Madalyn Murray O'Hair

'''Madalyn Murray O'Hair** (de solteira **Mays'*), nada en Pittsburgh o 13 de abril de 1919 e finada en Austin o 29 de setembro de 1995, foi unha promotora do ateísmo estadounidense. Fundou American Atheists e de xeito oficial ou non, foi a súa presidenta durante trinta e dous anos.

Foi coñecida pola demanda *Murray v. Curlett*, que levou a un histórico fallo do Tribunal Supremo dos Estados Unidos de América e que acabou coa práctica da oración diaria nas escolas públicas. Converteuse nunha personaxe tan controvertida que en 1964 a revista *Life'' referiuse a ela como "a muller máis odiada dos Estados Unidos". Foi bautizada na fe presbiteriana do seu pai; a súa nai era luterana. A familia mudouse a Ohio, e en 1936, Mays graduouse na Rossford High School de Rossford.

En 1941 casou con John Henry Roths, mais separáronse cando ambos se alistaron durante a Segunda guerra mundial, el no Corpo de Marines e ela no Corpo de Mulleres do Exército. En 1945, mentres servía nun posto criptográfico en Italia, comezou un romance cun oficial, William J. Murray Jr. Porén, Murray estaba casado polo rito católico e negouse a divorciarse da súa muller. Pola súa banda, Madalyn Mays divorciouse de Roths e comezou a usar o apelido do seu amante Murray, nome co que rexistrou o seu primeiro fillo, William J. Murray III, alcumado Bill. En escritos posteriores para a asociación que fundou, asinou como "Dr. O'Hair", probablemente para referirse á súa formación académica en dereito, considerada por algúns como doutora xurídica.

Mudouse con Bill a Baltimore, Maryland. O 16 de novembro de 1954 deu a luz o seu segundo fillo, Jon Garth Murray, co seu mozo Michael Fiorillo. A relación acabou e crese que o neno nunca coñeceu o seu pai.

Neste punto algunhas fontes aseguran que asistiu a reunións do Partido Socialista dos Traballadores en 1957, cando aínda vivía en Baltimore cos seus fillos, pais e un irmán. Nesas fontes, tamén se di que en 1959 solicitou a cidadanía soviética. Supostamente, e despois de non ter resposta durante un ano, viaxou cos seus fillos a Europa coa intención de cruzar o telón de aceiro, mais a embaixada en París denegoulle a entrada e finalmente regresaron a Baltimore. En calquera caso, cómpre cuestionar esta historia xa que durante 17 anos traballou como traballadora social nun hospital psiquiátrico de Baltimore e en 1960 foi supervisora ​​do Departamento de Benestar Público da cidade. Parece improbable que alguén coa formación de Murray ocupase tal cargo.

### Activismo 
En 1960 saltou á fama despois de presentar unha demanda contra o Baltimore City Public Education System (*Murray v. Curlett*), en que se opuxo a que o seu fillo Bill tivese que participar nas lecturas da Biblia que daquela eran habituais nas escolas e que consideraba inconstitucional. No proceso, alegou que a negativa do seu fillo a participar nas lecturas levou a que os seus compañeiros agredisen o rapaz, ataques que foran deliberadamente ignorados pola administración do centro. A súa petición foi que se prohibise aos astronautas estadounidenses —empregados públicos do goberno— mostrar as súas crenzas relixiosas en público, mais o Tribunal Supremo de Xustiza rexeitou o caso por unha cuestión xurisdicional.

Durante o resto da súa vida, Madalyn O'Hair desafiou todas as autoridades relixiosas e debateu publicamente con varias figuras públicas sobre varios temas. Describiuse a si mesma como unha "libertaria sexual" e afirmou que os alumnos de sexto debían recibir educación sexual, que os seres humanos deberían poder manter relacións sexuais tan pronto como a súa natureza o requirise, como os animais e as flores. Na súa opinión, as relacións interpersoais, sexan afectivas ou sexuais, non deben ser obxecto de supervisión, nin por parte doutras persoas, nin, moito menos, por parte do Goberno.

### American Atheists 
Despois da súa chegada a Austin, O'Hair fundou American Atheists: "un movemento nacional que defende os dereitos civís dos non crentes, traballa pola separación da Igrexa e do Estado e trata os problemas derivados das políticas públicas en relación coa Primeira Emenda". Como fundadora, foi a primeira directora executiva do grupo.

Durante as décadas de 1960 e 1970, O'Hair converteuse na voz do ateísmo nos Estados Unidos. Por iso, foi unha figura moi polémica. O seu propio fillo William, que non compartía a súa filosofía escéptica e atea, describiuna máis tarde como "profana e vulgar" e dixo que a súa nai tiña varias estatuas grotescas de animais apareados na súa casa.

Nunha entrevista con *Playboy* en 1965, dixo que a relixión é "unha muleta" e que "a confianza irracional na superstición ou no sobrenatural é absurda". Na mesma entrevista, O'Hair deu unha longa lista de incidentes que supostamente tivera que soportar pola súa coñecida oposición á que a relixión invadise a vida pública: incidentes de acoso, intimidación e mesmo ameazas de morte contra ela e a súa familia. Leu varias cartas. Unha delas dicía: "Que Xesús, a quen tan fervorosamente negas, te converta en Paulo". En resposta, O'Hair díxolle ao entrevistador: "Non é encantador? Christine Jorgensen tivo que ir a Suecia para operarse, mais vou conseguir o mesmo con fe: sen dor e sen pago".

En 1980, William J. Murray foi bautizado nunha igrexa bautista en Dallas, onde obtivo un posto como predicador. Isto provocou unha ruptura entre nai e fillo. Como ela dixo: "Supoño que podes chamarlle a isto un posaborto por parte da nai; repúdioo total e completamente agora e para sempre... está alén do perdón humano".

Na década de 1980, a figura de O'Hair aínda era unha figura controvertida. En 1984, actuou como editora xefa da campaña presidencial de Larry Flynt e tamén foi convidada habitual en programas de entrevistas televisados. Jon Murray sucedeuna como líder de American Atheists, que non foi do agrado de moitos dos asociados e produciu unha separación do grupo principal. En 1991 disolvéronse todos os grupos estatais e locais.

Na década de 1990, a asociación American Atheists limitouse a O'Hair, o seu fillo Jon, a súa neta Robin e algúns seguidores. Robin era filla de William, o seu primeiro fillo (rexeitado por ela e sen falar durante moitos anos) e fora adoptada por Madalyn cando era bebé. Os tres vivían xuntos nunha casa grande, traballaban no mesmo despacho e ían xuntos de vacacións. os pratos do almorzo aínda estaban sobre a mesa, o medicamento de Madalyn para a diabetes no caixón e os cans que tanto querían na parte traseira da casa sen coidados.

En poucos días, varios amigos recibiron unhas cantas chamadas de Jon. Nelas afirmaban que os tres estaban en San Antonio por "negocios".

A partir do 27 de setembro, empregados e amigos de American Atheists recibiron varias chamadas tanto de Robin como de Jon, ningún dos cales dixo por que tiñan que marchar nin cando volverían; e aínda que dixeron que non pasaba nada, as súas voces soaban tensas e preocupadas. Waters tiña condenas anteriores por delitos violentos. Un dos cómplices, Danny Fry, tamén fora asasinado poucos días despois dos O'Hair; o seu corpo foi atopado nun río coa cabeza e as mans cortadas (aínda que os seus restos foron identificados tres anos e medio despois).

Waters foi condenado por secuestro, roubo e asasinato e foi condenado a vinte anos de prisión. Tamén foi condenado a pagar 543&nbsp;665 dólares á United Lay Association of America, así como aos herdeiros de Madalyn Murray O'Hair, Jon Garth Murray e Robin Murray-O'Hair. Non obstante, dado que non se recuperaron os cartos do roubo e Waters faleceu en prisión por un cancro de pulmón o 27 de xaneiro de 2003, ningún dos afectados recibiu indemnización algunha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*  (memorias do seu primeiro fillo despois de facerse cristián)
* 
### Ligazóns externas 
* 1968 debate between Baptist minister Walter Martin and O'Hair  – MP3 file
* FBI Records: The Vault - Madalyn Murray O'Hair at fbi.gov
* Biography of O'Hair at Rotten.com
* Madalyn Murray O'Hair vs. Religious Broadcasting at urbanlegends.about.com 
* Meeting Satan Herself: An evening with Madalyn Murray O'Hair: 14 de setembro de 1977
* The Murder of Madalyn Murray O'Hair: America's Most Hated Woman Crime Magazine