Illa King, Australia

A **Illa King** é unha das illas que conforman o estado de Tasmania, en Australia. Localizada no extremo occidental do Estreito de Bass, atópase aproximadamente a metade de camiño entre Tasmania e Victoria. A illa debe o seu nome a Philip Gidley King, quen foi  gobernador de Nova Gales do Sur na época en que Tasmania formaba parte do territorio de devandito estado.

En 2005, a poboación da Illa King ascendía a 1.570 habitantes, cunha idade media de 43,1 anos.

O asentamento máis importante é o de Currie, localizado na zona occidental da illa. Outra poboación de importancia é a de Grassy, que iniciamente desenvolveuse como un pobo mineiro grazas á existencia dunha mina ao descuberto na cal extraíase *scheelite*. Tralo peche da mina, a poboación foi abandonada, aínda que en anos recentes o lugar volveu ter actividade e a poboación incrementouse.

A Illa King é recoñecida polos seus queixos, as súas lagostas, os seus bistés e polo seu porto, que é visitado por embarcacións que atravesan o Estreito de Bass. Doutra banda, a illa alberga un parque eólico pertencente á empresa Hydro Tasmania.

## Historia
Crese que a Illa King foi avistada por primeira vez por europeos en 1800, pola tripulación do buque *Martha*. Ao ano seguinte foi visitada por tripulantes do bergatín *Harbinger*, nave ao cal deben o seu nome os arrecifes do noroeste da illa denominados **Harbinger Rocks**. A illa resultou ser abundante en focas e elefantes mariños, especies que comezaron a ser cazadas ata tal punto que case desaparecen por completo.

En 1802, o explorador francés Nicolas Baudin visitou as illas coa súa flotilla, como consecuencia do cal un buque foi enviado a Sydney para reclamar formalmente as illas para Gran Bretaña, e instalar un asentamento francés. Por mor disto, instaláronse asentamentos británicos en Port Phillip Bay, Port Dalrymple, Tasmania e no río Derwent.

Os cazadores de focas continuaron vistando a illa en forma intermitente ata mediados da década de 1820, tralo cal os únicos habitantes que quedaron foron algúns vellos cazadores e aborixes australianos que se dedicaban á caza de ualabís para aproveitar as súas peles. Os últimos habitantes deixaron a illa cara a 1854, tralo cal a mesma foi visitada ocasionalmente por cazadores e máis frecuentemente por náufragos dos numerosos afundimentos.

O Submarino xaponés I-25 estivo fronte ás súas costas en misión de exploración.

## Naufraxios
Localizada na zona media da entrada occidental do Estreito de Bass, a Illa King foi escenario de máis de 60 naufraxios, que deixaron un saldo que superou as 700 vítimas. Entre os afundimentos máis importantes cóntanse:

*1801, embarcación non identificada de tres mastros, probablemente un baleeiro. Non houbo sobreviventes. 
*1835, *Neva*, barco de convictos de 327 toneladas, 225 vítimas fatais. 
*1840, *Isabella*, embarcación de 287 toneladas, non houbo vítimas fatais. 
*1845, *Cataraqui*, embarcación de 802 toneladas, 400 vítimas fatais. 
*1854, *Brahmin*, embarcación de 616 toneladas, 17 vítimas fatais. 
*1854, *Waterwitch*, goleta de 134 toneladas, non houbo vítimas fatais. 
*1855, *Whistler*, clipper norteamericano de 942 toneladass, dúas vítimas fatais. 
*1855, *Maypo*, bergatín de 174 toneladas, non houbo vítimas fatais. 
*1865, *Arrow,* goleta de 166 toneladas, unha vítima fatal. 
*1866, *Netherby*, embarcación de 944 toneladas, non houbo vítimas fatais. 
*1871, *Loch Leven*, clipper de 1868 toneladas, unha vítima fatal. 
*1874, *British Admiral*, clipper, 79 vítimas fatais. 
*1875, *Blencathra*, acoirazado de 933 toneladas, non houbo vítimas fatais. 
*1910, *Carnarvon Bay*, embarcación de 1932 toneladas, non houbo vítimas fatais.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Municipality of King Island
* Currie climate averages (Australian Bureau of Meteorology)
* Australian Places - King Island