Gran Premio de San Marino de 1982

O **Gran Premio de San Marino de 1982** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 25 de abril de 1982 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. Foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .

A carreira estivo marcada polo boicot de moitos equipos como parte dunha guerra política, non relacionado co evento en se, que involucraba as dúas forzas dominantes dentro do deporte, a FISA e a FOCA, o que provocou que a grella para esta carreira fora só de 14 coches. Foi a derradeira carreira de Gilles Villeneuve, xa que morreu na seguinte carreira en Bélxica.

## Resumo 
Nunha decisión relativa ao Gran Premio do Brasil de 1982, Nelson Piquet e Keke Rosberg foron excluídos polo uso nos seus vehículos de tanques de auga de lastre para mantelos baixo o límite de peso durante a carreira. Seguiu unha protesta inmediata da Asociación de Construtores de Fórmula Un (FOCA), e nunha decisión que sucedeu logo do Gran Premio do oeste dos Estados Unidos decidiuse que a seguinte carreira sería boicoteada, a carreira era Imola.

Aínda que a maioría dos equipos aliñados na FOCA, como Brabham, McLaren, Williams e Lotus boicotearon a carreira, catro equipos Tyrrell, Osella, ATS e Toleman, romperon o boicot e participaron na carreira.

Incluso coa participación destes equipos ao comezo da carreira, só había 14 participantes no Gran Premio de San Marino, dos cales só os Ferrari e Renault eran considerados equipos competitivos. Isto non desanimou aos *tifosi*, talvez ata o contrario, xa que melloraban as posibilidades de Ferrari, e o lugar estaba cheo de espectadores.

Malia os Renault de René Arnoux e Alain Prost cualificaron 1º e 2º, os seus coches fallaron na carreira deixando a Ferrari ocupando as dúas primeiras posicións con Gilles Villeneuve e Didier Pironi liderando. O terceiro clasificado, o Tyrrell de Michele Alboreto quedou atrás, polo que Ferrari ordenou aos seus pilotos reducir a velocidade para minimizar o risco dunha falla mecánica ou quedar sen combustible. Villeneuve creeu que esta orde tamén significaba que os coches mantiveran a posición na pista, con Villeneuve por diante de Pironi. Pero, Pironi pensou que os coches estaban libres para disputar a carreira, e pasou a Villeneuve. Villeneuve creeu que Pironi simplemente estaba tratando de darlle vida a unha carreira doutro xeito aburrida, e debidamente volveu a pasar ao seu compañeiro de equipo, asumindo que logo manterían a posición para o resto da carreira. Así, Villeneuve non protexeu á liña interior ao entrar na curva Tosa na última volta, e Pironi pasoulle para levarse a vitoria. Villeneuve enfureceuse ante o que viu como unha traizón de Pironi, aínda que a opinión dentro do equipo Ferrari dividiuse sobre o verdadeiro significado da orde de reducir a velocidade. A expresión de Villeneuve era hosca no podio, enfurecido pola acción de Pironi. Foi citado despois dicindo: "Nunca volverei a falar con Pironi de novo na miña vida." Demostraron ser palabras proféticas, xa que aínda non se falaba co seu compañeiro de equipo cando morreu durante a cualificación para o Gran Premio de Bélxica, dúas semanas despois.

Manfred Winkelhock foi descualificado pola falta de peso do seu coche na verificación técnica posterior á carreira.

Malia que a maior parte dos equipos aliñados na FOCA boicotearon a carreira foi válida para o campionato do mundo. Isto foi causa de discordia cos equipos FOCA xa que as dúas anteriores carreiras boicoteadas celebradas durante a guerra (o Gran Premio de España de 1980 e Gran Premio de Suráfrica de 1981), foran declaradas fóra de campionato e non contaron para o campionato nin para os rexistros oficiais.

## Cualificación 
## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas