Acorus calamus

***Acorus calamus***, o **ácoro**, é unha das dúas especies do xénero *Acorus* da familia das acoráceas; é coñecido vulgarmente como "cálamo aromático”. Orixinario da India, atópase amplamente distribuído pola zona temperada do hemisferio norte, e incluso se está a aclimatar en zonas pantanosas de América do sur. Tamén é coñecido como **cálamo aromático**.
miniatura|Vista da planta no seu hábitat

## Descrición 
Aseméllase aos xuncos e posúe follas longas lineares de bordos afiados, moi apuntadas, duns 25 mm de anchura. As flores, pequenas e de cor verde amarelada, preséntanse en forma de espiral sobre un espádice espido, envolto cunha espata que sobresae por encima. O talo prolóngase baixo terra en forma de rizomas de longas raíces adventicias, carnosas e fortemente aromáticas.

É unha planta alta, perennifolia con follas aromáticas e raíces rizomatosas. As follas, de arredor dun centímetro de largo, alcanzan os 10 de longo, e son lanceoladas e de bordos serrados ou ondulados. *A* vea central da folla, prominente e facilmente distinguible das apenas relevantes veas secundarias, permite distinguila facilmente de *A. americanus*. As flores alcanzan os 4 mm, e son estériles, reproducíndose rizomaticamente; o ovario é vestixial.

## Distribución e hábitat 
Crece nas rexións boreais de todo o globo, aínda que é nativa de Europa. Prefire as terras húmidas e as costas de augas lentas ou estancadas. O seu talo semileñoso utilizouse na Antigüidade clásica para fabricar cálamos para a escritura.

## Usos 
Co *Acorus calamus* tense comerciado en moitas culturas durante séculos. Empregouse medicamente contra unha ampla variedade de doenzas, como enfermidades gastrointestinais e tratamento da dor e tamén o aroma do seu aceite esencial valorouse na industria do perfume. A esencia do rizoma emprégase como saborizante para alimentos, bebidas alcólicas e amargas en Europa e a raíz do cálamo, confeitada, úsase en Europa en repostaría. Dela tamén se extrae unha droga estimulante e carminativa, chamada cálamo.
miniatura|Vista da planta
miniatura|Ilustración
miniatura|Detalle

### Usos na herboristaría 
O seu uso ten unha longa tradición de uso medicinal na China, Nepal e na herboristaría na India. e tamén en Sikkim. Tamén é unha das menciñas tradicionais máis usadas entre a tribo norteamericana dos Chipewas.

A maceración da raíz do cálamo aromático emprégase como tonificante nos casos de debilidade xeral do aparello dixestivo, gases do estómago e dos intestinos, e tamén como un remedio para combater as enfermidades das glándulas así como a gota. Esta tisana contribúe quentando o estómago e os intestinos lentos e fomenta a secreción de mucosa. Recoméndase contra o metabolismo lento, as dixestións lentas, o mesmo que contra a clorose e a hidropisía.

## Propiedades 
Utilizouse pola súa fragrancia e como droga psicotrópica. A súa raíz empregábase como anestésico e estimulante contra a fatiga pola asarona que contén; en doses maiores, produce efectos alucinóxenos. Walt Whitman empregou esta ou, tamén, a raíz do estreitamente emparentado *Acorus americanus*. Figuraba nas pocións psicotrópicas preparadas polas meigas europeas durante a Idade Media.

### Principios activos 
Contén escasos taninos, aceite esencial (1,5-3,5%), rico en asarona e compostos sesquiterpénicos, entre os que destaca a acalamona. Nas follas hai trazas de alcaloides. Outras fontes: Acorina, tanino, colina, esencia con asarona, eugenol, pineno. Ácido cetílico e ácido palmítico, vitamina B1. A esencia faise viscosa chegando a densidade do 0,36%; o rendemento está entre 1 e 4%.

### Indicacións 
Utilízase como aperitivo, eupéptico, polos seus principios amargos; carminativo, diurético, sedante, sudorífico, hipotensor, espasmolítico, anticonvulsivante, antirreumático tópico, polo aceite esencial. Indicado para inapetencia, dispepsias hiposecretoras, gastrites, espasmos gastroduodenais, meteorismo. Ansiedade. Estados nos que se requira un aumento da diurese: afeccións xenitourinarias (cistite, ureterite, uretrite, oliguria, urolitiase), hiperazotemia, hiperuricemia, gota, hipertensión arterial, edemas, sobrepeso acompañado de retención de líquidos. A mastigación da raíz combate a halitose e reafirma as enxivas sanguentas.

O aceite esencial non debe ser empregado durante o embarazo, a lactación, nin en nenos menores de dous anos, é tóxico sobre o sistema nervioso central. Tamén se considera carcinoxénico. Recoméndanse tratamentos descontinuos.

## Taxonomía 
*Acorus calamus* foi descrita por Carlos Linneo e publicado en *Species Plantarum* 1: 324. 1753.

**Etimoloxía**

***Acorus***: nome xenérico latino que deriva do grego antigo άχόρου (áchórou) de Dioscórides (con diferentes versións do texto que teñen diferentes grafías). A palabra άχόρου en si crese que derivou da palabra κόρη (*kori*), que significa pupila (do ollo), debido a que o líquido da raíz da planta se empregaba como remedio en enfermidades oculares.

***calamus***: epíteto latino (que significa "cana") que deriva do grego ΚΆΛΑΜΟΣ (kálamos, que significa "cana"), que é afín ao termo do latín *culmus* (que significa "axexar") e que se derivan do proto-indoeuropeo *kole-mó-* (crese que significa "herba" ou "cana"). A palabra árabe قلم (*qalam*, que significa "pluma") e o sánscrito कलम (*kalama*, que significa "cana utilizada como unha pluma", e unha especie de arroz) crese que foron tomadas do grego.

; Variedades
* Acorus calamus var. americanus Raf. (1828).
* Acorus calamus var. angustatus Besser (1834).
* *Acorus calamus var. calamus.*

; Sinonimia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*

### Outros artigos
* Planta medicinal
### Ligazóns externas
* Family Araceae  in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval.  http://delta-intkey.com 
* FDA street drug alternative warning letter
* *Acorus calamus* at Plants for a Future