Mouros

[miniatura|dereita|Embaixadores casteláns tentando convencer ó rei mouro [Abu Hafs Umar al-Murtada a unirse á súa alianza (representación das *Cantigas de Santa María*).]]
O termo **mouros** refírese ós habitantes musulmáns do Magreb, da Península Ibérica, Sicilia e Malta durante a Idade Media, que orixinalmente eran de ascendencia bérber e árabe. É un termo popular e coloquial, cuxo uso habitual pode ou non ter connotacións pexorativas. Os mouros non son un pobo autodefinido, e os principais estudosos observaron en 1911 que "o termo 'Mouros' non ten valor etnolóxico." Os europeos medievais e modernos empregaron o nome para facer referencia a árabes, bérberes, africanos do norte e musulmáns europeos.

No ano 711, os mouros invadiron a Península Ibérica dende o Norte de África e chamaron ó territorio Al-Andalus, que abranguía a meirande parte das actuais España e Portugal. Os mouros ocuparon Mazara en Sicilia no ano 827, desenvolvéndoa como un porto, e posteriormente consolidáronse no resto da illa e en Italia. As diferenzas de relixión e cultura comportaron un conflito que durou por séculos cos Reinos Cristiáns de Europa, que tentaron recuperar o control das áreas musulmás. Este período foi coñecido como Reconquista. En 1224, os musulmáns foron expulsados dende Sicilia até o asentamento de Lucera, que foi destruído polos cristiáns en 1300. A caída de Granada en 1492 marcou o final do dominio musulmán na Península Ibérica.

## Etimoloxía 
**Mouro** deriva do latín *maurus,* "habitante da Mauretania" (Mauretania Cesariense ou Tinguitana), vinculado tamén ao topónimo Mauritania. Outros topónimos non proveñen desa orixe directa, como o de Mauricio aínda que si a través do nome ***Maurits*** (por Maurits de Nassau *o brasileiro*, o mesmo que as palmeiras do xénero Mauritia, o Mauritshuis ou o continente Mauritia).

Os nomes Mauro, Maurice, Mauricio ou Morris son derivacións do latino Mauritius, común no Imperio Romano; outros como o gaélico Muirheas ou mesmo Moses, que algunha vez se vincularon con este étimo, terían outra orixe. 

Outra teoría afirma que "mouro" e "mauro" proveñen das linguas bérberes (tamazight)  ⴰⵎⵓⵔ  pronunciado "amur" (terra) que derivaría no latín *maurus*. O termo relacionado "Sarraceno" provén do árabe شرقيين  *xarquiin*, plural de شرقي  *xarquii* ("oriental"), a través do grego bizantino Σαρακηνοί *sarakenoí* e do latín *sarracenu*.

Os termos ***mouro*** e ***moura*** da mitoloxía galega non derivan do referido aos musulmáns nin do latino *maurus / mauritius / mauretanea*, aínda que é unha das hipóteses. Segundo Isidoro Millán vén do precelta **marwo* (morto). Outras teorías son que o termo provén do grego *moira* (*μοίρα*), que significa "destino", e das moiras da mitoloxía grega; ou do celta *"mori"*, que significa mar, ou *"mori-morwen"*, que designa serea, probabelmente relacionando as mouras coas ondinas ou ninfas, espíritos que habitaban nos ríos e regatos.

O apelido galego Mouro tería orixe toponímica, vinculado a calquera destas acepcións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jan R. Carew. *Rape of Paradise: Columbus and the birth of racism in America*. Brooklyn, NY: A&B Books, c. 1994.
* David Brion Davis, "Slavery: White, Black, Muslim, Christian." *New York Review of Books*, vol. 48, #11, 5 de xullo de 2001. 
* Herodotus, *The Histories*
* Shomark O. Y. Keita, "Genetic Haplotypes in North Africa"
* Shomarka O. Y. Keita, "Studies of ancient crania from northern Africa." *American Journal of Physical Anthropology* 83:35-48 1990.
* Shomarka O. Y. Keita, "Further studies of crania from ancient northern Africa: an analysis of crania from First Dynasty Egyptian tombs, using multiple discriminant functions." *American Journal of Physical Anthropology* 87: 345-54, 1992.
* Shomarka O. Y. Keita, "Black Athena: race, Bernal and Snowden." *Arethusa* 26: 295-314, 1993.
* Bernard Lewis, "The Middle East".
* Bernard Lewis. *The Muslim Discovery of Europe*. NY: Norton, 1982. Also an article with the same title published in *Bulletin of the School of Oriental and African Studies*, University of London 20(1/3): 409-16, 1957.
* Bernard Lewis, "Race and Slavery in Islam".
* Stanley Lane-Poole, asistodo por E. J. W. Gibb e Arthur Gilman. *The Story of Turkey*. NY: Putnam, 1888.
* Stanley Lane-Poole. *The Story of the Barbary Corsairs*. NY: Putnam,1890.
* Stanley Lane-Poole, *The History of the Moors in Spain*.
* J. A. (Joel Augustus) Rogers. *Nature Knows No Color Line: research into the Negro ancestry in the white race*. Nova York: 1952.
* Ronald Segal. ''Islam's Black Slaves: the other Black diaspora. NY: Farrar Straus Giroux, 2001.
* Ivan Van Sertima, ed. The Golden Age of the Moor. New Brunswick: Transaction Publishers, 1992. (Journal of African civilizations, vol. 11).
* Frank Snowden. Before Color Prejudice: the ancient view of blacks. Cambridge, MA: Harvard Univ. Press, 1983.
* Frank Snowden. Blacks in antiquity: Ethiopians in the Greco-Roman experience*. Cambridge, MA: Belknap Press of Harvard University Press, 1970.
* David M. Goldenberg. *The Curse of Ham: race and slavery in early Judaism, Christianity, and Islam*. Princeton, NJ: Princeton University Press, c2003.
* Lucotte e Mercier, various genetic studies
* Eva Borreguero. "The Moors Are Coming, the Moors Are Coming! Encounters with Muslims in Contemporary Spain." p.&nbsp;417-32 in *Islam and Christian-Muslim Relations'', 2006, vol. 17, no. 4, pp.&nbsp;417–32.