open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tatsunoko Production

anteriormente coñecido como  e a miúdo acurtado como , é unha empresa de animación xaponesa. O nome do estudio ten un significado dobre en xaponés: "O neno de Tatsu" (Tatsu é un alcume para Tatsuo) e "dragón de mar", a inspiración para o seu logo con forma de cabalo de mar. Tatsunoko ten a súa sede central en Musashino, Tokyo.

## Historia 
O estudio foi fundado en outubro de 1962 polo pioneiro do anime Tatsuo Yoshida e polos seus irmáns Kenji e Toyoharu ("Ippei Kuri").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
TV Tokyo

é unha canle de televisión comercial de ámbito nacional xaponés que transmite dende Tokyo. Foi fundada en 1964, e o seu principal accionista de referencia é o xornal Nihon Keizai Shimbun, sendo a canle principal da rede de emisoras TX Network (TXN).

A canle, que tamén se coñece popularmente como , é a máis pequena das canles de televisión nacionais que emiten dende Tokyo, e salienta pola alta presenza do anime na súa programación.

## Historia 
[esquerda|miniatura|Oficina principal de TV Tokyo en [Minato, Tokyo|Minato (Tokyo).]]
[miniatura|240px|Vista aérea das oficinas de TV Tokyo en [Minato, Tokyo|Minato, Tokyo.]]
A emisora comezou as súas transmisións o 12 de abril de 1964, como unha canle educativa posta en marcha pola Japan Science Promotion Foundation. Durante os seus primeiros anos realizaba emisións de poucas horas e con programas especializados, aínda que en 1968 comezou a transmitir programas en cor.

O 1 de xullo de 1968 a canle pasou a denominarse "Tokyo Channel 12 Production Limited". Máis tarde, o xornal Nihon Keizai Shimbun decide comprar a canle, e tentará convertela nunha emisora xeneralista.

En outubro de 1973 a canle pasa a chamarse "Tokyo Channel 12" e afronta unha transición a canle de carácter xeneralista e comercial coa posta en marcha de novos espazos e realizando unha ampliación de capital.

En 1981, pasa a chamarse "Television Tokyo Channel 12", e en 1983 a canle forma unha rede de emisoras chamada Mega TON Network, actual TXN, na que tamén entraron TV Osaka e TV Aichi e que contaría con TV Tokyo como emisora principal.

En decembro de 1985 TV Tokyo traslada as súas oficinas principais de Shibakoen a Toranomon (Minato, Tokyo).

O logotipo actual de TV Tokyo empezouse a utilizar dende o 1 de outubro de 1998. O 12 de decembro de 1999, inaugúrase o segundo estudio situado en Tennozu. No ano 2000 emprega o uso do formato HDTV na maioría dos seus programas.

O 25 de xaneiro de 2003, o nome da canle cambiouse de novo a "TV Tokyo Corporation". Os seus accionistas de referencia son o xornal Nihon Keizai Shimbun e Mainichi Broadcasting System.

O 24 de xullo de 2011 deixou de transmitir de forma analóxica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Zaire (moeda)

O **zaire** foi a moeda oficial da República do Zaire (actual República Democrática do Congo) entre 1967 e 1993. 
## Historia
A moeda foi emitida en 1967, e o seu valor era equivalente a 3 francos belgas. O 22 de outubro de 1993 introduciuse o **novo zaire**, que equivalía a 3.000.000 dos antigos zaires. En 1997 stableceuse o franco congolés como a unidade monetaria da República Democrática do Congo, substituíndo o novo zaire a unha taxa dun franco por cen mil zaires.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*[Páxina web do Banco Central da República Democrática do Congo (en inglés(https://gl.wikipedia.org/wiki/Lingua_inglesa), francés e kikongo).]
Zaire (homónimos)

O topónimo **Zaire** pode referirse a:

* **Zaire**, antigo nome da actual República Democrática do Congo, entre 1971 e 1997, despois de que este territorio levase os nomes de Estado Libre do Congo (1885-1908), Congo Belga (1908-1960), República do Congo (1960-1964) e  República Democrática do Congo (1964-1971);
* **Zaire**, antiga moeda da antedita república, substituída polo franco congolés;
* **Provincia de Zaire**, unha das 18 provincias de Angola, situada no noroeste do país;
* **Río Zaire**, nome local co que, nalgúns países da zona, se coñece o río Congo, o maior río da África central.
Provincia de Zaire

**Zaire** é unha das 18 provincias de Angola, localizada no noroeste do país.

A súa capital é a cidade e municipio de M'Banza Kongo, tamén grafada como M'Banza Congo, que, no ano 2018, tiña unha poboación estimada de 205 272 habitantes, sendo a única capital provincial angolana que non é a localidade con máis poboación da súa provincia, xe que esta é a cidade de Soio.

## Etimoloxía 
O topónimo Zaire é un termo co que nas linguas europeas adaptaron a palabra en congo *nzere* ou *nzadi*, que significa "o río que traga todos os ríos", en referencia ao río Congo.

## Xeografía 
A provincia de Zaire encóntrase no noroeste de Angola. Limita ao norte coa República Democrática do Congo (a través do río Zaire), ao leste coa provincia de Uíge, ao sur coa provincia de Bengo e ao oeste co océano Atlántico.

A provincia ten unha extensión de 40 130&nbsp;km². No ano 2018 tiña unha poboación estimada de 676 649 habitantes, En 1914, a monarquía do Congo foi abolida tras a represión portuguesa de varias revoltas.

En 1885 a Angola portuguesa creou o distrito do Congo, que se dividiu en 1919 nos distritos de Cabinda e de Zaire, respectivamente ao norte e ao sur do río Congo.

Durante o período de 1961-1997, na Guerra da independencia angolana, unha gran parte dos bakongo fuxiron á República do Zaire. Moitos destes refuxiados, e os seus descendentes, volveron despois de que o acordo de Alvor recoñecese a independencia angolana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Zaire. En Info-Angola 
* AO.ZA City Councils of Angola 
* Web oficial do goberno provincial 
* Zaire en geoview.info
Georgios Papagiannis

miniatura|250px|Papagiannis, 2017.
**Georgios Papagiannis** (en grego: Γιώργος Παπαγιάννης), nado o 3 de xullo de 1997 en Marusi, Atenas, é un xogador grego de baloncesto profesional que xoga no Panathinaikos BC da A1 Ethniki.

## Traxectoria profesional 
Papagiannis debutou coma profesional no Peristeri BC o 5 de xaneiro de 2012 con tan só 14 anos, nun partido da A1 Ethniki contra o Panathinaikos. O 25 de xuño de 2014, Papagiannis asinou co Panathinaikos.

O 23 de xuño de 2016, Papagiannis foi elixido na 13ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Phoenix Suns. Na mesma noite do Draft foi traspasado ós Sacramento Kings. Debutou na NBA o 5 de novembro de 2016 na derrota dos Kings contra os Milwaukee Bucks por 117-91.

O 8 de marzo de 2018, Papagiannis asinou un contrato de dez días cos Portland Trail Blazers, e ó remate deste, o 18 de marzo, asinou cos Blazers un contrato por dous anos.

O 20 de xullo de 2018, Papagiannis asinou de novo co Panathinaikos, asinando co equipo grego un contrato de cinco anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Lista de episodios de Neon Genesis Evangelion

***Neon Genesis Evangelion*** é unha serie anime producida por Gainax e Tatsunoko Production e dirixida por Hideaki Anno. Empezou retransmitirse no Xapón na canle TV Tokyo o 4 de outubro de 1995 e rematou o 27 de marzo de 1996. *Evangelion* é un anime apocalíptico do xénero mecha. Céntrase nun mozo recrutado pola organización paramilitar NERV para controlar o xigante biomecánico chamado Evangelion e loitar contra os seres monstruosos coñecidos como Anxos. A acción transcorre na cidade futurista de Tokyo-3 anos despois dun cataclismo mundial. Céntrase nas vidas dos pilotos dos Evangelion e dos membros de NERV no seu intento de previr outra catástrofe.

A serie estreouse en galego no ano 2005 a través da TVG, dentro do espazo infantil e xuvenil Xabarín Club. A distribución en formato de vídeo caseiro en galego realizouse na edición *Neon Genesis Evangelion Platinum*, que contaba coa serie completa de 26 episodios en 6 DVDs, e tiña 750 minutos de duración.

## Episodios 
## Notas
Lista de monarcas dos reinos cristiáns da Península Ibérica

[miniatura|250px|Os dominios visigodos: España, [Galicia na monarquía visigoda|Galiza e Septimania.]]
Esta é a **lista de monarcas dos reinos cristiáns da Península Ibérica**, desde a caída do reino visigodo en 711 até a actualidade.

## Idade Media 
Trala chegada musulmá no século VIII á península, mentres a España visigoda e Septimania foron tomadas polos exércitos musulmáns, en Galiza comezábase a conformación dun novo reino cristián. Posteriormente foron aparecendo novos reinos, xurdidos a partir dos núcleos cristiáns do norte peninsular. Cómpre ter en conta que estes reinos, a medida que acadaban vitorias ou conquistas, podían ir incorporando outros «reinos» musulmáns; por exemplo, o reino de Toledo ―incorporado ó de Castela―, o reino de Valencia ―incorporado ó de Aragón―, o reino do Algarve ―incorporado ó de Portugal― ou o reino de Granada.

## Idades Moderna e Contemporánea 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Estatuas e retratos de monarcas hispanos
Odio (filme de 1933)

***Odio*** é un filme de 1933 dirixido por Richard Harlan. Foi rodado en Combarro.

## Argumento 
Octavio é vítima dunha maldición ancestral.

## Elenco 
* María Fernanda Ladrón de Guevara
* Fernando Fernández de Córdoba
* Pedro Terol
* Manuel París
* Raquel Rodrigo
* Jesús Navarro
* Manuel Arbó
* Antonia Plana
* Pedro Larrañaga
* Martín Vara
* Rosita de Cabo

## Produción 
O filme baséase na novela homónima do escritor coruñés Wenceslao Fernández Flórez. A rodaxe realizouse en Combarro e nela apareceron moitos dos habitantes da vila como actores improvisados.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Cinema de Galicia

### Ligazóns externas 
* Ficha do filme na Enciclopedia do Cine Español .
Lista de primeiros ministros de Djibuti

O **primeiro ministro de Djibuti** é o xefe do goberno de Djibuti.

Dende a creación do cargo de primeiro ministro en 1977 houbo seis primeiros ministros, sendo o actual Abdoulkader Kamil Mohamed, dende 2013.

Esta é a **lista dos primeiros ministros de Djibuti.**

## Lista 
Na lista tamén se inclúen presidentes do Consello de Goberno do Territorio francés dos Afars e dos Isas, que actuaron como xefes de goberno da actual área de Djibuti entre 1967 e 1977, antes da proclamación da independencia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xibutí
*Lista de presidentes de Djibuti
*Territorio Francés dos Afars e dos Issas (FTAI)
* Somalilandia francesa
* Xefes de Estado e Goberno actuais

### Ligazóns externas 
* Homes de Estado do mundo - Djibuti
Portimão, Portimão

miniatura|200px|Localización da freguesía de Portimão dentro co concello homónimo

**Portimão** é unha vila e freguesía portuguesa do concello de Portimão, no Algarve.

O presidente da *Junta de freguesia* é Álvaro Miguel Peixinho Alambre Bila (PS).

## Xeografía 
A freguesía ocupa unha extensión de 75,69&nbsp;km² e, no ano 2011 contaba cunha poboación de 45 431 habitantes, polo que a súa densidade de poboación era, nese ano, de 600,2 hab./km².

### Evolución da poboación 
## Historia 
Desde 1864 a 1920 a freguesía denominábase Vila Nova de Portimão. Pola lei nº 1692, de 11 de decembro de 1924, Vila Nova de Portimão foi elevada á categoría de cidade coa designación de Portimão.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Portimão
Condado de Meaux

thumb|Condados de Francia sobre 1030. 
thumb|Condados de Francia sobre 1180.
O **condado de Meaux** foi unha xurisdición feudal de Francia en Champaña, centrada na cidade de Meaux. O seu principal centro relixioso foi o mosteiro de Santa Cruz fundado no 660 polo bispo Farón. O condado foi gobernado por Lois o Tatexo antes de ser rei e máis tarde foi dado ao Nibelúnxida Teodeberto, irmán do bispo de París Anscarico, do cal pasou a Heriberto I que tamén gobernaba no condado de Soissons e no de Vexin e que con Vermandois formou un distrito militar para loitar contra os normandos. Heriberto abriu a dinastía de Vermandois. 
 
## Lista de condes 
* **862 - 877: Lois o Tatexo** (m. 879) (rei de Francia 877-879).
* **877 - 896: Teodeberto**, irmán de Anscarico (bispo de París).
* **896 - 902: Heriberto I de Vermandois** (m. 902), conde de Vermandois.
* **902 - 943: Heriberto II de Vermandois** (m. 943), conde de Vermandois, fillo do anterior, casado con Adela, filla de Roberto I rei de Francia.

* **943 - 966: Roberto II de Vermandois** (m. 966), conde de Meaux (943-967) e de Troyes (956-967), fillo do anterior, casado con Adelaida Werra, condesa de Troyes, filla de Xilberto de Chalon, conde de Chalon e principal de Borgoña.

* **967 - 995: Heriberto III de Vermandois**, conde de Meaux e Troyes, fillo do anterior.
* **995 - 1022: Estevo I de Troyes**, conde de Meaux e Troyes, fillo do anterior.
* **1022 - 1037: Eudes II de Blois** (983 - 1037), conde de Blois, Reims, Meaux e Troyes, primo do anterior, descendente de Heriberto II de Vermandois. Casou en primeiras nupcias en 1103 con Matilde de Normandía (m. 1006) e en segundas nupcias con Ermengarda de Auvernia.

* **1037 - 1047: Estevo II** (m. 1047), conde de Meaux e Troyes, fillo do anterior (da segunda esposa).
* **1047 - 1066: Eudes II** (m. 1115 ), conde de Meaux e Troyes, fillo do anterior,  acompañou a Guillerme o conquistador ata Inglaterra e estableceuse alí. Os seus dominios estaban dominados polo seu tío

* **1066 - 1089: Teobaldo I** (1019 - 1089), conde de Blois, Meaux e Troyes, tío do anterior, fillo de Eudes I e Ermengarda de Auvernia. Casou en primeiras nupcias con Xersenda do Maine e en segundas nupcias con Adelaida de Valois

* **1089 - 1102: Estevo Henrique**, (m. 1102 ), conde de Blois e Meaux, fillo de Teobaldo I e Xersenda do Maine. Casou con Adela de Normandía.

* **1102 - 1151: Teobaldo II**, (m. 1152), conde de Blois e Meaux, conde de Champaña en 1125, fillo do anterior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Condado de Champaña.
*Condado de Troyes.
*Condado de Vermandois.
Nibelúnxidas

Os **nibelúnxidas** eran unha familia da nobreza franca, descendente de Khildebrand, fillo de Pipino de Heristal e irmán de Carlos Martel. Tomaron o seu nome de Nibelungo I, fillo de Khildebrand. As súas posesións estaban en Borgoña e Picardía. 

## Xenealoxía 
A investigación de Leon Levillain permitiulle levantar unha carta xenealóxica en 1937, adoptada máis tarde por Pierre Riché: 

 
 A pesar de ser un traballo valioso, esta táboa foi rectificada posteriormente con novos detalles por Christian Settipani en La prhistoire des Captiens ''(Nouvelle histoire gnalogique de l'auguste maison de France, vol. 1),* ed. Patrick van Kerrebrouck, 1993 (): 

 

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Leon Levillain, *Les Nibelungen historiques et leur alliances de famille*, 1937, tomo 49, en Annales du Midi. 
* Leon Levillain, *Les Nibelungen historiques et leur alliances de famille (suite)*, 1938, tomo 50, en Annales du Midi. 
* Pierre Riché, *Les Carolingiens, unha parella que se adapta a Europa*, París, 1983 (reimpresión 1997), 490 p. (  ) 

# Christian Settipani, *La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol 1)'', ed. Patrick van Kerrebrouck, 1993 (  )
Cemiterio dos Ingleses

O **Cemiterio dos Ingleses** é un cemiterio e un monumento ás vítimas de naufraxios na Costa da Morte, situado no concello de Camariñas, na baía leste do promontorio da Punta do Boi, onde en 1890 naufragou o buque de guerra inglés *HMS Serpent*.
Por esta praia pasa a 4ª etapa da ruta de sendeirismo do Camiño dos Faros.

## HMS Serpent 
O 8 de novembro de 1890, o *HMS Serpent* con 175 tripulantes saíu do porto de Plymouth, con destino Serra Leoa. Aproximouse á terra con mal tempo, e a tenue luz do faro de Cabo Vilán levou á tripulación por mal camiño. Ao redor das 23:00 do 10 de novembro, o *Serpent* bateu contra os acantilados en Punta do Boi. O lugar do accidente chámase hoxe Baixos do Serpent. O capitán ordenou o lanzamento de cordas co canón, pero rebotaron contra as rochas. A tripulación subiu aos botes, pero as ondas rompéronos contra os acantilados. Tres mariñeiros foron arrastrados ao leste ata a praia do Trece. Foron os únicos superviventes do desastre. 

Nos días seguintes foron chegando á costa máis de 100 corpos. O cura da parroquia de Xaviña mobilizou aos habitantes para recuperar e sepultar os restos. O cemiterio foi separado en dúas partes, unha para católicos e outra para protestantes. 

A Royal Navy e a raíña Vitoria agradeceron o seu traballo aos habitantes de Camariñas cunha carta de gratitude e con varios agasallos para as autoridades como un reloxo de ouro para o alcalde, unha escopeta para o párroco de Xaviña e 30 libras para os que colaboraron no rescate. Durante medio século despois da catástrofe, os barcos de guerra ingleses que navegaban preto do lugar do accidente lanzaban salvas en honor aos seus compañeiros. 
## Galería de imaxes

CementerioIngleses_2014-09b.jpg|Interior do mausoleo

CementerioIngleses_2014-09c.jpg|Monumento aos náufragos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Camiño dos Faros
Club de lectura

miniatura|Reunión dun club de lectura.
Un **club de lectura** é unha actividade, xeralmente gratuíta, onde un grupo de persoas afeccionadas a un xénero de novela determinada comparten a súa experiencia e as súas impresións con outros afeccionados.

## Definición 
Nos clubs de lectura polo xeral o grupo de persoas len ao mesmo tempo un só libro. Cada lector faino na súa casa, non é necesario reunirse para a lectura, pero deben fixar unha data e lugar para reunirse cos outros lectores para ir comentando os avances na lectura da novela.
miniatura|Sesión dun club de lectura.

## En que consiste 
Nas reunións os lectores debaten sobre o que leron: o estilo literario, a acción e os personaxes. En cada reunión acórdase a cantidade a ler nos días posteriores.

O coordinador das sesións é un lector que anima e modera os debates. Nunca debe ser o protagonista da reunión, acaparando o tempo de todos. Debe ser imparcial evitando tendencias e favoritismos que empobrecerían o club. O seu criterio deberá razoarse e será coñecido por todos os lectores. Incluso a figura do coordinador pode ser compartida por todos e ser rotatoria entre os seus membros.

## Os lectores 
Estímase que a cantidade idónea de lectores participantes nun club de lectura oscila entre 6 e 15 persoas, podendo chegar nalgúns casos aos 20.

Os seus compromisos co Club de lectura non son nunca obrigatorios, pero deben ter unha participación activa en todo o proceso e asistir ás reunións dunha maneira continuada. Deben devolver puntualmente os libros prestados para que outro club poida facer uso deles.

## Obxectivo 
O obxectivo dun club de lectura é ler, discutir e aprender dun libro. Para que se produza un fomento á lectura e se desenvolva a crítica construtiva que favoreza a atención a ideas doutros. Ademais débese potenciar o debate e estimular o coñecemento de tendencias artísticas ou intelectuais diversas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Qué es un Club de Lectura
Vladimir Lučić

**Vladimir Lučić**, nado o 17 de xuño de 1989 en Belgrado, é un xogador serbio de baloncesto profesional que xoga no FC Bayern München da Basketball Bundesliga.

## Traxectoria profesional 
Lučić comezou a xogar coma profesional no KK Superfund serbio. Tras dous anos no Superfund, Lučić asinou co KK Partizan no ano 2008.

O 24 de xuño de 2013, Lučić asinou un contrato de dous anos co Valencia Basket da Liga ACB. O 17 de xuño de 2015, o Valencia ampliou o seu contrato unha tempada máis.

O 26 de xullo de 2016, Lučić asinou un contrato de dous anos co FC Bayern München da Basketball Bundesliga. O 9 de xuño de 2017, asinou un novo contrato por dous anos máis co equipo Bayern München.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en Euroleague.net
Almudena Fernández Fariña

**Almudena Fernández Fariña**, nada en Vigo o 20 de outubro de 1970, é unha artista plástica abstracta e profesora universitaria galega.

## Traxectoria 
Fixo a licenciatura na Facultade de Belas Artes de Pontevedra da Universidade de Vigo e doutorouse na Facultade de Belas Artes da Universidade de Salamanca. Foi alumna de Rafael Canogar.

É profesora na Facultade de Belas Artes de Pontevedra.

Teñen obra súa, entre outras, as seguintes institucións: Concello de Tui, Fundación Caja Madrid, Colección Afundación, Deputación de Pontevedra, Universidade de Santiago de Compostela, Universidade de Vigo, Concello de Madrid, Concello do Barco de Valdeorras, Concello de Hondarribia, Deputación da Coruña, Museo Provincial de Pontevedra, Consello de  Contas de Galicia, Banco Gallego e *Faro de Vigo*.

En 2024 foi Premio da Crítica de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Arte abstracta
### Ligazóns externas 
* almudenafernandezfarinha.com .
* Afundación. Obra Social Abanca. Colección de Arte
Igor Moiseev

**Igor Alexandrovich Moiseev** (en ruso *И́горь Алекса́ндрович Моисе́ев*), nado en Kíiv o 21 de xaneiro de 1906 e finado en Moscova o 2 de novembro de 2007, foi un coreógrafo e danzarín ruso.

## Traxectoria 
Naceu na capital de Ucraína, onde seu pai Alexander Moiseev, un nobre ruso orixinario da rexión de Orel, exercía como avogado. Súa nai era Anna Gren, era de orixe francesa e romanesa; a parella coñeceuse en París e só uns meses despois do seu nacemento a familia marchou á capital francesa, onde Igor viviu ata os oito anos e logo a familia estableceuse en Moscova. En 1920 con catorce anos seu pai levouno á academia de ballet dunha antiga danzarina do Bolshoi, Vera Mosolova, e que estaba situada preto da casa familiar pero só uns meses despois de comezar as clases a profesora levouno á escola de ballet do Teatro Bolshoi e Igor aprobou o exame de admisión. Entre os seus profesores estivo Alexander Gorskii e tras graduarse en 1924 entrou no elenco do Bolshoi. Comezou tamén a traballar como coreógrafo dende 1930.

En 1937 co apoio de Viacheslav Molotov, presidente do Consello de Comisarios do Pobo, organizou o primeiro conxunto profesional de danza popular da Unión Soviética, o primeiro ensaio do novo conxunto foi o 1 de febreiro de 1937 e Moiseev foi director artístico permanente e director de danza. A partir de 1938 co novo grupo relizou numerosas xiras por toda a URSS e dende 1945 tamén por outros países. En 1943 dotou ao grupo cunha escola profesional de danza popular, os graduados atoparon traballo tanto no propio grupo como noutros ao longo da Unión Soviética
e en 1966 estableceu un conxunto para novos talentos da danza, que se transformou no actual Teatro Académico Estatal do Ballet Clásico, e que dirixiu ata 1970.
miniatura|esquerda|Actuación do Ballet Moiseev en Rotterdam en 1960. Carecterístico das coreografías de Moiseev son os saltos acrobáticos dos danzaríns
Nas súas coreografías mantivo un rigoroso equilibrio entre as danzas populares auténticas e o espectáculo teatral, con pasos e chimpos aparatosos e acrobáticos. Mesmo en 1952, durante o stalinismo, criticou duramente o estado da coreografía soviética, que consideraba anquilosada e temorosa das novidades. Montou máis de 170 coreografías, na súa maioría recreacións de danzas populares para representación teatral. O seu estilo coreográfico converteuse en estándar na Unión Soviética, con grupos imitando o modo Moiseev para cada nacionalidade.

Ao longo da súa carreira foi xurado de numerosos concursos e festivais internacionais, e dirixiu o xurado dun programa da televisión soviética dedicado aos festivais populares. Tamén organizou concertos de gala e programas culturais e traballou activamente no Comité de Paz Soviético; así e todo, malia as numerosas peticións que recibiu nunca foi membro do Partido Comunista da Unión Soviética polas súas crenzas relixiosas.

Foi membro do consello do Teatro Bolshoi dende 1985, da Academia Rusa das Artes dende 1996. Escribiu diversos artigos dedicados á coreografía e en 1996 publicou as súas memorias.

## Notas
Heroe da República de Cuba

O título de **Heroe da República de Cuba** (en ) é o máximo honor que concede este país caribeño, equivalente a outros títulos heroicos do campo socialista. A distinción represéntase fisicamente coa **Medalla Estrela de Ouro**, que pende dunha placa tamén dourada esmaltada coas cores da bandeira nacional. 

Foi creado pola Lei Nº 17 do 28 de xuño de 1978. Poden ser condecorados individuos civís ou militares cubanos ou estranxeiros e tamén cidades ou pobos. O agraciado pode levar a medalla no uniforme militar e en caso de levar vestimenta civil debe utilizar a miniatura que tamén se lle entrega. A todo o que recibe esta honra tamén se lle impón a Orde Praia Girón.

## Lista 
Algúns dos heroes cubanos son:

* Arnaldo Tamayo Méndez, cosmonauta, o primeiro condecorado como Heroe da República de Cuba (1980);
* Yuri Romanenko, cosmonauta (1980);
* Valeri Riumin, cosmonauta (1980);
* Leonid Popov, cosmonauta (1980);
* Leonid Brézhnev (1981);
* Harry Villegas Tamayo;
* Álvaro López Miera;
* Francisco González López;
* Santiago de Cuba, única cidade condecorada como heroica, pola forte tradición de loita dos seus habitantes (1984);
* Abelardo Colomé Ibarra (1984);
* Arnaldo Ochoa Sánchez (1984), única persoa que foi desposuída desta honra, en 1989, ao ser atopado culpable de traizón á patria;
* Ulises Rosales do Toro (1989);
* Leopoldo Cintra Frías (1989);
* Ramón Espinosa Martín (1989);
* Enrique Carreras Rolas (1989);
* Rafael Moracén Limonta (1989);
* Fidencio González Peraza, xefe das tropas cubanas que resistiron o asedio durante a Batalla de Cangamba (1989);
* Orlando Cardoso Villavicencio, combatente internacionalista que sufriu máis dunha década de dura prisión en Somalia (1989);
* Rolando Pérez Quintosa (1992);
* Raúl Castro Ruz (1998);
* Juan Almeida Bosque (1998);
* Ramiro Valdés Menéndez (2001);
* Guillermo García Frías (2001);
* Pedro Miret Prieto (2001);
* José Ramón Fernández Álvarez (2001);
* Sergio del Valle Jiménez (2001);
* Julio Casas Regueiro (2001);
* Joaquín Quintas Solá (2001);
* Efigenio Ameijeiras Delgado (2001);
* Antonio Enrique Lussón Batlle (2001);
* Samuel Rodiles Planas (2001);
* Raúl Menéndez Tomassevich (2001);
* Vilma Espín Guillois (2001);
* Melba Hernández Rodríguez (2001);
* Delsa Esther Poboa Viltre (2001);
* Antonio Guerrero Rodríguez, un dos Cinco (2001);
* Fernando González Llort, un dos Cinco (2001);
* Gerardo Hernández Nordelo, un dos Cinco (2001);
* Ramón Labañino Salazar, un dos Cinco (2001);
* René González Sehwerert, un dos Cinco (2001);
* José Ramón Machado Ventura (2013);
* Raúl Díaz-Argüelles (2015, póstumo);
*Víctor Schueg (2015, póstumo);
*Carlos Fernández Gondín (2015);
*Romárico Sotomayor García (2015).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Heroe da Unión Soviética
*Heroe da República Popular Democrática de Corea

### Ligazóns externas 
* Artigo en CubaMilitar.
Portimão (homónimos)

O topónimo **Portimão** pode referirse a:
* **Portimão**, municipio e cidade portuguesa do distrito de Faro, Algarve.
* **Portimão**, vila e freguesía, do concello citado anteriormente.
República Socialista dos Traballadores de Finlandia

A **República Socialista dos Traballadores de Finlandia** (en finés *Suomen sosialistinen työväentasavalta*; en sueco *Finlands socialistiska arbetarrepublik*), frecuentemente coñecido como **Finlandia Vermella**, foi un precursor teórico dun Estado socialista finlandés. For creado o 29 de xaneiro de 1818, durante a guerra civil finlandesa, polo Delegación do Pobo de Finlandia, os Vermellos e a Garda Vermella do Partido Socialdemócrata Finlandés, logo da revolución socialista do 26 de xaneiro de 1918 en Finlandia.
Khawla al-Zahiri

**Khawla Hamdan al-Zahiri** (ás veces **az-Zahiri** ou **Azzahiri**), nada en Sohar o 21 de decembro de 1969, é unha escritora omaní.
## Traxectoria
Graduouse en Educación na Universidade dos Emiratos Árabes Unidos. En 1998 un dos seus relatos recibiu o terceiro premio nun certame patrocinado polos Clubs de Rapazas en Sharjah, e a obra apareceu na antoloxía *Aswatuhunna* ("As súas voces"), publicada en Beirut, con textos de autores e autoras dos estados árabes do Golfo Pérsico. Os seus relatos foron publicados tanto no seu país natal como nos Emiratos Árabes Unidos.
## Obra
* *Saba`*, 1998

## Notas
Megumi Ogata

, nada en Chiyoda o 6 de xuño de 1965, é unha actriz de voz xaponesa e unha cantante coñecida polo alcume artístico **em:óu**. Asistiu á Universidade Tokai, mais abandonou os estudos por falta de interese. É coñecida por ser a voz de Makoto Naegi e Nagito Komaeda na serie *Danganronpa*, de Kurama en *Yu Yu Hakusho*, Shinji Ikari en *Neon Genesis Evangelion*, Yugi Mutou e Dark Yugi en *Yu-Gi-Oh!* e Yukito Tsukishiro/Yue en *Cardcaptor Sakura*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Vicente Soto Martínez

**Vicente-Santiago Soto Martínez**, nado en Pontevedra cara a 1911, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Foi socio fundador da Casa del Maestro de Pontevedra. Fixo o cursiño de selección profesional para o ingreso no maxisterio de 1936. De ideoloxía socialista.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na defensa do goberno civil pontevedrés e na requisa de armas. Foi detido e xulgado en consello de guerra en Pontevedra por rebelión militar o 4 de febreiro de 1937 con Timoteo Blanco Abal, José Campos Villar, Adolfo Caeiro García e José Elías Silva Caneda. Un informe da Garda Civil considerábao "De dudosa conducta y antecedentes, simpatizante del frente popular, propagandista de izquierdas". Condenado a cadea perpetua, pasou pola illa de San Simón e despois foi trasladado ao Forte de San Cristovo de Pamplona, onde chegou o 11 de outubro. Conmutada a súa pena a catro anos o 26 de xuño de 1940, saíu con prisión atenuada o 20 de agosto.

## Notas
Pablo Novoa

**Pablo Novoa**, nado en Vigo o 14 de abril de 1961, é un músico multiinstrumentista e produtor discográfico galego que formou parte de diversos grupos como Golpes Bajos nos 80 ou La Marabunta nos 90 e colaborou con outros músicos como Nacho Mastretta, Josele Santiago ou Iván Ferreiro.

## Traxectoria 
En 1983, entrou a formar parte do grupo vigués Golpes Bajos como guitarrista, no que estivo até a súa disolución en 1986. Non foi convidado polos dous membros fundadores do grupo (Germán Coppini e Teo Cardalda) para participar na segunda etapa do grupo entre 1997 e 1998.

En 1993 incorporouse ó grupo La Marabunta, no que participou até 1997.

Entre 1998 e 1999 foi responsable da dirección musical do programa Xabarín Club da TVG.

A partir de entón, dedicouse á produción e á colaboración con outros músicos, como Nacho Mastretta, Josele Santiago, Iván Ferreiro, Los Enemigos, Los Ronaldos, Julieta Venegas e Ketama, así como á composición de varias bandas sonoras, destacando a curtametraxe *Pamela* e o filme Incautos.

En 2003 publicou o seu primeiro disco en solitario, *Novoa cruza el Atlántico*, baixo o selo Subterfuge Records.

En 2013 produce *Enfermedades comunes*, disco debut do grupo de *pop punk* vigués *Paracetamol*, editado en España por Rumble Records.

En 2014 publica xunto ó guitarrista Nono García o disco instrumental *Radio Pesquera*, editado da man de El Volcán.

Desde xaneiro de 2016 toca como guitarrista na banda que actúa en vivo, cada noite, no programa de televisión *Late motiv* de Andreu Buenafuente, que se emite en #0 de Movistar+.

En 2018 colabora e produce o disco tributo a Golpes Bajos de Iván Ferreiro, *Cena recalentada*, editado polo selo Warner Music Group.

## Discografía 
### Con Golpes Bajos 
* *Golpes bajos* (Nuevos Medios, 1983).
* *A santa compaña* (Nuevos Medios, 1984).
* *Devocionario* (Nuevos Medios, 1985).

### Con La Marabunta 
* *La Marabunta* (BMG, 1993).
* *Los cuentos de la Marabunta* (1996).
* *La vida en rebajas* (1997).

### Con Nono García 
* *Radio Pesquera* (El Volcán, 2014).

### Bandas sonoras 
* *Pamela* (curtametraxe).
* *Incautos* (longametraxe).
* *Só Concertinas* (documental).
* *Contrabando* (documental).

### Carreira en solitario 
* *Novoa cruza el Atlántico* (Subterfuge Records, 2008).

### Produción 
* *Garabatos*, de Josele Santiago (Virgin, 2006)
* *Loco Encontrao*, de Josele Santiago (El Volcán, 2008)
* *Lecciones de Vértigo*, de Josele Santiago (El Volcán, 2011)
* *Enfermedades comunes*, de *Paracetamol* (Rumble Records, 2013).
* *Cena recalentada*, de Iván Ferreiro (Warner Music Group, 2018).

## Notas
Matraz aforado

O **matraz aforado** é parte do chamado material de vidro de laboratorio e consiste nun tipo de  matraz que se usa como material  volumétrico. Emprégase para medir un volume exacto de líquido con base á capacidade do propio  matraz, que aparece indicada. Ten un pescozo alto e estreito para aumentar a exactitude, pois un cambio pequeno no volume pódese traducir noutro considerable na altura do líquido no pescozo do  matraz. Denomínase  aforado por dispoñer dunha marca de gradación ou aforo en torno ao pescozo para facilitar determinar con precisión cando o líquido alcanza o volume indicado.

## Importancia 
En química e física o matraz aforado é un instrumento de suma importancia1​, xa que axuda nos diferentes progresos, cálculos e investigacións que teñen todas as ramas da ciencia, na industria dos minerais e hidrocarburos tamén ten moita transcendencia, xa que axuda a separar as mostras de petróleo para obter e coñecer o estado do mesmo en función dos diferentes disolventes que se utilizan.

## Modo de emprego 
Enrasar é o proceso de encher correctamente o&nbsp; matraz co líquido, que é cando o menisco queda&nbsp; tangente ao aforo. Dada a estreiteza do pescozo, adoita facilitarse o transvasamento do líquido mediante un embude, por comodidade e seguridade ao uso.

## Tipos 
Existen dúas categorías de&nbsp; matraces&nbsp; aforados:

Clase A: utilízanse principalmente en Química Analítica para conter solucións estandarizadas de reactivos químicos para realizar valoracións químicas, ou para preparar solucións a concentracións exactas (exemplo para preparar curvas de calibración, ou preparar&nbsp; diluciones dunha determinada concentración dun reactivo). Estes&nbsp; matraces preséntanse en volumes que van desde 1&nbsp; mililitro ata 2 litros. A súa principal utilidade é preparar mesturas ou disolucións de concentración coñecida e exacta.2

Clase&nbsp; B: son de menor precisión&nbsp; volumétrica e o material de vidro adoita ser de menor calidade. Úsanse para preparación de solucións de Química Analítica non estandarizadas de uso diario en laboratorio, ou para preparar solucións a concentracións que non se requiran que sexan tan exactas.

Os&nbsp; matraces&nbsp; aforados tamén poden distinguirse entre&nbsp; incoloros ou de cor ámbar. Os de cor ámbar son usados para preservar solucións que son&nbsp; lábiles á luz ambiente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Laboratorio
*Material de vidro
*Material volumétrico
*Proceso correcto de enrase
*Balón de destilación
*Probeta

### Bibliografía
« Matraz&nbsp; Aforado -&nbsp; Materialesdelaboratorio.prol».&nbsp; https:// materialesdelaboratorio.prol/ matraz- aforado/. «...o&nbsp; Matraz&nbsp; Aforado é un instrumento de suma importancia, xa que axuda nos diferentes progresos, cálculos e investigacións que teñen todas as ramas da ciencia...»
O Papagaio

***O papagaio***, subtitulado "xornal para a xente miúda", é unha publicación infantil galega fundada en outubro de 2016 polo deseñador e ilustrador vigués Abraham Carreiro.

## Historia e características 
Combina textos escritos con ilustracións e banda deseñada, e os seus temas principais son a ecoloxía, a ciencia, a historia ou a arte, enfocados ao público infantil. Non contén publicidade, finánciase a través de subscricións anuais e publícase só durante o período lectivo.

*O Papagaio* foi finalista nos Premios Follas Novas do Libro Galego 2024 na modalidade Premio Promoción da Lectura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* *As Roladas*
* *Vagalume* (revista)
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
José Campos Villar

**José Campos Villar**, nado en Campo Lameiro cara a 1870 e finado na Illa de San Simón o 27 de setembro de 1939, foi un comerciante, agrarista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Valentín Campos Barros. Agrarista, foi representante da Federación Agraria de Cambados-Caldas de Reis e alcalde de Campo Lameiro a principios dos anos vinte. Foi detido en outubro de 1924 acusado de desacato aos somatenistas de Campo Lameiro. Acusado de agresión ao secretario do concello Manuel Fernández González, foi detido en abril de 1929.

Foi alcalde de Campo Lameiro en 1930. Na República foi elixido alcalde de Campo Lameiro. Militou en Acción Republicana. Foi destituído con toda a corporación en outubro de 1934. Integrouse en Izquierda Republicana e foi reposto como alcalde logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936. O 8 de marzo de 1936 recibiu unha homenaxe popular en Campo Lameiro. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en consello de guerra en Pontevedra por rebelión militar o 4 de febreiro de 1937 con Vicente Soto Martínez, Timoteo Blanco Abal, Adolfo Caeiro García e José Elías Silva Caneda. Condenado a cadea perpetua, foi internado na Illa de San Simón onde morreu por neoplasia o 27 de setembro de 1939 con 66 anos.

## Notas
Sabah

**Sabah** é un dos estados federais de Malaisia. Situado no extremo nordeste da grande illa de Borneo, ocupa unha extensión de 73 711 km&sup2;.

No ano 2010 tiña unha poboación de 3 117 405 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 40,96 hab./km² 

A súa capital é a cidade de Kota Kinabalu (antigamente *Jesselton*).

## Nome 
Segundo a tradición, o nome *Sabah* deriva do árabe *as sabah*, é dicir, "o amencer" por ser o punto máis oriental frecuentado na Idade Media polos navegantes árabes. 

Entre 1888 e 1963 foi chamado pola coroa británica "Borneo Setentrional" (*Northern Borneo*). 

O territorio tamén recibe o alcume malaio de *Sabah, negeiri di bawah bayu* ("Terra baixo os ventos monzónicos").

## Xeografía 
### Límites 
Sabah limita ao suroeste co outro estado federado de Malaisia Oriental: Sarawak. e ao sur co Borneo (Kalimantán) de Indonesia. Os seus outros límites son marítimos: ao norte co mar da China Meridional e o mar de Sulu, e ao leste o límite vén dado polo mar de Célebes. 

### Orografía e ríos 
miniatura|250px|O monte Kinabalu, en Sabah, é a maior montaña de Malaisia.
En Sabah encóntrase a altura máxima de Malaisia (ou Federación Malaia) e de todo o Sueste Asiático, o monte Kinabalu (ou Gunong Kinabalu), con 4 175 m de altura. Este cume está situado case no extremo norte da illa de Borneo, sendo o punto culminante dos cristalinos montes Croker, Terus Madi e Witti,  sistemas montañosos que ocupan máis da metade do estado, quedando as áreas baixas máis importantes nas  rexións costeiras onde abundan os manglares.

As cordilleras forman varios pequenos vales selváticos polos cales corren caudalosos pero curtos e rápidos ríos, entre os que destacan o Labuk, o Kinabatangan e o Padas (que atravesan o centro do territorio) e o Sagama que corre sinuosamente polo leste de Sabah. O Kinabatangan é navegábel por barcos de grande e medio calado, ao longo dun treito de 193 km.

### Clima 
O clima es tropical subecuatorial, hiperhúmido, e sometido a frecuentes monzóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Regina Lim (2008): *Federal-state Relations in Sabah, Malaysia: The Berjaya Administration, 1976–85*. Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 978-981-230-812-2, pp. 36–84.
* Jane Bickersteth & Amanda Hinton (1996): *Malaysia & Singapore Handbook*. Footprint Handbooks. ISBN 978-0-8442-4909-4.
* Tamara Thiessen (2012): *Borneo: Sabah, Brunei, Sarawak*. Bradt Travel Guides. ISBN 978-1-84162-390-0, pp. 18–219. 

### Outros artigos 
* Malaisia
Sarawak

**Sarawak** é un dos dous estados federados de Malaisia na illa de Borneo (o outro é Sabah). 

Coñecido como *Bumi kenyalang* ("a Terra dos búceros"), está situado no noroeste da illa. 

É o estado máis grande en Malaisia; o segundo máis grande é Sabah.

A capital administrativa do estado é Kuching, que literalmente significa "ao gato" (kucing).

No censo realizado o 31 de decembro de 2006 a poboación do estado era de 2 357 500 habitantes.

As cidades principais son:
* Kuching, a capital (600 300 habitantes en 2005),
* Sibu (228 000 habitantes),
* Miri (282 000 habitantes) e
* Bintulu (152 761 habitantes).  

Sarawak é un estado multicultural, sen unha maioría étnica, como o é Sabah, máis ao norte.

No seu territorio encóntrase o Parque Nacional de Gunung Mulu.
Illas Natuna

miniatura|220px|Localización das illas Natuna (provincia das Illas Riau)
miniatura|220px|Localización das illas Natuna.
O **arquipélago das Natuna** (*Kepulauan Natuna*) é un grupo que consta de 272 illas indonesias, situadas no mar da China Meridional, entre a península Malaia e Sumatra e a illa de Borneo. 

O arcqupélago é unha das partes máis setentrionais de Indonesia. A súa poboación é de aproximadamente 100 000 habitantes. 

Administrativamente, as illas Natuna son un *kabupaten* (nivel da división administrativa de Indonesia que se encontra inmediatamente por debaixoo do nivel de *Propinsi* ou provincia) da provincia das Illas Riau (*Propinsi Kepulauan Riau*), formada por estas illas xunto coas illas Riau, as illas Anambas, as illas Badas e as illas Tambelan. 

Até xullo de 2004 as illas Riau formaban parte da provincia de Riau, en Sumatra; desde entón se lles uniron os dous arquipélagos antes citados para formaren os tres unha nova provincia. En total, a provincia comprende uns 21 992 km² e conta con 1 198 526 habitantes. A capital é a localidade de Tanjung Pinang. 

As principais illas son a propia illa Natuna Besar ou Gran Natuna, dentro das Natunas do Centro, o conxunto das illas Natuna do Sur e as illas Natuna do Norte.

A pesar de que se encontran a centos de quilómetros cara ao oeste, ás veces no grupo das illas Natuna se inclúen as illas Anambas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Riau
Orquesta Clásica de Vigo

A **Orquesta Clásica de Vigo** é unha orquestra sinfónica da cidade de Vigo (Galicia). Creada en 1984, é a máis antiga das orquestras galegas en funcionamento. O seu director dende a súa formación é o asturiano Manuel Martínez Álvarez-Nava.

A Orquesta Clásica de Vigo non é unha orquestra profesional, estando integrada case na súa totalidade polo alumnado e o profesorado da cidade de Vigo e a súa contorna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Alvor

miniatura|dereita|Castelo de Alvor.
**Alvor** é unha vila e freguesía portuguesa do concello de Portimão.

## Xeografía 
A freguesía de Alvor ocupa unha extensión de 15 25&nbsp;km², e no ano 2011 tiña unha poboación de 6 154 habitantes, 

A área abarca unhas 17 00 hectáreas, e inclúe unha diversa variedade de hábitats de xestas, bosques e terras agrícolas, comprendendo o esteiro, dunas, pantanos e salinas. A ría de Alvor incluíuse na Rede Natura 2000 debido á presenza de especies e hábitats que se consideran dignos de protección a nivel europeo.

A Rede Natura 2000 recoñece a necesidade de protexer:
* Hábitats prioritarios: lagoas costeiras, dunas costeiras fixas con vexetación herbácea.
* Especies prioritarias: *Thymus camphoratus*.
* Outras características de importancia para a UE: 13 hábitats, incluíndo o estuario, as salinas, as dunas. Especies: sapoconcho leproso (*Mauremys leprosa*), lontra (*Lutra lutra*) e *Linaria algarviana* (unha planta da familia das plantaxináceas).

## Historia 
### Orixe: Idade Antiga 
O nome Alvor está asociado ao de *Portus Hannibalis*, un porto fundado polo xeneral cartaxinés Haníbal Barca, segundo menciona João de Barros]: "*Alvor, vila no Reino do Algarve, sabia-se chamar Porto de Aníbal, como diz Florián de Ocampo*".

O asentamento creceu arredor do mar, preto do lugar chamado *Vila Velha*, onde unha cultura castrexa celta dominou a desembocadura do río durante a Idade do Ferro. do que quedan apenas vestixios.

## Galería de imaxes 

Church of Alvor (8503369037).jpg|Igrexa de Alvor
Portugal - Algarve - Montes de Alvor - (25805878571).jpg|Rúa de Alvor
Panorama Montes de Alvor (25111558852).jpg|Vista panorámica

AlvorNatureReserve (5).JPG|Reserva da Natureza de Alvor
AlvorRiver (11).JPG|Ría de Alvor
Alvor 4 (21367329271).jpg|Ría de Alvor
Portugal - Algarve - Montes de Alvor - flamingos (25167917663).jpg|Flamengos na ría de Alvor

850px|centro|miniatura|Vista panorámica da ría de Alvor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Evans, David J. J. (2004): *Portugal*. Londres: Cadogan Guides. ISBN 978-1-8601-1126-6.
* Pedrosa, F. Tedim & Goncalves, J. (2008): "The 1755 earthquake in the Algarve (South of Portugal): What would happen nowadays?". *Advanced Geoscience* **14**: 59–63.
* Lopes, João Baptista da Silva (1841): *Corografia, ou, Memoria económica, estadistica, e topográfica do Reino do Algarve*. Lisboa: Academia Real das Sciencias.
* Almeida, João de (1948): *Roteiro dos monumentos militares Portugueses*. Volume III. Lisboa: Livraria Castro e Silva.
Tercina

**Tercina** é o nome da quiáltera que representa tres figuras iguais que se tocan no tempo que se deberían tocar só dúas.

En música, unha tercina é unha quiáltera que indica o uso de tres notas ocupando o tempo que normalmente sería o de dúas.

Por exemplo, cando nun tempo dun compás de catro por catro, en vez de dúas corcheas, colocamos tres, todas con a mesma duración, temos unha tercina. Nela, cada corchea equivale a un terzo de tempo. A tercina represéntase por un '3' cuberto por unha ligadura curva situada encima das notas.

Unha tercina pode non formar um grupo de tres notas iguais: basta que a suma de súas duracións sexa equivalente á de tres notas iguais. Ademais, unha tercina pode conter pausas: o valor da pausa é entón igual a aquel da nota que ela substitue. Cada tercina do exemplo abaixo equivale á duración dunha negra:

:350px|Contenu des triolets
Dev Kumari Thapa

**Dev Kumari Thapa**, nada en Karshang (Bengala Occidental) o 14 de abril de 1928 e finada en Biratnagar o 5 de maio de 2011, foi unha escritora nepalí.

## Traxectoria
O seu pai morreu antes de ela nacer, e a súa nai morreu cando tiña dez anos. Desde entón foi coidada pola súa avoa

Fixo a educación secundaria en Darjeeling e despois diplomouse en Enfermería.

Escribiu en lingua nepalesa, principalmente relatos.
## Notas
Zapón

[miniatura|O zapón dun refuxio antibombardeos da [segunda guerra mundial.]]
O **zapón** é unha pequena porta ou abertura que se atopa no teito ou no chan dun edificio para comunicar unha dependencia con outra, como o zapón das cortes ou como no escenario dun teatro. Tamén se coñece como zapón á abertura da cuberta dunha embarcación, e á pequena porta de acceso a un avión, tanque ou submarino.

## Notas 
## Véxase tamén