Presidente de Francia

O **presidente de Francia**, oficialmente o **presidente da República Francesa** (en francés: *Président de la République française* )  ou **presidente da República** ( *Président de la République* ), é o xefe de estado executivo de Francia e o comandante en xefe das Forzas Armadas francesas. Dado que a presidencia é a maxistratura suprema do país, é o cargo máis alto de Francia. Os poderes, funcións e deberes dos cargos presidenciais anteriores, ademais da súa relación co primeiro ministro e o goberno de Francia, diferiron ao longo do tempo segundo os diversos documentos constitucionais desde a Segunda República.

O presidente de Francia é o copríncipe *ex officio* de Andorra, gran mestre da Lexión de Honra e da Orde Nacional do Mérito, e protector do Instituto de Francia en París. O titular do cargo tamén é protocóengo honorario da basílica de San Xoán de Latrán en Roma, aínda que algúns rexeitaron o título no pasado.

O presidente actual é Emmanuel Macron, que sucedeu a François Hollande o 14 de maio de 2017 tras as eleccións presidenciais de 2017 e foi investido para un segundo mandato o 7 de maio de 2022 tras as eleccións presidenciais de 2022.

## Historia 
A presidencia de Francia propúxose publicamente por primeira vez durante a Revolución de xullo de 1830, cando lla ofreceu ao marqués de La Fayette. Este opúxose a favor do príncipe Lois Filipe, que se converteu en rei dos franceses.

Dezaoito anos despois, durante as fases iniciais da Segunda República, creouse o título para un xefe de estado elixido popularmente, o primeiro dos cales foi Lois Napoleón Bonaparte, sobriño do emperador Napoleón Bonaparte exerceu como presidente ata que deu un golpe contra a república, proclamándose Napoleón III, emperador dos franceses.

Baixo a Terceira República, o presidente era ao principio bastante poderoso, principalmente porque o partido realista era forte cando se estableceron as leis constitucionais de 1875, e esperábase que un membro dunha das dúas ramas da familia real puidese exercer como presidente e converter Francia nunha monarquía constitucional. Non obstante, a seguinte lexislatura estivo dominada polos republicanos e, despois de que o presidente Patrice de MacMahon intentase sen éxito obter unha nova maioría realista disolvendo a cámara dos deputados, o seu sucesor Jules Grévy prometeu en 1879 que non usaría o seu poder presidencial de disolución e, polo tanto, perdeu o seu control sobre a lexislatura, creando efectivamente un sistema parlamentario que se mantería durante 80 anos ata a ascensión de Charles de Gaulle á presidencia en 1959.

De feito, cando se creou a Cuarta República, despois da Segunda Guerra Mundial, era un sistema parlamentario, no que o cargo de Presidente da República era en gran parte cerimonial.

A constitución da Quinta República, adoptada en 1958, aumentou considerablemente os poderes do presidente. Un referendo de 1962 cambiou a constitución, de xeito que o presidente sería elixido directamente por sufraxio universal e non polo colexio electoral establecido en 1958. No ano 2000, un referendo acurtou o mandato presidencial de sete anos ( *Septennat* ) a cinco anos ( *Quinquennat* ). Impúxose un máximo de dous mandatos consecutivos despois dunha reforma constitucional de 2008.

## Notas