open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Abraham Lloriente Sánchez

**Abraham Lloriente Sánchez**, coñecido como **Madrileño**, nado en Madrid cara a 1912 e finado en Xinzo (Ponteareas) o  15 de novembro de 1943, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Ferroviario asentado en Vigo, na República foi elixido vogal da sección xuvenil da agrupación local do Partido Republicano Radical Socialista que presidía José Acuña, en 1933. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Reclamado polo xuíz militar de Vigo mediante requisitoria o 8 de setembro, e novamente reclamado por requisitoria en xuño de 1937 xunto con Roberto Oya Alonso, Álvaro Ballesteros Estévez, Guillermo Santos Caride, Eugenio González Fernández, Fermín Pais Alonso e outros veciños de Lavadores fuxidos, foi xulgado por rebelión militar e declarado en rebeldía. Integrouse no grupo de José García Morales e Ramón Pereira Antelo cos que participou nalgunhas accións dende 1942. En abril de 1943 foi procesado por roubo e asasinato do veciño de Petelos Fructuoso Costas Giráldez (o garda cívico que rematou a Manuel González Fresco), con José García Morales, Ramón Pereira Antelo, Manuel Simón Campos e José Luís Quintas Figueroa. Morreu asasinado en Xinzo o 15 de novembro de 1943.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
LIVRE

**LIVRE** é un partido político portugués. Os seus principios fundadores son o universalismo, liberdade, igualdade, solidariedade, socialismo, ecoloxía e o europeísmo. O seu símbolo é un pampullo. Foi legalizado, coa designación LIVRE e a sigla L, polo Tribunal Constitucional o 19 de marzo de 2014.

## Organización interna
### Grupo de Contacto
O Grupo de Contacto é o órgano executivo do partido, o portavoz é escollido entre os seus 15 membros. Fan parte del na actualidade:

* Ana Raposo Marques
* Aurora Cerqueira
* Carlos Teixeira
* Eduardo Viana
* Florbela Carmo
* Isabel Mendes Lopes
* Joacine Katar Moreira
* Jorge Pinto
* José Manuel Azevedo
* Marta Loja Neves
* Patrícia Gonçalves
* Paulo Velez Muacho
* Pedro Mendonça
* Pedro Nunes Rodrigues
* Safaa Dib

### Asemblea
Órgano máximo entre Congressos e é escollida uninominalmente. Reúnese trimestralmente, ou máis, para avaliar as decisións do Grupo de Contacto e votar documentos políticos. Fan parte dela na actualidade:
* Ofélia Janeiro (coordenadora da Asemblea)
* André Góis (1º secretario)
* Tomás Pereira (2º secretario)
* Rui Tavares
* Luísa Álvares
* Marisa Filipe
* João Vasco Gama
* Geizy Fernandes
* Tiago Charters Azevedo
* Bárbara Tengarrinha
* Teresa Pinto
* Glória Franco
* André Wemans
* Eduardo Proença
* Filipe Honório
* Rodrigo Brito
* Ana Natário
* Vasco Cardoso
* Ana Filipa Castro
* Jorge Morais
* Adriano Barrias
* João Massena
* Lídia Figueiredo
* Marta Costa
* Rosa Silva
* Teresa Leitão
* Nuno Oliveira
* Margarida Moreira
* Mónica Pina
* Nelson Caetano
* Nivaldo da Silva
* Pedro Faria
* Pedro Lopes
* Pedro Moura
* João Manso
* José Araújo
* José Costa
* Luís Amado
* Ângela Lacerda Nobre
* Jorge Gravanita
* Mário Gaspar
* Tiago Pita
* Clarisse Marques
* Maria João Bernardo
* Faranaz Keshvjee

### Círculos tematicos
Os Círculos Temáticos do LIVRE promoven o debate de ideas entre os membros e partidarios de LIVRE, e os cidadáns en xeral. Hai 4 círculos tematicos:

*Democracia e liberdade
*Esquerda e estado social
*Europa e globalización
*Ecoloxía e desenvolvemento sustentavel

## Historia
O partido naceu en 2013, a consecuencia do *Manifesto para uma Esquerda Livre*, subscrito por miles de portugueses, e que promoveu unha serie de encontros polo país. Outro momento clave foi o Congresso Fundador, nos días 31 de xaneiro e 1 de febreiro de 2014, no Porto.

## Resultados electorais
### Eleccións lexislativas
### Eleccións europeas
### Eleccións presidenciais
### Eleccións municipais
### Eleccións rexionais 
#### Rexión Autónoma dos Azores
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guillermo Santos Caride

**Guillermo Santos Caride**, coñecido como **Quique**, nado en Lavadores en 1913 e finado en Vigo o 15 de decembro de 1941, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fundidor domiciliado no barrio de Naia, de Lavadores. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi chamado a filas e desertou e estivo fuxido. Reclamado polo xuíz militar de Vigo mediante requisitoria o 11 de novembro xunto con José Romero González, Álvaro Ballesteros Estévez e o seu irmán Jaime Santos Caride. Volveu ser reclamado polo xuíz militar de Vigo en xuño de 1937 xunto con Roberto Oya Alonso, Álvaro Ballesteros Estévez, Eugenio González Fernández, Abraham Lloriente Sánchez, Fermín Pais Alonso e outros veciños de Lavadores fuxidos, e foi declarado en rebeldía. Membro do grupo de José García Morales e o seu irmán. O seu irmán Jaime, de 15 anos, morreu nun enfrontamento coa Garda Civil o 10 de febreiro de 1938. Presentouse en 1939 ante o gobernador civil de Pontevedra Manuel Gómez Cantos. Volveu ao monte ante o temor a ser detido. En xullo de 1940 foi procesado por atraco e roubo con Amador García Coco e Manuel Rodríguez Fernández. Decidiu vender aos seus antigos compañeiros, caendo pola súa delación Julio Guillén Biel e Jesús Lago González. A pesar diso foi xulgado en Vigo por rebelión militar e condenado á pena de morte. Foi fusilado no castelo do Castro de Vigo o 15 de decembro de 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Juan Salgado Riveiro

**Juan Salgado Riveiro**, coñecido como **Juan**, nado nas Casas dos Montes (Oímbra) e finado en Cambedo o 21 de decembro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Nado nunha familia de músicos, tocaba o cornetín. Anarquista. Membro do grupo guerrilleiro de Mario Rodríguez Losada. Despois encabezou un grupo duns trinta guerrilleiros que loitaron na raia galaico portuguesa. Formou parte do grupo de Demetrio García Álvarez, do que foi lugartenente. Foi sorprendido cando estaba agochado na casa dunha familia de Cambedo o 21 de decembro de 1946 na batalla de Cambedo. Ao fuxir para as Casas dos Montes foi ferido; intentou retornar a Cambedo pero foi abatido polos axentes portugueses. O seu cadáver foi exposto no cemiterio de Chaves.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Batalla de Cambedo
### Ligazóns externas 
* Cambedo, 1946: Que fazer com a memória silenciada?
Álvaro Ballesteros Estévez

**Álvaro Ballesteros Estévez**, coñecido como **Barbas**, nado en Vigo e finado en Becerreira (Cabral, Vigo) o 2 de abril de 1938, foi un panadeiro e guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Panadeiro na Travesía Ceboleira do Calvario, en Lavadores. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Reclamado polo xuíz militar de Vigo mediante requisitoria o 11 de novembro xunto con José Romero González, Guillermo Santos Caride e o seu irmán Jaime Santos Caride. Volveu ser reclamado polo xuíz militar de Vigo o 31 de decembro con outros veciños de Lavadores. Novamente reclamado en xuño de 1937 xunto con Roberto Oya Alonso, Guillermo Santos Caride, Eugenio González Fernández, Abraham Lloriente Sánchez, Fermín Pais Alonso e outros veciños de Lavadores fuxidos, e xulgado en Vigo por rebelión militar, foi declarado en rebeldía. Foi abatido nun monte en Becerreira o 2 de abril de 1938 xunto con Eduardo Araujo Conde nun enfrontamento cun destacamento falanxista da parroquia de Cabral. Como causa da morte figura "por disparos en colisión con la fuerza pública".

## Notas
Enrique Ferreirós Candamo

**Enrique Ferreirós Candamo**, coñecido como **Gumersindo** e **Moreno**, nado en Muros en 1921 e finado en Frades en agosto de 1947, foi guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Eladio Ferreirós Canosa e María Candamo Fernández. O seu pai, sarxento de carabineiros no Grove, foi detido logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Entre 1937 e 1940 intentou, xunto con outros mozos fillos de represaliados, asaltar os cárceres nos que foi entrando o pai.

En 1940 buscou traballo na Coruña. Militante do PCE, era membro da célula do Grupo de Automóbiles da Coruña, onde traballaba como mecánico. En 1946 actuaba na célula de José Gómez Gayoso, sendo responsable de colocar a bandeira da República en varios lugares de Coruña, polo que foi denunciado. Escapou da caída de maio de 1946 cunha orde de captura. Pasou á clandestinidade e integrouse na guerrilla. Foi ferido cando a Garda Civil atacou en xuño de 1946 un grupo de guerrilleiros entre os que estaban Pedro Rodríguez Gómez, José Blanco Núñez, José Santiago Temprano e Antonio Recouso Boquete, pola delación do infiltrado Claudio Díaz Milia na Chousa de Urzal, lugar de Cestaños, parroquia de Parada (Ordes).

Ao ser ascendido Manuel Ponte a máximo responsable da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, Ferreirós pasou a controlar o destacamento Del Río Botana. Logo da caída de Avelino Rivas Pombo en maio de 1947, trasladouse a este destacamento, e despois comprobouse que mantiña correspondencia con altos mando do exército na Coruña. Isto, unido a caídas de puntos de apoio nos que se sospeitaba a súa responsabilidade, fixo que os responsables do Exército Guerrilleiro e da IV Agrupación,  Antonio Seoane, Emilio Pérez Vilariño e Francisco Rey Balbís nunha reunión celebrada en Mugardos en xullo de 1947, tomasen a decisión de fusilalo. Foi asasinado nos montes de Frades en agosto de 1947.

A finais dese mesmo mes apareceu unha requisitoria do Xulgado Militar de Santiago de Compostela reclamando a súa presentación polo delito de asalto a man armada. O Xulgado Especial de Accidentes Ferroviarios da Oitava Rexión Militar publicou en outubro de 1948 unha requisitoria contra el e José María Díaz Pan, Emilio Claudio Díaz, Francisco Rey Balbís, José Remuiñán Barreiro, José Pedreira de la Iglesia, José Blanco Núñez, Jesús Valeiro Gómez, José Antonio Cortiñas Blas e Antonio López Arias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ferreirós
Sister Nancy

** Sister Nancy**, tamén coñecida como **Muma Nancy**, nada co nome **Ophlin Russell-Myers** en Kingston, Xamaica o 2 de xaneiro de 1962, é unha DJ de dancehall e cantante de reggae. É coñecida como a primeira muller DJ dancehall e foi descrita por ser "durante máis de dous décadas a voz feminina dominante" no campo do dancehall. Unha das súas cancións máis famosas é "Bam Bam", declarada como "famoso himno de reggae" pola BBC e un "clásico" por *The Observer*.

## Notas
Marcus Daniel Cabada

**Marcus Daniel Cabada Candal**, nado en Pontevedra o 25 de setembro de 1995, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou no IES Xunqueira I de Pontevedra, onde formou parte do grupo de teatro *A Esmorga*, dirixido pola profesora Belén Herrero Sinovas. Despois comezou o grao en Lengua y literatura españolas na Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED).
[miniatura|Presentación de *[Ligeia (revista)|Ligeia* en Bueu con Tamara Andrés (22/09/2018)]]
Comezou moi novo a publicar artigos e fábulas no *Diario de Pontevedra*. Tamén colaborou no *Faro de Vigo* e *MUNDIARIO*. Foi creador e comisario do proxecto *Ut pictura poiesis*, conxunción entre poesía e arte como experiencia estética no marco da Biblioteca Pública de Pontevedra que relacionou as figuras de William Blake, Alejandra Pizarnik ou O Bosco. Xunto con Tamara Andrés creou e dirixiu a revista *Ligeia*, na que coordinou a escolma de literatura latinoamericana.

Está considerado un dos escritores máis característicos e representativos da *Xeración Z.*

## Publicacións 
### Publicacións en lingua castelá 
* *Triste escarlata* (2013). Círculo Rojo. 68 páxs. ISBN 978-8490502600. Novela lírica.
* *Desagravio de la derrota* (2015). Círculo Rojo. ISBN 978-8491261599. Nove contos e un ensaio sobre os matices do fracaso.

* *El llano circular  *(2017). Ediciones Urbina. Poemas con maioría de hendecasílabos e alexandrinos, nos que traballa a busca dun camiño de contradicións, utopías, batallas, soños, memorias no tempo etc.

### Publicacións en lingua galega 
*[miniatura|Presentación de *Metafísica da ausencia*, [Pontevedra, 03/02/2019, con Tamara Andrés e Silvia Penas]]*Metafísica da ausencia* (2019). Editora Urutau. Brasil. 56 páxs. O profesor Israel Sanmartín di da obra: "Metafísica da ausencia é unha procura da ausencia que nace preñada por un anticristo que vén para asasinar toda presenza redentora e enclaustrala no esquecemento da historia".

### Publicacións colectivas 
* *Dentes para a mazá (doce poetas en creación)* (2018)*.* Chan da Pólvora. ISBN 978-84-948565-4-9.

## Recoñecementos 
* 2013: Premio Nacional Jóvenes Promesas de las Letras, por *Triste escarlata*
* 2014: Premio Internacional de Novela Experimental Charlotte Sabine, por *Triste escarlata*

*[miniatura|O escritor en 2016 no [Museo Provincial de Pontevedra|Museo de Pontevedra]]2016: Premio 'Narrador Estratega' de la ASCHI Café 'Trece Leguas', con *Desagravio de la derrota*.
*2020: XXXIV Certame de Poesía en Lingua Galega Rosalía de Castro: segundo premio por *O perigo de estar exhaustos.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en 2016

* Entrevista en 2017
Rudaki

**Abdullah Jafar Ibn Mohammad Rudaki** (en taxico Абӯабдуллоҳ Ҷафар Ибн Муҳаммад Рӯдакӣ; en persa ابوعبدالله جعفربن محمدبن حکیم‌بن عبدالرحمن‌بن آدم رودکی), nado en Rudak (imperio Samánida) en 859 e finado no mesmo lugar arredor de 941, foi un poeta persa coñecido como **Rudaki**, **Rudagi** ou **Rudhagi**, primeiro grande autor da lingua persa moderna e considerado o fundador da literatura persa clásica.

A súa poesía contén moitos dos vellos xéneros da poesía persa, incluíndo o cuarteto, mais só unha pequena porcentaxe da súa extensa obra sobreviviu.

## Traxectoria 
Naceu en Rudak, localidade de Transoxiana, actualmente rexión de Panjakent en Tadjiikistán. A maioría dos seus biógrafos din que era totalmente cego, aínda que non de nacemento. Foi o poeta da corte do emir samánida Nasr II (914-943) en Bukhara, mais crese que logo perdeu os seus favores e foi condenado á pena de cegueira por motivos relixiosos.

## Obra 
[miniatura|[Papel moeda|Billete taxico de 500 somoni co retrato de **Rudaki**]]
Rudaki escribiu en todos os estilos poéticos, aínda que a súa temática preferida era a bucólica: na súa obra prevalece a ledicia e o optimismo. Consíderase *Kalila wa Dimna*, da que só se conservan fragmentos, a súa obra máis destacada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* E.G. Browne. *Literary History of Persia*. (Catro volumes, 2256 páxinas), 1998, ISBN 0-7007-0406-X
* Jan Rypka, *History of Iranian Literature*. Reidel Publishing Company, 1968, ISBN 90-277-0143-1
### Ligazóns externas 
*Forensic sculpture of Rudaki by M.M. Gerasimov
* Rudaki, Abu Abd Allah, biografía por Iraj Bashri, University of Minnesota. 
* Rudaki
Valor de lei (filme de 1969)

***Valor da lei*** (título orixinal en inglés ***True Grit*** ) é unha película estadounidense dirixida por Henry Hathaway e estreada en 1969. A película estaba baseada no guión adaptado da novela homónima de Charles Portis, publicada en 1968.

## Sinopse 
Un antigo alguacil axuda unha moza a buscar os asasinos do seu pai. Ela, Mattie Ross, é unha moza altiva e de natureza resolta que presenta un aspecto indomábel, traballaba como contadora no rancho de seu pai. É por iso que, cando o seu pai marcha a Fort Smith para mercar cabalos e foi roubado e brutalmente asasinado polo seu capataz, Tom Chaney, a rapaza xura vingarse.

Tras enganar o coronel G. Stonehill, para pór en orde as finanzas do seu pai, Mattie contratou un antigo comisario, agora xubilado, Rooster Cogburn, un home torto e borrachón para axudala a atrapar a Chaney. Outro axente da lei, un Ranger de Texas chamado "La Boeuf", únese a eles na procura do criminal, pois tamén o quere capturar para cobrar unha recompensa por outro asasinato. Os dous homes senten unha aversión mutua entre eles, e comezan a cruzar insultos e discrepan sobre a estratexia a seguir pero Mattie conseguiu facer que colaborasen.

## Personaxes 
* John Wayne: Rooster Cogburn
* Kim Darby: Mattie Ross 
* Glen Campbell: M. Leboeuf, Ranger de Texas 
* Jeremy Slate: Emmett Quincy 
* Robert Duvall: "Lucky" Ned Pepper 
* Dennis Hopper: Moon Garrett 
* Jeff Corey: Tom Chaney 
* John Doucette: o sheriff ao que Mattie se dirixe cando chega a Fort Smith
* Hank Worden: o empresario funerario 
* James Westerfield: o xuíz Parker 
* John Fiedler: mestre Daggett

## Premios e nomeamentos 
### Premios 
* 1970: Óscar ao mellor actor por John Wayne 
* 1970: Globo de Ouro ó mellor actor-Drama para John Wayne

### Nomeamentos 
* 1970: Oscar á mellor canción orixinal de Elmer Bernstein (música) e Don Black (letra) "True Grit" 
* 1970: Globo de Ouro para a mellor promesa masculina de Glen Campbell
* 1970: Globo de Ouro para a mellor canción orixinal de Elmer Bernstein (música) e Don Black (letra) "True Grit"
* 1970: BAFTA á mellor promesa de Kim Darby

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filmografía en IMDb  
* Foto da película en Allmovie  
* Ficha da película en TCM 
* Ficha da película en FilmAffinity
Luumäki

**Luumäki** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;660&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 859,83&nbsp;km2, dos cales 109,77nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 6,21&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Lappeenranta, Lemi, Savitaipale, Hamina, Kouvola e Miehikkälä, estes tres últimos na rexión veciña de Kymenlaakso.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Luumäki
Soutelinho da Raia, Chaves

**Soutelinho da Raia** foi unha freguesía portuguesa de 8,57&nbsp;km² de área que se localizaba no municipio de Chaves, na Raia con Galiza. No ano 2011 tiña 150 habitantes.

En 2013 pasou a formar parte da nova freguesía de Calvão e Soutelinho da Raia.

Estaba formada por un único lugar homónimo, que até 1868 foi considerado ―canda Cambedo e Lamadarcos― un dos tres *pobos promiscuos*, por estar situado na mesma fronteira, entre Galiza e Portugal, pertencendo a parte galega á parroquia de Videferre. Nese ano, a parte galega foi anexada a Portugal e incorporada á freguesía de Soutelinho da Raia.

## Xeografía 
Soutelinho sitúase no extremo noroccidental do concello de Chaves, a 18&nbsp;km da súa capital. Limita ó leste coa freguesía de Ervededo, ó sur coa de Calvão, ó oeste co concello de Montalegre e ó norte con Galiza.

Áchase nas alturas da Serra da Panadeira, na súa zona de transición á serra do Larouco. A súa altitude elevada (entre 750 e 850 msnm) determina o seu clima rigoroso, con invernos moi fríos e de abondosas nevaradas.

## Historia 
[miniatura|esquerda|Freguesía de Soutelinho e mais a parte galega do [Soutelinho da Raia, Soutelinho da Raia|lugar homónimo na *Carta Xeométrica de Galiza* de Fontán (1845).]]
A freguesía de Soutelinho, co seu lugar do mesmo nome, era unha poboación dividida en dúas partes pola fronteira galego-portuguesa. Mais non só era dividido o lugar en si, senón que a liña fronteiriza atravesaba as propias casas, pertencendo cada parte a un país. Ademais, as dúas partes adoitaban ter cadansúa porta. Isto podía favorecer o contrabando e a burla das autoridades. A primeira referencia coñecida desta situación áchase nun documento de 1526, aínda que se ignora a súa orixe.

Até 1836 pertenceu ó concello de Chaves. Despois formou parte do antigo concello de Ervededo desde a súa creación en 1836 até a súa extinción en 31 de decembro de 1853, cando pasou de novo para o de Chaves.

En 1868, coa entrada en vigor do Tratado de Lisboa de 1864, en troco do Couto Mixto foron anexados a Portugal as partes galegas dos chamados *pobos promiscuos*. Deste xeito, foille incorporada a outra parte de Soutelinho, que pertencía á parroquia de Videferre. Eclesiasticamente seguiu a pertencer á freguesía galega e por tanto á diocese de Ourense. Porén, coa entrada de Portugal en 1910 nun novo réxime e as crecentes dificultades dos párrocos para cruzar a fronteira, a parte galega acabou sendo incorporada tamén á arquidiocese de Braga o 27 de novembro de 1914.

A freguesía eclesiástica pertencía ó arcebispado bracarense até que en 1922 pasou a formar parte da nova diocese de Vila Real, igual cás demais freguesías do distrito homónimo.

Foi extinta en 2013, no ámbito da reforma administrativa portuguesa, ó se unir á freguesía de Calvão para formar unha nova freguesía denominada União das Freguesias de Calvão e Soutelinho da Raia coa sede en Calvão.

## Demografía 

## Galería de imaxes 
## Lugares e freguesías 
### Lugares de Soutelinho da Raia 
### Freguesías de Chaves 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* Páxina web sobre Soutelinho da Raia
* Blog sobre Soutelinho da Raia
Jaime Terceiro

**Jaime Terceiro Lomba,** nado en  Pontevedra o 30 de abril de 1946, é un economista galego catedrático de universidade, expresidente de Caja Madrid e exdirector xeral do Banco Hipotecario de España e académico da Real Academia de Ciencia Morais e Políticas.

## Traxectoria 
Estudou a secundaria no Instituto de Pontevedra. Doutorouse en enxeñaría aeronáutica con premio extraordinario e licenciado en Ciencias Económicas con premio extraordinario. En 1974 diplomouse en enxeñería na Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB). En 1978 foi profesor agregado e en 1980 catedrático de  Econometría e métodos estatísticos na Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade Complutense de Madrid. De 1980 a 1981 foi vicerreitor Primeiro da Universidade Complutense.

De 1981 a 1983 foi director xeral de Expansión e Director Xeral de Planificación e Investimentos do Banco Hipotecario de España. De 1988 a 1996 foi presidente executivo de Caja Madrid e  impulsou a súa expansión estatal. En 1995 foi nomeado académico de número da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas. Saíu da dirección de Caja Madrid por presións políticas do Partido Popular e o seu lugar foi ocupado por Mercedes de la Merced. En 2015 entrou a formar parte do consello de administración de AENA.
## Distincións
Recibiu o premio Rei Juan Carlos I de Economía en 2012 polo seu labor precursor en detectar os problemas das caixas de aforro.

## Obra 
* *Economía del cambio climático.*  EAN:9788430607563.
## Vida persoal
É irmán do tamén economista José B. Terceiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da universidade Complutense.
*Fundación Ramón Areces
*Biografía
Otumfuo Nana Osei Tutu II

**Osei Tutu II**, nado en Kumasi o 6 de maio de 1950 é o dezaseisavo Asantehene, o gobernante tradicional do Reino de Ashanti en Ghana dende o 26 de abril de 1999. Otumfuo Osei Tutu II é un descendente directo do fundador do Imperio de Ashanti, Otumfuo Osei Tutu I.

## Traxectoria 
Naceu o 6 de maio de 1950, sendo o máis novo dos cinco fillos de Nana Afia Kobi Serwaa Ampem II, Asantehemaa (raíña nai dos Ashanti). O seu pai, Nana Kwame Boakye-Dankwa, era de Kantinkyere en Ashanti e foi Duque Brehyia de Asante. Nana Kwame Boakye-Dankwa morreu o 1 de xaneiro de 2002, en Kumasi, Ashanti.

Osei Tutu tivo seis fillos. O seu pai tivo outros fillos doutros matrimonios, incluíndo a Yaw Boateng, Kwaku Duah, Kwabena Agyei-Bohyen, Afua Sarpong e Ama Agyemang (Kumasi, Ashanti), Fredua Agyeman Prempeh, Nana Kwasi Agyemang Prempeh e Nana Kwasi Boachie Gyambibi (Kumasi, Ashanti).

O nome de Asantehene Osei Tutu II concedido ó nacer, Nana Barima Kwaku Duah, é o nome do avó paterno do emperador Asante.

## Notas
Río Ogooué

O **río Ogooué** é un longo río do oeste de África central que desemboca no océano Atlántico, o río máis importante de Gabón.  A súa conca hidrográfica drena case a totalidade de Gabón, con algúns afluentes que chegan á República do Congo, Camerún, e Guinea Ecuatorial. O 90% da conca entra nos límites do país e cobre as dúas terceiras partes do país.

## Xeografía 
Cunha lonxitude duns 1200&nbsp;km (900&nbsp;km segundo outras fontes), o Ogooué é relativamente curto en relación ós grandes ríos africanos e boa parte da súa conca está cuberta por selvas con escasa poboación humana, dado o seu clima tropical húmido, moi pouco saudable para o ser humano.

Nace na república do Congo, nos montes Ntalé, a unha altitude de 840 metros. É navegable un longo tramo do seu curso e nas súas ribeiras hai escasas poboacións, sendo as máis destacadas, Luanda, Lambaréné, Ndjole, Booué, Kankan, Ndoro, Lastoursville, Moanda e Franceville. O Ogooué, despois de seguir un curso de leste a oeste, desauga no océano Atlántico a través dun delta pantanoso, duns 100&nbsp;km de ancho e 100&nbsp;km de longo, ó sur de Port-Gentil. Fronte á súa desembocadura, a uns 450 km, atópase a illa volcánica de Annobón.

Albert Schweitzer, o médico, filósofo e teólogo franco-alemán, Premio Nobel da Paz en 1952, tomou o seu val como centro de operacións.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Maria Petringa, *Brazza, A Life for Africa*, 2006, ISBN 978-1-4259-1198-0 (en inglés)
Los Amigos del Progreso

***Los Amigos del Progreso*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1886.

## Historia e características 
Órgano da sociedade do mesmo nome apareceu o 6 de xuño de 1886. Periódico semanal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Cándido Carrillo Cousillas

**Cándido Ramón Carrillo Cousillas**, nado en Malpica de Bergantiños, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Militante da CNT, foi elixido concelleiro de Malpica de Bergantiños nas eleccións do 31 de maio de 1931. Permaneceu como concelleiro durante todo o período republicano. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica con outros republicanos en xuño de 1938 na evasión da motora *San Adrián*. Pasou a zona leal, traballou na CAMPSA en Barcelona e despois como mariñeiro en Port-Vendres. Regresou a Galicia en xullo de 1943. Foi xulgado en Ferrol por rebelión militar e condenado a 12 anos e 1 día de prisión.

## Vida persoal 
Casou con Regina Chouciño Blanco e foi pai de José e Cándido Carrillo Chouciño.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La gran odisea
Pilar Lorengar

**Pilar Lorenza García Seta**, coñecida como **Pilar Lorengar**, nada en Zaragoza o 16 de xaneiro de 1928 e finada en Berlín o 2 de xuño de 1996, foi unha soprano española que realizou gran parte da súa carreira en Berlín con repertorio de zarzuela, Mozart, Puccini, Verdi e Wagner.

## Traxectoria 
Pilar Lorengar naceu en Zaragoza e viviu os seus primeiros anos nunha vivenda humilde da rúa Las Armas, 92, no barrio de El Gancho de Zaragoza. Asistiu en réxime de internado ao colexio Duquesa Villahermosa das Fillas da Caridade, onde participou no coro escolar. Afeccionouse á zarzuela escoitándoa na radio. Antes de iniciar os seus estudos musicais cantou zarzuela no programa "Ondas Infantiles" de Radio Zaragoza da Cadena SER.

En 1957 e tras numerosas colaboracións gravou en París o último concerto do director Ataúlfo Argenta, *Ein deutsches Requiem* de Brahms. En 1958 debutou en Berlín con *Carmina Burana*, de Carl Orff, e foi contratada pola Deutsche Oper, onde permaneceu ata a fin da súa carreira como unha das artistas máis apreciadas do conxunto. Alí consagrouse na reapertura do teatro en 1961 en *Don Giovanni* xunto a Dietrich Fischer-Dieskau. En 1963 foille concedido o título de *Kammersängerin* (cantante de cámara). En 1961 actuou por primeira vez en Salzburgo con *IIdomeneo, re di Creta*. Na Metropolitan Opera de Nova York deboutou en 1966 como "Donna Elvira" en *Don Giovanni*, papel co que o mesmo ano regresou a Buenos Aires. Varias xiras tamén a levaron ao Xapón. Na Metropolitan cantou 16 personaxes ata 1982 en máis de 150 representacións.

Ademais destacou como "Elisabetta" en Don Carlos, *Madama Butterfly*, *Manon Lescaut*, *Suor Angelica*, *Mignon*, *Liu*, *Euridice*, *Nedda*, *Regina*, *Mathis der Maler*, "Alice" en *Falstaff*, "Marguerite" en Faust, "Mimi" en *La Bohème*, "Agata" en *Der Freischütz*, "Elisabeth" de *Tannhäuser* e "Elsa" de *Lohengrin*. Tamén como "Micaela" en *Carmen*, "Melisande" en *Pelléas et Mélisande*, "Marie" en *Prodaná nevěsta*, *Jenůfa*, "Tatiana" en *Evgenii Onegin*, "Eva" en *Die Meistersinger von Nürnberg* e obtivo grande éxito en 1969 con *Tosca* dirixida por Lorin Maazel e como "Desdemona" en *Otello00.*

Como cantante convidada actuou confrecuencia na ópera de Viena e en concertos da Filharmónica de Viena. O seu último éxito en Berlín foi "Valentin"e de *Les Huguenots* de Giacomo Meyerbeer, escenificada por John Dews, retirándose no Teatro Campoamor de Oviedo en 1991. A súa despedida en Berlin foi como *Tosca*, ese mesmo anmo. Tiña 63 anos e levaba corenta de carreira profesional.

Faleceu de cancro de pulmón en 1996 aos sesenta e oito anos no Park Sanitarium de Berlín. Segundo o seu desexo, as súas cinsas foron esparexidas no mar do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castillo, Sergio; Martínez, Alejandro: *Pilar Lorengar, una aragonesa de Berlín*, Universidade de Zaragoza, 2016, ISBN 978-84-16723-15-7
* Elsner, Werner; Busch, Max W.; Albrecht, Gerd, *Pilar Lorengar: ein Portrait*, Stapp, 1985, 152 páx.
### Ligazóns externas 
* Traxectoria de Pilar Lorengar  na Fundación Príncipe de Asturias.
* Discografía completa

}
Luís Rodríguez Villar

**Luís Rodríguez Villar**, coñecido como **Luís da Rogita**, nado en Malpica de Bergantiños o 6 de abril de 1908 e finado no mesmo concello o 11 de xuño de 1987, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Membro do Sindicato de Obreros y Profesiones Varias de Malpica da CNT.  Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica con outros republicanos en xuño de 1938 na evasión da motora *San Adrián*. Cruzou a fronteira desde Audierne e loitou na batalla de Teruel. Fuxiu novamente a Francia e estivo detido no campo de concentración de Argelès-sur-Mer. Continuou a loita contra os nazis até que foi detido cando tentaba cruzar a fronteira suíza. Deportado a Mauthausen, ingresou o 25 de xaneiro de 1941. Logrou sobrevivir e foi liberado o 5 de maio do 1945. Quedou en Francia. Regresou a Malpica en agosto de 1978.

## Vida persoal 
Casou con Germana Gilquin.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Madison Wolfe

**Madison Wolfe**, nada en Metairie, Luisiana o 4 de outubro de 2002, é unha actriz estadounidense. Fixo o seu debut no cinema no filme dramático *On the Road* (2012), e na televisión na serie da HBO *True Detective* (2014). Protagonizou o filme de terror *Expediente Warren: O caso Enfield* (2016), e interpretou a Barbara Thorson no filme de fantasía *I Kill Giants* (2017).

A irmá de Wolfe, Meghan, tamén é actriz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jimmy Garoppolo

**James Richard Garoppolo**, nado o 2 de novembro de 1991 en Arlington Heights, Illinois, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de quarterback para San Francisco 49ers da National Football League (NFL). Formado na Eastern Illinois, foi elixido na segundo rolda do Draft da NFL de 2014 polos New England Patriots, equio co conseguiu dous títulos da Super Bowl como quarterback suplente de Tom Brady.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Jimmy Garoppolo na páxina de San Francisco 49ers
Tempada 2017-18 da NBA

A **tempada 2017-18 da NBA** foi a 72ª na historia da National Basketball Association (NBA). A tempada regular comezou o 17 de outubro de 2017, e rematou o 11 de abril de 2018. O All-Star Game da NBA de 2018 disputouse o 18 de febreiro de 2018 no Staples Center dos Ánxeles. Os Playoffs comezaron o 14 de abril de 2018 e remataron o 8 de xuño de 2018 coa disputa do cuarto partido das Finais da NBA entre os Cleveland Cavaliers e os Golden State Warriors, que tiveron coma campión ós Warriors por 4-0.

## Cambios de adestrador 
Por primeira vez dende a inauguración da BAA, non houbo cambios de adestrador dende a tempada anterior ata o comezo da tempada 2017-18.

## Tempada regular 
A tempada regular comezou o xoves 17 de outubro de 2017, e rematou o mércores 11 de abril de 2018.

### Clasificacións 
#### Por división 
;Conferencia Leste

;Conferencia Oeste

* Aparecen en cor verde as franquías que se clasificaron para disputar os Playoffs.
**x**- Clasificado para playoffs
**y**- Campión de división
**c**- Vantaxe de campo nos playoffs de conferencia
**z**- Vantaxe de campo en todos os playoffs

## Playoffs 
## Estatísticas 
### Líderes individuais 
## Galardóns 
### Premios anuais 
Os premios da tempada foron entregados na cerimonia dos premios da NBA, realizada o 25 de xuño de 2018.

***Primeiro equipo All-NBA:**
** F LeBron James, Cleveland Cavaliers
** F Kevin Durant, Golden State Warriors
** C Anthony Davis, New Orleans Pelicans
** G James Harden, Houston Rockets
** G Damian Lillard, Portland Trail Blazers

***Segundo equipo All-NBA:**
** F Giannis Antetokounmpo, Milwaukee Bucks
** F LaMarcus Aldridge, San Antonio Spurs
** C Joel Embiid, Philadelphia 76ers
** G Russell Westbrook, Oklahoma City Thunder
** G DeMar DeRozan, Toronto Raptors

***Terceiro equipo All-NBA:**
** F Jimmy Butler, Minnesota Timberwolves
** F Paul George, Oklahoma City Thunder
** C Karl-Anthony Towns, Minnesota Timberwolves
** G Stephen Curry, Golden State Warriors
** G Victor Oladipo, Indiana Pacers

***Primeiro equipo defensivo:**
** F Robert Covington, Philadelphia 76ers
** F Anthony Davis, New Orleans Pelicans
** C Rudy Gobert, Utah Jazz
** G Victor Oladipo, Indiana Pacers
** G Jrue Holiday, New Orleans Pelicans

***Segundo equipo defensivo:**
** F Draymond Green, Golden State Warriors
** F Al Horford, Boston Celtics
** C Joel Embiid, Philadelphia 76ers
** G Jimmy Butler, Minnesota Timberwolves
** G Dejounte Murray, San Antonio Spurs

***Primeiro equipo de Rookies:**
** F Kyle Kuzma, Los Angeles Lakers
** F Lauri Markkanen, Chicago Bulls
** G Jayson Tatum, Boston Celtics
** G Donovan Mitchell, Utah Jazz
** G Ben Simmons, Philadelphia 76ers

***Segundo equipo de Rookies:**
** F John Collins, Atlanta Hawks
** F Josh Jackson, Phoenix Suns
** G Dennis Smith Jr., Dallas Mavericks
** G Lonzo Ball, Los Angeles Lakers
** G Bogdan Bogdanović, Sacramento Kings

### Xogadores do mes 
### Rookies do mes 
### Adestradores do mes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*National Basketball Association

### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial da National Basketball Association
Parikkala

**Parikkala** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;844&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 760,71&nbsp;km2, dos cales 168,45nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 8,18&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Rautjärvi, Ruokolahti, Kitee e Savonlinna, estes dous últimos pertencentes ás rexións veciñas de Carelia do Norte e Savonia do Sur respectivamente.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Parikkala
Pedro Loureiro González

**Pedro Loureiro González**, finado na Coruña o 25 de novembro de 1996, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre. Foi mestre interino da escola do Baleo (Ortigueira) en 1931. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado concelleiro de Malpica de Bergantiños en 1938. Foi nomeado alcalde de Malpica o 28 de marzo de 1940.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Rodríguez Chouciño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rosa Rius Gatell

**Rosa Rius Gatell** é unha profesora do Departamento de Historia da Filosofía, Estética e Filosofía da Cultura da Universidade de Barcelona, especializada na filosofía do renacemento e o pensamento das mulleres en diferentes períodos da historia, en particular, dos séculos XII-XVI e do século XX.

Entre as súas publicacións, destacan *Il Principe* de Niccolò Machiavelli. A primeira tradución castelá baseada nun manuscrito inédito, con Montserrat Casas (2010), así como a introdución á *Historia de las mujeres filósofas de Gilles Ménage* (2009), a edición, a tradución e introdución do *De la Ilíada* por Rachel Bespaloff (2012) participou en obras colectivas, tal como a antoloxía *Lectoras de Simone Weil,* con Fina Birulés.

## Notas
Doutrina Zhdanov

miniatura|Selo soviético de Andrei Zhdanov.

A **doutrina Zhdanov** (en ) foi unha doutrina cultural soviética desenvolvida polo secretario do Comité Central Andrei Zhdanov en 1946. A doutrina propoñía unha división do mundo en dous campos: as forzas *imperialistas*, dirixidas polos Estados Unidos, e as *democráticas*, lideradas pola Unión Soviética. O principio fundamental da doutrina Zhdanov foi a miúdo resumida na frase "O único conflito que é posible na cultura soviética é o conflito entre o bo e o mellor". O zhdanovismo axiña se converteu nunha política cultural soviética, o que significou que artistas, escritores e intelectuais tiveron que adaptarse á liña do partido nas súas obras creativas. Baixo esta política, os artistas que non cumprisen cos desexos do goberno arriscábanse á persecución. A política permeneceu activa até a morte de Iosif Stalin en 1953.

## A declaración 
### Contexto 
Será despois da conferencia de Szklarska Poręba, Polonia, na que se funda a Kominform, cando Andrei Zhdanov presente o seu informe o 22 de setembro de 1947. Este é publicado o 5 de outubro do mesmo ano, no xornal comunista francés ''L'Humanité.* O obxectivo básico do citado informe será definir a nova  orientación política soviética de cara ao campo occidental, en resposta á Doutrina Truman.

### Contido (extractos) 
Canto máis nos afastamos do final da guerra, máis claramente aparecen as dúas principais direccións da política internacional de posguerra, correspondentes á disposición en dous campos principais das forzas políticas que operan na area mundial: o campo imperialista e antidemocrático e o campo antiimperialista e democrático. *As forzas antiimperialistas e antifascistas forman o outro campo. A URSS e os países de nova democracia son os seus cimentos*

## Análise e consecuencias 
Zhdanov propón unha análise maniqueo que ía ser característico da problemática da Guerra Fría que comeza a anunciarse por eses anos. Contra a guerra e o imperialismo americano, facía falta, segundo Zhdanov, mobilizar todas as forzas. Non había xa que colaborar cos burgueses e os socialdemócratas, considerados de agora en diante como aliados obxectivos do imperialismo. Os partidos comunistas occidentais, con importantes apoios sociais sobre todo en Francia e en Italia, foron criticados pola súa participación nos seus respectivos gobernos e víronse obrigados a endurecer a súa liña política.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Doutrina Truman
* Guerra fría
* Kominform
### Bibliografía 
*Braudel, Fernand, 1993. *A History of Civilizations*, translated by Richard Mayne. Nova York: A. Lane, 1993. . Reprinted Nova York: Penguin Books, 1994. ;  (pbk).
*Green, Jonathan, and Nicholas J. Karolides. 2005. *The Encyclopedia of Censorship*, rev. ed. Nova York: Facts On File. .
*Taruskin, Richard, 2010. *Music in the Late Twentieth Century''. Oxford: Oxford University Press. .
Víznar

**Víznar** é unha localidade e concello español da provincia de Granada. Está na parte central da Vega de Granada, a uns nove quilómetros da cidade de Granada. A súa superficie é de 13&nbsp;km². Atópase a unha altitude de 1050 metros.
[miniatura|Mapa comarcal: Situación de Víznar (en cor máis escura) na Vega de Granada, co concello de [Granada no centro da imaxe.]]
Foi entre esta localidade e a veciña de Alfacar onde o escritor Federico García Lorca foi asasinado en 1936.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 997 habitantes.

## Política 
Os resultados en Víznar das eleccións municipais, celebradas en maio de 2015, son:

## Cidades irmandadas 
*  Fuente Vaqueros, España (localidade na que naceu Federico García Lorca)

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Parque natural de Sierra de Huétor
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello de Víznar .
* Wiki Granadapedia (GFDL) .
Río Lempa

miniatura|dereita|Vista do río Lempa dende Honduras e Guatemala.
O **río Lempa** é un río con vertente ó océano Pacífico. Con 422 km de lonxitude é un dos ríos máis longos de Centroamérica e o máis longo do Salvador. A súa conca abrangue tres países: Guatemala, Honduras e O Salvador.

## Nacemento e desembocadura 
Nace entre as montañas volcánicas das mesetas centrais da rexión a unha elevación aproximada de 1200-1500 msnm no concello de Esquipulas, Chiquimula en Guatemala, onde é a unión dos ríos Chacalapa, Tepoctún, A Planta e *Olopita*, e discorre 30&nbsp;km en territorio guatemalteco, ingresando a Honduras onde percorre o departamento de Ocotepeque por 31,4&nbsp;km.

## Notas
Teodora Cantacuzena

**Teodora Cantacuzena**, nada c. 1340 e finada despois de 1390, foi a emperatriz consorte de Aleixo III de Trebisonda.

## Traxectoria 
Teodora é considerada filla de Nicéforo Cantacuzeno, *sebastocrátor.* Segundo a crónica do seu parente Xoán VI Cantacuzeno, Nicéforo foi encarcerado por ordes de Aleixo Apocauco, un dos principais asesores de Ana de Savoia na guerra civil contra Xoán VI, en 1341. Nicéforo foi liberado máis tarde e foi o gobernador de Adrianópole na década de 1350. A identidade da súa nai é descoñecida.

As traducións dispoñíbeis en latín da crónica mencionan a Nicéforo como *patruelis* de Xoán VI, un primo irmán paterno. Asumindo que isto non foi un erro de tradución, o avó paterno de Teodora sería un irmán de Miguel Cantacuzeno.

O 28 de setembro de 1351, Teodora casou con Aleixo III de Trebisonda. De acordo con *Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era* (1926) de William Miller, o matrimonio tivo lugar na reconstruída Igrexa de Santo Uxio. Miller considera que o matrimonio foi o resultado dunha alianza entre Xoán VI e Aleixo III:

* Ana de Trebisonda (6 de abril de 1357 - despois de 1406). casou con Bagrat V de Xeorxia como a súa segunda esposa. A «Crónica Xeorxiana» do século XVIII indica que ela foi a nai do fillo máis novo de Bagrat V, Constantino I de Xeorxia.
*Basilio de Trebisonda (17 de setembro de 1358 - c. 1377). Fillo máis vello, morreu novo.
* Manuel III de Trebisonda (16 de decembro de 1364 - 5 de marzo de 1417).
*Eudoxia de Trebisonda. Casou primeiro con Tadjeddin Pasha de Sinop, tamén emir de Limnia. O matrimonio tivo lugar o 8 de outubro de 1379. Tadjeddin morreu nunha batalla contra o seu tío Haji Omar en 1386. Xurxo Frantzes indica que tivo fillos co seu primeiro marido, pero os nomes son descoñecidos. Eudoxia logo casou con Constantino Dragaš, un gobernante rexional semi-independente do fragmentando Imperio serbio, o seu propio reino centrouse en Velbazhd (Kyustendil). En 1395, xunto co seu veciño e aliado, o rei serbio Marko Mrnjavčević de Prilep, Constantino Dragaš morreu loitando polo seu sultán otomán Beyazid I contra Mircea I de Valaquia en Rovine, preto de Craiova. Eudoxia non tivo fillos coñecidos co seu segundo matrimonio.
*María de Trebisonda. casou con Süleyman Beg, emir de Chalybia. Era o fillo de Omar Haji e primo de Tadjeddin Pasha.
* Unha filla descoñecida. casou con Mutahharten, emir de Erzindjan.

Logo da morte de Aleixo III o 20 de marzo de 1390, Teodora retirouse a un mosteiro en Constantinopla. O seu nome monástico foi Teodosia. Non hai mención sobre ela despois.

## Notas
Myrna Mack

**Myrna Mack Chang**, nada o 24 de outubro de 1949 e finada o 11 de setembro de 1990, foi unha antropóloga guatemalteca.

## Biografía 
Naceu no Barrio San Nicolás, departamento de Retalhuleu, nunha familia con ascendencia chinesa e maia. Estudou antropoloxía no Reino Unido na Universidade de Mánchester e na Universidade de Durham.

Ao seu regreso a Guatemala dedicouse a dirixir o traballo de campo en varias comunidades rurais desarraigadas pola guerra civil dese país centroamericano. En 1986 en conxunto con algúns compañeiros e colegas de Inforpress Centroamericana, funda a Asociación para el Avance de las Ciencias Sociales.

## Morte 
miniatura|179x179px|Marco Vinicio Cerezo Arévalo, responsábel político da morte de Myrna Mack.
Foi asasinada fronte á súa oficina na Cidade de Guatemala, acoitelada 27 veces, por un escuadrón da morte das Forzas Armadas de Guatemala (supostamente creado pola Escola das Américas) baixo o réxime do demócrata cristián Marco Vinicio Cerezo (presidente entre 1986 e 1991). En abril de 2004, despois dun xuízo dirixido pola Corte Interamericana de Dereitos Humanos e grazas á tenaz actividade da súa irmá Helen Mack, o goberno de Guatemala recoñeceu publicamente que os seus axentes cometeran o asasinato e implementaron medidas de reparación á súa familia.

## Vida persoal 
O 16 de novembro de 1973 nace a súa filla Lucrecia Hernández Mack, que en 2016 converteuse na primeira muller á fronte do Ministerio de Saúde de Guatemala.

## Fundación Myrna Mack 
En 1993, a súa irmá Helen Mack creou a Fundación Myrna Mack, na súa memoria. A institución foi financiada inicialmente cos fondos provenientes do Right Livelihood Award, coñecido como o premio Nobel Alternativo da Paz outorgado a Helen en decembro de 1992. A fundación traballou inicialmente para esclarecer o asasinato de Myrna Mack e o doutros desaparecidos por mor da guerra civil de Guatemala. Na actualidade ten como obxectivo contribuír á construción do Estado Democrático de Dereito neste país.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Gulabi Gang

A ***Gulabi Gang*** (do  *Gulabi*, «rosa») é un grupo de activistas indias contra a violencia de xénero.

## Traxectoria 
O grupo apareceu por primeira vez en Bundelkhand, Uttar Pradesh, e foi fundado por Nitya nasa e anteriormente comandado por Sampat Pal Devi, como resposta á violencia doméstica xeneralizada e outros actos de violencia contra as mulleres. O grupo estendeuse e desde 2010 está activo en todo o norte da India, tanto nas rúas como na política local. Sampat Pal foi expulsada de Gulabi Gang. A fundadora e coordinadora nacional do grupo Satbodh Sain acusou a Sampat de mal uso da reputación e o nome da banda ao servizo de intereses persoais. E Parvati Soni, membro da localidade de Atarra, acusou Pal de exixir 5000 rupias para axudar a enfrontar os seus sogros en Maudaha que a estaban sometendo a graves torturas físicas e mentais.

## Aproximación ao grupo 
Gulabi Gang non é unha banda real, senón máis ben un grupo de mulleres que traballan pola xustiza para as mulleres oprimidas e maltratadas. Caracterízanse por levar saris rosas, uniformes que simbolizan a forza, e portan paus de bambú que poden utilizar como armas de ser necesario. A maioría destas mulleres proveñen da casta máis baixa, os Dalit.

Algunhas asociacións empresariais que apoian a Gulabi Gang son Vitalect, unha empresa de tecnoloxía e servizos que traballa con organizacións sen ánimo de lucro para axudalas coas súas necesidades tecnolóxicas, e Social India (SSI), unha empresa non lucrativa que promove a estabilidade das ONG.

Na organización non hai discriminación por motivos de xénero, porque se basea nos dereitos humanos. O servizo comunitario da banda inclúe a dotación de alimentos e gran aos poboadores das zonas rurais, pensións para viúvas que non teñen os medios económicos para enfrontar a súa vellez e axudar a previr o abuso a mulleres e nenos. O dote, a violación, os matrimonios infantís, a violencia doméstica, o abuso de menores e o acoso sexual, entre outros, son algunhas das accións denunciadas polo grupo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Gulabi Gang