open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Seleuco

**Seleuco** (en latín *Seleucus*, en grego Σέλευκος) é o nome das seguintes persoas na Antigüidade:
* **Seleuco I Nicátor**, sátrapa e primeiro seléucida.
* **Seleuco II Calinico**, rei do  -246 ao -225.
* **Seleuco III Cerauno** (ou Soter), rei (do -225 ao -223.
* **Seleuco V Filométor**, rei do -126 ao -125.
* **Seleuco VI Epífanes** Nicátor, rei do -96 ao -95).
* **Seleuco VII Cibiosactes** ou Filométor, rei arredor do -83 a arredor do -70.
* **Seleuco do Bósforo**, rei do Bósforo.
* **Seleuco (príncipe)**, fillo de Antíoco VII Sidetes.
* **Seleuco (poeta)**, poeta grego.
* **Seleuco de Emesa**, historiador grego sirio.
* **Seleuco de Alexandría**, gramático grego.
* **Seleuco de Seléucida** astrónomo grego.
Teodoro de Samotracia

**Teodoro de Samotracia** (en grego Θεόδωρος, en latín Theodorus) foi un escritor e mitógrafo da antiga Grecia.
## Traxectoria 
Menciónao Tolomeo Hefesto, quen di que escribira que Xúpiter, cando naceu, riu durante sete días seguidos e que, polo tanto, sete era un número perfecto. Este Teodoro é probabelmente o mencionado nos escolios de Apolonio de Rodas. Vossius inclúeo na súa *Historia Graeca*.
## Notas
O Progreso

Como topónimo **O Progreso** pode referirse a:

;En Galiza
***O Progreso**, lugar da parroquia de Oeste, no concello de Catoira;
***O Progreso**, lugar da parroquia do Vicedo, no concello do Vicedo;
***Vilaprogreso**, lugar da parroquia de Cerceda, no concello de Cerceda.
Queimado

O topónimo **Queimado** pode referirse a:

;En Galiza
***O Queimado**, lugar da parroquia de Mañón, no concello de Mañón;
***O Queimado**, lugar da parroquia de Cerponzóns, no concello de Pontevedra;
***Muín Queimado**, lugar da parroquia de Trabada, no concello de Trabada;
***Vilar Queimado**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Lugo;
***Bozqueimado**, lugar da parroquia de Casteligo, no concello de Chandrexa de Queixa;
***Vilarqueimado**, lugar da parroquia de Santa Sabiña, no concello de Santa Comba;
***Os Queimadoiros**, lugar da parroquia de Artes, no concello de Ribeira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Astrea, Cesar

**Astrea** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 23.636 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Astrea ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* Arjona
* El Hobo
* El Yucal
* Hebrón
* La Ye
* Montecristo
* Nueva Colombia
* Santa Cecilia

## Notas
A Corota

O topónimo **A Corota** pode referirse a:

;En Galiza
***A Corota**, lugar da parroquia de Seixosmil, no concello de Meira;
***O Vilar da Corota**, lugar da parroquia de Seixosmil, no concello de Meira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Coroza**, lugar da parroquia de Abeledo, no concello de Abadín.
Afonso (homónimos)

O termo **Afonso** pode referirse a:

***Afonso**, nome propio masculino galego.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Lombo de Afonso**, lugar da parroquia do Aparral, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***A Ponte Nafonso**, lugar da parroquia de Roo, no concello de Noia;
***A Ponte Nafonso**, lugar da parroquia de Cando, no concello de Outes;
***A Viladafonso**, lugar da parroquia de Olives, no concello da Estrada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Silvestre (homónimos)

Como topónimo **Silvestre** pode referirse a:

;En Galiza
***San Silvestre de Argas**, parroquia do concello de San Xoán de Río.
****San Silvestre**, lugar de dita parroquia;
***Silvestre**, lugar da parroquia de San Tomé de Piñeiro, no concello de Marín;
***San Silvestre**, lugar da parroquia de San Caetano, no concello de Santiago de Compostela;
***San Silvestre**, lugar da parroquia de Barbadelo, no concello de Sarria;
***Vilasilvestre**, lugar da parroquia de Belesar, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Tamalameque

**Tamalameque** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 18.031 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Tamalameque ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

*Antequera
*El Doce
*La Boca
*Las Brisas
*Las Palmas
*Mata de Barro
*Mundo Alrevez
*Palestina La Nueva
*Pasacorriendo
*Pueblo Nuevo
*Sitio Nuevo
*Totumito
*Zapatosa

## Notas
Etterbeek

**Etterbeek** é un dos 19 concellos da rexión de Bruxelas-Capital, en Bélxica. Situado na parte oriental da rexión, limita coa cidade de Bruxelas, con Auderghem, con Ixelles, con Schaerbeek, con Woluwe-Saint-Lambert e con Woluwe-Saint-Pierre. Como é habitual en todos os concellos desta rexión, é legalmente bilingüe (francés-neerlandés).

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Astérix et Obélix XXL 2 : Mission Las Vegum

***Astérix et Obélix XXL 2 : Mission Las Vegum*** é un videoxogo de 2006 desenvolvido por Étranges Libellules e publicado por Atari para Microsoft Windows e PlayStation 2. É a secuela de *Astérix et Obélix XXL* (2003). O xogo está protagonizado polos personaxes franceses da serie de banda deseñada Astérix e Obélix, e presenta parodias de numerosos xogos clásicos, do mesmo xeito que a banda deseñada falsea personaxes históricos e fan moitas referencias culturais. Un exemplo disto é a arte da caixa que ten un parecido coa de *Grand Theft Auto: San Andreas* (2004).

Nese mesmo ano lanzouse un porto para Nintendo DS e PlayStation Portable titulado *Astérix & Obélix XXL 2: Mission: Ouifix*.

En 2018 lanzouse unha remasterización do xogo. Unha secuela, *Astérix et Obélix XXL 3 : Le Menhir de cristal*, publicouse en 2019.

## Notas
Fernando (homónimos)

O termo **Fernando** pode referirse a:

***Fernando**, nome propio masculino galego.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Outeiro Fernando**, lugar da parroquia de Fozara, no concello de Ponteareas;
***Vilafernando**, lugar da parroquia da Ría de Abres, no concello de Trabada;
***Vilafernando**, lugar da parroquia da Valboa, no concello de Trabada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fernandaño**, lugar da parroquia de Abadín, no concello de Abadín.
Malena Valles

**Malena Valles Becerra**, nada en San Sebastián de los Reyes o 12 de xullo de 2000, é unha xogadora de balonmán española. Xoga de central no BM Porriño.

## Traxectoria
Formouse no Club Balonmano Sanse, e en 2021 fichou polo BM Aula de Valladolid, de División de Honra. En 2022 fichou polo BM Porriño, onde xogou até 2025, tras chegar na tempada 2024-25 á final da EHF European Cup.

Estudou Ciencias da Actividade Física e do Deporte na Universidade Politécnica de Madrid, e graduouse en 2024 co TFG *Análisis del clima motivacional y satisfacción laboral de las jugadoras de balonmano de División de Honor femenina según su lugar de procedencia*.

## Notas
Fátima Ayelén

**Fátima Ayelén Rosalez Cabrera**, nada en San Luis o 21 de maio de 1995, é unha xogadora de balonmán arxentina. Xoga de porteira no BM Porriño.

## Traxectoria
En 2015 fichou polo BM Granollers, e en 2017 fichou polo BM Porriño, co cal na tempada 2024-25 chegou á final da EHF European Cup.

Coa selección arxentina participou nos Xogos Panamericanos de 2023, onde acadou a medalla de bronce.

## Notas
Manuel R. Crespo

**Manuel R. Crespo**, nado en Quiroga o 10 de xuño de 1954, é un mestre, músico, compositor e pintor galego. Reside en Vigo. Destaca polo seu compromiso coa educación musical en galego, a creación de instrumentos tradicionais e a súa contribución á cultura galega a través da música, a poesía e o ensino.

## Familia e orixes 
É fillo de José Antonio Rodríguez López, máis coñecido como Xoán Rolo, funcionario do Concello de Quiroga, secretario do Concello de Ribeira de Piquín (Lugo) e persoeiro moi activo na vida cultural da vila tras a súa xubilación. Foi un home culto, amante das viaxes, das excursións culturais e da natureza, vinculado a actividades como as visitas a castros e monumentos por toda Galicia. Foi amigo persoal de Uxío Novoneyra e Manuel María, con quen compartía encontros culturais e gastronómicos. Tamén fundou e presidiu a asociación micolóxica Choupín. Faleceu aos 82 anos en 2001, sendo lembrado cun poema de Olga Patiño no que se di:

*A inhóspita voz chamoute / arrincándote / ó amencer do Val de Quiroga... / Para sempre na memoria do corazón.*

## Traxectoria educativa 
Ao longo da súa carreira profesional, Crespo traballou como mestre de inglés e música, e tamén como pedagogo especializado en linguaxes musicais. Exerceu tamén como director do Colexio Sello de Vigo, onde promoveu proxectos educativos vencellados á cultura e á lingua galega. Actualmente está xubilado.

## Actividade musical e artística 
É autor e intérprete de cancións infantís, pezas inspiradas na música tradicional galega e adaptacións musicais de poemas. A súa canle de YouTube (cresposello) funciona como plataforma de difusión da súa obra musical e pedagóxica.

Fabrica artesanalmente frautas de bambú inspiradas nos canaveirais das ribeiras galegas, que tanxe como parte dunha práctica artística vinculada á natureza. Tamén desenvolve actividade como pintor.

## Vínculo coa poesía 
A súa obra musical está fortemente ligada á poesía galega. Versionou textos de autoras e autores actuais do Val de Quiroga como Pura Tejelo, Celia Núñez ou Vicente Reboleiro, así como poemas de clásicos como Uxío Novoneyra ou Guerra da Cal.

## Letras Galegas 2025 
O 17 de maio de 2025, participou como cantautor convidado no acto institucional do Día das Letras Galegas celebrado no salón de actos do Concello de Ribas de Sil. No evento presentouse o libro *Vestidos de organdí* de Pura Tejelo, e Manuel R. Crespo realizou unha actuación musical-

## Estilo e recoñecemento 
Foi descrito por Xosé P. Mondelo como “*mestre músico luthier, amigo dos ríos e dos poetas*”, nun artigo publicado no blog *Papel Marelo* en 2017. A súa traxectoria combina música, educación, arte e defensa da identidade cultural galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canle de YouTube de Manuel R. Crespo
* Artigo sobre Manuel R. Crespo en *Papel Marelo*
Joe McDonnell (activista)

**Joseph McDonnell**, nado en Belfast o 14 de setembro de 1951, e finado na Prisión de Maze o 8 de xullo de 1981, foi un voluntario no Exército Republicano Irlandés Provisional (IRA) que morreu durante a folga de fame irlandesa de 1981.

## Vida temperá 
Joe McDonnell naceu en Slate Street, en Falls Road, Belfast como quinto de oito nenos. Estudou nunha escola católica Romana próxima. Casou con Goretti en 1970, e mudouse á casa da súa irmá en Horn Drive na zona de Lenadoon. Durante o tiroteo entre o IRA e o Ulster Real Constabulary (RUC) e o exército británico, ambos os dous homes, xunto con Séamus Finucane e Seán Lavery, foron arrestados. McDonnell e o outros foron sentenciados a 14 anos en prisión por posesión dunha arma de fogo. Ningún dos homes recoñeceu nin aceptou a xurisdición do tribunal.

## Folga de fame 
McDonnell estivo de acordo cos obxectivos da folga de fame irlandesa, especialmente: o dereito de non levar un uniforme de prisión; o dereito de non ter que traballar na prisión; o dereito de libre asociación con outros prisioneiros; o dereito de organizar as súas propias instalacións educativas e lúdicas e o dereito a unha visita, unha carta e un paquete por semana.

A pesar de que McDonnell non participou na primeira folga de fame (1980), uniuse Bobby Areas e outros na segunda o ano seguinte. A súa folga de fame durou 61 días ata a súa morte o 8 de xullo de 1981. Tivo dous nenos. A súa muller Goretti, e filla Bernadette, apoiaron activamentes ós folguistas. John Joe McGirl, axente electoral de McDonnell en Sligo–Leitrim, deu a oración no seu funeral. Citando Patrick Pearse, dixo o seguinte: "pode parecer o idiota que deu o seu todo, segundo os sabios do mundo; mais foron os idiotas aparentes os que cambiaron o curso da historia irlandesa".

## Acusacións 
En marzo de 2006, o antigo prisioneiro Richard O'Rawe alegou que tres días antes da morte de McDonnell, o goberno británico fixo unha oferta firme á de líderes do movemento na prisión o suficientemente sólida como para acabar a protesta. O'Rawe alega que mentres os líderes dentro da prisión estaban listos para aceptar a oferta e acabar a folga e, así, salvar as vidas de McDonnell e os outros que morreron despois del, os líderes de fóra da prisión ordenáronlles que continuasen.

O comandante de IRA dentro de Longo Kesh nese entón, Brendan McFarlane, negou publicamente esta versión de acontecementos. Só un prisioneiro no mesmo pabillón no que estiveron O'Rawe e McFarlane, Anthony McIntyre, concordou coa versión dos acontecementos de O'Rawe en relación á folga de fame de 1981.

## Conmemoración 
miniatura| Monumento conmemorativo ás mortes dos 22 folguistas irlandeses. Glasnevin Cemiterio
McDonnell foi un dos 22 republicanos irlandeses (no século XX) que morreu nunha folga de fame.

Joe McDonnell é tamén conmemorado nunha canción de The Wolfe Tones titulada "Joe McDonnell". El e a súa familia son tamén nomeados na canción "A Father's Blessing" de the Irish Brigade, e é un dos 10 folguistas mencionados en "Roll of Honour".

## Notas
Curumaní

**Curumaní** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 44.176 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Pailitas ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* Barrio Acosta
* Champán
* Chinela
* El Mamey
* Guaymaral
* Hojancha
* Nuevo Horizonte
* Sabanagrande
* San Roque
* San Sebastián
* Santa Isabel

## Notas
Sancho (homónimos)

O topónimo **Sancho** pode referirse a:

;En Galiza
***Sancho**, lugar da parroquia de Panxón, no concello de Nigrán;
***O Casancho**, lugar da parroquia de Petán, no concello da Cañiza;
***Vilasancho**, lugar da parroquia de Sello, no concello de Lalín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Sanchón**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Vilalba.
Orbaneja del Castillo

**Orbaneja del Castillo** é unha localidade situada na provincia de Burgos, comunidade autónoma de Castela e León (España), comarca de Páramos. Pertence administrativamente ao concello de Valle de Sedano, aínda que tradicionalmente era un enclave independente.

## Xeografía 
É unha localidade que se atopa no límite con Cantabria, entre o concello de Valderredible en Cantabria e Escalada.
esquerda|miniatura|Cova da Auga.
Limita:

* Norte: Báscones de Zamanzas
* Sur: San Felices del Rudrón
* Este: Escalada
* Oeste: Villaescusa de Ebro, Valderredible.

Caracterízase pola súa paisaxe kárstico modelada pola auga. A cova da auga motivou o interese para diversos estudosos da xeoloxía e ciencias afíns. Mais tamén hai outras covas de interese menos coñecidos como a cova do níspero e a cova do barbancho. Dela parte un regato que atravesa a poboación para despois caer en fervenza cara ao río Ebro que pasa ao lado.

Tamén aparece toba que salienta por diversos factores e cun alto contido de materiais diversos. Tal característica compártea con outras vilas próximas como Tubilla del Agua.

## Patrimonio 
A vila está considerada como Conxunto Histórico, declarado o 3 de xuño de 1993, BOCyL de 9/06/1993 e BOE de 18/08/1993. A *Cova do Azar*, arte rupestre, Ben de Interese Cultural, declarado o 25 de xuño de 1985, BOE de 29/06/1985.

Ficheiro:Orbaneja del Castillo - Cueva del Agua - DSC 5159.jpg|Cova da auga.
Ficheiro:Orbaneja-del-castillo-farallon.JPG|Detalle de arquitectura.

## Notas
Aquiauhtzin

**Aquiauhtzin Cuauhquiyahuacatzintli**, nado en Ayapango (México) contra 1430 e finado despois de 1490, foi un nobre e poeta náhuatl. Malia a súa fama na época, sobreviviron poucas das súas pezas.

## Traxectoria 
Aquiauhtzin naceu cara a 1430 en Ayapango, no dominio independente de Chalco-Amecameca. De orixe nobre, estudou na súa infancia no *calmecac* ou escola local. Así, aprendeu as tradicións culturais do seu pobo, a lingua e a retórica, a poesía, e aspectos relativos á relixión, na que era moi versado. É moi probable que participase na guerra contra os mexicas, que arredor de 1483 principiaron a súa conquista de Chalco-Amecameca.

Tivo que falecer con posterioridade a 1490, posto que nese ano participou nunha reunión de poetas convocada por Tecayehuatzin de Huexotzinco.

## Obras 
Entre os poemas atribuídos con seguridade a Aquiauhtzin destacan os seguintes, preservados no manuscrito dos *Cantares mexicanos*, conservado na Biblioteca Nacional de México:

* *Chalcacihuacuicatl *("A canción das mulleres de Chalco"). Orixinalmente anónimo, foi aceptado como tal por Ángel María Garibay, quen o considerou unha "produción mimética do mundo náhuatl".  Porén, a crónica histórica de Chimalpahin indica que a peza foi composta por Aquiauhtzin. Trátase dunha composición de carácter erótico en sete seccións.
* *Noconcacon cuicatl* ("Unha canción que escoitei"). É un texto relixioso no que o poeta canta ao "dador de vida", chegando a dirixirse a el de maneira persoal:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Poemas de Aquiauhtzin (en castelán)
Tumble Leaf

***Tumble Leaf*** é unha serie de televisión estadounidense que se estreou en 2014 en Amazon Prime Video. É unha animación de stop motion que trata das aventuras duns animais antropomórficos e baséase na curtametraxe *Miro*. Foi creada polo animador Drew Hodges (*Saturday Night Live*, *Community*) e polo estudio Bix Pix Entertainment. *Tumble Leaf* está protagonizado polo raposo azul Fig e o seu amigo Stick (ámbalas dúas voces son de Christopher Downs), xunto con outros residentes da illa de Tumble Leaf, axudando aos nenos en idade preescolar a aprender leccións básicas de ciencias mediante exemplos lúdicos. Outros personaxes habituais inclúen Maple (Brooke Wolloff), Hedge (Zac McDowell), Pine (Addie Zintel), Ginkgo (Alex Trugman), Rutabaga (Jodi Downs), Zucchini (Alan Franzenburg) e Butternut & Squash (Emily Downs). Cada episodio consta de dúas historias de 11 minutos con Fig aprendendo a mecánica de varios elementos descubertos nunha sala especial a bordo do naufraxio abandonado onde reside.

O programa formou parte da primeira rolda de pilotos de televisión encargados por Amazon en 2013 para o seu servizo Amazon Prime Video, e foi escollido oficialmente para a súa primeira tempada de 13 episodios en maio.

## Notas
Terminator Zero

***Terminator Zero*** é unha serie de televisión estadounidense-xaponesa desenvolvida por Mattson Tomlin para Netflix. Está ambientada no universo de *Terminator* creado por James Cameron e Gale Anne Hurd. Os servizos de animación foron proporcionados por Production I.G baixo a dirección de Masashi Kudō. A serie de oito episodios estreouse o 29 de agosto de 2024 en Netflix, onde conta con versión subtitulada en galego.

## Sinopse 
Na Tokyo de 1997, Malcolm Lee está a desenvolver Kokoro, un sistema de IA destinado a competir con Skynet. O día anterior ao día do xuízo final, Lee vese a si mesmo e aos seus tres fillos perseguidos por un descoñecido robot asasino e un misterioso soldado do ano 2022 foi enviado para protexelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
La Gloria, Cesar

**La Gloria** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 20.247 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, La Gloria ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* Ayacucho
* Besote
* Carolina
* Estación Ferrocarril
* La Mata
* Las Puntas
* Molina
* Simaña

## Notas
Manaure Balcón del Cesar

**Manaure Balcón del Cesar** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 11.944 habitantes.

## Toponimia 
O nome do concello provén dun cacique indíxena da rexión do oeste de Venezuela, alén da costa leste do lago de Maracaibo.

## Notas
Manuela Mariño

**Manuela Mariño Mariño**, nada en Rianxo en 1964, é unha infografista e deseñadora gráfica galega que desenvolveu gran parte da súa traxectoria profesional en *La Voz de Galicia*. Os seus traballos foron recoñecidos polos premios Malofiej e Laus en varias ocasións.

## Traxectoria 
Logo de varios anos dedicada á realización de grafismos técnicos para unha empresa de telecomunicacións, en 1990 entra a traballar no departamento de gráficos informativos de La Voz de Galicia, onde tamén se realizan as funcións de deseño editorial, xunto con Xoán G. Carlos Vázquez, Ana Remeseiro, A. Manzano e Agrafojo. Este departamento evolucionou en gran medida, como ela comentou en varias entrevistas, grazas aos programas de deseño vectorial que chegaron cos computadores Macintosh incorporados a mediados dos 80 ás redaccións dos xornais.

O primeiro conflito bélico do Golfo (1990-91) supuxo unha revolución no mundo da información gráfica que Manuela Mariño viviu en primeira persoa como responsable de deseño do xornal. As fotografías da fronte substituíronse por detallados mapas de situación nos que non só se representaban os avances da guerra, senón tamén detalles dos seus protagonistas e procedementos, xerando unha aproximación aos datos máis asimilable para os lectores. Das máis de 200 infografías que se elaboraron durante a I Guerra do Golfo para o xornal, un 29% foron realizadas pola infografista.

Esta sección do diario galego foi canteira doutros infografistas recoñecidos internacionalmente como Álvaro Valiño, Chiqui Esteban, Alberto Cairo e Xaquín G. V. (Xocas), que máis tarde traballaron en cabeceiras como o *Washington Post*, *The New York Times* ou *National Geographic*.

A serie de gráficos dedicados aos camiños a Santiago, elaborados por Manuela Mariño e Cristóbal Ramírez para o xornal, foi distinguida cunha medalla de ouro nos premios Malofiej de 2005, así como a cobertura gráfica que o departamento do diario fixo da traxedia do barco «O'Baía», na que tamén colaborou a infografista.

Manuela Mariño é a responsable do redeseño da cabeceira e maquetación de La Voz de Galicia efectuado en 2011. Para os titulares das noticias encargou unha tipografía a medida ao tipógrafo portugués Dino dos Santos. E en 2012 formou parte do xurado profesional nos premios ÑH Lo mejor del Diseño Periodístico España&Portugal.

A colección literaria de Valle-Inclán editada por La Voz de Galicia e deseñada por ela fíxose cun LAUS de prata na edición dos premios de deseño do ano 2020. Ao ano seguinte, a colección ‘Historia’ foi recoñecida cun LAUS bronce na categoría de portadas de libros e revistas destes premios de deseño. O citado traballo formou parte da mostra da Galicia Design Week, situada na sede da Coruña da Fundación Barrié, que reuniu pezas de deseño gráfico e industrial, ademais de referencias de arquitectura e paisaxismo.

## Recoñecementos 
* Medalla de ouro nos Premios Malofiej de Infografía, organizados pola Society for News Design (SND).

## Notas
Certame Literario Jaime Olmedo Limeses

**O Certame Literario de Novela** **e Relato Infantil Jaime Olmedo Limeses** está promovido pola empresa Avigal en colaboración con Antela Editorial, é unha iniciativa que busca promover a lingua galega e fortalecer o compromiso coa cultura galega a través da creación literaria. 

## Características 
Na novela infantil en galego, pensada para un público novo, poden participar todas as persoas maiores de 18 anos, máximo 14.000 palabras. Está dotada con 3.000 €.

O relato infantil en galego é para nenos e nenas menores de 12 anos que teñan ganas de crear e contar a súa historia en galego cunha extensión máxima de dúas follas en tamaño A4.

A entrega dos galardóns e a presentación da publicación terán lugar na semana das Letras Galegas, nun evento que contará coa presenza de representantes de Avigal, Antela Editorial e o gañador do mesmo. O certame naceu co obxectivo de fomentar a literatura infantil en galego e apoiar novos talentos. A obra gañadora será publicada por Antela Editorial e distribuída na semana das Letras Galegas. Ademais, Avigal agasallará 1.500 exemplares da novela.

Jaime Olmedo Limeses foi o fundador en 1964 de Avícola de Galicia. S.A.U. (Avigal) e tamén conselleiro delegado, o premio honra a súa memoria.

## I Certame, 2025 
### Novela infantil 
A gañadora foi *Pernascochas*, de Ramón Domínguez Veiga, pola súa calidade e orixinalidade entre 39 novelas infantís. Conta a historia de Marcelina, unha nena peculiar, que lle propón a Martiño tres retos para que este poida conseguir a súa amizade: un que a sorprenda, outro que a faga rir e outro que a faga chorar como nunca antes chorara. O xurado (Alba de Evan -secretaria-, Miguel García-Fernández, María Lado, Celia Fernández, Ramiro J. Peralta e Blanca Millán) salientou a calidade literaria, a orixinalidade, a sensibilidade e o uso do humor.

### Relato Infantil Escolar 
O gañador foi o alumno Gabriel G.G. do CEIP Carlos Cid Arregui (Ourense), coa súa obra "Regulus, un gato valente", escollida entre escolares de toda Galicia.

### Relato infantil escolar 
Pendente

## Notas
Alto Baudó

**Alto Baudó** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 31.745 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Alto Baudó ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Amaparraida (Santa Rita)
* Apartadó
* Batatal
* Boca de León
* Chachajó
* Chigorodó
* Dominico
* El Salto (Bella Luz)
* Geando
* La Divisa
* La Felicia
* La Loma
* Las Delicias
* Miacora
* Mojaudó
* Naucas
* Nuevo Platanares
* Pavarandó (Pureza)
* Puerto Alegre
* Puerto Córdoba Urodo
* Puerto Echeverry
* Puerto Libia
* Puerto Martínez
* Puerto Indio
* San Francisco de Cugucho
* Santa Catalina de Catru

## Notas
Bajo Baudó

**Bajo Baudó** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 34.457 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Bajo Baudó ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

* Bella Vista
* Belén de Docampodó
* Cuevita
* Dotenedó
* Guineal
* Hijuá
* Orpúa
* Pavasa
* Piliza
* Playita
* Puerto Abadía
* Punta Purricha
* Sivirú
* Tocasina (Dubasa)
* Unión Misara
* Usuragá
* Villa María
* Virudó

## Notas
Bojayá

**Bojayá** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 13.935 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Bojayá ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:

*Alfonso López
*Boca de Opogadó
*Corazón de Jesús
*El Tigre
*Isla de los Palacios
*La Boba
*La Loma de Bojayá
*Mesopotamia
*Napipí
*Pichicora
*Piedra Candela
*Pogue
*Puerto Contó
*San José de la Calle
*Veracruz

## Notas
Condoto

**Condoto** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 14.183 habitantes.

## Toponimia 
O topónimo Condoto (ou *Kondoto*) quere dicir, en lingua catío, «río Turbio».

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Condoto ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* Consuelo Andrápeda
* El Paso
* Ilaria
* Opogodó
* Santa Ana

## Notas
Roccella fuciformis

***Roccella fuciformis*** é unha especie de fungo liquenizado e é a especie tipo do xénero *Roccella*. Úsase para facer papel de tornasol xunto con outras dúas especies de liques: *Roccella tinctoria* e *Lecanora tartarea*.
Usnea rubicunda

***Usnea rubicunda*** é un tipo de  lique arbóreo nativo de rexións tépedas de Norte, Centro e Suramérica, tanto como Europa, Asia do leste, e África do norte. Esta especie moi foliosa forma agrupacións moi densas pilosas de coloracións laranxa a avermelladas.
O Chope

Como topónimo **O Chope** pode referirse a:

;En Galiza
***O Chope**, lugar da parroquia de Présaras, no concello de Vilasantar;
***A Fonte do Chope**, lugar da parroquia de Présaras, no concello de Vilasantar.
Larelle

Como topónimo **Larelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Larelle**, lugar da parroquia de Toén, no concello de Toén;
***Fonte Larelle**, lugar da parroquia de Toén, no concello de Toén;
***Vilarelle**, lugar da parroquia de Cerdido, no concello de Cerdido;
***Vilarelle**, lugar da parroquia de Vilarromarís, no concello de Oroso;
***Vilarelle**, lugar da parroquia de Vicinte, no concello de Outeiro de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Punctelia borreri

***Punctelia borreri*** é un lique da familia *Parmeliaceae*. Vive en simbiose cunha alga do xénero *Trebouxia*.

## Descrición 
É un lique con forma de folla que medra bastante preto do substrato. A parte superior do talo é de cor gris brillante a gris azulado-verdosa. Os lóbulos son amplamente redondeados (± 1 cm de ancho), teñen incisións superficiais e as marxes son ascendentes. Os lóbulos levan moitos pseudocífelos brancos, ovalados e afiados que varían moito en tamaño. Os sorais son brancos, redondos e comezan nas pseudocipelas. A especie non ten isidios.

Pódese confundir con:

* *Punctelia subrudecta*, pero este ten pseudocipelas menos contrastantes e sorais redondos
* *Punctelia jeckeri*, pero este ten sorais marxinais e lineares, especialmente nas marxes dos lóbulos
* *Parmelia sulcata*, pero este ten estruturas lineares no medio dos lóbulos

## Ecoloxía 
Vive principalmente como epífita en troncos e pólas de árbores e arbustos ben iluminados cunha cortiza non demasiado ácida. Ás veces tamén aparece en pedra.
Saboi

O topónimo **Saboi** pode referirse a:

;En Galiza
***Saboi**, lugar da parroquia de Angudes, no concello de Crecente;
***Saboi**, lugar da parroquia de Castenda da Torre, no concello de Tordoia;
***Saboia**, lugar da parroquia de Magazos, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xanthoparmelia conspersa

***Xanthoparmelia conspersa*** é un lique folioso e a especie tipo do xénero *Xanthoparmelia*. Está amplamente distribuído en zonas temperadas e foi rexistrado no Xapón, Europa, África, América do Norte e América do Sur.

## Taxonomía 
O liquen foi descrito por primeira vez co nome de *Lichen conspersus* en 1799 polo liquenólogo Erik Acharius. Na súa historia taxonómica, foi transferido aos xéneros *Imbricaria*, *Lobaria* e *Parmelia*.  Pasou a coñecerse como unha especie de *Xanthoparmelia* cando Mason Hale promoveu ese subxénero de *Parmelia* ao status xenérico en 1974. 

## Descrición 
*A Xanthoparmelia conspersa* ten un talo que está forte ou laxamente unido ao seu substrato. O talo, que mide 4-12 cm, está formado por lóbulos estreitos que miden de 1 a 3&nbsp;mm de ancho, que están amontoados e adoitan solaparse. A superficie superior do talo adoita presentar isidias que varían en forma desde esféricas ata cilindros ramificados. A superficie inferior do talo é negra, agás preto das puntas dos lóbulos, onde pode ser de cor entre pálida e marrón escura. As rizinas son grosas, negras e simples (é dicir, non ramificadas), cunha lonxitude de 0,5–1&nbsp;mm. As ascosporas miden de 5 a 6 por 9 a 10&nbsp;μm.
 

Algúns metabolitos secundarios que se atopan en *Xanthoparmelia conspersa* inclúen o ácido úsnico, o ácido hiposalazínico, o ácido estético e o ácido norstético.}} 

## Hábitat e distribución 
*A Xanthoparmelia conspersa* medra en rochas (en rochas silíceas, especialmente granito) e atópase normalmente en hábitats soleados. Foi rexistrada en Asia (Xapón), Europa, África, América do Norte e América do Sur. 

## Notas
O Abrigo, Feás, Aranga

**O Abrigo** é un lugar da parroquia de Feás, no concello coruñés de Aranga, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).

Non consta no Nomenclátor de Galicia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Feás 
### Parroquias de Aranga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Aranga
Escura

Como topónimo **Escura** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilaescura**, parroquia do concello de Sober.
****Vilaescura**, lugar de dita parroquia;
***A Fonte Escura**, lugar da parroquia de Candeán, no concello de Vigo;
***Fraga Escura**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Cospeito;
***Silvaescura**, lugar da parroquia de Cerceda, no concello de Cerceda;
***Silvaescura**, lugar da parroquia de Penosiños, no concello de Ramirás;
***Silvaescura**, lugar da parroquia de Vilar de Lebres, no concello de Trasmiras;
***Silvaescura**, lugar da parroquia de San Fins de Sales, no concello de Vedra;
***Valescura**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Regueiro Escuro**, lugar da parroquia de Friolfe, no concello do Páramo.
El Cantón del San Pablo

**El Cantón de San Pablo** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 7.016 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, El Cantón del San Pablo ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
*Boca de Raspadura
*Guapandó
*La Isla
*Puerto Pervel
*Taridó

## Notas
Suso Santomé

**Jesús Santomé Gestido**, nado en Moaña o 31 de marzo de 1955, é un exfutbolista galego. Xogaba de defensa.

## Traxectoria
Irmán xemelgo do tamén futbolista Jorge Santomé. Pepe Villar fichounos para as categorías inferiores do Celta de Vigo, e en 1975 chegou ao primeiro equipo, por entón en segunda división.

## Vida persoal
É pai da xogadora de balonmán Aitana Santomé.

## Notas
Aitana Santomé

**Aitana Santomé Santos**, nada en Moaña o 26 de maio de 2001, é unha xogadora de balonmán galega. Xoga de lateral esquerda no BM Porriño.

## Traxectoria
Filla do futbolista Suso Santomé e mais dunha atleta. De nova alternou o balonmán co taekwondo, e en 2015 chegou a ser terceira do mundo na categoría cadete de 55 kg. Comezou a adestrar nas categorías infantís do BM Porriño xunto a Ismael Martínez González, tamén do Morrazo, e en 2018 comezou a xogar co primeiro equipo. Na tempada 2024-25 o equipo chegou á final da EHF European Cup.

Estudante do Grao en Ciencias da Actividade Física e do Deporte na Universidade de Vigo, formou parte do equipo de balonmán feminino universitario co que acadou o campionato de España, e gañou o campionato do mundo coa selección de España universitaria. En 2024 foi convocada coa selección feminina de balonmán de España.

## Notas
Nagaoka-kyō

**Nagaoka-kyō** (en ) foi a capital do Xapón entre 784 e 794, a finais do período Nara. Estaba localizada no actual distrito de Otokuni, na provincia de Yamashiro, nunha zona de 4,3 x 5,3 quilómetros entre as cidades de Mukō, Nagaokakyō, Ōyamazaki e Kyōto. As ruínas do palacio imperial atopáronse no barrio de Kaidecho, en Mukō, e son un Sitio Histórico Nacional dende 1964. A área baixo protección ampliouse en 2016.

## Historia 
Nagaoka-kyō foi construída por orde do emperador Kanmu, que mandou que a súa nova capital se establecese uns 40km ao norte de Heijō-kyō nun intento de evitar os puntos febles xeográficos desta última. Así, Nagaoka-kyō situouse na confluencia de tres ríos, onde o río Katsura e o Uji formaban o Yodo. Creouse o porto de Yamazakitsu para trasladar produtos doutras partes do país, que se transportaban en barcos pequenos. Isto facilitou moito o abastecemento da nova capital imperial, xa que Heijō-kyō só era accesible por terra. Por outra banda, o estanque de Ogura, situado ao sueste de Nagaoka-kyō, utilizouse como base loxística. As escavacións arqueolóxicas amosaron que case todas as casas do lugar posuían un pozo, así como unha rede de sumidoiros para a evacuación das augas residuais, evitando os problemas existentes en Heijō-kyō. A auga distribuíase por sucos nos extremos das estradas, que se desviaban cara ás casas para eliminar os excrementos. A orixe desta auga era unha fonte natural situada ao noroeste de Nagaoka-kyō, a cal fora construída cunha lixeira pendente, de tal xeito que os residuos acababan no río, mantendo a cidade limpa. O palacio imperial situábase nun pequeno outeiro a 15m sobre o resto da cidade, demostrando de maneira visual a autoridade do emperador. Este deseño contrastaba co de Heijō-kyō, que estaba nunha chaira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Corón

O topónimo **Corón** pode referirse a:

;En Galiza
***Corón**, lugar da parroquia de Caleiro, no concello de Vilanova de Arousa;
***A Aduana de Corón**, lugar da parroquia de Caleiro, no concello de Vilanova de Arousa;
***San Roque de Corón**, lugar da parroquia de Caleiro, no concello de Vilanova de Arousa.
Agua (homónimos)

O topónimo **Agua** pode referirse a:

;En Galiza
***Agua Levada**, lugar da parroquia de Leirado, no concello de Quintela de Leirado;
***Pedra de Agua**, lugar da parroquia de Ponteareas, no concello de Ponteareas;
***Agualevada**, lugar da parroquia de Coiro, no concello de Cangas;
***Agualevada**, lugar da parroquia de Areas, no concello de Ponteareas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Aguá**, lugar da parroquia de Vilamartín Pequeno, no concello de Barreiros.
As aventuras de Minchi

***As aventuras de Minchi*** é unha serie de televisión infantil galega que se estreou orixinalmente na TVG entre 2012 e 2013. Foi producida pola Televisión de Galicia, CTV e BRB Internacional e dirixida por Ghaleb Jaber Martínez. Componse de 50 episodios e 

Os episodios da serie están dispoñibles na plataforma en liña do Xabarín Club.

## Sinopse 
Minchi é un monicreque con forma de lagarta que conecta co mundo exterior a través de Internet dende o seu terrario, e explica a natureza de xeito sinxelo e divertido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Marchas da Dignidade

As **Marchas da Dignidade**, mellor coñecidas pola sigla **22-M**, é o nome que reciben as protestas en forma de columnas procedentes de distintas partes de España, auspiciadas polo Movemento 15-M, que desembocaron en Madrid o 22 de marzo de 2014 en protesta das medidas gobernamentais durante a crise económica de 2008 a 2014.

## Historia 
### Orixes 
As orixes da protesta encádranse no ciclo de protestas do 2011 ao 2015 iniciadas polo Movemento 15-M en España como consecuencia da severa crise económica e da Gran Recesión mundial. A principios de 2014 diversos colectivos xurdidos arredor do Movemento 15-M convocaron unhas ‘Marchas’ ou columnas de persoas que sairían andando desde distintas partes de España para confluír en Madrid.

### Desenvolvemento 
O 22 de marzo de 2014 estas marchas de decenas de miles de persoas entraron en Madrid desde diversos puntos da cidade, concentrándose en Atocha e estendéndose até a praza de Colón. Os medios de comunicación estimaron unha cifra de 1.500.000 manifestantes, o que a situaría entre as manifestacións máis masivas da historia da partitocracia española. A cifra variou entre os 2 millóns estimados pola organización e os 36.000-50.000 estimados pola Delegación do Goberno. O destacado desfasamento de cifras acaparou titulares en medios chamando á análise das imaxes aéreas.

### Cargas policiais 
Ao concluír a manifestación producíronse cargas policiais e incidentes. Os servizos médicos recibiron petición de asistencia de 67 policías nacionais e municipais e 34 manifestantes. Inicialmente producíronse tamén 24 detencións, dos que tres eran menores de idade.

## Consecuencias 
Diversos medios de comunicación ou políticos sorprendéronse do seu éxito de convocatoria (Julio Anguita estimara unha asistencia inicial de 100.000 persoas). Destacaron a falta de cobertura ou apoio da prensa ou partidos tradicionais, así como o traballo en equipo de persoas individuais organizadas e a unión de moi distintos movementos sociais (xornaleiros, sanitarios, xubilados, movemento anti-desafiuzamentos). As chamadas Marchas da Dignidade foron a última gran mobilización masiva do proceso de mobilizacións iniciado en 2011 e a maior de todas por participantes. Foi tamén a primeira manifestación en incluír unha violencia activa por parte dos manifestantes de todo o ciclo de protestas iniciadas en 2011. De forma paralela ao proceso das Marchas da Dignidade, o 11 de marzo de 2014 fundouse o partido político Podemos.

## Ver tamén 
* Protestas de maio de 2011 en España
* Movemento 15-M
* Conflito de Gamonal de 2014

## Notas
Capela de San Gregorio

Existen diversas capelas baixo a advocación de **San Gregorio**:

;En Galicia
***Capela de San Gregorio de Carnota**, en Santa Comba de Carnota (Carnota);
***Capela de San Gregorio de Fiolledo**, en San Gregorio (Fiolledo, Salvaterra de Miño);
***Capela de San Gregorio de Guillade**, en Guillade (Ponteareas);
***Capela de San Gregorio de Louredo**, no Pantaño (Louredo, Mos);
***Capela de San Gregorio de Ouces**, no Casal (Ouces, Bergondo);
***Capela de San Gregorio de Paradela**, en Señoráns de Abaixo (Paradela, Meis);
***Capela de San Gregorio de Pazos**, en Pazos (Verín);
***Capela de San Gregorio de Soutovidal**, en Soutovidal (Cristiñade, Ponteareas);
***Capela de San Gregorio de Tabagón**, en San Gregorio (San Miguel de Tabagón, O Rosal).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ana Belén Palomino Delgado

**Ana Belén Palomino Delgado**, nada en Cáceres o 14 de decembro de 1996, é unha xogadora de balonmán estremeña. Xoga de porteira no BM Porriño.

## Traxectoria 
### Clubs
Criada en Miajadas, iniciouse no balonmán aos 10 anos no CD Paideuterión, o equipo do seu colexio. En 2014 fichou polo Cleba. O primeiro ano tivo ficha do filial, pero debutou no primeiro equipo en División de Honor, onde compartiu posición con Cristina González Ramos.

Na tempada 2016-17 xogou no HC Puig d'en Valls de Ibiza, na primeira tempada do equipo balear na División de Honor. En marzo de 2018 sufriu unha lesión de xeonllo. Ao rematar a tempada o equipo renunciou á praza en División de Honor, e Ana Belén fichou polo Balonmano Castellón, mais deixou o equipo ao descender a División de Prata.

En 2019 fichou polo Rocasa Gran Canaria para suplir a retirada de Dana Hernández. Co equipo canario debutou en competición europea e acadou a Supercopa de España na súa primeira tempada e a Copa Europea da EHF na tempada 2021-22.

Tras a chegada de Lulu Guerra ás Canarias Ana Belén non xogou moitos minutos, polo que en 2023 decidiu fichar polo BM Porriño.

### Selección
Se ben foi habitual coa selección júnior, non chegou a xogar coa selección feminina de balonmán de España.

## Palmarés 
### Clubs 
* 1 x Supercopa de España (2019/20)
* 1 x EHF European Cup (2021/22)

### Galardóns individuais 
* Insignia de prata da Federación Extremeña de Balonmano.
* Mención especial do Ayuntamiento de Miajadas
* Guerrera Iberdrola (xornada 14 de 2016-17, xornada 15 de 2018-19)

## Notas
Suairexa

O topónimo **Suairexa** pode referirse a:

;En Galiza
***Suairexa**, lugar da parroquia de Bolmente, no concello de Sober;
***Suairexa**, lugar da parroquia de Figueiroá, no concello de Sober;
***Suairexa**, lugar da parroquia de Millán, no concello de Samos;
***Suairexa**, lugar da parroquia de Neiras, no concello de Sober.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Auga (homónimos)

O termo **Auga** pode referirse a:

***Auga**, substancia química inorgánica, transparente, insípida, inodora e case incolora, que é o principal constituínte da hidrosfera terrestre e dos fluídos de todos os organismos vivos coñecidos (no que actúa como disolvente).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Augasantas**, parroquia do concello de Rois;
****Augasantas**, lugar de dita parroquia;
***Auga Doce**, lugar da parroquia de Faro, no concello de Viveiro;
***Auga Quente**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello de Alfoz;
***O Mesón da Auga**, lugar da parroquia de San Pedro de Nós, no concello de Oleiros;
***Rego de Auga**, lugar da parroquia de Crecente, no concello de Crecente;
***Augacai**, lugar da parroquia de Dornelas, no concello de Silleda;
***Augalada**, lugar da parroquia de Bascoi, no concello de Mesía;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Baroncelle, no concello de Abadín;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Remesar, no concello de Bóveda;
***Augalevada**, lugar da parroquia das Marabillas, no concello de Cartelle;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Rubián de Cima, no concello do Incio;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Vilouzán, no concello de Láncara;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Sobreda, no concello do Saviñao;
***A Augalevada**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Valdoviño;
***Mesón de Augalevada**, lugar da parroquia de Carboentes, no concello de Rodeiro;
***Augapesada**, lugar da parroquia de Ames, no concello de Ames;
***Augarrei**, lugar da parroquia de Canduas, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Augarrío**, lugar da parroquia de Dorneda, no concello de Oleiros;
***Augarrío**, lugar da parroquia da Laxe, no concello do Valadouro;
***Augarrío**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Porto Augavella**, lugar da parroquia de Oroso, no concello da Cañiza;
***A Augaxosa**, lugar da parroquia da Muxueira, no concello de Riotorto;
***A Madredauga**, lugar da parroquia de Rosende, no concello do Saviñao;
***A Penadauga**, lugar da parroquia de Escuadro, no concello de Silleda;
***A Pozadauga**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***Regodauga**, lugar da parroquia de Budiño, no concello do Pino;
***Ribadauga**, lugar da parroquia de Luaces, no concello de Pol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Go on home British soldiers

**Go on home British soldiers** (en galego: "Volvede á casa, soldados británicos") é unha canción rebelde irlandesa da época do conflito de Irlanda do Norte que expresa un dos anhelos do republicanismo irlandés da época, concretamente a retirada das forzas militares británicas que operaron en Irlanda do Norte dende 1969 ata a súa eventual partida en 2007.

É unha canción de repudio cara ao exército británico e o seu goberno, así como de apoio ao Exército Republicano Irlandés (IRA) e o republicanismo irlandés en xeral. A letra é de protesta. En ningún momento tivo a intención de incitar á violencia directa contra ninguén, só a non resignarse ante a presenza militar británica en Irlanda. Gravouna por vez primeira o grupo The Wolfe Tones, fíxose famosa da man de Éire Óg e foi versionada posteriormente por numerosos grupos, entre eles Banda Bassotti.
## Notas
Guðmundur Erlendsson

**Guðmundur Erlendsson**, nado cara a 1595 e finado en 1670, foi un poeta e crego islandés.

## Traxectoria 
Guðmundur Erlendsson naceu na granxa e igrexa de Fell, en Sléttuhlíð, onde exercería como pastor. Os seus pais eran o reverendo Erlendur Guðmundsson e a súa esposa Margrét Skúladóttir, dos que pouco se sabe. Erlendsson foi un de oito fillos da parella.

## Obra 
A súa obra máis coñecida é *Einvaldsóður*, unha tradución do poema *Ane Dialog betwixt Experience and ane Courteor* de David Lyndsay. En 2017, o compositor Guðmundur Steinn Gunnarsson empregou o texto para a súa ópera de cámara homónima, que debutou no festival Sláturtíð.

Guðmundur Erlendsson foi un poeta versátil e prolífico que acadou moita sona na súa época. Malia ser coñecido principalmente como un escritor relixioso, tamén compuxo *rímur* e outros poemas como unha vida de Esopo, unha composición sobre a *grýla*, e outra sobre os eventos de Tyrkjarán de 1627.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Unión Panamericana

**Unión Panamericana** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Chocó. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 7.627 habitantes.

A súa cabeceira municipal é o centro poboado Las Ánimas.

## Historia 
Unión Panamericana foi erixido en concello mediante ordenanza 011 do 30 de xullo de 1999, segregado dos concellos de Tadó e Istmina.

## Notas
Chimá

**Chimá** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Córdoba. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 19.160 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Chimá ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* Arache
* Campo Bello
* Carolina
* Corozalito
* Pimental
* Punta Verde
* Sabanacosta
* Sitio Viejo

## Notas