open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El maestro que prometió el mar

***El maestro que prometió el mar*** é un filme español de 2023 dirixido por Patricia Font a partir dun guión de Albert Val. Baséase no libro de Francesc Escribano. Está protagonizada por Enric Auquer e Laia Costa xunto a Luisa Gavasa. Estreouse o 10 de novembro de 2023.

## Sinopse 
Antoni Benaiges (Enric Auquer), un mestre de Tarragona, é destinado á escola pública de Bañuelos de Bureba, unha pequena vila da provincia de Burgos. Grazas a un método de ensino pioneiro e revolucionario para a época, comeza a transformar a vida dos seus alumnos, mais tamén a do lugar, algo que non sempre resulta do agrado de todos.

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [-3.280556, 42.500833]
      },
      "properties": {
        "prop0": "value0",
        "marker-size": "small",
        "marker-color": "#F80303"
      }
    },
    {
      "type": "Feature",
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [0.957827, 41.088245]
      },
      "properties": {
        "prop0": "value0",
        "marker-size": "small",
        "marker-color": "#F80303"
      }
    }
  ]
}

## Personaxes 
* Enric Auquer como Antoni Benaiges
* Laia Costa como Ariadna
* Gael Aparicio como Carlos

## Produción 
O filme é unha produción de Minoría Absoluta, Lastor Media, Filmax e Mestres Films AIE coa participación de RTVE e Televisió de Catalunya co apoio de ICAA e o ICEC. Os lugares de rodaxe inclúen Mura e Briviesca.

## Notas
Jeff Gutt

**Jeffrey Adam Gutt**, nado o 2 de maio de 1976, é un cantante e compositor estadounidense que vén sendo o vocalista principal de Stone Temple Pilots desde novembro de 2017. Tamén é o antigo vocalista principal da banda de nu metal Dry Cell.

Gutt apareceu en dúas tempadas da serie de telerrealidade estadounidense *The X Factor*. A súa primeira aparición foi na segunda tempada (2012), cando recibiu recoñecemento internacional pola súa interpretación de "Hallelujah" de Leonard Cohen, antes de ser eliminado no seguinte episodio, "Boot Camp". Gutt competiu na terceira tempada (2013) de The X Factor USA, onde terminou en segundo lugar. En 2014, foi cualificado como un dos concursantes de X Factor USA máis "influentes" de todos os tempos por FoxWeekly.

## Notas
Antoni

**Antoni** é un nome propio masculino catalán, polaco e esloveno. Como nome catalán é unha variante dos nomes masculinos Antón e Antonio. Como nome polaco é unha variante dos nomes femininos Antonia e Antonina. Como nome esloveno é unha variante dos nomes masculinos Anton, Antonij e Antonijo e o nome feminino Antonija.

## Historia 
Dende o Renacemento atribuíuselle unha orixe grega por mor da súa semellanza co substantivo "άνθος" (*anthos*) que significa "flor". Isto levou a pensar que a súa etimoloxía era "digno de loanza" ou "aquel que merece flores". De feito, a partir do século XVII, na lingua inglesa comeza a aparecer escrito coa grafía "th" ("Anthony" no canto de "Antony"), facendo referencia a esta suposta orixe grega. Algúns autores consideran as orixes do nome no antigo rei grego Anthonios, rei de Acaia.

## Notas
Pedro Floriani

**Pedro Floriani**, nado en Turín cara a 1834 e finado en Pontevedra en 1911, foi un persoeiro de relevancia en Redondela por estar relacionado coa construción do viaduto de Madrid, un dos dous viadutos principais que atravesan o centro urbano de Redondela. Aínda que parte da tradición oral lle atribuíu a autoría desta obra civil, o arquitecto encargado da construción da ponte foi Augusto Cazaux e o enxañeiro Javier Boguerín. Floriani probablemente foi un dos contratistas ou subcontratistas da obra. Por mor de probábeis impagamentos da contrución, Floriani precipitouse desde o viaduto e, malia sobrevivir, terminou falecendo ulteriormente por por das secuelas do incidente.
Pedro Floriani ten na súa honra un lugar na onomástica redondelá. O instituto de educación secundaria IES Pedro Floriani leva o seu nome, e a rúa onde se localiza ese edificio tamén ostenta esta denominación.

## Traxectoria
miniatura|Viaduto de Madrid.
Pedro Floriani naceu en Turín, Italia. Emigrado ao norte de Portugal, casou en Coímbra con Joaquina Anacleto. Segundo testemuñas familiares, Floriani afincouse en Redondela en 1868 para participar na construción do viaduto, e mesmo deseñaría os planos e estruturas. Porén, non existe base documental que respalde tal afirmación oral.

A principios do século XX, por mor dos supostos imapagamentos da Compañía de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo (MZOV) , Floriani precipitouse desde o viaduto, de trinta e dous metros de altura, nun intento de autolise infrutuoso. Así e todo, as lesións secundarias á caída provocáronlle numerosas lesións que terminaron coa súa vida en 1911.

## Mitos e certezas sobre a súa figura
[miniatura|Fachada do instituto [IES Pedro Floriani en Redondela.]]
Tradicionalmente estendeuse a teoría de que Pedro Floriani fora un arquitecto ou enxeñeiro italiano afincado en Galicia e encargado de conceptualizar o viaduto de Madrid ou o viaduto de Ourense. Porén, non existen evidencias que respalden que Floriani fose o encargado da obra. O documento oficial que recolle a autoría civil remite ao enxeñeiro madrileño Javier Boguerín, quen ademais estivo afiliado ao Partido Conservador e foi deputado por Redondela nas Cortes. Con todo, a relación de Floriani coa construción do viaduto é máis que probable, ben coma contratista, subcontratista ou incluso enxeñeiro na sombra, xa que daquela os profesionais estranxeiros tiñan prohibido asinar obras.

Un dos mitos fortemente estendidos foi aquel que afirmaba que Floriani se suicidou desde o viaduto ao non poder ser este utilizado por deficiencias na súa construción, o que levaría a Floriani á bancarrota. Porén, o viaduto estivo en funcionamento desde 1876 até 1971, ano no que se comezou a usar a variante sur cara Porriño e Ourense.

Outra das lendas recollidas na tradición oral foi que Floriani fora discípulo do Alexandre Gustave Eiffel. A única relación existente entre o viaduto redondelá  foi a empresa encargada de construír os tramos metálicos, a compañía *Parent Schaken Hovel & Caillet* (posteriormente renomeada como *Compagnie des Fives Lilles*). Esta empresa foi tamén a encargada de deseñar e construír os ascensores da Torre Eiffel.

## Notas
Peruanos en España

A **inmigración peruana en España** fai referencia ao movemento migratorio dende a República do Perú cara ao Reino de España. A partir de 2022, as estatísticas oficiais amosan 265.949 residentes nados no Perú en España. Destes, 143.867 eran cidadáns españois e 122.082 aínda non adquiriran a cidadanía española.

As tres comunidades con maior concentración de peruanos son a Comunidade de Madrid (107 690), Cataluña  (68 347) e Andalucía (14 284), mentres que os concellos con maior número de peruanos son Madrid  (65 345), Barcelona (28 908), L'Hospitalet de Llobregat (8 195), Sevilla (3 036) e Santander (3 010).

## Historia 
### Caída da poboación durante a crise financeira 
[miniatura|Restaurante peruano na [A Coruña|Coruña.]]
Durante a crise financeira de 2007-2008, a comunidade peruana diminuíu nun 23,76% durante ese ano, unha cifra que colocou ao Perú como o país co maior fluxo migratorio negativo de residentes oficiais nesa nación. De 109.639 residentes oficiais en España, a partir do 1 de xaneiro de 2013, a 83.583, a partir do 1 de xaneiro de 2014. É dicir, 26.055 peruanos menos entre a poboación estranxeira nese país, información difundida polo Instituto Nacional de Estadística (INE). Dende entón, a poboación foise recuperando e aumentou como consecuencia do remate da recesión económica.

## Estatísticas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Perú
Live Facelift

***Live Facelift*** é un vídeo de concerto e álbum en directo da banda de rock estadounidense Alice in Chains, publicado orixinalmente en VHS o 30 de xullo de 1991, que contén imaxes en directo de cancións do seu álbum de estrea, *Facelift* (1990). O video foi gravado no Moore Theatre de Seattle, Washington, o 22 de decembro de 1990, e foi certificado como ouro pola RIAA. O vídeo tamén foi publicado en Laserdisc no Xapón o 25 de outubro de 1991.

*Live Facelift* foi lanzado en vinilo por primeira vez o 25 de novembro de 2016

## Listaxe de cancións 
### VHS 
### Vinilo 
## Notas
Bang (álbum de The Jesus Lizard)

***Bang*** é un álbum recompilatorio de The Jesus Lizard que contén temas xa publicados en EPs e sinxelos, ademais dalgunhas cancións inéditas.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Romaneses en España

A **inmigración romanesa en España** (en ) fai referencia ao movemento migratorio dende Romanía a España. Os romaneses en España conforman a terceira comunidade de romaneses máis grande de Europa e do mundo, fóra de Romanía. Son, á súa vez, a cuarta nacionalidade estranxeira máis numerosa en España. Malia a crise económica que afectou a España a partir 2008, esta nacionalidade seguiu medrando, aínda que máis lentamente, até chegar en 2012 a un máximo de 895 970 inmigrantes desta nacionalidade ou preto dun sexto do total de 5 711 040 inmigrantes, segundo cifras do INE. Dende entón, a inmigración romanesa diminuíu até as 644 473 persoas en 2021.

As razóns polas que chegan a España son principalmente económicas, ao ser máis altos os salarios en España que en Romanía. Outra razón é a proximidade lingüística do romanés co castelán, sendo ambas as linguas romances.

Coa reimplantación do permiso de traballo aos romaneses, autorizado pola Comisión Europea en agosto de 2011, os cidadáns de Romanía que pretendan vir traballar a España por conta allea deberán tramitar unha autorización previa baseada na existencia dun contrato laboral. A medida non afectará os romaneses que residan xa en España e poidan acreditar que están inscritos no paro ou dados de alta na Seguridade Social, segundo o Ministerio de Traballo.

## Estatísticas 

A Unión Europea levantou o 1 de xaneiro de 2014 as restricións aos movementos de traballadores de Bulgaria e Romanía, unha decisión que o comisario europeo de Emprego, Asuntos Sociais e Inclusión, László Andor, confía en que axude a reducir o desemprego no bloque comunitario, onde estima que existen dous millóns de empregos non cubertos.

En España, os traballadores precisaban contar cun permiso de traballo para empregarse por conta allea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Romanía
Dimona

**Dimona** (en ) é unha cidade localizada no distrito Sur de Israel, arredor de 30&nbsp;km ao sueste de Beerseba e 35&nbsp;km ao oeste do mar Morto, no deserto do Néguev. En 2024 tiña unha poboación de 39 672 habitantes.

## Historia 
Dimona foi unha das "cidades de desenvolvemento" creadas na década de 1950 por iniciativa de David Ben-Gurion. Dimona foi concibida en 1953 e fundada en 1955. Cando comezou o programa nuclear israelí unha década despois, escolleuse un lugar non moi lonxe desta cidade para albergar o Centro de Investigación Nuclear do Néguev,  debido ao seu relativo illamento no deserto e á posibilidade de construír no lugar.

O 21 de marzo de  2026 un mísil balístico iraniano impactou nunha zona residencial desta cidade provocando 200 persoas feridas e  mostrando a  vulnerabilidade do sistema antimisiles de Israel, e  un dos segredos mellor gardados do país: a existencia dun programa nuclear**.** Algo xa denunciado polo científico Mordechai Vanunu, que foi encarcerado por desvelar ao xornal británico Sunday Times a existencia do reactor nuclear en Dimona.

## Notas
Ordenador central

Un **ordenador central**, tamén chamado **computador central** ou **mainframe** (en inglés), é un ordenador empregado principalmente por grandes organizacións para aplicacións críticas como o procesamento de datos a granel para tarefas como censos, estatísticas da industria e do consumidor, planificación de recursos empresariais e procesamento de transaccións a grande escala. Un ordenador central é grande, pero non tanto como un supercomputador e ten máis potencia de procesamento que outras clases de computadores, como as minicomputadoras, as estacións de traballo e os ordenadores persoais. A maioría das arquitecturas de sistemas informáticos a grande escala establecéronse na década de 1960, pero seguen evolucionando. Os ordenadores centrais adoitan usarse como servidores.

En inglés, o termo *mainframe* derivou do gran armario, chamado *main frame*, que albergaba a unidade central de procesamento e a memoria principal dos primeiros ordenadores. Posteriormente, o termo *mainframe* utilizouse para distinguir os ordenadores comerciais de gama alta das máquinas menos potentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Computación centralizada

### Ligazóns externas 
*
Computación centralizada

A **computación centralizada** é a computación que se realiza nunha localización central, mediante terminais conectados a un ordenador central. O propio ordenador pode controlar todos os periféricos directamente (se están conectados fisicamente ao ordenador central) ou poden estar conectados a través dun servidor de terminais. Alternativamente, se os terminais teñen a capacidade, poden conectarse ao ordenador central a través da rede. Os terminais poden ser terminais de texto ou clientes lixeiros, por exemplo.

## Vantaxes e desvantaxes 
Ofrece maior seguridade en comparación cos sistemas descentralizados porque todo o procesamento se controla nunha localización central. Ademais, se un terminal falla, o usuario pode simplemente ir a outro terminal e iniciar sesión de novo, e todos os seus ficheiros seguirán sendo accesibles. Dependendo do sistema, pode incluso ser capaz de retomar a sesión desde o punto no que estaba antes, coma se nada sucedera.

Outra desvantaxe é que a computación central depende en gran medida da calidade da administración e dos recursos proporcionados aos seus usuarios. Se o ordenador central non recibe soporte adecuado por calquera medio (por exemplo, tamaño dos directorios persoais, problemas relacionados coa administración), o uso sufrirá moito. Non obstante, a situación inversa (é dicir, un sistema con mellor soporte que as túas necesidades) é unha das principais vantaxes da computación centralizada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Zona Mineira

A **Zona Mineira** (en éuscaro, *Meatzaldea*) é unha subcomarca non oficial da Marxe Esquerda (Biscaia). Comprende os municipios de Trapagaran, Abanto Zierbena, Zierbena, Ortuella e Muskiz. Oficialmente está integrada na comarca da Marxe Esquerda xunto a outros 12 municipios: Alonsotegi, Barakaldo, Sestao, Portugalete, Santurtzi e Zierbena (Marxe Esquerda) e Etxebarri, Basauri, Galdakao, Zaratamo e Arrigorriaga (Alto Nervión). Porén, pola súa curta extensión, xeralmente é introducida como subcomarca do Gran Bilbao, aínda que Gran Bilbao non exista realmente como comarca.

Popularmente tamén se adoitan introducir nesta subcomarca os municipios de Barakaldo, Alonsotegi, Güeñes, Galdames e Sopuerta (estes tres últimos na comarca de Enkarterri), xa que neles tamén se produciu actividade mineira, aínda que a menor nivel que nos primeiros.

## Orixe 
Ten a súa orixe na república da comarca do Val de Somorrostro. Tras a industrialización dividiuse en dúas: por unha banda, onde se extraía mineral (Zona Mineira), na zona interior da comarca; por outra, onde se efectuaba a actividade mariñeira (Marxe Esquerda). Engadiuse a esta última o municipio de Barakaldo, xa que xeograficamente tamén está na devandita marxe da ría de Bilbao. Ten unhas actividades económicas similares, aínda que unha orixe independente á do Val de Somorrostro.

## Municipios 
* Trapagaran
* Abanto Zierbena
* Ortuella
* Muskiz 
* Zierbena

## Personaxes ilustres 
* Dolores Ibárruri (1895-1989), política, secretaria xeral do Partido Comunista de España (1942-1960).
* Rubén Ruiz Ibárruri (1920-1942): Tenente do Exército Vermello e Heroe da Unión Soviética. Morto na batalla de Stalingrado.

## Notas
Mónica Regueiro

**Mónica Regueiro**, nada na Coruña en 1979, é unha produtora cinematográfica e actriz galega.
## Traxectoria 
Estudou  Publicidade e Relacións Públicas na Universidade de Vigo. co de programadora e produtora teatral (ProduccionesOff). 

En 2026 estrea *Malquerida* adaptación da obra de Jacinto Benavente, dirixida por Natalia Menéndez e protagonizada por Aitana Sánchez-Gijón.

## Notas
Arxentinos en España

A **inmigración arxentina en España** fai referencia ao movemento migratorio dende a é a congregación máis grande de arxentinos residentes no exterior. Os arxentinos tiveron distintas etapas de emigración ao estranxeiro, sendo España o seu destino máis elixido entre o último cuarto do século XX e a primeira década do presente século XXI.

## Historia 
As primeiras ondadas de arxentinos que chegaron a España fixérono durante a década de 1970, escapando da ditadura militar. Outra onda chegou coa crise arxentina de 1989. Porén, en anos recentes comezaron a facelo, cada vez máis, na procura de novas oportunidades económicas. Segundo o censo do ano 2001, había 6.647 arxentinos residindo en España, mais incrementouse a 36.000 cidadáns provenientes deste país suramericano que residen principalmente en grandes centros urbanos e rurais da xeografía española.

## Estatísticas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Arxentina-España
### Bibliografía 
*  (Publicado baixo unha Licenza Creative Commons Atribución-NoComercial-SinDerivar 4.0 Internacional). 
*
Illa Lelu

A **illa Lelu** é unha pequena illa do municipio de Lelu, no estado de Kosrae (Micronesia). Está conectada coa illa de Kosrae por unha ponte. Nela atópase o sitio arqueolóxico de Leluh.

## Xeografía 
A metade occidental da illa ten diferezas notables coa oriental, que se eleva a 109,7 metros de Finol Poro.

## Demografía 
A data de 1980, a illa tiña 1594 habitantes repartidos entre o oeste e a costa sur.

## Educación 
O Departamento Estatal de Educación de Kosrae xestiona a escola primaria da illa Lelu. Os estudantes de secundaria deben asistir ó instituto de Kosrae, en Tofol.

## Notas
Aitana Sánchez-Gijón

**Aitana Sánchez-Gijón De Angelis**, nada en Roma o 5 de novembro de 1968, é unha actriz española de cine, teatro e televisión. É académica de honra da Academia das Artes Escénicas de España de 2022. En febreiro de 2025 outorgaronlle o Premio Goya de Honra. Recibiu ese mesmo ano a Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes. 

## Traxectoria 
O seu nome vén do da súa madriña de bautismo, Aitana Alberti, filla de Rafael Alberti (quen lle adicou un poema, *Aitana, niña nueva*) e María Teresa León. 

Debutou na televisión coa serie *Segunda enseñanza*, de Pedro Masó, con só 16 anos. Despois interpretou pequenos papeis  ata a película que a fixo famosa, *Bajarse al moro*, de Fernando Colomo (1989). O seu primeiro papel protagonista foi en *Vientos de cólera*, de Pedro de la Sota, que lle valeu o Premio Paco Rabal á Mellor Actriz na Semana de Cine Español de Murcia.

A súa traxectoria consolidouse a nivel nacional e internacional na década dos 90 con obras como *Boca a boca* de Manuel Gómez Pereira; *El pájaro de la felicidad* de Pilar Miró; e *Celos* de Vicente Aranda, entre outros. Anos despois engadíronse máis títulos á súa filmografía, entre eles *A Walk in the Clouds* de Alfonso Arau; *La camarera del Titanic* de Bigas Luna; e *Volaverunt*, papel que lle valeu o Premio á Mellor Actriz no Festival Internacional de Cine de Donostia.

## Notas
Minicomputador

Un **minicomputador**, **minicomputadora** ou **miniordenador**, é un tipo de ordenador de propósito xeral desenvolvido principalmente a partir de mediados da década de 1960, construído significativamente máis pequeno e vendido a un prezo moito máis baixo que os ordenadores centrais. Os minicomputadores son pequenos en comparación con máquinas anteriores e máis grandes.

A clase formaba un grupo distinto coas súas propias arquitecturas de software e sistemas operativos. Os minicomputadores estaban deseñados para o control, a instrumentación, a interacción humana e a conmutación de comunicacións, a diferenza do cálculo e o mantemento de rexistros. Moitos vendéronse indirectamente a fabricantes de equipos orixinais (OEM) para a súa aplicación final. Durante as dúas décadas de vida da clase dos minicomputadores (1965–1985), formáronse case 100 empresas vendedoras de minicomputadores. Só media ducia quedaba a mediados da década de 1980. O termo "minicomputador", que é doado de malinterpretar, aplícase con menos frecuencia a sistemas semellantes a sistemas posteriores; un termo experto case sinónimo (adxacente a IBM) para esta clase de sistema é "computadora de gama media".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Protestas No Kings

As **protestas No Kings** (en galego: «sen reis») son unha serie de manifestacións en diferentes estados dos Estados Unidos, iniciadas o 14 de xuño de 2025 e convocadas por opositores á segunda administración do presidente Donald Trump. Os manifestantes aluden un certo nivel de autoritarismo por parte do poder executivo estadounidense. Esta convocatoria forma parte dunha serie de protestas contra o presidente estadounidense e a súa segunda xestión.

O 28 de febreiro de 2026 máis de 3.000 manifestacións percorreron as rúas das principais cidades do país para expresar o seu rexeitamento contra o retroceso democrático.

## Notas
García Prego de Montaos

**García Prego de Montaos e Soutomaior**, finado en Redondela en 1566, foi un relixioso galego.

## Traxectoria 
García Prego de Montaos foi cóengo da catedral de Tui, arcediago de Vila Nova de Cerveira e párroco de Vilavella (Redondela).  En 1501 iniciou a construción do convento da Nosa Señora da Purificación de Vilavella, rematado en 1554. Faleceu en 1566 e foi soterrado na igrexa de Vilavella.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Pazo de Petán
* Casa da Torre
Mexicanos en España

A **inmigración mexicana en España** fai referencia ao movemento migratorio dende México cara ao Reino de España. Os mexicanos en España conforman a terceira comunidade máis numerosa de mexicanos no exterior e a primeira de Europa. En xaneiro de 2018, o Instituto Nacional de Estatística de España tiña rexistrados a 24,225 mexicanos dentro do seu territorio, dos cales unha parte están en réxime comunitario (posúen outras nacionalidades da Unión Europea ou son familiares de cidadáns europeos). A este número hai que engadir os que contan con dobre nacionalidade, que non son rexistrados como estranxeiros españois. As lexislacións mexicana e española permiten a dobre nacionalidade, e son moitos os mexicanos que a solicitaron, tanto residentes en España como netos ou fillos da migración española a México. Porén, son unha comunidade latinoamericana cun crecemento de inmigrantes bastante moderado a diferenza doutras comunidades latinoamericanas que foi exponencial o seu crecemento demográfico.

Os principais destinos da comunidade mexicana, segundo datos do INE, son as comunidades autónomas de Cataluña con 7,002, a Comunidade de Madrid con 6,653, Andalucía con 2,339 e a Comunidade Valenciana con 1,850. Dos migrantes mexicanos residentes en España, o 61% son mulleres, procedentes principalmente da Cidade de México, Estado de México, Xalisco, Nuevo León, Veracruz, Baixa California, Hidalgo, Puebla, Querétaro, Sinaloa, o Iucatán, Chihuahua e Chiapas. O perfil máis característico do inmigrante mexicano é de adultos de idade media, provenientes de clase media-alta, concentrados en Madrid, Barcelona e Sevilla. Moitos son os casos de estudantes de posgrao que constrúen relacións laborais e/ou sentimentais que os levan a quedar en España.

## Estatísticas 

Ficheiro:Madrid - Embajada de México.jpg|Embaixada de México en Madrid.
Ficheiro:PiC-bcn-muleyafid-1620-01.jpg|Consulado de México en Barcelona.
Ficheiro:Consulado de Méjico en Valencia.jpg|Consulado de honra de México en Valencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-México
Ecuatoguineanos en España

A **inmigración ecuatoguineana en España** fai referencia ao movemento migratorio dende Guinea Ecuatorial cara ao Reino de España. A presenza de persoas de Guinea Ecuatorial en España remóntase á década de 1990.

## Números 
En 2019, en España, había 13.737 inmigrantes regulares de Guinea Ecuatorial. As cinco cidades con máis xente de Guinea Ecuatorial son: Benidorm, Marbella, Valencia, Barcelona e Málaga.

## Estatísticas 
Gráfica do censo oficial de poboación ecuatoguineana residente en España (só inclúe cidadáns con pasaporte ecuatoguineano con permiso de traballo en España. Non inclúe apátridas, nacionalizados nin outras circunstancias):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Relacións España-Guinea Ecuatorial
Pobo español

miniatura|250px|Distribución dos españois e os seus descendentes no mundo:

Os **españois** son un grupo étnico orixinario de España. Xenética e etnolingüisticamente, os españois pertencen ás poboacións máis amplas do sur e oeste de Europa, amosando un alto grao de continuidade con outros grupos étnicos derivados da rexión indoeuropea. España é tamén o fogar dunha ampla gama de identidades nacionais e rexionais, moldeadas pola súa complexa historia. Estes inclúen varios idiomas e dialectos, moitos dos cales son descendentes directos do latín, o idioma imposto durante o dominio romano. Entre eles, o castelán (tamén coñecido como español) é o máis falado e o único idioma oficial en todo o país.

Entre as linguas rexionais que se falan habitualmente inclúense, por unha banda, a única lingua indíxena sobrevivente de Iberia, o éuscaro (descendente das extintas linguas paleohispánicas), así como outras linguas romances de ascendencia latina como o propio castelán, o catalán e o galego. Moitas poboacións fóra de España teñen devanceiros ​​que emigraron de España e comparten elementos dunha cultura hispánica. A máis notable destas comprende a Hispanoamérica no hemisferio occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castro, Americo. Willard F. King e Selma Margaretten, trans. *The Spaniards: An Introduction to Their History*. Berkeley, California: University of California Press, 1980. .
* Chapman, Robert. *Emerging Complexity: The Later Pre-History of South-East Spain, Iberia, and the West Mediterranean*. Cambridge: Cambridge University Press, 1990. .
* Goodwin, Godfrey. *Islamic Spain*. San Francisco: Chronicle Books, 1990. .
* Harrison, Richard. *Spain at the Dawn of History: Iberians, Phoenicians, and Greeks*. New York: Thames & Hudson, 1988. .
* James, Edward (ed.). *Visigothic Spain: New Approaches*. Oxford: Clarendon Press, 1980. .
* 
* Thomas, Hugh. *The Slave Trade: The History of the Atlantic Slave Trade 1440–1870*. Londres: Picador, 1997. .
* The genomic history of the Iberian Peninsula over the past 8000 years (Science, 15 de marzo de 2019, Vol. 363, Issue 6432, pp.&nbsp;1230–1234)

### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
Isma Cerro

**Ismael "Isma" Cerro Sánchez**, nado en Cáceres o 7 de xullo de 1995, é un futbolista estremeño que xoga na posición de dianteiro. O seu equipo actual é o Bergantiños Fútbol Club da Segunda Federación.

## Traxectoria
### Real Madrid
Tras iniciar a súa formación deportiva no Club Deportivo Diocesano, o 22 de maio de 2012 ingresou nas categorías inferiores do Real Madrid. O seu debut sénior co Real Madrid C tivo lugar o 22 de marzo de 2015, cando foi substituto nun empate 0-0 contra o CF Pozuelo de Alarcón da Terceira División.

Cerro marcou o seu primeiro gol sénior o 12 de abril de 2015, nunha derrota por 1-2 perante o CDA Navalcarnero. O 14 de xullo de 2015 foi cedido por un ano ao Racing de Santander da Segunda División B.

### Sporting de Gijón
O 21 de xullo de 2016, xa como axente libre, Cerro fichou polo Real Sporting de Gijón B.  Para a tempada 2019/20 foi promovido ao Sporting de Gijón da Segunda División cun novo contrato por tres anos.

O debut profesional de Cerro tivo lugar o 18 de outubro de 2018, cando foi o substituto de Pablo Pérez nun partido da Copa do Rei 2018/19 contra o Rayo Majadahonda. O partido finalizou cun empate 1-1 no tempo regular e Cerro anotou o gol deciviso para unha vitoria por 4-3 na rolda de penaltis. O 17 de novembro dese ano, durante os primeiros minutos dun derbi asturiano contra o Real Oviedo, Cerro sufriu unha lesión de xeonllo&nbsp;que o apartaron do deporte durante o resto da tempada.

O 4 de setembro de 2019 regresou ao terreo de xogo nunha vitoria por 2-0 contra o Albacete Balompié. O 27 de outubro anotou o seu primeiro gol profesional nun triunfo por 4-0 perante o Real Zaragoza.

O 30 de xaneiro de 2020, tras xogar só 8 partidos na primeira metade da tempada 2019/20, Cerro foi cedido ao Club Deportivo Badajoz.

### Andorra e Guijuelo
O 17 de setembro de 2020 anunciose a chegada de Cerro ao Futbol Club Andorra cun contrato até xuño de 2021. O 4 de xaneiro de 2021, tras participar nun único partido co Andorra, Cerro fichou polo Club Deportivo Guijuelo.

### Coria e Avilés
En xaneiro de 2022, despois de varios meses sen equipo, Cerro fichou polo Club Deportivo Coria da Segunda División RFEF. Co club estremeño anotou 7 goles en 42 partidos. En xullo de 2023 asinou un contrato de dous anos co Real Avilés.

### Marino de Luanco e Bergantiños
Na tempada 2023/24 pasou a formar parte do Marino de Luanco. En xullo de 2025, tras anotar un total de 8 goles co equipo asturiano, Cerro fichou polo Bergantiños Fútbol Club da Segunda Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Isma Cerro en LaPreferente.com
Pobo canario

Os **canarios** son un pobo orixinario das Illas Canarias, unha comunidade autónoma de España preto da costa do noroeste do Magreb, en África. A variedade distintiva da lingua  falada na rexión coñécese como fala canaria ou dialecto canario. Os canarios, e os seus descendentes, xogaron un papel importante durante a conquista, colonización e eventuais movementos de independencia de varios países de América Latina. A súa presenza étnica e cultural é máis palpable en países como o Uruguai, Venezuela, Cuba e a República Dominicana, así como no territorio estadounidense de Porto Rico.

## Historia 
Os habitantes orixinais das Illas Canarias coñécense comunmente como guanches (aínda que este termo no seu sentido estrito só se refire aos habitantes orixinais de Tenerife). O máis probable é que sexan descendentes dos bérberes do norte de África.

As illas foron conquistadas pola Coroa de Castela a comezos do século XV. En 1402, comezaron a someter e reprimir a poboación nativa guanche. Os guanches foron inicialmente escravizados e gradualmente absorbidos. Como resultado, as análises xenéticas dos canarios modernos amosan principalmente unha mestura de xenes predominantes europeos e tamén norteafricanos, con baixas frecuencias de xenes subsaharianos, ás veces con variacións substanciais entre individuos.

Tras un posterior asentamento por parte dos europeos, os guanches restantes foron asimilados gradualmente polos colonos e a súa cultura desapareceu en gran medida. Alonso Fernández de Lugo, conquistador de Tenerife e La Palma, supervisou unha extensa inmigración a estas illas durante un curto período de tempo, dende finais da década de 1490 ata a década de 1520, procedente de Europa continental, principalmente Castela e Portugal. En investigacións xudiciais posteriores, Fernández de Lugo foi acusado de favorecer aos inmigrantes xenoveses e portugueses sobre os casteláns.

## Devanceiros 
Os habitantes nativos das Illas Canarias posúen un patrimonio xenético predominantemente europeo, con achegas específicas de andaluces, casteláns, galegos e portugueses, así como de normandos, xenoveses e flamengos, xunto cunha achega variable da poboación guanche nativa. Tamén se atoparon marcadores xenéticos guanches recentemente en Porto Rico e, con baixas frecuencias, na España peninsular tras unha posterior emigración dende as Illas Canarias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Digital Equipment Corporation

**Digital Equipment Corporation** (**DEC**), que empregaba a marca rexistrada **Digital**, foi unha importante empresa informática estadounidense que operou entre as décadas de 1960 e 1990. A empresa foi cofundada por Ken Olsen e Harlan Anderson en 1957. Olsen exerceu como presidente ata que se viu obrigado a dimitir en 1992 despois de que a empresa entrase nun forte declive.

## Traxectoria 
A empresa produciu moitas liñas de produtos diferentes ao longo da súa historia. É coñecida sobre todo polo traballo no mercado das minicomputadoras que comezou a principios da década de 1960. A empresa produciu unha serie de máquinas coñecidas como a liña PDP, sendo a PDP-8 e a PDP-11 entre as minis máis exitosas da historia. e axiña se atopou con dificultades financeiras. Compaq foi finalmente comprada por Hewlett-Packard (HP) en maio de 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Pobo estremeño

Os **estremeños** (en ; en ) son os pobos orixinario de Estremadura, no centro-oeste de España. O dialecto castúo de Estremadura pertence aos dialectos meridionais do castelán, con fortes semellanzas coa fala andaluza de Andalucía ou co murciano. Porén, no norte de Estremadura, estas características meridionais mestúranse con algunhas características leonesas, formando a lingua estremeña, que hoxe en día está en grave perigo de extinción. No resto do territorio, a influencia do leonés na lingua é marxinal.

Hai algunhas vilas ou aldeas en Estremadura onde se fala portugués, como Olivenza, Cedillo e Herrera de Alcántara. Olivenza e Cedillo pertencían a Portugal ata hai dous séculos, pero Herrera de Alcántara nunca o fixeron.

En tres aldeas situadas nun pequeno val da parte noroeste de Estremadura, preto da fronteira con Portugal, fálase a fala, unha lingua romance do subgrupo galaico-portugués mesturada co extremeño.

Historicamente, Estremadura foi durante moito tempo unha das rexións máis pobres do país. Como resultado, moitos dos seus habitantes emigraron a América Latina durante a época colonial (1492-1820), deixando a súa pegada na música latina nas Américas desde entón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas de España
* Fala de Estremadura
* Lingua estremeña
* Castúo
Pobo cántabro

Os **cántabros** son un grupo étnico que habitan na comunidade autónoma de Cantabria, no norte de España. Ás veces son chamados montañeses. Os dialectos tradicionais desta rexión, coñecidos como *cántabru* ou montañés, están relacionados coas linguas asturleonesas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cántabros
* Montañés
Vaqueiros de alzada

Os **vaqueiros de alzada** (en , "vaqueiros transhumantes" en lingua asturiana, da súa palabra para vaca) son un pobo do norte de España nas montañas de Asturias e León, que tradicionalmente practican a transhumancia, é dicir, movéndose estacionalmente co gando. Segundo datos de 1980 había 6&nbsp;448 vaqueiros en Asturias.

Os vaqueiros teñen unha cultura separada dos seus veciños non vaqueiros asturianos e leoneses e a miúdo pódense distinguir polos seus apelidos, moitos dos cales son únicos, incluíndo Alonso, Ardura, Arnaldo, Berdasco, Boto, Calzón, Feito, Gancedo, Gayo, Lorences, Parrondo, Redruello, Riesgo, Sirgo e Verdasco, entre outros.

## Distribución 
miniatura|dereita|Un mapa das brañas vaqueiras.
O territorio ancestral dos vaqueiros está no oeste de Asturias e no noroeste de León. As comunidades tradicionais, ou brañas, dos vaqueiros atópanse nos concellos asturianos de Miranda, Cangas del Narcea, Cudillero, Xixón, Gozón, Llanera, Navia, Oviedo, Pravia, Les Regueres, Salas, Siero, Somiedo, Teberga, Tinéu, Valdés e Villaión e nas comarcas leonesas de Laciana, Omaña, O Bierzo e Babia.

Existe unha diáspora por toda España, América Latina e os Estados Unidos, cunha comunidade diaspórica particularmente grande en Madrid. Pódense atopar grandes áreas de inmigración vaqueira en Cuba, a Arxentina, México e Francia, con poboacións substanciais nos estados de Florida, Nova York, Virxinia Occidental e o oeste dos Estados Unidos, especialmente en Nevada.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Boda vaqueira 01.JPG|A cama no traxecto á cerimonia.
Ficheiro:Novio_vaqueiro.jpg|Noivo vaqueiro.
Ficheiro:Novia vaqueira.JPG|Noiva vaqueira.
Ficheiro:Séquito vaqueiro.JPG|Grupos tradicionais de danza como comitiva vaqueira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Concello de Cultura Vaqueira 
* Asociación Cultural Vaqueiros de Alzada La Brañina 
* Asociación Ruta Vaqueros de Alzada de Torrestío
Show (álbum de The Jesus Lizard)

***Show*** é un álbum en directo da banda de noise rock de Chicago The Jesus Lizard. Foi gravado no CBGB da cidade de Nova York e foi un lanzamento conxunto de Collision Arts e o selo subsidiario de Warner Bros. Giant Records. Publicouse un vídeo da canción "Glamorous" que apareceu nun episodio de *Beavis and Butthead*, onde lle gustou ao dúo adolescente.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Ghosts&Phantoms

***Ghosts&Phantoms*** é un LP de vinilo en edición limitada da banda de rock sueca Mando Diao. En decembro de 2011 lanzáronse 24 cancións inéditas como calendario de Advento da banda para descarga. Debido ao éxito inmediato, lanzouse un LP en xaneiro de 2012, como edición limitada de 500 unidades, que contiña 22 cancións e tamén lanzouse como descarga gratuíta.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Evil (canción)

"**Evil**" é unha canción da banda de rock estadounidense Interpol. Foi lanzada como o segundo sinxelo do seu segundo álbum de estudio, *Antics* (2004), o 3 de xaneiro de 2005. Crese que a canción trata sobre os asasinos en serie británicos Fred e Rosemary West. Porén, a banda negouno, dicíndolle a *The Guardian* en 2024: "Todo o mundo pensa que Evil trata sobre asasinos en serie, pero non o é en absoluto". "Evil" alcanzou o posto número 18 na lista de sinxelos do Reino Unido e o número 24 na lista de *Modern Rock Tracks* da revista *Billboard*. En Australia a canción ocupou o posto número 76 na lista *Hottest 100* de 2004 de Triple J.

## Lista de cancións 
## Notas
Gran Premio de Miami de 2026

O **Gran Premio de Miami de 2026** (oficialmente **Formula 1 crypto.com Miami Grand Prix 2026**) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 que se celebrou o 3 de maio de 2026 no Autódromo Internacional de Miami en Miami Gardens, Florida, Estados Unidos. Foi a cuarta edición do Gran Premio de Miami e a cuarta proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2026 e o segundo fin de semana de Gran Premio da tempada en utilizar o formato de carreiras de sprint.

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Cagotes

Os **cagotes** (en , *agotak* en plural; en , *cagots*) son unha minoría social perseguida que vivía no oeste de Francia e o norte de España: nos Pireneos navarros (Baztan e Erronkari na Alta Navarra, en Guipúscoa, o País Vasco Francés e algúns concellos de Aragón. Eran artesáns que traballaban a pedra e a madeira, posteriormente tamén o ferro. Durante case oito séculos foron vítimas de discriminación socioeconómica. Coñécese a súa existencia a partir do medievo.

Na zona vascofrancesa os cagotes eran chamados *cagots*. Moitos supuxeron que a etimoloxía da palabra *cagote* derivaría dos «góticos» ou «godos», a través do occitano *ca got*, 'can godo'. Menos probable é que a etimoloxía se remonte aos bagaudas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cascarots
### Bibliografía 
* María del Carmen Aguirre Delclaux, *Los agotes. El final de una maldición*, Madrid, Sílex ediciones, 2006, .
* Francisque Michel, ''Histoire des races maudites de la France et de l'Espagne*, París, A. Franck, Librairie-Éditeur, 1847.
* E. Cordier, *Les Cagots des Pyrénées*, in *Bulletin de la Société Ramond*, 1866-1867.
* Michel Fabre, *Le Mystère des Cagots, race maudite des Pyrénées*, Pau, MCT, 1987, .
* Osmin Ricau, *Histoire des Cagots*, Pau, Princi Néguer, 1999, .
* Luis de Uranzu, *Lo que el río vio: biografía del río Bidasoa*, San Sebastián, Valverde, 1955.
* René Descazeaux, *Les Cagots, histoire d'un secret*, Pau, Princi Néguer, 2002, .
* Paola Antolini, *Au-delà de la rivière. Les cagots: histoire d'une exclusion*, Nathan, 1991 (ed. orig. italiana: 1989), .
* Louis Charpentier, *Il mistero di Compostela'', Le età dell'Acquario, 2006, .
* Kepa Arburua Olaizola, ''Agot cagot: l'après catharisme*, Ciboure, Arburua Olaizola, 2009, .
* Javier García-Egocheaga Vergara, *Minorías malditas: la historia desconocida de otros pueblos de España'', Madrid, Susaeta Ediciones, 2003, .
Cascarots

Os **cascarots** (en ) son un grupo étnico romaní de España que se asentou en partes do País Vasco despois de finais do século XV. Crese que son descendentes de matrimonios entre vascos e romanís.

Documentos históricos mencionan os cascarots que viven en guetos, por exemplo en Ciboure e ocasionalmente vilas enteiras como a de Ispoure.

## Nome 
Nalgunhas fontes o nome dos cascarots rexístrase como *carraques* (en francés).

## Cultura 
Os cascarots eran considerados tradicionalmente como bos bailaríns, e a *Marcha Kaskarotak* era unha danza particular nos vales dos Pireneos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cagotes
### Ligazóns externas 
*
Río Vardar

O **río Vardar** ou **Axios** é o río máis longo de Macedonia do Norte e un dos principais de Grecia, onde desemboca no mar Exeo en Tesalónica. Ten unha lonxitude de 388&nbsp;km, dos cales 76&nbsp;km transcorren por Grecia; ten unha área duns 25&nbsp;000 km². A súa profundidade máxima é de 4 metros.

## Etimoloxía 
O nome *Vardar* podería derivarse do tracio, malia que o dardanio, o peonio, o macedonio e o grego antigo tamén se falaban nas súas marxes.

## Xeografía 
O río ten a súa orixe en Vrutok, unha vila a poucos quilómetros ó suroeste de Gostivar, en Macedonia do Norte. Despois, atravesa Gostivar, Skopje e Veles, para logo cruzar a fronteira grega preto de Gevgelija, Polykastro e Axioupoli (a "cidade do Axios"). O río desemboca no golfo termaico, na Macedonia Central, ó oeste de Tesalónica, no norte de Grecia. Alí forma un gran delta fluvial xunto cos ríos Lidias e Haliacmón, que forma parte do Parque Nacional do delta do Axios.

## Notas
Last Kiss

"**Last Kiss**" é unha canción escrita por Wayne Cochran e gravada por primeira vez por Cochran en 1961 para o selo Gala. A versión de Cochran non tivo un bo éxito nas listas. Cochran volveu gravar a súa canción para o selo King Records en 1963. Foi recuperada por J. Frank Wilson and the Cavaliers, que a levaron ao número dous nas listas *Billboard Hot 100*. Wednesday, Pearl Jam e varios artistas internacionais tamén fixeron versións da canción, con diferentes graos de éxito.

## Notas
Superblood Wolfmoon

"**Superblood Wolfmoon**" é unha canción da banda de rock estadounidense Pearl Jam. A canción foi lanzada o 18 de febreiro de 2020 como o segundo sinxelo do seu décimo primeiro álbum de estudio, *Gigaton* (2020).

## Notas
Can't Deny Me

"'''Can't Deny Me'*" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam. A canción foi lanzada o 10 de marzo de 2018 como descarga dixital exclusivamente no club de fans Ten Club de Pearl Jam, e foi lanzada como sinxelo independente a través de *streaming'' e descarga dixital o 12 de marzo de 2018. "Can't Deny Me" alcanzou o posto número 11 na lista *Mainstream Rock* de *Billboard*. Anunciada orixinalmente como unha canción do próximo álbum da banda, que daquela non tiña título,

## Notas
Sirens

"**Sirens**" é unha canción da banda de rock estadounidense Pearl Jam. Foi lanzada o 18 de setembro de 2013 como descarga dixital como o segundo sinxelo do seu décimo álbum de estudio *Lightning Bolt*. Na súa primeira semana de lanzamento o sinxelo vendeu 13 000 descargas nos Estados Unidos. O guitarrista Mike McCready dixo que a canción se inspirou na xira *The Wall Live Tour* de Roger Waters, cando despois de asistir a un concerto en 2011, "quería escribir algo que tivese un aire ao estilo de Pink Floyd". A letra do cantante Eddie Vedder trata das súas preocupacións sobre a mortalidade e o que lle depara o futuro á próxima xeración.

## Notas
Retrograde

"**Retrograde**" é unha canción da banda de rock estadounidense Pearl Jam. Foi lanzada como o cuarto sinxelo do seu décimo primeiro álbum de estudio, *Gigaton*, o 14 de maio de 2020. O mesmo día lanzouse un vídeo musical no que participaba a activista sueca Greta Thunberg. A canción alcanzou o posto número 9 na lista *Triple A* de *Billboard*.

## Notas
Wreckage

"**Wreckage**" é unha canción da banda de rock estadounidense Pearl Jam. Foi lanzada o 17 de abril de 2024 como o terceiro sinxelo do seu décimo segundo álbum de estudio *Dark Matter*.

Descrita como rock heartland, a canción alcanzou o número un nas listas de *Mainstream Rock* e *Adult Alternative Airplay* de *Billboard*.

## Notas
Waiting for Stevie

"**Waiting for Stevie**" é unha canción da banda de rock estadounidense Pearl Jam, lanzada como cuarto e último sinxelo do seu álbum de 2024 *Dark Matter*.

## Composición e letra 
"Waiting for Stevie" está inspirada na "tardanza" do cantante de soul Stevie Wonder, xa que cando Wonder estaba gravando unha parte de harmónica en "Try" para o álbum en solitario de Eddie Vedder *Earthling*, tiña previsto aparecer no estudio ás 4 da tarde, pero chegou ás 11 da noite. Escribindo para *Pitchfork*, Zach Schonfield cría que non se trataba realmente de Stevie Wonder, senón de dúbidas sobre si mesmo e depresión. O crítico de *Kerrang!* George Garner escribiu que "conta a historia dunha moza que atopa refuxio na música en directo sobre unha liña de guitarra brillante e sixilosa".

## Notas
Malavision: The Beginning

***Malavision: The Beginning*** é un videoxogo independente de terror e aventura en primeira persoa, desenvolto e publicado por Warani Studios, lanzado oficialmente o 17 de outubro de 2016 para PC a través da plataforma Steam, e relanzado en 2022 para PlayStation 4 baixo o título ***The origin: Blind Maid***.

## Desenvolvemento e lanzamento 
O videoxogo foi desenvolto por Warani Studios, un estudo paraguaio independente fundado por Ismael Pozzo e Eduardo Benítez. O seu lanzamento produciuse nun contexto de crecemento incipiente da industria do videoxogo en Paraguai, caracterizado por producións independentes e de escala reducida.

## Sinopse 
A trama sitúase no Chaco paraguaio e segue a un político que foxe tras ser acusado de corrupción. Durante o seu escape, refúxiase nunha propiedade illada, onde o seu asistente desaparece, o que o impulsa a iniciar unha procura nunha contorna hostil. A medida que avanza a historia, o protagonista enfróntase a fenómenos que remiten á lenda da Malavisión, unha figura do folclore paraguaio descrita como unha entidade feminina capaz de alterar a realidade e castigar a intrusos no seu territorio.

## Notas
Pablo Cortés

**Pablo Cortés García**, nado en Zaragoza o 28 de maio de 2004, é un futbolista aragonés que xoga na posición de centrocampista. En 2026, o seu equipo era o Deportivo Fabril da Segunda Federación.

## Traxectoria
### Zaragoza
Tras comezar a súa formación no CD Actur Pablo Iglesias, en 2014 ingresou nas categorías inferiores do Real Zaragoza. En 2019, á idade de 15 anos, asinou o seu primeiro contrato profesional co club aragonés. O seu debut sénior co Deportivo Aragón tivo lugar o 4 de setembro de 2022, cando foi titular nunha vitoria por 1-0 contra o AE Prat da Segunda Federación. 

O 15 de xaneiro de 2023 anotou o seu primeiro gol sénior cando lanzou exitosamente un penalti para un triunfo por 4-1 perante o CF Badalona Futur. O debut profesional de Cortés na Segunda División tivo lugar o 27 de abril de 2024, cando foi o substituto de Fran Gámez nun empate 1-1 do Real Zaragoza contra o CD Leganés. Cortés converteuse no xogador número 34 en participar na tempada 2023/24 do Zaragoza, igualando a marca histórica da campaña 2015/16.

O 8 de xullo de 2024 renovou contrato co club zaragozano.

### Deportivo Fabril
O 13 de agosto de 2025, pasou a formar parte do Deportivo Fabril da Segunda Federación.

## Vida persoal
Pablo Cortés ten un irmán máis novo, Íñigo, que tamén se formou como centrocampista no Real Zaragoza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pablo Cortés en LaPreferente.com