open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Eifel de 2020

O **Gran Premio de Eifel de 2020** foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 11 de outubro de 2020, en Nürburgring, Nürburg, Alemaña. Foi a décimo primeira carreira da tempada . O vencedor foi o británico Lewis Hamilton, que sumou a súa 91ª vitoria na Fórmula 1, igualando a marca de Michael Schumacher.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Cualificación
### Clasificación da cualificación
## Carreira
A carreira deixou a Lewis Hamilton liderando o campionato de pilotos con 230 puntos, co seu compañeiro de equipo Valtteri Bottas 69 puntos por detrás no segundo posto con 161, Verstappen quedou 83 puntos por detrás no 3º posto con 147.

O Gran Premio de Eifel viu a Hamilton acadar a súa 91ª vitoria na Fórmula 1, igualando ao sete veces campión do mundo Michael Schumacher.

### Claificación da carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificaión no campionato de pilotos

;Clasificiación do campionato do mundo de construtores

 

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Hermann Dannenberg

**Friedrich Emil** **Hermann Dannenberg**, nado o 4 de xullo de 1824 en Berlín e finado o 14 de xuño de 1905 en Obersalzbrunn, na Baixa Silesia (hoxe Szczawno-Zdrój, en Polonia), foi un xurista e un numismático alemán especializado na moeda medieval.

## Traxectoria 
O pai de Hermann Dannenberg era o empresario August Wilhelm Friedrich Dannenberg, nado en 1793, e súa nai era Auguste Pauline Emilie, nada en 1804. Por ambas as ramas, Hermann era neto de panadeiros. 

En 1860 casou en Berlín con Sophie Maria Mathilde Fischer, nada en 1839, con quen tivo dous fillos, un dos cales, Arthur Dannenberg, foi un recoñecido profesor de Xeoloxía da Universidade de Aquisgrán.

[miniatura|Segunda medalla de **Hermann Dannenberg**. [1893.]]

* A segunda medalla, datada en 1893, é obra do mesmo autor. O anverso é practicamente o mesmo que o da primeira, aínda que que se aprecian sutís diferenzas de cuño. O reverso, no que xa non aparece a súa esposa, revela o motivo da medalla: a celebración do 50 aniversario da pertenza de Dannenberg á Sociedade Numismática de Berlín, que coincidiu, así mesmo, co 50 aniversario da fundación da propia Sociedade.

[miniatura|Terceira medalla de **Hermann Dannenberg**. [1905.]]

* A derradeira medalla, cuñada en 1905, con carácter póstumo, probablemente teña un marcado carácter comercial. O artista autor dos cuños foi Albert Moritz Wolff. No anverso aparece novamente o busto de Dannenberg, coas datas do seu nacemento e da súa morte, e no reverso unha figura de corpo enteiro, sentado e representando a súa dedicación á numismática.

## Publicacións 
Dannenberg publicou unha grande cantidade de artigos en revistas numismáticas da época, como *Schweizerische Numismatische Rundschau* ou *Berliner Münz blätter*. No entanto, a maioría deles (máis de medio cento) publicounos na revista da que foi editor desde 1898 ata a súa morte, *Zeitschrift für Numismatik. 

Esta é unha escolma das súas monografías máis salientables.

### Monografías 
* (1876-1905). *Die deutschen Münzen der sächsischen und fränkischen Kaiserzeit.* Weidmann, Berlín.
** (1876). *I. Mit Einer Kerte und LXI Tafeln Abbildungen*.
** (1876). *I. Tafeln*.
** (1894). *II.* *Mit Einer Landkarte und XXXIX Tafeln Abbildungen*.
** (1898). *III: Mit X Tafeln Abbildungen*.
** (1905). *IV. Mit XI Tafeln Abbildungen*.
* (1891). *Grundzüge der Münzkunde*. Weber, Leipzig.
* (1893). *Münzgeschichte Pommerns im Mittelalter.* Weyl, Berlín.
* (1896). *Münzgeschichte Pommerns im Mittelalter. Nachtrag.* Weyl, Berlín.
* (1903). *Die Münzen der deutschen Schweiz zur Zeit der sächsischen und fränkischen*. Jarrys et Fils, Xenebra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bahrfeldt, E. (1905). "Hermann Dannenberg". En *Berliner Münzblätter*. Vol. 2. Nº 26. Páxinas 135-137.
* Berghaus, P. (1957). "Dannenberg, Hermann"*.* En *Neue Deutsche Biographie*. Vol. 3, Duncker & Humblot, Berlín. Páxina 511. ISBN 3-428-00184-2
* Menadier, J. (1906). "Dannenberg, Hermann (1824-1905) ". En *Zeitschrift für Numismatik.'' nº 25. Páxinas 191-206.
Comité Olímpico Nacional Neerlandés

O **Comité Olímpico Nacional Neerlandés** (en ; polo xeral abreviado como **NOC*NSF**) é o Comité Olímpico Nacional dos Países Baixos. Foi fundado en 1912 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano. Ten a súa sede na cidade de Arnhem, e é unha federación de 90 organizacións deportivas que representan 2&nbsp;700 clubs deportivos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Países Baixos nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rusia nos Xogos Olímpicos

**Rusia** competiu nos **Xogos Olímpicos** modernos en moitas ocasións, mais como diferentes nacións ao longo da súa historia. Como o Imperio Ruso, o país competiu por vez primeira nos Xogos de 1900, competindo de novo en 1908 e 1912. Despois da Revolución Rusa de 1917 e o estabelecemento da Unión Soviética en 1922, pasarían trinta anos até que os deportistas rusos competisen de novo nas Olimpíadas, producíndose nos Xogos Olímpicos de 1952. Logo da disolución da Unión Soviética en 1991, Rusia competiu como parte do Equipo Unificado en 1992, e finalmente regresou á competición como *Rusia* nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1994.

O Comité Olímpico Ruso foi creado en 1991 e recoñecido oficialmente en 1993. A Unión Soviética foi a sede dos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova, e a Federación Rusa acolleu os Xogos Olímpicos de Inverno de 2014 en Sochi.

En total, os deportistas da Federación Rusa gañaron un total de 422 medallas nos Xogos Olímpicos de Verán e outras 121 nos Xogos Olímpicos de Inverno, sendo un total de 543.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

;Xogos de Inverno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Financial Times

O ***Financial Times*** (***FT***) é un xornal diario internacional impreso en gran formato e publicado dixitalmente que se centra en asuntos económicos e de negocios. Con sede en Londres, Inglaterra, pertence ao holding xaponés Nikkei, cun núcleo de oficinas editoriais no Reino Unido, os Estados Unidos e a Europa continental. En xullo de 2015, Pearson vendeu a publicación a Nikkei por 844 millóns de libras esterlinas (1320 millóns de dólares) despois de ser o seu propietario dende 1957. Na primavera de 2019, informou de que tiña un millón de subscritores de pago, tres cuartos deles dixitais. O xornal céntrase especialmente no xornalismo económico e na análise económica, recibindo tanto críticas como eloxios. Patrocina un premio anual para libros e publica un número sobre a "Persoa do Ano".

O xornal fundouse en 1888 como ***London Financial Guide*** antes de cambiar o nome un ano despois por *Financial Times*. Ao principio circulou na área metropolitana de Londres por parte de James Sheridan, que xunto co seu irmán e Horatio Bottomley, buscaba informar sobre os negocios da cidade en contra de *Financial News*. A competición durante medio século dos dous xornais culminou coa fusión en 1945, liderada por Brendan Bracken, que o converteu nun dos maiores xornais de negocios do mundo. A globalización de finais do século XIX a mediados do século XX facilitou a expansión editorial de *FT*, engadindo columnas de opinión, informes especiais, caricaturas políticas, cartas dos lectores, críticas de libros, artigos sobre tecnoloxía e artigos sobre política global. O xornal é recoñecible polo seu gran formato e a cor salmón. Ten suplementos de estilo de vida (*FT Magazine*), unha edición de fin de semana (*FT Weekend*) e un pequeno cartafol de publicacións sobre industria.

A liña editorial do *Financial Times* céntrase no liberalismo económico, en particular no libre comercio e nos mercados libres. Dende a súa fundación apoiou a democracia liberal, favorecendo as políticas do liberalismo clásico e dos gobernos internacionais. A súa redacción é independente da súa dirección. Dada a súa historia como comentarista económico, o *FT* publica varios índices financeiros, principalmente o FTSE All-Share Index. A súa típica profundidade na cobertura ligou o xornal dende finais do século XX cun público educado de colo branco. O cuartel xeral de *Financial Times* está en Bracken House en 10 Cannon Street, preto do centro financeiro da cidade, onde mantén a súa editorial, centro corporativo e oficina editorial principal.

## Notas
Quiringostas, Randufe, Tui

**Quiringostas** é un lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 11 habitantes (4 homes e 7 mulleres), un descenso de 11 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Randufe 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Julius Friedländer

**Eduard Julius Theodor Friedländer**, nado o 25 de xuño de 1813 en Berlín e finado o 4 de abril de 1884 na mesma cidade, foi un numismático alemán especializado na moeda medieval.

## Traxectoria 
Julius Friedländer era fillo do coleccionista de moedas e estudoso numismático autodidacta Benoni Friedländer e da súa muller, Rebecca von Halle, filla do banqueiro berlinés Joel Samuel von Halle. De ascendencia familiar xudía, foi bautizado na fe protestante cara a 1820, xunto cos seus irmáns.

No anverso amósase o busto en tres cuartos de Julius Friedländer rodeado por unha lenda na que se le o seu nome e as datas do seu nacemento e da súa morte, así como a mención ao seu cargo como director do Gabinete Numismático de Berlín. Na parte de abaixo do busto vense as iniciais, MB, do gravador da moeda.

### Monografías 
* (1840). *Numismata Inedita.* Typis Academicis, Berlín.
* (1843). *Die Münzen des Johanniter-Ordens auf Rhodus*. Trautwein. Berlín.
* (1843). *Die Münzen Justinians* (con M. Pinder). Berlín.
* (1844). *.* Trautwein, Berlín.
* (1849). *Die Münzen der Vandalen. Nachträge zu den Münzen der Ostgothen**.* Wigand, Leipzig.
* (1850). *Die oskischen Münzen.* Wigand, Leipzig.
* (1871). *Koenigliche Museen. Das Münzkabinet*. Berkauf im Museum. Berlín.
* (1873). *Das Königliche Münzkabinet. Geschichte und Übersicht der Sammlung nebst erklärender Beschreibung der auf Schautischen ausgestellten Auswahl* (con Alfred von Sallet)*.* Schade, Berlin. (2ª edición: Weidmann, Berlín, 1877).
* (1880-1882). *Die italienischen Schaumünzen des 15. Jahrhunderts. 1430-1530.* En *Jahrbuch der Königlich Preussischen Kunstsammlungen.* Vol. 1, nº 1, páxinas 3-11 (1880); Vol. 1, nº 2/4, páxinas 78-112 e láminas I-VII (1880);  Vol. 1, suplemento, páxinas 263-270 e lámina VIII (1880); Vol. 2, nº 1, páxinas 24-54 e láminas IX-XIII (1881); Vol. 2, nº 2, páxinas 92-110 e láminas XIV-XVIII (1881); Vol. 2, nº 3, páxinas 157-186 e láminas XIX-XXXIII (1881); Vol. 2, nº 4, páxinas 225-254 e láminas XIV-XXX (1881); Vol. 3, páxinas 29-46, 136-149, 235-267 e láminas XXXI-XLII (1882).
* (1883). *.* Weber, Berlín.
* (1885). *.* Reimer, Berlin 1885, (Digitalisat).

### Como editor 
* Schadow, H. (1890). *Aufsätze und Briefe, nebst einem Verzeichniss seiner Werke. Zur hundertjährigen Feier seiner Geburt 20. Mai 1764.* Buddeus, Düsseldorf.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Oppenheimer, J. F. (1971). *Lexikon des Judentums.* 2ª ed. Bertelsmann Lexikon Verlag. Gütersloh. Páxina 224. ISBN 3-570-05964-2
* Singer, I. et al. (1901-1906). "Friedländer Julius". En *The Jewish Encyclopedia*. Funk & Wagnalls. Nova York.
* Suhle, A. (1961). "Friedländer, Julius"*.* En *Neue Deutsche Biographie*. Vol. 5. Berlín. Páxina 453. ISBN 3-428-00186-9
* VV.AA. (1885-1892). *"*Friedländer 2)". En *Meyers Konversations-Lexikon.* 4ª ed. Vol. 6. Leipzig. Páxina 691.
* Weil, R. (1904). "Friedländer, Julius"*.* En *Allgemeine Deutsche Biographie*. Vol. 48. Leipzig. Páxinas 780-785.
Comité Olímpico Ruso

O **Comité Olímpico Ruso** (en ; *Olympiyskiy Komitet Rossii*, OKR) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Rusia. É responsábel da participación de Rusia nos Xogos Olímpicos. Naceu en 1911, como comité do Imperio Ruso e tralo éxito da Revolución de Outubro foi substituído polo Comité Olímpico Soviético (en ruso: Национальный Олимпийский комитет Союза Советских Социалистических Республик – НОК СССР) até 1991. En 1993, restabeleceuse o Comité Olímpico Ruso.

O seu actual presidente é Alexánder Júkov.

O país tamén conta cun comité paralímpico.

## Xogos Olímpicos de 2020 
O 19 de febreiro de 2021, anunciouse que Rusia competiría en Toquio co acrónimo "ROC", as siglas en inglés do Comité Olímpico Ruso, aínda que o nome completo do propio comité non puido usarse para referirse á delegación. En atletismo, a Asociación Internacional de Federacións de Atletismo non permitiu máis de 10 Atletas Neutrais Autorizados (ANA). Rusia esivo representada pola bandeira do Comité Olímpico Ruso. 

O 22 de abril de 2021, o COI aprobou a substitución do himno ruso, despois de que unha elección anterior da canción popular rusa "Katyusha" fose rexeitada pola súa deriva belicista. Utilizouse un fragmento do Concerto para piano nº 1 de Petr Ilich Chaikovskii.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rusia nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ek Hazarachi Note

***Ek Hazarachi Note*** é un filme indio de 2014 en lingua marathi dirixido por Shrihari Sathe, no seu debut como director. Está ambientado nunha pequena vila do estado de Maharashtra. O filme estreouse o 9 de maio de 2014.

## Sinopse 
Durante un mitin político nunha pequena vila en Maharashtra, India, unha pobre anciá chamada Budhi recibe un feixe de billetes de 1000 rupias por parte dun candidato político. Ela vai mercar a un vila achegada xunto co seu veciño mais o destino ten outros plans para ela.

## Personaxes 
* Usha Naik as Budhi
* Sandeep Pathak as Sudama
* Shrikant Yadav como o subinspector
* Ganesh Yadav como Uttamrao Jadhav
* Pooja Nayak como muller de Sudama
* Devendra Gaikwad como Shinde

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Indecent Proposal

***Indecent Proposal*** é un filme estadounidense de 1993 dirixido por Adrian Lyne e protagonizado por Robert Redford, Demi Moore e Woody Harrelson. Baséase na novela homónima de Jack Engelhard, e conta a historia dun matrimonio con problemas económicos que recibe a oferta dun millonario para pasar a noite coa muller en troques dun millón de dólares. O filme foi un éxito de recadación, malia que tivo valoración negativas por parte da crítica, recadando uns 267 millóns de dólares sobre un orzamento de 38 millóns.

## Personaxes 
* Robert Redford como John Gage
* Demi Moore como Diana Murphy
* Woody Harrelson como David Murphy
* Seymour Cassel como Mr. Shackleford
* Oliver Platt como Jeremy Green
* Billy Bob Thornton como Day Tripper
* Rip Taylor como Mr. Langford
* Billy Connolly como Auction M.C.
* Pamela Holt como noiva de David
* Tommy Bush como Mr. Murphy
* Sheena Easton como ela mesma
* Herbie Hancock como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Rush (filme de 2013)

***Rush*** é un filme de 2013 coproducido entre o Reino Unido, Alemaña e os Estados Unidos de América e dirixido por Ron Howard. O filme céntrase na historia real de rivalidade entre James Hunt e Niki Lauda no campionato de Fórmula 1 durante o Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1976. Foi escrito por Peter Morgan e está protagonizado por Chris Hemsworth no papel de Hunt e Daniel Brühl como Lauda. Estreouse en Londres o 2 de setembro de 2013 e participou no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2013 antes da súa estrea no Reino Unido o 13 de setembro de 2013.

## Personaxes 
* Chris Hemsworth como James Hunt
* Daniel Brühl como Niki Lauda
* Olivia Wilde como Suzy Miller
* Alexandra Maria Lara como Marlene Lauda
* Pierfrancesco Favino como Clay Regazzoni
* David Calder como Louis Stanley  
* Natalie Dormer como enfermeira Gemma
* Stephen Mangan como Alastair Caldwell
* Christian McKay como Lord Hesketh
* Alistair Petrie como Stirling Moss 
* Colin Stinton como Teddy Mayer
* Julian Rhind-Tutt como Anthony 'Bubbles' Horsley

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Enola Holmes

***Enola Holmes*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Harry Bradbeer, a partir dun guión de Jack Thorne. Baséase no primeiro libro da serie homónima de novelas de Nancy Springer. Conta a historia da irmá adolescente do famoso detective Sherlock Holmes, a cal vai a Londres na procura da súa nai desaparecida. Está protagonizado por Millie Bobby Brown no papel de Enola, e tamén foi produtora do filme. Henry Cavill, Sam Claflin, Adeel Akhtar, Fiona Shaw, Frances de la Tour, Louis Partridge, Susie Wokoma e Helena Bonham Carter interpretan os papeis secundarios.

Nun principio, estaba prevista a súa estrea nos cinemas a través de Warner Bros. Pictures, mais os dereitos de distribución foron vendidos a Netflix por mor da pandemia por coronavirus de 2019-2020. *Enola Holmes* estreouse dixitalmente o 23 de setembro de 2020. O filme recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que eloxiou especialmente a interpretación de Brown.

*Enola Holmes* estreouse en galego o 31 de outubro de 2022 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Millie Bobby Brown como Enola Holmes
* Henry Cavill como Sherlock Holmes
* Sam Claflin como Mycroft Holmes
* Helena Bonham Carter como Eudoria Holmes
* Louis Partridge como Tewkesbury
* Burn Gorman as Linthorn
* Adeel Akhtar como Lestrade
* Susie Wokoma como Edith
* Hattie Morahan como Lady Tewkesbury
* David Bamber como Sir Whimbrel Tewkesbury
* Frances de la Tour como The Dowager
* Claire Rushbrook como Mrs. Lane
* Fiona Shaw como Miss Harrison
* Ellie Haddington como Miss Gregory

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Comité Olímpico Uruguaio

O **Comité Olímpico Uruguaio** (en ; *COU*) é o organismo responsábel da representación do Uruguai nos Xogos Olímpicos. Foi fundado en 1923 e foi recoñecido polo COI (Comité Olímpico Internacional) ese mesmo ano. O seu presidente dende 1987 é Julio César Maglione.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Uruguai nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Uruguai nos Xogos Olímpicos

O **Uruguai** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1924, e dende entón enviou deportistas para competir en cada unha das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1980 que participaron no boicot liderado polos Estados Unidos aos Xogos celebrados en Moscova. O Uruguai participou nos Xogos Olímpicos de Inverno só unha vez, en 1998.

Os deportistas uruguaios gañaron un total de dez medallas, con dúas medallas de ouro en fútbol.

O Comité Olímpico Nacional do Uruguai foi creado en 1923, e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de medallistas olímpicos galegos
### Ligazóns externas 
* 
*
A Fernal, Ribadelouro, Tui

**A Fernal** é un lugar da parroquia de Ribadelouro, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 37 habitantes (18 homes e 19 mulleres), un aumento de 13 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribadelouro 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Liberia nos Xogos Olímpicos

**Liberia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1956, participando en cada edición dos Xogos de Verán agás en 1968, 1976, 1980 e 1992. O país nunca gañou unha medalla olímpica e nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

O Comité Olímpico Nacional de Liberia foi creado en 1954 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1955.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Kenya nos Xogos Olímpicos

**Kenya** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1956, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos de Verán agás nos Xogos de 1976 e 1980. Kenya tamén participou nos Xogos de Inverno en 1998, 2002, 2006 e 2018. Os atletas kenyanos gañaron un total de 124, todas elas en competicións de atletismo e en boxeo.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
N-1

**N-1** ou **N-I** foi unha versión do foguete Delta construído baixo licenza no Xapón. Precursor do foguete N-2, lanzáronse sete N-1 entre o 9 de setembro de 1975 e o 3 de setembro de 1982, con seis éxitos e un fallo.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*N-2
Comité Olímpico Nacional de Kenya

O **Comité Olímpico Nacional de Kenya** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Kenya. Foi creado en 1955 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano. Kenya fixo o seu debut nos Xogos na edición de 1956 en Melbourne, Australia.

Dende o ano 2017, o seu presidente é o atleta corredor de fondo Paul Tergat, quen sucedeu a Kipchoge Keino, presidente dende o ano 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kenya nos Xogos Olímpicos
Zona especial de conservación do Baixo Miño

O **Baixo Miño** é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) e que ampara á meirande parte do final do leito fluvial final do río Miño. O ZEC conserva 2870,95 ha., dos cales o 46% son augas mariñas, dos concellos das comarcas de Terra de Celanova, da Paradanta, do Condado e do Baixo Miño. 

O seu interese de conservación está nos seus ecosistemas intermareais, ribeiras de bosques diversos, a súa riqueza piscícola e as aves que habitan na súa zona exterior. O ZEC e a ZEPA galegos forman un continuo protexido transfronteirizo cos espazos portugueses LIC do Rio Minho e ZEPA Estuário dos rios Minho e Coura. e coa ZEPA *Estuário dos rios Minho e Coura* (que vai desde Valença ata Caminha) , e que co cal, cobren do mesmo xeito as marxes portuguesas do Miño. 

  
## Hábitats
A diversidade hábitats deste espazo é alta pois acolle desde espazos mariños a áreas urbanizadas deste litoral. Os hábitats que dominan neste espazo son os esteiros, as chairas lamacentas e areosas da beira do río, a vexetación halófila, os bosques de abeneiros e freixos e os prados de sega. Os hábitats de máis interese de conservación presentes son as dunas de costa de vexetación xa fixa, as estepas de gramíneas de medra anual e os bosques de ribeira de abeneiros e freixos. Os prioritarios en canto a conservación é o territorio das zonas húmidas de ribeira e os corredores fluviais. Destaca tamén a variedade de bosques, xa que van desde os mixtos das veigas, os de ribeira con salgueiros (*Salix alba*) chopos brancos (*Populus alba*) e os sobreirais.

## Galería de imaxes 

File:Río_Miño_dende_Crecente_11IV2016.jpg|Chegada do río Barxas ao Miño, entre Padrenda, Crecente e Melgaço.
Ficheiro:As_pesqueiras_do_Rio_Minho_(2).JPG|Pesqueiras entre Arbo e Melgaço.
Ficheiro:Arbo-206460_960_720.jpg|Ponte de Mourentán, no río Deva en Arbo.
Ficheiro:Lapela_(3).jpg|Ribeiras de Salvaterra vistas desde Lapela.    
Ficheiro:Minho_river_from_Tuy.jpg|Ribeiras desde Tui.
Ficheiro:Guarda_desembocadura_Miño_01-04b.JPG|Vista ao interior do esteiro desde a Santa Trega.
Ficheiro:La_desembocadura_del_Miño_una_mañana_de_tormenta_(15570162290).jpg|Panoramica ao exterior do esteiro

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Comité Olímpico de Chile

O **Comité Olímpico de Chile** (COCh) é unha organización sen ánimo de lucro responsábel de coordinar actividades olímpicas en Chile. fundada o 20 de xuño de 1934. O seu actual presidente é Miguel Ángel Mujica.

A misión do COCh é coordinar esforzos para protexer o movemento olímpico e consolidar o seu desenvolvemento, o cumprimento das normas da Carta Olímpica e promover a preparación, escolla e participación dos deportistas chilenos nos Xogos Olímpicos e outras competencias nacionais e internacionais, como os Xogos Panamericanos, Xogos Suramericanos, entre outras.

Pertence á Asociación de Comités Olímpicos Nacionais (ACNO), a Organización Deportiva Panamericana (ODEPA) e a Organización Deportiva Suramericana (ODESUR).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chile nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Zona especial de conservación do Río Tea

A **zona especial de conservación do río Tea** é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe á meirande parte do leito fluvial do río Tea,  e parte de afluentes seus como os ríos Alén, Xabriña ou o rego de Borbén. Esta área de conservación ocupa 356,38 ha. de concellos das comarcas do Condado, da Paradanta e Vigo, e pasa polas vilas de Mondariz-Balneario, Mondariz e Ponteareas. Remata coa desembocadura do río Tea no Miño, uníndose así coa ZEC Baixo Miño. 

O espazo protexido destaca polos arboredos de ribeira con abeneiros e as carballeiras conservadas, e pola a presenza do salmón atlántico.. Destacan os odonatos Oxygastra curtisii, Macromia splendens e Cerambyx cerdo, os sapoconchos común (*Emys orbicularis*) e o riscado (*Mauremys leprosa*) ou algunhas aves, como a en perigo de extinción como a tartaraña cincenta (*Circus pygargus*).

Os ríos do espazo natural teñen interese piscícola grazas á presenza de salmón atlántico (*Salmo salar*).

As especies de fauna de interese de conservación, como indica o anexo II da Directiva 92/43/CEE, presentes son:

## Lexislación
O río Tea foi declarado como lugar de importancia comunitaria (LIC) en decembro de 2004 dentro da rexión atlántica e ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Río_Tea_en_Maceira,_Covelo.jpg|Río Tea en Covelo.

Ficheiro:Río_Tea_-_Mondaríz_01.jpg|Mondariz.
Ficheiro:Rio_Tea_(5).jpg|Mondariz.
Ficheiro:Mondariz_in_2015_(2).JPG| Mondariz-Balneario.
Ficheiro:Río_Tea_Ponteareas.jpg|Ponteareas.
Ficheiro:Pequeña_cascada_(16641357419).jpg| Rego de borbén.
Ficheiro:Río_Tea_Ribadetea.JPG| Ribadetea, Ponteareas.
Ficheiro:Ponte_medieval_Tea_Salvaterra.jpg| Ponte medieval na desembocadura do Tea no Miño.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Jens Christian Moesgaard

**Jens Christian Moesgaard**, nado en 1963 en Aarhus, Xutlandia, é un numismático danés.

## Traxectoria 
Moesgaard estudou Historia na Universidade de Copenhague, onde se graduou en 1992 cunha tese acerca da política monetaria da Casa de Lancaster na Alta Normardía. 

Ese mesmo 1992 desprazouse a Francia para traballar nos Museos Departamentais de Seine-Maritime, en Ruán, onde se encargou das súas coleccións de moedas. En 1996 colaborou coa Asociación para as Escavacións Arqueolóxicas Nacionais (AFAN), na vila de Petit-Quevilly, próxima a Ruán, no ámbito da localización e a avaliación de achados monetarios.

En febreiro de 2020, Moesgaard ingresou no Instituto Numismático de Estocolmo, da Universidade de Estocolmo, onde exerce como profesor de Numismática e Historia Monetaria. e membro honorario da *Association Numismatique du Centre*, de Orleáns.
* 2020: Medalla Gunnar Holst, da *Gunnar Holst Stiftelse för Numismatik, de Gotemburgo.*

## Publicacións 
Estas son as monografías máis salientables publicadas por Jens-Christian Moesgaard ao longo da súa carreira:

* (1992). *La politique monétaire des rois lancastriens en Haute-Normandie de 1417/19 à 1449/50 : une étude de la circulation monétaire*. Institut d'histoire, Université de Copenhague.
* (2015). *Les trésors monétaires médiévaux découverts en Haute-Normandie (754–1514).* Moneta, Wetteren. ISBN 978-94-91384-51-6
* (2015). *King Harold’s Cross Coinage. Christian Coins for the Merchants of Haithabu and the King’s Soldiers*. University Press of Southern Denmark, Odense. ISBN 978-87-7602-323-2

* (2018): *Denar til daler. Danmarks Mønthistorie indtl 1550* (con H. W. Horsnæs e M. Märcher). Nationalmuseet. ISBN 9788792933072

## Notas
A Gándara, Ribadelouro, Tui

**A Gándara** é un lugar da parroquia de Ribadelouro, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 25 habitantes (11 homes e 14 mulleres), un descenso de 6 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribadelouro 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Catuxo Álvarez

**Catuxo Álvarez Álvarez**, nado en 1963, é un político galego.

## Traxectoria 
Directivo do Club xuvenil O Guieiro, foi elixido presidente da Casa da Xuventude de Ourense en 1983, e novamente foi presidente de 1986 a 1990. Membro do Comité Nacional da UMG, foi o primeiro presidente de Galiza Nova en 1988, permanecendo no cargo ata 1990, cando foi substituído por Manuel Antelo. Foi directivo da Agrupación Cultural Auriense.

## Notas
Martiño Santos

**Martiño Santos Canosa**, nado en Corcubión en 1974, é un político galego.

## Traxectoria 
Ingresou en Galiza Nova con 15 anos na Costa da Morte onde foi Responsábel comarcal. Foi representante estudantil dos Comités Abertos de Estudantes no Instituto de Cee, e membro dos Comités Abertos de Faculdade (CAF) na Facultade de Ciencias Políticas da Universidade de Santiago de Compostela. Foi Responsábel Nacional de Organización (1994-1996) e Secretario Xeral de Galiza Nova (1996-2000). Membro da Comisión Permanente do BNG entre 1998 e 2001 e do Consello Nacional de 1995 a 2001. Foi Responsábel Técnico de Organización do BNG e forma parte do Consello Local de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en *Terra e Tempo*
Suraĭë Qosimova

**Suraĭё Qosimova**, nada en Kulob o 22 de abril de 1957, é unha cantante e actriz taxica.

## Traxectoria 
Súa nai, Davlatbi, era cociñeira e seu pai abandonou a familia cando os catro fillos do matrimonio eran aínda cativos, a súa irmá, Sadbarg, é unha recoñecida bailarina. Dúas das fillas de Qosimova, Farzonai Hurshed e Shabnami Surayyo son tamén cantantes famosas . 

Tras rematar os estudos de secundaria en 1970 formouse como actriz e actuou en numerosas obras de teatro, como *Karim Devona* de Turakhon Ahmadov, *Mukofot* de N. Enisenku, *Khusrav ba Shirin* de M. Tursunzoda e A. Dehoti Nairabghoi Skapen de Molière ou *Moçaroi imatihon* de Abdusalom Atoboev. 

Qosimova canta principalmente cancións populares ao estilo das badehas e cancións de voda, é unha participante habitual de programas musicais de televisión dende a década de 1980. Versionou numerosos poemas, entre as súas cancións máis coñecidas están "Ba man oiad" (poema de Rudaki, música de A. Odinaev), "Bahtonomai mo" (poema de M. Haidarsho, música de M. Mirov), "Vatan" (poema de H. Goib, música de D. Kholov), " Medonam ”(poema de M. Hakimova, música de J. Obidpur), “Didori ier ”(poema de Hafiz, música de T. Iunusov) que se tornaron populares en Tadjiikistán e mais tamén realizou xiras por Afganistán, Irán, Iemen, Paquistán ou Mongolia.

## Notas
Venezuela nos Xogos Olímpicos

**Venezuela** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1948, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. Venezuela tamén participa nos Xogos Olímpicos de Inverno dende 1998. Os deportistas venezolanos gañaron un total de dezanove medallas, sendo boxeo o deporte que máis medallas lles reportou.

O Comité Olímpico Venezolano foi creado en 1935.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Pablo Seoane

**Pablo Seoane Rodríguez**, nado en Ferrol en 1968, é investigador, compositor e pianista dentro do ámbito do jazz, a improvisación e a música contemporánea. Filólogo, tradutor, graduado en filosofía e doutorando en filosofía da música.

## Traxectoria 
Estudou música e filoloxía inglesa en Salamanca, A Coruña e Estados Unidos (Wake Forest, NC). Desde hai máis de quince anos desenvolve unha intensa actividade como pianista e compositor en distintas formacións, xeralmente vinculadas ao jazz e á improvisación libre. Ten composto música para teatro e levado a cabo tarefas docentes en diversas institucións.

Entre as súas actividades figuran a xestión xunto a LAR Legido das jam-sessions semanais de improvisación libre no Café El Puente (Santiago de Compostela) e a dirección, en colaboración con Javier Turnes, duns multidisciplinares Encontros de Filosofía e Música ‘Pensar a voces’ que se celebraron en Cee desde 2012. Así como os grupos de improvisación "Pablo Seoane Trem", unha agrupación de formación de vangarda galega, coa base colaborativa da violinista Elena Vázquez Ledo e o contrabaixista Saúl Puga, "Lupercal", "Tripo" e "Machín not Workin´ Properly".

No ano 2006 dirixiu o evento After Falou, Sar 40 no 2010 e La Bambola Malata (free pocket-opera no 2011). Presentou na conferencia en Música Contemporánea "Xornadas de Música Contemporanea de Compostela" do 2014 a peza "Festas do Erro". 

Como doutorando en filosofía e musicólogo publicou "Regla y tiempo real. Improvisación, interpretación y ontología de la obra musical" en Athenaica Edicións no que interpreta a tradición e natureza da obra musical en termos similares a Vladimir Jankélévitch, como un contexto forzosamente improvisativo. Noutra banda dedica estudos á arbitrariedade na gramática de Wittgenstein e a relación da mesma con certos rasgos musicais e coa propia creación artística. 

Traduciu ao galego a Guillaume Apollinaire, en O bestiario ou cortexo de Orfeo (Edicións Positivas, 2019)  e a Henry David Thoreau, en *Desobediencia civil e Vida sen fundamentos* (Edicións Positivas, 2002)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ápeiron: estudios de filosofía, ISSN-e 2386-5326, Nº. 10, 2019 (Exemplar dedicado a: Wittgenstein, música e arquitectura), páxs. 75-89: *Wittgenstein, gramáticas musicales y arbitrariedad*.
### Outros artigos 
* L.A.R. Legido
Subida a Almofrei

A **Subida a Almofrei** foi unha carreira automobilística de montaña, celebrada en Almofrei, no concello de Cotobade (hoxe Cerdedo-Cotobade), de xeito interrompido entre 1970 e 2009. Foi puntuable para o Campionato de Galicia de Montaña e en varias ocasións tamén para o Campionato de España.

## Historia 
A subida naceu en 1970, da man da Escudería Pontevedra, que organizou en febreiro dese ano a primeira edición, da que resultou gañador o coruñés Eusebio Bonjoch, conducindo un Fiat Abarth 1000. Pasaron tres anos ata que en marzo de 1973 se celebrou a segunda edición, na que o triunfador foi o vigués Luis Quinzán, a bordo dun Alpine A110 1470, por diante de Carlos Arrojo. En 1974 a vitoria foi para Humberto Rodríguez, e ao ano seguinte foi Estanislao Reverter o vencedor, conducindo o seu famoso Alpinche. En 1976 gañou o Alpine de Santiago Salido, mentres que en 1977 o pontevedrés Alberto González "Camba" lograba a primeira das súas cinco vitorias na proba, despois de quedar segundo o ano anterior.

Tras a edición de 1979 disolveuse a Escudería Pontevedra, polo que a proba deixou de disputarse, ata que en 1982 volveu ser organizada por unha comisión formada polo expresidente da escudaría, Suso Martínez, xunto a Paco Outeda e Corujo. Camba gañou tamén esa edición, así como a do ano seguinte, organizada pola Escudería Morrazo. En 1985 tomou as rendas a renacida Escudería Pontevedra, triunfando o asturiano Víctor Abraham. Despois de anos puntuando para o Campionato de Galicia de Montaña, en 1987 a proba formou parte por primeira vez do calendario do Campionato de España, vencendo Pancho Egozkue, que ademais se proclamou campión de España con ese triunfo. A subida mantívose como proba do nacional durante seis edicións, ata 1992. Tras dous anos sen disputarse, volveu en 1995 para despedirse, debido a que uns cambios no trazado impedirían a realización de máis edicións. Con todo no século XXI celebráronse dúas novas edicións, en 2008 e 2009.

## Palmarés 
## Notas
Avante!

**Avante! Candidatura Veciñal** é unha formación municipalista do concello de Cangas. 

Está formada por xente de esquerdas, que funciona de xeito democrático e asembleario. Naceu no 2019 despois dun proceso aberto de debate, desde a base das asembleas e encontros entre persoas iguais, sen tutelas nin pactos entre partidos. 

Nas eleccións municipais do 2019 obtivo 1.655 votos, o que supuxo o 12´21% do censo e tres concelleiros na corporación municipal.

Estaba integrada dentro da coalición En Marea.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cangas

### Ligazóns externas 
* Candidatura de 2019 de Avante *Faro de Vigo*.
* Programa de Avante
O Salvador nos Xogos Olímpicos

**O Salvador** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** na edición de 1968 en Cidade de México, México. Participou en cada edición dos Xogos de Verán dende entón, agás en 1976 e 1980, cando a nación se uniu ao boicot estadounidense en protesta pola invasión soviética de Afganistán. O país nunca gañou unha medalla olímpica e tampouco competiu en ningunha edición dos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico do Salvador

O **Comité Olímpico do Salvador** (en ) é o Comité Olímpico Nacional responsábel de representar O Salvador nos Xogos Olímpicos. Foi fundado en 1925, e foi oficialmente recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1938. A primeira aparición do Salvador nos Xogos Olímpicos produciuse en 1968, cando a Cidade de México acolleu esa edición. Foi a edición con máis salvadoreños en competencia, con 48 atletas en 7 deportes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Salvador nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Funchal, Rebordáns, Tui

**Funchal** é un lugar da parroquia de Rebordáns, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 139 habitantes (69 homes e 70 mulleres), un aumento de 12 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rebordáns 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Zimbabwe nos Xogos Olímpicos

**Zimbabwe** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** baixo o seu nome actual en 1980, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. Anteriormente, competiu nos Xogos baixo o nome de Rodesia en 1928, 1960 e 1964. Os Xogos Olímpicos de Inverno de 2014 en Sochi foron os primeiros Xogos Olímpicos de Inverno.

Os deportistas de Zimbabwe gañaron un total de oito medallas, tres ouros, catro pratas e un bronce, en dous deportes. Sete medallas foron gañadas pola nadadora Kirsty Coventry en 2004 e 2008; a medalla restante foi resultado da vitoria do equipo feminino de hóckey sobre herba en 1980.

O Comité Olímpico Nacional de Zimbabwe foi creado en 1934 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1980.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Sociedade Numismática Finlandesa

: *Non confundir con Asociación Numismática Finlandesa.*

A **Sociedade Numismática Finlandesa** (en finés: *Suomen Numismaatikkoliitto ry*) é unha entidade asociativa fundada en 1970 que agrupa as 23 asociacións numismáticas de carácter local existentes en Finlandia.

O seu presidente é Erkki Lähderanta.

## Actividade 
A súa misión principal é a defensa das asociacións que forman parte dela e a promoción da investigación en materia numismática.

* Apoio a actividades de investigación.
* Participación en actividades educativas, mediante exposicións e publicacións.
* Participación no proceso de decisión do deseño e a fabricación dos instrumentos de pagamento en Finlandia.
* Mantemento de contacos coas administracións.
* Mantemento de contactos entre as asociacións que a compoñen, así como con outras sociedades estranxeiras.
* Organización de exposicións numismáticas.
* Promoción da arte da medalla.

A sociedade edita a revista *Numismaatikko*, con periodicidade bimensual, onde se publican artigos sobre diversos aspectos da numismática e na que se inclúen as listaxes de lotes das poxas  promovidas pola Sociedade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de asociacións numismáticas
*Asociación Numismática Finlandesa
*Unión Numismática Nórdica

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *Suomen Numismaatikkoliitto ry*
Comité Olímpico Venezolano

O **Comité Olímpico Venezolano** é o Comité Olímpico Nacional que representa a Venezuela no Comité Olímpico Internacional (COI), nos Xogos Panamericanos e nos Xogos de América Central e o Caribe. Ten a súa sede en Caracas, Venezuela.

## Historia 
O Comité Olímpico Venezolano foi creado o 23 de decembro de 1935 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Venezuela nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Makka Mezhieva

**Makka  Şaxidovna Meşieva**, nada en Denisovka o 3 de novembro de 1967, é unha cantante  chechena.

## Traxectoria 
Naceu nunha aldea do óblast de Rostov. En 1984 Makka comezou a súa carreira artística ao entrar como vocalista solista na Filharmónica Chechena-Inguxa e acabou por se converter nunha das cantantes máis populares de Chechenia. Polo ciclo de cancións  «Ẋome Kavkaz», «Dаiimoxk» e «Nenan illi » recibiu o certificado de honra do presidente de Chechenia Ramzan Kadyrov. Ademais recibiu as distincións de artista nacional de Chechenia en 2006 e artista distinguida da Federación Rusa en 2009.

En 2005 graduouse en arte popular e actividades socioculturais na Escola de Artes de Chechenia e en 2016 no Instituto de Finanzas e Lei de Makhachkala con especialización en dereito. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Макка Межиева" 24smi.org .
* "McKa Mezhiev" (3/3/2017) vesti095.ru .
Comité Olímpico de Zimbabwe

O **Comité Olímpico de Zimbabwe** é o Comité Olímpico Nacional que representa a Zimbabwe. Foi creado en 1934 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1980. Zimbabwe fixo o seu debut nos Xogos Olímpicos de 1980 celebrados en Moscova, na Unión Soviética. Anteriormente, competiu como Rodesia e foi rexeitado durante un breve período na década de 1970. Despois de que o país obtivo a súa independencia, o seu comité olímpico nacional foi reformado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Zimbabwe nos Xogos Olímpicos
Brasil nos Xogos Olímpicos

**Brasil** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1920, logo de perder as cinco edicións anteriores dos Xogos de Verán. O país enviou dende entón deportistas para competir en cada unha das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán, agás nos 1928. Os deportistas brasileiros gañaron un total de 170 medallas en 18 deportes. O Brasil tamén participou nos Xogos Olímpicos de Inverno dende 1992, malia que ningún deportista braileiro gañou nunca unha medalla nos deportes de inverno.

## Táboas coas medallas 
miniatura|300px|dereita|Medallas gañadas polo Brasil entre 1920 e 2020.
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Picture a Scientist

***Picture a Scientist*** é unha película de Ian Cheney e Sharon Shattuck, que formou parte da selección oficial do Festival de Cinema de Tribeca, posposto debido á pandemia de COVID-19. A película exhibiuse en 47 cines dos Estados Unidos en xuño de 2020, e está actualmente dispoñible para proxeccións comunitarias virtuais.

## Contido 
No documental amosase a discriminación contra as mulleres na ciencia a través dos relatos das científicas entrevistadas: Raychelle Burks, Nancy Hopkins e Jane Willenbring. E amosa como tamén no mundo académico as mulleres teñen que loitar pola igualdade e o respecto, non só no que respecta aos seus logros profesionais, senón tamén polos seus dereitos humanos fundamentais. 
[miniatura|[Nancy Hopkins, unha das científicas entrevistadas.]]
[miniatura|A psicóloga social [Mahzarin Banaji|Mahzarin R. Banaji]]
Raychelle Burks, profesora de química analítica e divulgadora científica na Universidade de St. Edward en Austin. Texas e premiada co Premio Grady Stack 2020 pola American Chemical Society é unha das científicas entrevistadas. As outras entrevistadas foron  Nancy Hopkins catedrática de Bioloxía no MIT, que formou parte do comité que elaborou o informe sobre nesgo de xénero na Facultade de Ciencias no  MIT  e Jane Willenbring profesora de xeoloxía no Instituto Scripps de Oceanografía, quen recibiu a Medalla ao Servizo da Antártida e o Premio CAREER da Fundación Nacional de Ciencias. Ademais, no documental recóllense as opinións de varias investigadoras do ámbito das ciencias sociais, como a psicóloga social indio-americana Mahzarin Rustum Banaji, e a psicóloga social Corinne Moss-Racusin, unha das investigadoras do experimento Jennifer e John. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nancy Hopkins
* Mahzarin Banaji
* Raychelle Burks
* Efecto Jennifer e John
* Nesgo de xénero

### Ligazóns externas 
* *Picture a Scientist*
Sociedade Numismática Austríaca

A **Sociedade Numismática Austríaca** (en alemán: *Österreichische Numismatische Gesellschaft –OENG–*), con sede en Viena, é unha entidade asociativa establecida en 1870, que agrupa os interesados no estudo e no coleccionismo de moedas e obxectos afíns en Austria.

Os seus máis de 400 membros teñen acceso a moi diversas actividades, como conferencias, exposicións e viaxes de estudo, así como a unha biblioteca especializada en numismática.

## Historia 
A *Österreichische Numismatische Gesellschaft* fundouse en Viena o 19 de marzo de 1870 por iniciativa e baixo a dirección do orientalista Josef von Karabacek, o numismático Arnold Luschin von Ebengreuth e o conservador do Gabinete Imperial de Moedas e Antigüidades de Austria, o tamén numismático e arqueólogo Friedrich von Kenner. 

Por outra banda, publícase *Mitteilungen der Österreichischen Numismatischen Gesellschaft* (MÖNG; "Comunicacións da Sociedade Numismática Austríaca"), con contribucións científicas, recensións de novidades editoriais e informes sobre proxectos de investigación en numismática e nas disciplinas afíns. Esta publicación apareceu periodicamente desde 1883 con diferentes títulos e actualmente ten periodicidade semestral.

Ademais destas dúas publicacións principais, hai tamén un boletín de noticias.

## Honras e medallas 
Destacadas figuras da numismática internacional figuran entre os membros de honra da Sociedade Numismática Austríaca, entre elas: María R. Alföldi (Hungría), Michel Amandry (Francia), Joe Cribb (Reino Unido), William Metcalf (Estados Unidos) ou Bernd Kluge (Alemaña).

### Medalla Eckhel 
Esta condecoración vénse outorgando cunha periodicidade indefinida desde 1958, en homenaxe ao numismático austríaco Joseph Hilarius Eckhel ("pai da ciencia numismática"), a persoas que prestaran servizos destacados ao aspecto científico da numismática.

### Medalla Schreiner 
En 1979 outorgouse por vez primeira a medalla Schreiner, para honrar as persoas que fixeran unha contribución especial á Sociedade Numismática Austríaca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de asociacións numismáticas

### Bibliografía 
* Koch, B. (1970). "Festschrift 100 Jahre Österreichische Numismatische Gesellschaft. 1870-1970". En *Numismatische Zeitschrift*. 84/85.

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *Österreichische Numismatische Gesellschaft*
Comité Olímpico do Brasil

O **Comité Olímpico do Brasil** ou COB (en ) é a organización responsábel do deporte brasileiro e o deporte olímpico brasileiro. Foi creado oficialmente 8 de xuño de 1914, mais a primeira guerra mundial provocou que as súas actividades oficiais comezasen en 1935.  Foi fundado na sede central da Federación Brasileira das Sociedades de Remo como unha iniciativa da Liga Metropolitana de Deportes Atléticos. O actual presidente do COB, dende o día 11 de outubro de 2017, é o judoca Paulo Wanderley Teixeira.

A sede do COB atópase na Barra da Tijuca, na cidade de Río de Xaneiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Brasil nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial