Dusty Springfield

'''Mary Isabel Catherine Bernadette Ou'Brien**, Orde do Imperio Británico, nada en Hampstead (Londres) o 16 de abril de 1939 e finada en Henley-on-Thames (Oxfordshire) o 2 de marzo de 1999, foi unha cantante inglesa de pop soul, máis coñecida como **Dusty Springfield'*.

Gozou dunha gran popularidade durante a década de 1960, representando o lado máis sofisticado do *Swinging London* e sendo considerada unha icona polo movemento mod. A comezos da década de 1970 converteuse nun símbolo para a cultura lesbiana tras facer pública a súa bisexualidade. Tras unha etapa de menor relevancia, recobrou notoriedade a finais dos anos 80 grazas ás súas colaboracións co dúo Pet Shop Boys.

## Traxectoria
O seu pai, admirador da música clásica e o jazz, transmitiulle a súa paixón pola música, e xa desde nova Dusty comezou a mostrar interese polo jazz, o blues e en especial pola estadounidense Peggy Lee, a quen tomou como referencia para a súa carreira como cantante.

En 1959 formou un grupo vocal feminino chamado The Lana Sisters. Tras a súa disolución ese mesmo ano, creou un grupo de folk chamado The Springfields xunto ao seu irmán Dion e a Tim Field, momento tras o cal os dous irmáns cambiarían os seus nomes artísticos polos de Tom Springfield e Dusty Springfield. O grupo obtivo un grande éxito tanto no seu país como nos EUA con cancións como "Silver Threads and Golden Needless", "Island of Dreams" ou "Bambino".

### A época dourada 
Tras a separación de The Springfields, Dusty iniciaría a súa carreira en solitario en 1963 co single "I Only Want To Be With You", canción con claras influencias dos grupos femininos de soul da *Motown* ou os producidos por Phil Spector. Neste tema, ademais de cantar, Dusty involucrouse na produción e os arranxos, algo que a partir de entón sería unha constante ao longo da súa carreira. O sinxelo logrou un destacado éxito, levándoa a ser a cantante máis coñecida no seu país e unha referencia para moitas mozas británicas, quen imitaban o seu peiteado e a súa maquillaxe.

O éxito seguiulle acompañando durante o ano seguinte co seu primeiro álbum *A Girl Called Dusty'' e con singles como "Wishin' and Hopin", "I Just Don't Know How to do with Myself" ou "All Cried Out". No mesmo ano protagonizou un incidente tras negarse a actuar en Suráfrica se non se permitía que ao seu concerto asistisen persoas de raza negra, motivando a súa saída do país africano e a demanda ao goberno tras as presións recibidas para que actuase.

Dusty mantivo a súa notoriedade durante os seguintes anos, colocando nos primeiros postos das listas de éxitos cancións como "You Don't Have to Say You Love Me", que alcanzou o número un no Reino Unido e que se mantivo no *top ten* durante 13 semanas seguidas. Outros singles emblemáticos deste período foron "Sunny", "Losing You" ou "The Look of Love", canción composta por Burt Bacharach e Hal David e que foi o tema principal da banda sonora da película *Casino Royale*. Tamén presentou un programa na televisión británica dedicado ao soul chamado *The Sound of Motown*.

Cara a 1967 Dusty comezaría a perder popularidade a causa do auxe do rock psicodélico e a cultura hippy, expóndose un novo enfoque á súa música para adecuarse á nova situación. Así, dous anos máis tarde gravaría o seu álbum máis emblemático, *Dusty in Memphis*. Con este disco, Dusty non conseguiu recuperar o éxito masivo, pero obtivo o recoñecemento dos críticos, quen o sinalaron como o seu mellor traballo, chegando a miúdo a figurar nas listas dos mellores álbums da historia do rock. O tema máis coñecido do disco, "Son of a Preacher Man" foi versionado por Aretha Franklin pouco despois.

### O declive 
A principios da década de 1970 gravou discos como *A Brand New Me* ou *Cameo*, que foron aclamados polo crítica pero non polo público, e comezou unha crise persoal. Nesta época Dusty instalouse nos Estados Unidos. Durante o resto dos 70 e a primeira metade dos 80, seguiu gravando algúns discos, aínda que sen a calidade dos seus mellores tempos.

### Segunda mocidade 
En 1987 aceptou unha invitación de Pet Shop Boys, un dos grupos máis populares do momento e que a admiraban incondicionalmente, para intervir na canción "What Have I Doe to Deserve This", incluída en *Actually*, o segundo disco do dúo británico. A canción chegou ao posto 2 nas listas de éxitos británicas.

A súa colaboración entre Dusty e o dúo pop continuou co álbum *Reputation* (1990), que Pet Shop Boys escribiron e produciron para ela; nel estaba presente o son tecno pop característico do dúo e serviu para relanzar a carreira de Dusty.

### Últimos anos 
En 1994 Quentin Tarantino rescataría o clásico "Son of a Preacher Man" para incluílo na banda sonora da súa película *Pulp Fiction*, e no mesmo ano editouse un documental sobre a súa vida titulado *Full Circle*.

Un ano máis tarde gravaría o seu último disco en estudo, *A Very Fine Love*, e pouco máis tarde foille diagnosticado un cancro de mama, co que loitou até o día da súa morte, o 2 de marzo de 1999 aos 59 anos. No día da súa morte a raíña Isabel II do Reino Unido ía concederlle a Orde do Imperio Británico. Poucos días despois, entraría de maneira póstuma no Salón da Fama do Rock nunha cerimonia en Nova York.

## Discografía 
### Álbums 
* *A Girl Called Dusty* (1964)
* *Stay Awhile/I Only Want To Be With You* (1964)
* *Dusty* (1964)
* *Ooooooweeee*!!! (1965)
* ''Ev'rything's Coming Up Dusty* (1965)
* *You Don't Have to Say You Love Me* (1966)
* *Where Am I Going?* (1967)
* *The Look of Love* (1967)
* *Dusty... Definitely* (1968)
* *Dusty in Memphis* (1969)
* *From Dusty With Love* (1970)
* *A Brand New Me* (1970)
* *See All Her Faces* (1972)
* *Cameo* (1973)
* *Longing* (1974)
* *It Begins Again* (1978)
* *Living Without Your Love* (1979)
* *White Heat* (1982)
* *Reputation* (1990)
* *A Very Fine Love'' (1995)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
* Biografía de D. Springfield en Pseudoguetho
* Adianto do biopic sobte D. Springfield