Gian Maria Volonté

**Gian Maria Volonté**, nado en Milán o 9 de abril de 1933 e finado en Florina, Grecia, o 6 de decembro de 1994, foi un actor italiano. Fíxose célebre pola súa interpretación como o principal antagonista nos filmes de Sergio Leone *Por un puñado de dólares* e *Per qualche dollaro in più*. Foi considerado un dos mellores actores europeos do seu tempo pola súa capacidade de afondar na personalidade das súas personaxes.

## Traxectoria 
Volonté licenciouse na Academia das Artes Dramáticas de Roma en 1957. Tivo unha breve carreira actuando na televisión e en obras de Shakespeare e Goldoni antes de centrarse no cinema.

Debutou en 1960 con *Sotto dieci bandiere*, dirixido por Duilio Coletti. Despois participou por razóns económicas en dous filmes que nunca considerou serios, dirixidos por un director entón pouco coñecido, Sergio Leone. Porén, a súa actuación magistral en personaxes memorables aínda que neuróticas, xunto co inesperado éxito mundial dos filmes deulle fama internacional. Volonté xa fixera algunhas comedias, entre outras *A cavallo della tigre* de Luigi Comencini, e amosara a súa versatilidad en ''L'armata Brancaleone* en 1966. Non obstante atopou a súa vocación en roles dramáticos como *Banditi a Milano*, de Carlo Lizzani; *Sbatti il mostro in prima pagina* de Marco Bellocchio, *La classe operaia va in paradiso* de Elio Petri e *Il sospetto'' de Francesco Maselli.

En 1968 gañou un Nastro d'Argento como mellor actor por *A ciascuno il suo*, tamén dirixido polo seu amigo Elio Petri. Recibiu o mesmo premio noutras dúas ocasións: a primeira por *Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto* de 1970, dirixido por Petri, filme que gañou un premio Óscar, e considerado por moitos como o seu mellor filme; e a segunda por ''L'oeuvre au noir*, dirixido por André Delvaux. En 1983 gañou o premio ao mellor actor no Festival de Cannes por *La morte di Mario Ricci*. Catro anos despois, no Festival de Berlín, gañou tamén como mellor actor por *Il caso Moro*, outra proba excepcional das súas capacidades miméticas. En 1990 recibiu o David di Donatello por *Porte aperte*. En 1991, o Festival de Venecia outorgoulle o León de Ouro de honra pola súa carreira.

Volonté tamén tivo papeis salientables fóra de Italia. En 1993 rodou na Arxentina *Funes, un gran amor*, xunto a Graciela Borges e baixo a dirección de Raúl de la Torre.

Faleceu por mor dun infarto o 6 de decembro de 1994 en Florina, Grecia, onde se atopaba filmando *To Vlemma tou Odyssea*, de Theo Angelopoulos. O seu papel pasou a Erland Josephson. Padeceu cancro de pulmón durante catorce anos. Segundo os seus desexos, a tumba de Volonté está nun pequeno cemiterio na illa sarda de La Maddalena.

## Vida persoal 
Volonté foi un forte activista político e foi coñecido polas súas tendencias pro-comunistas. En 1981, axudou a Oreste Scalzone a fuxir da súa captura de Italia a Dinamarca. Foi parella da actriz italiana Carla Gravina durante case 10 anos despois de coñecerse cando interpretaban *Romeo e Xulieta* nunha produción teatral en 1960. Os dous tiveron unha filla Giovanna, nacida a principios dos anos 60. A actriz Angelica Ippolito foi a súa parella desde 1977 ata a morte del.

## Filmografía 
* *Sotto dieci bandiere*, de Duilio Coletti (1960)
* *A rapaza da maleta*, de Valerio Zurlini (1961)
* *Antinea, l'amante della città sepolta*, de Edgar G. Ulmer e Giuseppe Masini (1961)
* *Ercole alla conquista di Atlantide*, de Vittorio Cottafavi (1961)
* *A cavallo della tigre*, de Luigi Comencini (1961)
* *Un uomo da bruciare*, de Valentino Orsini, Paolo e Vittorio Taviani (1962)
* *Le quattro giornate di Napoli*, de Nanni Loy (1962)
* *Il peccato*, de Jordi Grau (1963)
* *Il terrorista*, de Gianfranco De Bosio (1963)
* *Por un puñado de dólares*, de Sergio Leone (1964)
* *Il magnifico cornuto*, de Antonio Pietrangeli (1964)
* *Per qualche dollaro in più*, de Sergio Leone (1965)
* *Svegliati e uccidi*, de Carlo Lizzani (1966)
* *Le stagioni del nostro amore*, de Florestano Vancini (1966)
* *L'armata Brancaleone*, de Mario Monicelli (1966)
* *La strega in amore*, de Damiano Damiani (1966)
* *Quién sabe?*, de Damiano Damiani (1966)
* *A ciascuno il suo*, de Elio Petri (1967)
* *Faccia a faccia*, de Sergio Sollima (1967)
* *I sette fratelli Cervi*, de Gianni Puccini (1968)
* *Banditi a Milano*, de Carlo Lizzani (1968)
* *Summit*, de Giorgio Bontempi (1968)
* *L'amante di Gramigna*, de Carlo Lizzani (1968)
* *Baixo o signo de scorpio*, de Paolo e Vittorio Taviani (1969)
* *Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto*, de Elio Petri (1970)
* *Uomini contro*, de Francesco Rosi (1970)
* *Le vent d'est*, de Jean-Luc Godard (1970)
* *Le cercle rouge*, de Jean-Pierre Melville (1970)
* *Documenti su Giuseppe Pinelli*, de Elio Petri e Nelo Risi (1970)
* *Sacco e Vanzetti*, de Giuliano Montaldo (1971)
* *La classe operaia va in paradiso*, de Elio Petri (1971)
* *Il caso Mattei*, de Francesco Rosi (1972)
* *L'attentat*, de Yves Boisset (1972)
* *Sbatti il mostro in prima pagina*, de Marco Bellocchio (1972)
* *Lucky Luciano*, de Francesco Rosi (1973)
* *Giordano Bruno*, de Giuliano Montaldo (1973)
* *Il sospetto*, de Francesco Maselli (1975)
* *Musica per la libertà*, de Luigi Perelli (1975)
* *Todo modo*, de Elio Petri (1976)
* *Actas de Marusia*, de Miguel Littín (1976)
* *Io ho paura*, de Damiano Damiani (1977)
* *Cristo si è fermato a Eboli*, de Francesco Rosi (1979)
* *Operación Ogro*, de Gillo Pontecorvo (1979)
* *Stark System*, de Armenia Balducci (1980)
* *La storia vera della signora dalle camelie*, de Mauro Bolognini (1981)
* *La mort de Mario Ricci*, de Claude Goretta (1983)
* *Il caso Moro*, de Giuseppe Ferrara (1986)
* *Cronaca di una morte annunciata*, de Francesco Rosi (1987)
* *Un ragazzo di Calabria*, de Luigi Comencini (1987)
* *L'oeuvre au noir*, de André Delvaux (1988)
* *Pestalozzis Berg*, de Peter von Gunten (1989)
* *Tre colonne in cronaca*, de Carlo Vanzina (1990)
* *Porte aperte*, de Gianni Amelio (1990)
* *Una storia semplice*, de Emidio Greco (1991)
* *Funes, un gran amor*, de Raoul de la Torre (1992)
* *Tirano Banderas'', de José Luis García Sánchez (1993)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Giovanni Savastano: "Gian Maria Volonté. Recito dunque sono" Edizioni Clichy, 2018