U Thant

**Thant** (en birmano, သန့်), nado en Pantanaw (Birmania) o 22 de xaneiro de 1909 e finado en Nova York o 25 de novembro de 1974, máis coñecido como **U Thant**, foi un diplomático birmano que desde 1961 ata 1971 exerceu como secretario xeral da Organización das Nacións Unidas. Foi a primeira persoa dun país asiático que ocupou o cargo, así como o primeiro dun país en vías de desenvolvemento.

Antes de dedicarse á diplomacia era profesor na súa vila natal, cunha licenciatura pola Universidade de Rangún. Trala independencia de Birmania en 1948 foi ascendendo posicións na política nacional, converténdose nun dos máis fieis conselleiros do primeiro ministro U Nu. A raíz do éxito organizativo da conferencia de Bandung, en 1957 foi nomeado embaixador de Birmania ante a Organización das Nacións Unidas. Tras cumprir a maioría de idade estudou un grao de maxisterio en historia na Universidade de Rangún, onde coincidiu co líder estudantil Thakin Nu, anos despois considerado un dos baluartes da independencia birmana.

Despois de licenciarse coa máxima cualificación da súa promoción, estivo a traballar como mestre no instituto da súa cidade e máis tarde foi ascendido a director. En 1942, en plena segunda guerra mundial, Birmania foi ocupada polo imperio xaponés e o novo goberno ordenou a Thant que se trasladase a Rangún para encabezar o Comité de Reorganización Educativa. Considérase que esta experiencia tivo moita influencia no seu futuro labor como diplomático.

Ao mesmo tempo, Thant acabou por converterse nunha das facianas máis relevantes da diplomacia birmana. En 1955 exerceu como secretario da conferencia de Bandung, considerada unha carta de presentación dos países africanos e asiáticos acabados de independizarse, e cuxos principios acordados deron orixe ao Movemento de Países Non Aliñados.

O goberno birmano nomeou en 1957 a Thant como representante permanente de Birmania na Organización das Nacións Unidas.

#### Primeiro mandato (1961-1966) 
[miniatura|Xuramento de U Thant como [secretario xeral da ONU (1961)]]
O embaixador birmano foi elixido para o cargo despois de que Dag Hammarskjöld falecese nun accidente de aviación. Ao non acadarse un acordo entre os Estados Unidos e a Unión Soviética, a maioría dos países defenderon que o novo secretario xeral non debía ser europeo nin americano.

Tendo en conta o risco de que a situación se agravase, o secretario xeral mediou entre os líderes John F. Kennedy e Nikita Khrushchev, solicitando unha suspensión temporal do envío de armas ata que ambas as partes se reunisen. Finalmente, tanto os Estados Unidos como a Unión Soviética chegaron a un acordo que deixaba fóra Cuba e do que a ONU só foi informada a posteriori. Aínda así considérase que Thant axudou a evitar o estoupido dunha guerra mundial entre as dúas maiores potencias da época.

O outro gran conflito foi a Guerra Civil do Congo. En 1962 os secesionistas de Katanga de Moise Tshombe atacaron un destacamento militar da UNOC, que fora despregado despois do asasinato do líder Patrice Lumumba. Ao non ter garantida a liberdade de movemento sobre o terreo, Thant autorizou unha operación militar da UNOC, coñecida como «Operación Grandslam», que logrou minar as forzas rebeldes e supuxo a reintegración de Katanga na República do Congo. Aquela foi a primeira vez que a ONU empregou a forza para levar á práctica as decisións do Consello de Seguridade. O conflito chipriota aínda continúa pendente de resolución.

#### Segundo mandato (1966-1971) 
[miniatura|U Thant en 1967, durante unha reunión na [Casa Branca]]
A raíz do seu labor, o Consello de Seguridade reelixiuno por unanimidade para un segundo período que expiraría o 31 de decembro de 1971. Nun primeiro momento sóubose que Thant non quería continuar, mais a falta dun sucesor de consenso levouno a cambiar decisión. Nese período consolidáronse numerosos axencias, fundacións e plans de desenvolvemento como o Instituto da ONU para Formación Profesional e Investigacións (1963), a Conferencia sobre Comercio e Desenvolvemento (1964), o Programa da ONU para o Desenvolvemento (1969), o Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente (1971) e a Universidade das Nacións Unidas (1973). Despois de que ningunha parte cedese, e de que Thant fixese unha viaxe infrutuosa ao Cairo para negociar o cesamento das hostilidades, Israel fixo un ataque preventivo que concluíu cunha derrota árabe e a ocupación de varios territorios.

A recrudescencia da guerra de Vietnam provocou que Thant criticase abertamente o labor do presidente Lyndon B. Johnson despois de que este rexeitase unha mediación da ONU entre Washington e Hanoi e pedise o cesamento de bombardeos «sen condicións» sobre Vietnam do Norte. Este feito, unido ao seu papel no conflito árabe-israelí, enturbou as boas relacións que mantiña co goberno estadounidense. Dous meses antes de que expirase o seu mandato, a Asemblea Xeral aprobou a Resolución 2758 pola que a República Popular da China substituía á República da China como «o único representante lexítimo da China perante as Nacións Unidas».

#### Retirada 
A comezos de 1971, no seu último ano de mandato como secretario xeral, Thant rexeitou presentarse a unha terceira reelección.

O diplomático birmano mantivo a súa residencia no barrio neoiorquino de Riverdale. Ás poucas semanas de deixar o cargo diagnosticáronlle un cancro de pulmón, polo que quedou nos Estados Unidos para recibir tratamento. A pesar de que a súa esposa nunca se adaptou ben á vida norteamericana, A pesar de que Thant era a figura birmana máis recoñecida de época no estranxeiro, non gozaba da simpatía do réxime militar pola súa proximidade a U Nu. Aínda que a xunta previra unha cerimonia discreta o 5 de decembro, os estudantes asistentes levaron o cadaleito e emprazárono nun mausoleo que construíran sobre os restos do Sindicato de Estudantes, que fora demolido pola xunta seis meses antes. En 1961 foi condecorado Xeneral (*Maha Thray Sithu*) da Orde da Unión de Birmania.

Estivo casado con Daw Thein Tin e tivo catro fillos, dos cales lle sobreviviron dous, a súa filla e un fillo adoptado. O seu neto Thant Myint-U foi historiador e oficial de alto rango no Departamento de Asuntos Políticos da ONU. Thant profesaba o budismo e era considerado unha persoa de firmes conviccións relixiosas que trataba de aplicarse en todas as facetas da súa vida.

## Legado 
[miniatura|250x250px|[Illa U Thant, con Long Island City ao fondo]]
Ao longo do seu mandato, U Thant foi definido como unha persoa humilde, pacifista e de fortes conviccións morais influídas polo budismo. Respecto ao uso da violencia, alegou respecto á guerra de Vietnam que «os métodos militares non traerán nunca unha solución pacífica», e nese sentido tamén foi moi crítico coa ocupación estadounidense da República Dominicana e coa invasión de Checoslovaquia de 1968. Parte do seu traballo estivo condicionado pola guerra fría e as disputas entre bloques no Consello de Seguridade da ONU.

Non obstante, na crise do Congo si defendeu o emprego da forza por parte da UNOC, pois os rebeldes de Katanga animaran a que a poboación civil atacase todo o persoal relacionado coa ONU. Nese sentido aplicouse un principio de proporcionalidade, xa que Katanga atacara en primeiro lugar. Aquela foi a primeira vez que a ONU utilizou a forza para poñer en marcha as decisións do Consello de Seguridade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* U Thant na páxina web da Organización das Nacións Unidas