open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lohengrin Filipello

**Lohengrin Filipello**, nado c. 1918 e finado o 29 de decembro de 1993, foi un presentador da televisión de Suíza.
## Traxectoria
En 1956 presentou para toda Europa a primeira edición do Festival da Canción de Eurovisión, celebrada en Lugano (Suíza). Tamén foi o único presentador masculino que presentaba o festival ata que a edición de 1978 a co-presentou Léon Zitrone, e Filipello continúa sendo o seu único presentador masculino en solitario. Posteriormente, Filipello seguiu involucrado no Festival de Eurovisión, xa que presentou as finais nacionais de Suíza en 1961 e 1967 para seleccionar cantante e canción para Eurovisión.

Morreu o 29 de decembro de 1993 aos 75 anos de idade.

## Notas
Guillermo Álvarez Pérez

**Guillermo Álvarez Pérez**, nado en Cortegada en 1867 e finado en Buenos Aires o 6 de outubro de 1929, foi un arquitecto e filántropo galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Buenos Aires en 1885 co seu pai e o seu irmán Alfredo. Traballou como obreiro da construción e fíxose arquitecto. Construíu co seu irmán Alfredo a Embaixada de España en Buenos Aires. Foi socio do Centro Gallego. Grazas a súa amizade co conde de Bugallal conseguiu para Cortegada escolas, xulgado de paz, correos e telégrafos e estrada. Contribuíu a sufragar os gastos destas instalación, principalmente a construción do edificio do Concello, xulgado, escolas e vivendas para mestres. No seu testamento deixou 100.000 pesetas para repartir entre os pobres do concello, 150.000 para edificación dunha Casa consistorial escolar e 3.000 pesetas para arranxo da praza. Foi condecorado por Afonso XIII coa Gran Cruz de Sabela a Católica.

miniatura|275px|Edificio do concello, xulgado e escolas de Cortegada inaugurado en 1936.
En Cortegada hai unha rúa co nome de Irmáns Álvarez. Dedicáronlle uns xardíns onde instalaron un busto obra de Francisco Asorey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Artigo "ÁLVAREZ PÉREZ, Alfredo", en *Gran Enciclopedia Galega*.
Do It for Your Lover

«***Do It for Your Lover***»— en galego: «Faino por quen queres»— é unha canción composta e interpretada en español e inglés por Manel Navarro. Lanzouse como sinxelo o 13 de xaneiro de 2017 mediante Sony Music Spain. Representará a España no Festival da Canción de Eurovisión de 2017 tras gañar a final nacional española, *Objetivo Eurovisión 2017*, o 11 de febreiro de 2017.

## Formatos 
## Listas 
### Semanais 
## Historial de lanzamento 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* España no Festival da Canción de Eurovisión
Scout D1

**Scout D1** foi un foguete espacial dos Estados Unidos propulsado exclusivamente por propelente sólido e pertencente á familia de foguetes Scout. Estaba concibido como un lanzador de baixo custo, podendo lanzar cargas de ata 183&nbsp;kg a órbitas baixas. Foi usado desde tres sitios de lanzamento: a Base Vandenberg da Forza Aérea en California; o complexo de Wallops Island; e o Complexo de Lanzamento San Marco fronte ás costas de Nixeria.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Scout
*Scout A
*Scout B
*Scout B1
*Scout E1
*Scout F1
*Scout G1
*Scout X1
*Scout X2
*Scout X-2B
*Scout X-2M
*Scout X3
*Scout X-3A
*Scout X-3C
*Scout X-3M
*Scout X-4
*Scout X-4A
*Scout X-5C
*Blue Scout Junior
Alejandro Rodríguez Veiras

**Alejandro Rodríguez Veiras**, coñecido como **Alejandro R. Veiras**, nado en Ourense en 1896 e finado na mesma cidade en 1977, foi un pintor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Alejandro Rodríguez Cobelas. Delineante. Colaborou en *El Radical*, foi redactor de *La Región* e redactor-xefe en 1930. Na República foi presidente da coral Unión Orensana. No franquismo foi profesor e logo director da Escola de Artes e Oficios de Ourense. É autor de moitos carteis das festas de Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alejandro R. Veiras (O Director)
Partido xudicial de Marín

O **Partido xudicial de Marín** é un dos 45 partidos xudiciais nos que se divide a comunidade autónoma de Galicia, sendo o partido xudicial nº 13 da provincia de Pontevedra.

Comprende os concellos de Bueu e Marín. A cabeza de partido, e por tanto sede das institucións xudiciais, é Marín. A dirección do partido sitúase na Avenida de Ourense da localidade. Marín conta con dous Xulgados de Primeira Instancia e Instrución.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Partidos xudiciais de Galicia
Barry DeVorzon

**Barry DeVorzon**, nado en Nova York o 7 de xullo de 1934, é un compositor de bandas sonoras estadounidense. Entre as súas composicións máis coñecidas atópanse as bandas sonoras dos filmes *Bless the Beasts and Children* (1971), *The Warriors* (1979) e *The Exorcist III* (1990), xunto a outras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Eduardo Araujo Castillo

**Eduardo Araujo Castillo** (6 de febreiro de 1996) é un deportista mexicano que compite en judo, gañador de dúas medallas de prata no Campionato Panamericano de Yudo nos anos 2016 e 2017.

## Palmarés internacional 

## Referencias
Tomás Santoro Iglesias

**Tomás Santoro Iglesias**, nado en Vigo e finado na mesma cidade o 7 de novembro de 1972, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou no Colexio dos Xesuítas de Vigo. Na época da República pertencía á Asociación Católica Nacional de Propagandistas, participou como orador en actos da Unión Regional de Derechas e foi presidente das Juventudes de Acción Popular de Pontevedra en 1935. No franquismo foi notario do Porriño dende 1942 e presidente da xunta diocesana de Acción Católica. En 1968 foi nomeado notario de Vigo.

## Vida persoal 
Casou con María Teresa García de la Parra González e foi pai de Tomás, María Teresa e Carlos Santoro García de la Parra.

## Notas
Pobo ucraíno

Os **ucraínos** (en , *ukrayintsi*) son un grupo étnico eslavo oriental nativo de Ucraína, que por poboación é a sexta meirande nación de Europa. A Constitución de Ucraína aplica o termo 'ucraínos' a tódolos cidadáns do país. Entre outros nomes históricos deste pobo está o de rusinos e cosacos. Os belarusos e os rusos están considerados pobos irmáns dos ucraínos, mentres que os rutenos son outro grupo relacionado, ou un subgrupo étnico dos ucraínos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
* Cosacos
### Bibliografía 
* 
*
Budelli

**Budelli** é unha illa no arquipélago da Maddalena (italiano: Arcipelago di La Maddalena), cerca do estreito de Bonifacio, no norte de Sardeña, Italia. Forma parte do Parque Nacional La Maddalena.

Budelli atópase a varios centos de metros ao sur das illas Razzoli e Santa María. Ten unha superficie de 1´6 km² e un perímetro costeiro total de 12´3&nbsp;km. O punto máis alto é Monte Budello, con 87 m.

Budelli é considerada unha das illas máis fermosas do mar Mediterráneo. É especialmente coñecida pola súa "Spiaggia Rosa" (praia rosa), no sueste da illa, que debe a súa cor típica a fragmentos microscópicos de corais e cunchas como a *Miriapora truncata* e *Miniacina miniacea*. Budelli é unha das catro illas deshabitadas no arquipélago da Maddalena: as outras son Caprera, Spargi e Razzoli.

A illa foi comprada en outubro de 2013 por 2´94 millóns de euros, trala creba do anterior propietario. O novo comprador era un neozelandés, que intentou protexer o ecosistema na illa. Con todo, a Corte Suprema italiana aprobou leis para iniciar o proceso de recuperación da illa, que agora é administrada e protexida pola xunta do parque nacional.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arquipélago da Magdalena

### Ligazóns externas
*Información do ministerio de Medio Ambiente sobre o Parque Nacional  
*Parque Nacional do arquipélago da Maddalena   
*Lexislación reguladora do Parque Nacional la Maddalena
Arquitectura relixiosa

[miniatura|260px|Estruturas que superan en moito a vida dun ser humano permanecen intactas en [Karnak 3400 anos despois da súa construción.]]
A **arquitectura relixiosa** ocúpase do deseño e construción de lugares de culto sagrados ou de espazos de oración, como igrexas, mesquitas, stupas, sinagogas e templos. Moitas culturas teñen dedicado recursos considerables para a súa arquitectura relixiosa, e os seus lugares de culto e espazos sagrados están entre os edificios máis impresionantes e duradeiros que a humanidade creou. Por esta razón, a disciplina occidental de *Historia da Arquitectura* mantense en boa medida da historia da arquitectura relixiosa desde os tempos máis remotos ata, polo menos, o período barroco. A xeometría sagrada, a iconografía e o uso de sofisticadas semióticas tales como sinais, símbolos e motivos relixiosos son endémicos na arquitectura relixiosa.

Os edificios relixiosos, a miúdo evolucionaron ao longo de períodos de varios séculos e foron os máis grandes edificios do mundo, antes da existencia de rañaceos modernos. Mentres os distintos estilos usados ​​na arquitectura relixiosa ás veces reflectisen as tendencias doutras construcións, estes estilos tamén mantivéronse distintos da arquitectura contemporánea usada noutras estruturas. Coa ascensión das relixións monoteístas, os edificios relixiosos foron converténdose en maior medida en centros de oración e meditación.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baptisterio
* Catedral

### Bibliografía 
* Jeanne Halgren Kilde, When Church became Theatre: The Transformation of Evangelical Church Architecture and Worship in Nineteenth-Century America. (Oxford University Press,2002). 
* Michael E. DeSanctis, Building from Belief: Advance, Retreat, and Compromise in the Remaking of Catholic Church Architecture (Liturgical Press: 2002). 
* Richard Kieckhefer, Theology in Stone: Church Architecture from Byzantium to Berkeley. (Oxford University Press, USA: 2004). 
* Anne C. Loveland and Otis B. Wheeler, From Meetinghouse to Megachurch: A Material and Cultural History. (University of Missouri Press: 2003). 
* Michael S. Rose, Ugly es Sense: Why They Changed Our Churches from Sacred Places to Meeting Spaces - and How We Can Change Them Back Again. (Sophia Institute Press: 2001). 
* R. Kevin Seasoltz, A Sense Of The Sacred: Theological Foundations of Christian Architecture And Art (Continuum International Publishing Group: 2005)
Fecha

Como topónimo **Fecha** pode referirse a:

;En Galiza
***Fecha**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
****Fecha**, lugar de dita parroquia;
***Santa Cristina de Fecha**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
***A Fecha**, lugar da parroquia do Rosal, no concello do Rosal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ponte Fechas

Como topónimo **Ponte Fechas** pode referirse a:

;En Galiza
***Ponte Fechas**, lugar da parroquia de Fechas no concello de Celanova;
***Ponte Fechas**, lugar da parroquia de Rabal no concello de Celanova;
***Ponte Fechas**, lugar da parroquia de Faramontaos no concello da Merca.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Fátima (filla de Mahoma)

miniatura|O nome de Fátima en caligrafía árabe.
**Fátima az-Zahra** (en árabe: فاطمة الزهراء, 'a luminosa'; A Meca, 27 de xullo de 604 – Medina, 28 de agosto de 632) foi unha muller árabe, filla do profeta musulmán Mahoma (*Muhammad*) e transmisora da sucesión consanguínea deste.

Fátima era filla do profeta Mahoma e da súa primeira dona, Jadiya. Foi a súa cuarta filla, despois de Záynab, Ruqayya, e Ummu Kulzum. Aos dez anos de idade (aínda que outras fontes din que foi con dezanove anos de idade), contraeu matrimonio con Ali ibn Abi Tálib, o cuarto dos califas musulmáns e primeiro Imán dos musulmáns xiítas, xenro e curmán&nbsp;de Mahoma, co que tivo tres fillos homes: Hasan, Husáyn e Múhsin, e dúas fillas: Zaynab e Ummu Kulzum. Fátima púxolles o mesmo nome que dous das súas irmás finadas para que se repartisen os nomes da Casa Profética.

Para os musulmáns Fátima é obxecto de inspiración e o seu nome é o máis popular no mundo musulmán.

Fátima participou en varias accións políticas moi importantes rexistradas en todas as fontes islámicas. En primeiro lugar, despois da conquista&nbsp;da Meca, negouse a ofrecer a súa protección (como filla de Mahoma) a Abu Sufyan ibn Harb. Segundo algunhas fontes reclamou os dereitos de propiedade de seu pai.

Morreu poucos meses despois do pasamento de Mahoma e foi soterrada no cemiterio de Jannat ao-Baqi. Moitos musulmáns xiítas cren que faleceu como consecuencia dunha lesión causada por Umar, mentres ela defendía o seu home&nbsp;Ali dos ataques de Abu Bakr.

## Nacemento 
Fátima naceu na Meca, filla de Khadija e de Mahoma, cinco anos antes de que este recibise as primeiras revelacións, exactamente, naceu no ano 605 durante a reconstrución da Kaaba.

## Fátima no Corán 
Fátima representou un gran consolo para o profeta Muhammad, posto que todos os seus fillos homes faleceran. Por esta razón, os seus detractores chamábano maliciosamente "ábtar", é dicir "estéril". Eles, segundo as súas tradicións, exaltaban a importancia dos fillos homes, e considerábanos sucesores dos proxectos dos pais. Por iso, contentábanse pensando que coa morte do Profeta, o islam desaparecería como ameaza, entón, revelouse a sura "Al-Kawzar":

Esta sura anunciou ao Profeta "a abundancia" que se interpreta como unha abundante descendencia. Isto pode testemuñarse hoxe en día xa que moitos dos seus descendentes son importantes personalidades da escena mundial. Por outra banda, As Ibn Ua'il, quen chamaba "estéril" a Muhammad, a pesar de ter dez fillos homes, non deixou descendencia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Al-Tabari, Muhammad ibn Jarir (1987 to 1996). *History of the Prophets and Kings*, V.2. SUNY Press.
Jon Plazaola

**Jon Plazaola Larrañaga**, nado en Urretxu, Guipúscoa, o 28 de marzo de 1982, é un actor e humorista vasco.

## Biografía 
No ano 2000 comezou a carreira de Belas Artes na Universidade do País Vasco, finalizando os seus estudos en 2005. En 2009, trasládase a Madrid, onde comeza os seus estudos no Instituto de Cine de Madrid, diplomándose en guión de cine e televisión e técnico en procesos audiovisuais.

Dende 2001, leva traballando como cómico e monologuista. No 2004, comeza a traballar na televisión autonómica vasca, EITB, onde realizou a maior parte dos seus traballos en televisión. No 2015, protagoniza a serie *Allí abajo* de Antena 3.

O 20 de marzo de 2017 apareceu no programa de televisión *El Hormiguero* xunto a María León.

## Filmografía 
### Como actor 
* 2002 - *Hoy te he matado otra vez*
* 2010 - *Juegos reunidos* (curtametraxe)
* 2011-2012 - *Finlandia*  (programa de televisión)
* 2012 - *Vaya semanita* (actor e guionista. Serie de televisión)
* 2014 - *La señora Jesusmari* (curtametraxe)
* 2014 - *GI-631* (obra de teatro)
* 2014 - *Que nadie se mueva* (obra de teatro)
* 2015-¿? - *Allí abajo* (serie de televisión)
* 2016- *Villaviciosa de al lado*

### Como presentador 
* 2004 - *Europa Euskeraz*
* 2004-2005 - *Pika Pika* 
* 2014-2015 - *Kontrako Eztarria*

### Como guionista 
* 2004 - *Wazemank* 
* 2006 - *Betizu*
* 2007 - *Ni hao China*
* 2011-2012 - *Finlandia*

### Como director 
* 2012 - *Kontuz, Atsuak!*
* 2014 - *GI-631*
* 2014-2015 - *Kontrako Eztarria*

## Premios 
* Premio Neox Fan Awards 2015 (Atresmedia) Ó mellor actor por *Allí abajo* (Antena 3).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
As Balsiñas, Seavia, Coristanco

**As Balsiñas** é un lugar da parroquia de Seavia no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Seavia 
### Parroquias de Coristanco
Chavacano

O **chavacano** ou **chabacano** é unha lingua crioula con base léxica castelá falada en Filipinas. A verba *chabacano* provén do castelán, e significa «de mal gusto», «groseiro», «vulgar». Existen seis dialectos diferentes: zamboangueño, davaoeño, ternateño, caviteño, cotabateño e ermiteño.

O chavacano é a única lingua crioula baseada no castelán que existe en Asia. Sobreviviu por máis de 400 anos, converténdose nunha das linguas crioulas máis antigas do mundo. Entre as linguas que se falan en Filipinas, é a única que non pertence ás linguas austronesias, pero ó igual que as linguas malaio-polinesias, emprega reduplicación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en chavacano
* Crioulo palenquero
### Bibliografía 
*Castillo, Edwin Gabriel Ma., S.J. "Glosario Liturgico: Liturgical Literacy in the Chavacano de Zamboanga",(Unpublished) Archdiocese of Zamboanga.
*Chambers, John, S.J. e Wee, Salvador, S.J., editor, (2003). *English-Chabacano Dictionary*, Ateneo de Zamboanga University Press.
*McKaughan, Howard P. (1954). "Notes on Chabacano grammar", *Journal of East Asiatic Studies 3*, (205–26).
*Michaelis, Susanne., editor, (2008). *Roots of Creole Structures: Weighing the contribution of substrates and superstrates*, Creole Language Library Volume 33. Amsterdam: John Benjamins.
*Rubino, Carl e Michaelis, Susanne., editor, (2008). "Zamboangueño Chavacano and the Potentive Mode", *Roots of Creole Structures: Weighing the contribution of substrates and superstrates*, Creole Language Library Volume 33 (279–299). Amsterdam: John Benjamins.
AG-58

A **autovía de acceso a Cacheiras**, é unha autovía autonómica galega, **AG-58**, comeza na autovía AG-59 e chega até Cacheiras logo duns 1,4 quilómetros. Está limitada a 100 km/h por se tratar dun pequeno tramo de 1,4 quilómetros.

Foi inaugurada a comezos do ano 2008, tras máis de dous anos de obras, que empezaran en maio do ano 2005. 

## Notas
Adolfo Fojo Silva

**Adolfo Fojo Silva**, nado en Caldas de Reis en 1867 e finado en Baión (Vilanova de Arousa) a finais de maio de 1933, foi un empresario e filántropo galego.

## Traxectoria 
Renunciou a ordenarse como sacerdote e emigrou a Arxentina onde fixo fortuna, dedicándose a importación de teas, azafrán e especies de Oriente e a súa exportación a Europa. Polo cancro da súa muller viaxou por varios hospitais de Alemaña e Suíza, pero non logrou impedir a súa morte. Retornou a Galicia e casou con Bernardina Colmeiro Rey. A finais dos anos vinte comproulle a Juan Nepomuceno Ozores, fillo do conde de Priegue, a Granxa de Fontán (hoxe coñecida como Pazo Baión) en Vilanova de Arousa, onde puxo en marcha unha explotación agrícola e gandeira. Non obtivo bos resultados, resultando unha explotación deficitaria, pois o único que se vendía era o viño. Adolfo Fojo contribuíu na construción do Asilo de Caldas de Reis. Finou na súa propiedade O Fontan en Baión a finais de maio de 1933,
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Esplendor y ocaso en O Fontán
* Fojo, el legado de un indiano
Baixo sorbio

O **baixo sorbio** ou **baixo sorabo** (dolnoserbski) é unha lingua minoritaria eslava de Alemaña, falada na histórica provincia de Baixa Lusacia, na actual Brandeburgo. É unha das dúas formas literarias do sorbio, sendo a outra o alto sorbio.

O baixo sorbio é falado arredor da cidade de Cottbus en Brandeburgo. Os sinais desta rexión son polo xeral bilingües e Cottbus ten un colexio no que o baixo sorbio é a lingua do ensino. O baixo sorbio está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO A meirande parte dos falantes nativos teñen unha idade avanzada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en baixo sorbio
* Alto sorbio
Posición do coito lateral

dereita|miniatura|200x200px|Ilustración dunha parella que exemplifica a posición do coito lateral.
A **posición do coito lateral** é unha posición sexual descrito por Masters e Johnson na súa *Human Sexual Response* (*Resposta sexual dos humanos*).

## Técnica 
# O home levanta un pouco a perna dereita da muller coa man esquerda.
# O home comeza a dobrar o xeonllo esquerdo sen levantalo da cama. Move cara a fóra do xeonllo mentres dobra, abrindo o interior da perna esquerda cara ao teito. Move a perna esquerda para arriba e para abaixo ata que pasa por baixo do xeonllo dereito da muller que tiña levantado.
# Mentres tanto, a muller repousa sobre a súa esquerda, e pon o seu peso sobre o xeonllo esquerdo. Isto permítelle estirar cara a atrás a perna dereita que tiña erguida, poñendo o interior da perna esquerda que o home ten dobrada.
# Unha vez que as pernas son intercambiadas, a muller inclínase cara ao peito do home. El suxeita o corpo da muller, con ambas as mans contra o seu corpo.
# Os dous vólvense ó mesmo tempo para a dereita da muller (o lado esquerdo do home), onde repousa a parte superior do corpo da muller. Ela pode apoiarse no seu lado dereito ou apoiar a cabeza sobre unha almofada. O home vira sobre o seu lombo. Neste momento, o home está deitado de costas, e o torso de muller é case perpendicular ó do home. Os ombreiros da muller están case verticais, co ombreiro esquerdo máis arriba que o dereito. O seu tronco está xirado para que a súa pelve descanse na pelve do home. Todo o peso da muller está no seu lado dereito e o cóbado.
centro|400x400px|Variación da posición das relacións sexuais secundarios

## Véxase tamén
A Moment of Stillness

***A Moment of Stillness*** é un EP da banda irlandesa de post-rock God Is an Astronaut, publicado o 21 de agosto de 2006 a través do selo Revive Records. O tema "Forever Lost (Reprise)" é un *reprise* da canción "Forever Lost" do seu segundo álbum *All Is Violent, All Is Bright*. En 2015 o tema "Endless Dream" apareceu no capítulo 76 do podcast *Welcome to Night Vale*.

## Listaxe de cancións 
#"Frozen Twilight"&nbsp;– 6:20
#"A Moment of Stillness"&nbsp;– 4:47
#"Forever Lost (Reprise)"&nbsp;– 5:37
#"Elysian Fields"&nbsp;– 3:25
#"Crystal Canyon"&nbsp;– 2:00

Cancións extra (edición dixital en Bandcamp)
#"Endless Dream"&nbsp;– 3:54
#"Empyrean Glow"&nbsp;– 2:21
#"Sweet Deliverance"&nbsp;– 4:36
#"Dark Solstice"&nbsp;– 4:44
AG-59

A **AG-59**, tamén coñecida como **Autovía Santiago-A Estrada**, é unha vía autonómica galega, na actualidade cobre o traxecto de Santiago de Compostela á Ramallosa e está previsto que continúe até A Estrada, coa posibilidade da prolongación até Cerdedo ou Forcarei para enlazar coa N-541 ou a PO-534.

Actualmente co tramo de Santiago de Compostela - A Ramallosa están en servizo uns 5,9 quilómetros de lonxitude, a prolongación até A Estrada,&nbsp; serían outros 11,5 quilómetros de lonxitude, e a posibilidade da prolongación até Cerdedo ou Forcarei, podería sumar outros 14 quilómetros.

O primeiro tramo de Santiago de Compostela á Ramallosa foi inaugurado o 21 de novembro do ano 2008, tras dous anos das obras, que se empezaron a executar en maio do ano 2006.

## Tramos 

## Saídas 

## Notas
Daniel Fernández Varela

**Daniel Fernández Varela**, nado en Mencide (Carteire, Palas de Rei) en 1894 e finado na Coruña o 24 de decembro de 1958, foi un telegrafista e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Ingresou en Telégrafos en 1923 e foi destinado en Madrid. En 1929 trasladárono a Corcubión como celador e asentouse en Cee. Coa proclamación da República, foi elixido presidente do sindicato de Oficios Varios de Cee vinculado á UGT, e foi un dos promotores da Casa del Pueblo de Cee. En xullo de 1935 foi denunciado anonimamente por supostas actividades políticas xunto cos seus compañeiros de Telégrafos de Corcubión, Arturo Romaní Mariño e Antonio Barcala Alonso. Despois trasladouse a Santiago de Compostela e en abril de 1936 a Coruña.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo en agosto e depurado do seu posto de traballo en Telégrafos. Trasladouse a Mencide para dedicarse á agricultura. Nos anos corenta foi acusado de colaborar coa guerrilla de Ramón Rodríguez Varela "Curuxás" e intentaron detelo en febreiro de 1946; Daniel logrou fuxir e permaneceu agochado case tres meses en distintos domicilios de Carteire. Despois trasladouse a Ligonde onde permaneceu ata agosto. Acompañado dun familiar, trasladouse a Coruña cunha identidade falsa (**Manuel Varela Vila**) e asentouse na cidade. Vendeu as terras da herdanza materna e abriu unha tenda na rúa Francisco Catoira. En 1957 acolleuse ao decreto para solicitar a rehabilitación e pedir a readmisión en Telégrafos. A solicitude foi denegada “por haber sido un destacado socialista”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Luís Iglesias Feijoo

**Luís Iglesias Feijoo**, nado na Coruña o 9 de maio de 1945, é un filólogo galego que ocupou a cátedra de literatura española na Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Románica na USC. En 1966, licenciouse en Filosofía e Letras pola mesma universidade. Dende 1974, é doutor, tras presentar a tese “El teatro de Buero Vallejo”. Dende 1983 até a súa xubilación, foi catedrático numerario de Literatura española na universidade compostelá.

É un bo coñecedor da obra de Buero Vallejo así como tamén da de Valle-Inclán.

## Obras 
### De Antonio Buero Vallejo 
* *La tejedora de sueños. Llegada de los dioses*, Edición, prólogo e notas, Madrid, Edit. Cátedra, 1976, (“Introducción”, páx. 9-100).
* *La doble historia del doctor Valmy*, Barcelona, Edit. Aymá, 1978 (prólogo “Buero Vallejo: Evolución de una dramaturgia”, páx. 7-45).
* *Jueces en la noche. Hoy es fiesta*, Madrid, Edit. Espasa Calpe, col. “Selecciones Austral”, nº 88, 1981 (“Prólogo”, páx. 9-30).
* *La trayectoria dramática de Antonio Buero Vallejo*, Santiago, Eds. da Universidade de Santiago de Compostela, 1982.
* *Diálogo secreto*, Madrid, Edit. Espasa-Calpe, col. “Austral”, nº 1655, 1985 (“Introducción”, páx. 9-34).
* *Un soñador para un pueblo*, Madrid, Edit. Espasa Calpe, col. “Austral”, nº A75, 1989 (“Introducción”, páx. 9-54).
* *El tragaluz*, Madrid, Edit. Espasa Calpe, col. “Austral”, nº A302, 1993 (“Introducción”, páx. 9-59).
* *Obra completa*, Madrid, Edit. Espasa Calpe, 1994, 2 vols.(en colaboración con Mariano de Paco).
* *El tragaluz*, Madrid, Edit. Espasa Calpe, col. “Austral”, nº 302, 1998 (“Introducción”, páx. 9-60).
* ''*Diálogo secreto*, Madrid, Club Internacional del Libro, 1998 (“Introducción”, páx. 15-34).
* *Buero antes de Buero, Edición y estudio*, [Toledo], Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha, Consejería de Cultura, 2006.
* *Historia de una escalera*, Barcelona, Vicens Vives, col. “Clásicos Hispánicos”, nº 31, 2011.

### Outros 
* *Divinas palabras*, de Valle-Inclán (edición crítica), Madrid, Espasa Calpe, col. “Clásicos Castellanos”, nº 26, 1991.
* *Obras completas*, de Mariano José de Larra, Madrid, Biblioteca Castro, vol. I, Artículos, Madrid, 1996.
* *Cervantes y el Quijote. Una lección sencilla*. Discurso inaugural lido na apertura do curso académico 2003-2004. Santiago, Universidade de Santiago de Compostela, 2003, 34 páx.
* *Comedias* dePedro Calderón de la Barca, vol. I, Madrid, Biblioteca Castro, 2006.
* *Obras completas*, de Mariano José de Larra, Madrid, Biblioteca Castro, vol. II.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Currículo do persoeiro .
CB Prat

O **Club Bàsquet Prat** é un club de baloncesto español con sede na cidade de El Prat de Llobregat, Cataluña. Forma parte da Federación Catalana de Baloncesto e da Federación Española de Baloncesto.
Desenvolve a súa actividade nas instalacións municipais do Complexo Poliesportivo Estruch, onde se atopa o Pavillón Joan Busquets e nas instalacións do Fondo d'en Peixo onde se atopa a cancha de baloncesto Xavier Marcilla. Desde 2018 xestiona unha Escola de Baloncesto. O primeiro equipo actualmente compite na Liga LEB Prata.

## Historia 
Fundado en 1951, o Club Bàsquet Prat naceu como unha división da sección de baloncesto da Juventud Asociación de Padres de Familia Prat (JAPF Prat), a cal existía desde 1943. Na temporada 1953−54 comezou participación en categorías rexionais catalás, conseguindo en 1961−62 o ascenso á segunda división estatal. Na segunda categoría xogou por tres tempadas, en todas tendo que xogar o playoff pola permanencia. Entre finais dos anos 1960 e 1976 xogou na terceira división para, posteriormente, descender a categorías rexionais. 

No ano 1984 o club crea unha sección feminina. En 1988 e deixa as instalación de Fons d'en Peixo para trasladarse ao pavillón deportivo Estruch. En 1992, o club asumiu a dirección da Escola Municipal de Baloncesto. Tres anos despois, en 1995, o club fusionouse coa sección de baloncesto da Associació Esportiva Prat. Na temporada 1998−99 o club regresa a categorías estatais co ascensos á Liga EBA, chegando a xogar os playoff de ascenso para a Liga LEB en 2002 e 2003.

En 2005 o club pasa a vincularse ao Club Joventut de Badalona da Liga ACB, momento no que o equipo consegue ascender á LEB Prata, terceira categoría do baloncesto español. Após varios anos, o 25 de maio de 2014 o club consegue pro vez primeira na súa historia o ascenso á Liga LEB Ouro, chegando a disputar na temporada 2017−18 as semifinais do playoff de ascenso á Liga ACB, onde foron eliminados no quinto e definitivo xogo polo Melilla Baloncesto. Con todo, na seguinte temporada o club ocupa o posto 17 da clasificación e descende, despois de cinco temporadas, á LEB Prata.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Galería de imaxes de placas altimétricas dos concellos de Galicia

**Galería de imaxes de placas altimétricas dos concellos de Galicia**.

### Placas altimétricas dos concello de Galicia
#### Provincia da Coruña 

P1070738 Placa altimétrica casa concello Abegondo.JPG|Abegondo
Carballo 01-06b.jpg|Carballo
Muxía 01-12a.JPG|Muxía
Placa altimétrica de Vedra.jpg|Vedra

#### Provincia de Lugo 

Placa Casa concello Alfoz 2.JPG|Alfoz
Placa altimétrica Cervo.JPG|Cervo
Portomarín, placa altimétrica.JPG|Portomarín
P1160058 placa altimétrica, casa concello, Trabada.JPG|Trabada

#### Provincia de Ourense 

Placa altimétrica casa concello Baltar, Ourense.JPG|Baltar
Placa altimétrica Coles.jpg|Coles
Placa altimétrica casa concello Entrimo, Ourense.JPG|Entrimo
Placa altimétrica, concello A Rúa.jpg|A Rúa

#### Provincia de Pontevedra 

Catoira 03-03b.JPG|Catoira
Placa altimétrico Dozón.JPG|Dozón
Placa concello Mos.jpg|Mos
Silleda 01-05b.jpg|Silleda

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia
* Galería de imaxes dos concellos da provincia da Coruña
* Galería de imaxes dos concellos da provincia de Lugo
* Galería de imaxes dos concellos da provincia de Ourense
* Galería de imaxes dos concellos da provincia de Pontevedra
Stupa

[miniatura|200px|Stupa en [Gotenba, Shizuoka, Xapón.]]
Unha **stupa** (en sánscrito: m. स्तूप, *stūpa*, tibetano:&nbsp;མཆོད་རྟེན་, chörten, pali: थुप, *thupa*), tamén escrito **estupa**; é unha construción monumental budista ou típica do xainismo, que se pode atopar no subcontinente indio, onde é orixinaria, pero tamén noutros lugares da Asia onde o budismo se expandiu, como o Nepal, o Tíbet e Indochina. Destinado a gardar as reliquias de Buda (*Śarīra*), é un lugar de meditación para lembrar os seus feitos memorables, e pode ser unha representación do Buda e un monumento en conmemoración da súa morte ou parinirvana.

## Estrutura e simbolismo 
Cada unha das partes da stupa representa un elemento cósmico do budismo. A base cadrada representa a terra. A bóveda semiesférica describe a parte celeste. A terraza simboliza a residencia dos deuses. A lúa crecente é a unión do ceo e da terra. E por último, os chakras ou discos que coroan o mastro, representan os sucesivos ceos, e a medida que van gañando altura perden superficie.

## Notas
Halo Legends

***Halo Legends*** é unha colección de sete curtametraxes de anime ambientadas no universo de ciencia ficción de *Halo*. Financiada polo inspector da franquía *Halo* 343 Industries, as historias foron creadas por seis estudios xaponeses de animación: Bee Train, Bones, Casio Entertainment, Production I.G., Studio 4&nbsp;°C e Toei Animation. Shinji Aramaki, creador e director de *Appleseed* e *Appleseed Ex Machina*, foi o director creativo do proxecto. Warner Bros. estreou *Legends* en DVD e Blu-ray Disc o 16 de febreiro de 2010.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Halo: Combat Evolved*
### Ligazóns externas 
*
Exaculación retardada

A **exaculación retardada** é a incapacidade dun home ou a dificultade persistente de acadar o orgasmo, malia o desexo e a estimulación sexual. Polo xeral, un home pode chegar ó orgasmo poucos minutos despois de coito activo, mentres que un home con exaculación retardada non pode chegar ó orgasmo ou prodúcese despois dunha actividade prolongada de máis de 30 ou 45 minutos. En moitos casos, a exaculación retardada é unha condición na que o home só pode acadar o clímax e exacular durante a masturbación, pero non durante o coito. É a menos común das disfuncións sexuais masculinas e pode ser o resultado dos efectos secundarios dalgunhas menciñas. De acordo cunha enquisa, o 8% dos homes declarou ser incapaz de chegar ó orgasmo durante un período de dous meses no último ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Exaculación precoz
Exaculación precoz

Unha **exaculación precoz** ocorre cando un home experimenta un orgasmo e exacula o seme pouco despois da actividade sexual e cunha mínima estimulación do pene. Non existe unha definición uniforme do que se entende por "precoz", mais un grupo de expertos da International Society for Sexual Medicine estabeleceron unha defición segundo a cal é unha "exaculación que sempre ou case sempre ocorre antes ou arredor dun minuto". A Clasificación Internacional de Doenzas (ICD-10) estabelece un período de 15 segundos dende o comezo do acto sexual.  Existen autores que suxiren que a exaculación precoz é unha adaptación evolutiva.

Malia que os homes con exaculación precoz describen sentir que teñen falta de control sobre a exaculación, non está claro se iso é certo, e moitos homes declaran que lles gustaría poder durar máis tempo. O tempo de latencia da exaculación é de entre 4 e 8 minutos. A condición oposta é a exaculación retardada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anorgasmia
Honestly

**"Honestly"** é unha canción do supergrupo estadounidense de rock alternativo Zwan, publicada como primeiro sinxelo do seu único álbum, *Mary Star of the Sea*. O tema foi composto por Billy Corgan, guitarrista e vocalista do grupo.

A súa cara b, unha versión do tema "The Number of the Beast" de Iron Maiden, foi usada nos créditos de apertura da película de 2002 do director Jonas Åkerlund *Spun*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Billy Corgan agás onde se indique.
# "Honestly" &ndash; 3:47
# "The Number of the Beast" (Steve Harris) &ndash; 4:18
# "Freedom Ain't What It Used to Be" &ndash; 4:05
Posición do misioneiro

miniatura|Posición básica de contacto ventre con ventre.
A **posición do misioneiro** é unha posición sexual na que a muller permanece deitada no seu lombo mentres o home está sobre ela, cara a cara, e realizan o coito ou outra actividade sexual. Malia estar comunmente asociada á actividade sexual heterosexual, esta posición sexual tamén pode ser practicada por parellas gais e lesbianas. Variacións da posición permiten variar os graos de estreitez vaxinal, a estimulación clitoriana, a profundidade da penetración, a participación da muller, e a probabilidade e velocidade do orgasmo.

## Notas
Wang Shu

miniatura|Wang Shu.

**Wang Shu** (chinés simplificado: 王澍; *pinyin*: *Wáng Shù*), nado en Ürümqi o 4 de novembro de 1963, é un arquitecto chinés. Gañou o Premio Pritzker de arquitectura no ano 2012, sendo o primeiro chinés en acadar esta distinción. O premio non estivo exento de polémica xa que non incluíu a súa socia e esposa Lu Wenyu, coa que leva traballando toda a súa carreira, a pesar de que o propio Wang Shu a considera igualmente merecedora do galardón.

## Traxectoria
O estudio Amateur Architecture Studio no que traballa xunto a Lu Wenyu, é un estudio que fai edificios modernos empregando técnicas tradicionais. É habitual nos seus edificios atoparse con materiais reciclados como ocorre no Museo de Ningbo ou como quedou patente na intervención que realizaron para a Bienal de Arquitectura de Venecia de 2006,

Wang Shu é decano de arquitectura na Acadenia Chinesa das Artes onde tamén imparte docencia. Ós seus alumnos obrigaos a traballar durante un ano albanelería en carpintería para familiarizarse con materiais e as técnicas.
miniatura|Museo de Arte de Ningbo

## Obras destacadas 
* 2003-2008: "Museo de Ningbo", China.
* 2002-2007: "Novo Campus da Academia Chinesa das Artes", Hangzhou, China (primeira e segunda fase do proxecto).
* 2001-2005: "Museo de Arte", Ningbo, China.
* 2006: "Xardín de azulexos", Bienal de Arte en Venecia, Italia.
* 2003-2006: "Cinco Casas Dispersas", Ningbo, China.
* 2003-2006: "Casa de Cerámica", Jinhua, China.
* 2002-2007: "Vivenda Vertical", Hangzhou, China.miniatura|Museo de Ningbo

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Obras de Wang Shu na Urbipedia http://www.urbipedia.org/index.php?title=Plantilla:Obras_de_Wang_Shu
Lingua frisoa oriental

O **frisón oriental**, tamén chamado **frisón de Saterland** (*Seeltersk*) é unha lingua xermánica estreitamente relacionada coas linguas frisoas, como o frisón setentrional, que, ó igual que o frisón oriental, é falado en Alemaña, e frisón occidental, que é falado nos Países Baixos. O frisón oriental está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en frisón oriental
* Pobo frisón
### Bibliografía 
*
Lingua komi siriano

A **lingua komi siriano** (*перем коми кыв*) é unha das dúas variedades rexionais da lingua komi, unha lingua urálica falada polo pobo komi na zona noroeste da Rusia europea. A outra variedade é o komi permiano.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua komi
* Lingua komi permiano
### Bibliografía 
* Fed'un'ova, G.V. *Önija komi kyv* ('The Modern Komi Language'). Morfologia/Das’töma filologijasa kandidat G.V.Fed'un'ova kipod ulyn. Syktyvkar: Komi n’ebög ledzanin, 2000. 544 pp.&nbsp;ISBN 5-7555-0689-2.
Lingua komi permiano

A **lingua komi permiano** (*перем коми кыв*) é unha das dúas variedades rexionais da lingua komi, unha lingua urálica falada polo pobo komi na zona noroeste da Rusia europea. A outra variedade é o komi siriano. O komi permiano fálase e é cooficial co ruso no okrug dos Komis Permianos e escríbese co alfabeto cirílico komi. O komi permiano está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en komi permiano
* Lingua komi
* Lingua komi siriano

### Bibliografía 
*Аксёнова, О. П. (2009). *Коми-пермяцкие географические термины и их функционирование в топонимии Верхнего Прикамья*. Кудымкар: ПНЦ УрО РАН. ISBN 978-5-904524-35-7
*Баталова, Р. М. (1982). *Ареальные исследования по восточным финно-угорским языкам (коми языки)*. Москва: Изд-во «Наука».
*Баталова, Р. М. (1975). *Коми-пермяцкая диалектология*. Москва: Изд-во «Наука».
*Баталова, Р. М., Кривощекова-Гантман А. С. (1985). *Коми-пермяцко-русский словарь.*&nbsp;– М.: Русский язык.
*Кривощекова-Гантман, А. С. (2006). *Собрание сочинений в 2 томах.* Пермь: Перм. гос. пед. ун-т. ISBN 5-85218-289-3; ISBN 5-85218-288-5.
Aarre Kuukauppi

**Aarre Kuukauppi** (en , *"Arri Matveevich Kugappi"*), nado o 14 de febreiro de 1953 en Padozero (R.S.S. Carelo-Finesa), é un bispo da Igrexa luterana evanxélica de Ingria dende 1996.

## Traxectoria 
Naceu na vila carelia de Padozero, fillo de Matti Kuukauppi e de Aino Kylmäsuu. En 1977 comezou a participar de xeito activo na vida da comunidade luterana de Pushkin. En 1980 graduouse en arte pola Academia Artística-Industrial de San Petersburgo.

En 1990 foi ordenado diácono da parroquia de Koltushi, e en maio de 1992 vigairo da Igrexa Luterana Evanxélica de Ingria. En agosto do mesmo ano pasou a ser pastor e reitor da parroquia de Koltushi.

En 1995 foi elixido bispo, recibindo a consagración episcopal de mans dos bispos Leino Hassinen (da súa igrexa), Matti Sihvonen (da Igrexa Luterana Evanxélica de Finlandia), Henrik Svenungsson (da Igrexa de Suecia), Jaan Kiivit (da Igrexa Luterana Evanxélica de Estonia) e Georg Kretschmar (da Igrexa Luterana Evanxélica en Rusia, Ucraína, Casaquistán e o Asia central). Dende 1996 é cabeza da Igrexa Luterana Evanxélica de Ingria.

Está casado e ten 4 fillos.
Lingua frisoa setentrional

O **frisón setentrional** é unha lingua minoritaria de Alemaña, falada por unhas 10&nbsp;000 persoas en Frisia Setentrional. A lingua forma parte do grupo xermánico de linguas frisoas. Comprende 10 dialectos, que á súa vez se dividen no grupo insular e continental.

O frisón setentrional está estreitamente relacionado coa lingua frisoa oriental do noroeste de Alemaña e coa lingua frisoa occidental que se fala nos Países Baixos. Os tres están relacionados co inglés, e xuntos forman o grupo de linguas anglofrisoas. O frisón setentrional está clasificado como en perigo severo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en frisón setentrional
* Pobo frisón
### Bibliografía 
*
Lingua min dong

A **lingua min dong** ou **lingua min oriental** (en , tradicional: 閩東語, pinyin=Mǐndōngyǔ) é unha lingua min que se fala na China. A forma de prestixio e a máis representativa da lingua é dialecto de Fuzhou, a fala da capital e a meirande cidade de Fujian.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en min dong
* Lista de linguas por número de falantes
### Bibliografía 
* Akitani Hiroyuki; Chen Zeping [秋谷裕幸; 陈泽平]. 2012. *The Gutian dialect of Min Dong District* [闽东区古田方言研究]. Fuzhou: Fujian People's Press [福建人民出版社]. ISBN 9787211064830
Sabarei de Abaixo, Sabarei, O Corgo

**Sabarei de Abaixo** é un lugar da parroquia de Sabarei, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 16 habitantes (11 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sabarei 
### Parroquias do Corgo 
## Notas
Tomé de Mancasola

**Tomé de Mancasola** ou **Tommaso Mancasola** foi un monxe dominicano, que chegou a ser bispo de Samarcanda no século XIV.
## Traxectoria 
A cidade de Samarcanda era nos séculos XIII e XIV un dos principais centros do khanato de Chagatai. Segundo as fontes da época na cidade, xunto ás comunidades nestoriana e ortodoxa había unha misión dos dominicanos traballando. Desta comunidade dominicana, Mancasola e un compañeiro fixeron de embaixadores entre o papa e o khan. Mancasola posiblemente chegou alí logo de pasar por Persia. Mancasola volveu dende Roma a Samarcanda na primavera 1330, mais na súa ausencia a situación política no khanato mudara, co pasamento de Eljigidey (converso ao cristianismo)

## Notas
LU-021

A **LU-021** ou **Rolda Leste de Lugo**, é unha autovía da Xunta de Galicia, circunvala a cidade polo leste, seguindo un trazado case paralelo ao da A-6.

Está subdivida en 2 tramos (N-640 - LU-530, e LU-530 - LU-11) e, a data de decembro do 2009, só o primeiro tramo estaba aberto para a circulación.

Nun futuro continuarase desde o cruzamento coa LU-530 até A Tolda, onde tamén conflúe a LU-11, chegando a acadar os 6 km de lonxitude.

A súa limitación de velocidade é de 100 km/h.

En novembro de 2011 a Deputación Provincial de Lugo esixía á Xunta de Galicia a inmediata apertura desta Ronda Leste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* https://www.boe.es/diario_boe/txt.php?id=BOE-B-2009-44602
Afanasii Makurov

**Afanasii Makurov** (en ), nado como **Aggei Feodorovich Makurov** (en ) arredor de 1825 na aldea de Chudei (hoxe Ucraína) e finado o  en Vyzhnytsia (Ucraína), foi un bispo da Igrexa ortodoxa do vello rito lipovana co título de "Arcebispo de Belaia Krynytsa e Metropolita de todos os cristiáns ordoxos do vello rito".
## Traxectoria 
Naceu arredor de 1825 na aldea de Chudei (entón parte de Austria-Hungría) nunha familia de vellos crentes. Até 1871 foi sacerdote na parroquia vello crente de Piscu (preto de Brăila, no Principado de Romanía). Logo de enviuvar, o 3 de xuño de 1871 foi elixido bispo de Brăila, recibindo a ordenación do metropolita Kiril Timofeev. Á morte deste, foi elixido metropolita de Belaia Krynytsa o 9 de maio de 1874.

En 1881 foi recibido polo emperador Francisco Xosé I de Austria, o que indicou o recoñecemento da xerarquía de Belaia Krynytsa polo goberno; en 1889, por iniciativa de Afanasii, foi aprobado un acordo co recoñecemento da Igrexa de Vello Rito nos territorios do Imperio.

Finou o , e está enterrado no cemiterio de Bila Krynytsia.

## Notas
Francesco Milizia

**Francesco Milizia** (Oria, 15 de novembro de 1725 - Roma, 7 de marzo de 1798) foi un teórico de arquitectura, crítico e historiador da arte italiano, teórico do neoclasicismo. É lembrado sobre todo como o principal polígrafo do primeiro neoclasicismo, en particular no campo da arquitectura, sobre a cal dedicou varias publicacións históricas e teóricas.

## Algunhas obras
* *Le Vite di più celebri architetti d’ogni nazione e d’ogni tempo*
* *Del Teatro*
* *Principj di architettura civile*
* *Dell’arte di vedere nelle belle arti del disegno secondo i principi di Sulzer e di Mengs*
* *Roma delle belle Arti del disegno* 
* *Discorso sul teatro*
* *Dizionario delle belle arti del disegno*

## Notas
Pobo achuar

Os **achuar** son un pobo indíxena que habita no Amazonas. Son uns 18&nbsp;500 individuos que viven na fronteira entre Ecuador e o Perú. A comezos da década de 1970, os achuar eran un dos derradeiros grupos xívaros que aínda non mantiveran contacto co exterior.

O nome achuar quere dicir “o pobo do moriche”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Amazon Defense Coalition. "Tribes in Peru-Colombia-Ecuador Border Fear Death by Oil"
*Descola, Phillipe. 1994. *In the Society of Nature: A native ecology in Amazonia*, translated from the French by Nora Scott. Cambridge, UK: Cambridge University Press. [1986]
*Descola, Philippe. 1996. *The Spears of Twilight: Life and Death in the Amazon Jungle*, translated from the French by Janet Lloyd. Londres: Harper Collins Publishers. [1993]
*Taylor, Ann Christine. 1996. "The Soul's Body and Its States: An Amazonian Perspective on the Nature of Being Human." ''The Journal of the Royal Anthropological Institute", 2(2): 201-215.
Electro-Shock Blues

***Electro-Shock Blues*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Eels, publicado o 21 de setembro de 1998 no Reino Unido e o 20 de outubro nos Estados Unidos a través do selo DreamWorks Records.

## Listaxe de cancións
Mirror Ball

***Mirror Ball*** é o vixésimo segundo álbum de estudio do músico canadense Neil Young, publicado o 27 de xuño de 1995 a través do selo Reprise Records. O disco conta coa presenza de membros da banda Pearl Jam e foi certificado ouro pola RIAA nos Estados Unidos.

## Gravación 
As sesións de gravación do álbum tiveron lugar en xaneiro e febreiro de 1995 no Bad Animals Studio, en Seattle, Washington. O traballo foi producido por Brendan O'Brien, que anteriormente traballara nos discos de Pearl Jam *Vs.* (1993) e *Vitalogy* (1994).

Neil Young uniuse a Pearl Jam no estudio en Seattle en xaneiro de 1995, once días despois de actuar co grupo nun concerto benéfico polo dereito ao aborto en Washington, D.C. O álbum foi gravado en catro días de tempo de estudio (26 de xaneiro, 27 de xaneiro, 7 de febreiro e 10 de febreiro). Young decidiu gravar as cancións ao vivo no estudio. Young trouxo "Song X", "Act of Love" e outros cinco temas ao estudo para gravar nas primeiras sesións de xaneiro. Para as sesións de febreiro Young trouxo dous novos temas e compuxo outros dous neses días. Young dixo que todas as cancións, agás "Song X" e "Act of Love", foron compostas no período no que se gravou o disco.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Fabulous Muscles

***Fabulous Muscles*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de rock experimental Xiu Xiu, publicado o 17 de febreiro de 2004 a través do selo 5 Rue Christine. O disco marcou un cambio no son do grupo, xa que é considerado máis accesible que os anteriores dous traballos de Xiu Xiu.

O álbum foi gravado en Oakland (California) e Seattle e foi producido polo membro da banda Cory McCulloch. A súa portada é unha fotografía do líder Jamie Stewart acariciando a un gatiño de xoguete.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Lingua luri

O **luri** é unha lingua irania occidental falada polos luros no oeste de Asia. A lingua luri forma cinco grupos de linguas coñecidas como luri feyli, luri central, bakhtiari, laki e luri meridional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en luri
### Bibliografía 
*Freidl, Erika. 2015. *Warm Hearts and Sharp Tongues: Life in 555 Proverbs from the Zagros Mountains of Iran.* Vienna: New Academic Press. ISBN 978-3-7003-1925-2