open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lek albanés

O **lek** (plural: *lekë*) é a moeda de Albania. Divídese en 100 **qindarkë** (singular *qindarka*). O código ISO 4217 para esta unidade monetaria é *ALL* e a súa abreviatura *L*.

## Nome 
O nome da moeda deriva da abreviación popular en albanés de Alexandre o Grande (*Leka i Madh*). O lek foi introducido durante o reinado de Ahmet Zogu e é emitido polo Banco de Albania (*Banka e Shqipërisë*). O nome *qindarka* provén do albanés *qind*, que significa cen. *Qindarka* ten, por tanto, o mesmo significado que céntimo.

## Historia 
Até 1912, Albania usou a lira turca, xa que formaba parte do Imperio Otomán. Trala independencia, non se introduciu unha nova moeda até 1926, debido a un período de caos político. Durante este período, circularon varias moedas estranxeiras, en particular as da Unión Monetaria Latina. Tamén foi emitido algo de papel moeda durante este lapso, para Berat, Gjirokastër, Korçë, Shkodër e Vlorë. As denominacións utilizadas foron o *para* e o *grosh* (divisións da lira turca), liras italianas, *franga argjent* ("francos de prata"), francos, *qint*, *qindtar*, *skender*...

### Primeiro lek 
O lek foi introducido en 1926. Ao principio houbo catro denominacións en circulación. O lek valía 100 *qindar leku* mentres que o *frang ar* (tamén *frank ar*) valía 100 *kindar ar* ou 5 lekë. O lek era equivalente á lira italiana.

### Segundo lek 
Como consecuencia da revalidación do rublo soviético en 1961, o lek foi tamén revalidado en 1965, á taxa de 10 vellos lekë = 1 novo lek, para restablecer a taxa de cambio de 12,5 lekë = 1 rublo. Este lek continuou en circulación até os nosos días, aínda que sufriu unha considerable inflación trala fin do réxime comunista.

### Lek valutë 
En 1992 foi introducido un novo lek, denominado *lek valutë*, equivalente a 50 lekë. Foron emitidas dúas denominacións de billetes, 10 e 50 lekë valutë (o billete de 1 lek valutë foi impreso pero non emitido). Con todo, o lek valutë non substituíu o lek e non se fixeron máis emisións nesa moeda.

Durante a ocupación italiana de Albania en 1938, o lek reduciu o seu valor a 0,8 liras italianas. As moedas emitidas levaban denominacións soamente en lek durante a ocupación. Tras a segunda guerra mundial, só foron emitidos o lek e o qindarka (equivalente ao *qindar leku*). Entre 1946 e 1948, o lek foi fixado a taxa 1:1 co dinar iugoslavo. A continuación, fixouse a 12,5 lekë = 1 rublo soviético.

br>

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Banco de Albania
* Moedas e billetes de Albania
* Billetes de Albania
Organización para a Cooperación Islámica

A **Organización para a Cooperación Islámica** (**OCI**, en árabe:منظمة التعاون الإسلامي‎, en francés: *Organisation de la coopération islamique*, até 2011 coñecida como **Organización da Conferencia Islámica** (en árabe:منظمة المؤتمر الإسلامي,  en francés: *Organisation de la Conférence Islamique*), é un organismo internacional que agrupa aos estados de confesión musulmá, que foi creado en 1969 durante a Conferencia de Rabat e formalizada dous anos despois. A súa sede está en Jeddah (Arabia Saudita). Conta con cincuenta e sete membros, incluíndo á representación da Autoridade Nacional Palestina.

As súas accións circunscríbense á actividade colaborativa entre os seus membros, sobre todo na loita contra o imperialismo, o neocolonialismo e a emancipación de Palestina. Historicamente celebráronse diversos congresos que contribuíron co seu desenvolvemento: Lahore (1974), A Meca (1981), Casablanca (1984), Kuwait (1987), Dakar (1991). A súa repercusión é menor que a da Liga Árabe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Organization of the Islamic Conference  
* Islamic Conference, documentos e información
Lingua arromanesa

O **arromanés**, tamén coñecido como **macedorromanés**

Comparte semellanzas co romanés, mais a diferenza deste que tivo influencias das linguas eslavas, o arromanés tivo influencia do grego. Algúns filólogos non o consideran un idioma separado, senón só un dialecto arcaico do romanés. Unha das súas características fonéticas peculiares é a perda do *f-* inicial latino (do mesmo xeito que en castelán): *ferrum → her* ("ferro"), aínda que este mesmo trazo compárteo tamén co meglenorromanés.

Este idioma é falado en comunidades espalladas entre os seguintes estados: Estados Unidos, Francia, Australia, Alemaña, Grecia, Bulgaria, Romanía, Macedonia do Norte, Albania e Serbia; tal dispersión explícase porque durante séculos a maior parte dos *arromaneses* (chamados outrora polos eslavos "kutzovalacos" e, dadas as semellanzas no seu modo de vida cos rom ou xitanos, "tsintaros") viuse forzada a un modo de vida transhumante en carromatos, seguindo circuítos dentro do sur da Península dos Balcáns.

## Exemplo da lingua 
:*Tatã a nostru*
:*cai eshci pi tser,*
:*s-ayisascã numa a Ta,*
:*s-yinã Amirãrilja a Ta,*
:*s-facã vreare-a Ta,*
:*cum pi tserlu,*
:*ashi sh-pisti loc.*
:*Pãne-a nostrã atsea di cathi dzuã dã-nã-u sh-azã*
:*shi ljartã-nã amãrtiile-a noastre*
:*ashi cum lji-ljirtãm sh-a amãrtoshlor a noshci.*
:*Shi nu nã-du la pirazmo,*
:*ala aveaglji-nã di atsel arãulu.*
:*Cã a Ta easte Amirãrilja shi puteare*
:*a Tatãlui shi Hiljlui shi a Ayului Spirit,*
:*torã, totãna shi tu eta-a etilor.*
:*Amen.*

(o Noso Pai - fonte)

:*Tuti iatsãli umineshtsã s-fac liberi shi egali la nãmuzea shi-ndrepturli. Eali suntu hãrziti cu fichiri shi sinidisi shi lipseashti un cu alantu sh-si poartã tu duhlu-a frãtsãljiljei.*

(Artigo 1 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en arromanés
Conservatorio de Música de Xenebra

miniatura|dereita|200px|Conservatorio de Genève.
O **Conservatorio de Música de Xenebra**, en francés **Conservatoire de musique de Genève**, é historicamente o primeiro gran conservatorio de música de Suíza.

## Historia 
Foi fundado en 1835 polo financeiro e mecenas François Bartholoni. O Conservatorio está formado por dúas escolas. A *EM* ou *école de musique* (escola de música) está destinada a non profesionais. A *HEM* ou *haute école de musique* (alta escola de música) está destinada aos estudantes de música que desexan facer a carreira.

Este Conservatorio é unha fundación de dereito privado. Está subvencionado polo Departamento da instrución pública do Cantón de Xenebra, así como polo concello da cidade de Xenebra.

## Directores do Conservatorio
***Ganeben Henri** (1925-1957). 
## Mestres famosos
***Otto Barblan**.
***José Viana da Motta**.
***Emile-Jacques Dalkroz**.
***Harry Datiner**.
***Christian Zhakote**.
***Jacques Zun**.
***Michelle Korboz**.
***Sur Kyueno**.
***Ferenc Liszt**.
***Henry Marzo**.
***Marsella Moiz**.
***Corrado Romano**.
***Jozsef Sigeti**.
***Bernhard Stavenhagen**.
***Takach, Gabor Nagy**.
***Hans Fryba**.
***Reyshel, Bernard**.
***Montilla, William**.
## Exalumnos famosos
***Michael Zharrel **.
***Emmanuel Ledyuk-bar**.
***Emil Frei **.
***Zdzislaw Jahnke**.

## Véxase tamén
### Ligazóns
* Web oficial
Catalunya Blaus Almogàvers

Os **Catalunya Blaus Almogàvers** (*Almogáveres Azuis de Cataluña* en galego) é a franquía de rugby que representa na Liga Superibérica a Cataluña e á Cataluña norte. A sede principal do equipo está sita en Sant Boi de Llobregat, xogándose os seus partidos de local no Estadi Baldiri Aleu, que é propiedade dun dos clubs inmersos no proxecto, a Santboiana.

## Historia
O equipo foi fundado en 2009, e nace aglutinando, a varios dos equipos cataláns: a UE Santboiana, que participa na División de Honra; de **Primeira División Nacional** tamén participan xogadores do R.C. Sitges, C.R. Sant Cugat, R.C. Hospitalet; así mesmo, participan xogadores da rexional catalá, dos clubs: Castelldefels R.U.C, C.E. INEF Lleida, Gòtics R.C., Reus Deportiu e R.C. Cornellà. Así mesmo, tamén se espera para próximas edicións que algún equipo francés do Top 14 ceda os seus xogadores.

A marca deportiva Canterbury of New Zealand vestirá a esta franquía, ao igual que ás outras cinco participantes.

O primeiro partido disputado por esta franquía foi o 24 de abril de 2009, nun encontro celebrado no Miniestadio de Anoeta fronte ao Basque Korsarioak, non conseguiu vencer, mais obtivo o bonus defensivo que tan necesario lle foi ao final da fase regular da liga.

## Nome e Imaxe
O nome da franquía, **Almogàvers** (*almogávares*), inspírase na historia de Cataluña e do reino de Aragón. Durante a Idade Media, o reino de Aragón baseou o seu poder militar no Mediterráneo nestas forzas de choque de infantaría. O adxectivo **Blaus** (azuis), vén dado pola cor das súas camisolas, así como moitas outras franquías de distintas competicións que empregan este formato, coma os Cardiff Blues da Magners League ou os Auckland Blues (Super 14).

O logotipo da franquía é a palabra *Almogàvers* rodeada por unhas liñas azuis con forma de balón de rugby e a bandeira catalá baixo o nome.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga Superibérica
* Almogávar

### Ligazóns externas 
* Web Oficial
Guerras carlistas

**Guerras carlistas** é unha expresión empregada para referirse ás tres guerras civís españolas do século XIX entre os carlistas (absolutistas), partidarios de Carlos María Isidro de Borbón e os seus descendentes, e liberais, partidarios do goberno de Isabel II de España e os seus descendentes, sobriña daquel.

* Primeira guerra carlista (1833-1840).
* Segunda guerra carlista (1846-1849).
* Sublevación carlista: Ortegada (1860).
* Terceira guerra carlista (1872-1876).
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Carlismo
Ieste, Nebra, Porto do Son

**Ieste** é un lugar da parroquia de Nebra no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 7 habitantes (2 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nebra 
### Parroquias de Porto do Son
Real Conservatorio da Haia

miniatura|Real Conservatorio
O **Real Conservatorio da Haia** (en holandés: "Koninklijk Conservatorium Den Haag") é un conservatorio superior de música e danza situado na localidade d'A Haia (Países Baixos) e que é unha das principais institucións musicais do país.
## O Conservatorio
O Conservatorio foi fundado por Guillerme I dos Países Baixos en 1826. Nos seus anos de existencia, o Conservatorio medrou en recoñecemento internacional.
### Cursos
O Real Conservatorio ofrece cursos de "Bachelor" (Equivalente a un título superior de música en España) e Masters nas seguintes áreas: 
* Música clásica.
* Música antiga.
* Jazz.
* Sonoloxía.
* Imaxe e Son.
* Gravación.
* Composición.
* Ballet.
* Ópera.

### Ligazóns
* Sitio oficial do Real Conservatorio da Haia
Fronte Nacional Británica

A **Fronte Nacional Británica** (***British National Front***) é un partido político do Reino Unido de orientación ultra-dereitista e racista. O partido acepta só membros de cor branca e actuou principalmente nas décadas de 1970 e 1980, sendo eventualmente considerado unha agrupación nazi-fascista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* National Front website
* London National Front website 
* BBC 1975: National Front rallies against Europe
* 1975 vídeo
Thomas Pynchon

**Thomas Ruggles Pynchon, Jr.**, nado o 8 de maio de 1937, é un novelista americano residente en Nova York e coñecido polas súas complexas e densas obras de ficción.

## Traxectoria 
Procedente de Long Island, Pynchon pasou dous anos na mariña e posteriormente graduouse na Universidade de Cornell. Despois de publicar historias curtas a finais dos anos 50 e principios dos 60, empezou a traballar nas novelas polas que é mudialmente coñecido: *V.* (1963), *The Crying of Lot 49* (1966), ''Gravity's Rainbow* (1973), *Vineland* (1990), *Mason & Dixon* (1997), *Against the Day* (2006) e *Inherent Vice'' (2009).
João Goulart

**João Belchior Marques Goulart**, nado o 1 de marzo de 1919 e finado o 6 de decembro de 1976, coñecido popularmente como **"Jango"**, foi un político brasileiro e o 24.º presidente do seu país, de 1961 a 1964. Antes diso, tamén foi o vicepresidente, de 1956 a 1961, sendo elixido con máis votos que o presidente, Juscelino Kubitschek.

## Traxectoria 
De 18 de xuño de 1953 a 23 de febreiro de 1954, foi ministro de Traballo, Industria e Comercio do segundo goberno de Getúlio Vargas (1951 - 1954), sendo obrigado a renunciar tras conceder un incremento do 100% do salario mínimo, o que causou unha forte reacción entre empresarios e prensa. Presidente nacional do PTB, converteuse no principal nome laboral do país tras o suicidio de Getúlio.

### Presidencia do Brasil 
Deveu presidente do Brasil despois da renuncia de Jânio Quadros, o 25 de agosto de 1961. Nese día, Jango estaba na China e asumiu a presidencia o presidente do Congreso brasileiro, Ranieri Mazzilli. Durante o seu goberno, o Brasil experimentou a volta do Parlamentarismo, ata un plebiscito o 1964, cando retornou o presidencialismo.

Logo da revolta dos mariñeiros e do discurso no Automóbil Club do Brasil - que representaba unha quebra da xerarquía militar -, o 31 de marzo de 1964 o xeneral Olimpio Mourão Fillo iniciou o desprazamento de tropas de Juiz de Fora (MG) en dirección ao Río de Xaneiro. Este foi o inicio da "Revolución Redentora", forma como ficou coñecido o golpe de estado que derrubou o goberno de João Goulart entre os militares.

O 1 de abril de 1964, Jango volveu a Brasilia e, de alí, para o Rio Grande do Sul. Leonel Brizola, seu cuñado e gobernador do estado, suxeriu un novo movemento de resistencia, pero Goulart non acatar para evitar "derramamento de sangue" (unha guerra civil). Jango exiliouse no Uruguai e na Arxentina, onde morreu en 1976. O día 2 de abril, o Congreso Nacional declarou a vacances de João Goulart no cargo de presidente, entregando o cargo de xefe da nación de novo ao presidente da Cámara dos Deputados Ranieri Mazzilli.

O día 10 de abril, João Goulart tivo os seus dereitos políticos cesados por 10 anos, tras a publicación da Lei Institucional Número Un (AI-1).
Antonio Sanjurjo Badía

**Antonio Sanjurjo Badía**, coñecido polo alcume herdado do pai de ***Habilidades***, nado en Sada en 1837 e finado en Vigo o 8 de xaneiro de 1922, foi un inventor galego.

[miniatura|250px|Placa feita por [Alejandro Curty Peña|Alejandro Curty en Vigo.]]
## Traxectoria 
Fillo de Antonio Sanjurjo Álvarez, propietario dun taller e unha reloxaría e membro dunha familia de once irmáns, Nos seus talleres de fundición "La Industriosa" de Vigo adaptou e equipou os dez vehículos, converténdoos nuns autobuses máis cómodos e seguros, cos que reabriu o 20 de xuño de 1906 a liña entre Santiago e A Coruña, cidades nas que instalou tamén senllos talleres de reparación, así como un restaurante a medio camiño, en Ordes. A estes autobuses a vapor sumou tamén varios con motores de combustión interna.

Casou con Concepción Otero García, filla de Ramón María Otero, dono do pazo da Mota en Riobó, e chegou a ser concelleiro de Vigo sendo alcalde Antonio López de Neira.

Aínda en vida, o 27 de febreiro de 1921, o Concello de Vigo púxolle o seu nome a unha rúa da cidade.

Os seus restos repousan no Cemiterio de Pereiró.

## Primeiro submarino galego 
[miniatura|250px|[Cemiterio de Pereiró.]]
O 12 de agosto de 1898, en Vigo, Antonio Sanjurjo probou un enxeño submarino da súa invención, ao que deu en chamar *boia submarina*, en presenza do gobernador militar. A proba foi satisfactoria, o aparello aguantou unha hora e media mergullado e despois varias inmersións de 45 minutos. A finalidade do invento era a defensa de Vigo ante un posíbel ataque da frota estadounidense daquela en guerra con España. Non obstante, ese mesmo día asinábase o tratado de paz, polo que a súa utilización non foi necesaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Dicionario biográfico de Galicia*, T. 3, p.&nbsp;229. Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.
* 

### Ligazóns externas 
* *Sanjurjo Badía, un xenio inventor*, Gciencia, 8 de abril de 2015.
* Vigopedia. Biografias. Antonio Sanjurjo Badía .
* *El Arma Submarina Española* .
This Is England

***This Is England*** é un filme inglés escrito e dirixido por Shane Meadows que se estreou no 2006. É un exemplo de cinema independente e social inglés, que mostra o movemento *skinhead* desde un punto de vista antirracista.

## Argumento 
O argumento está ambientado na Inglaterra dos anos oitenta, na época da Guerra das Malvinas, onde un rapaz de 12 anos chamado Shaun (Thomas Turgoose), perde o seu pai na guerra e múdase de cidade.

A vida a Shaun na nova cidade non lle agrada moito, xa que sempre lea cos compañeiros de clase que se mofan do seu aspecto e do seu defunto pai. Un día, Shaun coñece a unha banda de mozos *skinhead* encabezada por Woody. Os membros, ao velo tan abatido, deciden animalo e adóptano na súa banda. A partir dese momento, o cativo participa nas esmorgas dos mozos. Entón Shaun decide converterse nun *skinhead* coma eles.

Semanas despois aparece Combo, un antigo membro da banda, que logo de tres anos no cárcere se presenta con ideas nacionalistas racistas, e a partir de aí, divídense entre os membros que teñen ideais antirracistas e os que seguen as ideas de Combo. Shaun, convencido polas palabras de Combo, que se aproveita da tristeza que este sofre pola morte do seu pai nas Malvinas, decide ficar ao lado do novo líder para "loitar polo orgullo de seu pai", mais co tempo darase conta do erro cometido.

Nunha noite, Combo, despois de fumar porros que lle mercara a Milky (o único negro do grupo) canda el, Shaun e outros máis; comeza a golpealo con rabia até deixalo inconsciente, aínda que ao final lle entra o remorso e o leva ao hospital coa axuda dos outros.

Na fin da película Shaun tira a bandeira da cruz de San Xurxo ao mar.

## Personaxes 
* Thomas Turgoose como Shaun Fields
* Stephen Graham como Andrew "Combo" Gascoigne
* Jo Hartley como Cynthia Fields
* Joseph Gilgun como Woody
* Vicky McClure como Lol Jenkins
* Andrew Shim como Michael "Milky"
* Rosamund Hanson como Michelle "Smell"
* Andrew Ellis como Gadget
* Perry Benson como Meggy
* George Newton como Banjo
* Jack O'Connell como "Pukey" Nicholls
* Kieran Hardcastle como Kes
* Chanel Cresswell como Kelly Jenkins
* Danielle Watson como Trev Jenkins
* Sophie Ellerby como Pob
* Kriss Dosanjh como Mr. Sandhu
* Michael Socha como Harvey
* Frank Harper como Lenny
* Charlie Smith como Mickey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Web oficial do DVD de *This Is England* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Escudo de Montenegro

A versión actual do **escudo de armas de Montenegro** adoptouse oficialmente polo parlamento o 12 de xullo de 2004, substituíndo o escudo dos anos 1990. Como no caso dos escudos de Bulgaria, Xeorxia, Rusia e Serbia, en Montenegro recuperáronse elementos heráldicos propios da monarquía (do Reino de Montenegro) a pesar de que esta non foi restaurada.

O escudo está formado por unha aguia bicéfala de ouro, con pico e garras do mesmo metal e linguada de goles. A aguia sostén sobre o seu peito un brasón que estivo vinculado coa Casa Petrović, é un campo partido por unha faixa de ouro. Na súa partición superior que é de maior tamaño, de azur, un león pasante de ouro; a inferior, de sinople. A aguia sostén coas súas garras un cetro de ouro e un orbe de azur, co seu ecuador e semi-meridiano de ouro, rematado cunha cruz do mesmo metal. Sobre as cabezas da aguia, unha coroa real pechada, de ouro. O escudo aparece no centro da bandeira de Montenegro.

## Escudo do Principado e do Reino de Montenegro 

Ficheiro:Coat of arms of the Principality of Montenegro.svg|Escudo do Principado de Montenegro: 1852-1910
Ficheiro:Coat of arms of the Kingdom of Montenegro.svg|Escudo do Reino de Montenegro: 1910-1916

## Escudo da República Socialista de Montenegro: 1946-1992 
Nunha rocha gris que se ergue do mar aparece o mausoleo de Pedro II, rodeado coa grilanda de ouro de loureiro coa cinta do tricolor nacional. Encima atópase a estrela vermella bordeada de ouro. O mausoleo de Nejgoš no monte Lovćen, é un dos símbolos da soberanía de Montenegro. O emblema foi adoptado probablemente no mesmo tempo que a bandeira, o 31 de decembro de 1946, e suponse que foi deseñado por Đorđe Andrejević-Kun, que tamén se supón foi o deseñador de todos os emblemas iugoslavos dese tempo.

Ficheiro:Coat of arms of Montenegro (1945-1947).png|Escudo do Estado Federal de Montenegro: 1945-1947
Ficheiro:Coat of arms of Montenegro (1947-1963).jpg|Escudo da República Popular de Montenegro: 1947-1963
Ficheiro:Coat of arms of Montenegro (1963–1974).svg|Escudo da República Socialista de Montenegro: 1963-1974
Ficheiro:Coat of arms of Montenegro (1945–1994).svg|Escudo da República Socialista de Montenegro: 1974-1992

## Escudo de Montenegro: 1992-2004 
esquerda|miniatura|Escudo de Montenegro (1994)
Organización territorial de Sri Lanka

dereita|miniatura|350px|Provincias de Sri Lanka.
Todos os datos de poboación do censo máis recente de Sri Lanka son de 2001. As provincias setentrionais e orientais non estaban completamente cubertas neste censo por razóns de seguridade. Polo tanto, as estatísticas de poboación destes distritos son estimacións.

### Antigas provincias
## Ligazóns externas 
*Provincias de Sri Lanka (en inglés)
Oj, svijetla majska zoro

**Oj, svijetla majska zoro** (escrita en cirílico montenegrino: *Ој, свијетла мајска зоро*, literalmente: *Oh, brillante alba de maio*) é o himno nacional de Montenegro. Foi escrito en 1932 ou 1933 por Sekula Drljević baseándose en cancións populares de Montenegro, co título "Vječna naša Crna Goro". A canción foi publicada en 1937 en Zagreb por Savić Marković Štedimlija, no seu libro "Croacia Vermella", e de novo en 1944.

O himno ten sido criticado por manter as letras alteradas de Sekula Drljević, antigo presidente nazi *de facto* do Estado de Montenegro durante a segunda guerra mundial. Previamente, a finais do século XIX e principios do XX, Montenegro mantiña dous himnos: o oficial *Ubavoj nam Crnoj Gori* (lit. *Ao noso Montenegro bonito*) e o popular ''Onamo, 'namo* (lit. *Aló, por aló'').

## Letra 
## Ligazóns externas 
* Son do himno
* Ој јунаштва свијетла зоро
Demografía de Montenegro

Montenegro ten unha poboación de 616.258 segundo o último censo, realizado o ano 2003, correspondentes a unha densidade de poboación de 44,7 hab./km². A composición étnica do país é, do mesmo xeito que na maioría das antigas repúblicas iugoslavas, complexa e de grande importancia para o desenvolvemento do país. O grupo predominante é o dos montenegrinos, principalmente nas zonas centrais do territorio seguidos polos serbios, situados na zona setentrional do país. Con todo, é difícil determinar unha división clara entre ambas as etnias, debido a unha homologación entre elas producida durante os anos de unión entre ambas as nacións. Moitos montenegrinos e serbios poden considerarse como membros de ambos os grupos étnicos, pero doutra banda existen grupos nacionalistas que reivindicación as súas identidades propias e a diferenciación entre ambas. Algúns outros grupos como bosníacos e albaneses sitúanse na zona norte-oriental e sur-oriental, respectivamente.

O idioma oficial do país é o serbio, logo que en 1992 se deixase atrás a nomenclatura de serbocroata. Con todo, existen grupos que reivindican a lingua montenegrina como diferente do serbio. No último censo, o 63,5% da poboación afirmou ter ao serbio como lingua materna, mentres só o 22% referiuse ao montenegrino.
[miniatura|150px|Vista de [Kotor, con 9.000 habitantes]]
En canto a relixión, preto do 74% dos habitantes de Montenegro pertencen á Igrexa Ortodoxa Serbia, a pesar da creación en 1993 da Igrexa ortodoxa montenegrina, que ten escasos seguidores na actualidade. O 17,74% da poboación do país afirma pertencer ao islam, os cales corresponden principalmente a albaneses, bosníacos e ao grupo de eslavos musulmáns. En tanto, a fe católica é practicada nas zonas costeiras (como Kotor) polos grupos de etnia croata.

A principais cidades son:
*Podgorica, a capital do país, con 136.473 habitantes
*Nikšić, 58.212 habitantes.
*Pljevlja, 21.377 habitantes.
*Herceg Novi, 16.493 habitantes.
*Bijelo Polje, 15.883 habitantes.
*Cetinje, a capital real, con 15.137 habitantes.
Bandeira de Montenegro

A **bandeira de Montenegro** (en montenegrino: Застава Црне Горе, *Zastava Crne Gore*) aparece descrita no artigo 4º da lei que regula os seus símbolos e que foi aprobada polo Parlamento de Montenegro o 13 de xullo de 2004.

É unha bandeira de cor vermella cunha beira dourada na que figura, na súa parte central, o escudo de Montenegro, adoptado en 1993. A altura do escudo debe gardar unhas proporcións de 2/3 respecto á bandeira. As dimensións da bandeira son: 1:2. O escudo de armas foi o brasón do rei Nicolao I de Montenegro, mais non se recuperaron ás súas iniciais *НI* (letras cirílicas).

## Historia 
Dende o 31 de decembro de 1946, utilizouse a mesma bandeira da República Federal Socialista de Iugoslavia, da que Montenegro era parte, que consistía nun tricolor coas cores paneslavas cunha estrela vermella no centro. Esta bandeira, idéntica á de Serbia, foi substituída en 1992.

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Montenegro (people's flag until 1905 Constitution).svg|23px|Histórica do Reino de Montengro (1905-1918)
Ficheiro:Flag of the Kingdom of Montenegro.svg|23px|Histórica Bandeira Real do Reino de Montenegro (1910-1918)
Ficheiro:Flag of Montenegro (1941-1944).svg|23px|Histórica Reino de Montenegro (1941-1944)
Ficheiro:Flag of SR Montenegro.svg|23px|Histórica R. Socialista de Montenegro (1945-1992)
Ficheiro:Flag of Montenegro (1993-2004).svg|23px|Histórica Montenegro(1992-2004)

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Montenegro (vertical).svg|Vertical
Ficheiro:Standard of the President of Montenegro.svg|Pavillón presidencial
Ficheiro:Presidential Standard of Montenegro (at sea).svg|Pavillón presidencial naval
Ficheiro:Flag of the Navy of Montenegro.svg|Bandeira naval
Ficheiro:VCG-MCG zastava.png|Bandeira marítima

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*Regulación legal da bandeira
Xosé Miguel Suárez Fernández

**Xosé Miguel Suárez Fernández**, nado en Mántaras (Tapia de Casarego) en 1965, é un escritor en galego-asturiano, tradutor ao asturiano e estudoso da cultura asturiana. Tamén é coñecido polo alcume **Tapia**, que lle vén do nome do seu concello.

## Traxectoria 
Diplomado en Maxisterio, e licenciado en Historia e en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Oviedo. Ten publicados artigos sobre cuestións de etnografía, toponimia, dialectoloxía e literatura.

No ano 1989 gañou o premio ao mellor traballo de recollida oral de léxico da Academia de la Llingua Asturiana. Contribúe en numerosas revistas, como Lletres Asturianes, Erada, Lliteratura e Entrambasauguas.

Participa activamente no movemento de defensa dos dereitos lingüísticos dende a Asociación Cultural Xeira  ou a Xunta Pola Defensa de la Llingua Asturiana.

## Obra 
### Poesía 
* ''Bidureiras d'Inverno* (1990)
* *Nas arribadas* (1994)
* *Augua mansa* (2009) 

### Traducións ao galego de Asturias 
* *A bruxa* (2007) de *La Guaxa* de Miguel Solís Santos
* *Bruxas ruías, búas bruxas* (2011) de *Bruxes males, bones bruxes* de Francisco Pimiango
* *As bruxas 2. Paquín vai á escola* (2012) de *Les bruxes 2. Paquín va a escuela* de Francisco Pimiango

### Traducións ao asturiano 
* *Xuguetes pa un tiempu prohibíu* de Carlos Casares (1993)
* *Suaños elléctricos* de Moncho Caride (1993),
* *Talegu* de Xosé Ballesteros (1996),
* *Les flores radiactives* de Agustín Fernández Paz (1996) 
* *Una selmana fuera del calendariu*, de Carmen Ruiz-Tilve. (1998)

### Investigación 
* *Conceyu de Tapia: parroquia de Campos y Salave* (1994)
* *Vocabulario de Mántaras* (1996)
* *El tío Pepe* (2000; sobre as colaboracións de Alejandro Sela na prensa do Occidente)
* *El Trato* (Francisco F. Arias Campoamor) (2005)
* *¡Xa chegan Os Quirotelvos!* (2006)
* *Unde letras falan'' (2006)

## Notas
Middlesex Sevens

O **Middlesex Sevens** é unha competición de rugby seven que se disputa anualmente en Twickenham Stadium en Londres, Inglaterra. Xogouse por primeira vez en 1926, e comezou polo Dr J.A. Russell-Cargill, un escocés residente en Londres.

Esta competición de rugby é un evento de caridade, agora oficialmente chamado o Middlesex Sevens da Caridade, co beneficiario actual, a RFU Charitable Trust e o Fondo de Beneficencia de ARP.

O Middlesex Sevens viu moitos grandes xogadores no campo, incluído a Waisale Serevi, Eric Rush, Lawrence Dallaglio, Henry Paul, Robbie Paul, Clive Woodward, Will Carling, JPR Williams, Prince Alexander Obolensky, Va'aiga Tuigamala, Martin Offiah, Ben Gollings, Simon Amor, David Strettle, Josh Lewsey e Andy Ripley entre outros.

En 2005, o torneo converteuse nun concurso de doce equipos da Guinness Premiership como únicos equipos participantes.

O torneo de 2008 viu o retorno dos Ospreys, Newport Gwent Dragons e a British Army como invitados. O campión ao final do torneo foi o London Irish.

## Listaxe de Gañadores
*1926 Harlequins
*1927 Harlequins
*1928 Harlequins
*1929 Harlequins
*1930 London Welsh
*1931 London Welsh
*1932 Blackheath
*1933 Harlequins
*1934 Barbarians
*1935 Harlequins
*1936 Sale
*1937 London Scottish F.C.
*1938 Metropolitan Police
*1939 Cardiff
*1940 St Mary's Hospital
*1941 Cambridge University R.U.F.C.
*1942 St Mary's Hospital
*1943 St Mary's Hospital
*1944 St Mary's Hospital
*1945 Nottingham
*1946 St Mary's Hospital
*1947 Rosslyn Park
*1948 London Wasps
*1949 Heriot's FP
*1950 Rosslyn Park
*1951 Richmond
*1952 London Wasps
*1953 Richmond
*1954 Rosslyn Park
*1955 Richmond
*1956 London Welsh
*1957 St Luke's College
*1958 Blackheath
*1959 Loughborough Colleges
*1960 London Scottish
*1961 London Scottish
*1962 London Scottish
*1963 London Scottish
*1964 Loughborough Colleges
*1965 London Scottish
*1966 Loughborough Colleges
*1967 Harlequins
*1968 London Welsh
*1969 St Luke's College, Exeter
*1970 Loughborough Colleges
*1971 London Welsh
*1972 London Welsh
*1973 London Welsh
*1974 Richmond
*1975 Richmond
*1976 Loughborough Colleges
*1977 Richmond
*1978 Harlequins
*1979 Richmond
*1980 Richmond
*1981 Rosslyn Park
*1982 Stewart's Melville FP
*1983 Richmond
*1984 London Welsh
*1985 London Wasps
*1986 Harlequins
*1987 Harlequins
*1988 Harlequins
*1989 Harlequins
*1990 Harlequins
*1991 London Scottish
*1992 Western Samoa
*1993 London Wasps
*1994 Bath
*1995 Leicester Tigers
*1996 Wigan Warriors (RL)
*1997 Barbarians
*1998 Barbarians
*1999 Penguins
*2000 Penguins
*2001 British Army
*2002 Bradford Bulls (RL)
*2003 Northampton Saints
*2004 British Army
*2005 Gloucester
*2006 London Wasps
*2007 Newcastle Falcons
*2008 Harlequins
*2009 London Irish
*2010 ULR Samurai
*2011 Samurai International

## Ligazóns
* Middlesex Sevens
Conservatorio Real de Bruxelas

O **Conservatoire royal de Bruxelles** é un centro de ensino de música situado en Bruxelas (Bélxica). Con actividade dende o primeiro imperio (1813), recibiu este título oficial en 1832. É dende aquela época a principal e a máis importante escola de música e das artes vogais de Bélxica. Mestres como François-Joseph Fétis, primeiro director do Conservatorio, François-Auguste Gevaert ou Joseph Jongen déronlle o rango que ocupa.
Inicialmente instalado no pazo da familia Thurn und Taxis, os edificios que ocupa actualemente, son obra do arquitecto Jean-Pierre Cluysenaar e foron edificados entre 1872 e 1876.

1967 foi o ano da separación en dúas institucións lingüísticas autónomas, o « Conservatoire Royal de Bruxelles » actualmente baixo a dirección de Frédéric de Roos e o « Koninklijk Conservatorium Brussel », baixo a dirección de Peter Swinnen. As dúas institucións repártense o mantemento dos edificios e teñen unha intensa colaboración.

Con profesores de gran renome, moitos dos seus alumnos, chegados de todo o mundo, adquiriron unha gran notoriedade.

En 1877 decidiuse achegar ao Conservatorio un museo de instrumentos de música para permitir aos estudantes coñecer mellor os instrumentos. Así vai nacer o Museo de instrumentos de música de Bruxelas. 
## Personalidades 
* Charles-Auguste de Bériot
* Marcel Cabay
* Alain Crepin
* André Dumortier
* François-Joseph Fétis
* François-Auguste Gevaert
* Charles-Louis-Joseph Hanssens
* Joseph Jongen
* Sigiswald Kuijken
* Pierre Laroche
* Jacques-Nicolas Lemmens
* Lucien Petipa
* André Rieu
* Pierre François Riga
* Raymond Rouleau
* Irma Sèthe
* Henri Vieuxtemps
* José van Dam
* Henryk Wieniawski
* Eugène Ysaÿe

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site do Conservatorio Real de Bruxelas (sección francófona)
* Site do Koninklijk Conservatorium Brussel (sección neerlandófona)
* Site oficial do Musée de Instrumentos de Músic
Tierra del Pan

**Tierra del Pan** é unha comarca da provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Localización 
Situada no centro da provincia de Zamora, o seu territorio linda coas comarcas zamoranas de Benavente y Los Valles, Tierra de Campos, Alfoz de Toro, Tierra del Vino, Sayago, Tierra de Alba, Aliste e Tierra de Tábara, todas elas así dispostas:

## Características 
A comarca de Tierra del Pan conta con algo máis de 76.000 habitantes, o que supón un 38,66% do total da poboación provincial, dato que a sitúa como unha das comarcas máis poboadas da provincia de Zamora. A súa capital é a cidade de Zamora, que é o municipio con máis poboación do territorio.

Está formado por 24 concellos esparexidos por un territorio de 849,59&nbsp;km², o que escasamente supón un 8 % do territorio da provincia de Zamora.

Como consecuencia dos datos achegados de poboación e territorio, a comarca de Tierra del Pan manifesta unha densidade de 89,75 hab./km², moi superior ao 18,67 de media provincial.

## Concellos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comarcas da provincia de Zamora
* Lista de concellos de Zamora
### Ligazóns externas 
* Información e fotos da comarca Tierra del Pan
Puddle of Mudd

**Puddle of Mudd** é unha banda de *post-grunge* dos Estados Unidos de América.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
* *Stuck* - 1994 (Mudd Dog, V&R)

### Sinxelos 
* "Abrasive" (1996)
* "Control" (2001)
* *Blurry* (2001)
* *Drift & Die* (2002)
* *She Hates Me* (2002)
* *Away From Me* (2003)
* *Nothing Left to Lose* (2004)
* *Famous* (2007)
* *Psycho* (2007)
* ''We Don't Have to Look Back Now* (2008)
* *Livin' on Borrowed Time* (2008)
* *Spaceship'' (2009)

### Ligazóns externas 
* Puddle of Mudd no MySpace.com
Croydon

[miniatura|343x343px|Torre do reloxo de Croydon, de estilo [Época vitoriana|vitoriano.]]
**Croydon** (en inglés, *London Borough of Croydon*) é un *borough* ou distrito do Gran Londres situado ao oeste de Bromley, ao sur de Lambeth e Southwark e ao norte de Surrey.

Ten unha área de 86'52&nbsp;km² e unha poboación estimada no 2013 de 372 759 habitantes.

## Barrios 
O distrito de Croydon está composto polos seguintes barrios.
* Addington
* Addiscombe
* Ashburton
* Broad Green
* Coombe
* Coulsdon
* Croydon
* Crystal Palace
* Forestdale
* Hamsey Green
* Kenley
* New Addington
* Monks Orchard
* Norbury
* Purley
* Sanderstead
* Selhurst
* Selsdon
* Shirley
* South Croydon
* South Norwood
* Thornton Heath
* Upper Norwood
* Waddon
* West Croydon
* Woodside

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Croydon Distrito (en inglés)
Sucellos

[miniatura|Altar de Sarrebourg, preto de [Metz, da época galorromana con Sucellos e Nantosuelta xuntos]]
**Sucellos** foi o deus galo da agricultura e dos bosques, equivalente do deus druída Dagda da mitoloxía irlandesa. Nas rexións da Galia máis romanizadas, como a Narbonense, o seu culto asimilouse ao do deus romano Silvano.

## Iconografía 
miniatura|200px|Sucellos representado nunha estatuíña de bronce do século III ou II a.C.
Sucellos aparece representado en baixorrelevos, estatuíñas de bronce e cerámica, o seu aspecto é o dun home barbán de mediana idade vestido como un galo (túnica, bracca, botas) cunha man terma dunha maza e na outra leva unha cunca. Ás veces aparece á beira de Nantosuelta, a deusa gala da fertilidade. Tamén se conservan algunhas inscricións dedicadas a *DEO SVCELLO* 
miniatura|200px|Medallón do século III d.C. representando a Sucellos

## Mitoloxía 
Descoñécese con absoluta certeza con que se asociaba a Sucellos, non hai ningún escrito contemporáneo onde se describa. Consérvase unha inscrición en Maguncia onde aparece como equivalente ao Xúpiter romano. Baseándose nunha cita de César, onde comenta que os galos daban culto a Dispater e crían que eran os seus descentes, Salomon Reinach asociouno con Dispater, postura que comparte Duval.

## Notas
Lingua montenegrina

O **montenegrino** (*Црногорски језик/Crnogorski jezik*) é unha lingua eslava meridional falada polo pobo montenegrino e pola diáspora. Está baseada no dialecto Shtokavian e é a lingua oficial do país.

Dende o ano 2004 a comunidade académica e literaria montenegrina estivo a propor a idea de instituír a idea da lingua montenegrina á opinión pública, un movemento que ten a súa orixe en 2003 trala caída do comunismo. Despois da independencia de Montenegro a lingua pasou a ser a oficial do país coa Constitución do 22 de outubro de 2007 e foi estandarizada o 10 de xullo de 2009. Ethnologue identifica a lingua como un nome alternativo do serbio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua serbocroata
* Lingua croata
* Montenegro

### Ligazóns externas 
* Que lingua falan os montengrinos? 
* A lingua en Montenegro 
* A lingua montenegrina
George Baxter

miniatura|dereita|Unha das impresións de Baxter, o Crystal Palace de Nova York
**George Baxter**, nado en 1804 e finado en 1867, foi un artista inglés e editor radicado en Londres. Atribúesella comercialización da impresión en cores.

## A impresión en cores
Malia que a impresión en cores fora xa desenvolvida na China séculos atrás, non foi atén entón comercialmente viábel. Con todo, nos primeiros anos do século XIX o proceso de impresión de cor fora revivido por George Savage, un tipo de Yorkshire residente en Londres, e foi en base aos métodos de Savage como Baxter desenvolveu ose de seu. En 1828, Baxter empezou as experimentacións con impresión de cor servíndose de moldes de madeira, e os primeiros froitos comerciais datan de 1834, con dúas pequenas viñetas.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Lycett, Phyllis. Abraham le Blond, Colour Printer. Lycett Antiques. 1994. ISBN 0-9525000-1-9
Filip Vujanović

**Filip Vujanović** (en montenegrino: *Филип Вујановић*), nado o 1 de setembro de 1954 en Belgrado, é o presidente de Montenegro dende 2003. Con anterioridade fora Ministro de Xustiza (marzo de 1993 - maio de 1995), Ministro de Interior (maio de 1995 - febreiro de 1998) e Primeiro Ministro (5 de febreiro de 1998 - 5 de novembro de 2002).

Coa independencia do país en xuño de 2006, converteuse no primeiro presidente de Montenegro como estado independente e separado de Serbia. Vujanović licenciouse na Facultade de Dereito de Belgrado. Está casado, ten dúas fillas e un fillo e é membro do Partido dos Socialistas Democráticos de Montenegro.
Presidente de Montenegro

dereita|150px
O **Presidente de Montenegro** é o xefe de estado da República de Montenegro. O seu cargo está definido de acordo aos artigos 86 ao 90 da Constitución de Montenegro. Na actualidade este cargo é exercido por Jakov Milatović.

## Lista de Presidentes 
En negra, persoas que exerceron efectivamente o cargo. En cursiva, persoas que exerceron o cargo de forma temporal ou subrrogante.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Montenegro

### Ligazóns externas 
* Presidencia de Montenegro
Milo Đukanović

**Milo Đukanović** (en montenegrino, Мило Ђукановић; Nikšić, ex-Iugoslavia, 15 de febreiro de 1962) é un político montenegrino, actual Presidente de Montenegro.

Antes foi Primeiro Ministro dese país varias veces desde 1991 ata 1998 e de novo desde 2003 ata 2006 e finalmente entre 2008 ata 21 de decembro de 2010. 
## Traxectoria
Membro do Partido dos Socialistas Democráticos de Montenegro, Đukanović foi Primeiro Ministro de Montenegro entre o 15 de febreiro de 1991 e o 5 de febreiro de 1997, cando asumiu como Presidente de Montenegro. O 26 de novembro de 2002 volveu asumir como Primeiro Ministro, sendo un dos principais impulsores do referendo que decidiu a separación do seu país da federación que mantiña con Serbia, realizado en 2006.

Tras a independencia do seu país, Đukanović autoproclamouse ministro de Defensa, o que provocou as críticas de diversas organizacións que consideraron a medida como anticonstitucional. Ademais, foi acusado de contrabando de tabaco cara a Italia. Finalmente, renunciou ao seu cargo e propuxo a Željko Šturanović como o seu sucesor, o que asumiu o 10 de novembro de 2006. Tras actuar brevemente como Ministro de Defensa de forma temporal, volveu asumir como Primeiro Ministro o 29 de febreiro de 2008.

Nas eleccións presidenciais de 2018 foi o cabeza de lista do seu partido obtendo o 53,9% dos votos en primeira rolda e converteuse no novo Presidente de Montenegro.
Ninón Sevilla

**Emilia Pérez Castellanos**, coñecida artisticamente como **Ninón Sevilla**, nada o 10 de novembro de 1921 na Habana e finada o 1 de xaneiro de 2015 na Cidade de México, foi unha actriz cubana, unha das máximas expoñentes do chamado "*Cinema de Rumberas*" nas décadas de 1940 e 1950. Trátase dunha das estrelas cubanas máis internacionais xunto coa tamén bailarina e cantante Rosita Fornés. Conxuntamente con Pérez Prado, puxo de moda o mambo en México, onde ambos os dous foron facer carreira.

## Filmografía parcial 
* *Pecadora* (1947)
* *Señora Tentación* (1948)
* *Perdida* (1950)
* *Aventurera* (1950)
* *Víctimas del Pecado* (1951)
* *Sensualidad* (1951)
* *Mulata* (1954)
* *Yambao* (1957)
* *Mujeres de Fuego* (1959)

### Telenovelas 
* *Rosa Salvaje* (1987)
* *Cuando llega el amor* (1990)
* *Las secretas intenciones* (1993)
* *María la del barrio* (1995)
* *La Usurpadora* (1998)
* *Rosalinda* (1999)
* *Tres mujeres* (1999)
* *Central de abasto* (2008)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Muñoz Castillo., Fernando (1993). Las Reinas del Trópico: María Antonieta Pons, Meche Barba, Ninón Sevilla, Amalia Aguilar & Rosa Carmina. Grupo Azabache. ISBN 968-5077-11-8.
* Agrasánchez Jr., Rogelio (2001). Bellezas del cine mexicano/Beauties of Mexican Cinema. Archivo Fílmico Agrasánchez. ISBN 968-5077-11-8.

### Ligazóns externas 
* Ninón Sevilla, canda a orquestra de Pérez Prado, interpreta o tema *La Cocaleca*
* Ninón Sevilla en cinemexicano .
* Biografía de Ninón Sevilla  en esmas.com .
Illas Chesterfield

As **Illas Chesterfield** son unhas illas de Nova Caledonia situadas no Mar de Coral a uns 550 quilómetros ao noroeste de Grande Terre. As illas Chesterfield componse de varias illas e afloramentos de coral.

As Illas Chesterfield forman unha estrutura de 120 quilómetros de longo e 70&nbsp;km de ancho.

Os arrecifes de Bellona a 60 quilómetros ao sueste son unha formación separada, pero xeralmente inclúense nas Illas Chesterfield.
Illa Thurston

A **illa Thurston** está cuberta polo xeo, de 215 quilómetros de longo por 90 quilómetros de ancho e 15.700&nbsp;km² de área, estando ao NO da Terra de Ellsworth, na Antártida.

## Características
É a terceira illa máis grande da Antártida, logo da Illa Alexandre I e a illa Berkner. A illa está separada do continente polo estreito de Peacock, que está ocupado pola parte occidental da barreira de xeo Abbot.

A illa foi descuberta do aire polo Contraalmirante Richard Evelyn Byrd o 27 de febreiro de 1940, quen a chamou en honra a W. Harri Thurston, fabricante téxtil de Nova York, deseñador dos protectores do vento chamados **pano Byrd** e patrocinador de expedicións Antárticas.

Ao principio foi cartografiada como un península, o trazo non foi recoñecido como unha illa ata 1960.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Información sobre a illa
Illa dos Piñeiros

A **Illa dos Piñeiros** (en francés: Ile des Pins), en kanaka:*Kunyié*) é unha illa situada no océano Pacífico, no arquipélago de Nova Caledonia, un territorio de ultramar de Francia. A Illa dos Piñeiros a miúdo é alcumada ''l'île a plus proche du paradis*( "A illa máis próxima ao paraíso") e é famosa para o snorkeling e o mergullo en e ao redor da lagoa de cores. Moitas especies de peixes tropicais e corais poden verse na auga transparente.

A illa ten  unhas medidas de 15&nbsp;km por 13&nbsp;km . Atópase ao sueste de Grande Terre, a illa principal de Nova Caledonia e está a uns 100 quilómetros ao sueste da capital Numea. Hai un aeroporto (código ILP) con 1.097 metros de pista. A **Illa dos Piñeiros** está rodeada pola Barreira de Coral de Nova Caledonia.

Os habitantes da illa son principalmente nativos kanaka melanesios e a poboación é aproximadamente de 2.000 habitantes (ano 2006).

A illa é rica en vida animal, e é o fogar de moitas criaturas únicas como o Gecko Crested ciliatus Rhacodactylus e o Rhacodactylus leachianus que é o lagarto máis grande do mundo .

O **pic Nga** é o punto máis alto da illa, co 262 metros de altura.

## Historia 
A illa foi descuberta polo Capitán James Cook en 1774, na súa segunda viaxe a Nova Zelandia. O Capitán Cook deu nome á illa logo de ver os piñeiros nativos (*Araucaria columnaris''). Dise que en realidade nunca desembarcou na illa, pero ao ver os signos de vida (fume) supuxo que estaba habitada. Na década de 1840 chegaron tanto misioneiros protestantes e católicos, xunto cos comerciantes que buscaban madeira de sándalo.

Francia tomou posesión da illa en 1853, momento no que os nativos Kunies optaron pola relixión católica. En 1872 a illa converteuse nunha colonia penal francés, o fogar de preto de 3.000 deportados políticos da Comuna de París.

## Galería

Ficheiro:Nouméa Ile des Pins Saint Joseph.JPG|A baía de Saint Joseph
Ficheiro:Nouméa Ile des Pins Upi.JPG|A baía d'Upi
Ficheiro:Pirogue_Nouvelle_Calédonie.JPG|Piragua tradicional
Ficheiro:Sunset on Pines Island 1.jpg|Posta de sol na baía

## Véxase tamén
Xunta Pola Defensa de la Llingua Asturiana

miniatura|250px|"La Pita", mascota da organización, nunha protesta.
A **Xunta Pola Defensa de la Llingua Asturiana** é unha organización asturiana que procura a oficialidade do asturiano e promove o seu uso e ensinanza.

Esta asociación creouse en 1984 e dende aquela vén realizando periodicamente diversas actividades para implicar á sociedade asturiana na defensa do idioma, como son as convocatorias de manifestacións, a publicación de discos ou libretos en asturiano ou diversas campañas como a da Pita, unha persoa disfrazada de galiña que acode aos actos públicos. Todos os anos celebra o *conciertu pola oficialidá* (concerto pola oficialidade).

Ten unha sección xuvenil denominada *Xunta Moza*.

A Xunta é a promotora do Conceyu Abiertu pola Oficialidá (CAO), unha plataforma creada en vistas á reforma do Estatuto de Autonomía de Asturias e que agrupa a un gran número de asociacións asturianas na defensa da oficialidade da lingua.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Premio Turing

O **Premio Turing** é concedido anualmente pola Asociación para a Maquinaria de Computación (en inglés *Association for Computing Machinery*, ou ACM) a unha persoa pola súa contribución á computación.

A denominación do premio responde a Alan Mathison Turing, un matemático británico considerado un dos pais da ciencia da computación moderna. O premio é recoñecido como o "Premio Nobel da informática". Está patrocinado pola Intel Corporation e acompañado actualmente por un premio monetario de 250.000 dólares.

## Nacionalidades 
A maior parte dos laureados son estadounidenses. De 1966 a 2018:

## Laureados 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial