open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eduardo Sánchez Miño

**Eduardo Sánchez Miño**, finado na Coruña en maio de 1921, foi un actor, intelectual e xornalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Eduardo Sánchez Miño, [Vicente Díaz González, Wenceslao Fernández Flórez, Joaquín Arias de Miranda e José Fitor Cabot (1909).]]
Dirixiu o periódico tradicionalista *La Coruña Católica* (1898) e en 1911 dirixiu o periódico ferrolán *La Voz del Pueblo*. Traballou na compañía do director e empresario teatral Emilio Mario. En 1902 liderou un grupo de mozos que pretendía crear na Coruña unha escola teatral, pouco despois ese colectivo constituíu a Escola Rexional de Declamación na que Sánchez Miño participou como actor. Escribiu apropósitos e en 1913 constituíuse en Ferrol baixo a súa dirección a Escola Dramática Galega, que representou a súa obra *¡A roin feira...!*, que non chegou a publicarse. Morreu na Coruña aos 49 anos.

## Notas
Llandrindod Wells

**Llandrindod Wells** () é unha vila e comunidade de 5309 habitantes en Powys, no condado histórico de Radnorshire en Gales. É a sede do Consello do Condado de Powys e o centro administrativo de Powys. O 12,5% dos seus habitantes pode falar o galés. Desenvolveuse como unha vila balneario no século XIX e a fins do século XX como centro do goberno local. Antes da década de 1860 o terreo que agora ocupa a localidade era ben comunal na parroquia de Cefnllys.

## Notas
Ohrid

**Ohrid** (en ) é unha cidade de Macedonia do Norte, sede do concello de Ohrid. É a principal cidade situada no lago de Ohrid e con algo máis de 42.000 habitantes en 2002 a oitava cidade do país. Ohrid é coñecida por chegar a ter no pasado 365 igrexas, unha para cada día do ano, denominándose a "Xerusalén de Macedonia". A cidade está chea de casas pintorescas e monumentos e o turismo é unha das principais riquezas da localidade. En 1979 e en 1980, Ohrid e o lago de Ohrid entraron na lista de Patrimonio da Humanidade da UNESCO, e Ohrid é un dos 28 lugares que están inscritos á vez no eido cultural e no natural. Segundo o censo de 2002  a maioría da poboación da localidade é de etnia macedonia 33.791 (80,4%), seguida da albanesa 2.959 (7%) e turca 2.256 (5,4%); predominando tamén a lingua macedonia 34.910 (83,1%), seguinda da albanesa 3.957 (9,4%) e turca 2.226 (5,3%). En canto á relixión é amplamente maioritaria a ortodoxa 33.987 (80,9%) seguida da islámica 7.599 (18,1%).

## Galería

Vista de Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 05.JPG|Vista desde o lago
Sitio arqueológico de Plaosnik, Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 28.JPG| Sitio arqueolóxico de Plaosnik, Ohrid
Costa de Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 12.JPG|Costa de Ohrid
Calle en Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 08.JPG|Rúa da cidade vella
Puerto de Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 61.JPG|Porto
Church of St. John at Kaneo 6.jpg|a Igrexa de San Xoán Kaneo enriba do lago
Fortaleza de Samuel, Ohrid, Macedonia, 2014-04-17, DD 51.JPG|Interior da Fortaleza de Samuel
Chinarot na razglednica od 1922.jpg|Postal de Ohrid, Platano, de 1922
Ohrid, razglednica od vozduh, 1930.jpg|Posal de Ohrid, foto tomada en 1930
Ohrid, razglednica 2.jpg|Postal de Ohrid da década de 1930
Church of Saints Clement and Panteleimon (Ohrid).jpg|Igrexa de Santos Clemente e Panteleimon pola noite 
Samuil's Fortress in Ohrid (Самуилова тврђава у Охриду).jpg|Fortaleza de Samuel

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
* visitohrid.com.mk
Álvaro Rey Feijóo

**Álvaro Rey Feijóo Raviña**, nado en Santiago de Compostela, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1903). Exerceu como avogado e despois foi funcionario de Facenda. Foi correspondente en Santiago de Compostela de *Brasil en España*, colaborou en *Gaceta de Galicia* e foi o primeiro director do periódico *Voz del Pueblo*. Despois da guerra civil foi xefe de Negociado de Facenda en Madrid e colaborou en *El Compostelano*. Foi autor do apropósito *Entre reclutas* (1914).

## Notas
Isaiah Canaan

**Isaiah Canaan**, nado o 21 de maio de 1991 en Biloxi, Mississippi, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga no KK Crvena zvezda serbio.

## Traxectoria profesional 
Canaan foi elixido na 34ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Houston Rockets. O 15 de xullo de 2013, asinou o seu contrato de rookie cos Rockets. Durante a súa primeira tempada, foi asignado en varias ocasións ós Rio Grande Valley Vipers da NBA Development League.

O 19 de febreiro de 2015, Canaan foi traspasado xunto a unha elección da segunda rolda do Draft de 2015 ós Philadelphia 76ers, a cambio de K. J. McDaniels. Tres días máis tarde fixo o seu debut cos Sixers, na derrota por 98-103 contra os Orlando Magic. Canaan acadou 14 puntos, 4 rebotes e 3 asistencias en 29 minutos de xogo.

O 30 de xaneiro de 2019, Canaan asinou un contrato de dez días cos Minnesota Timberwolves.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Parte de mim

***Parte de mim*** é o primeiro e ata o momento o único álbum do cantante portugués Rui Drumond. Foi lanzado en agosto de 2014, após a súa vitoria no *talent-show* The Voice Portugal.

O álbum contén versións de cancións de artistas como Miley Cyrus, Stevie Wonder ou George Michael.

## Lista de cancións
# *Wake me up*
# *Superstition*
# *Wrecking Ball*
# *Parte de mim*
# *Gravity*
# *When a man loves a woman*
# *Freedom*
# *Impossible*
# *Única mulher*
# *Frágil*
# *Espelho*

## Produción
##### Álbum
* **Selo discográfico**: Universal Music Portugal.
* **Produción musical**: Viagens a Marte.
* **Técnicos**: Fernando Martins, Samuel Henriques, Helder Godinho, David Jerónimo e João Cabrita.
* **Mesturas e masterización**: Fernando Abrantes.
* **Músicos**: Helder Godinho (teclado, guitarra, baixo e programacións), David Jerónimo (batería), João Cabrita (vento) e André Tavares (violonchelo)
* **Coros**: Pedro Mimoso, Isabel Campelo e Alexandra Valentim.

##### Libro do álbum
* **Fotografías**: Gonçalo F. Santos.
* **Maquillaxe**: Cristina Gomes.
* **Peiteadores**: Rui Canento.
* **Styling**: Mariana Guedes da Sousa.
* **Deseño**: Bruno Rosa.
* **A&R**: Tiago Palma.

## Notas
Pembroke

**Pembroke** (en ) é unha comunidade de 7552 habitantes, antiga sede do do condado de Pembrokeshire, no oeste de Gales. Sitúase no sur da liña Landsker que separa a área de lingua galesa, ao norte, da anglofalante no suroeste galés, onde o inglés é a lingua da poboación desde hai séculos e coñecido en galés como *Sir Benfro Saesneg*  (Pembrokeshire inglés), aínda así 16,4% da poboación amosa coñecementos de galés, e un 10,6% afirman que poden falalo, con altas incidencias nos menores de 25 anos. No castelo de Pembroke, construído polo normando Roger de Montgomerie durante a invasión normanda de Gales naceu Henrique VII de Inglaterra.
## Notas
Javier Etcheverría de la Muela

**Francisco Javier Etcheverría de la Muela**, coñecido usualmente como **Javier Etcheverría**, nado na Coruña o 29 de maio de 1933, é un banqueiro galego.

## Traxectoria 
Fillo de Domingo Etcheverría Naveyra, que fora alcalde de Betanzos, licenciouse en dereito na Universidade Complutense de Madrid, exercendo como avogado antes de incorporarse en 1960 ao negocio familiar, o Banco Etcheverría, que fundara en 1877 o seu antepasado o vasco-francés Juan Etcheverry, de nacionalidade francesa, que se establecera en Betanzos e fundara unha fábrica de curtidos de pel, que chegou a ser unha das máis importantes de Galicia, e mais o banco.

En abril de 2013 o banco venezolano Banesco adquiriu o 44,73 % de Banco Etcheverría a NCG Banco, herdeiro dos activos financeiros de Caixa Galicia, así como parte da participación da familia Etcheverría. Desta maneira, o 69,74 % do capital social de Banco Etcheverría pasou a ser propiedade da entidade venezolana. Ademais, o presidente de Banesco, Juan Carlos Escotet, foi nomeado vicepresidente do consello de administración de Banco Etcheverría, quedando Francisco Javier Etcheverría como presidente.

En abril de 2014, Banesco, vencedor da poxa de NCG Banco a través do Banco Etcheverría, anunciou que suprimiría a marca Novagalicia Banco cando se materializara a adquisición de NCG Banco e se substituiría por unha nova.

O 26 de xuño de 2014, a nova marca Abanca foi presentada en Santiago de Compostela, con Fracisco Javier Etcheverría como presidente e Juan Carlos Escotet como vicepresidente.

O empeño persoal de Francisco Javier Etrcheverría en que a sede social de Abanca se encontre en Betanzos responde ao seu desexo de vincular esta nova entidade coa exitosa e case tricentenaria banca familiar, que el presidiu durante décadas.

## Cargos desempeñados 
Foi vogal do Consello Superior Bancario até a súa extinción, conselleiro da Asociación Española de Banca (AEB) e vogal do padroádego da Fundación de Estudos Bancarios.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo adoptivo de Betanzos o 26 de setembro de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Abanca
* Banesco
* NCG Banco
The Voice Portugal

**The Voice Portugal** ou **A Voz de Portugal** é un talent show portugués cuxa estrea foi o 29 de outubro de 2011. O programa está baseado no formato orixinal holandés *The Voice of Holland*, creado polo produtor televisivo John de Mol. A produción da versión portuguesa está a cargo de Pedro Curto e Piet-Hein Bakker.

## Formato
O programa consiste en tres fases: a *proba cega*, unha *fase de batalla* e unha *fase de galas*. Catro xurados/mentores, artistas famosos da música portuguesa, escollen 14 concursantes para o seu equipo nunha primeira proba cega. En canto o concursante mostra o seu talento, os mentores, de costas, consideran se o seu talento vocal é ou non suficiente para pertencer ao seu equipo. Se o xurado considera que o concursante merecer pertencer ao seu equipo, pulsa o botón, o que fai que a súa cadeira xire e lle permite ver o concursante. Se existisen dous ou máis mentores que lle desen ao botón, fica a cargo do concursante escoller o seu mentor, dentro dos que pulsaron o botón.

Cada equipo de concursantes é orientado e desenvolvido polo seu mentor. Na segunda etapa, a fase de batalla, dous concursantes do mesmo equipo loitan un contra o outro vocalmente, nun ring de batalla similar ao do boxeo. Ao rematar a batalla, o mentor decide cal dos dous fica no programa.

Na fase final, os concursantes finais compiten uns contra os outros en galas, emitidas en vivo. O voto do público axuda a decidir quen segue no programa e quen é eliminado.

## Resultados das edicións
## Outros
Dolbenmaen

**Dolbenmaen** é unha comunidade no condado de Gwynedd en Gales, foi o centro administrativo da rexión de Eifionydd ata 1239. Amais da localidade homónina a comunidade inclúe as aldeas de Bryncir, Cenin, Garndolbenmaen, Golan, Llanfihangel-y-Pennant, Penmorfa e Pentrefelin e ten unha poboación de 1,343. O 67,8% da poboación pode falar a lingua galesa  e outro 5,6% enténdea. O cume de Moel Hebog (783 m) compárteno Beddgelert e Dolbenmaen.
miniatura|Igrexa de Santa María

## Notas
Multispectral Thermal Imager

**MTI** (acrónimo de *Multi-spectral Thermal Imager*) foi un proxecto do Departamento de Enerxía dos Estados Unidos e Oficina de Non Proliferación e Seguridade Nacional co propósito de realizar tarefas de vixilancia de centros nucleares e busca de po relacionado co procesamento de uranio. Foi lanzado o 12 de marzo de 2000 mediante un foguete Taurus desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
MTI, baseado no bus BCP-600, pesaba 587&nbsp;kg ao lanzamento e levaba a bordo sensores para poder observar en 15 bandas espectrais diferentes en lonxitudes de onda visibles e infravermellas. Os sensores tamén fixeron observacións con fins científicos e civís, estudando a atmosfera. Os sensores foron construídos nos Laboratorios Nacionais de Sandia. A bordo tamén viaxaba un espectrómetro de raios X (HXRS, *High-energy X-ray Spectrometer*), patrocinado pola NOAA e o Instituto Astronómico da República Checa, que observou erupcións solares e tormentas de partículas de alta enerxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Taurus
Jesús María Zamora

**Jesús María Zamora Ansorena**, nado en Errenteria o 1 de xaneiro de 1955, é un exfutbolista vasco que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Comezou a xogar na súa vila natal no Don Bosco, de onde o fichou a Real Sociedad en 1973 para xogar no filial, o San Sebastián CF. En 1974 deu o salto ao primeiro equipo, co que debutou con apenas 20 anos e se fixo pronto cun posto no equipo titular. Converteuse no mediocentro organizador do mellor equipo da historia da Real Sociedad, con xogadores como Arconada, Satrústegui, López Ufarte ou Bakero.

Esta idade de ouro do club vasco comezou co subcampionato de Liga na tempada 1979/80, seguindo cos dous títulos de Liga nas tempadas 1980/81 e 1981/82, a Supercopa de España dese mesmo ano, as semifinais da Liga de Campións de 1983 e a Copa do Rei de 1987, e rematou co dobre subcampionato de Liga e Copa de 1988.

Conseguiu o gol que lle deu ao equipo o primeiro título de Liga ao final do último partido de Liga, ante o Sporting de Gijón, cando o Real Madrid xa estaba celebrando o título.

Zamora retirouse en 1989 despois de 14 tempadas no club e 588 encontros oficiais.

Logo de retirado seguiu vinculado ao fútbol, traballando nunha escola de fútbol, o Añorga Club de Fútbol, na Federación Guipuscoana de Fútbol e finalmente no fútbol base da Real Sociedad. No ano 2001 xunto a Julen Masachs actuou como colaborador de Roberto Olabe, que foi nomeado adestrador do primeiro equipo para tentar salvalo do descenso, obxectivo que finalmente acadou. Entre o ano 2002 e 2004 foi o segundo adestrador da Real Sociedad, dirixida por Raynald Denoueix; na tempada 2002/03 o equipo obtivo o subcampionato de Liga.

### Coa selección de fútbol 
Zamora debutou coa Selección de fútbol de España o 21 de decembro de 1978, e foi habitual durante os seguintes anos na preparación do Mundial de Fútbol España 1982 e nos que disputou a Eurocopa de Fútbol 1980. Despois do Mundial de España retirouse da selección a causa das lesións.

Foi un dos poucos xogadores da selección daqueles anos que participou na selección europea dos anos 80, xunto con José Antonio Camacho, Arconada e Rafael Gordillo.

Tamén foi internacional coa Selección de fútbol de Euskadi.

## Palmarés
Comunidade (Gales)

[miniatura|[Rhayader é a comunidade máis grande en extensión.]]
Unha **comunidade** (*cymuned* en galés) é unha división administrativa que constitúe a  subdivisión territorial inferior en Gales. Son análogas ás *parroquias civís* inglesas.

## Historia e descrición 
[miniatura|esquerda|[Barry é a comunidade con maior poboación.]]
Ata 1974 Gales dividíase en parroquias civís, baseadas nas parroquias eclesiásticas, que quedaron suprimidas pola Lei de goberno local substituídas por comunidades, quedando todo o territorio galés encadrado en comunidades, incluídas as zonas urbanas, a diferenza de Inglaterra onde existen áreas non integradas nas parroquias.

Os Concellos da Comunidade teñen as mesmas funcións e poderes que os concellos parroquiais inglesas. Á cabeza está o alcalde  (*maer* en galés). Pero non todas as comunidades teñen un Concello, naquelas con moi pouca poboación poden organizarse Asembleas da Comunidade. As grandes cidades como Cardiff están divididas en varias comunidades. En 2001 existían 869 comunidades en Gales, a superficie varía entre Rhayader con 13.945 hectáreas e  Cefn Fforest  con 64 hectáreas. Barry é a comunidade con meirande poboación con 45.053 segundo o censo de 2001 e a de menor Baglan Bay, zona industrial sen residentes permanentes.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Davies, John, Nigel Jenkins, Menna Baines et Peredur I. Lynch, *The Welsh Academy Encyclopaedia of Wales*, University of Wales Press, Cardiff, 2008.
Entroido Ribeirao

miniatura
O **Entroido Ribeirao** celébrase nas parroquias das ribeiras do río Miño, no concello de Chantada. No século XX facíase en Vilaúxe, Líncora, Nogueira de Miño e Santiago de Arriba. Nas primeiras décadas do século XXI só se mantén en Santiago de Arriba, organizado pola Asociación Entroido Ribeirao.

Outras manifestacións semellantes tiñan lugar en Ribeiras de Miño, parroquia do concello de Pantón situada na ribeira oposta do Miño. Tendo paralelismos cos entroidos rurais de Salcedo (A Pobra do Brollón) e da Provincia de Ourense (O Bolo, Verín, Xinzo de Limia ou Laza).

O tempo do Entroido comeza co **domingo lambedoiro**, segue o **domingo corredoiro**, e o **domingo de Entroido**, rematando co **luns** e **martes de Entroido**, co testamento, antes da desaparición da máscara.

Nos personaxes destaca o volante, vestido con faixas alternas de cores, amarelas e vermellas, e cun cinto que leva penduradas dúas ducias de campaíñas do gando. Na cabeza leva o pucho, unha estrutura cuberta de cintas e flores de papel, entre as que se coloca unha boneca. Acompañan o volante o peliqueiro, o meco e o maragato, personaxes descoidados na vestimenta, que tratan de protexer e abrir o camiño do volante.miniatura|esquerda|Volantes bailando.No Entroido da ribeira tamén se representan pequenas pezas teatrais, coñecidas como oficios, obras satíricas realizadas polos propios veciños da ribeira.

## Notas
Festa da empanada de Chantada

A **festa da empanada de Chantada** é unha festa gastronómica que se celebra en Chantada como remate festas patronais na honra da Virxe do Carme a última semana de agosto. Esta xira campestre, semellante ás que se celebraron en outras vilas galegas, está documentada desde comezos do século XX. En 1950 tomou o nome de Festa da Empanada, por ser esta preparación a protagonista dos concursos nos que se presentaban as mellores viandas.

## Notas
Gwasg y Dref Wen

**Gwasg y Dref Wen** é unha empresa editorial galesa con sede en Cardiff, fundada por Roger Boore en 1969 é unha das principais editoriais de literatura infantil en lingua galesa.

## Traxectoria 
O nome da editorial fai referencia a *Y Dref Wen*, un *englynion* recollido no Canu Heledd. Ata 2014 a editorial publicou uns 500 títulos en lingua galesa e inglesa, principalmente de literatura infantil, tanto orixinais como adaptacións e traducións; algúns dos seus libros aparecen en edicións bilingües. Nas décadas de 1970 e 1980 publicou traducións das aventuras de Astérix. Ademais de libros infantís tamén edita material educativo como as series "Welsh History Stories" ou "Cyfres o'r Dechrau i'r Diwedd". A partir de mediados da década do 2000 deulle pulo á edición para adultos, salientando na publicación de autobiografías, como a do actor Huw Ceredig ou a cantante Heather Jones.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial  e
Juan Etcheverry

'''Jean d'Etcheverry** ou **Jean Etchevers**, coñecido en Betanzos e en toda Galicia como **Juan Etcheverry''', nado en Bonloc (Lekuine en éuscaro), País Vasco francés, en 1685 e finado en Betanzos en data descoñecida, foi un mestre curtidor e empresario francés que se estableceu en Betanzos a principios do século XVIII e fundou nesta cidade unha industria de curtidos e unha familia de empresarios e banqueiros que chegou até os nosos días.

## Contexto histórico 
A actividade do curtido de peles tiña unha longa tradición en Galicia, debido á abundancia de recursos (reses, auga con pouco cal e casca de carballo). Esta actividade experimentou unha profunda transformación a finais do século XVIII, cando se produciu a transición desde o curtidor tradicional ás modernas fábricas de curtir. Aínda que a aparición de empresas neste sector da produción non supuxo grandes avances tecnolóxicos na industria do coiro, si que modificou a súa organización social e produtiva.

No desenvolvemento desta actividade, como noutras, tivo grande influencia a chegada de mestres vascofranceses e, en menor medida, dun pequeno grupo de mestres cataláns que impulsaron a modernización do sector.

## Traxectoria 
O fundador da dinastía familiar Etcheverría, Jean d'Etcheverry, nacera en 1685 na pequena localidade de Bonloc ou Lekuine, hoxe unha comuna situada no departamento de Pireneos Atlánticos, na rexión de Aquitania e no territorio histórico vascofrancés de Lapurdi. Atraído pola lucrativa actividade do tráfico de peles coas colonias americanas, Etcheverry estableceuse en Betanzos. Cómpre sinalar que as manufacturas galgas de coiros, así como a tradicional de lenzos, experimentaron durante a segunda metade do século XVIII unha notábel expansión, grazas ao crecemento demográfico, aoa prezos relativamente baixos e a apertura do porto da Coruña ao comercio colonial desde 1764.

Porén, o esplendor do sector do lenzo foise apagando de maneira progresiva no século seguinte debido á súa reducida capacidade de reacción aos cambios nos mercados e na tecnoloxía que determinaron o triunfo do algodón sobre o liño. Pero non sucedeu o mesmo co curtido. banco que perdurou até a súa integración en Abanca o ano 2014.

Máis tarde Juan Etcheverry e a súa familia pasaron do comercio de peles á elaboración de curtidos, unha industria de forte tradición nas Mariñas dos Condes. O negocio do patriarca continouno seu fillo Bernardo d'Etcheverry e, máis adiante, o seu neto Domingo Etcheverría Harriague, que castelanizou o seu apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Banco Etcheverría
Andavira Editora

**Andavira Editora** é unha editorial, nada co nome de **Tórculo Edicións** en 1984,  con sede en Santiago de Compostela dedicada á publicación de libros técnicos e universitarios en galego e castelán. Como Tórculo publicou máis de 200 títulos e como Andavira ata o 2007 tiña 250 títulos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web de Andavira Editora
La Fe

***La Fe*** foi un periódico editado en Lugo en 1873.

## Historia e características 
Apareceu en 1873. Periódico semanal de ideoloxía carlista propiedade de Manuel Soto Freire.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Marcia Cross

miniatura|Marcia Cross na alfombra vermella do Life Ball de 2014, Viena
**Marcia Anne Cross**, nada o 25 de marzo de 1962 en Marlborough, é unha actriz norteamericana de televisión, coñecida polo papel de Kimberly Shaw en *Melrose Place* (1992–97) e Bree Van de Kamp en *Desperate Housewives* (2004–12).

## Traxectoria 
Marcia é unha das tres fillas da parella formada por Janet, mestra, e Mark Cross, adestrador persoal. Cursou os seus estudos no Instituto de Marlborough High School. Tras rematar en 1980, pasou á escola de artes escénicas Juilliard, diplomándose en actuación en 1984. Nese mesmo ano comezou a actuar na televisión, no serial diúrno *The Edge of Night*, interpretando o personaxe de Liz Correll. Pouco despois mudou a súa residencia de Nova York aos Ánxeles e principou a actuar en filmes para televisión, como *The Last Days of Frank and Jesse James*, xunto a Johnny Cash e Kris Kristofferson. En 1986 uniuse ao elenco do serial *One Life to Live*, no papel de Kate Sanders que interpretou ata 1987. E logo comezou a facer papeis de actriz convidada en series de horario de máxima audiencia como ''Who's the Boss?*, *Quantum Leap*, *Knots Landing* e *Cheers* e en 1992 a elixírona para interpretar a Kimberly Shaw no serial de hora emitido en horario de máxima audiencia *Melrose Place*, inicialmente ía participar nun único episodio pero impresionou de tal xeito aos produtores que se fixo un personaxe fixo, permanecendo ata a quinta tempada. Apareceu tamén en episodios de comedias como *Seinfeld*, *Boy Meets World*, *Ally McBeal*, *Spin City* e *King of Queens*, en papeis dramáticos en *CSI*, *Strong Medicine*, *Profiler* e *Touched by an Angel*.

Tamén actuou nalgúns filmes independentes: *Bad Influence* (1990), *Always Say Goodbye* (1996), *Just Peck* (2009) e *Bringing Up Bobby* (2011). En 2003 Cross traballou nunha tempada na serie *Everwood'',

## Notas 
## Véxase tamén
Raquel Atanes

**Raquel Atanes Andrés**, nada en Alacant o 17 de maio de 1982, é unha periodista, reporteira e colaboradora e presentadora de televisión española.
## Traxectoria
Raquel Atanes é licenciada en periodismo. Empezou na televisión en marzo de 2011 no programa *Tu Night* de V Televisión ata maio do 2014, un programa no que Raquel percorría as mellores discotecas de Galiza. En setembro de 2021 incorporouse como copresentadora do magazine das tardes *Quén anda aí!*

## Notas
## Véxase tamén
Fist Sized Chunks

***Fist Sized Chunks*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de grunge Skin Yard, publicado na primavera de 1990 a través do selo Cruz Records.

## Listaxe de cancións
The Rising Tide

***The Rising Tide*** é o cuarto e derradeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Sunny Day Real Estate, publicado o 20 de xuño de 2000 a través do selo Time Bomb Recordings. No Xapón lanzouse o 24 de xaneiro de 2001 cunha versión en acústico de "Television" como canción extra. Trátase do único álbum do grupo non editado a través de Sub Pop Records.

## Listaxe de cancións
Topsy Turvy

***Topsy Turvy*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Young Fresh Fellows, publicado en 1985 a través do selo PopLlama Records. O disco foi posteriormente reeditado conxuntamente co seu primeiro traballo, *The Fabulous Sounds of the Pacific Northwest*.

## Listaxe de cancións 
# "Searchin' U.S.A."
# "How Much About Last Night Do You Remember?"
# "Where Is Groovy Town?"
# "The New John Agar"
# "Sharing Patrol Theme"
# "You've Got Your Head On Backwards"
# "Two Lives"
# "Mr. Salamander's Review"
# "Trek To Stupidity"
# "Topsy Turvy Theme"
# "Hang Out Right"
# "Agar's Revenge"
# "Good Things Go"

## Notas
II (álbum de The Presidents of the United States of America)

***II*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Presidents of the United States of America, publicado o 5 de novembro de 1996 a través do selo Columbia Records.

## Listaxe de cancións 
;Disco extra *Live In Australia*
#"Mach 5 (live)" – 3:40
#"Back Porch (live)" – 3:35
#"Twig (live)" – 3:07
#"Toob Amplifier (live)" – 1:50
#"Tiki Lounge God" – 3:11
Inhaler

***Inhaler*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de grunge Tad, publicado o 19 de outubro de 1993 a través dos selos Giant Records e Warner Bros. Records. Foi a estrea do grupo cun gran selo tras dous discos e un EP con Sub Pop, e tamén foi o seu primeiro traballo co batería Josh Sinder, que anteriormente tocaba en The Accüsed. Tad xirou con Soundgarden para promover *Inhaler* aínda que non chegaría a conseguir un grande éxito por todo o mundo; aínda que o disco é amplamente considerado como o mellor da banda.

## Listaxe de cancións
Pottymouth

***Pottymouth*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de punk rock Bratmobile, publicado o 8 de xuño de 1993 a través do selo Kill Rock Stars.

## Listaxe de cancións
Ramon Barnils i Folguera

**Ramon Barnils i Folguera, **nado en Sabadell (Vallès Occidental) o 13 de outubro de 1940 e finado en Reus (Baix Camp) o 14 de marzo de 2001, foi un xornalista e tradutor catalán.

Escribiu e colaborou en medios como *Tele/eXpres*, *El Noticiero Universal*, *El Temps* e *La Vanguardia*, e axencias de noticias Reuters e EFE; recuperou *El be negre amb potes rosses*; activou *Ajoblanco*, dirixiu *Solidaridad Obrera* e participou de Catalunya Ràdio desde a súa fundación con programas como o *El lloro, el moro, el mico i el senyor de Puerto Rico* e *El Mínim Esforç*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*  Grup de Periodistes Ramon Barnils
Arquieparquía católica maronita de Tiro

A **arquieparquía de Tiro** (en ) é unha sé da Igrexa católica maronita inmediatamente suxeita ao Patriarcado de Antioquía dos Maronitas. En 2010 tiña 42.500 fieis. O seu arcebispo é Xukrala Nabil al-Hax.

## Territorio 
A arquieparquía estende a súa xurisdición sobre os fieis maronitas do sur do Líbano. A sé arcebispal é a cidade de Tiro. O territorio está organizado en 22 parroquias.

## Historia 
A eparquía de Tiro, xunto coa de Sidón, remóntase ao século XVI: o sínodo do Monte Líbano de 1736 instituíu canonicamente a eparquía de Tiro e Sidón, que foi a sé propia do patriarca entre 1819 e 1837. A comezos do século XX a eparquía de Tiro-Sidón foi dividida en dúas circunscricións distintas.

En 1965 a eparquía de Tiro foi elevada ao rango de arquieparquía.

O 8 de xuño de 1996 cedeu parte do seu territorio para erixir a arquieparquía de Haifa e Terra Santa.

## Episcopoloxio 
* Xukrala Khuri (31 de xaneiro de 1906 - 11 de febreiro de 1934, finado)
* Bulus al-Mauxi (19 de abril de 1934 - 25 de maio de 1955, elixido patriarca de Antioquía)
* Mikhail Dumit (21 de abril de 1956 - 11 de decembro de 1959, nomeado bispo de Sarba)
* Yusuf Khuri (11 de decembro de 1959 - 5 de febreiro de 1992, finado)
* Marun Khuri Sadir (1 de xuño de 1992 - 25 de setembro de 2003, retirado)
* Xukrala Nabil al-Hax (25 de setembro de 2003 - 1 de novembro de 2020, retirado)
* Xarbil Abadala (1 de novembro de 2020 - actualidade)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
*Perfil en GCatholic.org
Manor Motorsport

**Manor Motorsport** é un equipo británico de automobilismo fundado en 1990 polo ex campión de monoprazas John Booth. 

Ao longo da súa historia, o equipo competiu principalmente na Fórmula Renault, con coñecidos pilotos, incluíndo ao Campión do Mundo de  de Fórmula Un Kimi Räikkönen, e ao Campión do Mundo de Fórmula Un de  e  Lewis Hamilton e outros pilotos de Fórmula Un, como Antônio Pizzonia.  Participaron na Fórmula Tres Euroseries nos seus inicios no 2003, gañando nove carreiras ao final de 2008. 

En 2007, Manor Motorsport cambiou de titularidade cando o director do equipo de Fórmula Renault do Reino Unido, Tony Shaw comprouno a John Booth, aínda que conservou o nome de Manor Motorsport e continuou nas carreiras de Fórmula Tres Euroseries  O equipo de Fórmula Renault Británica operaba baixo o nome de Manor Competition desde unha base completamente independente. 

## Fórmula Un 
O 12 de xuño de 2009 anunciouse que a solicitude de Manor para participar na tempada  de Fórmula Un fora aceptada. . O seu equipo de F1 chamouse **Manor Grand Prix**, malia que pasou a chamarse **Virgin Racing** por razóns de patrocinio antes da primeira carreira da tempada.  O equipo de F1 foi rebautizado como ** Marussia F1 Team** logo de que Marussia Motors comprara unha participación maioritaria no equipo. John Booth dixo que o equipo de F3 continuaría funcionando, malia que o seu enfoque cambiara ao equipo de F1. Manor Motorsport foi posteriormente rebautizado **Marussia Manor Racing**. .

### Tempada 2015 
En  o equipo, xunto con Caterham, entrou en administración concursal. Posteriormente os administradores de Manor Motorsport anunciaron que o equipo sairá do concurso o 19 de febreiro de 2015 e planificará participar na tempada  de Fórmula Un, baixo o nome de **Manor F1 Team** con John Booth e Graeme Lowdon dirixindo o equipo. Con todo, o 5 de febreiro de 2015, a solicitude do equipo para competir na tempada  utilizando a seu chasis de 2014 foi rexeitada polos outros equipos de Fórmula Un, logo de que Force India votara en contra da proposta. Este informe foi refutado polo equipo ao día seguinte. O 25 de febreiro de 2015, Will Stevens foi confirmado como primeiro piloto de Manor. O 9 de marzo anunciouse que Roberto Merhi será o segundo piloto de Manor. O equipo foi comprado polo empresario Stephen Fitzpatrick, con Justin King como presidente.

## Resultados 
### Fórmula Un 
### F3 Euroseries 
 Tempada en progreso

D.C. = Posición campionato de pilotos, T.C. = Posción campionato de construtores.

### GP3 Series 
 D.C. = Posición no campionato mundial de pilotos, T.C. = Posición no campionato mundial de construtores.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Cronoloxía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
La Caridad (Vigo)

***La Caridad*** foi un periódico galego que se editou en Vigo en 1872.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista semanal de ciencias, arte, literatura, teatros y salones, cuyo producto se dedica al hospicio de Vigo*, apareceu en xaneiro de 1872. A súa liña editorial estaba á marxe da política e non tiña ánimo de lucro. Dirixido por Luis A. Mestre Hernández, nel colaboraron escritores como Xoán Manuel Pintos. A partir do número 15 cambiou o seu título por *El Desengaño*, que cesou o 29 de setembro de 1873.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
La Gaita Gallega

***La Gaita Gallega*** foi un semanario que se editou na Habana en 1872.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario humorístico habanero editado por una infinidad de bolos y gandules bajo la inspiración de el Doctor Triquitraque*, apareceu o 7 de xaneiro de 1872. O Doutor Triquitraque era en realidade Miguel Blanco Herrero, quen explicou a desaparición da revista no último número. Publicou traballos referidos a temas de costumismo local cun ton divertido, sen alusión a Galicia. Tiña como emblema unha escena popular galega: un gaiteiro e varias parellas bailando a muiñeira. Saíron seis números pechando a publicación o 11 de febreiro de 1872.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Ficha na Enciclopedia da Emigración  Departamento de Migración da Confederación Intersindical Galega.
Siân Melangell Dafydd

**Siân Melangell Dafydd**, nada en Esclusham en 1977, é unha tradutora e escritora galesa.
## Traxectoria 
Naceu na pequena aldea de Llwyneinion na comunidade de Esclusham. Licenciouse en historia da arte na Universidade de St Andrews en Escocia. Traballou en diversas galerías, deixándoo para se graduar en 2006 no curso de escritura creativa da Universidade de East Anglia. Publicou os seus relatos e poesías en numerosas revistas literarias. No ano 2009 gañou o premio de prosa do Eisteddfod Nacional de Gales pola novela *Y Trydydd Peth* publicada nese ano por Gwasg Gomer. En 2012 publicou co fotógrafo Paul White e o poeta Damian Walford Davies *Ancestral Houses: the Lost Mansions of Wales/Tai Mawr a Mieri. Plastai Coll Cymru*. A antoloxía *Best British Short Stories 2014* recolleu o seu relato *Hospital Field* e en *Best British Poetry 2014* incluíuse o seu poema *Big Cats*. Tradutora ao galés das obras de Eoin Colfer *Artemis Gwarth Ac Antur Yr Arctig* (2009) e *Artemis Gwarth a Chod Tragwyddoldeb* (2009); de Bernard Ashley, *Ty Dial* (2011) e *Milwr Bychan* (2011) e de Brian Keaney *Ysgol Jacob* (2012). É coeditora da revista literaria *Taliesin* e da dixital *Y Neuadd*, e mais tamén profesora de ioga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog da autora 
* 15pxVídeo de Sara Penrhyn Jones para Wales Literature Exchange sobre a novela *Y Trydydd Peth*
La Juventud (Vigo)

***La Juventud*** foi unha revista editada en Vigo en 1872.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista científico-literaria*, apareceu en xuño de 1872. Estaba dirixida por Félix J. Pardo coa colaboración dun entusiasta grupo de mozos. Fundada co obxectivo de dotar a Vigo dunha publicación científico-literaria. Cesou a súa publicación en setembro dese ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
José Antonio Abad

**José Antonio Abad Varela**, nado na Coruña en 1940, é un psicólogo infantil, divulgador da música clásica e escritor de literatura infantil en galego.

## Traxectoria 
Estudou psicoloxía na Universidade de Sevilla e pedagoxía en Italia. Traballou como psicólogo infantil en Andalucía e foi presidente da Asociación de Escolas Infantís de Andalucía, e logo de volver a Galicia desenvolveu o seu labor profesional nos servizos sociais do concello da Coruña, dirixindo o Departamento de Programas de Divulgación da Música entre 1992 e 2005.É autor de libros infantís dedicados á divulgación da música clásica.

## Obra 
* *O oso fabuloso* (2004), Kalandraka.
* *Hércules y Crunia* (2005), Kalandraka. Traducido ao galego por Ramón Nicolás.
* *As catro estacións. Vivaldi* (2012). Traducido ao castelán, ao catalán e ao portugués.
* *O carnaval dos animais* (2013), que foi finalista do Premio Neira Vilas ao Libro Infantil e Xuvenil. Traducido ao portugués e ao castelán.
* *Cadros dunha exposición* (2015). Traducido ao castelán e ao portugués.
* *O bolero de Ravel* (2020). Traducido ao castelán, ao portugués e ao éuscaro.
* *O osiño Chispa* (2023). Pontevedra: Kalandraka. 36 páxs. ISBN  978-84-1343-245-8. Ilustacións de Rosa Osuna.
## Notas
El Desengaño

***El Desengaño*** foi un periódico galego que se editou en Vigo entre 1872 e 1873.

## Historia e características 
*La Caridad*, *Revista semanal de ciencias, arte, literatura, teatros y salones, cuyo producto se dedica al hospicio de Vigo*, cambiou o seu título a partir do número 24 por ***El Desengaño***. Dirixida por Luis A. Mestre Hernández e despois por Antonio Bacelar Besteiro, entre os seus colaboradores figuraron Valentín Lamas Carvajal, Xoán Manuel Pintos, Alberto Camino, Nicolás Taboada Leal, Juan Neira Cancela e Emilia Calé. Publicou artigos de carácter social, económico ou artístico, crítica de libros, xeroglíficos, contos, lendas, poemas e estudos históricos. Cesou o 29 de setembro de 1873.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
La Juventud

***La Juventud*** foi o nome de varias publicacións:

****La Juventud***, revista editada en Vigo en 1872.
****La Juventud***, revista editada en Lugo en 1880.
****La Juventud***, periódico editado en Mondoñedo en 1885.
25ª edición dos Óscar

A **25ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 19 de marzo de 1953 no RKO Pantages Theatre dos Ánxeles e no NBC Century Theatre de Nova York (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Bob Hope nos Ánxeles e Conrad Nagel en Nova York. Foi a primeira cerimonia dos Óscar televisada.

Con cinco premios, *The Bad and the Beautiful* ten o récord de Óscar sen ser candidata ao mellor filme, igual que John Ford na súa cuarta vitoria como director.

Por primeira vez os premios ao mellor filme, director e intérpretes foron a seis filmes diferentes.

## Premios 
[miniatura|150px|[Cecil B. DeMille, mellor filme]]
[miniatura|150px|[John Ford, mellor dirección]]
[miniatura|150px|[Gary Cooper, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Shirley Booth, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Anthony Quinn, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Gloria Grahame, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Cedric Gibbons, mellor vestiario en branco e negro]]
[miniatura|150px|[Elmo Williams, mellor montaxe]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* George Alfred Mitchell, "polo deseño e desenvolvemento da cámara que leva o seu nome e pola súa presenza continua e dominante no campo da cinematografía"
* Joseph M. Schenck "polo seu longo e distinguido servizo á industria cinematográfica"
* Merian C. Cooper "polas súas moitas innovacións e contribucións á arte do cinema"
* Harold Lloyd "mestre cómico e bo cidadán"
* Bob Hope "polas súas contribucións ao riso no mundo, os seus servizos á industria do cinema e a súa devoción pola premisa americana"

### Mellor filme en lingua non inglesa 
* *Xogos prohibidos* (Francia)

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Cecil B. DeMille

## Controversia 
Houbo un forte malestar cando o gran favorito *Só ante o perigo* perdeu o premio principal contra *O maior espectáculo do mundo*, considerado un dos peores filmes que gañaron o Óscar ao mellor filme. A revista estadounidense *Premiere* listouno entre os dez peores gañadores do Óscar e a británica *Empire* considerouno no número 3 na súa lista dos dez peores gañadores do Óscar. Ten a cualificación máis baixa en Rotten Tomatoes de todos os gañadores ao mellor filme.

Dos filmes nomeados para un Óscar nesta edición, *Só ante o perigo* e ''Singin' in the Rain* son os únicos que paracen na listaxe do American Film Institute dos mellores filmes estadounidenses do século XX. Aínda que *Singin' in the Rain* só recibiu dúas candidaturas aos Óscar, foi nomeado o mellor filme musical estadounidense da historia e o quinto mellor filme na actualización da lista do AFI en 2007, e nesa mesma listaxe *Só ante o perigo'' aparece no posto 27.

## Notas
26ª edición dos Óscar

A **26ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 25 de marzo de 1954 no RKO Pantages Theatre dos Ánxeles e no NBC Century Theatre de Nova York (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Donald O’Connor nos Ánxeles e Fredric March en Nova York.

A segunda emisión por televisión da cerimonia tivo unha audiencia estimada de 43 millóns. Shirley Booth, que estaba actuando en Filadelfia, presentou o Óscar ao mellor actor nun corte emitido en directo, e recibiu o nome do gañador mediante unha chamada privada de Donald O'Connor. Gary Cooper gravou a súa presentación do Óscar á mellor actriz nun plató en México, e foi O'Connor quen anunciou a gañadora.

O oito premios de *De aquí á eternidade* igualaron o récord vixente de *Foise co vento*. Walt Disney gañou catro Óscars, o récord de premios gañados por unha persoa nun mesmo ano.

O discurso de William Holden foi simplemente "Thank You" ("Grazas"), un dos máis curtos da historia dos premios; a emisión televisiva tiña un tempo moi estrito que forzou a rapidez de Holden. O frustrado Holden pagou persoalmente anuncios en publicacións de Hollywood para agradecer a todos os que quería. Tamén indicou que sentía que Burt Lancaster ou Montgomery Clift deberan gañar o Óscar ao mellor actor en vez del.

## Premios 
[miniatura|150px|[Fred Zinnemann, mellor director]]
[miniatura|150px|[William Holden, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Audrey Hepburn, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Frank Sinatra, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Donna Reed, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Charles Brackett, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Dalton Trumbo, mellor argumento]]
[miniatura|150px|[Walt Disney, mellor curtametraxe animada, curtametraxe documental, curtametraxe de acción en vivo (dous rolos) e longametraxe documental]]
[miniatura|150px|[Cedric Gibbons, mellor dirección artística en branco e negro]]
[miniatura|150px|[Charles LeMaire, mellor vestiario en cor]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Pete Smith, "polas súas enxeñosas e mordaces observacións sobre a escena americana na súa serie *Pete Smith Specialties*"
* Twentieth Century-Fox Film Corporation, "en recoñecemento pola súa imaxinación, mestría escénica e visión ao introducir o revolucionario proceso coñecido como CinemaScope"
* Joseph I. Breen, "pola súa xestión concienzuda, aberta e digna do Código de Produción Cinematográfica"
* Bell and Howell Company, "polos seus logros pioneiros e básicos no avance da industria cinematográfica"

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* George Stevens

## Notas
Rafael García Sanfiz

**Rafael García Sanfiz**, nado en Lugo en 1857 e finado na mesma cidade en novembro de 1906, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Perito agrícola e mercantil, foi capataz de camiños provinciais na Deputación de Lugo. Dirixiu a revista *La Juventud Galaica*. Colaborou en *El Buscapié*, *El Miño* e *El Noroeste*.

## Obras 
* *Memoria sobre el ganado vacuno, cruzamiento de razas y mejoras que pueden intrducirse en el hoy existente en la provincia de Lugo, para la riqueza del país*, 1895.
* *Memoria sobre la creación de una Sociedad Cooperativa en la ciudad de Mondoñedo*, 1895.
* *El porvenir de Galicia ¿es agrícola, mercantil o industrial?*, 1900.
* *Estudio Histórico de las murallas de Lugo*, 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "GARCÍA SANFIZ, Rafael", artigo na *Gran Enciclopedia Gallega*
Serafín Otero

**Serafín Otero Fernández** é un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Empregado de banca, foi militante de Partido Socialista Galego-Esquerda Galega e formou parte da candidatura desa formación para eleccións para o Parlamento de Galicia de 1989  por Pontevedra. Tras a desaparición dese partido integrouse no BNG. Como sindicalista foi membro do comité de empresa de Banesto, responsable do sector de banca da Confederación Xeral de Traballadores Galegos e tras a fusión en 1994 coa INTG responsable do mesmo sector no sindicato resultante, a Confederación Intersindical Galega. Entre 2009 e 2014 foi o Secretario Comarcal da CIG en Vigo. En novembro de 2014 o BNG elixiuno como o candidato desa formación á alcaldía de Vigo para as eleccións de 2015.

## Notas
Meteoroid Technology Satellite

**MTS** (acrónimo de *Meteoroid Technology Satellite*), e tamén nomeado como **Explorer 46**, foi un satélite artificial pertencente ó programa Explorer lanzado o 13 de agosto de 1972 mediante un foguete Scout D1 desde Wallops Island.

## Características 
MTS pesaba 90&nbsp;kg ao lanzamento e consistía nunha estrutura central de 320&nbsp;cm de longo rodeada de paneis con sensores para medir a penetración, velocidade e distribución de fluxo dos meteoroides que se poden atopar no espazo. Os paneis dotábano dunha anchura de 701,5&nbsp;cm. O satélite alimentábase mediante células solares. Existía un segundo satélite idéntico que nunca foi lanzado e se pode atopar hoxe en día no museo Smithsonian.

## Notas
Francisco Luís López

**Francisco Luís López**, finado en Madrid o 20 de febreiro de 1904, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi un dos animadores e redactores de *La Juventud Galaica*. Marchou a Madrid, onde foi vicepresidente do Centro Gallego.

## Notas
Paulo II Pedro al-Mauxi

**Paulo II Pedro al-Mauxi** (en , *Bulus Butrus al-Mauxi*), nado en Xasin (Líbano) o 1 de abril de 1894 e finado o 11 de xaneiro de 1975, foi o 74º Patriarca de Antioquía e de todo Levante dende o 25 de maio de 1955 até o seu pasamento, e polo tanto cabeza da Igrexa Católica Maronita. Foi tamén cardeal da Igrexa Católica dende 1965.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu en Xasin (entón no mutasarrifato do Monte Líbano, hoxe na gobernación do Líbano Meridional, no Líbano) o 1 de abril de 1894. Estudou na escola dos alepianos de Dair‎‎ al-Qamar e posteriormente na escola Al-Hikma de Beirut, e posteriormente estudou Teoloxía e Filosofía na Pontificia Universidade Gregoriana en Roma. Foi ordenado sacerdote en 1917 en Roma, onde permaneceu até a súa volta ao Líbano en 1919. En 1920 o patriarca Elías Pedro Huayik enviouno xunto co bispo Xukrala Khuri aos Estados Unidos como visitador patriarcal, e até 1934 exerceu o seu ministerio en varias parroquias maronitas dos Estados Unidos de América.

### Episcopado e elección patriarcal 
En 1934 foi elixido bispo de Tiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

‎
Antón I Pedro Arida

**Antón I Pedro Arida** (en , *Antun Butrus Aridah*), nado en Bxari‎ (Líbano) o 2 de agosto de 1863 e finado o 19 de maio de 1955, foi o 73º Patriarca de Antioquía e de todo Levante dende o 8 de xuño de 1932 até o seu pasamento, e polo tanto cabeza da Igrexa Católica Maronita.

## Traxectoria 
Antón Arida naceu en Bxarri, no distrito homónimo, o 2 de agosto de 1863. Foi ordenado sacerdote o 28 de setembro de 1890, e exerceu de secretario do patriarca Xoán XII Pedro.

O 7 de xuño de 1908 foi nomeado bispo de Trípoli. Recibiu a consagración episcopal o 18 de xuño de mans do patriarca de Antioquía e todo o Levante Elías Pedro.

O 8 de xaneiro de 1932 Arida foi elixido patriarca dos maronitas, cargo que exerceu até a súa morte o 19 de maio de 1955.
## Notas