Blanche Sweet

**Sarah Blanche Sweet**, nada en Chicago o 18 de xuño de 1896 e finada en Nova York o 6 de setembro de 1986, foi unha actriz estadounidense de cinema mudo que comezou a súa carreira nos primeiros días da industria cinematográfica.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Nada como Sarah Blanche Sweet (aínda que raramente empregaba o seu primeiro nome Sarah), era filla de Pearl Alexander, unha bailarina, e de Gilbert Joel Sweet, un comerciante de viño tamén coñecido como Charles. Os actores Antrim e Gertrude Short eran curmáns de Sweet. A súa nai morreu cando ela era nena, e foi criada pola súa avoa materna, Cora Blanche Alexander.

Unha década despois, Sweet actuou co fillo de Barrymore, Lionel, nun filme dirixido por D. W. Griffith. En 1909, comezou a traballar nos Biograph Studios cun contrato con Griffith. En 1910, converteuse na rival de Mary Pickford, quen comezara con Griffith o ano anterior.

### Estrelato 
Sweet era coñecida polos seus papeis enérxicos e independentes, en desacordo co tipo "ideal" de feminidade vulnerable, a miúdo fráxil, de Griffith. Despois de moitos papeis protagonistas, o seu filme máis destacado foi o thriller de Griffith de 1911 *The Lonedale Operator*. En 1913, protagonizou *Judith of Bethulia*, a primeira longametraxe de Griffith. En 1914, Sweet foi considerada por Griffith para o papel de Elsie Stoneman no seu filme épico *The Birth of a Nation* (1915), mais finalmente o papel foi para Lillian Gish. Ese mesmo ano, Sweet separouse de Griffith e uniuse á Paramount (daquela Famous Players–Lasky) polo salario moito máis alto que o estudio podía pagar.

Como a compañía Biograph se negou a revelar os nomes dos seus actores, o distribuidor británico M. P. Sales presentou a Sweet como Daphne Wayne.

Ao longo da década de 1910, Sweet continuou a súa carreira aparecendo en varios papeis moi destacados en filmes e seguiu sendo unha popular actriz principal. Adoito protagonizou vehículos de Cecil B. DeMille e Marshall Neilan, e os principais críticos cinematográficos da época recoñecérona como unha das actrices máis destacadas de toda a era muda. Foi durante o seu tempo traballando con Neilan cando os dous comezaron unha relación publicitaria, que provocou o divorcio do director e da ex actriz Gertrude Bambrick. Sweet e Neilan casaron en 1922. A unión rematou en 1929 coa acusación de Sweet de que Neilan era un adúltero persistente.

Durante a década de 1920, a carreira de Sweet continuou prosperando, e protagonizou a primeira versión cinematográfica de *Anna Christie* en 1923. O filme destaca por ser a primeira obra de Eugene O'Neill que se adaptou cinematograficamente. Sobre a actuación de Sweet, *The New York Times* escribiu: "Sería difícil imaxinar unha actriz facendo mellor este papel tan esixente".

En anos sucesivos, protagonizou ''Tess of the d'Urbervilles* e *The Sporting Venus*, ambos dirixidos por Neilan. Sweet axiña comezou unha fase da súa carreira como unha das estrelas máis grandes da acabada de formar MGM.

### Cinema sonoro e carreira posterior 
A carreira de Sweet fracasou coa chegada do cinema sonoro. Sweet fixo só tres filmes con son, incluída a súa eloxiada interpretación en *Show Girl in Hollywood* (1930). Retirouse en 1930 e casou co actor de teatro Raymond Hackett en 1935. O matrimonio durou ata a morte de Hackett en 1958.

Sweet pasou o resto da súa carreira actuando na radio e en papeis secundarios en Broadway. Finalmente, a súa carreira nestes dous campos desapareceu e comezou a traballar nuns grandes almacéns dos Ánxeles. A finais da década de 1960, o seu legado na actuación resucitou cando os estudosos do cine a invitaron a Europa para recibir o recoñecemento polo seu traballo. En 1975, foi honrada co George Eastman Award pola súa contribución á arte cinematográfica.

En 1980, Sweet foi unha das moitas estrelas do cine mudo sobreviventes destacadas que foron entrevistadas extensamente no documental *Hollywood*, de Kevin Brownlow. Sweet é o tema dun documental de Anthony Slide de 1982, titulado *Portrait of Blanche Sweet*, no que fala da súa vida e da súa carreira. O 24 de setembro de 1984 celebrouse unha homenaxe a Sweet no Museo de Arte Moderna de Nova York. Sweet presentou o seu filme de 1925 *The Sporting Venus''.

Sweet morreu dun derramo cerebral na cidade de Nova York o 6 de setembro de 1986.

## Notas