Strigopoidea

Os **Strigopoidea** (estrigopoideos) son unha superfamilia de papagaios (Psittaciformes) todos eles endémicos de Nova Zelandia, que consta de polo menos tres xéneros: os vivos *Nestor* e *Strigops*, o fósil *Nelepsittacus*, e probablemente o fósil *Heracles*. mentres que o xénero *Strigops* comprende o famoso kakapo. mentres que as especies do xénero *Nelepsittacus* extinguíronse hai 16 millóns de anos. Todas as especies extintas, e as actuais kakapo, kea, e o kaka que queda (coas súas dúas subespecies) están ameazadas. As actividades humanas causaron dúas extincións e o declive das outras tres especies. Os colonos introduciron especies invasoras, como porcos e falanxéridos, que lles comían os ovos a estas aves que nalgunhas especies facían o niño no chan, e outros declives adicionais foron causados pola súa caza como alimento, matalos por consideralos pragas, perda de hábitat e a introdución de avespas.

## Sistemática 
Non houbo consenso sobre a taxonomía dos Psittaciformes ata recentemente. A situación das especies dos Strigopoidea foi variable no pasado. Esta superfamilia é unha das tres nas que se divide a orde Psittaciformes; as outras dúas son as dos Cacatuoidea (cacatúas) e Psittacoidea (papagaios "verdadeiros"). Aínda que algúns taxónomos inclúen tres xéneros (*Nestor*, *Nelepsittacus* e *Strigops*) na familia única **Strigopidae**, outros sitúan a *Nestor* e *Nelepsittacus* na familia **Nestoridae** e manteñen só a *Strigops* na Strigopidae (polo que habería dúas familias). Tradicionalmente, as especies da superfamilia Strigopoidea estaban situdas na superfamilia Psittacoidea, pero varios estudos confirmaron a situación separada deste grupo na base da árbore evolutiva dos papagaios.

## Filoxeografía 
miniatura
Propúxose unha hipótese sobre a filoxeografía deste grupo, que proporciona un exemplo de varios mecanismos de especiación en funcionamento. Neste escenario, os antepasados deste grupo quedaron illados do resto dos papagaios cando se separou Nova Zelandia de Gondwana hai uns 82 millóns de anos, o que tivo como resultado a separación física dos dous grupos.

## Especies 
Sábese pouco sobre o kaka da illa Chatham. O xénero *Nelepsittacus* consta de tres especies descritas e unha non descrita atopadas en depósitos do Mioceno en Otago.

## Nomes comúns locais 
[miniatura|400px|Distribución actual das especies existentes e distribución de todas as anteriores especies extintas de pequenas illas. A palabra maorí *kākā* deriva do antigo proto-polinesio e significa 'papagaio'. *Kākāpō* é unha ampliación lóxica dese nome, xa que *pō* significa 'noite', polo que sería o 'kākā da noite' ou 'papagaio da noite', o que reflicte os costumes nocturnos da especie. (Na [ortografía moderna da lingua maorí, as versións longas das vocais *a* e *o* escríbense cun macrón, que é unha raia por riba; é dicir, como *ā* e *ō*). A etimoloxía de *kea* en maorí é menos clara; podería ser onomatopéica da súa chamada que soa como *kee-aah*.

## Ecoloxía 
[miniatura|esquerda|O kea está ben adaptado á vida na [tundra alpina|zona alpina, como estes nos Alpes do Sur. A montaña máis alta de Nova Zelandia, o monte Aoraki (Monte Cook), vese ao fondo.]]

A situación illada de Nova Zelandia fixo difícil que os mamíferos chegasen ás illas. Isto reflíctese na ausencia de mamíferos autóctonos que non sexan morcegos. Os principais predadores alí eran as aves: gabiáns, falcóns, bufos e a enorme aguia extinta *Harpagornis moorei*. Moitas das adaptacións que se encontran na avifauna reflicten o contexto único no cal evolucionaron. Este equilibrio único foi alterado coa chegada dos polinesios, que introduciron nas illas a rata polinesia *Rattus exulans* e o extinto can polinesio (kuri). Posteriormente, os europeos introduciron moitas máis especies, incluíndo grandes herbívoros e mamíferos predadores.

As tres especies de papagaios existentes desta familia ocupan nichos ecolóxicos bastante diferentes, como resultado das dinámicas filoxeográficas desta superfamilia. O kakapo é unha especie nocturna non voadora, con bo camuflaxe para evitar as aves de presa diúrnas grandes da illa, xa que os bufos locais son demasiado pequenos como para cazar kakapos de noite. O kakapo é a única ave non voadora do mundo que usa un sistema de lek para reproducirse. Xeralmente, reprodúcense só unha vez cada 3–5 anos cando certas árbores podocarpáceas como o *Dacrydium cupressinum* dan abundantes froitos.

O kea está ben adaptado á vida a grandes altitudes e poden observarse regularmente na neve nas estacións de esquí. Como na zona alpina non hai árbores, aliméntanse no chan en vez de nas árbores como sería típico dos papagaios.

## Relacións cos humanos 
### Importancia para os maorís 
Os papagaios foron importantes para os maorís de diferentes maneiras. Cazábanos para comer, tíñanos como animal de compañía e usaban as súas plumas para coselas en roupas como os *kahu huruhuru* (manto de plumas). Tamén usaban as plumas para decorar a punta da *taiaha*, unha arma maorí, pero quitábanas no momento da batalla. As peles de kakapo coas plumas unidas utilizábanse para facer mantos (*kākahu*) e capas de vestidos (*kahu kākāpō*), especialmente polas viúvas e fillas de xefes.

### Status 
Das cinco especies de estrigopoideos, os kakas da illa Norfolk e só se conservaron entre sete e 20 peles do animal. O kaka da illa Chatham extinguiuse entre 1550 e 1700 nos tempos preeuropeos, unha vez que os polinesios chegaron a illa, e del só quedan óso subfósiles. e introduciron o can (kuri) e a rata (kiore) polinesios. Isto foi desastroso para a fauna nativa, porque os mamíferos predadores poden localizar as presas polo olfacto e a fauna nativa non evolucionara para defenderse diso.

### Conservación 
Elaboráronse programas para a conservación do kakapo e o kaka, mentres que ao kea tamén se lle fai un seguimento estreito. Os 209 kakapos vivos están todos dentro dun programa de conservación. A cada un se lle deu un nome para un mellor control.

## Notas