open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Goretti Sanmartín

**Goretti Sanmartín Rei**, nada na Estrada o 6 de xullo de 1964, é unha filóloga, escritora e política galega. Membro correspondente da Real Academia Galega desde 2012. 

É a alcaldesa de Santiago de Compostela desde o 17 de xuño de 2023. 

## Traxectoria 
### Carreira profesional 
Licenciada e doutora en Filoloxía Galego-Portuguesa, é profesora titular de Filoloxía Galega da Universidade da Coruña. As súas liñas de investigación céntranse na formación da lingua literaria galega durante o século XIX e sobre a época das Irmandades da Fala.

É membro do Consello de Redacción da *Revista Galega de Filoloxía* e foi directora do Servizo de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña entre o 2004 e o 2006.

### Carreira política 
En 2012 foi elixida responsable do BNG de Santiago de Compostela e dende 2013 é secretaria de Implantanción e Estratexia Municipal do BNG.

Formou parte das listas do BNG ao concello de Santiago nas eleccións municipais do ano 2015, como número dous, saíndo elixida concelleira. Tras o pacto de goberno acadado entre PSdeG-PSOE e BNG para a Deputación da Coruña, foi elixida Vicepresidenta e Voceira do ente provincial. No ano 2019 preséntase como número 1 polo Bloque Nacionalista Galego ao Concello de Santiago de Compostela, saíndo elixida tras obter 2 escanos. Ademais abandona a vicepresidencia da Deputación da Coruña. 

Nas Eleccións municipais de 2023 recuncou como candidata do Bloque Nacionalista Galego á alcaldía do Concello de Santiago de Compostela pasando de 2 a 6 edís, e subindo de 4.870 votos a 11.428, polo que foi elixida alcaldesa co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE (6) e de Compostela Aberta(2).

## Obras 
### Ensaio 
* *Lendo nas marxes. Lingua e compromiso nos paratextos (1863-1936)*, 2002.
* *Os (pre)textos galegos (1863-1936)*, 2002, Sotelo Blanco.
* *Nos camiños do entusiasmo*, 2009, Xerais.
* *Consideracións sobre a decadencia e a rehabilitación da lingua galega. Homenaxe a Manuel García Blanco*, 2012. A Coruña: Universidade da Coruña. ISBN 978-84-9749-527-1

### Edición 
* *O Teatro de Xan da Cova: La Galiciana e María Pita*, 2002, Universidade da Coruña.
* *A Virxe do Cristal. Lenda de Curros Enríquez axeitada para a ópera*, de Ramón Cabanillas, 2002, Universidade da Coruña.

### Obras colectivas 
* *A lingua literaria galega no século XIX*, 2005, Universidade da Coruña.
* *Criterios para o uso da lingua*, 2006, Universidade da Coruña.
* *Nicomedes Pastor Díaz, unha existencia exemplar*, de Ramón Villar Ponte, 2006, Fundación Caixa Galicia.
* *Textos filosófico-políticos de Ramón Vilar Ponte. Volume I*, 2006, Deputación de Lugo.
* *Sobre a calidade da nosa lingua*, 2007, Universidade da Coruña.
* *Lingua e futuro*, 2010, Laiovento. ISBN 9788484871811
* *Unha outra guía para a intervención lingüística*, 2011, Universidade da Coruña.
* *Modelos de lingua e compromiso*, 2014, Baía.

## Premios 
* XIX Premio Literario Ánxel Fole por *Nicomedes Pastor Díaz, unha existencia exemplar* (2005).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Santiago de Compostela

### Ligazóns externas 
* Páxina persoal na Universidade da Coruña
* Ficha da autora en Xerais
Luz Méndez

**María Luz Méndez Fernández**, nada en Ventosa (Agolada) en 1965, é asesora lingüística na Compañía de Radio-Televisión de Galicia e académica correspondente da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
Na TVG, ademais do seu traballo de asesoramento lingüístico, dirixiu o programa divulgativo sobre a lingua galega *Cazador de palabras*. Especializouse en onomástica, sobre a cal publicou diversos artigos en revistas de ámbito nacional e internacional e máis os seus libros *¿Por que se chama así este sitio? O significado dos nosos nomes de lugar* e *Toponimia de Agolada*. Tamén forma parte do International Council of Onomastics Sciences e é membro fundador da Asociación Galega de Onomástica.

Foi escollida académica correspondente da Real Academia Galega no plenario reunido na sesión ordinaria do 22 de xuño de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Xerais
Pablo Vaamonde

**Pablo Vaamonde García**, nado na Baña en 1956, é un médico galego.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, realizando a especialidade de Medicina de Familiar e Comunitaria na Coruña. Foi fundador e director da revista médica *Cadernos de Atención Primaria* (1994-2005), e presidente da Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria (AGAMFEC) de 1996 a 2005. Entre 2005 e 2006 foi Director Xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas. É coordenador xeral da Irmandade da Sanidade Galega (ISAGA), que pretende promover o uso do galego no ámbito sanitario. Actualmente exerce como médico de familia no Centro de Saúde de Labañou (A Coruña), tras ter traballado varios anos en Estepona.

Ten publicado artigos en El Ideal Gallego, El Correo Gallego e La Voz de Galicia, así como na revista *Tempos Novos*.

Iniciouse na literatura con dúas obras teatrais, estreadas nas Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia polo Grupo de Teatro *Malveira* de Cariño: *A taberna* (1976) e *Agardando polo tren* (1977).

## Obras 
### Narrativa 
* *O fillo do emigrante*, 2002, 3C3 Editores.
* *O mes de abril*, 2004, Espiral Maior.
* *Luz Divina e outros retratos*, 2006, Espiral Maior.

### Ensaio 
* *Pavillón de repouso* (2020). Xerais. 230 páxs. ISBN 978-84-120579-9-7. Ilustracións de Xosé Cobas.

### Obras colectivas 
* *A saúde como negocio*, 2012, Laiovento.
* *A comercialización da saúde. O Hospital Álvaro Cunqueiro: a grande estafa*, 2016, Laiovento.

## Premios 
* Premio *Lois Peña Novo* no 2005 polo seu compromiso na promoción e defensa da lingua de Galicia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog do autor
* [http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=PabVaamo1&alias=Pablo+Vaamonde ] na Biblioteca Virtual Galega.
* Perfil do autor en *Praza Pública*
Filomeno, a mi pesar

***Filomeno, a mi pesar*** é unha novela en lingua castelá de Gonzalo Torrente Ballester publicada en 1988 por Editorial Planeta, logo de gañar ese mesmo ano o Premio Planeta.

## Trama 
Filomeno Freijomil é un home de trinta e seis anos que conta as súas memorias desde que era neno até o momento de escribilas, rematando cun final aberto.

É un home de clase media-alta dunha vila do interior de Galiza, Villavieja del Oro. Naceu en 1911, fillo dun senador, á súa vez fillo dun carteiro de aldea. Por banda materna, a súa avoa é unha nobre portuguesa, que ten o pazo de Alemcastre, preto da desembocadura do río Miño.

Logo de pasar a infancia en Villavieja, pasa un ano da adolescencia en Londres, e rematado o Bacharelato marcha a Madrid. En xaneiro de 1931 regresa a Londres, onde comeza a traballar como xornalista para un xornal portugués, e coñece a Ursula. En 1937 marcha a París como correspondente. Alí coñece a Clelia, e aos poucos meses marcha ao pazo minhoto. Alí monta unha mediana industria gandeira, pero en 1939 marcha de novo a Londres. Até 1945 actúa como correspondente de guerra, e despois regresa a Villavieja. Na vila, frecuenta tertulias literarias, e comeza a ser mal visto polas autoridades. Finalmente, en 1947 marcha ao pazo.

A novela mostra o proceso de maduración da personalidade a través das viaxes, empregos e relacións amorosas. Ao tempo, fai un percorrido pola historia entre o final da primeira e a segunda guerra mundial, incluíndo a Gran Depresión, a II República, a guerra civil española e os inicios do franquismo.

## Narración 
A obra está narrada en primeira persoa, con carácter autobiográfico. O protagonista fala castelán, portugués, inglés e francés, pero hai numerosas expresións en lingua galega das clases populares da vila.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha  na web da editorial .
Evaldo Fabiano

**Evaldo dos Santos Fabiano**, nado en Rio Piracicaba (Minas Xerais) o 18 de marzo de 1982, é un futbolista brasileiro. Xoga de lateral esquerdo e o seu equipo actual é o Cova da Piedade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
*Datos do xogador en footballzz.co.uk 
* Datos do xogador en foradejogo.net
General Dynamics-Grumman F-111B

O **General Dynamics-Grumman F-111B** foi un avión desenvolvido como un interceptor de longo alcance embarcado, como continuación do F-4 Phantom II. Foi deseñado nos anos 60 por General Dynamics xunto con Grumman para a Mariña dos Estados Unidos como parte do proxecto Tactical Fighter Experimental (TFX), e coa Forza Aérea para producir un caza comúnr para varios tipos de misións. O F-111B incorporaba innovacións como unhas ás de xeometría variable, motores turboventilador con poscombustión e un sistema de armas de longo alcance formado polo rádar AWG-9 e os mísiles AIM-54 Phoenix.

Deseñado en paralelo ao F-111 "Aardvark", que foi adoptado pola Forza Aérea como avión de ataque, o F-111B tivo problemas no seu desenvolvemento e pasou por cambios nos requirimentos da Mariña que finalmente pedía un avión maniobrable para o combate aéreo. O F-111B non chegou a entrar en produción e os seus prototipos foron usados para realizar probas antes de ser retirados. O modelo que ocuparía o seu lugar sería o máis pequeno e lixeiro Grumman F-14 Tomcat, co que compartía varios elementos, como os motores, o sistema de armas e a configuración das ás.
Javi Guerra

**Javier Guerra Rodríguez**, nado o 15 de marzo de 1982 en Vélez-Málaga, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Rayo Vallecano da Liga 1|2|3.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com 
* Datos do xogador en foradejogo.net
Redon

**Redon** é unha cidade da Bretaña, situada no sur do departamento de Ille e Vilaine, na confluencia dos ríos Oust e Vilaine, a 60&nbsp;km ao suroeste de Rennes, 50&nbsp;km ao leste de Vannes e 60&nbsp;km ao noroeste de Nantes.

## Demografía 
## Cidades irmandadas 
*  Andover, Hampshire, Reino Unido
*  Goch, Alemaña

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Redon Vilaine.jpg|O río Vilaine ao seu paso pola vila.
Ficheiro:FranceBretagneRedonMairieEtTourDeLAbbaye.jpg|Abadía Saint-Saveur.
Ficheiro:FranceBretagneRedonAbbaye.jpg|A abadía coa súa cabeceira gótica e a súa nave románica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Redon
Shin-chan e o imperio dos carrozas

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 21 de abril do 2001.

En galego, estreouse nos cinemas o 2 de febreiro do 2007 e saíu á venda en DVD o 20 de xuño do mesmo ano. Estreouse en liña o 11 de outubro de 2024 na plataforma do Xabarín Club.

## Sinopse 
O espectacular Parque do Século XX é un sitio ideal para que os adultos recuperen os momentos máis felices das súas vidas. Os seus creadores, Ken e Chako, son dous nostálxicos emperrados en reconstruír as formas de vida de antano. Para iso, crearon unha substancia que hipnotiza aos adultos e os atrae cara a unha cidade que recrea o século pasado.

O Exército de Kasukabe, liderado por Shin-chan, empeza unha nova misión: descubrir o que está a pasar e traer de volta aos adultos. Na súa aventura, agardan por eles perigos, situacións delirantes e acción sen freo.

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2006.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Antonio Rey.
:▪ Coté Sansegundo.
:▪ Isabel Vallejo.
:▪ Lucía Cid.
:▪ Manolo Pombal.
:▪ Patricia de Lorenzo.
:▪ Xermana Carballido.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é 元気でいてね (*Teño saúde e estou ben*) interpretada por Sachiko Kobayashi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Shin-chan
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Shin-chan: Operación rescate

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 18 de abril do 1998.

En galego, estreouse nos cinemas o 25 de xuño do 2004 e saíu á venda en DVD o 3 de novembro do mesmo ano. O 20 de xuño de 2004, Keichi Hara e Hitoshi Mogo, o director e o produtor da longametraxe, estiveron presentes en Santiago de Compostela na preestrea do filme en Galiza.

## Sinopse 
A historia comeza cando unha axente secreta se agocha no barco onde estaban ceando os alumnos da escola Futaba na Baía de Toquio. Os Pezuño de Porco perséguena e levan o barco canda eles, xunto con Shin Chan e os seus amigos a bordo.

A partir de aí Shin Chan, Masao, Nene, Kazama e Boo-chan van con esta axente a todas partes como reféns dos Pezuño de Porco. Ao mesmo tempo, un axente da SML vai ás casas dos nenos recollendo fotos deles para recoñecelos e rescatalos. Pero cando chega á casa dos Nohara, Misae con Himawari e Hiroshi van tras del ata Hong Kong para rescatar ao seu fillo. Ao final o axente acepta a súa compaña e axuda.

Ao final da aventura, todos están na base secreta dos Pezuño de Porco en Siberia. Alí son testemuñas do método que queren usar para dominar o mundo, un virus informático, o Porquiño Pirata. Mentres todos manteñen unha loita cos axentes dos Pezuño de Porco, Shin Chan entretén ao virus mentres o Profesor crea un antídoto para combatelo.

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2004.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Antón Rubal.
:▪ Carolina Vázquez.
:▪ Manuel Pombal.
:▪ Monti Castiñeiras.
:▪ Nora Abad.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é PURENESS (*Pureza*) interpretada por SHAZNA. Non obstante, na versión galega, optouse por substituír este tema polo segundo peche da serie, é dicir, polo tema interpretado por Teresa Santamaría, chamado *Ven comigo a esta festa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shin-chan*
Shin-chan: A invasión

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 24 de xullo do 1993.

En galego, saíu á venda en DVD o 24 de marzo do 2004, sen ser proxectada nos cinemas.

## Sinopse 
Entre os nenos está de moda a colección de cromos do Ultraheroe. O cromo número 99 é moi difícil de conseguir, e é chamado 'o cromo pantasma'. Shin Chan entra coa súa nai nunha tenda moi antiga e merca unha caixa na que precisamente se atopa o cromo número 99. É de cor dourada e brilla moito.

Aproveitando que é verán, a familia Nohara sae de viaxe á praia, pero hai moito tráfico e deciden coller un camiño alternativo que os conduce ata unha praia deserta, onde hai unha grande estatua do Ultraheroe. A figura é un parque de atraccións nos que só están os Nohara.

Estes montan no que cren que é un simulador, pero accionado polo cromo número 99, son transportados a unha dimensión paralela, que semella ser o mundo real, onde Shin Chan se transforma nun superheroe coa misión de frear unha invasión de alieníxenas que pretenden poñerlle un traxe de baño de muller a tódolos seres humanos.

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2003.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Andrés Bellas.
:▪ Coté Sansegundo.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é 僕は永遠のお子様 (*Hei ser cativo para sempre*) interpretada por Miyuki Kajinati.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shin-chan*
Hacrobios

[miniatura|upright|O [cocolitóforo *Gephyrocapsa oceanica* é un membro de Hacrobia.]]
Os **hacrobios** ou ***Hacrobia*** é un grupo de organismos que agrupa ás haptófitas e ás criptomónadas (ou criptófitas), que se considera monofilético. Os Hacrobia formaban parte de Chromalveolata. Os Hacrobia non están incluídos no supergrupo SAR. Para denominar ao grupo formado polas haptófitas e as criptomónadas propuxéronse varios nomes, o máis usado é Hacrobia (derivado de "ha-" que se refire ás haptófitas, "-cr-" que se refire ás criptomónadas, e "-bia" que significa vida); outra denominación é **CCTH** (das iniciais de Cryptophyta, Centrohelida, Telonemia e Haptophyta); e outro é "Eukaryomonadae".

Aínda que o grupo se presentou como monofilético, actualmente (ano 2012), non está claro se o grupo é realmente monofilético ou non, e os resultados dos estudos filoxenéticos "dependen a miúdo da selección dos taxons e do conxunto de datos de xenes" estudados.

## Compoñentes do grupo 
No pasado, as heterocontas, haptófitas, e criptomónadas (ou Cryptophyta) foron nalgunhas clasificacións agrupadas xuntas no grupo das cromistas. Aínda que despois as heterocontas foron separadas, as Cryptophyta e Haptophyta considéranse nalgúns estudos como moi emparentadas  (e ás veces faise referencia a elas simplemente como o grupo "Cryptophyta+Haptophyta"). En 2009 unha publicación suxeriu que Telonemia e os centrohélidos poderían formar un clado coas criptófitas e as haptófitas. As picobilifitas poden pertencer a este grupo, pero como son aínda pouco coñecidas non se pode ter a seguridade. Haptophyta é un grupo irmán do supergrupo SAR, e Cryptophyta agrúpase con Archaeplastida (plantas en senso amplo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Halvaria
* Supergrupo SAR
* Chromalveolata
* Megagrupo plantas+HC+SAR

### Ligazóns externas 
* Tree of Life: Hacrobia
Shin-chan: A ambición do Kakafede

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 15 de abril do 1995.

En galego, saíu á venda en DVD o 10 de outubro do 2007, sen ser proxectada nos cinemas.

## Sinopse 
Grandes aventuras heroicas desenvólvense no pasado, no presente e no futuro. A familia Nohara viaxa no tempo para facer fronte ao temible Kakafede e as súas intencións de mudar o curso dos acontecementos. Unha axente especial da patrulla temporal do século XXX ten unha importante misión: contactar coa familia Nohara. Para iso non se lle ocorre outra cousa que se introducir no corpo de Nevado e falar con eles polos beizos do can de Shin Chan. Necesita que os Nohara o acompañen á época das guerras civís no Xapón, ao ano 1570.

Un ser descoñecido quere distorsionar o rumbo da historia: o mundo enteiro e o presente tal e como os coñecemos corren perigo. Shin Chan e maila súa familia son a nosa grande esperanza. Pero a viaxe non está exenta de perigos: se non acadan o seu obxectivo quedarán no pasado para sempre.

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2007.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Alfonso Valiño.
:▪ Andrés Bellas.
:▪ Isabel Vallejo.
:▪ Lucía Cid.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é たすけてケスタ (*Axuda, que isto custa*) interpretada por Yuzo Hayashi.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shin-chan*
Lockheed Martin F-35 Lightning II

O **Lockheed Martin F-35 Lightning II** é unha familia de cazas polivalentes furtivos de quinta xeración, equipados cun único asento e motor, desenvolvidos tanto para tarefas de superioridade aérea como ataque a terra. Tamén é capaz de realizar tarefas de guerra electrónica e ten capacidades de intelixencia, vixilancia e recoñecemento. Lockheed Martin é o contratista principal do F-35 e os seus principais socios son Northrop Grumman e BAE Systems. O F-35 ten tres modelos principais; o F-35A é unha variante de engalaxe e aterraxe convencional, o F-35B pode realizar engalaxes curtas e aterraxes en vertical, e o F-35C pode operar en portaavións.

O F-35 descende do Lockheed Martin X-35, que en 2001 venceu ao Boeing X-32 para gañar a competición do programa Joint Strike Fighter (JSF). O desenvolvemento do JSF foi financiado principalmente polos Estados Unidos, co financiamento adicional de membros da OTAN e países aliados coma o Reino Unido, Australia, o Canadá, Italia, Noruega, Dinamarca, os Países Baixos, e anteriormente Turquía. Outros países tamén encargaron, ou están considerando encargar, a aeronave. O programa recibiu críticas polo seu tamaño, complexidade, custos elevados e entregas atrasadas sen precedentes. A estratexia de adquisición de produción simultánea da aeronave mentres aínda estaba en desenvolvemento e probas levou a cambios e modificacións de deseño caros.

O F-35 realizou o seu primeiro voo o 15 de decembro do 2006 e entrou en servizo co F-35B do Corpo de Marines dos Estados Unidos en xullo de 2015, seguido do F-35A da Forza Aérea en agosto de 2016 e do F-35C da Armada en febreiro de 2019. A avión foi usado por primeira vez en combate no ano 2018 pola Forza Aérea de Israel. Estados Unidos planea comprar 2 456 F-35 ata 2044, o que representará a maior parte da aviación táctica tripulada da Forza Aérea, da Armada e do Corpo de marines estadounidenses durante varias décadas; está previsto que o avión sexa unha pedra angular do poder aéreo da OTAN e os aliados dos Estados Unidos e que opere ata 2080.

## Notas
Shin-chan: O pequeno samurai

é un filme de animación baseado no anime *Shin-chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 20 de abril do 2002.

En galego, saíu á venda en DVD o 16 de novembro do 2005, sen ser proxectada nos cinemas. Estreouse en liña o 7 de febreiro de 2025 na plataforma do Xabarín Club.

## Sinopse 
Todo comeza cando Nevado escarva un buraco no xardín. Alí Shin-chan atopa unha carta datada do período Segoku, que se corresponde co ano 1574, cando aconteceron as guerras civís. Unha vez leu o papel, é transportado ata esa época. Alí coñece a un samurai ao que lle salva a vida. Tamén se fai amigo dos devanceiros dos seus amigos Masao, Kazama, Boo-chan e Nene.

Unha vez que desaparece Shin-chan, seus pais empezan a buscar o xeito de viaxaren ao pasado para rescatalo. Cando acadan a maneira e encontran a Shin-chan, tentan volver, pero fracasan. Namentres procuran unha forma de volver ao presente, axudan ao samurai Matabe a impedir a invasión da vila. A guerra comeza.

## Dobraxe 
* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2005.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

* **Voces adicionais:**
:▪ Andrés Bellas.
:▪ Antón Olmos.
:▪ Manolo Pombal.
:▪ Xermana Carballido.

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é 二中のファンタジー ～体育を休む女の子編～ (*A fantasía dos dous – A rapariga coa pel de galiña*) interpretada por Hideki Fujisawa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shin-chan*
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Kostas Chalkias

**Konstantinos "Kostas" Chalkias**, nado o 3 de xuño de 1985 en Larissa, é un exfutbolista grego. Xogaba de porteiro e foi internacional coa selección de Grecia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Supergrupo SAR

O **Sar**, ou **supergrupo SAR**, é unha proposta de grupo monofilético de protistas que acolle aos stramenopiles (tamén chamados heterokontos), aos apicomplexos (mizozoos e alveolados) e aos rizarios . O acrónimo "SAR" está formado pola inicial de cada un destes tres grupos (**s**tramenopiles + **A**lveolata + **R**hizaria). O termo "Harosa" (co nivel de subreino) tamén foi utilizado para referirse ao supergrupo SAR.. SAR inclúe a máis especies protistas ca todos os demais grupos de eucariotas. Os SAR son diversos na súa citoloxía, organización morfolóxica e ciclos vitais .

As características morfolóxicas e os primeiros estudos filoxenéticos fixeron que se considerara que os protistas constaban de seis grupos monofiléticos, ou supergrupos: *Opisthokonta*, *Amoebozoa*, *Excavata*, *Archaeplastida*, *Chromalveolata* e *Rhizaria*. Porén, non se coñecía con claridade a relación entre eses grupos. Os estudos filoxenéticos recentes revelaron que os cromalveolados son un grupo non-monofilético. Con iso, definiuse o grupo SAR, que inclúe a maioría dos Chromalveolata pero deixa fóra aos  haptófitos e criptófitos. O clado Hacrobia ou CCTH propúxose para acomodar os SAR xunto cos haptófitos e criptófitos. Aínda se está a debater se Hacrobia é un grupo monofilético.

A historia evolutiva do grupo está en estudo mais suxírese que os rizarios están máis cerca dos stramenopiles ca dos alveolados. Segundo a posición con respecto disto, pódese atopar a denominación do grupo como RSA ou SRA facendo referencia a diferentes distancias entre eles:

{{clade| style=font-size:100%;line-height:80%
|label1=**Harosa**
|1=
}}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hacrobia
* Halvaria
* Chromalveolata
* Megagrupo plantas+HC+SAR
Pellinore

Existen dous personaxes que levan o nome de **Pellinore** nas lendas da Materia de Bretaña.

**Pellinore de Listenois**, era un rei galés, pai de Perceval, Lamorak, Aglovale e Dornar. Nalgunhas versións, convértese en cabaleiro da Táboa Redonda despois dos seus fillos. 

**Pellinore de Autice** era o cabaleiro que abateu a Glatisant a Besta, e tamén o pai de Sir Tor. No libro ''Le Morte d'Arthur'', Pellinore derrota en combate singular o Rei Artur e moitos dos seus cabaleiros, como Griflet. Por consello de Merlín, Artur renuncia a vingarse. Noutras versións, Pelinor é tamén o nome dun cabaleiro que pelexa na xusta con Tristán. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cabaleiros da Táboa Redonda
* Rei Artur
BuEV Danzig

**BuEV Danzig** era un club de fútbol alemán formado en 1903, da cidade de Danzig, Prusia Occidental (hoxe Gdansk, Polonia).

## Historia 
Como a primeira equipo de fútbol da cidade, o *Fußball Club Danzig* foi establecido o 18 de abril de 1903, e en 1905 foi xogar como *Ballspiel-und Eislauf-Verein Danzig* para reflectir o interese do club no fútbol e patinaxe no xeo. Entre 1916 e 1930, a asociación foi chamado *Verein für Leibesübungen Danzig* antes de volver a xogar como BuEV.

Os futbolistas foron unha banda destacado na competición *Baltenverband* no inicio do século 20, aparecendo en cinco finais do campionato entre 1908 e 1913. Con todo, o equipo só saíu vitoriosa nun dos título correspondentes cando finalmente derrota o VfB Königsberg (3:2) en 1912 despois de ser golpeado por ese club en 1908 e 1909 (0:11, 0:1). Título rexional do BuEV poñer-los no escenario nacional, onde foron eliminados nunha competición nas cuartas contra o Viktória Berlin 89 (0:7).

Tras a re-organización do fútbol alemán baixo o Terceiro Reich en dezaseis novas divisións, o BuEV se fixo parte da Ostpreussen Gauliga (I). Eles, entón, xuntouse á Danzig Gauliga (I), unha división rexional do Ostpreussen Gauliga, en 1935 e conquistou un título de división alí, antes de perder o campionato xeral Gauliga Ostpreussen para Yorck Insterburg (0:2). O club tamén fixo aparencias nas roldas iniciais da competición *Tschammerpokal*, o antecesor de hoxe DFB-Pokal (Copa de Alemaña), en 1937 e 1940.

O equipo xogou durante a súa existencia no Ostpreussen Gauliga (1938-40) e Gauliga Danzig-Westpreussen (1940-1945) como un equipo mediano. BuEV desapareceu co fin da segunda guerra mundial cando a cidade de Danzig e o territorio tornouse parte de Polonia.

## Notas
Pitch Black

***Pitch Black*** é un filme estadounidense dirixido por David Twohy que se estreou no ano 2000.

## Sinopse 
Durante unha viaxe interestelar, un cargueiro espacial sofre unha avaría a causa dunha tormenta de asteroides, véndose obrigado a efectuar unha aterraxe de emerxencia na que morre parte da pasaxe. Un asasino moi perigoso, Riddick, que formaba parte da carga, foxe do lugar deixando ós superviventes con dúas preocupacións, el e unhas perigosas criaturas nocturnas que saen á superficie cando os tres soles do planeta se escurecen a causa dun eclipse.

## Personaxes 
* Vin Diesel como Richard B. Riddick 
* Radha Mitchell como Carolyn Fry 
* Cole Hauser como William J. Johns 
* Keith David como Abu 'Imam' al-Walid 
* Lewis Fitz-Gerald como Paris P. Ogilvie 
* Claudia Black como Sharon 'Shazza' Montgomery 
* Rhiana Griffith como Jack / Jackie 
* John Moore como John 'Zeke' Ezekiel 
* Simon Burke como Greg Owens 
* Les Chantery como Suleiman 
* Sam Sari como Hassan 
* Firass Dirani como Ali 
* Ric Anderson como Descoñecido 
* Vic Wilson como Capitán Tom Mitchell 
* Angela Moore como Membro da tripulación morto

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Sagramore

**Sagramore**, tamén coñecido como **Sagramor** ou **Sagremor**, é un cabaleiro da Táboa Redonda e un personaxe recorrente nas lendas da Materia de Bretaña. É o fillo pequeno de Adrián de Constantinopla. Adoita facérselle referencia baixo o nome de Sagramore O Desexoso, a causa da súa desmesura e impetuosidade. Tamén ten outros alcumes como O Frenético, O Inadaptado e O Impetuoso.
Na literatura medieval é nomeado en libros como Lancelot-Graal, Ciclo da Pos-Vulgata e ''Le Morte D'Arthur''. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cabaleiros da Táboa Redonda
* Rei Artur
Radha Mitchell

**Radha Rani Amber Indigo Ananda Mitchell**, nada o 12 de novembro de 1973 en Melbourne, Victoria, é unha actriz australiana. É coñecida polos seus papeis nos filmes *Pitch Black*, *Finding Neverland*, *Phone Booth*, *Man on Fire*, *Silent Hill* e *The Crazies*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
90-60-90, diario secreto de una adolescente

***90-60-90, diario secreto de una adolescente*** é unha serie de televisión española producida por Diagonal TV e estreada o 7 de setembro de 2009 en Antena 3.

A pesar dos seus baixos rexistros de audiencia, a cadea decidiu manter a serie ata o final, emitindo o último episodio o luns 26 de outubro, e sen renovación para unha segunda tempada.

## Argumento 
90-60-90 narra a vida de Mel (Esmeralda Moya), unha adolescente orfa de pai e, por un accidente, tamén de nai. Xunto á súa amiga África (Ana Rujas), sairalles a oportunidade de ser modelos para a axencia I-Deal, dirixida por Chantal (Assumpta Serna) e o seu esposo Abe (Eduardo Velasco). Penetrándose nas reviravoltas do mundo da moda, coñecerán a Bruno (Jesús Olmedo), que traballa de fotógrafo na axencia, divorciado de Mary Carmen (Fanny Gautier) e cunha filla, Luz (Nadia de Santiago). Entre Mel e Bruno xurdirá unha relación sentimental fóra do común, xa que este dóbralle a idade á moza.

## Repartimento 
## Capítulos e audiencias 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da serie en formulatv.com
Elaine de Astolat

[miniatura|300px|dereita|*Morte de Elaine de Astolat* por [Sophie Anderson.]]
**Elaine de Astolat**, tamén coñecida como **Elaine a Branca**, **Elaine a Xusta** ou **A dama de Shalott**, é un personaxe recorrente nas lendas da Materia de Bretaña. É filla de Bernard de Astolat e unha figura clásica do amor non correspondido.

No libro ''Le Morte d'Arthur'' de Thomas Malory, ela está namorada de Lanzarote do Lago, quen acepta levar as súas cores durante un torneo para non ser recoñecido. Isto fixo que a raíña Xenevra ficase moi anoxada. Finalmente, Elaine morre de amor polo seu cabaleiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Arthurianlegend.com
Elaine de Corbenic

miniatura|dereita|*How at the Castle of Corbin a maiden bare in the Sangreal and foretold the achievements of Galahad* por Arthur Rackham.
**Elaine de Corbenic**, tamén coñecida como **Amite**, **Heliaebel**, **Helaine**, **Perevida** ou **Helizabel**, é un personaxe recorrente nas lendas da Materia de Bretaña. É filla do rei Pelleas e nai de Galahaz por Lanzarote do Lago.

Na literatura medieval aparece nos libros *Perceval ou le Conte du Graal* de Chrétien de Troyes e ''Le Morte d'Arthur'' de Thomas Malory.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Elaine de Corbenic
Ira de titáns

***Ira de titáns*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Jonathan Liebesman que se estreou no 2012. Secuela do filme de 2010 *Furia de titáns*.

## Sinopse 
Dez anos despois dos sucesos de "Furia de titáns", Perseo (Sam Worthington) está decidido a levar unha vida tranquila co seu fillo Helio. Porén, os deuses, debilitados pola falta de fe da humanidade, perden o control sobre os titáns, cuxo líder non é outro que Cronos, o pai de Zeus (Liam Neeson), Hades (Ralph Fiennes) e Poseidón (Danny Huston). Cando Hades e Ares (Edgar Ramírez) chegan a un acordo con Kronos para capturar a Zeus, Perseo terá que abandonar a súa apracible vida para rescatalo, misión na que contará coa axuda de Andrómeda (Rosamund Pike), Axenor (Toby Kebbell) e Hefesto (Bill Nighy).

## Personaxes 
* Sam Worthington como Perseo
* Rosamund Pike como Andrómeda
* Bill Nighy como Hefesto
* Édgar Ramírez como Ares
* Toby Kebbell como Axenor
* Danny Huston como Poseidón
* Ralph Fiennes como Hades
* Liam Neeson como Zeus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Evolution (filme)

***Evolution*** é un filme estadounidense dirixido por Ivan Reitman que se estreou no 2001.

## Sinopse 
Un meteorito cae no deserto de California, feito que, nun principio, carece de grande importancia. Pero ese non é un meteorito calquera: contén vida alieníxena que provocará o caos e lle dará un novo significado á lei do máis forte. A xente contempla arrepiada como xorden estrañas criaturas por todas partes. Un equipo de científicos tratará de evitar o desastre total.

## Personaxes 
* David Duchovny como Doutor Ira Kane
* Julianne Moore como Doutora Allison Reed
* Orlando Jones como Profesor Harry Phineas Block
* Seann William Scott como Wayne Grey
* Ted Levine como Russell Woodman
* Ethan Suplee como Deke Donald
* Michael Bower como Danny Donald
* Pat Kilbane como Oficial Sam Johnson
* Ty Burrell como Coronel Flemming
* Dan Aykroyd como Gobernador Lewis
* Katharine Towne como Nadine
* Gregory Itzin como Barry Cartwright
* Ashley Clark como Tenente Cryer
* Stephanie Hodge como Jill Mason

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Pedrafita, Pedrafita de Camporredondo, Baralla

**Pedrafita** é un lugar da parroquia de Pedrafita de Camporredondo no concello lugués de Baralla na comarca dos Ancares. Segundo o INE, en 2025 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 13 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pedrafita de Camporredondo 
### Parroquias de Baralla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baralla
Smilla's Sense of Snow

'''''Smilla's Sense of Snow'''* é un filme dirixido por Bille August que se estreou en 1997. Baséase na novela do autor dinamarqués *Frøken Smillas fornemmelse for sne''.

## Sinopse 
Cinco días antes de Nadal, Isaiah, un neno groenlandés de seis anos, é atopado morto na neve por Smilla, a súa veciña. Ante a indiferenza e a hostilidade da policía, Smilla emprende pola súa conta a investigación sobre a misteriosa morte do cativo.

## Personaxes 
* Julia Ormond como Smilla Jaspersen
* Gabriel Byrne como O mecánico
* Richard Harris como Doutor Andreas Tork
* Jim Broadbent como Doutor Lagermann
* Tom Wilkinson como Profesor Loyen
* Agga Olsen como Juliane Christiansen
* Clipper Miano como Isaiah Christiansen
* Robert Loggia como Moritz Jaspersen
* Vanessa Redgrave como Elsa Lübing
* Bob Peck como Ravn
* David Hayman como Telling
* Peter Capaldi como Birgo Lander
* Mario Adorf como Captitán Sigmund Lukas
* Erik Holmey como Hansen
* Matthew Marsh como Detective
* Jürgen Vogel como Nils Jakkelsen
* Charlotte Bradley como Mrs. Lagermann
* Alvin Ing como Licht
* Peter Gantzler como Maurice
* Lars Brygmann como Verlaine
* Ona Fletcher como Cazador Inuit
* Patrick Field como Policía
* Charles Lewsen como Pastor
* Emma Croft como Benja
* Ann Queensberry como Mrs. Schou
* Ida Julie Andersen como Smilla de nena
* Maliinannguaq Markussen-Molgard como Nai de Smilla

## Galardóns e nomeamentos 
* 1997: Festival de Berlín: Sección oficial de longametraxes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Cabaleiro Verde

O **Cabaleiro Verde** é un personaxe que aparece no romance artúrico do século XIV *Sir Gawain e o Cabaleiro Verde* e tamén en *The Greene Knight*. No primeiro dise que o seu verdadeiro nome é **Bercilak (ou Berkilak) de Hautdesert** mentres que en *The Greene Knight* chámanlle **Bredbeddle**.

O alcume de *Cabaleiro Verde* vénlle de que de feito ten a pel verde. Nalgunhas versións é descrito como un dos mellores campións do Rei Artur.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Sir Gauvain e o Cabaleiro Verde" 
* "O Cabaleiro Verde" 
* "O Rei Artur e o Rei de Cornualles"
Boeing Monomail

O **Boeing Model 200 Monomail** foi un avión estadounidense de correo de principios dos anos 30 deseñado por Boeing. O avión desmarcouse da tradicional configuración biplana para os avións de transporte, e no seu lugar estaba equipado cunha única á inserida na parte inferior da fuselaxe e totalmente metálica. Instalóuselle un tren de aterraxe retráctil e unha estilizada fuselaxe para mellorar a eficiencia aerodinámica da aeronave. Un primeiro exemplar foi construído para que fose avaliado por Boeing e pola Mariña dos Estados Unidos (baixo a designación Y1C-18) pero non chegou a fabricarse masivamente. O avión finalmente pasou a formar parte da frota de Boeing e realizou transporte de correo entre San Francisco e Chicago a partir de xullo de 1931.

Unha segunda versión foi desenvolvida como Model 221, cunha fuselaxe 20&nbsp;cm máis longo e que sacrificaba parte da capacidade de carga para levar 6 pasaxeiros nunha cabina adxunta; porén o piloto sentábase nunha cabina aberta. Esta versión voou por vez primeira o 18 de agosto de 1930. Tanto o Model 200 como o Model 221 foron finalmente modificados para realizar servizos transcontinentais baixo a designación Model 221A, estendendo a fuselaxe para poder levar 8 pasaxeiros. Ese avión foi operado por United Air Lines na súa ruta entre Cheyenne e Chicago.

O avanzado deseño do Monomail viuse obstaculizado pola falta dun motor e unha hélice axeitados. No tempo no que as hélices de paso variable e motores máis potentes estiveron dispoñibles, o deseño xa fora superado por avións multimotores, como o Boeing 247.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Boeing History - Boeing Monomail Transport Consultado o 17 de xuño de 2006.
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Boeing: Historical Snapshot: Monomail Transport
* Fiddlergreen.net: *Monomail*
* Colorado Wreck Chasing: *Glendo Crash Site*
Centrohélidos

Os **centrohélidos** (***Centrohelida***) ou **centroheliozoos** (***Centroheliozoa***) son un gran grupo de protistas do tipo dos heliozoos. O grupo inclúe tanto formas móbiles coma sésiles, que se atopan en augas doces e mariñas, especialmente de certa profundidade. Actualmente clasifícanse dentro do grupo dos Hacrobia, aínda que a súa clasificación é discutida.

## Características 
Os individuos son unicelulares ou esféricos, xeralmente de arredor de 30-80 μm de diámetro, e cubertos con longos axopodios radiais, que son pseudópodos estreitos cos que capturan o alimento e que as formas móbiles utilizan para moverse.

Só uns poucos xéneros carecen de cuberta celular, xa que a maioría teñen unha cuberta xelatinosa con escamas e espiñas, producida en vesículas de deposición especiais. Estas poden ser orgánicas ou silíceas e poden ter varias formas e tamaños. Por exemplo, en *Raphidiophrys* a cuberta esténdese ao longo das bases dos axopodios, cubríndoos con espículas curvadas que lles dan un aspecto arbóreo de piñeiro, e en *Raphidiocystis* existen tanto espículas con forma de copa curtas coma espículas tubulares longas, que son só un pouco máis curtas cós axopodios. Algúns outros xéneros comúns son: *Heterophrys*, *Actinocystis*, e *Oxnerella*.

Os axopodios dos centrohélidos están sostidos por microtúbulos cunha disposición triangular-hexagonal, que xorde do seu gránulo tripartito chamado *centroplasto* situado no centro da célula. Axopodios cunha estrutura similar aparecen nos ximnosféridos, que foron tradicionalmente considerados centrohélidos (aínda que ás veces clasificados nunha orde separada). Esta relación cos centrohélidos foi cuestionada cando se descubriu que teñen mitocondrias con cristas tubulares, coma as dos outros heliozoos, entanto que nos centrohélidos as cristas son planas. Aínda que este xa non se considera un carácter moi fiable para a clasificación, en conxunto os ximnosféridos parecen hoxe ser un grupo separado.

## Clasificación 
A posición evolutiva dos centrohélidos non está clara. As comparacións estruturais con outros grupos son difíciles, en parte porque os centrohélidos non teñen flaxelos, e os estudos xenéticos foron máis ben pouco concluíntes. Cavalier-Smith suxeriu que poden estar relacionados cos Rhizaria, pero a maior parte dos autores prefiren tratalos como un grupo con relacións inseguras con outros grupos. Unha publicación de 2009 suxire que poden estar relacionados coas criptófitas e haptófitas (ver Hacrobia). Actualmente están clasificados como Hacrobia, no clado plantas+HC.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Santo Estevo, Pousada, Baralla

**Santo Estevo** é un lugar da parroquia de Pousada no concello lugués de Baralla na comarca dos Ancares. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 67 habitantes (34 homes e 33 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Santo Estevo** é un haxiotopónimo referido ao mártir Estevo, e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.
## Historia
A parroquia de **Santo Estevo de Neira**, formada polos lugares de Santo Estevo, Casa da Pobra e Senra, desapareceu coa reforma parroquial da diocese de Lugo de 1890. O primeiro lugar pasou a pertencer á parroquia de Pousada, mentres que os dous últimos pasaron a ser da de Baralla.. Non obstante, aínda continúa a aparecer como parroquia independente a efectos estatísticos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pousada 
### Parroquias de Baralla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baralla
EADS/Northrop Grumman KC-45

O **EADS/Northrop Grumman KC-45** foi unha proposta dun avión de abastecemento en voo baseado no Airbus A330 MRTT. A Forza Aérea dos Estados Unidos (USAF) ordenou 179 KC-45A na primeira etapa para substituír o envellecido Boeing KC-135 Stratotanker actualmente en servizo. Porén, o concurso reabriuse en xullo do 2008 despois dunha protesta de Boeing. En resposta ao novo concurso, o 8 de marzo do 2010, Northrop Grumman anunciou que ía abandonar a súa oferta para o novo contrato, co seu CEO afirmando que os novos requisitos favorecían a Boeing. O 20 de abril do 2010 EADS anunciaba que volvería a competir novamente co KC-45. Finalmente o KC-45 perdería o concurso ante o Boeing KC-46.
Loreen

**Lorine Zineb Nora Talhaoui**, nada en Estocolmo o 16 de outubro de 1983, é unha cantante e produtora discográfica sueca de orixe bérber.

É principalmente coñecida por representar a Suecia no Festival de Eurovisión 2012, que tivo lugar en Bakú (Azerbaidján), e por gañar dito festival coa súa canción "Euphoria" acadando un total de 372 puntos. En 2023 volveu a gañar o Festival de Eurovisión coa canción "Tattoo" con 583 puntos. É a segunda concursante  e a primeira muller en gañar o concurso por segunda vez.

## Discografía 
### Álbums 
* *Heal* (2012)
* *Ride* (2017)

### Sinxelos 
## Notas 
## Notas 
## Véxase tamén
Heliozoos

[miniatura|dereita|Os [centrohélidos, como este *Raphidophrys contractilis*, foron considerados Heliozoa.]]
miniatura|dereita|200px|Sección dun axopodio mostrando os microtúbulos. Os axopodios son característicos dos heliozoos.
Os **heliozoos** ou ***Heliozoa*** (do grego *helios*, sol, e *zoon*, animal) son protistas ameboides fagótrofos , que formaban unha clase nas antigas clasificacións, pero que agora o seu nome se utiliza simplemente como un termo descritivo para protistas con determinado aspecto. Teñen forma aproximadamente esférica con numerosas proxecciones sostidas por microtúbulos chamadas axopodios que irradian cara a fóra desde a superficie da célula. Estes danlles o aspecto característico en forma de sol a partir do cal recibiron o seu nome. As funcións destes axopodios son variadas: captura do alimento, percepción de sensacións e movemento. Os heliozoos son similares a Radiolaria, pero distínguense destes por careceren de cápsulas centrais e doutros elementos esqueléticos complexos, aínda que algúns producen escamas e espiñas simples. Encóntranse en augas doces e mariñas.

Orixinalmente, os heliozoos agrupáronse nunha clase formal denominada Heliozoa ou Heliozoea, pero os distintos ordes que a formaban presentan diferenzas moi salientables e agora considérase que non están relacionados entre si. Actualmente, *heliozoo* tómase como un termo descritivo que se aplica a varios grupos de protistas, que son os seguintes :

* Actinophryida (axodinos). Despois foron clasificados como Chromalveolata.
* Centrohelida. Hoxe xeralmente clasificados dentro de Hacrobia.
* Desmothoracida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* Dimorphida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* Gymnosphaerida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* *Sticholonche*. Hoxe Rhizaria>Radiozoa.

Varios nucleariida foron anteriormente considerados *heliozoos*, aínda que non teñen axopodios sostidos por microtúbulos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxe do heliozoo *Actinosphaerium* http://www.microscopy-uk.org.uk/index.html?http://www.microscopy-uk.org.uk/ponddip/
Telonemios

Os **telonemios** ou ***Telonemia*** son un grupo de microorganismos eucarióticos unicelulares, xeralmente considerados un filo, pero de clasificación insegura. Son protistas que poden ter grande importancia evolutiva, xa que se suxeriu que poderían ser formas de transición entre as especies heterótrofas ecoloxicamente importantes e as fotosintéticas de cromalveolados.

Nalgunhas publicacións están incluídos no supergrupo SAR. As análises filoxenómicas de 127 xenes sitúan a Telonemia xunto cos Centroheliozoa nun grupo do que tamén forman parte as criptomónadas (ou criptófitas) e as haptófitas chamado Hacrobia.

Aínda que foron estudados principalmente en ambientes mariños, tamén se poden encontrar en augas doces.

## Especies 
Aínda que só foron descritas formalmente dúas especies, as secuencias de ADN recollidas das augas mariñas indican que ten que haber moitas máis especies que non están descritas. As dúas especies coñecidas son:

* *Telonema antarctica* Thomsen 1992
* *Telonema subtile* Griessmann 1913 (sinónimo *Telonema subtilis* Griessmann, 1913)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía, do National Center for Biotechnology Information.
* Imaxes etc.  de iSpecies.org
Zaramacedo, Bando, Santiago de Compostela

**Zaramacedo** é un lugar do concello de Santiago de Compostela dentro da freguesía de Bando que tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres) segundo os datos do INE do ano 2018. Esta poboación ten a peculiaridade de estar dividida polo linde entre os concellos de Santiago e de Boqueixón. Ambos lados reciben o mesmo nome de **Zaramacedo**. Na parte da poboación que está da banda de Boqueixón, na parroquia de Lamas, residían dez persoas no devandito ano.

Nesta poboación está o Refuxio de animais de Bando, un campo de tiro e o denominado *Dolmen de Zaramacedo*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bando 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas
General Dynamics F-111 Aardvark

O **General Dynamics F-111 Aardvark** foi un interceptor e avión de ataque táctico de alcance medio que tamén realizou labores de bombardeiro estratéxico, recoñecemento e avión de guerra electrónico nas súas diversas versións. Desenvolvido nos anos 60 por General Dynamics, entrou en servizo no ano 1967 coa USAF. A Real Forza Aérea Australiana (RAAF) tamén pediu o avión e comezou a operar o F-111C en 1973.

O F-111 foi pioneiro en varias tecnoloxías aeronáuticas, como ás de xeometría variable, motores turbofan con poscombustión e afterburning turbofan engines, e rádar automatizado de seguimento de terreo a voos a baixo nivel e alta velocidade. O seu deseño influencio a modelos posteriores con ás de xeometría variable, e algunha das súas avanzadas características foron dende entón comúns. Durante o desenvolvemento inicial, o F-111 pasou por varios problemas e moitos dos roles que debería desempeñar, como intercepción naval, co F-111B, non se materializaron.

As versións da USAF do F-111 retiráronse nos anos 90, sendo o F-111F retirado en 1996 e o EF-111 en 1998. Sería substituído polo F-15E Strike Eagle para ataques de precisión de alcance medio, e polo B-1B Lancer en misións de bombardeo supersónico. A RAAF foi o derradeiro operador do F-111, onde serviu ata decembro do ano 2010.