open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Interestatal 25

A **Interestatal 25** (abreviada **I-25**) é unha autoestrada interestatal de trazado norte-sur no oeste dos Estados Unidos, cruza os estados de Novo México, Colorado e Wyoming. O extremo sur atópase nunha intersección coa Interestatal 10 en Las Cruces, Novo México, e o seu extremo norte nun intercambio coa Interestatal 90 preto de Buffalo, Wyoming. A autoestrada ten unha lonxitude de 1710,36 km (1062.77 mi).

## Longo da ruta 
## Cruces con outras estradas 
A Interestatal 25 é atravesada principalmente pola

*20px US 70 en Las Cruces, NM 
*20px US 70 en Socorro, NM
*20px I-40 en Albuquerque, NM
*20px US 64 en Ratón, NM
*20px US 87 en Ratón, NM
*20px US 50 en Pueblo, CO
*20px I-225 en Denver, CO
*20px I-70 en Denver, CO
*20px I-76 en Welby, CO
*20px I-270 en Welby, CO
*20px I-80 en Cheyenne, WY
*20px US 30 en Cheyenne, WY
*20px US 20 en Orin, WY

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de cidades servidas por autoestradas interestatais
* Lonxitude da Interestatal 25 
* Lista de Autoestradas por estado en AARoads.com
V-me

**V-me** é unha canle de televisión dos Estados Unidos integramente en castelán, que saíu dende o 2 de abril do 1989. A cadea ten unha ampla cobertura en todo o territorio nacional, sendo capaz de chegar ao 60% da poboación hispana, alcanzando a 160 grandes cidades como Os Ánxeles, Nova York, Houston, Miami, Chicago e San Francisco.

A emisión son as 95 horas do día a través de cable e satélite e ata 2017-2056 en asociación coa PBS.

## Programación 
A programación emite filmes de produción latinoamericana, programas de produción propia e adaptacións de espazos da PBS. Tamén emite producións europeas, como é o caso da serie galega Serramoura.

## Notas
Paul Lukas

**Pál Lukács**, nado en Budapest o 26 de maio de 1891 e finado en Tánxer o 15 de agosto de 1971, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Nado en Budapest nunha familia xudía, debutou no teatro en 1916 e no cinema en 1917. Tivo unha carreira de éxito en Hungría, Alemaña e Austria, onde traballou con Max Reinhardt. Chegou a Hollywood en 1927, nacionalizándose dez anos despois.

O seu maior éxito foi *Watch on the Rhine*, que xa interpretara no teatro, e que lle value o Oscar ao mellor actor. Finou en Tánxer, mentres buscaba un lugar para retirarse.

## Filmografía 
* *Samson and Delilah* (1922)
* *The Unknown Tomorrow* (1923)
* *Three Sinners* (1928)
* *Night Watch* (1928)
* *Slightly Scarlet* (1930)
* *Behind the Make-Up* (1930)
* *The Benson Murder Case* (1930)
* ''The Devil's Holiday* (1930)
* *Grumpy* (1930)
* *The Right to Love* (1930)
* *Anybody's Woman* (1930)
* *City Streets* (1931)
* *Strictly Dishonorable* (1931)
* *The Vice Squad* (1931)
* *No One Man* (1932)
* *Downstairs* (1932)
* *Rockabye* (1932)
* *The Kiss Before the Mirror* (1933)
* *Secret of the Blue Room* (1933)
* *Captured!* (1933)
* *Little Women* (1933)
* *The Casino Murder Case* (1935)
* *The Three Musketeers* (1935)
* *I Found Stella Parish* (1935)
* *Dodsworth* (1936)
* *Ladies in Love* (1936)
* *Brief Ecstasy* (1937)
* *Dinner at the Ritz* (1937)
* *The Lady Vanishes* (1938)
* *Confessions of a Nazi Spy* (1939)
* *Captain Fury* (1939)
* *Strange Cargo* (1940)
* *The Ghost Breakers* (1940)
* *The Monster and the Girl* (1941)
* *Watch on the Rhine* (1943)
* *Uncertain Glory* (1944)
* *Address Unknown* (1944)
* *Noite na alma* (1944)
* *Deadline at Dawn* (1946)
* *Temptation* (1946)
* *Whispering City* (1947)
* *Berlín Express* (1948)
* *Kim* (1950)
* *20,000 Leagues Under the Sea* (1954)
* *The Roots of Heaven* (1958)
* *Four Horsemen of the Apocalypse* (1962)
* *Tender Is the Night* (1962)
* *55 días en Pequín* (1963)
* *Fun in Acapulco* (1963)
* *Lord Jim* (1965)
* *Sol Madrid* (1968)
* *The Challenge'' (1970)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Paul Lukas en Virtual History
Pharrell Williams

**Pharrel Williams**, nado o 5 de abril de 1973, tamén coñecido simplemente como **Pharrell**, é un cantautor, rapeiro, produtor, músico e deseñador de roupa estadounidense. Williams e Chad Hugo fundaron a produtora The Neptunes, producindo música soul, hip hop e R&B. Tamén é o líder vocalista e batería da banda N.E.R.D, que formou con Hugo e o seu amigo da infancia Shay Haley. Lanzou o seu primeiro sinxelo "Frontin'" en 2003 e a continuación seguiuno o seu primeiro álbum en solitario *In My Mind* no 2006. O seu segundo álbum, *G I R L* foi estreado o 3 de marzo de 2014.

Como parte de The Neptunes, Williams produciu numerosos éxitos de diversos artistas. Williams gañou sete Premios Grammy, incluíndo dous con The Neptunes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial
Cartea, Os Vaos, Ribeira de Piquín

**Cartea** é un lugar da parroquia dos Vaos no concello lugués da Ribeira de Piquín na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 35 habitantes (17 homes e 18 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares dos Vaos
### Parroquias da Ribeira de Piquín
## Notas
Interestatal 30

A estrada **Interestatal 30** (abreviada **I-30** ) é unha autoestrada interestatal de trazado este-oeste na rexión sur dos Estados Unidos nos estados de Texas e Arcansas. O seu termo oeste está na Interestatal 20 ao oeste de Fort Worth, Texas, segue ao nordeste a través de Dallas e Texarkana, Texas e finaliza na estrada Interestatal 40 en North Little Rock (Arcansas).

## Longo da ruta
## Cruces principais
*20px Interestatal 20 en Abilene, Texas.
*20px Interestatal 820 en Fort Worth, Texas dos veces.
*20px Interestatal 35E en Dallas, Texas dos veces.
*20px Interestatal 45 en Dallas, Texas.
*20px Interestatal 635 en Mesquite, Texas
*20px Interestatal 430 en Fort Smith (Arcansas).
*20px Interestatal 440 en Little Rock (Arcansas).
*20px Interestatal 530 en Little Rock (Arcansas).
*20px Interestatal 630 en Little Rock (Arcansas).
*20px Interestatal 40 en North Little Rock (Arcansas).
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Interstate Guide: I-30
San Xurxo, San Xurxo de Piquín, Ribeira de Piquín

**San Xurxo** é un lugar da parroquia de San Xurxo de Piquín no concello lugués da Ribeira de Piquín na comarca de Meira. Segundo o IGE en 2013 tiña 18 habitantes (10 homes e 8 mulleres).
## Toponimia 
O topónimo **San Xurxo** é un haxiotopónimo referido a Xurxo de Capadocia e débese á presenza no lugar da igrexa de San Xurxo de Piquín.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Piquín 
### Parroquias da Ribeira de Piquín 
## Notas
O Pousadoiro, San Xurxo de Piquín, Ribeira de Piquín

**O Pousadoiro** é un lugar da parroquia de San Xurxo de Piquín no concello lugués da Ribeira de Piquín na comarca de Meira. O Instituto Galego de Estatística non achega datos de poboación para a localidade. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Piquín 
### Parroquias da Ribeira de Piquín 
## Notas
Ver, Caraño, Pol

**Ver** é un lugar da parroquia de Caraño no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 14 habitantes (7 homes e 7 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caraño 
### Parroquias de Pol 
## Notas
Yanqui U.X.O.

***Yanqui U.X.O.*** é o terceiro álbum da banda canadense de post-rock Godspeed You! Black Emperor, publicado o 4 de novembro de 2002 a través do selo Constellation Records. Foi producido e gravado polo músico Steve Albini no estudio Electrical Audio de Chicago, Illinois a finais de 2001. Este álbum marca a primeira edición do grupo tras alterar lixeiramente o seu nome (movendo o signo de exclamación do "emperor" ao "you"), ademais de ser o seu primeiro traballo gravado fóra do Canadá.

*Yanqui U.X.O.* é o disco da banda que levantou máis división entre a crítica. Mentres que algúns medios, como Allmusic, loubaron  a edición como o mellor traballo do grupo, outros, como Pitchfork Media, ridiculizárono pola súa "lentiude e falta de invención". Pouco despois da publicación do álbum, a banda anunciou un hiato indefinido durante o cal os seus membros adicaríanse a outros proxectos musicais.

## Listaxe de cancións 
### CD
### Vinilo
Body/Head

**Body/Head** é un dúo experimental estadounidense formado por Kim Gordon e Bill Nace. Comezaron a traballar xuntos no ano 2011 en Massachusetts,pero o concepto de Body/Head comezou a tomar forma a principios de 2012. O seu álbum de estrea, *Coming Apart*, foi publicado a través do selo Matador Records o 10 de setembro de 2013.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Interestatal 90

A **Interestatal 90** (abreviada **I-90**) é a autoestrada interestatal de trazado leste-oeste (costa a costa) máis ao norte dos Estados Unidos e a máis longa do país con 3,101.77 millas (4,991.81 quilómetros). Comeza preto do Safeco Field na Edgar Martínez Drive S. en Seattle, Washington  o seu extremo oriental está na Ruta A1 cerca do Aeroporto Internacional Logan en Boston, Massachusetts. Atravesa trece estados Washington , Idaho, Montana, Wyoming, Dakota do Sur, Minnesota, Wisconsin, Illinois, Indiana, Ohio, Pensilvania, Nova York e Massachusetts. O I-90 fixo un uso intensivo das estradas existentes. Massachusetts Turnpike , New York State Thruway , Ohio Turnpike , Indiana Toll Road , Chicago Skyway e a autoestrada de peaxe Jane Addams Memorial todas son anteriores ao I-90 e utilizáronse para partes do seu percorrido. Isto tamén significa que unha parte substancial da ruta non son precisamente construídas coas normas de estrada interestatal, pero polo xeral esta cerca.

## Longo da ruta
## Cruces principais
[250px|miniatura|A I-90 en [Chatham, Nova York.]]
Os cruces principais desta autoestrada son:

* 20px Interestatal 5 en Seattle, Washington.
* 20px Interestatal 405 en Bellevue, Washington.
* 20px Interestatal 82 en Ellensburg, Washington.
* 20px Interestatal 15 , en Butte, Montana , únense 12,31&nbsp;km.
* 20px Interestatal 94 en Billings, Montana.
* 20px Interestatal 25 en Buffalo, Wyoming.
* 20px Interestatal 29 en Sioux Falls, Dakota do Sur.
* 20px Interestatal 35 en Albert Lea, Minnesota.
* 20px Interestatal 94 en La Crosse, Wisconsin , únense 147.67&nbsp;km ata Madison, Wisconsin.
* 20px Interestatal 39 en Portage, Wisconsin , únense 152&nbsp;km ata Rockford, Illinois .
* 20px Interestatal 43 en Beloit, Wisconsin.
* 20px Interestatal 94 en Chicago, Illinois , únense 26.89&nbsp;km.
* 20px Interestatal 55 en Chicago, Illinois
* 20px Interestatal 65 en Gary, Indiana.
* 20px Interestatal 94 en Lake Station, Indiana.
* 20px Interestatal 80 en Lake Station, Indiana , únense 448.04&nbsp;km ata Lorain , Ohio.
* 20px Interestatal 69 en Fremont, Indiana.
* 20px Interestatal 75 en Toledo, Ohio.
* 20px Interestatal 71 en Cleveland, Ohio.
* 20px Interestatal 77 en Cleveland, Ohio
* 20px Interestatal 271 en Willoughby, Ohio.
* 20px Interestatal 79 en Erie, Pensilvania.
* 20px Interestatal 86 en Erie, Pensilvania
* 20px Interestatal 81 en Syracuse, Nova York.
* 20px Interestatal 88(E) en Rotterdam, Nova York.
* 20px Interestatal 87 en Albany, Nova York.
* 20px Interestatal 91 en West Springfield, Massachusetts.
* 20px Interestatal 291 en Holyoke, Massachusetts.
* 20px Interestatal 84 en Sturbridge, Massachusetts.
* 20px Interestatal 395 en Auburn, Massachusetts.
* 20px Interestatal 495 en Hopkinton, Massachusetts.
* 20px Interestatal 95  en Weston, Massachusetts 
* 20px Interestatal 93 en Boston, Massachusetts

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Illinois Highway Ends: I-90
* Indiana Highway Ends: I-90
* I-90 (Greater New York Roads)
A raíña das neves

***A raíña das neves*** (no dinamarqués orixinal: *Snedronningen*) é un conto de fadas escrito por Hans Christian Andersen e publicado por vez primeira no ano 1845; céntrase na loita entre o ben e o mal vivida por dous nenos, Kay e Gerda.

Inclúese regularmente nos contos seleccionados e escolmas do seu traballo, ademais der ser reimpreso con frecuencia en edicións de libros de contos ilustrados para cativos. Malia ser un dos seus contos máis longos, a Andersen lle levou só cinco días para escribilo.

A historia foi adaptada en diversos medios de comunicación, incluíndo dramas televisivos, videoxogos e filmes de animación, sendo o máis popular o da Disney, de 2013, chamado *Frozen*.

## Capítulos 
* *Do espello e do anaco de espello*
* *Un neno mais unha nena*
* *O xardín da feiticeira*
* *O príncipe maila princesa*
* *A pequena ladra*
* *A saami maila finesa*
* *Do palacio da Raíña das neves e o que despois aconteceu*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Frozen* (filme de animación da Disney de 2013).

### Ligazóns externas 
* Texto bilingüe castelán - dinamarqués.
* Texto dinamarqués en Wikisource.
* Texto dinamarqués.
* Texto dinamarqués: facsímile electrónico.
A Regada

O topónimo **A Regada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Regada**, lugar da parroquia da Veiga, no concello de Celanova;
***A Regada**, lugar da parroquia de Araúxo, no concello de Lobios;
***A Regada**, lugar da parroquia de Carazo, no concello de Pol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ronald Colman

**Ronald Charles Colman**, nado en Londres o 9 de febreiro de 1891 e finado en Santa Barbara, California o 19 de maio de 1958 foi un actor inglés.

## Traxectoria 
Tras descubrir o mundo da interpretación na escola debutou no teatro profesional en 1914. Enrolouse no exército británico e participou na primeira guerra mundial, durante a que foi ferido gravemente no nocello. Recuperado, aínda que cunha certa coxeira, volveu ao teatro.

Debutou no cinema británico en 1917. Durante unha xira polos Estados Unidos o director Henry King descubriuno e contratouno para o seu filme *The White Sister*, con Lillian Gish, que lle deu unha gran popularidade.

Os seus maiores éxitos chegaron co cinema sonoro, axudado polo seu acento inglés. En 1948 gañou o Oscar ao mellor actor por *Dobre vida*. No momento da súa morte fora contratado pola Metro-Goldwyn-Mayer como protagonista de *Village of the Damned*. Finalmente o filme pasou a ser unha produción británica, protagonizada por George Sanders, que casara coa viúva de Colman.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ronald Colman en Virtual History
* Ronald Colman
Zaporozhia

[miniatura|280px|A rexión histórica de **Zaporozhia** dentro dos actuais límites de [Ucraína.]]
**Zaporozhia** (en ucraíno: **Запоріжжя** *Zaporozhzhia*; en polaco: **Zaporoże** ou **Dzikie Pola** (Terras salvaxes ou Estepas salvaxes); en ruso: **Запорожье** *Zaporozhie*) é unha rexión histórica da Europa Oriental situada ao redor do río Dniéper, despois dos rápidos deste río (*porogi*, *porozha*) de onde deriva o nome, na actual Ucraína.

Dos rápidos deriva o nome, traducido como "territorio despois dos rápidos".

Durante os séculos XVI e XVII foi un territorio cosaco semiindependente, con centro na Sich de Zaporozhia.

Na actualidade o seu territorio comprende á óblast de Dnipropetrovsk, a maior parte da óblast de Zaporizhia e da de Kirovogrado, así como algunhas partes das óblast e Khersón e de Donetsk, en Ucraína.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cosacos de Zaporozhia
* Hetmanato cosaco

### Ligazóns externas 
* The Zaporizhia Encyclopedia of Ukraine .
Tratado de Waitangi

O **Tratado de Waitangi** (en inglés: *the Treaty of Waitangi*, en maorí: *Te Tiriti o Waitangi*) asinouse o 6 de febreiro de 1840 en Waitangi, na Baía das Illas, Nova Zelandia. Foi asinado por representantes da coroa británica, e xefes maorís da Illa Norte. O residente británico, James Busby, xa convencera a aproximadamente 35 destes xefes a que pretendesen a independencia baixo a denominación de "Confederación das Tribos de Nova Zelandia". O documento rubricado en Waitangi foi despois entregado a outras localidades do norte para obter firmas maorís adicionais.

*The Treaty* (como o chaman frecuentemente os neozelandeses), xustificaba que os ingleses fixesen de Nova Zelandia unha colonia británica. Hoxe considérase o punto fundacional de Nova Zelandia como nación.

Mentres, o gran problema radica en que se asinaron dúas versións, unha en inglés e outra en maorí, e ambas teñen puntos discordantes. A versión maorí di que eles aceptan a permanencia dos británicos a costa da protección permanente por parte da coroa. A versión británica di que os maorís sométense á coroa a cambio da protección británica. Por exemplo, o uso da palabra *kawanatanga*, que aparece no Tratado para expresar o concepto da soberanía.

## Antecedentes 
Debido á natureza sen lei do asentamento europeo e do crecente interese francés polo territorio, en 1832 o goberno británico enviou a James Busby como representante británico cara a Nova Zelandia.

Os continuos disturbios e a acción legal da Declaración de independencia, levaron a que a Oficina Colonial enviase o capitán William Hobson a Nova Zelandia para reclamar a soberanía da Coroa británica e negociar un tratado cos maorís.

## Tratado de compensación 
En 2008 sete Iwi, representando unhas 100.000 persoas, asinaron un *tratado de compensación* co estado polas inxustizas xurdidas do tratado de Waitangi. Segundo este, o estado entregará ás tribos unhas 176.000 hectáreas de terreos forestais, e os seus dereitos de explotación, evaluados nuns 316 millóns de US$. A licenza de explotación dos terreos estará a nome da empresa semiestatal *CNI Isi Holdings Limited*, cun 13,3% de participación estatal, e o 86,7% restante de participación maorí.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
* Simpson, Miria. (1990). *Nga Tohu O Te Tiriti/Making a Mark: The signatories to the Treaty of Waitangi.* Wellington: National Library of New Zealand. ISBN 9780477074407
*Buick, T Lindsay (1916). *The Treaty of Waitangi: or How New Zealand Became a British Colony* (the first substantial work on the Treaty)

### Outros artigos 
* Coroa de Waitangi
* Historia de Nova Zelandia
* Constitución de Nova Zelandia

### Ligazóns externas 
* Signatories to the Treaty of Waitangi 
* Official Treaty of Waitangi Information Site  
* Ministry of Culture & Heritage article&nbsp;
* Office of Treaty Settlements  
* Biography of Moka Te Kainga-mataa 
* Text of the Treaty of Waitangi in English and Māori  
* Archives New Zealand Treaty of Waitangi site
Interestatal 81

A estrada **Interestatal 81** (abreviada **I-81**) é un unha autoestrada interestatal na parte oriental dos Estados Unidos. O seu termo sur está na Interestatal 40 en Dandridge, Tennessee, e o seu extremo norte atópase en Wellesley Island (preto de Fishers Landing, Nova York na fronteira con Canadá.

## Longo da ruta 
## Principais interseccións 
* 20px Interestatal 40 cerca de Dandridge, Tennessee, nordeste de Knoxville, Tennessee.
* 20px Interestatal 26 en Tri-Cities.
* 20px Interestatal 77 en Wytheville, Virxinia. 
* 20px Interestatal 64 en Lexington, Virxinia, xuntas ata Staunton, Virxinia.
* 20px Interestatal 66 en Middletown, Virxinia
* 20px Interestatal 70 en Hagerstown, Maryland.
* 20px 20px Interestatal 76/Pensilvania Turnpike cerca de Carlisle, Pensilvania.
* 20px Interestatal 83 en Harrisburg, Pensilvania
* 20px Interestatal 78 cerca de Jonestown, Pensilvania.
* 20px Interestatal 80 cerca de Hazleton, Pensilvania.
* 25px20px Interestatal 476/Pensilvania Turnpike en Dupont, Pensilvania.
* 20px25px Interestatal 84 e Interestatal 380 en Dunmore, Pensilvania.
* 25px20px Interestatal 476/Pensilvania Turnpike en Clarks Summit, Pensilvania
* 20px20px Interestatal 86 / NY 17 en Binghamton, Nova York.
* 20px Interestatal 88 en Binghamton, Nova York..
* 20px20px Interestatal 90/New York State Thruway en North Syracus, Nova York

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Thousand Islands Bridge System 
*Economic Development History of Interstate 81 in Virginia
Mosca (televisión)

miniatura|Mosca na esquina inferior dereita.

**Mosca** é o termo informal empregado en televisión para referirse ó logotipo que aparece nunha esquina da pantalla do televisor e que identifica á canle emisora. En ocasións, como no Nadal, efemérides ou eventos especiais, pode aparecer caracterizado dun modo particular. Algúns canais empregan a mosca tamén para promover emisións importantes na programación, chamada **publimosca**.

## *Moscas* dalgunhas das canles que emiten en España
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La invasión de las moscas
* Localia cambia su mosca
Cosacos de Zaporozhia

[miniatura|260px|O [Hetmanato cosaco|Hetmanato e o Imperio ruso en 1751.O territorio dos **Cosacos de Zaporozhia** figura en violeta.]]

Os **Cosacos de Zaporozhia**, **Exército dos Cosacos de Zaporozhia**, **Exército Zaporozhiano** (en ucraíno: **Військо Запорізьке**; en polaco *Kozacy zaporoscy*; en checo: Záporožští kozáci) ou, simplemente **Zaporozhiáns** en ucraíno **Запорожці**, *Zaporozhtsi*) son algúns dos nomes que na historiografía se lle dá a unha organización territorial, política, militar e social dun grupo de cosacos ucraínos establecidos primitivamente nos arredores da cataratas do río Dniéper, na Ucraína central.

Sempre tiveron fama polo seu valor e as súas razzias. Estiveron, sucesivamente, ao servizo de Polonia, de Suecia e de Rusia. Pedro o Grande organizounos e deulles por caudillo a Mazeppa. En 1775, Catarina II trasladounos ás ribeiras do Kubán para conter aos circasiáns, e desde aquela tomaron o nome de cosacos do mar Negro *(Chernomoski)*.

Desde 1552 (data da fundación da primeira Sitch) até 1775, estiveron dirixidos por un atamán e unha asemblea de cosacos.

En coordinación cos cosacossdo Hetmanato, os zaporozhianos combateron contra Polonia, os otománs e, máis tarde, contra Rusia, para lograr a súa independencia.

Durante a Segunda guerra mundial a inmensa maioría dos zaporozhianos puxéronse ao servizo do III Reich.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Enciclopedia Espasa*. Volume 70, páx. 1022. ISBN 84-239-4570-7.
* Lebedynsky, Iaroslav (2004): *Les Cosaques. Une société guerrière entre libertés et pouvoirs. Ukraine 1490-1790*. París: Errance. ISBN 2 87772-272-4.
* Ure, John (2002): *The Cossacks: An Illustrated History*. Londres: Gerald Duckworth. ISBN 0-7156-3253-1.

### Outros artigos 
* Hepmanato cosaco
* Zaporozhia

### Ligazóns externas 
* Cossaks Encyclopedia of Ukraine .
* The Zaporizhia Encyclopedia of Ukraine .
Íñigo García Jiménez

**Íñigo García Jiménez**, nado na diocese de Calahorra, e finado preto de Santiago de Compostela o 30 de outubro de 1848, foi un frade e xornalista español.

## Traxectoria 
O 18 de maio de 1805 foi nomeado lector de vésperas do Colexio do Mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil. En 1807 lector de teoloxía moral do Mosteiro de San Martiño Pinario en Santiago de Compostela e lector de casos extraordinarios do mesmo mosteiro en 1818. Foi catedrático de Teoloxía da Universidade de Santiago de Compostela e no Seminario. Foi autor do folleto *Tinieblas del siglo XIX* (que foi prohibido), redactor de *Estafeta de Santiago* e director de *La Aurora de Galicia* (1845).

## Notas
Contos Estraños

**Contos Estraños** é unha empresa editora en lingua galega con sede en Santiago de Compostela.

## Historia 
Creada no ano 2011 coa intención de promover a literatura de fantasía, terror e ciencia ficción. Os seus fundadores foron Fernando M. Cimadevila e Tomás González Ahola e o proxecto púxose en marcha cunha chamada en Internet á que acudiron diversos autores.

O proxecto editorial foi enfocado en tres liñas diferenciadas. Unha revista periódica onde se reunirían en volumes colectivos as creacións dos numerosos escritores e ilustradores, a publicación de novelas individuais e unha liña infantil que, segundo as palabras dos seus propios creadores, "servise para ir frikizando ás xeracións máis novas".

Durante dous anos, entre xuño de 2015 e xuño de 2017 foi un selo da editorial Urco.

## Obras 
### Revista 
* Contos Estraños, Nº0 *Amañeceres Estraños*
* Contos Estraños, Nº1 *Anoiteceres estraños*
* Contos Estraños, Nº2 *Xornada Fantástica*
* Contos Estraños, Nº3 *Vieiros do Mañá*
* Contos Estraños, Nº4 *Nadal Impío*
* Contos Estraños, nº5 *Verbas de Atenea*
* Contos Estraños, nº6 *Lendas de Galaecia*
* Contos Estraños Segunda Era
* Contos Estraños, nº7 *Encontros na Terceira Era*
* Contos Estraños, nº8 *O choque dos mundos*
* Contos Estraños, nº 9 *Retallos do apocalipse*
*Contos Estraños nº 10 *A Sombra Primixenia*
*Contos Estraños nº 11 *A Rebelión de Prometeo*
*Contos Estraños nº 12 *Visitantes de Alén da Lúa*
*Contos Estraños nº 13 *Visitantes de Alén da morte*

### Novelas individuais 
* *Os Abismos da Noite Eterna*. Vol I. *O Morador da Fenda*. Roberto A. Rodrigues.
* *Magumba. Fabián Plaza Miranda*
* *As Crónicas de Bran*. Vol I. *A revolta dos Mestres*. Xosé Duncan. 
* *Galiza Mutante: Poder Nuclear!* Tomás González Ahola
* *Os Abismos da Noite Eterna*. Vol II. *A Lenda do Xameldín*. Roberto A. Rodrigues.
* *As Crónicas de Bran*. Vol II. *A porta de Annwn*. Xosé Duncan.
* *As Crónicas de Bran*. Vol III. *O solpor dos deuses*. Xosé Duncan.
* As aventuras de Margaret White. A balada do solitario. Manuel Moledo (ilustracións; David Fajardo)
* *Os Abismos da Noite Eterna*. Vol III. A luz que creba a noite. Roberto A. Rodrigues.

### Liña infantil 
* *As aventuras do Apalpador. Apalpador vs Papá Noel*. Textos. Fernando M. Cimadevila. Ilustracións. Jose Angel Ares
* *Plof, historia dun globo*. Texto. Manuel González Fernández de Tejada. Ilustracións. Xoana Álvarez Martín 
* *As aventuras do Apalpador. O tesouro dos mouros*. Textos. Fernando M. Cimadevila. Ilustracións. Jose Angel Ares
* *As aventuras do Apalpador. A carballeira dos druidas*. Textos. Fernando M. Cimadevila. Ilustracións. Jose Angel Ares
* *As aventuras do Apalpador. As portas do tempo*. Textos. Fernando M. Cimadevila. Ilustracións. Jose Angel Ares
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*  Diana Mandiá "A idade adulta da fantasía" *El País*, 9/2/2012.
*
Algernon Blackwood

**Algernon Henry Blackwood**, nado en Shooter's Hill o 14 de marzo de 1869 e finado en Bishopsteighton o 10 de decembro de 1951, foi un escritor inglés de relatos fantásticos.

## Obra 
### Novelas 
* *Jimbo: A Fantasy* (1909)
* *The Education of Uncle Paul* (1909)
* *The Human Chord* (1910)
* *The Centaur* (1911)
* *A Prisoner in Fairyland* (1913)
* *The Extra Day* (1915)
* *Julius LeVallon* (1916)
* *The Wave* (1916)
* *The Promise of Air* (1918)
* *The Garden of Survival* (1918)
* *The Bright Messenger* (1921)
* *Dudley & Gilderoy: A Nonsense* (1929)

### Para o público infantil e xuvenil 
* *Sambo and Snitch* (1927)
* *The Fruit Stoners: Being the Adventures of Maria Among the Fruit Stoners* (1934)

### Compilacións de relatos 
Só as orixinais, non as segundas versións nin novas escolmas
* *The Empty House and Other Ghost Stories* (1906)
* *The Listener and Other Stories* (1907)
* *John Silence* (1908)
* *The Lost Valley and Other Stories*
* ''Pan's Garden: a Volume of Nature Stories* (1912)
* *Ten Minute Stories* (1914)
* *Incredible Adventures* (1914b)
* *Day and Night Stories* (1917)
* *Wolves of God, and Other Fey Stories* (1921) coautor canda Wilfred Wilson
* *Tongues of Fire and Other Sketches* (1924)
* *Shocks* (1935)
* *The Doll and One Other* (1946)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fantastic Fiction Algernon Blackwood page .
* entrevista *Adapting The Willows'' .
* Compilación de relatos de Blackwood .
* Citas de Algernon Blackwood .
José María Carracido

**José María Eustaquio Carracido**, nado en Santiago de Compostela en 1801 e finado en 1847, foi un sacerdote, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Presbítero, humanista e orador sagrado; renunciou a cargos no cabido de Santiago, sendo párroco dunha pequena vila. Coñecedor dos sistemas filosóficos do seu tempo, defendeu as bases inamovibles do dogma católico e o prestixio da Igrexa. Foi socio constituínte da Academia Literaria de Santiago e colaborou en *La Aurora de Galicia* (1845).

## Obras 
* *El sensualismo : considerado en sus relaciones ideológicas, morales y políticas*, 1842.
* *Observaciones sobre el drama titulado Ferrán Pérez Churruchao y el Arzobispo D. Suero*, 1842.
* *Observaciones sobre la doctrina de Macarel, relativa a la libertad de cultos*, 1843.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Actinomyces

***Actinomyces*** é un xénero de bacterias grampositivas da clase das actinobacterias. As *Actinomyces* son anaeróbicas facultativas (coa excepción de *A. meyeri*, que é anaeróbica estrita). Todas as especies crecen mellor en condicións anaeróbicas. As especies deste xénero non forman endósporas, e son de forma bacilar, pero as súas colonias forman redes ramificadas parecidas ás hifas de fungos (antes recibían o nome de actinomicetos). O aspecto desta colonias fixo que inicialmente se pensase erradamente que eran fungos, e explica que o seu nome "Actinomyces" en grego signifique "fungo de raios".

Os *Actinomyces* son coñecidos por causaren doenzas nos humanos, e polo importante papel que desempeñan na ecoloxía do solo. Producen varios encimas que axudan a degradar material orgánico vexetal, lignina, e quitina. A súa presenza é importante para a formación de compost.

## Xenómica 
As árbores filoxenéticas baseadas nas secuencias dos ARNr 16S indican que o xénero *Actinomyces* é bastante diverso, e mostra unha ramificación polifilética en varios grupos distintos. O xénero *Actinomyces* e *Mobiluncus* forman un clado monofilético na árbore filoxenética construída usando as secuencias das proteínas RpoB, RpoC e ADN xirase B. Este clado está tamén moi apoiado pola presenza nel dun indel sinatura conservado formado por unha inserción de 3 aminoácidos na isoleucina-ARNt sintetase, xa que se encontra só nas especies dos xéneros *Actinomyces* e *Mobiluncus*.

## Patoloxía 
As especies de *Actinomyces* están normalmente presentes nas enxivas e son a causa máis común de infección en intervencións odontolóxicas e abscesos orais. Moitas especies de *Actinomyces* son patóxenos oportunistas de humanos e outros mamíferos, especialmente na cavidade oral. En raros casos, estas bacterias poden causar actinomicose, que é unha doenza caracterizada pola formación de abscesos na boca, pulmóns, ou tracto gastrointestinal. A actinomicose é causada con maior frecuencia pola especie *Actinomyces israelii*, a cal pode tamén causar endocardite, aínda que os síntomas resultantes poden ser similares aos producidos por infeccións por outras bacterias. *Aggregatibacter actinomycetemcomitans* foi identificada na enfermidade periodontal.

## Galería de imaxes 

Image:Actinomyces - high mag.jpg|Micrografía dunha actinomicose, tinguidura de hematoxilina-eosina
Image:Actinomycosis GROCOTT'S.JPG|Micrografía dunha actinomicose, tinguidura GMS (Gomori metenamina de prata)
Image:Actinomycosis GRAM'S.JPG|Micrografía dunha actinomicose, tinguidura de Gram

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do xenoma de *Actinomyces naeslundii* MG1
Editorial Danú

**Editorial Danú** é unha empresa editora galega con sede en Santiago de Compostela.
## Características
Creada en 2007, coa intención de potenciar os xéneros considerados como menos rendibles, ten liñas de poesía, receitas de cociña, traducións, pensamento, narrativa, ético-relixiosa e educativa.

### Coleccións
*Singulares (poesía e narrativa).
*O gato tradutor (traducións).
*Cociña (Receitas de cociña).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha na Asociación Galega de Editores arquivada dende o orixinal o 9 de marzo de 2012.
Actinomicetáceas

As **actinomicetáceas** (**Actinomycetaceae**) son unha familia de actinobacterias que contén o xénero medicamente importante *Actinomyces*. As Actinomycetaceae comprenden tres xéneros potencialmente patóxenos: *Actinomyces*, *Nocardia*, e *Streptomyces*. Estes organismos están estreitamente relacionados coas micobacterias pero inicialmente foran clasificadas como fungos (actinomicetos) e críase que eran unhas formas de transición entre as bacterias e os fungos.

## Filoxenia 
A taxonomía aceptada do grupo está baseada na LPSN  e no NCBI
e a filoxenia está baseada nas secuencias do ARNr 16S da LTP 106 do The All-Species Living Tree Project 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* http://sn2000.taxonomy.nl/Main/Classification/111575.htm
José Mejuto Bernárdez

**José Mejuto Bernárdez**, nado en Coiro (Cangas) o 19 de marzo de 1906 e finado en Pontevedra o 27 de xullo de 1937, foi un mecánico e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Sobriño de Ángel Bernárdez Rodríguez. Formouse na Escola Industrial de Vigo e traballou en talleres de Bouzas e Vigo dende 1928. Mecánico naval con inquietudes culturais e políticas: afiliado á UGT de Vigo, foi representante da Zona 8ª da Federación Sidero-Metalúrxica no Comité Nacional en 1932. Segundo testemuño oral de J. Nores Rodríguez, José Mejuto e Emilio Nores Rodríguez formaron a primeira célula comunista en Cangas. En 1930 estableceu taller propio en Cangas.

Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 seguiu residindo  en Cangas, ameazado polos falanxistas entre os que se atopan algúns dos seus parentes políticos. Viaxaba de cando en vez a Vigo para intentar vender unha propiedade. Por ese motivo, quedou o 20 de setembro en Teis, onde vivían as súas medias irmás e alí foi detido no curso dunha redada, aínda que o seu nome non estaba na lista que levaban a Garda Civil e os membros das JAP. Os informes enviados pola garda Civil de Cangas determinan o seu encarceramento. Preso no Frontón de Vigo e na illa de San Simón, foi xulgado en Pontevedra por rebelión militar e sentenciado a pena de morte. Foi executado en Pontevedra o 27 de xullo de 1937 con Antonio Fernández Fernández, José Gallego Nogueira e José Meis Martínez o 27 de xullo de 1937.

Durante o tempo que estivo preso na illa de San Simón escribiulle cartas á familia que deixaba na casa: a súa muller Alejandra Nogueira Lagoa, á irmá Carmen, á nai Josefa e aos catro fillos menores de sete anos, Isabel, Josefina, Fernando e Manuel. Conserváronse 35 cartas, cuxas copias foron doadas polos descendentes que residen en Buenos Aires desde principios dos 50 en 2013 á Real Academia Galega. Publicadas en libro, os orixinais foron entregados á institución o 3 de marzo de 2017.

## Vida persoal 
Casou en 1930 con Alejandra Nogueiras Lagoa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mejuto Bernárdez, José (2015). *Cartas de un condenado a muerte. Los últimos días en prisión en 1936 y 1937 del republicano gallego José Mejuto Bernárdez*. Textos de Xesús Alonso Montero; Ana Paula Mejuto; Olivia Rodríguez González; Eduardo Galeano. Santiago de Compostela: Alvarellos Editora. ISBN 978-84-89323-91-9.
* 
*
Actinomyces israelii

***Actinomyces israelii*** é unha especie de bacterias grampositivas con forma de bacilo do xénero *Actinomyces*. A especie é coñecida por vivir como comensal no corpo humano, onde pode actuar como un patóxeno oportunista e causa a actinomicose. Coñécense moitas cepas desta especie fisioloxicamente distintas, todas elas anaerobias estritas. A pus que xeran contén pequenos gránulos macroscópicos cun diámetro de arredor dun milímetro (chamados drusas) que constan de microcolonias rodeadas de leucocitos. A especie foi descuberta polo cirurxián alemán James Adolf Israel (1848-1926).

## Patoxénese 
A actinomicose é con maior frecuencia causada por *Actinomyces israelii* e ás veces pode confundirse con neoplasmas. *A. israelii* é un colonizador normal da vaxina, colon, e boca. A infección establécese primeiro a través de brechas da barreira mucosa creadas durante distintas posibles intervencións (odontolóxicas, por exemplo), aspiracións, ou en patoloxías como a diverticulite. A fase aguda ou "clásica" desta doenza caracterízase por un lento crecemento contiguo que ignora os planos dos tecidos e forma un traxecto fistuloso que pode curar espontaneamente e reaparecer, orixinando unha lesión densamente fibrótica. Fórmase unha purulencia central con gránulos que parecen de xofre (mais non o son) formados por bacterias e rodeada de neutrófilos.

A enfermidade oral-cervicofacial é a forma máis común de actinomicose. Outra forma de actinomicose é a enfermidade torácica, orixinada pola aspiración da bacteria pola orofarinxe, que ás veces se diagnostica mal considerándoa un neoplasma, xa que forma unha masa que se estende pola parede do peito. Outra manifestación desta doenza pode ser a enfermidade abdominal, na que se pode orixinar un traxecto fistuloso na parede abdominal e área perianal.

A actinomicose pelviana é unha rara complicación que se pode dar co uso de dispositivos intrauterinos (DIU)s.

## Diagnose e tratamento 
A actinomicose pode considerarse no diagnóstico cando un paciente ten unha progresión crónica da enfermidade a través de tecidos planos que é de tipo masivo algunhas veces, un desenvolvemento dun traxecto fistuloso que pode curar e volver aparecer, e unha infección rebelde despois dun tratamento normal con antibióticos.

O tratamento da actinomicose faise con antibióticos como a penicilina ou a amoxicilina durante de seis a doce meses, ou con cirurxía se a doenza está estendida.

## Notas
Ángel Bernárdez Rodríguez

**Ángel Bernárdez Rodríguez**, nado en Xixón o 8 de outubro de 1859 e finado en Vigo o 3 de abril de 1935, foi un xornalista galego

## Traxectoria 
De ascendencia paterna galega, aos oito anos trasladouse a Vigo onde viviu e traballou. Foi concelleiro republicano en Vigo. Empezou a carreira xornalística en *La Propaganda*, foi redactor de *Diario de Vigo* e *La Coalición Republicana*, colaborou en *La Víbora* e *El Independiente*, foi director de *La Vanguardia* e *La Federación*  e redactor xefe de *Faro de Vigo*. Dirixiu a sección de pesca e conservas de *El Financiero* de Madrid, e realizou unha intensa campaña en favor das industrias pesqueira e conserveira de Galicia na *Revista Nacional de Economía*. Foi correspondente en Galicia de *La Prensa* de Buenos Aires, do *Daily Mail* de Londres, e do *Berliner Lokalanzeiger* de Berlín. Foi secretario técnico da Unión de Fabricantes de Conservas de Galicia e escribiu o apartado "La pesca en Galicia" do libro *Generalidades de la geografía de Galicia*. Foi presidente da Asociación da Prensa de Vigo. Finou en Vigo o 3 de abril de 1935.

## Vida persoal 
Casou con Lucila Losada Iglesias e foi pai de Ángel Bernárdez Losada.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ronda de Outeiro

A **rolda de Outeiro** é unha das principais vías urbanas da Coruña. Vai dende a avenida do Exército, nas proximidades do porto, ata a avenida de Gerardo Porto, un tramo do paseo marítimo.

## Historia 
A rolda de Outeiro aparece tal como se construíu, dende A Gaiteira ata Labañou, no Plan de 1948 de Jacobo Rodríguez-Losada e Pablo Iglesias Atocha. Este plan supuxo a modificación do proxecto de ordenamento de César Cort (1945), no que se recollían algunhas roldas para a cidade, incluídos algúns tramos da rolda de Outeiro.

O nome de Outeiro deullo o pequeno núcleo rural que existía nas proximidades do cruzamento da Rolda coa avenida de Fisterra, o lugar máis alto de toda a estrada.

## Descrición 
Hoxe en día a rolda de Outeiro é a rúa máis longa da Coruña. A rolda achega os dous extremos costeiros da cidade pero non estivo rematada ata a construción do polígono dos Rosales en 1994.

Tódalas estradas que entran e saen da cidade da Coruña atravesan a rolda de Outeiro, o que a fai dela unha vía moi saturada en hora punta. A rede semafórica está controlada e programada en función do número de vehículos que circulan por ela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gloria Swanson

**Gloria May Josephine Swanson**, nada en Chicago, Illinois o 27 de marzo de 1899 e finada en Nova York o 4 de abril de 1983 foi unha actriz, cantante e produtora estadounidense.

## Traxectoria 
Filla dun soldado, de pequena viviu en varios lugares, coma Porto Rico e Florida. Nunha visita aos Essanay Studios suxeríronlle que volvese para traballar como extra. En 1916, tras o divorcio dos seus pais marchou coa súa nai a California.

En 1919 asinou un contrato coa Paramount Pictures, traballando decotío con Cecil B. DeMille, que a levou a interpretar protagonistas. En 1927 decidiu rexeitar un contrato dun millón de dólares coa Paramount para unirse á United Artists, na que tamén sería produtora.

Aínda que seguiu traballando no cinema sonoro, cando a súa carreira comezou a declinar marchou a Nova York, desde onde axudou a rescatar científicos e inventores xudeus durante a segunda guerra mundial.

En 1950 foi rescatada por Billy Wilder para o papel de Norma Desmond no seu filme *Sunset Boulevard*, tras as negativas de Mae West, Mary Pickford e Pola Negri. Tras este éxito seguiu traballando no teatro e na televisión.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Glorious Gloria Swanson
* Fotografías e bibliografía
* Entrevista a Gloria Swanson (1970)
Paul Muni

**Frederich Meshilem Meier Weisenfreund**, coñecido como **Paul Muni**, nado en Lviv o 22 de setembro de 1895 e finado en Montecito, California o 25 de agosto de 1967 foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Nado na rexión austrohúngara de Galicia, hoxe en Ucraína, emigrou coa súa familia aos Estados Unidos de América en 1902, establecéndose en Chicago.

Comezou a súa carreira de actor no teatro yiddish de Chicago xunto cos seus pais. Tras ser citado en 1925 nun artigo do *New York Times* destacando as súas interpretacións, ao anos seguinte debutou en Broadway, na obra *We Americans*, na que por primeira vez actuou en inglés.

En 1929 foi contratado pola Fox, iniciando a súa carreira cinematográfica. Trala súa segunda candidatura ao Oscar, por *I Am a Fugitive from a Chain Gang* asinou un contrato coa Warner Bros..

En 1936 gañou o Oscar ao mellor actor por *The Story of Louis Pasteur*, o primeiro dos seus filmes biográficos. Porén, continuou actuando no teatro, obtendo grandes éxitos.

Aos 59 anos diagnosticáronlle un tumor no ollo esquerdo, que lle foi extraído. Pouco despois volveu á obra que estaba a protagonizar, *Inherit the Wind*. Retirouse do cine en 1959 por mor dos seus problemas de saúde, mais seguiu actuando na televisión ata 1962.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Fotos de Paul Muni
* Fotografías e textos
Khórtisia

miniatura|250px|Vista da illa de Khórtitsia desde o espazo.

A illa **Khórtitsia** (en ucraíno: Хо́ртиця *Khortitsa*; en ruso Хо́ртица *Khortitsa*) é unha grande illa localizada no río Dniéper, en Ucraína.

A illa xogou un papel importante na historia de Ucraína, especialmente na historia dos Cosacos de Zaporíia. Este histórico lugar está situado nos límites da moderna cidade industrial de Zaporíia,  estendéndose desde o nordeste ao sueste ao longo de máis de 20&nbsp;km, cunha anchura media de 2,5&nbsp;km.

Ten unha flora e fauna únicas, incluíndo bosques de carballos e piñeiros, praderías e estepas, polo que na actualidade está protexida como reserva cultural nacional. A parte norte da illa é moi rochosa e relativamente alta (30 m sobre o leito do río) en comparación coa parte sur, que é baixa e adoito inundada polas augas do Dniéper.

## Historia 
Zaporíia toma o nome das nove cataratas do río Dniéper que foron niveladas na década de 1930 cando se construíu unha central hidroeléctrica na corrente principal. Só acantilados graníticos, que se levantan 50 m, testemuñan o pasado do orixinariamente rochoso terreo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bürgers, Jana (2006): "Mythos und Museum. Kosakenmythos und Nationsbildung in der postsowjetischen Ukraine am Beispiel des Kosakengeschichtsmuseums auf der Insel Chortycja." In: *Bianka Pietrow-Ennker* (Hg.): Kultur in der Geschichte Russlands. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-36293-5.
* Ganzer, Christgian (2005): *Sowjetisches Erbe und ukrainische Nation. Das Museum der Geschichte des Zaporoger Kosakentums auf der Insel Chortycja*. Mit einem Vorwort von Frank Golczewski. Stuttgart: Stuttgart Verlag. ISBN 3-89821-504-0
Ray Milland

**Alfred Reginald Jones**, coñecido como **Ray Milland**, nado en Neath (Gales) o 3 de xaneiro de 1907 e finado en Torrance (California) o 10 de marzo de 1986 foi un actor británico.

## Traxectoria 
Comezou no cinema como extra a finais da década de 1920. Alcanzou o éxito con *The Flying Scotsman*, que o levou a ser contratado pola Metro-Goldwyn-Mayer, motivo polo cal marchou a Hollywood en 1930. Tras dous anos de pequenos papeis decidiu volver ao Reino Unido, mentres a súa esposa continuaba en América rematando os estudos.

No seu país só traballou en dous filmes, polo que volveu a California. Preocupado por conseguir un traballo fixo foi xerente dunha gasolineira. Volveu ao cinema cando un actor inglés do filme de George Raft *Bolero* tivo que ser substituído urxentemente e el foi o escollido.

A partir de 1936 comezou a ter papeis protagonistas, conseguindo o seu maior éxito en 1945 con *A fin de semana perdida*, de Billy Wilder, coa que gañou o Oscar ao mellor actor.

Tras finalizar o contrato que tiña coa Paramount en 1955 comezou unha carreira como director, tendo grande éxito na televisión.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ray Milland en Virtual History
Pus

[miniatura|[Ollo humano con conxuntivite exsudando pus.]]
[miniatura|[Absceso. Os abscesos son acumulacións de pus encapsuladas.]]
[miniatura|[Duodenoscopia na que se ve unha ampola hepatopancreática da que sae pus, indicativa de colanxite.]]
 
O **pus** ou **brume** é un exsudado, xeralmente de cor branca amarelada, amarela, ou amarela castaña, formada nun lugar onde hai inflamación durante unha infección. Unha acumulación de pus nun espazo tisular cerrado denomínase absceso, mentres que unha acumulación visible de pus na epiderme ou debaixo da epiderme denomínase pústula ou furúnculo.

O pus consiste nun fluído rico en proteínas, e leucocitos mortos que interviñeron na resposta inmunitaria (principalmente neutrófilos); pode conter tamén outras células do corpo e graxa, microorganismos mortos, fibrina, restos do tecido danado, sangue, linfa ou outros líquidos corporais, segundo o sitio onde se produza.

Durante a infección, os macrófagos liberan citocinas que activan aos neutrófilos para que procuren o sitio de infección por quimiotaxe. Alí, os neutrófilos fagocitan e destrúen as bacterias e as bacterias intentan resistir a resposta inmunitaria liberando toxinas chamadas leucocidinas. Cando os neutrófilos morren polas toxinas ou pola súa idade, son fagocitados por macrófagos, formando o pus viscoso.

As bacterias que causan a formación de pus denomínanse **supurativas**, **pióxenas**,

En case todos os casos cando hai unha acumulación de pus no corpo, o médico pode considerar necesario crear unha saída para evacualo, seguindo o aforismo latino "Ubi pus, ibi evacua".

Algunhas enfermidades comúns causadas por infeccións pióxenas son o impétigo, osteomielite, artrite séptica, e a fascite necrotizante, entre outras.

## Bacterias pióxenas 
Numerosas especies bacterianas poden ser pióxenas. Velaquí algunhas das máis comúns:
* *Staphylococcus aureus*
* *Staphylococcus epidermidis*
* *Streptococcus pyogenes*
* *Escherichia coli* 
* *Streptococcus pneumoniae* (pneumococo de Fraenkel)
* *Klebsiella pneumoniae* (bacilo de Friedländer)
* *Salmonella typhi* 
* *Pseudomonas aeruginosa*
* *Neisseria gonorrhoeae*
* *Actinomyces*
* *Burkholderia mallei* (mormo dos cabalos) 
* *Mycobacterium tuberculosis* (bacilo de Koch)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pioderma
* Fluído seroso
Glay

**GLAY** (グレイ; Gurei) é un grupo de J-pop xaponés do selo discográfico Capitol Records.

## Membros 
* Teru - Vocalista. 
* Takuro - Guitarra.
* Hisashi - Guitarra. 
* Jiro - Baixo.

### Membros auxiliares 
* Toshimitsu "Toshi" Nagai - Batería.

## Notas
Enrique Pereira Borrajo

**Enrique Pereira Borrajo**, nado en 1868 e finado en Vigo o 27 de decembro de 1967, foi un avogado, empresario e xornalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|350px|De pé, de esquerda a dereita: [Humberto Cuíñas, Rafael Fuembuena, Blas Agra Mancebo, Miguel de Zárraga, Luis Suárez Gutiérrez, Eugenio Fernández Leis e Julián García Larrú. Sentados **Enrique Pereira Borrajo**, Miguel Fernández Lema, Emilio Rodal e Antonio Fernández Arreo. Asociación da prensa de Vigo, 1909.]]
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1892). Foi director de *La Vanguardia* e colaborou en *Faro de Vigo*. Foi un dos fundadores da Asociación da Prensa de Vigo. Foi oficial do concello e concelleiro de Vigo. Foi axente de seguros e presidente da Cámara da propiedade Urbana de Vigo. Finou en Vigo o 27 de decembro de 1967.

## Vida persoal 
Casou en Vigo con Asunción García en 1903.

## Notas