Dareen Tatour

**Dareen Tatour** (en ) nada en Reineh, Israel, o 16 de abril de 1982, é unha poeta, fotógrafa e activista palestina que escribe en árabe, a súa lingua materna. En 2018, un tribunal israelí xulgouna, declarouna culpable e condenouna a cinco meses de prisión por «incitar á violencia» e «apoiar a unha organización terrorista» en publicacións nas redes sociais, unha das cales era un vídeo que incluía unha lectura do seu poema. Tras a súa apelación, a condena polo post que contiña o poema foi revogada ao ano seguinte, pero mantívose a condena polas súas outras publicacións.

No ano 2019, otorgóuselle o Premio Oxfam Novib/PEN á Liberdade de Expresión.

## Publicacións en redes sociais e arresto 
Publicou as súas obras en Facebook e YouTube.

En outubro de 2015, Tatour publicou un poema en YouTube e Facebook titulado «*Qawem Ya Shaabi Qawemahum*» («Resiste, meu pobo, resístete a eles»), onde as palabras do poema se citaban como banda sonora dunha serie de imaxes de palestinos en enfrontamentos con tropas israelís. Isto levou á súa detención e acusación por incitación á violencia e por apoio a unha organización terrorista. No documento de acusación cítase unha tradución íntegra do poema feita por un axente de policía. O resto da acusación refírese a tres publicacións feitas por Tatour de Facebook: (i) a foto de Israa Abed, unha muller palestina de Nazaret, tendida no chán da estación central de autobuses de Afula tras ser tiroteada por soldados e gardas israelís; (ii) unha foto de perfil coa inscrición en árabe «Ana Al-Shahid Al-Yay» («Son a próxima mártir»); e (iii) un post no que se cita o chamamento da Yihad Islámica Palestina á Intifada na Cisxordania baixo ocupación israelí, así como dentro da Liña Verde, é dicir, Israel.8]

### Reaccións 
O poema foi visto máis de 200 000 veces antes do seu xuízo.

As publicacións coincidiron coa «Intifada dos coitelos», unha onda de acoitelamentos cometidas por palestinos que ocorreu entre 2015 e 2016, matou a 36 israelís en cuestión de meses e atribuíuse ao crecemento das redes sociais. Os investigadores israelís afirmaron que: «O contido, a súa exposición e as circunstancias da súa publicación crearon unha posibilidade real de que se cometesen actos de violencia ou terrorismo».

Simultaneamente, o procesamiento de Tatour suscitou unha ampla condena internacional. Segundo a BBC, en 2018 «o caso do poeta virou unha causa soada para os defensores da liberdade de expresión e chamou a atención sobre un recente aumento das detencións israelís -de árabes israelís e palestinos na Cisxordania ocupada- acusados de incitación ou planificación en liña de ataques». O PEN American Center condenou a súa detención e acusación en 2016, organizou campañas de envío de cartas no seu nome, e tras a súa condena en maio de 2018 declarou que a condena “se basea nunha caracterización errónea e sen sentido do seu traballo e é un ataque inaceptable á liberdade de expresión en Israel“.  A súa detención tamén foi condenada pola organización antisionista xudea estadounidense Jewish Voice for Peace.

## Xuízo, sentenza e apelación exitosa 
Inicialmente, Tatour negou ser a autora das mensaxes e o poema, pero tras cambiar de avogado admitiu a súa autoría e, no seu lugar, alegou que o poema fora mal traducido.

A acusación fixo fincapé na negación, retractación e posterior culpabilización por parte de Tatour, declarando que unha persoa "segura da xustiza do seu camiño e da pureza das súas intencións admite sistematicamente publicar as cousas que se lle atribúen e explica as intencións subxacentes".

A defensa de Tatour argumentou que ela estaba sendo xulgada para "intimidar e silenciar aos palestinos en Israel" e afirmou tamén que "a criminalización da poesía... menoscaba a riqueza cultural de toda sociedade".

Foi declarada culpable o 3 de maio de 2018, e o 31 de xullo de 2018 condenada a cinco meses de prisión. Foi liberada en setembro dese mesmo ano.

En maio de 2019, o Tribunal de Distrito de Nazaret anulou a condena de Tatour polo poema, pero non as condenas por outras publicacións. O tribunal ditaminou que o poema non "implicaba comentarios inequívocos que servisen de base para un chamamento directo a levar a cabo actos". O tribunal fixo fincapé en que Tatour era coñecida polo seu traballo como poetisa e que "a liberdade de expresión recibe un peso engadido cando tamén implica a liberdade de [expresión] artística e creativa".

## Notas