open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Where's Waldo? The Fantastic Journey (videoxogo)

'''''Where's Waldo? The Fantastic Journey'''* é un videoxogo publicado o 22 de setembro de 2009por Ubisoft e desenvolvido por Ludia baseado no libro *Onde está Wally?*. É un xogo de aventuras e puzzles lanzado para Nintendo DS, Wii, Microsoft Windows e iPhone.

## Modo de xogo 
Como outros xogos da serie, o obxectivo é atopar as personaxes e obxectos agochados antes de que se esgote o tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Where's Waldo? The Fantastic Journey''
Crossy Road

***Crossy Road*** (ou ***Crossy Road - Endless Arcade Hopper*** na App Store) é un videoxogo arcade lanzado o 20 de novembro de 2014. Foi desenvolvido por Hipster Whale, a empresa de Andy Sum, Matt Hall e Ben Weatherall. O nome e o concepto do xogo están baseados na broma anglófona "Por que o polo cruzou a estrada?". O xogo foi descrito como un *Frogger* sen fin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Músculo cricoaritenoide

Os **músculos cricoaritenoides** son músculos que conectan a cartilaxe cricoide e a cartilaxe aritenoide.

Máis especificamente, pode referirse a:

* Músculo cricoaritenoide posterior
* Músculo cricoaritenoide lateral
Músculo cricoaritenoide lateral

Os **músculos cricoaritenoides laterais** esténdense dende a cartilaxe cricoide lateral ao proceso muscular da cartilaxe aritenoide. Mediante a rotación das cartilaxes aritenoides intermedialmente, estes músculos aducen as cordas vocais e deste xeito pechan a fenda glótica, protexendo a vía respiratoria (a súa acción é oposta á dos músculos cricoaritenoides posteriores). Os músculos cricoaritenoides laterais innervan da rama larínxea recorrente do nervio vago (CN X).

## Imaxe 

Ficheiro:Gray960.png|Músculos da larinxe, vistos dende enriba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cartilaxe cricoide
* Cartilaxe aritenoide
PewDiePie: Legend of the Brofist

***PewDiePie: Legend of the Brofist*** é un videoxogo de acción e plataformas desenvolvido e publicado polo estudio independente canadense Outerminds Inc., en colaboración con PewDiePie. O xogo foi lanzado para iOS e Android o 24 de setembro de 2015 e converteuse no xogo de pago con maior recadación nas App Store dos Estados Unidos tan só dúas horas despois do seu lanzamento. As versión para Microsoft Windows e macOS foron lanzadas o 10 de decembro de 2015, co modo cooperativo adicional.

PewDiePie tivo aspiracións de lanzar o seu propio videoxogo dende había moito tempo, e en decembro de 2014, revelou ós seus seguidores que estaba a colaborar con Outerminds Inc. para crear un videoxogo baseado en el. Estivo moi involucrado no desenvolvemento do xogo para asegurarse que de que sería ó máis semellante a como o querían os seus seguidores.

O xogo inclúe referencias a vídeos seus e elementos da cultura popular, ademais das voces de CinammonToastKen, Markiplier, Cryaotic (Cry), JackSepticEye e CutiePieMarzia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Warriors: Legends of Troy

***Warriors: Legends of Troy*** é un videoxogo para as consolas PlayStation 3 e Xbox 360. O xogo foi desenvolvido por Koei Canada e foi publicado por Tecmo Koei. Malia ter *Warriors* no título, este xogo difire da serie *Dynasty Warriors* xa que contén un alto nivel de violencia gráfica. Foi o primeiro título da franquía en obter unha clasificación M na ESRB.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Koei América  
* Páxina oficial de Koei Europa
Turok (videoxogo)

***Turok*** é un videoxogo de tiros en primeira persoa desenvolvido por Propaganda Games, e publicado por Touchstone Games e Disney Interactive Studios, orixinalmente para PlayStation 3 e Xbox 360 en febreiro de 2008. Máis tarde foi adaptado para Microsoft Windows en abril de 2008. Unha secuela estaba prevista para a plataforma Xbox 360 pero foi cancelada antes de que o seu anuncio se fixese oficial.

O xogo está vagamente baseado na banda deseñada homónima e non está relacionado coa historia das anteriores edición do xogo. Os xogadores asumen o papel do manine espacial nativo americano Joseph Turok, que forma parte dun equipo enviado a un afastado planeta para capturar ó seu anterior comandante, o Xeneral Roland Kane, un buscado criminal de guerra. Despois de estrelarse contra o planeta, Turok descobre que é o fogar de toda clase de dinosauros, e debe loitar contra esas criaturas e contra os soldados de Kane para levar a cabo a súa misión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en DMOZ.org 
* Páxina en MobyGames
Syberia II

***Syberia II*** é un videoxogo de aventuras desenvolvido e distribuído por Microïds. É a continuación de *Syberia*. É un xogo de resolución de crebacabezas en terceira persoa. Esteticamente idéntico ó primeiro *Syberia*, *Syberia II* engade unha animación de personaxes máis realista. O xogo inclúe un resumo do primeiro xogo, polo que non é preciso para o xogador ter experimentado o primeiro xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en MobyGames
Marcus Allbäck

**Marcus Christian Allbäck**, nado o 5 de xullo de 1973 en Gotemburgo, é un exfutbolista e adestrador sueco.

## Traxectoria 
Allbäck empezou a súa carreira profesional no Örgryte IS logo pasou por dous equipos estranxeiros modestos, o danés Lyngby Boldklub e o A.S. Bari da liga italiana, para volver de novo ao seu primeiro club. En 2000 fichou polo SC Heerenveen da Eredivisie, e en 2002 comprometeuse co Aston Villa por 2 millóns de libras, así e todo non estivo no equipo titular na Premier League ao contar xa con Darius Vassell e Juan Pablo Ángel. Ao final do seu contrato, no verán de 2004, marchou ao Hansa Rostock.

No verán de 2005 Allbäck, de 32 anos, firmou co F.C. København, o 1 de novembro de 2006 marcou o seu primeiro gol na Liga de Campións da UEFA contra o Manchester United. O 1 de xullo de 2008 volveu ao Örgryte sueco, na súa terceira época no club. O 14 de decembro de 2009 tras baixar o Örgryte IS da máxima categoría, a Allsvenskan, Allbäck anunciou a súa retirada.

### Selección nacional 
Allbäck xogou con Suecia na Eurocopa 2000, Mundial de Fútbol Corea/Xapón 2002, Eurocopa 2004, Mundial de Fútbol Alemaña 2006 e Eurocopa 2008, totalizando 74 encontros nos ue marcou 30 goles desde o seu debut o 27 de novembro de 1999 nun amigábel contra Suráfrica.

### Adestrador 
[miniatura|Allbäck e o primeiro adestrado da selección sueca, [Erik Hamrén.]]
O 7 de novembro de 2009 anunciouse que sería o segundo adestrador da selección sueca pero dimitiu en 2016 tras os malos resultados de Suecia na Eurocopa.

## Notas
AS Monaco Basket

O **Association Sportive de Monaco** é un equipo de baloncesto profesional con sede na cidade de Fontvieille, Mónaco. O equipo, parte do club polideportivo AS Monaco, compite actualmente na LNB Pro A, a máxima categoría do baloncesto francés, e na Euroliga. Disputa os seus partidos como local na Salle Gaston Médecin, un pavillón con capacidade para 5&nbsp;000 espectadores.

## Historia 
En 1928, uns catro anos despois de que se fundase o club deportivo AS Monaco, é creada a súa sección de baloncesto. Un dos seus primeiros éxitos chegou na temporada 1949−50, ano no que finalizaron como subcampións do Championnat de France de basket-ball, máxima competición do baloncesto galo. O equipo, tras finalizar primeiro do Grupo B e chegar á final do campionato, perdeu no partido definitivo xogado o 23 de abril de 1950 en París por 52−40 ante o ASVEL. Tras descender a cateogrías inferiores, en 1973 o equipo consegue finalizar primeiro da Segunda División. Tras o ascenso á máxima categoría, no seu primeiro ano finalizan en noveno lugar, sendo invitados para xogar na seguinte temporada a Copa Korać. Con todo, son eliminados na fase de grupos ante o ASVEL, o Levski Sofia e o AMG Sebastiani.

Na década de 1980 o equipo de Mónaco convértese nun dos contendentes ao título, chegando a ser subcampións de Francia en 1983, tras perder na final por 96−81 ante o Limoges CSP. Esa mesma temporada volveran xogar na Copa Korać, onde perderon no Top 16 ante o Dinamo Moscova. En 1985 chega ao equipo o ex-NBA Robert Smith, que chega a ser omeado MVP do All-Star da liga francesa en 1987. Despois da saída de Smith do club, o Monaco descende de categoría, primeiro á Segunda Divisón e pouco despois á Nationale 1. Tras vagar pola Nationale 2, cuarta división, o equipo ascende desde 2012 até 2015 de forma consecutiva até regresar á Pro A. Nos seus tres primeiros anos após o retorno á elite, o equipo finaliza e terceiro, quinto e segundo lugar. Ademais, volve a xogar de novo en Europa, finalizando terceiro e segundo nas dúas primeiras edicións da Basketball Champions League. Na temporada 2020−21 o club consegue o seu primeiro gran título europeo ao gañar a EuroCup. Este título permitiu o debut do club na Euroliga, onde acadou na súa primeira participación o sétimo posto, sendo eliminados nas eliminatorias de cuartos de final polo Olympiacos por 3−2.

### Ano a ano 
## Xogadores 
### Destacados 
* Georgy Adams
* Éric Beugnot
* George Brosterhous
* Christian Garnier
* Yakuba Ouattara
* Jean Perniceni
* Philip Szanyiel
* Jean-Aimé Toupane
* Sergii Gladyr
* Mehdi Hafsi
* Derrick Obasohan
* Brandon Davies
* Woody Edwards
* Rob Gray
* Jamal Shuler
* Robert Smith
* Billy Joe Williams

## Títulos 
**Eurocup**
* **Campións** (1): 2021

**Segunda División de Francia**
* **Campións** (2): 1973, 2015

**Copa de Francia**
* *Subcampións* (1): 1983

**Supercopa de Francia**
* **Campións** (3): 2016, 2017, 2018

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Skate 3

***Skate 3*** é un videoxogo de desportes desenvolvido por EA Black Box e distribuído por Electronic Arts. É a terceira parte da serie *Skate*. Foi estreado o 11 de maio de 2010.

## Sinopse 
Algún tempo despois de *Skate 2*, o skater demostrou que é un dos mellores e agora vai polo título de "Lenda". Agora que está asistindo á Universidade de Port Carverton, quedou abraiado en como a cidade é o "polo oposto" de San Vanellona. Despois dun errado intento de "Salta o tiburón", un desafío no estadio, o seu vindeiro obxectivo na vida é ser o mellor e máis influente patinador. Facendo un equipo de patinadores como el, o seu obxectivo é vender máis dun millón de boards, mentres fai os mesmos traballos arredor de Port Carverton.

## Desenvolvemento 
No diario dos desenvolvedores, revelouse que personaxes como Joey Brezinski, Dan Drehobl, Benny Fairfax, Josh Kalis, Lizard King, Andrew Reynolds, Chris Haslam, Terry Kennedy, Chris Cole, Jason Dill e Rob Dyrdek estarían presentes no xogo. Novas manobras foron engadidas, coma o darkslide e o underflip. A Black Box anunciou que traería de volta o modo "Party Play", presente nos xogos *Skate* e *Skate 2*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en MobyGames
Soles de Mexicali

O **Soles de Mexicali** é un equipo de baloncesto profesional mexicano da localidade de Mexicali, Baixa California. Aínda que fundados no ano 2005, os Soles de MExicali son un dos equipos máis exitosos do baloncesto mexicano, sendo campións da LNBP en 2006 e 2015 e subcampións en 2008, 2009 e 2016.

## Palmarés 
* **Liga de México**
** **Campións (2):** 2006, 2015
** *Subcampións (1):* 2008, 2009, 2016

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Depth (videoxogo)

***Depth*** é un videoxogo indie desenvolvido por Digital Confectioners e lanzado para Microsoft Windows no 2014. É un multixogador asimétrico que enfronta a un equipo de mergulladores cazatesouros contra tiburóns.

## Modo de xogo 
O xogo é un tirador en primeira persoa que ocorre nun ambiente submarino, o xogador pode xogar como mergullador ou tiburón. Os mergulladores desbloquean armas mellores coa captura de tesouros ou coa morte de tiburóns. Os tiburóns gañan novas habilidades comendo ó equipo contrario. Cada equipo ten un número limitado de reaparicións, e o primeiro en esgotalas todas perde.

## Desenvolvemento 
*Depth* comezou a produción no 2009, como un proxecto de estudos ideado como un mod de *Unreal Tournament 3*, e levado a cabo por un equipo liderado por Alex Quick. Entre 2010 e 2012, o xogo foi levado a UDK e converteuse nun xogo autónomo. Porén, o desenvolvemento atrancouse por mor de preocupacións por parte do equipo de produción. No 2013, Digital Confectioners retomaron o proxecto e remataron o xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en MobyGames
Oswine de Deira

**Oswine** ou **Osuine**, finado o 20 de agosto de 651, foi rei de Deira, un antigo reino ao norte de Inglaterra.

## Traxectoria 
Sucedeu ao rei Oswald ao redor do ano 644, despois de que este morrese na Batalla de Maserfield. Oswine era fillo de Osric. Segundo Beda, Oswine foi asasinado por Oswiu en Gilling, tras terse negado a entrar en batalla.

Beda exaltou a este rei polas súas grandes virtudes. Venerado como santo e mártir, a súa festa celébrase o 20 de agosto.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kirby, D.P., *The Earliest English Kings.* Londres: Unwin Hyman, 1991. ISBN 0-04-445691-3
* Yorke, Barbara, *Kings and Kingdoms in Early Anglo-Saxon England.* Londres: Seaby, 1990. ISBN 1-85264-027-8
### Outros artigos 
* Deira
* Beda
* Oswiu de Northumbria
Aethelwald de Deira

**Œthelwald**, finado despois de 655, foi un rei de Deira (651 – c. 655). Foi fillo de Oswald de Bernicia.

## Traxectoria
Despois de que Oswine de Deira foi asasinado o rei Oswiu de Northumbria en 651, Aethelwald converteuse en rei de Deira, e consecuentemente alíase co inimigo de Oswiu, Penda de Mercia; segundo Beda, actuou como o guía de Penda durante a invasión deste en Northumbria en 655. Con todo, cando os exércitos de Oswiu e Penda se atoparon o 15 de novembro na Batalla de Winwaed, Aethelwald retirou o seu exército. Penda foi derrotado, de súpeto por culpa da retirada de Aethelwad, e despois Aethelwald parece que perdeu control de Deira, e Alchfrith foi instalado por parte do vitorioso Oswiu. Despois disto, o paradoiro de Aethelwald é descoñecido.

Aínda que el se aliou co pagán de Penda, Aethelwald foi un fervoroso cristián e é lembrado pola súa xenerosidade cara a Chad de Mercia, a quen lle outorgou terreo para un mosteiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Deira.
* Oswiu de Northumbria.
* Oswino de Deira.
Felix Kroos

**Felix Kroos**, nado en Greifswald o 12 de marzo de 1991, é un futbolista alemán, xoga como centrocampista para o 1. FC Union Berlin.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Irmán do xogador internacional Toni Kroos, Felix empezou a xogar en 1997 na sección infantil do Greifswalder SC. No verán de 2002 firmou co F.C. Hansa Rostock e debutou profesionalmente nun partido de terceira rolda da Copa de Alemaña entre o Hansa Rostock e o VfL Wolfsburg o 28 de xaneiro de 2009 porén o adestrador substituíuno no minuto 69 por Sebastian Svärd. Dous días antes do Hansa Rostock baixar de categoría, Kroos anunciou a súa marcha.

### Werder Bremen 
O 15 de xuño de 2010 fichou por tres anos co Werder Bremen. O 24 de novembro de 2010 debutou nun partido da Liga de Campións da UEFA contra o Tottenham Hotspur, nese partido fallou un penalti por unha falta sobre Luka Modrić e o seu equipo acabou perdendo 3–0 . O 9 de novembro de 2013 marcou o seu primeiro gol na Bundesliga, contra o Schalke aínda que os de Bremen acabaron perdendo por 3–1.

### Union Berlin 
O Werder Bremen cedeuno ao Union Berlin o 28 de xaneiro de 2016 e puido firmar co equipo en xuño.

## Notas
Há Mais Em Ti

**"Há Mais Em Ti"** é unha canción do cantante portugués Pedro Madeira. É o primeiro sinxelo do seu quinto álbum que aínda non ten data de lanzamento.

A canción foi lanzada o 12 de setembro de 2016, cunha pre-venda dispoñíbel a partir de principios de setembro en iTunes e Google Play. O 12 de setembro tamén se lanzou o videoclip da canción.

## Posición nas listas
## Listaxe de cancións
## Notas
The Culling (videoxogo)

***The Culling*** é un videoxogo de combate en primeira persoa de estilo "battle royal" desenvolvido por Xaviant. O xogo foi estreado por Steam Early Access o 24 de marzo de 2016 para Microsoft Windows e Linux.

## Modo de xogo 
Os xogadores atópanse nunha pequena illa chea de varias trampas e construcións. Durante o xogo, os participantes na loita poden interactuar con covas, pontes, gas velenoso, barrís explosivos e outros obxectos. Completando diferentes tarefas como sobrevivir uns poucos minutos, desprazarse unha certa distancia ou interactuar coa contorna, os xogadores reciben "F.U.N.C". F.U.N.C é a moeda empregada no xogo para crear ou mellorar os equipamentos.

## Desenvolvemento 
*The Culling* foi deseñado por Xaviant para ser desfrutado por xogadores e por aqueles que ven a partida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
*
Djembé

miniatura|364x364px|Djembe tradicional
O **djembé** é un instrumento de percusión membranófono.

O instrumento naceu no antigo Imperio Mandinga, aproximadamente entre as cidades de Bamaco (Malí) e Kankan (Guinea), a partir de aí esparexeuse máis tarde ás actuais Senegal, Costa do Marfil e Burkina Faso, integrándose na música e tradicións da zona. Segundo a tradición levárona no século I d.C. os numu, ferreiros profesionais.

Como resultado das diferenzas na forma, a densidade da madeira, os gravados internos e a pel, pódense realizar unha ampla gama de tons co djembé. Así golpeando a membrana na zona central produce notas máis graves e mentres que de golpear no bordo os sons son máis agudos. Nun djembé ben afinado obtéñense sons graves, medios e agudos claramente diferenciados

Tradicionalmente os djembés teñen arredor de 30&nbsp;cm de diámetro, cunha variación aproximadamente de entre dous e seis centímetros. Existen de dous tipos, os tradicionais, feitos artesanalmente con madeira, especialmente de lengue, iroko e caoba, pero tamén cedro e espiño.  Para a pel úsase xeralmente a de cabra. Este tipo de djembés tradicionais afínanse utilizando un sistema de corda enteira e resistente que entretece co aro superior, onde está a membrana, e co inferior, onde se sostén. O outro tipo de djembé é o moderno, que se pode realizar de madeira ou de fibra e a membrana ser de pel natural ou sintética.

Hai unha gran variedade de ritmos tradicionais, salientando os ritmos de festas e rituais, cada familia de ritmos tócase para diferentes festividades e hai ritmos especiais que tan só se tocan en situacións extremas, como unha enfermidade grave ou serios problemas nunha familia. Non obstante na época contemporánea, o djembé emprégase en diferentes ámbitos musicais, desde a música tradicional africana ata grupos de reggae ou música electrónica.
Fruit Ninja

***Fruit Ninja*** é un videoxogo desenvolvido por Halfbrick en Brisbane, Australia. Foi lanzado o 21 de abril de 2010 para dispositvos iPod Touch e iPhone, o 12 de xullo de 2010 para iPad, e o 17 de setembro de 2010 para dispositivos Android OS. Foi lanzado para Windows Phone o 22 de decembro de 2010. Ademais, en marzo de 2011, as versións para o Bada de Samsung e Symbian de Nokia comezaron a ser distribuídas nas súas respectivas canles oficiais. Xusto antes da E3 2011 ***Fruit Ninja Kinect*** foi lanzado para Xbox 360 o 10 de agosto de 2011 e emprega Kinect. *Fruit Ninja* tamén foi adaptado para Windows 8 o 7 de xuño de 2012. Existen versións con nomes alternativos, como ***Fruit Ninja HD*** para iPad, ***Fruit Ninja THD*** para Nvidia Tegra 2, ***Fruit Ninja VR*** para HTC Vive, e unha versión arcade chamada ***Fruit Ninja FX***.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
The Need for Speed

***Road & Track Presents: The Need for Speed***, estreado no Xapón como ***Over Drivin***, é un videoxogo de carreiras de 1994. Foi estreado nun comezo para 3DO e despois foi adaptado para DOS, PlayStation e Sega Saturn. É o primeiro xogo da serie *Need for Speed*. A premisa do xogo xira arredor de carreiras deportivas de coches, alén de conseguir modelos exóticos e importacións xaponesas.

O xogo salientou polo seu realismo e os comentarios de vídeo e son. Electronic Arts reuniuse coa revista automobilística *Road & Track* para coñecer o comportamento dos vehículos, incluíndo a imitación dos sons feitos polos vehículos. O xogo tamén contén información precisa do vehículo, diversas imaxes "estilo revista" dos interiores e exteriores de cada coche e unha pequena curta destacando as características do vehículo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en MobyGames
Manuel González Novo

**Manuel María González Novo**, nado en Sada o 15 de xullo de 1944, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Na tempada 1966–67 debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, xogando o seu único partido nesta categoría. Foi na xornada 27, sendo adestrador do equipo Dagoberto Moll, nunha vitoria fronte ao Hércules CF en Riazor (1–0). Os centrocampistas habituais nesa campaña foron Manolete e Santos Bedoya, seguidos por José Luis Pose e José Manuel Goñi. Ese ano o equipo galego descendeu a Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
José Luis Pose Blanco

**José Luis Pose Blanco**, nado en Carballo o 28 de decembro de 1942, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Na tempada 1964–65 xogou co Pontevedra CF en Segunda División, da man do adestrador Marcel Domingo, co que foi campión de liga e logrou o ascenso a Primeira División. Nesa campaña participou nun só encontro, nunha derrota fronte ao Burgos CF a domicilio (2–0), na segunda xornada. Os centrocampistas habituais nesa campaña foron José Vallejo, Constantino Rodríguez e Pablo Recalde.

Na tempada 1966–67 debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, xogando 10 partidos e anotando 2 goles. O seu debut produciuse na xornada 8, nunha derrota a domicilio fronte ao Granada CF (1–0), da man do adestrador Enrique Orizaola. O seu primeiro gol produciuse na xornada seguinte, nunha vitoria en Riazor fronte ao Real Zaragoza (4–1). Os centrocampistas habituais nesa campaña foron Manolete e Santos Bedoya, seguidos por Pose, José Manuel Goñi e Manuel Novo. Ese ano o equipo galego descendeu a Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Far Cry Primal

***Far Cry Primal*** é un videoxogo de acción e aventuras desenvolvido por Ubisoft Montreal e distribuído por Ubisoft. Foi lanzado para PlayStation 4, Xbox One e Microsoft Windows no 2016. Foma parte da serie *Far Cry*, e é o primeiro xogo ambientado na Idade da Pedra. A historia xira arredor da personaxe de Takkar, que comeza como un cazador desarmado que ascende até converterse no líder dunha tribo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Runaway: A Road Adventure

***Runaway: A Road Adventure*** é un videoxogo de aventuras desenvolvido por Péndulo Studios, S.L. no 2001. O xogo segue unha longa tradición de xogos de aventuras en dúas dimensións, como as dúas primeiras entregas da serie *Broken Sword*. Gozou dunha gran popularidade en países como Alemaña e Francia, onde este xénero era popular.

A versión orixinal en castelán foi a primeira en estar dispoñible o 6 de xullo de 2001, mentres que outros lugares tiveron que agardar até dous anos para a súa publicación, incluíndo a versión en alemán no outono de 2002 e o resto de versións durante o 2003. Foi lanzado no Reino Unido en maio de 2004. O distribuidor orixinal foi Dinamic Multimedia e máis tarde sería FX Interactive.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pokémon Pinball

***Pokémon Pinball*** (en ) é un videoxogo de pinball baseado na serie de videoxogos *Pokémon* creado para Game Boy Color. Foi lanzado no Xapón o 14 de abril de 1999, e en América do Norte o 28 de xuño de 1999. No xogo, a bóla é unha Poké Ball, e a meirande parte dos obxectos do taboleiro están relacionados con Pokémon.

Como calquera outro xogo de pinball, o principal obxectivo é gañar puntos empregando os diferentes modos e acadar a máxima puntuación. *Pokémon Pinball* ten un obxectivo secundario que é conseguir os 151 Pokémon para encher a Pokédex.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aaron Geramipoor

**Aaron Geramipoor**, nado o 11 de setembro de 1992 en Manchester (Inglaterra), é un xogador profesional de baloncesto británico, no que se desenvolve na posición de pivote cunha altura de 2,13 metros. É internacional coas categorías inferiores do Reino Unido.

## Traxectoria 
Geramipoor naceu en Manchester (Reino Unido), cidade na que deu os seus primeiros pasos no mundo do baloncesto. Con 16 anos, mentres participaba nun torneo chama a atención da Canarias Basketball Academy, os cales comezan a seguir a súa traxectoria. Pouco tempo despois, a academia oferecélle unha bolsa para a temporada 2009−2010. Ao ano seguinte viaxa aos Estados Unidos, onde pasa a formar parte do equipo da Universidade de Seton Hall.

No ano 2014, tras acabar a súa formación, regresa a España formando parte do CB Robari-Canarias Basketball Academy da Liga LEB Prata. Alí, tras facer unhas destacábeis medias de 14,1 puntos e 8,5 rebotes por partido, asina en xaneiro co Club Ourense Baloncesto da Liga LEB. Co equipo galego consegue o ascenso á Liga ACB. A súa destacada actuación chama a atención do CB Gran Canaria da ACB, que conta con el a proba. Porén, finalmente o xogador inglés decide xogar no Soles de Mexicali de México, equipo co que acaba en primeira posición da Liga regular, aínda que acabaría perdendo na final do Playoff polo título. Na competición norteamericana aporta 8,7 puntos e 4,9 rebotes por partido, chegar ser nomeado MVP da xornada. En 2016 ficha polo Club Baloncesto Breogán, con todo deixa o equipo o 20 de febreiro de 2017.

### Clubs 
*20px|border|NCAA Seton Hall Pirates (NCAA, 2010−2014)
*20px|border|LEB Prata CB Robari (LEB Prata, 2014−2015)
*20px|border|LEB Ourense (LEB, 2015)
*20px|border|LNBP Soles de Mexicali (LNBP, 2015−2016)
*20px|border|LEB Breogán (LEB, 2016−2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Pokémon Puzzle Challenge

***Pokémon Puzzle Challenge*** (en ) é un videoxogo para Game Boy Color. Baséase en *Panel de Pon*, coas personaxes da franquía de *Pokémon*. As personaxes de *Pokémon Puzzle Challenge* están baseadas nos xogos de *Gold* e *Silver*, mentres que os de *Pokémon Puzzle League* —o seu equivalente de Nintendo 64— estaban baseados nas personaxes do *anime*. Porén, o xogo céntrase en derrotar os líderes de Johto nun reto de crebacabezas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ud

miniatura|Ud, século, a colección do Museo de Música de Barcelona
O **ud** (/uːd/; árabe: عود *ʿūd*, plural: أعواد *aʿwād*;) é un instrumento musical cordófono con forma de pera usado por árabes, gregos, turcos, persas, xudeus, bizantinos, azerís e armenios. Comparte orixe co laúde e canda este está considerado predecesor da guitarra.

## Etimoloxía 
A orixe do nome *ud* non está claro, en árabe: العود (*al-ʿūd*) significa, literalmente, "unha pequena peza de madeira fina", semellante á forma da palla; pode referirse ao plectro de madeira usado tradicionalmente para tocar o ud, ou ás finas tiras de madeira que se empregan no reverso, ou á tapa harmónica de madeira que o distingue doutros instrumentos similares que utilizaban a pel.

Eckhard Neubauer suxeriu que *ud* en árabe procede do persa *rōd* ou *rūd*, e que significa corda, cordófono ou laúde. E outro investigador, o musicólogo Richard J. Dumbrill, afirmou que*rud* viña do sánscrito *rudrī* (instrumento de cordas) e que pasou ao árabe por medio dunha lingua semítica.

## Historia 
A iconografía máis antiga que se conserva do ud é de hai 5.000 anos, nun selo cilíndrico do período de Uruk no norte de Siria que se conversa no Museo Británico.
[esquerda|miniatura|Músicos sirios de [Alepo con unud, ca. 1915.]]

## Tipos 
esquerda|miniatura|Intérprete&nbsp;somalí de ud, Nuruddin Ali Amaan.
Na época contemporánea existen dous tipos de ud, o árabe e o turco, que non se debe confundir con outro instrumento semellante desenvolvido tamén por pobos turcófonos, o qomuz . Os uds turcos tamén se poden atopar en Grecia, e ocasionalmente noutras partes do Mediterráneo, mentres que o uds árabes atópanse en todo o norte de África e en Asia occidental. Os árabes son normalmente meirantes cós turcos producindo un son máis completo e máis profundo, mentres o turco é máis tenso e estridente, xa que o turco ten unha afinación máis aguda có árabe. Os uds turcos tenden a ter unha construción máis lixeira cunha tapa harmónica inacabada. Os árabes teñen unha lonxitude de entre 61 e 62 centímetros, en comparación cos 58.5 dos turcos.

## Notas
Xosefina de Leuchtenberg

**Xosefina de Leuchtenberg**, nada o 14 de marzo de 1807 en Milán (como *Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone de Beauharnais*) e finada o 7 de xuño de 1876 en Estocolmo, foi raíña de Suecia e Noruega entre 1844 e 1859, como consorte do rei Óscar I.

Tamén foi Princesa de Bologne, e Duquesa de Galliera e de Leuchtenberg.

## Familia 
Era a filla máis vella de Eugène de Beauharnais, primeiro duque de Leuchtenberg (concedido en 1817 polo rei Maximiliano I de Baviera) e de Augusta Amalia de Baviera (filla do rei Maximiliano I de Baviera e da princesa Guillermina de Hesse-Darmstadt).

Debía o seu primeiro nome á súa avoa paterna, a emperatriz Xosefina, e o seu terceiro ao emperador Napoleón Bonaparte.

## Matrimonio 
[miniatura|180px|esquerda|Retrato de [Óscar I de Suecia|Óscar I, esposo de Xosefina de Leuchtenberg.]]
miniatura|esquerda|180px|Xosefina, como princesa herdeira de Suecia e Noruega.

Casou con Óscar, o príncipe herdeiro de Suecia e Noruega, o 22 de maio de 1823,

## Morte 
A finais do mes de maio de 1876, Xosefina xa estaba bastante enferma, falecendo o 7 de xuño dese ano en Estocolmo, á idade de 69 anos. As súas últimas palabras foron: «Eu estou indo para casa agora. Estou moi feliz». O seu funeral seguiu o rito católico. Está sepultada na Igrexa de Riddarholmen, de capital sueca.

## Descendencia 
Co seu esposo Óscar I tivo os seguintes fillos:
# Carlos (1826-1872). Duque de Escania, rei de Suecia e de Noruega de 1859 a 1872. 
# Gustavo (1827-1852). Duque de Uppland. 
# Óscar (1829-1907). Duque de Östergötland, rei de Suecia de 1872 a 1907 e de Noruega de 1872 a 1905.
# Euxenia (1830-1889). 
# Augusto (1831-1873). Duque de Dalecarlia.

## Galería de imaxes 

File:Klänning, Josefina av Sverige - Livrustkammaren - 55681.tif|Josefinas klänning, Livrustkammaren. (Vestido de Xosefina)
File:Oscar Is och Josefinas bröllopskläder - Livrustkammaren - 86066.tif|Oscar I:s och Josefinas bröllopskläder, Livrustkammaren.(Roupas da voda de Óscar I e Xosefina)
File:Solfjäder helbild - Livrustkammaren - 31055.tif|Solfjäder som tillhört drottning Josefina, 1873.(Abano que pertenceu á Raíña Xosefina, 1873)
File:Minnesvärja - Livrustkammaren - 41493.tif|Minnesvärja tillverkad till 50-årsjubileet av drottning Josefinas landstigning i Sverige, 1873.(Espada conmemorativa do 50º aniversario da chegada da Raíña Xosefina e Suecia, 1873)
File:Drottning Sofias guldbröllopssläp - Livrustkammaren - 87017.tif|Drottning Sofias guldbröllopssläp.(Manto bordado en ouro da voda da Raíña Sofía)
File:Hovdamstecken, 1844-1876 - Livrustkammaren - 98911.tif|Hovdamstecken med Josefinas spegelmonogram under kunglig krona av silver och briljanter, 1844-1876, Livrustkammaren.(Monograma de Xosefina baixo a coroa real de prata e diamantes, 1844-1876)

## Antepasados 

**Antepasados de Xosefina de Leuchtenberg**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Herman Lindqvist (2006): *Historien om alla Sveriges drottningar* . Stockholm: Norstedts Förlag. ISBN 9113015249 / ISBN 9789113015248 .

### Outros artigos 
* Óscar I de Suecia

### Ligazóns externas 
* Darryl Lundy, Xenealoxía de Xosefina de Leuchtenberg en The Peerage
Freo do prepucio

miniatura|200x200px|Pene circuncidado no que tamén se eliminou o freo.
O **freo do prepucio**, **freo prepucial **ou **freo do pene** é un pregamento cutáneo que une a cara inferior da glande coa  superficie interior do prepucio, e axuda a contraer o prepucio sobre a glande.

## Anatomía 
Xeralmente, cando o pene está fláccido o freo agóchase tras o prepucio. Ao retraer o prepucio, o freo obsérvase como unha porción de pel triangular que se estende desde a parte inferior do meato urinario, na cara ventral da glande, e que se une á mucosa do prepucio interno. Debido a esa forma triangular e á proximidade co freo, a mucosa prepucial baixo o freo recibe o nome de *delta frenular.* O delta e o freo están altamente innervados (conteñen un gran número de receptores nerviosos) polo que son considerados unha zona eróxena específica. O freo contén tamén unha pequena arteria. Malia adoitar estirparse durante a circuncisión, pode estar presente en individuos circuncidados dependendo do  método empregado.

## Funcións 
O freo mantén o prepucio no seu lugar sobre a glande e axuda a devolver o prepucio retraído á súa posición normal sobre a glande cando o pene está fláccido. Ademais desta función, o freo contribúe a intensificar as sensacións durante a actividade sexual, xa que constitúe unha área particularmente sensible do pene. A estimulación repetida desta zona contribúe ao reflexo exaculatorio, tal como se puido observar en individuos con lesión da medula espiñal, que padecen incapacidade para exacular. Este feito permitiu a obtención de esperma das devanditas persoas con fins reprodutivos mediante  estimulación vibratoria do pene.

## Condicións 
O freo breve ou *frenulum breve* é a condición caracterizada por un freo demasiado curto que restrinxe o movemento do prepucio, o que pode conducir a molestias durante a actividade sexual. É probable que un freo con esta condición esgace e cause unha leve dor e un sangrado mínimo. Polo xeral, isto non supón unha emerxencia médica e o freo adoita curar cando a hemorraxia remate. Con todo, a formación de tecido cicatricial fibroso acúrtao aínda máis. A condición pode ser tratada por frenuloplastia (cirurxía plástica reparadora), frenectomía (eliminación), ou circuncisión. Esta condición tamén poden ser tratada por outros métodos, como o uso de cremas con corticosteroides e a extensión manual do freo.
O freo tamén pode ser eliminado ou estar completamente ausente en casos de hipospadias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pene
* Prepucio do pene
* Circuncisión
Glande do pene

miniatura|Vistas anterior, posterior e lateral da glande dun pene.
A **glande do pene** ou o **bálano** é a porción terminal do pene cuberta polo prepucio e formada pola ampliación do corpo esponxoso, no extremo anterior da cal desemboca a uretra. Adoita ser de cor avermellada ou rosada.

## Anatomía 
A glande é xeralmente un pouco máis grosa que o corpo do pene e ten unha textura lisa. A súa cor pode variar segundo a cor da pel do individuo. Nas persoas de pel branca, adoita ser rosada ou avermellada, mentres que nas persoas de pel escura é violácea. A superficie da glande está moi poboada de terminacións nerviosas. Debido a isto, a glande é extremadamente sensitiva ao tacto, especialmente arredor do seu bordo, e por tal razón é unha fonte importante de pracer sexual para o home.

Desde xa antes do nacemento, a glande está cuberta por un repregamento de pel móbil, chamado prepucio, que se retrae para a deixar descuberta cando o pene está erecto. O prepucio pode ser extirpado mediante a circuncisión por motivos médicos ou relixiosos. Na cara inferior do pene, a glande está unida ao prepucio por un pregamento de tecido denominado freo do prepucio.

A glande é atravesada pola uretra e contén a desembocadura ou apertura externa desta, o meato urinario, o orificio por onde se expulsan os ouriños, ou o seme na exaculación.
miniatura|390x390px|Rega sanguínea dun pene e a súa glande.
A coroa da glande é o relevo ou rebordo, en forma de chapeu, situado na súa base, e normalmente ten unha cor máis intensa que o resto da glande. A presenza de pequenas protuberancias na coroa da glande, denominadas pápulas perladas, considérase completamente normal. O tamaño e a cantidade das pápulas son variables; en moitos casos son case imperceptibles, mentres que noutros poden ser significativamente notorias e numerosas, causando molestia estética. As pápulas perladas poden ser confundidas coas espullas producidas polo virus do papiloma humano, polo que se recomenda consultar un médico para recibir un diagnóstico apropiado, se se sospeita dunha infección.

## Hixiene 
Débese retraer o prepucio con regularidade para limpar o esmegma que se forma sobre a glande e o suco balanoprepucial.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Circuncisión
* Infeccións de transmisión sexual
* Prepucio
* Corpo esponxoso
* Pene

## Notas
Corpo esponxoso

miniatura|Debuxo dun pene no que se aprecian os corpos cavernosos e o corpo esponxoso.
O **corpo esponxoso** é a máis pequena das tres columnas de tecido eréctil que se atopan no interior do pene (as outras dúas son os corpos cavernosos). Está situado na parte inferior do pene.

## Fisioloxía 
A súa función é evitar que, durante a erección, se comprima a uretra (o conduto polo que se expulsan tanto o seme como os ouriños). Cando o pene se atopa nese estado, contén soamente o 10 % do sangue, xa que os corpos cavernosos absorben o 90 % restante.

Existen estruturas e funcións correspondentes no clítoris das mulleres.

O glande é a derradeira porción e a parte máis ancha do corpo esponxoso.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Welsch, Ulrich. *Histología*. Editora Médica Panamericana, 2006. 2ª edición. "Cuerpo esponjoso". Páxina 498.

### Outros artigos 
* Glande
* Prepucio
* Corpos cavernosos
* Pene

## Notas
Basílica da Transfiguración

A **basílica da Transfiguración** (en hebreo: כנסיית ההשתנות) é unha igrexa franciscana situada no monte Tabor en Israel. Tradicionalmente os cristiáns cren que é o sitio onde a Transfiguración de Xesús tivo lugar, un evento descrito no Evanxeo no que Xesús se transfigura nunha montaña sen nome e fala con Moisés e Elías.

A igrexa actual, parte dun complexo dun mosteiro franciscano, foi terminada en 1924. O arquitecto foi Antonio Barluzzi. Foi construída sobre as ruínas dunha antiga igrexa bizantina (IV-Vi século) e unha igrexa do século XII da época das cruzadas. Hai tamén unha igrexa ortodoxa grega situada no monte Tabor, adicada á mesma finalidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Transfiguración de Xesús
* Basílica

### Ligazóns externas 
*
Star Citizen

***Star Citizen*** é un videoxogo en desenvolvemento de simulación espacial para Microsoft Windows e Linux. *Star Citizen* ten catro grandes piares: combate espacial en primeira persoa, minaría, exploración, e comercio con elementos de tirador en primeira persoa, e unha campaña dun xogador ou multixogador cooperativo chamada *Squadron 42*.

En 2019, Cloud Imperium Games recadou máis de 220 millóns de dólares en investimento e emprega arredor de 475 desenvolvedores, o cal o converteu nun dos videoxogos máis ambiciosos da historia. Aínda non se anunciou unha data de lanzamento tanto para *Squadron 42* como para *Star Citizen*.

*Star Citizen* posúe unha versión xogable de proba pública en constante actualización. Esta é accesible mediante a compra dunha nave que inclúe o acceso ó videojxogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Clementina

A **clementina** (***Citrus x clementina***) é un froito cítrico híbrido, proveniente da hibridación entre a mandarineira e a laranxeira amarga, de onde provén ese característico sabor agre, pero á vez tamén doce. A clementina é coma unha mandarina de forma arredondada coa tona de cor laranxa escura, unha polpa zumarenta, xeralmente sen pebidas e de sabor doce.

## Historia 
Disque a orixe das clementinas foi unha hibridación accidental descuberta polo padre Clément Rodier a finais do século XIX. No xardín de laranxeiras amargas do seu orfanato en Misserghin, preto de Orán, Alxeria&nbsp;atopou un pé diferente a todos os demais que botaba un máis doce, do que gustaban moito os rapaces do orfanato. Na honra do freire, púxoselle o nome ao froito. O nome Clemente, á súa vez viría do latín *clemens, -ntis*, ‘clemente’, cognome romano, habitual na época cristiá, e empregado por dezasete papas e varios santos.

Con todo, hai outros autores que opinan que se orixinou na China moito antes. James Saunt comenta "Algunhas autoridades cren que é virtualmente idéntica á variedade coñecida como Mandarina do Cantón cumpridamente cultivada nas provincias chinesas de Guangxi e Cantón."

Outras clasificacións establecen as clementinas como mandarinas sen pebidas ou sementes, debido ao feito de seren froita híbrida.

## Características 
O froito das clementinas é un hesperidio. O froito é oval e pequeno, cunha monda delgada, lisa e brillante de cor laranxa intenso. Estónase doadamente e unha vez feito, pódese separar facilmente en zumentos cuarteiróns en número de oito a catorce. O froito non contén normalmente sementes (pebidas), o cal é unha característica moi apreciada.

Nalgúns países non se diferencian as clementinas das mandarinas: en alemán denomínaselle normalmente "Mandarine". Con todo non debe ser confundido con froitas semellantes como a popular satsuma, que é outro nome da xaponesa mikan.

Este tipo de cítrico introduciuse en California para o seu cultivo en 1914, aínda que xa se cultivou experimentalmente desde 1909 no *Citrus Research Center* da Universidade de California, Riverside. As clementinas cultiváronse tradicionalmente en Marrocos e España, estando no comercio de Europa dende hai moitos anos. Nos Estados Unidos creouse un mercado para este tipo de froita, cando o frío inverno de 1997 en Florida arrasou as plantacións de laranxa, incrementando o prezo destas e diminuíndo a súa dispoñibilidade. As clementinas de California están no mercado desde mediados de novembro até finais de xaneiro, por iso en certas zonas coñécense como "laranxas de Nadal".

As clementinas perden a súa característica de ser froitos sen sementes cando as abellas fertilizan as súas flores con pole doutras especies de cítricos achegadas. Por iso é frecuente que haxa disputas entre cultivadores de clementinas e apicultores que teñen as súas abellas nas inmediacións das leiras.

## Antioxidantes 
Como en todos os cítricos, o limoneno é un dos principais compoñentes dos óleos das clementinas. Outros constituíntes son: linalol, α-terpineol, α-pineno, β-pineno e mirceno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hodgson, Richard Willard (1967).
Edificio Aurora Polar

O **edificio Aurora Polar** de Vigo é un inmoble obra do arquitecto vigués Jenaro de la Fuente Álvarez encargado pola compañía de seguros Aurora Polar en 1959, que se atopa no centro da cidade no chafrán que forman as rúas Urzáiz e República Arxentina. É un edificio de feitura moderna con formas dinámicas propias do racionalismo, movemento xa iniciado por Xosé Bar Boo en 1957 co edificio Plastibar. Salientan a disposición recuada dos últimos andares, as terrazas voadas de formas curvas no encontro das rúas que achegan sensación de movemento, a disposición inclinada das cristaleiras do primeiro andar, e tamén os materiais: granito con ferro e vidro nos antepeitos dos balcóns, e as faixas lonxitudinais de peciñas de gres azul que contribúen ao enriquecemento plástico do conxunto. Destacan tamén as esculturas, as laterais en relevo, e a principal no chafrán que representa unha familia protexida polo seguro, obra de Camilo Nogueira. Trátase dun dos edificios máis significativos da arquitectura racionalista en Vigo, e un dos pioneiros da introdución na cidade do movemento moderno.

miniatura|esquerda|130px|Esculturas laterais en relevo.
## Historia 
No ano 1959 a compañía de seguros Aurora Polar encargou ao arquitecto vigués Jenaro de la Fuente Álvarez erguer a que sería a súa derradeira obra (xunto co Instituto Feminino San Tomé de Freixeiro na Gran Vía). Anteriormente o arquitecto, fillo de Jenaro de la Fuente Domínguez, traballara co eclecticismo galego, coa primeira modernidade e mais cos historicismos da posguerra; agora crea unha obra única e dá un paso máis aló da súa obra precedente e tamén xa racionalista, o edificio Candeira ergueito en 1954 (na rúa Pi i Margall 79 de Vigo). A obra foi executada entre as rúas Urzáiz e República Arxentina, con doce andares e unhas formas que lembran o mundo da máquina e a velocidade, coas cores e materiais de transatlánticos, automóbiles e avións, e coa procura do maior aproveitamento do espazo.

O edificio foi restaurado xa no século XXI. En 2006 foi homenaxeado polo Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia co gallo do día internacional da Arquitectura.

O edificio ten planta baixa e entresollado destinados a locais comerciais (hoxe unha xoguetaría), sete andares cunha vivenda-despacho por planta de grandes dimensións e tres áticos destinados a despachos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2004). *Guía de Arquitectura de Vigo. (1930 – 2000)*. COAG. ISBN 84-85665-44-9 .
### Outros artigos 
* Museo de Arte Contemporánea de Vigo
* Casa de Benigno e Camilo Fernández
Praias de Oleiros

O **concello da Oleiros**, situado no Golfo Ártabro, conta con máis de dez praias e algúns coídos.

## As praias 
As praias de Oleiros son as seguintes:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Guía de praias  do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente de España .
* Turismo Oleiros
Erkin Vohidov

**Erkin Vohidov**, nado en Oltiariq o 28 de decembro de 1936 e finado en Tashkent o 30 de maio de 2016, foi un xornalista e escritor uzbeko, poeta nacional da República Socialista Soviética de Uzbekistán en 1987, recibiu en 1999 o título de Heroe de Uzbekistán, o máis alto título honorífico que pode recibir un cidadán de Uzbekistán.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia de profesores, seu pai Chuyanboy Vohidov loitou na guerra guerra soviético-alemá contra da Alemaña nazi e os seus aliados e morreu en Tashkent logo de regresar da guerra. Pouco despois finou tamén súa nai, Roziyahon Vohidova e Erkhin foi vivir en 1945 cun tío, Karimboy Sohiboyev en  Tashkent e completou alí a súa educación secundaria. Graduouse en 1960 en filoloxía na Universidade Estatal de Tashkent.

Tras rematar os seus estudos, Vohidov traballou entre 1960 a 1963 como editor en *Yosh Gvardiya*, a sección uzbeka da editora estatal *Molodaya Gvardiya*. Foi despois editor-xefe (1963-1970) e director (1985-1987) de *Gʻafur Gʻulom*, outra editorial en Tashkent, e de 1975 a 1982 volveu a *Molodaya Gvardiya* como editor xefe. Desde 1982 e ata 1985 foi o editor xefe da revista mensual *Yoshlik* .

Vohidov comezou a escribir poesía durante os seus anos de estudante. Publicou a súa primeira colección de poemas, *Tong nafasi*, en 1961 e ao longo da súa vida publicou máis de 30 libros de poesía . Moitos artistas uzbekos cantaron os seus poemas, entre as máis famosas están "Inson qasidasi" e "Oʻzbegim" ámbalas dúas cantados por Sherali Joʻrayev.  Traduciu a moitos poetas recoñecidos como Aleksandr Tvardovsky, Johann Wolfgang von Goethe, Muhammad Iqbal, Rasul Gamzatov, e Sergei Esenin ao uzbeko. Vohidov escbribiu tamén tres obras de teatro: *Oltin devor*, *Istambul fojeasi* e *Ikkinchi tumor*. En 1990 entrou na vida pública e foi membro da Asemblea Suprema desde 1995 ata 2005 e do Senado de Uzbekistán desde 2005 ata 2010.

### Obras 
* *Tong nafasi* &nbsp;(1961)
* *Qoʻshiqlarim sizga* &nbsp;(1962)
* *Yurak va aql* &nbsp;(1963)
* *Mening yulduzim* &nbsp;(1964)
* *Nido*&nbsp;(1965)
* *Lirika* (1965)
* *Palatkada yozilgan doston&nbsp;*(1967)
* *Yoshlik devoni*&nbsp;(1969)
* *Charogʻbon* (1970)
* *Quyosh maskani*&nbsp;(1972)
* *Dostonlar* &nbsp;(1973)
* *Tirik sayyoralar* &nbsp;(1978)
* *Ruhlar isyoni* &nbsp;(1980)
* *Sharqiy qirgʻoq* &nbsp;(1981)
* *Kelajakka maktub* &nbsp;(1983)
* *Muhabbat* &nbsp;(1984)
* *Hozirgi yoshlar* &nbsp;(1986)
* *Iztirob* &nbsp;(1991)
* *Yaxshidir achchiq haqiqat* (1992)
* *Saylanma*
** *Birinchi jild: Ishq savdosi* &nbsp;(2000)
** *Ikkinchi jild: Sheʼr dunyosi*&nbsp;
** *Uchinchi jild: Umrim daryosi*&nbsp;

## Notas