérsico, cunha orientación xeral noroeste-sueste.

## Xeografía 
miniatura|Foto dos Zagros desde satélite, 1992
miniatura|O Zard Kuh, tope dos Zagros
Os Zagros esténdense, cunha lonxitude aproximada de 1.500&nbsp;km, desde a rexión do Curdistán, nas inmediacións do Cáucaso, seguindo a liña da fronteira irano-iraquí até o Estreito de Ormuz, onde o Golfo Pérsico apenas acada unha anchura de 50&nbsp;km. O cordal mantense practicamente paralelo ao curso do Tigris, do que dista entre uns 50 a 100&nbsp;km. A súa anchura máxima oscila entre 200 e 300&nbsp;km. Ocupan unha área de aproximadamente 533.500 km², da cal, máis ou menos, un 83 % pertence a Irán e un 17 % a Iraq.

As maiores alturas dos montes, rozando os 4.500 m.s.n.m., érguense ao sur da cidade de Isfahán (Zard Kuh, 4.548 m; Monte Dena, 4.409 m) e ao leste da de Shiraz (Kush-e Hazaran, 4.429).miniatura|Mapa de Irán cos *Zagros*|centro

## Xeoloxía 
A cadea clasifícase xeoloxicamente dentro dos cordais alpinos do período Mioceno, que desde os Pireneos, pasando polos Alpes, Cárpatos, Balcáns, acada os Montes Elburz no norte de Irán. Ao leste dos Zagros este tipo de montañas continúa a través das cadeas do Hindukusch, do Karakorum e do Himalaia até Asia Oriental.

## Historia 
Os Montes Zagros xogaron un papel decisivo na Revolución Neolítica. Aquí, en alturas entre os 700 e os 1.500 m, medraban, e medran, de forma espontánea as variedades salvaxes dos cereais (trigo, cebada) e dalgúns legumes (lentellas, chícharos) que logo foron domesticados polos humanos arredor do X e IX milenio a.n.e., en outeiros, ladeiras e planaltos de altura algo inferior, e onde se daban as condicións de pluviosidade, con choivas de inverno e primavera, apropiadas para as variedades que comezaron a ser cultivadas, Do mesmo xeito había as variedades salvaxes de cabras (*Capra higrus aegragus*) - exceptuado o can a primeira especie animal que foi amansada -, ovellas (*Ovis orientalis*), asno, e outros, que foron domesticados. O sitio arqueolóxico de Shanidar ostenta aínda a primacía cronolóxica do descubrimento da agricultura. Outros primixenios restos neolíticos como Ali Kosh, Ganj-i Dareh, Jarmo, Tepe Asyab, Tepe Sarab etc., sitos nos Zagros indican que este foi un dos centros no que se efectuou o paso dunha economía recolledora a outra produtora.miniatura|Vista de Isfahán e os Zagros ao fondo|centro
## Véxase tamén 
* Oroxenia alpina
Ab Asturica Burdigalam

A calzada 34, **Ab Asturica Burdigalam**, recóllese nos itinerarios que os funcionarios romanos confeccionaban a modo de guías de viaxeiros (como os de Antonino, de Rávena ou a Tabula Peutingeriana). Unía Astorga con Bordeos atravesando as actuais provincias de León, Palencia, Burgos, Áraba e Navarra, antes de superar o porto de Sumo Pyrineo (Ibañeta), para internarse en Aquitania.

Segundo o Itinerario de Antonino, o seu trazado en Hispania era o seguinte:

ITEM AB ASTURICA TARRACONE
* Asturica Augusta, Astorga
* Vallata
* Interamnio
* Palantia, Reliegos
* Viminacio
* Lacobriga
* Dessobriga
* Segisamone, Sasamón
* Deobrigula , Tardajos
* Tritium, Monasterio de Rodilla
* Virovesca, Briviesca
* Deóbriga, Miranda de Ebro

Se di que a comezos do século V entran por ela na península os primeiros pobos bárbaros, suevos e alanos. Se data no ano 456 o momento en que tropas visigodas, comandadas por Teodorico II, chegan á meseta norte por esta calzada. Outros autores postulan que a entrada produciuse por Cataluña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rutas antonianas
AC Ace

O **AC Ace** é un automóbil deportivo producido pola empresa de automóbiles inglesa AC Cars.

AC regresou o mercado despois da segunda guerra mundial coa gama de automóbiles de 2 litros en 1947, pero foi o coche deportivo As de 1953 co que a compañía fixo a súa reputación nos anos da guerra. AC considerou un deseño de John Tojeiro que utiliza unha luz de tipo escaleira marco tubular, todos independentes de transversal de folla de suspensión excepcionalmente fermoso, aberto corpo de aliaxe de dúas prazas, claramente inspirado na Ferrari Barchetta.

O auto competiu nas 24 horas de Le Mans en 1957 e 1958. Cando cesou a construción do seu Bristol 6 cilindros en 1961, o propietario de AC, Charles Hurlock, foi animado por Carroll Shelby a utilizar un Ford V8 no chasis. Deste modo, o AC Cobra comezouse a producir en 1962. A produción do Ace terminou nese mesmo ano 1962.
Galería de imaxes sobre a queimada

**Galería de imaxes** sobre a queimada.

A **queimada** é unha bebida alcohólica tradicional galega propia da súa gastronomía.

## Queimada 

Ficheiro:Camino de Santiago, May 2008.jpg
Ficheiro:Pequena queimada.jpg
Ficheiro:Queimada Galicia 1.jpg
Ficheiro:Queimada.jpg
Ficheiro:Queimada Galicia 2.jpg
Ficheiro:Queimada Galicia 3.jpg
Ficheiro:Queimada Galicia 4.jpg
Ficheiro:Queimada em açao.jpg
Ficheiro:Queimada fuego.jpg
Ficheiro:Queimada Conjuro.jpg
Ficheiro:Queimada.JPG

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Galería de imaxes de gastronomía en Galicia
* Galería de imaxes de sobremesas de Galicia
* Galería de imaxes de mariscos de Galicia
Vilareda

Como topónimo **Vilareda** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilareda**, parroquia do concello de Palas de Rei;
****Vilareda**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galería de imaxes de obxectos de madeira de Galicia

## Achas 

Ficheiro:Achas.jpg
Ficheiro:Achas apiladas.jpg
Ficheiro:Achas. Galiza 1.jpg
Ficheiro:Achas._Galiza_3.jpg

## Pechos 

Ficheiro:A Caridade, Flariz, Monterrei.jpg|A Caridade, Flariz, Monterrei
File:A Caridade, Flariz, Monterrei 2.jpg|A Caridade, Flariz, Monterrei
Ficheiro:Sandin, Monterrei.jpg|Sandín, Flariz, Monterrei

## Zocas 

Ficheiro:Galician clogs - Zocas galegas.jpg
Ficheiro:Zoca, San Salvador de Couzadoiro, Ortigueira.jpg

## Varios 

|Letreiro
Ficheiro:Roca.obxectos.jpg|Roca
Ficheiro:Porta na Caridade, Flariz, Monterrei.jpg|Porta
Galería de imaxes de letreiros de Galicia

**Galería de imaxes** de letreiros de Galicia.

## Letreiros 

|Non molestar as ras
Ficheiro:Sinais de perigo.jpg|Sinais de perigo
Ficheiro:Sinais azuis.jpg|Sinais de seguridade
Ficheiro:Sinais de protección.jpg|Sinais de prohibición
Ficheiro:Sinais de aviso.jpg|Sinais de aviso
Ficheiro:Sinais1.jpg|Aparellos contraincendios
Ficheiro:Cans_non.png|Cans non
Ficheiro:Primeiros auxilios galego.png|Primeiros auxilios
Ficheiro:Accesos_fáciles_e_seguros.png|Accesos fáciles e seguros

## Lugares, parroquias, concellos 

Ficheiro:Fronteira da Ameixoeira vista do lado de Portugal.jpg|Entrimo na raia con Portugal
Ficheiro:Cartel de Piñeiro, O Páramo.jpg
Ficheiro:Cartel Sa, O Páramo.jpg
Ficheiro:Cartel Santo André da Ribeira, O Páramo.jpg
Ficheiro:Cartel Vilamor, Folgoso do Courel.jpg
Ficheiro:ConcelloTriacastela6.JPG
Ficheiro:SantaAndrea.jpg

## Rúas 

Ficheiro:Rua Rosalia de Castro.001 - Cee.JPG
Ficheiro:Santiago 14-13a, Rúa San Pedro.JPG
Ficheiro:Santiago 14-18, Porta do Camiño.JPG
Ficheiro:Santiago 14-19, Acibechería.JPG

## Camiño de Santiago 

Ficheiro:Wegmarkierungen Jakobsweg.jpg
Ficheiro:Muszla Jakuba.svg
Ficheiro:Chemin de Saint-Jacques.jpg|Sinal do Camiño de Santiago en Lausana (Suíza)
Ficheiro:Poste Camino de Santiago.jpg
Ficheiro:Cartelpo.jpg|Cartel indicador do Camiño Portugués
Ficheiro:Ribadiso milestone.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes animadas relacionadas con Galicia
*Galería de imaxes con gráficos sobre Galicia
Galería de imaxes de obxectos de metal de Galicia

Obxectos de metal de Galicia

Ficheiro:Candil en Vilarromarís, Oroso, Galiza.JPG|Candil
Ficheiro:Carda, Santiago de Compostela.jpgCarda
Ficheiro:Chocalla 01, Ourense.jpg|Chocallo
Ficheiro:Ferradura da boa sorte.jpg|Ferradura
Ficheiro:Mosteiro 1 Feira Labrega canteiro 03.jpg|Ferramentas de canteiro
Ficheiro:Ferruxe.jpg|Porca
Ficheiro:Bigornia.jpg|Bigornia

## Alfergas 

Ficheiro:Alferga dedal, Galiza.jpg
Ficheiro:Alferga ou dedal. Galiza.jpg

## Áncoras 

Ficheiro:Áncora no porto da Coruña.jpg
Ficheiro:Áncora no porto da Coruña, Galiza.jpg

## Aparellos de pesca 

Ficheiro:A Illa de Arousa.Galicia.34.jpg

## Apeiros de labranza 

Ficheiro:Airea a terra.jpg
Ficheiro:Sachos e picarañas.jpg|Sachos e picarañas
Ficheiro:Facendo sucos.JPG

## Arados 

Ficheiro:Arado.JPG
Ficheiro:Arados - Exposición.jpg

## Básculas 

Ficheiro:Bascula 8.jpg
Ficheiro:Bascula 9.jpg
Ficheiro:Bascula.Galicia.jpg
Ficheiro:Báscula - balanza - pesa.jpg

## Campás 

Ficheiro:PontevedradendeBas.png|Pontevedra
Ficheiro:Bamio, Vilagarcía de Arousa, Galiza. 090830 022.jpg

## Norais 

Ficheiro:Noray, A Coruña.jpgA Coruña
Ficheiro:Amarre 2.jpg
Ficheiro:Amarre.jpg