open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Quique Setién

**Enrique** "**Quique**" **Setién Solar**, nado en Santander o 27 de setembro de 1958, é un exfutbolista e actual adestrador profesional de fútbol español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. Dende outubro de 2022 adestra o Villarreal, na Primeira División.

## Traxectoria 
Nado en Santander en 1958, debutou co equipo da súa cidade, o Racing de Santander, en Primeira División en 1977 con tan só 19 anos. No club cántabro xogou oito tempadas consecutivas, nas que pasou de ser un xogador non indiscutible até ser o capitán do equipo co número 10 nas costas. Porén, durante as súas primeiras tempadas no Racing, perdeuse por completo a tempada 1982-1983 por mor dunha grave lesión. A súa gran tempada 1984-85, onde conseguiría sete goles, chama a atención do Atlético de Madrid, onde xa no seu primeiro ano no club colchoneiro sería un dos xogadores importante do club, chegando ser internacional absoluto con .

Coa selección debutaría o 20 de novembro de 1985 no estadio de La Romareda, en Zaragoza, como titular ante  (0-0). Posteriormente xogaría no Luis Casanova de Valencia o 18 de decembro de 1985 ante  (2-0), formando parte do once inicial, e o 22 de xaneiro de 1986 no Estadio Insular das Palmas de Gran Canaria contra a desaparecida  (2-0). Formaría parte tamén do combinado español no Mundial de México de 1986, aínda que non chegou xogar. Anteriormente fora tamén internacional sub-21 e olímpico, así como despois da súa retirada do fútbol profesional do combinado de fútbol praia entre 1996 e 2003.

No seu terceiro ano no Atlético de Madrid, o seu problema co daquela presidente do club madrileño Jesús Gil y Gil, levárono ao banco, xogando tan só 11 partidos nos que anotou un gol. En total no aTlético xogaría 73 partidos marcando 7 goles. Tras ese mal ano recalaría no CD Logroñés tamén da Primeira División, onde tras un mal inicio acabaría converténdose nun dos piares do equipo durante catro tempadas, nas que xogou 114 partidos anotando 20 goles. Nos seus últimos anos como xogador profesional volvería ao club da súa terra, o Rácing de Santander, onde xogaría catro tempadas máis a un alto nivel. Despois da súa retirada, fichou polo Levante como reforzo de luxo para xogar a fase de ascenso á Segunda División, obxectivo que se cumpriu.

### Adestrador 
Como adestrador ascendeu ao Racing de Santander á Primeira División en 2002 e ao Club Deportivo Lugo á Segunda División en 2012, equipo ao que adestrou dende 2009 ata 2015. É o adestrador con máis partidos dirixidos na historia do club lucense.

O 19 de outubro de 2015 firmou polo UD Las Palmas, en substitución de Paco Herrera, cun contrato até xuño de 2016 prorrogable por un ano máis.

## Equipos 
### Xogador 
### Adestrador 
A columna de **posto** refírese á posición que ocupaba o equipo no momento en que Quique Setién abandona o club. Se está en *cursiva* quere dicir que deixou de traballar nese club antes de chegar á fin da tempada.

## Palmarés 
;Atlético de Madrid
* Supercopa de España: 1985

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
James Randi

**Randall James Hamilton Zwinge**, nado en Toronto (Canadá) o 7 de agosto de 1928 e finado en Plantation (Florida, Estados Unidos) o 20 de outubro de 2020, foi un mago, escéptico, e declarado inimigo da parapsicoloxía canadense, máis coñecido como **James "O Asombroso" Randi** (*The Amazing Randi*). James Randi adoitaba desenmascarar principalmente á xente que afirmaba ter poderes sobrenaturais de telecinesia.

Acadou sona polo Desafío paranormal do millón de dólares, polo que a Fundación Educativa James Randi dará ese premio a calquera capaz de demostrar calquera tipo de poderes paranormais, sobrenaturais ou ocultos baixo condicións de proba acordadas por ámbalas dúas partes.

## Traxectoria 
James Randi traballou como ilusionista profesional e escapista dende os anos cincuenta nun programa en directo para a televisión titulado *Wonderama* (en 1955), onde aparecía como «The Amazing Randi» (*o asombroso Randi*). Nos anos setenta deuse a coñecer internacionalmente cando retou publicamente ao mago israelí Uri Geller. Randi acusou a Geller de non ser máis que un charlatán que usaba trucos coñecidos entre os magos para facelos pasar como poderes paranormais, e insistiu no seu reto no libro *A maxia de Uri Geller*. Este respondeu a Randi con varias demandas xudiciais, e a súa rivalidade continuou durante máis de tres décadas.
Randi insistiu escribindo varios libros nos que atacaba as crenzas populares no paranormal. Tamén denunciou as fraudes coas que algúns charlatáns obtiñan ganancias ilícitas. No seu Proxecto Alfa propúxose esencialmente terminar coa investigación paranormal a nivel universitario. Randi desenmascarou ao curandeiro Peter Popoff, o que levou a perda de influencia e popularidade deste.
Randi foi cofundador e membro prominente do CSICOP, ata que dimitiu por mor das demandas que Uri Geller interpuxo contra el, para que a organización non se vise afectada. James Randi faleceu o 20 de outubro de 2020 aos 92 anos de idade.

## Vida privada 
En febreiro de 2006 Randi foi operado e efectuóuselle un bypass nas arterias coronarias. En xuño de 2009 foi diagnosticado de cancro de colon. Por laparoscopia retiróuselle un tumor do tamaño dunha pelota de ping pong. Foi tratado posteriormente con quimioterapia durante varias semanas.

Na entrada do seu blog do 21 de marzo de 2010 declarouse homosexual. Inspirouse na película *Milk* na que Sean Penn interpretaba a vida de Harvey Milk, o primeiro político homosexual declarado elixido en California. O 12 de xullo de 2013 na convención The Amazing Meeting (TAM) Randi afirmou que casou 10 días iñantes na cidade de Washington co artista Deyvi Peña, que fora o seu compañeiro durante 27 anos.

En 2012 o mago Penn Jillette, do dúo Penn e Teller, anunciou que estaba a traballar nunha biografía de James Randi.

## Honras 
### Eponimia 
#### Asteroide Randi 
O asteroide (3163) Randi foi chamado así na súa honra.

## Notas
Minamikyūshū

**Minamikyūshū** (南九州市, みなみきゅうしゅうし, *Minamikyūshū-shi*) é un concello da prefectura de Kagoshima no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Kyūshū e ó suroeste da prefectura, ó sur da península de Satsuma, na zona da provincia histórica de Satsuma, na illa de Kyūshū. A 30 de xuño de 2024, a cidade tiña unha poboación estimada de 31.666 en 16.189 fogares, e unha densidade de poboación de 180 persoas por km2. A área total da cidade é de 357,91 km2 (138,19 millas cadradas).

O concello de Minamikyūshū limita cos concellos de Makurazaki, Minamisatsuma, Kagoshima e Ibusuki.

## Xeografía 
Minamikyūshū atópase na parte sur da península de Satsuma, a uns 30 quilómetros ao suroeste da cidade de Kagoshima, e enfróntase ao mar da China Oriental ao sur.

### Concellos limítrofes 
Prefectura de Kagoshima

* Makurazaki
* Minamisatsuma
* Kagoshima
* Ibusuki

### Clima 
Minamikyūshū ten un clima subtropical húmido (Köppen Cfa) caracterizado por veráns cálidos e invernos frescos con nevadas leves ou nulas. A temperatura media anual en Minamikyūshū é de 17,4 °C. A precipitación media anual é de 2303 mm, sendo setembro o mes máis chuvioso. As temperaturas máis altas son de media en agosto, ao redor dos 26,6 °C, e as máis baixas en xaneiro, ao redor dos 8,0 °C.

### Demografía 
Segundo datos do censo xaponés, a poboación de Minamikyushu é mostrada na gráfica de abaixo

## Historia 
A área de Minamikyūshū forma parte da antiga provincia de Satsuma e formou parte das posesións do dominio de Satsuma no período Edo. O 1 de abril de 1889, a aldea de Chiran no distrito de Kyuri, as aldeas de Kawabe e Katsume no distrito de Kawabe e a aldea de Ei no distrito de Ewa foron creadas coa creación do sistema de municipios modernos. Kawabe foi elevada a vila o 13 de outubro de 1923, seguida de Chiran o 1 de abril de 1932 e Ei o 1 de agosto de 1950. Kawabe absorbeu Katsume o 1 de setembro de 1956. O 1 de decembro de 2007 Kawanabe, Chiran e Ei fusionáronse para formar a cidade de Minamikyshū.

## Economía 
A economía de Minamikyūshū é agrícola. É o maior produtor de té do Xapón, e é famoso polo seu "té Chiran".

## Educación 
Minamikyūshū ten 17 escolas primarias públicas e cinco escolas secundarias públicas xestionadas polo goberno da cidade, e tres institutos públicos xestionados pola Xunta de Educación da Prefectura de Kagoshima.

## Transporte 
### Ferrocarril 
JR Kyushu - Liña Ibusuki Makurazaki

### Estradas 
* Autovía Minamikyushu
* Ruta Nacional 225
* Ruta Nacional 226

## Atraccións locais 
* Castelo Chiran
* Distrito Samurai de Chiran
miniatura|Distrito de Preservación Histórica de Chiran

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Minamikyūshū .
Costa Daurada

**Costa Daurada** (en galego: *Costa Dourada*) é o nome turístico asignado á costa do mar Balear, no Mediterráneo, situada na provincia catalá de Tarragona, desde o norte ata o delta do Ebro.

Un dos atractivos turísticos de Costa Daurada é o parque temático Port Aventura, situado entre os concellos de Vila-seca e Salou, moi preto da cidade de Tarragona. Ademais pódense atopar por todo o litoral lugares pintorescos como El Roc de Sant Gaieta ou o Arco de Berà, lugares de gran valor, como a cidade de Tarragona declarada patrimonio da humanidade, coas súas ruínas romanas ou tamén varias vilas de pequeno tamaño, ou lugares tan auténticos como Sant Carles de la Ràpita, cun dos mellores portos pesqueiros de toda a costa.
Costa do Maresme

A **Costa do Maresme** é o nome de carácter turístico asignado á costa barcelonesa que coincide co litoral da comarca do Maresme, desde Montgat ata o río Tordera, en Blanes.

A poucos quilómetros ao norte de Barcelona esténdese a estreita franxa costeira alargada entre a Cordilleira Litoral, que a protexe dos ventos do norte e o mar Mediterráneo. Identifícase con longas praias areosas, atractivas poboacións mariñeiras e núcleos de gran tradición turística.

Grazas á suavidade do clima, a luminosidade mediterránea da paisaxe e a súa idónea situación xeográfica, é zona residencial e turística de primeira magnitude, acollendo nos últimos anos parte da súa nova poboación con orixe na cidade de Barcelona que trasladou a súa primeira residencia á veciña comarca do Maresme.

No Maresme, ademais da tradicional actividade agrícola, centrada sobre todo no cultivo da vide, a floricultura e a horta, destaca a industria téxtil e de tecidos de punto. A pesca concéntrase en Arenys de Mar, primeiro porto pesqueiro da Costa do Maresme, tamén ten outras instalacións portuarias de tipo deportivo como a de El Masnou ou a de Port Balís en Sant Andreu de Llavaneres.

Con poboacións pioneiras no desenvolvemento do turismo como Caldes d'Estrac, ou xa posteriormente Calella, Pineda de Mar ou Malgrat de Mar no Alt Maresme.

## Ligazóns externas 
* O portal oficial de turismo da Costa do Maresme
Niutao

**Niutao** é unha illa no norte de Tuvalu.

Tamén é un dos nove distritos de Tuvalu e un dos tres que consisten en soamente unha illa (sen contar os tres illotes dentro da lagoa pechada). Ten unha poboación (censo 2002) de 663 habitantes.

## Xeografía
A illa posúe unha forma aproximadamente dun óvalo cunha lonxitude de preto de 1.6 quilómetros. Hai dúas lagoas salobres. A máis grande ten tres illas e unha presa. Mapas máis vellos mostran que a única aldea é Tuapa (co barrio de Angafoulua). Segundo o censo 2002, pola contra, lista a aldea de Kulia (224 habitantes) e a aldea de Teava (439 habitantes).

Hai un maneapa (sala comunal), unha igrexa, unha oficina de correos, e tres pozos de auga. A uns 800 m atópase o cemiterio, e a 400 m o hospital. O hospital e a aldea están no oeste (aldea ao sur, hospital ao norte) da illa e o cemiterio na zona sur-central da illa. Hai moita vexetación de clima seco e algúns pequenos bosques de mangleiros. Un arrecife rodea toda a illa. Non hai trens ou aeroportos.

En 1949, dado que Niutao estaba sobre poboado parte da súa poboación emigrou cara a Niulakita que estaba deshabitada.
Ducado de Baviera

O **Ducado de Baviera** era un antigo estado do Sacro Imperio Romano Xermánico.

## Historia e características 
Sobre o ano 600, o territorio do actual estado libre de Baviera estaba ocupado por tres tribos: os *Baiern* que lle deron os eu nomea o país, os francos e os suabos. Mentes que a actual Baviera do Norte caía baixo a soberanía dos francos, os alamáns e os bávaros formaban, no sur, territorios soberanos separados polo río Lech.

Nos seus principios, o ducado de Baviera estendíase lonxe cara ao leste e o sur, ata a Carintia actual, a Baixa Austria e Italia. Pero o corazón do país situábase sobre o río Danubio. Nos séculos X e XI, estes territorios viron nacer os ducados de Baviera, de Carintia e de Austria. A principal sede ducal era Ratisbona.

Nos séculos XIV e XV, Baviera foi dividida en diversas reparticións. Cómpre agardar polo regulamento sucesorio adoptado en 1506 para que o ducado se transmita sen repartición ao primeiro fillo nado de liñaxe masculina. Así ficou at ao século XIX.

As teses de Martiño Lutero atoparon moitos adeptos mesmo nas cidades da actual Baviera. Así, a cidade de Augsburgo esta ligada á Confesión de Augsburgo, profesión de fe dos estados protestantes presentada na dieta imperial en 1530, así como á paz de Augsburgo de 1555 que confiaba ao príncipe o poder de decidir a relixión dos seus súbditos. Os soberanos bávaros, especialmente MaximilianoI (1598 - 1651), impuxeron o catolicismo no país na época da Contrarreforma.[miniatura|317x317px|Herdeiro do [primeiro ducado de Baviera, o ducado de Baviera no século X.|centro]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeiro ducado de Baviera
* Alta Baviera
* Lista dos duques de Baviera
* Lista dos electores de Baviera
* Reino de Baviera
* Lista dos reis de Baviera
Dorgali

**Dorgali** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 8.290 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 224&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 37 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Baunei, Galtelli, Lula, Nuoro, Oliena, Orgosolo, Orosei, Orune e Urzulei.

## Economía 
Dorgali vive sobre todo do turismo e as actividades que a el se ligan. Ademais das praias cabe mencionar sitios de interese arqueolóxico como poboados nuráxicos no monte Tiscali e en Serra Orrios, entre outros. A artesanía é variada e importantes son os labores de filigrana de ouro. Prodúcense tamén cerámicas artísticas, pel, tapetes e coitelos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello
Gavoi

**Gavoi** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 3.010 habitantes e esténdese por unha área de 38&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 79 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Fonni, Lodine, Mamoiada, Ollolai e Ovodda.

## Historia
Gavoi ten as súas orixes nunha colonia hebrea do século IV d.C. Os romanos, no século I d.C. comezaron a levar a cabo deportacións desde Oriente Medio e estableceron algunhas colonias hebreas en Sardeña.

Nos arredores está o lago artificial de Gusana e xacementos da época nuráxica e romana.

## Poboación

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize  = width:455 height:373
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:4000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from:0 till: 1735
  bar:1871 from:0 till: 1965
  bar:1881 from:0 till: 2016
  bar:1901 from:0 till: 2455
  bar:1911 from:0 till: 2782
  bar:1921 from:0 till: 2529
  bar:1931 from:0 till: 2785
  bar:1936 from:0 till: 2840
  bar:1951 from:0 till: 3304
  bar:1961 from:0 till: 3751
  bar:1971 from:0 till: 3472
  bar:1981 from:0 till: 3284
  bar:1991 from:0 till: 3021
  bar:2001 from:0 till: 3011

PlotData=

  bar:1861 at: 1735 fontsize:S text: 1.735 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 1965 fontsize:S text: 1.965 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 2016 fontsize:S text: 2.016 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 2455 fontsize:S text: 2.455 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 2782 fontsize:S text: 2.782 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 2529 fontsize:S text: 2.529 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 2785 fontsize:S text: 2.785 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 2840 fontsize:S text: 2.840 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 3304 fontsize:S text: 3.304 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 3751 fontsize:S text: 3.751 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 3472 fontsize:S text: 3.472 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 3284 fontsize:S text: 3.284 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 3021 fontsize:S text: 3.021 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 3011 fontsize:S text: 3.011 shift:(-10,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:Source ISTAT - Elaboration graphique importée de Wikipedia Italie

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Concello .
La Maddalena

**La Maddalena** é un concello italiano da provincia de Olbia-Tempio, na illa italiana do mesmo nome, na rexión de Sardeña. Ten 11.902 habitantes (en 2005) e esténdese por unha área de 49&nbsp;km² cunha densidade de poboación de 241 hab/km².

La Maddalena trátase dun arcquipélago de sete illas principais (Maddalena, Caprera, S. Stefano, Spargi, Budelli, S. Maria e Razzoli) e outras pequenas illas de menor tamaño.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Lanusei

**Lanusei** é un concello italiano co-capital, xunto a Tortoli, da provincia de Ogliastra, na rexión de Sardeña. Ten 5.812 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 53&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 109 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Arzana, Bari Sardo, Cardedu, Elini, Gairo, Ilbono, Jerzu, Loceri, Osini e Tertenia.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Macomer

**Macomer** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 10.991 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 122&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 90 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Birori, Bolotana, Bonorva (SS), Borore, Bortigali, Scano di Montiferro (OR), Semestene (SS) e Sindia.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Iglesias, Italia

**Iglesias** é un concello italiano da provincia de Carbonia-Iglesias, na rexión de Sardeña. Ten 27.773 habitantes (en 2008) e esténdese por unha área de 207&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 133 hab/km². Fai fronteira cos concellos de: Buggerru, Carbonia, Domusnovas, Fluminimaggiore, Gonnesa, Musei, Narcao, Siliqua, Vallermosa, Villacidro e Villamassargia.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Concello
Olbia

**Olbia** é un concello italiano da provincia de Olbia-Tempio, na rexión de Sardeña. Ten 51.045 habitantes (en 2006) e esténdese por unha área de 376&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 136 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Alà dei Sardi, Arzachena, Golfo Aranci, Loiri Porto San Paolo, Monti, Padru, Sant'Antonio di Gallura e Telti.

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello
Illa Nanumea

A **illa Nanumea** é a máis grande e meridional das 6 illas do atol Nanumea, no Pacífico Sur.

Nanumea ten aproximadamente 4,6 quilómetros de longo e ata 600 metros de ancho. Na parte occidental esta Lolua, a capital do atol.

Na zona oriental, pouco poboada, os Estadod Unidos construíron na segunda guerra mundial unha pista de aterraxe adecuada para bombardeiros. Hoxe en día é apenas recoñecible como tal pista.
Vilouta

Como topónimo **Vilouta** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilouta**, parroquia do concello de Becerreá;
****Vilouta de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Vilouta de Arriba**, lugar de dita da parroquia;
***Vilouta**, lugar da parroquia de Tapia, no concello de Ames.
Olmedo

**Olmedo** é un concello español da provincia de Valladolid, en Castela e León. Situado no sur da provincia, forma parte da comarca tradicional de Tierra de Pinares.

## Historia 
Olmedo debe o seu nome á abundancia de olmos que existían no seu termo.

Foi unha das poboacións conquistadas por Afonso VI antes de 1085 e repoboada en 1093 outorgándoselle o foro de Roa.

En 1353 estivo na localidade Pedro I o Cruel, fuxindo da súa esposa para volver reunirse con María de Padilla, cuxa filla adulterina, Constanza, Duquesa de Lancaster, recibiu Olmedo e outras vilas a cambio da renuncia aos seus dereitos á coroa que outorgou en 1388.

Pasou máis tarde ao dominio de Aragón, cando este declarou a guerra a Xoán II de Castela, Olmedo aliouse con Xoán II, sendo severamente castigada. O rei de Castela presentouse co seu exército a cercala, e venceu aos aragoneses na Primeira Batalla de Olmedo. Os aragoneses abandonaron Olmedo esa mesma noite.

En 1467 foi corte do infante Don Afonso, levantado en armas contra Henrique IV, e o 20 de agosto se trabó xunto a Olmedo unha batalla en que este quedou vencedor; pero non chegou a entrar na cidade, a cal, ao ano seguinte, pasou a poder da princesa que había de ser Isabel a Católica. O seu esposo Fernando, despachou aquí a súa convocatoria das Cortes de Aragón que en 1515 reuniríanse en Calatayud.

A importancia que se daba a Olmedo naquela época dedúcese do refrán:

*"Quen señor de Castela queira ser a Olmedo do seu parte ha de ter".*

Filipe V, o primeiro Borbón rei de España, concede un privilexio a Olmedo, que é asinado despois polos seus sucesores. En 1811, o francés José Bonaparte, entón monarca por dereito de conquista, pasou uns días aloxado na vila.

## Demografía 
## Lugares de interese 
250px|miniatura|Igrexa de San Miguel
*Muralla de Olmedo
*Arco da Villa ou de San Juan
*Arco de San Miguel
*Real Chancillería
*Torre do Reloxo
*Parque temático Mudéxar
*Igrexa de San Andrés, de estilo románico, do século XIII.
*Igrexa de San Miguel, de estilo gótico e mudéxar, do século XIII.
*Igrexa de Santa María del Castillo
*Igrexa de San Juan
*Mosteiro da Concepción
*Mosteiro Madre de Dios
*Mosteiro de Nuestra Señora de la Merced Calzada
*Mosteiro de Santa María de la Mejorada
*Mosteiro de Sancti Spiritu
*Monumento ao Cabaleiro de Olmedo

## Festividades 
Celebran na vila dúas festas ao ano, unha relixiosa no Aniversario da Coroación da Virxe da Soterraña, o 10 de outubro, e outra máis laica e popular ao redor das festas de San Miguel e San Jerónimo, o 29 e 30 de setembro. Dentro destas festas, destacan os seus encerros tradicionais, declarados Festa de Interese Turístico Rexional.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello 
* Museo do Mudejar de Olmedo 
* Información sobre o Palacio de Olmedo 
* Festival de Teatro de Olmedo 
* Noticiario e foro de Olmedo
Agulo

**Agulo** é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no norte da illa de La Gomera, Canarias.

Ten unha extensión de 25,39&nbsp;km² e unha poboación de 1&nbsp;202 habitantes (INE, 2011). A súa altitude é de 260 metros sobre o nivel do mar e ten unha lonxitude de costa de 8,55&nbsp;km.

No municipio atópase o Centro de Visitantes de Juego de Bolas, onde se ofrece información acerca do Parque Nacional de Garajonay. Outros lugares de interese son o miradoiro de Roque Blanco, a igrexa de San Marcos e a ermida de San Marcos.

## Historia 
miniatura|esquerda|Agulo.
Foi fundado o día 27 de setembro de 1607 por colonos na súa maioría procedentes da illa de Tenerife. Con todo este primeiro intento de poblamiento fracasou aos poucos anos, abandonando os donos as terras dadas para o cultivo. Non foi ata uns anos despois, en 1620, cando se iniciou o definitivo asentamento de poboación no lugar. En 1739 constitúese o concello e fúndase a parroquia de San Marcos o Evanxelista; en 1768 a vila xa tiña 625 habitantes.

Grazas ao cultivo do plátano, nas primeiras décadas do século XX o municipio experimentou certo auxe económico.

A sociedade de Agulo foi historicamente unha sociedade dividida en dous sectores: por unha banda estaban os agricultores e obreiros, e polo outro, unha reducida elite.

## Festividades 
As festividades que se celebran no municipio son: as festas de Santa Rosa de Lima (terceira fin de semana de agosto) no barrio de Las Rosas; as festas da nosa Señora da Mercé (a finais do mes de setembro), patroa do municipio, no casco de Agulo; festa de San Marcos Evanxelista (entre os días 24 e 25 de abril), patrón do municipio; festas de santo Isidro labrador (segunda fin de semana de maio) no barrio de La Palmita. Ademais, nas inmediacións do Centro de Visitantes, celébrase cada ano un Encontro Folclórico que reúne a grupos de toda a illa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Agulo 
* Rincones de Agulo
Alajeró

**Alajeró** é un municipio da illa canaria de La Gomera, pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife.

Ten unha extensión de 49,43&nbsp;km² e acada unha altitude de 810 metros sobre o nivel do mar. A súa lonxitude de costa é de 14,05&nbsp;km.

## Datos
Os cantís de Alajeró constitúen un sitio de interese científico, onde habitan especies endémicas ameazadas e protexidas. A aguia pescadora ten aquí unha zona de nidificación. Ao sur destes cantís atópase o *Monumento Natural da Caldera*, expoñente do volcanismo máis recente da Gomera. Tamén nos termos deste municipio atópase a Paisaxe Protexida de Orone.

O barranco de Santiago separa ao municipio de San Sebastián de la Gomera, e desemboca en Praia Santiago, pobo pesqueiro que se converteu nun dos puntos de desenvolvemento turístico da Gomera. Outras praias a mencionar de Alajeró son a de Erese e a da Negra.

Algúns edificios a destacar son a igrexa de San Salvador e a Ermida da nosa Señora do Bo Paso. A mediados de setembro ten lugar a festa na súa honra, tendo lugar, con manifestacións do folclore gomero, as procesións de baixada o 14 e a de subida o 15.

Neste municipio atópase o aeroporto de La Gomera.

## Poboación
Ten unha poboación de 2.142 habitantes (INE, 2007). Os principais núcleos de poboación son Alajeró Casco, Playa Santiago, Targa, Antoncojo, Imada e Arguayoda.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Alajeró
Hermigua

**Hermigua** é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no norte da illa de La Gomera (Canarias).

Ten unha extensión de 39,67&nbsp;km² e unha poboación de 2.170 habitantes (INE, xaneiro de 2007). A súa altitude é de 210 metros sobre o nivel do mar e ten unha Lonxitude de costa de 8,35&nbsp;km

Algúns lugares de interese do municipio son o Convento de San Pedro (1598), a Igrexa da Encarnación e o Museo Etnográfico. Un dos casaríos de Hermigua é *El Cedro*, situado nos límites do Parque Nacional de Garajonay e dentro do bosque do mesmo nome caracterizado pola presenza de laurisilva.

## Poboación 
Os principais núcleos de poboación, ademais do casco, son Las Casas, Piedra Romana, Santa Catalina, El Estanquillo e Ruela de Ordaiz.

## Economía 
A economía do municipio está baseada principalmente na agricultura (plátano, viño) e no turismo rural. Con respecto a este último, Hermigua converteuse nun dos puntos principais de oferta deste tipo de turismo na Gomera.

## Historia 
250px|miniatura|Parque en Hermigua
En 1680 Hermigua tiña 930 habitantes e 188 casas. Debido á crise vitivinícola no século XVIII, a economía vese afectada seriamente, aumentando a emigración, e xa que logo, prodúcese un descenso do número de habitantes. En 1812 constitúese como concello, acabado o réxime señorial. A comezos do século XX realízanse unha serie de obras no val para levar a auga a todos os cultivos, caracterizados sobre todo polo plátano. O municipio chega aos 5.824 habitantes en 1940, pero descende a poboación a partir dese ano debido ao fenómeno da emigración.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Concello da Vila de Hermigua 
*Páxina de noticias da localidade
Gallura

|-
! colspan="2" bgcolor="#e3e3e3" | Información
|- valign=top
| **Rexión**
| 20px Sardeña
|- valign=top
| **Provincia**
| Olbia-Tempio
|- valign=top
| **Capital**
| 
|-
| **Concellos**
|  Olbia, Tempio Pausania, Arzachena, La Maddalena, Calangianus, Luras, Aggius, Bortigiadas, Santa Teresa Gallura, Luogosanto, Palau, Aglientu, Trinità d'Agultu e Vignola, Telti, Golfo Aranci, Badesi, Viddalba, Sant'Antonio di Gallura, Loiri Porto San Paolo, San Teodoro.
|-
|}
**Gallura** é unha rexión xeográfica e cultural ao norte de Sardeña, Italia. Na Idade Media, formouse unha das catro *giudicati* (rexións históricas de Sardeña) da illa.

As principais cidades e vilas son Olbia, Tempio Pausania, La Maddalena, Arzachena e Calangianus. É parte da nova provincia de Olbia-Tempio con Olbia e Tempio Pausania como capitais administrativas.

A xente local fala o "gallurés". Un diasistema do sardo, estritamente conectado co corso.

Hai un aeroporto na rexión de Olbia. Inclusive as industrias da cortiza, granito e alimentos atópanse en Obia e Tempio. Hai moito turismo na zona de Costa Esmeralda e en La Maddalena.

## Historia
O home chegou a Sardeña fai aproximadamente uns 700.000 anos, atravesando o bloque sardo-corso, logo de cruzar o estreito do mar que se reúne no arquipélago Toscano. Por ese motivo, é moi probable que a súa presenza en Gallura naquela etapa. A existencia máis antiga do home en Gallura remóntase ao Neolítico. Para Aglientu en Lu Littaroni e Cala Corsara na illa de Spargi atopouse unha gran cantidade de cerámica e obsidiana do Monte Arci. Isto demostra, unha vez máis, o paso obrigado por Gallura do "ouro negro" en tempos antigos. As rutas desde e cara a Sardeña eran moi coñecidas e os seus recursos atraían unha afluencia masiva de persoas. A actual rexión de Gallura estaba poboada por corsos, antes da expansión do Imperio romano. Durante a etapa nuráxica, Gallura foi a cabeza de ponte para a difusión da cultura nurágica no sur de Córsega, en particular, e viuse á difusión e o típico tipo dun "corredor" (en relación aos tipos de Córsega torreane preto)) e o Corredor mixto tholos), a miúdo vinculados á integración das estruturas arquitectónicas e as rocas circundantes.

## Ligazóns externas
*Páxina de información
Vallehermoso

**Vallehermoso** é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Sitúase na parte occidental da illa canaria de La Gomera estendéndose de norte a sur.

esquerda|miniatura|200px|Vista parcial de Vallehermoso
Ten unha extensión de 109,32&nbsp;km² (sendo o municipio máis extenso da illa) e unha poboación de 3.142 habitantes (INE, xaneiro 2007). A poboación deste municipio sufriu importantes descensos, pois en 1960 chegou a ter 8.406 habitantes. A altitude da capital do municipio é de 230 metros sobre o nivel do mar. Ten unha lonxitude de costa de 26,75&nbsp;km.

## Poboación 
## Barrios 
Os principais barrios de Vallehermoso son: El Barrio del Ingenio, Alojera, Macayo, Tamargada, Chipude, La Dama, El Cercado, Igualero, Erque, Erquito, Tazo, Arguamul, Cubaba e Argaga.

## Personaxes de Vallehermoso 
* Pedro García Cabrera: poeta 
* Guillermo Ascanio Moreno: intelectual mandado a fusilar por Franco
* Manuel Mora Morales: escritor e cineasta

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Vallehermoso
Valle Gran Rey

**Valle Gran Rey** é un municipio canario pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no oeste da illa de La Gomera. Ten unha extensión de 36,36&nbsp;km² e unha poboación de 5.116 habitantes (INE, xaneiro 2007). A altitude da capital municipal é de 100 metros sobre o nivel do mar.

Trátase dun municipio cuxa poboación se atopa bastante dispersa en numerosos barrios e casaríos que se dispón no seu maior parte ao longo do barranco que lle dá nome e na plataforma costeira. A capital está establecida no lugar de **La Calera** desde 1930, antes estivo en Arure, que daba tamén nome antigamente ao municipio. Outras entidades de poboación relevantes son Las Hayas, Taguluche, La Playa e Vueltas.

## Economía 
miniatura|250px|esquerda|Palmeiral no barrio de Casa da Seda, Valle Gran Rey.
A economía de Valle Gran Rey baseábase ata os anos 70 do século XX na pesca e na agricultura, especialmente no cultivo do plátano. A partir de entón adquiriu certa relevancia como destino turístico alternativo, o cal propiciou un certo desenvolvemento urbanístico. Na actualidade é a través do sector terciario por onde se obteñen os maiores ingresos, especialmente por medio do turismo procedente sobre todo de Alemaña e das propias illas Canarias.

## Porto de Vueltas 
miniatura|250px|Valle Gran Rey 
O porto de Vueltas é un porto eminentemente pesqueiro polo que a poboación dos municipios contiguos, ata os anos 70 do século XX, baseaba a súa economía na pesca e o cultivo do plátano. Desde hai anos un barco rápido cobre a liña Valle Gran Rey - Porto Santiago - San Sebastián - Los Cristianos (Tenerife), varias veces ao día, posibilitando a chegada a este municipio máis fácil e rápido por mar que por estrada e mellorando así as comunicacións da illa.

## Poboación 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Valle Gran Rey
La Frontera, El Hierro

**La Frontera** é un municipio canario pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no noroeste da illa de El Hierro e nel está situado o punto máis occidental de España.

O núcleo de poboación con máis habitantes do municipio é Tigaday. Outros núcleos de poboación son Los Llanillos, Las Puntas e Sabinosa, todos eles no Val do Golfo.

Nunha ermida do seu termo municipal atópase a imaxe da Nosa Señora dos Reis (Patroa de El Hierro).

El Pinar e La Restinga, no sur da illa, pertenceron ao municipio de La Frontera ata setembro de 2007, despois de que o Cabido de El Hierro aprobase a segregación de El Pinar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Concello de La Frontera
El Pinar de El Hierro

**El Pinar de El Hierro**, ou simplemente **El Pinar**, é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife (Canarias). Está situado no sur de El Hierro, sendo o concello máis meridional de España.

## Localización e características
Está situado na vertente sur da illa de El Hierro, nunha zona protexida no seu maior parte que exhibe un alto valor paisaxístico, etnográfico e ambiental. A capital municipal é El Pinar, localidade que se asenta sobre a paraxe coñecida como *Risco dos Herreños*, a 27 quilómetros ao sur da capital insular, Valverde.

O concello formouse como tal en 2007, despois da súa segregación do concello de La Frontera.

## Demografía 
Segundo datos do ISTAC, en 2006 a poboación do lugar *El Pinar* era de 1.828 habitantes. Deles, 876 veciños de **Taibique**, 380 de **Las Casas**, 535 de **La Restinga** e o resto diseminado dentro da entidade singular. Con todo o censo de poboación, correspondente á zona sur do municipio, facilitado polo Concello de La Frontera á comisión promotora para a segregación e constitución do municipio de El Pinar, outórgalle 1.910 veciños, cantidade que é a que se dá por oficial ata a próxima actualización do censo por parte do Instituto Nacional de Estadística.

500px|miniatura|esquerda|Vista do casco de El Pinar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comisión promotora para a segregación de El Pinar 
* Open Fotosub Illa de El Hierro
Rábade, Rábade

**San Vicenzo de Rábade** é unha parroquia que se localiza no concello de Rábade. Segundo o IGE, en 2023 tiña 1.503 habitantes (741 homes e 762 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rábade 
### Parroquias de Rábade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Rábade
Illa Vaitupu

**Vaitupu** é a illa máis grande da pacífica nación de Tuvalu. Está situado a 7,48 graos sur e 178,83 graos oeste. A capital é Asau.

## Poboación 
Vaitupu ten a segunda maior poboación de Tuvalu, censada en 1.591 habitantes (censo de 2002). Chegan 600 estudantes de idades entre 13 e 21 de todo o arquipélago para asistir á única escola secundaria do país, Motufoua. A pesar do seu relativamente gran tamaño, a illa ateigouse durante os anos 40 polo que varias familias emigraron a Fiji.

## Contexto xeográfico 
A illa, que cobre aproximadamente 5.6 quilómetros cadrados, inclúe pantanos, mangleiros, un filón coralino e unha lagoa grande. A segunda illa en extensión é Tofia.

## Illas 
O atol de Vaitupu consiste polo menos en 9 illas, que son:

* Luasamotu 
* Mosana (grupo de 2) 
* Motutanifa 
* Temotu 
* Te Motu Olepa 
* Tofia 
* Vaitupu  
* E polo menos outra illa

: Hai polo menos 1 illa habitada, Vaitupu. 
: A maior illa é naturalmente Vaitupu, seguida por Tofia.
300px|dereita

## Equipamentos 
A única aldea en Vaitupu consiste nas veciñanzas Tumaseu e Asau. Hai unha igrexa, unha escola primaria, polo menos unha pensión e unha oficina de correos. A escola secundaria (Motufoua) está a menos de 2 quilómetros, e o hospital preto de 1 quilómetro.

## Accesos 
Hoxe, a Vaitupu pódese chegar por barco privado ou co servizo do Nivaga II, barco operado polo goberno que cobre a distancia entre Vaitupu e Funafuti regularmente.
Kainan

**Kainan** (海南市, かいなんし, *Kainan-shi*) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situado ao suroeste da rexión de Kinki, ao noroeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 101,19&nbsp;km², a poboación é de 54.932 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 543 h/km².

O concello de Kainan limita cos concellos de Wakayama, Kinokawa, Kimino, Aridagawa e Arida.
Ozieri

**Ozieri** é un concello italiano da provincia de Sassari, na rexión de Sardeña. Ten 11.031 habitantes (en 2008) e esténdese por unha área de 252&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 44 hab/km². Fai fronteira cos concellos de: Ardara, Chiaramonti, Erula, Ittireddu, Mores, Nughedu San Nicolò, Oschiri, Pattada e Tula.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello
Perfugas

**Perfugas** é un concello italiano da provincia de Sassari, na rexión de Sardeña. Ten 2.487 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 60&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 41 hab./km².

Fai fronteira cos concellos de Bortigiadas, Bulzi, Chiaramonti, Erula, Laerru, Martis, Santa Maria Coghinas e Tempio Pausania.
Ploaghe

**Ploaghe** é un concello italiano da provincia de Sassari, na rexión de Sardeña. Ten 4.781 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 96&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 50 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Ardara, Chiaramonti, Codrongianos, Nulvi, Osilo e Siligo.
## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Posada, Italia

**Posada** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 2.394 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 33&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 71 hab/km². Fai fronteira cos concellos de: Budoni, Siniscola e Torpè.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do concello
Oileáin Árann

miniatura|dereita|250px|Acantilado de Dun Aengus.
miniatura|dereita|250px|Vivendas en Inis Mór.
As **Oileáin Árann** (en galego *illas Árann*) son un grupo de tres illas situadas na baía de Galway, na costa oeste da illa de Irlanda. A maior delas é Inis Mór (ou *Inishmore*, literalmente *"illa principal"*), a seguinte en tamaño é Inis Meáin (ou *Inishmaan*, literalmente *"illa do medio"*) e a máis pequena, que é a que se atopa máis ao leste, é Inis Oírr (ou *Inisheer*, literalmente *"illa do leste"*) . O nome das illas significa *"illas da crista"* en referencia aos seus escarpados cantís que dan ao océano Atlántico .

## Notas
Motosu

**Motosu** (本巣市, もとすし, *Motosu-shi*) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao sur da prefectura, na zona da provincia histórica de Mino, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 374,57&nbsp;km², a poboación é de 34.984 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 93,4 h/km².

O concello de Motosu limita cos concellos de Ibigawa, Ōno, Mizuho, Kitagata, Gifu, Yamagata, Seki (que son da prefectura de Gifu); e Ōno (este último é da prefectura de Fukui).

## Historia 
A cidade de Motosu foi fundada pola fusión de tres concellos de vilas (*Motosu-chō*, *Sinsei-chō* e *Itonuki-chō*) e un concello de aldea (*Neo-mura*) do distrito de Motosu o 1 de febreiro de 2004.

## Cidades irmandadas 
*  Echizen, prefectura de Fukui, Xapón (1994).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da cidade de Motosu
Río Ponxedo

O **Ponxedo** é un río galego que discorre polo concello da Pobra do Brollón, provincia de Lugo, afluente do río Saa.

Nace na Estación e despois de recibir as augas do seu único afluente, o Regato Ponte Real, e pasar Cereixa, desemboca en Rairos, no río Saa.
Farrah Fawcett

**Ferrah Leni Fawcett**, coñecida artisticamente como **Farrah Fawcett**, nada en Corpus Christi (Texas) o 2 de febreiro de 1947 e finada en Santa Monica (California) o 25 de xuño de 2009, foi unha actriz estadounidense. Foi moi popular nos anos setenta e oitenta grazas á serie de televisión ''Charlie's Angels*, chegando a ser considerada unha icona da cultura pop e un verdadeiro *Sex Symbol*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obituario no *Daily Telegraph''
Alexander Cumming

**Alexander Cumming** foi un reloxeiro escocés ao que se atribúe a invención da cadea do retrete. Esta primeira patente para a cisterna do váter foi acadada por Cumming en 1775. Trátase en certa maneira do precedente do retrete moderno, permanecendo unha pequena cantidade de auga no tubo logo de cada tiro da cisterna, evitando deste xeito a ascensión dos cheiros ao cuarto e por extensión á vivenda. Cómpre salientar que John Harington xa inventara unha cisterna como tal en 1596, mais sen a trampiæa para manter a auga.

## Notas
Lectoescritura

dereita|222px|miniatura|Dous estudantes.
A **lectoescritura** é tanto a capacidade dos seres humanos para captar, reproducir e interpretar os grafemas impresos, como a aptitude para transcribir os sons. Refírese así mesmo á capacidade de aprender a ler e asemade a escribir.

Con todo, por precisamente ser a lectoescritura unha actividade humana, que o ser humano desenvolve en relación cos seus semellantes, é un proceso complexo que tanto achega, a aquel que nel repara, unha dimensión cognitiva, pois posibilita e estrutura a realidade da que xorde; como unha dimensión social, xa que nos pon en relación: somos para outros e porque outros son.

A lectoescritura é, ademais, un segundo camiño de acceso á cultura. O primeiro camiño é a fala, o contacto directo cos nosos semellantes. É nese primeiro contacto onde comeza a desenvolverse o pensamento interno que grazas á lectoescritura podemos facer transcender ata mesmo superar as barreiras temporais (pénsese nunha rapariga que decida ler a Castelao) ou ter consciencia de nós mesmos ou da realidade que nos rodea.

Do dito, podemos concluír que a lectoescritura, inda que capacidade, é tamén unha ferramenta, unha ferramenta que nos permite desenvolver o noso pensamento interno, asumir a nosa cultura, profundar na relación cos demais e coa sociedade, ser mellores cidadáns ou, se é o caso, rexeitar as normas sociais e/ou de convivencia.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*ESQUER TORRES, Ramón: Didáctica de la Lengua Española. Ediciones Alcalá. Madrid, 1978.
*LEBRERO, Mª Paz e Mª Teresa: Cómo y cuándo enseñar a leer y a escribir. Síntesis. Madrid, 1988.
*DEHART, André e GILLE, Arthur: El niño aprende a leer. Kapelusz. Buenos Aires, 1976.
*FERRÁNDEZ, Adalberto, FERRERES, Vicente y SARRAMONA, Jaime: Didáctica del Lenguaje. Ceac. Barcelona, 1986.

### Outros artigos
*Lectura
*Escritura

### Ligazóns externas
*Gial
Castela (homónimos)

**Castela** pode referirse a:

* a antiga xurisdición de Castela, na comarca do Carballiño;
* a rexión de Castela, unha rexión xeográfica da Península Ibérica;
* a coroa de Castela, unha entidade histórica medieval;
* o reino de Castela, reino que foi o núcleo da coroa de Castela;
* a antiga área xeográfica que formaba parte do Reino de León, o Condado de Castela;
* as comunidades autónomas actuais de Castela e León e Castela-A Mancha.
Arida

**Arida** (有田市, ありだし, *Arida-shi*) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situado ao suroeste da rexión de Kinki, ao noroeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 36,92&nbsp;km², a poboación é de 30.563 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 828 h/km².

O concello de Arida limita cos concellos de Kainan, Aridagawa e Yuasa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Arida .
Mogoro

**Mogoro** é un concello italiano da provincia de Oristano, na rexión de Sardeña. Ten 4.6517 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 48&nbsp;km², vunha densidade de poboación de 95 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Collinas (CA), Gonnostramatza, Masullas, Pabillonis (CA), San Nicolò d'Arcidano, Sardara (CA) e Uras.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Alfara del Patriarca

**Alfara del Patriarca** é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona noroeste da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 2.985 habitantes (2008).

## Xeografía
O escaso termo municipal de dous quilómetros cadrados está situado na Horta de Valencia, por iso os accidentes xeográficos son mínimos sendo todo el practicamente chairo, estando situado o centro urbano a unha altitude de 35 msnm. A única excepción é o *barranc del Carraixet* que atravesa o termo municipal de norte a sur a escasa distancia do centro urbano. A pesar de que normalmente se atopa seco o gran tamaño da súa conca provoca que sexan frecuentes os desbordamentos cando se producen episodios de gota fría no outono.

Alfara del Patriarca limita cos concellos de Foios, Montcada, Vinalesa e Valencia.

## Historia
Como a maioría de localidades da comarca Alfara do Patriarca foi un casarío (localmente *alqueria*) musulmá. Xaime I reconquistouno en 1249 e despois cedeuno a Ximén Pérez da localidade aragonesa de Tarazona. Bartolomeu Cruïlles adquiriuno en 1396 e permaneceu na súa familia até finais do século XVI sendo responsable da construción do coñecido como *Palacio de Cruïlles*, un dos monumentos máis destacados da localidade.

A familia Cruïlles vendeu a localidade a San Xoán de Ribeira, arcebispo de Valencia tamén coñecido como o *Patriarca* sendo cedida anos máis tardes ao Real Colexio do Corpus Christi de Valencia, fundado polo mesmo santo. En 1819 independizouse do colexio do Corpus Christi como parroquia da próxima localidade de Montcada. Durante as guerras carlistas foi escenario de incursións das tropas do Xeneral Cabrera e da partida do Serrador.

## Demografía
Conta cunha poboación de 2.985 habitantes en 2008. O casco urbano atópase conurbado ao de Montcada e este ao da pedanía valenciana de Massarrojos formando unha cidade de feito de case 25.000 habitantes.

## Economía
A economía da localidade dependeu tradicionalmente da agricultura sendo o 100% dos seus cultivos de regadío destacando as laranxeiras e limoeiros, as patacas, o millo e diversas hortalizas. Porén no último século desenvolveuse unha pequena industria especializada na fabricación de mistos, materiais de construción e insecticidas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
*Instituto Valenciano de Estadística
Tralomoredo

O **Tralomoredo** é un monte galego, situado no Serrón de Guntín, no concello de Bóveda, provincia de Lugo. Ten unha altura de 451 metros, sendo o segundo monte máis alto do concello tras o Monte Couso, de 689 m. de altitude.