open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Acrantophis dumerili

***Acrantophis dumerili*** é unha especie non velenosa de boa orixinaria de Madagascar. No presente non se recoñece ningunha subespecie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Boulenger GA (1893). *Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History). Volume I., Containing the Families ... Boidæ ...* Londres: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xiii + 448 pp. + Plates I-XXVIII. (*Boa dumerilii*, p.&nbsp;120).
*Jan G, [ Sordelli F ] "1861" [1860]. *Iconographie générale des Ophidiens, Première livraison*. París: Baillière. Index + Plates I-VI. (*Acrantophis dumerili*, new species, Plate II). 
*Kluge AG (1991). "Boine Snake Phylogeny and Research Cycles". *Misc. Pub. Museum of Zoology, Univ. of Michigan* (178): 1-58. PDF at University of Michigan Library. Consultado o 11 de xullo de 2008.
*Vences M, Glaw F, Kosuch J, Böhme W, Veith M (2001). "Phylogeny of South American and Malagasy Boine Snakes: Molecular Evidence for the Validity of *Sanzinia* and *Acrantophis* and Biogeographic Implications". *Copeia* **2001** (4): 1151-1154. PDF at Miguel Vences. Consultado o 29 de agosto de 2008.
*Vences M, Glaw F (2003). "Phylogeography, systematics and conservation status of boid snakes from Madagascar (*Sanzinia* and *Acrantophis*)". *Salamandra, Reinbach* **39** (3/4): 181-206. PDF at Miguel Vences. Consultado o 29 de agosto de 2008.
Celestino Garrido Carrillo

**Celestino Garrido Carrillo**, nado en Malpica de Bergantiños en 1911 e finado no mesmo concello o 13 de febreiro de 1979, foi un patrón de barco galego.

## Traxectoria 
Irmán de Bernardino e Jesús Garrido Carrillo. Logo de rematar a guerra civil española marchou a Perú como patrón de pesca na empresa dos Cerdeiras de Camariñas. Finou en Malpica o 13 de febreiro de 1979.

## Vida persoal 
Casou con Nieves Porto Garrido e foi pai de Violeta, Celestino, Bernardino, José e Dolores Garrido Porto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gremlina

A **gremlina** é unha proteína con función inhibidora que actúa na vía de sinalización do TGF beta.

As mutacións que causaban alteracións na acción deste xene en diferentes animais orixinaban deformidades nas extremidades e formación de membranas interdixitais, o que lembraba o monstro Gremlin, de aí o nome desta proteína.

## Estrutura 
A gremlina 1, previamente coñecida como Drm, é unha glicoproteína altamente conservada de 20,7 kDa e 184 aminoácidos, que forma parte da familia DAN e é unha proteína de nó de cisteína. A gremlina 1 foi identificada primeiramente en cribados diferenciais como un xene transcricional regulado á baixa en fibroblastos embrionarios de rato transformados por v-mos.

## Función 
A gremlina 1 (Grem1) coñécese pola súa interacción antagonista coas proteínas morfoxenéticas óseas (BMP) na vía de sinalización do TGF beta. Grem1 inhibe predominantemente BMP2 e BMP4 nas xemas en crecemento das extremidades embrionarias e funciona como parte dun sistema de sinalización con retroalimentación autorregulador, que é esencial para o desenvolvemento normal das xemas das extremidades e a formación de dedos. A inhibición das BMPs por Grem1 nas xemas das extremidades permite a regulación á alza transcricional dos ligandos factores de crecemento de fibroblastos (FGFs) 4 e 8 e Sonic hedgehog (SHH), que forman parte do sistema de sinalización que controla a progresión do desenvolvemento das xemas das extremidades. A regulación feita por Grem1 de BMP4 en embrións de rato é tamén esencial para a morfoxénese das ramificacións nos pulmóns e riles.

## Importancia clínica 
### Cancro 
Os datos de micromatrices de tecidos cancerosos e non cancerosos suxire que a Grem1 e outros antagonistas de BMP son importantes para a supervivencia do estroma do cancro e a proliferación nalgúns cancros. A expresión de Grem1 atópase en moitos cancros e pénsase que xoga importantes papeis no cérvix uterino, pulmón, ovario, riles, mama, colon, páncreas e sarcomas. En concreto, o sitio de unión de Grem1 (situado entre os residuos 1 e 67) interacciona coa proteína de unión YWHAH, (cuxo sitio de unión para Grem1 está entre os seus residuos 61 e 80) e considérase unha diana terapéutica e diagnóstica potencial contra cancros humanos. A deleción condicional dunha copia de Grem1 non produce un fenotipo anormal e a deleción de ambas as copias causa só unha pequena diferenza en fenotipo en ratos machos dun mes de idade, pero esta diferenza non se observa despois dos tres meses de idade. A sobreexpresión de Grem1 en células estromáticas e osteoblásticas, ademais da inhibición de BMP, inhibe a activación da actividade de sinalización de Wnt/β-catenina. A interacción entre Grem1 e a vía de sinalización Wnt non se comprende totalmente. Existen outros CRM que regulan a transcrición de Grem1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Beatriz de Sicilia (emperatriz latina)

**Beatriz de Sicilia**, nada en 1252 e finada entre o 17 de novembro e o 12 de decembro de 1275, foi a emperatriz consorte de Filipe de Courtenay, emperador titular latino de Constantinopla.

## Traxectoria 
Foi filla de Carlos I de Sicilia e Beatriz da Provenza. Tamén foi a irmá máis vella de Carlos II de Nápoles.

Os seus avós paternos foron Lois IX de Francia e Branca de Castela. Os seus avós maternos foron Ramón Berenguer IV da Provenza e Beatriz de Savoia.

### Matrimonio 
Baixo o tratado de Viterbo (27 de maio de 1267), Balduíno II de Courtenay transferiu gran parte dos seus dereitos sobre o Imperio latino a Carlos I. Carlos ía confirmar no seu poder Corfú e algunhas cidades de Albania. Tamén tivo o dominio sobre o Principado de Acaia e a soberanía das illas do Exeo, con excepción daquelas en poder de Venecia e Lesbos, Quíos, Samos, e Amorgos.

O mesmo tratado organizou o matrimonio de Filipe de Courtenay, herdeiro do Imperio latino, e Beatriz, a segunda filla de Carlos. Se o matrimonio non tiña fillos, os dereitos de Filipe serían herdados por Carlos I. Beatriz tiña aproximadamente quince anos de idade no momento do seu compromiso.

O 15 de outubro de 1273, Beatriz e Filipe casaron en Foggia. A noiva tiña vinte e un anos de idade e o noivo trinta. O seu sogro morreu días despois. Filipe foi proclamado emperador con Beatriz como a súa emperatriz. A súa única filla coñecida, Catarina de Courtenay, naceu o 25 de novembro de 1274.

Beatriz morreu a finais de 1275. O seu marido sobreviviuna por oito anos, pero nunca volveu a casar.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* O seu perfil en "Medieval Lands" por Charles Cawley
Copa do Rei 2019 de hóckey a patíns

A **Copa do Rei de hóckey a patíns 2019** foi a 76ª edición da Copa do Rei. A competición disputouse entre os días 21 e 24 de febreiro de 2019 na localidade catalá de Reus. O 28 de novembro de 2018 a Real Federación Española de Patinaxe anunciou na súa páxina web que Reus acollería a cita copeira, sendo ademais a primeira vez que se disputaron de xeito conxunto a Copa do Rei e a Copa da Raíña co obxectivo de promover as dúas competicións, nas que participaron os oito mellores equipos da OK Liga e a OK Liga Feminina. Paralelamente ás dúas citas copeiras, a cidade de Reus acolleu tamén a Minicopa, tanto en categoría feminina como masculina, unha competición nada na mesma cidade en 2016.

Ao finalizar a competición o FC Barcelona alzouse co título e conseguindo deste xeito a súa cuarta Copa do Rei de xeito consecutivo e a 23ª da historia do club blaugrana. O FC Barcelona foi ademais o equipo máis goleador con 10 goles, mentres que o MVP da competición foi o portugués João Rodrigues, do FC Barcelona.

## Sede 
A competición disputouse no Pavelló Olímpic de Reus, un pavillón de titularidade municipal deseñado por Josep M. Martí e inaugurado en 1992 con motivo dos Xogos Olímpicos de Barcelona '92, onde foi unha das tres subsedes da competición de hóckey a patíns. A pista ten unha superficie de parqué de 40 x 20 metros e capacidade para 3&nbsp;700 persoas.

Esta foi a terceira vez que o pavillón acolleu a Copa do Rei, logo de ter organizado a competición en 2005 e 2016. O pavillón ten acollido outros importantes eventos do hóckey a patíns, tanto a nivel de clubs como de seleccións, como o Campionato do Mundo "A" de hóckey a patíns en 1999 ou o Mundial de Clubs de 2008. Os oito equipos participantes foron os seguintes:

## Resultados 
### Cuartos de final 
### Semifinais 
### Final 

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web da Real Federación Española de Patinaxe
Eleuterio Luaña Fernández

**Eleuterio Luaña Fernández**, nado en Logrosa (Negreira) en 1913 e finado en xullo de 1937, foi un escritor e político galego.

## Traxectoria 
Alumno nas clases particulares de Manuel Guzmán Lamas. Aos dez anos entrou no Seminario diocesano de San Martiño Pinario. Alí aprendeu Filosofía e Teoloxía. En 1931 abandonou a vocación sacerdotal, e xa enfermo, volveu á súa aldea natal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado concelleiro de Negreira, permanecendo no cargo até a súa morte.
Publicou poemas na revista *Vida Gallega* e en *El Eco Franciscano* (co pseudónimo Añual). Os temas da súa obra son a enfermidade, o amor á xente e a Galicia, e un agarimo á paisaxe e á vida cotiá de Logrosa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Kuhmo

**Kuhmo** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Kainuu. En 2018 a súa poboación era de 8&nbsp;470&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 5&nbsp;456,78&nbsp;km2, dos cales 650,21&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 1,76&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Hyrynsalmi, Ristijärvi, Sotkamo, Suomussalmi, Lieksa e Nurmes, estes dous últimos na rexión veciña de Carelia do Norte. O leste do termo municipal fai fronteira con Rusia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kuhmo
Santoalla (documental)

***Santoalla*** é un filme documental estadounidense de 2016 dirixido por Andrew Becker e Daniel Mehrer. Trata sobre o deterioramento das relacións veciñais na aldea de Santoalla. Foi dirixido polos cineastas neoiorquinos Andrew Becker e Daniel Mehrer no seu debut como directores. O filme xira arredor da desaparición e asasinato do neerlandés Martin Verfondern na aldea de Santoalla (Petín) en xaneiro de 2010 e conta parte da súa vida a carón da súa muller Margo Pool durante as décadas de 1990, 2000 e 2010. Estreouse internacionalmente no Festival Internacional de Cinema de Edimburgo o 17 de xuño de 2016 e tivo unha estrea limitada nos cinemas dos Estados Unidos o 19 de xullo de 2017.

## Sinopse 
Durante varias décadas, Santoalla conta a historia da parella holandesa Margo Pool e o seu marido Martin Verfonden mentres se instalan na aldea coñecida como *Santoalla* (escrita en castelán pola padroeira da vila, Santa Eulalia, tal como a mencionan no filme) no concello de Petín.

A aldea, en gran parte abandonada e pouco a pouco desmoronándose en ruínas, pasa pouco a pouco a ser ocupada por só outra familia, os Rodríguez. Nun primeiro momento amigábeis, as tensións comezaron a aumentar entre as dúas familias a medida que as disputas sobre o uso da terra, as diferenzas culturais e as intencións mal interpretadas culminaron na misteriosa desaparición de Martin Verfonden en 2010. 

Entrelazado con metraxe de telexornais e outros informativos, montaxes de vídeo de arquivo e entrevistas á propia Pool, o documental cambia entre o pasado e o "presente", mostrando a progresión da relación entre os veciños que culmina cun final tráxico.

## Produción e lanzamento 
En 2014 a desaparición de Martin Verfonden chamou a atención do New York Times. Ese mesmo ano produciuse un xuízo polo homicidio de Verfonden.

O filme foi producido por Radical Media e distribuído pola empresa de distribución independente Oscilloscope. Os directores Andrew Becker e Daniel Mehrer estiveron moi implicados no proceso creativo mentres producían.

A película estreouse o 17 de xuño de 2016. Foi lanzado aos servizos de streaming o 9 de xullo de 2017 e proxeccións limitadas en salas de cinema o 19 de xullo de 2017.

## Recepción 
*Santoalla* recibiu críticas moi positivas da crítica. O sitio web do agregador de recensións Rotten Tomatoes informou dun índice de aprobación do 85 % cunha valoración media de 7,9/10 baseada en máis de 100 recensións.

Neil Young, de *The Hollywood Reporter,* describiu a *Santoalla* como "Unha historia de crime verdadeiro que absorbe silenciosamente" e escribiu que "enfrontando case todos os deberes creativos clave entre eles, Becker e Mehrer elaboraron unha enquisa sólida e imparcial sobre o material escollido, permitindo aos espectadores acceso a un fermoso recuncho de Europa, húmido e verdoso.

O documental inspirou o filme *As bestas* dirixido por Rodrigo Sorogoyen.

## Premios e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Santoalla 
* Santoalla do Monte
* *Sempre Xonxa*
* *As bestas*

### Ligazóns externas 
*
Dende o conflito

***Dende o conflito*** é unha novela en lingua galega de María Reimóndez, editada por Edicións Xerais de Galicia en 2014 logo de gañar o Premio Xerais. Xunto coas obras *A música dos seres vivos* e *En vías de extinción* conforma o «Ciclo dos elementos».

## Trama
Saínza Combarro é unha xornalista especializada en información internacional. Nas súas reportaxes busca dar voz ás mulleres, e evitar o cinismo e a resignación. En 1999 cobre o xenocidio de Ruanda para *The Guardian*. Despois comeza a traballar na BBC, e en 2003 cobre a guerra de Iraq, onde vive a morte de José Couso en Bagdad. Nesa etapa fai tamén entrevistas para *The Sunday Times*, reportaxes sobre a prisión de Abu Ghraib e a zona do Kurdistán.

Regresa a Galiza logo duns ataques de ansiedade, e retoma a relación coas súas irmás Ilduara e Saleta (nomeada así por Saleta Goi). Na primavera de 2005 vai a Adís Abeba para cubrir as eleccións en Etiopía, nas que resultou reelixido Meles Zenawi malia as protestas populares polas sospeitas de fraude electoral. Logo dunha etapa de estrés, pídelle permiso á súa xefa para pasar un ano na zona rural de Etiopía para escribir un libro. Pasa ese tempo sobrevivindo con mulleres rurais, e a experiencia dá pé ao libro *En terras de altos cumios*, publicado en 2008.
Durante este tempo perde a relación coa súa amiga Aurora, xornalista que vive en Barcelona, e traballa en *El País* na sección de deportes, e que traballou tamén en ''L'Équipe*. Doutra banda, na súa casa Saínza vive a separación da súa nai, farmacéutica en Vilalba, e o seu pai, médico en Santiago de Compostela.

Comeza unha relación con Max, un home de Berlín, e múdase alí para escribir *A semente da guerra. Alemaña 50 anos despois da Segunda Guerra Mundial* (2010). En 2009 vai a Sri Lanka, e despois en Afganistán sofre feridas de metralla por un atentado, que acaba coa vida da súa compañeira Jane, fotógrafa. Cando el, que traballa de enxeñeiro na industria aeronáutica, decide deixar a relación, Saínza vese moi afectada.

En 2010 vai a Léogâne e Porto Príncipe, e alóxase coas tropas brasileiras da misión das Nacións Unidas en Haití. Despois de que Max decidise deixar a relación de parella regresa a Santiago de Compostela, onde se establece. O libro remata en xaneiro de 2013 cun final aberto con Saínza marchando a Malí.

## Narración
A obra está narrada en terceira persoa. A trama esténdese aproximadamente ao longo de catorce anos, con varias analepses á infancia e mocidade de Saínza.

Hai citas de Sofía Casanova, Marie Colvin, Jon Swain, Martha Gellhorn, Lara Logan e Bay Fang, e referencias a Emma Goldman e Margaret Mitchell.

A trama da novela entra en relación con outras obras da autora, xa sexa de forma explícita (indícase que un dos personaxes que aparece é a protagonista de *En vías de extinción'') como de forma implícita:

Boa parte das vivencias da protagonista foron vividas en primeira persoa pola propia autora.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Meleagridinos

miniatura|240px|*Meleagris ocellata*.
miniatura|240px|Reconstrución de *Meleagris californica*.

A dos **meleagridinos** (*Meleagridinae*) é unha subfamilia de aves da orde dos galiformes e familia dos fasiánidos, que inclúe os pavos e algunhas especies fósiles estreitramente relacionadas.

A inclusión desta sufamilia dentro dos fasiánidos foi recoñecida recentemente baseándose en estudos filoxenéticos moleculares que demostraron a súa relación cos tetraoninos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1840 polo farmacéutico e zoólogo inglés, especializado en ornitoloxía, George Robert Gray (irmán máis novo do famoso John Edward Gray), baixo o nome de *Meleagridoidea*.

### Etimoloxía 
#### Subfamilia 
O nome *Meleagridinae* está formado sobre a raíz *Meleagri-*, do seu xénero tipo, *Meleagris*, coa adición do sufixo do latín científico *-inae*, propio dos nomes das subfamilias de animais, coa inclusión dun *d* epentético entre amnbos os elemantos para facilitar a pronuncia.

#### Xénero 
En canto ao xénero, está tirado do grego antigo μελεαγρίς *meleagrís*, 'galiña de Guinea'.

### Xéneros e especies 
Ana actualidade só se coñece un único xénero na subfamilia, con dúas especies actualmente viventes:

* Xénero *Meleagris* Linnaeus, 1758
** *Meleagris gallopavo* Linnaeus, 1758 - pavo doméstico
** *Meleagris ocellata* Cuvier, 1820 - pavo ocelado
** *Meleagris californica* † (Miller, 1909)
** *Meleagris crassipes* † Cope, Marsh, Shufeldt & Wetmore
* Xénero *Proagriocharis* † Martin & Tate, 1970
** *Proagriocharis kimballensis* † Martin & Tate, 1970
* Xénero *Rhegminornis* † Wetmore, 1943
** *Rhegminornis calobates* † Wetmore, 1943

## Notas 
### Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
* Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
* Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.

### Outros artigos 
* Galiformes
* Fasiánidos
Inés de Courtenay (princesa de Acaia)

**Inés de Courtenay**, nada en 1202 e finada despois de 1247, foi a princesa consorte do Principado de Acaia desde aproximadamente 1229 até 1246.
## Traxectoria 
Inés era a filla de Pedro II de Courtenay, emperador latino de Constantinopla e de Iolanda de Flandres. En 1217 casou con Godofredo de Villehardouin, príncipe herdeiro de Acaia. En 1229 Godofredo ascendeu como príncipe despois da morte de seu pai, Godofredo I, e Inés ascendeu tamén como princesa consorte. Con todo, o seu matrimonio non tivo fillos e logo da morte do seu esposo, en 1246, regresou a Francia onde morreu despois de 1247.
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
* 
* 
*
Potamotrygon motoro

***Potamotrygon motoro*** é unha especie de raia de río da familia Potamotrygonidae. Foi a primeira especie descrita da súa familia, sendo tamén a máis espallada xeograficamente. O seu hábitat abrangue as concas tropicais e subtropicais do río da Prata, do Amazonas, do Mearim e do Orinoco, en América do Sur. É unha especie relativamente común nos acuarios.

## Notas 
## Véxase tamén
Voo 6291 de United Express

O **voo 6291 de United Express** era un servizo regular entre o aeroporto de Washington Dulles preto de Washington, D.C. e o aeroporto Port Columbus en Columbus, Ohio. Estaba operado por Atlantic Coast Airlines no nome de United Express.

A última hora da noite do 7 de xaneiro de 1994 o British Aerospace Jetstream 41 que operaba a ruta entrou en perda e esnafrouse na aproximación ao aeroporto Port Columbus. Os dous pilotos, o asistente de voo e dous pasaxeiros morreron no accidente. Os superviventes eran unha familia taiwanesa de tres persoas.

## Accidente 
O voo 6291 deixou a porta de embarque en Dulles ás 21:58 para o voo de 90 minutos a Columbus. A tripulación estaba formada polo capitán Derrick White, de 35 anos, o primeiro oficial Anthony Samuels, de 29, e a asistente de voo Manuela Walker, de 58. Había cinco pasaxeiros a bordo.

Ás 23:10 o voo contactou co control de aproximación de Columbus. O capitán avisou o controlador de que o avión estaba descendendo dos 13&nbsp;200 pés (4&nbsp;000&nbsp;m) aos 11&nbsp;000 pés (3&nbsp;400&nbsp;m). O controlador asignou unha dirección de 285 graos para interceptar o ILS da pista 28L e autorizou o voo a 10&nbsp;000 pés (3&nbsp;000&nbsp;m). Un informe meteorolóxico actualizado chegou ás 23:15, informando de nubes a 800 pés (240&nbsp;m) sobre o chan, visibilidade de 2,5 millas (4&nbsp;km) con neve lixeira e néboa e ventos de 4 nós a 300 graos. Autorizouse unha aproximación ILS á pista 28L ILS cando o avión pasou polo punto SUMIE. Dous minutos despois autorizouse a aterraxe na pista 28L.

O avión estaba descendendo a unha altitude de 1&nbsp;250 pés (380&nbsp;m) cando o axitador do mando de control se activou e soou durante 3 segundos. Un segundo e medio despois soou novamente. O avión continuou descendendo por debaixo da senda de planeo ata que chocou cun grupo de árbores co morro levantado. Parou en posición vertical nun edificio comercial, a 1,9&nbsp;km da pista. Tras o impacto iniciouse un lume en ou preto do motor esquerdo que se espallou ao resto do aparello. Polo menos sobreviviron catro pasaxeiros ao impacto, porén, só tres persoas escaparon antes de que as lapas engulisen completamente o avión.

## Notas
Voo 593 de Aeroflot

O **voo 593 de Aeroflot** era un servizo regular de pasaxeiros dende o aeroporto de Moscova-Sheremetyevo e o aeroporto Kai Tak en Hong Kong. O día 23 de marzo de 1994 o Airbus A310-304 que operaba a ruta esnafrose nunha cordilleira no óblast de Kemerovo, Rusia, matando os 63 pasaxeiros e 12 tripulantes a bordo.

Non se atoparon probas de problemas técnicos. As caixas negras revelaron a presenza dos fillos do piloto de relevo na cabina, unha nena de 12 anos e un rapaz de 16. Mentres estaba sentado aos controis, o fillo do piloto desconectara sen sabelo o control do piloto automático dos aleróns do A310. Posteriormente o piloto automático desactivouse completamente causando que o avión se inclinase bruscamente e entrase nunha caída case vertical. A pesar de conseguir nivelar o avión, o primeiro oficial sobrecorrixiu cando tirou cara a atrás dos mandos, facendo que o avión entrase en perda e iniciase unha caída en barrena. Os pilotos conseguiron nivelar o avión novamente, pero o aparello perdera demasiada altura para poder recuperarse e esnafrouse na cordilleira Kuznetsk Alatau.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un Airbus A310-304 alugado, con rexistro F-OGQS e número de serie 596, que fora entregado novo a Aeroflot o 11 de decembro de 1992. Equipado con dous motores General Electric CF6-80C2A2, o avión realizara o seu primeiro voo como F-WWCS o 11 de setembro de 1991, e era un dos cinco que operaban para Russian Airlines, unha división autónoma de Aeroflot - Russian International Airlines que se establecera para servir rutas no extremo oriente ruso e no sueste asiático. De media, a tripulación tiña unhas 900 horas de voo no tipo.

## Notas
Minquartia guianensis

***Minquartia guianensis***  é a única especie do xénero monotípico ***Minquartia*** pertencente á familia das olacáceas.  É orixinaria de América.

## Descrición 
Son árbores que acadan un tamaño de até 20 m de alto, con látex branco, poliñas glabras. Follas elípticas a oblongas, de 10–25&nbsp;cm de longo e 4–7 (–10) cm de ancho, ápice acuminado, base obtusa a redondeada, glabras, envés debuxado con pequenos puntos negros resinosos, nervios terciarios paralelos e conectando os nervios laterais a maneira de banzos; pecíolo (1–) 1.5–3 (–4) cm de longo, asucado na superficie adaxial. Froito drupáceo, elipsoide, 2–3&nbsp;cm de longo, endocarpo tuberculado; semente 1.

## Distribución e hábitat 
É unha especie rara que se atopa nos bosques húmidos, da zona atlántica; a unha altitude de 10–20 metros; dende Nicaragua até Suramérica tropical.

## Taxonomía 
*Minquartia guianensis* foi descrita por Jean Baptiste Christophore Fusée Aublet e publicado en *Histoire des Plantes de la Guiane Françoise* 2(Suppl.): 4–6, t. 370. 1775.

; Sinonimia

* *Eganthus poeppigii* Tiegh.
* *Endusa punctata* Radlk.
* *Minquartia macrophylla* Ducke
* *Minquartia parvifolia* A.C. Sm.
* *Minquartia punctata* (Radlk.) Sleumer
* *Secretania loranthacea* Müll. Arg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Americas Regional Workshop (Conservation & Sustainable Management of Trees, Costa Rica) 1998.  *Minquartia guianensis* . 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Consultado o 22 de agosto de 2007.
Eugenio Salvande Botana

**Eugenio Salvande Botana**, nado en Santiago de Compostela, foi un mecánico e político galego.

## Traxectoria 
Mecánico naval encargado dos obradoiros da Empresa Guillén de Cee. Pertenceu ao comité local de Izquierda Republicana de Malpica. Presentou aos oradores do mitin pro-estatuto de Malpica. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica en agosto de 1938 na evasión da *Rocío*. Xulgado en Ferrol por rebelión militar, foi sobresido de forma provisoria.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Eugenio Amigo Otero

**Eugenio Amigo Otero**, nado en Malpica de Bergantiños o 26 de novembro de 1920, foi un mariñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Carabineiro do Mar coa II República. Tripulante da motora *Emilia*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica en agosto de 1938 na evasión do *Rocío*. Capturado e detido nun campo de concentración en agosto do 1939. Causa aberta en Ferrol por adhesión á rebelión, foi condenado a 6 anos e 1 día de prisión en 1942. Indultado ese mesmo ano, foi condenado a un batallón de traballadores en 1946.

## Vida persoal 
Casou con Soledad Chouciño Chouciño (†2009) e foi pai de Ramón e Genaro Amigo Chouciño.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Voo 433 de KLM Cityhopper

O **voo 433 de KLM Cityhopper** era un voo regular entre Ámsterdam, Países Baixos, e Cardiff, Gales. O día 4 de abril de 1994 o Saab 340B, con rexistro PH-KSH, que operaba a ruta, esnafrouse durante unha aterraxe de emerxencia.

## Avión 
O aparello implicado era un Saab 340, con rexistro PH-KSH, que voara por vez primeira en 1990. Estaba equipado con dous motores General Electric CT7. O avión fixera unha aparición no especial de Nadal de 1993 "Sea Fever", da sitcom británica *Keeping Up Appearances*.

## Accidente 
O avión engalou de Ámsterdam at 12:19 pm. 11 minutos despois, á 12:30 pm, a tripulación creu erroneamente que o motor 2 tiña baixa presión de aceite debido a unha luz de aviso defectuosa. O capitán atrasou a panca de potencia do motor 2 lentamente para poñela ao ralentí, e a tripulación solicitou regresar ao aeroporto de Ámsterdam-Schiphol. Na aproximación final, a unha altura de 90 pés, o capitán decidiu realizar un go-around e puxo a potencia ao máximo. Porén, só puxo a potencia ao máximo no motor 1, deixando o outro ao ralentí. Debido a iso o avión virou cara á dereita, inclinouse, entrou en perda e chocou contra o chan cunha inclinación duns 80 graos.

Das 24 persoas a bordo do aparello tres morreron, incluído o capitán. Nove persoas resultaron feridas de gravidade.

## Notas
Jamal Murray

**Jamal Murray**, nado o 23 de febreiro de 1997 en Kitchener, Ontario, é un xogador canadense de baloncesto profesional que xoga nos Denver Nuggets da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, Murray foi seleccionado na 7ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Chicago Bulls Denver Nuggets. O 9 de agosto de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Nuggets. O 17 de febreiro de 2017, foi elixido coma mellor xogador do Rising Stars Challenge tras facer 36 puntos e 11 asistencias na vitoria do Team World por 150-139 contra o Team USA. Ó remate da súa primeira tempada na NBA, foi incluído no segundo mellor equipo de rookies da tempada.

## Estatísticas 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Alternanthera philoxeroides

***Alternanthera philoxeroides*** é unha especie de planta orixinaria das rexións tépedas de América do Sur, as cales inclúen a Arxentina, o Brasil, Paraguai e o Uruguai. A Arxentina alberga arredor de 27 especies no xénero *Alternanthera.* A súa localización xeográfica antes adoitaba cubrir só a rexión do río Paraná de América do Sur, pero dende entón expandiuse a máis de 30 países, como os Estados Unidos, Nova Zelandia, a China e moitos máis.
Crese que esta especie invasora foi accidentalmente introducida nestas rexións a través de sedimentos pegados nos tanques e cargamentos dos barcos que viaxan dende América do Sur cara a estas áreas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* University of Florida, Aquatic Weed Management Guide. Biological Control with Insects
Malik Beasley

**Malik JonMikal Beasley**, nado o 26 de novembro de 1996 en Atlanta, Xeorxia, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Detroit Pistons da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, Beasley foi seleccionado na 7ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Denver Nuggets. O 9 de agosto de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Nuggets. Durante a súa tempada de rookie, foi asignado en varias ocasións ós Sioux Falls Skyforce da NBA Development League.

O 5 de febreiro de 2020, Beasley foi traspasado ós Minnesota Timberwolves nun traspaso entre catro equipos.

O 6 de xullo de 2022, Beasley foi traspasado ós Utah Jazz xunto a Patrick Beverley, Jarred Vanderbilt, Leandro Bolmaro, e os dereitos do Draft de Walker Kessler, ademais de catro elección da primeira rolda do Draft e un intercambio de eleccións da primeira rolda do Draft de 2026, a cambio de Rudy Gobert.

O 9 de febreiro de 2023, os Jazz traspasaron a Beasley ós Los Angeles Lakers nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Minnesota Timberwolves. Debutou cos Lakers dous días máis tarde, facendo catro puntos e dous rebotes na vitoria por 109–103 contra os Golden State Warriors.

O 6 de xullo de 2023, Beasley asinou cos Milwaukee Bucks.

## Estatísticas 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Voo 705 de Federal Express

O **voo 705 de Federal Express** foi un McDonnell Douglas DC-10-30 de carga que transportaba equipos electrónicos dende Memphis, Tennessee ata San Jose, California que intentou ser secuestrado o 7 de abril de 1994 por Auburn Calloway, que supostamente quería suicidarse. Calloway, un empregado de Federal Express, enfrontábase a un posible despedimento por mentir sobre as súas horas de voo. Embarcou no avión voando gratis levando unha funda de guitarra que ocultaba varios martelos e un arpón. A súa intención era apagar a gravadora de voces de cabina antes da engalaxe e, unha vez no aire, matar os tripulantes cos martelos para que as súas feridas parecesen provocadas por un accidente en vez de por un secuestro. Porén, a CVR foi encendida novamente polo enxeñeiro de voo, crendo que se esquecera de encendela.

Calloway intentou usar o arpón como último recurso. Planeaba esnafrar o avión agardando que parecese un empregado morto nun accidente. Intentaba deixar a súa familia cobrar unha póliza de vida de 2,5 millóns de dólares proporcionada por Federal Express. Os esforzos de Calloway de matar os tripulantes non tiveron éxito. A pesar de estar gravemente feridos, os tripulantes loitaron, someteron a Calloway, e aterraron con seguridade o avión.

Durante o seu xuízo, afirmou que estaba mentalmente enfermo, pero sen éxito. Foi condenado por múltiples cargos, incluído intento de asasinato, intento de piratería aérea, e interferencia coas operacións da tripulación de voo. Recibiu dúas condenas de cadea perpetua consecutivas. Calloway apelou con éxito a condena por interferencia, que se ditaminou como unha ofensa menor de intento de piratería aérea.

## Notas
Mickey's Christmas Carol

'''''Mickey's Christmas Carol'''* é un filme estadounidense de animación de 1983 producido por Walt Disney Productions e estreado por Buena Vista Distribution. Foi dirixido e producido por Burny Mattinson. A curtametraxe baséase na obra de Charles Dickens, *Un conto de Nadal*, protagonizada por Scrooge McDuck como Ebenezer Scrooge. Moitas outras personaxes de Disney, principalmente do universo de Mickey Mouse, *Robin Hood* e *The Adventures of Ichabod and Mr. Toad*, tamén aparecen no filme.

O filme foi nomeado ó Oscar á mellor curtametraxe animada na 56ª edición dos premios, mais perdeu fronte a *Sundae in New York*. Foi o primeiro nomeamento para unha curtametraxe de Mickey Mouse dende *Mickey and the Seal'' (1948). Foi tamén a única curtametraxe de Mickey Mouse na que John Lasseter traballou como animador (posteriormente traballou para Lucasfilm, Pixar Animation Studios e Walt Disney Animation Studios).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Voo 2303 de China Northwest Airlines

O **voo 2303 de China Northwest Airlines** era un servizo regular dende Xi'an ata Guangzhou. O día 6 de xuño de 1994 o Tupolev Tu-154M, con rexistro B-2610, que operaba a ruta rompeuse no aire e esnafrouse despois de engalar do aeroporto de Xi'an-Xianyang, matando as 160 persoas a bordo. Os restos caeron na parte sueste do aeroporto, espallándose nuns 29 quilómetros de terras de cultivo. Trátase do accidente de aviación con máis vítimas mortais ocorrido na China continental.

## Notas
Voo 9045 de Pulkovo Aviation Enterprise

O **voo 9045 de Pulkovo Aviation Enterprise** era un servizo de carga que se esnafrou na aproximación ao aeroporto de Nalchik mentres transportaba 12&nbsp;515&nbsp;kg de moedas da Casa da Moeda de San Petersburgo.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un Antonov An-12BP con catro motores Ivchenko AI-20M, con rexistro RA-11118, de Pulkovo Aviation Enterprise.

## Tripulación 
Seis tripulantes e sete pasaxeiros estaban a bordo do avión. A tripulación de voo estaba formada por:

* O capitán Yanitsky Nikolay Petrovich.
* O copiloto Prasolov Victor Anatolievich.
* O navegador Vlasov Mikhail Nikolayevich.
* O operador de radio Levchuk Aleksandr Yurevich.
* O enxeñeiro de voo Anisimov Sergey Maratovich.
* O director de operacións de voo Evstafiev Yuri Anatolyevich.

## Accidente 
O voo 9045 levaba 12&nbsp;515&nbsp;kg de moedas dende San Petersburgo cunha escala en Volvogrado. Ata a aterraxe non houbo problemas durante o voo a Nalchik. O control de tráfico aéreo informou a tripulación das condicións meteorolóxicas no aeroporto, pero non mencionou o problema do xeo; polo tanto, a tripulación non activou o sistema de desxeo para a aproximación.

Cando o avión estaba a 13 quilómetros da pista, a tripulación estableceu os flaps a 15°. A 8&nbsp;km da pista o avión entrou na senda de planeo, e tras iso puxéronse os flaps en 35°. 16 segundos despois a tripulación incrementou a potencia dos motores para manter unha velocidade constante de 260&nbsp;km/h. O avión estaba xa a 40 metros por debaixo da sonda de planeo e os pilotos axustaron os elevadores de 1 a 5° de deflexión, só para que os elevadores fosen espontaneamente aos 15° de deflexión.

A unha altitude de 320 metros o avión inclinou o morro cara a abaixo uns 50-55° entrando nun rápido descenso; os pilotos tiraron das columnas de control, pero debido a que estaban a baixa altitude non foron capaces de recuperar o aparello. O avión esnafrouse nun campo, incendiouse e rapidamente foi engulido polas lapas.

## Causa 
## Notas
Economía social

A **economía social** ou **economía social e solidaria** engloba as iniciativas socioeconómicas, formais ou informais, individuais ou colectivas, que priorizan a satisfacción das necesidades das persoas por riba do lucro.

Coñecido tamén como **terceiro sector**, inclúe a cooperativas, empresas de traballo asociado, Sociedades Laborais, organizacións non lucrativas, asociacións caritativas, empresas de inserción, mutuas ou mutualidades e micro emprendementos asociativos. Cabe mencionar que a "Economía Social" non debe confundirse co programa de "Economía Social de Mercado", o cal foi aplicado na Alemaña Federal da posguerra. A "Economía Social" é unha lóxica micro, mentres que a "Economía Social de Mercado" parte de políticas de ordenamentos e de proceso.

De economía social creouse en 2018 na Galiza a asociación Foro pola Economía Social Galega formada pola Unión de Cooperativas de Galicia (EspazoCoop), a Asociación de Cooperativas Agroalimentarias (Agaca), a Asociación Galega de Centros Especiais de Emprego (Cegasal), a Agrupación de Sociedades Laborais de Galicia (Aesgal) e a Asociación de Empresas de Inserción de Galicia (Aeiga).

## Notas
Estrela da Morte

A **Estrela da Morte** (en inglés, Death Star) é unha estación espacial ficticia dentro do universo de A guerra das galaxias. Ó longo da saga, a Estrela da Morte apareceu en cinco ocasións. Por vez primeira en *A guerra das galaxias*, onde é destruída; a segunda en *O retorno do Jedi* (en fase final de construción); a terceira en *Star Wars Episode II: Attack of the Clones* (nun plano que ten o conde Dooku); a cuarta en *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith* e por último en *Rogue One*, onde aparece en case toda a película como unha arma capaz de destruír planetas totalmente e onde Jyn Erso, xunto a outros compañeiros, buscan conseguir os planos da Estrela para poder entregarllos á Alianza Rebelde e encontrar unha forma de acabar coa arma máis poderosa do Imperio Galáctico.

Como detalle curioso, a vista dende certos ángulos aseméllase moito a Mimas, un dos satélites de Saturno, e a Iapeto, outro dos seus satélites que ten unha cordilleira ecuatorial semellante ó anel deste artefacto, o que é unicamente unha coincidencia, xa que a primeira película realizouse tres anos antes de que se fotografara Mimas por primeira vez.

## Notas
## Véxase tamén
Dédalo

O nome **Dédalo** pode referirse a:
* **Dédalo**, na mitoloxía grega, o pai de Ícaro;
* ***Dédalo***, portaaeronaves da Armada Española;
* ***Dédalo***, portahidroavións da Armada Española;
* **Dédalo**, sinónimo de labirinto.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
***Stephen Dedalus**, personaxe literario de James Joyce;
****Dedalus en Compostela***, obra de Vicente Risco.
Juan Otero Maestú

**Juan Otero Maestú**, nado en 1895, foi un poeta e xornalista galego.

## Traxectoria 
Soldador. Emigrou a Nova York. Dono da taberna O Nicho na Illa de Arousa. Foi líder da Sociedad de Oficios Varios da Illa afiliada á UGT. Correspondente na Illa do semanario socialista pontevedrés *La Hora*, publicou algúns poemas en *¡¡Revolución!!* e tamén colaborou en *El Obrero* de Ferrol. Afiliouse ao PSOE e formou parte da agrupación socialista da Illa creada o 23 de xaneiro de 1932. Na súa taberna proclamouse a República Federal da Illa de Arousa, da que foi nomeado ministro de propaganda. Durante o período inmediato á Guerra Civil formou parte dos sindicatos falanxistas e despois do Sindicato Vertical. A finais dos anos cincuenta foi correspondente de *El Pueblo Gallego* na Illa.

A partir dun dos seus poemas Tonhito de Poi creou o tema "Maruja da cansela".
## Vida persoal 
Casou con Teresa Dios Suárez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Santiago Otero Pouso, "Pajares"
Raúl García de Loza

**Raúl García de Loza**, nado en Lugo o 27 de xullo de 1946 ou 1947, é un antigo árbitro de fútbol e político galego.

## Traxectoria 
Empregado de Telefónica, en 1975 ascendeu como árbitro á Segunda división, onde permaneceu durante cinco temporadas e arbitrou 56 partidos. o 21 de setembro de 1980 debutou en Primeira División de fútbol masculino de España como árbitro principal, asubiando un Murcia-Zaragoza que rematou con vitoria visitante. Na súa etapa como árbitro de primeira liña foi moi coñecido pola polémica e chegou a ser sancionado pola Federación Española de Fútbol polas súas decisións erróneas e por facer declaracións aos medios en que opinaba de fútbol ou de posibles resultados. En 1990 chegou a arbitrar a final de Copa do Rei, que naquela edición enfrontara a FC Barcelona e Real Madrid, e que tamén se viu envolto na polémica polo elevado número de cartóns amosados e ao ano seguinte o partido final da Liga onde o Real Madrid caera derrotado en Tenerife e a Liga fora ás mans do FC Barcelona.

A pesar de chegar a ser árbitro internacional, non foi seleccionado para ningúns dos torneos máis importantes de seleccións, como a Eurocopa masculina ou o Mundial masculino. Ao retirarse ao remate da temporada 1993-94, cun Sevilla-Albacete, García de Loza asubiara 160 partidos en Primeira división, ademais de dous partidos do que daquela se chamaba Copa da UEFA. O partido máis importante arbitrado por García de Loza foi o disputado para o terceiro e cuarto posto entre as seleccións de fútbol feminino de Dinamarca e Italia, na Eurocopa feminina de 1991.

Residente na Coruña, nas eleccións municipais de 1999 presentouse nas listas do PP e saíu elixido concelleiro, se ben non chegou a desempeñar ningunha concellería e permaneceu na oposición durante catro anos. Unha década máis tarde, en 2014, e xa vivindo en Santiago de Compostela, recrutouno o alcalde Ángel Currás como concelleiro non electo para ocuparse da área de Deportes, logo de que o PP perdese unha gran cantidade de concelleiros acusados de prevaricación. Currás foi substituído por Hernández, e García de Loza seguiu como concelleiro de deportes ata as eleccións de 2015. Non integrou a lista dos populares na seguinte convocatoria.

Desde a década dos noventa García de Loza ten participado en distintos programas futbolísticos de televisión e radio, como experto arbitral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Paltamo

**Paltamo** (en sueco *Paldamo*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kainuu. En 2018 a súa poboación era de 3&nbsp;421&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;139,12&nbsp;km2, dos cales 220,89&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 3,73&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kajaani, Puolanka, Ristijärvi, Sotkamo e Vaala, todos eles tamén pertencentes á rexión de Kainuu.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Paltamo
Fervenzas Literarias

**Fervenzas Literarias** pode referirse a:

* Fervenzas Literarias, revista dixital de literatura galega.
* Premios Fervenzas Literarias, premios anuais de literaria xestionada pola revista homónima.
Fervenzas Literarias (revista)

***Fervenzas Literarias*** é unha revista literaria galega en formato dixital que dende 2007 administra o bibliotecario Nacho Alonso.

A publicación inclúe contidos relacionados coa Literatura para adultos, a infantil e xuvenil, o teatro e en xeral calquera outra información relacionado co libro en lingua galega.

Dende a súa aparición, organiza os Premios Fervenzas Literarias, de periodicidade anual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da revista .
Parque Nacional Tsingy de Bemaraha

O **Parque Nacional Tsingy de Bemaraha** é un parque nacional que se atopa na rexión Melaky, no noroeste de Madagascar. O parque nacional contén dúas salientables formacións xeolóxicas: o *gran Tsingy* e o *pequeno Tsingy*. Xunto coa reserva natural Tsingy de Bemaraha, o parque nacional é Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.parcs-madagascar.com – Tsingy de Bemaraha Park
Juan Manuel Ameijeiras

**Juan Manuel Ameijeiras Delgado**, tamén coñecido como **"Mel" Ameijeiras**, nado en Pueblo Viejo, Jesús Menéndez, Las Tunas, Cuba, o 23 de outubro de 1932 e finado en Santiago de Cuba o 26 de xullo de 1953, foi un revolucionario cubano de orixe galega.

Era un dos irmáns Ameijeiras. Participou en accións contra a ditadura de Fulgencio Batista e perdeu a vida no frustrado asalto liderado por Fidel Castro ao cuartel Moncada

## Traxectoria 
Seu pai foi o emigrante galego Manuel Ameijeiras Fontenla, natural de Campo Lameiro, quen despois de emigrar á Arxentina e volver a Galicia, partiu cara a Cuba. Alí coñeceu á súa futura esposa, María de las Angustias Delgado Romo, de Corral Falso, Matanzas, coa que tivo dez fillos. O último deles foi Juan Manuel, que levou o nome do pai e do primeiro irmán, morto na infancia. O pai volveu ao seu país onde desapareceu na guerra civil, polo que a nai tivo que ocuparse soa dos fillos.

A familia trasladouse a Puerto Padre, máis tarde a Santa Clara e finalmente instalouse na Habana, onde o irmán máis vello, Gustavo, traballou nun taller e ensinaba mecánica aos seus irmáns. Mel traballou como chofer nunha empresa de coches de aluger.

Participou nas actividades do recentemente fundado Partido Ortodoxo de Eduardo Chibás. Tras o golpe de estado de Fulgencio Batista de 1952, moitos xoves acudiron á Universidade da Habana a reclamar armas, entre eles Mel e o seu irmán Efigenio.

Tamén leva o seu apelido e o de seus irmáns o hospital máis importante de Cuba, o Hospital Hermanos Ameijeiras da Habana.

## Notas
Morelia viridis

A ***Morelia viridis***, é unha especie de pitón orixinaria de Nova Guinea, illas de Indonesia e a Península de Cabo York en Australia. Descrita por Hermann Schlegel en 1872, foi coñecida durante moitos anos como *Chondropython viridis*. É unha cobra verde brillante que pode acadar os 2 m de lonxitude e 1,6&nbsp;kg de peso, sendo as femias lixeiramente meirandes e máis pesadas ca os machos.

## Notas 
## Véxase tamén
Leioheterodon madagascariensis

***Leioheterodon madagascariensis*** é unha especie de cobra orixinaria de Madagascar, Nosy Be, Nosy Sakatia e o arquipélago das Comores. Poden medrar atñe os 130–180&nbsp;cm. Cóidase que foi introducida na illa de Gran Comora.

## Notas
Santiago Otero Pouso

**Santiago Otero Pouso**, coñecido como **Pajares**, nado o 26 de xullo de 1898 e finado o 21 de setembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina en 1921. Traballou nos xacementos petrolíferos de Comodoro Rivadavia ata 1923 e despois foi axudante segundo da aduana de Río Gallegos. En 1932 regresou a Galicia. Na Illa de Arousa participou da actividade política da República e foi un dos que proclamaron a República Federal da Illa de Arousa, da que foi nomeado presidente. Foi detido o 9 de outubro de 1934, o día 13 todos os detidos foron postos en liberdade acusados dun delito de sedición. Foron procesados e xulgados nun consello de guerra en marzo de 1935, que os absolveu. Tivo un enfrontamento cos armadores cos que traballaba, denunciounos e foron condenados a pagarlle 450 pesetas de indemnización.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi chamado ao cuartel dos gardas cívicos e ameazado de morte e obrigado a entregarlle aos armadores o oficio coa sentenza do preito. Na madrugada do 21 de setembro sacárono da casa e levárono ao cuartel onde o interrogaron; despois sacárono do cuartel, matárono e fondeárono. O 11 de outubro apareceu un cadáver flotando na praia dos Testos; avisado o xefe da Guardia Cívica, Benito Figueiras, e acompañado de dous “cívicos”, colleron a barca dun pescador, atáronlle ao cadáver un poste de pedra máis grande e fondeárono de novo en mar aberto.
## Vida persoal 
Casou con Josefa Arís. e tiveron catro fillas e un fillo: Fina, Máximo, Juana, Dora (estas dúas nadas xa na Arxentina) e unha pequena que finou de tuberculose.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Santiago Otero Pouso, "Pajares"
### Ligazóns externas 
* Pandulleiros: República independente por un día.
Candoia carinata

***Candoia carinata*** é unha especie de cobra da familia Boidae.

## Distribución e hábitat 
A especie *C. carinata* é orixinaria de Indonesia, Nova Guinea e o arquipélago Bismarck.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Boulenger GA (1893). *Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History). Volume I. Containing the Families ... Boidæ ...* Londres: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xiii + 448 pp. + Plates I-XXVIII. (*Enygrus carinatus*, pp.&nbsp;107–109).
*Schneider JG (1801). *Historiae Amphibiorum naturalis et literariae Fasciculus Secundus continens Crocodilos, Scincos, Chamaesauras, Boas, Pseudoboas, Elaps, Angues, Amphisbaenas et Caecilias.* Jena: F. Frommann. vi + 374 pp. + Plates I-II. (*Boa carinata*, new species, pp.&nbsp;261–263).