open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Claudio Williman

**Claudio Williman**, nado en Montevideo o 10 de outubro de 1861 e finado o 9 de febreiro de 1934, foi avogado, docente e político uruguaio. Militante do Partido Colorado exerceu a Presidencia da República durante os anos 1907 a 1911.

## Traxectoria 
Fillo de emigrantes galegos, naceu en 1861 en Montevideo. O seu pai, José Williman, era veciño de Arteixo aínda que natural de Maianca (Oleiros) e descendente dun francés de orixe alsaciana; a súa nai, Antonia González era de Caión, onde casaron. 

Revolucionario do Quebracho, gradúase como Doutor en Xurisprudencia no ano 1888. En outubro de 1904 combateu militarmente o levantamento branco encabezado por Aparicio Saravia.

Durante o seu mandato, de marcado signo conservador, reforzou o poder xudicial, creou os ministerios de Obras Públicas e Industria e logrou que o país retomara a senda constitucional.

Logrou acordar coa Arxentina os límites do Río da Prata e co Brasil os límites da Lagoa Merín.

Foi Reitor da Universidade da República (UdelaR) dúas veces (1902-1904 e 1912-1916), antes e despois de exercer coma Presidente. En 1915 renuncia como senador para ser nomeado Presidente do Banco da República, cargo que exerceu durante dous períodos consecutivos (1916-1924).

## Notas
Pilar de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias

**Pilar de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias**, nada en Cannes, Francia, o 30 de xullo de 1936 e finada en Madrid o 8 de xaneiro de 2020, foi Infanta de España polo Real Decreto 1368/1987, de 6 de novembro. Filla de Xoán de Borbón, conde de Barcelona e de María das Mercedes de Borbón-Dúas Sicilias, foi irmá do rei de España, Xoán Carlos I e da infanta Margarida. Tiña o tratamento de *Alteza Real*, e era ademais Duquesa de Badaxoz por Decreto 758/1967, de 13 de abril.

## Dereitos de sucesión 
Renunciou aos seus dereitos de sucesión ao trono español ao contraer matrimonio cunha persoa allea a algunha familia real como estipulaba a Pragmática Sanción do rei Carlos III sobre matrimonios dos membros da familia real, pero esta renuncia, ao producirse anterioridade á entrada en vigor da Constitución e á reinstauración da monarquía non foi ratificada polas Cortes Españolas. Aínda que a norma de Carlos III quedou abolida de facto coa proclamación da II República, a maioría de expertos na materia consideran que tanto Pilar como a súa irmá e todos os seus descendentes quedaron excluídos da liña sucesoria pero esta situación non foi confirmada oficialmente. Ademais a Constitución española de 1978 establece no artigo 57.5 que: *As abdicacións e renuncias e calquera dúbida de feito ou de dereito que ocorra na orde de sucesión á Coroa resolveranse por unha lei orgánica*, o que posibilita que no caso de que fose necesario a infanta Pilar e os seus fillos poidan ser incluídos na liña de sucesión con aprobación das Cortes Xerais.

## Traxectoria 
Pilar de Borbón foi presidenta da Federación Ecuestre Internacional desde 1994 ata 2005, cando foi sucedida no cargo pola princesa Haya bint Hussein de Xordania. Tamén era membro honorario do Comité Olímpico Internacional desde 2006, tendo sido membro activo desde 1996. Así mesmo formou parte do Consello de Honra do Comité Olímpico Español.

Contraeu matrimonio o 5 de maio de 1967, no mosteiro dos Jerónimos de Belém de Lisboa con Luis Gómez-Acebo y Duque de Estrada (1934-1991) vizconde de La Torre e primo irmán da raíña Margarida de Bulgaria, do cal naceron cinco fillos:
# María de Fátima Simoneta Luisa Gómez-Acebo y Borbón (n. 28 de outubro de 1968)
# Juan Filiberto Nicolás Gómez-Acebo y Borbón (n. 6 de decembro de 1969)
# Bruno Alejandro Gómez-Acebo y Borbón (n. 15 de xuño de 1971)
# Luis Beltrán Alfonso Gómez-Acebo y Borbón (n. 20 de maio de 1973)
# Fernando Umberto Gómez-Acebo Borbón (n. 30 de setembro de 1974)

O esposo da infanta, duque consorte de Badaxoz, faleceu o 9 de marzo de 1991, a consecuencia dun cancro linfático.

## Distincións honoríficas 
* Dama Gran Cruz da Real e Distinguida Orde de Carlos III. 
* Dama da Real Orde de Damas Nobres da Raíña María Luisa.

## Ascendencia 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Familia real española
Margarida de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias

**Margarida de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias**, cuxo nome completo é **Margarita María de la Victoria Esperanza Jacoba Felicidad Perpetua de Todos los Santos de Borbón y Borbón-Dos Sicilias** nada en Roma o 6 de marzo de 1939, é unha nobre española, nomeada Infanta de España polo Real decreto 1368/1987, de 6 de novembro. Filla de Xoán de Borbón, conde de Barcelona e de María das Mercedes de Borbón-Dúas Sicilias, é irmá do anterior rei de España, Xoán Carlos I e da infanta Pilar. Ten o tratamento de *Alteza Real*, e é ademais, Duquesa de Soria e de Duquesa de Hernani. A infanta Margarita é invidente desde o seu nacemento.

## Dereitos de sucesión 
Renunciou aos seus dereitos de sucesión ao trono español ao contraer matrimonio cunha persoa allea a algunha familia real como estipulaba a Pragmática Sanción do rei Carlos III sobre matrimonios dos membros da familia real. Esta renuncia, producida con anterioridade á aprobación da Constitución e á reinstauración da monarquía, non foi ratificada polas Cortes Xerais. Aínda que a norma de Carlos III quedou abolida de facto coa proclamación da II República, a maioría de expertos na materia consideran que tanto Margarita como a súa irmá e todos os seus descendentes quedaron excluídos da liña sucesoria pero esta situación non foi confirmada oficialmente.

## Traxectoria 
Contraeu matrimonio na igrexa de San Antonio de Estoril, Portugal, o 12 de outubro de 1972 co médico Carlos Emilio Zurita y Delgado. O matrimonio tivo dous fillos: 
* Alfonso Juan Carlos Zurita y de Borbón (nado o 9 de agosto de 1973), Grande de España. 
* María Sofía Emilia Carmen Zurita y de Borbón (nada o 16 de setembro de 1975), Grande de España.

O 6 de xaneiro de 1979, Margarita herdou o título de duquesa de Hernani ao falecer un tío afastado seu, Manfredo de Borbón, primeiro duque de Hernani. O seu irmán concedeulle o título vitalicio de duquesa de Soria o 23 de xuño de 1981.

En 1989 creou xunto ao seu esposo a Fundación Cultural Duques de Soria con sede no antigo convento da Mercé de Soria. Margarita tamén é presidenta honoraria da delegación en España de UNICEF, da Fundación Española do Corazón e da Federación Española de Hemofilia.

## Distincións honoríficas 
* Dama Gran Cruz da Real e Distinguida Orde de Carlos III. 
* Dama da Real Orde de Damas Nobres da Raíña María Luísa.

## Ascendencia 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Familia real española
El País (homónimos)

***El País*** é o nome de varias publicacións:
****El País***, xornal republicano español que se editou de 1887 a 1921.
****El País*** (Grupo PRISA), xornal español que se edita dende 1976.
****El País***, xornal arxentino.
****El País***, xornal colombiano.
****El País***, xornal paraguaio.
****El País***, xornal uruguaio.

Tamén foi o nome de varias publicacións galegas:
****El País***, periódico editado en Pontevedra entre 1857 e 1858.
****El País***, periódico editado en Santiago de Compostela en 1858.
****El País***, periódico editado en Ourense en 1881.
****El País***, periódico editado na Coruña en 1932.
****El País***, periódico editado en Pontevedra entre 1932 e 1936.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*El País Gallego
Luís Rodríguez Seoane

**Luís Isidoro Rodríguez Seoane**, nado en Pontevedra o 5 de abril de 1836 e finado en Santiago de Compostela o 12 de agosto de 1902, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Luís Rodríguez Garea, era doutor en Medicina pola Universidade de Madrid. Pertenceu ao Partido Moderado, foi un dos organizadores do Banquete de Conxo, onde leu un dos brindes, e formou parte da xunta revolucionaria de 1868 de Pontevedra. Foi deputado nas Cortes pola circunscrición de Pontevedra (1869-1871), polos distritos de Ponte Caldelas (1871-1872) e da Cañiza (1881-1884) e senador pola provincia de Pontevedra (1886-1887) e A Coruña (1899-1900). Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1885-1886). En 1871 foi nomeado gobernador civil de Cáceres e director xeral de Aduanas e en 1888 gobernador de Asturias. Foi un dos fundadores do semanario pontevedrés *El País* (1857) e colaborou en *El Buscapié*, *El Siglo Médico*, *La Perseverancia*, *Revista de Galicia* e *Faro de Vigo*, e cultivou a poesía en galego e castelán.

## Obras 
[miniatura|page=61|*[Álbum de la Caridad*, 1862.]]
### Sobre Medicina 
* *Los nuevos tratamientos curativos de las enfermedades sifilíticas*, 1878
* *Lecciones de terapéutica. Materia médica y arte de recetar*, 1880
* *Varela de Montes y la Escuela Médica de Santiago*, 1880

### Poesía 
* *Mis ideales. Poesías*, 1902.
## Vida persoal 
Era irmán de José Rodríguez Seoane.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Banquete de Conxo

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Recto

O **recto** é o último tramo do tubo dixestivo, situado inmediatamente despois do colon sigmoide. O recto recibe os materiais destinados á excreción que quedan despois de todo o proceso da dixestión dos alimentos, constituíndo as feces. O recto é a parte final do intestino groso e ten unha lonxitude de 15 centímetros, e de aquí as feces saen do corpo a través do ano.miniatura|esquerda
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxe anatómica do recto
El País Gallego

***El País Gallego*** foi o nome de dúas publicacións galegas:

****El País Gallego***, periódico editado en Santiago de Compostela entre 1888 e 1891.
****El País Gallego***, periódico editado en Santiago de Compostela entre 1927 e 1932.
Knud Holmboe

**Knud Valdemar Gylding Holmboe**, nado en Horsens o 22 de abril de 1902 e finado en Aqaba (Xordania) o 13 de outubro de 1931, foi un xornalista e explorador dinamarqués.

## Traxectoria 
Converteuse ao islam en África do Norte. Viaxou principalmente por Marrocos a fin de aprender o árabe e profundar nos seus coñecementos relixiosos. Foi irmán do compositor Vagn Holmboe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web dedicada a Knud Holmboe
El Agrario Barcalés

***El Agrario Barcalés*** foi un periódico agrarista de Negreira en lingua castelá. Publicouse de 1921 a 1928.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Federación de las Asociaciones Agrarias del partido de Negreira* e desde o número 6 *Órgano de la Federación de las Asociaciones Agrarias del partido de Muros-Negreira*, foi unha publicación agrarista que apareceu o 6 de setembro de 1921. Inicialmente era mensual, publicábase o primeiro domingo de cada mes, e desde o número 49 pasou a publicarse quincenalmente. Estaba dirixido por Manuel Ruso Alonso e Luís Pereiro González era o redactor-xefe. Colaboraron nel Uxío Carré Aldao, Antón Villar Ponte, Prado Lameiro, Avelino Rodríguez Elías, Manuel Bergueiro, Antonio Reino Caamaño e Salvador García-Bodaño Fernández. Incluía información sobre o agrarismo e a comarca da Barcala. Era partidario de José María Paramés candidato conservador a deputado pola circunscrición de Muros-Negreira. Mantivo polémicas con *Hércules* e *Unión de Teo y Vedra*. O último número coñecido é o 100, aparecido o 15 de outubro de 1928.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
La Causa

***La Causa*** foi un periódico aparecido en Pontevedra en 1913.

## Características 
Subtitulado *Órgano de la Federación Agrícola de Pontevedra y defensor de los trabajadores del campo y del obrero en general*, apareceu o 1 de marzo de 1913 con carácter semanal. Dirixido por Francisco Soliño, a súa liña editorial enmarcouse na propaganda agraria. Incluía temas como a eliminación do sistema foral ou a loita anticaciquil. Tamén apareceron nas súas páxinas algúns poemas escritos en galego. Polemizou con *La Tierra*. Deixou de publicarse co número 15, o 23 de xuño de 1913.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Foralismo
* Caciquismo
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Redención Gallega

***Redención Gallega*** foi un periódico aparecido en Vigo entre 1910 e 1913.

## Historia e características 
Apareceu o 13 de marzo de 1910. Periódico decenal e despois quincenal dirixido por Arturo Prieto Alcayna, criticou o sistema foral e avogou pola liberación total do labrego. Foi voceiro das sociedades agrícolas de Teis-Lavadores, funcionando como órgano do Directorio Antiforista de Teis. Entre os seus colaboradores figuraron Juan Amoedo, Ventura López e Antonio Bermúdez Posada. Antonio Bermudez foi denunciado polo delito de inxurias contra José Camiña, cura de Trasmañó, por un artigo publicado no semanario; xulgado na Audiencia de Pontevedra en maio de 1911, foi condenado a tres anos e seis meses de desterro. No I Congreso Agrario Provincial de Pontevedra de 1912 foi nomeado voceiro da Federación Provincial de Agricultores. En 1913 polemizou con *La Tierra*. Cesou a súa publicación a finais de 1913.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

*
El Regionalista (Chantada)

***El Regionalista*** foi un periódico editado en Chantada entre 1923 e 1924.

## Historia e características 
Apareceu en xaneiro de 1923 como continuación da liña política de Leonardo Rodríguez. Subtitulado *Semanario de Chantada*, *Revista quincenal chantadina* (a partir do número 36) e *Revista mensual chantadina*, variacións segundo a súa periodicidade, estaba dirixido por José Costa Figueiras e contiña novas políticas, actualidade e temas de interese local e galego. Ocupábase tamén da emigración, a literatura galega e a exaltación dos galegos ilustres, especialmente dos políticos máis preocupados por Galicia como Basilio Álvarez, Gerardo Doval, Leonardo Rodríguez ou Pere Garcia Fària. Entre os seus colaboradores figuraban Ramón Fernández Mato, Antonio Vázquez Campo, José María Cibeira e Xavier Bóveda. Cesou a súa publicación o 1 de xaneiro de 1924, co número 43.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Vagn Holmboe

**Vagn Gylding Holmboe**, nado en Horsens o 20 de decembro de 1909 e finado en Ramløse o 1 de setembro de 1996, foi un compositor e profesor dinamarqués de música clásica que escribiu un gran número de composicións en estilo neoclásico. Era irmán do explorador Knud Holmboe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Breve biografía
José Costa Figueiras

**José Costa Figueiras**, nado en Toiriz (Pantón) o 4 de abril de 1880 e finado en Chantada o 5 de xuño de 1955, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Ourense e comezou a súa carreira xornalística nos periódicos lugueses *El Regional* e *La Idea Moderna* e en *Heraldo de Lemos* de Monforte de Lemos; tamén colaborou en *Las Riberas*. Trasladouse a Barcelona en 1903 e alí colaborou na prensa, foi correspondente do madrileño *Diario Universal* dende 1906 e redactor da *Enciclopedia Ilustrada* impresa pola Editorial Seguí. Regresou a Chantada en 1908 e fundou o semanario *Faro-Miño*, que deixou de publicarse a finais dese ano. Emigrou á Arxentina en 1910 e en Buenos Aires traballou na oficina recadadora de impostos, na redacción do diario *La Argentina* e comezou o seu labor literario. Alí fundou e dirixiu a revista *Rojo y Gualda*, dirixiu o boletín do Centro Gallego e foi presidente fundador da Asociación de Chantada y su Partido (1916). Regresou a España en 1917, traballando no xornal madrileño *El Fígaro* e colaborou en *Vida Gallega*. En 1920 fundou e dirixiu en Chantada *El Regionalista*. Na ditadura de Primo de Rivera foi oficial do concello de Carballedo e secretario do concello de Monterroso en 1926. Destinado durante algún tempo na Delegación de Traballo de Lugo, en 1947 pasou á Sección de Estudos e Publicacións do Ministerio en Madrid, cargo no que se xubilou en 1950. Neste ano regresou á súa residencia de Chantada, onde faleceu.

## Obras 
* *La risa de Dios*, 1913.
* *España en ultramar*: *La sugestión de América* (1919) e *Las fraguas de la fortuna* (1920).
* *En tierras del Plata*, 1921.
* *Los agros de Sureda*, 1926.

## Vida persoal 
Irmán do notario Luís Costa Figueiras (n. 1882). Casou con María de la Cinta Clavell Balada, que finou en Chantada o 23 de abril de 1966, e foi pai de Carmen, José, María Luisa, Alfredo e Xavier Costa Clavell.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* "Los muebles de la Pompadur están en Chantada y son propiedad del escritor Costa Figueiras", Entrevista en *La Noche*, 28-10-1950, p.&nbsp;6.

### Ligazóns externas
Roger Y. Tsien

**Roger Yonchien Tsien** (en chinés tradicional 錢永健; en chinés simplificado 钱永健; en pinyin Qián Yǒngjiàn), nado o 1 de febreiro de 1952 en Nova York (Estados Unidos), é un bioquímico estadounidense, de orixe chinesa, profesor no Departamento de Química e Bioquímica da Universidade de San Diego. No ano 2008 foi galardoado co Premio Nobel de Química, polo «seu descubrimento e desenvolvemento da proteína fluorescente verde», xunto ao tamén estadounidense Martin Chalfie, e ao xaponés Osamu Shimomura. O premio, de 10 millóns de coroas suecas (1,4 millóns de dólares ou 1,03 millóns de euros) repartirase entre os tres por partes iguais.

Segundo o comunicado de prensa da Real Academia das Ciencias de Suecia en Estocolmo, o profesor Tsien "estendeu a paleta de cores máis aló do verde, o cal permite aos investigadores dar ás proteínas e células diferentes cores, para seguir varios procesos biolóxicos ao mesmo tempo." O propio Tsien declarou, en conferencia telefónica tras a noticia da adxudicación do Premio Nobel de Química 2008, que el non se considera un científico chinés: "Crieime nos Estados Unidos e desde entón pasei a miña vida aquí. Pero, se lles serve ás persoas na China, espero que o premio inspire a estudantes e científicos alá.

## Traxectoria 
Roger Y. Tsien naceu en Nova York, aínda que creceu en Livingston (Nova Jersey). O seu pai era enxeñeiro mecánico, e os seus tíos por parte de nai eran profesores de enxeñería no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT). Un dos seus tíos foi o prominente científico chinés Qian Xuesen. Tsien, que se considera a si mesmo enxeñeiro molecular, dixo nunha ocasión: «estou facultado pola miña herdanza para desenvolver este tipo de traballo».

Tsien sufría de asma de pequeno, polo que pasaba gran parte do seu tempo en casa. Así, dedicaba longas horas a experimentos químicos no seu laboratorio do soto. Con dezaseis anos gañou o primeiro premio da Intel Science Talent Search, competición a nivel nacional nos Estados Unidos para estudantes de secundaria, cun proxecto sobre como os metais se unen ao tiocianato.

Estudou na Universidade Harvard, graduándose cun *Bachelor of Science* en física e química en 1972. Graduouse con *summa cum laude*. Tras a súa titulación uniuse ao Laboratorio Fisiolóxico da Universidade de Cambridge, Inglaterra, en 1977, e traballou como investigador no Gonville and Caius College ata 1981.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2008 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2008 
* Perfil de Roger Y. Tsien en NNDB
Osamu Shimomura

, nado en Fukuchiyama (prefectura de Qoto) o 27 de agosto de 1928, e finado o 19 de outubro de 2018, foi un químico orgánico e biólogo mariño xaponés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2008 polo descubrimento e desenvolvemento da proteína fluorescente verde (GFP), xunto aos estadounidenses Martin Chalfie e Roger Y. Tsien.

## Traxectoria 
Shimomura foi educado en Manchuria e Osaca, onde o seu pai, oficial do exército, estaba destinado. Posteriormente trasladouse a Isahaya, Nagasaki. A súa muller, Akemi, á que coñeceu na Universidade de Nagasaki, é tamén química orgánica e compañeira nas súas investigacións. O seu fillo, Tsutomu Shimomura, é un experto en seguridade informática que colaborou no arresto do *hacker* e phreaker Kevin Mitnick.

## Estudos académicos e traballo científico 
O profesor Shimomura posúe un Ph.D. en química orgánica e é profesor emérito de dúas institucións científicas dos Estados Unidos, o *Marine Biological Laboratory* (MBL) situado en Woods Hole, Massachusetts (onde traballou desde 1980 ata a súa xubilación, en 2001) e a *Boston University Medical School*.

O 8 de outubro do 2008 foi galardoado co Premio Nobel de Química, xunto a Martin Chalfie e Roger Y. Tsien, polo seu traballo coa proteína fluorescente verde (GFP), dentro dos seus estudos da medusa *Aequorea vitoria* e da proteína aequorina. O profesor Shimomura foi o primeiro que illou e describiu a GFP da medusa, e descubriu que a GFP, ao recibir radiación ultravioleta, emite unha luz verde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2008 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2008 
* Perfil de Osamu Shimomura en NNDB
Stuart Proud Eagle Grant

**Stuart Proud Eagle Grant**, nado en McCook, Nebraska, o 26 de xaneiro de 1946, é un actor síux da tribo dos lakota.

## Filmografía 
* *Bagdad Cafe* (1991)
* *Lakota Strain* (1993)
* *Hot Shots! II* (1993)
* *Xerónimo* (1993)
* *Wagons East* (1994)
* *3 Ninjas Knuckle Up* (1995)
* *Follow the River* (1995)
* *The Cherokee Kid* (1995)
* *Switchback* (1997)
* *Murder, She Wrote: South by Southwest* (1997)
Gaetano Donizetti

**Domenico Gaetano Maria Donizetti**, máis coñecido como **Gaetano Donizetti**, nado en Bérgamo o 29 de novembro de 1797 e finado na mesma cidade o 8 de abril de 1848, foi un compositor italiano de óperas moi prolífico, coñecido polas súas obras ''L'elisir d'amore*, que contén a famosa aria "Unha furtiva bágoa"; *Lucia dei Lammermoor*, inspirada na novela de Walter Scott; e *La favorita''.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal oficial  .
Afonso de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias

**Afonso de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias**, nado en Roma o 3 de outubro de 1941 e finado en Estoril, Portugal, o 29 de marzo de 1956, infante de España, foi fillo do infante e Conde de Barcelona Xoán de Borbón, Xefe da Casa Real de España naquel momento, e a Princesa María das Mercés de Borbón-Dúas Sicilias.

## Traxectoria 
Nado baixo o nome de *Alfonso Cristino Teresa Ángelo Francisco de Asís y Todos los Santos*, o irmán máis novo de Xoán Carlos I de España acompañou a este a España para estudar Bacharelato. Esta decisión tomárona o ditador Franco e Xoán de Borbón, o seu pai, o 25 de agosto de 1948.

Case oito anos máis tarde, o 29 de marzo de 1956, mentres gozaba das vacacións de Semana Santa no Estoril (Portugal), o seu irmán máis vello (por entón cadete da Academia Xeral Militar de Zaragoza e cunha idade de 18 anos) Xoán Carlos disparou un revólver accidentalmente, que acabou coa súa vida..

O mozo Afonso, de 14 anos, foi enterrado en Portugal ata que o 15 de outubro de 1992 os seus restos foron trasladados ao Panteón de Infantes do Mosteiro de El Escorial, a petición do seu pai.

## Ascendencia 

## Notas
Alfonso Pazos Cid

**Ildefonso Pazos Cid**, coñecido como **Alfonso Pazos Cid**, nado en Ourense o 3 de febreiro de 1896 e finado en Cidade de México o 8 de marzo de 1978, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fixo maxisterio na Escola Normal de Ourense. Licenciouse en Dereito na Universidade de Oviedo. Foi presidente da Juventud Republicana de Ourense (1928). Constituíu en 1930 a asociación de escritores Akademos d'Ourens con Cándido Fernández Mazas. Militante do Partido Republicano Radical Socialista, foi novamente elixido presidente da Juventud Republicana de Ourense en febreiro de 1931. Foi elixido deputado pola provincia de Ourense integrado na coalición coa FRG nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931. Non renovou o mandato nas eleccións de 1933, pero volveu ser elixido pola mesma circunscrición nas listas de Unión Republicana nas eleccións xerais de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo no Goberno civil de Ourense dende o día 18 ás ordes do gobernador Gonzalo Martín March formando parte do Comité de Defensa da República. Despois fuxiu e agochouse até pasar a Portugal e Francia con Francisco Dopazo Rodríguez. Logo chegou a Madrid e ao fin da guerra a Valencia. Foi secretario de organización da Solidaridade Galega Antifeixista. Coa fin da guerra pasou a Francia e logo exiliouse en México. En 1949 participou no Congreso Mundial de Partidarios da Paz celebrado en París, xunto a Bibiano Fernández Osorio-Tafall, Mariano Ruiz-Funes García e José Giral. Finou en Cidade de México o 8 de marzo de 1978.

## Vida persoal 
Casou con María del Pilar Bande Rodríguez e foi pai de Alfonso Pazos Bande, e avó de Serxio Pazos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
José Millán

**José María Millán**, nado en Pontevedra en 1860 e finado na mesma cidade o 2 de marzo de 1936, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi deputado provincial, depositario da Deputación de Pontevedra e vogal do Padroado do Museo Provincial de Pontevedra. Fundou o xornal *La Opinión* e foi director de *Crónica de Pontevedra* e *La Correspondencia Gallega* (1899-1901).

## Obras 
* *Notas históricas sobre varones ilustres de Pontevedra*, 1920.
* *Una excursión al monasterio de Poyo*, 1927.
* *Recuerdos del monasterio de Lérez*.

## Vida persoal 
Casou con Cándida Mariño Villanueva en 1887 e foi pai de Rosa e Isidoro Millán Mariño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Isidoro Millán Mariño

**Isidoro Millán Mariño**, nado en Pontevedra o 10 de agosto de 1890 e finado na mesma cidade o 31 de agosto de 1983, foi un avogado, político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola USC. Membro de «Helenes nº 7», o seu nome simbólico era Urco e só acadou o grao 1º (aprendiz). Colaborou en *La Correspondencia Gallega*, que dirixía o seu pai José Millán e *Faro de Vigo*. Participou no Pacto de Barrantes (1930) e liderou o Partido Liberal Demócrata en Pontevedra. Foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra polo Partido Republicano Liberal Demócrata nas eleccións xerais de 1933, e ocupou o cargo de Director Xeral de Xustiza durante o bienio cedista. En 1935 entrevistouse con José Calvo Sotelo en Cuntis, defendendo a unión das forzas de centro e dereita para opoñerse ás esquerdas. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi afervoado defensor do golpe militar nos primeiros momentos. Posteriormente foi detido o 4 de maio de 1939 "por celebrar reuniones de carácter político",  encarcerado e confinado tres meses a unha vila de Cáceres. Volveu ser detido o 17 de xaneiro de 1940 por ser autor de folletos sen pé de imprenta. Foi procesado en 1945 acusado de ser masón e condenado polo delito de masonería o 7 de xullo de 1951. Despois permaneceu afastado da actividade política, dedicándose á súa profesión. Finou en Pontevedra o 31 de agosto de 1983.

Publicou *A la sombra del Apóstol (Once siglos de vida compostelana)* en 1938. Aparece como figurante na película *Miss Ledyia* (1916).

## Vida persoal 
Casou en Cambados con Encarnación González-Pardo Fraga en xuño de 1918, e foi pai de María Encarnación, María Jesús, Isidoro, Francisco José, Pedro e Ramón Millán González-Pardo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
* 

### Ligazóns externas 
* Masonería en Pontevedra (III): o caso Isidoro Millán.
Handball-Bundesliga

A **Handball-Bundesliga** ou **DKB Handball-Bundesliga**, é a máxima categoría do balonmán en Alemaña. Foi creada en 1966 e actualmente é o campionato máis destacado a nivel internacional xunto coa Liga ASOBAL do estado español.

## Historia 
As dúas primeiras tempadas, (1947-48 e 1948-49) foron organizadas pola *Deutschen Arbeitsausschuss für Handball (DAH)*. A *Deutsche Handballbund (DHB)* tomou o relevo en outubro de 1949. A competición realizábase en forma de grupos rexionais cun torneo final ao final da tempada.

En 1966 naceu a Bundesliga como tal, primeiro constituída por dous grupos (Norte e Sur) e logo, dende 1977, nun único grupo formado por dezaoito equipos. En 1981 creouse unha segunda categoría que actualmente está formada por dous grupos (Norte e Sur) formados por dezaoito equipos cada un.

## Equipos da tempada 2015-2016
200px|miniatura|dereita|Localización dos equipos da tempada 2010-11.

## Palmarés 
## Títulos por equipo
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial da Handball-Bundesliga  
* Novas da Handball-Bundesligen  
* Estatísticas actuais da Handball-Bundesliga
Neu!

**Neu!** foi unha banda alemá de Krautrock formada por Klaus Dinger e Michael Rother despois de separarse de Kraftwerk a principios dos anos 70. A pesar de que o seu éxito comercial foi mínimo durante o tempo no que estivo activa, Neu! está considerada un dos pais do Krautrock e foi unha significativa influencia para artistas como David Bowie, Brian Eno, Iggy Pop, PiL, Boredoms, Joy Division, Gary Numan, Ultravox, Simple Minds, Negativland, Stereolab, Radiohead, The Horrors, Electrelane, e moitos grupos da actual escena da música electrónica.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
How to Destroy Angels

**How to Destroy Angels** é unha banda de post-industrial estadounidense composta polo líder de Nine Inch Nails Trent Reznor, a súa muller Mariqueen Maandig e Atticus Ross. Rob Sheridan é o director artístico do grupo. O seu nome está sacado dun sinxelo da banda Coil aparecido en 1984.

## Historia 
A primeira edición da banda foi un EP de 6 temas, *How to Destroy Angels*, editado o 1 de xuño do 2010 de xeito gratuíto a través da súa web. Do EP sacouse o sinxelo "A Drowning", e unha segunda canción, "The Space in Between", estreouse como vídeo en Pitchfork o día 14 de maio. O vídeo foi dirixido por Rupert Sanders, e ámbalas dúas cancións foron lanzadas como arquivos de son multipista.

Un terceiro tema, "The Believers", estivo dispoñible a través da aplicación para o iPad da revista *Wired*, xunto cunha análise da canción, e tamén como descarga gratuíta a través da páxina oficial.

Segundo dixo Trent Reznor nunha entrevista en *Times Talk* no ano 2011, a banda está traballando nun novo EP. Falando do seu son comentou que sería máis rítmico, distinto ao do primeiro e afirmou que aparecería ao longo do 2011, posiblemente de cara ao verán.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Welcome Oblivion* - 2013 (Columbia Records)

### EPs 
* *How to Destroy Angels* - 2010 (The Null Corporation)
* *An omen EP * - 2012 (Columbia)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
SG Wallau-Massenheim

|}
O **SG Wallau-Massenheim** é un equipo de balonmán da localidade de Wallau (Hofheim), Alemaña. Actualmente compite na Oberliga-Hessen.

O club foi fundado o 1 de agosto de 1975 e viviu unha época dourada a principios dos '90, cando gañou dúas Bundesligas consecutivas, dúas Copas de Alemaña tamén consecutivas, unha Copa IHF (derrotando na final ao SKA Minsk belaruso) e mesmo disputou a final da Copa de Europa de 1993, caendo fronte ao RK Zagreb croata. A pesar deste éxito, o equipo está actualmente lonxe da elite, disputando competicións rexionais.

## Palmarés
### Títulos internacionais
* **1 Copa IHF:** 1992

### Títulos nacionais
* **2 Handball-Bundesliga:** 1992 e 1993
* **2 Copas de Alemaña:** 1993 e 1994

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
Frisch Auf Göppingen

O **TPSG Frisch Auf Göppingen** ou simplemente **FRISCH AUF! Göppingen** é un equipo de balonmán da cidade de Göppingen, Alemaña. Actualmente compite na Handball-Bundesliga, a máxima categoría do balonmán alemán, competición que gañou en nove ocasións (terceiro equipo con máis títulos), catro delas consecutivas, aínda que seis destes nove títulos foron conseguidos entre 1954 e 1961, e o seu último título de liga data de 1972.

Conseguiron fama cando Bernhard Kempa e os seus irmáns se trasladaron de Silesia a Göppingen en 1948 e comezaron a xogar no club. Primeiro como xogador e logo como adestrador, levou ao club a conseguir moitos títulos.

A nivel internacional, o equipo alemán gañou a Copa de Europa en dúas ocasións (1960 e 1962), e perdendo a final de 1959 fronte ao Redbergslids IK sueco. Máis recentemente, o equipo venceu na Copa EHF 2011 e 2012.

Nos anos '90 disputou a 2. Handball-Bundesliga (segunda categoría), retornando á elite no 2001.

## Palmarés 
### Títulos internacionais 
* **2 Copas de Europa:** 1960 e 1962
* **2 Copas EHF:** 2011 e 2012

### Títulos nacionais 
* **9 Handball-Bundesliga:** 1954, 1955, 1958, 1959, 1960, 1961, 1965, 1970 e 1972

## Cadro da tempada 2015-2016 
miniatura|right|150px|Escudo do club.
300px|miniatura|dereita|O FA Göppingen na tempada 2010-11.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do club
Hidalguía

***Hidalguía*** foi un semanario editado en Chantada en 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario maurista*, apareceu o 26 de febreiro de 1916. Autocualifícabase como "único semanario maurista que se publica en Galicia", e foi fundado e dirixido por Manuel Vázquez Campo. O xerente foi Ramón Gutiérrez Tojo, que xa colaborara en *El Centinela*. Outros colaboradores foron Abelardo Otero, Vázquez Boo e Daniel Vázquez Campo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Adalbert Kuhn

**Franz Felix Adalbert Kuhn**, nado en Königsberg in der Neumark o 19 de novembro de 1812 e morto en Berlín o 5 de maio de 1881, foi un lingüista e filólogo alemán, estudoso da mitoloxía, da prehistoria e das antigüidades indoeuropeas. Considérase o fundador da mitoloxía comparada.
## Traxectoria 
Kuhn nace en Königsberg en 1812 na rexión de Neumark, en Brandeburgo. En 1841 comezou a súa relación co *Köllnisches Gymnasium* en Berlín, do cal se converteu en director en 1870. Kuhn foi o fundador dunha nova escola de mitoloxía comparativa, baseada na filoloxía comparada. Inspirado na obra *Deutsche Mythologie* de Jakob Grimm, dedicouse ao estudo das historias e das lendas xermánicas e publicou diversos ensaios: *Märkische Sagen und Märchen* (1842), *Norddeutsche Sagen, Märchen und Gebräuche* (1848) e *Sagen, Gebräuche und Märchen aus Westfalen* (1859).

Pero a súa reputación baséase nas súas investigacións sobre a lingua e a historia dos pobos indoeuropeos en conxunto. Os seus libros cimeiros neste ámbito son: *Zur ältesten Geschichte der Indogermanischen Völker* (1845), no que tentou render conta da primitiva civilización indoeuropea antes da súa fragmentación en diversos pobos, confrontando e analizando os significados orixinarios das palabras e das súas derivacións nas diferentes linguas: *Die Herabkunft des Feuers und des Göttertranks* (1859; nova ed. de E Kuhn, baixo o título de *Mythologische Studien*, 1886); *Über Entwicklungsstufen der Mythenbildung* (1873), no que sostén que as orixes dos mitos deben buscarse no dominio da lingua, e que os seus factores máis esenciais eran a polisemia e a homonimia.

Kuhn foi tamén editor da revista *Historische Sprachforschung (orixinariamente *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung auf dem Gebiete der Indogermanischen Sprachen''), que era na súa época a revista máis acreditada sobre o tema.
Historische Sprachforschung

***Historische Sprachforschung*** (HS) ("Investigación lingüística histórica") é unha revista alemá de lingüística histórica indoeuropea, fundada en 1852 por Adalbert Kuhn. O nome actual é recente: anteriormente a revista chamábase *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung* (*Revista de lingüística comparativa*) ou, máis simplemente, ''Kuhn's Zeitschrift* (KZ). A denominación actual foi introducida en 1988 (en ocasión do volume n° 101). Pola súa antigüidade é a segunda revista de lingüística aínda activa, e substituíu os *Beiträge zur vergleichenden Sprachforschung* ("Contribucións de lingüística comparativa") ou *Kuhn-Schleichlers Beiträge* (KSB; 1852-74) e os *Beiträge zur Kunde der indogermanischen Sprachen* ("Contribucións de indoeuropeística") ou *Bezzenbergers Beiträge* (BB; 1877-1906).
Actualmente o director responsábel é Martin Kümmel (Universidade de Jena), e a editorial Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen. Normalmente saen dous números por ano.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Índice dos números 1-100 da *Kuhns Zeitschrift* 

* *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung'', números que se atopan online: 
** 1 (1852), 1 (1852), 2 (1853), 2 (1853), 3 (1854), 3 (1854), 4 (1855), 5 (1856), 5 (1856) 6 (1857), 6 (1857), 7 (1858), 8 (1859), 8 (1859), 9 (1860), 10 (1861), 10 (1861)
** 11 (1862), (1863), 12 (1863), 12 (1863), 13 (1864), 13 (1864), 14 (1865), 14 (1865), 14 (1865), 15 (1865), 15 (1866), 15 (1866), 16 (1867), 16 (1867), 17 (1868), 17 (1868), 18.1 (1868), 19 (1870), 20 (1872)
** Gesamtregister 11-20 (1874), 21(1) (1873), 22(2) (1874), 23 (1877)
** 27(7) (1885)
** 32(17) (1900)
** 40(20) (1907), 41 (1907), 41 (1907)
Antoni Martí

**Antoni Martí Petit**, nado en Escaldes-Engordany o 30 de xullo de 1963 e finado na mesma localidade o 6 de novembro de 2023, foi un político andorrano, elixido presidente do Goberno de Andorra en marzo de 2011.

## Traxectoria 
Licenciouse como arquitecto na Universidade de Tolosa. Martí pertence ao Partido Liberal de Andorra e como tal resultou elixido deputado nas eleccións de 1994, 1997 e 2001, pero dimitiu en 2003 para presentarse ás eleccións municipais en Escaldes-Engordany. Reelixido como alcalde en 2007, encabezou a candidatura Demòcrates per Andorra nas eleccións de marzo de 2011, formada por distintos grupos liberais e conservadores. Conseguiu nelas a vitoria, ao acadar o 55% dos votos e 22 dos 36 escanos en disputa.

## Notas
El País Gallego (1888)

***El País Gallego*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1888 e 1891.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de intereses materiales* e *Diario de Santiago*, aparece o 3 de febreiro de 1888. Fundado e dirixido por Enrique Labarta Pose, era de carácter rexionalista moderado, e defendeu a política de Montero Ríos. Ao cabo de dous meses o director foi substituído por Máximo Leyes Posse. A partir de abril de 1891 o director foi Santiago Fraga e o redactor xefe Eusebio Alonso Vieites. Con motivo do 25 de xullo de 1888 publicou un suplemento no que colaboraron os escritores máis destacados da época. Cesou a súa publicación o 11 de xuño de 1891.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Xoán Vidal Martínez

**Xoán Vidal Martínez**, nado na parroquia de Salcedo (Pontevedra) o 29 de marzo de 1904 e finado na mesma vila o 19 de xuño de 1994, foi un mestre e poeta galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Vidal Lino, estudou para mestre e traballou a prol do ensino en galego con Antón Iglesias Vilarelle. Foi fundador, xunto con Castelao e outros, do Partido Galeguista de Pontevedra, do que chegou a ser presidente. Máis adiante, o partido integrouse no Partido Galeguista.

Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi represaliado, e abandonou a poesía para dedicarse ao seu traballo como mestre. En 1946 asentouse coa súa dona en Ares e foi mestre da Alianza Aresana (1946-1969). En 1969 marchou ás Illas Canarias e exerceu no Colexio Ramón y Cajal de Santa Cruz de Tenerife, no que se xubilou aos 65 anos.

### Vida persoal 
Era irmán da tamén poeta Aurora Vidal Martínez. Casou en Poio en 1933 coa mestra Aurora Caramés Monteagudo, filla de José María Caramés Durán. Tiveron tres fillos e cinco fillas, entre elas as tamén escritoras Aurora e Clementina Vidal Caramés.

## Obra 
Colaborou en *La Raza* e publicou poemas en *Vida Gallega*. Xunto a Modesto Bará Álvarez fundou a revista *Hebe*. Amais, fundou as revistas literarias de corte nacionalista *Alborada* e *Cristal* (1932-33), xunto a Xosé María Álvarez Blázquez.

Como poeta, pertenceu á xeración do 25, xunto a Luís Amado Carballo e Álvarez Blázquez. Publicou catro obras:
* *Mágoas*, 1921.
* *Alcor*, 1927. 
* *Los senderos inútiles*, 1956.
* *Voz y memoria (Antología poética)*, 1986.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Voda de Xoán Vidal Martínez con Aurora Caramés Monteagudo, Salcedo 1933.jpg|Voda de Xoán Vidal Martínez con Aurora Caramés Monteagudo, Salcedo, 1933.
Ficheiro:Placa Vidal Martínez.jpg|Placa na casa familiar, na rúa dos Soportais de Pontevedra.
Ficheiro:Lápida santo Amaro Pontevedra - 14.jpg|Lápida no Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.
Ficheiro:Lápida santo Amaro Pontevedra - 16.jpg|Poema seu xunto ao seu panteón no cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en www.poesiagalega.org
Daniel Vázquez Campo

**Daniel María Vázquez Campo**, nado en Chantada o 20 de febreiro de 1894 e finado en Ribadavia o 14 de decembro de 1940, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Deputados galegos de 1931. [Ramón Suárez Picallo, Daniel Vázquez, Alejandro Rodríguez Cadarso, Castelao, Nóvoa Santos, Antón Villar Ponte, Poza Juncal, Otero Pedrayo e Antón Alonso Ríos.]]
Fillo de Daniel Vázquez Bóo. Cursou o bacharelato en Ourense. Licenciado en Dereito pola Universidade de Valladolid (1926). Exerceu como avogado en Chantada. Colaborador do periódico *Hidalguía* e director de *La Voz del Agro*. Foi un dos promotores da Asociación Republicana de Chantada o 9 de novembro de 1930 xunto con Antonio Noguerol Eyré e Modesto Álvarez Taboada, e o seu primeiro presidente, sendo reelixido en febreiro de 1931, e novamente en 1933. O 10 de marzo de 1930 foi un dos fundadores da Organización Republicana de Lugo, que se uniu á ORGA, e foi presidente da Comisión Xestora da Deputación de Lugo cando se proclamou a Segunda República Española. Nas Eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado pola provincia de Lugo pola ORGA. Durante a República viviu en Madrid exercendo de avogado de Radial Argentina.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Madrid. A súa muller e fillos marcharan uns días antes. Permaneceu na cidade durante toda a guerra. Cando rematou volveu a Galicia, pero preferiu non regresar a Chantada para evitar represalias. Instalouse en Ribadavia, onde tiña unha irmá e tiña previsto abrir un bufete.

## Vida persoal 
Casou con Modesta Cuesta Gutiérrez, de Medina de Rioseco, en 1925, e foi pai da escritora Pilar Vázquez Cuesta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Eleccións xerais de España de 1931
### Ligazóns externas 
* Proclamación da República en Chantada 
* Pardo, Alfredo (24/4/2022). "O espírito republicano de Vázquez Campo" *El Progreso*.
* Pardo, Alfredo (8/5/2022). "O proxecto do Estatuto galego" *El Progreso*.
Alborada (Pontevedra)

***Alborada. Publicación literaria*** foi unha revista editada en Pontevedra en 1922, integramente en lingua galega, mesmo a publicidade.
## Historia e características 
Apareceu en maio de 1922 e foi unha publicación literaria mensual en galego. Foi fundada por Xoán Vidal Martínez e Luís Amado Carballo, sendo dirixida por Modesto Bará Álvarez con Marcos Cabanillas como redactor-xefe.

Os colaboradores literarios foron: Ramón Cabanillas con "O cabaleiro do Sant Grial" publicou no primeiro volume, e tamén Vicente Risco, Antón Villar Ponte, Amado Carballo, que publicou "Maliaxe" no volume III, Leandro Carré Alvarellos, Antonio Noriega Varela, Francisca Herrera Garrido, Ramón Otero Pedrayo, Roberto Blanco Torres e Antón Losada Diéguez cun conto e unha lenda aparecidas no volume II. Na parte gráfica participaron Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Álvaro Cebreiro e Manuel Méndez Domínguez.

O último número saíu no verán de 1922, coincidindo co 25 de xullo, un volume especial cun editorial asinado por Nós e textos con alusións ao Apóstolo Santiago, á natureza, á raza e a Friedrich Nietzsche. Participaron neste número Eugenio Montes, Risco, Antón Vilar Ponte, Cabanillas, Amado Carballo, Manuel Antonio e Valentín Paz-Andrade.

Foi reeditada en facsímile en 1990 por Sotelo Blanco Edicións, con presentación de Xosé Filgueira Valverde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Editorial Céltiga
Demòcrates per Andorra

**Demòcrates per Andorra** (**DA**, en galego: *Demócratas por Andorra*) é unha coalición política de Andorra, formadoa por liberais e conservadores que se presentou ás eleccións xerais de Andorra de 2011.
## Historia 
Nas eleccións de 2009, as forzas de centrodereita de Andorra, agrupadas na denominación da Coalició Reformista perderon o poder a mans do Partido Socialdemócrata de Andorra. Dous anos máis tarde, en medio da crise financeira mundial, o presidente do goberno de Andorra, Jaume Bartumeu non foi quen de aprobar os orzamentos e convocou eleccións xerais, que se celebraron o 3 de abril de 2011.

A eses comicios a oposición liberal-conservadora chegou coa creación de Demócratas por Andorra, que integraba a membros do Partit Liberal d'Andorra, do Nou Centre, do Partit Reformista d'Andorra e mesmo dalgunhas persoas vencelladas ao Partido Socialdemócrata de Andorra. A coalición tamén recibiu o apoio do partido parroquial Unió Laurediana.

O seu cabeza de lista foi o liberal Antoni Martí, que obtivo unha esmagadora maioría co 55% dos votos, e 28 dos 34 conselleiros no Consello Xeral de Andorra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Liga de Campións da EHF

A **Copa de Europa de Balonmán**, tamén denominada **Liga de Campións** (*Champions League* en inglés) é o nome que recibe a máxima competición de clubs de balonmán a nivel europeo. Está organizada pola EHF (*European Handball Federation*), e reúne aos mellores equipos das principais ligas do balonmán europeo.

A competición celébrase anualmente dende a tempada 1956-57, aínda que ao longo dos anos foi modificado o sistema de competición. Nos primeiros anos participaban unicamente os campións de cada unha das ligas nacionais adscritas á EHF. Actualmente reúne aos mellores clasificados das principais ligas, non só aos campións. O club con máis títulos da Copa de Europa de Balonmán é o FC Barcelona da Liga ASOBAL, con nove títulos, e o actual campión é precisamente o FC Barcelona.

## Sistema de competición 
Actualmente a Copa de Europa consta dunha fase preliminar na que oito equipos de ligas de países de menor coeficiente se agrupan en dous grupos de catro equipos cada un. O gañador de cada grupo pasa á seguinte rolda.

Na segunda rolda hai catro grupos de seis equipos cada un. Nesta rolda participan os mellores equipos europeos, achegando a Bundesliga e a Liga ASOBAL tres clubs cada unha.

Os catro primeiros clasificados pasan a oitavos de final, enfrontándose en sorteo cruzado (primeiros contra cuartos e segundos contra terceiros) e a dobre partido (un encontro no campo de cada equipo).

Os oito clasificados pasan a cuartos de final en sorteo puro e tamén a dobre partido.

Finalmente, os catro vencedores disputan o título baixo o formato de Final a Catro ou *Final Four*.

## Fases finais 
## Palmarés 
### Palmarés por equipos 
### Palmarés por ligas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da EHF Champions League
* Clasificación EHF (PDF)
El Centinela

O nome ***El Centinela*** foi o nome de varias publicacións:

****El Centinela***, periódico publicado en Pontevedra en 1900;
****El Centinela***, periódico publicado en Chantada entre 1912 e 1914;
****El Centinela de Galicia***, periódico editado na Coruña entre 1843 e 1844.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Powwow Highway

***Powwow Highway*** é un filme dirixido por Jonathan Wacks que se estreou en 1989. É un drama baseado na novela escrita por David Seals. Está protagonizada por A Martinez, Gary Farmer, e Amanda Wyss. Wes Studi e Graham Greene, que eran actores relativamente descoñecidos naquela época, teñen papeis menores.

## Sinopse 
Para a tribo dos cheyennes do Lame Deer, Montana, o soño americano tomou un desvío cruel. Buddy Red Bow (A Martinez) é un temperamental activista, que está loitando contra os contratistas que envían a Sandy Youngblood á reserva. Estes queren convencer ó Consello de Anciáns de que voten a favor dun contrato de minería a ceo aberto. O personaxe principal é unha persoa introspectiva e amable nun proceso de busca da dignidade e da identidade. O seu amigo da secundaria, que é un veterano da Guerra de Vietnam, exerce o poder como un activista de elevados principios sociais.

## Galardóns 
* 1989: Sundance: Mellor director.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity