open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andy Rourke

**Andrew Michael Rourke**, nado o 17 de xaneiro de 1964 e finado o 19 de maio de 2023, foi un músico inglñes coñecido por ter sido o baixista da banda de indie rock dos 80 The Smiths. Considerado como un dos mellores baixistas da súa xeración, era coñecido polo seu enfoque melódico e inspirado no funk para tocar o baixo.

Rourke unñiuse a The Smiths tras o seu primeiro concerto, xa que coñecía ao guitarrista Johnny Marr dende a secundaria, e tocou en toda a súa discografía. Tras a disolución do grupo en 1987, tocou nalgúns dos primeiros lanzamentos en solitario do vocalista Morrissey. Rourke gravou con Sinéad O'Connor e The Pretenders a principios dos anos 90, e foi membro do supergrupo Freebass e da banda D.A.R.K., e despois tocou no grupo Blitz Vega con Kav Sandhu. Entre 2006 e 2009 organizou os concertos benéficos Versus Cancer.

## Notas
Craig Gannon

**Craig Gannon**, nado o 30 de xullo de 1966, é un guitarrista inglés coñecido por ter sido o guitarrista rítmico da banda de indie rock The Smiths de maio a outubro de 1986. No presente é compositor de música para películas e televisión.

## Notas
Mike Joyce

**Michael Adrian Paul Joyce**, nado o 1 de xuño de 1963, é un músico inglés coñecido por ter sido o batería da banda de indie rock The Smiths dende outubro de 1982 ata 1987. Joyce tamén traballou brevemente con artistas como Suede, Buzzcocks, Public Image Limited, Julian Cope, P. P. Arnold e Pete Wylie na década de 1990.

## Notas
Remuíño

Como topónimo **Remuíño** pode referirse a:

;En Galiza
***Remuíño**, parroquia do concello da Arnoia;
****Remuíño**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lenda de Santa Eufemia de Cervo

miniatura|dereita|Rafael Quintía, o antropólogo que recolleu a lenda de Santa Eufemia

Na **capela vella de Santa Eufemia de Albar** (en Castelo, Cervo) celébrase cada 16 de setembro unha romaría dedicada a Eufemia de Ourense. É o único día que ten culto a capela, de propiedade privada. Acoden multitude de enfermos de distintas doenzas, especialmente problemas de pel, a beber da fonte que abrolla a carón da capela, ou ben a mollar un pano -ou un cueiro- na auga e lavar a parte do corpo que teña o mal, pano que logo se deixa nas árbores do arredor. Crese que, segundo vai secando o pano, irá secando o mal. Outra fórmula sanadora consiste en facer cruces sobre a cabeza do enfermo cunha pequena imaxe da santa mentres se reza unha oración pedíndolle que lle cure de todo mal.
## Lenda
Ó redor da santa e da fonte corre unha lenda etiolóxico. Di que a santa era unha rapariga que ía alindar o gando nos prados que hai onde hoxe se levanta a ermida. Dunha volta escapóuselle un boi e non foi quen de arrecadalo. Cando volveu a casa e llo dixo á nai, esta alporizouse toda e berroulle: "Pois así vaias ti para o inferno!". E así foi: a cativa desapareceu e foi dar ó inferno. 

Aínda que a nai axiña se arrepentiu do que dixera e quixo sacala do inferno, a meniña dixo que só podían facelo os padriños. A nai foi buscar os padriños que fixeron unha corda cos cueiros do bautismo e botárona ó inferno. A santa debía collerse ós cueiros e os padriños tirar da corda mentres recitaban unhas oracións, pero só a salvarían se remataban de rezar antes de que o cabo da corda lle chegase ó pescozo, porque se chegaba a esa altura antes de rematar de rezar, Eufemia quedaría no inferno condenada para sempre. A santa tivo a cautela de botar man á corda antes de que lle chegase ó pescozo, e así fixo tempo para que os padriños rematasen de rezar.

Deste xeito, Eufemia saír do inferno e regresar á terra, e por iso cómpre deixar os cueiros nas árbores e arbustos que medran ó redor da capela. E por iso, a imaxe da santa que alí se venera terma coa man dunha corda á altura do pescozo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Aprinxio de Bexa

**Aprinxio de Bexa** (en ) foi bispo de Beja no tempo do rei visigodo Teudis, durante a primeira metade do século VI. Escribiu un comentario sobre a Apocalipse, que se conserva fragmentariamente.

## Traxectoria 
Non existen moitos datos fidedignos sobre a vida de Aprinxio. A única fonte fiable sobre a súa figura é un fragmento de Isidoro de Sevilla (560-636) no que se fai referencia á súa escrita e ao seu tempo (o reinado do visigodo Teudis). Segundo o cartaxinés:

A orixe grega do seu nome fai supoñer que procedía dunha familia estranxeira asentada na península Ibérica, ou que quizais fose un súbdito do Imperio Bizantino.

## Obra 
Aprinxio de Bexa é coñecido polo seu comentario á *Apocalipse* de san Xoán. Destaca pola súa perspectiva historicista, que interpreta o texto como un comentario sobre a Igrexa da súa época, e non como unha visión real dos derradeiros días da humanidade. Secasí, sitúase na corrente hermenéutica alegórica, polo que intenta atopar en todas as pasaxes algún sentido oculto ou relixioso, para alén da literalidade da obra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Wikipedista residente

[alt=A room full of people watching a presentation|miniatura|300x300px| **WiR** traballando con bibliotecarios en [Estocolmo.]]
Un **wikipedista en residencia** é un colaborador da Wikipedia que traballa cunha organización, coñecido en inglés como *Wikipedian in Residence*, abreviado a **WiR**.

A súa tarefa é axudar á xente da organización de acollida a comprender o funcionamento da Wikipedia e os seus proxectos irmáns como Wikimedia Commons, Wikidata e Wikisource. Normalmente, o WiR non escribe sobre a organización onde traballa. Pola contra, axuda aos expertos da súa organización a escribir sobre as cousas do seu coñecemento.[alt=see caption|miniatura|300x300px|[Ficheiro:Interactive_icon.svg|ligazón=|alt=see caption|27x27px|The map is interactive when clicked Mapa interactivo de WiR, feito con Wikidata.]]

## Historia 
O primeiro WiR, no ano 2010, colaborou co Museo Británico.

En 2016, máis de 100 persoas foran WiR. En 2020 había máis de 220.

### Tipos de colaboración 
miniatura|400x400px| Este gráfico mostra a todos os implicados nun proxecto WiR típico (o que cada un proporciona e recibe).Os WiR traballan con diferentes tipos de organizacións. A maioría das veces son galerías de arte, bibliotecas, arquivos e museos (GLAM polas siglas en inglés) ou institucións educativas como universidades ou outras organizacións.

Algúns WiR son pagados pola organización onde traballan, ou poden ser pagados por unha organización relacionada coa Wikimedia , e algúns outros son voluntarios.

#### WaL 
Outro tipo de editores son os *Wikipedian at Large* (WaL), que traballan de maneira máis autónoma e itinerante, recibindo a miúdo financiamento a través de subvencións ou outros apoios para proxectos concretos. Non están vinculados a unha institución en particular, senón que colaboran con diversas organizacións e comunidades para mellorar a calidade e cantidade de contidos dispoñibles na enciclopedia.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Emily Temple-Wood
* Wikimedista do ano
### Ligazóns externas 
* 
* WiR en Nova Zelandia
*  - Onde os WiR se poden axudar mutuamente.
Jammu e Caxemira

**Jammu e Caxemira** ou **Xammu e Caxemira** pode referirse a:

* Caxemira, a rexión xeográfica máis setentrional do subcontinente indio
* Jammu e Caxemira (territorio da unión), unha rexión administrada pola India como territorio da unión desde 2019
* Jammu e Caxemira (estado), rexión administrada pola India como estado de 1952 a 2019
* Jammu e Caxemira (principado), un estado principesco do Raj británico que se estendeu á Unión India entre 1846 e 1952
* Azad Jammu e Caxemira, ou Azad Caxemira, unha rexión administrada por Paquistán como división administrativa autónoma

## Véxase tamén 
* Aksai Chin
Parte fraccionaria

dereita|miniatura| Gráfica da parte fraccionaria dos números reais
A **parte fraccionaria** ou **decimal** ou **fraccional** dun número real non negativo x é o exceso máis aló da parte enteira dese número. Este parte enteira defínese como o maior enteiro non maior que , chamado *chan* de  ou \lfloor x\rfloor. Entón, a parte fraccionaria pódese formular como unha diferenza:

: \operatorname{frac} (x)=x - \lfloor x \rfloor,\; x > 0.

A parte fraccionaria dos logaritmos, especificamente, tamén se coñece como *mantisa*; en contraste coa mantisa, a parte enteira dun logaritmo chámase a súa *característica*. A palabra *mantisa* foi introducida por Henry Briggs.

Para un número positivo escrito nun sistema numérico posicional convencional (como o binario ou o decimal ), a súa parte fraccionaria corresponde, polo tanto, aos díxitos que aparecen despois do punto base, como o punto decimal en inglés. O resultado é un número real no intervalo semiaberto [0, 1).

## Para números negativos 
No entante, no caso dos números negativos, hai varias formas en conflito de estenderlles a función da parte fraccionaria: Defínese da mesma forma que para os números positivos, é dicir, por \operatorname{frac} (x)=x-\lfloor x \rfloor   ,  ou como a parte do número á dereita do punto base \operatorname{frac} (x)=|x|-\lfloor |x| \rfloor  ,  ou pola función impar: 

: \operatorname{frac} (x)=\begin{cases}
x - \lfloor x \rfloor & x \ge 0 \\
x - \lceil x \rceil & x 

con  \lceil x \rceil como o menor enteiro non inferior a , tamén chamado teito de . En consecuencia, podemos obter, por exemplo, tres valores diferentes para a parte fraccionaria de só unha : dado o número negativo −1,3; a súa parte fraccionaria será 0,7 segundo a primeira definición, 0,3 segundo a segunda definición e −0,3 segundo a terceira definición.

As definicións como x - \lfloor x \rfloor e como  "función impar" permiten a descomposición única de calquera número real  como suma das súas partes enteiras e fraccionarias, onde "parte enteira" refírese a \lfloor x \rfloor ou \lfloor |x| \rfloor \cdot \sgn(x) respectivamente. Estas dúas definicións de función de parte fraccionaria tamén proporcionan idempotencia.

A parte fraccionaria definida mediante a diferenza coa función chan ⌊ ⌋, adoita escribirse mediante chaves:

: \{ x \} := x-\lfloor x \rfloor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Número enteiro.
* Funcións chan e teito.
Filaret Vakhromeev

**Filaret** (en ; en ), nado como born **Kirill Varfolomeevich Vakhromeev** (en ) o 21 de marzo de 1935 en Moscova (RSFS de Rusia) e finado o 12 de xaneiro de 2021 en Minsk (Belarús), foi un bispo ortodoxo ruso, exarca patricarcal de Belarús dende 1989 até 2013.
## Traxectoria 
Naceu o 21 de marzo de 1935 en Moscova (RSFS de Rusia, Unión Soviética), fillo do musicólogo Varfolomei Vakhromeev. Logo de pasar un ano no seminario, en 1954 ingresou na Academia Teolóxica de Moscova. En 1959 foi tonsurado monxe, tomando o nome de Filaret. Dous anos máis tarde, doutorouse en Teoloxía pola Academia. Exerceu a súa labor en Misnk, Kaliningrado e Moscova. Segundo algunhas fontes, algún tempo antes de 1969 fora recrutado como axente polo KGB, co nome en clave de *Ostrovsky*.

En 1978 foi nomeado metropolita de Minsk, e co colapso da Unión Soviética en 1989 foi nomeado exarca patriarcal de Belarús. Durante algún tempo foi tamén parte do Soviet Supremo da República Socialista Soviética de Belarús.

Renunciou ao cargo o 25 de decembro de 2013, e foi sucedido por Pavel Ponomarev.

Finou o 12 de xaneiro de 2021, logo de ser hospitalizado por COVID-19.

### Ecumenismo 
Logo do seu pasamento, o cardeal Kurt Koch enviou unha carta de condolencias ao exarca patriarcal Vienijamin Tupieka. Koch dixo que Filaret deixara unha pegada significativa na vida da Igrexa en Belarús, contribuíndo a un renacemento da vida eclesial, e que tamén facilitara unha maior comprensión entre os cristiáns orientais e occidentais, e particularmente entre a Igrexa ortodoxa e a Igrexa católica. O 15 de xaneiro de 2021 o arcebispo emérito de Minsk-Mahilioŭ Tadeusz Kondrusiewicz celebrou unha misa funeral por Filaret na catedral do Santo Nome de María de Minsk, que foi concelebrada polo visitador apostólico para os greco-católicos de Belarús Siarhiej Hajek; na homilía lembrouse que cando non había suficientes sacerdotes e igrexas católicas, Filaret autorizara aos sacerdotes ortodoxos a administrar a Eucaristía e a confesión aos fieis católicos.

## Premios e distincións 
En 2006 foi recoñecido co título de Heroe de Belarús polo presidente Aliaksandr Lukašenka. 

O 3 de maio de 2022 foi inaugurado un monumento a Filaret preto da catedral do Espírito Santo de Minsk.

## Notas
Howard Kenneth Weinman

**Howard Kenneth Weinman**, nado en Nova York o 23 de xaneiro de 1901 e finado en Colchester, Vermont, o 1 de marzo de 1976, foi un artista estadounidense.

## Traxectoria 
Weinman, nado en Nova York en 1901, era fillo de Margaret Lucile Landman (1874-1958) e de Adolph Alexander Weinman (1870-1952), escultor e recoñecido deseñador de moedas estadounidenses. O irmán máis novo de Howard, Robert Alexander Weinman (1915-2003), foi tamén un destacado medallista. 

Foi escultor e medallista, e exerceu como profesor na Grand Central School of Art de Nova York. Tamén traballou na compañía Grumman Aircraft Engine Corporation, de Long Island, entre 1952 e 1972.

Howard K. Weinman finou o 1 de marzo de 1976, aos 75 anos, en Colchester, Vermont, e foi soterrado no cemiterio desa localidade.

Ficheiro:Long island tercentenary half dollar commemorative obverse.jpg|Anverso.
Ficheiro:Long island tercentenary half dollar commemorative reverse.jpg|Reverso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 440.
Muñiz

O topónimo **Muñiz** pode referirse a:

;En Galiza
***Negueira de Muñiz**, concello da comarca da Fonsagrada;
***Vilar de Paio Muñiz**, lugar da parroquia de Merca, no concello da Merca.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Muñeiz**, lugar da parroquia de Vilachá, no concello de Becerreá.
Nigrán (homónimos)

Como topónimo **Nigrán** pode referirse a:

;En Galiza
***Nigrán**, concello da comarca de Vigo;
****Nigrán**, parroquia de dito concello;
*****Nigrán**, lugar de dita parroquia.

;Deportes
***Nigrán Club de Fútbol**, club galego de fútbol de Nigrán.
Nogueira de Ramuín (homónimos)

Como topónimo **Nogueira de Ramuín** pode referirse a:

;En Galiza
***Nogueira de Ramuín**, concello da comarca do Condado;
****Nogueira de Ramuín**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rabirrubio mourisco

O **rabirrubio mourisco** (***Phoenicurus moussieri***) é unha pequena ave paseriforme do xénero *Phoenicurus* (rabirrubios), antes clasificado na familia Turdidae, pero hoxe na familia Muscicapidae. É un residente endémico reprodutor na cordilleira do Atlas no noroeste de África. O seu hábitat son os bosques abertos en áreas rochosas desde o nivel do mar ata os 3000 m de altura nas montañas.

É o rabirrubio máis pequeno, de só 12&nbsp;cm de longo e 14–15 g de peso. O macho ten cabeza negra cunha raia branca ancha que vai por riba dos ollos e baixa polo lateral do pescozo. As partes dorsais son negras agás nunha área branca na á e a cola, que é castaña intensa. As partes ventrais son de cor alaranxada avermellada intensa. A femia ten unha cabeza e partes dorsais marróns claras, e as partes inferiores son dunha cor alaranxada máis clara que a do macho, aínda que xeralmente máis avermelladas que as partes ventais das femias da especies similar pero máis grande rabirrubio de testa branca.

Recibe o epíteto de especie do seu nome científico en honra de Jean Moussier (1795–1850), que foi un naturalista amador e cirurxián do exército fancés durante as guerras napoleónicas.

## Comportamento 
A canción do macho é unha mestura de sons estridentes e notas *svi-svi*. A chamada é unha soa nota queixumenta, *whit*. É principalmente insectívoro, alimentándose a miúdo como un papamoscas do Vello Mundo, facendo saídas polo aire despois perseguindo insectos, pero tamén peteirando e mesmo escavando no chan na procura de insectos; máis rarmente, come pequenas bagas. Constrúe o seu niño nun arbusto ou no chan e a posta é normalmente de 3 a 6 ovos.), cara ao leste ata Grecia,

## Taxonomía 
O nome do seu xénero *Phoenicurus* vén do grego antigo *phoinix*, 'vermello', e *-ouros* 'cola, rabo'. O nome específico lembra a Jean Moussier (1795–1850), un naturalista amador e cirurxián do exército francés nas guerras napoleónicas.

As súas relacións son escuras; a súa bioxeografía non coincide coa de ningún outro rabirrubio, mentres que o seu padrón de cores é máis similar ao da especie máis grande *Phoenicurus erythrogastrus*, que tamén ten a visible mancha branca na á do macho. Esta especie non foi incluída no estudo que fixo Ertan (2006), mentres que na mostraxe limitada de Sangster et al. (2010) a quen estaba máis próximo era ao rabirrubio de testa branca.

## Notas
Picafollas boreal

[miniatura|Ovo de *Phylloscopus borealis* - [MHNT]]

O **picafollas boreal** (***Phylloscopus borealis***) é un picafollas moi estendido en bosques de bidueiros ou mixtos preto da auga ao longo da súa área de reprodución en Fenoscandia e o norte do Paleártico. Conseguiu establecerse en América do Norte, reproducíndose en Alasca. Este picafollas é fortemente migratoria; toda a poboación pasa o inverno no sueste asiático. Isto significa que realiza unha das migracións máis longas de calquera ave insectívora do Vello Mundo.

Tradicionalmente incluía poboacións que se reproducían en Kamchatka, as illas Kuriles e o Xapón, pero hai evidencias xenéticas e vocais que suxiren fortemente que debería ser tratado como unha especie separada, e agora son todas consideradas diferentes do *Phylloscopus examinandus* de Kamchatka, Hokkaido e as Kuriles, e o *Phylloscopus xanthodryas* do Xapón (excepto en Hokkaido).

O niño fano no chan nun arbusto baixo. Como a maioría dos picafollas do Vello Mundo, este pequeno paxaro é insectívoro.

O seu aspecto é o dun picfollas típico, de cor verde agrisado pola parte superior e branco xiz pola inferior. A súa barra alar única distíngueo da maioría das especies excepto o picafollas verdoso (*Phylloscopus trochiloides*). É máis grande que esa especie e ten un bico máis pesado e con forma de daga, cunha punta escura na mandíbla inferior. A súa canción é un trilo rápido.

Esta especie aparece como un vagante de outono no oeste de Europa e é anual en Gran Bretaña. Houbo 225 avistamentos confirmados desta ave en Gran Bretaña entre 1958 e 2001.

O nome do xénero *Phylloscopus* procede do grego antigo *phullon*, 'folla', e *skopos*, 'buscador' (de *skopeo*, 'observar'). O termo específico *borealis* procede do latín e significa 'do norte'.

## Notas
Iago Barreiros Núñez

**Iago Barreiros Núñez**, nado en Ponteareas o 5 de xaneiro de 2008, é un futbolista galego que xoga como extremo dereito. Na tempada 2024-25 alterna o equipo do Celta Xuvenil co Celta Fortuna, que milita na Primeira Federación.
## Traxectoria 
Barreiros comezou a súa carreira futbolística na categoría mini da Asociación Deportiva Vila do Corpus, club ponteareán resultante da fusión do Ponteareas FC e a Asociación Deportiva O Condado FC. Posteriormente foi recrutado polas categorías inferiores do Celta de Vigo, as cales atravesou até chegar ao Celta Fortuna, o equipo filial. O 8 de decembro de 2024 converteuse no xogador máis novo en marcar un gol co Celta Fortuna, ao anotar con 16 anos de idade e superando os 17 anos que ostentaba o anterior récord.

En setembro de 2024 Barreiros foi convocado pola Selección española de fútbol sub-17, repetindo desde entón ulteriores convocatorias e anotando varios goles co equipo.

## Clubs 
20x20px *Actualizado co último partido disputado o .*

## Notas
Happy Feet

***Happy Feet*** é un filme estadounidense-australiano de 2006 dirixido e producido por George Miller e escrito por Miller, John Collee, Judy Morris e Warren Coleman. Está protagonizado polas voces de Elijah Wood, Robin Williams, Brittany Murphy, Hugh Jackman, Nicole Kidman, Hugo Weaving, Anthony LaPaglia, Magda Szubanski e Steve Irwin. Foi producido pola empresa de Sydney Animal Logic para Warner Bros. Pictures, Village Roadshow Pictures e Kingdom Feature Productions. É o primeiro filme animado creado por Kennedy Miller e Animal Logic. Ambientado na Antártida, o filme conta a historia de Mumble (Wood), un pingüín emperador que é quen de bailar claqué de forma brillante malia non ter a capacidade de cantar unha canción do corazón para atraer unha alma xemelga. Despois de ser continuamente ridiculizado e rexeitado polos seus compañeiros e o seu propio pai (Jackman), Mumble parte nunha viaxe para aprender o que está a provocar o declive da poboación de peixes locais e atoparse a si mesmo no camiño.

*Happy Feet* estreouse nos cinemas dos Estados Unidos de América o 17 de novembro de 2006, e nos cinemas de Australia o 26 de decembro de 2006. Estreouse de xeito simultáneo en formato convencional e IMAX 2D. Estreouse en liña dobrado ao galego na plataforma dixital do Xabarín Club.

## Personaxes 
* Elijah Wood como Mumble
** E. G. Daily como Mumble bebé
* Robin Williams como Ramón, Cletus, Lovelace e o narrador
* Brittany Murphy como Gloria
** Alyssa Shafer como Gloria bebé
* Hugh Jackman como Memphis
* Nicole Kidman como Norma Jean
* Hugo Weaving como Noah the Elder
* Fat Joe como Seymour
** Cesar Flores como Seymour bebé
* Anthony LaPaglia como Skua Boss
* Magda Szubanski como Miss Viola
* Miriam Margolyes como Mrs. Astrakhan
* Steve Irwin como Trev
* Carlos Alazraqui como Nestor
* Lombardo Boyar como Raul
* Jeffrey Garcia como Rinaldo
* Johnny Sanchez como Lombardo
* Richard Carter como Barry
* Roger Rose como Leopard Seal
* Lee Perry como Elder e pinguín de zoo
* Dee Bradley Baker como Maurice
* Chrissie Hynde como Michelle

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Robert Weinman

**Robert Alexander Weinman**, nado en Nova York o 19 de marzo de 1915 e finado en Winston-Salem, Carolina do Norte, o 7 de setembro de 2003, foi un escultor e gravador de medallas estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Robert Weinman, nado en Nova York en 1915, era o fillo máis novo de Margaret Lucile Landman (1874-1958) e de Adolph Alexander Weinman (1870-1952), escultor e recoñecido deseñador de moedas estadounidenses. O irmán máis vello de Robert, Howard Kenneth Weinman (1901-1976), foi tamén un destacado medallista e deseñador de moedas.

Na súa adolescencia traballou como aprendiz no estudio artístico do seu pai, ata que ingresou como alumno na Academia Nacional de Deseño de Nova York, entre outros con con Carl Paul Jennewein, Edward McCartan, Gaetano Cecere, Chester A. Beach, Lee Lawrie e Paul Manship. Tamén estudou na *Art Students League*,

### Traxectoria artística 
Durante a segunda guerra mundial alistouse nas Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos,

Concluída a contenda, en 1945 casou Jane Morrison (1916-2009), e traballou como escultor no estudio do seu pai en Forest Hills, Queens, ata que en 1948 abriu o seu propio estudio en Nova York, que trasladou ao barrio de Bedford en 1972.

Robert Weinman foi elixido membro profesional da *National Sculpture Society* en 1953, e promovido a membro nato en 1959. Nesta sociedade exerceu os cargos de secretario (1962-1965), vicepresidente (1965-1968) e presidente (1973-1976), e foi elixido presidente de honra en 1996.]]
[miniatura|[Reverso (moedas)|Reverso da mesma peza.|270x270px]]

Ao longo da súa traxectoria, Weinman creou arredor dun cento de medallas por encarga, entre as que destacan as conmemorativas dos centenarios do Exército de Salvación e da Orde de Elks. Outras das súas obras son a medalla co busto de James Madison para a serie do Bicentenario da Constitución da Sociedade Histórica do Capitolio dos Estados Unidos, así como un retrato de Madison con forma de medallón e dun metro de diámetro, que se instalou na Biblioteca do Congreso. Tamén merecen mención outras medallas, como a dedicada ao residente do Instituto Americano de Arquitectos, a entregada como Premio Emerson Thoreau da Academia Americana das Artes e das Ciencias, ou a medalla da Bolsaa Duke, da Universidade Duke.
* 1964: Premio Sanford Saltus, *American Numismatic Society* (ANS).
* 1985: Premio Henry Hering Memorial de Arte e Arquitectura, NSS.
* 1997: Medalla de Honra, NSS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 440.

### Ligazóns externas 
* Medallas deseñadas e gravadas por Robert Alexander Weinman
Weinman

O apelido **Weinman** pode estar referido a:

***Adolph Alexander Weinman** (1870-1952), escultor, medallista e deseñador de moeda xermano-estadounidense;
***Howard Kenneth Weinman** (1901-1976), escultor, medallista e deseñador de moeda estadounidense;
***Robert Alexander Weinman** (1915-2003), escultor e medallista estadounidense.
Fluorosurfactante

miniatura| Modelo espacial 3D de **PFOS.**|270x270px
miniatura| Modelo espacial 3D do **sulfonato de perfluorooctano**.|270x270px
As **substancias fluorosurfactantes**, **polifluoroalquiladas** ou **perfluoroalquiladas** (**PFAS**), tamén coñecidas como **substancias fluoroorgánicas** ou "**químicos eternos**", son compostos químicos organofluorados sintéticos caracterizados por varios átomos de flúor (F) unidos a átomos de carbono (C). Estes compostos teñen unha 'cola' fluorada e unha 'cabeza' hidrófila, e poden ser perfluorados ou polifluorados, o que significa que a cola pode estar total ou parcialmente fluorada (todos os átomos de carbono unidos a flúor ou só algúns deles). Debido á súa estrutura molecular e ao forte enlace CF, os PFAS son extremadamente estables e resistentes á degradación. Como surfactantes, son máis eficaces reducindo a tensión superficial da auga que os tensioactivos baseados en hidrocarburos. Algunhas destas substancias, como o PFOS, foron detectadas en humanos e animais salvaxes.

## Investigación 
En 1997, mentres traballaba para a compañía 3M, a científica Kris Hansen descubriu que as mostras de sangue recollidas por todo Estados Unidos contiñan PFAS, que eran perigosos para a saúde humana e que se converteron nunha presenza constante nos ecosistemas. Hansen revelou que a empresa tentou desacreditar os seus datos e ocultar a toxicidade dos PFAS.

Un estudo do Centro Helmholtz de Investigación Ambiental (UFZ) explorou os efectos nocivos dos PFAS no cerebro, utilizando métodos avanzados de bioloxía molecular e o peixe cebra como organismo modelo. Revelouse que os PFAS poden levar a danos hepáticos, obesidade, trastornos hormonais e cancro, e descubriuse que alteran certos xenes implicados no desenvolvemento cerebral e no comportamento. Utilizando a técnica CRISPR/Cas9, os investigadores determinaron que a exposición a PFAS inducía hiperactividade nos alevíns de peixe cebra, un efecto que cesaba ao retirar os químicos.

Unha investigación transnacional recente desvelou máis de 14.000 documentos que mostran como a industria química encubriu durante décadas a toxicidade dos PFAS, asociados con varios tipos de cancro, infertilidade e unha menor resposta ás vacinas. Ademais, o Ministerio de Sanidade de España está a realizar estudos para detectar a presenza destes químicos en persoas e en auga potable, coa participación de 3.800 voluntarios para medir os químicos de risco acumulados no organismo.

## Regulación 
As medidas reguladoras recentemente implantadas obrigan a todas as empresas de abastecemento de auga potable a controlar os catro PFAS máis perigosos e, a partir de 2025, a suma de 20 PFAS, incrementando os custos de análise e tratamento da auga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Auga potable
* *Augas escuras*
* Bioacumulación
* Biomonitorización
* Contaminación ambiental
* Depuración de augas residuais
* Osmose inversa
* Saúde pública 
* Toxicidade

### Ligazóns externas 
* *The Map of Forever Pollution* - The Forever Pollution Project (*en inglés*)
* *The Forever Lobbying Project* - The Forever Pollution Project (*en inglés*)
Exarcado patriarcal de Xerusalén

A locución substantiva **exarcado patriarcal de Xerusalén** pode referirse a calquera das seguintes circunscricións eclesiásticas con sé en Xerusalén e dirixidas por un exarca dependente dun patriarca:
*Na Igrexa católica:
**O exarcado de Xerusalén e Amán da Igrexa católica armenia.
**O exarcado de Xerusalén da Igrexa católica caldea.
**O exarcado de Xerusalén da Igrexa católica greco-melquita.
**O exarcado de Xerusalén e Palestina da Igrexa católica maronita.
**O exarcado de Xerusalén e Xordania da Igrexa católica siríaca.
Vilar de Ordelles

Como topónimo **Vilar de Ordelles** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar de Ordelles**, parroquia do concello de Esgos;
****Vilar de Ordelles**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
PFAS (homónimos)

O acrónimo **PFA**, **PFAS** ou **PFASS** pode referirse a varios conceptos en diversos contextos:

## Ciencia 
### Química e bioquímica 
* **PFAS**, unha clase grande de compostos químicos sintéticos usados en numerosas aplicacións industriais e produtos de consumo debido á súa resistencia ás manchas, auga e graxa. 
* **Sintase de fosforribosilformilglicinamidina** ou **Fosforibosilformilglicinamidina sintase** (en inglés **P**hosphoribosyl**F**ormylglycin**A**midine **S**ynthase), unha enzima que participa no ciclo de síntese das purinas.

### Medicina 
* **Síndrome de alerxia oral**, coñecido en inglés como ***P**ollen-**F**ood **A**llergy **S**yndrome*, un tipo de reacción alérxica que afecta a boca e gorxa.

## Seguridade no traballo 
* '**Personal Fall Arrest Systems''**, en inglés, sistemas de protección individual contra caídas, regulados no Código de Regulamentacións Federais dos EUA.

## Abolicionismo 
* **Philadelphia Female Anti-Slavery Society**, (**PFAS** ou **PFASS**) unha organización histórica dedicada á abolición da escravitude nos EUA.

## Deporte 
* **Professional Footballers' Association** é o sindicato de futbolistas de Inglaterra e Gales. Cada ano entregan os premios **PFAs''' en diversas categorías como Xogador Inglés do Ano, Xogador Novo do Ano etc.
O Pereiro de Aguiar (homónimos)

Como topónimo **O Pereiro de Aguiar** pode referirse a:

;En Galiza
***O Pereiro de Aguiar**, concello da comarca de Ourense;
***O Pereiro de Aguiar**, lugar da parroquia de Prexigueiró, no concello do Pereiro de Aguiar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Kurt Tank

**Kurt Waldemar Tank**, nado o 24 de febreiro de 1898 e finado o 5 de xuño de 1983, foi un enxeñeiro aeronáutico e piloto de probas alemán que dirixiu o departamento de deseño de Focke-Wulf dende 1931 ata 1945. Foi o responsable da creación de varios avións importantes da *Luftwaffe* da segunda guerra mundial, como o caza Fw 190, o caza-interceptor Ta 152 e o avión de pasaxeiros Fw 200 Condor. Tras a guerra, Tank pasou dúas décadas deseñando avións no estranxeiro, traballando primeiro na Arxentina e despois na India, antes de regresar a Alemaña occidental a finais dos anos 60 para traballar como consultor para Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB).

## Notas
Martín Muñoz de las Posadas

**Martín Muñoz de las Posadas** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 249 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Berta de Ataíde

**Maria Helena Jervis de Atouguia e Almeida**, máis coñecida polo pseudónimo **Berta de Ataíde**, nada en Funchal (Madeira) o 16 de setembro de 1847 e finada en Lisboa en maio de 1928, foi unha poeta e filántropa portuguesa.

## Traxectoria 
alt=Portada de Mosaicos (1907), de Berta de Ataíde|esquerda|miniatura|240x240px|Portada de *Mosaicos* (1907), de Berta de Ataíde
Berta de Ataíde naceu en Funchal o 16 de setembro de 1847. Quedou orfa de pai aos nove anos. A nai decidiu mudarse ao Brasil, polo que a autora non regresou á súa Madeira natal até tres décadas máis tarde. No seu retorno á illa, escribiu a súa primeira composición saudosista, "Num Dia Chuvoso".

Pertenceu a unha antiga e distinguida familia madeirense, filla de Jacinto Alísio Jervis de Atouguia e de Maria Miquelina Trindade Jervis de Autouguia, polo que tivo acceso a unha esmerada educación. Casou con Cristóvão Guilherme de Almeida.

Para alén da literatura, dedicouse tamén á filantropía, á educación e ao tratamento da tuberculose. Impulsou a creación dunha ONG para as mulleres, a Associação de Proteção e Instrução do Sexo Feminino Funchalense. Esta institución, fundada en 1876, tivo moita influencia na educación das rapazas. Mediante ela, instaurou o ensino profesional de moitas mulleres e dos seus fillos, garantindo que as nenas estudasen a primaria.

Faleceu en Lisboa en maio de 1928.

## Obra 
En 1907, saíu do prelo *Mosaicos*, unha escolma de poemas ilustrada pola condesa de Alto Ameirim, Emília Labourdonay Gonçalves Roque, coa que a autora mantiña unha relación de amizade e un interese mutuo polas accións sociais. Algunhas das súas composicións xa foran publicadas en *Poetisas portuguesas*. Os beneficios da segunda edición, de 1909, foron destinados a axudar a doentes de tuberculose sen recursos.

A poesía de Berta de Ataíde posúe unha escrita madura e sentida, que contribuíu ao desenvolvemento da literatura das mulleres madeirenses.

## Publicacións 
* *Mosaicos* (1907)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Berta de Ataíde
Linguaxe de marcas lixeira

Unha **linguaxe de marcas lixeira** ou **LML** (en ), tamén chamada **linguaxe de marcas humana** ou **simple**, é unha linguaxe de marcas cunha sintaxe sinxela e clara. As LML están deseñadas para poder usarse en calquera editor de textos e lerse con facilidade antes de compilar. 
Adoitan empregarse en contextos nos que é necesario ler o documento orixinal e a súa versión final. Por exemplo, unha persoa que descargue unha biblioteca de software (en ) pode querer ler a documentación nun editor de texto, no canto de nun navegador web. Outro uso para este tipo de linguaxes é a entrada de datos para publicacións na rede, como blogs ou wikis, onde a interface de entrada é unha simple caixa de texto.
## Historia 
As LML usábanse na súa orixe en pantallas que non podían representar caracteres en itálicas ou letra grosa, polo que tiveron que desenvolverse métodos para transmitir esta información. Este tipo de formato trasladouse ás comunicacións en correo electrónico.
Sukhoi Su-7

O **Sukhoi Su-7** (designación OTAN: **Fitter-A**) ñe un caza supersónico coas ás en frecha desenvolvido pola Unión Soviética en 1955. Deseñouse orixinalmente como un caza táctico a baixa cota, pero non tivo éxito nese papel. Por outra banda, a serie **Su-7B**, introducida pouco despois, converteuse no principal avión de combate soviético e de ataque a terra dos anos 60. O Su-7 era robusto na súa sinxeleza, pero o seu motor Lyulka AL-7 tiña un consumo de combustible tan elevado que limitaba seriamente a carga útil do avión, xa que incluso as misións de curto alcance requirían que se usaran polo menos dous soportes externos para levar tanques lanzables en lugar de armamento.

## Notas 
## Bibliografía 
* Wheeler, Barry C. *The Hamlyn Guide to Military Aircraft Markings.* London: Chancellor Press, 1992. .
A Pobra do Caramiñal (homónimos)

O topónimo **A Pobra do Caramiñal** pode referirse a:

;En Galiza
***A Pobra do Caramiñal**, concello da comarca da Barbanza;
***A Pobra do Caramiñal**, lugar da parroquia do Caramiñal, no concello da Pobra do Caramiñal;
***A Pobra do Caramiñal**, lugar da parroquia de Santiago do Deán, no concello da Pobra do Caramiñal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Metrodoro de Lámpsaco

**Metrodoro de Lámpsaco** (en grego Μητρόδωρος, en latín *Metrodorus*), foi un filósofo grego, contemporáneo e amigo de Anaxágoras. Naceu en Lámpsaco.
## Traxectoria 
Escribiu sobre Homero, establecendo que as súas historias eran unha alegoría para representar poderes físicos e fenómenos. Platón fálanos del brevemente no diálogo Ión, tanto sobre el como de Estesímbroto e Glaucón, indicando que os tres estaban relacionados coas interpretacións alegóricas que fixeron de Homero. Metrodoro equipara a Helena, a figura central dos poemas homéricos, nos brazos do seu captor, coa Terra, centro do Universo, intimamente abrazada polo aire. O Éter identifícase con Agamenón, e Aquiles e Heitor con Helios e Selene. A súa orixinalidade radica en que deu un significado cósmico aos heroes, e non aos deuses, e substituíu os axentes sobrenaturais da mitoloxía por causas naturais. Seguindo a escola de Anaxágoras, tamén asimilou diferentes deuses menores ás vísceras corporais, pero este tema só se coñece fragmentariamente. Metrodoro morreu no -464.
## Notas
Tonelada curta

[miniatura|300x300px|[Estados Unidos en vermello, é o único país do mundo (ademais dalgúns territorios soberanos non incorporados ou dependentes como Palau, Illas Marshall, Micronesia e a Samoa Americana) onde é oficial o Sistema Anglosaxón de Unidades e o único onde é oficial a tonelada curta. En verde, países que adoptaron o Sistema Internacional de Unidades (SI).

En amarelo, países en proceso de adherirse ao SI (Myanmar e Liberia). Noutros terrirorios como o Estado asociado de Porto Rico, e nos Estados do Canadá, Belize e Reino Unido existen as toneladas curtas e longas ademais da tonelada métrica, pero só é oficial o SI. ]]
A **tonelada curta** (tradución literal do inglés *short ton*) é unha unidade de masa que equivale a 2000 libras (uns 907,185 quilogramos).

Debido a que esta é a medida dominante nos Estados Unidos, nese país adóitase chamar simplemente *ton*, Así mesmo, esta mesma fonte do Goberno federal estadounidense engade que:

Tanto a tonelada *curta* como a *longa* defínense como equivalentes a 20 quintais, pero un quintal é igual a 100 libras (uns 45,359 quilogramos) no sistema actual de medidas dos Estados Unidos (quintal curto ou neto) e 112 libras (50,802 kg) no Sistema Anglosaxón de Unidades (quintal longo, *long hundredweight* ou *gross hundredweight*). 

Como no Reino Unido a tonelada curta (*short ton*) é unha unidade de masa pouco usada, a palabra *ton* a secas refírese case sempre a unha tonelada longa británica (cun peso de 1016 kg), mentres que as toneladas métricas distínguense pola súa ortografía *tonne*, alén de que a súa pronuncia é exactamente a mesma. Polo tanto, estas últimas acostuman ser denominadas formalmente como *metric ton*.

Pola súa banda, unha "tonelada curta de forza" equivale a 2000 lb f .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tonel
* Tonelada
* Sistema Internacional de Unidades
* Sistema métrico decimal
Metrodoro de Lámpsaco o Novo

**Metrodoro** (en grego Μητρόδωρος, en latín *Metrodorus*) foi un filósofo grego nado en Atenas ou Lámpsaco, pero máis probabelmente na primeira cidade, xa que se sabe que o seu irmán Timócrates era un ateniense do demo de *Potamos*, tribo de *Leontis*.
## Traxectoria 
Metrodoro foi o principal discípulo de Epicuro, un amigo do que nunca se separou, salvo unha visita de seis meses a Lámpsaco. Morreu no -277 aos 53 anos, sete anos antes que Epicuro, quen o designaría como o seu sucesor se lle sobrevivise. Deixou un fillo chamado Epicuro e unha filla. A súa muller (ou amante) chamábase Leoncia. Epicuro, no seu leito de morte, felicitou a Idomeneo, casado con Batis, irmá de Metrodoro, por ter coidado dos dous fillos do filósofo.

A súa filosofía era de tipo máis sensual que a de Epicuro, e predicaba o mantemento dun bo corpo ao longo da vida como camiño cara á felicidade, segundo conta Cicerón.

Dióxenes Laercio menciona as súas obras, que son:

* , (sobre os médicos) en tres libros.
*  (sobre os sentidos), dedicado a Timócrates.
*  (sobre la xenerosidade).
*  (sobre as enfermidades de Epicuro).
*  (a favor dos dialécticos).
*  (sobre os sofistas), en nove libros.
*  (sobre o camiño á sabedoría).
*  (sobre as transformacións).
*  (sobre a riqueza).
*  (sobre Demócrito).
*  (sobre a nobreza de espírito).
*  (sobre os poetas), onde atacaba a Homero.
*  (a favor de Timarco).
*  (sobre as relacións íntimas).

Ateneo de Naucratis menciona as súas cartas e cita fragmentos dunha dirixida a Timócrates. Plutarco tamén menciona , que podería ser a mesma obra que Περὶ τῆς ἐπὶ σοφίαν πορείας.

## Notas
Stegosauria

O clado dos dinosauros ornitisquios **Stegosauria** recibiu o nome do *Stegosaurus*, o seu principal representante, e agrupa animais que tiñan varias características en común, como:

* corpos sustentados por catro patas;
* fileiras de enormes placas óseas dispostas a ambos os dous lados da columna vertebral;
* esporóns na cola.

As placas dorsais puideron ter varias funcións, pero non se sabe con certeza cal era a principal. Algunhas hipóteses din que se usaban para quentar o corpo como os paneis solares, outras cren que tiñan un propósito relacionado co apareamento e para impresionar os machos nas batallas polo poder.

Os estegosauros eran dinosauros ornitisquios. Unha das primeiras innovacións evolutivas foi o desenvolvemento de esporóns de cola como armas defensivas. As especies posteriores fixéronse maiores e desenvolveron extremidades longas que xa non lles permitían correr. Isto aumentou a importancia da defensa activa polos esporóns, que poderían afastar até grandes depredadores. Os estegosauros tiñan complexos conxuntos de esporóns e placas ao longo das súas costas, cadeiras e rabos. Os seus pescozos tornáronse máis longos e as súas pequenas cabezas estreitas, capaces de morder selectivamente as mellores partes das cícadas cos seus peteiros. Cando estes tipos de plantas diminuíron en diversidade, os estegosauros tamén se extinguiron durante a primeira metade do período Cretáceo.
[miniatura|Esqueleto de *[Estegosauro|Stegosaurus* no National Museum of Natural History, en Washington, D.C.]]
Os estegosaurios coñecidos na Península Ibérica son *Miragaia longicollum* e *Stegosaurus sp.* e *Dacentrus armatus* en Aragón.

## Taxonomía 
* *Craterosaurus* ?
* *Giantspinosaurus*
* *Jiangjunosaurus*
* *Paranthodon*
* *Regnosaurus* ?

### Familia Huayangosauridae 
* *Chungkingosaurus*
* *Huayangosaurus*

### Familia Stegosauridae 
* *Chialingosaurio*
* *Jiangjunosaurus*
* *Kentrosaurus*
* *Loricatosaurus*
* *Tuojiangosaurus*

#### Subfamilia Dacentrurinae 
* *Dancentrurus*
* *Miragaia*

#### Subfamilia Stegosaurinae 
* *Hesperosaurus*
* *Alcovasaurus*
* *Lexovisaurus*
* *Stegosaurus*
* *Wuerhosaurus*
* *Yingshanosaurio*

## Velocidade 
A velocidade máxima dos estegosauros posibelmente estivo entre 6 e 8 km/h. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Bioloxía
* Paleoarte
* Paleontoloxía
Pie Eugène Neveu

**Pie Eugène Joseph Neveu**, nado en Gien o 24 de febreiro de 1877 e finado en París o 17 de outubro de 1946, foi un eclesiástico francés, relixioso asuncionista e bispo, quen foi administrador apostólico de Moscova.

## Traxectoria 
Eugène Joseph Neveu naceu en Gien o 24 de febreiro de 1877, o fillo maior dunha familia modesta e numerosa (dezaseis irmáns); o seu pai era traballador nunha fábrica de louza. Finalmente, tivo que volver a Francia por motivos de saúde en 1936. Neveu coincidiu por última vez con monseñor d'Herbigny en Lisieux con motivo da solemne bendición da basílica de Santa Teresa polo legado papal, o cardeal Pacelli, o 11 de xullo de 1937 ao remate do XI Congreso Eucarístico Nacional.

Incapaz de obter un visado que lle permitira regresar á URSS, rematou os seus días en Francia, prestando servizo en varias dioceses. Finou o 17 de outubro de 1946 en París, logo dunha cerimonia relixiosa celebrada na igrexa de Saint-Pierre-de-Chaillot. Sepultado en París, o seu corpo foi trasladado o 16 de maio de 1954 á igrexa de Santa Xoana de Arco en Gien.

## Notas
Menedemo

**Menedemo** foi o nome das seguintes persoas da Antigüidade.

* **Menedemo de Macedonia (xeneral)**, xeneral de Alexandre Magno.
* **Menedemo de Macedonia (cesariano)**, militar macedonio do partido cesariano.
* **Menedemo de Crotona**, tirano de Crotona.
* **Menedemo de Rodas**, xeneral rodio.
* **Menedemo (oficial de Lúculo)**, oficial e amigo do xeneral Lúculo.
* **Menedemo de Eretria**, filósofo e gobernante de Eretria.
* **Menedemo o cínico,** filósofo cínico grego.
C'est la vie!

'''''C'est la vie!''''' (título orixinal en ) é un filme francés de 2017 escrito e dirixido por Éric Toledano e Olivier Nakache. Estreouse na sección Gala Presentations no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2017.

Estreouse en galego o 5 de xaneiro de 2025 a través da plataforma dixital AGalega.

## Personaxes 
* Jean-Pierre Bacri como Max
* Gilles Lellouche como James
* Jean-Paul Rouve como Guy
* Vincent Macaigne como Julien
* Alban Ivanov como Samy
* Suzanne Clément como Josiane
* Eye Haïdara como Adèle
* Hélène Vincent como Geneviève
* Benjamin Lavernhe como Pierre
* Judith Chemla como Héléna
* William Lebghil como Seb
* Kévin Azaïs como Patrice
* Antoine Chappey como Henri

## Acollida 
Na páxina web de recensións Rotten Tomatoes, o filme ten un índice de aprobación do 81% baseado en 36 críticas, e unha valoración media de 6,9/10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Asclepíades de Fliúnte

**Asclepíades** (en ; en ) foi un filósofo cínico nativo de Fliúnte e contemporáneo de Crates de Tebas, que viviu polo tanto cara ao -330, segundo Dióxenes Laercio e Tertuliano. Un filósofo do mesmo nome é mencionado por Cicerón, e di que era cego, pero non se sabe con certeza que fose a mesma persoa.
## Notas
Thyreophora

***Thyreophora*** ("portadores de escudos", do grego: *thyreo*, θυρεος, un grande escudo oblongo + *phora*, φορεω, eu levo), é un grupo de dinosauros ornitisquios que tiñan unha armadura ósea na parte dorsal e superior do corpo, con cornos., espiñas ou espigas. Probablemente usaron estas defensas naturais para defenderse dos depredadores, como *Tyrannosaurus* e *Allosaurus*.

A pesar do seu aspecto asustador, eran herbívoros pacíficos que vivían en rabaños. Apareceron na Terra durante o período xurásico e evolucionaron até finais do Cretáceo.

## Clasificación 
*Thyreophora* foi nomeado por primeira vez por Nopcsa en 1915. *Thyreophora* foi definido como un clado por Paul Sereno en 1998, como "todos os membros de *Genasauria* máis relacionados con *Ankylosaurus* que con *Triceratops*". *Thyreophoroidea* foi nomeado por primeira vez por Nopcsa en 1928 e definido por Sereno en 1986, como " *Scelidosaurus*, *Ankylosaurus*, o seu antepasado común máis recente e todos os seus descendentes". *Eurypoda* foi nomeado por primeira vez por Sereno en 1986 e definido por el en 1998, como "*Stegosaurus*, *Ankylosaurus*, o seu antepasado común máis recente e todos os seus descendentes". O cladograma seguinte segue unha análise realizada en 2011 polos paleontólogos Richard S. Thompson, Jolyon C. Parroquia, Susannah C. A. Maidment e Paul M. Barrett.

En 2020, como parte da súa monografía sobre *Scelidosaurus*, David Norman revisou as relacións dos primeiros tireóforos, descubrindo que *Stegosauria* era a rama máis basal, sendo *Scutellosaurus*, *Emausaurus* e *Scelidosaurus* grupos de troncos progresivos para *Ankylosauria*, en lugar de *Stegosauria* + *Ankylosauria*. A continuación dáse un cladograma:

## Velocidade 
Debido a que eran criaturas de gran constitución, a velocidade máxima dos estegosauros e anquilosauros podía estar entre 6 e 8 km/h.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Paleontoloxía 
* Paleoarte
Mikoyan MiG-27

O **Mikoyan MiG-27** (en ruso: *Микоян МиГ-27*; designación OTAN: Flogger-D/J) é un avión de ataque de xeometría variable fabricado orixinalmente pola oficina de deseño Mikoyan-Gurevich na Unión Soviética e despois producido baixo licenza na India por Hindustan Aeronautics como o **Bahadur**. Está baseado no caza Mikoyan-Gurevich MiG-23, pero optimizado para ataque a terra. A diferenza do MiG-23, o MiG-27 non tivo un uso xeneralizado fóra de Rusia, xa que a maioría dos países optaron polo Mikoyan-Gurevich MiG-23BN e o Sukhoi Su-22 no seu lugar. En 2023 retiráronse os derradeiros MiG-27 en servizo, operados pola Forza Aérea de Kazakhstán.

## Notas
Sánchez

Como topónimo **Sánchez** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Sánchez**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***García Sánchez**, lugar da parroquia de Lalín, no concello de Lalín.
Fóra

Como topónimo **Fóra** pode referirse a:

;En Galiza
***Fóra de Portas**, lugar da parroquia de Corrubedo, no concello de Ribeira;
***O Portorregueiro de Fóra**, lugar da parroquia de Coristanco, no concello de Coristanco;
***San Roque de Fóra**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña.