Caso Kitzmiller

miniatura|PDF do caso Kitzmiller
O **caso Kitzmiller** (*Kitzmiller v. Dover Area School District*), en xaneiro de 2005, no distrito escolar de Dover (Pensilvania), foi a primeira contestación levada perante un tribunal federal dos Estados Unidos contra un distrito escolar público que exixía que se presentase aos alumnos, e que se lera en voz alta, un texto no que se postulaba a existencia de ideoloxías alternativas á teoría da evolución, en particular o deseño intelixente.

Os estudantes de bacharelato tiveron que escoitar a súa lectura nas aulas e, dado o carácter polémico da decisión, permitiuse que os pais solicitaran a ausencia dos seus fillos durante a lectura do texto. Debido ao seu carácter non científico, algúns profesores de bioloxía negáronse a ler o texto argumentando a súa falta de base científica e/ou a súa estreita relación co creacionismo.

## Consecuencias 
Este feito produciu que posteriormente, nunha demanda presentada por un grupo de once pais de alumnos en Dover, fose denunciado o Consello Escolar do distrito, argumentando (con éxito) que o deseño intelixente era unha forma de creacionismo, e que a política do consello escolar, consecuentemente, violaba a Cláusula de Establecemento da Primeira Emenda da Constitución dos Estados Unidos. Os querelantes foron representados pola *American Civil Liberties Union* (Unión Americana polas Liberdades Civís, ACLU nas súas siglas en inglés), a *Americans United for Separation of Church and State* (Americanos Unidos pola Separación da Igrexa e o Estado, AU, siglas en inglés), e pola *Pepper Hamilton LLP*. O *National Center for Science Education* (Centro Nacional pola Educación Científica, NCSE, siglas en inglés) participou como consultor dos querelantes. Os reos foron representados polo *Thomas More Law Center* (Centro de Dereito Tomé Moro) . O proceso foi xulgado, nun caso sen xurado, do 26 de setembro de 2005 ao 4 de novembro de 2005, perante o xuíz John E. Jones III. Ken Miller, Kevin Padia, Brian Alters, Robert Pennock, Barbara Forrest e John Haught actuaron como testemuñas especialistas para a acusación, e Michael Behe, Steve Fuller e Scott Minnich fórono da defensa.

O 20 de decembro de 2005 o xuíz Jones emitiu a súa decisión, nun documento de 139 páxinas, declarando como *"inconstitucional a ensinanza do deseño intelixente nas escolas por ser un "argumento relixioso"* e que *"é unha redenominación do creacionismo, non unha teoría científica"* , e tamén prohibindo que o deseño intelixente fora ensinado nas clases de ciencias das escolas públicas do distrito de Pensilvania.

Os oito membros do consello escolar de Dover que votaran a favor da esixencia do deseño intelixente foron todos derrotados na elección do 8 de novembro de 2005 por concorrentes que estaban en contra do ensino do deseño intelixente nas clases de ciencias, e o seguinte presidente do consello escolar afirmou, daquela, que o consello non tiña ningunha intención de apelar a decisión .

Na súa constatación dos feitos, o xuíz Jones realizou as seguintes condenas da estratexia coñecida como Ensinar a controversia:

## Reaccións 
O propio xuíz Jones anticipou que o seu veredicto sería criticado, dicindo o seguinte na súa decisión:

Como Jones previu, John G. West, Director asociado do Centro para a ciencia e a cultura no *Discovery Institute*, afirmou:

Varios xornais fixeron notar con certo interese que o xuíz é "un republicano e un asiduo participante na súa igrexa" .

A decisión foi examinada en busca de erros na súa conclusión, en parte por defensores do deseño intelixente buscando evitar futuras derrotas na xustiza. Na primavera do 2007 a *University of Montana Law review* publicou tres artigos . No primeiro, David K. DeWolf, John G. West e Casey Luskin, todos membros do *Discovery Institute*, argumentaron que o deseño intelixente é unha teoría científica válida, que o xuíz Jones non debería abordar a cuestión de se o DI era ou non unha teoría científica, e que a decisión en Kitzmiller non terá ningún efecto no desenvolvemento e na adopción do deseño intelixente como unha alternativa ao padrón, a teoría da evolución . No segundo, Peter Irons respondeu, argumentando que a decisión foi extremadamente ben razoada e que representaba a sentenza de morte dos esforzos do deseño intelixente de introducir o creacionismo nas escolas públicas , e no terceiro, DeWolf et al. responderon os argumentos feitos por Irons . O medo a un proceso similar fixo que outros consellos escolares abandonaran propostas de "ensinar a controversia" do deseño intelixente .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deseño intelixente
* Creacionismo
* Epperson contra Arkansas
* Xuízo de Scopes