Spinosad

O **spinosad** é un insecticida baseado en compostos químicos que se encontran na especie bacteriana *Saccharopolyspora spinosa*. O xénero *Saccharopolyspora* foi descuberto en 1985 en illamentos feitos da cana de azucre esmagada. As bacterias producen hifas aéreas de cor rosa amarelado, con cadeas de esporas como doas encerradas nunha vaíña característica. Este xénero defínese como de actinomicetos aeróbicos, grampositivos, non ácido rápidos con micelio fragmentador do substrato. *S. spinosa* foi illado de terra recollida dentro dun destilador de ron dun muíño de azucre non operativo nas Illas Virxes. O spinosad é unha mestura de compostos químicos da familia da espinosina que ten unha estrutura xeneralizada consistente nun sistema de aneis tetracíclico unido a un aminoazucre (D-forosamina) e un azucre neutro (tri-*Ο*-metil-L-ramnosa). O spinosad é relativamente non polar e non se disolve doadamente na auga.

O spinosad é un insecticida cun novo modo de acción derivado dunha familia de produtos naturais obtidos por fermentación de *S. spinosa*. As espinosinas aparecen nunhas 20 formas naturais, e no laboratorio producíronse nunhas 200 formas sintéticas (espinosoides). O spinosad contén unha mestura de dous espinosoides, espinosina A, o maior compoñente, e espinosina D (o compoñente menor), aproximadamente nunha proporción de 17:3. O seu efecto protector global varía coa especie de insecto e o seu estadio vital. Afecta a certas especies só no estadio adulto, pero pode afectar a outras especies en máis dun estadio vital. As especies que teñen taxas moi altas de mortalidade como larvas pero non como adultos, poden ser controlados gradualmente por medio dunha sostida mortalidade das larvas. As espinosinas e os espinosoides teñen un novo modo de acción, actuando principalmente nos sitios de unión de receptores de acetilcolina nicotínicos (nAChRs) do sistema nervioso dos insectos que son distintos aos sitios nos cales outros insecticidas teñen as súas actividades. A unión do espinosoide orixina a alteración da neurotransmisión da acetilcolina.

## Uso 
O spinosad utilizouse por todo o mundo para o control de diversas pragas de insectos, como Lepidoptera, Diptera, Thysanoptera, Coleoptera, Orthoptera e Hymenoptera e moitos outros. Foi rexistrado primeiro como pesticida nos Estados Unidos para o uso en cultivos en 1997. Trifexis tamén inclúe milbemicina oxima. As marcas Comfortis e Trifexis úsanse para tratar as pulgas adultas en animais de compañía; este último tamén prevén a enfermidade da *Dirofilaria immitis* ("verme do corazón"). Natroba véndese para o tratamento dos piollos humanos. O spinosad tamén se usa comunmente contra os trips.

## Espinosina A 
A espinosina A non parece interaccionar directamente con sitios diana relevantes de insecticidas coñecidos, senón que actúa por medio dun mecanismo novo.

## Seguridade e ecotoxicoloxía 
O spinosad ten unha alta eficacia, un espectro de insectos amplo, baixa toxicidade en mamíferos e un bo perfil ambiental, unhas características únicas comparado con outros insecticidas usados actualmente para a protección de produtos de grans de cereais.
* en rata (*Rattus norvegicus* ), oral agudo: LD50&nbsp;>5000&nbsp;mg/kg (non tóxico) 
* en rata (*R. norvegicus*), dérmico agudo: LD50&nbsp;>2000&nbsp;mg/kg (non tóxico)
* na perdiz de California (*Callipepla californica* ), toxicidade oral: LD50&nbsp;>2000&nbsp;mg/kg (non tóxico)
* no pato (*Anas platyrhynchos domestica* ), toxicidade dietaria: LC50&nbsp;>5000&nbsp;mg/kg (non tóxica)
* na troita arco da vella (*Oncorhynchus mykiss* ), LC50-96h&nbsp;=&nbsp;30.0&nbsp;mg/L (lixeiramente tóxico)
* na abella do mel (*Apis mellifera* ), LD50&nbsp;=&nbsp;0.0025&nbsp;mg/abella (moi tóxico se se aplica con spray directamente e en residuos secos).

Os estudos de exposición crónica non conseguiron inducir formación de tumores en ratas e ratos; dándoselle aos ratos 51&nbsp;mg/kg/día durante 18 meses sen que houbese formación de tumores. De xeito similar, a administración de 25&nbsp;mg/kg/día a ratas durante 24 meses tampouco orixinou a formación de tumores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* The non‐target impact of spinosyns on beneficial arthropods
*Spinosad toxicity to pollinators and associated risk

### Ligazóns externas 
* 
*