Eliezer Ben-Yehuda

**Eliezer Ben‑Yehuda**, en hebreo ** אֱלִיעֶזֶר בֶּן־יְהוּדָה **‎, nado o 7 de xaneiro de 1858 e finado o 16 de decembro de 1922, foi unha figura clave na revitalización do hebreo como lingua de uso cotián.

## Traxectoria 
Eliezer Ben-Yehuda naceu como *Eliezer Yitzhak Perlman* nunha familia de xudeus ortodoxos en Luschki, pertencente á rexión de Vilnius no Imperio Ruso e hoxe parte de Belarús. Acudiu a un cheder desde os tres anos onde estudou hebreo e a Biblia como era costume entre os xudeus de Europa Oriental. Seu pai morreu cando el tiña cinco anos. Ós doce anos era xa capaz de ler unha gran parte da Torah, do Mishna e do Talmud. Seu tío enviouno á yeshiva do rabino Joseph Blücker en Polatsk coa esperanza que se fixera rabino. Pero alí ademais do estudo do hebreo antigo entrou en contacto cos textos en hebreo da Haskalá, relixiosos e seculares, e tivo que deixar a yeshiva tras lle atopar textos non relixiosos no seu cuarto. Con catorce anos non puido volver a casa polo enfado de seu tío e conviviu cunha familia xudía preto de Vitebsk. A filla máis vella, Debora, deulle clases de francés, alemán e ruso e acudiu a Dünaburg para realizar máis estudos. A través do xornal en hebreo *HaShahar* descubriu o sionismo e chegou á conclusión que a revitalización da lingua hebrea na Terra de Israel podería unir ós xudeus de todo o mundo.

Ben Yehuda casou dúas veces, a súa primeira dona, Debora, morreu en 1891 de tuberculose, nos dez días seguintes morreron de difteria tres dos cinco fillos do matrimonio. Seis meses despois casou coa irmá máis nova, Paula Beila, que usou o nome hebreo "Hemda".

### En París 
Despois da graduación foi a París en 1878 para estudar na Sorbona, nos catro anos que estivo alí estudou, entre outras materias, a historia e a política do Próximo Oriente, pero a que lle deixou máis pegada foi o estudo do hebreo, especialmente as clases avanzadas que se daban en hebreo, e foi precisamente o uso do hebreo falado o que o convenceu da posibilidade de revivir o hebreo como a lingua de uso cotián dunha nación Motivado polos ideais de renovación e restauración do estilo de vida da diáspora xudía, Ben‑Yehuda dedicouse a desenvolver un hebreo moderno que puidera substituír o Yiddish e outras linguas empregadas polos xudeus como medio de comunicación de todos os xudeus que fixeran o aliyah desde diversas rexións do mundo.

miniatura|Ben-Yehuda e a súa dona Hemda, 1912
Ben‑Yehuda educou o seu fillo, Ben‑Zion Ben‑Yehuda só en hebreo, converténdose no primeiro falante nativo do hebreo moderno.

## Carreira xornalística 
miniatura|Cabeceira de *Hazewi*
Ben-Yehuda foi o editor de varias publicacións en hebreo:* Hazewi* e *Hashkafa*. *Hazewi* pechouse por un ano pola oposición da comunidade ultraortodoxa de Xerusalén, que se opuña ó uso do hebreo, a lingua sagrada, para a conversación profana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fellman, Jack (1973). *The revival of a classical tongue: Eliezer Ben Yehuda and the modern Hebrew language*. The Hague, Netherlands: Mouton ISBN 90-279-2495-3
* Robert St. John. *Tongue of the Prophets*, Doubleday & Company, Inc. Garden City, Nova York, 1952. ISBN 0-8371-2631-2
* Yosef Lang. *דבר עברית! חיי אליעזר בן יהודה* (*Biografía de Eliezer Ben Yehuda*). Yad Ben-Zvi, 2 volumes, (en hebreo)
* Ilan Stavans, *Resurrecting Hebrew* (2008)