Tito Quincio Capitolino Barbato

**Tito Quincio Capitolino Barbato** (en latín: *Titus Quinctius Capitolinus Barbatus*), nado en Roma en data descoñecida e finado polo 430 a. C., foi un maxistrado, político e militar romano do século V a. C. que foi cónsul en seis ocasións: 471, 468, 465, 446, 443 e 439&nbsp;a.&nbsp;C.

Pertencía á gens Quincia, e á familia dos Capitolinos. Posiblemente era irmán de Cincinato e pai de Tito Quincio Capitolino Barbato, cónsul no 421 a. C.

## Familia 
Tito era membro patricio da gens Quincia, unha das máis antigas de Roma. Hai poucas noticias de seus pais e, seguramente, sería fillo dun Lucius Quinctius e neto dun Lucius Quinctius; daquela, o seu nome completo sería entón *Titus Quinctius L.f. L.n. Capitolinus Barbatus*. E quizais fose irmán de Lucio Quincio Cincinato, coñecido como Cincinato, cónsul sufecto no 460 e ditador no 458 e 439 a. C. 

Tampouco se sabe nada do seu matrimonio, agás que tivo un fillo, que levou o mesmo nome, Tito Quincio Capitolino Barbato, foi elixido cónsul no 421 a.C. e quizais fose tribuno militar con poder consular no 405 a. C.

O epíteto Capitolino podería referirse ao asento da familia no outeiro *Capitolino*.

## Traxectoria 
### Primeiro consulado (471 a.&nbsp;C.) 
No  471&nbsp;a.&nbsp;C., Tito Quincio foi cónsul por primeira vez con Apio Claudio Craso. Durante os conflitos sobre a *lex Publilia*, opúxose ao seu colega, quen era un firme defensor dos patricios, e tratou de conciliarse cos plebeos, aplicando deste xeito a lei. A continuación, levou a cabo a guerra contra os ecuos, e a súa gran popularidade cos soldados permitiulle derrotar ao inimigo, que non se atreveu a combater aos romanos, o cal lle permitiu a Quincio arrasar o país. Distribuíu o inmenso botín adquirido nesta campaña entre todos os soldados.

### Segundo consulado (468 a.&nbsp;C.) 
Durante o seu segundo consulado, o cal compartiu con Quinto Servilio Estructo, de novo levou unha guerra contra volscos e ecuos, e pola súa actuación, gardando o campamento romano, que foi atacado polo inimigo durante a noite, despois da guerra foi honrado cun triunfo. Durante o mandato dos dous foi cando se estableceu a maxistratura de censor, fundamentalmente, para aliviar aos cónsules das tarefas referidas ao censo. Tito Quincio permaneceu en Roma administrando a cidade, tratando de mediar entre patricios e plebeos, tarefa que semella que conseguira pois, nese ano, non se rexistraron conflitos e adquiriu un gran prestixio entre os Senado e o pobo romano.

### Sexto consulado (439 a.&nbsp;C.) 
A extraordinaria sabedoría e moderación que mostrara en todas as súas maxistraturas fixérono merecedor dun sexto consulado (439&nbsp;a.&nbsp;C.), xunto con Agripa Menenio Lanato. 

Ese mesmo ano, houbo unha gran fame en Roma e un rico plebeo, Espurio Melio, mercou trigo coa súa fortuna persoal para alimentar á poboación. A súa popularidade chegou a ser tal que conspirou para aspirar á realeza. Debido a ese perigo, Capitolino sinalou a necesidade de nomear a un ditador para facer fronte a esta situación, pois este non tiña que responder dos seus actos e, polo tanto, podía facer fronte á situación como quixese, a diferenza dos dous cónsules que estaban obrigados polas leis. Aínda que se lle ofrecera a el esta dignidade, Capitolino negouse por razón da súa avanzada idade, recomendando como ditador a Lucio Quincio Cincinato quen foi, en consecuencia, elevado a este cargo. cando se resistía á súa detención, Mais segundo Dionisio de Halicarnaso, Ahala era só un simple cidadán cando eliminou a Espurio. Unha vez solucionado o problema, Cincinato renunciou e devolveu o poder ao Senado.

### Últimas actuacións 
No ano 437 a. C., acompañou ao ditador Mamerco Emilio Mamercino como legado na súa campaña contra Fidenae, e uns anos máis tarde, presentouse para interceder polo fillo do ditador Cincinato, quen fora xulgado ante a *comitia*, e grazas á súa acción e a de Quincio, logrou a súa absolución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos da República

### Ligazóns externas 
* Strachan, Christian C. (2007). "**QUIN(C)TIU"** en Roman Republican and Imperial Senatorial Families. Genealogy and Prosopography