open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
North European Basketball League

A **North European Basketball League (NEBL)** foi unha liga de curta vida fundada en 1998 por Šarūnas Marčiulionis. Esta liga foi o primeiro proxecto de liga comercial rexional de Europa, e inicialmente estaba formada polos mellores equipos de cinco países: Lituania, Letonia, Estonia, Suecia e Finlandia.

## Historia 
En 1999 tivo lugar a primeira edición, que contou con oito equipos dos países creadores. Logo a competición comezou perdendo as súas características rexionais, incluíndo equipos de Europa central (Polonia, Chequia), Europa occidental (Dinamarca, Alemaña, Bélxica, Países Baixos, Reino Unido) e o Leste de Europa (Rusia, Ucraína, Belarús); logo, do Sur de Europa (Bulgaria, Macedonia do Norte, Romanía, Serbia) e mesmo de Israel e Turquía. Na tempada 2001-02 participaron 31 equipos de 19 países (dende Israel a Reino Unido). A Final Four da NEBL xogouse sempre en Vilnius, Lituania.

Na tempada 2002 os mellores clubs coma o CSKA Moscova, o Žalgiris ou o Maccabi perderon o seu interese na competición en favor da nova e máis atractiva comercialmente Euroliga. Na tempada 2002-03 disputouse por última vez esta competición entre os catro equipos que non abandonaran a competición nunha Final Four. A NEBL transformouse máis tarde (dende o 2004) na actual Baltic Basketball League cos 10 mellores equipos de Lituania, Letonia e Estonia participando nela.

## Tempadas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baltic Basketball League
* VTB United League

### Ligazóns externas 
* NEBL slogan: Break the ice!
Celestino García Braña

**Celestino García Braña**, nado en Mieres (Asturias) o 18 de abril de 1945 e radicado en Pontevedra, é un arquitecto e político galego.

## Traxectoria 
Formou parte do Comité Central do Partido Comunista de Galicia. Presentouse como candidato polo PCE ás eleccións xerais de 1977 pola provincia de Pontevedra, e volveu ser candidato ao Congreso do PCE nas eleccións de 1979. É profesor titular na área de Composición arquitectónica do departamento de Composición da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña.

Decano Presidente e representante do COAG no Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España dende 2005, é membro da Real Academia Galega de Belas Artes como académico numerario da Sección de Arquitectura dende o 1 de abril de 2006.

## Obras 
* Albergue de peregrinos en Triacastela en colaboración con Gonzalo de Pedro Quijano, José Manuel Pichel Pichel e Javier Reboredo Chaves.

* Rehabilitación e ampliación do Museo de Pontevedra. (1999-2002, en colaboración con Francisco Javier Reboredo Chaves).
* Albergue de peregrinos do Camiño de Santiago en Bendoiro (Lalín) (2001-2004).
* Rehabilitación e restauración do Edificio do Colexio Oficial de Aparelladores e Arquitectos Técnicos de Pontevedra na praza do Peirao. (2002-2005). 

## Premios 
* 1986 Mellor obra construída na provincia de Pontevedra. Casa Samuel.
* 1980-1990 I Mostra de 10 anos de Arquitectura Española. Nave para reparación de Redes. Sada (Coruña)
* 1991 Accesit.  III Premio COAG de Arquitectura na Categoría Rehabilitación Casa en Viascon (Pontevedra).
* 1991-1993. Mostra de Arquitectura Española. Alberge de Peregrinos no Camiño de Santiago en Ribadiso. Arzua (Coruña)
* 1993 Accesit. IV Premio  COAG de Arquitectura na Categoira de Rehabilitación. Colegio de Médicos. Pontevedra. 
* 1993-1994. III Bienal de Arquitectura Española. Finalista. Albergue de peregrinos en Triacastela. Lugo
*1995  Primeiro Premio. V Premio COAG de Arquitectura na categoría Edificio de nueva planta pola obra *Albergue de peregrinos en Triacastela*.
* 2005 Accésit. X Premio COAG de Arquitectura na Categoría Rehabilitación pola obra *Rehabilitación y ampliación do Museo de Pontevedra*.
* 2005 Accésit  XI Premio COAG de Arquitectura na categoría Rehabilitación pola obra *Albergue de peregrinos en el Camiño de Santiago en Bendoiro*.
* 2005 Finalista Premio nacional de Arquitectura Manuel de la Dehesa. Alberge de Peregrinos no Camiño de Santiago en Bendoiro. (Pontevedra).
* 2005 Premio  EUROPEAN AWARD FOR ARCHITECTURAL HERITAGE INTERVENTION. AADIPA. Contorno do Mosteiro de Caaveiro. (Coruña)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
PLISAN

**PLISAN** (**P**lataforma **L**oxística **I**ndustrial de **S**alvaterra - **A**s **N**eves), tamén chamado Porto Seco, é unha zona industrial e loxística galega, a maior da eurorrexión Galicia-Norte de Portugal. Sitúase entre os concellos de Salvaterra de Miño e As Neves. Os promotores desta zona industrial son a Xunta de Galicia, a Autoridade Portuaria de Vigo e o Consorcio da Zona Franca de Vigo.

## Historia 
Os seus trámites comezaron en 2001 cunha superficie inicial de 4.000.000 metros cadrados, posteriormente reducida a 3.091.000. Logo de máis de 106 millóns de euros gastados (dos que 40 foron destinados a expropiacións), na actualidade apenas se teñen urbanizados 950.000, os situados máis ao sur.

Xa en 2005 o daquela presidente da Xunta de Galicia, Manuel Fraga, ratificaba publicamente a inminente construción da PLISAN perante as dúbidas xurdidas entre o empresariado vigués. O seu sucesor no goberno galego, Emilio Pérez Touriño, sería quen colocaría a primeira pedra ese mesmo ano e a mediados de 2007 anunciaba o remate das obras para o verán de 2008. A piques de rematar o seu primeiro e único mandato, en 2009, Touriño anunciaba a urbanización e a instalación de empresas para ese ano.

A mediados de 2015 a Xunta de Galicia ordenou a suspensión parcial das obras, con todo, en outono puideron comezar as obras de urbanización dos sistemas xerais. En febreiro de 2017 anunciábase que os primeiros 100.000 m2 haberían de se comercializar a 50 €/m2. Porén, en abril dese mesmo ano, volvíanse suspender as obras de urbanización após a baixa temeraria na adxudicación do contrato.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Porto seco de Monforte de Lemos
### Ligazóns externas
* Vista Aérea en Google Maps
AG-51

A **AG-51** é unha autovía autonómica proxectada para dar acceso á PLISAN desde a A-52. A obra foi adxudicada en febreiro de 2010 a Dragados SA e OCASA por un importe de 18 millóns de euros. A lonxitude total é de 4,5 quilómetros cunha velocidade limitada a 120&nbsp;km/h.

A súa posta en servizo foi adiada en diversas ocasións: primeiramente estaba prevista para 2009, logo 2012 e logo 2013, porén non estaría -parcialmente- en funcionamento até febreiro de 2015 para dar servizo, cun tramo de 2,36&nbsp;km, a dúas parroquias de Salvaterra.

No Plan MOVE recóllese unha ampliación cara Portugal mediante unha nova ponte internacional no horizonte 2020.

## Futuros enlaces
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*PLISAN
Ordem e Progresso (álbum)

***Ordem e Progresso*** é un disco do grupo brasileiro Estado Deplorável, sacado do prelo en marzo de 2010.

## Temas 
# "Brasil"
# "A Virtude, a Incerteza e a Moral"
# "Futuro Incerto"
# "Um Grito de liberdade"
# "Heróis Falidos"
# "Vidas Vazias"
# "Guerra Civil"
# "Preconceito"
# "Impérios Extintos"
# "Marcas da Guerra"
# "Roberto"
# "Quarenta e Uma"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* OI! OI! OI! OI! Fotolog de Estado Deplorável
Screaming Fields of Sonic Love

***Screaming Fields of Sonic Love*** é un álbum recoplilatorio da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado o 25 de abril de 1995 a través do selo DGC Records. Os temas están sacados dos seus principais álbums dos 80, pero están ordenadas en orde cronolóxica inversa á súa edición, comezando coas cancións do *Daydream Nation*, lanzado en 1988, e rematando coas do seu traballo homónimo de 1982. O lanzamento deste recompilatorio coincidiu coa aparición dunha colección de vídeos musicais co mesmo nome, que contén todos os videoclips da banda dos anos 80.

## Listaxe de cancións
## VHS 
# "Inhuman" (extracto, ao vivo en fronte do The Zap, Brighton, 8 de novembro de 1985) [non listado]
# "Death Valley '69" (con Lydia Lunch, dir. Richard Kern)
# "Shadow of a Doubt" (dir. Kevin Kerslake)
# "Beauty Lies in the Eye" (dir. Kevin Kerslake)
# Ciccone Youth "Addicted to Love" (dir. Kim Gordon)
# Ciccone Youth "Macbeth" (dir. Dave Markey)
# "Teen Age Riot" (dir. Sonic Youth)
# "Silver Rocket" (dir. Charles Atlas)
# "Providence" (dir. Peter Fowler & Sonic Youth)
# "Candle" (dir. Kevin Kerslake)
# "Silver Rocket" (con Don Fleming, ao vivo en *Night Music*, episodio 210, 1989) (dir. John Fortenberry)
# "I Wanna Be Your Dog" (con David Sanborn & Indigo Girls, ao vivo en *Night Music*, episodio 210, 1989) (dir. John Fortenberry)
# "Schizophrenia" (ao vivo no The Town and Country Club, Londres, 4 de xuño de 1987)
# "I Wanna Be Your Dog" (con Iggy Pop, ao vivo en The Town and Country Club, Londres, 4 de xuño de 1987)
# O sobriño de Thurston Moore John e as súas tres irmás interpretando "My Friend Goo" (Hyper version) (dir. Thurston Moore) [non listado]
# O sobriño de Thurston John e as súas tres irmás interpretando "My Friend Goo" (Bored version) (dir. Thurston Moore) [non listado]
# "Brother James (ao vivo en The Zap, Brighton, 8 de novembro de 1985) [non listado]
The Destroyed Room: B-sides and Rarities

***The Destroyed Room: B-sides and Rarities*** é un álbum recompilatorio de Sonic Youth, editado o 12 de decembro do 2006.

## Listaxe de cancións 
# "Fire Engine Dream" – 10:22
# "Fauxhemians" - 4:04
# "Razor Blade" - 1:08
# "Blink" - 5:27
# "Campfire" - 2:19
# "Loop Cat" - 5:39
# "Kim's Chords" - 6:02
# "Beautiful Plateau" - 3:07
# "Three Part Sectional Love Seat" - 8:16
# "Queen Anne Chair" - 4:37
# "The Diamond Sea" - 25:48
Hits Are for Squares

***Hits Are for Squares*** é un recompilatorio da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado por Starbucks Music o 10 de xuño do 2008. O álbum contén 16 temas, os 15 primeiros seleccionados por outros artistas amigos da banda, e o 16, "Slow Revolution", é unha gravación exclusiva da banda para este disco, non dispoñible noutra edición.

O título "Hits Are For Squares" está collido da letra do tema descartado para o álbum *Rather Ripped* "Eyeliner". O álbum só está dispoñible en cafeterías Starbucks.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas son as versións orixinais dos álbums dos que foron extraídos.
#"Bull in the Heather" (seleccionada por *Catherine Keener*) (do *Experimental Jet Set, Trash and No Star*)
#"100%" (seleccionada por *Mike D*) (do *Dirty*)
#"Sugar Kane" (seleccionada por *Beck*) (do *Dirty*)
#"Kool Thing" (seleccionada por *Radiohead*) (do *Goo*)
#"Disappearer" (seleccionada por *Portia de Rossi*) (do *Goo*)
#"Superstar" (seleccionada por *Diablo Cody*) (do *If I Were A Carpenter*)
#"Stones" (seleccionada por *Allison Anders*) (do *Sonic Nurse*)
#"Tuff Gnarl" (seleccionada por *Dave Eggers* & *Mike Watt*) (do *Sister*)
#"Teen Age Riot" (seleccionada por *Eddie Vedder*) (do *Daydream Nation*)
#"Shadow of a Doubt" (seleccionada por *Michelle Williams*) (do *EVOL*) 
#"Rain on Tin" (seleccionada por *Flea*) (do *Murray Street*)
#"Tom Violence" (seleccionada por *Gus Van Sant*) (do *EVOL*)
#"Mary-Christ" (seleccionada por *David Cross*) (do *Goo*)
#"World Looks Red" (seleccionada por *Chloe Sevigny*) (do *Confusion is Sex*)
#"Expressway To Yr Skull" (seleccionada por *The Flaming Lips*) (do *EVOL*)
#"Slow Revolution" (nova gravación exclusiva)
Cantaría

A **cantería** ou **cantaría** é a arte de labrar a pedra para o seu emprego posterior en construcións. Asócianse varios oficios a esta técnica, sendo os máis destacables os canteiros.
[miniatura|Mestre canteiro representado nun [canzorro medieval.]]
O traballo de canteira mecanizouse en gran parte, ocasionando a desaparición paulatina dos oficios da cantaría. Actualmente, a súa produción está dirixida, preferentemente, cara a restauración de edificacións de alto valor arquitectónico e patrimonial, para o revestimento de fachadas e a elaboración de fábricas de pedra.

## Materia prima 
A pedra é a materia prima da cantería, variando a técnicas e ferramentas usadas, en función das súas propiedades propias como a dureza, fraxilidade, composición xeolóxica etc

## Proceso de elaboración e oficios 
O proceso de traballo comeza coa extracción da rocha da canteira, cun subsecuente despece de bloques, aplicarlle un escuadro, para finalmente proceder a labrar os cachotes.

Este proceso consta de catro fases, intervindo en cada unha diferentes artesáns:
* extracción do material, seguindo a veta, ou febra, con cuñas, marrón, barra e pico de recalar;
* redimensión do bloque de pedra, empregando cuñas, pico, mandarria e escuadro;
* proporcionar as formas idóneas, realizado polo canteiro;
* acabado final, incluíndo, ás veces, detalles decorativos.

## Marcas de cantería 
Os antigos artesáns marcaban os seus traballos cuns signos chamados marcas de canteiro, recoñecibles entre eles, os cales tamén aparecían gravados na súas ferramentas de traballo. Eran marcas moi simples, compostas por raias, puntos, cruces, ou coa letra inicial do nome. Estes signos servían de referencia para coñecer a produción de cada artesán; e foron profusamente empregadas na arquitectura medieval.

## Ferramentas 
No proceso de elaboración da pedra necesítase un amplo número de utensilios e ferramentas, entre as que encontramos:
* utensilios de medición, como metros, compases e escuadros;
* ferramentas de percusión, como cuñas, mazos, marrón, picos, martelos, buxardas, escodas, macetas etc.,
* ferramentas de corte, como serras e tronzadores,
* ferramentas de acabado, como ciceis, punzóns, trinchante, fiador, formón, escoupros, abuxardadoras e chumbadas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marca de canteiro
Ordem e Progresso

[330px|miniatura|O lema **Orde e Progreso**, utilizado na [bandeira do Brasil, está inspirado por Auguste Comte.]]
**Ordem e Progresso** (en galego: *Orde e Progreso*) é o lema nacional da República Federativa do Brasil dende o momento da súa formación.

## Orixe 
O lema está inspirado por un lema do filósofo francés Auguste Comte. Ten a súa orixe nalgunhas persoas pertencentes ao movemento que depuxo a Monarquía e proclamou a República no Brasil, seguidores dos ideais de Comte.

## Significado 
O lema é a forma abreviada dun adaxio do positivista Auguste Comte: "O Amor por principio e a Orde por base; o Progreso por fin" (en francés: ''L'amour pour principe et l'ordre pour base; le progrès pour but.''). O seu significado ten que ver coa realización dos ideais republicanos: a busca de condicións sociais básicas (respecto aos seres humanos, salarios dignos etc.) e a melloría do país (en termos materiais, intelectuais e, principalmente, morais).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira do Brasil
* Escudo do Brasil

### Ligazóns externas 
* BRAZIL: Order and Progress, Ronald Hilton, World Association of International Studies Forum Q&A
Cancioneiro de Belém

miniatura|Páxina de título
O **Cancioneiro Musical de Belém**, ou simplemente **Cancioneiro de Belém** (Santa Maria de Belém (Lisboa), Museo Nacional de Arqueoloxía e Etnoloxía, Ms 3391) é un manuscrito portugués do inicio do século XVII que contén música e poemas da época renacentista.

## O manuscrito 
Este pequeno cancioneiro de apenas 18 cancións foi descuberto entre os códices do Museo Nacional de Arqueoloxía e Etnoloxía, en Belém, ao final da década dos 60 polos profesores Arthur Lee-Francis Askins e Jack Sage, especialistas na lírica quiñentista ibérica. Posteriormente foi estudado por Manuel Morais, quen publicou en 1988 unha edición crítica do cancioneiro, xuntamente coa transcrición para notación musical moderna das dezaoito cantigas.

O manuscrito chegou aos nosos días con 77 folios de tamaño 191 x 130&nbsp;mm, sendo que as cancións se estenden do folio 58v ao 74. En data aínda descoñecida, recibiu unha encadernación en pel castaña, en cuxo lombo se le o título *Manuscriptos / Varios*.

No interior do cancioneiro unha inscrición informa: *Porto, dia de S. Miguel, [1]603*. Entre tanto, as músicas nel contidas son anteriores a 1603, tendo sido datadas como pertencentes á segunda metade do século XVI (c. 1560-1580). No cancioneiro están rexistrados os únicos madrigais portugueses manuscritos dos que se ten noticia, cantigas e dous raros exemplos de vilancicos relixiosos, un para o Nadal e outro para Corpus Christi.

Algunhas poucas cancións encóntranse duplicadas noutros manuscritos portugueses, como por exemplo no Cancioneiro de Elvas, e nalgunhas edicións impresas españolas do século XVI, mais a maioría delas áchanse unicamente neste manuscrito.

## As obras musicais 
miniatura|O vilancico "Pues a Dios humano vemos" 
A seguir inclúese a lista das obras (cos títulos orixinais).

Concordancias con outros manuscritos:
 
* **[CME]** - Cancioneiro Musical de Elvas (P-Em 11793)

## As obras literarias 
Entre os poetas identificados encóntranse Don Manuel de Portugal (1516-1606) e o poeta-músico Jorge de Montemor (c.1520-1561), ademais dos casteláns Garcilaso de la Vega (1503-1536) e a descoñecida poetisa Cetina "La monja".

## Discografía 

* 1964 - **[STU]** **Frühe spanische Musik im "Goldenen Zeitalter"**. Studio der frühen Musik. Telefunken "Das Alte Werk" AWT 8039 (EP).
* 1988 - **[SEG]** **Música Maneirista Portuguesa - Cancioneiro Musical de Belém**. Segréis de Lisboa. Movieplay.
* 1998 - **[UFF]** **Música no tempo das Caravelas**. Música Antiga da UFF.
* 2005 - **[BAL]** **Amor e Devoção - Música Ibérica dos séculos XIII a XVI**. Il Dolce Ballo. Selo independente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Descrición dos estilos gráficos utilizados
FIBA EuroCup Challenge

A **FIBA EuroCup Challenge**, chamada inicialmente **Copa de Campións da FIBA**, **Copa de Europa da FIBA** (ou **Copa da FIBA Europa**) como complemento da daquela **Liga Europea da FIBA** (ou **Liga da FIBA Europa**), foi a segunda competición en importancia organizada pola FIBA Europa. Foi a cuarta competición de clubs en importancia do continente.

Ademais do trofeo en si, o premio extra para os seus finalistas era o dereito a participar na seguinte edición da FIBA EuroCup.

## Sistema de competición 
A competición organizábase do seguinte xeito:
* Unha **primeira fase** na que participaban 16 equipos, que se distribuían en catro grupos de catro equipos cada un. Xogábase en forma de liguiña, de tal xeito que tódolos participantes encadrados nun mesmo grupo se enfrontaban entre si en dúas ocasións (ida e volta). Os dous primeiros clasificados de cada grupo avanzaban á seguinte fase.
* Uns **play offs** a ida e volta de cuartos de final, semifinais e final.
Durante as dúas primeiras edicións da competición, os equipos agrupábanse en conferencias segundo criterios xeográficos e o título decidíase nunha Final Four paneuropea que organizaba un dos clubs clasificados.

## Final Fours 
## Palmarés 
### Clubs 

### Adestradores 

## Véxase tamén 
* FIBA
* FIBA Europa
* FIBA EuroCup

## Ligazóns 
* FIBA (Web Oficial) 
* FIBA Europa (Web Oficial)
EuroChallenge

O **EuroChallenge** (chamada **FIBA Europe League** entre 2003 e 2005, e **FIBA EuroCup** entre 2005 e 2008) foi unha competición de baloncesto organizada pola FIBA Europa, sendo a máxima competición masculina que organiza. Nesta competición xogaban os mellores equipos de Europa que non se clasificaron para a Euroliga ou a Copa ULEB, isto é as competicións da Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Non debe confundirse coa FIBA EuroCup Challenge, a extinta segunda competición organizada pola FIBA Europa disputada entre o 2002 e o 2007. No ano 2015, a FIBA disolveu a competición para empezar unha nova, a FIBA Europe Cup, co obxectivo de competir coa Eurocup.
 
## Historia 
Co propósito de dar continuidade á histórica **Copa de Europa**, disputada por última vez co nome de Suproliga na tempada 2000-01, o torneo naceu na tempada 2003-04 coa denominación de **Liga Europea da FIBA**.

Ao consolidarse a **Euroliga** como máxima competición continental, en novembro de 2004 a FIBA chegou a un acordo coa organización que representa aos equipos escindidos na tempada 2000-01 para recoñecela como sucesora da **Copa de Europa** e, á súa vez, renomear á súa Liga Europea como **Eurocopa** de cara á seguinte tempada, converténdose así na terceira competición en importancia no ámbito dos clubs europeos.

O trofeo que se lle entrega ao equipo campión é o mesmo que se empregaba para tal efecto durante a etapa da Copa de Europa. O Maccabi Tel Aviv gravou o seu nome na placa situada na base que acompaña ao trofeo ao gañar a Suproliga no 2001.

## Sistema de Competición 
A competición organizábase do seguinte xeito:

* Unha **primeira fase**, na que participan 32 equipos, que se distribúen en oito grupos de catro cada un. Xógase a xeito de liguiña, de tal xeito que tódolos participantes encadrados nun mesmo grupo se enfrontan entre si en dúas ocasións (ida e volta). Os dous primeiros clasificados de cada un avanzan á seguinte fase. 
* Unha **segunda fase** de 16 equipos, distribuídos en catro grupos de catro equipos. O sistema de competición é o mesmo da fase anterior e tamén se clasifican os dous primeiros. 
* Un **play off** de cuartos de final ao mellor de tres partidos. 
* Unha **Final Four** ou final a catro. Dispútanse dúas semifinais a partido único, cuxos vencedores se encontran na final. O vencedor deste último partido álzase co título de campión da competición.

## Final Fours 

## Final Four MVP 
* 2003-04:  Martin Müürsepp 
* 2004-05:  Kelly McCarty 
* 2005-06:  Rudy Fernández 
* 2006-07:  Arriel McDonald
* 2007-08:  Giedrius Gustas
* 2008-09:  Keith Langford
* 2009-10:  Taylor Rochestie
* 2010-11:  Goran Ikonić
* 2011-12:  Pops Mensah-Bonsu
* 2012-13:  Chester Simmons
* 2013-14:  Andrea Cinciarini 
* 2014-15:  Jamal Shuler

## Palmarés 
### Clubs 

### Adestradores 

## Véxase tamén 
* FIBA
* FIBA Europa
* Copa de Europa
* FIBA EuroCup Challenge
* ULEB
* Euroliga

## Notas 
## Ligazóns 
* FIBA (Web Oficial) 
* FIBA Europa (Web Oficial)
Rugby Rovigo

O **Rugby Rovigo** é un club de rugby italiano da localidade de Rovigo, no Véneto.

## Historia
O club foi fundado en 1935 polo estudante de medicina Dino Lanzoni, que descubriu o rugby na Universidade de Padua. O equipo converteuse axiña nun dos clubs máis fortes de Italia, e acadou 12 títulos entre 1951 e 1990. Actualmente compite na máxima categoría do rugby italiano, o Super 10.
## Palmarés 
* **Serie A Elite**
** Campións: 1951, 1952, 1953, 1954, 1962, 1963, 1964, 1976, 1979, 1988, 1990, 2016, 2021, 2023 e 2025.

## Ligazóns 
* www.rugbyrovigo.com
Petrarca Rugby

O **Petrarca Padova Rugby** é un club de rugby italiano da cidade de Padua (Padova en italiano e Pàdoa en lingua véneta) no Véneto. Foi fundado en 1947 por Pine Bonaiti, Lalo Santini, Gastone Munaron.

O primeiro título do club chegou en 1970, ao gañar o Campionato italiano. En 1982 construíu o seu propio estadio, o Stadio Plebiscito. Logo de gañar varios títulos nos anos '80 , o club atravesou un período complicado a partir de 1989 que levou ao club a loitar contra o descenso. Nas tempadas 1997-98 e 1998-99 o club recuperou o seu nivel, chegando á final do campionato, na que perdeu nas dúas ocasións fronte ao Benetton Treviso.

## Estatísticas
### European Challenge Cup
### Heineken Cup
## Palmarés
* **Super 10:**
** Campión: 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1980, 1984, 1985, 1986 e 1987.

## Ligazóns
* Site oficial
Glen Davis

**Ronald Glen Davis**, nado o 1 de xaneiro de 1986 en Baton Rouge, Louisiana, máis coñecido como Glen "Big Baby" Davis, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense actualmente axente libre. Mide 2,06 metros e xoga de ala-pivote.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Xogou durante 3 anos cos *Tigers* da Universidade de Louisiana State. No ano 2006 levou ao seu equipo á Final Four da NCAA por vez primeira desde 1986, caendo ante UCLA en semifinais. Ese ano foi elixido polos adestradores da Southeastern Conference como Mellor xogador do ano da súa conferencia. Fixo ao longo da súa carreira universitaria 17,7 puntos, 10,4 rebotes e 2,3 asistencias.

### Profesional 
Foi elixido no posto 35 do Draft da NBA de 2007 por Seattle SuperSonics, mais os seus dereitos foron traspasados a Boston Celtics xunto con Ray Allen a cambio de Delonte West, Wally Szczerbiak e os dereitos da quinta elección do Draft de 2007, Jeff Green.

O 9 de decembro de 2011, Davis foi traspasado aos Orlando Magic a cambio de Brandon Bass. O 21 de febreiro de 2014, Davis e os Magic chegaron un acordo para a rescisión do seu contrato.

O 24 de febreiro de 2014, Davis fichou polos Los Angeles Clippers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Glen Davis en NBA.com 
* Estatísticas de Glen Davis  
* Ficha de Davis na web da LSU
Michael Finley

**Michael Howard Finley**, nado o 6 de marzo de 1973 en Melrose Park, Illinois, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Finley xogou catro tempadas na Universidade de Wisconsin, converténdose no máximo anotador da historia de Wisconsin con 2.147, superando a Danny Jones na tempada 1994-95, o seu ano sénior. Foi nomeado All-American no seu tres últimas tempadas e durante a súa carreira fixo 18,7 puntos, 5,6 rebotes e 3,2 asistencias por partido. Como sophomore realizou a súa mellor tempada estatisticamente con 22.1 puntos, batendo a marca de máis puntos nunha tempada con 620 en total. Foi elixido no mellor quinteto da Big Ten Conference tanto como sophomore como sénior (primeiro Badger en selo desde John Kotz en 1941) e no segundo quinteto no seu ano júnior. É o único xogador na historia de Wisconsin en anotar máis de 500 puntos en tres campañas consecutivas e en 1993 foi nomeado Atleta Norteamericano Masculino do Ano.

### NBA 
Foi seleccionado por Phoenix Suns no Draft de 1995 na 21º posición. Tivo unha primeira tempada na NBA moi exitosa, sendo nomeado no mellor quinteto de rookies da campaña e quedando en terceira posición na votación ao Rookie do Ano, tras facer 15 puntos por partido, 4.6 rebotes e 3.5 asistencias. Converteuse nun do tres rookies na historia dos Suns en anotar 1.000 puntos na súa primeira tempada. A pesar diso, foi traspasado a Dallas Mavericks en 1997 xunto con Sam Cassell, A.C. Green e unha segunda rolda de draft a cambio de Jason Kidd, Tony Dumas e Loren Meyer. Na súa primeira tempada nos Mavs, liderou ao equipo en anotación, asistencias e roubos de balón. Xunto co outro ex Suns Steve Nash e o alemán Dirk Nowitzki, convertéronse na columna vertebral do equipo e na máxima referencia ofensiva, sendo coñecidos como "The Big Three".

En 2000, asistiu ao seu primeiro All-Star Game, anotando once puntos no partido. En 2001 volveu ser seleccionado e en 2002 formou parte do equipo nacional estadounidense que participou no Mundial de Indianápolis e foi derrotado por primeira vez desde que forman parte dos combinado xogadores da NBA pola Arxentina. Máis tarde, Iugoslavia e España tamén lle bateron, sendo eliminado en cuartos de final.

Nos Mavericks continuaba sendo, con Nowitzki, o máximo artilleiro, ademais de realizar actuacións que lle converteron nun dos xogadores máis decisivos da liga cando o partido chega á hora de ser decidido. Por razóns financeiras, foi cortado polos Mavericks en 2005, converténdose en axente libre restrinxido e posteriormente, asinando por San Antonio Spurs. Na súa primeira tempada no equipo, foi eliminado dos playoffs en semifinais de conferencia polos seus antigos compañeiros de Dallas Mavericks, ao cabo subcampións da NBA. No seguinte ano foi campión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Michael Finley en NBA.com
* Estatísticas de Michael Finley 
* Michael Finley en imdb.com
Orlando

O antropónimo masculino **Orlando** pode referirse a:

* **Orlando**, o antropónimo masculino de orixe italiana. Existen as variantes Rolando, Ronaldo, Roldán e outras.
* **Orlando Vázquez Gónzalez**, xogador de hóckey a patíns;

Como topónimo pode referirse a:
* **Orlando**, cidade de Florida (Estados Unidos);
* **Orlando**, cidade de Kentucky (Estados Unidos);
* **Orlando**, cidade de Oklahoma (Estados Unidos);
* **Orlando**, distrito de Xohanesburgo (Suráfrica).

## Véxase tamén 
* **Orlando Magic**, equipo de baloncesto da NBA;
* ***Orlando furioso***, poema épico de Ludovico Ariosto;
* ***Orlando Innamorato***, poema épico de Matteo Maria Boiardo;
* ***Orlando***, unha novela de Virginia Woolf;
* **Orlando**, personaxe de *Ao voso gusto* de William Shakespeare;
* ***Orlando***, filme baseado na novela de Woolf;
* ***Orlando***, ópera de Handel;
* ***Orlando paladino***, ópera de Joseph Haydn;
* ***Orlando furioso***, opera de Antonio Vivaldi.
Doc Rivers

**Glenn Anton "Doc" Rivers**, nado o 13 de outubro de 1961 en Chicago, Illinois, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense e actual adestrador dos Philadelphia 76ers da NBA. Debutou como tal na NBA dirixindo a Orlando Magic en 1999. Na súa primeira tempada, levou o premio ao mellor adestrador do ano.

Máis tarde, cos Boston Celtics converteuse nun dos cinco adestradores afroamericanos que conseguiron gañar o campionato da NBA.

Un dos seus catro fillos, Austin Rivers, é tamén xogador profesional de baloncesto. 

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Entre 1980 e 1983 xogou cos *Warriors* da Universidade de Marquette, nos cales fixo 13,9 puntos, 4,6 asistencias e 3,3 rebotes por partido.

### Profesional 
Foi elixido en sétima posición (31 en total) da segunda rolda do Draft da NBA de 1983 por Atlanta Hawks. Xogou 8 tempadas no equipo, onde rapidamente se fixo co posto de titular. O seu mellor ano foi en 1987, cando acabou a tempada facendo 12,8 puntos e 10 asistencias, cuarto neste apartado de toda a NBA. Tras un breve paso por Los Angeles Clippers, fichou por New York Knicks en 1992, onde, tras unha primeira tempada discreta, perdeuse case por completo a segunda por mor das lesións. A mediados da tempada seguinte foi traspasado a San Antonio Spurs, onde completou, moi por baixo do seu nivel, esta e outra máis, para retirarse en 1996.

### Adestrador 
En 1999 faise cargo do equipo dos Orlando Magic, onde, tras acabar cunha porcentaxe de vitorias do 50% é nomeado Adestrador do Ano. Alí permanece até o inicio da tempada 2003-2004, onde, tras un mal inicio, con 1 partido gañado e 10 perdidos, é destituído.

En 2004 é fichado por Boston Celtics, posto que ostenta na actualidade. Na tempada 2007/2008 gañaría o anel da NBA co seu equipo, os Boston Celtics, derrotando na final por 4-2 a Los Angeles Lakers.

En 2013 converteuse en adestrador de Los Angeles Clippers, con aspiracións ao anel con Chris Paul, Blake Griffin e DeAndre Jordan.

A súa derradeira tempada cos Clippers foi a 2019-20, na que con xogadores como Kawhi Leonard ou Paul George perdeu en semifinais de Conferencia 4-3 contra os Denver Nuggets.

O 3 de outubro de 2020 converteuse en adestrador dos Philadelphia 76ers.

Durante a súa terceira tempada en Philadelphia, o 2 de febreiro de 2023, foi nomeado adestrador do mes de xaneiro,​ e tamén de marzo-abril da conferencia Leste. 

#### Equipos 
* Orlando Magic (1999-2003)
* Boston Celtics (2004-2013)
* Los Angeles Clippers (2013 -2020)
* Philadelphia 76ers (dende 2020). 

## Logros persoais 
* Como xogador.
** Elixido para o All-Star Game da NBA en 1988.
* Como adestrador.
** Adestrador do Ano en 2000.
** Adestrador da Conferencia Leste para o All-Star Game da NBA en 2008.
** Campión da NBA en 2008. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Doc Rivers como adestrador
* Estatísticas da súa carreira como xogador
* Estatísticas da súa carreira como adestrador
Torre de Nogueira

A **torre de Nogueira**, xunto coa casa anexa, forma parte dun antigo pazo construído pola familia Bermúdez de Castro no século XV en San Mamede de Seavia, no concello de Coristanco. Actualmente está declarada Ben de Interese Cultural, e é unha das mostras máis representativas da arquitectura civil medieval da comarca de Bergantiños.

## Descrición
Malia que orixinariamente existían dúas torres, hoxe só se conserva unha engadida a un anaco do que foi o corpo principal do pazo. A Torre está construída integramente con bloques de granito de gran tamaño, ten planta cadrada de aproximadamente 8,8 metros de lado e dispón duns muros de algo máis dun metro de grosor. Os panos verticais do edificio só se interrompen polas fiestras da fachada dianteira, arrodeadas de grandes doelas de granito, e por unha latrina que voa sobre a fachada posterior.

Desapareceron os xardíns e a capela de San Roque que había no recinto da casa, aínda que se conserva gran parte da cerca que pechaba a propiedade.

## Historia
O couto de Nogueira ten a súa orixe nas concesións que os abades do mosteiro de San Mamede de Seavia fixeron durante a Baixa Idade Media á familia Bermúdez de Montaos. O couto de Nogueira abranguía un amplo territorio de aproximadamente 1.000 hectáreas no sur do concello de Coristanco.

Esta torre pertenceu a Pedro Bermúdez "O Vello", VIII Señor de Montaos, e a Leonor de Castro e Guzmán, pais de Inés Bermúdez de Rioboo e de Nogueira que casou con Fernando de Castro (tamén coñecido por Fernando Ruiz de Castro) o cal ó cambiar o seu apelido deu orixe ós Bermúdez de Castro.

O Señorío de Nogueira pasou polos descendentes de Fernando de Castro e Inés de Nogueira ata que a principios do século XVII o entón Señor de Nogueira, Pedro Bermúdez de Castro e Pardo de Donlebún, emparenta coa nobre familia Bardaxí de Aragón ó casar con Ana María de Bardaxí Díez de Guevara Girón. A partir dese momento o Señorío de Nogueira pasará a integrar o patrimonio dos Marqueses de Cañizar, desvinculados de Galicia, e Nogueira mantense como centro de administración dos bens destes nobres foráneos na Costa da Morte.

En 1847 o Couto de Nogueira, coa súa casa e Torre, foi mercado polo xurisconsulto José María Maya Barrera, a cuxa familia pertenceu ata o ano 1941 no que pasa por doazón da última dona, Pilar Maya Cano-Manuel, ós Pais Redentoristas da Coruña e Burgos. A casa da Torre de Nogueira foi adquirida en 1959 pola familia Rabuñal Pose, á cal pertence na actualidade.

## Heráldica
Existen dous escudos na fachada da Torre e outros dous na casa. Neles obsérvanse as armas dos Bermúdez de Castro, Figueroa, Rioboo, Moscoso etc. Tamén existía un escudo na fachada da capela hoxe desaparecida.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Imaxes e escudos
Marquis Daniels

**Marquis Antwane Daniels**, nado o 7 de xaneiro de 1981 en Orlando, Florida, é un xogador profesional norteamericano de baloncesto que actualmente é axente libre.

## Carreira 
### Universidade 
Antes de xogar na universidade, fíxoo no Insituto Edgewater en Orlando antes de ser transferido a Mt. Zion Christian Academy, a mesma escola á que asistiu Tracy McGrady. Na Universida de Auburn, Daniels fixo 18,4 puntos, 6,2 rebotes, 3,3 asistencias e 2,3 roubos de balón por partido no seu ano sénior, sendo nomeado no segundo quinteto da Southeastern Conference e MVP (tamén o foi nas súas tempadas de sophomore e júnior).

### NBA 
#### Dallas Mavericks 
Tras non ser drafteado, Dallas Mavericks fichoulle como axente libre, converténdose nunha das sorpresas máis agradables da tempada. Don Nelson confiou nel, e con poucos minutos en cancha (18,6 de media), os seus números foron de 8,5 puntos, 2,6 rebotes e 2,1 asistencias en 56 partidos, 15 deles de titular. Nos once últimos partidos da tempada regular fixo máis de 20 puntos por noite, anotando por encima dos 30 puntos en tres ocasións en pouco máis de tres semanas. O 2 de marzo de 2004 estivo preto de asinar o seu primeiro triplo dobre, anotando 14 puntos, 9 rebotes e 9 asistencias en 45 minutos ante Seattle SuperSonics. Na pretempada, asinou un contrato de 38 millóns por 6 anos cos Mavericks.

Na súa segunda tempada nos Mavericks, apareceu en 60 partidos, 17 de titular, facendo 9,1 puntos, 3,6 rebotes, 2,1 asistencias e 1.38 roubos en 23,5 minutos de xogo. Anotou en dobres figuras en 28 ocasións e por encima dos 20 puntos tres veces. Ao ano seguinte, os seus números eran semellantes aos dos seus dúas primeiras campañas na liga, estancándose no seu xogo e sen chegar a estoupar como se lle presumía na súa tempada de rookie.

#### Indiana Pacers 
O 6 de xullo de 2006, foi traspasado a Indiana Pacers a cambio de Austin Croshere. En Indiana, debido ás lesións só puido disputar 45 partidos, contando pouco para Rick Carlisle con 17.8 minutos en cancha. Nese tempo, os seus números foron de 7.1 puntos e 1.8 rebotes por partido.

#### Boston Celtics 
O 1 de setembro de 2009, Daniels asinou un contrato cos Boston Celtics.

O 24 de febreiro de 2011, Daniels foi traspasado ós Sacramento Kings a cambio dunha elección protexida de segunda rolda do Draft de 2017. Este traspaso axudou ós Celtics a reducir o seu imposto de luxo, e axudou ós Kings a aumentar o seu límite salarial para cubrir o mínimo requirido pola liga. Este traspaso deulle ós Celtics ademais un trade exception e un óco no equipo. Daniels non chegou a xogar cos Kings, e converteuse en axente libre o 1 de xullo de 2011.

Tras o remate do lockout da NBA de 2011, Daniels asinou de novo cos Celtics un contrato por un ano.

#### Milwaukee Bucks 
O 25 de setembro de 2012, Daniels uniuse ós Milwaukee Bucks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en NBA.com de Marquis Daniels 
* Ficha en ESPN.com de Marquis Daniels 
* Estatísticas de Marquis Daniels
Mario Soldati

**Mario Soldati**, nado en Turín o 17 de novembro de 1906 e finado en Tellaro, La Spezia, o 19 de xuño de 1999, foi un novelista, xornalista e director de cinema italiano.

## Traxectoria 
Despois de estudar coas xesuítas, licenciouse en Letras na súa cidade natal. Trasladouse a Roma, onde estudou Historia da arte no Instituto Superior. Desde 1929 até 1931, viviu nos Estados Unidos grazas a unha bolsa de estudos. Ao seu regreso a Italia, desenvolveu unha intensa actividade cinematográfica. En 1976 fundou, xunto con outros escritores e xornalistas, o Premio Stresa.

## Filmografía 
* ''La principessa Tarakanova' (1938)
* *La signora di Montecarlo* (1938)
* *Due milioni per un sorriso* (1939)
* *Tutto per la donna* (1939)
* *Dora Nelson* (1939)
* *Piccolo mondo antico* (1941)
* *Tragica notte* (1942)
* *Malombra* (1942)
* *Chi è Dio* (1945)
* *Quartieri alti* (1945)
* *Le miserie del signor Travet* (1946)
* *Eugenia Grandet* (1947)
* *Daniele Cortis* (1947)
* *Fuga in Francia* (1948)
* *Quel bandito sono io* (1950)
* *Botta e risposta* (1950)
* *Donne e Briganti* (1950)
* ''È l'amor che mi rovina* (1951)
* *O.K. Nerone* (1951)
* *Il sogno di Zorro* (1952)
* *Le avventure di Mandrin* (1952)
* *I tre corsari* (1952)
* *Jolanda, la figlia del Corsaro Nero* (1952)
* *La provinciale* (1953)
* *Il ventaglino* (1954)
* *La mano dello straniero* (1954)
* *La donna del fiume* (1955)
* *Era di venerdì 17* (1957)
* *Italia piccola* (1957)
* *Policarpo, ufficiale di scrittura'' (1959)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filmografía de Mario Soldati
* Entrevista a Soldati na RAI
Alberto Moravia

**Alberto Pincherle**, coñecido como **Alberto Moravia**, nado en Roma o 28 de novembro de 1907 e finado na mesma cidade o 26 de setembro de 1990, foi un escritor e xornalista italiano. É autor de destacadas novelas como *Il disprezzo* ou ''L'uomo che guarda'', levadas ao cinema por Jean-Luc Godard e Tinto Brass respectivamente.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Alberto Moravia
Robert Parish

**Robert Lee Parish**, nado en Shreveport (Luisiana) o 30 de agosto de 1953, é un destacado ex xogador de baloncesto estadounidense. Foi alcumado como *O Xefe* (*The Chief*), ao comparar o seu rostro impenetrable co do personaxe do indio da película *Alguén voou sobre o niño do cuco*, que protagonizou Jack Nicholson. De acordo coa lenda, foi o seu compañeiro de equipo nos Celtics Cedric Maxwell o que lle puxo tal alcume.

Disputou un total de 21 tempadas da NBA, sendo o xogador con máis partidos xogados da historia da competición con 1.611. Foi ademais o xogador máis lonxevo de toda a historia da competición, non en balde, retirouse aos 43 anos. Xogou na posición de pivote cunha estatura de 2,15 metros. Fíxose famoso o seu número de camiseta, o *dobre cero* (00), que foi retirado posteriormente a modo de homenaxe polos Boston Celtics. En 1996 foi escollido como un dos "Cincuenta mellores xogadores da historia da NBA" e no ano 2003 ingresa como membro do Basketball Hall of Fame como xogador.

## Traxectoria 
### Universidade 
A súa traxectoria colexial pasouna na pequena Universidade de Centenary, en Luisiana, entre 1973 e 1976, onde fixo uns destacábeis 21,6 puntos e 16,9 rebotes por partido.

### NBA 
Foi elixido en primeira rolda do draft, no posto número 8, polos Golden State Warriors, onde pasou os seus catro primeiras tempadas, ata que foi traspasado aos míticos Boston Celtics, equipo co que logrou as súas maiores xestas, grazas en parte a estar rodeado de compañeiros como Larry Bird, Kevin McHale, Dennis Johnson ou Danny Ainge. Nas 14 tempadas que disputou coa camiseta verde, conquistou tres campionatos da NBA.

Cos 40 anos xa cumpridos, e completando xa unha etapa, foise aos Charlotte Hornets, onde xogou dúas tempadas, xa a un nivel máis baixo, e terminou a súa carreira de forma brillante co seu cuarto anel de campión nas filas dos Chicago Bulls.

## Logros persoais 
miniatura|esquerda|O *dobre cero*.
* Catro veces campión da NBA (1981, 1984, 1986, 1997).
* Nove veces All-Star (1981–1987, 1990–1991).
* Unha vez no Segundo equipo da NBA (1982).
* Unha vez no Terceiro equipo da NBA (1989).
* Nomeado un dos 50 mellores xogadores da historia da NBA (1996).
* Membro do Basketball Hall of Fame como xogador (2003).
* Número 00 retirado polos Boston Celtics (1998).
* É o xogador que máis partidos disputou na NBA (1.611).
* Medalla de Ouro nos Xogos Panamericanos de 1975.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Robert Parish 
* Ficha en NBA.com/History de Robert Parish
* Robert Parish: Hall of Fame
* Where Are They Now?: Robert Parish
Kevin McHale

**Kevin Edward McHale**, nado o 19 de decembro de 1957 en Hibbing, Minnesota, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense, cuxo último equipo como técnico foron os Houston Rockets da National Basketball Association (NBA). Na súa carreira como xogador, pasou as súas 13 en activo sendo xogador dos Boston Celtics, cos cales gañou tres aneis, quedando finalista noutras dúas ocasións. Na súa honra os Celtics retiraron a súa camisola co dorsal 32 en 1994, pendurando actualmente do teito do TD Garden.

Como xogador desenvolveuse na posición de ala-pivote, contando cunha estatura de 2,08 m. Foi recoñecido en 1996 como un dos "Cincuenta mellores xogadores da historia da NBA" e en 1999 foi incluído no Basketball Hall of Fame coomo xogador. A súa carreira como adestrador comezou en 2005, cando se fixo cargo dos Minnesota Timberwolves, equipo ao que boltaría adestrar durante a temporada . Tras abandonar o equipo de Minneapolis, fíxose cargo do banco dos Houston Rockets, posto que ostenta desde a tempada . É fillo de pai irlandés e de nai croata.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Xogou para a Universidade de Minnesota entre os anos 1976 e 1980, tempadas nas que fixo 15,2 puntos e 8,5 rebotes. Coincidindo co centenario da súa universidade, foi elixido o "mellor xogador de todos os tempos" de devandito "college".

### NBA 
Foi elixido na terceira posición do Draft da NBA de 1980 polos Boston Celtics. Formou, xunto a Larry Bird e Robert Parish, quizais a mellor tripleta de xogadores altos de toda a historia da NBA. Chegaron a ser coñecidos como "The big three" (*os tres grandes*). Con eles conseguiu chegar a cinco finais do campionato, conseguindo 3 aneis.

No seu xogo destacou sobre todo a súa extraordinaria defensa, axudado polos seus longos e hábiles brazos, e a súa selección de tiro, que fixo que en dúas tempadas encabezase as estatísticas de porcentaxe de tiro, cunhas cifras que superaban o 60% de acerto. Disputou un total de 971 partidos, nos que fixo 17,9 puntos e 7,3 rebotes por encontro.

## Palmarés 
* Tres veces Campión da NBA (1981, 1984, 1986).
* Sete veces All-Star (1984, 1986–1991).
* Unha vez no Primeiro equipo da NBA (1987).
* Tres veces no Primeiro equipo defensivo da NBA (1986–1988).
* Tres veces no Segundo equipo defensivo da NBA (1983, 1989–1990).
* Dúas veces Sexto Home do Ano da NBA (1984–1985).
* Unha vez no Primeiro equipo rookie da NBA (1981).
* Nomeado un dos 50 mellores xogadores da historia da NBA (1996).
* Membro do Basketball Hall of Fame como xogador (1999).
* Número 32 retirado polos Boston Celtics.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Kevin McHale 
* Perfil de Kevin McHale en NBA History
* Biografía de Kevin McHale no Basketball Hall of Fame
PayPal

**PayPal** é unha empresa estadounidense pertencente o sector do comercio electrónico por Internet que permite a transferencia de diñeiro entre usuarios que teñan correo electrónico, unha alternativa ao tradicional método en papel como os cheques ou xiros postais. PayPal tamén procesa peticións de pago en comercio electrónico e outros servizos web, polos que cobra unha porcentaxe. A maior parte da súa clientela provén da web eBay.

A súa sede principal atópase en San Jose (California, Estados Unidos de América), o seu centro de operacións atópase en Omaha (Nebraska, Estados Unidos) e o centro de operacións para Europa atópase en Dublín (Irlanda).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* PayPal
Bucuresti Oaks

O **Bucureşti** é un equipo de rugby romanés que compite na European Challenge Cup. O equipo fórmase cada tempada para competir na European Challenge Cup e está formado por unha selección dos mellores xogadores romaneses da liga romanesa.

## Historia 
O primeiro partido do equipo tivo lugar na tempada 2005-06, cunha derrota na súa casa fronte ao Toulon por 16 a 20. Na segunda xornada, o Bucureşti sufriu a súa maior derrota europea ao caer por 106-3 fronte ao Gloucester, mais o club mellorou nos seguintes catro encontros, rematando coa súa primeira vitoria a domicilio fronte ao Toulon na sexta xornada por 17-23. Esa tempada finalizou na terceira posición con 5 puntos, por diante do Rugby-Club Toulonnais.

Na tempada 2006-07, o Bucureşti derrotou no seu estadio ao Aviron Bayonnais na segunda xornada por 32-27, e finalizou a tempada nun meritorio terceiro posto con 8 puntos, por diante do equipo vasco-francés.

A tempada 2007-08 da Challenge Cup foi a mellor realizada polo equipo romanés con dúas vitorias no seu estadio (na terceira xornada fronte ao US Montauban por 19-17, e na quinta xornada fronte ao Gran Parma Rugby por 21-20) e cun empate a 23 na súa visita a Parma na segunda xornada. Novamente finalizou a tempada na terceira praza do seu grupo na segunda competición en importancia do rugby europeo cun total de 10 puntos.

O equipo só acadou unha vitoria na tempada 2008-09, este triunfo o conseguiu na cuarta xornada en Padua fronte ao Petrarca Rugby por 15 a 17, finalizando na derradeira posición do seu grupo con 5 puntos.

A tempada 2009-10 comezou cunha vitoria na casa fronte ao Overmarch Parma, aínda que finalizou na cuarta praza do seu grupo con 7 puntos.

## Véxase tamén 
* Selección de rugby de Romanía

## Ligazóns 
* Bucureşti Rugby en ercrugby.com
* Rugby de Romanía
Sick, Sick, Sick

"**Sick, Sick, Sick**" é un sinxelo da banda estadounidense Queens of the Stone Age do seu álbum de 2007 *Era Vulgaris*. Foi editado o 8 de maio do 2007 coma descarga dixital só para a iTunes Store dos Estados Unidos.

## Lista de cancións
#"Sick, Sick, Sick" (Homme, Van Leeuwen, Castillo, Goss) - 3:35
#"I'm Designer" (Primal Scream Remix) (Homme, Van Leeuwen, Castillo) - 3:46
#"Goin' Out West" (Waits, Brennan) - 3:27
#"Christian Brothers" (Smith) - 4:23