open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antonio Maseda Bouso

**Antonio Maseda Bouso**, nado en Rego dos Cas (Mondoñedo) en 1893 e finado en Madrid o 19 de decembro de 1989, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Viviu dez anos na Inclusa ata que o rescatou o seu pai, José Maseda, emigrante en Cuba. Estudou na Universidade Pontificia Comillas. Doutor en Dereito e en Filosofía e Letras e rexistrador da propiedade. Foi un dos fundadores da Irmandade da Fala mindoniense en 1917. Dirixiu os periódicos *Acción Social* e *Galicia Social Agraria*. Presidente da Sociedade de Obreiros Católicos de Mondoñedo, foi presidente da Federación Católico-Agraria de Mondoñedo (1920) e secretario da Confederación Nacional Católico-Agraria (1929). Nas eleccións de 1933 foi candidato agrario de dereitas, pero non resultou elixido. Foi profesor da Escola Normal de Mestres. No franquismo foi Delegado Extraordinario de Protección de Menores. Foi Membro da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación, presidente da Caja Central de Ahorros e da Caja de Pensiones de Cataluña y Baleares. Finou en Madrid o 19 de decembro de 1989.

## Vida persoal 
Casou con María Arango Lamas en 1920, e foi pai de Elisa Maseda Arango.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Antonio Maseda Bouso
* Centenario da Irmandade da Fala mindoniense 
* Elisa Lamas, la escritora de Mondoñedo pionera del feminismo en España
Smyrnium

***Smyrnium*** é un xénero de plantas da familia das umbelíferas.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 262. 1753. A especie tipo é: *Smyrnium olusatrum* L.
## Especies 
* *Smyrnium aureum* L.
* *Smyrnium cordifolium* Boiss.
* *Smyrnium creticum* Mill.
* *Smyrnium integerrimum* L.
* *Smyrnium nudicaule* Pursh
* *Smyrnium olusatrum* L.
* *Smyrnium perfoliatum* L.
	
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Características das apiáceas
### Ligazóns externas 
* Lista completa de especies 
* USDA Plants Database Smyrnium
* *Smyrnium* en Germplasm Resources Information Network (GRIN)
Alternaria solani

***Alternaria solani*** é un fungo do xénero *Alternaria* que ataca a familia das solanáceas de forma global, provocando unha doenza coñecida como **pinta negra** ou *mancha de alternaria* (en inglés coñecido coma *early blight* e en castelán coma *tizón temprano*).

## Etioloxía 
O fungo tamén é patóxeno noutras solanáceas, sobrevivindo en restos de cultivos, solos e outros hospedeiros. A infección nas follas pode ocorrer de forma asintomática, dependendo da actividade do tecido foliar, nivel de fertilización nitroxenada e idade. A alternancia entre períodos secos e húmidos favorece o rápido desenvolvemento da doenza, sendo máis severa en plantas con estrés hídrico ou nutricional.

## Sinais 
Ataca toda a parte aérea da planta, pecíolo e talo. Os sinais inicialmente son visíbeis nas follas máis vellas e baixas da planta, onde xorden pequenas manchas. Estas crecen posteriormente adquirindo un formato ovoide, de coloración escura e con zonas concéntricas características. Nos tubérculos, as lesións son escuras, de formato circular ou irregular e deprimidas.

## Control 
As medidas de control son semellantes a do mildio da pataqueira (*Phytophthora infestans*), pois ambas ocorren moitas veces simultaneamente. O uso de sementes de patacas sadias sas é fundamental para o control. Algúns cultivares nacionais como Aracy e Contenda teñen resistencia intermediaria porén, non dispensan o uso de funxicidas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [SCIELO: Control de *Alternaria solani* en tomateira por extratos de cúrcuma(https://gl.wikipedia.org/wiki/c%C3%BArcuma) e curcumina - II. Avaliación in vivo]
Lume bacteriano

O **lume bacteriano** (*fire blight* en inglés) é unha doenza que afecta a diversas especies de plantas da familia das rosáceas entre as cales se atopan diversas especies froiteiras, tales como pereiras (*Pyrus*), maceiras (*Malus*), marmeleiros (*Cydonia*) e nespereiras (*Eryobotrya* e *Mespillus*), así como a outras plantas ornamentais e silvestres: *Amelanchier*, *Chaenomeles*, *Crataegus* (estripeiros), *Cotoneaster*, *Photinia davidiana*, *Pyracantha*, *Sorbus* (sorbeiras) e as variedades ornamentais de *Pyrus* e *Malus*. O patóxeno causante é a bacteria ***Erwinia amylovora***.

A sensibilidade da enfermidade é moi diversa segundo especies e variedades. Os danos causados poden ser moi graves, especialmente en pereira, pode producir a morte da planta afectada nun período moi curto de tempo. Isto aumenta pola gran facilidade de propagación da doenza e porque non hai tratamentos químicos curativos.

## Síntomas e danos do lume bacteriano 
Normalmente as segundas infeccións prodúcense na primavera. A partir da polinización das flores a doenza progresa de xeito descendente e vai afectando a follas e gomos; as flores e as follas toman un aspecto queimado, que dá nome á enfermidade. Os rebentos tenros murchan e, en ocasións, cúrvanse. A infección pasa ás franzas e pólas secundarias, ás principais e finalmente aos toros, causando finalmente que a árbore ou arbusto seque.

## Medidas preventivas para evitar a propagación 
* Vixilancia continua das plantacións: é imprescindíbel para localizar cedo o foco.
* Esixencia do pasaporte fitosanitario: as partidas de vexetais susceptíbeis ao *lume bacteriano* que non vaian acompañadas do pasaporte fitosanitario CE co distintivo ZP poderán ser destruídas sen dereito a indemnización. Os fornecedores de material vexetal, así como as persoas físicas ou xurídicas que realicen plantacións con plantas susceptíbeis, deben conservar durante 3 anos os correspondentes rexistros.
* Destrución de plantacións abandonadas: é de obriga arricar as plantacións de froiteiras desleixadas das especies sensíbeis.
* Limitación da plantación de plantas ornamentais susceptíbeis: está prohibida a plantación de plantas susceptíbeis ao lume bacteriano en zonas axardinadas.

## Medidas en caso de introdución da enfermidade 
En plantacións: arricar e destruír todas as plantas infectadas dentro dun radio mínimo 10 m da planta afectada.

Establecer unha zona de seguranza nun radio de 1 quilómetro, arrincando as plantas afectadas e prohibindo o transporte de vexetais.

## Notas 
## Véxase tamén
Kool & the Gang

**Kool & the Gang** é un grupo estadounidense de jazz, R&B, soul, funk e disco group, formado en 1964 como "Jazziacs" na cidade de Jersey City, Nova Jersey.

Pasaron por diferentes fases musicais durante a súa historia, comezando cun jazz purista, pasando polo funk e R&B, adoptando un son smooth pop-funk, e co paso do milenio, acabaron tendo un son máis moderno de electro-pop. Na súa carreira venderon arredor de 70 millóns de álbums en todo o mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Manuel Iglesias López

dereita|miniatura|Museo del Automóvil Manuel Iglesias en Campana (Arxentina).
**Juan Manuel Iglesias López**, nado en Carbia (Vila de Cruces) o 22 de xaneiro de 1870 e finado en 1955, foi un mecánico e inventor galego.

## Traxectoria 
En 1884, con 14 anos, emigrou a Arxentina. Traballou nunha chacra en San Isidro, nunha carpintería en san Isidro, onde aprendeu o oficio, e despois ingresou nos talleres do Ferrocarril Central Argentino onde espertou o seu interese pola mecánica. Instalouse coa familia en Campana (Provincia de Buenos Aires) e construíu un torno rudimentario, co que fixo algunhas pezas de automóbil. Finalmente en 1907 rematou a construción do primeiro automóbil da Arxentina, que os veciños de Campana bautizaron co nome de Mataperros.

## Vida persoal 
Casou con María Mantelini en 1896.

## Recoñecementos 
Campana dedicoulle unha estatua e o concello de Vila de Cruces dedicoulle unha rúa na vila.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Campana - Primer Auto Argentino Manuel Iglesias 
* "El «mataperros» de Manuel Iglesias visitará Galicia", artigo en *La Voz de Galicia*, 2 de maio de 2009
Rabaza

A **rabaza** (***Angelica pachycarpa***) é unha herbácea perenne nativa do noroeste da Península Ibérica, e naturalizada en Nova Zelandia. Medra en forestas, herbeiras e nas beiras dos regatos e, ocasionalmente, cultívase coma ornamental pola súa follaxe brillante e as súas flores en umbelas abrancazadas.

## Descrición 
*Angelica pachycarpa* é unha planta carnosa, grosa, de curta duración. Medra sobre un metro de altura, e ten unha follaxe verde escura moi brillante. As flores son dun branco cremoso até un ton averdado en umbelas planas de 10 a 20&nbsp;cm de ancho. A follaxe e os talos ocos teñen un arrecendo anisado feble. Os talos son teñen sucos. A follaxe básica é de pinnada a dous ou tres e moi peciolada; as follas do talo son de 1 a 3 pinnadas con pecíolos moi curtos. O froito é de até 12 milímetros de longo, marrón con ás de cor clara, e ten un recendo semellante ao pemento.

## Nomes comúns 
*Rabaza, brizo mariño, anxélica mariña
## Notas
Middle-earth: Shadow of Mordor

***Middle-earth: Shadow of Mordor*** é un videoxogo de acción ambientado no universo do Señor dos Aneis, desenvolvido por Monolith Productions e lanzado por Warner Bros. Interactive Entertainment. A historia do xogo ten lugar entre os eventos do *Hobbit* e *O Señor dos Aneis* e foi lanzado para Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 e Xbox One. agás en Australia, onde se estreou o 8 de outubro de 2014 para tódalas plataformas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Pedro Rodríguez Gómez (xornalista)

**Pedro Rodríguez Gómez**, finado en Mondoñedo o 18 de xullo de 1903, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi director de *El Hermandino*. Emigrou a América e regresou enfermo. Faleceu ao pouco do seu retorno.

## Notas
El Cruzado (Mondoñedo)

***El Cruzado*** foi un periódico editado en Mondoñedo entre 1912 e 1917.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario tradicionalista*, apareceu o 6 de abril de 1912. Con censura eclesiástica, nun principio saía os sábados, a partir do 5 de agosto de 1914 transformouse en *Bisemanario tradicionalista* e apareceu dúas veces por semana, mércores e sábados. O seu director era José Polo Folgueira, quen só figuraba como director legal, pois o periódico estaba inspirado polo seu propietario Enrique Costas Márquez cun claro matiz tradicionalista. O redactor era o seu irmán Carolino Costas Márquez. Editouse na imprenta de Mancebo e despois nunha propia, aparecendo como director o dono. Contou coas colaboracións de Antonio Noriega Varela e Manuel Amor Meilán. En galego publicou algúns poemas satíricos asinados co pseudónimo de Cástulo e unha escolma de cantigas recollidas por Noriega Varela, prologada por Basilio Álvarez. Cesou a súa publicación o 30 de maio de 1917.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Cándido Carreiras

**Cándido Carreiras Domenech**, nado en Mondoñedo en 1870 e finado na mesma vila en 1947, foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Rexentou unha xastrería e un café-librería na planta baixa da súa vivenda. Republicano, correlixionario de Manuel Leiras Pulpeiro, o 11 de febreiro de 1892 asistiu a un banquete celebrado en conmemoración da proclamación da Primeira República. En 1904 asistiu a unha asemblea rexional republicana, representando aos republicanos de Mondoñedo. En maio de 1913 asistiu aos actos de propaganda republicana que o Partido Republicano Radical celebrou en Santiago de Compostela.

Durante a Ditadura de Primo de Rivera sufrió multas e ameazas de prisión, chegando a ser desterrado a Ribadeo. Presidente do Comité Republicano de Mondoñedo, proclamou a Segunda República desde o balcón da antiga Casa Consistorial aos acordes do Himno de Riego. Foi presidente da Comisión Xestora de Mondoñedo e secularizou o cemiterio municipal aos tres días de posesionarse da Alcaldía. o Cesou como alcalde o 18 de xuño de 1931 ao tomar posesión a corporación elixida nas eleccións de maio. Colaborou en *Don Fino*, *Tierra Gallega*, *El Radical* e *Guión*, foi redactor xefe de *Justicia* e tamén colaborou en *El Pueblo Gallego* do que foi correspondente en Mondoñedo.

Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro da Xestora municipal como independente de esquerda, tomando posesión en marzo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 15 de agosto. Trasladado á cadea de Lugo e despois á de Monforte, foi conducido ao cárcere da Coruña o 21 de outubro de 1937.

## Vida persoal 
Casou con Aurora Herbón González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Al republicano D. Cándido Carreiras Domenech
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* A República no Concello de Mondoñedo
John Landis

**John David Landis**, nado o 3 de agosto de 1950 en Chicago, Illinois, é un director, actor, produtor e guionista estadounidense. É coñecido polos seus filmes cómicos, os filme de terror, e os vídeos musicais de Michael Jackson. Dirixiu ''National Lampoon's Animal House*, *An American Werewolf in London*, o vídeo musical de "Thriller", *Os Blues Brothers* e *Beverly Hills Cop III*.

## Filmografía 
### Cine 
Dirixidos por Landis:
* *Schlock* (1973) (tamén guionista)
* *The Kentucky Fried Movie* (1977)
* *National Lampoon's Animal House* (1978)
* *Os Blues Brothers* (1980) (co-escrita con Dan Aykroyd)
* *An American Werewolf in London* (1981) (tamén guionista)
* *Trading Places* (1983)
* *Into the Night* (1985)
* *Espías coma nós* (1985)
* *Three Amigos* (1986)
* *Coming to America* (1988)
* *Oscar* (1991)
* *Innocent Blood* (1992)
* *Beverly Hills Cop III* (1994)
* *The Stupids* (1996)
* *Blues Brothers 2000* (1998) (co-escrita con Dan Aykroyd)
* *Susan's Plan* (1998) (tamén guionista)
* *Burke and Hare* (2010)

Co-dirixidos por Landis:
* *Twilight Zone: The Movie* (con Steven Spielberg, George Miller e Joe Dante, tamén produtor do filme con Steven Spielberg) (1983)
* *Amazon Women on the Moon *(con Joe Dante, Carl Gottlieb, Peter Horton e Robert K. Weiss, tamén produtor do filme con Robert K. Weiss) (1987)

Escritos por Landis:
* *Clue* (1985) (con Jonathan Lynn)

Como actor:
* *Os violentos de Kelly* (1970) como Sister Rosa Stigmata
* *Battle for the Planet of the Apes* (1973) como Amigo de Jake
* *Death Race 2000* (1975) como Mecánico
* *The Muppet Movie* (1979) como Grover
* *1941* (1979) como Mizerany
* *The Muppets Take Manhattan* (1984) como Leonard Winesop
* *Darkman* (1990) como Physician
* *Sleepwalkers* (1992) como Técnico de laboratorio
* *Spider-Man 2* (2004) como Doutor
* *Attack of the 50 Foot Cheerleader* (2012) como Profesor White

### Documentais 
Para Video/DVD:
* *Coming Soon* (1982)
* *Where Are They Now?: A Delta Alumni Update* (2002)
Para televisión:
* *Slasher* (2004)
* *Mr. Warmth: The Don Rickles Project* (2006)
Co-dirixidos por Landis:
* *B.B. King "Into the Night"* (segmentos, 1985)

### Vídeos musicais 
Para Michael Jackson:
* *Thriller* (1983)
* *Black or White* (1991)
Para B.B. King (do filme *B.B. King "Into the Night"*):
* *My Lucille*
* *Into the Night*
* *In the Midnight Hour*
Para Paul McCartney:
* *Spies Like Us* (1986)

### Episodios de televisión 
* *Disneyland's 30th Anniversary Celebration* (1 episodio, 1985)
* *George Burns Comedy Week* (1 episodio, "Disaster at Buzz Creek", 1985)
* *Disneyland's 35th Anniversary Celebration* (1 episodio, 1990)
* *Dream On* (9 episodios, 1990–1995)
* *Honey, I Shrunk the Kids: The TV Show* (1 episodio, 1999)
* *Masters of Horror*
: "Deer Woman" (2005)
: "Family" (2006)
* *The Great Sketch Experiment* (segmentos, 2006)
* *Psych* (3 episodios, 2007, 2008)
* *Fear Itself*
: "In Sickness and in Health" (2008)
* *Psychoville* (1 episodio, 2011)

### Outros traballos 
* *Universal 360: A Cinesphere Spectacular'' (2006)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Moby

**Richard Melville Hall**, nado o 11 de setembro de 1965, coñecido polo seu nome artístico **Moby**, é un cantautor, músico, DJ e fotógrafo estadounidense. É coñecido pola súa música electrónica, o seu estilo de vida vegano, e por ser un activista dos dereitos dos animais. Moby vendeu arredor de 20 millóns de álbums en todo o mundo. AllMusic considérao "unha das figuras máis importantes da música dance de comezos da década de 1990, que axudou a levar esta música a unha audiencia masiva no Reino Unido e en América".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Anxélica brava

miniatura|Flores
A **anxélica brava** (***Angelica sylvestris***) é unha especie da familia das umbelíferas, nativa do oeste e norte de Europa, Laponia, Groenlandia, países escandinavos e Rusia. Aparece tamén nos Alpes, Pireneos, Apeninos e o Cáucaso.

## Descrición 
De 1 a 2 m de altura. A súa raíz que é bianual, é moi carnosa, máis ben longa e grosa e ascende dela un talo groso, acanalado, fistuloso, ramificado e articulado, de cor purpúrea. As follas son grandes, pinnadas, con folíolos de bordos serrados, lanceolados-ovalados e agudos e con pecíolos envolventes. As flores son dunha cor amarela averdada e se dispoñen en grandes umbelas de 30 a 40 flores que, cando madurecen, convértense nunhas umbeliñas máis miúdas porén máis compactas.
## Historia 
Do grego *anghelos*, anxo, polas súas virtudes. Na zona do Val de Arán e en Le Couserans (Pireneos), os talos floridos pendurábanse do teito para afastar da casa os maos espíritos. A raíz usábase como amuleto polos xogadores. Considerouse un talismán para os cativos.
## Propiedades 
**Principios**: Aceite esencial, ácido anxélico, resina, tanino, pectina. Na esencia identificouse: felandreno, furfurol, alcois metílico e etílico. As follas teñen un 1%. A densidade oscila do 0,8 ó 0,9, sendo solúbel en tres volumes de alcol a 90°.
;Etimoloxía:
***Angelica***: nome xenérico que deriva do latín para "angelical", en referencia ás propiedades medicinais da planta, que se di que foi revelada a un monxe por un anxo que lle dixo que era unha cura para unha praga.

***sylvestris***: epíteto que significa "que medra bravo".
;Sinonimia:

## Nome común 
* Galego:anxélica brava, herba dos lazarosos, herba da raña, herba da sarna.

## Galería de imaxes 
Detalles da planta:

Image:Angelica sylvestris 1.jpg|Planta
Image:Gewone engelwortel R0012884 blad.JPG|Folla
Image:Gewone engelwortel R0012890 stengel.JPG|Talo
Image:Angelica sylvestris 2.jpg|Umbela, inflorescencia
Image:Angelica_sylvestris20060521_2.JPG|Sección da folla
Image:Skizze20060522_1.gif|Sección do talo da folla

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# Plantas para el futuro: https://web.archive.org/web/20110128163832/http://www.pfaf.org/database/plants.php?Angelica+sylvestris
# Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, Nova York.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
# Scoggan, H. J. 1979. Dicotyledoneae (Loasaceae to Compositae). Part 4. 1117–1711 pp.&nbsp;In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.
Don Fino

***Don Fino*** foi un periódico editado en Mondoñedo en 1921.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal*, apareceu o 8 de xaneiro de 1921. O 5 de marzo cambiou o seu subtítulo por *Periódico semanal*, aínda que en realidade saía de xeito irregulat. Periódico satírico fundado e dirixido por Ramón Lorenzo González. Entre os seus colaboradores figuraban Leopoldo Rojo Iglesias, Ramón Rey e Cándido Carreiras. Constaba das seccións: "De palique", "Comentando...", "Nuestros hombres célebres", "Bocadillos", "Cosas" e "Noticias". Publicou en galego "A liberdade agraria", asinada co pseudónimo Maquiavelo, e "¡Máis coraxe!", de Antonio Noriega Varela. O director foi procesado e condenado pola publicación dun soneto que contiña inxurias e calumnias ao farmacéutico Manuel Ferreiro Varela. Cesou a súa publicación co número 26, o 12 de xuño de 1921.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*Fernández Vilalba, Xosé Isidro (10/6/2015) "Antonciño" e o xornal "Don Fino"  *Terra e Tempo*.
Germán Rego González

**Germán Rego González** foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Ramón Rego Villamil e Remedios González. Foi concelleiro en Mondoñedo en 1922. Na Segunda República foi elixido alcalde de Mondoñedo, tomando posesión o 18 de xuño de 1931. Cesou como concelleiro o 4 de marzo de 1936. Dono da fábrica de mármore A Competidora Universal en Lousada (Sasdónigas).

## Vida persoal 
Casou en 1932 con María del Carmen Díaz-Portas Núñez de Rego, filla de Fermín Díaz-Portas Fernández, e foi pai de José Ramón, María del Carmen e María Victoria Rego Díaz-Portas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A República no Concello de Mondoñedo
Canadian-American Hockey League

Ae **Canadian-American Hockey League**, popularmente coñecida como **Can-Am League**,foi unha liga profesional menor de hóckey sobre xeo de América do Norte que se disputou entre 1926 e 1936. Foi unha antecesora directa da American Hockey League (AHL).

Durante os seus dez primeiros anos, o número de equipos que conformaron a Can-Am variou entre os cinco e os seis equipos. Cando Boston abandonou despois da tempada 1935–36 a liga quedou reducida a catro equipos (Philadelphia, Providence, Springfield e New Haven), con todo, a CAHL uniuse con outros catro equipos da International Hockey League (Syracuse, Buffalo, Pittsburgh e Cleveland) e operaron como un novo pero temporal *"sistema de mutua convivencia"* chamada **"International-American Hockey League."** Deste xeito as dúas ligas xogáronse xuntas durante os dous anos seguintes cos equipos da Can-Am xogando na Conferencia Leste, e os da IHL na Conferencia Oeste, a pesar de que Buffalo tivo que abandonar a competición a principios da tempada 1936–37  cando o teito do seu pavillón caeu a causa dunha tormenta de neve.

Nunha reunión celebrada en Nova York o 28 de xuño de 1938, as dúas ligas uníronse formalmente nunha competición inificada de oito equipos que se denominou I-AHL coa incorporación do daquela tres veces campión da EAHL Hershey Bears, ao que lle concederon un posto na I-AHL para substituír o desaparecido equipo de Buffalo . A liga cambiou o seu nome polo actuald de AHL en 1940.

As franquías actuais da AHL teñen raíces na antiga Can-Am. O Hartford Wolf Pack descende dos Providence Reds, que se trasladaron a Binghamton (Nova York en 1977, antes de trasladarse a Hartford en 1997. Os Utica Comets descenden dos antigos Springfield Indians, que se trasladaron a Worcester (Massachusetts) en 1994 antes de reubicarse en Peoria en 2005, e a Utica en 2013.

## Equipos 
* Boston Tigers (chamados *Tigers* entre 1926 e 1931, e en 1935, *Cubs* dende 1931 a 1933, Tiger Cubs en 1933–34, e Bruin Cubs dende 1934 a 1936)
* Bronx Tigers (1931–32)
* New Haven Eagles (1926–27 a 1935–36; uniuse á IAHL)
* Newark Bulldogs (1928–29)
* Philadelphia Arrows (1927–28 a 1934–35)
* Philadelphia Ramblers (1935–36; uniuse á IAHL)
* Quebec Castors (1926–27 a 1927–28; 1932–33 a 1934–35)
* Providence Reds (1926–27 a 1935–36; uniuse á IAHL)
* Springfield Indians (1926–27 a 1932–33; 1935–36; uniuse á IAHL)

## Campións 
O trofeo de campión era coñecido como Henri Fontaine Trophy.

## Notas
Miguel Ángel Blanco (homónimos)

O nome de **Miguel Ángel Blanco** pode referirse a:

***Miguel Ángel Blanco**, político vasco do PP de orixe galega, secuestrado e asasinado por ETA (1968-1997).
***Miguel Ángel Blanco**, actor galego de cinema, televisión e teatro, máis coñecido como **Mighello Blanco** (n. 1973).
***Miguel Ángel Blanco**, artista español, nado en 1958.
North American Hockey League (1973–1977)

A **North American Hockey League (NAHL)** foi unha liga menor profesional de hóckey sobre xeo que se disputou entre 1973 e 1977 en América do Norte. Moitos dos equipos da NAHL funcionaron como equipos de desenvolvemento para as franquías da World Hockey Association. A NAHL foi unha das dúas ligas, xunto coa Southern Hockey League, que formaban a Eastern Hockey League cando esta cesou as súas operacións en 1973. A Lockhart Cup (denominada así en honor ao membro do Hockey Hall of Fame Lockhart) era entregada ao campión da liga. Coa perda do número de franquías, a NAHL decidiu poñer punto e final á súa existencia en setembro de 1977.

A liga inspirou o filme de 1977 *Slap Shot*.

## Historia 
O 1 de maio de 1973, a Eastern Hockey League (EHL), que vivía unha segunda forma (unha forma de afeccionados entre 1933 e 1953, e unha forma profesional entre 1953 e 1973) suspendeu as súas actividades, dando como resultado a creación de dúas novas ligas: a Southern Hockey League e a North American Hockey League.

A liga comezou na tempada 1973-74, sendo o comisario da liga John Timmins, e o presidente Bill Rocheleau. A liga suspendeu as súas actividades ao finalizar a tempada 1976-77, desaparecendo definitivamente o 24 de setembro de 1977 despois dunha votación maioritaria dos gobernadores a favor da súa disolución. Para asegurar a existencia dos Syracuse Blazers e a viabilidade da liga, os outros equipos terían que pagar 50.000 dólares cada un, e os propietarios preferiron desmantelar a competición.

## Equipos 
Ao longo da historia da liga participaron 11 equipos na mesma:

## Campións da Lockhart Cup 
O campión das series finais da liga recibía a Lockhart Cup:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*North American Hockey League on FunWhileItLasted.net
*Encyclopedia of the North American Hockey League Blog
Víctor García Ferreiro

**Víctor García Ferreiro**, nado en Negreira en 1859 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1933, foi un médico, profesor e político galego.

## Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi médico en Negreira e dirixiu o periódico *El Barcalés* na Baña. Foi catedrático por oposición na Facultade de Medicina da Universidade de Salamanca e, por fin, catedrático de *Enfermidades da Infancia* na Facultade de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela.

Foi alcalde interino de Santiago, por falecemento do anterior propietario, Máximo de la Riva García, desde o 15 de marzo de 1922 ata o 1 de abril do mesmo ano.

## Vida persoal 
Estivo casado con Sofía Fabeiro García. Foi tío do tamén alcalde de Santiago Juan Varela-de Limia García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Sociedade Deportiva Sarriana

A **Sociedade Deportiva Sarriana** é un club de fútbol&nbsp;galego&nbsp;de Sarria. Fundouse en 1968 e compite no Grupo 1 da Segunda Federación. O seu terreo de xogo é o Campo Municipal da Ribela.
miniatura|SD Sarriana na Copa Federación 2024.
## Datos do club
### Historial na liga
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do club na Federación Galega de Fútbol
Gobernación de Grodno

A **gobernación de Grodno** (en , tr. *"Grodnenskaia guberniia"*) foi unha gobernación do Imperio Ruso, con capital en Grodno (actual Hrodna, Belarús).

## Historia 
En 1796, co fin das particións de Polonia, foi creada a gobernación de Slonim, que incluía a rexión de Grodno. Este foi unido en 1797 coa gobernación de Vilna para formar a gobernación de Lituania. En 1801 foron novamente separadas, e a gobernación de Slonim mudou o nome polo de Grodno. Existiu até a primeira guerra mundial, cando foi ocupado polas forzas do Imperio Alemán.
Synkavičy

**Synkavičy** (en belaruso cirílico *Сынкавічы*) é unha localidade de Belarús, na rexión de Hrodna e no distrito de Zeĺva.

A maior atracción de Synkavičy é a súa igrexa fortificada medieval. É un templo gótico ortodoxo construído no século XIX, e é un dos edificios máis antigos de estilo gótico en Belarús.

## Galería 

Ficheiro:Сынковичи_Церковь_Святого_Михаила_02.jpg|Igrexa de Synkavičy

## Véxase tamén
Foveola gástrica

miniatura|dereita|150px|Foveola ou fosiña gástrica (na parte superior) na que desembocan dúas glándulas gástricas.
As **foveolas gástricas** ou **fosiñas gástricas** (na terminoloxía anatómica en latín *foveolae gastricae*) son unhas depresións ou invaxinacións con forma de funil ou pozo que se encontran por todo o epitelio superficial da mucosa gástrica. Estímase que existen uns 3,5 millóns destas fosiñas en toda a mucosa gástrica. Na súa zona profunda as foveolas gástricas continúanse con varias glándulas tubulares chamadas glándulas gástricas ou fúndicas, que se estenden máis profundamente. Normalmente desembocan 3 ou 4 destas glándulas en cada foveola. As foveolas da zona do cardias son máis superficiais e as da zona do píloro son as máis profundas. Nas foveolas gástricas vértese o zume gástrico procedente das glándulas gástricas de máis abaixo, o cal pasa á luz do estómago.

O interior das foveolas, igual que o resto da mucosa gástrica que tapiza a superficie que dá á luz do estómago, está revestida por un epitelio cilíndrico alto produtor de moco protector, formado polas células mucosas superficiais. Na zona profunda das foveolas están presentes tamén estas células, pero máis abaixo, onde empezan as glándulas gástricas (na zona do istmo e, sobre todo, no colo das glándulas gástricas), aparecen as células mucosas do colo, que tamén producen moco, se dividen por mitose e hai formas transicionais coas células mucosas superficiais da parte superior.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* BUHistology 11103loa - "Sistema dixestivo: Canal alimentario: unións esófago/estómago"
* Diapositiva en ucsd.edu
Budokan

**Budokan** () é un estilo de Karate que foi creado por Chew Choo Soot, despois de adestrar outros deportes de loita na xuventude mentres empezou o adestramento de karate cun oficial do exército xaponés, no período da ocupación xaponesa da Malaisia, a súa terra natal. O estilo pretende sintetizar un prototipo de arte marcial orixinal, que complementa os estilos de karate Shotokan e Kenshinkan con elementos doutras modalidades, como wushu e taekwondo.

## Notas
O Pobo, Tomeza, Pontevedra

**O Pobo** é un lugar da parroquia de Tomeza no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 150 habitantes (77 homes e 73 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tomeza
### Parroquias de Pontevedra
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
Motown 25: Yesterday, Today, Forever

***Motown 25: Yesterday, Today, Forever*** é un especial de televisión de 1983, producido por Suzanne de Passe para Motown Records, que serviu para conmemorar o 25 aniversario de Motown (Motown foi fundado en 1959). O programa foi gravado diante dunha audiencia en directo no Pasadena Civic Auditorium en Pasadena (California) o 25 de marzo de 1983, e foi emitido pola NBC o 16 de maio. Os aspectos máis destacados foron a canción de "Billie Jean" por Michael Jackson (momento no cal se gravou o seu primeiro moonwalk), o dúo de Linda Ronstadt con Smokey Robinson, a "batalla de bandas" entre Temptations e Four Tops, o discurso de Marvin Gaye sobre a historia da música negra e a súa memorable intepretación de  "What's Going On", a reunión dos Jackson 5, e a reunión de Diana Ross e the Supremes, que interpretaron o seu éxito de 1969 "Someday We'll Be Together". O especial foi coescrito por de Passe con Ruth Adkins Robinson, que escribirían xuntos os programas durante os seguintes 25 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Konstantinos Argyros

**Konstantinos Argyros** (en grego, Κωνσταντίνος Αργυρός), nado en Atenas o 21 de maio de 1986, é un cantante grego.

## Traxectoria 
Konstantinos Argyros creceu xunto a súa familia na cidade ateniense onde naceu, á idade de cinco anos comezou a estudar piano. Tempo despois comezou a tocar a guitarra e instrumentos gregos. Cando comezou a traballar de maneira profesional, fixo aparición nos clubs nocturnos de música grega, tal como a discoteca "FIX" en Tesalónica.

No verán do ano 2008, Konstantinos colaborou compañía musical SONY Bmg e lanzou un disco. Desde setembro do ano 2011 ata maio de 2012 apareceu na discoteca "VOX" coa cantante Stélla Kalí.

## Discografía 
* Όλα θα αλλάξουν/Ola tha alláksoun - 2008
* Μάλλον κάτι ξέρω/*Mállon káti kséro* - 2011
* Αντίο λέμε/*Antío léme* - 2011
* Παιδί γενναίο/*Paidí gennnaío* - 2012
* Δευτερη φορα/ Defteri fora e *Εσένα θέλω/Es*éna Thélw - 2014

## Premios 
* *Premio MAD Video Music* por *Ποτέ Ξανά* (*Poté ksaná*) (2013)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Pontecabras, Alba, Pontevedra

**Pontecabras**é un lugar da parroquia de Alba no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 55 habitantes (32 homes e 23 mulleres).

## Toponimia 
Recibe o seu nome por unha antiga ponte sobre o río da Gándara.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Alba
### Parroquias de Pontevedra
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
Guxilde

O topónimo **Guxilde** pode referirse a:

;En Galiza
***Guxilde**, lugar da parroquia de Alba, no concello de Pontevedra;
***Guxilde**, lugar da parroquia de Vilar de Astrés, no concello de Ourense.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Guxide**, lugar da parroquia de Santo Adrao de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Guxinde**, lugar da parroquia da Pereira, no concello de Entrimo.
Leborei

O topónimo **Leborei** pode referirse a:

;En Galiza
***Leborei**, parroquia do concello de Monterroso;
****Leborei**, lugar de dita parroquia;
***O Leboreiro**, parroquia do concello de Melide;
***Leborei**, lugar da parroquia de Cerponzóns, no concello de Pontevedra;
***Leboreira**, lugar da parroquia de Cameixa, no concello de Boborás;
***A Leboreira**, lugar da parroquia de Guldriz, no concello de Friol;
***A Leboreira**, lugar da parroquia de Augas Santas, no concello de Palas de Rei;
***A Leboreira**, lugar da parroquia de San Cibrao da Repostería, no concello de Palas de Rei;
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Abade, no concello de Moeche.
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Seoane Vello, no concello de Montederramo;
***Leboreiro**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia das Oiras, no concello de Alfoz;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia do Leboreiro, no concello de Melide;
***O Leboreiro**, lugar da parroquia de Anca, no concello de Neda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Leboré**, lugar da parroquia de Cabreiros, no concello de Xermade;
***Leboreo**, lugar da parroquia de Bértoa, no concello de Carballo.
Luva

[miniatura|Parella de luvas, 1603-1625 [V&A Museum no.1506&A-1882]]
Unha **luva** é unha peza de vestiario para cubrir a man. Polo xeral, as luvas cobren cada dedo por sepado. Hai dous tipos peculiares de luva:
* a **manopla**, que só ten cobertura independente para o dedo polgar.
* a **mitena**, luva sen dedos ou cortada a medio dedo.

Os materiais de confección varían segundo a función e poden incluír algodón, la, pel ou látex, entre outros.

## Etimoloxía 
O substantivo *luva* deriva do termo da lingua gótica *lofa* que significaba 'palma da man'.

## Historia 
As referencies escritas das luvas datan da Grecia antiga, onde eran vestidas para protexer as mans na navegación e na guerra. Igualmente, os pobos xermánicos aparecen retratados con luvas para protexerse do frío.

Na Idade Media comezaron a asociarse coa elegancia e o luxo, xa que o portador podía levar teas caras e amosar pel sen marcas, a diferenza dos traballadores manuais de clase baixa. As mulleres incorporaron luvas máis afíns ós seus ornamentos cara ó século XIII, os deseños complicáronse, e tamén se engadiron fíos de materiais preciosos e xoias, especialmente a realeza.

A finais da Idade Moderna nacen as luvas de traballo, como os de xardinaría, que continuaron usándose en ámbitos profesionais e deportivos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Luvas de boxeo
### Bibliografía 
* ROCAMORA, Manuel; TOMÀS, Pilar. *Museo de Indumentaria. Colección Rocamora*. Concello de Barcelona. Delegación de Servizos de Cultura. Museos de Arte, Barcelona, 1970, p.&nbsp;221
* MARTÍN ROS, Rosa M., *Guantes episcopales* a: RODRÍGUEZ BERNIS, Sofía (ed.). *El Quijote en sus trajes*. Secretaría General Técnica, Subdirección General de Publicaciones, Información y Documentación, Madrid, 2005, p.&nbsp;164
A Seca

O topónimo **A Seca** pode referirse a:

;En Galiza
***A Seca**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Barro;
***A Seca**, lugar da parroquia de Corvillón, no concello de Cambados;
***A Seca**, lugar da parroquia de Loeda, no concello de Piñor;
***A Seca**, lugar da parroquia de Poio (San Xoán), no concello de Poio;
***A Seca**, lugar da parroquia de Padróns, no concello de Ponteareas;
***A Fonte Seca**, lugar da parroquia de Castiñeiras, no concello de Ribeira;
***A Fonte Seca**, lugar da parroquia de Pexegueiro, no concello de Tui;
***A Pasada Seca**, lugar da parroquia de Cuíñas, no concello da Fonsagrada;
***A Serra Seca**, lugar da parroquia de Viladesuso, no concello de Oia;
***A Casa de Fonseca**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero;
***A Fonteseca**, lugar da parroquia de Golmar, no concello da Laracha.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***La Seca**, localidade do concello de Cuadros, na provincia de León;
***La Seca**, poboación do concello de Quintana Redonda, na provincia de Soria;
***La Seca**, concello da provincia de Valladolid.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Universidade Católica de Lublin

A **Universidade Católica Xoán Paulo II de Lublin** (en , ***KUL***) é unha universidade privada con sede en Lublin, Polonia, con arredor de 19.000 estudantes.

Actualmente ten sete facultades: Teoloxía; Filosofía; Dereito, Dereito Canónico e Administración; Humanidades; Ciencias Sociais; Biotecnoloxía e Ciencias Ambientais; Matemáticas. Ademais, ten outras tres facultades externas ao campus, un instituto de lexicografía e unha escola interdisciplinaria en humanidades e ciencias sociais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Cassoulet

O ***cassoulet*** (do occitano ***caçolet***) é un prato gastronómico, fundamentalmente un guiso feito con feixóns brancos e distintas partes de carne animal. É típico da cociña do sur de Francia, concretamente das rexións de Languedoc e Mediodía-Pireneos.

## Características 
miniatura|*Cassoulet* de Carcasona.|esquerda
Aínda que, como en todos os pratos antigos e populares, hai diferenzas entre as receitas dunha familia e outra, pódese concretar que o ingrediente básico do *cassoulet* son os feixóns o fabas brancas, que se cocen con anacos de carne e embutidos que poden variar segundo a receita, mais entre os que se adoita atopar a costela de porco, salchichas de Tolosa, touciño e roxóns e pato confeitado. Nalgunhas modalidades da receita incluso morcilla de sangue, dependendo da tempada do ano ou a variedade local.

As fabas póñense a remollo unhas horas antes e despois se cociñan a pouco lume con algunhas verduras (tomate, cebola, cenouras, allo e finas herbas), graxa de pato e unha pouca auga nunha *cassole* ou cazola de barro. Este recipiente, ou máis ben o seu diminutivo, que en galego sería "cazoliña", é o que dá nome ao prato.miniatura|*Cassoulet* xa servido en prato.Tres vilas achegadas, Castelnaudary, Carcasona e Tolosa, dispútanse a orixe, e especialmente a mellor calidade de cada variedade do prato, continuando unha disputa xa ancestral. Disque, porén, tamén en Castelnaudary, atópase o *cassoulet* "Deus Pais", en Carcasona atópase o cassoulet "Deus Fillo" e en Tolosa atópase o cassoulet "Deus Espírito Santo", refiríndose ao concepto cristián da Santa Trindade.

O mesmo que ocorre coa receita semellante e seica filla desta: a fabada, e tamén frecuente atopar a *cassoulet* xa pronta en latas en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fabada
* Feixoada
Exarcado apostólico católico bielorruso de Belarús

O **exarcado apostólico de Belarús** foi un exarcado apostólico da Igrexa Católica Belarusa estabelecido en 1940, baixo xurisdición do arcebispo de Lviv dos ucraínos.

## Historia 
En 1907 o Metropolita de Lviv Andrei Sheptytskyi obtivera do papa Pío X permiso para organizar a estrutura e a xerarquía da Igrexa Grecocatólica nos territorios de Rusia.

En base a este privilexio, en setembro de 1939, logo da invasión de Belarús Occidental (entón parte de Polonia) pola Unión Soviética, e pola extensión da influencia ortodoxa nas áreas baixo dominio soviético, o sínodo grecocatólico ucraíno decidiu nomear 3 exarcas encargados de crear a estrutura eclesiástica na URSS, que se sumarían a Klymentii Sheptytskyi: Yosyf Slipyi (Ucraína), Anton Niemancevič (Belarús) e Mykolai Charnetskyi (Volinia, Polesia e Podlasia). Inicialmente, de xeito temporal, o exarcado de Belarús foi confiado a Charnetskyi, até que Niemancevič foi nomeado exarca o 17 de setembro de 1940.

O exarcado apostólico, porén, deixou na práctica de existir cando o seu exarca Anton Niemancevič foi arrestado pola Gestapo o 4 de xullo de 1942. Aínda que de curta duración, a importancia desta xurisdición reside en que foi a primeira vez, dende a abolición forzosa da Unión de Brest en 1839, na que os fieis grecocatólicos belarusos recibiron unha circunscrición eclesiástica propia, independente da dos bispos latinos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Igrexa de San Xián de Veiga

A **Igrexa de San Xián de Veiga** é un templo románico situado na parroquia de Veiga, no concello lugués da Pobra do Brollón, que data do século XII, sendo o máis antigo que se atopa nese concello.

## Historia e características 
Data da segunda metade do século XII con naves ábsidas semicirculares. A nave principal é rectangular con muros de cachotaría, cuberta a dúas augas con tellado de lousa. A sancristía está acaroada a un dos laterais da nave. A portada principal é estreita e alongada, e está reformada. Ten tres arquivoltas semicirculares peraltadas. Canzorros lisos, estela con Flor de Lis e, no interior, retablo barroco do século XVIII, esculturas e campanario con espadana de catro vans.

## Véxase tamén 
### Biografía 
* 

### Outros artigos 
* Arquitectura románica en Galicia
### Ligazóns externas 
* Información no sitio web do concello da Pobra do Brollón
Minneapolis Millers (AHA)

Os **Minneapolis Millers** foron un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Minneapolis, Minnesota (Estados Unidos). O equipo xogou na American Hockey Association (AHA) en dous períodos, gañando dous títulos de liga nas tempadas 1927-28 e 1936–37. Os Millers xogaban os seus partidos como local no Minneapolis Arena, un pavillón con capacidade para 5.500 espectadores.

Entre 1925 e 1928, o equipo contou nas súas filas con Cecil « Tiny » Thompson, futura estrela da National Hockey League, que chegou aos Boston Bruins antes de iniciar a tempada 1928-29 e que gañaría unha Stanley Cup na súa primeira tempada na franquía de Boston.

## Historia 
As orixes dos Millers remóntanse a 1925, cando o equipo comezou a participar de xeito semiprofesional na Central Hockey League (CHL), pasando a formar parte da American Hockey Association (AHA) a partir da tempada seguinte xunto cos outros equipos da CHL. Na súa primeira tempada na AHA os Millers chegaron á final do campionato dirixidos polo canadense Lloyd Turner, mais caeron fronte aos Duluth Hornets nos *play-offs* por 3 a 0. Ao ano seguinte, tamén con Turner no banco, o equipo proclamouse campión de liga por primeira vez nos seus tan só tres anos de existencia, porén na súa terceira tempada na AHA caerían na primeira rolda dos *play-offs* na que foi a última tempada de Turner no banco do equipo de Minnesota. Despois dunha tempada sen xogar as series polo título, na tempada 1949-50 os Millers volveron loitar polo título logo de clasificarse na segunda posición da liga por detrás dos Omaha Knights. Logo de desfacerse na primeira rolda dos St. Paul Saints por 3 partidos a 0, os Millers se enfrontaron na final aos de Omaha gañando a final en catro partidos despois de que os de Nebraska se impuxeran no primeiro duelo. Finalmente o equipo desapareceu en 1950.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Minneapolis Millers (1959-1960)
* Minneapolis Millers (1951-1953)

### Ligazóns externas 
* Información sobre os Minneapolis Millers da AHA e posteriores equipos en Minnesota's Hockey Heritage
Teatre Nacional de Catalunya

O **Teatre Nacional de Catalunya** (tamén coñecido como **TNC**) é un teatro da cidade de Barcelona, en Cataluña. Inaugurado en 1996 naceu co obxectivo básico de consolidar unha oferta teatral de alta calidade tanto a nivel nacional como internacional que, dende a capacidade de risco estético e a vontade de servizo propia do teatro público, completase un panorama teatral caracterizado pola creatividade e a riqueza das iniciativas.

O edificio do Teatre, situado na plaça de les Arts da Cidade condal, diante do Auditori e preto da plaça de les Glòries Catalanes, conta con dúas salas aptas para facer representacións: a *Sala Gran* (Sala Grande), con bancadas de teatro grego e capacidade para 866 espectadores, e a *Sala Petita* (Sala Pequena), con bancadas móbiles e capacidade para entre 266 e 500 persoas. Deseñado polo arquitecto catalán Ricard Bofill i Leví, é un dos edificios emblemáticos de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do TNC
Salsa de tomate

thumb|upright=1.2|Salsa de tomate
A **salsa de tomate** ou **mollo de tomate** é unha salsa elaborada cociñando tomates maduros normalmente cun rustrido de allo, cebola ou outros ingredientes. Dependendo do país poden engadirse máis ou menos ingredientes. No caso de Galicia adoita ser o rustrido de allo, cebola e, por veces, pementos. En España e Italia, unha fritura de cebolas, alfábega, sal, aceite, allo e varias especias. En México, por exemplo, engádenselle chiles vermellos, coandro, cebola, vinagre, limón e sal.

A salsa de tomate hoxe en día pode adquirirse envasada en múltiples formas (tomate natural triturado, tomate fritido, salsa de tomate á antiga etc...). Cómpre saber que noutros países de fala inglesa tales como Australia, Nova Zelandia, India e Gran Bretaña o termo salsa de tomate ("tomato sauce") refírese xeralmente ao condimento azucrado a base de tomates denominado en Galicia, *ketchup*. Nestes países, os mollos feitos con tomate chámanse *mollos para pastas*, *mollo de polo* etc., dependendo do seu uso.

## Elaboración 
En xeral en Europa elabórase a salsa do tomate extraendo a polpa dos tomates moi maduros (na industria envasadora empréganse tomates verdes e por esta razón engaden azucre coa intención de eliminar o sabor acedo), adóitase facer un rustrido de cebolas con algunha verdura que inclúe: pemento, allo etc. Adóitase frixir todo xunto, o rustrido e a polpa dos tomates, durante unhas horas até que o mollo reduza o seu volume ás 2/3 partes. O seu emprego vai dende a elaboración de partida doutros mollos, como pode ser a salsa boloñesa, a cíngara etc. ou na elaboración das bases de pizza, ou en propias salsas de tomate envasadas.

## Emprego en gastronomía 
[250px|left|thumb|[Espaguetes con tomate.]]
Algunhas gastronomías do mundo empregan a salsa de tomate con grande intensidade, deste xeito tense na cociña grega que se emprega especiada con canela así como acompañada doutras especias gregas.

A cociña italiana emprega este mollo e os seus variantes nos pratos de pasta, como por exemplo os espaguetes á napolitana (*spaghetti alla napolitana*). Algúns italo-americanos denominan á salsa de tomate co termo "*gravy*", o "Sunday gravy" trátase dun mollo de tomate que contén carne (a miúdo carne de porco en albóndegas semellante ao ragù italiano) que se identifica como unha cociña italo-americana, este mollo serve xeralmente sobre a pasta.

## Mollos derivados 
* *Ketchup*
* Salsa Napolitana
* Salsa Boloñesa
* Salsa rosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Salsas
Samfaina

A ***samfaina*** é unha preparación catalá a base de berenxena e cabaciña cortados en anaquiños e rustridos con allo picado e cebola e tomate relados en aceite de oliva. Pódese engadir tamén pemento verde do tipo italiano e vermello cortados en cachiños e algunhas herbas, con moderación, como tomiño ou romeu. En Cataluña adóitase comer coma acompañamiento de carnes (tipicamente costela de porco, coello, polo etc.) ou peixes (atún, bacallau etc.), que acostuman rematarse de cociñar na mesma tixola ou pota da *samfaina*.

## Oríxe e etimoloxía 
Segundo a *Enciclopèdia Catalana* (enciclopedia catalá) o substantivo *samfaina* atópase escrito por vez primeira en 1890, e provén do anterior *samfònia* que, á súa vez, deriva do latín *symphōnĭia* (sinfonía).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Ratatouille*
* Rustrido