open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Simón, apóstolo

**Simón**, dito **Simón, o celote** (ou o Celador) ou **Simón, o Cananeo**, natural da Galilea, foi un dos discípulos de Xesús Cristo que formou parte do grupo dos doce apóstolos. Refírese coma *o Cananeo* de acordo co Libro de Mateu e coma *o celote* no Libro de Lucas e en Feitos dos Apóstolos.

A palabra grega *Cananeo* e a palabra *celote*, derivada do aramaico, significan a mesma cousa: "celoso". Suponse por ese apelido que Simón pertencía á seita xudaica coñecida como celotes.

## Ministerio 
Non se sabe con exactitude cal sería o ministerio de Simón posteriormente. Algunhas tradicións colócano como grande auxiliador no estabelecemento do cristianismo en Exipto, xunto con San Marcos e Filipe en Siria, con todo, podería ter evanxelizado tamén polo norte de África, por Asia menor e a Península Ibérica. De aí, podería ter partido con Xudas Tadeu para a Mesopotamia e Siria, onde se encontrou con outros Apóstolos que por aló evanxelizaban. A seguir, partiría para Persia. A súa predicadión parécese á dos outros catro apóstolos que foron para o Oriente, considerada por algúns como ascética e xudaica, como as preservadas na Epístola canónica de Xudas.

## Martirio 
[miniatura|esquerda|150px|"O martirio de San Simón Apóstolo" pintada na igrexa de São Simão apóstolo, en [São Simão, Goiás|São Simão (Brasil).]]
Segundo o cronista cristián Hexésipo, Simón encontrou o martírio no tempo do emperador Traxano, cando contaba con, aproximadamente, 120 anos de idade. As versións sobre a súa execución diverxen: unhas falan sobre a crucifixión e outras tradicións menos seguras, dunha morte na fogueira en Armenia. A tradición católica di que Simón foi martirizado cortado ao medio vivo cunha serra.

## Iconografía 
O apóstolo é representado tendo na súa man dereita un libro aberto, que simboliza a evanxelización dinámica e que a Palabra de Deus é sempre actual. Na man esquerda, a serra, ferramenta utilizada para o seu martirio. Cos ollos fitos no libro, lembra o amor a Deus por riba de todas as cousas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Apóstolo
### Bibliografía 
* Site Brasil Escola
*Simón Apóstolo en e-biografías
Vinagre de arroz

miniatura|Vinagre de arroz
[miniatura|O vinagre de arroz emprégase coma [condimento de numerosos pratos da cociña asiática, coma por exemplo o suxi.]]
O **vinagre de arroz** é un vinagre suave elaborado a partir do produto da fermentación do arroz. A súa cor oscila entre o branco e o dourado pálido. É o único vinagre usado na cociña xaponesa, co que se aduban numerosos pratos coma o popular suxi, o que fai é intervir na elaboración do arroz que acompaña o peixe nas diferentes formas de suxi que existen (por exemplo maki-suxi que son os roliños de arroz con peixe arrodeados de alga nori). Consérvase moito tempo nun lugar fresco. O vinagre de arroz ten un sabor sutil, mais acedo e é máis suave que outros tipos de vinagre (coma o de viño).

## Gastronomía do Xapón 
En xaponés a este vinagre chámaselle *komezu*. O seu sabor aseméllase ao do vinagre branco, porén é máis mesto. Coma substituto adoita utilizarse vinagre de mazá, que ten un nivel de acidez semellante. É común ás veces, cando non se dispón deste ingrediente, empregar unha cocción de vinagre de mazá e azucre a partes iguais.
Pantropía

**Pantropía** é un neoloxismo que apareceu por primeira vez no ámbito da ciencia ficción. Foi acuñado polo escritor estadounidense James Blish en 1957 nunha serie de relatos recompilados baixo o título de *"Sementes Estelares"* (*"The Seedling Stars"*). A palabra deriva do grego; **παν**, *todo* e **τρoπή**, *transformación*.

A pantropía aparece como alternativa ou para complementar o proceso de terraformación ou o de colonización espacial coa finalidade de poder adaptar a vida terrestre ós ambientes doutros planetas ou para que estes sexan menos esixentes canto as condicións ambientais alieníxenas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Biotecnoloxía
* Enxeñaría xenética
Galactosa-1-fosfato uridiltransferase

::*Para o tecido linfoide asociado ao intestino ver GALT.*

A **galactosa-1-fosfato uridiltransferase** (**GALT**) () é un encima responsable de converter a galactosa inxerida en glicosa.

A GALT cataliza a segunda etapa da ruta de Leloir do metabolismo da galactosa.

: UDP-glicosa + galactosa 1-fosfato \rightleftharpoons glicosa 1-fosfato + UDP-galactosa

O encima está codificado no xene *GALT* do cromosoma 9, e a súa expresión está controlada polo xene FOX3. A ausencia deste encima orixina nos humanos a enfermidade galactosemia que pode ser mortal nos neonatos se non se elimina da dieta a lactosa (disacárido que contén galactosa). A fisiopatoloxía da galactosemia non foi aínda definida claramente..]]

A galactosa-1-fosfato uridiltransferasa (GALT) cataliza a segunda reacción da ruta de Leloir do metabolismo da galactosa por medio dunha cinética encimática de dobre desprazamento. Isto significa que a reacción neta consiste en dous reactantes e dous produtos, e procede por medio do seguinte mecanismo: O encima reacciona cun substrato para xerar un produto e o encima modificado, o cal posteriormente reacciona co segundo substrato para formar o segundo produto, rexenerándose o encima orixinal. No caso da GALT, o residuo His-166 actúa como un nucleófilo potente para facilitar a transferencia dun nucleótido entre UDP-hexosas e hexosas-1-fosfato.

# UDP-glicosa + Encima-His  Glicosa 1-fosfato + Encima-His-UMP
# Galactosa 1-fosfato + Encima-His-UMP  UDP-galactosa + Encima-His'*

## Estudos estruturais 
A GALT é un homodímero.

## Importancia clínica 
A deficiencia en galactosa-1-fosfato uridiltransferase causa a galactosemia clásica. A galactosemia é unha doenza da nenez de natureza hereditaria. Os trazos autosómicos recesivos afectan aproximadamente a 1 de cada 40.000-60.000 nados. A galactosemia clásica (G/G) é causada por unha deficiencia na actividade da GALT, mentres que a forma máis común, Duarte/Classica (D/G), prodúcese pola atenuación da actividade da GALT. Os síntomas inclúen problemas ováricos, dispraxia (dificultade para falar correctamente e consistentemente) e déficit neurolóxicos. Por exemplo, unha mutación simple de A a G no exón 6 do xene *GALT'' cambia o Glu-188 por Arg, e unha mutación de A a G no exón 10 cambia o Asn-314 por Asp. Porén, as persoas afectadas pola galactosemia poden vivir de forma relativamente normal evitando os produtos que conteñen leite e calquera alimento que conteña galactosa, aínda que hai un risco potencial para problemas no desenvolvemento neurolóxico, ou outras complicacións, mesmo naqueles individuos que eviten a galactosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nucleotidiltransferase
Ecopoiese

**Ecopoiese** é un neoloxismo creado por Robert Haynes, deriva do grego; **οικος**, casa, e **ποιησις**, produción. Ecopoiese refírese á orixe dun ecosistema.

No contexto da exploración espacial, Haynes describe á ecopoiese coma a "fabricación dun ecosistema sostible sobre un planeta actualmente sen vida, un planeta estéril". É un tipo de enxeñaría planetaria e unha das primeiras etapas de terraformación. Nesta etapa primaria de creación dun ecosistema, unha vez as condiciós son favorables para a vida, comezase usualmente pola diseminación inicial de vida microbiana, nun principio de tipo extremófilo. Posteriormente, con condicións semellantes ás da Terra, a vida vexetal tamén podería ser trasladada, isto aceleraría a produción de osíxeno, que na teoría outorgaría ó planeta as condicións necesarias para acoller vida humana e animal.

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Abioxénese
Dá-me a tua mão

***Dá-me a tua mão*** é o primeiro álbum do cantante portugués Pedro Madeira, lanzado o 17 de outubro de 2007.

## Cancións
#"Soltar O Grito"
#"Tudo O Que Acontece"
#"Tu Fazes-me Ser"
#"Tudo o que eu sempre quis"
#"Deixa-me sentir"
#"Já Não Sou Capaz"
#"Vontade De Ser Melhor"
#"Labirinto"
#"O Que Quiseres"
#"Alcançar As Estrelas"
Pedro Madeira

**Pedro Madeira** é un cantante portugués nado en Vendas Novas, no distrito de Évora, en Portugal. Pedro Madeira venceu na preselección nacional para representar a Portugal no Festival de Eurovisión Júnior 2006 en Romanía coa canción "Deixa-me sentir". Ademais de cantar, Pedro tamén toca o piano e a viola, e é o compositor da maioría dos seus temas. En 2007, lanzou o seu primeiro álbum, *Dá-me a tua mão*, e xa en 2008 comezou o súa primeira xira por Portugal.

## Traxectoria 
### 1992-06: Inicio 
Pedro Madeira naceu o 11 de novembro de 1992 e é natural de Vendas Novas. Fillo de mestres, dende cedo demostrou unha forte vertente musical que ten expresado nas clasesde piano, o seu instrumento principal, e no coro *Oficina do Canto* de Montemor-o-Novo, do cal foi integrante durante dous anos.

### 2006: Festival da Eurovisión Júnior 
A súa primeira oportunidade no mundo da música xurdiu en 2006, coa posibilidade de participar no Festival de Eurovisión Júnior 2006. Nesa época comezou a compoñer, xunto cun profesor, a música coa que saíu vencedor, “Deixa-me sentir”. Nese mesmo ano, o 2 de decembro, representou a Portugal en Romanía, país anfitrión do Festival de Eurovisión Júnior 2006.

### 2007-09: *Dá-me a tua mão* e *Viagem* 
Após o Festival de Eurovisión Júnior 2006, Vidisco e a RTP lanzaron o primeiro álbum de Pedro Madeira, *Dá-me a tua mão*, que incluía a canción "Deixa-me sentir". O álbum incluía cancións propias compostas por el e versións doutras cancións.

En 2009, lánzase o primeiro EP do cantante, *Viagem*, no que aparecía por primeira vez a canción "Descobre-me", un dos seus éxitos máis importantes. Este EP daría lugar ao segundo álbum do cantante no 2012.

### 2012-15: *Onze* e *De Lisboa para ti* 
En febreiro de 2012, Pedro Madeira lanza *Onze*, o seu segundo álbum de estudio, que inclúe a canción de *Viagem* "Descobre-me" e catro sinxelos máis.

O domingo 12 de outubro de 2014 sale o terceiro álbum, titulado *De Lisboa para ti*. A partir da saída do álbum, iniciou unha xira que percorreu Portugal, Madeira e Angola.

O 24 de abril de 2015 foi unha das actuacións do Especial 22º Aniversario da TVI de Portugal.

### 2016-actualidade 
A finais de setembro de 2016 lanza un sinxelo totalmente diferente, cun estilo máis Pop chamado "Há Mais Em Ti", seguido doutro chamada "Mas eu não vou", mais sen novas dun novo álbum.

En setembro de 2018 a RTP anuncia que Pedro Madera formará parte do xurado de 'Juniores', a pre-selección de Portugal para o Festival de Eurovisión Júnior 2018.

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
## Notas
Doentes (obra de teatro)

***Doentes*** é unha obra de teatro de Roberto Vidal Bolaño, estreada e publicada en 1998.

## Trama 
Santiago de Compostela, década de 1950. Os enfermos acollidos no Hostal dos Reis Católicos son botados á rúa, dado que pecha como hospital e pasa a ser un hotel de luxo, para albergar persoeiros estranxeiros, como o presidente dos Estados Unidos de América, Dwight D. Eisenhower, quen visitou a cidade pouco despois.

Don Valeriano e Cañete comezan unha peregrinación na procura dun lugar onde pasar a noite, e descobren que a policía está a apresar xente porque ao día seguinte estarán de visita Francisco Franco e mais a súa muller, Carmen Polo. Don Valeriano leva unha talla en madeira de San Serapio para lla vender a Carmen Polo, mais hai un trasacordo co intermediario e finalemente levan a figura canda a eles toda a noite. Pasan a noite perseguidos por membros dun requeté de falanxistas, que os acusan de roxos.

Ambos os dous son pais de membros da loita antifranquista, e Cañete prometéralle ao seu fillo, xa morto, que procuraría matar o xeneralísimo. Don Valeriano pide axuda a membros do Partido Comunista na clandestinidade, mais estes optan pola loita política no canto da militar porque obedece mellor aos fins da súa loita. Pensan en falar con xente do Partido Galeguista, pero din que están máis pendentes da loita literaria.

Tras unha falcatruada, mexar diante do pazo onde vive o cardeal Quiroga Palacios, son levados a comisaría, mais déixanos ceibes por falta de espazo. Finalmente os requetes danlle unha malleira a Cañete, e don Valeriano intenta matar a Franco pola súa conta.

## Narración 
A trama desenvólvese na vila de Santiago de Compostela nun inverno de mediados do século XX (o peche do Hostal como hospital tivo lugar en 1953). A acción dura doce horas (de sete da tarde ás sete da mañá), e ten lugar na zona vella, en lugares como a catedral ou a igrexa de San Paio de Antealtares.

Hai numerosas referencias á obra *Luces de bohemia* de Ramón María del Valle-Inclán.

## Edicións 
A obra foi estreada por Teatro do Aquí no Teatro Colón da Coruña o 13 de outubro de 1998, con dirección do propio autor e con elenco formado por Gonzalo Rey Chao, Miguel Varela, Vicente de Souza, Mónica Camaño, Pilar Pereira, Pepe Soto, Xaquín G. Marcos e Jorge Salinero.

En 2005 representouse polas rúas de Compostela. En 2009 foi levado a cómic por Brais Rodríguez, sendo publicado na *Revista Galega de Teatro*. Foi levada ao cinema no 2011 con dirección de Gustavo Balza co título homónimo de *Doentes*. En 2013 a obra apareceu no volume II das *Obras completas*, publicadas por Edicións Positivas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Doentes*, ficha na web sobre Roberto Vidal Bolaño.
Fonteformosa, Riocereixa, Pedrafita do Cebreiro

**Fonteformosa** é un lugar da parroquia de Riocereixa no concello lucense de Pedrafita do Cebreiro, na comarca dos Ancares. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Riocereixa
### Parroquias de Pedrafita do Cebreiro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pedrafita do Cebreiro
Bartolomeu, apóstolo

**Bartolomeu****,** ás veces **Bertomeu,** chamado Natanael (*Natan-el bar Tholmai*, "Natanael, fillo de Ptolemeo"; en arameo: תולמי-בר, *bar-Tôlmay*; en grego: Βαρθολομαίος *Bartholomaíos*), nado en Caná (Galilea) a comezos do século I e finado na Armenia, foi segundo o Novo Testamento, un dos doce Apóstolos de Xesús Cristo. É venerado coma santo en toda a cristiandade.

## Traxectoria 
Fillo dun cananeo chamado de Ptolemeo, o seu nome real semella que era **Natanael** (en arameo *Natan-el bar Tholmai*). De aquí o nome "bar-Tolmay", en galego Bertomeu, que significa *fillo de Ptolemeo*.

Segundo o Novo Testamento, veu a Xesús de Nazaret resucitado no Lago Tiberiades e foi testemuña da súa ascensión ao ceo. Segundo Eusebio de Cesarea, Bertomeu foi a predicar á India e, con Xudas Tadeu, predicou na Armenia, por iso son os patróns da Igrexa Apostólica Armenia.

O seu final foi dos máis crueis entre os apóstolos, xa que foi esfolado vivo e, finalmente, decapitado.

Ficheiro:Last judgement.jpg|Detalle do *Xuízo final* de Miguel Anxo onde aparece Bertomeu sostendo a súa pel
Ficheiro:Saint barthelemy.jpg|Martirio do santo, por Giovanni Tiepolo, 1722 (Venecia, San Stae)
Ficheiro:Saint Bartholomew Monastery.jpg|Foto antiga do mosteiro de San Bertomeu, no lugar onde foi martirizado (hoxe en ruínas, preto de Albairak en Turquía)
Ficheiro:Isola Tibertina. Basilica di San Bartolomeo - panoramio.jpg|San Bartolomeo all'Isola, en Roma, onde fican as reliquias do santo

## Veneración 
Conmemóraselle o 24 de agosto. Polo seu martirio é patrón de oficios relacionados co traballo da pel, coma os curtidores, e adobadores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Igrexa de San Bartolomeu de Pontevedra
* Igrexa de San Bartolomeu Apóstolo (Caná)
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Bartolomeu

## Notas
A Alivía, Muros, Muros

**A Alivía** é un lugar da parroquia de Muros no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 72 habitantes (35 homes e 37 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Muros
### Parroquias de Muros
Muros, Muros, Muros

**Muros** é un lugar da parroquia de Muros no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 1.754 habitantes (846 homes e 908 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Muros
### Parroquias de Muros
Avesada, Serres, Muros

**Avesada** (á espera da oficialización da forma **A Vesada**) é un lugar da parroquia de Serres no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **Avesada** procede do latín (terra) , "terra labrada con arado", do latín , "dar a volta".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Serres 
### Parroquias de Muros 
## Notas
A Eiroa, Sestaio, Muros

**A Eiroa** é un lugar da parroquia de Sestaio no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE) en 2013 tiña oito habitantes (dous homes e seis mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sestaio
### Parroquias de Muros
Mercado entre lusco e fusco

O **Mercado Entre lusco e fusco** é unha feira de produtos ecolóxicos e locais que se realiza todas as terzas feiras á tarde no parque de Belvís de Santiago de Compostela. Comezou no ano 2010 da man da asociación Andaime e en colaboración coa cooperativa de consumo Eirado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog do Mercado entre lusco e fusco.
* Páxina en Facebook do Mercado entre lusco e fusco.
Caná

[miniatura|dereita|Mapa da antiga [Galilea; **Caná** tense situado ao nordés de Nazaret e ao norte do monte Tabor.]]

**Caná** era unha cidade de Galilea citada algunhas veces polo Evanxeo segundo Xoán como o lugar onde se realizou o primeiro milagre de Xesús de Nazaret, a conversión da auga en viño durante un casamento, feito coñecido coma as *vodas de Caná*.

O Evanxeo de Xoán cita tamén Caná porque aló se atopaba Xesús Cristo cando lle van pedir de sandar ao fillo do funcionario real de Cafarnaúm (4, 46) e coma cidade natal de Natanael, identificado co apóstolo Bertomeu. Algunhas tradicións indican que Caná sería tamén a cidade onde naceu Simón o Celote, outro dos doce apóstolos de Xesús Cristo. Porén en toda a Biblia non se fai máis referencia ao lugar.

Non se coñece a localización topográfica, xa que o evanxelista non a indica. Unha tradición que se remonta ao século XIII identifícaa coa vila de Kafr Kanna, sete quilómetros ao nordés de Nazaret; outros sitúana en Kenet al-Jalil (literalmente, en lingua árabe, 'Caná de Galilea'), máis ao norte; en Aín Kana, máis achegada que as outras dúas localidades e máis probábel pola etimoloxía do nome; ou incluso en Qana, ao sur do Líbano.

De todos os xeitos, non está claro que a cidade existise realmente. Algúns historiadores e estudosos da Biblia coidan que o Evanxeo de Xoán foi escrito para un público culto mais non necesariamente coñecedor da xeografía de Palestina, os cales afirman que Caná podería ser tan só un nome cunha función teolóxica e simbólica, máis ca histórica.
## Notas
A Amira, Torea, Muros

**A Amira** é un lugar da parroquia de Torea no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o IGE, en 2016 tiña 52 habitantes (27 homes e 25 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torea 
### Parroquias de Muros 
## Notas
Liga de Campións da UEFA 2014-15

A **Liga de Campións da UEFA 2014–15** foi a 60ª edición da Liga de Campións da UEFA, a máxima competición europea de fútbol a nivel de clubs organizada pola UEFA.

A final xogouse no Olympiastadion de Berlín, Alemaña.

## Roldas previas 
Un total de 77 equipos participan nesta edición procedentes dun total de 53 federacións afiliadas á UEFA sen incluír a de Liechtenstein, a cal non ten unha competición de liga propia. Destes 77 equipos, 22 clasificáronse de forma directa. Os outros 55 disputarán diversas roldas previas ata chegar á fase de grupos.

### Primeira rolda 
O sorteo tivo lugar 23 de xuño de 2014. A ida das eliminatorias disputouse o 1 e 2 de xullo, mentres que a volta xogouse o 8 de xullo de 2014.

|}

### Segunda rolda 
Os partidos de ida xogáronse o 15 e 16 de xullo, e os de volta o 22 e o 23 de xullo de 2014.

|}

### Terceira rolda 
A terceira rolda divídese en dúas seccións: unha para campións e outra para non campións. Os equipos perdedores pasan á rolda de playoff da UEFA Europa League 2014-15. Os partidos de ida xogáronse o 19 e 20 de agosto, e os de volta o 26 e 27 de agosto de 2014.

|-
!colspan=6|Ruta de campións

|-
!colspan=6|Ruta de non campións

|}

## Fase de grupos 
Unha vez rematadas as roldas previas, o sorteo da fase de grupos levouse a cabo o 28 de agosto de 2014 en Mónaco. Os grupos quedaron do seguinte xeito:

### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Grupo G 
### Grupo H 
## Eliminatorias 
### Cadro 
### Oitavos de final 
Os partidos de ida xogáronse o 17, 18, 24 e 25 de febreiro, e os de volta o 10, 11, 17 e 18 de marzo de 2015.

|}

### Cuartos de final 
Os partidos de ida xogáronse o 14 e 15 de abril, e os volta o 21 e 22 de abril de 2015.

|}

### Semifinais 
Os partidos de ida xogáronse o 5 e 6 de maio, e os de volta o 12 e 13 de maio de 2015.

|}

### Final 
|
|vhalign="top"|300px|link=
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga de Campións da UEFA
* UEFA
* Olympiastadion

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da UEFA
Santiago o Menor

**Xacobe** ou **Xácome** coñecido coma **Santiago o Menor**, en arameo *Yaqob bar Clopas* e en grego Iάκωβος *Iàkovos*), fillo de Alfeu (Caná, Galilea ? - Xerusalén, 62 dC) segundo o Novo Testamento, foi un dos Doce Apóstolos de Xesús de Nazaret. É venerado coma santo en todas as confesións cristiás. Fillo dun home cananeo chamado de Alfeo e a súa dona María de Clopas, era irmán de Xosé e Xudas Tadeu (Marcos|15|40) e curmán de Xesús Cristo, xa que os pais de ambos os dous serían irmáns. Segundo o historiador xudaico Flavio Xosefo, no ano 62 un Xacobe "irmán de Xesús, chamado do Cristo" foi xulgado polo sanedrín e executado por apedramento (*Antigüidades xudaicas*, 20.9.1). A tradición considera que este relato cita a Santiago o Xusto.

## Tradición posterior 
A tradición mantén que Santiago foi crucificado por violar a Torá xudaica, aínda que esta versión contén erros históricos; só tiñan o dereito de condenar a crucifixión a alguén os romanos mais por outra banda os romanos non interferían en *crimes relixiosos*, a menos que cresen que se incitaba á rebelión. O seu martirio tería lugar en Ostracina (Baixo Exipto) onde estaba a predicar.

Ficheiro:SSApostoli-Altare01-SteO153.JPG|Altar maior da basílica dos Santi Apostoli, en Roma, coas reliquias dos santos apóstolos Filipe e Santiago o Menor
Ficheiro:StJacobusMinor.jpg|Estatua do apóstolo Santiago o Menor, s. XVII.

## Veneración 
Segundo a tradición cristiá, os seus restos mortais foron trasladados a Constantinopla e, posteriormente, a Roma, á igrexa dos Santos Apóstolos (*Santi Apostoli*).

Até 1955, a Igrexa Católica facía a festividade de Santiago, xunto coa de San Filipe, o 1º de maio, aniversario da dedicación da Igrexa dos Santos Apóstolos de Roma, onde se achan as súas reliquias. Ao se instituír a festa de San Xosé Obreiro, en 1955, o 1º de maio, vaise mover a data da festa de Santiago e Filipe ao 11 de maio, o día máis achegado que non tiña asignada festa ningunha. En 1969, trala revisión do *Calendario romano*, vaise mover de novo, agora ao 3 de maio, que é a data de celebración hoxe en día. A Igrexa Anglicana mantén coma festividade o 1 de maio, e a Igrexa ortodoxa grega, o 9 de outubro.
1160 Illyria

**Illyria** (asteroide 1160) é un asteroide descuberto por Karl Wilhelm Reinmuth en Heidelberg (Alemaña) no ano 1929, coa designación provisional 1929 RL.

Pertencente ó cinto de asteroides. O seu período orbital é de 1.496,58 días. Toma o seu nome da antiga rexión europea Iliria (*Illyria* en latín).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de asteroides
Donut

miniatura|Un *donut* de chocolate.
Un ***donut*** (do inglés *doughnut*, pronunciado */ˈdoʊnət/* ou */ˈdoʊnʌt/* ) é unha clase de **rosquilla** ou biscoitiño doce en forma de rosca cuberto de azucre derretido, chocolate ou outros sabores. É típico dos Estados Unidos, aínda que se ten popularizado por todo o mundo, incluíndo Galiza. A súa orixe é a rosquilla europea.

*Dough*, *doughnut* e a simplificada *donut* son verbas inglesas que definen unha pasta azucrada de forma arredondada e, xeralmente, cun buraco no medio e medio (rosca). De feito *dough* significa masa ou pasta e *nut* refírese ao buraco central. Suponse que os colonos neerlandeses do século XVII foron os responsábeis da súa introdución nos Estados Unidos.

Unha das teorías da orixe do furado asegura que foi introducido no 1847 polo mariñeiro Hansen Gregory que, farto de que os *donuts* do barco tivesen o centro cru, colleu un saleiro de lata e cravouno no centro da masa coma se fose un molde.

Un *donut* de chocolate é un *donut* cuberto e/ou recheo de chocolate. Pódese considerar que hai diversos tipos segundo como leven o chocolate, o tipo de *donut* e a cantidade de chocolate.

O nome *doughnut* (literalmente "noz de pasta"), en inglés, foi utilizada por vez primeira nunha historieta, que dicía "*fire-cakes and dough-nuts*".

A popularidade dos *donuts* no mercado español chegou en 1962, cando o empresario catalán Andreu Costafreda creou a *Donut Corporation* para a fabricación e comercialización do produto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rosquilla
* *Pączek*
Iliria (homónimos)

**Iliria**  ou **Illyria** pode referirse a:
***Iliria**, unha rexión de Europa antiga;
***Ilírica**, unha provincia do Imperio romano;
***Linguas ilirias**, grupo de linguas indoeuropeas faladas polos pobos ilirios;
***Provincias ilirias**, estado satélite do Primeiro Imperio Francés;
***1160 Illyria**, un corpo celeste do cinto de asteroides.
Froita confeitada

A **froita confeitada** é aquela froita que se mergulla e após se cociña en almibre de xeito que perda a súa humidade interior e se logre así conservala. As froitas confeitadas acostuman empregarse na elaboración de certas tortas, coma o roscón, que tomadas de forma simple forman parte da repostaría típica do Nadal.

## Características 
O proceso continuo de somerxer a froita en almibre provoca que esta se sature de azucre, evitando así o crecemento de microbios que a podrecen, polo que poden manterse varios anos en bo estado sen necesidade de medidas de preservación adicionais. Dependendo do tamaño e o tipo de froita, o proceso de confeitaxe pode supor varios días. Poden confeitarse pezas enteiras, anacos de froita ou retallos de pela.

As froitas confeitadas poden, posteriormente, ser **glaseadas** ou **cristalizadas**. Ambos os procesos consisten en dar un recubrimento de azucre á froita. O glaseado aporta un recubrimento uniforme e liso, mentres o cristalizado dá un aspecto de tona «xeada» ao se solidificar o azucre sobre a codia da froita formando pequenos cristais.

Algunhas froitas que adoitan confeitarse son os dátiles, as cereixas marrascas, o ananás e o xenxibre. Tamén se conservan ben os figos, pexegos, albaricoques, peras, carambolas, mazás e froitas cítricas.
## Historia 
miniatura|right|220px|Pelas de laranxa en proceso de confeitaxeA conservación por medio da utilización do azucre (mel de palma e mel) xa era coñecida nas antigas culturas da China e da Mesopotamia. A miúdo era o único método de conservación coñecido: os antigos romanos preservaban o peixe mergullado en mel. Porén considéranse coma verdadeiros precursores da confeitaxe moderna os árabes, que xa servían cítricos e rosas confeitadas no momento principal dos seus banquetes. Coa dominación árabe de partes do sur de Europa, a froita confeitada iniciou o seu camiño cara Occidente. Os primeiros documentos que falan do uso de froitas confeitadas en Europa remóntanse ao século XVI. Nesa época, as froitas confeitadas tiñan un tratamento semellante ao das especias. En España era moi popular o *diacitrón* (unha cidra confeitada que aparece en varias obras literarias do século XVI). En Italia, convértense nun ingrediente clave dalgúns dos máis famosos doces da súa tradición culinaria: entre eles, o *Panettone milanés* e a *Cassata Siciliana*. Úsase moito coma ingrediente do *plum cake* inglés.

En Galiza o seu uso restrínxese ao adorno do pan de ovo ou roscón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Froita seca
Calino

**Calino de Éfeso** (en lingua grega Καλλῖνος), foi un poeta grego clásico da primeira metade do século -VII.
## Traxectoria
Vincúlano á pole de Éfeso, pero nada seguro pode dicirse respecto diso. É un dos máis antigos poetas elexíacos (é dicir, que compuxeron dísticos elexíacos formados por un hexámetro e un pentámetro); da súa biografía coñécese moi pouco e só se conservan da súa obra tres fragmentos de peáns ou poemas guerreiros moi influídos pola epopea no plano do formal, pero novidosos en canto á exhortación cara a un exército hoplítico que loita unido, o maior destes poemas consta duns vinte versos. Viviu na época das guerras que Éfeso, cidade xonia de Asia Menor, mantiña cun pobo invasor que se coñece co escuro nome de cimerios, de estirpe indoirania e que entrou en Asia Menor no século -VII. Unha das súas tribos, os treres, penetrou en Sardes e deu morte ao rei Xixes.

Cos seus poemas Calino daba ánimos, como Néstor na *Ilíada*, aos combatentes xonios para expulsar os estranxeiros da patria: "Quen é mortal, camiña cara á morte".
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sobre Calino, con índice electrónico, no Proxecto Perseus; texto inglés. Na parte superior dereita, atópanse os rótulos activos "*focus*" (para cambiar ao texto grego) e "*load*" (para o texto bilingüe).
* Calino: *Exhortación á batalla*.Texto   inglés no sitio Poetry Archive.
* Calino: *Elexías*.Textos  franceses no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
* Texto inglés no Proxecto Perseus, coas características indicadas antes.
* Calino no sitio da *Bibliotheca Augustana* (Augsburgo).
*Unha elexía de Calino: texto grego.
Gran Premio de Francia de 1978

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto Paul Ricard en Francia o 2 de xullo de 1978. Foi a novena proba da tempada de Fórmula Un de , o 56º Gran Premio de Francia.

## Resumo da carreira 
A raíz da retirada do "coche ventilador", en Brabham víronse obrigados a volver ao seu anterior coche, pero isto non impediu que, con comezaran con John Watson na pole e Niki Lauda no terceiro lugar detrás de Mario Andretti no Lotus. Ao principio, Watson liderou na primeira curva, con Andretti segundo, e Patrick Tambay no seu McLaren terceiro, pero esa orde non permaneceu por moito tempo, Andretti arrebatou o liderado a Watson na primeira volta. Lauda e Ronnie Peterson estaban avanzando, así, cando pasaron a Watson e Tambay quedaron en segunda e terceira posición, pero Lauda sufriu outra avaría no motor. Isto deixou aos dous coches de Lotus nas dúas primeiras posicións, terminaron así con Andretti logrando a súa terceira vitoria en catro carreiras, o podio foi completado por James Hunt que pasou Watson a metade de carreira.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Líderes por volta: Mario Andretti 54 voltas (1-54).
**Derradeiro podio:** James Hunt

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Rainer Werner Fassbinder

**Rainer Werner Fassbinder**, nado en Bad Wörishofen (Baviera) o 31 de maio de 1945 e finado en Múnic o 10 de xuño de 1982 foi un director de cinema e guionista alemán, un dos principais representantes do novo cinema alemán.

## Traxectoria 
Nado nunha familia burguesa, os seus pais separáronse en 1951, quedando coa súa nai. Porén, a tuberculose da súa nai mantívoos separados longas tempadas, sendo coidado por amigos. Fassbinder cada vez volvíase máis independente e incontrolable, pasando moito tempo nas rúas e escapándose da escola. Co diñeiro que lle daba a súa nai ía ao cine case cada día, e en ocasións, tres ou catro veces no mesmo día. Con quince anos marchou a Colonia a vivir co seu pai, co que discutía habitualmente. Aló estudou na escola nocturna e facía pequenos traballos. Tamén comezou a escribir obras, poemas e contos.

En 1963 mudouse a Múnic, tomando clases de interpretación. En 1965 escribiu e dirixiu unha curtametraxe, *Der Stadtstreicher*, financiado polo seu amante, o aspirante a actor Christoph Roser. Dous anos despois uniuse a unha compañía teatral, na que actuaba e dirixía.

A partir de 1969 concentrouse na súa carreira cinematográfica, pero volveu intermitentemente ao teatro ao longo da súa vida. Durante os quince anos que durou a súa carreira no cinema dirixiu máis de corenta filmes e telefilmes. Ademais tamén foi compositor, director de produción, director de fotografía, produtor e montador, recibindo premios en múltiples festivais.

Nos anos nos que rodaba o seu último filme, *Querelle* (1982), Fassbinder abusaba do alcohol e das drogas. A tarde do nove de xuño de 1982, entou no seu cuarto a traballar nun futuro filme, *Rosa L*, baseado na vida de Rosa Luxemburg. Á unha da madrugada falou por teléfono co seu amigo e axudante Harry Baer. Cando a parella de Fassbinder, a montadora Juliane Lorenz, chegou á casa, entrou no cuarto (sen permiso) e atopouno morto na cama. A causa da morte foi un dose letal de cocaína e barbitúricos.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fassbinder's ''Satan's Brew*
* Fassbinder Foundation
* 
* Carreira
* *Holy Whore'': Remembering Rainer Werner Fassbinder
* Entrevista  con Hanna Schygulla sobre Fassbinder
* Artigo 
* "We still miss him", artigo do Insituto Goethe (2010)
Dungeons & Dragons (homónimos)

**Dungeons & Dragons** pode facer referencia a:
* **Dungeons & Dragons**, xogo de rol de fantasía.
* *Dungeons & Dragons* (*Cadeas e dragóns*), unha serie animada de televisión.
* *Dungeons & Dragons*, un filme de fantasía
** *Dungeons & Dragons: Wrath of the Dragon God*, unha secuela ambientada un século despois.
** *Dungeons & Dragons: The Book of Vile Darkness*, o terceiro filme da serie.
St Albans

**St Albans** é a principal área urbana do distrito de St Albans, ao sur do condado de Hertfordshire (Inglaterra), a 35,5&nbsp;km ao norte do centro de Londres.

## Historia 
miniatura|250px|Igrexa abacial e catedral de St Albans.

O territorio actual de St Albans estaba na antigüidade ocupado polos britanos (*brittones*), dos que deriva o nome de *Britannia* que lle deron os romanos cando fundaron a súa provincia nas terras centromeridionais de illa.  Pobos gaélicos precederon aos *Catuvellauni* ou *Cassivellauni*, que estableceron o seu *oppidum* en *Prae Hill*, é dicir, ao redor de  m ao oeste do centro da cidade actual.

Foi unha das principais cidades da Britania romana, na que se coñecía co nome de Verulamium. Despois da retirada romana e antes de pasar a chamarse St Albans, a cidade chamouse *Verlamchester* ou *Wæclingacaester*. Nas súas proximidades tiveron lugar dúas fundamentais batallas durante a guerra das dúas rosas (1455-1485), que enfrontou polo trono de Inglaterra á casa de Lancaster coa de York: a primeira e a segunda batalla de Santo Albano.

## A cidade 
miniatura|260px|O famoso *pub* Ye Olde Fighting Cocks.
A pesar da súa importancia histórica, St Albans é unha poboación relativamente suburbana. Moitas das súas vivendas foron construídas no século XX, no período entreguerras e durante a expansión da posguerra. Estímase que o 20 % da poboación viaxa a Londres para traballar, mentres que os negocios locais ocupan unhas 46.000 persoas, o 46 % das cales veñen doutras localidades.

A economía de St Albans baséase principalmente en oficinas, pequenas empresas, vendas polo miúdo e compañías turísticas, o 80 % das cales teñen menos de 10 empregados. Os alugueiros das vivendas son relativamente caros en comparación co resto de Inglaterra, debido principalmente a que está moi ben comunicada (especialmente por ferrocarril cara a Londres, aínda que tamén polas autoestradas M25 (circular de Londres) e M1.

St Albans é unha das localidades que se autoadxudican o título de teren máis *pubs* por metro cadrado (outras son Edimburgo, Norwich, Nottingham, Otley e Rochdale). Tamén presume de ter o pub máis antigo de Inglaterra, o Ye Olde Fighting Cocks.

A igrexa principal de St Albans, de estilo gótico e dedicada a santo Albano, data dos séculos XII a XIX. Inicialmente foi unha igrexa monacal e, desde 1877 é unha catedral.

Os principais xornais locais son o *Herts Advertiser* e o *St Albans and Harpenden Review*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Periódico Herts Advertiser
* Periódico St Albans Observer
* Fotos de St Albans
* A catedral e a abadía de St Albans 
* Museos de St Albans
* Diocesan House, St Albans
Cadeas e dragóns

***Cadeas e dragóns*** (en ) é unha serie estadounidense de animación baseada no xogo de rol homónimo. É unha coprodución de Marvel Productions e TSR, e orixinalmente a serie emitiuse a través da CBS dende 1983 a 1985 en tres temporadas, cun total de 27 episodios. A compañía xaponesa Toei Animation realizou a animación da serie.

A historia céntrase nun grupo de seis amigos que son transportados a un mundo de fantasía e as súas aventuras para atopar o xeito de volver a casa. Para iso, contan coa axuda do seu guía o "Dungeon Master". Un episodio final que non foi producido debía servir ou ben para rematar a trama ou para redirixir a serie nunha cuarta temporada. Porén, a serie foi cancelada antes de que o episodio fose realizado. O guión dese episodio pode atoparse en diversas fontes na rede e foi usado nun drama en son que aparece na edición especial en DVD da serie.

Estreouse en galego a través da TVG no espazo infantil e xuvenil *Xabarín Club*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Guión do episodio 'Requiem'
Reimundes, Tal, Muros

**Reimundes** é un lugar da parroquia de Tal no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tal
### Parroquias de Muros
Carmen Pardo

**María del Carmen Pardo López**, nada en París o 24 de setembro de 1971, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en economía e empresariais pola Universidade de Santiago de Compostela, profesionalmente traballou como directora de recursos humanos en empresas hoteleiras. Elixida concelleira nas municipais de 2007, foi tenente de alcade de Verín de 2007 ata 2009, logo de resultar elixida para o Parlamento de Galicia nas eleccións de 2009 pero que deixou ao pouco para se ocupar da Secretaría Xeral de Turismo. Nas eleccións de 2012 resultou de novo elixida para o Parlamento de Galicia e en xaneiro de 2013 cesou como secretaria Xeral de Turismo. Presentouse no posto 25º da candidatura do PP ás eleccións europeas de 2014. En agosto de 2015 renunciou ao seu escano no Parlamento de Galicia e foi substituída por Jackeline Elizabeth Fernández Macías.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Vía do metileritritol fosfato

A **vía do metileritrol fosfato** (**vía MEP/DOXP**, **vía MEP**) tamén chamada **vía non do mevalonato** (do inglés *non-mevalonate pathway*) ou vía alternativa á do mevalonato ou independente do mevalonato é unha vía metabólica para a síntese de isoprenoides que orixina a formación de isopentenil pirofosfato (IPP) e dimetilalil pirofosfato (DMAPP) a través dos compostos 2-*C*-metil-D-eritritol 4-fosfato (MEP) e 1-desoxi-D-xilulosa 5-fosfato (DOXP), en lugar de pola vía do mevalonato clásica.

## Diversidade da biosíntese de isoprenoides 
A vía do mevalonato clásica ou vía da HMG-CoA redutase é unha importante vía metabólica celular presente en todos os eucariotas superiores e moitas bacterias. É importante para a produción de IPP e DMAPP, os cales serven de base para a biosíntese de moléculas utilizadas en procesos tan diversos como a prenilación de proteínas, mantemento das membranas celulares, hormonas, ancoramento de proteínas e *N*-glicosilación.

En contraste coa vía do mevalonato clásica da biosíntese de isoprenoides, as plantas e os protozoos apicomplexos, como os parasitos causantes da malaria, teñen a capacidade de producir os seus isoprenoides (terpenoides) utilizando unha vía alternativa, chamada vía non do mevalonato, que ten lugar nos seus plastidios. Ademais, a maioría das bacterias, incluíndo importantes patóxenos como o *Mycobacterium tuberculosis*, sintetizan IPP e DMAPP por esta vía alternativa.

600px|center

## Reaccións 
As reaccións da vía son as seguintes:

## Inhibición 
A fosmidomicina inhibe especificamente a DOXP redutoisomerase, un encima clave na vía alternativa á do mevalonato, polo que representa un candidato atractivo para usarse como antibiótico ou fármaco antimalárico.

## Activación de células T 
O intermediato desta vía o HMB-PP é o activador natural das células T Vγ9/Vδ2 humanas, que é a maior poboación de células T γδ no sangue periférico.

## Notas
Montana Jones

é un anime italo-xaponés que foi emitido no Xapón a través da canle NHK dende o 2 de abril de 1994 ata o 8 de abril de 1995. Studio Junio (Xapón) e REVER (Italia) crearon xuntos os 52 episodios da serie. *Montana Jones* ten un deseño semellante ó de *Sherlock Hound*, resultado da colaboración de Rever e TMS Entertainment dez anos antes, en 1984. Os caracteres antropomórficos en *Montana Jones* son felinos, no canto dos cans empregados en *Sherlock Hound*. En Galicia emitiuse no espazo infantil-xuvenil *Xabarín Club*.

A historia ten lugar na década de 1930 e trata das aventuras de Montana Jones, que viaxa na busca de tesouros xunto co seu curmán Alfred Jones e a fermosa xornalista Melissa Sone. Nas súas viaxes visitan lugares e cidades reais como as Pirámides de Gizeh, o Taj Mahal, Istanbul ou a Illa de Pascua. Frecuentemente enfróntanse con Lord Zero, un rico e excéntrico ladrón. O anime está claramente inspirado nos filmes de Indiana Jones.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dimetilalil pirofosfato

O **dimetilalil pirofosfato** (ou dimetilalil difosfato ou pirofosfato de dimetilalilo), abreviado **DMAPP**, é un produto intermediario da vía do mevalonato e da vía do metileritritol fosfato ou vía MEP/DOXP. É un isómero do isopentenil pirofosfato (IPP) e aparece en practicamente todos os seres vivos. O encima isopentenil pirofosfato isomerase é o encargado de catalizar a isomerización do IPP para dar DMAPP.

O precursor do DMAPP na vía do mevalonato é o ácido mevalónico (MEV), e na vía do metileritritol fosfato é o 2-C-metil-D-eritritol-4-P.

[350px|miniatura|center|[Vía do mevalonato.]]

[miniatura|center|350px|Versión simplificada da vía de síntese de esteroides na que se mostran os intermediarios [isopentenil pirofosfato (IPP), dimetilalil pirofosfato (DMAPP), xeranil pirofosfato (GPP) e escualeno. Outros intermediarios foron omitidos.]]

## Notas
* Berg JM, Tymoczko JL, Stryer L. Biochemistry. 5th ed. Nova York: W.H. Freeman. xxxviii, 974, [976] (varias páxinas). ISBN 0-7167-4684-0.
* Eisenreich W, Bacher A, Arigoni D, Rohdich F (xuño de 2004). "Biosynthesis of isoprenoids via the non-mevalonate pathway". Cell. Mol. Life Sci. 61 (12): 1401–26. DOI:10.1007/s00018-004-3381-z. PMID 15197467.
Nicolás González Casares

**Nicolás María González Casares**, nado na Coruña o 20 de xullo de 1972, é un enfermeiro e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Fillo de Nicolás González Aller e María Teresa Casares Peláez, e neto de Luis González Taboada, residiu en Lalín dende a infancia. Estudou enfermería na Universidade de Santiago de Compostela, é experto en Xestión de Servizos de Enfermería, exerceu no 061 e como docente, especialista en soporte vital polo ERC e pola AHA; é un dos autores do *Manual de soporte vital avanzado en urxencias prehospitalarias* (2007).

Forma parte do Comité Nacional Galego do PSdeG dende 2007 e preside a asociación ecoloxista Vilau Garrido dende 2009. Vencellado á agrupación socialista de Lalín, foi elixido en 2008 secretario de organización e secretario xeral en 2012. Foi membro da Executiva Provincial de Pontevedra desde 2009 ata 2017. Nas eleccións xerais de 2011 concorreu no número 6 pola provincia de Pontevedra. Nas eleccións europeas de 2014 formou parte da lista do PSOE pero non resultou elixido. Nas municipais de 2015 encabezou a lista socialista á alcaldía de Lalín que obtivo tres concelleiros. Foi nomeado primeiro tenente alcalde e concelleiro de Urbanismo, Servizos Sociais, Saúde e Deporte (compartida).

En marzo de 2019 foi incluído na novena posición da lista do PSOE para as eleccións ao Parlamento Europeo de 2019, e foi elixido. Desde o Parlamento Europeo traballa como titular na Comisión de Enerxía, Industria e Innovación (ITRE), é substituto na Comisión de Medio Ambiente e Saúde (ENVI) e susbtituto na de Pesca (PECH). Ocúpase de transición enerxética, cambio climático, saúde e pesca. Volveu ser elixido eurodeputado nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Lalín

### Ligazóns externas 
* Páxina web persoal de Nicolás González Casares
* O socialista Nicolás González quere darlle voz aos problemas de Galicia en Europa, entrevista en *Europa Press*.
* «Son moi bo comedor, e nos sitios de montaña cómese ben», entrevista en *La Voz de Galicia*.
* "Galicia será mi prioridad en Europa, ser nacionalista no da un plus para visibilizarla", entrevista en *Faro de Vigo*,
Gran Premio do Reino Unido de 1978

[250px|miniatura|right|[James Hunt no McLaren M26]]
O **Gran Premio do Reino Unido de 1978** (oficialmente o XXXI John Player British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 16 de xullo de 1978 no circuíto de Circuíto de Brands Hatch, Kent, Inglaterra. Foi a décima carreira do Campionato do Mundo da tempada de , disputada sobre 76 voltas.

## Resumo da carreira 
### Eliminatorias 
Cun total de 31 coches na lista de inscritos, decidiuse prohibir a participación do Martini de René Arnoux, o que deixou 30 coches para a cualificación.

Como era de esperar, o Team Lotus ocupou a primeira fila da grella, aínda que nesta ocasión Ronnie Peterson adiantouse a Mario Andretti. Jody Scheckter en Wolf e Niki Lauda en Brabham formaron a segunda fila, mentres que na terceira estaban Riccardo Patrese no Arrows e Alan Jones no Williams. O top ten completouse con Jacques Laffite do Ligier, Carlos Reutemann de Ferrari, John Watson no segundo Brabham e Patrick Depailler no Tyrrell.

### Carreira 
Ao comezo da carreira, Andretti adiantou a Peterson, con Scheckter terceiro e Jones ascendendo ao cuarto posto. Os lotus rapidamente lograron unha gran diferenza, e parecía que ían dominar, ata que Peterson retirouse na volta 7, cunha fuga de combustible. Andretti seguiu á fronte ata que unha picada obrigoulle entrar a boxes na volta 24, antes de que o seu motor fallara cinco voltas máis tarde.

Scheckter herdou o liderado, seguido de cerca por Jones, Lauda e Patrese. Na volta 27, o eixe de transmisión de Jones rompeu, antes de que Scheckter comezara a sufrir problemas co cambio. Na volta 34, Lauda alcanzou ao surafricano, quen se retirou tres voltas máis tarde. Isto deixou a Patrese segundo, con Reutemann terceiro, e Watson cuarto, Didier Pironi quinto no segundo Tyrrell e Keke Rosberg no sexto lugar no ATS.

Na volta 41, Patrese sufriu unha picada na roda traseira, que provocou un fallo na suspensión. Pironi tamén se retirou nesta volta con problemas na caixa de cambios, quedando Rosberg cuarto. O finlandés pronto se viu coaccionado por Depailler, que o pasou na volta 49.

Reutemann alcanzou a Lauda e pasouno na volta 60 acadando o liderado, os dous estaban dobrando ao McLaren de Bruno Giacomelli. O arxentino mantivo baixo control ó austríaco nas voltas finais, logrando a súa terceira vitoria da tempada cunha vantaxe de 1´2 segundos. Watson terminou 36 segundos detrás de Lauda e 36 por diante de Depailler, mentres que un fallo na suspensión de Rosberg na volta 60 significaba que os puntos finais foron a Hans-Joachim Stuck no Shadow e Patrick Tambay no McLaren.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Líderes por volta: Mario Andretti 23 voltas (1-23); Jody Scheckter 10 voltas (24-33); Niki Lauda 26 voltas (34-59); Carlos Reutemann 17 voltas (60-76).

## Véxase tamén