open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fernando Cervigón

**Fernando Cervigón**, nado en Valencia, España, é un oceanógrafo e ictiólogo hispano-venezolano.

## Traxectoria 
Realizou os seus estudos de licenciatura e doutoramento en Ciencias Biolóxicas na Universidade de Barcelona. Foi director científico da Estación de Investigaciones Marinas de Margarita (Nueva Esparta, Venezuela), da "Fundación La Salle" (1961-1970). Posteriormente exerceu como profesor–investigador na Universidade de Oriente (1970-1980), onde ocupou o cargo de director do Instituto Oceanográfico de Cumaná (1973-74), e do Centro de Investigaciones Científicas do Núcleo de Nueva Esparta, até 1980, xubilándose como Profesor Titular en 1990.

Foi comisionado pola oficina rexional da UNESCO para ditar cursos e conferencias en varios países de Iberoamérica, e Consultor da FAO en 1977-78 e 1991. En 1983 creou a Fundación Museo del Mar da Illa de Margarita (Nueva Esparta, Venezuela), da que é presidente vitalicio, inaugurándose o Museo Marino de dita fundación en 1994.

Ao longo dos máis de 50 anos de vida científica descubriu e describiu numerosas especies de peixes, entre elas o peixe porco do Caribe e é autor de numerosas obras sobre os peixes e o medio ambiente oceánico de Venezuela.

## Obra 
Entre as súas obras científicas é de destacar *Los peces marinos de Venezuela*, publicada en cinco volumes entre os anos 1991 e 2000.

Moi compenetrado coa cultura e o sentir margariteños, ademais dos seus traballos científicos publicou numerosas obras relacionadas con aspectos da natureza e a idiosincrasia humana dos insulares, interesándose tamén pola historia rexional e a súa proxección nacional dn Venezuela. Entre estes temas merecen destacarse:
* *Paraguachoa* (1977)
* *La Carpintería de Ribera en la Isla de Margarita* (1988)
* *Cubagua 500 años* (1997)
* *Las perlas en la historia de Venezuela* (1998)

## Honras e distincións 
* Premio Nacional de Ciencias (1988). 
* Individuo de número da Academia de Ciencias Físicas, Matemáticas y Naturales (2002). 
* Medalla de primeira clase da Orde Andrés Bello (1988) 
* Grande Oficial da Orde del Libertador (1994).

É fillo adoptivo dos Municipios Península de Macanao e Tubores, do Estado Nueva Esparta, e foi declarado fillo ilustre do mesmo estado pola Asemblea Rexional en 2003.

## Abreviatura 
A abreviatura **Cervigón** utiliízase para referirse a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Academia de Ciencias Físicas, Matemáticas y Naturales de Venezuela. Biografía de Fernando Cervigón  Consultada o 16/12/2012.
### Ligazóns externas 
* ACFMNV. Homenaje a Fernando Cervigón en sus 50 años de vida científica  Consultada o 16/12/2012.
* Obras de Fernando Cervigón en GoogleBooks. Consultada o 16/12/2012.
* Vídeo de Fernando Cervigón. Publicado por *El Sol de Margarita* o 19/06/2012.  Consultado o 16/12/2012.
Enderezo de memoria

O **enderezo de memoria** é en informática o identificador único dunha posición de memoria que permite a un procesador ou outro dispositivo acceder os datos contidos nesta posición permitíndolle a un programa informático ou a un dispositivo de hardware almacenar os datos para a súa utilización posterior. Este identificador é un número que o microprocesador recibe como unha serie de bits  (8, 16, 24, 32 ou máis, dependendo do modelo e do fabricante). Na arquitectura de procesadores baseado no rexistro, o rexistro MAR (Memory Address Register) dedícase ao enderezo de memoria co que o procesador pode acceder á respectiva cela de memoria.
Gran Premio dos Estados Unidos de 1965

O **Gran Premio dos Estados Unidos de 1965** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 3 de outubro de 1965 no circuíto de Watkins Glen. Foi a novena carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 6 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
* Líderes por volta: Graham Hill 107 voltas (1, 5-110); Jim Clark 3 voltas (2-4).
* Primeiro Gran Premiopara: Bob Bondurant.
* No inverno seguinte, Watkins Glen Grand Prix Corporation foi honrado pola Asociación de Pilotos de Grandes Premios co "Premio á mellor organización" a primeira vez de tres.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Doug Nye (1978). *The United States Grand Prix and Grand Prize Races, 1908-1977.* B. T. Batsford. ISBN 0-7134-1263-1
* "Grand Prix of the United States" (xaneiro de 1966). *Road & Track*, 36-38.

### Ligazóns externas
Centulle

O topónimo **Centulle** pode referirse a:

;En Galiza
***Centulle**, lugar da parroquia de San Xurxo de Asma, no concello de Chantada.
***Centulle**, lugar da parroquia de Lestón, no concello da Laracha.
Gran Premio de México de 1965

O Gran Premio de México de Fórmula 1 de  celebrouse en Cidade de México o 24 de outubro de 1965. A carreira, que foi a décima e última da tempada de Fórmula Un de , foi gañada por Richie Ginther, quen conseguiu a súa primeira vitoria e tamén a primeira para o equipo Honda, logo de liderar toda a carreira. O Brabham - Climax de Dan Gurney que rematou segundo e o Lotus - Climax de Mike Spence completaron o podio.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 6 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
* Líderes por volta: Richie Ginther 65 voltas (1-65).
* Primeira vez: Richie Ginther (gañador); Ronnie Bucknum (puntos); Mike Spence (podio). Foi a única vez en que cada un destes tres pilotos lograría estes logros.
* Primeira vitoria para Honda e Goodyear na Fórmula Un.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
*
Centulle, San Xurxo de Asma, Chantada

**Centulle** e un lugar na parroquia de San Xurxo de Asma, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 106 habitantes (55 homes e 51 mulleres), trece menos ca en 1999.

## Toponimia 
O topónimo **Centulle** ten orixe no antropónimo de orixe latina  ou  a partir da forma en xenitivo.

## Patrimonio 
O castro de Centulle atópase en mal estado de conservación. Pénsase que tiña unha configuración do modelo espiral, con dous corpos posuíndo tramos de tres. No recinto atopáronse restos de vaixela e de muíños de man. Diversas hipóteses defenden que aquí estaba a fortaleza dos Circa, arrasada polos normandos e máis tarde pertencente á casa de Altamira.

miniatura|dereita|Interior do santuario de Fátima.

No recinto construíuse a mediados do século XX o santuario da Nosa Señora de Fátima. Promovido polo párroco Emilio Eyré Lamas, foi o primeiro santuario dedicado en España a Virxe de Fátima. O templo foi concibido a modo de fortaleza, coroado con cruces gaélicas, dun modo semellante ao dos castelos irlandeses. O santuario recolle unha mestura de elementos arquitectónicos mozárabes, románicos e gaélicos. A talla de Nosa Señora de Fátima foi elaborada por Capa na escola de Belas Artes de Madrid, sendo consagrada na Academia de San Fernando o 12 de xuño de 1945.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Asma 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
Oxynotus

***Oxynotus*** é o xénero tipo, e único, da familia dos oxinótidos (*Oxynotidae*), peixes elasmobranquios da orde dos escualiformes.

As súas cinco especies actualmente descritas, coñecidas popularmente como **peixes porco**, habitan en augas do Mediterráneo, Atlántico e Pacífico occidental.

## Etimoloxía 
O nome *Oxynotus* deriva das palabras do grego clásico ὀξύς *oxýs* "agudo", "afiado", e νῶτον *nôton*, "detrás", "atrás", é dicir, significa "afiado pola parte de atrás".
 
## Características 
As principais características dos peixes porco son as seguintes: como "frecuente" e, de presenza menos asidua, *Oxynotus paradoxus* 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Moreno, Juan A. (2004): *Guía de los tiburones de aguas ibéricas, Atlántico nororiental y Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1367-7.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-25031-7.
* Ríos Panisse, M. C. (1997): Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I Invertebrados y peces. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Comnpostela. ISBN 84-7191-008-X.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).* O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Escualiformes

### Ligazóns externas 
* *Oxynotus* en SIIT,  Consultada o 16/12/2012.
* *Oxynotus* en Animal Diversity Web.  Consultada o 17/12/2012.
Hobbit (homónimos)

**Hobbit**, unha determinada raza ficticia de seres antropomorfos creada polo escritor británico J. R. R. Tolkien, autor *do Señor dos Aneis*, para os seus libros. Tamén podémonos referir:

* ***O hobbit***, a obra orixinal da Terra Media escrita por Tolkien nos anos 1930 e 1931, e protagonizada polo hobbit Bilbo Bulseiro.

Da obra anterior derivaron os traballos a seguir:
* ***The Hobbit*** (1968), serial radiofónico emitido pola BBC Radio 4;
* ***The Hobbit*** (1977), adaptación televisiva de debuxos animados de Rankin/Bass Productions;
* ***The Hobbit*** (1982), videoxogo desenvolvido por Beam Software;
* ***The Hobbit*** (1985), curtametraxe feita na URSS;
* ***The Hobbit*** (2003), videoxogo desenvolvido por Vivendi Universal; e
* '**The Hobbit**', proxecto cinematográfico producido e dirixido por Peter Jackson, precuela d'O Señor dos Aneis, dividido en tres partes:
** *The Hobbit: An Unexpected Journey* (2012), 
** *The Hobbit: The Desolation of Smaug* (2013), 
** *The Hobbit: The Battle of the Five Armies* (2014),

Ademais, deuse ao termo *hobbit* outros usos diferentes:
* Alcumose *hobbit* ao *Homo floresiensis*, un homínido fósil descuberto na illa de Flores;
* Se lle puxo o nome de *Hobbit* a un ordenador ruso de 8-bits, baseado no ZX Spectrum.
Parque Natural de Urdaibai

Zonas húmidas, costas e bosques combínanse en Urdaibai e dan lugar a un dos espazos naturais de maior valor ecolóxico do País Vasco. O esteiro fórmase pola confluencia do río Oka e o Mar Cantábrico, e coñécese polo nome de Esteiro  ou Ría de Urdaibai.

A desembocadura do río anégase cada doce horas pola preamar, axudando ó deposito de sedimentos no fondo e nas beiras costeiras (especialmente na marxe dereita do estuario, xa que o mar golpea dende o noroeste).

Debido a todo isto a zona presenta unha gran variedade de hábitats, dende praias ata marismas, pasando por terreos lamacentos.

## Flora
A especie arbórea máis estendida é a aciñeira cantábrica (Quercus ilex ssp. ilex) cun sotobosco formado por érbedo, alaterno e os máis escasos lentiscos verdadeiros (*pistacia lentiscus*). Nas áreas da marisma viven diversas especies halófilas coma o verdello (*Salicornia ramosissima*), suaeda marítima e spartina. Nos areais costeiros atópamos as especies coma as leiterenas. O *Tamarix canariensis* é común na zona.

## Fauna
Entre os mamíferos salientar a presenza do visón europeo, especie ameazada que incrementa a importancia desta reserva da biosfera. Nas costas rochosas cría a gaivota patiamarela e o corvo mariño cristado, namentres que nos areais atopamos a píllara das dunas. Unha gran variedade de aves visitan o parque no pasos migratorios, nas que se poden observar, a Gabita, as aguias pescadoras, os Cullereiros ou o Mazarico real (a limícola de maior tamaño). Tamén están presentes diversos tipos de Ánsares: en dirección norte na primavera, e cara ao sur no outono. No verán de 2015, confirmouse a observación dunha aguia pescadora. Varios exemplares, orixinarias de Escocia, desta especie liberáranse no parque natural para a súa reintrodución. Este programa fóra dirixido pola Sociedade de Ciencias Aranzadi.

Entre os anfibios e os réptiles citar a ra patilonga ou a serpe de esculapio.

Entre os peixes atopamos especies adaptadas ós diferendes graos de salindade. A anguía, o sargo, ou crustáceos coma a esquía son exemplos destas especies.

## Notas
Ekran-M

**Ekran-M** (*Ekran* de **Экран** en ruso, significando *pantalla*), tamén coñecida polo código de artigo 11F647M, foi unha familia de satélites de comunicacións xeoestacionarios soviéticos continuación da seria Ekran orixinal.

Os satélites Ekran-M eran satélites Ekran mellorados e actualizados e empezaron a porse en funcionamento a partir da segunda metade da década dos anos 1980. Tódolos satélites Ekran-M foron situados cerca dos 99 graos leste para transmitir directamente a fogares na frecuencia de 0,7 GHz cunha potencia de 200 vatios. En total lanzáronse 6 satélites da familia Ekran-M entre 1987 e 2001, todos mediante foguetes Proton e desde o cosmódromo de Baikonur e exitosos salvo un fracaso total e un éxito parcial (que foi denominado **Kosmos 1817**).

Os Ekran-M pesaban unhas dúas toneladas e levaban dous transpondedores. Os paneis solares eran maiores e xeraban 1,8&nbsp;kW de potencia.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ekran
Segunda división española 1953/54

A tempada **1953–54** da **Segunda División Española** de fútbol foi a 22ª edición desta competición. A categoría estivo composta por 32 equipos, repartidos segundo criterios xeográficos en dous grupos de 16 equipos cada un. Deportivo Alavés, UD Las Palmas, CD Málaga e Hércules CF ascenderon a Primeira División ao tempo que Gimnástica de Torrelavega, UD Salamanca, SD Escoriaza, CD Alcoyano, CD Mestalla, RCD Mallorca e UD Melilla descenderon a Terceira División.
## Clasificación
### Grupo 1
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

### Grupo 2
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Promoción de ascenso
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Promoción de permanencia
Disputouse nun sistema de dous grupos compostos polos equipos cuartos e quintos peor clasificados dos dous grupos de Segunda División e os subcampións de cada un dos seis grupos que conformaban a Terceira División.

### I
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

### II
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos
**(C)** = Campión; **(D)** = Descendido; **(P)** = Promovido; **(O)** = Campión do play-off; **(A)** = Avanza de rolda.

## Resultados finais
* Ascenso a Primeira: Deportivo Alavés, UD Las Palmas, CD Málaga e Hércules CF.
* Descenso a Segunda: Real Oviedo, Sporting de Xixón, CA Osasuna e Real Jaén.
* Ascenso a Segunda:  CD Juvenil, Sestao Sport Club, Terrassa FC, CF Extremadura, Levante UD, Real Betis e CD San Fernando.
* Descenso a Terceira: Gimnástica de Torrelavega, UD Salamanca, SD Escoriaza, CD Alcoyano, CD Mestalla, RCD Mallorca e UD Melilla.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP 
* Web oficial da Real Federación Española 
* Datos do competición en AREFE
Club Deportivo San Mamede

O **Club Deportivo San Mamede** é un club de fútbol galego, da parroquia de San Mamede de Ribadulla, pertencente ao concello de Vedra. Actualmente xoga no grupo 6 da Segunda Autonómica de Galicia.

## Títulos 
* Ligas: 1984-1985, 1988-1989, 2000-2001.
* Copa do Sar (5): 1976, 1987, 1998, 1999, 2003

## Tempada a tempada 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Notas
Audiencia Nacional de España

[220px|miniatura|Edificio da Audiencia Nacional, en [Madrid.]]
A **Audiencia Nacional** é un tribunal español con sede na cidade de Madrid e que ten xurisdición en todo o territorio de España. É un tribunal tanto de apelación como de instancia naquelas materias que a Lei Orgánica do Poder Xudicial indica pero en ningún caso trátase dun tribunal de casación.

## Regulación 
A súa regulación atópase no capítulo II, do título IV do libro I da Lei Orgánica 6/1985, de 1 de xullo, do Poder Xudicial.

Este tribunal intégrase do seguinte modo:
* Unha orde xurisdiccional penal con dúas salas, a **Sala do Penal** e a **Sala de Apelación**.
* Unha orde xurisdiccional contenciosa-administrativa coa **Sala do Contencioso-Administrativo**.
* Unha orde xurisdiccional social coa **Sala do Social**.

Hai que destacar que non conta con sala do civil ao non posuír competencia civil.

A Audiencia Nacional coñece, entre outras, de materias de especial importancia como:
* En materia penal de determinados delitos contra a Coroa ou membros de Gobernos, delitos de crime organizado como terrorismo, narcotráfico, falsificación de moeda, e de delitos cometidos fose do territorio nacional cando conforme ás Leis ou aos tratados corresponda o seu procesamento aos Tribunais Españois.
* En materia contencioso-administrativa dalgúns recursos contencioso-administrativos contra disposicións e actos dos Ministros e Secretarios de Estado.
* En materia laboral coñecerá en única instancia dos procesos especiais de impugnación de convenios colectivos cuxo ámbito territorial de aplicación sexa superior ao territorio dunha Comunidade Autónoma e doutras materias.

A Audiencia Nacional está composta polo seu Presidente, os Presidentes de Sala e os maxistrados que determine a lei para cada unha das súas Salas e Seccións. O Presidente da Audiencia Nacional, que terá a consideración de Presidente de Sala do Tribunal Supremo, é o Presidente nato de todas as súas Salas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Descrición da Audiencia Nacional
The Hobbit: An Unexpected Journey

***The Hobbit: An Unexpected Journey*** (*O Hobbit: Unha Viaxe Inesperada*) é un filme de fantasía épica do ano 2012 dirixido por Peter Jackson. O filme é o primeiro dunha triloxía cinematográfica (*The Hobbit*) baseado na novela *O hobbit* de John R.R. Tolkien, precuela d'*O Señor dos Aneis*.

En Galicia estreouse en castelán o 14 de decembro de 2012.

## Sinopse 
Bilbo Bulseiro (Martin Freeman) é convidado de súpeto polo meigo Gandalf (Ian McKellen) para acompañalo xunto a un grupo de trece ananos, liderados polo lendario guerreiro Thorin, na procura do tesouro perdido dos ananos que hai moito tempo foi roubado por un dragón chamado Smaug. A súa viaxe vai levalos por fragas salvaxes; por terras traizoeiras cheas de goblins e orcos, wargs e arañas xigantes, metamorfos e magos, até que finalmente Bilbo Bulseiro atopa a Sméagol, roubándolle o Anel, que está ligado ao destino de toda a Terra Media. A viaxe cambiará para sempre a vida de Bilbo.

## Personaxes 
* Martin Freeman como Bilbo Bulseiro
* Ian McKellen como Gandalf
* Richard Armitage como Thorin Escudo de Carballo
* Ken Stott como Balin
* Graham McTavish como Dwalin
* William Kircher como Bifur / Troll Tom
* James Nesbitt como Bofur
* Stephen Hunter como Bombur
* Dean O'Gorman como Fili
* Aidan Turner como Kili
* John Callen como Oin
* Peter Hambleton como Gloin / Troll William
* Jed Brophy como Nori
* Mark Hadlow como Dori / Troll Bert
* Adam Brown como Ori
* Ian Holm como Bilbo Bulseiro de vello
* Elijah Wood como Frodo Bulseiro
* Hugo Weaving como Elrond
* Cate Blanchett como Galadriel
* Christopher Lee como Saruman
* Andy Serkis como Gollum
* Sylvester McCoy como Radagast
* Lee Pace como Thranduil

## Notas 
## Véxase tamén 
* The Hobbit (triloxía)

### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Dalatíidos

[miniatura|240px|*[Dalatias licha*]].
[miniatura|240px|*[Euprotomicrus bispinatus*]]

A dos **dalatíidos** (*Dalatiidae*) é unha familia de peixes elasmobranquios selaquimorfos da orde dos escualiformes.

As súas especies distribúense por todos os océanos do mundo, tanto en rexións litorais como en mar a fóra.

## Características 
* Os dalatíidos son tiburóns de tamaño pequeno ou mediano (miden de 20 a 180&nbsp;cm de lonxitude).
* O seu corpo ten forma de cigarro puro, coa cabeza estreita e o fociño arredondado. 
* Teñen dúas aletas dorsais carentes de raios espiñentos; a primeira, orixinada por diante das aletas pelvianas, pero moi cerca delas. 

Varias especies posúen órganos luminosos que aparecen como manchas negras principalmente na superficie ventral.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1851 polo naturalista inglés John Edward Gray, 

### Clasificación 
A familia inclúe seis xéneros con 10 especies:
* '*Xénero *Dalatias'''* Rafinesque, 1810 
** *Dalatias licha* (Bonnaterre, 1788) = *Squalus licha* Bonnaterre, 1788 
* *'Xénero *Euprotomicroides*'* Hulley & M. J. Penrith, 1966 
** *Euprotomicroides zantedeschia* Hulley & M. J. Penrith, 1966 
* *'Xénero *Euprotomicrus*'* T. N. Gill, 1865z 
** *Euprotomicrus bispinatus* (Quoy & Gaimard, 1824) (o tiburón pigmeo)
* *'Xénero *Heteroscymnoides*'* Fowler, 1934 
** *Heteroscymnoides marleyi* Fowler, 1934 
* *'Xénero *Isistius*'* T. N. Gill, 1865 
** *Isistius brasiliensis* (Quoy & Gaimard, 1824)
** *Isistius labialis* Q. W. Meng, Zhu & S. Li, 1985 
** *Isistius plutodus* Garrick & S. Springer, 1964 
* *'Xénero *Mollisquama*'* Dolganov, 1984 
** *Mollisquama parini* Dolganov, 1984
* *'Xénero *Squaliolus*'* H. M. Smith & Radcliffe, 1912 
** *Squaliolus aliae* Teng, 1959
** *Squaliolus laticaudus* H. M. Smith e Radcliffe, 1912

Image:Dalatias licha csiro-nfc.jpg|*Dalatias licha*
Image:Isistius brasiliensis.jpg|*Isistius brasiliensis*
Image:Pocket shark noaa 1.jpg|*Mollisquama mississippiensis*
Image:Fish4470 - Flickr - NOAA Photo Library.jpg|*Squaliolus laticaudus*
Image:Euprotomicrus bispinatus (Pygmy shark).gif|*Euprotomicrus bispinatus*

## En Galicia 
Rodríguez Villanueva *et al.* citan a especie *Dalatias licha* como presente, ocasionalmente, nas augas galegas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. Princeton University Press. ISBN 0-6911-2072-2. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. 4th Edition. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns''. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Escualiformes

### Ligazóns externas 
* Family Dalatiida2 en FihsBase. Con ampla información sobre a familia, icluíndo os nomes científicos das súas especies a as súas sinonimias . Consultada o 12 de deembro de 2020.
O Placer, Paradela, O Corgo

**O Placer** é un lugar da parroquia de Paradela no concello lugués do Corgo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña un habitante (un home), dous menos ca en 1999. En 2024 segue mantendo a mesma poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias do Corgo 
## Notas
Andadeiro

miniatura|Corredor
Chámase **andadeiro** ou **corredor** ao espazo estreito e longo que comunica as distintas pezas dunha casa ou dun edificio, cuxa función principal é a circulación. Cando a proporción entre longo e largo non é tan acusada, o corredor pasa a se denominar **ástrago** ou **vestíbulo** (*hall*), e pode acoller outros usos específicos, habitualmente como zona de espera.

Os andadeiros son comúns nas vivendas, onde dan acceso dende o vestíbulo ou a sala aos cuartos interiores. Con propósitos semellantes tamén existen corredores noutros edificios coma oficinas, hoteis, centros educativos, centros de saúde etc.

miniatura|left|Corredor

Os corredores atópanse en tendas, almacéns e fábricas, onde teñen andeis a ambos os lados. En almacéns e fábricas, os corredores poden consistir en pallets de almacenamento e en fábricas os corredores poden separar áreas de traballo. Nos ximnasios, os equipos de exercicio dipóñense normalmente en corredores.

Nas vivendas actuais os andadeiros adoitan ter unha largura duns 80 a 100&nbsp;cm e unha lonxitude que depende tanto do tamaño da casa como da distribución dos cuartos. O andadeiro adoita ser unha peza interior, polo que é importante que teña unha boa iluminación. Por mor ás súas reducidas dimensións non admite moito mobiliario, aínda que pode acoller mesas ou cadeiras pequenas, aparadores ou andeis, así coma diversos ornamentos tales coma cadros etc.

## A casa galega 
A casa tradicional galega adoitaba contar con andadeiros no sobrado que levaban dende a sala de respecto ou dende o exterior (patín, solaina) aos diferentes cuartos. Tamén na planta terrea podían existir andadeiros que comunicaban a entrada coa cociña, a adega etc. Téñase en conta que o termo **corredor** tamén designa un tipo de balcón ou patín desenvolvido que acostuma percorrer a fachada da casa e estar cerrado en madeira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* **Corredor (homónimos)**
* **Corredor**
* **Corredoira**

### Referencias
Durián

O ***durián*** (*Durio zibethinus*) é unha especie de árbore tropical asiática pertencente á familia Malvaceae, orixinaria do sueste de Asia. Dá un froito comestíbel.

En Galicia non é aínda común o consumo.

## Etimoloxía 
Froita amplamente coñecida e reverenciada no sueste de Asia e chamada "Rei das froitas", o seu nome provén da verba malaia *duri* (espiña) co sufixo *an*, (usado para crear pronomes), e dando coma resultado "froita espiñenta".

## Descrición 
É unha árbore duns 25 m de alto, orixinaria do sueste de Asia pertencente á familia Malvaceae, unha enorme familia que inclúe o hibisco, o quiabo ou o cotón. O seu froito, especialmente apreciado polos nativos, é de varias formas, de cadrada a arredondada, dependendo da especie, con até 40&nbsp;cm de circunferencia. e entre 2 ou 3&nbsp;kg de peso coma: *D. zibethinus*, *D. dulcis*, *D. grandiflorus*, *D. graveolens*, *D. kutejensis*, *D. lowianus*, *D. macrantha*, *D. oxleyanus* e *D. testudinarum*. Porén, hai moitas especies aínda non estudadas debidamente.

O *Durio zibethinus* é a única especie dispoñíbel no mercado internacional, as outras son vendidas localmente.

thumb|left|Unha planta de *Durio zibethinus*, de oito meses de idade.

## Usos 
É unha especie altamente coñecida polo valor alimentario dos seus froitos. Estes caracterízanse por presentar un mal cheiro (un fedor semellante a unha cebola podre), incluso en moitos hoteis de Malaisia teñen prohibido o seu consumo nos cuartos, dado que o fedor fica no cuarto máis de tres horas. A polpa é dunha cremosidade exquisita polo que é coñecido coma o mellor froito do mundo (Pérez, 1996).

Bärtels (2002), comenta que a polpa de tan exquisito froito contén proteínas, graxas e azucres. Consómese cru, aínda que forma parte de diversos pratos en estado verde, semi maduro e fermentado. En Asia é considerado afrodisíaco. As súas raíces, cascas e follas empréganse en menciñas populares. As sementes frítense ou tórranse en aceite. Emprégase tamén na elaboración de xeados.

É moi comercializado en Tailandia, Indonesia e Malaisia.

miniatura|200px|Froitos de durián prontos para consumir.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* Flora of China Editorial Committee, 2007. Fl. China Vol. 12. 
### Ligazóns externas 
* Germplasm Resources Information Network: *Durio*
* Brooklyn Botanic Garden: Durian—The real Forbidden Fruit
* Durio zibethinus (Bombacaceae)
* Bats and Durians
* How to Grow Durians
* Durian Palace
* https://web.archive.org/web/20090121014632/http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/splist.pl?4046
Corredor (homónimos)

O termo **corredor** pódese referir a:

## Arquitectura
***Corredor**, espazo exterior dunha casa, cuberto polo tellado e con varanda pola parte de fóra, que percorre a fachada principal, semellante a un balcón menos desenvolvido ca unha solaina ou unha galería.
****corredor vasariano**, corredor elevado en Florencia que liga o Palacio Vecchio co Palacio Pitti.
***Corredor**, paso ou espazo máis ou menos estreito e longo que comunica as distintas pezas dunha casa ou as vivendas dun edificio, **andadeiro**. 
****corredor da morte**, nome que se lle dá á cela dos condenados a morte.

## Náutica
***Corredor**, parte lateral da cuberta dunha embarcación, que vai de proa a popa, pola que se pode transitar.

## Profesións
***corretor de seguros**, persoa que actúa como intermediario nunha operación comercial. Corretor de bolsa. Corretor de comercio. Corretor de seguros. 
***corretor de apostas**, persoa ou organización que acepta apostas en eventos
* **corredor**, persoa que participa nunha carreira deportiva.

## Bioloxía
* Animal, en particular ave, que ten aptitudes para correr, como a avestruz ou o kiwi.
***corredor biolóxico** área utilizada para realizar unha rexeneración ou recuperación das zonas de amortecemento de grandes extensións de bosques ou fragas.

## Transporte
***corredor ferroviario**, liña do camiño de ferro que comunica dous territorios.
****corredor ferroviario mediterráneo**, o que une a costa mediterránea no leste de España*.

## Territorio
***Corredor del Henares**, territorio situado nas comunidades de Madrid e Castela-A Mancha próximo á veiga do río Henares (afluente do Jarama). 
***corredor de Wakhan**, estreito corredor da Provincia de Badajšán no Afganistán;
***corredor de Siliguri**, pequena extensión de terra que liga os estados do nordés da India co resto do territorio;
***corredor dos tornados**, vasta área na parte central dos Estados Unidos que ten as mellores condicións para a formación de tornados;
***corredor de Atacama**, extensión de territorio que conectaba Bolivia co mar;
***corredor polonés**, denominación do territorio que ligaba a Segunda República Polonesa co mar.

## Literatura
****Corredores de sombra**'', libro de Agustín Fernández Paz publicado en 2006 por Edicións Xerais.

## Véxase tamén 
***Corredoira**.
Address Resolution Protocol

**Address Resolution Protocol** (**ARP**) é un protocolo de rede que efectúa a tradución dun enderezo de capa de rede nun enderezo MAC, xeralmente un ethernet. Para facelo envía un paquete ao enderezo de multidifusión da rede (broadcast, MAC = FF-FF-FF-FF-FF-FF) con enderezo IP polo que pregunta, e espera que esa máquina, ou outra, responda co enderezo MAC que lle corresponde. Cada máquina ten unha caché cos enderezos traducidos para reducir o tempo de espera. ARP está posto en funcionamento con moitas tecnoloxías de redes, o máis empregado é o IPv4 pero tamén está en uso en Chaosnet, DECnet e Xerox PARC Universal Packet (PUP) co estándar IEEE 802 , FDDI, X.25, Frame Relay e Asynchronous Transfer Mode (ATM). No modelo de arquitectura TCP/IP, ARP está nun punto intermedio entre a capa de rede e a de Internet, mentres no modelo OSI está na capa de rede. O protocolo RARP realiza a operación inversa.
Ben Stiller

**Benjamin Edward "Ben" Stiller**, nado o 30 de novembro de 1965 en Nova York (estado de Nova York), é un actor, humorista, director de cine, produtor de cine, guionista e actor de voz estadounidense.

## Filmografía 
### Actor 
### Director e produtor 
### Televisión 
### Vídeos musicais 
### Series web 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hebe (revista)

***Hebe*** foi unha revista editada en Pontevedra entre 1920 e 1921.

## Historia e características 
Subtitulada *Publicación quincenal* apareceu o 15 de outubro de 1920. Fundada por Modesto Bará Álvarez, Xoán Vidal Martínez e Alfonso Lois, estaba dirixida por Modesto Bará. Tentou introducir elementos vangardistas no movemento cultural e incluíu poemas, algúns relatos, recensións, e biobibliografías. Cesou a súa publicación co número 13, o 17 de abril de 1921.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

*
Juan Tellería

**Juan Tellería Arrizabalaga**, nado o 12 de xullo de 1895 en Zegama, Guipúscoa e finado o 26 de febreiro de 1949 en Madrid, foi un compositor vasco.

## Traxectoria 
Quedou orfo moi xove quedando el e os seus catro irmáns ao cargo do seu tío Baldomero Tellería, sacerdote do que aprendería solfexo, piano e harmonía. Estes coñecementos servíronlle para gañar unha pensión da Deputación de Guipúscoa que lle permitiu trasladarse a Donostia e ampliar os seus estudos con Germán Cendoya e Beltrán Pagola.

En 1915 trasladouse a Madrid para estudar composición con Conrado del Campo e piano con Manuel Fernández Alberdi. Na capital do Estado serviuse das súas dotes como improvisador e compositor prolífico para asegurarse a súa manutención, dende tocar o órgano en igrexas a dar clases particulares.

No ano 1916 iniciou a composición do poema sinfónico *La Dama de Aizgorri*, que se estrenou o 29 de setembro de 1917 en Donostia no Gran Casino, tamén se tocou en Madrid coa Orquestra Sinfónica da man do mestre Enrique Fernández Arbós. Esta obra, coa que Tellería obtivo grande éxito con só 22 anos, non se volveu programar ata o ano 1952, interpretada pola Orquestra Nacional de España baixo a dirección de Ataúlgo Argenta.

No ano 1919 trasladouse a estudar a París e máis tarde a Alemaña, desta época non temos demasiada información sobre Juan Tellería, ata 1925 cando regresa a España.

Entre 1927 e 1947 centrouse na música lírica, compoñendo zarzuelas coma *El joven piloto*, *El cabaret de la Academia*, *Los Blasones* o *Las viejas ricas*. Porén tamén compuxo música de cámara e himnos relixiosos e militares. A súa composición máis coñecida é *Amanecer en Cegama* cuxa música foi utilizada para a base do himno fascista *Cara al sol*, himno de Falange Española de las JONS. Outras das súas composicións tamén foron utilizadas para a creación de himnos de parecida vinculación, coma o da División Azul, o da Vieja Guardia de FE de las JONS e da Fronte de Xuventudes.

Durante a guerra civil foi detido pero ingresou na CNT, colaborando co seu talento na filmografía republicana coma por exemplo *Defendemos nuestra tierra* ou *Mores de juventud*.

Ata 1946 deu clases na cátedra de música da cámara no Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. Tamén foi pianista no Palacio da Prensa e ata 1946 desempeñou a cátedra de Música de Cámara no Conservatorio de Madrid.

Está enterrado no cemiterio de Aravaca (Madrid).

## Véxase tamén 
* Diariovasco.com
* Biografíasyvidas.com
Hebe

**Hebe** pode referirse a:

*Na mitoloxía grega, **Hebe** é a deusa da xuventude. Foi a primeira filla que Zeus tivo coa súa esposa Hera, e irmá de Ares e Ilitía.
*En astronomía, **6 Hebe** é o sexto dos asteroides do cinto de asteroides.
*En botánica, ***Hebe*** é un xénero de plantas procedente de Nova Zelandia, incluído na familia das escrofulariáceas.
****Hebe*** foi unha revista editada en Pontevedra entre 1920 e 1921.
***Hebe** é o nome de loita que tomou Hebe de Bonafini.
***Hebe Camargo** é unha presentadora de televisión brasileira.
Viviparidade

[miniatura|[Tigre (*Panthera tigris*), exemplo de animal vivíparo.]]
A **viviparidade** (do latín *vivus*, "vivo", e *parire*, *"parir"*) é un tipo de reprodución dos animais, na que as crías *nacen vivas*, e que tamén se aplica á de certos vexetais.

## Animais 
[miniatura|*[Macropus giganteus*, un marsupial, *vivíparo non placentario*.]]
Chámase **vivíparo** a todo aquel animal que retén os ovos dentro do corpo da nai, onde o embrión se desenvolve nunha estrutura especializada dentro do ventre da femia, onde recibirá o alimento e o oxíxeno necesarios para formar os seus órganos e para crecer e madurar até o momento do nacemento, parindo as crías vivas. Este tipo de reprodución é común no reino animal, ocorrendo dalgún modo en case todos os filos.

Porén, algúns zoólogos usan a palabra *vivíparo* só para a situación que se dá en case todos os mamíferos, en que o embrión, despois da fecundación, se desenvolve nunha estrutura especial, a **placenta**, que se fixa á parede do útero da nai e serve para o intercambio de alimentos e materiais de refugallo entre a nai e o embrión. Esta forma máis avanzada de viviparismo nos animais chámase viviparismo placentario, que se dá na maior parte dos mamíferos (os chamados por iso **placentarios** ou **placentados** (**euterios**). A excepción son os monotremas, que poñen ovos como as aves, e os marsupiais, que carecen de placenta, polo que as femias paren o feto nun estado moi prematuro, polo que este debe continuar o seu desenvolvemento nunha bolsa exterior chamada marsupio. As femias que paren crías vivas, pero que non teñen placenta, denomínanse daquela ovovivíparas.

Nos casos en que a plántula procede de órganos de multiplicación vexetativa, como xemas adventicias, bulbilos etc., como na chamada *poa vivípara* (*Poa alpina* L.), en *Polygonum viviparum* L. ou en certas agaváceas, trátase realmente dun fenómeno de ***falsa viviparidade***.[miniatura|*[Poa alpina*, unha das especies de plantas que presenta *falsa viviparidade*.|centro]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Font Quer, Pío (1993): *Diccionario de botánica* (2 vols.) Barcelona: Editorial Labor, S. A. ISBN 84-335-0078-3. 
* Frings, H. e M. Frings (1975): *Conceptos de zoología*. Madrid. Editorail Alhambra, S. A. ISBN 84-205-0505-6.
### Outros artigos 
* Ovíparo
* Ovoviviparidade
Manuel Basulto Jiménez

**Manuel Basulto Jiménez**, nado en Adanero (Ávila) o 17 de maio de 1869 e finado en El Pozo del Tío Raimundo (Madrid) o 12 de agosto de 1936, foi un prelado español e bispo de Xaén e Lugo. Foi un dos trece bispos asasinados polo bando republicano durante a Guerra Civil Española.
## Traxectoria 
Fillo dun muiñeiro, realizou os seus estudos eclesiásticos na diocese de Ávila, e foi ordenado presbítero en 1892. Licenciouse en Dereito na Universidade de Valladolid. Foi cóengo maxistral de León e lectoral de Madrid. En 1909 foi elixido bispo de Lugo, e consagrado o 16 de xaneiro de 1910 polo nuncio Antonio Vico na igrexa dos Padres Paúles de Madrid. Foi nomeado senador en 1916.

En 1919 Bieito XV nomeouno bispo de Xaén, diocese da que tomou posesión por poderes o 14 de xuño de 1920, celebrando a súa primeira misa o 29 de xuño. No seu escudo rezaba o lema: *Quien a Dios tiene, nada le falta*.

## Martirio 
O 2 de agosto de 1936 foi detido no seu domicilio do palacio episcopal xunto coa súa irmá Teresa Basulto e o esposo desta, Mariano Martín, así como o deán da catedral, Félix Pérez Portela. Encarcerado na catedral de Xaén, o 11 de agosto foi incluído na segunda expedición de “Trens da morte” que partiu de Xaén con destino á prisión de Alcalá de Henares. Esta expedición foi asaltada na estación de Santa Catalina (Madrid), e desviada. O bispo e 190 presos máis foron metrallados, e os seus cadáveres saqueados.

Dous dos superviventes, dixeron que o bispo caeu de xeonllos, exclamando: 

Está enterrado na cripta da igrexa do Sagrario da Catedral de Xaén.

## Proceso de beatificación 
O 21 de xuño de 2010 a Congregación para as Causas dos Santos aprobou o carácter martirial da morte do bispo e os seus cinco compañeiros de martirio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mártires do século XX en España
### Bibliografía 
* Cárcel Ortí, Vicente (2000): *La gran persecución: España, 1931-1939* Barcelona, Planeta. ISBN 84-08-03519-3
* Montero Moreno, Antonio (1999 [1961]): *Historia de la persecución religiosa en España, 1936-1939*. Madrid, Edicionas Católicas. ISBN 84-7914-383-5
* Redondo, Gonzalo (1993): *Historia de la Iglesia en España, 1931-1939*, en dos tomos. Madrid, Ediciones Rialp. ISBN 84-321-2984-4
*
Carlos Piñeiro Iglesias

*Para o director de cine do mesmo nome vexáse Carlos López Piñeiro*

**Carlos Piñeiro Iglesias**, nado na Coruña c. 1955 e finado o 16 de decembro de 2012, foi un piloto de rally galego que competiu en diversos campionatos, tanto en Galicia como España.

## Traxectoria 
Natural do coruñés barrio da Gaiteira, foi un destacado piloto nas décadas de 1970 e 1980 e logrou varias vitorias no campionato de España, rematando en terceira posición no campionato de 1983. Foi campión galego en cinco ocasións (1980, 1981, 1982, 1984 e 1987), cifra só superada por Víctor Senra e Germán Castrillón, ademais de obter un total de 22 vitorias. Competiu con diversos coches, principalmente co Porsche 911 ao longo da súa traxectoria e con diversas escuderías como Escudería La Coruña ou o equipo Rothmans tendo de compañeiros entre outros ao galego Beny Fernández ou ao vascofrancés Marc Etchebers. Posuía un taller de venda e reparación de automóbiles en Sada.

Faleceu o 16 de decembro de 2012 debido a un tumor cerebral.

### Vitorias 
* Rally de Ferrol 1981, 1982, 1989	
* Rally de Ourense 1983	
* Rally Sierra Morena 1983

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Carlos Piñeiro rallybase.nl
O Alto de San Roque, Sobrecedo, Taboada

**O Alto de San Roque** é un lugar na parroquia de Sobrecedo, no concello de Taboada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. Segundo o INE, en 2025 tiña 37 habitantes (16 homes e 21 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 27 habitantes.

Atravesa o lugar a estrada N-540 que une Lugo e Ourense.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sobrecedo
### Parroquias de Taboada
## Notas
Aadu Hint

**Aadu Hint** ( **Adolf Edmund Hint**) nado o 10 de xaneiro de 1910 en Külasema e finado o 26 de outubro de 1989 en Tallin, foi un escritor estoniano.

## Traxectoria 
Aadu Hint naceu na illa de Muhu mais pasou gran parte da súa infancia na aldea de Kuusnõmmes, na illa de Saaremaa. Entre 1923 e 1929 estudou no instituto en Kuressaare e tras graduarse traballou como profesor de primaria na escola da aldea de Rootsiküla e de 1936 a 1940 foi profesor en Tartu. En 1940 ingresou no Partido Comunista de Estonia e foi editor da revista cultural *Viisnurk*. Durante a segunda guerra mundial e a ocupación alemá de Estonia (1941-1944) loitou no Exército Vermello e foi membro do Consello Supremo de Estonia e do Soviet Supremo da URSS e entre 1945 e 1946 foi presidente da Asociación de Pescadores de Estonia.

## Obra literaria
Desde 1946 ata a súa morte Hint dedicouse case exclusivamente á creación literaria pero xa empezara a escribir antes, na década de 1930. En 1934 publicou a novela *Pidalitõbi* e en 1936 apareceu *Vatku tõbilas*, ambas as dúas tratan o tema da lepra na illa de Saaremaa. En 1937 deu ao prelo unha novela psicolóxica *Kuldne värav*, á que lle seguiu en 1939 *Tulemees*, onde trata dun tema que será recurente no resto das súas obras, a vida dos pescadores de Saaremaa e a súa relación co mar. Despois da guerra escribiu *Vesse poeg* (1948) e *Angerja teekond* (1950) dirixidas aos lectores xuvenís e os dramas *Tagaranna meeste kalakuunar* (1947) e *Kuhu lähed, seltsimees direktor* (1949) . Entre 1951 e 1966 apareceron os catro volumes da que se considera a súa obra mestra *Tuuline rand* no que describe a vida de varias xeracións de humildes familias das illas estonianas ao longo do século XIX e principios do XX, que recibiu críticas das autoridades soviéticas por non facer fincapé na amizade soviético-estonianas e na revolución proletaria, o que provocou que en edicións posteriores do primeiro volume Hint engadiu pormenores da revolución en Tallin.

## Notas
¡Non máis emigración!

***¡Non máis emigración!*** é unha zarzuela con música do compositor galego Felisindo Rego e libreto en galego de Ramón Armada Teixeiro adaptada da peza teatral homónima de Ramón Armada. Foi estreada o 10 de abril de 1886 no Teatro Tacón (actualmente Gran Teatro da Habana). Destaca por ser a primeira zarzuela en lingua galega e a primeira obra en galego representada fóra de Galiza. Actualmente a partitura da obra non está localizada.

## Historia 
miniatura|*¡Non máis emigración!*, 1886 segunda edición.
En 1885 o escritor galego Ramón Armada Teixeiro publicou na Habana a súa peza teatral *Non máis emigración*. O 10 de agosto do ano seguinte estreouse no Teatro Tacón da capital cubana unha segunda edición da peza con música do compositor galego Felisindo Rego a xeito de zarzuela.

No seu tempo foi moi ben vista pola meirande parte dos intelectuais, como mostran as boas críticas recibidas. As poucas críticas negativas colleitadas pola obra facían referencia ao escaso impacto que lle auguraron á súa mensaxe antiemigracionista, oscilando entre o escepticismo duns:

E o pensamento de que o intento era nulo doutros:

A obra pon de manifesto e expresa o seu total desacordo cun un dos problemas do momento, a emigración, que foi o tema principal da obra de Armada Teixeiro, enmascarado a través da historia de amor de Xan e Marica e das falcatruadas de Farruco, o cal ofrece unha visión que moitas veces foi rebatida pola crítica. A obra non amosa as experiencias persoais de Ramón Armada, que viviu de cerca de experiencia doutros galegos afincados na Illa.

## Argumento 
Na obra preséntase a vida cotiá dos galegos emigrados en Cuba e outros lugares de América. Conta a historia dun rapaz namorado que decide marchar de Galiza para facer as américas. Porén, ao chegar á outra beira do Atlántico descobre a miseria e as penas, o lado escuro do soño latinoamericano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Diáspora galega
* *O zoqueiro de Vilaboa*
* *A lenda de Montelongo*

### Ligazóns externas 
* *¡Non máis emigración*  na Biblioteca Virtual da Real Academia Galega
Felirati Párt

miniaturadaimagem|Retrato de Ferenc Deák en 1861
**Felirati Párt** foi un grupo político húngaro de corte liberal clásico dirixido por Ferenc Deák, era un dos dous partidos presentes na Asemblea Nacional  húngara de 1861 e o que tiña a maioría na cámara.

## Contexto 
A derrota austríaca na Guerra Franco-Austríaca 1859 significou a caída do ministro do interior Alexander von Bach que seguía unha liña dura de centralización e absolutismo e a modernización das estruturas do Imperio dos Habsburgo que se plasmou no coñecido como o Diploma de Outubro (1860) que dotaba a Austria de elementos constitucionais federalizantes, pero finalmente a Patente de Febreiro (1861) establecía un sistema centralizado que disolvía a Asemblea Nacional húngara, en resposta o parlamento húngaro rexeitou ambos os dous textos negándose a enviar representantes ao Parlamento de Viena e pedindo o restablecemento do réxime constitucional de 1848 pero no seu seo había dúas tendencias, o grupo encabezado por Deák, coñecido como Felirati Párt, era partidario de chegar a acordos coa coroa austríaca para obter o autogoberno no seo do Imperio, mentres o grupo minoritario dirixido por László Teleki ata o seu suicidio en marzo de 1861 estaba pola proclamación dun estado nacional independente.