open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wikilibros

**Wikilibros** (***Wikibooks*** en inglés, tamén chamado **Galilibros** na versión en lingua galega) é un proxecto irmán de Wikipedia e parte da Fundación Wikimedia, que empezou o 10 de xullo de 2003. O proxecto é unha colección de libros de texto, manuais e outros textos pedagóxicos de contido libre, que se escriben e editan colaborativamente do mesmo xeito que Wikipedia.

O sitio traballa con tecnoloxía wiki, o que significa que cada usuario pode colaborar na escritura de calquera libro, facendo clic no enlace «Editar» que hai en cada páxina.

O proxecto foi aberto en resposta ao wikipedista Karl Wick, que quería un lugar onde empezar a construír libros de contido aberto, como os de química orgánica e física para reducir o custo de comprar un mesmo materiais de estudo. Foi un dos fundadores do proxecto.

Algúns dos primeiros libros foron creados e outros empezaron a ser copiados doutras fontes de libros de contido aberto en Internet. 

Todo o contido do sitio está baixo a Licenza Creative Commons Atribución/Compartir-Igual. Debido a iso, do mesmo xeito que en Wikipedia, o contido pódese redistribuír mantendo a licenza e a atribución aos autores orixinais.

## Nome 
Oficialmente o proxecto chámase Wikilibros; mais, na versión galega, chamámolo Galilibros (igual que con Galipedia e os proxectos similares). No dominio aparece "wikibooks" porque os dominios das páxinas de Wikimedia non se traducen.

## Alcance 
A comunidade de Galilibros traballa en moitos libros de texto en diferentes linguas e a distintos niveis educativos, desde primaria até niveis universitarios. No 2020, Galilibros conta con 1150 páxinas de contido. 

Galilibros está dispoñible en múltiples idiomas. No 2011, todos os idiomas acumulaban 141 000 páxinas.

## Proxectos relacionados 
Wikiversidad foi inicialmente un subproxecto de Galilibros, pero agora é un proxecto independente co seu propio dominio, dedicado a proxectos de aprendizaxe e materiais de estudo.

Wikisource tamén é un repositorio de libros, pero almacena copias exactas de libros de distribución libre (por exemplo, libros clásicos que xa están no dominio público ou libros actuais liberados mediante licenza Commons). A diferenza de Wikisource, os libros en Galilibros son unicamente libros pedagóxicos e estanse editando e actualizando constantemente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portada de Galilibros
* Portal políglota (plurilingüe) de Wikibooks
Rally Cidade de Cristal de 1990

O **Rally Cidade de Cristal de 1990** foi a 8ª edición de dito rally. Foi a sexta proba da tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally e foi puntuable tamén para a Copa de España. Celebrouse na Coruña e arredores entre o 25 e o 26 de agosto de 1990 e o vencedor foi Germán Castrillón.
Foi a última edición co nome "Rally Cidade de Cristal" pasando o ano seguinte a chamarse "Rally Cidade da Coruña". Tamén en 1990 celebrouse en Muros o 18º Rally da Coruña, (que nas seguintes edicións se chamaría "Rally Mil Vistas"), despois de que Senra Sport obtivese da Escudería Centollo os dereitos de organización de dito rally.

## Resumo 
Germán Castrillón e Estrella Castrillón, a bordo do seu Ford Sierra RS Cosworth colocáronse primeiros dende o inicio, seguidos dos cataláns Francesc Ambudio e Antonio Sanchís cun Volkswagen Golf GTI 16v e dos canarios "Carlos" e Heriberto Rodríguez, que conducían un Mercedes-Benz 190E 2.3 16v. Estas tres posicións xa non se moveron en todo o rally. Con todo, no penúltimo treito programado, Carral-Xalo, o coche de Castrillón comezou a ter problemas no palier e Ambudio recuperoulle 36 segundos colocándose a só 6 do galego. Afortunadamente para el, suspendeuse o último treito, a terceira pasada por Soandres, polo que puido conseguir a súa segunda vitoria da tempada.

En cuarta posición quedou o Peugeot 205 GTI de Manuel Senra e José Maceiras, mentres que o lucense José Manuel López Parada chegou en quinto lugar. Con todo, despois da carreira os comisarios excluíron a este último por considerar non válidas algunhas pezas do seu vehículo, polo que a quinta praza final foi para o piloto pontés Lino Otero, mentres que "Peitos" quedou sexto.

## Clasificación 
## Notas
Son Sardina

**Son Sardina** é un barrio da cidade de Palma, en Mallorca, situado no distrito norte. Limita ao oeste con Son Espanyol, ao leste con La Indioteria, ao norte cos concellos de Esporles, Valldemossa e Bunyola, e ao sur con Palma polo torrente d'en Barberà.

Chégase pola estrada de Sóller (Ma-11) ou en transporte público, mediante a liña 12 de autobús da EMT. Tamén ten un carril bici que o conecta con Palma. Polos arredores de Son Sardina pasan o ferrocarril de Sóller e o metro de Palma, onde hai unha estación en superficie.

Dentro dos límites administrativos do barrio de Son Sardina atópase o pequeno núcleo de sa Garriga, situado máis ao norte, á altura de Son Reus.
Manuel Ouro Besteiro

**Manuel María Ouro García-Besteiro** finado en Leilón (Palas de Rei) o 3 de outubro de 1914, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Ouro e Ángela Varela Besteiro. Militou no Partido Conservador. Foi nomeado alcalde de Palas de Rei en 1877. Volveu ser alcalde de Palas de Rei case de maneira continuada até a súa morte en 1914.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Arias García-Centeno e foi pai de Amalia, Elvira, Purificación, Dolores (que casou con Manuel García Blanco), Manuel, José, Antonio e Javier Ouro Arias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* «Na Ulloa hai devoción pola familia dos Ouro»
Comarcas de Mallorca

As **comarcas de Mallorca** son unha división non oficial do territorio da illa de Mallorca, nas Illas Baleares. Foi proposta por Ferran Dídac Lluch i Dubon e consta de 6 comarcas.

A primeira división da illa en comarcas, aproximativa e dividida en cinco unidades, foi avanzada por Vicenç M. Rosselló i Verger en 1964, e modificada por Bartomeu Barceló i Pons en 1968, con sete comarcas.

## Comarcas 
## Notas
Serra de Tramuntana (comarca)

A **Serra de Tramuntana** é unha comarca de Mallorca, nas Illas Baleares, que ocupa a parte noroccidental da illa. Como o resto de comarcas, non ten recoñecemento oficial. 

Recibe o nome da principal cadea montañosa da illa, a serra de Tramuntana. Limita ao norte, oeste e sur co mar Mediterráneo, ao leste co Raiguer e ao sueste con Palma.

## Concellos 
*Andratx
*Banyalbufar
*Bunyola
*Calvià
*Deià
*Escorca
*Esporles
*Estellencs
*Fornalutx
*Pollença
*Puigpunyent
*Sóller
*Valldemossa
Pla de Mallorca

O **Pla de Mallorca** (literalmente en catalán "Chaira de Mallorca") é unha comarca de Mallorca, nas Illas Baleares, que ocupa a parte central da illa. Como o resto de comarcas, non ten recoñecemento oficial.

Limita ao noroeste co Raiguer, ao norte co mar Mediterráneo, ao leste co Llevant, ao sur co Migjorn e ao oeste con Palma.

## Concellos 
* Algaida
* Ariany
* Costitx
* Lloret de Vistalegre
* Llubí
* Maria de la Salut
* Montuïri
* Muro
* Petra
* Porreres
* Sant Joan
* Santa Eugènia
* Santa Margalida
* Sencelles
* Sineu
* Vilafranca de Bonany
Llevant, Mallorca

**Llevant** (literalmente en catalán "Levante") é unha comarca de Mallorca, nas Illas Baleares, que ocupa a parte oriental da illa. Como o resto de comarcas, non ten recoñecemento oficial.

Limita ao norte e leste co mar Mediterráneo, ao sur co Migjorn e ao oeste co Pla de Mallorca.

## Concellos 
* Artà
* Capdepera
* Manacor
* Sant Llorenç des Cardassar
* Son Servera
El Raiguer

**El Raiguer** ou **es Raiguer** é unha comarca de Mallorca, nas Illas Baleares, que ocupa a parte centro-norte da illa. Como o resto de comarcas, non ten recoñecemento oficial.

Limita ao norte e oeste coa Serra de Tramuntana, ao nordés co mar Mediterráneo, ao leste e sueste co Pla de Mallorca e ao sur con Palma.

## Concellos 
* Alaró
* Alcúdia
* Binissalem
* Búger
* Campanet
* Consell
* Inca
* Lloseta
* Mancor de la Vall
* Marratxí
* sa Pobla
* Santa Maria del Camí
* Selva
Ferrocarril de Sóller

[miniatura|O tren á súa chegada a [Sóller.]]
O **Ferrocarril de Sóller** é unha liña de ferrocarril de vía estreita da illa de Mallorca que une as cidades de Palma e Sóller, pasando por Son Sardina e Bunyola. O seu largo de vía é de 914 mm e ten unha lonxitude de 27,3 km.

A liña inaugurouse o 16 de abril de 1912 e é actualmente unha das poucas liñas ferroviarias privadas de España (xestiónaa a empresa Ferrocarril de Sóller S.A.), manténdose en activo por utilizar a maquinaria de principios do século XX, o que fai que esta liña teña interese turístico por si mesma. Foi construído grazas á contribución dos habitantes de Sóller. 

A liña está dividida en dous tramos: o tren de Sóller propiamente dito, entre Palma e Sóller cun percorrido de 27,3 km, e o tranvía entre Sóller e o porto de Sóller con 4,9 km de percorrido.

## Historia 
O Ferrocarril de Sóller ten a súa orixe a principios do século XX. O 15 de novembro de 1904 publicouse no concello de Sóller o estudo definitivo do trazado ferroviario. Non foi ata o 3 de xuño de 1907 cando se iniciaron as obras.

O 30 de setembro de 1911 chegou o primeiro tren á estación de Sóller, aínda que a inauguración oficial da liña Palma-Sóller foi o 16 de abril de 1912. A liña viuse complementada co tranvía que une Sóller co seu porto e que foi inaugurado o 4 de outubro de 1913. O 14 de xullo de 1929 completouse a electrificación da liña Palma-Sóller.

En 1973 estaba nunha situación financeira tan difícil que a compañía pediu ao Estado o seu peche. Non obstante, ao converterse nun atractivo turístico, aumentou o seu uso e recibiu o apoio das institucións, evitando a súa desaparición.

## Estacións 
*Palma
*Son Sardina
*Son Reus
*Santa Maria
*Caubet
*Bunyola
*Mirador Pujol d'en Banya
*Can Tambora
*Sóller

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tranvía de Sóller

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Ordoño

O antropónimo masculino **Ordoño** pode referirse a:

***Ordoño I de Oviedo**, nobre medieval (821-866);
***Ordoño II**, nobre medieval (871-924);
***Ordoño III de León**, nobre medieval (c. 925-956);
***Ordoño IV**, nobre medieval (c. 925-962 o 963);
***Ordoño Ramírez el Ciego**, nobre medieval (c. 981 – antes de 1024);
***Ordoño Bermúdez**, nobre medieval (f. 1042);
***Ordoño de Astorga**, relixioso medieval (f. c. 1065);
***Ordoño Ordóñez**, nobre medieval (f. d. 1073);
***Ordoño de Celanova**, prior de Celanova, c. 1189 escribiu a primeira parte da *Vida de San Rosendo*.*GEG*
***Ordoño Álvarez**, relixioso medieval (1198-1285).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Ordoño**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ordóñez

O apelido **Ordóñez**, apelido patronímico derivado do antropónimo **Ordoño**. Pode referirse a:

***Sancho Ordóñez**, nobre medieval, rei de Galicia (895-929);
***Cayetano Ordóñez**, toureiro español (1904-1961);
***Antonio Ordóñez**, toureiro español, fillo do anterior (1932-1998);
***Carmina Ordóñez**, filla do anterior (1955-2004);
***Miguel Ordóñez Cadena**, antropólogo colombiano (1917-1994);
***Alejandro Ordóñez**, xurista colombiano, fillo do anterior (n. 1955);
***Salvador Ordóñez Delgado**, xeólogo español (n. 1946);
***Gregorio Ordóñez**, político vasco (1958-1995);
***Juan Francisco Ordóñez**, músico dominicano (n. 1961);
***José Ordóñez Jr.**, humorista colombiano (n. 1968);
***Jaime Ordóñez**, actor español (n. 1971);
***Lucas Ordóñez**, piloto español de automobilismo (n. 1985);
***José Batlle y Ordóñez**, político e xornalista uruguaio (1956-1929);
***Francisco Fernández Ordóñez**, político español (1930-1992);
***Miguel Ángel Fernández Ordóñez**, economista e funcionario español (n. 1945);
***Manuel Gurría Ordóñez**, político mexicano;
***Salvador Gutiérrez Ordóñez**, lingüista asturiano (n. 1948);
***Francisco Rivera Ordóñez**, toureiro español (n. 1974);
***Manuel Segundo Ordóñez**, político arxentino (1859-1940);
***Manuel Vicente Ordóñez** político arxentino (1902–1988).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Ordóñez**, lugar da parroquia de Xiá, no concello de Friol;
***A Avenida de Ordóñez**, lugar da parroquia de Goián, no concello de Tomiño.

;Fóra de Galiza

;Na Arxentina
***Ordóñez**, localidade arxentina.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Ordóñez (P-14)***, buque patrulleiro da clase Barceló pertencente á Armada Española;
***Canón Ordóñez**, sistema español de artillaría de Costa.
Orga

Como topónimo **Orga** pode referirse a:

;En Galiza
***Orga**, parroquia do concello de Celanova;
****Orga**, lugar de dita parroquia;
***A Orga**, lugar da parroquia de Mezonzo, no concello de Vilasantar;
***A Corga**, lugar da parroquia de Sendelle, no concello de Crecente;
***A Corga**, lugar da parroquia da Vide, no concello de Monforte de Lemos;
***A Corga**, lugar da parroquia de Cando, no concello de Outes;
***A Corga**, lugar da parroquia do Freixo de Sabardes, no concello de Outes;
***A Corga**, lugar da parroquia de Desteriz, no concello de Padrenda;
***A Corga**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello da Pobra de Trives;
***A Corga**, lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello de Sandiás;
***Corga de Abaixo**, lugar da parroquia de Cequeril, no concello de Cuntis;
***Corga de Arriba**, lugar da parroquia de Cequeril, no concello de Cuntis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sorga**, parroquia do concello da Bola;
***Orgo do Monte**, lugar da parroquia de Poio, no concello de Poio;
***Organización Republicana Gallega Autónoma** (**ORGA**).
XV dinastía exipcia

A **décimo quinta Dinastía de Exipto** (XV dinastía) gobernou durante o Segundo período intermedio de Exipto, entre o 1650 a. C. e ca. 1550 a. C.. A capital da dinastía foi probablemente Avaris.

As dinastías *XV*, XVI e XVII do antigo Exipto combínanse a miúdo baixo o título do grupo, Segundo período intermedio de Exipto. A XVª dinastía data aproximadamente do 1650 ao 1550 a.C. A dinastía era allea ao antigo Exipto, fundada por Salitis, un hicso de Asia occidental cuxa xente invadira a país e conquistou o Baixo Exipto.

## Faraóns 
Os gobernantes coñecidos da XV dinastía son os seguintes:

A XV dinastía de Exipto foi a primeira dinastía Hicsos, gobernada desde Avaris, sen control de todo o territorio. Os hicsos preferiron quedar no norte de Exipto xa que se infiltraron desde o nordés. O nome e orde dos faraóns é incerto. A lista real de Turín indica que había seis faraóns Hicsos, cun escuro Camudi que figura como derradeiro faraón da XV dinastía.

### Gobernantes da xv dinastía nos antigos textos 
: **Nota:** Escritos en orde inverso (*)

## Cronoloxía da XV dinastía 
Cronoloxía estimada polos seguintes exiptólogos: 

* Primeiro faraón: **Salitis**
** 1630-1615 (Franke)

* Derradeiro faraón: **Camudy**
** 1565-1555 (Redford)
** 1545-1535 (Dodson)
** 1541-1540 (Ryholt)
** c.1525 (von Beckerath, Helck)

## Cronograma do segundo período intermedio de Exipto 
### Número de faraóns chamados Apofis 
Algúns estudosos sosteñen que había dous faraóns Apophis chamados Apofis I e Apofis II, pero isto débese principalmente a que hai dous coñecidos prenomens para este faraón: Awoserre e Aqenenre. Non obstante, o exiptólogo danés Kim Ryholt sostén no seu estudo do Segundo período intermedio que estes prenómes fan referencia a un home: Apopi I, que gobernou Exipto durante máis de 40 anos. Isto tamén se apoia no emprego deste faraón dun terceiro prenome durante o seu reinado: Nebkhepeshre. Apopi probablemente empregou diferentes prenomes ao longo de varios períodos do seu reinado. Este escenario non está exento de precedentes ou paralelos, xa que se sabe que varios faraóns, entre eles o famoso Ramsés II, e Seti II, empregaron dous prenomes diferentes durante os seus reinados.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de faraóns
Migjorn, Mallorca

**Migjorn** (literalmente en catalán "Mediodía") é unha comarca de Mallorca, nas Illas Baleares, que ocupa a parte meridional da illa. Como o resto de comarcas, non ten recoñecemento oficial.

Limita ao norte coas comarcas de Palma, Pla de Mallorca e Mallorca, e ao leste, sur e oeste co mar Mediterráneo.

## Concellos 
* Campos
* Felanitx
* Llucmajor
* ses Salines
* Santanyí
Sombreiro

miniatura|200x200px|Sombreiro de palla.
Un **sombreiro** ou **chapeu** é unha peza de vestir que se utiliza especificamente para cubrir a cabeza, xa sexa do sol ou do frío. 

## Historia e orixes 
Os primeiros sombreiros teñen as súas orixes nos imperios antigos; no Antigo Exipto xa se utilizaban diversos tipos de tocados, pero un dos máis recoñecidos antecedentes deste accesorio foi o gorro frigio, un sombreiro de orixe frigio que foi utilizado polos gregos para simbolizar que todo aquel que o portase era un escravo ao que se lle outorgou a súa liberdade. En Grecia tamén xurdiron o píleo (*Pilleus*) e o pétaso (*Petasus*), sendo o petaso o primeiro sombreiro que tiña á.

O sombreiro xorde como unha necesidade para protexerse do sol e da choiva, principalmente entre o campesiñado. Os primeiros sombreiros eran fabricados principalmente de feltro e de la.

En tempos de Carlos VI de Francia comezaron a usarse sombreiros no campo. No de Carlos VIII introduciuse o seu uso nas cidades pero tan só en tempo de choiva. No reinado de Lois XI xa se xeneralizaron máis e levaban en todo tempo estendéndose o seu uso ás nacións veciñas. 

Máis adiante, o uso do chapeu foi xeneralizándose variando a forma segundo a época. A principios do século XX usábase comunmente en todo o mundo civilizado. O seu uso atópase en retroceso desde entón, transformando a súa utilidade dunha funcional a un accesorio de moda.

## Partes 
Un sombreiro pode constar ou non dos seguintes elementos.

* **Coroa ou copa**: É a parte superior do sombreiro que se adapta á forma do cranio, limitando a súa circunferencia. Esta pode ter diferentes formas, regularmente redonda, cónica ou truncada.
* **Bordo ou á**: Consta dunha superficie que percorre a circunferencia do sombreiro. Cumpre a función de protexer ao que o porta dos raios solares. O termo *á* tamén é aplicado á parte lateral dalgúns chapeus como o chullo e o ushanka, que ten a finalidade de protexer ou cubrir as orellas do frío.
* **Banda suave**: É a parte interna do chapeu, habitualmente coñecida como badana. Está feita de materiais suaves que entra en contacto directo co cranio e que ten a finalidade de axustar correctamente o sombriro á cabeza e deter a suor.
* **Banda, touca ou cinto:** É a cinta ou adorno que se coloca ao redor da copa, entre a coroa e o bordo. Serve para darlle forma ao sombreiro, evitando que se ensanche ou como simple ornato.
* **Viseira ou á frontal**: É a superficie frontal de certos tipos de sombreiros que serve para bloquear os raios solares. É un elemento común nas gorras.
* **Barboqueixo ou** **barbiqueixo** - Cinta para suxeitar o sombreiro que se pasa por debaixo do queixo, especialmente para cascos e similares.

= Tipos=

## Notas
Alborear

***Alborear*** foi un periódico editado en Forcarei en 1931.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista quincenal literaria e independiente*, apareceu en Forcarei en 1931. Fundada por Virxilio Blanco e Jacinto Caldera Manzano. Jacinto Caldera era o director-administrador e Virxilio Blanco o redactor artístico. De ideoloxía católico-galeguista, propúñase combater a politiquería, o caciquismo, o favoritismo e outras lacras que envelenaban as pequenas vilas de Galicia. Publicou polo menos nove números, sendo o número 9 o correspondente ao 30 de decembro de 1931.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Poemanos

Os **poemanos** (en ) eran unha antiga tribo de Gallaecia, un pobo galaico lucense que vivía no centro-norte da actual Galicia, na comarca da Terra Chá. Son coñecidos por unha inscrición atopada na muralla antiga de Lugo. é a deusa protectora da tribo xermánica dos *poemani*, que se asentaron no ano -600 na provincia de Lugo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de tribos celtas
Virxilio Blanco

**Virxilio Blanco Garrido**, nado en Guisande (San Miguel de Presqueiras, Forcarei) o 24 de novembro de 1896 e finado na mesma aldea o 25 de xuño de 1948, foi un pintor e ilustrador galego.

## Traxectoria 
En 1912 emigrou a Cuba e dende 1914 residiu na Habana. Alí compaxinou o traballo cos estudos de pintura na Academia e no Centro Galego da Habana, onde coñeceu a Laxeiro. En 1923 expuxo no Centro Galego, que lle concedeu unha bolsa de tres anos para estudar na Real Academia de Belas Artes de San Fernando, onde ingresou en 1924. En Madrid entrou en contacto con outros artistas galegos e participou na Exposición de Arte galego do Ateneo de Vigo de 1924 e na de Santiago de Compostela de 1926. Finalizados os estudos de Belas Artes o Centro Galego da Habana concedeulle unha nova bolsa para viaxar a París. Participou na mostra de arte galego do Heraldo de Madrid en 1928 e na exposición de arte galego dos centros galegos de Buenos Aires e Montevideo en 1929. Nese ano regresou de París e expuxo nas salas viguesas de Las Colonias e do Ateneo.

Alternou estancias en Vigo e Pontevedra, nas que participou nos faladoiros do Derby e o Savoy, con visitas a Santiago de Compostela. Relacionouse con Manuel Colmeiro e Arturo Souto, expuxo na sala das Oficinas de Turismo de Pontevedra en 1930. Ao ano seguinte desfrutou dunha bolsa para estudos de pintura da Deputación de Pontevedra e fundou en Forcarei a revista literaria *Alborear*, da que foi director artístico. En 1932 volveu expoñer en Vigo e recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra para ir a Madrid, onde perfeccionou o seu estilo seguindo a vangarda figurativa. Regresou a Galicia en 1934 e expuxo no Ateneo de Vigo, onde volveu expoñer ao ano seguinte na Sociedad Liceo. En 1935 tamén expuxo na Asociación de Artistas da Coruña e participou no Salón de Primavera de Pontevedra. Instalouse en Vigo, onde expuxo no Faro de Vigo en 1939, e compartiu unha mostra co debuxante Ramón Peña en Pontevedra en  1941. En 1944 a Deputación de Pontevedra concedeulle unha bolsa de viaxe, pero debido á enfermidade que padecía, non puido desprazarse. Continuou pintando e en 1945 expuso no Casino de Vigo e en 1947 participou nunha exposición en Santiago de Compostela con Laxeiro. En 1948, o ano da súa morte, volveu expoñer en Compostela.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* , Beatriz de. *Diccionario Biográfico Electrónico* Real Academia de la Historia .

### Ligazóns externas 
* Virxilio Blanco Garrido tabeirosmontes.com
*
Nerios

[250px|miniatura|[Escritura tartesa|Inscrición tartesa atopada en Fonte Velha, onde se fai referencia ó pobo nerio.]]
Os **nerios** (en ) eran unha antiga tribo celta de Gallaecia, un pobo galaico lucense que vivía no norte da actual Galicia, na rexión da Costa da Morte. A súa capital era a cidade de "Dugium", identificada coas actuais parroquias de Duio e San Martiño de Duio.

Os celtas nerios (*Celtici Nerii*) son mencionados por primeira vez na lápida da tumba dun nobre nerio chamado Tássionos ou Taśiioono, nunha inscrición tartesa da Idade de Bronce descuberta en Fonte Velha, na freguesía de Bensafrim, no concello de Lagos (Portugal). Esta é primeira referencia documentada dun nobre galaico que se coñece. Ademais, cita aos deuses lugos ou lugoues como divindades tutelares dos nerios.

## Etimoloxía 
É posible que o nome dos nerios proveña da raíz celta *nero-, que quere dicir “forza, grandeza”. Esta palabra atópase tamén no galés antigo *nar, é dicir "xefe", que hoxe é *nêr, "señor", en galés moderno. 

O topónimo da comarca da Terra de Soneira, que aparece recollido en textos medievais como *Somnaria*, *Sonaria* ou *Subnaria*, podería derivar dos nerios. Existen dúas teorías sobre a etimoloxía do topónimo. O estudoso Fernando Cabeza Quiles faino derivar de *Seminaria*, que se le nun documento do século IX. Outros autores inclínanse pola expresión *Sub Neria*, é dicir a parte baixa da comarca poboada polos nerios, que daquela estaba habitada polos seus veciños supertamarcos.

## Restos arqueolóxicos 
[miniatura|250px|esquerda|Castro de Castromiñán ou Torre do Castelo, en [Fisterra.]]
En 1914, na zona das parroquias de Duio atopáronse machadas de sílex, pontóns (nas Escaselas), puntas de lanzas de cobre biseladas (a pouca profundidade preto da praia da Langosteira), anacos de cerámica e de tellas de tipo romana (zona Rucheira) e en Denle algunhas moedas e medallas. Nunha destas líanse as inscricións "nerenh" ou "nerimen". Os restos atopados suxiren un importante asentamento lacustre que máis tarde sería romanizado.

Na aldea de Duio só se catalogou un castro, o castro das Croas, así como a fortaleza de Castromiñán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de tribos celtas
* Topónimos célticos en Galicia
### Bibliografía 
* Curchin, Leonard A. (2008) Estudios Gallegos*The toponyms of the Roman Galicia: New Study*. *Cuadernos de Estudios Gallegos* **LV** (121): 109-136.
*
Morte de George Floyd

A **morte de George Floyd** ocorreu o 25 de maio de 2020 na veciñanza de Powderhorn, na cidade de Minneapolis, Minnesota (Estados Unidos), como resultado do seu arresto por parte de catro policías locais. En poucos días, o feito xerou unha onda de indignación e protestas ao longo dos Estados Unidos en contra do racismo, a xenofobia e os abusos policiais cara a cidadáns de raza negra.

## Resumo 
George Floyd, un home afroamericano estadounidense, morreu por asfixia por falta de oxíxeno, provocada polo oficial Derek Chauvin, quen tras esposalo e poñelo boca abaixo coa axuda dos axentes Thomas Lane e J. Alexander Kueng, quen acusadores din premeron ao arrestado contra o pavimento co seu xeonllo apoiado sobre o pescozo de George Floyd durante 8 minutos e 46 segundos. Floyd, mentres era detido, repetiu varias veces a frase ''"I can't breathe"* (en galego, *"Non podo respirar"''). Mentres isto sucedía, o oficial Tou Thao, quen tamén se encontraba na escena, limitábase a observar e controlar aos presentes. Este suceso foi gravado cos teléfonos móbiles dos presentes e difundido en diversas redes sociais. Os catro oficiais involucrados foron despedidos ao día seguinte.

Segundo algúns medios, Floyd foi arrestado por intentar facer unha compra cun suposto billete falso de 20 dólares nunha tenda de comestibles.

A solicitude do Departamento de Policía de Minneapolis, o FBI está conducindo unha investigación federal de dereitos civís respecto a este incidente. Paralelamente, a Oficina de Aprehensión Criminal de Minesota abócase á investigación de posíbeis violacións dos estatutos estatais. A policía respondeu a estes feitos disparando gases lacrimóxenos e balas de goma contra os manifestantes.

## Persoas involucradas 
### George Floyd 
George Floyd era un cidadán estadounidense Floyd era un amigo do ex xogador de baloncesto Stephen Jackson, a quen coñeciu mentres vivía en Texas.

George Floyd vivía en St. Louis Park, Minesota, onde se mudou despois de cumprir unha sentenza por roubo agravado. Traballou como garda de seguridade nun restaurante de Minneapolis durante cinco anos. Debido á pandemia de COVID-19 acababa de perder o seu emprego. Floyd tiña unha fillaa chamada Gianna.

### Oficiais de policía 
#### Derek Chauvin 
Derek Chauvin, de 45 anos, foi identificado como o oficial que inmobilizou no chan a Floyd e asfixiouno co seu xeonllo no pescozo. Traballaba no Departamento de Policía de Minneapolis dende 2001. O 29 de maio de 2020 Chauvin foi arrestado e posto baixo custodia. Foi acusado por homicidio de terceiro grao e homicidio involuntario.

#### Tou Thao 
Tou Thao cursou a academia de policía en 2009 e conseguiu un traballo de tempo completo en 2012. En 2019 foi demandado por brutalidade policial, asunto que foi resolto fora dos tribunais por 25 mil dólares.

#### Outros oficiais 
Os outros dous oficiais implicados, identificados o 27 de maio como Thomas Lane e J. Alexander Kueng, tamén foron despedidos. Ningún contaba con queixas no seu rexistro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Protestas pola morte de George Floyd
XVI dinastía exipcia

A **Décimo sexta Dinastía de Exipto** (XVI dinastía) foi unha dinastía de faraóns que gobernou a rexión de Tebas no Alto Exipto  e ten unha duración aproximada de entre 60 a 70 anos.  Non obstante, a datación absoluta dos reinados individuais aínda se debate. 

## Faraóns 
Os estudosos propuxeron diversos listaxes cronolóxicos e listas de faraóns para esta dinastía. Estas listas divídense en dúas categorías: aquelas que supoñen que a XVI Dinastía eran vasalos dos Hicsos, como defendían Jürgen von Beckerath e Wolfgang Helck, e os que supoñen que a XVI Dinastía era un reino tebano independente, como propuxo recentemente Kim Ryholt.

### Vasalos dos Hicsos 
A lista tradicional de gobernantes da XVI Dinastía agrupa aos faraóns que se crían ser vasalos dos Hicsos, algúns dos cales teñen nomes semíticos como Semqen e Anat-her. A lista de faraóns difire segundo o erudito e aquí é dado segundo a Dinastía XV / XVI de Jürgen von Beckerath no seu *Handbuch der ägyptischen Königsnamen*. Jürgen von Beckerath: * Handbuch der ägyptischen Königsnamen *, Münchner ägyptologische Studien, Heft 49, Mainz: P. von Zabern, 1999,   Wolfgang Helck, que tamén cre que a XVI Dinastía era un estado vasalo dos Hicsos, propuxo unha lista lixeiramente diferente de faraóns. Moitos dos gobernantes enumerados aquí na XVI Dinastía baixo a hipótese de que eran vasalos dos Hicsos están incluídos na XIV Dinastía ``coa hipótese de que a XVI Dinastía era un reino tebano independente. A ordenación cronolóxica é en gran parte incerta.

### Reino independente de Tebas 
No seu estudo de 1997 sobre o Segundo período intermedio, o exiptólogo danés Kim Ryholt argumenta que a XVI Dinastía era un reino tebano independente. A partir da reconstrución de Ryholt da lista real de Turín, poden asociarse 15 faraóns á dinastía, varios dos cales están testemuñados por fontes contemporáneas. Bourriau 2003: 191  Se ben os gobernantes probablemente tiñan a súa sede en Tebas, algúns puideron ser gobernantes locais doutras cidades importantes do alto Exipto, incluíndo Abidos, El Kab e Edfu.  Non figura no canon de Turín (despois Ryholt) Wepwawetemsaf, quen deixou unha estela en Abidos e probablemente fose un faraón local da dinastía Abidos. Outros, como Helck, Vandersleyen, Bennett combinan algúns destes gobernantes coa XVII dinastía exipcia. A lista de gobernantes dase aquí segundo Kim Ryholt e supostamente está en orde cronolóxica:

Os faraóns adicionais clasifícanse como pertencentes a esta dinastía por Kim Ryholt, pero a súa posición cronolóxica é incerta. Quizais correspondan aos cinco últimos faraóns do canon de Turín:

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de faraóns
Rally da Coruña de 1990

O **Rally da Coruña** de 1990 foi a 18ª edición de dito rally e a penúltima proba da tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 17 de novembro de 1990 e o vencedor foi Germán Castrillón, con Estrella Castrillón como copiloto, sobre un Ford Sierra Cosworth. Con esta vitoria proclamáronse campións de Galicia por primeira vez.

Foi o primeiro rally celebrado no concello de Muros e arredores e fíxose posible despois de que a Escudería Centollo lle cedese a Senra Sport os dereitos de uso do nome de "Rally da Coruña". Foi organizado por Senra Sport coa colaboración de Siroco Team Narón e a Escudería La Coruña. O treito de Carnota constou de 4,9 km, comezando a 200 metros da igrexa de San Mamede e rematando en Cubelo. O treito de Muros, de 11 km percorreu a estrada de Muros ás Paxareiras, comezando a dous quilómetros de Muros e rematando a cinco das Paxareiras. O terceiro treito, O Ézaro, tamén de 11 km, foi dende a presa do Ézaro ata O Furiño. O treito D, Dumbría, comezou en Vilar de Colúns e rematou en Olveira sumando 3,5 km. O último treito, Vimianzo, sumou outros 3,5 km, comezando en Pasarela e rematando a 500 metros da estrada de Vimianzo a Baio.

Con todo, a primeira pasada polo treito de Dumbría foi anulada pola ausencia do guindastre. e o seu primeiro título de campión de Galicia. Detrás de Senra chegaron os lucenses Montero e José Manuel López Parada despois de que Garrido picase unha roda e caese á quinta posición. 

Parada foi tamén o primeiro da Copa Renault mentres que na Citroën Challenge o vencedor foi José María Banga. Na Copa Mabor o gañador foi Amador Vidal cun Peugeot 205 Rallye, e o segundo Juanjo Pérez, que con este resultado proclamouse campión da Copa no ano 1990.

## Clasificación 

## Notas
Raxa al-Xidawi

**Raxa al-Xidawi**, nada en Ismailia o 6 de setembro de 1934 e finada na mesma cidade o 5 de xullo de 2020, foi unha modelo e actriz exipcia. A súa carreira como actriz comezou en 1958 e continuou nos sesenta anos seguintes, o que a converteu, canda Mimi Jamal, na actriz exipcia coa carreira máis longa. 

## Traxectoria 
Raxa criouse na cidade do Cairo onde foi, acompañada do seu irmán máis vello Faruk, para vivir coa súa tía, a bailarina e actriz, Tahia Carioca, que se ocupou deles. Asistiu á escola franciscana da capital exipcia, e alí estudou francés e italiano, e despois traballou no departamento de tradución dunha empresa de publicidade. En 1958 gañou un concurso de beleza, o que lle abriu as portas para traballar como modelo e despois pasou ao mundo do cinema. A súa primeira interpretación fíxoa no filme *Doaa al-Karawan*.  Moi activa na década de 1960 e 1970, traballou con Adel Imam en títulos como *Al Sayed al-Shaghal* e *Al Zaeem*. Casou co porteiro do Ismaili e mais da selección nacional de Exipto, Hassan Mukhtar, o 22 de novembro de 1970. Co xornalista Amr Adib tamén presentou un programa de televisión. Ao longo do século XXI especializouse en papeis de mulleres aristocráticas en numerosas series de televisión.

O 24 de maio de 2020 diagnosticáronlle coronavirus mentres rodaba unha serie para a televisión e quedou en illamento no hospital de Ismailia

## Notas
Real Federación Española de Balonmán

A **Real Federación Española de Balonmán** (**RFEBM**, en castelán: *Real Federación Española de Balonmano*) é o organismo reitor do balonmán e balonmán praia en España, e o responsable das seleccións nacionais. Foi fundada en 1941. A maio de 2019, tiña 924 clubs inscritos e 99&nbsp;185 xogadores federados.

Por delegación da federación, a Asociación de Clubs Españois de Balonmán (ASOBAL) organiza as catro principais competicións masculinas de clubs do país: a Liga ASOBAL, a Copa ASOBAL, a Copa do Rei e a Supercopa.

## Federacións territoriais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de balonmán de España

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Universidade de Sevilla

A **Universidade de Sevilla** (**US**, en castelán: *Universidad de Sevilla*) é unha universidade pública española con sede en Sevilla, Andalucía. É unha das dúas universidades públicas da cidade, xunto coa Universidade Pablo de Olavide. Aínda que os seus centros atópanse repartidos por toda a cidade, a sede do seu reitorado é o edificio da Real Fábrica de Tabacos de Sevilla.

É a terceira universidade española en número de estudantes e a primeira de Andalucía, así como unha das máis antigas, con máis de 500 anos de historia.

A Biblioteca da Universidade de Sevilla, con 1.507.097 volumes, é a terceira biblioteca universitaria máis grande de España, despois da Biblioteca da Universidade Complutense de Madrid e a Biblioteca da Universidade de Barcelona.

## Centros 
;Centros propios
*Edificio Central (Fábrica de Tabacos):
**Facultade de Filoloxía
**Facultade de Xeografía e Historia 
*Campus Centro: 
**Facultade de Belas Artes 
*Campus Reina Mercedes: 
**Facultade de Bioloxía 
**Facultade de Farmacia 
**Facultade de Física 
**Escola Técnica Superior de Enxeñería Informática 
**Facultade de Matemáticas 
**Facultade de Química 
**Escola Técnica Superior de Arquitectura 
**Escola Técnica Superior de Enxeñería de Edificación 
*Campus Ramón y Cajal: 
**Facultade de Ciencias Económicas 
**Facultade de Turismo e Finanzas 
**Facultade de Filosofía 
**Facultade de Psicoloxía 
*Campus Pirotecnia:
**Facultade de Dereito
**Facultade de Ciencias do Traballo
**Facultade de Ciencias da Educación
*Campus Macarena: 
**Facultade de Medicina
**Facultade de Enfermería
***Unidade docente do Hospital Universitario Virgen de Valme
***Unidade docente do Hospital Universitario Virgen del Rocío
***Unidade docente do Hospital Universitario Virgen Macarena 
**Facultade de Fisioterapia
**Facultade de Podoloxía
**Facultade de Odontoloxía
*Campus Cartuja:
**Escola Técnica Superior de Enxeñería
**Facultade de Ciencias da Comunicación 
*Campus Los Remedios: 
**Escola Politécnica Superior
*Pablo de Olavide
**Escola Técnica Superior de Enxeñería Agronómica

;Centros adscritos
*Centro de Estudos Universitarios Cardenal Spínola, en Bormujos. 
*Centro de Estudos Universitarios Francisco Maldonado, en Osuna. 
*Escola Universitaria de Enfermería da Cruz Vermella Española, en Sevilla.
*Escola Universitaria de Enfermería San Juan de Dios, en Bormujos.
*Centro Universitario EUSA, en Sevilla. 

;Outros centros 
*Instituto de Ciencias da Educación
*Instituto de Idiomas

## Véxase tamén 
*Lista de universidades de España
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Rally de Ferrol de 1990

O **Rally de Ferrol de 1990** foi a 21ª edición de dito rally e a última proba da tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse entre o 1 e o 2 de decembro de 1990 e os vencedores foron Germán Castrillón e a súa copiloto Estrella Castrillón, a bordo dun Ford Sierra Cosworth. Foi a quinta vitoria consecutiva na tempada e o segundo dos dez triunfos que lograron na proba ferrolá.

## Resumo 
Germán Castrillón chegou a este rally xa como campión galego. Aínda así marcou o mellor tempo en todos os treitos da proba e gañou con máis dun minuto de vantaxe sobre o Peugeot 205 GTI de Manuel Senra. A terceira praza estivo disputada entre Sergio Vallejo e Antonio Garrido ata que este último picou unha roda e caeu varias posicións. Con todo, conseguiu recuperar segundos e rematar quinto. Ademais, co abandono de Peitos por problemas co cambio, Garrido proclamouse subcampión galego.

## Clasificación 
## Notas
Jacinto Caldera Manzano

**Leoncio Jacinto Caldera Manzano**, nado na provincia de Cáceres o 12 de setembro de 1898, foi un mestre e político residente en Galicia.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Salamanca. Colaborou en *El Adelanto* de Salamanca. Foi mestre en Gata (Cáceres) en 1926. En agosto de 1927 foi destinado a Vilar (Millarada). Fundou en Forcarei a revista literaria *Alborear* con Virxilio Blanco, da que foi director-administrador. Foi presidente da sociedade agraria de Millarada. Membro da Asociación de Traballadores da Ensinanza de Vigo, foi nomeado delegado da FETE en Forcarei en marzo de 1934.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expedientado entre outras causas porque tralas eleccións de febreiro de 1936 criticou un mestre-cura en Meaño. Depurado, foi sancionado con suspensión de emprego e soldo durante dous meses e traslado de escola dentro da provincia en febreiro de 1938. Como consecuencia foi trasladado á escola de Escuadro en marzo. Solicitada a revisión do seu expediente de depuración resolveuse deixando sen efecto a orde pola que foi sancionado e finalmente só foi inhabilitado para cargos públicos e de confianza. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Forcarei (1936-1977)
Trial

[250px|thumb|Adam Raga no Campionato do mundo de trial de [2007.]]
O **trial** é unha disciplina deportiva motociclista fóra de asfalto, que consiste en superar tramos difíciles sen poñer os pés no chan. O seu nome orixinal en inglés é *Observed Trial* e naceu no Reino Unido a comezos do século XX, cando varios homes que residían no rural comezaron a circular en motocicleta por camiños rurais e campo a través. Trial significa "xuízo", "proba" ou "ensaio" en inglés, xa que a orixe deste deporte era ensaiar (tratar de superar) obstáculos naturais ou artificiais coa moto.

Aínda que o trial comezou a practicarse en motocicleta, pronto se engadiron os usuarios do sidecar dando lugar ao sidetrial, bastante popular no Reino Unido. A finais da década de 1970 comezou a practicarse o trial con outros tipos de vehículos, como bicicletas (bicitrial), coches 4x4 ou camións. Tamén xurdiu a modalidade "indoor" que se practica baixo teito, en polideportivos onde se instalan os obstáculos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información de trial no sitio web da FIM
Rally San Froilán de 1990

O **Rally San Froilán de 1990** foi a 12ª edición de dito rally. Foi puntuable para a tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally, así como para a Copa de España de Rallys. Celebrouse entre o 6 e o 7 de outubro de 1990 e o vencedor foi Germán Castrillón, a bordo dun Ford Sierra Cosworth.

Foi a terceira aparición de Castrillón co Ford Sierra e a terceira vitoria, colocándose líder do campionato galego tras este triunfo. Ademais foi a súa primeira vitoria no rally lucense, que gañou logo noutras cinco ocasións.

## Itinerario 
Constou de 477,6 quilómetros (contando os enlaces) divididos en dúas etapas e 15 treitos cronometrados. A saída realizouse o sábado 6 na Avenida Ramón Ferreiro de Lugo, dándose ese día tres pasadas aos treitos de Lúa - O Pontigo (12 km), Seixosmil - O Chao (18,5 km) e Meira (8,7 km). O itinerario do domingo consistiu en dúas pasadas polos treitos de Goián (10,4 km), San Mamede - Bagude (7,3 km) e Recelle (6,3 km).

## Resumo 
Coa ausencia dun dos favoritos, o vasco Fernando Brizuela, que aínda que estaba inscrito non se presentou, Germán Castrillón dominou con facilidade o rally co seu Ford Sierra Cosworth e xa tras a primeira sección avantaxaba comodamente ao segundo clasificado, o vigués Urbano Villanueva. Este corría cun BMW M3 que pertencera anteriormente a "Culebra" e ao campión de España Pep Bassas e mantivo a segunda praza ata o final. Os seguintes postos estiveron máis disputados cunha pelexa entre Arturo Rial, Peitos e Carlos. Carlos perdeu varios postos na parte final do rally por unha mala elección de pneumáticos, mentres que Rial marcou o mellor tempo en catro dos seis treitos do domingo, logrando finalmente a terceira praza. Peitos rematou cuarto, a 16 segundos de Rial, e primeiro da Citroën Challenge. En quinto lugar e primeiro da Copa Renault chegou Lino Otero co seu Renault 5 GT Turbo.

Manuel Senra, co seu Peugeot 205 GTI, foi un dos que máis rápido pero sufriu dúas picadas de roda o sábado, mentres que o domingo perdeu cinco minutos por un problema co regulador da bomba da gasolina, polo que finalmente só puido ser undécimo, un posto por riba dos irmáns Sergio e Diego Vallejo, que tamén perdeu cinco minutos por unha roda picada no treito Seixosmil - O Chao.

## Clasificación 
## Notas
Llevant

O termo catalán **Llevant** ("levante" en galego) pode referirse a:
***Llevant**, comarca da illa de Mallorca.
***Llevant Unió Esportiva**, equipo de fútbol de Valencia, coñecido en castelán como *Levante Unión Deportiva*.
***Llevant**, publicación católica de Artà (1917-1931).

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*
Maria Alice Vergueiro

**Maria Alice Monteiro de Campos Vergueiro**, nada en São Paulo o 19 de xaneiro de 1935 e finada na mesma cidade o 3 de xuño de 2020, foi unha profesora universitaria e actriz e directora teatral brasileira, considerada a meirande actriz experimental brasileira da súa xeración.

## Traxectoria 
Descendente da familia Campos Vergueiro, que forma parte da elite paulista descendente dos fundadores da cidade. Seu pai foi Nicolau Pereira de Campos Vergueiro Neto e súa nai Maria Antônia Borges, entre os seus antepasados figuran o  senador Vergueiro, un dos máis influentes políticos da época do Imperio (1822-1889), o  barón de Vergueiro, o  de Antonina ou o de Ibicuí. Seu tío paterno foi o actor Carlos Vergueiro, un dos fundadores do Teatro Brasileiro de Comedia. 
Maria Alice estudou pedagoxía na Universidade de São Paulo.

Debutou no teatro en 1962 no espectáculo *A Mandrágora*, so a dirección de Augusto Boal. Pasou logo ao elenco de actores do Teatro Oficina, onde actuou en 1967 na histórica montaxe *O Rei da Vela* de Oswald de Andrade, so a dirección de José Celso Martinez Corrêa.

Seguindo as experiencias do teatro experimental norteamericano do Living Theatre, da obra de Bertolt Brecht e do gusto polo grotesco fundou en 1977 con Luiz Roberto Galízia e Cacá Rosset, o Teatro do Ornitorrinco, compañía coa que tamén actuou en diversos espectáculos.

En 1992, actuou e dirixiu o espectáculo *O Amor de Dom Perlimplim com Belisa en seu Jardím* de Federico García Lorca, inaugurando o segundo grupo da compañía que contou coa colaboración de varios profesionais do elenco principal da compañía como Ricardo Castro, Luciano Chirolli, Gerson Steves; ademais de Rosana Seligman e Wanderley Piras. En 1995 dirixiu a peza *Quíntuplos*, tamén do segundo grupo, con Christiane Tricerri e Luciano Chirolli entre outros. En 2002, xa afastada do Ornitorrinco, adaptou *Mãe Coragem*, na que tamén actuou so a dirección de Sérgio Ferrara ao lado de Rubens Caribé e  José Rubens Chachá.

Na curtametraxe *Tapa na Pantera*, dirixida por Esmir Filho, Mariana Bastos e Rafael Gomes  interpretou unha dama fumadora marihuana dende hai trinta anos que fala sobre as súas experiencias coa droga. A personaxe creouno a propia actriz. A curta foi un dos primeiros vídeos virais da Internet brasileira tras subirse a YouTube. En 2016 protagonizou a curta *Rosinha*, dirixida por Gui Campos e que recibiu máis de 40 premios nacionais e internacionais, entre eles o Premio Especial do Xurado no 44º Festival de Gramado. 

Foi profesora de teatro na Facultade de Educación e mais na Escola de Comunicacións e Artes da Universidade de São Paulo. En 2003 detectáronlle párkinson, e morreu no Hospital das Clínicas de São Paulo, aos 85 anos vítima de pneumonía.

### Teatro 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas
Liga ASOBAL 2019/20

A **Liga Sacyr Asobal 2019/20** foi a 69ª edición da máxima categoría do balonmán español masculino, a 30ª coa denominación de Liga Asobal.

## Desenvolvemento 
A tempada deuse por finalizada en maio de 2020, despois de que se disputaran só 19 xornadas das 30 previstas debido á pandemia de coronavirus de 2020, que mantivo a tempada parada desde febreiro. 

A ASOBAL decidiu darlle o título de campión ao FC Barcelona, sendo este o seu décimo título consecutivo, así como unha praza para a Liga de Campións da EHF da seguinte tempada. Ademais, Ademar León, Bidasoa Irún e BM Benidorm, este último como subcampión da Copa do Rei, foron os clasificados para a seguinte edición da Copa EHF. O Bidasoa Irún clasificouse para a competición europea por ser terceiro ao final da primeira volta, así como o Ademar por ser segundo ao final da mesma, xa que no momento do peche da competición o club vasco ía cuarto. 

A tempada concluíu sen descensos, polo que os dous últimos clasificados no momento en que se cancelou a competición, BM Huesca e BM Cangas, permaneceron na categoría. Por último, decretouse o ascenso dos dous primeiros clasificados da División de Honra Prata, ascendendo a ASOBAL o BM Cisne de Pontevedra, que debutará na máxima categoría, e o BM Villa de Aranda.

## Equipos 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da ASOBAL
Enduro

250px|thumb|Piloto de enduro nunha proba cronometrada.
O **enduro** (do inglés *endurance*, "resistencia") é unha disciplina deportiva motociclista principalmente de fóra de asfalto, aínda que tamén pode discorrer en parte por estradas, rúas ou circuítos asfaltados. Unha competición de enduro inclúe varias probas complementarias que computan para o resultado global, como a «crono» ou tramo cronometrado ou a proba de aceleración sobre asfalto, pero a proba principal é a de regularidade contra o reloxo, que consiste en percorrer un itinerario longo por todo tipo de terreos nun tempo predefinido, con controis estritos de etapa nos que hai que selar a tarxeta de paso no minuto indicado, e onde o piloto recibe unha penalización se chega tarde ou antes de hora.

O enduro practícase nos cinco continentes, e é moi popular en Cataluña, Italia, Alemaña, o Reino Unido, Francia, Centroeuropa e Escandinavia principalmente, aínda que tamén nos Estados Unidos, Australia ou o Xapón.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información do enduro no sitio web da FIM