Parque Nacional de Monfragüe

O **Parque Nacional de Monfragüe** é un dos parques nacionais de España. Atópase na provincia de Cáceres, e é o primeiro parque nacional de Estremadura. Cruzan o parque dous ríos o Texo e o Tiétar. Inicialmente foi declarado Parque Natural o 4 de abril de 1979.

## Localización 
Monfragüe sitúase no suroeste da Península Ibérica, e pertence na súa totalidade á provincia de Cáceres. A súa superficie esténdese polos municipios de Casas de Miravete, Jaraicejo, Malpartida de Plasencia, Serradilla, Serrejón, Toril e Torrejón el Rubio.

## Figuras de protección 
esquerda|miniatura|Imaxe do parque nacional.

O 4 de abril de 1979 foi declarado Parque Natural. No 1988 declarouse ZEPA e en xullo de 2003 a UNESCO recoñeceu Monfragüe como reserva da Biosfera.

A pesar de que durante a década de 1990 houbo iniciativas para engadir a Monfragüe na Rede de Parques Nacionais de España en representación do ecosistema do bosque mediterráneo, finalmente foi o de Cabañeros e non o de Monfragüe o espazo natural elixido para a inclusión na rede. Monfragüe tería que agardar a xaneiro de 2006, cando a Xunta de Extremadura propón ó Goberno de España a declaración de Monfragüe como Parque Nacional. En maio dese mesmo ano, o Consello de Ministros, a proposta do Ministerio de Medio Ambiente, remitiuna ás Cortes, onde recibiu a aprobación e en decembro comezaron os trámites parlamentarios.

En febreiro de 2007 o Senado de España aprobou a lei que o integra na Rede de Parques Nacionais de España (RPNE) e en marzo de 2007 publicouse no BOE a lei que declaraba Monfragüe parque nacional.

## Características 
O nome provén do nome dado polos romanos  *mons fragorum* (monte denso). Nunha pequena ermida, ó carón do castelo, gárdase a talla da Virxe de Monfragüe, dos séculos XVII-XVIII, imaxe traída dende Palestina polos cabaleiros da Orde de Santiago.

Predominan tres hábitats principais: o bosque mediterráneo, as devesas e rochedos e as masas de auga (ríos e encoros)

## Fauna 
No Parque crían máis de 200 especies de vertebrados, outras moitas invernan ou poden verse de paso durante a migración a outras latitudes. As aves son o grupo de vertebrados con maior abundancia de especies e individuos.

;Aves
Voitre negro (*Aegypius monachus*) —con 286 parellas—, aguia imperial (*Aquila adalberti*) —con 12 parellas—, cegoña negra (*Ciconia nigra*) —con 30 parellas—, voitre leonado (*Gyps fulvus*) —con 500-600 parellas—, búfo real (*Bubo bubo*), aguia imperial ibérica (*Aquila adalberti*), aguia real (*Aquila chrysaetos*) –con 6 parellas–, aguia perdiceira (*Hieraaetus fasciatus*) —con 7 parellas—, voitre branco (*Neophron percnopterus*) —con 35 parellas—.

;Mamíferos
Entre os carnívoros atópanse a lontra, a mangosta exipcia, a garduña, o gato bravo, o teixugo, a xeneta e o máis abundante de todos eles, o raposo. Abundan os cervos, xabaríns e coellos. Outros mamíferos moito máis discretos son o leirón careto ou os morcegos mediterráneo de ferradura (*Rhinolophus euryale*, *R. ferrumequinum* e *R. mehelyi*).

;Peixes
*Luciobarbus comizo*, *Squalius pyrenaicus*, *Cyprinus carpio*.

;Réptiles
Cobra rateira, cobra de ferradura, sapoconcho riscado, lagarto arnal.

;Anfibios
Pleurodeles waltl, *Hyla meridionalis*, píntega común, sapo corredor, *Alytes cisternasii*, tritón común.

## Vexetación 
* As devesas con aciñeiras (*Quercus rotundifolia*), sobreiras (*Quercus suber*) e carballos ananos (*Quercus faginea subsp broteroi);
* Matogueiras con estevas (*Cistus ladanifer*, *Cistus salviifolius*...), as uces (*Erica sp.*) e os érbedos (*Arbutus unedo*);
* Zonas rochosas con xenebreiras (*Juniperus oxycedrus*) e terebintos (*Pistacia terebinthus*);
* Zonas de ribeira con amieiros (*Alnus glutinosa*) e lodoeiro (*Celtis australis*);
* Zonas máis térmicas con oliveiras (*Olea europaea var. silvestris'').

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial do parque 
*