open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Crise inmobiliaria española de 2022-2025

A **crise inmobiliaria española de 2022–2026** é unha crise habitacional de carácter estrutural que afecta o mercado da vivenda, marcada polo encarecemento sostido dos prezos de compravenda e alugueiro, un acusado déficit de oferta residencial e crecentes barreiras de acceso a unha vivenda digna. O fenómeno responde a unha combinación de factores como o aumento da demanda habitacional, a escaseza de chan edificable, a expansión do alugueiro turístico, a especulación inmobiliaria e o reducido parque de vivenda social.

Entre 2022 e 2024, o prezo medio da vivenda creceu máis dun 12 % interanual en varios períodos, mentres que o alugueiro acumulou unha subida próxima ao 30 % desde 2022. mentres que a vivenda pública representa apenas o 1,5 % do parque residencial nacional, fronte ao 9 % da media europea.

Na comunidade autónoma galega a vivenda é un luxo, e  só tres de cada dez persoas menores de 35 anos téñena en propiedade.

A Comisión Europea advertiu que esta situación podería prexudicar o crecemento económico e a cohesión social de España se non se acometen reformas estruturais en materia de urbanismo, chan e vivenda.

## Notas
Llucia Ramis

**Llucia Ramis i Laloux**, nada en Palma o 23 de abril de 1977, é unha periodista e escritora balear, fundamentalmente en lingua catalá.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona, colaborou en diversos medios de comunicación, entre eles o *Diario de Mallorca*, a revista literaria *Quimera*, COM Ràdio, RAC1 e a edición catalá de *El Mundo* . Publica a crónica *Plexiglàs* no suplemento *Tendències* deste xornal.

Debutou na novela coa obra *Coses que et passen a Barcelona quan tens 30 anys* (Columna, 2008), que tivo moi  boas críticas. En 2010 gañou el Premio Josep Pla coa que sería a súa segunda novela, *Egosurfing* (Destino, 2010). 

En 2018 gañou o Premio Anagrama de Novela en catalán con *Les possessions,* publicada en castelán como *Las posesiones* por Libros del Asteroide.

En 2026 publicou *Un metro cuadrado*, onde relata a deriva de Barcelona e o mercado inmobiliario tras convertérense as casas en bens de investimento. No contexto da crise inmobiliaria española de 2022-2025, neste libro fala da precariedade, a erosión dos cimentos da sociedade igualitaria e de benestar. A intención deste libro en palabras dela autora é "reflectir a complexidade do problema e mostrar como se chegou a concibir as casas, non xa como un lugar onde vivir e gorecerse, senón como produto financeiro. Toda a solidez que precisa un fogar vólvese volátil ao converterse nunha burbulla, nun activo. O chan xa non é terra firme. O turismo é outro catalizador da revalorización inmobiliaria. As cidades transfórmanse en espazos para algo distinto ao que foron deseñadas". Con esta obra recibiu o IV premio de Non Ficción de Libros del Asteroide.

## Notas
Bustin' + Dronin'

'''''Bustin' + Dronin''''* é unha recompilación de remesturas/álbum en directo da banda inglesa Blur. Orixinalmente só se lanzou no Xapón, pero tamén se publicou en cantidades limitadas no Reino Unido e nos Estados Unidos, só en formato de dobre CD. O primeiro disco incluía todas as cancións remesturadas do álbum homónimo da banda, *Blur*. Despois de cinco álbums co mesmo produtor (Stephen Street), Food Records cedeu as cancións de Blur a outros produtores para a súa remestura. Posteriormente, a banda escolleu a William Orbit para producir o seu sexto álbum de estudio, *13*. O segundo disco incluía a súa sesión ao vivo con John Peel chamada "Peel Acres". Debido á súa publicación limitada e discreta no Reino Unido, *Bustin' + Dronin''' só alcanzou o número 50 na lista de álbums, aínda que é a única publicación de importación da banda que entrou nas listas do Reino Unido.

O álbum foi reeditado en 2022 en vinilo de cor e CD como unha exclusiva do Record Store Day, o que o converteu na primeira vez que está dispoñible en formato de vinilo. Porén, esta reedición omite a parte do álbum en directo gravada en Peel Acres que se incluía na edición orixinal.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Blur: The Best Of

***Blur: The Best Of*** foi un álbum de grandes éxitos da banda inglesa Blur, publicado o 30 de outubro de 2000 por Food Records. Foi lanzado en CD, cinta de casete, MiniDisc, disco de vinilo dobre de 12", DVD e VHS. O CD inclúe 17 dos 23 sinxelos de Blur de 1990 a 2000, ademais do tema non sinxelo "This Is a Low" e unha nova gravación, "Music Is My Radar". Unha edición especial da versión en CD incluía un disco en directo. A versión en DVD/VHS contén os vídeos dos primeiros 22 sinxelos de Blur. No ano 2000, o álbum, que tivo unhas vendas sostibles, alcanzou o número 3 no Reino Unido e chegou ás listas dos Estados Unidos acadando o posto 186. A portada é do artista Julian Opie. A pintura da portada pódese atopar na National Portrait Gallery de Londres, Inglaterra.

O álbum recibiu unha resposta positiva da crítica. Das críticas recollidas de publicacións notables polo popular agregador de reseñas Metacritic, o álbum ten unha taxa de aprobación xeral do 88 %.

Foi certificado cinco veces como platino no Reino Unido, o que o converte no álbum máis vendido de Blur neste país.

## Listaxe de cancións 
### VHS/DVD
# "She's So High"
# "There's No Other Way"
# "Bang"
# "Popscene"
# "For Tomorrow"
# "Chemical World"
# "Sunday Sunday"
# "Girls & Boys"
# "Parklife"
# "To the End"
# "End of a Century"
# "Country House"
# "The Universal"
# "Stereotypes"
# "Charmless Man"
# "Beetlebum"
# "Song 2"
# "On Your Own"
# "M.O.R."
# "Tender"
# "Coffee & TV"
# "No Distance Left to Run"

## Notas
Blur 21

***Blur 21*** é unha *box set* con CDs, DVDs e vinilos que abrangue a gran maioría da música de Blur. Foi lanzada o 30 de xullo de 2012, conmemorando o 21 aniversario do lanzamento de *Leisure*, o primeiro álbum da banda. A publicación tivo lugar antes da actuación da banda en Hyde Park como parte da cerimonia de clausura dos Xogos Olímpicos de Verán de 2012. Unha versión da caixa contén dezaoito CDs, tres DVDs, un disco de vinilo de 7" (do tema "Superman" de Seymour) e un libro de tapa dura que actúa como unha biografía completa da banda. Os CDs conteñen os sete álbums de estudio de Blur lanzados ata ese momento, cos cinco primeiros remasterizados, e cada álbum recibe un novo segundo disco de material de cara B; así como catro discos de "rarezas" que conteñen principalmente material inédito. Os DVDs conteñen *Showtime*, *The Singles Night* e un disco de rarezas completamente novo. É a retrospectiva máis completa da banda.

Outro box set, *Blur 21 Vinyl Edition*, foi lanzado ao mesmo tempo, e contiña os sete álbums de estudio da banda en vinilo de alta densidade, cada un dos LPs reempacado como un álbum dobre agás *Leisure*, un álbum único. Porén, a edición en vinilo non inclúe ningún material inédito. Como se indicou anteriormente, o pack sinxelo de *Blur 21 CD/DVD/7"* contén moitas gravacións inéditas, incluíndo os lanzamentos tan esperados de cancións xa coñecidas como "Pap Pop", "Beached Whale" e "Sir Elton John's Cock".

Con todo, algunhas cancións lanzadas previamente pola banda non aparecen na caixa, como "Colours", unha canción descartada de *Think Tank* publicada como sinxelo dun club de fans en 2003. Do mesmo xeito, algunhas cancións inéditas non aparecen na caixa, como "Death Metal", unha improvisación das sesións de *13* en 1998, e "For Old Time's Sake", gravada en 1993 para o CD *The Sunday Popular Community Song*, pero que se eliminou do EP debido a que posiblemente se borrou ou se perdeu. Tamén faltan do CD *The Sunday Popular Community Song* as caras B "Dizzy", "Fried", "Shimmer", "Long Legged" e "Tell Me, Tell Me". Ademais, non aparece na caixa ningún material do álbum de remesturas e temas en directo da banda de 1998 ''Bustin' + Dronin'*. *Rarities 4'', un dos álbums extra da caixa, inclúe unha versión antiga de "Under the Westway". Tampouco incluíron versións instrumentais de "Under the Westway" e "The Puritan", que estaban dispoñibles no CD cando se lanzou o sinxelo.

A caixa tamén inclúe un código especial para descargar todo o contido musical en MP3, xunto con todos os números da revista Blurb e contido adicional con comentarios de audio e metraxe inédita por álbum.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Dereito á mobilidade

[miniatura|300px|dereita|A reurbanización de [rúa completa|rúas que inclúen beirarrúas arboradas con mobiliario amable, fontes públicas de auga potable, vías ciclistas segregadas, lineais e interconectados e espazos exclusivos para o transporte público son unha concreción do **dereito á mobilidade** en ámbitos urbanos.]]
O **dereito á mobilidade** é un dereito que garante a todas as persoas a posibilidade de desprazarse libremente, de maneira segura, accesible e sostible, para satisfacer as súas necesidades básicas e exercer outros dereitos fundamentais, como o traballo, a educación, a saúde, o lecer ou a participación social.

Este dereito inclúe todas as formas de desprazamento baixo condicións de equidade e calidade, como camiñar, usar a bicicleta ou o acceso ao transporte público, e non só o uso de medios de transporte motorizados privados. Implica a obriga do Estado de deseñar infraestruturas e xestionar sistemas de mobilidade que prioricen as persoas sobre os vehículos.

## Principios 
[miniatura|300px|dereita|O desenvolvemento de redes de [transporte público que cubran todo o territorio é unha concreción do **dereito á mobilidade** en ámbitos interurbanos.]]

O dereito á mobilidade fundaméntase en diversos principios:
* Accesibilidade universal, garantindo o acceso á mobilidade ás persoas con discapacidade, nenos ou persoas maiores. 
* Seguridade viaria, orientada á prevención de accidentes e á protección da vida. 
* Equidade, asegurando condicións xustas para todos os usuarios do espazo público. 
* Sustentabilidade, promovendo medios de transporte con baixo impacto ambiental. 
* Saúde, favorecendo a mobilidade activa e medios de transporte non contaminantes. 
* Eficiencia, para reducir tempos e custos de desprazamento, así como menores requirimentos de espazo público.

## Notas 
## Véxase tamén
* Intermodalidade
Salvadoreños en España

A **inmigración salvadoreña en España** é o movemento migratorio de cidadáns do Salvador, en América Central, cara ao Reino de España, na Península Ibérica. Representa a segunda comunidade de salvadoreños máis numerosa do continente europeo só superada pola comunidade de salvadoreños en Italia. Calculáronse 20.000 persoas no ano 2020, aínda que se estima que esta cifra, en realidade, se multiplica por varias unidades, pois moitos deles están á espera de regularizar a súa situación no país e non figuran no sistema.

## Historia 
A presenza de salvadoreños en España, aínda que exigua ou escasa en termos absolutos, remóntase aos tempos nos que o Imperio Español dominaba gran parte de América. Ese fluxo foise mantendo con sucesivos altibaixos ao longo de séculos sucesivos e acentuouse a partir da década de 2010, mostrándose como destinos preferentes as cidades de Madrid e Barcelona, con notable diferenza sobre o resto de cidades e vilas do país.

## Motivacións 
Os motivos de chegada son diversos: solicitude de asilo político, procura dun mellor nivel económico que no país de orixe, reagrupación familiar, etcétera.

Obsérvase un maior número de mulleres ca homes, isto pódese deber á maior demanda de postos de traballo relacionados co coidado de nenos e de persoas da terceira idade, para os cales tradicionalmente se acudiu á figura feminina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-O Salvador
Uruguaios en España

A **inmigración uruguaia en España** é o movemento migratorio de cidadáns do Uruguai cara ao Reino de España. Segundo datos de 2022, había máis de 80.000 uruguaios vivindo en España, principalmente en Cataluña.

## Historia 
Uruguai formou parte do Imperio Español e, dende que obtivo a independencia, ambos os países cultivaron fortes lazos culturais e económicos. Ao longo dos séculos XIX e XX, grandes ondas de inmigrantes procedentes de España, principalmente galegos e vascos, asentáronse no Uruguai, moldeando a súa cultura, sociedade e demografía.

Dende a década de 1960, España foi un dos principais destinos dos emigrantes uruguaios que abandonaron o país por mor de diversos acontecementos, como a ditadura cívico-militar (1973-1985) e a crise bancaria de 2002. A comezos do século XXI, unha onda significativa de uruguaios estabeleceu a súa residencia en España, a miúdo facilitada polo acceso á cidadanía española, xa que unha gran parte da poboación do Uruguai está composta por descendentes de primeira ou segunda xeración de inmigrantes españois que chegaron ao Uruguai no século XX.

En 2022, arredor de 80.000 uruguaios residían en España. As principais rexións de asentamento son Cataluña, a Comunidade Valenciana e Galicia. Os uruguaios expatriados teñen as súas propias asociacións en España, en particular o Centro Uruguaio de Madrid e varios Consellos Consultivos. A información oficial considera que hai polo menos 50 organizacións dirixidas por uruguaios en España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Uruguai
Nicaraguanos en España

A **inmigración nicaraguana en España** refírese ao asentamento de cidadáns da República de Nicaragua no Reino de España, antiga entidade colonizadora do país centroamericano.

Segundo o Instituto Nacional de Estatística de España (INE) o número de persoas con nacionalidade nicaraguana residentes en situación regular é de 60.681 en 2022, aínda que se cre que a cifra real pode ser lixeiramente superior debido á existencia de nicaraguanas que non teñan regularizada a súa situación en España.

## Historia 
Do mesmo xeito que gran parte do resto da inmigración en España, a nicaraguana no século XXI ten unha orixe e motivación económica ao presentar o país de acollida unha mellor economía e oportunidades de desenvolvemento que a economía do país de orixe.

### Etnoestratificación das inmigrantes nicaraguanas 
Tal como pasou con gran parte da inmigración feminina, con especial incidencia na chegada a España dende os países de Hispanoamérica, moitas mulleres nicaraguanas, independentemente da súa formación, acabaron traballando no coidado de persoas adultas nas súas cidades de acollida. Tamén algunhas inmigrantes acabaron na prostitución. 2022 pola súa banda foi o primeiro ano que o número de nicaraguanos diminuíu, pasando dos 61.563 a 60.681, unha diminución de case 1.000 persoas.

## Estatísticas 
Gráfica do censo oficial de poboación nicaraguana residente en España (só inclúe cidadáns con pasaporte nicaraguano con permiso de traballo en España. Non inclúe apátridas nin nacionalizados):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Nicaragua
Hondureños en España

A **inmigración hondureña en España** é o movemento migratorio de cidadáns da República de Honduras, en América Central, cara ao Reino de España, na península Ibérica (Europa). Sumando 130.119 en 2021 No goberno de José María Aznar emítese un decreto co cal se legaliza a moitos estranxeiros, entre eles os máis beneficiados foron os: ecuatorianos, bolivianos, colombianos, dominicanos, peruanos, arxentinos, chilenos, brasileiros, romaneses, portugueses, marroquís, etc. para traballar na obra que se atopaba en apoxeo. Igualmente sucedeu durante o goberno de José Luis Rodríguez Zapatero, coñecido como "A gran chamada a laborar".

A nación europea tamén enfrontou dende 2007 unha grave recesión económica na que o paro se incrementou considerablemente; a iso sumouse a cualificación profesional e requisitos que se solicitaban ao momento de presentarse como candidato a un traballo.

A partir do ano 2009 a nación centroamericana convulsionou por mor do apartamiento do señor José Manuel Zelaya Rosales da presidencia de Honduras; os seus seguidores empezaron unha loita sen cuartel contra as autoridades do Poder Xudicial, do Poder Lexislativo e empresas privadas e relixiosas que manteñen as súas influencias dentro da política hondureña e con iso o aumento do custo da vida, sanidade, delincuencia, etc, razóns polas cales os cidadáns hondureños emprenden a viaxe aos Estados Unidos de América, México, Costa Rica, Nicaragua e España, está última rexistra un fluxo crecente iniciado dende o ano 2016 coa negativa do presidente estadounidense Donald Trump en deixar entrar a novos inmigrantes ou solicitantes de "Asilo Político"; razón pola cal, os hondureños deciden embarcarse cara a España.

En 2016 España bateu marca en número de solicitudes de asilo político: 15.755; sendo unha cuarta parte, 3960, cidadáns de Venezuela, e dos demais países Siria 2975, Ucraína 2570, Alxeria 740, Colombia 615, O Salvador 425, Honduras 385, Palestina 355, Marrocos 340 e Nixeria 285.

## Estatísticas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións España-Honduras
Ameazas informáticas

As **ameazas informáticas** son accións levadas a cabo por software deseñado con intención maliciosa. As consecuencias son bastante variadas; algúns están deseñados para infectar ou invadir os ordenadores doutras persoas co fin de danar os seus compoñentes de hardware ou software, eliminando ficheiros, alterando o funcionamento da máquina ou mesmo deixando o ordenador vulnerable a outro tipo de ataques. Non obstante, tamén hai ataques que teñen como obxectivo os datos do usuario, capturando información confidencial (contrasinais e números de tarxetas de crédito, entre outros), así como capturando información de natureza íntima.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Borxa

**Borxa** é un nome propio masculino galego. A súa orixe está no santo Francisco de Borja, que procede do topónimo Borja (en Zaragoza), e este do árabe burǧ 'torre'.

## Borxa noutras linguas 
* Aragonés: Borcha
* Castelán: Borja
* Catalán: Borja

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
As seis de La Suiza

**As seis de La Suiza** é o nome co que se coñece un caso xudicial en España que involucra seis sindicalistas da Confederación Nacional do Traballo (CNT) condenadas por unha campaña de protesta contra a pastelería La Suiza, en Xixón, en defensa dunha traballadora embarazada que denunciou acoso laboral e sexual.

## Conflito
O conflito, que comezou en 2017 como unha acción sindical, derivou nun proceso penal que terminou con condenas a prisión ratificadas polo Tribunal Supremo en 2024. O caso xerou un debate público sobre os límites da acción sindical, a criminalización da protesta laboral e o papel da xustiza nos conflitos entre empregadores e organizacións obreiras.

O 30 de marzo de 2026 anunciouse a aprobación polo Consello de Ministros dun indulto parcial para as seis sindicalistas, despois de ingresar en prisión o 10 de xullo de 2025, sendo condenadas a penas de dous anos de prisión por obstrución á xustiza e un ano e medio por coaccións.

## Notas
Palestine Cola

**Palestine Cola** é un refresco de cola comercializado pola marca **Safad Food**, afincada en Malmö (Suecia). A bebida foi lanzada ó mercado en febreiro de 2024 como alternativa a Coca-Cola e Pepsi, as cales están a ser boicotadas por algunhas persoas no marco do movemento Boicot, Desinvestimentos e Sancións, cuxo seguimento aumentou tralo inicio da Guerra de Gaza. Tras o éxito en Escania e o resto de Suecia, a compañía comezou a exportar ó resto de Europa, EUA, Suráfrica, Sri Lanka, Mauricio e Trinidad e Tobago en outubro de 2025.

Safad Food AB é propiedade e está operado por un grupo de irmáns descendentes dunha familia desprazada durante a Nakba de 1948, Safad é o topónimo árabe de Safed, unha cidade hoxe controlada por Israel. A compañía declarou que destinaría todos os seus beneficios a axuda humanitaria en Palestina, mais en outubro de 2025 a maior parte dos fondos non se empregaran neses proxectos. Safad Food afirmou que os obstáculos na entrega de axuda a Gaza atrasaran o uso dos fondos.

Despois do lanzamento de Palestine Cola, Safad Food expandiuse coa marca **Palestine Drinks**, incluíndo refrescos sabor laranxa e lima/limón, así coma unha bebida enerxética.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Club de Fútbol Lorca Deportiva

O nome **Club de Fútbol Lorca Deportiva** pode referirse a:
* **Club de Fútbol Lorca Deportiva (1969)**, club fundado en 1969 e desaparecido en 1994.
* **Club de Fútbol Lorca Deportiva (2012)**, club fundado en 2012.
Leire

**Leire** é un nome propio feminino galego. A súa orixe é o éuscaro, posiblemente a partir da voz *lehior* ‘refuxio, alpendre’. A súa orixe é toponímica, sendo o nome dunha serra navarra. Localízase alí o mosteiro de San Salvador de Leire, corte e residencia dos reis de Navarra.

En xaneiro de 2023 existían 1.182 mulleres en Galicia co nome Leire, cunha media de idade de 9,7 anos.

## Leire noutras linguas 
* Castelán: Leire, Leyre
* Éuscaro: Leire

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
Abaña (apelido)

**Abaña** é un apelido galego. É un apelido de orixe toponímica que toma o seu nome do concello da Baña, que á súa vez recibe o seu nome do río homónimo.

En xaneiro de 2023 existían 42 persoas en Galicia co apelido Abaña, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Nacho Pastor

**Ignacio "Nacho" Pastor Alemañ **, nado en Elx o 3 de abril de 2000, é un futbolista valenciano que ocupa a posición de defensa central. Na tempada 2025/26 xoga no Bergantiños Fútbol Club da Segunda Federación.

## Traxectoria
### Elche 
Tras iniciar a súa formación no SCD Intangco, en 2011 ingresou nas categorías inferiores do Elche Club de Fútbol. En xullo de 2019 foi promovido ao Elche Ilicitano. Con este equipo realizou o seu debut sénior o 25 de agosto de 2019, sendo titular nun empate 1-1 contra o Atzeneta UE da Terceira División.

O debut de Pastor co primeiro equipo do Elche ocorreu o 11 de xaneiro de 2020, cando xogou os 90 minutos nunha vitoria por 2-1 perante o Yeclano Deportivo na edición 2019/20 da Copa do Rei.  Once días despois alcanzou o seu debut profesional ao ser novamente titular na seguinte fase do torneo contra o Athletic Club. O encontro finalizou en 1-1 tras o tempo regular e o Elche foi eliminado na rolda de penaltis.

Pastor foi cedido en dúas ocasións durante a súa estadía no Elche. O 5 de outubro de 2020 asinou un contrato temporal co Lorca Deportiva da Segunda División B. O 8 de xaneiro de 2021 comezou outra cesión coa Sociedad Deportiva Tarazona.

### Huesca e Tarazona
O 13 de agosto de 2021 fichou pola Sociedad Deportiva Huesca e foi asignado ao equipo filial na Segunda División RFEF. No verán de 2022 anunciouse o seu regreso ao Tarazona. 

### Manresa e Numancia
En agosto de 2023 pasou a formar parte do CE Manresa. O 25 de xaneiro de 2024 foi presentado como novo xogador do Club Deportivo Numancia.

### Orihuela e Bergantiños
En xuño de 2024 fíxose oficial a súa fichaxe polo Orihuela Club de Fútbol. No verán de 2025 asinou un novo contrato co Bergantiños Fútbol Club da Segunda Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nacho Pastor en LaPreferente.com
Observatorios Astronómicos da Universidade Federal de Kazán

O **Observatorio Astronómico da Universidade de Kazán** é un observatorio astronómico ruso situado na cidade de Kazán a unha altitude de 75 metros sobre o nivel do mar. Está afiliado ao Departamento de Astronomía da Universidade de Kazán, fundada en 1810 por Joseph Johann von Littrow.

En setembro de 2023, este observatorio e o Observatorio Engelhardt  engadíronse á Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO (aínda que ICOMOS non recomendou a súa inscrición..

## Historia 
O Departamento de Astronomía da Universidade Imperial de Kazán fundouse en 1810 por Joseph Johann von Litrow. O 11 de novembro de 1814, comezaron as observacións nun pequeno observatorio (construción temporal) enriba dunha caseta de pedra no xardín botánico da universidade. Naquel momento, era o observatorio máis oriental de Europa.

En 1822, o observatorio colocouse temporalmente nunha galería de madeira (parte do apartamento de I. M. Simonov). En 1827, escolleuse o patio da universidade como lugar permanente do observatorio e, en 1833, comezou a construción do edificio do observatorio. En 1835, encargouse un refractor de 23 cm ao taller de Fraunhofer's. miniatura|esquerda|Unha fotografía tomada antes de 1908

En 1837, completouse o edificio permanente do observatorio e, en xuño dese ano, realizáronse nel as primeiras observacións. En 1838, instalouse un refractor de 23 cm na torre principal totalmente móbil. A data oficial de nacemento do Observatorio Astronómico Universitario foi o 13 de abril de 1838, cando comezaron as observacións permanentes (no Círculo Meridiano de Viena) no novo edificio do observatorio. 

O 23 de febreiro de 1885, estableceuse un servizo de tempo: un reloxo que mostra a hora media exacta de Kazán expúxose na xanela do departamento.

De 1925 a 1946, xunto co Departamento de Astronomía, existiu o Departamento de Xeodesia, chamado desde 1937 Departamento de Xeodesia e Gravimetría. Estivo dirixido en diferentes momentos por K. K. Dubrovsky (1925–1931), A. A. Yakovkin (1931–1937), I. A. Dyukov (1937–1941), A. D. Dubyago (1941–1946). O Departamento de Astronomía, desde finais da década de 1930, chamábase Departamento de Astrometría (dirixidos por V. A. Baranov (1937–1941), I. A. Dyukov (1941–1947)).

Ademais, de 1939 a 1947 e despois de 1951 a 1954 existiu o Departamento de Astrofísica baixo a dirección de D. Y. Martynov, e desde 1945, o Departamento de Astronomía Teórica baixo a dirección de A. D. Dubyago. En 1947, debido ao número insuficiente de estudantes, catro departamentos de astronomía fusionáronse nun só: o Departamento de Astronomía baixo a dirección xeral do profesor I. A. Dyukov. 

O 4 de maio de 1983, en Kazán, V. Kapkov fixo unha observación exitosa da ocultación dunha estrela de magnitude 8,6 polo asteroide 2 Pallas. Esta é a primeira observación fiable dun asteroide ocultando unha estrela no territorio de Rusia e a cuarta dentro das fronteiras da URSS.
 
O 19 de setembro de 2023, o observatorio inscribíuse na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO xunto co Observatorio Engelhardt (situado a 18 km ao oeste de Kazán).

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Iria de Dios Flores

**Iria de Dios Flores**, nada en Vigo en 1990, é unha investigadora galega.

## Traxectoria 
Criouse e viviu en Ourense. Fixo os cursos de doutoramento na Universidade de Chicago e a tese *Processing long-distance dependencies: an experimental investigation of grammatical illusions in English and Spanish* entre a Universidade de Santiago de Compostela e o centro de investigación en neurociencia especializado en linguaxe BCBL (Basque Center on Cognition, Brain and Language). Foi premio nacional á mellor tese de 2021. Foi investigadora posdoutoral do Centro Singular de Investigación en Tecnoloxías Intelixentes (CiTIUS) da USC. É profesora de Tradución e Ciencias da Linguaxe na Universidade Pompeu Fabra, onde forma parte do grupo de investigación en Lingüística Computacional e Teoría Lingüística. Estuda a creación e mellora de modelos lingüísticos artificiais para idiomas con baixos recursos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A investigación de Iria de Dios escollida como a mellor tese do ámbito español
Mobilidade activa

miniatura|A bicicleta urbana, un dos vehículos máis estendidos e coñecidos para a mobilidade activa.
A **mobilidade activa** é o transporte de persoas ou mercadorías por medios non motorizados, baseado na actividade física humana.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén
* Dereito á mobilidade
* Mobilidade sostible
* Camiñabilidade
* Ciclabilidade
Mobilidade sostible

miniatura|A bicicleta é o medio de transporte máis eficiente en medios urbanos, mentres que o tren o é para ámbitos interurbanos.
A **mobilidade sostible** é un modelo de transporte que busca satisfacer as necesidades de desprazamento das persoas e o transporte de mercadorías minimizando o impacto ambiental, social e económico. Baséase en promover alternativas máis limpas e eficientes como camiñar, usar a bicicleta, o transporte público ou vehículos de baixas emisións, reducindo así a contaminación, o consumo de enerxía e a conxestión urbana, ao mesmo tempo que mellora a calidade de vida e a saúde da poboación.

## Notas 
## Véxase tamén
* Dereito á mobilidade
* Mobilidade activa
* Camiñabilidade
* Ciclabilidade
* Intermodalidade
Abeixón (apelido)

**Abeixón** é un apelido galego. En orixe facía referencia ao lugar de residencia ou procedencia da persoa, coincidentes cos topónimos Abeixón.

En xaneiro de 2023 non existían persoas en Galicia co apelido Abeixón, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma castelanizada *Abeijón* é o apelido de 1.470 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
A lavandeira de San Simón (libro)

***A lavandeira de San Simón*** é unha obra literaria infantil en galego escrita por Eva Mejuto e publicada en 2020 pola editorial Xerais.

## Argumento
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* As Madriñas de San Simón
Brassicasterol

O **brassicasterol** (24-metil colest-5,22-dien-3β-ol) é un esterol de 28 carbonos sintetizado por varias algas unicelulares  do fitoplancto e algunhas plantas terrestres, como a colza (*Brassica napus*) ou *Mirabilis jalapa*.. Este composto usouse frecuentemente como biomarcador da presenza de material algal (mariño) no medio ambiente, e é un dos ingredientes do aditivo alimentario "esterois de plantas ricas en estigmasterol" (Número E499 no sistema de numeración europeo).

Algunhas evidencias suxiren que o brassicasterol procedente da dieta que cruzou a barreira hematoencefálica pode ser tamén un biomarcador adicional relevante na enfermidade de Alzheimer. Os pacientes desta doenza teñen niveis baixos deste esterol no seu líquido cefalorraquídeo.

## Propiedades químicas 
### Biosíntese 
O brassicasterol fórmase nas plantas a partir do isoprenoide escualeno a través do campesterol como intermediario. 

### Solubilidade 
O brassicasterol ten unha baixa solubilidade en auga e, como consecuencia, un alto coeficiencte de partición octanol-auga. Isto significa que na maioría dos sistemas ambientais o brassicasterol estará asociado coa fase sólida.

### Degradación 
Nos sedimentos e solos anaeróbicos o brassicasterol é estable durante moitos centos de anos, o que fai posible utilizalo como indicador da produción algal pasada.
miniatura|Padrón de fragmentación de masas do brassicasterol a 70eV nun espectrómetro de masas Fisons MD800

## Fontes algais 
Velaquí unha táboa de algas nas que se identificou o brassicasterol xunto coa súa composición aproximada.

:A = colesterol
:B = campesterol
:C = sitosterol
:D = 22-deshidrocolesterol ((22*E*)-colesta-5,22-dien-3β-ol)
:E = brassicasterol
:F = estigmasterol
:G = 24-metileno colesterol
:H = fucosterol

## Uso como trazador para algas mariñas 
A prinicipal fonte de brassicasterol atopado no medio ambiente son as algas mariñas. As súas concentracións relativamente altas e estabilidade permiten usalo na avaliación da orixe da materia orgánica nas mostra, especialmente sedimentos.
[miniatura|center|Concentración de brassicasterol nunha mostra de cilindros de sedimentos do lago [Loch Striven de Escocia xunto coa súa proporción respecto ao colesterol. Os valores máis altos vense nas seccións superiores do sedimento, e decrecen coa profundidade. Porén, o colesterol compórtase de xeito similar, e a proporción brassicasterol/colesterol é bastante uniforme en todas as profundidades, o que indica que teñen unha velocidade de degradación comparable.]]

## Notas
Redes definidas por software

As **redes definidas por software** (en inglés, *software-defined networking* ou **SDN**) son unha abordaxe para a xestión de redes que emprega a abstracción para permitir unha configuración de rede dinámica e eficiente desde o punto de vista da programación para crear agrupación e segmentación, á vez que mellora o rendemento e a monitorización da rede dun xeito máis semellante á computación na nube que á xestión de redes tradicional. A SDN ten como obxectivo mellorar a arquitectura estática das redes tradicionais e pode empregarse para centralizar a intelixencia da rede nun compoñente da rede disociando o proceso de reenvío de paquetes de rede (plano de datos) do proceso de enrutamento (plano de control). O plano de control consta dun ou máis controladores, que se consideran o cerebro da rede SDN, onde se incorpora toda a intelixencia. Non obstante, a centralización ten certos inconvenientes relacionados coa seguridade,

A SDN asociábase habitualmente co protocolo OpenFlow para a comunicación remota con elementos do plano de rede para determinar a ruta dos paquetes de rede a través dos conmutadores de rede desde a aparición de OpenFlow en 2011. Non obstante, desde 2012, os sistemas propietarios tamén empregan o termo. Entre eles inclúense o Open Network Environment de Cisco Systems e a plataforma de virtualización de redes de Nicira.

A SD-WAN aplica unha tecnoloxía similar a unha rede de área ampla (WAN).

Ademais dos casos de uso da WAN, a SDN tamén se aplica cada vez máis nas redes troncais de telecomunicacións, onde se combina con plataformas de inventario operativo e automatización para proporcionar visibilidade en tempo real, garantía de servizo e aprovisionamento simplificado en redes de varios provedores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Abel (apelido)

:*Este artigo trata sobre o apelido, para o nome véxase:**Abel (nome)**.*

**Abel** é un apelido galego. Esta forma escrita tamén é común co francés, co inglés e co alemán. A variante alemá do apelido é un nome patronímico derivado do nome persoal alemán antigo Abel, que significa "nobre". A variante alemá non parece derivar do nome bíblico Abel. O apelido está asociado con Suabia, no suroeste de Alemaña.

En xaneiro de 2023 existían 351 persoas en Galicia co apelido Abel, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Premio SELIC de Creación Literaria

O **Premio SELIC de Creación Literaria** é un premio literario convocado polo Concello de Santiago no marco da Semana do Libro de Compostela (SELIC). O galardón foi creado en 2018 e está destinado a obras literarias inéditas encadradas nos xéneros de novela, poesía, teatro e ensaio que teñan a cidade de Santiago de Compostela como marco de acción ou referencia fundamental. Está dotado con 6 000 euros e a obra gañadora é coeditada polo Concello de Santiago e Edicións Positivas.

Na súa orixe, o certame contaba con tres categorías (narrativa, poesía e teatro). Cada obra gañadora percibía 2 000 euros e a publicación por parte do Concello.

## Obras premiadas 
### 2018 
* Narrativa: deserto.

* Poesía: ***A cidade e a chuvia***, de Rafa Vilar.

* Teatro: ***Realness***, de Fernando Epelde.

### 2019 
* Narrativa: deserto.
* Poesía: ***Os caracois de Belvís***, de Lupe Gómez.
* Teatro: deserto.

### 2020 
***Baleiro*** (novela), de Gabriel Gómez Estévez.

* Accésit: *O novelo* (novela), de Óscar Senra Gómez.
* Accésit: *Partida salvada* (teatro), de Fernando Epelde.

### 2021 
***Como agullas finas cravadas no pescozo*** (teatro), de María Caíña.

* Accésit: *Os acios tardegos* (novela), de Antonio Piñeiro.

### 2022 
***Faise o escuro*** (teatro), de Carme Varela.

* Accésit: *Areanegra na Casa Encantada* (ensaio), de Puri Cabido.

### 2023 
***Rotas*** (ensaio), de Montse Fajardo.

### 2024 
***Sarela*** (novela), de Marga Tojo.

### 2025 
***O silencio non arrola*** (novela), de Adrián Noia.

## Notas
Dominicanos en España

A **inmigración dominicana en España** refírese ao movemento migratorio dende a República Dominicana cara ao Reino de España. O primeiro país de destino para os dominicanos en Europa é España, e é o país con máis migrantes dominicanos fóra dos Estados Unidos.

## Historia 
España é o principal país para os dominicanos que emigran a Europa. Un primeiro grupo viaxou para cursar estudos universitarios, despois de que o goberno de Juan Bosch lles concedese bolsas. Despois da Guerra Civil Dominicana de 1965, produciuse un segundo éxodo e case 2.000 dominicanos decidiron residir na "patria".
dereita|miniatura|Dominicanos bailando nun desfile cultural en Valencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións República Dominicana-España
### Ligazóns externas 
*
*
Armenios en España

A **inmigración armenia en España** (en ; *Hayern Ispaniayum*) fai referencia ao movemento migratorio dende Armenia cara ao Reino de España. O seu número calcúlase arredor das 40.000 persoas, principalmente en Valencia, Barcelona e Madrid. España foi o cuarto destino máis popular da emigración armenia en 2011.

Antes de 2009, non había igrexas armenias en España, A maioría dos armenios en España pertencen á Igrexa apostólica armenia. Malia un éxito social e comercial inicial, a súa reputación deteriorouse no século XVII por varias razóns, como a preponderancia sobre a importación de tecidos baratos exercida polos comerciantes armenios, a loita dos franciscanos, financiados pola Coroa española, contra outros grupos cristiáns polo control dos lugares santos, e algúns chegaron tamén ao punto de acusar os armenios locais de lealtades encubertas á Sublime Porta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Armenia-España
* Ara Malikian
Cubanos en España

A **inmigración cubana en España** refírese ao movemento migratorio dende Cuba cara ao Reino de España. A comunidade cubana de España é das máis numerosas en Europa. Os cubanos concentráronse principalmente nas comunidades autónomas das Canarias, a Comunidade de Madrid e Cataluña. España e os Estados Unidos son os destinos preferidos para a diáspora cubana.

## Estatísticas 
En 2021, uns 61.909 cubanos sen dobre nacionalidade residían en España. A metade deles ten entre 16 e 44 anos de idade e residen principalmente nas Canarias, Madrid e Cataluña.

Un dos motivos de inmigración son as cuestións familiares. Mentres que unha parte dos cubanos emigrantes van a España para reunirse cos seus familiares, que xa fan a súa vida en cidades como Madrid, Tenerife, Barcelona e Valencia, outros cubanos buscan volver a España a través das súas raíces, a chamada «lei de netos» (véxase Lei de Memoria Histórica de España), que estende a nacionalidade a todos os descendentes de españois exiliados despois da guerra civil española de 1936-39. A lei tamén permitiu aos novos nacionalizados cobrar unha axuda de retornado e a unha paga de 462 euros mensuais, acreditando que non se dispón de medios para vivir. Cara a 2013 o Ministerio de Interior español informou que 183.000 cubanos foron nacionalizados españois a través desta lei.

Existen outros motivos principais entre a inmigración cubana como a procura de oportunidades laborais, estudos e políticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Cuba-España
Petróglifos e inscricións da rocha de Bir Hima

**Bir Hima** (árabe بئر حما) é un sitio de arte rupestre na provincia de Najran, no suroeste de Arabia Saudita, a uns 120 km ao norte da cidade de Najran.

Un antigo sitio de Arabia prehistórica, foi poboada durante os períodos Paleolítico e Neolítico, co Complexo de Bir Hima que abrangue o período de tempo de 7000–1000 a.C. Bir Hima contén numerosas concas cuxo tipo é similar desde o norte de Arabia ata o Iemen.

Foi designada como parte da **Área Cultural Hima** Patrimonio da Humanidade da UNESCO en xullo de 2021. 'Uruq Bani Ma'arid, unha área protexida e Patrimonio Mundial da UNESCO, está a 180 km ao nordeste de Bir Hima.
 
## Historia
A historia antiga da ocupación humana deste hábitat atribúese aos seus recursos de vida salvaxe, auga e terreo calcario. O seu rico patrimonio de petróglifos rupestres chamou a atención do Departamento de Antigüidades de Arabia Saudita só despois de 1976, cando se investigaron Jubba e outros sitios. Un dos membros da expedición que investigaba esta forma de arte atopou un sitio ao oeste dos antigos pozos de Bir Hima, onde gravou 250 imaxes.

## Achados
Bir Hima, un antigo xacemento paleolítico e neolítico, atópase ao norte de Najran, clasificado como xacemento do Paleolítico Inferior ou Oldowa. Ademais dos petróglifos, tamén se atoparon aquí ferramentas de talla utilizadas para esta obra de arte (en forma de ferramentas de corte ou de seixo), feitas de materiais como a cuarcita, a andesita e o sílex. As imaxes parecen estar inscritas en bronce. Os petróglifos mencionados, cando se atoparon inicialmente na década de 1950, consistían en dagas e espadas, arcos con frechas con puntas de frecha transversais, espadas de fouce e lanzas. Estas representacións foron interpretadas como simbólicas do animismo espiritual. Escaváronse varios fragmentos articulados de camelos no sitio 217-44. Aínda que os seus gravados son probablemente moito anteriores aos da Paleta dos cazadores, o guerreiro Bir Hima, armado con arco, é case idéntico aos homes da Paleta dos cazadores. Tamén se atoparon miles de inscricións en varias escrituras, incluíndo o Alfabeto surarábico, a aramea-nabatea, a tamúdica e outras surárabes, gregas e islámicas. Unha das inscricións máis coñecidas atopadas neste xacemento é Ja 1028, que axuda a comprender a masacre da comunidade cristiá de Najran.

## Galería
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Igrexa de San Miguel de Goiás

A **igrexa de San Miguel de Goiás** é un templo relixioso situado na parroquia de Goiás (Lalín), no lugar da Igrexa. Está dedicada ao arcanxo Miguel e depende da diocese de Lugo.

## Descrición 
esquerda|miniatura|Vista da ábsida.
O templo ten orixe románica, e conserva elementos orixinais. No interior ten un arco triunfal de medio punto, apoiado sobre columnas pegadas con capiteis decorados con motivos vexetais e bases toscanas. A capela dos Deza, do século XVI, ten planta poligonal no interior e semicircular no exterior; acolle baixo arcosolios os sepulcros dos Salgado, dos que destaca a estatua orante de Amaro Gundín Salgado. Hai outra capela funeraria relacionada cos Casares. A porta da fachada está formada por dous pares de columnas acobadeladas e tres arquivoltas tóricas. O tímpano é liso e presenta un oco no centro. Conserva a espadana e no muro sur unha porta semicircular de dobre arquivolta.

No *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* indícase que era anexa da igrexa de San Cristovo da Pena (desaparecida coa reforma parroquial de 1890), e que estaba servida por un cura de segundo ascenso e padroado lego».

## Notas
Videoxogo independente

[miniatura|[VVVVVV, exemplo dun videoxogo independente.]]
Un **videoxogo independente** ou ***indie*** (do inglés, *independent video game*) é un videoxogo desenvolto por individuos, pequenos equipos ou estudios independentes sen o respaldo financeiro nin loxístico de grandes editoras da industria dos videoxogos. Este tipo de produción caracterízase xeralmente por orzamentos reducidos, maior autonomía creativa e unha forte orientación cara á innovación en deseño, narrativa ou mecánicas de xogo.

O termo utilízase en contraste cos videoxogos denominados AAA, que son producións de grande escala financiadas por grandes compañías e orientadas a mercados masivos.

## Notas
2000 metriv do Andriivky

***2000 metriv do Andriivky*** (en ) é un filme documental ucraíno producido e dirixido por Mstyslav Chernov. Segue a Chernov, Alex Babenko e un pelotón ucraíno durante unha misión para liberar a aldea de Andriivka, ocupada por Rusia, durante a guerra ruso-ucraína en curso.

Estreouse internacionalmente no Festival de Cinema de Sundance o 23 de xaneiro de 2025, e estreouse de xeito limitado nos cinemas dos Estados Unidos o 25 de xullo a través de PBS Distribution, antes de emitirse na canle Frontline en decembro. Estreouse nos cinemas de Ucraína o 28 de agosto. Foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
miniatura|238x238px|Alex Babenko no Festival de Cinema de Sundance de 2025.
Os xornalistas Mstyslav Chernov e Alex Babenko seguen un pelotón ucraíno da 3ª Brigada de Asalto nunha misión para liberar Andriivka, raión de Bakhmut e óblast de Donetsk, ocupada por Rusia, en 2023, durante o segundo ano da guerra ruso-ucraína.

A película está composta en gran parte por imaxes de cámaras corporais gravadas por soldados ucraínos en combate, rexistrando en tempo real os enfrontamentos no campo de batalla e os ataques aéreos, o baño de sangue causado por eles e o avance ruso a través do óblast de Donetsk.

Como resultado da guerra, a aldea quedou completamente destruída e a súa poboación desprazada por completo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ucraína propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
La Technique du coup d'État

'''''La Technique du coup d'État'''* (en ) é un libro escrito polo escritor italiano Curzio Malaparte e publicado en francés en 1931. O autor proponse explicar cales son os métodos adecuados para tomar o poder nun Estado moderno, así como cales son os métodos para defendelo. Neste sentido, ten unha certa semellanza con *O Príncipe'' de Niccolò Machiavelli, porén, o propio Malaparte nega que se trate dunha imitación deste último, pois, segundo el, as circunstancias históricas son demasiado diferentes.

## Contido 
A obra atópase dividida en oito capítulos, nos que se analizan os métodos empregados para tomar o poder en diferentes estados modernos mediante un golpe de Estado, ou ben para defendelos destes.

*Capítulo I: O golpe de Estado bolxevique e a táctica de Trotski. Abórdase a toma do poder en Rusia por parte de Lev Trotski na Revolución rusa de outubro de 1917.

*Capítulo II: Historia dun golpe de Estado errado. Trata sobre a defensa de Iosif Stalin fronte ao intento de Trotski de tomar o poder en 1927.

*Capítulo III: 1920: A experiencia polaca. A orde reina en Varsovia. Sobre as loitas internas polo poder na Polonia de Józef Piłsudski.

*Capítulo IV: Kapp, ou Marte contra Marx. Sobre o golpe de Estado de Kapp, golpe militar fracasado que se tivo lugar en Alemaña en 1920, dirixido por Wolfgang Kapp.

*Capítulo V: Bonaparte, ou o primeiro golpe de Estado moderno. Sobre o golpe de Estado do 18 de brumario, dado por Napoleón o 9 de novembro de 1799.

*Capítulo VI: Primo de Rivera e Pilsudski: Un cortesán e un xeneral socialista. Compara as actuacións de Miguel Primo de Rivera e Pilsudski coas de Napoleón, que se refuxiaron na legalidade do estado vixente en lugar de rexeitala.

*Capítulo VII: Mussolini e o golpe de Estado fascista. Trata sobre a Marcha sobre Roma e a toma do poder do Partido Nacional Fascista, da que o propio autor foi partícipe.

*Capítulo VIII: Un ditador fracasado: Hitler. Trata das accións fracasadas de Hitler con intención de tomar o poder, como foi o caso do Putsch de Múnic. A obra publicouse en 1931, antes de que Adolf Hitler tomase o poder en Alemaña en 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Curzio Malaparte
* Golpe de Estado

### Ligazóns externas 
*