open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iowa State Cyclones

|-
| **División**
| bgcolor=#EEEEEE| División I de la NCAA 
|-
| **Subdivisión no fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE| Football Bowl Subdivision (FBS)
|-
| **Conferencia**
| bgcolor=#EEEEEE| Big 12 Conference
|-
| **Alcume**
| bgcolor=#EEEEEE| *Cyclones* 
|-
| **Mascota**
| bgcolor=#EEEEEE| *Cy the Cardinal* 
|-
| **Estadio de fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE| Jack Trice Stadium (45.814 espectadores)
|-
| **Pavillón de baloncesto**
| bgcolor=#EEEEEE| Hilton Coliseum (14.092 espectadores)
|}
Os **Iowa State Cyclones** son o equipo deportivo da Universidade Estatal de Iowa en Ames, Iowa. Os equipos dos Cyclones participan nas competicións da NCAA, e forman parte da Big 12 Conference.

## Deportes 
## Dorsais retirados
**Baloncesto**

## Ligazóns externas 
*Web Oficial dos Cyclones
Memphis Tigers

|-
| **División**
| bgcolor=#EEEEEE|  División I da NCAA 
|-
| **Subdivisión no fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE|   Football Bowl Subdivision (FBS)  
|-
| **Conferencia**
| bgcolor=#EEEEEE|  Conference USA 
|-
| **Alcume**
| bgcolor=#EEEEEE|  *Tigers*  
|-
| **Mascota**
| bgcolor=#EEEEEE|  *Tom II*  
|-
| **Estadio de fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE|  Liberty Bowl Memorial Stadium (62.380 espectadores)
|-
| **Pavillón de baloncesto**
| bgcolor=#EEEEEE|  FedExForum(18.165 espectadores)
|-
| colspan="2" bgcolor="white" align="center" | 300px
|}
Os **Memphis Tigers** son o equipo da Universidade de Memphis. Os equipos dos Tigers participan nas competicións universitarias organizadas pola NCAA, e forma parte da Conference USA.

O equipo masculino de baloncesto foi subcampión do torneo da NCAA de 1973. Desta universidade saíron notables baloncestistas coma Anfernee Hardaway, Dajuan Wagner e Lorenzen Wright.

No referente ao fútbol americano, o programa comezou a destacar a principios de século, conseguindo tres bowl games consecutivos en 2004, 2005 e 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Web Oficial dos Tigers
UCLA Bruins

|-
| **División**
| bgcolor=#EEEEEE| División I da NCAA
|-
| **Subdivisión no fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE| Football Bowl Subdivision (FBS)
|-
| **Conferencia**
| bgcolor=#EEEEEE| Pacific Ten Conference
|-
| **Alcume**
| bgcolor=#EEEEEE| *Bruins* 
|-
| **Mascota**
| bgcolor=#EEEEEE| *Joe Bruin* 
|-
| **Estadio de fútbol americano**
| bgcolor=#EEEEEE| Rose Bowl (92.452 espectadores)
|-
| **Pavillón de baloncesto**
| bgcolor=#EEEEEE| Pauley Pavilion (12.829 espectadores)
|-
| colspan="2" bgcolor="white" align="center" |
|}
Os **UCLA Bruins** son o equipo deportivo da Universidade de California, Os Ánxeles. Os Bruins en categoría masculina e feminina participan na División I da NCAA como parte da Pacific Ten Conference.

UCLA dispón de excelentes instalacións. O equipo de fútbol americano xoga os seus encontros no Rose Bowl dende 1982, mentres que o de baloncesto o fai no Pauley Pavilion, un pavillón con capacidade para 12.829 espectadores que foi inaugurado en 1965. Deportistas de elite coma Cade McNown, Kareem Abdul-Jabbar, Reggie Miller, Jimmy Connors, Bill Walton ou Jackie Robinson proceden de UCLA.

O equipo feminino de wáter-polo deulle á universidade, en 2007, o seu título nacional número 100, un récord absoluto na NCAA.

## Deportes 
Os *Bruins* participan nas seguintes modalidades deportivas:

### Baloncesto 
Os Bruins, cuxas orixes se remontan a 1920, posúen o récord de 11 campionatos da NCAA gañados. O equipo de UCLA adestrado por John Wooden gañou 10 títulos en 12 tempadas, entre 1964 e 1975, incluídos 7 consecutivos entre 1967 e 1973. O actual adestrador dos Bruins, Ben Howland, semella devolver ao equipo á elite nacional, presentándose na Final Four nas tempadas de 2006 e 2007.

Un total de 70 xogadores dos Bruins chegaron á NBA

#### Récords da NCAA 
O equipo de baloncesto de UCLA posúe varios récords da NCAA:

*11 títulos da NCAA.
*7 títulos consecutivos da NCAA (1967-1973).
*13 aparicións na final da NCAA.
*17 aparicións na Final Four.
*10 Final Four consecutivas (1967-1976).
*26 vitorias en Final Four.
*38 vitorias consecutivas en partidos do torneo da NCAA (1964-1974).
*134 semanas coma número 1 na lista AP Top 25 dos mellores equipos universitarios.
*221 semanas consecutivas na lista AP Top 25 (1966-1980).
*54 tempadas consecutivas con porcentaxe de vitorias superior ao 50% (1949-2002).
*88 partidos consecutivos gañados na fase regular (1971-1974).

## Palmarés 
*Campión da NCAA de fútbol americano: 1954.
*Campión da NCAA de baloncesto (masculino) : (11) 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975 e 1995.
*Campión da NCAA masculino: atletismo (8), golf (1), fútbol americano (4), ximnasia (2), natación (1), tenis (16), voleibol (19) e wáter-polo (8).
*Campión da NCAA feminino: atletismo (5), golf (2), ximnasia (5), softbol (10), voleibol (3) e wáter-polo (4).

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*UCLA Bruins.
*UCLA Athletic Hall of Fame.
Presidente de Madagascar

miniatura|dereita|200px|Brazón de Madagascar.
O presidente é o xefe de estado de Madagascar. É elixido pola poboación para un período de 5 anos, que pode ser renovado 2 veces. Un Primeiro Ministro e o Consello de Ministros conducen o día a día do goberno.

Esta é unha lista dos presidentes de Madagascar despois de 1959.

## Notas
Sestelo

O topónimo **Sestelo**, variante vulgar de *Sextullus*, diminutivo do antropónimo *Sextus*, pode referirse a:

;En Galiza
***Sestelo**, lugar da parroquia de Moreira, no concello da Estrada;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Vilamaior de Negral, no concello de Guntín;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Botos, no concello de Lalín;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Lodoso, no concello de Monterroso;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Vilarrubín, no concello da Peroxa;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Isorna, no concello de Rianxo;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Santa María de Salceda, no concello de Salceda de Caselas;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Belmil, no concello de Santiso;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Escuadro, no concello de Silleda;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Siador, no concello de Silleda;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Rarís, no concello de Teo;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Novefontes, no concello de Touro;
***Sestelo**, lugar da parroquia de Baión, no concello de Vilanova de Arousa.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Cesar

Como topónimo **Cesar** pode referirse a:

;En Galiza
***Cesar**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
***Cesar**, parroquia do concello de Sarria;
****Cesar**, lugar de dita parroquia;
***San Clemente de Cesar**, parroquia do concello de Caldas de Reis;
****Cesar**, lugar de dita parroquia;
****Cesariños**, lugar de dita parroquia;
***Santo André de Cesar**, parroquia do concello de Caldas de Reis;
***Cesar**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Boiro;
***Cesar**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo.

;Fóra de Galiza

;En Colombia
***Cesar**, departamento colombiano.

;En Portugal
***Cesar**, freguesía do concello de Oliveira de Azeméis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***CESAR** (**Centro de Estudos e Sistemas Avançados do Recife**), institución brasileira de investigación, desenvolvemento e innovación.
Pulpiño Viascón

**Marcos Aboal Vázquez**, máis coñecido como **Pulpiño Viascón**, ou tamén como **Marcos Viascón** ou **Bravúboy**,''''* nado na Coruña en 1970, é un músico multi-instrumentalista, home orquestra e pallaso galego. Cunha ampla traxectoria musical, toca unha ducia de instrumentos e formou parte de preto dunha vintena de bandas, entre elas Os Verjalhudos, Os Diplomáticos de Monte-Alto e O Jarbanzo Negro.

## Traxectoria 
Nacido na Coruña en 1970, criouse na parroquia de Viascón, lugar de nacemento de seu pai, no antigo concello de Cotobade. Afeccionado á música dende neno, a súa primeira banda foi Parada Discrecional. A finais da década de 1980 foi membro fundador da histórica banda Os Verjalhudos, onde tocaba a batería. Con este grupo coruñés que mesturaba diferentes estilos como punk e folk, tocou en diferentes partes da Península Ibérica e no resto de Europa ata a disolución do conxunto.

En 1990 entrou a formar parte de Os Diplomáticos de Monte-Alto, grupo fundado tamén na Coruña por Xurxo Souto e Rómulo Sanjurjo entre outros. Foi o batería dos Diplomáticos durante cinco anos, nos que a banda gravou tres álbums de estudio e gañou fama e recoñecemento. Deixou a banda en 1996, durante a xira de presentación do disco *¡Avante toda!''. 

Máis tarde formou parte de O Jarbanzo Negro, con antigos compañeiros de Os Verlalhudos, aos que se uniron novos membros como Xan Xove. O grupo, que cantaba en diferentes linguas, tocou por diferentes partes do territorio europeo, a miúdo en ambientes vencellados ao anarquismo e ao altermundismo, temas recorrentes nas súas cancións.

Toca unha ducia de instrumentos, entre eles a gaita, a frauta, o piano, a guitarra, o baixo, o acordeón, a concertina, ou o serrón, e formou parte de numerosos grupos máis, como Demacrados, La Vergüenza Nacional, Zorza el Griego, Skupe Skapa, Irmáns Bochechiñas, Teck Pileck, Galegoz, On the Bass, La Sonora Callejera, La Rosa de Piedra e Bonovo. Tamén colaborou co músico Manu Chao no seu álbum Sibérie m'était contéee, ademais de con outros artistas como Susana Seivane, Siniestro Total, Pablo Novoa, Muchachito Bombo Infierno, Josele Santiago ou Tonino Carotone. Actúa tamén como "home orquestra" en rúas e festas de diferentes vilas e cidades. No 2012 publicou o seu primeiro álbum en solitario co nome de *The Very Best of Pulpiño Viascón*, onde recolleu algunha das cancións que interpretaba nos seus espectáculos na rúa. Do mesmo xeito, na súa canle de YouTube e en SoundCloud tamén publica cancións como *Xa vén a Neve* ou o seu álbum chiptune *Chiptune Bravúboy* ou *Salvemos a Hostalaría.* 

Ademais, durante este tempo desenvolveu a súa faceta de pallaso en circos de Barcelona e Suíza, entre outros. 

## Discografía 
* *The Very Best of Pulpiño Viascón* (LP) (2012)
* *Chiptune Bravúboy* (LP) (2014)
* *Eu Quero Vir ao San Xoán* (Single) (2018)

## Notas
Síndic de Greuges da Comunidade Valenciana

O **Síndic de Greuges de la Comunitat Valenciana** (en galego: *Síndico de Agravios do País Valenciano*) é o defensor do pobo do País Valenciano, unha das institucións da Generalitat Valenciana que foi recollida polo Estatuto de Autonomía de 1982. A súa creación e funcionamento articúlase a través da Llei de la Generalitat Valenciana, 11/1988, e do Reglament d'Organització i Funcionament del Sindic de Greuges.

Para poder ser elixido Síndic de Greuges hase de contar co apoio de, polo menos, dous terzos dos deputados das Cortes Valencianas. A elección faise para un período de cinco anos, podendo ser reelixido.

A principal función do Síndic de Greuges é velar polo cumprimento e respecto dos dereitos e liberdades dos cidadáns fronte a Administración do País Valenciano.

## Persoeiros que ocuparon o cargo
## Ligazóns externas
*Síndic de Greuges del País Valencià
Hixam

**Hisham** pode referirse a diversas persoas:

* **Hixam ibn Abd al-Malik**, califa omeia de Damasco.
* **Hixham I**, emir omeia de Córdoba. 
* **Hixam II**, califa omeia de Córdoba.
Rubí, Barcelona

**Rubí** é un municipio milenario da Provincia de Barcelona, situado na comarca do Vallès Occidental. Atópase no val de Rubí, e limita ao norte con Terrassa e Sant Quirze del Vallès, ao oest con Ullastrell, ao leste con Sant Cugat del Vallès, e ao sur con Castellbisbal.

O nome actual provén da súa denominación en latín, *Rivo Rubeo*, traducido por "riera vermella" en referencia á arxila que arrastraba a riera que lle deu nome.

## Demografía 
A poboación da cidade foi crecendo desde os 3.000 habitantes que contaba en 1860 ata os 6.000 con que se estabilizou desde os anos 30 ata os anos 60, excepto a diminución producida pola guerra civil española e o posterior exilio. O crecemento de poboación nesta época baséase na inmigración procedente de Cataluña. Se a comezos dos sesenta Rubí superaba por pouco os 9.000 habitantes, nesa mesma década triplicou a súa poboación, e a finais do século XX xa excedía os 50.000. A chegada de poboación doutras cidades catalás e as ondas migratorias provenientes do norte de África e o sur e centro de América fixeron de Rubí unha cidade de máis de 70.000 habitantes (73.691 en 2006 e 73.836 en 2009).

## Economía 
A poboación da cidade traballa maioritariamente nos sectores servizos (47,9%), basicamente no subsector do comercio polo miúdo, e a industria (40,1%), que está concentrada nos polígonos industriais próximos á riera de Rubí, pois a industria existente dentro do núcleo urbano foise transformando en vivendas, e conta cunha taxa de paro (2006) do 6,4%, superior á media da provincia.

Os traballos agrícolas e gandeiros, que foran parte fundamental da economía da cidade ata o século XX, ocupando a finais do século XIX o 92,6% da superficie cultivable con viña, pola produción de viño e augardente actualmente son residuais, cunha crise que se iniciou en 1886 cunha praga.

## Lugares de interese 
* Castelo de Rubí 
* Celler Cooperatiu de Rubí 
* Igrexa de Sant Pere de Rubí
* Ruínas romanas de Ca n'Oriol 
* Museo Etnográfico Vallhonrat 
* Casas modernistas da rúa Xile 
* Ermida de Sant Muç

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castell de Rubí.JPG|Castelo de Rubí
Ficheiro:Riera de Rubí.JPG|A riera en Rubí
Ficheiro:Ajuntament de Rubi.JPG|Casa do concello

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *O Pardao*
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello  
* Información da Generalitat de Catalunya 
* Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Crónica de Afonso III

A ***Crónica de Afonso III*** é un documento histórico, crónica, escrito por ou para o rei Afonso III, e que abarca un espazo de tempo que vai desde o reinado de Wamba até o final do reinado de Ordoño I. Existen dúas versións desta crónica, a Rotense e a Ovetense (*Ad Sebastianum*, *Sebastiense*, A Sebastián ou Erudita). A variante Rotense, leva ese nome polo mosteiro no que se atopou o escrito máis antigo da crónica; e a versión *Ad Sebastianum* ou Ovetense, denomínase así pola denominación do destinatario dunha carta que fai de prefacio e que só aparece  nesa versión.:

Texto extraído da crónica:

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas
* Artigo na enciclopedia de Oviedo
Á de mosca

***Á de mosca*** é unha novela do ano 1998 escrita por Aníbal Malvar.

## Trama 
Carlos Ovelar, un fotógrafo *freelance* galego residente en Madrid. Antigo traballador dos servizos estatais de intelixencia, é chamado polo marido da súa ex muller para que atope á filla, desaparecida recentemente. Malia que só estivera unha vez coa rapaza, e que as relacións coa súa ex muller son inexistentes, decide ir.

Coa axuda do Gualtrapa, outro exmembro dos servizos de intelixencia, ao igual que o pai de Carlos, descubrirá que Ania, a desaparecida, está en relación cos fillos dun dos capos do tráfico de cocaína, residente na Illa de Arousa, e que a súa desaparición está relacionada co roubo de trinta quilos de droga.

## Narración 
Está ambientada a medio camiño entre Santiago de Compostela e o Salnés. Está narrado en primeira persoa polo protagonista.

## Traducións 
*Ao castelán por Susana Veiga co título de *Ala de mosca* publicado en 2009 pola Editorial InÉditor.

*Ao francés por Helène Serrano co título de *Comme un blues* publicado en 2017 por Asphalte éditions, col. Fictions.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ficha na páxina da editorial
Marián Hossa

**Marián Hossa** (12 de xaneiro 1979) é un xogador de hóckey sobre xeo de Eslovaquia. Actualmente milita no equipo Detroit Red Wings na NHL (Liga Nacional de Hóckey). Xogou para os Ottawa Senators, Atlanta Thrashers e os Pittsburgh Penguins. Foi internacional coa selección eslovaca 74 veces e marcou 25 goles.
Ba

**Ba** pode referirse a:

* o concepto relixioso do antigo exipto **Ba**;
* a cidade de **Ba**, en Fiji;
* **Bario**, un elemento químico.
Paraguai (homónimos)

**Paraguai** pode referirse a:
*o estado de Paraguai, en América do Sur;
*o río Paraguai, afluente do río Paraná;
*o asentamento de Paraguay, en Cuba;
*o concello de Alto Paraguai, no estado brasileiro de Mato Grosso.
Alianza Patriótica para el Cambio

A **Alianza Patriótica para o Cambio** (APC) foi unha coalición política de partidos de Paraguai, que obtivo a presidencia do estado no 2008, despois de 61 anos no posto o Partido Colorado. Fernando Lugo foi o presidente electo o 20 de abril do 2008 pola APC.
## Integrantes da APC no 2008 
* Partido Liberal Radical Auténtico
* Partido Revolucionario Febrerista
* Partido Demócrata Cristián
* Partido País Solidario
* Partido Fronte Ampla
* Partido Encuentro Nacional
* Partido Demócrata Progresista
* Partido del Movimiento al Socialismo
* Bloque Social y Popular
* Movimiento Resistencia Cuidadana Nacional

## Juventud Patriótica para el Cambio (JPC) 
É o órgano xuvenil da Alianza que aglutina ás xuventudes de todos os seus partidos e movementos.

## Véxase tamén 
* Fernando Lugo

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial
José Rivas Fontán

**José Rivas Fontán** ou **Pepe Rivas**, nado en Verducido (Pontevedra, daquela pertencente ao concello de Xeve) o 31 de agosto de 1941, é un político galego. Foi alcalde de Pontevedra dende 1979 ata 1991.

## Traxectoria política
Nas eleccións xerais de 1979 foi elixido deputado por Pontevedra nas Cortes Constituíntes, formando parte da candidatura de UCD. Formou parte do Consello Político de UCD. Tamén participou na Xunta Preautonómica como Secretario Xeral en 1978. Foi Secretario da Asemblea Parlamentaria de Galicia e Secretario da Comisión dos 16 para a redacción do Estatuto de Galicia.

Nas primeiras eleccións municipais democráticas encabezou a candidatura de UCD e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 presentouse por AP e conseguiu 17 escanos dos 25, obtendo o 56,90% dos votos fronte ao 26,45% dos socialistas. Pepe Rivas presentouse nas municipais de 1987 con Independentes de Galicia e conseguiu en total 10 escanos e o 33,37% dos votos, fronte ao 22,86% do PSdeG-PSOE, ao 20,53% de Alianza Popular, ao 7,96% de CDS e ao 5,1% do BNG. Non acadou ningún acordo, nin cos populares nin con outro partido ao longo dos tres mandatos. Sempre saíu elixido como a lista máis votada.

Nas eleccións xerais de 1996 foi elixido deputado ao Congreso polo PP e volveu ser elixido nas xerais de 2000.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Rodríguez, A. (2016). *Solo Rivas Fontán. Memorias de un político lejos del rebaño*. Lugo: Alvarellos Editora. ISBN 978-84-16460-07-6
### Outros artigos
* Eleccións municipais en Pontevedra
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas
*Ficha no Congreso dos Deputados
Bernard Berenson

**Bernard Berenson**, nado co nome de **Bernhard Valvrojenski** en Vilnius (Imperio Ruso) o 26 de xuño de 1865 e finado o 6 de outubro de 1959, foi un historiador da arte estadounidense, especializado na arte do Renacemento.

## Biografía
Naceu nunha familia xudía da rexión de Vilnius, no Imperio Ruso, emigrada en 1875 a Boston, mudando o apelido a Berenson. Estudou na Universidade de Boston e na de Harvard, logo de se licenciar cunha tese sobre Nikolai Gógol en 1887, varios profesores e amigos entre elas a filantropista Isabella Stewart Gardner pagáronlle unha viaxe por Europa para ampliar coñecementos. Visitou galerías de arte e museos en Inglaterra, Alemaña e Italia, e tras acabar os cartos dedicouse á compra venda de arte para coleccionistas adiñeirados e museos, converténdose nun dos grandes *connoisseur* da primeira metade do século XX. Despois de coñecer a Mary Smith en 1890 en Inglaterra comezou a escribir libros sobre a arte italiana do Renacemento, o primeiro foi *The Venetian Painters of the Renaissance with an Index to their Works* (1892). Deuse a coñecer internacionalmente en 1895 con ocasión dunha exposición de pintores renacentistas en Londres ó publicar unha revisión crítica da exposición demostrando que das 33 obras que o catálogo oficial atribuía a Tiziano só unha era realmente súa.. Seguiu a publicar obras fundamentais no desenvolvemento do coñecemento da arte renacentista italiana seguindo os métodos de Giovanni Morelli *Lorenzo Lotto, an Essay on Constructive Art Criticism* (1895), *The Florentine Painters of the Renaissance* (1896), *The Central Italian Painters of the Renaissance* (1897). Dedicou seis anos ó que se considera a súa mellor obra *The Drawings of the Florentine Painters*, publicada en 1903. En 1907 publicou *The North Italian Painters of the Renaissance*. En *The Italian Painters of the Renaissance* (1930), incluíu gran parte das súas primeiras obras.

## Notas
Berenson

**Berenson** é un apelido amplamente espallado, lévano entre outros:
* Bernard Berenson, historiador da arte estadounidense
* Berry Berenson, actriz estadounidense
* Gordon Berenson, xogador canadense de hóckey sobre xeo
* Marisa Berenson, actriz estadounidense
* Senda Berenson Abbott, xogadora de baloncesto estadounidense
Xesús Fraga

**Xesús Antón Fraga Sánchez**, nado en Londres o 28 de febreiro de 1971, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Naceu no barrio londiniense de South Kensington, pero axiña se trasladou coa súa familia á Coruña, e posteriormente a Betanzos. Licenciado en Xornalismo pola Universidade de Salamanca, traballou como redactor na delegación de Lugo, na sección de Galicia e na de Cultura do xornal *La Voz de Galicia*.

## Obra en galego 
### Narrativa 
* *Tute para catro* (2000). Xerais. 80 páxs. ISBN 978-84-8302-587-1.
* *A-Z* (2003). Xerais. Traducido ao castelán como *A-Z : emigrados en Londres* (Tropismos, 2006). 179 páxs. ISBN 9788497820080
* *Solimán* (2004). Xerais. 208 páxs. ISBN 978-84-9782-139-1.
* *Virtudes (e misterios)* (2020). Galaxia. 368 páxs.  ISBN 978-84-9151-448-0.
* *Río Miño. Unha viaxe entre solsticios* (2023). Pontevedra: Faktoría K. 216 páxs. ISBN 9788419213488. Narrativa de viaxes.
** *Río Miño. Un viaje entre solsticios* (2023). RBALibros. 224 páxs. ISBN 9788411324892

### Literatura infanto-xuvenil 
**Reo* (2012). Galaxia. Costa Oeste. 144 páxs. ISBN 978-84-9865-542-1.
**O elefante branco* (2013). Tambre. 170 páxs. ISBN 978-8490460313.

### Correspondencia 
* *Tempo de correspondencia* (2026). Vigo: Xerais. 144 páxs. ISBN 978-84-1110-764-8. ePub: ISBN 978-84-1110-772-3.  Con Xerardo Quintiá.

### Traducións 
* *Arthur & George* (2006). Rinoceronte. Orixinal de Julian Barnes.
* *Lolita* (2008). Faktoría K de Libros. Orixinal de Vladimir Nabokov.
* *Oracións infantís* (2008). Orixinal de Sarah Toulmin.
* *O sentido dun final* (2012). Rinoceronte. Orixinal de Julian Barnes.
* *Un monstro vén a verme* (2016). Faktoría K de Libros. Orixinal de Patrick Ness.
* *Diario do ano da peste* (2022). Editorial Galaxia. Orixinal de Daniel Defoe.

### Edicións 
* *Carlos Casares en La Voz de Galicia* (2012). La Voz de Galicia.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *50 recetas con moras y otros frutos silvestres* (2011). Alvarellos. 109 páxs. ISBN 978-84-89323-75-9.

## Premios 
* Premio *Rubia Barcia-Cidade de Ferrol* no 2003, por *Solimán*.
* Premio *Raíña Lupa* de Literatura Infantil e Xuvenil da Deputación da Coruña no 2013, por *Reo*.
* Premio *Frei Martín Sarmiento* de 1º e 2º da ESO en 2014, por *O elefante branco*.
* Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro de literatura xuvenil de 2014, por *Reo*.
* Premio Blanco Amor de novela 2019 por *Virtudes (e misterios)*.
*Premio Nacional de Narrativa 2021 por *Virtudes (e misterios).*
*2023: Premio Eurostars Hotels de narrativa de viaxes, dotado con 18000 €, por *Río Miño, un viaje entre solsticios.*

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xesús Fraga na Biblioteca Virtual Galega.
* Páxina do autor en Edicións Xerais de Galicia 
* Nalingua: Podcast sobre o libro *Virtudes (e misterios)*.
Domingo Villar

**Domingo Villar Vázquez**, nado en Vigo o 6 de marzo de 1971 e finado na mesma cidade o 18 de maio de 2022, foi un premiado escritor galego de novela negra. Creador do personaxe do inspector Leo Caldas, protagonista dunha triloxía composta por *Ollos de auga* (2006), *A praia dos afogados* (2009) e *O último barco* (2019). Os seus libros foron traducidos a máis de quince linguas.
## Traxectoria 
Estudou Ciencias Empresariais, despois de probar en Dereito. Comezou facendo guións de cine e televisión, despois foi comentarista de gastronomía, literatura e fútbol na Cadena SER e RNE.

Residiu en Madrid e colaborou en diversos medios de comunicación escritos. Era un apaixonado do poeta Carlos Oroza, do escritor Robert Louis Stevenson e o seu cociñeiro Long John Silver, e a canción "Si te vas" de Extremoduro. ao inglés (*Water-blue eyes*, tr. Martin Schifino), ao italiano (*Occhi di acqua*, tr. S. Sichel), ao alemán (*Wasserblaue Augen,* tr. Peter Kultzen) e ao sueco (*Nattens mörka toner: Ett fall för kommissarie Leo Caldas*, tr. Lena E. Heyman).

**A praia dos afogados* (2009). Literaria n.º 273, Vigo: Galaxia. 512 páxs. ISBN 978-84-9151-432-9. Foi traducida ao castelán, ao portugués, ao italiano, ao alemán (*Strand der Ertrunkenen*, tr. Carsten Regling), ao inglés (*Death on a Galician shore*, tr. Sonia Soto), ao francés (*La plage des noyés*, tr. Dominique Lepreux), ao polaco, sueco (*De drunknades strand*, tr. Lena E. Heyman) e ao neerlandés.

**O último barco* (2019). Vigo: Galaxia.  800 páxs. ISBN 978-84-9151-304-9. Foi traducida ao castelán. Editado como audiolibro en 2020.

* *Algúns contos completos* (2021). Vigo: Galaxia. 112 páxs. ISBN 978-84-9151-651-4. Con linogravados de Carlos Baonza. ISBN 978-84-91-51-651-4. Publidada no mesmo ano, en castelán, por Ediciones Siruela. Contén 10 relatos:
:#"Eliška e a lúa"
:#"La Maruxaina e o señor Guillet"
:#"O espiritista do Grove"
:#" A Santa de Bella Unión"
:#" Filipe o Mesías"
:#"Mabel e os talkies"
:#"Don Andrés o Guapo"
:#"Michael "Chico" Cruz"
:#"Os quince anos de Isabel Daponte"
:#"Comodoro Ledesma"

### Teatro 
* *Síbaris* (2023). Vigo: Galaxia. 164 páxs. ISBN 978-84-1176-139-0.

### Tradución (do galego ao castelán) 
* *Cosas* (orixinal: *Cousas*), de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, en tándem con Luis Solano (Libros del Asteoride, 2021). Autor tamén do prólogo.

## Premios 
* Premio Sintagma 2007
* Premio Fervenzas Literarias 2009.
* Premio Brigada 21 en 2009
* Libro do ano pola Federación de Libreiros de Galicia 2009
* Premio Antón Losada Diéguez 2010
* Premio Cultura Viva de Narrativa 2016.
*2020: *El último barco*, premio Ciudad de Santa Cruz de Novela Criminal, un galardón que concede Tenerife Noir á mellor novela negra en castelán do ano.
* Vigués distinguido 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do autor en Galaxia
* Entrevista de Literatura Galega do S.XX do alumnado do IES Manuel García Barros
Arnela

O topónimo **Arnela** pode referirse a:

;En Galiza
***Arnela**, lugar da parroquia de Canduas, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Arnela**, lugar da parroquia de Riofrío, no concello de Mondariz;
***Arnela**, lugar da parroquia de Vilarrube, no concello de Valdoviño;
***Arnela**, lugar da parroquia de Teis, no concello de Vigo;
***A Arnela**, lugar da parroquia de Castromaior, no concello de Abadín;
***A Arnela**, lugar da parroquia do Pereiro, no concello de Alfoz;
***A Arnela**, lugar da parroquia de Gonzar, no concello do Pino;
***A Arnela**, lugar da parroquia de Baroña, no concello de Porto do Son;
***A Arnela**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro;
***A Marnela**, lugar da parroquia de Maniños, no concello de Fene;
***A Marnela**, lugar da parroquia de Franza, no concello de Mugardos;
***Marnela de Abaixo**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***Marnela de Arriba**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ponte Arnelas

O termo **Ponte Arnelas** é unha poboación ás dúas beiras do río Umia.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Ponte Arnelas**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Ribadumia;
***Ponte Arnelas**, lugar da parroquia de Baión, no concello de Vilanova de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ponte dos Padriños**, construción do século XVI que une os dous lugares.
Cincoenta homes por dez reás

***Cincoenta homes por dez reás*** é o título dunha colección de láminas de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao publicadas na Coruña en 1925 (1ª edición), 1931 (2ª ed), as dúas nos talleres de *Nós*.
Consta de 50 debuxos realizados coa mesma técnica das *Cousas da vida*, cun pé descritivo aínda cunha segunda intención satírica, do personaxe debuxado. Por exemplo: "*O home que non sabe porqué a balanza é un símbolo da xusticia*". Foi traducida ao castelán.

Castelao prologa o libro poñendo a atención no baratos que resultan moitos homes ("*eu daríavos mil homes polo mesmo diñeiro*") partindo da cantiga popular

:::*Alabado sexa Dios*
:::*que xa veu a barateza*
:::*Os homes van a real*
:::*¡Catro por unha peseta!*

A terceira edición publicouna a Editorial Galaxia en 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Primeiro ministro de Barbados

miniatura|dereita|230px|Brasón de Barbados
O **primeiro ministro de Barbados** é o xefe de goberno de Barbados. Esta é unha lista dos primeiros ministros de Barbados despois da independencia do Reino Unido de 1966 e tamén dos *premiers*, de 1954 ata o 1966.

## *Premiers* (1954-1966) 
## Primeiros Ministros (1966-presente)
Presidente de San Tomé e Príncipe

thumb|250px|Escudo de San Tomé e Príncipe.
O presidente é o xefe de estado de San Tomé e Príncipe. É elixido pola poboación para un mandato de 5 anos e pode reelixirse unha vez. Desde o 1990 o país é unha democracia multipartidaria.

Esta é unha lista dos presidentes de San Tomé e Príncipe desde 1975.

## Véxase tamén 
* Primeiro ministro de San Tomé e Príncipe
Máis Galicia

**Máis Galicia** foi unha coalición electoral galega, formada para concorrer ás eleccións parlamentarias de marzo de 2009. Estivo integrada polo Partido Galeguista e por unha das dúas faccións que reivindican o nome de Terra Galega (TeGa) a encabezada por Pablo Padín. O seu candidato á presidencia da Xunta de Galicia foi o concelleiro en Cedeira e membro de TeGa Xermán Tobío.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da coalición
Du Mu

**Du Mu** (chinés tradicional e simplificado: 杜牧, *pinyin*: *Dù Mù*; Wade-Giles: *Tu4 Mu4*), nado en Chang'an (actual Xi'an) no ano 803 e finado na mesma cidade no 852, foi un calígrafo, poeta e político chinés de finais da dinastía Tang. O seu nome de cortesía era **Muzhi** 牧之, e o seu nome artístico **Fan Chuan** 樊川. A miúdo inspirado por cortesás, servíase da Historia para falar da súa época. Foi especialmente recoñecido polos seus cuartetos líricos e románticos.

Considerado un dos máis grandes poetas da época dourada da poesía chinesa, o seu nome adoita aparecer xunto co de Li Shangyin; así, eran alcumados "Os pequenos Li e Du" (*Xiao Li Du* 小李杜), en referencia aos célebres Li Bai e Du Fu. Entre as súas influencias, atópanse os xa mencionados Li Bai e Du Fu, así como Han Yu e Liu Zongyuan.

## Traxectoria 
Du Mu naceu na capital dos Tang, Chang'an (actual Xi'an), nunha familia aristócrata en decadencia, o clan Jingzhao Du. O seu avó foi Du You, un ministro da corte e compilador da enciclopedia *Tongdian* 通典. Aprobou o exame de *jinshi* no 827, aos vinte e cinco anos, comezando a súa carreira como burócrata nunha serie de postos de rango inferior. Unha destas ocupacións foi a de editor. Despois, traballou co comisionado Shen Chuanshi, primeiro en Hongzhou e, uns anos máis tarde, en Xuanzhou. No 833, foi enviado a Yangzhou con Niu Sengru. Alí, empezou a madurar como poeta. No 835, concedéuselle o cargo de censor e regresou á capital. Máis tarde, pediu traslado a Luoyang, posiblemente por temor a verse involucrado nunha disputa relativa ao seu amigo Li Gan. Isto evitoulle a purga que ocorreu ao ano seguinte. O pastor e a tecedora que figuran no poema son unha referencia á historia de dous amantes que só poden verse unha vez ao ano, que nomean ás estrelas Altair e Vega. Trátase dunha narración moi coñecida da mitoloxía chinesa.

### Prosa 
Du Mu escribiu un comentario sobre *A arte da guerra* de Sunzi, xunto con varias cartas de consello a altos oficiais. Consérvase unha compilación das súas pezas en prosa en vinte libros, baixo o título de *Fan chuan wen ji* 樊川文集 ("Obras completas de Fan Chuan").

## Na cultura popular 
No 1968, Roger Waters (Pink Floyd) usou varios versos de Du Mu na canción "Set the Controls for the Heart of the Sun", do disco *A Saucerful of Secrets*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Du Mu (La literatura china traducida en España)
-1343

## Acontecementos 
* O rei hitita Mursilis II conquista os reinos de Suruda e Attarimma, en Licia, cuxos reis fuxiron a Arzawa. (data aproximada).

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
Historia ano a ano
A Furada, Loira, Valdoviño

**A Furada** é un lugar da parroquia de Loira no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 21 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 9 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 22 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loira 
### Parroquias de Valdoviño
A Igrexa, Loira, Valdoviño

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Loira no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2018 tiña tres habitantes (un home e dúas mulleres), catro menos ca en 2000.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa vella de San Pedro de Loira, abandonada desde a construción dun templo novo no século XX.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loira 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas
Presidente de Ruanda

O **presidente de Ruanda** é o xefe de estado de Ruanda. É elixido pola poboación para un período de 7 anos. O Primeiro Ministro e o Consello de Ministros son nomeados polo presidente.

## Lista 
Esta é unha lista dos presidentes de Ruanda despois de 1961:

## Notas
Fogo de santelmo

[miniatura|250px|Santelmo nos [mastros dun barco no mar.]]

O **fogo de santelmo** ou simplemente **santelmo** (de Santo Elmo) é un meteoro eléctrico consistente nunha descarga de efecto coroa electroluminescente provocada pola ionización do aire dentro do forte campo eléctrico que orixinan as tormentas eléctricas. Chámaselle «fogo», pero na realidade é un plasma de baixa densidade e relativamente baixa temperatura provocado por unha grande diferenza de potencial eléctrico atmosférica que excede o valor de ruptura dieléctrica do aire, en torno a 3 MV/m

Este fenómeno toma o seu nome de Erasmo de Formia (santo Elmo), patrón dos mariñeiros, os que tiñan observado o fenómeno da antigüidade e crían que a súa aparición era de mal agoiro.

Fisicamente, é un resplandor brillante branco-azulado, que nalgunhas circunstancias ten aspecto de lume, a miúdo en dobres ou triplos chorros xurdindo de estruturas altas e afiadas como mastros, pináculos e chemineas.

O santelmo obsérvase a miúdo nos mastros dos barcos durante as tormentas eléctricas no mar, nas que tamén se alteraba o compás. Benxamín Franklin observou correctamente en 1749 que é de natureza eléctrica. Tamén se dá nos avións e dirixibles. Nestes últimos era moi perigoso, pois moitos deles cargábanse con hidróxeno, gas moi inflamable, e podían incendiarse, tal como pasou no 1937 co dirixible Hindenburg.

Dise que tamén pode aparecer nas puntas dos cornos do gando durante as tormentas eléctricas e nos obxectos afiados na metade dun tornado, pero non é o mesmo fenómeno que o raio globular, aínda que poden estar relacionados.

Na Grecia Antiga, a aparición dun único fogo de santelmo chamábase Helena e cando eran dous chamábanselles Cástor e Pólux.

## Citas 
Hai referencias ao fogo de santelmo nas obras de Xulio César (*De Bello Africo* 47), Plinio o Vello (*Naturalis Historia* ii.101) e Herman Melville, así como no diario de Antonio Pigafetta sobre a súa viaxe con Fernão de Magalhães.

Outra referencia:

Charles Darwin observou o efecto mentres estaba embarcado no *Beagle* unha noite que estaba ancorado no río da Prata e describiu o episodio nunha carta a J. S. Henslow: 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bóla de lume de Naga
* Efecto coroa
* Fogo fatuo
* Raio globular
Multinacional

Unha **multinacional**, ou unha **empresa multinacional**, é unha empresa de grande dimensión (en feito en forma de grupo de empresas) implantada en numerosos países polo nesgo de moi numerosas filiais, obrando ou ben sobre unha zona xeográfica determinada, ou ben sobre o mundo enteiro. As empresas multinacionais realizan as súas actividades mercantís tanto de venda e compra como de produción en países diferentes. O conxunto das actividades dunha multinacional, mesmo os máis estratéxicos, pode ser desprazado por cuestións de custo ou de estratexia ou aínda pola xestión ou contabilidade. É así a miúdo vantaxoso producir alí onde a man de obra é remunerada máis debilmente - a condición de que se mostre suficientemente produtiva, de vender sobre os mercados os máis rendibles, e de buscar unha tributación menor. Estas empresas caracterízanse polo emprego de traballadores tanto do país de orixe como do país no que se estableceron.
 	
O seu poder de negociación é moi forte e a súa importancia na economía mundial incrementouse co proceso de reestruturación económica e da globalización. A súa filosofía ten un concepto global, manteñen un punto de vista mundial nos seus negocios sobre os mercados (clientes), servizos e produtos, baixo o cal conciben ao mundo como o seu mercado obxectivo.

## Notas
As cruces de pedra na Bretaña

miniatura|*Croix de Pennavern*, Bretaña
***As cruces de pedra na Bretaña*** é un estudo histórico e descritivo dos cruceiros na Bretaña francesa publicado por Castelao en 1930, como documentación previa para outro traballo similar que estaba preparando sobre os cruceiros galegos, *As cruces de pedra na Galiza*.

## Contido 
Foi publicado polo Seminario de Estudos Galegos o 15 de maio de 1930, e impreso na imprenta Antúnez, de Pontevedra. Contén o resultado do percorrido realizado coa súa muller, Virxinia, entre maio e agosto de 1929 grazas a unha axuda concedida pola Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas. Dise que se lle concedeu grazas ás manobras dalgúns amigos seus para axudarlle a supera-la depresión sufrida trala morte do seu único fillo, Alfonso Xesús de Braga, en xaneiro de 1928 .

Segundo di o propio Castelao, para entendermos os cruceiros galegos cumpría coñecer previamente os bretóns, *tan imitantes dos galegos*. No limiar do libro escribe:

Valentín Paz Andrade realizara en 1927 unha viaxe por aquelas terras e observou as similitudes advertindo diso a Castelao, quen levaba estudando esta manifestación artística en Galicia desde principios dos anos vinte.

miniatura|Calvario de Pleyben (Bretaña).
O texto divídese en cinco capítulos, comezando polas cruces primitivas (que data xa no século V) e os megálitos cristianizados ata rematar na descrición pormenorizada dos calvarios, coa representación de numerosas escenas e, algúns deles, con centos de figuras, como o de Guimiliau, que cualifica como o máis interesante e máis instrutivo; ou o de Pleyben, do que di que é o mellor de todos, o máis acertado e o máis artístico. As descricións dos cruceiros complétanse cun total de 151 debuxos, de conxunto e de detalle, e 12 fotografías.

Á marxe do propio libro, a viaxe de Castelao deu pé a un longo artigo, co título *Sant-iago na Bretaña*, que publicou na revista *Nós* o 25 de xullo de 1929 (nº 67) e o mesmo día de 1930 (nº 79), incluíndo a tradución dun romance bretón titulado *Don Xoán Derrién*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castelao: *As cruces de pedra na Bretaña*, Edicións Castrelos, Vigo 1974.
* *Enciclopedia Galega Universal* s. v. "As cruces de pedra na Bretaña". Ir Indo, Vigo 1999.
* Henrique Monteagudo (coord.): *Obras [Castelao]*. Galaxia, Vigo 2000.

### Outros artigos 
* *As cruces de pedra na Galiza*
* Cruceiro
* Cruz monumental
Consello da Generalitat Valenciana

O **Consello** ou **Goberno valenciano** é unha das institucións básicas da Generalitat, xunto ao Presidente e Les Corts, segundo o Estatuto de Autonomía do País Valenciano.

Actualmente o Consello está formado polas seguintes Consellerías e os seus correspondentes conselleiros, todos eles membros do Partit Popular de la Comunitat Valenciana:

* Cap del Consell
** Francisco Camps Ortiz
** *Cabeza do Consello*
* Conselleria de Presidència i vicepresident primer del Consell
** Vicente Rambla Momplet
** *Consellaría de Presidencia e vicepresidente primeira do Consello*
* Conselleria d´Economia, Hisenda i Ocupació i vicepresident segon del Consell
** Gerardo Camps Devesa
** *Consellaría de Economía, Facenda e Ocupación e vicepresidente segundo do Consello*
* Conselleria de Benestar Social i vicepresident tercer del Consell
** Juan Gabriel Cotino Ferrer
** *Consellaría de Benestar Social e vicepresidente terceiro do Consello*
* Conselleria d´Infraestructures i Transport
** Mario Flores Lanuza
** *Consellaría de Infraestruturas e Transporte*
* Conselleria d´Educació
** Alejandro Font de Mora Turón
** *Consellaría de Educación*
* Conselleria de Cultura i Esport
** Trinidad María Miró Mira
** *Consellaría de Cultura e Deporte*
* Conselleria de Sanitat
** Manuel Cervera Taulet
** *Consellaría de Sanidade*
* Conselleria d´Indústria, Comerç i Innovació
** Belén Juste Picón
** *Consellaría de Industria, Comercio e Innovación*
* Conselleria d´Agricultura, Pesca i Alimentació
** Maritina Hernández Miñana
** *Consellaría de Agricultura, Pesca e Alimentación*
* Conselleria de Medi Ambient, Aigua, Urbanisme i Habitatge
** José Ramón García Antón
** *Consellaría de Medio Ambiente, Auga, Urbanismo e Vivenda*
* Conselleria de Justícia i Administracions Públiques
** Paula Sánchez de León Guardiola
** *Consellaría de Xustiza e Administracións Públicas*
* Conselleria de Governació
** Serafín Castellano Gómez
** *Consellaría de Gobernación*
* Conselleria de Turisme
** Angélica Such Ronda
** *Consellaría de Turismo*
* Conselleria d´Immigració i Ciutadania
** Rafael Blasco Castany
** *Consellaría de Inmigración e Cidadanía*

## Ligazóns externas 
* [Portal da Generalitat(https://gl.wikipedia.org/wiki/Generalitat_Valenciana), membros do Consell]
Arnelas

O topónimo **Arnelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Arnelas**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior;
***Arnelas**, lugar da parroquia de Lebozán, no concello de Beariz;
***Ponte Arnelas**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Ribadumia;
***Ponte Arnelas**, lugar da parroquia de Baión, no concello de Vilanova de Arousa;
***As Castarnelas**, lugar da parroquia de Dorneda, no concello de Oleiros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Zapatiño quieto é

**Zapatiño quieto é** é un xogo popular que se practica sen necesidade de ter ningún material. Un dos xogadores apanda e colócase contra unha parede e os demais detrás del a unha distancia predeterminada. Quen apanda repite a frase *Zapatiño quieto é* e cando remata de pronunciala pode darse a volta, co gallo de pillar ó resto de compañeiros movéndose. Cando estes son sinalados por quen apanda, volverán á distancia inicial dende onde partiron. Gaña quen chegue primeiro a quen apanda, e pasa entón a substituílo.

## Outras expresións 
Outras frases que se poden recitar no canto de *Zapatiño quieto é* son:
* *Unha, dúas e tres, poliño inglés* (que é outro dos nomes do xogo) 
* *Un, dous, tres, volta atrás quen move o pé* 

## Nomes noutras linguas 
* castelán: *Un, dos, tres, chocolate inglés; Las estatuas de marfil; Escondite inglés; Un, dos, tres ¡pica pared!; Un, dos, tres, palito inglés; Un dos tres, queso*
* italiano: *Un, due, tre, stella*
* catalán: *U, dos, tres, pica la paret!*
* francés: *Un, deux, trois, soleil*
* inglés: *Red light/Green light*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ricardo Pérez y Verdes e Xaquín Alberto Tabernero Balsa: *Xogos populares en Galicia*. Santiago de Compostela: Edicións Lea (1997).
* Antón Cortizas: *Chirlosmirlos. Enciclopedia dos xogos populares*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia (2001).
Calvario

O termo **Calvario** pode referirse a:

*Un **calvario** é un monumento relixioso formado por tres cruces ou cruceiros. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Calvario**, barrio do concello de Vigo;
***Calvario**, lugar da parroquia de Santa Cecilia de Trasancos, no concello de Ferrol;
***Calvario**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Ambía, no concello de Baños de Molgas;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Sismundi, no concello de Cariño;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cedeira;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Queixas, no concello de Cerceda;
***O Calvario**, lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe, no concello de Cervo;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Arcillá, no concello de Cospeito;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Cospeito;
***O Calvario**, lugar da parroquia da Antas, no concello da Lama;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Trasancos, no concello de Narón;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Rubiós, no concello das Neves;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Tortoreos, no concello das Neves;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Veiga, no concello de Ortigueira;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Cumiar, no concello de Ponteareas;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Moreira, no concello de Ponteareas;
***O Calvario**, lugar da parroquia do Rosal, no concello do Rosal;
***O Calvario**, lugar da parroquia de San Miguel de Tabagón, no concello de Rosal;
***O Calvario**, lugar da parroquia de San Pedro de Froián, no concello de Sarria;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello de Tui;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Guillarei, no concello de Tui;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Loira, no concello de Valdoviño;
***O Calvario**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Os Calvarios

O topónimo **Os Calvarios** pode referirse a:

***Os Calvarios**, lugar da parroquia de Devesos, no concello de Ortigueira;
***Os Calvarios**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Crecente (homónimos)

Como topónimo **Crecente** pode referirse a:

;En Galiza
***Crecente**, concello da comarca da Paradanta;
****Crecente**, parroquia de dito concello;
*****Crecente**, lugar de dita parroquia;
***Crecente**, parroquia do concello da Pastoriza;
***Crecente**, lugar da parroquia de San Pedro de Mera, no concello de Lugo;
***Crecente**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Sarria;
***Crecente**, lugar da parroquia de Loira, no concello de Valdoviño.
Donelle

O topónimo **Donelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Donelle**, lugar da parroquia de Entenza, no concello de Salceda de Caselas;
***Donelle**, lugar da parroquia de Gundivós, no concello de Sober;
***Donelle**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Brañas, no concello de Toques;
***Donelle**, lugar da parroquia de Loira, no concello de Valdoviño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Dodelle**, lugar da parroquia de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Dorelle**, lugar da parroquia de San Xiao de Vea, no concello da Estrada.
A Furada

O topónimo **A Furada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Furada**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín;
***A Furada**, lugar da parroquia de Seivane de Vilarente, no concello de Abadín;
***A Furada**, lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa, no concello de Coles;
***A Furada**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol;
***A Furada**, lugar da parroquia de Loira, no concello de Valdoviño;
***A Furada**, lugar da parroquia de Santaballa, no concello de Vilalba;
***Pedra Furada**, lugar da parroquia de Meis, no concello de Meis;
***A Pedra Furada**, lugar da parroquia de Sísamo, no concello de Carballo;
***A Pedra Furada**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Furaca**, lugar da parroquia de Baíñas, no concello de Vimianzo.