Irm Hermann

**Irmgard "Irm" Hermann-Roberg**, nada en Múnic o 4 de outubro de 1942 e finada en Berlín o 26 de maio de 2020, foi unha actriz alemá. Fíxose coñecida a mediados da década de 1960 polas súas colaboracións con Rainer Werner Fassbinder. 

## Traxectoria 
Naceu na capital bávara, filla de Karl Hermann e Maria Huber. Despois de asistir á escola primaria, formouse como secretaria e logo traballou na revista *Quick*, no Club do Automóbil e de Ivar Lissner, o marido da actriz Ruth Niehaus, en Suíza e nesa época coñeceu a Rainer Werner Fassbinder nunha competición de teatro na Junge Akademie München en 1966 e entrou no seu círculo máis estreito de amizades.  

Malia non ter formación como actriz, Fassbinder fixo que aparecese nese ano na súa curtametraxe *Der Stadtstreicher*. Con ela e Hanna Schygulla, entre outros, fundou o Antiteater, que funcionou entre 1968 e 1969 e no que asumiu numerosos papeis.  Despois, participou en máis de 20 producións cinematográficas de Fassbinder ata 1975, incluíndo *Katzelmacher* e *Angst essen Seele auf*. Converteuse, sobre todo en papeis secundarios, no prototipo de Fassbinder para papeis nos que representaba unha muller pequena burguesa conformista e reprimida sexualmente. Tamén encarnou a este tipo no seu único papel protagonista nunha película de Fassbinder como Irmgard Epp en *Händler der vier Jahreszeiten*. No documental de Rosa von Praunheim *Für mich gab’s nur noch Fassbinderr* (2000) fala da súa relación ambivalente co seu descubridor. 

En 1975 deixou a súa relación con Fassbinder e aveciñouse en Berlín. Alí traballou con  directores como Percy Adlon, Werner Herzog e Hans W. Geißendörfer. De 1979 a 1980 e de novo de 1987 a 1991 actuou no teatro Freie Volksbühne de Berlín.  

Ademais da súa obra escénica, Hermann tamén participou en diversas producións de cine e televisión, como no papel Miss Engelhart na adaptación da obra de Thomas Mann *Der Zauberberg* (1982) de Geißendörfer e na de Tankred Dorsts *Eisenhans* (1983) como unha valente traballadora social. Polo seu papel como compañeira de prisión Else Gebel na película *Fünf letzte Tage* de Percy Adlon sobre a loitadora da resistencia Sophie Scholl. No drama *Marie Ward – Zwischen Galgen und Glorie* (1985), sobre a vida da monxa Maria Ward, actuou xunto a Hannelore Elsner como Winn Wigmore. Con Schlingensief participou na película de terror satírica *Das deutsche Kettensägenmassaker* (1990). 

Tamén interpretou papeis cómicos, como filme de Loriot *Pappa ante portas* (1991), onde deu vida á tía Hedwig con Hans Peter Korff como o seu home. En 1996 no filme de Hape Kerkeling *Willi und die Windzors* asumiu o papel da raíña Isabel II. De 1995 a 1996 interpretou unha xefa dunha unidade especial da policía en varios episodios da serie da ZDF *Ein starkes Team*. Con Dieter Wedel gravou a miniserie de seis episodios  *Die Affäre Semmeling* (2002) nun papel secundario como oficial de finanzas. Entre 2008 e 2011 na serie da ARD *Die Stein* encarnou unha secretaria escolar . No telefilme *Schokolade für den Chef* era a irmá de Ernst Schmitt (Götz George). Polo seu papel de viúva no filme de Max Färberböck*Anonyma – Eine Frau in Berlin* (2008) gañou o Deutschen Filmpreis de 2009 na categoría de mellor actriz secundaria. Polo seu papel de avoa no filme de éxito *Fack ju Göhte 3* (2017) fíxose de novo popular entre as novas xeracións.

Entre 1986 e 2016 actuou en varios episodios da serie da ARD *Tatort* e participou en varias series máis como *Liebling Kreuzberg*, *Unser Lehrer Doktor Specht*, *Wolffs Revier*, *Adelheid und ihre Mörder*, *Für alle Fälle Stefanie*, *Einmal Bulle, immer Bulle*, *Doctor’s Diary* ou *Labaule & Erben*.

Como actriz de voz salientou o seu traballo na peza de teatro radiofónico *Enigma Emmy Göring* de Werner Fritsch que levou o premio á mellor peza teatral para a radio de 2006. En 2009 levou o premio do audiolibro alemán polo seu traballo.

## Notas