open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Beatriz Maceda

**Beatriz Maceda Abeleira**, nada na Coruña en 1963, é unha mestra e escritora galega.

## Traxectoria 
Aos cinco anos foi vivir a Vilalba. Estudou na Escola Universitaria de Maxisterio, Educación Primaria pola especialidade de Lingua Inglesa. Realizou estudos de Posgrao en Orientación Educativa no Instituto Maslow Catell da Universidade de Deusto. No ano 1995 casou e volveu vivir na Coruña.

Exerce no ensino, imparte cursos e realiza traballos sobre Ensino Global. Publicou os relatos *Ela* e *Tuerka 27* na revista *Tempos Dixital*. Pertence ao colectivo A Sega.

En 2020 entrou na directiva da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

## Obra en galego 
### Literatura infanto-xuvenil 
* *Man. O alemán de Camelle* (2012). Galebook. 40 páxs. ISBN 978-8494073502.
* *O álbum de Garrincha* (2015). Galaxia. 180 páxs. ISBN 978-84-9865-613-8.
**Lúa en Ningures* (2019). Xerais. 128 páxs. Ilustracións de Laura Veleiro. ISBN 978-84-9121-463-2.
**Man* (2020). Con Laura Veleiro. Medulia. 48 páxs. ISBN 978-84-120579-4-2.
**Ardora* (2019). Urco Editora. 131 páxs. Ilustracóns de Laura Veleiro. ISBN 978-84-94945601
**As Sentinelas do Silencio* (2022). Xerais. 187 páxs. ISBN 978-84-1110-134-9
**Teranga* (2024). Vigo: Xerais, Col. Fóra de Xogo. 200 páxs. ISBN 978-84-1110-532-3. ePub: ISBN 978-84-1110-553-8.
**Begoña ou o pracer da amizade. Unha biografía de Begoña Caamaño* (2026). Vigo: Xerais, Col. Merlín. 96 páxs. ISBN 978-84-1110-765-5. ePub: ISBN 978-84-1110-768-6.

### Obras colectivas 
* *Relatos da Ulloa*, 2019, Instituto de Estudos Ulloáns/Gadis.
* *Manifesto 25N. Trinta voces pola eliminación da violencia contra a muller*. 2021. Alvarellos Editora.
* *O libro das raras* (2023). Ilustracións de  Viki Ribadulla.
* *O libro da música*. 2021. Galaxia.
* *Luísa Villalta. Alma de violino* (2023). Vigo: Xerais. Con Eli Ríos e ilustracións de Laura Sánchez. 48 páxs. ISBN 978-84-1110-447-0.
* Entre liñas.(2024). Edita, Oscar Losada Castro.
* A gran final. (2024). Edicións Positivas.

### Narrativa 
* *Cando John Lennon coñeceu a Valle-Inclán* (2017). Trifolium. 124 páxs. ISBN 978-8494565472.

## Premios 
* II Premio María Victoria Moreno de Literatura Xuvenil (2019) co traballo titulado *Ardora*.

*Gañadora na XVII edición do Premio Frei Martín Sarmiento (2021) coa obra *Ardora*.

## Notas
Carrillo

***Santiago Carrillo** (1915-2012), un político comunista español.
***Álvaro Carrillo** (1921-1969), un compositor mexicano de música popular.
***José Fernando Carrillo** (1949), un profesor e político galego de orixe peruana.
***Carlos Martínez Carrillo** (1970-),  un avogado e político galego do PPdeG.
***Luis Carrillo de Toledo**, foi un militar castelán.
***Fernando Carrillo Muñiz de Godoy**, primeiro marqués de Villafiel.
Chaos, Santa Comba, Lobeira

** Chaos** é un lugar da parroquia de Santa Comba no concello ourensán de Lobeira na comarca da Baixa Limia. Tiña 39 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 19 mulleres.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Comba 
### Parroquias de Lobeira 
## Notas
Masía

[300px|miniatura|Masía en [Xirona]]
Unha **masía** (en catalán: *masia* ou *mas*, en aragonés: *pardina*) é un tipo de construción rural, propia especialmente dos territorios da antiga Coroa de Aragón, que ten a súa orixe nas vilas romanas. Son construcións illadas, ligadas a unha explotación agrícola e gandeira de tipo familiar.

Co paso do tempo, os materiais utilizados para construír masías foron variando, condicionados, en boa parte, pola súa localización. En zonas montañosas, utilizábase a pedra sen puír, excepto para os arcos de portas e fiestras, onde se empregaba a pedra picada. Durante a Idade Media, utilizábase o barro como morteiro, material que foi substituído despois por cal ou cemento. Nos lugares nos que non abundaba a pedra, utilizábase o adobe para a construción das masías.

A maioría das masías teñen a súa fachada principal orientada cara ao sur. As construcións anteriores ao século XVI teñen unha porta de entrada de doela, mentres as construídas ata o século XVIII son de lintel. A súa altura non adoitaba superar os 5 metros e a cobertura realizábase cun conxunto de vigas de madeira colocado de forma perpendicular á fachada. Nos Pireneos e outras zonas montañosas, a cubrición adoitaba ser de lousa. O tellado tiña normalmente dúas vertentes.

A construción adoitaba ter dúas plantas, coa planta baixa reservada para as tarefas propias do campo e o piso superior destinado a vivenda. Se había outro piso por enriba deste, era utilizado habitualmente como celeiro.

Numerosas masías transformáronse en casas adaptadas para o turismo rural e a hostalaría.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:La Masia (Can Planas) (Barcelona) - 1.jpg|La Masia de Can Planes, do FC Barcelona
Ficheiro:Can Taxonera Arenys de Mar Catalonia.jpg|A masía *Can Taxonera* en Arenys de Mar
Ficheiro:Catalonia PremiàDeDalt Rectoria.JPG|A reitoría de Premià de Dalt, do século XVII
Ficheiro:Mas fabregas del bosc-ametlladelvalles.jpg|O *Mas Fabregas del Bosc* en L'Ametlla del Vallès
Ficheiro:Mas dorca.jpg|*Mas Dorca* en L'Ametlla del Vallès
Ficheiro:Catalonia SantVicençDeMontalt CanMora.JPG|*Can Mora*, en Sant Vicenç de Montalt
Ficheiro:Tejeria Olocau del Rey 57.JPG|*Masia de la Teijería*, en Olocau del Rey
Ficheiro:Can pages vell-ametlladelvalles.jpg|*Can Pages Vell* en L'Ametlla del Vallès
Ficheiro:Can Masdeu - Centro Social Ocupado con huertos.JPG|*Can Masdeu*, na serra de Collserola
Ficheiro:Masia de xàbia.jpg|Masía en Xàbia

## Bibliografía 
* Varios autores; *Gran enciclopèdia catalana*, Ed. Enciclopèdia catalana, Barcelona, ISBN 84-85194-81-0
* Soldevila, Ferran et alt; *Història de Catalunya*, Selecta-Catalònia, Barcelona, 1989 ISBN 84-7667-045-1

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A masía catalana: variedade e tradición
Adelaide Clemens

**Adelaide Clemens**, nada o 30 de novembro de 1989 en Brisbane, é unha actriz australiana de cinema e televisión.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mobella pequena

miniatura| *Gavia stellata*
A **mobella pequena** ou **movella pequena** é unha ave da familia das Gaviidae.

## Morfoloxía e hábitos 
Trátase dun ave de 53–58&nbsp;cm de lonxitude e un peso entre os 1000 e 2000 gramos. Trátase das máis pequenas das movellas, cunha envergadura de 91–110&nbsp;cm. O peteiro é recurvado, coas costas escuras sen debuxo. A cabeza e os laterais da cabeza son de cor gris cinza. Na época de cría mostra unha mancha vermella na parte frontal do pescozo. Os ollos son vermellos. Durante o inverno a plumaxe é semellante á da movella ártica. femia e macho son morfoloxicamente iguais.
Nada coa cabeza ergueita algo escorada lateralmente. Atópase en lagos e lagoas, incluídos aqueles existentes na tundra. Aliméntase de peixes, crustáceos e batracios.

## Reprodución 
O período de cría vai de maio a xullo. O tempo de incubación é de 24-29 días. Os polos voan ás seis semanas.

## Distribución 
Na época de cría está presente en Escandinavia, extremo norte das Illas Británicas, Islandia e noroeste de Rusia. Fóra da época de cría atópase ó longo da costa europea exceptuando a costa sur da Península Ibérica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Guía de Aves: España, Europa y Región Mediterránea*. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstïons. Ediciones Omega. 
* *Gran Guía de la Naturaleza AVES*. Nicolai, Singer, Wothe. Editorial Everest, s.a.
Rudi Fischer

**Rudolf "Rudi" Fischer** (nado o 19 de abril de 1912 en Stuttgart, Alemaña e finado o 30 de decembro de 1976 en Lucerna, Suíza) foi un piloto suízo.

Fischer participou en oito Grandes Premios do Campionato do Mundo, debutou o 27 de maio de 1951. Logrou dous podios, e anotou un total de 10 puntos no campionato. Tamén participou en numerosas carreiras fóra de campionato de Fórmula Un e Fórmula 2.

## Andaina 
Debutou na segunda tempada da historia do campionato do mundo da Fórmula 1, en , disputando o 27 de maio do 1951 o Gran Premio de Suíza, que era a proba inicial da tempada.

Rudi Fischer participou nun total de oito carreiras (con dous podios) puntuables para o campionato de F1, repartidas ao longo de dúas tempadas na F1, as que corresponden aos anos 1951 e . No Gran Premio de Suíza de 1952 en Berna, Fischer terminou segundo tras Piero Taruffi, ambos pilotos con Ferraris.
 
Fischer competiu e gañou en numerosas probas automobilísticas fora da F1.

## Écurie Espadon / Scuderia Espadon 
Rudi Fisher foi o líder da "Écurie Espadon", o nome do equipo na maior parte da súa carreira como piloto.

Écurie Espadon compoñíana un grupo de cabaleiros corredores afeccionados suízos. A palabra "Écurie" foi utilizado ao principio xa que a maioría dos coches do equipo eran franceses, en xeral Gordinis. Máis tarde o equipamento do equipo cambiou aos vehículos italianos Ferrari e outros, de aí que o nome do equipo cambiou e pasou a usar a palabra italiana equivalente "Scuderia".

O equipo participou en varias carreiras en toda Europa, o documento de presentación descríbe.

O equipo compoñíase de:
* Rudolf Fischer: dono dun restaurante de éxito.
* Rudolf Schoeller
* Peter Hirt: un rico home de negocios de Küssnacht, preto de Zürich, que fabricaba ferramentas de precisión.
* Peter (Pierre) Staechelin de Basilea.
* Max de Terra
* Paul Glauser

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén
Korrika

[miniatura|dereita|220px|Rapaces levando o [testemuño (atletismo)|testemuño da Korrika durante a edición do 2009.]]
[miniatura|dereita|220px|Edición do 2009 no traxecto entre [Getxo e Leioa.]]
A **Korrika** (*correndo* en galego) é  unha carreira reivindicativa que se celebra correndo por todo o País Vasco en prol da lingua éuscara. 

## Organización 
O promotor da iniciativa é a asociación de euskaltegis AEK (centros de ensinanza da lingua éuscara). A primeira Korrika tivo lugar en 1980 e adoitase celebrar cada dous anos. Ten unha duración de dúas semanas, nas que se percorre todo o territorio, e o percorrido, arredor de 2300 quilómetros, varía tódalas edicións. A principal peculiaridade desta marcha é que non se detén en ningún momento, nin sequera de noite. Dende a saída ata o final, fanse relevos de vila en vila por tramos de quilómetro. A Korrika ten uns niveis de participación moi altos, chegando mesmo ós 600 000 participantes.

Á cabeza da marcha, hai unha persoa que porta un testemuño. Cada quilómetro da carreira pórtao unha persoa ou asociación que "merca os quilómetros" para axudar economicamente á defensa e promoción da lingua. O testemuño, que se conserva dende a primeira edición, está feito cun pau de madeira tallado cunha ikurriña pendurada.

Tralo testemuño, fórmase a cabeceira da marcha, cuxos integrantes portan unha pancarta na que se le o lema *Euskal Herria euskalduntzen. Ni ere bai!* (*"Euskaldunizando o País Vasco. Eu tamén!"* en galego). A continuación, concéntranse o resto dos participantes, que corren sen espírito competitivo polas rúas cheas de espectadores durante todo o traxecto. De xeito paralelo, a Euskaltzaindia, ou Real Academia da Lingua Vasca, organiza diversos actos culturais de cara á promoción e emprego da lingua.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Correlingua
*Correllengua
*Ar Redadeg
*Rith

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial da Korrika
Rith

**Rith** é o termo co que se coñece a celebración dunha serie de carreiras reivindicativas en prol da lingua irlandesa. Correuse por vez primeira no ano 2010 coincidindo coa Seachtain na Gaeilge, a semana da lingua irlandesa. Comezou en Galway e rematou en Belfast, atravesando boa parte da Illa da Irlanda.

Rith está baseado na Korrika, unha marcha reivindicativa organizada no histórico País Vasco en apoio ó éuscaro dende 1980, e da que tamén xurdiron eventos semellantes como Correllengua pola lingua catalá, Correlingua pola lingua galega, Ar Redadeg pola lingua bretoa e a Corsa d'Aran pola lingua aranesa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Correlingua
*Correllengua
*Ar Redadeg
*Korrika

### Ligazóns externas 
*Rith: páxina oficial
Michael Cera

**Michael Austin Cera**, nado o 7 de xuño de 1988 en Brampton, Ontario, é un actor canadense coñecido polos seus papeis en *Arrested Development*,* Youth in Revolt, Superbad*, *Scott Pilgrim vs. the World*, ''Nick and Norah's Infinite Playlist* e *Juno''.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alison Pill

**Alison Courtney Pill**, nada o 27 de novembro de 1985 en Toronto, Ontario, é unha actriz canadense. Pill comezou a súa carreira con 12 anos, aparecendo en numerosos filmes e series de televisión. É coñecida polos seus papeis nos filmes *Milk* (2008), *Scott Pilgrim vs. the World* (2010) e *Midnight in Paris* (2011) e nas series de televisión *In Treatment* (2009), *The Pillars of the Earth* (2010) e *The Newsroom* (2012).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Correllengua

[miniatura|Chama do [Canigó, símbolo da lingua catalá, levada a Barcelona por Correllengua 2007.]]
miniatura|Pancarta do Correllengua.
O **Correllengua** é unha iniciativa popular que se celebra anualmente nos territorios de fala catalá co obxectivo de amosar a vitalidade da lingua e fomenta-lo seu uso social. Consiste na celebración de actividades de carácter lúdico, festivo, pedagóxico e reivindicativo en diversas vilas, barrios e cidades, dando lugar a múltiples Correllengües que comparten, como elemento cohesionador, o nomeado "Pas de la flama" e a lectura dun manifesto, que cada ano é encargado a unha figura de prestixio que destaque polo seu apoio e defensa da lingua e da cultura. A coordinación dos actos lévaa a Coordinadora d'Associacions per la Llengua catalana (CAL), Acció Cultural del País Valencià (ACPV) e Joves de Mallorca per la llengua.

## Historia 
O Correllengua inspírase na Korrika, unha carreira reivindicativa que recorre Euskal Herria a prol da lingua éuscara. No ano 1993, Joves de Mallorca per la Llengua organizou unha iniciativa similar en Mallorca en defensa do catalán, que deu no primeiro Correllengua. En 1995 comezouse a facer tamén no País Valenciano da man de Acció Cultural del País Valencià, e a partir de 1996, a CAL fíxose cargo da celebración no Principado de Cataluña, na Cataluña do Norte, Andorra, Menorca, Eivissa e a Franxa de Aragón.

Edición tras edición, o Correllengua gañou apoios e implantación, pasando dunha ducia de poboacións implicadas nos primeiros anos, a máis de trescentas que participan actualmente en tódolos Países Cataláns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Correlingua
*Korrika
*Ar Redadeg
*Rith

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Correllengua
Jose Luís Fernández Pedreira

**Jose Luís Fernández Pedreira** é un avogado e político galego.

## Traxectoria
Foi nomeado alcalde de Chantada o 25 de marzo de 1975. Cesou en 1977. Dedicouse ao exercicio da avogacía.

## Vida persoal 
Casou con María Fe Montes Varela.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Corporación municipal de Chantada
Testemuño (atletismo)

miniatura|Dous atletas preparándose para o traspaso do testemuño.
O **testemuño** é un tubo liso, cilíndrico e lixeiro, feito de madeira, metal ou calquera outro material ríxido dunha soa peza. Adoita ter unha lonxitude de entre 28 e 30&nbsp;cm, de circunferencia entre 12 e 13&nbsp;cm e cun peso mínimo de 50 g. Debe estar pintado dunha cor viva para que se vexa doadamente durante a carreira. As probas deportivas nas que se utiliza o testemuño son: carreiras de remudas 4 x 100 metros e carreiras de remudas 4 x 400 metros (as únicas probas que se fan en equipo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carreira de remudas
Euskaltegi

Os ***euskaltegi*** (pronunciado "euskaltegui") son centros de ensino da lingua éuscara orientados, maioritariamente, á ensinanza de adultos. Os euskaltegis atópanse principalmente na Comunidade Autónoma Vasca e Navarra, aínda que tamén os hai en Iparralde. Ademais, as *euskal etxeas* (casas ou centros culturais vascos) atópanse distribuídas por todo o mundo.

Existen dous tipos de euskaltegis dependendo da súa titularidade:
* Euskaltegis públicos: dependentes dos concellos. Denomínanse *Udal euskaltegiak* e no 2009 había 44 en Euskadi.
* Euskaltegis privados: dependentes de organismos ou persoas privadas.

A meirande parte dos euskaltegis de titularidade privada agrúpanse en federacións, entre as que destacan Alfabetatze eta Euskalduntze Koordinakundea (AEK) e Ikastari Kultur Elkartea (IKA). Aqueles euskaltegis onde se poden realizar estudos en réxime de internado reciben o nome de *barnetegi* (pronunciado "barnetegui").

[miniatura|Euskaltegi Abarrak, de AEK, en [Durango, País Vasco|Durango.]]

## Etimoloxía 
O termo *euskaltegi* componse da palabra éuscara *euskal*, que se refire á lingua éuscara e *-tegi* que sinala "lugar", en consecuencia, o termo pódese traducir como "o lugar do éuscaro". *Barnetegi* componse por *barne* que significa "interno" e podería traducirse como "lugar de internos".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Aprende éuscaro!, no portal da mocidade de Euskadi na web do Goberno Vasco.  
* Web de Ulibarri Euskaltegia, en Bilbao   
* Páxina web de AEK *Alfabetatze Euskalduntze Koordinakundea* Coordinadora de Alfabetización en éuscaro   
* Web de HABE  
* Páxina web de IKA, *Ikastari Kultur Elkartea*
The Cosmonaut

***The Cosmonaut*** é unha película española de ciencia ficción. Está feita e distribuída baixo Creative Commons, e foi financiada por máis de cinco mil persoas.

A película foi estreada o 18 de maio de 2013 en multiplataforma: cinema, tv, Internet, DVD e distribución en aberto. A película foi rodada en Letonia, Rusia e España.

O proxecto comezou en 2008 cunha curtametraxe chamada *A Viaxe do Cosmonauta*. Dende entón o proxecto foi virando e concretándose ata unha película con miles de produtores e un proxecto aberto a CC.

## Sinopse 
En 1967 dous mozos amigos, Stas e Andrei, chegan á Cidade das Estrelas, unha nova construción cerca de Moscova onde preparan os cosmonautas adestrados para ir ao espazo. O obxectivo: superar os estadounidenses na carreira espacial enviando a un home á Lúa. Alí coñecen a Yulia, unha técnico de comunicacións coa que fai amizade e un posible amor que non chega a concretarse.

No seu regreso á Terra atópase cun planeta desfeito por unha catástrofe descoñecida. Mais na base no planeta Terra pensan que se perdeu na viaxe de volta, e alí só chegan mensaxes del dicindo que a Terra está destruída.

## Protagonistas 
* Katrine De Candole: Yulia
* Leon Ockenden: Stas
* David Barrass: Chelomei
* Max Wrottesley: Andrei
* Greg Blackford: Nikolai
* Lee Cheney: Sergei
* Steve Galache: Sasha
* Guy Williams: Kamanin

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da película .
* Trailer
Motor de catro cilindros en liña

miniatura|Imaxe xerada por ordenador que mostra as principais partes internas en movemento dun motor catro en liña con transmisión por correa, dobre árbore de levas e catro válvulas por cilindro.
miniatura|

Un **motor de catro cilindros en liña** é unha configuración de motor de combustión interna na que catro cilindros están dispostos nunha soa fila. Pode ser montado lonxitudinalmente ou transversalmente, con cilindros e pistóns verticais, ou ata parcialmente inclinado ou en posición horizontal. Hoxe é a configuración de motor utilizada na maioría dos automóbiles de ata 2´2 litros de cilindrada. O límite «práctico» para os motores de catro cilindros de catro tempos é de ao redor de 2´5 litros. Con todo, malia que existen motores de ciclo Otto cuxo límite é o mencionado, existen casos de motores de ciclo diésel cunha cilindrada que chega ou ata excede os 3´0 litros. Unha variante desenvolvida no século XXI foi o motor de cinco cilindros en liña de 2´5 litros, que neste caso, posúe unha distribución e desempeño equivalentes a un motor 2´0 litros de catro cilindros en liña. Este motor comezou a ser empregado por firmas como Honda, Volkswagen ou Mercedes-Benz entre outras.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Motor en liña
Fidela Bernat

**Fidela Bernat**, nada o 24 de abril de 1898 en Uztarroze e finada o 23 de febreiro de 1991 en Pamplona, foi a derradeira persoa capaz de falar o dialecto roncalés como lingua materna. Coa súa morte, á idade de 92 anos, desapareceu o devandito dialecto da lingua éuscara. Malia isto, na fonoteca de Navarra existen gravacións de entrevistas feitas a esta muller que recollen a fala.

Casada o 23 de xuño de 1925 con Pedro Ederra Lorea, tivo 6 fillos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dialecto roncalés
Joaquín Yebra-Pimentel Vidal

**Joaquín Yebra-Pimentel Vidal**, nado en Pesqueiras (Chantada) e finado en Santiago de Compostela o 29 de marzo de 2010, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Julio Yebra-Pimentel Besteiro. Foi nomeado alcalde accidental de Chantada o 3 de abril de 1949 e alcalde definitivo o 3 de maio dese ano. Cesou o 2 de febreiro de 1958. Trasladouse a Santiago de Compostela e foi membro do Consello de Administración da empresa editora de *El Correo Gallego*. Participou na fundación de Coalición Galega. Finou en Santiago de Compostela o 29 de marzo de 2010 e foi soterrado en Chantada.

## Vida persoal 
Casou con Joaquina Rodríguez López e foi pai de Sara, Joaquín, Elisa, Julio e Luis Yebra-Pimentel Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hondo pesar en Compostela por la muerte de Joaquín Yebra-Pimentel 
* Corporación municipal de Chantada
Manuel López Campo

**Manuel López Campo**, finado en Lugo en xullo de 2021, foi un político galego.

## Traxectoria 
No franquismo foi presidente da Hermandad de Labradores de Chantada. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de UCD e foi elixido alcalde de Chantada. Director da Caixa Rural Galega en Chantada, desapareceu en 1985 sen deixar rastro. Finou en Lugo en xullo de 2021.

## Vida persoal 
Casou con Mariselo Paz Couceiro, coa que tivo dous fillos: Pablo e Mª José López Paz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Chantada
Aeroporto de Turku

O **Aeroporto de Turku** (en finés **Turun lentoasema** e en sueco **Åbo flygplats**) é un aeroporto situado a 8 km ao norte do centro da cidade de Turku (Finlandia). O aeroporto dá servizo a uns 450.000 pasaxeiros ao ano, o que o converte no cuarto aeroporto máis transitado de Finlandia por número de pasaxeiros (en 2012), e o segundo aeroporto do país en toneladas de carga (en 2012).. O Aeroporto de Turku está operado en exclusiva por Finavia e conta cunha terminal de pasaxeiros secundaria na que operan aeroliñas de baixo custo. Dende o 1 de setembro de 2008, TNT Airways fixo do Aeroporto de Turku a súa sede loxística para as súas operacións en Finlandia.

## Aeroliñas e destinos 
### Pasaxeiros 
### Carga 
ASL Airlines Belgium ten voos diarios, pero outras compañías de carga que visitan Turku voan con menos frecuencia. Exemplos destas son Ukraine Air Alliance, Ruby Star ou Farnair.

## Notas
Vicente Reboleiro

**Vicente Reboleiro González**, nado en Ferramulín (Folgoso do Courel) en 1957, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Coruña e licenciouse en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela. Exerceu como profesor de Lingua galega e Literatura no IES Urbano Lugrís de Malpica de Bergantiños. Actualmente traballa como profesor de Lingua galega e Literatura no IES Eduardo Blanco Amor.

Publicou en colaboración con Xoán Carlos Alvarellos Codesido *Aires de festa*, caderno didáctico sobre as festas tradicionais galegas.

## Obras 
### Poesía 
* *Prenderei a lareira*, 2010, Baía.
* *Aldea viva*, 2016, Medulia Editorial.

### Obras colectivas 
* *Aires de festa*, con Xoán Carlos Alvarellos Codesido, 1993, Baía.
* *Xunguidos á terra*, con fotografías de Xan G. Muras, 2011, Tribaldes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Baía Edicións.
KRD 442

**KRD 442**, código GRAU **11D442**, é un motor foguete desenvolvido por Isayev e usado como propulsor orbital para módulos espaciais derivados dos módulos FGB soviéticos e rusos que formaban parte da estación espacial Mir e que forman parte da Estación Espacial Internacional. Proporciona un impulso variable de entre 0,17 a 4,8 N e as súas turbobombas úsanse adicionalmente para extraer o propelente dos cargueiros Progress.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estación espacial Mir
*Estación Espacial Internacional
Pobo mohicano

Os **mohicanos** (*muhhekunneuw*) son unha tribo algonquina nativa da costa leste dos Estados Unidos. Orixinalmente localizados na conca do río Hudson no estado de Nova York, foron desprazados arredor de 1780 cara Massachusetts; posteriormente os seus descendentes emigrarían a Wisconsin entre os anos 1820 e 1830, onde se asentarían nas reservas dos lenape.
Os mohicanos adoitaban referirse a si mesmos como *Muhhekunneuw* ou *xente do río*. O termo *mohicano* provén do nome aplicado ó clan mohicano Lobo, que en mohicano se denominaban *manhigan*, orixe do termo inglés *mahican*, do cal derivou a denominación *mohicano*.

Na actualidade, os seus descendentes mesturáronse cos lenape e residen como unha soa tribo na Comunidade Stockbridge-Munsee

Foron inmortalizados polo escritor estadounidense James Fenimore Cooper no seu libro *O derradeiro dos mohicanos* publicado en 1826. Nel combina elementos culturais mohicanos e mohegan nas súas personaxes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Guerras dos Castores
Ángel Martínez Castro

**Ángel Martínez Castro**, nado en Ponteareas a finais da década de 1870 e finado en Buenos Aires o 11 de outubro de 1930, foi un agrarista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Buenos Aires con 13 anos. Aos 25 ingresou no Partido Socialista Argentino. Retornou a Ponteareas en 1909 onde organizou un grupo agrarista. Volveu a Arxentina ao ano seguinte e fundou o Comité Puenteareano. Promoveu a creación do Comité Auxiliar de las Sociedades Agrícolas de Puenteareas en Buenos Aires que despois pasou a denominarse Comité Puenteareano de Acción Popular. Foi correspondente administrativo de *El Tea* en Buenos Aires. Foi un dos fundadores da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales, da que foi o seu primeiro secretario xeral. Despois integrouse no Comité de prensa da Federación pero foi desprazado polo sector galeguista e expulsado da Federación. O comité Ponteareano editou dende 1926 o periódico *Acción Agraria* que en 1929 pasou a denominarse *Acción Gallega* e logo da ruptura da Federación ingresou na Federación de Sociedades Gallegas de Buenos Aires. Martínez participou no Comité de prensa de *Acción Gallega*. Finou en Buenos Aires o 11 de outubro de 1930.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Agrupación de Vecinos de Ponteareas en Buenos Aires
KRD 79

**KRD 79**, código GRAU **S5.79**, é un motor foguete desenvolvido por Isayev e usado como propulsor orbital para a estación espacial Mir e as estacións Saliut 6 e Saliut 7. Alimentábase con tetróxido de nitróxeno e UDMH.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estación espacial Mir
*Saliut 6
*Saliut 7
KRD 61

**KRD 61**, código GRAU **S5.61**, é un motor foguete desenvolvido por Isayev e usado como propulsor para o retorno de mostras luares das dondas da serie Luna Ye-8, en concreto os Luna 16, Luna 20 e Luna 24.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KTDU 417
*Luna 16
*Luna 20
*Luna 24
Luis Fernández

O nome de **Luis Fernández** pode referirse a:

***Luis Fernández Toledo**, un exfutbolista e adestrador franco-español  (n. 1959).
***Luis Fernández Guitián**, un músico, escritor e político galego  (n. 1962)).
***Luis Fernández Estébanez**, actor español  (n. 1984).
***Luis Fernández Teijeiro**, un futbolista galego  (n. 1993).
***Luis Fernández Pereira**, un piragüista galego  (n. 1997).
Vicente Casabella

**Vicente Casabella Fernández**, nado no Candedo (Ourol) o 2 de xullo de 1840 e finado na Coruña o 27 de xullo de 1900, foi un empresario e filántropo galego.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia pobre, e de novo emigrou a Cuba. Alí traballou de carboeiro e tempo despois montou o seu propio negocio. Retornou a Galicia e instalouse na Coruña. Deixou estipulado no seu testamento que se construíse unha escola para nenos e nenas na súa parroquia natal que levase o seu nome. En 1931 o municipio deulle o seu nome á avenida que atravesa a capital do concello, que promovera Eugenio Quintana.

En 1974 inaugurouse unha nova escola que leva o seu nome, o EEI Vicente Casabella.

## Notas
Xesús Vázquez

**Xesús Vázquez Pérez**, nado en Pentes (A Gudiña) en 1946, é un pintor galego.

## Traxectoria
Vive en Cantabria dende neno, aínda que está moi vinculado a Ourense. En 1967 marchou a Madrid para estudar Belas Artes, que non lle interesou. A súa aprendizaxe consistiu nas frecuentes visitas ao Museo del Prado. Realizou a súa primeira exposición en 1968 no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense. En 1975 viaxou a París, onde se entusiasmou coa obra de renacentistas e románticos no Louvre. Visitou Venecia e interesouse polas vangardas das bienais. Militou na UPG e interesouse pola literatura. En 2005 realizou unha exposición retrospectiva no CGAC.

## Véxase tamén
### Bibliografía
**Not by usura: Historia, leyenda, memoria*, catálogo da exposición no CGAC, 2005, Xunta de Galicia, ISBN 84-453-4129-4

### Ligazóns externas
*Xesús Vázquez en Cultura Galega
Grupo de Teatro Airiños

O **Grupo de Teatro Airiños** é unha compañía de teatro de afeccionados da parroquia de Asados (Rianxo), sendo a compañía de teatro máis veterana das actuais galegas.

## Historia
Foi creado en 1933 por uns curmáns de Castelao, vinculado ao Centro Galeguista da parroquia. A primeira obra representada foi *A retirada de Napoleón*, de Xavier Prado Lameiro.

Trala guerra civil española retomouse a actividade, procurando representar obras en lingua galega. En 1960 representaron a peza *A fiestra valdeira* de Rafael Dieste, cando o autor aínda estaba no exilio. 

Trala fin do franquismo a compañía representou *Os vellos non deben de namorarse* de Castelao, e ao pouco a compañía asentouse no local do Centro Cultural Simón Varela, fundado neses anos. 

O seu director dende os anos 40 foi Ramón Pimentel Castaño. Dende finais dos anos 90 pasou a ser axudado nas labores de dirección polo mestre Xesús Santos, o cal quedaría á fronte do grupo trala progresiva retirada do seu antecesor.

En 2008, coincidindo co 75 aniversario, recibiu un premio da Asociación Alexandre Bóveda da Coruña «pola súa defensa do idioma e a cultura galega durante máis de tres cuartos de século». Nese mesmo ano publicouse o libro *Cadro Artístico Airiños: 75 anos*, que recibiu os premios de edición Anuaria e Desing & Desing no 2009. Tamén no 2009 a compañía recibiu o premio do Sereno de Bronce de Barbantia na sección de iniciativa cultural no Barbanza.

No ano 2010 a directora da compañía pasou a ser Esther F. Carrodeguas. No ano 2012 recibiu o premio Ángel Velasco Montoya da Asociación Amigos del Teatro de Valladolid. En novembro de 2012 recibiu o Premio Cultura Galega das Artes Escénicas polo traballo desenvolvido desde a súa creación. No 2013 inaugurouse a exposición 75 anos do Cadro Artístico Airiños, con pezas, vestiario e textos da historia da compañía. Nese mesmo ano recibiu o Pedrón de Ouro.

No 2018 a súa directora pasou a ser Amantia Coello. Nesta época interpretou as obras *Unha Primavera para Aldara* (2019), *República Sideral* (2022) e *As vellas non deben namorarse* (2023, adaptación da obra de Castelao). Ao longo de 2023 o grupo celebrou o seu 90 aniversario coa publicación dun libro de toda a súa historia, unha exposición e unha romaría.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina do Grupo de Teatro Airiños
The Following

***The Following*** é unha serie de televisión norteamericana estreada orixinalmente a través da Fox Broadcasting Company (Fox) o 21 de xaneiro de 2013. Conta a historia dun axente do FBI que trata de deter a un asasino en serie e o seu culto da morte. A serie foi creada por Kevin Williamson e é producida conxuntamente entre Outerbanks Entertainment e Warner Bros. Television. A primeira temporada consta de 15 episodios.

O 4 de marzo de 2013, a serie foi renovada para unha segunda temporada que se estreou no 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Dungeons & Dragons (filme)

***Dungeons & Dragons*** é un filme estadounidense dirixido por Courtney Solomon que se estreou no 2000. Está ostensiblemente baseado no xogo de rol homónimo.

## Sinopse 
O mago maligno Profion está tramando destronar á nova emperatriz dun lendario país. Ela recruta un grupo de aventureiros e un pícaro que deben atopar un obxecto máxico que frustrará o plan do mago. Trátase da Barra de Control do Dragón, cuxo portador adquire a capacidade de controlar dragóns. Pero o mago tamén encarga ós seus axudantes a busca da Barra.

## Personaxes 
* Justin Whalin como Ridley Freeborn
* Marlon Wayans como Snails
* Jeremy Irons como Mago Profion
* Thora Birch como Savina
* Bruce Payne como Damodar
* Zoe McLellan como Marina Pretensa
* Kristen Wilson como Norda
* Lee Arenberg como Elwood
* Richard O'Brien como Xilus
* Robert Minao como Azmath

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Xosé Antonio Silva

**José Antonio Silva do Porto**, nado en Santiago de Compostela o 18 de maio de 1938 e finado en Bertamiráns (Ames) o 22 de maio de 1997, foi un piloto, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Químicas nas Universidades de Santiago e Sevilla, obtivo o título de piloto de aviación en 1955. Dedicouse ao xornalismo e foi piloto comercial. Foi director de *Avion Revue Internacional*. Colaborou en *La Noche*, *El Correo Gallego*, RNE, TVE e TVG, onde dirixiu o programa *Galegos*.

## Vida persoal
Foi irmán do xurista Jesús Silva Porto. Tivo dúas fillas, chamadas Loles e Mónica. Finou por mor dun cancro. 

## Obras 
* *Mi vida con Ramón Franco* (Planeta, 1981; con Carmen Díaz Guisasola).
* *Bomba a bordo* (Planeta, 1982).
* *Matar al presidente* (Planeta, 1983).
* *Mística y misterio de los OVNIS* (Sotelo Blanco, 1987).
* *El Hereje* (Ronsel, 1993).
* *Compostela, guía para peregrinos perezosos* (Ronsel, 1993).
* *V de Vázquez* (Ronsel, 1994).
* *Aeroguía del litoral de Galicia* (Planeta, 1996).

### Obra en galego 
* *Marusía* (Ir Indo, 1997).

## Recoñecementos
*Premio Espejo de España como coautor da biografía *Mi vida con Ramón Franco* (1981)
*Medalla ao Mérito Civil
*Medalla ao Mérito Aeronáutico

## Notas
Lee Arenberg

**Lee Arenberg**, nado o 18 de xullo de 1962 en Palo Alto, California, é un actor estadounidense. Coñecido polo seu papel de Pintel, un dos piratas da tripulación do Capitán Barbossa na serie de filmes *Pirates of the Caribbean*.

## Filmografía 
### Cine 
### Curtametraxes 
### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Justin Whalin

**Justin Garrett Whalin**, nado o 6 de setembro de 1974 en San Francisco, California, é un actor estadounidense. É coñecido polos seus papeis de Andy Barclay en ''Child's Play 3* e Jimmy Olsen na serie de televisión *Lois & Clark: The New Adventures of Superman*.

## Filmografía 
* *The Dead Pool* (1988) como Jason
* *General Hospital'' (1983) Serie de televisión como Alan 'A. J.' Quartermaine, Jr. #5
* *Charles in Charge* (1984) Serie de televisión como Anthony (1988)
* *Mr. Belvedere* (TV) (1 episodio, 1989)
* *The Wonder Years* como Henchman/Mark Kovinsky (2 episodios, 1989–1990)
* *Perfect Harmony* (1991) (TV) como Taylor Bradshaw
* ''Child's Play 3* (1991) como Andy Barclay
* *Blossom* como Jimmy (3 episodios, 1990–1991)
* *The Young Riders* como Adrian Dawkins (1 episodio, 1992)
* *The Fire Next Time* (1993) (TV) como Paul Morgan
* *It Had to Be You* (1993) Serie de televisión como David Quinn
* *Crosses on the Lawn* (1993) Episodio de TV .... Chaz Havelik
* *Other Mothers* (1993) Episodio de TV .... Will Jurgenson
* *CBS Schoolbreak Special* (TV) (2 episodios, 1993)
* *Murder of Innocence* (1993) (TV) como Phil Andrew
* *Serial Mom* (1994) como Scotty Barnhill
* *Jimmy Zip* (1996) como Billy
* *Susie Q* (1996) (TV) como Zach Sands
* *Lois & Clark: The New Adventures of Superman* (TV) como Jimmy Olsen (65 episodios, 1994–1997)
* *Miracle at Midnight* (1998) (TV) como Henrik Koster
* *Dungeons & Dragons* (2000) como Ridley Freeborn
* *For the Cause* (2000) como Sutherland
* *Blood of Beasts* (2003) como Eric
* *Off the Ledge* (2008) como Hopper Jackson
* *Super Capers'' (2008) como Ed Gruberman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gran Premio de Suráfrica de 1972

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 4 de marzo de 1972. Foi a segunda rolda da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Gran Premio da Arxentina de 1972

O **Gran Premio da Arxentina de 1972** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 23 de xaneiro de 1972 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Buenos Aires. Foi a primeira carreira da tempada de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Carlos Reutemann logrou a pole no seu debut na casa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Motor V10

[miniatura|V10 dun [Dodge Viper.]]
O **motor V10** é un motor de combustión interna con dez cilindros dispostos en dúas filas de cinco cilindros.

## Mecánica 
[miniatura|V10 de F1 do [BMW.]]
As dúas filas de 5 cilindros do V10 teñen normalmente unha abertura de 60º ou 90º entre as dúas filas. Cada fila é un bloque de 5 cilindros en liña, cunha configuración que se caracteriza polo seu funcionamento sen vibracións, polo que non necesita árbores contrarrotantes de equilibrado. Polo tanto, o motor V10 caracterízase pola súa maior fineza de funcionamento debido a que as explosións dos cilindros fanse en intervalos de tempo menores, producíndose unha por cada 72º de xiro do veo de manivelas no caso dun motor de catro tempos, o que tamén posibilita o funcionamento do motor a poucas revolucións (menos de 1500 rpm) sen vibracións nin tendencia a calarse.

## Usos 
Os motores V10 son usados principalmente en automóbiles deportivos e camionetas de gran tamaño, podendo ser usados tamén en camións pesados. Tamén foron usados nas carreiras de Fórmula 1 desde o ano  ata , cando o regulamento pasou a permitir soamente o uso de motores V8. Durante o período que foron usados na Fórmula 1 demostraron ser a configuración ideal, e nos últimos anos nos que se permitiu o seu uso foron a opción elixida por practicamente todas as escudarías.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Motor V12
* Motor V8
* Motor V6
Antón Crestar

**Antonio Crestar Faraldo**, nado en Telle (Miño) o 19 de maio de 1896 e finado en Montevideo o 1 de novembro de 1983, foi un galeguista e promotor cultural.

## Traxectoria 
En 1909 trasladouse a Uruguai, onde se relacionou cos representantes do galeguismo Manuel Meilán, Ramón Antelo e Francisco Rial, cos que participou nos parladoiros do café Tupí Nambá de Montevideo. Foi debuxante e escultor. Colaborou en *Céltiga*. Foi un dos fundadores da Irmandade Galega do Uruguai e de Galeuzca. Presidiu a comisión xestora da escola pública Galiza e o Centro Gallego. En 1973 foi galardoado coa Vieira de Prata polo Padroado da Cultura Galega. Foi nomeado Fillo predilecto de Miño en maio de 1982.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ligamenvirales

***Ligamenvirales*** é unha orde de virus de forma lineal que infectan ás arqueas hipertermófilas do grupo das Crenarchaeota e presentan un xenoma formado por ADN de dobre cadea. A creación desta orde foi proposta en 2012.

O nome deriva do latín *ligamen*, que significa *corda* ou *fío*, facendo referencia á súa forma lineal.

## Taxonomía 
Distínguense dúas familias nesta orde: *Lipothrixviridae* e *Rudiviridae*. Aínda que estas familias teñen características moi distintas en complexidade e forma de replicación, os estudos xenómicos e estruturais aconsellan clasificalas na mesma orde. Aproximadamente 1/3 das ORFs dos rudivirus teñen homólogos no virus de Sulfolobus SIFV da familia *Lipothrixviridae* .

Os virións son filamentosos e con nucleocápside helicoidal. Por cada un dos seus extremos están unidos a fibras ou estruturas máis complexas, que están implicadas na adhesión ao hóspede.

As principais proteínas da cuberta tanto de membros dos lipothrixvirus coma dos rudivirus teñen unha topoloxía pouco usual cun empaquetamento de catro hélices no dominio C-terminal. Os virus de ambas as familias comparten ata dez xenes.

O xenoma é non segmentado lineal e de ADN bicatenario.

## Notas
Ligue 2 2012/13

A tempada **2012–13** da **Ligue 2** foi a 74ª edición deste torneo. Comezou o 27 de xullo de 2012 e finalizou o 24 de maio de 2013. A categoría estivo composta por 20 equipos. O campión foi o AS Monaco.

## Equipos e estadios 
## Clasificación 
Fonte: Ligue de Football Professionnel 
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Resultados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Ligue 2
Kwanza

O **kwanza** é a moeda oficial de Angola. Circularon catro divisas diferentes co nome *kwanza* desde 1977: o primeiro kwanza (1977-1990, AOK), o novo kwanza (1990-1995, AON), o kwanza reaxustado (1995-1999, AOR) e o segundo kwanza (desde 1999, AOA).

## Notas
Rinoceronte negro

O **rinoceronte negro** (*Diceros bicornis*) é unha especie de rinocerontes, nativo do leste e centro de África, incluíndo Kenya, Tanzania, Camerún, Suráfrica, Namibia, Zimbabwe e Angola. Malia que este rinoceronte é chamado *negro*, a súa cor varía do marrón ó gris.

A outra especie africana de rinoceronte é o rinoceronte branco (*Ceratotherium simum*). A denominación "negro" do *Diceros bicornis* débese á súa oposición co rinoceronte branco, do cal se diferenza na forma do beizo superior, que é en punta e estreito no rinoceronte negro, e cadrado no branco. A orixe do nome "rinoceronte branco" é unha mala tradución dende o neerlandés ó inglés. A palabra inglesa "white" (*branco*) deriva da palabra neerlandesa "wijd", que significa "ancho" ou "grande". A palabra "wide" alude precisamente á forma do beizo deste animal.

A especie está clasificada como en Perigo crítico, e unha das subespecies, o rinoceronte negro do oeste, foi declarada extinta pola IUCN en 2011.

## Notas
Luis Alfonso Leste

**Luís Cayo Alfonso Leste**, nado en Lantaño (Portas), é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Autónomo, recolledor de leite. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura de Independentes Parroquias Unidas de Portas (PUP) e foi elixido alcalde con maioría absoluta. O grupo de independente acordara en repetidas asembleas integrarse no PSdeG-PSOE de cara ás eleccións municipais de 1987, pero na última asemblea finalmente acordouse facer dúas candidaturas, PUP (encabezada polo exalcalde Eligio Mandayo) e a do PSdeG (encabezada por Luís). Ambas candidaturas foron incapaces de reter a maioría, sendo superadas polos 4 concelleiros do CDS fronte ós 3 da PUP, os 2 do PSdeG e os 2 de AP. Desta forma foi elixido alcalde o centrista Juan Manuel López Barreira, pasando a gobernar posteriormente con este en coalición. En sucesivos comicios seguiu formando parte das candidaturas socialistas, mais sen volver a asumir unha acta de concelleiro. No 2015 formou parte, como suplente e independente, da candidatura de unidade de forzas progresistas que concorreu baixo o paraugas do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Portas

### Ligazóns externas 
*Luís Cayo Alfonso Leste, o “alcalde da luz”
Juan Manuel López Barreira

**Juan Manuel López Barreira**, nado en Lantaño (Portas), é un político galego.

## Traxectoria 
Correspondente de *Faro de Vigo* en Portas. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura do CDS en Portas e foi elixido alcalde como cabeza de lista máis votado, gobernando inicialmente con apoios puntuais dos outros grupos e posteriormente en coalición cos socialistas. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura de Independentes Parroquias Unidas de Portas (PUP) e foi reelixido alcalde co apoio do PSdeG-PSOE, co cal formou un goberno de coalición. Ó ano seguinte, tralo abandono do goberno do candidato tránsfuga do PSdeG, José Antonio Gómez Iglesias, o PPdeG presentou unha moción de censura co apoio deste e o 15 de maio de 1992 foi desbancado da alcaldía. Ó pouco tempo renunciou como concelleiro e afastouse da primeira liña política. No 2015 formou parte, como independente e suplente, da candidatura de unidade de forzas progresistas que concorreu baixo o paraugas do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Portas

### Ligazóns externas 
* Xoán Manuel López Barreira, alcalde de Portas entre 1987 e 1992
Futebol Clube de Arouca

O **Futebol Clube de Arouca** é un club de fútbol portugués da vila de Arouca, Área Metropolitana do Porto, Portugal. Foi fundado en 1951 e compite na Segunda Liga. O seu campo é o Estádio Municipal de Arouca, con capacidade para 2.000 espectadores.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do FC Arouca.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
Jean-Pierre Beltoise

**Jean-Pierre Maurice Georges Beltoise** (nado o 26 de abril de 1937 en París e finado o 5 de xaneiro de 2015 en Dakar) foi un piloto de motociclismo de velocidade e Fórmula 1 que correu cos equipos Matra e BRM. François Cevert era o seu cuñado (o irmán da súa esposa).

## Andaina 
Beltoise gañou 11 títulos nacionais de motociclismo en tres anos. Competiu no Campionato do Mundo de Motociclismo das tempadas 1962 a 1964 nas clases 50, 125 e 250 cc. O seu mellor resultado foi un sexto lugar na tempada 1964, no campionato mundial de 50 cc. 
 
Tras pasar pola Fórmula 3 e a Fórmula 2, Beltoise foi contratado pola escudaría Matra para comezar a súa andaina na Fórmula 1 en .
miniatura|left | Nun coche Matra durante a práctica para o Gran Premio de Alemaña en Nürburgring en agosto de 1968
Debutou na Fórmula 1 nun Matra con motor V12, gañando o Gran Premio de Bos Aires de 1967 e anotando un gran segundo posto no Gran Premio dos Países Baixos de 1968. Na tempada  foi recrutado por Ken Tyrrell para o equipo Matra, pilotando á beira de Jackie Stewart, terminando segundo no Gran Premio de Francia de 1969. Na tempada , correndo de novo para o equipo Matra, viuse involucrado no accidente que causou a morte a Ignazio Giunti en Bos Aires, e a súa licenza de carreiras internacional suspendeuse durante algún tempo. Na tempada  uniuse ao equipo BRM e gañou o que resultou ser a última vitoria na Fórmula Un de BRM no Gran Premio de Mónaco de 1972 baixo unha intensa choiva. Finalmente retirouse da Fórmula 1 ao final da tempada  de Fórmula Un.

Máis tarde foi o piloto probador do equipo Ligier de F1 e logo centrou a súa atención nas carreiras de turismos en Francia, gañando dúas veces o título francés para BMW antes de entrar en rallycross nun Alpine -Renault co que gañou o título francés. En 1981 regresou aos automóbiles de turismo e correu con Peugeot ao longo da década de 1980. Tamén correu habitualmente sobre pistas de xeo. Ten dous fillos, Anthony e Julien, que son os dous pilotos de carreiras.

## Resultados nos Grandes Premios de motociclismo 
(key) (Carreiras en *itálica* indican volta rápida)

* No Gran Premio de Alemaña de 1969, Beltoise clasificouse 12º no circuíto, pero foi o sexto coche de Fórmula Un detrás de seis coches de Fórmula 2, acadando así un punto no Campionato do Mundo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Jean Pierre Beltoise (en francés)