Ramón Martínez López

**Ramón Martínez López**, nado en Boiro o 4 de abril de 1907 e finado en Pontevedra o 12 de setembro de 1989, foi un filólogo e político galego. Ingresou na Real Academia Galega en 1976 e foi recoñecido coa Medalla Castelao en 1984.

## Traxectoria 
Como estudante, participou na creación en 1923 do Seminario de Estudos Galegos. Colaborou en *El Compostelano* con artigos en galego e unha serie titulada *Lambizos* asinada co pseudónimo **Xan do Cotón**. Licenciado en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela en 1927 e en Filosofía e Letras pola mesma universidade en 1929, comezou a traballar como profesor de secundaria de latín e lingua e literatura española en Eivisa, Vigo e Lugo. En 1931 estivo entre os fundadores do Partido Galeguista. Foi retratado por varios dos renovadores, como Carlos Maside e Luís Seoane.

Gañou en 1933 unha praza de profesor no Instituto español de Lisboa e, posteriormente, conseguiu a praza de profesor de literatura comparada na Universidade de Lisboa. En 1934 recibiu unha bolsa de investigación do goberno francés, e mudouse a París e en 1935 encargouse da organización do Salón do Libro Español.

En 1936 doutorouse en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid e accedeu aos postos de agregado cultural nas embaixadas españolas de Portugal e Francia durante a Guerra civil española, como parte leal ao goberno democrático da Segunda República. Tamén estivo dando clase durante tres meses na Universidade de Alxer e logo loitou na fronte, pero coa derrota republicana marchou ao exilio en Francia, onde estivo nun campo de refuxiados, e logo á Arxentina, arribando a Buenos Aires no vapor *Massilia* o 5 de novembro de 1939.

Comezou a investigar no instituto filolóxico de Buenos Aires, baixo a dirección de Amado Alonso e en 1940 accede ao departamento de Linguas Románicas da Universidade de Austin, en Texas, onde realizará o seu labor de pescuda e docencia ata a súa xubilación en 1971. En 1950 consegue a cidadanía estadounidense e en 1959 a praza de profesor. Traballou como profesor visitante na Universidade do Novo México e nas de Wisconsin, Porto Rico, Denver e Middlebury.

miniatura|180 px|A *General Historia*, na súa versión galega do s. XIV, foi editada por Martínez López.
Os seus temas de investigación principais foron a literatura medieval en galego, e a el débense as edicións críticas modernas das *Cantigas de Santa María*, de Afonso X o Sabio e da *General Estoria*, do mesmo autor. Traballou tamén outros campos da poesía medieval e contemporánea española (Antonio Machado) e da literatura portuguesa (Teixeira de Pascoaes, entre outros), e publicou distintos estudos e artigos sobre literatura galega, tanto en galego como en inglés.

En 1971 regresou a Galicia despois da xubilación, e contribuíu na reorganización do galeguismo. Coa chegada da democracia recuperou as súas acreditacións como profesor de secundaria e foi reposto. En 1976 ingresou como membro de número da Real Academia Galega coa lectura do discurso *Contribucións norteamericás á historia da cultura medieval galega*, respondido por Isidoro Millán González-Pardo. En 1984, data da súa instauración, recibiu a Medalla Castelao.

## Obra 
* *Alfonso Álvarez de Villasandino, poeta gallego del Cancionero de Baena* (1940).
* *Bibliografía Hispánica* (1957).
* *General Estoria. Versión gallega del siglo XIV* (1963). Universidade de Oviedo.
* "La literatura gallega en el exilio" (1976).
* *A literatura galega no exilio* (1987). Fundación Otero Pedrayo.
## Vida persoal 
Casou en Vilagarcía con Isabel Castromán Loureiro en 1933.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *O libro galego onte e hoxe*

### Ligazóns externas 
* Académicos e académicas Real Academia Galega.

* General e Grande Estoria, manuscrito RBME O-I-1 Patrimonio Nacional.