open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Germán Díaz

**Germán Díaz**, nado en Valladolid (Castela e León) o 13 de decembro de 1978, é un músico español residente en Arneiro (Cospeito) que destaca como zanfonista, sendo considerado como un dos intérpretes deste instrumento máis innovadores de Europa, chamado por algúns "O Jimi Hendrix da zanfona". Ao longo da súa traxectoria ten tocado en numerosos países de todo o mundo. Destaca pola súa fusión da música tradicional co jazz, xénero no que destacan as súas colaboracións co contrabaixista galego Baldo Martínez.

## Traxectoria 
esquerda|miniatura|275px|Díaz tocando a zanfona.
miniatura|Concerto en Peñafiel, Valladolid (2024)
Germán Díaz naceu en Valladolid en 1978, cursando os seus estudos musicais na capital castelá-leonesa na especialidade de guitarra clásica, así como Filoloxía Clásica na Universidade de Valladolid e o Curso de Posgrao de Especialista Universitario en Estudos sobre a Tradición. Posteriormente estudou zanfona con mestres como Rafael Martín, Pascal Lefeuvre, Laurent Tixier, Isabelle Pignol, Gilles Chabenat, Nigel Eaton, Patrick Boufard, Laurence Bourdin, ou Valentin Clastrier entre outros.

En 1996 gañou un concurso de canto tradicional que promovía a Xunta de Castela e León, e decidiu empregar os cartos do premio en comprar no único instrumento decente que se axustaba ao seu presuposto, unha zanfona de segunda man que vendía Carlos Beceiro, do grupo folk La Musgaña. Comezou a súa formación zanfonística da man do seu tío, o etnógrafo e folclorista Joaquín Díaz, e o cantautor berciano Amancio Prada.

## Discografía 
### Colaboracións 
## Bandas sonoras 
Germán Díaz tamén ten composto numerosas bandas sonoras para curtametraxes, obras teatrais e documentais:

* Longametraxe: *Dhogs* (Andrés Goteira), Gaitafilmes / Pixel Films, 2017
* Spot: *Fp funciona* (Alex Martin), RQR, 2011.
* Documental sobre a obra teatral: *Arte y Álbumes ilustrados* (sobre a obra de Luis de Horna), A mano cultura, 2010.
* Obra teatral: *Construcións Clementina, Dígame?*, Palimoco Teatro, 2009.
* Curtametraxe: *Os falantes* (Eva Alfonso), 2010.
* Obra teatral: *Guyi Guyi*, Periferia Teatro, 2009.
* Obra teatral: *Na(s)cer Cansado, sobre H. Michaux* (Luciano Amarelo), 2009.
* Curtametraxe: *En mi memoria* (Roberto Quintanilla), 2007.
* Obra teatral: *La Cama Voladora*, Calamar Teatro, 2005.
* Obra teatral: *La estrategia de la luz* (Adriana Argenta), Azar teatro, 2005.
* Música para o *Festival Internacional de las Artes de Castela e León*, Fundación Siglo, 2005.
* Curtametraxe de animación: *A vista é soño*, Miguel Lasangre, 2005.
* Música para o pavillón español na *Expo Aichi 2005*, Nagoya (Xapón).
* Obra teatral: *Penas x amor perdidas* (William Shakespeare), Mallo de Luna Teatro, 2004.
* Obra teatral: *Mucho ruido y pocas nueces* (William Shakespeare) Regie: Lembit Peterson, 2003.
* Obra teatral: *Yes, puede ser...?* (Marguerite Duras), La Nave Teatro, 2002.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Entrevista a Germán Díaz en tomajazz (2004) 
* Artigo "Germán Díaz - Método cardiofónico"  en Cuadernos de Jazz
* Germán Díaz, el zanfonista ‘cardiofónico’
Emilio Gómez Casasnovas

**Emilio Gómez Casasnovas**, nado cara a 1918 e finado en Ribadavia o 22 de xullo de 1991,  foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Ribadavia en 1949, e tomou posesión o 22 de decembro, permanecendo no cargo até 1955. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse á alcaldía pola UCD e a pesar se ser o partido máis votado, non conseguiu a alcaldía tras apoiar os grupos de esquerdas ao candidato de Coalición Democrática José María Vázquez Pérez. En 1979 foi elixido deputado provincial por Ribadavia. Finou en Ribadavia en 1991 aos 72 anos.

## Vida persoal 
Casou con Concepción Soto Lorenzo e foi pai de Emilio Gómez Soto.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ribadavia

### Ligazóns externas 
*Apuntamentos para unha historia do IES O Ribeiro. Ourense.  Etapa 1954-1968
Antonio Lorenzo Rodríguez

**Antonio Lorenzo Rodríguez**, nado en 1950 e finado en Ribadavia o 25 de maio de 2012, foi un político galego.

## Traxectoria 
Arquitecto técnico de profesión. Membro de Centristas de Galicia, encabezou a coalición da súa formación con Alianza Popular en Ribadavia nas municipais de 1987 e foi a forza máis votada, pero moi lonxe da maioría absoluta, polo que non logrou a alcaldía tras apoiar outros grupos ao socialista Miguel Fidalgo. Porén, en xullo de 1989 logrou a alcaldía tras unha moción de censura apoiada polos Independentes do Municipio de Ribadavia. Permaneceu no cargo até as municipais de 1991, nas cales o seu partido optou porque non fose o seu candidato á alcaldía. Foi presidente do Consello Regulador do Ribeiro (1992-1995).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ribadavia
La Torrassa

250px|miniatura|right|Barrios de L'Hospitalet
**La Torrassa** é un barrio de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona, que forma parte do Distrito II da cidade xunto con Collblanc. Limita cos barrios de Santa Eulàlia e Sant Josep polo sur, con Collblanc polo norte, e con La Florida polo oeste.

O barrio debe o seu nome ao castelo de Bellvís, unha torre de observación ou defensa dunha casa, que foi residencia do Barón de Maldà. Nas súas orixes, e polo tanto ao longo da súa historia, foi un núcleo vinculado a Collblanc. Hoxe, a praza Espanyola e o novo parque da Torrassa son o corazón deste barrio, e é onde se articula a festa maior ao principio de cada verán.

Ten unha extensión de 0,46&nbsp;km² e tiña en 2010 unha poboación de 25.147 habitantes, sendo a súa densidade de 57.596 hab/km².

## Transporte público 
Dispón de liñas de autobuses urbanos e interurbanos e dispón dunha estación do metro de Barcelona da liña 1 chamada Torrassa. O barrio verá ampliados os seus destinos posibles desde esta estación, cando entre en funcionamento o intercambiador coa liña 9 do metro e con Rodalies Barcelona, onde pararán trens das liñas de Martorell e Vilanova i la Geltrú.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Plzaspñldlh.jpg|Praza Espanyola

## Véxase tamén
Collblanc

250px|thumb|right|Barrios de L'Hospitalet
**Collblanc** é un barrio de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona, que forma parte do distrito II da cidade xuntamente con La Torrassa, co que forma unha unidade en varios aspectos, tanto administrativos como de vida cidadá. Limita coa cidade de Esplugues de Llobregat polo norte, os distritos barceloneses de Les Corts e de Sants-Montjuïc polo nordés e leste, La Torrassa ao sueste e La Florida ao suroeste.

Actualmente, a praza do Mercado e arredores son os principais núcleos de vida cidadá. Cabe destacar no barrio o parque da Marquesa, o cemiterio de Sants, o teatro Joventut ou o rañaceos do mesmo mercado, deseñados estes dous últimos por Ramon Puig i Gairalt.

O barrio ten unha superficie de 0,51&nbsp;km² e tiña unha poboación de 24.995 habitantes e unha densidade de 49.100 hab/km² en 2012.

## Transporte público 
Hai unha estación do metro de Barcelona, concretamente da liña 5, chamada Collblanc, que dá servizo ao barrio e tamén é unha das estacións máis utilizadas para chegar ao Camp Nou pola súa proximidade. Cabe destacar tamén a rede de autobuses que comunican o barrio co centro da cidade de L'Hospitalet e tamén a rede de autobuses de TMB que o unen con Barcelona.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Catalonia_Hospitalet_Mercat.jpg|Mercado de Collblanc, o centro neurálxico

## Notas 
## Véxase tamén
Granvia L'H

250px|thumb|right|Barrios de L'Hospitalet
'''Granvia L'H''' é o distrito económico da cidade de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona. Atópase ao sur da avenida da Granvia de L'Hospitalet, que dá nome ao distrito.

O distrito económico ten 303 hectáreas de superficie e é o sétimo da cidade aínda que queda á marxe da división administrativa, segundo aprobou o pleno municipal o 7 de febreiro de 2002.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Torres de Toyo Ito.JPG|Rañaceos no distrito

## Notas 
## Véxase tamén
José María Vázquez Pérez

**José María Vázquez Pérez**, nado en Carnós (A Arnoia) en 1931, é un médico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Foi médico na Arnoia e despois en Carballeda de Avia durante 15 anos, sendo nomeado alcalde nesta última localidade en 1971. Pasou despois a Ribadavia en 1975. Presentouse á alcaldía de Ribadavia nas primeiras eleccións democráticas por Coalición Democrática e foi elixido alcalde grazas ó apoio dos grupos de esquerdas en detrimento da UCD, que fora a forza máis votada. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de AP e foi a candidatura máis votada, pero sen maioría absoluta, polo que perdeu a alcaldía tras apoiar os demais grupos ó candidato de Coalición Galega Javier de Burgos Alfambra. Porén, tras presentar este último a súa dimisión en febreiro de 1984 conseguiu recupera-la alcaldía. Tras diversos enfrontamentos cos seus compañeiros non se presentou á reelección en 1987. Nas municipais de 1991 regresou como candidato do PPdeG e foi elixido alcalde co apoio de Centristas de Galicia. Porén, unha moción de censura co apoio de 2 edís de Centristas desbancouno da alcaldía o 26 de maio de 1992 en favor do socialista Miguel Fidalgo Areda.

## Vida persoal 
Casou con María Natividad Orozco Martínez de Cestafe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Carballeda de Avia
* Eleccións municipais en Ribadavia
Joaquín Robla Díez

**Joaquín Robla Díez**, nado en Santovenia de San Marcos (concello de Soto y Amío, León) o 28 de abril de 1911 e finado en Madrid o 29 de setembro de 1980, foi un banqueiro e político español.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Salamanca. Pertenceu a Comuñón Tradicionalista e durante a guerra prestou servizos nas delegacións de prensa e Propaganda e Frentes y Hospitales. En 1937 foi nomeado xefe da Agrupación escolar Tradicionalista de León. En 1939 foi nomeado conselleiro nacional do SEU. Ao rematar a guerra ingresou no corpo de catedráticos de Instituto. Impartiu clases nos institutos de Villablino e León. Logo do seu matrimonio en 1943 pasou a dirixir a Banca Nogueira en Ribadavia, propiedade da familia da súa muller. Foi nomeado alcalde de Ribadavia en febreiro de 1955, permanecendo no cargo até 1964. Foi deputado provincial. En 1961 foi nomeado procurador en Cortes como representante dos municipios da provincia de Ourense.

## Vida persoal 
miniatura|O efificio da Banca Nogueira en Ribadavia.
Casou en 1943 con Carmen Gómez Pérez, filla de Ramón Gómez Nogueira.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Meganeura

miniatura|Fósil de *Meganeura*.
[miniatura|Modelo de *Meganeura* no [Museo de Historia Natural de Berlín.]]
***Meganeura*** (gr. «grandes nervios», en relación á rede de nervios das súas ás) é un xénero extinto de insectos protodonatos da familia Meganeuridae. Entre as súas especies encóntrase *Meganeura monyi*, un insecto de gran parecido coas libélulas actuais, coas que está emparentado, que viviu no período Carbonífero (hai 300 Ma). Cunha envergadura de ás de máis de 75&nbsp;cm, constitúe a maior especie coñecida de insectos que xamais haxa existido sobre a Terra. A especie do Permiano *Meganeuropsis permiana* é tamén de gran tamaño. Eran insectos depredadores que se alimentaban doutros insectos e tamén de pequenos anfibios.

Os seus fósiles descubríronse nos estratos da edade Estefaniana de Commentry, en Francia, en 1880; en 1885, o paleontólogo francés Charles Brongniart describiu o fósil e deulle nome. Outro bo espécime fósil encontrouse en Bolsover, Derbyshire, en 1979. O holotipo alóxase no Museo de Historia Natural de París.

*M. americana*, descuberta en Oklahoma en 1940, é unha especie representada pola maior á de insecto xamais encontrada; consérvase no Museo de Historia Natural de Harvard.

## Notas
Benito Gallego Montero

**Benito Gallego Montero**, nado en Ribadavia en 1900 e finado en Ourense o 9 de febreiro de 1937, foi un político galego, alcalde de Ribadavia ao final da Segunda República Española.

## Traxectoria 
Dedicábase a prestar diñeiro, converteuse en comisionista. Tamén fixo diñeiro dedicándose ao xogo. Formou parte do Comité Republicano de Ribadavia (1930). Na República foi elixido concelleiro en Ribadavia en 1931 e en 1933 actuou como alcalde. Foi destituído logo da revolución de Asturias. Militante de Izquierda Republicana. Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde de Ribadavia a principios de marzo.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 trasladouse a Ourense, onde foi detido o 20 de xullo no edificio do Goberno civil. Pasou pola prisión de Celanova. Ingresou na Prisión Provincial de Ourense o 10 de agosto. Xulgado en Ourense por rebelión militar, foi condenado a pena de morte e executado no Campo de Aragón xunto cos veciños de Ribadavia Celso González Rodríguez, Andrés Centrón Rodríguez e Fidel Blanco Leboso o 9 de febreiro de 1937. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La historia de Benito
* Expediente persoal do recluso Benito Gallego Montero
* Dilixencias incautatorias instruídas no partido xudicial de Ribadavia.
Centre, L'Hospitalet de Llobregat

250px|thumb|right|Barrios de L'Hospitalet
**Centre** é un barrio de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona. Pertence ao Distrito I da cidade xunto cos barrios de Sant Josep e Sanfeliu. É un dos núcleos históricos da cidade, xunto co de Santa Eulàlia, e nel atopamos o Concello, o centro de actividades La Farga e parte dos equipamentos culturais, como o Museo de Historia, Can Sumarro e o Centro Cultural Barradas.

Limita cos barrios de Sanfeliu e Can Serra ao norte, con Bellvitge polo sur, con Sant Josep polo leste, e co municipio de Cornellà de Llobregat polo oeste. Ten unha superficie de 0,85&nbsp;km² e tiña en 2006 unha poboación de 24.752 habitantes e unha densidade de 32.568 hab/km².

## Características 
A Rambla de Just Oliveras é un dos espazos públicos máis destacados do barrio e de toda a cidade de L'Hospitalet. É un punto de encontro e unha das principais zonas de lecer. O paseo cruza o barrio de norte a sur e nel podemos atopar terrazas, o Auditorio Barradas e L'Acollidora.

Outros espazos do barrio son o parque de Can Boixeres, coroado por un palacio do século XVIII, a praza de Lluís Companys, inaugurada en 1998 e no límite da Rambla de Just Oliveras polo sur, ou tamén a praza de l'Ajuntament, un dos principais escenarios dos grandes eventos cidadáns e da Festa Maior, que se celebra cara a noite de San Xoán. No contorno desta praza atopamos o Mercado do Centre, a Igrexa de Santa Eulàlia, o colexio Tecla Sala e a Biblioteca Can Sumarro, ademais do Museo de Historia, a rúa Maior, e outros edificios e vías destacables na historia do barrio e da cidade.

## Transporte público 
É un barrio ben comunicado por autobús, tanto urbanos como interurbanos, metro e ferrocarril. Atopamos nel a estación de L'Hospitalet de Llobregat de Rodalies Renfe, a estación Rambla de Just Oliveras da liña 1 do metro de Barcelona, e a estación de Avinguda Carrilet da liña 1 de metro e liña 8 de FGC.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.Pz.Ajuntament.Casa.de.la.Vila.jpeg|Casa da Vila 
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.Pz.Ajuntament.Caja.de.Pensiones.jpeg|Plaça de l'Ajuntament
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.Pz.Ajuntament..jpeg|Plaça de l'Ajuntament
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.Casino.del.Centre.jpeg|Casino do Centre
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.calle.Ter.jpeg|Carrer Ter
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.La.Farga.02.jpeg|La Farga
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.La.Farga.01.jpeg|La Farga
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.Edifici.jpeg|Edificio
Ficheiro:Spain.Hospitalet.Centre.centro.atencion.primaria.jpeg|CAP
Ficheiro:Latlydlh.jpg|Talaia

## Véxase tamén
Tomiño (homónimos)

O termo **Tomiño** pode referirse a:

***Tomiño**, planta aromática da familia das labiáceas.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Tomiño**, concello da comarca do Baixo Miño;
****Tomiño**, parroquia de dito concello.

;Deportes
***Tomiño Fútbol Club**, club de fútbol galego de Tomiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Tombiño**, lugar da parroquia de Cea, no concello de Vilagarcía de Arousa.
Pazo de Torrecedeira

O **pazo de Torrecedeira**, ou **pazo do Corredor**, é unha pazo da parroquia de Cedeira, no concello pontevedrés de Redondela.

## Descrición 
Pertence aos descendentes de Manuel Bárcena Andrés, II Conde de Torrecedeira.

Os xardíns inclúen entre outras especies de interese botánico, un exemplar de cedro de California (*Calocedrus decurrens*) que figura no catálogo de árbores senlleiras de Galiza elaborado pola Xunta de Galicia.

No pazo rodáronse os interiores do filme *A noiva de medianoite* de Antonio Simón.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Juan Manuel López-Chaves Meléndez e Grato Enrique Amor Moreno: *Inventario Pazos y Torres de la provincia de Pontevedra* (tomo I), p.&nbsp;188. Deputación de Pontevedra, 1988. ISBN 84-86845-09-2.

### Outros artigos 
* Conde de Torrecedeira
* Pazo de Reboreda (Redondela)
* Rúa de Torrecedeira (Vigo)

### Ligazóns externas 
* Anecdotario redondelán. Arquitectura Civil. Pazos e outros.
Pregal, Negros, Redondela

**Pregal** é un lugar da parroquia de Negros, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 276 habitantes (142 homes e 134 mulleres).

O lugar está atravesado pola estrada N-555, que une Redondela co aeroporto de Peinador. Amais, baixo a aldea discorren dous túneles de ferrocarril: o da liña Redondela-O Porriño e o da liña Redondela-Vigo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Negros
### Parroquias de Redondela
## Notas
Dumbría (homónimos)

Como topónimo **Dumbría** pode referirse a:

;En Galiza
***Dumbría**, concello da comarca de Fisterra;
****Dumbría**, parroquia de dito concello;
*****Dumbría**, lugar de dita parroquia.
Santiago García Rey

**Santiago García Rey**, finado en Ribadavia en 1957, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi concelleiro de Ribadavia e nomeado primeiro tenente alcalde na corporación presidida por Benito Puga Fermoso en 1914. Foi nomeado alcalde de Ribadavia por Real orde a principios de 1916, dimitindo en setembro dese ano. Membro do Partido Liberal, foi elixido alcalde de Ribadavia o 2 de abril de 1920, permanecendo no posta ata a ditadura de Primo de Rivera. Presidente do Comité Republicano Radical Socialista de Ribadavia. Na República foi proclamado alcalde de Ribadavia polo delegado da Federación Republicana de Ourense Antonio Buján Pérez o 16 de abril de 1931. Elixido concelleiro nas eleccións de maio de 1931, o 5 de xuño foi elixido alcalde. En 1933 foi substituído por un breve período por Benito Gallego Montero. Foi destituído en 1935.

Publicou en 1904 un *Almanaque judicial* para 1905, e colaborou en *El Tea*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Gran Premio de Suecia de 1977

O **Gran Premio de Suecia de 1977** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 19 de xuño de 1977 no Scandinavian Raceway en Anderstorp, Suecia. Foi a oitava carreira do Campionato do Mundo de pilotos de  e o décimo Gran Premio de Suecia. A carreira disputouse sobre 72 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia total de carreira de 290 quilómetros.

## Resumo da carreira 
A carreira sueca estaba chea de expectación logo da última vitoria de Gunnar Nilsson, pero unha vez máis a clasificación, foi para o seu compañeiro de equipo Mario Andretti por diante de John Watson, e James Hunt á fronte da segunda fila. Na saída, de novo foi Watson quen lideraba na primeira curva, seguido de Jody Scheckter, pero pronto Andretti pasou aos dous e logrou certa vantaxe. Watson e Scheckter loitaban polo segundo segundo ata que chocaron, Scheckter tivo que retirarse e Watson entrou en boxes. Hunt quedou segundo, pero comezou a caer de novo e foi pasado por Jacques Laffite, e despois polo seu compañeiro de equipo Jochen Mass. Andretti, foi líder ata que tivo que entrar en boxes debido a un problema coa dosificación do combustible a dúas voltas do final, entregando o liderado a Laffite que logrou a súa primeira vitoria por diante de Mass e Reutemann.

A vitoria de Laffite no seu Ligier - Matra patrocinado por Gitanes, foi a primeira vez que un coche francés cun motor francés, apoiado por unha empresa francesa, e conducido por un piloto francés gañou un Gran Premio. 

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas 
*
José Rivera Álvarez

**José Rivera Álvarez**, nado na provincia de Ourense o 1 de xullo de 1901, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre na Arnoia. Afiliado a Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense. Foi detido e procesado con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934, e condenado a prisión no Forte de San Cristovo de Pamplona. Amnistiado logo da vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, regresou á Arnoia e reincorporouse ao seu posto de traballo. Ao seu regreso á estación de Ribadavia o 25 de febreiro de 1936 constituíu unha manifestación dos partidos de esquerda e das organizacións obreiras. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído, e no proceso de depuración foi separado definitivamente do servizo.

## Notas
Gran Premio de Francia de 1977

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto de Dijon-Prenois en Francia o 3 de xullo de 1977. Foi a novena proba da tempada de Fórmula Un de , o 55º Gran Premio de Francia.

## Resumo da carreira 
Unha vez máis Mario Andretti logrou a pole con James Hunt segundo e Gunnar Nilsson terceiro na grella. Hunt conseguiu a mellor saída e lideraba na primeira curva por diante de John Watson e Jacques Laffite, con Andretti no cuarto lugar. Watson pasou a Hunt na quinta volta e empezou a construír unha brecha ata que Andretti chegou ao segundo posto e comezou a recortar. Durante as últimas voltas, o líder Watson e Andretti corrían pegados, pero Watson o mantivo a raia ata a última volta cando o seu motor fallou e inmediatamente Andretti pasouno. Así Andretti levouse a vitoria por diante dun abatido Watson e Hunt.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 8 mellores resultados das primeiras 9 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Benigno Gómez Gómez

**Benigno Gómez Gómez**, nado na Veiga (Carballeda de Avia) cara a 1902, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Dono dun serradoiro en Carballeda. Na República, coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde de Carballeda de Avia a principios de marzo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado. Capturado pola Garda Civil en febreiro de 1939, foi xulgado en Ourense o 16 de xuño con Juan Rodríguez Bóveda acusados de rebelión militar na causa 933/36. Foi condenado a 30 anos de reclusión perpetua. Preso da cadea de Ourense, saíu en liberdade condicional en agosto de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1939 que foi anulado, e volvéronllo abrir en 1943.

## Vida persoal 
Casou con Amparo Rivera Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidades políticas de Juan Rodríguez Bóveda e outros.
Benigno Gómez

Co nome **Benigno Gómez** podemos referirnos a:

***Benigno Gómez Gómez**, político galego, alcalde de Carballeda de Avia na República.
***Benigno Gómez Tadín**, político galego, alcalde de Cervantes.
Honey, I Shrunk the Kids

***Honey, I Shrunk the Kids*** é un filme estadounidense dirixido por Joe Johnston que se estreou en 1989.

## Sinopse 
Wayne Szalinski é un científico e inventor que crea unha máquina que permite encoller o tamaño dos obxectos. Unha pelota de béisbol activa accidentalmente a máquina sobre os seus fillos, que vivirán unha auténtica aventura intentando atravesar o céspede do xardín ata a casa, convertido agora nunha auténtica "xungla" para eles.

## Personaxes 
* Rick Moranis como Wayne Szalinski
* Marcia Strassman como Diane Szalinski
* Amy O'Neill como Amy Szalinski
* Robert Oliveri como Nick Szalinski
* Matt Frewer como Russ Thompson, Sr.
* Kristine Sutherland como Mae Thompson
* Thomas Wilson Brown como Russ Thompson, Jr.
* Jared Rushton como Ron Thompson
* Frank Welker como Efectos vocais

## Galardóns e nomeamentos 
* 1990: Premios BAFTA: Mellores efectos visuais especiais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Fernando Couto

**Fernando Manuel Silva Couto**, máis coñecido como **Fernando Couto**, nado o 2 de agosto de 1969 en Espinho (Portugal) é un exfutbolista que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do FC Porto, debutando co primeiro equipo no ano 1988. Os dous anos seguintes pasounos cedido, primeiro no FC Famalicão e despois no Académica de Coimbra. No ano 1990 volveu a Porto, onde se fixo cun oco no equipo titular nas seguintes tempadas.

En 1994 fichou polo Parma FC, co que gañou a Copa da UEFA en 1995. En 1996 fichou polo FC Barcelona, onde militou dúas tempadas.

En 1998 voleu a Italia, ao fichar polo SS Lazio. Xogando no equipo romano deu positivo nun control antidopaxe por nandrolona, polo que foi sancionado con entre catro e nove meses de inhabilitación.

No verán de 2005 remata contrato coa Lazio e ficha outra vez polo Parma FC, club no que se retirou en 2008.

Despois de deixar o fútbol en activo ocupou o posto de director deportivo do Sporting de Braga.

### Coa selección 
Debutou coa Selección de fútbol de Portugal no ano 1990 e disputou un total de 110 encontros. Coa selección disputou as Eurocopa de Fútbol de Inglaterra 1996, Bélxica/Países Baixos 2000 e Portugal 2004.

Tralo certame de Portugal, no que o equipo se proclamou subcampión, Couto retirouse da selección

## Palmarés 
### Co FC Porto 
* Primeira División de Portugal: 1987/88, 1991/92 e 1992/93.
* Copa de Portugal: 1988, 1991 e 1994.
* Supercopa de Portugal: 1991 e 1994

### Parma FC 
* Copa da UEFA: 1995.

### FC Barcelona 
* Primeira División Española: 1997/98.
* Copa do Rei: 1997 e 1998.
* Supercopa de España: 1996.
* Recopa de Europa: 1997.
* Supercopa de Europa: 1997.

### SS Lazio 
* Serie A: 1999/00.
* Copa de Italia: 2000 e 2004.
* Supercopa de Italia: 1998 e 2000.
* Copa da UEFA: 1999.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Honey, I Blew Up the Kid

***Honey, I Blew Up the Kid*** é un filme estadounidense dirixido por Randal Kleiser que se estreou en 1992. Secuela do filme de 1989 *Honey, I Shrunk the Kids*.

## Sinopse 
Unha vez que devolveu ós seus fillos ó tamaño normal, o zoupón científico Wayne Szalinski (Rick Moranis) reanuda as súas investigacións, pero desta vez no sentido inverso: experimenta cun raio que sexa quen de aumentar o tamaño das moléculas. Mais o pequeno Adam, un neno que tan só pretende xogar, interfire no seu traballo.

## Personaxes 
* Rick Moranis como Wayne Szalinski
* Marcia Strassman como Diane Szalinski
* Robert Oliveri como Nick Szalinski
* John Shea como Dr. Charles Hendrickson
* Lloyd Bridges como Clifford Sterling
* Keri Russell como Mandy Park
* Amy O'Neill como Amy Szalinski
* Ron Canada como Marshall Brooks
* Daniel e Joshua Shalikar como Adam Szalinski
* Gregory Sierra como Terence Wheeler
* Michael Milhoan como Capitán Ed Myerson
* Leslie Neale como Constance Winters

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Honey, We Shrunk Ourselves

***Honey, We Shrunk Ourselves*** é un filme estadounidense dirixido por Dean Cundey que se estreou en 1997. Terceiro filme da triloxía iniciada en 1989 con *Honey, I Shrunk the Kids*.

## Sinopse 
O profesor Wayne Szalinski e a súa incrible máquina volven a facer das súas, xa que nesta ocasión encóllese a si mesmo, ó seu irmán e ás mulleres dos dous. Todos vivirán divertidas aventuras intentando recuperar o seu tamaño orixinal.

## Personaxes 
* Rick Moranis como Wayne Szalinski
* Stuart Pankin como Gordon Szalinski
* Eve Gordon como Diane Szalinski
* Robin Bartlett como Patti Szalinski
* Bug Hall como Adam Szalinski
* Allison Mack como Jenny Szalinski
* Jake Richardson como Mitch Szalinski
* Jojo Adams como Ricky King
* Mila Kunis como Jill, amiga de Jenny
* Erica Luttrell como Jody, amiga de Jenny
* Lisa Wilhoit como Holly, amiga de Jenny
* Ashleigh Sterling como Corky, amiga de Jenny
* Laura Dunn as Trina, secretaria de Wayne
* Theodore Borders como Trey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Estádio Municipal de Aveiro

O **Estádio Municipal de Aveiro** é un estadio de fútbol portugués localizado en Aveiro, con capacidade para 30.127 espectadores. Serve de localía ao Sport Clube Beira-Mar.

## Eurocopa 2004 
### Partidos 
O Estádio Municipal de Braga albergou durante o campionato dous encontros da fase de grupos, os dous correspondentes ó grupo D. Os partidos foron os seguintes:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Estádio Municipal de Aveiro en WorldStadiums.com
Homeward Bound: The Incredible Journey

***Homeward Bound: The Incredible Journey*** é un filme estadounidense dirixido por Duwayne Dunham que se estreou en 1993. Baséase no libro *The Incredible Journey* de Sheila Burnford.

## Sinopse 
Tres animais amigos, un can perdiguero, un de Bulldog e unha gata do Himalaia, vense separados da familia coa que viven. Os tres emprenden unha incrible viaxe de volta a casa a través da natureza virxe. Os tres amigos deben reunir todo o seu valor e confiar nos seus compañeiros coa fin de sobrevivir ós animais salvaxes e á dureza da contorna.

## Personaxes 
* Don Ameche como voz de Shadow
* Michael J. Fox como voz de Chance 
* Sally Field como voz de Sassy
* Robert Hays como Bob Seaver
* Kim Greist como Laura Burnford-Seaver
* Benj Thall como Peter Burnford
* Veronica Lauren como Hope Burnford
* Kevin Chevalia como Jamie Seaver
* Gary Taylor como Frank
* Jean Smart como Kate

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en TCM 
* Ficha en RottenTomatoes
The Three Musketeers (filme de 1993)

***The Three Musketeers*** é un filme estadounidense dirixido por Stephen Herek que se estreou en 1993.

## Sinopse 
D'Artagnan, un habelencioso espadachín de provincias, viaxa a París para cumprir un soño: unirse, comao fixo o seu pai antes que el, ó corpo de mosqueteiros da garda do Rei. Namentres, o endiañado conselleiro real, o Cardeal Richelieu, coa axuda do Capitán Rochefort, desmantelou a garda do Rei para usurpar o poder e gobernar Francia.

## Personaxes 
* Chris O'Donnell como D'Artagnan
* Kiefer Sutherland como Athos
* Charlie Sheen como Aramis
* Oliver Platt como Porthos
* Tim Curry como Cardeal Richelieu
* Rebecca De Mornay como Milady De Winter / Sabine
* Michael Wincott como Capitán Rochefort
* Gabrielle Anwar como Raíña Ana de Austria
* Paul McGann como Gerard / Jussac
* Julie Delpy como Constance
* Hugh O'Conor como Rei Lois XIII de Francia

## Galardóns e nomeamentos 
* 1993: Nomeado ós Premios Razzie: Peor actor secundario (Chris O'Donnell).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Homeward Bound II: Lost in San Francisco

***Homeward Bound II: Lost in San Francisco*** é un filme estadounidense dirixido por David R. Ellis que se estreou en 1996. É a secuela do filme de 1993 *Homeward Bound: The Incredible Journey*.

## Sinopse 
Tres anos despois da súa viaxe por fragas e montañas, as tres mascotas Shadow, Chance e Sassy volven vivir unha nova aventura: a familia, que vive en San Francisco, decidiu ir de vacacións ao Canadá. O problema é que as mascotas escapan do aeroporto e perden o voo.

## Personaxes 
* Robert Hays como Bob Seaver
* Kim Greist como Laura Seaver
* Benj Thall como Peter Seaver
* Veronica Lauren como Hope Seaver
* Kevin Chevalia como Jamie Seaver

### Voces 
* Ralph Waite como Shadow
* Michael J. Fox como Chance
* Sally Field como Sassy
* Michael Bell como Stokey
* Tisha Campbell-Martin como Sledge
* Adam Goldberg como Pete
* Carla Gugino como Delilah
* Tommy Lasorda como Lucky Lasorda
* Tress MacNeille como French Poodle
* Ross Malinger como Spike
* Al Michaels como Sparky Michaels
* Jon Polito como Ashcan
* Sinbad como Riley
* Stephen Tobolowsky como Bando
* Bob Uecker como Trixie Uecker

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Javier Meruéndano Fermoso

**Francisco Javier Meruéndano Fermoso**, nado en Ribadavia o 30 de novembro de 1894 e finado en outubro de 1940, foi un diplomático e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Madrid, rematando en 1917. En 1919, fixo oposicións ao Corpo Consular. Foi destinado ao Consulado de España en Bucarest ata 1924. O Goberno do Xeneral Primo de Rivera destinouno ao corpo de Economía Nacional. En setembro de 1926 foi nomeado cónsul de Tampa até 1928, cando pasou a ser Representante Diplomático na República de Santo Domingo. Durante a República, nomeárono cónsul de España en Roma de 1931 a 1933, ano en que pasou a Agregado Comercial da Embaixada en París. En 1934 foi Director xeral de Comercio e Política Arancelaria. Recibiu unha homenaxe en Ribadavia o 28 de agosto de 1935.

En novembro de 1936 foi destinado á Secretaría do Xefe do Estado en Salamanca. Despois foi Director Xeral de Comercio até 1939, cando pasou á Embaixada de París. Regresando a España a finais de 1939 para ser conselleiro comercial do Ministerio de Industria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* In Memoriam D. Javier Meruéndano Fermoso
José Meixengo Pereira

**José Meixengo Pereira**, nado en Castrelo de Miño en 1909 e finado en Vigo o 2 de xaneiro de 2000, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Médico na Arnoia. Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde da Arnoia a principios de marzo. Logo da sublevación do 18 de xullo foi detido na Cañiza e posto tempo despois en liberdade ao non se formular ningún cargo contra el. Posteriormente foi novamente detido e encarcerado no Mosteiro de Celanova. Xulgado en Ourense en Consello de Guerra por rebelión militar, foi absolto. Conseguiu zafarse das sacas nocturnas que periodicamente realizaban os falanxistas no convento-cárcere celanovés. Permaneceu alí durante uns meses e entrou en contacto co daquela sacerdote Fernando Quiroga Palacios. En 1937 foi trasladado ao Mosteiro de Santa María de Oseira que funcionaba como prisión. Foi chamado a filas e despois de cumprir o servizo militar conseguiu destino como médico na zona de Celanova e Verea onde exerceu ata pouco antes da xubilación. Trasladouse a Redondela en 1971 onde se xubilou como médico en 1974. Residiu en Vigo onde a agrupación socialista da cidade tratou de convencelo para encabezar a candidatura ao concello nas primeiras eleccións democráticas. Meixengo non aceptou por motivos de idade.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Ficha en Nomes e Voces
Provincia marítima da Coruña

[dereita|200px|miniatura|Contrasinal da [provincia marítima da Coruña.]]
A **provincia marítima da Coruña** é unha das 5 provincias coas que o Ministerio de Fomento divide as costas galegas. Limita ao norte coa de Provincia marítima de Ferrol e ao sur coa de Vilagarcía.

O seu porto máis importante é o Porto da Coruña. De norte a sur consta dos seguintes distritos marítimos:
*Sada: desde a Punta Carboeira ata a punta da Torrella.
*A Coruña: desde a Punta da Torrella ata a Punta Saldoira.
*Corme: desde a Punta Saldoira ata a Punta Morelo.
*Camariñas: desde a Punta Morelo ata a Punta da Vela.
*Corcubión: desde a Punta da Vela ata a Punta Remedios.
*Muros: desde a Punta Remedios ata a Illa Creba.
*Noia: desde a Illa Creba ata a Punta Río Sieira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Provincia marítima

### Ligazóns externas
*REAL DECRETO 638/2007, de 18 de maio, polo que se regulan as Capitanías Marítimas e os Distritos Marítimos
Diagonal TV

**Diagonal TV, S.A.** é unha empresa catalá de produción audiovisual pertencente ao grupo Endemol España.

Fundada en Barcelona en 1997 dedicouse a producir series de televisión en catalán e en castelán. É unha das principais produtoras españolas, contando con varias producións de grande éxito.

## Producións 
**14 de abril. La República*
**700 euros, diario secreto de una call girl*
**90-60-90, diario secreto de una adolescente*
**Amar en tiempos revueltos*
**Amar es para siempre*
**Ambiciones*
**Bandolera*
**El súper*
**Flores para Belle*
**Isabel*
**Kubala, Moreno y Manchón*
**La Señora*
**Temps de silenci*
**Va a ser que nadie es perfecto*
**Ventdelplà*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Diagonal TV
Estación de Ordes

A **estación de Ordes**, tamén coñecida como **Ordes-Fosado** é unha estación de tren de Adif situada no lugar de Fosado, no concello de Ordes, provincia da Coruña. Ten servizos de media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 401,323 da liña férrea que une Zamora e A Coruña a 238 metros de altitude,, entre as estacións de Cerceda-Meirama e Santiago de Compostela. Atópase nunha variante do trazado orixinal froito das obras do eixe atlántico de alta velocidade entre A Coruña e Santiago de Compostela.

## Historia 
A estación foi inaugurada en 2003 substituíndo á antiga estación de Ordes-A Pontraga que se construíu en 1943 no trazado orixinal da liña Zamora-A Coruña entre Santiago de Compostela e A Coruña. Este novo recinto sitúase a máis de 6 quilómetros do casco urbano, o que dificulta o seu uso por parte da poboación.

Está formada por un moderno edificio construído a base de bloques de formigón e con amplas zonas acristaladas. Dispón de dúas plataformas laterais e de catro vías, dúas delas sen acceso a plataforma.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 1 de xaneiro de 2018.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información de saídas e chegadas na web de Adif
Eleccións xerais de España de 1881

dereita|miniatura|Práxedes Mateo Sagasta
As **Eleccións xerais de 21 de agosto de 1881 en España** foron convocadas baixo o reinado de Afonso XII en base ao disposto na Constitución española de 1876, vixente ata 1931, na coñecida como Restauración borbónica en España.

## Antecedentes 
En 1878 o grupo de vellos unionistas dirixido por Manuel Alonso Martínez abandona o Partido Liberal-Conservador e regresa ás filas do Partido Constitucional de Sagasta, que abandonara en 1875. En 1880, tras cinco anos consecutivos de goberno, continúa a erosión do Partido Liberal-Conservador. O 9 de marzo de 1880, o xeneral Arsenio Martínez Campos, pásase cos seus seguidores ao Partido Constitucional. Ese mesmo ano abandonan as filas conservadoras e súmanse ás liberais José Pousada Herrera, antigo dirixente da Unión Liberal e presidente do Congreso nas primeiras Cortes da Restauración, así como un grupo de vellos notables do Partido Moderado que non atopan acomodo nas filas conservadoras, como o conde de Xiquena ou Balmaseda. A raíz destas incorporacións, o Partido Constitucional pasou a denominarse Partido Liberal Fusionista.

En xaneiro de 1881 Sagasta, fortalecido o seu partido, reclamoulle ao rei Afonso XII que cesase os conservadores e chamase ao goberno os liberal-fusionistas. O rei accedeu á demanda de Sagasta e o 8 de 1881 este asumiu por primeira vez na Restauración a presidencia do Consello de Ministros.

## Características 
O número de votantes para estas eleccións era de 846.961 (o 4,99% da poboación total), mediante sufraxio restrinxido. Elixíronse **392 deputados** o día 20 de agosto de 1881.

## Composición do Congreso dos Deputados
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Restauración borbónica en España
* Manuel Alonso Martínez
### Ligazóns externas
* Resultados das eleccións
* Deputados por circunscricións
Eleccións xerais de España de 1884

As **Eleccións xerais de 27 de abril de 1884 en España** foron convocadas baixo o reinado de Afonso XII en base ao disposto na Constitución española de 1876, vixente ata 1931, na coñecida como Restauración borbónica en España.

## Antecedentes 
200px|miniatura|Emilio Castelar
O 13 de outubro de 1883 o ministerio do Partido Liberal Fusionista presidido por Práxedes Mateo Sagasta asociado polos problemas que suscitaba a violenta intransigencia republicana, a axitación social e as divisións no seo do seu propio partido, entregaba a substitución a outro dirixido por José de Posada Herrera.

O 18 de xaneiro de 1884 a crise do liberal-fusionismo carrexa a caída de José de Posada Herrera e a volta dos conservadores do Partido Liberal-Conservador con Antonio Cánovas del Castillo quen o 31 de marzo disolve as Cortes.

## Características 
O número de votantes para estas eleccións era de 808.243 (o 4,6% da poboación total), mediante sufraxio restrinxido. Elixíronse **392 deputados** o día 27 de abril de 1884.

## Composición do Congreso dos Deputados
## Morte de Afonso XII
O 25 de novembro de 1885 morre o rei Afonso XII de España comezando a rexencia de María Cristina no nome do seu fillo o rei Afonso XIII.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Práxedes Mateo Sagasta
* Antonio Cánovas del Castillo
* Restauración borbónica en España

### Ligazóns externas
* Resultados
* Histórico de Deputados
* El poder de la influencia: geografía del caciquismo en España (1875-1923) por José Varela Ortega, Carlos Dardé, Josep Armengol i Segú.
Eleccións xerais de España de 1916

As **eleccións xerais de España de 1916** foron convocadas no medio da primeira guerra mundial, na que España se declarou neutral, baixo sufraxio universal masculino. En total foron elixidos 409 deputados, e o partido máis votado foi a coalición das dúas faccións do Partido Liberal, dirixidas por Manuel García Prieto e Romanones. O Partido Liberal-Conservador quedou a 115 escanos dos liberais. Tamén se presentou unha Conjunción Republicano-Socialista, que reunía os diferentes partidos republicanos e o PSOE, pero non a Unión Federal Nacionalista Republicana e os radicais de Alejandro Lerroux, que ían aínda unidos polo Pacto de Sant Gervasi.

Foi elixido presidente do Congreso o liberal demócrata Miguel Villanueva e presidente do Senado, Manuel García Prieto. O presidente do Goberno foi o conde de Romanones, pero en xaneiro de 1917 dimitiu por mor de enfrontamentos co exército, que creara as Xuntas de Defensa. Ao mesmo tempo, rompeuse o Partido Liberal ao ser expulsados do partido Manuel García Prieto e Santiago Alba Bonifaz. O goberno de García Prieto, sucesor de Romanones, rompeuse e o 11 de xuño de 1917 Eduardo Dato formou un novo goberno con conservadores, pero tiña unha maioría inestable, o que provocou a convocatoria da Asemblea de Parlamentarios. A folga xeral de 1917, ademais, provocaría a dimisión de Dato o 3 de novembro de 1917. Formouse entón un goberno de concentración nacional formado por liberais, conservadores e a Lliga Regionalista ata que se convocaron novas eleccións o 24 de febreiro de 1918.

## Composición do Congreso dos Deputados
[miniatura|200px|O Conde de Romanones fotografado por [Kaulak (c. 1911)]]

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Conde de Romanones

### Ligazóns externas
* Resultado das eleccións de 1916
* Deputado por circunscrición electoral. Congreso dos Deputados.
Pakantou

**Pakantou**, é un illote situado no atol de Nui, pertencente a Tuvalu (na Polinesia), no océano Pacífico. A súa altura media con respecto ao nivel do mar é de 13 metros. Atópase entre os illotes de Piliaieve e Talalolae.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mapa do Atol de Nui  
* Información turística 
* Clima na illa  
* Mapa do illote, o atol e o contorno 
* Imaxe de satélite do illote, o atol e o contorno
CNB Rugby

|}
A **sección de rugby do Club Natació Barcelona** foi o segundo equipo de rugby fundado en España, trala UE Santboiana, en 1922, sendo polo tanto un dos clubs pioneiros deste deporte no país. Nese mesmo ano foi tamén un dos equipos participantes no primeiro torneo disputado en España, que contou coa participación da Unió Esportiva Santboiana, do Club Natació Atlètic e do Catalunya Sporting Club.

A sección cesou a súa actividade en 2004, con dúas Copas do Rei (1957 e 1963) e un subcampionato de Liga (1974) no seu palmarés, ademais de cinco Campionatos de Cataluña (1924, 1954, 1957, 1958 e 1970).

## Historia
O Club Natació Barcelona, fundado o 10 de novembro de 1907 con Bernat Picornell como primeiro presidente, foi o primeiro club de natación creado en España. O 12 de xullo de 1908 organizou o primeiro encontro de wáter-polo disputado no país. En 1914 as instalacións do club na Barceloneta quedaron desfeitas por mor dunha forte treboada, de xeito que houbo que reconstruílas.

A sección de rugby foi creada en 1922, sendo polo tanto o segundo equipo de rugby que se constituía en Cataluña e España trala Unió Esportiva Santboiana. Nese mesmo ano foi tamén un dos equipos participantes no primeiro torneo disputado en España, que contou coa participación da Unió Esportiva Santboiana, do Club Natació Atlètic e do Catalunya Sporting Club, todos eles equipos da provincia de Barcelona. En 1924 o equipo acadou o seu primeiro título oficial coroándose campión de Cataluña por vez primeira. O Campionato de Cataluña era daquela o único torneo que se disputaba en toda España, pois o rugby aínda no estaba estendido polo resto do territorio.

A época dourada do equipo chegou nos anos 50, 60 e 70, coa consecución da maioría dos títulos, ademais da presenza en 11 das 16 primeiras tempadas da nova liga nacional de rugby.
### Palmarés 
;Na Liga Nacional / División de Honra
* Campión (0):
:: Subcampión (1): 1974
;No Campionato de España / Copa do Rei
* Campión (2): 1957 e 1963
:: Subcampión (4): 1954, 1960, 1961 e 1972
;No Campionato de Cataluña
* Campión (5): 1924, 1954, 1957, 1958 e 1970
:: Subcampión (?):

O equipo, denominado popularmente "CNB" ou "Nata" (de natación), descendeu da máxima categoría do rugby español trala tempada 1981/82, manténdose até a tempada 1989/90 na segunda división. Logo diso o club militou 4 tempadas en categorías rexionais para volver competir en segunda división na tempada 1994/95, na que se mantivo até a tempada 1998/99. O club competiu na primeira división catalá o resto da súa existencia, até desaparecer como sección deportiva do Club Natació Barcelona en 2004 por decisión da directiva.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Blog relacionado coa historia do CNB 
* Breve historia do club