open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Puerto Nare

**Puerto Nare** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 14 480 hab. (2018)
* **Poboación urbana**: 4 381
* **Poboación rural**: 9 999

**Alfabetismo**: 80.7% (2005)
* **Zona urbana**: 13.3%
* **Zona rural**: 79.1%

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:

* Mestizos e brancos (90,1%)
* Afrocolombianos (8,6%)
* Indíxenas (0,3%)

## Notas
Remedios, Antioquia

**Remedios** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 28.415 (2018)
* **Poboación urbana**: 11 632
* **Poboación rural**: 16 783
**Alfabetismo**: 80.2% (2005)
* **Zona urbana**: 84.7%
* **Zona rural**: 77.2% 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:
* Mestizos e brancos (78,4%)
* Afrocolombianos (21,4%)
* Indíxenas (0,2%)

## Notas
Urrao

**Urrao** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 30 876 hab. (2018)
***Poboación urbana**: 16 917
***Poboación rural**: 13 959
**Alfabetismo**: 76.8% (2005)
* **Zona urbana**: 85.5%
* **Zona rural**: 68.7% 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:

* Mestizos e brancos (93,5%)
* Indíxenas (5,4%)
* Afrocolombianos (1,1%)

## Notas
Filomena Fraga

**Filomena Fraga**, nada en Agrón (Ames) en 1926, é unha poeta e labrega galega.
## Traxectoria 
Durante a súa infancia apenas puido asistir á escola, mais aprendeu a ler e pasaba o tempo lendo a obra *Áncora da salvación* do xesuíta José Mach (1854), o único libro que había na súa casa.

Con catorce anos os pais enviárona a traballar nunha casa na aldea do Portanxil, da que marchou logo de que lle negasen a reivindicación dun aumento de soldo por traballar o mesmo ca os homes. Marchou a Negreira, onde pasou a traballar, xa baixo mellores condicións, na casa do médico Manuel Negreira.

Como membro do Colexio Familiar Rural de Negreira, en 1974 asistiu a unha xuntanza en Valladolid, onde denunciou a situación de atraso que vivía o rural galego. Fixéronlle unha entrevista no xornal *El Norte de Castilla* o 1 de decembro dese ano. Militou no Sindicato Agrario Galego. 

En 1995 publicou a súa primeira obra, *A Cancela*, animada por Suso de Toro e costeando a primeira edición cos seus aforros. O volume inclúe poesía e vivencias persoais.

En 2010 participou no documental *Señora de*, dirixido por Patricia Ferreira.

## Vida persoal
Coñeceu o seu home nunha festa en Negreira. Estiveron casados 43 anos, nun matrimonio que ela describe como moi adiantado á súa época, ata a morte del a causa dunha enfermidade.

## Homenaxes 
Co gallo do 8 de marzo de 2018, o Concello de Ames homenaxeou a figura de Filomena Fraga.

En xullo do 2019, no marco da celebración do Día da Patria Galega, foille entregada a medalla do Concello de Ames.

## Notas
Rubiais

Como topónimo **Rubiais** pode referirse a:

;En Galiza
***Rubiais**, parroquia do concello de Viana do Bolo;
****Rubiais**, lugar de dita parroquia;
***Rubiais**, lugar da parroquia de Zanfoga, no concello de Pedrafita do Cebreiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
San Luis, Antioquia

**San Luis** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 12 995 habitantes. (2018)

* **Poboación urbana**: 7 408
* **Poboación rural**: 5 587
**Alfabetismo**: 85.4 % (2005)
* **Zona urbana**: 88.7 %
* **Zona rural**: 82.9 % 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:

* Mestizos e brancos (99,6 %)
* Afrocolombianos (0,4 %)

## Notas
San Luis, Tolima

**San Luis** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Tolima. Atópase a 46,6 km de Ibagué. Ten baixo a súa xurisdición un só centro poboado: Payandé.

## Historia 
San Luis foi fundado o 9 de outubro de 1780 por Francisco Villanueva, Pedro Velásquez, Nicolás de Herrera e Luis Caicedo y Flórez. Outrora foi habitado por indíxenas descendentes dos caribes, itaimas e jaguas das tribos poingo, yoporongos, calarmas, lemayaes e panches.

## Notas
Corralón da Gaiteira

O **Corralón da Gaiteira**, tamén coñecido como **Corralón da Palloza**, foi un recinto deportivo situado na Coruña, que foi utilizado para diferentes competicións entre finais do século XIX e comezos do XX. Acolleu probas ciclistas, concursos hípicos e competicións de atletismo e tiro ao pombo, e foi o escenario dos primeiros partidos de fútbol disputados na cidade. O Deportivo da Coruña disputou neste campo case todos os partidos dos seus primeiros dous anos de vida.

## Historia 
O Corralón da Gaiteira era un terreo duns 18&nbsp;000 metros cadrados situado na cidade da Coruña, a carón do río Monelos (límite entre os concellos da Coruña e Oza) e a poucos metros da Fábrica de Tabacos, ocupando parte do que hoxe son as rúas Ramón y Cajal, Novoa Santos e Pastor Díaz. O lugar era utilizado como zona de descanso para o gando que se descargaba no porto da Coruña. En 1892, sendo propiedade do empresario Nicolás María del Río, foi o escenario dunha grande exposición e unha feira de gando. Máis tarde foi herdado polo fillo de Nicolás del Río, Eduardo del Río, e comezou a acoller numerosas probas deportivas, funcionando como velódromo e organizándose nel concursos hípicos.

En 1894 xogouse no Corralón o primeiro partido de fútbol do que se ten constancia na Coruña e que enfrontou a membros do British Lawn Tennis Club con membros do Sporting Club coruñés. En 1906 disputou neste terreo o primeiro partido da súa historia do Deportivo da Sala Calvet (actual Deportivo da Coruña), que derrotou o Corunna por 2-1. O Corralón foi o escenario de case todos os partidos do Deportivo durante os seus dous primeiros anos de vida, ata que en 1909 foi inaugurado o campo de Riazor, e foi o terreo no que se disputaron as primeiras edicións do Campionato de Galicia e Asturias organizado pola Liga de Amigos. Máis tarde acolleu probas atléticas e competicións de tiro ao pombo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antonio Míguez

Polo nome de **Antonio Míguez** podemos referirnos a 
* Antonio Míguez Nogueiras (1958), político galego que é alcalde de Vilar de Santos polo BNG.
* Antonio Míguez Macho (1979), historiador galego.
Rubén Colmenero

**Rubén Colmenero Ferreiro**, chamado **Pisto**, nado o 1 de xullo de 1985 en Vilar de Santos, é un político e ex xogador de fútbol galego, que foi alcalde de Vilar de Santos.

## Traxectoria
Mestre e licenciado en Educación Física, foi xogador de fútbol e preparador físico. Xogou de defensa no Verín CF en Terceira división na temporada 2009-10, e tamén despois no CF Boado (de Boado, unha parroquia de Xinzo), no Antela e no Vilar de Santos AD. Os últimos anos da súa carreira deportiva botounos no Antela, o equipo da capital de Xinzo.  

Militante do BNG, presentouse ás eleccións municipais en 2023 e foi elixido concelleiro na lista que obtivo a maioría absoluta. Ocupou a primeira tenza de alcaldía ata febreiro de 2025, data en que pasou a substituír o anterior alcalde, Antonio Míguez, na vara de mando municipal. Nove meses máis tarde renunciou ao cargo por "motivos persoais urxentes" e foi substituído por Marcos Nogueiras.

## Vida persoal 
Vive e traballa en Vilar de Santos. Traballa nunha empresa do sector da madeira.

## Notas
San Vicente, Antioquia

**San Vicente Ferrer** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 22 093 hab. (2018)
* **Poboación urbana**: 5 464
* **Poboación rural**: 16 629
**Alfabetismo**: 85.1% (2005)
* **Zona urbana**: 88.0%
* **Zona rural**: 83.5% 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:
* Mestizos e brancos (98,7%)
* Afrocolombianos (1,3%)

## Notas
Tarso, Antioquia

**Tarso** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 6 184 hab. (2018)
* **Poboación urbana**: 3 324
* **Poboación rural**: 2 860
**Alfabetismo**: 79.1% (2005)
* **Zona urbana**: 81.4%
* **Zona rural**: 77.6%

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:
* Mestizos e brancos (99,3%)
* Afrocolombianos (0,5%)
* Indíxenas (0,2%)

## Notas
Támesis, Antioquia

**Támesis** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 16 281 hab. (2018)
* **Poboación urbana**:  7 256
* **Poboación rural**: 9 025
**Alfabetismo**: 85.3% (2005)
* **Zona urbana**: 86.6%
* **Zona rural**: 84.5% 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:
* Mestizos e brancos (98,8%)
* Indíxenas (0,8%)
* Afrocolombianos (0,4%)

## Notas
Baranoa

**Baranoa** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Atlántico. Limita polo norte cos municipios de Galapa e Tubará; polo sur, co concello de Sabanalarga; polo leste cos de Polonuevo e Malambo e polo oeste cos de Juan de Acosta e Usiacurí.

## Historia 
Baranoa ten orixe indíxena, sendo nun principio un asentamento de tribos arauacas-caribes á beira do regato Grande. Durante a época da conquista foi refundada polos españois baixo o nome de *Santa Ana de Baranoa*. Con este nome pode ser localizado en cédulas da coroa no Museo Nacional de Colombia.

A aldea foi visitada en 1534 por Pedro de Heredia e elevada á categoría de concello o 23 de outubro de 1856.

## Notas
Galapa, Atlántico

**Galapa** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Atlántico. Forma parte da área metropolitana de Barranquilla e ten baixo a súa xurisdición o centro poboado Paluato.

## Historia 
miniatura|Museo Arqueolóxico de Galapa.
O nome atribúeselle ao cacique Jalapa, que dominaba as vilas indíxenas até a desembocadura do río Magdalena.

No momento da chegada dos españois, no lugar xa había un asentamento indíxena, o que o converte nunha das poboacións máis antigas do departamento. O seu descubrimento polos colonizadores españois foi en marzo de 1533, cando Pedro de Heredia atopou o asentamento dos mokanás, mestura de caribes e autóctonos da zona.

Coma outras vilas indíxenas, foi dada en encomenda en 1600 a Nicolás De Barros e posteriormente a Pedro De Barros, o seu fillo. Os poboadores indíxenas da rexión non ofreceron resistencia aos colonizadores europeos, e isto deu lugar a un acoplamento de economía gandeira. O concello foi creado por medio da Lei 37 de 1873.

## Notas
Amador Lorenzo

O nome **Amador Lorenzo** pode referirse a:

***Amador Lorenzo Lemos**, futbolista galego (n. 1954);
***Amador Lorenzo Blach**, fotógrafo galego, sobriño do anterior (n. 1976).
Sabanalarga, Atlántico

**Sabanalarga** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Atlántico. En 2017 tiña unha poboación de 100.328 persoas.

## Historia 
Fundado en 1620 por Lucas Dionisio Tesillo y Diego e Marceliano de Jesús Almanza, converteuse en concello en 1680.

## Notas
Candelaria, Atlántico

**Candelaria** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Atlántico.

## Historia 
A mediados do século XIX a poboación do concello de Campo de la Cruz radicouse no lugar e dediouse á gandaría como economía principal. No ano 1851 os irmáns Domingo e Manuel Caraballo localizaron este asentamento humano que máis tarde bautizarían como Candelaria. Conseguiu a categoría de concello en 1860.

## Notas
Tarazá

**Tarazá** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Antioquia.

## Demografía 
**Poboación total**: 42 964 hab. (2018)
* **Poboación urbana**: 27 657
* **Poboación rural**: 14 307
**Alfabetismo**: 74.6% (2005)
* **Zona urbana**: 77.6%
* **Zona rural**: 70.3% 

### Etnografía 
Segundo as cifras presentadas polo DANE do censo 2005, a composición etnográfica do concello é:

* Mestizos e brancos (90,9%)
* Afrocolombianos (8,8%)
* Indíxenas (0,3%)

## Notas
Joseba Muruzábal

dereita|miniatura|Mural da Señora Lola en Pontevedra.
**Joseba Muruzábal**, nado en Cambre en 1984, tamén coñecido polo pseudónimo "Yoseba MP", é un pintor e muralista galego.
## Traxectoria 
Iniciouse no mundo artístico xa na súa adolescencia a través do graffitti e de realizar retratos dos seus amigos. Estudou belas artes na cidade de Pontevedra, compaxinando os seus estudos con traballar decorando negocios por encargo.

No ano 2012 iniciou unha serie de obras, nun principio en forma de cadros que vendeu na Feira do cocido de Lalín, e posteriormente en forma de murais, chamada *Fenómenos do rural*, na que representa, ó longo do territorio galego, ancianas da zona ás que representa con superpoderes.

## Premios 
* Premio Novos Valores da Deputación de Pontevedra (2009) por *Juancho y sus Perros*.
* Primeiro premio do V Certame de Pintura Arte Nova Galega (2012).
* Mellor artista galego Bienal Eixo Atlántico (2010).

## Notas
Campo de la Cruz

**Campo de la Cruz** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Atlántico. Ten baixo a súa xurisdición o centro poblado de Bohórquez.

## Demografía 
De acordo coas cifras presentadas polo DANE do censo de 2005, Campo de la Cruz conta cunha poboación de 18.354 habitantes, 15.835 habitan na cabeceira do concello e 2.519 en zonas rurais. O 50,0% da poboación son homes e o 50,0 % mulleres.

## Notas
Departamento Administrativo Nacional de Estatística

O **Departamento Administrativo Nacional de Estatística** (**DANE**) (en ) é a entidade responsable da produción de estatísticas oficiais en Colombia, así como da coordinación do Sistema Estatístico Nacional. O DANE achega máis de 100 operacións estatísticas en aspectos industriais, económicos, agropecuarios, demográficos e de calidade da vida.

Dende 2022, a súa directora é Beatriz Piedad Urdinola Contreras.

## Historia 
dereita|miniatura|194x194px|Piedad Urdinola, directora do DANE dende setembro de 2022.
O DANE creouse en outubro de 1951, mediante o Decreto 2240, cando se separa a Oficina Nacional de Estatística da Contraloría Xeral da República. En 1953, baixo o goberno do Xeneral Gustavo Rojas Pinilla, con amparo no Decreto 2666, créase o Departamento Administrativo Nacional de Estatística – DANE; posteriormente foi reorganizado en 1968 (Decreto 3167), sendo presidente do país Carlos Lleras Restrepo; en decembro de 1992, durante o goberno de César Gaviria Trujillo, levouse a cabo unha reestruturación con base no Decreto 2118. 

Mediante Decreto Non.1174 do 29 de xuño de 1999, baixo o goberno de Andrés Pastrana, adscríbese ao DANE o Instituto Xeográfico Agustín Codazzi. Co Decreto 1151 do 19 de xuño de 2000, adoptouse unha nova estrutura orgánica e posteriormente realizáronse axustes e modificacións á planta de persoal, a cal foi adoptada mediante o Decreto 1187 do 28 de xuño de 2000, no goberno de Andrés Pastrana Arango. Co Decreto 263 do 28 de xaneiro de 2004 modifícase a planta de persoal do Departamento Administrativo Nacional de Estatística e dítanse outras disposicións.

## Notas
Icterus icterus

***Icterus icterus*** é unha especie de ave da familia *Icteridae*. É o paxaro nacional de Venezuela, e o seu hábitat distribúese por Colombia, Venezuela, e as illas caribeñas de Aruba, Curaçao, Bonaire, Trinidad e Porto Rico. Xunto coas especies *Icterus croconotus* e *Icterus jamacaii*, anteriormente formaba parte dunha superespecie que foi dividida.

## Sistemática 
### Subespecies 
Existen tres subespecies: *I. i. icterus*, *I. i. ridgwayi* e *I. i. metai*. Os individuos de *I. i. metae* teñen máis laranxa no dorso e unha liña negra que divide a franxa branca lonxitudinal da á pola metade. Os individuos de *I. i. ridgwayi* son xeralmente máis fortes e máis grandes en comparanza coas outras subespecies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jaramillo, Alvaro e Burke, Peter, *New World Blackbirds*: The Icterids (1999), .
* Ridgely, Robert S., e Tudor, Guy, *The Birds of South America*: Volume 1- The Oscine Passerines (1989), .
* Odom, K. et al., (2017, 11 de agosto) *Duetting behavior varies with sex, season, and singing role in a tropical oriole (Icterus icterus)* *Behavioral Ecology, 28* (5), 1256–1265. https://doi.org/10.1093/beheco/arx087
* Burke e Jaramillo 1999; Ridgely and Tudor 1989
Cardinalis phoeniceus

***Cardinalis phoeniceus*** é unha especie de paxaro da familia Cardinalidae. O seu hábitat atópase en Colombia e Venezuela.

## Taxonomía e sistemática 
A especie é monotípica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Vermilion cardinal videos on the Internet Bird Collection
Kimmirut

**Kimmirut** (en silabario inuktitut: ᑭᒻᒥᕈᑦ; antigamente chamado **Lake Harbour** ata o 1 de xaneiro de 1996) é unha localidade predominantemente inuit da rexión de Qikiqtaaluk, en Nunavut, no Canadá. Está situada na costa do estreito de Hudson, na península Meta Incognita da illa de Baffin.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Falco sparverius

***Falco sparverius*** é o máis pequeno e máis común falcón de América do Norte. Tamén se distribúe por América do Sur e é unha especie ben estabelecida que evolucionou ata chegar a 17 subespecies adaptadas a diferentes ambientes e hábitats en todo o continente americano. Presenta dimorfismo sexual en tamaño (as femias son moderadamente meirandes) e plumaxe, aínda que ambos os sexos teñen o dorso avermellado con barras notables. A súa plumaxe é colorida e atractiva, e os xuvenís son semellantes en plumaxe aos adultos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Península Meta Incognita

A **península Meta Incognita** é unha península que se atopa no extremo sur da illa de Baffin, na rexión de Qikiqtaaluk de Nunavut, no Canadá. Localízase entre o estreito de Hudson, ao oeste, e a baía de Frobisher, ao leste. A localidade de Kimmirut atópase na costa noroeste da península. 

## Historia 
Na segunda viaxe que Martin Frobisher fixo na procura do paso do Noroeste, en xullo de 1577 reclamou estas terras no nome da raíña Isabel I de Inglaterra. A raíña denominou a zona como *Meta Incognita*, en latín "os límites descoñecidos." Na última viaxe de Frobisher, en 1578, planificouse establecer unha colonia permanente na zona.

## Notas
Imperio Búlgaro

**Imperio** **Búlgaro** pode referirse a:

* **Primeiro Imperio Búlgaro**, estado medieval búlgaro que existiu desde 681 ata 1018.
* **Segundo Imperio Búlgaro**, estado medieval búlgaro que existiu entre 1185 e 1396.
* **Terceiro Imperio Búlgaro**, estado moderno búlgaro que existiu entre 1908 e 1946.
Segundo Imperio Búlgaro

O **Segundo Imperio Búlgaro** (búlgaro medio: *Ц(а)рьство бл(ъ)гарское* ;  búlgaro moderno: *Второ българско царство*, romanizado: *Vtoro Balgarsko* foi un estado búlgaro medieval que existiu entre 1185 e 1422. alcanzou o pico do seu poder baixo os tsars Kaloian e Iván Asen II antes de ser gradualmente conquistado polos otománs no século IV.

Ata 1256, o Segundo Imperio Búlgaro foi a potencia dominante nos Balcáns, derrotando ao Imperio Bizantino en varias grandes batallas. En 1205, o emperador Kaloian derrotou ao recentemente establecido Imperio Latino na batalla de Adrianópole. O seu sobriño Iván Asen II derrotou ao Despotado de Epiro e converteu Bulgaria nunha potencia rexional de novo. Durante o seu reinado, Bulgaria estendeuse dende o Adriático ata o mar Negro e a economía floreceu. A finais do século XIII, con todo, o imperio declinou baixo as constantes invasións de mongois, bizantinos, húngaros e serbios, así como os disturbios e revoltas internas. No século XIV viu unha recuperación e estabilidade temporal, pero tamén o cumio do feudalismo balcánico, as autoridades centrais foron perdendo poder gradualmente en moitas rexións. Bulgaria dividiuse en tres partes ante a invasión otomá.

A pesar da forte influencia bizantina, os artistas e arquitectos búlgaros crearon o seu propio estilo distintivo. No século XIV floreceron a cultura, a literatura, a arte e a arquitectura búlgaras. A capital Tarnovo, que era considerada a "Nova Constantinopla", converteuse no principal centro cultural do país e no centro do mundo ortodoxo oriental para os búlgaros contemporáneos.

## Notas
Sporting Club Casino

O **Sporting Club Casino** é un club deportivo da cidade da Coruña. Fundado en 1890, é a sociedade deportiva máis antiga da Coruña.

## Historia 
O Sporting Club Casino foi fundado na Coruña o 16 de marzo de 1890 por uns 60 membros que se reuniran no Teatro Circo por iniciativa de Mauro Rojo e Alfredo Vilar, co obxectivo de emular os clubs internacionais que estaban de moda na época. Cesar Suárez de Centi foi elixido como primeiro presidente, aínda que só uns días despois dimitiu e foi substituído no cargo por Ricardo Caruncho. Así mesmo, organizaron outras actividades como representacións teatrais, concertos ou veladas literarias. Entre os membros do Sporting naquel histórico partido atopábase Juan Long, que máis tarde foi o primeiro capitán do Deportivo da Coruña.

O club adquiriu uns terreos no Camiño Novo, actual rúa de Juan Flórez, onde instalou o coñecido como Leirón. Neste espazo realizáronse durante décadas diferentes actividades como verbenas e sesións de baile, e practicáronse numerosos deportes como tenis, hóckey herba ou pelota vasca. Entre os tenistas do club atopábanse Francisco Lloréns, Enrique Mariñas, José María Guimaraens, Luis Fernández Obanza, Enrique Guyatt, Benito Castejón, Emilio Quesada, Luisa e Maruja Fuentes, Pilar Ozores e Julita Paz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rexión de Qikiqtaaluk

A **rexión de Qikiqtaaluk** (en silabario inuktitut: ᕿᑭᖅᑖᓗᒃ, pronuncia en inuktitut: qikiqtaːˈluk), tamén coñecida como **rexión de Qikiqtani** ou **rexión de Baffin** é a rexión administrativa máis oriental, máis ao norte e máis ao sur de Nunavut, no Canadá. Qikiqtaaluk é o nome tradicional en inuktitut da illa de Baffin. Aínda que a rexión de Qikiqtaaluk é o nome máis usado en contextos oficiais, varias organizacións públicas notables, incluíndo Statistics Canada antes do censo canadense de 2021, Tamén é a división administrativa de segundo nivel máis grande do mundo.

## Localidades 
Todas as trece localidades de Qikiqtaaluk están situadas na costa e pouco menos da metade dos seus residentes viven na capital e única cidade de Nunavut, Iqaluit. O resto da poboación vive nas seguintes localidades:

*Arctic Bay
*Kinngait
*Clyde River
*Grise Fiord
*Sanirajak
*Igloolik
*Kimmirut
*Pangnirtung
*Pond Inlet
*Qikiqtarjuaq
*Resolute
*Sanikiluaq

Alert e Eureka forman parte das áreas non organizadas de Qikiqtaaluk, sen habitantes.

Antigamente, había unha comunidade mineira en Nanisivik. Non obstante, a mina de Nanisivik pechou en 2002 polo que a vila ficou deshabitada. Co aeroporto de Nanisivik pechado en 2010, todos os voos foron transferidos ao aeroporto de Arctic Bay.

## Notas
Teoría queer

A '*teoría *queer'''* (en ) é un eido da teoría crítica postestruturalista que xurdiu a comezos da década dos 90 dende os campos dos estudos *queer* e dos estudos das mulleres. O termo adoita asociarse coa análise e teorización sobre as prácticas sexuais e de xénero que existen para alén da heterosexualidade, e que poñen en dúbida a heteronormatividade. A partir dos desenvolvementos do construtivismo social en socioloxía, as persoas que traballan na teoría *queer* acostuman a criticar o que consideran comprensións esencialistas da sexualidade e do xénero. No seu lugar, estudan estes conceptos como fenómenos socioculturais a través das categorías, binarismos e linguaxes mediante os que se manifestan.

Entre as figuras intelectuais asociadas á creación da teoría *queer'' destacan Michel Foucault, Gloria Anzaldúa, Eve Kosofsky Sedgwick ou Judith Butler.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Imperio Timúrida

O **Imperio Timúrida** foi un imperio persa, turco e mongol medieval que dominaba o Grande Irán a principios do século XV, que comprendeu Irán, Iraq, Afganistán, gran parte de Asia Central, o sur do Cáucaso e partes das contemporáneas, Paquistán, India e Turquía. O imperio era culturalmente híbrido, combinando influencias turcas, mongólicas e persas, cos últimos membros da dinastía "considerados como gobernantes ideais perso-islámicos".

O imperio foi fundado por Tamerlán, un señor da guerra de liñaxe turco-mongol, quen estableceu o imperio entre 1370 e a súa morte en 1405. Víase a si mesmo como o gran restaurador do Imperio Mongol de Xenxis Khan, considerábase herdeiro de Xenxis e relacionouse estreitamente cos Borjigin. Tamerlán continuou relacións comerciais cos Ming e a Horda de Ouro, con diplomáticos chineses como Ma Huan e Chen Cheng viaxando regularmente ao oeste a Samarcanda para comprar e vender mercadorías. O imperio levou ao Renacemento Timúrida, particularmente durante o reinado do astrónomo e matemático Ulugh Beg.

En 1467, a dinastía gobernante timúrida, ou timúridas, perdera a maior parte de Persia ante a confederación Aq Qoyunlu. Non obstante, os membros da dinastía timúrida continuaron gobernando estados máis pequenos, coñecidos como emiratos timúridas, en Asia Central e partes da India. No século XVI, Babur, o príncipe timúrida de Ferghana (actual Uzbekistán), invadiu Kabulistán (actual Afganistán) e estableceu alí un pequeno reino. Vinte anos despois, usou este reino como escenario para invadir o Sultanato de Delhi na India e estableceu o Imperio Mogol.

## Notas
Batel

[miniatura|Batel deportivo do Club Deportivo Esperanza na [baía da Concha, 1948.]]
**Batel** é un bote ou canoa de boca aberta, estreito e longo, a remo, con bancadas que serven de asento aos que reman. É a maior das pequenas embarcacións, e derivada desta, é unha embarcación de remo deportivo, de banco fixo, longa e estreita, de aproximadamente sete metros de eslora, tripulada por catro remeiros e un patrón. Cando un barco non pode chegar a un lugar determinado de difícil acceso, utilízase un barco, xa que, polo seu tamaño, case sempre pode pasar por lugares pequenos.

O propósito dun batel é semellante ao doutras embarcacións, como botes ou canoas, sendo estes termos máis actuais.

## Terminoloxía 
O termo deriva do latín *battelum* "batel". Referido a embarcación auxiliar é un termo antigo, pero foi adaptado logo á embarcación deportiva de remo. Este foi moi utilizado na literatura portuguesa por Gil Vicente na súa obra *Auto da Barca do Inferno,* así como a cita de Pero Vaz de Caminha empregando o termo batel na súa carta ao rei Dom Manuel e tamén na tradución da Biblia. Menciónase na famosa canción portuguesa "Canção do Mar"  interpretada entre outros por Amália Rodrigues e Dulce Pontes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Remo (deporte)
* Traíña
* Canoa
* Piragua
British Lawn Tennis Club

O **British Lawn Tennis Club** foi unha sociedade recreativa fundada pola colonia británica na Coruña en 1893. 

## Historia 
O British Lawn Tennis Club foi fundado en decembro de 1893 polo diplomático irlandés Sydney Hamilton Little, cónsul británico na Coruña, como unha sociedade recreativa para a colonia británica na cidade galega. En 1894 varios dos seus membros participaron no primeiro partido de fútbol disputado na Coruña, xogando contra membros do Sporting Club Casino no Corralón da Gaiteira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Marianna Florenzi

**Marianna Bacinetti**, máis coñecida como **Marianna Florenzi**, nada en Rávena o 9 de novembro de 1802 e finada en Florencia o 15 de abril de 1870, foi unha marquesa, filósofa e tradutora italiana.

## Traxectoria 
Filla do conde Pietro Alessandro Massimiano Bacinetti de Rávena e a súa dona, a condesa Laura Rossi di San Secondo. Xa que logo, dende nova tivo unha educación literaria esmerada, e dedicouse con paixón á lectura de obras filosóficas. Neste sentido, cumpriu co ideal feminino da época de muller educada que actuaba como anfitrioa de reunións culturais e salóns. Foi unha das primeiras mulleres en cursar oficialmente o ensino superior en Italia, estudando Ciencias Naturais na Universidade de Perugia. Durante esta época, traduciu a *Monadoloxía* de Leibniz ao italiano, e divulgou os traballos de Kant, Spinoza ou Schelling. A nivel político, apoiou o movemento de unificación italiano e, en 1850, publicou *Confutazione del socialismo e comunismo* (en ) que, como moitas das súas obras, foi incluída no *Index Librorum Prohibitorum* da Igrexa. Durante corenta anos foi amiga e amante de Lois I de Baviera, quen sempre procuraba o seu consello, incluso en materia de goberno. Consérvanse unhas 3000 cartas de Florenzi a Lois I, así como outras 1500 contestacións deste.

Florenzi dedicouse á vida política de Perugia e, tras participar nos alzamentos de 1831, axudou a numerosos patriotas, acolléndoos na súa vila Colombella. A súa casa converteuse así nun importante centro de reunións para militantes políticos, mais tamén para escritores e eruditos.

Debido ás súas posturas liberais, foi criticada polo goberno papal, que prohibiu a publicación dos seus textos. Co paso dos anos, Florenzi achegouse cada vez máis ás ideas de Hegel, aínda que sen separarse da filosofía de Schelling. Esta nova concepción levouna a contactar co pensador francés Victor Cousin, con quen se carteou entre 1862 e 1864.

Casou dúas veces: en 1819, co marqués Ettore Florenzi, en Perugia; en maio de 1836, co inglés Evelyn Waddington, en Florencia. Tivo un fillo, Ludovico, nado o 31 de outubro de 1821. Malia ser oficialmente descendente de Ettore Florenzi, é probable que fose fillo do seu padriño, Lois I de Bavaria, quen coidou del toda a súa vida.

Finou en Florencia o 15 de abril de 1870. As súas contribucións filosóficas só foron recoñecidas tras o seu pasamento. Giovanni Gentile remarcou as súas achegas ao idealismo, así como a súa orixinalidade especulativa.

## Publicacións 
* *Pensieri Filosofici* ("Pensamentos filosóficos", 1840).
* *Filosofemi di cosmologia e di ontologia* ("Filosofemas de cosmoloxía e ontoloxía", 1863).
* *Saggi di psicologia e di logica* ("Ensaios de psicoloxía e lóxica", 1864).
* *Saggio sulla natura* ("Ensaio sobre a natureza", 1866).
* *Saggio sulla filosofia dello spirito* ("Ensaio sobre a filosofía do espírito", 1867).
* ''Dell'immortalità dell'anima'' ("Sobre a inmortalidade da alma", 1868).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gao Ertai

, nado en Gaochu (provincia de Jiangsu) o 15 de outubro de 1935, é un pintor, calígrafo, filósofo e escritor chinés. Tras as protestas de Tian'anmen, foi trasladado aos Estados Unidos como parte da chamada operación paxaro amarelo (en ). Na actualidade, reside en Las Vegas.

## Traxectoria 
En 1955, graduouse da Escola Normal de Jiangsu. Foi asignado como profesor de arte en Lanzhou, na provincia de Gansu. En febreiro de 1957, a causa da publicación do seu texto *Lun mei* ("Sobre a beleza") na revista pequinesa *Xinjianshe*, foi acusado de escritor de dereitas como parte da campaña antidereitista iniciada por Mao Zedong. Nese mesmo inverno, foi retirado do seu posto e enviado a un campo de reeducación. En 1962, foi liberado e trasladado á Academia de Investigación de Dunhuang, onde traballou como axudante de Chang Shuhong. En 1966, foi novamente obxecto de críticas debido á Revolución Cultural e encerrado nun campo de traballos forzados.

En 1977 recibiu a súa rehabilitación política. Ao ano seguinte, foi transferido ao departamento de Filosofía da Universidade de Lanzhou, onde se encargou da especialidade de Estética. A finais de 1978, comezou a traballar no Instituto de Ciencias Sociais da China. En 1982, regresou á Universidade de Lanzhou. 

En 1989, tras os incidentes de Tian'anmen, foi acusado de elaborar propaganda contrarevolucionaria, polo que entrou en prisión. En 1992, grazas á operación paxaro amarelo, saíu da República Popular a través de Chengdu. O 11 de xullo chegou a Hong Kong; ao ano seguinte, trasladouse aos Estados Unidos, onde aínda reside na actualidade.

## Publicacións 
* *Lun mei* 论美 ("Sobre a beleza", 1982).
* *Mei shi ziyou de xiangzheng* 美是自由的象征 ("A beleza como símbolo de liberdade", 1986).
* *Pinglun de pinglun* 评论的评论 ("A crítica da crítica", 1988).
* *Mei de kangzheng: Gao Ertai wenxuan zhi yi* 美的抗争：高尔泰文选之一 ("A loita pola beleza: Escolma de textos de Gao Ertai 1", 1995).
* *Mei de juexing: Gao Ertai wenxuan zhi er* 美的觉醒：高尔泰文选之二 ("O espertar da beleza: Escolma de textos de Gao Ertai 2", 1997).
* *Xunzhao jiayuan* 寻找家园 ("Na procura do fogar", 2004).
* *Chan hua chan hua* 禅话禅画 ("Palabras e imaxes *chan*", 2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Canoa de Pesse

A **canoa de Pesse** ou **canoa Pesse** é considerada a embarcación máis antiga coñecida do mundo e a máis antiga canoa. A datación por carbono indica que o barco foi construído hai uns 10000 anos, durante o período Mesolítico temperán, entre o 8040 a. C. e o 7510 a. C.

## Descrición 
O barco é unha canoa con forma de abrigo que mide 298 cm de longo e 44 cm de ancho. Formouse a partir dun só tronco de piñeiro silvestre. Na cavidade hai marcas, posiblemente formadas por ferramentas de sílex ou hasta.

## Historia 
O barco foi descuberto en 1955 durante a construción da autoestrada holandesa A28. A ruta pasa ao sur da aldea de Pesse en Hoogeveen a través do que era unha turbeira. Para construír o leito da estrada houbo que retirar a turba e, durante a escavación, un guindastre atopouse co que el cría que era un tronco de árbore a 2 metros baixo a superficie. O agricultor local Hendrik Wanders notou o tronco e levouno a inspeccionar. Deulle o barco á Universidade de Groningen, onde foi examinado e conxelado para a súa conservación. Posteriormente foi trasladado ao Museo de Drenthe, situado preto do lugar do descubrimento. 

## Debate 
Un experto danés visitante cuestionou se un barco tan pequeno sería apto para o mar. En 2001, o arqueólogo Jaap Beuker construíu unha réplica de canoa e un piragüista remou con éxito.  Outros teorizaron que o achado podería ser outro obxecto, concretamente un alimentador de animais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arqueoloxía
* Barco
* Canoa
* Canoísmo

### Ligazóns externas 
* *Pesse canoe, the oldest boat in the world* - Drents Museum  (*en inglés*)
Federico Guisasola y Lasala

**Federico Guisasola y Lasala**, nado en Madrid en 1830 e finado en Pontevedra en 1882, foi un pintor español do século XIX.

## Traxectoria 
miniatura|*Picador*, de Federico Guisasola y Lasala. Acuarela sobre papel. Colección particular.
miniatura|Sinatura do pintor.
Nado en 1830 en Madrid, foi discípulo de Federico de Madrazo e da Academia de San Fernando. En 1852 estabeleceu en Vigo unha Escola de Belas Artes e posteriormente foi nomeado profesor de delineación no Instituto de Segundo Ensino de Pontevedra. Na Exposición pública de Galicia celebrada en 1858, foi premiado coa medalla de prata por unha cabeza de estudio; tamén presentara un peregrino. Na Exposición Nacional de Belas Artes de 1862 expuxo a *Cabeza dun reo durante a lectura da súa sentenza de morte* e na de 1864 *Rosiña*, tomada dun cantar de Rosalía de Castro. Executou ademais numerosos retratos, tipos das costas de Galicia e as decoracións do teatro de Vigo. Morreu o 17 de febreiro de 1882 en Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Coendou vossi

***Coendou vossi*** é unha especie de mamífero da familia *Erethizontidae* endémica de Colombia.

## Distribución 
Os exemplares de *Coendou vossi* son orixinarios dos bosques húmidos e secos do val interandino do Magdalena e do Caribe.

O dorso posúe escasa pelaxe cor marrón escura, máis escura ca as outras especies coas que foi confundido no pasado. O seu cranio é menos alongado.

## Notas
John Stanier

**John Stanier**, nado o 2 de agosto de 1968 en Baltimore, é un batería estadounidense coñecido polo seu traballo coa banda de metal alternativo Helmet. No presente toca no grupo de rock experimental Battles e anteriormente tamén tocou en Tomahawk e The Mark of Cain, 

## Notas
Conrad Keely

**Conrad Keely**, nado o 15 de maio de 1972, é un músico, artista e escritor coñecido principalmente por ser o vocalista principal da banda de rock alternativo estadounidense ...And You Will Know Us by the Trail of Dead. 

## Biografía 
Keely naceu o 15 de maio de 1972 en Nuneaton, Warwickshire (Inglaterra) de ascendencia irlandesa e tailandesa. Medrou na cidade veciña de Bedworth antes de que el e a súa nai se mudaran ao estado estadounidense de Hawai cando tiña cinco anos. En 1988, mentres aínda estaba no instituto en Oahu, Keely coñeceu a Jason Reece, co cal formaría posteriormente ...And You Will Know Us by the Trail of Dead. No ano seguinte Keely mudouse coa súa nai a Olympia, Washington, onde estudou en The Evergreen State College. Reece uniuse a Keely en Washington pouco despois e os dous intentaron formar bandas na escena musical underground de Olympia. Ao conseguir pouco éxito, en 1994 Keely e Reece mudáronse a Austin, Texas para formar grupos. "farto da vida estadounidense". Keely visitou o país mentres viaxaba co seu pai despois dunha xira australiana de ...And You Will Know Us by the Trail of Dead e decidiu quedar.

## Notas
Ferreiriño africano

O **ferreiriño africano** (***Cyanistes teneriffae***) é unha especie de paxaro da familia Paridae. VIve no norte de África, illa Pantelleria (Italia) e as illas Canarias (España).  O seu hábitat natural son os bosques temperados. Esta especie e o ferreiriño azul eran antes considerados a mesma especie. O status desta especie non foi avaliado porque é común nas illas de Tenerife e Gran Canaria. A especie utilizouse en moitas investigacións debido ás súas poboacións en illas e a relevancia para certas hipóteses evolutivas.

## Distribución 
O ferreiriño africano atópase no norte de África, illa Pantelleria e illas Canarias. Está moi estendido nas illas de Tenerife e Gran Canaria, mais é escaso nas poboacións locais de Fuerteventura e Lanzarote.

## Descrición 
Ten unha lonxitude de 11 ou 12 cm. A dieta non é significativamente diferente da do ferreiriño azul.

## Hábitat 
O ferreiriño africano prefire os bosques temperados, de zonas altas ou baixas.
* As subespecies das illas Canarias teñen un píleo negro, e a forma Africana continental ten un dorso azul. Estanse a facer investigacións para dividir estas poboacións en diferentes especies, cunha peculiar distribución de "salto de ra". Investigacións publicadas en 2007 atoparon que o fereiriño africano do leste das illas Canarias, de Fuerteventura e Lanzarote, é indistinguible do do norte de África e así a subespecie *degener* debería ser considerada como sinónima de *ultramarinus*.

## Notas
Jon Bautista

**Jon Bautista Orgilles**, nado en Maó o 3 de xullo de  1995, é un futbolista español que xoga como dianteiro no Eibar, da Segunda División.

## Traxectoria 
Aínda que naceu na localidade balear de Maó, na illa de Menorca, trasladouse moi novo á vila guipuscoana de Errenteria. Formouse nas canteiras do Touring KE e da Real Sociedad e en 2014 subiu ao Sanse, da Segunda División B 

O 24 de abril de 2016 debutou co primeiro equipo na Primeira División, substituíndo a Mikel Oyarzabal nos últimos minutos dun empate sen goles ante o Villarreal.

Marcou o seu primeiro gol o 8 de maio de 2016, na vitoria por 2-1 ante o Rayo Vallecano. Antes da campaña 2017/18, ascendeu definitivamente ao equipo principal.

Despois de xogar habitualmente como substituto de Willian José primeiro e Alexander Isak despois, o 11 de xullo de 2019 saíu cedido ao KAS Eupen. De regreso na Real, en 2021 proclamouse campión da Copa do Rei adiada por mor da pandemia de COVID-19, aínda que quedou no banco na final ante o Athletic de Bilbao. 

Na tempada 2021/22 xogou cedido no Leganés, da Segunda División.

### Eibar 
En xullo de 2022 asinou por tres anos polo Eibar. Na súa primeira campaña no club, disputou 40 partidos e xogou a promoción de ascenso a Primeira.

## Vida persoal 
O seu tío José María Bautista foi tamén futbolista e militou entre outros no Celta de Vigo, o Real Burgos e o Eibar.

## Notas
Kiwi (serie de televisión)

***Kiwi*** (en ) é unha serie de televisión francesa de animación creada por Isabelle Duval. É unha serie educativa para aprender inglés creada coa técnica de stop motion e protagonizada por Twiki e Twini, dous paxaros de plastelina que descobren un universo de palabras e imaxes.

Dobrouse ao galego a primeira tempada e estreouse na plataforma de Xabarín Club.

## Recoñecementos 
* Primeiro premio á mellor serie educativa no Animfest 2014 (Grecia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de series de televisión con versión en galego
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Empusa pennata

***Empusa pennata*** é unha especie de barbantesa do xénero *Empusa,* orixinaria da rexión mediterránea. Está presente en Portugal, Spain, sur de Francia, Italia e as costas mediterráneas de Marrocos, Alxeria, Tunisia, Libia, Turquía e Exipto. Pola súa natureza críptica, ou posiblemente tamén polas súas poboacións fragmentadas e de baixa densidade, raramente se atopa na natureza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tree of Life
Ischnura chingaza

***Ischnura chingaza*** é unha especie de zigóptero do xénero *Ischnura*, da familia *Coenagrionidae*, endémica das cordilleiras orientais dos Andes colombianos. Foi descrito orixinalmente por Emilio Realpe en 2010.

## Etimoloxía 
*Ischnura chingaza* recibe o seu nome do Parque Nacional Natural Chingaza, lugar onde se atopou a especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
### Bibliografía 
* 
*
Noiteboa do deserto

A **noiteboa do deserto** (***Caprimulgus aegyptius***) é unha noiteboa de tamaño medio que vive no suroeste de Asia e norte de África e pasa o inverno na África tropical. É unha especie bastante común cunha ampla área de distribución que non está sometida a ameazas obvias á parte da destrución do hábitat, así que a Unión Internacional para a Conservación da Natureza clasificou o seu estado de conservación como "pouco preocupante". O nome común noiteboa (e outros como noitebrega, avenoiteira, noitarega) débese aos seus hábitos nocturnos.

## Descrición 
miniatura|esquerda|Descansando durante o día cun polo.
A plumaxe variegada é moito máis clara que a noiteboa cincenta. O adulto é de cor area, con raias e manchas de cor beixe e marrón. As partes ventrais son de cor area ou abrancazada. É máis pequena, pero relativamente de ás e cola máis longas que a especie máis esendida. Como outras noiteboas, ten unha ampla comisura do bico, ás longas, plumaxe suave e hábitos nocturnos. O macho ten pequenas manchas brancas nas ás. A súa lonxitude é de 25&nbsp;cm, e a envergadura alar de 55&nbsp;cm. A súa chamada é un mecánico e repetitivo *kroo-kroo-kroo…*, que ten elevacións e baixadas a medida que a ave move a súa cabeza dun lado a outro.

## Distribución e hábitat 
A noiteboa do deserto é nativa do norte de África, a Península Arábiga e o Próximo Oriente. A súa distribución inclúe Afganistán, Alxeria, Bahrain, Chad, Exipto, Irán, Iraq, Israel, Xordania, Kazakhstán, Kuwait, Libia, Mali, Mauritania, Marrocos, Nixeria, Omán, Paquistán, Arabia Saudita, Senegal, Sudán do Sur, Sudán, Taxiquistán, Tunisia, Turcomenistán, Emiratos Árabes Unidos, Usbequistán e Iemen. É un raro visitante en Europa, e aparece como vagrante en Dinamarca, Alemaña, Italia, Malta, Suecia e o Reino Unido. O seu hábitat típico é un deserto aberto cunhas poucas árbores ou arbustos espallados. A miúdo atópase preto da auga en áreas con escasa vexetación e mato. As aves que pasan o inverno en Sudán poden atoparse en áreas con herbas altas.

## Ecoloxía 
Durante o día, esta noiteboa crepuscular repousa en silencio no chan, camuflada pola súa plumaxe; é difícil de detectar, confundíndose co chan arenoso. Voa ao solpor cun voo fácil silencioso como o dunha avelaíña; os seus fortes e deliberados batidos de ás alternan con barridos e deslizamentos coas ás inmóbiles. Os insectos crepusculares, como as avelaíñas, son o seu alimento. Non fan niños; os dous ovos alongados e elípticos que poñen sitúanos no chan espido; a ave choca os ovos, situándose coidadadosamente como toda protección. A poboación no noroeste de África reprodúcese no deserto e a estepa areosa onde hai zonas con afloramentos calcarios, e pasan o inverno nos campos secos con *Artemisia*, *Tamarix* e *Salsola*.
miniatura|Distribución.

## Notas
Luis Javier Suárez

**Luis Javier Suárez Charris**, coñecido como **Luis Suárez**, nado en Santa Marta o 2 de decembro de 1997, é un futbolista colombiano que xoga como dianteiro no Sporting de Portugal, da Primeira Liga.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Leones, da súa Santa Marta natal, debutando co primeiro equipo na Primeira B o 5 de outubro de 2015 nunha derrota por 1-3 ante o América de Cali. Despois de oito partidos co primeiro equipo, o 1 de marzo de 2016 foi cedido ao Recreativo Granada, da Segunda División B.

O 17 de xullo de 2017, despois de que os seus dereitos federativos fosen transferidos ao Watford, Suárez foi cedido ao Real Valladolid Promesas, tamén de Segunda B. No filial valisoletano foi o máximo goleador do equipo, con 11 goles. Para a tempada 2018/19 foi cedido ao Gimnàstic de Tarragona, co que debutou na Segunda División. 

Marcou o seu primeiro gol o 7 de outubro, logrando o un punto no empate a un gol ante o Cádiz. Foi de novo o máximo goleador do equipo, pero non puido evitar o descenso á Segunda B.

En xuño de 2019 saíu cedido ao Real Zaragoza, permanecendo así en Segunda. Rematou a tempada regular con 19 goles, sendo o segundo máximo goleador do campionato, so por detrás de Cristhian Stuani, pero non se lle permitiu xogar a promoción de ascenso, ao rematar a súa cesión.

En outubro de 2020 regresou ao Granada, que pagou por el uns 10 millóns de libras. Xogou dous anos co equipo na Primeira División, sumando un total de 15 goles.

O 18 de xullo de 2022, o Olympique de Marsella anunciou a súa fichaxe. Con todo, o 5 de decembro, regresou a España e á súa máxima categoría tras acordar unha cesión ao Almería, cunha cláusula de compra obrigatoria se o club evitaba o descenso.

Tras conseguir o obxectivo, asinou definitivamente polo Almería, aínda que non puido evitar o descenso na tempada 2023/24. Na seguinte tempada foi o máximo goleador da Segunda División con 27 goles en liga (aos que sumou 4 na Copa do Rei).

En xullo de 2025 anunciouse o seu traspaso ao Sporting de Portugal por uns 27 millóns de euros.

### Selección nacional 
O 12 de novembro de 2020 debutou coa selección de Colombia ante o Uruguai.

## Notas
Polylobus chingaza

***Polylobus chingaza*** é unha especie de escaravello. Foi descrita por primeira vez por Jan Klimaszewski e Sturm en 1991. *Polylobus chingaza* pertence ao xénero *Polylobus*, e á familia *Staphylinidae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Masdevallia sumapazensis

***Masdevallia sumapazensis*** é unha especie de orquídea do xénero *Masdevallia*, endémica da cordilleira oriental dos Andes colombianos. Foi descrita orixinalmente por Pedro Ortiz en 1981. A especie *Byrsella sumapazensis*, descrita en 2006 por Luer, é unha especie sinónimo de *Masdevallia*.

## Etimoloxía 
O nome do xénero *Masdevallia* deriva de José Masdeval, un médico e botánico da corte de Carlos III de España. O epíteto da especie provén do páramo de Sumapaz, na época precolombiana habitado polo sutagaos, de fala muisca. O holotipo foi recollido a unha altitude de 3.255 m en Cabrera en 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Passalus quyefutynsuca

***Passalus quyefutynsuca*** é unha especie de coleóptero do xénero *Passalus*. É un pasálido de árbore en descomposición. Foi descrito por Jiménez-Ferbans, Reyes-Castillo e Amat-García en 2014.

## Etimoloxía 
O nome provén da combinación de dous termos en lingua muisca: quye= árbore e futynsuca= podre, en referencia ao microhábitat desta especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Daughters (álbum)

***Daughters*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock Daughters, publicado o 9 de marzo de 2010 a través do selo Hydra Head Records. O disco foi lanzado despois da separación inicial do grupo en agosto de 2009, e sería o seu último lanzamento en estudio ata que, tras a reforma da banda en 2013, foi seguido por ''You Won't Get What You Want'' en 2018. 

## Listaxe de cancións 
## Notas