Toxina amnésica dos moluscos

A **toxina amnésica dos moluscos** (tamén coñecida polo acrónimo inglés **ASP**, de *Amnesic Shellfish Poisoning*), é un grupo de biotoxinas mariñas representadas principalmente polo **ácido domoico** e os seus isómeros. Polo de agora lévanse identificados nove isómeros.
 
A toxina está producida por diferentes especies de diatomeas do xénero *Pseudo-nitzschia*. En Galicia coñécese desde 1995, e a única especie involucrada ata agora é a *Pseudo-nitzschia australis*.

## Síntomas da intoxicación 
A estrutura molecular do ácido domoico lembra a do glutamato ou ácido glutámico, un aminoácido neurotransmisor que actúa no córtex cerebral humano e pode unirse ós receptores cerebrais para este aminoácido no hipocampo e a amígdala, zonas cerebrais relacionadas coa memoria, actuando como unha excitotoxina moi activa.
 
A intoxicación por **ASP** provoca cadros diferentes segundo a dose inxerida e a sensibilidade particular de cada persoa. En casos leves aparecen xa nas primeiras 24 horas síntomas gastrointestinais, como náuseas, vómitos, dores abdominais e diarrea. Nos casos graves pode observarse unha sintomatoloxía nerviosa máis característica, con amnesia (perda da memoria), debilidade, confusión, somnolencia e vertixe. Os danos neurolóxicos poden ser permanentes e, en ocasións, a intoxicación pode ser mortal.

O primeiro caso estudado de intoxicación por **ASP** data de 1987, nun gromo no Canadá por consumo de mexillóns. Aínda que o ácido domoico xa era coñecido nas algas non se sabía que puidese provocar intoxicación no consumidor.

A toxina pode detectarse, ademais de nos moluscos, en crustáceos e peixes.

## Análise 
O método oficial para a cuantificación da toxina **ASP** é a cromatografía líquida de alta resolución (CLAE ou a forma inglesa, HPLC).
 
A normativa vixente (Regulamento CE nº 853/2004 polo que se establecen normas específicas de hixiene dos alimentos de orixe animal) fixa un **límite máximo** de 20 microgramos de ácido domoico por gramo de vianda (corpo enteiro do molusco ou calquera parte cosumible por separado).

## Control 
A única medida de control contra a intoxicación por certas biotoxinas é a vixilancia da evolución dos dinoflaxelados na auga de mar e as mostraxes periódicas de moluscos nas distintas zonas de produción. Cando os resultados destes controis indican que os niveis de toxina alcanzan os límites considerados seguros, dítase a prohibición de extracción de moluscos ata que sucesivos controis analíticos demostren o descenso da toxina nos moluscos e garantan a súa aptitude para o consumo.

Estes controis analíticos son realizados, de modo oficial, polas Consellerías de Pesca e Asuntos Marítimos e mais pola de Sanidade. Simultaneamente, os establecementos que comercialicen os moluscos (centros de depuración, cocedoiros ou fábricas de conservas), deben tamén realiza-los seus propios controis dentro dos seus programas de autocontrol (APPCC) como responsables que son da seguridade dos produtos que poñen no mercado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biotoxinas
* DSP (*Diarrhoeic Sellfish Poisoning*, toxina diarreica dos moluscos)
* PSP (*Paralytic Sellfish Poisoning*, toxina paralizante dos moluscos) 
* http://en.wikipedia.org/wiki/Amnesic_shellfish_poisoning.

### Ligazóns externas 
* *Marine biotoxins*. 4. *Amnesic Shellfish Poisoning (ASP)* http://www.fao.org/docrep/007/y5486e/y5486e0n.htm#bm23.