open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Homenatge a Teresa

***Homenatge a Teresa*** é unha canción composta e interpretada por Ovidi Montllor, incluída no álbum *A Alcoi* (Edigsa, 1974). É unha das cancións máis populares do cantautor de Alcoi.

## Inspiración 
Esta canción, dun xeito marcadamente descritivo e emotivo, evoca o papel de Teresa, unha muller desinhibida que iniciaba a todos os rapaces da vila ("tots els xiquets la seguíem" - *todos os rapaces a seguían*), no coñecemento do mundo do sexo ("i ens donava lliçons d'anatomia" - *e dábanos leccións de anatomía*) e no rol de destapar todos os grandes misterios e secretos da infancia ("ella ens va dir d'on veníem i que els Reis de l'Orient no existien" - *ela díxonos de onde viñamos e que os Reis de Oriente non existían*), un rol marcadamente antisocial e transgresor no difícil contexto histórico dunha posguerra na que os tabús e a represión dominábano todo ("va ser la riota pels grans" - foi a chacota dos adultos).

O autor declara a súa admiración por esta muller ("ara de gran comprenc tot el que per tu sent" - *agora de maior comprendo todo o que por ti sinto*) nesta peza intimista, que se converteu nun referente na historia da *nova cançó catalana.*

## Cine 
A melodía de "Homenatge a Teresa" aparece no filme *Sommer vorm balkon* (2005), mais a música atribúese a Pascal Comelade sen ningunha referencia a Ovidi Montllor.

## Créditos 
*Ovidi Montllor — voz
*Toti Soler — guitarra flamenca
*Descoñecido — guitarra flamenca

## Outras versións 
*Un fragmento da canción, executado unicamente nun piano, abre e pecha o LP de Montllor *Un Entre Tants...*, inmediatamente anterior a *A Alcoi*.
*Pascal Comelade e Miquel Gil gravaron unha versión con motivo do décimo aniversario do pasamento de Montllor (conmemorado no 2006).
*José Antonio Labordeta interpretouna en directo, xunto ao propio Ovidi, en 1991; a gravación pode escoitarse no seu LP *Tú y Yo y Los Demás*, dese mesmo ano.
*Cesk Freixas
*Inadaptats no seu disco *Homenatge a Ovidi*.
*El Diluvi no seu disco *Ovidenques*.

## Notas
Iria Veiga

**Iria Veiga Ramos**, nada en Ferrol en 1981, é unha médica psiquiatra interesada na divulgación científica e na lingua galega. É creadora do programa de directos en galego de Balea Vermella xunto con Javier Balea.
## Traxectoria 
É médica psiquiatra no Hospital do Barbanza. Mantén o blog *O outro lado do espello* e participa nas iniciativas divulgadoras *Escépticos no Pub* e *Pint of Science*.
En 2017 gañou o Premio a artigos xornalísticos normalizadores do Concello de Carballo co artigo *Inchazón*. En 2018 participou no LGx15 coa intervención *Síndrome do Noroeste* e en Malas linguas da Deputación da Coruña.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigos en Praza Pública
* Síndrome do Noroeste
* O outro lado do espello
* Intervención en LGx15
Lapua

**Lapua** (en sueco *Lappo*) é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 14.522 habitantes. A superficie do termo municipal é de 751,82 km2, dos cales 13,67 km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 5,82 hab./km².

Limita cos municipios de Alajärvi, Kauhava, Kuortane, Lappajärvi e Seinäjoki, todos eles na rexión de Ostrobotnia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmás 
Lapua está irmandada con: 

*  Hagfors, Suecia
*  Hohenlockstedt, Alemaña
*  Lantana, Estados Unidos
*  Rakvere, Estonia 
*  Kiskőrös, Hungría
*  Condado de Louth, República de Irlanda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lapuan liike

### Ligazóns externas 
* Páxina web da cidade de Lapua
Rúa de San Francisco (Santiago de Compostela)

miniatura|A Facultade de Medicina na rúa de San Francisco.

A **rúa de San Francisco** é unha rúa do centro histórico de Santiago de Compostela que vai desde a praza do Obradoiro até a igrexa de San Francisco.

Trátase dunha rúa tipicamente compostelá, completamente construída en pedra e cun ambiente moi especial onde se mesturan os estudantes que acoden á Facultade e os peregrinos que acceden á Catedral desde a avenida de Xoán XXIII.

## Problemas coa peonalización da rúa 
O concello de Santiago anuncióu en 2017 a peonalización da rúa de San Francisco, como unha medida provisional. Pero tan só 24 horas despois do anuncio por parte de Raxoi, os comerciantes do centro histórico mostraron a súa descomformidade: «non vai solucionar nada e vai a crear aínda  máis problemas», afirmou o presidente de Compostela Monumental, José Manuel Bello, quen indicou, ademais, que o primeiro que tiña que facer Raxoi «é eliminar os coches oficiais». Desde o luns, 10 de xullo, quedará cortada ao tránsito a avenida de Xoán XXIII no treito comprendido entre o Burgo das Nacións e a confluencia coa rúa Entrerríos. «O obxectivo», indicaron os concelleiroes Jorge Duarte e Xan Duro, «é destinar unicamente ao tránsito peonil o contorno da igrexa de San Francisco, unha área na que se fai moi difícil a convivencia entre os peóns e os vehículos».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rúa de San Francisco en minube.com .
* Rúa de San Francisco – Santiago de Compostela  en Galiciaenteira.com .
Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela

miniatura|dereita|SERGAS|240x240px
miniatura|dereita|Hospital Provincial, hoxe Hospital Médico Cirúrxico de Conxo.|240x240px
miniatura|dereita|Hospital Psiquiátrico de Conxo.|240x240px

O **Complexo Hospitalario Universitario de Santiago** **(CHUS)** pertence á rede galega do Servizo Galego de Saúde (SERGAS). Está constituído polos catro centros de asistencia sanitaria especializada, docencia e investigación en Ciencias da Saúde, situados na cidade de Santiago de Compostela.

## Hospitais integrantes e funcións 
Os hospitais que integran o Complexo son:
* Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela, situado na travesa da Choupana, s/n. 
* Hospital Gil Casares, a carón do anterior, na travesa da Choupana, s/n. 
* Hospital Médico Cirúrxico de Conxo, localizado na rúa Ramón Baltar, s/n, da parroquia de Conxo. Antigamente coñecido como "Hospital Provincial", dependente daquela da Deputación Provincial da Coruña.   
* Hospital Psiquiátrico de Conxo, que se encontra tamén na parroquia de Conxo, na praza Martín Herrera, nº 2. Antigamente coñecido como "Manicomio de Conxo", propiedade da arquidiocese de Santiago.

O Decreto 71/1993 do 18 de marzo da Xunta de Galicia, sinala que a súa creación obedece á necesidade de lograr unha maior rapidez e eficiencia na resposta aos problemas de saúde, a través da coordinación entre os centros e as múltiples unidades organizativas. A vantaxe en xestión obtense da actuación dos hospitais e servizos como un conxunto.

### Funcións da Xerencia Xeral do Complexo Hospitalario de Santiago de Compostela 
As funcións da Xerencia Xeral do CHUS son as seguintes:
* A representación do Complexo.
* Coordinar a programación, dirección, avaliación e control dos plans de actividade económicos e de organización da estrutura integrada baixo a superior dirección do Servizo Galego de Saúde.
* Propoñerlle ao Servizo Galego de Saúde as adaptacións organizativas que resulten procedentes e os acordos que, en relación a outras institucións ou sociedades, poidan convir ao mellor funcionamento do Complexo.
* Elevar informes periódicos e memoria de xestión que o Servizo Galego de Saúde considere oportunos.
* Cantas outras funcións lle sexan delegadas polos órganos competentes.

### Relación do Hospital Clínico de Santiago coa Facultade de Medicina 
O Hospital Clínico de Santiago ten unha antiga e estreita unión coa Facultade de Medicina, e unha gran tradición na formación de profesionais médicos. A capacidade docente e investigadora do Complexo, acorde cun alto nivel de especialización, aválano como un centro de referencia de Galicia e do resto do territorio de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* SERGAS
* Facultade de Medicina de Santiago de Compostela
*Área sanitaria de Santiago de Compostela e A Barbanza

### Ligazóns externas 
* Páxina web do CHUS
Rúa Entrerríos (Santiago de Compostela)

A **rúa de Entrerríos** é unha estreita rúa da cidade de Santiago de Compostela, cunha lonxitude aproximada duns 290 m, que baixa desde a costa de San Francisco, a carón do final da avenida de Xoán XXIII, até a rúa de Morón, nas Galeras, fronte ao Campo Municipal de Santa Isabel.
Ao final do seu percorrido encóntranse dous improtantes edificios, o que acolle a sección de Odontoloxía da Facultade de Medicina e Odontoloxía, no número 1 da rúa, e, ao seu lado, no número 3, o Centro de Saúde Galeras, do SERGAS.  

## Notas
Rúa das Galeras

miniatura|Rúa das Galeras
A **rúa das Galeras** é unha rúa da cidade de Santiago de Compostela que discorre desde a zona do Parque da Alameda de Santiago até preto do campo de fútbol de Santa Isabel.

Nesta rúa existen diversos edificios e oficinas administrativas, ou a Asemblea Nacional de Estudantes Galegas (ANEGA), no nº 28 3&nbsp;°F.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A concelleira de urbanismo recibe aos veciños de Galeras para falar das obras nesta rúa Vídeo da TVG.
Galera

O termo **Galera** pode referirse a:

***Galera**, tipo de barco de guerra antigo, de vela ou a remos;
***Galera**, tipo de carruaxe;
***Galera**, pena que se impoñía a certos delincuentes e que consistía en remar nas galeras do rei;
***Galera**, utensilio tipográfico;
***Galera**, crustáceo decápodo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Galera**, lugar da parroquia de Vilaframil, no concello de Ribadeo.

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
***Galera**, concello da provincia de Granada.

;En Cataluña
***Galera**, localidade do concello de Gaià, na provincia de Barcelona;
***La Galera**, concello da provincia de Tarragona.

;Nas Illas Canarias
***La Galera**, localidade do concello de Las Palmas de Gran Canaria.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galera (imprenta)

miniatura|180px|Galera
En tipografía chámase **galera** a un utensilio de forma cuadrangular, en madeira ou en metal, con tres rebordos por canal, por onde pode entrar e saír a táboa complementaria chamada volandeira.

Na superficie desta o caixista deposita as liñas para formar as planas que, atadas cun bramante ao redor do tipo, se quitan da galera sacándoas coa volandeira en que se apoian, até acabar formando a galerada (porción de liñas que caben nunha galera).

## Notas
Galeras

O topónimo **Galeras** pode referirse a:

;En Galiza
***Parque de Galeras**, xardín urbano de Santiago de Compostela, que se estende ao redor das marxes do río Sarela;
***Rúa das Galeras**, que discorre desde a zona do Parque da Alameda de Santiago até preto do campo de fútbol de Santa Isabel.

;Fóra de Galiza

;En Colombia
***Galeras**, concello de Colombia, situado no departamento de Sucre;
***Galeras**, volcán do sur de Colombia, situado a 9&nbsp;km da cidade de Pasto, capital do departamento de Nariño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Casa das Pedriñas

A **Casa das Pedriñas** é unha construción particular situada no concello da Veiga. Deseñouna e construíuna o pintor e escultor Daniel Mancebo entre 1970 e 1995.

## Notas
Vicente Páramo

**Vicente Páramo Losada**, nado en Sarria cara a 1892 e finado en Lugo o 3 de setembro de 1936, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|250px|Placa aos concelleiros da II República de Sarria.

Coa proclamación da República e a anulación das elección do 12 de abril, o 23 de abril de 1931 foi nomeado vogal da Comisión Xestora que presidiu Camilo González Macía. Militante de ORGA, foi vogal do Centro Republicano de Sarria. Foi un dos fundadores do periódico *Loita*.

Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido en outubro acusado da repartición de follas clandestinas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o día 20 preto de Monforte de Lemos. Xulgado en Lugo en consello de guerra o 28 de agosto xunto con Julio Páramo Sánchez, Emilio Golás Rodríguez, Claudio Garrido Lago e Manuel Montero Montero, foi condenado a morte. Foi executado en Lugo o 3 de setembro de 1936.

## Vida persoal 
Foi tío de Julio e Antonio Páramo Sánchez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Coordinación Democrática

**Coordinación Democrática**, popularmente coñecida como ***Platajunta***, foi un organismo unitario español de oposición ao réxime ditatorial franquista creado o 26 de marzo de 1976 mediante a presentación dun manifesto titulado "A los pueblos de España".
## Traxectoria 
A coalición xurdiu froito da fusión da Junta Democrática de España (establecida en 1974 polo PCE e distintas figuras vinculadas a Don Juan de Borbón, coa adhesión de CCOO, PSP, PTE, ASA e outras personalidades independentes) coa Plataforma de Converxencia Democrática (creada en 1975, como reacción á anterior, polo PSOE, o Movemento Comunista, democristiáns e socialdemócratas). O organizador da fusión da ***Platajunta*** foi Antonio García-Trevijano Forte e os obxectivos tiñan catro eixes: a amnistía para presos políticos e sindicais e retorno dos exiliados, exercicio das liberdades políticas e sindicasi, exercicio dos dereitos e liberdades das nacións e rexións do Estados español e a convocatoria de eleccións a Cortes Constituíntes e consulta sobre a forma de estado e de goberno. Agás este último punto, esas ideas foron a base do programa de 1976.

Ese mesmo ano, o 23 de outubro de 1976, Coordinación Democrática ampliouse con novos partidos e organizacións unitarias das rexións con presenza de nacionalismos periféricos -en Cataluña, o Consello ou Comisión Coordinadora de Forzas Políticas de Cataluña-, converténdose na Plataforma de Organismos Democráticos (POD)**.** O fracaso da mesma prodúcese pola actuación non unitaria de moitos dos seus membros, que á marxe dos obxectivos declarados pola Junta, negocian co goberno de Adolfo Suárez o contido da reforma política levada a cabo por este (Lei para a Reforma Política), traizoando estes o seu máis importante obxectivo desde a Platajunta, a saber: a liberdade constituínte. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Oposición ao franquismo
* Lei de Asociacións Políticas
* Lei para a Reforma Política
* Eleccións xerais de España de 1977
* Transición española
* Plataforma de Convergencia Democrática
Premio a artigos xornalísticos normalizadores

O **Premio a artigos xornalísticos normalizadores** é un premio que organiza anualmente o Concello de Carballo. En 2018 chegou á súa XIV edición. Os obxectivos do premio son incentivas a reflexión sobre a situación social da lingua galega, crear espazos nos medios de comunicación escrita para fomentar o uso e o prestixio do idioma galego e promover a lingua galega na prensa escrita.

Os medios de comunicación que colaboran co Concello de Carballo coa publicación do premio son o Diario de Bergantiños, El Correo Gallego, Galicia Confidencial, La Opinión da Coruña, La Voz de Galicia, Praza Pública, Que pasa na Costa, Sermos Galiza e Tempos Novos.

## Artigos premiados
*2005 - 1.º Premio:  *Avó, avó* *Vin o arco da vella* de Olga Patiño Abeixón / 2.º premio: *A lingua galega na boca dos novos galegos* de  Xurxo Carballido. 
*2006 - 1.º Premio:  *Sinfonía en galego maior* de Ana Rodríguez Barreiro / 2.º premio: *Un idioma na cetaria* de Ramón Vilar Landeira. 
*2007 - 1.º Premio:  *Obreiras, tolos, escolares, poetas. A Lingua galega nas cidades*  de Miguel Mosquera Fociños / 2.º premio: Guía sociolingüística sexual de Séchu Sende /Accésit: *Rariño seralo ti* de Xabier Cid. 
*2018 - *Alpabardas verdes* de Carlos Lixó Gómez.
*2017 - *Inchazón* de Iria Veiga

## Premiadas/os
Xurxo F. Carballido, Olga Patiño, Ana R. Barreiro, Ramón Vilar, Miguel Mosquera, Séchu Sende, Kiko Novoa, Xesús Fraga, Pilar García Negro, Marica Campo, Marcos Abalde, Carlos Callón, Mariña Pérez Rei, José Casás, Luz Cures, Borxa Tenreiro, Iria Veiga e Carlos Lixó Gómez.

## Notas
Juan Manuel Somoza García

**Juan Manuel Somoza García**, nado en Sarria en finado no mesmo concello en xuño de 1937, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Procurador dos tribunais. Foi concelleiro en Sarria nas sucesivas corporacións dende 1894. Cualificado como de ideoloxía republicana. Foi presidente do Casino de Sarria. Coa proclamación da República e a anulación das elección do 12 de abril, celebráronse novas eleccións en maio, e foi elixido alcalde o 5 de maio. Participou na preparación e na convocatoria da Asemblea de Concellos de Galicia para debater o Estatuto de autonomía en 1931. Foi alcalde de Sarria ata 1936. Finou en Sarria en xuño de 1937.

## Vida persoal 
Foi pai de María Sofía Somoza Castro.
## Notas
Sincelejo

**Sincelejo** é un municipio de Colombia, a capital e a maior cidade do departamento de Sucre.

## Xeografía 
Sincelejo está situada ao noroeste do país, na Rexión Caribe colombiana, concretamente na subrrexión das  Sabanas, no departamento de Sucre. Coñécese tamén polos nomes de San Francisco de Asís de Sincelejo, La Capital de la Sabana, La Ciudad del Dulce Nombre, La Flor de las Sabanas e La Reina y señora de la Sabana.

A cidade está localizada a 30&nbsp;km do mar Caribe, e dista 987&nbsp;km de Bogotá, 459&nbsp;km de Medellín, 110&nbsp;km de Montería, 220&nbsp;km de Barranquilla e 180&nbsp;km de Cartaxena de Indias. O municipio abarca unha superficie de 278,4&nbsp;km². o que dá unha densidade de 1 042,6 hab/km².

## Historia 
A cidade de Sincelejo foi fundada, substituíndo un casarío indíxena, o 4 de outubro de 1535, co nome de San Francisco de Asís de Sincelejo. Foi unha encomenda de Alonso Padilla desde 1610 a 1640. En 1776 foi erixida en correxemento polo capitán e enxeñeiro español Antonio de la Torre y Miranda.

En 1812, durante a loita pola independencia, rexistrouse na cidade a chamada "Revolución dos curas" en contra da dominación dos libertadores da nación. En 1897 Sincelejo foi elevada á condición de capital de provincia, e máis tarde do departamento creado e extinguido anos despois. Ao constituírse en 1966 o departamento de Sucre, Sincelejo foi erixida como capital desta nova entidade administrativa.

O seu alcalde é Jacobo Quessep Espinosa (2016-2019).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Támara Gómez, Edgardo (1998): *Historia de Sincelejo. De los Zenúes al Packing House*. Bogotá: Editorial Presencia.
* Támara Gómez, Edgardo (2008): "Sincelejo". En *Revista Credencial Historia* nº 225. Bogotá, setembro de 2008. m
* Támara Gómez, Edgardo (2010): *El departamento de Sincelejo. Una microhistoria comparada*. Sincelejo: Editorial Multigráficas.

### Outros artigos 
* Departamento de Sucre

### Ligazóns externas 
* Sincelejo, indígena y colonial .
Pitohui

miniatura|*Pitohui dichrous*
Os **pitohuis** son aves inicialmente clasificadas no xénero *Pitohui* endémicas de Nova Guinea.

## Taxonomía 
Ao principio seis especies estaban clasificadas xuntas no xénero *Pitohui* e na familia Pachycephalidae. Mais foron separados en 2013 cando o xénero e dúas das especies foron reclasificadas na familia Oriolidae e outras tres especies ficaron en Pachycephalidae nos novos xéneros *Melanorectes* e *Pseudorectes*. Unha especie foi colocada na familia Oreoicidae.

As especies están, polo tanto, separadas nas tres familias seguintes:

### Oreoicidae 
* *Ornorectes cristatus*

### Pachycephalidae 
* *Melanorectes nigrescens*
* *Pseudorectes incertus*
* *Pseudorectes ferrugineus*

### Oriolidae 
* *Pitohui kirhocephalus*
* *Pitohui cerviniventris*
* *Pitohui uropygialis*
* *Pitohui dichrous*

## Descrición 
Son paxaros omnívoros e de cores rechamantes. O *P. dichrous* é dunha cor rechamante, cun bandullo de cor vermella ladrillo e unha testa acibeche. Os pitohuis variábeis (*P. kirhocephalus* e *P. uropygialis*), coma o seu nome indica, poden presentar diferentes formas e chegáronse a nomear 20 subespecies con diferentes patróns nas plumas. Dúas destas subespecies son moi parecidas ao *P. dichrous*.

## Comportamento e ecoloxía 
A pel e as plumas dalgúns pitohuis, en especial os pitohui variábeis e o *P. dichrous*, conteñen poderosos alcaloides neurotóxicos do grupo da batracotoxina (tamén segregada polas ras colombianas do xénero *Phyllobates*). Crese que estes alcaloides serven como defensa química, tanto contra ectoparasitos coma contra outros depredadores como as cobras, as aves de rapina ou os humanos. Os paxaros probablemente non produzan a batracotoxina eles mesmos, senón que se supón que xorde grazas á un escaravello do xénero *Choresine* que forma parte da súa dieta.

As cores rechamantes das aves poden ser tratadas coma un exemplo de aposematismo e a semellanza entre o *P. dichrous* e algunhas formas de pitohuis variábeis poden ser considerados un exemplo de mimetismo mülleriano, no cal as especies en perigo gañan unha vantaxe compartindo cor, de xeito que se aparece un depredador vai querer evitar a ambos.

## Relación cos humanos 
Debido á súa toxicidade, os papúas chámanos paxaros lixo xa que non son bos para comer. Con todo, en momentos de desesperación, poden ser consumidos, mais só despois de extraer as súas plumas e pel e de cubrir a súa carne en carbón e logo asala. (Piper, 2007)

## Na cultura popular 
Unha das personaxes principais da novela lixeira Sword Art Online Alternative Gun Gale Online, e no seu anime homónimo, emprega pitohui como nome de usuario en referencia a esta ave.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* **del Hoyo**, J.; Elliot, A. & Christie D. (editors). (2007). *Handbook of the Birds of the World*. Volume 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Lynx Edicions. 
* 
* 
* 
* Piper, R. *Extraordinary Animals: An Encyclopedia of Curious and Unusual Animals*, Greenwood Press

### Ligazóns externas 
* *Fugu, Poison Frogs, and Pitohuis* by Harold B. White
*
Galeras, Sucre

**Galeras** é un municipio de Colombia situado no departamento de Sucre, ao norte do país. Dista 50&nbsp;km da capital departamental, Sincelejo. É municipio desde o 24 de outubro de 1968.

## Xeografía 
O municipio ten unha superficie de 321&nbsp;km², e ten unha altitude media de 80 msnm. A súa poboación, no ano 2015, era de 20&nbsp;188 habitantes.

## Historia 
A cidade foi fundada en 1782. E erixida co mo municipio o 24 de outubro de 1968.

O seu alcalde é Remberto Javier Amell Hernández (2016-2019).​

## Cultura 
Unha das principais actividades culturais é o "Festival", onde se expoñen 'cadros vivos' personificados pola comunidade, na cal se recrean episodios da tradición cultural e relixiosa que se vive neste municipio.

A aparición dos cadros vivos en Galeras remóntase ao século XIX, segundo a antropóloga Gloria Triana, en concordancia co expresado no documento para a sustentación do Plan Especial de Salvaguarda diante do Ministerio de Cultura de Colombia, moito antes do ano 1849, cando a vila se eleva á categoría de aldea ou correxemento.

Algúns autores, como o escritor Oscar Collazos, aseméllano ao *Tableau Vivant*, de Francia, un tipo particular de entretemento social que tivo moito auxe na primeira metade do século XIX e que consistía basicamente en que xeralmente as persoas ricas nunha festa adoitaban disfrazarse como personaxes dunha pintura ou un gravado. Picante e brillante, adoitaba ser unha forma xeneralizada de entretemento, pero que desapareceu, probabelmente como resultado do auxe da industria do entretemento, no século XX, especialmente despois do nacemento da cinematografía.

Porén, en Galeras conservouse esta singular manifestación cultural de maneira espontánea. Alí se realiza, a maneira de teatro, de galería de arte vivo a ceo abirto, unha exposición anual de cadros vivos, ao longo de tres rúas, onde, á noite, expóñense exercicios creativos, con participación masiva de mulleres, anciáns, nenos, nenas e mozos, dando mostra dunha orixinal e versátil mostra de propostas visuais cuxos temas tocan o relixioso, os costumes, o amor, a soidade, o abandono, a crítica social, os soños, os mitos, medos e esperanzas, a pobreza, a educación ambiental, a protesta e tantos temas como cerebros hai na localidade.

O Ministerio de Cultura de Colombia ten pensado incluír estes cadros vivos na súa Lista do Patrimonio cultural inmaterial da Nación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ministerio de Cultura de Colombia. Galeras, Sucre .
* Páxina web do municipio .
Antonio Sánchez Teijelo

**Antonio Sánchez Teijelo** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi concelleiro de Sarria nas sucesivas corporacións dende 1897. Logo do falecemento do alcalde Manuel Gutiérrez Castro, foi nomeado alcalde de Sarria por Real Orde e tomou posesión o 7 de abril de 1923. Coa ditadura de Primo de Rivera foi cesado o 30 de setembro.

## Vida persoal 
Foi pai de José Sánchez Arias e avó de Antonio Páramo Sánchez.

## Notas
Ramón Carballo Páez

**Ramón Carballo Páez**, nado en Seixo (Pacios, Pedrafita do Cebreiro) en agosto de 1959, é un veterinario e político galego.
## Traxectoria 
Estudou no seminario de Lugo e licenciouse en veterinaria pola Universidade de León en 1986. Exerceu en diversos concellos da provincia de Lugo e mais no Bierzo. Foi inspector técnico veterinario e xefe territorial da Consellería do Medio Rural. Militante do Partido Popular de Galicia foi concelleiro en Pedrafita do Cebreiro (1987-1991) mais na Fonsagrada (1999-2003) e deputado no Parlamento de Galicia (2002-2005). Volveu de novo á corporación da Fonsagrada de 2007 a 2010. De 2012 a 2017 foi o Subdelegado do Goberno en Lugo e presidente do PP de Lugo dende maio de 2017.

## Notas
Julio Manuel Cid Rodríguez

**Julio Manuel Cid Rodríguez**, coñecido como **Emilio**, nado en Allariz e finado en Lugo o 3 de setembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Corvillón (A Merca), posiblemente residía temporalmente en Lugo en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 20 de xullo. Xulgado en consello de guerra o 28 de agosto por tenencia de explosivos, foi condenado a morte por rebelión militar. Foi executado nas tapias do cuartel da Garda Civil de Lugo o 3 de setembro de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Fondo Teatral María Casares

O **Fondo Teatral María Casares** (**FTMC**) é unha colección de documentos bibliográficos sobre artes escénicas creada en 1995 en Cangas. Está integrado na Biblioteca Pública do municipio e foi impulsado por un acordo entre o Concello, a *Revista Galega de Teatro* e a compañía Teatro de Ningures. Posúe preto dun millar de volumes con textos teatrais para escolares, adultos ou grupos profesionais de teatro, así como libros didácticos e publicacións especializadas tanto do estado como do estranxeiro, o que o fai o maior arquivo de temática teatral de Galicia. Alén da actividade habitual de empréstimo, organiza tamén exposicións e outras actividades como cursos de teatro, festivais ou certames. Os seus fondos proceden de doazóns de autores, compañías teatrais e particulares.
O seu nome pretende homenaxear a actriz galega máis internacional, María Casares.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Revista Galega de Teatro
* María Casares
* Premios María Casares

### Ligazóns externas 
* O Fondo na páxina da Revista Galega de Teatro
* Pequena mostra do arquivo
Subrexión de Pori

A **subrexión de Pori** (en finés *Porin seutukunta*) é unha das tres subdivisións da rexión de Satakunta. En 2017 tiña unha poboación de 134.019 habitantes.

## Municipios 
## Fusións de municipios 
* O 1 de xaneiro de 2004 Merikarvia mudouse da subrexión de Satakunta Setentrional á subrexión de Pori. Ademais desapareceu a subrexión de Satakunta Suroriental, dende a que Huittinen, Kokemäki, Punkalaidun e Vampula uníronse á subrexión de Pori. O municipio de Kullaa integrouse na cidade de Ulvila.
* O 1 de xaneiro de 2005 Punkalaidun mudouse da subrexión de Pori á subrexión de Pirkanmaa Suroccidental.
* O 1 de xaneiro de 2009 Vampula uniuse á cidade de Huittisten.
* O 1 de xaneiro de 2010 Noormarkku integrouse na cidade de Pori.
* O 1 de xaneiro de 2015 Lavia mudouse da subrexión de Satakunta Setentrional á subrexión de Pori e integrouse na cidade de Pori.
* O 1 de xaneiro de 2017 Luvia abandonou a rexión logo de unirse ao municipio de Eurajoki, na subrexión de Rauma.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Porin seutu &mdash; Karhukunnat
** Sitio web de Harjavalta  
** Sitio web de Huittinen  
** Sitio web de Kokemäki  
** Sitio web de Merikarvia   
** Sitio web de Nakkila   
** Sitio web de Pomarkku 
** Sitio web de Pori  
** Sitio web de Ulvila
Subrexión de Satakunta Setentrional

A **subrexión de Satakunta Setentrional** (en finés *Pohjois-Satakunnan seutukunta*) é unha das tres subdivisións da rexión de Satakunta. En 2017 tiña unha poboación de 19.190 habitantes.

## Municipios 
## Fusións de municipios 
* O 1 de xaneiro de 2004 Merikarvia mudouse da subrexión de Satakunta Setentrional á subrexión de Pori.
* O 1 de xaneiro de 2013 Kiikoinen abandonou a rexión cando se uniu a Sastamala, na rexión veciña de Pirkanmaa.
* O 1 de xaneiro de 2015 Lavia deixou a subrexión para incorporarse na subrexión de Pori integrado dentro da cidade de Pori.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pohjois-Satakunnan kehittämiskeskus 
* Pohjois-Satakunta   
** Sitio web de Honkajoki  
** Sitio web de Jämijärvi   
** Sitio web de Kankaanpää  
** Sitio web de Karvia 
** Sitio web de Siikainen
David Lombao

**David Lombao**, nado en Lugo en 1985,  é un xornalista galego.

## Traxectoria
Estudou Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela e comezou a súa traxectoria profesional nos informativos de Radio Galicia-Cadena SER. Máis tarde traballou en RadioVoz, cando tamén colaborou co suplemento literario de *Tempos Novos*, e en 2008 formou parte do redacción de *Xornal de Galicia* centrándose na crónica parlamentaria e na información política galega.

Foi un dos fundadores do xornal dixital *Praza Pública*, onde actualmente tamén é redactor, e diríxeo desde 2013. Tamén realiza colaboracións habituais no xornal Eldiario.es e na canle de televisión Nós.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praza Pública
* Marcos Pérez Pena

### Ligazóns externas 
* Perfil en Praza Pública
* Perfil en Eldiario.es
Gran Premio de Francia de 2018

O **Gran Premio de Francia de 2018** (oficialmente **Formula 1 Pirelli Grand Prix de France 2018** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 24 de xuño de 2018 no Circuíto Paul Ricard en Le Castellet, Francia. A carreira usará por primeira vez o deseño de 5´84 km. O trazado inclúe unha chicana na recta Mistral a diferenza da recta do circuíto de 5´80 km que se usou nove veces entre  e  e que non incluía a chicana. 

A carreira dispututouse en xuño, cubrindo a vacante deixada polo Gran Premio de Azerbaidján, que foi trasladada a unha data de abril para evitar enfrontamentos coas celebracións durante o centenario da república de Azerbaidján.

### Drag Reduction System 
O circuíto contará con dúas zonas de DRS. O primeiro estará situado ao longo da recta principal, mentres que o segundo estará na recta Mistral na aproximación á chicana.

### Pneumáticos 
O provedor de pneumáticos Pirelli proporcionou aos equipos os pneumáticos con compostos brandos, superbrandos e ultrabrandos. Volveron ao seu composto de banda de rodaxe estreita seguindo os comentarios dos equipos trala proba de metade de tempada no Circuíto de Cataluña. 

## Clasificación 
### Cualificación
thumb|center|600px|Clasificación final para a carreira.

### Carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
Subrexión de Rauma

A **subrexión de Rauma** (en finés *Rauman seutukunta*) é unha das tres subdivisións da rexión de Satakunta. En 2017 tiña unha poboación de 68.037 habitantes.

## Municipios 
## Fusións de municipios 
* O 1 de xaneiro de 2007 Kodisjoki integrouse na cidade de Rauma.
* O 1 de xaneiro de 2009 Kiukainen uniuse a Eura e Lappi integrouse na cidade de Rauma.
* O 1 de xaneiro de 2016 Köyliö integrouse no termo municipal de Säkylä.
* O 1 de xaneiro de 2017 Luvia, pertencente á subrexión de Pori, uniuse a Eurajoki.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
** Sitio web de Eura 
** Sitio web de Eurajoki 
** Sitio web de Rauma  
** Sitio web de Säkylä    
* Alueen sanomalehdet
**Länsi-Suomi 
**Alasatakunta
Thomas Cook Airlines Scandinavia

**Thomas Cook Airlines Scandinavia** é unha aeroliña chárter dinamarquesa con sede en Copenhague que forma parte do Thomas Cook Group. Opera voos a destinos de vacacións principalmente no Mediterráneo ademais de servizos de longo alcance dende varias bases nos países nórdicos.

## Historia 
As raíces de Thomas Cook Airlines Scandinavia atópanse en dúas aeroliñas: Conair of Scandinavia do grupo dinamarqués Spies Group, e Scanair do grupo sueco SLG - Scandinavian Leisure Group. Cando as dúas compañía se fusionaron o 1 de xaneiro de 1994 formaron Premiair. Ese mesmo ano SLG foi mercada por Airtours, e a frota da aeroliña repintouse para que coincidíuse coa de Airtours International, aínda que mantivo o nome de Premiair. En 1996 SLG Group mercou Spies Group.

En novembro de 2001 Airtours converteuse en MyTravel Group, e en 2002 Airtours International e Premiair pasaron a chamarse MyTravel Airways e MyTravel Airways A/S, respectivamente. O 12 de febreiro de 2007 anunciouse que MyTravel Group fusionaríase co Thomas Cook Group, integrándose MyTravel Airways en Thomas Cook Airlines na estación de inverno de 2007-2008. MyTravel Airways A/S pasou a chamarse Thomas Cook Airlines Scandinavia o 8 de maio de 2008. A día de hoxe a compañía ten varias aeroliñas irmás: Thomas Cook Airlines, Thomas Cook Airlines Belgium e Condor Flugdienst.

## Frota 
[thumb|[Airbus A321|Airbus A321-200]]
En maio de 2018 a frota de Thomas Cook Airlines Scandinavia estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Segunda división española 2018/19

A tempada **2018–19** da **Segunda División** (por motivos de patrocinio **LaLiga 123**) de fútbol foi a 88ª edición da categoría de prata do fútbol español.

## Equipos e estadios 
### Ascensos e descensos 
### Equipos 
### Cambios de adestradores 
## Clasificación 
|rowspan=4 |Clasificación para os playoffs

||rowspan=12 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=4 |Descenso a Segunda División B 2019–20

## Promoción de ascenso 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeira División 2018–19
* Segunda División B 2018–19
* Copa do Rei 2018–19

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da LFP 
* Páxina oficial da Real Federación Española
Montenegro Airlines

**Montenegro Airlines a.d.** (montenegrino: Монтенегро ерлајнс / Montenegro erlajns) é a aeroliña nacional de Montenegro, con sede en Podgorica. Opera servizos regulares e chárter cara Europa dende o seu centro de conexións no aeroporto de Podgorica cunha segunda base no aeroporto de Tivat.

## Historia 
A aeroliña fundouna o goberno da República Federal de Iugoslavia o 24 de outubro de 1994. O primeiro avión, un Fokker 28 Mk4000 (alcumado "Lovćen"), foi mercado case dous anos despois, en 1996. O primeiro voo comercial da aeroliña foi o 7 de maio de 1997, entre Podgorica e Bari, Italia.

En abril de 2000 Montenegro Airlines converteuse en membro da Asociación de Transporte Aéreo Internacional (IATA). No mes de xuño dese ano recibiu o primeiro de cinco avións Fokker 100. A aeroliña uniuse a Amadeus CRS o 5 de marzo de 2003. En 2004 os seus pilotos foron os primeiros da rexión e conseguir o certificado IIIA. O 2 de xullo dese anos a compañía transportou ao seu pasaxeiro 1 millón. Tras a entrega do primeiro Embraer a compañía comezou a voar regularmente aos aeroportos de Londres-Gatwick e de Milán-Malpensa.

O 17 de abril de 2009 El Al e Montenegro Airlines emitiron unha declaración conxunta reiterando o intereses da aeroliña israelí de mercar o 30% das accións, pero os plans non saíron adiante. Montenegro Airlines permaneceu como unha compañía estatal e goza de apoio financeiro do goberno.

Tras a chegada dos dous primeiros Embraer 195 da aeroliña, Montenegro Airlines pediu a Embraer cambiar o resto do pedido polo modelo E-175. Porén, un terceiro E-195 foi entregado de todas formas, pero o cuarto aparello restante sería un E-175. O 6 de xullo de 2012 medios locais informaron de que Montenegro Airlines cambiara novamente o cuarto pedido, desta vez pedindo o modelo E-190LR. Este avión foi entregado en maio de 2014. En novembro de 2014 Montenegro Airlines puxo os seus dous Fokker 100 en venda. Porén, en xuño de 2005 aínda non atopara comprador polo que probablemente os aparellos sexan despezados.

En agosto de 2016 informouse de que contas pertencentes a Montenegro Airlines se conxelaran despois de que a aeroliña non cumprise cunha sentenza xudicial sobre o pago de débedas ao operador dos aeroportos do país. Montenegro Airlines debíalle á compañía máis de 15 millóns de dólares.

## Frota 
[thumb|[Embraer 195]]
[thumb|[Fokker 100]]
En abril de 2018 a frota de Montenegro Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Percy

O topónimo **Percy** pode referirse a:
* **Percy**, concello francés do departamento de Isère, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes;
* **Percy**, concello francés do departamento de Mancha, na rexión de Normandía;
* **Percy-en-Auge**, concello francés do departamento de Calvados, na rexión de Normandía;
* **Percy**, poboación estadounidense do estado de Illinois.
Plan de retirada unilateral israelí

miniatura|322x322px|Mapa da Franxa de Gaza pouco antes da retirada israelí. Os principais asentamentos aparecen resaltados en cor azul.
O **Plan de retirada unilateral israelí** ou  **Plan de desconexión** (en hebreo: תוכנית ההתנתקות; Tojnit Haitnatkut) foi un plan proposto a principios de 2004 polo entón primeiro ministro de Israel Ariel Sharón, adoptado polo Goberno e aprobado mediante lei do Parlamento (Knesset), que foi levado a cabo durante a segunda quincena de agosto de 2005. O plan propuxo eliminar toda presenza permanente civil israelí da Franxa de Gaza, así como eliminar catro asentamentos de pártea norte de Cisxordania, administradas por Israel desde a Guerra dos Seis Días.

A pesar da retirada israelí, a Franxa de Gaza segue considerándose polas Nacións Unidas, as organizacións internacionais de dereitos humanos e moitos estudosos, como parte dos territorios ocupados militarmente por Israel,, o cal discute este país e outros estudos legais. Trala retirada, Israel continuou mantendo o control directo externo sobre Gaza e indirecto sobre a vida alí: controla o espazo aéreo e marítimo, e seis dos sete postos fronteirizos. Israel tamén mantivo o control sobre o rexistro de poboación e a subministración de auga, electricidade, telecomunicacións e outras necesidades.

## Descrición do plan 
Durante a retirada israelí da Franxa de Gaza, foron desmantelados 21 asentamentos israelís civís, en tanto do norte de Cisxordania foron evacuados catro:

Na Franxa de Gaza: (todos os 21 asentamentos):
* Bedolah
* Bnei Atzmon (Atzmona)
* Duguit
* Elei Sinai
* Gadid
* Gan Or
* Ganei Tal
* Katif
* Kfar Darom
* Kfar Yam
* Kerem Atzmona
* Morag
* Nevei Dekalim
* Netzarim
* Netzer Hazani
* Nisanit
* Pe'at Sade
* Rafiah Yam
* Slav
* Shirat Hayam
* Tel Katifa

Norte de Cisxordania (4 asentamentos):
* Kadim
* Ganim
* Jómesh
* Sa-Nur

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terra por paz
* Hamastán
Martiño Xosé Vázquez

**Martiño Xosé Vázquez Mato**, nado en Ourense o 22 de decembro de 1983, é un arqueólogo e político galego.
## Traxectoria 
Licenciouse en historia pola Universidade de Vigo en 2007 e alí integra o grupo estudos de arqueoloxía, antigüidade e territorio e tamén é socio fundador de Xeitura: Xestión Integral do Patrimonio Cultural. Entrou na corporación municipal en 2015 nas listas de Ourense en Común, e resultou elixido cabeza de lista por Ourense para as eleccións municipais de 2019 .

## Notas
Miguel Mosqueira

**Miguel Mosquera Fociños**, coñecido como **Miguel Mosqueira**, nado en Lalín en 1982, é un filólogo, profesor e músico galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, é profesor de Lingua e literatura galega no ensino medio. Foi un dos fundadores e é guitarrista do grupo Ataque Escampe. En 2007 gañou a terceira edición do Premio a artigos xornalísticos normalizadores do Concello de Carballo polo artigo "Obreiras, tolos, escolares, poetas. A lingua galega nas cidades".

## Obras 
* *Sira e o robot. Adventures on Titan* (con Mark Wiersma), 2015.
* *Relatos americanos* (con Roi Vidal e Samuel Solleiro), 2015, Ataque Escampe.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ataque Escampe
Freebird Airlines

**Freebird Airlines** (turco: *Hürkuş Havayolu Taşımacılık ve Ticaret A.Ş.*) é unha aeroliña chárter turca con sede en Florya, Bakirköy, Istanbul. A súa base principal atópase no aeroporto de Istanbul-Atatürk, con bases secundarias nos aeroportos de Antalya e Dalaman.

## Historia 
A aeroliña fundouse en xuño do ano 2000 e comezou a operar o 5 de abril de 2001 cun servizo entre Istanbul e Lión usando un avión McDonnell Douglas MD-83. En novembro de 2003 a compañía recibiu o seu primeiro Airbus A320-200 e a día de hoxe toda a súa frota está formada por avións dese modelo.

## Frota 
[thumb|[Airbus A320-200]]
En maio de 2018 a frota de Freebird Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Kurikka

**Kurikka** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 21.294 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.743,86 km2, dos cales 7,79 km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 23,51 hab./km².

Limita cos municipios de Ilmajoki, Kauhajoki, Seinäjoki e Teuva dentro da súa mesma rexión, Karvia (Satakunta) Laihia, Maalahti, Närpiö na rexión de Ostrobotnia, e Kihniö e Parkano na rexión de Pirkanmaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmás 
*  Ockelbo
*  Melhus
*  Audru
*  Sauga

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kurikka
Voo 73 de Pan Am

O **voo 73 de Pan Am** era un voo entre o aeroporto internacional Sahar de Bombai cara ao aeroporto de Frankfurt con escala no aeroporto internacional Jinnah en Karachi, Paquistán.

O 5 de setembro de 1986 o Boeing 747-121 que operaba o voo, foi secuestrado por catro homes palestinos do grupo Fatah mentres estaba en terra en Karachi. O avión, con 360 pasaxeiros a bordo, acababa de chegar de Bombai. En xuño de 2001 un gran xurado concluíu que os militantes estaban planeando usar o avión secuestrado para recoller prisioneiros palestinos tanto en Chipre como en Israel.

43 dos pasaxeiros morreron durante o secuestro; eran cidadáns da India, Estados Unidos, Paquistán e México. Todos os secuestradores foron arrestados e sentenciados a morte en Paquistán; porén, as sentenzas foron conmutadas posteriormente a cadea perpetua. Neerja Bhanot, asistenta principal no voo, recibiu o maior premio da India en tempo de paz, o premio Ashok Chakra, pola súa valentía e esforzos por salvar as vidas dos pasaxeiros durante o secuestro.

## Notas
Premios Fouciño

Os **Premios Fouciño**, organizados polo Concello de Zas, premian curtametraxes en lingua galega. En 2018 chegaron á súa terceira edición.
Son obxectivos do premio incentivar a creación audiovisual e incrementar a presenza da lingua galega na rede.

Teñen dúas categorías, unha para os centros de ensino e outra, aberta.

## Notas
Air Burkina

**Air Burkina SA** é a aeroliña nacional de Burkina Faso. Opera voos regulares dende a súa principal base no aeroporto de Uagadugú cara a un único destino doméstico, o aeroporto de Bobo Dioulasso, ademais de servizos rexionais a Togo, Benín, Malí, o Níxer, Costa do Marfil, o Senegal e Ghana. Dende 2001 ata 2017 a compañía foi propiedade na do consorcio AKFED/IPS, pero no presente están novamente en mans do goberno, con informes de que se está a buscar un novo investidor para a aeroliña.

## Historia 
A aeroliña fundouse o 17 de marzo de 1967 co nome de Air Volta. Oriximalmente era propiedade en parte do goberno de Burkina Faso e en parte de Air France, quedando o resto en mans privadas. No ano 1978 mercou o seu primeiro avión, un Embraer EMB-110 Bandeirante, e o segundo, un Fokker F28, chegou en 1983.

Co paso doa anos a compañía tivo serios problemas de débedas, chegando a ter un déficit dun billón de francos CFA en 1992 (ao redor dun millón e medio de dólares). En parte debido a estes problemas, o goberno privatizou a aeroliña o 21 de febreiro de 2001, transferindo o 56% das súas accións ao consorcio AKFED/IPS, parte da Aga Khan Development Network. O goberno retivo o 14% das accións.

En agosto de 2013 informes de prensa anunciaron que o goberno falaría co principal accionista, AKFED & IPS, tras o recente Consello de Ministros para discutir do estado financeiro da aeroliña. Segundo o Ministro de Infraestruturas e Transportes, un informe presentado ao goberno afirmaba que Air Burkina "encaraba unha situación financeira difícil". En maio de 2017 anunciouse que o goberno faríase cargo da xestión da aeroliña tras a sinatura dun contrato de cesamento de xestión con AKFED, que vendeu as súas acción ao simbólico prezo dun franco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Voo 114 de Thai Airways International

O **voo 114 de Thai Airways International** foi un accidente de aviación ocorrido o 3 de marzo de 2001 cando un Boeing 737-400, con destino ao aeroporto internacional Don Mueang en Bangkok, quedou esnaquizado por un estoupido no tanque de combustible central dunha á debido á ignición da mestura inflamable de combustible e aire mentres o aparello estaba estacionado antes do embarque.

Oficialmente a fonte da enerxía de ignición para o estoupido non puido ser determinada con certeza, pero a causa máis probable puido ser un estoupido orixinado na bomba do tanque de combustible como resultado da utilización da bomba en presenza de lascas metálicas e unha mestura de combustible e aire. Un membro da tripulación de cabina morreu no accidente.

Entre os pasaxeiros que deberían embarcar no avión atopábanse varios membros dos goberno do país, entre eles o primeiro ministro Thaksin Shinawatra e o seu fillo Panthongtae.

## Teoría do asasinato 
Unha teoría é que o accidente tratouse dun intento de asasinato frustrado, xa que o estoupido ocorreu antes de que se acendesen os motores, e orixinouse baixo os asentos que tiñan que ser ocupados polo primeiro ministro. Entre os restos do aparello atopáronse restos de Semtex, TNT, fósforo branco, PETN e RDX.

## Notas
Ermentruda de Orleáns

**Ermentruda de Orléans**, nada o 27 de setembro de 823 e finada o 6 de outubro 869, foi raíña dos Francos polo seu matrimonio de Carlos o Calvo, o emperador e rei do Oeste de Francia. Foi filla de Odo, Conde de Orléans e a súa esposa Engeltruda.

Casou en 842 con Carlos, e do seu matrimonio naceron:

* Xudite de Flandres (nado c. 843, finado ?), esposa de Aethelwulf de Wessex, Aethelbald de Wessex, e Balduíno I, Conde de Flandres
* Lois II de Francia (846-879)
* Carlos III de Aquitania (847-866)
* Lothar (848-865), monxe en 861, converteuse Abade de Saint-Germain
* Carlomán, fillo de Carlos o Calvo (849-876)
* Rotruda (852-912), unha monxa
* Ermentruda (854-877), unha monxa
* Hildegarda (nado 856, finado ?)
* Xisela (857-874)
* Godehilde (864-907)

Ermentruda tiña un don para a borda e un interese en fundacións relixiosas. O seu marido lle deu a Abadía de Chelles. O matrimonio separouse logo de que seu marido executara ao seu rebelde irmán William, en 866 e retirouse para a vida nun convento de monxas. Ermentruda foi enterrada na Basílica de Saint-Denis, París, Francia.

## Notas