open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pleura (anatomía)

[miniatura|250px|Vista anterior dun [tórax|tórax humano. A pleura, en azul, e os pulmóns, en violeta.]]

A **pleura**, en anatomía, é cada unha das dúas membranas serosas (dereita e esquerda), de orixe mesodérmica, que recobren ambos os pulmóns, o mediastino, o diafragma e a parte interna da caixa torácica.

O adxectivo relacionado coa *pleura* é **pleural**.

## As pleuras 
* A **pleura parietal** é a parte externa da pleura, en contacto coa caixa torácica, o mediastino e a cara superior do diafragma.
** A **pleura cervical** é a porción superior da pleura parietal, que asoma na raíz do colo.
** A **pleura mediastínica** é a porción seguinte da pleura parietal, que cobre o lado do pulmón correspondente ao mediastino.
** A **pleura pericárdica** é a parte da pleura mediastínica que cobre ou se fusiona co pericardio.
* A **pleura visceral** é a parte interna da pleura, que está en contacto cos pulmóns.

## Cavidade pleural e líquido pleural 
Ambas as pleuras únense a nivel do hilio formando unha cavidade virtual, a **cavidade pleural**, que contén normalmente unha pequena cantidade de serosidade, denominada **líquido pleural**. O volume normal de líquido pleural contido nesta cavidade é de 0,1 a 0,2 ml/kg de peso corporal. Este líquido facilita os movementos de escorregamento indispensábeis para a respiración.

O movemento do líquido entre as follas parietal e visceral está determinado pola ecuación de Starling do transporte de líquidos e pola drenaxe linfática, o que permite a entrada e a saída de líquido e proteínas en forma balanceada para manter un volume e unha concentración constante de proteínas.

## Principais enfermidades da pleura 
* Pneumotórax: presenza de aire na cavidade pleural.
* Derramamento pleural: presenza de líquidos na cavidade pleural.
* Empiema pleural: presenza de pus na cavidade pleural.
* Hemotórax: presenza de sangue na cavidade pleural.
* Hemopneumotórax: presenza de sangue e aire na cavidade pleural.
* Quilotórax: presenza de líquido linfático na cavidade pleural.

## Galería de imaxes 

File:Gray1032.png|Posición e relacións do esófago na rexión cervical e co mediastino posterior. Visto por detrás.
File:Gray968.png|Sección transversal do tórax, mostrando o mediastino medio e o posterior. As cavidades pleural e pericárdica están exaxeradas, xa que normalmente non hai ningún espazo entre a pleura parietal e a visceral, e entre o pericardio e o corazón.
File:2313 The Lung Pleurea.jpg|Detalle dun pulmón mostrando as pleuras.
File:Thorax section 3.jpg|Sección do tórax, mostrando a situación da pleura

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Aparato respiratorio 
* Pneumoloxía
* Pleurite

### Ligazóns externas 
* Patoloxía pleural en Uninet .
* *The Pleura*  en *The Anatomy Lesson*, por Wesley Norman (Georgetown University) .
* *parietal pleura* en GPnotebook .
Eulogio Serdán

**Eulogio Serdán Aguirregaviria**, nado en Vitoria en 1853, e finado ibídem en 1929, foi un xornalista, escritor, académico e político vasco.

## Biografía 
Nado en Vitoria, provincia de Áraba, en 1853, foi alcalde da cidade entre os anos 1910 e 1912. Comezou os seus estudos de Filosofía e Letras en Madrid aínda que os abandonou para alistarse en 1872 no exército carlista, alcanzando o grao de capitán. Ó finalizar a Segunda Guerra Carlista en 1876 exiliouse en Francia, retornando a Vitoria en 1877. Ademais de alcalde, foi catedrático de instituto, cronista de Áraba e Vitoria, correspondente da Real Academia da Lingua e da Real Academia da Historia, así como comisionado pola Sociedade de Estudos Vascos para preparar a Exposición sobre Guerras Civís prohibida por Miguel Primo de Rivera. Ideoloxicamente realizou un tránsito dende o carlismo cara ó liberalismo, ó cal se adscribiu a comezos do século XX. Entre os seus libros atópanse: *Rincones de la historia de Álava* (1914-1924) con 4 volumes e *Vitoria.* *El libro de la ciudad* (1927) con 2 volumes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Eduardo José (1996).
Carlos Solchaga

**Carlos Solchaga Catalán**, nado en Tafalla o 28 de maio de 1944, é un economista, político español e ex-dirixente do Partido Socialista de Navarra e do Partido Socialista Obrero Español. Foi ministro de Economía de España.

## Traxectoria 
Carlos Solchaga naceu na localidade navarra de Tafalla en 1944. Gradouse en Economía e Negocios pola Universidade Complutense de Madrid en 1966. Logrou un máster polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1971. Foi o xerente de estudos económicos e conselleiro do Banco de Vizcaya dende 1976 até 1979. En decembro de 1982, foi nomeado Ministro de Industria e Enerxía, cargo dende o que impulsou o programa neoliberal de reconversión industrial, cunha considerable conflitividade laboral nos sectores afectados, especialmente o naval. En 1985, pasou a ocupar o Ministerio de Economía e Facenda de España, no que permaneceu até 1993.

En agosto de 1991, foi elixido presidente do Comité Interino (órgano executivo) do Fondo Monetario Internacional (FMI). e foi sucedido polo Ministro de Economía de Bélxica, Philippe Maystadt. Tras as eleccións Xerais de 1993, foi elixido Portavoz do Grupo Socialista do Congreso dos Deputados. Mantivo fortes tensións coa facción "guerrista" do PSOE. En 1996 deixou a política activa pero non a vida pública.

A continuación dedicouse a traballar para o sector privado. Dende 1991, Solchaga ocupa diversos cargos como conselleiro e consultor externo de grandes corporacións sendo o secretario da Fundación Euroamérica ademais de estar vinculado a diferentes organismos culturais, como o Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía, de cuxo Padroado foi nomeado vicepresidente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada de na Enciclopedia Dixital Ilustrada do País Vasco "Auñamendi"
* Columnas de opinión económicas en Cincodias
Iñaki Txueka

**Iñaki Txueka Isasti**, nado en Getaria, Guipúscoa o 10 de setembro de 1953, é un empresario vitivinícola e político nacionalista vasco. É deputado do Congreso dende o ano 2000.

## Traxectoria 
Iñaki Txueka naceu na localidade costeira de Getaria en 1953 no seo dunha familia dedicada á produción de chacolí. Deixou de estudar a carreira de química, para poder dedicarse ós negocios familiares. Como empresario vitivinícola codirixe xunto cos seus irmáns a adega familiar *Txomin Etxaniz*, que é considerada unha das adegas máis importantes de Getaria; posúe dúas adegas, 24 hectáreas de viñedo propio e produce preto de 300.000 litros de chacolí ao ano. Iñaki Txueka é tamén o actual presidente da *Denominación de Origen Txakoli de Guetaria*.

### Carreira política 
Militante do Partido Nacionalista Vasco. Comezou a súa carreira política como concelleiro no concello de Getaria (1986-1990).

En 1991, foi nomeado Director de Industrias Agrarias do Goberno Vasco. Deixou o cargo ese mesmo ano, en 1991 ó gañar o PNV as eleccións forais en Guipúscoa e entrar dentro do gabinete do novo Deputado Xeral de Guipúscoa, Eli Galdós, como Deputado de Agricultura e Voceiro do Goberno Foral.

En 1995, no gabinete de Román Sudupe repite como Deputado Foral de Agricultura e Medio Ambiente. En 1999 abandonou a política activa para dedicarse ós negocios familiares.

Novamente, nas Eleccións Xerais de 2000, ocupou o segundo lugar na lista do seu partido por Guipúscoa e resultou elixido como Deputado do Congreso. Nas Eleccións Xerais de 2004 saíu reelixido.
Carlos Totorika

**Carlos Totorika Izaguirre**, tamén **Carlos Totorika Izagirre**, nado en Ermua en 1956, é un político socialista vasco, cuxo ámbito de actuación é a súa localidade natal e a comunidade autónoma do País Vasco.

## Traxectoria 
Naceu en Ermua en 1956. O seu pai era carpinteiro e a súa nai rexentaba un pequeno comercio. Estudou o Bacharelato en Éibar, e licenciouse en Ciencias Económicas na Universidade de Bilbao, pasando a traballar na caixa de aforros Bilbao Bizkaia Kutxa de Ermua, onde chegou a ser director de devandita oficina.

### Traxectoria política 
Foi militante carlista até 1976. Dende 1991 até a actualidade é alcalde da súa cidade natal polo PSE-EE, partido ó que se afiliou en 1974. Tamén foi parlamentario vasco, en substitución de Rosa Díez dende outubro de 1999 até maio de 2001. En 2002, tras a dimisión de Nicolás Redondo Terreros, foi candidato á Secretaria Xeral do PSE, en competencia con Gemma Zabaleta e Patxi López, sendo elixido finalmente este último (López obtivo un 57% fronte ó 37% de Totorika). Naquel momento considerouse que Totorika era o candidato dos sectores próximos ó dimitido Redondo Terreros. É secretario xeral do PSE de Ermua.

Ademais, foi un dos fundadores da asociación cívica Foro de Ermua, cuxos obxectivos son o apoio ás vítimas do terrorismo e o rexeitamento ó terrorismo no País Vasco e a defensa da liberdade constitucional. Está asociación foi fundada o 13 de febreiro de 1998 tras o asasinato do concelleiro do Partido Popular de Ermua Miguel Ángel Blanco por parte da banda terrorista ETA, sendo Carlos Totorika alcalde naquel momento da localidade. Debido á súa militancia no PSE-EE está ameazado por ETA e pola súa contorna, tendo que levar escolta. Tamén foi galardoado coa Orde do Mérito Constitucional.

Está casado e ten dúas fillas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Concello de Ermua
José María Benegas

**José María Benegas Haddad**, coñecido como **«Txiki» Benegas**, nado en Caracas o 25 de xullo de 1948 e finado en Madrid o 25 de agosto de 2015, foi un político e avogado español. Membro do Partido Socialista de Euskadi integrado no Partido Socialista Obrero Español. Licenciado en Dereito, foi deputado no Congreso dos Deputados desde 1977, obtendo a última vez o escano en 2011 por Biscaia.

Foi membro da Comisión Executiva Federal do PSOE como secretario de Organización e como vogal, sendo chave a súa participación no Congreso de Suresnes para a elección de Felipe González como líder da organización. Foi importante a súa achega no debate do proxecto da Constitución de 1978 e do Estatuto de Guernica de 1979.

## Traxectoria 
Naceu en Venezuela, fillo de pai vasco (o avogado donostiarra José María Benegas Echeverría, militante do Partido Nacionalista Vasco e exiliado en Venezuela por mor da Guerra civil) e de nai venezolana de orixe libanesa e xudía, Doris Haddad. A súa irmá Doris Benegas (1951-2016) foi unha política nacionalista castelá e presidenta do partido Izquierda Castellana. Presentouse ás eleccións europeas de 2009 como número dous da candidatura Iniciativa Internacionalista, que encabezou Alfonso Sastre.

Estaba casado con Maite Urabayen, coa que tivo dous fillos, Teresa e Pablo Benegas (1976), este último integrante do grupo musical español La Oreja de Van Gogh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha  no Congreso dos Deputados.
* Ficha no Parlamento Vasco.
* Pacto de Ajuria Enea.
Alberto Unamunzaga

**Alberto Unamunzaga Osoro**, nado en Éibar, Guipúscoa, o 5 de decembro de 1975, é un político vasco de ideoloxía nacionalista vasca. Membro de Eusko Alkartasuna, foi senador nas Cortes Xerais durante a X lexislatura.

## Biografía 
Natural da localidade de Éibar onde naceu en 1975, Alberto Unamunzaga está licenciado en Ciencias Políticas e Socioloxía pola Universidade de Deusto. A súa carreira política iniciouse en 1998 cando se afiliou a Eusko Alkartasuna (EA).

Ocupou cargos internos no seu partido político, sendo secretario de política institucional da Executiva Nacional entre 2003 e 2007 e presidente da Asemblea Nacional entre 2008 e 2011.

Entre xuño de 2009 e maio de 2011 traballou como asesor do grupo municipal de Eusko Alkartasuna no Concello de San Sebastián. Tras as eleccións municipais e forais de maio de 2011 pasou a ocupar un posto de designación directa (funcionario interino) como secretario da Presidencia das Xuntas Xerais de Guipúscoa. Cando foi elixido senador cesou deste posto por incompatibilidade co seu novo cargo.

Nas eleccións de 2011 foi elixido senador por Guipúscoa, como parte da coalición Amaiur, que agrupaba ao seu partido político xunto con Aralar, Alternatiba e independentes afíns á esquerda abertzale. Dentro do Senado ocupou o cargo de Voceiro do Grupo Mixto, que é rotatorio entre as diferentes formacións que integran devandito grupo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Blog de Alberto Unamunzaga
Estimulación das mamilas

[miniatura|Unha ilustración dunha muller estimulando oralmente as [mamilas da súa parella sexual.]]
A **estimulación das mamilas** é unha práctica sexual humana. Normalmente, consiste en que unha persoa estimula oralmente as mamilas doutra persoa. Quen estimula pode lamber, chupar ou morder as mamilas da outra persoa. Tal práctica pode ser realizada por calquera persoa de calquera sexo ou xénero. A estimulación oral das mamilas pode ser considerada unha forma de preliminares. Algunhas mulleres poden experimentar o orgasmo mamario sen outras formas de estimulación sexual.

A estimulación das mamilas promove a secreción da hormona oxitocina, que é coñecido por aumentar a conexión dos pares, aumentar a confianza, diminuír a ansiedade e estimular o comportamento materno.

## Notas
Ana Urchueguía

**Ana María Urchueguía Asensio**, nada en Donostia o 9 de outubro de 1952, é unha política vasca de ideoloxía socialdemócrata. Foi a primeira Alcaldesa de Lasarte-Oria tras a súa constitución como concello independente en 1986 Durante tres lexislaturas foi xunteira nas Xuntas Xerais de Guipúscoa. Foi senadora durante a V Lexislatura. Tamén foi Delegada do País Vasco en Chile e o Perú de 2010 a 2013.

## Traxectoria política 
Con 27 anos, ocupou o seu primeiro cargo institucional como concelleira no concello de Hernani nas primeiras eleccións municipais democráticas, naquela época, gran parte do actual concello de Lasarte-Oria pertencía ó termo municipal de Hernani.

O 31 de xaneiro de 1986, as Xuntas Xerais de Guipúscoa aprobaron constituír o municipio de Lasarte-Oria, segregando parte dos termos municipais de Hernani, Andoain e Urnieta. A Deputación Foral de Guipúscoa nomeou unha comisión encabezada por Ana Urchueguía para que gobernase o novo municipio até as seguintes eleccións municipais. Finalmente a política socialista gobernou durante 24 anos despois de gañar seis eleccións seguidas.

Durante a súa traxectoria como alcaldesa sufriu de preto a violencia de ETA, especialmente cando o seu compañeiro de partido e primeiro tenente alcalde Froilán Elespe foi asasinado pola banda armada o 21 de marzo de 2001.

No 2010, renunciou ó seu cargo de alcaldesa ó ser nomeada Delegada do País Vasco en Chile e Perú, cargo do que cesou en 2013 tras ser desaloxado o seu partido, o PSE, do Goberno Vasco.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Ficha no Senado
Trío Mandili

**Trío Mandili** (en xeorxiano: ტრიო მანდილი, «trío pano») é un grupo musical xeorxiano que forman tres rapazas: Anna Chincharauli, Tatuli Mgeladze e Shorena Tsikarauli. Tornáronse populares en Xeorxia debido a un vídeo de música no cal interpretan unha canción folk xeorxiana. Este vídeo en YouTube obtivo máis de catro millóns de vistas.

## Discografía 
* 2015: *With Love *(Trío Mandili)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Trío Mandili - Apareka en YouTube
Rogelio Martínez Garzón

**Rogelio Martínez Garzón**, nado en Marín en 1857 e finado en Tanti (provincia de Córdoba) o 20 de abril de 1912, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Martínez Touza e Rosa Garzón. En 1876, con 21 anos, emigrou a Arxentina xunto co seu irmán Heriberto, onde tiñan algúns familiares. En 1881 casou con Isabel Berrotarán. En Córdoba traballou nun comercio, e chegou a converterse en socio do propietario, participando despois noutras sociedades. Na década de 1890 foi vicecónsul honorario de España.

Encabezou o núcleo de comerciantes que o 5 de setembro de 1900 fundaron a Bolsa de Comercio de Córdoba. Paralelamente, iniciou a súa actividade política no Concello de Córdoba; sendo concelleiro durante varios períodos en representación do Partido Autonomista Nacional.

A Bolsa de Comercio apoiaba a unha facción do partido (á que pertencía Martínez) que discrepou co aumento dos impostos municipais. Finalmente constituíuse a alianza denominada Comité del Comercio. En 1908 o Comité del Comercio denunciou fraude nas eleccións para intendente, nomeándose unha Comisión Administradora, que presidiu. Nos novos comicios, realizados o 3 de xaneiro de 1909, venceu a lista do seu partido, que Martínez encabezaba.

Presidiu o Concejo Deliberante de la Ciudad de Córdoba en 1911, adheríndose despois á facción *principista* do radicalismo, que formou a Unión Autonómica Cívica Radical. Foi senador provincial polo departamento San Alberto en representación de dito partido. En consecuencia, foi expulsado da UCR.

Foi pai de Enrique Martínez Berrotarán, gobernador da provincia de Córdoba e vicepresidente da Arxentina (1928-1930).

Un barrio da cidade de Córdoba leva o seu nome.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Elencos políticos argentinos* .
* *Historia de la Bolsa de Comercio de Córdoba 1900-1975*, C. Luque Colombres, 1975.
* *Grupos sociales dominantes*, G. Beato, 1993.
* *Cahiers des Amériques latines, N° 51-53*, Institut des hautes études de l’Amérique latine, 2006.
HMS Queen Elizabeth (R08)

O **HMS Queen Elizabeth (R08)**, nomeado así en honor á raíña Isabel II do Reino Unido, é un portaavións de grandes dimensións construído para a Royal Navy. Foi botado o 4 de xullo de 2014 e está previsto que se encargará oficialmente en maio de 2017, con capacidade operativa inicial a partir do ano 2020. O seu primeiro oficial ao mando é Sir Commodore Jerry Kyd, o ex capitán do HMS Ark Royal e o HMS Illustrious.

O *Queen Elizabeth* ten un tamaño parecido ao estadounidense USS Nimitz (CVN-68) e despraza ao redor de 65&nbsp;000 toneladas, o triplo que os clase Invincible. Unha das novidades aeronáuticas desta clase será que non portará Harriers, se non os F35B.

O fogar destes buques aínda é incerto: pode ser HMNB Portsmouth ou HMNB Devon. A serie componse de dúas unides, o HMS Prince of Wales (R09) estase a construír.

## Notas
Noto (insectos)

Nos insectos, co termo **noto**, ou ***notum*** desígnase a rexión dorsal ou tergo de cada un dos segmentos do tórax destes animais, e tamén a cada un dos terxitos (escleritos dorsais) do tórax.

## Etimoloxía 
O termo é unha adaptación do latín científico *notum*, substantivo neutro derivado do verbo *noto* "sinalar", "marcar", "facer un sinal", que é un frecuentativo de *nosco, noscis, novi, notŭm, noscĕre*, "coñecer".

Cómpre non confundir con **noto**, "do sur", "vento do sur", derivado do latín *Notus, -i*, "vento do sur", nin co prefixo **noto-**, tirado do grego antigo νῶτος *nōtos* "costas", "lombo" (empregado na construción dalgúns termos científicos, como notofagáceas e notocorda respectivamente).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Tergo
* Tórax (artrópodos)
Tergo

[miniatura|dereita|Terxitos (cos *paranota* laterais) dun [miriápodo.]]
O **tergo** é a parte dorsal do exoesqueleto de cada unha das rexións do corpo dos artrópodos que seguen á cabeza. Nelas, a cutícula está endurecida e forma un esclerito. Así, por exemplo, nun segmento torácico, o tergo dos insectos pode dividirse nun noto anterior e un escutelo posterior. As expansións laterais dun terxito coñécense como *paranota* ou *carinae*.

O seu extremo anterior chámase 'base' e o seu bordo posterior, 'ápice' ou 'marxe'. A porción ventral dun segmento denomínase esterno.

## Etimoloxía 
O termo zoolóxico deriva do latín , "costas" (do home); "costas", "dorso" (dun animal). En latín científico empréganse a forma *tergum*, co plural *terga*.

## Galería de imaxes 
## Notas
Campionato do Mundo de Ciclismo en Ruta de 2016

O **LXXXIII** **Campionato Mundial de Ciclismo en Ruta** realizouse en Doha (Catar) entre o 9 e o 16 de outubro de 2016, baixo a organización da Unión Ciclista Internacional (UCI) e a Unión Ciclista de Catar.

O campionato constou de carreiras nas especialidades de ruta e contra o reloxo, nas divisións elite masculino, elite feminino e masculino sub-23; as probas de contra o reloxo elite disputáronse individualmente e por equipos. En total outorgáronse oito títulos de campión mundial.

## Percorrido 
Anunciada en febreiro de 2015, a ruta dos homes elite estivo conformada por un circuíto plano de 151&nbsp;km a través do deserto, onde a calor, o vento e os remuíños de po foron a maior dificultade para os ciclistas. Na parte final, os ciclistas deron sete voltas por un circuíto de 15,3&nbsp;km polos arredores da cidade de Doha (incluíndo unha sección de 1,2&nbsp;km de empedrado pola moderna zona da Perla de Qatar), para completar un percorrido de 257,5&nbsp;km.

## Programa 
Todas as probas remataron no  arquipélago artificial da Perla de Qatar da cidade de Doha.

## Resultados 
### Masculino
*Contra o reloxo individual

*Contra o reloxo por equipos

* Ruta

### Feminino 
* Contra o reloxo individual

* Contra o reloxo por equipos

* Ruta

### Sub-23 
* Contra o reloxo individual

* Ruta

## Notas
Tórax (artrópodos)

[miniatura|Vista lateral do tórax dun [dípteros|díptero.]]
miniatura|Vista dorsal do tórax dun díptero.
O **tórax** (do grego antigo "θώραξ" *thórax*, "coiraza") dos artrópodos é o tagma ou rexión do corpo situado entre o céfalon (cabeza) e o abdome.

O termo aplícase a crustáceos e insectos, a pesar de que non son tagmas homólogos. Con frecuencia, a cabeza e o tórax fusiónanse parcial ou totalmente para formaren o cefalotórax, como ocorre en moitos crustáceos e quelicerados; nestes últimos, o termo apropiado para designalo é prosoma.

Os miriápodos teñen o corpo dividido en cabeza e tronco, de modo que non teñen tórax diferenciado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Borror, D. J.; DeLong, D. M. e Triplehorn, C. A. (1976): *An introduction to the study of insects*, 4ª ed. Nova York e Chicago: Holt, Rinehart and Winston. ISBN 0-03-088406-3.
* Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Coruña: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1.

### Outros artigos 
* Tagma
Referendo de independencia de Azerbaidján de 1991

O **referendo de independencia de Azerbaidján de 1991** celebrouse o 29 de decembro tres días despois da disolución da Unión Soviética, no que votou o 95,3% do censo electoral (3&nbsp;936&nbsp;174 electores inscritos), cunha alta participación para a época. Dos 3&nbsp;751&nbsp;174 votos emitidos, 3&nbsp;735&nbsp;398 foron a prol (o 99,8%), 9&nbsp;068 (o 0,2%) en contra e 6&nbsp;708 en branco. Foi aprovado por 99,89% dos electores. 99.5% dos electores votaron a favor da independencia, cunha participación de 95.3%.

## Resultados
## Notas
Legend (filme de 1985)

***Legend*** é un filme estadounidense dirixido por Ridley Scott que se estreou no ano 1985. Está protagonizado por Tom Cruise, Mia Sara, Tim Curry, David Bennent, Alice Playten, Billy Barty, Cork Hubbert e Annabelle Lanyon. É un conto de fantasía negra e ten sido descrito como un retorno ás fábulas orixinais, máis escuras, que se transmitían de xeito oral antes da expansión da lectura.

## Personaxes 
* Tom Cruise Jack
* Mia Sara como Princesa Lily
* Tim Curry como Escuridade
* David Bennent como Honeythorn Gump
* Alice Playten como Blix
* Billy Barty como Screwball
* Cork Hubbert como Brown Tom
* Peter O'Farrell como Pox
* Kiran Shah como Blunder
* Annabelle Lanyon como Oona
* Chris Lorch como Piecepypes
* Robert Picardo como Meg Mucklebones
* Tina Martin como Nell

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
British Midland International

**British Midland Airways Limited** (comercializada ao longo da súa historia con varios nomes como **British Midland**, **BMI British Midland**, **BMI** ou **British Midland International**) foi unha aeroliña británica coa súa sede en Donington Hall, preto do aeroporto de East Midlands. A compañía realizaba voos a destinos en Europa, Oriente Medio, África e Asia central dende a súa base operacional no Aeroporto de Londres-Heathrow, onde no seu momento de máxima actividade ocupaba o 11% dos *slots* de aterraxes e engalaxes e operaba ao redor de 2.000 voos por semana. BMI foi membro de Star Alliance dende o 1 de xullo de 2000 ata o 20 de abril de 2012.

Foi mercada a Lufthansa polo International Airlines Group (IAG) o 20 de abril do ano 2012 e fusionouse con British Airways o 27 de outubro dese ano. As súas subsidiarias Bmibaby e BMI Regional tamén foron mercadas, aínda que IAG non desexaba conservalas. BMI Regional foi vendida a Sector Aviation Holdings en maio de 2012 e contina operando, mentres que Bmibaby desapareceu en setembro dese ano.

British Midland Airways Limited tiña unha licenza operacional da Civil Aviation Authority (CAA) de tipo A, que lle permitía transportar pasaxeiros, carga e correo en avións con 20 ou máis asentos.

## Frota 
Despois da venda de BMI a IAG, a frota da aeroliña comezou a ser transferida a British Airways. Todos os avións foron transferidos e repintados coa librea de British Airways a excepción de dous Airbus A330 que volveron ao seus arrendadores. No seu apoxeo antes do inicio das transferencias de licenzas, a frota estaba formada polos seguintes avións rexistrados na Civil Aviation Authority:

## Notas
Julio Lazúrtegui

**Julio de Lazúrtegui González**, nado en Bilbao o 31 de xaneiro de 1859 e finado na mesma cidade o 4 de agosto de 1943, foi un industrial español do sector mineiro e metalúrxico.

## Traxectoria 
A comezo do século XX proxectou o desenvolvemento dun sector siderúrxico en torno a Ponferrada, entre a Meseta e Galicia, semellante ó biscaíño. Este proxecto foi publicitado en "Una nueva Vizcaya a crear en El Bierzo" (Bilbao, 1918).

Ten unha praza adicada no centro urbano do ensanche de Ponferrada, semellante á praza Moyúa de Bilbao, nomeada dende a súa creación como praza Julio Lazúrtegui.

Foi tamén o creador da Compañía Minera de Villaodrid, que explotou varias minas na contorna da Pontenova (Lugo) e construtora do ferrocarril mineiro Ribadeo-Vilaoudriz para o transporte de mineral ata o Porto Estreito (Ribadeo), que como tren para transporte de viaxeiros estivo en funcionamento ata 1965.

## Obra
**Practical guide to the port of Bilbao* (1882)
**Una excursión minero-metalúrgica a Escandinavia* (1898)
**Un modelo para España: (Cartas alemanas)* (1902)
**La Exposición Nacional de Artes é Industrias con una sección de productos ibero-americanos en Bilbao* (1906)
**Certamen del Trabajo, organizado por el Excmo. Ayuntamiento de Bilbao: Discurso leído en el acto de la clausura* (1907)
**Ensayo sobre la cuestión de los minerales de hierro ayer, hoy y mañana* (1910)
**El desarrollo de la metalurgia nacional ante la conflagración europea* (1914)
**Una nueva Vizcaya a crear en El Bierzo* (Bilbao, 1918)
**El libro español en América: informe que emite el Centro de la Unión Ibero Americana en Vizcaya sobre el comercio de libros en el extranjero particularmente en América y respecto á la creación, en Bilbao de la empresa "Ambos Mundos" editorial y de importación y exportación de librería* (1919)
**Estudios de Revista Nacional de Economía: Vizcaya y América* (1920)
**Informe y Memoria presentados a las Excmas. Diputaciones provinciales de Vizcaya, Guipúzcoa, Álava y Navarra* (1923)
**España ante el hemisferio de Occidente* (1924)
**La cuestión Mundial del hierro y el punto de vista Hispánico en particular* (1938)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* GARCÍA ALONSO, José María. "Julio Lazúrtegui, del descubrimiento del yacimiento "Wagner" a la publicación de "Una nueva Vizcaya a crear en El Bierzo": notas sobre un proceso de industrialización regional en la España de comienzos del siglo XX". En *Estudios Bercianos*, nº. 8 (1988), pp.&nbsp;13–41.
Luís Menéndez

Co nome de **Luís Menéndez** podemos referirnos a:

***Luís Menéndez Pidal**,  pintor e decorador español (1861-1932).
***Luís Menéndez Alonso**, escritor e bibliotecario español (1892-1937).
***Luís Menéndez Villalva**, xornalista e escritor galego (n. 1959).
Valentín Solagaistua

**Valentín Solagaistua Canales**, nado en Algorta, Getxo, en 1937 e finado en Getxo o 10 de maio de 2011, foi un político do País Vasco.

## Biografía 
Pertenceu a Euskadi Ta Askatasuna durante a ditadura franquista. Estivo encarcerado durante catro anos e logo partiu ó exilio, a Venezuela, onde entrou en contacto con históricos dirixentes de Acción Nacionalista Vasca, como Pello Irujo ou Gonzalo Nárdiz, a través dos cales entrou no partido, chegando a ser secretario xeral do mesmo.

Tras a morte de Franco volveu a España, sendo o secretario xeral da formación durante case cinco anos na Transición. En representación do seu partido formou parte dalgúns organismos unitarios da oposición antifranquista no País Vasco. Participou tamén nas conversacións de Chiberta entre todas as forzas do nacionalismo vasco, nas que ETA pretendía formar unha "fronte nacional" rupturista que boicotease as eleccións, que foi rexeitado por case todas as forzas políticas, incluída ANV. Como resultado das conversacións, formou parte da delegación de alcaldes que se entrevistou con Adolfo Suárez reclamando a amnistía.

Tras os malos resultados de ANV nas eleccións xerais de 1977, nas que Solagaistua foi candidato por Biscaia, ANV entrou en 1978 na Mesa de Alsasua xunto a outras formacións nacionalistas vascas de esquerda (ESB-PSV, HASI, LAIA), dando lugar á coalición Herri Batasuna (HB). Nas eleccións xerais de 1979, Solagaistua foi candidato de Herri Batasuna por Biscaia, sen obter escano.

No V Congreso de ANV, celebrado en xullo de 1979, chocaron as dúas correntes internas de ANV, a que era máis fiel ós principios tradicionais e históricos do partido e a partidaria de HASI e da Alternativa KAS. Soagaistua dimitiu do seu cargo tras sentirse ameazado, segundo explicou anos despois. Josu Aizpurua, afín ás teses da KAS, foi entón elixido secretario xeral do partido. Malia dimitir como secretario xeral, Solagaistua seguiu ocupando o seu posto como concelleiro en Getxo e como deputado foral na Deputación Foral de Biscaia, postos para os que fora elixido nas eleccións municipais e forais de 1979.

Posteriormente pasou ó Partido Comunista de Euskadi

No 2003, publicou o libro *Getxo, historia de sus gentes*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acción Nacionalista Vasca (ANV)
* Partido Socialista Vasco (ESB-PSV)
* Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI)
* Herri Batasuna (HB)
Etnónimo

Un **etnónimo**, (en grego *ethnos* ‘tribo’ + *onyma* ‘nome’) é o nome dun grupo étnico. Fálase dun exónimo cando o nome foi atribuído por outro grupo, ou dun autónimo se foi autoasignado. Por exemplo, o grupo étnico dominante en Alemaña é o dos xermanos, un exónimo levado ó galego dende o latín; os xermanos refírense a si mesmos co autónimo *deutsch*.

Cando un idioma evoluciona, os etnónimos que algunha vez foron aceptables poden chegar a ser ofensivos. Exemplos de  etnónimos difamatorios da historia son cretino (xentilicio de Creta), vándalo, bárbaro, san, fenicio, saami, *gringo*, *goyim*, chichimeca, popoluca, *payo* e filisteo.
José Germán Fernández

**José Germán Fernández**, nado en Ribadavia o 5 de febreiro de 1886 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Suboficial de Infantaría retirado do Exército pola Lei Azaña. Dirixente do Centro Republicano Federal de Izquierda Republicana do que foi nomeado secretario xeral en xaneiro de 1936. Logo do triunfo do Fronte Popular foi xestor do concello de Santiago de Compostela. Elixido primeiro tenente de alcalde, logo da dimisión de Ánxel Casal foi nomeado alcalde da cidade, cargo que ocupou ata o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e formou parte do Comité Executivo de Defensa da República presidido por Fernando Barcia Veiras. Foi detido pola Garda civil aos poucos días e encarcerado no Pazo de Raxoi. Xulgado en consello de guerra e acusado de traizón, foi condenado a morte. Foi executado no cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Teresa Sánchez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paz Cabo, Miguel (2020).  Ed. Alvarellos. *¡Viva la libertad! La silenciada historia del maestro Fernando Barcia en el Santiago de la Segunda República.* Santiago de Compostela. ISBN: 978-84-16460-73-1.
*
Fruko y sus Tesos

**Fruko y sus Tesos** é un grupo musical de salsa de Colombia, encabezado e dirixido polo mestre Julio Ernesto Estrada Rincón, coñecido como **Fruko**. Comezando con *Tesura* en 1969, o grupo gravou 42 álbums até o presente. O grupo acadou sona despois de que Joe Arroyo fose recrutado como cantante principal en 1973.

## Notas
Maluma

**Juan Luís Londoño Arias**, nado en Medellín o 28 de xaneiro de 1994, máis coñecido polo seu nome artístico **Maluma**, é un cantante e compositor colombiano.

## Traxectoria
Acadou a fama no seu país natal no 2011, con «Farandulera», e grazas a «Obsesión» e «La temperatura» (2013), empezou a ser amplamente recoñecido en América. O seu álbum debut, *Magia*, de 2012, tivo éxito comercial en Colombia, e un ano despois, Maluma foi nomeado ó Grammy Latino como mellor novo artista.
En 2015, lanzou o seu segundo traballo, *Pretty Boy, Dirty Boy*, que entrou no número un da listaxe principal de álbums latino de *Billboard*, e consta das cancións «El tiki», «Borró cassette» e «El perdedor». Maluma é considerado polos críticos especializados como un dos artistas de «música urbana de maior impacto» en Latinoamérica.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Magia* (2012)
* *Pretty Boy, Dirty Boy* (2015)
* *F.A.M.E* (2018)
* *11:11* (2019)

## Notas 
## Véxase tamén
A Torre, Orbazai, Lugo

**A Torre** é un lugar da parroquia de Orbazai, no concello de Lugo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 48 habitantes (22 homes e 26 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Orbazai 
### Parroquias de Lugo 
## Notas
Alitalia CityLiner

**Alitalia CityLiner S.p.A.** é a subsidiaria rexional de Alitalia. Opera voos de curto alcance punto a punto con factores de carga de pouca pasaxe, usando avións rexionais e leva pasaxeiros dende aeroportos menores ao principal centro de conexións de Alitalia no aeroporto de Roma–Fiumicino.

## Frota 
En agosto de 2016 a frota de Alitalia CityLiner estaba formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina da aeroliña
Galería de imaxes de Petín

**Galería de imaxes** do concello de Petín na provincia de Ourense.

## Petín 

Ficheiro:Casa concello Petín.jpg|Casa do concello.
Ficheiro:Situacion_Petín.PNG|Mapa coa localización do concello de Petín.
Ficheiro:Ponte romana de Petín, Galiza.jpg|Ponte da Cigarrosa.
Ficheiro:A_Rúa_de_Petín,_Galiza.jpg|A Rúa de Petín.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Petín
*Eleccións municipais en Petín
*Galería de imaxes da comarca de Valdeorras
The Wedding Date

***The Wedding Date*** é un filme estadounidense romántico dirixido por Clare Kilner que se estreou no 2005. Está protagonizado por Debra Messing, Dermot Mulroney e Amy Adams. Baséase na novela *Asking for Trouble* de Elizabeth Young, e conta a historia dunha muller solteira que contrata os servizos dun home para que se faga pasar polo seu mozo na voda da súa irmá.

## Personaxes 
* Debra Messing como Kat Ellis
* Dermot Mulroney como Nick Mercer
* Amy Adams como Amy Ellis
* Jeremy Sheffield como Jeffrey
* Jack Davenport como Edward Fletcher-Wooten
* Sarah Parish como TJ
* Peter Egan como Victor Ellis
* Holland Taylor como Bunny
* Jolyon James como Woody
* C. Gerod Harris como Bike Messenger
* Martin Barrett como Adolescente
* Jay Simon como Auxiliar de voo
* Danielle Lewis como Muller fermosa
* Ivana Horvat como Smitten Girl
* Linda Dobell como Sonja

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Xavier Pardo

**Xavier Pardo Bedía**, nado en Santiago de Compostela o 1 de decembro de 1903, e finado na Coruña o 3 de xullo de 1969, foi un óptico, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Homenaxe a Otero Pedrayo polo seu ingreso na [RAG en 1929. De pé: César Otero, José Berguer, Pardo, Liste Mourenza, Abelaira, Salvador Mosteiro, Manuel Cabanillas, Calviño Domínguez e A. Villar Ponte. Sentados: Laureano Alonso, Eladio Rodríguez, Otero Pedrayo, Risco, Ángel del Castillo e Rafael González Villar.]]
Fillo do óptico santiagués Jaime Pardo Montes. Colaborou en *Nós* e foi correspondente de *Galicia* en Santiago de Compostela. En outubro de 1924 creou en Compostela a editora Libredón, que publicaba a revista mensual do mesmo nome na que aparecían novelas curtas en galego; a primeira foi a titulada *Mariña Andrade*, da autoría do propio Xavier Pardo. Ingresou o 18 de outubro de 1924 no Seminario de Estudos Galegos, onde leu o 28 de novembro do ano seguinte o traballo *As leendas da morte na Baixa Bretaña*, tradución de Anatole Le Braz, que xa publicara por entregas no periódico *Galicia*.

En 1926, Ano Xacobeo, foi canda a Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Lois Feixoo e Antón Sánchez desde Ourense a Santiago de Compostela como peregrinos. Froito desta ruta de catro días, escribiu o texto *No camiño de San-Yago*, publicado por capítulos na revista *A Nosa Terra* entre xullo de 1926 e abril de 1927.

A finais da década de 1920 instalouse na Coruña, onde abriu unha óptica. Durante o franquismo foi concelleiro da Coruña (1958) e deputado provincial (1964) vicepresidente da Deputación da Coruña, onde promoveu a adquisición do Sanatorio Psiquiátrico de Conxo pola institución.

## Obras 
* *Mariña Andrade*.

## Vida persoal 
Casou na Coruña con Ramona Murias Reigada en 1929.

## Recoñecementos 
A Deputación da Coruña concedeulle a Medalla de Prata da provincia a título póstumo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Discurso de Xabier Pardo Bedía para homenaxear a Luís Porteiro Garea
Júzcar, Málaga

**Júzcar** é un concello andaluz da provincia de Málaga. Limita ao norte con Ronda; ao leste, con Cartajima e Pujerra; ao sur con Estepona; e ao oeste con Jubrique, Faraján e Alpandeire.

Dista 25&nbsp;km de Ronda e 144&nbsp;km de Málaga. A localidade fíxose mundialmente famosa o 16 de xuño de 2011 pola estrea mundial dunha película dos Pitufos, as casas foron pintadas de azul.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 227 habitantes.

## Notas
## Véxase tamén
Xifosuros

A dos **xifosuros** (*Xiphosura*) é unha orde de quelicerados mariños da clase dos merostomados.

Antigamente clasificado como unha clase, este rango asígnase hoxe ao taxon dos merostomados (*Merostomata*), que inclúe a orde fósil dos euriptéridos (*Eurypterida*). Estes últimos parece que están máis cerca dos arácnidos que os merostomados actualmente vivos (os xifosuros).

A súa especie máis coñecida é *Limulus polyphemus* o chamado cangrexo de ferradura, aínda que son todas moi semellantes entre si.

Os xifosuros considéranse como *fósiles viventes* porque evolucionaron moi pouco nos seus máis de 475 millóns de anos de existencia (apareceron por primeira vez no rexistro fósil no ordovícico inferior).

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1802 polo entomólogo francés Pierre André Latreille, no volume primeiro da súa monumental obra *Histoire naturelle générale et particulière des crustacés et insectes*, publicada en 14 volumes entre 1802 e 1805. 
 
### Etimoloxía 
O nome *Xiphosura* está formado polos elementos do latín científico *xipho-* e *-ura*, tirados do grego antigo ξίφος *xíphos* 'espada' e οὐρά *ourá* 'cola', respectivamente; e coa desinencia *-a*, indicando substantivo neutro plural. Literalmente: 'os de cola en (forma de) espada'.

### Clasificación 
A orde dos xifosuros, segundo Lamsdell (2013)  e Fossilworks, subdivídese en dúas subordes, a dos belinurinos (*Bellinurina*), extinta, e a dos limulinos (*Limulina*), esta última a única con especies actuais, todas elas reunidas na familia dos limúlidos (*Limulidae*), que conta con tres xéneros e catro especies:
** '*Suborde *Limulina'''* 
*** Famiia *Limulidae*  
**** Xénero *Carcinoscorpius*  
***** *Carcinoscorpius rotundicauda* - Sueste Asiático.
**** Xénero *Limulus*
***** *Limulus polyphemus* - golfo de México e costa atlántica de Norteamérica.
**** Xénero *Tachypleus* 
***** *Tachypleus tridentatus* - Sueste e leste de Asia.
***** *Tachypleus gigas* - Sueste e leste de Asia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brusca, R. C. & G. J. Brusca (1990): *Invertebrates*. Sunderland, MA, USA: Sinauer Associates. Tradución ao castelán en 2005, por McGraw-Hill Interamericana de España, Madrid. ISBN 978-84-486-0246-8.
* Rupppert, E. E.; R. S. Fox & R. D. Barnes (2004): *Invertebrate Zoology*, 7ª ed. Stamford, Connecticut (EE.UU.): Brooks/Cole ISBN 0-03-025982-7.

### Outros artigos 
* Quelicerados
* Merostomados

### Ligazóns externas 
* *Xiphosura*  en Fossilworks. 
* *Xiphosura* no ITIS.
* *Xiphosura* na ADW.
* *Xiphosura'' na EOL.
* "It's not an Alien! Meet the Horseshoe Crab" Vídeo en Youtube 
* Atlantic horseshoe crab (*Limulus polyphemus*) Vídeo en Youtube.
China Airlines

**China Airlines (CAL)** (chinés: 中華航空; pinyin: Zhonghuá Hángkong) é a aeroliña nacional e a máis grande da república da China (Taiwán). A súa sede atópase no aeroporto Internacional de Taiwán Taoyuan e ten 11.154 empregados. China Airlines opera uns 1.400 voos semanais a 115 aeroportos de 114 cidades (incluídos códigos compartidos) de Asia, Europa, Norteamérica e Oceanía. A división de carga opera 91 voos semanais a 33 destinos. A aeroliña foi no 2013 a 21ª do mundo en termos de beneficios de pasaxeiros por quilómetro, e a 10ª por carga. China Airlines ten tres subsidiarias: Mandarin Airlines realiza voos a destinos domésticos de baixa demanda; China Airlines Cargo, membro de Skyteam Cargo, opera unha frota de cargueiros e xestiona a carga da compañía matriz; Tigerair Taiwan é unha aeroliña de baixo custo creada por China Airlines e o grupo singapuriano Tigerair Holdings.

## Frota 
En novembro de 2016 a frota da China Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña

## Notas
Música de cámara

[miniatura|[Frederico II de Prusia|Frederico II o Grande executando un concerto de frauta no seu Palacio de Sanssouci, por Adolph von Menzel.]]
**Música de cámara** é aquela composta para un reducido grupo de instrumentos no cal cada intérprete toca unha parte diferente, en contraposición á música orquestral. O nome fai alusión aos lugares nos que ensaiaban pequenos grupos de músicos durante a Idade Media e o Renacemento, pequenas habitacións chamadas cámaras, polo que a intimidade é outra das características deste tipo de música. Non se adoita incluír a música vocal, nin obras para un só instrumento.

Os músicos adoitan disporse de xeito que poidan mirarse entre si, para unha mellor coordinación, dado que tampouco se precisa un director na maioría dos casos. O número de instrumentos pode variar entre dous e non máis de vinte.

O poeta alemán Goethe describiu a música de cámara (en concreto os cuartetos de corda) como "catro persoas racionais conversando", en referencia á forma en que un instrumento presenta unha melodía ou motivo, que é respondido con motivos similares polo resto de instrumentos, outra das características das obras camerísticas.

A maioría dos modernos auditorios contan con espazos específicos para concertos de música de cámara, máis reducidos que a sala principal, adicada ás grandes orquestras e espectáculos doutra índole.

## Historia
O auxe da música instrumental xorde no Renacemento, á medida que a música culta sae do ámbito exclusivamente aristocrático e comeza a interesar a unha burguesía en crecemento. A época barroca caracterízase pola aparición dun novo instrumento, o violín, así como a nova forma da sonata; os compositores máis destacados son Corelli, Telemann e Bach. O período clásico caracterizouse novamente polo desenvolvemento doutro instrumento que adquire protagonismo, o pianoforte, precursor do actual piano, ademais de polos cuartetos de corda (dous violíns, viola e violoncello). Destacan as obras camerísticas de Haydn, Mozart ou Beethoven. A música de cámara sofre certo esquecemento durante o romanticismo, para volver rexurdir no século XX con compositores como Schönberg, Shostakovich ou Stravisnkii.

## Agrupacións
Esta é unha lista parcial das agrupacions ou "ensambles" máis comúns na música de cámara.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cancillós

O topónimo **Cancillós** pode referirse a:

;En Galiza
***Cancillós**, lugar da parroquia de Cereixedo, no concello de Cervantes;
***Cancillós**, lugar da parroquia de Arnuíde, no concello de Vilar de Barrio.
Candai

Como topónimo **Candai** pode referirse a:

;En Galiza
***Candai**, parroquia do concello de Outeiro de Rei;
****Candai de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Candai de Arriba**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Candaira**, lugar da parroquia de Rebordaos, no concello do Saviñao.
Xosé Lois Vila Fariña

**Xosé Lois Vila Fariña**, nado en Serantes (Baión, Vilanova de Arousa) o 21 de abril de 1954, é un historiador autodidacta galego, cronista oficial de Vilanova de Arousa.

## Obra 
Entre outros, é autor dos seguintes textos:
* *Guía histórica del Monte Lobeira*, 1997. Deputación de Pontevedra. ISBN 84-89690-18-9.
* *Lóstregos e tebras*. Ediciones Cardeñoso, 2007. ISBN 978-84-8190-514-4.
* *Historia municipal de Vilanova de Arousa, 1835-1945*, 2007. Deputación de Pontevedra. ISBN 978-84-8457-294-7.
* *Aforismos de Ulisis*. Ediciones Cardeñoso, 2008. ISBN 978-84-8190-553-3.
* *O falar da nosa aldea: voces e xiros do falar nas xentes de Baión*. Ediciones Cardeñoso, 2008. ISBN 978-84-8190-557-1.
* *Historia da parroquia de San Fins de Solobeira*. Ediciones Cardeñoso, 2008. ISBN 978-84-8190-552-6.
* *Theatralia*. Ediciones Cardeñoso, 2008. ISBN 978-84-8190-556-4.
* *Memoria histórica de la parroquia de Baión*. Ediciones Cardeñoso, 2009. ISBN 978-84-8190-586-1.
* *Cristóbal Colón y Galicia*. Ediciones Cardeñoso, 2009. ISBN 978-84-8190-569-4.
* *A orixe histórica do viño Albariño*. Ediciones Cardeñoso, 2009. ISBN 978-84-8190-585-4.
* *Ditos da lareira*. Ediciones Cardeñoso, 2010. ISBN 978-84-8190-595-3.
* *Domingo Fontenla Nogueira, el "trotamundos español"*. Ediciones Cardeñoso, 2011. ISBN 978-84-8190-639-4. 
* *El valor de una mujer: Julia Becerra Malvar* (con Benito Leiro Conde), 2011. ISBN 978-84-8190-657-8.
* *Na fonte da meiga*. Ediciones Cardeñoso, 2012. ISBN 978-84-8190-694-3.
* *O Noso Pobo (1982-1985)*. Ediciones Cardeñoso, 2012, ISBN 978-84-8190-704-9.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* «Xosé Lois Vila Fariña, "Ulisis Figueroa"» 4/2/2012.
Candán

O topónimo **Candán** pode referirse a:

;En Galiza
***A Candán**, lugar da parroquia de Rubiós, no concello das Neves;
***O Candán**, lugar da parroquia de Luneda, no concello da Cañiza;
***O Candán**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Manuel Candán Rey**, sindicalista e político galego.

;Serra de Galiza
***Serra do Candán**, nos concellos de Forcarei, Lalín, Silleda, Beariz e O Irixo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Candá**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda;
***O Candón**, lugar da parroquia de Taboexa, no concello das Neves.
Candás

O topónimo **Candás** pode referirse a:

;En Galiza
***Candás**, parroquia do concello de Rairiz de Veiga;
****Candás**, lugar de dita parroquia;
***Os Candás**, lugar da parroquia de Fomiñá, no concello da Pastoriza.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Candás**, parroquia do concello de Carreño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Candá**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda;
***Candís**, lugar da parroquia de Millarouso e Santurxo, no concello do Barco de Valdeorras.