open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Gacetilla de Santiago

***La Gacetilla de Santiago*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1872 e 1873.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de noticias y anuncios*, apareceu en 1872. O seu fundador e director foi Manuel Bibiano Fernández. Aínda que nun principio se declarou independente, co tempo converteuse en republicano. Tiña obradoiros tipográficos propios. Editábase nunha soa folla tamaño folio e contiña as seccións: Gacetilla de las familias, Efemérides, Noticias generales, Crónica local, Espectáculos e Telegrama. O último número editado é do 5 de xullo de 1873. A partir desa data cambiou o seu título por *El Diario de Santiago* e transformouse en órgano oficioso do Centro de Iniciativa para la Nueva Organización de Galicia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Histeria feminina

miniatura|right|Ilustración que representa un lavado vaxinal.
A **histeria feminina** era unha enfermidade diagnosticada na medicina occidental até mediados do século XIX. Na era vitoriana foi o diagnóstico habitual dun amplo abano de síntomas, que incluían desfalecementos, insomnio, retención de fluídos, cargación abdominal, espasmos musculares, respiración entrecortada, irritabilidade, perda de apetito e «tendencia a causar problemas». As pacientes diagnosticadas con histeria feminina debían recibir un tratamento coñecido como «masaxe pelviana», estimulación manual dos xenitais da muller polo doutor até chegar ao orgasmo que, no contexto da época, era coñecidos como «paroxismo histérico», ao considerar o desexo sexual reprimido das mulleres unha enfermidade. Outra forma habitual de tratala era o lavado vaxinal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hysteria Real? Brain Images Say Yes
Hugo (filme)

***Hugo*** é un filme estadounidense dirixido por Martin Scorsese que se estreou no 2011. Baséase na novela de Brian Selznick *The Invention of Hugo Cabret*.

## Sinopse 
No París dos anos 30, Hugo (Asa Butterfield) é un neno orfo que vive agochado nunha estación e se ocupa de arranxar os reloxos. Verase envolto nunha misteriosa aventura cando intente reparar un autómata enfeluxado. Un día coñece a unha rapaza (Chloë Grace Moretz) que ten a chave que podería resolver o misterio do robot.

## Personaxes 
* Asa Butterfield como Hugo Cabret
* Ben Kingsley como Georges Méliès
* Chloë Grace Moretz como Isabelle
* Sacha Baron Cohen como Inspector Gustave
* Ray Winstone como Claude Cabret
* Jude Law como Pai de Hugo
* Christopher Lee como Monsieur Labisse
* Helen McCrory como Mama Jeanne
* Michael Stuhlbarg como René Tabard
* Emily Mortimer como Lisette
* Frances de la Tour como Madame Emile
* Richard Griffiths como Monsieur Frick
* Marco Aponte como Asistente do tren
* Emil Lager como Django Reinhardt, o guitarrista
* Ben Addis como Salvador Dalí
* Robert Gillas como James Joyce
* Kevin Eldon como Policía
* Gulliver McGrath como Tabard de neno
* Angus Barnett como Revisor do cine

## Galardóns e nomeamentos 
* 2011: Oscars: 5 premios técnicos. 11 nomeamentos, incluíndo mellor filme e director.
* 2011: National Board of Review: Mellor filme e mellor director.
* 2011: Globos de Ouro: Mellor director. 3 nomeamentos, incluíndo mellor filme dramático.
* 2011: Premios BAFTA: Mellor deseño de produción e son. 9 nomeamentos, incluíndo mellor director.
* 2011: Critics Choice Awards: Mellor dirección artística. 11 nomeamentos.
* 2011: Satellite Awards: Mellores efectos visuais. 5 nomeamentos, incluíndo mellor filme.
* 2011: Asociación de Críticos dos Ánxeles: Mellor deseño de produción.
* 2011: Nomeado Premios David di Donatello: Mellor filme estranxeiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Celtic Woman

**Celtic Woman** é un grupo de música celta xurdido en Irlanda no ano 2004. Actualmente está formado por cinco mulleres irlandesas: as vocalistas Chloë Agnew, Lisa Kelly, Lisa Lambe, Susan McFadden e a violinista Máiréad Nesbitt. O seu repertorio vai dende cancións tradicionais celtas até música máis moderna.

## Discografía 
:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*CelticWoman.com
Margarida Corral

**Margarida Corral Sánchez**, nada en Pontedeume en 1976, é unha socióloga e política galega.

## Traxectoria 
É licenciada en Socioloxía pola Universidade da Coruña. Foi concelleira da Muller, Servizos Sociais e Sanidade polo BNG de Mugardos entre 2003 e 2007. Traballou como preparadora laboral en FADEMGA, e dende o 2005 traballa como técnica de igualdade na Confederación Intersindical Galega.

Colabora en revistas como *Terra e Tempo*.

## Publicacións 
* *Guía práctica para a elaboración, implementación e avaliación dun PLAN DE IGUALDADE nunha empresa*. CIG. Deputación da Coruña. Xullo 2007
* *Guía formar en igualdade forGA*. Novembro de 2007
* *Guía dos dereitos das mulleres vítimas de violencia de xénero*. Confederación Intersindical Galega. Servizo Galego de Igualdade da Xunta de Galicia. Novembro de 2007
* *A aplicación da lei orgánica de igualdade no ámbito laboral*. Confederación Intersindical Galega. Marzo de 2007
* *Guía da linguaxe non sexista*. Confederación Intersindical Galega Marzo de 2006
* *I Plan de Acción Sindical para a igualdade de mulleres e homes 2005-2009*. Confederación Intersindical Galega. Decembro de 2005.

## Notas 
## Véxase tempo 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Margarida Corral en Linkedin
Petronio

**Titus Petronius Niger**, máis coñecido como **Petronio** (**Petronius Arbiter** en latín), nado cara ao ano 27 en Marsella (Galia) e finado cara ao ano 66 en Cumae, foi un escritor romano.
[miniatura|esquerda|[Clásicos en Galego 8: *Satiricón*.]]
No ano 66 foi acusado de participar na conspiración de Piso, co obxectivo de asasinar a Nerón. De feito, pretendía el mesmo tornarse emperador de Roma. Descuberta a conspiración, sen ningún xuízo, foi obrigado a se suicidar e, na presenza dos seus amigos, cortou os pulsos.

Petronio é autor do *Satiricón*, unha novela satírica en prosa e verso en latín da que se conservan algúns fragmentos. É unha obra imaxinativa, irreverente e divertida que relata as aventuras de dous libertinos: Encolpio e Ascilto.

Petronio é un dos personaxes da novela *Quo Vadis?* (1894) de Henryk Sienkiewicz.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Chloë Grace Moretz

miniatura|dereita|Moretz no 2011.
**Chloë Grace Moretz**, nada en Atlanta (Xeorxia) o 10 de febreiro de 1997, é unha actriz e modelo estadounidense principalmente coñecida polo seu traballo en filmes como *(500) Days of Summer*, *Kick-Ass* e *Hugo*.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Futebol Clube Paços de Ferreira

O **Futebol Clube Paços de Ferreira** é un club de fútbol portugués de Paços de Ferreira. Fundouse en 1950 e compite na Primeira Liga de Portugal.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do FC Paços de Ferreira.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Irène Némirovsky

**Irène Némirovsky**, nada en Kíiv o 11 de febreiro de 1903 e finada no campo de concentración de Auschwitz o 17 de agosto de 1942, foi unha novelista de orixe ucraína que viviu en Francia e escribiu en francés. Foi deportada baixo leis raciais pola súa orixe xudía, malia se converter ao catolicismo en 1939.

## Obra 
### Publicado en vida 
**Le Malentendu*, 1923.
*''L'Enfant génial*, Fayard, 1927.
**David Golder*, Grasset, 1929.
**O baile* (orix. *Le Bal*, Grasset, 1930), Rinoceronte, 2021. Traducido por Moisés Barcia. ISBN 978-84-17388-51-5.
**Les Mouches d'automne*, Grasset, 1931.
**L'Affaire Courilof*, Grasset, 1933.
**Le Pion sur l'échiquer*, Albin Michel, 1934.
**Films parlés*, NRF, 1934.
**Le Vin de solitude*, Albin Michel, 1935.
**Jézabel*, Albin Michel, 1936.
**La Proie*, Albin Michel, 1938.
**Deux*, Albin Michel, 1939.
**Les Chiens et les loups*, Albin Michel, 1940.

### Œuvres publiées après sa mort 
**La Vie de Tchekhov*, Albin Michel, 1946.
**Les Biens de ce monde*, Albin Michel, 1947.
**Les Feux de l'automne*, Albin Michel, 1957.
**Dimanche (nouvelles)*, Stock, 2000.
**Dimanche et autres nouvelles*, 2000.
**Destinées et autres nouvelles*, 2004.
**Suite française*, premio Renaudot 2004.
**Le Maître des âmes*, Denoël, 2005.
**Chaleur du sang*, Denoël, 2007.
**Les vierges et autres nouvelles*, Denoël, 2009.
**Nonoche. Dialogues comiques'', éd. Mouck, 2012.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio dedicado a Irène Némirovsky
Soro fisiolóxico

thumb|150px|Soro fisiolóxico para infusión intravenosa.
O **soro fisiolóxico** é unha solución acuosa de electrólitos e, ás veces, outras substancias como, por exemplo, glicosa.

O cualificativo de fisiolóxico débese a que está formado por substancias compatíbeis cos organismos vivos, e ás súas características de osmoticidade, pH e forza iónica.

É unha fonte de carbono e enerxía para o organismo, e para a síntese dalgúns polisacáridos.

Emprégase como substituto, en certo modo, do sangue, cando diminúe drasticamente a volemia, e como vía de aplicación de diversas substancias por vía parenteral.

Tamén está indicado na curación de perforacións da pel, en vómitos constantes (por vía oral) e para resolver as obstrucións nasais, especialmente en nenos pequenos (bebés).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Soro sanguíneo
* Plasma sanguíneo

### Ligazóns externas 
* Que é o soro fisiolóxico?  .
Diyala

Co nome de **Diyala** ou **Diyālā**podemos estar facendo referencia a:

*O río Diyālā en Iraq.
*A Provincia de Diyālā, en Iraq.
Soro sanguíneo

O **soro sanguíneo** ou **soro hemático** é o compoñente líquido do sangue, resultante da súa coagulación e coa eliminación do coágulo resultante.

É equivalente ao plasma sanguíneo, pero sen as proteínas involucradas na coagulación (fibrinóxeno na súa maior parte).

O soro sanguíneo é útil para a identificación dalgúns analitos (compoñentes —elementos, compostos ou ións— de interese analítico dunha mostra), nos que non se require da intervención dun anticoagulante, xa que este podería interferir no resultado, alterándoo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martin, Elizabeth A. ed. (2007): *Concise Medical Dictionary*. Oxford, England: Oxford University Press. 7ª edición. ISBN 0-19-280697-1 http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t60.e9203 Consultado o 03/08/2012.
* Randall, D.; Burggren, W. e French, K. (1998): *Eckert Fisiología animal*. 4ª edición. Madrid: McGraw-Hill, Interamericana. ISBN 84-486-0200-5.
### Outros artigos 
* Soro fisiolóxico
* Plasma sanguíneo
* Proteínas sanguíneas

### Ligazóns externas 
* O sangue .
Club Libertad

O **Club Libertad** é un club de fútbol paraguaio do distrito de Tuyucuá na cidade de Asunción. Foi fundado o 30 de xullo de 1905 e compite na Primeira División de Paraguai.

## Palmarés 
* **Primeira División (15)**: 1910, 1917, 1920, 1930, 1943, 1945, 1955, 1976, 2002, 2003, 2006, 2007, Apertura 2008, Clausura 2008, Clausura 2010
* **División Intermedia (1)**: 2000

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Club Unión Española

O **Club Unión Española S.A.D.P.** é un club de fútbol chileno da cidade de Santiago. Fundouse o 18 de maio de 1897 e actualmente compite na Primeira División de Chile.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Máiréad Nesbitt

**Máiréad Nesbitt**, nada no ano 1979 en Loughmore, condado de Tipperary, é unha violinista, pianista e compositora irlandesa.

## Discografía 
**Lord of the Dance* (marzo de 1997)
**Feet of Flames* (febreiro de 1999)
**Raining Up* (2001)
**Drum-Believable* (2005)
**Celtic Woman* (marzo de 2005)
**Celtic Woman: A Christmas Celebration* (outubro de 2006)
**Celtic Woman: A New Journey* (xaneiro de 2007)
**Celtic Woman: The Greatest Journey* (outubro de 2008)
**Tinker Bell* (outubro de 2008)
**Tinker Bell and the Lost Treasure* (setembro de  2009)
**Celtic Woman: Songs from the Heart* (xaneiro de 2010)
**Celtic Woman: Lullaby* (febreiro de 2011)
**Celtic Woman: Believe* (xaneiro de 2012)
**Celtic Woman: Home for Christmas* (outubro de 2012)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Ficha na IMDb
Charo Portela Yáñez

**Charo Portela Yáñez**, nada en Pontevedra en 1963, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela. Foi subdirectora de Ediciós do Castro e coordinadora de actividades culturais do Instituto Galego de Información até 2008.

Forma parte do comité editorial da *Biblioteca del Exilio* e da directiva da Fundación Premios da Crítica Galicia.

## Obra 
* *Epistolario de Valentín Paz Andrade*, xunto con Isaac Díaz Pardo. Ediciós do Castro, 1997.
* *Valentín Paz Andrade, Biografía*. Ir Indo, 1998.
* *Epistolario de Carmen Muñoz Manzano*, con Xosé Luís Axeitos. Biblioteca del Exilio, Ediciós do Castro, 2005.
* *Luís Seoane e a Galicia medieval. Universidade de Santiago de Compostela, 2010.
* *Valentín Paz Andrade. Biografía e antoloxía*, co ilustrador Jaime Asensi. Colección Merlín, Xerais, 2012.
* *Valentín Paz Andrade. Vida e obra''. Editorial Xerais, 2012.
Life in Cartoon Motion

***Life in Cartoon Motion*** é o álbum de debut do cantante Mika, producido por Greg Wells e Mika, mesturado por Greg Wells, coa coproducción de Jodi Marr e John Merchant en dúas cancións, lanzado por Island Records o 5 de febreiro de 2007 no Reino Unido, e por Casablanca Records o 27 de marzo de 2007 nos Estados Unidos. O sinxelo "Grace Kelly" foi número 1 nas listas británicas durante cinco semanas seguidas e converteuse en número un nun gran número de países.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Web oficial de Mika
The Boy Who Knew Too Much

***The Boy Who Knew Too Much*** é o segundo álbum do cantante Mika. Foi editado o 21 de setembro de 2009 por Casablanca Records nos Estados Unidos, e por Polydor e Island Records no Reino Unido.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Web oficial de Mika
Kosmos 36

**Kosmos 36** (Космос 36 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 1**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 30 de xullo de 1964 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
Río Andalién

O **Andalién** é un río chileno situado na provincia de Concepción, rexión de Biobío. O río discorre polas comunas de Concepción, Talcahuano e Penco. A cuenca do río abarca o 23% da provincia de Concepción e inclúe parte das comunas de Concepción, Penco, Florida e Tomé.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cade Idepe, 2004. *Diagnóstico y Clasificación de los Cursos y Cuerpos de Agua según objetivos de calidad. Cuenca del Río Andalién*. Dirección General de Aguas. MOP. Decembro de 2004. Santiago. Chile.
* Francisco Solano Asta-Buruaga y Cienfuegos, Diccionario geográfico de la República de Chile, D. Appleton y Compania, Nova York, 1899 p.&nbsp;31-32 .
L'ultima legione

'''''L'ultima legione''''' é unha novela histórica do escritor italiano Valerio Massimo Manfredi que foi publicada no 2002.

O xeneral xermánico Wulfila faino prisioneiro e lévao á illa de Capri xunto co seu preceptor Ambrosino. Porén, non todos se renderon ás forzas bárbaras: Aurelio, un soldado da última lexión romana que fora atacada e case derrotada polos xermánicos, cumpre a derradeira vontade de Flavio Orestes (o pai de Rómulo) e parte na súa busca para rescatalo coa axuda dunha rapaza romana chamada Livia, que lle salva a vida cando é derrotado no seu primeiro intento de salvar ó neno.

## Notas
El Alcance

***El Alcance*** foi o nome de dúas publicacións:

****El Alcance***, periódico publicado na Coruña en 1885.
****El Alcance***, periódico publicado en Santiago de Compostela en 1892.
El Alcance (Santiago de Compostela)

***El Alcance*** foi un xornal editado en Santiago de Compostela de 1892 a 1898.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario católico, independiente, telegráfico. Defensor de los intereses morales y económicos de Galicia*, apareceu a principios de decembro de 1892. Fundado e dirixido por Antonio Fernández Tafall, editábase con censura eclesiástica. Os xoves publicaba o suplemento cultural Los Jueves de El Alcance. Editou un monográfico sobre Alfredo Brañas (1 de xuño de 1893), no que apareceron artigos de Manuel Murguía e Salvador Cabeza de León, e o discurso de Brañas pronunciado nos Xogos florais de Barcelona.

### Segunda etapa 
Apareceu o 3 de febreiro de 1897, coa mesma tendencia católica e rexionalista conservadora. Foron os seus redactores Alfredo Brañas, Francisco Romero Blanco e Salvador Cabeza de León.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Valerio Massimo Manfredi

**Valerio Massimo Manfredi**, nado o 8 de marzo de 1943, é un historiador, escritor, arqueólogo e xornalista italiano.

## Traxectoria 
Licenciado en letras clásicas e especializado en topografía do mundo antigo, ensinou na Università Cattolica del Sacro Cuore e Luigi Bocconi, ambas de Milán, na de Venecia e a Loyola University Chicago, así como tamén na Escola Práctica de Altos Estudos de Sorbona.

Dirixiu expedicións científicas, exploracións e escavacións en Italia e noutros países, e publicado numerosos ensaios e artigos científicos como *Jenofonte - Anabasis* (1980), *La strada dei diecimila* (1986), *Gli etruschi in Val Padana* (en colaboración con L. Malnati, 1991), *Mare greco* (en colaboración con L. Braccesi, 1992), *Le isole fortunate* (1993).

Colabora como experto en temas antigos nos semanarios *Panorama* e *Messaggero*. Dirixiu documentais sobre o mundo antigo e escribiu obras de ficción para o cine e a televisión.

## Bibliografía 
### Novelas 
**Palladion* (1985)
**Lo scudo di Talos* (1988)
*''L'oracolo* (1990)
**Le paludi di Hesperia* (1994)
**La torre della solitudine* (1996)
**Trilogia di Aléxandros* (1998)
:#*Il figlio del sogno*
:#*Le sabbie di Amon*
:#*Il confine del mondo*
**Il faraone delle sabbie* (1998)
**Chimaira* (2001)
**I cento cavalieri* (2002)
**L'ultima legione* (2002)
**Il Tiranno* (2003)
**L'isola dei morti* (2003)
**L'impero dei draghi* (2005)
**L'armata perduta* (2007)
**Idi di marzo* (2008)
**L'antica maledizione* (2010)
**Otel Bruni* (2011)

### Ensaios 
**Mare Greco. Eroi ed esploratori del mondo antico* (1994)
**I Celti in Italia* (1999)
**Akropolis* (2000)
**I Greci d'occidente* (2000)
**Gli Etruschi in Val Padana* (2003)
**La Tomba di Alessandro* (2009)

### Colaboracións 
**Vignola 1575 - Un oscuro delitto* (1999; con Omar Calabrese)

## Filmografía 
### Filmes baseados nos seus libros
**Tower of the Firstborn* (*I Guardiani del Cielo*, 1998)
**The Last Legion* (2007)

### Guión 
**The Inquiry* (*L'Inchiesta*, 2007)
**Memoirs of Hadrian* (2009)

### Actor 
**Vajont - La Diga del Disonore'' (2001)
Decipher

***Decipher*** é unha novela escrita polo escritor inglés Stel Pavlou que foi publicada no 2001 por Simon & Schuster (no Reino Unido) e no 2002 por St. Martin's Press (nos Estados Unidos).

## Sinopse 
Do máis profundo do xeo da Antártida sae un sinal. A Atlántida espertou. Os monumentos antigos do todo o mundo, dende as pirámides de Exipto e México ata os sitios arqueolóxicos sagrados da China, están reaccionando á crise que se aveciña. Os monumentos están conectándose a través dos océanos. Na terra conde o pánico, porque semella que os sinais procedentes da Atlántida son o preludio de algo meirande. Dous exércitos, o estadounidense e o chinés, están a piques de entrar en guerra polo control dos enigmas, codificados en anacos de cristal rescatados da cidade afundida. A humanidade tivo doce mil anos para interpretar as claves, pero agora só lle queda unha semana.

## Personaxes 
* Richard Scott - Lingüista antropolóxico
* Jon Hackett - Físico
* Ralph Matheson - Enxeñeiro
* Sarah Kelsey - Xeólogo
* Bob Pearce - Remote Viewer
* Almirante Dower - Xefe do Comando Espacial de USA
* November Dryden - Estudante
* Jack Bulger - Troubleshooter
* Rip Thorne - CEO Rola Corp.
* Carver - Mercenario
* Clemmens - Enxeñeiro
Soro inmunolóxico

Un **soro inmunolóxico** ou **antisoro** é un soro sanguíneo que contén anticorpos policlonais, que se utiliza para a inmunidade pasiva de moitas enfermidades.

A transfusión de anticorpos a partir dun supervivente humano anterior é o único tratamento eficaz coñecido, por exemplo, para a infección por Ébola (aínda que, de momento, cunha taxa de pouco éxito).

Os usos máis comúns dun antisoro no ser humano son como antitoxina, usado principalmente contra o tétano, e o soro antiofídico para tratar os envelenamentos.

## Como traballa 
Os anticorpos no soro únense ao axente infeccioso ou antíxeno. O sistema inmunitario recoñece os axentes estraños vinculados aos anticorpos e desencadean unha resposta inmune máis forte.

O uso de soros inmunolóxicos é particularmente efectivo contra os axentes patóxenos que son capaces de evadir o sistema inmune no estado non estimulado, pero que non son o suficientemente robustos como para evadir o sistema inmune estimulado. A existencia de anticorpos contra o axente, polo tanto, depende dun primeiro "sobrevivente ao azar" cuxo sistema inmunitario por casualidade descubriu un axente contra o patóxeno, ou unha "especie hospedeira", que é portadora do virus, pero non sofre os seus efectos. Os seguintes lotes de antisoros poden producirse a partir dos doadores iniciais ou dun organismo doador ao que se inoculou co patóxeno e foi curado co antisoro preexistente.

## Notas
Stel Pavlou

**Stel Pavlou**, nado o 22 de novembro de 1970 en Gillingham, é un novelista e guionista inglés de ascendencia grego chipriota.

## Filmografía 
* 2000 *Babe* (vídeo musical - Dr. Gonzo)
* 2001 *The 51st State*/*Formula 51* 
* 2002 *Who the hell is Stel Pavlou?* (curtametraxe)
* 2006 *Kochana Cafe* (curtametraxe)
* 2007 *The 1 Second Film*
* 2013 *Rendezvous With Rama* 

## Bibliografía 
* 2001 *Decipher* (novela)
* 2005 *Gene* (novela)
* 2006 *The strange case of Jared Spoon who went to pieces for love* (historia curta)
* 2006 *Checkpoint* (historia curta)
* 2007 *Omegamorphosis* (historia curta)
* 2007 *Omegamorphosis* (historia curta)
* 2008 *The Big Uneasy* (historia curta)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Unión Española

***Club Unión Española** S.A.D.P., club de fútbol chileno da cidade de Santiago de Chile.
****Unión Española***, *revista independiente, informativa, literaria y humorística* (Montevideo 1934-…).http://biblioteca.galiciana.gal/gl/consulta/registro.do?id=577364
Opinión Gallega

***Opinión Gallega*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1945 e 1965.

## Historia e características 
Apareceu o 22 de decembro de 1945. Promovida polo Centro Ourensán e o Centro Pontevedrés de Buenos Aires, foi continuadora de *El Orensano*, órgano oficial do Centro Ourensán e Pontevedrés. Tiña como obxectivo contribuír á "elevación moral, intelectual y económica de la colectividad y la coordinación del esfuerzo común en pro de Galicia". Publicación bilingüe de periodicidade irregular, estaba dirixida por Rodolfo Prada, Valeriano Saco e Avelino Díaz, sendo o subdirector Cándido Alfonso González. Contou coa participación de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Jesús Bal y Gay, Ramón Otero Pedrayo, Aquilino Iglesia Alvariño, Borobó, Antón Santamarina, Ben-Cho-Shey, Francisco Fernández del Riego, Florentino López Cuevillas, Benito Varela Jácome, Xosé Neira Vilas. Incluíu recensións e listaxes coas novidades literarias en Galicia e prestou unha especial atención ao Consello de Galiza, ao Estatuto e a Galeuzca.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Suctores

Os **suctores** (***Suctoria***) son un grupo de protozoos peculiares clasificados entre os Ciliophora. Son sésiles (unidos ao substrato), aliméntanse por dixestión extracelular e carecen de cilios na fase de adulto . Viven en ambientes de auga doce e mariños, algúns sobre a superficie de animais acuáticos. A maioría dos Suctoria ten un tamaño de arredor de 15-30 microns, cun talo non contráctil e xeralmente cunha cuncha ou lorica. Aliméntanse doutros cilióforos, capturando ás súas presas por medio de varios tentáculos especializados sostidos por microtúbulos e *filas* (*phyllae*). Os tentáculos presentan no seu extremo extrusomas tóxicos denominados haptocistos que se proxectan sobre a presa. Despois, o seu citoplasma aspira directamente o alimento, que pasa ao interior dun vacúolo, onde será dixerido e absorbido. O seu nome procede deste feito, xa que se pensa que se alimentan por succión. Porén, algún estudo discutiu que o mecanismo de absorción sexa propiamente unha succión.

Os Suctoria reprodúcense sobre todo por xemación, producindo células nadadoras con cilios, que carecen de tentáculos e talos. Poden tamén reproducirse por conxugación, que é peculiar pola participación de células de diferentes tamaños e implica a miúdo unha fusión total. Na xemación, a maneira en que se forman as xemas nacentes é o criterio primario de clasificación para os diferentes ordes de suctoria. Nos Exogenida, entre os que hai xéneros comúns como *Podophrya* e *Sphaerophrya*, aparecen directamente na superficie da célula. Nos Endogenida, por exemplo, *Tokophrya* e *Acineta*, fórmanse nunha bolsa interna e saen por unha abertura, e nos Evaginogenida fórmanse nunha bolsa que se reverte antes de que se desprendan.

Unha vez que as células nadadoras encontran un lugar para se fixar, desenvolven rapidamente talos e tentáculos. Perden os cilios, pero o sistema infraciliar subxacente persiste ao longo do ciclo vital completo. Esta ten unha estrutura que, xunto con outras semellanzas ultraestructurais, coloca a Suctoria dentro da clase Phyllopharyngea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxes, vídeos e información sobre os Suctoria.
El Combate

***El Combate*** foi o nome de varias publicacións:

****El Combate***, periódico republicano publicado en Pontevedra entre 1899 e 1900.
****El Combate***, periódico republicano publicado na Coruña entre 1901 e 1903.
****El Combate***, periódico publicado en Caldas de Reis en 1910.
****El Combate***, periódico publicado en Vigo en 1919.
****El Combate***, periódico publicado en Monforte de Lemos en 1934.
****El Combate***, periódico publicado en Carballedo en 1936.
El Combate (Monforte de Lemos)

***El Combate*** foi un semanario que se publicou en Monforte de Lemos en 1934.
## Historia e características 
Subtitulado *Semanario defensor de los intereses locales*, apareceu o 23 de setembro de 1934. Fundado e dirixido por Jesús Ramos Rodríguez. Publicación conservadora e católica, órgano de expresión da Federación de Sindicatos Agrarios, controlada por Antonio Maseda Bourio. Entre os seus colaboradores figuraron Leandro Carré Alvarellos e Rosendo Vila Fernández. Publicou un poema de Germán Vázquez dedicado a Castelao e Bóveda, e outro de Anuncia Lorenzo Abella. Deixou de publicarse o 9 de decembro de 1934 co número 14.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* "Combate, El" (p. 116) en: Vilavedra, Dolores (coord.): *Diccionario da literatura galega* II (*Publicacións periódicas*), Galaxia, Vigo, 1997, ISBN 84-8288-137-X.
Hospedaxe

**Hospedaxe** pode referirse a:
* A **hostalaría**
* A **hospedaxe web**
* Outros usos relacionados co termo **hospedeiro**, especialmente en bioloxía.
Roger Espinoza

**Roger Espinoza Ramírez**, nado o 25 de outubro de 1986 en Puerto Cortés, é un futbolista hondureño. Xoga de defensa ou centrocampista e o seu equipo actual é o Sporting Kansas City.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en mlssoccer.com 
* Datos do xogador en national-football-teams.com
El Combate (A Coruña)

***El Combate*** foi un semanario que se publicou na Coruña entre 1901 e 1903.

## Historia e características 
Apareceu en febreiro de 1901. Semanario republicano. Estivo dirixido un tempo por Eumenio Rodríguez Rodríguez. Contiña artigos asinados por coñecidos políticos republicanos como Joaquín Costa, Francesc Pi i Margall, Alejandro Lerroux ou Emilio Castelar, e outros artigos de Antón Vilar Ponte, Vicente Blasco Ibáñez ou Émile Zola. Tamén contou coas colaboracións de Fernando Halcón, Alfredo Calderón, Emilio Menéndez Pallarés, Rodríguez de la Hermida, Manuel Sánchez Roel e Víctor Oscáriz. Publicación de marcado carácter político, na maior parte dos seus números trataba acontecementos da vida política galega e nacional. Suspendeu a súa publicación en xullo de 1901. Foi continuado por *Tierra Gallega*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Kosmos 101

**Kosmos 101** (Космос 101 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 4**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 21 de decembro de 1965 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 101 foi o cuarto membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o terceiro lanzado con éxito tralo fracaso do lanzamento do segundo membro da serie. Estaba adicado a servir como obxectivos para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
Domingo Cubeiro

**Domingo Cubeiro**, nado en Gandarío (Bergondo) en 1892 e finado en Buenos Aires en xaneiro de 1968, foi un xornalista galego.

## Traxectoria
Emigrou de novo a Arxentina. Formou parte da directiva da sociedade A Terra fundada en Buenos Aires en 1917. En 1924 trasladouse aos Estados Unidos onde viviu algúns anos. Colaborou en *Céltiga* e en *La Prensa* de Nova York e foi correspondente nesa cidade da revista *Claridad*. Regresou a Arxentina en 1930, pero viaxou de novo aos Estados Unidos a finais dos anos trinta, onde coincidiu con Ramón Suárez Picallo e Castelao. Nos anos vinte fíxose comunista, pero despois mantívose nunha postura independente sen abandonar o marxismo. Foi  dirixente da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales da que foi membro da comisión de prensa (1938-1947 e 1955-1959) e escribiu en *Galicia* de forma habitual dende 1938 utilizando o pseudónimo **Gandarío**, periódico que chegou a dirixir. Socialista contrario ao galeguismo, despois da Guerra Civil estivo moi influído polas posicións do PCE.

## Vida persoal 
Casou con Modesta Ramos que finou en 1951, e logo volveu casar con María F. Vignale.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Lerio

**José Francisco García Varela**, coñecido como **Lerio**, nado en Carballo o 6 de novembro de 1956, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Debutou na tempada 1978–79 co Deportivo da Coruña en Segunda División da man de Luis Suárez, adestrador do equipo branquiazul. O seu primeiro partido foi o 31 de decembro de 1978 contra o Real Murcia a domicilio, que rematou en derrota (1–0). Esa campaña xogaría un total de 7 partidos, sen lograr ningún gol.

En 2006 xogou no combinado dos veteranos nos actos de celebración do Centenario do Deportivo.
Miguel Ángel García Suárez

**Miguel Ángel García Suárez**, nado o 5 de agosto de 1964 en Xixón, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Na tempada 1992–93 formou parte do equipo do CD Lugo que xogou en Segunda División, descendendo ao final da mesma. Nesta campaña disputou 24 partidos e recibiu 2 tarxetas amarelas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Hostalaría

miniatura|Restaurante.
**Hostalaría** ou **hostalería** é o nome xenérico das actividades económicas consistentes na prestación de servizos ligados ao aloxamento e a alimentación esporádicos, moi usualmente ligados ao turismo.

Os establecementos comerciais dedicados a estas actividades (a ambas conxuntamente ou a unha delas por separado) reciben distintos nomes, segundo a súa categoría ou a súa finalidade, aínda que as denominacións oficiais adoitan depender da regulamentación local, que os clasifica con criterios urbanísticos, sanitarios, impositivos ou de seguridade. Entre outras denominacións están as de: hoteis, hostais, paradores, pensións, albergues xuvenís, casas rurais, bares, tabernas, adegas, bodegóns, restaurantes, casas de comidas etc.

Algúns se especializan nalgún tipo de comida ou bebida: hamburguesarías, pizzarías, xeadarías, cervexarías, chocolatarías etc. Outros, inicialmente especializados, diversificáronse para ofrecer todo tipo de consumicións, como as cafetarías ou os salóns de té.

Cando se combinan con outro tipo de servizos ou atraccións, os establecementos hostaleiros poden entrar noutro tipo de categorías, como as actividades de lecer (discotecas etc.). Tampouco adoitan considerarse *hostalaría* o servizo de comida a domicilio. Si adoita considerarse equivalente á *hostalaría* a actividade dos apartamentos turísticos (especialmente os apartohoteis ou os apartamentos localizados nun complexo turístico ou similar), aínda que non se adoite considerar *hostalaría* o arrendamento de inmóbeis para residencia habitual.

Os servizos hostaleiros ligados a actividades como a sanitaria (hospitais) ou a educativa (colexios maiores) ás veces considéranse e xestiónanse separadamente, e outras considéranse e xestiónanse conxuntamente coa actividade principal.

Os cruceiros son actividades que combinan o transporte coa hostalaría, o que en menor medida ten lugar no ferrocarril (*wagon-lit* ou coche-cama; vagón-restaurante) e na aviación comercial (diferentes comodidades para os pasaxeiros, como comidas, bebidas e dispositivos para facilitar o descanso e o sono nos asentos).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hostaleiro
Bergaza

O topónimo **Bergaza** pode referirse a:

;En Galiza
***Bergaza**, lugar da parroquia de Albán, no concello de Coles;
***A Bergaza**, lugar da parroquia da Ermida, no concello de Quiroga.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Bergaña**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño.
Lee Myung-bak

miniatura|Lee Myung-bak.
**Lee Myung-bak** (hangul: 이명박, hanja: 李明博, romanización revisada: I Myeongbak, McCune-Reischauer: I Myǒngbak), nado o 19 de decembro de 1942, é un político e empresario surcoreano. Na actualidade é o 17º presidente de Corea do Sur, cargo que ocupa desde 2008. Tamén foi alcalde de Seúl entre 2002 e 2006.
Syngman Rhee

**Syngman Rhee** (coreano: 이승만; 李承晩), nado o 18 de abril de 1875 e finado o 19 de xullo de 1965, foi un político e activista da independencia surcoreana. Foi presidente de Corea do Sur dende o 24 de xullo de 1945 ata o 26 de abril de 1960.
Lee See-young

{{Contén texto coreano}
**Lee See-young** (coreano: 이시영; hanja: 李始榮), nado o 3 de decembro de 1868 e finado o 19 de abril de 1953, foi un político e activista da independencia surcoreana.

## Traxectoria 
Foi o primeiro vicepresidente de Corea do Sur, dende o 24 de xullo de 1945 ata o 9 de maio de 1951.
Un capitaine de quinze ans

***Un capitaine de quinze ans*** é unha novela de Jules Verne publicada en 1878.

## Sinopse 
esquerda|miniatura|150px
Dick Sand, é o protagonista desta historia, que comeza cando Dick se embarca coa Sra. Weldon, o fillo dela (chamado Jack) e o seu curmán Bénédict rumbo a Valparaíso no *Pilgrim*, o mellor barco do esposo da Sra. Weldon, James W. Weldon, ó mando do Capitán Hull.

Todo marcha ben, ata que Dick olla no mar un barco a piques de afundirse. De tódolos que viaxan nel, só se salvan cinco persoas de cor (Tom, o seu fillo Bartolome ("Bat"), Actéon, Austin e Hercule) e un can chamado Dingo.

## Personaxes 
Nomes da versión orixinal francesa:
* Dick Sand
* Actéon
* Alvez
* Austin
* Bat
* Cousin Bénédict
* Coïmbra
* Dingo
* Halima
* Harris
* Hercule
* Howik
* Captain Hull
* Ibn Hamis
* Moina
* Moini Loungga
* Munito
* Nan
* Negoro
* Tipo-Tipo
* Tom
* Samuel Vernon
* Jack Weldon
* James-W. Weldon
* Mrs. Weldon
Bergaza, Albán, Coles

**Bergaza** é un lugar da parroquia de Albán no concello ourensán de Coles, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2011 tiña 23 habitantes (12 homes e 11 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Albán 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Weet-weet

Un **weet-weet** é un xoguete-proxectil propio dos aborixes australianos.

## Descrición 
O weet-weet adoita ter uns 60&nbsp;cm de lonxitude e consta dunha peza de madeira en forma de fuso cunha prolongación estreita e flexíbel. O seu peso é duns 200 gramos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Búmerang

### Ligazóns externas 
*
Deux ans de vacances

***Deux ans de vacances*** é unha novela escrita polo francés Jules Verne que foi publicada no 1888. A historia trata sobre un grupo de nenos, abandonados nunha illa deserta, que se organizan para sobrevivir.

## Sinopse 
miniatura|dereita|Mapa da illa Chairman.
Un grupo de escolares do colexio Chairman de Auckland (Nova Zelandia) parten a bordo da goleta *Sloughi* nunha viaxe de fin de curso. Un furacán provoca que o barco naufrague a centos de millas do seu país e que os seus pasaxeiros (todos nenos) arriben a unha illa deserta do Pacífico á que chamarán illa Chairman (Illa Hanover). Así, a obra discorre entre as aventuras dos nenos e os seus intentos de supervivencia nunha paraxe inhóspita e solitaria.

A maioría destes nenos son de orixe inglesa, aínda que Briant e Santiago son franceses, e Gordon dos Estados Unidos. 
                                      
A chegada doutros náufragos á illa, asasinos que masacraran o capitán e á tripulación do barco no que navegaban que quedou destruído nun incendio e puideron arribar á illa nunha chalupa do barco *Severn*. No barco, liderados por Walston, a cuadrilla tiña como reféns a Evans, o contramestre do barco e a Kate, unha das tripulantes. Os asasinos poñen en perigo a vida dos pequenos colonos asentados dende xa hai tempo na illa e xa practicamente sen esperanzas de regresar.

Os rapaces xunto a Kate e Evans reconstrúen a chalupa e logran facerse ao mar, son avistados polo transatlántico Grafton que marchaba rumbo a Australia e leva os nenos ata Auckland.
John Holmes

**John Curtis Estes**, nado en Ashville (Ohio) o 8 de agosto de 1944 e finado en Os Ánxeles (California) o 13 de marzo de 1988, foi un actor porno dos Estados Unidos de América, máis coñecido como **John Holmes**, **Betox Betox Betox** ou **Johnny Waddnado**.

## Traxectoria 
Apareceu en arredor de 2500 películas para adultos nas décadas de 1970 e 1980, incluíndo escenas gais. Era coñecido pola excepcional lonxitude do seu pene, o cal foi moi promovido por ser o máis longo da industria do porno, aínda que as medidas exactas son obxecto de polémica. Holmes foi obxecto dunha longa reportaxe da revista *Things* en 1989 e dalgúns documentais, e foi a inspiración de dúas películas de (*Boogie Nights* e *Wonderland*). 

Morreu en 1988 debido a un cancro de colon, aínda que se rumoreou fortemente que puido ser de sida.
Le Phare du bout du monde

***Le Phare du bout du monde*** é unha novela de aventuras do escritor francés Jules Verne que foi escrita en 1901. pero que foi publicado postumamente en 1905. O argumento da novela trata sobre a piratería no Atlántico Sur durante a metade do século XIX, a supervivencia en circunstancias extremas e os eventos ocorridos nun faro. Verne inspirouse no faro real da Illa dos Estados, preto do cabo de Fornos.

## Sinopse 
Nunha illa deshabitada da Patagonia onde se confunden os océanos Atlántico e Pacífico, habita unha banda de piratas dirixidos polo terrible Kongre. Estes piratas adícanse a atacar embarcacións que encallan na zona.

O seu modo de vida vese seriamente ameazado cando o goberno arxentino constrúe e pon en funcionamento un faro que deixa ó coidado de tres fareiros. Os piratas dan morte a dous deles, e queda con vida unicamente ó xefe, Vázquez, que logrado agocharse. O valoroso Vázquez tratará entón de sobrevivir nese illado paraxe, e ó mesmo tempo buscará o xeito de rematar coas falcatruadas dos malfeitores.
Posteriormente, un náufrago estadounidense, John Davis, será o compañeiro de Vázquez na súa loita contra os piratas.

## Notas
Eduardo Álvarez Puga

**Eduardo Álvarez Puga**, nado en Cortegada o 5 de agosto de 1930 e finado en Barcelona o 31 de maio de 2021, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito e Xornalismo. Dirixiu *El Mundo*, *Mundo Diario*, *Interviu*, *Tiempo de hoy* e *Periódico de Cataluña*.

## Obras 
* *Historia de la Falange*, 1969.
* *Matesa, más allá del escándalo*, 1974.
* *Diccionario de la Falange*, 1977.
* *Los 90 ministros de Franco*.
* *Maldito mercado. Manifiesto contra el fundamentalismo neoliberal*, 1996.
* *La irracionalidad nacionalista*, 2000.
* *Abajo la democracia*, 2005.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.
Kosmos 123

**Kosmos 123** (Космос 123 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 6**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 8 de xullo de 1966 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 123 foi o sexto membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o quinto lanzado con éxito tralo fracaso do lanzamento do segundo membro da serie. Estaba adicado a servir como obxectivos para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 123 foi inxectado nunha órbita inicial de 529&nbsp;km de apoxeo e 263&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,8 graos e un período de 92,3 minutos. Reentrou na atmosfera o 10 de decembro de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
La Macorina

**María Calvo Nodarse**, coñecida como ***La Macorina***, nada en Guanajay en 1892 e finada na Habana o 15 de xuño de 1977, foi a primeira muller chofer da capital cubana, así como a primeira muller que tivo licenza para conducir a principios do século XX.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Da súa infancia non se coñece moitos datos, só se sabe con exactitude que aos 15 anos fuxiu da súa casa en dirección á Habana en compaña do seu mozo, e único amor, e que máis tarde, froito dunha mala situación financeira, entrou a traballar como prostituta.

### O nacemento de La Macorina 
A audacia e beleza que posuía esta muller fixérona penetrarse nos círculos máis selectos da sociedade cubana da época; non foi unha prostituta no sentido indiscriminado que leva esta profesión, nin tampouco traballou nun bordel, senón que se prostituía selectivamente. E comezou a súa carreira rápida cara á opulencia, segundo declarou nunha entrevista que lle fixo Guillermo Villarronda para a revista *Bohemia* o 26 de outubro de 1958:

Foi amiga de ricos habaneiros dedicados á política e os negocios, entre eles José Miguel Gómez (coñecido popularmente como "Tiburón").

### Decadencia e morte 
Aos poucas, como resultado dunha época económica mala para ela e para o país en xeral, foi vendendo todas as súas pertenzas, dende xoias até casas e coches. La Macorina acabou na máis absoluta pobreza, vivindo nun cuarto alugado nunha casa familiar habanera. Morreu case na miseria.

### Personaxe de Lenda 
Foi tan popular La Macorina que non só ten na súa honra dúas composicións musicais e unha pintura de Cundo Bermúdez, senón que foi inmortalizada nas charangas de Bejucal. Sobre ela escribiu o asturiano Alfonso Camín o seu soado poema "Macorina" que a cantante mexicana Chavela Vargas transformou nunha das cancións máis coñecidas da súa carreira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de La Macorina  
* Tema *La Macorina*, interpretado po Chavela Vargas.
Miguel Pardo Bazán

**Miguel Pardo Bazán de Mendoza Castro**, nado en Cambados o 5 de agosto de 1784 e finado en 1839, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Probas de [limpeza de sangue, 1806.]]
Formou parte do Batallón Literario durante a Guerra de Independencia e acadou o grao de tenente coronel. Presidiu a primeira Xunta de Censura (1810) e formou parte no trienio liberal da Deputación da Coruña. En 1821 asinou unha denuncia contra o goberno pola falta de liberdade de prensa e foi deputado nas Cortes por Pontevedra (1834-1836) e A Coruña (1836-1837).
## Vida persoal
Casou en setembro de 1821 con Joaquina Mosquera Ribera, nada en 1805, e tiveron cinco fillos: Adelaida (1823); Gonzalo (1824); José (1827, que foi pai de Emilia Pardo Bazán); Demetrio (1829) e Laurenao (1839). O único que sobreviviría ao pai sería José, que herdaría tódolos vínculos e morgados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* José Pardo Bazán Mosquera
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Pardo Bazán, Emilia (liña paterna)
Ménsula

Unha **ménsula**, do latín *mensula* é un adorno que sobresae dunha superficie, xeralmente vertical, e que serve para soportar un arco abovedado, unha cornixa, unha figura, busto, vaso etc. Amplamente utilizado en estruturas de formigón, en obras de construción civil.

## Terminoloxía 
As ménsulas de pedra ou madeira que sobresaen da parede para soster unha viga ou outros elementos por un extremo, en ocasións decorada con figuras humanas, animais, vexetais ou xeométricas, en especial cando coincide co extremo da trabe chámanse canzorros. Ás veces "canzorro" tense empregado como sinónimo exacto de ménsula, aínda que é tamén sinónimo de zapata ou zapatón.. Unha ménsula con máis altura ca voo denomínase **cartela**.[miniatura|Dúas **ménsulas** debaixo de [Cornixa|cornixas.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arco
* Balcón
* Bóveda
* Capitel
* Canzorro
* Cornixa
Isn't Anything

'''''Isn't Anything''''' é o álbum de estrea da banda irlandesa de shoegaze My Bloody Valentine, editado o 1 de novembro de 1988 a través do selo Creation Records.

En outubro de 2016 Pitchfork Media situouno no número 4 da súa lista dos 50 mellores álbums de shoegaze de todos os tempos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
21st Century Breakdown

***21st Century Breakdown*** é o oitavo álbum da banda estadounidense de punk rock Green Day, editado o 15 de maio do 2009 a través do selo Reprise Records. Trátase da segunda ópera rock do grupo, tras *American Idiot*, e é o seu primeiro traballo producido por Butch Vig. Green Day comezou a traballar no disco en xaneiro do ano 2006. Cara outubro do 2007 Billie Joe Armstrong tiña compostas 45 cancións, pero os membros da banda non entraron no estudio para traballar con Vig ata xaneiro do 2008. O proceso de composición e gravación levou tres anos e viaxaron a catro estudios de California para rematar o traballo en abril do 2009.

## Listaxe de cancións 
### Cancións extra
Edificio Bonín

O **Edificio Bonín**, ou **Casa Bonín**, é un monumental inmoble de planta baixa e tres andares, situado na rúa Areal, esquina rúa Oporto, de Vigo. Foi proxectado no ano 1909 polo arquitecto galego Jenaro de la Fuente Domínguez (1851-1922).

## Historia e descrición 
Foi promovido polos indianos Manuel Rodríguez Rodríguez e Angelina Bonín que estiveran emigrados en Guayaquil (Ecuador) e construído polo vigués Antonio González Romero.

É unha das obras emblemáticas do eclecticismo de acentos franceses que caracteriza ao ensanche vigués. Mantén na súa composición o repartimento regular de vans e amosa un excelente tratamento granítico cunha espectacular e recargada ornamentación que reflicte a perfección alcanzada polos mestres canteiros locais. Entre os elementos decorativos da fachada aparecen falsas claves, máscaras de rostros monstruosos, frontóns decorados con motivos vexetais enmarcados por arcos, balcóns corridos enmarcados por columnas xónicas e corintias e ménsulas decoradas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Edifcio Bonín centro fachada.jpg|Parte central da fachada
Ficheiro:Edifcio Bonín fachada lateral.jpg
Ficheiro:Edifcio Bonín lateral cuadrado.jpg
Ficheiro:Edifcio Bonín lateral redondo 01.jpg
Ficheiro:Edifcio Bonín fachada.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de Fernando Carreras (edificio na esquina oposta da Rúa Oporto)

### Bibliografía 
* Garrido Rodríguez, Jaime; *Arquitectura da pedra en Vigo*, *Construcciones Conde*, Vigo, ano 1999, ISBN 84-605-9897-7.
### Ligazóns externas 
* Concello de Vigo
* TurGalicia
* *Arquitectura y urbanismo de Vigo* .
Manuel Pardo Becerra

**Manuel Pardo Becerra**, nado cara a 1834 e finado en Lugo o 8 de xuño de 1921, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Pardo Moinelo. Licenciado en Dereito civil e canónico (1886), foi avogado fiscal da Audiencia de Lugo. Con Amador Montenegro fundou en 1889 *A Monteira*, na que publicou no número inicial a primeira entrega dun artigo titulado "D'a fala gallega" no que se reclamaba a rexeneración da lingua galega. Colaborou en *El Lucense* e *La Integridad*. Foi presidente do Consello Diocesano da Adoración Nocturna, da Federación de Sindicatos Agrícolas e vicepresidente de La Editorial Católica Lucense, editora de *La Voz de la Verdad*. Fundou e dirixiu entre 1912 e 1921 a Caixa de Aforros e Monte de Piedade de Lugo. Finou en Lugo o 8 de xuño de 1921 aos 86 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*