Jaume Cabré

**Jaume Cabré i Fabré**, nado en Barcelona o 30 de abril de 1947, é un escritor e guionista catalán.

## Traxectoria 
Licenciouse en filoloxía catalá na Universidade de Barcelona, foi catedrático de ensino medio e é profesor na Universidade de Lleida, tamén é membro da sección filolóxica do Institut d'Estudis Catalans. Durante moitos anos compaxinou a escrita literaria co ensino. Tamén realizou guións para o cine e a televisión. Con Joaquim Maria Puyal, foi o creador e guionista da primeira telenovela en catalán: *La granja* (1989-1992), á que seguiron guións para outras series como ;''Estació d'enllaç* (1994-1998) e *Crims* (2000) e para os telefilmes *La dama blanca* (1987), *Nines russes* (2003) e *Sara* (2003). Para o cine, escribiu (xunto con Jaume Fuster, Vicenç Villatoro e Antoni Verdaguer) o guión da película de Antoni Verdaguer *La teranyina* (1990), baseada na súa novela, premio Sant Jordi de 1984. Co mesmo equipo realizou o guión de *Havanera* (1993).

Recibiu os principais galardóns da literatura catalá a obra inédita e a traballo publicado, así como o Premio de Honra das Letras Catalás, concedido por Òmnium Cultural, para o conxunto do seu traballo e carreira. E en 2014 a Generalitat outorgoulle a Creu de Sant Jordi polos servizos prestados a Cataluña.

### Obra literaria 
#### Inicios 
Deuse a coñecer con dous libros de narracións, *Faules de mal desar* (1974) e *Toquen a morts* (1977).

Na súa primeira novela, *Galceran, l'heroe de guerra negra* (1978), xa aparecen os que serán os termas centrais da súa obra: o poder e a condición humana. O personaxe do bandido Jaume Galceran, cheo de contradicións, está tratado como un heroe, mesmo ao seu pesar, durante a Guerra dels Matiners (Segunda Guerra carlista).

A segunda novela,*Carn d'olla* (1978), fai destacar un personaxe ben diferente, Barringa Barranga, unha ex-prostituta que estableceu unha ampla rede de relacións no barrio barcelonés de Sant Antoni.

En *El mirall i l'ombra* (1980), apareceu por primeira volta a música e, en certo modo, a reflexión sobre o valor da creación artística, que máis tarde van ser temas presentes de maneira constante.

Tamén en 1980 publicou unha obra de literatura infantil, a novela, *La història que Roc Pons no coneixia* e, un ano máis tarde, un conto que leva por título *El blauet*.

### Consolidación 
Durante os anos 1984 e 1985, aparecen os tres títulos que comporán o ciclo de Feixes, e no que levaba a traballar anos. En 1984 publicou *La teranyina*, unha historia enmarcada na Semana Tráxica e que conta as vicisitudes da época, na cidade de Feixes, correlato literario de Terrasa. A loita polo poder político, económico e familiar, reflíctese nos movementos dos diversos personaxes da familia Rigau, e os outros personaxes presentes nesta novela.

Do mesmo 1984 é *Fra Junoy o l'agonía del sons*, unha novela de xestación lenta, na que ademais dos movementos subterráneos do mundo eclesiástico de Feixes e do mosteiro de La Ràpita, do que o frade protagonista é o confesor, a música ten un protagonismo destacable. Algúns dos personaxes xa presentes en *La teranyina* e o mundo de Feixes tamén están presentes nesta novela, que non deixa de ser unha continuación da anterior. Destaca a figura de fra Junoy, unha especie de vítima dos que teñen o poder de manipulación.

En 1985 publicou a novela curta *Luvowski o la desraó*, que é o punto final destes personaxes e familias que viviron nas outras dúas novelas. Esta historia publicouse nun libro de relatos, *Llibre de preludis*, no que a música está aínda máis presente.

En 1984 publicou a súa segunda novela infantil, *L'home de Sau*.

### Madurez 
miniatura|Día de Sant Jordi de 2014 en Barcelona.
En 1991, apareceu *Senyoria*, unha novela sobre a corrupción xudicial nun réxime absolutista e situada na Barcelona de finais do século XVIII. Protagonizada por Rafel Massó, o rexente civil da Audiencia de Barcelona, describe a figura do verdugo, con todos os seus medos e o seu egoísmo.

*L'ombra de l'eunuc* (1996) é unha novela que relata os anos finais do franquismo, a transición e os anos seguintes desde o punto de vista da xeración do autor, personificada por Miquel Gensana, o protagonista. Ao mesmo tempo, é unha novela de reflexión sobre o feito creativo e, sobre todo, o feito musical. A estrutura do relato baséase na estrutura do *Concerto para violín e orquestra*, de Alban Berg. En 1999 publicou *El sentit de la ficciò*, un ensaio sobre a creación literaria, sobre a escrita.

No ano 2000 retornou ao conto co libro de relatos, *Viatge d'hivern*, que contén catorce historias ligadas unhas ás outras por impulsos agachados.

O ano seguinte, en 2001, publicou e estreou no Teatro Nacional de Cataluña, a obra de teatro *Pluja seca*, na que aparece o tema da terxiversación da memoria histórica e a reflexión que procede de escribir os vencedores a historia. O drama comeza no castelo de Peníscola convertido en corte papal o día que morre Bieito XIII e o colexio cardenalicio decide nomear un sucesor, e que en Roma cualifican de *antipapa*.

A súa novela *Les veus del Pamano* (2004) arrrinca nos anos corenta nunha aldea do Pallars Sobirà e chega ata os nosos días, cun friso de personaxes amplo como os profesores Oriol Fontelles e Tina Bros, ou a señora Elisenda Vilabrú. A memoria histórica, a imposibilidade de perdón, o medo ao esquecemento son algúns dos temas que aparecen nesta novela. O 16 de novembro de 2009, TV3 estreou unha miniserie de dous episodios baseado na novela.

En 2005, publicou o seu segundo ensaio: *La matèria de l'esperit*, sobre a lectura literaria.

En 2011 publicou *Jo confeso*, unha novela de novelas na que reflexiona sobre a idea do mal na historia da humanidade a partir da vida du personaxe culto e moi intelixente nacido na Barcelona da posguerra.

## Obras 
### Relato 
* *Faules de mal desar* (Editorial Selecta, Barcelona 1974)
* *Toquen a morts* (Edicions La Magrana, Barcelona 1977)
* *Tarda lliure* (1981) (Premi Recull, 1980)
* *Llibre de preludis* (Edicions 62, Barcelona 1985 / Proa, Barcelona 2002)
* *Viatge d'hivern* (Proa, Barcelona 2000)
* *Baix continu* (Proa, Barcelona 2007)

### Novela 
* *Galceran, l'heroi de la guerra negra* (Laia, Barcelona 1978 / Proa, Barcelona 1990)
* *Carn d'olla*. (Moll, Palma 1978 / Proa, Barcelona 1999)
* *El mirall i l'ombra* (Laia, Barcelona 1980)
* *La teranyina* (Proa, Barcelona, 1984)
* *Fra Junoy o l'agonia dels sons* (Edicions 62, Barcelona 1984 / Proa, Barcelona 1998)
* *Senyoria* (Proa, Barcelona 1991. Traducido ao galego por Dolores Martínez Torres como *Señoría*, Galaxia, Vigo, 2002)
* *El llibre de Feixes* [*La teranyina*, *Fra Junoy o l'agonia dels sons* i *Luwovski o la desraó*] (Proa, Barcelona 1996)
* *L'ombra de l'eunuc* (Proa, Barcelona 1996)
* *Les veus del Pamano* (Proa, Barcelona 2004)
* *Jo confesso* (Proa, Barcelona 2011)

### Ensaio 
* *El sentit de la ficció* (Proa, Barcelona 1999)
* *La matèria de l'esperit* (Proa, Barcelona 2005)
* *Les incerteses* (Proa, 2015)

### Teatro 
* *Pluja seca* (Proa-TNC, Barcelona 2001)

### Novelas e relatos infantís 
* *La història que en Roc Pons no coneixia* (Editorial La Galera, Barcelona 1980)
* *L'any del blauet* (Editorial Barcanova, Barcelona 1981)
* *L'Home de Sau* (Editorial La Galera, Barcelona 1985)
* *En Pere i el bosc* (Editorial Estrella Polar, Barcelona 2015)

### Guións 
* *La dama blanca* (telefilme) (1987)
* *La teranyina* (radionovela) (1988)
* *Fins que la mort ens separi* (radionovela) (1989)
* *La granja* (serie TV) (1989-1992)
* *La teranyina* (filme) (1990)
* *Havanera* (filme) (1993)
* *Estació d'enllaç* (serie TV) (1994-1998)
* *Crims* (serie TV) (2000)
* *Nines russes* (telefilme) (2003)
* *Sara'' (telefilme) (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Jaume Cabré en VISAT.