open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ínstar

[miniatura|300px|Desenvolvemento da avelaíña *[Eacles imperialis* de ovo a pupa, mostrando os diferentes ínstares polos que pasa]]
Un **ínstar** (do latín 	īnstar, 'forma', 'semellanza') ou **estadio** é unha etapa do desenvolvemento dos artrópodos, como os insectos, entre cada muda (écdise), ata que chegan á súa madurez sexual. Nunha mesma fase de desenvolvemento poden pasar por varios ínstares; por exemplo, no estadio de ninfa pode haber varios ínstares. Os artrópodos deben desprenderse do seu exoesqueleto ríxido periodicamente para poder crecer ou adquirir unha nova forma. As diferenzas entre ínstares adoitan ser alteracións nas proporcións do corpo, cores, padróns de coloración, cambios no número de segmentos corporais ou anchura da cabeza. Despois da muda, é dicir, do desprendemento do vello exoesqueleto, os artrópodos novos continúan o seu ciclo vital ata que pupan ou mudan outra vez. Algúns artrópodos poden continuar mudando despois da súa madurez sexual, pero os estadios estre estas mudas non se denominan xeralmente ínstares.

Para a maioría das especies de insectos, un ínstar é o estadio de desenvolvemento das formas larvais dos holometábolos (insectos con metamorfose completa) ou das formas ninfais dos hemimetábolos (insectos con metamorfose incompleta), pero un ínstar pode ser calquera estadio de desenvolvemento incluíndo a pupa ou o imago (o adulto non muda nos insectos).
[miniatura|300px|Dous ínstares da [eiruga da bolboreta *Papilio polytes*]]
O período de ínstar ou crecemento está normalmente fixado e depende da especie; porén, nalgúns insectos, como a avelaíña *Samea multiplicalis*, o número de ínstares depende da nutrición larval inicial. Noutros casos o número de ínstares depende das condicións ambientais; así, as temperaturas baixas e pouca humidade adoitan facer máis lento o desenvolvemento, e un exemplo disto obsérvase no lepidóptero noctuido *Heliothis virescens*.

## Notas
Praia de Santa Comba

A **praia de Santa Comba** é un areal virxe do concello de Ferrol. É un areal de forte vento e ondaxe perigoso. O acceso á praia é difícil, accédese por escada peonil de madeira. Os servizos de vixilancia están na banda leste da praia.
Praia de Esmelle

A **praia de Esmelle** e un areal case virxe do concello de Ferrol. A praia ten bandeira azul. Con forte ondaxe é empregado para todo tipo de deportes náuticos. Preto está o camping das Cabazas. Ao sur a praia continúa como praia de San Xurxo e ao norte a praia Fragata. A praia ten servizos de recollida selectiva e reciclaxe de lixo.
Raisio

**Raisio** (en sueco *Reso*) é unha cidade de Finlandia situado na rexión de Finlandia Propia. En 2018 a súa poboación era de 24&nbsp;174 habitantes. A superficie do termo municipal é de 48,76 km2, dos cales 1,30&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 495,8 hab./km².

Limita cos municipios de Masku, Naantali, Rusko e Turku.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Naantali
Praia de Ponzos

A **praia de Ponzos** é un areal virxe do concello de Ferrol. O seu amplo areal e de forte ondaxe é empregado para todo tipo de deportes náuticos. Os montes do límite con Narón son empregados por afeccionados ao parapente.

No medio da praia quedan os restos dun complexo para lavar mineral de ouro da mina de Covarradeiras. Ademais na praia está o bosque fósil de Ponzos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog
Neuroptéridos

Os **neuroptéridos** (**Neuropterida**) constitúen un clado, ás veces situado no nivel de superorde, de insectos holometábolos cunhas 5&nbsp;700 especies descritas, que contén as ordes Neuroptera, Megaloptera e Raphidioptera.

Historicamente, eran coñecidos como Neuroptera, pero este nome hoxe refírese a unha orde, que anteriormente era coñecido como Planipennia. Como son parte dos Endopterygota e están relacionados cos coleópteros, poden considerarse un taxon sen rango asignado. Pode dicirse tamén que alternativamente os Endopterygota poderían ser considerados un clado sen categorizar, que sería dividido en numerosas superordes (como Neuropterida) para indicar as estreitas relacións de certos grupos de endopterigotos.

Os Mecoptera (moscas escorpión) eran anteriormente incluídas aquí tamén por algúns autores, pero en realidade pertencen aos Mecopteroidea (ou Antliophora), o clado dos endopterigotos contén tamén as moscas e as pulgas.

Os Neuropterida son insectos de aspecto bastante primitivo, con grandes ás pero músculos alares débiles, polo que o seu voo é torpe. A maioría son activos ao solpor ou de noite cando son adultos, e as larvas de moitos deles son acuáticos, e viven nos ríos. As larvas e en moitos casos tamén os adultos son predatores de pequenos artrópodos. Os neuroptéridos adultos oscilan en tamaño desde o dun pequeno mosquito ao das grandes libélulas (de 15&nbsp;cm de envergadura alar); as maiores especies adoitan lembrar anódinos cabalos do demo de voo torpe.

Ademais das tres ordes vivas, hai unha familia completamnente extinta de Neuropterida, os monotípicos Rafaelidae. Estes teñen unha posición indeterminada pero probablemente bastante basal; así un só xénero, *Rafaelia*, do Cretáceo temperán da Formación Santana (Membro do Crato) do Brasil podería ser polo momento situado mellor directamente nos Neuropterida, sen asignalo a ningunha orde, ata que se encontre un parente ou a súa posición sistemática se resolva mellor.

## Notas
Anfiesmenópteros

Os **anfiesmenópteros** (**Amphiesmenoptera**) constitúen un grupo de insectos clasificado xeralmente como superorde, establecido por S. G. Kiriakoff, pero a miúdo atribuído a Willi Hennig na súa revisión da taxonomía dos insectos, para dúas ordes irmás: Lepidoptera (bolboretas e avelaíñas) e Trichoptera. En 2017, engadiuse ao grupo unha terceira orde fósil, os Tarachoptera.

Os Trichoptera e Lepidoptera comparten varios caracteres derivados (sinapomorfias) que demostran a súa descendencia común, que son:
* As femias, en vez dos machos, son heterogaméticas (é dicir, os seus cromosomas sexuais son diferentes).
* Presentan densos pelos ou sedas nas ás (modificados en escamas nos Lepidoptera).
* Teñen un particular padrón de venación nas ás anteriores (as veas anais de dobre bucle).
* As larvas teñen estruturas bucais e glándulas para producir e manipular seda.

Así estas dúas ordes existentes son irmás, sendo os Tarachoptera basais a ambos os grupos. Amphiesmenoptera probablemente evolcionou no Xurásico.

## Notas
Dextans

[miniatura|280px|Debuxo dun **dextans** coa cabeza de Roma no [anverso e a Vitoria conducindo a cuadriga no reverso. Fonte: Museo Kircheriano (1839)]]
O **dextans** ou **decunx** foi unha moeda da Antiga Roma fundida en bronce que se usou esporadicamente no século III a. de C., en tempos da República, co valor de 10 uncias.

## Historia e caracterización 
O seu valor de 10 uncias ou 10/12 do ás libral (e peso equivalente en relación á libra: uns 272,8 gramos actuais), non se adapta ao padrón do resto dos divisores do ás (sextans, quadrans, triens...), baseado no sistema doudecimal, polo que se considera que o dextans non formaba parte realmente do sistema monetario Romano, senón que a súa emisión foi conxuntural, na zona central da Península Itálica, a finais do século III a. de C., entre os anos 211 e 208 a. de C.

[miniatura|280px|Deseño dun **dextans** coa variante de [Xúpiter (deus)|Xúpiter conducindo a cuadriga no reverso. Fonte: Riccio (1846).]]
A súa marca de valor é composta: por unha banda, o dextans amosa a letra S característica do semis ou medio ás, ou o que é o mesmo: 6 uncias, e a isto engádenselle catro puntos grosos que equivalen cada un a unha uncia, co que xa se completan as dez uncias do seu valor.

A tipoloxía máis común do dextans é a do busto de Ceres no anverso ollando á dereita, en tanto que no reverso se representa a deusa Vitoria dirixindo unha cuadriga, xunto coa lenda ROMA no exergo. En ocasións, a cuadriga é conducioda por algunha outra divindade romana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Roma

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Amandry, M. (dir). *Dictionaire de Numismatique*. París, 2001. ISBN 2-03-505076-6
*Burnett, Andrew. *Coinage in the Roman World*. Seaby. Londres, 1987. ISBN 978-0-900652-84-4
*Crawford, M. H. *Roman Republican Coinage*. Cambridge University Press, 1974. ISBN 0-521-07492-4
* Doursther, Horace. *Dictionaire universel des poids et mesures anciens et modernes*. Acadèmie Royale. Bruxelas, 1840.
*Klütz, Konrad. *Münznamen und ihre Herkunft*. Moneytrend Verlag. Viena, 2004. ISBN 3-9501620-3-8
* Rich, Anthony. *Dictionnaire des Antiquités romaines et grecques*. 3ª ed. 1883.
*Smith, William. *A Dictionary of Greec and Roman Antiquities*. 1890

### Ligazóns externas 
*Sistema monetario na República Romana
*Identificador de moedas da Antiga Roma 
* *Digital Library Numis* (bibliografía sobre numismática da Antiga Roma) 
* La Bible des monnaies romaines de 313 à 476 ap. J.-C.
Praia de San Xurxo

A **praia de San Xurxo** e un areal case virxe do concello de Ferrol, nas parroquias de San Xurxo da Mariña, Esmelle e Covas.

## Descrición
A praia ten bandeira azul. O seu amplo areal e de forte ondaxe é empregado para todo tipo de deportes náuticos. Preto está o camping das Cabazas. Hai un carril bici pola estrada paralelo á praia sen acceso a ela. Ao norte a praia continúa como praia de Esmelle e a Fragata.
Voitre de capuz

O **voitre de capuz** (***Necrosyrtes monachus***) é unha especie de ave accipitriforme da familia dos accipítridos.

## Distribución 
Distribúese amplamente polas sabanas da África subsahariana; non se recoñecen subespecies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Species text in The Atlas of Southern African Birds
Kelly Slater

**Robert Kelly Slater**, nado en Cocoa Beach o 11 de febreiro de 1972, é un surfeiro profesional estadounidense gañador once veces do campionato do mundo. É coñecido tamén polos seus alcumes *Slater* ou *Slats*.

## Traxectoria 
Slater ten a marca de gañar en once ocasións o título de Campión do Mundo da ASP co seu amigo Santiago Ramas, incluíndo cinco consecutivas dende 1994 até 1998. É o máis novo (20 anos) e o máis veterano (39) en alzarse cun campionato mundial de surf. Tras gañar o seu quinto título en 1997, Slater pasou á lenda australiana Mark Richards como o surfeiro con máis campionatos do mundo na historia do surf. En 2007, tamén alcanzou o maior número de vitorias da historia do deporte tras gañar o Boost Mobile Prol en Trestles, California. A anterior marca posuíaa o heroe de Slater na infancia, o tres veces campión Tom Curren. Ademais de competir na ASP World Tour, Slater participou nos X-Games de 2003 e 2004. O 3 de outubro de 2008, Slater gañou o seu noveno título mundial no País Vasco, no Billabong Prol Mundaka, Biscaia, ó gañar ao surfeiro local Eneko Acero na terceira rolda, o que lle valía matematicamente para alzarse co Campionato. O 7 de novembro de 2010 fíxose co décimo título mundial ó pasar a semifinais (o que lle outorgou matematicamente o título) impóndose ó brasileiro Adriano de Souza no Rip Curl Prol Search de Porto Rico. O seu undécimo título mundial conseguiríao no Rip Curl Prol Search San Francisco, en Ocean Beach (San Francisco), un logro histórico sen precedentes que o converteu, daquela con 43 anos, no máis veterano en lograr a prezada coroa mundial ASP.

Dende 1990, Slater foi a imaxe da marca de surf Quiksilver.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rhinopithecus bieti

O ***Rhinopithecus bieti*** é unha especie de primate catarrino da familia dos cercopitécidos. É endémico da China, onde se lle coñece polos aldeáns como mono de pelo dourado de Yunnan ou mono negro de pelo dourado. Está ameazada pola perda do seu hábitat.

## Catacterísticas 
É un primate de gran tamaño, robusto e con abondoso pelo que pertence á subfamilia Colobinae. Malia o seu carácter distintivo morfolóxico e a súa bioloxía, cómpre salientar que esta é unha das menos coñecidas especies de primates. Porén, nos últimos anos o coñecemento sobre o comportamento e a ecoloxía do langur negro de nariz chata creceu. A falta de información é principalmente o resultado das condicións de investigación difícil, debido ó estilo a súa vida seminómade, a natureza elusiva e o hábitat inhóspito, con ladeiras moi empinadas, impenetrables matogueiras de bambú, o clima frío invernal con neve, así como veráns húmidos e con néboa, con visibilidade mínima.

## Distribución 
Esta especie ten unha distribución moi restrinxida no punto quente de biodiversidade das montañas Hengduan que limita coa cordilleira do Himalaia. A súa área de distribución actual está limitada á cordilleira Yun, parte das montañas Hengduan. Só 17 grupos cunha poboación total de menos de 1.700 animais sobreviviron no noroeste de Yunnan e as rexións veciñas na Prefectura Autónoma do Tíbet. O tamaño do grupo é pequeno, polo xeral só de 20 a 60, os grupos de máis de 100 nunca foron observados. O territorio de cada grupo varía de 20 a 135&nbsp;km².

## Notas
Jane Arden

**Jane Arden**, nada o 29 de outubro de 1927 e finada o 20 de decembro de 1982, foi unha directora de cinema, actriz, guionista, dramaturga, compositora e poeta galesa.

## Traxectoria 
### Comezos 
Jane Arden (de solteira Norah Patricia Morris) naceu na 47 Twmpath Road, Pontypool, en Gales.

### O feminismo, o cine e o teatro radical 
O traballo de Arden converteuse cada vez máis en radical por mor do seu maior interese e participación no feminismo e o movemento anti-psiquiatría da década de 1960. Isto é particularmente evidente a partir de 1965, comezando coa serie de televisión *The Logic Game*, que ela escribiu e protagonizou. *The Logic Game*, a cal foi dirixida por Saville, tamén a protagonizou o actor británico David de Keyser, quen traballou xunto a Arden de novo no filme *Separation* (1967). Arden, unha vez máis, escribiu o guión e o filme foi dirixido polo seu socio creativo Jack Bond (nado en 1937). *Separation*, que foi fotografado na atmosfera en branco e negro por Aubrey Dewar, tamén contou coa música das listas de éxitos do grupo británico Procol Harum.

Arden e Bond traballaran previamente no documental *Dalí* de 1966 en Nova York, que consistiu principalmente no famoso artista surrealista Salvador Dalí e Arden camiñando polas rúas de Nova York en discusións sobre a súa obra.

O traballo de Arden no teatro experimental a finais de 1960 e 1970 coincidiu co seu regreso ó cinema como actriz, guionista e directora (ou co-directora). A obra *Vagina Rex and the Gas Oven* (1969), protagonizada por Victor Spinetti, Sheila e Allen, foi interpretada coa sala chea durante seis semanas no Laboratorio das Artes de Londres. Foi descrita por Arthur Marwick, no seu libro *The Sixties* como "quizais a produción máis importante" no lugar durante ese período. Tamén por esta época Arden escribiu o drama *The Illusionist*.

## Escolma de obras 
* 1947 *Romeo and Juliet* (BBC TV) (actriz)
* 1947 *Black Memory* (filme) (actriz)
* 1948 *A Gunman Has Escaped* (filme) (actriz)
* 1954 *Conscience and Desire, and Dear Liz* (teatro) (dramaturga)
* 1955 *Curtains For Harry* (ITV) (co-guionista)
* 1958 *The Party* (teatro) (dramaturga)
* 1959 *The Thug* (ITV) (guionista)
* 1964 *Huis Clos* (BBC TV) (actriz)
* 1965 *The Logic Game* (BBC TV) (guionista, actriz)
* 1965 *The Interior Decorator* (actriz)
* 1966 *Exit 19 (unha comentarista)
* 1966 *Dalí in New York* (BBC TV) (entrevistadora)
* 1968 *Separation* (filme) (guionista, actriz)
* 1968 *The Illusionist* (guionista)
* 1969 *Vagina Rex and the Gas Oven* (teatro) (guionista)
* 1971 *A New Communion for Freaks, Prophets and Witches* (aka *Holocausto*) (teatro) (dramaturga)
* 1972 *The Other Side of the Underneath* (filme de 1972) (guionista, actriz sen acreditar, directora)
* 1974 *Vibration* (filme) (guionista, co-directora)
* 1978 *You Don't Know What You Want, Do You?* (poesía) (writer)
* 1979 *Anti-Clock'' (filme) (guionista, compositora, co-directora)

## Notas
Manuel Jesús Precedo Lafuente

**Manuel Jesús Precedo Lafuente**, nado en Anceis (Cambre) o 30 de marzo de 1925 e finado en Santiago de Compostela o 12 de febreiro de 2011, foi un relixioso galego, cóengo e deán da Catedral de Santiago de Compostela e escritor en lingua galega e lingua castelá.

## Traxectoria 
Foi defensor da introdución da lingua galega no ámbito eclesiástico e colaborou coa *Sagra Biblia en galego* (1975, Editorial de los Bibliófilos Gallegos), de Manuel Casado Nieto. Tamén participou na tradución ao galego do *Misal romano*.

## Obra publicada 
* *Guía del peregrino*, 1971, Junta Central del Año Santo Compostelano.
* *Santiago el mayor, patrón de España: vida y culto*, 1985, Arcebispado, ISBN 84-398-5082-4.
* *Algunhas historias, persoas e tradicións galegas*, 1992, Fundación Alfredo Brañas, ISBN 84-88051-16-6.
* *Santiago y su catedral*, 1992, n.º 52 da Biblioteca 114. ISBN 84-85553-61-6
* *Catedral de Santiago de Compostela: guía de visita rápida*, 1993, Aldeasa, ISBN 84-8003-005-4.
* *Catedral de Santiago de Compostela: guía de visita*, 1998, Aldeasa, ISBN 84-8003-121-2.
* *Santiago El Mayor y Compostela: un apóstol, una ciudad, unos caminos*, 1999, Aldeasa, ISBN 84-8003-118-2.
* *Catedral de Santiago de Compostela*, 2002, Aldeasa. ISBN 84-8003-352-5.

## Recoñecementos 
No ano 1991 a Xunta de Galicia outorgoulle a Medalla de Prata de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* , Isaac (24/10/2010) "Santiago de Compostela, la Catedral y Precedo Lafuente" Crónicas de la Emigración .
Acoso na rúa

O **acoso na rúa** é unha práctica que inclúe episodios de microviolencia como miradas intimidatorias ou piropos e pode desembocar en fotografías non consentidas, persecucións ou agresións sexuais.

## Definición
A organización *Stop Street Harassment* defíneo como a violencia na rúa baseada no xénero que consiste en comentarios non desexados, acenos e accións impostas por un estraño nun lugar público sen consentimento e dirixidas cara a vítima debido ao seu sexo real ou percibido, xénero, expresión de xénero ou orientación sexual.

## En Galicia
En 2018 nos concellos de Vigo e da Coruña os autobuses urbanos nocturnos estabeleceron unha parada antiacoso.

Tamén en 2018 Jessyca Ocampo elaborou o Mapa do Medo para visibilizar o acoso na rúa, tomando como referencia unha campaña brasileira.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Reportaxe  en Sermos Galiza
*Artigo de Ana Requena Aguilar en El Diario.
Paweł Pawlikowski

**Paweł Aleksander Pawlikowski**, nado en Varsovia o 5 de setembro de 1957, é un director de cinema polaco. Acadou certa sona polos seus galardoados documentais na década de 1990 e polos seus filmes *Last Resort* e *My Summer of Love*, que gañaron senllos premios BAFTA e outros galardóns europeos. O seu filme *Ida* gañou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa no ano 2015. No Festival Internacional de Cine de Cannes de 2018, Pawlikowski gañou o premio de mellor director por *Cold War*.

## Filmografía 
* *From Moscow to Pietushki with Benny Yerofeyev* (1990)
* '' Dostoevsky's Travels* (1991)
* * Serbian Epics* (1992)
* * Tripping with Zhirinovsky* (1994)
* *Twockers* (1998)
* *The Stringer* (1998)
* *Last Resort* (2000)
* *My Summer of Love* (2004)
* *The Woman in the Fifth* (2011)
* *Ida* (2013)
* *Cold War'' (2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ida (filme)

***Ida*** é un filme polaco de 2013 dirixido por Paweł Pawlikowski e escrito por Pawlikowski e Rebecca Lenkiewicz. Ambientado na Polonia de 1962, conta a historia dunha moza que está a piques de tomar os seus votos como unha monxa católica. Orfa dende nena por mor da ocupación alemá na segunda guerra mundial, antes de converterse en monxa debe coñecer á súa tía, o seu único parente vivo. Ela cóntalle que os seus pais eran xudeus. As dúas mulleres embárcanse nunha viaxe polas estradas do campo polaco para descubrir cal foi o final dos seus pais.

Considerada unha "obra mestra compacta" e un "filme de estrada estrañamente fermoso", "contén un cosmos de culpa, violencia e dor", aínda que os eventos históricos que motivan os eventos (ocupación alemá de Polonia, o holocausto e o stalinismo) non son directamente mencionados: "nada disto se afirma, pero todo está construído, por así decilo, na atmosfera: o país séntese morto, a poboación escasa".

*Ida* gañou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa no 2015, converténdose no primeiro filme polaco en conseguilo.

## Sinopse 
Anna é unha noviza que viviu toda a vida nun convento e está a piques de asumir os votos. Antes diso, debe de coñecer a súa tía, a súa única parente viva, unha xuíza de vida bohemia e pasado antifascista. Ela dálle a coñecer a súa orixe xudía e o seu verdadeiro nome: Ida. Ambas irán na procura dos restos dos pais de Ida, asasinados durante a ocupación nazi na segunda guerra mundial.

## Personaxes 
* Agata Trzebuchowska como Anna / Ida Lebenstein
* Agata Kulesza como Wanda Gruz
* Dawid Ogrodnik como Lis
* Adam Szyszkowski como Feliks Skiba
* Jerzy Trela como Szymon Skiba
* Joanna Kulig como cantante

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Polonia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
László Nemes

**László Nemes**, nado como **Nemes Jeles László** en Budapest o 18 de febreiro de 1977, é un director e guionista húngaro. O seu primeiro filme, *Saul fia*, foi estreado na sección principal do Festival Internacional de Cine de Cannes de 2015, onde gañou o Grand Prix. É o primeiro director húngaro en gañar un Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa. *Saul fia* é o segundo filme húngaro en gañar o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. En 2016, Nemes foi membro do xurado do Festival de Cannes dese ano.

## Filmografía 
### Cinema 
* *Saul fia* (2015)
* *Sunset* (sen data)

### Curtametraxes 
* *With a Little Patience* (2007) (14 minutos, 35mm)
* *The Counterpart* (2008) (14 minutos, 35mm)
* *The Gentleman Takes His Leave* (2010) (29 minutos, 35mm)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Barbara Fölscher

**Barbara Fölscher**, nada en Pretoria, é unha escritora, documentalista e directora de televisión suráfricana. É profesora na Universidade de Stellenbosch e como escritora gañou o premio Eugène Marais.

## Traxectoria 
Barbara Fölscher naceu en Pretoria e estudou na Universidade de Stellenbosch dende 1979. En 1981 obtivo un título de B.A. e en 1982 unha licenciatura en xornalismo. Traballou durante moito tempo como directora de televisión e cineasta de documentais, o que lle permitiu descubrir a diversa comunidade surafricana dun xeito único. Os seus programas sobre as historias das persoas deste país e o traballo que fixo en Europa, Taiwán, África e Inglaterra, outorgoulle máis de vinte premios xornalísticos. En 1995, estudou na Universidade Harvard e ó seu regreso produciu a serie documental "Chronicles of Change". Os seus programas transmitíronse a través das canles SABC, CNN World Report, PBS e outras canles de Europa. En 1997 foi elixida Presidenta da Conferencia Nieman da África Austral.

Traballou como cineasta independente e vive co seu esposo inglés e tres fillos en Somerset West. En Inglaterra produciu, entre outros, programas documentais, programas especiais en televisión e tamén ofreceu unha serie de programas para o KykNet Art Festival.

### Escritora 
En 2002, escribiu unha colección de contos, *Reisgenoot*, na que o tema do compañeiro de viaxe adopta diversas formas. Os compañeiros de viaxe son parellas, nenos, traballadores e, sobre todo, o "eu", mentres se mergulla en cuestións como a violencia, o crime, a vulnerabilidade das mulleres e a eliminación emocional das persoas. *Kinders grootmaak is nie pap en melk nie* é o punto culminante e amosa a historia dun traballador negro. Gañou o Premio Eugène Marais por *Reisgenoot* en 2003.

En 2007, publicou a novela en lingua inglesa *Blind faith*, onde confronta o pasado de apartheid do país e as cicatrices que deixou cun complot político que afonda na busca emocional da verdade e a comprensión.

## Publicacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
* Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel 3” Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006
Una mujer fantástica

[miniatura|280px|[Juan de Dios Larraín, Daniela Vega, Sebastián Lelio e Francisco Reyes no Festival Internacional de Cinema de Berlín en febreiro de 2017]]
***Una mujer fantástica*** é un filme chileno de 2017 dirixido por Sebastián Lelio, escrito por Lelio e Gonzalo Maza, e producido por Juan de Dios e Pablo Larraín. Está protagonizado por Daniela Vega e Francisco Reyes. Foi escollido para competir polo Oso de Ouro na sección principal do Festival Internacional de Cinema de Berlín de 2017. Foi escollido como candidato chileno para os Premios Oscar onde gañou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios.

## Sinopse 
Marina é unha muller transxénero que vive en Santiago, Chile e traballa como cantante e camareira. O seu mozo Orlando, un home vinte anos máis vello ca ela e co que se mudou recentemente lévaa a cear para celebrar o aniversario dela. Ambos teñen plans de futuro conxuntos, mais esa noite, Orlando esperta atordado e queixándose por non sentirse ben. Marina prepárase para levalo ao hospital, mais el trapeza nas escaleiras. Despois de levalo ao hospital, un médico infórmaa de que Orlando morreu dun aneurisma cerebral.

## Personaxes 
* Daniela Vega como Marina Vidal
* Francisco Reyes como Orlando Onetto Partier
* Luis Gnecco como Gabriel Onetto Partier
* Aline Küppenheim como Sonia Bunster
* Amparo Noguera como Adriana Cortés
* Nicolás Saavedra como Bruno Onetto Bunster
* Antonia Zegers como Alessandra
* Trinidad González como Wanda Vidal
* Néstor Cantillana como Gastón 
* Alejandro Goic como doutor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Chile propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Sebastián Lelio

**Sebastián Lelio Watt**, nado en Mendoza o 8 de marzo de 1974, é un director, guionista, produtor e montaxista chileno.

Entre os seus filmes máis relevantes destacan *Gloria* (2013) e *Una mujer fantástica* (2017), gañadora do Premio Óscar ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa e segundo filme chileno en obter un premio da Academia (trala curtametraxe animada *Historia de un oso* en 2016).

## Traxectoria artística 
Ingresou en xornalismo aínda que quería estudar cinema, pero nun principio non logrou convencer ós pais, aínda que estes ó final terminaron por ceder. A súa primeira curtametraxe, *4*, filmouna sendo estudante, en 1995; fixo varias máis antes de estrear a súa primeira longametraxe en 2005, en San Sebastián: *La sagrada familia.* Rodada en tres días e editada durante case un ano, este filme participou en máis de cen festivais e recibiu vinte e oito premios nacionais e internacionais.

Despois dese primeiro éxito, veu *Navidad* (2009). Escrita na Résidence do Festival de Cannes, a cinta foi estreada na Quincena de Realizadores dese mesmo ano. *El año del tigre*, a súa terceira longametraxe, foi estreado na competencia internacional do Festival de Cine de Locarno de 2011.

En 2017 estreou no Festival Internacional de Cinema de Berlín *Una mujer fantástica*, que escribiu xunto con Gonzalo Maza. En devandito certame obtivo o premio Oso de Prata ó mellor guión e o Teddy Award á mellor longametraxe. O filme, protagonizada por Daniela Vega, narra a historia dunha muller transxénero que debe lidar coa morte da súa parella. Entre os premios obtidos durante os meses seguintes atópanse o Independent Spirit na categoría de mellor filme estranxeiro, o Goya o mellor filme iberoamericano, e o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa, sendo a primeira longametraxe chilena en obter o galardón nesa categoría.

## Filmografía 
### Longametraxes 
* 2002 - *Fragmentos urbanos*
* 2006 - *La Sagrada Familia*
* 2009 - *Navidad*
* 2011 - *El año del tigre*
* 2013 - *Gloria*
* 2017 - *Una mujer fantástica*
* 2017 - *Disobedience*
* 2018 - *Gloria Bell*
* 2022 - *O prodixio*

### Curtametraxes 
* 1995 - *4*
* 1996 - *Cuatro*
* 2000 - *Smog* (con Marialy Rivas)
* 2002 - *Fragmentos urbanos*
* 2002 - *Ciudad de maravillas*
* 2003 - *Carga vital*
* 2010 - *El efecto Kulechov*
* 2020 - *Algoritmo*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lingua gorontalo

A **lingua gorontalo** é unha lingua falada na pronvincia de Gorontalo (no norte da illa de Sulawesi, en Indonesia) polo pobo gorontalo. Os principais dialectos do gorontalo son o oriental, o tilamuta, o suwawa e o occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en gorontalo
### Bibliografía 
* Steinhauer, H. (1991). "Problems of Gorontalese phonology." In H. A. Poeze and P. Schoorl (Ed.), *Excursies in Celebes: een bundel bijdragen bij het afscheid van J. Noorduyn als directeur-secretaris van het Konninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkendkunde,* 325-338. KITLV Uitgeverij.
Kaarina

**Kaarina** (en sueco *S:t Karins*) é unha cidade de Finlandia situado na rexión de Finlandia Propia. En 2018 a súa poboación era de 33&nbsp;193 habitantes. A superficie do termo municipal é de 179,58 km2, dos cales 29,16&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 220,7 hab./km².

Limita cos municipios de Lieto, Pargas, Paimio, Sauvo e Turku.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmás 
Kaarina está irmandada con:

*  Enköpingin, Suecia
*  Szentes, Hungría
*  Sovetski, Rusia
*  Jõgeva, Estonia
*  Ansião, Portugal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kaarina
Lingua santali

A **lingua santali** (en ol chiki: ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ; en nagari: সাঁওতালি) é unha lingua da subfamilia munda das linguas austroasiáticas. Está relacionada coas linguas ho e mundari, e fálase nos estados indios de Jharkhand, Bengala Occidental e Chhattisgarh. É unha lingua rexional recoñecida na India na súa constitución. É falada por preto de 7,4 millóns de persoas na India, Bangladesh, Bután e o Nepal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en santali
Praia de Perbes

A **praia de Perbes** é un areal da ría de Betanzos, pertencente ao concello de Miño. A praia ten Bandeira Azul. Hai un camping na zona.

## Notas
Katrín Jakobsdóttir

**Katrín Jakobsdóttir**, nada en Reiquiavik o 1 de febreiro de 1976, é unha política islandesa e a Primeira Ministra de Islandia dende 2017. Membro do Althing (parlamento islandés) dende 2007, foi ministra de Educación, Ciencia e Cultura entre o 1 de febreiro de 2009 e o 23 de maio de 2013, e presidenta do Movemento de Esquerda-Verde (*Vinstrihreyfingin – grænt framboð*) dende o 23 de febreiro de 2013.

## Traxectoria 
### Educación 
Katrín graduouse na Universidade de Islandia en 1999 como licenciada en islandés e francés, e en 2004, pola mesma universidade, obtivo un mestrado en artes. A súa tese versou sobre a obra do escritor islandés de novela negra Arnaldur Indriðason. O 26 de abril de 2009, logo dunha contundente vitoria electoral da coalición de socialdemócratas, esquerdas e verdes, foi confirmada no seu ministerio.

Como ministra, Katrín levou adiante unha novidosa política de promoción da industria creativa como medio para remontar os efectos da crise económica financeira. Deixou o seu cargo o 23 de maio de 2013, despois de que as eleccións de 27 de abril de 2013 desen a vitoria á oposición de centrodereita.

O 23 de febreiro de 2013 foi elixida presidenta do Movemento de Esquerda-Verde (*Vinstrihreyfingin – grænt framboð*).

O 30 de novembro de 2017 asumiu o cargo como primeira ministra de Islandia, unha vez que se logrou unha coalición entre o Movemento de Esquerda-Verde, o Partido da Independencia e o Partido Progresista, que xuntos sumaron 35 dos 63 escanos do Althing.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nordic Labour Journal: Katrín Jakobsdóttir - party leader during times of change
Premio das Artes e das Letras de Galicia

O **Premio das Artes e das Letras de Galicia** (ou **Premio das Letras e das Artes de Galicia**), concedíao a Xunta de Galicia en recoñecemento a personalidades destacadas na creación artística en Galicia. Creado en 1995, contaba cunha dotación económica que foi dos cinco millóns de pesetas aos 36&nbsp;000 euros. Foi derrogado en 2006, despois de once edicións.

## Premiados 

* 1995: Antón Fraguas 
* 1996: Xosé Filgueira Valverde
* 1997: Francisco Fernández del Riego
* 1998: Domingo García-Sabell
* 1999: Lois Tobío Fernández
* 2000: Pura Vázquez
* 2001: Francisco Río Barxa
* 2002: Xosé López Calo
* 2003: Isaac Díaz Pardo
* 2004: Leopoldo Nóvoa
* 2005: Ramón Castromil
&nbsp;

## Notas
XXXTentacion

**Jahseh Dwayne Ricardo Onfroy**, nado en Plantation, Florida o 23 de xaneiro de 1998 e finado en Deerfield Beach, Florida o 18 de xuño de 2018, foi un rapeiro estadounidense máis coñecido polo seu nome artístico "**XXXTentacion**" ou sinxelamente "X".

Onfroy lanzou a súa primeira canción na plataforma de distribución de son SoundCloud en 2014. XXXTentacion foi unha figura popular do chamado «SoundCloud rap» e o emo rap. Á parte de ter un éxito póstumo á súa morte, tras chegar co seu tema «*SAD!*» ó número un de Billboard.

## Traxectoria 
Onfroy naceu o 23 de xaneiro de 1998 en Plantation, Florida. Onfroy foi criado principalmente pola súa avoa Tiffany Rodes, debido á situación financeira da súa nai, en Pompano Beach, Florida e Lauderhill, Florida. Onfroy era de orixe exipcia, india, alemá, xamaicana e italiana. Cando Onfroy tiña seis anos, apuñalou a un home que tentaba atacar á súa nai e finalmente foi posto nun programa xuvenil antes de ser obrigado a vivir coa súa avoa.

O interese de Onfroy na música comezou inicialmente despois de que a súa tía o convencese para comezar a asistir ó coro da escola e máis tarde ó coro da igrexa. Axiña o botaron do coro da escola, despois de atacar a outro estudante. Onfroy foi expulsado da escola secundaria despois dunha serie de altercados. Posteriormente, a súa nai inscribiuno nos Sheridan House Family Ministries por máis de seis meses. Onfroy comezou a escoitar *nu metal*, *hard rock* e *rap* durante o seu tempo en Sheridan House, o que o levou a tentar aprender piano e guitarra.

Onfroy asistiu a Piper High School até o décimo grao. El describíase a si mesmo como un «inadaptado» durante ese tempo, citando o tranquilo que estaba a pesar de ser popular e participar regularmente en pelexas.

### Morte 
O 18 de xuño de 2018, Onfroy marchaba a unha concesionaria de motos en Deerfield Beach cando dous asaltantes lle dispararon dende unha SUV de cor escura nun aparente roubo. As autoridades cren que houbo até tres coches seguindo a Onfroy antes de ingresar á concesionaria RIVA Motorsports. Testemuñas informáronlle á policía que os sospeitosos tomaron unha bolsa Louis Vuitton do seu vehículo. O tiroteo ocorreu ao leste da cidade de Parkland; os sospeitosos fuxiron da escena. O Departamento de Bombeiros do Condado de Broward levouno rapidamente a Broward Health North. Inicialmente, informouse que Onfroy atopábase en estado crítico tras o tiroteo, e a Oficina do Xerife do condado de Broward confirmou posteriormente a súa morte.

## Discografía 
* *17* (2017)
* *?* (2018)
* *Skins* (2018)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Roland Møller

**Roland Greisen Moller**, nado en 1972 en Odense, é un actor, compositor, profesor e comentarista social danés. Gañou en 2016 o premio Bodil ao mellor actor pola película *Under sandet*.

## Traxectoria 
No ano 2000, apareceu como rapeiro na banda sonora da película infantil *Mirakel* baixo o sobrenome artístico de Dappa Don, xunto con Den Gale Pose, Szhirley e L. O. C. coa canción "Generation W", que posteriormente apareceu no álbum de Den Gale Pose *Definitionen af en stodder * (2001).

Roland Møller medrara no ambiente criminal de Odense e estivera na cadea varias veces ata 2002, totalizando catro anos e medio de condena por dez atracos. Aparece semanalmente no programa *Politiradio* de Radio24Syv, onde adoita falar sobre o crime e o castigo, en especial dirixíndose a mozos que están en risco de entrar no mundo da delincuencia.
## Carreira cinematográfica 
Tras a súa derradeira estada na prisión de Horsens en 2002 logrou un contrato como compositor do rapeiro Jokeren, entrando en contacto coa industria cinematográfica. En 2006 escribiu a canción "De frie købmænd"  de Jokeren e Mark Linn para a película *Fidibus*.

O seu debut cinematográfico foi en 2010 co drama carcerario *R* dirixido por Tobias Lindholm e Michael Noer. Dous anos despois, dirixiuno de novo Lindholm no multipremiado *Kapringen*. Pola súa interpretación en *Nordvest* de Michael Noer logrou o premio Bodil ao mellor actor secundario. O seu primeiro papel protagonista foi en *Under sandet*, interpretando ao sarxento Rasmussen, co que logrou ao premio Bodil ao mellor actor.

## Filmografía 
## Notas
Gran Premio de Hungría de 2018

O **Gran Premio de Hungría de 2018**, oficialmente o **Formula 1 Rolex Magyar Nagydíj 2018** foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 29 de xullo de 2018, no circuíto de Hungaroring preto de Mogyoród, Hungría. Foi a décimo segunda carreira da tempada de 2018 e a trixésima cuarta carreira do Gran Premio de Hungría, e a 33ª vez que a carreira disputouse como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en }..

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Ligazóns externas
## Notas
Giuseppe Conte

**Giuseppe Conte**, nado en Volturara Appula, provincia de Foggia o 8 de agosto de 1964, é un xurista e profesor de Dereito italiano, que foi primeiro ministro de Italia entre 2018 e 2021. Foi proposto para o cargo por Luigi Di Maio, do Movemento Cinco Estrelas, e Matteo Salvini, da Liga Norte. Posteriormente o 23 de maio de 2018, o presidente Sergio Mattarella encargou a Conte formar goberno sen éxito. O 28 de maio, o presidente Mattarella encargoulle un goberno a Carlo Cottarelli. Cottarelli renunciou ó encargo o 31 de maio, polo que o presidente novamente designou a Conte como Presidente do Consello de Ministros, xuramentando cargo o 1 de xuño de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía por CIDOB
Síndrome de cancro hereditario de mama e ovario

As **síndromes de cancro hereditario de mama e ovario** (en ) son síndromes de cancro que producen cantidades superiores ó normal de cancro de mama e cancro dos ovarios en familias xeneticamente relacionadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* FORCE: Facing Our Risk of Cancer Empowered Hereditary, Genetic Breast or Ovarian Cancer and BRCA Issues 
* Cancer.Net: Hereditary Breast and Ovarian Cancer 
* OPERA, calculadora que determina a probabilidade dunha persoa de ter un risco hereditario de cancro de mama ou dos ovarios
Pelote

O **pelote** era unha túnica sen mangas utilizada durante a baixa idade media, sobre a saia ou o brial. Popularizouse na Península Ibérica a comezos do século XIII, lugar desde o que se estendeu o seu uso ao resto de Europa.  miniatura|228x228px|Muller con pelote no libro de salmos de Luttrell.|alt=|esquerda

## Descrición 
miniatura|150x150px|Músicos vestindo pellote nunha ilustración das Cantigas de Santa María|alt=
O pelote tiña forma de túnica sen mangas, con dúas aberturas nos laterais polas que se introducían os brazos. Estas aberturas eran de diferente tamaño, os de época mais antiga tiñan aberturas mais reducidas e nos mais modernos chegaban debaixo da cadeira, permitindo ver gran parte da peza de roupa interior. Asegurábase cun cinto, e nalgúns casos presentábase cun encordado para axustalo.

Era empregado tanto por homes como por mulleres, o modelo masculino chegaba até o xeonllo e o feminino até os pés. Tamén era empregado por todas as clases socias variando só no material co que estaba feito, desde liño até sedas bordadas con peles de animais.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* La indumentaria medieval en el siglo XIII  - Alba Gutiérrez Molinero 
* Guía de indumentaria medieval masculina (1168-1220) - Carlos Miguel Polite Cavero.
*Guía de indumentaria medieval femenina (1170-1230) - Alberto Carnicero Cáceres.

### Ligazóns externas
* Reprodución da vestimenta de Berenguela de Barcelona. - Autoria: Pinaki Studios.
Cerume

miniatura|Cerume
O **cerume** ou **cera do oído**  é unha substancia segregada naturalmente polo oído de moitos mamíferos incluíndo o ser humano. Esta substancia cerosa e amarelada é de alta importancia para o conduto auditivo externo humano xa que o limpa, o lubrica e o protexe contra certas bacterias, fungos e insectos. O seu exceso pode conducir a unha perda auditiva.

## Produción 
O cerume é producido no terzo externo da porción cartilaxinosa do conduto auditivo externo. É unha mestura de segregacións viscosas das glándulas sebáceas e outras menos viscosas procedentes das glándulas sudoríparas.

## Notas
Universidade Libre de Bruxelas

A **Universidade Libre de Bruxelas** (*Université Libre de Bruxelles*, en francés; *Vrije Universiteit Brussel*, en neerlandés, ou **ULB** polas súas siglas) é unha universidade belga francófona. Foi creada en 1834 e nela estudaron varios premios Nobel e unha medalla Fields. É unha das universidades belgas máis recoñecidas e cosmopolitas, cun 29 % de estudantes estranxeiros.

Aínda que o seu nome é o equivalente exacto da *Vrije Universiteit Brussel,* en lingua neerlandesa, a *Université Libre de Bruxelles* é totalmente independente desta. Malia isto, as dúas están no campus da Plaine, na comuna de Ixelles.

## Orixe 
A ULB fundouse no ano 1834, durante a época posterior á independencia de Bélxica e durante a cal se padeceu unha gran desorganización educativa.

Nesa época, as tres universidades estatais, Gante, Liexa e Lovaina, perden varias facultades. A creación en 1834, da Universidade Católica de Malinas, baixo o impulso dos bispos de Bélxica foi o detonante que empuxou ao liberalismo a reaccionar rapidamente. O avogado Pierre-Théodore Verhaegen, lanzou en xuño de 1834 unha chamada á subscrición en medios liberais con vistas á creación dunha universidade libre que combatería a intolerancia e os prexuízos. Malia isto, rapidamente se avisou a Verhaegen do utópico dos seus proxectos, xa que non dispoñía nin de profesores, nin de locais, nin de diñeiro. Así e todo, o alcalde de Bruxelas, Nicolas-Jean Rouppe, atopou un local no antigo palacio de Charles-Alexandre de Lorraine, na praza do Museo. Verhaegen engadiu ao seu proxecto a Escola de Medicina e atopou profesores entre os homes de experiencia do Museo das Ciencias e das Letras. A facultade de Dereito recaeu en profesores voluntarios, como Henri de Brouckère. Finalmente, o 20 de novembro de 1834, Auguste Baron, dicía, no seu discurso de inauguración:*Xuramos inspirar aos nosos alumnos, sexa cal sexa o obxecto da nosa ensinanza, o amor práctico dos homes irmans, sen distinción de casta, opinión ou nación; xuramos ensinarlles a consagrar os seus pensamentos, os seus traballos, os seus talentos de cara á felicidade e á mellora dos seus concidadáns e da humanidade...*Nos seus primeiros anos levaba o nome de **Universidade Libre de Bélxica** e tiña catro facultades: filosofía e letras, dereito, ciencias e medicina. A partir de 1836 pasou a chamarse **Universidade Libre de Bruxelas**.

## Alumnos e profesores recoñecidos 
* Alain Berenboom: avogado e escritor
* Pedro Sánchez: presidente do Goberno de España
* Jean Cornil: senador
* Philippe Grollet: antigo presidente do Centro de Acción Laica
* Amir Abbas Hoveida: primeiro ministro de Irán
* Enrique Olaya Herrera: presidente de Colombia
* Paul Heger: biólogo
* Fernand Khnopff: pintor
* Hervé Hasquin: político liberal
* Philippe Moureaux: político socialista
* Amélie Nothomb: escritora
* Jorge Matte: médico, endocrinólogo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Paleópteros

Os **paleópteros** (**Palaeoptera**) son un grupo de insectos que comprende tres superordes, e inclúe as efémeras e libélulas. O nome Palaeoptera foi tradicionalmente aplicado aos grupos ancestrais de insectos alados (a maioría deles extinguidos) que carecían da capacidade de pregar as ás sobre o abdome, o que é característico de Neoptera. Nos Diaphanopterodea, que son insectos paleópteros, evolucionou de forma independente e singular un mecanismo diferente de pregamento das ás. Tanto as efémeras coma as libélulas carecen dos centros do olfacto no cerebro que se encontran en Neoptera.

## Status disputado 
As complexidades do mecanismo de pregado das ás e o funcionamento mecánico das ás en voo (movidas por músculos do voo directos), son tan grandes que isto indica claramente que os Neoptera son unha liñaxe monofilética. O problema é que a ausencia plesiomórfica do pregamento das ás non significa necesariamente que os Palaeoptera forman un grupo natural, xa que poderían ser tamén simplemente unha ensamblaxe que contén todos estes insectos, estreitamente relacionados ou non, que "non son Neoptera", un exemplo dun taxon caixón de xastre. Se as liñaxes extintas se teñen en conta, parece probable que o concepto de Palaeoptera acabará por ser finalmente descartado ou cambiado o seu contido para reflectir de forma máis exacta a evolución dos insectos. En calquera caso, recoñécense tres grandes liñaxes de paleópteros, tratados tradicionalmente como superordes. Destes, o Palaeodictyopteroidea podería ser tamén unha ensamblaxe parafilética de varios pterigotos basais. Como isto indica, as relacións dos dous grupos de paleópteros (Ephemeroptera e Odonata) cos Neoptera non foron resoltas aínda; hai tres hipóteses principais en competencia con moitas variacións. En dúas destas (as que tratan os efemerópteros e os odonatos tan próximos aos Neoptera coma a outros "paleópteros") Paleoptera parece ser parafilético.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Archedictyon

### Bibliografía 
* Maddison, David R. (2002): Tree of Life Web Project &ndash; Pterygota. Winged insects . Versión do 1 de xaneiro de 2002. Consultado o 15 de decembro de 2008.
* Trueman, John W.H. [2008]: Tree of Life Web Project &ndash; Pterygote Higher Relationships . Consultado o 15 de decembro de 2008.
* Trueman, John W.H. & Rowe, Richard J. (2008): Tree of Life Web Project &ndash; Odonata. Dragonflies and damselflies . Versión do 20 de marzo de 2008. Consultado o 15 de decembro de 2008.
Disparidades

***Disparidades. Revista de Antropología*** (anteriormente ***Revista de Dialectología y Tradiciones Populares***) é unha revista de antropoloxía, en lingua castelá, publicada en Madrid desde 1944.

## Descrición 
Edítaa o Consello Superior de Investigacións Científicas. O seu primeiro número apareceu publicado no ano de 1944, durante a ditadura franquista, e entre os seus fundadores había nomes como os de Julio Caro Baroja, Nieves de Hoyos e Vicente García de Diego. Tivo como precedente ao *Archivo de Tradiciones Populares*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *Disparidades. Revista de Antropología* en revistas.csic.es }.
* *Revista de Dialectología y Tradiciones Populares* en Dialnet .