Porin Ässät

O **Porin Ässät**, ou simplemente **Ässät**, é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Pori (Finlandia). Actualmente compite na SM-liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés, competición que gañou en tres ocasións (1971, 1978 e 2013), se ben só o segundo título foi coa actual denominación. Xoga os seus partidos como local no Isomäki Areena, un pavillón con capacidade para 6.350 espectadores.

## Historia 
### Antecedentes 
[miniatura|Camisola do [RU-38 (hóckey sobre xeo)|RU-38 no Museo finlandés do hóckey sobre xeo.]]
[miniatura|O xogador dos Karhut [Erkki Harju (esquerda) e o xogador do Ilves Jarmo Wasama (dereita).]]
A principios da década de 1960 dous equipos da cidade de Pori uníronse á SM-sarja, o RU-38 e os Porin Karhut. Axiña ambos equipos situáronse nos primeiros postos da liga ee conseguiron éxitos. Os Karhut gañaron a liga en 1965 e RU-38 dous anos despois, en 1967. Había unha forte competencia entre os dous equipos, tanto no xeo como fora del. A cidade estaba dividida entre os seareiros dos Karhut e do RU-38, se ben os Karhut eran máis populares porque a xente considerábaos o club da cidade. Por outra banda, o RU-38 era considerado un club da fábrica Rosenlew, financiado pola empresa, mais contaba cos seus propios seareiros. As relacións entre ambos clubs non eran moi boas.

Aínda que o RU-38 gañou o campionato finés en 1967, a compañía Rosenlew considerou seriamente abandonar as actividades deportivas, xa que Rosenlew sentía que o hóckey non lle achegaba publicidade positiva abondo, senón o contrario. Os dirixentes dos Karhut e o RU-38 negociaron a unificación de ambos clubs durante a primavera e os inicios do verán dun xeito tan secreto que mesmo os integrantes dos equipos non se decataron das negociacións da fusión. O problema para os Karhut era a recesión económica, xa que o club investira na adquisición de xogadores para loitar pola SM-sarja e conseguir o dominio no hóckey local. Os ingresos non foron suficientes para cubrir os gastos, especialmente despois de que algúns seareiros se cambiaran a club de Rosenlew.

Cando Rosenlew abandonou o club deportivo, suxeriuse que o RU-38 simplemente se fusionara cos Karhut, o que non foi cuestionado por parte de Rosenlew. O club precisaba dun novo nome. Cando finalmente se chegou a un acordo, Rosenlew fíxose cargo de boa parte da débeda dos Karhut e prometeu axudar financeiramente o novo club durante os seus primeiros anos. O novo club chamouse Porin Ässät. O nacemento do novo club anunciouse en 1967. Vilho Santala, que actuou como negociador na unión dos dous equipos e foi elixido primeiro presidente do novo club, foi quen lle deu o nome ao equipo. O logotipo do equipo foi deseñado por Vesa Antikainen, mentres que a cor elixida para representalo foi o vermello, que quedaba ben co negro e o branco do logotipo.

### Primeiras tempadas (1967–1970) 
Os primeiros días dos Ässät logo da fusión non foron tranquilos. Mover os xogadores dos Karhut e o RU-38 ao mesmo equipo non foi posible sen que os directivos de ambos os clubs se reuniran para arrefriar a atmosfera acalorada. A fusión dos dous clubs máis importantes produciu entre os seareiros de Pori a expectativa de que se instalara un superequipo na cidade The early days of Ässät did not go smoothly after the merger. Moving Karhut, o que non chegou a producirse, xa que varios xogadores de nivel de equipo nacional procurou un novo equipo. Os xogadores que marcharon foron principalmente os pertencentes ao daquela vixente campión finlandés, o RU-38, polo que o primeiro equipo dos Ässät estaba integrado principalmente pr xogadores dos Karhut.
[miniatura|Ässät e [Savonlinnan Pallokerho|SaPKo na final Suomen Cup de 1967. Ässät venceu a SaPKo 7–0 para facerse co seu primeiro título.]]
Os primeiros partidos dos Ässät no outono de 1967 foron be e mesmo antes de iniciar a SM-sarja chegou o primeiro título do club tras proclamouse campión da Suomen Cup logo de impoñerse na final ao SaPKo de Savonlinna por sete goles a cero. Ademais, grazas ao campionato de RU-38 na tempada precedente, os Ässät xogaron a edición de 1968 da Copa de Europa, na que a pesar de gañar as dúas primeiras roldas caeu fronte o SC Dynamo Berlin nos cuartos de final.

Na súa primeira tempada na SM-sarja, a 1967–68, os Ässät dirixidos por Rauli Virtanen finalizaron na cuarta posición. O novo club non recibiu o apoio incondicional da xente de Pori, xa que a asistencia aos seus partidos como local diminuíu un pouco. A audiencia total na súa primeira tempada foi de 10&nbsp;000 espectadores menos que a derradeira tempada dos Karhut. Na segunda tempada dos Ässät as cifras de asistencia comezaron a aumentar, chegando ao mesmo nivel que tiveran os Karhut. Lasse Heikkilä, o antigo adestrador dos Karhut, converteuse no adestrador do equipo na súa segunda tempada e permaneceu no cargo ata 1974, e posteriormente entre 1976 e 1981. Na tempada 1968–69 Ässät finalizou de novo na cuarta posición. Para a seguinte tempada, a 1969–70, os Ässät sufriron dúas importantes baixas cando Veli-Pekka Ketola e Alpo Suhonen marcharon aos Jokerit de Helsinqui durante un ano, o equipo acabou notando a perda e finalizou a liga na sexta posición.

### Primeiro campionato (1970–1971) 
[miniatura|Foto de equipo dos Ässät na [SM-sarja 1970–71|tempada 1970–71, cando o equipo conseguiu o seu primeiro campionato.]]
Na tempada 1970–71, os Ässät conseguiron un retorno de primeira clase cando Veli-Pekka Ketola regresou a Pori dende Helsinqui, onde xogara durante unha tempada nas filas dos Jokerit. Alpo Suhonen tamén regresou aos Ässät despois de Ketola. O regreso de Ketola ao seu club de orixe provocou un grande entusiasmo polo adestramento tamén noutros xogadores, e o adestrador Lasse Heikkilä levou o equipo nunha viaxe de adestramento a Moscova antes do inicio da tempada. A viaxe á Unión Soviética fixo comezar o adestramento moi cedo para os estándares da época, xa que non había xeo en Pori a principios de outono. Na tempada 1970–71 os Ässät finalizaron na terceira posición a liiga regular por detrás dos Jokerit e de HIFK. Nas series finais os Ässät perderon tan só un dos seus dez partidos e superaron os equipos da capital que estaban por diante. O equipo asegurou a medalla de ouro por unha diferenza de cinco puntos respecto dos Jokerit, que finalizaron segundos. O primeiro campionato chegou baixo o liderado do trío de atacantes formado por Erkki Väkiparta - Veli-Pekka Ketola - Tapio Koskinen. Outras liñas detrás do nº&nbsp;1 tamén puideron achegar ao equipo. Houbo tamén grandes nomes en defensa, como Antti Heikkilä e Pekka Rautakallio. Veli-pekka Ketola foi o máximo puntuador na SM-sarja durante a tempada 1970–71 con 42 puntos, dos cales 25 foron goles e 17 foron asistencias. O capitán dos Ässät durante a tempada foi Raimo Kilpiö. O primeiro porteiro dos Ässät foi Jorma Valtonen que played xogou todos os partidos da tempada e finalizou cun 92,2&nbsp;% de paradas.

### Segundo campionato (1977–78) 
A tempada 1977–78 superou de novo as expectativas de éxito cando Pekka Rautakallio e Veli-Pekka Ketola regresaron de América do Norte aos Ässät, que se uniron xogadores novos prometedores do club como Arto Javanainen, Kari Makkonen, Tapio Levo e Harry Nikander. Os ases finalizaron a liga regular na segunda posición por detrás de Tappara e derrotaron o TPS de Turku nas semifinais (3–2). As series finais fronte o Tappara non comezaron ben, xa que o equipo de Tampere impúxose no primeiro partido da serie en Tampere 8–0. Con todo, os Ässät gañaron o resto de partidos, e o club conseguiuu o seu segundo campionato Finlandés. O último partido disputado no Porin jäähalli (na actualidade denominado Isomäki Areena) tivo unha audiencia estimada de máis de 14&nbsp;000 persoas nas bancadas, aínda cando tan só se debería ter permitido a entrada a 8&nbsp;600 persoas na época. Houbo máis persoas nas bancadas de Pori que en ningún outro partido previo de hóckey sobre xeo celebrado en Finlandia. Nos primeiros anos da SM-liiga na segunda metade da década de 1970, os Ässät eran un dos equipos máis fortes da competición. O xogador máis importante do equipo foi o capitán, o centro Veli-Pekka Ketola, que regresara da WHA norteamericana. Ketola bateu o récord de puntos nos *play-offs* no momento.

### 2012–13: o campionato sorpresa 
miniatura|242px|Stephen Dixon coa camisola dos Ässät.
A tempada 2012–13 foi diferente para os Ässät. O equipo comezou forte a liga, mais co cambio de ano caeu por debaixo da liña dos *play-offs*. O equipo vendeu o seu centro número 1, Stephen Dixon, ao Lokomotiv Yaroslavl da Kontinental Hockey League (KHL). Ao final de xaneiro os Ässät comezaron a maior racha gañadora da spa historia, que só finalizou cunha derrota na prórroga fronte aos Kärpät de Oulu ao final da liga regular. Na clasificación ascendeu dende o posto 14 ata a cuarta posición. Nos cuartos de final, os Ässät derrotaron ao KalPa de Kuopio por 4–1 na serie disputada ao mellor de sete encontros. Nas semifinais fronte o JyP Ässät comezou cunha na prórroga cando Michael Ryan anotou o gol gañador no minuto 92:51. Os Ässät gañaron o segundo partido en Pori 2–0 e o terceiro en Jyväskylä (1–4). O JyP reduciu distancias coa súa vitoria a domicilio (1–2), mais o equipo de Pori gañou o quinto partido por 0-1 e clasificouse para as finais, onde se enfrontou ao Tappara. O equipo de Tampere gañou o primeiro partido da final por 2–1 logo de que Jukka Peltola marcara cinco segundos antes de que finalizara o tempo regulamentario. No segundo partido das finais, disputado en Pori, os Ässät impuxéronse por 5–1, mentres que no terceiro, Tappara foi mellor cun resultado de 3-2, e o gol gañador foi anotado por Niclas Lucenius tan só un segundo antes de finalizar o tempo regulamentario. Ässät gañou o cuarto partido 4–0 no seu estadio. No quinto partido das finais, os Ässät conseguiron a vitoria a domicilio por 2-1. Veli-Matti Savinainen anotou o gol gañador logo dun pase de Ville Uusitalo na terceira prórroga no minuto 108:59. O partido foi o máis longo dunhas finais na historia da SM-liiga, e o terceiro máis longo en todos os *play-offs*. Finalmente os Ässät gañaron o campionato finlandés logo de derrotar o Tappara no sexto partido por 3–2 cun gol de Jyri Marttinen, finalizando a serie cun resultado de 4–2 e conseguindo o seu primeiro título dende 1978. Viuse un auténtico cambio xeracional despois do partido, cando o capitán do equipo campión de 1978, Veli-Pekka Ketola, saltou ao xeo para entregar a Kanada-malja ao capitán Ville Uusitalo.

O nome completo da compañía que xestiona o club na actualidade é *HC Ässät Pori Oy*.

## Identidade do equipo 
### Logotipo 
O logotipo principal dos Ässät é unha pica (♠️) dentro dun anel negro. Foi deseñado por Vesa Antikainen e os Ässät o teñen empregado este dende 1967.

### Música 
[miniatura|A banda [Nuoret Vihaiset Miehet, autora do tema "Patasydän".]]
A canción de apoio das seareiras e seareiros de Ässät é "Patasydän" (en galego "Corazón de pica"), da banda de rock local Nuoret Vihaiset Miehet. En 2011 realizouse un vídeo no que participaron fans do equipo.

### Mascota 
A mascota dos Ässät dende 2017 é Rysty Mesikämmen. Rysty Mesikämmen é un oso pardo que leva un casco de hóckey sobre xeo e unha camisola dos Ässät co número 67.

## Pavillón 
thumb|A pista de xeo de Isomäki en 1964.
Os Ässät xogan os seus partidos como local no Isomäki Areena, pavillón que comparte co Karhu HT da Suomi-sarja, o terceiro nivel do hóckey sobre xeo finlandés. O estadio foi inaugurado en 1964 como unha pista de xeo artificial esterior. En 1971 completouse o pavillón cuberto con capacidade para 8&nbsp;000 persoas.

Na actualidade o Isomäki Areena ée coñecido polo seu ambiente próximo e ten reputación de pista complicada para os equipos visitantes. O pavillón está situado no Centro Deportivo de Pori, no distrito de Isomäki. Foi renovado entre os anos 2014 e 2016, e o seu nome mudou oficialmente polo de Isomäki Areena. En 2022 a capacidade do pavillón era de entre as 6&nbsp;350 e as 6&nbsp;500 persoas. Na tempada 2022-23 o nome do pavillón pasou a ser West Areena.

## Personalidades 
### Xogadores 
#### Capitáns do equipo 
[miniatura|250px|O xogador nado en Pori [Jesse Joensuu é o capitán dos Ässät dende a tempoda 2022-23.]]
Dende a súa primeira tempada, os Ässät tiveron 18 capitáns distintos. O primeiro xogador da historia do equipo de Pori que foi nomeado capitán foi Raimo Kilpiö na primeira tempada do equipo. Dende 2022 o posto de capitán é ocupado por Jesse Joensuu. Todos os capitáns do equipo ata 2022 foron de nacionalidade finlandesa, e moitos deles naceron na cidade de Pori. Os xogadores que máis tempadas exerceron de capitán do equipo foron Raimo Kilpiö e Tapio Levo. A continuación todos os capitáns dos Ässät ao longo da súa historia:

|}

#### Líderes históricos 
[miniatura|[Pasi Peltonen é o xogador que máis veces vestiu a camisola do equipo con 827 partidos. Peltonen, nado en Pori, xogou ao longo de toda a súa carreira profesional nos Ässät.]]
Ao longo da súa historia tres xogadores dos Ässät superaron a barreira dos 500 puntos: Arto Javanainen, Kari Makkonen e Tapio Levo. Nas estatísticas de xogo salientan, amais dos tres xogadores anteriormente citados, Veli-Pekka Ketola e Jari Korpisalo. O máximo goleador da historia do equipo e Arto Javanainen, con 472 goles en 678 encontros disputados. Javanainen é ademais o líder histórico en puntos, cun total de 814, e o segundo xogador na clasificación de asistencias, con 342, só superado por Kari Makkonen (365). Pola súa banda Pasi Peltonen é o xogadora que máis partidos vestiu a camisola dos Ässät con 827 partidos. A continuación os rexistros dos xogadores máis destacados do equipo en puntos, goles, asistencias e partidos disputados:

*Para os significados das abreviaturas véxase estatísticas do hóckey sobre xeo.*

#### Números retirados 
### Adestradores 
[miniatura|[Karri Kivi levou ao equipo de Pori á consecución do seu terceiro título en 2013 e volveu ao equipo en 2021.]]

|}

## Equipo feminino 
miniatura|Camisola de xogo do equipo feminino de Porin Ässät pertencente a Tiina Paasikunnas, 1980-87.
Ässät contou cun equipo que estivo activo en dous períodos. A pesar de que polo equipo pasaron xogadoras como Anne Haanpää ou a xogadora nada na cidade Sari Fisk, o equipo non conseguiu ningún logro colectivo.

En 1982 Ässät converteuse nun dos equipos fundadores da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten SM-sarja, e competiu nela ata que cesou temporalmente a súa actividade en 1995. Se ben o equipo feminino retomou a súa actividade entre aș tempadas 1998-99 e 2002-03, non conseguiu volver á elite do hóckey feminino finlandés. e unha escola de patinaxe.

## Palmarés 
### Trofeos colectivos 
thumb|Os Ässät celebrando o seu primeiro campionato en 1971.
;SM-liiga:
* A Kanada-malja (Copa Canadá) é entregada anualmente ao equipo vencedor dos *play-offs* e campión da SM-liiga. É o trofeo principal da SM-liiga. O trofeo foi doado pola comunidade finlandesa do Canadá en 1950. Ässät proclamouse tres veces campión de Finlandia: 1971, 1978, 2013.
** 2 medallas de bronce como terceiro clasificado dos *play-offs*: 1976 e 1995.

;Suomen Cup:
* Campión: 1967.

;I-divisioona: logo do único descenso da súa historia, Ässät disputaron a segunda categoría na tempada 1989-90, cando se fixeron co título.
* Campión: 1990

### Trofeos individuais 
[miniatura|250px|O Trofeo Aarne Honkavaara no [Museo finlandés do hóckey sobre xeo (Tampere).]]
* **Trofeo Aarne Honkavaara**: outorgado ao máximo goleador durante a tempada regular. Foi entregado por primeira vez en 1934, antes da profesionalización da liga. Recibe o seu nome en honor ao ex xogador e seleccionador masculino Aarne Honkavaara. Un total de catro xogadores dos Ässät recibiron este galardón, se ben o número total de trofeos conseguidos por xogadores do equipo de Satakunta ascende ata os sete trofeos:
**Tomáš Záborský: 2012

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Porin Ässät