open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Danny Peary

**Danny Peary**, nado en 1949, é un crítico de cine estadounidense e escritor de deportes.  Escribiu e editou moitos libros en cinema e temas relacionados co deporte.

## Bibliografía 
### Libros 
*
*
*
*
**Cult Movie Stars* (1991)
**Alternate Oscars* (1993)

**Coautor:**
**How to Buy, Trade and Invest in Baseball Cards & Collectibles* (1989), con Bruce Chadwick
*''Tim McCarver's Baseball for Brain Surgeons and other Fans* (1998), con Tim McCarver
**The Perfect Season* (1999), con Tim McCarver
**Raising a Team Player* (2002), con Harry Sheehy
**1,001 Reasons to Love Baseball* (2003), con Mary Tiegreen
**Baseball Forever: Reflections on Sixty Years in the Game* (2004), con Ralph Kiner
**Roger Maris: Baseball's Reluctant Hero* (2010), con Tom Clavin
**Gil Hodges: The Brooklyn Bums, the Miracle Mets and the Extraordinary Life of a Baseball Legend* (2012), con Tom Clavin
**It's Not About Perfect: Competing for My Country and Fighting for My Life*" (2015), con Shannon Miller
**Ali on Ali: Why He Said What He Said When He Said It" (2018), con Hana Ali

**Editor:**
**Close-Ups: The Movie Star Book* (1978)
*''Omni's Screen Flights/Screen Fantasies: The Future According to Science Fiction Cinema (1984)
**Cult Baseball Players: The Greats, the Flakes, the Weird and the Wonderful* (1990)
*''We Played the Game: 65 Players Remember Baseball's Greatest Era, 1947-1964 * (1994)
**Super Bowl: The Game of Their Lives'' (1997)
*"'Baseball Immortal: Derek Jeter: A Career in Quotes" (2015)
*"'Jackie Robinson in Quotes: The Remarkable Life of Baseball's Most Significant Player*" (2016)

**Coeditor:**
**The American Animated Cartoon: A Critical Anthology* (1980), con Gerald Peary
**Great Golf: 150 Years of Essential Instruction from the Best Players, Teachers, and Writers of All Time * (2005), con Allen Richardson
**Tim McCarver's Diamond Gems'' (2008), con Tim McCarver e Jim Moskovitz
Hugh Doak Rankin

miniatura|Ellen Rankin Copp e o seu fillo Hugh, nunha publicación de 1893.
[miniatura|*[Weird Tales* (outubro 1929); ilustración de cuberta por Hugh Rankin.]]
**Hugh Doak Rankin**, nado como **Hugh Dearborn Copp** o 2 de xullo de 1878 e finado o 3 de xaneiro de 1956, foi un artista estadounidense que ilustrou a revista de ciencia ficción *Weird Tales* nas décadas de 1920 e 1930.

## Traxectoria 
Hugh Dearborn Copp naceu en Loda, Illinois, o único fillo de William H. Copp e Ellen Rankin Copp. A súa nai era escultora. Os seus tataraavós Jean Lowry Rankin e John Rankin foron abolicionistas e hóspedes de Underground Railroad en Ohio. Cando os seus pais se separaron, Ellen e Hugh foron a Múnic e el estudou arte. Empezou a usar o apelido da súa nai durante a súa mocidade, despois da separación dos seus pais. Serviu no exército dos Estados Unidos durante a primeira guerra mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hugh D. Rankin's actual gravesite in San Diego, at Find a Grave
Lin Carter

**Linwood Vrooman Carter**, nado o 9 de xuño de 1930 e finado o 7 de febreiro de 1988, foi un autor estadounidense de ciencia ficción e fantasía, así como un editor, poeta e crítico. Normalmente escribiu baixo o nome **Lin Carter**, mais tamén baixo os alcumes **H. P. Lowcraft** (como unha parodia de H. P. Lovecraft) e **Grail Undwin.** É coñecido polo seu traballo na década de 1970 como editor da serie de fantasía adulta Ballantine, o cal introduciu a moitos lectores nos clásicos do xénero de fantasía.

Carter é bastante coñecido polas historias de Conan o bárbaro de Robert E. Howard e pola súa propia creación, Thongor of Lemuria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
* *Crypt of Cthulhu* magazine. No less than five issues of this Lovecraftian fanzine edited by Robert M. Price, all published in Upper Montclair, N.J., were devoted to Lin Carter as special issues:
**No. 36 (v. 5, no. 2), Yuletide 1985
**No. 54 (v. 7, no. 4), Eastertide 1988 [Lin Carter memorial issue, titled *The Fishers from Outside*; Carter died on Feb. 7, 1988, just as this issue had been typeset and laid out. The back cover carries an unsigned obituary]
**No. 69  (v. 9, no. 2), Yuletide 1989
**No. 70 (v. 9, no. 3), Candlemas 1990 [titled *The Necronomicon: Book One: The Episodes*]
**No 95 (v.16, no 2) Eastertide 1997. Contains "Cthulhu and Co" (essay on Lovecraft) and "The Light in the East" (essay on the Hermetic Order of the Golden Dawn) both by Carter.
Fernando Clavijo Batlle

**Fernando Clavijo Batlle**, nado en San Cristóbal de la Laguna, Tenerife, o 10 de agosto de 1971, é un político español, membro de Coalición Canaria, presidente do Goberno das Illas Canarias dende 2015.

## Traxectoria 
Naceu en San Cristóbal de la Laguna, concello no que segue residindo desde entón e no que viviu en diversos barrios e vilas como San Roque, Los Baldíos, Bajamar ou o Barrio del Timple. Cursou o Bacharelato no Instituto Vise y Clavijo, e máis tarde licenciouse en Ciencias Económicas e Empresariais na Universidade de La Laguna. Traballou na empresa privada, tamén mentres estudaba, e foi asesor do Organismo de Actividades Musicais do Concello de San Cristóbal de la Laguna, así como concelleiro de Seguridade Cidadá dende 2003 até 2007 e alcalde entre 2008 e 2014.

No eido político, Fernando Clavijo afiliouse a ATI (hoxe Coalición Canaria) en 1992, e dende entón ocupou diferentes cargos de responsabilidade interna no partido, entre os que salientan o de Secretario Xeral dos mozos de ATI na Laguna dende 1997 a 2003, e o mesmo cargo a nivel insular dende 2001. Dende ese ano até o seu nomeamento como alcalde (o máis novo da historia do concello) foi primeiro tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo. Está en política dende 1992, sendo secretario xeral das mocidades ATI-CC e, posteriormente, presidente da Agrupación Local de Coalición Canaria na Laguna, ademais de pertencer á Executiva Nacional do partido. Dende 2012 é Secretario Xeral de Coalición Canaria en Tenerife.

Durante a súa alcaldía, a cidade cultivou varios premios internacionais, entre eles, os entregados polo Ministerio de Cultura, á xestión do Plan Especial de Protección do Centro Histórico, e o Ministerio de Industria, Turismo e Comercio ao modelo de Zona Comercial Aberta. Asemade, La Laguna obtivo o Premio Reina Sofía contra as Drogas.

Foi o candidato de Coalición Canaria para a Presidencia do Goberno das Canarias nas eleccións autonómicas de 2015, tras derrotar a Paulino Rivero no Consello Político do seu partido celebrado o 12 de setembro de 2014. Tras esas eleccións, nas que a súa coalición obtivo 18 deputados, e, tras unha coalición co PSOE (15 deputados), accedeu á presidencia do Goberno da comunidade autónoma o 9 de xullo de 2015.

## Notas
Eduardo o Confesor

**Eduardo o Confesor**, nado en 1003 e finado o 5 de xaneiro de 1066, foi rei de Inglaterra entre 1042 e 1066. Fillo de Etelredo II o Indeciso e Emma de Normandía, foi un dos últimos reis anglosaxóns de Inglaterra e é xeralmente considerado como o último rei da casa de Wessex.

Eduardo foi o sucesor de Canuto Hardeknut, fillo de Canuto o Grande, e restaurou o goberno da casa de Wessex, despois do período do mandato danés desde que Canoto conquistou Inglaterra en 1016. Cando Eduardo morreu en 1066, foi sucedido por Haroldo Godwinson, que foi derrotado e asasinado ese mesmo ano polos normandos, comandados por Guillerme o Conquistador, durante a batalla de Hastings.

Tradicionalmente descríbeselle como inxenuo e piadoso e crese que o seu reinado foi notable pola desintegración do poder real en Inglaterra e o avance no poder da familia Godwin. Con todo, os seus biógrafos Frank Barlow e Peter Rex están en desacordo, para eles Eduardo foi un rei eficiente, dinámico, enxeñoso e ás veces implacable, pero cuxa reputación foi inxustamente embazada pola conquista normanda que aconteceu pouco despois da súa morte. Outros historiadores consideran que esta imaxe é só parcialmente certa, pero que non o é en absoluto na última fase do seu reinado. En opinión de Richard Mortimer, o retorno dos Godwin desde o exilio en 1052, «significaba o fin efectivo do seu exercicio do poder». A diferenza no seu nivel de actividade en comparación coa primeira parte do seu reinado «implica unha retirada das responsabilidades».

A Eduardo chámaselle confesor no sentido de confesor da fe, como se denomina na tradición cristiá a alguén que se cre que viviu unha vida santa pero que non foi un mártir, en latín: *S. Eduardus Confesor rex Anglorum*, en contraposición a S. Eduardus Martyr rex Anglorum. Foi canonizado polo papa Alexandre III en 1161 e é conmemorado o 13 de outubro pola Igrexa de Inglaterra e a Igrexa católica en Inglaterra e Gales. san Eduardo foi un dos santos nacionais de Inglaterra ata que o rei Eduardo III adoptou como patrón a san Xurxo aproximadamente en 1350.

## Notas 
## Véxase tamén
SOX9

O factor de transcrición **SOX9** (ou SOX-9) é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *SOX9* do cromosoma 17. Ten grande influencia na determinación do sexo masculino durante a etapa embrionaria.

## Función 
O factor SOX9 recoñece a secuencia de nucleótidos CCTTGAG xunto con outros membros da clase de caixa HMG de proteínas que se unen o ADN. Actúa durante a diferenciación dos condrocitos e, co factor esteroidoxénico 1 (Sf1), regula a transcrición do xene da hormona antimülleriana (AMH). Tamén interacciona con algúns outros xenes para promover o desenvolvemento dos órganos sexuais masculinos. O proceso comeza cando o factor de transcrición factor determinante dos testículos (codificado na rexión determinante do sexo SRY do cromosoma Y) causa a actividade de *SOX9* ao unirse a unha secuencia amplificadora situada augas arriba do xene. Despois, SOX9 activa FGF9 e forma bucles de alimentación con FGF9 e PGD2.

## Importancia clínica 
Mutacións neste xene causan a síndrome de malformación esquelética chamada *displasia campomélica, inversión sexual autosómica*

SOX9 está situado nun deserto xénico no locus 17q24 en humanos. As delecións, disrupcións por puntos de rotura de translocación e un só punto de mutación de elementos non codificantes altamente conservados localizados > 1 Mb da unidade de transcrición a ambos os lados do xene *SOX9* foron asociados coa secuencia de Pierre Robin, a miúdo acompañada de beizo leporino.

### Papel na inversión sexual 
As mutacións en *SOX9* ou calquera xene asociado poden causar a inversión do sexo e o hermafroditismo (ou intersexualidade en humanos). Se Fgf9, que é activado por SOX9, non está presente, un feto que ten os cromosomas X e Y pode desenvolver gónadas femininas;

## Interaccións 
SOX9 interacciona co factor esteroidoxénico 1, e o MAF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xenes SOX

### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* 
* Localiación do xene SOX9 no UCSC genome browser.
* Detalles do xene SOX9 no UCSC genome browser.

*Este artigo incorpora textos da Biblioteca Nacional de Medicina dos Estados Unidos, que están en dominio público*.
Raquel Casal

**Raquel Casal García**, nada en Pontevedra o 16 de decembro de 1944, é unha historiadora e arqueóloga galega.

## Traxectoria 
Fixo o bacharelato en Pontevedra. Licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1967) coa tesiña *La imaginería religiosa en Pontevedra*, é doutora en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1981). Foi profesora axudante de Arqueoloxía (1969-1982) e profesora adxunta dende 1982.

Formou parte do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento e do Seminario de Estudos Galegos

Fixo escavacións nos castros de Neixón (Boiro) e Troña (Ponteareas) e no castelo da Rocha (Padrón).

Foi subdirectora xeral do Patrimonio Histórico Artístico (1983-84), directora xeral do Patrimonio Artístico e Monumental (1984-86) e directora xeral de Cultura (1986-88).

## Vida persoal
Casou con José Martínez Couselo, xornalista, e tivo catro fillos, entre eles Pepe Martínez, adestrador de baloncesto e Raquel Martínez Casal, xornalista. O seu xenro é Rafa Sisto, alcalde de Teo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* «O Hostal era un sitio cobizado para estudar polas tardes, tiña calefacción», *La Voz de Galicia*, 2-8-2008.
Club Patín Alcobendas

O **Club Patín Alcobendas** é un equipo de hóckey a patíns da cidade madrileña de Alcobendas (España). Na tempada 2018-19 o seu primeiro equipo masculino xoga na máxima categoría do hóckey a patíns español, a OK Liga. Xoga os seus partidos como local no Pavillón Amaya Valdemoro, un pavillón con capacidade para 1&nbsp;000 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Club Patín Alcobendas
Olga Díaz López

**Olga Díaz López**, nada en San Antonio (Texas) en 1961, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía inglesa. Foi profesora do Instituto As Mercedes, centro do que foi directora (1988-90). Foi profesora da Escola Oficial de Idiomas de Lugo e do IES A Piringalla. É autora do *Vocabulario galego de F.P.* con Manuel Celso Matalobos. Foi premiada no I Certame Literario do Real Aeroclube de Lugo en 1987 coa narración "Volta a casa". Colabora en *El Progreso*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Shigeru Tsuyuguchi

, nado en Tokyo o 8 de abril de 1932, é un actor xaponés de teatro e cine.

## Filmografía 
### Cine 
**The Insect Woman* (1963)
**Unholy Desire* (1964)
**Woman of the Lake* (1966)
**A Man Vanishes* (1967)
**Lone Wolf and Cub: Sword of Vengeance* (1972)
**Eijanaika * (1981)
**Whisper of the Heart* (1995)

### Drama de televisión 
**Taiyô ni hoero!*(1972-86)
**Kaze to kumo to niji to*  (1976) 
**Edo no Gekito * (1979)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rikke Schubart

**Rikke Schubart**, nada o 16 de novembro de 1966, é unha autora dinamarquesa e erudita do cinema, que ensina no Instituto para o Estudo da Cultura na Universidade de Dinamarca do Sur en Odense, Dinamarca. As súas investigacións céntranse nas emocións e o xénero no cinema e na televisión. O seu traballo centrouse no cinema de terror, de acción e bélico.

## Bibliografía 
**I lyst og død: Fra Frankenstein til splatterfilm* (Borgens forlag, 1993)
**Verdens 25 bedste gyserfilm* (Rosinante, 2001)
**Med vold og magt: Actionfilm fra Dirty Harry til The Matrix* (Rosinante, 2002)
**Made in America: Tendenser i amerikansk film* (Gads forlag, 2003)
**Femme Fatalities: Representations of Strong Women in the Media* (ed. with A. Gjelsvik, Nordicom, 2004)
**Prinsessen der brokkede sig hele tiden* (Høst og søn, 2005)
**Super Bitches and Action Babes: The Female Hero in Popular Cinema, 1970-2006* (McFarland Publishers, 2007)
* *Bid* (Politiken Forlag, 2008)
* Rikke Schubart, Tanja Thomas, Fabian Virchow, Debra White-Stanley, eds. *War Isn’t Hell, It’s Entertainment: Essays on Visual Media and the Representation of Conflict* (Jefferson: McFarland, 2009)
* Rikke Schubart e Anne Gjelsvik, eds. *Eastwood’s Iwo Jima: Critical Engagements With Flags of Our Fathers and Letters from Iwo Jima* (Londres: Wallflower Press/Columbia University Press, 2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Asociación Cultural Terra de Outes

A **Asociación Cívico Cultural Terra de Outes** é unha plataforma cívica e cultural residente no concello de Outes.
## Historia
Xurdiu coma desexo de continuar coa actividade da Plataforma Nunca Máis de Outes, que nos anos anteriores á creación da Asociación tivera unha grande incidencia no concello. A intención expresada por un dos seus fundadores, actualmente presidente, Xoán Mariño era "a de manter unha estrutura estable de cidadáns dispostos a reaccionar diante de calquera alarma medioambiental ou na demanda de dereitos e liberdades sociais e, mentres non se producise tal circunstancia, actuar na dinamización da vida cultural de Outes ou a protección do patrimonio histórico e etnográfico".

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.terradeoutes.com
Araceli Filgueira Iglesias

**María Araceli Filgueira Iglesias**, nada en Lugo o 26 de maio de 1939, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Filla de Xosé Filgueira Valverde. Cursou o bacharelato en Pontevedra. Fixo os estudos universitarios en Navarra e na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela. Foi coordinadora de Estudos do Colexio Fomento de Centros de Enseñanza de Vigo (1966-67), despois marchou a Oviedo e en 1970 foi profesora do Instituto de Pontevedra. En 1972 foi encargada da biblioteca da UNED en Pontevedra. En 1979 incorporouse á Xunta de Galicia para dirixir o Servizo de Bibliotecas e logo foi nomeada directora xeral de Bibliotecas e Patrimonio Documental.

## Obras 
* *Camino francés. De Pontevedra a París por la ruta de las peregrinaciones*, 1954.
* *El comercio Pontevedrés y las ferias*.
* *La cocina gallega*, 1982 (con Álvaro Cunqueiro).
* *Sementeira*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Carmen Beceiro

**Carmen Beceiro**, nada en Fene,  foi unha escritora galega da segunda metade do século XIX.

## Traxectoria 
Filla de Manuel Beceiro Freire, contramestre maior da Armada. Casou con Eduardo Pato Martínez e foi coñecida como **Carmen Beceiro de Pato**. Colaborou en *El Eco Literario*, *El Fin del Siglo*, *El Compostelano*, *Galicia Recreativa*, *Revista Gallega* e *La Ilustración Ibérica* e *El Camarada* (de Barcelona). Foi nomeada académica correspondente da Real Academia Galega en 1906.

## Obras 
**El marino* (novela; 1887) (segunda edición de 1887)
**La bella aldeana* (novela; 1889)

**La sortija del negro* (novela; 1890)

**Zarzamoras* (poesía; 1890)

## Vida persoal 
Foi nai de Manuel Carrera Beceiro. Casou con Eduardo Pato en segundas nupcias.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Parador de Ferrol

miniatura|dereita|Parador de Ferrol.

O **Parador de Ferrol** é un establecemento de hostalería da cidade de Ferrol.

## Características
Inaugurouno Francisco Franco o 12 de setembro de 1960. O edificio, un pazo mariñeiro, está situado fronte ás instalacións da Armada Española en Navantia, e ao carón da que fora Capitanía Marítima, nos xardíns camiño do porto e vén sendo acceso a Ferrol Vello. Foi modernizado en 2001. Ten tres estrelas e 36 habitacións.
## Notas
Equipos Industriales de Manutención S.A.

**Equipos Industriales de Manutención S.A.** (EINSA) é unha empresa española con sede en Madrid adicada ao deseño e fabricación de equipamento para movemento de avións e helicópteros civís e militares.

## Historia
[miniatura|esquerda|Equipamento EINSA no [HMAS Canberra.]]
[miniatura| EINSA Falcata da [BRIPAC.]]
[miniatura|Vehículos Einsa no [Juan Carlos I (L-61)|L61 da Armada Española.]]

Foi fundada en 1979 para o deseño e fabricación de equipamento para movemento de avións e helicópteros, equipamento para aeroportos e movemento de cargas. A empresa e subministradora de equipamento a empresas aeronáuticas civís e militares. É subministradora de equipamento para as Forzas Armadas de España, Armada dos Estados Unidos de América, Royal Air Force e outros exércitos.

Einsa deseña e fabrica:
*Posicionadores de aeronaves e helicópteros de roda e de patíns
*Plataformas aerotransportables de carga
*Posicionadores de bombas autopropulsados
*GPU’s.
*Transportadores de carga
*Tractores de arrastre
*Vehículos Tácticos Multipropósito
*Escaleiras de Pasaxeiros
*Cinta de equipaxes
*Cubas de auga

## Notas
O fénix na espada

***O fénix na espada*** (titulado orixinalmente en inglés *The Phoenix on the Sword*) é un relato de espada e bruxaría que o escritor estadounidense Robert E. Howard escribiu en febreiro de 1932. Publicado por primeira vez pola revista *pulp* *Weird Tales* en decembro dese mesmo ano, foi o relato de Howard co que por primeira vez a revista *Weird Tales* presentaba ó público o hoxe en día soado personaxe de ficción Conan o bárbaro.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan IV" de Urco Editora no ano 2016.

## Sinopse 
A historia comeza cun Conan de idade madura, gobernando xa o reino de Aquilonia despois de que lograse matar no seu trono ó tirano Numedides, aínda cando prefire utilizar a súa espada en combate que encargarse de aburridos asuntos administrativos. Aínda que aclamado en principio por lograr liberar o pobo de Numedides, axiña a poboación vólvese contra Conan por ser estranxeiro e unha estatua do rei é colocada no templo do divos Mitra e réndeselle culto.

Decididos a conspirar contra Conan para entregarlle a coroa a alguén de sangue aquilonia fórmase un grupo chamado Os Catro Rebeldes conformado por Volmana, o anano conde de Karaban; Gromel, o xigantesco comandante da Lexión Negra; Dion, o gordo barón de Attalus; e Rinaldo, o xograr disparatado. Os catro recrutan ó fuxido sureño Ascalante quen secretamente quere o trono para si mesmo. Ascalante ten un significativo escravo estixio, o mago caído Thoth-Amón quen tempo atrás perdeu o seu anel máxico, fonte do seu poder, que lle foi roubado por un ladrón e que agora é perseguido polo resto dos magos estixios que queren acabar con el.

## Notas
Subutai

**Subutai** (en mongol clásico: *Sübügätäi* ou ''Sübü'ätäi*; en ; mongol moderno: Сүбээдэй, *Sübedei*; ) nado en 1176 e finado en 1248, foi o principal estratego e tenente de Xenxis Khan e de Ögödei Khan. Axudou a Gengis Khan coas súas campañas militares en Mongolia, a China, Asia central e leste de Europa. Posteriormente, baixo Ögödei, dirixiu ás forzas mongois na súa máxima expansión cara a occidente e o centro de Europa.

Algúns historiadores afirman que Gengis Khan, receloso do incremento do seu poder, solicitou o seu regreso á capital do Imperio Mongol. Isto queda en dúbida polo feito de que Subutai estivo a mandar continuamente os exércitos mongois en campañas a partir da época do mesmo Gengis Khan, até case o ano da súa morte en 1248. Tamén invadiu Crimea, o Rus de Kíiv, Bulgaria do Volga, Bohemia, Turquía, e Hungría con Batu Khan.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allsen, T.T., *Prelude to the Western Campaigns: Mongol Military Operations in Volga-Ural Region 1217–1237*, Archivum Eurasiae Medii Aevi 3 (pp.&nbsp;5–24), 1983
* Amitai-Preiss, Reuven (1998). *The Mamluk-Ilkhanid War*. Cambridge University Press. 
* Boyle, John Andrew, *History of the World Conqueror*, Manchester, 1958
* de Rachewiltz, Igor, *In the Service of the Khan: Eminent personalities of the early Mongol–Yuan period (1200–1300)*, Wiesbaden, 1992
* de Rachewiltz, Igor, *The Secret History of the Mongols: A Mongolian Epic Chronicle of the Thirteenth Century*, Brill, 2004
* Devi, Savitri, *The Lightning and the Sun'', 1958 (written 1948–56) 
*
Lancer Books

**Lancer Books**&nbsp;foi unha editorial&nbsp;fundada por Irwin Stein e Walter Zacharius que estivo en activo dende 1961 até 1973.&nbsp;Malia que publicou historias de moitos tipos e xéneros, salientou pola publicación en ciencia ficción e fantasía, particularmente a serie de Conan o bárbaro escrita por Robert E. Howard, sendo a primeira publicación de moitas en formato de formato de peto. Tamén publicou a controvertida novela *Candy* de Terry Southern e Mason Hoffenberg, e a serie *The Man from O.R.G.Y.* de Ted Mark. Os libros de peto de Lancer tiñan un aspecto distintivo, moitos dos cales tiñan bordos malva ou verde.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Love or Money," *The New York Times* (25 de xaneiro de 1998.)
* Andrew Porter, *Degler* #5
Glenn Lord

**Glenn Lord**, nado en Pelican (De Soto Parish, Luisiana) o 17 de novembro de 1931 e finado en Texas o 31 de decembro de 2011, foi un axente literario e editor estadounidense, alén de editor de prosa e poesía de Robert E. Howard (1906–1936), e o primeiro e máis salientable investigador sobre a vida e as escrituras de Howard.

## Traxectoria 
Foi veterano da guerra de Corea e xerente de almacén de papel para o comercio. Descubriu a Robert E. Howard a través de *Skull-Face and Others* (1946) por volta do ano 1951. Fixo investigacións sobre as publicacións anteriores de Howard, especialmente as revistas pulp das décadas de 1920 e 1930. En 1956, percorreu o país na busca de tódalas historias, poemas e cartas de Howard. Ó longo da súa vida, reuniu a meirande colección do mundo de manuscritos e publicacións orixinais.

## Notas
Cabinet Entertainment

**Cabinet Entertainment**, anteriormente coñecida como **Paradox Entertainment**, é unha empresa que xestiona propiedades intelectuais e que produce os seus propios filmes. Todos os negocios son conducidos a partir da oficina principal nos Ánxeles, Estados Unidos. A empresa ten os dereitos de autor de varios RPG de mesa, incluíndo *Bran Mak Morn*, *Kull of Atlantis*, *Solomon Kane*, *Mutant*, *Mutant Chronicles*, *Warzone*, *Kult* e *Chronopia*, alén de *Conan o bárbaro*.

## Historia 
A empresa comezou facendo xogos baseados no remanescente da compañía Target Games, que se converteu nunha fabricante de softwares de xogos de estratexia a partir de 1995. Nun principio, comezou a facer un software baseado no xogo de taboleiro *Svea Rike*. Co éxito do xogo, a compañía continuou a investir en software de entretemento, e en 1999 a empresa dividiuse en dúas entidades: Paradox Interactive, que se centraba na produción de xogos de computador, e Paradox Entertainment, que tiña o seu foco en producir taboleiros para xogos de rol.

En 2004, a empresa trasladou os seus negocios para Os Ánxeles. Neste momento, a operación de Estocolmo cambiou a sede de Paradox Interactive.

O 21 de agosto de 2011, o día en que foi lanzado o filme *Conan the Barbarian* de 2011, a SLMI (Stan Lee Medía Inc) procesou (sen éxito) Paradox Entertainment, Conan Sales Co., Arthur Lieberman e outros sobre os dereitos de Conan mentres afirman que Conan estaba indebidamente trasladado para a Conan Sales Co. e vendido para o Paradox.

A nova empresa do Fredrik Malmberg, Cabinet Entertainment, (a través da Cabinet Holdings) adquiriu a Paradox Entertainment Inc. e todas as subsidiarias e as súas propiedades, incluíndo as propiedades de Robert E. Howard: Conan, Kull e Solomon Kane, así como as propiedades orixinais da Target/Paradox como Mutant Chronicles/Warzone, Kult, Chronopia e Mutant. O prezo de compra de todas as accións no PEINC foi de US$ 7 millóns.

## Notas
David Álvarez Martínez

**David A. Álvarez Martínez**, nado na Estrada en 1972, é un xermanista e tradutor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía inglesa e alemá pola Universidade de Santiago de Compostela. Por outra banda, formouse en lingua sueca durante a súa etapa en Madrid (na Escola de Idiomas Jesús Maestro) e máis tarde durante a súa estadía entre 2013 e 2015 en Estocolmo.

É membro e secretario da Asociación Galega de Xermanistas.

Exerce a docencia no departamento de alemán da EOI de Santiago de Compostela, en paralelo ao labor como tradutor dende o sueco.

## Traducións 
**A Terra de Anna*, de Jostein Gaarder (Kalandraka, 2017)
**Pippi Mediaslongas,* de Astrid Lindgren (Kalandraka, 2017)
**Pippi Mediaslongas embarca*, de Astrid Lindgren (Kalandraka, 2018)
**Pippi Mediaslongas nos Mares do Sur*, de Astrid Lindgren (Kalandraka, 2019)
**O lector*, de Bernhard Schlink (Hugin e Munin, 2020)
**A arañeira*, de Joseph Roth (Irmás Cartoné, 2021)
**A froita do coñecemento,* de Liv Strömquist (Catro Ventos Editora, 2021)
**Ronia, a filla do bandoleiro*, de Astrid Lindgren (Sushi Books, Rinoceronte Editora, 2023)
**Lotta*, de Astrid Lindgren (Kalandraka, 2023)
**O emperador de Portugalia*, de Selma Lagerlöf (Aira Editorial, 2023)
**O doutor Glas,* de Hjalmar Söderberg (Irmás Cartoné, 2023)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Pippi Långstrump xa é parte da alma sueca", Palabradegatsby.com, 14 de novembro de 2017.
Thoth-Amon

**Thoth-Amon** é unha personaxe ficticia do mundo de *Conan o bárbaro*, creado por Robert E. Howard, sendo habitualmente antagonista do heroe. Aparece por vez primeira en "O fénix na espada", a primeira das historias de Conan, e é un feiticeiro adorador do deus serpe Set, e en dúas ocasións (*O reino salvaxe de Conan* 3 e 4) dirixiu un exército de homes-serpe ós que Conan e o seu fillo Conn tiveron que aniquilar.

## Nome 
[miniatura|150px|O deus exipcio [Tot.]]
Presumiblemente Howard derivou o nome da personaxe a partir das deidades exipcias Tot e Amón.

## Descrición 
Thoth Amón é un feiticeiro moi poderoso que leva unha túnica vermella con carapucha e ó que se lle supoñen uns 180 anos. Mantense con vida grazas á súa maxia.

Cos seus poderes pode crear obxectos do nada, facer aparecer monstros e feras, invocar tornados, bólas de enerxía, provocar explosións, ver o futuro e invocar ó deus *Set*, que se materializa en forma de serpe xigante.

Morreu no *Reino salvaxe de Conan 4*, tras unha batalla con *Conan* nunha praia de Zembabwei.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conan o bárbaro
Big Wednesday

***Big Wednesday*** é un filme estadounidense de 1978 dirixido por John Milius. Escrito por Milius e Dennis Aaberg, está vagamente baseado nas súas propias experiencias en Malibú. Está protagonizado por Jan-Michael Vincent, William Katt e Gary Busey que interpretan uns surfeiros californianos que afrontan a súa vida e a guerra de Vietnam no contexto do seu amor polo surf.

## Personaxes 
* Jan-Michael Vincent como Matt Johnson
* William Katt como Jack Barlowe
* Gary Busey como Leroy "The Masochist" Smith
* Patti D'Arbanville como Sally
* Lee Purcell como Peggy Gordon
* Sam Melville como Bear
* Celia Kaye como muller de Bear
* Darrell Fetty como Waxer
* Gerry Lopez como el mesmo
* Hank Worden como Shopping Cart
* Joe Spinell como psicólogo
* Steve Kanaly como marido de Sally
* Barbara Hale como Mrs. Barlow
* Fran Ryan como Lucy
* Dennis Aaberg como Slick
* Reb Brown como Enforcer
* Arthur Rosenberg como Official
* Janet Julian como rapaza da festa
* Charlene Tilton como rapaza da festa
* Frank McRae como sarxento
* Perry Lang como neno alto
* Michael Talbott como Hog
* Robert Englund como narrador, Fly
* Keith Davis como Ostrich

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Conan (Marvel Comics)

**Conan** é unha personaxe ficticia creada por Robert E. Howard para os relatos de Conan o bárbaro. Estes relatos de Howard foron adaptados máis ou menos de maneira fiel por Marvel Comics da man do guionista Roy Thomas e o debuxante Barry Windsor-Smith. Smith foi substituído posteriormente por John Buscema, mentres Thomas seguiu escribindo durante moitos anos. Outros escritores sobre Conan o bárbaro foron Stan Le, Wally Wood, Jim Owsley (tamén chamado Christopher Priest) ou Michael Fleisher. O escritor de *A espada salvaxe de Conan* foi Thomas e a maior parte dos debuxos foron realizados por Buscema, Alfredo Alcala ou Gil Kane. Tamén foron adaptadas como tira de prensa dominical dende o 4 de setembro de 1978 até o 12 de abril de 1981. Ó principio escrito por Thomas e ilustrado por Buscema, despois foi continuado por outros debuxantes e escritores. Marvel abandonou a personaxe a finais de 2000.

Outros títulos Marvel sobre Conan foron *Savage Tales* (1971 – 1975), *Giant-Size Conan* (1974–1975), *King Conan/Conan the King* (1980–1989), *Conan the Adventurer* (1994 – 1995), Conan (1995 – 1996), e *Conan the Savage* (1995 – 1996).

## Aparicións principais
Joe Alves

**Joseph M. Alves**, nado en San Leandro, California, o 21 de maio de 1936, é un deseñador de produción de cinema estadounidense. É coñecido polo seu traballo na serie de filmes *Tiburón*. Dirixiu *Jaws 3-D.

Foi nomeado ó Oscar ó mellor deseño de produción na 50ª edición dos premios e ó BAFTA á mellor dirección de arte por *Encontros na terceira fase''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Harry o forte

***Harry o forte*** (en ) é un filme estadounidense de 1973 dirixido por Ted Post. É un suspense e o segundo filme protagonizado por Clint Eastwood como o personaxe de Harry Callahan]] despois do filme *Harry o sucio*. O guión foi escrito por John Milius (que achegou unha rescritura non acreditada do guión) e Michael Cimino. A banda sonora foi composta por Lalo Schifrin. O filme tamén conta coas aparicións de David Soul, Tim Matheson e Robert Urich. Con 124 minutos, é o filme máis longo da serie de *Harry o sucio*.

## Personaxes 
* Clint Eastwood como Harry Callahan]
* Hal Holbrook como Neil Briggs
* David Soul como John Davis
* Tim Matheson como Phil Sweet
* Kip Niven como Alan "Red" Astrachan
* Robert Urich como Mike Grimes
* Felton Perry como Earlington "Early" Smith  
* Mitchell Ryan como Charlie McCoy 
* Margaret Avery como a prostituta
* Bob McClurg como condutor de taxi
* John Mitchum como Frank DiGiorgio  
* Albert Popwell como J.J. Wilson
* Richard Devon como Carmine Ricca
* Christine White como Carol McCoy
* Tony Giorgio como Frank Palancio
* Maurice Argent como Nat Weinstein 
* Jack Kosslyn como Walter
* Bob March como Estabrook
* Adele Yoshioka como Sunny
* Suzanne Somers como Pool Girl

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Certame de poesía Francisco Añón

O **Certame de Poesía Francisco Añón** celébrase anualmente dende 1997 no Día das Letras Galegas, convocado polo concello de Outes.

Conta con 6 categorías, clasificando as obras pola idade dos autores:

* Categoría A: Nenos de 6 a 7 anos. 
* Categoría B: Nenos de 8 a 9 anos. 
* Categoría C: Nenos de 10 a 11 anos. 
* Categoría D: Nenos e nenas de 12 a 14 anos. 
* Categoría E: homes e mulleres de 15 a 17 anos. 
* Categoría F: Maiores de 18 anos. 

O galardón entrégase na Casa da Cultura municipal, e amais da dotación económica, a persoa gañadora de cada categoría ten a opción de publicar a obra.

En 2025, os premios consistían en vales para libros por valor de 150, 180, 210, 240 euros para as catro primeiras categorías e a publicación do libro. Na categoría E, o premio e unha transferencia de 480 € e a publicación e na categoría F, de adultos, un premio de 1.500 € e a publicación. Tamén se oferta un accésit, en cada categoría, que dá dereito á publicación da obra.

## Gañadores 
## Notas
Barreira de Weismann

[miniatura|upright=1.5|Diagrama da teoría do [plasma xerminal de August Weismann. O material hereditario, o plasma xerminal, está confinado nas gónadas. As células somáticas (do corpo) desenvólvense de novo en cada xeración a partir do plasma xerminal. Calquera cousa que lles aconteza a ditas células non afecta a seguinte xeración.]]
A **barreira de Weismann** é un concepto proposto por August Weismann a finais do século XIX que consiste en facer unha estritra distinción en canto á capacidade de herdar os xenes entre a liñaxe das células xerminais "immortais" que producen gametos e as células somáticas "desbotables", e está en contraste co mecanismo de herdanza da panxénese proposto por Charles Darwin. En terminoloxía máis precisa, a información hereditaria pasa só desde as células xerminais ás células somáticas, é dicir, as mutacións somáticas non se herdan. Isto non se refire ao chamado dogma central da bioloxía molecular, formulado no século XX, que afirma que ningunha información secuencial pode pasar desde as proteínas ao ADN ou ARN, pero ambas as hipóteses teñen unha visión da vida centrada nos xenes.

Weismann desenvolveu este concepto no seu libro de 1892 *Das Keimplasma: eine Theorie der Vererbung* (O plasma xerminal: unha teoría da herdanza).

A barreira de Weismann foi de grande importancia no seu momento e entre outras influencias que tivo contribuíu a desterrar certos conceptos lamarckistas: en concreto, facía que a herdanza lamarckista dos cambios producidos no corpo (o soma) fose difícil ou imposible. Segue sendo importante, pero necesitou ser cualificada á luz do coñecemento moderno da transferencia horizontal de xenes e algúns outros desenvolvementos xenéticos e histolóxicos. O uso desta teoría, xeralmente no contexto da teoría do plasma xerminal de finais do século XIX, antes do desenvolvemento de conceptos xenéticos máis sofisticados e máis fundamentados a inicios do século XX, denomínase ás veces **weismannismo**. Algúns autores denominan **desenvolvemento weismannista** (sexa este preformista ou epixenético) a aquel no que hai unha liña xerminal claramente definida, e diferente da embrioxénese somática. Este tipo de desenvolvemento está correlacionado coa evolución da morte que se produciu na liña somática.

## Plantas e animais basais 
Nas plantas, os cambios xenéticos na liña somática poden orixinar cambios nas liñas xerminais, porque as liñas xerminais orixínanse a partir de liñas somáticas (meristemas vexetativos), que poden chegar a ser o bastante vellos (de moitos anos) como para acumular mutacións múltiples desde a xerminación da semente, algunhas delas suxeitas a selección natural. Igualmente, os animais basais como as esponxas (Porifera) e os corais (Anthozoa) conteñen liñas de células nai multipotentes, que dan lugar tanto a células somáticas coma reprodutoras. Tendo en conta isto, parece que a barreira de Weismann ten unha orixe evolutiva posterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alternativas ao darwinismo
* Efecto Baldwin
* Herdanza epixenética
* Lamarckismo
* Panxénese
Thomas William Henric Clarke

**Thomas William Henric Clarke**, nado en Campbell Town (Tasmania) en 1860 e finado en Hobart en 1945, foi un filántropo, criador de ovellas meiriñas e cazador de caza maior australiano.

## Traxectoria 
Aos 22 anos comezou a cazar. Segundo as súas palabras, chegou a reunir a segunda colección privada de trofeos de caza maior máis grande do mundo. A súa colección incluía espécimes da maioría das especies africanas e das Montañas Rochosas dos Estados Unidos, excepto elefantes e xirafas.  

Afirmou ser o primeiro home branco que entrou en Somalilandia. Pasou á historia da zooloxía porque, na súa colección, inclúese unha especie de gacela cazada no norte de Somalia, que capturou en 1890 e á que describiu por primeira vez. Este animal é a especie-tipo, e única, do xénero *Ammodorcas*, descrito polo zoólogo británico Oldfield Thomas en 1891, en *Ann. Mag. Nat. Hist*., ser. 6, 7: 304.  quen bautizou a especie, na súa honra, como *Ammodorcas clarkei*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Clarke, Thomas William (1860–1945). Obituary.

### Outros artigos 
* *Ammodorcas clarkei*
Campbell Town

miniatura|A *Red Bridge*.
**Campbell Town** é unha pequena vila de Tasmania, Australia. Está situada na *Midland Highway*, parte da autoestrada nacional que conecta as dúas cidades máis grandes de Tasmania (Hobart e Launceston). Dista 34 km de Hobart. 

No censo de 2006, tiña unha poboación de 772 habitantes.

Fundada en 1821, un dos seus atractivos é a *Red Bridge* (Ponte vermella), construída por convictos, que é a ponte máis antiga da estrada nacional. Foi chamado polo gobernador Macquarie polo nome da súa esposa, Elizabeth Campbell, así como tamén o río que cruza a vila, o río Elizabeth. 

A construción da ponte iniciouse en 1836 e foi completada en 1838. Consta de tres arcos de 7,6 m cada un. Constaba de piares de pedra e un taboleiro de madeira. Aínda que o taboleiro foi substituído, os contrafusos son orixinais, polo que é un exemplo raro das primeiras obras de pedra de Australia.

## Notas
22 July

***22 July*** é un filme estadounidense de 2018 que representa os atentados de Noruega de 2011 e as súas consecuencias, baseado en *One of Us* de Åsne Seierstad. O filme foi escrito, dirixido e coproducido por Paul Greengrass e consta dun equipo e actores completamente noruegueses. O filme foi escollido para a súa estrea mundial o 5 de setembro de 2018 na competición principal do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Estreouse o 10 de outubro de 2018 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Anders Danielsen Lie como Anders Behring Breivik
* Jon Øigarden como Geir Lippestad
* Thorbjørn Harr como Sveinn Are Hanssen
* Jonas Strand Gravli como Viljar Hanssen
* Ola G. Furuseth como Jens Stoltenberg
* Ulrikke Hansen Døvigen como Inga Bejer Engh
* Isak Bakli Aglen como Torje Hanssen
* Maria Bock como Christin Kristoffersen 
* Tone Danielsen como Xuíz Wenche Arntzen
* Sonja Sofie Sinding como Lycke Lippestad
* Turid Gunnes como Mette Larsen
* Kenan Ibrahamefendic como Dr. Kolberg 
* Monica Borg Fure como Monica Bøsei
* Ingrid Enger Damon como Alexandra Bech Gjørv
* Seda Witt como Lara Rashid
* Anja Maria Svenkerud como Siv Hallgren
* Hasse Lindmo como Svein Holden

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Luisa Gayoso

**Luisa Gayoso** foi unha poeta e propagandista galega, probablemente nada en Santiago de Compostela, quen puido usar este nome como pseudónimo e cuxa identidade real se descoñece.

## Traxectoria 
Pertenceu á Juventud Católica Femenina de Santiago de Compostela, na que consta como asociada polo menos desde xaneiro de 1928. A súa actividade poética nas reunións e actos que desenvolvía esta asociación era declamada sempre por outros, polo que este é outro motivo para pensar que **Luisa Gayoso** non era o seu nome real. Á parte dos seus poemas, destaca o seu «estudo comparativo dos dereitos civís recoñecidos á muller nas distintas lexislacións», nunha reunión celebrada no Salón Teatro en decembro de 1929 , temática na que semella estivo comprometida firmemente.

Entre 1928 e 1929 publicou algúns dos seus poemas no boletín da referida asociación católica e, finalmente, a finais de 1930 publicou na Imprenta do Seminario Conciliar Central de Santiago o poemario *Myosotis. Poesías*, cun total de 52 poemas. Antón de Pepiño fixo nas páxinas de *El Ideal Gallego* unha crítica favorable.

Entre outubro de 1932 e outubro de 1939 publicáronse en *El Compostelano* varios dos seus poemas contidos en *Myosotis*. Tamén apareceu no xornal *El Eco de Santiago*, en xuño de 1933, un poema seu titulado "A Mosquera Pérez", inédito ata ese momento. Tamén mantivo correspondencia no ano 1933 con Xosé Mosquera Pérez, coñecido como *O vello dos contos*, a propósito da súa actividade radiofónica.

A súa obra foi citada nos anos da posguerra, entre 1941 e 1949 por autores como Diego de Muros, quen parecía coñecela ben.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Voadora

**Voadora** é unha compañía de teatro galega que naceu en 2007.
## Premios 
*Premio da Crítica de Galicia 2013
*Premio mellor espectáculo IX IndieFest
*Premio do público IX IndieFest
*Premio mellor actriz IX IndieFest
*3º Premio Nacional de Teatro para Directoras de escena de Torrejón de Ardoz
*Finalista premios MAX 2013 mellor espectáculo revelación
*Premio María Casares XVII mellor dirección
*Premio María Casares XVII mellor escenografía

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
Páxina web
Pumping Iron

***Pumping Iron*** é un filme estadounidense de 1977 sobre o mundo do culturismo profesional, centrándose nas competicións de 1975 IFBB Mr. Universe e Mr. Olympia. Dirixido por George Butler e Robert Fiore e editado por Geof Bartz e Larry Silk, baséase no libro homónimo de Butler e Charles Gaines, enfocándose na competición entre Arnold Schwarzenegger e un dos seus principais competidores de Mr. Olympia, Lou Ferrigno. O filme tamén conta coas aparicións dos culturistas Franco Columbu e Mike Katz, ademais de Ken Waller, Ed Corney e Serge Nubret.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Cinefantastique

***Cinefantastique*** foi unha revista de cinema de terror, fantasía e ciencia ficción.

## Historia 
A revista empezou orixinalmente como un fanzine mimeográfico en 1967, despois relanzado como un trimestral en 1970 polo publicador e editor Frederick S. Clarke. Creada como unha publicación crítica e seria do xénero, a revista distinguiuse inmediatamente de competidores como *Famous Monsters of Filmland* e *The Monster Times* polo seu papel puído e o uso de fotogramas de filmes para interiores a toda cor. Os artigos e recensións de *Cinefantastique* enfatizaron un enfoque intelixente, case académico, unha inclinación daquela infrecuente para unha revista tan específica do xénero. Os anuncios eran poucos, e na súa maioría eran anuncios doutros títulos e materiais da editorial. Esta falta de "recheo de páxina" asegurou ó lector unha gran proporción de contido editorial orixinal.

## Notas
Empeza o espectáculo

***Empeza o espectáculo*** (en ) é un filme musical estadounidense de 1979 dirixido por Bob Fosse. O guión, de Robert Alan Aurthur e Fosse, é unha semiautobiografía fantástica baseada en aspectos da vida e a carreira de Fosse como bailarín, coreógrafo e director. O filme foi inspirados polos esforzos de Fosse en editar o seu filme *Lenny* mentres actuaba simultaneamente no musical de Broadway *Chicago*. Leva o nome do tema de Kander and Ebb "All That Jazz". O filme gañou a Palma de Ouro no Festival Internacional de Cine de Cannes.

En 2001, *Empeza o espectáculo* foi considerado "cultural, histórico ou esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos e foi escollido para a súa preservación na National Film Registry.

Estreouse en galego o 18 de febreiro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* Roy Scheider como Joseph "Joe" Gideon
:* Keith Gordon como Joe de mozo
* Jessica Lange como "Angelique"
* Leland Palmer como Audrey Paris
* Ann Reinking como Katie Jagger
* Cliff Gorman como Davis Newman
* Ben Vereen como O'Connor Flood
* Erzsébet Földi como Michelle Gideon
* David Margulies como Larry Goldie
* Michael Tolan como Dr. Ballinger
* Max Wright como Joshua Penn
* William LeMassena como Jonesy Hecht
* Deborah Geffner como Victoria Porter
* John Lithgow como Lucas Sergeant
* Jules Fisher como Jules
* Chris Chase como Leslie Perry
* Anthony Holland como Paul

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Julieta Gómez Paz

**Julieta Gómez Paz**, nada en Buenos Aires en 1909 e finada na mesma cidade en 1995, foi unha escritora e tradutora arxentina filla de galegos.

## Traxectoria 
Filla da escritora María de los Ángeles Vázquez, emigrada á Arxentina, onde casou cun dos fundadores do Centro Galego de Buenos Aires. Foi profesora de Filosofía na Universidade de Buenos Aires. Como investigadora e crítica literaria estudou a obra de Alfonsina Storni, María Elena Walsh, Olga Orozco, Alejandra Pizarnik, Rosalía de Castro e Elizabeth Barrett Browning. Foi colaboradora de *La Prensa* de Buenos Aires, *Ínsula* de Madrid, e diversos periódicos e revistas de América. Ditou conferencias en Bélxica, Holanda, Suíza e España.

Falou sobre poesía galega e ditou cursos no Centro Galego de Buenos Aires, Centro Galicia, Centro Orensano, Ateneo Cultural de la Casa de Ribadumia, Instituto Argentino de Cultura Hispánica, Club Español, Asociación Patriótica española e outras institucións. Participou no acto académico na Facultade de Filosofía e Letras de Buenos Aires, en ocasión de celebrarse o Primeiro Congreso da Emigración galega en 1956 e en diversos homenaxes a Castelao en 1986.
## Obras 
### Poesía 
* *Versos míos*, 1934
* *Canciones de tierra y sol*, 1940
* *Llanura*, 1941
* *Galicia en el atardecer*, Ed. del Instituto Argentino de Cultura gallega, Buenos Aires, 1972
* *Jardín de espera*. Ed. Vinciguerra, Buenos Aires, 1990.

### Ensaio 
* *Leyendo a Alfonsina Storni*, Editorial Losada, 1966. Premio do Fondo Nacional de las Artes y Sociedad Argentina de Escritores.
* *El poema y su mundo*, Ed. Losada, 1968. Terceiro Premio Municipal de la Ciudad de Buenos Aires.
* *Cuatro actitudes poéticas*. Ed. Conjunta 1977. Terceiro Premio Nacional
* *La luz de otras tierras (El libro en su paisaje)*. Editorial Losada 1977
* *Poetas argentinos contemporáneos*, Premio Municipal 1984
* *Galicia y la poesía*, Ediciós do Castro, A Coruña, 1988.
* *Rubén Darío, la boca dulce* , 1968.

### Literatura infantil 
* *El niño de la Luna*. Buenos Aires: Ed. Magisterio del Río de la Plata, 1987

### Tradución 
* *Sonetos del portugués*, de Elizabeth Barret Browning. Colección Adonais, Ed. Rialp, Madrid, 1954
* Julian Sorell Huxley, The Individual in the Animal Kingdom. *El individuo en el reino animal*. Buenos Aires: Pleamar, 1945. Con Teodora Efrón.
* W. R. Sorley: *Historia de la filosofía inglesa*. (A History of English Philosophy), Buenos Aires, Losada, 1951. Con Teodora Efrón

## Notas
Cassandra Gava

**Cassandra Gava**, nada en San Francisco, California o 28 de abril de 1959, é unha actriz e produtora estadounidense. É coñecida pola súa interpretación da bruxa no filme de 1982 *Conan o bárbaro*, e como a escrava Alessa en *High Road to China*. Apareceu en 21 filmes entre 1979 e 1998. Tamén aparece nun cover do álbum de Jefferson Starship *Spitfire*, e aparece acreditada como "princesa dragón".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*