open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Belgorod

**Belgorod** (en ruso **Белгород**) é unha cidade, que é o centro administrativo do óblast de Belgorod da Federación de Rusia. 

O topónimo *Belgorod* significa literalmente en ruso "cidade branca". O nome é unha referencia á abundancia histórica de calcaria na rexión. Etimoloxicamente correspóndese con outros nomes de cidades eslavas de idéntico significado como Belgrado ou Belogradchik, entre outras.

## Xeografía 
A unha altitude media de 130 msnm, está situada na beira dereita do río Séverski Donéts, a uns 40 km ao norte da fronteira con Ucraína. 

A cidade ocupa unha superficie de 153,1 km². No ano 2017 tiña unha poboación de 391 135 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 2 554,77 hab./km². 

## Historia 
A cidade foi fundada por orde do tsar Teodoro I de Rusia o 11 de setembro de 1596 como unha fortaleza fronteiriza.

O asentamento foi mencionado por primeira vez en 1237, cando foi arrasado polas hordas de Batu Khan. No está claro se este Belgorod se encontraba no mesmo lugar onde está a cidade actual. En 1596, foi refundada por orde do tsar Teodoro I como unha das numerosas fortalezas creadas para defender as fronteiras do sur do Zarato ruso dos tártaros de Crimea. 

No século XVII sufriu en varias ocasións incursións tártaras, contra as que se construíu unha muralla de terra con doce fortes que se estendía por máis de 320 km desde o río Vorskla ao río Don, e chamouse a esta a "liña de Belgorod" (en ruso **Белгоро́дская засе́чная черта́**,  Belgoródskaya zaséchnaya chertá).

En 1666 fundose na cidade unha sé arcebispal.

## Notas 
## Véxase tamén
To verdener

***To verdener*** é un filme dinamarqués de 2008 dirixido por Niels Arden Oplev e escrito por Oplev e Steen Bille. Está protagonizad por Rosalinde Mynster e Pilou Asbæk e baséase nunha historia real sobre unha moza testemuña de Xehová que loita por reconciliarse coa súa fe ó tempo que ten un romance secreto cun mozo non crente. O filme participou no Festival Internacional de Cinema de Berlín e foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Rosalinde Mynster como Sara
* Johan Philip Asbæk como Teis
* Jens Jørn Spottag como Andreas Dahl
* Sarah Boberg como Karen
* Anders W. Berthelsen como John
* Sarah Juel Werner como Elisabeth
* Jacob Ottensten como August
* Thomas Knuth-Winterfeldt como Jonas
* Charlotte Fich como Jette
* Hans Henrik Voetmann como Vagn
* Catrine Beck como Thea
* Hans Henrik Clemensen como Erik

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Frygtelig lykkelig

***Frygtelig lykkelig*** é un filme dinamarqués de 2008 Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jakob Cedergren como Robert Hansen
* Lene Maria Christensen como Ingelise Buhl
* Kim Bodnia como Jørgen Buhl
* Lars Brygmann como Dr. Zerleng
* Anders Hove como Købmand Moos
* Jens Jørn Spottag como Politimester
* Henrik Lykkegaard como Præst
* Bodil Jørgensen como Bartender
* Peter Hesse Overgaard como Helmuth
* Niels Skousen como Hansi
* Lars Lunøe como Nissum
* Sune Q. Geertsen como 'Øko' Tage (acreditado como Sune Geertsen)
* Mathilde Maack como Dorthe
* An Le como Fru Købmand Moos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Simon, Alissa, "Review: Terribly Happy - Frygtelig lykkelig (Denmark)", *Variety*, Tuesday, 8 de xullo de 2008.
* Symkus, Ed, "Movie review: 'Terribly Happy' a mysterious Western set in Denmark", *Holland Sentinel*, Holland, Míchigan, GateHouse News Service, 5 de marzo de 2010.

### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Ceca de Siscia

A **ceca de Siscia** foi un obradoiro monetario do Imperio Romano situado na cidade balcánica de Siscia (a actual Sisak, en Croacia). 

A súa marca de ceca identifícase por ter presentes, en practicamente todos os casos, as letras SIS, que poden aparecer ou non en combinación con outras. Este foi precisamente o motivo do seu uso descontinuo, primeiro baixo o mandato conxunto de ambos os emperadores e logo en tempos de Galieno gobernando só (260-268), probablemente cando a corte imperial residía nos Balcáns. 

A ceca mantivo as súas operacións de cuñaxe tamén baixo o seu sucesor, Claudio o Gótico (268-270). Logo dunha escasa produción a nome do efémero Quintilo (270), xunto coa ceca de Cízico foi a primeira en apoiar a Aureliano (270-275), de quen foi a súa ceca principal nos primeiros momentos do seu reinado. O control desta ceca por parte de Aureliano permitiulle producir nela as moedas de ouro que despois utilizou para recompensar os soldados que apoiaron o seu ascenso ao trono.
[miniatura|*[Follis* da **ceca de Siscia** (marca SIS) a nome de Constantino II]]
Foi utilizada durante o período tetrárquico para servir a diocese de Galerio. Entre mediados de 317 e finais de 318, a ceca de Siscia cuñou moedas que conmemoraban os antepasados deificados de Constantino I. Nese mesmo período, emitiuse unha versión dunha moeda de bronce na que Constantino portaba un casco con crista co símbolo cristián do crismón, tamén utilizado noutras emisións mesmo como marca de ceca. Esta ceca foi tamén unha das que recorreu adoito á efixie de Constantino laureado coa ollada dirixida ao ceo, en postura de cristián orante.

A ceca foi clausurada ca. 387, entre o ascenso ao trono de Arcadio (383-395) e a de Honorio (393-423).

## Marcas de ceca 
Da grande diversidade de marcas de ceca utilizadas (case sempre combinando SIS con outras letras), as máis frecuentes son as seguintes:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cecas da Antiga Roma

### Bibliografía 
* De Blois, L. (1976). *The policy of the emperor Gallienus*, Brill. ISBN 9789004045088
* Grierson, G.; Mays, M. (1992). *Catalogue of late Roman coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection: from Arcadius and Honorius to the accession of Anastasius*. Dumbarton Oaks. ISBN 9780884021933
* Odahl, C. M. (2004). *Constantine and the Christian empire*. Routledge. ISBN 9780415174855
* (RIC): *Roman Imperial Coinage* (1923-1994). 10 volumes.
* Southern, P. (2001). *The Roman Empire: from Severus to Constantine*. Routledge. ISBN  978-0415239448
* Watson, A. (2004). *Aurelian and the Third Century*. Routledge. ISBN 9780415301879

### Ligazóns externas 
* Moedas da ceca de Siscia presentes en poxas numismáticas (*Coinarchives.com*)
Alcalde de barrio

O **alcalde de barrio** é unha figura da Administración local de España que se pode presentar nalgúns concellos se a lexislación de réxime local da Comunidade Autónoma en que se achen o permitir.

## Aragón 
O artigo 37 da Lei 7/1999, de Administración Local de Aragón, configura o Alcalde de Barrio como un órgano de xestión desconcentrada do concello.

## Galiza 
O artigo 73 da Lei 5/1997, de Administración Local de Galiza, estabelece a figura do Alcalde de Barrio para os *núcleos de poboación separados do centro urbano e que non constitúan Entidade Local*.

## Murcia 
Na Lei 6/1988, de 25 de agosto, de Réxime Local de Murcia, estabelece que os Alcaldes de Barrio son os representantes funcionais do alcalde en cada unha das vilas e barrios separados do núcleo urbano e que non constitúen entidade local menor ou EATIM. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Concello aberto
*Pedanía
Oleg Salenko

**Oleg Anatolyevich Salenko** (en ruso: Олег Анатольевич Саленко, en ucraíno: Олег Анатолійович Саленко), nado o 25 de outubro de 1969 en Leningrado (actual San Petersburgo), é un exfutbolista profesional ruso-ucraíno famoso por ser o máximo goleador do Mundial de Fútbol de 1994 nos Estados Unidos xunto con Hristo Stoichkov, conseguindo anotar cinco goles nun só encontro ante o .
Patricia Fara

**Patricia Fara,** nada en Oxford o 15 de abril de 1948**,** é unha historiadora da ciencia na Universidade de Cambridge. Desde 2016 a 2018  foi Presidenta da Sociedade británica para a Historia de Ciencia. Fara é autora de destacados libros de historia de ciencia.

## Traxectoria 
Fara comezou a súa carreira académica como física pero logo especializouse en Historia e Filosofía de Ciencia, doutorándose no Imperial College London en 1993.

Foi Directora de Estudos e ocupou outros cargos no Departamento de Historia e Filosofía da Ciencia do Clare Colllege. En 2016 foi nomeada Presidenta da Sociedade británica para a Historia de Ciencia.

### Investigación 
As súas investigacións céntranse no papel do retrato e a arte na historia da ciencia, a ciencia na Inglaterra do século XVIII durante a Ilustración e o papel da muller na ciencia. Escribiu  sobre numerosas mulleres na ciencia, as matemáticas, a enxeñaría e a  medicina, entre elas: Hertha Ayrton, Lady Helen Gleichen, Mona Chalmers Watson, Helen Gwynne-Vaughan, Isabel Emslie Hutton, Flora Murray, Ida Maclean, Marie Stopes e Martha Annie Whiteley. Defendeu proporcionar máis apoio para o coidado dos nenos co fin de aumentar a retención das mulleres na ciencia. Escribiu e é coautora de varios libros para público infantil sobre ciencia. Fara tamén é revisora de libros de historia da ciencia. O seu  libro máis recente é ''A Lab of One's Own: Science and Suffrage in the First World War* (2017), no que "aborda o estudo da práctica científica realizada por moitas mulleres no período da I Guerra Mundial" entre elas Caroline Haslett. En 2013, Fara publicou un artigo en *Nature*, no que suliñaba o feito de que as biografías das científicas perpetúan os estereotipos.

### Premios 
* 2011 Premio Dingle da Sociedade británica para a Historia de Ciencia por: *A Four Thousand Year History* (2009)

### Publicacións 
En Dialnet pódese consultar a súa obra, na que destacan:

* Fara, Patricia (2002) *Newton: The Making of Genius* Pan-MacMillan.
* Fara, Patricia (2002) *An Entertainment for Angels: Electricity in the Enlightenment* Icon Books
* Fara, Patricia (2004) *Pandora's Breeches: Women, Science and Power in the Enlightenment* Pimlico Books.
* 
* Fara, Patricia (2009). *Breve historia de la ciencia''. Madrid: Ariel.  978-84-344-8830-4.

## Notas
Malik ibn Anas

**Malik bin Anas** (en ), nado en Medina en 711 (93&nbsp;AH) e finado na mesma cidade en 795 (179&nbsp;AH), foi un xurista, teólogo e hadithista árabe musulmán. O seu nome completo era **Mālik bin ʾAnas bin Mālik bin ʾAbī ʿĀmir bin ʿAmr bin al-Ḥārith bin Ghaymān bin Khuthayn bin ʿAmr bin al-Ḥārith al-Aṣbaḥīy**, e é coñecido como **Imam Mālik** polos sunnitas malikianos.

## Traxectoria 
Malik naceu na cidade de Medina, e chegou a converterse no principal estudoso das tradicións proféticas no seu tempo, e destacas ordes sufís, incluídas a Shadiliyya e a Tijaniyyah.

Non obstante, quizais a maior achega de Malik aos anais da historia islámica é a súa compilación da *Muwatta*, unha das máis antigas e máis veneradas coleccións de hadiths sunnitas e un dos primeiros libros de leis musulmáns superviventes, e, noutra tradición, "O pobo ... porase en camiño do leste ao oeste sen atopar máis sabio do pobo que en Medina". Aínda que algúns estudosos posteriores, como Ibn Hazm e Tahawi, dubidan sobre a identificación do misterioso sabio de ambas as tradicións con Malik, a interpretación máis estendida continúa a ser que devandita personaxe era Malik.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La vida del Imam Malik por un sabio de Medina 
* O estilo de vida do Imam Malik Ibn Anas
Ana Miranda

O nome **Ana Miranda** pode referirse a:

***Ana Miranda de Lage** (1946-), política socialista vasca.
***Ana Miranda** (1951- ), novelista, poetisa e actriz brasileira.
***Ana Miranda Paz** (1971- ), política nacionalista galega.
José Araújo

O nome **José Araújo** pode referirse a:
* **José Araújo**, impresor do s. XIX.*GEG*
* **José Araújo Pérez** (Mourente 1870 - Vigo 1929), foi un canteiro, construtor, sindicalista e político galego.
* **José Araújo Pérez** (Vigo 1903 - 1936), foi un político galego. 
* **José Araújo Fernández** (1971 Mosela), empresario e político galego.
* José Araújo Pérez (1986 - Vigo), avogado, cineasta e escritor galego
Guillermo Santoro

**Guillermo Santoro Sánchez-Harguindey**, de malnome Mirko, nado en Vigo en 1933 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 2012, foi un empresario galego, coñecido por ser membro da banda armada Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación.

## Traxectoria 
Fillo de médico, o vigués Guillermo Santoro estivo vinculado ao Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación, un grupo armado violento de inspiración marxista revolucionaria, que na década de 1960 realizou atentados en diversas cidades de España e de Portugal, e que chegou a secuestrar un barco entre La Guaira e Lisboa, o paquebote *Santa Maria*.

Residente en Francia e a morte dunha nena de 20 meses. Con el fuxiu a Tolosa, pero non o sitúa entre os que foran arrestados en Bélxica. En 1978, José Fernández, Comandante Sotomayor, antigo dirixente do DRIL, sinalou nas súas memorias que a autoría do atentado fora de Guillermo Santoro.

Guillermo Santoro continuou a vivir en Francia, onde chegou a ter unha empresa ao seu nome preto da fronteira con Italia e Suíza. Volveu a Vigo, onde faleceu en 2012.

## Notas
Niv Sultan

**Niv Sultan**, nada en Xerusalén o 16 de setembro de 1992, é unha actriz israelí. 

## Traxectoria 
Niv naceu, criouse e educouse no barrio de Kiryat Menahem. Seus pais son Merav e Shlomo Sultan e teñen tres fillos máis. Realizou estudos no Estudio de Interpretación Artística de Yoram Levinstein. 

En 2013 participou, nun papel secundario, na segunda tempada da serie *Yomanei HaChofesh HaGadol* da Disney Channel israelí.  En novembro de 2015 comezou a participar na serie de comedia *La Familia* na canle 10. En xaneiro de 2016 interpretou a Alma Gefen na serie *Susey Pere* xunto a Yon Tumarkin, Daniel Gad e Shira Naor e que se emitiu en Zoom da rede de cable HOT . En xuño de 2017 protagonizou a película xuvenil *Kimaat Mefursemet* e en xullo dese ano, participou na segunda tempada da serie dramática ''Metim LeRega'.
En 2018 protagonizou a serie *Yesh La Et* de Keshet 12 e o filme dirixido por Tal Granite e Sharon Maimon *Haneshef* e nese ano tamén participou no festival infantil Festigal e na serie *Eilat*. En 2020 protagonizou a serie de espionaxe *Tehran* da Kan 11 no papel de Tamar Rabinyan, unha axente do Mosad.
## Notas
Trammet

**TramMet** ou **Tramvia Metropolità** é unha compañía operadora do servizo do tranvía metropolitano de Barcelona chamado TRAM. É unha empresa *joint venture* de diferentes compañías do sector ferroviario e de transportes. 

## Composición 
Ata 2010 a composición era exlusivamente privada: 
*Alstom Transporte, SA (20,25%)
*Alstom Transport, SA (5,1%)
*Comsa Conseciones, SL (12,4%)
*FCC Construcción, SA (19,03%)
*Veolia Transport, SA (1%)
*CGT Corporación General de Transportes (1%)
*Detrén, Compañía general de servicios moviliarios, SL (4,82%)
*Acciona Infraestructuras, SA (1,165%)
*Acciona Concesiones, SL (0,75%)
*Acciona (10,485%)
*Marfina, SL (18%)
*Bansabadell Inversió Desenvolupament, SA, Sociedad Unipersonal (5%)
*Société Générale, sucursal en España (1%). 

O 2 de novembro de 2010 produciuse unha ampliación de capital e pasouse de 1 220 000 accións a 1 284 210. 32 105 accións foron para Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya e 32 105 accións máis para Ferrocarril Metropolità de Barcelona, SA.

## Servizos 
Explota tanto o tranvía do Baix Llobregat (Trambaix) como o tranvía do Besòs (Trambesòs).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Cansazo

O **cansazo**, tamén chamado **canseira** ou **fatiga**, é a falta de forzas despois de realizar un traballo físico, intelectual ou emocional, ou pola falta de descanso, mais tamén pode ser síntoma dunha doenza se non hai unha actividade previa que o xustifique.

## Clasificación 
### Normal 
O cansazo adóitase presentar en situacións normais da vida por causa de aburrimento, infelicidade, desilusión, hastío, tedio, amolo, carencia de sono ou traballo duro. Neste caso trátase do cansazo considerado normal, xa que é unha resposta importante e normal tras un esforzo físico, tensión emocional, ou carencia de sono; e desaparece despois dun período adecuado de descanso. Tamén se pode definir como unha sensación subxectiva de falta de enerxía física ou intelectual ou de ambas. 

### Patolóxico 
O cansazo tamén é coñecido como astenia, esgotamento ou letargo.

Existe un cansazo patolóxico, anormal e desproporcionado que se presenta sen traballar de forma excesiva, e que é coñecido co nome de fatiga crónica. A fatiga crónica pode ser o síntoma que delata a un paciente hipotiroideo, porque as persoas con esta doenza séntense cansas ou esgotadas.

## Notas
Rally de Terra de Ourense de 1988

O **Rally de Terra de Ourense de 1988** foi a primeira edición de dito rally e a segunda proba da tempada 1988 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Celebrouse o 1 de outubro de 1988 e o vencedor foi o vigués Serafín Oitabén a bordo dun Citroën Visa.

## Clasificación 
## Notas
Bocadillo de luras

[miniatura|Bocadillo de luras en baguette acompañado dunha [cervexa.]]
miniatura|Bocadillo de luras.
[miniatura|Bocadillos de luras bravas en [Zaragoza acompañados dunha cervexa.]]
O **bocadillo de luras** é unha especialidade culinaria moi frecuente en España consistente en, ou ben luras rebozadas en fariña e fritidas en aceite que adoita ser de oliva, ou ben a versión cun mollo de tomate picante e maionesa con allo semellante á das patacas bravas. Adóitase servir quente, acabado de facer. Este tipo de bocadillo (a versión sinxela sen mollo) é moi popular en Madrid e pode atoparse na maioría dos bares da capital, sendo moi típico da Praza Maior de Madrid. En Zaragoza é tradicional a versión con mollo picante (tomate, maionesa e allo), e denomínaselle **bocadillo de luras** ***bravas.***

## Preparación 
Adóitanse cortar as luras en talladas con forma de anel dun centímetro de grosor, e rebózanse con fariña e lévedo químico. Despois frítense en aceite fervendo lixeiramente ata que queden douradas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bocadillo
* Gastronomía de España
Tara Basro

**Andi Mutiara Pertiwi Basro**, máis coñecida como **Tara Basro** e nada en Iacarta o 11 de xuño de 1990, é unha modelo, actriz e presentadora de televisión indonesia.

## Traxectoria 
Tara comezou a súa carreira na industria do entretemento ao participar no concurso de modelos para  adolescentes *Gadis Sampul* en 2005. Posteriormente, mudouse para coa súa familia a Australia e alí continuou os seus estudos graduándose en TAFE NSW.

Ao volver a Indonesia participou en varias probas de selección de actores para filmes sen lograr ningún papel relevante e pola súa interpretación nesa película foi candidata ao premio á mellor actriz novel nos Indonesian Movie Awards e nese ano participou tamén na rodaxe de *Rumah dan Musim Hujan*, aínda que a súa estrea foi 2018 so o título *Hoax*. En 2013 interpretou a moza materialista de Pandji Pragiwaksono no filme *Make Money*.

En 2014 actuou en catro filmes, a súa primeira aparición foi na películas de artes marciais (estilo *silat*) *Pendekar Tongkat Emas*, logo tivo un pequeno papel no filme de acción indonesio-nipón *Killers*. Protagonizou, como bióloga mariña, o drama romántico *The Right One* e finalizou o ano co filme familiar antolóxico *Princess, Bajak Laut & Alien*-

En 2015 deu vida á protagonista de *Another Trip to the Moon*, un  filme surrealista do director Ismail Basbeth que participou no Festival Internacional de Cinema de Rotterdam .

Outro dos filmes que protagonizou en 2015, *A Copy of My Mind* dirixido por Joko Anwar, exhibiuse no Festival Internacional de Cinema de Toronto e no de Venecia e pola súa actuación gañou o premio Citra á mellor actriz. En 2015 participou en dúas series de televisión, *Halfworlds* de HBO e    *The East* de NET.

Tras o éxito de *A Copy of My Mind* Tara deu vida en 2016 a Kusuma Wardhani en *3 Srikandi* con Reza Rahadian nun filme que narra a historia do equipo indonesio de arco nos Xogos Olímpicos de 1988. Tamén protagonizou a película musical *Ini Kisah Tiga Dara*, un remake do filme de Usmar Ismail *Tiga Dara* (1957). Nese ano presentou *The Amazing Race Asia 5* con Allan Wu.

En 2017 protagonizou outro filme de Joko Anwar, *Pengabdi Setan*, unha precuela do filme homónimo dirixido en 1980 por Sisworo Gautama Putra, o filme foi todo un éxito de público en Indonesia, con 4 200 000 espectadores, foi o filme nacional con maior recadación de 2017. Na obra de teatro, *Perempuan-Perempuan Chairil*, foi Sumirat, unha das compañeiras do poeta Chairil Anwar

En 2018 intrepretou a Kanti, unha exitosa banqueira na serie *Halustik* da plataforma Viu e en 2019 participou en dous filmes de Anwar, *Perempuan Tanah Jahanam* e *Gundala*.

## Notas
Paula Hermida

**Paula Hermida Velo**, nada o 24 de outubro de 1977 en Ferrol, é unha xogadora de tenis profesional galega retirada.

## Traxectoria 
Comezou sendo adestrada polo seu pai e cando tiña 11 anos gañou o Campionato de Tenis de España na categoría alevín en 1988.

Competindo como profesional gañou dez títulos da ITF (Federación Internacional de Tenis), acadando o posto da tenista número 148 do mundo. Participou no cadro principal do Torneo WTA Birmingham Classic en 1996 e ao longo da súa traxectoria xogou eventos clasficatorios de catro grandes slams.

Retirouse do tenis profesional en 2001, pero continuou competindo en pádel.

## Finais da ITF 
### Individuais (10–6) 
### Dobres (5–4) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Biblioteca nacional

[miniatura|280x280px|Vista da sede da [Biblioteca Nacional de España.]]
Unha **biblioteca nacional** é aquela institución na cal se deposita, preserva e difunde o patrimonio bibliográfico (libros, diarios, revistas, folletos, gravacións, etc.) dun país. Contén, por exemplo, primeiras edicións de obras históricas. 

A diferenza dun arquivo nacional, non garda os documentos administrativos, legais ou coleccións de institucións públicas ou particulares.

Coma custodio do patrimonio dunha nación, na maioría dos casos por lei, certa cantidade de exemplares das obras impresas ou producidas noutros soportes no país deben depositarse na biblioteca nacional. Esta medida tamén serve para rexistrar e constatar os dereitos de autor.

En caso de América e España as bibliotecas nacionais atópanse agrupadas na Asociación de Estados Iberoamericanos para o Desenvolvemento das Bibliotecas Nacionais de Iberoamérica (ABINIA).

En Europa, The European Library (A Biblioteca Europea) destínase a integrar as existencias das bibliotecas nacionais europeas.

Nalgúns casos, como en México dende 1944, existe unha Hemeroteca Nacional como dependencia independente, onde se gardan os xornais e revistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asociación de Estados Iberoamericanos para o Desenvolvemento das Bibliotecas Nacionais de Iberoamérica

### Ligazóns externas 
*Lista de Bibliotecas e Arquivos na páxina oficial do Ministerio de Cultura de España
Kunsten at græde i kor

***Kunsten at græde i kor*** é un filme dinamarqués de 2006 dirixido por Peter Schønau Fog. Está protagonizado por Jannik Lorenzen e Jesper Asholt, e conta a historia sobre os esforzos dun neno de 11 anos para manter intacta a súa estraña familia cun padre abusivo, unha nai en estado de negación e unha irmá rebelde durante os disturbios sociais de comezos dos anos setenta. Baséase na novela autobiográfica de Erling Jepsen, e o guión foi escrito por Bo Hr. Hansen. Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jannik Lorenzen como Allan
* Jesper Asholt como pai
* Hanne Hedelund como nai
* Julie Kolbech como Sanne (acreditada como Julie Kolbeck)
* Thomas Knuth-Winterfeldt como Asger
* Rita Angela como avoa
* Gitte Siem como tía Didde
* Lene Tiemroth como psiquiatra
* Bjarne Henriksen como Budde
* Sune Thomsen como Per
* Hans Henrik Voetmann como Dr. Madsen
* Laura Kamis Wrang como Mrs. Budde

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Desolation Center

***Desolation Center*** é un documental dirixido por Stuart Swezey e estreado en cines o 13 de setembro de 2019, que trata sobre unha serie de concertos organizados nos anos 80 no deserto do Mojave. Entre as bandas participantes atópanse Sonic Youth, Minutemen, Meat Puppets, Swans e Einstürzende Neubauten.

## Os concertos 
O propio Swezey foi o organizador deses eventos, tres no deserto e un nun barco, celebrados entre 1983 e 1985. Swezey era compañeiro de habitación de Perry Farrell, futuro líder da banda Jane's Addiction e fundador do festival Lollapalooza, quen asistiu a estes eventos, que recibiron o nome de *Desolation Center*. Entre os asistentes tamén se atoparon Gary Tovar, fundador da promotora que creou o festival de Coachella, e John Law, fundador do Burning Man, polo que estes concertos no deserto foron unha fonte de inspiración para a creación destes tres grandes festivais.

Un dos motivos de Swezey para organizar estes eventos foi o intento de esquivar á policía dos Ánxeles, que tiña unha guerra particular contra os concertos de punk rock na cidade.

O primeiro dos concertos celebrouse o 24 de abril de 1983 e recibiu o nome de "Mojave Exodus". Nel acuaron as bandas anxelinas Minutemen e Savage Republic e os organizadores alugaron vellos autobuses escolares para transportar aos asistentes.

O segundo, "Mojave Auszug", foi o 4 de marzo de 1984. Neste participou Survival Research Laboratories, un grupo de performance coñecido por construír grandes máquinas e facer que se destrúan entre elas, a banda alemá Einstürzende Neubauten, e o músico experimental Boyd Rice**.**

O terceiro concerto cambiou de localización e realizouse nun barco en San Pedro, California. "Joy at Sea" celebrouse en xuño de 1984 coa actuación de Minutemen e Meat Puppets.''''*

"Gila Monster Jamboree" foi o derradeiro dos concertos organizados para o *Desolation Center*. Nel os neoiorquinos Sonic Youth realizaron o seu primeiro concerto en California, e estiveron acompañados no escenario por Redd Kross, Meat Puppets e Psi Com.*''''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Efter brylluppet

***Efter brylluppet*** é un filme dinamarqués-sueco de 2006 dirixido por Susanne Bier e protagonizado por Mads Mikkelsen e Sidse Babett Knudsen. O filme foi un éxito da crítica e foi nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Mads Mikkelsen como Jacob Petersen
* Rolf Lassgård como Jørgen Lennart Hansson
* Sidse Babett Knudsen como Helene Hansson
* Stine Fischer Christensen como Anna Louisa Hansson
* Christian Tafdrup como Christian
* Mona Malm como Mrs. Hansson
* Meenal Patel como Mrs. Shaw
* Neeral Mulchandani como Pramod

## Remake 
En febreiro de 2018, a actriz Julianne Moore e o seu marido, o director Bart Freundlich, anunciaron a súa intención de facer unha versión do filme para a audiencia anglófona, *Despois da voda*, que está ambientado en Nova York e a India. A produción comezou na primavera de 2018. O remake estreouse no Festival de Cinema de Sundance o 24 de xaneiro de 2019 e nos cinemas dos Estados Unidos o 9 de agosto de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
The Celator

***The Celator*** foi unha revista numismática estadounidense de periodicidade mensual centrada no mercado da numismática antiga e da medieval. Foi fundada en 1987 polo comerciante numismático Wayne Sayles en formato de prensa tradicional. Nunha segunda etapa, con Kerry Wetterstrom como editor xeral, *The Celator* pasou a editarse con formato de revista. Entre 1988 e 1995 publicouse ademais *Best of The Celator*, con periodicidade anual. A revista estaba radicada en Lancaster, Pensilvania.

A publicación de *The Celator* cesou en 2012.

*The Celator* foi recoñecida con diversos premios do *Numismatic Literary Guild*, entre os que é de salientar o da mellor columna (en 2004 e 2005), mellor artigo (en 2005 e 2006) e mellor número (en 2006).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de *The Celator*
Xiana Méndez

**Xiana Margarida Méndez Bértolo**, nada o 27 de xullo de 1977 en Pontevedra, é unha economista galega. Desde xuño de 2018 é Secretaria de Estado de Comercio no goberno de Pedro Sánchez.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito e en Administración e dirección de empresas pola Universidade Pontificia Comillas de Madrid. En 2004 ingresou mediante concurso oposición no Corpo Superior de Técnicos Comerciais e Economistas do Estado e comezou a súa traxectoria profesional na Comisión Nacional da Competencia (CNC).

Entre os anos 2013 e 2015, desempeñou diferentes postos na Dirección Xeral de Política Económica do Ministerio de Economía, chegando a especializarse nos sectores do transporte, infraestuturas e crédito oficial.

A partir do mes de agosto de 2015, pasou a ser a Conselleira Económica e Comercial da Embaixada de España en Ecuador, situada na cidade de Quito. O 16 de xaneiro de 2023 estivo a piques de ser cesada pola ministra Reyes Maroto a favor de Juan Ignacio Díaz Bidart por presións de Nadia Calviño, pero a operación foi abortada por Moncloa.

## Vida persoal
É irmá da xeógrafa Elena Méndez Bértolo e do psicólogo Constantino Méndez Bértolo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xiana Méndez no Portal da transparencia do Goberno de España
Tempada 1988 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra

A **tempada 1988** foi a 2ª edición do **Campionato de Galicia de Rallys de Terra**. O vencedor foi o vigués Serafín Oitabén cun Citroën Visa.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Rally de Terra Concello de Barbadás de 1989

O **Rally de Terra Concello de Barbadás de 1989** foi a primeira e única edición de dito rally e a primeira proba da tempada 1989 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Celebrouse o 9 de abril de 1989 e o vencedor foi o moañés José María Martínez Magdaleno a bordo dun Lancia Delta 4WD.

## Clasificación 
## Notas
José María Martínez Magdaleno

**José María Martínez Magdaleno** nado en Moaña, é un profesor e ex piloto de rallys galego. 

Competiu durante décadas en diversos campionatos tanto a nivel nacional como autonómico, en probas de asfalto, terra e montaña. En 1998 proclamouse campión de España de Montaña no grupo N.

## Traxectoria 
[miniatura|[BMW 535 de José Luis Suárez e Martínez Magdaleno na Subida Cidade de Pontevedra de 2018]]
Estudou Maxisterio en Ourense e afincouse no Carballiño, onde foi mestre e director do Colexio Vila do Arenteiro.

En 1977 disputou a súa primeira proba automobilística, a Subida a Laza. Correu tamén durante anos o Campionato de Galicia de Rally, logrando algúns podios como o segundo posto no 25º Rally do Lacón ou o terceiro no 1º Rally do Albariño, en ambos casos cun Lancia Delta Integrale. 

Ademais competiu asiduamente no Campionato de Galicia de Montaña dende a súa primeira edición, en 1984. En 1995, correndo cun Renault Clio Williams, proclamouse campión do grupo N tanto no galego de montaña, como no Campionato Astur Galaico de Montaña, despois de lograr varias vitorias, como as conseguidas na Subida a Silleda ou na Subida a Almofrei.  En 1996 cun Ford Escort Cosworth volveu gañar dentro do grupo N o campionato astur galaico, mentres que quedou subcampión no campionato galego. En 1997 revalidou de novo o título astur galaico do grupo N e rematou  tamén campión de dito grupo no campionato galego de montaña, onde ademais acabou segundo na xeral absoluta, só por detrás do Peugeot 306 de Manuel Senra. Na tempada 1998 disputou o Campionato de España de Montaña, rematando o ano como campión do grupo N.

Presidiu a Escudería Pontevedra e encargouse da organización de varias edicións da Subida a Almofrei.

## Notas
Casardeita, Celanova

**Santiago de Casardeita** é unha parroquia do concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. A maior parte desta parroquia esténdese polo veciño concello de Ramirás. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 5 habitantes (4 homes e 1 muller), constando na parroquia de Castromao a efectos estatísticos. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Casardeita
### Parroquias de Celanova 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casardeita, Ramirás
* Lugares de Celanova
Ana Cabana Iglesia

**Ana Cabana Iglesia**, nada en Castro de Rei en 1976, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Doutorouse en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela en 2006 coa tese *Entre a resistencia e a adaptación: a sociedade rural galega no franquismo (1936-1960)*, dirixida por Lourenzo Fernández Prieto. Dende 2003 é profesora do Departamento de Historia no Campus de Lugo da USC. Dedícase ao estudo das actitudes sociais durante a ditadura franquista e a conflitividade rural durante o franquismo e a transición.

## Obras 
* *Pedro Murias. Tabaqueiro na Habana, indiano na Devesa*, 2001.

* *Entre a resistencia e a adaptación. A sociedade rural galega no franquismo (1936-1960)*, 2007.
* *Xente de Orde. O consentemento cara o franquismo en Galicia*, 2009.
* *La derrota de lo épico*, 2013.
* *Árbores que non arden. As mulleres na prevención de incendios forestais.* Proxecto Batefogo. Catro Ventos. 2019

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Histagra
Ceca de Ostia

A **ceca de Ostia** foi un obradoiro monetario do Imperio Romano operativo durante o século IV, situado na antiga cidade de Ostia, preto de Roma, na costa do mar Tirreno. 

## Historia 
A ceca de Ostia foi fundada polo emperador Maxencio (306-312) en 308/309 ou en 311, e estivo dotada inicialmente de persoal procedente da ceca de Cartago, pechada logo da represión pola rebelión de Domicio Alexandre, e estivo activa ata 313, cando, por mor da vitoria sobre o propio Maxencio, lo emperador Costantino I transferiu o persoal á ceca de Arelate (o actual Arles).

A ceca de Ostia estaba moi próxima á cidade de Roma, aínda que as cecas destas dúas cidades servían a dúas provincias diferentes. En tanto que a ceca de Roma servía a Península, baixo a xurisdición do *rationalis summarum urbis Romae*, a de Ostia estaba encargada de abastecer as *Tres Provinciae* (Sicilia, Sardeña e Córsega), baixo a xurisdición do *rationalis trium provinciarum*, e probablemente tamén a provincia de África.

* A letra M (*moneta*) ou a letra P (*pecunia*).
* A abreviatura do topónimo "Ostia": OST.
* A *officina* ou obradoiro concreto, dos catro en que se dividía a ceca. Nas primeiras moedas desta ceca indicábase engadindo as letras gregas A, B, C e D (marcas: MOSTA, MOSTB, MOSTC e MOSTD). Posteriormente, estas substituíronse polas letras latinas P (*primus*), S (*secundus*), T (*tertius*) e Q (*quartius*) (marcas: MOSTA, MOSTB, MOSTC e MOSTD).

No caso de moitas das moedas de ouro cuñadas nesta ceca (áureos, sólidos e divisores), entre eles todos os cuñados antes de outubro de 312, a marca de ceca é unicamente POST, sen indicación do obradoiro concreto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cecas da Antiga Roma

### Bibliografía 
* Drost, V. (2008). "Le monnayage d'or de Maxence à l'atelier d'Ostie : à propos de l'*aureus* au type *Pax Aeterna Aug*". En *Revue Numismatique*. 164. Páxinas 269-296.
* Drost, V. (2014). "L’atelier monétaire d’Ostie (308/309-313 ap. J.-C.)". En ''Mélanges de l'École française de Rome - Antiquité*. 126-1.
* Hendy, M. H. (2008). *Studies in the Byzantine Monetary Economy C.300-1450''. Cambridge University Press. ISBN 9780521088527
*Maurice, J. (1902). "L'atelier monétaire d'Ostia pendant la période Constantinenne sous les règnes de Maxence et de Constantin". En *Rivista Italiana di Numismatica,* 15. Páxinas 41-65.
* (RIC): *Roman Imperial Coinage* (1923-1994). 10 volumes.
The Simpsons (tempada 5)

A '*quinta tempada da serie animada *The Simpsons'''* foi emitida orixinalmente pola cadea FOX dende o 30 de setembro de 1993 até o 19 de maio de 1994. O *show runner* da quinta tempada foi David Mirkin, quen produciu vinte episodios. Al Jean e Mike Reiss produciron os dous restantes, os cales foron vestixios da tempada anterior. A tempada contén varios dos episodios que foron elixidos coma os mellores da serie, incluíndo *Cape Feare* e *Rosebud*. Tamén inclúe ao episodio número 100, *Sweet Seymour Skinner's Baadasssss Song''. A tempada foi nomeada para dous Premios Primetime Emmy e gañou un Premio Annie na categoría «Mellor programa animado de televisión», ademais dun Premio Environmental Media e un Premio Genesis. A versión en DVD foi lanzada á venda na Rexión 1 o 21 de decembro de 2004, na Rexión 2 o 21 de marzo de 2005 e na Rexión 4 o 23 de marzo do mesmo ano. 

## Episodios 
## Notas
Rally de Terra Concello de Barbadás

O **Rally de Terra Concello de Barbadás** foi unha competición de rally que se disputou en Barbadás, puntuable para o Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Tivo só unha edición, en 1989, sendo organizada por Rudicar Sport. O vencedor desa única edición foi José María Martínez Magdaleno.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rally de Terra do Carballiño
Struthio molybdophanes

***Struthio molybdophanes*** é unha especie de avestruz nativa do corno de África, que anteriormente era considerada unha subespecie da avestruz común e recibía o nome de *Struthio camelus molybdophanes*. Foi identificada como nova especie, polas súas diferenzas xenéticas, en 2014. Un estudo do ADN mitocondrial do xénero *Struthio*, que incluía a subespecie de Arabia xa extinta *S. c. syriacus*, atopou que *S. molybbdophanes* é a avestruz filoxenéticamente máis diferenciada, que parece ter diverxido dun antepasado común hai uns 3,6 a 4,1 millóns de anos. Estas diferenzas xenéticas e ecolóxicas aconsellaron elevala desde a categoría de subespecie á de especie separada.

## Descrición 
Aínda que en aspecto xeral é similar a outras avestruces, a pel do pescozo e coxas desta avestruz é azul (en lugar de rosada), facéndose azul brillante no macho durante a estación de apareamento. O pescozo carece do típico anel branco ancho, e as plumas da cola son brancas. As femias son lixeiramente máis grandes que os machos e de plumaxe máis marrón que as femias doutras avestruces. En tamaño é similar ás demais avestruces, quizais un pouco máis pequena como media en masa corporal que algunhas subespecies da avestruz común, como a subespecie nomeada *S. c. camelus*. Informouse que en catividade pesa uns 105&nbsp;kg, pero iso pode non ser un peso axeitado para as aves silvestres, xa que os animais en catividade teñen un acceso máis doado á comida que as que viven na natureza. Isto fai que sexa unha das especies de aves existentes máis grandes.

## Distribución e hábitat 
Vive fundamentalmente no corno de África, especialmente no nordés de Etiopía e en toda Somalia.

## Comportamento e ecoloxía 
Esta especie está diferenciada ecoloxicamente da avestruz común, coa cal ten unha certa área de solapamento, porque prefire vivir en áreas máis arbustivas e con máis vexetación, onde se alimenta principalmente rebuscando, mentres que a avestruz común principalmente pasta en sabanas abertas. Hai tamén informes de dificultades na hibridación entre os dous taxons. En Kenya críase en granxas para obter dela carne, plumas e ovos.

## Notas
Rally de Narón de 1989

O **Rally de Narón de 1989** foi a segunda edición de dito rally e a segunda proba da tempada 1989 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Disputouse en Narón o 27 de maio de 1989 e os vencedores foron José Caamaño e José Manuel Valeiro a bordo dun Citroën Visa 1000 Pistas.

## Itinerario 
Constou dun itinerario segredo ata a disputa do rally, con dez pasadas por tres treitos diferentes (Piscina Municipal, Pedroso e San Xiao), sumando un total de 149 km, dos cales 37,6 foron cronometrados.

## Resumo 
No primeiro treito empataron co mesmo tempo o Citroën Visa 1000 Pistas do coruñés José Caamaño e o Renault 11 Turbo do portugués Viana Ferreira, mentres que nos restantes nove treitos Caamaño marcou o mellor tempo logrando unha cómoda vitoria. Viana Ferreira mantivo a segunda posición ata o cuarto treito cando sufriu unha saída de pista e tivo que abandonar por problemas no motor. José María Martínez Magdaleno pasou entón a ocupar a segunda praza, rematando a primeira sección a 18 segundos de Caamaño, seguido por Javier García, Andrés González e José Manuel Torres.

Na segunda sección o Lancia Delta HWD de Magdaleno envorcou, foi posto de novo sobre as rodas coa axuda duns espectadores e a continuación comezou a arder, quedando o vehículo totalmente calcinado. O seu copiloto, Manuel Campos, sufriu queimaduras, tendo que ser atendido nun centro hospitalario, ao igual que un dos espectadores. Tamén envorcou o Renault 5 GT Turbo de Javier García, situación que aproveitou Andrés González para ocupar a segunda posición final. O portugués João Enes cun Golf GTI completou o podio.

Dos 32 pilotos que tomaron a saída, só 18 chegaron á meta. Entre os abandonos estiveron tamén os Seat 124 de Marabú, Jesús Ferreiro e Estrella Castrillón, sendo no caso desta última a súa única participación como piloto nun rally, invertendo con Germán Castrillón os seus habituais papeis de piloto e copiloto. Abandonaron tras sufrir unha rotura no vehículo.

## Clasificación 
## Notas
Vendula Pizingerová

**Vendula Pizingerová**, anteriormente **Svobodová,** nada como **Václava Horová** en Praga o  18 de febreiro de 1972, é unha activista checa contra a leucemia, presidenta do fondo da fundación Kapka naděje. Polo seu labor recibiu o título de muller do ano checa en varias ocasións.

## Traxectoria 
A súa familia era xudía, orixinaria de Černošice. Despois de graduarse na escola secundaria, traballou nunha axencia de publicidade e logo como encargada de prensa para o Partido dos Empresarios. En 1995 casou co compositor de música popular Karel Svoboda e a parella aveciñouse en Jevany  En xaneiro do ano seguinte naceu a súa filla Klárka, pero contraeu leucemia e morreu con catro anos. A raíz desa experiencia, fundou no ano 2000 o fondo benéfico Kapka naděje co obxectivo de recadar cartos para axudar os enfermos de leucemia e ao seu tratamento.      

## Notas
Rivista italiana di numismatica

A ***Rivista italiana di numismatica*** é unha publicación peiódica de edición anual especializada en materia numismática. Trátase da revista científica italiana máis antiga das existentes na actualidade.

## Historia 
A *Rivista italiana di numismática* fundouse en 1888 da man de Ercole e de Francesco Gnecchi. O seu primeiro director foi Solone Ambrosoli, quen asumiu o posto durante os primeiros dous anos da revista Ambrosoli foi sucedido na dirección polos fundadores, os irmáns Gnecchi, durante os seguintes vinte e oito anos. Nos anos 1918 e 1919 dirixiu a revista o numismático Lodovico Laffranchi, que lle imprimiu unha modernización e a dotou de recoñecemento internacional.

En 1892, o grupo de numismáticos que sostiña a revista fundou a *Società Numismatica Italiana* e, como consecuencia, a revista constituíuse no órgano oficial da nova sociedade.

A partir de 1979, os primeiros números da revista pasaron a estar dispoñibles en fieis reproducións dos orixinais, baixo a responsabilidade do editor Aldo Ausilio di Padova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Società numismatica italiana

### Bibliografía 
* Gorini, G. (1988). "Cento anni di Rivista italiana di numismatica ". En *Rivista italiana di numismatica*. XC. Milán.

### Ligazóns externas 
* Espazo da *Rivista italiana de numismatica* na web da *Società numismatica italiana*.
Hiperostose

A **hiperostose** é un crecemento excesivo de óso, xeralmente a expensas dun engrosamento da cortical. Pode deberse a unha exostose. Pode ocorrer en varias enfermidades músculo-esqueléticas.

## Véxase tamén 
* Hiperostose porótica
* Hiperostose cortical infantil
* Síndrome SAPHO
José Blanco Amor

**José Blanco Amor**, nado en Lubre (Bergondo) o 3 de decembro de 1911 e finado en Buenos Aires o 10 de marzo de 1989, foi un escritor e xornalista galego que se estableceu na Arxentina.

## Traxectoria 
### Infancia e mocidade 
Criado nunha familia humilde, abandonou a escola moi novo, aos once anos segundo algunhas fontes, para axudar a familia. Aprendeu despois o oficio de carpinteiro e en 1930 emigrou a Buenos Aires, onde viviu até a súa morte.
Foi secretario da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA), que dirixía Santiago Casares Quiroga.

### En Buenos Aires 
Iniciou a súa formación en Buenos Aires como autodidacta, mentres traballaba noutras tarefas. Estudou idiomas, fíxose tradutor, corrector de probas e xornalista, e converteuse nunha figura das letras hispanoamericanas.

Como xornalista iniciouse en *Noticiero Español*  e publicou o seu primeiro conto na revista do Centro Galego de Buenos Aires. Despois colaborou nos xornais *La Prensa*, *El Mundo* e *La Nación* de Buenos Aires, onde escribía os comentarios parlamentarios na columna «Más allá de la crónica». Foi tamén redactor de obituarios do xornal *La Nación* durante trinta anos, na época en que os grandes escritores facían as necroloxías das personalidades.

Durante o mandato do vicepresidente arxentino Carlos Humberto Perette foi nomeado Director de Prensa do Senado da Nación Argentina.

## Escritor 
Os seus ensaios tratan principalmente temas españois, unha das súas preocupacións foi mobilizar as relacións culturais entre España e América, en obras como *España y el marxismo* ou *La generación del 98*. Outra obra importante, é *Con verdad y con rigor*. Escribu tamén novelas e o libro de relatos *Reportaje a Nueva York*, que recolle varias crónicas das Nacións Unidas escritas cando foi enviado aos Estados Unidos de América en 1949. Entre as novelas destacan *La vida que nos dan*, premio Valle-Inclan, *Todos los muros eran grises*, *Antes que el tiempo muera*, *Duelo por la tierra perdida*, *La Misión*, gañadora do Premio de Literatura de la Ciudad de Buenos Aires en 1967.

## Obras 
### Narrativa 
* *La vida que nos dan*, 1953.
* *Todos los muros eran grises*, 1956.
* *Antes que el tiempo muera*, 1957.
* *Duelo por la tierra perdida*, 1963.
* *La misión*, 1966.

* *Los virtuosos*, 1976.
* *¿Y ahora qué?*, 1983.

### Ensaio 
* *Reportaje a Nueva York. Las Naciones Unidas*, 1950.
* *Con verdad y con rigor*, 1961.

* *La Generación del 98*, 1966.
* *España y el marxismo*, 1966.

* *Encuentros y desencuentros*, 1969.
* *La pirámide*, 1970.

* *El final del "boon" literario y otros temas*, 1976.

* *Ensayos sin fronteras*, 1983.
* *Exiliados de memoria*, 1986.

## Recoñecementos 
Polas súas colaboracións en *La Nación*, o Ministerio de Información e Turismo de España concedeulle o premio hispanoamericano de prensa *Miguel de Cervantes* en 1972. Recibiu o premio do PEN Club Internacional e foi galardoado co Premio Nacional de Literatura "Juan Bautista Alberdi" en 1971.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Blanco Amor no Álbum de Galicia
* Argentina Universal, biografía de José Blanco Amor.
Joaquín Fernández

O nome **Joaquín Fernández** pode referirse a:

***Joaquín Fernández de la Granja**, relixioso galego (1828-1888);
***Joaquín Fernández Sestelo**, farmacéutico, agrarista e xornalista galego (f. 1917);
***Joaquín Fernández Gálvez**, militar español (f. 1936);
***Joaquín Fernández Barcia**, carpinteiro e político galego (1906-1936);
***Joaquín Fernández Santomé**, "**Quinocho**", futbolista galego (1932-1988);
***Joaquín Fernández García**, médico asturiano (1943-2012);
***Joaquín Fernández Corredor**, nadador catalán (n. 1971).