open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sinbad (actor)

**David Adkins**, nado en Benton Harbor (Míchigan) o 10 de novembro de 1956, é un actor e cómico estadounidense. É especialmente coñecido polo seu traballo durante a década de 1990, que inclúe especiais de HBO, papeis en series de televisión como o adestrador Walter Oakes en *A Different World* (1987–1991) e como David Bryan en *The Sinbad Show* (1993–1994), e filmes como *Necessary Roughness*, *Houseguest*, *First Kid*, *Jingle All the Way*, *Good Burger* e *Planes* (2013).

## Traxectoria 
Co obxectivo de entrar na industria do entretemento, Adkins escolleu como nome artístico Sinbad, o cal se debe á súa admiración por Simbad o mariño. Comezou como cómico en *Star Search*. Sinbad gañou a rolda contra Dennis Miller, e chegou á final, mais perdeu contra John Kassir.

Pouco despois uniuse a *The Redd Foxx Show*, unha sitcom na que interpretou Byron Lightfoot.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rindr

**Rindr** (antigo nórdico) ou **Rinda** (Latinizado) é unha personaxe feminina da mitoloxía nórdica, descrita como unha xiganta, unha deusa ou unha princesa humana do leste (dalgún lugar da actual Rusia). O seu fillo Váli é froito da súa unión con Odín.

É mencionada tamén na *Gesta Danorum*, unha obra evemerista escrita dende unha óptica cristiá onde as figuras mitolóxicas están moi terxiversadas. Neste texto é chamada **Rinda** e era filla do rei dos rutenios. Procrea a Bous, que é o nome de Váli nese texto, tras ser enganada con feitizos por Odín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deuses xermánicos

### Bibliografía 
* Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). *Edda*. ISBN 0-460-87616-3
* Ellis Davidson, H. R. (1965). *Gods And Myths Of Northern Europe*. Penguin. ISBN 0-14-013627-4
* Grundy, Stephan (1998) * The Concept of the Goddess*. Routledge. ISBN 0-415-19789-9
* Sturluson, Snorri. *Heimskringla: History of the Kings of Norway*, trad. Lee M. Hollander. Reprinted. University of Texas Press, Austin, 1992. ISBN 0-292-73061-6
* Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). *The Poetic Edda*. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2
* Lindow, John (2001). *A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs*. Oxford University Press. ISBN 0-19-515382-0.
* Näsström, Britt-Mari (1998) *The Concept of the Goddess*. Routledge. ISBN 0-415-19789-9
* Orchard, Andy (1997). *Dictionary of Norse Myth and Legend*. Cassell. ISBN 0-304-34520-2
* Simek, Rudolf (2007) trad. Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1
500 Millas de Indianapolis de 1959

As **500 Millas de Indianápolis de 1959** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 30 de maio de 1959 no Circuíto de Indianápolis. Foi a segunda carreira da tempada de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación. Os puntos anotados nas 500 non contan para o campionato de construtores de F1.

## Galería 

Ficheiro:Indy500winningcar1959.JPG

## Notas
### Ligazóns externas
*Indianapolis 500 History: Race & All-Time Stats - Páxina oficial
Gran Premio dos Países Baixos de 1959

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1959** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 31 de maio de 1959 no circuíto de Zandvoort. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de .

A carreira foi gañada polo piloto sueco Joakim Bonnier pilotando un BRM P25. Sería a única vitoria de Bonnier nun Gran Premio do Campionato do Mundo en quince anos de participacións. Tamén foi a primeira vitoria da Owen Racing Organisation, o equipo de carreiras do construtor BRM, logo de case unha década de esforzos. Bonnier gañou por quince segundos sobre o piloto australiano Jack Brabham que pilotaba un Cooper T51. O compañeiro de equipo de Brabham, o estadounidense Masten Gregory, foi o outro piloto que rematou na volta do líder no seu Cooper T51 en terceira posición.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas
### Ligazóns externas
EAGLE

**EAGLE** (Easily Applicable Graphical Layout Editor) é un programa de ECAD (CAD para deseño electrónico) deseño de placas PCB, trazado automático de pistas para circuítos electrónicos e CAM. EAGLE é un programa de deseño moi popular entre os afeccionados pola súa licenza freeware e a dispoñibilidade de bibliotecas de compoñentes na web.

EAGLE ten un editor de esquemas para o deseño de circuítos. Os compoñentes electrónicos poden ser colocados sobre a placa e conectados con pistas. Os deseños son gardados en formato de capas Gerber e PostScript e formato Excellon Sieb & Meyer para os buratos dos compoñentes das placas. Eses formatos son aceptados por moitas empresas fabricantes de PCB.

Proxectos como Arduino e Wiring empregan este programa no deseño das placas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de EAGLE
Shadows in the Sun

***Shadows in the Sun*** é un telefilme estadounidense dirixido por Brad Mirman que se estreou no 2005. Está protagonizado por Harvey Keitel e Joshua Jackson.

## Sinopse 
A Jeremy Taylor (Joshua Jackson), un mozo aspirante a escritor que traballa nunha prestixiosa editorial londiniense, encárganlle un traballo moi especial: visitar o escritor Weldon Parish (Harvey Keitel) e convencelo para que escriba un libro para a editorial. Parish deixou de escribir e vive illado nunha pequena vila toscana coas súas tres fillas.

## Personaxes 
* Harvey Keitel como Weldon Parish 
* Joshua Jackson como Jeremy Taylor
* Claire Forlani como Isabella Parish
* Giancarlo Giannini como Padre Moretti
* Armando Pucci como Gustavo
* Valeria Cavalli como Amalia
* Bianca Guaccero como Maura Parish
* Silvia De Santis como Dinnie Parish
* John Rhys-Davies como Mr. Benton

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Immortal Records

**Immortal Records** foi un selo independente dos Ánxeles, California. Fundado por Happy Walters en 1994, o selo axudou a lanzar as carreiras de moitas influentes bandas coma 30 Seconds to Mars, Korn e Incubus. O selo tamén editou bandas sonoras de películas, coma *Judgment Night*, *Spawn*, *Blade II* e *Masters of Horror*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Río Tolka

[miniatura|260px|Inundacións do Tolka en [Drumcondra, Dublín, en abril de 2005.]] 
O **río Tolka** (en irlandés *An Tulcha*) é un dos tres principais cursos de auga da rexión de Dublín xunto co río Liffey e o río Dodder.

Nace preto de Dunshaughlin, no condado de Meath e desemboca na baía de Dublín, vertendo as súas augas ó Mar de Irlanda.
Río Vartry

O **río Vartry** (en irlandés *Abhainn Fheartraí*) é un río de Irlanda que nace no monte Calary Bog no condado de Wicklow, e desemboca no mar de Irlanda, preto da vila de Wicklow.
Gran Premio do Reino Unido de 1959

O **Gran Premio do Reino Unido de 1959** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 18 de xullo de 1959 no Circuíto de Aintree, Liverpool, Inglaterra. Foi a quinta carreira do Campionato do Mundo da tempada de  de Fórmula Un. Foi 14º Gran Premio do Reino Unido e a terceira que se celebrou no Circuíto de Aintree, un circuíto trazado nos terreos da Aintree Racecourse hipódromo de carreiras de cabalos. A carreira levouse a cabo sobre 75 voltas ao circuíto de catro quilómetros, cunha distancia de carreira de 362 quilómetros.

## Informe 
[miniatura| left | 280px | O [BRM P25 do equipo BRP que Stirling Moss levou ao segundo posto no GP de Gran Bretaña de 1959, primeiro podio de BRP]] A carreira foi gañada polo australiano Jack Brabham, logrando a súa segunda vitoria nun Gran Premio nun Cooper T51 de fábrica. Brabham dominou a carreira, liderando as 75 voltas para gañar por 22 segundos sobre o piloto británico Stirling Moss pilotando un BRM P25 do equipo British Racing Partnership. Era a primeira vez que BRP terminaba entre os tres primeiros. O compañeiro de Brabham en Cooper, o neozelandés Bruce McLaren terminou en terceiro lugar, a só 0´2 segundos por detrás de Moss, logo de perder a segunda posición ao final da carreira. Harry Schell terminou en cuarto lugar para o equipo Owen Racing Organisation con BRM, unha volta detrás de Brabham.

O Gran Premio de Inglaterra tivo a maior participación da tempada, agás da Indianápolis 500, con 30 coches na cualificación e 24 na grella de saída, a pesar da ausencia de Ferrari. As folgas en Italia atraparon ao equipo en casa, deixando sós aos equipos británicos loitando pola carreira. O novo líder de Ferrari, o piloto Tony Brooks, comezou a carreira nun Vanwall, pero foi o primeiro en retirarse na 13ª volta, despois de saír nun modesto 17º lugar, logo de gañar o Gran Premio de Francia de 1959 un par de semanas antes.

Coa vitoria, Brabham ampliou a súa vantaxe en puntos sobre Brooks, a 13 puntos. Moss e McLaren situaronse no 4º posto, só medio punto por detrás do ausente Phil Hill.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*  (Resultados da carreira e estatísticas)
CATIA

**CATIA** (en francés: «*Conception Assistée Tridimensionnelle Interactive Appliquée*») é un programa para CAD 3D deseño asistido por ordenador, este software foi creado pola compañía *Dassault Aviation* para as súas propias necesidades como o sistema CATI (acrónimo de deseño asistido interactivo en tres dimensións). *Dassault Systèmes* foi creado en 1981 para asegurar o desenvolvemento e o mantemento baixo o nome de CATIA, IBM fíxose cargo da comercialización do programa.

## Historia
CATIA naceu como un proxecto interno na década de 1970 do fabricante de avións Dassault Marcel, mentres que o software era de CADAM, da empresa Lockheed.

O software foi chamado primeiro CATI (*Conception Assistée Tridimensionnelle Interactive*), pero foi rebautizado como CATIA en 1981.  Nese momento, Dassault creou unha filial encargada do desenvolvemento e a comercialización do CAD, e firmou con IBM unha distribución non exclusiva.

En 1984, Boeing seleccionou CATIA como a súa principal ferramenta de CAD, e pasou a ser o principal cliente.

En 1988, durante a transición á versión 3, CATIA pasa dende mainframes a plataformas UNIX .

En 1992 CADAM foi comprado por IBM e o ano seguinte CATIA V4 CADAM saíu ao mercado.

En 1996 o número de plataformas UNIX compatibles con CATIA V4 pasou dun a catro, que agora inclúe IBM AIX, Silicon Graphics IRIX, Sun Microsystems SunOS e Hewlett-Packard HP-UX .

En 1998, unha versión completamente re-escrita de CATIA publicase: CATIA V5. Esta versión foi programada para Microsoft Windows mentres mantíñase a dispoñibilidade baixo UNIX, o negocio Mainframe foi abandonado.

En 2008, sae unha nova versión chamada V6.

## Empresas que empregan CATIA
* Aviación: Boeing, Bombardier Aviation, Dassault Aviation, SNECMA, Airbus, Eurocopter, Thales, Safran, SONACA
* Espazo: Astrium
* Construción naval: Groupe Bénéteau, Meyer Werft, US Navy para o USS Virginia (SSN-774) primeiro submarino norteamericano deseñado por ordenador, grupo DCNS.
* Arquitectura: Frank Gehry incluído o Museo Guggenheim Bilbao.
* Automóbiles: Microcar, Michelin, Renault, Renault Sport F1, PSA, BMW, Daimler, Toyota, Honda, Porsche, Audi, Mygale, Goodyear, Carat Security Group, Autoliv, Valeo, Plastic Omnium AutoExterior, Faurecia, Renault Trucks.
* Ferroviario: Alstom, Bombardier, CAF
* Reloxos: Swatch Group
* Electrónica: Nokia, LG, Thales
* Produtos de grande consumo: Arc International
* Manufactura: Rotarex
* Investigación: CERN, Fermilab, CNRS
* Enerxía: Iter, Hydro-Québec, Alstom Power Bergeron

En Galiza Televés emprega CATIA nos seus deseños.

## Deseños con CATIA

File:CATIA Rendering.jpg|*CATIA Renderizado* (imaxe JPEG)
File:EiffelCATIALeg.jpg|*Lado noroeste da torre Eiffel*
File:CATIA_cre.jpg|*Concepto de Produto*
File:Process by catia.PNG|Fresadora CNC
File:CATIA.jpg|Deseño estrutural
File:CATIA_Diamond_rendering.jpg|Rendering dun diamante

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Dassault Systèmes sobre Catia  .
Rana

**Rana** pode referirse a:
* **Rana**, rei do Nepal entre os anos 1777 e 1799;
* **Rana**, un municipio de Noruega;
* a estrela **Delta Eridani** da constelación de Erídano; tamén chamada *Rana* ou Ra;
* escrito en cursiva, a *Rana*, xénero de anfibios da orde dos anuros (*Anura*).
José María Guerra Cobián

**José María Guerra Cobián**, finado en Pontevedra o 30 de novembro de 1895, foi un político galego.

## Traxectoria 
Vinculado ao Partido Conservador, era un dos homes de Raimundo Fernández Villaverde no distrito de Castro Caldelas. Foi deputado provincial polo distrito de Ponteareas e gobernador civil de Ourense (1890). O 5 de xaneiro de 1891 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra.

## Notas
Perspectiva

O termo **perspectiva** pode referirse a:
***perspectiva**, aspecto da percepción visual do espazo e dos obxectos nel contidos polo ollo humano. Campo de estudo da xeometría e, en especial, da xeometría proxectiva.
***perspectiva**, na teoría cognitiva, é a escolla dun contexto ou referencia (ou o resultado desta escolla) de onde se parte o senso, a categorización, a medición ou a codificación dunha experiencia, tipicamente pola comparación con outra.
Eduardo Matos Santos

**Eduardo Matos Santos**, finado en Pontevedra o 22 de marzo de 1898, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Vinculado ao Partido Liberal, home de confianza de Antonio Aguilar Correa, foi concelleiro e alcalde de Pontevedra, gobernador civil de Pontevedra (1881-1883) e deputado provincial. O 5 de novembro de 1886 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra.

## Notas
Agustín Cobián de Seijas

**Agustín Suárez Cobián de Seijas**, finado en Pontevedra o 21 de maio de 1893, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Vinculado ao Partido Conservador, foi director do Banco de España en Pontevedra e deputado provincial. O 4 de novembro de 1884 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra.

## Notas
Ramón Romero López Vázquez

**Ramón Romero López Vázquez**, finado en Santiago de Compostela o 8 de novembro de 1886, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Militante do Partido Moderado, durante o Sexenio Democrático foi defensor da monarquía e dirixiu o periódico pontevedrés *El Orden* (1872). Vinculado ao Partido Liberal, foi deputado provincial. O 8 de xullo de 1884 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra. Foi Fiscal da Audiencia de Santiago de Compostela.

## Notas
Francisco Javier Mugartegui Parga

**Francisco Javier Mugártegui Parga**, nado en Pontevedra e finado no mesmo concello en 1884, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria
Co seu irmán Román Mugártegui Parga presentou en 1854 un proxecto para o desecamento da lagoa de Antela. En asociación con Toribio Iscar Sáez obtiveron a concesión para desecar en 1868, pero as obras foron paralizadas pola oposición veciñal. Vinculado ao Partido Conservador, foi deputado provincial. O 26 de abril de 1881 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Los intentos de desecación en los siglos XVIII y XIX
Richard Simmons

**Milton Teagle "Richard" Simmons**, nado en Nova Orleáns o 12 de xullo de 1948 e finado nos Ánxeles o 13 de xullo de 2024, foi un instrutor de fitness, actor e produtor de vídeos estadounidense. Foi coñecido polos seus programas de perda de peso, sendo a máis importante a liña ''Sweatin' to the Oldies* de vídeos de aeróbic.

Simmons comezou a súa carreira no sector da perda de peso cando abriu o seu ximnasio Slimmons en Beverly Hills, California, atendendo persoas con sobrepeso, e fíxose amplamente coñecido polas súas aparicións en televisión e pola popularidade dos seus produtos de consumo. Foi parodiado a miúdo e foi convidado adoito en programas de radio e televisión nocturnos como *Late Show with David Letterman* e *The Howard Stern Show''. Continuou promovendo a saúde e o exercicio ó longo dunha carreira de décadas e logo ampliou as súas actividades para incluír o activismo político, como no ano 2008, cando amosou o seu apoio dun proxecto de lei que obrigaba á educación física non competitiva nas escolas públicas como parte do programa No Child Left Behind Act.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha na IMDb
Francisco Javier Martínez Enríquez

**Francisco Javier Martínez de Arce  Enríquez Sarmiento de Valladares**, VI Marqués de Valadares e VI Vizconde de Meira, nado en Ourense o 12 de agosto de 1808 e finado en Vigo o 19 de xaneiro de 1887, foi un político galego.
## Traxectoria 
Foi fillo de Francisco Javier Martínez de Arce Noguerol e de María de los Dolores Enríquez Sarmiento de Valladares Correa, que casaron en Ourense en 1785. Foi oficial de Infantaría. Foi elixido deputado polo Reino de Galicia (1820-1821), pola provincia de Ourense (1834-1836), cargo desde onde defendeu a capitalidade de Vigo e pola provincia de Lugo (1837). Foi gobernador e presidente da Deputación de Pontevedra (1836). Foi alcalde de Vigo (1843-1844) e foi nomeado senador vitalicio (1846-1847).

Mercou a Illa de Toralla.
## Vida persoal
Casou con Joaquina Montenegro Ponte, e foi pai de Joaquín Martínez Montenegro e de dúas fillas, María del Carmen, que casou con José Elduayen e Dolores, con Evaristo Pérez de Castro Brito.

Herdou os seus dous títulos nobiliarios do seu avó materno Martín Benito Enríquez Sarmiento de Valadares. En 1871 cedeulle o vizcondado de Meira ao seu fillo Joaquín. No marquesado de Valadares sucedeuno a súa neta Milagros Elduayen Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  
* 

### Outros artigos 
* Illa de Toralla
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Persona - Martínez Enríquez, Francisco Javier (1808-1887) Portal de Archivos Españoles. Ministerio de Cultura y Deporte .
Río Bandon

O **río Bandon** é un río de Irlanda que nace en Nowen Hill, nas montañas Shehy, e desemboca no mar Céltico, preto da vila de Kinsale, no condado de Cork.

miniatura|esquerda|upright 3|Meandro do río Bandon. Vista da desembocadura á esquerda e a vila de Kinsale á dereita.
Evaristo Pérez de Castro

Co nome de **Evaristo Pérez de Castro** podémonos referir a:

***Evaristo Pérez de Castro Colomera**, político español (1788-1849).
***Evaristo Pérez de Castro Brito**, político galego (m. 1896).
Evaristo Pérez de Castro Brito

**Evaristo Pérez de Castro Brito**, nado en Hamburgo e finado en Vigo o 11 de setembro de 1896, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Evaristo Pérez de Castro Colomera e de Francisca de Brito Pinto de Morais, naceu en Hamburgo mentres o seu pai era ministro de España nas cidades hanseáticas, entre 1817 e 1820. Cuñado de José Elduayen e vinculado ao Partido Conservador, foi deputado provincial. O 21 de marzo de 1877 foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra. Foi presidente da Comisión de límites con Portugal e Ministro secretario das Ordes.
## Vida persoal
Casou con Dolores Martínez Montenegro, filla de Francisco Javier Martínez Enríquez, marqués de Valadares.

## Notas
Manuel María Huagón

**Manuel María Huagón Hurtado de Corcuera**, finado o 17 de marzo de 1882, foi un político español.

## Traxectoria 
Foi elixido deputado a Cortes por Baleares en 1858, volveu ser elixido deputado polo distrito de Igualada en 1863 e 1864, en 1865 foi elixido polo distrito de Manresa. No Sexenio Democrático foi elixido senador pola provincia das Illas Baleares (1872). Trasladouse a Galicia e o 12 de marzo de 1875 foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra. Na Restauración foi elixido senador pola provincia de Pontevedra en 1877 e foi reelixido en 1879. Foi director do Tesouro (1863).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Gran Premio de Francia de 1959

O **Gran Premio de Francia de 1959** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux, o 5 de xullo de 1959. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 37º Gran Premio de Francia e o duodécimo que se celebrou no circuíto de estrada de Reims-Gueux e o cuarto, que se celebrou no trazado máis rápido de 8´348&nbsp;km.. A carreira clebrouse sobre 50 voltas ao circuíto de máis de oito quilómetros cunha distancia de carreira de 417 quilómetros.

## Informe 
A carreira foi gañada polo piloto británico Tony Brooks pilotando un Ferrari Dino 246. Brooks dominou a carreira, liderando as 50 voltas e gañou por 27 segundos sobre o seu compañeiro na Scuderia Ferrari, o americano Phil Hill. Brooks dixo logo da carreira que quedaralle o acelerador agarrotado nas últimas voltas, o fixo máis difícil o resultado do que parecía. O piloto australiano Jack Brabham quedou a máis dun minuto, na terceira posición, pilotanod un Cooper T51 para o equipo de fábrica de Cooper.

O día da carreira ía moita calor, ata o punto que o betume do asfalto comezou a fundirse. Os coches de carreiras lanzaban as pedras do asfalto, que foron a causa da retirada do americano Masten Gregory con cortes na cara, e de Graham Hill co seu Lotus 16 logo de que o seu radiador resultara furado.

Stirling Moss foi descualificado da oitava posición por recibir un empuxón para arrancar o seu BRM P25. Moss apertara duro tratando de superar un defecto na caixa de cambios, logrando unha nova marca de volta. Jean Behra tamén farzara o seu Ferrari 246, subindo ao terceiro posto logo de aiantar a non menos de catro compañeiros de equipo nesta carreira. O motor de Behra rompeu debido ao esforzo e o francés tivo unha acalorada discusión co director do equipo Romolo Tavoni, que terminou con Behra a puñadas con Tavoni. Sería a última carreira de Behra con Ferrari, co francés despedido polo ataque.

A vitoria foi a primeira da tempada para a Scuderia Ferrari e colocou a Brooks en segundo lugar no campionato, cinco puntos por detrás de Brabham. A segunda posición de Hill situouno terceiro no campionato.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas
Benito María de Oca

**Benito María de Oca Gil** foi un político galego.

## Traxectoria
Foi alcalde da Estrada (1859), promotor fiscal e xuíz de paz. No Sexenio Democrático foi elixido deputado provincial (1868), nomeado Secretario do goberno de Pontevedra (1969) e elixido deputado ao Congreso polo distrito de Taveirós en 1872. O 26 de xullo de 1874 foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra.
Men in Black 3

***Men in Black 3*** (estilizado como ***MIB3*** ou tamén ***Men in Black III***) é un filme estadounidense dirixido por Barry Sonnenfeld que se estreou no 2012. Terceiro filme da saga *Men in Black* baseado na serie de banda deseñada homónima de Lowell Cunningham.

## Sinopse 
O filme comeza coa fuxida dun estraño e poderoso extraterrestre chamado Boris *o animal*, un recluso da prisión dos MIB na Lúa. É o último supervivente da raza alieníxena *boglodita*, que sobrevive mediante o ataque, toma, e ocupación doutros planetas habitados. Boris é un asasino, que foi capturado polo axente K (Tommy Lee Jones), quen tamén puido despregar un sistema de defensa (denominado "Arca Net"), e evitar unha invasión *boglodita*, logrando así a súa extinción. Porén, Boris logra burlar a seguridade e escapar para vingarse de K.

## Personaxes 
* Will Smith como Axente J
* Tommy Lee Jones como Axente K
* Josh Brolin como Axente K de novo
* Jemaine Clement como Boris o Animal
* Emma Thompson como Axente O
* Michael Stuhlbarg como Griffin
* Mike Colter como Coronel James Darrell Edwards Jr.
* Michael Chernus como Jeffrey Price
* Alice Eve como Axente O de nova
* David Rasche como Axente X
* Lanny Flaherty como Obadiah Price
* Keone Young como Mr. Wu
* Bill Hader como Andy Warhol/Axente W
* Will Arnett como Axente AA
* Cayen Martin como James Darrell Edwards III/Axente J de neno
* Nicole Scherzinger como Lily

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Raising Helen

***Raising Helen*** é un filme estadounidense dirixido por Garry Marshall que se estreou no 2004.

## Sinopse 
Helen Harris conseguiu os seus soños: é unha famosa modelo dunha importante axencia de Manhattan. A súa vida transcorre entre os desfiles de moda, durante o día, e os clubs máis de moda da cidade, pola noite. Pero, un día, recibe unha chamada que a obrigará a abandonar o seu despreocupado estilo de vida: terá que facerse cargo dos tres fillos da súa irmá que morreu.

## Personaxes 
* Kate Hudson como Helen Harris
* John Corbett como Pastor Dan Parker
* Joan Cusack como Jenny Portman
* Hayden Panettiere	como Audrey Davis
* Spencer Breslin como Henry Davis
* Abigail Breslin como Sarah Davis
* Helen Mirren como Dominique
* Sakina Jaffrey como Nilma Prasad
* Kevin Kilner como Ed Portman
* Felicity Huffman como Lindsay Davis
* Sean O'Bryan como Paul Davis
* Amber Valletta como Martina
* Ethan Browne como Devon
* Michael Esparza como BZ
* Joseph Mazzello como Peter
* Katie Carr como Caitlin
* Héctor Elizondo como Mickey Massey
* Larry Miller como Comprador de coches

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en RottenTomatoes
Pirkanmaa

**Pirkanmaa** (en sueco **Birkaland**) é unha das 19 rexións de Finlandia. Está situada ao oeste do país, nas provincias históricas de Satakunta e Tavastia e na actual provincia de Finlandia Occidental. A súa capital e cidade máis poboada é Tampere.

A rexión de Pirkanmaa limita coas rexións de Satakunta ao oeste, Ostrobotnia do Sur ao norte, Finlandia Central e Päijänne Tavastia (leste), e Finlandia Propia e Tavastia Propia ao sur. Esta rexión é a segunda máis poboada do país e a sétima máis extensa.

## Concellos 
A rexión de Pirkanmaa está formada por 22 concellos, 11 dos cales teñen status de cidade:

### Antigos concellos 
## Política 
As eleccións parlamentarias de 2011 en Finlandia Central deron os seguintes resultados:

*Partido de Coalición Nacional  22.3%
*Partido Socialdemócrata de Finlandia  21.6%
*Finlandeses Auténticos  21.1%
*Partido de Centro  10.4%
*Alianza de Esquerda  8.3%
*Liga Verde  8.3%
*Demócrata-Cristiáns  5.0%

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Retrato pictórico

:*Véxase Retrato para saber máis sobre o tema en xeral dos retratos.*
[Retrato de [Emilia Pardo Bazán aos 45 anos, Joaquín Vaamonde (1896)|thumb]]

O **retrato pictórico** é un xénero dentro da pintura, no que se pretende representar a aparencia visual do suxeito, en particular cando o que se retrata é un ser humano, aínda que tamén poden representarse animais. Os retratistas traballan por encargo, tanto de persoas públicas como de particulares, ou inspirados pola admiración e o afecto cara ao protagonista. A miúdo son documentos de familia ou de Estado, así como recordos da persoa retratada. Cando o artista se retrata a si mesmo trátase dun autorretrato.

Historicamente, os retratos representaban os ricos e poderosos. Pero co tempo, difundiuse entre a clase media o encargo de retratos das súas familias e colegas. Aínda hoxe, persiste a pintura de retrato como encargo de gobernos, corporacións, asociacións ou individuos.

Dentro da xerarquía dos xéneros, o retrato ten unha postura ambigua e intermedia; por unha banda, representa a unha persoa feita a semellanza de Deus, pero doutra banda, á fin e ao cabo trátase de glorificar a vaidade dunha persoa.

## Notas 
* *The New Age* columna «Art Notes» de 29 de febreiro de 1918 é unha análise razoada sobre a arte do retrato por B.H. Dias (pseudónimo de Ezra Pound), un penetrante marco de referencia para ver calquera retrato, antigo ou moderno.
* Azcárate Ristori, J.M.ª e outros, *Historia del Arte,* Anaya, 1986. ISBN 84-207-1408-9.

## Notas
Portugaliza (homónimos)

**Portugaliza** pódese referir a:

* **Portugaliza**, termo que expresa o recoñecemento e a pretensión da unidade cultural, lingüística, histórica e xeográfica entre os pobos de Portugal e de Galiza;
* ***Portugaliza***, revista centrada en cuestións de cultura xeral e ciencia que atinxen a Galiza e mais a Portugal.
Accidente ferroviario de Chinchilla de 2003

O **accidente ferroviario de Chinchilla de 2003** produciuse o día 3 de xuño de 2003 no concello albaceteño de Chinchilla de Monte-Aragón, cando tivo lugar unha colisión de trens que acabou coa vida de 19 persoas e deixou uns 50 feridos.

Constituíu un dos accidentes ferroviarios máis graves de España, comparable ao accidente de Castelldefels de 2010, superado polo accidente de Angrois, Santiago de Compostela, en 2013, e a Catástrofe de Torre del Bierzo (León), ocorrida en 1944.

## Sucesión dos feitos 
[250px|miniatura|[Talgo 200 na Estación de Málaga, do mesmo modelo que o implicado no accidente.|esquerda]]
Ás 21:30 horas un tren de pasaxeiros composto pola locomotora 354.007-7 «*Virxe de Begoña*» remolcando unha rama de Talgo VI entrou na estación de Chinchilla (situada ao sueste de Albacete, na bifurcación das liñas cara a Alacant e Murcia) procedente de Madrid-Chamartín e con destino a Cartagena.

## Consecuencias 
### Vítimas 
Nun primeiro momento, estimouse que eran 16 os falecidos (dos cales, 5 eran os maquinistas dos dous trens implicados) xunto a 10 desaparecidos e 39 feridos. Tras finalizar os labores de rescate, deuse un saldo de 19 persoas mortas e outras 65 que resultaron feridas de diversa consideración.

### Proceso xudicial 
O acusado, declarado culpable, fíxoo por mor dun descoido segundo indicaron as investigacións; aínda así o ministerio fiscal de Castela-A Mancha solicitou unha pena de 2 anos e 181 días, como presunto responsable de 19 homicidios e 48 delitos de lesións por imprudencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Gráfico dixital sobre o accidente ferroviario, en *El Mundo.es* 
* Accidente ferroviario en Chinchilla
Paisaxe

miniatura|250px|Paisaxe. Sassolungo (Italia).

**Paisaxe** (extensión de terreo que se ve dende un sitio), é un concepto que se emprega de xeito diferente por varios campos de estudo, aínda que todos os usos do termo levan implícita a existencia dun suxeito observador e dun obxecto observado (o terreo) do que se destacan fundamentalmente as súas calidades visuais e espaciais.

A paisaxe, concibida como unha compoñente do ambiente, é obxecto de protección por parte de diversas leis e institucións nacionais e internacionais (UNESCO e Consello de Europa). Desde 2017 celébrase o 20 de outubro como *Día Internacional da Paisaxe*.

A **paisaxe**, dende o punto de vista xeográfico, é o obxecto de estudo primordial e o documento xeográfico básico a partir do cal se fai a xeografía. En xeral, enténdese por paisaxe calquera área da superficie terrestre produto da interacción dos diferentes factores presentes nela e que teñen un reflexo visual no espazo. A paisaxe xeográfica é por tanto o aspecto que adquire o espazo xeográfico. Defínese polas súas formas: naturais ou antrópicas. Toda paisaxe está composta por elementos que se artellan entre si. Estes elementos son basicamente de tres tipos: abióticos (elementos non vivos), bióticos (resultado da actividade dos seres vivos) e antrópicos (resultado da actividade humana). Determinar estes elementos é o que constitúe o primeiro nivel da análise xeográfica.

Na bioloxía, algúns conceptos empregan o termo **paisaxe**.

A **paisaxe**, dende o punto de vista artístico, sobre todo pictórico, é a representación gráfica dun terreo extenso. Co mesmo significado utilízase o termo *país* (non debe confundirse co concepto político de *país*). A paisaxe tamén pode ser o obxecto material a crear ou modificar pola arte mesma.

Na literatura, a *descrición da paisaxe* é unha forma literaria que se denomina *topografía* (termo que tamén dá nome á *topografía* como ciencia e técnica que se emprega para a representación gráfica da superficie terrestre). En construcións literarias e ensaísticas é habitual comparar a *paisaxe* coa *veciñanza* (de *paisano*),  é dicir, o medio cos grupos humanos

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paisaxismo
### Ligazóns externas 
* Observatorio da paisaxe 
* Estudo sobre o macrourbanismo e as agresións ás paisaxe mediterránea 
* Paisaxe Cultural. Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico
Portugaliza

**Portugaliza** é o termo que expresa o recoñecemento e a pretensión de unidade política, cultural, lingüística, histórica e xeográfica entre os pobos de Portugal e de Galiza. É principalmente apoiado entre os defensores do reintegracionismo.
[miniatura|Mapa hipotético da unión entre [Portugal e Galiza.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reintegracionismo
* Lusismo

### Ligazóns externas 
* Revista Portugaliza .
* AGAL - Associaçom Galega da Língua
* Portal Galego da Língua
Estación de Platja de Castelldefels

**Platja de Castelldefels** é unha estación de ferrocarril localizada na cidade de Castelldefels, na provincia de Barcelona. A estación está na liña Barcelona-Vilanova-Valls e forma parte da liña R2 Sud de Proximidades Barcelona.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 656,61 da liña férrea de ancho convencional que une Madrid con Barcelona a 8 metros de altitude. O tramo é de vía dobre e está electrificado.

## Historia 
Aínda que o tramo de vía que cruza pola estación foi aberto ao tráfico o 29 de decembro de 1881 coa apertura do tramo Barcelona-Vilanova i la Geltrú da liña férrea que buscaba unir Barcelona con Picamoixons-Valls, non se dispuxo de ningunha parada na zona de praia sen que quede constancia da data exacta da apertura do apeadoiro.

O 23 de xuño do 2010, 12 persoas resultaron falecidas e outras 14 feridas nun grave accidente ocorrido na estación cando un grupo de persoas foron arroiadas por un tren de Longa Distancia sen parada no apeadoiro ao cruzar as vías a nivel.

## Servizos ferroviarios 
### Rodalies Barcelona 
Os trens de proximidade da liña R2 Sud de Proximidades Barcelona operada por Renfe son os únicos en deterse na estación. Ao non ser parada obrigatoria algunhas relacións van directamente a Sitges ou a Castelldefels.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proximidades Barcelona no sitio web de Renfe.
Francisco Fernández Anciles

**Francisco Fernández Anciles**, nado en Pontevedra en 1810 e finado na mesma cidade en decembro de 1880, foi un médico, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Exerceu a medicina e foi un dos precursores da poesía en galego. Colaborou en *El País* e *El Progreso*, foi propagandista do galeguismo e recompilou vocábulos galegos co obxectivo de elaborar un dicionario.

No Sexenio Democrático foi militante do Partido Radical, e o 12 de agosto de 1871 foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra.
## Vida persoal
Foi pai de Heliodoro Fernández Gastañaduy.

## Obras 
* "Para min non hai consolo" (1858), publicado no periódico *El País* (versión de "O desconsolo" de Eduardo Camino).
* "A noite de San Xoán" (1861), premiado nos primeiros Xogos Florais de Pontevedra.
* *El hombre ¿Es cosmopolita? ¿Puede ó nó aclimatarse sobre todos los puntos del globo?* (1865).

## Notas
Elephantidae

Os **elefántidos** (**Elephantidae**) son unha familia de mamíferos placentarios da orde Proboscidea. Antigamente clasificábanse, xunto con outros mamíferos de pel grosa, na orde agora inválida dos paquidermos (Pachydermata). Existen hoxe en día tres especies e diversas subespecies. Entre os xéneros extintos desta familia salientan os mamuts.
[miniatura|275 px|Elefante salvaxe indio do [bosque de Marayoor, Munnar, Kerala.]]
Os elefantes son os animais terrestres máis grandes que existen no presente. O período de xestación é de 22 meses, o máis longo en calquera animal terrestre. O peso ó nacer usualmente é de 120&nbsp;kg. Normalmente viven de 50 a 70 anos, pero rexistros antigos documentan idades máximas de 82 anos. O meirande elefante do que se ten rexistro pesou arredor de 11&nbsp;000&nbsp;kg (Angola, 1956), chegando a unha altura na cernella de 3,96&nbsp;m, un metro máis alto que o elefante africano medio. O elefante máis pequeno, de arredor do tamaño dunha cría ou un porco grande, é unha especie prehistórica que existiu na illa de Creta, *Mammuthus creticus*, durante o Plistoceno.

## Xéneros actuais 
Os elefantes actuais clasifícanse en dous xéneros distintos, *Loxodonta* (elefantes africanos) e *Elephas* (elefantes asiáticos), pertencentes a dúas tribos distintas. Clasicamente recoñecíanse dúas especies, unha en cada xénero, mais hai un debate entre os científicos sobre se as dúas subespecies africanas son en realidade dúas especies distintas, en cuxo caso estariamos a falar en total de tres especies de elefantes. Recoñécense as seguintes especies e subespecies:

* **Elefantes africanos** (*Loxodonta*).
:*Loxodonta africana* - elefante africano de sabana.
:*Loxodonta cyclotis* - elefante africano da selva.
:*Loxodonta adaurora* †
:*Loxodonta africana pharaoensis* †
:*Loxodonta atlantica* †
:*Loxodonta exoptata* †

* **Elefantes asiáticos** (*Elephas maximus*)
:*Elephas maximus*. Unha soa especie con tres subespecies vivas:
::*Elephas maximus maximus* - elefante de Sri Lanka.
::*Elephas maximus indicus* - elefante indio.
::*Elephas maximus sumatranus* - elefante de Sumatra.
::*Elephas maximus asurus* †
::*Elephas maximus rubridens* †
:*Elephas antiquus* †
:*Elephas beyeri* †
:*Elephas celebensis* †
:*Elephas chaniensis* †
:*Elephas creticus* †
:*Elephas creutzburgi* †
:*Elephas cypriotes* †
:*Elephas ekorensis* †
:*Elephas falconeri* †
:*Elephas iolensis* †
:*Elephas melitensis* †
:*Elephas mnaidriensis* †
:*Elephas namadicus* †
:*Elephas namadicus* †
:*Elephas naumanni* †
:*Elephas planifrons* †
:*Elephas platycephalus* †
:*Elephas recki* †

O elefante de Borneo (*Elephas maximus borneensis*) e o elefante de Malaisia (*Elephas maximus hirsutus*) son clasificados actualmente como *Elephas maximus indicus*.

## Notas
Cayetano Taboada Sotelo

**Cayetano Manuel Taboada Sotelo**, nado en Codeseda (A Estrada) o 18 de febreiro de 1817 e finado na mesma parroquia o 19 de marzo de 1899, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Luis Taboada Baamonde e de María Antonia Joaquina Vázquez Sotelo Losada, neto de Pedro Antonio Taboada e de Ana María Baamonde Cortes e de Antonio Miguel Vázquez Sotelo Mariño de Lobeira e de Manuela Antonia Jacoba Losada Navia. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela, onde obtivo o grao de bacharel en leis. Foi aprobado para avogado da Audiencia Territorial da Coruña o 8 de xullo de 1841.

Foi concelleiro e primeiro tenente de alcalde da Estrada (1846) e logo procurador síndico (1849). Foi secretario xeral da Xunta de agricultura, industria e comercio da provincia de Ourense en 1860. No Sexenio Democrático foi militante do Partido Liberal, elixido deputado provincial en 1871, 1872 e 1873 o 28 de xullo de 1871 foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra.

Como concelleiro e tenente de alcalde da Estrada promoveu a construción das pontes de Abragan en Codeseda e de Liñares e mandou construír a ponte sobre o río Umia na parroquia de Souto, facendo colocar unha pedra coa inscrición: "Este puente se construyó por disposición del alcalde licenciado don Cayetano Taboada Sotelo año 1847".
## Vida persoal
Casou con Magdalena Rivas Martínez, filla de Francisco María Rivas Taboada, o 9 de xullo de 1855.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na web codeseda.com
Ostrobotnia Central

**Ostrobotnia Central** (en finés **Keski-Pohjanmaan** e en sueco **Mellersta Österbotten**) é unha das 19 rexións de Finlandia. A rexión está situada ao oeste do país, na provincia histórica de Ostrobotnia e na actual provincia de Finlandia Occidental. A súa capital e cidade máis poboada é Kokkola.

Ostrobotnia Central limita ao norte coa rexión de Ostrobotnia do Norte, ao leste coa de Finlandia Central, ao sur con Ostrobotnia do Sur, e ao oeste coa de Ostrobotnia. A rexión é unha das máis pequenas de Finlandia, ocupando o 17º posto das rexións máis poboadas e o 19º posto en poboación.

## Concellos 
### Área cultural da rexión 
Considérase, en xeral, que os seguintes 19 concellos pertencen á área cultural de Ostrobotnia Central:

### Antigos concellos 
* 23px Himanka
* 23px Kaarlela (*Karleby*)
* 23px Kälviä (*Kelviå*)
* 23px Lohtaja (*Lochteå*)
* 23px Ullava
* 23px Öja

### Trocos de rexión 
* 23px Himanka pasou en 2010 á rexión de Ostrobotnia do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Gran Premio de Alemaña de 1959

O **Gran Premio de Alemaña de 1959** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 2 de agosto de 1959 no circuíto de AVUS, era a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 21º Gran Premio de Alemaña e a segunda vez que a carreira non tivo lugar en Nürburgring. AVUS aloxara anteriormente o Gran Premio de Alemaña en 1926. A carreira levouse a cabo en dúas series de 30 voltas ao circuíto de oito quilómetros, cunha distancia total de carreira de 498 quilómetros.

Nun formato de carreira de Fórmula Un único, o primeiro, segundo e terceiro postos foron ocupados todos polo mesmo equipo, a Scuderia Ferrari. O piloto británico Tony Brooks foi declarado gañador por diante dos seus compañeiros de equipo os americanos Dan Gurney e Phil Hill. Os tres pilotaban un Ferrari Dino 246.

## Informe da carreira 
A pista, moi simple, consistía nunha moi rápida recta a ambos os dous lados dunha estrada de dobre calzada, interrompida nun extremo por unha pinza e no outro por unha incrible curva cun peralte de 43 graos de inclinación.

Tamén de xeito único na historia do Campionato Mundial de Fórmula 1, a carreira dividiuse en dúas series. Na primeira, Tony Brooks e Dan Gurney tomaron a dianteira. Masten Gregory nun Cooper - Climax loitou duro con eles, pasando primeiro a un Ferrari e logo ao outro, liderando a carreira ata que rompeulle un perno da biela. Foi un triplete de Ferrari, con Phil Hill logrando o podio final. Na segunda manga, unha vez máis os Ferrari tiveron que loitar polo liderado, esta vez con Bruce McLaren, ata que sufriu problemas na caixa de cambios. O resultado total acumulado, foi un podio pleno de Ferrari nesta orde, Brooks, Gurney, Hill. Maurice Trintignant foi o cuarto por diante de Jo Bonnier e Ian Burgess. Esta foi a carreira máis rápida da Fórmula Un rexistrada ata ese momento, cunha velocidade media de 230´136 quilómetros por hora. Hans Herrmann estrelou o seu BRM P25 na quinta volta da segunda manga.

O expiloto de Ferrari, o francés Jean Behra morreu o día antes da carreira cando participaba nunha carreira de Fórmula 2 previa en dito circuíto, nun Porsche RSK, saíu despedido do seu auto e feriuse mortalmente cando golpeou cun hasta de bandeira, causandolle unha fractura de cranio.

Os resultados mostran a incompatibilidade coas normas que se aplicaban nesa época. De acordo coas regras da Fórmula Un da época, aqueles pilotos que se retiraban antes do final do Gran Premio só se clasificaban se empuxaban o coche por encima da liña logo da chegada. Esta regra non se aplicou a Harry Schell, quen se retirou unhas 11 voltas antes do final. Con todo, a regra aplicouse noutras carreiras, como o Gran Premio de Bélxica de 1960. As regras aclararonse máis tarde, en 1966.
 
A vitoria permitiulle a Brooks reducir a catro puntos a vntaxe do líder do campionato, o piloto australiano de Cooper, Jack Brabham.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas
Gran Premio de Portugal de 1959

O **Gran Premio de Portugal de 1959** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 23 de agosto de 1959 no circuíto de Monsanto. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o oitavo Gran Premio de Portugal e o segundo que era puntuable para o campionato mundial de Fórmula 1 de pilotos. Era a terceira vez que se celebraba a carreira en Monsanto e a primeira que puntuaba para a Fórmula Un. A carreira levouse a cabo sobre 62 voltas ao circuíto de cinco quilómetros cunha distancia total de carreira de 337 quilómetros.

A carreira foi gañada polo piloto británico Stirling Moss, foi a súa undécima vitoria nun Gran Premio, pilotando un Cooper T51 para o equipo de carreiras privado Rob Walker Racing Team. Moss terminou unha volta por diante do corredor americano Masten Gregory que pilotaba un Cooper T51 semellante ó do equipo de fábrica de Cooper Car Company. O piloto americano da Scuderia Ferrari Dan Gurney terminou terceiro no seu Ferrari Dino 246.

## Informe da carreira 
As vitorias en Francia e Alemaña deran a Tony Brooks un cómodo lugar no segundo posto no campionato detrás de Jack Brabham. Stirling Moss mellorou a súa pobre posición no campionato gañando a carreira o segundo posto foi para Masten Gregory e o terceiro para Dan Gurney. Phil Hill e Graham Hill estrelaronse un contra outro na volta 6, mentres que Brabham tivo un enorme accidente, dando unha volta de campá, do que saíu ileso. Gurney foi o único Ferrari entre os oito primeiros con Maurice Trintignant e Harry Schell completando os cinco primeiros.

Con Brabham non rematando a carreira e Brooks terminando noveno, Moss pechou a brecha no campionato a só 9 puntos e medio detrás de Brabham e 5 puntos e medio detrás de Brooks.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 5 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados .

## Notas 
### Ligazóns externas 
## Clasificación
Francisco Pereira García

**Francisco Pereira García**, nado na Estrada e finado na mesma vila o 24 de marzo de 1881, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
No Sexenio Democrático foi militante do Partido Liberal, elixido deputado provincial polo distrito da Estrada en 1871 e 1872, o 22 de xuño de 1871 foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Tabeirós en 1872. Na Restauración volveu ser elixido deputado provincial polo distrito da Estrada en 1877 e 1878.

## Notas
Chester Nimitz

**Chester William Nimitz** nado o 24 de febreiro 1885 en Fredericksburg (Texas) e finado en Yerba Buena Island (California) o 20 de febreiro de 1966 foi un almirante estadounidense.

## Traxectoria 
Graduouse na Academia Naval. Durante a primeira guerra mundial serviu na frota submarina do Atlántico. Posteriormente foi nomeado comandante da I división de Acoirazados e xefe da Oficina de Navegación

### Segunda guerra mundial 
Tras o ataque xaponés a Pearl Harbour en decembro de 1941, foi nomeado comandante en xefe da frota do Pacífico. Procurou manter a moral e a operatividade da armada americana ante os avances fulgurantes dos xaponeses en tódalas frontes. Para iso ordenou unha guerra submarina sen restricións e ofensivas con portaavións contra bases terrestres.

Unha vez que a industria de guerra estadounidense conseguiu recuperarse dos primeiros desastres provocados polas vitorias xaponesas, Nimitz asestou un golpe crucial no corazón do Pacífico na batalla de Midway (xuño de 1942). Seguidamente, pasou á contraofensiva mediante asaltos ás Illas Aleutinas, Gilbert, Marshall e Marianas. Uniuse ao avance americano no Pacífico Suroccidental das tropas de Douglas MacArthur na colosal batalla do Golfo de Leyte, que acabou coa capacidade ofensiva nipoa e cortou o fornecemento dos xaponeses que ocupaban Indonesia e Indochina. Emprendéronse logo os desembarcos de Iwo Jima e Okinawa, dobregando con gran custo de homes e recursos a teimuda resistencia nipoa e minando os seus peiraos.

Finalmente, o 2 de setembro de 1945 asinou a acta de rendición xaponesa a bordo do Missouri.

### Últimos servizos 
A súa defensa da guerra submarina sen restricións influíu para que o almirante alemán Karl Dönitz vise unha condena de só 10 anos nos xuízos de Nüremberg. A ONU nomeouno presidente da Comisión para dirimir os conflitos territoriais entre a India e Paquistán. Presidiu o Comité Federal de Seguridade Interior creado por Harry S. Truman. Foi reitor da Universidade de California.