open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bomba

Unha **bomba** pode ser:

* Bomba, un dispositivo explosivo. 

## Armamento 
*Os explosivos nomeados "bomba" poden ser de distintos tipos segundo as súas características.
** Bomba atómica, unha arma explosiva cuxa enerxía deriva dunha reacción nuclear e ten un poder destrutivo inmenso.
** Bomba de hidróxeno.
** Bomba de cobalto (véxase tamén bomba de cobalto)

## Tecnoloxía 
* Bomba de cobalto, un aparello de radioterapia

* Bomba hidráulica, un equipamento ou máquina hidráulica coa finalidade de recalcar, elevar, impulsar ou aspirar materiais, líquidos e gasosos (ar, auga, polpa, vacuo, combustíbeis etc.). 
**Inxector-bomba, sistema de inxección de alta presión para combustíbel.
** Bomba de baleiro, un dispositivo que xera un vacuo parcial ou reduce adicionalmente a presión dun vacuo parcial xa existente.
** Bomba de gasolina.
** Bomba de ariete bomba hidráulica para elevar fluídos.

## Bioloxía 
* Bomba de sodio-potasio (Na⁺/K⁺ ATPase), un enzima localizado na membrana plasmática de case todas as células do corpo humano.
* Bomba de protóns (H⁺/K⁺ ATPase), canle iónica a través da cal se produce o fluxo de protóns entre os dous lados da membrana celular.

## Música 
* Bomba, un xénero artístico de música e baile portorriqueño.
* Bomba Estéreo, grupo colombiano de cumbia psicodélica.

## Xeografía 
* Bomba, unha comuna italiana.
Zarza de Tajo

**Zarza de Tajo** é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 45.70&nbsp;km² onde no ano 2007 vivían 369 habitantes.

## Demografía 
Evolución da poboación de Zarza de Tajo desde a década dos 30 ata agora:

ImageSize = width:500 height:400
PlotArea = width:400 height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:1250

TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:50 start:0
Colors= 
  id:AO  value:orange
  id:AA  value:black
  id:AB  value:orange
  id:AC  value:black
  id:AD  value:orange
  id:AE  value:black
  id:AF  value:orange
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1930      from:0 till:1050 color:AO
  bar:1950      from:0 till:1007 color:AA
  bar:1970      from:0 till:799 color:AB
  bar:1981      from:0 till:405 color:AC
  bar:1991      from:0 till:316 color:AD
  bar:2001      from:0 till:253 color:AE
  bar:2007      from:0 till:369 color:AF

## Política 
A repartición de escanos quedou deste xeito:

PP
ZTI
Outros
Total

**2007**
5
2
0
**7**
O Calvario, Cervo, Cedeira

**O Calvario** é un lugar da parroquia de Cervo no concello de Cedeira na provincia da Coruña na comarca de Ferrol. Tiña 2 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 1 muller, sen cambios con respecto ó ano 2007

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cervo 
### Parroquias de Cedeira 
## Notas
Magoira, Cervo, Cedeira

**Magoira** é un lugar da parroquia de Cervo no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 24 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 12 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 22 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cervo
### Parroquias de Cedeira
A Acea, Cedeira, Cedeira

**A Acea** é un lugar da parroquia de Cedeira no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 6 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE dos cales eran 3 homes e 3 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2007 cando tiña 7 habitantes.

## Toponimia 
O topónimo **Acea** (do árabe *as-sâniya*) fai referencia á presenza dunha acea, un  muíño hidráulico destinado a moer gran para obter fariña.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cedeira
### Parroquias de Cedeira
## Notas
O Eirado, Cervo, Cedeira

**O Eirado** é un lugar da parroquia de Cervo no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña sei habitantes (dous homes e catro) mulleres, a mesma cantidade ca en 2003.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cervo 
### Parroquias de Cedeira
Paso elevado

[miniatura|dereita|Paso elevado sobre a vía [VG-4.2 en Vilariño (Cambados).]]
Un **paso elevado** é unha construción que permite aos peóns cruzar unha vía de comunicación terrestre, coma unha vía de tren ou unha autoestrada. Componse de dúas vías de acceso, xa sexan ramplas ou escaleiras, para subir e baixar dela, e un carril intermedio que atravesa a vía que se pretende cruzar.
Bomba hidráulica

miniatura|Antiga bomba manual de balancín.
 	
Unha **bomba** é unha máquina hidráulica xeradora que transforma a enerxía (xeralmente enerxía mecánica) coa que é accionada en enerxía hidráulica do fluído incompresíbel que move. O fluído incompresíbel pode ser líquido ou unha mestura de líquidos e sólidos como pode ser o formigón antes de fraguar ou a pasta de papel. Ao incrementar a enerxía do fluído, auméntase a súa presión, a súa velocidade ou a súa altura, todas elas relacionadas segundo o principio de Bernoulli. En xeral, unha bomba utilízase para incrementar a presión dun líquido engadindo enerxía ao sistema hidráulico, para mover o fluído dunha zona de menor presión ou altitude a outra de maior presión ou altitude.

Existe unha ambigüidade na utilización do termo **bomba**, xa que xeralmente é utilizado para referirse ás máquinas de fluído que transfiren enerxía, ou *bombean* fluídos incompresíbeis, e polo tanto non alteran a densidade do seu fluído de traballo, a diferenza doutras máquinas como o son os compresores, cuxo campo de aplicación é a pneumática e non a hidráulica. Pero tamén é común atopar o termo **bomba** para referirse a máquinas que *bombean* outro tipo de fluídos, así como o son as bombas sen carga ou as bombas de ar.

## Historia 
A primeira bomba coñecida foi descrita por Arquimedes e coñécese como parafuso de Arquimedes, descrito por Arquimedes no século III&nbsp;a.&nbsp;C., aínda que este sistema fora utilizado anteriormente por Senaquerib, rei de Asiria no século VII&nbsp;a.&nbsp;C.

No século XII, Al-Jazari describiu e ilustrou diferentes tipos de bombas, incluíndo bombas reversíbeis, bombas de dupla acción, bombas de vacuo, bombas de auga e bombas de desprazamento positivo.

## Tipos de bombas 
* Bombas centrífugas
* Bombas de desprazamento positivo
* Bombas Aspirantes
* Bombas Prementes ou Bombas Aspirantes-Prementes

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.monografias.com/trabajos14/bombas/bombas.shtml
* http://www.monografias.com/trabajos23/bombas-y-compresores/bombas-y-compresores.shtml
* Animación Flash dunha bomba de lóbulos duplos
* Animación Flash dunha bomba de lóbulos triplos
Kaspar Capparoni

**Gaspare "Kaspar" Capparoni**, nado en Roma o 1 de agosto de 1964, é un actor italiano.

## Traxectoria 
Logo de comezar á idade de 18 anos en teatro grazas a Giuseppe Patrone Griffi; despois en 1984 formou parte do elenco da película *Phenomena*, dirixida por Dario Argento; despois este actor actuou en: *Colpi di luce* (1985), dirección de Enzo G. Castellari, *Gialloparma* (1999), dirección de Alberto Bevilacqua, *Encantado* (2002), dirixido por Corrado Colombo, *Il Ritorno del Monnezza* (2005), dirixido por Carlo Vanzina, *Two Families* e *Il sole nero*, ambos do 2007.

Tamén traballou en varios programas de ficción televisiva, entre elas están: a telenovela *Ricominciare* (2000), a miniserie de televisión *Piccolo mondo antico*, as series *Incantesimo 4*, (2001) e *Elisa di Rivombrosa* (2003), *La caccia* (2005), miniserie dirixida por Massimo Spano, e a serie *Capri* (2006). 
[miniatura|300px|Kaspar Capparoni con Denise Zich e [Martin Weinek]]
No 2007 converteuse en protagonista da miniserie *Donna Detective*, dirixida por Cinzia TH Torrini e o ano seguinte participou en *Komissar Rex*, dirixida por Marco Serafino, e na serie *Capri 2*, dirección de Andrea Barzini e Giorgio Molteni.

## Filmografía 
### Cinema 
* *Phenomena* (1984), dirección de Dario Argento 
* *Colpi di luce* (1985), dirección de Enzo G. Castellari 
* *Gialloparma* (1999), dirección de Alberto Bevilacqua 
* *Encantado* (2002), dirección de Corrado Colombo 
* *Il ritorno del Monnezza* (2005), dirección de Carlo Vanzina 
* *Two families* (2007), dirección de Barbara Wallace e Thomas R. Wolfe 
* *Il sole nero* (2007), dirección de Krzysztof Zanussi

### Televisión 
* *Addio e ritorno* (1995), dirección de Rodoldo Roberti - Filme de TV
* *Tequila e Bonetti* (2000), dirección de Bruno Nappi e Christian I. Nyby II - Episodio: Cuore rapito - Serie TV
* *La casa delle beffe* (2000), dirección de Pier Francesco Pingitore - Miniserie
* *Ricominciare* (2000-2001), dirixida por varios - Telenovela
* *Piccolo mondo antico* (2001), dirección de Cinzia TH Torrini - Miniserie
* *Incantesimo 4* (2001), dirección de Alessandro Cane e Leandro Castellani - Serie
* *Elisa di Rivombrosa* (2003), dirección de Cinzia TH Torrini - Serie
* *La caccia* (2005), dirección de Massimo Spano - Miniserie
* *Provaci ancora Prof* (2005), dirección de Rossella Izzo - Episodio: La mia compagna di banco - Miniserie
* *Capri* (2006), dirección de Francesco Marra e Enrico Oldoini - Serie
* *Donna Detective* (2007), dirección de Cinzia TH Torrini - Miniserie
* *Komissar Rex* (2008), dirección de Marco Serafini - Miniserie
* *Capri 2* (2008), dirección de Andrea Barzini e Giorgio Molteni - Serie
* *Il giudice Mastrangelo 3* (2009), dirección de Enrico Oldoini - Fiction tv
Escaleira

[miniatura|dereita|Escaleiras que comunican o Campus Sur da [USC coa Alameda de Santiago de Compostela.]]
Unha **escaleira** é unha construción deseñada para unir diversos espazos situados en varios niveis en vertical, dividíndoo en alturas reducidas cun lugar para poñer o pé, chamadas chanzos. Poden ser fixas, transportábeis ou móbiles. A escaleira ampla, xeralmente artística ou monumental, coñécese co nome de escalinata. A transportábel ou «de man», elaborada con madeira, corda ou ambos os dous materiais, denomínase escada. A escaleira cuxos chanzos se desprazan mecanicamente chámase escaleira mecánica.

## Galería de imaxes 

File:Leiter ladder.jpg|Unha escada metálica.
File:Step-ladder.JPG|Unha escada de madeira.
File:Escaleira sobre un depósito, porto petroleiro, A Coruña.jpg|Escaleira nun depósito, porto petroleiro da Coruña
File:Escaleira tripla de caracol (Compostela).jpg|Escaleira tripla no Convento de San Domingos de Bonaval, hoxe Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela.
File:Ribadavia, escaleira.JPG|Escaleira na vila vella de Ribadavia.
File:Escaleiras de Santa María. Pontevedra.jpg|Escaleiras con varanda metálica de Santa María en Pontevedra.
File:Stairwell - Oco de escaleira - Hueco de escalera - 01.jpg|Oco dunha escaleira contemporánea.
File:Castelo de Castro Caldelas, escaleiras.JPG|Escaleiras no Castelo de Castro Caldelas.
File:Porta e escaleiras de acceso Castelo de Sobroso Mondariz.jpg|Escaleiras arredondadas de acceso ao Castelo de Sobroso en Mondariz.
File:Jamestown Jacobs Ladder.jpg|Escada de Jacobs Ladder en Santa Helena.
File:Santiago Cidade da Cultura 01-48.JPG|Escaleiras na Cidade da Cultura de Galicia, Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escada
Rótula

A **rótula** é o óso superior da perna, por enriba da tibia e peroné. Ten un tamaño reducido e forma parte da cámara proximal do xeonllo. É un triángulo de base superior e vértice inferior. Presenta as seguintes estruturas:

## Cara anterior 
É unha superficie lisa, pola cal pasa o tendón cuadricipital. Na parte máis caudal atopamos o ligamento rotuliano, un ligamento de reforzo do xeonllo.

## Cara posterior 
A diferenza da anterior esta é moito máis irregular. Presenta unha canle, que se despraza pola superficie anterior do fémur. Na parte máis inferior relaciónase cun paquete adiposo.

## Bordos laterais 
Pasan por eles os tendóns dos músculos vasto externo e interno, que forman parte do tendón cuadricipital.
Músculo esternocleidomastoideo

O **músculo esternocleidomastoideo** ou **esternocleidomastoide** é un músculo da rexión superficial lateral do pescozo. As funcións principais son a de rotación da cabeza cara ao lado oposto e a flexión do colo. O esternocleidomastoideo está innervado polo nervio accesorio. Provén do cranio e vai ata as clavículas e escápulas.ercións

* A nivel superior insírese na liña nucal superior e na apófise mastoide do temporal.
* A nivel inferior insírese na cara superior da clavícula (parte posterointerna) e na fosa supraesternal do esterno.

## Relacións 
Ten unha cara superficial en contacto coa aponeurose cervical superficial e unha cara profunda relacionada co paquete vasculonervioso do pescozo, formado pola arteria carótide común, nervio vago e vea xugular interna. Na parte superior do pescozo a carótide común divídese en carótide interna e carótide externa.

## Innervación e función 
É innervado polo nervio accesorio (XI par cranial), raíces C2-C3. A súa función é a de manter a testa erguida e elevar os ombros.
Pobo purépecha

Os **purépechas** (etnónimo '''''p'urhépecha*** [pʰuˈɽepet͡ʃa]) son un pobo indíxena que habita primordialmente no estado de Michoacán, no México. Actualmente hai mesmamente grupos migrantes establecidos noutros estados da República Mexicana, así como nos Estados Unidos. Actualmente dedicanse á agricultura e a gandaría.

Foron chamados **tarascos*' polos españois, sendo esta a hispanización dunha palabra da súa lingua que significa "cuñado" ou "sogro". As razóns desta denominación foron discutida durante moito tempo, sen que exista un acordo ao respecto.

miniatura|dereita|200px|Homes purépechas na súa chabola, en 1899.

## Notas
Dravograd

**Dravograd** (en alemán ***Unterdrauburg***) é un concello de 8.863 habitantes e 105 km², na Eslovenia setentrional, sito no lugar en que o río Drava atravesa a fronteira austro-eslovena.

## Xeografía 
Dravograd érguese na parte norte de Eslovenia, na confluencia de tres ríos: o Drava, o río Meža e máis o Mislinja. A vila, habitada desde época romana, conserva a igrexa románica de San Vito, datable en 1117, e as ruínas do vello castelo, chamado *stari grad*.

O municipio consta de 24 localidades, reagrupadas en 5 comunidades locais: Dravograd, Črneče (en alemán Schwarzenbach ), Libeliče (en alemán Leifling ), Šentjanž pri Dravogradu (en alemán Sankt Johannes ), e Trbonje (en alemán Trofin ) .

## Comunicacións 
Dravograd é estación ferroviaria da *Drautalbahn* ("Ferrocarril do val do Drava", en alemán), na liña entre Maribor e Innichen (San Cándido), xa en Italia, aberta desde 1863. A autoestrada Nº 3 que leva desde Maribor até a fronteira austríaca atravesa a vila, e onde se bifurca a autoestrada nº 10-10 para Celje.
Río Krka, Eslovenia

O **Krka** é un río de Eslovenia, afluente do Sava, que flúe principalmente pola rexión da Baixa Carniola (*Dolenjska* en esloveno). Con 93&nbsp;km de curso é un dos símbolos desa rexión.

## Percorrido 
A lonxitude do río é de algo máis de 93&nbsp;km}}. O seu curso comeza en Gradiček, a 312 m de altura, preto da aldea de Krka, a uns 10&nbsp;km de Ivančna Gorica e a uns 25&nbsp;km ao sueste da capital do país, Ljubljana. As súas augas móvense en dirección sueste, antes de xuntarse co gran río Sava, afluente do Danubio, á altura da cidade de Brežice, a 114 m de altitude, preto da fronteira con Croacia. Novo Mesto é a cidade máis importante situada nas súas beiras.

### Afluentes 
Os seus afluentes principais son os regos *Klamfer*, *Težka voda* e *Lešnica*.

## Contorna ambiental 
É o único río esloveno no que se produce toba. A fauna do río é rica, con presenza de numerosas aves, peixes, anfibios mesmo animais cavernícolas, propios das zonas cársticas das beiras. Estas características levaron a declarar o Krka zona protexida desde 1969.
Quique Morales

**Enrique Morales Ferro**, nado en Pontevedra o 16 de febreiro de 1977, é un reporteiro de televisión galego.

## Traxectoria
É licenciado en Ciencias da Información, rama de Publicidade e Relacións Públicas pola Facultade de Comunicación e Ciencias Sociais da Universidade de Vigo.

Desde moi novo comezou a traballar na radio, aproveitando a oportunidade que lle deron os 40 Principales de Pontevedra ós catorce anos.

Logo de estudar a carreira en Pontevedra, Quique traballou durante catro anos na Radio Galega presentando todo tipo de programas. Da radio pasou á Televisión de Galicia (TVG) onde percorreu a maioría das cidades e vilas traballando como reporteiro para as conexións en directo dos informativos e programas da canle. Tamén presentou un programa de cociña na mesma cadea e chegou a compaxinar radio e televisión.

Ata que Ricardo Medina -director de *España Directo*- se puxo en contacto con el para ofrecerlle o posto de reporteiro na delegación do noroeste peninsular -Asturias e Galiza-, e posteriormente nunha sección de consellos e remedios caseiros.

En xuño de 2010 incorpórase a Antena 3, como reporteiro do programa "Maneras de Vivir".

En outubro dese ano regresa ó programa da *Primera*, iniciando esta segunda etapa en *España Directo* como un dos reporteiros que viaxa por todo o país contando as mellores historias de cada día.

En 2011, ao acabar *Espana Directo*, Quique incorpórase a *Cuatro* como reporteiro do programa "Qué Quieres Que te Diga" ata que este finaliza en outubro dese mesmo ano. De aí, volta a Antena 3, onde, coa produtora Vert-e realiza diferentes programas para Castilla-La Mancha TV como "Encantados de conocerte" ou "Castellano Manchegos por el mundo".

En setembro de 2012, Quique regresa á Televisión de Galicia para presentar "A Revista da Tarde" un magacine informativo que se emite a partir das sete da tarde.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Vídeo de Quique Morales, en Youtube
Viladesuso, Cervo, Cedeira

**Viladesuso** é un lugar da parroquia de Cervo no concello de Cedeira na provincia da Coruña na comarca de Ferrol. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cervo 
### Parroquias de Cedeira 
## Véxase tamén 
* Lugares de Cedeira
Fontefría, Esteiro, Cedeira

**Fontefría ** é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller), a mesma cantidade ca en 2003.
## Toponimia
O topónimo **Fontefría** (do latín ) é un hidrotopónimo transparente, referido a unha 'fonte de auga fría'.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia de Esteiro 
### Parroquias de Cedeira
Novo Mesto

**Novo Mesto** (en esloveno, literalmente, "Cidade Nova") é unha cidade de Eslovenia. Consonte a Oficina Estatística da República de Eslovenia, o seu municipio ten unha área de 298,5&nbsp;km², e segundo o censo de 2002 tiña 40.925 habitantes. É considerada como o centro económico e cultural da Baixa Carniola. O 7 de abril de 2006 a cidade pasou a ser a sede da nova diocese católica de Novo Mesto, sufragánea da arquidiocese de Ljubljana.

## Situación xeográfica
Novo Mesto está situada no sueste de Eslovenia a uns 60&nbsp;km da capital, Ljubljana, sobre as beiras do río Krka, e non lonxe da fronteira de Croacia.

## Historia
Novo Mesto foi fundada co nome de **Rudolfswert** (nome alemán; en esloveno adaptado como *Rudolfovo*), o 7 de abril de 1365. O nome foi posto en honra de Rodolfo IV de Austria, da dinastía dos Habsburgo.

Despois da primeira guerra mundial e da subseguinte disolución de Austria-Hungría, a cidade foi rebautizada oficialmente **Novo Mesto**, nome que coloquialmente sempre ostentara desde practicamente a súa fundación.

## Patrimonio artístico 
*Igrexa principal, cun presbiterio gótico do século XV, coas famosas pinturas do altar de San Nicolao, obra de Tintoretto, e outras pinturas de Metzinger,
*Igrexa franciscana con fachada neogótica, na que destaca o epitafio da tumba de Ivan Lenković, fundador da fronteira militar croata.

## Datos do censo
Segundo o devandito censo de 2002, ten 40.925 habitantes, dos que 20.017 eran homes e 20.908 mulleres. A idade media era de 39 anos.

Aproximadamente corresponden á área urbana 29,25&nbsp;km², con 13.796 vivendas.

## Desemprego
O municipio de Novo Mesto tiña en 2002 tiña unha poboación activa de 19.579 habitantes, dos cales 2.118 estaban desempregados. O concello contaba con 1.725 estudantes.

## Ligazóns externas
* Novo mesto, Páxina oficial do concello
Ardeón, Esteiro, Cedeira

**Ardeón** é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 1 habitante en 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística que era 1 home. Non obstante, en 2024 xa estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia de Esteiro
### Parroquias de Cedeira
San Miguel, Esteiro, Cedeira

**San Miguel** é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 25 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 13 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2003.
## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia de Esteiro 
### Parroquias de Cedeira
Augas Santas

O topónimo **Augas Santas** (ou **Augasantas** ou **Aguasantas**) pode referirse a:

;En Galiza
***Augas Santas**, parroquia do concello de Allariz;
****Santa Mariña de Augas Santas**, lugar de dita parroquia;
***Augas Santas**, parroquia do concello de Palas de Rei;
***Augas Santas**, lugar da parroquia de Vitre, no concello de Frades;
***As Augas Santas**, lugar da parroquia de Pantón, no concello de Pantón;
***As Augas Santas**, lugar da parroquia de Rúa, no concello de Cervo.

;Praia de Galiza
***Praia de Augas Santas**, praia no concello de Ribadeo, máis coñecida como a praia das Catedrais.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Covo, Cervo, Cedeira

**O Covo** é un lugar da parroquia de Cervo no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 14 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 7 homes e 7 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 11 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cervo 
### Parroquias de Cedeira
Mestura asfáltica

miniatura|275 px|dereita|Aplicación dunha mestura asfáltica
Unha **mestura asfáltica** é unha combinación de asfalto e agregados minerais pétreos en proporcións exactas. As proporcións relativas destes minerais e o seu tamaño determinan as propiedades físicas da mestura, que serán diferentes segundo o uso ou lugar onde se aplique.

A mestura asfáltica debe ser resistente ás accións dos axentes atmosféricos como a chuvia ou sarabia e ós cambios de temperatura. Outra característica fundamental é a resistencia á abrasión, xa que o uso principal deste produto industrial é a pavimentación de vías, pistas de aterraxe, superficies deportivas, etc.

As principais vantaxes das mesturas son:
* Instalación rápida.
* Adaptabilidade ós proxectos.
* Pavimentación sen xuntas.
* Baixo custo en comparación con outros materiais.

As mesturas asfálticas poden ser confeccionadas en plantas fixas ou móbiles con equipos fabricados para tal fin. Segundo as propiedades e espesores da capa, considérase que achegan capacidade estrutural ó pavimento.

## Véxase tamén 
* Asfalto
* Pavimento
Redemuíños, Esteiro, Cedeira

**Redemuíños** é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Non tiña habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 1 habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia de Esteiro 
### Parroquias de Cedeira
Musala

miniatura|dereita|275px|O Musala visto desde a chaira de Samokov
miniatura|dereita|275px|Localización do Musala no suroeste de Bulgaria

O monte **Musala** (en búlgaro : **Мусала**, transcrito internacionalmente *Musala*) é un complexo de cimas dos Balcáns, no suroeste de Bulgaria, que culmina a 2.925 metros. Non só é o cume máis elevado de Bulgaria, senón tamén de toda a Península balcánica.

## Nome
O seu nome deriva de *Mus Allah*, « a montaña de Alá », como consecuencia do longo dominio turco sobre as terras de Bulgaria. O antigo nome da montaña, « Tangra » (en escrita búlgara : Тангра), remite ao deus supremo dos búlgaros antes da súa evanxelización en 865 polo tsar Boris I (composto de *tan* : paraíso, *nak* : home e *ra* : deus). Entre 1949 e 1962, foi denominado oficialmente "Stalin".

## Características bioxeográficas
O monte Musala está situado no parque nacional de Rila. Posúe unha flora e unha fauna moi variada: é un dos poucos lugares de  Europa onde se pode ver a Tichodrome échelette.
Os seus picos máis importants son : o Musala (2.925 m), o Musala Pequeno (2.902 m) e máis o Ireček (2.852 m); este último recibe o seu nome en honra de Konstantin Josef Jireček, historiador checo que foi un dos primeiros ministros de Educación de Bulgaria.

O 45 % das precipitacións que caen sobre o macizo son de neve, que se mantén sobre as cimas máis elevadas durante máis de 200 días ao ano, é dicir máis de medio ano.

Tres dos principais ríos de Bulgaria, o Iskăr, o Maritsa e o Mesta, teñen as súas fontes nas proximidades da montaña.

## Ascenso
A subida máis fácil ao Musala realízase a partir da estación de esquí de Borovec, camiñando desde aí 10 para o norte. Unha cabina teleférica pode transportar os visitantes desde Borovec até o pico Jastrebec, a 2.369 metros, onde hai numerosos refuxios. Desde Jastrebec, precísase dunha hora de marcha para chegar ao refuxio de Musala (2.430 metros), logo hai que caqmiñar aínda dúas horas para subir até o abrigo Everest, o refuxio a maior altura en Bulgaria, sito ao pé do cume. Na cima está instalada unha estación meteorolóxica.
Asociación Cultural O Naranxo

A **Asociación Cultural O Naranxo** é unha asociación cultural creada en Lalín en 1986.

Os seus fin son a recuperación da cultura popular, a defensa do patrimonio histórico e natural, o impulso e apoio a novos creadores e a cobertura e apoio a iniciativas culturais novidosas na Comarca de Deza.

Entre as súas actividades destaca a organización do Entroido, o San Xoán, o Magosto e a Alagarabía.

Da súa preocupación pola recuperación do patrimonio histórico e cultural nacen as publicacións:
* *Guía dos Castros de Lalín* de Carmen Buxán, 1989.
* *Razón. Periódico independiente* (edición facsímile), 1998.
* *O Naranxo* de Ramón de Valenzuela, 2002.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* web da Asociación Cultural O Naranxo
Pedralba

Como topónimo **Pedralba** pode referirse a:

;En Galiza
***Pedralba**, lugar da parroquia de Abadín, no concello de Abadín;
***Pedralba**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Pedralba**, lugar da parroquia de Bexán, no concello de Cospeito;
***Pedralba**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Oroso;
***Pedralba**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro;
***Pedralba**, lugar da parroquia de Samarugo, no concello de Vilalba.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Pedralba de la Pradería**, concello da provincia de Zamora, na comarca de Sanabria.

;Na Comunidade Valenciana
***Pedralba**, concello da comarca de Los Serranos, na provincia de Valencia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ría de Abres

[miniatura|dereita|Vista da ría dende a estrada [N-640 con marea semichea.]]

A **ría de Abres** é a parte máis interna da ría de Ribadeo. Ata alí chegan os cambios de marea, internándose en marea alta as pequenas embarcacións que atravesan normalmente a ría de Ribadeo.
Río Maritsa

miniatura|260px

O **río Maritsa** (en búlgaro Марица), chamado polos gregos **Evros** (Εβρος), latinizado como *Hebrus*, e coñecido polos turcos como *Meriç*, é con 515&nbsp;km de lonxitude o maior curso fluvial que efectúa o seu percorrido só dentro da Península balcánica. Nado en Bulgaria, no seu curso inferior fai de fronteira entre Grecia e Bulgaria e, tamén, entre Grecia e a Turquía europea. Desauga no mar Exeo.

## Curso
O Maritsa nace nos montes Rila, no suroeste de Bulgaria, cerca do monte Musala. A súa corrente diríxese cara ao sueste e os montes Ródopes; atravesa logo Plovdiv e Parvomay, para dirixirse en dirección a Edirne, Turquía. No seu curso alto, o val do Maritsa constituíu a principal ruta de movemento entre o leste e o oeste. No curso medio, un curto tramo do río penetra enteiramente no territorio turco; isto foi acordado así no seu momento para evitar que a cidade de Edirne encarase na beira oposta territorio grego. O resto do río até o mar conforma a fronteira greco-turca. Cerca de Kastanies, vira para o sur, para desembocar en delta, finalmente, no mar Exeo preto da cidade turca de Enez.

A conca do Maritsa abrangue unha área total aproximada de 52.900&nbsp;km²: un 66% da área total pertence a Bulgaria (34.900&nbsp;km²); un 27,5% a Türquía (14.550&nbsp;km²) e un 6,5% a Grecia (3.450&nbsp;km²). O delta espállase por unha superficie de 188&nbsp;km², dos que un 90 % é territorio grego e un 10 % turco.

O seu caudal medio é de 103 m³/s, pero sometido ao réxime de chuvias mediterráneo, o seu caudal pode alcanzar medicións extraordinarias, como ocorreu en febreiro-marzo de 2005, cando evacuou até 1.000 m³/s.

Como non é un río navegable é aproveitado para producir enerxía hidroeléctrica e para irrigación. Entre os encoros máis importantes do río cómpre destacar o de Kiprinos.

### Afluentes principais
*Pola dereita:
**Arda.
*Pola esquerda:
**Tundja,
**Ergene.

## Localidades nas beiras 
Entre os lugares importantes sitos nas marxes do Maritsa cóntanse:
*En Bulgaria:
**Pazardzhik, 
**Plovdiv, 
**Dimitrovgrad,
**Svilengrad.
*En Turquía:
**Edirne.
*En Grecia:
**Kastanies, 
**Pythio, 
**Didymoteicho,
**Lavara.

## Historia
En 1371, o río foi testemuña da batalla do Maritsa, tamén coñecida como batalla de Chernomen, unha soada vitoria do Imperio Otomán sobre unha coalición serbo-búlgara. Vukašin Mrnjavčević e Jovan Uglješa perderon a súa vida no combate.
## Véxase tamén
Bandeira de Eslovenia

A **bandeira de Eslovenia** (en esloveno: *Zastava Slovenije*) foi declarada oficial pola Asemblea de Eslovenia o 24 de xuño de 1991 e foi empregada por vez primeira en Ljubljana o 26 de xuño de 1991, un día despois da declaración de independencia de Eslovenia.

## Descrición 
Está formada por tres bandas horizontais iguais, de cor branco (superior), azul e vermello. Na parte superior esquerda, centrado entre as bandas azul e branca, atópase o escudo de Eslovenia. Esta bandeira, agás o escudo, é semellante ás bandeiras de Rusia e Eslovaquia.

O escudo consiste nun debuxo do monte Triglav, o cumio máis alto de Eslovenia, en cor branca e fondo azul; por baixo atópanse dúas liñas onduladas azuis que representan ao mar Adriático e aos ríos de Eslovenia. Tamén é posible apreciar tres estrelas douradas de seis puntas, dispostas nun triángulo inverso, que foron tomadas do escudo dos condes de Celje (en esloveno *Grofje Celjski*), a gran casa dinástica de fins do século XIV e inicio do século XV.

### Outras bandeiras 

Ficheiro:Civil Ensign of Slovenia.svg|20px Pavillón civil.
Ficheiro:Naval Jack of Slovenia.svg|20px Bandeira naval
Ficheiro:Naval flag of the President of Slovenia.svg|Estandarte presidencial

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Escudo de Eslovenia

No **escudo de Eslovenia** aparece, nun campo de azur con bordura de goles, o debuxo do monte Triglav de prata, o cumio máis alto de Eslovenia. O monte Triglav está surmontado no xefe por tres estrelas de seis puntas, de ouro, colocadas dous e unha. Estas estrelas foron adoptadas do escudo dos condes de Celje (en esloveno «*Grofje Celjski*»), a gran casa dinástica de fins do século XIV e comezos do século XV. Ao pé, dentro do escudo, dúas liñas onduladas de azur que representan ao mar Adriático e aos ríos de Eslovenia. Foi deseñado por Marko Pogačnik.

A versión actual foi declarada como escudo oficial de Eslovenia pola Asemblea Nacional o 24 de xuño de 1991.

## República Socialista de Eslovenia (República Federal Socialista de Iugoslavia) 

Imaxe: Coat of Arms of the Socialist Republic of Slovenia.svg|Escudo da República Socialista de Eslovenia.
Torre do Bolo

A **Torre do Bolo** é unha construción fortificada situada no concello ourensán do Bolo, preto da Serra do Eixe.

## Historia
Localízase posibelmente nun lugar noutrora ocupado por un antigo poboado castrexo, mais non foi antes do século XII que apareceron as primeiras referencias documentades ao castelo, documentos onde se relata a súa fundación real.

No século XIV, o rei Pedro I de Castela concedeu á vila foro de reguengo, en agradecemento á súa fidelidade na guerra civil que o opuña a Henrique de Trastámara. No século XV, o rei Xoán II de Castela confirmou os privilexios da vila, na altura en que concedeu a fortificación aos condes de Benavente.

A fortificación tamén pertenceu aos condes de Lemos, inimigos acérrimos dos de Benavente, que chegaran a posuír o título de condes do Bolo.

## Características
O castelo medieval posuíu planta rectangular con sete cubos e a torre da homenaxe. A torre foi reedificada por Xoán Pimentel no século XV, seguindo o estilo oxival. A torre da homenaxe é de planta cadrada. Construída en granito ben labrado, alcanza unha altura de 18 metros e cerca de 10 metros de lado. Non conserva nin o ameado nin o beiril. Distribúese en 3 andares e un soto cuberto con bóveda de canón apuntado, reforzado por 3 arcos. Tense acceso á torre mediante unha porta de acceso en altura, aberta no primeiro andar. No interior, pódense apreciar a entrada do subterráneo, os alxibes e un cuarto.

Ábrese outra torre de arco apuntado que permite o acceso ao patio de armas. A partir da porta de entrada ao patio de honra, presenta un arco de medio punto. Xunto a esta porta consérvase unha torre cilíndrica e parte da cerca defensiva, cun grosor de 2 metros e 25 centímetros, que conserva varios sinais de canteiros.

Alén destes elementos, consérvanse outros como o alxibe e murallas co adarve.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Torreo_do_Bolo.jpg|Torre do Bolo.
Ficheiro:Torreo_do_Bolo_(2).jpg|Torre do Bolo.

## Véxase tamén
Mega-

**Mega** (**M**) é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades que indica un factor de 106 ou 1&nbsp;000&nbsp;000 (un millón).

O prefixo foi ratificado dentro do SI en 1960, e provén do grego μέγας, que quer dicir *grande*.

En informática, o *mega* de megabyte en xeral non representa exactamente un millón, mais 220 (= 1&nbsp;048&nbsp;576) bytes.

## Unidades derivadas 
* un megatón (de TNT) ( unidade utilizada para medir a capacidade explosiva de bombas atómicas equivale ao poder explosivo de 1,000,000 de toneladas de TNT.
* megahertz — frecuencia de radiación electromágnetica usada en radio, televisión, telefonía GSM etc. 1&nbsp;MHz = 1,000,000 Hz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
Hecto-

**Hecto** (símbolo **h**) é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades que denota un factor de 102, ou 100.

Adoptado en 1795, o prefixo ven do grego *ἑκατόν*, significando *centena*.

Por exemplo:
1 hectárea = 100 áreas = 1 hm2 = 10 000 m2

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
Tera-

**Tera** (símbolo **T**) é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades que denota un factor de 1012, ou 1 000 000 000 000.

Confirmado en 1960, ven do grego τέρας, significando *monstro*. Tamén pode ser ligado ao prefixo grego τετρα- significando *catro*; a coincidencia disto co feito do prefixo ser a cuarta potencia de 1000 serviu como modelo para os prefixos de ordes superiores, tales como peta, exa, zetta e yotta, todos os cales son formas distorsionadas do latín ou grego para as correspondentes potencias (de cinco a oito respectivamente) de 1000.

En informática **tera-** pode moitas veces significar 1 099 511 627 776 (240) no canto de 1 000 000 000 000, especialmente no termo terabyte. Para evitar esta ambigüidade, o prefixo binario **tebi-** foi introducido de modo a representar 240, porén este, así como os outros prefixos binarios, aínda non é de uso xeral.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
Deca-

**Deca** (símbolo **da**) é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades que denota un factor de 101, ou 10. É un prefixo numérico derivado do grego δέκα, dez.

O prefixo foi adoptado por Francia en 1795 e internacionalmente en 1960. Porén non posúe un uso moi común. Algunhas veces é escrito como D, Da, ou dk, estas variacións non son definidas polo SI.

* 1 decámetro = 10 metros
* 1 decalitro = 10 litros

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
Galería de imaxes da catedral de Lugo

**Imaxes da catedral de Lugo**, no concello de Lugo na provincia de Lugo.

Ficheiro:Catedral Lugo Galicia.jpg
Ficheiro:Catedral de Lugo 1.jpg
Ficheiro:Fachada da Catedral de Lugo.jpg
Ficheiro:Catedral de Lugo, Galicia (Spain).jpg
Ficheiro:CruceiroCatedralLugo.JPG
Ficheiro:Catedral de Lugo.jpg
Ficheiro:Catedral de Lugo 3.jpg
Ficheiro:Catedral de Lugo 2.jpg
Ficheiro:Catedral..Lugo.Galicia.jpg
Ficheiro:Muralla de Lugo - Porta de Santiago.jpg

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Galería de imaxes de Lugo
*Galería de imaxes de Galicia
Ana María Alvajar

**Ana María Josefina Alvajar López**, nada na Coruña en 1918 e finada en Madrid o 31 de decembro de  2005, foi unha escritora e violinista galega.

## Traxectoria 
Filla do político republicano César Alvajar e de Amparo López Jeán, era irmá de María Teresa, Amparo e Javier Alvajar López. Desde moi nova mostra inclinación pola música e pasou a formar parte da Orquestra Filharmónica, constituída por afeccionados baixo a dirección de Alberto Garaizábal e máis tarde da Orquestra de Cámara da Sociedade Filharmónica desta mesma cidade. Durante a guerra civil, separada de seus pais, que estaban en territorio republicano, ten que facer fronte ás dificultades económicas nun primeiro momento e máis tarde en coidar pola integridade de seus irmáns. Así, tivo que agochar seu irmán Javier nunha aldea, quen desertara do exército nacional para pasarse ao bando republicano e non puido reunirse cos seus pais, exiliados en Francia, mentres non liberaron a súa irmá María Teresa, presa no cárcere da Coruña. Por fin, puido xuntarse cos seus pais en 1940 na localidade francesa de Vimoutiers. Tras dous anos en Francia, volveu a Coruña en 1942, cidade na que se radicou até 1948, cando se trasladou a Madrid. No 2003 recibiu o Premio a la Lealtad Republicana da Asociación Manuel Azaña.

## Obra 
* *Vivencias* (1986) 
* *Notas sobre Amparo Alvajar, exiliada gallega* (2003)
* *Soltanto lastre* (2005). Ediciós do Castro
## Vida persoal 
Casou con Vicente Pérez García e foi nai de Javier, José Antonio, Ana María e Juan Luis Pérez Alvajar.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Monte Stanley

O **Monte Stanley**, tamén denominado **Pico Margarida** (Margherita Peak), e Monte Ngaliema, cunha altura de 5.109 m é a cima máis elevada dos montes Ruwenzori e máis da República Democrática do Congo e de Uganda, polo cume do cal pasa a fronteira entre ambos dous países. E aínda é o terceiro pico máis alto do continente africano.

## Xeografía 
O rochoso monte Stanley, que forma parte dos boscosos e xeados montes Ruwenzori, érguese sobre o planalto Stanley, a uns 40&nbsp;km ao norte do Ecuador e a oeste da enorme foxa do Gran Val do Rift, entre os lagos Alberte, ao norte, e Eduardo, ao sur.

## Medioambiente 
Aínda que o Stanley fica na zona de calores tropicais, desde unha altura de 4.500 mostra partes xeadas e desde o 4.800 é dominio de fortes ventisqueiros, que xacen cubertos de campos de neve, e desde os cales se orixinan regos de montaña. Nas súas abas localízanse lagos de montaña e vive unha exuberante fauna e vexetación propia das selvas tropicais.

## Terceira cima de África ? 
Aínda que o Stanley é citado, correntemente, como o terceiro cume africano, tras o monte Kilimanjaro e o monte Kenya, algúns autores lembran que o monte Mawenzi, de 5.148 m de altura, aínda que é unha cima secundaria do Kilimanjaro, supera ao Stanley.

## O Stanley e os seus veciños 
O monte Stanley é, en realidade, un macizo do que forman parte outros picos:
* O *Pico Margarida* ou *Margherita Peak*, é, con 5.109 m, a cima do macizo (téñenselle adxudicado outras altitudes: 5.110 m, 5.119 m ou 5.120 m), que divide Uganda da República Democrática do Congo, e ao que seguen:
* O Pico Alexandra (5.091 m), xa na República Democrática do Congo, 
* O Pico Albert (5.087 m), tamén na República Democrática do Congo.

## Ascensións 
A cima do Stanley foi alcanzada, por vez primeira por occidentais, polo famoso viaxeiro e alpinista italiano Luigi Amedeo di Savoia, duque dos Abruzos, no ano 1906. O nome de Pico Margarida foille posto, en honra da raíña Margarida de Savoia, polo duque.

## Ligazóns externas 
*  Información sobre a cadea do Ruwenzori e o Monte Stanley
Xiga-

**Xiga** (símbolo **G**) é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades que denota un factor de 109, ou 1 000 000 000.

Adoptado en 1960, o prefixo ven do grego γίγας, significando *xigante*.

En informática, *xiga* pode moitas veces significar 1 073 741 824 (230) para as unidades de información, como xigabit ou xigabyte, mais tamén pode denotar 1 000 000 000 doutras cantidades, como taxas de transferencia: 1 gigabit/s = 1 000 000 000 bit/s. O prefixo binario gibi foi suxerido para 230, de modo a eliminar esta ambigüidade, porén aínda non obtivo un uso xeneralizado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
* Xibibyte
* Xigabit

## Notas
Amparo López Jeán

**Rita Amparo López Jean**, nada en Vilaboa (Culleredo) o 30 de outubro de 1885 e finada en Montauban (Francia) o 12 de novembro de 1942, foi unha activista galeguista, presidenta da Agrupación Republicana Femenina da Coruña.

## Traxectoria 
Filla de Adela Jeán Toca e de Sabino María López, avogado e secretario do concello de Culleredo, criouse en Vilaboa, onde a súa nai era mestra. Anos máis tarde trasladouse coa nai, xa viúva, á Coruña. Nesta cidade matriculouse no Instituto Eusebio da Guarda da Coruña e posteriormente estudou Maxisterio. Ao mesmo tempo estudou canto e piano baixo a dirección de Xosé Baldomir e pintura con Máximo Ramos. Casada co coñecido político republicano César Alvajar, tivo un papel moi destacado na Agrupación Republicana Femenina entre 1933 e 1936, da que foi secretaria e presidenta. En 1935 ingresou no Partido Galeguista.
[miniatura|Tumba de Amparo López Jean no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Co triunfo da Fronte Popular trasladouse a Soria, onde o seu home fora nomeado Gobernador Civil. Durante a guerra civil o matrimonio viviu en Madrid, Valencia e Barcelona. En Barcelona foi nomeada Secretaria Xeral do Grupo Feminino Galeguista.

Rematada a guerra, exiliouse en Francia, na localidade de Vimoutiers, e tras a ocupación nazi viviu en Vichy e Montauban. Morreu en 1942. Os seus restos foron trasladados ao cemiterio de Santo Amaro no 2006.

Foi a nai de Amparo, Ana María, Javier e María Teresa Alvajar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*Rita Amparo López Jean. Agrupación Cultural Alexandre Bóveda. 20/08/2019
*"Mulleres de Culleredo: Amparo López Jean"
Micro-

: ''Esta artigo é sobre o prefixo 'micro-'. Micro é tamén un termo utilizado para microcomputador.*

**Micro** é un prefixo do Sistema Internacional de Unidades denotando un factor de 10−6 (un millonésimo). O símbolo para este é o (µ). En circunstancias onde só o alfabeto latino estiver dispoñíbel, pode ser escrito coa letra u: *um* para µm, ou *uV* para µV.

Confirmado en 1960, o prefixo vén do grego μικρός (transliterado: mik*ros*), significando *pequeno''.

Comunmente, fóra do ámbito científico, o prefixo significa "moi pequeno".

No caso da unidade de medida µm (micrómetro) é mais común usar o equivalente **micron**, co mesmo símbolo. Un micron é unha millonésima de metro (ou unha milésima de milímetro).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema Internacional de Unidades
* Prefixo binario
Eco (homónimos)

**Eco** pode referirse a:
* O fenómeno físico do **eco**.
* A publicación xornalística ***Eco de Galicia***.
* As publicacións xornalísticas denominadas ***El Eco de Galicia***.
* O personaxe mitolóxico **Eco**.
* O grupo de rock galego **ECO**.
* O disco ***Eco***, do cantor uruguaio Jorge Dréxler.
* O proceso informático **Eco**.
* A abreviatura de **ecoloxía**.
* O apelido de **Umberto Eco**, semiólogo e romancista italiano.
* **Eco**, unha proposta de moeda común dentro do ámbito da Comunidade Económica de Estados de África Occidental.
* ***Eco, revista do Eixo Atlántico***, publicación coruñesa.

## Véxase tamén
Soira

O **Soira** ou **Emba Soira** é a montaña máis elevada de Eritrea, con 3.018 m sobre o nivel do mar.

## Situación 
O Emba Soira, está situado no centro do país, na rexión de Debub, a sueste de Asmara, a capital. Forma parte das Terras Altas de Eritrea, que bordean o Great Rift Valley, que corta o país e se continúa a través do Mar Vermello.

## Viaxe 
Pódese chegar até o Emba Soira seguindo unha estrada pavimentada que alcanza até Adi Keyh, unha vila sita a 93&nbsp;km da capital, Asmara, desde aí hai que viaxar uns 20&nbsp;km a través dunha difícil pista que leva en dirección leste. O resto deberá facerse a pé durante varias horas.
Bandeira de Austria

A **bandeira de Austria** (en alemán: *Nationalflagge Österreichs*) está formada por tres franxas horizontais de igual anchura, de cor vermella a superior e a inferior, e branca a central. A bandeira do Estado engade o escudo nacional no centro. Esta bandeira foi adoptada oficialmente o 1 de maio de 1945.

## Historia 
Xunto coa bandeira de Dinamarca, a bandeira austríaca é unha das máis antigas do mundo. Segundo a lenda, a bandeira foi inventada polo Duque Leopoldo&nbsp;V de Austria (1157-1194) trala dura batalla de Acre en 1191, durante as Cruzadas, cando as súas roupaxes de cor branca quedaron totalmente manchadas de sangue, agás a parte que tapaba o seu cinto, que quedou branca.

En realidade, a bandeira foi deseñada no século&nbsp;XIII polo Duque Frederico II de Austria (1210-1246), o derradeiro da dinastía Babenberg, quen buscaba unha maior independencia do Sacro Imperio Romano Xermánico. A representación máis antiga deste deseño atópase nun escudo conservado no mosteiro de Lilienfeld, que data do 30 de novembro de 1230.

Dende 1804, cando se formou o Imperio austríaco liderado pola Casa de Habsburgo, a bandeira adoptada utilizou as cores da Casa de Habsburgo: amarelo e negro. En 1869, tralo *Compromiso* de 1867 do emperador Francisco Xosé&nbsp;I que deu orixe ao Imperio Austrohúngaro, Austria adoptou o emblema imperial antigo como seu, mentres que Hungría adoptou unha bandeira de seu. Para os asuntos concernentes a ambos os dous estados, o Imperio utilizou dúas bandeiras especiais: a bandeira de guerra era unha tribanda albivermella cun escudo centrado na metade esquerda, mentres que a bandeira mercante sumaba á beira dereito o escudo menor húngaro, e a franxa inferior era vermella no sector esquerdo e verde no dereito.

Tralo fin do Imperio, a República de Austria readoptou o emblema vermello-branco-vermello o 20 de outubro de 1918 até o Anschluss, cando Austria foi anexada ao Terceiro Reich. Trala derrota nazi na segunda guerra mundial, a bandeira foi reinstaurada o 1 de maio de 1945.

 Flag of the Habsburg Monarchy.svg|23px|Bandeira histórica23px|Bandeira histórica Bandeira do Imperio (1804-1868)23px|Bandeira histórica23px Bandeira de Austria (1868-1918)
 Austria-Hungary-flag-1869-1914-naval-1786-1869-merchant.svg|23px|Bandeira histórica23px Bandeira mercante do Imperio (1786-1869)23px23px Bandeira de guerra do Imperio (1869-1918)
 Ensign of Austro-Hungarian civil fleet (1869-1918).svg|23px23px Bandeira mercante do Imperio (1869-1906)

## Outras bandeiras 

 Flag of Austria (state).svg|20px Bandeira de Estado
 Flag of the President of Austria.svg|Estandarte presidencial
 Vertical Hoisting of Austrian Flag.svg|Bandeira en posición vertical

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de bandeiras de Austria.

### Ligazóns externas 
*