open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bandeira de Groenlandia

A **bandeira de Groenlandia** (, ) é un dos símbolos oficiais de Groenlandia, e foi deseñada polo nativo groenlandés Thue Christiansen. Represéntanse nela dúas bandas horizontais branca (enriba) e vermella, cun grande disco levemente movido a pouco do centro. A parte superior do disco é vermella, e a inferior branca. A bandeira enteira mide 12 por 18 partes; cada banda mide 6 partes; o disco é dun diámetro de oito partes, horizontalmente desviado 7 partes respecto ó centro, e centrado verticalmente.

O seu nome local en groenlandés é *Erfalasorput*, que significa "a nosa bandeira", pero *Aappalaartoq* (que significa "a vermella") é tamén empregada, tanto para a bandeira dinamarquesa como para a bandeira groenlandesa.
Hoxe en día os groenlandeses colocan tanto a *Erfalasorput* como a Dannebrog, usualmente a carón unha da outra.

Groenlandia tivo a idea dunha bandeira propia por vez primeira en 1973 cando cinco groenlandeses propuxeron unha bandeira verde, azul e branca. Ó ano seguinte, un xornal solicitou once propostas de deseño (todas pero que unha fose unha cruz nórdica) e preguntoulle á xente para ver cal era a máis popular. A Dannebrog foi a preferida pola gran maioría. De pouco valeu ese esforzo.

## Historia 
En 1978, Dinamarca deulle o autogoberno a Groenlandia, facendo dela un membro en pleno dereito do Reino de Dinamarca. O goberno autónomo fixo unha chamada oficial para propostas de bandeiras, recibindo 555 (das cales 293 foron enviadas por groenlandeses). O comité encargado de tomar a decisión non atopou consenso e fíxose unha nova chamada. Finalmente a actual bandeira deseñada por Christiansen gañou por unha estreita marxe a unha bandeira branca e verde coa cruz nórdica con 14 votos fronte a 11. A bandeira de Christiansen foi adoptada oficialmente o 21 de xuño de 1985.

En honor ó décimo aniversario da *Erfalasorput*, a Oficina de Correos de Groenlandia lanzou selos conmemorativos e un folleto do seu autor. El describiu a banda branca representando os glaciares e a capa de xeo, que cobre máis do 80% da illa; a banda vermella, o océano; o semicírculo vermello, o sol, coa súa parte de abaixo afundida no océano; e o semicírculo branco, os icebergs e placas de xeo. O deseño lembra tamén a unha posta de sol.

## Outras propostas 

Ficheiro:Proposed flag of Greenland (1973).svg|23px A primeira proposta de 1973, coas cores verde, branca e azul.
Ficheiro:Proposed flag of Greenland (1984).svg|23px A proposta coa cruz nórdica creada por Sven Tito Achen en 1984 que foi derrotado por pouco pola bandeira actual.
Ficheiro:Proposed flag of Greenland (1991).svg|23px Proposta anónima en 1991 (branco para o xeo de Groenlandia, verde polo nome de "Groenlandia")
Ficheiro:Flag of Greenland (Proposal).svg|23px Outra proposta baseada no mesmo deseño pero coa cor verde.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* FOTW: Greenland - History of the Erfalasorput 
* Other flag proposals for a Nordic cross design
Garbage (álbum)

***Garbage*** é o álbum de estrea da banda de rock alternativo estadounidense Garbage. Foi editado o 7 de agosto de 1995 en Europa, o 15 nos Estados Unidos, o 2 de outubro no Reino Unido e o 21 no Xapón.

## Listaxe de cancións
## Sinxelos
* 1995 "Vow" #138 RU, #97 EE. UU.
* 1995 "Only Happy When It Rains" #29 RU, #55 EE. UU.
* 1995 "Queer" #13 RU
* 1996 "Stupid Girl" #4 RU, #24 EE. UU.
* 1996 "Milk" (con Tricky) #10 RU
Dodge Viper

O **Dodge Viper** é un coche superdeportivo cun motor V10 construído por Dodge, unha subsidiaria de Chrysler. A construción do deportivo de dous asentos comezou na fábrica de New Mack Assembly no 1992, pero trasladouse á de Conner Avenue Assembly en outubro de 1995. O coche, e as súas numerosas variacións, teñen aparecido en moitos programas de televisión, videoxogos, películas, e videoclips.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* ViperAlley - Entusiastas do Dodge Viper
* Viperclub.org - Club americano do Viper
Subaru Impreza

O **Subaru Impreza** é un coche compacto do segmento C producido polo fabricante xaponés Subaru desde o ano 1992. O Impreza existe con carocerías cupé de dúas portas, sedán de catro portas e familiar de cinco portas. Todos os Impreza incorporan motores de gasolina en disposición bóxer. A versión deportiva STi incorpora motores de ata 150 CV de potencia de serie.

[200px|miniatura|Versión [Word Rallie Car.|esquerda]]
O Subaru Impreza WRC é moi utilizado nos Rallies coma no Campionato Mundial de Rallies, onde se leva utilizando desde 1994. Subaru foi campión de construtores nos anos 1995, 1996 e 1997, e os pilotos Colin McRae, Richard Burns e Petter Solberg foron campións de pilotos en 1995, 2001 e 2003 respectivamente ó volante dun Impreza.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Subaru España
Primeira división española 2004/05

A tempada da **primeira división española 2004/05** de fútbol comezou o 28 de agosto de 2004 e concluíu o 29 de maio de 2005. O campión foi o FC Barcelona, que conseguiu matematicamente o título a falta de dúas xornadas por disputar, rompendo así unha seca de seis tempadas sen gañar o título, e establecendo ademais a marca de puntuación na liga de 20 equipos, con 84 puntos. As revelacións da tempada foron o Villarreal CF e o Real Betis, que conseguiron a súa primeira clasificación para a Liga de Campións da UEFA. O Levante UD, o CD Numancia e o Albacete Balompié descenderon á segunda división española.
## Participantes e estadios 
Tomaron parte na competición vinte equipos, incluíndo un debutante na categoría, o Getafe Club de Fútbol.

## Clasificación 
#### Lenda 

**PX** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Resultados 

## Trofeo Pichichi 
O uruguaio Diego Forlán, debutante na liga española, converteuse no primeiro futbolista do Villarreal CF en gañar o Trofeo Pichichi ao máximo goleador do torneo, ademais de obter a Bota de Ouro como mellor anotador das ligas europeas polas súas 25 dianas. O dianteiro do Villarreal, contra prognóstico, logrou superar nun gol a Samuel Eto'o, grazas a un refacho final no que conseguiu cinco goles nas dúas últimas xornadas, nas que o camerunés non logrou anotar.

A pesar de todo, o trofeo estivo marcado pola controversia, xa que na 24ª xornada o xornal *Marca* concedeu a Deco un gol que, segundo a acta arbitral do partido, foi anotado por Eto'o.
 
[miniatura|170px|dereita|Diego Forlán foi [Trofeo Pichichi|Pichichi e Bota de Ouro europea.]]

## Trofeo Zamora 
Víctor Valdés, guardamenta do campión de liga, o FC Barcelona, gañou por primeira vez na súa carreira o Trofeo Zamora como porteiro menos goleado do torneo. Para optar ao premio foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.
[miniatura|170px|dereita|[Víctor Valdés defendeu a portería do campión.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
Chevrolet Camaro

O **Chevrolet Camaro** é un automóbil deportivo producido polo fabricante estadounidense Chevrolet. O Camaro xurdiu como resposta de General Motors ó seu rival máis digno durante esta época: o Ford Mustang. No 1970, en plena era dos *muscle cars* e *pony cars*, Chevrolet presentou este modelo en tres versións, o 350, o Z-28 e o Super Sport (SS). Este último contaba cun motor gasolina de 5,7 litros similar ó do Chevrolet Corvette pero con denominación menor xa que estaba feito para a clase de norteamericano apaixonado pola velocidade, coa idea de *corre o domingo e vende o luns*. Esta tradición continuou a pesar da gran decadencia a mediados dos anos 70, coa subida do prezo dos combustibles.

Este modelo fíxose famoso nas carreiras IROC-NASCAR, a NHRA (National Hot Rod Association) e os tradicionais cuartos de milla.

A súa produción fíxose máis en serie converténdoo nun automóbil corrente para 1990, a lenda resucitou co seu pintoresco 30 aniversario e despediuse no 2002 cunha gran historia.[250px|miniatura|Chevrolet Camaro de [1967]]
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Chevrolet Camaro Concept
*Anuncio de produción para 2009 Anuncio de prensa oficial.
Selección de baloncesto de Galicia

A **selección galega de baloncesto** é o equipo de básquet formado por xogadores galegos, e que compite a nivel internacional, independentemente de que o faga ou non contra outras seleccións nacionais recoñecidas pola FIBA.

## Traxectoria
A selección galega absoluta disputou ata o momento oito encontros internacionais de carácter amigábel, catro en categoría feminina e catro en masculina.
### Selección feminina
### Selección masculina
## Seleccións femininas
### 2006
### 2007
### 2008
## Seleccións masculinas
### 2006
Fran Vázquez foi convocado, pero non chegou a acudir por outros compromisos. Xulio González foi o máximo anotador do equipo con 14 puntos. O resto dos anotadores foron Koke Rama (7), Lucho Fernández (8), José Antelo (9), Xavi Román (5), Esmorís (10), Rubén Fernández (3), Lino López (5) e Xavi Rodríguez (2). Sony Vázquez e Manuel Gómez non anotaron.

### 2007
Fran Vázquez foi convocado, pero non participou por estar a disputar a final da Liga ACB co seu club

### 2008
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Federación Galega de Baloncesto

### Ligazóns externas
* Galiza, subcampioa do III torneo das nacións feminino
Orde da Estrela Vermella

miniatura|Imaxe da estrela
A '**Orde da Estrela Vermella** (*Орден Красная Звезды*) foi unha condecoración da Unión Soviética outorgada a persoal do Exército Vermello, creada o 6 de abril de 1930 en recoñecemento do valor na batalla e polos éxitos na defensa da Patria en tempos de guerra e paz, na seguridade do Estado, a promoción e o desenvolvemento da ciecia militar.

Tamén foi concedida por ter cumprido un servizo prolongado.

Está formada por unha estrela de prata de 44&nbsp;mm co interior esmaltado en vermello. No centro da estrela, hai unha medala de prata cun soldado que porta un rifle con baioneta e no reverso, a inscrición "*Пролетарии всех стран соединяйтесь*" (*Proletarios do mundo, unídevos*!) e "*CCCP* (URSS)" en caracteres cirílicos.

Entre as dúas puntas inferiores está o símbolo da fouce e martelo, tamén en prata.
Gazanfar Musabekov

**Gazanfar Makhmud-ogly Musabekov** ou **Musabeyov** (14 de xullo de 1888, Perebidil, rexión de Quba - 9 de febreiro de 1938, provincia de Bakú) foi un revolucionario e home de estado acerbaixaní. Foi Presidente do Consello de Comisarios do Pobo da República Socialista Soviética Federativa Transcaucásica de 1922 a 1930 e Presidente do Comité Executivo Central da RSS de Azerbaidján dende 1929 a 1931 e presidiu o goberno da RSSF Transcaucásica dende 1931 a 1936. Durante a Grande Purga, Musabekov foi arrestado (xuño de 1937), acusado de conspirar contra o estado soviético, sentenciado a morte e executado o 9 de febreiro de 1938.

Un barco mercante acerbaixaní leva o seu nome.

## Notas 
* http://www.archontology.org/nations/ussr/ussr_state/musabekov.php
ECU

A **ECU** (**European Currency Unit**, en galego **Unidade Monetaria Europea**), foi unha unidade de conta empregada na Comunidade Europea —posteriormente Unión Europea (UE)— con propósitos monetarios. O código ISO 4217 era **XEU**.

## Historia 
Creada en 1979, a ECU foi ata o 31 de decembro de 1998 a unidade de conta do Sistema Monetario Europeo (SME) e dos documentos xurídicos e financeiros da UE, empregouse en créditos sindicais e nas operacións comerciais do mercado monetario, e foi substituída polo Euro o 1 de xaneiro de 1999.

O seu nome, ECU, etimoloxicamente *escudo* que provén do grego *skytos*, é representativa da numismática francesa, a referencia obrigada na Europa continental durante catrocentos anos, dende a súa orixe no século XIII, acuñadas por primeira vez por Lois IX, antes de partir ás cruzadas, e que baixo distintas improntas, circulou ata o século XVII.

ECU, pola súa resonancia francesa, non era do agrado de todos, e o chanceler de Alemaña Helmut Kohl sinalou que lle soaba igual a *Ein Kuh*, que en alemán poderíase entender coma *unha vaca*. Na reunión de Madrid de decembro de 1995, optouse por chamar Euro á moeda única comuntaria, tendo unha paridade 1:1 co ECU.

Nunca se acuñaron moedas de ECU, salvo para ocasións conmemorativas e para coleccionistas. Tampouco se emitiron billetes nesta unidade monetaria.

## Funcionamento 
Tratábase dunha *moeda cesta*, composta pola suma de cantidades fixas de doce das quince moedas dos Estados membros, estimándose a porcentaxe de cada unha delas en función de tres criterios: a participación de cada unha das divisas no conxunto do comercio intracomunitario, o PIB de cada país e a súa cota no Fondo Europeo de Cooperación Monetaria (FECM).

Apoiado polo Fondo Europeo de Cooperación Monetaria, o ECU desempeñou un papel fundamental no mecanismo de tipos de cambio (MTC), en virtude do cal os estados membros debían manter o valor das súas moedas nacionais dentro dunha banda porcentual respecto dunha paridade central. Non obstante, o ECU non só dependía do MTC. As moedas dos membros da UE que non pertencían ao MTC, como o Reino Unido e Italia, continuaron sendo partes integrantes do ECU.

A composición do ECU modificouse en varias ocasións, pero quedou conxelada o 1 de novembro de 1993, cando entrou en vigor o Tratado de la Unión Europea. Esta conxelación debía ser irrevogable ata o comezo da terceira fase da Unión Económica e Monetaria. Con todo, variou o tipo de cambio de cada moeda fronte ás moedas doutros estados membros do SME e fronte ao ECU. Se unha moeda incrementaba o seu valor con respecto a tódalas demais, eran necesarias menos unidades desta moeda para adquirir a mesma cantidade de calquera das restantes moedas ou do ECU das que se precisaban anteriormente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Banco Central Europeo
* Euro

### Ligazóns externas
* Imaxe
Eusko Langileen Alkartasuna

**Eusko Langileen Alkartasuna** (en éuscaro *Solidariedade dos Traballadores Vascos*), hoxe en día máis coñecido como **ELA** é un sindicato nacionalista vasco historicamente ligado ó Partido Nacionalista Vasco. Foi fundado o 23 de xullo de 1911 en Bilbao baixo o nome *Solidariedade de Obreiros Vascos* e coa intención de minorar a influencia dos sindicatos de clase (UGT e CNT) entre os traballadores vascos, en concreto entre os de orixe vasca en contraposición dos provenientes doutros lugares.

Nas súas primeiras fases o sindicato realizaba labores de asistenza social entre os seus afiliados. A expansión de ELA foi moi rápida nos territorios de Guipúscoa e Biscaia, pero máis lenta en Navarra e Álava. A día de hoxe, é o sindicato máis forte na Comunidade Autónoma Vasca en número de afiliados e delegados. Séguenlle CCOO-Euskadi e LAB.
miniatura|Jose Elorrieta, antigo secretario xeral de ELA

## Primeiro Congreso (1929) 
O seu primeiro congreso celebrouse os días 12 e 13 de outubro de 1929 no frontón Astelena de Éibar.

## Segundo Congreso (1933) 
Foi celebrado en Vitoria durante os días 29 e 30 de abril e 1 de maio. Prodúcese o cambio de nome a ELA.

## Terceiro Congreso (1976) 
Estaba previsto a súa celebración en Pamplona en 1936, pero a sublevación fascista interrompeu as actividades legais deste sindicato durante 40 anos. Posteriormente celebraríase en Zornotza e Éibar. Durante a transición ELA opúxose ós Pactos de La Moncloa.

## Cuarto Congreso
Nel ELA apoiou o Estatuto de Guernica, malia advertir das súas carencias en políticas sociais.

Na actualidade é a primeira central sindical da CAV con diferenza e unha importante forza sindical en Navarra. Conta con máis de 100.000 afiliados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de ELA
Diane Arbus

**Diane Nemerov**, coñecida como **Diane Arbus**, nada en Nova York o 14 de marzo de 1923 e finada no mesmo lugar o 26 de xullo de 1971, foi unha fotógrafa estadounidense. Retratou unha humanidade fracasada e solitaria, estraña antítese do triunfalismo norteamericano.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia adiñeirada xudía. Ela e os seus dous irmáns (un dos cales é o poeta Howard Nemerov) foron uns nenos privilexiados; tal e como o demostran as propias palabras da autora ao referirse á súa nenez: "Crecín sentíndome inmune e carente de circunstancia. Unha das cousas que padecín foi non ter sentido a adversidade". Seu pai, David Nemerov, foi o fillo dun inmigrante ruso e súa nai, Gertrude, a filla do dono da peletería Russek na Quinta Avenida de Nova York. Cando casaron, David converteu a peletería do seu sogro nunha tenda por departamento especializada en peles moi coñecida na Quinta Avenida. Aos 14 anos, Diane namorouse do fotógrafo Allan Arbus, empregado de seu pai, con quen casou catro anos despois Entre 1955 e 1957, Diane Arbus tomou clases coa fotógrafa austríaca Lisette Model, exercendo unha grande influencia no camiño que máis tarde tomaría. a exposición que a deu a coñecer ao gran público foi "New sensations", en 1967. Catro anos despois, logo de pasar unha profunda depresión, suicidouse tomando barbitúricos e cortando as veas. así coma no MoMA de Nova York, que organizou a súa primeira retrospectiva.

## Obra 
Diane Arbus elixiu persoas marxinais para as súas fotografías: enfermos mentais, xigantes, familias disfuncionais etc. Os personaxes miraban directamente á cámara, o que fai que o flash revele os seus defectos. A súa intención era producir no espectador "temor e vergonza", e representar o normal como algo monstruoso: cando Diane fotografía a dor, a encontra en persoas normais, provoca que a xente presuntamente normal apareza como anormal. Ela racha a composición, sitúa ao personaxe no centro, un personaxe cunha mirada directa, con tensión e forza. Non existe o momento decisivo para ela, traballa en continuo espazo temporal e obriga aos retratados a que sexan conscientes de que están sendo retratados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web non oficial
Vélaro de ouro

[miniatura|[Xasón (á esquerda) segurando o vélaro de ouro.]]

O **vélaro de ouro** é un trofeo do que se apropia o heroe Xasón no mito dos Argonautas. O vélaro é o fardo de la que sae xunta ao rapar un carneiro. O vélaro de ouro é a la de fíos de ouro do carneiro no que se encarnou a deusa Néfele.

## Mito 
Segundo a mitoloxía grega, Atamante, rei da cidade de Orcómeno en Beocia (unha rexión do sueste de Grecia), tomou como primeira esposa á deusa nube Néfele, con quen tivo dous fillos, Hele e Frixo. Máis tarde namorouse e casou con Ino, a filla de Cadmo. Ino tiña celos dos seus fillastros e planeou matalos (nalgunhas versións, persuadiu a Atamante de que sacrificar a Frixo era a única forma de acabar cunha fame negra). Néfele ou o seu espírito apareceuse aos nenos cun carneiro alado cuxa la era de ouro. Os nenos fuxiron montando o carneiro sobre o mar, pero Hele caeu e afogou no estreito hoxe chamado no seu honor Helesponto. O carneiro levou a Frixo san e salvo ata a Cólquida, á afastada (oriental) praia do mar Negro. Frixo sacrificou entón o carneiro e colgou a súa pel dunha árbore (ás veces un carballo) nun arboredo consagrado a Ares, onde foi gardada por un dragón. Alí permaneceu ata que Xasón se fixo con ela ao cabo da célebre viaxe dos Argonautas. O carneiro converteuse na constelación Aries.

## Notas
Río Anllo

O **río Anllo** é un pequeno curso fluvial galego da provincia de Lugo, afluente do Miño, no seu curso alto e pola súa marxe dereita.

## Étimo 
O nome pode corresponder a un étimo latino **rivu angulu*, "río en ángulo", posibelmente respondendo ao seu curso sinuoso, como está ben demostrado para Riaño, na provincia de León.

## Descrición 
miniatura|220px|dereita|Sinal do río Anllo.
O **Anllo** nace ó pé do Cordal de Neda, na xunta dos regos da Ponte Vella e de Lousas, na ponte dos Currás, no concello lugués de Abadín, co nome de **rego da Xesta**. Nos seus primeiros quilómetros de percorrido recolle as augas de numerosos regos que baixan dende o Xistral e o Cordal de Neda, e recibe os nomes de **rego de Gontán**, e **río Abadín**. Logo de atravesar a parroquia das Goás recibe definitivamente o nome de **Anllo**. Penetra no concello de Cospeito e divídese en dous brazos: o dereito coñécese como río Guisande e desemboca no Támoga tras bañar a lagoa de Cospeito, mentres que o **Anllo** continúa polo brazo esquerdo. Máis adiante volve dividirse en dous, formando unha grande insua na parroquía de Roás. Despois de atravesar as parroquias de Momán e Xermar desauga no Miño no muíño do Toural, entre os lugares de Amorín (parroquia de Triabá, Castro de Rei) e Vilaguisada (parroquia de Xermar, Cospeito). O seu percorrido total é de 42&nbsp;km.

O **Anllo** é un río de réxime pluvial, consonte unha pluviosidade de tipo oceánico. A media de precipitacións da súa conca de 1.166&nbsp;mm anuais. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ríos de Galicia
30 Seconds to Mars

**30 Seconds to Mars** é unha banda estadounidense de rock alternativo procedente dos Ánxeles, formada no ano 1998 e liderada polo actor Jared Leto. Completan a formación o irmán de Jared Shannon Leto e Tomo Miličević.

## Historia 
Creada en 1998 por Jared Leto e o seu irmán Shannon, 30 Seconds to Mars comezou a súa andaina como un pequeno proxecto familiar. As cousas comezaron a andar rápido e Matt Wachter uniuse á banda como baixista e teclista. Despois de que pasasen dous guitarristas pola banda, os tres fixéronlle unha audición a Tomo Miličević para completar a formación.

O nome da banda está sacada dunha tese escrita por un antigo mestre de Harvard. Un dos capítulos tiña o título *thirty seconds to mars* ("trinta segundos a marte") e fala sobre o rápido desenvolvemento da tecnoloxía que pon á humanidade a trinta segundos de marte.

Malia que Leto é un famosos actor de Hollywood, orixinalmente prefería non usar esa información para promover a banda, e de feito a banda adoitaba rexeitar tocar en locais onde usasen esa fama para promoveren os concertos.

O primeiro álbum de 30 Seconds to Mars, co mesmo nome que a banda, foi editado no ano 2002. O seu segundo traballo, *A Beautiful Lie*, editouse o 30 de agosto do 2005.

O 31 de agosto do 2006 a banda gañou o premio MTV2 Award por "The Kill" nos *MTV Video Music Awards*, un dos seus dous nomeamentos. O outro nomeamento foi para o mellor vídeo de rock, premio que acabaría sendo para "Miss Murder" de AFI.

En outubro a banda comezou a súa xira *Welcome to the Universe*, patrocinada pola MTV2. Na mesma foron acompañados polas bandas Head Automatica, The Receiving End of Sirens, Cobra Starship e Rock Kills Kid entre outras. O 20 de novembro a MTV2 estreou o vídeo de "From Yesterday"; sendo o primeiro vídeo de rock estadounidense gravado enteiramente na República Popular da China.

O 29 de abril do 2007 a banda actuou nos MTV Australia Video Music Awards, onde fora nomeada para tres premios, gañando finalmente os galardóns ao "Mellor vídeo de rock" e "Vídeo do ano" por "The Kill".

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
* "Capricorn (A Brand New Name)" - 2002.
* "Edge of the Earth" - 2003.
* "Attack" - 2005.
* "The Kill" - 2006.
* "From Yesterday" - 2006.
* "A Beautiful Lie" - 2007.
* "Kings and Queens" - 2009.
* "This Is War" - 2010.
* "Closer to the Edge" - 2010.
* "Hurricane" - 2010.
* "Up in the Air" - 2013.
* "Do or Die" - 2013.
* "City of Angels" - 2013.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
30 Seconds to Mars (álbum)

***30 Seconds to Mars*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo do mesmo nome, e pode ser descrito como un álbum conceptual. Foi editado o 27 de agosto do ano 2002 a través da Virgin Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Jared Leto, agás onde se indique.

### DVD 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de 30 Seconds to Mars
* Páxina oficial de "A Beautiful Lie"
Heroe do Traballo Socialista

miniatura|Medalla.
**Heroe do Traballo Socialista** (en ruso *Герой Социалистического Труда*, transliterado como *Geroi Sotsialisticheskogo Truda*) era un título honorífico na Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas, a máxima distinción para progresos excepcionais na cultura e economía do país. Creado o 27 de decembro de 1938 por decreto do Presídium do Soviet Supremo, era entregado polo mesmo Presídium a quen tivera contribuído ó desenvolvemento da industria, agricultura, transporte, tecnoloxía e comercio soviéticos, potenciando así o poderío e a gloria da Unión. Só o Presídium podía retirarlle o título a alguén.

Aos heroes do traballo socialista éralles outorgada a Orde de Lenin, unha das máis altas condecoracións outorgadas pola Unión Soviética, así como un diploma do Presídium do Soviet Supremo. Co obxecto de distinguir especialmente os portadores da distinción, o Presidium introduciu a medalla de ouro *Fouce e Martelo* o 22 de maio de 1940. Pasouse a entregar entón a medalla xunto coa Orde de Lenin e o diploma correspondente. A medalla sempre se leva sen cinta, ó igual que a medalla ó Heroe da Unión Soviética.

Se un heroe do traballo socialista volvía a ser merecedor da distinción, outorgábaselle unha segunda medalla *Fouce e Martelo*. Adicionalmente, construíase na cidade natal do dobre heroe unha escultura do seu busto en bronce para celebrar a ocasión. Para o 1 de setembro de 1971, 16&nbsp;245 persoas foran premiadas co título de Heroe do Traballo Socialista. Á súa vez, 105 persoas recibiran dúas ou máis medallas *Fouce e Martelo*.
A Beautiful Lie

***A Beautiful Lie*** é o segundo álbum da banda estadounidense 30 Seconds to Mars. Foi editado o 16 de agosto do 2005 a través do selo Virgin Records.

## Listaxe de cancións
Río Ser

O **Ser**, é un pequeno río galego na provincia de Lugo, afluente do río Navia pola súa marxe dereita.

## Percorrido
O Ser nace da confluencia de varios regos e ríos de montaña, formados varios deles a máis de 1.400 msnm, nas vertentes occidentais da serra dos Ancares, que veñen unirse non lonxe de Donís, no concello de Cervantes. Atravesa a parte setentrional dese concello, para entrar logo no municipio de Navia de Suarna, e desaugar nunha paraxe onde veñen confluír os lindes dos concellos de Cervantes, Navia de Suarne e Becerreá, logo de percorrer case 19&nbsp;km.

A súa conca abrangue unha área de 114&nbsp;km².

### Rutas de sendeirismo 
No percorrido do río hai diversas rutas de sendeirismo, tanto lonxitudinares ao longo do río como circulares. 

## Réxime hídrico
O Ser é un río de réxime pluvio-nival.

## Afluentes
A maioría dos seus afluentes son pequenos regos de montaña, destacando entre os de maior desenvolvemento o río de Vilaver, pola súa marxe esquerda.

## Protección
O curso do Ser atópase incluído dentro da zona especial de conservación de Cruzul - Agüeira.

## Étimo
O nome do Ser está unido á raíz indoeuropea **sreu*- "fluír".

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista de ríos de Galiza
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre a obra de Constantino Bértolo adicada ao río Ser. http://lugoxornal.gal/cultura/32658-o-gran-poema-que-esperaba-por-tino-de-feliz-na-sua-volta-a-navia/
Shantou

**Shantou** é unha cidade da China, no extremo sueste do país e da provincia de Guandong á que pertence. Situada nun enclave portuario privilexiado, ao abrigo da baía do seu nome, que é a vez fouce do delta do río Han, que vén do norte, e amplo esteiro do Rong, que flúe dende o oeste, desembocando ambos no Mar do Sur da China.

Esta situación predestinou a pequena vila de pescadores a ser a partir de 1858 o segundo porto na rexión tralo da capital provincial, Cantón, cando a China tivo que abrirse comercialmente a occidente. En 1922 un tifón taponouno, mais en 1979 foi elixida coma unha das Zonas Económicas Especiais, o que significou a súa recuperación como importante porto e obxectivo de investimentos estranxeiros. Todo isto fixo incrementar enormemente a súa poboación (1.167.430 habitantes, no censo de 2000) e que se convertese en centro dunha grande área metropolitana (4.320.000 habitantes en 2001).

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Historia urbana de Shantou
Manila

**Manila** é a capital e cidade principal de Filipinas. Localízase na illa de Luzón, á beira da ampla baía do seu nome que se abre ó Mar do Sur da China. Con diferenza é o máis importante centro económico, comercial, industrial, financeiro e cultural do país a máis do seu maior porto. Aínda que a cidade en si ten 1&nbsp;581&nbsp;082 habitantes (2000), arrodéase dunha vasta coroa metropolitana que fai da aglomeración resultante unha das maiores do mundo (15&nbsp;980&nbsp;000, 2001)

Había un asentamento musulmán na desembocadura do río Pasig cando, en 1571, arribaron conquistadores españois ao mando de Miguel López de Legazpi que o destruíron, fundando no seu lugar unha colonia amurallada, berce da cidade actual.

## Historia 
miniatura|esquerda|Vista de Manila no 1665.
A historia de Manila ten os seus antecedentes nos asentamentos comerciais establecidos polos musulmáns moito antes da chegada dos españois, destacando os dous da desembocadura do río Pasig: Tondo ao norte, o máis importante, e Maynilad na beira sur. Comerciaban cos chineses e outras zonas da rexión. Os dous asentamentos estaban fortificados con troncos de palmeira.

Foi coa chegada e toma do poder polos conquistadores españois ao mando de Miguel de Legazpi en 1571, cando estes levantaron un forte na península onde se estendía Maynilad, confinada entre o Pasig e a ampla e pechada baía do oeste da illa de Luzón, coma ten comezado a historia de **Manila**.

Inicialmente construíron un simple bastión (Fortaleza de Nosa Señora da Guía 1571-91), seguido dun forte propiamente dito na punta máis defendible da península (Forte de Santiago 1589-1592) e finalmente o amurallamento de toda a poboación asentada (1590-1606). Por iso recibiu o nome de Intramuros. Eran 64 hectáreas coa típica disposición en cuadrícula das fundacións coloniais españolas: rúas cruzándose ortogonalmente e deixando un bloque baleiro coma praza central cos poderes representativos o redor, catedral e palacio. Fóra, por desconfianza despois do ataque chinés de 1574, ao leste foi disposto o barrio para ese grupo étnico á vez que mercado (Parián, demolido en 1783 e trasladado a beira oposta do río). Xusto onde se construíu a primeira ponte sobre o Pasig e por moito tempo a única, a Ponte Grande ou de España.

A cidade sufriu con frecuencia terremotos que a destruíron. Ata sete veces ten sido reconstruída a catedral.

Os séculos XVIII e XIX verán o crecemento de Manila fóra de murallas pola imposibilidade física de facelo no interior. Así desenvolveranse os diferentes barrios ou distritos: na beira norte do río o antigo asentamento de Tondo e Binondo xunto á ponte; San Miguel augas arriba co Pazo de Malacañang. Despois chegaría a quenda das grandes infraestruturas, ferrocarril e porto, este último pechando Intramuros ao mar.

Durante a retirada xaponesa na segunda guerra mundial, por mor do avance das tropas aliadas mais de 70.000 persoas foron asasinadas polo exército xaponés das cales unhas 300 eran españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de Mania
Daniele da Volterra

[miniatura|275px|dereita|Daniele da Volterra, *O profeta Elías* (1550-1560), colección Pannocchieschi d'Elci, [Siena]]
**Daniele Ricciarelli**, nado en Volterra en 1509 e finado en Roma, o 4 de abril de 1566, foi un escultor e un pintor maneirista italiano, máis coñecido co o nome de **Daniele da Volterra**.

## Traxectoria 
Estudou cos artistas sieneses Il Sodoma e Baldassare Peruzzi, que deixou moi cedo.

Certifícase a súa estancia en Roma en 1535 onde pintou os frescos do Palazzo Massimo alle Colonne.

Coñecido tamén como il Braghettone, por ter cuberto a nudez dos personaxes do Xuízo Final de Michelangelo, na Capela Sistina, e logo da morte do artista, a petición do papa Paulo IV, que achara as 400 figuras deses frescos, nas que se incluía a mesma representación de Xesús, sumamente escandalosas.
## Ligazóns externas 
* Bografía de Daniele da Volterra,  Web Gallery of Art.
* La "Deposizione" di Daniele da Volterra ritorna al pubblico, sobre a restauración do *Descenso da Cruz*
Adam Elsheimer

**Adam Elsheimer**, bautizado en Frankfurt am Main o 18 de marzo de 1578 e soterrado en Roma o 11 de decembro de 1610, foi un célebre pintor alemán do século XVII. Polo seu dominio do claro-escuro e a perfección dos seus cadriños, tivo (xunto con Caravaggio) unha carreira fulgurante, cortada por unha morte precoz en 1610, un papel determinante na elaboración da chamada pintura de historia «moderna», superando ambos o manierismo e anunciando o grande estilo barroco do XVII.

## Traxectoria 
Fillo dun xastre, recibiu a súa formación inicial. entre 1593 e 1598, no taller de Philip Uffenbach en Frankfurt. Despois de deixar a súa cidade natal, chegou a Venecia, onde traballou con Hans Rottenhammer, aprendendo del o gusto polas pinturas sobre cobre. Desa época destaca un cadro da *Sagrada Familia con anxos* de 1599, conservado en Berlín, que mostran influencias, no uso das cores dos grandes venecianos (Tiziano, Tintoretto e Paolo Veronese).

En 1600 pasou a residir en Roma, converténdose ao catolicismo no 1606. Deste período é a *Educación de Baco*, agora en Frankfurt, unha paisaxe con figuras mitolóxicas, ligado á concepción manierista da paisaxe da escola holandesa, derivada de Paul Brill.

Nestes mesmos anos interesouse nos contrastes lumínicos que observou nas obras de Caravaggio, e máis nas paisaxes de inspiracións clásicas de Annibale Carracci e do Domenichino, buscando plasmar nas súas obras composicións monumentais, como na paisaxe con Aurora (Herzog-Anton-Ulrich Museum, en Braunschweig). De 1609 data a paisaxe nocturna da *Fuga a Exipto* (Alte Pinakothek, Múnic).

O nocturno de *Filemón e Baucis* (Dresden), cun tema tirado das Metamorfoses de Ovidio, está tratado cun ton intimista que outorga vida a un mundo fabuloso, no que os deuses son a aparición concreta do divino.

## Obras 
## Seguidores 
Son sobre todo os alemáns os seus principais seguidores: Johann König e Thomas von Hagelstein, mentres en Roma un dos que formou parte do seu círculo foi o grande Rubens. Rembrandt coñeceu a súa obra a través de Hendrik Goudt e o seu mestre Pieter Lastman. Respecto á pintura paisaxística, Elsheimer preparou o camiño para Claude Lorrain, e os paisaxistas holandeses Cornelis van Poelenburgh, Bartholomeus Breenbergh, Jan e Jacob Pynas.

## Véxase tamén
Toyota Supra

O **Toyota Supra** é un automóbil deportivo producido pola marca xaponesa Toyota desde 1979 ó 2002, sendo reiniciada a súa produción en 2019. Actualmente o Supra vai pola quinta xeración.

## Características
Posúe un motor 3.0 Litros de seis cilindros en liña e co auxilio de turbocompresores chega aos 320 CV de potencia. Equipado con moita tecnoloxía xaponesa, dispón de control de tracción e unha excelente capacidade de freado.

No Xapón o modelo da cuarta xeración seguiuse producindo ata o 2002.
Ramsés II

**Ramsés II** foi un faraón do antigo Exipto da XIX dinastía. Reinou durante preto de sesenta anos. Sucedeu a Seti I cara ao 1300 a.C. como elixido do deus Ra. Trátase dun dos faraóns máis coñecidos na actualidade.

Foi un complexo personaxe: gran proxenitor foi pai de máis dun centenar de fillos de excepcional lonxevidade (permaneceu no trono durante uns 70 anos), marido de catro das súas fillas (tivo seis esposas e multitude de favoritas), pasou a historia como un piadoso e valente xeral, infatigable construtor de grandiosos monumentos, gran lexislador, colonizador e diplomático.

Foi un líder con grandes calidades físicas, intelectuais e morais que dominou durante boa parte do século XIII a.C. desde a quinta catarata do Nilo ata a beira do río Éufrates cando xa Exipto iniciaba o seu declive.

Tras acompañar ao seu pai desde pequeno, segundo a estela de Kuban aos 10 anos xa era xefe do exército) accedeu ao trono posiblemente no ano 1279 a.c., cando debía ter uns 25 anos.

Desde o seu ascenso ao trono o seu obxectivo foi proseguir e ampliar as accións emprendidas polo seu pai de expansión económica e territorial do imperio.
[miniatura|Ramsés II nun carro de guerra. [Abu Simbel.]]
[miniatura|Momia de Ramsés II. Fotografía de [1889.]]
miniatura|Momia de Ramsés II.
Dirixiu varias empresas militares contra Siria e Canaan. Tras dezaseis anos de loita e a infrutuosa batalla de Qades, asinou un tratado de paz cos hititas. Este acordo co rei Hatusilis buscou un equilibrio de forzas co río Orontes como fronteira e intentaba frear a Asiria.

Estableceu unha nova capital: a cidade de Ramsés, no delta do Nilo.

As súas construcións pasaron á historia da arquitectura universal: os templos de Abu Simbel e Hator. A cidade de Tebas foi engrandecida monumentalmente, salientando o templo de Amón.

Á súa morte, no ano 1235 a.C, sucedeuno o seu fillo décimo cuarto Merneptah.

## A súa titulatura. Os seus nomes 
Cinco nomes compoñen a súa Titulatura:
# O nome de Horus: "Touro vitorioso, amado de Maat".
# O nome das Dúas Deusas: "Protector de Exipto, conquistador de países estranxeiros".
# O nome de Horus de Oro: "Rico en anos, grande en vitorias".
# O nome do Rei do Alto e do Baixo Exipto: "Poderoso po a Maat de Re" ou "Re é poderoso de Maat (*Usermaatre*).
# O nome do Fillo de Re: "Nacido de Re, amado de Amón".

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Vimara Pérez

**Vimara Pérez**, **Vímara Peres** ou **Guímara Peres** (orixinalmente **Uimara Petri**), nado na Coruña contra o 820 e finado en Bama no 873, foi un nobre galego. Conquistou Porto no ano 868 converténdose no primeiro conde de Portucale.

## Traxectoria 
Con importantes posesións no interior da Galicia actual, dirixiu o gran salto repoboador ata a liña do río Douro, sendo un dos responsábeis da repoboación da liña entre o Miño e o Douro e, auxiliado por cabaleiros da rexión, da acción de *presura* do burgo de *Portucale* (Porto), que foi así definitivamente conquistado aos musulmáns no ano de 868.

Atribúeselle a fundación dun pequeno burgo fortificado nas proximidades de Braga, *Vimaranis*, co nome derivado do seu propio nome e que, co correr do tempo, por evolución fonética, transformouse no moderno Guimarães.

Os reis de Oviedo dirixiran a reorganización do territorio da antiga provincia romana de Gallaecia no Baixo Miño e no Bierzo, pero segundo nos afastamos cara ao sur a influencia da Corte foise esvaecendo e as iniciativas as asume unha nobreza galega ben arraigada e gobernante na Galicia nuclear.

Amparándose nunha teórica autorización do rei Afonso III o Magno, fíxose dono dun espazo onde a estrutura de poder islámico era feble e reorganizou o territorio baixo o seu dominio reconstruíndo a autoridade cristiá sobre a cidade de Porto tras reconquistala.

Dirixiu, para estes efectos, o asentamento de colonos e o repartimento de terras, restaurou as institucións da Igrexa e consolidou unha nova fronteira despexándoa do perigo árabe.

Este labor permitiu o segundo gran salto a cargo doutro gran magnate galego Hermenexildo Gotérrez. Estes nobres seguiron vinculados á Galicia orixinaria da que non se desarraigan. En efecto, fortaleceron o seu poder na terra de Amaía, e amplas zonas lucenses. Os monarcas do Reino de Galicia cada vez serán máis dependentes deles.

Vimara faleceu en Bama en 873. O seu fillo, Lucidio Vimaranis (etimoloxicamente, "fillo de Vimara"), sucedeuno á fronte dos destinos das terras a sur do Miño, comezando a instituírse así unha dinastía condal que gobernaría a rexión até 1071.

Unha maxestosa estatua érguese a carón da catedral do Porto.

|-

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Condado Portucalense
Andeca

**Andeca** ou **Audeca** gobernou o reino de Galicia entre os anos 584 e 585, sendo o derradeiro monarca suevo que tivo Galicia. Tras o seu destronamento, o monarca visigodo Leovixildo logrou anexionarase o *Galliciense Regnum*.

## Traxectoria 
[miniatura|dereita|[Tremissis atribuído a Audeca.|260x260px]]
Ripáralle o trono ao seu predecesor Eborico, a quen enclaustrou nun mosteiro e casou coa súa muller coa fin de garantir a continuidade de sangue. Co gallo de mediar na desavinza dinástica, Leovixildo internouse en Galicia cos seus exércitos e, tras derrotalo, saqueou a capital (Braga), fíxose co tesouro real e anexionouse o Reino Suevo de Galicia.

Esta volvía á fe ariana na súa caste dirixente e ficaba convertida nunha unidade gobernativa e xurisdicional da monarquía visigoda de Hispania ao mando dun *dux*; este cargo será exercido en varias ocasións por fillos de monarcas que gobernaron a antigo territorio suevo a título de rei (Wamba, Vitiza). Andeca tamén foi obrigado a ingresar nun mosteiro, mais a nobreza que o aupara non semella que perdera, na nova dependencia política, o seu dominio territorial.

A crónica biclarense descualifícao como tirano ao non recoñecer a licitude da súa toma do poder e responsabilizalo da disputa que abriu as portas ao, tamén deostado pola crónica, rei Leovixildo.

## Tentativa de independencia 
Tras o destronamento de Andeca por parte dos visigodos, un nobre de liñaxe real, descendente do rei Miro chamado Malarico, encabezou unha rebelión para liberar o reino de Galicia das mans visigodas. A forte presenza militar visigoda no reino acabaría coa revolta no ano 586 e Malarico, sería apresado pouco antes da morte de Leovixildo.

A finais do século XIX o historiador Benito Vicetto transcribiu o seu nome *Andeca* ou *Audeca* como *Xandeza* ou Xan Deza, relacionando a raíz etimolóxica deste nome coa comarca do Deza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de monarcas de Galicia
* Reino suevo
* Lista de reis suevos
* Suevos
Rather Ripped

***Rather Ripped*** é un álbum da banda Sonic Youth, editado o 13 de xuño do ano 2006. É o último disco que a banda tiña que editar para cumprir o seu contrato coa Geffen Records. O nome "Rather Ripped" vén dunha tenda de discos que xa pechou en Berkeley (California).

## Listaxe de cancións
# "Reena" (letra/voz Kim) – 3:47
# "Incinerate" (letra/voz Thurston) – 4:55
# "Do You Believe in Rapture?" (letra/voz Thurston) – 3:11
# "Sleepin' Around" (letra/voz Thurston) – 3:42
# "What a Waste" (letra Thurston e Kim, voz Kim) – 3:33
# "Jams Run Free" (letra Thurston, voz Kim) – 3:52
# "Rats" (letra/voz Lee) – 4:24
# "Turquoise Boy" (letra Thurston, voz Kim) – 6:14
# "Lights Out" (letra/voz Thurston, coros Kim) – 3:32
# "The Neutral" (letra/voz Kim) – 4:09
# "Pink Steam" (letra/voz Thurston) – 6:57
# "Or" (letra/voz Thurston) – 3:31
# "Helen Lundeberg" (canción extra en iTunes e Europa) (letra/voz Thurston) – 4:39
# "Eyeliner" (canción extra no Reino Unido) (letra/voz Thurston) – 5:44
# "Do You Believe in Rapture? (Psychedelic Mix)" (canción extra no Xapón) - 3:14
Birmingham

**Birmingham** é unha cidade inglesa situada no condado metropolitano de Midlands do Oeste, pertencente á rexión inglesa homónima, terra ondulada pobre para o cultivo pero rica en xacementos de carbón e ferro, ao sur dos Peninos. Segundo estimacións do 2008 ten 1&nbsp;016&nbsp;800 habitantes, que ascenden a 2&nbsp;284&nbsp;093 se temos en conta a súa área metropolitana (censo 2001). Tradicionalmente é considerada a segunda cidade de Inglaterra e o Reino Unido en termos de poboación, aínda que Manchester dispútalle ese posto en canto a representatividade.

## Historia 
A súa orixe data dos tempos das invasións anglosaxoas cara ao ano 700 cando un xefe tribal, o saxón Beorma, asentou a súa xente preto do río Rea (Beorma inga ham, fogar ou aldea do pobo de Beorma).

Mais o verdadeiro nacemento de Birmingham data do 1154, cando o señor feudal do lugar conseguiu a concesión dun mercado xunto o seu soar, nun cruzamento de camiños ao carón dunha capela e futura igrexa de San Martiño, preto do vao do río. Dito mercado, coñecido aos poucos coma o Bull Ring, foi o berce e aínda hoxe, o corazón sentimental da cidade.

De todas as maneiras, Birmingham mantívose coma un centro secundario ata a metade do século dezaoito, cando a coincidencia na súa área dunha serie de persoas excepcionais xunto a factores xeolóxicos (a antedita riqueza mineira no Black Country) deron nacemento a Revolución Industrial. Entre aqueles merecen destacarse James Watt e Matthew Boulton, William Murdoch e Joseph Priestly, enxeñeiros, físicos, industriais e filósofos que coas súas invencións, desenvolvementos mecánicos e nova visión deron pulo a unha nova época. Reuníanse nunha curiosa tertulia que bautizaron coma *Sociedade Lunar*.

A partir de 1750 a poboación triplicouse ata 1800 e case decuplicouse no século XIX (24.000,74.000,600.000h respect.). As industrias, sobre todo metalúrxicas, empregaban a toda esa masa traballadora e a cidade recibiu alcumes coma "o taller do mundo" ou "a cidade dos mil negocios".

## Cidades irmás 
Birmingham está irmandada coas seguintes cidades:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia urbana de Birmingham
* Casa da Moeda de Birmingham

### Ligazóns externas 
#### Oficial 
* Birmingham City Council
* Sociedade cívica de Birmingham
* Birmingham Community Empowerment Network

#### Fotografías 
* Fotografías de Birmingham 
* BirminghamNet Galería dixital de Birmingham e dos seus arrabaldes
* Virtualbrum.co.uk información e fotografías
* Imaxes de Birmingham en vellas postais
Goo

***Goo*** é un álbum da banda de rock alternativo estadounidense Sonic Youth, editado o 26 de xuño de 1990 a través do selo DGC Records. Trátase do seu primeiro disco publicado por unha gran discográfica. Unha versión remasterizada foi editada no ano 2005.

No ano 2003 foi colocado no posto 82 dos 100 mellores álbums dos 90 da publicación Pitchfork Media.

## Antecedentes e gravación 
Despois da publicación de *Daydream Nation* en 1988, Sonic Youth buscou asinar un novo contrato discográfico. Cara mediados de 1989 os principais candidatos eran A&M Records, Atlantic Records e Mute Records, e ao pouco tempo Geffen Records anunciou o seu interese por facerse cos servizos da banda. Sonic Youth finalmente asinou por cinco álbums con Geffen, por unha cantidade estimada de 300.000 dólares. Porén, o grupo levou unha decepción ao ver que realmente o seu material sería editado por unha subsidaria de Geffen de recente creación, DGC Records.

Aínda que o contrato non estipulaba gravar demos do seu traballo para amosarlle ao selo, a banda fíxoo así para darlle unha idea á DGC do material que estaban a producir, ademais de para crear a base do álbum. Geffen suxeriu que Daniel Lanois traballase coa banda facendo os labores de produción, pero o grupo preferiu encargarse el mesmo dese traballo con Nick Sansano como enxeñeiro, ao igual que fixera con *Daydream Nation*. Por recomendación de Sansano, Sonic Youth elixiu gravar no estudio Sorcer Sound de Nova York. Mentres tanto, o guitarrista de Dinosaur Jr. J Mascis convenceu ao batería Steve Shelley para que mercase unha batería máis grande.

Mentres as novas cancións xa estaban sendo arranxadas, a banda e Sansano incorporaron novas técnicas de gravación. Sonic Youth considerou contratar a David Markey para que filmase un documental sobre a produción do traballo, pero debido a problemas durante o proceso de gravación a banda abandonou a idea. Unha vez que as bases dos temas se completaron, as sesións movéronse ao estudio Green Street para rematar as cancións e realizar a mestura das mesmas. Unha vez rematado o disco o seu custo chegou aos 150.000 dólares.

## Listaxe de cancións
## Notas
Caseasauria

Os **Caseasaurios** son unha das dúas subordes da orde *Pelycosauria* dentro da clase *Synapsida*. A outra suborde leva o nome *Eupelycosauria*. Xurdiron no Permiano e inclúen a dúas familias, os pequenos insectívoros e carnívoros *Eothyrididae*, e os longos herbívoros *Caseidae*.

## Clasificación 
### Taxonomía 
* Suborde *Eothyrididae* 
** *Eothyris* 
** *Oedaleops* 
* Suborde *Caseidae* 
** *Angelosaurus*
** *Casea*
** *Caseoides*
** *Caseopsis*
** *Cotylorhynchus*
** *Ennatosaurus*
** *Knoxosaurus*
** *Oromycter*
?*Phreatophasma*

### Filoxénia 
Synapsida 
  |--**Caseasauria**
  |   |--Eothyrididae
  |   |--Caseidae 
  |
  |--Eupelycosauria
      
## Ligazóns externas 
* Palaeos Vertebrates 390.100 Synapsida