open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fume

O **fume** é un tipo de meteoro consistente na suspensión no ar de pequenas partículas sólidas que resultan da combustión incompleta dun combustible. É un subproduto non desexado da combustión, producido en fogueiras, brasas, motores de gasolina e diésel. Cando unha combustión é correcta e completa os únicos subprodutos son auga, dióxido de carbono e compostos de diversos elementos.

A inhalación do fume é a causa primaria de morte nas vítimas dos incendios. O fume mata por intoxicación debido aos seus compoñentes tóxicos, como o monóxido de carbono e as pequenas partículas sólidas que atoan os alvéolos pulmonares e asfixian á vítima.

O fume é tamén un fenómeno meteorolóxico, cando se atopa en grandes cantidades nunha zona, modificando de xeito temporal a atmosfera.
miniatura|250px|Fume dun incendio forestal
Ministerios de España

miniatura|Logo do Goberno de España.
Un **ministerio** é un departamento de xestión do goberno dun estado. Está a cargo dun *ministro* que se ocupa dun ámbito político de actuación baixo a coordinación do presidente do goberno ou primeiro ministro. Nalgúns países como os Estados Unidos de América ou México, os ministros son coñecidos como *secretarios* ou *secretarios de Estado*.

En España, como noutros países, por cada nova lexislatura os **ministerios** adoitan cambiar de funcións e de nome. Estes cambios son máis notables se se produce un cambio de partido político, xa que hai ministerios que separan as súas funcións en dous ou máis ministerios novos, e varios ministerios agrúpanse nun só.

## Ministerios actuais 
O 20 de novembro de 2023, o presidente do goberno Pedro Sánchez anunciou os ministros que asumirían o cargo o día seguinte para o goberno da XV Lexislatura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Moncloa  (en galego)
Xogos Olímpicos de 1988

Os **Xogos Olímpicos de 1988**, oficialmente chamados *Xogos da XXIV Olimpíada*, foron realizados en Seúl, capital da Corea do Sur, entre o 17 de setembro e o 2 de outubro de 1988, coa participación récord de 159 países e 8.465 atletas, entre eles 2.194 mulleres.

Após os boicots ocorridos nos xogos anteriores en Montreal, Moscova e Os Ánxeles, estes Xogos tiveron a presenza de estados de todo o planeta, a excepción de Corea do Norte, a súa veciña comunista, que non tivo atendido o seu pedido para unha co-participación como sede olímpica e de Cuba.

Países como Etiopía, Illas Seychelles e Nicaragua tampouco participaron debido a dificultades económicas para enviaren os seus equipos.

Os Xogos de Seúl lémbranse polo seu suceso máis escandaloso: o dopaxe do velocista canadense Ben Johnson, que conseguira unha medalla de ouro e unha marca mundial na proba dos 100 metros lisos.

## Modalidades disputadas 
miniatura|Participantes

## Cadro de medalhas 
## Notas
Antón Patiño

**Antón Patiño** pode referirse a:

* Antón Patiño Regueira (1919-2005), intelectual e libreiro galego.
* Antón Patiño Pérez (1957-) pintor, fillo do anterior.
Xesús Ferro

**Xesús Ferro** é o nome de dous intelectuais galegos.
*Xesús Ferro Couselo, un historiador e investigador galego (1906-1976).
*Xesús Ferro Ruibal, lingüista, teólogo, latinista e escritor galego (n. 1944).
Mitsubishi G3M

O **Mitsubishi G3M** foi un bombardeiro xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Deseñado como bombardeiro de apoio distante á frota, voou por primeira vez en xullo de 1939. Este modelo foi o responsable dos afundimentos dos buques británicos HMS *Repulse* e *Prince of Wales*. Os aliados alcumárono como "Nell".
Sofía

**Sofía** pode referirse a:

* o nome **Sofía**, de orixe grega;
* o concepto filosófico de **Sofía**, a palabra grega para "sabedoría";
* a cidade de **Sofía**, capital de Bulgaria.
* a anterior raíña de España (1975-2014), **Sofía de Grecia.**
Policleto

**Policleto de Argos**, (en grego antigo Πολύκλειτος / *Polýkleitos*), tamén chamado **Policleto, o vello** para diferencialo de Policleto, o novo, nado no século V a.C. en Argos ou Sición, foi un dos máximos escultores gregos do período clásico, contemporáneo de Fidias e Mirón, moi recoñecido polos seus traballos en bronce. 

## Traxectoria 
[miniatura|dereita|[Doríforo.]] 
Foi autor dun tratado, coñecido como *Canon*, no cal teorizou sobre as proporcións e as relacións numéricas ideais do corpo humano. O tratado perdeuse así como as súas obras esculpidas, mais a súa teoría e as realizacións artísticas sonnos coñecidas a través das copias romanas das súas estatuas, que testemuñan aínda a fama e a fortuna que tiveran entre os antigos.

Entre as estatuas de bronce executadas por Policleto as máis famosas son o Diadumeno (circa 430 a.C.), a *Amazona ferida* (circa 435 a.C.), a estatua crisoelefantina de Hera (circa 420 a.C.), e sobre todo o Doríforo (circa 450 a.C.). Nesta obra e claramente apreciábel o canon que inventou, en canto a altura da cabeza do suxeito é 1/7 da altura total do corpo.

O seu discípulo máis famoso foi Lisipo.

## Véxase tamén
Linguas britónicas

As **linguas britónicas** son linguas indoeuropeas, do grupo das linguas célticas xunto coas linguas goidélicas.

## Subdivisións 
O grupo **britónico** teríase separado en dous dialectos:

# O britónico suroccidental, protolingua da que derivarían:
#* o bretón.
#* o córnico.

# O britónico occidental, protolingua da que derivarían:
#* o galés.
#* o cúmbrico (hai tempo extinguida).
#* o ivérnico, de ser certa a súa existencia.
Entre as linguas mortas estarían o galo e o lepóntico.

## Datación 
A cuestión da data da separación entre linguas gaélicas e britónicas non está resolta, pero é seguro que estas dúas ramas se diferenciaron antes da aparición dos primeiros textos cobre o ano 600. De resultas da afluencia de falantes de linguas xermánicas a Gran Bretaña durante o século V, algúns falantes de linguas britónicas se instalaron masivamente en Armórica (a Bretaña actual), e, en cantidade menor, en Galiza, e no Leinster en Irlanda. Os falantes de linguas britónicas permaneceron tamén presentes na Escocia meridional durante varios séculos, no norte e o oeste de Inglaterra, e na Illa de Man. Pero o impulso progresivo dos gaélicos (celtas de proveniencia irlandesa) e dos anglosaxóns fixo que os falantes destas linguas se relegasen nos tras países que lles quedan hoxe: a Bretaña, Cornualla e o País de Gales.

### Linguas britónicas no noroeste peninsular 
Unha lingua ou dialecto britónico falouse tamén durante a Alta Idade Media no norte do Reino Suevo (que hoxe en día correspondería co occidente de Asturias, o norte da provincia de Lugo (antiga provincia de Mondoñedo) e o nordés da provincia da Coruña) por mor da importante colonia de britanos que chegaron no medievo ó noroeste da Península Ibérica fuxindo dende as Illas Británicas da invasión anglosaxoa. Non se conservan textos escritos nesta lingua, aínda que a súa pegada é evidente en varios topónimos da zona.

## Trazos distintivos das linguas britónicas fronte ás linguas goidélicas 
Un trazo lingüístico permite distinguir as linguas britónicas das linguas goidélicas: hai unha alternancia entre o fonema «k» (celta Q) particular ao goidélico e os fonemas «p» ou «b» que lles corresponden en britónico (celta P). Nótase ademais que, nas linguas itálicas, curmás das linguas célticas, o latín é unha lingua con «k» e o osco unha lingua con fonema «p» (comparar *quinque* e *Pompeï*).

## Véxase tamén
* Celta P
* Linguas célticas.
* Linguas goidélicas.
* Linguas indoeuropeas.

## Ligazóns internas 
* lingüística
* Linguas do mundo
* linguas por familias
* linguas indoeuropeas
* linguas célticas
Xeración Doente

A **Xeración Doente** ou **Xeración Dorida** é o nome co que se coñece a un conxunto de pintores galegos, no auxe do realismo, mortos todos eles de tuberculose ó redor de 1900, cando rondaban os 30 anos e se atopaban no comezo da súa madurez artística.

O nome *Xeración Doente* foi acuñado por M. F. Barreiro e Bello Piñeiro en *Segundo Salón ferrolano de pintura gallega* (*El Correo Gallego*, 27 de agosto de 1922).

## Os pintores da Xeración Doente
* Jenaro Carrero Fernández, 1874 - 1902
* Ovidio Murguía Castro, 1871 - 1900
* Ramón Parada Justel, 1871 - 1902
* Joaquín Vaamonde Cornide, 1871 -  1900

## As obras
### Nos museos
O Museo de Belas Artes da Coruña posúe pezas de Ovidio Murguía, Joaquín Vaamonde, Parada Justel e Jenaro Carrero na súa colección permanente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VV. AA.: *A xeración doente, 1871-1902*. Catálogo da exposición. Fundación Caixa Galicia, A Coruña 1993.https://books.google.es/books?id=FGpHQwAACAAJ&dq=%22A+Xeraci%C3%B3n+Doente%22+Caixagalicia&hl=es&sa=X&ved=0ahUKEwiU3J2X06jJAhVLFSwKHeKSBjAQ6AEIIjAA
* : *Breve historia da arte galega*. Nigra Trea 2005, pp.&nbsp;109–110. ISBN 84-95364-33-6.
* 

### Outros artigos 
* Colección Afundación
Lavochkin-Gorbunov-Goudkov LaGG-3

O **Lavochkin-Gorbunov-Goudkov LaGG-3** (Лавочкин-Горбунов-Гудков ЛаГГ-3) foi un caza soviético da segunda guerra mundial. Deseñouse debido a un requirimento de 1938 que pedía un novo caza, e o prototipo, denominado LaGG-1, voou en marzo de 1939. Era un dos cazas soviéticos máis modernos durante a invasión alemá en 1941.

Comparado cos seus opoñentes, o LaGG-3 carecía de potencia suficiente e, a pesar da súa construción de madeira, tiña sobrepeso. Era pouco popular entre os pilotos soviéticos, aínda que chegaron a completarse 12 unidades diarias do modelo en certo momento, construíndose 6 527 exemplares cando a produción cambiou ao Yak-3 en 1944. O LaGG-3 foi mellorado constantemente, formando a base para os La-5 e La-7 máis exitosos.

## Deseño 
O prototipo do LaGG-3, I-301, foi deseñado por Semyon A. Lavochkin, Vladimir P. Gorbunov e Mikhail I. Gudkov. Foi designado LaGG-3 na fase da produción en serie. A súa fuselaxe estaba case completamente feita en madeira, coas partes importantes tratadas con laca de baquelita. Este novo xeito de construción con madeira laminada era máis duradeiro que a madeira normal, era incombustible, e non aprodrecía. Era, porén, moito máis pesada e os pilotos bromeaban co nome do avión, dicíndo que en vez de ser un acónimo dos nomes dos deseñadores (Lavochkin, Gorbunov e Goudkov) "LaGG" representaba "lakirovanny garantirovanny grob" (ataúde varnizado garantido - лакированный гарантированный гроб). A á de madeira era igual que a do Yakovlev Yak-1. A única diferenza era que as ás do LaGG estaban construídas en dúas seccións. A fuselaxe era como a do MiG-3, pero o seu armamento era mellor. Estaba equipado cunha metralladora BK de gran calibre, instalada entre o "V" dos cilindros do motor, edúas metralladores ShKAS sincronizadas. En consecuencia o seu peso de fogo era de 2.65&nbsp;kg/s, facendo ao LaGG superior a todos os cazas soviéticos de serie, e superando tamén ao Messerschmitt Bf 109 de 1941.

## Variantes 
* Gorbunov 105 - Un LaGG-3 máis lixeiro cun rendemento e a visión traseira mellorados. Superaba a avións máis novos como o Lavochkin La-5.
* LaGG-3IT - LaGG-3 da serie 66 cun canón NS-37.

## Operadores 
miniatura|250px
;20px **Alemaña**
* A *Luftwaffe* operou exemplares capturados para realizar probas. Un deles foi utilizado para unha película propagandística en 1943.
; **Finlandia**
* A Forza Aérea Finlandesa operou tres exemplares capturados, principalmente como interceptores de bombardeo.
;20px **Unión Soviética**
* Forza Aérea Soviética.
; **Xapón**
* O Servizo Aéreo do Exército Imperial Xaponés operou un avión voado por un desertor ata Manchuria. Foi usado só para probas.

## Notas
Xenaro Carrero

**Xenaro Carrero Fernández**, nado en Noia o 30 de marzo de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 30 de xuño de 1902, foi un pintor galego, pertencente á chamada Xeración Doente.

## Traxectoria 
Moi novo trasladouse a Madrid, onde foi discípulo de Joaquín Sorolla. Retratista excelente, para el posaron Eugenio Montero Ríos ou Emilia Pardo Bazán. Traballou de restaurador no Museo do Prado.

Finou de tuberculose aos vinte e oito anos. É comparado con Claude Monet e Camille Pissarro.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* , Manuel, *Arte*, en Galicia, Ed. Noguer, Barcelona, 1976.
* , José, *Introducción a la pintura gallega* en *Un siglo de pintura gallega 1880/1980*, Buenos Aires, 1984.
* , José, *El Museo de Pontevedra*, Editorial Everest, León, 1987.
* 

### Outros artigos 
* Ovidio Murguía
* Ramón Parada Justel
* Joaquín Vaamonde Cornide

### Ligazóns externas 
* Carrero Fernández, Jenaro no Museo de Belas Artes da Coruña.

* *A xeración doente...*, Galería José Lorenzo.
Hawker Typhoon

O **Hawker Typhoon** foi un cazabombardeiro británico usado durante a segunda guerra mundial. Comezou a deseñarse en 1937 paralelamente co Hawker Tornado como substituto do Hurricane. O Tornado e o Typhoon tiñan a mesma célula, pero montaban distinto motor, e finalmente ao non ser satisfactorio o motor do Tornado cancelaríase o seu proxecto. O prototipo do Thypoon voaría en febreiro de 1940 e ordenouse a súa produción. Foi un bo cazabombardeiro, espacializado sobre todo en misións contracarro. Construíronse 3.270 exemplares.

Alcumado como *Tiffy* na RAF, a súa intrución en servizo estivo chea de problemas, e durante varios meses o avión tivo un dubidoso futuro. En 1941 a *Luftwaffe* incorporou o Focke-Wulf Fw 190 e ao ser o único caza da RAF capaz de interceptar ao Fw 190 a grande altitude, oe Typhoon adoptou o novo rol de interceptador a grandes alturas. Tamén realizou labores de interceptador nocturno e de caza de longo alcance. Cara finais de 1942 foi equipado con bombas, e un ano despois con foguetes de ataque ao chan. Con estas armas o Typhoon converteuse nun dos melloras avións de ataque a terra da segunda guerra mundial.
Hawker Tempest

O **Hawker Tempest** foi un caza británico usado a finais da segunda guerra mundial. Deseñouse como un Typhoon mellorado, cunha á máis delgada, cúpula de burbulla e un motor máis potente. Encargáronse tres prototipos con motores Bristol Centaurus, Rolls-Royce Griffon e Napies Sabre (o primeiro radial e os outros lineais). O primeiro deles voou en setembro de 1942, e a primeira versión en entrar en servizo foi a F.MkV con motor Sabre en xaneiro de 1944, sendo a única en operar durante a guerra.
Xoán Antonio García de Bouzas

miniatura|300px|*Aprobación da regra de San Francisco polo papa Inocencio*, óleo sobre lenzo, 170 x 234 cm, Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
**Xoán Antonio García de Bouzas**, nado antes de 1680 e finado o 23 de maio de 1755, foi un pintor do barroco galego.

## Traxectoria 
O pintor Xoán Antonio García de Bouzas, denominado ás veces nos documentos *Juan Antonio das Bouças*, naceu probabelmente na cidade de Santiago de Compostela antes do 1680; faleceu na mesma cidade.

Marchou novo a Madrid onde foi discípulo de Lucas Jordán. Á súa volta da capital, casou con Andrea de Castro Calo, da que tivo tres fillos, entre eles Miguel Antonio, que sería tamén pintor. Falecida a súa dona, volveu casar con Xoana Abad de Castro, tendo tres fillas máis.

A escasa demanda de obras pictóricas fixo que García de Bouzas se dedicase á pintura litúrxica, decorando e dourando retablos e imaxinería, labor no que os pedidos eran abundantes.

Como verdadeiro pintor García de Bouzas tivo como comitentes á Catedral de Santiago (que o nomea ministro de fábrica en 1711) e outras institucións relixiosas, tanto compostelás como de diversos lugares galegos.

## Obra 
* *Aparición da Virxe a un leigo dominico*, 1721 (Sto. Domingos, Lugo)
* *Aparición da Virxe a Santiago*, ca. 1722 (retablo da Capela do Pilar, Catedral de Santiago)
* *Santiago o Maior*, sedente, 1748 (antesacristía da Catedral de Santiago)
* *Santo André*
* *San Pedro Apóstolo*
* *Cristo camiño do Calvario* (sala capitular, Catedral de Santiago)
* *Retrato de Alonso de la Peña*, bispo de Quito
* *Retrato de Fernando VI* (1751)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Couselo Bouzas, José, *La pintura gallega*. A Coruña. 1950
* Fernández Álvarez, Mª Agustina, *Arte y sociedad en Compostela: 1660-1710*. Sada. 1996
* García Iglesias, José Manuel et al., artigo "GARCÍA DE BOUZAS, Juan Antonio" da *Gran Enciclopedia Galega*.
### Ligazóns externas 
* Bibliografía de  en pintoresgallegos.com.
Fago

**Fago** é un concello da provincia de Huesca, situado na parte máis occidental da bisbarra da Xacetania. É un dos concellos máis pequenos de Aragón, e segundo o padrón de 2012 tiña 29 habitantes, o que supuxo un aumento en relación a 2010, cando contaba con 26 habitantes.

## Xeografía
Situado á beira do río Majones, próximo ao lindeiro con Navarra e próximo á localidade de Ansó. Todo o seu casco urbano pode ser considerado conxunto artístico.

É unha poboación característica da montaña pirenaica, con rúas empedradas e afortunados exemplos de arquitectura civil: empinados tellados, chemineas troncocónicas e balconadas con arrequintadas varandas de madeira.

## Demografía 
Evolución da poboación de Fago:

ImageSize  = width:450 height:370
PlotArea   = width:400  height:300 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:500

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:50 start:0
Colors= 
  id:AO  value:purple
  id:AA  value:black
  id:AB  value:purple
  id:AC  value:black
  id:AD  value:purple
  id:AE  value:black
  id:AF  value:purple
  id:AG  value:black

PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1900(419)     from:0 till:419 color:AO
  bar:1930(359)      from:0 till:359 color:AA
  bar:1950(221)      from:0 till:221 color:AB
  bar:1981(53)      from:0 till:53 color:AC
  bar:1991(44)      from:0 till:44 color:AD
  bar:2002(29)      from:0 till:29 color:AE
  bar:2007(31)      from:0 till:31 color:AF
  bar:2010(26)      from:0 till:26 color:AG

## Historia
A súa igrexa parroquial é do século XVI, malia a conservar detalles de épocas anteriores, tales como o crismón románico que realza o adro e posúe unha boa colección de retablos románicos. 
 
Pasou a ser coñecida o 13 de xaneiro de 2007, cando apareceu morto o alcalde da localidade, Miguel Grima. Apareceu morto nun cavorco con impactos de arma de fogo. Foi detido o veciño Santiago Mainar, rival político e hostaleiro do finado que fixera públicas en diferentes ocasións as súas diferenzas. O 3 de febreiro declárase culpábel. O caso foi levado á ficción televisiva co título de *Fago* (2008).
Condado de Hiiu

O **condado de Hiiu** (en ) é un condado de Estonia que ocupa a totalidade da illa de Hiiu así como múltiples pequenas illas estonianas. A súa capital é Kärdla. O condado de Hiiu limita ao leste co de Lääne e ao sur co Saare. O 0,7% do total da poboación de Estonia vive no condado de Hiiu.

## Goberno do condado 
O goberno do condado (estoniano: *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador (estoniano: *maavanem*), que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos. Dende o 3 de marzo do 2004 o gobernador é Hannes Maasel.

## Municipios 
200px|miniatura|esquerda|Municipios do condado de Hiiu

O condado está subdividido nun municipio urbano (estoniano: *linn* - cidade) e 4 municipios rural (estoniano: *vallad* - lugar).

**Municipios urbanos:**
* 1 Kärdla

**Municipios rurais:**
* 2 Emmaste
* 3 Kõrgessaare
* 4 Käina
* 5 Pühalepa

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hiiumaa.ee - Portal de Hiiumaa 
* Goberno do condado de Hiiumaa - Páxina Oficial (en estoniano)
Condado de Harju

**Harju** (en ) é un dos 15 condados nos que se divide Estonia. A súa capital é a cidade de Talín. Está situado no norte do país, ao sur do golfo de Finlandia, e limita co condado de Lääne-Viru ao leste, co de Järva ao sueste, co de Rapla ao sur, e co de Lääne ao suroeste.

## Goberno rexional 
[250px|esquerda|miniatura|[Talín é a capital do condado de Harju e da Estonia]]
A reforma administrativa en Estonia aboliu os gobernos dos condados a finais de 2017. Antes diso, o goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) estaba dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que era nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos. 

## Municipios 
O condado subdivíse en 16 municipios, dos cales 4 son concellos urbanos (ou *linnad*, "cidades") e 12 rurais (ou *vallad*, "lugares").

*

## Galería de imaxes

Tuhala Witches Well1-21-03-2013.jpg|
Kiviloo mõisa peahoone.jpg|
Laitse mõisa peahoone2, 19.saj.jpg|
Kose kirik suvi 2012.jpg|
Jägala juga 22-03-2013.JPG|
Paadimees Paunküla veehoidlal.jpg|
Arukyla Mois.jpg|

## Notas
Ainur

No legendarium de J. R. R. Tolkien, os **Ainur** (*Os Sagrados* en quenya, singular: **Ainu**) son espíritos anxelicais, representantes directos do deus Eru Ilúvatar. Foron a súa primeira creación. A pesar de que a maioría deles moran con Ilúvatar, algúns deles descenderon a Eä (os Valar e os Maiar) para rematar de formar o mundo durante a creación de Arda.

O máis poderoso deles, Melkor, baixou a Eä querendo facerse coa Chama Imperecedoira e así ser considerado Señor e Creador. Corrompeu a outros Ainur para a súa causa (como Sauron ou os Balrogs). Por envexa ós outros Valar, que facían todo para agradar a Eru, estragaban a obra dos seus semellantes. Aínda que isto último podería ser en realidade parte da propia canción ideada por Eru como el mesmo apunta n'O Silmarillion cando Melkor tenta esnaquizar A Canción coa súa discordancia:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eru Ilúvatar
* Valar
* Maiar
Condado de Ida-Viru

esquerda|250px|miniatura|Paisaxe do condado de Ida-Viru
**Ida-Virumaa** (en estoniano maakond, "Viru oriental") é un dos 15 condados da Estonia, situado na parte nororiental do país, na fronteira con Rusia e de cara ao Golfo de Finlandia. 
Con 175.406 habitantes (xaneiro de 2006) sobre o 13% do total do país, é o segundo condado máis poboado cunha superficie de 3.364&nbsp;km².
Esta rexión é de todo punto particular e radicalmente diferente do resto do país. Ela coñeceu, a partir da segunda guerra mundial, unha industrialización baseada na explotación dos xacementos de lousa bituminosa, que se acentuou a partir da ocupación soviética, facendo nacer cidades mineiras e marcando para sempre a paisaxe. As minas de uranio de Sillamäe conduciron os soviéticos a estableceren un dos principais centros de investigación atómica da URSS.
A composición étnica é igualmente singular no contexto estoniano, froito da política de desprazamentos de poboación do período estalinista. A rexión conta actualmente cun 71% de rusos, 6% de habitantes doutras repúblicas ex-soviéticas e sobre un 20% de estonianos. Os rusófonos non sempre posúen a nacionalidade estoniana, e a súa situación é un problema recorrente da política interior do país, así como das relacións co seu veciño oriental, Rusia.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisións administrativas 
O condado de Ida-Viru está dividido en 23 concellos: seis urbanos (en estoniano *linn*, unha sétima cidade, Jõhvi, que é a capital do condade forma parte dun concello rural) e dezaseis concellos rurais (en estoniano *vald*).

### Concellos urbanos 
* Kiviõli
* Kohtla-Järve
* Narva
* Narva-Jõesuu
* Püssi
* Sillamäe

miniatura|dereita|500px|Concellos no condado de Ida-Virumaa

### Concellos rurais 
* Alajõe
* Aseri
* Avinurme
* Iisaku
* Illuka
* Jõhvi
* Kohtla
* Kohtla-Nõmme
* Lohusuu
* Lüganuse
* Maidla
* Mäetaguse
* Sonda
* Toila
* Tudulinna
* Vaivara
Condado de Jõgeva

miniatura|dereita|500px|Concellos do condado de Jõgeva
**Jõgevamaa** (en ) é un dos 15 condados de Estonia, situado na parte oriental do país.
Limita ao nordeste co condado de Ida-Viru, ao leste co lago Peipus, ao sur co condado de Tartu, ao suroeste co de Viljandi, ao noroeste co de Järva e ao norte co condado de Lääne-Viru.

En 2006,  no Centro Comunitario Assikvere no condado de Jogeva, abriuse unha Sala en memoria de Anna Haava.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos. 

## Subdivisión administrativa 
O condado está dividido en 13 concellos: tres urbanos (en estoniano *linn*) e 10 rurais (en estoniano *vald*).

### Concellos urbanos 
* Jõgeva
* Mustvee
* Põltsamaa

### Concellos rurais 
* Jõgeva
* Kasepää
* Pajusi
* Pala
* Palamuse
* Puurmani
* Põltsamaa
* Saare
* Tabivere
* Torma

Kuremaa mõisa peahoone.jpg|
Kuremaa mõisa tuuleveski.jpg|
Torma kirik2.jpg|
Kaiu järv 26-05-2012.JPG|

## Véxase tamén
Condado de Lääne

[miniatura|350px|esquerda|Costa noroccidental da [Estonia preto de Nõva, **Condado de Lääne**]]

O **condado de Lääne** (en ), ou ***Läänemaa***, (latín: *Rotalia*) é un dos 15 condados de Estonia. Está situado na Estonia occidental e limita co mar Báltico ao norte, co condado de Harju ao nordeste, co condado de Rapla ao leste, co condado de Pärnu ao sur e as illas do condado de Saare e o condado de Hiiu ao oeste. O 2% do total da poboación estoniana vive no condado de Lääne.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisións administrativas 
O condado está subdividido en concellos. Hai dous concellos urbanos, Haapsalu e Lihula (en estoniano *linn*-cidade) e 11 rurais (en estoniano *vallad*- vilas).

**Concellos urbanos:**

* 1 Haapsalu

**Concellos rurais:**

* 2 Hanila
* 3 Kullamaa
* 4 Lihula
* 5 Martna
* 6 Noarootsi
* 7 Nõva
* 8 Oru
* 9 Ridala
* 10 Risti
* 11 Taebla
* 12 Vormsi
miniatura|500px|dereita|Concellos no condado de Lääne

## Ligazóns externas 
* Läänemaa Portal (en estoniano).
* Lääne County Government web oficial (en estoniano).
Condado de Lääne-Viru

**Lääne-Virumaa** (en , "Viru occidental") é un dos 15 condados da Estonia, situao na parte setentrional do país á beira do golfo de Finlandia.
Limita ao leste co condado de Ida-Viru, ao sur co condado de Jõgeva e ao oeste cos condados de Järva e Harju.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisión administrativa 
O condado está dividido en 15 concellos: dous urbanos (outras dúas cidades Tamsalu e Tapa, forman parte dun concello rural) e 13 rurais.

### Concellos urbanos 
* Kunda
* Rakvere

miniatura|dereita|500px|Concellos no condado de Lääne-Virumaa
### Concellos rurais 
* Haljala
* Kadrina
* Laekvere
* Rakke
* Rakvere
* Rägavere
* Sõmeru
* Tamsalu
* Tapa
* Vihula
* Vinni
* Viru-Nigula
* Väike-Maarja

## Galería de imaxes

Porkuni linnuse väravatorn.jpg|
Jäneda mõisa peahoone.jpg|
Arkna mõisa peahoone.jpg|
Muuga mõisa tuuleveski.jpg|
Laekvere mänd 04-2012.JPG|
Neeruti Tagajärv.jpg|
Condado de Pärnu

miniatura|esquerda|300px|Imaxe da cidade de **Pärnu**, capital do condado homónimo

O **condado de Pärnu** ou ***Pärnumaa*** (en  ou *Pärnumaa*)  é un dos 15 condados ou *maakond* de Estonia. Está situado na parte suroccidental do país á beira do golfo de Riga. Limita ao norte cos condados de Lääne e Rapla, ao leste cos de Järva e Viljandi e ao sur con Letonia. No ano 2024 o condado tiña unha poboación de 87 891 habitantes.

O condado de Pärnu é o condado máis grande de Estonia en termos de superficie terrestre.

## Goberno rexional 
A reforma administrativa en Estonia aboliu os gobernos dos condados a finais de 2017. Antes diso, o goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) estaba dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que era nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Municipios 
O condado está subdividido en municipios. Tras a reforma administrativa de 2017 pasou de ter 2 municipios urbanos e 19 rurais a quedar dividido en tan só un municipio urbano (estoniano *linnad* - cidades) e seis concellos rurais (estoniano: *vallad* - comunas).

## Notas 
*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Pärnumaa - Páxina oficial
Condado de Põlva

O **Condado de Põlva** (en  ou *Põlvamaa*), é un dos quince condados (*maakond*) da Estonia.
Está situado no sueste da Estonia e limita cos condados de Tartu, Valga e Võru. O condado tamén é parte da fronteira de Estonia con Rusia (Oblast de Pskov). Nesa rexión, a divisa territorial entre eses dous países aínda non está totalmente ratificada e algunhas vilas no condado de Põlva (por exemplo, Lutepää e Saatse) só poden ser alcanzadas por terra a través do territorio controlado polos rusos. O 2,3% do total da poboación de Estonia vive no condado de Põlva. A súa capital é Põlva.
Existen máis de 130 lagos na área do condado, sendo o maior deles o lago Meelva.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisión administrativa 
O condado está divido en 14 concellos: un urbano (cunha segunda cidade Räpina, facendo parte dun concello rural) e 13 concellos rurais.

### Concello urbano 
* Põlva

miniatura|dereita|500px|Concellos do condado de Põlva

### Concellos rurais 
* Ahja
* Kanepi
* Kõlleste
* Laheda
* Mikitamäe
* Mooste
* Orava
* Põlva
* Räpina
* Valgjärve
* Vastse-Kuuste
* Veriora
* Värska
Condado de Rapla

O **Condado de Rapla** (en  ou *Raplamaa*) é un dos 15 condados ou *maakond* da Estonia. Está situado na parte noroeste do país e limita co condado de Järva ao leste, co de Pärnu ao sur, co de Lääne ao oeste e co de Harju ao norte. No ano 2024 o condado de Rapla tiña unha poboación de 34 246 habitantes.

## Goberno rexional 
A reforma administrativa en Estonia aboliu os gobernos dos condados a finais de 2017. Antes diso, o goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) estaba dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que era nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Municipios 
O condado está subdividido en municipios. Tras a reforma administrativa de 2017 pasou de ter 10 municipios rurais (estoniano: *vallad*) a ter 4 tras a fusión de varios deles:

## Galería 

Valtu mõisa -Puraviku- tuuleveski.jpg|
Kohila vesiveski2.jpg|
Hageri kirik 2012.jpg|
Sutlema mõisa väravatorn 02-08-2012.jpg|
Kohila mõisa peahoone.jpg|
Lohu mõisa peahoone (1).jpg|

## Notas 
## Véxsae tamén 
### Ligazón externa 
*Raplamaa - Páxina oficial.
Condado de Saare

miniatura
O **condado de Saare** (en , ou ***Saaremaa***, en latín: *Osilia* ou *Oesel*) é un dos 15 condados de Estonia. Está composto por Saaremaa, a maior illa de Estonia, e moitas illas menores preto dela. O condado limita no leste co condado de Lääne e co condado de Hiiu no norte. O 2,6% da poboación estoniana vive no condado de Saare.

## Goberno rexional
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Xeografía
As maiores illas do condado son Saaremaa, Muhu, Ruhnu, Abruka e Vilsandi. A temperatura media anual é de 6.0&nbsp;°C e a precipitación media anual de 509&nbsp;mm.

## Subdivisións administrativas
O condado está dividido en 3 concellos rurais (en estoniano *vald*):
* Muhu
* Ruhnu
* Saaremaa (incluíndo a cidade de Kuressaare)

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lista de illas do mar Báltico
### Ligazóns externas
*Saaremaa - Web oficial do condado.
*Goberno do condado de Saare
Condado de Tartu

O **Condado de Tartu** (en estoniano *Tartu maakond*) ou Tartumaa é o nome dun dos quince condados nos que está dividida administrativamente Estonia. Localízase ao leste de Estonia, e limita co Condado de Põlva, o Condado de Valla, o Condado de Viljandi e o Condado de Jõgeva. 
A área de Condado de Tartu é de 2.992,74 km², ou sexa, o 6,9% do territorio de Estonia. A poboación do condado é de 148.992 habitantes, que corresponde ao 11,0% da poboación de Estonia. A cidade de Tartu é o centro administrativo do condado, localizada a 186 km de Talín.  

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos. 
## Subdivisión administrativa 
O Condado de Tartu está dividido en 22 municipios: 3 urbanos e 19 rurais.

### Concellos urbanos 
* Elva
* Kallaste
* Tartu
miniatura|dereita|500px|Concellos do condado de Tartu

### Concellos rurais 
* Alatskivi
* Haaslava
* Kambja 
* Konguta
* Laeva
* Luunja
* Meeksi
* Mäksa
* Nõo
* Peipsiääre
* Piirissaare
* Puhja
* Rannu
* Rõngu
* Tartu
* Tähtvere
* Vara
* Võnnu
* Ülenurme

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dialecto de Tartu
Condado de Valga

O **Condado de Valga** (en estoniano **Valga maakond** ou **Valgamaa**) é o nome dun dos quince condados nos que está dividida administrativamente Estonia. Está situado na parte meridional do país e limita co Condado de Põlva e o Condado de Võru ao leste, con Letonia ao sur e ao oeste, e co Condado de Viljandi e o Condado de Tartu ao norte. A súa capital é Valga).

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisión administrativa 
O condado está dividido en 13 concellos: dous urbanos (en estoniano *linn*; unha terceira cidade, Otepää, é parte dun concellos rural) e 11 concellos rurais (en estoniano *vald*).

### Concellos urbanos 
* Tõrva
* Valga
miniatura|dereita|500px|Concellos do condado de Valga

### Concellos rurais 
* Helme
* Hummuli
* Karula
* Otepää
* Palupera
* Puka
* Põdrala
* Sangaste
* Taheva
* Tõlliste
* Õru
Condado de Viljandi

O **Condado de Viljandi** ou ***Viljandimaa*** (estoniano *Viljandi maakond* ou *Viljandimaa*), é un dos quince condados (*maakond*) da Estónia.

## Xeografía 
Está localizado no centro-sur da República de Estonia e fai fronteira cos condados de Pärnu, Järva, Jõgeva, Tartu e Valga, alén de ser parte suroeste da fronteira internacional de Estonia coa Letonia. O 4,2% do total da poboación de Estonia vive no condado de Viljandi.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisión administrativa 
O condado subdivídese en 15 municipios: 3 municipios urbanos (estoniano: *linn* - cidade) e 12 municipios rurais(estoniano: *vallad*).

**Municipios urbanos:**

* Mõisaküla
* Viljandi
* Võhma

miniatura|dereita|400px|Concellos no condado de Viljandi

**Municipios rurais:**

* Abja
* Halliste
* Karksi
* Kolga-Jaani
* Kõo
* Kõpu
* Paistu
* Pärsti
* Saarepeedi
* Suure-Jaani
* Tarvastu
* Viiratsi

Arussaare õigeusu kirik.jpg|
Suure-Kõpu mõisa peahoone 2012.jpg|
Heimtali mõisa viinaköök1.jpg|
Pärsti mõisa peahoone 2012.jpg|
Õisu järv.jpg|
Viljandi ordulinnuse varemed.jpg|

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Web oficial do condado de Viljandi
Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (España)

miniatura|O Ministro Luís Planas, actual Ministro de Agricultura, Pesca e AlimentaciónO Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación é o departamento ministerial do Goberno de España competente para a proposta e execución da política do Goberno en materia de recursos agrícolas, gandeiros e pesqueiros, de industria agroalimentaria, de desenvolvemento rural e de alimentación. O seu actual titular é Luis Planas.

## Historia 
Este ministerio creouse por primeira vez en 1981, con Calvo-Sotelo como Presidente, ao engadirse ao antigo Ministerio de Agricultura e Pesca (que apenas durou 7 meses) as competencias en alimentación e mantívose intacto 27 anos, até o segundo mandato de José Luís Rodríguez Zapatero, cando a reestruturación dos departamentos ministeriais de abril de 2008, as competencias pasaron ao Ministerio de Medio Ambiente, e Medio Rural e Mariño.

O ministerio de agricultura recuperou a súa importancia cos gobernos de Mariano Rajoy, que creou o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente entre 2011 e 2016 e o Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente entre 2016 e 2018.

Este ministerio foi reactivado polo Presidente Sánchez en 2018, perdendo as competencias no medio Ambiente a favor do novo Ministerio para a Transición Ecolóxica.
## Competencias 
Corresponde ao Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, no ámbito das competencias do Estado, a elaboración da lexislación estatal nas materias agrícolas, pesqueiras e alimentarias; a proposta e execución das directrices xerais do Goberno sobre a política agraria, pesqueira e alimentaria; a representación do Estado nos organismos internacionais correspondentes a estas materias, sen prexuízo das competencias do Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación; así como a coordinación de actuacións, a cooperación e a concertación no deseño e aplicación de todas as políticas que afecten o ámbito de competencias das comunidades autónomas e das restantes Administracións públicas, propiciando a súa participación a través dos órganos e instrumentos de cooperación adecuados.

## Estrutura 
Dependen do Ministerio os seguintes órganos:

* A Secretaría Xeral de Agricultura e Alimentación.
* A Secretaría Xeral de Pesca.
* A Subsecretaría de Agricultura, Pesca e Alimentación.

Como órgano de apoio e asistencia inmediata, depende directamente do Ministro Agricultura, Pesca e Alimentación un Gabinete.
## Notas 
O contido deste artigo incorpora material publicado no Boletín Oficial do Estado, que se atopa no dominio público de conformidade ao disposto no artigo 13 da Lei de Propiedade Intelectual española.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de ministros de Agricultura de España

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Ramón Parada Justel

**Ramón Parada Justel**, nado en Esgos o 11 de marzo de 1871 e finado en Ourense o 13 de maio de 1902, foi un pintor galego, pertencente á chamada Xeración Doente.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato no Instituto da capital provincial entre 1883 e 1888, para ingresar a continuación na Real Academia de San Fernando en Madrid, co número un. O proveito nos estudos artísticos fixo que a Deputación ourensá o pensionase en Roma, cidade á que chegou en 1894. Regresou a Ourense, con estancias en Esgos, dedicándose á pintura paisaxística, vida campesiña e costumes, ademais de pintura histórica e relixiosa dentro das correntes da época. Diversos organismos provinciais, como a Deputación ou o Goberno Civil adquiren obras súas. Regresou a Madrid en 1897. A enfermidade comezouno a minar en 1901, falecendo ao ano seguinte. A súa irmá doou algunhas das súas obras ao Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.

Estilisticamente Parada Justel sitúase no modernismo, aínda que nalgunhas obras paisaxísticas acusa influencias do impresionismo. Foi discípulo de José Garabal Louzao (en Galicia) e de Ferrán (en Madrid).

A súa morte de tuberculose no 1902 con tan só 31 anos de idade, fixo que máis tarde Barreiro e Felipe Bello Piñeiro o encadrasen dentro da xeración Doente.

## Obra (selección) 
* *Escrava romana*.
* *Outra Elena pompeiana*.
* *O soño de Ezequiel*.
* *Entrada de Carlos V en Roma*.
* *Pescador de troitas*.
* *Outono no monte*.
* *Outono na ribeira*.
* *Retrato de Jenaro Carrero*.
* *Martirio de Santa Eufemia*.
* *A pega*, ou *La urraca*(1899).
* *Zapateiro lembrando certas frases do mitin*.
* *A familia do anarquista no día da execución* (1899).
* *Retrato de Serafín Temes* (1901).

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , José (1950). *La pintura gallega*. A Coruña.
*  Rumbao, Belén (1991) *Parada Justel*. Ourense: Xunta de Galicia - Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense
* 
* 

### Outros artigos 
* Jenaro Carrero Fernández
* Ovidio Murguía Castro
* Joaquín Vaamonde Cornide
### Ligazóns externas 
* 20px *Pintores de Galicia* (2013). TVG. Intervén Díaz Pardo, Marisa Sobrino, Xosé Antón Castro e outros.
Son de estrelas

***Son de estrelas*** é un programa concurso-reality musical, producido pola empresa Voz Audiovisual, e emitido pola Televisión de Galicia en 2007. Presentado por Teté Delgado, busca seleccionar un cantante de entre 54 participantes de todas as comarcas de Galiza e da emigración.

## Descrición
O concurso ten como obxectivo elixir o mellor ou a mellor cantante de entre todos os que se presentaron a un proceso de selección, e que actúan como representantes das súas comarcas. A esa primeira selección presentáronse 1.000 concursantes. Destes escolléronse 53, un de cada unha das comarcas de Galiza, e un máis en representación da Galiza da emigración.

O concurso non focaliza o aspecto de formación e adestramento, senón o apoio dos veciños e familiares, a través de documentais emitidos no programa. Polo tanto, está a medio camiño entre o docu-soap e o concurso-reality musical. Con todo, si que existe un asesoramento dos concursantes na preparación das pezas, na coreografía ou o vestiario.

O xurado da primeira edición compúñano Nonito Pereira, Pili Pampín, Anxos Ferradáns e Iria Pinheiro.

O *casting* da 2ª edición de Son de Estrelas comezou na comarca de Verín o 3 de decembro de 2007. Houbo outros en Caldas de Reis o 26 de decembro de 2007 no hotel Sena, no Porriño o 27 de decembro de 2007 no bar Liceum, e en Cangas o 28 de decembro de 2007 no hotel Jucamar.

## Audiencia
O programa tivo moito éxito. No mes de abril de 2007, por exemplo, acadou o 18,9% de cota de pantalla media.

## Gañadores
A gañadora da primeira edición foi Belén Monís, de Cualedro.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo
Concurso-reality musical

O **concurso-reality musical** é un xénero de programas de televisión que ten como finalidade seleccionar a un intérprete musical (especialmente cantantes) a través dunha longa serie de emisións e que se centra ao mesmo tempo nos aspectos artísticos e persoais dos concursantes.

Baixo este xénero atópase o formato de *Star Academy* e tamén o de *Son de estrelas*, por exemplo.

## Programas deste xénero 
* *Star Academy*: (Francia, Reino Unido etc.)
* *X Factor*: Reino Unido
* *Son de estrelas*: Galiza
* *Todo por un sueño*: España
* *Operação Triunfo*: Portugal
* *Operación Triunfo*: España
Aichi B7A

O **Aichi B7A Ryusei** (estrela fugaz) foi un bombardeiro en picado e torpedeiro xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Foi deseñado segundo un requirimento de 1941 para substituír o torpedeiro B6N e o bombardeiro en picado D4Y. O seu prototipo voaría por primeira vez en maio de 1942. A súa produción rematou en maio de 1945 ao ser destruída a súa fábrica durante un terremoto.
Handley Page Hampden

thumb|Handley Page Hampden
O **Handley Page Hampden** foi un bombardeiro bimotor medio británico da segunda guerra mundial. Orixinouse por un requirimento de 1932 e voou por primeira vez o 21 de xuño de 1936. Entrou en servizo a finais de 1938 e operou de día entre 1939 e 1940, formando o groso dos bombardeos diarios sobre Europa, xunto co Whitley e o Wellington, pero debido á enorme cantidade de baixas quedaría relegado a misións nocturnas a partir de entón. Sería retirado do servizo no comando de bombardeiros a finais de 1942. Era coñecido como a "maleta voante" debido ao estreito espazo para os seus tripulantes.

## Deseño e desonvelvemento 
Handley Page deseñou o Hampden coas mesmas especificacións que o Vickers Wellington (Air Ministry Specification B.9/32) para un bombardeiro diario bimotor. Un prototipo do HP.52 foi pedido e realizou o seu voo de estrea o 21 de xuño de 1936. O primeiro lote de produción de 180 Mk I Hampdens foi fabricado segundo a "Specification 30/36", voando o seu primeiro exemplar o 4 de maio de 1938.

O Mk I tiña unha tripulación de catro persoas: piloto, navegante/bombardeiro, operador de radio e artilleiro traseiro. Concibido como un cazabombardeiro rápido e manobrable, o Hampden tiña unha metralladora fixa de 7.7&nbsp;mm Vickers K na fuselaxe dianteira. Para evitar o peso de torretas, o Hampden tiña un nariz curvado de plexiglás cunha Vikers K manual, e outras sinxelsa na parte traseira superior do avión e na parte baixa da fuselaxe. A configuración era semellante á introducida nesa época nos bombardeiros medios da *Luftwaffe*, entre os que destacaba o Dornier Do 17. As metralladoras demostraron ser inaxeitadas para a defensa, polo que en 1940 as armas sinxelas foron substituídas por Vickers K dobres.

O Hampden usaba un deseño de pel tensada reforzada cunha mestura de seccións dobradas e extruídas coa á tendo un único longueiro. A construción realizouse con seccións prefabricadas que despois se unían. A fuselaxe estaba dividida en tres grandes seccións (frontal, central e traseira); a central e a traseira estaban así mesmo divididas noutras dúas. Con este sistema era máis doado equipar as distintas partes por separado, mellor que facelo unha vez o avión estivese montado. De xeito semellante, a á estaban compostas por tres grandes pezas.

Fabricaríanse un total de 1.430 Hampdens: 500 por Handley Page, 770 por English Electric e, durante os ano 1940 e 1941, 160 no Canadá polo consorcio Canadian Associated Aircraft (aínda que algúns foron retidos no Canadá, 84 foron enviados por mar ao Reino Unido).
Lavochkin La-7

O **Lavochkin La-7** foi un caza soviético usado durante a segunda guerra mundial. Desenvolveuse a partir do La-5, pero deseñado como interceptador puro en vez de como substituto deste. Era un avión máis potente, cunha célula máis limpa e con máis capacidade de armamento. Voou por primeira vez en novembro de 1943 e entrou en servizo en 1944. Construíronse 5.753 unidades ata comezos de 1946.
Condado de Järva

**Järvamaa** (en ) é un dos 15 condados da Estonia. Está situado na parte central do país.
Limita ao norte co condado de Harju, ao lesto co condado de Lääne-Viru, ao sueste co condado de Jõgeva, ao sur con condado de Viljandi, ao suroeste con condado de Pärnu e ao oeste con condado de Rapla.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.

## Subdivisións administrativas 
miniatura|400px|Concellos do condado de Järva
O condado de Järva está dividido en doce concellos: un urbano (en estoniano *linn*; unha segunda cidade, Türi, é parte dun concello rural) e once rurais (en estoniano *vald*).

### Concellos urbanos 
* Paide

### Concellos rurais 
* Albu
* Ambla
* Imavere
* Järva-Jaani
* Kareda
* Koeru
* Koigi
* Paide
* Roosna-Alliku
* Türi
* Väätsa

Seidla mõisa tuuleveski2.jpg|
Esna allikajärv.jpg|
Albu mõisa sild 2012.jpg|
Ervita mõisa peahoone.jpg|
Järva-Peetri kirik2.jpg|
Laupa mõisa peahoone 2012.jpg|
Condado de Võru

O **Condado de Võru** ou ***Võrumaa*** (estoniano *Võru maakond* ou *Võrumaa*), é un dos quince condados (*maakond*) de Estonia.

## Xeografía 
[esquerda|miniatura|250px|[Suur Munamägi, con 318 m de altitude, é o punto máis alto de Estonia]]
O condado de Võru atópase no sueste da república de Estonia, fai fronteira cos condados de Valga e Põlva, alén de ser parte sueste da fronteira internacional de Estonia con Letonia e Rusia. O 2,9% do total da poboación de Estonia vive no condado de Võru.
De tódolos lagos rexistrados no país, 191 deles están localizados no condado (ese número só é superado polo veciño condado de Valga). O lago Rõuge Suurjärv (o maior lago do municipio rural de Rõuge) é o lago máis profundo de Estonia (38 metros). O condado de Võru é a fonte hidrográfica para os ríos que seguen en dirección aos lagos Peipus e Pihkva, ao Golfo de Riga e ao lago Võrtsjärv. Deses ríos, o Piusa é o que presenta a maior amplitude de Estonia (208 metros). O río máis longo de Estonia, o Võhandu (162 km), tamén pasa polo condado.
O condado de Võru está todo localizado no planalto de Haanja. Hai 19 montañas con alturas por riba de 280 metros, incluíndo o punto máis alto de Estonia e de toda a rexión Báltica, o Suur Munamägi, a pesar de ter só unha altura de 318 metros por riba do nivel medio do mar.

## Goberno rexional 
O goberno do condado (en estoniano *Maakonnavalitsus*) é dirixido por un gobernador ou *maavanem*, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos. 

## Subdivisión administrativa 
miniatura|dereita|500px|Concellos do condado de Võru
O condado divídese en 13 concellos: un urbano (en estoniano *linn*; outra cidade, Antsla, é parte dun concello rural) e 12 municipios rurais (en estoniano *vald*).

### Concellos urbanos 
* Võru
### Concellos rurais 
* Antsla
* Haanja
* Lasva
* Meremäe
* Misso
* Mõniste
* Rõuge
* Sõmerpalu
* Urvaste
* Varstu
* Vastseliina
* Võru

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua võro
### Ligazóns externas 
*Võrumaa