Varanus salvadorii

***Varanus salvadorii*** é unha especie de varano ou lagarto monitor endémico de Nova Guinea. É o maior lagarto monitor de Nova Guinea e é un dos lagartos máis grandes existentes, con lonxitudes verificadas de ata 255 cm. O seu rabo é excepcionalmente longo e díxose que algúns espécimes superan en lonxitude ao dragón de Komodo, aínda que son menos masivos.

*V. salvadorii* é un lagarto arbóreo cun corpo verde escuro marcado con bandas de puntos amarelados. Ten un característico morro romo e un rabo moi longo. Vive en mangleirais e selvas costeiras do sueste de Nova Guinea, alimentándose oportunistamente de case calquera presa, desde aves e pequenos mamíferos ata ovos, outros réptiles, anfibios e prea. Os seus grandes dentes curvados cara a atrás están mellor adaptados que os da maioría dos varanos para atrapar presas de rápidos movementos. Como todos os lagartos monitores, ten características anatómicas que lle permiten respirar máis facilmente cando corren que outros lagartos e mesmo ten maior resistencia que a maioría das outras especies de lagartos monitores.

A especie está ameazada pola deforestación e o furtivismo e está protexido polo acordo do CITES. Pouco se sabe da súa reprodución e desenvolvemento, xa que é difícil de criar en catividade. Os intentos de crianza en catividade foron principalmente fracasos. En Nova Guinea é ás veces cazado e despelexado polos individuos das tribos para faceren tambores. É descrito como un espírito maligno que "gabea polas árbores, camiña de pé, exhala lume e mata homes", aínda que os pobos locais din que dá aviso cando se achega un crocodilo.

## Taxonomía 
*V. salvadorii* foi descrito primeiramente co nome *Monitor salvadorii* por Wilhelm Peters e Giacomo Doria en 1878 baseándose nun espécime femia cunha lonxitude de morro a ano de 48 cm e un longo rabo de 114 cm.

Non hai subespecies formalmente recoñecidas de *V. salvadorii*, pero no mercado dos réptiles en catividade distínguen os de Sorong, Jayapura e Merauke pola cor do seu morro e a brillantez do seu deseño de cores. un ornitólogo italiano que traballou en Nova Guinea.

Baseándose en secuencias de ADN de tres xenes nucleares e dous mitocondriais, as análises cladísticas identifican o *V. salvadorii* como membro dun grupo de especies que inclúe *Varanus. varius* e o *Varanus komodoensis* (dragón de Komodo). As consideracións morfolóxicas suxiren que *Varanus priscus* era tamén membro deste grupo. Os varanos aparentemente colonizaron Australasia desde Asia hai uns 32 millóns de anos; o clado *varius* orixinouse despois hai uns 17 millóns de anos. O rabo ten bandas amarelas e negras e é extremadamente longo.

Os seus dentes son longos, estreitos e agudos. As garras son prominentes e están fortemente curvadas. Os machos acadan un tamaño maior que as femias tanto en lonxitude coma en peso e tamén adoitan ter unha cabeza máis robusta.

*V. salvadorii* é único entre os varánidos existentes porque o rabo do animal é moito máis longo que a lonxitude morro-ano tanto en inmaturos coma en adultos. O rabo xeralmente é de 2 a 2,7 veces a lonxitude morro-ano.

No momento de faceren eclosión, os *V. salvadorii* son duns 45 cm de longo e acadan a madureza cando teñen uns 170 cm. Os informes de lonxitude máxima varían moito e son suxeito de moita disputa. Posiblemente ten a maior lonxitude de todas as especies de lagartos vivas, aínda que é considerablemente menos masivo que o dragón de Komodo. Está confirmado que *V. salvadorii* chega aos 255 cm de lonxitude (medidos nun exemplar do Museo Koenig). Dalgúns espécimes díxose que eran aínda máis grandes, como un individuo de Konedobu de 323 cm de longo, outro de Kikori de 427 cm e outro de Port Moresby de 475 cm, pero estes tamaños non están verificados. Se consideramos un individuo típico de 200 cm de lonxitude, o peso correspondente é duns 20 kg, pero ese peso é cuestionable para individuos sans (é dicir, non obesos) desta delgada especie arbórea. e unha revisión de adultos sans en catividade atopou que un peso típico é 6 kg.

*Varanus salvadorii* ten capacidades aeróbicas similares ás dun mamífero; unha presión da bomba gular positiva na gorxa do animal axuda á ventilación pulmonar. O desenvolvemento evolutivo da bomba gular é funcionalmente análogo ao do diafragma dos mamíferos, que ventila o pulmón independentemente da locomoción. *V. salvadorii* pode ser a especie que ten a maior resistencia ao correr como resultado da súa bomba gular.

## Comportamento 
[miniatura|Un espécime de *V. salvadorii* no [Zoo da cidade de Oklahoma]]
*V. salvadorii* é un lagarto moi arbóreo. Pode colgarse das pólas coas súas patas traseiras e ás veces usa o rabo como agarre prénsil. Porén, a función primaria do rabo é equilibrarse cando salta de póla en póla. Esta especie vese ocasionalmente no comercio de animais de compañía, pero ten reputación de ser agresivo e impredicible. Aínda que se sabe que descansan e déitanse ao sol nas árbores, dormen no chan ou submerxidos na auga durante certo tempo. Os nativos informaron que pode comer porcos, cervos e cans de caza e arrastra as súas presas ao dosel para comelas.

Esta especie observouse cazando presas dunha maneira única entre os varanos.

## Conservación 
*Varanus salvadorii* está actualmente protexido baixo o Apéndice II do CITES, que require un permiso de exportación para o comercio internacional. Non está na lista de especies ameazadas da Lista Vermella da IUCN. Enfróntase ás ameazas da deforestación e furtivismo, xa que se caza e despelexa polos pobos nativos para facer tambores, os cales o consideran un espírito maligno que "gabea polas árbores, anda de pé, exhala lume e mata homes".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Honoluluzoo.org