open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Liza Lapira

**Liza Lapira**, nada en Nova York o 3 de decembro de 1981 é unha actriz norteamericana. 

## Traxectoria 
Liza Lapira naceu no barrio de Queens de pais filipinos. En Nova York actuou na escena teatral en obras como  *Ao voso gusto*, *The School for Wives*, *Odisea*, e na obra de Alexandra Cunningham *No. 11 Blue and White*. No ano 2004 trasladouse aos Ángeles e o seu primeiro papel relevante foi na serie de televisión *Huff*, de Showtime, que tivo a súa estrea o 7 de novembro de 2004 e que se mantivo dúas tempadas. Lapira apareceu en series tan recoñecidas como ''Grey's Anatomy* (2006), *Monk* (2007) *Dexter* (2008) ou *ER* (2008). No filme *21* de 2008 deu vida a unha das protagonistas, Kianna e tivo un papel relevante en *Fast & Furious* en 2009. Na serie *NCIS* entre 2006 e 2008 apareceu en 12 episodios como a axente Michelle Lee e en *Dollhouse* (2009/10) deu vida á neurocientífica Yvy. Tamén tivo papeis habituais en *Traffic Light* (2011), *Don't Trust the B---- in Apartment 23* (2012/13), *Battle Creek* (2015), *Cooper Barrett's Guide to Surviving Life* (2016), *9JKL* (2017/18) e *Unbelievable'' (2018).
## Filmografía 
## Notas
Fucus serratus

***Fucus serratus*** é unha alga mariña do norte do océano Atlántico coñecida como **carballa** ou **bocho**. É de cor acastañada olivácea e similar a *F. vesiculosus* e *F. spiralis*. Crece dun pé discoide e as frondes son planas, duns 2 cm de anchura, bifurcadas e de até un 1 m de longo incluíndo un curto estipe. Ramifícase dicotomicamente de forma irregular. A fronde ten un nervio central e é facilmente distinguible doutras especies relacionadas polo seu bordo aserrado. Non ten vesículas cheas de gas, como as atopadas en *F. vesiculosus*, e tampouco se retorce en espiral como *F. spiralis*.

Os corpos reprodutivos fórmanse en conceptáculos situados no interior de receptáculos próximos ás puntas das ramas. Nestes conceptáculos prodúcense oogonios e anteridios, que despois da meiose son liberados. Prodúcese a fertilización e desenvólvese un cigoto que crece directamente nunha planta que constitúe o esporófito diploide.

## Distribución e ecoloxía 
*Fucus serratus* atópase ao longo da costa Atlántica de Europa desde Spitsbergen até Portugal, nas Illas Canarias e nas costas do nordeste de América.  Foi introducida polo home en Islandia e nas Illas Feroe fai aproximadamente 1000 anos, onde foron detectadas por primeira vez nun estudo de 1900. Crece moi ben nos depósitos de lenta drenaxe das costas nos que pode ocupar até un terzo da superficie total. A miúdo domina a parte rochosa inferior, excepto sobre as rochas máis expostas.

## Usos 
F. serratus úsase en Irlanda e Francia para a produción de cosméticos e para talasoterapia.

## Notas
José González Vázquez

**José González Vázquez**, nado en Ourense en 1970, é un inspector de Facenda e político galego do PPdG, deputado no Parlamento de Galicia pola circunscrición de Ourense e Conselleiro de Medio Rural.
miniatura|Papeleta das Eleccións ao Parlamento de Galicia 2020.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou no corpo superior de inspectores de Facenda do Estado en 1997.

Elixido deputado autonómico nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020, en setembro de 2021 deixou o escano a canda moitos dos outros deputados que tamén eran conselleiros.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados da XII Lexislatura do Parlamento de Galicia
### Ligazóns externas 
* Parlamento de Galicia
Noelia Pérez López

**Noelia Pérez López**, nada en Ourense en 1979, é unha política e funcionaria galega do PPdeG.
.]]

## Traxectoria 
Graduada en Traballo Social pola Universidade de Vigo. É funcionaria no Concello de Ourense. Afiliada ao Partido Popular dende 1999, ocupou diversos cargos nas direccións provincial e local das Novas Xeracións en Ourense. Foi secretaria de Enrique Nóvoa López cando este ostentou a alcaldía durante uns meses en 2007. Nas eleccións municipais de 2007 concorreu como número 14 da candidatura do PPdeG encabezada por Nóvoa, se ben finalmente non resultou elixida e o partido perdeu o goberno da cidade. En marzo de 2010, trala renuncia de Eloína Núñez á súa acta, tomou posesión como concelleira Trala defenestración de Nóvoa como candidato, non repiteu na candidatura nas municipais de 2011. 

Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi elixida deputada pola provincia de Ourense. Nas eleccións municipais de 2023 foi elixida concelleira en Ourense, sendo coordinadora do Grupo Municipal entre outubro de 2023 e xaneiro de 2025. Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024 volveu ser elixida deputada por Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parlamento de Galicia
KH-6

**KH-6** (*Keyhole-6*) ou **Lanyard**, parte do programa Corona, foi unha serie de satélites de recoñecemento operados pola CIA.

## Historia 
Os KH-6 foron un intento temperán de obter grandes resolucións con satélites de recoñecemento. Das tres unidades lanzadas, todas en 1963 e mediante Thor SLV2A, só a última conseguiu devolver imaxes á Terra. A cámara dos KH-6, unha Samos E-5 de Kodak modificada, estaba programada para inclinarse cara a diante e atrás e poder tomar imaxes estereoscópicas. Tiña unha resolución de 1,8 m e a película fotográfica da cámara era devolta a terra nunha cápsula de retorno. Os satélites non levaban paneis solares e alimentábanse con baterías durante os entre 8 e 12 días que duraba cada misión.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-7
*KH-8
*KH-9
*KH-10
*KH-11
*Thor SLV2A
*Agena B
*Agena D
KH-5

miniatura|150px|Lanzamento dun KH-5.
**KH-5** (*Keyhole-5*) ou **Argon**, parte do programa Corona, foi unha serie de satélites de recoñecemento operados pola CIA que contou con dúas variedades.

## KH-5 baseado no Agena B 
A primeira variedade de KH-5 estaba baseado na etapa superior do foguete Agena B, que proporcionaba control de actitude unha vez en órbita. A cápsula de retorno da película tiña o seu propio retrofoguete de propelente sólido para regresar á Terra e era recollida mentres estaba aínda no aire mediante un avión especialmente equipado. A carga útil de cada KH-5/Agena B consistía nunha única cámara Corona panorámica cunha resolución de 140 m. Lanzáronse sete KH-5/Agena B entre 1961 e 1962, todos mediante foguetes Thor Agena B, con só dúas misións (a quinta e a sétima) producindo imaxes útiles. Dous dos lanzamentos fallaron.

## KH-5 baseado no Agena D 
Similares aos KH-5/Agena B, usaban unha etapa final dos Agena D como corpo do satélite. Levaban igualmente unha cámara Corona panorámica de 140 m de resolución. Lanzáronse cinco KH-5/Agena D entre 1963 e 1964 usando Thor Agena D, un deles fallando por problemas no foguete lanzador.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-6
*KH-7
*KH-8
*KH-9
*KH-10
*KH-11
*Thor Agena B
*Thor Agena D
*Agena B
*Agena D
Cristina Sanz Arias

:*Non confundir con Cristina Sanz Barrios, senadora do PP.*

**Cristina Sanz Arias**, nada en Lugo en 1970, é unha economista e política galega, deputada no Parlamento de Galicia
[miniatura|Papeleta das [Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]]
## Traxectoria 
Licenciada en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela, foi membro do Consello Económico e Social de Galicia, en representación da Confederación de Empresarios de Galicia, de 1997 e 2002. Desde 2002 é subdirectora de Investimento do Instituto Galego de Promoción Económica. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número tres da lista do Partido Popular pola circunscrición electoral de Lugo. Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Lugo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parlamento de Galicia
KH-7

thumb|250px|Un KH-7 en exposición.
**KH-7** (*Keyhole-7*) ou **Gambit-1**, parte do programa 206, foi a primeira serie de satélites de recoñecemento de alta resolución. Eran operados pola NRO, da Forza Aérea dos Estados Unidos.

## Historia 
Os KH-7 foron os primeiros satélites de recoñecemento ópticos de alta resolución. O seu desenvolvemento provocou a cancelación dos KH-6, pertencentes ao programa Corona. Os KH-7 estabilizábanse nos tres eixos e nun momento dado separábanse da etapa Agena D á que ían unidos en órbita. Levaban a bordo  o vehículo de reentrada para a película fotográfica e a cámara. O espello primario da cámara tiña 112 cm de diámetro e 196 cm de distancia focal, cun control preciso da temperatura, conseguindo resolucións de entre 0,61 e 0,91 m.

Lanzáronse 38 KH-7 mediante foguetes Atlas LV-3 e Atlas SLV-3 entre 1963 e 1967, con dous lanzamentos fallados.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-6
*KH-8
*KH-9
*KH-10
*KH-11
*Atlas LV-3
*Atlas SLV-3
Raúl Grien

**Raúl Grien Docampo**, nado na Coruña en 1924 e finado na mesma cidade o 7 de xaneiro de 2019, foi un economista e escritor galego.

## Traxectoria 
Colaborou na revista *Inquietudes* da Coruña nos seus anos mozos. Foi locutor de radio en Radio Nacional de España, Radio Nederland (Holanda) e da BBC en Londres. Doutor en Ciencias Económicas pola Universidade Complutense de Madrid (1992). Foi finalista do premio Planeta en 1956 coa novela *A fuego lento*. En 1960 trasladouse a Venezuela, onde foi nomeado asesor xeral da República. Regresou a Galicia a pasar os seus últimos anos. Foi membro da Fundación Alfredo Brañas e correspondente da Real Academia Galega. Colaborou nos xornais *La Voz de Galicia*, *ABC*, *El Nacional*, *El Universal*, *Expansión*, *El País*, *El Español* e nas revistas *Destino*, *Vida Gal* e *Letras*.

## Obras 
* *A fuego lento* (1958).
* *La novela futura* (1959).
* *Cuatro esquinas* (1968).
* *Mujeres únicas* (1971).
* *La feria de las autonomías o El reparto (constitucional) de España* (1987).
* *La integración económica como alternativa inédita para América Latina* (1994).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Raúl Grién Docampo : "Fraga era un pensador brillante pero nunca compartí la política de barricada"
Kunlun

miniatura|250x250px|A rexión da cordilleira Kunlun.
miniatura|Pico na cordilleira Kunlun.
**Kunlun** (en , tradicional: 崑崙山, **Kūnlún Shān**; en , *Khöndlön Uuls*; en ) é unha das máis longas cadeas montañosas de Asia, estendéndose ao longo de máis de 3000&nbsp;km.

Corre ao longo do bordo occidental da China, cara ao Sur, á beira da cordilleira do Pamir, curvándose logo cara ao leste para formar a fronteira norte do Tíbet. Esténdese ao sur do que se denomina a conca do Tarim, o Taklamakan ou deserto das "casas soterradas na area" e o deserto de Gobi. A cordilleira ten preto de 200 picos de altura superior aos 6000 metros. O tres picos máis altos son o Kongur Tagh (7719&nbsp;m), o Dingbei (7625&nbsp;m) e o Mutzagata (7546&nbsp;m). Estes picos atópanse na cordilleira Arkatag dentro do complexo de cordais.

Cara ao sur, unha rama das montañas Kunlun dá lugar á zona de captación das concas dos dous ríos máis longos da China, o Yangtzé e o río Amarelo.

A cordilleira formouse no lado norte da placa india durante a súa colisión a finais do Triásico, coa placa eurasiática, dando lugar ao peche do océano Paleo-Thetys.

## Extensión 
A definición exacta da cordilleira varía. Unha fonte antiga emprega Kunlun para identificar o cinto de montañas que cruzan o centro da China, é dicir, Kunlun en sentido estreito: Altyn Tagh xunto coas montañas Qilian e Qin. Outra fonte recente considera que o Kunlun forma a maior parte da cara sur da conca do Tarim e logo continúa polo leste e o sur de Altyn Tagh. Sima Qian (*Rexistros do Grande Historiador*, rolo 123) di que o emperador Wu de Han enviou homes a atopar o nacemento do río Amarelo e deu o nome de Kunlun ás montañas da súa fonte. O nome parece que se orixinou como un lugar semimítico no texto clásico chinés *Clásico das Montañas e dos Mares*.

## Mitoloxía 
As montañas Kunlun son moi coñecidas na mitoloxía chinesa, e considérase que encerran o paraíso taoísta. O primeiro en visitar este paraíso foi, segundo a lenda, o rei Mu (1001-947&nbsp;a.C.) da dinastía Zhou. Supostamente descubriu o Palacio de Xade de Huangdi, o mítico emperador amarelo, e atopou a Xiwangmu, a Raíña Nai do Oeste, que tamén ten o seu mítico refuxio nestas montañas.

## Na cultura popular 
As montañas Kunlun (escritas como "Kuen-Lun") descríbense como o lugar no que está o mosteiro de Shangri-La na novela de 1933 *Lost Horizon* do inglés James Hilton.

As montañas son a localización da cidade ficticia de K'un Lun na banda deseñada de Marvel Comics Iron Fist e na serie de televisión homónima.

No Kunlun ambiéntase unha misión do videoxogo de 2013 *Battlefield 4* en que aparece unha prisión chinesa de alta seguridade situada nas montañas. O mapa multixogador *Operation Locker* tamén inclúe o lugar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Munro-Hay, Stuart *Aksum*. Edimburgo: University Press. 1991. .
Inquietudes (A Coruña)

***Inquietudes*** foi unha revista literaria editada na Coruña entre 1946 e 1950.

## Historia e características 
Revista literaria da "Peña Domingo" da Coruña, apareceu en febreiro de 1946. As peñas Domingo foron unha iniciativa de Armando Grande para agrupar aos escritores noveis, que recolleu e estimulou o semanario *Domingo* de Madrid, difundíndoas por España. De periodicidade irregular, estaba dirixida por Isidro González del Castillo. Contiña sobre todo colaboracións literarias. Entre os seus colaboradores figuraron Xavier Costa Clavell, Raúl Grien, Eliseo Alonso, Francisco Deus Bonome e María Victoria Fernández-España. A partir do 1 de agosto de 1949 reiniciou a súa publicación pasando a ser órgano da Ciudad de los Muchachos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Gran Premio de España de 2020

O **Gran Premio de España de 2020** (oficialmente o **Formula 1 Aramco Gran Premio de España 2020**) é unha carreira de Fórmula 1 que se disputou o 16 de agosto de 2020 no Circuíto de Cataluña, Montmeló, España. Foi a sexta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2020  marca a cincuenta proba do Gran Premio de España como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en  e a trinta vez que se celebrou unha rolda do Campionato do Mundo no circuíto de Barcelona-Cataluña.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Cualificación 
### Resultado da cualificación 
## Carreira 
### Resultado da carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén
KH-8

miniatura|250px|Esquema dun KH-8.
**KH-8** (*Keyhole-8*) ou **Gambit-3** foi unha serie de satélites de recoñecemento operados pola NRO, da Forza Aérea dos Estados Unidos, e que contou con catro variedades ou *bloques* máis un satélite especialmente modificado.

## KH-8 Bloque 1 
Os KH-8 foron a segunda xeración de satélites de recoñecemento de alta resolución, co Bloque 1 sendo a primeira iteración desta serie.

A diferenza dos KH-7, os KH-8 volveron usar a etapa Agena D como sistema de control de voo. Os sistemas ópticos e de retorno de película estaban situados nun compartimento na parte anterior da etapa. A cámara tiña unha distancia focal de 4,46 m e usaba un sistema de espellos para chegar a unha resolución de 0,1 m, cerca do límite teórico de resolución imposto pola turbulencia atmosférica. Ademais da cámara principal, os KH-7 levaban un conxunto de tres cámaras denominado APTC (*Astro-Position Terrain Camera*) para contextualizar as imaxes de alta resolución.

Lanzáronse un total de 22 KH-8 Bloque 1 entre 1966 e 1969 usando foguetes Titan 3B, con tres fallos durante o lanzamento.

## KH-8 Bloque 2 
O Bloque 2 introduciu un segundo vehículo de reentrada para poder enviar a terra película fotográfica adicional, incrementando a información que proporcionaba cada satélite. Tiñan a mesma estrutura xeral que o Bloque 1 e a cámara as mesmas prestacións, con 0,1 m de resolución. Os 14 KH-8 Bloque 2 foron lanzados entre 1969 e 1972 usando foguetes Titan 23B e Titan 24B, cun so fallo durante o lanzamento.

## KH-8 Bloque 3 
Co Bloque 3 mellorouse a interconexión móbil entre a etapa Agena D e o compartimento da cámara e as cápsulas de retorno, mellorando a axilidade da cámara para tomar fotos. Tamén se incrementou a cantidade de película dispoñible. Lanzáronse 11 KH-8 Bloque 3 entre 1972 e 1976 usando foguetes Titan 24B, cun so fallo durante o lanzamento.

## KH-8 Bloque 4 
O Bloque 4 engadiu varias melloras, como un motor mellorado para a película, un escudo térmico de material mellorado para as cápsulas de retorno de película, un novo sistema de enfocado, melloras en redundancia e fiabilidade e telemetría mellorada, entre outros. Un novo sistema de exposición permitía usar dous tipos de película á vez, mellorando a eficiencia do sistema. Lanzáronse seis KH-8 Bloque 4 entre 1977 e 1984 usando foguetes Titan 24B.

## KH-8 Dual Mode ou Highboy 
O KH-8 Dual Mode foi un KH-8 especialmente modificado para obter imaxes tanto en alta como en baixa resolución. Unha das dúas cápsulas de retorno de película non puido ser recuperada e a outro regresou, pero coa película degradada.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-6
*KH-7
*KH-9
*KH-10
*KH-11
*Titan 3B
*Titan 23B
*Titan 24B
*Agena D
KH-9

thumb|250px|Un KH-9 antes da súa integración para o lanzamento.
**KH-9** (*Keyhole-9*) ou **Hexagon**, foi unha serie de satélites de recoñecemento de alta resolución para substituír os KH-4B. Eran operados pola NRO, da Forza Aérea dos Estados Unidos.

## Historia 
Os KH-9, a diferenza dos modelos anteriores, non se basearon na etapa superior dos foguetes Agena se non que se creou un bus para eles denominado SCS (*Satellite Control Section*). Levaban catro cápsulas de retorno de película fotográfica, que eran recuperadas por unha aeronave especialmente equipada mentres caían en paracaídas. O sistema fotográfico, construído por Perkin-Elmer, estaba formada por dúas cámaras panorámicas que conseguían 0,61 m de resolución.

Lanzáronse 20 KH-9 mediante foguetes Titan 3D e Titan 34D entre 1971 e 1986, cun só lanzamento fallado.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-6
*KH-7
*KH-8
*KH-10
*KH-11
*Titan 3D
*Titan 34D
Elena Suárez Sarmiento

**María Elena Suárez Sarmiento**, nada en León o 30 de outubro de 1965, é unha política galega do PPdG, deputada no Parlamento de Galicia pola Circunscrición electoral de Pontevedra.
[miniatura|Papeleta das [Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]]

## Traxectoria 
Foi secretaria de Novas Xeracións de Galicia e concelleira de Traballo, Benestar, Igualdade e Deportes de Vilagarcía de Arousa de 2011 a 2015. Foi candidata ao Congreso dos Deputados de número tres na papeleta do PP da Circunscrición de Pontevedra nas Eleccións xerais de abril de 2019 e de número catro na de novembro do mesmo ano. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número 10 da lista do Partido Popular pola Circunscrición electoral de Pontevedra, obtendo acta de deputada autonómica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parlamento de Galicia 
* López, María (3/3/2020) "El PP prescinde de Marta Rodríguez y aúpa a Elena Suárez a la candidatura de las autonómicas" *Faro de Vigo* .
KH-11

thumb|250px|Satélites KH-11 en órbita en 2013.
**KH-11** (*Keyhole-11*) ou **Kennan**, tamén denominados **Crystal**, son unha serie de satélites de recoñecemento electroópticos de alta resolución operados pola NRO, da Forza Aérea dos Estados Unidos.

## Historia 
Os KH-11 son os primeiros satélites de recoñecemento estadounidenses electroópticos de alta resolución, usando imaxes dixitais e retransmitíndoas case en tempo real. Substitúen aos satélites KH-8 e KH-9.

Crese que os satélites usan un espello primario de 2,4 m de diámetro, o que proporciona unha resolución teórica de 15 cm a nivel do solo. As primeiras unidades usarían posiblemente detectores de fotodiodo, mentres que posteriormente pasaríase a usar detectores CCD. Os satélites teñen tamén certa capacidade de detección de sinais electrónicas. Os satélites son fabricados por Lockheed Martin e teñen masas entre 13.500 e 17.000 kg. Os KH-11 retransmiten os seus datos a través do sistema de satélites de comunicacións SDS.

Lanzáronse 17 KH-11 mediante foguetes Titan 3D, Titan 34D, Titan 4 e Delta 4 entre 1976 e 2019, cun lanzamento fallado.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*KH-1
*KH-2
*KH-3
*KH-4
*KH-5
*KH-6
*KH-7
*KH-8
*KH-9
*KH-10
*Titan 3D
*Titan 34D
*Titan 4
*Delta 4
So When You Gonna...

***So When You Gonna...*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de punk rock Dream Wife, publicado o 3 de xullo de 2020 a través do selo Lucky Number Music.

A gravación do disco foi realizada por un equipo completamente formado por mulleres coa produtora e mesturadora Marta Salogni (Björk, Holly Herndon, FKA Twigs) a enxeñeira de son Grace Banks (David Wrench, Marika Hackman) e a masterizadora Heba Kadry (Princess Nokia, Alex G, Beach House). 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Same Place the Fly Got Smashed

***Same Place the Fly Got Smashed*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Guided by Voices, publicado o 21 de febreiro de 1990 a través do selo Rocket #9. O líder do grupo Robert Pollard describe o disco como "un álbum conceptual cunha historia lineal" sobre un alcohólico que comete un asasinato e finalmente é executado polo seu crime. *Same Place the Fly Got Smashed* marca o inicio da era lo-fi da banda, cun valor de produción notablemente menos nítido e claro que o dos seus anteriores traballos.

No libro de James Greer, *Guided by Voices: A Brief History: Twenty-One Years of Hunting Accidents in the Forests of Rock and Roll*, Pollard di que este é o seu álbum favorito a nivel lírico citando a letra de "Pendulum" como "a miña letra favorita de todas as que escribín". 

## Listaxe de cancións
Río Salween

O **río Salween**, coñecido na China oficialmente como **río Nu**, é un río duns 2815&nbsp;km que flúe dende o altiplano do Tíbet ata o mar de Andaman en Asia do sueste.

Drena unha estreita e montañosa conca dun 324&nbsp;000&nbsp;km2 que se estende pola China, Myanmar e Tailandia. A súa conca contén unha biodiversidade comparábel coa do río Mekong e é o fogar de sete millóns de persoas. En 2003, áreas clave da rexión foron declaradas pola UNESCO Patrimonio da Humanidade xunto coas Áreas Protexidas dos Tres Ríos Paralelos de Yunnan.

Os pobos que viven no río Salween están relativamente illados do resto do mundo. O río só é navegábel nos primeiros 90&nbsp;km dende a súa desembocadura, e tan só na estación das chuvias.

No século XX comezou a explotación forestal nas montañas arredor do Salween e danou a ecoloxía do río. Houbo tamén numerosas propostas de construír encoros no río, tanto na parte chinesa como na de Myanmar, que provocaron protestas sociais e ambientais e unha ampla oposición.

## Nomes 
Salween, oficialmente **río Thanlwin**, é unha transcrición do birmano  (|θàɰ̃lwɪ̀ɰ̃ mjɪʔ|). O nome do río noutras linguas locais é en , en phlone: ; en S'gaw Karen ဃိၣ်လီၤကျိ; e en  (|san lon|).

Na China, o río coñécese como río Nu ou Nujiang (,Nù Jiāng), polo pobo nu que vive na rexión. Entre os tai de Yunnan, é o río Hong (lingua tai nuea:  *xoong*; lingua tai long:  *xuung*). A parte alta no Tíbet coñécese como Nagqu (, Wylie: nag chu, ZYPY: Nagqu), "río negro" ().

## Historia 
A ruta de Birmania foi construída entre 1937 e 1938 durante a segunda guerra chinesa-xaponesa e cruzaba o río na ponte Huitong. A ponte foi destruída polo exército chinés en retirada e o río converteuse en liña de fronte entre 1942 e 1944.

A campaña do Salween durante a segunda guerra mundial lanzouse para liberar a parte ocupada da China e abrir de novo a ruta de Birmania e conectala coa ruta de Ledo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Phoel, Cynthia M., "Bargaining Power", en *Oxfam Exchange*, outono de 2004.
### Ligazóns externas 
*Salween River Watch NGO
*Three Parallel Rivers of Yunnan Protected Areas
*Three Parallel Rivers Protected Area
*NuJiang River Project
*Salween First Descent
*Water Diversion from the Salween to the Chaophraya River
*Joint Statement of Concern by Shan Civil Society Organizations Regarding Public Meeting by Burmese Government and Hydrochina to Promote Dams on the Salween and Nam Ma Rivers
Río Krishna

O **río Krishna** (en marathi: कृष्णा नदी; en kannará: ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿ ; en telugu: కృష్ణా నది) é un dos principais ríos da India, un río da vertente do golfo de Bengala que discorre polos estados de Maharashtra, Andhra Pradesh, Telangana e Karnataka.

Ten unha lonxitude aproximada de 1400&nbsp;km (o terceiro do país), un caudal medio de 2213&nbsp;m³/s e drena unha ampla conca de 258&nbsp;948&nbsp;km² (a sexta do país).

## Xeografía 
O río Krishna nace nos outeiros de Mahabaleswar, no estado de Maharashtra, atravesa a cidade de Sangli e desemboca no golfo de Bengala na cidade de Hamasaladeevi no estado de Andhra Pradesh. Ademais deses estados atravesa tamén o estado de Karnataka.

Un dos principais afluentes do Krishna é o río Tungabhadra, formado á súa vez polos ríos Tunga e Bhadra que nacen na zona coñecida como Ghats occidentais. O río conta con dúas importantes presas, unha en Srisailam e a outra nos outeiros Nagarjuna. Esta última, coñecida como Nagarjuna Sagar, é unha das maiores presas de toda Asia.

Como moitos dos ríos da India, as beiras do Krishna están poboadas de templos. O de Sangli, dedicado ao deus Ganesha é un dos máis coñecidos. Preto desta cidade atópanse tamén diversos templos, destino de moitos peregrinos hinduístas.

O seu longo percorrido por zonas altamente industrializadas provocou que o río sufrise un alto índice de contaminación. A pesar de que en 2001 o goberno elaborou un plan para a conservación do Krishna, o certo é que o índice de contaminación do río non diminuíu.

## Mitoloxía 
Segundo a mitoloxía hinduísta, o deus Brahma realizou un ritual relixioso coa súa segunda esposa Gāiatrī preto das montañas Sahyadri xa que a súa primeira esposa Saraswati non podía chegar a tempo. Ao decatarse diso, Saraswati entrou en cólera. Ordenou a todos os que estivesen presentes, Vishnu, Shiva e outros deuses, que se convertesen en ríos. Vishnu converteuse no río Krishna, Shiva no río Veni e Brahma no río Kumudmati. O resto dos presentes convertéronse nos diversos regatos que nacen nos Ghats occidentais.

Cada doce anos celébrase o festival do río coñecido como *Pushkarams*. Durante o período de duración o festival, os fieis realizan diversas ofrendas para conseguir que os seus antepasados falecidos alcancen o ceo.

## Notas 
## Véxase tamén
Río Liao

O **río Liao** (en , simplificado: 辽河, pinyin: Liáo Hé) é un río da China. Con 1345 km, trátase do principal curso de auga do sur de Manchuria.

O seu nome deriva da rexión de Liao, nome histórico do sur de Manchuria. O río tamén é chamado popularmente "río nai" no noroeste da China. Ten un percorrido de 1345&nbsp;km e unha conca duns 232&nbsp;000&nbsp;km2, mais o seu caudal medio é banstante pequeno.

O río Liao toma o seu nome despois da confluencia de dous cursos de auga distintos, o Xiliao (literalmente, o "Liao do oeste") e o Dongliao (o "Liao do leste"). O Xiliao (en chinés, 西辽河 ; en mongol, Xar Mörön; escrito en chinés 西拉木伦河, *Xila Mulun Hei*), é o máis longo destes dous cursos de auga, provenientes do oeste.

## Notas 
## Véxase tamén
Andreas Köpke

**Andreas Köpke** (AFI: [anˈdʁeːas ˈkœpkə]), nado en Kiel o 12 de marzo de 1962, é un exfutbolista  alemán, que gañou o Mundial de Fútbol en 1990.

## Palmarés 
### Club 
**1. FC Nürnberg** 
* 2. Bundesliga: 2000–01

### Internacional 
**Alemaña**
* Mundial de Fútbol: 1990

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en fussballdaten.de
Tayshaun Prince

**Tayshaun Durell Prince**, nado o 28 de febreiro de 1980 en Compton, California, é un ex xogador de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria profesional 
Prince foi elixido na 23ª posición do Draft da NBA de 2002 polos Detroit Pistons, onde chegou a ser campión da NBA na tempada 2003-04 tras gañar por 4-1 ós Los Angeles Lakers.

O 30 de xaneiro de 2013, Prince foi traspasado xunto a Austin Daye ós Memphis Grizzlies nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a Rudy Gay e Hamed Haddadi ós Toronto Raptors, a José Calderón ós Pistons e a Ed Davis ós Grizzlies.

O 12 de xaneiro de 2015, Prince foi traspasado ós Boston Celtics nun traspaso entre tres equipos. O 26 de xaneiro de 2015, fixo o seu debut cos Celtics, facendo 19 puntos e 5 asistencias en 30 minutos de xogo na vitoria de Boston por 99-90 contra os Utah Jazz.

O 19 de febreiro de 2015, Prince foi traspasado ós Detroit Pistons a cambio de Luigi Datome e Jonas Jerebko.

O 20 de agosto de 2015, Prince asinou cos Minnesota Timberwolves.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Río Songhua

O **río Songhua** (en , pinyin: Sōng Hūa Jīang) ou **Sunggari Ula** ("río branco") en lingua manchú (tamén **Haixi** ou **Xingal**, en  *Sungari*) é un río asiático que discorre polo nordés da China, o maior dos afluentes do río Amur. Ten unha lonxitude de 1434&nbsp;km, drena unha gran conca de 557&nbsp;180&nbsp;km². e ten un caudal anual de 2463&nbsp;.

Administrativamente, discorre polas provincias chinesas de Heilongjiang e Jilin.

## Xeografía 
[esquerda|miniatura|O río ao seu paso por [Jilin]]
O río Songhua nace na vertente occidental das montañas Changbai, non lonxe da fronteira con Corea do Norte, na provincia de Jilin. Encamíñase en dirección norte-noroeste e chega a un tramo en que está represado, preto de Fengman, unha importante central hidroeléctrica que forma un lago que se estende uns 62 km augas arriba. Ao pasar a presa, o río chega á capital Jilin e despois á cidade de Fuyu. Continúa augas abaixo na mesma dirección ata recibir, preto de Daan, ao seu principal afluente, o río Nen (1370 km), que chega do norte.

Na confluencia o río Songhua cambia abruptamente de dirección e diríxese cara ao leste. Nese mesmo punto o río comeza un longo tramo no que forma a fronteira natural entre as provincias de Jilin (sur) e Heilongjiang (norte). O río segue cara ao leste, recibindo preto de Harbin o río Hulan. Despois, cruza entre a parte norte e leste do sistema de montañas de Manchuria e a cordilleira de Khingan, para despois penetrar no val do río Amur e desembocar nel preto da cidade de Dongjiang.

O río Songhua adoita conxelarse dende finais de novembro ata marzo. O seu período de maior caudal ocorre cando a neve das montañas se derrite ao comezo da primavera. O río é navegábel ata Harbin mediante embarcacións de tamaño mediano. Se estas son pequenas, poden navegar ata Jilin e polo río Nen, terminando en Qiqihar. 
[miniatura|Imaxe de satélite do río Songhua ao leste de [Harbin]]

## Historia 
En novembro de 2005 o río foi contaminado con benceno, provocando o peche do abastecemento de auga de Harbin. O derramamento cubriu 80&nbsp;km e finalmente chegou ao río Amur (Heilong) na fronteira entre a China e Rusia. O 28 de xullo de 2010 varios milleiros de toneis procedentes de dúas plantas químicas na cidade de Jilin foron arrastradas polas riadas. Algúns deles contiñan 170&nbsp;kg de material explosivo como cloruro de trimetilsilo e hexametildisiloxano. En 2016, a parte máis achegada á cidade de Jilin foi afectada por unha pequena inundación.

## Notas 
## Véxase tamén
María de la Fuente

**María de la Fuente Freire**, nada nas Pontes en 1978, é unha científica galega especialista en nanotecnoloxía. Ademais do seu labor investigador promove a igualdade de xénero no eido da investigación.

## Traxectoria 
María de la Fuente é licenciada en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela ( 2001) e doutora na área  de Nanomedicina e Terapia xénica (2006). Durante a súa su formación posdoutoral tivo unha bolsa de investigación por parte da Fundación Alfonso Martín Escudero (2008-2010), e dun contrato para investigadores posdoutorais financiado pola Fundación Científica da Asociación Española Contra o Cancro (AECC). 

No ano 2013 obtén un contrato Miguel Servet do ISCIII, e constitúe a Unidade de Nano-Oncoloxía do  Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago de Compostela (IDIS), Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela. unha campaña nos medios moi importante que supuxo un punto de inflexión no ámbito nacional, e deu lugar ao inicio de cambios lexislativos en convocatorias nacionais dependentes da Axencia Estatal de Investigación e do Instituto de Saúde Carlos III. Foi proposta para optar á *Medalla Emilia Pardo Bazán*, como referente na loita pola igualdade de xénero no eido da ciencia e a investigación. En 2021 unha sentenza recoñeceu a discriminación na convocatoria á que a científica galega se presentou en desvantaxe por mor do permiso de maternidade e o seu caso foi tomado como exemplo da discriminación que se debe superar na proposición de lei Ángeles Alvariño aprobada por unanimidade no Parlamento de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en Praza Pública
Jarred Vanderbilt

**Jarred Jakobi Vanderbilt**, nado o 3 de abril de 1999 en Houston, Texas, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Los Angeles Lakers da National Basketball Association (NBA). Con 2,06 metros de estatura xoga nas posicións de ala e ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2018, Vanderbilt foi seleccionado polos Orlando Magic na 41ª posición do Draft da NBA de 2018, e foi traspasado ós Denver Nuggets. O 11 de xullo de 2018, Vanderbilt asinou cos Nuggets. Debutou na NBA o 25 de xaneiro de 2019 na vitoria de Denver por 132-95 contra os Phoenix Suns, xogando catro minutos e facendo un punto, tres rebotes e unha asistencia. 

O 5 de febreiro de 2020, Vanderbilt foi traspasado ós Minnesota Timberwolves nun traspaso entre catro equipos.

O 6 de xullo de 2022, Vanderbilt foi traspasado ós Utah Jazz xunto a Patrick Beverley, Malik Beasley, Leandro Bolmaro, e os dereitos do Draft de Walker Kessler, ademais de catro elección da primeira rolda do Draft e un intercambio de eleccións da primeira rolda do Draft de 2026, a cambio de Rudy Gobert.

O 9 de febreiro de 2023, os Lakers traspasaron a Vanderbilt nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Minnesota Timberwolves. Debutou cos Lakers dous días máis tarde, facendo 12 puntos, 8 rebotes e 4 asistencias na vitoria dos Lakers por 109–103 contra os Golden State Warriors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Miles Bridges

**Miles Emmanuel Bridges Sr.**, nado o 21 de marzo de 1998 en Flint, Míchigan, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Charlotte Hornets da National Basketball Association (NBA). Con 1,96 metros de estatura xoga nas posicións de ala e ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2018, Bridges foi seleccionado polos Los Angeles Clippers na 12ª posición do Draft da NBA de 2018, e foi traspasado ós Charlotte Hornets a cambio da 11ª elección do Draft, Shai Gilgeous-Alexander. O 2 de xullo de 2018, Bridges asinou un contrato de tres anos cos Hornets. Na súa primeira tempada na National Basketball Association, Bridges participou no concurso de mates do All-Star Weekend da NBA de 2019. O 14 de febreiro de 2020, foi elixido coma mellor xogador do Rising Stars Challenge do All-Star de 2020, tras a vitoria do Team USA por 151-131 contra o Team World.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Arnoldas Kulboka

**Arnoldas Kulboka**, nado o 21 de marzo de 1998 en Flint, Míchigan, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga no Promitheas Patras BC da A1 Ethniki. Con 1,98 metros de estatura xoga nas posicións de ala e ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 21 de xuño de 2018, Kulboka foi seleccionado polos Charlotte Hornets na 55ª posición do Draft da NBA de 2018. En 2018 disputou a Liga de Verán da NBA cos Hornets.

O 6 de agosto de 2019, Kulboka asinou co Bilbao Basket da Liga ACB. Na súa primeira tempada en Bilbao, acadou 8.5 puntos e 3.6 rebotes por encontro. O 12 de xuño de 2020, Kulboka e o Bilbao Basket renovaron o contrato do xogador dúas tempadas máis.

O 3 de agosto de 2021, Kulboka asinou cos Charlotte Hornets un contrato por un ano, nun acordo no que dividiría o tempo de xogo entre os Hornets e o seu afiliado da NBA G League, os Greensboro Swarm. O 11 de decembro de 2021, Kulboka debutou na NBA contra os Sacramento Kings.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Lucia Moholy

**Lucia Moholy**, nada como **Lucia Schulz** en Praga o 18 de xaneiro de 1894 e finada en Zürich o 17 de maio de 1989, foi unha fotógrafa e editora checa nada como Schulz, importante figura da vangarda alemá de entreguerras. As súas fotos documentaron a arquitectura e os produtos da Bauhaus, e presentaron as súas ideas ao público trala segunda guerra mundial. Porén, Moholy rara vez foi acreditada pola súa obra, moitas veces atribuída ao seu marido László Moholy-Nagy ou a Walter Gropius.

## Traxectoria 
Lucía Schulz estudou historia da arte e filosofía na súa Universidade de Praga. En 1919 publicou obras literarias radicais e expresionistas co pseudónimo "Ulrich Steffen". Coñeceu o artista húngaro László Moholy-Nagy en Berlín en 1920 e casou con el o día do seu 27 aniversario en xaneiro de 1921. Os tres pasaron cinco anos na escola da Bauhaus, onde Lucia Moholy explorou a súa afección á fotografía. en Dessau, en que o seu marido foi un importante profesor e teórico dende 1923, realizou un rico labor de documentación fotográfica de todos os aspectos da vida diaria na Bauhaus, dende o máis doméstico ata os traballos e deseños realizados nas súas fábricas de Weimar e Dessau. Tamén retratou moitas das súas figuras máis importantes, dende o propio Moholy-Nagy, ata deseñadoras e fotógrafas como Marianne Brandt ou doutros recoñecidos artistas internacionais da altura de Paul Klee, Kandinsky, Georg Muche ou Anni Albers. O seu propio marido sempre recoñeceu o seu importantísimo papel nese ámbito, mesmo cando xa estaba divorciados.

Debido á súa orixe xudía (ela declarábase atea) tivo que fuxir de Alemaña coa chegada do nazismo e acabou traballando no Reino Unido e nos Estados Unidos. Ademais de desenvolver o seu labor no mundo editorial tamén o fixo colaborando coa ONU.

Moholy mudouse en 1959 a Zollikon, Suíza, onde escribiu sobre a súa época na Bauhaus, e centrouse na crítica de arte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
### Ligazóns externas 
* Lucia Moholy's work at the Metropolitan Museum of Art
Typical Spanish

***Typical Spanish*** foi un programa de entretemento presentado por Frank Blanco e producido por Shine Iberia. Estreouse en La 1 de TVE o 19 de xuño de 2020. Inicialmente, emitíase os venres ás 22:05; desde o cuarto episodio pasou á noite dos luns.

## Formato 
Este formato presentado por Frank Blanco pon a proba os coñecementos sobre España (xentes, costumes, música...). Colaboran Florentino Fernández, Vicky Martín Berrocal e, nalgúns programas, Carlos Latre, en substitución de Vicky Martín Berrocal. Trátase da adaptación do programa neerlandés *I Love My Country*.

## Puntuacións 
## Tempadas e audiencias 
### Tempada 1 (2020) 
## Audiencia media de todas as edicións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
H.L.C.

***H.L.C.*** foi unha revista de carácter relixioso dedicada á defensa e unidade da raza ibérica, editada sucesivamente en Vigo, Samos e Toro, de 1936 a 1938.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista semanal*, apareceu o 12 de outubro de 1936. Cesou a súa publicación o 12 de decembro de 1938.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Yorgos Lanthimos

**Georgios "Yorgos" Lanthimos** (en , Giorgios Lanthimos), nado en Pangrati (Atenas) o 23 de setembro de 1973, é un director de cinema e teatro, produtor e guionista grego.

## Traxectoria 
Lanthimos naceu en Atenas e foi criado principalmente pola súa nai. O seu pai, Antonis Lanthimos, era un xogador profesional de baloncesto que xogou no Pagrati B.C. e na selección grega e tamén adestrou na escola Moraitis. Tras graduarse na escola Moraitis, pasou a estudar administración de empresas e xogou un tempo no Pagrati B.C. Posteriormente deixouno para estudar dirección de cinema e televisión na Escola Stavrakos (HCTSS) de Atenas. Foi tamén membro do equipo creativo que deseñou as cerimonias de apertura e clausura dos Xogos Olímpicos de 2004 en Atenas.

O debut de Lanthimos na longametraxe foi co filme comercial *O kaluteros mou psilos* onde compartía créditos con Lakis Lazopoulos e ao que seguiu o filme experimental *Kinetta*, estreado no Festival de Cinema de Toronto de 2005. O seu terceiro filme, *Kynodontas*, gañou o premio da sección Un Certain Regard no Festival de Cannes de 2006 e foi candidato ao Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa. O seu cuarto filme, *Alpeis* (2011) gañou o premio Osella ao mellor guión no Festival de Venecia.

O seu filme *The Lobster* foi seleccionado para competir no Festival de Cannes de 2015, onde gañou o premio do xurado. No 75.º Festival de Venecia estreou *The Favourite* (2018), que gañou o premio do xurado e recibiu dez candidaturas aos Óscar na 91.ª edición dos premios, incluídos os de mellor filme e mellor director para Lanthimos.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Yorgos Lanthimos by Peter Strickland  *Bomb*
* Yorgos Lanthimos at the Greek Film Centre's website
Miguelanxo Lar

**Miguelanxo Lar**, nado en Seoane do Courel (Folgoso do Courel) o 22 de decembro de 1981, é un cineasta e escritor galego.

## Traxectoria 
Iniciou a carreira de Dereito, que abandonou para estudar cine en Barcelona. Colaborou no filme *Sicixia* de Ignacio Vilar, e realizou un documental sobre a fala galegoportuguesa do val estremeño de Xálima. Traballa na casa museo de Uxío Novoneyra, xestionada pola fundación Uxío Novoneyra. En 2018 autoeditou a súa primeira novela, *Latineuropa*. En 2020 apareceu a súa segunda novela, *Mare Vostrum*.

## Obras 
* *Latineuropa*, 2018.
* *Mare Vostrum*, 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Robert Kimbrough

**Robert Shane Kimbrough**, nado en Killeen, Texas, o 4 de xuño de 1967, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-126 e Soiuz MS-02, ademais de ser membro das expedicións 49 e 50 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Kimbrough graduouse en enxeñería aeroespacial pola Academia Militar de West Point en 1989. É máster en operacións de investigación polo Instituto Tecnolóxico de Georgia en 1998.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en maio de 2004, participando nas misións STS-126 e Soiuz MS-02 e sendo membro das expedicións 49 e 50 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 188,99 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-126
*Soiuz MS-02
*Expedición 49
*Expedición 50
*Estación Espacial Internacional
Piotr Klimuk

**Piotr Iliich Klimu**, nado en Komarovka, Brest, o 10 de xullo de 1942, é un cosmonauta retirado soviético que formou parte das misións Soiuz 13, Soiuz 18 e Soiuz 30.

## Traxectoria
Klimuk graduouse na Escola Superior de Aviación Leninsky Komsomol Chernigoven 1964. Entrou no corpo de cosmonautas en 1965, participando nas misións Soiuz 13, Soiuz 18 e Soiuz 30. Deixou o corpo en 1978, traballando como asistente do co Centro de Adestramento de Cosmonautas Iuri Gagarin para traballos políticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 13
*Soiuz 18
*Soiuz 30
Leonid Kizim

**Leonid Denisovich Kizim**, nado en Krasnyi Liman, Donetsk, o 5 de agosto de 1941 e finado o 14 de xuño de 2010, foi un cosmonauta soviético que formou parte das misións Soiuz T-3, Soiuz T-10, Soiuz T-15 e Soiuz T-11.

## Traxectoria
Kizim graduouse na Escola Superior da Forza Aérea da Forza Aérea Soviética en 1975. Adestrouse como cosmonauta entre novembro de 1965 e decembro de 1967, participando nas misións Soiuz T-3 e Soiuz T-10, Soiuz T-15 e Soiuz T-11. Foi membro da primeira tripulación que voou entre dúas estacións espaciais (Mir e Saliut 7) durante unha única misión. Pasou un total de 374,75 días no espazo. Posteriormente foi nomeado director adxunto do Centro de Control de Satélites do Ministerio Ruso de Defensa. Desde maio de 1995 foi director da Academia Militar de Enxeñería Aeronáutica e Astronáutica de San Petersburgo. Retirouse da Forza Aérea como xeneral coronel en 2001, falecendo o 14 de xuño de 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T-3
*Soiuz T-10
*Soiuz T-15
*Soiuz T-11
Caveolina 1

A **caveolina 1** é unha proteína que nos humanos está codificada no xene ***CAV1*** do cromosoma 7.

## Función 
A proteína de armazón codificada neste xene é o principal compoñente das caveolas da membrana plasmática que se encontran na maioría dos tipos celulares. A proteína enlaza subunidades de integrinas á tirosina quinase FYN, un paso inicial no acoplamento de integrina á vía Ras-ERK e na promoción da progresión do ciclo celular. O xene é un supresor de tumores candidato e un regulador negativo da fervenza da Ras-p42/44 MAP quinase. Os xenes CAV1 e CAV2 están localizados un a carón do outro no cromosoma 7 e expresan proteínas colocalizadas que forman un complexo heterooligomérico estable. Utilizando codóns de iniciación alternativos no mesmo marco de lectura, as dúas isoformas que existen da caveolina 1 (alfa e beta) son codificadas por un só transcrito deste xene.

## Interaccións 
A caveolina 1 presenta interaccións coas proteínas G heterotriméricas,
tirosina quinases Src (Src, Lyn) e H-Ras, 
o colesterol,
o receptor de TGF 1, 
a óxido nítrico sintase endotelial (eNOS), 
o receptor de andróxenos, 
a proteína precursora amiloide, 
a proteína das unións comunicantes, alfa 1,
a óxido nítrico sintase 2A, o receptor do factor de crecemento epidérmico, o receptor de endotelina de tipo B, a PDGFRB, a PDGFRA, o TRAF2, o receptor de estróxenos alfa, a caveolina 2, a PLD2, a tirosina quinase de Bruton e a SCP2. Todas estas interaccións son por medio dun dominio de armazón de caveolina (CSD) que hai na molécula de caveolina 1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caveolina
* Cavina

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Montes Pónticos

Os **montes Pónticos** ou **Alpes Pónticos** (en , que significa **Montes de Anatolia do Norte**) forman unha cordilleira no norte de Anatolia, Turquía. Son coñecidos como **Montes Parhar** nas linguas locais turca e grego póntico. O vocábulo *Parhar* procede dunha palabra hitita que significa "alto" ou "cumio". En grego antigo os montes coñecíanse como os Paryadres ou montañas Parihedri.

## Xeografía 
miniatura|esquerda|upright=1.36|Vista panorámica dos montes Pónticos en 2007
O cordal vai de leste a oeste, paralelo á próxima costa do mar Negro. Esténdese polo nordés ata Xeorxia e polo oeste ata o mar de Mármara, co contraforte ao noroeste dos montes Küre (e a súa extensión occidental, os montes Akçakoca) e dos montes Bolu, seguindo a costa. O pico máis alto da cordilleira é o Kaçkar Dağı, que alcanza os 3937&nbsp;m. As fallas de Anatolia Norte e de Anatolia Nordés, de leste a oeste, corren ao longo do cordal.

## Ecoloxía 
Os montes están en xeral cubertos por bosques densos, predominantemente de confíeras. Estes bosques forman unha ecorrexión que cobre a maioría da cordilleira, mentres que os bosques mixtos do Cáucaso se estenden  pola parte máis oriental do cordal, coñecido como montes Kaçkar. A rexión é o fogar de moita fauna eurasiática como o gabián eurasiático, a aguia real, a *Aquila heliaca*, a aguia pomerana, o *Lyrurus mlokosiewiczi*, o *Serinus pusillus* e o gabeador vermello. A estreita faixa costeira entre os montes e o mar Negro, coñecida como Ponto é o fogar dos bosques de frondosas de Ponto Euxido-Cólquida que contén algúns dos poucos bosques temperados húmidos do mundo. A meseta de Anatolia, ao sur do cordal, ten un clima continental considerabelmente máis seco que a húmida costa.

## Notas