open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hortense Fiquet

**Marie-Hortense Fiquet**, nada en Saligney (Distrito de Dole, no departamento de Jura) o 22 de abril de 1850 e finada en 1922, foi a compañeira, máis tarde dona e musa, de Paul Cézanne, pintor posimpresionista do século XIX e comezos do XX.

## Traxectoria 
[miniatura|200px|*A señora Cézanne no invernadeiro*, [1891-1892, óleo sobre lenzo, 92 × 73 cm, Museo Metropolitano de Arte, Nova York.|esquerda]]

Cando Cézanne a coñeceu, ela traballaba como libreira. En 1870, Hortense viaxou co artista a L'Estaque, para evitar que fose recrutado. Tiveron un fillo chamado Paul en 1872. Despois trasladáronse co seu fillo a Auvers-sur-Oise. Durante anos, a relación ocultouse ao pai de Cézanne. Non casaron ata 28 de abril de 1886 en Aix-en-Provence. As relacións posteriores entre o artista e a súa muller foron difíciles, e co tempo ela marchou a París. 

O irmán de Hortense tiña unha casa dende a que se vía a montaña Sainte-Victoire en L'Estaque, monte que lle impresionou e fíxose o tema de numerosos cadros de madurez. 

As dificultades financeiras fixeron que volvesen á Provenza, pero permaneceron en habitacións separadas. A diabetes do pintor, diagnosticada en 1890, provocou comportamentos que afectaron ao seu matrimonio. A morte da nai do pintor, en 1897, permitiulle reconciliarse coa súa muller, aínda que a súa relación seguiu sendo tormentosa. 

En 1902, fixo un borrador de testamento excluíndo á súa dona da súa herdanza e deixándollo todo ao seu fillo. Aparentemente a relación estaba de novo rota; dise que ela queimou os recordos da súa nai.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cézanne: Retratos da Sra. Cézanne .
O Home Grande

**O Home Grande**, tamén coñecido como **Peñido**, é un monte situado na Pobra do Brollón, na parroquia de Salcedo. Cos seus 824 m de altitude, está situado na zona suroeste da serra do Courel, preto do límite co concello deFolgoso do Courel.

Poucos metros ao suroeste do Home Grande, encontramos o Home Pequeno, un monte de 784 m de altitude.
Cerro de Pereira

O **Cerro de Pereira**, tamén coñecido como **A Serra**, é un monte situado na Pobra do Brollón, entre Abrence, ao nordeste, e Pinel, ao suroeste. Ten 648 m de altitude. Está situado na serra de Auga Levada, ao suroeste da serra do Courel.
Xosé Lois Maceda Vilariño

**Xosé Lois Maceda Vilariño**, nado en Lugo o 30 de decembro de 1965, é un político galego militante no BNG alcalde, dende 2007, da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo.

## Traxectoria 
Veterinario de profesión. É alcalde da Pobra do Brollón dende 2007, posto ó que accedeu tras o acordo do BNG e o PSdeG-PSOE nas eleccións municipais do 2007, que desbancaron ao PPdeG da alcaldía do concello. En 2011 volveu ser elixido alcalde ao ser a forza máis votada, logrando tamén o apoio dun dos dous concelleiros socialistas. En 2015 a súa formación acadou a maioría absoluta, con 5 dos 9 concelleiros e en 2019 ampliouna, logrando 6 edís dos 9 da corporación e mantivo a maioría absoluta nas eleccións de 2023 malia que houbo certa polémica cando reclamou o 6º concelleiro, pois, segundo o alcalde e o seu partido, a Xunta electora de Zona atribuíu erroneamente 113 do BNG ao PSdeG-PSOE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Pobra do Brollón
Bóveda, Bóveda, Bóveda

**Bóveda** é o único lugar da parroquia de Bóveda no concello lugués de Bóveda, na comarca de Terra de Lemos. Segundo o IGE, en 2023 tiña 372 habitantes (202 homes e 170 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Bóveda
### Parroquias de Bóveda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Bóveda
Deserto de Tabernas

[miniatura|200px|[Grajilla, fauna propia.]]
O **deserto de Tabernas** é un deserto localizado na provincia de Almería, en Andalucía, España, a uns 30 km ao norte da capital, nos termos municipais de Tabernas, Gádor, Santa Cruz, Alboloduy e Gérgal da provincia de Almería e protexido como Paraxe Natural nunha extensión de 280&nbsp;km².

## Xeografía 
A súa situación entre a Serra de los Filabres ao norte e Serra Alhamilla ao sueste a illan das correntes húmidas do próximo mar Mediterráneo, nunha zona de poucas choivas como é Levante español da Península Ibérica, deixan unhas precipitacións de só 243&nbsp;mm. Xunto coas altas temperaturas medias ao longo de todo o ano (17&nbsp;°C) e un dos maiores niveis de horas de sol posibles (3000 h), conforman o clima seco que dá lugar a este verdadeiro deserto. Todas estas características ven, ademais, agravadas polo efecto Foehn.

As poucas choivas adoitan ser torrenciais, co que o pobre chan de margas e arenitos sedimentarios que posúe moi pouca vexetación non consegue reter humidade, senón que ao contrario sofre maior erosión formando as características paisaxes de malpaís.

Os canles secos que de cando en vez teñen torrentes chámanse *ramblas* en todo o Levante español e no seu interior é onde se adoita refuxiar a escasa vexetación e fauna: cirrio común, Ourizo cacho, grajilla, ganga, roquero solitario, alcaraván, camachuelo trompetero, curuxeira.

## O deserto no cine 
[miniatura|250x250px|Decorados para filmes [Western (cinema)|western no deserto.]]

### A época dos Spaghetti Westerns 
O deserto de Tabernas, pola súa similitude cos desertos de Norteamérica, foi utilizado desde os anos 50 aos 80 para rodar moitas películas do denominado Spaghetti Western, coproducións hispano-italianas de western, con títulos como *Por un puñado de dólares* (1964), *A morte tiña un prezo* (1965) ou *O bo, o feo e o malo* (1966), con directores como Sergio Leone, músicas de Ennio Morricone e actores como Clint Eastwood.

### No cine actual 
Máis recentemente ten sido escenario de filmes como *800 Balas* (2002) de Álex de la Iglesia ou *Exodus* (2013) de Ridley Scott. Tamén se rodaron aquí escenas de series como *Game of Thrones* ou *Black Mirror*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Spaghetti Western
As grandes bañistas (Cézanne, Filadelfia)

***As grandes bañistas*** (en francés: *Les Grandes Baigneuses*) é un cadro do pintor francés Paul Cézanne. Está realizado en óleo sobre lenzo. Mide 208 cm de alto e 251&nbsp;cm de largo. Foi pintado en 1906. Atópase no Museo de Arte de Filadelfia, Estados Unidos.

## Análise 
É a tea máis grande xamais pintada por Cézanne, quen a traballou durante sete anos no obradoiro que tiña en Lauves, e é a máis traballada das tres versións xulgadas conclusivas do tema dos bañistas, tratado reiteradamente polo pintor, dende 1870 ata o seu falecemento en 1906. Considérase que este cadro pode estar inacabado.

A gama das cores está reducida a tons sobrios: ocre, malva e verde ou azul verdoso.

O cadro componse en torno a dous grupos de figuras de bañistas, entre as que hai unha mancha branca que podería ser un can. Atópanse á beira dun río, no que pode verse a unha figura nadando. Máis aló, en liña co can e a nadadora, dúas figuras na outra beira; e, detrás deles, un castelo. Hai dous grupos de árbores inclinadas que forman unha especie de bóveda por riba das bañistas, e que ábrense alén, a unha profundidade central.

Os cadros dos bañistas serán fundamentais para a historia posterior da arte, influíndo profundamente a todos os protagonistas da vangardia, dende Matisse a Braque, de Picasso a Moore. Este estilo final de Cézanne anuncia xa o cubismo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* *As grandes bañistas (Cézanne, Londres)*
Mar Menor

O **Mar Menor** é unha lagoa de auga salgada de España, situada xunto ao mar Mediterráneo, na rexión de Murcia. Os seus especiais características ecolóxicas e naturais fan do Mar Menor unha paraxe natural única e o lago de auga salgada maior de Europa.

## Xeografía 
De forma semicircular, está separado do mar Mediterráneo por unha franxa de area de 22&nbsp;km de lonxitude e de entre 100 e 1.200 m de anchura, denominada La Manga del Mar Menor. No seu perímetro litoral conta con 73&nbsp;km de costa, na que se van sucedendo praias de augas transparentes e pouco profundas (a profundidade máxima non é superior a 7 m), e ten 170&nbsp;km² de superficie.

[200px|esquerda|miniatura|As illas [illa Perdiguera|Perdiguera e Mayor]]
No seu límite inferior de atopa cabo de Palos co seu característico faro. Na súa zona sur atópanse cinco illas ou illotes de orixe volcánica: tres son as chamadas illas maiores: illa Perdiguera, illa Mayor ou do Barón e illa do Ciervo; e dúas illas menores, illa Redonda e illa do Sujeto.

As costas que baña o Mar Menor pertencen aos municipios de San Javier (lugar de Santiago de la Ribera), San Pedro del Pinatar (lugar de Lo Pagán), Los Alcázares e Cartagena (lugares de Los Urrutias, Los Nietos e La Manga).

## Convención de Ramsar 
A lagoa e as súas zonas húmidas periféricas, foron designadas polas Nacións Unidas como *Zona Especialmente Protexida de Importancia para o Mediterráneo* (Convenio de Barcelona). Trátase da zona húmida RAMSAR número 706.

## Espazos protexidos 
Na súa parte norte atópase o parque natural das Salinas e Arenais de San Pedro del Pinatar.

A paisaxe protexida denominada «Illas e espazos do Mar Menor» comprende as illas e varias áreas ribeiregas e zonas húmidas periféricas próximas, como a praia de *la Hita*, o saladar de *Lo Poyo*, a mariña del *Carmolí*, as salinas de *Marchamalo* e a praia de *la Amoladera*, ademais dos cabezos do *Carmolí* e *San Giné*s. Así mesmo, dentro da delimitación da Zona húmida Ramsar inclúe parte do Parque Rexional de Calblanque, Monte de las Cenizas e Peña del Águila, en concreto, a «Zona húmida das Salinas de Rasall ou Calblanque».

## Especies 
* Dourada 
* Jibia 
* Lecha 
* Mero 
* Mújol 
* Magre 
* Mufones 
* Fartet
Frank Sinatra

**Francis Albert Sinatra**, máis coñecido como **Frank Sinatra**, nado en Hoboken o 12 de decembro de 1915 e finado nos Ánxeles o 14 de maio de 1998, foi un cantante e actor estadounidense. Alcumado "A Voz", foi unha das figuras máis importantes da música popular do século XX. A súa popularidade chegou a ser inmensa e practicamente constante ao longo da súa vida, aínda que foron especialmente exitosos os anos corenta e cincuenta. Foi esta última década, coa súa produción discográfica para a compañía Capitol, a considerada como a súa etapa de maior calidade artística como cantante.

## Estilo e características 
O seu repertorio baseouse na obra dos máis importantes compositores populares estadounidense, como Jimy Van Heuse, Cole Porter, Smmy Cahn ou George Gershwin, e o seu estilo sintetizou, xa nas súas orixes, quince anos de influencias mutuas entre a música de inspiración jazzística e a música pop que empezaba a difundirse a través da radio. Sinatra construíu o seu estilo sobre a base dunha comprensión natural da música popular, tal como a entenderon Bing Crosb, Fred Astaire, Benny Goodman e Louis Armstrong, explotando a idea de que esta, en todas as súas vertentes, debería ser unha extensión da fala.

left|miniatura|Frank Sinatra, 1947
Tecnicamente, caracterizouse pola súa coidada precisión no fraseo e o seu dominio do control da respiración; o rango da súa voz estaba próximo ao de barítono. En canto á súa categoría artística, esta radica na súa capacidade interpretativa para transmitir as emocións e sentimentos implícitos nas letras das cancións. En Sinatra, calquera tipo de consideración vocal e, incluso, musical, resultan secundarias respecto da que é a súa misión principal: contar unha historia da forma máis expresiva posible.

A Sinatra recoñéceselle historicamente ser o primeiro cantante que fixo uso conscientemente dos medios de amplificación do son co obxecto de situar a súa voz por encima do son da orquestra (dominadora da música popular estadounidense de principios de século XX) e para aproximala a intimidade do oído do ouvinte.

Como actor, Sinatra foi un artista de tipo intuitivo, remiso a someterse os ensaios e repeticións habituais na gravación, polo que as súas interpretacións foron emocionalmente intensas ao tempo que irregulares. A importancia na súa vida do seu traballo actoral foi capital; por exemplo foi precisamente a través do seu papel en *De aquí á eternidade* como logrou saír dunha crise persoal e artística no tránsito dos anos corenta aos cincuenta para ascender ao máis alto da súa popularidade, ademais de gañar pola súa interpretación o Oscar ao mellor actor secundario.

Na da súa carreira profesional, Sinatra gravou máis de 1300 cancións e participou en máis de cincuenta películas. Recibiu multitude de premios e homenaxes, entre os que contan dez Grammys, o Premio da Academia de Artes e Ciencias da Gravación e a Medalla da Liberdade do goberno estadounidense.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rat Pack

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Fondorallo, Saa, A Pobra do Brollón

**Fondorallo** é unha aldea pertencente á parroquia de Saa, no concello da Pobra do Brollón, provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2008 tiña 29 habitantes (11 homes e 18 mulleres).

A aldea está situada a 418 m de altitude, na beira do río Saa e na estrada que une A Pobra coa Pousa.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Saa
### Parroquias da Pobra do Brollón
Ambroise Vollard

[miniatura|dereita|250px|Retrato de Ambroise Vollard por [Pierre-Auguste Renoir]]

**Ambroise Vollard**, nado en Saint-Denis (Reunión) o 3 de xullo de 1866 e finado en París o 22 de xullo de 1939, foi un tratante de pintura e galerista francés. Foi unha figura clave das vangardas e axudou a descubir a varios artistas como Paul Cézanne, Paul Gauguin, Vincent van Gogh, Henri Matisse, Pablo Picasso, dos que, en moitas ocasións foi amigo persoal.

## Traxectoria
Deixou moi novo a súa illa natal para estudar en Montpellier e mais París. Na capital desenvolve unha paixón pola pintura que lle leva a abrir a súa galería de arte en 1890.

Expoñerá as obras de numerosos artistas hoxe cualificados de maiores, como Paul Gauguin, Henri Matisse, Paul Cézanne ou Pierre-Auguste Renoir. Ademais manterá con moitos deles lazos de amizade.

En 1898, Pierre Bonnard, Ker-Xavier Roussel e Édouard Vuillard realizaron por petición de Vollard unha serie de litografías en cor. En xuño de 1901 organizou a primeira exposición de obras de Pablo Picasso.

Tamén foi amigo de Maurice de Vlaminck e contribuíu en grande medida ao seu recoñecemento. Logo de coñecer a Alfred Jarry adicouse á escritura (*Ubu colonial*) e lanzouse ao mundo editorial para publicar obras de poetas ilustradas polos seus pintores favoritos. En 1900 lanzou a primeira: unha edición de *Parallèlement* de Paul Verlaine ilustrada por Pierre Bonnard. Incluía múltiples escenas de lesbianismo e foi un fracaso comercial.

Morreu nun accidente de tráfico. Picasso deu o seu nome (*Suite Vollard*) a unha serie de augafortes, hoxe considerada a máis importante do século XX.
## Notas 
## Véxase tamén
As grandes bañistas (Cézanne, Londres)

***As grandes bañistas*** é un cadro do pintor francés Paul Cézanne. Está realizado en óleo sobre lenzo. Mide 130 cm de alto e 195&nbsp;cm de largo. Foi pintado entre 1900 e 1905. Actualmente, e dende a súa adquisición en 1964 grazas a unha axuda especial da Max Rayne Foundation, atópase na National Gallery (Londres, Reino Unido). Alí exhíbese co nome de *Bathers (Les Grandes Baigneuses)*.

## Análise 
Cézanne pintou reiteradamente bañistas, renovando o tema da muller no baño, facendo del unha construción moderna. Así o fixo a partir da década de 1870, en cadros no que os personaxes se funden coa natureza que os rodea: *Bañistas* (1874-1875, Nova York), *Tres bañistas* (1879-1882, París), *Cinco bañistas* (1885-1887, Basilea), *Gran bañista* (1885-1887, París).

As versións posteriores do mesmo tema son de maior tamaño e nelas exáltase a forma xeómetrica e a cor: estas *Grandes bañistas* da National Gallery, *Os bañistas* da Barnes Foundation (Merion, Pensilvania), e *As grandes bañistas* de Filadelfia. Os corpos e mailas súas poses redúcense a elementos vivos que están xa preto da abstracción, e o mesmo cabe dicir da paisaxe. As bañistas intégranse na natureza que as rodea.

Emprega a técnica do «passage» ou transición de cor. Do verde escuro pasa ao verde claro e deste ao amarelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *As grandes bañistas* (Cézanne, Filadelfia)

### Ligazóns externas 
* Artigo sobre este cadro na páxina web da National Gallery
A montaña de Sainte-Victoire, vista dende Bibémus

***A montaña de Sainte-Victoire, vista dende Bibémus*** é un cadro do pintor francés Paul Cézanne. Está realizado en óleo sobre lenzo. Mide 65 cm de alto e 81&nbsp;cm de largo. Foi pintado entre 1898 e 1900. Actualmente, atópase no Museo de Arte de Baltimore, Estados Unidos.

Esta obra pertence ao xénero paisaxístico, un dos favoritos de Cézanne, xunto ao bodegón e mailo retrato. É, ademais, un dos seus temas predilectos: a montaña de Sainte-Victoire, macizo calcario do sur de Francia, entre os departamentos de Bocas do Ródano e Var. Cézanne, cos seus cadros, fíxoa famosa.

Adicoulle numerosos cadros en dúas épocas distintas: de 1882 a 1890 e de 1901 ata a súa morte. Esta visión dende Bibémus enmárcase na súa segunda época.

Cézanne non pretendía unha representación estática da paisaxe. Quería lograr a unidade entre a cor, a composición, a superficie e a tectónica. Ademais, buscaba dar unha base teórica ás súas experiencias e experimentos.

## Notas
Espasante

Como topónimo **Espasante** pode referirse a:

;En Galiza
***Espasante**, parroquia do concello de Ortigueira;
****Espasante**, lugar de dita parroquia;
****Porto de Espasante**, lugar de dita parroquia;
***Espasante**, lugar da parroquia de Cedeira, no concello de Cedeira;
***Espasante**, lugar da parroquia do Salto, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Espasantes**, parroquia do concello de Pantón.
Natureza morta con cebolas

***Natureza morta con cebolas*** (en ) é un cadro do francés Paul Cézanne, pintado entre 1895 e 1900. Está realizado en óleo sobre lenzo e mide 66&nbsp;cm de alto e 81&nbsp;cm de largo. Estivo no Museo de Jeu de Paume e actualmente atópase no Museo de Orsay de París, Francia.

O xénero do bodegón é un dos favoritos de Cézanne, xunto á paisaxe e mailo retrato. Dentro del, son os seus temas predilectos as mazás e mailos froiteiros. Este en concreto pintouno en plena etapa de madurez (década de 1890).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ambroise Vollard, *En écoutant Cézanne, Degas, Renoir* Grasset et Fasquelle, 2003.
* Carrassat, P.F.R., *Maestros de la pintura*, Spes Editorial, S.L., 2005. ISBN 84-8332-597-7 
* Olivar, M., *Cien obras maestras de la pintura*, Biblioteca Básica Salvat, 1971. ISBN 84-345-7215-X

### Outros artigos 
* Postimpresionismo
Metano

O **metano** é un composto de carbono e hidróxeno, de fórmula CH4. É un hidrocarburo, o primeiro membro da serie dos alcanos. É máis lixeiro que o aire, incoloro, inodoro e inflamable. Encóntrase no gas natural (entre un 75% e un 90%), no gas grisú das minas de carbón, nos procesos das refinerías de petróleo, e como produto da descomposición da materia nos pantanos. É un dos principais compoñentes da atmosfera dos planetas Saturno, Urano e Neptuno.

Pode obterse mediante a hidroxenación de carbono ou dióxido de carbono, pola acción da auga con carburo de aluminio ou tamén ó quentar etanoato de sodio cun álcali.

É apreciado como combustible e para producir cloruro de hidróxeno, amoníaco, etino (acetileno) e formaldehido.

## Características 
É un composto molecular, cuxas unidades básicas son grupos de átomos unidos entre si. Consta dun átomo de carbono con catro átomos de hidróxeno unidos a el. A forma xeral da molécula é un tetraedro.

Ten como:
* **punto de ebulición:** 111,55 K
* **punto de fusión:** 90,6 K
* **ΔHfº gas:** -74,87 KJ/mol
* **ΔGfº gas:** -50,828 KJ/mol.K
* **Sº gas:** 188 J/mol.K

Ademais tamén é un gas de efecto invernadoiro moi efectivo, cunha concentración atmosférica actual de 1,7 ppm.

Observáronse cambios bruscos na súa produción arredor da pandemia da COVID-19.

## Orixe 
As súas principais orixes son:

* Descomposición dos residuos orgánicos por bacterias.
* Fontes naturais (pantanos): 23%.
* Extracción de combustibles fósiles: 20% (tradicionalmente queimábase e emitía directamente. Hoxe en día se intenta almacenar para reaproveitalo formando o chamado gas natural).
* Os procesos na dixestión e defecación de animais: 17% (especialmente do gando).
* As bacterias en plantacións de arroz: 12%.
* Dixestión anaeróbica da biomasa.
* Materia viva vexetal: as plantas e árbores emiten grandes cantidades de gas metano.

O 60% das emisións en todo o mundo son de orixe antropoxénico. Proceden principalmente de actividades agrícolas e outras actividades humanas.

Son da familia homóloga -CH2 metileno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Metano atmosférico
Teatro de Dioniso

O **Teatro de Dioniso** foi o maior teatro da antiga Grecia, situado aos pés da parte sur da Acrópole de Atenas e formando parte do témenos de Dioniso. Dedicado como o seu nome indica ao deus do viño e do teatro, Dioniso, inicialmente representábanse en honor do deus cantos e danzas rituais arredor do altar dos coreutas e os espectadores sentábanse arredor, ata que foi evolucionando ás traxedias clásicas de Esquilo, Sófocles, Eurípides e ás comedias de Aristófanes. Arredor do ano -407 o costume era que despois da representación tráxica se fixese un drama satírico; o tempo das representacións alongábase ata unhas nove horas e a entrada era gratuíta.

Foi construído durante o Século -VI, cunha capacidade para 17.000 espectadores. Os actores estaban colocados nunha plataforma, había unha parte interior onde se cambiaban de indumentaria, e os espectadores colocábanse na pendente da lomba, lugar onde se adoitaba construír os teatros. A finais do Século -V substituíronse as primitivas plataformas de madeira por bancos de pedra. Tiña 64 bancadas divididas en dous niveis por un corredor semicircular. Na parte central das primeiras bancadas había 67 asentos que foron realizados, posteriormente, en mármore decorado e estaban reservados para os sacerdotes e personaxes ilustres. A maioría deles consérvase hoxe en día, entre as ruínas que perduran.

## Galería 

Ficheiro:Dionysus-theater.JPG|Plano do Teatro de Dioniso, na acrópole de Atenas.
Ficheiro:Theatre dionysos.gif|Esquema do teatro na época de Pericles
Ficheiro:DionysiusTheater.jpg|Reconstrución ideal nun gravado de 1891
Ficheiro:Dionysios theatre Athens 1900.jpg|Teatro de Dioniso, nunha foto de 1900
Ficheiro:Athen Theatre of Dionysus BW 2017-10-09 14-29-49.jpg|Vista xeral
Ficheiro:Athen Dionysos-Theater.JPG|Panorámica

## Notas 
## Véxase tamén
Casasoá

Como topónimo **Casasoá** pode referirse a:

;En Galiza
***Casasoá**, lugar da parroquia de Camba, no concello de Castro Caldelas;
***Casasoá**, lugar da parroquia de Cañón, no concello de Celanova;
***Casasoá**, lugar da parroquia de Zorelle, no concello de Maceda;
***Casasoá**, na parroquia da Abeleda, no concello de Xunqueira de Ambía.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
Wicca faery

A **Faery Wicca** ou **Wicca Feérica** é unha tradición da relixión neopagana coñecida polo nome da Wicca.

Esta corrente da Wicca recibe o nome de **Faery Wicca** porque os seus seguidores traballan con seres feéricos e con elementos da Natureza.
Presidente de Guinea-Bissau

Esta é a lista dos presidentes de Guinea-Bissau dende 1973, ano en que se estableceu o cargo trala declaración unilateral de independencia de Guinea-Bissau de Portugal o 24 de setembro de 1973.miniatura|130px|Escudo de Guinea-Bissau.
O presidente é o xefe de estado de Guinea-Bissau. A transición para a democracia tense complicado coa difícil situación económica do país, devastado por anos de guerra civil. Dende 1973, houbo seis presidentes, cinco presidentes interinos e tres xefes militares provisionais. O 1 de outubro de 2005 o ex-guerrilleiro João Bernardo Vieira foi elixido presidente do país, pero o seu mandato terminou o 2 de marzo de 2009 co seu asasinato.

A partir de 2021, estableceuse  na constitución guineana un límite de dous mandatos para o presidente. No entanto, ese límite aínda non se cumpriu por ninguén.

## Lista
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeiro ministro de Guinea-Bissau
Cascaxide

Como topónimo **Cascaxide** pode referirse a:

;En Galiza
***Cascaxide**, lugar da parroquia de Pombeiro, no concello de Pantón;
***Cascaxide**, lugar da parroquia de Escuadro, no concello de Silleda.

;Pazo de Galiza
***Pazo de Cascaxide**, casa señorial localizada no lugar de Cascaxide, na parroquia de Escuadro (Silleda), construído a finais do século XVII con algunha parte de principios do XVIII.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Santa Mariña do Monte, Monforte de Lemos

**Santa Mariña do Monte** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 133 habitantes (63 homes e 70 mulleres) distribuídos en 11 núcleos de poboación, o que supón unha diminución de 18 habitantes con respecto ao ano 2000.

Limita ao norte con Monforte de Lemos, ao leste con Caneda, ao sur con Vilamarín e A Penela e ao oeste coas Nocedas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Mariña do Monte 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Lourido, Valdoviño

**San Bartolomeu de Lourido** é unha parroquia situada no sur do concello de Valdoviño. Segundo o Instituto Galego de Estatística, tiña 274 habitantes en 2024 (133 homes e 141 mulleres), repartidos en 11 entidades de poboación, o que supón un aumento con respecto a 2007, cando tiña 269 habitantes. Non obstante, a efectos estatísticos, os seus lugares constan dentro da parroquia do Sequeiro.

Ten unha superficie de 3,7&nbsp;km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lourido 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
Club Deportivo Numancia de Soria

O **Club Deportivo Numancia de Soria, S.A.D.** é un club de fútbol español, da cidade de Soria. Foi fundado en 1945 e compite na Segunda División B.

## Historia 
### A volta a Primeira División 
A tempada 2007/08, tras dominar a Liga Adelante con autoridade, ascende matematicamente a primeira división a falta de catro xornadas para o final do campionato tras empatar en casa fronte ao Deportivo Alavés, logrando así o seu terceiro ascenso a Primeira división. O equipo soriano proclamouse campión de liga a falta de 2 xornadas para o final tras empatar en Los Pajaritos fronte ao Club Deportivo Castellón.

Na tempada 2008/09, tras unha irregular tempada, descende matematicamente a Segunda, fronte ó Getafe (1-0) a falta dunha xornada para o remate.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta vermella, pantalón azul e medias vermellas. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca, pantalón vermello e medias vermellas. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta azul, pantalón branco e medias azuis.

## Estadio 
O Numancia xoga os seus partidos como local no Nuevo Estadio Los Pajaritos, antigo estadio de "Los Pajaritos", fundado en 1999 e inaugurado polo Real Zaragoza nun encontro amigable, que se saldou con vitoria para os aragoneses por 1 gol a 3. Posúe unha capacidade para 9.500 persoas, todas elas sentadas. 
Dimensións 103x70. Recentemente no partido no que conseguiu o seu terceiro ascenso a capacidade foi aumentada a 10.200 localidades.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 4
* **Tempadas en 2ª**: 21
* **Tempadas en 2ªB**: 9 (incluída a 2020/21)
* **Tempadas en 3ª**: 33
* **Mellor posto na liga**: 17º (Primeira División Española tempada 99-00)
* **Peor posto na liga**: 20º (Primeira División Española tempada 00-01)

## Xogadores 
### Cadro actual 
* *Actualizado a 1 de febreiro de 2015.*

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Segunda División de España (1)**: 2007–08
* Subcampión da Segunda División B de España (2): 1994–95, 1996–97
* **Terceira División de España (1)**: 1988–89
* Subcampión da Terceira División de España (1): 1983–84

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Portal de información sobre o club
O Barreiro, Lourido, Valdoviño

**O Barreiro** é un lugar da parroquia de Lourido no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, tiña 11 habitantes en 2024 (4 homes e 7 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2007, cando tiña 9 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lourido 
### Parroquias de Valdoviño
## Notas
Charles Konan Banny

**Charles Konan Banny**, nado en Divo o 11 de novembro de 1942 e finado o 10 de setembro de 2021, foi un economista e político africano marfilés.

Foi presidente do Banco Central dos Estados da África do Oeste (BCEAO) desde 1993. Ocupou o cargo de Primeiro Ministro interino de Costa do Marfil desde o 4 de decembro de 2005 ata o 30 de marzo de 2007, cando foi substituído por Guillaume Soro.

Foi gobernador interino do BCEAO de 1990 a 1993 trala dimisión de Alassane Ouattara.

En setembro de 2021, Konan Banny foi evacuado a Europa por motivos de saúde.

## Notas
Xocín, San Martiño de Porqueira, Porqueira

**Xocín** é un lugar na parroquia de San Martiño de Porqueira no concello de Porqueira, na comarca da Limia, na provincia de Ourense. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 64 habitantes (31 homes e 33 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2008, cando tiña 89 habitantes.

Neste lugar naceu en 1714 o ilustrado Pedro González de Ulloa. 

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de San Martiño de Porqueira
### Parroquias de Porqueira
Xocín

O topónimo **Xocín** pode referirse a:

;En Galiza
* **Xocín**, lugar da parroquia de Cambás, no concello de Aranga;
***Xocín**, lugar da parroquia de Lama Má, no concello de Baños de Molgas;
***Xocín**, lugar da parroquia de Sumio, no concello de Carral;
***Xocín**, lugar da parroquia de San Martiño de Porqueira, no concello de Porqueira;
***Xocín**, lugar da parroquia de Rubiás, no concello de Ramirás.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Xosín**, lugar da parroquia de Nebra, no concello de Porto do Son.
Provincia marítima

300px|dereita|Mapa das provincias marítimas de España
Unha **provincia marítima** é en España unha división administrativa marítima na que se divide o litoral, cada provincia marítima subdivídese en Distritos Marítimos.

## Historia
As provincias marítimas teñen a súa orixe na Real Cédula de 5 de outubro de 1607, pola que Filipe III de España organizou a matrícula do mar. Crea as primeiras provincias marítimas, dependentes dos departamentos de Ferrol, Cádiz e Cartagena.

Co transcorrer dos anos, o seu número, ámbito xeográfico, e nome de cada provincia, foron cambiando.
Na actualidade, a disposición final segunda da Lei 27/1992, de 24 de novembro, de Portos do Estado e da Mariña Mercante, establece que o Goberno, a través do Ministerio de Fomento, é o responsábel de regulamentar esta división do litoral. Na actualidade hai 30 provincias marítimas, segundo regula o Real Decreto 638/2007, do 18 de maio.

Á fronte de cada provincia marítima atópase o Capitán Marítimo (Capitanía Marítima), órgano administrativo do que dependen os Xefes dos distritos marítimos, os cales están á fronte de cada un dos distritos nos que se subdivide a provincia marítima, coma xa se citou.

A Capitanía Marítima é un órgano dependente da Dirección Xeral da Mariña Mercante, adscrita á Secretaría Xeral de Transportes da Secretaría de Estado de Transportes do Ministerio de Fomento.

A Dirección Xeral da Mariña Mercante, xunto aos seus órganos periféricos dependentes -as Capitanías Marítimas  e os Distritos Marítimos vencellados a elas- conforma a que se ven a denominar "Administración Marítima Española", e ten asumidas as competencias que lle atribúe a Lei 27/1992 de Portos do Estado e da Mariña Mercante.

## Provincias marítimas de España

## Históricas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*REAL DECRETO 638/2007, do 18 de maio, polo que se regulan as Capitanías Marítimas e os Distritos Marítimos .
Corme

O topónimo **Corme** pode referirse a:

;En Galiza
***Corme Aldea**, parroquia do concello de Ponteceso;
***Corme Porto**, parroquia do concello de Ponteceso;
****O Porto de Corme**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Cormes**, lugar da parroquia de Morcelle, no concello de Becerreá.
Jas de Bouffan

[miniatura|200px|O *Jas de Bouffan*, [Paul Cézanne, h. 1878, óleo sobre lenzo, colección particular]]
**Jas de Bouffan** é o nome dunha residencia de verán que mercou o pai do pintor Paul Cézanne e que este recibiu despois en herdanza. *«Jas»* é un termo provenzal para designar ao lugar onde os pastores gardaban aos animais pola noite. Alí pintou Cézanne unha das súas primeiras obras, as *Catro estacións* (h. 1860), que asinou con ironía co nome de Ingres. De alí tomou o seu nome un arrabalde periférico situado ao oeste de Aix-en-Provence.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* «La vida y el arte», pp.&nbsp;27–70, en "Cézanne", *Los grandes genios del arte*, n.º 19, Eileen Romano (dir.), Unidad Editorial, S.A., 2005, ISBN 84-89780-71-4
Wicca gardneriana

A **Wicca gardneriana** é a corrente máis antiga da relixión neopagá wicca, que mestura tradicionalismo pagán europeo con prácticas de maxia ritualística. Chámase así en honra de Gerald Gardner (1884 - 1964), quen a deu a coñecer nos anos cincuenta do século XX cando as últimas leis contra a bruxería en Inglaterra foron abolidas.
Abandonware

**Abandonware** é un termo composto que procede dos termos ingleses "abandoned" e "software". Son aqueles programas e videoxogos nos que os donos do material non inverten na súa protección mediante dereitos de autor ou copyright.

Tamén se refire a aqueles programas e videoxogos descatalogados ou difíciles de atopar á venda pola súa antigüidade. Xeralmente estes programas teñen como mínimo ao redor de 5 ou 10 anos, pero trátase dun tempo aproximado xa que este pode variar segundo o tempo real de comercialización do produto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Software libre.
American Airlines Center

O **American Airlines Center**, ás veces chamado *AAC*, é un pavillón localizado no barrio de Victory Park, preto do centro de Dallas, Texas, que é usado para partidos de baloncesto da National Basketball Association (NBA) dos Dallas Mavericks e de hóckey sobre xeo da National Hockey League (NHL) dos Dallas Stars. Tamén é utilizado para concertos.

## Historia 
Para o ano 1998, os Dallas Mavericks, o seu dono Mark Cuban e os Dallas Stars indicaban o seu desexo de substituír o seu pavillón (o Reunion Arena) por un novo. Os residentes de Dallas aprobaron a introdución de impostos novos nos hoteis e na renda para pagar o novo fogar dos Mavs e dos Stars.
 
Moitos confunden o nome co AmericanAirlines Arena, pavillón de Miami Heat. Ironicamente, en 2006, os dous equipos chegaron ás Finais, nunha serie ao mellor de sete, que terminou con catro vitorias dos de Florida. Os Mavericks que venceran os 2 primeiros xogos en casa, perderon o resto dos partidos. As series acabaron sendo coñecidas como as "American Airlines Series".

## Equipos 
O American Airlines Center é o fogar dos seguintes equipos:
* Dallas Stars (NHL)
* Dallas Mavericks (NBA)

## Galería 

Ficheiro:AACfacade.jpg|Entrada ao pavillón
Ficheiro:American Airlines Center 01.jpg|Vista do American Airlines Center
Ficheiro:Dirk_Nowitzki_in_game.jpg|Dirk Nowitzki lanzando un tiro libre
Ficheiro:AACMAVS.jpg|Interior do pavillón

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* American Airlines Center
Marcelle

O topónimo **Marcelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Marcelle**, parroquia do concello da Baña;
***Marcelle**, parroquia do concello de Monforte de Lemos;
***Marcelle**, lugar da parroquia de Landeira, no concello de Negreira;
***Marcelle**, lugar da parroquia de Guillar, no concello de Outeiro de Rei;
***Marcelle**, lugar da parroquia de Insua, no concello de Vilalba;
***Marcelle**, lugar da parroquia da Torre, no concello de Vilalba;
***Marcelle**, lugar da parroquia de Orbán, no concello de Vilamarín;
***Marcelle**, lugar da parroquia de Ramil, no concello de Xunqueira de Espadanedo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Marelle**, lugar da parroquia de Covelas, no concello de Ribadeo.
Atlas

**Atlas** pode referirse a:

## Mitoloxía 
* **Atlas**, un titán da mitoloxía grega.

## Ciencia 
### Xeografía 
* **Cordal do Atlas**, cordilleira montañosa do norte de África;
* **Atlas**, libro con mapas cartográficos.

### Astronomía 
* **Atlas**, un foguete espacial fabricado en Estados Unidos;
* **Atlas**, un satélite de Saturno; 
* **Atlas**, unha estrela das Pléiades;
* C/2025 K1 (ATLAS), cometa descuberto en 2025
* **ATLAS (telescopio)**, un proxecto de telescopio espacial;

### Anatomía 
* A vértebra **Atlas**, un óso do esqueleto;

### Física 
* O **experimento ATLAS** (Aparello Toroidal do LHC), un detector do Gran colisor de hadróns (LHC).

## Fútbol 
* O **Atlas de Guadalajara**, un equipo de fútbol de México;
* O **Club Atlético Atlas**, un equipo de fútbol da Arxentina.

## Comunicación 
* A axencia de noticias **Atlas**.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Atlántico
Sebastián Abreu

**Washington Sebastián Abreu Gallo**, nado en Minas (Lavalleja) o 17 de outubro de 1976, é un exfutbolista uruguaio. Xogaba de dianteiro e militou na cifra récord de 31 equipos diferentes na súa longa carreira profesional, que se alongou ata os 44 anos.

Foi internacional coa selección uruguaia desde 1996 até 2012.

## Traxectoria 
Debutou en 1994 no Defensor Sporting. Actuou con grande éxito en diferentes clubs do mundo, como o Club Nacional de Football , Deportivo da Coruña, San Lorenzo de Almagro, Gremio de Porto Alegre, UAG Tecos, Cruz Azul, Club América, Dorados de Sinaloa, Monterrey, Club San Luis ou Tigres de la UANL, obtendo campionatos e sendo goleador en varios torneos.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Perfil do xogador en bdfutbol.com
Os Rosales, Visma, A Coruña

miniatura|Situación dos Rosales no concello da Coruña.
**Os Rosales**, tamén coñecido como **As Roseiras** ou **Os Rosais**, é un barrio da parroquia de Visma, situado na zona noroeste da Coruña, ao pé do monte de San Pedro. Dende o ano 2005 o INE non recolle datos da súa poboación como entidade separada.

## Historia 
En 1970 os arquitectos Domingo Tabuyo Domínguez e Carlos Fernández-Gago redactaron o primeiro *Plan Parcial de Ordenación de Los Rosales*, creando un novo núcleo residencial, mais foi denegado en 1971. O barrio actual, proxectado en 1991,

## Topónimo 
Na ladeira meridional do Monte de San Pedro non houbo ningunha entidade de poboación anterior á construción das vivendas actuais. Preto do colexio Calasanz baixaba o rego que chamaban Fontán, e a carón da Pedra da Barca estaban Os Resíos.

Sendo relativamente recente a urbanización da zona, tamén o é a súa denominación; e con todo, non se coñece con exactitude a orixe do topónimo. A primeira referencia a ‘Los Rosales’ encóntrase na prensa dos anos 60. O filólogo Iván Méndez, especializado en toponimia da cidade, contempla a posibilidade de provir o nome dunha pronuncia seseante de ‘rozais’, zonas sometidas a frecuentes rozas, hipótese si confirmada no caso do concello do Rosal, pero que no caso do barrio coruñés non vén aboada por testemuños documentais outros que un texto de principios do século XIX no que se fala de ‘las roces de los montes de Lavañón’. De feito, as demais explicacións alternativas coinciden en se tratar dun topónimo orixinal en castelán, ben tomado do nome dunha cafetería que houbo na prolongación da avenida de Gran Canaria nos anos 60, ben sexa simplemente o nome elixido pola promotora da construción do polígono residencial. En efecto, a promoción que se fixo do novo barrio falaba xacando da semellanza que o seu trazado tiña cunha rosa florida (as rúas concéntricas arredor da praza Elíptica) e un talo (a avenida de Manuel Azaña).

## Lugares de interese 
Neste barrio atópanse o parque da praza Elíptica, o centro comercial Los Rosales, un centro de saúde, un centro cívico, unha igrexa parroquial e unha gardería. Nos arredores tamén se sitúan as escolas Emilia Pardo Bazán, PP. Escolapios e Calasancias. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares absorbidos pola zona urbana da Coruña 
### Lugares de Visma 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blog de Los Rosales  .
Thelema

Chámase thelemitas aos seguidores da **Thelema**, unha relixión ou culto que fundou o ocultista Aleister Crowley, coñecido coma "*o home máis malvado do mundo*" ou coma "*a Besta*".
Yggdrasil

**Yggdrasil** é a árbore do mundo na mitoloxía nórdica, un freixo xigantesco no que están os sete mundos que existen.

Localizada no centro do universo ligaba os nove mundos da cosmoloxía nórdica, cuxas raíces máis profundas están situadas en Niflheim, fincaban os mundos subterráneos; o tronco era Midgard, ou sexa, o mundo material dos homes; a parte máis alta, que se dicía tocar o Sol e a Lúa, chamábase Asgard (*a cidade dourada*), a terra dos deuses, e Valhala, o local onde os guerreiros viquingos eran recibidos despois de morreren, con honra, en batalla.[miniatura|"The Ash Yggdrasil" (1886) de [Friedrich Wilhelm Heine.|esquerda]]Se as súas ramas crecen e están sas, todo florece. Se, pola contra, podrecen, as cousas van mal no Universo.

Nesta árbore viven as Norns, que son as tecedoras do destino na mitoloxía nórdica. Tamén hai un dragón chamado Níðhöggr, que devora as súas raíces coa esperanza de que caia.

Cóntase que nas froitas de Yggdrasil están as respostas das grandes preguntas da humanidade. Por ese motivo ela sempre é gardada por unha centuria de valquirias, denominadas protectoras, e soamente os deuses poden visitala. Nas lendas nórdicas, dicíase que as follas de Yggdrasil podían traer persoas de volta a vida e, apenas un dos seus froitos, curaría calquera doenza.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mundo
*Paisaxe do mundo
* Mitoloxía nórdica na cultura popular
Dmitri Radchenko

**Dmitri Leonidovich Radchenko** (en ), nado en Leningrado o 2 de decembro de 1970, é un exfutbolista ruso. Xogaba de dianteiro e foi internacional coas seleccións da URSS e Rusia.

## Traxectoria 
Durante a súa vida deportiva xogou en moitos equipos, como o Zenit Leningrado, o Spartak Moscova, o Racing de Santander, o Deportivo da Coruña e o Júbilo Iwata.

Ademais xogou na selección do seu país e participou na Copa Mundial de Fútbol de 1994 onde marcou un gol ante a selección do Camerún. Actualmente adestra rapaces.

## Palmarés 
;Spartak Moscova
* Liga Premier de Rusia: 1992, 1993
* Copa Soviética: 1992
* Copa de Rusia: 1994

;Deportivo
* Supercopa de España: 1995

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en rusteam.permian.ru 
* Datos do xogador en klisf.info
O Ariño, Pantín, Valdoviño

**O Ariño** é un lugar da parroquia de Pantín no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 36 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 21 homes e 15 mulleres. O que supón unha diminución de 1 habitante respecto ao ano 2007 cando tiña 37 habitantes (18 homes e 19 mulleres) e 13 máis que en 1999.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pantín
### Parroquias de Valdoviño
## Notas
O Freixo, Pantín, Valdoviño

**O Freixo** é un lugar da parroquia de Pantín no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 24 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 12 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 20 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pantín 
### Parroquias de Valdoviño
Carlos García Becerra

**Carlos García Becerra**, nado en Caracas o 9 de setembro de 1977, é un exfutbolista venezolano-galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Naceu en Caracas, sendo fillo de dous emigrantes galegos: Manuel García, natural do Val do Dubra, e Fina Becerra, de Lendo, A Laracha. Comezou a xogar ao fútbol no Hermandad Gallega, pasando logo polo San Agustín el Marqués, antes de que seus pais decidisen regresar a Galicia.

A familia instalouse na Laracha, onde abriron un bar, e Carlos entrou na canteira do Laracha CF con 15 anos. Coñecido futbolisticamente como Carlos II, marcou 28 goles na súa primeira campaña como xuvenil e 36 na segunda. O seu gran rendemento fixo que na súa segunda tempada no club debutase xa co primeiro equipo, na Rexional Preferente. Na tempada 1994/95, integrado xa plenamente no primeiro equipo, marcou 17 goles en Preferente. Na súa única tempada no equipo xuvenil do club, marcou 17 goles na División de Honra e 3 máis na Copa de Campións, gañando o equipo os dous títulos. Na tempada 1996/97 pasou a xogar no Fabril, na Segunda División B e con Carlos Ballesta como adestrador. Disputou 81 partidos co filial durante as seguintes tres campañas na categoría de bronce, anotando 21 goles.

O 22 de febreiro de 1998, da man do adestrador José Manuel Corral, debutou co primeiro equipo do Deportivo na Primeira División, nun partido contra o Athletic de Bilbao en Riazor. Entrou preto do final do partido, substituíndo a Maikel, e marcou o terceiro e definitivo gol do partido (3-0). Aínda disputou seis partidos máis esa tempada na máxima categoría.

Entre 2000 e 2002 saíu cedido ao Gimnástica de Torrelavega, o Pájara Playas e o Amurrio, con menores números goleadores. En 2003 fichou polo Ourense de Milo Abelleira, co que marcou 9 goles na liga e outro na fase de ascenso a Segunda, na que o club ourensán non conseguiu o obxectivo de subir de categoría.

Na tempada 2004/05 asinou co Burgos CF, tamén de Segunda B. Logrou 17 tantos na liga, sendo o máximo goleador do grupo II, contribuíndo ao segundo posto do equipo na táboa. Tras un breve paso polo Alicante, fichou en 2006 polo Palencia, onde militou durante tres campañas e media. Marcou 27 goles en 86 partidos da Segunda B, xogando unha última tempada en Terceira. A continuación pasou polo Buelna, o Rayo Cantabria e o Tropezón, onde pechou a súa carreira no 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .