open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Whitest Boy Alive

**The Whitest Boy Alive** foi un grupo xermano-noruegués con base en Berlín. A banda estaba composta polo cantante/guitarrista Erlend Øye de Kings of Convenience, o baixista Marcin Öz, o batería Sebastian Maschat, e Daniel Nentwig no Rhodes e no Crumar (sintetizador).

## Historia 
The Whitest Boy Alive empezou a súa andaina no ano 2003 en Berlín como un proxecto de música electrónica, e dende entón foi mudando lentamente e empregando menos elementos desta música electrónica. O nome da banda vén da idea dun rapaz europeo do norte, inxenuo e tímido, do que a súa música trata. O selo discográfico alemán do grupo é Bubbles. O seu primeiro disco *Dreams* foi lanzado o 21 de xuño de 2006 en Alemaña. En xullo de 2007, asinaron con Modular Records o seu lanzamento no Reino Unido e fixeron a súa primeira actuación británica con New Young Pony Club no London Astoria en setembro de 2007. O álbum lanzouse no Reino Unido co sinxelo "Burning" en novembro de 2007.

O grupo sacou o seu segundo álbum *Rules* en marzo de 2009. Foi gravado nun estudio de nova construción en Punta Burros, Nayarit, México. O seu sinxelo "1517" foi empregado como banda sonora do videoxogo *FIFA 10*.

A banda empezou a xira *The Whitest Boy Alive + The New Wine tour* en abril de 2009, visitando Alemaña, Dinamarca, Reino Unido, Suíza, Francia, Países Baixos, Bélxica e Suecia. En 2011 a banda viaxou á China grazas a Split Works.

En xuño de 2014, a grupo anunciaba vía Facebook que "non compoñerían máis nin tocarían xuntos como The Whitest Boy Alive."

## Membros 
* Erlend Øye - guitarra e voz
* Marcin Öz - baixo
* Sebastian Maschat - batería
* Daniel Nentwig - Rhodes piano and Crumar synthesizer

## Discogafría 
### Álbums 
* *Dreams* (2006)
* *Rules* (2009)

### Sinxelos 
* "Inflation" (2004)
* "Burning" (2006)
* "Burning" (2007) (versión británica)
* "1517" (2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
* Páxina oficial
* Erlend Øye at Astralwerks website
Biblioteca Nacional de Francia

A **Biblioteca nacional de Francia** (en ), coñecida polo acrónimo **BnF** e chamada tamén **Biblioteca Nacional de París**, é unha das bibliotecas máis importantes de Francia e do mundo. miniatura|220px|Sala de lectura da Biblioteca Richelieu.|esquerda
Ten o estatuto de estabelecemento público. As súas actividades desenvólvense en diferentes sedes, sendo *François Mitterrand* a principal, situada no barrio de Tolbiac, na beira sur de París. As outras son a *Richelieu-Louvois* e a *Louvois*.

A Biblioteca é moi coñecida pola súa versión dixital, chamada Gallica. Un decreto do ano 1537, que aínda segue en vigor, esixe que a Biblioteca Nacional de Francia garde un exemplar de tódalas obras que se publican en Francia. Actualmente acolle máis de 13 millóns de libros e 350&nbsp;000 volumes de manuscritos, así como coleccións de mapas, moedas, documentos, selos e rexistros de son.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Wiener Schnitzel

[miniatura|250px|Wiener Schnitzel con [patacas servido nun restaurante de Carintia, Austria.]]
[miniatura|250px|Wiener Schnitzel con [ensalada.]]
O **Wiener Schnitzel** ou **escalope ao estilo de Viena** é un dos pratos máis coñecidos da gastronomía austríaca. Está considerado como o prato nacional de Austria.

## Preparación 
O Schnitzel de Viena faise tradicionalmente cun corte fino de carne de vitela, que se amolece previamente coa axuda dun mazo. Logo a carne rebózase en fariña de trigo, ovo e pan relado antes de frixila en manteiga ou pingo de porco. As faragullas de pan ás veces mestúranse con pementa negra acabada de moer. Actualmente, é máis habitual facelo con escalopes de porco.

De acordo coa tradición, o Schnitzel preséntase con ensalada de pataca e anacos de limón. As patacas asadas ou fritidas, o arroz e o mollo de froitos silvestres son opcionais.

As variantes feitas con carne de porco e, máis recentemente, con pavo volvéronse moi populares. Como consecuencia, as autoridades alimentarias austríacas esixen que se indique a carne nos menús cos nomes *"Schnitzel vom Schwein"* (de porco) ou *"Schnitzel von der Pute"* (de pavo), nos casos nos que non se empregue a vitela. Outra alternativa é *"Schweinsschnitzel Wiener Art"* (escalope de porco ao estilo de Viena).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Receita de Wiener Schnitzel
Tolipeutinos

[miniatura|230px|Armadillo xigante (*[Priodontes maximus*).]]
[miniatura|230px|*[Tolypeutes tricinctus* enrolado en bóla.]]
    
A dos **tolipeutinos** (*Tolypeutinae*) é unha subfamilia de mamíferos placentarios da orde dos cingulados, unha das tres que constitúen a súa única familia, a dos dasipódidos, que inclúe varias especies de armadillos.

Esta subfamilia agrupa tres xéneros, con sete especies actuais,
                                                                            
## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1865 polo zoólogo inglés John Edward Gray en *Proc. Zool. Soc. Lond*., 1865: 365.

### Clasificación 
Na actualidade, na subfamilia recoñécense os seguintes xéneros e especeis viventes:

'*Subfamilia *Tolypeutinae'''* Gray, 1865
* Xénero *Cabassous* (McMurtrie, 1831) - armadillos de cola espida
** *Cabassous centralis* (Miller, 1899)
** *Cabassous chacoensis* Wetzel, 1980
** *Cabassous tatouay* (Desmarest, 1804)
** *Cabassous unicinctus* (Linnaeus, 1758) 
* Xénero *Priodontes* (Cuvier, 1825) - armadillo xigante
** *Priodontes maximus* (Kerr, 1792) 
* Xénero *Tolypeutes* (Illiger, 1811) - armadillos de tres bandas
** *Tolypeutes matacus* (Desmarest, 1804) 
** *Tolypeutes tricinctus* (Linnaeus, 1758)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): *Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos

### Ligazóns externas 
* *Tolypeutinae* na ADW.
* *Tolypeutinae*  na EOL.
* *Tolypeutinae'' no SIIT.
Urbano Cabrera

**Urbano Cabrera**, nado en Baiona en 1951, é un cantautor e compositor galego.

## Traxectoria 
Fillo dun mariñeiro e dunha peixeira, Cabrera é un cantautor autodidacta.

O estilo musical de Urbano Cabrera móvese entre o blues, o rock e as baladas country. As súas letras son de corte social-reivindicativa e amoroso.

Urbano Cabrera editou tres discos. No segundo deles contou coa colaboración do grupo vigués Siniestro Total, e no terceiro coa de Mastro Reverendo.

## Discografía 
**Tarantela* (1998)
**Segundo Andar* (2000)
**Penalba* (2003)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*"Urbano Cabrera graba nuevo disco con músicos de Siniestro", artigo en *La Voz de Galicia*, 1 de maio de 2001.
Columnas galegas

Denomínase **columnas galegas** unha parte do exército franquista e xerme do "Corpo do Exército de Galicia", división orgánica do "Exército do Norte" durante a Guerra Civil española.

## Historia e características 
A primeira columna galega foi creada o 28 de xullo de 1936 en Lugo co obxectivo de penetrar en Asturias para axudar as tropas sublevadas en Xixón e logo desmontar o asedio republicano a Oviedo. Esta columna estivo ao mando do comandante José de Ceano Vivas, xefe da gornición de Ourense, que partiu desde Lugo con máis de 1.000 homes, divididos en 6 columnas (tres de fusileiros, unha de metralladoras, unha de gardas de asalto e outra de voluntarios), acompañadas dunha sección de morteiros e unha batería de artillaría de montaña. Cando o Comandante Ceano foi ferido, foi substituído polo Tenente Coronel Jesús Teijeiro Pérez.

A segunda columna formouse en Lugo o 1 de agosto, ao mando do comandante Marcelino López Pita. No seu avance tivo que ir por outro camiño ao ser a súa ruta cortada pola voadura dunha ponte, e tomar o control da zona mineira de Ponferrada para así atacar desde o sur.

A terceira columna creouse o 4 de agosto, ao mando do comandante Ollo, co obxectivo de reforzar a segunda columna en Ponferrada, coa fin de tomar Asturias desde a costa e o sur, pero debido á resistencia republicana tiveron que se unir a segunda columna á primeira o 7 de agosto. Debido á tardanza, o xeneral Mola destituíu ao xeneral Bosch, que desde Galicia coordinaba os ataques das columnas, tomou seu lugar o coronel Martín Alonso. Debido a que os sublevados remataron por renderse ante o asedio republicano a Xixón, os obxectivos das columnas pasaron a ser o de destruír o asedio republicano a Oviedo, contactando a 1º e 3º columnas e iniciando o ataque ás milicias que asediaban Oviedo, conseguindo enlazar o 16 de outubro coas tropas sublevadas da capital e desmontar o sitio á cidade, que quedou conectada a territorio sublevado de Galicia a través dun estreito corredor.

Durante os combates os soldados galegos tiveron a ocorrencia de vestiren insignias téxtiles simulando peixes e mariscos, recibindo o alcume de "mariscos", tendo máis éxito o emblema dun cangrexo vermello.

Entre os recrutados nesta forza de choque estiveron Celso Emilio Ferreiro e Urbano Lugrís González (mentres seu irmán Secundino pelexaba no V Rexemento). A existencia destas unidades fixo que os políticos galegos en Madrid (Castelao e Santiago Álvarez) formasen as Milicias Galegas entre outras cousas para amosar que os galegos tamén defendían á República segundo testemuños dun dos seus creadores.

## Notas
Milicias Populares Galegas

As **Milicias Populares Galegas** foron un batallón republicano formado por voluntarios de Galicia, creadas en 1936 por Santiago Álvarez e Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

## Historia e características 
Tiveron certa relevancia na defensa de Madrid. Debido á falta de material rematarían fusionándose co V Rexemento. A súa orixe atópase no 18 de xullo de 1936. Estando Castelao en Madrid negociando a aprobación do Estatuto de Galicia nas Cortes Republicanas foi sorprendido pola rebelión de Franco e os seus; mentres algúns membros da comisión galeguista regresaron á casa (sendo capturados e fusilados), outros como Ramón Suárez Picallo, Castelao e algúns máis permaneceron na capital á espera de resultados. Co decorrer do tempo e vendo que Galicia caera nas mans fascistas e se formaban as Columnas galegas, estes políticos tiveron a idea de formar unhas milicias galegas para defender o bo nome dos galegos como demócratas; para iso, foron aos arredores de Madrid, onde conseguiron que varios labregos da sega se uniran a eles. Editaron o periódico *El Miliciano Gallego*.

### Organización 
miniatura|Esperanza Rodríguez Gómez co uniforme das Milicias Galegas.
O presidente das Milicias foi Ramón Suárez Picallo, con Juan José Pla de secretario xeral, aínda que o secretario efectivo foi Agapito García Atadell. O xefe de milicias foi o capitán Manuel López Iglesias. O resto do comité directivo foron Castelao, o xeneral Cecilio Bedia Caballería e Pedro Penabad Rodríguez. Entre os seus dirixentes figurou Enrique Peinador Porrúa.

As Milicias tiveron seu cuartel na rúa Juan Montalvo, 28 e a oficina de recrutamento en Gran Vía, 12.

### Efectivos 
As Milicias formáronse con 824 voluntarios galegos e galegas, Porén, só contaban con 500 fusís, polo que en agosto de 1936 as Milicias se integraron dentro do 4º Batallón da 1ª Brigada da XI División do V Rexemento do Exército Popular da República.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
### Ligazóns externas 
* Torna Ferreiro, Cilia (4/8/2017). "As Milicias Galegas" *Sermos Galiza*.
Igrexa de madeira de Borgund

A **igrexa de madeira de Borgund** (en noruegués , en noruegués ) é unha stavkirke que se atopa na vila de Borgund, no concello noruegués de Lærdal do condado de Sogn og Fjordane. Está clasificada como unha igrexa de tres naves e é a stavkirke que mellor se conserva das 28 que se atopan en Noruega. Aínda que pertence á parroquia de Borgund e á diocese de Bjørgvin, xa non se fan servizos relixiosos nela de forma regular e utilízase como museo xestionado pola Asociación de Preservación de Monumentos Antigos de Noruega (*Fortidsminneforeningen*).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Stave church Borgund interior.jpg|Interior.
Ficheiro:Stabkirche-Borgund-Grundriss.jpg|Plano.
Ficheiro:Stave church Borgund roof.jpg|Teito.
Ficheiro:Borgund stavkyrkje portalskurd 3.jpg|Detalle do portal.
Ficheiro:Borgund.4.jpg|León no portal.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Aaraas, Margrethe Henden, Djupedal, Torkjell, Vengen, Sigurd og Førsund, Finn Borgen, «Hopperstad stavkyrkje – På kyrkjeferd i Sogn og Fjordane», bind 2,  Sogn og Fjordane fylkeskommune 2000. s. 288-295, ISBN 82-91722-14-5
*  Blindheim, Martin : *Gothic Painted Wooden Sculpture in Norway 1220–1350* Oslo 2004, ISBN 82-7631-072-9
*  Bugge, Gunnar og Mezzanotte, Bernardino, *Stavkirker*, Oslo 1993 ISBN 82-504-2072-1
*  Bugge, Gunnar, *Stavkirkene i Norge*, Oslo 1981  ISBN 82-09-01890-6
*  Christie, Håkon … *Da Fortidsminnesmerkeforeningen reddet stavkirkene*, **Fortidsminneforeningens Årbok** 1978 s.43-62
*  Hauglid, Roar, *Norske Stavkirker*, Oslo 1973
*  Valebrokk, Eva  og Thiis-Evensen, Thomas : *Levende fortid. De utrolige stavkirkene.* &ndash; Boksenteret &ndash; ISBN 82-7683-024-2
### Ligazóns externas 
*A igrexa en www.stavkirke.info 
*A igrexa en www.stavechurch.com
Editorial Moll

A **Editorial Moll** foi unha editorial mallorquina fundada en 1934 polo filólogo Francesc de Borja Moll coa publicación en lingua catalá de *Aplec de Rondaies Mallorquines*. En 2007 a empresa publicara máis dun millar de títulos sobre unha gran diversidade de temas, agrupados en coleccións tales como ''Les Illes d'Or*, *Raixa*, *Els Treballs i els Dies*, *Balenguera'' etc. Pechou en outubro de 2014.
## Premios
* 1987: Premio Creu de Sant Jordi da Generalitat de Cataluña.
* 1995: Premio Francesc de Borja Moll dos Premis 31 de Decembre da Obra Cultural Balear.
* 2003: Medalla de ouro das Illas Baleares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Editorial Moll
Igrexa de Borgund

A **igrexa de Borgund** (en noruegués , en noruegués ) é unha igrexa parroquial que se atopa na vila de Borgund, no concello noruegués de Lærdal do condado de Sogn og Fjordane. Pertence á parroquia de Borgund e á diocese de Bjørgvin.

## Historia 
Con capacidade para 175 persoas, de madeira e de cor vermella, a igrexa construíuse en 1868 para substituír a antiga igrexa de madeira de Borgund, que ficara moi pequena para dar servizo á parroquia e que aínda se atopa ao seu carón. A nova igrexa foi consagrada o 28 de agosto de 1868 polo pastor Henning Frimann Dahl.

A Asociación de Preservación de Monumentos Antigos de Noruega (*Fortidsminneforeningen*) pagou dous terzos dos cartos que se precisaron para a súa construción a cambio de xestionar a igrexa vella, que acabou convertida en museo.

[miniatura|esquerda|250px|As dúas igrexas de [Borgund.]]
## Notas
Siri Hustvedt

right|miniatura|Hustvedt en 2014.
**Siri Hustvedt**, nada en Northfield (Minnesota) o 19 de febreiro de 1955, é unha novelista, ensaísta e poeta estadounidense. Actualmente reside en Brooklyn (Nova York).

Entre as súas obras que acadaron unha mellores vendas internacionais figuran *What I Loved* e *O verán sen homes*, única das súas obras traducidas ao galego. Textos seus foron traducidos a preto de trintena de linguas.

## Obra 
### Poesía 
* *Reading to You* (1982)

### Narrativa 
* *The Blindfold* (1992)
* *The Enchantment of Lily Dahl* (1996)
* *What I Loved* (2003)
* *The Sorrows of an American* (2008)
* *O verán sen homes* (*The Summer Without Men*, 2011)
* *The Blazing World* (2014)

### Ensaio 
* *Yonder* (1998)
* *Mysteries of the Rectangle: Essays on Painting* (2005)
* *A Plea for Eros* (2005)
* *The Shaking Woman or A History of My Nerves* (2009)
* *Living, Thinking, Looking* (2012)
* *Mothers, Fathers, and Others (2020)*

### Tradución 
* Kjetsaa, Geir. ''Fyodor Dostoyevsky: A Writer's Life*, traducido conxuntamente con David McDuff (1998)
* Seis poemas de Tor Ulven, da obra *Vanishing Point*. *Writ*, nº 18, 1986.

## Recoñecementos 
En 2019, recibiu o Premio Princesa de Asturias de Letras,.por toda unha obra sustentada no feminismo, arte e ciencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web de Siri Hustvedt 
*Son: Siri Hustvedt conversa con Paul Auster no Key West Literary Seminar, 2007 
*Entrevista con Siri Hustvedt sobre Teoría identitaria 
*Artigo sobre Siri Hustvedt no *Telegraph''
Tolypeutes matacus

***Tolypeutes matacus*** é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos e subfamilia dos tolipeutinos, unha das dúas que integran o xénero *Tolypeutes*. que comprende os chamados **armadillos de tres bandas**, os úncos armadillos que son capaces de enrolarse en bóla para defendérense (o outro é *Tolypeutes tricinctus*).

Habita na Arxentina, Brasil, Bolivia e Paraguai onde se coñece polos nomes locais de *mataco bola, corechi, quirquincho bola* e *tatú bolita*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:ThreeBandArmadilloLyd.jpg|Lámina de 1894
Ficheiro:SouthernThreeBandedArmadillo065b.jpg|*T. matacus* no zoolóxico de Louisville
Ficheiro:South American armadillo - desc-curled up - from-DC1.jpg|No proceso de enrolarse
Ficheiro:Tatou en boule.JPG|Bóla defensiva

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos
* Tolipeutinos
* *Tolypeutes*

### Ligazóns externas 
* *Tolypeutes matacus* na ADW. Con información, imaxes e bibliografía .
* *Tolypeutes matacus'' na EOL.
Sokaku Takeda

,  nado en Aizu o 4 de novembro de 1859 e finado o 25 de abril de 1943 no Xapón, foi un guerreiro xaponés.

## Traxectoria 
Foi o segundo fillo de Takeda Sokichi e Tomi Kurokochi. Como parte dunha familia de samurais (clan Takeda), dedicou a súa vida á transmisión das artes marciais tradicionais da súa familia, en particular o chamado Daito-Ryu AikiJutsual, que se rebautizou como Aiki Jujutsu Daito-Ryu posteriormente.

En 1868 o príncipe Mutsuhito descendente número 122 da dinastía imperial, decide recuperar o poder que desde o século XII, cando Minamoto Yoritomo proclamouse *shōgun* ostentaba a clase samurai (formada por señores feudais da guerra).

A tarefa non era fácil pero con todo o Emperador contaba con tres vantaxes: 
* O primeiro que tiña ao seu favor é que era subestimado polos samurais por non ser un guerreiro como eles.
* O segundo é que tiña unha mente aberta que o levou a interesarse pola tecnoloxía de occidente totalmente descoñecida para o Xapón do seu tempo.
* E o terceiro é que a oposición do shogunato á apertura a occidente puxo as grandes potencias de occidente ao lado do Emperador para obter as vantaxes do comercio co Xapón.
Mutsuhito formou un exército en segredo, dotado de armas modernas e baixo o mando dun grupo de oficiais de Francia e Alemaña, países que pretendían beneficiarse coa apertura do Xapón. 
Este exército de campesiños requiría moi pouco adestramento para manexar armas de fogo, e con el en 1867 ataca ás forzas leais ao *shōgun* Tokugawa, comezando a guerra Boshin. Tokugawa foi derrotado e obrigado a retirarse a Edo onde en maio de 1868 capitula.

## Notas
Tolypeutes

[miniatura|230px|*[Tolypeutes tricinctus* taxidermizado. Museo de Historia Natural de Londres.]]
[miniatura|230px|*[Tolypeutes matacus* enrolándose para defenderse.]]

***Tolypeutes*** é un xénero de mamíferos placentarios da orde dos cingulados e familia dos dasipódidos, o tipo da subfamilia dos tolipeutinos.

Comprende dúas especies de armadillos propios de Suramérica, que habitan no Brasil, Bolivia, a Arxentina e Paraguai. e que son coñecidos vulgarmente na bibliografía internacional como **armadillos de tres bandas**, aínda que nos países on de viven teñen outros nomes vulgares.

### Sinonimia 
Ademais de polo nome cuñado por Illiger, o xénero foi tamén coñecido polos sinónimos seguintes:
* *Apara* McMurtrie, 1831
* *Cheloniscus* Gray, 1873
* *Sphaerocormus* Fitzinger, 1871
* *Tolypoides* Grandidier & Neveu-Lemaire, 1905
* *Matacus* Rafinesque, 1815
* *Tolypeutis* Olfers, 1818
* *Tolypentes* Matschie, 1894

### Clasificación 
Na actualidade, neste xénero recoñécnse as seguintes dúas especeis viventes:

'* Xénero *Tolypeutes'''* Illiger, 1811
* *Tolypeutes matacus* (Desmarest, 1804) 
* *Tolypeutes tricinctus* (Linnaeus, 1758)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): *Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos
* Tolipeutinos

### Ligazóns externas 
* *Tolypeutes* na ADW.
* *Tolypeutes'' na EOL.
ES

**ES**, **Es** ou **es** pode referirse a:

* **ES**, o código ISO 3166-1 alfa 2 correspondente a **España**.
* **es**, o código ISO 639-1 alfa 2 correspondente á **lingua castelá**.
* **.es**, o dominio de nivel superior correspondente a España.
* **Es**, o símbolo do elemento químico **einsteinio**.
* * **ES**, a abreviación do estado brasileiro **Espírito Santo**.
DE

**De**, **de** ou **DE** pode referirse a:

* **de**, o nome da letra **D**.
* **de**, o nome da letra cirílica **Д**.
* **DE**, o código ISO 3166-1 alfa 2 correspondente a **Alemaña**.
* **de**, o código ISO 639-1 alfa 2 correspondente ó **idioma alemán**.
* **.de**, o dominio de nivel superior correspondente a Alemaña.
* **DE**, código IATA para a aeroliña Condor Flugdienst.
* DE, a abreviatura postal do estado estadounidense de Delaware.
* O kana xaponés **で** o **デ**, «de».
AD

**Ad**, **ad** ou **AD** pode referirse a:

* O código ISO 3166-1 alfa 2 correspondente a **Andorra**.
* **.ad**, o dominio de nivel superior correspondente a Andorra.
***Anno Domini**, un indicador calendario que indica que a cifra antecedente está contada a partir do hipotético ano cristián do nacemento de Xesucristo, considerado o inicio da era cristiá
Jasmine Thompson

**Jasmine Ying Thompson**, nada en Londres o 8 de novembro de 2000, é unha cantante inglesa, máis coñecida simplemente como **Jasmine Thompson**. Acadou a fama após colaborar na canción de Robin Schulz "Sun Goes Down". Este tema acadou o top 10 en moitos países como Australia, Alemaña, Austria e Suíza. En 2015, a súa canle de YouTube tiña máis de 1,9 millóns de subscritores e máis de 220 millóns de reproducións. O seu cover acústico da canción de Chaka Khan "Ain't Nobody" acadou o número 32 nas listas do Reino Unido despois de aparecer nun anuncio de Sainsbury's. O seu cover foi mesturado polo DJ Felix Jaehn en 2015, e converteuse nun grande éxito, acadando o número 2 no Reino Unido. Ela é medio inglesa (por parte de pai) e medio chinesa (por parte de nai).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Borgund

miniatura|dereita|Localización de Borgund en Noruega.
**Borgund** é unha vila e antigo concello do condado de Sogn og Fjordane, en Noruega. Dende 1964 pertence ao concello de Lærdal. A vila limita coa estrada europea E16 e atópase a uns 20 km ao sur da vila de Lærdalsøyri. Ten unha superficie de 635 km² e está a 404 msnm.

## Toponimia 
Borgund procede do noruegués antigo *Borgyndr*. O nome deriva da antiga palabra *borg*, que significa "fortificación".

## Historia 
En 1864 Borgund separouse de Lærdal, acadando a categoría de concello independente. No momento da súa creación tiña unha poboación de 963 habitantes. Porén, o 1 de xaneiro de 1964, Borgund (cunha poboación de 492 persoas), unha pequena parte do concello de Årdal e o antigo Lærdal uníronse para crear o actual concello de Lærdal.

## Patrimonio 
Na vila atópase a igrexa de madeira de Borgund, unha stavkirke que data do século XII e que hoxe en día é un museo. Ao seu carón está a nova igrexa de Borgund, que substituíu a anterior en 1868.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información meteorolóxica de Borgund
Lingua karakalpak

A **lingua karakalpak** (Qaraqalpaq tili en alfabeto latino, Қарақалпақ тили en cirílico) é unha lingua turca falada polos karakalpak en Karakalpaquistán, Uzbekistán. O karakalpak é membro da póla kipchak das linguas turcas, que inclúe o tártaro, o kumyk, o nogai e o kazako. Por mor da súa proximidade co uzbeko, moito do vocabulario e da gramática están influídos por esta lingua. Ó igual que a maioría das linguas turcas, o karakalpak ten harmonía vocálica, é aglutinante e non ten xénero gramatical. A orde das palabras adoita ser suxeito-verbo-obxecto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en karakalpak
### Ligazóns externas 
* Dicionario en liña karakalpak–inglés e ruso–karakalpak
Lingua yuchi

A **lingua yuchi** (Euchee) é a lingua do pobo yuchi que vive no suroeste dos Estados Unidos, e cuxo territorio inluía o leste de Tennessee, o oeste das Carolinas e o norte de Xeorxia e Alabama no período anterior á colonización europea. O pobo yuchi e os falantes da lingua foron forzados a trasladarse a Oklahoma a comezos do século XIX. Segundo datos de 2012 tiña 5 falantes. O yuchi está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Proxecto da lingua euchee
*Básico da lingua yuchi
Saw VI

***Saw VI*** é un filme estadounidense-canadense dirixido por Kevin Greutert e escrito por Patrick Melton e Marcus Dunstan que se estreou no 2009. É o sexto título da franquía *Saw* e está protagonizado por Tobin Bell, Costas Mandylor, Betsy Russell, Mark Rolston, Peter Outerbridge e Shawnee Smith. Foi producido por Mark Burg e Oren Koules de Twisted Pictures e distribuído por Lionsgate.

## Personaxes 
* Tobin Bell como John Kramer
* Costas Mandylor como Detective Mark Hoffman
* Betsy Russell como Jill Tuck
* Shawnee Smith como Amanda Young
* Peter Outerbridge como William Easton
* Mark Rolston como Axente Dan Erickson
* Athena Karkanis como Axente Lindsey Perez
* Samantha Lemole como Pamela Jenkins
* George Newbern como Harold Abbott
* Shauna MacDonald como Tara Abbott
* Devon Bostick como Brent Abbott
* Caroline Cave como Debbie
* Larissa Gomes como Emily
* Karen Cliche como Shelby
* Shawn Mathieson como Josh
* Darius McCrary como Dave
* Melanie Scrofano como Gena
* James Gilbert como Aaron
* Shawn Ahmed como Allen
* Janelle Hutchison como Addy
* Gerry Mendicino como Hank
* Tanedra Howard como Simone
* Marty Moreau como Eddie
* James Van Patten como Dr. Heffner
* Billy Otis como Cecil Adams
* Mpho Koaho como Timothy Young

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
24 Horas de Le Mans 1923

As **24 Horas de Le Mans de 1923** foi o primeiro Gran Premio de Resistencia, e disputouse os días 26 e 27 de maio de 1923.

A intención orixinal da carreira era que se declarara un gañador logo de tres anos consecutivos de competición. A copa Rudge-Whitworth daríaselle á combinación do piloto que completara o total da distancia máis longa en tres anos. Desafortunadamente, a idea sería abandonada despois do final do primeiro segmento de tres anos en 1925.

## Resultados oficiais 
### Non remataron
## Estatística
* Volta rápida – #8 Bentley – 9:39
* Distancia – 2.209´536&nbsp;km
* Velocidade media – 92´064&nbsp;km/h
We Need to Talk About Kevin (filme)

***We Need to Talk About Kevin*** é un filme británico-estadounidense dirixido por Lynne Ramsay que se estreou no 2011. Baséase na novela de Lionel Shriver, *We Need to Talk About Kevin*. O proxecto do filme comezou co seu finanzamento en 2005, comezando a filmación en abril de 2010.

Tilda Swinton interpreta a nai de Kevin, papel polo que foi nomeada ós Globos de Ouro, Screen Actors Guild e o BAFTA como mellor actriz. O filme foi estreado no Festival de Cannes de 2011, e no Reino Unido o 21 de outubro de 2011.

## Personaxes 
* Tilda Swinton como Eva Khatchadourian
* John C. Reilly como Franklin Plaskett
* Ezra Miller como Kevin Khatchadourian
** Jasper Newell como Kevin de neno
** Rocky Duer como Kevin de bebé
* Ashley Gerasimovich como Celia Khatchadourian
* Siobhan Fallon Hogan como Wanda
* Alex Manette como Colin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Tolypeutes tricinctus

***Tolypeutes tricinctus*** é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos e subfamilia dos tolipeutinos, unha das dúas que integran o xénero *Tolypeutes*, que comprende os chamados **armadillos de tres bandas**, os úncos armadillos que son capaces de enrolarse en bóla para defendérense (o outro é *Tolypeutes matacus*).

Chamado *tatu-bola-da-caatinga* no Brasil, é endémico deste país, onde a especie está en perigo de extinción debido á caza e a deforestación e críase que estaba definitivamente extingudo cando foi redescuberto en 1988.

Catalogado como vulnerable (*VU*) pola Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), este armadillo é extremadamente raro e difícil de ser observados, coñecénsose moi pouco sobre o seu modo de vida.

En 2014, foi elixido como a mascota do campionato Mundial de Fútbol Brasil 2014, co nome de *Fuleco*.
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cambridge Natural History Mammalia Fig 103.jpg|alt=Planche zoologique dessinée en noir et blanc|As tres bandas medias explican o seu nome
Ficheiro:Tatou velu beauval 1.JPG|Armadillo de tres bandas do Brasil, nun zoo
Ficheiro:Brazilian three-banded armadillo (Tolypeutes tricinctus), Natural History Museum, London, Mammals Gallery.JPG|Naturalizado en posición de marcha
Ficheiro:Brazilian three-banded armadillo (Tolypeutes tricinctus) 2, Natural History Museum, London, Mammals Gallery.JPG|Naturalizado enrolado en bóla

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos
* Tolipeutinos
* *Tolypeutes*

### Ligazóns externas 
* *Tolypeutes tricinctus* na ADW.
* *Tolypeutes tricinctus'' na EOL.
Tucapel

**Tucapel** é unha cidade, municipio e unha comuna chilena da rexión de Biobío, situada na provincia homónima. A súa área é de 915&nbsp;km2 e tiña un total duns 13.497 habitantes, segundo os datos do censo INE no 2012.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A páxina web do municipio da comuna .
Aleksandr Litvinenko

**Aleksandr Valterovich Litvinenko**, nado o 30 de agosto de 1962 en Voronezh, (4 de decembro segundo o seu pai) e finado o 23 de novembro do 2006 en Londres, foi un oficial fuxitivo do servizo secreto ruso (KGB), que se especializou en investigación do crime organizado.

## Traxectoria 
En novembro de 1998, Litvinenko e outros oficiais da KGB acusaron publicamente aos seus superiores de ordenarlles o asasinato do magnate ruso Boris Berezovsky. Litvinenko foi arrestado en marzo do ano seguinte con cargos de exceder a autoridade do seu cargo. Foi liberado en novembro de 1999, pero arrestóuselle de novo e os cargos foron retirados novamente en 2000. Voou coa súa familia a Londres onde se lle outorgou asilo e traballou como xornalista, escritor e consultor dos servizos de intelixencia británica.

Durante a súa estancia en Londres, Litvinenko escribiu dous libros, Blowing Up Russia: Terror from Within e *Lubyanka Criminal Group* (Explotando Rusia: Terror desde dentro) e (Grupo Criminal Lubyanka), onde acusou aos servizos secretos rusos de colocar bombas en apartamentos rusos e doutros actos terroristas como un esforzo para facer chegar a Vladimir Putin ao poder. Tamén acusou a Putin de ordenar o asasinato da xornalista rusa Anna Politkovskaya en outubro de 2006.

## Envelenamento e morte 
O 1 de novembro de 2006, Litvinenko enfermouse repentinamente e foi hospitalizado no que se estableceu como un caso de envelenamento radioactivo por polonio-210 que resultou na súa morte o 23 de novembro. Converteuse na primeira vítima letal de polonio por unha síndrome de radiación agudo. Os eventos que levaron á súa morte son froito de controversia, levantando numerosas teorías en relación ao envelenamento. Unha investigación británica apuntaba a Andrey Lugovoy, un membro do Servizo Federal de Seguridade de Rusia, como o principal sospeitoso. Reino Unido demandou que Lugovoy fose extraditado, o cal está en contra da Constitución de Rusia, que claramente prohibe a extradición de cidadáns rusos sen entregar ao goberno ruso calquera evidencia relacionada co caso. Rusia negou a extradición, levando a un arrefriado das relacións entre o Reino Unido e Rusia.

Despois da morte de Litvinenko, a súa viúva, Mariña, realizou unha vigorosa campaña a favor do seu esposo por medio da Fundación de Xustiza Litvinenko. En outubro de 2011, obtivo autorización para que se realizase unha investigación sobre a morte do seu esposo, que sería levada a cabo por un coronel en Londres, a cal foi atrasada varias veces por problemas relacionados á evidencia. Unha investigación pública comezou o 27 de xaneiro de 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Litvinenko inquiry
Priodontes maximus

***Priodontes maximus***, coñecido vulgarmente como armadillo xigante, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos e subfamilia dos tolipeutinos, a única incluída no xénero *Priodontes*.

É o armadillo actual de maior tamaño. Hai anos encontrabáse amplamente distribuído nas selvas tropicais do leste de Suramérica. Hoxe a súa poboación diminuíu moito, e por iso a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o seu status como *VU* (vunerable); aínda así, estendéndose en variados hábitats até o norte da Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos
* Tolipeutinos

### Ligazóns externas 
* *Priodontes maximus* na ADW. Con abundante información, dúas imaxes e bibliografía 
* *Priodontes maximus* na EOL. Con información, numerosas imaxes e ampla bibliografía 
* *Priodontes maximus'' en Sistema de Información de Biodiversidad (SIB). Argentina. Con abundante información e imaxes
Joy

**Joy** pódese referir a:

* **Joy**, linguaxe de programación creada en 2001.

## Persoas 
* Joy, nome (ou alcume) ou apelido anglosaxón.
* Joy (cantante), un membro da banda surcoreana Red Velvet.

## Localidades 
* Joy (cráter), un cráter lunar.
* Joy, Illinois, vila dos Estados Unidos.
* Joy, Arkansas, vila dos Estados Unidos.
* Joy, Oklahoma, vila dos Estados Unidos.
* Joy, Texas, vila dos Estados Unidos.
* Joy, Virxinia Occidental, vila dos Estados Unidos.
* Joy Range, Nunavut, Canadá.

## Música 
### Bandas 
* Joy (banda austríaca), banda austríaca famosa nos anos 1980.
* Joy (banda surafricana), banda surafricana famosa nos anos 1980.

### Álbums 
* *Joy*, álbum de Isaac Hayes.
* *Joy*, un EP da banda estadounidense de punk-rock Minutemen de 1981.

## Literatura 
* *Joy*, novela do escritor cubano-uruguaio Daniel Chavarría, publicada en 1978.
* *Joy* (Bernanos), unha novela de 1929 de Georges Bernanos
* *Joy* (Hunt), unha novela de 1990 de Marsha Hunt
* *Joy* (novelas), serie de novelas de Joy Laurey
* *Joy* (revista), unha revista de mulleres internacional

## Televisión e cinema 
* *Joy* (filme), filme de 2015 portagonizado por Jennifer Lawrence
* "Joy" (*House*), un episodio de 2008 da serie de televisión *House*
* Joy, un personaxe do filme de animación de 2015 *Inside Out*
Caricatura Museum für Komische Kunst

[miniatura|Escultura de [alce de Hans Traxler no exterior do museo.]]
O **Caricatura Museum für Komische Kunst** é un museo de arte que se atopa na cidade alemá de Frankfurt. Exhibe obras de banda deseñada, así como textos, debuxos e esculturas de artistas da Escola Nova de Frankfurt.

## Exposicións 
;2008:
* Bernd Pfarr – *Komische Welten* (2 de outubro de 2008 – 11 de xaneiro de 2009)
;2009:
* Greser & Lenz – *Hurra, die Krise ist vorbei* (29 de xaneiro – 26 de abril de 2009)
* Hans Traxler – *Löhleins Katze* (7 de maio – 26 de xullo de 2009)
* ATAK e Philip Tägert – *Superpeter – Struwwelpeter Superheld* (6 de agosto – 20 de setembro de 2009)
* *Titanic – das Erstbeste aus 30 Jahren* (3 de outubro de 2009 – 31 de xaneiro de 2010)
;2010: 
* Chlodwig Poth – *Poth für die Welt* (11 de febreiro – 25 de abril de 2010)
* Franziska Becker – *Letzte Warnung* (27 de maio – 19 de setembro de 2010)
* *Die Geschichte der Populären Musik*con imaxes de Guido Sieber e textos de Franz Dobler (30 de setembro de 2010 – 30 de xaneiro de 2011)
;2011: 
* Jean-Marc Reiser – *Vive Reiser!* (10 de febreiro – 26 de xuño de 2011)
* Haderer (7 de xullo – 27 de novembro de 2011)
* Tomi Ungerer – *Satiricon* (8 de decembro de 2011 – 18 de marzo de 2012)
;2012: 
* Nikolaus Heidelbach – *Wurst, Wein, Weihnachten, Wild und Gemüse* (29 de marzo – 29 de xullo de 2012)
* Marie Marcks (9 de agosto – 11 de novembro de 2012)
* Caricatura VI – *Die Komische Kunst* (22 de novembro de 2012 – 3 de marzo de 2013)
;2013: 
* F. W. Bernstein – *Zeichenzausels Werkschau* (14 de marzo – 7 de xullo de 2013)
* Rattelschneck – *Lachsack statt Airbag* (18 de xullo – 3 de novembro de 2013)
* Sowa Hurzlmeier e Kahl - *Weltfremde Malerei* (14 de novembro de 2013 – 16 de marzo de 2014)
;2014: 
* Ralf König – *Paul vs. Paulus* (27 de marzo – 3 de agosto de 2014)
* Kurt Halbritter (14 de agosto – 16 de novembro de 2014)
* Kamagurka – *How to become a German. Die Deutschwerdung des Kamagurka* (27 de novembro de 2014 – 22 de marzo de 2015)
;2015:
* Gerhard Glück – *Auch das noch!* (2 de abril de 2015 – 13 de setembro de 2015)
* Gerhard Seyfried – (27 de setembro de 2015 – 24 de xaneiro de 2016)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do museo
Cabassous

[miniatura|250px|*[Cabassous unicinctus*.]]

***Cabassous*** é un xénero de mamíferos placentarios da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos e subfamilia dos tolipeutinos.

O xénero agrupa a catro especies propias de América Central e do sur, coñecidas vulgarmente na literatura internacional como armadillos de cola espida.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1831 polo médico e naturalista estadounidense Henry McMurtrie (1793-1865), en *The animal kingdom arranged in conformity with its organization / by the Baron Cuvier ; the Crustacea, Arachnides and Insecta, by P. A. Latreille ; translated from the French, with notes and additions, by H. McMurtrie ; in four volumes, with plates*. By: Cuvier, Georges, - Latreille, P. A. - Laurillard, Charles Léopold, McMurtrie, Henry. Nova York:G. & C. & H. Carvill, 1831.

### Etimolxía 
O nome científico do xénero, *Cabassous*, é unha adaptación dun termo caribe co que os indíxenas coñecían estes animais.

### Sinonimia 
Ademais de polo nome *Cabassous* que lle impuxo McMurtrie, o longo do tempo o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos seguintes:
* *Arizostus* Gloger, 1841
* *Lysiurus* Ameghino, 1891
* *Tatoua* Gray, 1865
* *Xenurus* Wagler, 1830
* *Ziphila* Gray, 1873

### Especies e subespecies 
Na actualidade no xénero *Cabassous* recoñécense as seguintes catro especies e subespecies:
 
'*Xénero *Cabassous'''*
* *Cabassous centralis* (Miller, 1899) - armadillo de cola espida do Norte 
* *Cabassous chacoensis* Wetzel, 1980 - armadillo de cola espida do Chaco 
* *Cabassous tatouay* (Desmarest, 1804) - armadillo de cola espida xigante
* *Cabassous unicinctus* (Linnaeus, 1758) - armadillo de cola espida do Sur
** *Cabassous unicinctus squamicaudis*
** *Cabassous unicinctus unicinctus*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): *Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): "Dasipódios" en *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Cingulados
* Dasipódidos
* Tolipeutinos

### Ligazóns externas 
* *Cabassous* na ADW*.
* *Cabassous* na EOL*.
* Especies de *Cabassous* na *Lista vermella de especies ameazadas'' da UICN.
R2-D2

**R2-D2** é un pequeno robot e un dos principais personaxes da saga da *Guerra das galaxias* (*Star Wars*). É un droide astromecánico, responsábel da manutención e navegación de astronaves. Fala unha "linguaxe" incomprensíbel, de bips e sons electrónicos (e inspirou a Kenny, de South Park). Así como toda a serie, o personaxe tivo forte impacto cultural e se transformou nunha icona pop.

R2-D2 e C-3PO son os únicos personaxes da serie a apareceren nos sete filmes interpretados polos mesmos actores. Kenny Baker foi o actor anano que actuou dentro do droide en cinco dos seis filmes da serie. Malia aparecer nos créditos do filme *A Vinganza dos Sith*, Kenny nunca filmou ningunha escena dese episodio.

## Notas
Pichi (homónimos)

A palabra **pichi** pode referirse a:
* **Pichi**, peza de roupa, evolución do mono, que se compón dunha saia, ou un pantalón curto, con pecheira e tirantes.
* **Pichi**, nome vulgar da especie *Zaedyus pichiy*, armadillo porpio da Patagonia.
Joven Socialista

***Joven Socialista*** foi un periódico editado na Coruña entre 1935 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Órgano de la Juventud Socialista de La Coruña*, apareceu o 27 de outubro de 1935. Publicábase os domingos. Era o voceiro das Juventudes Socialistas da Coruña. Estaba dirixido por Luís Tato Vento e nel colaboraban socialistas como France García García. Constaba de catro páxinas, tres delas dedicadas a publicar noticias ou entrevistas do Servizo de prensa da editorial Renovación, da Federación Nacional de Juventudes Socialistas. Na cuarta incluíanse comentarios de actualidade local e avisos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* "Joven Socialista: Semanario Órgano de la Juventud Socialista de La Coruña" (27/8/2011). *La niña del exorcista* .
Luís Tato Vento

**Luís Tato Vento**, nado na Coruña o 25 de marzo de 1907 e finado en Cambre o 19 de setembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Empregado de Arbitrios. Foi elixido vicepresidente da Juventud Republicana da Coruña en xaneiro de 1932. Militante das Juventudes Socialistas da Coruña, dirixiu o seu voceiro *Joven Socialista*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e asasinado en Cambre o 19 de setembro de 1936. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidades políticas de Venancio Seoane García e outros
Política (Vigo)

***Política*** foi un semanario editado en Vigo entre 1932 e 1934.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Socialista*, apareceu o 16 de xaneiro de 1932. Órgano do PSOE de Vigo. Organizado por Enrique Heraclio Botana, José Gómez Osorio e Eugenio Arbones Castellanzuelo. Periódico de seis páxinas en gran formato que incluíu algúns artigos en galego. Cesou a súa publicación en 1934.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Peole

**Peole**, tamén denominado **Péole** e **PEOLE** (acrónimo de *Preliminaire EOLE*) foi un satélite artificial francés lanzado o 12 de decembro de 1970 mediante un foguete Diamant B desde o Centro Espacial de Kourou, na Güiana Francesa.

## Características 
Peole foi o primeiro satélite de comunicacións experimental francés e o primeiro lanzado polo CNES desde o Centro Espacial de Kourou. Foi inxectado nunha órbita inicial case ecuatorial de 230&nbsp;km de apoxeo e 222&nbsp;km de perixeo, cun período orbital de 89 minutos e 15,0 graos de inclinación orbital.

A misión de Peole foi principalmente servir de proba como precursor para o satélite EOLE, establecendo a factibilidade de recoller datos e telemetría de globos meteorolóxicos movéndose libremente pola atmosfera arredor do mundo.

Entre outros sistemas, Peole probou un sistema de estabilización mediante gradente gravitatorio e os sistemas de adquisición de datos dos globos meteorolóxicos. Adicionalmente os paneis solares do satélite foron usados para probar os efectos da radiación espacial en células solares de sulfuro de cadmio e teluro de cadmio.

Peole tiña forma de octaedro regular con 70&nbsp;cm de distancia entre esquinas opostas e 55&nbsp;cm de alto, con oito paneis solares que sumaban un total de 5920 células solares e que emerxían do corpo do satélite nun ángulo de 45 graos tras despregarse posteriormente á inserción orbital. O receptor de comandos de a bordo funcionaba a unha frecuencia de 136,350 MHz cunha potencia de 1 vatio. As probas de recepción de datos meteorolóxicos fixéronse a través dunha antena do satélite que apuntaba a terra e que funcionaba a 400,190&nbsp;MHz e 4 vatios de potencia.

Peole reentrou na atmosfera terrestre o 16 de xuño de 1980 tras completar a súa misión con éxito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eole (satélite)