Paco de Aguiño

**Francisco Lorenzo Mariño**, nado en Porto do Son o 8 de setembro de 1929 e finado en Aguiño (Ribeira) o 16 de xaneiro de 2004, foi un sacerdote galego coñecido popularmente como **Paco de Aguiño**, párroco de Aguiño desde a fundación da parroquia no 1959 ata o seu pasamento no 2004.
## Traxectoria 
Orfo de pai, emigrou con seis anos coa súa familia a cidade da Coruña onde pasou a súa infancia. Estudou no seminario de Santiago de Compostela e licenciouse en teoloxía na Universidade Gregoriana de Roma, aínda que comezou a licenciatura en Salamanca.

Tras a súa ordenación, e despois de exercer dous anos como sacerdote en Sada, foi nomeado párroco de Aguiño o 23 de setembro de 1959. Converteuse así no primeiro párroco de Aguiño, xa que a parroquia era de nova creación: foi segregada da de Carreira ese mesmo ano.

No seu labor como párroco en Aguiño foron moitas e importantes as obras realizadas por Paco ou nas que colaborou, contribuíndo de xeito decisivo á dinamización cultural, social e veciñal da parroquia. Entre as entidades: a S.D. Xuventú Aguiño, a Asociación Veciñal Ardora, a Fábrica do Xeo, o Consello Parroquial Aguieiro, a Comisión de Festas do Carme, a Asociación Cultural A Dourixeira...; como eventos a Cabalgata de Reis, Festa dos Maios, Romería do Neno en Couso...; en publicacións o Vicanso Cultural, o xornal *O Carreiro*...

No ano 1960 a parroquia adquiriu os terreos para a construción do templo, por 160&nbsp;000 pesetas, pero os traballos de construción non se empezaron ata dous anos máis tarde e a nova igrexa foi consagrada o 14 de xullo de 1967. O arquitecto foi Antonio Tenreiro e o mestre de obras Manuel Ameal. Ten forma de barco e un campanario co escudo e a bandeira de Galicia. A decoración da igrexa foi dirixida persoalmente por Paco de Aguiño, cos viacrucis en galego e debuxos de Castelao, cun sagrario feito con rochedos de couso, áncoras, temóns, poutadas, cabos e outros elementos mariñeiros que o decoran.

Foi un dos impulsores da Romaxe de Crentes Galegos (xunto a Pepe Chao, Torres Queiruga, Agustín Bueno, Daniel López Muñoz, Araúxo Iglexias, Manuel Dourado...), da Asociación e Revista Irimia, da Festa do Lume, o Bienio Irmandiño, as Irimianzas, o Grupo Boa Nova etc. A II Romaxe de Crentes Galegos tivo lugar en Aguiño en setembro de 1979 e a XVIII en setembro de 1995 baixo os lemas "Batidos polo Mar" e "Somos pedras Vivas", foron as máis numerosas en participación.

Nunha entrevista concedida a *La Voz de Galicia* amosou o seu carácter progresista dentro da Igrexa daquel tempo ao afirmar que o sexo non é o centro do pecado, que a homosexualidade é un fenómeno máis da pluralidade da vida ou manifestarse ao favor do divorcio.

Atribúeselle a honra de ser o primeiro cura en misar en galego., pero pode que a primeira misa oficiada integramente en galego fose a oficiada polo xesuíta Xaime Seixas o 25 de xullo de 1965. Segundo testemuño do propio Paco de Aguiño el empezou a misar en galego tamén nese ano:Coido que foi desde o ano 65, cando cantou misa Andrés Torres Queiruga, que é de aquí. Ese día empecei a utilizal-lo galego na liturxia e xa desde entón empecei a te-las misas de domingo; ó pouco tempo xa, en galego e a pasar os cantos todos ó galego.Foi mestre de relixión no Instituto de Ribeira entre 1977 e 1994, e antes catro anos no colexio Galaxia. Exerceu tamén como correspondente do xornal *La Voz de Galicia* durante un cuarto de século, colaborador na revista *Encrucillada*, membro da mesa de redacción de *Irimia* etc.

Finou o 16 de xaneiro de 2004 tras unha longa enfermidade. O día seguinte celebrouse un multitudinario funeral de corpo presente, presidido polo arcebispo de Compostela Julián Barrio e no que participou o seu amigo e teólogo de Aguiño Andrés Torres Queiruga. Os seus restos mortais foron trasladados despois ata o camposanto de Noal, en Porto do Son, para recibir sepultura.

## Recoñecementos 
miniatura|Igrexa parroquial de Aguiño
Recibiu numerosos galardóns, recoñecementos e homenaxes, sendo Socio de Honra da Asociación Musical Albéniz, da Asociación A Dourixeira, da SD Xuventú Aguiño, da Confraría de Pescadores de Carreira e Aguiño, da Asociación Ardora, da Asociación Pax in Requiem etc. Tamén foi homenaxeado cun busto no adro da igrexa o 25 de xullo de 2021, e polo Concello de Ribeira poñendo en 2003 o seu nome á principal rúa da vila, así como polo Colectivo Home Novo da Coruña, a Asociación Irimia. Entre estes galardóns está tamén a Medalla de Bronce de Galicia, concedida polo Goberno Galego no ano 2002.

## Legado 
Dende o ano 2005 existe unha Asociación Cultural, Recreativa e Veciñal que leva o seu nome e organiza actos de promoción e difusión da cultura e patrimonio de Aguiño, na defensa dos intereses dos veciños e veciñas, e realiza actividades na súa memoria que contribúan a seguir co labor e o traballo que el empezou como a Semana Cultural de xaneiro

## Bibliografía 
 Editado con motivo do 50 aniversario da parroquia, coordinado por Unai González Suárez e coa colaboración de Andrés Torres Queiruga, Rubén Aramburu Molet, José Antonio Otero Sobrido, José Luis Monteagudo Calviño e Ricardo Pérez Queiruga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vida obra na web da Asociación Francisco Lorenzo Mariño