Xulio Sigüenza

**Xulio Sigüenza Reimúndez**, nado na Coruña o 7 de xaneiro de 1898 e finado en Vigo o 15 de abril de 1965, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Emigrou mozo primeiro a Cuba e despois á Arxentina e o Uruguai. Chegou á Habana en 1912, onde viviu trece anos. Alí comezou a escribir poesía e artigos xornalísticos relacionados con Galicia. En 1923 publicou o seu primeiro libro *De los agros Celtas*, prologado por Jacinto Benavente. Relacionouse con artistas e escritores galegos no café La Puerta del Sol, nun faladoiro coñecido como a Cova Céltiga; alí naceron as revistas *Galicia*, *Labor Gallega* e *El Eco de Galicia*. Ao mesmo tempo traballou como xornalista no *Diario de la Marina*, *Diario Español* e *El Crisol*. De Cuba viaxou a Estados Unidos de América en varias ocasións e dende alí enviou en 1921 á revista *Galicia* o artigo "Os mandamentos do bo galego", reflexo do seu pensamento nacionalista.

Volveu á Coruña e despois dun ano marchou a Arxentina, onde traballou en diferentes diarios como *La Razón*, *Almanaque Gallego*, *El Despertar Gallego*, *El Heraldo Gallego* e foi director da revista *Céltiga*. Permaneceu en Buenos Aires uns dez meses e ao non estar de acordo co ambiente literario bonaerense, marchou a Montevideo. No Uruguai viviu sete anos e dirixiu a revista *Galicia*, órgano de prensa do Centro Gallego de Montevideo do que foi secretario, e a revista *Cartel* xunto a Alfredo Mario Ferreiro. Foi fundador e primeiro secretario da Asociación Protectora de la Cultura Gallega e publicou libros de poesía en castelán. Nos anos americanos, o seu labor na defensa da cultura galega foi intenso, desde publicacións, centros culturais o como conferenciante nas universidades de La Plata e Montevideo.

En 1928 presentou o seu primeiro libro en galego, *Cantigas e verbas ao ar*, na liña da poesía imaxinista de Luís Amado Carballo, escrito en Montevideo e publicado na Coruña (fixo unha segunda edición, titulada *Verbas ao ar* con algunhas modificacións e engadidos, editada en Vigo en 1957). Casou en 1933 con María Angelina Fontela e fixou a súa residencia en Vigo, onde naceron os seus dous fillos, Xulio e María Isabel. Continuou a súa tarefa de conferenciante e xornalista, dirixindo diarios como *La Tarde* de Vigo e traballando como xefe de redacción de *El Pueblo Gallego*.

Durante a guerra civil foi detido polas súas ideas republicanas e, para poder escapar á máis que segura represión escribiu *Poemas del imperio*, un libro de adulación ao xeneral Franco. Colaborou nas revistas *Cristal* (Pontevedra) e *Alba* (Vigo) e no *Faro de Vigo*. Foi director e fundador das revistas *Numen* de estudos poéticos e *Cartel* de arte e actualidades. Ingresou como membro de número na Real Academia Galega o 28 de xaneiro de 1956 coa lectura do discurso *Un gallego universal: José Alonso y Trelle (El viejo Pancho)*, contestado por Ángel del Castillo López. Morreu en Vigo en abril de 1965, despois dunha curta enfermidade.

## Obras 
[miniatura|Caricatura de Julio Singüenza por [Melchor Méndez Magariños no libro de poemas "Cuaderno del ojo sin sueño" de Singüenza, circa 1930.]]

### Poesía 
* *De los agros celtas*, 1923.
* *Del amor y de la muerte*, 1924.
* *La ruta aventurera*, 1927.
* *Cantigas e verbas ao ar*, 1928, A Coruña.
* *Cuaderno del ojo sin sueño*, 1930.
* *Las canciones extraviadas*, 1937.
* *Poemas del imperio*, 1939.

### Narrativa 
**El lobo*, 1924.

### Ensaio 
* *Galicia cara y cruz*, 1930.

En 2000 o Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades publicou *Obra Galega* en edición de Josefa Beloso Gómez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Xulio Sigüenza, nacionalista e poeta en Cuba: Trece poemas galegos" de Xosé María Dobarro en *Cinguidos por unha arela común*.
### Ligazóns externas 
* Ficha de *Obra Galega* no Centro Ramón Piñeiro