open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vilaia de Constantina

**Constantina** (en lingua árabe ولاية قسنطينة) é unha vilaia de Alxeria, cuxa capital é Constantina.

## Subdivisións administrativas 
miniatura|esquerda|250px
A vilaia divídese en 6 dairas, das que se debullan 12 baladías ou concellos.

### Dairas 
# Ain Abid
# Constantina
# El Khroub
# Hamma Bouziana
# Ibn Ziad
# Zighoud Youcef
### Baladías 
# Ain Abid
# Ain Kerma
# Ain Smara
# Beni Hamiden
# Constantina
# Didouche Mourad
# El Haria
# El Khroub
# Hamma Bouziane
# Ibn Ziad
# Ouled Rahmoune
# Zighoud Youcef

## Notas 
## Véxase tamén 
* Persoeiros nados en Constantina
4 años, 2 meses y 1 día

***4 años, 2 meses y 1 día*** é o título do segundo álbum do grupo de rock do País Vasco Cicatriz.

Foi o primeiro disco que sacaron despois do accidente de moto do seu cantante Natxo Etxebarrieta e foi gravado en Londres nos estudios Von's Recording coa indemnización de Natxo.
Este traballo tamén foi o primeiro que gravou o novo guitarrista Goar Iñurrieta, introducindo un estilo máis heavy e hard rockeiro nas cancións.

O título do disco refírese á condena que lle impuxeron a Natxo cando o detiveron traendo *speed* dende Holanda. Tamén lle dedica unha canción á cela do seu cárcere, "La 204".

O disco está dedicado na memoria do primeiro guitarrista da banda, Pepin, quen falecera recentemente por sobredose de heroína.

## Lista de cancións 
# "Rock and roll de Cicatriz"(Cicatriz)
# "Loco"(P. Landatxe/G. Iñurrieta)
# "El quebrao"(Los Betos/G. Iñurrieta)
# "Solo otra vez"(Mamen Rodrigo/P. Landatxe)
# "Don´t worry"(Mamen Rodrigo/G. Iñurrieta)
# "Una niebla gris"(J.J. Eguizalde/G. Iñurrieta)
# "La 204"(N. Etxebarrieta/G. Iñurrieta)
# "Que a gusto estas"(P. Landatxe/G. Iñurrieta)
# "Me gusta conducir"(J.J. Eguizalde/P. Landatxe)
# "El cuello de pavo"(Cicatriz/G. Iñurrieta)
# "Lola"(N. Etxebarrieta/P. Landatxe/J.L. Rodrigo/J. Arteaga)

## Músicos 
* Natxo Etxebarrieta: Voz 
* Goar Iñurrieta: Guitarra
* Pedro Landatxe: Batería.
* Pakito Rodrigo: Baixo e coros.

## Persoal técnico 
* Peter Peck: produción.
Las vidas de Celia

***Las vidas de Celia*** é un filme español do 2007 dirixido por Antonio Chavarrías.

## Sinopse 
Miguel Ángel (Luís Tosar) é un policía que ten que investigar un caso de violación e asasinato dunha moza. No camiño da investigación irá coñecendo a Celia (Najwa Nimri) e a Agustín (Daniel Giménez Cacho), o seu home.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Las vidas de Celia
Richard Martin Willstätter

**Richard Martin Willstätter**, nado en Karlsruhe (Baden) o 13 de agosto de 1872 e finado en Muralto (Distrito de Locarno, Suíza), o 3 de agosto de 1942, foi un químico e profesor universitario alemán galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1915.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Múnic, na que obtivo o seu doutoramento en 1894 polo seu traballo sobre a estrutura da cocaína. Exerceu como profesor asistente de química orgánica nesa universidade (1902-1905), traballando ás ordes de Adolf von Baeyer en Múnic, mentres continuou investigando sobre a estrutura dos alcaloides, sintetizando varios deles.

Entre 1905 e 1912 foi profesor na Universidade de Zürich, comezando a traballar sobre a clorofila. Descubriu a súa estrutura así como a similitude entre esta e a hemoglobina da sangue. Foi profesor da Universidade de Berlín (1912-1915) (onde as súas investigacións revelaron a estrutura de moitos pigmentos de flores e plantas) e director do Instituto Kaiser Wilhelm (1912-1916). Cando a primeira guerra mundial interrompeu as súas investigacións, xunto con Fritz Haber dedicou a súa atención ao desenvolvemento dunha máscara antigás.

En 1916 Willstatter sucedeu a Adolf von Baeyer como profesor en Múnic. Durante a década de 1920 investigou os mecanismos das reaccións dos enzimas, chegando á conclusión de que os enzimas son substancias químicas e non organismos biolóxicos. Consideraba os encimas como non-proteínas, teoría sostida ata 1930.

Sendo xudeu, en 1924 dimitiu do seu posto en Múnic como protesta polas presións antisemitas. Continuou os seus traballos de forma privada, primeiro en Múnic e, desde 1939, en Suíza.

En 1915 foi galardoado co premio Nobel de Química *polas súas investigacións no campo dos pigmentos vexetais, especialmente a clorofila*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1915 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel
* Perfil de Richard Martin Willstätter NNDB 
* "On plant pigments" Conferencia Nobel de Richard Willstätter
Vilaia de Boumerdes

**Boumerdes** (en lingua árabe ولاية بومرداس, en lingua bérber *Bumerdas*) é unha vilaia do norte de Alxeria, xusto ao leste de Alxer. A súa capital é Boumerdes.

## Subdivisións administrativas 
A vilaia divídese en 9 dairas e 32 baladías ou concellos.

### Dairas 
# Baghlia
# Bordj Menaiel
# Boudouaou
# Boumerdes
# Dellys
# Isser
# Khemis El Khechna
# Naciria
# Thenia

### Baladías 
# Aafir
# Ammal
# Baghlia
# Ben Choud
# Beni Amrane
# Bordj Menaiel 
# Boudouaou
# Boudouaou-El-Bahri
# Boumerdes
# Bouzegza Keddara
# Chabet el Ameur
# Corso
# Dellys
# Djinet
# El Kharrouba
# Hammedi
# Issers
# Keddara
# Khemis El-Khechna
# Larbatache
# Legata
# Naciria
# Ouled Aissa
# Ouled Hedadj
# Ouled Moussa
# Si-Mustapha
# Sidi Daoud
# Souk El-Had
# Taourga
# Thenia
# Tidjelabine
# Timezrit
# Zemmouri

## Notas
El pisito

***El pisito*** é un filme español dirixido por Marco Ferreri e estreado o 15 de xuño de 1959. A película está baseada na novela homónima de Rafael Azcona.

## Sinopse 
No Madrid de finais dos anos cincuenta, Petrita (Mary Carrillo) e Rodolfo (José Luis López Vázquez) son noivos dende hai doce anos, pero non poden casar por falta de medios para adquirir unha vivenda. Petrita, finalmente, encontra unha solución: Rodolfo casará con Doña Martina, unha anciá propietaria dun contrato de alugamento de baixa renda, para logo cando morra herdar o seu alugueiro.
Vilaia de Naama

**Naâma** (en lingua árabe ولاية النعامة) é unha provincia (*wilaya*) de Alxeria. A súa capital é Naâma.

## Divisións administrativas 
A provincia divídese en 7 distritos (*daïras*), dos que se debullan 12 municipios.

### Distritos 
# Aïn Séfra
# Asla
# Mécheria
# Mekmen Ben Amar
# Moghrar
# Naâma'''
# Sfissifa

### Municipios 
# Aïn Ben Khelil
# Aïn Séfra
# Asla
# Djéniane Bourzeg
# El Biod
# Kasdir
# Mécheria
# Mekmen Ben Amar
# Moghrar
# Naâma
# Sfissifa
# Tiout

## Notas
Kemi

**Kemi** é un concello e cidade da provincia de Laponia, en Finlandia.

## Poboación 
No ano 2006 tiña 22.768 habitantes.

## Historia 
Kemi foi fundada en 1869 por Decreto Real, por mor da profundidade da súa costa, o que facilitou a construción dun porto.

## Eonomía 
A principal actividade económica de Kemi céntrase en dúas grandes fábricas de papel, e na única mina de cromo en Europa (a cal abastece á planta ferrocromática de Outokumpu en Tornio). Tamén conta cunha universidade politécnica.

Kemi tamén é famosa por ter o castelo de neve máis grande do mundo (construído cada ano cunha arquitectura distinta).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  

miniatura|Rúa Meripuistokatu, co concello de Kemi ao fondo

[esquerda|miniatura|A [Igrexa de Kemi|igrexa neogótica de Kemi]]
Bilateral (zooloxía)

Os **bilaterais** (**Bilateria**) son os animais con simetría bilateral, na cal o organismo é simétrico respecto a un plano (*plano saxital*) que divide o corpo en dúas metades idénticas en espello. Polo tanto, estes seres teñen unha parte dianteira e unha traseira (eixe anterior-posterior), así como unha dorsal e outra ventral (eixe dorsal-ventral). Este tipo de simetría é o máis estendido no reino animal.

Os animais evolutivamente máis primitivos e que teñen un tipo de vida sedentario posúen unha simetría radial en cambio os animais que teñen unha vida activa precisan da simetría bilateral para poder desenvolver as súas actividades. Para os animais radiados un lado do animal é tan importante como calquera outro pero se o individuo é activo precisa estar en busca de alimento, refuxio, lugares de repouso, e compañeiros de reprodución, todo isto require un conxunto de estratexias e dunha organización nova do corpo cunha forma alongada, con cabeza (anterior) e rematando nunha cola (posterior), en definitiva, unha estrutura bilateral do corpo. 
Todos os filos triblásticos presentan simetría bilateral, aínda que secundariamente poidan perdela en estado adulto, como sucede nos equinodermos.

## Filoxenia 
Hai cando menos dous superfilos de Bilaterais. Os *deuteróstomos* que inclúen os equinodermos, Hemicordados, Cordados e posiblemente algúns filos menores, e os *protóstomos* que inclúen o resto dos bilaterais, como artrópodos, anélidos, moluscos, e outros seres vivos. Hai unha serie de diferenzas, principalmente na forma como o embrión se desenvolve. Unha das máis importantes consiste na apertura do embrión que tórnase en boca en protóstomos e ano en deuteróstomos.

Moitos taxonomistas recoñecen agora polo menos dous superfilos entre os protóstomos: *Ecdysozoa* e *Lophotrochozoa*. Outros taxonomistas recoñecen tamén outro Superfilo dentro dos protóstomos chamado *Platyzoa*, mentres que outros dicen que os Platyzoa están dentro dos Lophotrochozoa e outros non os inclúen en ningún Superfilo.

A filoxenia dos bilaterais proposta por Nielsen (2001) é a seguinte (hai que ter en conta que isto non concorda coa caixa taxonómica que está neste artigo xa que nesta árbore clasifícase, por exemplo, a Phoronida e Brachiopoda como Deuteróstomos en vez Protóstomos) Unha filoxenia alternativa suxire un grupo basal chamada *Ecdysozoa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hickman, C., Roberts, L. e Larson, A. *Integrate principes of zoology* (2001), 11 edición. Ed McGraw-Hill, Nova York, ISBN 0-07-290961-7

### Ligazóns externas 
* Tree of Life web project — Bilateria  
* University of California Museum of Paleontology — Sistemática dos Metazoos
Vilaia de Orán

**Orán** (en lingua árabe ولاية وهران) é unha provincia (*wilaya*) de Alxeria, onde se acha a cidade de Orán.

Atópase no noroeste do país. A súa poboación é de 1,443,052 habitantes e abranguen unha área total de 2,114&nbsp;km². Limita polo leste coa provincia de Mostaganem, polo sueste con Mascara, polo suroeste con Sidi Bel Abbes, e polo oeste con Aïn Témouchent. Polo norte ten o mar Mediterráneo.

A provincia formouse a partir do antigo departamento francés do Orán, que se mantivo trala independencia e logo transformado en *wilaya* (provincia) en 1968, reorganizado en 1974, cedendo parte da súa área a Sidi Bel Abbès

## Divisións administrativas 
Dende 1984, a provincia divídese en 9 distritos (*daïras*), dos que se debullan 26 concellos.

### Distritos 
# Aïn El Turk
# Arzew
# Bethioua
# Bir El Djir
# Boutlélis
# Es Sénia
# Gdyel
# Orán
# Oued Tlélat

### Municipios 
# Arzew
# Aïn Bya
# Aïn El Kerma
# Aïn El Turk
# Ben Freha
# Bethioua
# Bir El Djir
# Boufatis
# Bousfer
# Boutlélis
# El Ançor
# El Braya
# El Kerma
# Es Sénia
# Gdyel
# Hassi Ben Okba
# Hassi Bounif
# Hassi Mefsoukh
# Mers El Hadjadj
# Mers El Kébir
# Misserghin
# Orán
# Oued Tlélat
# Sidi Ben Yebka
# Sidi Chami
# Tafraoui

## Notas 
## Véxase tamén 
* Persoeiros nados en Orán
Próspero (lúa)

**Próspero** é unha lúa irregular de movemento retrógrado do planeta Urano, descuberta o 18 se xullo de 1999 polo astrofísico Matthew Holman e o seu equipo, e recibiu a designación temporal de **S/1999&nbsp;U&nbsp;3**. Confirmada coma **Urano&nbsp;XVIII**, recibiría máis tarde o nome do bruxo Próspero, personaxe da obra de William Shakespeare, *A Tempestade*.

Os parámetros orbitais suxiren que podería formar, xunto con Sicorax e Setebos un grupo dinámico, cunha orixe en común.
Pero esta posibilidade non parece estar apoiada nas cores observadas, xa que a lúa amosa unha cor neutral (gris) no espectro visible (índice de cores B-V=0,80, R-V=0,39)
, semellante a Setebos pero diferente a Sicorax (a cal é de *cor vermella*).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Prospero Profileby NASA's Solar System Exploration 
* David Jewiit pages 
* Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard) 
* Ephemeris IAU-NSES
Mahābhūta

**Mahābhūta** é un termo do sánscrito e pali que se utiliza no hinduísmo e no budismo para referirse ós elementos primordiais.
## Hinduísmo 
No hinduísmo os elementos primordiais son cinco:
* Akasha, refírese ao concepto do espazo, tamén se traduce como eter
* Aire
* Agni, o lume
* Ap, a auga
* Prithivi Tattwa, a terra
## Budismo 
No budismo os elementos primordiais son catro:
* Terra
* Auga
* Lume
* Aire
Nervio mediano

O **nervio mediano** é unha rama terminal do plexo braquial. Está formado por dous feixes, un externo que procede do tronco secundario superior, e un interno que procede do tronco secundario inferior. O nervio fórmase na axila, vai pola parte interna do brazo e chega ata o cóbado pola corredoira bicipital. Despois diríxese á rexión anterior do antebrazo e ocupa o espazo entre o **flexor común superficial** e o **flexor común fondo dos dedos**. Chega á man entre ambos flexores e pasa a través da corredoira flexora interna. Xa na man dá lugar a seis ramas terminais.

## Ramas colaterais 
Saen do nervio dende axila ata a man.
* Rama sensitiva anastomótica co **nervio musculocutáneo**.
* Rama sensitiva articular para o cóbado.
* Rama sensitiva cutánea para a parede externa da man.
* Rama motoras: o nervio mediano innerva mediante ramas colaterais motoras aos seguintes músculos:
** Pronador redondo.
** Palmar maior.
** Palmar menor.
** Flexor común superficial dos dedos da man.
** Fascículo externo do flexor común dos dedos.
** Flexor longo do I dedo.
** Pronador cadrado.

Estas ramas constitúen o **eixo neuromuscular do nervio mediano no antebrazo**.

## Ramas terminais 
As seis Ramas distribúense pola man:
* Primeira rama: motora pura, innerva aos músculos da eminencia tenar (abdutor curto do I dedo, flexor curto do I dedo, opoñente do I dedo).
* Segunda rama: sensitiva, dá a primeira colateral palmar.
* Terceira rama: dá a segunda colateral palmar.
* Cuarta rama: é mixta, cun compoñente motor para o primeiro músculo lumbrical e cun compoñente sensitivo que son a terceira colateral palmar e dorsal.
* Quinta rama: é mixa, cun compoñente motor para o segundo músculo lumbrical e cun compoñente sensitivo que son a cuarta e quinta colaterais palmares e dorsais.
Medalla Davy

A **Medalla Davy** é unha medalla de bronce que é outorgada desde 1877 pola Royal Society, de Londres. Os que a reciben son destacados por un *«descubrimento recente sumamente importante en calquera rama da química»*. A medalla toma o nome de Humphry Davy, químico británico do século XIX e está acompañada dun premio de 1000 £..

## Galardoados 
## Notas 
## Ligazóns externas 
*Páxina da Royal Society con información sobre a medalla.
* Lista oficial de medallistas, 1877-1899
* Lista oficial de medallistas, 1900-1989
* Lista oficial de medallistas, 1990-2008
Du gamla, du fria

**Du gamla, du fria** (literalmente: *Ti antiga, ti ceibe*) é o himno nacional de Suecia. A letra das dúas primeiras estrofas foron escrita por Richard Dybeck en 1844 e as dúas últimas por Louise Ahlén en 1910. Ao contrario que en moitos países, o himno de Suecia non goza de status de oficialidade, senón que se asentou por mero uso tradicional.

## Historia 
Nun comezo foi escrita por Dybeck como unha canción popular da provincia de Västmanland e a letra comezaba con *Du gamla, du friska* (literalmente "Ti antiga, ti sá"), con todo logo decidiu trocalo por *Du gamla, du fria*. A canción comezou ser utilizada como himno nacional, a partir da década de 1890, en festas de carácter patriótico. Os dous últimos versos, compostos por Ahlén son pouco coñecidos e rara vez se cantan. As dúas primeiras estrofas son sempre cantadas cando se entoa o himno en Suecia. Nun contexto internacional, como por exemplo en eventos deportivos, varía o número de estrofas utilizadas, e en ocasións só se entoa a primeira.

## Letra 
{|
|-
!Du gamla, du fria
!Ti antiga, ti ceibe
|- valign=top
|
:Du gamla, Du fria, Du fjällhöga nord
:Du tysta, Du glädjerika sköna!
:Jag hälsar Dig, vänaste land uppå jord,
:Din sol, Din himmel, Dina ängder gröna. (bis)
:Du tronar på minnen från fornstora dar,
:då ärat Ditt namn flög över jorden.
:Jag vet att Du är och Du blir vad du var. 
:Ja, jag vill leva jag vill dö i Norden. (bis)
:Jag städs vill dig tjäna mitt älskade land,
:din trohet till döden vill jag svära.
:Din rätt, skall jag värna, med håg och med hand,
:din fana, högt den bragderika bära. (bis)
:Med Gud skall jag kämpa, för hem och för härd,
:för Sverige, den kära fosterjorden.
:Jag byter Dig ej, mot allt i en värld
:Nej, jag vill leva jag vill dö i Norden. (bis)
|
:Ti antiga, ti ceibe, ti norte de altas montañas,
:Ti silenciosa, ti afable e leda!
:Saúdote a ti, o país máis amigable do mundo.
:Ti sol, ti ceo, teus verdes prados. (bis)
:Ti reinas na memoria de gloriosos días pasados,
:cando o teu nome era venerado en todo o mundo.
:Sei que es e serás o que fuches. 
:Si, eu quero vivir e quero morrer no norte. (bis)
:Quero servirte sempre, miña terra amada,
:quero xurarte fidelidade até a morte.
:Defenderei os teus dereitos con mente e man,
:portando en alto a túa heroica bandeira. (bis)
:Xunto a Deus loitarei polo meu fogar,
:por Suecia, miña patria amada.
:Non che troco por nada no mundo
:Non, eu quero vivir e quero morrer no norte. (bis)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suecia
* Bandeira de Suecia
* Escudo de Suecia
Vilaia de M'Sila

'''M'Sila** (tamén **Msila**, **M'sila** ou **MSila'*) (en lingua árabe]]ولاية المسيلة) é unha provincia (*wilaya'') do norte de Alxeria. Posúe unha poboación de arredor dun millón de persoas, mentres que a súa capital, tamén chamada M'sila, alberga 100.000 persoas.

## Divisións administrativas 
A provincia divídese en 15 distritos (*daïras*), dos que se debullan 47 *communes* ou municipios.

### Distritos 
# Aïn El Hadjel
# Aïn El Melh
# Ben S'Rour
# Bou Saâda
# Chellal
# Djebel Messaâd
# Hammam Dhalaâ
# Khoubana
# M'Sila
# Magra
# Medjedel
# Ouled Derradj
# Ouled Sidi Brahim
# Sidi Aïssa
# Sidi Ameur

### Concellos 
# Aïn El Hadjel
# Aïn El Melh
# Aïn Errich
# Aïn Fares
# Aïn Khadra
# Belaiba
# Ben Srour
# Beni Ilmane
# Benzouh
# Berhoum
# Bir Foda
# Bou-Saâda
# Bouti Sayah
# Chellal
# Dehahna
# Djebel Messaad
# El Hamel
# El Houamed
# Hammam Dhalaa
# Khoubana
# Maadid
# Maarif
# Magra
# M'Cif
# Medjedel
# M'Sila
# M'Tarfa
# Ouanougha
# Oued Chair
# Ouled Addi Guebala
# Ouled Atia
# Ouled Derradj
# Ouled Madhi
# Ouled Mansour
# Ouled Sidi Brahim
# Ouled Slimane
# Oultene
# Sidi Aïssa
# Sidi Ameur
# Sidi Hadjeres
# Sidi M'Hamed
# Slim
# Souamaa
# Tamsa
# Tarmount
# Zarzour
# Zerarka

## Notas
Estación de Xirona

**Xirona** (oficialmente segundo Adif *Girona*) é unha estación de ferrocarril de Adif da cidade de Xirona. Atópase na liña Barcelona-Portbou. Actualmente paran na estación trens de Media e Longa distancia de Renfe, e desde o 8 de xaneiro de 2013 tamén trens de alta velocidade.

A estación inaugurouse no ano 1862 e remodelouse en 1973. En marzo de 2012 acabaron as obras de estrutura da nova estación soterrada, con motivo da chegada da alta velocidade á cidade o 7 de xaneiro de 2013.

## Servizos ferroviarios 
### Rodalies de Catalunya 
Actualizado a 7 de xuño de 2014.

### Media distancia 
Actualizado a 7 de xuño de 2014.

### Longa distancia 
Actualizado a 7 de xuño de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información da estación en adif.es
Estación de Pedralba

**Pedralba** é unha estación de tren de Adif situada na vila de Pedralba de la Pradería, provincia de Zamora. Dende o peche da liña Ourense-Pobra de Seabra nos recortes do sector ferroviario producidos polo Goberno en xuño de 2013, esta estación non ten servizos ferroviarios.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 113,77 da liña férrea de ancho ibérico que une Zamora coa Coruña vía Ourense a 992 metros de altitude, entre as estacións de Pobra de Seabra e Lubián. O tramo é de vía única e está sen electrificar.

## Historia 
A vontade de unir Madrid vía Medina del Campo con Vigo polo camiño máis curto posible é antiga e apareceu plasmada nalgúns anteproxectos como o de 1864. Con todo, o mesmo descartaba dita posibilidade ao considerar que supoñía "dificultades enormísimas" que superaban mesmo "os da baixada do porto de Payares no ferrocarril de Asturias". É por iso, que a estación non foi inaugurada ata o 1 de xullo de 1957 coa posta en marcha do tramo Ourense-Pobra de Seabra da liña entre Zamora e A Coruña.

## A estación 
O edificio para viaxeiros é unha un sinxelo edificio de dúas plantas construído en pedra. O seu tellado de catro vertentes é de tella. Na planta baixa posúe unha galería cuberta. Dispón de dúas plataformas curvadas, unha lateral e outra central, ás que acceden só dúas vías xa que unha das vías que daba servizo á plataforma central foi levantada.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Convento Lucense

[miniatura|dereita|220px|Extensión do **conventus lucensis** dentro da *Gallaecia* (nome latino de Galicia) a finais do [século III dentro do Imperio Romano.]]
O **Convento Lucense** (en ), foi unha entidade administrativa romana da Gallaecia sita no Noroeste de Península Ibérica. O seu nome deriva da súa capitalidade, Lucus Augusti (Lugo), a cidade máis importante do convento e que rexía económica e administrativamente todo o territorio. Tiña como lindes o curso dos ríos Verdugo e Sil polo sur -que marcaba a raia co Conventus bracarensis-, polo norte a propia liña costeira desde O Morrazo ata a desembocadura do río Navia (territorio actual de Asturias, polo leste a propia serra dos Ancares, pertencendo o Courel xa probablemente ao Convento Asturicense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* KOCH, J.T. *Celtic culture: a historical encyclopedia*. 2006.
* CHADWICK, H. *Priscillian of Avila: the occult and the charismatic in the early church*. 1976.
Estación de Pobra de Seabra

**Pobra de Seabra** é unha estación de tren de Adif situada na vila de Pobra de Seabra, provincia de Zamora. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 106,871 da liña férrea de ancho ibérico que une Zamora coa Coruña vía Ourense a 950 metros de altitude, entre as estacións de Linarejos-Pedroso e Pedralba. O tramo é de vía única e está sen electrificar.

## Historia 
A vontade de unir Madrid vía Medina del Campo con Vigo polo camiño máis curto posible é antiga e apareceu plasmada nalgúns anteproxectos como o de 1864. Con todo, o mesmo descartaba dita posibilidade ao considerar que supoñía "dificultades enormísimas" que superaban mesmo "os da baixada do porto de Payares no ferrocarril de Asturias". É por iso, que a estación non foi inaugurada ata o 1 de xullo de 1957 coa posta en marcha do tramo Ourense-Pobra de Seabra da liña entre Zamora e A Coruña. A súa explotación inicial quedou a cargo de Renfe cuxo nacemento se produciu en 1941.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
O edificio para viaxeiros é unha clara mostra da arquitectura propia da zona con estruturas realizadas con grandes bloques de pedra e amplos tellados de lousa de varias vertentes. Un arco central e varios pináculos de pedra serven como decoración. Aínda que posúe dous pisos, o edificio non se caracteriza pola súa altura. Dispón dunha plataforma lateral e outra central de boa anchura aínda que sen protección ás que acceden tres vías. Os cambios de plataforma realízanse a nivel.

Debido á súa situación estratéxica entre Ourense e Zamora está dotada dunha extensa praia de vías dunha rotonda xiratoria, dun depósito de locomotoras, de varios peiraos de carga, guindastres, augadas e edificio anexos.

## Servizos ferroviarios 
### Longa Distancia
*Actualizados a 23 de xuño de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Convento Bracarense

[miniatura|dereita|220px|Extensión do **conventus bracarensis** dentro da *Gallaecia* (nome latino de Galicia) a finais do [século III dentro do Imperio Romano.]]
O **Convento Bracarense**, (en ) foi unha entidade administrativa romana da Gallaecia sita no Noroeste de Península Ibérica. O seu nome deriva da súa capitalidade, Bracara Augusta (Braga), a cidade máis importante do convento e que rexía económica e administrativamente todo o territorio. Tiña como lindes o curso do río Douro polo sur -que marcaba a raia coa Lusitania-, polo norte o río Verdugo na parte meridional da actual provincia de Pontevedra, e o río Sil, ambos marcaban o linda norte co *conventus lucensis*, na cara oriental, o río Navea, afluente do Sil, sería de liña divisoria a respecto do convento asturicense, quedando as actuais comarcas de Trives (esta non completamente), Viana e o Valdeorras dentro dos dominios conventuais de Asturica Augusta.

## Notas
Cartago (homónimos)

**Cartago** pode referirse:
* Cartago, cidade histórica na actual Tunisia.
* Cartago, cidade colombiana no departamento de Valle del Cauca.
* Cartago, provincia de Costa Rica.
* Cartago, cantón da provincia de Cartago, Costa Rica.
* Cartago, cidade costarriqueña, capital da provincia homónima.
Escudo de Suecia

**Suecia** ten dous **escudos nacionais**: un pequeno e outro grande, conforme á lei que os regula vixente dende 1982. Na meirande parte dos casos emprégase oficialmente o escudo pequeno, que ten tres coroas abertas de oyro sobre campo azur (azul), superpostas dúas sobre unha. O escudo está rematado cunha coroa real e, eventualmente, vai rodeado tamén o colar da Orde dos Serafíns, fundada en 1748 é a condecoración de maior rango en Suecia.

O escudo das tres coroas é utilizado como símbolo de Suecia polo menos dende 1336. As tres coroas eran naquel entón un símbolo moi coñecido dos Reis Magos. Outra teoría sobre o significado do escudo sinala que o rei Magnus Eriksson (1319–1364) adoptouno como símbolo do seu título de "rei de Suecia, Noruega e Escania".
miniatura|esquerda|80px|Escudo pequeno de Suecia.
O escudo grande é o brasón do monarca e tamén é usado en ocasións solemnes polo Goberno e o Parlamento. A súa composición foi creada xa na quinta década do século XV no selo do rei Carlos VIII Knutsson, utilizándose desde entón. Componse do escudo do tres coroas, combinado co chamado león dos Folkungar, o escudo da liñaxe que dirixiu os destinos de Suecia de 1250 a 1364. Sobre o centro do escudo aparece un escusón co brasón da dinastía gobernante (Casa de Bernadotte), é dicir, o brasón configurado na segunda década do século XIX para o príncipe herdeiro recentemente elixido, o mariscal francés Jean Baptiste Bernadotte, que adoptou o nome de Carlos XIV Xoán. O escusón leva unha gavilla que lembra á dinastía dos Vasa (1523-1654), xunto cunha ponte que representa o principado de Pontecorvo en Italia (obsequio a Bernadotte do emperador Napoleón en 1806), a aguia napoleónica e sete estrelas.
Adrar

**Adrar** é unha verba bérber que significa ""montaña"", e é o topónimo de varios lugares do noroeste de África:
* Adrar, Mauritania
* Rexión de Adrar, Mauritania
* Meseta de Adrar, Mauritania
* Adrar, Alxeria
* Provincia de Adrar, Alxeria
Adrar, Alxeria

dereita|miniatura|Ksar.

**Adrar** (en árabe أدرار; en bérber: 50px) é unha cidade e comuna de Alxeria, localizada onda un oasis no deserto do Sáhara. É a capital administrativa da segunda maior vilaia do país, a provincia de Adrar.

## Economía 
Adrar é basicamente unha cidade agrícola, caracterizada polo seu tradicional sistema de irrigación, coñecido como *foggara*.

## Cultura 
O propio oasis é considerado un tesouro, que inclúe diversos monumentos históricos. O poboamento da rexión (coñecida anteriormente como Tuat) é moi antigo, e a área abrigou diferentes culturas. Esta mestura xerou un corpo de tradicións e prácticas culturais e artesanais que até hoxe en día están presentes na vida dos seus habitantes e que se traduce no folclore e na herdanza cultural local.

## Transportes 
A cidade está próxima ao Aeroporto Touat Cheikh Sidi Mohamed Belkebir, coñecido simplemente como aeroporto de Adrar. Está localizado a dez quilómetros do centro da cidade, e opera voos da Air Algérie para Alxer, Bordj Badji Mokhtar, Orán e Ouargla, alén de voos pola Tassili Airlines para In Aménas.
Jijel

**Jijel** (coñecida antigamente como **Djidjelli**, **Gigeri** ou **Gigery**) é a capital da provincia de Jijel, polo nordeste de Alxeria. Atópase pretiño do mar Mediterráneo na rexión jijeliana de Corniche, e a súa poboación rolda os 148.000 habitantes (2007). 
Jijel é o centro administrativo para unha rexión especializada na fabricación de cortiza, coiro e ferro. A agricultura local produce especialmente froitas cítricas e cereais. A pesca tamén é importante para a economía da cidade. Tamén é un recoñecido destino turístico, polas súas paisaxes e as súas praias.

## Historia 
Polo século X&nbsp;a.&nbsp;C., os fenicios, mariños e comerciantes, instaláronse na zona en busca de bases onde garantir a seguridade do seu comercio. No século X&nbsp;a.&nbsp;C. foron os romanos invadir o lugar. Foi elevada ao rango de Colonia Romana no ano 33 por César Augusto, sendo administrada por un senador.

Coa chegada dos pobos xermánicos, os vándalos recorreron África do Norte. Destruíron Igilgili no ano 429.

A cidade de Jijel foi erixida en municipio en 1860 e ascendida ao rango de cabeza de distrito despois da reforma administrativo de 1974.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jijel na Enciclopedia Britannica
Romaní

**Romaní** pode referirse a:
* Ana Romaní, poetisa
* Rodrigo Romaní, músico
* Juan Ramón Vidal Romaní, xeólogo
* Lingua romaní, ou por confusión a lingua romanche ou lingua romanesa ou lingua arromanesa ou lingua romeno-meglesita (ou meglenorromanesa)
* Pobo romaní, ou por confusión a pobo romanés
Tres segundos de memoria

***Tres segundos de memoria*** é unha novela de Diego Ameixeiras, publicada por Edicións Xerais en outubro de 2006. Ese mesmo ano gañou o Premio Xerais de Novela.

## Trama 
A obra está protagonizada por un rapaz desempregado de trinta anos, que en pequenos relatos narra o seu quefacer diario.

Desde unha visión que el mesmo denomina "post-fracaso", vive o día a día nun contexto urbano, sen maiores pretensións que facer vida social (e ter relacións sexuais satisfactorias) e ir subsistindo co traballo precario. O seu grupo social máis achegado está conformado polo seu compañeiro de piso (que apenas pasa por alí, xa que adoita facer vida no piso da súa moza), o seu amigo Mario, e algunhas ex-mozas e ligues. Todos eles novos e cunhas características comúns: intereses culturais (adoitan ir a concertos e discutir de música, cinema e literatura) e precariedade laboral.

Ao final da novela, como contraposición, regresa a vivir á casa materna, deixando un final aberto e esperanzador a nivel persoal.

O título está tomado da canción "Dos besugos", do grupo Sr. Chinarro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de xerais
En directo (álbum de La Polla Records)

***En Directo*** é o sexto disco do grupo vasco La Polla Records. Á súa vez, é o primeiro disco en directo. Foi gravado en 1988, en Lakuntza, un pequeno municipio de Navarra.

## Lista de cancións 
# "La justicia"
# "Lucky man for you"
# "No somos nada"
# "Socios a la fuerza"
# "Canción de cuna"
# "Cara al culo"
# "Los siete enanitos"
# "Confusión"
# "Canarios y jilgueros"
# "Porno en acción"
# "El gurú"
# "Odio a los partidos"
# "Hipócritas"
# "Rata (parte 1)"
# "Rata (parte 2)"
# "Quiero ver"
# "Tu más enérgica repulsa"
# "Txus"
# "Nuestra alegre juventud"
# "El avestruz"

### Músicos 
* Voz: Evaristo
* Guitarra solista: Txarly
* Guitarra rítmica: Sume
* Baixo: Abel
* Batería: Fernandito
Ofelia (lúa)

**Ofelia** é unha lúa de Urano. Foi descuberta a partir de imaxes tomadas pola sonda espacial *Voyager 2* o 20 de xaneiro de 1986 e recibiu a designación temporal de **S/1986&nbsp;U&nbsp;8**. Non volveu ser vista ata que foi *recuperada* polo Telescopio Espacial Hubble no 2003. Ofelia recibiría máis tarde o nome da filla de Polonius, personaxe que aparece na obra de William Shakespeare, *Hamlet*. Tamén é coñecida coma **Urano&nbsp;VII**.

Por desgraza, a parte da súa órbita, A órbita de Ofelia está dentro do raio das órbitas sincrónicas de Urano, polo cal está nun lento proceso de caída cara ao planeta debido o efecto das mareas gravitatorias.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ophelia Profile by NASA's Solar System Exploration 
* Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard)
Convento Asturicense

[miniatura|dereita|220px|Extensión do **conventus asturicensis** dentro da *Gallaecia* (nome latino de Galicia) a finais do [século III dentro do Imperio Romano.]]
O **Convento Asturicense** (en ), foi unha entidade administrativa romana sita no Noroeste de Península Ibérica. O seu nome deriva da súa capitalidade, *Asturica Augusta* (Astorga), a cidade máis importante do convento e que rexia económica e administrativamente todo o territorio. Tiña como lindes o curso do río Douro polo sur -que marcaba a raia coa Lusitania-, polo norte o propio mar Cantábrico entre os ríos Navia e Sella.Na cara occidental, lindaba co Convento Lucense nos Ancares ata O Courel, e na Serra de Tras-os-Montes (Portugal) co Conventus Bracarense. Polo leste, lindaba co Convento Cluniense, que orixinalmente formaba parte da provincia Tarraconense e que finalmente acabaría por integrarse na Gallaecia antes do século V. Foi o territorio orixinario dos ástures.

## Notas
Gioura

**Gioura** (Grego: Γιούρα) é unha illa grega e un asentamento abandonado na parte oriental das Espóradas. Administrativamente é parte do concello de Alónissos. O nome da illa remóntase aos tempos antigos como **Gerontia**. O nome modificouse con posterioridade a **Gioura**. A illa tamén conta cun asentamento neolítico. O pequeno asentamento abandonouse a finais da década de 1990 e agora non hai ninguén.

## Illas e illotes máis próximos 
As illas e illotes máis próximos son Pelagos ao oeste, Psathoura ao norte e Piperi ao leste.

## Ligazóns externas 
* Gioura on GTP Travel Pages
Novela gótica

miniatura|dereita|O *Frankenstein* de Mary Shelley, ficción gótica do período romántico inglés.

A **novela gótica** é un dos subxéneros de novela que se crean no Romanticismo. Orixínase na Inglaterra do século XVIII coa obra de Horace Walpole *The Castle of Otranto* (1764), como reacción contra os ideais ilustrados que pretendían ofrecer unha explicación racional dos comportamentos e misterios do ser humano.

## O nacemento dos monstros 
No verán de 1816, Percy B. Shelley e a súa esposa Mary visitaron a Lord Byron na casa deste en Suíza. Alí, Byron retou o matrimonio e o seu médico persoal, John W. Polidori, a escribir unha historia de terror. De alí xurdiu a idea de Frankenstein e o relato *The Vampyre*, escrito por Polidori. Ámbalas dúas historias son o pórtico do xénero de terror moderno: a criatura monstruosa e salvaxe (a Criatura de Frankenstein); e o ser maléfico, pero atractivo e sedutor (o vampiro). Soamente faltaba un terceiro monstro: o propio ser humano que se deixa levar polas súas máis baixas paixóns e que xa aparece no conto *O corazón delator* por Edgar A. Poe.

*Frankenstein ou o moderno Prometeo*, de Mary Shelley é o exemplo máis vivo de novela gótica e unha síntese perfecta do movemento romántico. A obra aborda temas característicos do período:

* A *rebeldía* que leva ao doutor Victor Frankenstein a suplantar a Deus e dar e quitar a vida á súa Criatura coas ferramentas humanas: a ciencia e o coñecemento. Na novela, a rebeldía non caracteriza soamente o doutor, senón tamén a Criatura. Esta levántase contra a súa situación de soidade e abandono, levando a cabo a vinganza contra o seu creador, o doutor Frankenstein.
* A *obsesión por saber* desencadea a traxedia dos personaxes. O doutor quere coñecer tódolos secretos da vida, o que o acaba condenando. Con esta idea, Mary Shelley ataca un dos piares fundamentais da Ilustración: a racionalización dos misterios humanos. A novelista defende que é mellor renunciar ao coñecemento racional de certas parcelas que non son competencia humana.
* A Criatura non "nace" mala, senón que desenvolve a súa sede de vinganza ao verse abandonada polo doutor e, posteriormente, ser rexeitada pola súa aparencia física. Shelley, polo tanto, sitúase na liña de pensamento de Rousseau e cre que a *bondade innata* dos seres humanos é corrompida polas relacións sociais.
Afumadura

[miniatura|250px|Afumadura da matanza en [Donís, Cervantes|Donís (Cervantes)]]
miniatura|Arenque secado e afumado
[miniatura|Un exemplo de [carne afumada: o Kasseler]]
A **afumadura** é unha técnica que consiste en someter alimentos a fume proveniente de lumes realizados de madeiras de pouco nivel de resina. Este proceso, ademais de dar sabores afumados serve como conservador alongando a vida dos alimentos.

## Características 
Existen dous tipos de afumadura: en frío e en quente. En frío, o proceso dura aproximadamente de 24 a 48 horas (dependendo do alimento) e non debe superar os 30&nbsp;°C, e en quente a temperatura debe ser maior aos 60º e non superar o 75&nbsp;°C. Recoméndase primeiro realizar o afumado en frío e logo en quente.

Esta forma de preservación de alimentos, provén de épocas remotas onde se descubriu, posiblemente por casualidade, que os alimentos pendurados arriba dos fogóns empregados para calefacción e cociñar duraban máis cós alimentos que non estaban en contacto co fume. Este proceso de preservación poderíase comparar coa salgadura para preservar o alimento; basicamente, quítalle a humidade aos alimentos e transfírelles sabores.

## Alimentos afumados 
* Embutidos: algúns produtos do porco como o touciño entrefebrado, xamón, chourizos, chuletas. No caso da vaca: chacina, o Pastrami
* Queixos, como o queixo de Gamonedo, o afumado de Áliva (Quesucos de Liébana), unha variedade do Ragusano italiano, o damski polaco ou o rächerkäse alemán.
* Peixes: salmón afumado, Kipper
* Cervexas: Rauchbier
* Tés: Lapsang souchong
* Whiskies: Whisky escocés (algunhas marcas)
* Condimentos: sales de afumadura, pemento etc

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conservante
* Queixo afumado

### Bibliografía 
* "Home Book of Smoke-cooking Meat, Fish & Game", Jack Sleight, Raymond Hull
David Bisbal

**David Bisbal Ferre**, nado en Almería o 5 de xuño de 1979, é un cantante español dado a coñecer grazas ao concurso de telerrealidade musical Operación Triunfo, onde quedou en segundo lugar. Vendeu máis de 4&nbsp;000&nbsp;000 de discos na súa carreira desde 2002.

## Discografía 
;Álbums de estudio
* 2002: *Corazón latino* 
* 2004: *Bulería* 
* 2005: *Todo por ustedes*
* 2006: *Premonición* 
* 2009: *Sin mirar atrás*
* 2011: Una noche en el Teatro Real
* 2013: Live at the Royal Albert Hall
* 2014: Tú y yo
* 2016: Hijos del mar

## Televisión 
En febreiro de 2012 confírmase que será unha dos catro *coaches* (membro do xurado), xunto con Melendi, Malú e Rosario Flores, da primeira edición de *La voz*, programa musical de Telecinco baseado no formato holandés *The Voice*. Empezou a emitirse o 19 de setembro de 2012.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de David Bisbal
Rosa López

**Rosa María López Cortés** (Láchar, Granada, 14 de xaneiro de 1981), máis coñecida como **Rosa López**, é unha cantante solista andaluza. Deuse a coñecer no concurso de *Operación Triunfo* proclamandose vencedora, e representou a España no Festival de Eurovisión en 2002 co tema "Europe's Living a Celebration". Posteriormente lanzou seis álbums de estudio dos cales tres números un en Promusicae, un álbum en DVD e trece sinxelos.

## Discografía 
* 2002: *Rosa*
* 2003: *Ahora* 
* 2004: *Ojalá* 
* 2005: *Rosa En Concierto* (DVD)
* 2006: *Me siento viva* 
* 2008: *Promesas*
* 2009: *Propiedad de nadie*

## Colaboracións
* 2008: "Somos novios" con Abraham Mateo
* 2009: "Júrame" con Abraham Mateo

## Ligazóns externas 
* Rosa López - Web Oficial 
* Rosa López - Twitter Oficial 
* Rosa López - Spotify
Estación de Tardienta

A **estación de Tardienta** é unha estación ferroviaria de Adif situada no concello de Tardienta, na provincia de Huesca. Ten servizos de alta velocidade e de media distancia, sendo o núcleo urbano español máis pequeno en ter unha parada de AVE. Cumpre tamén funcións loxísticas.

## Situación ferroviaria 
Atópase situada no punto quilométrico 57,2 da liña férrea de ancho ibérico que une Madrid con Barcelona a 383 metros de altitude, entre as estacións de Zuera e de Grañén. A quilometraxe da liña sofre un reinicio na capital maña ao basearse en antigos trazados. Forma parte tamén da liña férrea de ancho UIC que corre en paralelo á anterior ata Tardienta que une Zaragoza con Huesca, atopándose no mesmo punto quilométrico. As obras correron a cargo da Compañía do Ferrocarril de Barcelona a Zaragoza. Buscando mellorar tanto a ligazón da liña con outros trazados, así como a súa saúde financeira a compañía decidiu en 1864 unirse coa empresa que xestionaba a liña férrea que enlazaba Zaragoza con Pamplona dando lugar á Compañía dos Ferrocarrís de Zaragoza a Pamplona e a Barcelona. Devandita fusión mantívose ata que en 1878 a poderosa Norte que buscaba estender as súas actividades ao leste da península logrou facerse coa compañía. Norte mantivo a xestión da estación ata que en 1941 produciuse a nacionalización do ferrocarril en España e todas as compañías existentes pasaron a integrarse na recentemente creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
Atópase ao sur do municipio. Dispón dun edificio para viaxeiros de base rectangular e planta baixa dotado con venda de billetes, cafetería, sala de espera e aseos. Conta con dúas plataformas, unha lateral e outra central, as dúas cubertas por marquesiñas metálicas. O cambio dun a outro se realiza grazas a un paso subterráneo. En total o recinto posúe seis vías numeradas. A vía 1 accede á plataforma lateral mentres que as vías 2 e 3 fano ao central.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Información na web de Adif
Paulina Rubio

**Paulina Susana Rubio Dosamantes**, coñecida artisticamente como **Paulina Rubio**, nada na Cidade de México o 17 de xuño de 1971, é unha cantante e actriz mexicana que vendeu máis de 20 millóns de discos en toda a súa carreira discográfica. O 30 de abril de 2007, contraeu nupcias co empresario español, Nicolás Vallejo-Nájera "Colate", do que se divorciou en 2012 e co que ten un fillo.

## Traxectoria 
Deuse a coñecer no seu país natal co grupo musical 'Timbiriche' en 1981 e sepárase do grupo en 1991 logo de gravar preto de 10 álbums de estudio con eles. En 1992 lanza *La chica dorada*, sendo o seu debut discográfico en solitario coa compañía EMI Music . Tempo despois lanzaría os seus seguintes álbums: *24 kilates*, *El tiempo es oro*, considerado o mellor traballo da cantante con esta compañía discográfica, aínda que non o máis recoñecido, e *Planeta Paulina*, último en gravar con EMI Music. Máis tarde Paulina Rubio converteuse nunha das artistas mexicanas con máis proxección de México, pero sen lugar a dúbida o seu mellor momento musical chegaría tempo despois.

No ano 2000, asinou contrato con Universal Music Group, compañía que a levaría a ser coñecida internacionalmente, nese mesmo ano lanza o seu disco *Paulina*. O disco colocouse como o máis vendido do ano 2001, entregaronlle 2 discos de diamante por máis de 2.000.000 millóns de unidades en mondo. En España consagrouse como a primeira artista mexicana en conquistar o público español grazas ao tema "Vive el verano". O álbum *Paulina* editouse en países como Italia o España debido aos sinxelos como "Lo haré por ti", "Y yo sigo aquí", "Yo no soy esa mujer" e "El último adiós". Para ese tempo os medios chamárona o *"Huracán Mexicano"* debido ó éxito na súa carreira.

En 2002, Universal Music e Paulina Rubio deciden que é tempo de dar un paso internacional co disco *Border Girl*, disco que conseguiu Disco de Ouro nos Estados Unidos, o Canadá, Italia e o Xapón, o seu primeiro sinxelo "Don't Say Goodbye" filtrouse rapidamente en varios países de Latinoamérica, o vídeo e canción gustaron ó público nipón e foi entón cando paulina fixo unha xira no Xapón. En 2004 pública o seu terceiro álbum internacional *Pau-latina* con singles como "Te Quise Tanto" e "Dame Otro Tequila" que ocuparón os primeiros lugares dos charts de América Latina e Estados Unidos.

Seguíronlle *Ananda* en 2006 e *Gran City Pop* en 2009. Paulina logrou vender máis de 20 millóns de discos e 1 millón de descargas dixitais ao longo da súa carreira.

A finais de 2011 sae o seu décimo disco, *Brava!*. Antes de publicalo xa anticipou un single titulado "Me Gustas Tanto".

## Discografía 
* 1992: *La chica dorada* 
* 1993: *24 kilates*
* 1995: *El tiempo es oro* 
* 1996: *Planeta Paulina* 
* 2000: *Paulina* 
* 2002: *Border Girl* 
* 2004: *Pau-latina *
* 2006: *Ananda* 
* 2009: *Gran City Pop*
* 2011: *Brava!*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Garda varega

[miniatura|250 px|O corpo de [León V o Armenio|León V arrastrado ata o hipódromo e a Garda Varega na parte superior.]]
A **Garda Varega** era a garda persoal dos emperadores bizantinos, de procedencia nórdica, durante os séculos X e XI, tralos acordos acadados entre o príncipe Vladimiro I de Kíiv e o emperador Basilio II.

## Creación 
Entre a segunda metade do século IX e a primeira do X os viquingos fundaron colonias ao longo do río Volga, organizando dende aí numerosos ataques contra Constantinopla. Tras saqueala no ano 860, o rei Vladimiro, de sangue viquingo, consagrouse con Basilio II, o para entón emperador bizantino, enviándolle un exército de 6 000 homes á súa disposición. Basilio, dada o seu ben fundada desconfianza cara á cambiante lealdade dos seus gardas nativos, e coñecendo a profunda lealdade dos varegos, decidiu empregalos como garda persoal. A esta nova forza coñeceulla como a Garda Varega (en grego: *Tagma ton Varangion*, *Τάγμα των Βαραγγίων*)

Cunha machada de dobre fío como arma principal, aínda que anos despois adaptáronse á espada, o seu labor era lucir uniformes e armas en cerimonias e festexos, ademais colaborar na protección da familia imperial, sendo daquela o principal e máis importante corpo con esta tarefa.

## Características 
O núcleo fundacional estaba formado por viquingos varegos (isto é, o pobo que acabaría formando Rusia), aínda que co tempo incluíuse nela a saxóns, daneses e a outros homes procedentes do norte. A forza integrábana uns 6.000 homes entre os mellores pagos do exército bizantino e existiu durante 300 anos.

O máis coñecido de tódolos seus comandantes foi Harald III quen conquistou para os bizantinos territorios de África, Asia Menor e Bulgaria, ademais da Lombardía e Sicilia. Posteriormente este comandante regresou a Noruega e converteuse en Harald Haardrade, quen morreu tratando de conquistar Inglaterra na batalla de Stamford Bridge, terminado a Era Viquinga con esa derrota.

Os mercenarios varegos, á parte de protexer ao emperador, adoitaban acompañalo na guerra. Tiñan fama de homes hábiles e de grandes recursos, excelentes loitadores e, sobre todo, moi leais. Os historiadores bizantinos (especialmente Miguel Pselo) menciónanos como "os portadores de machada".

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Imperio Bizantino
*Exército bizantino
Bocixa, Soandres, A Laracha

**Bocixa** é un lugar da parroquia de Soandres, no concello coruñés da Laracha, na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE, en 2008 tiña 31 habitantes (16 homes e 15 mulleres), o que supón unha diminución de 6 habitantes con respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soandres 
### Parroquias da Laracha