Cherna

O **mero**, **cherna**  ou **cherla**  e un peso máximo duns 100&nbsp;kg. 
* Corpo robusto, voluminoso e algo comprimido. Ten unha crista ou xibosidade sobre cada ollo, na rexión occipital. É unha especie ovípara, levando a cabo a desova a finais da primavera e en verán. Non coida dos ovos nin das crías.

Os exemplares xuvenís son de comportamento gregario e epipeláxico até que alcanzan uns 50 ou 60&nbsp;cm, agrupándose en cardumes cerca de obxectos flotantes, como os caídos ou tirados ao mar ou arrebatados por este, macroalgas e restos de naufraxios, e desprázanse con eles, resgardándose baixo deles.

Os exemplares adultos son batidemersaos, é dicir: é demersal e habita até por debaixo dos 200 m. Pódese encontrar na columna de auga, e en fondos areosos e rochosos. Habita en covas, furnas, aberturas, en paredes verticais, en bloques de rochas, no interior de esponxas etc. Tamén habita en pecios, polos que é coñecida a súa afección.

## Distribución 
A área de distribución de *Polyprion americanus* comprende as seguintes zonas:
* Suroeste do océano Pacífico: sur de Chile.
* Centro do Índico: illas de Ámsterdan e San Paulo. Non está fixado para o Canal da Mancha, para o mar do Norte nin para mar aberto no océano Atlántico. 
 
Á parte do tamaño mínimo establecido para os exemplares que se pesquen no Mediterráneo, as únicas accións de conservación leváronse a cabo nos Estados Unidos e en Nova Zelandia mediante certas restricións:

* Nos Estados Unidos, onde non se dá a pesca deportiva da cherna, hai unha veda desde o 15 de xaneiro até o 15 de abril, e está prohibido empregar palangre. Para poder pescar a cherna hai que ter unha licenza especial. Como no caso doutras especies, a administración establece un total de peso que pode capturarse como máximo cada ano, repartíndoo en cotas individuais asignadas aos que teñan o permiso, cotas que son transferíbeis entre os armadores con permiso. O máximo total é de 907 t.
* En Nova Zelandia, o máximo total para a pesca comercial da cherna e do *hāpuku* é de 2.181 t, sumadas as capturas de ambas as especies. Para a pesca deportiva e recreativa, moito menos importante, tamén hai restricións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia (II). Peixes óseos: xeneralidades, clasificación e orde perciformes*. Vigo: Edicións Xerais. ISBN 84-7507-654-8.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).* O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.

### Outros artigos 
* Serránidos
* Polipriónidos
* Mero de altura
* Os peixes na cultura popular galega

### Ligazóns externas 
* Imaxes en FishBase, consultada o 29/11/2012.
* La cherna na Base de datos terminológicos y de identificación de especies pesqueras de las costas de Andalucía , consultada o 29/11/2012.
* Pesca de la chernia en Uruguai.  Consultada o 29/11/2012.
* *Polyprion americanus* na base de datos da World Register of Marine Species , consultada o 29/11/2012.
* *Polyprion americanus* no CNIB. Ofrece ligazóns con outrs sitios web , consultada o 29/11/2012.
* Lista de ecosistemas nos que se acha. Con referencias. En FishBase , consultada o 29/11/2012.
* Lista de países nos que se acha. Con referencias. En FishBase , consultada o 29/11/2012.