open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estadio Santo Domingo

O **Estadio Santo Domingo** é un estadio de fútbol da cidade de Alcorcón, no que disputa os seus partidos como local a Agrupación Deportiva Alcorcón que actualmente milita na Segunda División.

O seu terreo de xogo é de herba natural, o estadio dispón de chanzos con capacidade para 5.000 espectadores (todos sentados). O estadio foi inaugurado no 1999 coa visita do Real Madrid, o resultado dese partido foi 0-0.

## Alcorconazo 
O 27 de outubro de 2009 disputouse no Estadio Santo Domingo o partido de ida dos dezaseisavos da Copa do Rei entre o Alcorcón de Segunda División B e o Real Madrid. Debido ao sorprendente resultado de 4 a 0 a favor do Alcorcón, este partido recibiu o apelativo de **Alcorconazo**. O partido de volta, no Estadio Santiago Bernabéu, saldouse coa vitoria do Real Madrid por 1 a 0, o que non impediu o pase do Alcorcón á seguinte rolda por un global de 4 a 1.

## Plans de ampliación 
Co ascenso da Agrupación Deportiva Alcorcón á Segunda División Española estase estudando realizar unha ampliación das bancadas para poder dar cabida a máis espectadores. Ampliarase o aforamento dos 3.000 espectadores actuais ao dobre, 6.000, podendo ser 12.000 se o club ascende a 1ª División. O proxecto terá un custo duns 6 millóns de euros.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Agrupación Deportiva Alcorcón
Río Eider

260px|miniatura|O río Eider preto de Tönning
O **Eider** (en alemán: *Die Eider*; en dinamarqués: *Ejderen*; en latín: *Egdor* ou *Egdore*) é o principal río do estado alemán de Schleswig-Holstein. O río nace preto de Bordesholm, atravesa pola parte sueste de Kiel, á beira do mar Báltico, mais fluíndo cara ao oeste, desembocando no Mar do Norte. A parte central do río foi utilizada como parte da canle de Kiel.
Juan Creus Andrade

**Juan Creus Andrade**, nado en Cee en 1966, é un arquitecto galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Sede da [Fundación Luis Seoane|Fundación Luís Seoane na Coruña.]]
Obtivo o título de Arquitecto en 1992 pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Comeza traballando con Manuel Gallego Jorreto. No ano 1994 funda xunto a Covadonga Carrasco López o estudio Creus e Carrasco arquitectos. É profesor na área de Urbanismo do departamento de Proxectos arquitectónicos e Urbanismo da Universidade da Coruña. Creou e codirixe a revista de arte e arquitectura *O Monografías* editada polo COAG.

## Obras e premios
Ver Creus e Carrasco arquitectos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web Oficial .
Aprilia, Italia

**Aprilia** é unha localidade e comuna italiana da provincia de Latina, rexión do Lacio, cuns 69.768 habitantes no 2009. Foi fundada en 1936 na era do goberno fascista.
Estadio Benito Villamarín

O **Estadio Benito Villamarín** é un estadio de fútbol da cidade de Sevilla, España, onde xoga os seus partidos como local o Real Betis. É o segundo estadio en capacidade da cidade tras o Estadio de La Cartuja.

Leva o seu nome en honra do ourensán Benito Villamarín, un dos presidentes do club, segundo votación realizada polos abonados en outubro de 2010, en substitución do nome *Manuel Ruiz de Lopera* que levaba dende o ano 2000, recuperando así o seu nome orixinal.

## Historia 
O Sevilla Balompié, precursor do Real Betis Balompié xogaba inicialmente no Prado de San Sebastián. En 1920, comeza a xogar no campo do Real Patronato Obrero. A partir do 17 de marzo de 1929 comeza a xogar no Estadio de Heliópolis. Este é sucesivamente remodelado ata converterse no estadio actual. As máis importantes modificacións foron: A construción dos goles Norte e Sur no ano 1958. Posteriormente, volveuse a construír os goles Norte e Sur entre os anos 1971 e 1973. Construción da Tribuna de Beiril 1975. e construción da Tribuna de Fondo en 1979. A construción da Tribuna de Preferencia en 1981 e a construción do 1er Anfiteatro da bancada de preferencia en 1982. Queda o estadio, cunha capacidade de 45.000 espectadores, 27.000 deles sentados. Nel xóganse partidos do Mundial de España'82 e o famoso 12-1 de España a Malta que clasificou á selección española para a fase final da 1984.

### Nova denominación 
O 16 de outubro de 2010, fixéronse públicos os resultados da votación realizada entre os abonados para determinar o novo nome do estadio. A participación foi do 30%. Unha minoría de 160 persoas votou por continuar co nome que levara os últimos anos *Manuel Ruiz de Lopera*. En cambio 6.107 (61,5%) optaron por que volvese á denominación anterior *Benito Villamarín*. A opción *Heliópolis* obtivo 2.786 votos (28%).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Futuro Estadio Benito Villamarín
* Sitio oficial do Real Betis
* Sitio con máis fotos e vídeo
* Imaxe do estadio
* Imaxes do estadio
Mera, Oleiros

**Mera** é unha vila costeira do norte do concello de Oleiros, pertencente ás parroquias de Serantes e Maianca. Segundo o padrón municipal (INE) en 2012 tiña 506 habitantes (245 homes e 261 mulleres).

## Onomástica 
O seu xentilicio é **meracho**.

## Patrimonio
Xunto ao faro de Mera atópase a batería de Mera.

A súa situación na ría da Coruña convértea nun destino turístico moi frecuentado no verán.  A praia de Mera está dividida entre as parroquias de Maianca e Serantes. Ademais, no lado de Maianca tamén está a pequena praia de Santa Ana e no lado de Serantes as de Penatouro e Espiñeiro.

## Galería de imaxes de Mera

Ficheiro:Faro de Mera, Oleiros.jpg|O faro de Abaixo, en Mera
Ficheiro:Faro de Mera, Oleiros 2.jpg|O faro de Arriba, en Mera
Ficheiro:Faros de Oleiros e A Coruña.jpg|O faro de Mera coa Torre de Hércules ao fondo.
Ficheiro:Maianca,_Oleiros._Peirao.jpg|Peirao de Mera.
Ficheiro:Vista desde o faro de Mera.jpg|Vista da illa de Portelo e das praias de Mera e Santa Ana desde o faro de Mera.
Ficheiro:Praia de Espiñeiro en Mera (Oleiros).jpg|Baixada á praia de Espiñeiro.
Ficheiro:A Coruña desde Mera, Oleiros.jpg|Praia de Espiñeiro

## Notas
## Lugares e parroquias
miniatura|dereita|Parroquias do concello de Oleiros.
### Lugares de Serantes
### Lugares de Maianca
### Parroquias de Oleiros
Nuevo Estadio Los Pajaritos

O **Nuevo Estadio Los Pajaritos ** é un estadio de fútbol da cidade de Soria, España, sede habitual do Club Deportivo Numancia. O nome vén do barrio onde está situado, Los Pajaritos.

## Historia 
Inaugurado en 1999, acolleu as catro tempadas do CD Numancia en Primeira División. Mítico polo frío que no inverno fai alí.

O vello estadio de Los Pajaritos foi sede do primeiro partido oficial da selección absoluta de Castela e León e substituíu ao campo de San Juan, en Garray, onde anteriormente xogaba o club. 
A propiedade do estadio é do concello.

Co último ascenso a Primeira División ampliouse o espazo existente entre a banda e a bancada, reducíndose o aforamento ata os 9.025 espectadores actuais.

## Véxase tamén 
* Club Deportivo Numancia
Zaraenla

miniatura|Mapa que ensina as terras propostas como lugares do Libro de Mormón en Mesoamérica.

Segundo o Libro de Mormón, a **Terra de Zaraenla**, (atribuído popularmente ao hebreo bíblico *זֶרַע חֶמְלָה* Zéraʻ Ḥemlā "semente de compaixón") foi a capital nefita por moitos anos, e foi descuberta por Mosíah nunha data entre o ano 323 e o 130 a. C. Os seus habitantes contaron a Mosíah que tamén eran xudeus que saíron de Xerusalén na época de Sedequías, o último rei de Xudá, e eran chamados mulequitas.

Aínda que o movemento dos Santos dos Últimos Días cre que Zaraenla foi unha cidade que en realidade existiu na terra, ningún pode sinalar con exactitude a súa localización. Estudosos do movemento publicaron as súas teorías respecto diso, pero a Igrexa non adoptou a unha delas como a correcta. A Igrexa ensina que Zaraenla existiría nun punto intermedio entre sur e Norteamérica, e que foi completamente destruída ou queimada. Os críticos do Libro de Mormón citan a este punto como un dos indicios de que o libro é ficticio, notando de que non se atoparon evidencias das actividades presentes nunha cidade do tamaño de Zaraenla, tales como o uso de metais e a existencia de minas.
Campionato de Asia de hóckey a patíns

O **Campionato de Asia de hóckey a patíns masculino** é unha competición de seleccións de hóckey a patíns do continente asiático que sedesputa cada dous anos. Está organizado pola **CARS** (Confederation of Asia Roller Sports). O último campionato tivo lugar no 2010 na cidade de Dalian (República Popular da China) e o campión foi a selección de Macau.

## Palmarés
## Medalleiro
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*13º Campionato Asiático en Dalian
*FIRS Organizational chart
*Site do CIRH
*India Federation of Roller Sports
*Hong Kong Federation of Roller Sports
*South Korean Federation of Roller Sports 
*Japan Roller Sports Federation 
*Hóquei Macau
Intel Core i5

**Intel Core i5** é unha familia de procesadores con arquitectura x86-64 fabricada por Intel. Os seus primeiros modelos foron lanzados o mercado en 2009. Én canto a rendemento sitúanse nunha posición intermedia entre as famílias Core i3 e Core i7.

## Características 
Emprega Directed Media Inteface (DMI) para conectarse con chipset da placa nai. Isto supón a desaparición do tradicional Front-Side Bus (FSB) e a adopción dunha solución punto a punto similar o Hypertransport de AMD.
Emprega memoria DIMM DDR3 soportando dual-channel
Tecnoloxía de fabricación de 45&nbsp;nm.
Modo Turbo: O propio procesador é capaz de aumentar a súa frecuencia se a carga de traballo o require.

## Versións 
* Lynnfield.
* Clarkdale.
* Arrandale.
Palau de Gel

O **Palau de Gel** (en galego: *"Palacio de xeo"*) é unha instalación propiedade do FC Barcelona, inaugurada o 23 de outubro de 1971, adecuada á patinaxe sobre xeo.

## Historia e características 
Foi construída polos arquitectos Francesc Caballé e Josep Soteras. O edificio ocupa 3650 m² e a pista ten 61 metros de longo por 26 de ancho. O aforamento é de 1256 espectadores. No Palau de Xel adestran e xogan os seus partidos os equipos da sección de hóquei sobre xeo do FC Barcelona, e adestran os membros do equipo de patinaxe artística.

A instalación forma parte do mesmo edificio que o Palau Blaugrana, o pavillón onde xogan os equipos de baloncesto, balonmán, hóquei sobre patíns e fútbol sala do FC Barcelona. Está situada nuns terreos situados no barrio de Les Corts de Barcelona, onde tamén se atopa o Camp Nou, o Museo do FC Barcelona, e as oficinas do club catalán.

O **Palau de Gel** foi escenario de diversos torneos internacionais de hóquei xeo, de patinaxe artística. Tamén, tras anular a pista de xeo, o Palau de Gel foi escenario dun campionato do mundo de esgrima e dous Mundiais C de hóquei patíns.

O **Palau de Gel** é, xunto ao **Skating Club Pista de Gel**, unha das dúas únicas instalacións permanentes onde se pode practicar patinaxe sobre xeo en Barcelona. Por iso, permanece aberta ao uso de todos os cidadáns fóra dos horarios de adestramentos e partidos dos equipos do FC Barcelona.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Futbol Club Barcelona
* Camp Nou
* Palau Blaugrana
Dionisio Villalba

**Dionisio Emmanuel Villalba Rojano**, coñecido como **Dioni**, nado en Málaga o 21 de decembro de 1989, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Málaga CF.

## Traxectoria 
Formado na canteira do Real Murcia, o 23 de setembro de 2010 debutou en Primeira División co Deportivo no partido contra o Villarreal no Madrigal (1-0 para o equipo amarelo), entrando no minuto 66 en substitución de Adrián. Na pretempada 2011–12 rescindiu o seu contrato co Deportivo e asinou co Cádiz CF.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Músculo extensor radial longo do carpo

O **músculo extensor radial longo do carpo** ou **primeiro radial externo** é un músculo do membro superior humano situado no compartimento posterior do antebrazo. Vai dende o úmero ata o segundo metacarpiano.

## Orixe e insercións 
A súa orixe áchase na zona distal da crista supracondílea e no epicóndilo lateral do úmero. O seu tendón insírese na base do segundo metacarpiano.

## Función 
Estende e abduce o pulso.

## Innervación 
Nervio radial, antes de que este se divida nunha póla superficial e noutra fonda.

## Vascularización 
É vascularizado pola arteria radial.
Tívoli

**Tívoli**, en latín **Tibur**, en italiano **Tivoli**, é unha cidade do Lacio, en Italia, na provincia de Roma. En 2021 tiña 54&nbsp;939 habitantes. Está na marxe esquerda do río Aniene, no nordeste de Roma.

## Historia e características 
Nestas terras, entre outras materias primas, había unha pedra chamada actualmente travertino, que foi moi usada en Roma; aínda existen restos das antigas canteiras. O Coliseo e a basílica de San Pedro de Roma están feitos con este material.

Foi unha localidade romana coñecida pola súa paisaxe agreste, con bosques intercalados e fervenzas, cun clima máis fresco e limpo que a populosa Roma. Converteuse en lugar de veraneo en tempos do Imperio romano. Alí tiveron vilas moitos personaxes romanos, como o emperador Hadriano e o poeta Quinto Horacio Flaco (65–8&nbsp;a.&nbsp;C.). As modernas obras hidráulicas de captación de auga variaron sensiblemente a paisaxe do lugar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Tivoli
All Over Me

***All Over Me*** é un filme de 1997 dirixido por Alex Sichel e escrito por súa irmá Sylvia Sichel. Alex Sichel recibiu unha axuda da Princess Grace Foundation para facer un filme sobre a música riot grrrl e entón pediulle á súa irmá que colaborara con ela.

## Argumento 
A protagonista empeza a namorarse dunha rapaza, que parece ser heterosexual, que anda detrás dun home, e coa que ten pensado montar un grupo musical. A amiga acabará co home, caendo nun problema coas drogas, e distanciándose da protagonista, que coñecerá outra rapaza, música, coa que clarificará a súa sexualidade.

## Elenco 
* Alison Folland - Claude.
* Tara Subkoff - Ellen, mellor amiga de Claude.
* Cole Hauser - Mark, noivo de Ellen.
* Wilson Cruz - Jesse, compañeiro de traballo de Claude
* Leisha Hailey - Lucy, a música que coñece Claude.
* Pat Briggs - Luke, músico, gai, que se fai amigo de Claude.
* Ann Dowd - Anne, nai de Claude.
* Gene Canfield - Stewart, mozo de Anne, a nai.
* Shawn Hatosy - Gus
* Vincent Pastore - Don
* David Lee Russek - Dave

## Galardóns 
Gañou o Teddy Award como mellor filme en 1997 no Festival de Cine de Berlín. Foi candidata ao Grand Jury Prize no Festival de Cinema de Sundance de 1997, para o Open Palm Award nos Gotham Awards de 1997 e para o premio de película destacada dos GLAAD Media Awards de 1998. Alison Folland foi candidata para o Independent Spirit Award e para o Chlotrudis Award como mellor actriz.

## Banda sonora 
A banda sonora de *All Over me* foi composta por Miki Navazio.
# "Hello" (Babes in Toyland)
# "Ellen and Claude Jammin" (Miki Navazio)
# "Shy" (Ani Difranco)
# "Hole In The Ground" (Helium)
# "I Wanna Be Your Joey Ramone" (Sleater-Kinney)
# "Game Song" (Tuscadero)
# "Jackie Blue" (Ozark Mountain Daredevils)
# "Claude Sees Ellen And Mark" (Miki Navazio)
# "Squeezebox Days" (The Murmurs)
# "Dragon Lady" (Geraldine Fibbers)
# "Dynamite" (Alison Pipitone)
# "Empty Glasses" (The Amps)
# "Descent" (Remy Zero)
# "6 a.m. Jullander Shere" (Cornershop)
# "The Kiss" (Miki Navazio)
# "Dimming Soul" (Michelle Malone)
# "Pissing in a River" (Patti Smith Group)
# "Superglider" (Drugstore)
# "Finale" (Miki Navazio)
# "Something's Burning" (12 Rounds)

## Notas
Tívoli (homónimos)

O topónimo **Tívoli** ou **Tivoli** pódese referir a:

* **Tívoli**, comuna da provincia de Roma.
* **Xardíns Tívoli**, parque de atraccións de Copenhague;
* **Tivoli**, cidade de Granada;
* **Tivoli**, cidade de Queensland;
* **Cráter Tívoli**, cráter de Marte;
Austrian Traded Index

miniatura|400px|Evolución do ATX desde 1991 até outubro de 2008.
**Austrian Traded Index** ou **ATX** é o índice bolsista de referencia da Wiener Börse. O ATX está composto polas vinte empresas con maior capitalización bolsista da Bolsa de Viena.

O ATX empezouse a calcular o 2 de xaneiro de 1991 cun valor base de 1000 puntos. Desde a súa introdución, o mínimo histórico foi o 13 de agosto de 1992 con 682,96 puntos, mentres que o seu máximo histórico acadouno o 9 de xullo de 2007 con 5000 puntos antes da crise das hipotecas subprime. 
## Compoñentes 
Esta é a lista das empresas compoñentes do índice ATX a 25 de setembro de 2010: 
*Flughafen Wien AG (Aeroporto de Viena)
*Andritz AG
*Bwin Interactive Entertainment AG
*Erste Group Bank AG
*EVN AG
*Intercell AG
*Mayr-Melnhof Karton AG
*Österreichische Post AG
*OMV AG
*Raiffeisen International Bank Holding AG
*RHI AG
*Semperit AG Holding
*Schoeller-Bleckmann AG
*Strabag SE
*Telekom Austria AG
*Verbund AG
*Vienna Insurance Group AG
*Voestalpine AG
*Wienerberger AG
*Zumtobel AG
## Composición histórica
O ATX orixinalmente estaba composto polas seguintes empresas:

*Austria Tabak AG
*Austrian Airlines 
*Bank Austria
*Böhler-Uddeholm AG
*Brau Union
*BWT AG 
*Cybertron AG
*Erste Bank *
*EVN AG *
*Flughafen Wien (Aeroporto de Viena) *
*Generali Holding Vienna AG
*OMV *
*Raiffeisen *
*RHI *
*Semperit AG
*Strabag *
*Telekom Austria*
*Verbund *
*Voestalpine *
*Wienerberger *
*Wolford AG

*Nota: As empresas marcadas con asterisco aínda se manteñen no ATX.*

A seguinte lista mostra a outras empresas que foron membros do ATX:

## Notas
Moeda de 1 euro

A **moeda de 1 euro** está formada por unha zona interior de cuproníquel e por unha zona exterior de níquel-latón. Ten un diámetro de 23,25 mm, un grosor de 2,33&nbsp;mm e un peso de 7,50 gramos. A súa beira é estriada alterna: tres grupos de estriado fino entre tres segmentos lisos. 

Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997. Este reverso común tivo un pequeno axuste en 2007.

Austria e Italia solicitaron varias veces ao Banco Central Europeo a posibilidade de emitir billetes dun euro para controlar a inflación.

## Caras actuais 

## Caras antigas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euro
* Eurozona
* Moedas de euro
Moeda de 1 céntimo de euro

[miniatura|[Reverso (moedas)|Reverso común da **moeda de 1 céntimo de euro**, deseñado por Luc Luycx]]
A **moeda de 1 céntimo de euro** é de aceiro recuberto de cobre. Ten un diámetro de 16,25 mm, un grosor de 1,67 mm e un peso de 2,30 gramos. A súa beira é lisa. 

Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997. Este reverso común tivo un pequeno axuste en 2007.

## Caras actuais 

## Caras antigas 

## Uso 
Finlandia e os Países Baixos optaron por non poñer en circulación estas moedas, como tampouco ás de dous céntimos, aínda que se emitidas para sets de colección seguindo as normas da UEM, sendo estas de curso legal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euro
* Eurozona
* Moedas de euro
Alexandre I, arcebispo de Alexandría

**Alexandre de Alexandría**, nado no ano 250 e finado no 326, boi arcebispo de Alexandría desde o ano 313 até a súa morte. Foi designado co nome de Alexandre (Ἀλέξανδρος), para suceder a Aquilas de Alexandría.

## Traxectoria 
Foi o décimo noveno patriarca de Alexandría, título que precede ao de papa da Igrexa copta ou patriarca da Igrexa ortodoxa, previo ao cisma do ano 457.

Alexandre é famoso pola súa oposición á chamada "herexía ariana", que afirmaba que Xesús non era Deus verdadeiro, senón só o Fillo de Deus, que se encarnara en Xesús de Nazaret; era o unixénito de Deus e polo tanto tiña unha orixe temporal, a primeira das criaturas creadas, e por iso non era coeterno co seu Pai.

Alexandre tamén é coñecido pola súa doutrina apostólica e unha das súas accións máis destacadas foi ordenar a un mozo diácono de nome Atanasio, que máis tarde sería famoso e admirado en toda a cristiandade.

Alexandre aínda que foi xentil cos arianos, tamén foi determinado. Moitos acúsano de comprometer a posición da Igrexa, aínda que outros autores afirman que foi impetuoso a causa da súa posición irredutíbel. Non obstante, debe ser considerado como un campión na ensinanza da Igrexa católica o que está acreditado ao incluílo no seu santoral polo seu celo pastoral, celebrándose a súa festividade o 26 de febreiro na igrexa católica, na Igrexa ortodoxa o 29 de maio e na Igrexa copta o 17 de abril.

Durante moito tempo dirixiuse a Ario intentando convencelo do seu erro antes da súa excomuñón, no 321. A excomuñón foi confirmada no sínodo de Alexandría. A súa circular episcopal sobre a herexía ariana sobreviviu, ao tempo que é unha parte importante da literatura eclesiástica daquel período.

Como bispo, Alexandre prefería aos monxes, destacando aqueles que vivían como eremita s no deserto, a quen consideraba como modelo para as súas ovellas. Tamén insistiu na caridade cos pobres na diocese baixo o seu control, virtudes polas que foi famoso.

Considérase a Alexandre como un dos principais responsábeis do Primeiro Concilio de Nicea no ano 325, onde o arianismo foi formalmente condenado. O labor de Alexandre neste concilio sería de capital importancia posteriormente, xa que uns anos máis tarde o emperador Teodosio I tomou a transcendental decisión de facer do cristianismo niceno ou catolicismo a relixión oficial do Imperio mediante o Edicto de Tesalónica de 380.

Faleceu en Alexandría no ano 326, segundo algunhas tradicións o 26 de febreiro, dous anos despois de regresar do concilio, e nomeando a santo Atanasio de Alexandría como o seu sucesor.

## Véxase tamén 
### OUtros artigos 
* Escola teolóxica de Alexandría

### Ligazóns externas
* Johannes Quasten, Patrología II, B.A.C. Madrid 1962.
* KANNENGIESSER, Ch. "Alexandre de Alexandria". *Dicionário Patrístico e de Antigüidades Cristãs*. Petrópolis: Vozes, 2002.
* St. Alexander, *Catholic Encyclopedia* 1913.
Músculo extensor radial curto do carpo

O **músculo extensor radial curto do carpo** ou **segundo radial externo** é un músculo do membro superior humano pertencente ao compartimento posterior do antebrazo. Vai dende o úmero ata o segundo e terceiro metacarpiano.

## Orixe e insercións 
O músculo orixínase no epicóndilo lateral do úmero. Insírese na superficie dorsal da base do segundo e terceiro metacarpiano. Durante o seu percorrido adoita situarse por debaixo do extensor radial longo do carpo.

## Función 
Estende e abduce o pulso.

## Innervación 
Está innervado pola póla fonda do nervio radial.

## Vascularización 
Está vascularizado pola arteria radial
Comcast

miniatura|Logo de Comcast
[miniatura|Comcast Center, en [Filadelfia, a sede central da compañía]]
**Comcast Corporation** é unha compañía de telecomunicacións estadounidense fundada en 1963, é o primeiro operador de televisión por cable, o segundo provedor de Internet, e a terceira compañía telefónica  dos Estados Unidos, ofrece os seus servizos en 39 dos seus estados e no Distrito de Columbia. Tamén opera as súas propias canles de televisión: Comcast Network, Comcast SportsNet, SportsNet New York, MLB Network, Comcast Sports Southeast/Charter Sports Southeast, E! Entertainment, Style Network, G4, Versus, The Golf Channel, AZN Television e FEARnet. En agosto de 2010 Comcast mercou a maioría de NBC Universal.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial de Comcast
Copa Latina

A **Copa Latina** foi unha competición futbolística europea que enfrontou entre 1949 e 1957 aos campións das ligas de Francia, Italia, Portugal e España. A competición tivo un gran prestixio por ser a primeira competición internacional europea que enfrontaba aos campións dos países latinos, e foi considerada a segunda competición máis importante de Europa tras a Copa Mitropa, concibida con anterioridade, e que enfrontaba a conxuntos dos países do leste de Europa.

A Copa Latina disputábase cada ano nunha sede diferente nun dos catro países participantes. Un sorteo decidía os emparellamentos das dúas semifinais. Os gañadores das semifinais disputaban a final. Os perdedores disputaban o partido polo terceiro e cuarto posto.

A competición deixou de disputarse en 1957, tras a consolidación da Copa de Europa, competición creada en 1955.
Benjamin Britten

**Edward Benjamin Britten**, recoñecido co título nobiliario *Barón Britten de Aldeburgh*, nado en Lowestoft o 22 de novembro de 1913 e finado o 4 de decembro de 1976, foi un compositor, mestre, violinista e pianista británico.

## Obra 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fundación Britten-Pears, que promove o legado musical deses dous músicos
Lúa Nova

***Lúa Nova*** foi un programa da Televisión de Galicia dirixido e presentado por Xosé Ramón Gayoso que se emitiu na tempada 1986-1987, consistía en actuacións musicais, entrevistas, espectáculos de humor e circenses.
Flores en la carretera

***Flores en la carretera*** é o terceiro álbum de estudio do grupo galego de rock Jabón Blue. Publicouse en 2010.

## Listaxe de cancións
#"Barbansa You" (02:36)
#"Juana y Juan" (03:55)
#"Flores en la carretera" (03:44)
#"El Chichi" (02:47)
#"El baile de los huesos" (03:44)
#"No más Platero" (03:39)
#"Total ingravidez" (02:28)
#"Belén no me toques las campanas" (03:26)
#"Voy a cortarle las alas al Kuervo" (02:53)
#"Felisidad" (03:33)
#"Tonterías" (03:16)
#"Tranquipastillas" (03:02)
#"Armagedón" (03:01)
#"Doña Pancha" (02:51)
George Wilhelm Richmann

miniatura|dereita|275px|Gravado que representa o intre en que Richmann e o seu axudante se electrocutan en plena realización do experimento.
**George Wilhelm Richmann**, nado en Pernau (hoxe Pärnu, Estonia) o 11 de xullo de 1711 e finado en San Petersburgo, Rusia, o 26 de xuño de 1753, foi un físico alemán que traballou en Rusia.

## Traxectoria 
Realizou os seus estudos primario e secundario en Reval (hoxe Tallinn, capital de Estonia). Sendo aínda novo, logra presentar un ensaio sobre Física na Academia das Ciencias de San Petersburgo. Logra así entrar no seu departamento de física, conseguindo un posto de profesor no 1740 e publicando 19 artigos sobre termometría e calorimetría, intercambio de calor e evaporación de líquidos, aire de características elásticas, electricidade, magnetismo e cartografía. No 1744 consegue o posto de xefe do departamento.

Faleceu en 1753 cando realizaba un experimento semellante ao levado a cabo dous anos antes por Benjamin Franklin e que puxo de manifesto a relación existente entre as treboadas e a electricidade. Un raio en forma de bola chocou coa súa cabeza mentres intentaba cuantificar a resposta dunha barra recuberta por un material illante a unha treboada eléctrica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Russia Info Centre
Pruden Sánchez

**Prudencio Sánchez Hernández**, nado en Babilafuente (provincia de Salamanca) o 1 de decembro de 1916 e finado en Madrid o 25 de febreiro de 1998, foi un futbolista español, coñecido como **Pruden**. Xogaba de dianteiro e foi o máximo goleador da tempada 1940/41 co Atlético de Madrid.

## Clubs 
## Palmarés 
### Distincións individuais
O Porto de Santa Cruz, Liáns, Oleiros

**O Porto de Santa Cruz**, tamén coñecido como **Santa Cruz de Liáns**, é unha vila costeira da parroquia de Liáns no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE) en 2012 tiña 2596 habitantes (1192 homes e 1404 mulleres).

## Patrimonio
O castelo de Santa Cruz está situado nun illote na enseada do mesmo nome, no Porto de Santa Cruz. Foi mandado construír por Diego das Mariñas no século XVI para completar o sistema defensivo da ría da Coruña, xunto cos castelos de Santo Antón, San Diego e San Amaro. Na actualidade é propiedade do concello de Oleiros e alberga o Centro de Extensión Universitaria e Divulgación Ambiental de Galicia (CEIDA).

O Museo dos Oleiros forma parte do Centro Cultural As Torres de Santa Cruz, situado na Torre de Santa Cruz. Acolle unha colección única en Europa de cerámica popular, e é sede de Alfaroleiros, unha das feiras máis importantes de cerámica tradicional de España, que cada ano acolle centos de oleiros que expoñen as súas pezas.

## Praias
Aínda que todo o fondo da enseada de Santa Cruz é areoso, levan diferentes nomes a praia de Portocovo, á esquerda do castelo, e o areal do Porto, que queda completamente cuberto coa marea chea e está situado entre o castelo e o peirao.

## Galería de imaxes do Porto de Santa Cruz

Ficheiro:Castelo Santa Cruz.Oleiros.Galicia.jpg|O Castelo de Santa Cruz, xunto co castelo de Santo Antón e o de San Diego, foi construído para protexer a ría da Coruña dos ataques marítimos.
Ficheiro:Castillo de Santa Cruz2.jpg|Fachada traseira do edificio principal do castelo de Santa Cruz.
Ficheiro:Castillo de Santa Cruz.jpg|Fachada traseira do edificio principal do castelo de Santa Cruz.
Ficheiro:Monumento aos emigrantes.JPG|Monumentos aos Emigrantes na Praza do Emigrante.
Ficheiro:As Torres de Santa Cruz.JPG|Centro Cultural As Torres, co Museo Os Oleiros José María Kaydeda, o teatro municipal das Torres e a Biblioteca Municipal e Centro de Documentación da Muller Rosalía de Castro.
Ficheiro:Praia de Portocovo e castelo de Santa Cruz.JPG|Praia de Portocovo e castelo de Santa Cruz.
File:Porto de Santa Cruz coa marea baixa.JPG|Porto de Santa Cruz coa marea baixa.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Liáns
### Parroquias de Oleiros
## Notas
The Cosby Show

***The Cosby Show*** é unha comedia de situación da televisión protagonizada por Bill Cosby que se estreou o 20 de setembro de 1984 e que permaneceu en antena durante oito tempadas na NBC, ata o 30 de abril de 1992. Foi a serie máis popular dos anos 1980, conseguindo revivir o xénero da comedia de situación e os índices de audiencia da NBC.
## Desenvolvemento 
A serie xira arredor da familia Huxtable, unha familia afroamericana acomodada do barrio de Brooklyn en Nova York. Inicialmente os produtores ofrecéronllo á ABC e foi a NBC quen o programou, con enorme éxito de público, foi durante cinco tempadas o programa máis visto  e del derivouse unha secuela *A Different World* que se emitiu entre 1987 e 1993.

En total emitíronse 197 episodios (201 contando os episodios dobres).

## Notas
Cyberchase

***Cyberchase*** é unha serie de animación educativa canadense destinada a nenos de 8 a 11 anos para o ensino da matemática discreta, difúndese nas estacións afiliadas á PBS e en PBS Kids, producido pola Nelvana Limited, en asociación con WNET 
## Notas
Kazys Grinius

**Kazys Grinius**, nado o 19 de decembro de 1866 en Selema e finado o 4 de xuño de 1950 en Chicago, foi o terceiro presidente de Lituania, e gobernou entre o 7 de xuño e o 17 de decembro de 1926.

## Traxectoria 
Cando Grinius naceu en Selema, Lituania era parte do Imperio Ruso. El estudou medicina na Universidade de Moscou e graduouse médico. Durante a súa mocidade el envolveuse en actividades políticas, e foi perseguido pola policía do czar.

O 1896 el casou con Joana Pavalkytė. Durante algúns anos eles viviron en Virbalis. Eles tiveron un fillo o 1899, Kazys, e unha filla o 1902, Gražina. Durante a primeira guerra mundial eles viviron en Kislovodsk. A súa esposa e fillos foron mortos o 1918 nun ataque do Exército Vermello. Elas están sepultadas nun cemiterio de Kislovodsk.

Cando Lituania obtivo a súa independencia o 1918, Grinius tornouse membro da Asemblea Nacional como membro do Partido Popular Campesiño. El serviu como primeiro ministro entre 1920 e 1922 e asinou un pacto coa Unión Soviética. El foi elixido presidente polo Terceiro Seimas, pero serviu por apenas 6 meses, sendo deposto polo golpe de Estado do 1926, liderado por Antanas Smetona.

Cando a Alemaña nazi invadiu Lituania, Grinius recusouse a colaborar, debido á súa oposición a calquera ocupación estranxeira. El fuxiu ao Occidente cando Lituania foi ocupada polos soviéticos o 1944, e emigrou aos Estados Unidos o 1947.

El morreu en Chicago, Illinois o 1950. Despois que Lituania recobrou a súa independencia o 1990 os seus restos mortais foron sepultados alá.

## Notas
Moeda de 5 céntimos de euro

[miniatura|[Reverso (moedas)|Reverso común da **moeda de 5 céntimos de euro**, deseñado por Luc Luycx]]
A **moeda de 5 céntimos de euro** é de aceiro recuberto de cobre. Ten un diámetro de 21,25 mm, un grosor de 1,67&nbsp;mm e un peso de 3,92 gramos. O seu bordo é liso.

Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997.

__TOC__

## Caras actuais 
## Caras antigas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euro
* Eurozona
* Moedas de euro
### Ligazóns externas 
* Pàxina da moeda de 5 cents de euro (Banco Central Europeo)
Torres de San Marino

miniatura|Guaita
miniatura|Cesta

As **Tres Torres de San Marino** son un grupo de torres localizadas na Cidade de San Marino, aproveitando tres picos do Monte Titano. Aparecen representadas na bandeira e no escudo de San Marino. Tamén se representan nas moedas de euro emitidas por este país, en concreto aparecen as tres na moeda de 50 céntimos, a torre Guaita na de 5 céntimos e o Montale na de 1 céntimo. Na gastronomía existe unha sobremesa co nome de *La Torta Di Tre Monti*, que fai referencia a estes picos.

## A Primeira Torre 
A primeira torre, tamén chamada a Rocca ou Guaita, é a máis vella das tres, do século XI, e usouse durante unha breve tempada de prisión.

## A Segunda Torre 
A segunda torre, tamén chamada a Cesta ou Fratta, está no cumio máis alto do Monte Titano. Nel encóntrase un museo de San Mariño diácono, creado en 1956. Construíuse no século XIII.

## A Terceira Torre 
miniatura|esquerda|Montale
A terceira torre, tamén chamada o Montale, é a que a menor altitude está. En contraste coas outras torres, esta non está aberta ao público. Construíuse no século XIV.
Democracy Now!

[miniatura|Edificio do [Downtown Community Television Center, desde onde se emite o programa]]
***Democracy Now!*** é un programa estadounidense de información, análise e opinión presentado por Amy Goodman e Juan Gonzalez que se emite en 850 radios e televisións, fundamentalmente dos Estados Unidos, e en menor medida do Canadá aínda que se emite en emisoras de máis de trinta países.
## Desenvolvemento 
O programa comezou a emitirse na emisora de radio WBAI de Nova York en 1996, centrándose en información que os realizadores consideran infravalorados ou ausentes do común dos medios de comunicación. O programa financiase totalmente polas achegas económicas dos espectadores e fundacións e non acepta ningún tipo de publicidade nin subvencións gobernamentais, é o programa estrela de Pacifica Radio, caracterizado polo seu progresismo , aínda que no anos 2000 e 2001 houbo tirapuxas entre o programa e Pacifica que levou a esta a rexeitar distribuír o programa en agosto de 2001, chegando tan só a vinte emisoras de radio. Pouco despois dos atentados do 11 de setembro de 2001 comeza a emitirse tamén como programa de televisión, en xaneiro de 2002 volveu á rede Pacifica despois de que un tribunal establecese un novo consello directivo interino para a cadea. En 2005 estableceuse un servizo en castelán de dez minutos diarios e un resumo semanal presentado por Andrés Thomas Conteris.

## Notas
Peter D. Mitchell

**Peter Dennis Mitchell**, nado o 29 de setembro de 1920 en Mitcham, (Inglaterra) e finado o 10 de abril de 1992 en Bodmin, foi un bioquímico inglés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1978.

## Biografía 
Os seus pais foron Christopher Gibbs Mitchell, un empregado civil, e Kate Beatrice Dorothy Taplin. Estudou na Universidade de Cambridge, onde se licenciou en Ciencias naturais, e posteriormente doutorouse en bioquímica en 1951. En 1943 aceptou traballar no Departamento de Bioquímica desta universidade, renunciando en 1955. En 1961 aceptou a petición de Michael Swann para converterse en director do Departamento de Bioloxía da Facultade de Zooloxía da Universidade de Edimburgo.

A partir do ano 1964 foi director do Laboratorio de Investigacións de Glynn, poboación situada en Cornualla.

## Investigacións científicas 
miniatura|Fosforilación oxidativa.

Interesado inicialmente na penicilina, a partir de 1961 traballou no estudo sobre a almacenaxe da enerxía nos seres vivos para ser posteriormente transportada aos puntos de utilización por medio das moléculas de adenosín trifostato (ATP). Grazas a esas investigacións, comprobou como a ruptura do enlace nun dos grupos de ATP provoca a aparición do ADP ou adenosín difostato, que libera unha enerxía inmediatamente dispoñible. Grazas á enerxía fornecida pola respiración humana, o ADP consegue converterse novamente ATP, proceso denominado fosforilación oxidativa.

En 1978 foi galardoado co Premio Nobel de Química *polos seus traballos sobre o intercambio de enerxía biolóxica mediante a teoría da química osmótica*. En 1981 foi condecorado coa medalla Copley.

## Véxase tamén 
* Premio Nobel de Química
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1978 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1978
San Mariño

O nome **San Mariño** ou **San Marino** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Coto de San Mariño**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente.

;Fóra de Galiza

;Nos Estados Unidos de América
***San Marino**, cidade no condado dos Ánxeles, en California.

;En Italia
***San Marino**, pequeno país enclavado en Italia:
****San Marino**, capital de dito país.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mariño diácono**, ferreiro ou albanel cristián do século II.
Crime e castigo

***Crime e castigo*** é unha novela de Fiódor Dostoievski, publicada en 12 entregas en 1866 no xornal literario *O mensaxeiro ruso* co título orixinal en lingua rusa de *Преступление и наказание* (*Prestuplenie i nakazanie*). Foi traducida ao galego por Ekaterina Guerbek,  e publicada por Editorial Galaxia en 2003 e por Rinoceronte Editora vinte anos despois.

## Características 
*Crime e castigo* pon o foco na angustia mental e os dilemas morais de Rodion Romanovich Raskolnikov, un pobre e antigo estudante de San Petersburgo que formula e executa un plan de matar a unha vella usureira para lle roubar. A novela ten un marcado carácter psicolóxico, adentrándose na mente do seu protagonista mentres a investigación policial vaise achegando á súa beira.

Constitúe unha das obras cume da literatura universal e tivo unha grande influencia en escritores posteriores, coma os existencialistas Albert Camus e Jean-Paul Sartre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
* Literatura rusa

### Ligazóns externas 
* *Crime e castigo*
Máis alá

***Máis alá*** foi un programa cultural da Televisión de Galicia dirixido por Manuel Rivas e que tamén presentaba xunto con Elvira Varela e Piedade Cabo durante a tempada 1986-1987. O programa recollía o testemuño do manifesto vangardista homónimo de Manuel Antonio e Álvaro Cebreiro -publicado nos anos vinte e unha das proclamas máis rompedoras da cultura galega do século XX-  para sintonizar con ese espírito de ir "máis alá" e dar a coñecer a cultura galega máis nova e innovadora.

A música empregada como sintonía do programa é unha composición orixinal de César Morán e está interpretada por César Morán na voz e no piano, Pablo Morán na guitarra, Humberto Morán na batería e Afonso Morán no contrabaixo.  Foi gravada en directo nos estudios da TVG en San Marcos - Santiago de Compostela en maio de 1986.
Covadonga Carrasco López

**Covadonga Carrasco López**, nada en 1965 en Ribadeo, é unha arquitecta galega.

## Traxectoria 
[miniatura|Sede da [Fundación Luis Seoane|Fundación Luís Seoane na Coruña.]]
Obtivo o título de Arquitecta en 1993 pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. En 1994 fundou xunto a Juan Creus Andrade o estudio Creus e Carrasco arquitectos. Formou parte da Aula de Rehabilitación do Centro histórico de Santiago de Compostela entre 1997 e 1998.

## Obras 
* Unidade mixta da madeira no campus da Zapateira da Coruña .
* Ver Creus e Carrasco arquitectos.

## Premios 
Ver Creus e Carrasco arquitectos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web Oficial .
Seydou Keita

**Seydou Keïta**, nado o 16 de xaneiro de 1980 en Bamaco, é un futbolista maliano, e tamén ten nacionalidade francesa. É primo de Mohamed Sissoko, xogador da Juventus FC. Xoga de mediocentro e dende 2016 é xogador do El Jaish SC da Liga qatarí e da Selección de Malí.

## Traxectoria 
Keita estivo 4 tempadas no Racing Club de Lens, da Liga Francesa, na súa última tempada xogou 37 partidos e marcou 11 goles, causando o interese de grandes equipos europeos.

Tras o seu paso polo Racing Club de Lens, na tempada 2007/08 foi fichado polo Sevilla FC onde xogou 31 partidos de Liga anotando 4 goles, tamén xogou 9 partidos de Champions nos que anotou 3 goles, e proclamouse campión da Supercopa de España 2007.

O 26 de maio de 2008, o FC Barcelona fixo efectiva súa cláusula de 14 millóns de euros e foi fichado polo conxunto catalán, converténdose así na primeira fichaxe de era Guardiola. No club azulgrana portou o dorsal número 15, anteriormente usado polo brasileiro Edmílson. Foi o primeiro xogador de Malí en militar no equipo azulgrana.

O 25 de outubro de 2009 conseguiu o seu primeiro hat-trick na vitoria do FC Barcelona por 6-1 ante o Real Zaragoza, no que foi a súa mellor actuación coa elástica blaugrana.

Keita é o unico xogador de Malí que conseguiu tres títulos nunha soa tempada (copa, liga e Liga de Campións).

## Selección nacional 
Seydou Keita é internacional absoluto con Malí desde o ano 2003. Con "As Aguias" participou, entre outros, na Copa África de 2008, quedando eliminados na primeira rolda.

Pero a súa traxectoria na selección comezou de moi nova e con bos resultados. De feito, Keita gañou o Balón de Ouro como mellor xogador do Mundial sub-20 que se xogou o ano 1999 en Nixeria por diante de xogadores como Xavi ou Ronaldinho. Malí acabou na terceira posición nunha competición que gañou a selección española, na que xogaba Xavi Hernández.

Foi internacional en 88 ocasións coa Selección de fútbol de Malí e marcou 24 goles.

## Clubs 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais 
### Distincións individuais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FIFA.com - Seydou Keita 
* Ficha de Keita no sitio web do FC Barcelona
Creus e Carrasco arquitectos

[miniatura|Sede da [Fundación Luis Seoane|Fundación Luís Seoane na Coruña.]]
**Creus e Carrasco arquitectos** é un estudio de arquitectura fundado polos arquitectos Juan Creus Andrade e Covadonga Carrasco López en 1994 na Coruña.

## Obras destacadas 
* Sede da Fundación Luis Seoane na Coruña (2003).
* Vivenda en Toba, Cee.
* Casa Mercedes na Cidade Xardín da Coruña.
* Remodelación do Porto de Malpica de Bergantiños.

## Premios 
* Accésit no III Premio Juana de Vega de Intervencións na Paisaxe (2003) pola obra *Vivenda en Toba*.
* Premio no XIV Premio COAG de Arquitectura na categoría Edificios de nova planta pola obra *Casa Mercedes*.
* Premio no XIV Premio COAG de Arquitectura na categoría Espazos abertos públicos pola obra *Remodelación do Porto de Malpica*.
* Premio Juana de Vega de Intervencións na Paisaxe 2018 pola obra *Casa C*, en Cee.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web Oficial .
Lista dos reis de Breifne

Esta é a **listaxe dos reis de Breifne** desde 1128 ata 1605. O Reino de Breifne atopábase ao noroeste da illa de Irlanda.

Agás indicación contraria, as datas especificadas aquí son as de ascensión ao trono e falecemento.

* Tigernan Mor mac Aeda, (despois de 1128-1172).
* Aed mac Gilla Braite, (1172-1176).
* Amlaib mac Fergaile, (1176-1184).
* Aed mac Mael Sechlainn, (1184-1187).
* Ualagarg mac Cathail Leith, (despois de 1196-1209).
* Art mac Domnaill, (1209-1210).
* Ualagarg mac Cathail Leith, (despois de 1214-1231).
* Cathal Riabach mac Donnchada, (1231-1236).
* Conchobhar mac Tigernain, (despois de 1250-1257).
* Sigtrygg (Sitric) mac Ualgairg, (1256-1257).
* Amblaib mac Airt, (1257-1258).
* Domnall mac Conchobair, (1258-1260).
* Art mac Cathail Riabaig, (1261-1266).
* Conchobar Buide mac Amlaib, (1266-1273).
* Art mac Cathail Riabaig, (1273-1275).
* Tigernan mac Aeda, (1273-1274).
* Amlaib mac Airt, (1275-1307).
* Domnall Carrach mac Amlaib, (1307-1311).
* Ualgarg mac Domnaill Charraig, (1316-1346).
* Flaithbheartach mac Domhnaill Charraigh, (1346-1349).
* Aodh Ban mac Ualghairg, (1349-1352).
* Tadhg na gCaor mac Ualghairg, (1352-1376).
* Tighearnan Mor mac Ualghairg, (1376-sobre o 1 de febreiro de 1418).
* Aodh Buidhe mac Tighearnain Mhoir, (1418-1419).
* Tadhg mac Tighearnain Mhoir, (1419-1435).
* Art mac Taidgh na gCaor, (1419-1424).
* Lochlainn mac Taidhg na gCaor, (1435-1440).
* Donnchadh Losc mac Tighearnain Mhoir, (1440-1445).
* Donnchadh mac Tighearnain Oig, (1445-1449).
* Lochlainn mac Taidgh na gCaor, (1449-1458).
* Tighearnan Og mac Taidhg, (1449-1468).
* Domhnall mac Taidhg, (1468-1468).
* Donnchadh Losc mac Tighearnain Mhoir, (1468-1476).
* Feidhlimidh mac Donnchadha, (1476-1500).
* Eoghan mac Tighearnain Oig, (1500-1528).
* Feidhlimidh mac Feidhlimidh, (1528-1536).
* Brian Ballach mac Eoghain, (1536-sobre 1559).
* Tadhg mac Briain Bhallaigh, (sobre 1559-1560).
* Brian Ballach mac Eoghain, (1560-1562).
* Aodh Gallda mac Briain Bhallaigh, (1562-1564).
* Aodh Buidhe mac Briain Bhallaigh, (1564-1566).
* Brian na Murtha mac Briain Bhalliagh, (1566-3 de novembro de 1591).
* Brian Og na Samhthach mac Briain na Murtha, (1591-1600).
* Tadhg mac Briain na Murtha, (1600-1605).

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* "O Ruairc, Kings of Breifne, a.1128-1605", pages 228-229, in "A New History of Ireland", Vol. IX, ed. Byrne, Martin, Moody, 1984.

### Outros artigos 
* Rei de Irlanda.
* Reino de Irlanda.
* Lista dos reis de Irlanda.
* Lista dos reis supremos de Irlanda.
* Ard ri Érenn.
* Historia de Irlanda.
* Cronoloxía de Irlanda.
Herbert C. Brown

**Herbert Charles Brown**, nado o 22 de maio de 1912 en Londres (Inglaterra) e finado o 19 de decembro de 2004 en Lafayette (Indiana, EUA), foi un químico e profesor estadounidense, de orixe británica, galardoado co Premio Nobel de Química no ano 1979.

## Traxectoría 
Naceu na cidade de Londres, fillo de inmigrantes xudeus ucraínos. En 1914 emigrou cos seus pais aos Estados Unidos.

Estudou química na Universidade de Chicago, onde se licenciou en 1936 e doutorouse en 1938. En 1947 foi nomeado profesor de química da Universidade de Purdue, onde ostentou o cargo de profesor emérito ata a súa morte.

Brown morreu nun hospital da poboación de Lafayette, situada no estado de Indiana, como consecuencia dun ataque ao corazón.

## Investigacións científicas 
Durante a segunda guerra mundial, mentres traballaba xunto a Hermann Irving Schlesinger, descubriu un método para a produción do borohidruro de sodio (NaBH4), que pode ser usado para producir borano, compostos de boro e hidróxeno. Os seus traballos con estes no campo da síntese orgánica conduciron ao descubrimento do primeiro método xeral de síntese asimétrica de enantiómeros puros.

En 1979 foille concedido o Premio Nobel de Química xunto co alemán Georg Wittig *polo seu desenvolvemento do uso de compostos de boro e fósforo en reaccións importantes no campo da síntese orgánica*.

## Véxase tamén 
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1979 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1979 
* Prof. Herbert C. Brown - Purdue University
* Herbert C. Brown en Biografías y vidas
Moeda de 2 euros

[miniatura|[Reverso (moedas)|Reverso común da **moeda de 2 euros**, deseñado por Luc Luycx]]
A **moeda de 2 euros**, cuñada polos Estados membros da Eurozona como moeda de curso legal neses países, está formada por unha zona interior de níquel-latón e unha zona exterior de cuproníquel. Ten un diámetro de 25,75 mm, un grosor de 2,20 mm e un peso de 8,50 gramos. O seu bordo é estriado fino cunha inscrición gravada propia de cada estado. 

Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997. Este reverso común tivo un pequeno axuste en 2007.

## Os cantos 

## Caras actuais 

Nota: o deseño da moeda de Francia é tamén coñecido como ''l'Hexagone'', debido á súa forma que lembra un hexágono.

## Caras antigas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euro
* Eurozona
* Moedas de euro
* Moedas conmemorativas de 2 euros