Pegaso (automoción)

**Pegaso** foi a marca comercial da empresa española **ENASA** (Empresa Nacional de Autocamiones, S. A.) utilizada nos seus automóbiles, camións, autobuses e tractores. 

Foi un dos principais fabricantes europeos de vehículos industriais. En 1990 foi vendida ao grupo italiano Iveco, pertencente ao grupo Fiat, integrando o consorcio os seus automóbiles e camións.

## Historia 
ENASA (Empresa Nacional de Autocamiones, S.A.) foi unha empresa española dedicada á fabricación de vehículos industriais, principalmente camións, que durante a década de 1950 tamén produciu os automóbiles deportivos **Pegaso Z-102**. ENASA foi fundada polo Instituto Nacional de Industria (INI) en 1946, da man de Wifredo Ricart, quen recibiu o encargo do presidente do INI Juan Antonio Suances, xeneral de división da rama de enxeñeiros navais. 

Para a fundación de ENASA utilizouse a división de automóbiles de Hispano-Suiza, que fora nacionalizada polo Estado español en 1946. Poucos anos despois inaugúrase a colonia Cidade Pegaso en Madrid, para os traballadores da empresa.

Con ENASA sentábase a base dunha industria automobilística nacional nun momento de total illamento económico e político de España. As necesidades daquel momento eran primarias: camións, tractores e tecnoloxía. Así, sobre os restos de Hispano-Suiza naceu ENASA, cuxa prioridade era a produción de vehículos de transporte pesado e público.

Contra 1968 ENASA conseguiu facerse co control da empresa rival SAVA. Adquiriu a súa fábrica de Valladolid e herdou desta o seu modelo J4, á vez que eliminou da súa gama todos os modelos de camións que facían a competencia.​ 

A empresa mantivo a súa sede central nas antigas instalacións de Hispano-Suiza en La Sagrera, até que en 1980 se trasladou á Zona Franca de Barcelona. En marzo de 1984 adquiriu a empresa británica Seddon Atkinson polo simbólico prezo de unha libra esterlina ao seu anterior socio International Harvester.​

En 1990 foi vendida ao consorcio Iveco, pertencente ao grupo Fiat, aínda que a produción de camións e motores para autobuses Pegaso non cesaría até 1995.

## Volume de vendas 
[miniatura|220px|Camións Pegaso da Infantaría de Mariña do [Perú]]

## Venda a Iveco 
Coa entrada de España na por entón Comunidade Económica Europea, Pegaso decidiu abrirse a novos mercados no continente. Para iso debía actualizar a súa gama, que daquela estaba anticuada. Porén, a situación económica da empresa non era a ideal, polo que estas reformas serían difíciles de aplicar. Ademais, tamén se necesitarían actualizar os motores pola entrada en vigor da normativa europea sobre emisións.

O proceso de venda desta empresa nacionalizada comezou en 1989. Presentáronse varias compañías de orixe europea e xaponesa, aínda que as nipoas foron descartadas por non pertenceren ao Espazo Común. O comprador elixido foi un consorcio formado polas empresas MAN e Daimler-Benz, que estarían dispostas a pagar un total de 28 800&nbsp;millóns de pesetas polo 80 % da empresa e polas súas instalacións co compromiso de manter a marca. Porén, a Comisión Europea vetou a compra por motivos de competencia, ofrecendo como alternativa que só unha das dúas (Daimler-Benz ou MAN) compraran Pegaso e ambas as dúas desistiron. 

En primeira instancia a elección destas empresas obrigou ao Instituto Nacional de Industria a rexeitar ofertas dos fabricantes Volvo Trucks, DAF e Iveco. Porén, dada a negativa por parte dos fabricantes alemáns, os propietarios de ENASA tiveron que aceptar a menos mala do resto das ofertas, sendo Iveco quen ofreceu unha suma de 1 200&nbsp;millóns de pesetas por un paquete do 60 % das accións da empresa.

## Logotipo 
Desde 1936, Wifredo Ricart estivo traballando no departamento de aviación de Alfa Romeo, onde era o encargado do mantemento dos motores Bristol Pegasus de orixe británica. Á súa volta a España, en 1946, decidiu utilizar o nome do cabalo alado para as súas creacións.

O deseño do escudo foi realizado polo propio Ricart tras varios esbozos, elixindo a figura equina en salto. Este cabalo encóntrase inscrito nun círculo de cor escura para simbolizar a dimensión global do proxecto. Ademais, por detrás de toda esta figura, pódese encontrar unha gran V metálica sinalando os motores V8 que equipaban os seus modelos. Porén, este pegaso non dispón de ás, xa que a figura do cabalo alado no mundo da automoción xa era unha marca rexistrada da petroleira estadounidense Mobil.

Este feito tamén se pode comprender como un ataque cara ao *Cavallino Rampante* de Enzo Ferrari, con quen non tivo unha boa relación durante a súa etapa en Italia. Segundo a propia cita de Ricart:

## Galería 

Pegaso Barqueta Pedralbes - 001.jpg|Pegaso Barqueta Pedralbes.
Pegaso Z-102 Spyder (7873592174).jpg|Pegaso Z-102 Spyder.
Pegaso Z-102 coupé (7018296057).jpg| Pegaso Z-102 Coupé.
SAVAJ4.jpg|Sava-Pegaso J4 (1976).
Autobús Pegaso 5020 Seida número 120 de Urbas.jpg|Autobús Pegaso 5020 Seida.
Autobús de Spanair (3435388221).jpg|Autobús de *Spanair*.
Autobús urbano Pegaso de la CTM en Algeciras (1997), España.jpg|Autobús urbano Pegaso da CTM de Alxeciras (en 1997).
Pegaso Troner Presno.JPG|Pegaso Troner.
Pegaso 3046 cisterna Ejército español.JPG|Pegaso 3046 camión cisterna do Exército español.
Museo del Aire - armored vehicle.jpg|BLR Pegaso 3545. Museo de Aeronáutica y Astronáutica de España. Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ariño Planchería, César (2008): *De Hispano a Pegaso. 100 años de transporte público en España* Barcelona: MAF Editor. ISBN 978-84-8675-862-2.
* Lage, Manuel (1992): *Hispano-Suiza/Pegaso. Un siglo de camiones y autobuses*. Barcelona: Lunwerg Editores. ISBN 978-84-7782-236-3.