Celastrina argiolus

A ***Celastrina argiolus*** é unha das especies actualmente recoñecidas no xénero *Celastrina*, da familia Lycaenidae. É unha pequena  bolboreta azul, descrita por Carl von Linné en 1758 como *Papilio argiolus*. 

## Descrición 
esquerda|miniatura|*Celastrina argiolus* (♀)
Son pequenas, de 2,5 a 3 cm de envergadura, máis grandes as femias que os machos. O anverso ou cara superior das ás dos machos presenta unha cor azul cobalto ou violácea pálida; as ás anteriores (de entre 13 e 17 mm) posúen as marxes e o ápice de cor negra, e as posteriores tamén están bordeadas de escuro cun punto no ápice. O reverso é dun azul moi pálido, case esbrancuxado; as anteriores teñen unha liña escura na parte distal da cela, curtos trazos negros na serie postdiscal e vestixios de trazos na zona submarxinal; as posteriores teñen tres pequenos puntos negros orlados de branco na zona basal, trazo na cela, outros dous puntos na zona discal máis próxima á costa e unha serie de puntos negros orlados de branco postdiscal incompleta. As femias son moi similares, co reverso das ás practicamente igual ao dos machos e o anverso de azul cobalto e negro; as anteriores cunha ancha banda submarxinal-apical de cor marrón ou negra e as posteriores con manchas marróns ou negras distribuídas pola costa e pola zona apical, e cunha serie de puntos negros submarxinais. As femias da segunda xeración teñen unha cor azul máis escura, a mancha negruzca máis estendida e a costa das posteriores escura.

Como o resto de especies da súa familia as eirugas son algo aplanadas, con finos pelos, cabeza retráctil e aspecto de lesma. Os imagos presentan nas súas cabezas palpos longos e brancos, ollos grandes e escuros e antenas anilladas en branco. Ambos os sexos posúen tres pares de patas funcionais para camiñar ou agarrarse, con ás fortes e ben proporcionadas que lles permiten voar rapidamente, pousándose en bebedoiros ou charcas nos calorosos días de verán.
esquerda|miniatura|C. argiolus coas ás encartadas.

## Ciclo biolóxico 
Adoita ter dúas xeracións anuais, unha na primavera, de abril a xuño, e outra no verán, en xullo e agosto. Unha terceira xeración pode aparecer durante o mes de setembro naqueles lugares onde o verán é máis longo.

Os ovos son depositados polas femias nas xemas florais, sementes e follas novas das súas plantas nutricias. Unha vez eclosionadas, as larvas asócianse con formigas de varios xéneros, como *Lassius*, *Camponotus* ou *Formica*, e aliméntanse dunha gran diversidade de plantas, entre as que se atopan a hedra, clemátide, acivro, *Erica scoparium*, piorno, *Genista scorpius,* *Genista tinctorium*, *Dorycnium pentaphyllum*, framboeseiro, herba ulmeira, casis, groselleira, groselleira branca, sanguiño, *Rhamnus catharticus*, *Lupinus*, Vaccinium, *Berberis*, *Lespedeza*, ervellaca, *Pueraria lobata*, *Wisteria floribunda*, diferentes especies de *Cornus*, maceira, *Prunus salicina*, *Euonymuys europaeus*, toxo, asteráceas do xénero *Arctium*, *Rubus fruticosus*, *Caragana frutex*, *Chamaecystis* sp., *Cuscuta engelmannii*, *C. lehmanniana*, *Sophora flavescens*, *Desmodium oxyphyllum*, *Aralia elata*, *Euodia meliifolia*, *Reynoutria japonica*, *Staphylea bumalda* ou varias especies do xénero Symphoricarpos.

## Distribución e hábitat 
miniatura|É unha especie moi asociada aos cursos de auga.
De distribución paleártica e neártica, ocupa toda a Europa continental desde o Mediterráneo até o sur da península escandinava, sur das illas Británicas, illas mediterráneas e norte de África. Polo leste o seu rango de distribución chega até Xapón e tamén se atopa en Norteamérica.

Os bosques de ribeira, os prados e as matogueiras próximas aos ríos e arroios son os seus hábitats naturais, tamén en bosques claros, desde zonas baixas até os 1500 m de altitude, pero tamén en zonas urbanizadas, en parques e xardíns.

## Subespecies e sinonimia 
Describíronse polo menos 7 subespecies: *C. a. argiolus, C. a. calidogenita, C. a. caphis, C. a. boto, C. a. gozora, C. a. landonides* e *C. a. pseudargiolus*.

A subespecie *Celastrina argiolus* ssp. *calidogenita* é un endemismo do norte da Península Ibérica.

Ao longo dos anos diversos autores denominaron a esta especie con distintos sinónimos:

* *Papilio argiolus* Linnaeus, 1758
* *Papilio cleobis* Sulzer, 1776
* *Papilio marginatus* Retzius, 1783
* *Papilio acis* Fabricius, 1787
* *Lycaenopsis argiolus r. britanna* Verity, 1919
* *Lycaenopsis argiolus f. calidogenita* Verity, 1919

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*