Friedenstag

***Friedenstag*** (en galego *Día de paz*) é unha ópera nun acto con música de Richard Strauss, o seu Op. 81 e libreto en alemán de Joseph Gregor. Tivo a súa estrea no Nationaltheater de Múnic o 24 de xullo de 1938.

## Historia 
Strauss confiara en traballar novamente con Stefan Zweig nun novo proxecto logo da súa colaboración en *Die schweigsame Frau*, mais as autoridades nazis acosaran ao compositor pola súa colaboración Zweig, quen era de ascendencia xudía. Mentres que a idea para a historia procedía de Zweig, el suxeriu daquela a Gregor como colaborador "seguro" para que escribise o libreto. A influencia de Zweig na obra a pesar de todo persistiu na súa "forma e substancia dramática".

A ópera estreouse no Nationaltheater de Múnic o 24 de xullo de 1938 e foi adicada a Viorica Ursuleac e ao seu home Clemens Krauss, o personaxe principal e o director respectivamente. Strauss pretendía que *Friedenstag* fose parte dun programa dobre para que Karl Böhm a dirixise en Dresden, incluída como segunda parte a súa seguinte colaboración con Gregor, *Dapnne*.

En Alemaña, *Friedenstag* reviviu en Múnic en 1960 e en Dresden en 1995. Pamela Potter realizou un estudo analítico do subtexto pacifista e antibelicista da ópera. A ópera estreouse nos Estados Unidos baixo a dirección de Walter Ducloux na Universidade do Sur de California en 1967. A primeira produción profesional nos Estados Unidos foi na Santa Fe Opera o 28 de xullo de 1988 cun elenco que incluíu a presenza de Richard Lewis, Alessandra Marc, e Mark Lundberg.

A ópera tematicamente expresa sentimentos antibélicos, que John William describiu como "un determinado contrapeso ás políticas militaristas da Alemaña nazi". Isto fixo que se gardase a obra tralo inicio da segunda guerra mundial.

Esta ópera rara vez represéntase na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con tan só dúas representacións no período 2005-2010.

## Personaxes 
## Argumento 
:Data: 24 de outubro de 1648, o derradeiro día da guerra dos Trinta Anos.
:Lugar: A cidadela dunha cidade católica sitiada en Alemaña polas tropas protestantes de Holstein.
  
O sarxento da garda recibe a nova en privado de que o inimigo prendeulle lume a unha granxa. Un rapaz mensaxeiro italiano de Piedmont chega coa carta do Emperador para o comandante da cidade, e canta á súa patria. O oficial de munición, un mosqueteiro e outros soldados mófanse comentando a xuventude dun que non coñeceu a guerra, do mesmo xeito que eles nunca coñeceron a paz. Entón os soldados escoitan sons afastados, pensando ao principio que se trata do inimigo, mais logo se decatan de que é a xente da cidade que se aproxima á fortaleza, o comandante aparece para dirixir a multitude. O alcalde e un prelado rogan render a cidade, alegando que tanto o seu bando como o inimigo están sufrindo innecesariamente. O comandante, porén, só quere unha vitoria total. Un oficial da fronte aparece e informa o comandante de que a cidade caerá a menos que se empregue a munición da fortaleza. O comandante négase a empregar a munición durante o combate.

O comandante le a carta do Emperador á xente da cidade. O Emperador declarou que a cidade debe resistir e non renderse. A xente protesta enerxicamente e os 30 anos de guerra continúan. O comandante vese sacudido pola reacción e ordena a multitude que se disperse e agarde un novo sinal seu. Logo el ordena aos seus soldados que recollan a pólvora que hai na fortaleza e lle dean un fusil. O comandante lembra como o sarxento lle salvou a vida na batalla de Magdeburgo, e agora lle ofrece a posibilidade de saír da fortaleza, aínda que o sarxento non acepta. Após dar as grazas ao mensaxeiro italiano, o comandante ordénalle ás súas tropas que se poñan a traballar.

Maria, a muller do comandante, entra na cidadela, e escoita os comentarios da multitude sobre o seu home. Entra o seu home, dicindo que ela desobedeceu a súa orde de non entrar na cidadela. As súas voces contrastan no seu dúo, ela triste pola guerra, el exultante nela e dicindo como vai voar a fortaleza cos seus ocupantes dentro. Aínda así, o comandante ofrécelle a posibilidade de fuxir, pola súa seguridade. Maria comprométese a seguir ao carón do seu home.

Soa o ruído dun canón, un sinal aparente do ataque do inimigo. O sarxento entrégalle ao comandante o fusil, mais el non o empregará, preferindo combater. O seguinte son, no entanto, é de campás afastadas, e outros sons das campás da cidade súmanselles. O sarxento logo informa de que as tropas de Holstein se aproximan, pero non para atacaren, senón adornadas con serpentinas, flores e bandeiras brancas. O comandante pensa que é unha artimaña. O alcalde e o prelado, con todo, están encantados de ver esta procesión, confundíndoa co sinal que lles prometera o comandante.

O comandante Holstein entra entón para buscar o comandante, e cóntalle a nova de que a Guerra dos Trinta Anos rematou ese mesmo día coa sinatura dun armisticio. O comandante é duro no seu recoñecemento ao comandante Holstein, e insúltao ata o punto de que emprega a súa espada. O comandante Holstein acada a súa propia espada, mais non a usa. Maria entón lánzase entre os dous comandantes pedindo paz entre eles. De repente, os dous abrázanse. A ópera conclúe cun coro de reconcliación.

## Orquestración 
A partitura de Strauss require da utilización de:

* 3 frautas (III tamén piccolo), 2 óboes, corno inglés, 3 clarinetes, clarinete baixo, 3 fagots, contrafagot
* 6 trompas, 4 trompetas, 4 trombóns, tuba
* Timbais, bombo, tam-tam, tambor, platillos, ferriños, pandeireta
* 16 violíns primeiros, 16 violíns segundos, 12 violas, 10 violonchelos, 8 contrabaixos

En escena: 
* Órgano, campá, trompeta

## Gravacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* «Giorno della pace, Il (Friedenstag)». En: Harold Rosenthal e John Warrack (eds), ''Dizionario dell'opera lirica*, Firenze: Vallecchi, 1974, Vol. I, p.&nbsp;310
* Friedenstag (Giorno di pace). En: Piero Gelli e Filippo Poletti (a cura di), *Dizionario dell'opera 2008'', Milano: DBaldini & Castoldi, 2007. pp.&nbsp;530–532, 88-8089-177-4, ISBN 978-88-8089-177-2
* Pamela M. Potter, «Strauss's *Friedenstag*: A Pacifist Attempt at Political Resistance», *The Musical Quarterly*, **LXIX(3)**, 408-424, 1983 (pdf)

### Ligazóns externas 
* Libreto 
* Discografía en Operadis  
* Amadeus Almanac