open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andrea Echeverri

**Mónica Andrea Echeverri Arias**, nada en Bogotá o 13 de setembro de 1965, máis coñecida como **Andrea Echeverri**, é unha cantante de rock e ceramista colombiana. Foi gañadora de premios Grammy, MTV, Lo Nuestro, entre outros. Foi postulada ao Latin Grammy en varias ocasións, xa sexa con Aterciopelados ou polos seus traballos como solista; a máis recente en 2013 na categoría "Best Singer-Songwriter Album" co seu disco *Ruiseñora.* É vocalista líder e guitarrista segunda do grupo colombiano Aterciopelados xunto con Héctor Buitrago, aínda que desenvolveu en paralelo a súa carreira musical como solista, sendo recoñecida pola súa habilidade en composición e interpretación de diversos instrumentos como a gaita, percusión, entre outros. É gañadora dun Premio MTV como solista e de dous Grammy coa banda, entre moitos outros recoñecementos.

## Discografía en solitario 
* *Andrea Echeverri* (2005)
* *Dos* (2010)
* *Ruiseñora* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Almudena Otero

**Almudena Otero Villena**, nada en Ceuta en 1974, é unha escritora en lingua galega.

## Traxectoria
Licenciouse en Xornalismo e Filoloxía Alemá e fixo estadías de investigación na Universidade de Colonia, a Universidade de Princeton e a Universidade Libre de Berlín. En 2005 doutorouse en Filoloxía Alemá pola Universidade de Santiago de Compostela coa tese *Zeitauffassung und Figurenidentität im "Daniel von dem blühenden Tal und Gauriel von Muntabel"*, dirixida por Víctor Millet e mais Matthias Mayer. Especializouse en literatura medieval, e estudou a mística de Mechthild von Magdeburg e do Mestre Eckhart.. Traballa como xornalista, tradutora e docente.

## Obra
### Ensaio 
*
*
*

### Poesía 
*

### Traducións 
* *A cousa* (con Ramón Palao), de Martin Heidegger (2013). Axóuxere.
* ''bolo'bolo*, de p.m. (2016). Axóuxere .
* *La luz que fluye de la divinidad*, de Matilde de Magdeburgo (2016). Herder.
* *Matilde de Magdeburgo. Poeta, beguina, mística*, de Hildegund Keul (2016). Herder
* *O duque Ernesto* (2020). Rinoceronte.
* *Teoloxía Política I e II. Ex captivitate salus*, de Carl Schmitt (2022). Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago.
* *Cartas desde a cadea,'' de Rosa Luxemburg (2023). Laiovento. ISBN 978-84-8487-693-9.

## Notas
Türk Telekom B.K.

O **Türk Telekom Basketbol Kulübü** é un equipo profesional de baloncesto da capital de Turquía, Ankara. O club participa actualmente na Basketbol Süper Ligi, a máxima categoría do baloncesto turco. Fundado en 1991, é unha sección do club polideportivo Türk Telekom GSK. Xoga os seus partidos como local no Ankara Arena, recinto con capacidade para 10.400 espectadores inaugurado en abri de 2010.

## Historia 
O Türk Telekom GSK club foi fundado no ano 1954, inaugurando a súa sección de baloncesto co nome de PTT en 1991. En 1996, o equipo cambiou o seu nome a Türk Telekom PTT. Posteriormente, desde 1998, o club adoptou a súa actual denominación, Türk Telekom. O seu primeiro grande éxito foi a consecución da Copa do Presidente (Supercopa) no ano 1997. Con todo, até once anos despois non velven gañar outro título, aínda que esta foi por partida dobre, xa que en 2008 conseguen gañar tanto a Supercopa como a Copa, esta última após vencer ao Oyak Renault. En setembro de 2011, o primeiro turco en xogar un partido do All Star da National Basketball Association (NBA), Mehmet Okur, fichou polo club debido ao paro da NBA de 2011. En 2016 o club viviu un dos seus peores momentos ao descender da BSL tras finalizar 15º. Despois, de dous anos na segunda categoría, en 2018 regresan á primeira división.

## Pavillóns 
Ao longo da súa historia o Türk Telekom ten utilizado os seguintes pavillóns.
* Ankara Atatürk Sport Hall (1991–2011)
* Ankara Arena (2011–presente)

## Xogadores 
### Destacados 
* Alper Yılmaz
* Barış Ermiş
* Can Akın
* Cevher Özer
* Cüneyt Erden
* Erdal Bibo
* Faruk Beşok
* Faruk Rasna
* Gökhan Üçoklar
* Hüseyin Demiral
* Kaan Memişoğlu
* Kemal Tunçeri
* Kerem Tunçeri
* Murat Evliyaoğlu
*-- Rasim Başak
* Şemsettin Baş
* Mehmet Okur
*- Eldin Omeragić
* Tunç Girgin
* Ufuk Kaçar
* Umut Görür
* Yiğit Özmen
* Alexander Koul
* Lukša Andrić
* Vladan Alanović
* Jan Jagla
* Heiko Schaffartzik
* Simas Jasaitis
* Viktor Berejnoi
* Virgil Stănescu
* Luka Bogdanović
* Miladin Mutavdžić
* Mirko Milićević
* Miroslav Radošević
* Sani Bečirović
* Aleksandar Ćapin
* Goran Jagodnik
* Marijan Kraljević
* Acie Earl
* Dee Brown
* Tony Gaffney
* Derrick Alston
* Gregory Grays
* Jamal McCullough
* Josh Shipp
* Khalid El-Amin
* K'zell Wesson
* Marcellus Anderson
* Mitch Smith
* Greg Stiemsma
* Monty Mack
* Richard Coffey
* Rickie Winslow
* Steven Rogers
* Trevor Wilson
* Kennedy Winston
* Ricky Davis
*- Erwin Dudley
*- Michael Wright

## Títulos 
### Competicións domésticas 
**Liga de Turquía**
* *Subcampións (2):* 1997, 20018
**Copa de Turquía**
* **Campións (1)**: 2008
* *Subcampións (4):* 1996, 1998, 2001, 2003
**Supercopa de Turquía**
* **Campións (2)**: 1997, 2008
* *Subcampións (1)*: 1996

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Caterine Ibargüen

**Caterine Ibargüen Mena**, nada en Apartadó o 12 de febreiro de 1984, é unha atleta colombiana de salto de lonxitude, salto de altura e triplo salto, especialidade na que ostenta unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Río de Janeiro 2016, dúas medallas de ouro en campionatos mundiais de atletismo, unha de prata nos Xogos Olímpicos de Londres 2012 e un título panamericano. Por outra banda, logrou seis *Trofeos de diamante*, tres triunfos na Copa Continental da IAAF e nos Xogos Suramericanos Ibargüen conquistou un total de cinco medallas de ouro, tres de prata, e cinco de bronce.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IAAF
ADAMTS13

**ADAMTS13** (siglas do inglés ***a** **d**isintegrin **a**nd **m**etalloproteinase with a **t**hrombo**s**pondin type 1 motif, member **13***), tamén chamada "protease que cliva o factor de von Willebrand" (VWFCP), é un encima metaloprotease que contén zinc, que cliva o factor de von Willebrand (vWf), o cal é unha proteína de gran tamaño que intervén na coagulación do sangue. ADAMST13 é segregada no sangue e degrada os grandes multímeros de vWf, facendo diminuír a súa actividade.

## Xenética 
O xene *ADAMTS13* está situado no cromosoma 9 humano (9q34).

Os niveis baixos de ADAMTS13 están tamén asociados cun incremento do risco de padecer trombose arterial, incluíndo infarto de miocardio e enfermidades cerebrovasculares.

Finalmente, desde que se probou que a ligazón entre a estenose de válvula aórtica e a anxiodisplasia se debía a unha alta tensión cortante no fluxo sanguíneo (síndrome de Heyde), aceptouse que un aumento da exposición do factor de von Willebrand a ADAMTS13 debida a varias razóns predispoñería ás hemorraxias ao causar un aumento da degradación do factor de von Willebrand. Este fenómeno caracterízase por presentarse como unha forma da enfermidade de von Willebrand, a tipo 2a.

## Notas 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* A base de datos en liña MEROPS para peptidases e os seus inhibidores: M12.241
* 
* Secreted protein database 
*
Dunston Checks In

***Dunston Check In*** é un filme estadounidense de 1996 de comedia protagonizado por Eric Lloyd, Graham Sack, Jason Alexander, Faye Dunaway, Rupert Everett, Paul Reubens, Glenn Shadix, e Sam o orangután como Dunston. Foi escrito por John Hopkins e Bruce Graham e dirixido por Ken Kwapis.

## Personaxes 
* Sam o orangután como Dunston
* Eric Lloyd como Kyle Grant
* Graham Sack como Brian Grant
* Jason Alexander como Robert Grant 
* Faye Dunaway como Elena Dubrow
* Rupert Everett como Lord Rutledge 
* Paul Reubens como Buck LaFarge 
* Glenn Shadix como Lionel Spalding 
* Nathan Davis como Victor Dubrow 
* Jennifer Bassey como Angela Dellacroce 
* Bob Bergen como efectos vocais
* Frank Welker como efectos vocais
* Nathan Kunz as Dunston

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Guacamaio de Spix

O **guacamaio de Spix** (*Cyanopsitta spixii*) é unha especie de guacamaio orixinario do Brasil. É o único membro do xénero *Cyanopsitta*, unha especie psitaciforme da familia dos papagaios (Psittacidae); crese que na súa rexión orixinaria, unha zona do estado de Baía, no Brasil, oficialmente, xa non quedan exemplares en liberdade. Foi declarada extinta en estado salvaxe en 2018.

O seu nome é unha homenaxe ó médico, explorador e zoólogo alemán Johann Baptist von Spix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*del Hoyo, et al.(eds) (1997) *Handbook of the Birds of the World, vol.4*, Family Psittacidae (Parrots), N.J. Collar, pp-280-479, Lynx Edicions, Barcelona, Spain 
*Donald, Pain, Marsden & Collar (2010) ''Facing Extinction: the World's Rarest Birds and the Race to Save Them* T. & A. D. Poyser 
* Sick, Helmut (1993). *Birds in Brazil: A Natural History*. Princeton University Press. .
* Silva, Tony (1993). *A Monograph of Macaws and Conures''. .
Gótico de Crimea

O **gótico de Crimea** foi un dialecto da lingua gótica falada polos godos crimeos nalgúns lugares illados da península de Crimea (territorio hoxe en día disputado entre Rusia e Ucraína) ata finais do século XVIII.

## Testemuñas 
Todo o coñecemento desta lingua baséase nunha carta do século XVI do embaixador flamengo Ogier Ghiselin de Busbecq, quen enumera nunha lista unhas oitenta palabras e unha breve descrición da súa gramática. Gran parte do vocabulario citado por Busbecq é inconfundiblemente xermánico e foi recoñecido por el como tal.

Busbecq tamén menciona un artigo definido, que rexistra como *tho* ou *the*. Esta variación pode indicar unha distinción de xénero ou unha alomorfia, a última das cales sería algo semellante ao inglés "*the*", pronunciada /ðə/ ou /ðiː/.

## Extinción 
Os últimos falantes do gótico de Crimea pertencen a finais do século XVIII. En 1780, Stanisław Siestrzeńcewicz-Bohusz, un arcebispo de Mahilioŭ, visitou a costa sur de Crimea e Sebastopol. Segundo o seu relato, coñeceu a algúns tártaros que falaban unha lingua semellante ao baixo alemán; isto era probablemente unha forma do gótico de Crimea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua gótica
Edificio Xoana Capdevielle

O **Edificio Xoana Capdevielle** é un edificio da Universidade da Coruña, situado no Campus de Elviña, ao lado da glorieta de acceso, e destinado a biblioteca.

## Historia 
O edificio foi deseñado polos arquitectos José Ramón Garitonaindía de Vera e José Manuel Bermúdez Graiño. As obras comezaron no mes de decembro de 2002, e remataron no ano 2008. que era a muller de Francisco Pérez Carballo, o último gobernador civil da provincia da Coruña da Segunda República que morreu asasinada polos sublevados poucos días despois que o seu marido. A súa figura resaltouse no acto de inauguración do novo edificio, ao que acudiu a conselleira de Educación, Laura Elena Sánchez Piñón; o reitor da Universidade coruñesa, José María Barja; Felipa Jove, presidenta do Consello Social da Universidade, e familiares de Capdevielle, como un sobriño neto. «Dámoslle o nome de Juana Capdevielle a este edificio, cun deliberado simbolismo, para rehabilitar a memoria dunha muller moi nova, pertencente ao corpo facultativo de arquiveiros e bibliotecarios, que morreu asesinada por defender a lexitimidade democrática en 1936», en palabras do reitor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Juana Capdevielle

### Ligazóns externas 
* UDC: EDIFICIO XOANA CAPDEVILLE , na páxina Web do Concello da Coruña.
Kiril Kurtev

**Kiril Kurtev** (en ), nado o 18 de xuño de 1891 en Dripchevo (Rumelia oriental, hoxe Bulgaria) e finado o 9 de marzo de 1971 en Kuklen (provincia de Plovdiv, R.P. de Bulgaria) foi un eclesiástico greco-católico búlgaro.

## Traxectoria 
Kiril Kurtev naceu nunha familia ortodoxa na vila de Dripchevo, entón parte de Rumelia oriental, baixo soberanía otomá. En 1901 comezou os seus estudos no mosteiro de Mustrakli, e posteriormente continuounos no colexio dos pais asuncionistas de İpsala até 1908. Posteriormente estudou no seminario de San León en Constantinopla, e o 8 de setembro de 1913 foi ordenado diácono polo arcebispo Mihail Mirov. O 1 de xuño de 1914 foi ordenado sacerdote polo bispo Mihail Petkov. Na primavera de 1924 foi nomeado axudante do administrador dos greco-católicos en Bulgaria, Yosafat Kozarov, e o 25 de xullo de 1926 foi nomeado polo papa Pío XII exarca apostólico de Sofía. Recibiu a consagración episcopal de mans do bispo de Sidón Azanasius Khuriati na basílica de San Clemente de Roma o 5 de decembro do mesmo ano. O 30 de maio de 1941 renunciou ao cargo, e foi sucedido por Ivan Garufalov, mais a morte deste en 1951 obrigoulle a retomar a súa tarefa: nese momento, ao ser o único bispo católico na República Popular de Bulgaria, polo que tamén tivo que atender aos católicos latinos das dioceses de Nikopol e Sofía e Podliv. En 1960 participou no Concilio Vaticano Segundo. Sufriu un infarto celebrando a liturxia en Kuklen o 7 de marzo de 1971, e finou dous días despois.
## Notas
Cefalexina

A **cefalexina** é un antibiótico beta-lactámico, pertencente á primeira xeración de cefalosporinas. É activo fronte a bacterias grampositivas, coma Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae e algunhas especies de Streptococcus. Non ten actividade fronte a Enterococcus. Presenta unha leve actividade fronte a Enterobacteriáceas.

## Dosificación 
A dose habitual é de 500 ou 1.000 miligramos cada 6 ou 8 horas. A dose debe reducirse en poboación pediátrica e en insuficiencia renal (filtrado glomerular menor de 50). Sitúase na categoría B da FDA durante o embarazo.

## Notas
Yosafat Kozarov

**Yosafat Kozarov** (en ), nado en 1852 en Plovdiv (Eyalet de Edirne, Imperio Otomán, hoxe Bulgaria) e finado o 3 de novembro de 1925 en Sofía (Reino de Bulgaria) foi un eclesiástico greco-católico búlgaro.

## Traxectoria 
Yosafat Kozarov naceu nunha familia de católicos de rito latino en Plovdiv, entón parte do eyalet de Edirne, baixo soberanía otomá en 1852. Comezou os seus estudos cos capuchinos en Plovdiv, e posteriormente ingresou no seminario de rito oriental dos asuncionistas, na cidade de Edirne. Logo de graduarse no seminario, fixo o seu novizado en París e en Osma, e posteriormente volveu a Edirne, onde foi ordenado sacerdote da Igrexa greco-católica. Comezou o seu ministerio en Edirne e Constantinopla, e posteriormente ensinou en varias escolas de Bulgaria, especialmente en Yambol. Por motivos familiares, e co permiso da Santa Sé, en 1900 deixou a vida monástica e pasou ao clero secular. En 1907 pasou a ser párroco en Pravdino.

Retirouse en 1919, mais á morte de Ivan Pishtiycki foi nomeado confesor na catedral de San Luís de Plovdiv. Logo da morte do arquimandrita Hristofor Kondov, o 11 de abril de 1924, foi nomeado pro-administrador dos greco-católicos búlgaros da vigairía apostólica de Tracia, e párroco da catedral da Dormición da Virxe de Sofía. Finou o 3 de novembro de 1925 en Sofía.
## Notas
Clásica de San Sebastián 2018

A **38ª edición da Clásica de San Sebastián** ***(2018ko Donostia Klasikoa)*** disputouse o 4 de agosto de 2018 nun percorrido de 229&nbsp;km que discorreu por toda a provincia de Guipuzkoa, con saída e meta no centro da cidade de Donostia. Foi a vixésimo sétima proba do calendario do UCI WorldTour 2018.

O gañador foi o francés Julian Alaphilippe, que venceu no sprint a Bauke Mollema. Este dúo formado no último ascenso da xornada adiantouse en 16 segundos ao pequeno grupo encabezado polo campión francés Anthony Roux

## Equipos 
Nesta proba participaron 22 equipos ciclistas de 7 corredores (154 en total). Todos os 18 conxuntos do UCI WorldTour, invitados e con participación obrigatoria, tomaron a saída. A maiores foron convidados 4 da categoría Profesional Continental: un equipo local, dous españois e outro francés.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Donostia
* Guipúscoa

### Ligazóns externas 
* Páxina web
Cefazolina

A **cefazolina** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á primeira xeración de cefalosporinas.

É activa fronte a bacterias grampositivas, coma Staphylococcus aureus e Clostridium, agás Clostridium difficile. Posúe ademais actividade fronte a Neisseria, Escherichia coli, Klebsiella, Proteus mirabilis e algúns bacilos gramnegativos anaerobios (Fusobacterium e Bacteroides, agás Bacteroides fragilis).

## Dosificación 
A dose habitual é de 1 ou 2 gramos cada 8 horas por vía parenteral. A dose debe reducirse en poboación pediátrica e en insuficencia renal con filtrado menor de 50. Está situado na categoría B da FDA de emprego de fármacos durante o embarazo.

## Notas
Cefaclor

**Cefaclor** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas.

## Espectro de acción 
Semellante a cefazolina, pero algo máis activo fronte a Enterobacteriáceas. Posúe actividade fronte a Staphylococcus, Streptococcus beta-hemolíticos, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis. As cepas de Streptococcus pneumoniae resistentes á penicilina poden ser resistentes a cefaclor. Algunhas especies de Haemophilus influenzae poden ser resistentes.

## Dosificación 
A dose habitual de cefaclor é de 500 ou 1000 miligramos cada 6 u 8 horas. A dose debe ser axustada en nenos e en insuficencia renal grave (filtrado menor de 10). Está catalogado como categoría B da FDA durante o embarazo.

## Notas
Milán-Sanremo 2018

A **Milán-Sanremo** **2018** foi a 109ª edición desta clásica ciclista que se disputou o 17 de marzo de 2018 sobre o tradicional percorrido de saída na cidade de Milán e chegada na de Sanremo, Italia, de 294 quilómetros. Esta é a máis longa de todas as clásicas de primavera.

Este foi o primeiro monumento dos cinco da tempada e a oitava carreira do UCI WorldTour 2018.

O vencedor da carreira foi o siciliano Vincenzo Nibali que se impuxo cun espectacular ataque en solitario nas ramplas finais do derradeiro ascenso, o Poggio. O italiano lanzouse no descenso e resistiu o ritmo final do pelotón nos últimos 2&nbsp;km chairos. A diferenza foi mínima pero xusta para que poidese celebrar a vitoria. O grupo traseiro conseguiu chegar a menos dun segundo do gañador, cuxo sprint venceu o australiano-coreano Caleb Ewan (2º), por diante dos campións francés e europeo, Arnaud Démare e Alexander Kristoff, terceiro e cuarto respectivamente.

## Equipos 
Na competición participaron 18 equipos do UCI WorldTour e 7 da categoría Profesional Continental, completando un pelotón de 25 escuadras de 7 ciclistas, sumando un total de 175 corredores na liña de saída.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Milán-Sanremo
* Milán
* Sanremo

### Ligazóns externas 
* Páxina web
Exositio

Un **exositio** é un sitio de unión secundario, situado lonxe do sitio activo, que se encontra nun encima ou outra proteína.

Este sitio é similar a un sitio alostérico, pero difire en que, para que un encima estea activo, o exositio debe estar ocupado. Recentemente, os exositios convertéronse nun tema sobre o que hai un crecente interese en investigación biomédica, para utilizalos como dianas potenciais de fármacos.

Por exemplo, a trombina ten un sitio activo e dous exositios. O seu exositio 1 únese á fibrina, o que a deixa orientada cara ao centro activo. No exositio 1 pode unirse tamén o PAR, o que é importante para a agregación de plaquetas, e no exositio 2 pode unirse ao receptor GPIbα.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* An autoantibody directed against human thrombin anion-binding exosite in a patient with arterial thrombosis: effects on platelets, endothelial cells, and protein C activation
Sociedad Deportiva Ejea

A **Sociedad Deportiva Ejea** é un club de fútbol español da localidade aragonesa de Ejea de los Caballeros, na provincia de Zaragoza. Fundouse en 1927 e compite na Segunda División B de España.

## Historia 
O equipo foi fundado en 1927. Xogou en categorías rexionais ata que en 1956 ascendeu a Terceira División, chegando a ser campión en 1958 e disputando a fase de ascenso á Segunda División ante a Real Unión de Irún. Durante a década dos 70 enfrontouse no campionato ligueiro a equipos do talle de Real Valladolid, Salamanca, Osasuna, Tenerife, Getafe, Deportivo Alavés, Eibar ou  Numancia.

Ao final da tempada 2017-18 logra o ascenso a Segunda División B ante o Cádiz B, eliminando ao Rayo Vallecano B e ao Tenerife B nas dúas primeiras roldas.

## Estadio 
Desde agosto de 2010, a Sociedad Deportiva Ejea disputa os seus partidos como local no **Estadio Municipal de Ejea**, con capacidade para 2.249 espectadores sentados, dos cales 1305 áchanse baixo tribuna cuberta. O terreo ten unhas dimensións de 102 x 66 metros e é de céspede artificial.

Anteriormente xogaba os seus partidos no Estadio de Luchán, campo inaugurado o 8 de decembro de 1959 cun encontro entre a Sociedad Deportiva Ejea e o Real Zaragoza.

## Datos do club
***Tempadas en 1ª**: 0
***Tempadas en 2ª**: 0
***Tempadas en 2ªB**: 1 (Incluída a 2018/19)
***Tempadas en 3ª**: 44

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Terceira División de España (3)**: 1957-58, 2007-08 e 2011-12

### Torneos rexionais 
* **Rexional Preferente de Aragón (5)**: 1969-70, 1971-72, 1978-79, 1983-84 e 2005-06
* Subcampión da Rexional Preferente (3): 1994-95, 1999-00 e 2003-04

### Torneos amigables 
* **Copa Primavera de Aragón (1)**: 1959
* Subcampión do Campionato de Aragón de Afeccionados (1): 1957

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Campus de Serantes

O **Campus de Serantes** é un espazo da Universidade da Coruña situado no barrio de Serantes de Ferrol, no que o único centro docente desta Universidade é a Escola Universitaria Politécnica. Canda o campus de Esteiro, constiúen o chamado Campus de Ferrol da UDC.

## Historia 
A Escola Universitaria Politécnica de Ferrol xorde en 1972 para acoller os estudos de Enxeñaría Técnica Naval, estudos creados por Orde do Ministerio de Educación Nacional de decembro de 1963, e inica a súa andaina no curso académico 1972-73 no Instituto Concepción Arenal da cidade por non contar con instalacións propias. Na sécada de 1980 ten lugar a transformación da Escola de Enxeñeiros Técnicos Navais en Escola Universitaria Politécnica (EUP), coa incorporación dos estudos de Enxeñaría Técnica Industrial. A EUP creouse pola Xunta de Goberno en novembro de 1987, recibiu o informe favorábel do Consello de Universidades en abril de 1988, e a creación da EUP pola Xunta de Galicia foi publicada no DOG do 19 de agosto de 1988. No curso 1988-89 iniciáronse os estudos de 1º curso de Enxeñaría Técnica Industrial en Electricidade, especialidades de Automática e Electrónica. Posteriormente, a Xunta de Escola de xuño de 1989 solicitou a especialidade de Centrais e Redes. En xaneiro do ano 1990 a Escola foi transferida por Decreto da Xunta de Galicia á Universidade da Coruña, converténdose munha das Escolas máis antigas desta Universidade. O Goberno da Xunta aprobou a especialidade de Centrais e Redes en marzo de 1990.

### Novas titulacións 
En conformidade co disposto no apartado 2 do artigo 10 do Real Decreto 1497/1987 de 27 de novembro, a Escola comezou no ano 1996 a renovación dos Plans de Estudo para os adaptar ás novas titulacións e, así ao longo do ano 1998, fóronse publicando os acordos do Consello de Universidades homologando os Plans de Estudo conducentes ás titulacións oficiais de Enxeñeiro Técnico Industrial en Electricidade, Enxeñeiro Técnico Industrial en Electrónica, Enxeñeiro Técnico Naval en Estruturas Mariñas e Enxeñeiro Técnico Naval en Propulsión e Servizos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Campus de Serantes  Páxina web da UDC.

### Outros artigos 
* Campus de Esteiro
* Campus da Universidade da Coruña
* Universidade da Coruña
Dominio Gla

O **dominio Gla**, **dominio GLA** ou dominio **carboxilación dependente de vitamina K/gamma-carboxiglutámico** (en inglés *vitamin K-dependent carboxylation/gamma-carboxyglutamic domain*) é un dominio proteico que contén modificacións postraducionais de moitos residuos de glutamato producidos por carboxilación dependente de vitamina K que se transformarom en γ-carboxiglutamato (Gla). As proteínas con este dominio denomínanse informalmente **proteínas Gla**. Os residuos Gla son responsables da alta afinidade de unión para os ións calcio.

O dominio Gla únese a ións calcio quelándoos entre dous residuos de ácido carboxílico. Estes residuos forman parte dunha rexión que empeza no extremo N-terminal da forma madura das proteínas Gla e que acaba cun residuo aromático conservado. Isto orixina un motivo conservado Gla-x(3)-Gla-x-Cys, que se encontra no medio do dominio, e que parece ser importante para o recoñecemento do substrato pola carboxilase.

Resolveuse a estrutura tridimensional de varios dominios Gla. Os ións calcio inducen cambios conformacionais no dominio Gla e son necesarios para que o dominio Gla se pregue debidamente. Unha característica estrutural común dos dominios Gla funcionais é o agrupamento de residuos hidrófobos N-terminais nun parche hidrofóbico que media a interacción coa membrana da superficie celular.

## Subfamilias 
*Factor de coagulación, rexión Gla 

## Proteínas humanas que conteñen este dominio 
Nesta lista só se indican as funcións coñecidas principais, xa que o seu coñecemento é incompleto.
#Trombina (F2) (ou factor de coagulación II; e tamén o seu precursor a protrombina) – implicados na coagulación do sangue
#Factor VII (F7) – intervén na coagulación
#Factor IX (F9) – coagulación
#Factor X (F10) – coagulación
#Proteína C (PROC) – regula a anticoagulación, inflamación, morte celular e mantemento da permeabilidade vascular
#Proteína S (PROS1) – implicada na coagulación do sangue
#Proteína Z (PROZ) – coagulación
#Osteocalcina (BGLAP) – intervén na mineralización do óso e formación de memoria.
#Proteína Gla da matriz (MGP) – inhibidora da calcificación dos tecidos brandos e xoga un papel na organización do óso
#GAS6 – crese que está implicada na estimulación da proliferación celular
#Transtiretina (TTR), antes chamada prealbumina – transporta a hormona tiroxina (T4) polo sangue e líquido cefalorraquídeo
#Inhibidor da inter-alfa-tripsina cadea pesada H2 (ITIH2) – xoga un papel nos illotes de Langerhans pancreáticos e en moitos outras células
#Periostina – un factor necesario para  migración celular (desenvolvemento embrionario e resposta inmune) e a adhesión de células epiteliais, sobreexpresada nalgúns cancros
#Gla 1 rica en prolina (PRRG1)
#Gla 2 rica en prolina (PRRG2)
#Gla 3 rica en prolina (PRRG3)
#Gla 4 rica en prolina (PRRG4)

## Notas
Quique González Casín

**Enrique González Casín**, nado en Valladolid o 16 de maio de 1990, é un futbolista español. Xoga de dianteiro para o SD Eibar da Liga Santander.

## Traxectoria 
O 20 de xullo de 2018, anunciouse a súa fichaxe por catro tempadas polo Deportivo da Coruña da Segunda División.

O 14 de xullo de 2019, anunciouse o seu traspaso ó SD Eibar da Primeira División.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol.com
Sociedad Cultural Deportiva Durango

A **Sociedad Cultural Deportiva Durango** é un club de fútbol español da localidade vasca de Durango (Biscaia). Fundouse en 1919 e compite na Segunda División B de España.

## Datos do club
***Tempadas en 1ª**: 0
***Tempadas en 2ª**: 0
***Tempadas en 2ªB**: 7 (Incluída a 2018/19)
***Tempadas en 3ª**: 39

## Palmarés 
***Terceira División Española**: 1982–83, 1986–87, 2017–18
*Subcampión da Terceira División Española: 1955–56, 1994–95

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Felipa Jove

**Felipa Jove Santos**, nada na Coruña en 1969, é a presidenta da Fundación María José Jove e vicepresidenta da corporación Inveravante, presidida polo seu pai, Manuel Jove.

## Traxectoria 
Felipa Jove cursou estudos de comercio exterior e relacións internacionais, e realizou un máster en dirección de empresas de comercio internacional e un MBA en comercio internacional.

A súa traxectoria profesional está ligada ao Grupo Fadesa, onde desenvolveu distintas responsabilidades na súa última década, como a dirección da Xestión da División Patrimonial, que exerceu desde 1999 até 2002,

## Vida persoal 
Casou con Javier Arnott e é nai de Amparo Arnott Jove.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Felipa Jove, vicepresidenta de Fadesa: "En Fadesa, la lealtad es muy importante" eleconomista.com .
* Páxina web da Fundación María José Jove .
Unión Deportiva Ibiza-Eivissa

A **Unión Deportiva Ibiza-Eivissa** é un club de fútbol español da cidade de Eivissa, nas Illas Baleares. Fundouse en 2015 e compite na Segunda División B de España.

## Historia 
O equipo foi fundado no verán de 2015 por un grupo de empresarios encabezado por Amadeo Salvo, que depositaron 60.000 euros na Federación Balear de Fútbol para saldar a débeda que deixara a extinta Unión Deportiva Ibiza e así poder usar o seu nome.

Na súa segunda tempada na Rexional Preferente consegue o ascenso a Terceira División, categoría na que só milita un ano xa que, tras quedar terceira no grupo balear, cae derrotada na última eliminatoria de ascenso contra o Atlético Levante. Con todo, a inhabilitación do Lorca FC por parte da RFEF, permite ao equipo adquirir unha praza para xogar por primeira vez en Segunda División B.

## Datos do club
***Tempadas en 1ª**: 0
***Tempadas en 2ª**: 0
***Tempadas en 2ªB**: 2 (Incluída a 2019/20)
***Tempadas en 3ª**: 1

## Palmarés 
* **Rexional Preferente (1)**: 2016-17

## Xogadores 
Actualizado a 2 de febreiro de 2020

## Notas 

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Carlos Fernández Luna

**Carlos Fernández Luna**, nado en Sevilla o 22 de maio de 1996, é un futbolista español. Xoga de dianteiro que xoga no Sevilla FC da Liga Santander.

## Traxectoria 
O 30 de agosto de 2018, anunciouse a súa cesión por unha tempada ó Deportivo da Coruña da Segunda División.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol.com
Cefoxitina

**Cefoxitina** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas.

## Espectro de acción 
Cefoxitina é activa fronte a bacterias grampositivas (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes), agás Enterococcus, aínda que cun menor índice de actividade ca cefazolina. Ten actividade fronte a Clostridium (agás Clostridium difficile), Neisseria e algunhas enterobacterias (Escherichia coli, Klebsiella e Proteus mirabilis). Tamén ten certa eficacia fronte algúns microorganismos anaerobios: Fusobacterium e Bacteroides. Algunhas especies de Bacteroides fragilis poden ser resistentes a cefoxitina.

## Dosificación 
A dose estándar é de 1 ou 2 gramos cada 6 u 8 horas. A dose debe reducirse en poboación pediátrica e en insuficiencia renal (filtrado menor de 30). Está incluído na categoría B da FDA de emprego de fármacos durante o embarazo.

## Notas
Proteína Z

A **proteína Z** (**PZ** ou **PROZ**) é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *PROZ*.

A proteína Z é unha glicoproteína membro das proteínas da fervenza da coagulación do sangue. É unha proteína de dominio Gla e dependente da vitamina K. Funcionalmente é desactivada pola terapia con warfarina.

## Fisioloxía 
Aínda que non é activa encimaticamente, está estruturalmente relacionada con varias serina proteases da fervenza de coagulación, como os factores VII, IX, X e a proteína C. Os residuos de carboxiglutamato (que requiren vitamina K) serven para unir a proteína Z a superficies con fosfolípidos.

O papel principal da proteína Z parece ser a degradación do factor Xa. Isto faino directamente o inhibidor da protease relacionado coa proteína Z (ZPI), pero a velocidade da reacción multiplícase por 1000 en presenza de proteína Z. Curiosamente, o ZPI tamén degrada o factor XI, pero para esta reacción non cómpre a presenza de proteína Z.

Nalgúns estudos, os estados de deficiencia foron asociados cunha propensión á trombose. Porén, outros lígano á tendencia á hemorraxia; non hai unha explicación clara disto, xa que actúa fisioloxicamente como un inhibidor, e a deficiencia conduciría loxicamente a unha predisposición á trombose.

## Xenética 
Ten unha lonxitude de 396 aminoácidos e un peso molecular de 62 kDa. O xene *PROZ* que a codifica está situado no cromosoma 13 (13q34).

Ten catro dominios: unha rexión rica en Gla, dous dominios de tipo EGF e un dominio de tipo tripsina. Carece do residuo de serina que que a faría cataliticamente activa como serina protease, polo cal non ten actividade encimática.

## Historia 
A proteína Z foi illada primeiramente do sangue de vaca por Prowse e Esnouf en 1977, e Broze e Miletich determinárona no plasma humano en 1984.

## Estrutura 
A análise estrutural da proteína Z permitirá un mellor entendemento da súa función. O gráfico de Ramachandran da proteína Z indica que forma hélices alfa. A estrutura final, toda de dominios alfa, foi determinada por difracción de raios X. Consta dunha cadea A e outra B, que son ambos motivos hélice-bucle-hélice.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Human Protein Reference Database
Club Deportivo Don Benito

O **Club Deportivo Don Benito** é un club de fútbol español da localidade estremeña de Don Benito, na provincia de Badaxoz. Fundouse en 1928 e compite na Segunda División B de España.

## Datos do club
***Tempadas en 1ª**: 0
***Tempadas en 2ª**: 0
***Tempadas en 2ªB**: 4 (Incluída a 2018/19)
***Tempadas en 3ª**: 52

## Palmarés 
* **Terceira División de España (8)**: 1954–55, 1955–56, 1987–88, 1990–91, 1994–95, 2003–04, 2007–08 e 2017–18
* Subcampión da Terceira División de España (7): 1980-81, 1985-86, 1992-93, 1999-00, 2001-02, 2002-03 e 2006-07

## Xogadores destacados 
* Albert Stroni
* Juanma

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Inveravante

**Inveravante** é unha corporación de ámbito privado e familiar, fundada en 2007 na Coruña por Manuel Jove, despois de que este empresario vendese a a súa empresa FADESA a Fernando Martín e abandoase —momentaneamente, e por lei— os negocios inmobiliarios.

A corporación é un grupo integrado por 60 sociedades, está presidida por Manuel Jove, que posúe a totalidade do capitsl e o dirixe persoalmente, e os seus fillos Manuel Ángel e Felipa son os vicepresientes.

## Sedes e persoal
A corporación ten a súa sede central na avenida Linares Rivas, nº 1, baixo - 15005 A Coruña, e delegacións en Madrid, Casablanca (Marrocos), Cidade de México (México), Bucarest (Romanía), Santo Domingo (República Dominicana) e Fortaleza (Brasil), e dá emprego a máis de 800 traballadores directos.

## Actividades 
As principais divisións de Inveravante céntranse nos sectores inmobiliario, hoteleiro, de produtos agroalimentarios selectos e a enerxía. Ademais, como compromiso social, impulsa diversas actividades a través da Fundación María José Jove. e en Caramelo, onde foi incrementando a súa presenza até posuír o 92,5 % das accións (o outro 7,5 % está en mans da Xunta de Galicia). Entre as participacións financeiras destacadas figura o 2,75 % do BBVA do que chegou a ter o 5 %.

## A Fundación María José Jove 
Se algo ten relevancia para Jove é unha institución que está fóra do conglomerado societario da corporación, a Fundación María José Jove, que fundouo en 2003 na memoria da súa filla falecida prermaturamente. A súa irmá Felipa é a que dirixe a fundación, cuxa actividade principal está centrada no ámbito da infancia e a discapacidade. Entre outras accións, a fundación financiou desde investigacións até foros recoñecidos no ámbito internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Manuel Jove
* Fundación María José Jove

### Ligazóns externas 
* Páxina web de Inveravante .
Julie Fowlis

**Julie Fowlis**, nada o 20 de xuño de 1978, é unha cantante folk e multi-instrumentista escocesa que canta principalmente en gaélico escocés.

## Vida persoal 
Fowlis vive en Dingwall, Escocia co seu marido Éamon Doorley, un membro regular do seu grupo así como do grupo tradicional irlandés Danú. A parella casou en maio de 2007 e ten dúas fillas, Éabha (nada en 2010) e Niamh (nada en 2012).

## Discografía 
### Carreira en solitario 
#### Álbums 
**Mar a tha mo chridhe* (2005)
**Cuilidh* (2007)
**Uam* (2009)
**Live at Perthshire Amber* (2011)
**Gach sgeul - Every story* (2014)
**Alterum* (2017)

#### Sinxelos 
**Turas san Lochmor* (2007 – de *Cuilidh*)
*''Hùg Air A' Bhonaid Mhòir* (2008 – de *Cuilidh*)
**Lon Dubh / Blackbird* (2008 – *Cover of the Beatles' "Blackbird" en gaélico*)

### Con outros 
#### Dual
**Dual* (2008 – con Muireann Nic Amhlaoibh)

#### Con Brolum
**7:11* (2000)

#### Con Dòchas
**Dòchas* (2002)
**An Darna Umhail* (2005)
**TBC'' (2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cefditoren

**Cefditoren** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á terceira xeración de cefalosporinas. Está formulado coma cefditoren-pivoxilo. Na parede intestinal, esta molécula é hidrolizada en cefditoren e pivolato, que se elimina por vía renal en forma de pivolato de carnitina.

Foi comercializado baixo os nomes de *Meiact* e *Spectracef*.

## Espectro de acción 
Cefditoren presenta actividade fronte microorganismos grampositivos (Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae e Streptococcus pyogenes) e gramnegativas (Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae e Moraxella catarrhalis. Tamén presenta actividade, aínda que máis discreta fronte a Neisseria e diversos tipos de enterobacteriáceas (Shigella, Serratia, Citrobacter e Enterobacter). Non ten actividade fronte a Enterococcus, Pseudomonas aeruginosa nin Bacteroides.

## Dosificación 
A dose estándar é de 200 ou 400 miligramos cada 12 horas. Soamente existe formulación oral. A dose debe ser axustada en poboación pediátrica e insuficiencia renal.

## Embarazo e lactación 
Cefditoren está catalogado coma categoría B da FDA. Poden detectarse trazas de cefditoreno no leite materno en mulleres que reciben o medicamento polo que se debe ser prudente no seu emprego.

## Interaccións con outros fármacos 
Non debe ser administrado en pacientes con déficit primario de carnitina nin aos alérxicos ás proteínas do leite, por que a formulación contén caseinato sódico. A administración conxunta con inhibidor da bomba de protóns ou antiácidos reduce a absorción gástrica.

## Efectos secundarios 
Están descritas molestias gastrointestinais, fundamentalmente diarrea. Tamén cefalea, eosinofilia, elevación de transaminases e vaxinite por Candida.

## Notas
Ácido carboxiglutámico

O **ácido carboxiglutámico** (ou a súa base conxugada **carboxiglutamato**) é un aminoácido pouco común que se introduce nas proteínas por medio dunha modificación postraducional consistente nunha carboxilación dun residuo de ácido glutámico. Esta modificación encóntrase, por exemplo, en factores de coagulación e outras proteínas da fervenza da coagulación do sangue. Esta modificación introduce unha afinidade polos ións calcio. Na fervenza da coagulación do sangue, a vitamina K é necesaria para introducir gamma-carboxilacións nos factores de coagulación II, VII, IX, X e proteína Z.

## Síntese 
Na biosíntese do ácido \gamma-carboxiglutámico, extráese o protón \gamma (gamma) do ácido glutámico, e seguidamente engádese CO2. O intermediario da reacción é un \gamma-glutamil carbanión.

Esta rección é catalizada por unha carboxilase que require vitamina K como cofactor. Non se sabe exactamente como participa na vitamina K, pero hipotetízase que un residuo libre de cisteína da carboxilase converte a vitamina K nunha base forte activa que á súa vez extrae un hidróxeno do carbono \gamma do ácido glutámico. Despois, engádese o CO2 ao carbono \gamma para formar o ácido \gamma-carboxiglutámico.

## Dominio Gla rico en ácido gamma-carboxiglutámico 
No dominio Gla rico en ácido gamma-carboxiglutámico hai varios residuos de gamma-carboxiglutamato (Gla). Este dominio encóntrase en varias proteínas, como os factores de coagulación X, VII, IX, e XIV, as proteínas S e Z dependentes de vitamina K, a protrombina, transtiretina, osteocalcina, proteína Gla da matriz (MGP), inhibidor da inter-alfa tipsina cadea pesada H2, e na proteína 6 específica da detención do crecemento (Gas6). O dominio Gla é responsable da alta afinidade de unión a ións calcio.

## Papel na coagulación do sangue 
Os residuos de ácido gamma-carboxyglutámico desempeñan un importante papel na coagulación. Os sitios de alta afinidade polo calcio do dominio Gla do factor IX, que é unha serina protease do sistema de coagulación, median parcialmente na unión do factor IXa ás plaquetas e na activación do factor X. Ademais, cando hai unha lesión mecánica na parede dun vaso sanguíneo, un factor tisular asociado á célula queda exposto e inicia unha serie de reaccións encimáticas localizadas na superficie da membrana. Os residuos Gla dirixen parcialmente a activación e unión dos encimas da coagulación circulantes e cimóxenos a esta superficie exposta da membrana plasmática. Especificamente, os residuos Gla son necesarios para a unión do calcio e para expoñer rexións de unión hidrofóbicas da membrana. A falta destes residuos Gla ten como resultado a imposibilidade da coagulación ou mesmo a anticoagulación, o cal pode orixinar diatese hemorráxica ou trombose.

## Notas
Proteína C

A **proteína&nbsp;C**, tamén chamada **autoprotrombina IIA** e **factor de coagulación sanguínea XIV**,

## Uso en medicina 
Os niveis de proteína&nbsp;C sábese desde hai tempo que serven para predicir a mortalidade en pacientes de sepse. Debido a isto e aos seus efectos pleiotrópicos anticoagulantes e citoportectores, suxeriuse o uso da proteína&nbsp;C, xunto con outros fármacos, no tratamento de pacientes con sepse grave.

En novembro de 2001, a FDA norteamericana aprobou o uso da Drotrecogin alfa-activada (DrotAA) para o tratamento clínico de adultos que padecían sepses graves e tiñan un risco alto de morrer. En outubro de 2011 a rhAPC (Xigris®) foi retirada do mercado pola compañía Eli Lilly debido á maior mortalidade en ensaios n adultos.

A APC foi estudada como forma de tratar as lesións pulmonares, despois de que algúns estudos mostrasen que pacientes con lesións pulmonares tiñan niveis reducidos de APC en partes específicas dos pulmóns correlacionados con resultados peores. A APC tamén foi considerada para o seu uso para mellorar os resultados en pacientes de accidentes cerebrovasculares isquémicos, unha emerxencia médica na cal o bloqueo arterial priva unha rexión do cerebro de oxíxeno, causando a morte dos tecidos. Fixéronse prometedores estudos que indican que a APC podería ser acoplada xunto co único tratamento actualmente aprobado, o activador do plasminóxeno tisular (tPA), para protexer o cerebro dos efectos colaterais moi nocivos do tPA, ademais de impedir a morte celular por carencia de oxíxeno (hipoxia). Tamén se propuxo o uso clínico da APC para mellorar os resultados en transplante de illotes pancreáticos de Langerhans no tratamento da diabetes tipo I.

## Notas e referencias 
;Notas

;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A base de datos en liña MEROPS para peptidases e os seus inhibidores: S01.218
Ivan Garufalov

**Ivan Dimitrov Garufalov** (en ), nado en Malko Tarnovo (Imperio Otomán, hoxe Bulgaria) o 15 de agosto de 1887 e finado en Sofía (R.P. de Bulgaria) o 7 de agosto de 1951, foi un eclesiástico greco-católico búlgaro, exarca apostólico de Sofía entre 1941 e 1951.

## Traxectoria 
Ivan Dimitrov Garufalov naceu o 15 de agosto de 1887 en Malko Tarnovo, entón parte de Rumelia oriental, baixo suzeranía otomá. Logo de rematar os seus estudos básicos en Malko Tarnovo e en Sofía, entrou na Escola Superior Católica Búlgara de Edirne, onde amosou especial talento pola música sacra e foi axudante de Konstantin Kertev, director do coro da igrexa. En 1905 entrou na Congregación da Resurrección e pasou os primeiros anos en Cracovia. Entre 1908 e 1912 estudou Filosofía e Teoloxía na Pontificia Universidade Gregoriana de Roma, onde foi ordenado sacerdote o 30 de marzo de 1912 polo arcebispo Mihail Mirov.

En 1912 volveu a Edirne, e comezou a súa labor como catequista e profesor na Escola Búlgara. En 1915 foi enviado a exercer o seu ministerio a Malko Tarnovo, onde permanecería até 1940. O 16 de febreiro de 1923 un incendio esnaquizou a escola e a casa sacerdotal. O 10 de xullo de 1925 foi anfitrión de Angelo Roncalli, nomeado delegado apostólico para Bulgaria. O 1 de maio de 1931 comezou coa construción dunha nova igrexa, que rematou en 1935.

En 1941 foi seleccionado substituto do exarca Kiril Kurtev. O 6 de xullo de 1942 o papa Pío XII nomeouno exarca apostólico de Sofía e bispo titular de *Lagania*. Recibiu a consagración episcopal o 1 de novembro do mesmo ano de mans de Kurtev. Permaneceu no cargo até o seu pasamento en Sofía o 7 de agosto de 1951.
Fernanda Tabarés

**María Fernanda Tabarés Domínguez**, nada en Ourense o 27 de febreiro de 1968, é unha xornalista galega.

## Traxectoria 
É licenciada en Ciencias da información pola Universidade Complutense de Madrid. Tabarés leva máis de cinco lustros vinculada ao Grupo Voz, onde desenvolveu diversas tarefas xornalísticas e de xestión. Polo seu traballo neste desaparecido programa de debate e faladoiro gañou o premio Mestre Mateo á mellor comunicadora de televisión en 2012.

Presentou as Galas dos Premios Mestre Mateo nos anos 2013 e 2014.

Despois da suspensión das emisións de *Via V*, desde os comezos do ano 2018 —coa conclusión da serie *O final do camiño*— a produtora Voz Audiovisual, da Corporación Voz de Galicia, renovou a súa estrutura. Fernanda Tabarés, até esta data directora de V Televisión, foi nomeada directora de Voz Audiovisual, sucedendo a Carlos Carballo.

Fernanda Tabarés escribe un artigo semanal no suplemento *YES* (Ya Es Sábado) do xornal *La Voz de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupo Voz
* Medios Audiovisuales Gallegos
* V Televisión
### Ligazóns externas 
* Fernanda Tabarés en IMDb .
* Artigos de Fernanda Tabarés no suplemento YES.
* Listaxe de finalistas dos XII Premios Mestre Mateo. 
* Os primeiros minutos de vida de V Televisión. Con Fernanda Tabarés presentando, 30-05-2010. Youtube. 
* Entrevista a Fernanda Tabarés. Revista *Entrepontes*, do IES Campo de San Alberto de Noia, 21-04-2015. Youtube.
* Entrevista a Xosé Manuel Beiras en Vía V, 17-06-2016. Youtube.
* PP y PSOE pactan para cerrar en falso el accidente de Angrois 3 años después V Televisión, 10-05-2016. Youtube.
* Fernanda Tabarés "Opinión na contraportada. A páxina máis cobizada" Entrevista no Canal Rías Baixas, 4-04-2018. Youtube.
Medios Audiovisuales Gallegos

[miniatura|300px|Sede de *[La Voz de Galicia* no Polígono de Sabón, Arteixo, desde onde emitía a canle V Televisión.]]

**Medios Audiovisuales Gallegos**, hoxe denominada **Medios Audiovisuales de Galicia**, é unha sociedade limitada constituída pola Corporación Voz de Galicia o día 28 de decembro de 2007, que aglutina a Radio Voz de Galicia, Voz Audiovisual e Medios Digitales de Galicia, compañía titular dunha licenza para desenvolver unha televisión dixital terrestre (TDT) de ámbito autonómico, a cadea V Televisión.

A súa sede está na rúa Gambrinus, nº 97, no Polígono industrial A Grela - Bens, A Coruña.

## Ampliación de capital 
O 30 de xaneiro de 2008 a nova compañía ampliou o seu capital para dar entrada á Corporación Caixa Galicia (CxG), que tomou unha participación do 18 %, e á Corporación Inveravante, presidida por Manuel Jove e único propietario desta corporación que, a través de Arnela Capital Privado SCR subscribiu un 15 %. A corporación Voz de Galicia é o socio maioritario, cun 67 % do capital. O novo holding* desenvolveu unha televisión dixital de ámbito galego, V Televisión ao tempo que mantén e reforzou a oferta de Radio Voz e da produtora Voz Audiovisual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupo Voz
* Radio Voz
* V Televisión