open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Selección de hóckey a patíns masculina de Portugal

A **selección de hóckey a patíns masculina de Portugal** é o equipo que representa a Portugal nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. O equipo depende da Federação Portuguesa de Patinagem. A selección debutou no Campionato do Mundo "A" de hóckey a patíns na súa primeira edición en Alemaña no ano 1950. A selección de hóckey a patíns masculina de Portugal é unha das seleccións máis laureadas do mundo. Ten 15 Mundiais "A" , 20 Campionatos de Europa e 18 Copas das Nacións.

## Equipo 
### 66ª Copa das Nacións 
### Campionato do Mundo "A" de hóckey a patíns 2015 
## Palmarés 
### 20px Campionato do Mundo (15)
* 1947, 1948, 1949, 1950, 1952, 1956, 1958, 1960, 1962, 1968, 1974, 1982, 1991, 1993, 2003

### 20px Campionato de Europa (21)
* 1947*, 1948*, 1949*, 1950*, 1952*, 1956*, 1959, 1961, 1963, 1965, 1967, 1971, 1973, 1975, 1977, 1987, 1992, 1994, 1996, 1998, 2016
*contando os mundiais

### 20px Copas das Nacións (18)
* 1948, 1949, 1954, 1955, 1956, 1963, 1965, 1968, 1970, 1973, 1987, 1994, 1997, 2009, 2010, 2011, 2013, 2015

### 20px Copa Latina (14 )
* 1957, 1959, 1960, 1961, 1962, 1988, 1989, 1998, 2001, 2002, 2003, 2008, 2014, 2016

### 20px Mundial sub-20 (3)
* 2003; 2013; 2015

### 20px Europeo sub-20 (18)
* 1953, 1960, 1969, 1970, 1971, 1975, 1976, 1980, 1992, 1993, 1994, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010, 2012, 2014

### 20px Europeo sub-17 (13)
* 1981, 1985, 1986, 1987, 1989, 1998, 1999, 2000, 2005, 2008, 2009, 2013, 2015

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da Federação Portuguesa de Patinagem
José Pazó Montes

**José Pazó Montes**, nado en Pontevedra o 16 de agosto de 1902 e finado en 1978, foi un aviador galego.

## Traxectoria 
Canda González Gil, cofundou unha pequena fábrica de avións, a G.P., coa que subministraron 40 aparellos ao goberno da república.

Na Guerra Civil Española, o 24 de setembro de 1936, aproveitando unha misión urxente para enviar recambios a Barcelona, evadiuse de Cuatro Vientos, Madrid, na zona republicana, tentando aterrar primeiro en Villanubla, Valladolid, na zona nacional, onde foi rexeitado a tiros debido as cores do seu aparato. Dirixiuse daquela cara a Pontevedra, onde tentou aterrar na Xunqueira, impedíndollo unhas vacas que estaban pastando, aterrando finalmente, ao límite de combustible, na praia da Lanzada.

Foi membro do Corpo de Enxeñeiros Aeronáuticos do Exército do Aire de España, Coronel Secretario Xeral do Ministerio del Aire de España e, de 1950 a 1959, presidente de Aviaco.

Ascendeu a Xeneral en 1965. Acadou o emprego de Xeneral de Brigada e foi Director Xeral de Industria e Material ata 1967, ano no que se suprimiu o cargo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* : *El vuelo de José Pazó. La trayectoria de un ingeniero y aviador militar en el siglo XX*,http://publicaciones.defensa.gob.es/pprevistas/cd3aa06b-fb63-65ab-9bdd-ff0000451707/index.html#/114/ 209 pp. Galland Books, 2013

### Ligazóns externas 
* : Conferencia sobre José Pazó Montes Fundación Aena, Universitat Politècnica de València, 18-12-2013.
Tempadas dos Winnipeg Jets

Os Winnipeg Jets son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Winnipeg, Manitoba (Canadá). Forman parte da Central Division da Conferencia Oeste, na National Hockey League (NHL). A franquía foi fundade en Atlanta (Xeorxia) 1999 baixo o nome de Atlanta Thrashers, mudándose a Winnipeg en 2011 logo de xogar 11 tempadas na cidade estadounidense. Dende o seu traslado ao Canadá o equipo xogou case 300 partidos de liga regular e clasificouse unha vez para os *play-offs* na tempada 2014-15, caendo na primeira rolda fronte aos Anaheim Ducks.

## Lenda 
## Ano a ano 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de tempadas da NHL
*Historial dos Winnipeg Jets (1972-96)
*Historial dos Atlanta Thrashers
Tempadas dos Florida Panthers

Os Florida Panthers son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Sunrise, Florida (Estados Unidos). Forman parte da Atlantic Division da Conferencia Leste, na National Hockey League (NHL). A franquía foi fundade en 1993. Ao longo da súa historia, o equipo xogou máis de 1.600 partidos de liga regular, gañando máis de 650 partidos; por outra banda, o equipo clasificouse para os *play-offs* en catro ocasións, só sendo capaz de superar a primeira rolda na súa primeira participación, na tempada 1995-96, cando conseguiu chegar á final da Stanley Cup, onde caeron por 4-0 fronte aos Colorado Avalanche.

## Lenda 
## Ano a ano 
A continuación móstranse os resultados do equipo en cada tempada:

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Campionato do Mundo "B" de hóckey a patíns 2014

A **16ª edición do Campionato do Mundo "B" de hóckey a patíns** disputouse entre o 15 e o 22 de novembro de 2014 na localidade de Canelones, Uruguai. A tres mellores seleccións do torneo ascenderon de categoría, tendo que disputar ao ano seguinte o Campionato do Mundo "A" de hóckey a patíns 2015 en Francia.

## Sede 
A sede elixida para albergar este campionato foi Canelones, Uruguai. Xa foi a segunda ocasión seguida na que esta cidade acollía o Campionato do Mundo "B" de hóckey a patíns, logo da edición de 2012. Todos os partidos foron disputados no Estadio Sergio Matto.

## Primeira fase 
### Grupo A 
### Grupo B 
## Fase final 
### Do 5º ao 7º 
## Clasificación final 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da FIRS
Oh Happy Day (Cataluña)

**Oh Happy Day** é un talent-show da TV3 no que corais e grupos vocais de Cataluña compiten interpretando cancións para convencer ao xurado do programa.

É presentado polo actor Eduard Farelo. O xurado na primeira edición estivo formado por Sìlvia Abril, Pedro Pardo, Guille Milkyway e Elena Gadel. Na segunda edición, Elena Gadel e Silvia Abril abandonan o xurado e entran Mone e Bàrbara Mestanza.

Segundo a mecánica do programa, noméanse tres corais e unha é eliminada á semana seguinte, proceso que se repite ata chegar á gran final coas tres corais que sigan en xogo. Á gran final os espectadores votan o ao gañador. Ademais das actuacións das corais, cada semana ofrécense en diversos vídeos do seguimento de como afrontan os ensaios do novo repertorio que terán que defender no programa, coñécese mellor a súa poboación e as historias humanas e persoais que hai detrás dos colectivos de cantores.

Oh Happy Day é unha versión do programa da NBC Clash of the Choirs, que en España emitiuse en Cuatro no 2008 co título de La batalla de los coros. Un ano máis tarde foi editada na ETB co mesmo nome que na TV3, e dous anos máis tarde na Galiza, tamén co nome de Oh Happy Day. O programa conta cunha aplicación móbil que permite ao público entrar en contidos exclusivos. Tamén se edita un disco coas mellores cancións do programa.

## Notas
Xarel·lo

miniatura|Uva variedade Xarel·lo.
**Xarel·lo** é unha variedade de uva branca de acio doce, miúdo e compacto, con gran esférico de pel grosa e tamaño medio.

É unha variedade tradicional propia da comarca do Penedès e do Camp de Tarragona, empregada para a elaboración do cava xunto coas variedades de uva macabeo e parellada. A uva **xarel·lo** aporta ao cava corpo e estrutura. É unha das variedades principais para o viño branco das Denominacións de Orixe Alella, Binissalem, Costers del Segre, Denominación de Orixe Cava , Penedès e Tarragona, porén se cultiva en toda Cataluña e Mallorca.

O viño elaborado con este tipo de bago adoita ser aromático, equilibrado, sedoso e saboroso. Pode fermentarse en bocoi pero non dá resultado coma viño novo.

O nome **xarel·lo** provén do italiano *chiarello*, que quere dicir “*clarete*”. Outros nomes utilizados para esta variedade de uva son: *pansa blanca*, en Alella; *pansa valenciana*, *panser*, *pansal*, *pansalet*, *cartoixà*; *premsal blanc* ou *moll*, en Mallorca; *palop*, *planta valenciana* e *planta bona*.
Sauvignon

right|250px|miniatura|Cacho de Sauvignon blanc.
[right|250px|miniatura|Nos viñedos de Sancerre, coma noutros lugares, acostúmanse plantar [roseiras arredor das videiras de Sauvignon blanc vines coma detector temperán do oídio.]]

**Sauvignon blanc** é unha uva branca orixinaria de Francia, de pequeno tamaño, forma elíptica e pel de grosor medio de cor amarela dourada, de cultivo moi estendido e utilizada especialmente na rexión de Bordeos e no val do Loira.

Este bago, está considerado, despois da *chardonnay*, a variedade máis fina entre as cepas brancas de orixe francés. Outros nomes cos que se coñece á *sauvignon* son: *fumé blanc, muskat sylvaner* e *puinechou*.

## Características 
É unha planta resistente ao frío. Agroma cedo. O acio é de tamaño mediano e forma cilíndrica. As bagas son de tamaño mediano, forma redonda e cor amarela-dourada. Produce viños elegantes, secos e acedos.

## Orixe e extensión 
É unha variedade vinífera procedente da rexión de Bordeos, en Francia.

Outros lugares do "Novo Mundo" do viño onde pode atoparse son: Arxentina, Australia, Chile, Uruguai, Nova Zelandia ou Suráfrica.

En España, a *sauvignon blanc* é unha variedade de uva para vinificación recomendada nas comunidades autónomas españolas de Cataluña, Estremadura e Comunidade Valenciana. Está autorizada en Andalucía, Aragón, Baleares, Castela-A Mancha, Castela e León, Rexión de Murcia, Comunidade Foral de Navarra, País Vasco e A Rioxa, segundo a Orde APA/1819/2007, pola que se actualiza o anexo V, clasificación das variedades de videira, do Real Decreto 1472/2000, de 4 de agosto, que regula o potencial de produción vitícola. Porén, o lugar no que máis se cultiva é a DO Rueda, así como na DO Penedès. Na primeira delas adóitase mesturar con verdello.

## Notas 
* «Sauvignon Blanc (Branca)» en donselecto.net
Tempadas dos Carolina Hurricanes

[miniatura|250px|O [Presidentes dos Estados Unidos de América|presidente George W. Bush pousa para unha foto o 2 de febreiro de 2007 cos Carolina Hurricanes, campións da Stanley Cup en 2006, na East Room da Casa Branca.]]
Os Carolina Hurricanes son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Raleigh, Carolina do Norte (Estados Unidos). O equipo é membro da Metropolitan Division na Conferencia Leste da National Hockey League (NHL). Esta lista documenta os rexistros na liga regular e os *play-offs* nas 17 tempadas que a franquía disputou dende o seu traslado dende Hartford, Connecticut en 1997. A franquía foi fundada en 1971 baixo o nome de New England Whalers, e xogou sete tempadas na World Hockey Association. O equipo foi admitido na National Hockey League en 1979, e mudou o seu nome a Hartford Whalers. A franquía xogou un total de 18 tempadas antes de trasladarse a Carolina do Norte e mudar o seu nome polo de Carolina Hurricanes. Os Hurricanes son o único equipo dunha liga maior na cidade de Raleigh.

Carolina xogou a súa primeira tempada na Northeast Division antes de ser recolocado na Southeast Division cando a liga se reestruturou en 1998. Os Hurricanes gañaron unha Stanley Cup, na 2005&ndash;06, e dous Prince of Wales Trophy como campións da Conferencia Leste: 2001&ndash;02 e 2005&ndash;06. O equipo ten finalizado na primeira posicións da súa división en tres ocasións. Os Hurricanes teñen xogado máis de 1.200 partidos, e clasificáronse para os *play-offs* en cinco ocasións. O rexistro do equipo nos *play-offs* é de 41&ndash;37. A tempada 2014&ndash;15 foi a 18 que a franquía xogou en Carolina do Norte.

## Lenda 
## Ano a ano 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historial dos Hartford Whalers

### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* 
*
Fitzgerald Stadium

O **Fitzgerald Stadium** (en irlandés:***Staidiam Mhic Gearailt***) é un estadio de deportes gaélicos situado en Killarney, no Condado de Kerry, Irlanda. É o principal estadio do condado, porque nel xogan os equipos máis importantes da Kerry GAA. Ten unha capacidade de 43.180 espectadores.

O estadio é nomeado así en honra a Dick Fitzgerald, un dos primeiros grandes xogadores de fútbol gaélico. O estadio foi oficialmente inaugurado o 31 de maio de 1936 polo Dr O'Brien (futuro bispo de Kerry) e por J.M. Harty (arcebispo de Cashel.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kerry GAA

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Kerry GAA
Dolors Sabater

**Maria Dolors Sabater i Puig**, nada en Badalona en 1960, é unha profesora e activista social e cultural catalá. Foi alcaldesa de Badalona entre o 13 de xuño de 2015 e o 20 de xuño de 2018, a segunda na historia de Badalona, despois de Maite Arqué, encabezando a candidatura cidadá Guanyem Badalona en Comú.

O seu partido foi, con cinco concelleiros, a segunda forza política nas eleccións de 2015 por detrás do Partit Popular do alcalde Xavier García Albiol, con 10 concelleiros. Non obstante, foi investida alcaldesa o 13 de xuño grazas a un pacto de esquerdas, con PSC, ERC e ICV-EUiA, ademais do voto a favor do candidato de CDC Ferran Falcó.

O 20 de xuño de 2018 Dolors Sabater perde a alcaldía despois dunha moción de censura liderada polo PSC e apoiada polo PP e Ciutadans.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2021
Xavier García Albiol

**Xavier García Albiol**, nado en Badalona o 8 de decembro de 1967, é un político catalán pertencente ao Partit Popular Català. Presidente do Partit Popular de Badalona dende 1990, Albiol foi alcalde de Badalona entre 2011 e 2015, e volveu á alcaldía en 2020.

## Traxectoria 
García Albiol estudou no Colexio Badalonés e xogou nas categorías inferiores do Club Joventut de Badalona. Estudou a carreira de Dereito e é militante do Partido Popular dende 1989. Dous anos máis tarde se estrearía como concelleiro de Badalona e Presidente do Grupo municipal do devandito partido.

Foi Presidente do Partit Popular de Badalona en dous períodos: de 1990 a 1996 e de 2001 ata a actualidade. Tamén ocupou a Secretaría Xeral do PP de Barcelona dende 1995 ata 2000. Do 2000 ao 2003 foi vicesecretario Xeral de Organización do Partit Popular de Catalunya. Despois, do 2003 ao 2005, foi secretario de Política Municipal do PPC e de 2005 a 2008 foi vicesecretario de Organización do PPC. Por outro lado en 2008 dirixiu a campaña do PPC para as eleccións xerais.

Respecto ás entidades supramunicipais, foi voceiro adxunto do Partido Popular no Consello Comarcal do Barcelonès dende 1991 ata 1995 e, posteriormente, de 1995 a 1999 foi voceiro do PP no devandito Consello Comarcal. No mesmo período -de 1995 a 1999- foi tamén conselleiro da Mancomunidade de Municipios da Área metropolitana de Barcelona. Posteriormente, de 1999 a 2003, foi voceiro do Grupo Popular na Deputación de Barcelona.

Na actualidade é membro do Comité Executivo do Partit Popular de Catalunya e presidente do Grupo Popular na Deputación de Barcelona.

### Alcalde de Badalona 
O 6 de xuño de 2011 foi elixido alcalde de Badalona tras gañar as eleccións por maioría simple, cun discurso centrado na inmigración.

En 2010, o partido Iniciativa per Catalunya Verds denunciouno ante a Fiscalía de Barcelona baixo a acusación de ter vulnerado o artigo 510 do Código penal coa publicación dun panfleto no que se presuntamente se vinculaba a inmigración de xitanos romaneses coa delincuencia. O 11 de decembro de 2013 foi absolvido de todos os cargos, sendo despois confirmada a devandita absolución pola Audiencia de Barcelona.

O 23 de xaneiro de 2013, Xavier García Albiol, co apoio de dous supermercados da cidade, lanzou a campaña *A Badalona no es llença el menjar* (En Badalona non se tira a comida), co fin de reducir nun 50% o prezo dos alimentos próximos á data de caducidade.

Nas eleccións de 2015, o Partit Popular de García Albiol foi a forza máis votada con 10 concelleiros. Non obstante, foi investida alcaldesa Dolors Sabater, de Guanyem Badalona en Comú, o 13 de xuño grazas a un pacto de esquerdas, con PSC, ERC e ICV-EUiA, ademais do voto a favor do candidato de CDC Ferran Falcó.

Recuperou a alcaldía de Badalona o 12 de maio de 2020 tras a dimisión de Àlex Pastor López debido a un altercado cos Mossos d'Esquadra.

## Notas 
## Véxase tamén
Maite Arqué

**María Teresa Arqué Ferrer**, nada en Badalona en 1943, é unha política española. Foi alcaldesa de Badalona entre 1999 e 2008.

## Biografía 
Maite Arqué é militante do Partit dels Socialistes de Catalunya dende os seus inicios. Participou no movemento asociativo *Asociacións de Veciños e Asociacións de Pais e Nais de Alumnos*. Foi rexedora no concello badalonés durante vinte anos, dende 1979 a 1999, ano no que resultou investida alcaldesa da súa cidade natal. Exerceu o cargo ata 2009, ano no que cedeu o seu posto ao seu compañeiro socialista Jordi Serra para ser designada senadora por Barcelona pola Entesa Catalana de Progrés. Arqué tamén foi deputada e presidenta de comisión na Deputación Provincial de Barcelona entre 1982 e 1999, presidenta do Consello Comarcal do Barcelonès (1999-2003) e presidenta da Entitat Metropolitana del Transport (2003-2007).

En outubro de 2013, despois dun tempo afastada da primeira liña política, fíxose oficial que Arqué presidirá o *Pacte local pel dret a decidir* en Badalona.

## Notas
José Ignacio Wert

**José Ignacio Wert Ortega**, nado en Madrid o 18 de febreiro de 1950, é un político, profesor e avogado español.

## Traxectoria 
Ata 1977 militou en Izquierda Democrática. Ese ano abandonou a formación para ingresar na Unión de Centro Democrático, pasando a desempeñar postos de responsabilidade política en diversos organismos públicos.

Durante a crise da UCD, en 1982, Wert pasou a militar no Partido Demócrata Popular, sendo un dos integrantes da súa Comisión executiva nacional. Nas eleccións municipais de 1983, o seu partido designouno como membro da candidatura de Coalición Popular (a coalición formada por Alianza Popular, o PDP e o Partido Liberal) por Madrid, resultando elixido concelleiro. Permaneceu na casa do concello madrileña ata as xerais de 1986, cando foi elixido deputado pola circunscrición electoral da Coruña, de novo como candidato do PDP nas listas de Coalición Popular.

O 22 de decembro de 2011 foi nomeado ministro de Educación, Cultura e Deporte polo Rei por proposta do presidente do Goberno de España, Mariano Rajoy. Durante o seu mandato foi o foco de moitas polémicas, como a nova lei de educación (LOMCE) ou os recortes.

O 25 de xuño de 2015, o Goberno anunciou a súa substitución e o ministerio pasou a ser dirixido por Íñigo Méndez de Vigo.

En xullo de 2015, Wert mudouse a París ao ser nomeado embaixador xefe da Delegación Permanente de España ante a OCDE, organismo do que a súa esposa, Montserrat Gomendio é directora xeral adxunta de Educación.

## Notas
Íñigo Méndez de Vigo

**Íñigo Méndez de Vigo y Montojo**, IX barón de Claret, nado en Tetuán (Protectorado español de Marrocos) o 21 de xaneiro de 1956, é un político español.

Dende 1992, Íñigo Méndez de Vigo representou ao Partido Popular no Parlamento Europeo. Foi ministro de Educación, Cultura e Deporte de España entre 2015 e 2018, e portavoz do Goberno entre 2016 e 2018.

## Notas
Marcel Ophüls

**Marcel Ophuls** ([ˈɔfʏls]), nado en Frankfurt (Alemaña) o 1 de novembro de 1927 e finado en Lucq-de-Béarn o 24 de maio de 2025, foi un director de documentais e actor.

## Traxectoria 
Ophuls naceu en Frankfurt, fillo de Hildegard Wall e do director Max Ophüls. A súa familia abandonou Alemaña en 1933 trala chegada ao poder do Partido Nazi e estableceuse en París. Trala ocupación de Francia en maio de 1940 marcharon á zona de Vichy onde permaneceron agochados durante un ano antes de cruzar a España para viaxar aos Estados Unidos, onde chegaron en decembro de 1941. Marcel serviu en 1946 nun equipo teatral do exército estadounidense no Xapón e logo pasou a estudar na Universidade de California, Berkeley. Ophuls nacionalizouse francés en 1938 e estadounidense en 1950.

Cando a familia volveu a París en 1950 Marcel converteuse en axudante de Julien Duvivier e Anatole Litvak, e traballou con John Huston en *Moulin Rouge* (1952) e co seu pai en *Lola Montès* (1955). Grazas a François Truffaut dirixiu un episodio de *L’amour à vingt ans* (1962), ao que seguiu o éxito *Banana Peel* (1964), con Jeanne Moreau e Jean-Paul Belmondo.

Ophuls pasou a televisión informando e documentando a crise de Múnic de 1938 en *Munich* (1967). Embarcouse entón na investigación da Francia ocupada en *Le chagrin et la pitié*. Comezou a identificarse como documentalista, usando un estilo caracteristicamente sobrio de entrevistas. A mediados da década de 1970 produciu documentais para CBS e ABC e o seu filme *Hôtel Terminus* (1988) gañou o Oscar ao mellor documental.

No Festival Internacional de Cinema de Berlín de 2015 recibiu o premio Berlinale Camera pola súa obra.

## Filmografía 
### Director 
* *Matisse, ou Le talent du Bonheur* (1960) (curtametraxe)
* *L’amour à vingt ans* (1962)
* *Peau de banane* (1963)
* *Faites vos jeux, mesdames* (1965)
* *Munich ou La Paix pour 100 ans* (1967)
* *La Moisson de My Lai* (1970)
* *Le chagrin et la pitié* (1969) 
* *A Sense of Loss* (1972) 
* *The Memory of Justice* (1973–76) 
* *Hôtel Terminus* (1988) 
* *November Days* (1992)
* ''Veillées d'armes* (1994)
* *Un Voyageur* (2012)

### Actor 
* *Das schöne irre Judenmädchen* (1984)
* *Liberty Belle* (1983)
* *Festspiele* (1982)
* *Egon Schiele – Exzess und Bestrafung* (1980)
* *Lola Montès* (1955)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The sorrow and the pity : a film by Marcel Ophüls'', Introdución de Stanley Hoffmann. Traducións, material biográfico e apéndices de Mireille Johnston, Nova York : Berkeley Publishing Corporation, 1975
### Ligazóns externas 
* 
* Escritos e entrevistas con Marcel Ophuls
Jean-Pierre Léaud

**Jean-Pierre Léaud** ([ʒɑ̃pjɛʁ le.o]), nado en París o 28 de maio de 1944, é un actor francés, coñecido por interpretar a Antoine Doinel na serie de filmes de François Truffaut sobre esta personaxe, sendo unha recoñecida figura da Nouvelle Vague.

## Traxectoria 
Nado en París, debutou coma actor con catorce anos como Antoine Doinel, personaxe semiautobiográfico baseado na vida do director francés François Truffaut, en *Les Quatre Cents Coups*. Para atopar os dous adolescentes, Truffaut publicou un anuncio en *France-Soir* e viu varios centos de nenos e setembro e outubro de 1958. Jean Domarchi, crítico de *Cahiers du cinéma*, recomendara previamente o fillo do guionista Pierre Léaud e a actriz Jacqueline Pierreux.

Léaud, entón no oitavo grao dunha escola privada de Pontigny, non era un estudante ideal. O director da súa escola escribiu a Truffaut: "Sinto informalo de que Jean-Pierre é cada vez máis 'inmanexable'. Indiferenza, arrogancia, desafíos permanentes, falta de disciplina en todas as súas formas. Foi pillado dúas veces mirando imaxes pornográficas no cuarto. Está volvéndose un caso emocionalmente trastornado".

Léaud protagonizou outros catros filmes de Truffaut na personaxe de Doinel nun período de vinte anos. Colaborou tamén noutros filmes fóra desta personaxe coma 
*A noite americana*, sendo un dos actores máis relacionados coa Nouvelle Vague, xa que tamén traballou con Jean-Luc Godard en nove filmes, Jean Eustache, Jacques Rivette e Agnes Varda.

Tamén actuou en filmes doutros influentes directores coma Pier Paolo Pasolini, Jerzy Skolimowski, Bernardo Bertolucci, Aki Kaurismäki, Olivier Assayas e Tsai Ming-liang. Apareceu co seu heroe Marlon Brando en *O derradeiro tango en París*, aínda que nunca coincidiron na rodaxe porque as escenas de Léaud foron filmadas un sábado e Brando non traballaba sábados.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Biografía en newwavefilm.com
Enrique Peinador Porrúa

**Enrique Peinador Porrúa**, nado en México o 4 de abril de 1902 e finado en Madrid o 27 de abril de 1940, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|Expediente académico
Fillo de Enrique Peinador Lines. Avogado laboralista, fiscal, secretario da Academia de Jurisprudencia y Legislación. Foi secretario do Lar Gallego de Madrid. Colaborou en *Galicia en Madrid*. Militou en Izquierda Republicana. En 1935 editou o periódico *¡Amnistía!* para defender aos procesados polos sucesos de outubro de 1934. Durante a guerra civil foi dirixente das Milicias Populares Galegas. Despois da guerra foi xulgado e executado o 27 de abril de 1940 no cemiterio do leste de Madrid.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Los nombres de los procesados que están convictos y confesos. Peinador, el que actuó de fiscal despiadado en los procesos contra personas de derechas" *ABC*, 20/4/1940 .
William Neale Lockington

**William Neale Lockington**, nado en 1840 en Rugby, Warwickshire, Inglaterra, e finado en 1902 en Worthing, Sussex, foi un zoólogo inglés.

Lockington tivo ao seu cargo o Museo da Academia de Ciencias de California de 1875 a 1881.

## Algunhas publicacións 
* 1880 - "Description of a new species of Agonidae (*Brachyopsis verrucosus*) from the coast of California". *Proc. U. S. Natl. Mus.,* vol. 3 (122): 60–63.
* 1880 - "Descriptions of new genera and species of fishes from the coast of California". *Proc. U. S. Natl. Mus.*, vol. 2 (97): 326–332.
* 1881 - "List of the fishes collected by M. W. J. Fisher upon the coasts of Lower California, 1876–77, with descriptions of new species". *Proc. Acad. Nat. Sci. Phila.*, vol. 33: 113–120.

## Abreviatura 
A abreviatura **Lockington** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Ulea

**Ulea** é un concello español da Rexión de Murcia, situado no Valle de Ricote. Tiña unha poboación de 912 habitantes en 2014.

Limita ao norte con Blanca, ao leste con Molina de Segura, ao sur con Archena e Villanueva del Río Segura e ao oeste con Ojós e Blanca. Está situado a 29 quilómetros da cidade de Murcia.

O municipio consta de dous núcleos de poboación: Ulea e Venta Puñales.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Antonio Gómez Carneiro

**Antonio Gómez Carneiro**, nado en Lardeiros (O Pino) o 30 de decembro de 1899 e finado na Berxa (Mesía) o 23 de setembro de 1979, foi un político galego. Foi nomeado alcalde do Concello de Mesía por dúas veces durante a Segunda República. Co inicio da guerra civil, foi perseguido e converteuse nun dos escapados, chegando a ser parte da importante agrupación coruñesa da Resistencia galega.

Na República foi concelleiro de Mesía, e en decembro de 1933 foi nomeado alcalde, cesando en outubro de 1944. Volveu ser alcalde logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse nunha casa de Gonzar. O xulgado de Ordes reclamouno en novembro de 1936. Mentres estaba desaparecido, a súa muller Emilia era obrigada a declarar todas as semanas na Garda Civil de Curtis e forzada a dicir onde se atopaba o seu marido; mais ela sempre se negaba. A Comisión Provincial de Incautación de Bens abríulle expediente de responsabilidade civil en abril de 1938. En 1942 Antonio presentouse voluntariamente na Garda Civil. Arrestárono e levárono á prisión da Coruña, por orde do Tribunal de Responsabilidades Políticas.. Como alcalde conseguiu que nos plenos municipais se aprobasen entre o 1933 e 1936 a construción da escola das Travesas, con acordos cos Concellos de Carral e de Abegondo, para que alí se escolarizasen os raparigos de Bruma; a escola de Lanzá e a escola da Casa do Concello de Mesía

## Vida persoal 
Casou con Encarnación Gómez Gómez e foi pai de Manuel, Elena, María, Nieves, Jesús, Benigna e Antonio Gómez Gómez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Vai e vén

***Vai e vén*** é un álbum de estudio do cantautor galego Xil Ríos. Foi publicado en 2004, polo selo Disco Trompo.

Constitúe o seu maior achegamento ao folk galego, e nel colaboran artistas como Xosé Manuel Budiño, Susana Seivane ou Uxía.

## Lista de canciones 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Vai e vén* en galizaenmusica.blogspot.com
Estadio Carlos Tartiere (1932)

O antigo **Estadio Carlos Tartiere** era un estadio de fútbol da cidade de Oviedo, en España. Nel xogou os seus partidos como local o Real Oviedo entre 1932 e 2000, cando pasou a xogar no novo estadio. Foi derrubado en 2003.

O campo recibía este nome polo primeiro presidente do club, Carlos Tartiere.

## Historia 
Denominado *Estadio de Buenavista*, por estar situado no barrio do mesmo nome, foi inaugurado o 24 de abril de 1932, cun partido entre as seleccións nacionais de España e Iugoslavia con triunfo de España por 2-1. O primeiro gol do estadio foi marcado por Isidro Lángara, dianteiro do Real Oviedo.

Tiña a particularidade nese tempo de que a tribuna principal estaba cuberta cunha visera de máis de 100 metros de lonxitude sen ningunha columna de apoio diante, a primeira que se construia en España desas características, obra do enxeñeiro Ildefonso Sánchez del Río.

En 1954 foi vendido ao Concello de Oviedo, que é o seu propietario desde entón. En xuño de 1958 o seu nome cambiouse polo do fundador e primeiro presidente do club, Carlos Tartiere.

O 4 de xuño de 1969 inaugurouse a iluminación artificial do campo durante o encontro amigable entre o Real Oviedo e o Real Madrid.

Foi reconstruído con motivo do Mundial de Fútbol España '82, no que foi unha das sedes oficiais, de forma que a capacidade do recinto pasou de 20.000 persoas a 22.500. O partido de inauguración logo das obras enfrontou o Real Oviedo coa selección nacional de Chile.

En 1998, para cumprir coa normativa da UEFA e mellorar a seguridade nos campos de fútbol, engádense butacas a case todo o campo de forma que o foro se reduce ata as 13.000 persoas. Este feito fixo que se expuxese a necesidade de construír un novo campo de fútbol para a cidade con capacidade suficiente para todos os afeccionados.

O 20 de maio de 2000 o Real Oviedo xoga o seu último partido no Carlos Tartiere fronte á Real Sociedad e este é derrubado en 2003, unha vez estivo terminado o novo estadio. Nos terreos que ocupaba o estadio e arredores construíuse o Palacio de Congresos de Oviedo, deseñado por Santiago Calatrava.

### Partidos internacionais 
Xogáronse tres partidos da primeira rolda do Mundial de 1982, concretamente do Grupo B.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estadio Carlos Tartiere (2000)

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Real Oviedo
* Sitio web CarlosTartiere.com
Babasónicos

**Babasónicos** é un grupo musical arxentino de rock formado a comezos da década de 1990. Ó comezo foron encadrados no «Novo rock arxentino», movemento composto por grupos como Juana La Loca, El Otro Yo, Peligrosos Gorriones e Los Brujos. O nome do grupo é un xogo de palabras entre o gurú indio Sai&nbsp;Baba e a caricatura Os Supersónicos.

## Notas 
## Discografía 
;Álbums de estudio
* *Pasto* (1992)
* *Trance Zomba* (1994)
* *Dopádromo* (1996)
* *Babasónica* (1997)
* *Miami* (1999)
* *Jessico* (2001)
* *Infame* (2003)
* *Anoche* (2005)
* *Mucho* (2008)
* *A propósito* (2011)
* *Romantisísmico* (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pinback

**Pinback** é un grupo musical de indie rock formado en San Diego (California). Foi creada en 1998 polos cantantes e músicos Armistead Burwell Smith IV e Rob Crow, que son os seus dous membros principais e consistentes. Ó longo da súa carreira, lanzaron cinco álbums de estudio.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Recompilacións 
### EPs 
### Sinxelos 
*"Loro" (1999)
*"Tripoli" (2000)
*"Penelope" (2001)
*"Fortress" (2004)
*"Todo" (2004)
*"From Nothing to Nowhere" (2007)
*"Proceed to Memory" (2012)
*"Sherman" (2012)

### Aparicións 
* *Elizabethtown* (2005)
* *Sydney White* (2007)
* *How I Met Your Mother* (2009)
* *Yo Gabba Gabba!* (2010)
* *The O.C.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Alfonso Alonso

**Alfonso Alonso Aranegui**, nado en Vitoria o 14 de abril de 1967, é un político español do Partido Popular. Foi alcalde de Vitoria entre 1999 e 2007, e deputado pola circunscrición de Áraba entre 2000 e 2001 e dende 2008. Entre 2008 e 2011 (IX Lexislatura) foi voceiro adxunto do PP no Congreso dos Deputados, e dende 2011 é o seu voceiro titular para a X Lexislatura do actual período democrático. En decembro de 2014 foi nomeado ministro de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade.

## Traxectoria 
### Familia e formación 
Natural de Vitoria, procede dunha influente familia desta cidade. O seu avó materno, Manuel Aranegui y Coll, foi presidente da Deputación de Áraba entre 1957 e 1966, durante a Ditadura franquista. A súa familia paterna provén en parte de Donostia, Alfonso Alonso é, sobriño-neto, entre outros, dos tenistas José María Alonso Areyzaga e Manuel Alonso de Areyzaga, así como de Asis Alonso Areyzaga, que foi tamén tenente-alcalde de Donostia. O seu pai, Ramón Alonso Verástegui, é pintor e reside en Tenerife dende 1975. Está casado e ten catro fillos.

Alfonso Alonso é licenciado en filoloxía románica e en dereito, e exerceu profesionalmente como avogado. En 1996 entrou no concello da súa cidade natal como concelleiro.

### Alcalde de Vitoria 
Nas eleccións municipais de 1999 a súa candidatura foi a máis votada, de modo que accedeu á alcaldía. En 2000 encabezou a lista do seu partido por Áraba, pero en 2001 renunciou para centrarse no seu labor como alcalde. En 2003 volveu gañar as eleccións municipais. En 2007 a lista máis votada no concello de Vitoria foi a de Patxi Lazcoz do PSE-EE, que foi investido alcalde ao non presentar ningún partido (incluíndo o PP) candidato alternativo.

### Deputado no Congreso e Ministro 
Encabezou de novo a lista do PP por Áraba nas eleccións xerais de 2008, formando parte da dirección do grupo parlamentario popular no Congreso dos Deputados. Repetiu nas eleccións xenerais de 2011 e obtivo a vitoria na circunscrición de Áraba.

O 12 de decembro de 2011 foi proposto por Mariano Rajoy como voceiro do grupo popular no Congreso dos Deputados para a X Lexislatura, cargo que desempeñou dende o 13 de decembro dese mesmo ano. Tras a dimisión de Ana Mato como ministra de Sanidade polo caso Gürtel, o 3 de decembro de 2014 foi nomeado polo presidente Rajoy para substituíla nese posto.

## Cargos desempeñados 
* Concelleiro no Concello de Vitoria (1996-2008)
* Alcalde de Vitoria (1999-2007)
* Deputado por Áraba no Congreso dos Deputados (2000-2001)
* Voceiro do PP no Concello de Vitoria (2007-2008)
* Presidente do Partido Popular de Áraba (dende 2008)
* Deputado por Áraba no Congreso dos Deputados (dende 2008)
* Voceiro do PP no Congreso dos Deputados (dende 2011)
* Ministro de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade (dende 2014)

## Notas 
## Véxase tamén
Pérola (cantora)

**Jandira Sassingui**, máis coñecida como **Pérola**, é unha cantora e presentadora angolana.

## Biografía 
Comezou a cantar aos 8 anos de idade e tendo dende sempre gran paixón pola música chegou a facer concertos para veciños e amigos como pasatempo, o que a levou a concursos de música e de danza.

Aos 13 anos de idada mudouse de Luanda coa súa familia a Windhoek, Namibia, onde continuou os estudos. De 1997 a 2001 estudou no *Colexio Concórdia* onde formou parte dun grupo de danza chamado "Earth Girls". Após isto, participou no *Concurso para a Descoberta de Talentos* organizada pola Igrexa Católica onde gañou dous trofeos: Mellor Dueto e Mellor Performance Feminina da Noite.

Pretendendo iniciar as súas andanzas pola universidade, parte para a Suráfrica no ano 2002 e participa no concurso musical *Coca-Cola Popstars*, sendo excluída por estranxeira.

Consequentemente, decide gravar o seu propio álbum musical que pública en 2004 co nome de "Os Meus Sentimentos", rexistrando dende este momento o nome de *Pérola*.

En 2007 consegue ser licenciada en Dereito pola Universidade de Pretoria.

## Carreira 
### Discografía 
* *Os Meus Sentimentos* (2004)
* *Cara & Coroa* (2010)
* *Mais de mim* (2014)

### Televisión 
* 2007: Big Brother África (presentadora)
* 2008: *VIAGENS* (presentadora)
* 2009: *Televisão Bounce* (co-presentadora)

## Premios e nomeamentos 
* 2004: *Prémio Rádio Luanda*, na categoría de *Revelação Feminina*.
* 2004: *Prémio Moda, Luanda (8ª Edición)* na categoría de *Melhor Intérprete Feminina*.
* 2005: *Prémios KORA*, na categoría de *Melhor Artista Feminina da África Austral*.

## Notas
Jorge Fernández Díaz

**Jorge Fernández Díaz**, nado en Valladolid o 6 de abril de 1950, é un enxeñeiro industrial e inspector de traballo español, aínda que se dedica á política dende os 28 anos, despois de militar en diversos partidos de dereita e centro-dereita a nivel catalán e nacional durante a Transición (UCD, CDS, en 1983 Alianza Popular, refundada en 1989 como Partido Popular) e membro supernumerario do Opus Dei. Foi Ministro do Interior do Goberno de España entre 2011 e 2016.

É irmán do tamén político Alberto Fernández Díaz, actualmente rexedor e presidente do grupo municipal do Partido Popular de Cataluña no Concello de Barcelona. Ambos os dous teñen un gran peso no partido en Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén
Inti Raymi

**Inti Raymi** (en quechua ‘festa do sol’), antigamente chamada *Wawa Inti Raymi* (festa do sol neno), é unha cerimonia incaica e andina celebrada na honra de Inti (o pai sol), que se realizaba cada solsticio de inverno (24 de xuño, no hemisferio sur). Os actuais poboadores dos países andinos, coa presenza de visitantes nacionais e estranxeiros, continúan facendo esta tradición, agora tida como unha cerimonia de interese turístico. Ó tratarse dunha tradición inca, o Inti Raymi mantense como un rito para moitas outras comunidades indíxenas de legado incaico, algunhas das cales están asentadas noutras partes do antigo territorio inca, como en Ecuador, Colombia, Chile, norte arxentino (Jujuy) e Bolivia.

Durante a época dos Incas, o Wawa Inti Raymi foi instituódo polo inca Pachacútec na década de 1430, como parte da súa reorganización político-administrativa do estado inca, e era un ritual para lexitimar o control imperial sobre os pobos sometidos. O raymi do solsticio de inverno era un dos dous maiores festivais celebrados na honra do sol en Cuzco. O outro festival era o Capaq Inti Raymi, (festa do gran sol) celebrado polos Incas no solsticio de verán no hemisferio sur (21 de decembro). Segundo conta Inca Garcilaso de la Vega (1539-1616), o Wawa Inti Raymi significaba que o deus Sol renacía para dar comezo a un novo ciclo anual, o "tempo circular inca" (xa que non concibían o tempo como lineal senón coma un círculo cronolóxico) así como a orixe mítica do Inca, quen foi enviado polo Sol (como deus ordenador das accións das poboacións do antigo mundo). A súa celebración duraba 15 días, nos cales había danzas, cerimonias e sacrificios. O derradeiro Wawa Inti Raymi coa presenza do Inca foi realizado a partir do 21 de xuño do ano 1535.

En 1572, o vicerrei Francisco Álvarez de Toledo (1515-1584) prohibiu esta festa (xunto coas demais principais celebracións orixinarias) por considerala unha cerimonia pagá e contraria á fe católica. Seguiuse facendo de xeito clandestino, como protesta á "extirpación de idolatrías"

En 1944, o intelectual e artista Faustino Espinoza Navarro compuxo unha reconstrución histórica do Wawa Inti Raymi para atraer o fluxo turístico a Cuzco e como parte da semana desta cidade, a cal inclúe o Corpus Christi. Optouse por trocar a data orixinal (solsticio do 21 de xuño) polo 24 do mesmo mes, xa que no goberno do presidente A. Leguía decretárase esta data como o "Día do Indio". Ademais, o 24 de xuño é a festa de San Xoán, a cal representaba un día non laborable e polo tanto facía máis doada a presenza do público.
A reconstrución baséase na crónica de Garcilaso de la Vega e só se refire á cerimonia político-relixiosa. Dende esta data en diante (ano 1944), a cerimonia volve a ser un acontecemento público e de grande atractivo turístico.

## Notas
Rafael Catalá

**Rafael Catalá** pode referirse a:
* **Rafael Catalá Lucas** (1926-2000), autor de historietas infantís coñecido polo personaxe de Jaimito.
* **Rafael Catalá Polo** (1961-), político e ministro de Xustiza de España.
Rafael Catalá Polo

**Rafael Catalá Polo**, nado en Madrid o 21 de xuño de 1961, é un político e alto funcionario español. Foi ministro de Xustiza entre 2014 e 2018.

## Biografía 
### Formación e carreira profesional 
Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid, en 1985 ingresou por oposición no Corpo Superior de Administradores Civís do Estado.

Durante a súa carreira administrativa exerceu os postos de Subdirector Xeral de Ordenación e Política de Recursos Humanos no Ministerio de Sanidade e Consumo (1988-1992). En 1992 incorpórase a AENA, Organismo no que exerce como Director de Planificación e Desenvolvemento de Recursos Humanos, Director de Relacións Laborais e Director de Administración e Servizos de Navegación Aérea. Tamén exerceu ata o ano 2011 como secretario xeral de Codere, empresa do sector do xogo.

### Carreira política 
Tras a vitoria electoral do Partido Popular, en 1996, o Consello de Ministros nomeouno Director Xeral da Función Pública do Ministerio de Administracións Públicas, daquela encabezado por Mariano Rajoy.

En xaneiro de 1999 foi nomeado Director Xeral de Persoal e Servizos do Ministerio de Educación e Cultura, e entre maio de 2000 e xullo de 2002 foi Subsecretario do Ministerio de Facenda. Entre os anos 2002 e 2004 foi Secretario de Estado de Xustiza no Departamento que dirixía José María Michavila.

Tras as eleccións xerais de 2004 ocupouse da xerencia do Hospital Ramón y Cajal de Madrid. Ademais dende 2005 foi director do máster de Administración Pública de Esade e membro do Consello Social da UNED.

O 23 de decembro de 2011 o Consello de Ministros nomeouno Secretario de Estado de Planificación e Infraestruturas do Ministerio de Fomento, a proposta da súa titular Ana Pastor Julián.

Tras a dimisión presentada por Alberto Ruiz-Gallardón, o 23 de setembro de 2014 foi sinalado como sucesor para ocupar o cargo de ministro de Xustiza. O seu nomeamento foi publicado o 29 de setembro de 2014, día en que tomou posesión do cargo.

## Notas 
## Véxase tamén
Klaus Ebner

**Klaus Ebner**, nado en Viena o 8 de agosto de 1964, é un escritor austríaco en lingua alemá e, tamén, un poeta en catalán. A súa obra consta de narrativa, ensaio e poesía.

## Traxectoria
Durante a década de 1980 publicou libros especializados sobre software e algúns primeiros textos literarios en revistas. Traduciu obras literàrias do francés e do catalán ó alemán. É socio de asociacións austríacas de escritores, como por exemplo a Grazer Autorinnen Autorenversammlung, e da Associació d'Escriptors en Llengua Catalana.
A súa obra inclúe ensaios culturais sobre o eido catalán e narracións que tratan de tradicións xudeas. A súa primeira colección de contos (en alemán) apareceu no 2007. No 2008 publicou a novela curta *Hominide* e no ano seguinte o seu primeiro poemario en catalán. Ebner recibiu diversos premios de literatura en Austria, por exemplo o Premio de Xuvendade Erster Österreichischer Jugendpreis de 1982 e o premio Wiener Werkstattpreis de 2007.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Literatura fenicio-púnica

[miniatura|Viaxe de [Periplo de Hannón|Hannón o Navegante, a tradución de cuxo periplo é un dos poucos relatos fenicios que conservan.]]
A **literatura fenicio-púnica** é aquela escrita en fenicio, a lingua das antigas civilizaciones de Fenicia e Cartago. Toda ela está rodeada dun nimbo de misterio polos poucos vestixios que se conservaron: todo o que resta é unha serie de inscricións, poucas das cales teñen carácter netamente literario (só algunha narración histórica, poemas, etc.), moedas, anacos da *Historia* de Sancuniatón e do *Tratado* de Magón, a tradución ó grego da *viaxe de Hannón o Navegante* e o texto do *Poenulus* de Plauto. Porén, é un feito probado que tanto en Fenicia como en Cartago houbo bibliotecas e quelos fenicios tiveron unha rica produción literaria herdeira do pasado cananeo, da que obras como as redactadas por Filón de Biblos ou Menandro de Éfeso son unha parte ínfima.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fenicia
* Lingua fenicia
* Alfabeto fenicio
Pedro Morenés

**Pedro de Morenés y Álvarez de Eulate**, nado en Areeta (Getxo, Biscaia) o 17 de setembro de 1948, é un empresario, alto executivo e político español, ministro de Defensa do Goberno de España dende o 22 de decembro de 2011 ata o 4 de novembro de 2016.

## Traxectoria 
En 1978 licencíase en Dereito pola Universidade de Navarra. Seguidamente diplómase en Dirección de Empresas pola Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade de Deusto. Entre 1984 e 1988 traballou nun bufete de avogados, para pasar, en 1988, á Empresa Astilleros Españoles S. A., e de aí, en 1991, ao Instituto Nacional de Industria.

En 1996, tras a vitoria electoral do Partido Popular, nas eleccións xerais, o novo Ministro de Defensa Eduardo Serra Rexach, nomeouno Secretario de Estado de Defensa. Permaneceu no cargo toda a Lexislatura.

En 2000 é nomeado Secretario de Estado de Seguridade no Ministerio do Interior, e finalmente, entre 2002 e 2004 foi Secretario de Estado de Política Científica e Tecnolóxica no Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía.

En 2011, tras a vitoria do Partido Popular nas eleccións xerais, foi nomeado ministro de Defensa por Mariano Rajoy.

## Notas
Najla Shami

**Najla Shami**, nada en Compostela, é unha cantora e compositora galega, filla de tres culturas: palestina, galega e arxentina, creceu entre Galiza e Kuwait.

## Traxectoria 
Comeza a estudar e cantar con 9 anos, facendo parte de diversas corais e formacións de música tradicional galega. Nesa altura crea as súas primeiras cancións. En 1997 decidiu estudar música moderna e educación musical afondando na técnica vocal e na súa pedagoxía, actividade que a levou a países como Noruega, os Estados Unidos, Xordania, Kuwait, a India, Inglaterra, Portugal e España.

Gradualmente incorpora novas influencias na súa linguaxe, achegando sonoridades de Portugal, o Brasil e África que mestura coas súas raíces e co jazz, e imprimen unha profunda pegada na súa evolución. En xullo de 2013 lanzou o libro-disco *Na lingua que eu falo* (Editorial Galaxia), no que afonda na obra da escritora Rosalía de Castro. Unha selección de dez temas que reúne sete poemas da autora galega con música orixinal, dúas novas creacións e unha revisión do clásico *Negra Sombra*.

## Discografía 
### En solitario 
* *Na lingua que eu falo* (2013)

### Con outros 
* *CoraSons - VV. AA.* (2013) (Kalandraka)
* *Haikus - Lobalú* (2011) (Najla Shami - Héctor Lorenzo)
* *Ben Deitei - Safari Orquestra* (2010) (Ouvirmos)
* *The Past to Come - Cinnamon Gum* (2003) (Enterphonics)

## Notas
Universidade de Maguncia

A **Universidade Johannes Gutenberg de Maguncia** (en ), localizada en Maguncia (Alemaña) foi impulsada polo arcebispo de Maguncia Adolfo II de Nassau, e comezou a andar en 1477.

Hoxe ten máis de 35.000 estudantes, en arredor de 150 escolas, o que a converte nunha das maiores universidades de Alemaña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Doutores honoris causa pola Universidade Europea de Humanidades

A **Universidade Europea de Humanidades** ten nomeado como doutor honoris causa ás seguintes persoas:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Honorary Doctors Universidade Europea de Humanidades
Luis de Guindos

**Luis de Guindos Jurado**, nado en Madrid o 16 de xaneiro de 1960, é un economista do Estado e político español que foi ministro de Economía e Competitividade entre 2011 e 2018. Pertence ao Corpo Superior de Técnicos Comerciais e Economistas do Estado e ocupou distintos cargos durante os dous Gobernos de Aznar (1996-2004). Traballou en compañías de servizos financeiros sendo membro do Consello Asesor de *Lehman Brothers*. Foi director do Instituto de Empresa dende 2010 e pertenceu ao Consello de Administración de Endesa con carácter de Externo Independente.

## Notas 
## Véxase tamén