open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán

**Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán** (sariculés **Toshqurghon Tujik Oftunum Noja** en IPA2 /tɔʃqyrʁɔn tuʤik ɔftunum nɔja/; uigur*تاشقۇرقان تاجىك
ئاپتونوم ناھىيىسى/Tashqurqan Tajik Aptonom Nahiyisi/Taxk̡urk̡an Tajik Aptonom Nah̡iyisi*,chinés 塔什库尔干塔吉克自治县, pinyin ''Tǎshìkù'ěrgàn Tǎjíkè zìzhìxiàn*; ás veces escrito *Taxkorgan*, *Tashkorgan*, *Taschkurgan* etc., dependendo de que lingua use a fonte) é un dos condados da Prefectura de Caxgar (*Kashgar*) ao oeste de Xinxiang.

## Xeografía 
O Condado de Taxcurgán sitúase na parte oriental da meseta do Pamir, onde o Cunlún (*Kunlun*), Kara Kunlun, Hindukux e as montañas de Tian Xan conflúen, facendo fronteira co Afganistán (Corredor do Vaghán (*Vaxan*), co Tadjiikistán (Provincia Autónoma do Badaghxán Montañoso) e a parte paquistaniana da Caxemira. A capital do condado é a Cidade de Taxcurgán.

A extensión territorial do condado é 178 quilómetros do norte ao sur, e 140 quilómetros do leste para o oeste, a área total é aproximadamente 52.400&nbsp;km², nunha altitude media por riba de 4.000 metros.

## Clima 
A temperatura media é de 3.3&nbsp;°C, con veráns máximos arredor de 32&nbsp;°C e invernos con mínimas arredor de -39&nbsp;°C; precipitacións medias son de 68.3&nbsp;mm.

## Poboación 
A poboación total de Taxcurgán é de 27.800 habitantes, dos cales un 84% son sariculís (tamén chamados *taxicos chineses* ou *taxicos'']], pobo pamir, un 4% son han e un 12% doutras etnias. (Datos oficiais de 1995).

## Historia 
Durante a Dinastía Han, Taxcurgán era coñecida co nome de Pulí (Púlí 蒲犁); durante a Dinastía Tang, foi un protectorado dos Partos, durante a Dinastía Yuan formou parte do Imperio Chaghatai (Ghanato de Chaghatai). O condado Autónomo Taxico de Taxcurgán foi creado en 1954 e forma parte da Prefectura de Caxgar (Kashgar).

## Principais Cidades 
## Véxase tamén 
* Lingua sariculesa

## Ligazóns externas 
* https://web.archive.org/web/20080408191030/http://www.tashkurgan.cn/ Páxina oficial do Goberno autónomo do Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán, (en chinés).
Gustavo Martín Garzo

**Gustavo Martín Garzo**, nado en Valladolid en 1948, é un escritor español.

Licenciado en Filosofía e Letras na especialidade de Psicoloxía, fundou as revistas literarias *Un ángel más* e *El signo del gorrión*. Tamén ten publicado artigos en xornais e outros medios de comunicación.

## Obra literaria 
Ningunha das súas obras foi traducida aínda ao galego.
* 1994: *El lenguaje de las fuentes*
* 1995: *La princesa manca*
* 1995: *Marea oculta*
* 1996: *La vida nueva*
* 1997: *El pequeño heredero*
* 1997: *Ña y Bel*
* 1999: *Las historias de Marta y Fernando*
* 2000: *Una miga de pan* (infantil)
* 2000: *El valle de las gigantas*
* 2001: *La soñadora*
* 2001: *El hilo azul* (ensaio)
* 2007: *El jardín dorado*
* 2003: *Tres cuentos de hadas* (infantil)
* 2003: *El libro de los encargos* (ensaio)
* 2017: *No hay amor en la muerte*.

## Premios 
* 2008: Premio das Letras de Castela e León.
* 2004: Premio Nacional de literatura infantil e xuvenil de España por *Tres cuentos de hadas*.
* 1999: Premio Nadal por *Las historias de Marta y Fernando*.
* 1994: Premio Nacional de Literatura de España por *El lenguaje de las fuentes*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Cañaveras

**Cañaveras** é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 73,63&nbsp;km² onde no ano 2007 vivían 391 habitantes. Encóntrase a 866 metros sobre o nivel do mar.

## Demografía
Evolución da poboación de Cañaveras desde a década dos 50 ata agora:

ImageSize  = width:500 height:400
PlotArea   = width:400  height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:1500

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:250 start:0
Colors= 
  id:AO  value:orange
  id:AA  value:blue
  id:AB  value:orange
  id:AC  value:blue
  id:AD  value:orange
  id:AE  value:blue
  id:AF  value:orange
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1950      from:0 till:1426 color:AO
  bar:1960      from:0 till:1160 color:AA
  bar:1970      from:0 till:845 color:AB
  bar:1981      from:0 till:552 color:AC
  bar:1991      from:0 till:444 color:AD
  bar:2001      from:0 till:381 color:AE
  bar:2007      from:0 till:391 color:AF

## Política
A repartición de escanos quedou deste xeito:

PP
PSOE
Outros
Total

**2007**
3
4
0
**7**
Xacobeo

O termo **xacobeo** pode referirse a:

* o relacionado co **Apóstolo Santiago** e as peregrinacións do Camiño de Santiago;
* O **Ano Santo Xacobeo**, celebración relixiosa católica que ten lugar en períodos variábeis de anos;
* O **Ano Xacobeo**, conxunto de celebracións civís, organizadas pola Xunta de Galicia a través dunha sociedade de xestión, coincidindo cos anos santos;
* A **Sociedade de Xestión do Plan Xacobeo**, empresa pública que se encarga da xestión do Ano Xacobeo;
* O **Xacobeo Galicia**, antigo equipo ciclista galego.
Limburgo, Países Baixos

**Limburgo** (*Limburg* en neerlandés e limburgués, *Limbourg* en francés) é unha provincia situada no sueste dos Países Baixos, con fronteira coas provincias de Güeldres e o Brabante do Norte, con Bélxica ó oeste, e co estado alemán de Renania do Norte-Westfalia ó leste. Ten unha extensión de 2.153&nbsp;km² e 1 120 006 habitantes (decembro de 2013). A súa capital e cidade máis poboada é Maastricht.

Ten o seu propio idioma, o limburgués, recoñecido oficialmente como lingua rexional dende 1997.

## Nome 
O nome de Limburgo deriva da cidade fortificada do mesmo nome, situada á beira do río Vesdre, preto de High Fens , agora na próxima provincia belga de Liexa. O seu nome deriva dos elementos xermánicos *lindo*, "árbore de lima" e *burg*, "fortificación".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da provincia
Lekë Dukagjini

**Lekë Dukagjini** (tamén chamado **Alexander Doucaghini**), nado en Lipjan en 1410 e finado en 1481, foi un príncipe albanés que loitou contra o Imperio Otomán. Contemporáneo do heroe nacional albanés Skanderbeg, Dukagjini é coñecido polo código de leis que instituíu no norte de Albania.

## Biografía 
Acéptase que Leke Dukagjini naceu en Ulpiana (actual Lipjan, Kosovo), aínda que documentos do Arquivo Vaticano localizan o seu nacemento preto de Pukë.

En 1446 tomou posesión do condado do seu pai Pal Dukagjini. Dirixiu a Liga de Lezhë en 1444.

Dukagjini loitou contra os Otománs baixo o mando de Skanderbeg, e nos períodos de paz tamén loitou contra o propio Sanderberg nun período no que as lealdades en Albania eran frecuentemente cambiantes.

Tras a morte de Skanderbeg, e ata a súa propia en 1481, Dukagjini continuou a loita contra os otománs, contando con apoios da República de Venecia e dos Estados Pontificios.

## Legado 
Se Skanderbeg pasou á historia albanesa coma o "príncipe dragón" que se enfrontou a tódolos inimigos da nación, Dukagjini aparece nas crónicas coma o príncipe sabio que garantiu a continuidade da cultura albanesa. O principal motivo deste recoñecemento é o Kanun (*Kanuni i Lekë Dukagjinit* ou Código de Lekë Dukagjini) un conxunto de leis que perdurou no tempo nas terras altas do norte de Albania. No século XIX Shtjefën Gjeçov poría o código por escrito.

Os éxitos militares de Dukagjin na loita cos otománs foron parciais, e tampouco conseguiu unificar os albaneses coma Skanderbeg fixera. Así, Albania foi sometida polos otománs antes de finalizar o século.
Julio César Turbay Ayala

**Julio César Turbay Ayala** (1916-2005) avogado e político, foi o presidente de Colombia entre 1978 e 1982.
Jimmy Giménez-Arnau

**Joaquín José Víctor Bernardo Giménez-Arnau Puente**, popularmente coñecido como **Jimmy Giménez-Arnau**, nado no Brasil o 1 de setembro de 1944 e finado en Madrid o 17 de setembro de 2024, foi un novelista, poeta e xornalista español.

## Traxectoria 
Fillo do diplomático e escritor José Antonio Giménez-Arnau Gran, Jimmy Giménez-Arnau naceu a bordo do transatlántico español *Cabo de Hornos* mentres navegaba por augas brasileiras. Licenciouse en dereito e diplomouse en xornalismo. Durante a súa mocidade practicou a nivel afeccionado fútbol e boxeo e, entre outras actividades, foi vendedor (ou marchand) de obras de arte.

Como xornalista, foi correspondente de guerra e cofundador da revista *Hermano Lobo*, onde escribía baixo o pseudónimo de «Jimmy Corso».. En 1980 escribiu e dirixiu xunto a Julio Wizuete, *Cocaína*, unha película na que ademais tivo unha participación como actor. En 1983 creou a televisión clandestina «Onda Blúmini»..

Como escritor, empezou facendo poesía e publicou *Cuya selva* e *La soledad distinta*. En 1977 escribiu a súa primeira novela, *Las islas transparentes*, coa que quedou finalista do Premio Nadal. Outras obras súas son: *Yo, Jimmy. Mi vida entre los Franco*, *Neón en vena. Enfermos en el paraíso*, *Los insatisfechos* (a súa segunda novela), *Las malas compañías. Hipótesis íntimas sobre la muerte de los marqueses de Urquijo*, *Como forrarse y flipar con la gente guapa*, *Camaleones y lagartas*, *Zelos* (a súa terceira novela) e *España me pone*.

### Personaxe popular 
Debido ao seu matrimonio en 1977 con María del Mar «Merry» Martínez Bordiú, neta do ditador Francisco Franco, con quen tivo unha filla, Leticia, Jimmy Giménez Arnau converteuse nun personaxe popular. Uniuse dez anos despois cunha modelo. O seu anterior matrimonio disolveuse cunha sentenza do Tribunal da Rota o 28 de abril de 1993. Este feito colocouno inmediatamente no punto de mira da prensa do corazón, coa que desde entón vén colaborando e realizando polémicas aparicións. Esta relación viuse especialmente fomentada e explotada a raíz do auxe en España da televisión especializada na vida privada dos famosos. Giménez-Arnau non tivo problemas en expoñer a súa vida fronte aos medios, aproveitándose da súa condición de exparente dos Franco para criticar a familia.

Nos últimos anos, mercé á súa controvertida personalidade e o seu carácter polémico, pasou a formar parte indiscutible do que se deu en chamar, con maior ou menor acerto crítico, como telelixo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Los placeres y los días: Jimmy Giménez-Arnau" Columna de Francisco Limiar dedicada a Jimmy Giménez-Arnau, *El Mundo*, 1 de xullo de 1994 .
Zenón de Citio

miniatura|dereita|Zenón de Citio.

**Zenón de Citio**, nado en Citio (Chipre) en -340 e finado o - 264, foi un filósofo helenista, fundador do estoicismo.
## Traxectoria 
Zenón naceu en Citio, na illa de Chipre. Mudouse para Atenas por volta de 312 ou 311 a.C., atraído pola filosofía (ou, segundo outros, após perder a súa fortuna nun naufraxio na costa da Ática). En Atenas, Zenón foi discípulo de Crates de Tebas e estudou os antigos filósofos (entre estes, Heráclito de Éfeso, que moito o influenciou). Aos 42 anos, fundou a escola estoica, reunindo os seus alumnos baixo os pórticos (en grego, *stoá*) de templos, mercados e ximnasios.

Zenón propuña unha tripartición na filosofía: lóxica, física e ética. A lóxica fornece un criterio de verdade. A física constitúe un materialismo monista e panteísta. A ética regula as accións humanas, cuxo obxectivo é a conquista da felicidade e esta debe ser perseguida *segundo a natureza*.

A doutrina filosófica de Zenón de Citio afirma que o ser humano atinxe a plenitude e a felicidade cando abandona todas as paixóns terreas, contrariedades, aborrecementos e desasosegos. Para Zenón a única forma de vivir sen esas contrariedades é vivir en ataraxia ou apatía, ou sexa, abandonado ao destino, impasivamente, nada receando e nada esperando.

A pesar de compartir diversos conceptos básicos da filosofía de Epicuro de Samos, Zenón e o estoicismo en xeral diverxen do epicureísmo por entender que a virtude, e non o pracer, constitúe o ben supremo. Alén diso, consideran que o principio chave do universo é a lei racional da natureza, e non o movemento aleatorio dos átomos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cremónidas
* Estoicismo
Avicultura

[miniatura|Cría de [gansos nunha granxa.]]
A **avicultura** é a práctica de coidar e criar aves como animais domésticos, xeralmente papagaios de compañía, e a cultura que existe ao redor desta actividade. A avicultura céntrase xeralmente non só na crianza de aves, senón tamén en preservar o hábitat aviar e nas campañas de concienciación pública.

O significado máis concreto da avicultura fíxoo Jean Delacour.

Hai varias razóns polas que as persoas se involucran na avicultura. Algúns criadores crían aves para preservar especies e outros fano como negocio.

**Avicultura:** "A afección mundial de manter e criar a especie máis numerosa de paxaros salvaxes en cativerio para manter o seu estado numérico en natureza co propósito de previr a súa extinción".

Dentro da **avicultura** inclúese a cativa de aves de adorno: 
# **Canaricultura**: arte de criar canarios (Serinus canarius). 
## Canaricultura de Canto 
### Roller 
### Malinois 
### Timbrado español 
## Canaricultura de Cor 
## Canaricultura de Postura 
# **Silvestrismo**: captura ou cativa de aves silvestres en catividade (xílgaros, lugáns etc...). 
# **Cativa de exóticos**: cativa de aves que son alleas ao país ou rexión en cuestión (por exemplo en Europa son exóticas: Erythrura gouldiae, cardenaliño de Venezuela, diamantes mandarín, isabeliña do Xapón, tórtolas diamante, paddas etc...).

## Sociedades avícolas 
Hai sociedades avícolas en todo o mundo, pero xeralmente máis en Europa e Estados Unidos de América.

## Galería 

image:Gallus gallus.jpg
Ficheiro:Chick04.jpg
Ficheiro:Chicken portrait.jpg
Ficheiro:Egg in straw nest.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galiña
* Ave de curral
* Colombofilia
Blas Espín

**Blas Espín** foi un grupo literario contituído na Ponte do Porto, Camariñas, en 1992 no seo da Asociación Xuvenil da Ponte do Porto. Toman o nome dun prateiro barroco orixinario da vila e entre as súas actividades destacan a celebración de recitais poéticos, a posta en marcha dunha editora homónima, a publicación dunha revista literaria de periodicidade semestral e a convocatoria de dous premios literarios, *Blas Espín* e *Vir Fluvius*. Constituída por 15 escritores, entre os seus membros destacan: Rafael Lema, Xosé Manuel Lema Mouzo, Arturo Regueiro, Xandra Tedín, Abel Méndes Bujeiro e Xaime Trillo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Un medio

**Un medio** foi un grupo poético constituído en Cee en 1986 no seo da Asociación Cultural Domingo Antonio de Andrade e do grupo de teatro Talía e que estivo activo até 1990, ano da súa disolución. Nos catro anos de vida do grupo publicaron dous volumes colectivos e celebraron distintos recitais poéticos na comarca. Entre os seus membros destacan: Miro Villar, Rafa Villar, Xosé María Costa, Estevo Creus, David Creus e Artur Trillo.
A Veronza, Carballeda, Carballeda de Avia

**A Veronza** é un lugar da parroquia de San Miguel de Carballeda, no concello de Carballeda de Avia, na comarca do Ribeiro. Tiña 39 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 17 eran homes e 22 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 44 habitantes (21 homes e 23 mulleres).

## Xeografía
Está dividido en dous núcleos, dos que na actualidade só un deles está habitado, A Veronza Grande. A súa poboación en 2007 era de 63 persoas (35 home e 25 mulleres).

## Patrimonio
Conta cunha capela adicada a san Lourenzo, en honra do que se celebra unha romaría os días 9, 10 e 11 de agosto. A noite do 9 celébrase unha procesión de fachos. O regato de Maquiáns cruza o lugar, e na súa parte alta hai varios muíños antigos, e ao seu carón unha área recreativa.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Carballeda
### Parroquias de Carballeda de Avia
## Notas
Manuel Lombao

**Manuel Lombao Lombao**, nado en Lugo en 1943, é un xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias da Información e en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid, comezou a traballar en 1966 como colaborador en programas musicais de Radio Lugo-Cadena SER (1966-67). Posteriormente foi xefe de programas en Radio Popular de Lugo-Cadena COPE (1967-71) e de Cope en Madrid de 1971 a 1975. Incorporouse a Radio Nacional de España en 1976. Logo de pasar por varios programas, en 1982 noméano director de especiais informativos da cadea. Un ano despois, a comezo de 1983, é nomeado director de RNE en Galicia. En 1985 salta a Televisión Española, onde comeza como redactor cultural nos telexornais e onde en 1986 o nomean director do centro territorial de TVE en Galicia. Trasládase de novo a Madrid, onde é subdirector de *Informe semanal*, e dende 1988 ata 1996 dirixiu o programa de información parlamentaria da cadea.

En 2004 pasou a ser director dos centros territoriais da cadea, e en representación de TVE, en membro da Asociación Europea de Televisións Rexionais. En agosto de 2008 foi nomeado director do centro de Brasilia do Instituto Cervantes. Ten numerosas publicacións sobre comunicación, música ou política.

## Premios
* Premio Ondas de radio 1974
* Premio Micrófono de Oro 1993
* Premio Paraugas de Ouro da televisión búlgara, en 2003.
* Premio Magnolia no Festival de Televisión de Xangai polo seu documental *La última carta*.
* Cruz ao mérito militar, con distintivo branco.
* Premio Os Bos e Xenerosos da AELG no 2015.
Aparicio Méndez

**Aparicio Méndez Manfredini**, nado en Rivera o 24 de agosto de 1904 e finado en Montevideo o 27 de xuño de 1988, foi un avogado e profesor de Dereito uruguaio, presidente do seu país entre 1976 e 1981.
Carboneras de Guadazaón

**Carboneras de Guadazaón** é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 100.65&nbsp;km² onde no ano 2007 vivían 899 habitantes. Encóntrase a 34&nbsp;km da capital.

## Demografía
Evolución da poboación de Carboneras de Guadazaón desde a década dos 50 ata agora:

ImageSize  = width:500 height:400
PlotArea   = width:400  height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:2000

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:250 start:0
Colors= 
  id:AO  value:red
  id:AA  value:black
  id:AB  value:red
  id:AC  value:black
  id:AD  value:red
  id:AE  value:black
  id:AF  value:red
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1950      from:0 till:1796 color:AO
  bar:1960      from:0 till:1868 color:AA
  bar:1970      from:0 till:1348 color:AB
  bar:1981      from:0 till:1156 color:AC
  bar:1991      from:0 till:1026 color:AD
  bar:2001      from:0 till:943 color:AE
  bar:2007      from:0 till:899 color:AF

## Política
A repartición de escanos quedou deste xeito:

PP
PSOE
Outros
Total

**2007**
4
3
0
**7**
Iago Iglesias

**Iago Iglesias Castro**, nado na Coruña o 23 de febreiro de 1984, é un ex futbolista galego, que xogaba de mediocentro ofensivo. 

Debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña na tempada 2005/06, xogando posteriormente en varios equipos de Segunda, Segunda B e Terceira. 

## Traxectoria 
Naceu no Birloque e formouse no Galicia Gaiteira de fútbol sala, equipo coruñés co que foi subcampión de España en categoría infantil. Despois de tres anos no Calasanz FC fichou polo Laracha Club de Fútbol de Rexional Preferente e na tempada 2004/05 deu o salto ao Atlético Arteixo, que aquel ano disputaba a súa única tempada en Segunda División B. Ao rematar a tempada recalou no Deportivo da Coruña, onde alternou partidos do Fabril cos do primeiro equipo, naquel momento adestrado por Joaquín Caparrós. Co primeiro equipo xogou 12 partidos (8 deles como titular) e marcou dous tantos. Nesa tempada foi ademais internacional coa selección sub-21 de España. Ao ano seguinte xogou outros 12 partidos e marcou dous goles máis. Para a tempada 2007/08 foi cedido ao Elche adestrado por David Vidal, en Segunda División, onde o seu rendemento baixou por mor das lesións, polo que non foi renovado ao final da tempada.

En 2008 fichou polo Valencia CF B, en 2ª B, onde estivo unha campaña, participando en 33 partidos e marcando 3 goles. No inicio da tempada 2009–10 incorporouse ao Montañeros CF, tamén de 2ª B, onde xogou as seguintes tres tempadas, ata o descenso a Terceira na última delas, momento no que desapareceu o equipo sénior do club coruñés. Fichou entón polo Racing de Ferrol, no que xogou dous anos, logrando no primeiro deles o ascenso á Segunda B. Deixou o club ferrolán en xuño de 2014, e en 2015 xogou varios partidos co Laracha CF. A continuación deixou o fútbol e pasou a traballar como promotor de Estrella Galicia na zona de Ferrol, cidade onde reside xunto á súa muller e fillos.

### Selección nacional 
Iago participou nun encontro coa selección española sub-21 contra Dinamarca, tan só uns meses despois de facer o seu debut no Deportivo. Máis tarde xogou outro partido.

Foi internacional coa selección galega en dúas ocasións, nos encontros contra Ecuador (2006) e Camerún (2007).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do xogador 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Triplo salto

dereita|200px|miniatura|Jonathan Edwars, plusmarquista mundial
O **triplo salto** é unha proba olímpica de atletismo. A modalidade require unha combinación de velocidade e técnica do atleta.
[miniatura|[International University Sports Federation - Gwangju 2015 - Men's Triple Jump Final, Dmitrii SOROKIN (RUS 17.29) wins Gold.]]
## Técnica 
O triplo salto consiste nunha combinación de tres saltos sucesivos que terminan coa caída nunha caixa ou foxo de area. A proba iníciase cunha carreira de impulso. O primeiro salto comeza co atleta saltando dende a táboa de batida sobre a súa perna de engalaxee remata aterrando na pista con esa mesma perna. No seguinte salto ou paso, o atleta inmediatamente salta coa perna de engalaxe aterra no chan coa perna oposta. No último salto, o saltador salta con esa mesma perna de non-engalaxe e cae na caixa de area corrixindo o equilibrio a través da rotación horizontal dos brazos. A fase de salto é moi semellante á de salto de lonxitude.

Unha "falta", tamén coñecida como "rabuñadura" ou salto perdido, acontece cando o saltador supera a marca de engalaxe da táboa de batida, perde o foxo totalmente, non segue a secuencia dos pasos correctamente ou non realiza o salto no tempo asignado (normalmente preto dun minuto).

O obxectivo do triplo salto é lograr a máxima distancia do taboleiro á area. Para facelo, un factor esencial consiste en que o atleta para preservar tanta velocidade dianteira logre ao principio do salto, na secuencia das 3 fases, transmitir todo o tempo unha parte considerábel da enerxía horizontal en enerxía vertical en cada fase.. A medición da lonxitude realízase dende a pegada máis próxima deixada polo atleta na area até a táboa de batida. A táboa de batida está a 13 m do comezo do foxo de area para os homes e a 11 m para as mulleres, aínda que sempre hai a posibilidade de colocar táboas máis preto.

## Historia 
O triplo salto forma parte da competición olímpica desde a primeira edición moderna, en Atenas 1896. O primeiro campión olímpico da modalidade foi o estadounidense James Connolly. O Xapón dominou a modalidade entre Ámsterdam 1928 e Berlín 1936. O soviético Viktor Saneyev conquistou tres medallas de ouro olímpicas consecutivas entre 1968 e 1976. O 16 de xuño de 1985, o estadounidense Willie Banks saltou 17,97 metros en Indiana, EUA. Banks pediu palmas ao público para marcar o ritmo da súa carreira até o salto. O récord foi superado por Jonathan Edwards en 1995, con 18,29 m. A proba feminina estreouse nos Xogos de Atlanta en 1996, e o récord mundial foi establecido pola ucraína Inessa Kravets en 1995, con 15,50 m.

Un concurso estándar de triplo salto, está composto por seis intentos, os tres primeiros para tódolos atletas e os tres últimos para os oito mellor clasificados, denominados saltos de mellora. En caso de ser 8 ou menos atletas, todos pasarán á mellora. Gañará o atleta que mellor marca realice, en caso de empate comprobarase a segunda mellor marca de cada un deles e así sucesivamente.

## Notas
Alberto Demicheli

**Pedro Alberto Demicheli Lizaso**, nado en Rocha o 17 de agosto de 1896 e finado en Montevideo o 12 de outubro de 1980, foi un avogado, historiador, xornalista, escritor e político, presidente do Uruguai entre 12 de xuño e 1 de setembro de 1976.
Grande incendio de Londres

300px|miniatura|Londres, como se vía desde Bankside, Southwark, durante o Grande Incendio Derivado dunha Impresión do Período de Visscher.O **Grande Incendio de Londres** foi un incendio de grandes proporcións que arrasou a cidade de Londres (Inglaterra) desde o domingo 2 de setembro até o mércores 5 de setembro de 1666. O lume destruíu a cidade medieval dentro da vella muralla romana da cidade. Ameazou, pero non chegou, ao distrito aristocrático de Westminster, o Palacio de Whitehall de Carlos II, e a maioría dos asentamentos suburbanos.

## Historia 
Foi unha das maiores calamidades da historia de Londres. Destruíu 13.200 casas, 87 igrexas parroquiais, 44 salóns da Livery Company, a Royal Exchange, a casa de aduanas, a Catedral de San Paulo, o concello de Londres, o palacio correccional e outras prisións da cidade, catro pontes sobre os ríos Támese e Fleet, e tres portas da cidade. Deixou a unhas 80.000 persoas sen fogar, un sexto dos habitantes da cidade nese momento. A cifra de mortes polo incendio é descoñecida, e pensábase que fora bastante pequena porque só algunhas mortes foron rexistradas. Este razoamento foi desafiado recentemente considerando que as mortes de pobres e de persoas de clase media non foron rexistradas, e que a calor puido incinerar a moitas vítimas sen deixar restos recoñecibles.

O lume comezou na mañá do domingo 2 de setembro de 1666. Prendeu en Pudding Lane na casa de Thomas Farynor, un panadeiro do rei Carlos II de Inglaterra e estendeuse rapidamente. O uso da principal técnica contra incendios da época, a creación de devasas por medio de demolicións, foi criticamente atrasado debido a indecisións do alcalde de Londres, Sir Thomas Bloodworth. Para cando foron ordenadas as demolicións a grande escala na noite do domingo, o vento xa convertera o lume da panadaría nunha tormenta ígnea que venceu tales medidas. O luns o lume foi empuxado ao norte, no corazón da cidade. A orde nas rúas rompeu polos rumores de que estranxeiros iniciaron os incendios. As sospeitas centráronse nos franceses e holandeses, os inimigos de Inglaterra da Segunda Guerra Anglo-Holandesa en curso. Estes grupos de inmigrantes foron vítimas de linchamentos e violencia nas rúas. O martes, o lume estendeuse pola maior parte da cidade, destruíndo a Catedral de St Paul e pasando o río Fleet para ameazar á corte de Carlos II no Whitehall, mentres os esforzos coordinados na loita contra o lume mobilizábanse simultaneamente. Considérase que a batalla para apagar o incendio gañouse por dous factores: os fortes ventos do leste acabáronse, e a gornición da Torre de Londres usou pólvora para crear devasas efectivas e deter a extensión adicional do lume cara ao leste.

Os problemas sociais e económicos orixinados polo desastre eran abafantes. A pesar de numerosas propostas radicais, Londres foi reconstruída esencialmente co mesmo plano de rúas utilizado antes do incendio.

miniatura|300px|A parte central de Londres en 1666, coa parte consumida polo lume mostrada en rosa.
Rafael Urdaneta

**Rafael José Urdaneta y Faría**, nado no actual Zulia (daquela provincia de Maracaibo) o o 24 de outubro de 1788 e finado en París o 23 de agosto de 1845) militar e político, foi o presidente provisorio da Gran Colombia entre 1830 e 1831. Urdaneta, foi a miúdo referido como "El Brillante", "El brillante del Zulia" ou  "El brillante zuliano" na historiografía venezolana.

## Biografía 
### Infancia 
Urdaneta naceu en Venezuela nunha familia de elite de ascendencia española. Comezou a súa educación primaria en Maracaibo e despois o bacharelato en Caracas. Despois viaxou a Santa Fe para continuar os seus estudos universitarios. Antes da guerra da independencia, foi estudante de América e Filosofía e oficial das tropas do vicerrei en Bogotá.

### Carreira militar 
Pouco despois dos feitos do 10 de xullo de 1810, *"El Grito de Independencia",* Urdaneta decide incorporarse ao exército revolucionario. Está inscrito como tenente do batallón "Patriotas de Cundinamarca"*.*

Despois do establecemento da Junta de Caracas da Primeira República de Venezuela, Urdaneta uniuse ao exército na loita contra os realistas. Despois de anos de servizo á causa patriótica, converteuse nun dos máis estreitos colaboradores de Simón Bolívar e foi ascendido a xeneral no exército republicano en 1821.

### Carreira política 
Urdaneta exerceu como Secretario de Xustiza Militar e Ministro da Guerra. Tamén foi elixido senador en varias ocasións polo Congreso da Gran Colombia (no que foi a unión dos actuais Venezuela, Colombia, Ecuador e Panamá).

Faleceu en París, Francia, no exercicio das súas funcións diplomáticas para Colombia, debido a complicacións dos cálculos nos riles.

### Como xuíz militar na Conspiración Septembrina 
Os feitos da Conspiración Septembrina e as sentenzas posteriores que se levaron a cabo anormalmente mediante un tribunal creado *ex-post facto* levaron a Bolívar a afirmar que «non aceptaba as absolucións», disolvendo o tribunal e encargando a Urdaneta como *Juez Único* a revisión dos fallos non satisfactorios. Urdaneta tería actuado sumariamente deixando de lado calquera sensación de imparcialidade ou neutralidade, Urdaneta preferiu actuar ao seu favor, xa que moitos cargos morreron sen o acusado no proceso e limitouse a pronunciar as condenas (na sala); por estas decisións que incluían menores e persoas que non participaron nese suceso foron condenados a morte, entre eles, o almirante José Prudencio Padilla, que foi detido cando o tribunal xa o tiña absolto. Debido a estas determinacións, a oposición contra Bolívar e os xefes militares circundantes creceu, contribuíndo con motivos á disolución da Gran Colombia.

## Notas
Plymouth

:*Este artigo trata sobre a cidade inglesa de "Plymouth", para a capital *de facto* da illa caribeña de Montserrat véxase Plymouth, Montserrat.*

**Plymouth** é unha cidade do condado de Devon, no suroeste de Inglaterra. Ten unha poboación de 244.000 habitantes. Atópase entre o río Plym e o río Tamar, e é parte dun dos máis grandes e espectaculares portos naturais no mundo. A cidade ten un rico pasado marítimo e foi unha das máis importantes bases do Reino Unido. Debido a isto foi un obxectivo principal para a Luftwaffe durante a segunda guerra mundial.

Posúe unha liña de transbordador que a conecta coa cidade de Santander, en España.

## Galería de imaxes 

|
Ficheiro:Plymouth Sound and Breakwater.jpg|
Ficheiro:War memorial, Plymouth.jpg|
Ficheiro:Plymouth Barbican and harbour.jpg|
Ficheiro:Saltram House 2008.jpg|Saltram House
Logo

:*Para a icona de marca comercial, véxase Logotipo*
**Logo** é unha linguaxe de programación usada para a programación funcional. É unha adaptación sinxela do Lisp, habendo quen di que é un Lisp sen parénteses. Hoxe en día é coñecido sobre todo polos gráficos da tartaruga, pero tamén ten facilidades significativas para o manexo de listas, ficheiros, E/S e recursión.

O Logo creouse para uso educativo. Pode utilizarse para ensinar moitos dos conceptos da informática, coma fai o disertador *Brian Harvey* na súa triloxía *Computer Science Logo Style*.

## Implementacións
A data de xullo de 2008 había 187 implementacións e dialectos do Logo, cada cal coas súas vantaxes. A maioría destas 187 xa non están en uso, pero moitas seguen en desenvolvemento activo.

Namentres que non hai consenso nunha especificación ou un estándar  para a linguaxe, si que o hai respecto dos aspectos centrais da linguaxe. As diferenzas entre os diversos dialectos da linguaxe poden ser substanciais, e a situación empeórase coa aparición regular de programas de gráficos da tartaruga que chámanse a si mesmos Logo.

A primeira implementación en usarse amplamente foi a de Apple, desenvolvida para o Apple II e que foi popular durante os anos 80.

O máis preto dun estándar que hai hoxe é o UCBLogo, tamén coñecido coma o Logo de Berkeley, software libre e multiplataforma.

Algúns derivados modernos do Logo permiten milleiros de tartarugas movéndose independentemente. Hai dúas implementacións populares: o StarLogo do MIT e o NetLogo do *Center for Connected Learning (CCL)*.

A maioría dos Logos son en 2D, pero o intérprete Elica é coñecido por permitir gráficos en 3D. A maioría das implementacións do Logo son interpretadas, pero hai algúns compiladores, coma o Lhogho, do mesmo autor co Elica. A pesar de usarse sobre todo para gráficos, o Logo pode usarse para controlar robots. Usouse co Lego, pero posteriormente decidiuse utilizar outra linguaxe para a comercialización dos Lego Mindstorms.

ObjectLOGO é unha variante con extensións para a programación orientada a obxectos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* TORTIS
* Radia Perlman
Barbeitos

Como topónimo **Barbeitos** pode referirse a:

;En Galiza
***Barbeitos**, lugar da parroquia de San Xurxo de Sacos, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Barbeitos**, lugar da parroquia de Fonfría, no concello da Fonsagrada;
***Barbeitos**, lugar da parroquia de Negrelos, no concello de Rodeiro;
***Barbeitos**, lugar da parroquia de Río, no concello de Rodeiro;
***Barbeitos**, lugar da parroquia de Rubiáns, no concello de Vilagarcía de Arousa.

Como apelido, pode referirse a:

***Arlindo Barbeitos**, poeta angolano.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
Intérprete (informática)

En informática, un **intérprete** refírese a un programa informático que executa instrucións escritas nunha linguaxe de programación. Namentres que **intérprete** e compilador poden parecer termos excluíntes, isto non é de todo certo, xa que moitos intérpretes levan a cabo certo traballo de tradución, coma os compiladores. Un **intérprete** será, desta forma, un programa que:
# executa código fonte directamente
# traduce código fonte a algunha forma eficiente de código intermedio (ex: bytecode) e execútao de seguido.
# executa código precompilado polo propio sistema intérprete.

Perl, Python e Ruby son exemplos do segundo tipo, namentres que Java o é do terceiro: os programas compílanse coma bytecode e son enlazados en tempo de execución e executados por un intérprete (ou compilados a código máquina e logo executados no caso do JIT). Algunhas linguaxes, coma o Lisp e outros, poden combinar o segundo e o terceiro tipo.

Os termos linguaxe interpretada ou linguaxe compilada significan nada máis que a implementación canónica desa linguaxe é un intérprete ou un compilador; idealmente, unha linguaxe de alto nivel é unha abstracción independente de calquera das súas implementacións.
Intérprete

**Intérprete** pode referirse a:
*Un **intérprete musical** ou músico.
*Un **intérprete**, como sinónimo de actor.
*Un **intérprete informático**.
*Un **intérprete** comunicativo, ou persoa que traduce oralmente para outra as palabras que alguén di nunha lingua descoñecida para ela.
*Unha **linguaxe interpretada**, unha linguaxe de programación**.
*A **interpretación na retórica'''.

## Véxase tamén
*Interpretación,
Interpretación

Co termo de **interpretación** podemos referirnos a diversos conceptos:

* A interpretación, o traballo que realizan os intérpretes, profesionais que se dedican a verter discursos orais en linguas distintas do enunciado.
* A interpretación é unha figura retórica.
* A interpretación é un dos traballos dos actores.
* A interpretación é tamén o labor que realizan os intérpretes, un tipo específico de aplicación informática.
## Véxase tamén
*Intérprete.
CLISP

**CLISP** é unha implementación do Common Lisp de software libre, escrito na linguaxe de programación C e Common Lisp.

Inclúe un intérprete, un compilador de bytecode, un depurador, unha interface de sockets, unha interface de alto nivel para linguaxes externas, soporte para internacionalización e unha implementación sistema de programación orientada a obxectos CLOS.

## Ligazóns externas
*Web de CLISP
*Artigo sobre CLISP en CLIKI
Templo mormón de Guayaquil

O **Templo de Guayaquil**, Ecuador é un dos templos construídos e operados pola Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días, o número 58 construído pola igrexa e o primeiro de Ecuador, situado na cidade de Guayaquil.

Como todos os templos da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días, o templo de Guayaquil foi construído co fin de prover ordenanzas e cerimonias consideradas sacras para os seus membros e necesarias para a salvación individual e a exaltación familiar.

Non é un edificio de adoración sacramental semanal e resérvase o seu uso para os membros bautizados que son dignos, baseado nunha recomendación emitida polas autoridades locais da igrexa.

## Notas
Lingua ascunu

O **ascunu** (*askunu*,  اشکن) é unha lingua do Afganistán falado polos pobos **ascunus**, **sanus** e **gramsanas** (*askunu*, *sanu*, e *gramsana*) na rexión do val de Pech arredor de Wama, ao noroeste de Asadabad na Provincia de Cunar (*Kunar*). Outro termo para denominar a estas tres tribos, e que está bastante en uso, é *axcún* (*ashkun*), o cal foi citado por primeira vez por George Scott Robertson en 1896. Clasifícase como membro do nuristanio sub-familia das linguas indoiranias.

O ascunu está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* The Âskunu. Consultado o 2 de xullo de 2006 en *Richard F. Strand: Nuristan, Hidden Land of the Hindu-Kush* https://web.archive.org/web/20080509125020/http://users.sedona.net/~strand/Nuristani/AshkunEtc/ashkun.html.
Fontela, Goián, Tomiño

**Fontela** é un lugar da parroquia de Goián, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 165 habitantes (69 homes e 96 mulleres). Orixinalmente este lugar pertencía á parroquia de Santiago de Tollo, anexionada en 1760.

Sitúase ó leste da parroquia, a carón do río Miño. O nome de Fontela vén de *fontanella*, un diminutivo de fonte, e fai refrencia ás moitas fontes que había no barrio.

No lugar dos Tornos, segundo a sabedoría popular, había unhas estacas que separaban as casas da parroquia de Tollo das do Couto. No
Outro lugar é O Padrón, que segundo M. Fernández Rodríguez debe o seu nome a unha pedra grade (pedrón) que estaba ó fondo de dito lugar, onde hai tempo amarraban os barcos. No catastro de Ensenada referente a Tollo, no apartado de propiedades di:

Outro dos lugares é As Fonteliñas, onde hai varios mananciais.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goián 
### Parroquias de Tomiño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tomiño
Añobre, Añobre, Vila de Cruces

**Añobre** é un lugar da parroquia de Añobre, no concello de Vila de Cruces. Segundo o IGE en 2012 tiña 39 habitantes (20 homes e 19 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 56 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Añobre
### Parroquias de Vila de Cruces
A Gándara, Goián, Tomiño

**A Gándara** é un lugar da parroquia de Goián, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 236 habitantes (114 homes e 122 mulleres). Pertenceu á extinta parroquia de Tollo, anexionada en 1760.

## Toponimia 
Debe o seu nome a ser un sitio moi aberto, ventoso, e bastante frío, lindante polo poñente coa serra de Argallo.

## Historia 
Descoñécese a época da súa fundación. Quizais fora un barrio con soamente unha ducia de veciños contando as edificacións máis antigas.

As xentes de maior idade contaban que en 1664, durante a guerra contra Portugal, ó queimaren os portugueses as casas do Couto de Goián, as súas xentes fuxiran cara ao monte, facendo alí as súas casas, especialmente no lugar chamado o Feal que o párroco consideraba como barrio, pois nos libros de bautizados, casamentos e defuntos figuran inscritos nese barrio. A última persoa falecida que moraba en dito lugar foi Ninfa Barreiro Domínguez, nada no Feal en 1860 e falecida en 1931 na Gándara.

Tamén é de salientar a posta en funcionamento polo veciño Aquilino Alonso e súa muller nos anos da pos-guerra civil de España, dunha das primeiras industrias lácteas da comarca, estivo en funcionamento unhas décadas.

Nese barrio vivían algunhas familias que quizais viñeran de fóra da rexión, como "os Maragatos" ou os "Pílos".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goián 
### Parroquias de Tomiño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tomiño
Pikachu

**Pikachu**, no orixinal xaponés,  ピカチュウ, ou *Pikachuu* en alfabeto romaji, é unha das 898 criaturas ficticias da franquía Pokémon, nelas é un pokémon de tipo eléctrico de cor amarela con dúas franxas marróns nas súas costas. Na pokédex orixinal ocupa o lugar número vinte e cinco.

## Orixe do nome 
A palabra *Pikachu* ou máis concretamente *Pikachuu*, vén dun xogo de palabras xaponés, "pika" significa *faísca*, e *chuu* é unha onomatopea dun rato en xaponés, ademais *pi*, significa pequeno en xaponés.

## Estatísticas 
### Información básica 
* **Número pokédex** 
** Nacional: #25 
** Johto: #22 
** Hoenn: #156 
** Sinnoh: #104
* **Altura**: 0.4 m/1'4" 
* **Peso**: 10,4&nbsp;kg/13.0&nbsp;lb 
* **Distribución**: 50% Macho 50% Femia
* **Habilidade (RZE/RF VH)**: *Electricidade Estática*, paraliza ó recibir un ataque físico 
* **Tipo**: Eléctrico 
* **Especie**: Rato
* **Grupo Ovo**: Campo (ou terra) e Fada 
* **Experiencia Base** : 82 
* **Máxima Experiencia**: 1000000
* **Evolución**: Pichu - **Pikachu** - Raichu
Pokédex

O  no mundo ficticio de Pokémon, é unha enciclopedia portátil de alta tecnoloxía que os adestradores Pokémon levan consigo para rexistrar as datas das diversas especies Pokémon coas que se atopan durante a súa viaxe como adestradores.

## Información xeral 
miniatura|A primeira versión comercializada da Pokédex.
A Pokédex, orixinalmente, só podía rexistrar información dos primeiros 151 Pokémon que nese entón existían (a chamada *primeira xeración de Pokémon*: os videoxogos Pokémon Vermello e Azul). Posteriormente, a súa base de datos foise actualizando ata aumentar as súas opcions de busca e a súa capacidade para rexistrar 493 Pokémon.

A Pokédex, pode rexistrar información de dúas formas. A primeira é cando un adestrador atopa un Pokémon salvaxe, nese intre a Pokédex realiza un escaneamento, ó detectar ó Pokémon, e só almacena o seu nome e imaxe. A segunda é cando un adestrador captura a un Pokémon salvaxe o que fai que a Pokédex realice unha análise intensiva ó Pokémon logrando mostrar información máis detallada como o seu tipo, ataques e unha información breve sobre a criatura.

Cada adestrador agrega nova información á súa **Pokédex** ó capturar, recibir ou intercambiar novos Pokémon que non tiña aínda rexistrados.

## No anime 
A diferenza do seu funcionamento nos videoxogos, a Pokédex da serie de anime xa vén con información rexistrada sobre os Pokémon que foron descubertos. Así mesmo este dispositivo posúe rexistro de voz gravada, é dicir, cando o adestrador desexa información dun Pokémon, o dispositivo activa un sistema que explica as características do Pokémon ó adestrador por medio de frases xa gravadas.

Outra das súas diferenzas é que, para poder rexistrar información dun Pokémon, non é necesario capturalo, o adestrador tan só debe expoñer a súa Pokédex ó Pokémon e o sistema realiza un escaneamento automático ata atopar na súa base de datos a información sobre tal Pokémon. O escaneamento realízao visualizándoo por medio dun sensor que posúe.

### Pokédex Nacional 
Adicionalmente, na *terceira xeración*, existe unha Pokédex chamada **Pokédex Nacional**, unha actualización da Pokédex Rexional de Pokémon Rubí, Zafiro e Esmeralda, cunha lista completa de tódolos Pokémon, xa que a Pokédex Rexional só é capaz de rexistrar información dos Pokémon das rexións polas cales se pode viaxar nese xogo, e para poder rexistrar Pokémon doutras rexións, debe ser actualizada á *Pokédex Nacional*:
* Nas edicións **Rubí** e **Zafiro**, basta con intercambiar un Pokémon que non exista en Hoenn a un destes dous xogos.
* Nas edicións **Esmeralda**, **Vermello Lume** e **Verde Folla**, o Profesor Oak, entrégache a *Pokédex Nacional* ó rexistráreste no *Salón da Fama* e ter un mínimo de 60 Pokémon capturados na Pokédex.
* Nas edicións **Diamante** e **Perla**, o profesor daracha cando ves a tódolos Pokémon da rexión de Sinnoh, e ó rematala o Profesor Oak darache un Pokeradar para localizar Pokémon de Kanto, Johto ou Hoenn. Ademais poderás ir ó *Parque Compi*, denantes dous homes non che deixaban pasar por non teres completado a Pokédex.
Castelo de Hermann

dereita|miniatura|Imaxe do río Narva, fronteira natural entre Rusia e Estonia
O **Castelo de Hermann** (tamén **Hermannsburg** ou **Castelo de Narva**, en estoniano *Hermanni linnus*) é un castelo localizado na cidade de Narva, no extremo oeste de Estonia. A fortificación foi fundada en 1256 polos dinamarqueses, sendo construído en pedra a comezos do século XIV. Os cabaleiros teutónicos da orde Livonia, tomaron o castelo o 29 de agosto de 1346 pertencendo a esta orde durante séculos.

O río Narva separa a fortaleza estoniana da fortaleza rusa de Ivangorod.

## Véxase tamén
* Forte de Ivangorod

## Ligazóns externas 
* Sitio oficial 
* Castelo e fortificacións de Narva
Tarancón

**Tarancón** é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 106.84&nbsp;km² onde no ano 2007 vivían 14.214 habitantes. Encóntrase a 800 metros sobre o nivel do mar.

## Demografía
Evolución da poboación de Tarancón desde a década dos 20 ata agora:

ImageSize  = width:500 height:400
PlotArea   = width:400  height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:16000

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:500 start:0
Colors= 
  id:AO  value:black
  id:AA  value:blue
  id:AB  value:black
  id:AC  value:blue
  id:AD  value:black
  id:AE  value:blue
  id:AF  value:black
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1920      from:0 till:6213 color:AO
  bar:1950      from:0 till:6769 color:AA
  bar:1970      from:0 till:7978 color:AB
  bar:1981      from:0 till:9613 color:AC
  bar:1991      from:0 till:10988 color:AD
  bar:2001      from:0 till:11786 color:AE
  bar:2007      from:0 till:14214 color:AF

 
## Política
O repartimento de escanos quedou deste xeito:

O repartimento de concelleiros desde 1987 é o seguiente:

(*) TI : Tarancón Independientes
Yémeda

**Yémeda** é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 29.08&nbsp;km² onde no ano 2007 vivían 27 habitantes.

## Demografía 
Evolución da poboación de Yémeda desde a década dos 20 ata agora:

ImageSize = width:500 height:400
PlotArea = width:400 height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:250

TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:50 start:0
Colors= 
  id:AO  value:black
  id:AA  value:blue
  id:AB  value:black
  id:AC  value:blue
  id:AD  value:black
  id:AE  value:blue
  id:AF  value:black
  id:AG  value:blue

PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1920      from:0 till:210 color:AO
  bar:1950      from:0 till:229 color:AA
  bar:1970      from:0 till:147 color:AB
  bar:1981      from:0 till:77 color:AC
  bar:1991      from:0 till:40 color:AD
  bar:2001      from:0 till:29 color:AE
  bar:2003      from:0 till:25 color:AF
  bar:2007      from:0 till:27 color:AG

## Política 
A repartición de escanos quedou deste xeito:

PP
PSOE
Outros
Total

**2007**
0
1
0
**1**