open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El Eco de Galicia (A Habana)

***El Eco de Galicia*** (***Revista semanal de ciencias, arte y literatura***) foi un xornal galego editado na Habana desde 1878 ata 1902.

## Historia e características 
[miniatura|Carta de [1884 de Rosalía Castro a Waldo A. Insúa, publicada o 28/2/1886.]]
Foi o primeiro gran xornal galego na emigración. O primeiro número saíu o 8 de marzo de 1878. O seu nacemento e evolución están vencellados ao seu director, Waldo A. Insúa, que foi o iniciador do Centro Gallego de La Habana desde as páxinas do xornal. Entre xullo e outubro de 1901 estivo dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento.

*El Eco de Galicia* era un xornal escrito en castelán, con colaboracións literarias en galego. Tiña información sobre a vida societaria galega en Cuba (Centro Gallego e Sociedad de Beneficencia de Naturales de Galicia), noticias locais de Galicia e publicidade dos principais negocios galegos da Habana.

Os seus derradeiros números editáronse en 1902. Foi substituído por *Galicia*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
* 

### Outros artigos 
* Centro Gallego de La Habana
### Ligazóns externas 
* *El Eco de Galicia*, nº 853 29/10/1898.
El Eco de Galicia

***El Eco de Galicia*** foi o nome de varias publicacións:

****El Eco de Galicia***, periódico publicado en Santiago de Compostela entre 1851 e 1852, fundado por Antonio Neira de Mosquera.
****El Eco de Galicia***, periódico publicado en Lugo entre 1872 e 1898.
****El Eco de Galicia. Revista semanal de ciencias, arte y literatura***, periódico publicado na Habana entre 1878 e 1902, fundado por Waldo A. Insua.
****El Eco de Galicia***, xornal publicado en Buenos Aires, fundado en 1892 por Xosé María Cao Luaces.
****El Eco de Galicia***, xornal publicado na Coruña entre 1904 e 1916.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Eco de Galicia*** (A Habana 1917)
****Eco de Galicia*** (Montevideo 1941) https://egu.xunta.gal/gl/termo/116990/eco-de-galicia
El Eco de Galicia (Buenos Aires)

***El Eco de Galicia*** foi un xornal publicado en Buenos Aires entre 1892 e 1926.

## Historia e características 
Foi fundado por Xosé María Cao Luaces o 7 de febreiro de 1892. Desde a súa fundación foi o órgano dos residentes galegos na Arxentina. Tamén estivo dirixido por Manuel Castro López.

A publicación tiña un forte contido rexionalista. Desde as páxinas de *El Eco de Galicia*, Cao buscaba a refundación do Centro Galego de Bos Aires. Propuxo a utilización da redacción do xornal como Ateneo Artístico e Literario mentres non se constituíse o Centro Galego. Entre os seus colaboradores figurou Xesús San Luís Romero.
miniatura|Manuel Castro López, director, 1910.
Cesou a súa publicación en 1926.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Índices na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
* Eco de Galicia of Buenos Aires Newspaper Traveling-cook.com, en inglés.
Claudio Villa

[miniatura|[Mario Trevi (esquerda) e Claudio Villa (centro) en 1962.]]
**Claudio Villa**, pseudonimo de **Claudio Pica**, alcumado *Il reuccio*, nado en Roma o 1 de xaneiro de 1926 e finado en Padua o 7 de febreiro de 1987, foi un cantante e actor italiano. Occasionalmente tamén fixo labores de cantautor, con 35 cancións rexistradas co seu nome.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Autori Vari (a cura di Gino Castaldo), *Dizionario della canzone italiana*, ed. Curcio, 1990; alla voce *Villa Claudio*
* Eddy Anselmi, *Festival di Sanremo. Almanacco illustrato della canzone italiana*, edizioni Panini, Modena, alla voce *Villa Claudio*

### Ligazóns externas 
* Tema *Luna Rossa*
Indio

A palabra **indio** é polisémica e pode referirse a:

* **Indio** é, no sentido orixinal, relativo ou pertencente á **India**, país asiático; sendo posible empregar tamén para esta acepción, segundo o DRAG, o termo **hindú**.
* **Indio** pode referirse ao poboador nativo/orixinario de América, dada a confusión orixinada por Cristovo Colón ao chegar a América pensando que eran as Indias. Un termo máis correcto é *indíxena americano*. En moitos lugares de América úsase a palabra *indio* pexorativamente, e por esta razón (e tamén para diferencialo do poboador da India) úsase a palabra *amerindio*, que desde o punto de vista racial e lingüístico exclúe os inuits (véxase linguas indíxenas de América).

## Ciencia 
* **Indio**, un elemento químico.
* **Indio**, constelación de estrelas.

## Xeografía 
* Indio, poboación estadounidense do estado de California.
* Índio, poboación brasileira do distrito de Pirenópolis.

## Persoas 
* Indio Juan Diego, primeiro santo indíxena de América.
* O indio Uribe, escritor e periodista colombiano do s. XIX.
* Emilio Fernández, destacado cineasta da Época de Ouro do cine mexicano, coñecido popularmente como o **Indio Fernández**.

## Miscelánea 
* Indio nu, árbore tropical de América.
* Indio pícaro, artesanía chilena en madeira.
* A cervexa Indio, producida pola Cervexaría Cuauhtémoc Moctezuma, unha empresa do grupo FEMSA.
* *Indio colchonero*, nome popular aplicado ao seguidor do club de fútbol Atlético de Madrid.
* **Indio**, coloquialmente é explotación de creatividade no sexo, buscar novas posturas, xogos etc.
George Porter

**George Porter, Barón Porter de Luddenham**, OM, FRS, nado o 6 de decembro de 1920 en Stainforth (Inglaterra) e finado o 31 de agosto de 2002 en Canterbury (Inglaterra), foi un químico e profesor de universidade inglés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1967.
## Traxectoria 
Naceu en Stainforth, condado de Yorkshire. Realizou os seus estudos de química na Universidade de Leeds onde se licenciou. Durante a segunda guerra mundial alistouse na Mariña Real Británica como voluntario e ao terminar esta estivo axudando a Ronald George Wreyford Norrish da Universidade de Cambridge. Posteriormente traballa como profesor na Universitat de Shefield e como *chanceler* da Universidade de Leicester entre 1984 e 1995.

Membro da Royal Society de Londres, da que foi presidente entre 1985 e 1990. En 1972 recibe a Orde do Imperio Británico de mans da raíña Isabel II do Reino Unido, en 1989 foille concedida a Orde do mérito, en 2002 trasládase á súa residencia de Canterbury, situada no condado de Kent.

## Investigación científica 
Inicia a súa carreira científica á beira de Ronald Norrish, realizando estudos sobre as reaccións químicas que se realizan a gran velocidade. Realizou traballos sobre as partículas de clorina e o equilibrio entre átomos e moléculas.

En 1967 foi galardoado co Premio Nobel de Química "polas súas investigacións sobre as reaccións químicas extremadamente rápidas, que son causadas por destrución do equilibrio debido a un curto impulso enerxético", premio que comparte co británico Ronald Norrish e o alemán Manfred Eigen.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1967 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1967
Dissident

"**Dissident**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado en 1994 e sacado do seu segundo álbum *Vs.*. O tema acadou o número tres da lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e foi incluído no recompilatorio de grande éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Abbruzzese, Jeff Ament, Stone Gossard, Mike McCready e Eddie Vedder agás onde se indique.
;CD (Estados Unidos, Austria, Alemaña, Xapón e Suráfrica)
# "Dissident"&nbsp;– 3:35
# "Release" (live) (Ament, Gossard, Dave Krusen, McCready, Vedder)&nbsp;– 4:54
# "Rearviewmirror" (live)&nbsp;– 5:30
# "Even Flow" (live) (Vedder, Gossard)&nbsp;– 5:04
# "Dissident" (live)&nbsp;– 3:24
# "Why Go" (live) (Vedder, Ament)&nbsp;– 3:49
# "Deep" (live) (Vedder, Gossard, Ament)&nbsp;– 4:44

;CD (Reino Unido) (Parte 1)
# "Dissident"&nbsp;– 3:32
# "Release" (live) (Ament, Gossard, Krusen, McCready, Vedder)&nbsp;– 4:54
# "Rearviewmirror" (live)&nbsp;– 5:30
# "Even Flow" (live) (Vedder, Gossard)&nbsp;– 5:04

;CD (Reino Unido) (Parte 2)
# "Dissident"&nbsp;– 3:32
# "Dissident" (live)&nbsp;– 3:24
# "Why Go" (live) (Vedder, Ament)&nbsp;– 3:49
# "Deep" (live) (Vedder, Gossard, Ament)&nbsp;– 4:44

;CD (Austria e os Países Baixos)
# "Dissident"&nbsp;– 3:35
# "Release" (live) (Ament, Gossard, Krusen, McCready, Vedder)&nbsp;– 4:54

;Vinilo de 7" (Países Baixos e o Reino Unido) e casete (Reino Unido)
# "Dissident"&nbsp;– 3:32
# "Rearviewmirror" (live)&nbsp;– 5:08
Hamburger SV

O **Hamburger Sport-Verein** é un club de fútbol da cidade de Hamburgo, en Alemaña. Foi fundado o 29 de setembro de 1887 e xoga na Bundesliga. Na actualidade conta cuns 70.000 socios.

## Historia 
O Hamburger naceu o 1 de xuño de 1919 froito da fusión do SC Germania (1887) e o Hamburger FC. O seu primeiro título nacional foi a Liga no ano 1922, aínda que esta non foi oficial. Conquistou 7 títulos da Bundesliga (a última en 1983), e tamén gañou 3 títulos da Copa de Alemaña. Tamén gañou títulos internacionais, como a Recopa de Europa, en 1977 e a Copa de Europa en 1983. Despois gañou a Copa Intertoto en 2005 e 2007. É o único club que disputou todas as edicións da Bundesliga desde que esta comezou en 1963.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón vermello e medias azuis. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra, pantalón negro e medias negras.

## Xogadores 
### Cadro 2017/18 
*Actualizado a febreiro de 2018.*

 12px|Capitán

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Bundesliga (6):** 1922 (non oficial), 1923, 1927-28, 1959-60, 1978-79, 1981-82 e 1982-83
* **Copa de Alemaña (3):** 1963, 1976, 1987
* **Copa da Liga de Alemaña (2):** 1973, 2003

### Torneos internacionais 
* **Liga de Campións da UEFA (1)**: 1982-83
* **Recopa de Europa (1)**: 1977
* **Copa Intertoto (2)**: 2005, 2007
* Subcampión da Copa Intercontinental (1): 1983
* Subcampión da Liga de Campións (1): 1979-80
* Subcampión da Recopa de Europa (1): 1967-68
* Subcampión da Copa da UEFA (1): 1981-82
* Subcampión da Supercopa de Europa (2): 1977, 1983

### Torneos amigables 
* **Trofeo Ciudad de Zaragoza (1)**: 1972
* **Trofeo Santiago Bernabéu (1):** 1982
* **Copa Emirates (1):** 2008
* **Copa T-Home (1):** 2009

## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Rosenborg Ballklub

O **Rosenborg Ballkub**, tamén coñecido polas siglas **RBK**, é un club de fútbol da cidade de Trondheim, en Noruega.

O palmarés do club é o máis extenso do fútbol noruegués, onde posúe a marca de 13 campionatos da liga norueguesa gañados consecutivamente (desde 1992 a 2004).

## Historia 
O club foi fundado o día 19 de maio de 1917 co nome de *Odd*. Con todo os inicios para o equipo non foron fáciles, e ata o ano 1967 non conseguiron facerse un oco na elite do fútbol noruegués, conseguindo o seu primeiro campionato de liga.

Así deu inicio a unha época de 7 anos nos que se alternaba na primeira e a segunda posición do campionato. Con todo, o club volveu perder protagonismo, permanecendo 13 anos sen alzarse coa liga, desde 1971 a 1985.

En 1992 daría comezo ao seu longo refacho de triunfos, truncada en 2005 polo Vålerenga IF, cun decepcionante sétimo posto logo de ser o gran dominador durante trece anos. Esta marca de vitorias consecutivas é o segundo máis longo no mundo, superado polo Skonto Riga letón (14 ligas entre 1991 e 2004).

Ata o ano 2004 o Rosenborg posuía a marca de participacións consecutivas na fase final de grupos da Liga de Campións da UEFA (oito participacións desde 1995 a 2002). En 2004 o Manchester United conseguiu a súa novena participación seguida.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón negro e medias brancas. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta, pantalón e medias negras.

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Liga de Noruega (26)**: 1967, 1969, 1971, 1985, 1988, 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2009, 2010, 2015, 2016, 2017, 2018
* **Copa de Noruega (12)**: 1960, 1964, 1971, 1988, 1990, 1992, 1995, 1999, 2003, 2015, 2016, 2018

## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Melvin Schwartz

**Melvin Schwartz**, nado en Nova York o 2 de novembro de 1932 e finado en Twin Falls o 28 de agosto de 2006, foi un físico estadounidense.

## Traxectoria 
Compartiu o Nobel de Física de 1988 con Leon Max Lederman e Jack Steinberger. Quitou o bacharelato en 1953 e rematou o doutoramento en 1958 na Universidade de Columbia, onde o profesor Isidor Isaac Rabi era o xefe do departamento de física. Schwartz converteuse nese mesmo ano en profesor asistente en Columbia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio oficial do Nobel de Física 1988
Henry Way Kendall

**Henry Way Kendall**, nado o 9 de decembro de 1926 en Boston (Massachusetts) e finado o 15 de febreiro de 1999 en Wakulla Springs State Park (Florida), foi un físico norteamericano.
## Traxectoria 
Estudou a carreira no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT). Recibiu o Premio Nobel de Física en 1990 canda Jerome Isaac Friedman e Richard Edward Taylor pola demostración da existencia do modelo dos quarks na física de partículas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Photograph, Biography and Bibliographic Resources 
* Oral History interview transcript with Henry Way Kendall 25 and 26 November 1986, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives
Light Years

"**Light Years**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado o 18 de xullo do 2000 como segundo sinxelo do seu álbum *Binaural*. O tema acadou o posto 17 na lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e foi incluído no recompilatorio de grandes éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
Todos os temas compostos por Eddie Vedder agás onde se indique.
;CD (EEUU, Austria e RU) e vinilo de 12" (Austria)
# "Light Years" (Stone Gossard, Mike McCready, Vedder)&nbsp;– 5:07
# "Grievance" (live)&nbsp;– 3:39
# "Soon Forget" (live)&nbsp;– 2:06

;CD (Enhanced) (Australia)
# "Light Years" (Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 5:07
# "Grievance" (live)&nbsp;– 3:29
# "Soon Forget" (live)&nbsp;– 2:06
# "Do the Evolution" (videoclip multimedia) (Gossard, Vedder)&nbsp;– 3:54

;CD (Austria e Suráfrica)
# "Light Years" (Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 5:08
# "Grievance" (live)&nbsp;– 3:30

;Vinilo de 7" (RU)
# "Light Years" (Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 5:08
# "Soon Forget" (live)&nbsp;– 2:06
Jack Steinberger

**Jack Steinberger**, nado como **Hans Jakob Steinberger** en Bad Kissingen o 25 de maio de 1921 e finado en Xenebra o 12 de decembro de 2020, foi un físico estadounidense de orixe alemá.

## Traxectoria 
Steinberger naceu en Bad Kissingen en Baviera, Alemaña, pero, de orixe xudeu, abandonouna aos 13 anos debido ao incremento do sentimento antisemita e o espertar nazi. Emigrou aos Estados Unidos, onde se graduou na Universidade de Chicago. Durante a segunda guerra mundial traballou no laboratorio de radiación do MIT. Con posterioridade volveu a Chicago a traballar en física teórica, mais baixo a guía de Enrico Fermi seguiu a desenvolver investigacións en radiación cósmica, o que o levou á física dos neutrinos. En 1968 emigrou a Suíza para traballar no CERN como Físico Sénior, onde comezou a investigar na violación CP e realizou innúmeras experiencias sobre neutrinos e a súa dispersión, sendo considerado polo desenvolvemento experimental do modelo estándar de física. Estes experimentos foron realizados no Sincrotrón de Gradiente Alterno -Alternating Gradient Synchrotron (AGS)- no Brookhaven National Accelerator Laboratory da Universidade de Columbia.

O traballo premiado levou a descubertas que abriron novas oportunidades na investigación da estrutura e dinámica máis internas da materia. O traballo levou a solucionar dous grandes obstáculos para progresos posteriores nas forzas débiles. Un deles foi que de xeito previo non había un método de estudo experimental no campo de forzas débiles a altas enerxías. O outro, foi solucionado pola descuberta de que había ao menos, dous tipos de neutrinos, un relacionado co electrón e o outro co muón.

O importe do seu premio Nobel doouno á New Trier High School, escola da que foi alumno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio oficial do Nobel de Física 1988 
* Autobiografía
Richard Clayderman

**Richard Clayderman**, nado como **Philippe Pagès** o 28 de decembro de 1953 en París, é un pianista francés. Leva vendidos máis de 90 millóns de discos e outros soportes de son en todo o mundo. Decote é catalogado como pianista de música lixeira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial 
* Tema *Ballade pour Adeline*
Chill out

**Chill out** (tamén chamado **chillout**, **chill-out**, ou simplemente **chill**), é un xénero musical cuxo nome en inglés significa relaxarse. Xurdiu a mediados da década 1990 como termo para definir a varios estilos musicais característicos por unha composición suave e música lenta, aínda que hoxe en día intégrase dentro da música electrónica.

## Notas
Nothing as It Seems

**"Nothing as It Seems"** é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam. Escrita polo baixista Jeff Ament, "Nothing as It Seems" foi editada o 25 de abril do 2000 como primeiro sinxelo do álbum *Binaural*. O tema acadou o número tres da lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e aparece no recompilatorio de grandes éxitos do 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
;CD (EEUU, Austria e o Xapón) e vinilo de 7" (RU)
#"Nothing as It Seems" (Jeff Ament)&nbsp;– 5:26
#"Insignificance" (Eddie Vedder)&nbsp;– 4:33

;CD (Austria e Alemaña)
#"Nothing as It Seems" (Ament)&nbsp;– 5:26
#"Insignificance" (Vedder)&nbsp;– 4:33
#"Better Man" (live) (Vedder)&nbsp;– 4:37
#"Footsteps" (live) (Stone Gossard, Vedder)&nbsp;– 5:23

;CD (Australia) e vinilo de 12" (Europa)
#"Nothing as It Seems" (Ament)&nbsp;– 5:26
#"Insignificance" (Vedder)&nbsp;– 4:33
#"Footsteps" (live) (Gossard, Vedder)&nbsp;– 5:23
#"Better Man" (live) (Vedder)&nbsp;– 4:37

;CD (RU)
#"Nothing as It Seems" (Ament)&nbsp;– 5:26
#"Better Man" (live) (Vedder)&nbsp;– 4:37
#"Footsteps" (live) (Gossard, Vedder)&nbsp;– 5:23
Café del Mar

**Café del Mar** é un establecemento hostaleiro de Eivisa, situado a carón da praia de Sant Antoni de Portmany, coñecido pola selección de música chill out que reproduce ó solpor.

## Historia
Construído a partir dunha idea de Ramón G. Broto, Carlos Andrea e José Les e deseñado polo arquitecto catalán Lluis Güell, inaugurouse o 20 de xuño de 1980. O local explota comercialmente unha idea sinxela: desfrutar en silencio do serán da baía de Caló des Moro mentres se escoita boa música e se toma unha copa.

Dende 1994, Café del Mar edita cada ano álbums chill out, lounge, ambient, chill house e balearic beats coa súa selección musical que reflicte o ambiente de Eivissa. Tras producilos baixo distintos selos discográficos no 1999 rexistraron Café del Mar Music a partir do cal sacaron as novas compilacións de Chill house.

Café del Mar ten un programa de radio na emisora Europa FM de contido Chill Out que se emite venres e sábados, entre as 3 e as 6 da madrugada.miniatura|250px|Bandeira Café del Mar|centro
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Cafédelmarmusic.com Páxina oficial
*Imaxes do solpor dende Café del Mar
Cadela de frade

A **cadela de frade**, **forcadela**, **bicha sara**, **cadela** ou **rapacarallas** (*Forficula auricularia*) é unha especie de insecto pertencente á orde dos dermápteros (*Dermaptera*).

## Características 
* Ten o corpo alongado, algo aplanado.
* Tamaño arredor dos 3&nbsp;cm.
* Coloración parda ou parda avermellada.
* Posúe dous apéndices posteriores en forma de tenaces. 
* Adoita vivir baixo as pedras ou entre a codia das árbores. 
* É o dermáptero máis habitual en Europa.
* Ten tendencia a invadir as vivendas no rural.

## Cultura popular 
Existe a crenza popular de que se introduce polas orellas dos humanos (ao que debe un dos seus nomes franceses *pince-oreille*, "pinza da orella").

miniatura|250px|♂

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eisner, T. (1960). Defense Mechanisms of Arthropods. II. The Chemical and Mechanical Weapons of an Earwig. *Psyche* 67:62–70 PDF (13 Creative Commons Attribution 2.5 license)

### Outros artigos 
* Dermápteros

### Ligazóns externas 
* *Forficula auricularia* en ARKive.
* *Forficula auricularia* na EOL.
* *Forficula auricularia* no ITIS.
* *Forficula auricularia*  en Fossilworks.
Zack Snyder

**Zack Snyder**, nado en Green Bay, Wisconsin (Estados Unidos) o 1 de marzo de 1966, é un director de cine estadounidense.

É recoñecido pola súa opera prima, un *remake* da película *Dawn of the Dead* de George A. Romero, e tamén pola súa segunda obra, *300*, adaptación do cómic de Frank Miller. Despois do éxito do seu segundo proxecto, faría *Watchmen*.

## Filmografía 
* *Dawn of the Dead* (2004)
* *300* (2007)
* *Watchmen* (2009)
* ''Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole* (2010)
* *Sucker Punch* (2011)
* *O home de aceiro* (2013)
* *Batman contra Superman: O amencer da xustiza* (2016)
* *A Liga da Xustiza'' (2017)

## Véxase tamén
Sueiro Gómez de Soutomaior

**Sueiro Gómez de Soutomaior**, (nalgunhas publicacións aparece como **Suero Gómez de Sotomayor** e mesmo **Soro Gómez de Soutomaior**)  nado en Rianxo cara a 1417 e finado en Pontevedra cara a 1490, foi un destacado aristócrata do reino de Galiza durante o século XV, herdeiro dunha liñaxe que se remonta polo menos ao seu tataravó, o grande almirante e adiantado galego Paio Gómez Chariño. Fillo de Paio Gómez de Soutomaior, ostentou o título de mariscal de Castela. Viviu nun tempo convulso, con graves tensións entre os diferentes nobres e os irmandiños. Foi señor das fortalezas e terras de Rianxo, Lantaño, San Tomé, Portonovo, Vilamaior, O Carril e A Insua e das terras de Posmarcos, Tabeirós, Cela e Sobrán. Serviu a Xoán II e en 1445 fíxose cargo da defensa das vilas de Pontevedra e Vilanova de Arousa. un pacto contra o arcebispo Fonseca e Acevedo, a marquesa de Astorga e a Irmandade, e na que participan con el, outros sete altos nobres do reino: Pedro Álvarez Osorio, Xoán de Zúñiga, Sancho de Ulloa, Pedro Alvares de Soutomaior, Lopes Sanches de Moscoso, Diego de Andrade e Diego de Lemos.
[miniatura|Sueiro Gómez de Soutomaior foi soterrado en [Ruínas de San Domingos|San Domingos de Pontevedra.]]
Como consecuencia deste pacto, había tomar partido na batalla de Altamira (acontecida o 13 de xuño de 1471), dentro da coalición de nobres do reino formada por Gomes Peres das Mariñas, Diego de Andrade, Pedro Álvarez de Soutomaior e Pero Pardo de Cela, entre outros, que tentaba acabar coas revoltas antiseñoriais. Desde a vitoria contra os exércitos irmandiños de Afonso de Lanzós e do arcebispo Fonseca e dos seus aliados, Sueiro autoproclamouse "marechal".

En 1475, fai homenaxe *en manos de vos, Esteban de Junqueras* a Fonseca.

### Guerra civil castelá 
Durante a Guerra de Sucesión castelá na que se disputaba a lexitimidade entre Isabel e Xoana, alcumada polos seus inimigos "a Beltranexa", Sueiro non chegou a posicionarse politicamente, poñéndose no bando neutral, aínda que sen opoñerse á integración do Reino de Galiza na coroa portuguesa, como dote da infanta Xoana.

## Descendencia 
Do matrimonio con Leonor Vázquez de Insua tivo unha filla: Inés de Mendoza e Soutomaior que casou con García de Caamaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Proxecto Galicia. *Historia*. Tomo III. *A Galicia do Antigo Réxime. Economía e Sociedade*. A Coruña: Hércules. ISBN 978-84-87244-11-7.
* 
* 
* 
* 
* , M. C.; , E. (2007). *De Xelmírez aos Irmandiños. A Galicia feudal (séculos XII-XV). A gran historia de Galicia*, T. V, V. 2. pp. 21, 37 e 50. *La Voz de Galicia*. ISBN 978-84-96931-10-7.
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Paio Gómez de Soutomaior
* Castelo da Rocha Forte

### Ligazóns externas 
*
Aeroescorregador

[miniatura|dereita|250px|Aeroescorregador da mariña [Estados Unidos|estadounidense.]]
miniatura|dereita|250px|Aeroescorregador Hivus-10.
O **aeroescorregador**, **hóvercraft** ou **autoesvarador**  é un vehículo que se apoia nun colchón de aire que reduce as forzas de fricción, sendo capaz de atravesar diversos tipos de solo así como de desprazarse na superficie da auga. Foi inventado en 1953 polo inventor británico Christopher Cockerell, quen foi condecorado polo seu traballo como enxeñeiro en 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O museo do hovercraft 
* Hovercrafters - Publicación para construtores de hovercrafts 
* Fabricante de Hovercraft no Brasil 
* Vídeo co hovercraft como motivo
Who You Are (Pearl Jam)

"**Who You Are**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam. Con letra escrita polo vocalista Eddie Vedder e a música composta polo batería Jack Irons e o guitarrista Stone Gossard, "Who You Are" foi editado o 30 de xullo de 1996 coma primeiro sinxelo do seu álbum *No Code*. A canción acadou a cima da lista *Billboard Modern Rock Tracks* e foi número 31 na *Billboard Hot 100*.

O tema foi incluído no recompilatorio de grandes éxitos de Pearl Jam *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*, editado no ano 2004. Neste álbum "Who You Are" ten un pequeno cambio na letra. Na vez de "circumstance, clapping hands", di "avalanche, falling fast."

A canción apareceu na banda sonora da película de 1998 *Chicago Cab*, e tamén no capítulo "The Long Blue Line" da serie *Cold Case*, emitido no ano 2009.

## Lista de cancións 
# "Who You Are" (Stone Gossard, Jack Irons, Eddie Vedder)&nbsp;– 3:51
# "Habit" (Vedder)&nbsp;– 3:36
Made in Japan (Siniestro Total)

***Made in Japan*** é o décimo álbum da banda viguesa Siniestro Total editado en setembro do ano 1993 a través do selo BMG-Ariola. Este álbum marca a primeira colaboración de Siniestro Total co produtor Joe Hardy (ZZ Top, Georgia Satelites, Jef Healey), co cal veñen traballando ata a actualidade. Este tamén sería o derradeiro álbum da banda con Miguel Costas, que a abandonaría en xaneiro de 1994.

## Listaxe de cancións
Steve Hewitt

**Steven James Hewitt**, nado en Northwich (Cheshire) o 22 de marzo de 1971, é un músico inglés, batería da banda Placebo entre mediados de 1996 e outubro do 2007, cando abandonou o grupo debido a diferenzas musicais, sendo substituído por Steve Forrest.

Antes de unirse Placebo Hewitt foi membro de varias bandas coma Electric Crayons, K-Klass, The Mystic Deckchairs, Boo Radleys e Breed. Tamén traballou como músico de sesión. Entrou en Placebo substituíndo a Robert Schultzberg.
Bombtrack

"**Bombtrack**" é un sinxelo da banda estadounidense Rage Against the Machine, sacada do seu álbum de estrea *Rage Against the Machine* e editado o 20 de xuño de 1993. O tema aparece no filme de Oliver Stone *Asasinos natos*.

## Lista de cancións 
#"Bombtrack"
#"Bombtrack [Evening Session version]"
#"Bombtrack [Live version]"
Natasha Shneider

**Natasha Shneider**, nada en Moscova o 22 de maio de 1956 e finada nos Ánxeles (California) o 2 de xullo do 2008, foi unha música rusa, que destacou como teclista e vocalista da banda Eleven, onde tocaba tamén o seu marido Alain Johannes. Tocou tamén o baixo nos tres primeiros álbums da banda.

Shneider e o seu marido contribuíron no álbum de Queens of the Stone Age *Songs for the Deaf* e uníronse á banda durante a xira de promoción do álbum de 2005 *Lullabies to Paralyze*. Tamén compuxeron, interpretaron e produciron con Chris Cornell para o seu traballo en solitario de 1999 *Euphoria Morning*, e formaron parte da súa banda na xira posterior.

Shneider tamén actuou en dúas películas, facendo os papeis da cosmonauta rusa Irina Yakunina no filme *2010* (1984), e da estudante de intercambio polaca Wanda Yakubovska en *Spiker* (1986). Fixo tamén papeis secundarios nas series de televisión *Miami Vice* e *Hill Street Blues*.
Jim Sclavunos

**Jim Sclavunos** é un batería, percusionista, produtor e escritor estadounidense de ascendencia grega e italiana.

Sclavunos foi unha peza fundamental na escena musical *underground* de Nova York, axudando a poñer en marcha o vital movemento No Wave (tocando en Teenage Jesus and the Jerks e 8 Eyed Spy), antes de unirse a Sonic Youth e The Cramps. Na actualidade ten o seu propio grupo The Vanity Set, e tamén actúa con Nick Cave in both The Bad Seeds e Grinderman. Jim tamén tocou con artistas como Tav Falco's Panther Burns, Lydia Lunch ou Alice Texas entre outros.

Máis alá do seu traballo como músico, Jim Sclavunos ten producido a un amplo rango de bandas como Gogol Bordello, The Horrors, The Jim Jones Revue ou Black Moth. Fixo ademais varias remesturas, tanto pola súa conta como con Silver Alert (xunto co seu compañeiro de The Vanity Set Peter Mavrogeorgis).

## Selección de bandas nas que tocou 
* Nick Cave and the Bad Seeds (1994-presente)
* Silver Alert (2012-presente)
* Grinderman (2006-presente)
* The Vanity Set (2000-presente)
* The Gunga Din (1999–2000)
* Congo Norvell (1990–98)
* Shotgun Wedding con Lydia Lunch e Rowland S. Howard (1992)
* The Cramps (1991–92)
* Trigger & the Thrill Kings (1983–86)
* Tav Falco’s Panther Burns (1983 e 1993)
* Sonic Youth (1982)
* Devil Dogs (1980)
* 8 Eyed Spy with Lydia Lunch (1979)
* Beirut Slump with Lydia Lunch (1978–79)
* Teenage Jesus and the Jerks con Lydia Lunch (1978–79)
* Information (1978)
* Red Transistor(1978)
* The Gynecologists (1978)
Prison Sex

"**Prison Sex**" é un sinxelo da banda estadounidense de metal progresivo Tool. Foi editado no ano 1993 coma primeiro sinxelo do seu álbum de estrea *Undertow*.

## Vídeo musical 
O vídeo para "Prison Sex" foi creado coa técnica de animación *stop motion*, e foi dirixido polo guitarraista Adam Jones (que tiña experiencia previa en dirección artística e animación, incluído o traballo cos dinosauros de *Jurassic Park*). O vídeo foi retirado da MTV debido ao seu contido perturbador. "Prison Sex" foi nomeada nos MTV Music Video Awards de 1995 na categoría de Mellores efectos especiais.

## Lista de cancións
### Versión británica
# "Prison Sex (LP Version)"
# "Undertow (Live)"
# "Opiate (Live)"
# "Prison Sex (Radio Edit)"

### Versión alemá
# "Prison Sex (LP Version)"
# "Intolerance (Live)"
# "Undertow (Live)"
# "Opiate (Live)"

### Versión australiana
# "Prison Sex (LP Version)"
# "Intolerance (Live)"
# "Undertow (Live)"
# "Opiate (Live)"
# "Prison Sex (Radio Edit)"

### Versión de promoción para a radio
# "Prison Sex (Radio Edit)"
# "Prison Sex (LP Version)"
David Lovering

**David Lovering**, nado en Burlington (Massachusetts) o 6 de decembro de 1961, é un músico e ilusionista estadounidense. É coñecido sobre todo polo seu traballo como batería na banda de rock alternativo Pixies, á cal se uniu no ano 1986. Despois da separación do grupo en 1993 Lovering tocou a batería en varios proxectos, coma The Martinis, Cracker, Nitzer Ebb e Tanya Donelly. Tamén ten unha carreira de ilusionista onde é coñecido coma **The Scientific Phenomenalist**; realizando experimentos científicos no escenario. Cando os Pixies reuníronse no 2004 Lovering volveu como o seu batería.

A súa primeira batería foi unha Gretsch e usouna durante o primeiro ano que estivos cos Pixies. Substituíndoa por unha Tama Artstar II despois de *Come on Pilgrim*. Esta foi substituída por unha Pearl e na actualidade toca cunha Gretsch.

## Traxectoria 
Aprendeu a tocar a batería durante a súa adolescencia e uniuse á banda de marcha do seu instituto. Na súa entrada do anuario do instituto Lovering escribiu os súas principais aspiracións: estar nunha banda de rock, ser enxeñeiro eléctrico e xirar con Rush, a súa banda favorita. Despois de graduarse, Lovering estudou enxeñería eléctrica no Wentworth Institute of Technology en Boston. Conseguiu un traballo nunha tenda da cadea RadioShack co seu amigo John Murphy, e, despois de graduarse en Wentworth cun título de grao en 1982, traballou fabricando láseres e continuou tocando a batería en bandas locais como Iz Wizard e Riff Raff.

### Pixies 
En 1985 Lovering asistiu á voda de Murphy e Kim Deal. En xaneiro de 1986 Deal foi contratada para tocar o baixo na recentemente creada Pixies, unha banda de rock alternativo fundada por Charles "Black Francis" Thompson e Joey Santiago. Murphy suxeríulle a Lovering que fixese unha audición coa banda, que aínda non tiña batería. Lovering deixara de tocar a batería nese tempo e nun principio non quedara impresionado pola interpretación das cancións do trío. Porén, despois de tocar xuntos uniuse a eles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina persoal de Lovering
The Last Song

"**The Last Song**" é unha cara-b do sinxelo "Thirty-Three" da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins. Composta por Billy Corgan é a única cara-b composta despois de que se completase o álbum *Mellon Collie and the Infinite Sadness*. Despois de barallar a posibilidade de incluír o tema no seguinte álbum de The Smashing Pumpkins, Corgan decidiu que a canción tiña o espírito de *Mellon Collie* e debía ser un tema extra deste.
Sela

miniatura|250px|Unha sela inglesa
A **sela** é unha estrutura de soporte amarrada ao dorso dunha cabalgadura (cabalos, camelos, asnos etc.) onde senta a persoa que a conduce. O tipo máis común emprégase para  montar cabalos.

Por extensión, chámase tamén sela ao asento da bicicleta.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McBane, Susan. *The Essential Book of Horse Tack and Equipment.* David & Charles. Devon, England. Copyright 2002. (en inglés)
Luz Pichel

**Luz Pichel González**, nada en Alén (Lalín) o 10 de maio de 1947, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Estuda Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela. En 1970 trasládase a Madrid onde remata os estudos, establecéndose alí. Foi profesora de Lingua e Literatura Española nos Institutos de Enseñanza Secundaria Herrera Oria, Vega del Jarama e catedrática no IES Ágora de Alcobendas, onde se prexubilou en 2007. Poeta en lingua castelá, en  1990 obtivo o I Premio Internacional de Poesía Ciudad de Santa Cruz de la Palma co seu primeiro poemario *El pájaro mudo*, e en 2004 o XXIV Premio Hispanoamericano de Poesía “Juan Ramón Jiménez”.

## Obra en galego 
### Poesía 
* *Casa pechada* (2006). Sociedade de Cultura Valle-Inclán. 96 páxs. ISBN 978-84-95289-81-0.
* *Cativa en su lug(h)ar* (2013). Progresele, Diminutos salvamentos. 208 páxs. ISBN 978-84-616-2130-9.
* *Co co co u (*2017).

* *Tu existe* (2023). La uÑa RoTa.
### Traducións 
* *O corazón non morre*, de Fernando Beltrán, 2011, Momentum Editores.

### Obras colectivas 
* *To The Winds Our Sails*, 2010, Salmon Poetry. Tradución do galego ao inglés.
* *Filografias*, 2013, Lastura.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).
* *Fisterras*, 2015, Lastura.
* *A lingua viaxeira* (2022). Axóuxere.

## Premios en galego 
* Premio Esquío de poesía no 2006, por *Casa pechada*.

## Obra en castelán 
### Poesía 
* *El pájaro mudo* (1990). La Palma. En 2020: Tigres de Papel, ISBN 978-84-121467-2-1.
* *La marca de los potros* (2004). Deputación de Huelva. 109 páxs. ISBN 978-84-8163-350-4.
* *El pájaro mudo y otros poemas* (2004).Universidade Popular José Hierro de San Sebastián de los Reyes. ISBN 978-84-95710-19-2.
* *Tra(n)shumancias* (2015). La Palma. 76 páxs. ISBN 978-84-95037-93-0.
* *Co co co u* (2017). Tradución de Ángela Segovia Soriano. Ilustracións de Eduardo Jiwnani. La Uña Rota. ISBN 978-84-95291-50-9.
**Alén, Alén* (2021). La uÑa RoTa. 180 páxs. ISBN 978-84-18782-06-0.

### Obras colectivas 
* *Voces nuevas*, 1989, Torremozas.
* *Pánica segunda*, 2004, Delirio, Salamanca.
* *Y el verbo se hizo carne*, 2005, Caja Sur, Córdoba.
* *Agua, símbolo y memoria*, 2006, Slovento.
* *Jardín en llamas*, 2006, Caja Sur.
* *Raíces* (2017). Ya lo dijo Casimiro Parker

## Premios en castelán 
* I Premio Internacional de Poesía *Ciudad de Santa Cruz de La Palma* no 1990, por *El pájaro mudo*.
* XXIV Premio Hispanoamericano de Poesía *Juan Ramón Jiménez* no 2004, por *La marca de los potros*.

## Obra en diversas linguas 
### Poesía 
* *Trans(h)umancias*, 2015.

## Notas
Sela (homónimos)

O termo **Sela** pode referirse a:

* **Sela**, parte dos arreos do cabalo, en que senta o xinete;
* **Sela**, personaxe da saga Star Trek;
* **Sela turca** cavidade do óso esfenoide;
* **Síndrome da sela baleira**, doenza na sela turca;

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Sela**, parroquia do concello de Arbo.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Río Sela**, en Asturias.

Amais, como apelido e nome, pode referirse a:

* **Lhasa de Sela**, cantante mexicano-estadounidense;
* **Selá**, personaxe bíblica;
* **Sela Apera**, actriz inglesa;
* **Sela Ward**, actriz estadounidense;
* **Benny Sela**, criminal israelí;
* **Dudi Sela**, tenista israelí.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Casa de Sela**, casa de indianos en Ribadeo.
Minnesota Vikings

Os **Minnesota Vikings** son un equipo profesional de fútbol americano da cidade de Minneapolis, no estado de Minnesota. O equipo compite na North Division da National Football Conference, unha das divisións da National Football League, liga á que pertence dende o seu nacemento en 1961. Ao longo da súa historia gañou unicamente un título de liga (1969) antes da fusión das dúas ligas profesionais de fútbol (a American Football League e a National Football League), a pesar dos seus 20 títulos de división e os 4 de conferencia.

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial dos Minnesota Vikings
Alex Proyas

**Alex Proyas**, nado en Exipto o 23 de setembro de 1963, é un director de cine, escritor e produtor australiano. De pais gregos, á idade de tres anos trasladouse coa súa familia a Sydney.

## Traxectoria 
O seu primeiro traballo como director foi un proxecto de adaptación ao cine da obra de banda deseñada *The Crow* co actor Brandon Lee, o cal morreu nun accidente durante a rodaxe, só a oito días de terminar o mesmo, en marzo de 1993. Logo da súa morte, Alex propúxose finalizar o filme coma homenaxe ao actor, para o que usou dobres e efectos especiais que lle permitisen acabar a película. *The Crow* foi finalmente estreada en maio de 1994 con grande éxito de crítica.

En 1998, escribiu e dirixiu a película de ciencia ficción e suspense *Dark City*, con malos resultados de vendas a pesar de obter gran cantidade de premios. En 2004 dirixiu *I, Robot*, baseada na obra homónima de Isaac Asimov, con Will Smith como actor principal. A película foi un éxito comercial pero obtivo división de opinións nas críticas.

## Filmografía 
* *Knowing* (2009)
* *I, Robot* (2004)
* *Garage Days* (2002) 
* *Dark City* (1998) 
* *The Crow* (1994)
Denver Broncos

miniatura|esquerda|O Sports Authority Field at Mile High dende dentro.
Os **Denver Broncos** son un equipo profesional de fútbol americano con sede na cidade de Denver, Colorado. O equipo compite na AFC Oeste, unha das divisións da American Football Conference (AFC) da National Football League (NFL). Os Broncos comezaron a súa andaina no fútbol profesional en 1960 como membros fundadores da American Football League (AFL). Posteriormente, en 1970, pasaron a formar parte da NFL por mor da fusión das dúas grandes ligas estadounidenses da época: a AFL (da que eran membros) e a propia NFL. A franquía é propiedade do Fideicomiso Pat Bowlen. Desde o ano 2001 xogan os seus partidos como local no Sports Authority Field at Mile High, estadio con capacidade para 76.125 espectadores.

A defensa de 1977 gañouse o alcume de *Orange Crush* e é considerada unha das mellores de tódolos tempos. No 2009, cumpriu 50 anos de historia. Ao longo da súa historia, os Broncos protagonizaron algunhas das máis intensas rivalidades da NFL cos Oakland Raiders. Os San Diego Chargers, Kansas City Chiefs e Cleveland Browns tamén son rivais dos Broncos.

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial dos Denver Broncos
Kansas City Chiefs

Os **Kansas City Chiefs** son un equipo profesional de fútbol americano que compite na National Football League e ten a súa base na cidade de Kansas City, no estado de Missouri.

## Historia 
Denominados orixinalmente *Dallas Texans*, a franquía foi fundada en 1960 por Lamar Hunt como membro da American Football League (AFL). En 1963 o equipo se traslada a Kansas City, sendo renomeados co seu nome actual. De 1960 ata 1969, os Kansas City Chiefs foron un dos equipos de maior éxito da AFL, gañando o campionato de liga en tres ocasións (1963, 1966, 1969). Os Chiefs ostentan o récord de ser o segundo equipo da AFL (logo dos New York Jets) en derrotar a un equipo da NFL na AFL-NFL World Championship Game, cando derrotaron aos Minnesota Vikings no que hoxe coñecemos coma Super Bowl IV. No ano 2019 os Chiefs conseguiron a súa segunda Super Bowl após derrotar aos San Francisco 49ers por 31−20. O MVP do encontro foi o quarterback Patrick Mahomes, quen conseguiu facer 26 pases de 42 intentos para 286 iardas (dous touchdowns, dúas intercepcións) e correr 29 iardas (un touchdown). 

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Site oficial dos Kansas City Chiefs
Cecilio Acosta

**Cecilio Acosta**, nado o 1 de febreiro de 1818 en San Diego de Los Altos e finado o 8 de xullo 1881 en Caracas, foi un educador e publicista venezolano.

## Traxectoria 
De ideoloxía democrática liberal, opúxose ao réxime de ditadura. O seu pensamento é unha síntese dos valores cristiáns e os do humanismo laico. Autor de numerosos escritos pedagóxicos *Cosas sabidas y cosas por saberse*, políticos *Los partidos políticos* e sociais *Caridad, o cooperación de todos al bien de todos* etc. Distinguiuse na redacción do Código Penal venezolano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en efemeridesvenezolanas.com
Cyberia

***Cyberia*** é un videoxogo de acción creado por Xatrix Entertainment en 1994 para PC, e posteriormente, en 1996 foi portado ás videoconsolas Sega Saturn e PlayStation.

## Características 
No xogo pódese escoller en ocasións dúas opcións, a que se escolla alterará o desenvolvemento do xogo. É un videoxogo un pouco difícil polo tipo de puzzles que hai que resolver onde non todo é forza bruta e disparos se non pensar un pouco e usar as ferramentas precisas para saír do apuro cando este se presente. A pesar de todo isto, ao acabar o xogo darémonos conta de que non é tan longo. O Videoxogo ten algúns contras, por exemplo, que a configuración do rato está por defecto inversa e non se pode trocar, ou que é difícil disparar aos inimigos en movemento cando se está a manexar un "Blackbird".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Review de Cyberia
Ensaios in vitro para a avaliación da toxicidade

Os **estudos in vitro** ocupan un lugar moi relevante no contexto dos métodos alternativos na investigación da toxicidade, xa que constitúen a alternativa máis salientable aos estudos in vivo, repolándoos nalgunhas ocasións.

## Validación e aceptación dos métodos in vitro 
Actualmente admítese a utilidade dos resultados obtidos por procedementos in vitro na investigación básica dos mecanismos toxicolóxicos. Para que os datos subministrados por un método in vitro poidan ser usados para o rexistro dun novo composto químico requírese que o seu protocolo fora previamente validado cientificamente e aprobado polas autoridades reguladoras.

### 3. Incapacidade de división 
A perda desta función vital para a célula pode ocorrer trala exposición a un tóxico. Para poder medir isto recórrese o reconto directo do número de células ou indirectamente avaliando o incremento do ADN total.

### 5. Alteracións das membranas celulares 
Tendo en conta que as membranas son un tramado bioquimicamente complexo, formado maioritariamente por lípidos e proteínas. A toxicidade sobre estas explícase atendendo a dous procesos: as alteracións na síntese de lípidos e proteínas e a un dano fisicoquímico directo sobre a membrana por parte dos radicais libres de osíxeno que provocarán a peroxidación lipídica desta, co correspondente dano estrutural. Atendendo a isto, a avaliación da toxicidade sobre a membrana recaerá na análise da súa fisioloxía e estrutura, da permeabilidade iónica, e dos sistemas de transporte, mediante procedementos coma a captación de colorantes.
	
## Desvantaxes dos ensaios in vitro fronte os ensaios in vivo 
* Só serven para predicir a toxicidade dun determinado tipo de substancias ou dun aspecto concreto do proceso de toxicidade, polo que é necesario empregar unha batería de ensaios.
* Carecen das complexas interaccións existentes entre os distintos órganos.
* É difícil detectar toxicidades crónicas ou retardadas dada a limitada duración da actividade fisiolóxica, sobre todo das células especializadas.
* As substancias pouco solubles, volátiles, gasosas ou que se descompoñan rapidamente son difíciles de ensaiar.
* A complexidade da extrapolación, sobre todo cando non se dispón de información sobre as concentracións que producen efectos tóxicos in vivo.

## Notas
Antonio Alcalá Galiano

**Antonio Alcalá Galiano**, nado en 1789 e finado en 1865, foi un político, orador e escritor español.

## Traxectoria 
Deputado a Cortes durante o Trienio liberal de 1820-1823, presidiu a sesión na que se declarou a incapacidade de Fernando VII. Emigrado e Inglaterra, regresou a España en 1834. En 1837 afiliouse ao partido moderado, e foi ministro de Mariña nun goberno presidido por Istúriz e de Fomento noutro presidido por Narváez.

Deixou dúas obras autobiográficas de valor histórico e literario: *Recuerdos de un anciano* (1878) e *Memorias* (1886). O seu prólogo a *El moro expósito*, do duque de Rivas, está considerado como o primeiro manifesto do romanticismo español. Influído polo pensamento político inglés, tendeu cara a unha política pragmatista e unha ideoloxía de tipo liberal.

## Véxase tamén
Palasport Giacomo Del Mauro

O **Palasport Giacomo Del Mauro**, coñecido tamén como **PalaDelMauro** é un pavillón polideportivo situado na cidade de Avellino, na rexión da Campania, en Italia. Con capacidade para 5.100 espectadores, foi remodelado en 2008. Alberga os encontros como local do Air Avellino, equipo que compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto italiano. Tamén foi usado en partidos da Euroliga e tamén polo Divani&Divani Avellino, o principal equipo de voleibol da cidade.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Società Sportiva Felice Scandone

### Ligazóns externas
*Información na web oficial do Felice Scandone
Estadi Ciutat de València

O **Estadi Ciutat de València** é un estadio de fútbol da cidade de Valencia, no que xoga os seus partidos oficiais o Levante Unión Deportiva. Atópase situado na Rúa San Vicente de Paúl, 44, no barrio de Orriols.

Foi inaugurado en 1969 baixo a presidencia de Antonio Román e cambiou de nome varias veces, antes do actual o seu nome era o de **Nou Estadi**. O Levante UD xogaba os seus partidos anteriormente no campo de Vallejo.

O campo ten unha capacidade de 25.354 espectadores. As dimensións do terreo de xogo son de 107 x 68 metros.

## Zonas do estadio 
Actualmente no estadio hai 8 zonas diferenciadas para os espectadores desde onde se poden presenciar os partidos. Estas son: 
* Palco VIP ''l'Alqueria*
* *Tribuna*
* *Bancada Central Alta*
* *Bancada Central Baixa*
* *Gol Orriols Alto*
* *Gol Orriols Baixo*
* *Gol Alboraia Alto*
* *Gol Alboraia Baixo''

## Novo estadio 
O Levante UD presentou ao ministro de Administracións Públicas, Jordi Sevilla, un proxecto dun novo estadio de 40.000 espectadores, rodeado de auga, xunto á nova dársena da Copa do América. O Estado, que é a quen pertence o chan, non rexeita de entrada a idea e empraza ao club a desenvolver o plan para logo da Copa do América, "cando se constitúa a nova sociedade estatal" que xestionará o porto de Valencia.

O novo estadio estará rodeado de mar por tres dos seus catro lados, cun aparcadoiro subterráneo para 3.000 coches e xunto á base do Desafío español. O proxecto está dirixido por Alejandro Escribano, o mesmo arquitecto do Nou Mestalla. Os terreos están ocupados actualmente polo grupo naval Boluda, que está disposto a trasladar os seus estaleiros ao porto de Sagunt. O club pretende unha permuta dos terreos, propiedade do Estado, para edificar o seu novo campo sen custo algún, contando así mesmo co visto e prace do Concello de Valencia.

O proceso que levaría a cabo sería o seguinte: pola venda do seu antigo estadio en Orriols por un valor de 165 millóns de euros, que depende da recualificación das instalacións actuais. Con esa venda custearíase a construción do novo estadio no novo terreo, construído sobre terreo público. O club prevé, doutra banda, que a explotación comercial do estadio sexa encargada á empresa multinacional Area que xa xestiona outros recintos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O estadio no sitio oficial do Levante