Adhesina autotransportadora trimérica

miniatura|Esquema da estrutura dunha adhesina autotransportadora trimérica.
miniatura|dereita|O dominio áncora de membrana C-terminal pode verse claramente á dereita en azul. O dominio talo está debuxado en vermello.
miniatura|dereita|Comparación dos dominio de cabeza de diversas TAAs.
En bioloxía molecular, as **adhesinas autotransportadoras triméricas** ou **TAAs** (polas súas siglas en inglés de *trimeric autotransporter adhesin*), son proteínas que se encontran na membrana externa das bacterias gramnegativas. As bacterias usan as TAAs para infectar as células dos seus hóspedes por medio dun proceso chamado adhesión celular. As TAAs reciben tamén o nome de adhesinas superenroladas oligoméricas (OCAs, do inglés *oligomeric coiled-coil adhesins*). Esencialmente, son factores de virulencia, é dicir, factores que fan que as bacterias sexan máis daniñas e infectivas para o organismo hóspede.

As TAAs son só un dos moitos métodos que teñen as bacterias para conseguir infectar aos seus hóspedes, e orixinar infeccións que dan lugar a doenzas como a pneumonía, sepse e meninxite. A maioría das bacterias infectan os seus hóspedes por un método que utiliza algunha vía de secreción. As TAAs forman parte destas vías de secreción, concretamente do sistema de secreción de tipo Vc.

As TAAs teñen unha estrutura peculiar. Dita estrutura é esencial para a súa función. Todas parecen ter unha estrutura de tipo cabeza-talo-áncora. Cada TAA está feita de tres proteínas idénticas, e de aí vén que se denominen triméricas. Unha vez que a áncora de membrana está inserida na membrana externa bacteriana, o chamado dominio pasaxeiro pasa a través dela ata a contorna extracelular do hóspede de forma autónoma, de onde vén que se denominen autotransportadoras. O dominio da cabeza, unha vez ensamblado, adhirese seguidamente a un elemento do hóspede da matriz extracelular, por exemplo, o coláxeno, a fibronectina etc.
[centre|miniatura|600px|Disposición do dominio proteico dunha TAAs, BadA
unha vez que fixeron isto, poden unirse á matriz extracelular da célula hóspede. As TAAs son un tipo de MSCRAMMs (**m**icrobial **s**urface **c**omponents **r**ecognizing **a**dhesive **m**atrix **m**olecules, ou compoñentes da superficie celular que recoñecen moléculas da matriz adhesiva). Noutras palabras, son un complexo que axuda á adhesión á matriz extracelular.

## Sistema de secreción de tipo V (T5SS) 
[Ficheiro:T5SS.svg|miniatura|esquerda|alt=Sistema de secreción de tipo V|Esquema que ilustra as TAAs no sistema de secreción de tipo V. OM= membrana externa, IM= membrana interna.
A secreción nas bacterias gramnegativas é un método de transferir substancias a través da membrana bacteriana externa. As bacterias gramnegativas teñen unha estrutura da parede moi distinta á das grampositivas. As gramnegativas teñen tres capas: a capa máis interna é a membrana interna, a capa media é o espazo periplásmico (un espazo que contén unha fina capa de peptidoglicano) e a terceira capa é a membrana externa, que contén lipopolisacáridos.

Nas bacterias gramnegativas, a vía secretora é moi diferente da dos eucariotas ou das bacterias grampositivas, principalmente polas diferenzas na parede celular. As TAAs usan unha vía de secreción especial, chamada sistema de secreción de tipo V (T5SS). As bacterias gramnegativas deben segregar adhesinas, xa que teñen unha membrana externa que lles fai difícil adherirse ás células hóspede infectadas. A membrana externa é útil, xa que permite que as bacterias colonicen novos lugares, e engade outra capa protectora. Porén, esta membrana é unha barreira para a secreción de proteínas, e, en principio, cómpre gastar enerxía para que se transporten as proteínas a través dela. Pero a vía T5SS supera este problema.

O sistema dependente de Sec está dividido en tres vías. As TAAs constitúen unha desas vías e tamén se chama *vía secretora de tipo Vc*. O mecanismo divídese en dous. Primeiro, a proteína debe moverse atravesando a membrana interna (translocándose), de maneira dependente de Sec a través do periplasma. O péptido sinal situado no extremo N-terminal actúa como un amarre temporal que a mantén no seu lugar. Despois, debe desprazarse á membrana externa. A trimerización axuda á translocación, e non haberá translocación sen a súa áncora de membrana de barril beta.

## Evasión do sistema inmunitario do hóspede 
As TAAs poden axudar a impedir que a bacteria sexa destruída polo sistema inmunitario do hóspede. En particular no caso de certas *Yersinia spp.*, a TAA YadA exerce un papel na autoaglutinación, resistencia sérica, inactivación do complemento e resistencia á fagocitose. Todos estes métodos impiden que a bacteria sexa eliminada polo hóspede e aseguran a súa supervivencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Secreción
* Adhesina
* Factor de virulencia

### Ligazóns externas 
* A base de datos de TAA, no Max Planck Institute