open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
República bananeira

**República bananeira**, do inglés *banana republic*, é un termo pexorativo para un país que sexa considerado como politicamente inestable, empobrecido e atrasado, cuxa economía depende duns poucos produtos de escaso valor engadido (simbolizados polas bananas), gobernado por un ditador ou unha xunta militar.

## Características 
Outro trazo notable neste estereotipo é que na "*república bananeira*" a corrupción é práctica corrente en cada aspecto da vida cotiá, sendo comunmente desobedecidas as leis do país. Tamén adoita identificarse como característica da *república bananeira* o poder case absoluto que exerce sobre o seu goberno unha grande empresa estranxeira, xa sexa mediante subornos aos gobernantes ou por simple exercicio do seu poder financeiro.

Este termo continúa sendo empregado en moitas ocasións para describir de xeito despectivo a certos gobernos dos países suramericanos, centroamericanos, do Caribe, Asia e África. O termo foi acuñado por O. Henry, humorista e escritor de contos curtos estadounidense, para referirse a Honduras en *Cabbages and Kings* (1904, contos curtos ambientados en Centroamérica). O termo *República* nesa época (a comezos do século XX) era tamén un eufemismo de ditadura.

O termo foi inventado orixinalmente como unha referencia moi directa a unha "ditadura servil", que favorece (ou apoia directamente a cambio de subornos) a explotación da agricultura de plantación e monocultivo a grande escala, sen atender a mellorar as condicións de vida dos habitantes do país. A situación podíase xeneralizar ao resto de Centroamérica e á explotación do seu principal produto (o banano ou plátano) por parte da United Fruit Company, empresa estadounidense que mantiña unha influencia enorme sobre a política interna de América Central dende fins do século XIX até a década de 1970, xa sexa mediante o abuso do seu poder económico, ameazas de violencia, ou subornos a gobernantes.

Posteriormente popularizouse a denominación de "*república bananeira*" para facela extensiva de maneira pexorativa a calquera país do mundo que se considere como infestado de inestabilidade política, corrupción, e ilegalidade na súa vida cotiá.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terceiromundismo

### Ligazóns externas 
* Cabbages and Kings (en inglés) no Proyecto Gutenberg.
Guillaume Philibert Duhesme

**Guillaume Philibert Duhesme**, nado en Bourgneuf, Francia, o 7 de xullo de 1766 e finado en Waterloo, actual Bélxica, o 20 de xuño de 1815, foi un militar francés.

## Traxectoria
Tras estudar Dereito, en 1792 xa foi nomeado coronel do exército francés. Ao ano seguinte, tras a batalla de Villeneuve ascendeu ao grao de xeneral. En 1808 tomou o mando das tropas francesas desplegadas en España, distinguíndose na defensa do Bloqueo de Barcelona. Logo da volta de Napoleón do seu desterro na Illa de Elba uniuse a el e loitou na batalla de Waterloo, onde faleceu en combate.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Biografía no web ArteHistoria da Xunta de Castela e León.
O Barro de Abaixo, O Barro, A Baña

**O Barro de Abaixo** é un lugar da parroquia do Barro no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 55 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 28 eran mulleres e 27 eran homes o que supón un aumento de poboación con respecto o 2009 cando tiña 63 habitantes.

Este lugar dista da capital do concello 2,8 quilómetros.
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Barro 
### Parroquias da Baña
Creep (Radiohead)

"**Creep**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo Radiohead, editada como o seu sinxelo de estrea en setembro de 1992. Posteriormente apareceu no seu primeiro álbum *Pablo Honey*. "Creep" é un dos temas máis coñecidos da banda, e ten sido usado en varios medios ademais de ser versionada por un feixe de artistas.

Durante a súa edición inicial "Creep" non foi un éxito nas listas. Porén, coa súa reedición en 1993 converteuse nun éxito en todo o mundo. Os asistentes aos primeiros concertos de Radiohead adoitaban a amosar pouco interese polos outros temas do grupo, causando que a banda reaccionase en contra de "Creep" e a tocasen con menos frecuencia de mediados a finais dos 90. En 1998, na metade da súa xira do *OK Computer*, a banda eliminou a canción de todos os seus *setlists*. "Creep" non foi tocada ao vivo novamente ata o ano 2001, e dende entón reapareceu varias veces nos seus concertos.

## Antecedentes e gravación 
Segundo o baixista da banda Colin Greenwood, Thom Yorke compuxo "Creep" metres estudaba na Universidade de Exeter a finais dos anos 80. O guitarrista Jonny Greenwood dixo que estaba inspirada nunha rapaza á que Yorke seguira e que se presentou un día de forma inesperada nun concerto a banda.

En 1992, durante as sesións de ensaio cos produtores Sean Slade e Paul Q. Kolderie, Radiohead espontaneamente tocou "Creep". Yorke describíulles "Creep" aos produtores como "a nosa canción Scott Walker"; Slade e Kolderie, confundidos pola observación do cantante, pensaron que era unha versión. Despois da tensión xurdida debido aos intentos infructuosos de gravar outros temas, Slade e Kolderie procuraron subir a moral pedíndolle á banda que tocase "Creep" novamente. Readiohead gravou a canción nunha única toma; despois da intepretación todo o mundo na sala comezou a aplaudir. Unha vez que o grupo lle asegurou a Kolderie que "Creep" era un tema orixinal, chamou a EMI para propoñerlle a canción como o seguinte sinxelo de Radiohead. Á canción graváronselle uns *overdubs* mínimos pero a banda non tiña intención de editala, aínda que os produtores quedaron impresionados con ela. Debido ás semellanzas con "The Air That I Breathe", unha canción gravada por The Hollies en 1973, Albert Hammond e Mike Hazlewood están acreditados como co-compositores de "Creep".

## Listaxe de cancións 
;Edición orixinal británica
# "Creep" – 3:55
# "Lurgee" – 3:07
# "Inside My Head" – 3:12
# "Million Dollar Question" – 3:18

;Casete
# "Creep" – 3:56
# "Faithless, the Wonder Boy"

;Re-edición británica de 1993 (CD)

# "Creep" (album version) – 3:58
# "Yes I Am" – 4:25
# "Blow Out" (remix) -
# "Inside My Head" (live) – 3:07

;Re-edición británica de 1993 (vinilo de 12")
# "Creep" (acoustic) – 4:19
# "You" (live) - 3:39
# "Vegetable" (live) - 3:07
# "Killer Cars" (live in Japan) - 2:17

## Notas
SYR1: Anagrama

***SYR1: Anagrama*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado o 10 de xuño de 1997. Foi a primeira dunha serie de edicións de música máis experimental e instrumental realizadas polo propio selo da banda SYR.

O libreto do EP está escrito en francés, comezando así a tradición de escribir os libretos da serie en distintos idiomas.

## Listaxe de cancións 
# "Anagrama" – 9:31
# "Improvisation Ajoutée" – 2:54 
# "Tremens" – 3:22
# "Mieux: De Corrosion" – 6:54
Cornixa cantábrica

[dereita|miniatura|350px|O recuadro vermello sinala na imaxe do satélite a localización da Cornixa Cantábrica no norte de [España.]]
dereita|miniatura|250px|O clima desta rexión xeográfica é fundamentalmente de tipo oceánico amornado e húmido.

Coñécese como **cornixa cantábrica** o reborde montañoso setentrional da Península Ibérica encarado ao mar Cantábrico, delimitado ao sur polo cordal Cantábrico e que abarca á súa vez a maior parte da España húmida. De marcada influencia atlántica, este territorio confórmano as comunidades autónomas de Asturias, Cantabria, as provincias de Biscaia e Guipúscoa do País Vasco, a provincia de Lugo de Galicia, o norte das provincias de León, Palencia e Burgos en Castela e León e noroeste de Navarra.

## Clima
O clima desta rexión xeográfica é fundamentalmente de tipo oceánico amornado e húmido, caracterizándose por unha maior frecuencia de ventos de compoñente norte. A temperatura media anual da zona é de 13&nbsp;°C e a diferenza entre a máxima temperatura do ano (agosto) e a mínima (xaneiro) é de 12&nbsp;°C. Isto fai da Rexión Cantábrica a zona con amplitude térmica máis baixa da Península Ibérica.

A insolación é de 1.700 horas de sol anuais e a precipitación media é de 1800 l/m²; cunha media de 150 a 200 días de choiva ao ano.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Somiedo.jpg|Somiedo, Asturias.
Ficheiro:Playa de Berria.JPG|Praia de Berria, Cantabria.
Ficheiro:San Sebastian from Igeldo.jpg|Donostia, Guipúscoa.
Ficheiro:Lamedo I.jpg|Picos de Europa.
Friesen-Droapen

**Friesen-Droapen** (encontro frisón) é un festival cultural frisón que se celebra na illa de Helgoland cada tres anos organizado polo Fryske Rie, o concello de Helgoland e o Land de Schleswig-Holstein. Ata 1998 denominouse **Sternfahrt der Friesen**. O último festival celebrouse o 28, 29 e 30 de maio de 2010.

## Desenvolvemento 
O festival pretende amosar a cultura frisoa en toda a súa diversidade desde o IJsselmeer ata a fronteira alemá-dinamarquesa. Os participantes proceden de todos os territorios de cultura frisoa nos Países Baixos e Alemaña, a duración do festival é de dous ou tres días e atrae milleiros de visitantes. As actividades fixas son os bailes tradicionais con traxes típicos, as actuacións musicais e un servizo relixioso o último día, e cada vez teñen máis importancia a celebración de xogos tradicionais frisóns.
Manuel Pérez

**Manuel Pérez** pode referirse a:

***Manuel Pérez Álvarez**, político galego do PPdeG que foi conselleiro de Traballo e Servizos Sociais e alcalde de Vigo.
***Manuel Pérez García-Sabugo**, avogado e político galego que foi alcalde de Verín.
***Manuel Pérez Martínez "Arenas"**, Secretario Xeral do PCE-r.
***Manuel Pérez Pérez**, xornalista e escritor galego.
***Manuel Pérez Pereira**, político galego do PPdeG, alcalde de Padrenda.
***Manuel Pérez Rivas**, xastre e político galego que foi alcalde de Redondela.
***Manuel Pérez Rúa**, sociólogo e ensaísta galego.
***Manuel Pérez Sáenz**, empresario galego.
***Manuel Pérez Troncoso**, avogado e político galego.
Manuel Pérez Álvarez

**Manuel Pérez Álvarez**, nado en Sober o 3 de decembro de 1946, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, é inspector de Traballo. Comezou a súa carreira política nas eleccións municipais de 1987 como concelleiro en Vigo por Alianza Popular. Foi deputado no Parlamento de Galicia (1989-95) e Conselleiro de Traballo e Servizos Sociais (1990-1991).

En 1995 foi elixido, por maioría absoluta, alcalde de Vigo. Por diferenzas co partido non se presentou ás eleccións municipais de 1999, nas que o PPdeG perdería a alcaldía. Foi senador pola provincia de Pontevedra entre 1996 e 1998. En 1999 foi elixido deputado do Parlamento Europeo. Tamén foi presidente do Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular (1995).

Dende o ano 1999 ata o 2004 foi eurodiputado, participando como voceiro da Comisión de Emprego e Asuntos Sociais e como membro na Comisión de Pesca e na Delegación para as Relacións con Canadá. En outubro de 2023 a Xunta de Galicia propúxoo como presidente do Consello Económico e Social de Galicia en substitución de Agustín Hernández.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Enciclopedia Galega Universal*

### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Vigo

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Antonio Pillado

**Antonio Pillado Montero**, nado en Cambados o 22 de abril de 1936, é un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi concelleiro de Cambados e alcalde entre 1987 e 1990, sendo tamén deputado provincial. Foi deputado por Pontevedra na II lexislatura (1982-1986) e na IV, V e VI (1989-1999). Foi senador electo por Pontevedra por Alianza Popular (AP) na III lexislatura (1986-1989), durante a cal pertenceu á deputación permanente do Senado e ás comisións de Constitución e Xustiza. Foi conselleiro de Xustiza e Interior entre 1999 e 2003, sucedendo no cargo a Xesús Palmou.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Cambados

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
De Gouden Swipe

***De Gouden Swipe*** é un filme neerlandés realizado en frisón en 1996 baseado no libro *De Gouden Swipe* de Abe Brouwer. Dirixido por Steven de Jong e protagonizada por Rense Westra, Steven de Jong e Maaike Schuurmans. A estrea realizouse o 12 de setembro de 1996 nun centro sociocultural de Drachten. A canción principal do filme *In nije dei* é da banda De Kast.

## Argumento 
Douwe Wallinga (Rense Westra) gaña na década de 1830 o máis cobizado premio de carreiras de carros de Frisia, o *Gouden Swipe*, e vai celebrar a vitoria co seu amigo Wilco a un bar, cando volve á casa, seu fillo Ate (Steven de Jong) acusa a Wilco de manter relacións sexuais coa súa nai a cambio de cartos. Ate marcha con seu tío Ids e durante moito tempo pai e fillo non se falan ata que a muller de Douwe admite, antes de morrer, que o dito polo fillo é verdade, entón prodúcese a reconciliación entre os dous homes pero ao se namorar Ate de Janke Feikema (Maaike Schuurmans), filla dun traballador de seu pai orixina outro conflito ao intentar seu pai impedir que prosiga, ao que se porá fin nunha nova carreira ao gañar Ate o Goulden Swipe logo de lle estreitar de mans a Douwe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no IMDb
* Tráiler
Xoán Antonio Pillado Silvoso

**Xoán Antonio Pillado Silvoso**, nado en Fefiñáns (Cambados) o 8 de xuño de 1948, é un mestre e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura| Papeleta de [Unidade Galega (coalición)|Unidade Galega no Distrito electoral de Pontevedra nas Eleccións xerais de 1979.]]
Profesor no CEIP de Castrelo e licenciado en Xeografía e Historia pola UNED. Formaba parte do Partido Socialista Galego, presentándose por Unidade Galega ás eleccións municipais de 1979. Foi o primeiro alcalde elixido democraticamente en Cambados. En 1983 presentándose como Unión Galega, revalidou a maioría absoluta. En 1987 Pillado Silvoso non se presentou e a candidatura de AP, encabezada por Antonio Pillado Montero fíxose coa maioría absoluta. Posteriormente foi concelleiro e responsable local do BNG en Cambados, volvendo a competir pola alcaldía baixo esta formación en 1995 e 1999, se ben non foi capaz de arrebatarlle o goberno ó PPdeG. No 2003 foi elixido de novo concelleiro polo BNG na candidatura encabezada por Roque Durán.
## Obra
**Unha chea de refráns CEIP Castrelo* (coordinador; 2008)

**Confraría de Cambados : cen anos de historia* (2017)

**Onomástica popular cambadesa* (2023; prólogo de Francisco Fernández Rei)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Cambados
Sandro Veronesi

**Sandro Veronesi**, nado en Prato (Toscana) o 1 de abril de 1959, é un escritor italiano.

## Traxectoria 
Coa novela *La forza del pasato* obtivo o Premio Viareggio L. Repaci e o Premio Campiello. Gañou o Premio Strega en 2006 co libro *Caos calmo*. Desta novela, o director Antonello Grimaldi realizou unha película protagonizada por Nanni Moretti.

## Obras 
**Per dove parte questo treno allegro*, 1988.
**Gli sfiorati*, 1990.
**La forza del pasato*, 2000.
**Caos calmo*, 2005. Tradución de Carlos Acevedo, 2010, publicada en Galaxia. 
**Brucia Troia*, 2007.
**XY*, 2010.
**Profezia*, 2011.
**Baci scagliati altrove*, 2011.
**Terre rare*, 2014.
**Non dirlo. Il Vangelo di Marco*, 2015.
Alessandro Baricco

**Alessandro Baricco**, nado en Turín o 25 de xaneiro de 1958, é un escritor italiano.

## Traxectoria 
É autor de varias novelas, coas que obtivo numerosos premios literarios, entre eles o Premio Médicis Étranger en Francia e os Campiello, Viareggio e Palazzo del Bosco en Italia. Sobre a súa novela *Seda* realizouse en 2007 unha película dirixida por François Girard e protagonizada por Michael Pitt e Keira Knightley.

Tamén ten escrito contos e guións cinematográficos.

## Obra 
* *Castelli di rabbia*, 1991.
* *Oceano mare*, 1993.
* *Seda* (*Seta*), 1996. Tradución de María Cristina González Piñeiro, 2005.
* *City*, 1999.
* *Senza sangue*, 2002.
* *Omero, Iliade*, 2004.
* *Questa storia*, 2005.
* *Emaús* (*Emmaus*), 2009. Tradución de Carlos Acevedo, 2010.
* *La storia di Don Giovanni*, 2010.
**Mr Gwyn*, 2011
*''Tre volte all'alba*, 2012
**Smith & Wesson,* 2014
**La Sposa giovane'', 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Facebbok oficial
Jackie Blue

"**Jackie Blue**" é un sinxelo de Ozark Mountain Daredevils, editado en outubro de 1974 e sacado do seu álbum ''It'll Shine When It Shines*. A canción acadou o número 3 na lista *Billboard Hot 100* en 1975. The song was sung by group drummer Larry Lee.

A versión que está no álbum ten unha duración de 4:11, mentres que no sinxelo foi acurtada ata os 3:16 aínda que aparece cun tempo erróneo de 3:38. En CDs máis recentes de recompilatorios a súa duración é de 3:38.

Foi gravada pola banda The Smashing Pumpkins en 1991 como parte das gravacións do seu álbum *Gish*, e posteriromente foi editada no recompilatorio *20 Explosive Dynamic Super Smash Hit Explosions!''.
SYR2: Slaapkamers Met Slagroom

***SYR2: Slaapkamers Met Slagroom*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado o 2 de setembro de 1997. Foi o segundo das series SYR editadas polo propio selo do grupo. *SYR2* continúa a tradición da banda de escribir os libretos desta serie en distintas linguas, neste caso en neerlandés.

Un erro na fabricación inicial do vinilo resultou no prensado accidental dalgúns exemplares en negro, descoñecendose o seu número. Unha vez decatados do erro, o resto dos vinilos apareceron en azul claro.

Unha versión abreviada da composición instrumental de 17 minutos que abre o EP (con voces de Kim Gordon) aparece no álbum da banda *A Thousand Leaves*, editado en 1998 co nome "The Ineffable Me". Ademais, unha melodía de "Stil" converteuse no tema "Snare, Girl", tamén aparecido en *A Thousand Leaves*.

## Listaxe de cancións 
# "Slaapkamers met slagroom" – 17:39
# "Stil" – 7:25
# "Herinneringen" – 3:26

## Notas
Amador Vázquez Vázquez

**Amador Vázquez Vázquez**, nado en Vilamarín o 17 de maio de 1947, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Foi profesor de Ensinanza Media, xubilado en 2010. É alcalde do concello de Vilamarín dende 1983. Foi deputado na Deputación de Ourense entre 1983 e 1999. Foi Delegado Provincial de Obras Públicas e Vivenda en Ourense de 1990 a 1995. Foi senador pola provincia de Ourense na VII e VIII lexislaturas (2000-2008).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Vilamarín

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Le Mans Sarthe Basket

O **Le Mans Sarthe Basket** é un club profesional de baloncesto francés con sede na cidade de Le Mans, no País do Loira. Actualmente xoga na Ligue Nationale de Basket (LNB), a máxima categoría do baloncesto galo. No ano 1978 o club gañou o seu primeiro campionato de liga, gañando o título até en catro ocasións máis, a última en 2018.

## Historia 
En 1928, un industrial francés, Léopold Gouloumés chegou á cidade de Le Mans e fundou a Société des Comptoirs Modernes. Do mesmo xeito que moitas outras industrias do momento, Bernard Gasnal e el, fundaron o seu propio club deportivo en 1938, ao cal chamaron Goulou Club. Porén, en setembro de 1939 estalou a segunda guerra mundial e necesitábanse aos homes para loitar. Coa ausencia dos homes, as mulleres convenceron ao club para a creación dun equipo de baloncesto feminino.

En 1941 o goberno francés prohibiu aos clubs deportivos utilizar o nome dunha industria, polo que o club Goulou cambiou o seu nome polo de Modern Sporting Club. En 1952, as mozas do Le Mans gañaron o campionato nacional. A raíz diso Bernard Gasnal decidiu fundar tamén un equipo masculino. Pouco máis dunha década despois, en 1963, o novo club consegue chegar á máxima categoría. Os anos a partir da temporada 1969−70 foron moi exitosos, gañaron a Copa de Francia en 1964 e a Liga en 1978, 1979 e 1982. Despois da euforia dos partidos europeos, o rumbo do club mudou coa chegada de grandes potencias ao baloncesto francés como o CSP Limoges e o Pau-Orthez. En 1993 o club muda o nome de SCM Le Mans a Le Mans Sarthe Basket. Coa chegada do novo milenio o club converteuse nun dos habituais contendentes polo título, gañando a Copa en 2004, 2009, 2016 e a Liga en 2006 e 2018. 

### Ano a ano 
## Xogadores 
### Destacados 
* Nicolas Batum
* Yannick Bokolo
* Alain Koffi
* João Paulo Batista
* Sandro Nicević
* David Bluthenthal
* Raviv Limonad
* Hüseyin Beşok
* Sam Clancy
* Kenny Gregory
* Eric Campbell
* Hollis Price
* Shawnta Rogers
* Bobby Dixon
* Keith Jennings
* rian Chase
* Dewarick Spencer
* Dennis Hopson

## Títulos 
**Liga de Francia**
***Campións** (5): 1978, 1979, 1982, 2006, 2018
**Subcampións* (2): 2010, 2012
**Copa de Francia**
***Campións** (4): 1964, 2004, 2009, 2016
**Subcampións* (1): 2017, 2019
**Leaders Cup**
***Campións** (3): 2006, 2009, 2014
**Subcampións* (3): 2004, 2007, 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
AMOTION

***aMOTION*** é un recompilatorio da banda de rock alternativo estadounidense A Perfect Circle composto por un CD e un DVD. Foi editado polo selo Vigin Records o 16 de novembro do 2004, só dúas semanas despois do último álbum do grupo, *eMOTIVe*. O DVD está formado por vídeos musicais de sinxelos como "Judith", "3 Libras" e "Weak and Powerless" ademais de vídeos non editados anteriormente para "Blue" e "Thinking of You". O CD está composto enteriramente por remesturas dos sinxelos dos álbums *Mer de Noms* e *Thirteenth Step*. As cancións foron remesturadas por Danny Lohner, Joshua Eustis, Massive Attack e James Iha xunto a outros.

## Listaxe de pistas
### DVD 
# "Judith" (Unedited music Vídeo)
# "3 Libras" (Vídeo)
# "Weak and Powerless" (Unedited Vídeo)
# "The Outsider" (Edited Vídeo)
# "Thinking Of You" (Vídeo)
# "Counting Bodies Like Sheep to the Rhythm of the War Drums" (Vídeo)
# "Blue" (Contest Winner's Vídeo)
# "The Noose" (Vídeo ao vivo)
# "Imagine" (Vídeo)
# "The Outsider" (Director's Cut Vídeo)
# "Blue" (A Runner-up's Vídeo)
# "Blue" (B Runner-up's Vídeo)
# "Blue" (C Runner-up's Vídeo)
# "Bikini Bandits Experience" (Trailer)
# "Bikini Bandits Save Christmas" (Trailer)
# "Bikini Bandits Sauvent Le Monde" (Trailer)

### CD 
Todas as letras compostas por A Perfect Circle. 
# "Judith [Renholdër Mix]" (Danny Lohner, Joshua Eustis) - 4:24
# "3 Libras [Feel My Ice Dub Mix]" (Danny Lohner) - 4:28
# "The Outsider [Apocalypse Mix]" (Danny Lohner) - 5:28
# "Weak And Powerless [Tilling My Grave Renholdër Mix]" (Danny Lohner, Wes Borland, Joshua Eustis) - 3:05
# "The Outsider [Frosted Yogurt Mix]" (James Iha) - 4:07
# "Blue [Bird Shake Mix]" (James Iha, George Sanoff) - 3:56
# "3 Libras [All Main Courses Mix]" (Robert "3D" Del Naja acreditado como Massive Attack) - 7:16
# "The Hollow [Constantly Consuming Mix]" (Paz Lenchantin) - 3:39
# "The Hollow [The Bunk Mix]" (Troy Van Leeuwen, Josh Abraham) - 3:12
Mauricio Pochettino

**Mauricio Roberto Pochettino Trossero**, nado en Murphy (Santa Fe) o 2 de marzo de 1972, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol arxentino. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección arxentina. Actualmente adestra o Chelsea.

## Traxectoria 
Iniciada a tempada 2012–13 foi cesado como adestrador do RCD Espanyol, sendo substituído por Javier Aguirre.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Javier Clemente

**Javier Clemente Lázaro**, nado en Barakaldo o 12 de marzo de 1950, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro.

## Palmarés 
### Como xogador 
;Athletic
* Copa do Rei: 1968–69

### Como adestrador 
;Athletic
* Liga de España: 1982–83, 1983–84
* Copa do Rei: 1983–84
* Supercopa de España: 1984

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
José Luis Mendilibar

**José Luis Mendilibar Etxebarria**, nado en Zaldibar (Biscaia) o 14 de marzo de 1961, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol, que dende 2024 dirixe o Olympiacos do Pireo. Xogaba de centrocampista. 

## Traxectoria 
### Como xogador 
Mendilibar iniciouse no fútbol xogando no Bilbao Athletic&nbsp;até 1982. Foi contratado polo CD Logroñés por tres tempadas, até que en 1985 foi contratado polo Sestao Sport Club, equipo no que xogou durante sete campañas. A tempada 1993–94 foi a súa derradeira campaña como futbolista, xogando para o SD Lemona. Nunca chegou a competir en Primeira División.

### Como adestrador 
Tras retirarse dos terreos de xogo, Mendilibar iniciouse como adestrador en 1994&nbsp;como técnico do Arratia, club no que permaneceu dous anos. En 1996 foi contratado polo Athletic Club para dirixir as súas categorías inferiores, posto que deixará en 1999. Tras dous anos sen adestrar, foi contratado en 2001 para dirixir ao CD Aurrerá de Vitoria, club no que permaneceu unha tempada.

En 2002 foi contratado polo UD Lanzarote, co que logra acadar a fase de ascenso a Segunda División ese mesmo ano. Na tempada 2003–04 o equipo realiza a mellor campaña da súa historia, quedando na primeira posición. En 2004 foi contratado polo SD Eibar, co que estivo a piques de lograr o ascenso a Primeira División. Grazas á labor realizada, o Athletic Club faise cos seus servizos de cara á tempada 2005-06, mais a mala racha de resultados provocaron a súa destitución antes do final da primeira volta.

No verán de 2006 foi contratado polo Real Valladolid, converténdose no ecuador do campionato dese mesmo ano como líder destacado da Segunda División e conseguindo matematicamente o ascenso a Primeira a falta de 8 xornadas para a conclusión do campionato. O 1 de febreiro de 2010 foi destituído como adestrador do Valladolid, sendo substituído por Onésimo Sánchez, adestrador do filial.

O 14 de febreiro de 2011 anunciouse a súa contratación polo CA Osasuna, en substitución de José Antonio Camacho.

## Palmarés 
;Sevilla
* **UEFA Europa League (1):** 2022/23.
; Olympiacos F.C.
* **UEFA Europa Conference League (1):** 2023/24.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com&nbsp;
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Quique Sánchez Flores

**Enrique "Quique" Sánchez Flores**, nado en Madrid o 2 de febreiro de 1965, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de defensa e actualmente está sen equipo.

É fillo do exfutbolista Isidro Sánchez e da cantante de coplas Carmen Flores. Igualmente é parente de numerosos artistas, sobriño da mítica Lola Flores e curmán dos seus fillos Lolita, Antonio e Rosario.

## Palmarés 
### Como xogador 
;Valencia
* Segunda División: 1986–87

;Real Madrid
* Liga de España: 1994–95

### Como adestrador 
;Benfica
* Taça da Liga: 2008–09

;Atlético de Madrid
* UEFA Europa League: 2009–10
* Supercopa de Europa: 2010

;Al Ahli
* Copa da Liga dos EAU: 2011–12
* Copa Presidente dos EAU: 2012–13

;Al-Ain
* Copa Presidente dos EAU: 2013–14

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
* Datos do xogador en rsssf.com
Abel Resino

**Abel Resino Gómez**, nado en Velada (Toledo) o 2 de febreiro de 1960, é un ex futbolista español e actual adestrador do Granada Club de Fútbol.

Xogaba de porteiro e foi internacional coa selección española. Foi adestrador do Celta de Vigo.

## Traxectoria 
### Adestrador 
En xuño de 2013 chegou a un acordo para a rescisión do seu contrato co Celta de Vigo, sendo o seu substituto Luis Enrique.

## Palmarés 
### Como xogador 
;Atlético de Madrid
* Copa do Rei: 1990–91, 1991–92
* Trofeo Zamora: 1990–91

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es 
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Estevo, mártir

[300px|miniatura|Santo Estevo de [Noalla, Sanxenxo|Noalla, en Sanxenxo]]

**Santo Estevo** (do grego *Stephanos*, coroa) foi un diácono e protomártir, considerado o primeiro mártir cristián.

## Historia 
A súa figura encádrase a principios do século I, cando o cristianismo era aínda considerado unha seita máis do xudaísmo. Segundo os *Feitos dos Apóstolos*, Estevo era o líder dos sete diáconos nomeados polos apóstolos en defensa dos xudeus helenistas, os xudeus da diáspora que falaban grego a pesar de vivir en Xerusalén. Desde esta posición, Estevo denunciou as preferencias que a Igrexa daba aos xudeus hebreos fronte aos xudeus helenistas, condenando á súa vez o uso do Templo de Xerusalén como asento da idolatría contraria á Lei de Moisés e afirmando que só Xesús estaba chamado a espiritualizar o culto do templo.

Estas ideas chocaron cos intereses materiais da casta sacerdotal e coas crenzas do pobo xudeu, o que acabou incomodando aos fariseos dalgunhas sinagogas, que acusaron a Estevo ante o Sanedrín de blasfemia contra Moisés e Yahveh. A asemblea considerouno culpable e Estevo foi lapidado nos arredores de Xerusalén, ao tempo que, segundo a tradición, oraba polos seus verdugos, dicindo: "Señor, non lles tomes en conta este pecado". Entre os participantes estaba Paulo de Tarso, pero non tirando pedras, senón coidando a roupa dos que o facían. Na iconografía usual, aparece co libro dos Evanxeos na man, por ser mártir, e coas pedras coas que foi lapidado.

Trala morte de Estevo, os xudeus helenistas dispersáronse por Palestina e Antioquía, levando a súa prédica entre os pagáns. O seu martirio supuxo o fin do cristianismo como seita do xudaísmo, ao separar o culto cristián do xudeu practicado en Xerusalén. Os helenistas sentaron as bases do cristianismo concibido coma unha relixión universal, non exclusivamente xudía, concepto desenvolvido por San Paulo e ratificado no Concilio de Xerusalén.

## Veneración 
É venerado pola Igrexa Ortodoxa e a Igrexa Católica. O seu día é o 26 de decembro. Represéntase coa palma do martirio, vestiduras de diácono e cunha ou varias pedras. É o patrón dos diáconos.

En Galiza é o undécimo santo con máis advocacións, sendo patrón de 106 parroquias.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Statue St Stephen Saint-Etienne-du-Mont.jpg
Ficheiro:Museo Pontevedra, 6 Edificio, Retablo de Santo Estevo.JPG|Retablo de Santo Estevo (Museo de Pontevedra)
Ficheiro:Cambados, Castrelo 04-16a.jpg|Santo Estevo na igrexa de Castrelo (Cambados).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Míchel

**José Miguel González Martín del Campo**, coñecido como **Míchel**, nado en Madrid o 23 de marzo de 1963, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. Actualmente adestra o Olympiakos FC.

## Traxectoria 
### Adestrador 
O 14 de xaneiro de 2013 anunciouse a súa destitución como adestrador do Sevilla FC, sendo substituído por Unai Emery.

## Palmarés 
### Como xogador 
* **Copa da UEFA (2)**: 1984–85, 1985–86.
* **Liga de España (6)**: 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1994–95
* **Copa do Rei (3)**: 1981–82, 1988–89, 1992–93.
* **Copa da Liga de España (1)**: 1984–85.
* **Supercopa de España (4)**: 1988, 1989, 1990, 1993.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
* Datos do xogador en national-football-teams.com
* Datos do xogador en rsssf.com
* Datos do xogador en fifa.com
San Cibrao, Lieiro, Cervo

**San Cibrao** é un lugar da parroquia de Lieiro, do concello de Cervo. Segundo o IGE en 2009 tiña 2138 habitantes (1079 homes e 1059 mulleres), 80 menos ca dez anos antes.
## Toponimia 
O topónimo **San Cibrao** é un haxiotopónimo referido a Cibrán de Cartago e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Xeografía
Conforma unha península cara ao mar Cantábrico, formada trala unión dunha illa (Porto de Arriba) co continente (Porto de Abaixo ou Figueiras) por mor da acumulación de area. Na Atalaia da península hai un faro. O peirao está protexido por un esporón.

Ten diversas praias, como Cubelas, O Torno (onde desauga o río Cobo) e A Caosa, as dúas últimas Bandeira Azul da Unión Europea. A un quilómetro e medio da costa está o arquipélago dos Farallóns, que abrangue as illas Baixa, Sombriza e Pé.

## Historia
[esquerda|miniatura|[Istmo de San Cibrao.]]
miniatura|Museo Provincial do Mar en San Cibrao.
Nos séculos XIV e XV a aldea acollía estaleiros de carabelas e unha fábrica de salgado, da que se conservan restos coñecidos como o Castelo mariño.

Vinculado nalgún momento coas fábricas de Sargadelos, o porto de San Cibrao dotouse no século XIX co faro da Atalaia. tamén a mediados do século XIX (1850), unha real Orde constituíu a Aduana de San Cibrao, que funcionou ata o segundo terzo do século XX.

A finais do século XX, a instalación da fábrica de aluminio de Alcoa supuxo a construción do porto de San Cibrao (comercial), dependente da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao.

No antigo grupo escolar está o Museo do Mar de San Cibrao, dependente da Rede Museística Provincial de Lugo.

## Cultura e lendas 
As illas Farallóns deron pé á lenda da Maruxaina: un ser metade peixe metade muller, que toca o corno. Segundo as fontes, con boas (para avisar da proximidade dun temporal) ou malas intencións (para facer tolear a xente e que os barcos embarranquen nos Farallóns). En agosto celébrase a festa da Maruxaina, declarada de interese turístico.

En 1997 creouse a asociación cultural Os Aventados, activa na Mariña de Lugo.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Lieiro
### Parroquias de Cervo
Esteban Vigo

**Esteban Vigo Benítez**, nado o 17 de xaneiro de 1955 en Vélez-Málaga, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. Actualmente adestra o UD Almería.

## Traxectoria 
### Como adestrador 
O 20 de marzo de 2011 foi destituído como técnico do Hércules CF. O 4 de abril de 2012 foi presentado como novo adestrador do UD Almería até o final da tempada, en substitución de Lucas Alcaraz.

## Palmarés 
### Xogador 
* **Recopa de Europa (1)**: 1981–82.
* **Liga de España (1)**: 1984–85.
* **Copa do Rei (3)**: 1977–78, 1980–81, 1982–83.
* **Supercopa de España (1)**: 1983.
* **Copa da Liga de España (2)**: 1982–83, 1985–86.

### Adestrador 
;Xerez
* Segunda División: 2008–09

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Copa da Princesa de Voleibol

A **Copa da Princesa de Voleibol** é unha competición de voleibol feminino do estado español na que se enfrontan os tres primeiros clasificados da Superliga 2 xunto co equipo organizador. É a competición española máis nova, iniciada na tempada 2007-08 e dispútase anualmente.

## Palmarés
### Equipos máis laureados
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Superliga Feminina 2

### Ligazóns externas
Real Federación Española de Voleibol - Copa da Princesa
Agrupación Deportiva A Pinguela

A **Agrupación Deportiva A Pinguela** foi un equipo de voleibol galego, da vila de Monforte de Lemos. O club foi creado en 1987 e desapareceu en 2013 por falta de recursos económicos e xogadoras locais. Nos últimos anos da historia do club, o seu patrocinador principal foi a Denominación de Orixe Ribeira Sacra.
## Historia 
A AD A Pinguela foi creada en 1987 adicándose á promoción e á práctica do voleibol, e no seu segundo ano de existencia o club conseguiu presentar un equipo sénior que competiu en Segunda división, e logo de dúas tempadas conseguiu o ascenso á Superliga. O seu maior éxito chegou na tempada 1996-97, cando o seu equipo sénior conseguiu o ascenso á Superliga, a máxima categoría do voleibol español e na que permaneceu ata a tempada 2006-07, cando descendeu á segunda categoría, a Superliga 2.

Na tempada 1999-00 conseguiu o campionato de España en categoría cadete no torneo celebrado en Murcia e finaliza no terceiro posto no campionato celebrado en Madrid. Na tempada 2000-2001 conseguiu o campionato de España xuvenil celebrado ante a súa afección en Monforte de Lemos. En febreiro do 2004 organizou a XXIX edición da Copa da Raíña, aínda que finalmente o título foi ás mans do Tenerife Marichal na mesma tempada na que logrou o campionato de Europa. Con todo, na tempada 2006-07 o equipo monfortino descendía á Superliga 2 logo de perder na súa casa fronte ao Menorca ante un milleiro de persoas nas bancadas.

No 2009 o equipo sénior conseguiu chegar á final da Copa da Princesa disputada no seu pavillón, mais caeu fronte ao PDR Miranda por 3 a 2. Aínda que o gran logro desa tempada foi o retorno á máxima categoría, a Superliga, logo de proclamarse campión da Superliga 2 e conseguindo o ascenso matemático unha xornada antes da finalización da liga logo de derrotar precisamente ao PDR Miranda en Miranda de Ebro. En 2010 o club monfortino organizou a XXXV edición da Copa da Raíña e estivo a un só punto de disputar a final, na que o título foi para as vitrinas do C.A.V. Murcia 2005.

No verán de 2012 o club presentou a súa candidatura para disputar a Superliga na tempada 2012-13 malia non ter conseguido o ascenso. Finalmente o equipo sénior disputou a máxima categoría do voleibol feminino español, finalizando na oitava posición da táboa con 13 puntos, por diante dos canarios Aguere e Tenerife. En 2013 a directiva do club decidiu disolver o primeiro equipo por falta de recursos e xogadoras locais, pasando a adicarse unicamente ao traballo coa canteira.

## Patrocinadores 
* Xacobeo 2010.
* Ribeira Sacra.

## Palmarés 
* **1 Superliga 2:** 2009
* **1 subcampionato da Copa da Princesa:** 2009

## Notas
Musa ibn Nusayr

**Abu Abd ar-Rahman Musa ibn Nusayr ibn Abd ar-Rahman Zayd al-Lajmi** (en árabe,أبوعبد الرحمن موسى بن نصير بن عبد الرحمن زيد اللخمي), coñecido simplemente como **Musa**, nado no Iemen cara ao 640 e finado en Damasco, actual Siria, no 716, foi un militar musulmán, gobernador e xeneral da dinastía Omeia.

## Traxectoria 
Participou na invasión musulmá da Península Ibérica, tomando parte na guerra civil que tiña lugar no Reino Visigodo entre os partidarios de Don Rodrigo e os de Akhila II, fillo de Vitiza. Foi este último quen solicitou a axuda de Musa, penetrando en territorio visigodo no 712.

Repartiu os seus dominios entre os seus fillos, feito polo cal o califa Suleimán I chamouno a Damasco a render contas, sendo acusado de malversación. Condenárono a morte, pero finalmente conmutóuselle a pena polo pagamento dunha considerable suma de diñeiro. Pouco despois asasinárono nunha mesquita de Damasco.
## Notas
Adosinda Afónsez

**Adosinda Afónsez**, finada despois do 785, foi raíña consorte da Galiza altomedieval polo seu matrimonio co rei (*princeps*) Silo.

## Traxectoria 
Foi filla de Afonso I o Católico e da raíña Ermesinda, e irmá de Froila I e medio irmá do rei Mauregato. Por parte paterna era neta do duque Pedro de Cantabria, e por parte materna era neta de Paio de Asturias e da súa muller Gaudiosa.

Trala morte do seu irmán, o rei Fruela I, permaneceu na corte baixo a protección do rei Aurelio, e mandou ao seu sobriño Afonso ao mosteiro de San Xulián de Samos para darlle protección e formación. Na corte asturiana coñeceu a Silo, un nobre galego co que casou. Trala morte de Aurelio no ano 774, Silo pasou a ser , pasó a ser rei de Asturias.

Ao morrer Silo no ano 783 sen deixaren descendencia, Adosinda interveu para que o sucesor do rei fose o seu sobriño Alfonso, o fillo de Fruela. Porén, o trono foi tomado polo medio irmán de Adosinda, Mauregato, quen expulsou a Afonso, o cal se refuxiou en Álava.

dereita|miniatura|200px|Tumba de Silo e Adosinda.

Xa que Adosinda apoiara a Afonso, a súa posición na corte fíxose insegura, polo que ingresou no mosteiro de San Xoán de Santianes de Pravia (Pravia). Entrou como relixiosa o 26 de novembro do ano 783 ou 785 segundo o cronista Ambrosio de Morales, en presenza do abade Fidel e de Beato e Eterio, estes dous coñecidos pola controversia que mantiveron co arcebispo de Toledo Elipando de Toledo. Este mosteiro fora mandado construír por Silo, e nel foron enterrados o rei e mais a súa esposa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dacosta Martínez, Arsenio F. (1992): "Notas sobre las crónicas ovetenses del siglo IX: Pelayo y el sistema sucesorio en el caudillaje asturiano", en *Studia historica. Historia medieval* nº 10, páx. 9-46. Salamanca, Ediciones Universidad de Salamanca. Departamento de Historia Medieval, Moderna y Contemporánea.
* Flórez, Enrique (1770): *Memorias de las Reinas Católicas. Historia genealógica de la Casa real de Castilla y de León. Tomo I*.
* Solé, José María (2007): *Apodos de los reyes de España*. La Esfera de los Libros S.L.

### Ligazóns externas 
* «Adosinda, la valiente y bella nieta de Don Pelayo», artigo de Juan Antonio Cebrián, en *El Mundo*.
Luis García Plaza

**Luis García Plaza**, nado en Madrid o 1 de decembro de 1972, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
En marzo de 2014 foi destituído como técnico do Getafe tras unha serie de malos resultados. O seu substituto foi Cosmin Contra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Copa da Princesa de Voleibol 2009

A **Copa da Princesa de Voleibol 2009** foi a II edición desta competición española de voleibol. Celebrouse entre os días 10 e 11 de xaneiro do 2009 no Pavillón Municipal da Pinguela da localidade galega de Monforte de Lemos (Lugo). O campión desta edición foi o equipo rioxán do PDR Miranda, que venceu na final ao equipo local, o Ribeira Sacra por 2 a 3 (25-27, 25-15, 21-25, 25-15 e 13-15).

## Participantes
Esta edición foi disputada polos catro mellores equipos da Superliga 2, que buscaron suceder ao Haro Rioja Voley no palmarés da competición.
 
*  Ribeira Sacra
* 20px Praias de Finestrat
* 20px Cantabria Infinita
* 20px Promociones Diez Rical Miranda

## Resultados
### Semifinais
* **Ribeira Sacra 3** vs Praias de Finestrat 0 
** 25-21, 27-25 e 25-23
* **PDR Miranda 3** vs Cantabria Infinita 2
** 20-25, 11-25, 25-20, 25-20 e 15-7
### Final
* Ribeira Sacra 2 vs **PDR Miranda 3** 
** 25-27, 25-15, 21-25, 25-15 e 13-15

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Información da Copa da Princesa 2009 na web da Real Federación Española de Voleibol
Lucas Alcaraz

**Luis Lucas Alcaraz González**, nado en Granada o 21 de xuño de 1966, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
### Adestrador 
O 30 de xaneiro de 2013 anunciouse a súa contratación polo Granada CF, en substitución de Juan Antonio Anquela.

En maio de 2014 anunciouse que non continuaría no club andaluz. O seu substituto foi Joaquín Caparrós.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Tratado de Aranjuez

O **tratado de Aranjuez**, asinado en 1801, e o **tratado de San Ildefonso**, asinado en 1800, foron dous acordos segredos entre España e Francia no transcurso das guerras napoleónicas. Os principais puntos acordados incluíron a cesión a Francia das posesións españolas de Luisiana e o ducado de Parma, a cambio do Gran Ducado de Toscana, que co nome de Reino de Etruria pasou a mans do infante español Luis Francisco de Borbón-Parma.
Xosé Luís Rodríguez Pardo

**Xosé Luís Rodríguez Pardo**, nado na Coruña o 13 de decembro de 1936 e finado na mesma cidade o 12 de xuño de 2018, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Participou no Consello da Mocedade e na fundación do Partido Socialista Galego en 1963 e no Consello de Forzas Políticas Galegas. Foi fundador da Agrupación Cultural O Galo de Santiago (1961) e da Agrupación Cultural O Facho da Coruña (1963). Formou parte das primeiras directivas de ADEGA.

Partidario de achegarse ao PSOE formou parte con Ceferino Díaz e Fernando González Laxe do Colectivo Socialista-PSG, constituído o 2 de abril de 1978. Plasmaron o seu proxecto no manifesto coñecido como Documento dos 19, foron expulsados do PSG e integráronse no PSdeG-PSOE.

Participou na elaboración do Estatuto dos dezaseis, e nas Cortes Xerais no texto material do Estatuto de Autonomía de Galicia. Foi deputado pola provincia da Coruña na I lexislatura (1979-1982) e senador na II e III lexislatura (1982-1989).

Colaborou en distintos medios de prensa, como no desaparecido *Xornal.com*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
*Ficha no Congreso dos Deputados
*Ficha no Senado
*Biografía en galegos.info
Gregorio Manzano

**Gregorio "Goyo" Manzano Ballesteros**, nado en Bailén (Xaén) o 11 de marzo de 1956, é un adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
En febreiro de 2013 anunciouse a súa contratación polo RCD Mallorca, en substitución de Joaquín Caparrós. En xuño de 2013 foi relegado do posto tras o descenso do equipo a Segunda División. O seu substituto foi José Luis Oltra.

## Palmarés 
### Equipo 
;Mallorca
* Copa do Rei: 2002–03

### Individual 
* **Premio Don Balón (1)**: Adestrador do ano 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Felip Pedrell

**Felip Pedrell i Sabaté**, nado en Tortosa o 19 de febreiro de 1841 e finado en Barcelona o 19 de agosto de 1922, foi un compositor e músico catalán.

## Traxectoria 
[miniatura|Felip Pedrell, [Ramon Casas (MNAC).]]
Tivo os seus primeiros contactos coa música como cantor infantil do coro da catedral de Tortosa. Con 15 anos compuxo un "Stabat Mater" a tres voces. En 1863 Pedrell foi a Barcelona para seguir os seus estudos musicais, pero pronto viaxa a Roma (1876) e París (1877) internado polas Deputacións de Tarragona e Xirona para desenvolver os seus coñecementos musicais. Máis tarde, no ano 1894 trasládase a Madrid onde no ano 1915 se lle nomea profesor do Conservatorio.

Grazas ás súas viaxes a Italia e Francia, Pedrell foi o primeiro músico modernista catalán en contactar coa música estranxeira. Este contacto foi esencial para definir as súas futuras tendencias musicais como compositor de música culta e popular. Foi un dos introdutores en Cataluña e en España da música de Wagner.

Como renovador do panorama musical catalán, tivo un enorme prestixio que o levou a ser o mestre de músicos como Enric Granados, Manuel de Falla, Robert Gerhard, Isaac Albéniz, Lluís Millet e outros.

Pedrell tamén foi fundador de escolas de musicoloxía tanto en Cataluña coma no resto de España. Foi un compositor moi activo, desenvolvendo todos os estilos musicais. Así, ademais das súas óperas, compuxo tamén unha gran cantidade de obras líricas, poemas sinfónicos e música relixiosa e de cámara. Foi, ademais, un incualificable precursor do nacionalismo catalán.

## Obra 
### Composicións de cámara 
* *Noches de España*
* *Nocturn-trio* (1873)
* *Orientales*
* *Quartet (Cuarteto, 1879)
* *Gaillard* (1879)

### Corais 
* *Super Flumina Babilonis*

### Líricas 
* *La guardiola* (1873)

### Misas / Pezas relixiosas 
* *Al·leluia* (1865)
* *Missa per dues veus i orgue* (1857)
* *Tres Misses per tres veus i orgue* (1861, 1865 e 1866)

### Óperas 
* *L'ultimo abenzeraggio* (1874)
* *Quasimodo* (1875)
* *Cleopatra* (1878)
* *Eda* (1887)
* *Mara* (1889)
* *Els Pirineus* (1893 – 1902)
* *El comte Arnau* (1904)
* *La matinada* (1906)

### Poemas sinfónicos 
* *La veu de les muntanyes* (1877)
* *I trionfi* (1880)
* *Excelsior'' (1880)