open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Heima

***Heima*** (do islandés *na casa*) é un filme documental islandés sobre a xira en Islandia no verán de 2006 da banda de música Sigur Rós. Durante a xira a banda fixo dous grandes concertos ó aire libre en Miklatún - Reiquiavik (30 de xullo) e Ásbyrgi (4 de agosto), así como pequenos concertos en Ólafsvík (24 de xullo), Ísafjörður (26 de xullo), Djúpavík (27 de xullo), Háls, Öxnadalur (28 de xullo) e Seyðisfjörður (3 de agosto). Ademais, fixeron un concerto protesta contra o encoro de Kárahnjúkar en Snæfellsskála (3 de agosto). O documental tamén inclúe imaxes dun concerto acústico para familia e amigos en Gamla Borg, unha cafetería na vila de Borg, o 22 de abril de 2007.

O documental estreouse en Islandia Reykjavík International Film Festival o 27 de setembro de 2007. *Heima* lanzouse internacionalmente o 5 de novembro de 2007 (4 de decembro en Norte América) en dúas edicións.

O 27 de maio de 2011, a banda publicou unha versión en calidade HD na súa páxina web, que pode ser descargada dixitalmente en formato QuickTime.

## Lista de cancións 
O primeiro DVD contén o documental, co son opcional de comentarios do representante da banda, mentres que o segundo DVD ten unha versión externdida das cancións.

### DVD 1 
# "Titles/Intro"
# "Glósóli"
# "Sé lest"
# "Ágætis byrjun"
# "Heysátan"
# "Olsen Olsen"
# "Von"
# "Gítardjamm"
# "Vaka"
# "Á ferð til Breiðafjarðar vorið 1922" (con Steindór Andersen)
# "Starálfur"
# "Hoppípolla"
# "Popplagið"
# "Samskeyti" (e créditos)

### DVD 2 
# "Glósóli" – 9:15
# "Memories of melodies"
# "Heysátan" – 5:05
# "Sé lest" – 11:26
# "Gítardjamm" – 5:29
# "Olsen Olsen" – 8:21
# "Popplagið" – 15:44
# "Á Húsafelli"
# "Surtshellir" – 3:32
# "Church" – 0:40
# "Museum"
# "Ágætis byrjun" – 6:55
# "Þorrablót"
# "Kvæðamannafélagið Iðunn"
# "Á ferð til Breiðafjarðar vorið 1922" (con Steindór Andersen) – 6:00
# "Vaka" (Snæfell) – 5:50
# "Dauðalagið" – 13:08
# "Hoppípolla"/"Með blóðnasir" – 7:12
# "Starálfur" – 5:39
# "Vaka" (Álafoss) – 5:21
# "Heima" – 3:30
# "Von" – 8:27
# "Samskeyti" – 5:19
# "Tour diary"
# "Credits"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Páxina oficial de Sigur Rós
Benigno Fernández Salgado

**Benigno Fernández Salgado**, nado en Ferreiravella (concello de Riotorto, Lugo) en 1962, é un escritor, profesor e tradutor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela (1985) e Doutor en Filosofía pola Universidade de Oxford (1996). Foi asesor lingüístico da TVG (1985-88) e lector nas universidades de Birmingham (1989-91) e Oxford (1991-94). É profesor nas Facultade de Comunicación de Pontevedra e de Ciencias da Educación da Universidade de Vigo, onde imparte as materias de Lingua Galega e Linguaxe Publicitaria nos Graos en Comunicación Audiovisual, Publicidade e Relacións Públicas e en Educación Primaria e Infantil. Compilou o *Dicionario Elemental Galego-Inglés Inglés-Galego* da Editorial Xerais e coordinou o *Dicionario de Dúbidas* e o *Dicionario de Usos e Dificultades* para a Editorial Galaxia.

## Obras 
**Diccionario elemental Inglés-Galego / Galego-Inglés*, Edicións Xerais de Galicia, Vigo, 1999, 384 páx.
**Os rudimentos da Lingüística galega. Un estudio de textos lingüísticos galegos de principios do século XX (1913-1936)*, USC,  Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, 2000, 353 páx.
**Dicionario Galaxia de usos e dificultades da lingua galega*, coordinación, Editorial Galaxia, Santiago de Compostela, 2004, 1328 páx.
**El Agricultor. Agrarismo Solidario e Rexionalismo Lingüístico* (2007).

### Traducións
**A liña de sombra* de Joseph Conrad, 2000, Ir Indo, despois incluída na Biblioteca Galega de Clásicos Universais.
**A perla*, Editorial Galaxia, Vigo, 2012, 100 páxinas, de John Steinbeck.
**Diario de Eva*, Edicións Positivas, Santiago de Compostela, 1992, 112 páxinas, de Mark Twain (Premio Ramón Cabanillas de Tradución).
**A morte das linguas*, con Mariña Castro Eiroa, Editorial Galaxia, Vigo, 2003, 268 páxinas, de David Crystal.
**Linguaxe. Introdución ó estudo da fala*, Universidade de Santiago de Compostela, 2010, 390 páxinas, de Edward Sapir.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Artigo "FERNÁNDEZ SALGADO, Benigno" da GEG.
### Ligazóns externas 
*Ficha do autor en Xerais
Porto do Son (homónimos)

Como topónimo **Porto do Son** pode referirse a:

;En Galiza
***Porto do Son**, concello da comarca de Noia;
***Porto do Son**, lugar da parroquia de Noal, no concello de Porto do Son;

;Deportes
***Porto do Son Club de Fútbol**, un equipo de fútbol de Porto do Son.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Carme Hermida

**María do Carme Hermida Gulías**, nada na Portela de Lamas (Pardesoa, Forcarei) o 13 de novembro de 1961, é unha filóloga, escritora e política galega.

## Traxectoria 
Aos nove anos marchou coa familia a Euskadi. Volveu para estudar Filoloxía Galega na Universidade de Santiago de Compostela, onde doutorou coa tese *O rexurdir da conciencia idiomática en Galicia (1840-1891)* (1991). Dende 1995 é profesora titular de Lingua Galega na USC. Foi bolseira do Instituto da Lingua Galega (1983), onde colaborou no *Atlas Lingüístico Galego*, *Glosario de voces galegas de hoxe* e no *Diccionario de verbos galegos conxugados*. Participación na elaboración de libros de texto para o ensino e o coñecemento da lingua galega, colaborou no *Diccionario normativo galego-castelán* (1988), no *Diccionario castelán-galego de frases, usos e sinónimos* (1990), no *Gran diccionario Xerais da lingua* (2000) e no *Diccionario Xerais da lingua* (2002). Tamén colaborou no espazo *Faíscas da lingua* (1986) da TVG, coordinou a sección "Mellore o seu galego" de *O Correo Galego* e dirixiu a colección de literatura infantil e xuvenil de Sotelo Blanco. É membro da Fundación Premios da Crítica Galicia, da Fundación Sotelo Blanco e foi membro fundadora do colectivo cultural Redes Escarlata, do que foi presidenta, tamén fundou e coordina a asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (Mugacom). Foi concelleira de cultura en Teo.

## Obras 
miniatura|*Gramática práctica (morfosintaxe). 2004.
**Os precursores da normalización. Defensa e reivindicación da lingua galega no Rexurdimento (1840-1891)*, Xerais, Vigo, 1992.
**A reivindicación da lingua galega no Rexurdimento (1840-1891) Escolma de textos*, Consello da Cultura Galega, Santiago de Compostela, 1992.
**Rosalía de Castro na prensa barcelonesa (1863-1899)*, Edicións do Patronato, 1993.
**Ortografía práctica*, Sotelo Blanco Edicións, Santiago de Compostela, 2001.
**Polo mar abaixo vai: cantigas populares sobre o mar*, Edicións Positivas, Santiago de Compostela, 2003.
**Gramática práctica (Morfosintaxe)*, Sotelo Blanco Edicións, Santiago de Compostela, 2004.

### Como editora
**A nosa fala: bloques e áreas lingüísticas do galego*, con Francisco Fernández Rei, Consello da Cultura Galega, Arquivo Sonoro de Galicia, Santiago de Compostela, 1996, (2ª ed. 2003).
**A gaita gallega*, de Xoán Manuel Pintos, Xerais, Vigo, 2003.
**O Diccionario del dialecto gallego de Luís Aguirre del Río*, CSIC de Madrid xunto co IEGPS, 2007, ISBN 978-84-00-08609-1.

### Traducións
**A vida das mulleres na Galicia medieval (1100-1500)*, de María del Carmen Pallares Méndez, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, Universidade de Santiago de Compostela, Biblioteca de Divulgación, Serie Galicia, N.° 12, 1993.
**A cláusula de conciencia e o segredo profesional dos xornalistas*, de Marc Carrillo,  1994
**Querouak*, de Ricardo Alcántara, 1988.
**Os narices do rei*, de Jaume Cela, 1988.

### Obras colectivas
* *Gran dicionario Xerais da Lingua*, 2009, Xerais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Pequena biografíaen *CulturaGalega.org,'' arquivada do orixinal o 31 de maio de 2011.
Tibor Nyilasi

**Tibor Nyilasi**, nado o 18 de xaneiro de 1955 en Várpalota é un exfutbolista e adestrador de fútbol húngaro que xogaba na demarcación de dianteiro. A súa carreira trascurriu no Ferencvárosi TC, no Austria Wien e na Selección de fútbol de Hungría.

## Palmarés 
No **Ferencvárosi TC**: 
* Campión de Liga: 1976 e 1981.
* Copa de Hungría: 1974, 1976 e 1978.
* Máximo goleador de Hungría: 1981.
* Bota de prata da UEFA: 1981.

No **Austria Wien**:
* Campión de Liga: 1984, 1985 e 1986.
* Copa de Autria: 1986.
* Máximo goleador de Autria: 1984.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas coa selección de Hungría 
* Traxectoria do xogador
Gunnar Nordahl

**Gunnar Nordahl**, nado en Hörnefors o 19 de outubro de 1921 e finado en Alguer (Italia) o 15 de setembro de 1995 foi un futbolista sueco, que xogaba na demarcación de dianteiro. Por moitos é considerado o mellor xogador sueco da historia. Era o pai do tamén futbolista Thomas Nordahl.

## Traxectoria 
Comezou xogando en equipos menores de Suecia antes de fichar polo IFK Norrköping, co que gañou catro campionatos suecos e chegou a anotar sete goles nun so encontro.

O 22 de xaneiro de 1949 foi fichado polo AC Milan, onde tamén coincidiu durante un tempo cos seus compañeiros da selección Gunnar Gren e Nils Liedholm. Nas oito tempadas que militou no equipo italiano proclamouse cinco veces *Capocannoniere* (máximo anotador da Serie A). Foi capitán do equipo entre 1954 e 1956.

Unha vez que deixou o Milan fichou polo AS Roma, equipo no que se retirou en 1958, xogando a última tempada coma xogador-adestrador.

Coma xogador Nordahl mantén varios récords tanto a nivel do AC Milan, máximo anotador da historia do club, coma a nivel da Serie A, terceiro máximo goleador da historia da categoría so superado por Silvio Piola e Francesco Totti e por tanto máximo goleador non italiano, tamén mantén o récord da máis goles por tempada, con 35 tantos na tempada 1949/50

### Coa selección de fútbol 
Debutou coa Selección de fútbol de Suecia en 1945, e tres anos despois proclamouse con ela campión olímpico nos Xogos de 1948, proclamandose tamén máximo anotador do campionato. En 1949 tivo que deixar a selección ao fichar polo AC Milan e ao impedir as normas dese momento que xogaran nela os futbolistas profesionais.

## Palmarés 
Co **Degerfors IF**:
* Máximo goleador de Suecia (1): 1943.

Co **IFK Norrköping**:
* Campión de Suecia (4): 1945, 1946, 1947 e 1948.
* Copa de Suecia (2)
* Máximo goleador de Suecia (3): 1945, 1946 e 1948.

Co **AC Milan**:
* Campión da Serie A (2): 1951 e 1955.
* Coppa Latina (2) 
* Copa de Italia (4)
* *Capocannoniere* (5): 1950, 1951, 1953, 1954 e 1955.

Coa **Selección de Suecia**:
* Medalla de Ouro nos Xogos Olímpicos de 1948. Máximo goleador do campionato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo na páxina web da FIFA  
* Lista de xogadores suecos na Liga Italiana dende 1945 
* Goles de Nordahl coa Selección de Suecia 
* Biografía
Sulfona

miniatura|150px|dereita|Estrutura xeral dunha sulfona.
[miniatura| [Metilfonilmetano|Dimetil sulfona, un exemplo de sulfona.]]
Unha **sulfona** é un composto químico que contén un grupo funcional sulfonilo unido a dous átomos de carbono. O átomo de xofre central hexavalente establece un dobre enlace con cada un dos dous átomos de osíxenos do grupo e un enlace simple con cada un dos dous átomos de carbono, xeralemnte en dous substituíntes hidrocarbonados separados. A fórmula estrutural xeral é R-S(=O)2-R', onde R e R' son os grupos orgánicos.

## Síntese 
Os precursores das sulfonas son xeralmente sulfuros, que se transforman por medio dunha oxidación orgánica a través da formación de intermediatos sulfóxidos. Por exemplo, o dimetil sulfuro é oxidado a dimetil sulfóxido e despois a dimetil sulfona.

Unha sulfona útil industrialmente é o sulfolano, unha molécula cíclica coa fórmula (CH2)4SO2. Normalmente non se prepara por oxidación do tioéter, senón por adición de dióxido de xofre ao 1,3-butadieno, seguida de hidroxenación do sulfoleno resultante.

## Aplicacións 
### Solventes 
O sulfolano é probablemente a sulfona producida a maior escala. Utilízase para extraer compostos aromáticos valiosos ("BTX") do petróleo. Os precursores deses polímeros son as sulfonas bisfenol S e 4,4'-diclorodifenil sulfona.

### Farmacoloxía 
Exemplos de sulfonas usadas en farmacoloxía son a dapsona, un fármaco usado como antibiótico contra a lepra, a dermatite herpetiforme, a tuberculose, ou a pneumoía por Pneumocystis (PCP), causada polo lévedo *Pneumocystis jirovecii*. Varios dos seus derivados, como a promina, foron igualmente estudados ou están aplicándose actualmente como medicinas, pero en xeral as sulfonas son moito menos importantes en farmacoloxía que, por exemplo, as sulfamidas (sulfonamidas).

## Nomenclatura 
Na literatura, especialmente na literatura non especializada, as sulfonas son con frecuencia confundidas coas sulfonamidas (sulfamidas), aínda que estas últimas teñen un átomo de carbono e outro de nitróxeno unidos ao átomo de xofre, en vez de dous átomos de carbono. Os mecanismos farmacolóxicos das sulfonas son diferentes dos das sulfonamidas. Porén, na práctica ás veces as sulfonas dapsona e promina son denominadas sulfonamidas de forma inexacta.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Composto organosulfurado
Rodolfo

**Rodolfo** é un antropónimo masculino de orixe xermano, baseado no nome composto '*"*Rhod-Wulf*"** ou **"*Hrod-Wulf*"** ("o que gaña a batalla", "o que busca a gloria" ou "lobo sabio", segundo distintas interpretacións). Pode referirse a:

***Rodolfo**, último rei dos hérulos (f. 508);
*Rodolfo, conde de Troyes (858-866);
***Rodolfo de Benevento**, militar italiano e reitor do papa León IX (s. XI).
***Rodolfo II de Habsburgo**, emperador do Sacro Imperio Xermánico (1552 - 1612);
***Rodolfo Feijoo Pardiñas**, xornalista e político galego (1851 - 1892);
***Rodolfo Ucha**, arquitecto galego (1882 - 1981);
***Rodolfo Prada**, galeguista emigrado á Arxentina (1892 - 1980);
***Rodolfo Valentino**, actor estadounidense (1895 - 1926);
***Emilio Rodolfo Berisso**, militar arxentino (1923 - 1972);
***Rodolfo Gutiérrez Fernández**, exfutbolista galego (n. 1930);
***Rodolfo Rábade**, exfutbolista galego (n. 1931);
***Rodolfo Martín Villa**, político español (n. 1934);
***Rodolfo Ares**, político vasco (n. 1954);
***Rodolfo Rodríguez**, exfutbolista uruguaio (n. 1956);
***Rodolfo Irago**, xornalista galego (n. 1966);
***Rodolfo Sancho**, actor español (n. 1975);
***Rodolfo Bodipo Díaz**, exfutbolista hispano-arxentino (n. 1977);
***Diego Rodolfo Placente*', futbolista arxentino (n. 1977);
Espremedor

right|200px|thumb|Espremedor de cítricos manual.
Un **espremedor** é un utensilio de cociña que serve para espremer froitos, en especial o limón e a laranxa, co obxectivo de lles extraer o zume. 
left|200px|thumb|Espremedor eléctrico moderno.
Existen varios tipos de espremedor, desde os máis simples, como o espremedor manual, aos eléctricos.

Relativamente ao espremedor manual, é necesario rodar e esmagar o cítrico, exercendo forza contra o mesmo, para que a fricción entre o froito e o espremedor resulte na expulsión do zume. No caso do eléctrico, o espremedor xira só ao apertar o froito na parte xiratoria, polo que non é necesaria forza por parte do usuario. Existen moitos tipos de espremedores eléctricos, desde os caseiros aos industriais, usados por restaurantes, ou outros estabelecementos comerciais. Este foi creado en 1926 por Madeline Turner.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Da brasa ao microondas: a cozinha no brasil en Guía do Estudante
Kick

***Kick*** é o único álbum da banda inglesa de post-punk White Rose Movement, publicado o 17 de abril de 2006 a través do selo Independiente Records.

## Listaxe de cancións 
#"Kick" – 3:50
#"Girls in the Back" – 3:32
#"Love Is a Number" – 4:05
#"Alsatian" – 4:35
#"London's Mine" – 3:43
#"Pig Heil Jam" – 3:49
#"Idiot Drugs" – 3:35
#"Deborah Carne" – 3:14
#"Testcard Girl" – 3:30
#"Speed" – 3:59
#"Cruella" - 13:41 (a canción oculta "Luna Park" comeza ao redor de 7:40)
This Heat (álbum)

***This Heat*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock experimental This Heat, publicado en setembro de 1979 a través do selo Piano.

## Listaxe de cancións 
# "Testcard" – 0:47
# "Horizontal Hold" – 6:56
# "Not Waving" – 7:26
# "Water" – 3:10
# "Twilight Furniture" – 5:06
# "24 Track Loop" – 5:57
# "Diet of Worms" – 3:09
# "Music Like Escaping Gas" – 3:40
# "Rainforest" – 2:55
# "The Fall of Saigon" – 5:10
# "Testcard" – 4:09
Throwing Muses (álbum de 1986)

***Throwing Muses*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Throwing Muses, publicado en 1986 a través do selo 4AD. É o primeiro disco dunha banda dos Estados Unidos publicado por esa discográfica, que ata ese momento centrárase principalmente en grupos británicos. Este lanzamente marca un cambio na dirección do selo; un ano despois 4AD asinaría cos Pixies grazas en parte á súa conexión con Throwing Muses, e cara mediados dos 90 a meirande parte do seu catálogo procedía de grupos estadounidenses.

## Listaxe de cancións
Pink Flag

***Pink Flag*** é o álbum de estrea da banda inglesa de post-punk Wire, publicado en decembro de 1977 a través do selo Harvest Records. O disco non entraría nas listas do Reino Unido, aínda que foi amplamente aclamado pola crítica e é considerado un traballo moi influente.

## Listaxe de cancións
Script of the Bridge

***Script of the Bridge*** é o álbum de estrea da banda inglesa de post-punk The Chameleons, publicado o 1 de agosto de 1983 a través do selo Statik. Editáronse dous sinxelos do disco no Reino Unido, "As High as You Can Go" e "A Person Isn't Safe Anywhere These Days".

## Listaxe de cancións
Ángel Anido

**Ángel Anido Sánchez**, nado en Santiago de Compostela en decembro de 1852 e finado en Paraná o 9 de xuño de 1901, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose con 21 anos. En 1874 obtivo o grao de doutor. Trasladouse a Vigo onde foi médico municipal e director do Hospital da Casa-hospicio. Embarcouse para Montevideo a principios de 1876, permanecendo no país seis anos. Marchou a Arxentina en 1882 onde foi médico do Asilo Romero Jiménez e despois da Asociación Española de Socorros Mutuos e de Italia Unita. Tivo unha abnegada actuación na Revolución de 1890 como membro da Cruz Vermella. Colaborou en *Almanaque Gallego*, e pertenceu á Asociación Patriótica Española de Buenos Aires da que foi elixido presidente en 1900.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Ayala, filla do tenente xeneral Ayala.

## Notas
Alcaldía-Presidencia de Ceuta

[miniatura|200px|right|[Juan Jesús Vivas, alcalde-presidente de Ceuta desde 2001.]]
A **Alcaldía-Presidencia de Ceuta** é ostentada pola persoa encargada de liderar o Goberno de Ceuta. A súa elección realízase no Pleno da Asemblea de Ceuta, de entre os seus deputados e posteriormente é nomeado polo rei. Esta presidencia é á súa vez a alcaldía da cidade, segundo a súa Estatuto de Autonomía de Ceuta do ano 1995.

Este cargo está ocupado desde o 7 de febreiro de 2001 por Juan Jesús Vivas Lara.

## Lista de alcaldes-presidentes 
As seguintes persoas gobernaron a administración do municipio e cidade autónoma española de Ceuta como alcaldes-presidentes, desde a aprobación do seu estatuto de autonomía.

## Liña temporal 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asemblea de Ceuta
Julio González

O nome de **Julio González** pode referirse a:

***Julio González Pellicer** (1876-1942), escultor español;
***Julio González Álvarez** (1911-1936), mestre e político galego;
***Julio González González** (1915-1991), historiador medievalista español;
***Julio González González** (1968-), avogado galego.
Juan Jesús Vivas

**Juan Jesús Vivas Lara**, nado en Ceuta o 27 de febreiro de 1953, é un político español, actual alcalde-presidente da Cidade Autónoma de Ceuta e presidente do Partido Popular de devandita cidade. É licenciado en Económicas pola Universidade de Málaga e funcionario de carreira do concello de Ceuta.

## Traxectoria 
En 1999 debutou en política, sendo elixido deputado na Asemblea de Ceuta polo Partido Popular. Ese mesmo ano foi nomeado xefe do Gabinete Técnico do ex-delegado do Goberno en Ceuta, Luis Vicente Moro, e secretario xeral dos populares, ademais de ocupar durante un mes o cargo de conselleiro de Economía e Facenda. Pese a que o PP perdeu as eleccións, Vivas acabou a lexislatura como presidente, debido a unha moción de censura asinada polo PP, PSOE, Partido Democrático y Social de Ceuta e tránsfugas do GIL contra o entón presidente, Antonio Sampietro. Vivas foi proclamado candidato do PP ás eleccións municipais de 2003, nas que o PP obtería, por primeira vez, maioría absoluta en Ceuta, sendo o primeiro partido que o obtiña, ao lograr 19 dos 25 escanos. Catro anos despois, os populares lograron a mesma representación, obtendo ata máis votos (un 65,18%). En 2011, o PP baixou a súa representación a 18 escanos, pero aumentou lixeramente o número de apoios (un 65,20% dos sufraxios)

## Notas 
## Véxase tamén
Because of the Times

***Because of the Times*** é o terceiro álbum de estudio da banda de rock alternativo estadounidense Kings of Leon. Foi editado o 30 de marzo do 2007 en Australia e Irlanda, o 2 de abril de 2007 no Reino Unido e o 3 de abril do 2007 nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións
Dreamtime

***Dreamtime*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock The Cult, publicado o 10 de setembro de 1984 a través do selo Beggars Banquet Records. Acadou o número 2 no Reino Unido e sería certificado prata pola BPI tras vender 60.000 copias. O primeiro sinxelo, "Spiritwalker", foi número 1 na lista indie británica. Posteriormente *Dreamtime* foi reeditado nuns 30 países de todo o mundo.

As letras da canción "Horse Nation" están collidas case textualmente do libro *Bury My Heart at Wounded Knee*. "Spiritwalker" é unha referencia ao xamanismo, mentres que "Dreamtime" está inspirada polos aborixes australianos e "Butterflies" fai referencia ó baile cerimonial Hopi das bolboretas. "A Flower in the Desert" é unha reelaboración do tema de Southern Death Cult "Flowers in the Forest".

O disco inicialmente estaba a ser producido por Joe Julian, pero despois de gravas as baterías a banda decidiu sustituílo, e Beggars Banquet suxeríu a John Brand. Finalmete o traballo sería producido por Brand, pero o guitarrista Billy Duffy dixo que as pistas de batería usadas no álbum foron as que se gravaron con Julian, xa que o batería do grupo, Nigel Preston, fixérase pouco fiable nese tempo.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Ian Astbury e Billy Duffy, agás onde se indique.

;Cara 1

### Temas extra do CD 
# "Bone Bag" – 3:47 
# "Sea and Sky" – 3:32 
# "Ressurection Joe" – 6:07 
# "Love Removal Machine" ("Peace" version) (só en Rusia e o leste de Europa)
# "Zap City" (só en Rusia e o leste de Europa)
Only by the Night

***Only by the Night*** é o cuarto álbum de estudio da banda de rock alternativo estadounidense Kings of Leon. Foi editado o 19 de setembro de 2008 en todo o mundo.

## Listaxe de cancións
Nosa Señora de África

A **Virxe de África** é unha imaxe da Virxe María que se atopa no Santuario de Santa María de África na cidade autónoma de Ceuta. É a patroa da cidade e a súa festividade celébrase o 5 de agosto.

## Historia 
O infante Henrique o Navegante en 1421 enviou a Ceuta unha imaxe da Virxe con esta mensaxe: *"Envíovos unha imaxe da Virxe, moi devota miña"*. Engadía a mensaxe que a esa imaxe rendéraselle culto anteriormente e que para adiante a venerasen e nomeasen coa advocación de Santa María de África. Completaba o xesto o infante cun trazo da súa persoal piedade entregando á Virxe de África o seu bastón de mando ou "Aleo". Cerimonia esta tan simbólica que logo repetiron os comandantes xerais da praza de Ceuta.

Foi coroada canonicamente o 10 de novembro de 1946. E aínda que sempre foi considerada patroa, non foi ata o 24 de novembro de 1949, cando o papa Pío XII outorga o breve pontificio declarando oficialmente o padroado.

O Concello da cidade de Ceuta proclamouna Alcaldesa Perpetua o 5 de marzo de 1654.

## A imaxe 
[thumb|right|250px|Fachada do [Santuario de Santa María de África.]]
A escultura é unha talla gótica do século XV. Preséntase entronizada, sentada, e co corpo morto de Cristo nos seus brazos, ao estilo do paso da Angustias ou da Piedade. A imaxe está tallada nun só bloque de madeira, agás a cabeza de Cristo e a man esquerda da Virxe, perforándose na zona posterior, segundo costume das imaxes destinadas a situarse en altares ou retablos. Este oco aparece cuberto na actualidade por unha tapa de madeira formada por varios taboleiros. Malia non ser unha imaxe de vestir, xeralmente leva un groso manto de ricas teas, que lle cobre a parte traseira da talla, quedando á vista toda a parte frontal do seu corpo.

## Outras 
Na cidade de Santa Cruz de Tenerife, o principal mercado da cidade leva o nome desta virxe. De feito hai no seu interior unha diminuta réplica da Virxe de África, que se encontra fronte a outra pequena figura da Virxe da Candeloria, patroa das Canarias. Ademais dáse a circunstancia de que o arquitecto que deseñou este mercado foi precisamente quen construíu tamén a Basílica da Virxe de Candelaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do Santuario de Santa María de África
Santuario de Santa María de África

300px|thumb|right|Vista nocturna do Santuario
O **santuario de Santa María de África** é un templo católico de Ceuta, consagrado á imaxe da Virxe de África, patroa da cidade autónoma.

## Historia 
Tras o envío da imaxe da Virxe de África a Ceuta en 1421 por parte de Henrique o Navegante, constrúese un primeiro templo en honor da imaxe. O primitivo templo identificaríase, ao parecer, coa cabeceira do santuario actual, aínda que na súa fábrica non se advirte ningún vestixio da obra medieval.

O actual santuario ten unha morfoloxía barroca. As primeiras noticias sobre obras no edificio datan do ano 1676, cando hai que habilitar o santuario como sede provisional do cabido catedralicio ante o estado de ruína da primitiva igrexa catedral debido aos danos causados polo Sitio ao que nese momento era sometida a cidade. Durante a primeira metade do século XVIII realizouse un amplo proceso de obras, que debeu de darlle a este a fisionomía que presenta actualmente, polo menos no seu interior.

Ten unha planta rectangular con tres naves, máis ancha e alta a central, divididas en cinco tramos, ás que se pega cabeceira tripartita, composta á súa vez pola capela maior e dous colaterais, todas elas rectangulares. A esta cabeceira péganse a sancristía e outras dependencias do templo. No camarín do altar maior é onde se encontra a imaxe de Santa María de África, a talla aparece sentada con Xesucristo morto nos seus brazos e coroada cunha coroa imperial e ricos mantos bordados en ouro. Ten varios mantos de diferentes cores que se cambian segundo os tempos litúrxicos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do Santuario de Santa María de África
Astún

**Astún** é unha estación de esquí situada no Pireneo Aragonés, no concello de Jaca, na provincia de Huesca. Está situada a 32&nbsp;km de Jaca, 100&nbsp;km de Huesca e 140&nbsp;km de Pamplona.

## Descrición 
A estación de esquí de Astún, veciña de Candanchú e preto da fronteira con Francia, dispón de 42&nbsp;km en pistas esquiables. O seu pico máis alto é La Raca, de 2.300 metros de altitude e un desnivel de 300 metros. Ao seu ao redor creouse unha cidade para atender aos clientes, con hoteis, restaurantes ou tendas de equipo especializado, entre outros.

A estación púxose en marcha o 18 de decembro de 1976, con só dous telecadeiras, un a La Raca e outro a Sarrios. Desde aquel momento foise ampliando tanto en pistas e instalacións de esquí como en servizos. Actualmente a estación ocupa dous vales de alta montaña: La Raca-Sarrios e Truchas, cada un dos cales é accesible desde a base mediante un telecadeira.

Desde o ano 2009 é posible comprar un abono conxunto entre esta e a estación de Candanchú, conectadas por autobús e que poñen a disposición do esquiador 80&nbsp;km de pistas.

## Servizos 
No inverno ofrece todos os servizos das estacións de esquí: remontes, enfermaría, restauración e escola de esquí. Pero no verán tamén se manteñen abertos varios telecadeiras como o de "Los Lagos" que accede ata a zona de Truchas. Na zona ofrécense excursións e actividades como sendeirismo, descenso de barrancos, ráfting, BTT, escalada etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Supposed Former Infatuation Junkie

***Supposed Former Infatuation Junkie*** é o cuarto álbum da artista canadense Alanis Morissette, publicado o 3 de novembro de 1998. É o seu segundo álbum internacional, xa que os seus dous primeiros traballos só foron editados no Canadá.

## Listaxe de cancións
Mangalia

**Mangalia** é unha cidade portuaria situada na costa romanesa do Mar Negro, ao sueste do condado de Constanţa.

## Historia 
A colonia milesia chamada *Calatis* foi fundada a inicios do século V a. C durante o reinado do rei macedonio Amintas III.

A partir do século IX foi coñecida polos turcos como *Pangalia*, polos romaneses como *Tomisovara* e polos gregos como *Panglicara*. Foi un dos portos máis importantes da costa occidental do mar Negro.

## Situación xeográfica e clima 
Mangalia está situada a 43°49' de latitude norte e a 28°35' de lonxitude leste, cunha elevación aproximada de 10 m. Está emprazada a 44&nbsp;km ao sur da cidade de Constanţa, ao sur do paralelo 44 Norte, e na mesma latitude que a cidade de Niza. Mangalia é o máis meridional centro de vacacións da costa romanesa do mar Negro.

Mangalia caracterízase por un moderado clima marítimo (cunha media anual de temperatura 11,2&nbsp;°C), con calorosos veráns (a media de xullo é duns 22&nbsp;°C) e invernos temperados (a media de xaneiro é de 0,2&nbsp;°C).

Mangalia ocupa o segundo lugar do país, tras Băile Herculane, con medias de temperaturas invernais sobre 0&nbsp;°C. A primavera chega pronto pero é fresca e o outono é longo e caloroso.

No verán, a nebulosidade é reducida (uns 25 días soleados ao mes) e a duración da luz solar é de 10-12 horas ao día.

A precipitación anual é baixa (uns 400&nbsp;mm).

A brisa mariña é forte no verán. Os axentes naturais curativos da auga do mar Negro, a cal ten cloruros, sulfatos, sodio, magnesio, e é hipotónica (15,5 g de mineralización). As augas minerais da primavera son sulfurosas, cloradas, bicarbonatadas, sódicas, cálcicas, mesotermais (21-28&nbsp;°C) en pártea norte da cidade, no área da praia entre Saturno e Venus, o lodo sulfuroso, rico en minerais, o cal é extraído do lameiro de turba do norte da cidade (desde hai 250 anos) e o clima mariño, rico en aerosois salinos e radiación solar que exercen un estimulante efecto no organismo.

Ten unha longa praia de area fina, desenvolvida para a aerohelioterapia e terapia de ondas, como un alto peirao cun microclima específico onde un pode beneficiarse de inhalacións de aerosois salinos con efectos terapéuticos.

## Demografía 
### Poboación 
Segundo o censo de 2011 a estrutura étnica de Mangalia era a seguinte:

### Relixión 
## Atraccións turísticas 
* A tumba escita descuberta en 1959 onde os arqueólogos desenterraron fragmentos dun papiro en grego, o primeiro documento deste tipo de Romanía.
* As tumbas da necrópole da cidadela de Calatis, datan dos séculos IV ao II a.C.
* As ruínas da cidadela de Calatis do século VI a.C.
* A mesquita turca de Mangalia do século XVI.
* O Museo Arqueolóxico, cunha rica colección de ánforas e esculturas da época helenística, fragmentos de sarcófagos de pedra etc.

## Cidades irmandadas 
## Notas
O corruptor

***O corruptor*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por James Foley que se estreou en 1999.

## Sinopse 
O detective Nick Chen (Chow Yun-fat), de orixe chinesa, dirixe a Unidade contra as Bandas asiáticas de Chinatown, onde se está producindo un enfrontamento entre as Tríadas e os Dragóns Fukineses, unha nova banda organizada. Para acabar con eles, a Chen asígnanlle un novo compañeiro chamado Danny Wallace (Mark Wahlberg) que moi axiña aprenderá a defenderse na rede mafiosa oriental.

## Personaxes 
* Chow Yun-fat como Tenente Nicholas "Nick" Chen
* Mark Wahlberg como Detective Danny Wallace
* Byron Mann como Bobby Vu
* Kim Chan como Benny Wong
* Ric Young como Henry Lee
* Paul Ben-Victor como Schabacker
* Jon Kit Lee como Jack
* Andrew Pang como Willy Ung
* Elizabeth Lindsey como Louise Deng
* Brian Cox como Sean Wallace
* Bill MacDonald como Vince Kirkpatrick
* Susie Trinh como Amy San
* Ho Chow como Black Eyes
* Olivia Yap como Tai
* Lynda Chiu como Kim

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Igrexas ortodoxas orientais

As **Igrexas ortodoxas orientais** son aquelas Igrexas cristiás orientais que aceptan tan só os tres primeiros concilios ecuménicos (Primeiro Concilio de Nicea, Primeiro Concilio de Constantinopla e Primeiro Concilio de Éfeso). Rexeitaron as definicións dogmáticas do Concilio de Calcedonia do 451. Tamén son coñecidas como igrexas orientais antigas, miafisitas ou non calcedonianas; e descritas tanto polo cristianismo occidental como pola Igrexa Ortodoxa como igrexas monofisitas (aínda que elas mesmas rexeitan esta descrición como inexacta, por ter rexeitado as ensinanzas de Nestorio e Eutiques). Estas igrexas están en plena comuñón entre elas, aínda que son totalmente independentes.

Non se debe confundir ás igrexas ortodoxas orientais coas diferentes igrexas ortodoxas. A comuñón ortodoxa oriental abrangue seis igrexas:   a Igrexa Ortodoxa Copta, a Igrexa Ortodoxa Etíope, a Igrexa Ortodoxa Eritrea, a Igrexa Ortodoxa Siríaca, a Igrexa Ortodoxa Siria Malankara e a Igrexa Apostólica Armenia. Estas igrexas, malia estar en comuñón entre elas, son xerárquicamente independentes.
## Historia
[miniatura|right|Icona copta de santo [Antón Abade.]]
A ortodoxia oriental separouse do resto da Igrexa por diferenzas terminolóxicas cristolóxicas. O Primeiro Concilio de Nicea declarara que Xesús Cristo é Deus, é dicir, "consubstancial" co Pai; e o Primeiro Concilio de Éfeso que Xesús, malia seren verdadeiramente divino e humano, é un único ser persoal (unión hipostática).  Vinte anos logo de Éfeso, o Concilio de Calcedonia declarou que Xesús é unha  persoa en dúas naturezas completas, a humana e a divina. Aqueles que se opuxeron á declaración de Calcedonia sostiñan unha doutrina semellante ao nestorianismo, condenado en Éfeso, segundo a cal Cristo era dous seres distintos, un divino (o Logos) e outro humano (Xesús).

## Distribución xeográfica
dereita|miniatura|450px|**Distribución dos cristiáns ortodoxos orientais no mundo:**
A ortodoxia oriental é a relixión dominante en Armenia (94%), a República de Artsakh (95%) e, en Etiopía (43%), especialmente en dúas rexións: rexión de Amhara (82%) e rexión de Tigray (96%), así como na cidade de Adís Abeba (75%). É tamén unha das dúas relixións dominantes en Eritrea (50%).

Constitúe unha minoría en Exipto (9%), Sudán (3–5% do 15% de cristiáns), Siria (2–3% do 10% de cristiáns), Líbano (10% do 40% de cristiáns) e Kerala, India (7% do 20% de cristiáns en Kerala). En termos do número total de membros, a Igrexa Etíope é a maior de todas elas.

## As igrexas
*Igrexa apostólica armenia
*Igrexa Ortodoxa Copta de Alexandría
**Igrexas autónomas: Igrexa Ortodoxa Británica e Igrexa Ortodoxa Copta Francesa
*Igrexa Ortodoxa Eritrea, Igrexa Ortodoxa Eritrea Tewahedo ou Igrexa Eritrea Tewahedo
*Igrexa Ortodoxa Etíope, Igrexa Ortodoxa Etíope Tewahedo ou Igrexa Etíope Tewahedo
*Igrexa Ortodoxa Siríaca
*Igrexa Ortodoxa Siria Malankara

## Notas e referencias
Embraer EMB 202 Ipanema

O **Embraer EMB 202 Ipanema** é un avión agrícola usado principalmente para a fumigación aérea. Está fabricado por Indústria Aeronáutica Neiva, unha subsidiaria de Embraer na cidade brasileira de Botucatu. A última versión deste modelo é o primeiro avión de á fixa propulsado por etanol, sendo máis económico que a versión de gasolina. O avión é amplamente empregado no Brasil, tendo unha cota de mercado dun 80%, e lévanse fabricadas ao redor de 1.300 unidades. Ademais dos avións, tamén se venden kits de conversión para os modelos propulsados por gasolina.

## Desenvolvemento 
Nos anos 60 o desenvolvemento dun avión agrícola brasileiro estivo motivado pola espansión do mercado de produtos agrícolas, especialmente da soia e da cana de azucre. Durante ese tempo, enxeñeiros do Instituto Tecnológico de Aeronáutica desenvolveron o avión na granxa Ipanema, situada en Sorocaba.

A primeira versión do avión, a EMB-200, realizou o seu primeiro voo en 1970 e foi certificada en decembro de 1971. O modelo estaba equipado cun motor de pistóns de 260 cabalos. Embraer iniciou a fabricación en serie en 1972, e en setembro de 1974 introducíuse o EMB-201, que incluía varias melloras como un motor de 300 cabalos, unha nova hélice, novas ás e maior capacidade.

En 1982 transferíuse a fabricación do Ipanema a Indústria Aeronáutica Neiva, recentemente adquirida por Embraer. En 1992 lanzouse un novo modelo, o EMB-202 ou Ipanemão. O novo avión tiña melloras na aerodinámica e un 40% máis de capacidade.

Nos anos seguintes Neiva fixo significativas melloras no avión. Engadíronselle winglets, un sistema de aire acondicionado na cabina, baixouse a posición das ás, disminuíuse a resistencia e reduciuse o peso do sistema de escape.

Dado que o etanol está dispoñible en grandes cantidades no Brasil, custando só un 25-30% do que custa a gasolina de aviación, moitos granxeiros brasileiros intentaron utilizar os motores dos Ipanemas con alcol, con distintos graos de éxito. O resultado disto foi o desenvolvemento dun Ipanema cun motor de alcol, que foi certificado polo Departamento de Ciência e Tecnologia Aeroespacial do país o 19 de outubro de 2004. O motor do Ipanema ten tamén un 20% menos de custos de operación e mantemento.

## Notas
Focke-Wulf Fw 200

O **Focke-Wulf Fw 200 Condor**, tamén coñecido como *Kurier* polos Aliados, foi un monoplano cuadrimotor alemán totalmente metálico, desenvolvido por Focke-Wulf como avión de pasaxeiros de longo alcance. Unha petición xaponesa para un avión de patrulla marítima de longo alcance levou ás versións militares, que entraron en servizo coa *Luftwaffe* como avión de recoñecemento e bombardeiro antibuque e de patrulla marítima. A *Luftwaffe* tamén usou de xeito extensivo o Fw 200 como avión de transporte.
Illote Lakena

**Lakena** é un illote do océano Pacífico situado no nordés do atol Nanumea, pertencente ao estado de Tuvalu, na Polinesia. A súa altura media sobre o nivel do mar é de 11 metros.

Durante a segunda guerra mundial recibiu a poboación desprazada de Nanumea, onde o exército estadounidense construíra unha base militar.

É a sede do equipo de fútbol Lakena United, que xoga na A-Division de Tuvalu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Mapa do Atol Nanumea 
* Información turística 
* Historia de Tuvalu 
* Imaxes de Lakena durante a Segunda Guerra Mundial
Gran Premio de Italia de 1977

O **Gran Premio de Italia de 1977** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Autodromo Nazionale Monza o 11 de setembro de 1977. Foi a décimo cuarta proba da tempada de , o 46º Gran Premio de Italia e o 43º que se celebrou en Monza.

## Resumo da carreira 
O feito de que Ferrari correra en casa non impediu que fora James Hunt, quen lograra a pole, mentres que Carlos Reutemann animou aos afeccionados locais ao comezar o segundo por diante de Jody Scheckter terceiro Mario Andretti cuarto e Niki Lauda quinto. Scheckter conseguiu o liderado cun comezo brillante, seguido por Clay Regazzoni, James Hunt, Mario Andretti, Carlos Reutemann, Niki Lauda e Jochen Mass. Pero Regazzoni non tiña ritmo e pronto perdeu postos, mentres Mario Andretti estaba avanzando, pasando a Hunt na segunda volta, e a Scheckter unhas voltas despois, para tomar o liderado. Hunt perdeu posicións con problemas de freos a medida que avanzaba a carreira, e Scheckter retirouse cando o seu motor fallou, deixando a Reutemann e Niki Lauda segundo e terceiro. Lauda pronto pasou a Reutemann, que tivo que retirarse cando trompeou a causa dunha mancha de aceite na pista deixada polo coche do debutante Bruno Giacomelli, deixando terceiro a Alan Jones. A carreira rematou nesa orde; con Andretti logrando a vitoria sobre Lauda, e Jones, quen logrou o seu segundo podio en tres carreiras .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 8 mellores resultados das primeiras 9 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
* Foi a última participación do equipo BRM, co piloto belga Teddy Pilette ao volante. Non se clasificou para a carreira. 
* Ao terminar segundo, Ferrari gañou o Campionato de Construtores a falta de tres carreiras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
McDonnell Douglas MD-90

O **McDonnell Douglas MD-90** é un bimotor de pasaxeiros de curto a medio alcance. Foi desenvolvido a partir da serie MD-80. O MD-90 diferénciase do seu predecesor en que está equipado cos máis eficientes motores International Aero Engines V2500 e ten unha fuselaxe máis longa. O MD-90 ten unha capacidade de 172 pasaxeiros e foi introducido en servizo con Delta Air Lines en 1995.

O MD-90 e o posterior MD-95/Boeing 717 foron derivados do MD-80 que, á súa vez, era un modelo intrucido en 1980 desenvolvido a partir do DC-9.
Lakena United

O **Lakena United** é un club de fútbol do atol Nanumea, en Tuvalu. É un dos oito integrantes da *A-Division* do país. Tamén é un dos equipos tuvaluanos que ten un equipo filial xogando en categorías inferiores.

O equipamento que utilizan para os seus encontros oficiais é a camiseta do AC Milan italiano da tempada 2009/10.

## Palmarés 
* Campión da *A-Division* (2): 2004 e 2006.
* Campión da Copa Independencia (5): 2000, 2001, 2002, 2004 e 2007.
* Campión da Copa Nadal (1): 2011.

## Equipo tempada 2012 
miniatura|Xogadores do Lakena United

	

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas da tempada 2012 
* Encontros disputados
Menisco

[miniatura|Meniscos entre os ósos [tibia e fémur.]] 
En anatomía, os **meniscos** son cartilaxe presentes na articulación femurotibial (xeonllo), entre os cóndilos do fémur e da tibia. Os meniscos teñen a función de diminuír o impacto e promover a adaptación (mellorar o encaixe) entre as faces articulares do fémur e da tibia.
miniatura|Corte transversal da tibia, mostrando as súas estruturas.
Hai dous meniscos, un medial e outro lateral, ambos os dous localizados por riba da tibia. Teñen forma de media lúa, cunha división en *corno anterior*, *corpo* e *corno posterior*. Como cartilaxe, presentan poucos vasos sanguíneos, o que dificulta a súa capacidade de rexeneración no caso que sufran algunha lesión. Unha vez lesionados, dificilmente se recuperan espontaneamente.

A artroscopía é un procedemento que permite a visión directa do **menisco**, usándose tanto para procedementos diagnósticos como de tratamento das lesións meniscais. Un destes tratamentos consiste na meniscectomía, que é a eliminación cirúrxica de parte do menisco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Test de McMurray
* Menisco (óptica)
* Menisco (líquidos)
Petio Semaia

**Petio Semaia**, nado o 23 de febreiro de 1979 en Tuvalu é un futbolista que xoga na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
A súa carreira futbolística transcorreu no Lakena United e na Selección de fútbol de Tuvalu da que é o capitán e coa que participou Xogos do Pacífico Sur de 2003 e 2007.

Tamén realiza os labores de asistente da selección sub-12 de Tuvalu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Traxectoria do xogador
Illote Temotufoliki

**Temotufoliki** é un illote do océano Pacífico situado no norte do atol Nanumea, pertencente ao estado de Tuvalu, na Polinesia. Na actualidade atópase despoboada e a súa altura media sobre o nivel do mar é de 8 metros. Atópase moi próxima á illa máis grande do atol, a Illa Nanumea.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información turística 
* Mapa do Atol Nanumea
Nui Football Club

O **Nui** tamén coñecido coma **Teavaroa**, é un club de fútbol do atol Nui, en Tuvalu. É un dos oito integrantes da *A-Division* do país.

Xoga coma local no Estadio Deportivo de Tuvalu, o único estadio do país.

## Palmarés 
* Finalista da Copa Independencia (1): 2008.
* Finalista da Copa *Banco Nacional de Tuvalu* (1): 2010.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Encontros disputados 
* Clasificación da A-Division
Zigzag diario

***Zigzag diario*** é un programa cultural da Televisión de Galicia, dirixido por Xosé Luis Muñoz Portabales.

## Características 
Informa diariamente da actualidade cultural. Amais diso, ao longo da semana vai adicando, sucesivamente, un espazo á literatura, ás tendencias, á música, ao cine e ás artes escénicas. Así mesmo, tódolos días, ofrece unha entrevista cun personaxe relacionado co tema.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Audiovisual Galego Consello da Cultura Galega.
Lopati Okelani

**Lopati Okelani**, nado o 17 de agosto de 1988 en Tuvalu é un futbolista que xoga na demarcación de dianteiro. Xoga tanto a fútbol como a fútbol sala.

É internacional coa selección de fútbol e de fútbol sala. Coa primeira disputou os Xogos do Pacífico Sur de 2011 e coa segunda o Campionato de Oceanía de Fútbol Sala de 2010.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Traxectoria do xogador
Whiteout (filme de 2009)

***Whiteout*** é un filme dirixido por Dominic Sena que se estreou no 2009.

## Sinopse 
Nunha base científica da Antártida, o lugar máis illado e inhóspito do planeta, a axente Carrie Stetko (Kate Beckinsale), ocúpase dos asuntos de seguridade. Durante os últimos dous anos, o seu traballo foi rutineiro. Porén, cando chega o momento de volver á casa, un piloto descobre no medio da neve o corpo dun home asasinado. Con todo o persoal a piques de evacuar a base ante a chegada dunha xigantesca tormenta, a axente Stetko dispón de moi pouco tempo para atopar ó culpable.

## Personaxes 
* Kate Beckinsale como Carrie Stetko
* Tom Skerritt como Dr. John Fury
* Columbus Short como Delfy
* Gabriel Macht como Robert Pryce
* Alex O'Loughlin como Russell Haden
* Shawn Doyle como Sam Murphy
* Arthur Holden como McGuire
* Bashar Rahal como Piloto ruso
* Roman Varshavky como Garda ruso

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Embraer EMB 120 Brasilia

O **Embraer EMB 120 Brasilia** é un bimotor de pasaxeiros rexional fabricado pola construtora aeronoutica brasileira Embraer.

## Deseño e desenvolvemento 
Tras o éxito do EMB-110 Bandeirante, Embraer comezou a desenvolver un novo modelo de avión de pasaxeiros en 1974. A entón chamada Familia 12X estaba formada por tres modelos cun coceto de deseño modular: EMB-120 Araguaia, EMB-123-Tapajós e EMB-121 Xingu. O EMB-121 foi o único avión da familia 12X que finalmente se fabricaría. O nome de Araguaia cambiouse polo de Brasilia en 1979 co lanzamento oficial do proxecto, cando se recolleron varias suxestións de posibles operadores na convención da CAAA (Commuter Airline Association of America) que se incorporaron ao deseño do EMB-120. Polo tanto, presentouse un avión completamente novo, que xa non estaba relacionado coa familia 12X. Non seu usaron partes comúns co EMB 121 Xingu, e a súa capacidade pasou de 24 e 30 asentos. Orixinalmente deseñouse para usar o novo motor Pratt & Whitney Canada PW115, pero posteriormente usouse o mellorado PW118.

O Brasilia chamou a atención de varias aeroliñas rexionais, principalmente dos Estados Unidos, ao ser un probable substituto para os DC-3 cun 150% máis de velocidade. O seu tamaño, velocidade e teito de servizo permitían voos máis rápidos e directos nos Estados Unidos e Europaen comparación a avións semellantes. O primeiro exemplar entrou en servizo con Atlantic Southeast Airlines en outubro de 1985. O EMB-120RT básico foi mellorado dado como resultado o EMB-120ER, cun maior alcance (1.575&nbsp;km).