open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kalev (filme)

***Kalev*** é un filme estoniano de 2022 dirixido por Ove Musting. Baséase en acontecementos da vida real. Foi escollido como candidato de Estonia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
É un drama deportivo inspirado na vida real que conta a viaxe do equipo de baloncesto de Kalev, o cal se converteu no vencedor do último campionato da Unión Soviética en 1991. O filme trata varios temas importantes a través do progreso do equipo de baloncesto de Kalev: o dereito á autodeterminación nacional, o orgullo nacional, a oposición á visión imperialista do mundo, así como a idea dunha competición deportiva que transcende os estándares políticos.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Estonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
The Dozens

***The Dozens***, en galego: **As Ducias**, é un xogo que se xoga entre dous participantes, no que se insultan ata que un deles se rende. Común nas comunidades afroamericanas, o *Dozens* xógase case exclusivamente diante dun público, que anima aos participantes a responder con insultos cada vez máis severos para aumentar a tensión e, en consecuencia, facer o concurso máis interesante de ver.

Os comentarios do xogo poden centrarse na intelixencia, aparencia, competencia, estado social e situación financeira do xogador contrario. Os comentarios despectivos sobre os membros da familia do outro xogador son comúns, especialmente sobre as súas nais. Os comentarios adoitan estar relacionados con temas sexuais, esta versión do xogo denomínase "*Dirty Dozens*".

Segundo o sociólogo Harry Lefever e o xornalista John Leland, o xogo é xogado case na súa totalidade por afroamericanos; outros grupos étnicos adoitan non entender como xogar e poden tomarse en serio as observacións dos que xogan. A súa popularidade é maior entre as comunidades urbanas e de baixos ingresos, pero tamén se atopa en ambientes rurais e de clase media. Participan tanto homes coma mulleres, pero o xogo é máis común entre homes.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Regueifa – Galicia.
* *Sanankuya* – África occidental, especialmente en mande, pobo Mandinga.
* *Extempo* – Trinidad e Tobago.
* *Flyting* – Céltico e anglosaxón na Inglaterra medieval.
* *Ta mère* – Francia.
Provincia de Ardahan

**Ardahan** é unha das 81 provincias nas que está dividida Turquía, e está administrada por un gobernador designado polo Goberno central. Está situada na rexión de Anatolia Oriental, próxima á fronteira con Xeorxia. A capital é a cidade de Ardahan. As súas denominacións históricas inclúen Ardahan (en armenio DCP ան), **Ardagan** (ruso: Ардаган) e **Artaani** (xeorxiano DCP არტააანი). 

No distrito érguense un certo número de castelos medievais, incluído o propio castelo de Ardahan. Nunha época determinada do ano, a montaña Damal proxecta unha sombra que semella unha silueta moi natural de Atatürk.  

## Notas
Helga de Alvear

**Helga de Alvear**, nada en Kirn (en Renania-Palatinado, Alemaña) en 1936 e finada o 2 de febreiro de 2025, foi unha galerista e coleccionista de arte alemá.

## Traxectoria
### Primeiros anos e formación 
Estudou no Salem College no lago Constanza, así como en Lausana, Xenebra e Londres.

Chegou a España en 1957 para aprender castelán e estudar Cultura Hispánica na Complutense de Madrid. e tivo tres fillas. 

### Carreira profesional 
En España iniciou e desenvolveu a súa actividade profesional internacional. O comezo da actividade como coleccionista prodúcese en 1967 cando coñeceu a Juana Mordó e entrou en contacto cos artistas do Grupo de Cuenca e co Grupo El Paso en 2010, o Centro de Artes Visuales e, en 2021, inaugura o Museo de Arte Contemporánea Helga de Alvear, en Cáceres "Expand Constantly" de Zhang Peili,
* 2008, Medalla de Ouro ao mérito nas Belas Artes do Ministerio de Cultura de España.
* 2011, Medalla de Ouro de Cáceres.
* 2011, Premio AD, Premio Especial da Redacción Architecture Digest.
* 2014, Cruz de la Orden del Mérito Civil (Bundesverdienstkreuz am Bande) concedida por Alemaña.
* 2021, Académica de honor de Real Academia das Letras e as Artes de Extremadura.
* 2023, Premio Ceán Bermúdez das Artes na Real Academia de San Fernando.

## Notas
Elena Fatalibekova

**Elena Abramovna Fatalibekova** (, de nacemento **Rubtsova**) nada en Moscova o 4 de outubro de 1947, é unha xadrecista rusa, Gran Mestra Feminina (WGM) dende 1977.

## Traxectoria 
É filla da catro veces campioa mundial feminina Olga Rubtsova. O seu primeiro grande éxito foi a vitoria compartida do Campionato Feminino Junior da URSS en 1963.

En 1970 Fatalibekova quedou segunda nun torneo internacional feminino en Tbilisi e o ano seguinte gañou un torneo internacional en Cheliabinsk. Recibiu o título de Mestra Internacional Feminina en 1970. En 1974 Fatalibekova gañou o Campionato Feminino da URSS.

En 1976 gañou o Interzonal Feminino de Tbilisi (por diante de Maia Chiburdanidze). En Sochi 1977 Fatalibekova venceu na primeira rolda a Valentina Kozlovskaia por 6-2 (+4 −0 =4), mais perdeu na semifinal ante Alla Kushnir en Berlín Occidental por 3½-6½ (+2 −5 =3). Recibiu o título de Gran Mestra Feminina en 1977.

Fatalibekova non puido repetir ese éxito en posteriores edicións. En 1979 ficou 6ª no Interzonal Feminino en Alacant. En 1982 obtivo o 8º posto no Interzonal Feminino en Bad Kissingen.

En 1994 Fatalibekova competiu na 31ª Olimpíada de Xadrez co equipo feminino ruso, con xogadoras como Irina Kriukova, Galina Strutinskaia e Tatiana Roschina. Gañou en tres ocasións o Mundial Sénior de Xadrez Feminino (2000, 2001 e 2004) e en dúas ocasións o Campionato Europeo Sénior de Xadrez Feminino (2007 e 2008).

## Notas
Bernardino Vidarte

**Bernardino Vidarte Rivas**, nado en Buenos Aires o 18 de setembro de 1910 e finado en Mondoñedo o 16 de abril de 1981, foi un ilustrador, caricaturista e debuxante galego.
## Traxectoria 
Con sete anos instalouse en Mondoñedo. Foi profesor da Escola de Artes e Oficios de Mondoñedo, e directivo da Sociedade Deportiva de Mondoñedo. Colaborou en *Papel de Color*, *El Progreso*, *Faro de Vigo*, *El Pueblo Gallego*, *Céltiga* e *Nós*. Fixo caricaturas de Eduardo Lence-Santar e Álvaro Cunqueiro, e retratos de Pascual Veiga, Manuel Leiras Pulpeiro e Antonio Noriega Varela. Ilustrou a cuberta e contracuberta de *De catro a catro* de Manuel Antonio, a portada do poemario ''Fala d'as musas* de Daniel Pernas Nieto, os poemas de Rimbaud, Iglesia Alvariño e Cunqueiro en *Frol de Diversos* e colaborou no primeiro número de *Universitarios. Revista de la F.U.E.''. Fixo os carteis dos maios mindonienses de 1934, pero a súa obra máis coñecida é o cartel que pedía o SI para o Estatuto de autonomía de Galicia de 1936, unha estrela de cinco puntas proxectando os seus raios candentes sobre unha cadea opresora co texto “Votar o estatuto é votar porque nos gobernemos con leises galegas. Naide sabe do noso máis que nós”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Magnitika pedia

***Magnitika pedia*** (en ) é un filme grego de 2021 dirixido por Yorgos Goussis. Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Elena Topalidou como Elena
* Antonis Tsiotsiopoulos como Antonis
* Nikos Spanides como enterrador
* Froso Tzanetatou como capelán
* Dimitris Smailis como empregado da gasolineira
* Dimitris Bouzos como recepcionista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
El silencio del topo

***El silencio del topo*** é un filme documental guatemalteco de 2021 dirixido por Anaïs Taracena (no seu debut como directora) e escrito por Taracena e Pedro G. García. Conta a historia do xornalista Elías Barahona, máis coñecido como *El topo*, quen entre 1976 e 1980 estivo infiltrado como secretario de prensa do Ministerio do Interior de Guatemala. Foi escollido como candidato de Guatemala para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Durante a década de 1970, o xornalista Elías Barahona, alias *El topo*, infiltrouse no corazón dun dos gobernos máis represivos da historia de Guatemala. Ao desvelar a historia deste individuo, *El silencio del topo* recolle os momentos nos que as revelacións do pasado abren fendas nos muros do silencio dunha historia que permanece oculta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Guatemala propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
On the Job: The Missing 8

***On the Job: The Missing 8*** é un filme filipino de 2021 dirixido por Erik Matti e escrito por Michiko Yamamoto. É a continuación do filme de 2013 *On the Job*, e conta a historia dun xornalista que investiga a desaparición misteriosa dos seus colegas, e un prisioneiro que é temporalmente liberado para levar a cabo asasinatos.

O filme estreouse o 10 de setembro de 2021 na 78ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde competiu polo León de Ouro e gañou a Copa Volpi ó mellor actor para John Arcilla. Foi escollido como candidato de Filipinas para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* John Arcilla como Sisoy Salas
* Dennis Trillo como Roman Rubio
* Dante Rivero como Mayor Pedring Eusebio
* Christopher de Leon como Arnel Pangan
* Lotlot de Leon como Weng
* Leo Martinez como Xeneral Pacheco
* Agot Isidro como Senador Alice Samson
* Andrea Brillantes como Diane Salas
* Rayver Cruz como Bernabe
* Joey Marquez como Sarxento Joaquin Acosta

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Digimon Adventure: Last Evolution Kizuna

é un filme xaponés de 2020 producido por Toei Animation e animado por Yumeta Company. O filme estreouse nos cinemas xaponeses o 21 de febreiro de 2020. Ambientada na mesma historia das dúas primeiras series de anime de televisión *Digimon*, o filme serve como o final de serie da historia orixinal de *Digimon Adventure*.

A longametraxe foi un éxito comercial, recadando máis de 24 millóns de dólares en todo o mundo. Por mor da súa estrea limitada na maioría dos países do mundo, e á ausencia total de estreas nos cinemas nos Estados Unidos, a gran maioría destes ingresos proceden respectivamente da China (máis de 19 millóns de dólares), o Xapón e Hong Kong. Foi un éxito sólido no medio do proceso de reapertura relacionado coa pandemia de COVID-19 en varias partes de Asia. Orixinalmente programado para ter un lanzamento limitado nos Estados Unidos por Fathom Events, o plan foi cancelado debido á pandemia e ao seu impacto nos cinemas; o filme estreouse nos Estados Unidos en formatos multimedia domésticos o 6 de outubro de 2020.

A súa secuela, titulada *Digimon Adventure 02: The Beginning*, servirá como peche da serie *Digimon Adventure 02* e estrearase nos cinemas xaponeses o 27 de outubro de 2023.

## Personaxes 
## Notas
Blokád

***Blokád*** é un filme biográfico húngaro de 2022 dirixido por Ádám Tősér e protagonizado por Attila Vidnyánszky e Zoltán Seress. Foi escollido como candidato de Hungría para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme narra os catro días de bloqueo dos taxis que se produciu no país en 1990, e fai unha ollada ás loitas e os acordos entre bastidores, así como á vida persoal do primeiro ministro József Antall, quen loitou pola democracia.

O filme mestura ficción e realidade. Para o guión tamén se utilizaron dous libros de Imre Kónya (membro do consello de MDF daquela): *Antall József közelről* (2019), *A rendszerváltozás belülről – Személyes történelem* (2022).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hungría propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Chhello Show

***Chhello Show*** (en ) é un filme indio de 2021 dirixido por Pan Nalin. Está protagonizado por Bhavin Rabari, Bhavesh Shrimali, Richa Meena, Dipen Raval e Paresh Mehta. O filme estreouse na 20ª edición do Festival de Cinema de Tribeca o 10 de xuño de 2021 e nos cinemas da India o 14 de outubro de 2022.

Foi escollido como candidato da India para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de decembro.

## Sinopse 
Samay (Bhavin Rabari) é un neno de nove anos de Chalala, unha aldea de Saurashtra, Gujarat, na India, que pasa un verán enteiro vendo filmes dende a cabina de proxección dun cinema subornando ao proxeccionista Fazal (Bhavesh Shrimali). Está absolutamente hipnotizado polos fimes e a realización cinematográfica, ata o punto de que decide converterse en cineasta, descoñecendo os tempos desgarradores que lle esperan.

## Personaxes 
* Bhavin Rabari como Samay
* Bhavesh Shrimali como Fazal
* Richa Meena como Baa
* Dipen Raval como Bapuji
* Paresh Mehta como director do cinema
* Vikas Bata comom Nano
* Rahul Koli como Manu
* Shoban Makwa como Badshah
* Kishan Parmar como ST
* Vijay Mer como Tiku
* Alpesh Tank como Mr. Dave
* Tia Sebastien como Leela Mila
* Jasmin Joshi como Rathor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da India propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Saint Omer (filme)

***Saint Omer*** é un filme francés de 2022 dirixido por Alice Diop e protagonizado por Kayije Kagame e Guslagie Malanda. É a primeira longametraxe narrativa de Diop logo de traballar como cineasta de documentais. No filme, Rama (Kagame) é unha novelista embarazada que asiste ao xuízo de Laurence Coly (Malanda), unha muller senegalesa acusada de asasinar ao seu fillo de 15 meses ao deixala nunha praia para ser arrastrada pola marea, co fin converter o tráxico suceso nun relato literario de *Medea*. Baséase no caso xudicial francés de Fabienne Kabou, que foi condenada polo mesmo crime. Diop asistiu ao xuízo de Kabou en 2016.

O filme estreouse na 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 7 de setembro de 2022, onde gañou o León de Prata do Gran Xurado xunto co León do Futuro Luigi De Laurentiis. Realizáronse proxeccións adicionais no Festival Internacional de Cinema de Toronto e no Festival de Cinema de Nova York antes da estrea en cinemas de Francia o 23 de novembro de 2022. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Kayije Kagame como Rama
* Guslagie Malanda como Laurence Coly
* Valérie Dréville como o xuíz
* Aurélia Petit como Defence Barrister Vaudenay
* Xavier Maly como Luc Dumontet
* Robert Canterella como Barrister
* Salimata Kamate como Odile Diata
* Thomas de Pourquery como Adrian
* Salih Sigirci como Salih
* Fatih Sahin como Fatih
* Atillahan Karagedik como Jackson
* Ege Güner como Ege Güner
* Mustili como Mustafa
* Lionel Top como xornalista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Jang-e jahāni-e sevvom

***Jang-e jahāni-e sevvom*** (en ) é un filme iraniano de 2022 coescrito, dirixido, producido e editado por Houman Seyyedi. Está protagonizado por Mohsen Tanabandeh, Mahsa Hejazi, Neda Jebraeili e Navid Nosrati. Foi escollido como candidato de Irán para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Shakib (Mohsen Tanabandeh) é un xornaleiro sen fogar que perdeu a súa muller e o seu fillo nun terremoto hai anos. Durante os últimos dous anos, mantivo unha relación con Ladan (Mahsa Hejazi), unha muller xorda e muda. A obra na que traballa resulta ser o escenario dun filme sobre as atrocidades cometidas por Hitler durante a segunda guerra mundial. Contra todo prognóstico, danlle unha casa e unha oportunidade para toda a vida. Cando Ladan se entera do seu papel no cinema e da casa, ela chega ao seu lugar de traballo para pedir axuda e un lugar. O plan de Shakib para ocultala fracasa e ameaza con destruír a súa oportunidade de ser alguén.

## Personaxes 
* Mohsen Tanabandeh como Shakib
* Mahsa Hejazi como Ladan
* Neda Jebraeili
* Navid Nosrati como Nosrati
* Morteza Khanjani como Farshid
* Lotfollah Seyfi
* Hatem Mashmouli

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irán propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Gene Kranz

**Eugene Francis "Gene" Kranz**, nado o 17 de agosto de 1933 en Toledo, Ohio, é un enxeñeiro aeroespacial Estados Unidos que traballou para a NASA.

## Traxectoria 
Gene Cranz graduouse en enxeñería aeronáutica na Universidade de Saint Louis en 1954. Entrou como tenente segundo na reserva da Forza Aérea dos Estados Unidos, completando o seu adestramento como piloto na Base Lackland da Forza Aérea en Texas en 1955. Pouco despois de recibir as súas ás casou con Marta Cadena, de orixe mexicano. Kranz participou na Guerra de Corea, despois do cal deixou a Forza Aérea para traballar para a McDonnell Aircraft Corporation e máis tarde para a NASA, onde traballo de 1960 a 1964 para a sección de Operacións de Control de voo, desenvolvendo as reglas a usar polos directores de voo durante as misións espaciais tripuladas. Foi director de voo no programa Gemini, entre 1964 e 1968, mentres que entre 1969 e 1973 foi xefe da División de Control de Voo, director de voo dos programas Apollo e Skylab. Kranz foi director de voo durante a misión Apollo 11 e tamén durante a Apollo 13. Despois da finalización do programa Skylab foi ascendido a director adxunto de Operacións de Voo e en 1983a director de Operacións de Misión. En 1994 retirouse da NASA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*NASA
*Skylab
*Proxecto Apollo
*Programa Gemini
Benjamín Argiz Fiunte

**Benjamín Argiz Fiunte**, nado en Chantada cara a 1918 e finado no mesmo concello o 20 de decembro de 1939, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Veciño de Arcos. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 desertou do Batallón 353, estivo fuxido e formou parte do grupo de guerrilleiros que actuaba no suroeste da provincia de Lugo, principalmente no concello de Chantada, comandados por Salvador Valcárcel Montenegro. Participou no asalto á sucursal do Banco Pastor en Chantada. Foi requirido polo Xulgado Militar de Lugo en febreiro de 1939 xunto con Salvador Valcárcel e Benito Montes Otero. O grupo desfíxose trala morte pola Garda Civil de Salvador Valcárcel e outros dous guerrilleiros da partida en Adá o 11 de abril de 1939. Foi xulgado en Lugo na causa 812/38 e declarado en rebeldía. Foi requirido polo Xulgado Militar de Vigo en decembro de 1939 xunto con Jesús López Suárez e Victorino Quintana Vázquez. Ferido casualmente nun pé coa súa propia pistola, foi atendido polo practicante de Chantada José Costa Clavell cando estaba refuxiado nunha casa de Vilelos (O Saviñao). O 17 de decembro de 1939 a Garda Civil rodeou a casa e disparou contra os ocupantes. Victorino Quintana resultou morto, Salvador Gil Moure e Jesús López lograron fuxir, e Benjamín foi detido. Trasladado a Chantada, a súa declaración permitiu deter a rede de enlaces. Foi asasinado no Depósito de Chantada ás 8 horas do 20 de decembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Ngeri-Ngeri Sedap

***Ngeri-Ngeri Sedap*** é un filme indonesio de 2022 dirixido por Bene Dion Rajagukguk. Está protagonizado por Arswendy Beningswara Nasution, Tika Panggabean, Boris Bokir Manullang, Gita Bhebita Butarbutar, Lolox e Indra Jegel. Conta a historia dos pais dunha familia batak que finxen discutir para que os seus fillos poidan regresar a casa a tempo para celebrar unha tradición. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme conta a historia de Rakib (Kevin Ardilova), que exerce de empregado do fogar e axudante dun xeneral retirado, Purnawinata (Arswendy Bening Swara), que está nunha campaña electoral para ser rexente.

## Personaxes 
* Arswendy Beningswara Nasution como Pak Domu
* Tika Panggabean como Mak Domu
* Boris Bokir como Domu Purba
* Gita Bhebhita Butar-butar como Sarma E. Purba
* Lolox como Gabe Purba
* Indra Jegel como Sahat Purba
* Rita Matu Mona como Ompung Domu

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Salvador Gil Moure

**Salvador Gil Moure**, coñecido como **Carolo**, nado en Arcos (Chantada) cara a 1913 e finado na Peroxa o 7 de febreiro de 1942, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Veciño de Gomesende. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. Formou parte do grupo de Benjamín García Diéguez que actuaba na Serra do Faro. Incorporouse ao grupo de Victorino Quintana Vázquez. Cando a Garda Civil rodeou a casa de Vilelos (O Saviñao) na que estaban agochados o 17 de decembro de 1939, logrou fuxir do cerco con Jesús López Suárez, mentres que Victorino Quintana Vázquez foi morto e Benjamín Argiz Fiunte capturado e asasinado días despois. Integróuse no grupo guerrilleiro comandado polos irmáns Antonio e Eulogio Rodríguez González que actuou dende 1939 nos Peares e na Peroxa xunto con Clemente Justo Quiroga Vázquez, e do que formaban parte os enlaces Lino Fernández Rodríguez, Agustín Rodríguez Incógnito e Severo Rodríguez Peleteiro. Cando os irmáns Rodríguez González marcharon a Cataluña en agosto de 1941, quedou ao mando do grupo. Foi requirido polo xuíz militar de Lugo pola causa 422/41 por atraco a Ricardo Sobrado Fernández, de Sabadelle, e morte do garda civil Rogelio González Coldeiro, xunto con Jesús López Suárez. Foi condenado pola propia guerrilla por roubar aos labregos e morto por unha bomba de man na Peroxa, na liña de ferrocarríl Monforte-Vigo, o 7 de febreiro de 1942.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Fung Zoi Hei Si

***Fung Zoi Hei Si*** (chinés: 風再起時) é un filme de Hong Kong de 2022 escrito e dirixido por Philip Yung e protagonizado por Aaron Kwok e Tony Leung Chiu-wai nos papeis de Lui Lok e Lam Kong, dous policías corruptos de Hong Kong da década de 1960. Estreouse nos cinemas de Hong Kong o 17 de febreiro de 2023.

Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Aaron Kwok como Lui Lok
**Chui Tien-you como Lui Lok de mozo
* Tony Leung Chiu-wai como Nam Kong
**Lam Yiu-sing como Nam Kong de mozo
* Du Juan como Choi Chan (蔡真), esposa de Lui Lok
* Michael Hui como George Lee (李子超)
* Jessie Li como Siu-yu (小愉)
* Patrick Tam como Yim Hung (嚴洪)
* Michael Chow como Fat-Bee (肥B)
**Michael Ning como Fat-Bee de mozo
* Jeana Ho como Cora, esposa de Nam Kong
* Elaine Jin como Lui Hang-wah (磊杏華), tía de Lui Lok
* Ron Ng como Kwok Siu-hong (郭兆雄)
* Louis Cheung 
* Maggie Cheung Ho-yee como esposa de Ng Cheuk-ho
* Tse Kwan-ho como Ng Cheuk-ho

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hong Kong propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Naro 1

**Naro 1**, antes coñecido como **KSLV 1** (*Korea Space Launch Vehicle 1*) foi un lanzador lixeiro de Corea do Sur usado desde o Centro Espacial Naro. Naro 1 foi o primeiro lanzador orbital surcoreano, consistente nunha primeira etapa rusa case idéntica á URM 1 usada nos foguetes Angara pero cun motor RD-151, menos potente que o RD-191 usado no foguete ruso. A segunda etapa é un foguete de propelente sólido desenvolvido por Corea do Sur con control nos tres eixos. Naro 1 era capaz de lanzar satélites moi lixeiros e dos tres intentos de lanzamento so un tivo éxito. O seu sucesor foi o foguete Nuri.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Nuri
Eulogio Rodríguez González

**Eulogio Rodríguez González**, nado en Vilar de Carracedo (Carracedo, A Peroxa) o 14 de setembro de 1916, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Agustín Rodríguez Incógnito. Instalado en Langreu co seu pai que tiña unha tenda de tecidos e vendía polas aldeas, afiliouse á CNT e formouse en La Felguera. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Sama, incorporouse á CNT. Combateu no exército republicano na fronte norte, foi capturado polos franquistas na fronte de Bilbao e internado no campo de Miranda de Ebro. Despois pasou a un batallón de traballo na fronte de Madrid. En liberdade condicional, regresou a Galicia en 1940 onde retomou o oficio de vendedor ambulante de tecidos en Sama e León. Co seu irmán fuxido, Antonio, formaron un grupo guerrilleiro que actuou nos Peares e na Peroxa xunto con Salvador Gil Moure e Clemente Justo Quiroga Vázquez, e do que formaban parte os enlaces Lino Fernández Rodríguez, o seu pai Agustín Rodríguez e Severo Rodríguez Peleteiro. En agosto de 1941 marcharon a Sabadell e desde alí participou na orde de matar a Salvador Gil Moure. Detiveron ao seu pai Agustín e outros colaboradores e enlaces o 13 de febreiro de 1942. Dedicouse ao estraperlo e foi detido en Barcelona o 21 de xuño de 1943. Pasou co seu irmán Antonio clandestinamente a Francia no verán de 1944.

Participou na Operación Reconquista de España entrando en España o 4 de outubro de 1944 coa Brigada 21 da 204 División, comandada polo asturiano Gabriel Pérez. Con José Andrés Benito Vindel, Esteban Rueda de la Hera e o seu irmán Antonio adentráronse en España, logo de pasar o Ebro atravesaron o Maestrazgo e presentáronse en Tragacete vía Teruel, nos Montes Universales. Utilizaba o nome de **Ramón Iglesias Iglesias**. Descubertos e perseguidos, foron cercados en Tragacete o 13 de xaneiro de 1945; José Andrés e Esteban foron abatidos e os irmáns Rodríguez lograron fuxir. Foron localizados o día 27 en Cañizares, Antonio foi abatido e Eulogio capturado dous días despois. Entrou na prisión de Cuenca o 30 de xaneiro. Foi xulgado en consello de guerra o 4 de decembro, xunto con Mariano Muñoz Magro, e condenado a 30 anos por auxilio á rebelión. Foi conducido a Ocaña en xaneiro de 1946, despois trasladado a Alcalá de Henares e finalmente a Burgos. Pasou quince anos na cadea, saíndo en liberdade condicional da Prisión Central de Burgos o 21 de decembro de 1958, e estableceuse en Sabadell. Despois retornou a Carracedo.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Tresguerras en 1966 e foi pai de Agustín Rodríguez Tresguerras.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* El guerrillero desconocido (1945, un maqui en la cárcel de Cuenca).
Beatboxing

O ***beatboxing***, tamén escrito '''*beat boxing*,'* é unha forma de percusión vocal que implica principalmente a arte de imitar caixas de ritmos (normalmente o TR-808), usando a boca, os beizos, a lingua e a voz. Tamén pode implicar a imitación vocal do *turntablism* e outros instrumentos musicais. O *beatboxing* hoxe en día está conectado coa cultura hip hop, a miúdo téñense referido a esta técnica como "o quinto elemento" do hip hop, aínda que non se limita á música hip hop. O termo *beatboxing* úsase ás veces para referirse á percusión vocal en xeral.

## Orixes 
Desde o século XIX empregáronse técnicas similares ao *beatboxing* en diversos xéneros musicais estadounidenses, como a música folclórica, tanto brancos coma negros, cancións relixiosas, blues, ragtime, vodevil e hokum. Exemplos inclúen a técnica da cultura dos Apalaches de *eefing* e a canción de blues *Bye bye bird* de Sonny Boy Williamson II.

Máiss influencias quizais poidan incluír formas de música tradicional africana, nas que os intérpretes utilizan os seus corpos (por exemplo, aplaudindo ou pisando, baile Juba) como instrumentos de percusión e producen sons coa boca respirando e exhalando forte, unha técnica que se usa hoxe no beatboxing.A percusión vocal [é] "a imitación de instrumentos de percusión", e o *beatboxing* é unha forma de percusión vocal pero pódese describir como "música coa boca... o *beatboxing* é facer tamén a música, non só o ritmo. " ...*Beatboxing* é tanto o ritmo, predominantemente a través dos baixos e as baterías como dos hi hats, ao tempo que tamén incorpora varios efectos de son, como o *scratching* do DJ, sintetizadores e liñas de baixo. Usar a boca, os beizos, a lingua e a voz para facer música é, polo tanto, o equivalente do *beatboxer* aos dedos e brazos dun pianista.Moitos intérpretes coñecidos xa usaban ocasionalmente a percusión vocal, aínda que esta non estaba directamente relacionada coa tradición cultural que se coñecería como *beatboxing*. "*That Would Be Something*" (1969) de Paul McCartney inclúe percusión vocal. "*Pow R. Toc H*" (1967) de Pink Floyd tamén inclúe percusión vocal interpretada polo vocalista orixinal do grupo, Syd Barrett. Os cantantes de jazz Bobby McFerrin e Al Jarreau eran moi coñecidos polos seus estilos e técnicas vocais, que tiveron un gran impacto nas técnicas que usan os *beatboxers* na actualidade. Michael Jackson era coñecido por gravarse facendo *beatboxing* nunha gravadora de ditado como bosquexo para compoñer varias das súas cancións, incluíndo "*Billie Jean*", "*The Girl Is Mine*" e outras. Pola contra, a banda inglesa de folk rock Jethro Tull adoptou o *beatboxing* en polo menos unha canción do seu álbum de 2003. Gert Fröbe, un actor alemán máis coñecido por interpretar a Auric Goldfinger na película de James Bond Goldfinger, "*beatboxes''" como o coronel Manfred von Holstein (vocalizando simultaneamente instrumentos de cornos e percusións) en Those Magnificent Men in Their Flying Machines, unha película de comedia británica de 1965. .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura hip hop
* Música hip hop
* Rap
Cinema Sabaya

***Cinema Sabaya*** () é un filme israelí de 2021 dirixido por Orit Fouks Rotem e producido por Green Productions. Está protagonizado por Dana Ivgi, Amal Murkus, Marlene Bejali, Ruthie Landau, Haula Haj-Divsi, Joanna Said, Yulia Tagil, Asil Farhat, Orit Samuel e Liora Levy. Foi escollido como candidato de Israel para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Gañou un premio Ophir ao mellor filme (xunto con outros catro premios Ophir máis). Antes diso, gañou o premio Best Debut Film no Festival de Cinema de Xerusalén. O 8 de marzo de 2022, con motivo da celebración do Día Internacional da Muller, o filme foi escollido para unha proxección especial en Beit HaNassi, a residencia do presidente israelí. En novembro de 2022 foi recollido por Kino Lorber para ser distribuída en América do Norte.

## Personaxes 
* Dana Ivgi como director
* Liora Levy como muller solitaria
* Marlene Bajali como anciá árabe
* Yulia Tagil como israelí de orixe rusa
* Ruthie Landau como bibliotecaria
* Orit Samuel como muller casada
* Amal Murkus como activista
* Asil Farhat como moza palestina
* Joanna Said como nai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Israel propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Turntablism

O ***turntablism*** é a arte de manipular e mesturar cancións xa feitas para crear novas músicas, efectos sonoros e outros sons e ritmos creativos, normalmente usando dous ou máis tocadiscos e un mesturador de DJ equipado con *cross fader*.

Os *turntablists* (disc-jóckeis, *DJ* ou *pinchadiscos*) manipulan os discos movendo o disco coa man para poñer o estilete nos puntos desexados do disco, e tocando ou movendo o disco para deter, diminuír, acelerar ou facer xirar o disco cara a atrás. Ademais moven o prato do tocadiscos cara a atrás e cara a adiante rapidamente que sería o popular efecto de "*scratching*" que é unha parte fundamental da música hip hop, todo mentres se mestura entre dous ou máis tocadiscos e os controis de ganancia e ecualización do mesturador para axustar o son.

Xeralmente prefírense os tocadiscos de accionamento directo fronte aos accionados por correa ou doutros tipos, xa que a correa pode estirarse ou danarse ao facer "*scratching*" ou outras manipulacións de tocadiscos. Mentres que un tocadiscos de accionamento directo pódese deter, ralentizar ou xirar cara a atrás sen danar o motor eléctrico. 
[centro|miniatura|499x499px|Equipo de [disc-jóckey: tocadiscos e mesturador, fotografía de raios X.]]

= Historia =
[miniatura|[DJ Babu no 2010.]]
A palabra *turntablist* dise que foi orixinada por Luis "DJ Disk" Quintanilla (Primus, Herbie Hancock, Invisibl Skratch Piklz). Despois dunha conversación telefónica con Disk, máis tarde foi popularizado en 1995 por DJ Babu para describir a diferenza entre un disc-jóckey que simplemente reproduce e mestura discos e un que actúa manipulando fisicamente os discos, o estilete, os tocadiscos, os controis de velocidade do mesturador para producir novos sons. O novo termo coincidiu co rexurdir do hip hop DJ na década de 1990.

Segundo a maioría dos historiadores, está documentado que DJ Babu (Beat Junkies, Dilated Peoples) foi quen acuñou orixinalmente o termo "*turntablist*". En 1995, mentres traballaba na innovadora "*Comprehension*", DJ Babu escribiu a man o nome "Babu The Turntablist" en centos de copias desta mixtape para describir o seu estilo de DJ, mentres traballaba na canción "*Turntablism*" con D-Styles e DJ Melo-D, Babu dixo que "se alguén toca o piano, chamámoslle pianista, se alguén toca a guitarra, chamámoslle guitarrista, por que non nos chamamos *Turntablists*?" atopado no documental *Scratch* que se estreou en 2001.

John Oswald describiu a arte: "Un fonógrafo nas mans dun artista 'hip hop/scratch' que toca un disco como unha táboa de lavar electrónica cun estilete como púa, produce sons que son únicos e *non* reproducidos: o tocadiscos convértese nun instrumento musical." Algúns *turntablists* buscan ser recoñecidos como músicos tradicionais capaces de interactuar e improvisar con outros intérpretes. Dependendo dos discos e pistas seleccionados polo DJ e do seu xénero (por exemplo, música hip hop), un *turntablists* pode crear acompañamento rítmico, pausas de percusión, liñas de baixo ou bucles, etc.

= Notas =

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Disc-jóckey
* Música hip hop
* Cultura hip hop
Nostalgia (filme de 2022)

***Nostalgia*** é un filme franco-italiano de 2022 coescrito e dirixido por Mario Martone, baseado nunha novela de 2016 escrita por Ermanno Rea. O filme estreouse na competición oficial pola Palma de Ouro na 75ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes o 24 de maio de 2022. O mes seguinte, o filme gañou catro premios Nastro d'Argento, mellor director, mellor actor, mellor actor secundario e mellor guión. Foi escollido como candidato de Italia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Pierfrancesco Favino como Felice Lasco
* Francesco Di Leva como Luigi Rega
* Tommaso Ragno como Oreste Spasiano
* Aurora Quattrocchi as Teresa Lasco
* Sofia Essaïdi as Arlette
* Nello Mascia as Raffaele
* Emanuele Palumbo como Felice (mozo)
* Artem Tkachuk como Oreste (mozo)
* Salvatore Striano como Gegé
* Virginia Apicella como Adele
* Daniela Ioia como Teresa (moza)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Italia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
María Luisa Femenías

**María Luisa Femenías**, nada en Buenos Aires o 18 de agosto de 1950, é unha filósofa feminista arxentina, académica, investigadora e escritora. Pioneira nos estudos de xénero na Arxentina, nos seus proxectos de investigación traballou a noción de suxeito e identidade centrándose en cuestións de multiculturalidade, exclusión e coñecemento situado ademais de sobre a violencia contra as mulleres en América Latina. O seu trabalo foi chave para a consolidación do “Centro Interdisciplinario de Estudios de Género” da Universidade Nacional de la Plata. En 2016 recibiu o premio nacional Fundación Konex.

### Libros 
*Ellas lo pensaron antes. Filósofas excluidas de la memoria.* (2019) Buenos Aires, LEA.

## Notas
Museo Nacional de Mulleres Artistas

O **Museo Nacional de Mulleres Artistas** (en inglés, *National Museum of Women in the Arts*, NMWA), é un museo situado en Washington D.C. dedicado ao recoñecemento dos logros das mulleres nas artes visuais, interpretativas e literarias. O museo foi creado en 1981 por Wallace e Wilhelmina Holladay e  desde a súa apertura en 1987, o museo adquiriu unha colección de máis de 4500 pinturas, esculturas, obras sobre papel e arte decorativa. O museo está situado no edificio do antigo Templo Masónico que forma parte do Rexistro Nacional de Lugares Históricos  dos Estados Unidos.Na súa colección inclúense obras de Mary Cassatt, Frida Kahlo, e Élisabeth Louise Vigée-Lle Brun.  

## Exposicións 
Desde 1987 con «American Women Artists, 1830-1930», o museo celebrou máis de 200 exposicións que inclúen: 

* «Julie Taymor: Playing With Fire», 16 de novembro de 2000–4 de febreiro de 2001;
* «Grandma Moses in the 21st Century», 15 de marzo a 10 de xuño de 2001;
* «Places of Their Own: Emily Carr, Xeorxia Ou'Keeffe, and Frida Kahlo», 8 de febreiro a 12 de maio de 2002;
* «An Imperial Collection: Women Artists from the State Hermitage Museum», 14 de febreiro a 18 de xuño de 2003;
* «Nordic Cool: Hot Women Designers», 23 de abril a 12 de setembro de 2004;
* «Berthe Morisot: An Impressionist and Her Circle», 14 de xaneiro a 8 de maio de 2005;
* «Alice Neel’s Women», 28 de outubro de 2005 a 15 de xaneiro de 2006;
* «Divine and Human: Women in Ancient Mexico and Peru», 3 de marzo a 28 de maio de 2006; e
* «Dreaming Their Way: Australian Aboriginal Women», 30 de xuño a 24 de setembro de 2006.
* Women Who Rock: Vision, Passion, Power (Sep. 7, 2012–Jan. 6, 2013)
* *Lois Mailou Jones*: A Life in Vibrant Cor (Oct. 9, 2010–Jan. 9, 2011)
* Royalists to Romantics: Women Artists from the Louvre, Versailles, and Other French National Collections (Feb. 24–Jul. 29 2012)

## Colección permanente 
A colección permanente actualmente contén obras de case mil artistas. Entre as máis antigas está o *Retrato dunha nobre*, obra de Lavinia Fontana, cara a 1580. 
[miniatura|*Retrato dunha nobre*, de [Lavinia Fontana, h. 1580, posiblemente o máis antigo lenzo da colección permanente do museo.]]

## Notas
LCROSS

**LCROSS**, acrónimo de *Lunar Crater Observation and Sensing Satellite*, foi unha sonda espacial da NASA lanzada o 18 de xuño de 2009 mediante un foguete Atlas 5 desde o Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas 5
*Lunar Reconnaissance Orbiter
LDREX

**LDREX**, acrónimo de **Large-scale Deployable Reflector EXperiment**, foi o nome de dous satélites artificiais xaponeses adicados á proba de novas tecnoloxías relacionadas cos satélites de comunicacións.

## Características
Os dous satélites LDREX adicáronse a probar un modelo a escala de antena despregable a usar á súa vez no satélite de comunicacións experimental ETS 8. Fixeron tamén varios experimentos sobre problemas plantexados na futura misión de ETS 8. Os dous satélites LDREX foron construídos por NEC Toshiba Space Systems para a axencia xaponesa NASDA e tiñan unha masa total duns 180 kg. Ambos foron lanzados mediante foguetes Ariane 5, LDREX 1 o 20 de decembro de 2000 e posteriormente, tras fallar o mecanismo de despregue de LDREX 1, LDREX 2 o 13 de outubro de 2006, que cumplíu a súa misión con éxito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 5
Antonio Rodríguez González

**Antonio Rodríguez González**, nado en Vilar de Carracedo (Carracedo, A Peroxa) o 24 de outubro de 1914 e finado en Cañizares (Cuenca) o 27 de xaneiro de 1945, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Agustín Rodríguez Incógnito. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en filas no Rexemento de Infantaría de Montaña Simancas de Gijón, e incorporouse á CNT. Combatiu no exército republicano e foi comandante dun batallón. Coa caída da fronte de Asturias volveu a Galicia e estivo agochado. Ao rematar a guerra xunto co seu irmán Eulogio formaron un grupo guerrilleiro que actuou nos Peares e na Peroxa xunto con Salvador Gil Moure e Clemente Justo Quiroga Vázquez, e do que formaban parte os enlaces Lino Fernández Rodríguez, o seu pai Agustín Rodríguez e Severo Rodríguez Peleteiro. En agosto de 1941 marcharon a Sabadell e desde alí participou na orde de matar a Salvador Gil Moure. Detiveron ao seu pai Agustín e outros colaboradoes e enlaces o 13 de febreiro de 1942. Pasaron clandestinamente a Francia no verán de 1944.

Participou na Operación Reconquista de España entrando en España o 4 de outubro de 1944 coa Brigada 21 da 204 División. Con Esteban Rueda de la Hera, José Andrés Benito Vindel e o seu irmán Eulogio adentráronse en España e logo de pasar o Ebro atravesaron o Maestrazgo e presentáronse en Tragacete vía Teruel, nos Montes Universales. Utilizaba o nome de **José Iglesias Iglesias**. Descubertos e perseguidos, foron cercados en Tragacete o 13 de xaneiro de 1945; José Andrés e Esteban foron abatidos, Antonio foi ferido,  pero os irmáns Rodríguez lograron fuxir. Foron localizados o día 27 en Cañizares, Antonio foi abatido na cova de Cueva del Hierro, preto do Caserío de Huerta de Marojales e Eulogio capturado dous días despois.

## Vida persoal 
Casou en Carracedo con Adelaida del Río en 1940.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* El guerrillero desconocido (1945, un maqui en la cárcel de Cuenca).
LightSail

miniatura|LightSail 2 na súa configuración antes do lanzamento.
**LightSail** foi o nome de dous satélites artificiais da Sociedade Planetaria adicados a demostrar a viabilidade da técnica de propulsión por presión da luz solar usando unha vela solar.

## Características
miniatura|LightSail 2 coa súa vela solar despregada.
Os dous satélites LightSail eran CubeSats de tres unidades lanzados como sucesores da misión fallada Cosmos 1. Das tres unidades de cada CubeSat, unha funcionaba como módulo de control e electrónica mentres que as outras dúas contiñan a vela solar. Os satélites tamén levaban cámaras e sensores para monitorizar o despregue da vela. A vela solar de cada LightSail estaba composta por catro triángulos de mylar formando un cadrado de 32 m2.

LightSail 1 foi lanzado o 20 de maio de 2015 a bordo dun Atlas 5 nunha órbita de 356 x 700 km. Despois de dous días sufriu un problema de software, deixando de responder e non conseguíndose reiniciar o ordenador de a bordo mediante comandos desde terra. Desde o control esperouse a que un impacto fortuíto de radiación espacial reiniciase o ordenador, o que sucedeu tras varios días despois do fallo, recuperándose o control do satélite. Conseguiuse despregar totalmente a vela o 7 de xuño de 2015, co satélite reentrando na atmosfera terrestre o día 15 dese mes, tras 25 días en órbita.

LightSail 2 foi lanzado, contido á súa vez no satélite Prox 1, a bordo dun Falcon Heavy o 25 de xuño de 2019 a unha órbita de 709 x 726 km. O satélite foi despregado desde Prox 1 unha vez na súa órbita final, estendendo a súa vela o 23 de xullo de 2019, coa Sociedade Planetaria declarando o éxito da misión o 31 de agosto tras comprobar que o apoxeo da súa órbita aumentara en 2 km grazas á vela solar en catro días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas 5
*Falcon Heavy
Ezimûn

***Ezimûn*** (en ) é un filme iraquí rodado en lingua kurda dirixido por Shawkat Amin Korki e producida por Mehmet Aktaş. Está protagonizado polas actrices kurdas Avan Jamal e Vania Salar, e o resto do elenco está composto por Hussein Hassan, Shuan Atoof, Mohammed Warya, Hoshyar Zero Nerwayi.

Ezimûn foi o filme de apertura do 8º Festival Internacional de Cinema de Duhok. Foi escollido como candidato de Iraq para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Rojin é unha moza kurda de Iraq que está a piques de facer o exame de acceso á universidade. A súa irmá máis vella Shilan, que é infeliz no seu matrimonio, decide axudala coa esperanza de que teña unha mellor vida ca a súa.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Iraq propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Drill

**Drill** é un subxénero da música hip hop que se orixinou en Chicago a principios da década de 2010. A nivel de son é semellante ao trap e liricamente ao gangsta rap. Os primeiros artistas drill son coñecidos polo estilo explícito e agresivo das súas letras e pola asociación co crime en Chicago. O xénero avanzou ao *mainstream* estadounidense en 2012 tras o éxito de rapeiros pioneiros como Chief Keef, Lil Reese, Lil Durk, Fredo Santana, G Herbo, Lil Bibby e King Louie, que tiñan moitos fans locais e un importante presenza en Internet xunto co produtor Young Chop. Outros rapeiros, como LA Capone e RondoNumbaNine, tamén contribuíron á escena inicial do drill. A medida que o público creceu, seguiu a atención dos medios e a fichaxe de músicos de drill para grandes selos.

Despois de diminuír o impulso inicial do subxénero, o drill de Chicago viu un rexurdir a finais da década de 2010 e principios da década de 2020 con artistas pioneiros como King Von, Polo G e un renovado Lil Durk. Noutros lugares, os subxéneros rexionais da música drill gañaron moita popularidade. O UK drill, no Reino Unido, influíu en escenas rexionais de todo o mundo. O Brooklyn drill tamén gañou popularidade a finais da década de 2010 e principios da década de 2020 con artistas como Pop Smoke e Fivio Foreign.

Chief Keef, en particular, é considerado o principal proxenitor e divulgador da música drill, responsable de levala á fama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Música hip hop

* Rap
* UK drill
* Brooklyn drill
SoundCloud

**SoundCloud** é un servizo de streaming de música alemán que permite aos seus usuarios cargar, promover e compartir cancións. Fundado en 2007 por Alexander Ljung e Eric Wahlforss, SoundCloud é un dos maiores servizos de retransmisión de música do mundo e está dispoñible en 190 países e territorios. O servizo ten máis de 76 millóns de usuarios activos mensuais e tiña máis de 200 millóns de cancións a partir de novembro de 2021. SoundCloud ofrece subscricións gratuítas e de pago na plataforma, dispoñibles para dispositivos móbiles, de escritorio e Xbox. SoundCloud evolucionou dunha plataforma tradicional de retransmisión en liña a unha grande empresa de entretemento.

## Notas
TeraStorm

**TeraStorm** é un filme kenyano de 2022 dirixido, escrito e animado por Andrew Kaggia. O filme animouse enteiramente utilizando Unreal Engine. Foi escollido como candidato de Kenya para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. É o primeiro filme africano de animación en ser proposto a competir neste premio.

## Sinopse 
Ambientado nun Nairobi ficticio, un grupo de supeheroes africanos une forzas para tentar deter un mago da antigüidade que ameaza con destruír a Terra co seu poder e un misterioso artefacto.

## Personaxes 
* Ali Mwangola como Victor
* Arabron Nyyneque como Eli-Ra
* Melvin Alusa como Ammadu
* Mungai Kiroga como Adrian
* Sara Muhoho como Nuru
* Peter Mudamba como xeneral Maxwell

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kenya propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar