Conradino

**Conradino de Hohenstaufen**, duque de Suabia (**Conrado IV de Suabia**), coñecido como **Conradino**, nado en  Wolfstein, preto de Landshut, Baviera o 25 de marzo de 1252 e finado en Nápoles, Reino de Sicilia, o 29 de outubro de 1268), foi rei de Sicilia, como **Conrado II**, desde 1254 a 1268, e rei nominal de Xerusalén, como **Conrado III**. 

Nalgunhas ocasións menciónase como **Conrado V**, aínda que nunca sucedeu como Rei de romanos ao seu pai Conrado IV.

Loitou para recuperar o control da súa familia sobre o Reino de Sicilia, pero foi derrotado en 1268 na Batalla de Tagliacozzo por Carlos de Anjou, que ordenou a súa decapitación.

## Traxectoria 
Fillo do rei Conrado IV de Alemaña e da princesa Isabel de Baviera, foi o derradeiro representante da dinastía dos Hohenstaufen. Á morte de seu pai Conrado IV en 1254, seu herdeiro, Conradino, de só dous anos de idade, permaneceu en Alemaña baixo a tutela do duque Lois II de Baviera, mentres os seus reinos de Xerusalén e Sicilia eran gobernados a través de rexentes.

Aínda que seu pai confiárao á custodia da igrexa, o papa Alexandre IV prohibiu a elección de Conradino como rei de romanos, e ofreceulle as terras dos Hohenstaufen en Alemaña ao rei Afonso X de Castela.

Asumindo o título de rei de Xerusalén e de Sicilia, Conradino tomou posesión do ducado de Suabia en 1262 e permaneceu durante algún tempo no seu ducado. que casou co emperador só un pouco antes da súa morte e, por tanto, plenamente lexitimado, a pesar de que a Curia romana descoñecese ese vínculo matrimonial, movida polo seu profundo odio cara á casa de Hohenstaufen) que era orexente do seu sobriño Conradino en Sicilia, usurpoulle o trono e foi coroado como rei de Sicilia. 
[240px|miniatura|esquerda|A tumba de Conrado II en [Nápoles.]]
A primeira invitación a Conradino que viaxara a Italia foi dos güelfos de Florencia, que lle pediron que tomara as armas contra Manfredo, que fora coroado rei de Sicilia en 1258 por un falso rumor da morte de Conradino. Lois rexeitou este convite en nome de seu sobriño. En 1266 o conde Carlos I de Anjou, chamado polo novo papa Clemente IV, que era o candidato do papado para ser o rei de Sicilia, derrotou e matou a Manfredo na batalla de Benevento, tomando posesión do sur de Italia. Os enviados das cidades xibelinas foron entón a Baviera e instaron a Conradino a ir e liberar Italia. O conde Guido de Montefeltro, en representación de Henrique de Castela, senador en Roma, ofreceulle o apoio da cidade eterna. Abandonando as súas terras en Alemaña, Conradino cruzou os Alpes e emitiu un manifesto en Verona expoñendo a súa reclamación sobre Sicilia.

Tras a morte do seu tío Manfredo, abatido na batalla de Benevento o 26 de febreiro de 1266, os xibelinos de italianos pedíronlle de novo a Conradino que se tasladara á península, a onde chegou en setembro de 1267 para tratar de reconquistar o seu Reino, que quedara baixo a coroa de Carlos I de Anjou, tras a súa vitoria en Benevento. 

En cambio, os dignatarios alemáns limitáronse a observar o desenvolvemento dos acontecementos. Unha vez máis, incluso no seu epílogo, a historia dos Hohenstaufen foi esencialmente un feito italiano.

Pero Carlous de Anjou derrotou a Conradino, e capturouno, na batalla de Tagliacozzo, sendo pouco despois decapitado na Praza do Mercado en Nápoles, cando só tiña 16 anos de idade.
[miniatura|300px|[Tari|Tarí de Conrado II]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bogdan, Henry (2003): ''Histoire de l'Allemagne de la Germanie à nos jours*. Perrin. ISBN 2-262-02106-6.
* Quatriglio, Giuseppe (2002): *Mille anni in Sicilia - Dagli Arabi ai Borboni*. Marsilio. ISBN 88-317-6405-5.
* Runciman, Steven (2009): *Las Vísperas Sicilianas'' Ed. Reino de Redonda. ISBN 978-84-933656-7-7

### Outros artigos 
* Manfredo de Hohenstaufen
* Carlos de Anjou
* Frederico II Hohenstaufen
* Reino de Sicilia
* Lista de soberanos de Sicilia e Nápoles
* Casa de Hohenstaufen
* Güelfos e xibelinos

### Ligazóns externas 
* Corradino di Svevia en Treccani . Consultado o 25 de xaneiro de 2021.