open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ligas de fútbol de España

A **liga española de fútbol** é a principal competición entre equipos de fútbol de España. Celébrase anualmente desde 1929, e a tempada desenvólvese entre os meses de setembro (ou finais de agosto) e xuño (ou finais de maio). O torneo consta de ligas ou divisións interconectadas entre si, cuxa máxima categoría é a Primeira División. Ao termo de cada tempada e en función dos resultados obtidos, os equipos participantes poden ascender ou descender de liga ou de división.

## Sistema de ligas 
### Ligas masculinas 
### Ligas femininas 
### Evolución temporal 
### Sistema de ligas femeninas 
## Sistema de competición 
### Equipos participantes 
Para poder participar na liga española os clubs deben estar federados. No caso das categorías profesionais (Primeira e Segunda División), os clubs tamén deben cumprir os requisitos esixidos pola liga de Fútbol Profesional (LFP).

A diferenza doutros países, os equipos filiais poden participar na liga, aínda que nunca nunha división igual ou superior á do equipo ao que pertencen.

### Desenvolvemento da competición 
Aínda que o número de equipos que integran cada división varía, todas as categorías seguen un mesmo sistema de competición. O torneo desenvólvese entre os meses de setembro (ou finais de agosto) e xuño (ou finais de maio) do seguinte ano. Cada club enfróntase dúas ocasións aos demais equipos do seu mesma división (unha vez en campo propio e outra no do contrario), seguindo un calendario establecido por sorteo a principio de tempada. Xeralmente dispútase unha xornada cada semana (coincidindo co fin de semana). Os encontros finalizan ao noventa minutos, sen prórrogas nin quenda de penaltis en caso de terminar en empate.

### Regulamentación e xustiza deportiva 
A xustiza deportiva da competición está xestionada polo Comité de Competición da liga, organismo encargado de impor sancións e dirimir os conflitos entre clubs. Os árbitros (todos españois) dos partidos son designados, a través dun comité de designación formado por tres membros: Antonio Jesús López Nieto (exárbitro malagueño internacional), Evaristo Puentes Leira (exárbitro galego de Primeira División) e Victoriano Sánchez Arminio (presidente do Comité Técnico de Árbitros). Un árbitro non pode dirixir un partido no que participe un equipo da mesma comunidade rexional na que estea colexiado.

## Referencias
Ken P. Aplin

**Kenneth P. Aplin**, nado o 9 de outubro de 1958, e finado en 2010, é un biólogo australiano coñecido como **Ken P. Aplin**, que foi investigador asociado ao Instituto Smithsoniano.

## Traxectoria 
En 1981, obtivo o título de B.A. (*Bachelor of Arts*) en arqueoloxía na Australian National University e, en 1990, o de doutor en bioloxía na Universidade de Nova Gales do Sur, de Sydney.

Os seus intereses en investigación centráronse principalmente non só nos mamíferos terrestres da fauna das rexións Australo-Papúa e da *liña de Wallace*, senón que se estendeu fóra destas rexións tamén aos roedores murinos do Vello Mundo.

## Taxons descritos 
Entre outros, describiu a familia dos *Acrobatidae*, marsupiais da orde dos *Diprotodontia* (citado en M. Archer (ed.), *Possums and Opossums*: xxii).

## Abreviatura 
A abreviatura **Aplin** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Cuartifusa

A **cuartifusa** é unha figura musical  que equivale a 1/128 do valor dunha redonda, isto é, dura a metade dunha semifusa.

## Representación gráfica 
Represéntase por un círculo negro cunha hasta terminada por cinco bandeirolas ao lado. O seu símbolo en Unicode é U+1D164.

Image:Music-hundredtwentyeighthnote.svg|Cuartifusa.
Image:Music-hundredtwentyeighthrest.svg|Silencio de cuartifusa.

## Uso 
Era moi usada na música barroca, mais a dificultade para executala fixo que progresivamente se deixase de empregar. Para prescindir dela os compositores simplemente duplicaron o *tempo* das súas pezas e empregaron no seu lugar semicorcheas, que son máis fáciles de ler.

A partir desa época é raro encontralas nas partituras e cando se utilizan acostuman aparecer en pasaxes breves e rápidas incluídas en movementos lentos. Por exemplo, figuran no primeiro movemento da Sonata Patética de Beethoven plasmando rápidas escalas.

[miniatura|530px|center|Cuarto [compás (música)|compás do primeiro movemento da *Sonata Patética* de Beethoven. O último grupo de notas á dereita son **cuartifusas**.]]

### Notas
Megacles I

**Megacles I** (en grego Μεγακλῆς) foi un membro da familia dos Alcmeónidas, e arconte epónimo de Atenas durante o período -632 - -631, cando Cilón tentou apoderarse, sen éxito, do goberno. Megacles impediuno e ordenou o asalto da Acrópole, onde se refuxiaron os seguidores de Cilón como suplicantes de Atenea, e o asasinato de todos eles. Por esta razón foi acusado de sacrilexio por Mirón de Flía, e obrigado a se exiliar da cidade, xunto cos demais membros da súa familia, e sobre eles lanzouse a ***maldición dos Alcmeónidas***, que afectou tamén aos seus descendentes, xa que a súa acción atraeu tamén sobre Atenas unha impureza de considerábel transcendencia política.

## Notas
Megacles II

**Megacles II** (en grego Μεγακλῆς), nado en Atenas, era fillo de Alcmeón, neto de Megacles I e membro da familia dos Alcmeónidas, foi un opositor a Pisístrato no Século -VI.
## Traxectoria
Expulsou a Pisístrato durante o primeiro reinado deste último como tirano no -560. Tras once anos de exilio, cando os dous grupos rivais, os homes da chaira e os homes da costa, volveron enfrontarse, fixeron unha alianza matrimonial pola que Pisístrato casaría coa filla de Megacles.

Heródoto di que tamén enganaron aos atenienses cando montaron unha escena cunha rapaza chamada Fie, excepcionalmente alta, vestida con armadura, que recibiu a Pisístrato ao seu regreso, despois do seu casamento, facendo crer ao pobo que era a propia Atenea que chegaría a proclamar a Pisístrato como tirano, aínda que sexa tamén o propio Heródoto o que dubida da veracidade desta historia.

Seis anos máis tarde, Megacles volveríase contra Pisístrato, logrando expulsalo de Atenas por segunda vez, ao negarse este último a ter fillos coa súa filla, pondo fin á segunda tiranía de Pisístrato.

Megacles rivalizou ao redor do -560 con Hipoclides, un antigo arconte de Atenas, para casar con Agarista, filla do tirano de Sición, Clístenes. Da súa unión, tiveron dous fillos, Hipócrates o Maior e Clístenes. Megacles e a súa familia tamén tiveron que se exiliaren tras acentuarse as diferenzas con Pisístrato despois da segunda toma do poder por parte do tirano.

Hipócrates, o fillo máis vello, sería o pai doutro Megacles (coñecido porque foi sometido ao ostracismo no -486) e dunha filla, tamén chamada Agarista que ao contraer matrimonio con Xantipo sería a nai de Pericles e de Arifrón. Este Arifrón sería o pai de Hipócrates de Atenas elixido *strategós* (xeneral) no -424, finando ese mesmo ano.

O fillo máis novo, Clístenes, segundo Plutarco, sería o pai de Deinomache ou Dinomache, nai de Alcibíades.

Por tanto, Megacles II, ás veces chamado Megacles o Maior foi bisavó tanto de Pericles como de Alcibíades.

## Notas
Bogo

Como topónimo **Bogo** pode referirse a:

;En Galiza
***Bogo**, parroquia do concello da Pontenova;
****Bogo**, lugar de dita parroquia;
***Herbogo**, parroquia do concello de Rois;
****Herbogo**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Boga**, lugar da parroquia de Abeleda, no concello da Teixeira.
Bodegas

O topónimo **Bodegas** pode referirse a:

;En Galiza
***Bodegas**, lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Bodegas**, lugar da parroquia de Chavín, no concello de Viveiro;
***As Bodegas**, lugar da parroquia de Piñeira, no concello de Monforte de Lemos;
***As Bodegas**, lugar da parroquia de Espasante, no concello de Ortigueira;
***As Bodegas**, lugar da parroquia de Merille, no concello de Ourol.

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
***Setenil de las Bodegas**, concello da provincia de Cádiz.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Roberto Bodegas**, director e guionista de cine madrileño (n. 1933);
***Róber Bodegas**, humorista galego (n. 1982).

;Deportes
***Estadio Municipal Luís Bodegas**, estadio de fútbol de Monforte de Lemos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Bodeguiña**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***Bodegas Martín Códax**, adega de Vilariño (Cambados) de viño albariño.
Boimir

O topónimo **Boimir** pode referirse a:

;En Galiza
***Boimir**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***A Abeleira de Boimir**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Teodosii Rostotskyi

**Teodosii Rostotskyi** (en ; en ; en ), nado en 1725 e finado o 25 de xaneiro de 1805 en San Petersburgo (Imperio Ruso), foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1788 até a súa morte.

## Traxectoria 
Tivo unha vocación temperá, ingresando arredor dos 14 anos na Orde de San Basilio Magno. O 4 de decembro de 1753 foi ordenado sacerdote de dita orde.

O 2 de xullo de 1784 foi nomeado bispo de Chełm, e ao mes seguinte, o 2 de agosto, arcebispo coadxutor de Kíiv. Recibiu a consagración episcopal o 19 de xuño de 1785 de mans do metropolita Yason Smohozhevskyi, e tendo como principais co-consagrantes ao bispo de Lutsk e Ostroh Kypriian Stetskyi e ao bispo auxiliar da diocese latina de Lutsk Jan Chryzostom Kaczkowski.

O 1 de novembro de 1788 sucedeu a Yason Smohozhevskyi como metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus. Renunciou ao goberno da eparquía de Chełm en 1790.

Finou no cargo o 25 de xaneiro de 1805.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tomáš Hampl

**Tomáš Hampl**, nado o 18 de xullo de 1988 en Hradec Králové, é un xogador profesional de baloncesto checo que xoga para o Clavijo de LEB Prata. Cunha estatura de 2,15 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
O 13 de xaneiro de 2016 anunciouse a súa fichaxe polo Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Antin Anhelovych

**Antin Anhelovych** (en ; en ), nado o 14 de abril de 1759 e finado o 9 de agosto de 1814 en Lviv, foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, arcebispo de Lviv e metropolita de Galicia dende 1808 até a súa morte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Dereito penal

miniatura
Enténdese como **dereito penal** ou dereito criminal   aquela rama do dereito que estuda o delito, o delincuente e a pena. Esta rama do dereito regulas as infraccións e as consecuencias destas. 
O dereito penal ten autonomía, ciencia e categorías propias, e tamén ten conceptos propios e exclusivos, os cales pode prestar a outras ramas xurídicas.

Dentro do dereito penal podemos distinguir entre dúas ramas: dereito penal obxectivo e o subxectivo. Por unha banda podemos definir o dereito penal obxectivo como o conxunto de regras establecidas polo estado que establecen a pena correspondente a cada delito. Por outra, o dereito penal subxectivo é o conxunto que ten o estado de definir os delitos e impoñer e facer executar as penas impostas a cada delito.

## Tipos 
Dentro do dereito penal salientan o dereito penal internacional e o dereito penal militar. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Diccionario Jurídico Espasa. Fundación Tomás Moro. Espasa Calpe, S.A. Madrid 1992. ISBN 84-239-5988-0
Falanxerinos

A dos **falanxerinos** (*Phalangerinae*) é unha subfamilia de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos diprotodontes e suborde dos falanxeroideos, unha das dúas en que se divide a familia dos falanxéridos.

Comprende un total de 24 especies, subdivididas en dúas tribos, a dos falanxerinos e a dos tricosurinos.

## Características 
Son pequenos marsupiais xeralmente arborícolas de nocturnos e omnívoros. Durante o día permanecen nos seus niños formados nos troncos ocos das árbores, dos que saen a buscar comida durante a noite. Teñen unha estrutura corporal repoluda; a cabeza é curta, co fociño acabado en punta; a cola está recuberta de pelos de manerira non uniforme; asúa parte inferior está a miúdo espida, en relación á súa función prénsil.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfalilia foi descrita en 1888 polo zoólogo británico Oldfield Thomas en *Cat. Marsup. Monotr. Brit. Mus*.: 126.
** Xénero *Phalanger*
** Xénero *Spilocuscus*
* Tribo *Trichosurini* 
** Xénero *Strigocuscus*
** Xénero *Trichosurus*
** Xénero *Wyulda*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia*. Detroit: Thomson Gale.
* McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level* Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8. 
* Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): *The Mammals of Australia*. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing. 
* Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): *Mammalogy*. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing. 
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., editores (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Marsupiais
* Australidelfos
* Diprotodontes
* Falanxeriformes
* Falanxéridos

### Ligazóns externas 
* *Phalangerinae* Thomas, 1888 no ITIS.
* *Phalangerinae'' na EOL.
* Subfamily Phalangerinae Thomas 1888  en Fossilworks.
Crumble

miniatura|*Crumble*
O ***crumble*** é un pastel con froitas. Elabórase con diversas froitas que se recobren cunha masa de fariña, manteiga manteiga e azucre. Todo iso introdúcese no forno. Adóitase servir como sobremesa quente acompañado de cremas de ovo ou de leite, xeado ou compotas de diferentes froitas.

## Historia 
Crese que o *crumble* naceu debido ao racionamento de alimentos existente en Inglaterra durante a segunda guerra mundial.

## Características 
As froitas máis frecuentemente empregadas na elaboración desta torta son: grosellas brancas, ruibarbo, mazás, amoras, peras, cereixas, etcétera. Prefírense aquelas froitas que proporcionan á pasta un sabor lixeiramente acedo, por iso as froitas bravas son mellores. A masa pódese facer con fariña e manteiga, aínda que hai receitas que empregan anacos de galletas ou biscoitos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Strudel
* Empanada de mazá
Compresor scroll

miniatura|Mostra do funcionamento das espiras.
O **compresor de scroll** (ou *compresor de espiras*) é unha máquina que  comprime un gas, habitualmente aire ou fluído refrixerante. Utilízase como sobreaalimentador para os automóbiles, como bomba de baleiro ou nos aparellos de aire acondicionado.

## Historia 
O concepto de compresor scroll naceu en 1905 pola patente de Léon Creux en Francia e Estados Unidos.

Aínda que non se desenvolveu ata medio século despois. Isto ocorreu porque para fabricar un compresor deste tipo son necesarias máquinas automáticas. Estas máquinas  permiten a mecanización precisa dos elementos necesarios para que o compresor de espiras poida ser silencioso e eficiente.

## Funcionamento 
O compresor está formado por dúas espiras, unha fixa e outra móbil, que xira excentricamente. O gas entra polos extremos das espirais e comprímese diminuíndo o volume a medida que avanza cara ao centro do compresor onde se sitúa a válvula de descarga e por onde sae perpendicularmente. A duración deste proceso é de varias revolucións, polo que en todo momento existen dúas cámaras opostas do mesmo tamaño, obtendo así un ciclo de compresión case continuo que xera moi poucas vibracións.

Neste tipo de compresores as perdas de presión son baixas en comparación coas que producen os compresores alternativos. Orixinariamente a disposición típica do compresor era vertical, co motor eléctrico na parte inferior e a espira fixa na parte superior. Na actualidade tamén existen coa disposición en horizontal.

O campo de utilización deste tipo de compresores está encamiñado a aplicacións de pequenas potencias como aire acondicionado ou bombas de calor en vivendas e pequenos comercios.

### Vantaxes 
* Teñen bo rendemento volumétrico.
* Inexistencia de espazo morto prexudicial.
* Ausencia de válvulas de aspiración.
* Gran fiabilidade de funcionamento.
* Non é ruidoso nin produce moitas vibracións.

### Inconvenientes 
* Só se fabrican en tamaños pequenos.
* Teñen unha baixa presión de descarga.
* Son mais caros que os compresores alternativos e que os de paletas.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 

## Notas
Falanxerinos (tribo)

A dos **falanxerinos** (*Phalangerini*) é unha tribo de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos diprotodontes, suborde dos falanxeroideos e familia dos falanxéridos, unha das dúas en que se divide a subfamilia dos falanxerinos.

Comprende un total de 18 especies, subdivididas en dous xéneros, *Phalanger* e *Spilocuscus*, coñecidas na bibliografía internacional, entre outros, cos nomes de **falanxeros** e **cuscús**.

## Características 
Os falanxeros e os cuscús teñen un tamaño que oscila entre o das ratas e o dos gatos (lonxitude de caneza e tronco, de 27 a 65&nbsp;cm; lonxitude da cola, de 24 a 60&nbsp;cm). Teñen unha cabeza arredondada, co fociño aguzado e ollos grandes, *nocturnos*. As orellas son pequenas e, nalgunhas especies, ocultas polo pelo. Os dedos primeiro e segundo das patas anteriores son opoñíbeis para permitir a prnsión (movemento en pinza da man), así como o primeiro dedo de pata posterior (pé prénsil). Teñen ademais unha cola prénsil moi áxil e forte, co do terzo posterior espida (sen pelo); a parte inferior está endurecida para que sexa máis útil para a prensón ás ramas. A pelaxe é moi grosa e laúda.

## Taxonomía 
### Descrición 
A tribo foi descrita en 1888 polo zoólogo británico Oldfield Thomas en *Cat. Marsup. Monotr. Brit. Mus*.: 126.
* Xénero *Phalanger* 
** *Phalanger alexandrae*
** *Phalanger carmelitae*
** *Phalanger gymnotis*
** *Phalanger intercastellanus*
** *Phalanger lullulae*
** *Phalanger matabiru*
** *Phalanger matanim*
** *Phalanger mimicus*
** *Phalanger orientalis*
** *Phalanger ornatus*
** *Phalanger sericeus*
** *Phalanger sericeus*
** *Phalanger vestitus*
* Xénero *Spilocuscus* 
** *Spilocuscus kraemeri*
** *Spilocuscus maculatus*
** *Spilocuscus papuensis*
** *Spilocuscus rufoniger*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia*. Detroit: Thomson Gale.
* McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level* Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8. 
* Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): *The Mammals of Australia*. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing. 
* Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): *Mammalogy*. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing. 
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., editores (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Marsupiais
* Australidelfos
* Diprotodontes
* Falanxeriformes
* Falanxéridos
* Falanxerinos (subfamilia)

### Ligazóns externas 
* *Phalanger* en MSW.
* *Phalanger'' no ITIS.
* Tribe Phalangerini Thomas 1888  en Fossilworks.
A Chá, Borrés

**A Chá** (en castelán e oficialmente: *La Chana*) é unha localidade do concello de Borrés, na comarca do Bierzo.

Limita ao norte con Borrés, ao leste con Paradela de Muces, ao sur con Voces e ao oeste con Carucedo. Tiña en 2013 unha poboación de 33 habitantes. As festas son o 15 de agosto, na honra á Virxe da Encina.

## Véxase tamén
UEFA Europa League 2015-16

A **UEFA Europa League 2015–16** foi a 45.ª edición da segunda competición continental de fútbol a nivel de clubs en Europa, organizada pola UEFA. A final xogouse no St. Jakob-Park de Basilea, en Suíza. O campión foi o Sevilla FC, que logrou o seu 5.º título.

## Fase final 
### Eliminatorias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* UEFA Europa League
Saxifragaceae

**Saxifragaceae** (as **saxifragáceas**) é unha familia de plantas da clase das dicotiledóneas cunhas 775 especies incluídas en 48 xéneros.

As flores son hermafroditas e actinomorfas. Teñen 4 ou 5 pétalos e 5 ou 10 estames.

A familia noutrora incluía especies moi coñecidas coma as hortensias ou as groselleiras, hoxe incluídas nas familias Hydrangeaceae e Grossulariaceae respectivamente.

Parnassiaceae incluíuse ás veces nesta familia, malia seren xeneticamente distantes.

## Xéneros 
En decembro de 2014, The Plant List aceptaba 48 xéneros dentro da familia:

(Algúns nomes comúns en inglés)

* *Astilbe* &ndash; false goat's-beards
* *Astilboides*
* *Bensoniella* &ndash; Oregon Bensoniella
* *Bergenia*
* *Bolandra* &ndash; false coolworts
* *Boykinia* &ndash; brookfoams
* *Chrysosplenium* &ndash; golden-saxifrages
* *Conimitella* Rydb.
* *Darmera* &ndash; Indian Rhubarb (sinónimo *Peltiphyllum*)
* *Elmera* Rydb.
* *Hemieva* Raf.
* *Heterisia*
* *Heuchera* &ndash; Coral Bells
* *Hieronymusia*
* *Hirculus*
* *Hydatica*
* *Jepsonia*
* *Leptarrhena* R.Br.
* *Leptasea*
* *Limnobotrya*
* *Lithophragma* &ndash; woodlandstars
* *Lobaria*
* *Micranthes* Haw.
* *Mitella* &ndash; miterworts
* *Mukdenia* &ndash; mukdenias
* *Neoboykinia*
* *Oreotrys*
* *Oresitrophe*
* *Ozomelis
* *Pectiantia*
* *Peltoboykinia*
* *Rodgersia*
* *Saniculiphyllum*
* *Saxifraga* &ndash; saxifrages
* *Saxifragella* Engl. (ás veces incluído en *Saxifraga*)
* *Saxifragodes*
* *Saxifragopsis* Small (ás veces incluído en *Saxifraga*)
* *Spatularia*
* *Steiranisia*
* *Suksdorfia* Gray
* *Sullivantia* Torr. & Gray ex Gray &ndash; coolworts
* *Tanakaea*
* *Telesonix* Raf.
* *Tellima* &ndash; Fringecups
* *Tetilla*
* *Therofon*
* *Tiarella* &ndash; foamflowers
* *Tolmiea* &ndash; Piggyback Plant

## Evolución 
Saxifragaceae atópase maioritariamente no Hemisferio Norte, con gran diversidade no Himalaia, Asia Oriental, e América do Norte Occidental. A diversidade máis grande atópase na rexión de Noroeste do Pacífico de América do Norte.

A familia divídese en dúas liñaxes principais – os saxifragoides, o cal inclúe os xéneros *Saxifraga* e *Saxifragella*, e os heucheroides, que inclúen o resto dos xéneros. Os heucheroides están compostos de oito tribos: Darmera (Astilboides, Bergenia, Darmera, Mukdenia, Orestitrope, e *Rodgersia*), Heuchera (Bensoniella, Conimitella, Elmera, Heuchera, Mitella, Tellima, Tiarella, e *Tolmiea*), Pelto*boykinia* (*Chrysosplenium* e *Peltoboykinia*), Micranthes (*Micranthes*), Boykinia (Boykinia, Bolandra, Hieronymusia, Jepsonia, Lithophragma, Sullivantia, Suxdorfia e *Telesonix*), Saniculphyllum (*Saniculphyllum*), Leptarrhena (*Leptarrhena* e *Tanakaea*), Astilbe (*Astilbe* e *Saxifragopsis*), e Cascadia (*Cascadia* e *Saxifragoides'').

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Saxifragaceae En Topwalks
Copa do Rei de fútbol 2015/16

A **Copa do Rei de fútbol 2015–16** foi a 113ª edición do torneo de copa da Real Federación Española de Fútbol. O campión obtén unha praza para a UEFA Europa League 2016–17. A final xogouse no Estadio Vicente Calderón de Madrid. O campión foi o FC Barcelona.

## Fase final 
### Eliminatorias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeira División 2015–16
* Segunda División 2015–16
* Segunda División B 2015–16
* Terceira División 2015–16

### Ligazóns externas 
* Páxina da LFP 
* Páxina da Real Federación Española de Fútbol
Semicuartifusa

A **semicuartifusa** é unha figura musical  que equivale a 1/256 do valor dunha redonda. Dura, xa que logo, un cuarto dunha  semifusa ou a metade dunha cuartifusa.

## Representación gráfica 
Represéntase por un círculo negro cunha hasta terminada por seis bandeirolas ao lado.

File:Semigarrapatea.svg|Semicuartifusa
File:Silencio de semigarrapatea.svg|Silencio de semicuartifusa

## Uso
É raro encontrar esta figura nas partituras e cando se utiliza acostuma aparecer en pasaxes breves e rápidas incluídas en movementos lentos. Por exemplo, aparece nas Variacións *"Je suis Lindor"* de Mozart, onde se encontran catro delas na duodécima Variación.
Constante Amor

**Constante Amor Neveiro**, nado en Ames o 29 de abril de 1862 e finado en Santiago de Compostela o 31 de maio de 1935, foi un sacerdote, penalista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Santiago de Compostela, onde se doutorou en Teoloxía e Dereito Canónico. Despois doutorouse en Dereito Civil na Universidade de Santiago de Compostela. Cóengo da Catedral de Santiago, viaxou a Italia en 1911 pensionado pola Junta para Ampliación de Estudios. Foi párroco de Abanqueiro, Bastavales e San Félix de Solovio e Santa María Salomé de Santiago de Compostela. Foi redactor na terceira etapa de *El Libredón* e colaborou en *Ultreya* e *El Compostelano*. Foi académico numerario da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas.

## Obras 
**Examen crítico de las nuevas escuelas de Derecho penal*, 1899.
**Del derecho de castigar. Su naturaleza, su origen, su fundamento y opiniones acerca de estos puntos*, 1901.
**Datos para la historia del origen, organización y relaciones jurídicas de la... hermandad de presbíteros de la Inmaculada Concepción llamada vulgarmente de la Prima de la ciudad de Santiago de Galicia*, 1905.
**Bibliografía de los estudios penales por orden alfabético de autores, seguida de varias clasificaciones que facilitan el uso de la misma*, 1909.
**El problema de la pena de muerte y de sus sustitutivos legales. Sustitutivo para la represión del anarquismo*, 1917.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Haka

A **haka** é unha danza tradicional e berro de guerra do pobo maorí de Nova Zelandia. É unha forma de danza que se representa en grupo, con movementos rexos, petando os pés contra o chan e con berros rítmicos de acompañamento.

A haka de guerra era orixinalmente interpretada polos guerreiros antes da batalla, proclamando a súa forza e poder co obxectivo de amedrentar os inimigos. Porén, a haka tamén se realiza por outras razóns: dar a benvida a convidados distinguidos, para recoñecer grandes logros, en funerais, e os grupos de kapa haka son moi comúns nas escolas.

Os equipos deportivos de Nova Zelandia realizan a haka antes dos encontros internacionais e a haka fíxose moi coñecida a nivel mundial. Esta tradición comezou coa selección de fútbol de Nova Zelandia de 1888–89, e foi continuada pola selección de rugby de Nova Zelandia (os *All Blacks*) dende 1905.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura maorí
Selección feminina de hóckey sobre xeo do Canadá

A **selección feminina de hóckey sobre xeo do Canadá** é o equipo que representa ao Canadá nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo. En 2016, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Canadá ocupou o segundo posto por detrás da selección de Estados Unidos. Canadá é a gran dominadora do hóckey sobre xeo feminino a nivel mundial, tendo gañado a maioría dos principais torneos da modalidade. O maior rival do equipo canadense é o dos Estados Unidos, o outro único equipo que ten gañado algún título a nivel mundial.

O adestradora actual do equipo é Troy Ryan.

## Adestradoras e adestradores 
* Nick Cerrone, 1990
* Rick Polutnick, 1992
* Les Lawton, 1994
* Shannon Miller, 1997–1998
* Danièle Sauvageau, 1999
* Melody Davidson, 2000
* Danièle Sauvageau, 2001–2002
* Karen Hughes, 2004
* Melody Davidson, 2005–2007
* Peter Smith, 2008
* Melody Davidson, 2010
* Matt Perisa, 2011
* Ryan Walter, 2012
* Dan Church, 2012–2013
* Kevin Dineen, 2013-2014
* Doug Derraugh, 2015
* Laura Schuler, 2016–2018
* Perry Pearn, 2018–2019
* Troy Ryan, 2021–

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de xogadoras do equipo olímpico de hóckey sobre xeo do Canadá
*Selección masculina de hóckey sobre xeo do Canadá

### Ligazóns externas 
* Hockey Canada
Spyrydon Lytvynovych

**Spyrydon Lytvynovych** (en , en ), nado o 6 de decembro de 1810 en Nadrichne (entón parte do Reino de Galicia e Lodomeria, actual Ucraína) e finado o 4 de xuño de 1869 en Lemberg, foi metropolita de Lviv e primado da Igrexa Católica Bizantina Ucraína entre 1864 e 1869.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Catfishing

[miniatura|Manti Te'o, xogador [USA|estadounidense de fútbol americano do Notre Dame Football, estivo envolto en 2013 nun caso de *catfishing*.]]
Na linguaxe de Internet, o ***catfishing*** é unha actividade na cal unha persoa crea un perfil falso para ser empregado nas redes sociais con fins perversas. Este termo foi empregado por vez primeira en 2012, a partir da emisión do documental *Catfish*. O catfishing podería englobarse dentro do *romance scam*, tamén denominado fraude do amor por Internet, na que delincuentes suplantan a identidade virtual doutras persoas, empregando fotografías alleas, para establecer unha relación a través de Internet coas vítimas. A través desta relación, que pode xurdir de foros, páxinas de citas ou mesmo redes sociais comúns, os delincuentes tentan roubar información persoal e até mesmo cantidades económicas. Por exemplo, no programa da MTV *Catfish*, baseado no documental do mesmo nome, unha rapaza chamada Sonny comezou a chatear cun modelo chamado Jamison, que finalmente resultou ser un perfil falso creado por Chelsea, unha rapaza que empregou unha identidade virtual alternativa para interactuar con outras mulleres en Internet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Phishing
* Monicreque (Internet)

### Ligazóns externas 
* 5 trucos para detectar un catfish,, vídeo de *The Tripletz* en YouTube.
Papaverales

**Papaverales** é un taxon de dicotiledóneas situado na categoría de orde, que nos sistemas de clasificación antigos como o de Cronquist (Cronquist 1981, 1988) contiña ás familias Papaveraceae, Fumariaceae e Pteridophyllaceae. Nos sistemas de clasificación actuais como o APG (1998
), o seu sucesor APG II (2003
), e o máis actualizado APW
) estas 3 familias pasan a ser subfamilias da familia **Papaveraceae**, sendo as subfamilias Papaveroideae, Fumarioideae e Pteridophylloideae. Papaveraceae pertence á orde Ranunculales, e a orde Papaverales xa non se usa.

Ver Taxonomía de Papaveraceae para máis información.

## Notas
Papaveraceae

**Papaveraceae** (as **papaveráceas**) é unha familia de anxiospermas da orde Ranunculales. Consta de 44 xéneros cunhas 770 especies, distribuídas polas zonas temperadas do planeta (especialmente no hemisferio norte) e practicamente ausentes en áreas netamente tropicais. O concepto que aquí se utiliza engloba como subfamilias dous táxones que frecuentemente se consideran familias separadas: Fumariaceae Bercht. & J. Presl, 1820 e Pteridophyllaceae (Murb., 1912) Nakai ex Reveal & Hoogland, 1991.

Son herbas ou arbustos con canles resiníferas presentes, látex branco, crema ou amarelo. Secrecións con alcaloides (bencil-isoquinolina), follas simples, alternas, espiraladas. Ex. *Papaver somniferum* (papoula), *Argemone mexicana* (cardo santo).

miniatura|160px|left

* Na clasificación taxonómica de Jussieu (1789), **Papaveraceae** é o nome dunha orde botánica da clase Dicotyledones, Monoclinae (flores hermafroditas), Polypetalae (corola con dúas ou máis pétalos) e estames hipoxínicos (cando os estames están inseridos baixo o nivel do ovario). No Sistema de Jussieu esta orde presenta 8 xéneros.

## Xéneros 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Orde Papaveraceae en Jussieu, Antoine Laurent de (1789). "*Genera Plantarum, secundum ordines naturales disposita juxta methodum in Horto Regio Parisiensi exaratam*"
Papaver

***Papaver*** é un xénero de anxiospermas, coñecidas coma **papoulas**, que pertencen á familia Papaveraceae e que se distribúen por Europa, Asia e América do Norte.
## Etimoloxía 
Do latín păpāvĕr, vĕris, co mesmo significado. Xa en Cátulo, 19,12; Virxilio, *Eneida*, 4, 486; Plinio o Vello, *Historia Naturalis*, 26, 67.
## Descrición 
Son herbas anuais, bienais ou vivaces, con látex de ordinario branco e con follas máis ou menos divididas, as inferiores pecioladas e as superiores, cando existen, sésiles. As flores son actinomorfas, pedunculadas, terminais e solitarias e de casulo pénsil. Teñen 2 ou 3 sépalos, caedizos na floración e 4-6 Pétalos, fugaces, de prefloración corrugada, ás veces imbricados e de cor vermella, laranxa, amarela, branca ou violeta. Os estames son numerosos, con anteras subglobosas ou elipsoides mentres o ovario non ten estilo, mais un disco apical provisto de 3-18 estigmas radiais. O froito é unha cápsula de forma mazuda a subglobosa, unilocular, falsamente tabicada, case sempre dehiscente por uns poros situados baixo o disco. Contén numérosas sementes de 0,5-1,5&nbsp;mm, reniformes, estriadas ou reticuladas, máis ou menos alveoladas e de diversas cores.
[esquerda|miniatura|300x300px|Leira de [papoulas en Argenteuil, obra impresionista de Claude Monet.]]
## Especies aceptadas 
Das máis de 400 descritas, das cales case 300 son discutidas e 85 sinónimos, só 55 están aceptadas:

### Especies presentes na Península Ibérica 
Na península téñense citado 10 especies, 2 subespecies e 3 híbridos.
* *Papaver argemone* L., Sp. Pl., 506, 1753
* *Papaver aurantiacum* Loisel. *in* J. Bot., 2: 340, 1809 - Dubidosa aínda que non imposíbel no Pireneo xirundense
* *Papaver dubium* L., Sp. Pl., 1196, 1753
* *Papaver hybridum* L., Sp. Pl., 506, 1753
* *Papaver lapeyrousianum* Gutermann *in* Oesterr. Bot. Z., 122: 268, 1974
* *Papaver pinnatifidum* Moris, Fl. Sardoa, 1: 74, 183)
* *Papaver rhoeas* L., Sp. Pl., 507, 1753
* *Papaver rupifragum* Boiss. & Reut., Pugill. Pl. Afr. Bor. Hispan., 6, 1852
* *Papaver somniferum* L., Sp. Pl. 508 (1753), as durmideiras
** *Papaver somniferum* subsp. *setigerum* (DC.), Arcang., Comp. Fl. Ital. 25, 1882
** *Papaver somniferum* subsp. *somniferum* L., Sp. Pl., 508, 1753
* *Papaver stipitatum* Fedde *in* Engl., Pflanzenr., 40: 322, 1909  (=*Papaver guerlekense* Stapf) - Citada recentemente en Menorca sobre a base dun prego pouco maduro; presenza por confirmar. Considerada até agora como un endemismo dunha illa do mar Exeo (Creta).
* *Papaver dubium x Papaver rhoeas*
* *Papaver dubium x Papaver somniferum*
* *Papaver rhoeas x Papaver somniferum*
Tamén están presentes un par de especies asiáticas que se cultivan como ornamentais: *Papaver orientale* L. e *Papaver bracteatum* Lindl.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Isländischer_Mohn.jpg|*Papaver nudicaule*.
Ficheiro:A_mohn_inside.jpg|Aparellos reprodutores dunha papoula (*Papaver pseudo-orientale*).
Ficheiro:Papaver_mcconnellii.jpg|*Papaver mcconnellii*.
Ficheiro:Amapola (Papaver rhoeas), Huérmeda, España 2012-05-17, DD 10.jpg|A papoula común (*Papaver rhoeas*).

## Notas
Benjamin Lacombe

**Benjamin Lacombe**, nado o 12 de xullo de 1982 en París, é un ilustrador francés formado na École nationale supérieure des arts décoratifs.

## Obra 
### Literatura xuvenil
* *Le petit chaperon rouge*, Éditions Soleil  (2003)
* *Cerise Griotte*, Édition Seuil Jeunesse (2006)
* *Longs cheveux*, Édition Talents Hauts (2006)
* ''La funeste nuit d'Ernest*, Édition Sarbacane (2007) (coescrito con Sébastien Perez)
* *Les Amants Papillons*, Édition Seuil Jeunesse (2007)
* *La petite sorcière*, Édition Seuil Jeunesse (2008) (coescrito con Sébastien Perez)
* *Le Grimoire de Sorcières*, Édition Seuil Jeunesse (2008)
* *La grande journée du petit Lin Yi*, Édition Milan Jeunesse (2009)
* *La Mélodie des Tuyaux*, Édition Seuil Jeunesse (2009)
* *Blanche-Neige*, Édition Milan (2010)
* *L'herbier des fées*, Éditions Albin Michel Jeunesse (2011) (coescrito con Sébastien Perez)
* *Ondine*, Éditions Albin Michel Jeunesse (2012)
* *Swinging Christmas*, Éditions Albin Michel Jeunesse (2012)
* *Madame Butterfly*, Éditions Albin Michel Jeunesse (2013)
* *Les Super-héros détestent les artichauts, Éditions Albin Michel Jeunesse* (2014)

### Literatura adulta 
* *Les contes macabres*, Édition Soleil (2010) (Texto de Edgar Allan Poe)
* *Notre-Dame de Paris, Partie 1*, Éditions Soleil (2011) (Texto de Victor Hugo)
* *Notre-Dame de Paris, Partie 2*, Éditions Soleil (2012) (Texto de Victor Hugo)
* *Memories*, Éditions Daniel Maghen (2013)
* *Marie-Antoinette, Carnet secret d'une reine*,  Éditions Soleil (2014)

### Banda deseñada 
* *L'esprit du temps tome 1*, Édition Soleil (2003)
* *L'esprit du temps tome 2*, Édition Soleil (2005)
* *Léonard & Salaï tome 1*, Édition Soleil (2014)

### Ilustración 
* *Le maître chat*, Édition Hatier (2003) (sobre un conto de Charles Perrault)
* *Pourquoi la carapace de la tortue?...*, édition Seuil Jeunesse (2006) (sobre un conto de Mimi Barthélémy)
* *Raconte-moi encore un conte*, édition Tourbillon (2007) (Libro colectivo)
* *Destins de chiens*, Édition Max Milo Jeunesse (2007) (sobre un texto de Sébastien Perez)
* *L'enfant silence*, Édition Seuil Jeunesse (2008) (sobre un texto de Cécile Roumiguière)
* *Il était une fois*, Édition Seuil Jeunesse (2010)
* *Rossignol'', Édition Seuil Jeunesse (2011) (sobre un texto Sébastien Perez)
* A l'école des pages du Roy Soleil, Tome 1 : Sabotages en série à Versailles, Édition Seuil Jeunesse (2011) (texto de Arthur Ténor)
* Facéties de chats, Éditions Margot (2015)  (texto de Sébastien Perez)
* Curiosity House: The Shrunken Head, (2015) (texto de Lauren Oliver e HC Chester)
* Alice Au Pays Des Merveilles, Éditions Soleil (2015) (sobre un conto de Lewis Carroll)

### Como autor 
* *Blues Bayou*, Milan Jeunesse Éditions, maio de 2009 (ilustracións de Daniela Cytryn)
* *Le Carnet Rouge*, Seuil, abril de 2010 (ilsutracións de Agata Kawa)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do autor
Santa Margarida, Mourente, Pontevedra

dereita|miniatura|Pazo de Santa Margarida.
**Santa Margarida** é un lugar da parroquia de Mourente no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 60 habitantes (33 homes e 27 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Santa Margarida** é un haxiotopónimo referido a Margarida de Antioquía, e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mourente 
### Parroquias de Pontevedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
Bonaval

O topónimo **Bonaval** pode referirse a:

;En Galiza
***Bonaval**, lugar da parroquia de Burgueira, no concello de Oia.

;Convento de Galiza
***Convento de San Domingos de Bonaval**, en Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Bonaval***, revista cultural e de pensamento, publicada en Santiago de Compostela, da que unicamente saíu o número 0, en 1979;
***Bernal de Bonaval**, segrel galego medieval;
****A tecedeira de Bonaval***, novela de Antonio López Ferreiro (1895);
***Lope de Bonaval**, pseudónimo do médico e escritor galego **Luis Rodríguez Míguez** (1932-2016).
Bolmente

Como topónimo **Bolmente** pode referirse a:

;En Galiza
***Bolmente**, parroquia do concello de Sober;
****Bolmente**, lugar de dita parroquia.
Bolón

Como topónimo **Bolón** pode referirse a:

;En Galiza
***Bolón**, lugar da parroquia de Sofán, no concello de Carballo;
***Campos de Bolón**, lugar da parroquia de Sofán, no concello de Carballo.
Orellán, Borrés

**Orellán** é unha localidade do concello de Borrés, na comarca do Bierzo. Tiña en 2015 unha poboación de 60 habitantes. Hai un miradoiro desde o que se divisan As Médulas.
O 29 de xuño celébrase a festividade de San Pedro.

## Véxase tamén
San Xoán de Paluezas, Borrés

**San Xoán de Paluezas** (en castelán e oficialmente: *San Juan de Paluezas*) é unha localidade do concello de Borrés, na comarca do Bierzo. Tiña en 2015 unha poboación de 90 habitantes.

As festas celébranse a primeiros de xuño na honra á Virxe da Estrela.

## Véxase tamén
Thalassiosira pseudonana

***Thalassiosira pseudonana*** é unha especie de diatomea mariña céntrica. Foi elixida como a primeira especie do fitoplancto eucariota mariño á que se faría unha secuenciación xenómica completa. Foi seleccionada para este estudo porque é un modelo para estudos sobre fisioloxía de diatomeas, pertence a un xénero de ampla distribución nos océanos do mundo, e ten un xenoma relativamente pequeno de 34 megapares de bases. Posteriormente secuenciouse tamén a diatomea *Phaeodactylum tricornutum*. Os científicos están investigando a absorción de luz polas diatomeas, utilizando como modelos as diatomeas *Thalassiosira*. Unha forma obtida por enxeñaría desta diatomea foi considerada como un potencial vehículo para a administración de fármacos no tratamento do cancro con fármacos de quimioterapia que son pouco solubles en auga.

O clon de *T. pseudonana* que foi secuenciado foi o CCMP 1335 e está dispoñible no National Center for Marine Algae and Microbiota do Bigelow Laboratory for Ocean Sciences de Maine, Estados Unidos. Este clon foi recolectado orixialmente en 1958 en Moriches Bay (Long Island, Nova York) e foi mantido en cultivo continuamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Phaeodactylum tricornutum

***Phaeodactylum tricornutum*** é unha especie de diatomea, única especie do xénero ***Phaeodactylum***. A diferenza doutras diatomeas, esta especie pode presentarse en distintos morfotipos (fusiforme, trirradiada, e oval), e os cambios na forma da célula poden ser estimulados polas condicións ambientais. Esta característica pode usarse para explorar a base molecular do control da forma celular e morfoxénese. A diferenza da maioría das diatomeas, *P. tricornutum* pode crecer en ausencia de silicio, e pode sobrevivir sen producir a súa frústula silicificada. Isto é unha oportunidade para a exploración experimental da nanofabricación en diatomeas baseada no silicio.

Outra peculiaridade é que durante a súa reprodución asexual as frústulas non parecen facerse máis pequenas. Isto permite o seu cultivo continuo sen necesidade de reprodución sexual. De feito, non se sabe se *P. tricornutum* pode reproducirse sexualmente, xa que non se obtiveron polo momento probas desta reprodución no laboratorio. Aínda que *P. tricornutum* pode ser considerada unha diatomea pennada atípica, é unha das principais especies de diatomea modelo. Estableceuse un protocolo de transformación e disponse de vectores de interferencia de ARN para ela. Isto facilita moito os estudos de xenética molecular con esta especie.

## Secuenciación de xenes 
*P. tricornutum* é unha das dúas especies de diatomeas cuxo xenoma foi secuenciado (a outra é *Thalassiosira pseudonana*). O xenoma contén aproximadamente un 10% de xenes de tipo procariótico, o que supón unha proporción infrecuentemente grande. Na Diatom EST Database organizáronse uns 30.000 marcadores de secuencia expresada ou ESTs (*expressed sequence tags*) desta especie.

## Distribución 
A área de distribución de *Phaeodactylum* vai desde Francia e Alemaña en Europa a Nova Escocia en Norteamérica.

*Phaeodactylum tricornutum* considérase unha fonte de enerxía potencial de microalgas. Crece rapidamente e almacena lípidos que constitúen entre o 20 e o 30% do seu peso seco celular en condicións de cultivo estándar. A limitación de nitróxeno pode inducir unha acumulación de lípidos neutros en *P. tricornutum*, o que se pode aproveitar en posibles estratexias para mellorar a produción de biodíésel de microalgas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* avesthagen.sznbowler.com  Genome Properties of the Diatom Phaeodactylum tricornutum **(pdf)**
* 
* New Insight into Phaeodactylum tricornutum Fatty Acid Metabolism. Cloning and Functional Characterization of Plastidial and Microsomal 12-Fatty Acid Desaturases **(pdf)**
* journals.tubitak.gov.tr The Growth of Continuous Cultures of the Phytoplankton Phaeodactylum Tricornutum **(pdf)**
* http://www.bio.utexas.edu/research/utex/photogallery/o-r/Phaeodactylum_tricornutum_646.htm picture of phaeodactylum tricornutum
Adorned Brood

** Adorned Brood** é un grupo de folk black metal con orixe en Neuss, Alemaña. O grupo leva publicado varias demos e oito álbums de estudio.

Trala súa fundación en 1993 gravaron dúas demos, e asinaron co selo alemán Folter Records, co que gravaron o seu primeiro álbum de estudio *Hiltia* en 1996. O seu segundo álbum titulado *Wigand*, foi publicado no 1998. Posteriormente asinaron co selo Moonstorm Records, e publicaron o seu terceiro álbum de estudio no 2000, titulado *Asgard*. O cantante Erik Hecht do grupo Subway to Sally uniuse ó grupo para a gravavación do seu cuarto álbum, titulado *Erdenkraft* e publicado no ano 2000.

## Membros 
### Membros actuais 
* Markus 'Teutobot' Frost - voz, baixo (1993–)
* Thorsten Derks - guitarra (2004–)
* Jan Jansohn - guitars (2009-)
* Niklas Enns - teclado (2008-)
* Anne - frauta (2009-)
* Mischa Kliege - batería (2011-)

### Antigos membros 
* Klaus Röhrig - voz (1993–1995)
* Nermin 'Oberon' Hadžović - guitarra (1993–1997)
* Thorsten Riekel - guitarra (1994)
* Andreas Samek - guitarra (1997–2004)
* Benjamin Ulkan - guitarra (2001–2007)
* Ingeborg Anna Baumgärtel  voz, frauta (1996–2008)
* Tim Baumgärtel - batería, piano (1998–2010)
* Mirko 'Pagan' Klier - guitarra (1993–2001, 2007–2009)
* Mike 'Ariovist' Engelmann - batería (1993-1998, 2010-2011)

### Liña temporal
## Discografía
### Demos 
**Phobos/Deimos* (1994)
**Wapen* (1995)
*''Rehearsal '96* (1996)

### Álbums de estudio 
* *Hiltia* (1996)
* *Wigand* (1998)
* *Asgard* (2000)
* *Erdenkraft* (2002)
* *Heldentat* (2006)
* *NoorNoor* (2008)
* *Hammerfeste* (2010)
* *KuningazKuningaz'' (2012)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Chinchón

**Chinchón** é un concello español da Comunidade de Madrid, situado 44&nbsp;km ao sur da capital, na comarca de Las Vegas.

Atópase en plena conca do Texo-Jarama e parte do seu territorio pertence ao Parque Rexional do Sueste. Tiña en 2015 unha poboación de 5.436 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Rúa Mayor de Madrid

miniatura|Rúa Mayor de Madrid.

[miniatura|Cubertas da [Casa de la Villa de Madrid|Casa de la Villa.]]
miniatura|Vista da rúa Mayor.
A **rúa Mayor** é unha rúa de Madrid, unha vía principal das que desemboca na Puerta del Sol e a que foi oficial Casa de la Villa (casa do Concello de Madrid). Non toda a extensión actual foi chamada rúa Mayor. A historia da rúa vai unida á historia de Madrid, non habendo recepción real que non pasara por esta rúa a través da Puerta del Sol.

## Historia 
A rúa era coñecida no século XVII por comezar dende a Puerta del Sol no edificio do mosteiro de San Felipe el Real que posuía a súa fachada directamente sobre a rúa Esparteros, as lonxas eran chamadas o «mentidero». Debaixo da lonxa atopábanse unhas «covachuelas», lugar de venda de diversos mercados pequenos. En fronte colocáronse as mancebías chamadas «soleras». Preto de alí está o lugar no que Juan de Tassis y Peralta, segundo Conde de Villamediana e Correo maior de España, foi asasinado o 21 de agosto de 1622 ás oito da noite.

Xa no século XIX derrubouse o Convento para ser construído no mesmo lugar a *Casa Cordero* e nela o *Gran Bazar de la Unión* e o *Café Lisboa*. A finais do XIX ábrese a pastelería La Mallorquina. O 31 de maio de 1906 Afonso XIII contraía matrimonio con Vitoria Uxía de Battenberg. Cando a comitiva se dispoñía a saír da rúa Mayor, o anarquista Mateo Morral, dende o número 88, guindou unha bomba camuflada nun ramo de flores. A parella real resulta ilesa mais a explosión provocou un masacre arredor da carroza.

File:Sol de justicia sobre la calle mayor (526750120).jpg
File:Antique buildings ' Calle Mayor, Madrid.JPG
File:A building on Calle Mayor (Madrid).JPG
File:A Building at Calle Mayor (Madrid).JPG
File:A Building at Calle Mayor (Madrid) 01.JPG
File:VIEW , ®'s - DiDi - RM - Ð 6K - ┼ , MADRID CALLE MAYOR EDIFICIOS - panoramio (3).jpg
File:VIEW , ®'s - DiDi - RM - Ð 6K - ┼ MADRID CALLE MAYOR. MONUMENTO - panoramio (14).jpg
File:VIEW , ® 's - DiDi - RM - Ð 6k - ┼ MADRID CALLE MAYOR EDIFICIOS - panoramio (4).jpg

## Carril bici 
O concello de Madrid inaugurou o eixo ciclista Mayor - Alcalá o cal atravesa a rúa Mayor na súa totalidade. O sentido de subida é compartido coa circulación, mentres que o sentido de baixada dispón dun carril bici propio segregado, o que obrigou os coches a reducir o espazo que lles pertencía de dous carrís a un carril a 30 Km/h compartido con bicicletas.

## Edificios salientables
* Palacio de Oñate
* Palacio de los Consejos
* Casa de Calderón de la Barca
* Igrexa do Sacramento

## Notas