Blastocystis

***Blastocystis*** é un xénero de parasitos unicelulares pertencentes a un grupo de organismos coñecidos como Stramenopiles (tamén chamados Heterokonta), entre os que tamén se inclúen certas algas, diatomeas e oomicetos. *Blastocystis* consta de varias especies que viven no tracto gastrointestinal de especies animais tan diversas como os humanos, animais de granxa, aves, roedores, réptiles, anfibios, perixes e cascudas. *Blastocystis* presenta unha baixa especificidade de hóspede, e hai moitas especies de *Blastocystis* que poden infectar os humanos, e segundo a convención actual, calquera das especies pode ser identificada co nome ***Blastocystis hominis***, aínda que xenotipicamente son diversos.

*Blastocystis* é un dos parasitos humanos máis comúns no mundo e ten unha distribución global. Estudos feitos nos Estados Unidos mostran que é a infección parasitaria máis común nese país, onde estaba infectada aproximadamente un 23% da poboación total no ano 2000. Aínda que se adoita dicir que o papel de *Blastocystis hominis* en doenzas é controvertido, un exame sistemático de estudos de investigación realizados por especialistas en 11 doenzas infecciosas de nove países, atopou que un 95% dos artigos publicados nos 10 anos anteriores identificábano como causante de enfermidade en individuos inmunocompetentes. e o artigo recente sobre o xenoma de *Blastocystis* que amplía esta diversidade. Recentemente unha teoría alternativa, que sostén que *Blastocystis* non é en absoluto un patóxeno, viuse reforzada con datos da súa bioquímica.

## Clasificación 
Non se deu unha clasificación apropiada de *Blastocystis* ata bastante recentemente. A descrición orixinal de *Blastocystis* era como lévedo debido á súa aparencia brillante similar á dos lévedos en preparacións húmidas frescas para microscopía e a ausencia de pseudópodos e locomoción. A isto opúxose Zierdt, que o reclasificou como un membro do subfilo Sporozoa (e despois en Sarcodina), baseándose nalgunhas características da súa célula distintivas de protista. A súa sensibilidade a fármacos antiprotozoos e a súa capacidade de crecer en medios fúnxicos indicaban que era un protozoo.

Porén, fixéronse importantes revisións a esta clasificación. En 1996 realizouse unha análise de secuencias xénicas, que o situaron no grupo dos Stramenopiles.
Outros Stramenopiles son as algas pardas, o mildio, as diatomeas, o organismo *Phytophthora infestans* causante da fame da pataca en Irlanda do século XIX e o *Phytophthora ramorum* responsable dunha enfermidade dos carballos. Porén, a posición de *Blastocystis* dentro dos Stramenopiles segue sendo enigmática.

## Sintomatoloxía 
A maioría dos estudos publicados informan que entre o 50% e o 80% dos individuos monoinfectados por *Blastocystis* mostran síntomas. Os factores que inflúen na presentación de síntomas son a idade do paciente, xa que os pacientes máis novos teñen menos probabilidade de presentar síntomas, e tamén os cambios xenéticos que inflúen a produción de citocinas.  Algúns estudos suxeriron que a patoxenicidade pode estar ligada ao subtipo específico de *Blastocystis* e na infección experimental de animais observáronse varios graos de enfermidade, dependendo do subtipo usado. Aínda que algúns subtipos parece que é menos probable que orixinen síntomas, estes subtipos tamén se encontran en individuos sintomáticos nos que non se atoparon outras infeccións. A maioría dos casos de infección parece que son diagnosticado como síndrome do colon irritable, segundo estudos feitos en Dinamarca, Paquistán, o Reino Unido e Italia. A inicios da década de 2000, médicos exipcios identificaron 84 pacientes de diarrea e enterite aparentemente causada por *Blastocystis hominis*. Despois de tres días de tratamento con  nitazoxanida, os síntomas desaparecen e non se detectaron organismos fecais en 36 (86%) dun total de 42 pacientes tratados e en 16 (38%) dun total de 42 persoas que recibiron placebo (*P* < .0001). Os investigadores concluíron que ou *B. hominis* é patóxeno e pode xeralmente ser tratado con nitazoxanida, ou que a nitazoxanida (un fármaco aprobado pola FDA para o tratamento de *Giardia* e criptosporidios) erradicou o organismo non identificado.

## Taxonomía 
Durante moitos anos, os científicos creron que unha determinada especie de *Blastocystis* infectaba a humanos, mentres que diversas especies de *Blastocystis* infectaban a outros animais, polo que denominaron ao *Blastocystis* dos humanos ***Blastocystis hominis*** e déronlle outros nomes ás especies de *Blastocystis* que infectaban outros animais, por exemplo *Blastocystis ratti* das ratas. En anos recentes, varias análises xenéticas mostraron que *Blastocystis hominis* como entidade única non existe, é dicir, non hai unha soa especie de *Blastocystis* que infecte a humanos. e as diferenzas son tan grandes que poden ser consideradas especies separadas. Debido a isto, en 2007 os científicos propuxeron non continuar usando o termo *Blastocystis hominis.*  Propuxeron denominar os *Blastocystis* de humanos e animais como '''*Blastocystis* sp. subtipo nn'* onde nn é o número asignado a cada grupo de acordo co grao de identidade xenética dos organismos do xénero *Blastocystis*, baseado en secuencias xénicas en lugar de no hóspede que infecta. Daquela coñecianse nove subtipos que infectaban a mamíferos e aves, todos os cales foron atopados en humanos.

Un décimo grupo foi atopado na China en 2007, pero aínda non se realizou unha análise completa das súas relacións e aínda non está claro se é un grupo dentro dun subtipo descrito ou un novo subtipo. Un décimo subtipo definido atopouse despois en varios animais, incluíndo os primates, pero aínda non se atopou en humanos.

Hai agora polo menos 13 liñaxes de ARN ribosómico da subunidade menor xeneticamente distintos. Estes subtipos adicionais atopáronse en diversos animais hóspedes (incluíndo elefantes e xirafas) e é moi probable que se atopen máis subtipos a medida que se examinen máis hóspedes.

## Epidemioloxía 
A prevalencia de *Blastocystis* spp. en humanos adoita superar o 5% en países industrializados. Nos Estados Unidos, infectaba aproximadamednte o 23% da poboación total no ano 2000. O grao en que se produce a transmisión humano-humano, humano-animal e animal-humano é aínda descoñecido. Os estudos xenómicos proporcionan probas das tres rutas, aínda que os estudos expeirmentais non proporcionaron probas concluíntes da súa existencia.

### Reservorio 
Establecer concluintemente que *Blastocystis* ten un reservorio animal depende de desentrañar a verdadeira natureza da súa transmisión. Se, como Noël et al. estimaron baseándose nos seus propios traballos moleculares e nunha revisión da literatura, a transmisión de animal a humano é posible, entón animais como porcos e cans poderían de feito estar actuando como un gran reservorio con capacidade de infectar a humanos. Os estudos epidemiolólxicos atoparon que a infección é máis común en persoas que viven en contacto con animais de granxa ou de compañía,

;Forma quística
O quiste de *Blastocystis* é un descubrimento recente e contribuíu a comprender mellor a vía de transmisión da infección. Comparado coas outras formas, é xeralmente menor en tamaño e ten unha parede de quiste grosa e multicapa. Carece de vacúolo central e obsérvanse nel poucos núcleos, múltiples vacúolos e depósitos de almacenamento de alimento. A forma quística é a forma máis resistente deste parasito e pode sobrevivir en condicións adversas debido á súa grosa parede. Os experimentos realizados mostraron a súa capacidade de soportar a acidez dos zumes gástricos. Ademais, os quistes non se lisan cando se sitúan en auga destilada e poderían sobrevivir ben a temperatura de habitación durante 19 días, o que indica a súa forte resistencia.

## Ciclo de vida 
O suposto ciclo de vida deste microorganismo comeza coa inxestión da forma quística. Despois da súa inxestión, o quiste desenvólvese noutras formas que poden á súa vez volverse a desenvolver en formas quísticas. Por medio das feces humanas, as formas quísticas pasan ao ambiente externo e son transmitidas aos humanos e outros animais pola ruta fecal-oral, repetindo de novo todo o ciclo.
miniatura|center|550px|Ciclo vital de *Blastocystis* proposto por Tan

## Cultivos 
A Colección de Cultivos Tipo Americana (ATCC) conserva unha colección de illamentos de *Blastocystis*. Algúns rexistros indican se os illamentos foron obtidos de portadores sintomáticos ou asintomáticos. Ata agora, ningunha publicación identificou os subtipos da maioría dos illamentos da ATCC, que son maiormente axénicos. Informouse de que os pacientes de *síndrome do colon irritable* poden proporcionar unha fonte fiable de illamentos axénicos de *Blastocystis*. Algúns investigadores informaron que conseguiron cultivar *Blastocystis* do 46% dos pacientes desa doenza. Describíronse diferentes mecanismos de cultivo aplicables a *Blastocystis*. Describiuse o crecemento colonial en medio solido de cultivo utilizando un medio sintético con ou sen adición de suplementos. Con todo, a maioría dos cultivos realízanse en medios líquidos de varios tipos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Blastocistose

### Ligazóns externas 
* CDC descrición de *Blastocystis hominis*
* *Blastocystis'' Research Foundation
* Dientamoeba Fragilis e Blastocystis Hominis
* Blog de Blastocystis de CR Stensvold