Synechococcus

***Synechococcus*** [do grego *synechos* (en sucesión) e *kokkos* (baga)] e un xénero de cianobacteria unicelular con grandes poboacións nos océanos e augas fluviais. Son cocoides fotótrofos osixénicos que pode fotolizar auga ou ácido sulfhídrico. Teñen un tamaño que vai dende os 0.8&nbsp;µm aos 1.5&nbsp;µm.

Hai secuenciados dous xenomas completos de Synechococcus. *Synechococcus sp.* WH 8102 ten un tamaño de 2.4Mbp pares de bases e un cromosoma. *Synechococcus elongatus* PCC 6301 ten 2.7Mbp. Na actualizade en proceso a secuenciación de 9 xenomas de Synechococcus máis, indicándose que incluía a "pequenas cianobacterias unicelulares de formas celulares de cilíndricas a ovoides que se reproducen por fisión binaria transversal nun único plano e sen punteado". Esa definición do xénero *Synechococcus* abranguía a unha ampla diversidade xenética de organismos co que posteriormente se dividiría o taxa en dous subgrupos baseándose na presenza do pigmento accesorio de piroeritrina. As formas mariñas de *Synechococcus* son células cocoides dun tamaño de entre 0.6&nbsp;µm e 1.6&nbsp;µm. Son células gramnegativas cunhas paredes celulares moi estruturadas e con moitas proxeccións superficiais. Con microscopía electrónica atópase nelas frecuentemente incrustacións de fosfato, gránulos de glicóxeno e, o que é de máis importancia, carboxiomas altamente estruturados.

Coñécese que se moven esvarándose lateralmente  e outra metodoloxía, sen caracterizar, de natación non fototáctica e que non precisa de movemento con flaxelos. Namentres algunhas cianobacterias son quen de medrar fotoheterotroficamente ou, incluso, quimiheterotróficamente, todas as cadeas de *Synechococcus* aparecen cinxidas a seren fotoautótrofas e capaces de cubrir os seus requirimentos de nitróxeno facendo uso de nitrato, amonio ou, nalgúns casos, de urea como a única fonte de nitróxeno. Estímase que os *Synechococcus* mariños son capaces de realizar a fixación de nitróxeno.

## Pigmentación 
O pigmento fotosintético principal de *Synechococcus* é a clorofila *a* e os seus principais pigmentos accesorios son ficobiliproteínas. Ademais desas, *Synechococcus* tamén posúe zeaxantinas, malia que non hai catalogado ningún pigmento destes que permita a identificación do xénero. As zeaxantinas tamén aparecen nos *Prochlorococcus*, as algas vermellas e, como pigmento secundario, en clorófitos e eustigmatófitos. De igual xeito, as fitoeritrinas tamén aparecen en rodófitos e nalgunhas criptomónadas *Synechococcus* tamén se observou a altas abundancias en ambientes con baixa salinidade e/ou baixas temperaturas. Synechococcus é, de xeito corrente, superado en número por *Prochlorococcus* en todos os ambientes onde aparecen os dous xéneros. As únicas áreas onde se incumpre o anterior é en rexión plenamente nutridas como en rexións de afloramento e en puntos de entrada de afluentes continentais. Na sección vertical, *Synechococcus* está relativamente distribuída homoxeneamente na capa de mestura e mostrando afinidade polos réximes de maior incidencia de luz. Por debaixo da capa de mestura, as concentracións celulares esvaecen rapidamente,. Os perfís verticais, están, porén, moi definidos polas condición hidrolóxicas e pódense ver variados por condicións de estacionalidade e cambios espaciais. A groso modo, as abundancias na columna de auga de *Synechococcus* aseméllanse as de *Prochlorococcus*. Na HNLC pacífica (rexión oceánica do Pacífico con alta concentración de nutrientes e baixa concentración de clorofila) e nos océanos temperás abertos onde se dera unha estratificación pouco tempo atrás ambos perfís aseméllanse e mostran unha abundancia máxima xusto arredor do máximo subsuperficial de clorofila.

Os factores que controlan as abundancias de *Synechococus* están aínda pouco esclarecidos, xa que se aprecia que incluso nas zonas máis esgotadas de nutrientes dos xiros centrais, onde as abundancias celulares son baixas, as taxas de poboación son habitualmente altas e están en absoluto limitadas drasticamente, como cabería esperar. Esas plumas de afluentes están constantemente enriquecidas con nitrato e fosfato, o que favorece grandes afloramentos de fitoplancto. A alta produtividade nas plumas de afluentes costeiros está habitualmente asociada con altas poboacións de *Synechococcus* e altas concentracións de formas IA *rbcL* de mRNA (cianobacteriano).

Cabe destacar que se estima que *Prochlorococcus* ten 100 veces máis abundancia que Synechococcus nas augas oligotróficas temperás. Asumindo concentracións celulares de carbono medio, estímase que *Prochlorococcus* supón 22 veces máis de carbono orgánico nesas augas e que, polo tanto, é significativamente moito máis relevante ca *Synechococcus* no ciclo do carbono a nivel global.

## Especies 
* *S. ambiguus* Skuja
* *S. arcuatus* var. *calcicolus* Fjerdingstad
* *S. bigranulatus* Skuja
* *S. brunneolus* Rabenhorst
* *S. caldarius* Okada
* *S. capitatus* A. E. Bailey-Watts & J. Komárek
* *S. carcerarius* Norris
* *S. elongatus* (Nägeli) Nägeli
* *S. endogloeicus* F. Hindák
* *S. epigloeicus* F. Hindák
* *S. ferrunginosus* Wawrik
* *S. intermedius* Gardner
* *S. koidzumii* Yoneda
* *S. lividus* Copeland
* *S. marinus* Jao
* *S. minutissimus* Negoro
* *S. mundulus* Skuja
* *S. nidulans* (Pringsheim) Komárek
* *S. rayssae* Dor
* *S. rhodobaktron* Komárek & Anagnostidis
* *S. roseo-persicinus* Grunow
* *S. roseo-purpureus* G. S. West
* *S. salinarum* Komárek
* *S. salinus* Frémy
* *S. sciophilus* Skuja
* *S. sigmoideus* (Moore & Carter) Komárek
* *S. spongiarum* Usher *et al.*
* *S. subsalsus* Skuja
* *S. sulphuricus* Dor
* *S. vantieghemii* (Pringsheim) Bourrelly
* *S. violaceus* Grunow
* *S. viridissimus* Copeland
* *S. vulcanus* Copeland

## Notas