open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Calendula

As **caléndulas** (***Calendula***) son un xénero dun medio centenar de especies de herbas anuais ou perennes da familia das asteráceas, nativas da rexión mediterránea e Asia Menor. Reciben tamén os nomes de **margaridas**, **maravalla** e **pampillos**, dependendo da especie.

Son herbas de escasa altura, con follas espirais, simples, lixeiramente pubescentes, de entre 5 e 20&nbsp;cm de longo. As flores son discoidais, desde amarelas a laranxa intenso. Algunhas especies, entre elas a *Calendula officinalis* están en flor case todo o ano; o seu nome científico provén das calendas, o nome dado polos latinos ao primeiro día do mes, por julgarse similar a frecuencia da súa floración.

Nalgunhas especies os pétalos florais e as follas brizas son comestíbeis, e úsanse para decorar ensaladas e outros pratos pola súa intensa cor. Empréganse tamén na medicina; tradicionalmente recomendábase un emplasto de talos e follas para irritacións, eccemas e feridas pequenas.

## Especies 
* *Calendula arvensis* (Vaill.) L. – **caléndula silvestre**, caléndula brava, pampillo, pampullo.
* *Calendula denticulata* Schousb. ex Willd.
* *Calendula eckerleinii* Ohle
* *Calendula incana* Willd.
** *Calendula incana* subsp. *algarbiensis* (Boiss.) Ohle
** *Calendula incana* subsp. *maderensis* (DC.) Ohle – Madeiran Marigold
** *Calendula incana* subsp. *maritima* (Guss.) Ohle – Sea Marigold
** *Calendula incana* subsp. *microphylla* (Lange) Ohle
* *Calendula lanzae* Maire
* *Calendula maroccana* (Ball) Ball
** *Calendula maroccana* subsp. *maroccana*
** *Calendula maroccana* subsp. *murbeckii* (Lanza) Ohle
* *Calendula meuselii* Ohle
* *Calendula officinalis* L. – **maravalla**
* *Calendula palaestina* Boiss.
* *Calendula stellata* Cav.
* *Calendula suffruticosa* Vahl **pampillo de mar**, pampullo de mar.
** *Calendula suffruticosa* subsp. *balansae* (Boiss. & Reut.) Ohle
** *Calendula suffruticosa* subsp. *boissieri* Lanza 
** *Calendula suffruticosa* subsp. *fulgida* (Raf.) Guadagno 
** *Calendula suffruticosa* subsp. *lusitanica* (Boiss.) Ohle pampillo de mar, pampullo de mar.
** *Calendula suffruticosa* subsp. *monardii* (Boiss. & Reut.) Ohle
** *Calendula suffruticosa* subsp. *tlemcensis* Ohle 
* *Calendula tripterocarpa* Rupr.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Flora Europaea: *Calendula* 
* Germplasm Resources Information Network: *Calendula*
Parque Nacional de Aigüestortes i Estany de Sant Maurici

O **Parque nacional de Aigüestortes i Estany de Sant Maurici** foi creado en1996 e é o único parque nacional español situado na comunidade autónoma de Cataluña.

Está situado na parte central dos Pireneos repartido entre catro comarcas pirenaicas: a Alta Ribagorça, o Pallars Sobirà, o Pallars Jussà e o Val de Arán, na provincia de Lleida, abarcando, no seu parte central, territorio dos termos municipais de Espot e La Vall de Boí.

Presenta dúas áreas: a oriental, de clima continental e regada polos afluentes do Noguera Pallaresa, que alimentan o lago de Sant Maurici, e a occidental (Aigüestortes), de clima atlántico de alta montaña e bañada polos tributarios do Noguera Ribagorzana.

A xeografía do parque é de alta montaña porque gran parte do territorio excede os 1.000 msnm, con picos que superan os 3.000 msnm. Abundan os lagos de orixe glaciar cuaternario. Destacan, entre todos, dous vales: ao oeste o val do río San Nicolás, cos seus característicos prados e meandros dos que provén o nome de "*Aigüestortes*" (augas tortuosas). Ao leste o val de río Escrita co lago de Sant Maurici.

O parque ten un gran valor biolóxico. Os grandes desniveis que presenta orixinan os diferentes ecosistemas: prados, cultivos e bosques caducifolios nas cotas máis baixas, bosques de folla perenne nas cotas medias, e prados e rocas de alta montaña nas cotas máis altas. Dado que desde hai anos foi un espazo protexido e o seu acceso relativamente inaccesible, preservou a flora e a fauna nun estado bastante salvaxe. A pesar de todo, a pegada do home é inevitable e o parque aínda está explotado polo gando, o turismo e as centrais hidroeléctricas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Parque Nacional do Ministerio de Medio Ambiente
A Areosa, Vilarmaior, Vilarmaior

**A Areosa** é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 6 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilarmaior 
### Parroquias de Vilarmaior
Louis Amundson

**Louis Gabriel "Lou" Amundson**, nado o 7 de decembro de 1982 en Ventura, California, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria 
Amundson foi nomeado Rookie do Ano da NBA D-League en 2007, cando xogaba nos Colorado 14ers.

O 8 de marzo de 2007, asinou un contrato de dez días cos Philadelphia 76ers.

O 14 de agosto de 2008, Amundson asinou un contrato por dous anos cos Phoenix Suns. O 30 de xuño de 2009, os Suns exerceron a opción de equipo no contrato de Amundson.

O 13 de setembro de 2010, Amundson asinou un contrato por dous anos cun valor de 4.17 millóns de dólares cos Golden State Warriors, sendo o segundo ano unha opción do xogador. Durante 46 partidos, fixo 4.3 puntos e 4 rebotes en 15 minutos de xogo. Tras a tempada 2010-11, elixiu a súa opción de quedar nos Warriors outro ano máis.

O 19 de decembro de 2011, Amundson foi traspasado aos Indiana Pacers a cambio de Brandon Rush. O 25 de setembro de 2012, asinou cos Minnesota Timberwolves. Foi cortado o 8 de febreiro de 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Isaac Otero

**Isaac Ángel Otero Rodríguez**, nado en Vigo o 16 de xaneiro de 1949, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor en Filosofía e Letras pola mesma universidade  coa tese *La poesía de José Hierro* (1972), foi profesor de Lingua e Literatura Española. Colaborou en *Cuadernos Hispanoamericanos*, *Faro de España*, *La Nación*, *Nueva Estafeta* e *El Pueblo Gallego*. Foi membro do Instituto Español Sanmartiniano-Madrid, da Academia Sanmartiniana de Bos Aires e da Academia Porteña del Lunfardo na Arxentina. Autor dunha extensa obra, a maior parte dela autoeditada. Recibiu o  Premio Quiñones de León (1967), o I Premio Periodístico y Radiodifusión da Feira do Salmón da Estrada por "O vello e o río" (1978) e o Premio Nacional de Periodismo Julio Camba (1981).

## Obras 
### Narrativa 
* *O sorriso de Gardel*, 1988 (Premio Blanco Amor 1987).
* *Vuelo sonoro*, 1990.
* *Marisma pacífica*, 1991.
* *Reloxo de sol*, 1992.

### Poesía 
* *Oración do náufrago*, 1991.
* *La Rosa de Susana*, 2011.

### Teatro 
* *El elegido*, 1992.
* *A luz do tempo*, 1994.
* *El cóndor de los Andes*, 1996.
* *A la memoria de un ángel*, 2000.
### Ensaio 
* *Mi hermano Casto Méndez Núñez*, 1997.
### Obras colectivas 
* *Presencia de Rosalía*, 1975.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* El vigués Isaac Otero publica su nuevo libro de poesía ‘La Rosa de Susana’
Shannyn Sossamon

**Shannon Marie Kahololani Sossamon**, nada en Honolulu (Hawai) o 3 de outubro de 1978, é unha actriz estadounidense. É coñecida por actuar nos filmes *Destino de cabaleiro*, *40 Days and 40 Nights*, *Wristcutters: A Love Story*, e *One Missed Call*. Sossamon tamén tivo un papel protagonista na serie da CBS *Moonlight*.

## Traxectoria 
É filla de Sherry Sossamon, unha enfermeira, e Todd Lindberg; a súa nai logo volveu casar con Randy Goldstein. Ten ascendencia neerlandesa, inglesa, irlandesa, alemá, francesa, filipina, e hawaiana.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Maravalla

miniatura|dereita|Asociación benéfica: a maravalla protexe os tomates dos ataques parasitarios.
A **maravalla** (***Calendula officinalis***), tamén coñecida como **caléndula**, é unha planta do xénero *Calendula*. Era usada na Grecia, Roma, Arabia e a India antigas como planta medicinal, como colorante téxtil, colorante alimentario e en cosméticos.

As follas e pétalos da maravalla son comestíbeis, de modo que os pétalos se adicionan aos pratos como gornición en substitución do sasafrán. As follas poden ser doces mais son xeralmente amargas, e poden usarse nas ensaladas.

Trátase dunha planta bastante cultivada e medra facilmente en lugares soalleiros na maioría dos solos.

## Farmacoloxía 
A *Calendula officinalis* úsase no tratamento de problemas da pel e da dor, como bactericida, antiséptico e antiinflamatorio. Os pétalos e o pole conteñen ésteres triterpenoides (antiinflamatorio) e os carotenoides flavoxantina e auroxantina (antioxidantes e orixe da coloración amarelo-laranxa). As follas e os caules conteñen outros carotenoides, sobre todo luteína (80%) e zeaxantina (5%) e betacaroteno. Os extractos da planta tamén son moi usados nos cosméticos, presumibelmente debido á presenza de compostos como saponinas, resinas e aceites esenciais.

A maravalla é unha planta que, desde 2009, foi recoñecida polo Ministerio da Saúde do Brasil como posuidora de propiedades fitoterápicas.

Alén diso, a caléndula está presente na fórmula dalgúns xampús para cabelos claros, pois sábese que o extrato desa planta contén, así como a camomila e a macela, un pigmento amarelo responsábel por acentuar a cor dos cabelos de tons castaño claro a louro dándolles reflexos dourados de forma natural e gradual.

## Galería 

Ficheiro:Calendula_officinalis_3.jpg|Flor da *C. Officinalis*.
Ficheiro:Calendula officinalis-1.JPG|Flor da *C. Officinalis*.
Ficheiro:Calendula officinalis-2.JPG|Flor da *C. Officinalis*.
File:A Ringelblume uf2.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Uttar Pradesh

**Uttar Pradesh** é un estado da India, situado no norte do país. Cunha superficie de 236.286 km², é o quinto estado mais extenso; e cunha poboación de 199,581.477 habitantes, é o estado mais habitado. A súa capital administrativa e lexislativa é a cidade de Lucknow, mentres que a súa capital xudicial é a cidade de Allahabad. Outras cidades importantes do estado son Agra, Benarés e Kanpur.

O nome do estado pode traducirse como "Estado do Norte". *Uttar* significa "norte", e *Pradesh* significa "estado" ou "rexión".
[miniatura|esquerda|O [Taj Mahal, en Agra.]]
## Lugares de interese 
Uttar Pradesh é un dos destinos turísticos máis importantes da India. O estado recibe cada ano mais de 70 millóns de visitantes domésticos, e preto dun 25% dos turistas estranxeiros que visitan o país. Os dous centros turísticos máis importantes do estado son Agra e o río Ganxes.

Agra posúe un atractivo arquitectónico de primeiro nivel para os turistas estranxeiros, pois nela atópanse 3 monumentos declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, como son o Taj Mahal, o Forte de Agra e o Fatehpur Sikri.
[300px|miniatura|esquerda|A cidade santa de [Benarés vista dende o río Ganxes.]]
Pola súa banda, o río Ganxes atravesa varias das cidades santas máis importantes do hinduísmo dentro do estado de Uttar Pradesh, como Benarés, Ayodhya, Mathura, Vrindavan e Allahabad, que compoñen un circuíto de peregrinación que atrae a xente de todo o país.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de estados da India por poboación
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do goberno de Uttar Pradesh
A Áspera, Taboada, Monfero

**A Áspera** é un lugar da parroquia de Taboada no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 11 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 6 eran homes e 5 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Taboada 
### Parroquias de Monfero
O Canedo, Santa Xiá de Monfero, Monfero

**O Canedo** é un lugar da parroquia de Santa Xiá de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Segundo o INE en 2010 estaba habitado por unha muller. Non obstante, en 2024 xa estaba deshabitado.

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Xiá de Monfero 
### Parroquias de Monfero
Festival de Ópera da Coruña

O **Festival de Ópera da Coruña** é un festival de música de carácter anual centrado na ópera e a lírica, que ten lugar na cidade da Coruña (Galiza). A primeira edición do festival celebrouse no ano 1953 e dende aquela pasaron cada ano pola capital herculina algunhas das mellores voces da lírica internacional como o tenor Alfredo Kraus, o barítono Leo Nucci ou a soprano Montserrat Caballé. O Festival de Ópera da Coruña é organizado pola Asociación de Amigos da Ópera da Coruña. Na edición de 2008 estreouse en produción da Asociación a ópera en galego *O arame*, composta por Juan Durán. Nos últimos anos, paralelamente á actividade operística teñen lugar concertos e galas líricas, introducindo na edición de 2011 un concerto de novas voces galegas.

## Óperas representadas 
### Anos 1950 

### Anos 1960 

### Anos 2000 

### Anos 2010 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Asociación de Amigos da Ópera da Coruña
Xunto á Igrexa

Como topónimo **Xunto á Igrexa** pode referirse a:

;En Galiza
***Xunto á Igrexa**, lugar da parroquia de Celeiro de Mariñaos, no concello de Barreiros;
***Xunto á Igrexa**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Guitiriz;
***Xunto á Igrexa**, lugar da parroquia de Santa Xiá de Monfero, no concello de Monfero.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Xunto á Irexa**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba.
La Comarca

***La Comarca*** foi o nome de dúas publicacións:

****La Comarca***, periódico publicado en Chantada entre 1912 e 1914.
****La Comarca***, periódico publicado en Ribadeo dende 1919.
Lombo

O termo **Lombo** pode referirse a:

*En anatomía, o **lombo** é unha parte da anatomía dalgúns animais, situada nas costas. Esta parte é aproveitada en gastronomía (vexa o artigo **lombo (gastronomía)**.
*En xeografía, o **lombo** é un terreo en pendente, por similitude coa parte da anatomía.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Lombo**, lugar da parroquia de Baredo no concello de Baiona;
***O Lombo**, lugar da parroquia da Capela no concello da Capela;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Montoxo, no concello de Cedeira;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Corredoira no concello de Cerdedo-Cotobade;
***O Lombo**, lugar da parroquia do Freixo, no concello de Crecente;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Mañón, no concello de Mañón;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Taboada no concello de Monfero;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Rubiós no concello das Neves;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Loiba no concello de Ortigueira;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Igrexafeita no concello de San Sadurniño;
***O Lombo**, lugar da parroquia de Chavín no concello de Viveiro;
***O Lombo de Abaixo**, lugar da parroquia de Barbos no concello de Ortigueira;
***O Lombo de Afonso**, lugar da parroquia do Aparral no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Lombo de Arriba**, lugar da parroquia de Ortigueira no concello de Ortigueira;
***Lombo do Cervo** da parroquia de Vilapedre, Vilalba, no concello de Vilalba;
***O Lombo do Coitelo**, lugar da parroquia de Devesos no concello de Ortigueira;
***Lombo do Muíño** da parroquia de San Xurxo de Sacos, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Lombo do Río** da parroquia de Vilapedre, no concello de Vilalba;
***Lombo Gordo** da parroquia de Covas, no concello de Viveiro;
***Penas do Lombo**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***O Porto do Lombo**, lugar da parroquia das Achas no concello da Cañiza;
***Sulombo**, lugar da parroquia de Vilapedre, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Lombos**, lugar da parroquia de San Pedro de Eume, no concello das Pontes de García Rodríguez.
Cul de Sac

**Cul de Sac** é unha banda de post-rock estadounidense formada en 1990 en Boston, Massachusetts. A súa música é principalmente instrumental. Está liderada polo guitarrista Glenn Jones, que xunto ao teclista Robin Amos son os únicos membros constantes da banda.

Cul de Sac foi clasificada por moitos críticos como post-rock, pero Jones ten expresado a súa desconformidade con ese termo. A banda ten colaborado co guitarrista John Fahey e co cantante de Can Damo Suzuki.

Glenn Jones tamén gravou tres álbums en solitario, *This Is the Wind That Blows It Out* (2004), *Against Which the Sea Continually Beats* (2007) e *The Wanting* (2011).

## Discografía
Brandon Rush

**Brandon Leray Rush**, nado o 7 de xullo de 1985 en Kansas City, Missouri é un xogador americano de baloncesto profesional.

## NBA 
Rush foi seleccionado na 13ª posición do Draft da NBA de 2008 polos Portland Trail Blazers. Foi traspasado aos Indiana Pacers xunto a Jarrett Jack e Josh McRoberts, a cambio de Jerryd Bayless e Ike Diogu.

O 19 de decembro de 2011, foi traspasado aos Golden State Warriors a cambio de Louis Amundson.

O 10 de xullo de 2013, os Warriors mandaron a Rush, xunto a Richard Jefferson, Andris Biedriņš e varias eleccións do Draft, ós Utah Jazz nun traspaso entre tres equipos que levou a Andre Iguodala e a Kevin Murphy a Golden State.

O 22 de xullo de 2014, Rush asinou un contrato de dous anos cos Golden State Warriors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
La Comarca (Chantada)

***La Comarca*** foi un semanario editado en Chantada entre 1912 e 1914.

## Historia e características 
Apareceu o 22 de decembro de 1912. Na cabeceira, a maneira de subtítulo figuraba *Se publica en Chantada los domingos de cada semana*. De tendencia radical, declarábase "Portavoz de los anhelos y de las necesidades que sentir pueda el país chantadino; propulsor de los intereses morales y materiales; órgano en la prensa defensor de cuanto afecte al desenvolvimiento y bienestar generales del haz de pueblos contenidos en el vasto territorio que delimitan el "Ulloa" y el "Bibal", el "Faro" y el Miño"; medio de comunicación con nuestros coterráneos, habiten éstos dentro o fuera del patrio suelo, eso es y será LA COMARCA, en el transcurso de su existencia". Entre os seus colaboradores estaban a familia Soto Lemos, Modesto López Vázquez e Avelino Gómez Ledo. Mantivo unha constante polémica co periódico chantadino *El Centinela*. Deixou de publicarse en 1914.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  A imaxe que inclúe é incorrecta, corresponde á publicación homónima de Ribadeo.
*  A imaxe que inclúe é incorrecta, corresponde á publicación homónima de Ribadeo.

* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
A Cabana, Queixeiro, Monfero

**A Cabana** é un lugar da parroquia de Queixeiro no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 21 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 12 eran homes e 9 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Queixeiro 
### Parroquias de Monfero
Medina (homónimos)

**Medina** é unha palabra procedente da lingua árabe مدينة madīna, que significa "cidade". Forma parte de numerosos topónimos, e ademais con frecuencia designa, en varias linguas europeas, aos cascos históricos das cidades do Magreb, por contraposición aos barrios coloniais construídos polos colonizadores europeos.

Ademais, *Medina* e *Madina* son apelidos españois, derivados de topónimos deste nome, aínda que non existen en árabe como apelidos.

A palabra *medina*, pode referirse a:
## Xeografía 
;
* Medina Azahara, cidade palatina que estaba situada preto de Córdoba.
* Medina-Sidonia, concello da provincia de Cádiz.
* Medina de Pomar, concello da provincia de Burgos.
* Medina de Rioseco, concello da provincia de Valladolid.
* Medina del Campo, concello da provincia de Valladolid.
* Medinaceli, concello da provincia de Soria.
* Tierra de Medina, comarca de Castela e León.
;
* Medina, cidade de Arabia Saudita.
;
* Medina, cidade de Western Australia.
;
* Medina, municipalidade de Minas Gerais.
;
* Medina, municipio colombiano.
* Medina, provincia de Cundinamarca.
;
* Medinah, Illinois
* Medina, Minnesota 
* Medina, Nova York
* Medina, Dakota do Norte
* Medina, Ohio
* Medina, Tennessee
* Medina, Texas
* Medina, Washington
* Medina, Wisconsin
* Medina River, Texas
* Condado de Medina
* Municipio de Medina
;
* Deir el-Medina, poboado exipcio.
;
* Mdina, antiga capital de Malta.
;
* Medina de Alfaro
;
* Medina
;
* Medina, vila.
;
* Medina, municipio distrital.
;
* Medina (Illa de Wight), illa.
* Río Medina, río da illa de Wight.

## Deportes 
Unha serie de equipos de baloncesto feminino español dos anos sesenta e setenta, entre os que estaban o Medina A Coruña, o Medina Madrid ou o Medina San Sebastián, entre outros. O seu nome tomábano dos **Círculos Medina**, organizacións da Sección Feminina que á súa vez se chamaban así por Medina del Campo, o berce de Isabel I de Castela:
* Medina A Coruña
* Para o Medina Madrid, logo Medina Almudena, véxase Baloncesto Alcalá.
* Para o Medida San Sebastián, véxase Juven San Sebastián.

## Persoas 
* Tico Medina, periodista español (1934-)
Eritrosa 4-fosfato

A **eritrosa 4-fosfato**  ou **eritrosa-4-fosfato**  é o monosacárido derivado da eritrosa cun fosfato esterificado no carbono 4. Trátase dun azucre de 4 carbonos (tetrosa), cun grupo aldehido (aldosa) e un grupo fosfato no carbono 4. É un intermediario importante na ruta da pentosa fosfato e do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, e intervén tamén na síntese de aminoácidos aromáticos como tirosina, fenilalanina e triptófano.

## Na ruta da pentosa fosfato
A eritrosa 4-fosfato é un dos azucres que intervén na fase non oxidativa da ruta da pentosa fosfato. Orixínase na reacción entre a sedoheptulosa 7-fosfato e o gliceraldehido 3-fosfato catalizada polo encima transaldolase, na que se orixina frutosa 6-fosfato e eritrosa 4-fosfato .
sedoheptulosa 7-fosfato + gliceraldehido 3-fosfato → eritrosa 4-fosfato + frutosa 6-fosfato
Na reacción final da ruta a eritrosa 4-fosfato reacciona coa xilulosa 5-fosfato, dando lugar a gliceraldehido 3-fosfato e frutosa 6-fosfato, pola acción da transcetolase. 
eritrosa 4-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + frutosa 6-fosfato

## No ciclo de Calvin
No ciclo de Calvin da fase rexenerativa da fase escura da fotosíntese a eritrosa 4-fosfato orixínase na reacción do gliceraldehido 3-fosfato coa frutosa 6-fosfato, que é a mesma da ruta da pentosa fosfato, pero en sentido contrario.
gliceraldehido 3-fosfato + frutosa 6-fosfato → eritrosa 4-fosfato + xilulosa 5-fosfato
Despois, a eritrosa formada reacciona coa dihidroxiacetona fosfato orixinando sedoheptulosa 1,7-difosfato 
eritrosa 4-fosfato + dihidroxiacetona fosfato → sedoheptulosa 1,7-difosfato

## Síntese de aminoácidos
A eritrosa 4-fosfato intervén na síntese de aminoácidos aromáticos como fenilalanina, tirosina e triptófano. A fenilalanina é un aminoácido esencial para o home. As plantas sintetízana a partir de fosfoenolpiruvato e eritrosa 4-fosfato, as cales orixinan en varios pasos ácido siquímico, o cal nunha ruta de 5 reaccións orixina a fenilalanina. A partir de intermediarios da mesma ruta orixínanse nas plantas a tirosina e o triptófano. No home a tirosina pode sintetizarse a partir da fenilalanina, e o triptófano é esencial.

## Notas
## Ligazóns externas 
* MeSH Supplementary Concept Data
AT&T Center

O **AT&T Center** (orixinalmente **SBC Center**) é un pavillón cuberto, situado en San Antonio, Texas, Estados Unidos. Ten 18&nbsp;581 asentos para baloncesto, 13&nbsp;800 para hóckey sobre xeo, e 19&nbsp;000 para concertos.

Rematouse de construír no ano 2002, e é a casa dos San Antonio Spurs da National Basketball Association (NBA), os San Antonio Rampage da American Hockey League (AHL) de inverno a primavera, e dos San Antonio Silver Stars da WNBA en verán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web do AT&T Center
A Rúa, Vilarmaior, Vilarmaior

**A Rúa** é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 16 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 8 eran homes e 8 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilarmaior 
### Parroquias de Vilarmaior
Reino de Serbia (1718-1739)

miniatura|300px|Límites do **Reino de Serbia** baixo a administración dos Habsburgo.
O **Reino de Serbia (1718-1739)** foi unha provincia da monarquía dos Habsburgo desde 1718 até 1739. Estaba formada polos territorios situados ao sur dos ríos Sava e Danubio, conquistados polos Habsburgo ao Imperio Otomán en 1718, pero que foron devoltos á administración otomá en 1739.

## Historia 
En 1718, a monarquía dos Habsburgo conquistou ao Imperio Otomán algunhas partes da actual Serbia, incluíndo o Banato, Sirmia suroriental e o norte da Serbia Central.

En parte deste territorio, ao sur dos ríos Sava e Danubio, o emperador Carlos VI formou unha provincia denominada **Reino de Serbia**. Carlos VI utilizou o título de rey de Serbia, mentres que o administrador da provincia era un gobernador.

Algúns dos territorios que forman parte da actual Serbia oriental, e que tamén foron conquistados polos Habsburgo en 1718, non se incluíron neste reino, senón que pasaron a ser parte do Banato de Timişoara.

Despois dunha nova guerra entre os Habsburgo e os otománs, en 1739, a monarquía Habsburgo perdeu todos os territorios ao sur dos ríos Sava e Danubio, incluíndo todo o territorio do Reino de Serbia. O Banato e Sirmia, no norte da actual Serbia, quedaron en poder dos Habsburgo até 1918.

O territorio da actual Serbia Central foi incluído no Imperio dos Habsburgo noutras dúas ocasións:

* Previamente, entre 1689 e 1692 
* Durante a Rebelión da Kočina Krajina (1788-1791).

## Administradores 
* Xeneral Odijer, administrador temporal (1718-1720) 
* Alexandre de Württemberg, gobernador (1720-1733)

## Consecuencias 
Aínda que a administración dos Habsburgo sobre esta parte da actual Serbia foi de curta duración, a conciencia dunha entidade política independente perdurou, e así os habitantes da zona nunca volveron aceptar a administración otomá, o que conduciu á *Rebelión da Kočina Krajina*, en 1788, e á primeira revolta serbia, de 1804 a 1813, coa que terminou o dominio directo dos otománs sobre esta parte de Serbia.

Algunhas partes da Serbia actual ao sur dos ríos Sava e Danubio aínda foron temporalmente controladas pola monarquía dos Habsburgo entre 1789 e 1791, despois da rebelión da *Kočina Krajina*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Istorijski atlas, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva - Zavod za kartografiju "Geokarta", Beograd, 1999. 
* Školski istorijski atlas, Zavod za izdavanje udžbenika Socijalističke Republike Srbije, Beograd, 1970. 
* Denis Šehić - Demir Šehić, Istorijski atlas Sveta, Beograd, 2007. 
* The Times History of Europe, Times Books, Londres, 2002. 
* Olga Zirojević, Srbija pod turskom vlašću 1459-1804, Beograd, 2007. 
* Vladimir Ćorović, Ilustrovana istorija Srba, knjiga četvrta, Beograd, 2006.

### Outros artigos 
* Historia de Serbia
* Despotado de Serbia
* Imperio Otomán

### Ligazóns externas 
* Mapa do Imperio Habsburgo.
O Redondo, Queixeiro, Monfero

**O Redondo** é un lugar da parroquia de Queixeiro no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Estaba despoboado no ano 2010, aínda que en 2024 xa tiña 7 habitantes (6 homes e 1 muller).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Queixeiro 
### Parroquias de Monfero
O Redondo

O topónimo **O Redondo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Redondo**, lugar da parroquia de Cervás, no concello de Ares;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Celanova, no concello de Celanova;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Ouzande, no concello da Estrada;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Magalofes, no concello de Fene;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Queixeiro, no concello de Monfero;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Franza, no concello de Mugardos;
***O Redondo**, lugar da parroquia do Val, no concello de Narón;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Friolfe, no concello do Páramo;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Sada;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Siador, no concello de Silleda;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Silleda;
***O Redondo**, lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello do Vicedo;
***O Redondo**, lugar da parroquia de Navia, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Antonio Taboada Roca

**Antonio Taboada Roca**, nado en Melide o 6 de febreiro de 1899 e finado en Madrid o 10 de maio de 1978, foi un farmacéutico e historiador galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|[Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e Ramos Colemán]]
Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela (1919), realizou investigacións históricas e heráldicas. En 1926 ingresou no Seminario de Estudos Galegos onde promoveu *Terra de Melide* (1933). Colaborou en *Arquivos do Seminario de Estudos Galegos*, *Nós*, *Boletín da Real Academia Galega*, *Cuadernos de Estudos Galegos* e *Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Lugo*. Foi cronista da vila de Melide, académico correspondente da Real Academia Galega e membro de asociacións de estudos xenealóxicos e heráldicos.

## Obras 
* *Cotos e xurisdicións de Galicia: pazo de Santa Mariña de Castro de Amarante*, 1929.
* *Don Juan Vázquez de Mella y Galicia*, 1963.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Manuel Taboada Roca (irmán)
* Condado de Borraxeiros
Manuel Taboada Roca

**Manuel Taboada Roca**, nado en Melide o 17 de xaneiro de 1904 e finado en Madrid o 3 de marzo de 2006, foi un xurista galego, Conde de Borraxeiros desde o 1 de outubro de 1958 e Marqués de Montesacro.

## Traxectoria 
Fillo de Jesús Taboada Madriñán e Jesusa Roca Salgado. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor en Dereito pola Universidade Central de Madrid (1926), ingresou na carreira xudicial en 1928 e foi xuíz de instrución de Boltaña (Huesca), Ortigueira e Carballo, maxistrado do Tribunal Supremo do Corpo de Maxistrados de Traballo. Dirixiu a revista *Foro Gallego* (1950-1960) e realizou estudos biográficos, xenealóxicos e históricos. Foi académico da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación e da Real Academia Española de Jurisprudencia y Legislación, correspondente da Real Academia Galega, e membro do Instituto Luis de Salazar y Castro do Consello Superior de Investigacións Científicas. Finou en Aravaca o 3 de marzo de 2006 aos 102 anos.

## Obras 
* *Los Poderes generales para pleitos: facultades que otorgan y actividades procesales que no autorizan*.
* *Los Antiguos padrones de estado en los concejos rurales de Galicia*.
* *El Procesalista Herbella de Puga: vida y obras de este gran jurisconsulto*, 1952.
* *Los Títulos nobiliarios y su regulación legislativa en España*, 1953.
* *La rehabilitación de las mercedes nobiliarias: su verdadera naturaleza y consecuencias que contrariamente a sus fines ocasiona*, 1972.
* *Notas genealógicas sobre el jurista Gaspar Rodríguez*, 1973.
* *Los Requisitos de procebilidad en la casación civil española*, 1980.
* *Las Sucesiones nobiliarias y su regulación legislativa después de la Constitución*, 1983.
* *En defensa de la nobleza gallega de antaño*, 1993.

## Vida persoal 
Irmán de Antonio Taboada Roca. Casou en Ortigueira con Pilar Fernández Martínez o 12 de outubro de 1933, e foi pai de Manuel, María del Pilar, María Jesús, María de la Concepción, María Teresa, María Socorro, María José e José Ramón Taboada Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*xenealoxía
Manuel Díaz Rozas

**Manuel Díaz Rozas**, nado na Coruña en 1894 e finado na mesma cidade o 2 de marzo de 1984, foi un mestre e pedagogo galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|O [Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1936: Xesús Carro, Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Luís Iglesias Iglesias, Sebastián González García-Paz, Felipe Cordero Carrete, Salustiano Portela Pazos, Paulino Pedret, Jaime Vidal Rey, Antón Iglesias Vilarelle, Manuel Díaz Rozas, Alfonso Vázquez Martínez, Xosé Filgueira Valverde, Xulio Francisco Ogando, Ramón Sobrino Buhigas, Anxelo Ramos Colemán, Isidro Parga Pondal, Florentino López Cuevillas e Xoán López Durá]]
Logo de realizar estudos normalistas na Coruña continuounos na Escuela Superior de Magisterio de Madrid. En 1920 foi profesor na Escola Normal de Zamora ao ano seguinte inspector-xefe de educación primaria na provincia da Coruña. Gozou dunha estancia de estudos pedagóxicos no Instituto Rousseau de Xenebra en 1920 e ao ano seguinte visitou de varios países europeos para coñecer as súas realidades escolares. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi apartado do cargo e enviado a Huelva polas súas ideas republicanas. En 1930 volveu facer unha nova viaxe por varios países.

Durante a Segunda República regresou á Coruña. Foi membro da Agrupación al Servicio de la República e despois relacionouse coa ORGA e cos galeguistas. Foi promotor da Asociación de Vanguardia Pedagógica e do seu *Boletín de Vanguardia Pedagógica* e tamén do intento de crear en Galicia unha Sociedad Paidológica Gallega en 1932. Neste ano, na Asemblea Estatutaria Galega, defendeu a necesidade de realizar un tratamento político autonómico do ensino. Tamén foi un dos promotores das Misións Pedagóxicas (1933) na Coruña e Pontevedra. En 1934 pasou a dirixir a sección de Pedagoxía do Seminario de Estudos Galegos, ao amparo da cal funcionou un laboratorio de psicotecnia e se realizaron conferencias pedagóxicas en 1935 en Pontevedra (Díaz Rozas defendeu a necesidade da galeguización lingüística escolar e da práctica dunha escola activa no contexto dunha renovada escola rural).

Co inicio da Guerra Civil foi sancionado co trasladado a Ávila, sen poder exercer cargos directivos dentro da inspección. Despois foi afastado definitivamente da inspección e ata os anos cincuenta non puido reincorporarse á súa función.
miniatura|Rúa Manuel Díaz na Coruña.
Casado coa tamén inspectora Cristina Pol, reuniron unha importante biblioteca psicopedagóxica que se recuperou e incorporou ao Seminario de Estudos Galegos e ao Instituto Galego de Información.

## Obras 
* *Datos biográficos de Don Leopoldo Pedreira Taibo*, 1915 (en colaboración con Federico García).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores*
### Ligazóns externas
Vite

O topónimo **Vite** pode referirse a:

;En Galiza
***Alvite**, parroquia do concello de Negreira;
***Corvite**, parroquia do concello de Abadín;
***Vite**, lugar da parroquia de Queixeiro, do concello de Monfero;
***Vite de Abaixo**, lugar da parroquia de Vista Alegre, do concello de Santiago de Compostela;
***Vite de Arriba**, lugar da parroquia de Vista Alegre, do concello de Santiago de Compostela;
***Viteses**, lugar da parroquia de Pacios, do concello do Incio;
***Alvite**, lugar da parroquia de Sorrizo, no concello de Arteixo;
***Alvite**, lugar da parroquia de Baños de Molgas, no concello de Baños de Molgas;
***Alvite**, lugar da parroquia de Beariz, no concello de Beariz;
***Alvite**, lugar da parroquia de Temes, no concello de Carballedo;
***Alvite**, lugar da parroquia de Fisteus, no concello de Curtis;
***Alvite**, lugar da parroquia de Caión, no concello da Laracha;
***Alvite**, lugar da parroquia de Campos, no concello de Melide;
***Alvite**, lugar da parroquia de Xubial, no concello de Melide;
***Alvite**, lugar da parroquia de Mesía, no concello de Mesía;
***Alvite**, lugar da parroquia de Robra, no concello de Outeiro de Rei;
***Alvite**, lugar da parroquia de Augas Santas, no concello de Palas de Rei;
***Alvite**, lugar da parroquia de Bretoña, no concello da Pastoriza;
***Alvite**, lugar da parroquia de Nespereira, no concello de Pazos de Borbén;
***Alvite**, lugar da parroquia de Pereira, no concello do Pino;
***Alvite**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro;
***Alvite**, lugar da parroquia de Castrelos, no concello de Vigo;
***Alvite**, lugar da parroquia de Barbeito, no concello de Vilasantar;
***Cachalvite**, lugar da parroquia do Castro de Beiro, no concello de Ourense;
***Castrovite**, lugar da parroquia de Orazo, no concello da Estrada;
***Corvite**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Lagostelle, no concello de Guitiriz;
***Corvite**, lugar da parroquia das Neves, no concello de Ortigueira;
***Corvite**, lugar da parroquia de Novefontes, no concello de Touro;
***Corvite de Abaixo**, lugar da parroquia do Buriz, no concello de Guitiriz;
***Corvite de Arriba**, lugar da parroquia do Buriz, no concello de Guitiriz;
***Fonte Alvite**, lugar da parroquia de Rendal, no concello de Arzúa;
***Fonte Alvite**, lugar da parroquia de Andeade, no concello de Touro;
***A Fonte de Alvite**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro;
***Fradalvite**, lugar da parroquia de Santa Comba, no concello de Lobeira;
***Gonzalvite**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***Vilalvite**, lugar da parroquia de Coeses, no concello de Lugo;
***Vilalvite**, lugar da parroquia da Laxe, no concello de Paradela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
La Voz del Agro (Chantada)

***La Voz del Agro*** foi un semanario editado en Chantada entre 1928 e 1932.

## Historia e características 
Apareceu o 10 de outubro de 1928 co subtítulo *Semanario independiente*. Foi o seu fundador e propietario Jesús Fernández Taboada e estaba dirixido por Benito Rivadulla Pascual, sendo o seu administrador Virgilio Ledo Santoandré e despois Antonio Noguerol Eyré. Posteriormente foi dirixido por Daniel Vázquez Campo, José Vázquez Gómez, Jesús García Varela e Eloy Rodríguez Fernández. Entre os seus colaboradores estaban Antonio Estévez Cao, Modesto Prieto Camiña, "Pepe Brigos" e "Xan de Quintela". Defensor dun agrarismo técnico e conservador, propugnou a modernización técnica da agricultura.

Tivo varias reaparicións e cambios de orientación. Foi multado en outubro de 1929. Interrompeu a súa publicación en 1929 a causa da persecución por unha campaña contra a corporación de Chantada por unhas polémicas obras. Reapareceu o 1 de xuño de 1930 como *El Agro*, e pasou a editarse en Palas de Rei. En decembro de 1930 volveu editarse en Chantada cunha orientación republicana e autonomista, e foi voceiro da ORGA. Incluíu colaboracións literarias. Cesou a súa publicación co número 153, o 13 de marzo de 1932.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
### Ligazóns externas 
*
Sava de Serbia

**San Sava** (en serbio cirílico *Свети Сава*, en serbio latino *Sveti Sava*), nado en 1175 ou 1176 e finado o 14 de xaneiro de 1235 ou de 1236), foi o primeiro arcebispo de Serbia (1219-1233)

## Vida 
San Sava, é un dos santos máis importantes da Igrexa Ortodoxa Serbia, da que se considera o fundador porque, grazas a el (e ao seu irmán Estevo II Nemanjić, primeiro rei de Serbia), a Igrexa Serbia oficialmente conseguiu a autocefalía, independizándose así da igrexa matriz, a de Constantinopla.

Orixinariamente foi un príncipe, **Rastko Nemanjić**, fillo de Estevo Nemanja, gobernante e fundador do estado medieval serbio e de Ana de Serbia, así como irmán de Estevo II Nemanjić, primeiro rei de Serbia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Velimirović, Nikolaj (1989):*The life of St. Sava*. St Vladimir's Seminary Press. Biografía de San Sava  Consultada o 26 de febreiro de 2022.

### Outros artigos 
* Estevo Nemanja
* Historia dos eslavos do sur

### Ligazóns externas 
* Life of Our Holy Father Sava I   Consultada o 16/1/2012.
Sava

O nome **Sava** pode referirse a:
* *Antropónimos*
** San **Sava de Serbia**, santo da Igrexa Ortodoxa.
** San **Sava o Godo**, santo precismático.
** **Facundo Sava**, futbolista arxentino.
* *Empresas*
** **SAVA**, empresa española produtora de vehículos comerciais.
* *Topónimos*
** **Sava**, río de Europa.
** **Sava** localidade italiana da provincia de Taranto, rexión de Puglia.
Ulfe

O topónimo **Ulfe** pode referirse a:

;En Galiza
***A Ulfe**, lugar da parroquia de Vilaúxe, no concello de Chantada;
***Ulfe de Chao**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***Ulfe de Malados**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido;
***Axulfe**, lugar da parroquia de San Pedro de Viana, no concello de Chantada;
***Berulfe**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz;
***Besterrexulfe**, lugar da parroquia de Xerdiz, no concello de Ourol;
***Bistulfe**, lugar da parroquia de Augas Santas, no concello de Palas de Rei;
***Borulfe**, lugar da parroquia de Vilamarín, no concello de Vilamarín;
***Casandulfe**, lugar da parroquia de Loeda, no concello de Piñor;
***Esdulfe**, lugar da parroquia de San Martiño de Castro, no concello de Paradela;
***O Gorgulfe**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz;
***Gresulfe**, lugar da parroquia de Marzá, no concello de Palas de Rei;
***Penas de Gulfe**, lugar da parroquia de Pedrafita, no concello de Guitiriz;
***Recegulfe**, lugar da parroquia de Queixas, no concello de Cerceda;
***Regulfe**, lugar da parroquia de Martín, no concello de Bóveda;
***Rexulfe**, lugar da parroquia de Xerdiz, no concello de Ourol;
***Sandulfe**, lugar da parroquia de Santalla de Pena, no concello de Begonte;
***Trastulfe**, lugar da parroquia de Vilameá, no concello de Guntín;
***Vilaguillulfe**, lugar da parroquia de Cartelos, no concello de Carballedo;
***Xulfe**, lugar da parroquia de Santalla de Pena, no concello de Begonte.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Ulfe, Vilaúxe, Chantada

**A Ulfe** é un lugar da parroquia de Vilaúxe no concello lugués de Chantada na comarca de Chantada. Segundo o IGE en 2010 tiña dous habitantes (un home e unha muller), se ben en 1999 estaba deshabitado.
## Toponimia
O topónimo **A Ulfe** ten orixe na forma *Aúlfe* a partir do antropónimo de orixe xermánica .

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilaúxe
### Parroquias de Chantada
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Vallnord

**Vallnord** é unha estación de esquí de Andorra, situada nas parroquias de La Massana e Ordino. Inaugurouse na campaña 2004–05 como resultado da fusión comercial das antigas estacións de esquí de Pal-Arinsal Mountain Park e Ordino-Arcalís.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial da estación
Soutocalvo, Vilarmaior, Vilarmaior

**Soutocalvo** é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 27 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 15 eran homes e 12 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilarmaior
### Parroquias de Vilarmaior
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Souto Calvo.
Abercovo, Vilachá, Monfero

**Abercovo** é un lugar da parroquia de Vilachá no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 4 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilachá
### Parroquias de Monfero
Jandro Villa

**Alejandro Villa**, chamado artisticamente **Jandro Villa**, nado en Vigo en 1982, é un deseñador de moda galego.

## Traxectoria
Formado en Pontevedra e na Universidade de Finlandia Occidental, en 2011 obtivo o Premio Nacional de Moda para os Deseñadores Novos, que organiza unha asociación profesional do sector. Colaborou na organización de festivais de promoción de novos creadores, como Vigo Transforma (2011) e a comezos do ano 2012 realizou a súa primeira exhibición de moda de carácter internacional en París, o salón Who´s Next, dedicado á moda de prêt-à-porter. Traballa tecidos coma o poplín e o tergal.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Conta persoal en Twitter.
Xavier Bóveda

**Xavier Bóveda Pérez**, nado en Gomesende o 31 de xaneiro de 1898 e finado en Madrid o 31 de outubro de 1963, foi un xornalista, conferenciante, poeta e escritor galego en lingua castelá. Fundou o semanario *Mundo Español* e a revista *Síntesis*. Entre as súas publicacións destacan *El madrigal de las hermosas* e *El perfecto optimista*.

## Traxectoria 
O seu pai morreu prematuramente. En 1917 volveu a Madrid, onde asinou o manifesto ultraísta. En 1923 emigrou a Buenos Aires onde colaborou en *Hogar Gallego*, *Caras y Caretas* e *La Prensa*. Fundou o semanario *Mundo Español* (1923) e a revista *Síntesis* (1927). Foi un destacado conferenciante.

En 1936 comezou unha carreira teatral. En 1963 viu de xira promocional a España, morrendo dun ataque ao corazón nunha pensión madrileña.
[miniatura|En *[Vida Gallega*, 1924.]]
Era curmán dos medio irmáns de Eduardo Blanco Amor, con quen tiña boa relación.

## Obras 
[miniatura|[Alfredo Palacios con Xavier Boveda.]]
* *El madrigal de las hermosas: semblanzas de mujeres orensanas*, 1917.
* *Epistolario romántico y espiritual, rosario lírico y otros poemas*, 1917. Con prólogo de Couceiro Freijomil.
* *Los poemas de los pinos*, 1922.
* *La luna, el alma y la amada. (Intermezzo lírico).*, 1922.
* *De los pazos gallegos. Versos de miedo y de superstición*, 1922.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Cenáculo ourensán
* Manifesto ultraísta
### Ligazóns externas 
* , Eduardo. "Xavier Bóveda Pérez" *Diccionario biográfico español*. Real Academia de la Historia .
* , Luís; , Carmen e , María (2002). *Xavier Bóveda. Belezas locais, bohemia e aventura emigrante* CCG. ISBN 84-95415-60-7.
* , Lois. "Personaxes da emigración. Xavier Bóveda Pérez" *Enciclopedia da emigración galega*.
La Centuria

***La Centuria*** foi unha revista mensual editada en Ourense entre 1917 e 1918.

## Historia e características 
Apareceu en xuño de 1917 co subtítulo *Revista neosófica-Orense-España*. Estaba dirixida por Vicente Risco, e os seus administradores foron Arturo Noguerol e Florentino Cuevillas. Foi unha publicación literaria de corte modernista e un intento de renovar o panorama intelectual da Galicia da época desde unha posición inconformista e inadaptada. Nas súas páxinas publicaron un amplo grupo de escritores situados entre o simbolismo e o modernismo como Xavier Bóveda, Eduardo del Palacio, Ramón Villarino de Sáa, Primitivo Rodríguez Sanjurjo, Francisco Álvarez de Nóvoa e Rafael Cansinos Assens. Tamén incluíu as primeiras entregas literarias de Otero Pedrayo. Os debuxos das portadas son de Risco, Ramón París e Jesús Soria. 

A presenza do futuro grupo Nós ten compoñentes moi diversas: Cuevillas publicou ensaios en castelán sobre "Rusia y su revolución" e Arturo Noguerol unha serie de notas de socioloxía política, todos en castelán. A única colaboración en galego é o poema "As florinhas dos tojos" de Antonio Noriega Varela. Xunto a eles, apareceron entregas de autores máis vangardistas como Evaristo Correa Calderón e o poema filosófico "El reproche de mi alma" de Cansinos Assens. Entre as notas curiosas, os traballos de Primitivo R. Sanjurjo e os horóscopos asinados co seu pseudónimo Beta Herculis. Outros colaboradores foron Emilio Amor, E. Álvarez, Benito Fernández, Eduardo del Palacio e Sebastián Risco.

A revista foi a plataforma de Risco para abrir portas no mundo cultural galego, coa difusión na súa sección "Letras contemporáneas" de escritores como Mallarmé, Rimbaud, Meredith, Tagore, Chesterton, Gustav Kahn etc. O mesmo Risco publicou o seu “Preludio a toda estética futura”, unha reflexión intelectual arredor da arte como fuxida da realidade e a defensa da vocación elitista do artista.

Só apareceron sete números, rematando en xullo de 1918.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Grupo Nós
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Sevil

O topónimo **Sevil** pode referirse a:

;En Galiza
***Sevil**, lugar da parroquia de Santa Xiá de Monfero, no concello de Monfero;
***O Chao do Sevil**, lugar da parroquia de Trabada, no concello de Trabada;
***A Graña de Sevil**, lugar da parroquia de Santa Xiá de Monfero, no concello de Monfero.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sebil**, lugar da parroquia de Cequeril, no concello de Cuntis.
Sebil, Cequeril, Cuntis

**Sebil** é un lugar da parroquia de Cequeril no concello pontevedrés de Cuntis na comarca de Caldas. Segundo o IGE en 2010 tiña 67 habitantes (28 homes e 38 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 80 habitantes.

Neste lugar naceu Xoán Xesús González en 1895.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cequeril
### Parroquias de Cuntis