Río Ganxes

miniatura|260px 
O **río Ganxes** ou **Ganga** —en lingua sánscrita e na maioría das linguas indias, *gáṅgā*, que significa «va, va», ou sexa, «que se move rapidamente»; en escritura devánagari, गंगा; no sistema IAST de transliteración, *gaṅgā*— é un río internacional do subcontinente indio que flue a través da India e Bangladesh. O curso da auga, de 2525 km, nace nos Himalaias occidentais no estado indio de Uttarakhand, e flue cara o sur e o leste a través da chaira indoganxética da India do Norte, que recibe o afluente da súa marxe dereita, o río Yamuna, que tamén nace no Himalaia indio occidental, e varios afluentes da marxe esquerda procedentes do Nepal que representan a maior parte do seu caudal. No estado de Bengala Occidental (India), unha canle artificial que parte da súa marxe dereita desvía o 50% do seu caudal cara ao sur, conectándoo artificialmente co río Hooghly. O Ganxes continúa cara a Bangladesh, onde recibe o nome de Padma. A continuación únenselle o Jamuna, a corrente inferior do Brahmaputra, e finalmente o Meghna, formando o principal estuario do delta do Ganxes, o maior delta do mundo. e desembocando no golfo de Bengala. O sistema Ganxes-Brahmaputra-Meghna é o segundo río máis caudaloso do mundo.

O tronco principal do Ganxes comeza na cidade de Devprayag, na confluencia do Alaknanda, que é o arroio fonte hidrolóxico debido á súa maior lonxitude con respecto o Bhagirathi que esta considerado como arroio fonte na mitoloxía hindú.

A area de Sundarbans («fermosos bosques») é unha rexión de bosque espeso de mangleirais e un dos principais hábitats do tigre de Bengala. Nela atópase o parque Nacional dos Sundarbans que foi declarado como Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1997.

O Ganxes e os seus afluentes drenan unha conca fértil de 907&nbsp;000 km² que soporta unha gran concentración de poboación, cunha das densidades máis altas do mundo (en 2005, unha de cada doce persoas do mundo vivía na rexión). A súa profundidade media é de 16 m e máxima de 30 m. É o máis importante dos sete ríos sacros do hinduísmo no que millóns de fieis báñanse para purificarse. Os indios van ao río a morrer en multitude na crenza de que morrer no Ganxes, e especialmente en Benarés, na ribeira esquerda, fai posible finalizar o ciclo de reencarnacións e alcanzar o moksha (o equivalente do nirvana dos budistas). É personificado como Maa Ganga (nai Ganxes) ou Ganga Deví (deusa Gaṅgā). Segundo a tradición, en tempos inmemoriais as augas do Ganxes cruzaban o ceo, mentres as terras desérticas da India perecían de sede.

O rei Bhagiratha elevou pregarias aos deuses para que o ceo regase coas súas augas as terras sedentas; os deuses atendérono e enviaron as augas á terra, aínda que caeron con tal violencia que ameazaron con acabar coa vida de todos os homes. Entón ocorreu o milagre: Shiva, compadecido da humanidade atribulada, fixo que as augas caesen sobre a súa cabeza e escorregasen polos seus longos cabelos durante mil anos, antes de que o río sacro nacese no Himalaia, manso e moderado, sen perigo para os homes.

Tamén é vital para os 400 millóns de indios que aínda hoxe viven preto do seu curso e dependen del para as súas necesidades diarias. Historicamente tamén xogou un importante papel como vía vertebradora e sustento de moitas antigas capitais provinciais ou imperiais (como Kannauj, Kamilya, Kara, Prayag ou Prayagraj, Kashi, Pataliputra o Patna, Hajipur, Munger, Bhagalpur, Baranagar, Murshidabad, Baharampur, Nabadwip, Saptagram e Calcuta). É con todo un dos ríos máis contaminados do mundo e unha importante fonte de contaminación oceánica a escala mundial debido á vertedura de refugallos plásticos. Un estudo desenvolvido polo Centro Helmholtz para a investigación medioambiental e publicado en 2018 sitúao como o primeiro dos 10 ríos que máis achegan á contaminación mariña xa que arrastra anualmente 545 millóns de quilos de refugallos plásticos. Os niveis de bacterias coliformes fecais procedentes de refugallos humanos nas augas do río preto de Varanasi superan no medio millón de veces o límite oficial do goberno da India. O Plan de Acción de Ganxes, unha iniciativa ambiental para limpar o río, foi un gran fracaso até o momento, debido á corrupción, á falta de vontade por parte do goberno e á súa burocracia, á falta de experiencia técnica, a unha planificación ambiental deficiente, e á falta de apoio das autoridades relixiosas. A súa alta contaminación é unha ameaza para os seres humanos e a fauna, que involucra unhas 140 especies de peixes, 90 especies de anfibios e dúas especies de golfiños, o golfiño do Ganxes, en perigo de extinción, e o golfiño Irrawaddy. É tamén interesante por unha especie estraña de quenllas, o *Glyphis gangeticus*, cuxa conservación considerase en perigo crítico.
## Xeografía 
### Curso 
#### Curso alto: en Uttarakhand 
[miniatura|upright|O [río Bhagirathi no glaciar Gangotri.]]
miniatura|upright|As cabeceiras no Himalaia do Ganxes, na rexión Garhwal de Uttarakhand. As correntes de cabeza e os ríos están rotulados en cursiva; as alturas das montañas, lagos e pobos móstranse en metros entre parénteses.

O seu curso principal comeza na confluencia dos ríos Bhaguirati e Alaknanda na cidade de Devprayag na división de Garhwal do estado indio de Uttarakhand. Na cultura e a mitoloxía hindú, considérase que o Bhagirathi é a fonte do Ganxes, aínda que o Alaknanda é máis longo, e, por tanto, hidroloxicamente, é a verdadeira fonte. 

As cabeceiras do Alakananda, localizadas no parque nacional de Nanda Devi (1982, Patrimonio da Humanidade desde 1989), están formadas pola neve derretida de picos como o Nanda Devi , o Trisul e o Kamet . O Bhagirathi nace ao pé do glaciar Gangotri, en Gomukh, a unha altitude de 4.356 m, sendo mitoloxicamente denominado como o que reside nos guechos de Shiva, simbolicamente Tapovan, un prado de beleza etérea aos pés do monte Shivling, a só 5 km de distancia.

Aínda que moitos pequenos regatos comprenden a cabeceira do Ganxes, os seis máis longos e as súas cinco confluencias considéranse sagrados. As seis fontes son Alaknanda, Dhauliganga, Nandakini, Pindar, Mandakini e Bhagirathi. As súas confluencias, coñecidas como Panch Prayag, están ao longo do Alaknanda. Son, en orde augas abaixo, Vishnuprayag, onde o Dhauliganga se une ao Alaknanda; Nandprayag, onde se xuntan os Nandakini; Karnaprayag, onde se xunta o Píndaro; Rudraprayag, onde se xuntan os Mandakini; e, finalmente, Devprayag, onde o Bhagirathi se une aos Alaknanda para formar o Ganxes. e a «capital mundial do Ioga». miniatura|upright|Estatua de Shiva en Har-ki-Pauri, Haridwar Logo penetra na chaira ganxética e a pouco máis de 10 km ao sur alcanza outra cidade santa de peregrinación, Haridwar 

Isto maniféstase na peregrinación do Kumbha Mela, que se celebra cada 12 anos, cando millóns de peregrinos, devotos e turistas congréganse na cidade para realizar un baño ritual no Ganxes para lavar os seus pecados e alcanzar o moksha. Haridwar tamén é o centro doutra peregrinación, a de Kanwar, na que millóns de participantes recollen auga sacra e lévana por centos de quilómetros para ofrecer nos santuarios de Śiva. En setembro de 2015, o ministro de turismo da Unión, Mahesh Sharma, anunciou que Rishikesh e Haridwar serán as primeiras cidades na India que recibiran o título de «cidades xemelgas con patrimonio nacional».

En Haridwar, unha presa, situada a uns 300 m.s.n.m., desvía parte das augas do río cara ao canle do Ganxes, construído polos británicos entre 1842 e 1854 que irriga a rexión do *Doab* de Uttar Pradesh. O Ganxes, cuxo curso se encamiñaba máis ou menos cara ao suroeste até ese punto, comeza a virar cara ao sueste para describir un amplo arco duns 800 km a través das chairas do norte de India, que por el chámase chaira ganxética, unha planicie con pouco desnivel e na que recibe numerosos e longos afluentes. Pouco despois de entrar na chaira, abandona o estado de Uttarakhand e penetra no de Uttar Pradesh, polo seu extremo noroccidental, considerando que o río, cuxo curso fluíu aproximadamente suroeste até este punto, agora comeza a fluír cara ao sueste a través das chairas do norte da India.
#### En Uttar Pradesh 
[miniatura|upright|Ghat en [Bithoor]]
[miniatura|upright|En [Kanpur durante o monzón ]]
[miniatura|upright|A presa do Ganxes, a entrada da cidade de [Kanpur]]
[miniatura|upright|En [Mirzapur]]
Pasa polas cidades de Bijnor, Anupshahar, Narora, Kachhla e Kannauj (antiga capital imperial da dinastía Pushyabhuti a finais do século VII.) Segue logo o Ganxes o seu avance en dirección suroeste por Farrujābād e recibe, pola marxe esquerda e chegando desde o Himalaia, ao río Rāmgangā , que lle achega un caudal anual medio duns 500 m³/s. Logo pasa por Bithoor (unha cidade de peregrinación hindú, que sería o lugar de nacemento dos fillos de Rama, Luv e Kush) e finalmente chega a Kanpur.

Xusto antes de entrar en Kanpur está embalsado mediante a presa do Ganxes, unha presa de 621 m de lonxitude inaugurada no 2000 que quere cambiar a fisionomía da cidade dispondo un xardín botánico e acondicionando a canle canalizada ao seu paso pola cidade. Ao saír de Kanpur pasa fronte a unha das súas cidades suburbiais, Jajmau, un importante centro industrial que ten as maiores empresas da pel e onde está o aeroporto de Kanpur.

Únese despois ao río Yamuna (1 300&nbsp;km) na Triveni Sangam, preto da cidade sacra de Prayag, agora Prayagraj, nunha confluencia sacra para o hinduísmo. Nesa confluencia o Yamuna é máis caudaloso que o propio Ganxes, contribuíndo aproximadamente con 2950 m³/s, aproximadamente o 58.5 % do caudal combinado. Fronte a confluencia está a cidade de Jhusi.

Segue cara ao leste e atópase co río Tamsa (tamén chamado *Tons* ou *Tauns*), de 400 km de lonxitude, que o aborda polo sur chegando desde a cordilleira de Kaimur e contribúe cun caudal medio duns 187 m³/s. Continua pola pequena localidade de Sirsa , onde hai unha central eléctrica da NTPC Limited, e pasa polas cidades de Chunar, Mirzapur e Benarés (Varanasi).

A cidade de Benarés ten 88 ghats de renome mundial, a maioría deles para o baño e a cerimonia puja, e só dous úsanse exclusivamente como sitios de cremación. Os extensos tramos de ghats, graderías con lousados de pedra onde os peregrinos realizan ablucións rituais, realzan a beira do río cunha gran cantidade de santuarios, templos e palacios construídos ao bordo da auga.

A maioría dos ghats foron reconstruídos despois de 1700, cando a cidade era parte do Imperio maratha. (foron patrocinados por marathas (scindias), holkares, bhonslees e peshwas). Moitos ghats están asociados con lendas ou mitoloxías, mentres que outros moitos son de propiedade privada. Unha atracción popular entre os visitantes da cidade é un paseo en barco pola mañá no Ganxes a través dos ghats, sendo os máis afamados Dashashwamedh, Manikarnika e Panchganga.

Ficheiro:Alba al Ganges.JPG|Amencer no Ganxes preto de Benarés
Ficheiro:Varanasiganga.jpg|O Ganxes ao seu paso por Benarés
Ficheiro:Varanasi, Uttar Pradesh, India (2007) 360 - Flickr - archer10 (Dennis).jpg|Templos hindús tras o Manikarnika Ghat
Ficheiro:Ceremonia al amanecer. Varanassi. Ciudad Sagrada. Rio Ganges.JPG|Cerimonia ao amencer

miniatura|800px|center|Ribeira do Ganxes en Benarés cos moitos ghats
Ao pouco de saír de Benarés, o Ganxes recibe ao río Gomti (940 km), que chega desde o norte desde o Himalaia, e achega un caudal anual medio de 234 m³/s, antes de alcanzar a pequena localidade de Saidpur. Continua o seu lento avance e o río pasa por Zamania —lugar sacro xa que o Ganxes flúe cara ao norte— e chega a Ghazipur, ben coñecida pola súa fábrica de opio, establecida pola British East India Company en 1820 e que segue sendo a fábrica legal de opio máis grande do mundo, producindo medicamentos para a industria farmacéutica mundial. Tras percorrer uns 40 km alcanza Chausa, onde recibe pola dereita ao curto río Karmanasa (192 km) en cuxa confluencia comeza un tramo en que o Ganxes será fronteira estatal entre Uttar Pradesh, ao oeste, e Bihar, ao leste. En Chausa tivo lugar unha notable batalla entre o emperador mogol, Humayun e o afgán, Sher Shah Suri. Pelexouse o 26 de xuño de 1539 e Sher Shah saíu vitorioso e coroouse a si mesmo como Farīd al-Dīn Shēr Shah. Ao comezar o tramo fronteirizo, o Ganxes pasa fronte a Buxar a Ballia e despois chega á cidade de Chhapra, en Bihar, na confluencia co río Ghaghara (1.080 km), que chega desde o oeste e tamén flúe desde os Himalaias do Nepal, cun caudal medio anual de 2990 m³/s, o máis caudaloso dos seus afluentes. Chhapra creceu en importancia como mercado fluvial no século XVIII cando neerlandeses, franceses, portugueses e ingleses estableceron refinarías de salitre na área.
Finalmente o Ganxes intérnase no estado de Bihar.
#### En Bihar 
[miniatura|upright|O Ganxes atravesa de oeste a leste o estado de Bihar pola súa banda central, recibindo aos ríos Ghagara, [río Son|Son, Gandak, e Kosi]]
[miniatura|upright|Ribeira do Ganxes en [Patna, a capital de Bihar]]
[miniatura|upright|O templo de Ajgaibi Nath,preto de [Bhagalpur]]

Ao pouco de entrar en Bihar, o Ganxes recibe pola marxe dereita, chegando desde o suroeste, ao río Son (784 km), o máis longo dos afluentes meridionais, que contribúe cuns 1000 m³/s. Pouco despois alcanza a capital de Bihar, Patna, onde recibe pola esquerda, chegando desde o norte, ao río Gandaki (630 km), fluíndo desde Nepal e contribuíndo con 1654 m³/s. Patna, edificada sobre os restos de Pataliputra, a antiga capital do Imperio maurya, é hoxe un centro comercial de produtos agropecuarios (arroz, millo, trigo, soia, sésamo, cana de azucre, linaza) e tamén un importante centro artesanal (tecidos de algodón e seda; ourivaría, metalurxia e cerámicas). Fronte a Patna, na beira esquerda entre o Ganxes e o Gandak, atópanse Hajipur e Sonpur, unha vez famosa pola súa longa plataforma ferroviaria (a 8.ª do mundo), tamén alberga a feira de gando máis grande de Asia que comeza en Kartik Poornima (lúa chea), cunha duración entre quince días e un mes, no mes de novembro-decembro e celébrase as beiras do Ganxes-Gandak.

Segue en dirección oeste pasando por Begusarai, Barauni, as cidades xemelgas de Jamalpur e Munger, Sultanganj e Bhagalpur, cidade da seda, dedicada tradicionalmente a tal industria e hoxe un centro educativo, comercial e político, listada para o seu desenvolvemento no marco do programa «Smart City», unha iniciativa conxunta entre o goberno e a industria.

Nesta sección hai un tramo duns 50 km protexido desde 1991 como «Vikramshila Gangetic Dolphin Sanctuary», un santuario fluvial establecido para protexer o golfiño ganxético, —declarado como Animal Acuático Nacional de India, decisión tomada en outubro de 2009 na primeira reunión da Autoridade Nacional da Conca do Río Ganxes (National Ganga River Basin Authority, NGRBA)—, e tamén a «Rehabilitation Area for Garuda is Bhagalpur», dedicada a salvagardar o marabú argala (Garuda, un deus mitolóxico similar á ave fénix), unha ave de gran tamaño da que apenas quedan 1000 exemplares no mundo.
Logo recibe pola esquerda, preto de Kursela e chegando desde o noroeste, ao río Kosi (729 km), que flúe desde Nepal, contribuíndo aproximadamente con 2166 m³, respectivamente. O Kosi é o terceiro afluente máis grande do Ganxes, despois do Ghaghara e do Yamuna.

#### En Jharkhand-Bengala Occidental 
Tras alcanzar Sahibganj, sede dunha das universidades máis antigas do mundo, Vikramashila, o Ganxes comeza a fluír en dirección S-SE e iníciase un novo tramo fronteirizo, primeiro entre Bihar e Jharkhand , e logo Jharkhand e Bengala Occidental, onde se interna nun tramo de menos de 20 km, no que pasa fronte a Pakur, onde comeza o seu desgaste coa ramificación do seu primeiro distributario, o Bhāgirathi-Hooghly, que se converterá no río Hugli (260 km). Xusto antes da fronteira con Bangladesh, a presa de Farakka controla o fluxo do Ganxes, desviando parte da auga a unha canle de alimentación conectado ao Hugli co fin de mantelo relativamente libre de sedimentos.

O Hugli está formado pola confluencia do río Bhagirathi e o río Jalangi en Nabadwip, e o Hugli ten á súa vez varios afluentes. O maior é o río Damodar, que discorre ao sur de Calcuta, cunha conca de 25820 km². O Hugli desemboca na baía de Bengala preto da illa Sagar. Entre Malda e a baía de Bengala, o Hugli pasa polas localidades e cidades de Murshidabad, Nabadwip, Calcuta e Howrah.

Ao pouco de Farakka o Ganxes volve ser fronteira, esta vez internacional, entre Bengala Occidental e Bangladesh . Neste tramo pasa fronte a Suti, Aurangabad , Chapai Nawabganj , Lalgola e Godagari , Rajshahi, a cidade da Seda e capital da división de Rajshahi e Charghat , e intérnase despois en Bangladesh, onde pasa xa a chamarse río Padma.
#### En Bangladesh 
[miniatura|upright|O Ganxes no seu tramo final ao entrar en [Bangladesh, onde cambia sucesivamente de nome a Padma e Meghna]]
Despois de entrar en Bangladesh, ao Padma úneselle o río Jamuna, o maior distributario do río Brahmaputra. Máis adiante, o Padma únese ao río Meghna, o segundo maior distributario do Brahmaputra, e toma o nome de Meghna cando ingresa no estuario de Meghna, que desemboca na baía de Bengala. Aquí fórmase o abanico de Bengala (*Bengal Fan*), o maior abanico submarino do mundo, duns 1430x3000 km que o só representa entre o 10-20 % do enterro global de carbono orgánico.

O delta do Ganxes, formado principalmente polos grandes fluxos cargados de sedimentos dos ríos Ganxes e Brahmaputra, é o delta máis grande do mundo, con aproximadamente 59000 km². Esténdese 322 km ao longo da baía de Bengala.

Só os ríos Amazonas e Congo teñen un caudal medio maior que o caudal combinado do Ganxes, o Brahmaputra e o sistema do río Surma-Meghna. Na época de maior caudal, só o Amazonas é máis grande.

### Encoraxe 
O río ten dous encoros principais. O primeiro preto de Haridwâr, desvía unha gran parte das augas, procedentes do Himalaia, para o canal superior do Ganxes, construído polos británicos en 1854, a fin de regar as terras dos arredores. Ese desvío de augas é a causa principal da deterioración da navegabilidade do seu curso.

O outro encoro é unha central hidroeléctrica sita cerca de Farakka, preto do punto da entrada principal do río en Bangladesh e que desvía parte das augas do Hûglî. Esta presa é unha fonte de conflitos entre a India e Bangladesh, desde a súa construción en 1975.

## Xeoloxía 
O subcontinente indio atópase sobre a placa índica, unha placa menor dentro da placa indoaustraliana. O seu proceso de definición xeolóxica empezou fai 75.000.000 de anos, cando, como parte do supercontinente de Gondwana, iniciouse unha deriva nordeste -que durou cincuenta millóns de anos- a través do, aínda non formado, océano Índico.
### Hidroloxía 
miniatura|upright|Un mapa de 1908 que mostra o curso do Ganxes e os seus afluentes
miniatura|upright|Rexión de captación do Ganxes
[miniatura|upright|O río Ganxes en [Calcuta, coa ponte Howrah o fondo]]
miniatura|upright|o Baixo Ganxes en Lakshmipur, Bangladés

Os principais afluentes do Ganxes son, pola marxe esquerda, os ríos Gomti, o Ghaghara, o Gandaki e o Kosi ; e pola beira dereita, Yamuna, o Son, Punpun e Damodar. A hidroloxía do río Ganxes é complicada, especialmente na rexión do delta. E iso causa as diferentes formas de determinar a lonxitude do río, a súa descarga e o tamaño da súa conca de drenaxe.

O nome *Ganga* é usado para designar o río entre a confluencia dos ríos Bhagirathi e Alaknanda, nos Himalaias, e a fronteira entre a India e Bangladés, preto do encoro de Farakka e a primeira bifurcación do río. Con frecuencia dise que a lonxitude do Ganxes é de pouco máis de 2500 km. Nestes casos adóitase supor que a fonte do río é o nacemento do río Bhagirathi, o glaciar Gangotri en Gomukh e que a súa desembocadura é a boca do río Meghna na baía de Bengala. A conca do Ganxes, incluído o delta pero non as concas do Brahmaputra ou do Meghna, ten aproximadamente 1 080 000 km², dos que 861 000 km² atópanse na India (aproximadamente o 80 %), 140 000 km² en Nepal (13 %), 46 000 km² en Bangladés (4 %) e 33 000 km² na China (3 %).[ Ás veces, as concas do Ganxes e do Brahmaputra-Meghna combínanse para dar un total de aproximadamente 1600000 km². A conca combinada Ganxes-Brahmaputra-Meghna (abreviada, GBM ou GMB) é unha conca que drena partes de Bangladés, Bután, India, Nepal e China.

A conca abarca desde o Himalaia e Transhimalaia, no norte, até as ladeiras do norte da cordilleira Vindhia no sur, desde a vertente oriental da cordilleira Aravalli, no oeste, até a meseta de Chota Nagpur e o delta dos Sundarbans, no leste. Unha parte significativa da descarga do Ganxes provén do sistema montañoso do Himalaia, no que a conca do Ganxes esténdese case 1200 km desde a división Yamuna-Satluj ao longo da cordilleira Simla, que forma o límite coa conca do Indo no oeste, até a cordilleira Singalila ao longo da fronteira Nepal-Sikkim, que forma o límite coa conca do Brahmaputra no leste. Esta sección do Himalaia ten 9 dos 14 picos máis altos do mundo con máis de 8000 m de altitude, incluído o monte Everest, que é o punto máis alto da conca do Ganxes. Os outros picos de máis de 8000 m na conca son Kanchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oiu, Dhaulagiri, Manaslu, Annapurna e Shishapangma. A parte da conca do Himalaia inclúe a parte sudoriental do estado de Himachal Pradesh, todo o estado de Uttarakhand, todo o país de Nepal e a parte noroccidental extrema del estado de Bengala Occidental.

## Mito do Ganxes 
Segundo lendas antigas, en tempos inmemoriais as augas do Ganxes cruzaban o ceo, mentres as terras desérticas da India perecían de sede. O rei Bhaguiratha elevou pregarias aos deuses para que o ceo regase coas súas augas as terras sedentas da India. Os deuses escoitaron as súas pregarias e enviaron as augas á terra, pero estas caeron con tal violencia que ameazaron con cegar a vida de todos os homes.

Pero entón ocorreu o milagre: Shiva, compadecido da humanidade, fixo que as augas caesen sobre a súa cabeza e escorregasen polos seus cabelos longos durante mil anos, antes de que o río sacro nacese no Himalaia, manso e moderado, sen perigo para os homes. Por iso todos os anos millóns de fieis hindús báñanse no río que veneran, para purificarse.

## Sacralidade do Ganxes 
[miniatura|300px|dereita|*Ghat* (Balneario) en [Bénarès.]]
O Ganga ou Ganxes está considerado como sagrado polo hinduísmo. A inmersión no Ganxes permite que o crente lave os seus pecados e a dispersión das cinzas no río, logo da cremación do cadáver, pode beneficiar unha mellor vida futura, e mesmo atinxir a moksha ou liberación, é dicir, a saída do mundo fenoménico.

Os devotos hindús efectúan a peregrinación para se bañar nas súas augas e practicar a meditación nas súas beiras. Ao longo do percorrido fluvial do Ganxes hai varios sitios sagrados hindús, como Haridwâr (ou Hardwâr) e Vârânasî (ás veces chamado Kâshî ou Bénarès, este último o máis coñecido dos seus nomes en Occidente).

## Contaminación do río 
A polución do río Ganxes incrementouse de forma alarmante nos últimos anos. Os produtos que o contaminan inclúen restos das cremacións humanas, esqueletos de animais, augas residuais e desperdicios das fábricas que, día a día, afectan gravemente ás súas augas.

A isto hai que engadir que non é estraño atopar cadáveres enteiros de persoas e animais flotando nas súas augas. Existiron diversos intentos de limpar o Ganxes pero, até o momento, todos fracasaron.

## Hidrometría 

Media mensual do caudal (m³/s) medida na estación hidrolóxica de *Farakka* altitude: 19 m- conca: 833 000&nbsp;km²- datos calculados para o período 1949-1973.

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.8)
  id:darkgrey  value:gray(0.3)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.9)

ImageSize = width:700 height:300
PlotArea = left:50 bottom:40 top:20 right:20
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:45000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:5000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:2500 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:Ene text:Xaneiro
  bar:Feb text:Febreiro
  bar:Mar text:Marzo
  bar:Abr text:Abril
  bar:May text:Maio
  bar:Jun text:Xuño
  bar:Jul text:Xullo
  bar:Ago text:Agosto
  bar:Sep text:Setembro
  bar:Oct text:Outubro
  bar:Nov text:Novembro
  bar:Dic text:Decembro

PlotData=
  color:barra width:30 align:left

  bar:Ene from:0 till: 2827
  bar:Feb from:0 till: 2419
  bar:Mar from:0 till: 2014
  bar:Abr from:0 till: 1750
  bar:May from:0 till: 1984
  bar:Jun from:0 till: 4314
  bar:Jul from:0 till: 20793
  bar:Ago from:0 till: 43030
  bar:Sep from:0 till: 36899
  bar:Oct from:0 till: 17592
  bar:Nov from:0 till: 6836
  bar:Dic from:0 till: 3984

PlotData=
  bar:Ene at: 2827 fontsize:S text: 2827 shift:(-10,5)
  bar:Feb at: 2419 fontsize:S text: 2419 shift:(-10,5)
  bar:Mar at: 2014 fontsize:S text: 2014 shift:(-10,5)
  bar:Abr at: 1750 fontsize:S text: 1750 shift:(-10,5)
  bar:Jun at: 4314 fontsize:S text: 4314 shift:(-10,5)
  bar:Jul at: 20793 fontsize:S text: 20793 shift:(-10,5)
  bar:Ago at: 43030 fontsize:S text: 43030 shift:(-10,5)
  bar:Sep at: 36899 fontsize:S text: 36899 shift:(-10,5)
  bar:Oct at: 17592 fontsize:S text: 17592 shift:(-10,5)
  bar:Nov at: 6836 fontsize:S text: 6836 shift:(-10,5)
  bar:Dic at: 3984 fontsize:S text: 3984 shift:(-10,5)
  

O seu caudal mínimo é 1041 m³/s, e o máximo é de 60&nbsp;000 m³/s.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* A auga e o dereito internacional: bibliografía selectiva. Biblioteca do Palacio da Paz.
* Fotos do Ganxes (Benarés). 
* Eco Friends. ONG para a protección do Ganxes.