open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fort Lauderdale

**Fort Lauderdale** (ou *Ft. Lauderdale*) é unha cidade do condado de Broward, no estado de Florida, nos Estados Unidos de América. No censo de 2013 tiña unha poboación de 172.389 habitantes e unha densidade de poboación de 1723,89 hab/km².

O nome da cidade vén do militar William Lauderdale, que en 1838 tiña aquí unha fortaleza militar.

## Nados en Fort Lauderdale 
* Justin Bartha, (1978) actor
* Keyon Dooling, (1980) ex xogador de baloncesto
* Nadine Sierra, (1988) soprano

## Finados en Fort Lauderdale 
* Jackie Gleason, (1916-1987) actor e humorista
* Leslie Nielsen, (1926-2010) actor

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Fundación Galiza Sempre

A **Fundación Galiza Sempre** é unha fundación constituída en 1999, promovida polo Bloque Nacionalista Galego. Inscrita no Rexistro único de fundacións de interese galego da Xunta de Galicia co número 1999/15 e no Rexistro Galego de Axentes de Cooperación para o Desenvolvemento. Forma parte do Centre Maurits Coppieters, fundación política europea; da Rede Mundial polos Dereitos Colectivos dos Pobos; e do Consello Internacional de Arquivos.

## Actividade 
A fundación desenvolve dúas liñas de actuación prioritarias: unha, dirixida á promoción do pensamento socioeconómico, político e cultural de Galiza, e outra adicada á preservación e difusión da memoria histórica de Galiza e especificamente do nacionalismo galego.

No ámbito do pensamento distínguense na súa traxectoria tres eixes temáticos: o mundo das nacións sen estado; a crítica do neoliberalismo, a desigualdade e a exclusión e social; e, en terceiro lugar, as políticas públicas alternativas en ámbitos como o feminismo, a cultura, a participación cidadá ou as transformacións sociais asociadas ao autogoberno.

Na procura dunha nova cultura política asentada na diversidade, a fundación estendeu o seu campo de acción alén de Galiza mantendo relacións con entidades do País Vasco, Cataluña e Portugal, e participando activamente en redes europeas ou no Foro Social Mundial.
* 2012 - 2014: Xesús Veiga
* 2014 - 2016: Guillerme Vázquez
* 2016 - 2019: Francisco Jorquera
*2019 - presente: Rubén Cela

## Notas
Kolpino

**Kolpino** (en ) é unha cidade municipal no distrito homónimo da cidade federal de San Petersburgo, a 26 quilómetros ao sueste do San Petersburgo central. A súa poboación no censo de 2010 era de 138.979 habitantes.
Theodor Haltenorth

**Theodor Haltenorth**, nado o 18 de maio de 1910 en Bettenhausen (distrito do leste da cidade de Kassel), e finado o 30 de xaneiro de 1981, foi un zoólogo alemán.

Traballou principalmente en Múnic, Baviera, Alemaña, e foi unha figura clave no proxecto Quagga.

Describiu a subespecie do gato montés *Felis silvestris cretensis*, o gato de Creta, en 1953.

## Obras
* *Tiere unserer Heimat.* in *Weltreich der Tiere.* Tomus, München 1980. ISBN 3-920954-04-1.
* *Unsere Tierwelt in Farbe.* Beobachter, Glattbrugg 1980.
* *Säugetiere sowie Lurche und Kriechtiere.* in Bd. 12 *BLV-Naturführer.* BLV, München, Wien, Zürich 1978–82 p.m. ISBN 3-405-11972-3.
* *Das Tier. Die Stämme des Tierreichs.* Wiesbaden 1977.
* *Säugetiere Afrikas und Madagaskars.* in Bd. 19 *BLV Bestimmungsbuch.* BLV, München 1977. ISBN 3-405-11392-X
* *Säugetiere.* in Bd. 7 *Das Tierreich.* de Gruyter, Berlin 1969.
* *Klassifikation der Säugetiere.* in Bd. 8 *Handbuch der Zoologie.* de Gruyter, Berlin 1958–63. 
* *Rassehunde - Wildhunde.* in Bd. 28 *Winters naturwissenschaftliche Taschenbücher.* Winter, Heidelberg 1958.
* *Die Wildkatze.* in Bd. 189 *Die Neue Brehm-Buecherei.* Ziemsen, Wittenberg 1957.
* *Das Grosswild der Erde und seine Trophäen.* Bonn 1956.
* *Die Wildkatzen der alten Welt.* Geest & Portig, Leipzig 1953.  
* *Säugetierkundliche Mitteilungen.* München period. ab 1953. 
* *Die verwandtschaftliche Stellung der Grosskatzen zueinander.* Berger, Lucka 1937.

## Abreviatura
A abreviatura **Haltenorth** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Antesterias

[right|miniatura|372x372px|Enócoe das Antesterias, c. -430 / -390, [museo do Louvre]]
As **Antesterias** (grego Ἀνθεστήρια, *Anthestếria*, do grego antigo ἄνθος, *anthos*, flor, de aí «festa das flores») foi un festival grego ateniense, celebrado en honra de Dioniso, en Atenas. Tiñan lugar do undécimo ao décimo terceiro día do mes de *Antesterión*, oitavo mes do calendario ático, que corresponde no calendario gregoriano a finais de febreiro e ao principio de marzo.

## Celebracións relixiosas 
O primeiro día chamábase en grego Πιθοιγία, *Pithoigía*, é dicir «apertura de xerras». Os atenienses visitaban o santuario de Dioniso «nos pantanos» para abrir as xerras que contiña o viño novo, froito de vendimas precedentes.

O segundo día chamábase en grego Χόες, *Khóes*, é dicir «a festa das xerras». Servíanse xerras de viño novo e organizábase un concurso de bebida. O santuario de Dioniso Limnais (dos pantanos) nas marismas estaba entón aberto, sendo a única vez ao ano: tiña lugar alí unha hierogamia (unión sacra) da muller do arconte rei e de Dionisos.

O terceiro día chamábase en grego Χύτροι *Khýtroi*, é dicir «festa das marmitas». Estaba consagrada ao culto dos mortos. Hermes Ctonio recibía ofrendas de gran.

## Concurso 
Nas Antesterias tiña lugar un concurso de comedia destinado aos actores, que Plutarco  atribúe ao orador Licurgo (século -IV). O vencedor do concurso tiña dereito a figurar *ipso facto* na lista de actores para as Dionisias urbanas. Este concurso tiña lugar probabelmente no teatro de Dionisos en Eléuteras.

Segundo Filóstrato , as Antesterias son tamén a ocasión, na época de Apolonio de Tiana (século I), de danzas lascivas acompañada polo aulos e dunha lectura dunha epopea órfica.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (en alemán) Ludwig Deubner, *Attische Feste*, Berlin, 1932, réimpression Hildesheim, Nova York, 1969;
* (en inglés) Richard Hamilton, *Choes and Anthesteria.* *Athenian Iconography and Ritual*, University of Michigan Press, 1992;
* Jean-Charles Moretti, *Théâtre et société dans la Grèce antique*, Livre de Poche, coll. « Références », 2001

### Outros artigos 
* Festas da Atenas antiga.
Prades

#### ***Prades, Tarragona**, un concello da provincia de Tarragona, Cataluña.
***Vilanova de Prades**, un concello da provincia de Tarragona, Cataluña.

***Prades, Ardèche**, unha comuna do departamento de Ardèche, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes.
***Prades, Ariège**, unha comuna do departamento de Ariège, na rexión de Occitania.
***Prades, Alto Loira**, unha comuna do departamento de Alto Loira, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes.
***Prades, Pireneos Orientais**, unha comuna do departamento de Pireneos Orientais, na rexión de Occitania.
***Prades, Tarn**, unha comuna do departamento de Tarn, na rexión de Occitania.
*'''Prades-d'Aubrac**, unha comuna do departamento de Aveyron, na rexión de Occitania.
***Prades-Salars**, unha comuna do departamento de Aveyron, na rexión de Occitania.
***Prades-sur-Vernazobre**, unha comuna do departamento de Hérault, na rexión de Occitania.
***Prades-le-Lez**, unha comuna do departamento de Hérault, na rexión de Occitania.
***Saint-Cirgues-de-Prades''', unha comuna do departamento de Ardèche, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes.
Rúa de Juan Flórez (A Coruña)

A **rúa de Juan Flórez** é unha rúa da Coruña. Serviu de tradicional saída da cidade, bordeando o Primeiro Ensanche.

Está situada entre a praza de Pontevedra e a avenida de Alfonso Molina.

## Historia 
A rúa era coñecida como Estrada de Castela e Camiño Novo e xa nos planos do século XVIII aparecía o seu trazado. O nome actual recibiuno en 1900 como homenaxe a Juan Flórez, alcalde da cidade a mediados do século XIX.

Ata a década de 1930 conservou árbores na marxe esquerda, que viñan da época de Carlos III.

## Institucións e comercios 
Na rúa estivo situado ata 1968 o Leirón do Sporting Club Casino, onde se organizaban verbenas e se practicaban numerosos deportes, e, entre 1920 e 1969, o Salón Doré. Tamén estivo a fábrica da importante industria téxtil La Primera Coruñesa, que tiña unha alta cheminea.

Paralelo á praza do Libro estaba o Colexio Dequidt, institución laica de ensino, que desapareceu na década de 1960

## Arquitectura 
miniatura|Chalé Escudero.
Dos chalés que houbo na rúa de Juan Flórez só perdura o Chalé Escudero. Porén, consérvanse algúns edificios destacados, algúns deles catalogados:

* Edificio de esquina na rúa de Francisco Mariño, nº 1, de Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón (1926)
* Nº 37, 79-87, 91 e 95 (1923-1951)
* Nº 47, de Carlos Meijide (1970-1973), edificio de formigón emparentado co veciño Edificio Pou, de Miguel Fisac, construído sobre os chalés de Fariña.
* Nº 59-69 (1943-1951)
* Nº 2-12 (1915-1987) 
* Nº 28, de Ramón Vázquez Molezún e Gerardo Salvador Molezún (1966)
* Nº 36. Torre Dorada, de Milagros Rey Hombre
* Nº 58. Edificio Trébol, de Carlos Meijide (1971-1975), rañaceos que foi construído sobre o Chalé Molezún.
* Nº 72-78, 132-134 e 148 (1927-1972)
* Torre Galicia, de Manuel Gallego Jorreto (1968-1971)
* Nº 116. Escolas Labaca, de Leoncio Bescansa (1912-1915), con estilo entre o modernismo e o neogótico.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Juan Flórez 47.JPG|Nº 47.
Ficheiro:A Coruña - Torre Dorada.JPG|Torre Dourada.
Ficheiro:A Coruña - Edificio Trébol 3.JPG|Edificio Trébol
Ficheiro:Juan Flórez 64-66.JPG|Edificio Vázquez
Ficheiro:A Coruña - Torre Galicia 3.JPG|Torre Galicia
Ficheiro:Fundacion Labaca.004 - A Coruña.jpg|Escolas Labaca
Ficheiro:Rua Juan Florez.001 - A Coruña.jpg|Placa da rúa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
TPA8

**TPA8** (anteriormente **TPA-2**) é a segunda canle de televisión autonómica de Asturias, xestionada polo ente público Radiotelevisión del Principado de Asturias. Ten a súa sede e estudos na Universidade Laboral de Xixón.

O domingo 2 de maio de 2010 inaugura as súas retransmisións coa emisión da final da Copa de Europa de hóckey a patíns feminino.

O día 12 de setembro de 2011, TPA iniciou as súas emisións en formato panorámico, e incorporáronse dúas novas canles de son, unha en versión orixinal e outra con audiodescrición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web de Radiotelevisión del Principado de Asturias
TPA9 HD

**TPA9 HD** (anteriormente **TPA HD**) é unha canle de televisión autonómica de Asturias que emite en alta definición e está xestionada polo ente público Radiotelevisión del Principado de Asturias. Ten a súa sede e estudos na Universidade Laboral de Xixón.

## Historia 
TPA HD realizou a súa primeira emisión o 24 de maio de 2009 co partido Real Oviedo - Mallorca B, pertencente á fase de ascenso a 2ª División B, aínda que non sería ata o 27 de marzo de 2010 cando comezase a emitir en probas co partido Real Zaragoza-Valencia CF de Liga, así como o mundial de Fórmula 1, os partidos da UEFA Champions League e de Primeira División e outros acontecementos producidos en HD.

O día 13 de novembro de 2011, TPA HD pasou a chamarse A9 HD.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web de Radiotelevisión del Principado de Asturias
Julián Rodríguez de Cea

**Julián Rodríguez de Cea**, finado en Pontevedra en novembro de 1903 foi un industrial e xornalista galego.

## Traxectoria 
Reloxeiro. Fundador e director de *El Estudiante*, foi redactor de *El Noticiero Gallego* e colaborou noutros periódicos galegos. Foi director de *La Crónica* de Madrid.

## Notas
Gerardo Rodríguez del Corral

**Gerardo Rodríguez del Corral**, finado en Pontevedra o 30 de xaneiro de 1922, foi un avogado, escritor, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Afiliado ao Partido Liberal, foi deputado provincial (1881). Foi fundador e director de *El Progreso*, colaborador de *La Revista* e redactor de *El Orden*. Despois dedicouse á agricultura.

## Notas
Trilladeira dos prados

A **trilladeira dos prados** (***Microtus agrestis***) é unha especie de roedor da familia Cricetidae amplamente distribuída por Europa e algunhas zonas de Asia.

## Descrición 
De tamaño mediano e de aspecto robusto. A lonxitude da cabeza e do corpo varía entre 9,5 e 13,3&nbsp;cm, e o rabo entre 2,5 a 4,4&nbsp;cm. Pesa entre 20 e 51 g. O fociño é bastante romo, cunha coa cola relativamente curta, externamente ten unha morfoloxía moi similar á da trilladeira pataqueira, (*Microtus arvalis*), da que é difícil de distinguir, o pelo é máis mesto e máis longo e máis escuro, e as orellas son máis peludas tamén na trilladeira dos prados. A pelaxe é parda cinsenta no dorso cos flancos máis pálidos, chegando a ser amarelados; o pescozo, o ventre e as patas son grises e a cola presenta unha coloración máis escura.

O súa voz é un chillido débil e baixo, aínda que tamén emite unha serie de sons con chisquidos.

## Distribución 
Espallado por toda a rexión eurasiática, desde o norte da Península Ibérica até Siberia, o río Lena, o lago Baikal e o noroeste da China. En Europa falta en Irlanda, Italia e Grecia, así como en toda a zona de clima mediterráneo. En España esténdese polo terzo setentrional, nunha franxa que abrangue os Pireneos, a Cornixa Cántabrica, Serra de la Demanda, Galiza e zona norte de Castela e León. Tamén se atopa no sur de Galiza, por Portugal, chegando até Lisboa, Serra da Estrela e a Serra de Gata, en Salamanca e Cáceres.

## Hábitat 
Fundamentalmente encóntrase en pradarías de prados de herba espesa con pouca ou nula presión de pastoreo cun clima centroeuropeo, e, aínda que menos que a corta rubia, (*Myodes glareolus*), ocupa tamén plantacións forestais de árbores novas con substrato herbáceo desenvolto, sendo moi frecuente en zonas montañosas e boscosas. A cobertura espesa de gramíneas é unha das condicións ideais para a especie. Na Península Ibérica localízase desde o nivel do mar até altitudes superiores aos 1.600 metros.

## Depredación 
É presa de diferentes carnívoros, sobre todo mustélidos e o gato montés (Felis silvestris), así como de aves rapaces. Na Península Ibérica pode chegar a ocasionar problemas puntuais para a agricultura, pero nunca como a trilladeira pataqueira.

En Escandinavia, pode actuar como reservorio da tiña e a leptospirose.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Microtus agrestis* en el Atlas de la biodiversidad del Ministerio de Medio Ambiente (MMA).. Consultado o 9 de outubro de 2018.
*  *Microtus (Microtus) agrestis*, en Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors). 2005. *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed). Consultado o 9 de outubro de 2018.
### Outros artigos 
* Lista dos mamíferos de Galicia
### Ligazóns externas 
* *M. agrestis* (como *M. a. rozianus* Bocage) en "Fauna ibérica; mamíferos". Ángel Cabrera Latorre. 1914. Facsímile electrónico.
Festa da Reconquista

[miniatura|300px|Recreación. Os protagonistas da *Reconquista* de Vigo: o [Juan Almeida de Sousa e Saa|tenente Almeida (de uniforme verde, seguido por unha Bandeira de Portugal); o abade de Valadares Rosendo Arias Enríquez; Vázquez Varela; Cachamuíña cunha bandeira galega; unha muller viguesa e o mariñeiro Carolo cun machado na man.]]
A **festa da Reconquista** é unha festa que se celebra na cidade vella da vila de Vigo o 28 de marzo. Nela represéntase a toma da cidade polos franceses a comezos de século XIX e a reconquista polos habitantes galegos. Ademais das representacións, hai outras actividades na rúa, música popular, obradoiros e postos de comida e artesanía a xeito de feira. É hoxe en día a celebración máis emblemática da vila.
## Antecedente histórico 
A festa conmemora o alzamento popular que ocorreu o 28 de marzo de 1809, cando as tropas do exército do Primeiro Imperio Francés de Napoleón Bonaparte saíron da vila. No contexto da Guerra da Independencia española, os vigueses, encabezadas polos militares Pablo Morillo e Bernardo González “Cachamuíña” conseguiron expulsar os galos da vila, converténdose na primeira localidade de Europa en facelo. Fernando VII outorgou en 1810 a Vigo o título de cidade “fiel, leal e valorosa”.

## A festa 
[miniatura|[Francisco Javier Vázquez Varela|Vázquez Varela presencia a toma francesa da casa do concello.]]
Toda a zona vella da cidade (Porta do Sol, Praza da Constitución, Praza da Princesa…) énchese de postos de comida (marisco, empanada, churrasco, filloas), bebida (viños e licores) e artesanía a xeito de feira da época. Os vigueses vístense de campesiños, mariñeiros, soldados etc. A Asociación Cultural e Veciña Casco Vello de Vigo encárgase de marcar as pautas da festa, así como a lista de feirantes, as actividades e incluso a vestimenta oficial da época. Represéntanse ademais batallas entre galegos e galos en cada recuncho. O momento máis importante ocorre no episodio na rúa Gamboa, no que se simula o derrubamento da porta da vila. Ademais existen demostracións da artesanía da época e representacións musicais con máis de trinta bandas e danzas. O cartel que anuncia a festa escóllese por conscurso popular.

No ano 2009 celebrouse o bicentenario da reconquista da cidade. Ademais dos actos habituais celebrouse o I Congreso sobre a Reconquista de Vigo.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festa da Arribada (Baiona)
Adolf Schmidt

**Adolph Johann Schmidt**, nado o 6 de decembro de 1806 en Frankfurt am Main e finado na mesma cidade o 8 de decembro de 1889, foi un médico e malacólogo alemán.

## Traxectoria
### Formación e primeiros traballos
Adolf Schmidt, fillo dun rico comerciante, comezou os seus estudos de medicina na Universidade de Königsberg, que proseguiu na de  Erlangen en 1826, trasladándose ao ano seguinte á de Heidelberg. Alí involucrouse en actividades políticas e foi expulsado, pero máis tarde, grazas á intervención de personalidades influentes, puido continuar os seus estudos, na Universidade de Halle, obtendo o título de doutor en medicina en 1830.

Schmidt viaxou a Francia e Inglaterra e en 1831 estableceuse como médico na súa cidadr natal. En 1834 estivo implicado con colegas afíns ideoloxicamente na construción de clínicas para pobres. No campo médico, Schmidt adquiriu notoriedade sobre todo polas súas contribucións ao desenvolvemento do controvertido tratamento da tuberculose pulmonar iniciado en Silesia polo doutor Hermann Brehmer, cuxo éxito foi recoñecido máis adiante polos críticos.

### Investigacións nas ciencias da natureza
As ciencias naturais, en particular a malacoloxía, tamén interesaron a Adolf Schmidt, que en 1832 ingresou no Museo Senckenberg de Historia Natural de Frankfurt, onde levou a sección de moluscos. Schmidt tamén foi cofundador da Asociación Médica e, en 1855 da Asociación de microscopistas, da que foi director até 1875. A súa atención especial centrouse no estudo dos parasitos intestinais nos humanos.

## Obra
* *Beiträge zur Malakologie: Mit drei Tafeln*, G. Bosselmann, Berlin, 1857.

## Abreviartura
A abreviatura **A. Schmidt** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Senckenbergische Naturforschende Gesellschaft: *Bericht der Senckenbergischen Naturforschenden Gesellschaft in Frankfurt am Main, Band 20*, Die Gesellschaft, 1889, S. 118
* Senckenbergische Naturforschende Gesellschaft: *Natur und Museum*, Senckenbergische Naturforschende Gesellschaft, 1889, S. 155 f.

### Ligazóns externas
* Artigo sobre Adolf Schmidt  en www.senckenbergische-stiftung.de  Consultada o 9 de marzo de 2016.
Leneas

Na antiga Atenas, as **Leneas** (Λήναια) era unha festa na honra de Dioniso **Leneo**. O epíteto significa ben *o do lenos* ("cuba de viño") ou ben *das lenai* (as ménades).

Os gregos xónicos celebraban a festa o día 12 do mes chamado Leneón, que transcorría entre o que hoxe son xaneiro e febreiro. En Atenas, ese mes, chamado Gamelión, corresponde aproximadamente ao que hoxe é xaneiro.

Durante a festa, tiña lugar unha procesión, e sábese moi pouco dos ritos, pero a súa maior importancia estriba nos concursos dramáticos que tiñan por escenario o teatro de Dioniso, inaugurados ao redor do -440 e nos que a comedia ocupaba un lugar importante.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Dionisias.
* Antesterias.
Ditirambo

O **ditirambo** (gr. διθύραμϐος *dithýrambos*) é unha composición lírica grega dedicada ao deus Dioniso, que orixinariamente formaba parte dos seus rituais, interpretada polo coro.

A orixe da palabra é descoñecido, e probabelmente a raíz sexa grega (δις *dis* = dúas, θύρα *thýra* = porta, έμβαίνω *embáino* = entrar, meterse, descender, ou sexa "descender de dúas portas"), e o deus Dioniso era chamado "o fillo da porta dobre" ou "as dúas veces nado".

O seu desenvolvemento como xénero literario foi obra do poeta Arión, en Corinto, durante o último cuarto do século -VII. Laso de Hermíone, poeta lírico arcaico grego, levouno a Atenas, e no -509 converteuse nun elemento de competición nos festivais dedicados a Dioniso.

Simónides, Píndaro e Baquílides escribiron ditirambos. Dos dous primeiros só se conservan fragmentos; en cambio, de Baquílides queda bastante. O coro ditirámbico non leva máscara e cantaban en círculo na *orchestra.* A narración xoga un papel importante nestes poemas, pero o tema non ten por que estar relacionado con Dioniso. Despois de Baquílides o compoñente musical do ditirambo parece que incrementou a súa importancia á conta da letra, pero como a música non sobreviviu non podemos discernir o que ocorreu. Antes desta época o ditirambo compúxose de forma regular en estrofas e antístrofas, pero a partir de entón abandonouse esta correspondencia en favor dun estilo de composición máis libre, con sós cantados. A linguaxe fíxose rebuscada e artificial. Tespis, director dun coro do século -VI, creou o drama ao distinguir dúas seccións no coro dun ditirambo: o papel do personaxe principal, e o do resto do coro.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bentley, Richard, *Works of Richard Bentley*, originally written in 1699, and collected by Alexander Dyce, 1836. v. 1-2. Dissertations upon the epistles of Phalaris, Themistocles, Socrates, Euripides, and upon the fables of Aesop; also, Epistola ad Joannem Millium—v. 3. Sermons preached at Boyle's lecture; remarks upon a discourse of free-thinking; proposals for an edition of the Greek testament.
* Buckham, Philip Wentworth, *Theatre of the Greeks*, 1827.
* Jean-Charles Moretti, *Théâtre et société dans la Grèce antique*, Livre de Poche, coll. « références », 2001
* Pickard-Cambridge, Sir Arthur Wallace
** Dithyramb, Tragedy, and Comedy , 1927.
** *The Theatre of Dionysus in Athens*, 1946.
** *The Dramatic Festivals of Athens*, 1953.
* Sourvinou-Inwood, Christiane, *Tragedy and Athenian Religion*, Oxford University Press, 2003.
* Wiles, David, The Masked Menander: Sign and Meaning in Greek and Roman Performance, 1991.
### Outros artigos 
* Festas da Atenas antiga
* Teatro grego antigo
Cronia

A **Cronia** (en grego antigo Κρόνια) era unha festividade da mitoloxía grega, celebrada en Atenas e Tebas durante a época da colleita en honra ao titán Cronos, cuxo culto se dicía que fora introducido na Ática por Cécrope. O festival celebrábase o duodécimo día do mes de Hecatombeon, que, nunha época moi antiga da historia da Ática, levaba o nome de μην Κρονιων (‘mes de Cronos’).

Na illa de Rodas tamén se celebraba unha festa en honra de Cronos —quizais o fenicio Moloch— a quen se ofrecían sacrificios humanos, normalmente de criminais. Esta festa celebrábase o dezaseis de Metageitnion.

Cando os escritores gregos aludía ás Saturnalias romanas, dábanlles o nome de Κρόνια, que nos tempos antigos parecen haberse parecido realmente a aquelas na súa excesiva alegría.

## Véxase tamén  
### Bibliografía 
*Smith, W.; Wayte, W.; Marindin, G. E., eds. (1890–91). «Cronia». *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*. (3.ª ed. rev.). Londres: John Murray. OCLC [//www.worldcat.org/oclc/568755510 568755510.] .
Boedromias

As **Boedromias** (en grego antigo Βοηδρόμια) son unhas festas celebradas en Atenas o 7 de boedromion en honra de Apolo Boédromo, Este nome, co que este deus era chamado en Beocia e outros lugares de Grecia, parece indicar que mediante esta festa o honraban como deus marcial, que mediante a súa presenza real ou a través de oráculos prestaba axuda fronte aos perigos da guerra.

Con todo, a orixe da festa é atribuído por diferentes autores a varios sucesos da historia grega. Plutarco di que Teseo, na súa guerra contra as amazonas, non batallou ata que ofreceu un sacrificio a Fobos e que, en conmemoración da exitosa batalla que tivo lugar no mes de boedromion, os atenienses seguiron celebrando as Boedromias até a súa época. Segundo a Suda, as *Etimoloxías* e Eurípides a festa debía o seu nome e orixe á circunstancia de que durante o reinado de Erecteo os atenienses foron atacados por Eumolpo, Xuto ou (segundo Filócoro en Harpocración, *s.* v.) o seu fillo Ion acudiron na *Suídas* axuda e propiciaron a súa vitoria.

Sobre os detalles desta festa só se sabe que se ofrecían sacrificios a Artemisa.

## Véxase tamén 
* Festas da Atenas antiga.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*Smith, W.; Wayte, W.; Marindin, G. E., eds. (1890–91). «Boedromia». *Dictionary of Greek and Roman Antiquities.* (3.ª ed. rev.). Londres: John Murray. OCLC&nbsp;[//www.worldcat.org/oclc/568755510 568755510.]&nbsp;.
Arzon

**Arzon** (en ) é unha vila do departamento de Morbihan, no sur da Bretaña.

## Historia
No ano 57 ane. tivo lugar a batalla de Port-Navalo. En 1790 Arzon é declarada concello (*commune*).

## Demografía 
## Xeografía
Arzon está situado no extremo oeste da Península de Rhuys, na entrada leste do Golfo de Morbihan. Ten 32&nbsp;km. de costa, dos que 3,5&nbsp;km son praias.

## Portos
O concello ten tres portos: Port-Navalo, na entrada do Golfo de Morbihan e Kerners-Bilouris son portos tradicionais. O porto do Croisty foi construído nos anos 70, segundo porto de recreo do Atlántico, con 1 432 localizacións para iates.

## Economía
A economía do concello está fundamentalmente baseada no sector turismo, con máis de 30 000 visitantes en época estival.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Galería de fotos
Dionisias

**Dionisias** é o nome dado en Grecia aos festivais en honra do deus Dioniso que incluían representacións dramáticas. En Ática celebraba dous festivais anuais con este nome, as **Dionisias Rurais** (ou Rústicas) no mes de Poseidón (decembro), cuxa procesión imitou memorabelmente Aristófanes n'Os acarnienses, e as **Grandes Dionisias** (ou **Dionisias Urbanas**) en Atenas no mes de Elafebolion (marzo). O sobrenome «Grandes» débese á importancia desta festa. Este último festival foi instituído, ou en todo caso engrandecido, no ano -534 polo tirano Pisístrato, que trouxo o culto a Atenas desde Eléuteras (no límite entre a Ática e Beocia ao norte de Eleusis). A imaxe do deus foi situada no antigo templo de Dioniso fronte ao recinto do teatro.

Na época das *Grandes Dionisias*, cando o inverno pasara, os mares facíanse navegábeis, de modo que podía haber moitos visitantes en Atenas, feito que non se producía nas Leneas, que se celebraban antes, no inverno. Durante a existencia da liga Délica, os aliados achegaban os seus tributos a Atenas para ser exhibidos na *orchestra* do teatro. Era tamén a ocasión en que se recibía aos embaixadores estranxeiros, e os nenos cuxos pais morreran loitando por Atenas desfilaban no teatro.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Simon Goldhill, *The Great Dionysia and Civic Ideology*, in Nothing to Do with Dionysos? Athenian Drama in Its Social Context, eds. John J. Winkler and Froma I. Zeitlin. Princeton: Princeton University Press, 1990. ISBN 0-691-06814-3.
* Susan Guettel Cole, *Procession and Celebration at the Dionysia*, in Theater and Society in the Classical World, ed. Ruth Scodel. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1993. ISBN 0-472-10281-8.
* Jeffrey M. Hurwit. The Athenian Acropolis: History, Mythology, and Archaeology From the Neolithic Era to the Present. Cambridge: Cambridge University Press, 1999. ISBN 0-521-42834-3.
### Outros artigos
* Antesterias.
* Festas da Atenas antiga.
Wilhelm Moritz Keferstein

**Wilhelm Moritz Keferstein**, nado o 7 de xuño de 1833 en Winsen (Luhe), Baixa Saxonia, e finado o 25 de xaneiro de 1870, foi un naturalista alemán.

Publicou *Zoologische Beiträge gesammelt im Winter 1859/60 in Neapel und Messina...* en 1861 en Leipzig.

Foi autor de numerosos traballos sobre os réptiles e os anfibios.
Epiplatys zenkeri

***Epiplatys zenkeri*** é unha especie de peixes da familia dos aplocheílidos na orde dos ciprinodontiformes.

## Morfoloxía 
Os machos poden alcanzar os 5&nbsp;cm de lonxitude total.

## Distribución xeográfica 
Atópanse en África, no sur do Camerún.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ahl, E. 1928. Beiträge zur Systematik der afrikanischen Zahnkarpfen. Zool. Anz., **79** (parte 3/4): 113-123.
* Moyle, P. e J. Cech.: *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4ª edición, Upper Saddle River, Nueva Jersey, Estados Unidos: Prentice-Hall. 2000.
* Nelson, J.: *Fishes of the World*, 3ª edición. Nova York, Estados Unidos: John Wiley and Sons. 1994.
* Wheeler, A.: *The World Encyclopedia of Fishes*, 2ª edición, Londres: Macdonald. 1985.

### Ligazóns externas 
* Catalogue of Life (en inglés)
Basomatóforos

[miniatura|260px|Lámina de varias especies do xénero *[Lymnaea*, o tipo da familia dos 
limnaeidos.]]
A dos **basomatóforos** (*Basommatophora*) é, nas clasificacións clásicas, unha orde de moluscos gasterópodos da subclase dos prosobranquios.

Na actualidade, dado que non é un grupo monofilético, segundo a taxonomía dos gasterópodos de Bouchet e Rocroi (2005), considérase como un grupo informal do clado dos heterobranquios (*Heterobranchia*).

Máis recentemente Jörger *et al.* (2010) trasladou a tres dos seus membros, as superfamilias *Siphonarioidea* e *Amphiboloidea* e o clada *Hygrophila* a un novo taxon, o dos panpulmonados (*Panpulmonata*).

## Características
Aína que teñen *pulmóns*, case todas as súas especies viven en augas doces, e tan só unhas poucas encóntranse no litoral mariño. Todas teñen unha cuncha externa e, a diferenza dos estilomatóforos, os poros xenitais masculinos e femininos están separados, ademais de teren os ollos na base dos tentáculos (ao que alude o seu nome); outra diferenza é que os tentáculos non son retráctiles. 
## Taxonomía
### Descrición
A orde foi descrita en 1864 polo naturalista alemán Wilhelm Moritz Keferstein.

### Etimoloxía
O nome científico *Basommatophora* está construído cos elementos do latín científico *baso-*, tirado do grego antigo βάσις *básis*, 'pé' (e 'base'); *ommat-*, derivado do grego ὄμμα, -ατος *ómma, -atos*, 'ollo'; *-o-* (para facilitar a pronuncia) e *-phora*, plural de *-phorus*, derivado do grego φορέω *phoreõ*, 'levar'. Literalmente: 'os que levan os ollos na base', aludindo á posición dos seus ollos no extremo basal dos tentáculos.

### Clasificación
#### Unha clasificación en continua revisión
Desde que Darwin formulara a súa teoría da evolución, a taxonomía biolóxica intentou reflectir a filoxenia dos organismos. As clasificacións utilizadas en taxonomía intentan, por tanto, representaren as interrelacións entre os distintos taxons. Porén, a taxonomía dos pulmonados, como a dos demais grupos de gasterópodos está continuamente sendo revisada e, debido a isto, as versións que se mostran en diversos textos poden diferir de maneira importante.

#### Clasificacións modernas
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* D'Ancona, Humberto (1972): *Tratado de zoología. Tomo II. Zoología especial*. Barcelona: Editorial Labor, S. A.  
* Grassé, Pierre P.; Raymond A. Poisson e Odette Tuzet (1976): *Zoología. Tomo 1 invertebrados*. Barcelona: Ed. Toray-Masson, S. A. ISBN 84-311-0200-4.
* Remane, Adolf; Volker Storch e Ulrich Weisch (1980): *Zoología sistemática*. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0608-2. 
* VV. AA. (1968): "Gasterópodos" en: *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 4. Animales invertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;257–293.

### Outros artigos 
* Moluscos
* Gasterópodos
* Pulmonados
* Estilomatóforos

### Ligazóns externas
* Orde Basommatophora na ADW.
* Grupo informal Basommatophora  na EOL.
* Suborde Basommatophora  en Fauna Europaea.
* Clase Basommatophora no ITIS.
Cacharela

O termo **Cacharela** pode referirse a:

*Unha **cacharela** é unha fogueira. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Cacharela**, lugar da parroquia de Teis, no concello de Vigo;
***A Cacharela**, lugar da parroquia de Arnois, no concello da Estrada;
***A Cacharela**, lugar da parroquia de Aríns, no concello de Santiago de Compostela.

## Notas
Havryil Kolenda

**Havryil Kolenda** (en ; en ; en ), nado en 1606 no voivodato de Vilnius (Gran Ducado de Lituania) e finado o 21 de maio de 1674, foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1665 até a súa morte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antin Seliava

**Antin Seliava** (en ; en ; en ), nado arredor de 1583 no voivodato de Połock (Gran Ducado de Lituania, hoxe Belarús) e finado o 5 de outubro de 1655, foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1641 até a súa morte.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Antin Seliava naceu arredor do ano 1583 en Polack. Ingresou en 1612 no mosteiro da Santa Trindade dos basilianos en Vilnius, facendo o novizado baixo a dirección de Xosafat Kuntsevych. En 1615 foi enviado a Roma para ampliar os seus estudos no Pontificio Colexio Grego, e á súa volta a Lituania traballou na reforma levada a cabo nos mosteiros polo metropolita Rutskyi. En outubro de 1617 foi ordenado sacerdote da Orde de San Basilio Magno. Posteriormente, dende 1622, foi arquimandrita dos mosteiros de Vilnius e de Navahrudak, e participou activamente nas polémicas relacionadas coa restauración da metrópole ortodoxa en 1620.

### Arcebispo de Polack 
Logo do martirio de Kuntsevych en Witebsk o 12 de novembro de 1623, Seliava foi en 1624 elixido arcebispo de Polack, e recibiu a consagración episcopal de mans do metropolita Yosyf Rutskyi o 18 de xaneiro do mesmo ano. Como arcebispo foi impulsor e puxo en marcha o proceso de canonización de Kuntsevych, quen foi finalmente beatificado en 1643.

### Metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus 
Nunha viaxe do metropolita Korsak a Roma, en 1639, Seliava foi nomeado na súa ausencia administrador temporal da Igrexa ucraína. O metropolita Korsak finou durante a súa estadía en Roma, e antes do seu pasamento ofreceu a Seliava ao papa Urbano VIII e ao rei Ladislau IV como posible sucesor. En Roma tivo lugar un proceso apostólico de investigación sobre a persoa de Seliava, logo do cal foi nomeado en 1641 metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus, cargo no que permaneceu até o seu pasamento en outubro de 1655. Conservou tamén o título de arcebispo de Polack, e en 1642 foi elixido tamén como superior da orde basiliana.

Os primeiros anos do seu goberno da Igrexa ucraína foron pacíficos: combateu con éxito o intento do clero latino de debilitar a Igrexa bizantina, e entre 1645 e 1647 dirixiu importantes negociacións cos ortodoxos que, porén, se interromperon co pasamento de Petro Mohyla. Posteriormente tivo que afrontar as consecuencias da rebelión de Bohdan Khmelnytsky en 1648: a paz chegou co tratado de Zboriv de agosto de 1649, que entre outras provisións incluíu a supresión da Igrexa greco-católica nos territorios do Hetmanato e a cesión das súas propiedades á Igrexa ortodoxa. Malia as protestas de Seliava e do nuncio, o rei Xoán II Casimiro de Polonia aprobou o tratado en xaneiro de 1650.

A situación empeorou posteriormente co Tratado de Pereiaslav de 1654, que puxo ao Hetmanato en dependencia do Tsarato de Rusia, e coa entrada de tropas rusas nos territorios da Coroa. Logo de deixar o goberno da súa arquidiocese en mans de Havryil Kolenda, Seliava se trasladou a Podlaquia, residindo en diferentes mosteiros até que, perseguido e esgotado, finou aos 72 anos (en 1655) na poboación de Tykotsin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Chemikal Underground

**Chemikal Underground** é un selo discográfico independente fundado en 1994 en Glasgow pola banda escocesa The Delgados. Creárona para lanzar o seu primeiro sinxelo, "Monica Webster"/"Brand New Car" e deu a coñecer moitos novos grupos escoceses de indie dos anos 90.

Cando a terceira edición de Chemikal Underground foi un éxito, o EP *The Secret Vampire Soundtrack* de Bis, o selo comezou a expandirse. Ata a data *The Secret Vampire Soundtrack* é o único traballo publicado por Chemikal Underground en entrar no *top 40*. Posteriores éxitos do selo serían os álbums de estrea de Mogwai e Arab Strap. Outros artistas que asinaron con Chemikal Underground foron Magoo, Aereogramme, Cha Cha Cohen, Sluts of Trust, Suckle ou The Radar Brothers, e máis recentemente Mother and the Addicts e De Rosa, ademais do membro de Arab Strap Malcolm Middleton co seu traballo en solitario. No ano 2000 lanzaron Fukd ID para publicar edicións limitadas (1.000 CDs e 12") de sinxelos de grupos que non necesariamente pertencían ao selo, como Interpol co seu *Fukd ID #3*.

## Artistas 
*Adrian Crowley
*Aereogramme
*Aidan Moffat
*Aloha Hawaii
*Angil & the Hidden Tracks
*Arab Strap
*Backwater
*Bis
*Cha Cha Cohen
*Conquering Animal Sound
*De Rosa
*The Delgados
*The Fruit Tree Foundation
*Holy Mountain
*Loch Lomond

*Magoo
*Malcolm Middleton
*Mogwai
*Mother and the Addicts
*Mount Wilson Repeater
*The Phantom Band
*The Radar Brothers
*Rick Redbeard
*RM Hubbert
*Sister Vanilla
*Sluts of Trust
*Suckle
*The Unwinding Hours
*Yatsura
*Zoey Van Goey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Ricardo Goyanes Melgarejo

**Ricardo Goyanes Melgarejo**, nado en Lugo en 1873 e finado en Palencia o 17 de decembro de 1924, foi un avogado, mestre, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi mestre en Ponte Sampaio e Angoares (Ponteareas) e despois oficial de Facenda en Ourense (1915). Foi nomeado auxiliar da Normal de Mestras de Ourense. Pasou despois a delegación de Facenda da Coruña e finalmente foi oficial primeiro de Facenda en Palencia. Foi redactor de *El Norte de Galicia* e *El Diario de Orense*, correspondente de *La Mañana* en Ourense e colaborou en *Ilustración Gallega*, *Vida Gallega* e *El Diario Palentino*. Foi secretario da Asociación de Escritores Gallegos Laureados e foi nomeado cabaleiro da Real Orde de Isabel la Católica e do Mérito Militar.

## Obras 
* *Un programa para la Instrucción Primaria en España*, 1917.

## Vida persoal 
Casou con María Osés Armesto.

## Notas
Lev Zalenskyi

**Lev Sliubych-Zalenskyi** (en ; en ; en ), nado en 1648 en Volinia (Coroa do Reino de Polonia) e finado o 24 de agosto de 1708, foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus dende 1695 até a súa morte.

## Traxectoria 
O 30 de novembro de 1678 foi nomeado bispo coadxutor de Volodymyr-Brest, recibindo a consagración episcopal en decembro do mesmo ano de mans do metropolita Kypriian Zhokhovskyi.

Á morte de Venedykt Hlynskyi, Sliubych-Zalenskyi sucedeuno como bispo de Volodymyr-Brest, cargo que mantivo até o seu pasamento.

En 1693 foi nomeado administrador das arquieparquías de Kíiv e Polack. En 1695 foi elixido metropolita de Kíiv e Galicia e toda a Rus. Finou no cargo en 1708.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Colectivo Libertario Arco da Vella

O **Colectivo Libertario Arco da Vella** foi unha organización anarcocomunista de ámbito galego fundada en 1979. Participou nas negociacións para a formación do Bloque Nacionalista Galego en 1982, chegando asistir á súa I Asemblea Nacional fundacional no Frontón de Riazor, na Coruña. Finalmente decidiu abandonar como consecuencia do nome elixido.

A comezos dos 80 publicou en Santiago de Compostela catro números da revista *Arco da Vella*, escrita integramente en lingua galega e que contou cunha tiraxe de 1&nbsp;000 exemplares, con depósito legal. Tiña unha liña claramente anarcocomunista, libertaria, galeguista e pro-CNT e nela se trataban temas como a identidade galega ou o antimilitarismo.

É citada en diversos foros e publicacións como organización anarcoindependentista xunto con outras como a que sería a súa homóloga en Euskadi, *Askatasuna*. Unha das súas militantes de máis relevancia sería Rosa Bassave, colaboradora na revista homónima así como en *A Nosa Terra*.

## Notas
Broullón, Xil, Meaño

**Broullón** é un lugar da parroquia de Xil no concello pontevedrés de Meaño, na comarca do Salnés. Tiña 100 habitantes no ano 2016, segundo datos do IGE, dos que 51 eran mulleres e 49 homes, o que representa manter practicamente a mesma poboación que tiña en 2010 e 2005, cando tiña 101 veciños en ámbolos censos.

As festas locais celébranse durante ó sábado, domingo e luns da segunda semana de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xil 
### Parroquias de Meaño
Soviet Militar Revolucionario

**Soviet Militar Revolucionario** ou **Revvoensoviet** ou **RVS** (en ), tamén traducido como *Consello Militar Revolucionario*, foi a suprema autoridade militar da Rusia soviética entre 1918 e 1934. Instituído por decreto do Comité Executivo Central de Todas as Rusias (VTsIK) o 2 de setembro de 1918 no coñecido como "Decreto sobre a Declaración da República Soviética no Campo Militar". 

Non debe confundirse co **Comité Revolucionario Militar (CRM)** ou **Voenrevkom** ou **VRK** (ruso: *Военно-революционный комитет* o *Военревком* o *ВРК*), creado polo Soviet de Petrogrado o  de 1917 e que dirixiu a Revolución de Outubro proclamando o derrocamento do Goberno Provisional Ruso, nin cos Comités Militares Revolucionarios creados polas organizacións militares do Partido Bolxevique ao longo e ancho de toda Rusia durante a Revolución. Foi disolto o  do mesmo ano.

[miniatura|Membros do **Revvoensoviet** (Soviet Militar Revolucionario) da [URSS (de esquerda a dereita). Sentados: I. Yakir, A. Yegórov, S. Kámenev, K. Voroshílov, S. Budionni, M. Lavandovsky. De pé: K. Avkséntievski, B. Sháposhnikov, I. Belov, I. Uborévich. Decembro de 1927.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Comité Militar Revolucionario de Petrogrado
Urbano Feijoo Sotomayor Ron

:*Non confundir con Urbano Feijoo de Sotomayor (†1898).*
**Urbano Feijoo Sotomayor Ron y Feijoo Sotomayor**, nado en 1898 e finado o 6 de outubro de 1959, foi un político e diplomático galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Instituto de Ourense. Herdou o título de marqués de Santa Ilduara en 1925, sucedendo a Camilo Feijoo de Sotomayor Cejo, Marquina y Montes e foi vizconde de San Rosendo. Secretario do Corpo diplomático, foi cónsul de Berlín (1944) e embaixador de España na Santa Sé, en Liberia e na República Dominicana.

## Notas
Sarzeau

**Sarzeau** (en ) é un concello do departamento de Morbihan, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Xeografía
Sarzeau é o máis grande dos cinco concello da Península de Rhuys. Dista 22 quilómetros de Vannes.

## Demografía
## Patrimonio
* **Castelo de Suscinio**. Foi unha das residencias dos duques da Bretaña durante a Idade media. Construído no século XIII e fortificado no século XV. En ruínas durante moito tempo, a súa restauración comezou en 1965.
* **Capela Notre-Dame-de-la-Côte**, dos séculos XVII e XIX.
* **Igrexa Saint-Saturnin**, do século XVII.
* **Castelo de Kerlévénan**, do século XVIII.
* **Reserva ornitolóxica do Duer**.
* **Menhir de Kermaillard**.

## Galería de imaxes

Suscinio 2007.jpg|miniatura|O castelo de Suscinio.
Penvins-chapelle.jpg|miniatura|upright|Capela Notre-Dame-de-la-Côte (Penvins).
Menhir Kermaillard 0708.jpg|upright|miniatura|Menhir de Kermaillard.

## Notas 
## Véxase tamén
Giancarlo Ibargüen

**Giancarlo Ibargüen Segovia**, nado en Cidade de Guatemala o 15 de outubro de 1963 e finado o 9 de marzo de 2016, foi un educador e empresario guatemalteco.
## Traxectoria
Foi reitor da Universidade Francisco Marroquín entre 2003 e 2013, Secretario Xeral entre 1995 e 2003 e membro do Comité de Fiduciarios desde 1992. Foi fundador e presidente de The Antiga Forum.

Entre 2011 e 2013 Giancarlo Ibargüen foi Secretario Xeral da Xunta Directiva da Sociedade Mont Pelerin. De 2008 a 2012 foi membro da Xunta Directiva da Philadelphia Society. Foi membro do consello de Liberty Fund en Indianápolis desde 2007. De 2005 a 2006 foi vicepresidente da Association of Private Enterprise Education e o seu presidente entre 2006 e 2007. En 1991, foi un dos fundadores da Asociación polo Poder Local (APOLO). Foi presidente e membro do consello directivo do Centro de Estudos Económicos Sociais (CEES) desde 1990.

Contribuíu á liberalización das telecomunicacións e á libre negociación de divisas en Guatemala. Recoñeceu oportunidades para as reformas no seu país e creou marcos para a competencia real; en 1995 elaborou a Lei Xeral de Telecomunicacións de Guatemala o documento base que conformaría o Título IV, Espectro radioeléctrico, da Lei Xeral de Telecomunicacións. Revolucionou a educación, promoveu a aprendizaxe colaborativa e a orde espontánea nas aulas e fóra delas.
### Premios e recoñecementos 
* En novembro de 2009, o Acton Institute&nbsp;concedeulle&nbsp;o&nbsp;Guardian of Freedom Award para recoñecer o seu compromiso sobresaliente coa liberdade, en novembro de 2009.
* En xaneiro de 2011, recibiu&nbsp;o premio Juan de Mariana de parte do Instituto Juan de Mariana.
* En abril de 2013,&nbsp;recibiu&nbsp;un doutoramento&nbsp;*honoris causa*&nbsp;do Hillsdale College en abril de 2013.
* En agosto de 2013, o Banco Industrial fíxolle un&nbsp;recoñecemento&nbsp;no marco do seu programa cívico.
* En outubro de 2014&nbsp;recibiu&nbsp;o premio Manuel F. Ayau no marco da Conferencia Latinoamericana de Estudantes pola Liberdade, por&nbsp;a súa vida dedicada incansablemente á causa da liberdade. 
* En febreiro de 2016, Giancarlo Ibargüen&nbsp;recibiu&nbsp;o premio que leva o seu nome, de parte do Hispanic Center for Economic Research, en recoñecemento daquelas persoas que loitan pola liberdade ao longo dunha vida exemplar.

## Notas
Radio del Principado de Asturias

200px|miniatura|Unidade móbil de RPA.
A **Radio del Principado de Asturias** (**RPA**) é unha emisora de radio autonómica do Principado de Asturias. É a radio do Ente Público de Comunicación do Principado de Asturias e da Radiotelevisión del Principado de Asturias (RTPA). Comezou as súas emisións en probas a mediados do ano 2006 e empezou a emitir regularmente o 21 de decembro de 2007 ás 8:00 co espazo informativo "El día como viene", presentado por Xana Iglesias. Desde entón incorporáronse novos programas e a súa grella foi modificada en diversas ocasións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web de RTPA
Laurent Jalabert

**Laurent Jalabert**, nado en Mazamet o 30 de novembro de 1968, foi un ciclista francés, alcumado **Jaja**.

Foi o vencedor da Vuelta a España 1995 e do Campionato do Mundo contra o reloxo no ano 1997. Está considerado como un dos mellores corredores franceses de tódolos tempos pola súa regularidade en tódolos terreos. Gañou dous monumentos; Milán-Sanremo 1995 e Giro da Lombardía 1997. Nas grandes voltas, a parte de gañar numerosas etapas nas tres grandes, chegando a un total de 25 vitorias, tamén destacaba por loitar os xerseis complementarios como o xersei da montaña e xersei de regularidade:
* Xersei da regularidade do Tour de Francia: (1992 e 1995)
* Xersei da montaña do Tour de Francia: (2001 e 2002)
* Xersei da regularidade do Giro de Italia: (1999)
* Xersei da regularidade do Vuelta a España: (1994, 1995, 1996 e 1997)
* Xersei da montaña da Vuelta a España: (1995)

## Resultados nas Grandes Voltas e Mundiais
Alex Zülle

**Alex Zülle** é un antigo ciclista helvético nado o 5 de xullo de 1968, en Wil no Cantón de Sankt Gallen. Foi profesional dende o ano 1991 ata o 2004. Durante eses anos, foi capaz de gañar dúas veces a Vuelta a España, a do ano 1996 e 1997. Ademais das dúas vitorias na Vuelta a España, tamén conseguiu subir dúas veces ó podio do Tour de Francia, no ano 1995 e 1999. Destacou como *contrarreloxista*, gañando o campionato do mundo da especialidade no ano 1996.

## Participacións nas Grandes Voltas