Laila Pakalniņa

**Laila Pakalniņa**, nada en Liepāja en 1962, é unha directora de cine letoa.

## Traxectoria
Estudou na Universidade de Moscova, no Departamento de Televisón e Xornalismo. En 1991 gradúase no Instituto do Cinema de Moscova (VGIK) dentro do departamento de Dirección de Cine. Dirixiu e asinou o guión de 26 documentais, 6 curtametraxes e 5 películas de ficción. Cun total de 37 obras audiovisuais é unha cineasta aínda en activo. Está casada e ten dous fillos.

Pakalniņa sitúase entre os directores máis prolíficos de Letonia tralo guionizado e dirección das súas 37 películas. Caracterízaa o seu uso dunha mistificación do absurdo na comedia. Acadou o galardón do Oso de Ouro na Berlinale á mellor curtametraxe pola súa obra Udens. No seu filme documental Dream Land o equipo de produción explora mutacións animais que habitan os novos vertedoiros. O documental foi galardoado no European Film Awards.

## Internacionalización
No 2014, Laila Pakalniņa internacionaliza a súa traxectoria coa coprodución do seu filme de ficción “Dawn”. A rodaxe comprendeu dende agosto até setembro do 2014 e levouse a cabo en territorio letón e polaco. O equipo de produción compartía o carácter internacional (guión e dirección: Laila Pakalniņa; cámara: Wojciech Staron (Polonia); dirección artística: Jurģis Krāsons; elenco: Vilis Daudziņš, Antons Grauds, Andris Keišs e Liene Šmukste).

A Unión Soviética, que ocupou Letonia durante a xuventude de Pakalniņa, acadou o seu apoxeo ideolóxico entre o 1950–1970. A historia da película transcorre entre o o luscofusco e o amencer e o destino de Jānis, un estudante exemplar da Letonia soviética e do programa soviético de pioneiros, e o seu pai. En nome da moral e da ideoloxía o rapaz traizoa o seu pai, inimigo do pobo e do cooperativismo agrícola. Porén será o propio pai o que apunte ao fillo cun arma. O transfondo da historia atopa ecos na mitoloxía grega e nos himnos soviéticos.

Laila Pakalniņa, recollendo o uso de tempos de gravación moi rítmicos obtén unha atmosfera surrealista e de ton apocalíptico nesta obra de ficción. Rodada en branco e negro. Debido á época na que foi rodada as follas das árbores presentan unha cor dourada moi en contraposición cos colares vermellos e camisas brancas dos soviéticos. Jurģis Krāsons proveu ao filme con obxectos de uso cotiá de época, cartóns de leite e botas de goma, para estilizar o estilo soviético da época na película.

## Filmografía
### Ficción
* *Dawn* 2015
* *Picas* 2012
* *Ķīlnieks* 2006
* *Pitons* 2003
* *Kurpe* 1998

### Curtametraxes
* *Klusums* 2009
* *Akmeņi* 2008
* *Uguns* 2007
* *Ūdens* 2006
* *Papa Gena* 2002
* *Annas Ziemassvētki* 1992

### Documentais
* *Zirdzin, hallo!* 2017
* *Ausma* 2015
* *Hey, Rasma!* 2015 
* *A Dream of Snow* 2014
* *Četrdesmit divi* 2013
* *Sniegs* 2012
* *33 zvēri Ziemassvētki vecītim* 2011
* *Pa Rubika ceļu* 2010
* *Par dzimtenīti* 2008
* *Teodors* 2006
* *Leiputrija* 2004
* *Autobuss* 2004
* *Būs labi* 2004
* *Mārtiņš* 2002
* *Papa Gena* 2001
* *Mostieties* 2000
* *Ozols* 1997
* *Ubāns* 1995
* *Pasts* 1995
* *Prāmis* 1994 
* *Baznīca* 1993
* *Iešana* 1991
* *Veļa* 1991
* *Doms* 1991
* *Izvēle* 1990
* *Un* 1988

## Premios
## Véxase tamén 
* DA Films 

### Ligazóns externas 
* Laila Pakalnina, IMDb 

* International Documentary Film Festival 

* National Film Center of Latvia