open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Valentino Riroroko Tuki

**Valentino Riroroko Tuki**, nado o 13 de febreiro de 1932, e finado o 29 de xullo de 2017, foi un aspirante ao trono Rapa Nui da Illa de Pascua. Era o neto do derradeiro rei, Riro Kāinga, quen morreu en 1899 e pertencía ao clan real Miru, descendentes do fundador e primeiro ariki mau de Rapa Nui, o lendario Hotu Matu'a.

## Traxectoria 
Riroroko naceu o 13 de febreiro de 1932 na Illa de Pascua. Era fillo de Juan Riroroko, o fillo máis novo de Riro Kāinga,

Como neto máis vello do derradeiro rei de Rapa Nui, o título pertencía a Jacobo Riroroko, quen sendo meirande e encamado por unha doenza, pasoullo ao seu irmán máis novo Valentino Riroroko. Riroroko foi coroado rei o 8 de agosto de 2011, nunha cerimonia oficial ante o Concello de Rapanui en presenza do gobernador local en representación do goberno chileno.

Continuando a loita dos seus devanceiros, Riroroko avanzou na posición de que a Illa de Pascua debería ser un país de seu separado de Chile. Escribindo para *Griffith Journal of Law & Human Dignity*, Leonardo A. Crippa dixo, "aínda que a coroación de Riroroko podería verse como soamente simbólica, pode resultar fundamental para os esforzos xerais da nación rapanui por reconstruír o seu goberno e recuperar o control do seu territorio."

Riroroko apareceu no documental de 2014 *Treasures Decoded: Easter Island Heads*, no que pide a devolución do moai Hoa Hakananai'a que se atopa no Museo Británico.

Morreu o 29 de xullo de 2017 e está enterrado no territorio do clan Miru xunto a Ahu Tereruti, a plataforma cerimonial que pertence ao seu bisavó. A súa muller Andrea morreu dous anos despois, en 2019.

## Notas
Cultura olduvaiense

A **cultura olduvaiense**, **olduvaian** ou **Modo I** é unha cultura arqueolóxica da prehistoria baseada na industria lítica caracterizada por ferramentas sinxelas, normalmente feitas cunha ou unhas poucas faces cortadas con outra pedra. As ferramentas de Olduvaian foron utilizadas durante o período do Paleolítico inferior, hai 2,9 millóns de anos ata hai polo menos hai uns 1,7 millóns de anos (Ma), polos antigos homínidos en gran parte de África. Este tipo de industria foi seguida pola máis sofisticada cultura acheulense, inda que existen sitios arqueolóxicos onde se atopan ámbolos tipos de ferramentas. Dous sitios asociados co *Homo erectus* en Gona na rexión de Afar de Etiopía que datan de hai 1,5 e 1,26 millóns de anos teñen ferramentas tanto de olduvaienses como de acheulenses).

O termo *Oldowan* tómase do xacemento na garganta de Olduvai en Tanzania, onde as primeiras ferramentas de pedra olduvaienses foron descubertas polo arqueólogo Louis Leakey na década de 1930. Non obstante, algúns arqueólogos e paleo-antropólogos contemporáneos prefiren usar o termo **ferramentas do Modo I** para designar as industrias de ferramentas de grava ou grixo (incluíndo a olduvaiense), co Modo II que designa ferramentas traballadas de xeito bifacial (incluíndo os machados acheulenses), o Modo III para as ferramentas de núcleo preparado, etc.

A clasificación das ferramentas de olduvaienses aínda é algo polémica. Mary Leakey foi a primeira en crear un sistema para clasificar os conxuntos olduvaienses e construíu o seu sistema baseándose no seu uso. O sistema incluía *choppers*, reladores e batedores. Porén, fixéronse clasificacións máis recentes dos conxuntos olduvaienses que se centran principalmente na fabricación, debido á problemática de asumir o uso de artefactos de pedra de hai millóns de anos. Un exemplo son as categorías trimodais de Isaac et al. de "Pezas falsas" (núcleos e *choppers* ), "Pezas soltas" (anacos e fragmentos), "Pezas para bater" (utilizados como martelos, etc) e "Peza sen modificar" (manuports, pedras transportadas a sitios).

Non se sabe con certeza que especies de homínidos crearon e utilizaron ferramentas olduvaienses. A súa aparición adoita asociarse coa especie *Australopithecus garhi* e o seu florecemento con especies temperás de *Homo* como *Homo habilis* e *Homo ergaster*. Os primeiros *Homo erectus* parecen herdar a tecnoloxía olduvaiense e refínana ata entrar na acheulense a partir de hai uns 1,7 millóns de anos.

## Notas
Das Lehrerzimmer

***Das Lehrerzimmer*** é un filme alemán de 2023 dirixido por İlker Çatak, quen escribiu o guión xunto con Johannes Duncker. Leonie Benesch interpreta a unha profesora encargada de descubrir cal dos seus alumnos é o responsable dunha serie de roubos.

Foi nomeado ós Premios Óscar na 96ª edición dos premios na categoría de mellor filme internacional.

## Personaxes 
* Leonie Benesch como Carla Nowak
* Michael Klammer como Thomas Liebenwerda
* Rafael Stachowiak como Milosz Dudek
* Anne-Kathrin Gummich como Dr. Bettina Böhm
* Eva Löbau como Friederike Kuhn

O personaxe de Carla é de ascendencia polaca. Michael O'Sullivan do *Washington Post* afirmou que a actriz interpreta a Carla dun xeito "sutilmente expresivo".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
LU-162

A **LU-162** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Ferreira (O Valadouro) e Cangas (Foz); atravesa os concellos do Valadouro e Foz. Ten unha lonxitude de 12,4 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-160 en Ferreira (O Valadouro) e finaliza nun cruzamento coa N-642 en Cangas (Foz).

## Notas
LU-232

A **LU-232** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Lugo e Friol; atravesa os concellos de Lugo e Friol. Ten unha lonxitude de 19,51 quilómetros e iníciase no sur de Lugo e finaliza nun cruzamento coa LU-934 en Friol.

## Notas
Payer Tolay Mati Nai

***Payer Tolay Mati Nai*** (en ) é un filme de Bangladesh de 2021 dirixido por Mohammad Rabby Mridha (no seu debut como director) cun guión de Mohammad Rabby Mridha e Nahar Mridha a partir dunha historia de Fazla Rabby. Está protagonizado por Mostafa Monwar, e describe a vida de Saiful, un condutor de ambulancia empobrecido en Dacca. O filme estreouse na 26ª edición do Festival Internacional de Cinema de Busan na sección 'fóra de competición' o 7 de outubro de 2021, e competiu polo premio ao mellor filme no Festival Internacional de Cinema da India en novembro de 2021.

Foi escollido como candidato de Bangladesh para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Mostafa Monwar como Saiful
* Priyam Archi como Mina, a primeira esposa
* Deepanwita Martin como a segunda esposa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bangladesh propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
LU-615

A **LU-615** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de leste e sueste de Escairón; situada no concello do Saviñao. Ten unha lonxitude de 1,32 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-617 no leste de Escairón (O Saviñao) e finaliza nun cruzamento coa CG-2.1 no sueste de Escairón (O Saviñao).

## Notas
Larraun

**Larraun** é un concello de Navarra, na comarca de Leitzaldea, dentro do meiriñado de Pamplona. 

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 910 habitantes.

## Notas
LU-636

A **LU-636** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Sarria e Becerreá; atravesa os concellos de Sarria, Láncara, Baralla e Becerreá. Ten unha lonxitude de 30,64 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-633 en Sarria e finaliza nun cruzamento coa N-6 en Becerreá.

## Notas
LU-651

A **LU-651** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Quiroga e Seoane do Courel (Folgoso do Courel); atravesa os concellos de Quiroga e Folgoso do Courel. Ten unha lonxitude de 33,67 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-933 en Quiroga e finaliza nun cruzamento coa LU-P-1301 en Seoane do Courel (Folgoso do Courel).

## Notas
LU-710

A **LU-710** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Baralla e O Cádavo (Baleira); atravesa os concellos de Baralla e Baleira. Ten unha lonxitude de 16,13 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-6 en Baralla e finaliza nun cruzamento coa LU-530 no Cádavo (Baleira).

## Notas
El visitante (filme de 2022)

***El visitante*** é un filme boliviano-uruguaio de 2022 dirixido por Martín Boulocq e escrito por Boulocq e Rodrigo Hasbun. Conta a historia de Humberto que busca recuperar o vínculo coa súa filla e ofrecerlle unha vida digna despois de saír do cárcere, aínda que conseguir a súa custodia será moi difícil. Está protagonizado por Svet Mena e Enrique Araoz. Foi escollido como candidato de Bolivia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

*El visitante* estreouse internacionalmente na 20ª edición do Festival de Cinema de Tribeca o 11 de xuño de 2022, onde gañou premio ao mellor guión no Concurso Internacional.

## Sinopse 
Humberto é un cantante que acaba de saír do cárcere, e o seu maior desexo é reencontrarse coa súa filla e ofrecerlle unha vida digna. Porén, os avós da nena, pastores evanxélicos, non están dispostos a renunciar facilmente á custodia da súa única neta.

## Personaxes 
* Enrique Araoz como Humberto
* Svet Mena como Aleida
* César Troncoso como Pastor Carlos
* Mirella Pascual como Elizabeth
* Teresa Gutiérrez como Norma
* Romel Vargas como Joaquín

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bolivia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
LU-901

A **LU-901** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades do Alto das Lamas (Carballedo) e A Barrela (Carballedo); ambas no concello de Carballedo. Ten unha lonxitude de 7,89 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-901 no Alto das Lamas (Carballedo) co límite provincial de Lugo e Ourense e finaliza nun cruzamento coa N-540 na Barrela (Carballedo).

## Notas
Revolución sen sangue

***Revolución sen sangue*** (en ) é un filme portugués de 2024 dirixido por Rui Pedro Sousa. O filme, que é o debut como director de Sousa, facéndoo cadrar co 50º aniversario da Revolución dos Caraveis, a cal se mostra no filme. Malia que esta revolución se considera en gran parte "sen sangue", o filme céntrase en catro persoas que foron asasinadas durante estes eventos. É por iso que o título, que se mostra como *Revolução sem sangue* nos créditos iniciais aparece estilizado *Revolução sem sangue* nos créditos finais (que tamén apareceu como *Revolução (sem) sangue* nalgúns medios de comunicación). O filme baséase en feitos reais que tiveron lugar entre o 24 e o 26 de abril de 1974 en Lisboa.

Estreouse en galego o 25 de abril de 2024 a través da TVG, cadrando co día que se produciu a Revolución dos Caraveis. Tamén estivo dispoñible só por ese día na plataforma dixital AGalega.

## Sinopse 
João Arruda é un estudante dos Azores na Universidade de Lisboa e está interesado no marxismo e a filosofía política. Fernando Giesteira traballa de camareiro coa esperanza de estudar despois. Fernando Reis é un soldado que chega a Lisboa por uns días. O camiño dos tres mozos, esperando máis liberdade no país, lévaos diante da sede da Polícia Internacional e de Defensa do Estado (PIDE), en Lisboa, o día 25 de abril de 1974. Alí, António Lage traballa como funcionario, pero os seus escrúpulos vólvense insoportables ao presenciar a tortura dunha moza (Inês) e decide abandonar o seu posto. Mentres a radio informa de que na cidade se está a producir unha concentración crecente da poboación apoiada polo exército, o director da PIDE decide queimar documentos comprometedores e deixar que Inês sexa liberada pola mañá. Pero pola noite volve entre a multitude, acompañada da súa filla pequena, para sumarse ás manifestacións e berrar a súa rabia ante a sede da PIDE. Dende as fiestras do edificio, a PIDE comeza a disparar contra a multitude. Inês é alcanzada por unha bala pero Fernando Reis consegue arrastrala inconsciente fóra do campo de tiros. João Arruda e Fernando Giesteira son fusilados, mentres que Fernando Reis recibe un disparo accidental por outro soldado mentres intentaba atrapar a Lage, que se rendera pero tamén recibe un disparo mentres está fuxindo. Morren os catro homes; o destino de Inês non está claro.

## Personaxes 
* Lucas Dutra como Fernando Giesteira
* Rafael Paes como João Arruda
* Diogo Fernandes como Fernando Reis
* Manuel Nabais como António Lage
* Teresa Vieira como Inês
* Helena Caldeira como Rita, moza de Fernando Giesteira

## Produción 
A rodaxe do filme produciuse en Lisboa. Produciuse coa axuda de familiares das vítimas.

## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
LU-934

A **LU-934** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Friol e O Marco das Pías (Sobrado); ambas no concello de Friol. Ten unha lonxitude de 12,59 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-232 en Friol e finaliza nun cruzamento coa AC-934 no Marco das Pías (Sobrado) co límite provincial de Lugo e A Coruña.

## Notas
HLA-E

O **HLA-E** (*antíxeno de histocompatibilidade de clase I HLA, cadea alfa E*, tamén coñecido como *antíxeno MHC de clase I E*) é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *HLA-E* do cromosoma 6. O HLA-E humano é unha molécula do MHC de clase I non clásica que se caracteriza polo seu limitado polimorfismo e unha menor expresión na superficie das células que os seus parálogos clásicos. O homólogo funcional en ratos denomínase Qa-1b, agora coñecido oficialmente como H2-T23.

## Estrutura 
Como outras moléculas do MHC de clase I, o HLA-E é un heterodímero que consta dunha cadea pesada α 
e unha cadea lixeira (β-2 microglobulina). A cadea pesada é de aproximadamente 45 kDa e está ancorada á membrana. O xene *HLA-E* contén 8 exóns. O exón 1 codifica o péptido sinal, os exóns 2 e 3 codifican os dominios α1 e α2, polos cales se une ao péptido, o exón 4 codifica o dominio α3, o exón 5 codifica o dominio transmembrana, e os exóns 6 e 7 codifican a cola citoplasmática.

## Función 
O HLA-E ten un papel moi especializado no recoñecemento polas células asasinas naturais (células NK). O HLA-E únese a un conxunto restrinxido de péptidos derivados dos péptidos sinal das moléculas do MHC de calse I clásicas, concretamente HLA-A, -B, -C e -G. Estes péptidos libéranse da membrana do retículo endoplasmático (RE) pola acción da peptidase de péptido sinal e son recortados polo proteasoma citosólico. Despois do seu transporte ao lume do RE polo transportador asociado co procesamento do antíxeno (TAP), estes péptidos únense a un suco de unión a péptidos que hai na molécula do HLA-E. Isto permite que o HLA-E se ensamble correctamente e se exprese na superficie celular. As células NK recoñecen o complexo HLA-E + péptido usando o receptor heterodimérico CD94/NKG2A/B/C. nas cales as células NK adaptativas que expresan CD94/NKG2C poden recoñecer especificamente antíxenos peptídicos derivados do citomegalovirus humano (HCMV).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Kuby Immunology*, 6ª edición, by Thomas J. Kindt, Richard A. Goldsby, and Barbara A. Kuby *W. H. Freeman and Company, Nova York*
* 
*
Oshin

**Oshin**, é unha serie dramática matutina da televisón xaponesa (1983–1984).

Tamén pode referirse a:

* **Oshin**, álbum da banda estadounidense de indie rock, DIIV.

## Personaxes históricos do Reino Armenio de Cilicia 
* **Oshin de Lampron**, xeneral bizantino, fundador da dinastía hetumida en Cilicia.
***Oshin, rei do Reino Armenio de Cilicia** (1282–1320)
***Oshin de Córicos** (morto no 1329), rexente do Reino Armenia de Cilicia.
LU-132

A **LU-132** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Lourenzá e Vilafernando (Trabada); atravesa os concellos de Lourenzá, Barreiros e Trabada. Ten unha lonxitude de 21,66 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-122 en Lourenzá e finaliza nun cruzamento coa N-640 en Vilafernando (Trabada).

## Notas
Augure

***Augure*** é un filme belga de 2023 dirixido polo belga-congolés Baloji. Está protagonizado por Marc Zinga, Lucie Debay e Eliane Umuhire, e estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2023 na sección Un Certain Regard o 23 de maio de 2023, onde gañou o premio New Voice.

É unha coprodución entre Bélxica, a República Democrática do Congo, Francia, os Países Baixos, Alemaña e Suráfrica, e foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O congolés Koffi foi repudiado pola súa nai na súa mocidade por ser considerado "zabolo", un termo suahili para feiticeiro malvado. Tempo despois, volve ao Congo dende Europa para visitar á súa familia, xunto coa súa moza branca embarazada. A visita non sae ben xa que os antigos rituais e as supersticións persistentes das tribos locais seguen perseguindo a Koffi.

## Personaxes 
* Marc Zinga como Koffi
* Lucie Debay como Alice, esposa de Koffi
* Eliane Umuhire como Tshala
* Yves-Marina Gnahoua como Mama Mujila

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
A Nosa Galiza

****A Nosa Galiza*** foi un xornal publicado en Xenebra a partir de 1969.https://egu.xunta.gal/gl/termo/157849/nosa-galiza
****A Nosa Galiza*** foi un programa radiofónico dirixido e presentado por Manuel Fernando González na emisora Radio Miramar de Barcelona entre 1973 e 1981.
CAC Winjeel

O **CAC CA-25 Winjeel** é un avión de adestramento de tres prazas deseñado e fabricado en Australia. Entrou o servizo coa Real Forza Aérea de Australia (RAAF) en 1955 como adestrador de base a avanzado, e desempeñou esta función ata 1975. Máis tarde utilizouse no papel de Control Aéreo Avanzado (FAC) para marcar obxectivos ata 1994, despois do cal foi retirado do servizo da RAAF.

## Deseño e desenvolvemento 
O Winjeel (dunha palabra indíxena de Victoria para "aguia nova", unha ortografía alternativa de Bunjil) foi desenvolvido por Commonwealth Aircraft Corporation en Fishermans Bend, Victoria, para satisfacer o requisito técnico da RAAF No.AC.77 emitido en 1948. Deseñado para substituír tanto ao Tiger Moth como ao CAC Wirraway, os primeiros dous prototipos do CA-22 voaron en febreiro de 1951. Porén, demostrou ser un avión moi estable facendo case imposible entrar en barrena, e sendo isto unha parte obrigada do adestramento dos pilotos, polo que a cola tivo que ser redeseñada. Posteriormente construíronse sesenta e dous avións CA-25 de produción que recibiron on números de serie da frota A85-401 a A85-462.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
*
OU-101

A **OU-101** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Ourense e Maceda; atravesa os concellos de Ourense, San Cibrao das Viñas, Paderne de Allariz e Maceda. Ten unha lonxitude de 23,53 quilómetros e iníciase no leste de Ourense e finaliza nun cruzamento coa OU-104 en Maceda.

## Notas
OU-206

A **OU-206** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que supón a saída cara o nordeste na localidade do Carballiño. Ten unha lonxitude de 0,86 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-541 no centro do Carballiño e finaliza nun cruzamento coa OU-504 no nordeste do Carballiño.

## Notas
HLA-DO

O **HLA-DO** (antíxeno leucocitario humano DO) é unha proteína intracelular, dímera, non clásica do complexo maior de histocompatibilidade (MHC) de clase II composta das subunidades α- e β, cuxa función é interaccionar co HLA-DM para axustar finamente a selección do epítopo inmunodominante. Aínda que queda moito por aclarar sobre a función do HLA-DO, a súa exclusiva distribución no corpo dos mamíferos, concretamente en exclusiva en células B, células do epitelio medular do timo e células dendríticas, indica que pode ter grande importancia fisiolóxica e motivou maiores investigacións. Aínda que o HLA-DM pode encontrarse sen o HLA-DO, o HLA-DO só se atopa formando complexo co HLA-DM e mostra inestabilidade en ausencia do HLA-DM. A conservación evolutiva do DM e DO, denota tamén a súa importancia biolóxica e o seu potencial de proporcionar beneficios evolutivos aos seus portadores.

## Descubrimento 
Os estudos feitos en liñas celulares de fibroblastos transfectados con HLA-DO e no homólogo do HLA-DO en ratos, chamado H-2O, proporcionaron a maioría dos coñecementos actuais sobre esta proteína. En 1985, descubríronse por separado as cadeas α- e β, e en 1990 viuse que ambas as cadeas se coexpresaban nunha proteína en H-2O. Para unirse á proteína MHC de clase II, o HLA-DM cataliza o intercambio de CLIP (unha proteína que ocupa o suco de unión dos MHC de clase II) co oligopéptido antixénico. O HLA-DO está fortemente asociado con HLA-DM neste intercambio catalítico. O HLA-DM tamén desempeña un papel en causar cambios conformacionais no suco do MHC II orixinando a liberación de péptidos que se axustan mal ou son “sensibles a DM” para favorecer a presentación de péptidos con maior afinidade.

A diferenza das proteínas do MHC de clase II clásicas, pero de maneira similar ao HLA-DM, o HLA-DO non se une a oligopéptidos orixinados polo procesamento do antíxeno. Ao contrario, o HLA-DO únese á proteína MHC-II non clásica HLA-DM sobre a molécula do MHC de clase II no sitio da catálise do intercambio de péptidos, o que suxire que actúa como un regulador da selección de péptidos. Outra cousa que suxire a función tanxencial do DO e DM, é que o movemento do DO desde o retículo endoplasmático ao sitio de procesamento do MHC II é completamente dependente da asociación de DO con DM. De xeito similar, o HLA-DO exprésase tamén en células B, o cal indica a posibilidade dun axuste fino da capacidade das células B de presentaren unha variedade de epítopos inmunodominantes, o que se opón a presentaren soamente péptidos que se axusten ben non afectados por DM. Despois da cristalización da proteína, atopouse que o HLA-DO era conformacionalmente similar ás proteínas do MHC de clase II clásicas, con alteracións no N-terminal. Porén, a estrutura da proteína HLA-DO libre aínda ten que se dilucidada.

## Notas
OU-902

A **OU-902** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades do Carballiño e Samprizón (Lalín); atravesa os concellos do Carballiño e O Irixo. Ten unha lonxitude de 14,95 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-902 en Samprizón (Lalín) co límite provincial de Ourense e Pontevedra e finaliza nun cruzamento coa N-541 no Carballiño.

## Notas
OU-901

A **OU-901** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de San Cristovo de Cea e O Alto das Lamas (Carballedo); atravesa os concellos de San Cristovo de Cea e Vilamarín. Ten unha lonxitude de 9,52 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-504 en San Cristovo de Cea e finaliza nun cruzamento coa LU-901 no Alto de Lamas (Carballedo) co límite provincial de Ourense e Lugo.

## Notas
Nova Galiza

* ***Nova Galiza*** foi unha publicación galeguista en galego que se editou en Barcelona durante a guerra civil española, de abril de 1937 a xullo de 1938, redactada en lingua castelá e lingua galega, con 
predominio da segunda.
* ***Nova Galiza***, revista de política e cultura, aparecida en Santiago de Compostela en 1978, non saíron máis números.
PO-225

A **PO-225** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Alba e San Caetano; ambas no concello de Pontevedra. Ten unha lonxitude de 1,08 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-550 en Alba (Pontevedra) e finaliza nun cruzamento coa PO-531 en San Caetano (Pontevedra).

## Notas
PO-212

A **PO-212** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Agolada e Rodeiro; atravesa os concellos de Agolada e Rodeiro. Ten unha lonxitude de 15,61 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-640 en Agolada e finaliza nun cruzamento coa PO-533 en Rodeiro.

## Notas
Ángel Pérez Rodríguez

**Ángel Pérez Rodríguez**, nado en Santa Cruz da Retorta (Guntín) en 1996, é un político galego do PPdG.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias da Actividade Física e o Deporte pola Universidade da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Guntín
PO-299

A **PO-299** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades da Illa de Arousa e o Porto de Xufre; ambas no concello da Illa de Arousa. Ten unha lonxitude de 2,94 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-307 na Illa de Arousa e finaliza no porto de Xufre (Illa de Arousa).

## Notas
PO-302

A **PO-302** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Caleiro (Vilanova de Arousa) e Vilanova de Arousa; ambas no concello de Vilanova de Arousa. Ten unha lonxitude de 1,79 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-549 en Caleiro (Vilanova de Arousa) e finaliza en Vilanova de Arousa.

## Notas
PO-309

A **PO-309** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de suroeste e sur de Poio; situada no concello de Poio. Ten unha lonxitude de 1,20 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-308 no suroeste de Poio e finaliza nun cruzamento coa AP-9 no sur de Poio.

## Notas
PO-330

A **PO-330** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Vigo e Vincios (Gondomar); atravesa os concellos de Vigo e Gondomar. Ten unha lonxitude de 7,04 quilómetros e iníciase no sur de Vigo, xunto ao cemiterio de Pereiró, e finaliza nun cruzamento coa PO-331 en Vincios (Gondomar).

## Notas
PO-331

A **PO-331** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Torneiros (O Porriño) e Gondomar; atravesa os concellos do Porriño, Mos, Vigo e Gondomar. Ten unha lonxitude de 18,18 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-511 en Torneiros (O Porriño) e finaliza nun cruzamento coa PO-340 en Gondomar.

## Notas
PO-340

A **PO-340** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Tui e A Ramallosa (Nigrán); atravesa os concellos de Tui, Gondomar e Nigrán. Ten unha lonxitude de 21,51 quilómetros e iníciase en Tui e finaliza nun cruzamento coa PO-552 na Ramallosa (Nigrán).

## Notas
PO-316

A **PO-316** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades da Lanzada e O Grove; ambas no concello do Grove. Ten unha lonxitude de 5,89 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-550 na Lanzada (O Grove) e finaliza no Grove.

## Notas
TacSat 2

**TacSat 2**, nomeado tamén como **JWS-D1** (*Joint Warfighting Space-Demonstrator 1*) foi un satélite de comunicacións da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 16 de decembro de 2006 a bordo dun foguete Minotaur 1 desde as Instalacións de lanzamento de Wallops Island.

## Características 
TacSat 2 foi un demostrador tecnolóxico con 370 kg de masa cun bus en forma de octógono irregular estabilizado nos tres eixos e unha precisión no apuntado de 0,15°. Os paneis solares proporcionaban ata 500 W de potencia, alimentando unha batería cunha capacidade de 30 Ah. O satélite levaba os seguintes experimentos a bordo:

*ESI (Earth Surface Imager), unha cámara de varrido cunha apertura de 50 cm para obter imaxes de alta resolución, por debaixo dun metro.
*TIE (Target Indicator Experiment), un experimento con 11 antenas para detectar obxectivos baseándose en firmas de radiofrecuencia.
*CDL (Common Data Link), un sistema de comunicacións experimental.
*ROPE (Roadrunner On-orbit Processing Experiment), un conxunto de FPGA para procesar imaxes en formatos militares estándar.
*HET (Hall Effect Thruster), un motor iónico experimental cun impulso específico de 1600 s cun rango de impulsos entre 4 e 17 mN.
*IGOR (Integrated GPS On-orbit Receiver), un receptor GPS co que facer experimentos de reflexión e transmisión na ionosfera.
*ADS (Atmospheric Density Specifications), dous experimentos para caracterizar o vento neutro na atmosfera superior, composto por:
**ACME (Anemometer Cross-track Measurement Experiment), para medir a compoñente cruzada do vento na atmosfera superior (este experimento finalmente non voou para aforrar peso).
**ADMS (Absolute Density Mass Spectrometer), un experimento para medir a masa atómica das especies principais á altura do satélite.
*MVIS (Miniaturized Vibration Isolation System), un sistema de amortecemento para obter mellores imaxes desde órbita.
*ESA (Experimental Solar Array), un panel de película fotovoltaica flexible deseñada para demostrar dúas tecnoloxías en células solares con dous mecanismos de despregue distintos.
*AE (Autonomy Experiment), formado por dous subsistemas:
**OOCE (On-Orbit Checkout Experiment), un sistema autónomo para a comprobación inicial do satélite no primeiro día tras o lanzamento.
*ATE (Autonomous Tasking Experiment), un sistema que permite a usuarios inexpertos enviar peticións á nave desde o campo de batalla, como por exemplo enviar imaxes da zona, e recibir a información directamente.
*Inertial Stellar Compass (ISC), unha carga da NASA para determinar a actitude do satélite de maneira continua.

TacSat 2 reentrou na atmosfera o 5 de febreiro de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Minotaur 1
*TacSat 3
BAC Jet Provost

O **BAC Jet Provost** é un avión de adestramento británico que estivo en uso coa Royal Air Force (RAF) dende 1955 ata 1993. Foi desenvolvido orixinalmente por Hunting Percival a partir do anterior adestrador básico de pistóns Percival Provost, e posteriormente producido por British Aircraft Corporation (BAC). Ademais dos múltiples pedidos da RAF, o Jet Provost, ás veces con armamento lixeiro, foi exportado a moitas forza aéreas de todo o mundo. O deseño tamén foi desenvolvido nunha variante de ataque terrestre máis armada baixo o nome de BAC Strikemaster.

## Desenvolvemento 
### Orixe 
A principios de 1951 Hunting Percival comezou a traballar nos estudos de deseño que finalmente levarían ao Jet Provost. Nese momento, a empresa estaba en proceso de establecer a produción en masa para o anterior adestrador básico Percival Provost con motor de pistóns, pero tiña previsto que a demanda dun avión de adestramento a reacción estaría no horizonte. O equipo de deseño tiña como obxectivo producir un avión capaz de igualar as características de manexo dos cazas a reacción operativos da época, e que á vez que posuíse velocidades de aproximación e parada modestas e seguise sendo sinxelo de manexar, en lugar de pretender obter o máximo rendemento.

### Prototipos e avaliación 
miniatura|251x251px|Prototipo do Jet Provost
O 26 de xuño de 1954 o prototipo *XD674* realizou o seu voo de estrea dende a fábrica no aeroporto de Luton, pilotado por Dick Wheldon. Segundo os comentarios dos examinadores da CFS, o Jet Provost mellorara notablemente o rendemento dos estudantes durante a súa implantación de proba.

### Máis desenvolvementos 
miniatura|251x251px|Jet Provost T5a en formación cun Percival Provost T1
Como resultado dos ensaios realizados cos avións de pre-produción, Hunting Percival procedeu a desenvolver e incorporar varias melloras diferentes no deseño. Entre os cambios realizados estaba un suavizado xeral das liñas da fuselaxe, a substitución dos sistemas hidráulicos por equivalentes pneumáticos, e a incorporación dunha aleta dorsal; o novo modelo foi redesignado como o *Jet Provost T2*. O 22 de xuño de 1958 o primeiro Jet Provost T.3 realizou o seu voo de estrea. En total, entre 1958 e 1962 entregáronse 201 T3.
O *T4* apareceu en 1960, equipado cunha variante máis potente do motor Viper, e voou por primeira vez o 15 de xullo. Este foi seguido polo presurizado *T5* en 1967. O *T51* era unha versión armada de exportación, vendida a Ceilán (no presente Sri Lanka), Kuwait e Sudán. Esta variante estaba armada con dúas metralladoras de 7,7mm. O *T52* era outra versión de exportación vendida a Iraq, Iemen do Sur, Sudán e Venezuela, co mesmo armamento que o T51. O *T55* foi o derradeira versión armada que foi vendida a Sudán. Desenvolveuse unha variante da fuselaxe máis armada como BAC Strikemaster.
## Notas 
## Bibliografía 
* "Jet Provost T.3". *Flight International*, 13 de xuño de 1958. Vol. 73, No. 2577, pp.&nbsp;795–799.
* "Jet Provost: Hunting Percival's New Ab Initio Trainer." *Flight International*, 6 de maio de 1955. pp.&nbsp;582–587.
North American T-2 Buckeye

O **North American T-2 Buckeye** foi o avión de adestramento intermedio da Armada dos Estados Unidos, destinado a introducir aos avións a reacción a estudantes de aviación naval e estudantes de oficiais de voo navais da Armada e os Marines. Entrou en servizo en 1959, comezando o proceso de substitución do Lockheed T2V SeaStar, e foi substituído polo McDonnell Douglas T-45 Goshawk en 2008.

## Notas
Carlos-Peregrín Fernández Otero

**Carlos-Peregrín Fernández Otero**, nado en Lourenzá o 18 de maio de 1930 e finado en Seattle (Estados Unidos) o 25 de abril de 2024, foi un lingüista, profesor, activista libertario e escritor galego que traballou nos Estados Unidos.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Lugo e Dereito, Políticas e Económicas na Universidade Central de Madrid. Opositou a unha praza no Ministerio de Asuntos Exteriores como conselleiro letrado de Cultura Hispánica e secretario da Oficina de Cooperación Intelectual. Máis tarde obtivo o título de Arts Master no State Teachers College de Kirskivilie (Missouri). En 1960 presentou a tese de doutoramento sobre Luis Cernuda.

Na Universidade de California en Berkeley entrou en contacto con Noam Chomsky, que traduciu e editou ao castelán. Sendo profesor alí de Lingüística e Literatura Española, en 1965 foi elixido como director adxunto do Centro de Estudos de Berkeley en Madrid durante dous anos.

O profesor Otero impartiu clases durante moitos anos na Universidade de California nos Ánxeles (UCLA)  como catedrático no  Departamento de Portugues e Español, e fixo contribucións decisivas ao desenvolvemento dos estudos de lingüística española, portuguesa e románica na UCLA e en todo o mundo. Otero foi un influente gramático xerativo e a súa extensa lista de contribucións inclúe a recoñecida colección de oito volumes *Noam Chomsky: Critical Assessments*, amplamente recoñecida como a avaliación máis completa da natureza polifacética da obra de Chomsky. 

Traballou na literatura, na lingüística e no xornalismo, publicando mesmo en *El Progreso*, *Verba* e *Grial*. Tivo problemas coa censura franquista e defendeu a teoría de que o galego representa un estadio anterior do castelán.

## Obras 
* *Evolución y revolución en romance. Mínima introducción a la diacronía* (1971). Barcelona: Seix Barral.
* *Letras I* (1972). Tamesis Book Limited, de Londres.
* Letras I (1972 ). Barcelona: Seix Barral.
* *Evolución y revolución en romance II. Mínima introducción a la diacronía* (1976). Barcelona: Seix Barral.
* *La revolución de Chomsky: ciencia y sociedad* (1984). Tecnos. ISBN 84-309-1107-3.
* *Introducción a la lingüística transformacional (retrospectiva de una confluencia)* (1989). Siglo XXI de España Editores. Ilustracións de Martínez Passarge, María Luisa. ISBN 978-968-23-0614-3.
* *Libertarismo versus liberalismo*. (?), Madrid: Anagrama.

### Libros colectivos 
* *Lógica y lenguaje*. Tecnos.

### Tradución 
* *Aspectos de la teoría de la sintaxis*, de Noam Chomdky (1971). Aguilar.
* *Sintáctica y semántica: En la gramática generativa*, de Noam Chomsky (2005, 7ª). Siglo XXI de España Editores.

## Recoñecementos 
* Foi profesor emérito da Universidade de Berkeley. 
* Déuselle o seu nome a unha rúa de Vilanova de Lourenzá.

## Notas
PO-400

A **PO-400** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Oleiros (Salvaterra de Miño) e Filgueira (Crecente); atravesa os concellos de Salvaterra de Miño, As Neves, Arbo e Crecente. Ten unha lonxitude de 38,80 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-510 en Oleiros (Salvaterra de Miño) e finaliza nun cruzamento coa PO-801 en Filgueira (Crecente).

## Notas
PO-403

A **PO-403** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Salvaterra de Miño e Ponteareas; atravesa os concellos de Salvaterra de Miño e Ponteareas. Ten unha lonxitude de 11,24 quilómetros e iníciase en Salvaterra de Miño e finaliza nun cruzamento coa N-120 en Ponteareas.

## Notas
PO-405

A **PO-405** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Arbo e a Ponte internacional de Arbo; ambas no concello de Arbo. Ten unha lonxitude de 1,30 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-400 en Arbo e finaliza nun cruzamento coa estrada portuguesa N 202 na ponte internacional de Arbo coa fronteira portuguesa de Paderne do concello de Melgaço (Portugal).

## Notas
Frecce Tricolori

O ***Frecce Tricolori*** (*frechas tricolores*), coñecido oficialmente como ***313° Gruppo Addestramento Acrobatico, Pattuglia Acrobatica Nazionale (PAN) Frecce Tricolori***, é o equipo de exhibición acrobática da Forza Aérea de Italia. Baseado na base aérea de Rivolto, na provincia de Udine, foi creado o 1 de marzo de 1961 como un grupo permanente para o adestramento de pilotos da forza aérea en acrobacias aéreas.

O Frecce Tricolori substituíu aos equipos non oficiais que foran patrocinados por varios comandos dende principios dos anos 30. Con dez avións, nove en formación pechada e un solo, é a patrulla acrobática máis grande do mundo e as súas exhibicións están formadas por unhas 20 acrobacias e dura unha media hora, sendo a máis famosa do mundo.

O 28 de agosto de 1988 o Frecce Tricolori causou o desastre de Ramstein, o segundo peor desastre nunha exhibición aérea da historia, no cal 67 espectadores e tres pilotos morreron e 346 espectadores resultaron feridos graves.

## Notas 
## Bibliografía 
*
PO-902

A **PO-902** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Lalín e Samprizón; ambas no concello de Lalín. Ten unha lonxitude de 13,37 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa PO-534 en Lalín e finaliza nun cruzamento coa OU-902 en Samprizón (Lalín) co límite provincial de Pontevedra e Ourense.

## Notas
Matthew Le Geyt

**Matthew Le Geyt** (en jèrriais: '''Matchi L'Gé'''), nado en 1777 e finado en 1849, foi o primeiro poeta en publicar unha obra impresa na lingua jèrriais.

## Traxectoria 
Matchi L'Gé naceu en Saint Helier, mais viviu tamén en Trinity, onde traballou como *vingtenier* (un tipo de policía). É coñecido por publicar, en 1795, o primeiro poema impreso en jèrriais.

## Obra 
O tema principal da súa poesía é a política. A súa obra é difícil de ler, xa que escribía foneticamente. Porén, isto permite contemplar a evolución da súa pronuncia co tempo.

## Notas
José Antonio González Braña

**José Antonio González Braña**, nado en Vilanova de Ozcos o 5 de maio de 1968, é un político e empresario asturiano que ocupou a alcaldía de Vilanova durante sete mandatos (1991-2019) con maioría absoluta en todos eles.

## Traxectoria 
Despois de facer en Xixón estudos de administración de empresas, promoción e xestión, tras as eleccións municipais de 1991 -as primeiras ás que se presentou- converteuse no alcalde máis novo de España, encabezando a candidatura do PSOE. En 2019 retirouse da política, e substituíuno na alcaldía Abel Lastra Bravo, asemade do PSOE.

Algúns dos fitos no seu dilatado mandato á fronte do concello sitúanse na creación de infraestruturas de comunicación ou a mellora da rede viaria, a potenciación de servizos á sociedade, dende a atención a maiores á educación, pasando por os servizos sanitarios ou a construción dun polideportivo cuberto ou a piscina. Asemade, impulsou a instalación de empresas na zona, como a única estación de servizo en moitos quilómetros á redonda durante moito tempo. Durante o seu mandato tamén os Ozcos en conxunto (Vilanova, en conxunto don Santalla e San Martín) foron recoñecidos como 'Lugar exemplar de Asturias'. A liña básica de actuación no seu mandato, xunto co benestar da poboación, foi o combater o despoboamento.

## Notas
PO-404

A **PO-404** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Guillarei (Tui) e A Rañada (Salvaterra de Miño); atravesa os concellos de Tui e Salvaterra de Miño. Ten unha lonxitude de 12,65 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-550 en Guillarei (Tui) e finaliza nun cruzamento coa PO-510 na Rañada (Salvaterra de Miño).

## Notas
Taciano

**Taciano** (en latín *Tatianus*, en grego ) foi un escritor cristián romano do século II, orixinario de Asiria, pero educado en relixión e filosofía en Grecia.
## Traxectoria 
Probabelmente exerceu de mozo como sofista e retórico e quizais mesmo como profesor de filosofía. Viaxou por varios países e finalmente chegou a Roma; daquela estaba influenciado polas doutrinas de Platón, pero non aceptou os cultos romanos e gregos e converteuse ao cristianismo. Dise que estivo relacionado con Xustino, do que foi o discípulo (segundo Ireneu de Lión, Epifanio, Xerome de Estridón, Filastrio de Brescia e Teodoreto de Ciro, pero antes da súa conversión).

Á morte de Xustino adoptou as crenzas gnósticas. Taciano atacou os filósofos polas corrupcións das crenzas pagás e sinalou a superioridade das relixións cristiá e xudía. Regresou a Oriente e instalouse en Mesopotamia, onde tivo seguidores en Antioquía, Cilicia e Pisidia. Descoñécese a data e o lugar da súa morte e sospéitase que foi arredor do ano 166 ou 167.

Os seus seguidores eran coñecidos como tacianos e eran moi parecidos aos encratitas e severianos (Severo era contemporáneo de Taciano), que eran coñecidos como , *Hydroparastatai* ou Oferentes de Auga, porque celebraban a Eucaristía con auga (algúns os mencionan como acuarios, *aquarii*). Taciano defendeu as doutrinas dos Eóns derivadas de Valentino ou Marción, e desenvolveunas. Distinguiu o Demiurgo (creador do mundo e que deu a lei mosaica) do Deus supremo a quen os evanxeos chaman Epifanio.

Os seus seguidores non comían carne nin bebían viño e condenaban o matrimonio. As seitas de tacianos e severianos estaban extinguidas ou case extinguidas na época de Epifanio; os encratitas permaneceron en Pisidia e parte de Frixia e outros distritos de Asia Menor.

Foi un escritor prolífico, segundo Eusebio de Cesarea . O seu escrito máis famoso é o *Discurso aos gregos*. Xerome di que escribiu algúns títulos pero no seu tempo só quedaba o *Discurso aos gregos*, polo menos segundo o seu coñecemento, xa que se sabe que tamén existiu o *Diatéssaron* (τò διὰ τεσσάρων εὐαγγελίων, fusión dos textos dos catro evanxeos nun mesmo texto). Outros títulos probabelmente foron especulacións relixiosas demasiado complexas para unha circulación xeneralizada.

, *Oratio adversus Graecos* (*Discurso aos gregos*), é o título que se conserva e Xerome tamén o denomina *Contra gentes*. En versión latina publicouse no 1546 en Zürich.

Outras obras de Taciano das que só se coñece o título:

* .
* .
* .
* .
* Un libro sobre demos e sobre despois da morte, de título descoñecido.
* .

## Notas
Red Arrows

O **Red Arrows** (frechas vermellas), oficialmente coñecido como o **Royal Air Force Aerobatic Team**, é o equipo de exhibición de acrobacias aéreas da Royal Air Force (RAF) baseado en RAF Waddington. O equipo formouse a finais de 1964, substituíndo a un número de equipos non oficiais que foran patrocinados polos comandos da RAF.

O Red Arrows ocupan un lugar destacado na cultura popular británica, sendo as súas exhibicións acrobáticas un elemento dos eventos británicos do verán. O distintivo dos Red Arrows mostra ao equipo  na súa característica formación en diamante con nove avións, co lema *Éclat*, unha palabra francesa que significa "brillo" ou "excelencia".

Inicialmente estiveron equipados con sete adestradores Folland Gnat heredados do equipo de exhibición Yellowjacks da RAF. Escolleuse este avión porque era menos custoso de operar que os cazas de primeira liña. Na súa primeira tempada realizaron 65 actuacións por toda Europa. En 1966, o equipo aumentou a nove membros, o que lles permitiu desenvolver a súa formación *Diamond Nine*. A finais de 1979, cambiaron ao adestrador BAE Hawk. En 2018 os Red Arrows levaban realizadas máis de 4 800 presentacións en 57 países do mundo.

## Notas
Blue Angels

Os **Blue Angels**, formalmente chamados **U.S. Navy Flight Demonstration Squadron**, son un escuadrón de demostración de voo da Armada dos Estados Unidos. Formada en 1946, a unidade é o segundo equipo acrobático formal máis antigo do mundo, tras a Patrouille de France formada en 1931. O equipo, composto por seis pilotos de demostración da Armada e un do Corpo de Marines, voa o Boeing F/A-18 Super Hornet.

Os Blue Angels adoitan realizar unhas 60 exhibicións aéreas ao ano, e o público tamén pode asistir ás súas prácticas na súa base de Pensacola, Florida. Os "Blues" aínda empregan moitas das mesmas prácticas e técnicas utilizadas na tempada inaugural de 1946. Estímase que 11 millóns de espectadores ven o escuadrón durante os espectáculos aéreos de marzo a novembro de cada ano. Membros do equipo dos Blue Angels tamén visitan a máis de 50 000 persoas en colexios, hospitais e actos comunitarios nas cidades onde realizan espectáculos. Dende 1946 ata 2018 os Blue Angels tiñen voado diante duns 505 millóns de espectadores.

## Notas
Snowbirds

Os **Snowbirds**, oficialmente coñecidos como o **431 Air Demonstration Squadron** (francés: 431e Escadron de démonstration aérienne), é o equipo de demostración de voo acrobático da Real Forza Aérea do Canadá. O equipo está baseado en CFB Moose Jaw, preto de Moose Jaw, Saskatchewan. O propósito oficial dos Snowbirds é "demostrar a habilidade, a profesionalidade e o traballo en equipo do persoal das Forzas Canadenses". O equipo tamén proporciona un rol de relacións públicas e de recrutamento, e serve como un embaixador aéreo para as Forzas Armadas do Canadá. Os Snowbirds son o primeiro equipo de demostración aérea canadense en ser designado como escuadrón.

O equipo voa 11 CT-114 Tutor: nove para actuacións acrobáticas (incluídos dous solos), e dous de reposto, pilotado polos coordinadores do equipo. Ademais, mantéñense 13 exemplares almacenados. Uns 80 efectivos das forzas canadenses traballan a tempo completo co escuadrón; 24 son o persoal de espectáculos que viaxan co equipo durante a tempada de actuacións. Os Snowbirds son o único gran equipo de acrobacias militares que opera sen unha aeronave de apoio.

Os Snowbirds continúan a tradición de demostración de voo dos anteriores equipos acrobáticos da forza aérea canadense, como os Siskins, os Blue Devils, os Golden Hawks, e os Golden Centennaires.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*