open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Exoderme

A **exoderme** é un tecido vexetal situado nas raíces de moitas plantas anxiospermas xusto debaixo da epiderme, formado pola(s) última(s) capa(s) de células do córtex, que están diferenciadas dun modo especial. A exoderme é un tecido protector, xa que as paredes das súas células están impregnadas de suberina, que forma laminiñas de suberina na parede primaria ou bandas de Caspary. As laminiñas de suberina poden estar cubertas por máis capas de celulosa ou estar lignificadas. A exoderme pode estar acompañada de esclerénquima inmediatamente subxacente. Nalgúns casos as láminas de suberina non son tan evidentes. As células están dispostas de modo moi compacto. Nalgunhas exodermes as células son todas iguais, alongadas e suberificadas como se describiu, pero algunhas plantas (*Allium*, *Asparagus*) teñen, ademais das anteriores, un segundo tipo de células exodérmicas, curtas e sen suberificar.

A exoderme ten características similares á endoderme (tecido máis interno). A función da exoderme é impedir o paso de auga polo apoplasto (espazos entre as células) e limitalo ao simplasto (atravesando o citoplasma das células). Proporciona protección contra a perda de auga na raíz e tamén serve de defensa contra a entrada de microorganismos.

No talo poden atoparse tamén ás veces capas subepidérmicas protectoras chamadas hipoderme, e este termo tense aplicado tamén á exoderme (hipoderme do talo e hipoderme da raíz), pero en xeral prefírese chamar exoderme á da raíz, porque ten características distintivas.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Suberina
* Endoderme
* Epiderme
Rizoderme

En Botánica, denomínase **rizoderme ** ou **epiblema** á epiderme da raíz, na cal se forman os pelos absorbentes. Ten funcións principalmente absorbentes. Moitas veces a rizoderme denomínase simplemente epiderme, pero algúns histólogos opinan que a epiderme da raíz é un tecido distinto da epiderme do talo e debe ter o seu propio nome, debido a que a súa orixe, estrutura e función son distintas.

A rizoderme é uniestratificada, é dicir, está composta por unha soa capa de células, as cales son alongadas, e están dispostas moi apertadas entre si. Teñen paredes delgadas e normalmente sen cutícula.

Na rexión adxacente á caliptra as células da rizoderme son pequenas e con citoplasma denso, sen vacúolos. En raíces que conservan a súa rizoderme por moito tempo, e só a substitúen tardiamente pola periderme, as paredes celulares poden engrosarse, é dicir poden suberificarse ou lignificarse. Pero xa antes de que se destrúa a rizoderme fórmase debaixo unha exoderme protectora.

Os pelos radicais encóntranse na denominada «zona pilífera» da raíz e son parte da rizoderme. Poden orixinarse en todas as células rizodérmicas, só en certas células chamadas *tricoblastos* (algo máis pequenas), ou en casos máis raros poden proceder da capa subepidérmica. Son pelos tubulosos, raramente ramificados, cun vacúolo central enorme, con citoplasma pegado ás pareddes, e un núcleo poliploide situado no extremo do pelo, que se alonga. Viven poucos días, e a súa función é aumentar a superficie de absorción da raíz para a toma de auga e nutrientes en solución.

Na familia das Fabaceae (leguminosas) a rizoderme participa no recoñecemento e captación das bacterias fixadoras de nitróxeno (rizobios), e nos primeiros pasos necesarios para a nodulación ou formación de nódulos na raíz fixadores de nitróxeno. Os pelos absorbentes medran dirixíndose ás bacterias fixadoras do chan e rodeándoas e encapsulándoas; despois as bacterias multiplícanse e forman un filamento de infección que entra no pelo absorbente e penetra na raíz, formando os nódulos simbióticos.

## Notas
* 
*Gola, G., Negri, G. e Cappeletti, C.  1965. *Tratado de Botánica*. 2da. edición. Editorial Labor S.A., Barcelona, 1110 p.
Óðr

**Óðr** (Antigo nórdico para "tolo, frenético, furioso, vehemente, ansioso", ou como substantivo "mente, sentimento" e "canción, poeta") ou **Óð**, ás veces anglicizado como **Odr** ou **Od**, é un personaxe da mitoloxía nórdica, unha figura asociada coa deusa principal Freia. A *Edda poética* e *Heimskringla*, ambos escritos no século XIII por Snorri Sturluson, describen a Óðr como o marido de Freia e o pai da súa filla Hnoss. *Heimskringla* engado que a parella tivo outra filla, Gersemi. Moitos estudosos teorizaron sobre o papel de Óðr, e xeralmente descríbeno como a hipóstase do deus Odín debido ás semellanzas entre ámbolos dous.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Kosmos 423

**Kosmos 423** (Космос 423 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 43**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 27 de maio de 1971 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Kosmos 423 foi o cuadraxésimo terceiro membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o trixésimo oitavo lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo e cuadraxésimo membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 423 foi inxectado nunha órbita inicial de 511&nbsp;km de apoxeo e 283&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 26 de novembro de 1971.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
Cristino Álvarez

Co nome de **Cristino Álvarez** podemos referirnos a:

***Cristino Álvarez Hernández**, farmacéutico e político galego (1908-1998).
***Cristino Álvarez Herrera**, xornalista galego (1947-2018).
Liga ACT 2012

A **tempada 2012 da Liga ACT** foi a 10ª edición do campionato de traiñeiras do Cantábrico, creado en 2003 pola Asociación de Clubs de Traiñeiras. Esta tempada comezou o 9 de xuño do 2012 coa "IV Bandeira de Bilbao", e rematou o 15 de setembro en Bermeo.
A liga contou con 18 bandeiras, cada unha das cales repartiu 12 puntos para o gañador, 11 para o segundo, 10 para o terceiro, 9 para o cuarto, 8 para o quinto, 7 para o sesto, 6 para o sétimo, 5 para o oitavo, 4 para o noveno, 3 para o décimo, 2 para o undécimo e 1 para o último.

Unha das novidades máis salientables desta tempada foi a ausencia por vez primeira de Orio na máxima competición, tralo último posto acadado na anterior edición da liga.
## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="60"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="60"|Vitorias
!bgcolor="#efefef" width="120"|Localidade
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left|  **Kaiku**            ||bgcolor=#ffffa5|**188**|| **10** || Sestao
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  **Hondarribia**           ||bgcolor=#ffffa5|**176**|| 8 || Hondarribia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  **Urdaibai**                          ||bgcolor=#ffffa5|**157**|| 1 || Bermeo
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left|  **Tirán**                   ||bgcolor=#ffffa5|**152**|| 0 || Moaña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left|  **San Pedro**           ||bgcolor=#ffffa5|**138**|| 0 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left|  **Donibane**                  ||bgcolor=#ffffa5|**125**|| 0 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left|  **Astillero**    ||bgcolor=#ffffa5|**81**|| 0 || El Astillero
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left|  **Castro** ||bgcolor=#ffffa5|**72**|| 0 || Castro Urdiales
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 9 ||align=left|  **Portugalete**             ||bgcolor=#ffffa5|**64**|| 0 || Portugalete
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 10 ||align=left|  **Pedreña**       ||bgcolor=#ffffa5|**58**|| 0 || Pedreña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 11 ||align=left|  **Zumaia**                 ||bgcolor=#ffffa5|**48**|| 0 || Zumaia
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 12 ||align=left|  **Zierbena**                ||bgcolor=#ffffa5|**30**|| 0 || Zierbena
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|**Kaiku** proclamouse campión por segunda vez.

O debutante **Zierbena** perdeu a categoría.

**Orio** ascendeu.


|}

*Actualizado 2 de xullo de 2013*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Táboa de resultados da liga 
* Clasificación da liga
Mireia Belmonte

**Mireia Belmonte García**, nada en Badalona (provincia de Barcelona) o 10 de novembro de 1990, é unha nadadora catalá, campioa mundial, europea e dobre subcampioa olímpica.

## Traxectoria 
Comezou a nadar aos 4 anos por recomendación médica para corrixir a súa escoliose. Posteriormente, recibiu unha bolsa para adestrar no Centro de Alto Rendemento de Sant Cugat del Vallès, pasou por diversos clubs e competiu en campionatos europeos e mundiais, conseguindo a vitoria en varios deles.

Participou en dous Xogos Olímpicos, nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008, con 17 anos de idade, e nos Xogos Olímpicos de Londres 2012, onde conseguiu dúas medallas de prata, en 200 metros bolboreta e 800 metros libre, rebaixando o récord de España desta última modalidade en catro décimas. Dende xaneiro de 2013 compite no Club Natación UCAM Fuensanta de Murcia.

## Notas
Cristino Álvarez Hernández

**Cristino Álvarez Hernández**, nado na Coruña o 24 de xullo de 1908 e finado na mesma cidade o 15 de agosto de 1998, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela (1929). Proclamada a República, afiliouse á Unión Regional de Derechas e en 1937 pasou a militar en FET y de las JONS ata a súa disolución. En 1943 foi nomeado Xefe do Sindicato Local de Industrias Químicas e logo Xefe Provincial do mesmo. Foi concelleiro da Coruña (1946) e primeiro tenente de alcalde ata o seu cesamento en 1958. Foi presidente do Colexio Oficial de Farmacéuticos da provincia da Coruña (1937-1968) e vicepresidente do Consejo General de Colegios Oficiales de Farmaceúticos de España (1959-1966).

Foi redactor deportivo de Radio La Coruña e Radio Nacional de España e colaborou en *La Voz de Galicia*, *El Ideal Gallego*, *Farmacia Nueva* e *Revista del Instituto de Estudios Coruñeses José Cornide*. Foi nomeado Presidente da Federación Galega de Atletismo (1947-1957) e en 1959 da Federación Galega de Fútbol. En 1946, sendo concelleiro, foi fundador do Trofeo Teresa Herrera, o decano dos torneos de fútbol de verán. En 1953 creou a Asociación Amigos de la Ópera, que presidiu ata a súa morte.

## Vida persoal
Foi pai do xornalista gastronómico Cristino Álvarez Herrera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.
Fiorenza Cedolins

**Fiorenza Cedolins**, nada en Vito d'Asio, Friúl-Venecia Xulia (Italia) é unha soprano italiana.

## Traxectoria 
Fiorenza Cedolins fixo o seu debut operístico en 1992 no Teatro Carlo Felice de Xénova coa ópera *Cavalleria rusticana* de Pietro Mascagni. Posteriormente realizou diversos papeis cun repertorío que abranguía óperas dende Monteverdi, con *Il combattimento di Tancredi e Clorinda*, o *Carmina Burana* de Orff, o *Mosè in Egitto* de Rossini, ata *Salomé* de Strauss. En 1996 gañou o Concurso Vocal Luciano Pavarotti, e foi convidada para cantar Tosca de Puccini coa Compañía de Ópera de Filadelfia e o tenor italiano Luciano Pavarotti. Ese mesmo ano cantou o papel de Santuzza e *Cavalleria rusticana* no Festival de Rávena, dirixida por Riccardo Muti. En 2005 interpretou o Requiem de Verdi no Auditorium di Santa Cecilia de Roma, dirixida por Zubin Mehta, a Misa de Requiem para o papa Xoán Paulo II, e de xira en Frankfurt e Viena coa Orquestra Sinfónica de Milán, dirixida por Riccardo Chailly. Tamén cantou *Norma* de Bellini (un dos papeis máis difíciles do repertorio italiano) no Teatro Carlo Felice de Xénova, dirixida por Bruno Campanella, Mimi en *La Bohème* de Puccini e o papel protagonista en *Tosca* no Arena di Verona, dirixida por Daniel Oren.

Fiorenza Cedolins tamén ten cantado papeis principais en *Adriana Lecouvreur* de Francesco Cilea, *Aida*, *Luisa Miller* de Verdi, *Manon Lescaut* , *Madama Butterfly* e *Suor Angelica* de Puccini. Outras funcións inclúen Leonora en *Il trovatore*, Amalia en *I masnadieri*, Desdémona en *Otello*, Isabel di Valois en *Don Carlos*, de Verdi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Biografía na web do Arena di Verona
* Biografía na web a Orquestra Filharmónica de Nova York
Sofía Toro

**Sofía Toro Prieto-Puga**, nada na Coruña o 19 de agosto de 1990, é unha regatista galega do Real Club Náutico da Coruña.

## Traxectoria 
Compite na modalidade de *match race*, onde forma equipo coa patroa Támara Echegoyen e Ángela Pumariega. Foron campioas olímpicas nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres nesta modalidade, con barcos da clase Elliott 6m.

Ademais, a tripulación foi campioa de España en 2010 e 2011, campioa iberoamericana en 2010 e campioa de Europa en 2011.

## Recoñecementos 
En 2013 recibiu o Premio á "Mellor deportista" da Asociación de Mulleres Deportistas Galegas (MUDEGA) no marco da II Gala do Deporte Feminino Galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha olímpica na web london2012.com 
* Sofía Toro camino a Londres 2012 na web do Real Club Náutico da Coruña
Diario de La Coruña (1857)

***Diario de La Coruña*** foi un xornal editado na Coruña en 1857.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico literario, científico e industrial* apareceu o 15 de maio de 1857. Dirixido por Alonso Rey, Francisco María de la Iglesia, Benito Vicetto, Manuel Murguía, José López de la Vega, José María Montes e Froilán de Salazar. Imprimíase nos obradoiros tipográficos de Castor Míguez ou nos talleres do Hospicio. Entre os seus redactores estaban Antonio María de la Iglesia, Ramón Buch, Domingo Camino, Federico Alejos Pita e Mateo Garza. Incluíu noticias nacionais e do estranxeiro, unha sección comercial, novas do porto e información de carácter social. Tentou ser unha publicación exclusivamente informativa, á marxe de posturas ideolóxicas ou políticas. Publicou algúns poemas en galego de Francisco e Antonio María de la Iglesia e un "Cantar abdicado ó meu amigo Vicetto", de Antonio de San Martín. Cesou o 31 de xullo de 1857.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* *El Brigantino*
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Criatura

***Criatura*** é o cuarto traballo discográfico da banda de rock galega Heredeiros da Crus. Trátase dun EP publicado o 17 de outubro de 1997 por Forza Discos.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Beatriz Gómez

**Beatriz Gómez Cortés**, nada en Pontevedra o 29 de decembro de 1994, é unha nadadora galega, actualmente no Club Natación Santa Olaya de Xixón.

## Traxectoria 
Comezou a nadar con catro anos e a competir pouco despois, nas filas do Club Natación Galaico de Pontevedra. Aos 13 anos empezou a competir máis seriamente, aínda que tamén practicou outros deportes antes de adicarse unicamente á natación. Malia que recoñeceu que de pequena lle daba medo a auga, conseguiu unha bolsa de estudos para prepararse no Centro Galego de Tecnificación Deportiva, onde adestrou como externa, compaxinando a natación cos estudos de bacharelato.

Entre os seus mellores resultados destacan o cuarto posto no Europeo Absoluto de Piscina Curta de Eindhoven en 2010 na modalidade dos 200 metros braza, varios campionatos de España en diferentes modalidades, e o Campionato Mundial Júnior de 200 metros estilos logrado en Lima en 2011.

Participou nos Xogos Olímpicos de Londres 2012, onde chegou a semifinais dos 200 metros estilos, quedando no 16º posto cun tempo de 2:15:12. Participou nos Campionatos Mundiais de Natación de 2013 e 2015, e nos Xogos Mediterráneos de 2018, acadando neste último evento o cuarto posto na proba de 200 metros estilos.

En 2020 fichou polo Club Natación Santa Olaya de Xixón.

## Recoñecementos 
En 2014 recibiu o Premio á "Mellor deportista" da Asociación de Mulleres Deportistas Galegas (MUDEGA) no marco da III Gala do Deporte Feminino Galego.

## Notas
Liga ACT feminina

A **Liga ACT feminina**, coñecida por motivos de patrocinio por **Liga Euskotren**, é unha competición de traiñeiras que se disputa anualmente dende 2009.
## Palmarés 
|-
!width="100"| Tempada
!width="130"| Equipo/Selección
! País
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2009 ||bgcolor=#ffffa5| Galiza || Galiza 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2010 ||bgcolor=#ffffa5|  Guipúscoa|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2011 ||bgcolor=#ffffa5| Getaria-Tolosa || Euskadi 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2012 ||bgcolor=#ffffa5| Zumaia|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2013 ||bgcolor=#ffffa5| Zumaia|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2014 ||bgcolor=#ffffa5| Donibane|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2015 ||bgcolor=#ffffa5| Donibane|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2016 ||bgcolor=#ffffa5| Donibane|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2017 ||bgcolor=#ffffa5| Donibane|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2018 ||bgcolor=#ffffa5| Donibane|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2019 ||bgcolor=#ffffa5| Orio|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#D0E7FF
| Tempada 2020 ||bgcolor=#ffffa5| Orio|| Euskadi 20px
|- bgcolor=#F5FAFF
| Tempada 2021 ||bgcolor=#ffffa5| en competición || Euskadi 20px
|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Liga ACT feminina
Felipe Ruza García

**Felipe Ruza García**, nado en Cequeril (Cuntis) en 1855 e finado en Pontevedra en xaneiro de 1950, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Conservador, foi redactor do *Diario de Pontevedra*. Home de confianza de José Riestra López, foi xuíz municipal de Pontevedra, deputado provincial polos distritos de Caldas (1878) e A Estrada-Lalín (1909, 1913 e 1917) e presidente da Deputación de Pontevedra (1915-1917). Foi decano do Colexio de Avogados. En agosto de 1919 foi nomeado gobernador civil de Badaxoz, posto no que cesou en xullo de 1920; e en setembro de 1922, gobernador civil de Cáceres, posto no que permaneceu até decembro dese ano.
## Vida persoal
Viúvo e sen descendencia, o seu patrimonio pasou á súa sobriña Purificación Lorenzo Ruza, esposa de Ramón Sobrino Buhigas.

## Obras 
* *Notas para reformar las leyes provincial, municipal y del sufragio*, 1899.
* *Notas para los senadores y diputados de la región gallega*, 1918.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Púrpura (heráldica)

En heráldica, a **púrpura** é un esmalte de cor violáceo. É un dos esmaltes menos utilizados.

No mundo antigo utilizouse como elemento alusivo á soberanía e grandeza dos monarcas. Especialmente coñecido é o seu uso, por influencia oriental, polos emperadores Romanos. Tamén o adoptaron como símbolo da súa autoridade moitos monarcas europeos durante a Idade Media, de aí que sexa símbolo heráldico da grandeza, a xustiza e a sabedoría. A púrpura en heráldica representa a dedicación á defensa da verdade e o enxeño, entre outras cualidades.

## Representación 
Nos gravados represéntase mediante liñas diagonais que baixan de esquerda a dereita do campo ou figura, isto é, de dereita a esquerda do observador.
José Ogea

**José Ogea Otero**, ás veces **José Ojea Otero**, nado en Cortegada o 16 de agosto de 1845 e finado no mesmo concello o 3 de decembro de 1909, foi un político e escritor galego, membro numerario da Real Academia Galega desde a súa fundación.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|De pé, de esquerda a dereita, [Uxío Carré Aldao, Florencio Vaamonde Lores, Francisco Tettamancy e Eladio Rodríguez González. Sentados, José Ogea, Manuel Murguía, Manuel Curros Enríquez e Andrés Martínez Salazar, na Coruña, en outubro de 1904.]]
Militou no Partido Republicano e participou en pronunciamentos e movementos políticos en favor da Primeira República Española. Foi deputado no Congreso polo distrito de Bande (1873-1874). Ao caer a República, foi perseguido e tivo que exiliarse en Portugal. Co reinado de Afonso XII puido regresar á súa casa de Cortegada onde se dedicou a escribir.

Foi amigo dos grandes intelectuais do Rexurdimento como Manuel Curros Enríquez (ao que lle escribiu o prólogo de *Aires da miña terra*) e Manuel Murguía (que prologou a súa obra *Célticos. Cuentos y leyendas de Galicia*).

## Obras 
Entre outras:
* *La visión dantesca*. Vigo: Imp. de M. Fernández Dios, 1882.
* *Céltigos. Cuentos y leyendas de Galicia*. Ourense: Imp. por Antonio Otero, 1883. Prólogo de Murguía.
* *El mundo rural. Cuadros de costumbres*. A Coruña: Andrés Martínez, 1890. Reedición na Biblioteca Gallega de Martínez Salazar.
* *Olas rugientes: estudio dramático-filosófico*. Ourense: Imp. de El Miño, 1898.
* No seminario da Habana, *La Tierra Gallega*, dirixido por Curros Enríquez, publicou a novela “Regalo de la vida”, que comezou a saír no nº 60 (1895).
* No semanario *En Marcha*, da mesma capital, viu a luz en 1906 a novela “Gentes sencillas”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Prudencio Rovira

**Prudencio Rovira Pita**, coñecido como **Rovirita**, nado en Pontevedra o 21 de setembro de 1870 e finado en Madrid o 29 de febreiro de 1960, foi un avogado, político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou no Colexio dos agostiños de El Escorial e na Universidade de Madrid. Especializouse por libre en historia, literatura e arte. Funcionario do Ministerio de Gobernación, dedicouse integramente ao xornalismo, traballando como redactor en *El Correo*, *La Correspondencia de España* e *El Español* de Madrid. Foi secretario particular de Antonio Maura durante a maior parte da súa vida pública (1902-1925). Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Ribadeo nas eleccións de 1907 e polo distrito da Pobra de Trives nas eleccións de 1919, 1920 e 1923. Continuou colaborando en periódicos, como *Diario de Barcelona* e *El Diario Español* de Buenos Aires. En galego publicou *Hirmandade!*, un libro de poemas de contido agrarista.

## Obra 
* *El campesino gallego. (Apuntes sobre su condición social)*, 1904.
* *Tierra balear. Esbozos mallorquines*, 1913.
* *Hirmandade! Poemiña de revolta*, 1918.
* *Cartas son cartas*, 1949.
* *Maura. Infancia y juventud*, 1953.
* *Maura, acuarelista*, 1955. 

## Distincións
Recibiu a Cruz de Carlos III e a Cruz do Mérito Naval.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Parlamento de hace 110 años
Diario de La Coruña

***Diario de La Coruña*** foi o nome de varios periódicos:

****Diario de La Coruña***, xornal editado na Coruña en 1808.
****Diario de La Coruña***, xornal editado na Coruña en 1850.
****Diario de La Coruña***, xornal editado na Coruña en 1857.
****Diario de La Coruña***, xornal editado na Coruña en 1902.
****Diario de La Coruña a la Aurora***, xornal editado na Coruña en 1813.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Porto de Eguas, Partovia, O Carballiño

**Porto de Eguas** é un lugar da parroquia de Partovia, no concello do Carballiño. Segundo o IGE en 2011 tiña 43 habitantes (25 mulleres e 18 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 65 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Partovia 
### Parroquias do Carballiño
José del Valle Vázquez

**José del Valle Vázquez**, nado en Sabadelle (Chantada) o 8 de marzo de 1916 e finado en Málaga o 7 de xaneiro de 1982, foi un político galego.

## Traxectoria 
Residiu en Santiago de Compostela, onde estudou o bacharelato no Instituto Arcebispo Xelmírez. Militante da Comuñón Tradicionalista Carlista na que ingresou en 1931. Comezou os estudos de Dereito en 1934, que interrompeu co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 para alistarse no exército sublevado, onde combateu como tenente da Legión Española. Foi ferido en dúas ocasións e obtivo a condición de cabaleiro mutilado. Rematou os estudos de Dereito. Foi xestor da Deputación da Coruña, delegado comarcal de Información e Investigación e alcalde de Santiago de Compostela (1941-1943). Foi procurador nas Cortes Españolas durante a primeira lexislatura do franquismo (1943-1944). En outubro de 1943 foi nomeado Xefe provincial do Movimiento e gobernador civil de Cuenca. Foi gobernador de Lugo de 1948 a 1957. Posteriormente foi Delegado Provincial de Vivenda (ata 1972), Administrador de Bens da Diocese de Lugo e xerente de Radio Popular de Lugo.

O 23 de maio de 1963, diante da campaña pola liberdade relixiosa, e a marcha do Concilio Vaticano II, firmou como representante carlista de Galicia o manifesto: *El carlismo y la unidad religiosa*. Finou a consecuencia dun infarto no barco que o levaba de Melilla a Málaga o 7 de xaneiro de 1982.
## Recoñecementos 
* Gran Cruz do Mérito Civil.

* Medalla ao Mérito Agrícola.

* Medalla de Sufrimentos pola Patria.
## Vida persoal 
Casou con María Teresa Chousa García e foi pai de José María, Santiago, Carlos, Fernando, Antonio, María Teresa, Darío e Javier del Valle Chousa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Carminho

[miniatura|Carminho 	Zelt-Musik-Festival 2018 [Freiburg, Alemaña.]]
**Maria do Carmo de Carvalho Rebelo de Andrade**, coñecida como **Carminho**, nada en Lisboa o 20 de agosto de 1984, é unha fadista portuguesa.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de músicos, sendo a súa nai, Teresa Siqueira, e o seu irmán, Francisco Andrade, tamén cantores.

Malia que comezou a cantar dende cativa, só aos 22 anos decidiu facer carreira musical despois dunha longa viaxe polo mundo que demorou 11 meses que a axudou a tomar esa decisión. Di que non precisou de coraxe e explica simplemente que é feliz a cantar o fado.
 
Pasou por varias casas de fado como A Taverna do Embuçado, Petisqueira de Alcântara e Mesa de Frades. Participou nos espectáculos da feira do toiro realizados en 2003 e 2004 en Santarém.
 
En 2005 cantou nun espectáculo, que tivo lugar no Teatro Camões, ofrecido polo presidente de Turquía ao presidente Jorge Sampaio. En 2005 recibiu o premio Amália, na categoría de Revelación Feminina.
  
Carminho participou no filme *Fados* de Carlos Saura de 2007. O disco coa banda sonora inclúe a faixa "Casa de Fados" coa participación de Vicente da Câmara, Maria da Nazaré, Ana Sofia Varela, Ricardo Ribeiro e Pedro Moutinho.
 
En maio de 2008 participou nun concerto de Tiago Bettencourt, tamén actuou na Casa da Música, na Expo Zaragoza 2008 e foi convidada para o espectáculo conmemorativo dos 45 anos de carreira de Carlos do Carmo, no Pavilhão Atlântico.

O disco *Fado*, producido por Diogo Clemente e foi editado o 1 de xuño de 2009.
 
En marzo de 2012 lanzou o seu segundo disco titulado *Alma*.

## Discografía 
* *Fado* (CD, EMI, 2009).
* *Alma* (CD, EMI, 2012).
* *Canto* (CD, Warner, 2014)
* *Carminho canta Tom Jobim* (CD, Biscoito Fino/Warner, 2016)
* *Maria* (CD, Warner, 2018)
* *Portuguesa* (CD, Warner, 2023)
Fokker F.III

O **Fokker F.III** foi un avión monomotor de á alta producido nos anos 20 polo fabricante neerlandés Fokker. Podía levar ata cinco pasaxeiros e tamén foi construído baixo licenza en Alemaña como Fokker-Grulich F.III.

## Deseño 
O Fokker F.III desenvolveuse directamente a partir do F.II. Unha cabina máis ampla permitía que se sentasen cinco pasaxeiros no seu interior; no avión anterior, un pasaxeiro sentábase ao lado do piloto. O piloto agora sentábase ao lado do motor, que estaba desprazado lateralmente uns 100&nbsp;mm; podía ser á esquerda ou á dereita dependendo do tipo de motor instalado. Aínda que esta disposición infrecuente facía que os pílotos "queimáranse dun lado e conxeláranse do outro", tiñan moito mellor visibilidade que no F.II. A visibilidade mellorouse aínda máis cun corte no bordo de ataque da á por riba da cabeza do piloto, permitindo que o seu asento se elevase. Elimináronse os soportes exteriores das ás do F.II, deixando unha á en saínte limpa. As fiestras trapezoidais dos F.II de Grulich foron as estándar no F.III.

Ao igual que o seu predecesor, o F.III foi inicialmente equipado co motor excedente de guerra, e doadamente dispoñible, BMW IIIa de 185 cabalos, pero, como no anterior modelo, KLM remotorizou os seus exemplares co Armstrong Siddeley Puma de 230 cabalos.
Miguel Fernández Lema

**Miguel Fernández Lema**, nado en 1872 e finado en Vigo en decembro de 1946, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Miguel Fernández Dios e de Felisa de Lema Marina (irmá de Ángel de Lema y Marina fundador do *Faro de Vigo*). Funcionario de Facenda. Foi director de *La Concordia* e *Noticiero de Vigo*. Foi fundador e o primeiro presidente da Asociación da Prensa de Vigo (1909), deputado provincial polo distrito Vigo-Tui (1905) e alcalde de Vigo (1909-1910) e como membro do concello de Vigo, presidente, en dúas ocasións, da Caixa de Aforros Municipal de Vigo. En 1923 foi cofundador de *El Pueblo Gallego* sendo o seu principal accionista. Co peche de *La Concordia* en 1924 retirouse da vida pública viguesa. Asinou unha colaboración na revista *Martín Codax* en xullo de 1941. Finou en Vigo en decembro de 1946.

## Vida persoal 
Casou en Vigo con Josefina Vicetto Fábregas (sobriña do escritor Benito Vicetto) en 1905.

Miguel Fernández de Lema é bisavó do poeta e historiador vigués Miguel Ángel Fernández máis coñecido polo pseudónimo de Mikel o Ferdinand.

## Notas
Eduardo Iglesias Añino

**Eduardo Iglesias Añino**, nado en Teis o 14 de outubro de 1850 e finado en Vigo o 18 de xuño de 1916, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
.]]
Fillo de Pedro Iglesias Vázquez, médico santiagués que exercía en Teis e que foi alcalde presidente do concello de Lavadores. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, e doutorouse en Madrid. Instalouse en Vigo como avogado en 1876, e integrouse no Partido Liberal, alcanzando a xefatura do partido e converténdose no home de Ángel Urzáiz en Vigo. Foi deputado provincial polo distrito de Vigo-Tui (1882, 1888 e 1892) e alcalde de Vigo (1887-1888).

O 30 de abril de 1919 inaugurouse na súa memoria unha lápida de bronce na antiga rúa do Circo, de Vigo, creada polo escultor valenciano Mariano Benlliure, que máis tarde foi trasladada ao Museo Quiñones de León, onde permanece exposta.

Os seus restos repousan no Cemiterio de Pereiró.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Alcaldes de Vigo
### Ligazóns externas 
*Lápida a Eduardo Iglesias, 1919 c. do escultor Mariano Benlliure, exposta no Museo Municipal Quiñones de León.
El Noticiero

***El Noticiero*** foi o nome de varias publicacións:

****El Noticiero***, periódico publicado na Coruña en 1841.
****El Noticiero***, periódico publicado en Pontevedra en 1892.
****El Noticiero***, periódico publicado en Ourense entre 1893 e 1895.

Outras publicacións:
****El Noticiero Administrativo***, revista publicada en Pontevedra entre 1891 e 1892.
****El Noticiero de Bande***, periódico publicado en Bande en 1914.
****El Noticiero de Instrución Pública***, semanario publicado en Pontevedra entre 1891 e 1895.
****El Noticiero Sarriano***, semanario editado en Sarria entre 1903 e 1904.
****El Noticiero Universal***, xornal editado en Barcelona entre 1885 e 1985.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*El Noticiero Gallego
*Noticiero de Galicia
*Noticiero de Vigo
*Noticiero del Avia
Kosmos 487

**Kosmos 487** (Космос 487 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 53**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 21 de abril de 1972 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Kosmos 487 foi o quincuaxésimo terceiro membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o cuadraxésimo sétimo lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo e cuadraxésimo cuarto membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 487 foi inxectado nunha órbita inicial de 531&nbsp;km de apoxeo e 278&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 24 de setembro de 1972.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
Cristhian Stuani

**Cristhian Ricardo Stuani Curbelo**, nado o 12 de outubro de 1986 en Tala (Canelones), é un futbolista uruguaio. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o Girona FC da Liga Santander.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en transfermarkt.co.uk
O Souto, Xinzo, Ponteareas

**O Souto** é un lugar da parroquia de Xinzo no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 46 habitantes (22 homes e 24 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xinzo 
### Parroquias de Ponteareas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponteareas
Trofeo Cidade de Vigo 1975

A V edición do **Trofeo Cidade de Vigo** celebrouse en Vigo entre o 15 e o 17 de agosto de 1975 en forma de torneo triangular. O campión foi o Celta de Vigo por mellor diferenza de goles.
## Participantes 
## Partidos 
### Partido 1 
### Partido 2 
### Partido 3 
## Notas
Trofeo Memorial Quinocho 2004

A X edición do **Trofeo Memorial Quinocho** celebrouse en Vigo a partido único. Malia tratarse da edición de 2004, o partido disputouse o 4 de xaneiro do ano 2005. O campión foi o Celta de Vigo.
## Participantes
## Partido
## Notas
Esmalte (heráldica)

O **esmalte** heráldico designa o atributo cromático dun campo ou dun fondo. Trátase de cores simbólicas: así o goles represéntase por un vermello sexa escarlata, carmín ou outro.
As cores están repartidos en tres grupos:
: os **metais**, compostos esencialmente do *ouro* e a *prata*;
: as **cores**, compostos esencialmente do *azur*, do *goles*, do *sable*, do *sinople* e do púrpura;
: os **forros**, compostos esencialmente do *armiño* e do *vero*, así como das súas innumerables variantes; son de feito composicións "bicromáticas", reunindo un esmalte cun metal.

Débese notar que o emprego de "**cor**" e de "**esmalte**" non está libre de problemas. Segundo os autores, *esmalte* é utilizado en lugar de *cor* e, de maneira inversa, algúns utilizan o mesmo termo para designar o conxunto da paleta ou o subgrupo específico.

Eses dous termos non aparecen no brasonamento senón unicamente na descrición teórica da heráldica, esta diferenza non ten consecuencias notables. O único punto ou esta distinción é importante na regra de contrariedade dos esmaltes, que tenta que nunca haxa esmalte sobre esmalte, ou metal sobre metal. Nesta formulación, *esmalte* está ben comprendido nun sentido estrito.

Certos *esmaltes* foron algunha vez forros coma o *sable* e probablemente o *goles*. O *púrpura* foi un *esmalte* ambiguo que funcionaba ás veces como un *forro*.

## Cor dos brasóns 
Aínda que a cor sexa unha característica moi importante, non é aparente cando as armerías figuran sobre selos, moedas, incluídas esculturas en edificios nos mobles. Estas armerías non están pintadas ou a pintura xa se borrou.

Para a representación monocromática das armerías (gravados, escultura etcétera) as cores son representados por raiados convencionais.
Medalleiro dos Xogos Olímpicos de Londres 2012

## Medalleiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogos Olímpicos de 2012

### Ligazóns externas 
* London2012
El Noticiero (Pontevedra)

***El Noticiero*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1892 e 1896.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independiente útil a los ayuntamientos y maestros de primera enseñanza*, apareceu o 1 de xaneiro de 1892, substituíndo a *El Noticiero Administrativo*, e seguindo a súa numeración cunha periodicidade bimensual. Dirixido polo seu propietario, José López Pérez. Incluíu disposicións lexislativas. En 1895 foi substituído por *El Noticiero de Instrución Pública*, ao que supliu de novo a partir de xullo de 1895 co subtítulo *Semanario destinado a fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio*, pasando a ser semanal. En agosto de 1895 comezou a publicar o suplemento *Revista Pedagógica y Literaria*, dirixido por José López Otero. En febreiro de 1896 cambiou a súa cabeceira por *El Noticiero Gallego*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Balzac (homónimos)

**Balzac** pode referirse a:

## Patronímicos 
* **Jean-Louis Guez de Balzac**, (1597-1654), escritor libertino francés, adicouse a reforma da lingua francesa, coñecido sinxelamente como **Guez de Balzac**.
* **Honoré de Balzac**,  (1799-1850), escritor francés, coñecido sinxelamente como **Balzac**. 
## Topónimos 
*  **Balzac**, pequena cidade francesa do departamento francés da Charente, que deu o seu nome a familia de Guez de Balzac e onde se ergue o castelo de Balzac.

## Outros 
* Balzac , grupo musical xaponés de horror punk.
* Balzac, cráter de Mercurio en referencia a Honoré de Balzac.
* **Balzac** é un dos pseudónimos de Boris Vian.
Gordini

miniatura|right|150px|Renault 8 Gordini
miniatura|right|150px|Renault Twingo RS Gordini

**Gordini** é unha división de Renault Sport Technologies (Renault Sport. Nun principio "Gordini" foi un fabricante de coches deportivos e un tuneador de coches, fundado en 1946 por Amédée Gordini, alcumado "Le Sorcier" (O Feiticeiro). Gordini converteuse nunha división de Renault en 1968 e de Renault Sport en 1976.

## Historia 
[miniatura|right|150px|1950 Simca Gordini T15s, como correu e se retirou nas [24 Horas de Le Mans de 1950 pilotado por José Froilán González e Juan Manuel Fangio]]

Amédée Gordini tuneou coches e competiu en carreiras de motor desde a década de 1930. Os seus resultados incitaron a Simca (o ensamblador francés de Fiat) para contratalo para o seu programa de automobilismo deportivo e para desenvolver os coches de estrada. A súa asociación continuou logo da segunda guerra mundial.

En 1946, Gordini presentou os primeiros coches que levaban o seu nome, un monopraza con motor Fiat, pilotado por el e José Scaron, logrando varias vitorias. A finais da década de 1940, a compañía abriu un taller no Boulevard Victor en París, participando en carreiras de coches deportivos e carreiras de Grand Prix. Gordini e Simca comezaron a diverxir en 1951 por mor de conflitos políticos. Os coches Renault tuneados por Gordini tamén gañaron varios rallies durante os anos 50 e os anos 60. En 1963, a compañía Gordini planeaba trasladar a súa sede a Noisy-le-Roi. A finais de 1968, Gordini retirouse e vendeu unha participación maioritaria do 70% da súa firma a Renault. Renault -Gordini trasladouse a Viry-Châtillon en 1969 e converteuse nunha división deportiva de Renault, antes de fusionala con Alpine para formar Renault Sport en 1976.| Os modelos modernos que levan o nome inclúen o Renault Twingo e o Renault Clio.

## Resultados na Fórmula Un 
(Clave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

(† indican unidades compartidas)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Renault
El Noticiero (Ourense)

***El Noticiero*** foi un periódico editado en Ourense entre 1893 e 1895.

## Historia e características 
Creado por Senén Canido Pardo como voceiro e defensor da súa política, apareceu en abril de 1893. O seu director foi Juan Rodríguez Quesada e entre os seus colaboradores estivo Francisco Álvarez de Nóvoa. Cesou a súa edición en 1895.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* El Noticiero (1893)
Berlin is in Germany

***Berlin is in Germany*** é un filme alemán dirixido por Hannes Stöhr que se estreou no 2001.

## Sinopse 
Prisión de Brandenburgo, ano 2000. Martin Schultz, de 36 anos de idade, é posto en liberdade tras 11 anos no cárcere. En calidade de cidadán da anterior República Democrática Alemá, de Berlín Leste, viviu a caída do Muro de Berlín dende a súa cela na prisión. Ó ser liberado, entréganlle os obxectos que levaba no momento da súa detención: un carné de identidade da RDA, de cor azul, un permiso de conducir da RDA e unha carteira con cartos da RDA.

## Personaxes 
* Jörg Schüttauf como Martin Schulz
* Julia Jäger como Manuela Schulz
* Robin Becker como Rokko Schulz
* Robert Lohr como Wolfgang Riedel
* Thomas Jahn como Peter Pau
* Valentin Plătăreanu como Victor Valentin
* Edita Malovcic como Ludmila
* Oscar Martínez como Enrique Cortés

## Galardóns e nomeamentos 
* 2001: Berlín: sección Panorama: Premio do público.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Senén Canido Pardo

**Senén Canido Pardo**, nado en Pontevedra en 1858 e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 1929, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Trasladouse a Madrid e entrou ao servizo de Saturnino Álvarez Bugallal como axuda de cámara. Alí estudou a carreira de Dereito e fíxose avogado, traballando no bufete de Bugallal. Con el iniciou a carreira política no Partido Conservador. Foi deputado polos distritos de Xinzo de Limia (1884-1886), Bande (1886-1890) e Celanova (de 1891 a 1920). En 1893 fundou en Ourense o periódico *El Noticiero* como voceiro e defensor da súa política. Foi maxistrado do Tribunal Supremo, presidente do Tribunal de Contas e senador (1919-1920).
## Vida persoal 
Foi pai do escritor Emilio Carrere.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Einion ap Madog ap Rhahawd

**Einion ap Madog ap Rhahawd** (fl. 1237) foi un poeta cortesán galés que cantou no segundo cuarto do século XIII. Foi o poeta da corte na época de Llywelyn Fawr, rei de Gwynedd.
## Traxectoria
Sábese pouco sobre a vida persoal de Einion. Descendía da familia de avogados galeses que se coñecen como *Llwyth Cilmin Droetu*, que estaba en conexión con Llanddyfnan en Môn pero que eran orixinarios da zona do *cwmwd* de Uwch Gwyrfai en Arfon. Era familiar en cuarto grao do bardo tardío Gruffudd ab yr Ynad Coch, e cantou unha famosa elexía ao príncipe Llywelyn ap Gruffudd. Cítase o pai de Einion, Madog ap Rhahawd, no texto xenealóxico *Bonedd Gwŷr Arfon* que rexistra *leito (terra familiar) de Gwyrion Rhahawd* na zona de Dinas Dinlle, Uwch Gwyrfai, a principios do século XIV.

## Obra
Só se conserva un poema da obra de Einion ap Madog ap Rhahawd. Aparece no Manuscrito Hendregadredd e seis manuscritos posteriores que derivan daquel. É unha breve *awdl* de loanza a Gruffudd ap Llywelyn Fawr. Tomou a súa forma despois de Gruffudd liberarse do confinamento en 1234 e antes do seu encarceramento en 1239, época na que Gruffudd gobernaba na súa terra herdada en Llŷn e Eifionydd e parte do reino de Powys, baixo a autoridade de seu pai, coa súa corte en Castell Cricieth moi probabelmente.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Gruffydd Aled Williams (ed.), 'Gwaith Einion ap Madog ap Rhahawd', en, *Gwaith Dafydd Benfras ac eraill o feirdd hanner cyntaf y drydedd ganrif ar ddeg* (Gwasg Prifysgol Cymru, Caerdydd, 1995). 'Cyfres Beirdd y Tywysogion'.
Lovehatetragedy

***Lovehatetragedy*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de hard rock Papa Roach, editado o 18 de xuño do 2002 a través do selo DreamWorks Records. Unha versión re-gravada do tema "M-80 (Explosive Energy Movement)" aparece no xogo *Amplitude*, e a canción "She Loves Me Not" está no videoxogo *NHL 2003*.

## Listaxe de cancións 
**Cancións extra**

**Edición británica**
El Noticiero Administrativo

***El Noticiero Administrativo*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1891 e 1892.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista de los Ayuntamientos, Juntas locales de todos los ramos y Maestros de instrución primaria*, apareceu o 1 de agosto de 1891. Publicábase os días 10 e 15 de cada mes. Tiña dúas seccións: unha dedicada ás disposicións lexislativas e outra a artigos relacionados cos concellos ou coa escola pública. O seu fundador, director e propietario foi José López Pérez. Entre os redactores e colaboradores estaban José López Otero, Ángel López Otero, Ángel López Ramallo, Albino Patiño Amado, Salvador de J. Ponsoda, Ramiro Vieira Durán, Eduardo Ogando Simón. O administrador era Eladio Portela Gómez e imprimíase no taller de Luis Carragal Puga. En 1892, a partir do número 10, pasou a denominarse *El Noticiero*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Ullr

Na mitoloxía nórdica, **Ullr** é un dos deuses maiores do panteón escandinavo, ou un  epíteto dun deus importante de tempos prehistóricos. Tamén é coñecido como **Wulþuz**, que significa *gloria* no antigo nórdico.[miniatura|300px|A [Pedra de Böksta amosa unha figura en esquís e cun arco, posiblemente Ullr.|esquerda]]No inglés antigo, **wuldor** significa "gloria", pero non é usado como un nome propio, aínda que aparece frecuentemente nos nomes para referirse ó Deus cristián, como *wuldres cyning* "Rei da Gloria", *wuldorfæder* "pai glorioso" ou *wuldor alwealda* "glorioso gobernante de todo ".

A palabra nórdica medieval foi latinizada como **Ollerus**. En islandés chámaselle *Ullur* e na maioría das linguas escandinavas a forma moderna é *Ull*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Acción Galega

**Acción Galega** foi unha organización que actuou coma un partido político conformado por exmilitantes do BNG, do PPdG e outros independentes, ademais de cinco partidos galeguistas de centro (Partido Galeguista, o Partido Galeguista Demócrata, Coalición Galega, Partido Nacionalista Galego-Partido Galeguista e Terra Galega.

Acción galega, e polo tanto as formacións que o integran, forma parte de Compromiso por Galicia.

Ten como principais referentes públicos ao ex-militante do PPdG Rafael Cuíña, á ex-conselleira do BNG Teresa Táboas e ao exsenador do Bloque Nacionalista Galego Xosé Manuel Pérez Bouza e ó secretario xeral do PNG-PG Xosé Mosquera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rafael Cuíña
* Novo proxecto común
* Compromiso por Galicia
### Ligazóns externas 
* Cinco partidos galeguistas de centro conflúen en Acción Galega. *Praza Pública*.
* Artigo en Galicia Confidencial
Iria Grandal

**Iria Grandal García**, nada en Ferrol o 13 de agosto de 1990, é unha arqueira galega que compite no Club Arco Narón.

## Traxectoria 
Ademais de conseguir os títulos de Campioa de Galicia en tódalas categorías polas que pasou (alevín, infantil, cadete, júnior e absoluta) o seu palmarés consta tamén de éxitos a nivel estatal e internacional.

No ano 2004 competiu por primeira vez fóra de Galicia, no Campionato de España Infantil, onde acadou o 3ª posto. Despois fixo podios a nivel nacional tamén en tódalas categorías polas que pasou. No ano 2006 acadou o subcampionato do mundo cadete en México. En 2008, acadou o 4º posto no Campionato de Europa Júnior (sub21). No ano 2012 obtivo o Subcampionato de Europa Absoluto. Logo de conseguir o campionato de España júnior e o subcampionato nacional absoluto, entre outros méritos, obtivo a praza para os Xogos Olímpicos de Londres 2012 no europeo preolímpico de Ámsterdam.

En Londres competiu na categoría individual feminina. Tras pasar a rolda preliminar, quedando no posto 53º, gañou na primeira eliminatoria á colombiana Ana Rendón por 6-2, pero caeu derrotada fronte a surcoreana Choi Hyeon-ju por 6-5 en dezaseisavos de final, resolvéndose o encontro na rolda de desempate.

## Notas
Kosmos 553

**Kosmos 553** (Космос 553 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 61**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 12 de abril de 1973 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Kosmos 553 foi o sexaxésimo primeiro membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o quincuaxésimo cuarto lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo, cuadraxésimo cuarto e quincuaxésimo cuarto membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 553 foi inxectado nunha órbita inicial de 519&nbsp;km de apoxeo e 282&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 11 de novembro de 1973.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
El Noticiero (A Coruña)

***El Noticiero*** foi un periódico editado na Coruña en 1841.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico político y mercantil* apareceu o 2 de xaneiro de 1841. Impreso e editado por Francisco Arza. De periodicidade diaria, incluíu información local, nacional e estranxeira. Foi rival na política local do *Boletín de Noticias*. Tivo probablemente unha segunda época en 1878.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*