Cristina Pato

**Cristina Pato Lorenzo**, nada en Ourense o 17 de agosto de 1980, é unha recoñecida gaiteira, compositora e pianista galega.

## Traxectoria 
Nada en Ourense, o seu pai é de Armariz (Nogueira de Ramuín). Formouse musicalmente no Conservatorio de Ourense. Cristina Pato foi a primeira muller galega en gravar un disco en solitario como gaiteira en España, ao rexistrar o seu primeiro álbum, *Tolemia*, en 1999. Tras este fito, Cristina participa nun Final do Milenio especial que se emite por varias televisións do mundo (TVE, BBC, CNN, entre outras) e participa en xiras con The Chieftains e Cherish The Ladies.

No 2001 lanzou o seu segundo disco, titulado *Xilento* (palabra procedente do barallete dos afiadores de Ourense), nome que significa *famento e ambicioso*. Neste disco aparecen novas versións de cancións: "Os teus ollos", coa colaboración de José Peixoto (do grupo portugués Madredeus), e "Eno sagrado en Vigo" (cantiga medieval de Martín Codax).

No ano 2004 mudouse a Nova York, onde está establecida, para facer estudos de posgrao en música e piano na Universidade Rutgers de Nova Jersey, grazas a unha bolsa da Fundación Barrié de la Maza, e pola que se acabou doutorando en 2008. En 2005 coñeceu a Osvaldo Golijov, por quen chegou a participar en gravacións con Yo Yo Ma e co seu conxunto, o Silk Road Ensemble, ao que se incorporou, e co que conseguiu un Grammy.

Ten colaborado con artistas como The Chieftains, a Chicago Symphony Orchestra, Hevia, Yo-Yo Ma, o Silk Road Ensemble, Osvaldo Golijov ou a Orquestra Sinfónica de Tenerife en máis de vinte gravacións como artista convidada. Entre elas, participou na estrea absoluta de *Rose of the Winds*, obra sinfónica de Osvaldo Golijov, coa Chicago Symphony Orchestra e o Silk Road Ensemble, en 2007. Con Yo-Yo Ma colaborou no álbum *Songs of Joy and Peace* (2008) e en programas de televisión como *Colbert Report* (Comedy Central) ou *The Early Show* (CBS). Como membro do Silk Road Ensemble de Yo-Yo Ma tocou no Carnegie Hall, no Harman Center, na ONU e no Lincoln Center. No ano 2012 recibiu o Premio Galega do Ano, estes premios foron creados polo xornal El Correo Gallego. En 2011 abriu o Summer Stage Festival de Central Park nun concerto con Yo Yo Ma e Bobby McFerrin.

Deu centos de concertos en España, India, Portugal, Reino Unido (Celtic Connections, Glasgow), Francia, Italia (Etnofestival, San Marino), Alemaña (Ibero-Amerikanisches Institut de Berlín), México (Palacio de Bellas Artes) ou os Estados Unidos.

En 2019 foille asignada a Cátedra Juan Carlos I de Cultura e Civilización Española na New York University.

Colabora cunha columna semanal en *La Voz de Galicia*, titulada *A Arte da Inquedanza*.

## Discografía 
### Álbums en solitario 
**Xilento* (2001)
**Tolemia* (1999)
**The Galician Connection* (2010)
**Migrations* (2013)
**Rústica* (2015)
**Latina* (2015)

### Dúos 
* 2009: *Soas*, con Rosa Cedrón
* 2006: *From Russia to Brazil*, con Patrice Jegou

### Colaboracións 
## Obra literaria 
* *No día do seu enterro. Novela en forma de sonata* (2022). Vigo: Galaxia. 140 páxs. ISBN 978-84-9151-832-7. A raíz da inesperada morte do seu pai, as irmás Raposo comezan unha viaxe vital que as leva a descubrir as múltiples realidades da cidade de Ourense en que se movía o seu pai.
* *Fóra de foco* (2025). Vigo: Galaxia. 168 páxs. ISBN 978-84-1176-464-3. A medio camiño entre o West Village de Nova York, Galicia e Madrid, *Fóra de foco* é unha obra intimista, chea de reflexións sobre a vida moderna e a relación entre a vida persoal e a profesional...

### Libros colectivos 
* *O libro do fútbol* (2023). Vigo: Galaxia.

## Vida persoal 
Vive no West Village de Nova York. O seu home é o tamén músico ourensán Juan Padrón.

## Recoñecementos 
*Premio Trasalba en 2013.
* No ano 2017, recibiu a Medalla Castelao.
*2020: Premio Afundación de Xornalismo Fernández del Riego, polo artigo «Realidades paralelas» publicado o 3 de maio de 2019 en La Voz de Galicia.
*2025: Premio Clara Campoamor do Concello de Ourense por ser muller comprometida e referente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Cristina Pato
*"Revealing the Soul in Soldierly Bagpipes", artigo de James R. Oestreich en *The New York Times*, 16 de setembro de 2006 .
*"The many shades of Mason Gross musician Cristina Pato", artigo de Lara de Meo en Rutgers' *Focus*, 7 de marzo de 2007 .
*"Latin Sounds of Many Parts, Even Bagpipes", artigo de Allan Kozinn en *The New York Times*, 21 de agosto de 2007 .
*"A “insólita” gaita de Cristina Pato conquista Nova York", artigo en *Galicia-Hoxe*, 23 de agosto de 2007.
*"La nueva Cristina", artigo de Cristina Huete en *El País*, 31 de agosto de 2009 .