Ácido graxo desaturase

As **ácido graxo desaturases** son unha familia de encimas que converten os ácidos graxos saturados en ácidos graxos insaturados e poliinsaturados, nunha reacción chamada desaturación. Para os ácidos graxos comúns de 18 carbonos (C18), as desaturases converten o ácido esteárico en ácido oleico. Outras desaturases converten o ácido oleico en ácido linoleico, que é o precursor do ácido α-linolénico, ácido gamma-linolénico e ácido icosatrienoico.

Utilízanse dúas nomenclaturas para indicar a posición da desaturación:
* Delta (Δ) - indica que o dobre enlace se crea nunha posición determinada desde o extremo carboxilo da cadea do ácido graxo. Por exemplo, a Δ9-desaturase crea un dobre enlace entre o noveno e o décimo átomos de carbono desde o extremo carboxilo.
* Omega (ω) - indica que o dobre enlace se crea nunha posición determinada desde o extremo metilo da cadea do ácido graxo. Por exemplo, a ω3-desaturase crea un dobre enlace entre o terceiro e o cuarto carbonos desde o extremo metilo, é dicir, crea un ácido graxo omega-3.

Por exemplo, a desaturación Δ6 introduce un dobre enlace entre os carbonos 6 e 7 do ácido linoleico (C18H32O2; 18:2-n6) ou do ácido α-linolénico (C18H30O2; 18:3-n3), creando ácido *γ*-linolénico (C18H30O2,18:3-n6) ou do ácido estearidónico (C18H28O2; 18:4-n3), respectivamente.

Na biosíntese de ácidos graxos esenciais, unha elongase alterna con varias desaturases (por exemplo, a Δ6-desaturase) para crear moléculas máis grandes. A elongase amplía a molécula en dous grupos metileno (-CH2-CH2-), mentres que a desaturase forma dobres enlaces.

## Clasificación 
As Δ-desaturases comprenden dúas familias que non parecen estar relacionadas evolutivamente.

A familia 1 usa o citocromo b5 como doante de electróns. Esta familia inclúe todas as ácido graxo desaturases de animais e fúnxicas, incluíndo os tipos humanos listados máis abaixo. Este tipo tamén se atopa en plantas e bacterias. As desaturases desta familia están na súa maioría unidas a membranas. Procesan os substratos acil-CoA e acil-lípido. O dominio Pfam (PF00487) tamén se corresponde coas alcano 1-monooxixenases estreitamente relacionadas, o que reflicte a flexibilidade catalítica da superfamilia similar a FADS. As esfingolípido α-hidroxilases tamén pertencen á mesma superfamilia.

A familia 2 usa a ferredoxina como doante de electróns. Esta familia encóntrase en bacterias e plastidios de plantas. As desaturases desta familia son na súa maioría solubles e procesan substratos acil-lípidos e acil‐ACP (proteína portadora de acilos). un encima que cataliza a introdución dun dobre enlace na posición delta-9 do estearoíl-ACP para producir oleoíl-ACP. Este encima é responsable da conversión de ácidos graxos saturados en insaurados na síntese de aceites vexetais. Este encima deriva da endosimbiose do cloroplasto.
* DesA cianobacteriana (), un encima que pode introducir un segundo dobre enlace cis na posición delta-12 do ácido graxo unido a glicerolípidos de membrana. Este encima está implicado na tolerancia ao frío; a temperatura de transición de fase de lípidos de membranas celulares é dependente do grao de insaturación dos ácidos graxos dos lípidos de membrana.

## Mecanismo e función 
As desaturases tipo 1 teñen un sitio activo diferro que lembra o da metano monooxixenase. Estes encimas son dependentes do O2, consistente coa súa función de hidroxilación ou de deshidroxenación oxidativa.

Todas as desaturases producen ácidos graxos insaturados. Os ácidos graxos insaturados axudan a manter a estrutura e función das membranas. Os ácidos graxos altamente insaturados (HUFAs) incorpóranse aos fosfolípidos e participan na sinalización celular. Os ácidos graxos insaturados e as súas graxas derivadas incrementan a fluidez das membranas.

## Función no metabolismo humano 
As ácido graxo desaturases aparecen en todos os organismos, por exemplo bacterias, fungos, plantas, animais e humanos. Nos humanos hai catro actividades de desaturase, realizadas por: Δ9-desaturase, Δ6-desaturase, Δ5-desaturase e Δ4-desaturase.

* Δ9-desaturase (EC 1.14.19.1), tamén coñecida como estearoíl-CoA desaturase-1 (*SCD1*), utilízase para sintetizar ácido oleico, un compoñente monoinsaturado ubicuo en todas as células do corpo humano e o maior ácido graxo dos triglicéridos do tecido adiposo de mamíferos, e tamén se usa para a síntese de fosfolípidos e ésteres do colesterol. A Δ9-desaturase produce ácido oleico (C18H34O2; 18:1-n9) desaturando ácido esteárico (C18H36O2; 18:0), un ácido graxo saturado que pode ser sintetizado no corpo a partir de ácido palmítico (C16H32O2; 16:0) ou inxerido directamente.
* Δ6-desaturase (EC 1.14.19.3) é necesaria para a síntese de ácidos graxos altamene insaturados como o icosopentaenoico e docosahexaenoico (sintetizados a partir de ácido α-linolénico); ácido araquidónico e ácido adrénico (sintetizados a partir de ácido linoleico). Este é un proceso multietapas que necesita as accións sucesivas de encimas elongase e desaturase. O xene que codifica a produción de Δ6-desaturase localizouse no cromosoma 11 humano e denomínase *FADS2*.

A síntese de LC-PUFAs en humanos e moitos outros eucariotas empeza con:

* ácido linoleico (C18H32O2; 18:2-n6) → desaturación Δ6 → ácido *γ*-linolénico (C18H30O2; 18:3-n6) → elongase específica de Δ6 (que introduce dous carbonos) → ácido dihomo-gamma-linolénico (C20H34O2; 20:3-n6) → Δ5-desaturase → ácido araquidónico (C20H32O2; 20:4-n6) → tamén endocannabinoides. 
* ácido α-linolénico (C18H30O2; 18:3-n3) → desaturación Δ6 → ácido estearidónico (SDA: C18H28O2; 18:4-n3) e/ou → elongase específica de Δ6 → ácido icosatetraenoico (C20H32O2; 20:4-n3) → Δ5-desaturase → ácido icosapentaenoico (C20H30O2; 20:5-n3).

Os vertebrados son incapaces de sintetizar ácidos graxos poliinsaturados porque non teñen as ácido graxo desaturases necesarias para "converter ácido oleico (18:1*n*-9) en ácido linoleico (18:2*n*-6) e ácido α-linolénico (18:3*n*-3)". Os ácidos linoleico e α-linolénico son esenciais para a saúde e desenvolvemento humano e, por tanto, deberían consumirse na dieta. A súa ausencia orixina o desenvolvemento dunha ampla variedade de doenzas, como trastornos metabólicos, cardiovasculares, procesos inflamatorios, infeccións virais, certos tipos de cancro e doenzas autoinmunes.

As ácido graxo desaurases humanas son: DEGS1; DEGS2; FADS1; FADS2; FADS3; FADS6; SCD4; SCD5. Non todas elas están incluídas na vía "canónica" do metabolismo de ácidos graxos de arriba: algunhas destas prefiren actuar sobre as colas dos esfingolípidos en vez de sobre moléculas de acilo graxo-CoA; outras non se expresan no lugar axeitado para tomar parte significativa nesa función.

### Sistema endocanabinoide 
* Os ácidos graxos con menos de 20 carbonos (C20) e tres dobres enlaces (20:3) únense a receptor CB1.
* O ácido araquidónico é tamén o catalizador da formación de dous importantes endocannabinoides, anandamida (AEA) e 2-araquidonoilglicerol (2-AG).
**Anandamida (C22H37NO2; 20:4,n-6) é unha *N*-aciletanolamina que resulta da condensación formal do grupo carboxilo do ácido araquidónico (C20H32O2; 20:4-n6) co grupo amino da etanolamina (C2H7NO), únese preferentemente a receptores CB1. 
** O 2-araquidonoilglicerol (C23H38O4; 20:4-n6) é un agonista endóxeno dor receptores cannabinoides (CB1 e CB2), e o ligando fisiolóxico do receptor CB2 cannabinoide. É un éster formado a partir de ácido araquidónico omega-6 (AA: C20H32O2; 20:4-n6) e glicerol (C3H8O3).

## No metabolismo non humano 
As actividades de desaturase encontradas en animais non vertebrados, bacterias e plantas proporcionan os ácidos graxos esenciais que os humanos non poden producir. e o ácido araquidónico (20:4 n-6) a ácido icosapentaenoico (20:5 n-3), respectivamente. Un cofactor necesario é o flavín adenín dinucleótido (FAD).

500px|center

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*N-*aciletanolamina (NAE)