open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
IES María Sarmiento

O **Instituto de Educación Secundaria María Sarmiento** é un centro público de Viveiro que data do ano 1932. No curso 2015/2016 contaba cunha matrícula de 760 alumnos e 86 profesores.

Imparte as ensinanzas de ESO, Bacharelatos, Ciclos Formativos de grao medio e superior así como ensinanzas de persoas adultas. O centro tamén conta con servizos complementarios de comedor escolar e transporte.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web
Dengue

**Dengue** pode referirse a:

* **Dengue**, peza do traxe tradicional feminino do noroeste da Península Ibérica;
* **Dengue**, enfermidade infecciosa transmitida por mosquitos que produce febre, dores musculares e erupcións.
Dehesa de la Villa

A **Dehesa de la Villa** é un parque situado ao noroeste da cidade de Madrid, concretamente no barrio de Cidade Universitaria do distrito de Moncloa-Aravaca. A súa principal característica é que mantén o seu carácter forestal, estando no seu maior parte sen axardinar.

Antigamente era coñecida como a Dehesa de Amaniel, en honor ao seu dono, Lope de Amaniel, besteiro de Henrique II de Castela. O cualificativo "de la Villa" débese á condición de "Vila e Corte" que ostenta a cidade de Madrid.
Som kirguiz

O **Som kirguiz** (en kirguiz: сом) é a moeda de curso legal en Kirguizistán. O seu código ISO 4217 é *KGS*. O som divídese en 1000 tyiyn (тыйын). O som instroduciuse por primeira vez o 10 de maio de 1993, sustituíndo ao rublo soviético cunha taxa de cambio de 1 KGS = 200 RUB.

## Etimoloxía 
Na Unión Soviética, os falantes das linguas kazako, kirguiz e uzbeko chamaban ao *rublo* som, nome que aparecía impreso no reverso dos billetes xunto ás outras 15 linguas oficiais do Estado. A palabra *som* (ás veces transcrita como "sum" o "soum") significa "pureza" (facendo referencia ao "ouro puro") na meirande parte das linguas túrquicas.

## Moedas 

## Billetes 
En 1993 o novo goberno emitiu billedes de 1, 10 e 50 tyiyn, e o *Banco de Kirguizistán* emitiu billetes de 1, 5 e 20 som. En 1994, o Banco Central emitiu unha segunda serie de billetes en denominacións de 1, 5, 10, 20, 50 e 100 som. En 1997, emitiuse unha nova serie coas mesmas denominacións de 1994, e engadía os billetes de 200, 500 e 1.000 som. O último billete emitido foi o de 5.000 som en 2009.

'*Serie en curso (2009-*actualidade*)*'

## Notas
Marcelo Azcárraga Palmero

**Marcelo de Azcárraga Palmero**, nado en Manila o 4 de setembro de 1832 e finado en Madrid o 30 de maio de 1915 foi un militar e político español, presidente do Consello de Ministros en tres ocasións durante o reinado de Afonso XIII.

## Traxectoria 
Naceu en Manila, Filipinas, fillo do xeneral José Azcárraga, natural de Biscaia, e de María Palmero, unha mestiza filipina de Albay.

Estudou dereito na Universidade de Santo Tomás, en Manila, e entrou despois na Escola de Náutica, onde obtivo o primeiro premio en matemáticas. O seu pai enviouno a España para asistir á academia militar e en tres anos obtivo a graduación de capitán. Aos vinte e tres anos foi condecorado coa Cruz de San Fernando. Foi enviado a varias colonias de España: formou parte do corpo expedicionario comandado por Prim en Cuba e participou na campaña de San Domingos, volvendo a España en 1866. Posteriormente regresou a Cuba e casou cunha das fillas da adiñeirada familia Fesser, propietaria e fundadora do Banco y Casa de Fessner Seguros.

### Etapa política 
[miniatura|esquerda|*El parto de don Marcelo*, por [Joaquín Xaudaró (*Gedeón*, 1904).|alt=]]
Tras tomar parte no derrocamento de Espartero en 1856, foi destinado a Cuba antes de representar a España na embaixadad de México. En 1866 foi ascendido a coronel polo seu comportamento leal. Dous anos despois adheriuse ao movemento que destronou a Isabel II e foi ascendido a brigadier e nomeado subsecretario de guerra. Dimitiu deste cargo durante os primeiros anos da República.

Partidario da Restauración borbónica, apoiou a proclamación de Afonso XII como rei de España. Como membro do Partido Conservador mantívose activo politicamente durante esa época, sendo elixido senador vitalicio, e administrou o ministerio da Guerra baixo os gobernos de Cánovas del Castillo e Silvela. Tralo asasinato de Cánovas o 8 de agosto de 1897 converteuse en presidente interino goberno de España ata o 4 de outubro mantendo a carteira de Guerra. Ocupou o cargo dúas veces máis de xeito interino e foi considerado un presidente de transición.

Tras retirarse do exército en setembro de 1904, foi nomeado cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro, pola súa defensa da monarquía e por manter España en relativa paz.

Faleceu o 30 de maio de 1915 en Madrid e foi enterrado na Sacramental de Santo Isidro.

## Honra 
En 1896 o concello da Coruña decidiu dedicarlle ao Xeneral a praza da Fariña, polo seu apoio á restitución á cidade da Capitanía Xeneral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Enrique de Vedia

**Henrique** ou **Enrique de Vedia y Goossens** ou **Gössens**, nado en Balmaseda (Biscaia) o 15 de outubro de 1802 e finado en Xerusalén o 8 de outubro de 1863 foi un historiador e diplomático español, Comendador da Orde de Carlos III.

## Traxectoria 
De orixe fidalga, era fillo do uruguaio Lorenzo Antonio de Vedia y Ramallo, que chegou a Balmaseda por herdar os bens morgados da súa casa, e de Magdalena de Goossens y Ponce de León. Falaba francés, inglés e italiano e foi dono dunha importante biblioteca.

Foi xefe político de diferentes provincias, entre elas da Coruña. Mentres o foi da provincia de Burgos recibiu a Théophile Gautier e ensinoulle a catedral, visita que deixou constatada o escritor en *Voyage en Espagne*. Foi tamén amigo de Pascual Gayangos e de Antonio Ferrer del Río e tivo os cargos de Secretario da Gobernación do Reino e Cónsul de España en Liverpool e Xerusalén. Finou nesa cidade en 1863 cando preparaba o seu regreso a España.

## Obras 
Dirixiu os dous volumes de *Historiadores primitivos de Indias* Madrid: Imprenta de Manuel Rivadeneyra, 1852-1853) da *Biblioteca de Autores Españoles* (1877-1913), con edicións de crónicas e textos de Hernán Cortés (1485-1547), Pedro de Alvarado, Francisco López de Gómara (1510-1541), Diego de Godoy (s. XVI), Gonzalo Fernández de Oviedo (1478-1557), Álvar Núñez Cabeza de Vaca (s. XVI), Bernal Díaz del Castillo (1492-¿1581?), Francisco de Xerez (s. XVI), Pedro Cieza de León (1518-1554) e Agustín de Zárate (s. XVI).

Traduciu ao castelán e anotou xunto con Pascual Gayangos *History of Spanish Literature* do hispanista George Ticknor e compuxo unhas *Memorias para la historia... de la villa de Balmaseda* e unha *Historia y descripción de la ciudad de La Coruña* (1845).

## Honra 
A Biblioteca Pública de Balmaseda leva o seu nome. En 1946 bautizouse como Historiador Vedia unha rúa da Coruña que anteriormente recibía o nome de Alfredo Vilas.

## Notas
Biblioteca Nacional da Dieta

A  estableceuse no Xapón en 1948 como parte da Dieta do Xapón para labores de administración pública. Esta biblioteca é a única biblioteca nacional do país, e ten dúas instalacións principais en Tokyo e Kyoto, xunto con outras sucursais menores noutras cidades do país.

## Historia
Inaugurouse en xuño de 1948 cunha colección inicial de 100&nbsp;000 volumes. O primeiro encargado desta organización foi o político Tokujirō Kanamori, mentres que o filósofo Masakazu Nakai serviu como segundo ao cargo. En 1949 a biblioteca fusionouse coa Biblioteca Nacional, previamente denominada Biblioteca Imperial, converténdose na única biblioteca nacional do Xapón.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Alonso de Ovalle

**Alonso de Ovalle**, nado en Santiago de Chile o 27 de xullo de 1603 e finado en Lima en maio de 1651, foi un cronista español, autor da *Histórica relación del Reyno de Chile*.

## Traxectoria 
Foi fillo de Francisco Rodríguez del Manzano y Ovalle e de María Pastene y Lantadilla, poderosos encomendeiros españois, donos de varias facendas.

Estudou teoloxía e foi ordenado sacerdote xesuíta despois de 11 anos de estudos, dedicándose desde entón á ensinanza e ás misións.

Ovalle tivo que viaxar a Madrid e Roma como procurador da Viceprovincia xesuíta de Chile, e foi nesa última cidade onde escribiu e publicou (en 1646) a súa *Histórica relación del Reyno de Chile*.
 
Iniciara esta obra polo descoñecmento e a ignorancia que se tiña en Europa sobre o seu país: 
 

O libro consta de seis partes, dúas para a natureza, unha para os indíxenas, dúas para a conquista, unha para a Guerra de Arauco e unha (a máis longa) para a evanxelización.

O estilo de Ovalle é considerado un exemplo do uso canónico da lingua castelá, como o proba o que fora incluído como unha das fontes na primeira edición do *Diccionario de Autoridades*, publicado pola Real Academia Española (1713). Ovalle foi un dos dous únicos americanos incluídos como autoridade, sendo citado en 47 entradas, entre elas, curiosamente, a do diminutivo *conejillo*. Ocupou o posto 16º, en canto a número de citas, entre as 51 autoridades do dicionario.

Un dos mellores exemplos do seu manexo da linguaxe é a descrición da cordilleira dos Andes: 
miniatura|260px|"El Parlamento de Quilin", ilustración da obra de Ovalle (1646).

A *Histórica relación* foi publicada en Roma no ano 1646 simultaneamente en español e en italiano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* **Alonso de Ovalle**. "Histórica relación del Reyno de Chile y de las Missiones y Ministerios que exercita la Compañia de Jesus", editado en castellano e italiano en 1646, en Roma. 18X25,5&nbsp;cm

### Ligazóns externas 
* Alonso de Ovalle, Histórica relación del Reyno de Chile y de las misiones y ministerios que exercita en la Compañía de Jesús, Roma : Por Francisco Caballo, 1646. Biblioteca Nacional
Porta de Toledo

250px|thumb|Porta de Toledo
A **Porta de Toledo** (en castelán: *Puerta de Toledo*) era unha das portas de acceso á cidade de Madrid. Existiron con anterioridade outras tres portas denominadas de Toledo nas proximidades, a actual data do primeiro terzo do século XIX e foi deseñada polo arquitecto español Antonio Aguado, que se atopa situada na metade da Glorieta de Toledo facendo de rotonda. Foi erixida a modo de arco triunfal en honor do rei Fernando VII como conmemoración da independencia española trala ocupación francesa.

Foi a última porta monumental erixida no antigo recinto de Madrid. Foi construída entre os anos 1813 e 1827, e foi restaurada polo Concello de Madrid en 1995. Pola súa situación na cidade daba acceso desde o centro da cidade mediante a rúa de Toledo aos camiños do sur de Madrid (Camiño Real de Andalucía), tras cruzar a canle do río Manzanares mediante a ponte de Toledo e os Carabancheles.

## Véxase tamén
Dengue (vestimenta)

[miniatura|250px|*Paisaje con gallega* (1891), cadro de [Serafín Avendaño. A moza viste un *dengue*.]]O **dengue** é unha peza de vestir que forma parte da indumentaria tradicional galega. Está formado por un anaco de tea que ten forma de aspa, de tal forma que ao colocarse sobre o torso, cruza o peito e os seus extremos átanse nas costas.

Posibelmente a orixe desta peza débese á necesidade de abrigar o peito, sen utilizar os pesados e incómodos mantóns de pano propios dos días máis fríos do inverno.

A forma do *dengue* despregado é parecida a un segmento de círculo cos extremos alongados. Está ben cortado se se pode colocar sobre os ombros, cruzado no peito por diante e coas puntas nas costas, á altura da cintura. Xeralmente se coloca poñendo un imperdíbel no cruzamento do peito e outro unindo os dous extremos nas costas, ou cun broche de prata ou outro metal.

Pénsase que era unha peza de roupa que simbolizaba o casamento. Era habitual que as mulleres fosen soterradas co el posto, xa que casadas en vida debían continuar casadas na morte. Este é un dos motivos polos que, comparando con outras prendas, foron conservados poucos nas casas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Albán Laxe, C. (2003): *O saber do pobo: Enciclopedia do traxe, danza e música tradicionais*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-8302-235-4.
* Fraguas Fraguas, A. (1985): *El traje gallego*. A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza.
* González Pérez, C. (2005): *Historia do traxe galego*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-4196-0.
* Rodríguez Pérez, I. & Pérez Arias, C. (1992): "A vestimenta na Galicia de entreséculos". En: Acuña, X. E. & Cabo, X. L. *As imaxes do traxe en Galicia*. Vigo: Ir Indo, pp.&nbsp;7–13.

### Outros artigos 
* Traxe galego
ALD

**ALD** pode  referirse a:

* As iniciais de **Antón Losada Diéguez**, galeguista.
* O código ISO 639 da **lingua alladian**.
* A **adrenoleucodistrofia**, unha doenza neurolóxica.
Last Words: The Final Recordings

***Last Words: The Final Recordings*** é o derradeiro álbum oficial da banda estadounidense de grunge Screaming Trees, publicado o 2 de agosto de 2011 a través do selo Sunyata Productions. O disco foi gravados dous anos despois do seu traballo *Dust* pero pouco des pois despois da esdición deste Epic Records dicidiu desfacerse do grupo. Porén, entre 1998 e 1999 Screaming Trees gravou o álbum no estudio do guitarrista de Pearl Jam Stone Gossard. Debido a que o grupo separouse no ano 2000, e que Mark Lanegan negouse a actuar, o disco non sería editado ata 12 anos despois ata que o batería Barrett Martin pubicouno a través do seu propio selo.

## Listaxe de cancións 
# "Ash Gray Sunday"
# "Door Into Summer"
# "Revelator"
# "Crawlspace"
# "Black Rose Way"
# "Reflections"
# "Tomorrow Changes"
# "Low Life"
# "Anita Grey"
# "Last Words"

## Notas
Sweet Oblivion

***Sweet Oblivion*** é o sexto álbum da banda estadounidense de grunge Screaming Trees, publicado o 8 de setembro de 1992 a través do selo Epic Records. A gravación foi o maior fito do grupo en termos de vendas, e foi o máis preto que tiveron de acadar o éxito entre o gran público. *Sweet Oblivion* vendeu máis de 300.000 copias grazas ao seu tema "Nearly Lost You", o maior éxito do grupo debido á súa aparición na banda sonora da película *Singles*.

## Listaxe de cancións
Escandinavismo

O **escandinavismo** (tamén chamado **pan-escandinavianismo**) e o **nordismo** son movementos literarios e políticos que apoian varios graos de cooperación entre os países escandinavos ou nórdicos. Escandinavismo e nordismo son termos intercambiables para o movemento literario, lingüístico e cultural que se centra en promover un pasado común nórdico, unha mesma herdanza cultural, mitoloxía común e unhas linguas con raíces no antigo nórdico, e que levou á formación de publicacións períodicas conxuntas e sociedades en apoio da literatura e lingüaxe escandinavas. Porén, o escandinavismo e o nordismo político son dous movementos pannacionalistas distintos que apareceron en épocas distintas.

## Escandinavismo político 
O escandinavismo político é paralelo aos movementos de unificación de Alemaña e Italia do século XIX. En oposición a estes, o proxecto de construción do estado escandinavo non foi exitoso e non se continuou. Tivo o seu apoxeo a mediados dese século e apoiou a idea de Escandinavia como unha rexión unificada ou un único país, baseado nunha etnia común, e a herdanza lingüística, política e cultural de Dinamarca, Noruega e Suecia.

O movemento foi creado por estudantes universitarios daneses e suecos na década de 1840, con base en Escania. Nos seus inicios os gobernantes de ámbolos dous países sospeitaban do movemento. A policía de Dinamarca polo tanto mantivo aos defensores do escandinavismo baixo unha estrita vixilancia.

Hans Christian Andersen uniuse ao escandinavismo tras unha visita a Suecia en 1837, e comprometeuse a escribir un poema sobre a relación dos suecos, daneses e noruegueses. Foi en xullo de 1839, durante unha visita á illa de Funen, cando Andersen comezou a esribir o texto do poema, "Jeg er en Skandinav" (Son un escandinavo"). Andersen compúxoo para capturar "a beleza do espírito nórdico, a forma na que as tres nacións irmás medraron xuntas", como parte dun himno nacional escandinavo. O compositor Otto Lindblad púxolle música, e a composición publicouse en xaneiro de 1840. A súa popularidade medrou ata 1845, e a partir dese momento rara vez foi catada. A importancia do Consello Nórdico comezou a decrecer despois de que Dinamarca se unise á Comunidade Económica Europea en 1973. E despois de que Suecia e Finlandia se unisen á Unión Europea en 1995, a asociación perdeu a meirande parte da súa antiga importancia. Aínda que Noruega elixiu por referendos en 1973 e 1995 non unirse á UE, ten varios acordos con esta e forma parte do acordo de Schengen.

## Notas
Princeton, Nova Jersey

miniatura|dereita|Nassau Street, rúa principal de Princeton.

**Princeton** é unha comunidade situada no condado de Mercer, Nova Jersey, Estados Unidos. A Universidade de Princeton está situada en devandita comunidade desde 1756. Aínda que Princeton é unha "cidade universitaria", hai outras institucións no seu territorio, incluíndo o Institute for Advanced Study, o Educational Testing Service (ETS), Opinion Research Corporation, Siemens Corporate Research, Bristol-Myers Squibb, Sarnoff Corporation, FMC Corporation, a Fundación Robert Wood Johnson, Amrep, Church and Dwight, Berlitz International, e a Dow Jones & Company.

A comunidade é equidistante entre Nova York e Filadelfia e está conectada con ambas desde o século XIX. Pódese ir ás dúas cidades por autoestrada.

A capital de Nova Jersey é a cidade de Trenton, pero a residencia oficial do gobernador está en Princeton desde 1945.

A pesar de que tradicionalmente os princetonianos teñen unha forte identidade, a comunidade está composta de dúas entidades separadas: un municipio e un borough.

O borough central está completamente rodeado polo municipio. O borough separouse do municipio en 1894 nunha disputa por taxas escolares; as dúas municipalidades máis tarde formaron o Princeton Rexional Schools, e outros servizos públicos son controlados de maneira conxunta. Houbo tres referendos propondo a reunificación, pero foi rexeitada en todas as ocasións. O borough contén a rúa Nassau, a principal rúa comercial, a maior parte do campus da universidade, e a maior parte dos suburbios creados logo da segunda guerra mundial. O borough e o municipio teñen unha poboación de aproximadamente 30.000 habitantes.

## Clima 
Princeton posúe un clima continental húmido, e xeralmente ten invernos fríos e veráns cálidos e húmidos. De acordo a Weather.com, a temperatura máis baixa rexistrada en Princeton foi de -27&nbsp;°C, o 28 de xaneiro de 1935, e a máis alta, de 41&nbsp;°C, o 9 de xullo de 1936.

## Educación 
A Universidade de Princeton é o elemento dominante da comunidade. O seu campus principal está situado en Nassau Street no borough e ao sur do municipio.

## Cidades irmandadas 
*  Francia, Colmar.
*  Italia, Pettoranello do Molise.

## Notas 
## Bibliografía 
* Clark, Ronald W. (1971) *Einstein: The Life and Times*. ISBN 0-380-44123-3
* Gambee, Robert. (1987) "Princeton" ISBN 0-393-30433-7

## Ligazóns externas 
* Princeton Rexional Convention and Visitors Bureau
Fealdade

[thumb|*A duquesa laida*, do pintor [Quentin Massys, 1525–1530.]]

A **fealdade** é unha característica o máis ben unha percepción dun ser vivo ou inanimado, cuxa aparencia é visualmente desagradábel e resulta nunha avaliación desfavorábel.

Un ser **feo** ou **laido** é un ser non atraente, mais si repulsivo, ou até mesmo ofensivo, aos que comparten ou non dos mesmos valores culturais. O seu oposto é a beleza, beldade ou fermosura, e así como esta, a fealdade envolve un xuízo subxectivo a través dos "ollos de quen ve", podendo variar de padróns, e dependendo da cultura de cada un. Contodo, pode haber excepcións persoais: "*quen ama o feo, bonito lle parece*". Así, a percepción da fealdade pode adquirir un carácter moi variábel, como no conto de fadas *O parrulo feo* de Hans Christian Andersen.

As persoas desprovistas de agrado a quen ve, adoitan ser máis discriminadas, recibindo mesmo salarios dun 10% ou 15% menos ca os traballadores considerados guapos, e incluso son menos propensas a seren contratadas. Existe falta de recursos legais para combater a discriminación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feísmo
Vladimir Kirilovich de Rusia

**Vladimir Kirilovich de Rusia** (en ruso: *Влади́мир Кири́ллович*), nado en Porvoo, Finlandia o 17 de agosto de 1917 e finado en Miami o 21 de abril de 1992, foi un pretendente ao trono de Rusia desde 1938 ata a súa morte.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Nado como príncipe Vladimir Kirilovich de Rusia, en Porvoo no Gran Ducado de Finlandia, foi o único fillo do Gran Duque Cirilo Vladimirovich e a Gran Duquesa Vitoria Feodorovna. Os seus avós paternos eran o Gran Duque Vladimir Aleksandrovich e a Gran Duquesa María Pavlovna. Os seus avós maternos eran o Duque Alfredo de Saxonia-Coburgo-Gota e a Gran Duquesa María Aleksandrovna de Rusia.

A familia de Vladimir fuxira para a Finlandia despois da Revolución Rusa de 1917. Abandonaron Finlandia en 1920, cando se mudaron para Coburgo, en Alemaña. O 8 de agosto de 1922, o pai de Vladimir auto-declarouse curador do trono ruso. Dous anos despois, o 31 de agosto de 1924, o seu pai deu un paso máis lonxe e asumiu o título de "Tsar e Autócrata de Todas as Rusias. Coa asunción do título imperial, Vladimir pasou a ser tsarévich e Gran Duque co estilo de "Alteza Imperial". En 1930, a súa familia deixou a Alemaña para vivir en Saint-Briac, na Francia onde o seu pai montou a corte.

Na década de 1930, Vladimir viviu por algún tempo en Inglaterra mentres estudaba na Universidade de Londres

### Segunda guerra mundial 
Coa morte do seu pai en 1938, Vladimir asumiu a xefatura da Familia Imperial rusa. O estatuto real da Casa de Bragation foi recoñecido permanentemente por Rusia no Tratado de Georgievsk de 1783 e confirmado por un decreto de 1946 do propio Vladimir como xefe da Casa Imperial.

En 1952, Vladimir apelou ás potencias occidentais para entrar nunha guerra contra a Unión Soviética. O 23 de decembro de 1969 escribiu un decreto polo que, na súa eventual morte, a súa filla sería a *curadora do trono imperial*. Isto foi visto como unha tentativa de asegurar que o trono permanecía na súa rama da familia, acto que as outras ramas consideraron ilegal.
*  50x50px Senador da Orde da Santa Raíña Tamara (Casa de Bagration).
*  50x50px Cabaleiro da Suprema Orde da Santísima Anunciación (orde dinástica da Casa de Savoia, 1976).
*  50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde dos Santos Mauricio e Lázaro (orde dinástica da Casa de Savoia, 1976).
*  50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde da Coroa de Italia (orde dinástica da Casa de Savoia, 1976).

## Devanceiros 

**Devanceiros de Vladimiro Kirilovich**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Sucesión ao trono de Rusia
Dasypus kappleri

***Dasypus kappleri***, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional como **armadillo de fociño longo grande**, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados e da súa única familia, a dos dasipódidos, que vive en gran poarte de Suramérica: Colombia, Venezuela, Ecuador, Güiana, Suriname, Güiana francesa, o Perú, Bolivia e o Brasil.

Trátase dun animal solitario, nocturno, terrestre, que xeralmente vive nas proximidades de arroios e pantanos. Aliméntase de artrópodos, especialmente formigas e térmites, e doutros invertebrados.

A súa área de dispersión está restrinxida aos bosques tropicais e as terras baixas húmidas das concas dos ríos Orinoco e Amazonas. En zonas de sabana só habita en zonas illadas boscosas. Constrúe tobos en solos ben drenados.

Ten esporóns nas súas patas traseiras que lle permiten arrastrarse de xeonllos en túneles estreitos. Cando se sente en perigo, pode desprender un cheiro almiscrado desagradábel.

As femias tipicamente paren dúas crías port camada.
* *Dasypus kappleri pastasae* Thomas, 1901, tamén coñecida polos sinónimos *Dasypus kappleri beniensis* Lönnberg, 1942 e *Dasypus kappleri peruvianus* Lönnberg, 1928.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9, pp.&nbsp;338–340.
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Cingulados
* Dasipódidos

### Ligazóns externas 
* *Dasypus kappleri* na ADW.
* *Dasypus kappleri'' na EOL.
Francisco Salgado de Somoza

**Francisco Salgado de Somoza**, nado na Coruña contra 1595 e finado en 1664 foi un xurisconsulto e abade galego.

## Traxectoria 
Salgado exerceu a avogacía na Real Audiencia da súa cidade natal e posteriormente marchou a Madrid, onde chegou precedido de gran fama, e tivo ao seu cargo por un tempo a vigairía do arcebispado de Toledo.

Filipe IV, estimando a rectitude e ilustración de Salgado, nomeouno xuíz en Sicilia. Iniciou a viaxe, mais ao chegar a Xénova soubo que fora nomeado para outro cargo en Valladolid, onde exerceu como xuíz.

Máis tarde, foi membro do Consello de Facenda e no Concello de Castela, no que estivo durante algúns anos. Posteriormente, arelando descansar deixou o posto e aceptou a abadía de Alcalá en Granada que lle concedeu o mesmo rei.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Montaner y Simón (editores).- *Diccionario Enciclopédico Hispano-Americano*, Barcelona, 1887-1910.
* Alcalá-Zamora y Castillo, Niceto.- *Un español mal comprendido: Salgado de Somoza, en la literatura alemana sobre el concurso de acreedores*, Madrid: Javier Morata, 1932.
* Añoveros Trias de Bes, Xavier.- *Salgado de Somoza, un precursor de la moderna doctrina del derecho concursal*, Madrid: Civitas, 1996. 
* Alonso, Santiago.- *El Pensamiento regalista de Francisco Salgado de Somoza....*, Salamanca: C.S. de I.C., 1973.
* Conde de Prado (Joseph Bernardo Quirós).- *Nuevo promotor de la Real Protección: disertación teologico-jurídica y crítica contra el Sr. Salgado y otros,..*, Salamanca, 1758.
* Forster, W..- *Konkurs als Verfahren: Francisco Salgado de Somoza....*, Colonia, 2009.
* García de la Puerta López, María Isabel.- *Apunte biográfico del abad don Francisco Salgado de Somoza....*, Codex, 2002.
* Gisbert Terol, Ana.- *Catálogo de obras impresas en el siglo XVI de la Biblioteca General e Histórica de la Universitat de València*, Valencia, 1992, 2 volumes.
* Pulgar Ezquerra, Juana.- *La Declaración del concurso de acreedores*, Madrid, 2005.
* Torijano Torijano, Eugenia.- *Juristas de Salamanca, siglos XV-XX*, Salamanca, 2009.
### Ligazóns externas 
* Tesoros bibliográficos del Consorcio Madroño
Francisco de Trillo y Figueroa

**Francisco de Trillo y Figueroa**, nado en Cervás (Ares) en 1618 e finado en Granada en 1680 foi un poeta culteranista e historiador galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Trillo naceu en 1618 no castelo de San Martiño, en Ares. En 1632 a súa familia trasladouse a Granada, onde frecuentou ambientes literarios e estableceu amizade co poeta Pedro Soto de Rojas, do que prologou o libro *Jardín cerrado*. Seguiu a carreira das armas e foi soldado en Italia e posiblemente en Flandres, mais abandonou esta vida e volveu a Granada para dedicarse ás letras. Foi influído por Luis de Góngora e a estética do Culteranismo e consagrouse a traballos eruditos. Faleceu en Granada en 1680.

## Obras 
Escribiu unha epopea culta, *Neapolisea: poema heroyco y panegirico al Gran Capitan Gonzalo Fernández de Cordoua* (Granada: por Baltasar de Bolívar e Francisco Sánchez, 1651), sobre a figura e fazañas de Gonzalo Fernández de Córdoba, o "Gran Capitán". O seu estilo culterano desgustou o crítico Marcelino Menéndez Pelayo. Ese estilo tamén se advirte en *Poesías varias, heroicas, satíricas y amorosas* (1652), colección que inclúe traducións de Anacreonte, composicións inspiradas na *Biblia* e unha *Fábula de Leandro* procedente de Ovidio. Foi tamén un poeta festivo e satírico ao estilo de Góngora. Consérvase unha *Historia de Granada* da súa autoría no Museo Británico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras de Trillo na Biblioteca Virtual Cervantes
* Primeira edición de Neapolisea na biblioteca da Universidade de Granada
* Biografías y vida 
*
Nicolao Nikolaevich de Rusia

**Nicolao Nikolaevich de Rusia** pode referirse a:
* Nicolao Nikolaevich o Vello (1831–1891)
* Nicolao Nikolaevich o Mozo (1856–1929)
José Antonio Varela Casal

**José Antonio Varela Casal**, finado en Antas de Ulla o 24 de xullo de 1998, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Varela Ouro. Funcionario do Concello de Antas de Ulla. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do Partido Popular de Galicia á alcaldía de Antas de Ulla e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1995 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Foi deputado provincial. Finou en Antas de Ulla o 24 de xullo de 1998. Sucedeuno interinamente José Robustiano Taboada, ata que foi elixido alcalde o seu fillo Javier Varela Pérez a finais de agosto. Nas municipais de 1999 encabezou a candidatura do PP o seu fillo Javier Varela Pérez e foi elixido alcalde por maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Antas de Ulla
Rodrigo de Santiago

**Rodrigo Alfredo de Santiago Majó**, nado en Barakaldo (Biscaia) o 23 de setembro de 1907 e finado na Coruña o 30 de setembro de 1985, foi un músico español.

## Traxectoria 
Cursou estudos musicais no Conservatorio de Bilbao con Rafael Navarro (violín), Jesús Guridi (harmonía), José Sainz Basabe (composición) e Armand Marsik (orquestración e dirección). Aos dezaseis anos obtivo a praza de violinista na Orquestra Municipal de Bilbao.

Entre 1931 e 1936 foi director da banda de Mungia (Biscaia) e entre 1940 e 1947 da de Valencia de Don Juan (León). Entre 1947 e 1967 viviu na Coruña, dirixiu a Orquestra Municipal da Coruña e a Coral Polifónica El Eco. Durante estes anos desenvolveu o seu labor docente no Conservatorio coruñés de Música e Declamación como subdirector e catedrático de harmonía e composición.

## Obra 
O seu labor creativo inclúe dúas zarzuelas, catro ballets, tres sinfonías e catro concertos. Compuxo tamén varias obras sínfonico-corais (entre elas un réquiem) e obras para banda, para diversos conxuntos instrumentais e para coro.

Amais deixou numerosos escritos musicais, tanto sobre música galega como sobre música vasca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ERESBIL-Archivo Vasco de la Música , Fondo de *Rodrigo de Santiago*
* Historias de Erandio: Rodrigo Alfredo de Santiago
José Fernández Cortés

**José Fernández Cortés**, coñecido como **O Callobrés**, nado en Callobre (Miño) en 1904, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Emigrou aos Estados Unidos de América e retornou nos anos vinte, instañándose en Betanzos. En 1925 era presidente do Sindicato de Profesiones Varias de Betanzos vinculado á CNT. Na II República foi secretario do Sindicato de Profesiones Varias (1931) e da Comarcal da CNT. En 1934 retirouse da actividade societaria para montar unha taberna. Participou na fundación do grupo anarquista Liberación e no Centro Cultural Obrero. Colaborou en *Solidaridad Obrera*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (F)
José Pardo Rodríguez

**José Pardo Rodríguez**, coñecido como **Rego**, nado en Sarria en 1921, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Pardo e Jesusa Rodríguez. Enlace da guerrilla que tivo que fuxir ao ser descuberto. Integrouse na III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia ben entrada a década dos corenta con Gregorio Cenitagoya González, Julián Mateo Vázquez, Maximino Rodríguez Pérez e Julio Fernández Rodríguez. Procesado na causa 522/47, foi reclamado polo Xulgado Militar Eventual número 1 de Lugo con Adolfo Gregorio Cenitagoya González, Manuel Rodríguez, Xosé Castro Veiga, Francisco López Quinte, Abelardo Gutiérrez Alba, Elías López Armesto e Xosé Arias Fernández en febreiro de 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Dasypus pilosus

***Dasypus pilosus***, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional como **armadillo de fociño longo peludo**, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados e da súa única familia, a dos dasipódidos, que vive nunha pequena parte dos Andes peruanos, nos departamentos de San Martín, La Libertad, Huánuco e Junín, onde se pode encontrar até os 3 000 m de altitude. Recentemente foi observado tamén no departamento de Amazonas. Un individuo macho estudado tiña unha lonxitude total de 57,5&nbsp;cm, incluíndo unha cola de 25,2&nbsp;cm.

## Distribución e hábitat 
*Dasypus pilosus* é unha especie endémica do Perú, onde se encontra restrinxido na parte oriental dos Andes. Habita nos departamentos de San Martín, onde está presente no *Parque Nacional do río Abiseo*, La Libertad, Huánuco e Junín, e tamén se rexistrou recentemente no departamento de Amazonas.

Non se coñecen subespecies.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, e de polo primixenio que lle impuxo Fitzinger, a especie coñeceius tamén polo sinónimo *Dasypus hirsutus* (Burmeister, 1862),
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castro, M. C., Ciancio, M.R., Pacheco, V., Salas-Gismondi, R., Bostelmann, J. E. & Carlini, A. A. (2015): "Reassessment of the hairy long-nosed armadillo *Dasypus pilosus* (Xenarthra, Dasypodidae) and revalidation of the genus *Cryptophractus* Fitzinger, 1856". *Zootaxa* **3947** (1): 30–48. Ver en (PDF). 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9, pp.&nbsp;338–340.
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* VV. AA. (1968): *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;86–88.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Cingulados
* Dasipódidos

### Ligazóns externas 
* *Dasypus pilosus* na ADW.
* *Dasypus pilosus'' na EOL.
Loña

Como topónimo **Loña** pode referir a:

;En Galiza
***Loña do Monte**, parroquia eclesiástica do arciprestado dos Milagres da diocese de Ourense;
***Loña do Monte**, parroquia do concello de Esgos;
***Loña do Monte**, parroquia do concello de Nogueira de Ramuín;
***A Loña**, lugar da parroquia de Fornelos no concello de Salvaterra de Miño;
***Foloña**, lugar da parroquia de Nebra no concello de Porto do Son;
***Portofoloña**, lugar da parroquia de Nebra no concello de Porto do Son.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Dasypus yepesi

***Dasypus yepesi***, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional, entre outros, co nome de **armadillo de fociño longo de Yepes**, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados e da súa única familia, a dos dasipódidos, subfamilia dos dasipodinos, unha das sete integradas
no seu único xénero, *Dasypus*.

É un endemismo dunha pequena rexión de bosques subtropicais secos situada no norte da Arxentina e nun recanto do sur de Bolivia.

## Distribución e hábitat 
A presenza de *Dasypus yepesi* na actualidae só se coñece nas provincias de Jujuy e alta, na Arxentina. Debido á falta de estudos de campo, non se coñecen máis de nove estacións da especie. Quizais a súa área de distribución poida ampliase a outras partes do Gran Chaco da Arxentina, Bolivia e Paraguai.

Habita en rexións de bosques subtropicais secos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, Malcolm C. & Bell, Susan K. (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. 6ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*, 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Cingulados
* Dasipódidos

### Ligazóns externas 
* *Dasypus yepesi* na ADW.
* *Dasypus yepesi''  na EOL.
Jesús Teijeiro Pérez

**Jesús Teijeiro Pérez**, nado en Baamonde (Begonte) o 5 de xaneiro de 1892 e finado en Oviedo o 27 de outubro de 1936, Organizáronse as columnas galegas para avanzar sobre Asturias, unha delas estaba baixo o mando do comandante Ceano, que ocupou Ribadeo, A Veiga e Navia. 

Cando o comandante Ceano resultou gravemente ferido, enviaron a Teijeiro para substituílo. Entrou en Oviedo o 17 de outubro de 1936, rompendo o cerco que sufría a cidade. Poucos días despois, o 27 de outubro, morreu vítima dun bombardeo.

## Recoñecementos 
Unha rúa de Oviedo leva o seu nome e ten un monumento na antigamente denominada praza da Liberación. Unha rúa da Coruña recibiu o seu nome entre febreiro de 1939 e xaneiro de 2016. Tamén levou o seu nome outra rúa de Lugo que eliminou o seu nome en 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Eciclopedia de Oviedo .
* Al heroico Teniente Coronel Teijeiro (10/2/2011). 
* Pérez, Marta (11/5/2013). "Teijeiro, héroe o villano" *La Nueva España* .
Sleep and Release

***Sleep and Release*** é o segundo álbum da banda escocesa de rock alternativo Aereogramme, publicado o 18 de febreiro de 2003 a través do selo Chemikal Underground no Reino Unido e de Matador Records nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
Todos os teas compostos por Aereogramme.
# "Indiscretion #243" – 3:43
# "Black Path" – 3:53
# "A Simple Process of Elimination" – 5:48
# "Older" – 5:17
# "No Really, Everything's Fine" – 5:55
# "Wood" – 5:21
# "Yes" – 2:00
# "In Gratitude" – 4:52
# "A Winter's Discord" – 6:32
# "-" – 6:31
Seclusion

***Seclusion*** é o tereiro álbum da banda escocesa de rock alternativo Aereogramme, publicado o 20 de setembro de 2004 a través do selo Undergroove Records. A súa portada foi creada polo músico e artista gráfico estadounidense Aaron Turner.

## Listaxe de cancións 
# "Inkwell" – 3:55
# "Dreams and Bridges" – 4:40
# "The Unravelling" – 10:58
# "I Don't Need Your Love" – 4:03
# "Lightning Strikes the Postman" (versión de The Flaming Lips) – 3:29
# "Alternate Score" – 4:53
My Heart Has a Wish That You Would Not Go

***My Heart Has a Wish That You Would Not Go*** é o cuarto e derradeiro álbum da banda escocesa de rock alternativo Aereogramme, publicado o 5 de febreiro de 2007 a través do selo Chemikal Underground en Europa e nos Estados Unidos un día despois a través de Sonic Unyon. O nome do disco está sacado da novela de 1971 de William Peter Blatty *The Exorcist*. O traballo foi precedido polo sinxelo "Barriers", aparecido o 29 de xaneiro e editado nun vinilo de 7" coa cara b "Dissolve".

O vocalista Craig B. revelou que a dilación entre este álbum e a anterior edición da banda, *Seclusion* (2004), debeuse parcialmente á perda da súa voz durante seis meses.

Con respecto ás voces do álbum, Craig B. afirmou nunha entrevista en 2010 con *The Skinny* que, "Cando comezamos con *My Heart Has a Wish*, xa non tiña máis gañas de berrar. Creo que para entón xa non estaba tan enoxado e sentiríame un pouco deshonesto se continuase intentando ter cancións berrando só polo feito de telas. Quero dicir, cando por desgraza escoito unha canción de Linkin Park na radio non podo deixar de pensar que ese tipo soa como un idiota. Porque está enfadado agora? Slayer polo menos soa xenuinamente cabredo".

En maio de 2007 a banda anunciou que se separaría despois de rematar a xira de promoción do traballo. Aereogramme realizou o seu derradeiro concero o 31 de agosto dese ano.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Tamallancos

Como topónimo **Tamallancos** pode referirse a:

;En Galiza
***Tamallancos**, parroquia do concello de Vilamarín;
****Tamallancos**, lugar de dita parroquia.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Fernán Páez de Talamancos** ou **Tamallancos**, trobador galego do s. XIII.
A Poboanza

O topónimo **A Poboanza** pode referirse a:

;En Galiza
***A Poboanza**, lugar da parroquia de Parada de Amoeiro no concello de Amoeiro;
***A Poboanza**, lugar da parroquia de Pazos de Reis no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Campionato de España de ciclismo en ruta de 1993

O **Campionato de España de ciclismo en ruta de 1993** foi a XCII edición do Campionato de España de ciclismo en ruta, que se disputou en Vigo o 27 de xuño de 1993, cun percorrido de 259 quilómetros. Dos 105 corredores que iniciaron a carreira, só 56 lograron rematala. Tratábase dun circuíto bastante selectivo, con varias dificultades, a última delas a dez quilómetros de meta.

## Percorrido
A carreira presentábase como un duelo entre o gran favorito e anterior campión Miguel Indurain e os bloques do CLAS e do Amaya. A proba rompeu a metade de camiño cunha escapada de 26 corredores, con homes importantes do pelotón como Pedro Delgado, Fernando Escartín ou Eduardo Chozas. O equipo Banesto deixou demasiada vantaxe á fuga, que chegou a contar con máis de cinco minutos que quedarían nun e medio na base da última ascensión. Naquel momento a fuga era un rosario de corredores, comandados por un sorprendente Ignacio García Camacho, que resistía na cabeza. Indurain lanzouse en persecución e foi superando a todos os fuxidos, excepto a García Camacho.

Finalmente na mesma liña de meta, García Camacho tivo escasos segundos de vantaxe sobre Miguel Indurain, ao que lle faltaron poucos segundos e un pouco de estratexia de equipo para revalidar a súa camisola de campión de España. Terceiro en meta foi Fernando Escartín.

## Clasificación 
|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato de España de ciclismo en ruta
Pobanza

O topónimo **Pobanza** pode referirse a:

;En Galiza
***Pobanza**, lugar da parroquia de Castenda da Torre no concello de Tordoia;
***A Pobanza**, lugar da parroquia de Santa Comba do Trevoedo no concello de Maside.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Poba**, lugar da parroquia de Candeán no concello de Vigo;
***As Pobanzas**, lugar da parroquia de San Paio de Senra no concello de Rodeiro.
Campionato de España de Ciclismo en Ruta

dereita|miniatura|Julián Berrendero tres veces campión de España
dereita|miniatura|José Iván Gutiérrez Campión de España en 2001 e en 2010.
[dereita|miniatura|[Joaquim Rodríguez como Campión de España 2007.]]
[dereita|miniatura|[Alejandro Valverde coa camisola de Campión de España, en 2008, coa bandeira no pescozo e nas mangas.]]
[dereita|miniatura|**Juanma Gárate** coa camisola de campión de [España.]]
[dereita|miniatura|Rubén Praza como campión de España, en [2009.]]
[dereita|miniatura|José Joaquín Vermellas como campión de España, en [2011.]]
[dereita|miniatura|Francisco Ventoso como campión de España, en [2012.]]
[dereita|miniatura|[Alejandro Valverde campión de España en 2008 e 2015.]]
Os **Campionatos de España de ciclismo en ruta** organízanse anualmente desde o ano 1902 (aínda que a primeira edición foi en 1897) para determinar o campión e campioa ciclista de España de cada ano.

O título outórgase ao vencedor e vencedora dunha única carreira, que obtén o dereito a portar unha camisola coas cores da bandeira de España até o Campionato do ano seguinte. A competición de 1937 non se disputou por mor da guerra civil, e a de 2006 non tivo lugar por mor dun boicot dos ciclistas, que se plantaron tras percorrer o primeiros tres quilómetros do percorrido como medida de protesta pola recente Operación Porto. Juanma Gárate, como vencedor do Campionato de España anterior, mantivo o seu título até o ano seguinte.

O ciclista con máis títulos no seu haber é o navarro Mariano Cañardo, cun total de catro, máis outro catro subcampionatos e un terceiro posto.

En dúas ocasións o Campionato disputouse en Galicia, nas edicións de 1988 (en Ponteareas) e 1993 (Vigo).

## Palmarés 
### Masculino 
### Feminino 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ciclismo en España
### Ligazóns externas 
* Palmarés na web da Federación Española de Ciclismo
Adda de Bernicia

**Adda** foi un rei do reino anglosaxón de Bernicia desde 560 até 568.
## Traxectoria
Adda foi un dos moitos fillos de Ida, o primeiro líder de Bernicia. Pouco se sabe por certo da vida e reino de Adda dada a pouca documentación desta época. As poucas fontes de información que existen varían amplamente na orde e duración dos reinos dos reis bernicianos que viviron entre a morte de Ida e o comezo do reino de Æthelfrith de Northumbria en 592/593.
Glappa de Bernicia

**Glappa** foi un rei de Bernicia e reinou desde 559 até 560.

## Traxectoria 
Glappa foi fillo de Ida, o rei e fundador do Reino de Bernicia. Glappa foi o primeiro dos fillos de Ida que reinou tras a súa morte, aínda que a orde e duración dos reinos dos fillos de Ida non son precisos, dadas as poucas fontes de información da época.
Theodric de Bernicia

**Teodric** foi rei de Bernicia desde 572 até 579.

## Traxectoria 
Theodric foi un dos fillos de Ida de Bernicia, fundador do reino de Bernicia. Pouco se sabe da vida e reinado de Theodric, aínda que Urien, o rei de Rheged, mantivo a Theodric e os seus fillos baixo ataque por tres días seguidos na illa de Lindisfarne. Segundo relatos de poesía medieval de Gales (tal como o poema *Gweith Argoed Llwyfain* (A *Batalla de Argoed Llwyfain* ou *Batalla da Rúa Leeming*) do Libro de Taliesin), Theodric morreu en batalla a mans de Owain mab Urien, o fillo de Urien, despois de que Theodric demandou reféns e Owain rexeitou darllos.

As datas do reino de Theodric non son precisas, xa que as únicas fontes de información varían amplamente na orde e duración dos reinos entre a morte de Ida e o comezo do reino de Æthelfrith de Northumbria en 592/593.
Frithuwald de Bernicia

**Frithuwald** (tamén **Frithewlf**) foi rei do Reino de Bernicia desde 579 até 585. El foi o sexto rei do que se ten algunha información do reino anglosaxón de Bernicia.

## Traxectoria 
Frithuwald foi fillo de Ida de Bernicia, fundador do reino de Bernicia. Nada máis se sabe de Frithuwald, da súa vida, ou do seu reinado. As poucas fontes de información que hai non concordan nas datas ou na orde dos reis que viviron entre  Ida e Æthelfrith.
Franqueira

O topónimo **Franqueira** pode referirse a:

;En Galiza
***Franqueira**, lugar da parroquia de Goá, no concello de Cospeito;
***A Franqueira**, parroquia do concello da Cañiza;
****A Franqueira**, lugar de dita parroquia.

;Mosteiro de Galiza
***Mosteiro de Santa María da Franqueira**, mosteiro de orixe medieval e actual igrexa de dita parroquia, onde se rende culto á Virxe da Franqueira ou Virxe da Fonte:
****Romaría da Franqueira**, peregrinación en honra a dita Virxe;
****Vieiro da Franqueira**, ruta de sendeirismo ligada a dita romaría.

Ademais, como antropónimo e apelido pode referirse a:

***Franqueira**, nome feminino galego procedente desta advocación mariana;
***Eulogio Gómez Franqueira**, mestre, empresario e político galego (1917-1988);
***Manuel Mirás Franqueira**, empresario e político galego (n. 1956).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Franqueirán**, lugar da parroquia de Ribadavia, no concello de Ribadavia.