Apostasía

A **apostasía** ten diversas acepcións, podendo facer referencia, segundo a Igrexa, á negación da fe de Xesús Cristo recibida no bautismo, ao abandono de xeito irregular a orde ou instituto ao que pertence, ou, no caso de estar referida a un crego, prescindir este habitualmente da condición de seu por incumprimento das obrigas propias do seu estado.

## Características 
En todas estas acepcións o sentido vén sendo o mesmo: abandonar ou negar unha doutrina orixinalmente aceptada pero dende un rexeitamento completo da mesma (fronte ao rexeitamento parcial ou deturpado da herexía). Máis especialmente o termo alude á renuncia formal, por parte de alguén, a pertencer á comunidade de fieis dunha relixión instituída determinada e nese sentido é tradicionalmente un termo marcadamente pexorativo, pois era aplicado polos crentes a aqueles que *abxuraban* da crenza común.

A etimoloxía da verba ten a súa orixe en dous termos gregos clásicos: **απο** *(apo)*, "fóra de" e **στασις** *(stasis)*, "colocarse"; o termo completo: αποστασις *(apostasis)* ten tamén o significado de *rebelión* ou *deserción militar*. Na actualidade o sentido de todos eles mantense case que invariábel. Haberá que analizar como varía o seu significado dependendo dos contextos ideolóxicos nos que se insira.

Dende o punto de vista relixioso, a apostasía é un vicio, a corrupción da virtude da piedade, no sentido de que supón á negación explícita e consciente de cumprir cos deberes relixiosos formalmente establecidos polo dogma e polo mesmo trátase dun pecado. Como consecuencia desta concepción a apostasía é tamén considerada coma un delito eclesiástico e como tal atópase suxeito a penalizacións de diversa índole: excomuñón, ostracismo, pena de morte etc. Estas penas acostuman estar reguladas a través dos código legais correspondentes a cada relixión, como é o caso do dereito canónico católico onde o canon 1364 é explícito ao respecto.

Dende a perspectiva do ateismo e do agnosticismo tradicional, a apostasía non é máis que o final dun longo proceso secular de perda da fe nos resultados do pensamento mítico por parte da conciencia humana e un recoñecemento implícito da independencia liberadora dos valores da racionalidade fronte ao adoutrinamento dogmático relixioso.

Nos últimos tempos o movemento laicista, librepensadores de diferentes correntes e moitos científicos empregan a apostasía como estratexia política activa para defender e garantir a liberdade de conciencia e acción fronte aos poderes eclesiásticos, sendo que os papeis tradicionais aparecen invertidos, pois son os propios apóstatas os que esixen a exclusión formal como membros recoñecidos da igrexa fronte ás fortes reticencias desta última por ter que recoñecer a perda masiva de miles de ata agora supostos *fieis*.

## Apóstatas célebres 
### Do cristianismo 
* Bertrand Russell
* Friedrich Nietzsche
* Xudas Iscariote
* Xuliano o Apóstata, emperador romano.

### Do islam 
* Ayaan Hirsi Ali, crítica do islam.
* Salman Rushdie, acusado de apóstata e sentenciado a morte polo imán iraniano Homeini a causa da publicación do seu libro: *Os versos Satánicos*.

### Do xudaísmo 
* Baruch de Spinoza, excomungado pola comunidade xudía a causa do seu pensamento filosófico e político.
### Do hinduísmo 
* Ambedkar
* Periyar Ramasami

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arrenego Rede Apostática Galega.
* http://www.vieiros.com/nova/62831/case-un-cento-de-galegos-pasaron-da-igrexa-este-ano Prensa.
* Modelo de carta para apostatar (exclusión da igrexa católica).
* Conferencia Episcopal Española, institución dos bispos españois.
* Institucións do dereito canónico  (Libro III de penas e delitos eclesiásticos)
* Agora Apostata, punto de encuentro, discusión y debate sobre laicidad y apostasía.