open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galegas na ciencia

***Galegas na ciencia*** é un libro de Isabel Blanco ilustrado por María Lapido da Editorial Belagua. 

Neste libro dan a coñecer as biografías de 20 científicas galegas. Segundo a autora o libro pretende animar "as novas xeracións a perseguir os seus soños sen importarlles o que os demais pensen; un libro que axudase a romper estereotipos de xénero e abrise as portas das ciencias a homes e mulleres por igual. E, para iso, decidín apoiarme na historia de vinte mulleres científicas".

## Científicas incluídas 

* María Teresa Miras Portugal
* Luisa Marcos Raña
* Ana María Prieto
* Celia Brañas
* Rita Fernández Queimadelos
* Ángeles Alvariño
* Tarsy Carballas
* Inmaculada Paz-Andrade
* Isabel Zendal
* María Wonenburger
* Elisa Fernández de la Vega
* Jimena Fernández de la Vega
* Antonia Ferrín
* Manuela Barreiro
* Ramona Vaamonde
* Olimpia Valencia
* Olga Moreiras Tuni
* María Luisa Pérez-Soba
* María Pilar Fernández Otero
* Ángela Ruiz Robles

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Galegas na Ciencia en Diario Cultural
Beren and Lúthien

O conto de "***Beren e Lúthien***", presente en varias obras de J. R. R. Tolkien, é a historia do amor e aventuras do home mortal Beren e a inmortal dama elfa Lúthien. Tolkien escribiu varias versións da historia, a última recollida no *Silmarillion*, e o conto tamén é mencionado no *Señor dos Aneis*. A historia ten lugar durante a Primeira Idade da Terra Media, uns 6&nbsp;500 anos antes dos eventos do *Señor dos Aneis*.

Beren, fillo de Barahir, cortou un silmaril da coroa de Morgoth como dote para Lúthien, filla do rei elfo Thingol e Melian a maia. Foi asasinado por Carcharoth, o lobo de Angband, mais Beren foi o único dos homes mortais que regresou de entre os mortos. Viviu entón con Lúthien en Tol Galen, Ossiriand, e loitou contra os ananos en Sarn Athrad. Era o bisavó de Elrond e Elros, e polo tanto, devanceiro dos reis numenorianos. Despois do cumprimento da busca do silmaril e da morte de Beren, Lúthien escolleu ser mortal e compartir o destino de Beren.

Tolkien baseou varias ideas do conto a partir do seu amor pola súa esposa (Edith) e despois da súa morte gravou "Lúthien" na súa lápida e máis tarde "Beren" foi gravado na súa propia.

## Libro autónomo 
A historia foi publicada postumamente en 2017 como un libro autónomo editado por Christopher Tolkien baixo o título *Beren and Lúthien*. A historia é unha das tres contidas no *Silmarillion* que Tolkien cría xustificadas para teren as súas propias narrativas de longa duración, sendo as outras dúas *The Children of Húrin* e *The Fall of Gondolin*. O libro está ilustrado por Alan Lee e editado por Christopher Tolkien, e presenta diferentes versións da historia, mostrando o desenvolvemento do conto ao longo do tempo.

## Notas 
### Referencias primarias 
### Referencias secundarias
Ferreñas

O termo **Ferreñas** pódese referir a:

* Ferreñas como discos sonoros que fan parte da pandeireta e doutros instrumentos.
* Ferreñas como instrumento musical composto por ferreñas e un aro de madeira.
Bilbo's Last Song

'''''Bilbo's Last Song (at the Grey Havens)'''*  é un poema de J. R. R. Tolkien, escrito como parte da súa fantasía *O Señor dos Aneis*. Foi publicada orixinalmente na súa tradución neerlandesa no ano 1973, e posteriormente apareceu en carteis en inglés en 1974 e como libro de ilustracións en 1990. Foi ilustrado por Pauline Baynes, e con música composta por Donald Swann e Stephen Oliver. Os dereitos do poema eran propiedade da secretaria de Tolkien, a quen llos deu como agradecemento polo seu traballo.

## Contido 
### Sinopse 
O poema está escrito como se fose unha canción cantada polo hobbit Bilbo Bulseiro, portador do Anel Único, nos Portos Grises, xusto antes de embarcar cara ás Terras Imperecedoiras abandonando a Terra Media para sempre. Dentro da historia narrada polas obras de Tolkien, situaríase cronoloxicamente ao final do *Regreso do Rei*, último tomo do *Señor dos Aneis*, obra da que adoita considerarse un epílogo, aínda que foi escrito por Tolkien moito máis tarde que esta novela, e nunca se incluíu nela.

### Temática 
A canción expresa tanto o desexo do personaxe por embarcarse cara a esta última aventura, como a nostalxia polos amigos que quedan atrás.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tolkien, J. R. R. (outubro de 2010). *La última canción de Bilbo''. il. Pauline Baynes, trad. Manuel Mata. Barcelona: Minotauro. ISBN 978-84-450-7782-5.
Ferreñas (instrumento musical)

As **ferreñas** ou **ferriñas**, son un instrumento musical de percusión formado por un soporte de madeira e pequenos discos de metal (ferreñas). Os discos agrúpanse por parellas e soan, batendo uns contra os outros, cando se axita o instrumento.'*** Cando o soporte é rectangular, o instrumento recibe tamén o nome de **sistro*'.   

## Características 
miniatura|260x260px|Ferreñas rectangulares (*sistro).*
As ferreñas máis habituais teñen marcos de madeira circular, cunha aparencia idéntica á das pandeiretas mais sen o parche de pel. Inicialmente, as ferreñas tocábanse na compaña do pandeiro, cuxo son grave complementaban cos seus agudos metálicos. Os tocadores de ferreñas, sentados, facíanas soar termando delas coa man dereita e batendo ritmicamente entre a man esquerda e a perna. O xeito característico galego de tocar a pandeireta, percutindo con ela sobre a man esquerda, explícase como unha evolución desta maneira de tocar coas ferreñas.

As ferreñas desapareceron da música popular a finais do século XIX, sendo substituídas pola pandeireta. Un instrumento que unificaba os sons de ferreñas e pandeiro, e que propiciou tamén o declive na popularidade deste último.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Canon da Terra Media

O termo **canon da Terra Media**, ou tamén chamado **canon de Tolkien**, é utilizado para as obras publicadas de J. R. R. Tolkien considerando a Terra Media como un todo. O termo tamén se usa entre os fanáticos de Tolkien para promover, discutir e debater a idea dun canon ficticio consistente dentro dun subconxunto dado dos escritos de Tolkien.

O termo tamén foi usado por revisores, editores, académicos, autores e críticos como  John Garth, Tom Shippey, Jane Chance entre outros para describir os escritos publicados de J. R. R. Tolkien sobre a Terra Media como un todo. Outros escritores consideran o conxunto da súa bibliografía completa como un "canon de Tolkien", no canto dun subconxunto definido polo escenario ficticio da "Terra Media".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O legendarium de Tolkien
Germán González

**Germán González Navarro**, nado o 22 de novembro de 1954 en Albacete, é un ex xogador profesional de baloncesto internacional español. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 1,89 m. Despois da súa retirada do baloncesto fundou a axencia de xogadores Winners Factory.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Mollet Sedimar (1ª División, 1978−1979)
*  Joventut Freixenet (1ª División, 1979−1981)
*  Bàsquet Manresa (1ª División / ACB, 1981−1984)
*  Caja de Ronda (ACB / 1ª B, 1984−1986)
*  Cajacanarias (ACB / 1ª B, 1986−1991)

## Palmarés 
* **Campión da Copa Korać (1)**: 1981
* **Máximo anotador nacional da ACB (1)**: 1988

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Joe Kopicki

**Joseph Gerard Kopicki, Sr.**, nado o 12 de xuño de 1960 en Warren, Míchigan, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Xogaba na pocisión de pivote cunha altura de 2,06 m. Foi o máximo reboteador da Liga ACB co Cajabilbao na temporada 1987−88.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Wisconsin Flyers (CBA, 1982−1983)
*  Washington Bullets (NBA, 1982−1984)
*  Denver Nuggets (NBA, 1982−1984)
*  Benetton Treviso (Serie A1, 1984−1985)
*  Cajabilbao (1ª B / ACB, 1985−1988)
*  Auxilium Torino (Serie A1, / Serie A2, 1988−1991)
*  Cajabilbao (1ª Divisón, 1991−1992)
*  Marbella Joventut (ACB, 1992−1993)

## Palmarés 
* **Máximo reboteador da ACB (1)**: 1988

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
The Adventures of Tom Bombadil

***The Adventures of Tom Bombadil*** é unha colección de poesía de J. R. R. Tolkien publicada en 1962. O libro contén 16 poemas, dous dos cales protagonizados por Tom Bombadil, un personaxe co cal se encontra Frodo Bulseiro no *Señor dos Aneis*. O resto dos poemas é unha variedade de versos de bestiario e rimas de contos de fadas. Tres dos poemas aparecen tamén no *Señor dos Aneis* tamén. O libro forma parte do legendarium da Terra Media.

O volume inclúe o poema *The Sea-Bell*, subtitulado *Frodos Dreme*, que W. H. Auden considera o mellor poema de Tolkien. É unha peza de complexidade métrica e rítmica que relata unha viaxe a unha estraña terra alén do mar. Baseada na poesía medieval e na poesía irlandesa "immram", a peza é claramente melancólica e a nota final é de alienación e desencanto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Tolkien's Lore: The Songs of Middle-earth" de Diane Marchesani, ''Mythlore, Vol. 7 : No. 1, Article 1. (1980)
* "Niggle's Leaves: The Red Book of Westmarch and Related Minor Poetry of J.R.R. Tolkien" de Steven M. Deyo, *Mythlore, Vol. 12 : No. 3 , Article 8. (1986)
### Ligazóns externas 
* *The Adventures of Tom Bombadil'' en Tolkien Library
The Fall of Gondolin

***The Fall of Gondolin*** é unha novela de fantasía épica e traxedia escrita por J. R. R. Tolkien. A historia formou a base dunha sección da obra *O Silmarillion* que foi publicada postumamente, con outra versión aparecendo tamén en *The Book of Lost Tales*. Como libro autónomo, a historia foi publicada coa narrativa completa en 2018. *The Fall of Gondolin* é unha das tres historias ambientadas na Primeira Idade da Terra Media que foron publicadas como libros autónomos, sendo as outras dúas *Beren and Lúthien* e *The Children of Húrin*.

## Sinopse 
Gondolin era unha cidade secreta dos elfos na Primeira Idade da Terra Media. *The Fall of Gondolin* fala da fundación da cidade, da chegada alí de Tuor, un príncipe dos homes, da traizón da cidade polo sobriño do rei, Maeglin e posterior destrución da cidade a mans dos exércitos de Morgoth. Tamén conta a fuxida cara aos refuxios de Sirion, a voda de Tuor e Idril Celebrindal, así como a infancia do seu fillo, Eärendil.

## Publicación como libro autónomo 
O 30 de agosto de 2018, publicouse a primeira versión como libro autónomo a través da editorial HarperCollins no Reino Unido

O libro recompila material publicado anteriormente noutros lugares, a saber *The Tale of The Fall of Gondolin* e *Isfin and Eöl*, ambos publicados en *The Book of Lost Tales, Part Two*; *Turlin and the Exiles of Gondolin* publicado en *The Shaping of Middle-earth*; anacos de *Sketch of the Mythology* e *Quenta Noldorinwa*, ambos publicados en *The Shaping of Middle-Earth* e *Of Tuor and The Fall of Gondolin* publicado en *Unfinished Tales*, xunto con fragmentos do *Silmarillion* e outros lugares.

## Notas
Juan Antonio Corbalán

**Juan Antonio Corbalán Alfocea**, nado o 3 de agosto de 1954 en Madrid, é un ex xogador profesional de baloncesto internacional español. Xogaba no posto de base cunha altura de 1,84 m, sendo considerado un dos mellores xogadores europeos na súa posición na década de 1980 e o xogador español con mellor palmarés individual. Alén de xogador de baloncesto, Corbalán é licenciado en Medicina pola Universidade Complutense de Madrid e especialista en cardioloxía e medicina deportiva.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Real Madrid (1ª División / ACB, 1971−1988)
*  Fórum Valladolid (ACB, 1990−1991)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Copa de Europa (3)**: 1974, 1978, 1980
* **Campión da Recopa de Europa (1)**: 1984
* **Campión da Copa Korać (1)**: 1988
* **Campión da Copa Intercontinental (4)**: 1976, 1977, 1978, 1981
* **Campión da Liga Española (12)**: 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1984, 1985, 1986
* **Campión da Copa do Rei (7)**: 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1985, 1986
* **Campión da Supercopa (1)**: 1985

### Individual 
* **Medalla de Ouro da Real Orde do Mérito Deportivo** (1994)
* **Mellor xogador europeo FIBA** (1983)
* **Escollido entre os 35 mellores xogadores de todos os tempos da Euroliga** (1991)
* **Máximo asistente da ACB (1)**: 1988

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Marta Soliño

**Marta Soliño Rodríguez**, nada en Vigo en 1998, coñecida polo seu nome poético de **Male di Miele**, é unha instagrameira e poeta galega.

## Traxectoria
Licenciada en Publicidade e Relacións Públicas pola Universidade Complutense de Madrid (realizou un erasmus na Universidade Libre de Bruxelas), na Universidade da Coruña realizou un mestrado de xornalismo avanzado multiplataforma) fai que lle publiquen en 2020 o seu primeiro libro en papel.

## Obra
* *Reinventarse un domingo* (Valparaíso, 2020)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Blog (ata decembro de 2020) de Male di Miele.
Marcos Carbonell

**Marcos Carbonell García**, nado en Vigo o 15 de marzo de 1967, é un ex xogador profesional de baloncesto galego. Xogou dúas temporadas no Club Baloncesto Breogán, unha delas na máxima categoría do baloncesto estatal. Foi internacional en categorías inferiores coa selección española, sendo o base titular por diante de José Miguel Antúnez e Pablo Laso.

## Traxectoria 
*  Real Madrid (1985–1986)
*  Leite Río Breogán (1987–1989)
*  Frigolouro Porriño (2ª División)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Marcos Carbonell na ACB
*Perfil de Marcos Carbonell en Proballers
*Perfil de Marcos Carbonell en World Hoop Stats
*Perfil de Marcos Carbonell en Basketball Reference
Limpando a Comarca

"**Limpando a Comarca**" (en ) é o penúltimo capítulo da novela de fantasía *O Señor dos Aneis* escrita por J. R. R. Tolkien. Os hobbits da Irmandade do Anel Frodo, Sam, Merri e Pipin, regresan á Comarca para descubrir que está baixo o brutal control duns rufiáns e do seu líder "Sharkey", quen despois se descobre que é o mago Saruman. Os rufiáns saquearon a Comarca, cortando árbores e destruíndo casas vellas, así como sustituíndo o vello muíño por un meirande cheo de maquinaria que contamina o aire e a auga. Os hobbits chaman á rebelión da Comarca, liderando aos seus compañeiros hobbites na batalla de Bywater, e acabando co dominio de Saruman.

Os críticos consideran "The Scouring of the Shire" o capítulo máis importante na obra *O Señor dos Aneis*. Tolkien negou que ese capítulo fose unha alegoría do estado de Gran Bretaña logo da segunda guerra mundial. Porén, comentaristas e críticos vírono como aplicable a ese período, con claras referencias políticas contemporáneas, entre as que se inclúen unha sátira do socialismo, ecos do nazismo, alusións á escaseza na Gran Bretaña da posguerra e ao ambientalismo.

A idea deste capítulo foi, como afirmou Tolkien, planificada dende o comezo, como parte da estrutura formal xeral do "Señor dos Aneis", aínda que os seus detalles non se elaboraron ata moito máis tarde. O tema central da obra é emprender a viaxe física para destruír o Anel Único, mais é equilibrado por un capítulo sobre o regreso a casa na procura moral para purificar a Comarca e asumir a propia responsabilidade. Porén, e engadido de Saruman a esta parte da historia como a razón pola que a Comarca debía ser salvada chegou moito máis tarde na composición de Tolkien; considerou outras identidades para o malvado Sharkey antes de decidirse por Saruman.

O capítulo quedou fóra de todas as adaptacións cinematográficas da novela, agás na triloxía cinematográfcia de Peter Jackson, na cal aparece como un breve cando Frodo mira no espello de Galadriel como unha bóla de cristal, e pola morte de Saruman, que se nos filmes ocorre en Isengarda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Manuel Jato

**Manuel Jato Núñez**, nado en Lugo o 13 de setembro de 1969, é un ex xogador profesional de baloncesto galego.

## Traxectoria
Xogou dúas temporadas no Club Baloncesto Breogán, unha delas na máxima categoría do baloncesto estatal. Foi internacional xuvenil coa selección española.

## Vida persoal
É fillo do exadestrador do Breogán Manolo Jato e irmán da presentadora de televisión e modelo Silvia Jato.
## Clubs 
*  Leite Río Breogán (1987–1989)
*  Atlético de Madrid
*  CB Chantada

## Notas
Román Carbajo

**Román Carbajo Alonso**, nado o 9 de decembro de 1967 en Bilbao, Biscaia, e falecido o 22 de xuño de 2023, foi un xogador profesional de baloncesto español que xogou en varios equipos da Liga ACB, como o Cajabilbao, o Taugrés Baskonia ou o Coren Ourense. Cunha altura de 2,04 m xogaba na posición de pivote.

## Traxectoria 
### Clubs 
Román Carbajo xogou nos seguintes equipos durante a súa carreira profesional:
*  Cajabilbao (1ª B / ACB, 1984−1987)
*  Leite Río Breogán (1ª División, 1987–1988)
*  Cajabilbao (ACB / 1ª División, 1988–1992)
*  Taugrés Baskonia (ACB, 1992–1993)
*  Coren Ourense (ACB, 1993−1996)
*  Bàsquet Andorra (LEB, 1996−1997)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en ACB
*Perfil en Basketball Reference
Ilves (ringette)

O **Ilves Ringette** é un equipo de ringette da cidade de Tampere (Finlandia). O equipo compite na Ringeten SM-sarja, a máxima categoría do ringette finlandés. É unha das seccións activas do club polideportivo do mesmo nome.

## Historia 
[miniatura|250px|Quecemento antes dun partido da [SM-sarja (ringette)|SM-sarja entre o Ilves (ao fondo) e o Lahti Ringette en Tesoma durante a tempada 2021-22.]]
O equipo foi fundado en 1992, cando as xogadoras de fútbol Heli Vaikkola e Riitta Tanila propuxeron procurar un deporte de inverno para nenas que tivera menos contacto que o hóckey sobre xeo. Daquela xa se xogaba ringette na cidade, no club específico Tampereen Ringette, así como no Ylöjärven Ilves. O traballo coa base tivo a súa recompensa en 1997, cando o primeiro equipo de Ilves ascendeu á SM-sarja.

Na tempada 2017-18 o equipo júnior&nbsp;C proclamouse campión de Finlandia.

Ao final da tempada 2018-19 o club conseguiu o seu primeiro campionato de Finlandia sub-19 da man do seu equipo júnior&nbsp;B, que se impuxo ao equipo de Hyvinkää nas finais da B-SM-sarja por 4-3. Máis de 200&nbsp;persoas presenciaron o encontro disputado en Tesoma, o que supuxo a mellor entrada da tempada. Tan só dúas semanas despois, o equipo júnior&nbsp;C desprezouse para tentar revalidar o título conquistado na tempada precedente na súa categoría, o que logrou logo de gañar na final o Blue Rings de Tuusula por 3-2, nun torneo no que a xogadora do Ilves Lotta Kujala foi nomeada mellor defensora. Pola súa banda, o primeiro equipo caeu no partido pola medalla de bronce da Ringeten Ykkössarja, segunda categoría do ringette finlandés, fronte as Haukat, marcándose como obxectivo o ascenso á máxima categoría na tempada seguinte. Ese ano o club foi recoñecido como "Club de Ringette do Ano".

## Pavillón 
[miniatura|Exterior do [Tesoman jäähalli.]]
O equipo de ringette do Ilves xoga os seus partidos como local no Tesoman jäähalli, unha pista de xeo de propiedade municipal situada na parte occidental de Tampere, no distrito de Tesomajärvi. Construída en 1989, foi demolida e substituída por un novo pavillón en 2017, aumentando a súa capacidade a 1&nbsp;500 persoas fronte ás 800 do edificio anterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
The Tale of Aragorn and Arwen

"**The Tale of Aragorn and Arwen**" é unha narración dentro dos apéndices da obra *O Señor dos Aneis* de J. R. R. Tolkien. Conta o amor entre o home mortal Aragorn e a elfa immortal Arwen, contando a historia do seu primeiro encontro, o seu eventual compromiso e casamento, e as circunstancias da súa morte. Tolkien cualificou o conto como "realmente esencial para a historia". En contraste cos apéndices non narrativos, estende a historia principal do libro para cubrir acontecementos anteriores e posteriores a el, unha razón pola que non cabería no texto principal. Tolkien deu outra razón para a súa exclusión que é que o texto principal está contado desde o punto de vista dos hobbits.

O conto reflicte en certa maneira "Tale of Beren and Lúthien", ambientado na Primeira Idade da Terra Media. Isto crea unha sensación de profundidade histórica, na cal, os estudosos apuntan un enfoque similar ao do *Inferno* de Dante.

Entre os aspectos do conto discutidos polos eruditos inclúense a natureza do amor e a morte, a cuestión de por que o conto, se era tan importante, quedou relegado a un apéndice, o esvaecemento de Tolkien entre o conto e a historia, o equilibrio de Tolkien entre o cristianismo aberto e o tratamento dos seus personaxes como pagáns e o paradoxo resultante de que, aínda que Tolkien era un católico romano e consideraba o libro fundamentalmente católico, as sociedades da Terra Media carecen de relixión propia. Tamén se observou que a súa consideración como un conto priva a historia principal de gran parte do seu interese amoroso, o que enfatiza o libro cara á acción.

## Notas
Parque nacional Iguazú

O **Parque Nacional Iguazú** é un parque nacional da Arxentina, situado no departamento de Iguazú, ao norte da provincia de Misiones, Mesopotamia arxentina. Ten unha superficie de .

## Historia 
A zona do parque estaba habitada hai 10.000 anos polos cazadores-recolectores da cultura *Eldoradense*. Foron desprazados ao redor de 1.000 CE polos guaraní, que trouxeron novas tecnoloxias agrícolas, e foron desprazados á súa vez polos conquistadores españois e portuguéses no século XVI, aínda que o seu legado segue vivo nesta zona (o nome do parque e do río é Guaraní *y guasu*, "auga grande"). O primeiro europeo en visitar a zona foi Álvar Núñez Cabeza de Vaca, en 1542, as misións Xesuítas  seguirono en 1609.

O parque creouse en 1934 para protexer unha das maiores belezas naturais da Arxentina, as Cataratas do Iguazú, rodeadas pola selva subtropical.

A Reserva Nacional do Iguazú foi definida pola lei 18.801 do 7 de outubro de 1970 como a parte occidental do Parque Nacional do Iguazú. 
Mentres o parque nacional preserva a natureza coa menor alteración posible, a reserva admite actividades e infraestruturas humanas. 

A creación da reserva permitiu a construción dun aeroporto internacional e o alleamento de terras para tres hoteis turísticos. 

Do outro lado do río Iguazú atópase o seu homólogo brasileiro (Parque Nacional de Iguazú). Ambos sitios foron declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, en 1984.

O parque formaría parte do Corredor Trinacional de Biodiversidade proposto, que ten como obxectivo proporcionar conexións forestais entre unidades de conservación do Brasil, Paraguai e a Arxentina na ecorrexión do Alto Paraná.

O sueste do parque linda as  co Parque provincial Uruguaí, creado en 1990. 

## Galería 

Ficheiro:Iguazu National Park-109972.jpg|Plush-crested jay (*Cyanocorax chrysops*)
Ficheiro:Iguazu National Park-109974.jpg|Vista da fervenza
Ficheiro:Iguazu National Park-109976.jpg|Vista da fervenza
Ficheiro:Iguazu National Park-109978.jpg|Vista da fervenza
Ficheiro:Iguazu National Park-109980.jpg|Vista afastada da fervenza
Ficheiro:Coatí del Parque Nacional Iguazú.JPG
Ficheiro:Nasenbären im Parque nacional Iguazú 7 (22089877936).jpg
Ficheiro:Nasenbären im Parque nacional Iguazú 9 (22103508692).jpg
Ficheiro:Cataratas del Iguazú, Misiones, Argentina - panoramio.jpg
Ficheiro:Cartel Puerto Iguazú - Acceso al Área Cataratas del Iguazú - Parque Nacional Iguazú (Misiones, Argentina).jpg
Ficheiro:Tucán en el Parque Nacional Iguazú.JPG
Ficheiro:Tren ecológico de la Selva Parque Nacional Iguazú.JPG|Tren ecolóxico 
Ficheiro:Perspektiven des Parque nacional Iguazú 70 (21494738873).jpg
Ficheiro:Perspektiven des Parque nacional Iguazú 24 (22103322112).jpg

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Official web site
*Administración de Parques Nacionales - National Parks Administration of Argentina (in Spanish and English)
*World Heritage Site
Nicolas Geneviève Huet

**Nicolas Geneviève Huet**, coñecido como **Nicolas Huet o Novo** (en francés **Nicolas Huet le Jeune**), nado en agosto ou setembro de 1767 en París e finado na mesma cidade o 8 de decembro de 1830, foi un gravador e pintor de animais francés activo entre os anos 1788 a 1830.

## Traxectoria 
Nicolas Huet foi o fillo máis vello e o alumno de Jean-Baptiste Huet, e neto de Nicolas Huet o Vello, que foron ámbolos dous pintores e grabadores en cobre. Nicolás naceu preto do Louvre, onde seu pai tiña un obradoiro. En 1792 el e os seus dous irmáns François (1772–1813) e Jean-Baptiste Huet II (1772–1852) alistáronse no exército de Seine-et-Oise. Nicolas chegou a tenente e participou na batalla de Jemappes. Entre 1798 e 1801 participou nas esploracións científicas e artísticas de  Napoleón Bonaparte en Exipto e ilustrou os informes do goberno. Era un acuarelista e gravador destro que axiña gañou fama como debuxante da natureza. En outubro de 1804, despois da morte do debuxante Pierre Oudinot, obtivo o posto de pintor no Muséum national d’histoire naturelle e da coleción de animais da emperatrix Xosefina, onde pintou unha serie de retratos de réptiles, aves e plantas. Ilustrou tamén traballos dos naturalistas Étienne Geoffroy Saint-Hilaire e Georges Cuvier.

Pintou imaxes de plantas e froitos para a biblioteca do Muséum national d’histoire e unha serie de 246 debuxos de animais en pergameo que foi publicda en 1806. Entre 1823 e  1830 foi profesor de iconografía dos animais e expuxo debuxos e acuarelas de tema zoolóxico en varios salóns. Recibiu encargos para facer retratos de animás, a miúdo sobre pergameo, de personalidades como Frederico Augusto II de Saxonia . Pintou 120 acuarelas para o duque de Orleans.

Huet foi un dos seis debuxantes que ilustraron as mostras zoolóxicas recollidas por Louis de Freycinetna súa circunavegación do mundo (1817–1820). E colaboración con Jean-Gabriel Prêtre preparou placas de cobre para a obra ornitolóxica ''Nouveau recueil de planches coloriées d'oiseaux, pour servir de suite et de complément aux planches enluminées de Buffon* de Coenraad Jacob Temminck, que foi publicada en cinco tomos entre 1820 e 1838. Ilustrou tamén a *Histoire naturelle des mollusques terrestres et fluviatiles* de André Étienne d’Audebert de Férussac e Gérard Paul Deshayes. En 1822 tomou a praza de director dos cursos de iconografía no *Muséum national d’histoire naturelle*.

Huet, que non tivo fillos, morreu en 1830 no seu domicilio de París.

Coenraad Jacob Temminck nomeu un papagaio suramericano (*Touit huetii*) en honra de Nicolas Huet.

## Galería 
Escolma de ilustracións de Nicolas Huet:

Nicolas Huet03.jpg|Retrato de xirafa
Nicolas Huet04.jpg|Elefante de Sri Lanka
Nicolas Huet05.jpg|Cálao
Nicolas Huet06.jpg|Papagaio de fronte negro
Nicolas Huet07.jpg|Voitre indio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Christine E. Jackson: *Dictionary of Bird Artists of the World.'' Antique Collectors Club, 1999, ISBN 978-1-85149-203-9, S. 299

### Ligazóns externas 
* retrato (inglés)
* Notoriété après décès de Nicolas Geneviève Huet, célibataire, peintre, arrivé le 8 décembre 1830, à Paris rue Saint-Jacques, n° 59.
Curtis Berry

**Curtis Berry**, nado o 16 de xuño de 1959 en Selma, Alabama, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense. Xogaba na pocisión de ala-pivote cunha altura de 2,02 m.

## Traxectoria 
### Xogador 
*  Wisconsin Flyers (CBA, 1982−1983)
*  Limoges CSP (Nationale 1, 1984−1985)
*  Mens Sana Siena (Serie A2, 1985−1986)
*  Hapoel Galil Elyon (Liga Lemuit, 1986−1987)
*  Leite Río Breogán (1ª División, 1987−1988)
*  Caripe Pescara (Serie A2, 1988−1989)
*  JDA Dijon (Nationale 1A, 1989−1992)
*  BBC Monthey (SB League, 1992−1999)

### Adestrador 
*  BBC Monthey (SB League, 1998−1999)
*  Mount Vernon Presbyterian School (2003−2017)

## Palmarés 
* **Campión da Liga Francesa (1)**: 1985
* **Campión da Liga Suíza (1)**: 1996
* **Quinteto ideal defensivo da CBA (1)**: 1983

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Curtis Berry na páxina web da Lega Basket
Manuel Vázquez Outeiriño

**Manuel Vázquez Outeiriño**, nado en Zarracós (A Merca) o 12 de decembro de 1940 e finado neste mesmo lugar o 14 de agosto de 2023, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre de Pardavedra (A Bola). Despois foi mestre e logo director do colexio comarcal Curros  Enríquez de Celanova. Presentouse ás primeiras eleccións democráticas na Merca encabezando a candidatura da UCD e foi elixido alcalde por maioría absoluta. No congreso extraordinario de Centristas de Ourense en marzo de 1984, no que se acordou por unanimidade a integración, por fusión, en Coalición Galega, participou na mesa deste congreso en representación dos alcaldes da provincia. Volveu ser elixido alcalde logo das eleccións de 1983 por Coalición Galega. Logo da dimisión de Rosendo Fernández Fernández volveu ser elixido alcalde en 1996. Nas eleccións de 1999 volveu presentarse polo PPdeG e foi elixido alcalde.

Finou en Zarracós o 14 de agosto de 2023.
## Vida persoal 
Casou con Teresa Taín Olano e foi pai de Manuel, Floreano, Miguel Ángel, María Teresa, Raquel Elvira e José Antonio Vázquez Taín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Merca
A derradeira lección

***A derradeira lección*** (en ) é un filme francés de 2018 dirixido por Sébastien Marnier, quen escribiu o guión xunto con Elise Griffon. Baséase na novela homónima de 2002 escrita por Christophe Dufossé.

Estreouse en galego o 13 de setembro de 2021 a través da TVG.

## Personaxes 
miniatura|250px|O elenco na estrea do filme.
* Laurent Lafitte como Pierre Hoffman
* Emmanuelle Bercot como Catherine
* Luàna Bajrami como Apolline
* Victor Bonnel como Dimitri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rosendo Fernández

**Rosendo Luis Fernández Fernández**, nado en Salvaterra de Miño o 23 de marzo de 1954, é un médico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Sanidade en Ourense, é máster en Administración e Xestión Sanitaria pola Universidade de Vigo. Presentouse ás eleccións municipais de 1987 na Merca encabezando a candidatura da CPG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde logo das eleccións de 1991 por Centristas de Galicia e 1995, xa polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. Foi director de Atención Primaria en Ourense de 1992 a 1996. Dimitiu como alcalde en 1996 cando foi nomeado director provincial do SERGAS. En 2000 foi nomeado subdelegado do Goberno en Ourense permanecendo no cargo ata o 2004. Foi elixido deputado do Parlamento Galego nas eleccións autonómicas de 2009 e foi portavoz de Sanidade do Grupo Parlamentario Popular. Secretario xeral do Partido Popular de Ourense, dimitiu como deputado en 2011 para presentarse como candidato á alcaldía de Ourense. Foi elixido concelleiro e deputado provincial. Foi vicepresidente da Deputación de Ourense. Nas eleccións municipais de 2015 presentouse como número dous nas listas do PP ao concello da Merca, e volveu ser elixido vicepresidente da deputación.

## Vida persoal 
Casou con Elisa Iglesias Nogueira, filla de Elisa Nogueira Méndez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Merca
* Eleccións municipais en Ourense
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Rosendo Fernández: Control del gasto y crear empleo son nuestras prioridades
Jean Darmand

**Jean Darmand** (coñecido como '''L'Orphelin'*), nado ca. 1600 e finado ca. 1669, foi un medallista francés, o sexto en ocupar o posto de gravador xeral de moedas de Francia.

## Traxectoria 
[miniatura|183x183px|[Anverso da medalla de Ana de Austria (1642).]]
[miniatura|183x183px|[Reverso (moedas)|Reverso da mesma medalla]]

Coñécese que con anterioridade a 1630 era gravador na casa de moeda de Riom, na Auvernia. Tamén foi o gravador ordinario da raíña nai, María de Médici.

O 16 de xuño de 1630 Darmand foi nomeado gravador xeral de moedas de Francia, como gravador na *Monnaie de Paris*, logo de lles adquirir os dereitos deste cargo aos acredores do seu anterior titular, Nicolas Briot. En 1646 foi relevado no posto por Jean Varin.

No seu período como gravador xeral, ocupouse do deseño e o gravado dos cuños para diversas moedas emitidas a nome de Lois XIII (1610-1643) e de Lois XIV (1643-1715).

Un dos seus traballos máis sobranceiros foi unha moeda que lle foi encargada a nome da raíña Cristina de Suecia e do módulo dun escudo francés. Darmand presentou o 7 de maio de 1648 as súas propostas para esta moeda e, finalmente, un decreto do Tribunal de Moedas ordenoulle o gravado dos cuños para a moeda, co busto da raíña no anverso e a lenda CRISTINA.D.G.SUECOR. GOTTOR.VAND.REGINA, en tanto que no reverso amosaba as armas suecas e a lenda DE MONETA NOVA ARGENTEA REG.SUEC.

Algunhas das súas medallas máis coñecidas son as dedicadas a Ana de Austria (1642), a María de Médici (1644) e a César de Vendôme (1650).

En 1658 recibiu un luís de ouro pola súa creación do novo selo da Real Academia de Pintura e Escultura.

## Vida persoal 
Jean Darmand casou con Suzanne Putois, con quen tivo dez fillos, e en segundas nupcias con Anne-Marie Raoult, con quen tivo dous fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gravador xeral de moedas de Francia
* *Monnaie de Paris*

### Bibliografía 
* Barre, A. (1867). *Graveurs Généraux et particuliers des Monnaies de France, Contrôleurs Généraux des Effigies, Noms de quelques graveurs en Médailles de la Renaissance Française*. Pillet Fils, París.
* Forrer, L. (1916). "". En . Spink & Son, Londres. Páxinas 509-510.
* Mazerolle, F. (1902-I-). *Les médailleurs français du XVe siècle au milieu du XVIIe. Tome premier: introduction et documents*. Imprimerie nationale, París.
* Mazerolle, F. (1902-II-). *Les médailleurs français du XVe siècle au milieu du XVIIe. Tome second: catalogue des médailles et des jetons*. Imprimerie nationale, París.
* Mazerolle, F. (1907). *L'Hôtel des monnaies: les batiments, le musée, les ateliers*. Renouard, París.
* Rodot, N. (1904). *Les médailleurs et les graveurs de monnaies, jetons et médailles en Franc.'' Leroux, Paris.
Casada con todos

***Casada con todos*** (en ) é un filme estadounidense de 1988 dirixido por Jonathan Demme, e protagonizado por Michelle Pfeiffer, Matthew Modine, Dean Stockwell, Mercedes Ruehl e Alec Baldwin. Pfeiffer interpreta o papel de Angela de Marco, a viúva dun mafioso de Brooklyn. 

Orion Pictures estreou o filme o 19 de agosto de 1988. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica e conseguiu varios premios; Michelle Pfeiffer foi nomeada ó Globo de Ouro á mellor actriz en comedia ou musical, e Dean Stockwell foi nomeado ó Óscar ó mellor actor secundario na 61ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Michelle Pfeiffer como Angela de Marco
* Matthew Modine como Mike Downey
* Dean Stockwell como Tony "The Tiger" Russo
* Mercedes Ruehl como Connie Russo
* Alec Baldwin como "Cucumber" Frank de Marco
* Trey Wilson como Regional Director Franklin
* Joan Cusack como Rose
* Oliver Platt como Ed Benitez
* Paul Lazar como Tommy
* "Sister" Carol East como Rita "Hello Gorgeous" Harcourt
* Ellen Foley como Theresa
* Chris Isaak como "The Clown" 
* O-Lan Jones como Phyllis
* Nancy Travis como Karen Lutnick
* Frank Gio como Nick "The Snake" 
* David Johansen como "The Priest" 
* Gary Howard Klar como Al "The Worm" 
* Warren Miller como Johnny "King's Roost" King
* Anthony J. Nici as Joey de Marco
* Steve Vignari como "Stevarino" 
* Obba Babatunde como The Face of Justice
* Maria Karnilova como nai de Frank
* Al Lewis como tío Joe Russo
* Charles Napier como Ray
* Tracey Walter como Mr. Chicken Lickin'
* Captain Haggerty como The Fat Man
* Marlene Willoughby como Mrs. 'Fat Man'
* Ralph Corsel como Jimmie "Fisheggs" Roe
* Joe Spinell como Leonard "Tiptoes" Mazilli

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Javier Peña

**Javier Peña López**, nado na Coruña en 1979, é un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria
Mudouse a Santiago de Compostela a estudar Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en 2001. 

Traballou como xornalista no diario deportivo *As* e a partir de 2010 na Xunta de Galicia, nos departamentos de prensa de distintas consellerías, primeiro Cultura e logo Traballo e Benestar. En 2017 deixou a Xunta de Galicia para dedicarse profesionalmente á escritura.

Dirixe a residencia literaria da Cidade da Cultura, por onde pasaron Nerea Pallares e Lucía Sobral. 

É o creador do podcast literario *Grandes Infelices´,* un dos máis relevantes na lingua castelá.  

## Obra
* *Infelices (2017)*
**Agnes* (2021, Blackie Books)
**Tinta Invisible* (2024, Blackie Books )

## Notas
A serea de Bagdad

***A serea de Bagdad*** é un filme estadounidense de 1953 producido por Sam Katzman e dirixido por Richard Quine ambientado no Imperio persa.

Estreouse en galego o 16 de setembro de 1995 a través da TVG.

## Personaxes 
* Paul Henreid como Kazah the Great
* Patricia Medina como Princesa Zandi
* Hans Conried como Ben Ali
* Charles Lung como Sultán El Malid
* Laurette Luez como Orena
* Anne Dore como Leda
* George Keymas como Soradin
* Michael Fox como Telar
* Karl 'Killer' Davis como Morab (acreditado como Karl Davis)
* Carl Milletaire como Hamid

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
A inxenua explosiva

***A inxenua explosiva*** (en ) é un filme estadounidense de 1965 dirixido por Elliot Silverstein. Está protagonizado por Jane Fonda e Lee Marvin, quen gañou o Óscar ó mellor actor polo seu papel na 38ª edición dos premios. O resto do elenco está composto por Tom Nardini, Michael Callan, Dwayne Hickman, Nat King Cole e Stubby Kaye.

Estreouse en galego o 16 de setembro de 1995 a través da TVG.

## Personaxes 
*Jane Fonda como "Catherine" Cat Ballou
*Lee Marvin como Kid Shelleen / Tim Strawn
*Michael Callan como Clay Boone
*Dwayne Hickman como Jed
*Nat King Cole como Shouter – Sunrise Kid
*Stubby Kaye como Shouter – Sam the Shade
*Tom Nardini como Jackson Two-Bears
*John Marley como Frankie Ballou
*Reginald Denny como Sir Harry Percival
*Jay C. Flippen como Sheriff Cardigan
*Arthur Hunnicutt como Butch Cassidy
*Bruce Cabot como Sheriff Maledon
*Burt Mustin como Accuser
*Paul Gilbert como Train Messenger
*Frank DeVol como Undertaker 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
O prisioneiro de Zenda (filme de 1952)

***O prisioneiro de Zenda*** (en ) é un filme estadounidense de 1952 dirixido por Richard Thorpe. É un remake do filme homónimo de 1937 e da versión muda de 1922. Está protagonizado por Stewart Granger, Deborah Kerr e James Mason (xunto con Louis Calhern, Robert Douglas, Jane Greer e Robert Coote).

Estreouse en galego o 16 de setembro de 1991 a través da TVG.

## Sinopse 
No imaxinario país de Ruritania, a véspera da coroación do seu soberano, este é secuestrado polo seu ambicioso medio irmán que desexa o trono para el. Os súbditos de confianza do monarca, adiviñando as intencións do perverso irmán, convencen un turista, Rudolf Rassendyll, para que suplante o rei. O seu parecido é tan extraordinario que ningún dos outros súbditos nota a diferenza. Para rescatar o verdadeiro rei prepárase unha expedición para sacalo do castello de Zenda onde está secuestrado. O turista, namorado da princesa Flavia participa activamente na loita.

## Personaxes 
* Stewart Granger como Rudolf Rassendyl/rei Rudolf V
* Deborah Kerr como Princesa Flavia
* James Mason como Rupert de Hentzau
* Louis Calhern como Coronel Zapt
* Robert Coote como Fritz von Tarlenheim
* Robert Douglas como Michael
* Jane Greer como Antoinette de Mauban
* Lewis Stone como o cardeal
* John Goldsworthy como o arcebispo
* Gordon Richards como dignatario

## Produción 
Esta versión difire moi pouco da precedente de 1937 producida por David O. Selznick e protagonizada por Ronald Colman e Madeleine Carroll. Ademais, mantívose a banda sonora composta por Alfred Newman.

De acordo con *Hollywood Reporter*, MGM pagou a Selznick 225&nbsp;000 dólares polos dereitos da novela de Anthony Hope.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Piraña II

***Piraña II*** (en ; estreado internacionalmente como *Piranha II: Flying Killers*) é un filme de 1982 dirixido por James Cameron, no seu debut como director de longametraxes.

Estreouse en galego o 16 de setembro de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
* Tricia O'Neil como Anne Kimbrough
* Lance Henriksen como Steve Kimbrough
* Steve Marachuk como Tyler Sherman
* Ted Richert como Raoul
* Ricky G. Paull como Chris Kimbrough
* Leslie Graves como Allison Dumont
* Albert Sanders como Leo Bell
* Tracy Berg como Beverly
* Phil Colby como Ralph Benotti
* Hildy Maganasun como Myrna Benotti
* Carole Davis como Jai
** Carolyn De Fonseca como voz de Jai (sen acreditar)
* Connie Lynn Hadden como Loretta
* Anne Pollack como Mrs. Wilson
* Arnie Ross como Mal
* Lee Krug comoRonny
* Sally Ricca como Cindy
* Phil Mullins como Phil
* Kidd Brewer Jr. como Lou
* Jan Eisner Mannon como Lisa
* Ancil Gloudon como Gabby
* Paul Drummond como Frank
* Stevie Cox como Frank Jr.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Paula Carballido

**Paula Carballido Romero**, nada en Molina de Segura o 30 de xuño de 1979, é unha exnadadora galega. Foi varias veces campioa de España, competiu nos Xogos Olímpicos de 2000 en Atenas e gañou tres medallas de ouro nos Xogos Mediterráneos. 

## Traxectoria 
Naceu na localidade murciana de Molina de Segura, sendo filla de dous galegos, e dende moi pequena viviu en Pontevedra. Comezou a nadar aos 12 anos e entrou no Centro Galego de Tecnificación Deportiva de Pontevedra, e máis tarde na Residencia "Joaquín Blume" de Madrid. Continuou coa súa progresión, batendo numerosos récords galegos, e en 1998 foi subcampioa de España absoluta en 400 metros estilos. Posteriormente foi subcampioa tamén nos 100 e nos 200 metros libres, e bateu o récord de España de 4x200, xunto a Laura Roca, María Peláez e Ángeles Bardina. Disputou os Campionatos Europeos de Natación de 1999 en Istanbul e de 2000 en Helsinqui, logrando neste último o quinto posto e a clasificación olímpica.

Participou nos Xogos Olímpicos de Sydney con 21 anos, disputando a proba de 4x200 metros libres, xunto ás catalás Paula Roca, Àngels Bardina e Natalia Cabrerizo, rematando na 13ª posición. Durante os seguintes tres anos logrou seis títulos de campioa de España, tres de inverno e tres de verán, en diferentes modalidades, e bateu varios récords de España. Internacionalmente participou no Mundial de Natación de 2001 en Fukuoka, obtendo o quinto posto en 4x200 libres, e ese mesmo ano gañou tres medallas de ouro nos Xogos Mediterráneos de Tunes, nas modalidades de 200 m estilos, 400 m estilos e 4x200 libre. En 2003 disputou un novo Mundial en Barcelona, participando nos 200 e 400 estilos, pero sen lograr o pase a ningunha das dúas finais.

No 2003 tivo que se someter a unha cirurxía por unha rotura de fibras nun tendón dun ombreiro, e aínda que se recuperou e conseguiu bater un novo récord de España, tivo que volver ao quirófano para se operar do escafoide dunha man. O óso non acabou por se rexenerar e quedou cunha discapacidade na man, acabándose así a súa carreira deportiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Susana Garabatos
### Ligazóns externas 
* Datos da nadadora no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
* Datos da nadadora en olympedia.org .
O grande enredo

***O grande enredo*** (en ) é un filme estadounidense de 1986 escrito e dirixido por Blake Edwards e protagonizado por Ted Danson e Howie Mandel. O filme foi concibido como un remake de *The Music Box"*.

Estreouse en galego o 16 de setembro de 1998 na TVG.

## Personaxes 
* Ted Danson como Spence Holden
* Howie Mandel como Dennis Powell
* Richard Mulligan como Wayne 'Turnip' Parragella
* Stuart Margolin como Maurice 'Binky' Drundza
* María Conchita Alonso como Claudia Pazzo
* Jennifer Edwards como Ellen Frankenthaler
* Paul Sorvino como Tony Pazzo
* Rick Ducommun como Wardell Flecken
* Keye Luke como Ishimine
* Ed Herlihy como reporteiro de TV
* Walter Charles como Auctioneer
* Tawny Moyer como Leading Lady
* Emma Walton como primeiro extra
* Carrie Leigh como segundo extra
* Sharan Lea como rapaza nova
* Dennis Franz como Phil
* Larry Storch como Leopold Klop

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
O camiño segue e segue

***O camiño segue e segue*** (en ) é un ciclo de cancións de 1967 que foi publicado como libro de partituras e como gravación de son. A música foi escrita por Donald Swann, e as palabras están tomadas dos poemas da obra de J. R. R. Tolkien, especialmente *O Señor dos Aneis*.

O título desta obra está tomado de "O camiño segue e segue", a primeira canción da colección. As cancións forman un ciclo de cancións, deseñado para encaixar cando se toca en secuencia.

Swann interpretou o ciclo para Tolkien, quen aprobou a música agás para a canción en quenya titulada "Namárië"; suxeriu que debería ser ao estilo dun canto gregoriano, o cal cantaruxou; Swann usou esa melodía para a canción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Donald Swann
Emilio Pereiro

**Emilio Pereiro Rey**, nado na Coruña en 1908 e finado o 2 de novembro de 1993, foi un futbolista galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Xogou no Stadium Coruñés ata 1924, cando fichou polo Deportivo da Coruña. Debutou co club coruñés con só 16 anos, nun partido amigable contra o Dundee F.C. escocés no campo de Riazor, que rematou con empate a tres goles. Ese mesmo ano disputou o primeiro derbi co Celta de Vigo da historia, anotando dous dos tres goles coruñeses. Gañou co Deportivo os Campionatos de Galicia de 1926/27 e 1927/28.

En 1926 debutou na Copa de España e no seu segundo encontro marcou un triplete no histórico 9-0 contra o Fortuna de Xixón. Na Copa de 1928 anotou un triplete contra o Celta, ao que lle marcou outros tres goles nun partido amigable ese mesmo verán. Ao longo da súa carreira no Deportivo, fíxolle 15 goles ao Celta, o que o coloca como o cuarto máximo goleador da historia dos derbis, superado só por Nolete, Chacho e Ramón Polo.

Retirouse en 1929, con só 21 anos, asegurando que nunca máis volvería pisar un campo de fútbol. Faleceu o 2 de novembro de 1993.

## Familia 
Casou en 1930 con María de los Ángeles Precedo González, coa que tivo dúas fillas. Foi tío do adestrador e tamén futbolista Luis Precedo, que xogou entre outros no Fabril. Era cuñado do histórico futbolista do Deportivo Ramón González, pois este estaba casado coa súa irmá, María Pereiro Rey.

## Palmarés 
**Deportivo da Coruña**

* **Campionato de Galicia (2):** 1926/27, 1927/28.

## Notas
Narn i Chîn Húrin

Un anaco de "**Narn i Chîn Húrin**" ou "O conto dos fillos de Húrin", tamén coñecido simplemente como "Narn", é unha parte do libro *Unfinished Tales* escrito polo autor inglés J. R. R. Tolkien. É unha versión en prosa dun poema narrativo anterior titulado *The Lay of the Children of Húrin*. A versión completa de *Narn*, titulada *The Children of Húrin* e editada por Christopher Tolkien, foi publicada como libro autónomo no ano 2007.

O Narn é unha longa historia do que lle pasou a Húrin e aos seus fillos Túrin Turambar e Nienor, despois de que Húrin fose maldito por Morgoth. Unha versión coherente pero menos detallada desta historia aparece como "Of Túrin Turambar" en "O Silmarillion" ", a primeira edición póstuma das obras de Tolkien.

No *Silmarillion* e en *Unfinished Tales*, o título de Narn é "Narn i Hîn Húrin". Esta foi unha decisión editorial de Christopher Tolkien que máis tarde lamentou, feita só para evitar que a xente pronunciase * Chîn * como "chin" inglés cunha africada palato-alveolar muda, no canto dunha fricativa palatal muda coma no alemán "dich" ou o son inicial da palabra inglesa "huge". A novela *The Children of Húrin* (2007) emprega o termo "Chîn".

## Notas
Prey (filme de 2021)

***Prey*** é un filme alemán de 2021 dirixido e escrito por Thomas Sieben e protagonizado por David Kross, Hanno Koffler e Maria Ehrich. Estreouse a través de Netflix o 10 de setembro de 2021.

## Personaxes 
* David Kross como Roman
* Hanno Koffler como Albert
* Maria Ehrich como Eva
* Robert Finster como Peter
* Yung Ngo como Vincent
* Klaus Steinbacher como Stefan
* Livia Matthes como Lisa
* Nellie Thalbach como Jenny

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*