José de Castro Arines

**José de Castro Arines**, nado en Tui o 15 de maio de 1911 e finado en Madrid o 16 de novembro de 1997, foi un crítico de arte galego.

## Traxectoria 
Fillo de ferroviarios, foi o maior de sete irmáns, e o único da prole que vén ao mundo na vila de Tui, onde fixara a familia a súa residencia por ser o avó materno representante da Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo para Portugal. Porén, por mor dos destinos do seu proxenitor, a súa infancia transcorreu entre Redondela e Ourense.

Estudou bacharelato en Pontevedra, onde un dos seus profesores foi Castelao, mestre auxiliar de debuxo no instituto da cidade do Lérez desde 1916. Malia a diferenza de idade, Castro Arines iniciou unha amizade co ilustre rianxeiro, quen o asesorou nos inicios da súa creación artística. Co seu mestre e amigo integrouse no mundo da bohemia e do galeguismo, chegando a ser en 1936 director da revista *Guieiro* da Federación de Mocedades Galeguistas do Partido Galeguista. Co paso dos anos, o círculo de relacións foise ampliando con autores como Gonzalo Torrente Ballester, Luís Seoane ou Isaac Díaz Pardo. Con este último, ademais de escribir *La Cerámica de Arcadio Blasco*, participou en 1932 na mostra colectiva da Agrupación Ultreya en Santiago de Compostela e en numerosas conferencias, como as impartidas na Galería Sargadelos. En 1934 deseñou a portada do libro *Bebedeira* de Florencio Delgado Gurriarán.

Tralo bacharelato, trasladouse a Santiago para cursar Filosofía e Letras; estudos que rematou na Complutense de Madrid e complementou nas escola oficiais madrileñas de Xornalismo e de Artes Gráficas. Bolseiro da Deputación de Pontevedra e da Fundación Juan March, foi profesor invitado na Universidade Internacional Menéndez Pelayo. Porén, a súa traxectoria laboral comezara no Instituto Nacional de Estadística, entregándose máis tarde á crítica de arte e á escenografía.

Fundador da Asociación Española de Críticos de Arte, tamén foi membro numerario da Asociación Internacional de Críticos de Arte e da Comisión de Artes Plásticas da Dirección General de Bellas Artes. Ademais, foi académico correspondente de Belas Artes e non numerario da Real Academia Galega da lingua.

Como crítico, foi correspondente de arte en *El Alcázar de Madrid*, no *Diario de Barcelona*, en *Les Nouvelles Litéraries*, na revista *Arte y Letras* e, durante máis de tres décadas, responsable da sección de arte, “contador artístico”, como el mesmo dicía, do diario *Informaciones*. Foi neste medio no que eloxiou en 1954, con motivo dunha exposición, a obra do artista vasco Eduardo Chillida, un recoñecemento temperán e visionario para a época.

Pero á crítica hai que engadir a publicación de varias obras de creación literaria e artística. Así, en 1959 foi galardoado co *Premio da Crítica do Colexio de Arquitectos de Madrid*; en 1961 recibiu o de *Teatro do Ateneo de Madrid*, e ao ano seguinte o *Nacional de Literatura*, dotado con 10.000 pesetas, por *Cuatro artículos sobre Arte*.

Entre as súas obras, podemos destacar varias monografías centradas en artistas como María Droc, María Victoria de la Fuente Alonso, Francisco de Goya ou Luís Seoane; ou estudos como *O Libro das galería galegas*; *Anuario del arte español*, *El arte abstracto* ou *Arquitectura Española en el extranjero*, xunto con Adolfo González Amézqueta e Bernardo Ynzenga. Ademais, investigou sobre o traballo de varias mulleres pintoras galegas como Maruxa Mallo, Ana Legido, María Formoso ou Mercedes Ruibal.

Cunha vida centrada na arte e no xornalismo, José de Castro Arines faleceu en Madrid despois dunha dura enfermidade o 16 de novembro de 1997. O Museo Raíña Sofía custodia parte do seu fondo de crítica de arte doado pola familia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*