Gran Premio de España de 1991

O **Gran Premio de España de 1991** (oficialmente *XXXIII Gran Premio Tío Pepe de España*) foi unha carreira de Fórmula 1, que se celebrou o 29 de setembro de 1991 no Circuíto de Cataluña en Barcelona. Foi a décimo cuarta rolda da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 65 voltas foi gañada polo piloto de Williams Nigel Mansell logo de comezar desde a segunda posición. Alain Prost terminou en segundo lugar para o equipo Ferrari co compañeiro de equipo de Mansell Riccardo Patrese en terceiro lugar. Foi o primeiro Gran Premio de España que se celebrou en Cataluña.

## Informe 
Houbo moita acción nos cuartos traseiros na semana que separaba os Grandes Premios de Portugal e España coa gran noticia de que Max Mosley fora elixido presidente da FISA, substituíndo a Jean-Marie Balestre. Tamén houbo cambios nas aliñacións de pilotos xa que Michael Bartels regresou a Lotus substituíndo a Johnny Herbert que tiña obrigacións na Fórmula 3000 xaponesa. Jordan substituíra a Roberto Moreno co mozo novato italiano Alessandro Zanardi, e Fondmetal despedira a Olivier Grouillard e substituíuno con Gabriele Tarquini de AGS, Grouillard tomou rapidamente o antigo asento de Tarquini. O equipo Coloni con problemas de liquidez estaba nunha situación desesperada, o seu piloto Pedro Chaves decidira abandonar o barco antes de afundirse e, como ninguén máis quería intentar precualificar o auto (algo que Chaves non fixera durante toda a tempada), o equipo viuse obrigado a quedar no garaxe. O retador do campionato Nigel Mansell estivo renqueando toda a fin de semana, o piloto de Williams mancara o nocello nun partido de fútbol. A cualificación viu a Gerhard Berger facer un favor ao seu compañeiro de equipo Ayrton Senna ao obter a pole position diante de Mansell, Senna, Riccardo Patrese, Michael Schumacher, Alain Prost, Jean Alesi, Ivan Capelli, Emanuele Pirro e Nelson Piquet.

A mañá da carreira chovía, pero para a hora de inicio detívose, aínda que a pista estaba mollada. Ao principio, Senna escapouse e desafiou a Berger, mentres que Mansell estaba xusto na cola. Cara ao final da volta 1 Schumacher sorprendeu a Mansell para tomar o terceiro lugar. Na parte posterior Éric Bernard e Érik Comas colisionaron, ambos homes quedaron fóra no acto. A pista estaba incriblemente esvaradiza e houbo moita acción na parte dianteira, con Senna, Schumacher, Mansell e Alesi pelexando polo terceiro posto, mentres que Berger comezou a escalar á cabeza. Mansell intentou perseguir ao líder e forzou o seu camiño máis aló de Schumacher antes de ir tras Senna. Finalmente abalanzouse sobre a recta principal, os dous grandes rivais ían roda a roda, a só milímetros de distancia, con Mansell tomando a posición e poñéndose detrás de Berger. Prost foi o primeiro favorito en deterse a por pneumáticos de seco, seguido en breve polo líder Berger, quen tivo unha moi mala parada. Mansell e Senna detivéronse na mesma volta e foi o equipo de McLaren quen gañou o enfrontamento, sacando a Senna adiante e poñéndose á cabeza de Berger, Mansell e Schumacher.

Na volta seguinte, Senna deixou pasar a Berger cando Mansell estaba achegándose. A choiva volveu e Senna tivo un dramático trompo na última curva, caendo do segundo ao quinto lugar, mentres que Schumacher superou a Prost polo terceiro posto. Mansell achegouse a Berger, e na volta 20 abriuse camiño cara ao interior para tomar a iniciativa e procedeu a afastarse, mentres que Berger viuse presionado pola carga de Schumacher. Unha batalla pechada terminou cando Schumacher trompeou mentres intentaba pasar, quedaríase na carreira, pero no sexto lugar, que se convertería no quinto cando Berger retirouse por unha falla electrónica. A acción continuou para os postos principais cando Patrese superou a Senna polo terceiro posto e logo Alesi superou a Senna polo cuarto lugar logo de que Schumacher entrase a boxes. Mansell tomou a vitoria diante de Prost, Patrese, Alesi, Senna e Schumacher, mentres que os pilotos de Minardi terminaron a carreira cunha colisión na última volta entre Gianni Morbidelli e Pierluigi Martini. A vitoria de Mansell con Senna quinto significaba que a carreira polo título estaba en liza, pero Senna aínda lideraba con dezaseis puntos mentres os equipos dirixíanse ao Xapón.

Logo da carreira, AGS retirouse da Fórmula Un.

## Clasificación 
### Cualificación previa 
### Cualificación
### Carreira
## Notas 
***Líderes por volta**: Gerhard Berger 17 (1-8, 12-20), Nigel Mansell 46 (9, 21-65), Riccardo Patrese 1 (10), Ayrton Senna 1 (11)

## Posicións logo da carreira
***Texto en negra** indica quen aínda ten unha oportunidade teórica de converterse en Campión do Mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas