open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Huawei

**Huawei Technologies Co. Ltd.** (pronunciado /ˈhwɑːˌweɪ/) en (chinés simplificado: 華為技術有限公司, pinyin: Huáwei Jíshu Yǒuxiàn Gōngsī), ten a súa sede principal en Shenzhen, Guangdong, República Popular da China, é o maior fabricante de equipamento de redes e telecomunicacións na China, e un dos líderes mundiais nesta industria.

Foi fundada no ano 1987 por Ren Zhengfei exoficial do exército chinés, Huawei é unha empresa privada de alta tecnoloxía propiedade dos traballadores e especializada en Investigación e desenvolvemento (I+D), produción, mercadotecnia de equipamento de comunicacións e fornece solucións de redes personalizadas para operadoras das industrias das telecomunicacións de todo o mundo.

Case a metade dos seus 140 000 traballadores adícanse a labores de investigación e desenvolvemento de tecnoloxía. Ten 20 centros de I+D na China, Estados Unidos, Alemaña, Suecia, México, India e Rusia.

Opera en máis de 140 países e con 45 dos 50 maiores operadores de telecomunicacións do mundo.

## Historia 
Huawei foi fundada por Ren Zhengfei en 1987, como distribuidor de produtos PBX importados, centrais telefónicas e servizos de telecomunicacións cun capital inicial de 24 000 Yuans. En 1989, Huawei comezou a desenvolver tecnoloxía propia PBX. Despois de acumular experiencia e recursos no negocio das centrais telefónicas, Huawei acadou o seu primeiro avance no mercado de telecomunicacións en 1993, lanzando o seu C&C08 switch dixital telefónico que tiña unha capacidade de máis de dez mil circuítos. Ata entón, as compañías de telecomunicacións domésticas chinesas non eran quen de construír switchs con tal capacidade.

Huawei ten boa parte do seu mercado na China. No estranxeiro foi gañando cota de mercado cos anos con acordos con outras empresas do sector e gañando contratos con gobernos e grandes operadores de telecomunicacións. A súa condición de empresa chinesa independente de empresas occidentais e a vinculación do seu fundador co exército chinés tense empregado para acusar á empresa de falta de transparencia e de empregar tecnoloxía non suficientemente segura. Nos Estados Unidos, Australia ou no Reino Unido foron suspendidos contratos ou vetado a súa participación en proxectos de telecomunicacións por motivos de seguridade nacional ou para protexer empresas nacionais do sector.

A competencia acusa a Huawei de ser unha empresa con mal servizo postvenda ou directamente de non telo.

En xullo de 2012 Huawei anunciou que estaba en negociacións con Ficosa para instalar na antiga fábrica de Sony en Viladecavalls (Barcelona) o seu centro de reparacións europeo.

A finais de 2018, a filla do presidente é detida  no Canadá por orde cursada dende os EEUU con acusación de fraude en relación coas sancións comerciais estadounidenses a Irán. Neste momento, a pesar de dita acusación, a detención entrevese como un chanzo máis na guerra comercial entre os Estados Unidos e a China, neste caso polo dominio das comunicacións 5G no que Huawei leva vantaxe ás compañías norteamericanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Huawei
The Artist

***The Artist*** é un filme francés dirixido por Michel Hazanavicius que se estreou no 2011. É unha película muda en branco e negro protagonizada por Jean Dujardin e Bérénice Bejo, gañadora de 5 Oscars, (incluíndo mellor filme, director e actor), 3 Globos de Ouro e 7 BAFTAs.

## Sinopse 
Hollywood, 1927. George Valentin é unha grande estrela do cine mudo a quen a vida lle sorrí. Pero, coa chegada do cine sonoro, a súa carreira corre perigo de quedar soterrada no esquecemento. Pola súa parte, a xove actriz Peppy Miller, que empezou como extra dun filme de Valentin, convértese nunha estrela do cine sonoro.

## Personaxes 
* Jean Dujardin como George Valentin
* Bérénice Bejo como Peppy Miller
* Uggie como Jack (o can)
* John Goodman como Al Zimmer
* James Cromwell como Clifton
* Missi Pyle como Constance
* Penelope Ann Miller como Doris
* Malcolm McDowell como o mordomo
* Bitsie Tulloch como Norma
* Beth Grant como criada de Peppy
* Ed Lauter como Primeiro chofer de Peppy
* Jen Lilley como Espectador
* Nina Siemaszko como Muller admiradora
* Jewel Shepard como Actriz estrela
* Basil Hoffman como Poxador
* Ben Kurland como Asistente do casting
* Ken Davitian como Prestamista

## Galardóns e nomeamentos 
* 2011: 5 Oscars: Mellor filme, director, actor (Jean Dujardin), BSO, vestiario. 10 nomeamentos.
* 2011: 3 Globos de Ouro: Mellor filme comedia/musical, actor (Dujardin) e BSO. 6 nomeamentos.
* 2011: 7 premios BAFTA, incluíndo mellor filme, director, guión orixinal. 12 nomeamentos.
* 2011: 6 Premios Cesar, incluíndo mellor filme e director. 10 nomeamentos.
* 2011: Festival de Cannes: Mellor actor (Jean Dujardin).
* 2011: Independent Spirit Awards: Mellor filme, director, actor e fotografía. 5 nomeamentos.
* 2011: Critics Choice Awards: 4 premios, incluíndo mellor filme. 11 nomeamentos.
* 2011: Festival de San Sebastián: Premio do público.
* 2011: Premios do Cine Europeo: Mellor banda sonora. 4 nomeamentos, incluíndo mellor filme.
* 2011: Premios Goya: Mellor filme europeo.
* 2011: Satellite Awards: Mellor dirección artística. 5 nomeamentos, incluíndo mellor filme.
* 2011: Producers Guild of America: Mellor filme.
* 2011: Premios da Crítica de Washington (WAFCA): Mellor filme.
* 2011: Directors Guild of America (DGA): Mellor director.
* 2011: Screen Actors Guild: Mellor Actor (Dujardin). Nomeados Actriz secundaria e elenco.
* 2011: Círculo de críticos de Nova York: Mellor filme e director.
* 2011: Festival de Hampton: Mellor filme (Premio do público).
* 2011: Festival de Sevilla: Premio do público.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Fimaffinity
Wayne's World

'''''Wayne's World''''' é un filme estadounidense dirixido por Penelope Spheeris que se estreou en 1992.

## Sinopse 
Cando un importante executivo da televisión ofrece á parella de tolos Wayne e Garth un contrato para facer na súa canle o seu peculiar show nocturno, ambos non poden dar creto da súa sorte. Mais o camiño cara ao éxito non é doado e está inzado de perigos, tentacións e festas salvaxes.

## Personaxes 
* Mike Myers como Wayne Campbell
* Dana Carvey como Garth Algar 
* Tia Carrere como Cassandra Wong 
* Rob Lowe como Benjamin Kane
* Lara Flynn Boyle como Stacy
* Michael DeLuise como Alan
* Lee Tergesen como Terry
* Dan Bell como Neil
* Sean Gregory Sullivan como Phil
* Brian Doyle-Murray como Noah Vanderhoff
* Colleen Camp como Mrs. Vanderhoff
* Kurt Fuller como Russell Finley
* Chris Farley como o ben informado garda de seguridade no concerto de Alice Cooper
* Frank DiLeo como Frankie 'Mr. Big' Sharp
* Ed O'Neill como Glen
* Mike Hagerty como Davy
* Frederick Coffin como Oficial Koharski
* Donna Dixon como Muller dos soños de Garth
* Ione Skye como Elyse
* Robin Ruzan como Camareira
* Charles Noland como Ron Paxton
* Chaz Healy como Asistente ó concerto
* Robert Patrick como T-1000
* Alice Cooper xunto con Pete Friesen, Derek Sherinian e Jimmy DeGrasso como Eles mesmos

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Shinichirō Watanabe

, nado en Kyoto o 24 de maio de 1965, é un director de cine e guionista xaponés, coñecido por ser o director das series de anime *Cowboy Bebop* e *Samurai Champloo*.

## Filmografía 
### Producións en televisión 
**Obatarian* (1990; episodio piloto)
**Genki Bakuhatsu Ganbaruger* (1992; episodio piloto)
**Cowboy Bebop* (1998; director)
**Samurai Champloo* (2004; director)
**Eureka Seven* (2005; supervisión do terceiro tema do ending)
**Tetsuwan Birdy DECODE* (2008; supervisión do storyboard, episodio 12)
**Michiko to Hatchin* (2008; produtor musical)
**Star Driver: Kagayaki no Takuto* (2010; storyboard e director, OP 1)
**Sakamichi no Apollon* (2012; director)

### OVA 
**Armor Hunter Mellowlink* (1988–1989; supervisión dun episodio)
**Capricorn* (1991; co-supervisor do storyboard)
**Mobile Suit Gundam 0083: Stardust Memory* (1991; supervisión dun episodio)
**Macross Plus* (1994; director)
**The Animatrix* (2003; dirección dun episodio)

### Filmes 
**Macross Plus: Movie Edition* (1995; director)
**Cowboy Bebop: The Movie* (2001; director)
**Mind Game* (2004; produtor musical)
**Genius Party* (omnibus): *Baby Blue* (2008; director)
**Cowboy Bebop* (?; produtor asociado)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Cowboy Bebop

é unha serie de anime dirixida e creada por Shinichirō Watanabe, tamén creador de *Samurai Champloo*. Baséase no manga de Hajime Yatate *Cowboy Bebop: Shooting Star* e *Cowboy Bebop: A New Story*.

## Personaxes 
A serie conta cunha tripulación con diferentes personaxes principais. Inicialmente non eran máis que dous, Spike Spiegel e Jet Black, que traballan como cazadores de recompensas. Ó longo da historia, a tripulación do *Bebop* medra coa chegada de Faye Valentine, Ed e Ein, a mascota do grupo.

* 
: Nado en Marte. É un exmembro do sindicato do crime Dragón Vermello. Spike é un mestre coas armas de fogo e co combate corpo a corpo, practica o Jeet Kune Do, e tamén é un experto piloto. A súa nave é un deseño Mono Racer personalizado, pintada de vermello. A pesar da súa actitude desleixada, está obsesionado coas lembranzas da súa estadía no sindicato, en particular da súa relación sentimental cunha misteriosa muller chamada "Julia", e do seu conflito co seu inimigo e excompañeiro "Vicious". Tamén é carteirista.

* 
: Nado en Ganímedes. É un ex oficial da ISSP (policía do espazo) e o dono da nave *Bebop*. É alcumado "O can negro" polo seu carácter implacábel. Deixou a ISSP xa que estaba farto da corrupción da organización, polo que dirixe a caza de recompensas como unha forma de buscar xustiza.

* 
: Unha muller fatal con adicción ó xogo. Únese á tripulación da *Bebop* sen que ninguén a convidara, para consternación de Jet e Spike. Abandona a nave en moitas ocasións durante o transcurso da serie, mais o afecto que sente pola tripulación, fai que sempre acabe volvendo. Jet e Spike que sempre deixan que volva aínda que afirman que están contentos cando ela se vai. Pilota unha nave espacial chamada *Red Tail*, que é de cor azul pálido. O seu xogo, o engano, e o seu carácter competitivo non teñen rival, agás para Spike. Gran parte do seu pasado é un misterio, xa que sufriu un accidente do que saíu gravemente ferida e permaneceu crioxenizada durante moitos anos. O seu pasado vaise descubrindo ó longo da serie.

* 
: Nada na Terra, é unha nena xenio, excéntrica e unha experta hacker. Edo é unha nena, malia que o seu nome e a súa aparencia andróxina suxiren o contrario. Comprométese a axudar ós membros da Bebop en troques de converterse en membro da tripulación. A pesar de que é extremadamente intelixente, Edo é unha nena pequena, e considera á tripulación do Bebop como a súa familia. De feito, criouse nun orfanato terrestre dirixido por unha monxa, e o seu nome verdadeiro é Françoise.

* 
: Ein é un can experimental de laboratorio identificado como un "can de datos" polos científicos que o crearon. Este título seu, suxire que ten unha intelixencia superior (que supera mesmo á dos seres humanos), xa que case ó final da serie aparece "hakeando" un ordenador doadamente, mentres que os intentos previos dos seus compañeiros fracasaran. A pesar da súa intelixencia superior, a tripulación do Bebop non percibe esta cualidade. A miúdo fai unha vida propia dun can normal, e xeralmente véselle dando voltas pola nave.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anime

### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Pure Guava

***Pure Guava*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Ween, editado o 15 de novembro de 1992 a través do selo Elektra Records. O disco conta coa que talvez sexa a canción máis coñecida de Ween, "Push th' Little Daisies". Este tema foi lanzado como sinxelo a través de August Records en 1993, e nel se incluía tanto a versión do álbum como a versión editada para a radio e as cancións "Ode to Rene", "I Smoke Some Grass (Really Really High)" e "Mango Woman".

Moitas das cancións deste álbum proceden de dúas cintas que a banda fixera para os seus amigos. Como afirmou Dean Ween nunha entrevista na radio en 1993, a primeira chamábase "Springtape" e a segunda "The Caprice Classic Tape". *Pure Guava* marcou a última vez que Ween gravou en catro pistas ata a aparición de *La Cucaracha* en 2007.

## Listaxe de cancións
New Wave Hot Dogs

***New Wave Hot Dogs*** é o segundo álbum da banda de rock alternativo Yo La Tengo, editado en 1987 polos selos Coyote e Twintone. Foi re-editado, xunto con *President Yo La Tengo* e o sinxelo "Asparagus Song", por Matador Records nun só disco en 1996.

## Listaxe de cancións
Age of the Dragons

***Age of the Dragons*** é un filme estadounidense dirixido por Ryan Little que se estreou no 2011. Trátase dunha reinvención do clásico de Herman Melville *Moby Dick*, ambientado nun mundo fantástico habitado por dragóns.

## Sinopse 
A acción desenvólvese nun ambiente medieval, no que o capitán Ahab (Danny Glover) debe dar caza ó Gran Dragón Branco.

## Personaxes 
* Danny Glover como Ahab
* Vinnie Jones como Stubbs
* Corey Sevier como Ishmael
* Sofia Pernas como Rachel
* Larry Bagby como Flask
* Kepa Kruse como Queequeg 
* Nico Valencia como Bingzters
* David Morgan como Starbuck

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Ritual de lo Habitual

***Ritual de lo Habitual*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Jane's Addiction, editado o 21 de agosto de 1990 a través do selo Warner Bros. Records. Foi co-producido por Dave Jerden, e trátase do último disco antes da súa primeira separación no ano 1991. De *Ritual de lo habitual* sacáronse os sinxelos "Been Caught Stealing" e "Stop!". O 16 de marzo de 2000 o álbum foi certificado dobre platino pola RIAA tras vender 2 millóns de copias nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
At Action Park

***At Action Park*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de noise rock Shellac, editado o 24 de outubro de 1994 a través do selo Touch and Go Records. Ao contrario do que a xente pensa, o título nada ten que ver co famoso parque de Nova Jersey Action Park. O batería Todd Trainer dixo que puxeran o nome dun parque ficticio porque lles soaba ben.

## Listaxe de cancións
Fables of the Reconstruction

***Fables of the Reconstruction***, tamén coñecido como ***Reconstruction of the Fables***, é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., editado o 10 de xuño de 1985 a través do selo I.R.S. Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills e Michael Stipe, agás onde se indique.

;Cara 1&nbsp;– "A Side"
#"Feeling  Pull"&nbsp;– 4:51
#"Maps and Legends"&nbsp;– 3:10
#"Driver 8"&nbsp;– 3:23
#"Life and How to Live It"&nbsp;– 4:06
#"Old Man Kensey" (Jerry Ayers, Berry, Buck, Mills, and Stipe)&nbsp;– 4:08

;Cara 2&nbsp;– "Another Side"
#"Cant Get There from Here"&nbsp;– 3:39
#"Green Grow the Rushes"&nbsp;– 3:46
#"Kohoutek"&nbsp;– 3:18
#"Auctioneer (Another Engine)"&nbsp;– 2:44
#"Good Advices"&nbsp;– 3:30
#"Wendell Gee"&nbsp;– 3:01

;Cancións extra da reedición de 1992 *IRS Vintage Years*
# "Crazy" (Pylon)
#*Cara-b do sinxelo de 7" "Driver 8"
#"Burning Hell"
#*Cara-b do sinxelo de 12" "Can't Get There From Here"
#"Bandwagon" (Berry, Buck, Mills, Lynda Stipe, Stipe)
#*Cara-b do sinxelo "Can't Get There From Here"
#"Driver 8" (Live)
#*Cara-b do sinxelo de 12" "Wendell Gee"
#"Maps and Legends" (Live)
#*Cara-b do sinxelo de 7" "The One I Love"

;Cancións extra da reedición do 2010 *25th Anniversary Edition* (*The Athens Demos*)
#"Auctioneer (Another Engine)"
#"Bandwagon" (Berry, Buck, Mills, Lynda Stipe, and Michael Stipe)
#"Cant Get There from Here"
#"Driver 8"
#"Feeling Gravitys Pull"
#"Good Advices"
#"Green Grow the Rushes"
#"Hyena"
#"Kohoutek"
#"Life and How to Live It"
#"Maps and Legends"
#"Old Man Kensey" (Ayers, Berry, Buck, Mills, and Stipe)
#"Throw Those Trolls Away"
#"Wendell Gee"
Principio de Huygens-Fresnel

O **principio de Huygens-Fresnel** chámase así na honra dos físicos Christiaan Huygens e Augustin Fresnel, e é un método de análise aplicado aos problemas de propagación de ondas. Afirma que todo punto dunha fronte de onda inicial pode considerarse como unha fonte de ondas esféricas secundarias que se espallan en todas as direccións coa mesma velocidade, frecuencia e lonxitude de onda que a fronte de onda da que proceden.

centro|280px|Refracción da luz segundo o principio de Huygens

Esta visión da propagación das ondas axuda a entender mellor unha variedade de fenómenos de onda, tales como a difracción. A Lei de Snell tamén pode ser explicada segundo este principio.
## Véxase tamén
Refracción (son)

[miniatura|200px|dereita|C1, é o [son incidente; C2, o refractado.]]
A **refracción** é un fenómeno que afecta á propagación do son, e que consiste na desviación que sofren as ondas na dirección da súa propagación cando o son pasa dun medio a outro diferente.

A diferenza do que ocorre no fenómeno da reflexión, na refracción, o ángulo de refracción xa non é igual ao de incidencia.

A refracción débese a que ao cambiar de medio, cambia a velocidade de propagación do son.

A refracción tamén pode producirse dentro dun mesmo medio, cando as características deste non son homoxéneas, por exemplo, cando dun punto a outro dun medio aumenta ou diminúe a temperatura.
Reflexión (son)

Defínese como **reflexión** o fenómeno que explica o motivo pola cal unha onda é reflectida. Na existencia normal dunha onda cun obstáculo hai reflexión, absorción e transmisión, isto último, cando a onda é capaz de traspasar o obxecto obstáculo.
Unha onda reflíctese (rebota e volve ao medio do cal provén) cando se encontra cun obstáculo que non pode traspasar nin rodear.

400px

## Características 
O tamaño do obstáculo e a lonxitude de onda determinan se unha onda rodea o obstáculo ou se se reflicte na dirección da que proviña.

Se o obstáculo é pequeno en relación coa lonxitude de onda, o son circunvarao (difracción), mais, se é ao revés, un obstáculo grande, o son reflíctese (reflexión).

Se a onda se reflicte, o ángulo da onda reflectida é igual ao ángulo da onda incidente, de modo que se unha onda sonora incide perpendicularmente sobre a superficie reflectinte, volve sobre si mesma.

A reflexión non actúa igual sobre as altas frecuencias que sobre as baixas. A lonxitude de onda das baixas frecuencias é moi grande (pode chegar aos 18 metros), polo que son capaces de rodear a maioría de obstáculos; en cambio as altas frecuencias non rodean os obstáculos polo que se producen reflexión, que provocan sombras detrás dos obxectos.

## Acústica 
Na acústica, esta propiedade das ondas é amplamente coñecida e aproveitada. Non só para illar, senón tamén para dirixir o son cara ao auditorio mediante placas reflectoras (reflectores e tornavoces).

350px|miniatura|centro|A liña amarela é o son directo, as outras liñas son algunhas das primeiras reflexións.

## Fenómenos relacionados coa reflexión 
* As **ondas estacionarias**. Unha onda estacionaria prodúcese pola suma dunha onda e a súa onda reflectida sobre un mesmo eixe. Dependendo como coincidan as fases da onda incidente e da reflectida, produciranse modificación no son (aumenta a amplitude ou diminúe), polo que o son resultante pode resultar desagradable. En determinadas circunstancias, a onda estacionaria pode facer que a sala entre en resonancia.
* O **eco**. O sinal acústico orixinal extinguiuse, pero aínda non é devolto o son en forma de onda reflectida. O eco explícase porque a onda reflectida chéganos nun tempo superior ao da persistencia acústica.
* A **reverberación**. Prodúcese reverberación cando as ondas reflectidas chegan ao oínte antes da extinción da onda directa, é dicir, nun tempo menor que o de persistencia acústica do oído.
John Verdon

**John Verdon**, nado o 1 de xaneiro de 1942, é un publicista e escritor estadounidense. Famoso pola súa serie de libros protagonizados polo detective Dave Gurney. *Think of a Number* é a súa primeira novela.

## Traxectoria 
Traballou en varias axencias publicitarias en Manhattan como director creativo ata que, ó igual que o protagonista dos seus libros, se trasladou a vivir ó norte do estado de Nova York nunha contorna rural.

## Libros 
**Think of a Number* (2010)
**Shut Your Eyes Tight* (2011)
**Let The Devil Sleep* (2012)
**Peter Pan Must Die* (2013)
**Wolf Lake* (2015)
* *White River Burning* (2018)
* *On Harrow Hill* (2021)
Agaete

**Agaete** é un concello español pertencente á provincia das Palmas, nas Illas Canarias. Está situado ao noroeste da illa de Gran Canaria, a 30 quilómetros da capital.

Dentro do termo municipal destacan a súa cabeceira (a vila de Agaete), o Puerto de las Nieves a beiras do océano Atlántico, comunicado regularmente por transbordador coa illa de Tenerife, e Los Berrazales (barranco arriba, cunha exuberante vexetación). Nesta última zona, ao pé do piñeiral de Tamadaba, levántase un antigo e abandonado hotel rural.

A economía de Agaete baseouse historicamente na agricultura e a pesca, pero nos últimos decenios o turismo converteuse no sector máis importante. Un dos símbolos do municipio é o Dedo de Dios ou Roque Partido, formación rochosa con aspecto de dedo humano que se levanta fronte á costa. A parte superior do Dedo de Dios foi destruída por unha forte tormenta, a tormenta tropical Delta, en 2005.

## Barrios 
250px|miniatura|esquerda|Atardecer en Puerto de las Nieves
Casas del Camino, El Hornillo, El Risco, El Sao, El Turman, Guayedra, Las Cuevecillas, Los Berrazales, San Sebastián, Barriada Señorita María Manrique de Lara (coñecido como *Bilbao*), Troya, Piletas, Puerto de las Nieves, San Pedro, El Palmeral, La Suerte, San Pedro, Vecindad de Enfrente e Las Candelarias.

## Lugares de interese 
* Casa Fuerte
* Conxunto Histórico-Artístico do Casco da Vila de Agaete
* Ermida das Neves
* Ermida de San Sebastián de Agaete
* Lomo de los Canarios-Praia do Risco
* Maipez de Arriba
* Val de Guayedra
* Zona Arqueolóxica La Palmita
* Huerto de las Flores

## Festas 
Sen ningunha dúbida, Agaete caracterízase tamén polas súas festas patronais. A Vila mariñeira de Agaete celebra durante o mes de decembro as festas patronais en honra á Inmaculada Concepción e durante o mes de agosto, a Festa da Rama en honra á Virxe das Neves. 
O acto popular máis coñecido durante as festas de agosto da nosa Señora das Neves, é sen ningunha dúbida, a Baixada da Rama, declarado acto festivo de Interese Turístico Nacional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
La Aldea de San Nicolás

**La Aldea de San Nicolás**, ata 2005 denominada San Nicolás de Tolentino, é un municipio español pertencente á provincia das Palmas, nas illas Canarias. Está situado ao oeste da illa de Gran Canaria. A capital municipal chámase La Aldea de San Nicolás de Tolentino, aínda que os aldeáns coñécena popularmente como La Aldea.

O punto máis elevado do municipio é a montaña de Inagua, con máis de 1.300 metros de altura.

Polo Acordo de 28 de xullo de 2005 do Cabido Insular de Gran Canaria, publicado no Boletín Oficial da Provincia das Palmas nº136 de 24 de outubro de 2005, aprobouse cambiar o nome do municipio de San Nicolás de Tolentino a La Aldea de San Nicolás.

## Localidades 
250px|miniatura|esquerda|Praia de La Aldea
Artejevez, Barranquillo hondo, Casco, Castañeta, Cercadillos, El Albercón, El Cruce, El Hoyo, El Pinillo, El Polvorín, El Ribanzo, El Taharalillo, Jerez, La Cardonera, La Cruz, La Hoyita, La Ladera, La Playa, Ladera del Palomar, Las Marciegas, Las Tabladas, Lomo del Carmen, Los Cardones, Los Caserones, Los Espinos, Los Pasitos, Mederos, Molino de Agua, Molino de Viento, Tasarte, Tasartico e Tocodomán.

## Lugares de interese 
*Sitio arqueolóxico de Los Caserones
*El Charco (Praia de San Nicolás)
*Muíño de La Ladera
*Varias casas de Patrimonio Histórico Cultural no casco do pobo
*O Peirao Vello
*Praia de Güi-Güi
*Cactualdea

## Festas 
*San Isidro (15 de maio)
*San Luís Gonzaga (21 de xuño)
*San Xoán Bautista (24 de xuño)
*San Pedro (29 de xuño)
*A nosa Señora do Carme (16 de xullo)
*San Nicolás de Tolentino (10 de setembro), día do patrón do pobo. Realízase unha romaría. Ao día seguinte, o 11 de setembro, ten lugar a festa do Charco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Difracción (son)

A **difracción** é un fenómeno que afecta á propagación do son. Falamos de difracción cando o son en lugar de seguir na dirección normal, se dispersa.

A explicación atópase no Principio de Huygens-Fresnel, que establece que calquera punto dunha fronte de onda é susceptible de converterse nun novo foco emisor de ondas idénticas ao orixinal. De acordo con este principio, cando a onda incide sobre unha abertura ou un obstáculo que impide a súa propagación, todos os puntos do seu plano convértense en fontes secundarias de ondas, emitindo novas ondas, denominadas ondas difractadas.

A difracción pódese producir por dous motivos diferentes:
#porque unha onda sonora encontra ao seu paso un pequeno obstáculo e rodéao. As baixas frecuencias son máis capaces de rodear os obstáculos que as altas. Isto é debido a que as lonxitudes de onda no espectro audible están entre 1,7&nbsp;cm e 17m, as altas e baixas frecuencias respectivamente.
#porque unha onda sonora topa cun pequeno burato e atravésao.

A cantidade de difracción virá dado en función do tamaño da propia abertura e da lonxitude de onda.
*Se unha abertura é grande en comparación coa lonxitude de onda, o efecto da difracción é pequeno. A onda propágase en liñas rectas ou raios, como a luz.
*Cando o tamaño da abertura é menor en comparación coa lonxitude de onda, os efectos da difracción son grandes e o son compórtase como se fose unha luz que procede dunha fonte puntual localizada na abertura.

Ficheiro:Refracción-reflexión-difracción.jpg.

*Na ilustración, a liña azul representa a difracción do son; a verde, a reflexión e a castaña, refracción*.
A1 Ethniki 2009-10

A **tempada 2009-2010 da A1 Ethniki** foi a 70ª edición da máxima competición de baloncesto en Grecia. A competición contou con 14 equipos, que se enfrontaron entre si ó longo de 26 xornadas. Trala tempada regular, os 8 primeiros da táboa disputaron as eliminatorias polo título de campión, título que rematou nas mans do Panathinaikos BC por 31ª ocasión, tras vencer ó Olympiacos BC na final.

## Táboa ó final da tempada regular 

## Eliminatorias polo título 
O campión da tempada 2009-10 da A1 Ethniki foi o **Panathinaikos BC**.
## Véxase tamén 
;Outros artigos

;Ligazóns externas
* Páxina oficial da HEBA
Jagiellonia Białystok

O **Jagiellonia Białystok** é un club profesional de fútbol da cidade de Białystok, en Polonia, fundado de 1920 e compite na Ekstraklasa.

[miniatura|240px|[Polonia Warszawa - Jagiellonia]]
[240px|dereita|miniatura|[Ruch Chorzów - Jagiellonia (09.11.2009)]]
## Palmarés 
* Copa Polaca **(1)** = 2009/2010
* Supercopa Polaca **(1)** = 2010

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Jagiellonia Białystok 
* Jagiellonia (jagiellonia.net) 
* Jagiellonia  (jagiellonia.neostrada.pl) 
* Jagiellonia (90minut.pl) 
* Estadio (stadion.bialystok.pl)
Tia Carrere

**Tia Carrere**, nada como **Althea Rae Duhinio Janairo** o 2 de xaneiro de 1967 en Honolulu, é unha actriz, modelo e cantante hawaiana.

## Traxectoria 
O seu primeiro papel importante como actriz foi na telenovela estadounidense da ABC *General Hospital*. Porén é máis coñecida por interpretar o personaxe de Cassandra Wong nos filmes ''Wayne's World* e *Wayne's World 2*. Tamén fixo de actriz de dobraxe no filme de animación *Lilo & Stitch*, no que fai a voz de Nani. Así mesmo, destaca o seu traballo en televisión con series como *Duck Dodgers* e *Cazatesouros'', nesta última facendo o papel protagonista de Sydney Fox.

## Véxase tamén
Mariano Barbacid

**Mariano Barbacid**, nado en Madrid o 4 de outubro de 1949, é un destacado bioquímico e oncólogo español.

## Traxectoria 
Entre as súas maiores achegas á ciencia cabería destacar que conseguiu illar un xene humano mutado capaz de causar cancro nunca antes illado: o oncoxene humano H-nivel (en carcinoma de vexiga). Este feito supuxo un incrible avance para o estudo do cancro en canto ás bases moleculares. O seu descubrimento foi publicado en Nature en 1982 nun artigo chamado *A point mutation is responsible for the acquisition of transforming properties by the T24 human bladder-carcinoma oncogene*. Nos meses seguintes continuou as investigacións sobre o seu descubrimento chegando a determinar que o devandito oncoxene era unha mutación dun alelo pertencente á familia Ras, e descubrindo o seu mecanismo de activación.

En 2003 demostrou que a encima CDK2, que se cría imprescindible na división celular, non se necesitaba para o inicio da replicación.

A súa formación académica completouse entre a Universidade Complutense de Madrid, onde estudou ciencias químicas, e Estados Unidos (1974), onde estivo como bolseiro e foi ascendendo até director do departamento de oncoloxía no Instituto Nacional do Cancro de Maryland. Anos máis tarde regresou a España para situarse á fronte do novo Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO).

## Publicacións 
Publicou traballos en revistas tan prestixiosas como *Nature* e *Nature Genetics* e entre os seus artigos máis citados cabería destacar os seguintes:

* *A point mutation is responsible for the acquisition of transforming properties by the T24 Human Bladder-Carcinoma Oncogene* (1982).
* *Nivel xenes* (1987).
* *The TRK proto-oncogene encodes a receptor for nerve growth-factor* (1991).
* *trkC, a new member of the trk family of tyrosine protein-kinases, is a receptor for neutotrophin-3* (1991).
* *Genetic analysis of mammalian cyclin-dependent kinases and their inhibitors (2000).
* *Toll-like Receptor-4 (TLR4) Down-regulates MicroRNA-107, Increasing Macrophage Adhesion via Cyclin-dependent Kinase 6'' (2011)
## Recoñecementos
A súa dedicada carreira á ciencia valeulle numerosos recoñecementos e renome entre os científicos españois máis ilustres. Recibiu gran cantidade de premios entre os que podemos destacar: o Distinguished Young Scientist Award (1983), o Premio Rei Juan Carlos I (1984), o Rhodes Memorial Award (1985), e o Charles-Rudolph-Brupbacher (2005).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Mariano Barbacid en Revista FUSION
* Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas
Tisbe

Co nome de Tisbe podemos estarnos referindo a:

* A protagonista dunha funesta historia de amor con Píramo, que nos conta Ovidio no seu Mito de Píramo e Tisbe
* Unha antiga cidade beocia, a actual Thisvi.
Artenara

**Artenara** é un municipio español pertencente á provincia das Palmas (Canarias). Está situado no centro da illa de Gran Canaria. Nace como municipio independente en 1734.

## Etimoloxía 
O seu topónimo é unha voz de orixe amazigh (bérber) cuxa tradución máis aceptada é "lugar agochado entre rochas".

## Historia 
Nace como municipio independente en 1734. É de sinalar que ata a década dos anos 30 do século XX apenas unhas poucas casas situábanse xunto á actual igrexa, mentres que a maioría da poboación vivía en casas-cova situadas ao bordo das abruptas ladeiras que forman parte da caldeira de Tejeda.

## Xeografía 
Situado nos cumes occidentais de Gran Canaria, a 1.270 metros de altitude, Artenara é o pobo máis alto da illa, constituíndo unha excelente plataforma desde onde contemplar panorámicas do Roque Nublo, o Bentayga e, en definitiva, de toda a conca de Tejeda.

Dista da capital insular, As Palmas de Gran Canaria, 50 quilómetros. A poboación total no termo municipal é duns mil habitantes, dos que preto da metade habitan no casco.

## Localidades 
Las Peñas, Las Arbejas, Cueva Nueva, La Umbría, Cueva de los Gatos, Lomo Cuchara, La Cuevita, Bajo el Risco, La Degollada, Guardaya, Las Moradas, Los Cofrites, Chajunco, Caideros, Las Cuevas, Bajalobos, Risco Caído, Roque del Pino, Coruña, Las Hoyas, Lugarejos, Tirma, El Vaquero, Tifaracás, Mojones, Venta Nieves, Candelaria, Acusa Seca e Acusa Verde.

## Economía 
Na actividade agrícola reside a base da súa economía. A papa, o millo (millo) e os froiteiros son os cultivos principais. O pastoreo pervive aínda como un complemento importante para a súa economía.

Na actividade artesanal destacan a elaboración de vasoiras, os traballos en la, a olería e a obtención de aceite de améndoa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
O Alcouce

O topónimo **O Alcouce** indica o ángulo ou lugar abrigado que forman as casas, ou tamén un sementeiro, viveiro. Pode referirse a:

;En Galiza
***O Alcouce**, lugar da parroquia de Moura, no concello de Nogueira de Ramuín;
***O Alcouce**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello da Pobra de Trives;
***O Alcouce**, lugar da parroquia de Redemuíños, no concello de Quintela de Leirado;
***O Alcouce**, lugar da parroquia de Tomeza, no concello de Pontevedra;
***O Alcouce**, lugar da parroquia de Figueirido, no concello de Vilaboa.
***Praza do Alcouce**, no lugar de Feás (Feás, Boborás).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Alcóucer**, lugar da parroquia de Donas, no concello de Gondomar.
Bandeira de Gabón

A **bandeira de Gabón** foi adoptada en 1960. Está composta por tres franxas horizontais do mesmo tamaño. A cor da franxa superior é verde, que simboliza a flora do país. A franxa central, de cor amarela, representa a luz do sol. A franxa inferior é azul, polo océano Atlántico que baña as súas costas.

A bandeira do Gabón en 1959-1960 presentaba tres cores, verde, amarelo e azul, coa bandeira de Francia achantada no canto superior esquerdo.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Gabon 1959-1960.svg|Bandeira de Gabón (1959-1960)
Ficheiro:Presidential Standard of Gabon (1990-2016).svg|Estandarte do Presidente de Gabón
Ficheiro:Flag of the President of Gabon (1960–1990).svg|Estandarte do Presidente de Gabón (1960-1990)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeiras do mundo - Gabón
Chiguayante

**Chiguayante** é un cidade, municipio, e comuna de Chile con 81.302 habitantes (INE 2002). A cidade forma unha conurbación con Concepción. Foi fundado en 1996 como municipio e ten unha superficie de 72&nbsp;km2. O nome da comuna provene da toponimia coñecida polos mapuches como *chiwayantu*, unha palabra composta de *chiway antü*, en castelán significa "sol entre neblina". O xentilicio da comuna é chiguayantino/a.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gran Concepción

### Ligazóns externas 
* A municipalidad de Chiguayante .
Jerry Scott

**Jerry Scott**, nado o 2 de maio de 1955 en South Bend, Indiana, é un debuxante estadounidense, co-creador de *Baby Blues* como tamén co-creador de *Zits*.

## Traxectoria
Empezou a debuxar profesionalmente a mediados dos 70 facendo debuxos para revistas. 
Máis tarde, fixo amizade con Rick Kirkman e crearon *Baby Blues* en 1990, un cómic baseado na vida familiar duns nenos pequenos. Logo, en 1997, Scott e Jim Borgman colaborarían para crear *Zits*, que segue as historias dun rapaz adolescente.
Bandeira de Gambia

A **bandeira de Gambia**, deseñada por Pa Louis Thomasi, consiste en tres barras horizontais de cor vermella, azul e verde. As cores están separadas por franxas brancas. O vermello na parte superior simboliza o sol e a sabana. No centro, a cor azul representa o río Gambia que cruza a nación. O verde simboliza a terra e os bosques. As franxas brancas representan a paz.

A bandeira foi oficialmente adoptada o 18 de febreiro de 1965, día da independencia do país do Reino Unido.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of the British West Africa Settlements (1870–1888).svg|23px|Bandeira histórica Bandeira da África Occidental Británica, de 1821 a 1888.
Ficheiro:Flag of The Gambia (1889–1965).svg|23px|Bandeira histórica Bandeira da Gambia Británica, de 1888 a 1965.
Ficheiro:Flag of the Governor-General of The Gambia (1965–1970).svg|23px|Bandeira histórica Bandeira do goberno británico, de 1965 a 1970.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeiras do Mundo - Gambia
Bogurodzica

**Bogurodzica** (nai de Deus) é o máis vello himno relixioso polaco, composto entre o século XIII e o XIV, constituíndo tamén o máis antigo poema en lingua polaca, a diferenza doutros himnos relixiosos polacos medievais non é unha tradución do latín, e aínda que a súa orixe é incerta Roman Jakobson suxeriu que a súa procedencia podería estar no eslavo eclesiástico por medio dunha tradución checa.

Os cabaleiros polacos cantaron este himno logo da batalla de Grunwald (15 de xullo de 1410) durante a Guerra polaco-lituano-teutónica e mentres se loitaba co exército turco en Varna no ano 1444, converténdose nunha sorte de himno nacional.

## Letra das dúas estrofas orixinais 
**Polaco**
Bogurodzica dziewica, Bogiem sławiena Maryja, 
U twego syna Gospodzina Matko zwolena, Maryja! 
Zyszczy nam, spuści nam. 
*Kyrie elison!*

Twego dziela Krzciciela, bożycze, 
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze. 
Słysz modlitwę, jąż nosimy, 
A dać raczy, jegoż prosimy: 
A na świecie zbożny pobyt, 
Po żywocie rajski przebyt. 
*Kyrie elison!*

**Galego**
Nai de Deus, Virxe, por Deus glorificada María 
de teu fillo, o noso Señor, nai escollida, María! 
Achégate a nós, danos a túa presenza! 
*Kyrie eleison!*

Fillo de Deus, pola graza do bautismo, 
escoita as nosas voces, enche os pensamentos do home! 
Escoita a oración que che ofrecemos, 
e danos o que che demandamos: 
Unha estadía respectable no mundo;  
despois da vida, o paraíso! 
*Kyrie eleison!*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Bogurodzica en mp3
Gyali

miniatura|dereita|250px|Mapa de Cos coa illa de Gyali.

**Gyali** (en Grego moderno: Γυαλί "cristal", tamén chamada **Yiali** ou **Yali**, pronunciado ʝaˈli) é unha illa grega volcánica do arquipélago do Dodecaneso localizada a medio camiño entre a costa meridional de Cos e Nísiros. Componse de outeiros de lava de obsidiana riolítica e de depósitos de pedra pómez. A illa ten dous segmentos distintos, coa parte nordés case na súa totalidade de obsidiana e a parte suroeste de pedra pómez. Estes segmentos están conectados por un estreito istmo e a praia está formada por sedimentos de moderno arrecife.

## Xeografía 
miniatura|esquerda|En sentido contrario ás agullas do reloxo: Stroggyli, Gyali, Pergoussa, Pachia e Nissyros.

A illa ten 6&nbsp;km de longo e entre 500 m e 4&nbsp;km de ancho. Ten unha cova de 180 m de profundidade. Está desprovista de vexetación. O censo de 2001 achegou unha poboación de 10 habitantes. Administrativamente, forma parte do municipio de Nisiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Rexións de Grecia
*Prefecturas de Grecia

### Ligazóns externas
*Páxina Web Oficial do Municipio de Nissyros (en inglés, francés, alemán, grego, italiano e castelán)
Baby Blues

***Baby Blues*** é unha tira cómica estadounidense creada e producida por Rick Kirkman e Jerry Scott desde o 7 de xaneiro de 1990. Distribuída por King Features Syndicate desde 1995, a tira trata sobre a familia MacPherson, especialmente sobre as peripecias dos tres pícaros da familia
Nos seus inicios, a familia MacPherson consistía só en Wanda e Darryl MacPherson, os pais, e Zoe, unha bebé. A primeira tira ten lugar no hospital xusto despois do nacemento de Zoe. Máis tarde chegarían dúas novas criaturas, Hammie, o do medio e único rapaz, e Wren, a máis nova.

## Libros 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Baby Blues at King Features 
* Baby Blues home page
* Baby Blues comic strip
Célula estrelada pancreática

[miniatura|[cultivo celular|Cultivo de células estreladas pancreáticas.]]
[miniatura|300 px|Activación das células estreladas pancreáticas na pancreatite crónica e no cáncer de páncreas. Ilustration de (R.Jaster, 2004). Foron descubertas por Saotome et al en 1997 . Teñen bastantes similitudes coas [célula estrelada hepática|células estreladas hepáticas.

As células estreladas pancreáticas atópanse en áreas do páncreas exócrino arredor dos acinos (nos espazos periacinares) e supoñen arredor do 4 % das células pancreáticas no páncreas san. Os seus procesos citoplasmáticos, que lles dan o seu aspecto estrelado, rodean a base dos acinos. Tamén se atopan nas rexións perivasculares e periductais do órgano. Cando se activan migran ao lugar onde se produciu un dano no tecido, e participan nas actividades reparativas do tecido, secretando compoñentes da matriz extracelular como coláxeno de tipo I e III, fibronectina e laminina. Estas células conteñen gotas lipídicas que conteñen retinoides (vitamina A), que se perden durante a activación, e proteínas citoesqueléticas como a desmina e a proteína acídica fibrilar glial 

As células estreladas pancreáticas xogan un papel na patoxénese da pancreatite e do cáncer de páncreas. A pancreatite iníciase por un dano no tecido acinar, ductal, e/ou células mesenquimais do páncreas, e isto vai seguido por procesos patolóxicos como edema intersticial, necrose celular, activación intrapancreática da tripsina , infiltración de células inflamatorias, e a activación e proliferación das células estreladas pancreáticas.

As células estreladas pancreáticas son activadas por mediadores profibroxénicos, como o etanol 
, metabolitos e citocinas/factores de crecemento. A perpetuación das células estreladas pancreáticas en condicións patolóxicas persistentes orixina fibrose pancreática. Na transdución dos sinais de activación están implicadas quinases MAP (proteína quinases activadas por mitóxeno), e os ligandos PPARγ (receptor activado polo proliferador do peroxisoma γ), que son receptores nucleares hormonais, inducen o fenotipo quiescente destas células .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Célula estrelada (nerviosa)
* Célula estrelada hepática
* Célula pancreática acinar

### Ligazóns externas
Los Estómagos

**Los Estómagos** foi un grupo de rock uruguaio, xurdido no ano 1983, sendo a súa última actuación o 25 de agosto de 1989. Foi un dos principais grupos da movida de rock uruguaio post-ditadura.

Logo da separación da banda, Gabriel Peluffo e Gustavo Parodi formaron o grupo de rock Buitres Después de la Una, mentres que Fabián Hernández pasou a formar Gallos Humanos, que logo cambia de nome a 4 Golpes.

Pese á súa relativamente curta carreira é a día de hoxe unha banda de referencia e para moitos de culto.

## Membros 
* Fabián Hernández - baixo (1983-1989)
* Gustavo Parodi - guitarra (1983-1989)
* Gabriel Peluffo - voz (1983-1989)
* Gustavo Marriott - batería (1983-1985)
* Leonardo Baroncini - batería (1985-1986)
* Marcelo Lasso - batería (1986-1989)
* Andy Adler - segunda guitarra (1983-1984)

## Discografía 
### Discos de estudio 
* *Tango que me hiciste mal* (Orfeo SULP 90765. 1985)
* *La ley es otra* (Orfeo SULP 90827. 1986)
* *Los Estómagos* (1987)
* *No habrá condenado que aguante* (Orfeo. 1988)

### Discos nos que participaron 
* *Graffiti* (1985)
* *Rock Nacional Vol. 2* (1986)
* *Montevideo Rock* (1987)
* *Rock en el Palacio* (1987)
* *En vivo Montevideo Rock II* (1988)

### Discos en homenaxe á banda 
* *Extrañas Visiones* (1996, onde participaron La Tabaré Riverock Banda, La Trampa, Peyote Asesino, Shock, El conde de Saint Germain, Eduardo Darnauchans, La celda, Kongo Bongo, Claudio Taddei, Spanglish Trax, Chopper, Buenos Muchachos, Traidores e The Supersónicos.
Buitres Después de la Una

**Buitres Después de la Una**, abreviado **BDDL1**, máis coñecidos como **Buitres**, é un grupo de rock and roll uruguaio formado en 1989. Son actualmente un dos grupos máis famosos da música uruguaia. O grupo formouse tras a separación de Los Estómagos.

## Membros 
### Membros actuais 
* Gustavo Parodi - guitarra e voz (1989 - ...)
* Gabriel Peluffo - voz e harmónica (1989 - ...)
* José Rambao - guitarra (1989 - ...)
* Orlando Fernández - baixo (2005 - ...)
* Nicolás Souto - batería (2006 - ...)
### Membros anteriores 
* Marcelo Lasso - batería (1989 - 1998)
* Irvin Carballo - batería (1998 - 2000)
* Jorge Villar - batería (2000 - 2006)

## Discografía 
### Discos de estudio 
* *Buitres Después de la Una* (Orfeo 91051-1. 1990)
* *La Bruja* (Orfeo 91143-1. 1991)
* *La Bruja + Buitres Después de la Una* (Orfeo. CD dobre. 1993)
* *Maraviya* (Orfeo 1993, reeditado por Bizarro Records 2004)
* *Deliciosas Criaturas Perfumadas* (1995)
* *El Amor te ha Hecho Idiota* (1996)
* *Rantifusa* (Independiente 1998, reeditado en Koala Records 2003)
* *Buena Suerte... Hasta Siempre* (Bizarro Records 2001)
* *Mientras* (Koala Records 2003)
* *Periplo - El Asombrante Mundo de los Buitres Después de la Una* (Koala Records 2004)
* *En La Vuelta* (2005, editado unicamente en España)
* *Canción de Cuna Para Vidas en Jauría* (Montevideo Music Group 2007)
* *20 Años + 17 Años + Canción de Cuna Para Vidas en Jauría* (Montevideo Music Group 2009)
* *Colección Historica* (Bizarro Records 2009)
* *Bailemos* (Montevideo Music Group 2010)

### Discos oficiais ao vivo 
* *Buitres 10 Años Vol. 1* (Bizarro Records 2000)
* *Buitres 10 Años Vol. 2* (Bizarro Records 2001)
* *Buitres 17 Años* (Montevideo Music Group 2006)

### DVD 
* *Periplo - El Asombrante Mundo de los Buitres Después de la Una* (Koala Records 2005)
* *Buitres 17 Años* (Montevideo Music Group 2007)
* *Tratando de Ordenar el Caos* (Montevideo Music Group 2008)
* *Coleccion Historica* (Bizarro Records 2009)

### Libros 
* *En Uruguay o en el Infierno* (T. Couto-De Leon, 1996)
* *El cielo puede esperar* (Leo Barizzoni, 2010)''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Airbus Group

**Airbus Group SE** é un grupo aerospacial e de defensa europeo. Entre as empresas participantes está Airbus dedicada á produción de avións comerciais e Airbus Military que manufactura avións militares. Eurocopter, o principal subministrador mundial de helicópteros; Astrium, líder europeo en programas espaciais desde o Ariane ata o Galileo; e Cassidian que produce sistemas de seguridade e defensa.

EADS formouse o 10 de xullo de 2000 coa unión de Aérospatiale-Matra de Francia, DaimlerChrysler Aerospace AG (DASA) de Alemaña e Construcciones Aeronáuticas SA (CASA) de España operando baixo a lexislación neerlandesa con sede social en Leiden. EADS é o socio principal no consorcio Eurofighter e ten un papel prominente no provedor de sistemas de mísiles MBDA. No ano 2009, EADS tivo uns ingresos de 42.820 millóns de euros, empregando a 119,500 traballadores.

## Principais produtos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial .
Eladio Fernández Diéguez

**Eladio Fernández Diéguez**, nado na Coruña o 3 de marzo de 1865 e finado en Zamora o 17 de novembro de 1935, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do xornalista Ezequiel Fernández Miranda. Estudou Dereito nas universidades de Santiago de Compostela e Salamanca. Foi concelleiro republicano na Coruña. Comezou o seu traballo como xornalista en *Murmullos Literarios* e *El Anunciador*. Posteriormente, en Santiago de Compostela fundou *El Cupido*, traballou como redactor de *La Verdad* e *Gaceta de Galicia*, e colaborou con *El Ciclón*. Novamente na Coruña, colaborou con *El Imparcial Coruñés* e *El Alcance* e fundou e dirixiu *La Coruña Cómica*. Foi director de *Tierra Gallega*, redactor xefe de *El Telegrama* e tivo unha sección propia en *La Voz de Galicia*. Na súa estadía en Ferrol foi director de *El Correo Gallego* e *Diario Ferrolano*. Dirixiu *Diario de Huelva*, ademais de colaborar en diferentes xornais americanos.

## Obras 
* *Para una noche (Historias y cuentos de miga)*, 1887.
* *Parábolas*, 1920.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Artigos na Hemeroteca da RAG
O Cameleiro, Ribadeume, As Pontes de García Rodríguez

**O Cameleiro** é un lugar da parroquia de Ribadeume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 1 habitante home no ano 2014 segundo datos do IGE.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribadeume 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
O Cameleiro

Como topónimo **O Cameleiro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cameleiro**, lugar da parroquia de Ribadeume, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Cameleiro**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Cameleiros**, lugar da parroquia de San Pedro de Eume, no concello das Pontes de García Rodríguez.