How a Mosquito Operates

***How a Mosquito Operates*** é un filme mudo de 1912 de animación do debuxante estadounidense Winsor McCay. Tamén se coñece cos títulos ***The Story of a Mosquito*** e ***Winsor McCay and his Jersey Skeeters***. Cunha duración de 6 minutos, o filme amosa un mosquito xigante que atormenta a un home que tenta durmir. Este filme é unha das primeiras obras de animación da historia, e a súa calidade técnica está considerada moi avanzada para o seu tempo.

McCay acadara certa reputación pola súa capacidade de debuxo, de forma máis notable na elaboración dos debuxos da tira cómica para nenos *Little Nemo in Slumberland* que comezou en 1905. Iniciouse na arte da animación co filme *Little Nemo* en 1911, e seguiu o éxito deste adaptando un episodio da súa tira cómica *Dream of the Rarebit Fiend* ó filme *How a Mosquito Operates*. McCay deulle a este filme unha historia máis coherente e unha caracterización máis desenvolvida ca o filme *Nemo*, cunha temporalidade, movemento e peso na animación máis naturais.

*How a Mosquito Operates* tivo unha gran recepción trala súa estrea como parte dun acto de vodevil de McCay, que continuou desenvolvendo a animación de personaxes introducida neste filme na súa obra de animación máis coñecida, *Gertie the Dinosaur* do ano 1914.

## Sinopse 
miniatura|thumbtime=36|*How a Mosquito Operates* (1912)
Un home mira ó seu redor con receo antes de entrar na súa habitación. Un mosquito xigante cun sombreiro de copa e un maletín perségueo voando cara a dentro da habitación por un lintel. O mosquito aliméntase repetidamente do home que dorme, que tenta espantalo en van. O mosquito énchese bebendo demasiada sangue ata que estoupa.

## Estilo 
*How a Mosquito Operates* é un dos primeiros exemplos da animación de liñas debuxadas. e capitalizou as fortalezas do medio cinematográfico, naquel entón moi pouco desenvolvido, enfocándose na acción visual e física dos personaxes. O filme non contén intertítulos que interrompan a imaxe muda. O mosquito amosa unha personalidade egoísta, persistente e calculadora, chegando a facer contacto visual cos espectadores e saudándoos. McCay equilibra o horror co humor, como por exemplo cando o mosquito xa está tan enchido de sangue que só é capaz de deitarse.

## Antecedentes 
[miniatura|dereita|upright=2|McCay baseou o filme no episodio do 5 de xuño de 1909 da súa tira cómica *[Dream of the Rarebit Fiend*]]
Winsor McCay (c. 1869–1934) desenvolveu a súa capacidade de debuxo na súa xuventude, considerada moi precisa e detallada. De mozo gañábase a vida debuxando retratos e pósters en varios *dime museums*, centros de entretemento para as clases obreiras, atraendo un gran número de público grazas á súa capacidade de debuxar rapidamente en público. McCay comezou a traballar a tempo completo como ilustrador para un xornal en 1898, e comezou a debuxar tiras cómicas en 1903. Acadou o seu maior éxito con estas tiras cómicas coa historia para nenos titulada *Little Nemo in Slumberland*, que se publicou en 1905. McCay comezou a actuar no circuíto de vodevil ó ano seguinte realizando *chalk talks*, actuacións nas que debuxaba en directo mentres facía un monólogo para a audiencia.

Inspirado polos *flip books* que o seu fillo Robert traía á casa, McCay afirmou que "se decatara da posibilidade de facer imaxes en movemento" dos seus debuxos. Declarouse a si mesmo "o primeiro home do mundo en facer debuxos animados", aínda que o estadounidense James Stuart Blackton e o francés Émile Cohl xa realizaran algúns con anterioridade, e que McCay xa gravara a súa primeira curta animada baixo supervisión de Blackton. McCay incluíu os personaxes de *Little Nemo* no filme, que se estreou nos cinemas en 1911 e que incorporou á súa actuación de vodevil.

As secuencias animadas de *Little Nemo* non teñen argumento: de forma semellante ós primeiros experimentos de Émile Cohl, McCay usou o seu primeiro filme para demostrar as capacidades do medio, con secuencias imaxinativas co único motivo de ilustrar a animación. En *Mosquito* procurou acadar unha maior credibilidade, balanceando a acción excéntrica cuns tempos, movementos e peso máis naturais. Como no primeiro filme xa demostrara que os debuxos podían moverse, nesta segunda decidiu introducir unha historia sinxela.

As actuacións nos vodevís e as revistas humorísticas levaban un tempo incluíndo de forma habitual chistes sobre grandes mosquitos en Nova Jersey ós que chamaban "Jersey skeeters", e McCay xa debuxara mosquitos na súa tira cómica, incluíndo nun episodio de *Little Nemo* no que un enxame de mosquitos atacan a Nemo cando retorna dunha viaxe a Marte. McCay tomou a idea para o filme dun episodio do 5 de xuño de 1909 da súa tira cómica *Dream of the Rarebit Fiend*,

Rematou de debuxar o filme en decembro de 1911. O día no que ía levar os debuxos ós Estudios Vitagraph para a fotografía tivo lugar unha tormenta de neve, polo que alugou un taxi de cabalos pechado para que os levase ata alí. O taxi desapareceu ata que foi atopado pola policía uns días despois cos debuxos intactos dentro, e os cabalos a varios quilómetros do sitio. O primeiro intento de gravar resultou nunha cantidade inaceptable de escintileo por mor da iluminación de arco empregada polo estudio, polo que tivo que gravarse de novo. A obra completa acadou os 600 pés de metraxe.

*How a Mosquito Operates* estreouse en xaneiro de 1912 como parte da actuación de vodevil de McCay, coa que fixo unha xira esa primavera e verán. O produtor Carl Laemmle adquiriu os dereitos de distribución baixo a restrición de que non publicaría o filme nos Estados Unidos ata que McCay terminase de usalo na súa actuación de vodevil. e nalgunhas ocasións tamén se chamou *The Story of a Mosquito*.

O filme conseguiu unha boa recepción por parte do público e da crítica. O *Detroit Times* describiu como as audiencias rían ata chorar, e que "marchaban para a súa casa sentindo que viran un dos mellores programas" na historia do cine. Este xornal cualificou o filme de "arranxo marabilloso de debuxos coloreados", referíndose á secuencia final pintada á man de vermello por McCay, da que non se conservan copias. O xornal *The Morning Telegraph* de Nova York afirmou que "as imaxes en movemento dos debuxos de McCay provocaron que incluso os magnates do cinema se marabillen da súa intelixencia e humor". O público viu esta animación tan realista que chegou a suxerirse que McCay trazara os personaxes a partir de fotografías, ou que empregara trucos por medio duns cables:

Para demostrar que non utilizara este tipo de trucos, McCay escolleu unha criatura para o seu seguinte filme que non podía fotografarse: un brontosauro. Antes de amosar o filme, deu pistas sobre o tema do mesmo en varias entrevistas nas que comentaba o potencial da animación para "o traballo serio e educativo".

O primeiro filme do animador estadounidense John Randolph Bray, titulado ''The Artist's Dream*, publicouse en 1913. Neste altérnase a imaxe real e as secuencias de animación, nas que aparece un can que estoupa tras comer demasiadas salchichas. Malia que estes aspectos recordan os primeiros dous filmes de McCay, Bray afirmou que non coñecía o traballo de McCay cando traballou en *The Artist's Dream*.

Tras *Mosquito* os filmes de animación tenderon a estar máis baseados nas historias. Durante décadas poucas veces centraron a atención na tecnoloxía detrás delas, e as secuencias de imaxe real tornáronse pouco frecuentes. O animador e biógrafo de McCay John Canemaker eloxiou a McCay pola súa capacidade de imbuír a un mosquito de carácter e personalidade, e afirmou que a calidade técnica da súa animación estaba moi por diante do seu tempo, sen parangón ata que os Estudios Disney gañaron prominencia a finais dos anos 1930 con filmes como *Snow White and the Seven Dwarfs''.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*