Sinfonía n.º 1 (Shostakovich)

A **Sinfonía Nº1 en Fa menor** Op. 39 de Dmitrii Shostakovich foi composta entre 1924 e 1925. A súa estrea tivo lugar en Leningrado coa Filharmónica de Leningrado baixo a batuta de Nikolai Malko o 12 de maio de 1926. A obra foi o traballo de graduación de Shostakovich no Conservatorio de Petrogrado, rematándoa aos 19 anos de idade. como exercicio de graduación para a clase de composición de Maximilian Steinberg no Conservatorio de Leningrado, e partes do material empregado poden ser moi anteriores á súa composición. Cando a tía do compositor, Nadezhda Galli-Shohat, escoitou a obra na súa estrea americana realizada por Leopold Stokowski á fronte da Philadelphia Orchestra, recoñeceu nela moitos fragmentos que ela escoitara tocar de pequeno a Mitya. Algúns destes fragmentos foron asociados coa narración de La Fontaine da fábula de Esopo de *A cigarra e a formiga e *The Little Mermaid* de Hans Christian Andersen.

O inmediato paralelo ó compositor de 19 anos que presenta a súa primeira sinfonía era Aleksandr Glazunov, un neno prodixio que presentou a súa Primeira Sinfonía a unha idade incluso menor. Glazunov puido terse recoñecido en Shostakovich como un eco da súa nenez. Como director do Conservatorio de San Petersburgo, Glazunov seguira o progreso de Shostakovich desde a súa entrada nel ós 13 anos.

Tamén arranxou para a estrea a Sinfonía de Shostakovich, que tivo lugar 44 anos despois da presentación da primeira Sinfonía de Glazunov na mesma sala. Noutro exemplo de *déjà vu* cos anos iniciais de Glazunov, a sinfonía causou case tanta sensación como a aparición do mozo Shostakovich no escenario saudando desamañadamente.

Esta sinfonía foi un tremendo éxito dende a súa estrea, e aínda se considera hoxe como unha das obras máis acabadas de Shostakovich. Ofrece unha interesante e característica combinación de animación e sensatez por unha banda, e drama e traxedia pola outra. En varios sentidos é unha reminiscencia das obras de Igor Stravinskii e Sergei Prokofiev.  A orquestración transparente e camerística da Primeira Sinfonía contrasta coas complexas e sofisticadas orquestracións Mahlerianas que se atopan en moitas das súas sinfonías máis tardías, e a seguridade coa que o compositor maxina e manexa estruturas con grandes escalas, é tan impresionante como o vigor e frescura da súa expresión.

## Estrutura 
A obra está composta por catro movementos (os dous últimos interpretados sen interrupción) e ten unha duración aproximada de media hora.

# *Allegretto - Allegro non troppo*
#:A sinfonía comeza cunha sección introdutoria *Allegretto* que se desenvolve dende un dúo entre a trompeta solista e o fagot. Isto nos leva ao primeiro suxeito propiamente dito, un animado *Allegro* a modo de marcha con reminiscencias do vaudeville e a música do teatro que Shostakovich puido ter descuberto durante a súa etapa de pianista no cine. O segundo suxeito é ostensiblemente un valse, mais está escrito de feito nun compás binario; a melodía da frauta busca o seu camiño por varias seccións da orquestra. O desenvolvemento conta cun regreso aos grotescos simulacros cómicos, aínda que a estrutura en forma sonata do movemento é totalmente convencional.
# *Allegro - Meno mosso - Allegro - Meno mosso''
#:No segundo movemento preséntase unha 'saída en falso' nos violonchelos e contrabaixos antes dun scherzo frenético que comeza no clarinete. O piano preséntase por primeira vez con rápidos pasaxes de escalas antes dun estado de ánimo máis sombrío desenvolvido na segunda sección do movemento (*Meno mosso*). Unha vez máis, Shostakovich escribe un pasaxe ternario en dous, con melodías pasando polas frautas, os clarinetes, as cordas, os óboes, os piccolos, novamente os clarinetes, cando as cordas e os ferriños tocan de fondo. O fagot nos leva outra vez ao *Allegro* inicial. O clímax ten lugar cunha combinación das dúas melodías presentadas enteriormente no movemento seguidas por unha coda que é anunciada polos acordes moi espazados no piano e os harmónicos no violín.
# *Lento - Largo - Lento (attacca:)*
#:O terceiro movemento comeza cun escuro solo de óboe que se traslada ao violonchelo solista, e procede a desenvolver un crescendo, presentando unha cita de *Siegfried* de Wagner. Hai tamén unha pasaxe pianissimo nas cordas que anticipa a passacaglia da Oitava Sinfonía.
# *Allegro molto - Lento - Allegro molto - Meno mosso - Allegro molto - Molto meno mosso - Adagio*
#:Hai un redobre de tambor attacca que enlaza o terceiro e o cuarto movemento. Despois doutra pasaxe sombría, a música entra subitamente na sección *Allegro molto* cunhamelodía moi rápida no clarinete e nas cordas. Isto chega a un furioso clímax, despois do cal a calma descende e escoitase outra cita de Wagner. A seguinte sección *Allegro* culmina nun solo dos timbais en fortissimo, un motivo rítmico que foi presentado no terceiro movemento. Unha pasaxe do violonchelo solista e o resto das cordas con xordina empregan habilmente este motivo xunto con outros elementos, que nos conduce a unha coda que finaliza a obra cunha conmovedora figuración como de fanfarria nos metais.

## Orquestración 

## Características 
### Comparacións con Glazunov 
Como, do mesmo xeito que Glazunov, Shostakovich era aínda un adolescente cando escribiu a súa Primeira Sinfonía, é normal que algúns críticos a comparen coa Primeira Sinfonía de Glazunov. Só unha comparación dos dous movementos lentos saca á luz a natureza plena do logro de Shostakovich. O Glazunov de 15 anos era inmensamente musical e articulado. Porén, mentres Shostakovich amosa unha cantidade considerable de recursos internos, Glazunov recorre aos procedementos musicais dos nacionalistas, como Borodin e Rimskii-Korsakov. Mentres que Shostakovich revela unha longa débeda coa tradición sinfónica rusa, é a experiencia vital espiritual sendo transmitida o que destaca, non as influencias formulativas no seu estilo. En definitiva, mostra unha imaxinación e un grao de compaixón máis aló dunha visión xuvenil.

[miniatura|Vaslav Nijinsky no papel de Petrushka. O [ballet de Igor Stravinskii puido ter influenciado a Shostakovich.]]

### Influencias 
A causa da mentalidade tradicionalista do Conservatorio, Shostakovich non descubriu a música de Igor Stravinskii ata os seus últimos anos de adolescencia. O efecto da escoita desta música foi inmediato e radical, con composicións de Stravinsky continuando a exercer unha considerable influencia sobre Shostakovich. Algúns críticos teñen suxerido que a Primeira Sinfonía foi influenciada polo ballet de Stravinsky *Petrushka*, non só pola prominencia da parte de piano na orquestración, senón tamén polo ton xeral de sátira na primeira metade da sinfonía. Debido a que o argumento no ballet de Stravinsky é a crónica das travesuras condenadas dunha marioneta animada, puido ter reflectido as súas observacións sobre os aspectos mecánicos da conduta humana e apelar directamente ao sátiro nel mesmo.

*Petrushka* non foi a única influencia neste sentido. A idea dos seres humanos como máquinas ou marionetas, coas súas vontades libres unidas pola bioloxía e o condutismo, foi un tema moi en voga. Algúns exemplos musicais inclúen o *Pierrot Lunaire* de Arnold Schoenberg e a ópera *Wozzeck* de Alban Berg —dúas obras admiradas por Shostakovich-. Mesmo o seu cariño por Charlie Chaplin, argumentan algúns, puido caer nesta categoría. Aínda outra influencia musical, suxerida pola frase introdutoria do clarinete que chega a ser empregada considerablemente no transcurso da sinfonía, é o poema sinfónico de Richard Strauss *Till Eulenspiegels lustige Streiche*.

Ao final do segundo movemento, Shostakovich revela a súa maior sorpresa xirando o ton da sinfonía, de repente e sen previo aviso, de patetismo e sátira a traxedia. A influencia cambia do mesmo xeito de Stravinsky a Chaikovskii e Mahler, con Shostakovich amosando a un compositor adolescente que ten moito que dicir, e moito de sorprendente profundidade.

## Gravacións destacadas 
Algunhas das gravacións máis destacadas son as seguintes:

** = gravación mono*
*Fonte: arkivmusic.com (gravacións recomendadas seleccionadas en base aos comentarios críticos)*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Layton, Robert, ed. Robert Simpson, *The Symphony, Volume Two: Mahler to the Present Day* (Nova York: Drake Publishers Inc., 1972).
* MacDonald, Ian, *The New Shostakovich* (Boston: Northeastern University Press, 1990). ISBN 1-55553-089-3.
* Steinberg, Michael, *The Symphony* (Oxford e Nova York: Oxford University Press, 1995). ISBN 0-19-506177-2.
* Volkov, Solomon, tr. Bouis, Antonina W., *Saint Petersburg: A Cultural History* (New York: Harper & Row, 1979). ISBN 0-06-014476-9.

### Ligazóns externas 
* A *Sinfonía Nº 1* de Shostakovich pola Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej (en YouTube)