open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lingua nheengatu

A **lingua nheengatu**, tamén coñecido como **tupí moderno**, é unha lingua indíxena de América da familia tupí-guaraní. O nome da lingua deriva das palabras *nheen* (que quere dicir "lingua" ou "falar") e *gatu* (que quere dicir "bo"). É a variedade da lingua tupí que aínda sobrevive, sendo falada por preto de 19&nbsp;000 persoas da rexión do curso alto do río Negro no estado brasileiro do Amazonas, así como nas áreas limítrofes de Colombia e Venezuela. O nheengatu está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

Durante os séculos XVI e XVII, a variedade máis crioula desta lingua (a língua geral amazônica) converteuse en lingua franca. Esta forma crioula foi estandarizada polos xesuítas con base no tupinamba. Nesta variante crioula, o nheengatu foi a principal lingua usada polos colonizadores até que o goberno de Portugal insistiu en que a lingua de colonización debía ser o portugués e non o nheengatu. No seu auxe a comezos do século XVIII, chegou a ser a lingua dominante do Brasil, sendo falada non só por indíxenas e misioneiros, senón tamén por colonos de sangue europeo e escravos africanos, e tendo máis falantes que o portugués no Amazonas e no Pará até 1877.

Durante os séculos XVIII e XIX aínda tiña amplo uso no interior do Brasil, pero foi perdendo terreo durante o século XX perante o portugués oficial. En 2003 adquiriu o status de lingua cooficial no concello de São Gabriel da Cachoeira, xunto co portugués.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Língua geral amazônica
### Ligazóns externas 
*"Nheengatu e dialeto caipira"
Asclepíades

**Asclepíades** é o nome de varios personaxes gregos:

* **Ario Asclepíades** (*Areius Asclepiades*), suposto médico grego.
* **Asclepíades**, poeta lírico grego.
* **Asclepíades**, poeta epigramático grego.
* **Asclepíades de Adramition** foi un antigo poeta grego citado na *Antoloxía grega*.
* **Asclepíades de Alexandría** foi un escritor grego que aparece mencionado como autoridade nuns escolios de Aristófanes.
* **Asclepíades de Anazarbo**, escritor grego.
* **Asclepíades de Antioquía** (m. 217), patriarca de Antioquía, santo e mártir cristián.
* **Asclepíades de Bitinia** (fl. c. -120 – c. -40), filósofo e médico de Prusa (Bitinia).
* **Asclepíades de Chipre**, historiador grego.
* **Asclepíades de Fliúnte** (fl. século -IV - -III), filósofo cínico grego.
* **Asclepíades de Mirlea** (fl. século -I), gramático, astrónomo e historiador grego.
* **Asclepíades de Samos** (fl. século -III), poeta lírico grego, mestre de Teócrito de Siracusa, que escribiu poesía epigramática bucólica.
* **Asclepíades de Trales** foi bispo de Trales (Tralles).
* **Asclepíades de Tráxilo** (século -IV), mitógrafo grego.
* **Asclepíades Farmación** (fl. século I-II), médico grego.
* **Asclepíades Filofísico** (*Asclepiades Philophysicus*), médico grego.
* **Asclepíades Mendes**, relixioso exipcio.
* **Asclepíades o Cínico** (fl. século -IV), filósofo cínico grego.
* **Asclepíades Titiense** (*Asclepiades Titiensis*) foi  médico grego que viviu no século II e aparece mencionado por Celio Aureliano.
* **Escribonio Asclepíades** (*L. Scribonius Asclepiades*), médico romano.
* **Marco Galo Asclepíades** (*Marcus Gallus Asclepiades*), médico grego.
## Véxase tamén
### Outros artigos
* **Asclepíadas (familia)**, liñaxe da illa de Cos. Asclepíades foi o nome de numerosos médicos gregos.
Olga Nikolaevna Romanova

**Olga Nikolaevna Romanova** (en ), nada en Tsarskoe Selo o  e finada en Ekaterimburgo o 17 de xullo de 1918, foi unha gran duquesa rusa, filla primoxénita do tsar Nicolao II de Rusia e a súa muller Alexandra.

## Traxectoria 
Durante a súa vida, o futuro matrimonio da gran duquesa foi obxecto de grande especulación no imperio. Algúns rumores a relacionaban co gran duque Demetrio Pavlovich de Rusia, Carlos de Romanía, Eduardo de Gales, e con Alexandre de Serbia. A propia Olga anunciou en varias ocasións a súa intención de casar cun ruso e permanecer no país. Durante a primeira guerra mundial, Olga traballou como enfermeira ao cargo dos soldados feridos nun hospital militar montado en Tsarskoe Selo, ata que tivo que deixalo por mor dos nervios e pasou a adicarse ás tarefas administrativas.

A súa morte tivo lugar trala revolución rusa de 1917 e a chegada ao poder dos bolxeviques. A familia imperial foi exiliada a Ekaterimburgo onde foi asasinada a noite do 17 de xullo de 1918. Os restos da familia foron atopados trala caída da Unión Soviética e sepultados en 1998 na catedral de san Pedro e san Paulo de San Petersburgo. A Igrexa ortodoxa rusa canonizou a Olga, xunto ao resto da súa familia como mártires *portadores da paixón*.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Olga Nikolaevna Romanova**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Execución da familia Romanov
* Aleksei Nikolaevich Romanov
Maxine Hong Kingston

**Maxine Hong Kingston** (en ), nada como **Maxine Ting Ting Hong** o 27 de outubro de 1940, é unha novelista estadounidense de orixe chinesa, autora e profesora emérita da Universidade de California en Berkeley, onde se graduou cunha BA en inglés en 1962. Kingston escribiu tres novelas e varias obras de non-ficción sobre as experiencias dos inmigrantes chineses que viven nos Estados Unidos, contribuíndo ó movemento feminista, con obras como as súas memorias *The Woman Warrior*; Memoirs of a Girlhood among Ghosts. O libro versa das diferenzas de xénero e orixe étnica, e como estes conceptos afectan á vida das mulleres. Este traballo reportoulle o premio do Círculo de Críticos Nacional do Libro. Tamén gañou un National Book Award en 1981 por un outra obra, *China Men*.

Kingston recibiu importantes críticas por reforzar estereotipos racistas nos seus traballos e por volver ficticias historias tradicionais chinesas para facer os seus textos máis atractivos o público occidental. Tamén recibiu críticas de estudosas asiáticas pola súa "esaxerada representación da opresión feminina cara ás mulleres asiáticas americanas".

## Notas
Tatiana Nikolaevna Romanova

**Tatiana Nikolaevna Romanova** (en ), nada o  e finada o 17 de xullo de 1918, foi unha gran duquesa de Rusia e segunda filla do tsar Nicolao II e a tsarina Alexandra Feodorovna.

## Traxectoria 
Durante a primeira guerra mundial dirixiu o comité da Cruz Vermella e do mesmo xeito que a súa irmá máis vella, a gran duquesa Olga, atendeu soldados feridos nun hospital militar de 1914 a 1917, ata que foi detida xunto coa súa familia tras a Revolución rusa.

Foi asasinada por revolucionarios comunistas o 17 de xullo de 1918, o que motivou que fose nomeada «portadora da paixón» pola igrexa ortodoxa rusa, un cualificativo que define a unha persoa que enfronta a súa morte de maneira semellante a Cristo. Ademais de Olga, tiña dúas irmás máis novas, María e Anastasia, e un irmán máis novo, o tsarévich Aleksei. Por moito tempo rumoreouse falsamente que as irmás sobreviviran á execución e ducias de impostoras pretenderon ser as fillas do tsar. O escritor Michael Occleshaw especulou que unha muller chamada Larissa Tudor podería ser Tatiana; con todo, todos os Romanov foron asasinados polos bolxeviques.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Tatiana Nikolaevna Romanova**

## Notas 
## Véxase tamén
Air Mauritius

**Air Mauritius** é a aeroliña nacional de Mauricio. A compañía ten a súa sede no Air Mauritius Centre en Port Louis. O seu principal centro de conexións no aeroporto Sir Seewoosagur Ramgoolam. No ano 2017 a aeroliña foi a cuarta máis grande da África subsahariana, e ten unha posición importante nos mercados europeo, africano e da rexión do Índico. Air Mauritius gañou o premio “Indian Ocean Leading Airline Prize” dos World Travel Awards dende 2005 ata 2014.

## Frota 
En maio de 2018 a frota de Air Mauritius estaba formada polos seguintes avións:

A aeroliña tamén ten dous helicópteros Bell 206 JetRanger usados para servizos turísticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
María Nikolaevna Romanova

**María Nikolaevna Romanova** (en ), nada en Peterhof o  e finada en Ekaterimburgo o 17 de xullo de 1918, foi unha gran duquesa de Rusia e a terceira filla do tsar Nicolao II e a emperatriz Alexandra Feodorovna. O seu asasinato xunto co resto da familia na noite do 17 de xullo de 1918 deu lugar á súa canonización como portadora da paixón pola Igrexa ortodoxa rusa.

## Traxectoria 
Durante a súa vida, María, por ser demasiado mozo para converterse en enfermeira de Cruz Vermella como a súa nai e dúas irmás máis vellas durante primeira guerra mundial, foi patroa de numerosos hospitais xunto coa súa irmá máis nova, a Gran Duquesa Anastasia, e ambas adoitaban visitar os soldados feridos. A coqueta María tivo algúns namoramentos inocentes cara a certos homes novos que coñeceu, comezando na primeira infancia. Ela esperaba casar e formar unha familia grande. Un potencial romance destácase en 1910, cando a familia de María reuniuse con outros parentes, nos cales estaba Luís Mountbatten, a quen alcumaban como Dickie, e este namorouse perdidamente de María. Anos máis tarde lembraría "*Estaba tolo por Maria e decidido a casarme con ela. Era absolutamente encantadora*".

Dickie nunca máis volveu ver a María, pero non a esqueceu. Mantivo unha foto dela na repisa da cheminea do seu dormitorio até o día da súa morte.

Durante o século XX, despois da súa morte, María non escapou aos diversos rumores que parecían asegurar a supervivencia dun ou máis membros da familia imperial. Con todo, máis tarde comprobouse que nin ela nin Anastasia sobreviviron. Na década de 1990, suxeriuse que María podería ser a gran duquesa cuxos restos faltaban da tumba dos Romanov descuberta preto de Ekaterimburgo, Rusia e que foron exhumados en 1991. Con todo, outros restos foron descubertos en 2007, e a análise de ADN posteriormente demostrou que toda a familia imperial fora asasinada en 1918.

## Revolución 
Ao estalar a Revolución rusa, foi confinada xunto á súa familia no Palacio Alexandre de Tsarskoe Selo. En agosto de 1917 foi trasladada con eles a Tobolsk (Siberia) e posteriormente, na primavera de 1918, a Ekaterimburgo, onde se lles someteu a arresto domiciliario na casa Ipatiev. Na madrugada do 17 de xullo dese mesmo ano, morreu asasinada polos bolxeviques xunto á súa familia e varios serventes.
## Devanceiros 

**Devanceiros de María Nikolaevna Romanova**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Aleksei Nikolaevich Romanov
Feminismo da diferenza

miniatura|Carla Lonzi.
O **feminismo da diferenza** naceu en maio do 68 e en Europa desenvolveuse principalmente ó longo da década de 1970 (época da segunda onda do feminismo), no contexto da posmodernidade. Relacionado con grupos feministas radicais, baixo o lema *ser muller é fermoso* avogaba a defender da muller como diferente do home. Consideran que as mulleres non deben aspirar en converterse en homes senón que cada persoa debe ser como queira, e ter os mesmos dereitos e oportunidades. Tamén defende que as mulleres non deben imitar o patriarcalismo dos homes para ser iguais en dereitos a eles e que é toda a sociedade a que se beneficia da liberación patriarcal. Configúrase paralelamente ó feminismo postestruturalista.  Defende que a liberdade das mulleres se obterá a través da reivindicación da diferenza entre mulleres e homes despois de que se puxesen de manifesto as limitacións e insuficiencias do feminismo da igualdade, un feminismo de longa tradición histórica que reivindicaba a igualdade formal e xurídica sobre o fundamento da igualdade "mediante a proclamación da universalidade da categoría de suxeito, collendo como modelo para a súa elaboración os intereses parciais do cidadán-home-propietario".

Nos anos 70, o feminismo da diferenza tivo moitos seguidores en Francia e Italia. En Italia, o feminismo da diferenza desenvolveuse principalmente arredor da Libraría das Mulleres de Milán; algúns textos desta libraría foron enormemente polémicos, como un no cal recomendaban ás mulleres non acudir ós tribunais de xustiza no caso de que padecesen agresións, por considerar que a xustiza é masculina. En España, a feminista da diferenza de máis relevancia foi Victoria Sendón de León, aínda que na actualidade non se considera pertencente a esta escola, senón á do feminismo integral.

## Notas
Saab 210

O '*Saab 210 *Lilldraken'''* foi un banco de probas a escala reducida para o concepto de á dobre delta no desenvolvemento do caza Saab 35 Draken. Aínda que oficialmente nunca recibiu outro nome que non fose Draken por Saab, ao pouco tempo comezou a ser coñecido polo seu alcume no oficial *Lilldraken* (o pequeno dragón) despois do primeiro voo do prototipo do Saab 35. O seu voo de estrea foi o 21 de xaneiro de 1952.

Tras 887 voos e 286 horas acumuladas, o Saab 210 voou por derradeira vez o día 25 de outubro de 1956. No presente o único exemplar fabricado do *Lilldraken* atópase no Flygvapenmuseum, o museo da Forza Aérea de Suecia en Linköping.

## Deseño e desenvolvemento 
Baixo a dirección do deseñador Erik Bratt, a principios dos 50 Saab estaba desenvolvendo unha configuración de á en delta dobre para a proposta dun caza supersónico. A configuración era novidosa e moi avnzada, polo que un pequeno avión de probas aerodinámicas, o Type 210, foi construído para investigar as súas características de voo a baixa velocidade.  esas alturas o caza foi designado J 35 Draken e o pequeno avión de probas comezou a ser coñecido como "Lildraken". O avión estaba impulsado por un motor Armstrong Siddeley Adder.

O 210 realizou o seu voo de estrea o 21 de xaneiro de 1952 con Bengt Olow aos mandos. Posteriormente levou a cabo extensas probas de voo, antes de ser modificado para unha segunda fase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dorr, Robert F (1985), *Modern Combat Aircraft 21 – Saab Viggen, Shepperton'', Surrey, ENG, UK: Ian Allan, ISBN 0-7110-1484-1.

* Forsgren, Jan (2010). "Database: Saab J 35 Draken". Aeroplane. May 2010. p.64.
Lois de Gales

**Lois de Cambridge** (*Louis Arthur Charles*) nado en Londres o 23 de abril de 2018, é o terceiro fillo e segundo varón dos duques de Cambridge,  Guillerme e Catarina. Ocupa o quinto lugar na liña de sucesión ao trono británico, tralo seu avó o príncipe de Gales, o seu pai o duque de Cambridge e os seus irmáns máis vellos o príncipe Xurxo de Cambridge e a princesa Carlota de Cambridge. É o terceiro neto da falecida Diana, Princesa de Gales.

## Traxectoria 
### Nacemento 
[esquerda|miniatura|Saúdo real en Hyde Park, [Londres para conmemorar o nacemento de Lois o 24 de abril de 2018.]]
O 4 de setembro de 2017, anunciouse que a duquesa estaba embarazada do seu terceiro fillo. O 17 de outubro de 2017,  confirmaron que o nacemento estaba previsto para abril de 2018. A duquesa comezou a súa baixa de maternidade o 22 de marzo de 2018.

A duquesa púxose de parto á primeira hora da mañá do 23 de abril. Deu a luz a un neno que pesaba 3.8&nbsp;kg ás 11h:01 hora local o mesmo día.

O príncipe foi bautizado o día 9 de xullo de 2018 en Londres polo arcebispo de Canterbury. https://www.bbc.com/news/uk-44548314 Ese mesmo día anunciáronse os nomes dos seus padriños e madriñas: Nicholas van Cutsem, Guy Pelly, Harry Aubrey-Fletcher, Lady Laura Meade, Mrs. Robert Carter e Lucy Middleton. https://www.royal.uk/christening-prince-louis-guests-and-godparents

O terceiro fillo dos duques é, desde o seu nacemento, un príncipe británico con tratamento de alteza real segundo as patentes emitidas pola raíña Isabel II o 31 de decembro de 2012, polas que se concedía devandito título e tratamento a todos os fillos do fillo máis vello do príncipe de Gales.

## Nomes 
* Lois (Louis): En homenaxe a **Lois** Mountbatten. 
* Artur (Arthur): Nome común na familia real británica.
* Carlos (Charles): Homenaxe ó seu avó paterno o príncipe Carlos de Gales.

## Notas
Uzbekistan Airways

**Uzbekistan Airways** é a aeroliña nacional de Uzbekistán con sede en Tashkent. Dende o seu centro de conexións no aeroporto de Tashkent a aeroliña serve a varios destinos domésticos e tamén realiza servizos internacionais a Asia, Europa e Norteamérica.

## Frota 
En maio de 2018 a frota de estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Scyphate

[miniatura|**Scyphate** de [Aleixo III Anxo|Aleixo III (1195-1203). Moeda bizantina dun aspron **trachy** de electro, cuñada en Constantinopla. Peso: 4,97 gr.]]
**Scyphate** é un termo utilizado adoito no ámbito numismático para se referir ás moedas do Imperio Bizantino de forma cóncava, de cunca ou escudela, cuñadas entre os séculos XI e XIV, en cobre, en prata, en ouro e nas súas aliaxes, como o billón e o electro.

As razóns deste tipo de emisións non están claras, xa que dificultaban notablemente o proceso de fabricación ao esixir unha dobre cuñaxe, aínda que se apunta que podería deberse a facilitar o seu empillamento e, xa que logo, o seu transporte a diversos lugares do Imperio.  
[miniatura|**Scyphate** do [Lista de emperadores bizantinos|emperador Isaac I Comneno (1057-1059). Histamenon nomisma de ouro, cuñado en Constantinopla]]
O uso desta denominación xeneralizouse ao longo do século XIX, aínda que xa se documenta en documentos do sur de Italiados séculos XI e XII, como unha bula de Inocencio II (1130-1143). Canto á súa etimoloxía, debátese se a súa orixe está no grego *σκύφος* (*skyphos* "escudela", "cunca") ou no vocábulo árabe *shafah* ("canto, bordo"), que faría referencia ao característico e sobresaínte bordo dos primeiros exemplares de histamenon de ouro.

Unha denominación alternativa, tamén amplamente utilizada para este tipo de moedas do Imperio Bizantino, é **trachy** (plural *τραχέα*, *trachea*), co significado de "áspero" ou "desigual" e con orixe na expresión grega *νόμισμα τραχύ* (*nómisma trachý*), e que adoita aparecer asociada ao nome dalgunha destas moedas, como é o caso do hyperpyron trachy, o aspron trachy, etc.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda bizantina
*Cecas bizantinas
* Moeda da Antiga Roma
*Moeda da Antiga Grecia

### Bibliografía 
*Grierson, Philip. *Byzantine coinage*. Dumbarton Oaks. 1999. ISBN 978-0-88402-274-9
*Grierson, Philip. "Nummi scyphati. The Story of a Misunderstanding". En *The Numismatic Chronicle*. 7ª serie. Vol 11. 1971. Páxinas 253-260.
* Kazhdan, Alexander Petrovich, ed. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press, 1991. ISBN 978-0-19-504652-6
*Metcalf, D. M. "Byzantine Scyphate Bronze Coinage in Greece". En *The Annual of the British School at Athens*. Vol 56. 1961. Páxinas 42-63.
* Sabatier, Justin. ''Description générale des monnaies byzantines frappées sous les Empereurs d'Orient.* 2 vol. París, 1862

### Ligazóns externas 
* "Scyphate" e "trachy". Catálogo con imaxes e descricións en *Coin Archives*.
* Moedas bizantinas catalogadas por orde cronolóxica de emperadores
* Moedas bizantinas catalogadas segundo a o bran de Sear: *Byzantine Coins & Their Values*
* *Digital Library Numis''  (bibliografía en liña de numismática bizantina)
Carol Gilligan

**Carol Gilligan**, nada en Nova York o 28 de novembro de 1936, é unha feminista, filósofa e psicóloga estadounidense.

## Traxectoria
Gilligan é amplamente coñecida polo seu libro ''In a different voice: psychological theory and women's development* (1982) no cal difire da interpretación que achega Lawrence Kohlberg sobre os resultados en psicoloxía experimental do suposto desenvolvemento moral diferenciado entre nenas e nenos.

En 1997 converteuse na primeira profesora de estudos de xénero da UMSNH Universidade Harvard.

Impulsou a chamada ética do coidado (*ethics of care'') en contraste coa ética da xustiza. Segundo o psicólogo educativo Lawrence Kohlberg, hai seis niveis de desenvolvemento moral do humano: (a) aquel no cal se cre que o correcto é a obediencia e para evitar o castigo; (b) o intercambio instrumental individual que satisfai as necesidades de quen solicita e de quen dá; (c) o dos intereses, relacións e conformidade nas reciprocidad humanas; (d) etapa do cumprimento social e de mantemento da conciencia; (e) acátanse dereitos primarios e o contrato social ou da utilidade, (f) e a adquisición de principios éticos universais. Kohlberg observou que as nenas de once anos alcanzaran soamente o nivel (c), mentres os homes xa desenvolveran capacidades morais propias dos niveis (d) ou (e). El interpretou estes resultados como unha forma de fraqueza moral da muller. Esta filósofa fai unha crítica facía Kohlberg, ao dicir que a súa teoría difire entre homes e mulleres.

## Notas
Charisma.com

**Carisma.com** (en  *Karisuma Dotto Komu*) é un grupo xaponés de electro/rap formado en 2011. Está formado pola MC Itsuka e a DJ Gonchi. En 2015, o grupo fixo o seu debut co selo discográfico Warner Music Japan.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Billón

O termo **billón** pode referirse a:
* **billón**, cantidade dun millón de millóns;
* **billón**, aliaxe de cobre e prata de uso habitual na cuñaxe de moeda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Igrexa de Hangvar

A **igrexa de Hangvar** (sueco: *Hangvar kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Hangvar, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Hangvar data do século XIII. As súas partes máis antigas son o coro e a nave, construídas en 1218. A torre foi construída pouco despois, ao redor de 1250, ao igual que o portal sur actual cando a anterior entrada foi movida á torre. A igrexa ten un portal de entrada decorado con capiteis esculpidos e a escultura dunha cabeza na parte superior. Internamente, o teito do edificio está soportado por catro bóvedas que descansan sobre unha columna central. A robusta base da columna está decorada con catro cabezas grotescas esculpidas. 

Entre o mobiliario destaca a pía bautismal medieval, que data de ao redor do ano 1250. Tamén se conservan partes dunha cruz triunfal do século XII. A igrexa estivo orixinalmente decorada con sei  esculturas de madeira da Idade Media, pero no presente atópanse no Museo de Gotland en Visby. O retablo, feito de madeira, é do ano 1684, e o púlpito é de 1633.

## Galería de imaxes 

Interior da igrexa de Hangvar.jpg|Interior da igrexa
Hangvars kyrka - KMB - 16000200021140.jpg|Pía bautismal
Hangvars kyrka - KMB - 16000300024503.jpg|Vista dende o aire

## Notas
Ana de Borgoña

**Ana de Borgoña** (en ), nada en 1404 e finada o 14 de novembro de 1432, era filla de Xoán I de Borgoña, duque de Borgoña (1404-1419) e a súa esposa Margarida de Baviera.

## Matrimonio 
En xuño de 1423 en Troyes, Ana casou con Xoán de Lancaster, primeiro duque de Bedford, fillo de Henrique IV de Inglaterra, polo Tratado de Amiens en 1423. O matrimonio estaba destinado a alicerzar as relacións entre Inglaterra e o irmán de Ana, Filipe o Bo, duque de Borgoña. Esta alianza foi vital para o continuo éxito inglés en terras francesas, porque en 1422 Xoán fora nomeado rexente de Francia no canto do seu sobriño, o mozo Henrique VI de Inglaterra. O antagonismo de Borgoña coa casa real Valois  (o que provocou a Guerra Civil Armagnac-borgoñona) fora un dos factores principais nas perdas que enfrontaron os franceses a mans dos ingleses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chipps Smith, Jeffrey (1984). *The Tomb of Anne of Burgundy, Duchess of Bedford, in the Musée du Louvre*. Gesta 23 (01): 39–50. JSTOR 766962. 
* Griffiths, R.A. (2005). *The Reign of King Henry VI. The History Press*. ISBN 0-7509-3777-7.
* Neillands, Robin (2001). *The Hundred Years War*. Routledge. ISBN 0-415-26131-7.
* Weir, Alison (1996). *The Wars of the Roses: Lancaster and York*. Londres: Ballantine Books. ISBN 0-345-40433-5.
Bell hooks

**Gloria Jean Watkins**, nada o&nbsp;25 de setembro de 1952 en Hopkinsville, Kentucky, nos Estados Unidos e finada en Berea, Kentucky o 15 de decembro de 2021, coñecida como **bell hooks** (escrito en minúsculas), foi unha escritora, feminista e activista social. O nome "bell hooks" deriva do da súa bisavoa materna, Bell Blair Hooks.

## Traxectoria 
hooks naceu na pequena aldea de Hopkinsville, segregada de Kentucky no seo dunha familia da clase traballadora.

No ano 1983, despois dalgúns anos de ensino e escritura, rematou un doutoramento en literatura na Universidade de California, Santa Cruz, cunha tese sobre a autora Toni Morrison.

### Carreira profesional 
A carreira docente de hooks comezou en 1976 como profesora de inglés e profesora titular de estudos étcnicos na Universidade do Sur de California. Durante os tres anos que pasou alí, a editorial Golemics publicou en 1978 a súa primeira obra de poemas *There We Wept* asinada co pseudónimo bell hooks. Admiraba moito a súa bisavoa materna, por iso adoptou o seu nome como pseudónimo, pero con letras minúsculas, "porque o importante non son eu, é o traballo", dixo. 

Foi docente en varias institucións entre principios dos anos oitenta e noventa, incluídas a Universidades de California, Santa Cruz, a Universidade Estatal de San Francisco, Yale, o Oberlin College e o City College de Nova York. 

South End Press publicou a súa primeira obra relevante, ''Ain't I a Woman?: Black Women and Feminism* en 1981, aínda que a escribira anos antes, cando era unha estudante.​  Nas décadas transcorridas dende a súa publicación, este libro gañou un recoñecemento xeral como unha contribución influente no pensamento feminista.

*Ain't I a Woman?'' examina varios temas recorrentes na súa obra posterior: o impacto histórico do sexismo e o racismo nas mulleres negras, a desvalorización das mulleres negras, os roles e o retrato nos medios, o sistema educativo, a idea dun patriarcado capitalista supremacista branco, a marxinación do negro e das mulleres así como o desprezo polos problemas de raza e clase dentro do feminismo. Dende a publicación do libro, converteuse nunha pensadora política e crítica cultural de esquerdas e posmoderna. Algunhas feministas cítana con frecuencia como unha autora que pode dar a mellor solución para a dificultade de definir algo tan diverso como o feminismo, abordando o problema de se poder significar todo o non significar nada. Ante a pregunta "que é o feminismo?", hook responde que é un movemento para rematar co sexismo, a explotación sexista e a opresión.

O enfoque da escritura de hooks foi a interseccionalidade entre raza, capitalismo e xénero, e o que ela describe como a súa capacidade para producir e perpetuar sistemas de opresión e dominación de clase. Publicou máis de 40 libros e numerosos artigos académicos, apareceu en documentais e participou en conferencias públicas. Ocupouse da raza, a clase e o xénero na educación, a arte, a historia, a sexualidade, os medios de comunicación e o feminismo.

En 2014 fundou o Instituto bell hooks en Berea College, Berea, Kentucky.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Audre Lorde

**Audre Geraldine Lorde**, nada en Harlem, Nova York o 18 de febreiro de 1934 e finada en Saint Croix o 17 de novembro de 1992, foi unha escritora afroamericana, feminista, lesbiana e activista polos dereitos civís.

## Traxectoria
Como poeta é especialmente coñecida polo seu dominio técnico e expresión emocional cos cales expresa ira e indignación polas inxustizas civís e sociais que observou ó longo da súa vida. Os seus poemas e prosa trataron en gran medida temas relacionados cos dereitos civís, o feminismo e a exploración da identidade feminina negra. A súa obra máis coñecida é *Sister Outsider*, un libro de ensaios que contén varios dos seus textos máis influentes das loitas contra o racismo, o machismo e a opresión heteronormativa como son "Non hai xerarquías na opresión" e "As ferramentas do amo non destruirán a casa do amo".
Tras pasar pola experiencia do cancro de mama e reflexionar sobre as discriminacións sufridas polas mulleres, que se superpoñen ás de raza e de orientación sexual e que se suman á enfermidade, publicou en 1981 *The Cancer Journals* un texto dirixido tanto a quen viviu ou vive a experiencia, como para quen acompañan a outras no proceso.

## Notas
Cherríe Moraga

**Cherríe Lawrence Moraga**, nada en Whittier, California o 25 de setembro de 1952, é unha poeta, ensaísta e dramaturga estadounidense cuxa obra trata en especial das experiencias das mulleres lesbianas das minorías raciais dos Estados Unidos, en especial das latinas.

## Traxectoria 
Filla de chicana e anglosaxón, estudou na universidade privada de Hollywood, licenciándose en 1974.  Traballou como profesora nosÁnxeles durante tres anos, e nese tempo compuxo os seus primeiros poemas de amor lesbiano.  O contacto coa obra e a persoa da poetisa Judy Grahn, fixo que medrase nela a necesidade de escribir como lesbiana e como chicana, e tamén aumentou a súa politización. En 1977, mudouse a San Francisco e en 1980 doutorouse na Universidade do Estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Susá

O topónimo **Susá** pode referirse a:

;En Galiza
***Susá**, lugar da parroquia de Valonga, no concello de Pol;
***Susá**, lugar da parroquia de Bouzoa, no concello de Taboada;
***Susá**, lugar da parroquia de Mato, no concello de Taboada;
***Susá**, lugar da parroquia de Taboada dos Freires, no concello de Taboada;
***Barrasusá**, lugar da parroquia de Vilarrubín, no concello da Peroxa;
***Vilasusá**, lugar da parroquia de Requeixo, no concello de Chantada;
***Vilasusá**, lugar da parroquia de Mariz, no concello de Guitiriz;
***Vilasusá**, lugar da parroquia de Verís, no concello de Irixoa;
***Vilasusá**, lugar da parroquia de Taboi, no concello de Outeiro de Rei;
***Vilasusá**, lugar da parroquia do Souto, no concello da Peroxa;
***A Vilasusá**, lugar da parroquia de Torneiros, no concello de Pol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Premio Vidal Bolaño

O **Certame de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño** é un premio convocado pola Editorial Galaxia e o equipo de dinamización lingüística do IES Ribeira do Louro e colaboración do Concello do Porriño desde o ano 2018. Recoñece a figura de Roberto Vidal Bolaño.

O obxectivo do premio é animar á escrita de pezas teatrais dirixidas ao público mozo, ao alumnado da ESO e Bacharelato. O Ten unha dotación económica de 2000 € para o gañador/a e a publicación da obra na colección Costa Oeste de editorial Galaxia.

## Obras premiadas 
* 2018: *A derradeira bala* de Fernando Castro Paredes.
* 2019: *A sombra das árbores* de Ana Abad de Larriva.
* 2020: *A cámara escura* de José Luís Baños de Cos.
* 2021: *Casa de feras* de Edgar Costas.
* 2022: *Lume* de José Luís Baños de Cos.
* 2023: deserto
* 2024: *Fóra de campo* de Rosalía Fernández Rial.
* 2025: *Os rapaces só se tocan para darse de hostias* de Iván Caloto.

## Notas
Antropoloxía feminista

A **antropoloxía feminista** é un dos catro eidos da antropoloxía, xunto coa antropoloxía biolóxica, a antropoloxía cultural e a antropoloxía lingüística. O seu obxectivo é reducir o rumbo masculino nos resultados da investigación, en prácticas antropolóxicas e na produción académica de coñecemento.

Mentres a práctica feminista da cultura antropolóxica dende a súa creación, íase conformando como unha disciplina en América, non foi até o ano 1970 que a antropoloxía feminista foi recoñecida formalmente como unha subdisciplina da antropoloxía. Dende entón, desenvolveu a súa propia subsección na Asociación Antropolóxica Americana, a asociación de feministas antropolóxicas, e a súa propia publicación "Voces".

## Historia 
A antropoloxía feminista desenvolveuse en tres fases históricas que se inician en 1970: a antropoloxía das mulleres, a antropoloxía de xénero, e finalmente, a antropoloxía feminista.

Anteriormente a estas fases históricas, as antropólogas feministas teñen a súa xenealoxía a finais do século XIX.

Erminnie A. Smith, Alice Cunningham Fletcher, Matilda Coxe Stevenson, Frances Densmore, entre outras, eran antropólogas autodidactas; os seus logros víronse desvanecidos e a súa herdanza foi borrada pola profesionalización da disciplina a comezos do século XX.

Entre as primeiras antropólogas prominentes estaban as esposas dos antropólogos profesionais, algunhas das cales facilitaban o traballo dos seus esposos con traducións e transcricións. Margery Wolf, por exemplo, escribiu a etnografía clásica "A Casa de Lim" baseada nas súas experiencias co seu esposo no norte de Taiwán durante un estudo de campo que el realizaba alí.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lourdes Méndez Pérez
Lou (filme de 2017)

***Lou*** é unha curtametraxe escrita e dirixida por Dave Mullins e producida por Pixar. Foi estreada nos cines xunto co filme de Pixar *Cars 3* o 16 de xuño de 2017. A curtametraxe conta a historia dunha caixa de obxectos perdidos e un misterioso monstro no seu interior. Foi nomeada ó Oscar á mellor curtametraxe animada na 90ª edición dos premios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Universidade Nacional de Colombia

A **Universidade Nacional de Colombia** é unha universidade pública colombiana da orde nacional, fundada baixo o goberno de Santos Acosta o 22 de setembro de 1867 e rexentada pola Lei 66 de 1867. É a universidade máis importante e representativa de Colombia pola súa tradición, prestixio, calidade e selectividade. Está vinculada á historia e produción académica de América Latina. O seu campus insignia, a Cidade Universitaria de Bogotá, é o máis grande do país e conta con 17 edificios declarados monumento nacional. Ten sedes en Medellín, Manizales, Palmira, Arauca, Leticia, Tumaco, San Andrés e La Paz (Cesar).

A súa poboación estudantil é de 49 890 estudantes, dos cales 41 340 son de pregrao e 8550 de posgrao; este feito convértea na academia colombiana con maior número de estudantes. Conta tamén cun total de 2939 docentes activos de planta, a metade con doutoramento.  Posúe 94 programas de pregrao, 97 especializacións, 38 especialidades médicas e odontolóxicas, 148 mestrados e 54 doutoramentos distribuídos nas súas 8 sedes.

O 9 de abril de 2010, o Ministerio de Educación Nacional outorgoulle a Acreditación Institucional de Alta Calidade por 10 anos en todas as súas sedes. Numerosas clasificacións sitúana como a mellor do país.  É membro da Asociación Colombiana de Universidades, a Asociación Universitaria Iberoamericana de Posgrao (AUIP) e a rede iberoamericana de universidades Universia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rita de Cascia

**Rita de Cascia**, nada en Roccaporena (Perugia) en 1381 e finada en Cascia o 22 de maio de 1457, foi unha relixiosa italiana e unha das santas máis populares da Igrexa católica. O seu nome é probablemente unha abreviación de Margherita. Os seus símbolos representativos son as rosas e os figos.

## Traxectoria 
Rita naceu na aldea de Roccaporena, cinco quilómetros ó oeste da vila de Cascia (provincia de Perugia, rexión de Umbría). Naceu de pais maiores, e foi bautizada co nome de **Margherita Lotti**.

A pesar de que quería ser monxa, cando tiña 14 anos de idade os seus pais casárona cun home da vila, chamado Paolo Mancini. Tiveron dous fillos xemelgos, Jacobo e Paolo. Un día Mancini foi emboscado e asasinado.

Unha vez viúva, Rita pediu a admisión ao mosteiro das agostiñas de Santa María Madalena, en Cascia (estabelecido en 1256). Pero non foi aceptada debido a que só se permitían virxes. Un ano máis tarde (1417) tamén morreron os seus dous fillos púberes. Sen obrigacións familiares, Rita foi aceptada no convento, recibiu os hábitos de monxa, e máis tarde realizou a súa profesión de fe. Tiña 36 anos. No convento, Rita entregouse a unha vida de oración e penitencia.

## Morte 
[miniatura|250x250px|Corpo incorrupto de Santa Rita situado na [Basílica de Santa Rita de Casia|Basílica de Santa Rita en Cascia, Italia.]]
Rita morreu no convento agustiniano o 22 de maio de 1457 á idade de 76 anos. A xente agrupouse no lugar para amosar os últimos respectos ó seu cadáver, que emitía unha intensa fragrancia doce (coma se fose embalsamado). O seu corpo consérvase até o presente (aínda que moi deshidratado). Empezaron a correr rumores de que por intercesión da monxa, sucedían curacións milagrosas. Así a devoción cara a Rita estendeuse por toda Italia.

## Notas
Susanna Fontanarossa

miniatura|269x269px|Unha placa adicada a Susanna.
**Susanna Fontanarossa**, nada en 1435 e finada en 1489, foi a nai do descubridor das Américas Cristovo Colón. Non hai certeza do día e lugar exactos onde Susanna naceu, mesmo se estaba casada con Domingo Colón, pai de Cristovo. Lugares como Quezzi, Trebbia e Gorreto foron suxeridos como lugar de nacemento. Unha teoría indica que Susanna era orixinaria da vila de Fontanarossa, por este acto pódese sacar a conclusión de que falamos de Susanna de Fontanarossa e non *de* Susanna Fontanarossa, vila que se atoparía nas localidades italianas de Val Bisagno ou Val Trebbia.

Probablemente contraeu matrimonio con Domingo Colón entre 1445 e 1463, e efectivamente, viviron durante anos na república de Xénova criando ós seus fillos alí. Tiveron catro fillos homes e a unha filla, quen casaria con Santiago Bavarello. Moitos suxiren que Susanna morreu en 1489; de ser así, non viviu para ver a Cristovo Colón pisar as Indias Occidentais en 1492.

## Notas
Margarida de Foix

**Margarida de Foix** (en ), nada en Clisson en 1453 e finada en Nantes o 15 de maio de 1486, foi un dos nove fillos de Gastón IV, conde de Foix, e de Lionor I de Navarra.

## Traxectoria 
O 27 de xaneiro de 1471, en Clisson, casou con Francisco II, duque da Bretaña, con quen tivo dúas fillas:

* Ana (Castelo de Nantes, 27 de xaneiro de 1486 - Castelo de Blois, 9 de xaneiro de 1514), herdeira do ducado e, por dúas veces, raíña consorte de Francia;
* Sabela (1481, antes de 10 de maio - Rennes, 24 de agosto de 1490), que morreu nova, sepultada na Catedral de Rennes.

Morreu en Clisson, ós 28 anos. Ela e o seu esposo foron sepultados nunha tumba magnífica, con dúas estatuas súas esculpidas por Michel Colombe entre 1502 e 1507, na Catedral de Nantes.

## Notas
Ana do Palatinado-Veldenz

**Ana de Veldenz**, nada o 12 de novembro de 1540 e finada o 30 de marzo de 1586, foi unha condesa do Palatinado-Veldenz e, por matrimonio, margravina de Baden-Durlach. Dende 1577 até 1584 viuse involucrada na tutela e rexencia de Baden-Durlach.

## Traxectoria 
Ana era a filla máis vella do conde palatino Roberto de Veldenz (1506-1544) do seu matrimonio con Úrsula (1515-1601), filla de Xoán VII de Salm-Kyrburg.

Casou con Carlos II de Baden-Durlach o primeiro de agosto de 1558 en Heidelberg; era o segundo matrimonio para el. Como o seu marido, Ana profesou a fe luterana e os fillos de ambos os matrimonios foron tamén criados como luteranos.

Cando o seu marido morreu, os seus fillos eran aínda menores de idade. Por isto, actuou como gardiá e rexente dende 1577 ata que o seu fillo Ernesto Federico alcanzou a maioría de idade en 1584. Gobernaron con ela o elector palatino Lois VI e o duque Lois "o Piadoso" de Wurtemberg. En 1584, Baden-Durlach foi dividido: o seu fillo máis vello Ernesto Frederico recibiría a parte máis grande e converteuse en margrave de Baden-Durlach. O seu segundo fillo, Xacobe recibiu Baden-Hachberg e situou a súa residencia en Emmendingen. Converteuse ó catolicismo en 1590 e devolveu o seu territorio á fe católica. Porén, pouco despois, morreu de envelenamento por arsénico e Baden-Hachberg pasou ó seu irmán Ernesto Federico.

Cando Ernesto Federico morreu en 1604, todas as partes de Baden reuníronse en mans do seu irmán Xurxo Federico.

O novo capelán da margravina Ana, John Zehender, foi responsable do coidado pastoral que ela desenvolveu nos últimos días da súa vida, e pronuncio o seu sermón funeral o 5 de abril de 1586.
María de Navarra (1355-1420)

**María de Navarra**, nada en Puente la Reina en 1355 e finada en 1420, foi princesa de Navarra e duquesa consorte de Gandia.

## Orixe 
Era a filla primoxénita do rei de Navarra, Carlos II e a princesa da casa real francesa Xoana de Valois.

## Descendencia 
María non tivo descendencia co seu marido.

## Notas
Razan al-Najar

**Razan Ashraf Abdul Qadir al-Najjar**, nada o 11 de setembro 1996 en Khan Yunis e finada o 1 de xuño de 2018, foi unha enfermeira voluntaria palestina do ministerio de saúde de Gaza. Era a máis vella dos seis fillos de Ashraf al-Najjar, e residía en Khuzaa, unha aldea preto da fronteira con Israel.

Foi fatalmente disparada no peito por soldados israelís cando tentaba axudar na evacuación de feridos na fronteira de Israel con Gaza.

## Notas
Bona de Borbón

**Bona de Borbón** (en ), nada en 1341 e finada en Château de Mâcon o 19 de xaneiro de 1402, foi filla de Pedro I de Borbón, duque de Borbón e polo tanto irmá de Xoana de Borbón.

## Traxectoria 
Casou con Amadeu VI de Savoia en 1355 en París. Tiveron dous fillos:

* Amadeu VII de Savoia (1360 - 1 de novembro de 1391). Casado con Bona de Berry (1365–1435), filla do Duque Xoán I de Berry e unha sobriña de Bona de Borbón.
* Lois de Savoia (1362 - 1365).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Maria Voichița

**Maria Voichițun**, nada en 1457 e finada o 26 de febreiro de 1511, foi unha princesa consorte de Moldova (1480–1511), filla de Radu III o fermoso e sobriña de Vlad o Empalador. Foi considerada como unha influencia na política do seu cónxuxe, o príncipe de Moldova Ștefan cel Mare, con quen casou en 1478. O seu fillo Bogdan III o cego tamén foi príncipe de Moldova.

Foi enterrada no Mosteiro de Putna, en Romanía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George Marcu (coord.), Dicționarul personalităţilor feminine din România, Editura Meronia, Bucureşti, 2009.
Giovanna Scopelli

**Giovanna Scopelli**, nada en 1428 e finada o 9 de xullo de 1491, foi unha relixiosa católica italiana orixinaria de Reggio Emilia. Pertencía á orde das carmelitas e estabeleceu o seu convento propio como o seu primeiro priorado. A Scopelli prohibíuselle entrar na orde durante a súa adolescencia e tivo que agardar até que os seus pais morreron para abrazar a vida relixiosa.

Scopelli foi beatificada o 24 de agosto de 1771 polo papa Clemente XIV cando o último aprobado o seu culto local e ratificou a súa beatificación. Antes diso foi considerada serva de Deus en 1500 baixo o papa Alenxadre VI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Filippo Caraffa e Giuseppe Morelli (curr.), *Bibliotheca Sanctorum* (BSS), 12 voll., Istituto Giovanni XXIII nella Pontificia Università Lateranense, Roma 1961-1969.
Teuva

**Teuva** (en sueco *Östermark*) é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 5.305 habitantes. A superficie do termo municipal é de 556,05 km2, dos cales 1,35&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 9,56 hab./km².

Limita cos municipios de Karijoki, Kauhajoki, Kurikka, Kristinestad e Närpes, estes dous últimos na rexión veciña de Ostrobotnia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
Socioloxía feminista

A **socioloxía feminista** é unha teoría de conflito e unha perspectiva teórica que observa o xénero na súa relación co poder, ambos nun nivel interacción cara a cara e reflexividade dentro dunha estrutura social a grande escala. Entre os seus focos están a orientación sexual, a raza, a estratificación económica e a nacionalidade.

No centro da socioloxía feminista está a idea da opresión sistemática da muller e o dominio histórico dos homes na maioría das sociedades, o patriarcado. O pensamento feminista ten unha rica historia, mais pode ser categorizada en tres ondas. A actual, a terceira onda', enfatiza os conceptos de globalización, poscolonialismo, postestruturalismo e posmodernismo. O pensamento feminista contemporáneo tende a rexeitar tódalas xeneralizacións referentes ó sexo e ó xénero, estreitamente vinculadas co antihumanismo, o poshumanismo, teoría queer e o traballo de Michel Foucault.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cuadrante

O termo **cuadrante** pódese referir a:
* **Cuadrante** ou *quadrans* moeda da Antiga Roma co valor dun cuarto de ás;
* **Cuadrante**, instrumento antigamente utilizado en astronomía e navegación;
* **Cuadrante**, cada parte dun plano dividido por dous eixes de coordenadas rectangulares.
* ***Cuadrante. Revista de Estudios Valleinclanianos e Históricos*** da Asociación Cultural Amigos de Valle Inclán.
Economía feminista

A **economía feminista** é o estudo crítico da economía incluíndo a metodoloxía, etimoloxía, historia e investigación empírica, tentando superar as bases androcéntricas (patriarcais). Enfócase en temas de particular importancia para as mulleres, como é o traballo de coidados a terceiros ou a segregación ocupacional (exclusión de mulleres e minorías en certos eidos); deficiencias en modelos económicos, como a indiferenza á negociación do traballo dentro do fogar; novas formas de recollida e medición de datos como o Indicador de Apoderamento de Xénero (GEM), e máis concienciación das teorías de xénero como o enfoque das capacidades. A economía feminista ultimadamente busca producir unha inclusión de xénero na economía.

A economía feminista enfoca a súa atención nas construcións sociais de economía tradicional, cuestionando o positivo e negativo, e pretende sinalar a forma na que eses modelos e métodos están baseados en preferencias masculinas. Sendo que a economía está enfocada tradicionalmente en temas "culturalmente masculinos" como autonomía, abstracción e lóxica; a economía feminista apela á inclusión de cuestións consideradas tradicionalmente femininas como son a economía familiar, conexións, concreción e emoción, e amosa os problemas causados pola exclusión destes temas.  Esta inclusión axudou a crear políticas que reduciron a discriminación de xénero, raza, inequidade e étnica, satisfacendo obxectivos centrais de toda a economía. Esta visión supón deixar de considerar a economía capitalista como o centro da sociedade posto que o sistema capitalista non é o único posible á hora de organizar a economía. Supón considerar que o centro da sociedade son os procesos que sosteñen a vida –os cales xeralmente non son remunerados e son levados a cabo por mulleres. Estes procesos, chamados "coidados" pola teoría, adoitan atoparse invisibilizados e como consecuencia, adoitan considerarse secundarios aínda que realmente supoñan a base da organización superior do sistema social.

Moitas académicas incluíndo a Ester Boserup, Marianne Ferber, Julie A. Nelson, Marilyn Waring, Nancy Folbre, Diane Elson e Ailsa McKay contribuíron a desenvolver o marco da economía feminista. O libro *If Women Counted* de Waring, publicado en 1988 é frecuentemente referido como o "documento fundador" da disciplina. Na década dos 90 a economía feminista comezou a ser coñecida e estabelecida dentro do campo da Economía.

## Notas
Anglofonía

A **anglofonía** é o conxunto de países e comunidades cuxa lingua materna é o inglés, xa sexa como lingua principal ou secundaria. Ademais, compártense os aspectos culturais que son semellantes de cada país anglófono.

## A lingua inglesa 
Debido á influencia política, económica, militar, científica e cultural de Gran Bretaña e o Reino Unido dende o século XVIII, por medio do Imperio británico e os Estados Unidos de América dende mediados do século XX, o inglés difundiuse amplamente por todo o mundo e é a lingua principal do discurso internacional e lingua franca en moitas rexións. Da mesma forma é utilizado de maneira xeral como lingua franca entre falantes de linguas distintas na maior parte dos países do mundo. Ensínase tamén como segunda lingua en moitos sistemas educativos, que co paso do tempo achegou un status de superioridade cultural ós seus falantes non nativos, por mor da influencia dos países anglosaxóns no mundo.

## Notas