open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asemblea Xeral de Missouri

[miniatura|Capitolio de Missouri, sede da Asemblea Xeral, adobiado para a xura do gobernador [Eric Greitens (Jefferson City)]]

A **Asemblea Xeral de Missouri** (en inglés, *Missouri General Assembly*) é o parlamento do estado de Missouri, nos Estados Unidos. A súa sede está no Capitolio Estatal en Jefferson City. Ten 197 lexisladores elixidos por sufraxio universal e distribuídos nas dúas cámaras da Asemblea: o Senado e a Cámara de Representantes. 

## Composición 
A Constitución de Missouri, aprobada en 1945, segue o principio da separación de poderes e outorga, no seu artigo 3º, o lexislativo á Asemblea Xeral, que se compón de dúas cámaras colexisladoras: 

* O Senado: conta 34 integrantes escollidos cada catro anos en distritos uninominais. Os candidatos a senadores deben ter 30 anos de idade, censado no estado dende, polo menos, tres anos e residente no distrito polo que concorre dende, polo menos, un ano antes ás eleccións. Os senadores non poden concorrer electoralmente logo de dous mandatos consecutivos (oito anos). O tenente gobernador é o presidente do Senado, se ben os senadores escollen a un membro da cámara para presidila en caso de que o primeiro non asista ás sesións. 
* A Cámara de Representantes: suma 163 deputados electos cada dous anos en distritos uninominais.. Os candidatos a representantes deben ter 24 anos de idade, estar censado polo menos dende hai tres anos en Missouiri, e ter a súa morada no distrito polo que presenta dende hai, cando menos, un ano. O primeiro representante afroamericano foi o deputado Walthall Moore, en 1920. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Missouri

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asemblea Xeral de Missouiri (en inglés)
Vigo de Sarria, Vilar de Sarria, Sarria

**Vigo de Sarria** é un lugar da parroquia de Vilar de Sarria, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 29 habitantes (16 homes e 13 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín  (acusativo de *vicus, vici*, "aldea sen murallas"), frecuente para aqueles pequenos poboamentos semiurbanos ou rurais sen fortificar, ou "aldeas".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar de Sarria 
### Parroquias de Sarria 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Sarria
Íñigo Alfonso

**Íñigo Alfonso**, nado en Pamplona en 1979, é un xornalista español e presentador de RNE desde 2018.

## Traxectoria 
Íñigo naceu en Pamplona, en 1979. Estudou no colexio Claret Larraona de Pamplona. Estudou xornalismo en Pamplona, na Universidade de Navarra.

## Premios 
Gañou o premio Teobaldo ao Periodista Navarro en 2021.

## Notas
Proteína de replicación A

miniatura|Pasos na síntese do ADN nos que se mostra a RPA

A **proteína de replicación A** (**RPA**) é a principal proteína que se une ao ADN monocatenario (ssDNA) nas células eucariotas. In vitro, a RPA mostra unha moita maior afinidade polo ADN monocatenario que polo ARN ou polo ADN bicatenario. A RPA é necesaria para a replicación do ADN, a recombinación xenética e os procesos de reparación como a reparación por escisión de nucleótidos e a recombinación homóloga. Tamén exerce unha función na resposta aos danos no ADN. As interaccións proteína-proteína entre a RPA e outras proteínas ocorren no N-terminal da RPA1, especificamente no DBD F, xunto co C-terminal da RPA2.

## Funcións 
Durante a replicación do ADN, a RPA impide que o ADN bicatenario se enrole de novo sobre si mesmo ou forme estruturas secundarias. Tamén axuda a protexer o ADN monocatenario do ataque das endonucleases. Igual que o seu papel na replicación do ADN, isto evita que o ADN monocatenario se una consigo mesmo (en zonas autocomplementarias) para que o filamento de nucleoproteína resultante poida unirse a Rad51 e aos seus cofactores.

A RPA tamén se une ao ADN durante o proceso de reparación por escisión de nucleótidos. Esta unión estabiliza o complexo de reparación durante o proceso de reparación. Un homólogo bacteriano denomínase proteína SSB, que exerce a mesma función pero non ten homoloxía de secuencias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Proteína SSB
* Proteína de repliacaión A1
* Proteína de replicación A2
* Proteína de replicación A3
Mimachlamys

[miniatura|240px|[Cuncha|Valva esquerda da cuncha de *Mimachlamys crassicostata*]]
miniatura|240px|*Mimachlamys sanguinea*

***Mimachlamys*** é un xénero de moluscos bivalvos da orde dos pectínidos (orde), superfamilia dos pectinoideos e familia dos pectínidos.
 
## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1929 por Tom Iredale,

## Características 
Nas especies deste xénero, as dúas valvas son convexas, aínda que a valva esquerda é máis convexa que a dereita. As aurículas, proxeccións en forma de orellas a ambos os lados da bisagra, son desiguais en tamaño, sendo sempre a anterior moito máis grande que a posterior. A raigaña bisal é profunda, e as valvas son xeralmente similares na súa escultura.  

## Notas 
## Véxase tamén
Argopecten purpuratus

miniatura|240px|Exterior da valva esquerda de *Argopecten purpuratus*
miniatura|240px|Interior da valva esquerda do espécime arriba citado 
***Argopecten purpuratus*** é unha especie de moluscos&nbsp;bivalvos&nbsp;mariños da orde dos ostreidos, superfamilia dos pectinoideos,  familia dos pectínidos,  subfamilia dos pectininos e tribo dos equipectininos, unha das oito integradas no xénero *Argopecten*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita polo naturalista francés Jean-Baptiste Lamarck, baixo o nome de *Pecten purpuratus*. A súa cuncha ten forma de abano, con ambas as valvas convexas; a esquerda lixeiramente máis convexa que a dereita. A súas cunchas son equivalvas, simétricas, pleurotéticas, equilateradas; a valva esquerda é algo máis empenada que a dereita. Os umbos son ortóxiros. Posúen un contorno circular e un perióstraco opaco. 

A coloración externa por riba das costelas da cuncha é branca con zonas púrpuras, e  tamén poden aparecer tons rosados e marróns. Ás veces pode ser completamente branca, crema ou alaranxada, con pintas crema ou púrpura. A coloración interna das cunchas brancas é branca relucente; porén, nas coloreadas, hai bandas concéntricas de diferentes cores. Existen estrías de interrupción do crecemento concéntricas ben marcadas. O ligamento externo está inserto nunha raíz ligamentaria. É monomiario, coa impresión do músculo pouco acusada e a súa impresión é pouco clara.

O éxito logrado en Chile co cultivo deste molusco fixo desta actividade unha das máis prometedoras no campo da acuicultura. En 1999, as 1.700 toneladas de carne de *Argopecten purpuratus* producidas permitiron a Chile situarse como o terceiro produtor mundial de pectínidos de cultivo, por detrás da China e o Xapón. O seu cultivo no ano 1998 alcanzou o primeiro lugar entre as distintas especies de moluscos que comercializa este país. Este molusco é consumido en fresco pola poboación, sendo acompañado con zume de limón e outros aderezos; tamén se come "á parmesana". Considérase de uso *gourmet* e tamén se lle atribúen propiedades afrodisíacas.

## Confusión con outras especies no norte de España 
Investigadores da Universidade de Oviedo constataron en 20 restaurantes, 18 deles na Comunidade asturiana, a presenza da especie *Argopecten purpuratus* vendida como zamburiña coa que se adoita confundir en ocasións, especialmente por Internet, onde abonda a publicidade da «vieira do Pacífico, un molusco bivalvo coñecido de forma xeral como zamburiña». Esta "vieira do Pacífico" non é outra que a especie *Argopecten purpuratus*, que é un dos sucedáneos das xenuínas zamburiñas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ostreidos
* Pectinoideos
* Pectínidos
* Pectininos
* Equipectininos
* *Argopecten*

### Ligazóns externas 
* SUBPESCA - Ostión del Norte
* *Argopecten purpuratus* - Inventario Nacional de Especies de Chile, MMA 
* Argopecten purpuratus - FAO
Xogo de asasinos

***Xogo de asasinos*** (en ) é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Joe Carnahan e escrito por Kurt McLeod e Carnahan. Baséase nunha historia de McLeod e Mark Williams. Está protagonizado por Gerard Butler, Frank Grillo e Alexis Louder, e está ambientada nunha comisaría dunha pequena cidade que se converte no campo de batalla entre un sicario, un policía novato e un estafador.

*Copshop* estreouse no Reino Unido o 10 de setembro de 2021 por STXfilms, e nos Estados Unidos o 17 de setembro de 2021 por Open Road Films. Recibiu valoracións xeralmente positivas da crítica. Estreouse en Amazon Prime Video o 18 de agosto de 2022, onde conta con opción dobrada e subtitulada en galego.

## Personaxes 
* Gerard Butler como Bob Viddick
* Frank Grillo como Teddy Murretto
* Alexis Louder como Valerie Young
* Toby Huss como Anthony Lamb
* Chad L. Coleman como Duane Mitchell
* Ryan O'Nan como oficial Huber
* Jose Pablo Cantillo como oficial Pena
* Kaiwi Lyman como oficial Barnes
* Robert Walker-Branchaud como oficial Kimball
* Tracey Bonner como detective Deena Schier
* Christopher Michael Holley como oficial Ruby
* Marshall Cook como Brad
* Keith Jardine como Trooper

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Odilo Fernández Rodríguez

**Odilo Fernández Rodríguez**, coñecido como **Blas**, nado en Correxais (Vilamartín de Valdeorras) o 13 de novembro de 1925 e finado na Rúa o 18 de abril de 1995, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Labrego, o seu pai, Valentín Fernández, foi detido logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, permanecendo cinco anos na cadea. Enlace da guerrilla, con 24 anos subiu ao monte en 1944. Militante comunista, integrouse na II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, e ás ordes de Evaristo González Pérez actuou entre A Rúa e Ponferrada. En 1947 uniuse a Silvestre García López "Chimeneas" na guerrilla de Manuel Girón Bazán na provincia de Ourense. Ambos incorporáronse o ano seguinte ao grupo de Mario Rodríguez Losada "Pinche". O 20 de abril de 1949 o Destacamento Santiago Carrillo da II Agrupación do Exército Guerrilleiro foi cercado en Chavanga pola Garda Civil. Morreron todos excepto Samuel Mayo Méndez e Fermín Gutiérrez Lada. Odilo salvouse porque consideraba que o refuxio era perigoso e logo dunha discusión co xefe do destacamento, Evaristo González, marchou a noite anterior a unha aldea a 15 quilómetros. Foi acusado con Julián Mateo Vázquez do asalto ao farmacéutico de Arcos Francisco Folla a principios de 1950.

Desde a Rúa saíu de España pasando por Madrid, Barcelona e pasou a fronteira francesa por Andorra a finais de 1952, xunto coa súa compañeira Gloria Blanco Blanco, antiga enlace, a nai desta, Gloria Blanco Diéguez e Roberto López Rodríguez. Instaláronse en Francia residindo no Doubs e en París. Foi reclamado polo xuíz militar de Lugo en marzo de 1953 xunto con Abel Vázquez González, Julio Carrillo Fernández, José López Touza, Manuel Fernández Guitián, Xosé Castro Veiga e Fermín Gómez Segura, encartados na causa 181/52. En 1953 o goberno de Franco pediu a súa extradición, e estivo tres meses preso nunha cadea de París, saíndo finalmente en liberdade. Retornou definitivamente a Galicia en 1976 residindo na Rúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Me Time (filme)

***Me Time*** é un filme estadounidense de 2022 escrito e dirixido por John Hamburg. Está protagonizado por Kevin Hart, Mark Wahlberg e Regina Hall. *Me Time* estreouse o 26 de agosto de 2022 a través de Netflix, onde ten versión substitulada en galego.

## Personaxes 
* Kevin Hart como Sonny Fisher
* Mark Wahlberg como Huck Dembo
* Regina Hall como Maya Fisher
* Jimmy O. Yang como Stan Berman
* Luis Gerardo Méndez como Armando Zavala
* Andrew Santino como Alan Geller
* John Amos como Gil
* Anna Maria Horsford como Connie
* Seal como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
1491: New Revelations of the Americas Before Columbus

***1491: New Revelations of the Americas Before Columbus*** é un libro de 2005 escrito polo estadounidense Charles C. Mann sobre a América precolombiana. En 2006, foi galadorado co National Academies Communication Award para o mellor traballo creativo que axude á comprensión pública de temas de ciencia, enxeñería ou medicina.

O libro presenta achados recentes de investigacións en diferentes campos que suxiren que as poboacións humanas no hemisferio occidental, é dicir, os pobos indíxenas de América, eran máis numerosos, chegaran antes, eran máis sofisticados culturalmente e controlarpm e moldearon a paisaxe natural en maior medida do que pensaban os estudosos.

O autor sinala que, segundo estes descubrimentos, dous dos seis centros de civilización independentes xurdiron en América: o primeiro, Norte Chico ou *Caral-Supe*, no actual norte do Perú; e a Mesoamérica do período formativo, no que hoxe é o sur de México.

## Edicións 
* *1491: New Revelations of the Americas Before Columbus*. Knopf, 2005 .
**Ancient Americans: Rewriting the History of the New World*. Primeira edición británica. Publicada por Granta Books en 2005. 
* *1491: The Americas Before Columbus*.  Edición europea. Publicada en Europa por Granta Books o 6 de novembro de 2006.
* *1491: New Revelations of the Americas Before Columbus*. Segunda edición. Vintage, 2011 
* *1491: Una nueva historia de las Américas antes de Colón* (edición en castelán). Seven Stories Press, 2013.

## Secuela 
En 2011, Mann publicou a secuela, *1493: Uncovering the New World Columbus Created*. Nel explora os resultados da colonización europea de América, un tema iniciado na obra de Alfred Crosby de 1972 *The Columbian Exchange*, que examinaba os intercambios de plantas, animais, enfermidades e tecnoloxías despois do encontro europeo con América. Mann engadiu moitas novas investigacións que se desenvolveron nos 40 anos transcorridos desde a publicación dese libro.

## Notas
León americano

O **león americano** (*Panthera atrox*), tamén coñecido como o "león norteamericano", ou "león das cavernas americano", é un felino extinto da subfamilia dos panterinos que viviu en América do Norte durante o Plistoceno e o Holoceno temperán, hai uns 340&nbsp;000 a 11&nbsp;000 anos.

Os seus fósiles foron escavados dende Alasca até México. A análise xenética demostrou que o león americano e o león das cavernas eurasiático do Plistoceno superior (*Panthera spelaea*) son liñaxes irmás. É arredor dun 25% máis grande ca o león moderno, o que o converte nun dos meirandes felinos.

## Notas
Georgi Babakin

**Georgi Nikolaievich Babakin**, nado o 14 de novembro de 1914 e finado o 3 de agosto de 1971, foi un enxeñeiro que traballou no programa espacial soviético.

## Biografía 
Babakin finalizou os estudos na escola de especialistas en radio en 1930, comezando a súa carreira na Comisión Popular de Comunicacións. Entre 1937 e 1943 foi investigador na Academia de Economía da Comunidade e entre 1943 e 1945 traballou en varios institutos de investigación militar. En 1949 comezou a traballar en electrónica de foguetes, chegando a un posto na oficina de deseño de Lavochkin. En 1957 completou a súa educación formal no Instituto Electrotécnico de Comunicacións para Toda a Unión e en 1965 foi nomeado como xefe de deseño na oficina de Lavochkin. Desde ese posto supervisou o deseño, desenvolvemento e produción de varias sondas espaciais, como a Mars 3 (a primeira sonda en poñer un obxecto humano na superficie de Marte), Luna 16 (primeiro retorno automático de mostras lunares), Luna 20 e Venera 7 (primeira aterraxe suave na superficie de Venus). Finou o 3 de agosto de 1971, á edade de 57 anos. En 1973 a Unión Astronáutica Internacional nomeou un cráter no lado oculto da Lúa co seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mars 3
*Luna 16
*Luna 20
*Venera 7
365 días máis

***365 días máis*** (en ) é un filme polaco de 2022 dirixido por Barbara Białowąs e Tomasz Mandes. É a secuela do filme *365 días: Aquel día* (2022), e baséase na novela da triloxía de Blanka Lipińska, e está protagonizado por Anna-Maria Sieklucka, Michele Morrone, Simone Susinna, Magdalena Lamparska e Otar Saralidze.

*365 días máis* estreouse o 19 de agosto de 2022 en Netflix, onde conta con versión subtitulada en galego.

## Personaxes 
* Anna-Maria Sieklucka como Laura Biel
* Michele Morrone como Don Massimo Torricelli
* Simone Susinna como Nacho
* Magdalena Lamparska como Olga
* Otar Saralidze como Domenico
* Ewa Kasprzyk como Klara Biel
* Dariusz Jakubowski como Tomasz Biel
* Ramón Langa como Don Fernando Matos
* Tomasz Mandes como Tommaso
* Natalia Siwiec como Emily
* Karolina Pisarek como Amelia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
James P. Bagian

**James Philip Bagian**, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 22 de febreiro de 1952, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-29 e STS-40.

## Traxectoria 
Bagian graduouse en enxeñaría mecánica na Universidade Drexel 1973 e ten un doutoramento en medicina pola Universidade Thomas Jefferson en 1977.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 1980, participando nas misións STS-29 e STS-40, pasando un total de 14,08 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-29
*STS-40
Marjery Bryce

**Margaret Vincentia Bryce**, coñecida como **Marjery Bryce**, nada en Marylebone o 18 de xuño de 1891 e finada en Fulham o 8 de xuño de 1973, foi unha sufraxista e actriz británica, que desfilou vestida de Xoana de Arco nas marchas da Unión Social e Política das Mulleres (WSPU) en apoio ao dereito ao voto das mulleres.

## Traxectoria 
Margaret Vincentia Bryce era coñecida como Marjery, Marjorie ou Marjery Vincentia e Marjorie Annan. Tivo dous irmáns e unha irmá tres anos máis nova, coñecida como 'Tiny'. Un dos seus irmáns, Nigel, morreu aos dezanove anos. O seu outro irmán, Roland, sería máis tarde un dos comisionados en 1922 para trazar as fronteiras de Iugoslavia.

O seu pai era un deputado liberal de Inverness Burghs, e votou en contra do proxecto de lei de conciliación que tiña que darlle o dereito de voto a algunhas mulleres e escribiu cartas á prensa contra o sufraxio feminino. representando a 'a muller perfecta' montando un cabalo branco ataviado cunha armadura completa cunha pancarta ao estilo de Xoana de Arco, liderando a procesión de corenta mil mulleres o 17 de xuño de 1911, antes da coroación de Xurxo V. A súa irmá Rosalind "Tiny" Bryce ía vestida de paxe e sostiña as rendas do cabalo. Isto resumía a "beleza da sinxeleza, pureza, coraxe e militancia" que Bryce estaba a representar neste desfile e foi unha imaxe utilizada pola WSPU como símbolo.
miniatura|Procesión sufraxista en 1911.
O Museo de Londres ten a imaxe orixinal de copyright de Bryce como Xoana de Arco citada en moitas das referencias anteriores.

Noutros desfiles de sufraxistas, Xoana de Arco tamén foi interpretada por Elsie Howey.

## Notas
Ellen S. Baker

**Ellen Louise Shulman Baker**, nada en Fayetteville, Carolina do Norte, o 27 de abril de 1953, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-34, STS-50 e STS-71.

## Traxectoria 
Baker graduouse en xeoloxía na Universidade de Buffalo en 1974 e ten un doutoramento en medicina pola Universidade Cornell en 1978 e un máster en Saúde Pública pola Escola Universitaria de Saúde Pública de Texas en 1994. Foi seleccionada como astronauta pola NASA en maio de 1984. Participou nas misións STS-34, STS-50 e STS-71, pasando un total de 28,60 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-34
*STS-50
*STS-71
O Señor dos Aneis: Os aneis de poder

***O Señor dos Aneis: Os aneis de poder*** (en ) é unha serie de televisión estadounidense baseada na novela *O Señor dos Aneis*, e os seus apéndices, escrita de J. R. R. Tolkien. Desenvolvida por J. D. Payne e Patrick McKay para Amazon Prime Video, a serie está ambientada na Segunda Idade da Terra Media, miles de anos antes dos eventos das obras *O hobbit* e *O Señor dos Aneis* de Tolkien. Foi producida por Amazon Studios, xunto con Tolkien Estate, the Tolkien Trust, HarperCollins e New Line Cinema.

Estreouse en Amazon Prime Video con versión dobrada e subtitulada ao galego o 2 de setembro de 2022. O texto da dobraxe foi traducido por Magdalena Sánchez e o do subtitulado por Lucía Doval.

## Sinopse 
Ambientado miles de anos antes dos eventos das obras *O hobbit* e *O Señor dos Aneis*, a serie está baseada na historia do autor J. R. R. Tolkien sobre Terra Media. 
Comeza durante un tempo de relativa paz e abrangue todos os principais acontecementos da Segunda Idade da Terra Media: a forxa dos aneis de poder, o alzamento do señor escuro Sauron, a caída do reino insular de Númenor, e a última alianza entre os elfos e os homes. Estes acontecementos teñen lugar ao longo de miles de anos nas historias orixinais de Tolkien pero están condensados ​​para a serie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Louise Crane

**Louise Crane,** nada en 1913 e finada en 1997, foi unha filántropa estadounidense que foi amiga dalgunhas das principais figuras literarias de Nova York, entre elas Tennessee Williams e Marianne Moore. e Margaret Miller . Foi parella da poeta laureada Elizabeth Bishop, á que coñeceu en 1930, e desde principios dos cincuenta ata a súa morte, da xurista española exiliada Victoria Kent (1898-1987).

## Traxectoria 
O seu pai era Winthrop Murray Crane, un millonario estadounidense que foi gobernador de Massachusetts, membro da familia propietaria da Crane Paper Company, que abastece ao tesouro estadounidense para a fabricación de papel moeda. A súa nai Josephine Porter Boardman foi cofundadora do Museum of Modern Art de Nova York (MoMA) e mecenas da Dalton School, un método que promove adaptar o programa de cada alumno ás súas necesidades, intereses e capacidades para apoiar a súa independencia. e a autoestima, creada por Helen Parkhurst inspirada en educadoras como Maria Montessori, ademais dunha amante do jazz e da música orquestral que promoveu nos "concertos de café" do MoMA. 

Louise Crane estudou no selecto Vassar College para nenas onde forxou un grupo de amigas que incluía á poeta Elizabeth Bishop, a quen coñeceu en 1930 e que foi unha das súas primeiras parellas. Louise e Elizabeth viaxaron por Europa, mercando unha casa xuntas en Key West, Florida . Bishop viviu nel permanentemente mentres Crane regresaba periodicamente a Nova York.

En 1941 Crane axudou á súa nai a organizar os "Concertos de café" do MoMA. Entre os nomes que participaron neles están: Mary Lou Williams, Baby Lawrence, Benny Carter, Maxine Sullivan e Billie Holiday, dos que se fixo especialmente seguidor e segundo Jonathan Ellis no libro *Art and Memory in the Work of Elizabeth Bishop*, o motivo da separación de Louise Crane e Elizabeth Bishop cando as atopou na cama. 

Despois da segunda guerra mundial (1939-1945) os Crane puxeron o salón da súa casa da Quinta Avenida de Nova York ao servizo de reunións cuxa lista de invitados foi elaborada polo Departamento de Estado, mostrando o compromiso político dun elitista e anti -alta sociedade comunista na época da Guerra Fría . 

Segundo o libro " *Victoria Kent e Louise Crane en Nova York.* *Un exilio compartido* " (2016) Crane e Victoria Kent mantiveron unha relación sentimental que se prolongou ata a morte da político republicana española.  Durante dúas décadas, de 1954 a 1974, Crane financiou a revista *Iberia por la Libertad*, editada en inglés e español, que pretendía actuar como órgano de información sobre o exilio español nos Estados Unidos e cuxos copresidentes de honra eran Salvador de Madariaga . e o histórico socialista Norman Thomas . 

Crane foi xestora da propiedade de Marianne Moore despois da súa morte en 1972.

## Notas
Isodesmosina

A **isodesmosina** é un aminoácido derivado da lisina que se encontra na proteína elastina. A isodesmosina é un aminoácido hidrófobo baseado no piridinio, que se orixina pola condensación formal de catro residuos de lisina. A desmosina establece enlaces entre moléculas da proteína elastina pola acción do encima lisil oxidase; deste modo, as moléculas de elastina están unidas entre si formando unha matriz e facéndoa bastante resistente á proteólise. Pertence ao grupo de compostos chamados ácidos tetracarboxílicos e derivados, por conter catro grupos carboxilo. É un biomarcador ideal para monitorizar o recambio da elastina, porque estes enlaces especiais só se encontran na elastina madura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Desmosina
* Elastina
Michael A. Baker

**Michael Allen Baker**, nado en Memphis, Tennessee, o 27 de outubro de 1953, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-52, STS-68, STS-81 e STS-43.

## Traxectoria 
Baker graduouse en enxeñaría aeroespacial na Universidade de Texas en 1975. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 1986. Participou nas misións STS-52, STS-68, STS-81 e STS-43, pasando un total de 40,21 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-52
*STS-68
*STS-81
*STS-43
Michael Barratt

**Michael Reed Barratt**, nado en Vancouver, condado de Clark, estado de Washington, o 16 de abril de 1959, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-133 e Soiuz TMA-14 e foi membro das expedicións 19 e 20 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria 
Barratt graduouse en zooloxía pola Universidade de Washington en 1981 e en medicina pola Universidade do Noroeste en 1985, facendo tres anos de residencia en medicina interna na mesma universidade. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 2000. Participou nas misións STS-133 e Soiuz TMA-14 e foi membro das expedicións 19 e 20 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 211,49 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Expedición 19
*Expedición 20
Alfredo Iglesias Otero

**Alfredo Elías Iglesias Otero**, coñecido ás veces como **Fred Iglesias**, nado en Ourense en 1969 e finado en Calo (Teo), o 16 de xaneiro de 2021, foi un fotógrafo e escritor galego.

## Traxectoria
Deseñador e artista, graduouse en Artes na Escola de Arte e Superior de Deseño Mestre Mateo de Santiago, e especializouse en fotografía. Posteriormente fixo un máster en Deseño e Comunicación Multimedia no Instituto Tracor (Madrid). Traballou como locutor radiofónico, guionista televisivo (*Miss Galicia*, *Buscando unha estrela*), ilustrador e creativo publicitario. 

En 2007 publicou a súa primeira novela, que promoveu contratando un actor para que posase case espido no escaparate dunha librería lendo a novela. 

Durante un tempo (2009-...) foi codirector de arte na empresa de deseño de moda Alalá, a canda o seu home, o xastre Álex Regueiro. Posteriormente fundaron e dirixiron a revista de cultura e tendencias compostelá *Coralia*.

## Premios 
Os premios que outorga a revista Coralia desde o ano 2022 levan o seu nome.

* Premio Rodolfo Prada á xestión cultural (categoría especial), outorgado pola Deputación de Ourense.

## Obra
* *Los cuerpos incompletos* (Egales, 2007) ISBN 978-84-88052-47-6
* *Mediterránea, la isla prohibida* (Ficticia, 2009) ISBN 978-8461277612

## Notas
Manuel Pereira Míguez

**Manuel Pereira Míguez**, nado cara a 1853 e finado en Redondela en maio de 1939, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Avogado. Foi nomeado xuíz municipal de Redondela en 1920. Cando rematou a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Redondela como maiores contribuíntes, e designado alcalde como concelleiro de maior idade en febreiro de 1930. Cesou no cargo en abril. Finou en Redondela en maio de 1939 aos 85 anos.

## Vida persoal 
Foi pai de Manuel, José, Florentino, Luís e Antonio Pereira Míguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anecdotario redondelán. Alcaldes
La 7

**La 7** poden referirse ás seguintes canles de televisión:
***La 7 (Castela e León)**, cadea de televisión autonómica xeneralista privada castelán-leonesa.
***La 7 (Rexión de Murcia)**, canle de televisión autonómica pública de Murcia.
***LA7**, canle de televisión nacional privada xeral italiana.
Daniel T. Barry

**Daniel Thomas Barry**, nado en Norwalk, Connecticut, o 30 de decembro de 1953, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-105, STS-72 e STS-96.

## Traxectoria 
Barry graduouse en enxeñaría eléctrica pola Universidade Cornell en 1975 e é máster na mesma materia pola Universidade Princeton en 1977, cun doutoramento pola mesma universidade en 1980 e un doutoramento en medicina pola Universidade de Miami en 1982.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en marzo de 1992. Participou nas misións STS-105, STS-72 e STS-96, pasando un total de 30,60 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-105
*STS-72
*STS-96
Aldo Puccinelli

**Aldo Puccinelli**, nado en Bientina o 25 de decembro de 1920 e finado en Livorno o 11 de marzo de 1994, foi un futbolista e adestrador italiano. Xogaba como dianteiro e militou durante 15 anos na Lazio, converténdose nun símbolo do club. É o segundo futbolista con maior número de partidos de liga disputados coa camiseta do club (339), só por detrás de Ștefan Radu. 

## Traxectoria 
### Como xogador 
Comezou a xogar ao fútbol no Pontedera e en 1940 foi fichado pola Lazio, na que militou durante os seguintes 15 anos. Chegou a Roma con só 20 anos, pisando por primeira vez unha gran cidade. Despois dun ano no club e con só dúas aparicións no primeiro equipo, gustoulle enseguida ao adestrador da tempada seguinte (1941-42), o austríaco Popovic, quen lle encomendou a camiseta de titular.
Empezou xogando na banda esquerda e só despois da guerra pasou a aparecer principalmente pola dereita. O 24 de maio de 1942 marcou o gol do empate (1-1) nun derbi coa Roma que máis tarde gañaría o *scudetto*.

A súa carreira tamén estivo influenciada polos acontecementos bélicos, que romperon un dos mellores momentos da súa carreira, xa que se viu obrigado a abandonar Roma e regresar á Toscana para estar preto da súa familia nos momentos máis duros do conflito. Despois da guerra, con todo, volveu á *"Cidade Eterna"* para retomar o seu lugar nas filas da Lazio.

Foi un elemento básico dunha formación que incluía, entre outros, aos irmáns Sentimenti (Lucidio, Vittorio e Primo), Francesco Antonazzi e Romolo Alzani. Con ese equipo, a Lazio acadou o cuarto posto en liga tres veces seguidas, entre finais dos anos 40 e principios dos 50. Disputou co club romano un total de 342 partidos oficiais (339 na liga e 3 na Copa Italia), nos que marcou 78 goles, e foi capitán do equipo na parte final do seu paso polo club.

En 1955 fichou polo Livorno, onde xogou ata 1957, cando colgou as botas.

### Adestrador 
Unha vez rematada a súa carreira como futbolista, Puccinelli iniciou unha carreira como adestrador, que comezou a mediados da década de 1950 co Cuoiopelli toscano. Pasou despois polo Cascina, o Siena, o Empoli, o Viareggio, e en 1969 sentou no banco do Livorno, equipo que máis tarde dirixiría tamén na parte final da tempada 1974/75.

Faleceu en 1994 aos 73 anos.

## Palmarés como adestrador 
;Empoli
* **Serie D (1):** 1962/63.

## Notas
Selección feminina de hóckey sobre xeo do Xapón

A **selección feminina de hóckey sobre xeo do Xapón** é o equipo que representa ao Xapón nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo en categoría feminina. En 2022, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Xapón ocupou o sexto posto por detrás das seleccións de Canadá e os Estados Unidos. En 2014 Xapón contaba con 2&nbsp;108 xogadoras rexistradas, cifra que caeu ata as 1&nbsp;439 en 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación de Hóckey sobre Xeo do Xapón
Alfredo Iglesias

Co nome de **Alfredo Iglesias** podemos referirnos a:
* Alfredo Iglesias Álvarez (1882-1956), canteiro, sindicalista e político galego.
* Alfredo Iglesias Diéguez (1966), historiador e escritor galego.
* Alfredo Iglesias Otero (1970-2021), deseñador galego.
* Alfredo Iglesias Suárez (1942-2013), economista galego.
Manuel Fernández Guitián

**Manuel Fernández Guitián**, coñecido como **Sacristán**, nado en Proendos (Sober) cara a 1895, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Mecánico. Veciño de Vilaescura. Foi detido como presunto autor de disparos a un garda civil en decembro de 1934; acusado de insulto á forza armada, foi xulgado en consello de guerra en Lugo o 27 de setembro de 1935. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 28 de xullo. Preso no cárcere de Monforte, saíu en liberdade o 17 de outubro de 1938.

Foi enlace da guerrilla de Xosé Castro Veiga. Reclamado polo xuíz militar de Lugo en marzo de 1953 pola causa 151/52. Foi detido en xaneiro de 1955 acusado de tenencia ilícita de armas, auxilio a bandoleiros e falsificación de selos; en marzo do mesmo ano detiveron aos seus fillos Ramón e Jaime. Foron xulgados en Lugo o 23 de novembro de 1955.

## Vida persoal 
Casou con Ascensión Vázquez e foi pai de Ramón e Jaime Fernández Vázquez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Viviane Slon

**Viviane Slon** é unha paleoxenetista do Instituto Max Planck de Antropoloxía Evolutiva. IIdentificou que unha adolescente nada hai 90.000 anos tiña pais neandertais e denisovanos. Foi seleccionada como unha das 10 de Nature en 2018 .

## Traxectoria 
Slon realizou os seus estudos de doutoramento no Instituto Max Planck de Antropoloxía Evolutiva. Gañou o Premio Dan David 2017. Traballou na Facultade de Medicina Sackler da Universidade de Tel Aviv sobre os primeiros fósiles humanos fóra de África. Estudou o cranio de Qafzeh 9, observando as maloclusiones do desenvolvemento. 

### Investigación 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/%D0%98%D0%B7%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%BD%D0%B0_%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%8C_%D0%9C%D0%B8%D1%80_%D0%94%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B0_%D0%BF%D0%B5%D1%89%D0%B5%D1%80%D0%B0._01.jpg/220px-%D0%98%D0%B7%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D0%BD%D0%B0_%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%8C_%D0%9C%D0%B8%D1%80_%D0%94%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B0_%D0%BF%D0%B5%D1%89%D0%B5%D1%80%D0%B0._01.jpg|miniatura|A Cova de Denisova  en 2008
En 2018 Slon foi nomeada investigadora postdoutoral que traballa en neandertales no Instituto Max Planck de Antropoloxía Evolutiva. Desenvolve técnicas para extraer ADN de homínidos dos sedimentos. O seu supervisor de doutoramento, Svante Pääbo, descifrou o xene denisovano. Slon visitou a cova de Denisova durante un simposio, onde se escavan máis de mil ósos ao ano.

En 2018, Slon e os seus colegas publicaron o xenoma de Denny, un homínido híbrido. O ADN extraeuse dun óso de homínido atopado nunha capa do Plistoceno Medio. Utilizando a análise xenética e a datación por radiocarbono, o homínido foi identificado como unha nena nada hai máis de 50.000 anos dunha nai neandertal e un pai denisovano. O traballo foi cuberto por BBC News, National Geographic, EurekAlert!, The Atlantic e a revista Archaeology.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cristina Oñoro (2022). *Las que faltaban. Una historia del mundo diferente". Editorial: Taurus. ISBN: 978-84-306-2441-6*

### Ligazóns externas 
* Viviane Slon: en la vanguardia investigadora para desentrañar nuestra historia evolutiva no blog Mujeres con ciencia
Alushta

**Alušta**, tamén transcrito **Alushta**, en ucraíno e , é un centro turístico na península de Crimea situado na costa do Mar Negro. Está irmandada coas cidades de Santa Cruz en California, e con Dzierżoniów en Polonia. 

A súa poboación é duns 50.000 habitantes.

## Xeografía 
[miniatura| Torre [Xénova|xenovesa do século XV]]
A zona de Alušta é coñecida pola súa conformación rochosa. Está situado ao longo da ruta de trolebús Simferópol-**Alušta**-Ialta.

## Historia 
Foi fundada no século VI polo emperador Xustiniano. A cidade chamábase ***Aluston*** durante a dominación bizantina e Lusta durante a dominación xenovesa. Aínda quedan vestixios de torres defensivas bizantinas e xenovesas.

O poeta polaco Adam Mickiewicz dedicoulle dous dos seus *Sonetos de Crimei* a Alušta.

## Poboación 
Datos demográficos, étnicos e lingüísticos, segundo o censo de 2001:

## Galería de imaxes 
 
Ficheiro:Кінотеатр Шторм Алушта.JPG|Cine "Storm"
Ficheiro:Палац Алушта.JPG| Vila "Otrada"
Ficheiro:ПаркАлушта.JPG|Planta "Dinosaurio" no parque da Vila "Otrada"
Ficheiro:Алушта12.JPG
Ficheiro:Ротонда, Алушта.jpg
 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Península de Crimea
* Mar Negro
Asemblea Lexislativa de Dacota do Norte

miniatura|Selo do estado de Dacota do Norte

A **Asemblea Lexislativa de Dacota do Norte** (en inglés, North Dakota Legislative Assembly) é a institución que exerce o poder lexislativo de Dacota do Norte. Conta cun total de 141 lexisladores elixidos por sufraxio universal que se reparten entre as dúas cámaras coas que conta o parlamento: o Senado e a Cámara de Representantes. A súa sede está no Capitolio estatal de Dacota do Norte, en Bismarck. 

## Composición 
O artigo 4º da Constitución de Dacota do Norte, aprobada cando se incorporou á Unión en 1889, establece as competencias e a estrutura da Asemblea Lexislativa: 

* O Senado: é a cámara alta da Asemblea Xeral conta con 47 membros. Este son escollidos por cadanseu distrito uninominal cada catro anos, aínda que se levan renovacións parciais: escollendo 24 ou 25 senadores cada dous anos. O tenente gobernador do estado é o presidente da cámara, aínda que os senadores elixen entre eles a un presidente *pro tempore*, é dicir para presidilo cando o primeiro está ausente. O Senado funciona como cámara alta da Asemblea Xeral.
* Cámara de Representantes: integrada por 94 deputados. O mandatos dos representantes é de catro anos, aínda que a cámara renóvase na metade dos seus membros cada dous anos. Cada circunscrición electoral escolle a dous representantes, e cada dous anos votan na metade dos distritos.

Os candidatos a ambas cámaras deben cumprir cos seguintes requisitos: ser maior de 18 anos, residir no estado, cando menos, dende hai un ano e poder votar no distrito polo que concorre.

## Proceso lexislativo 
[miniatura|O Capitolio de Dacota do Norte ([Bismarck, Dacota do Norte|Bismarck) acolle á Asemblea Lexislativa do estado]]
Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Antes de rexistrala na cámara á cal pertenza, debe redactala coa axuda do Consello Lexislativo para dotala dos requisitos técnicos precisos. Logo procédese á primeira lectura na cámara, a iniciativa é presentada e derivada a unha comisión parlamentaria segundo a súa temática. Nesa fase, a comisión valora e debate a proposta, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí é de novo lida, a segunda lectura, e debátense as emendas, antes de votala. No caso de ser aprobada, envíase á outra cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez remata o proceso na segunda cámara, volverá ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese unha comisión conxunta con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.

Tras superar o voto das cámaras, remítese ao Gobernador para que a asine pero de non concordar con ela pode vetala. Mais nese caso, a Asemblea Lexislativa pode anulalo co voto de dous terzos de ambas as dúas cámaras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dacota do Norte

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asemblea Lexislativa de Dacota do Norte (en inglés)
Adriana Cavarero

**Adriana Cavarero**, nada en Bra (Italia) en  1947, é unha pensadora e filósofa feminista italiana. É profesora de Filosofía Política na Universidade de Verona . Tamén foi profesora visitante na Universidade de California, Berkeley e Santa Bárbara, na Universidade de Nova York e en Harvard . Cavarero é amplamente recoñecida en Italia, Europa e no mundo de fala inglesa polos seus escritos sobre feminismo e teorías da diferenza sexual, sobre Platón, sobre Hannah Arendt, sobre teorías narrativas e sobre unha ampla gama de temas de filosofía política e literatura. .

## Traxectoria 
Cavarero  estudou na Universidade de Padua, onde escribiu unha tese sobre filosofía e poesía, en 1971, e pasou os primeiros anos da súa carreira académica. En 1983 deixou Padua para ir á Universidade de Verona, onde cofundou *Diotima*, un grupo dedicado á filosofía feminista como compromiso político. Cavarero espertou unha grande atención co seu libro, *A pesar de Platón,* que presenta dous temas entretecidos: engádese nunha deconstrución da filosofía antiga. textos, principalmente Platón, pero tamén Homero e Parménides, para liberar catro figuras femininas gregas (unha *criada tracia*, *Penélope*, *Deméter* e *Diotima* ) do discurso patriarcal que durante séculos as encarcerara nun papel doméstico. En segundo lugar, trata de construír unha orde feminina simbólica, reinterpretando estas figuras desde unha nova perspectiva. Ao contaminar a teoría da diferenza sexual con cuestións arendtianas, Cavarero demostra que, mentres a morte é a categoría central na que se baseou todo o edificio da filosofía tradicional, a categoría do nacemento proporciona o fío condutor co que se pode rastrexar. desde a crítica feminista para establecer unha nova forma de pensar.

O interese de Cavarero pola intersección da filosofía política e o pensamento feminista desenvolveuse aínda máis en *Cuerpos majestuosos* (Corpos señoriais) que examina a metáfora do corpo no discurso político e nas representacións ficticias da política, incluíndo a *Antígona* de Sófocles *,* o Timeo de Platón, o de William Shakespeare . Hamlet, *Leviatán* de Hobbes, *A tumba de Antígona de* María Zambrano e *Undine Goes* de Ingeborg Bachmann .

## Notas
Da Zdravstvuiet Nasha Derzhava

"**Da Zdravstvuiet Nasha Derzhava**" (en ruso: ***Да здравствует наша держава***), en galego "Viva a nosa Potencia" ou "Longa vida á nosa Potencia/Estado" é unha canción soviética de 1943 de Boris Alexandrov e Aleksandr Shilov, aspirante a ser o himno nacional da Unión Soviética, que perdeu fronte á canción que é hoxe o himno ruso.A música interpretouse durante os desfiles da década de 1970, durante o ascenso do ministro de Defensa da URSS á tribuna do Mausoleo de Lenin na Praza Roxa, facéndose famoso baixo a figura do mariscal Dmitri Ustinov.

Nas visitas oficiais de representantes do Estado soviético, a marcha tamén se realizou como benvida. Durante unha visita de Konstantin Chernenko a España, despois de que Chernenko baixase do avión, interpretouse a marcha presidencial estadounidense "Hail to the Chief" en lugar da marcha soviética "Da Zdravstvuiet Nasha Derzhava", que teñen comezos moi similares. O feito casualmente produciu un achegamento entre os Estados Unidos e a Unión Soviética, propiciando un encontro entre o membro do Politburo Volodímir Scherbitski e o Presidente Ronald Reagan. 

Tamén foi a música oficial do presidente do Soviet Supremo da URSS.

A melodía úsase no actual himno de Transnistria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Música MP3
Selección feminina de hóckey sobre xeo de Suecia

A **selección feminina de hóckey sobre xeo de Suecia** é o equipo que representa a Suecia nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo en categoría feminina. En 2022, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Suecia ocupou o oitavo posto. 

Os maiores logros do equipo foron unha medalla de prata e outra de bronce nos Xogos Olímpicos de 2006 e 2002 respectivamente, así como dous bronces nos Campionatos do Mundo de 2005 e 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Sueca de hóckey sobre xeo
Selección feminina de hóckey sobre xeo da República Checa

A **selección feminina de hóckey sobre xeo da República Checa** é o equipo que representa á República Checa nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo en categoría feminina. En 2022, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que a República Checa ocupou o oitavo posto. En 2021 había 4&nbsp;142 xogadoras na República Checa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Checa de hóckey sobre xeo
Fibrilina

A **fibrilina** é unha glicoproteína que é esencial para a formación de fibras elásticas do tecido conectivo. A fibrilina segrégana os fibroblastos á matriz extracelular e incorpórase ás microfibrilas insolubles, as cales parecen proporcionar un armazón para a deposición de elastina.

## Aspectos clínicos 
A síndrome de Marfan é un trastorno xenético que afecta o tecido conectivo causado por un defecto no xene FBN1. As mutacións en FBN1 (e en FBN2) están por veces tamén asociadas coa escoliose idiopática adolescente.

## Tipos 
### Fibrilina-1 
A fibrilina-1 é o principal compoñente das microfibrilas que forman unha vaíña arredor da elastina amorfa. Crese que as microfibrilas están compostas por un polímero cola-con-cola de fibrilina. Ata agora describíronse en humanos 3 formas de fibrilina e un 4º tipo descubriuse en peixes. A fibrilina-1 illouna Engvall en 1986, e as mutacións no xene FBN1 que a codifica causan a síndrome de Marfan.

Esta proteína encóntrase en humanos e o seu xene está situado no cromosoma 15. Ata o momento describíronse máis de 1500 mutacións distintas neste xene. e pénsase que xoga un papel na elastoxénese temperá. As mutacións no xene da fibrilina-2 foron ligadas á síndrome de Beals.

### Fibrilina-3 
Máis recentemente, describiuse a fibrilina-3 e crese que se localiza principalmente no cerebro. Ademais, tamén foi detectada nos testículos e ovarios de ratos de campo.

### Fibrilina-4 
A fibrilina-4 descubriuse primeiramente no peixe cebra e ten unha secuencia similar á da fibrilina-2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
A batalla por Sebastopol

***A batalla por Sebastopol*** (en ; en ) é un filme ruso-ucraíno de 2015 dirixido por Sergey Mokritskiy e protagonizado por Yulia Peresild. O filme trata sobre Liudmila Pavlichenko, unha muller soviética que se uniu ao Exército Vermello para loitar contra a invasión alemá da URSS e se converteu nun dos francotiradores máis certeiros da segunda guerra mundial. O filme, que é unha coprodución entre Rusia e Ucraína, estreouse en ámbolos dous países o 2 de abril de 2015, e a súa estrea internacional produciuse dúas semanas despois no Festival Internacional de Cinema de Pequín. Ademais de en Pequín, onde Peresild foi galardoada co premio á mellor actriz, o filme tamén se proxectou no Festival Internacional de Cinema de Cannes. 

Estreouse en galego o 1 de setembro de 2022 a través da TVG.

## Personaxes 
* Yuliya Peresild como Liudmila Pavlichenko
* Yevgeny Tsyganov como Leonid Kitsenko
* Oleg Vasilkov como Capitán Makarov
* Nikita Tarasov como Boris Chopak
* Joan Blackham como Eleanor Roosevelt
* Polina Pakhomova como Masha
* Vladimir Lilitsky como Grisha
* Anatoliy Kot como Nikolai
* Natella Abeleva-Taganova como Sonya Chopaka
* Valery Grishko como Ivan Yefimovich Petrov
* Sergei Barkovsky como Filipp Oktyabrsky
* Vitaliy Linetskyy como Major
* Sergei Puskepalis como comandante
* Gennady Chentsov como comisario
* Svetlana Osadchenko como a lectora

## Notas