open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frinxo, Pazos de Reis, Tui

**Frinxo** é un lugar da parroquia de Pazos de Reis, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 78 habitantes (36 homes e 42 mulleres), un descenso de 27 habitantes respecto ao ano 1999.

## Xeografía 
Frinxo forma unha aldea separada polo Alto dos Cubos do resto do conxunto habitado de Pazos de Reis.

## Historia 
Na contorna de Frinxo houbo un castro galaico, coñecido localmente coma Castro do Castelo. Xa na Idade Contemporánea, Frinxo experimentou un certo crecemento que fixo que a aldea puidese dispor dunha capela propia, construída entre os anos 1856 e 1860 polo bispo tudense Maceira. 

## División eclesiástica 
Eclesiasticamente, dálle nome á parroquia de Nosa Señora das Dores de **Frinxo**, civilmente coñecida como O Sagrario de Pazos de Reis. Polo tanto, a capela é usada coma igrexa parroquial polos veciños

## Patrimonio 
Nesta aldea hai varios elementos patrimoniais:

* Capela da Virxe das Dores: edificio relixioso do século XIX.
* Mina de auga de Frinxo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pazos de Reis 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Comité Olímpico Mexicano

thumbnail|Logo do Comité Olímpico Mexicano.
O **Comité Olímpico Mexicano** (COM) é a organización que representa os deportistas mexicanos no Comité Olímpico Internacional (COI), nos Xogos Panamericanos e nos Xogos de América Central e o Caribe. Foi creado e formalmente recoñecido polo COI en 1923. A organización é dirixida por Carlos Padilla Becerra.
O Comité Olímpico Mexicano ten a súa sede en Cidade de México.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* México nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Francia nos Xogos Olímpicos

**Francia** competiu en cada unha das edición dos **Xogos Olímpicos** modernos, dende os Xogos de 1896 en Atenas. Os deportistas franceses gañaron un total de 815 medallas nos Xogos Olímpicos de Verán, con esgrima e ciclismo como os deportes que máis medallas lle reportaron. Francia tamén gañou outras 138 medallas nos Xogos Olímpicos de Inverno, a maioría delas en esquí alpino.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

;Xogos de Inverno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Tempada 1984 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 1984** foi a sexta edición do **Campionato de Galicia de Rally**. 

Comezou o 17 de marzo co Critérium Arrojo e rematou o 9 de decembro no Rally de Pontevedra. Os vencedor foi o piloto coruñés Carlos Piñeiro, xunto ao copiloto Julio Orozco e a bordo dun Porsche 911 SC.

## Calendario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Río Curaray

O **río Curaray** (tamén chamado **río Ewenguno**) é un río do Perú e do leste de Ecuador. É un afluente do río Napo, o cal forma parte da bacía do Amazonas. Ten unha lonxitude de 800 km, dos cales uns 414 km discorren polo territorio amazónico peruano do departamento de Loreto. Nas terras ao longo do río habitan varios pobos indíxenas, como os kichwa e os huaorani. O río é o fogar de caimáns e pirañas.

## O caso Palm Beach 
O río é coñecido internacionalmente polo "Caso Palm Beach". En 1956, misións evanxélicas estadounidenses construíron un campamento no banco de area que foi chamado por eles "Palm Beach", no río Curaray. Cinco misioneiros foron asasinados por membros da tribo huaorani durante a operación Auca, un intento de cristianizalos. Hoxe en día, a comunidade cristiá evanxélica huaorani emprega a miúdo o río Curaray como un sitio para bautizos.

## Notas
Comité Nacional Olímpico e Deportivo Francés

miniatura|dereita|Comité Olímpico Francés en 1913.
O **Comité Nacional Olímpico e Deportivo Francés** (en ) é o Comité Olímpico Nacional de Francia. É o organismo responsables da participación de Francia nos Xogos Olímpicos, así de todos os territorios e departamentos ultramarinos de Francia, agás a Polinesia Francesa.

## Historia 
O *Comité Olímpico Francés* foi creado en 1894 en París. En 1972, fusionouse co Comité Deportivo Nacional, mudando o seu nome a *Comité Nacional Olímpico e Deportivo Francés*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francia nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Saikojiman gwaenchana

***Saikojiman gwaenchana*** (en ) é unha serie de televisión surcoreana de 2020 protagonizada por Kim Soo-hyun, Seo Ye-ji, Oh Jung-se e Park Kyu-young. Foi estreada en tvN o 20 de xuño de 2020.

## Personaxes 
* Kim Soo-hyun como Moon Gang-tae
* Seo Ye-ji como Ko Moon-young
* Oh Jung-se como Moon Sang-tae
* Park Kyu-young como Nam Ju-ri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lámpridos

[miniatura|240px|Arriba, *Megalampris keyesi*, do [Oligoceno.]] 
A dos **lámpridos** (*Lampridae*) é unha familia de peixes osteíctios da orde dos lampriformes, clase dos actinopterixios, subclase dos neopterixios, e infraclase dos teleósteos. 

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1862 polo ictiólogo estadounidense Theodore Nicholas Gill. 

Este fósil, do que se descubriron en 2006 ósos da cola, parece que a súa aparencia debería ser moi similar á da especie actualmente vivente, *Lampris guttatus*, coa que estaba estreitamente relacionada. 

## Características 
Son grandes peixes arredondados coas aletas caudal e pectorais vermellas. A coloración do corpo é variábel. Un suposto espécime morto, sen escamas, e de cor cinza, foi desbotado. E outro supesto espécime vivo recentemente capturado, de cor que varía da cinza clara á alaranxda avermellada, foi así mesmo desbotado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, J. S. *et al.* (2016): *Fishes of the world*. Quinta edición. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-1-1183-4233-6.

### Outros artigos 
* Lampriformes
* *Lampris*

### Ligazóns externas 
* Opahs. Lampridae na EOL.
* Lampridae no GBIF.
Vampire on Titus

***Vampire on Titus*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Guided by Voices, publicado no ano 1993 a través do selo Scat Records. A imaxe da portada é un Cordeiro vexetal de Tartaria do *Libro das marabillas do mundo* de Xoán de Mandeville. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Panamá nos Xogos Olímpicos

**Panamá** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1928. Nunca participou nos Xogos de Inverno. O país gañou catro medallas (un ouro, unha prata e dúas medallas de bronce), tres delas en probas de atletismo e unha en boxeo. O saltador de lonxitude Irving Saladino gañou o primeiro e único ouro olímpico de Panamá.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de Panamá

O **Comité Olímpico de Panamá** é o Comité Olímpico Nacional que representa a Panamá. É tamén o organismo responsable da representación de Panamá nos Xogos Olímpicos.

## Historia 
O Comité Olímpico de Panamá foi fundado en 1934 e foi recoñecido oficilmente polo Comité Olímpico Internacional en 1947.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Panamá nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El Varapalo de Picaños

***El Varapalo de Picaños*** foi un semanario editado no Carril (Vilagarcía de Arousa) en 1884.
## Historia e características 
Periódico joco-serio, apareceu en setembro de 1884. Fundado por Francisco Suárez Salgado. Só hai novas da publicación dun segundo número.

## Notas
Retzius

O apelido **Retzius** pode referirse a:
* **Anders Jahan Retzius** (1742–1821), naturalista sueco;

* **Anders Adolf Retzius** (1796–1860), anatomista e antropólogo sueco, fillo do anterior;
* **Carl Gustaf Retzius** (1798–1833), botánico sueco, fillo do primeiro;
* **Gustaf Retzius** (1842–1919), neurólogo e antropólogo sueco, fillo de Anders Adolf Retzius.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* **Estrías de Retzius**

* **Medalla Anders Retzius**
Lampris

miniatura|240px|Reconstrución de *Lampris zatima*.

***Lampris*** é un xénero de peixes osteíctios da orde dos lampriformes, clase dos actinopterixios, subclase dos neopterixios, infraclase dos teleósteos, que é o tipo da familia dos lámpridos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1799 polo naturalista sueco Anders Retzius.

### Especie tipo 
A especie tipo do xénero é *Zeus guttatus* Brünnich, 1788, hoxe reclasificada como *Lampris guttatus* (Brünnich, 1788).

## Distribución xeográfica 
*Lampris guttatus* encóntrase nas augas tropicaies e subtropicais temperadas de todos os océanos do mundo, e *Lampris immaculatus*, nunha área de distribución limitada, circundante ao océano Antártico, co paralelo 34° como o seu límite norte.

## Características 
Vistos de perfil estes peixes teñen unha forma ovalada, presentan unha coloración rechamante, caracterizada pola súa atractivo ventre dunha cor azul aceiro, nos costados presenta unha gran cantidade de pequenas manchas brancas, e as aletas son de cor vermella, contrastando fortemente co resto do corpo. Esta combinación de cores e puntos brancos, que recorda a un vestido de *flamenga*, valeuulles a denominación de *gitanilla* nos portos españois do sur da península.​ Tamén destacan os seus grandes ollos, que están rodeados por un anel amarelo dourado. O fociño é acentuado, coa boca pequena, desdentada e terminal. A liña lateral forma un arco alto sobre as aletas pectorais antes de baixar até p pedúnculo caudal.

## Gastronomía 
miniatura|250px|*L. guttattus* marinado con salsa verde.
Frecuentemente encóntrase a especie máis coñecida, *L. guttattus*, nos mercados asiáticos e da Polinesia. Nas culinarias destas rexións son moi prezados. Pero só se encontran sporadicamente nos mercados dos países de Europa, América, Oriente Medio e África. O alto contido en graxa destes peixes supera ao do salmón. A súa carne, que ten catro texturas diferentes, ten un sabor doce natural, e mantén unha natureza firme despois da cocción.

As capturas desta especie en Europa é normalmente accidental, durante a pesca doutras especies, pese a ter valor comercial. Úsase como trofeo para algúns pescadores deportivos de profundidade pois o seu gran tamaño e a súa forma atractiva préstase ben á taxidermia. Adoita aparecer como captura accesoria na pesca do atún vermello con palangre e adoita prepararse como saximi, así como asado e afumado. A súa carne, aínda que fibrosa, á prexada, en especial en Hawai, onde aumenta o interese dos restaurantes na súa introdución no sector alimenticio. O 35 % do seu peso corporal medio é utilizado para o consumo humano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, J. S. *et al.* (2016): *Fishes of the world*. Quinta edición. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-1-1183-4233-6.

### Outros artigos 
* Lampriformes
* Lámpridos

### Ligazóns externas 
* *Lampris* na ADW.
* Opah. *Lampris* na EOL.
Medalla Anders Retzius

A **medalla Anders Retzius** foi un premio concedido pola Sociedade Sueca de Antropoloxía e Xeografía a un xeógrafo ou a un antropólogo. O seu nome foi unha homenaxe ao antropólogo e anatomista sueco Anders Adolph Retzius. A partir de 2015 a medalla non foi nunca máis concedida.

## Galardoados coa medalla 
* Oscar Montelius (1913)
* Arthur Evans (1920)
* Aurel Stein (1923)
* Johan Gunnar Andersson (1925)
* Erland Nordenskiöld (1930)
* Walter Christaller (1967)
* David Hannerberg (1969)
* Torsten Hägerstrand (1973)
* William William-Olsson (1976)
* Wolfgang Hartke (1978)
* Akin Mabogunje (1985)
* Fredrik Barth (1988)
* David Harvey e Sven Godlund (1989)
* Allan Pred (1991)
* Jack Goody (1992)
* Peter Haggett (1994)
* Veena Das (1995)
* Peter Gould (1997)
* David Maybury-Lewis (1998)
* Erik Bylund (2000)
* Sherry Ortner (2001)
* Doreen Massey (2003)
* Tim Ingold (2004)
* Gunnar Törnqvist (2006)
* John e Jean Comaroff (2007)
* Allen J. Scott (2009)
* Ulf Hannerz (2010)
* Don Mitchell (2012)
* Paul Stoller (2013)

## Notas
A Arrotea, Guillarei, Tui

**A Arrotea** é un lugar da parroquia de Guillarei, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres), un aumento de 3 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guillarei 
### Parroquias de Tui 
## Notas
México nos Xogos Olímpicos

dereita|miniatura|Comité Olímpico Mexicano.
**México** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1900 e enviou atletas para competir en cada edición dos Xogos de Verán dende 1924. México tamén participou en varios Xogos de Inverno dende 1928, aínda así nunca conseguiu unha medalla nesas competicións.
Os deportistas mexicanos gañaron un total de 77 medallas, co salto ornamental como o deporte que máis medallas lles reportou.

O Comité Olímpico Nacional de México é o Comité Olímpico Mexicano e foi creado en 1923.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Elliott Smith

**Steven Paul "Elliott" Smith**, nado en  Omaha (Nebraska) o 6 de agosto de 1969 e finado en Echo Park (Os Ánxeles, California) o 21 de outubro de 2003, foi un cantante, compositor e multiinstrumentista estadounidense.

## Traxectoria 
Medrou principalmente en Texas, e pasou gran parte da súa vida en Portland, Oregón, onde comezou a conseguir popularidade. O seu instrumento principal foi a guitarra, aínda que tamén tocaba o piano, o clarinete, o baixo, a batería e a harmónica. Smith tiña un estilo vocal peculiar, caracterizado pola súa "entrega susurrante", e adoitaba a usar gravacións multipista para crear capas, texturas e harmonías de voces.
Despois de tocar na banda de rock Heatmiser durante varios anos, Smith comezou a súa carreira en solitario en 1994, publicando traballos a través dos selos independentes Cavity Search e Kill Rock Stars. No ano 1997 fichou por DreamWorks Records e publicou dous álbums coa discográfica. A música de Smith chegou ao gran público cando a súa canción "Miss Misery", incluída na banda sonora da película *Good Will Hunting* (1997), foi nomeada ao Óscar á Mellor canción orixinal en 1998.

Smith bebía e usaba drogas e diagnosticáronlle trastorno por déficit de atención con hiperactividade (TDAH) e trastorno depresivo maior. Os seus problemas coas drogas e a súa saúde mental afectaron á súa vida e ao seu traballo, e adoitaban a aparecer nas súas letras. En 2003, con 34 anos, morreu nos Ánxeles, California, por dúas puñaladas no peito. A autopsia non puido determinar se as feridas foran autoinflixidas ou se se trataba dun homicidio. No momento da súa morte Smith estaba traballando no seu sexto álbum de estudio, *From a Basement on the Hill*, que foi postumamente rematado e publicado no 2004.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Angela White

**Angela White**, nada en Sidney o 4 de marzo de 1985, é unha actriz e directora de cinema porno australiana. En 2020 converteuse na primeira lograr a mención á mellor artista feminina da AVN tres veces.

## Traxectoria 
Empezou na industria no porno con Score en 2003 e gravou a súa primeira escena xusto despois de facer 18 anos de idade. En 2007 recibiu o título de modelo voluptuosa do ano de Score e tamén debutou na televisión, ao aparecer en catro episodios da serie de comedia australiana *Pizza* e nese ano matriculouse na Universidade de Melbourne para realizar estudos de xénero no que se graduou en 2010 cunha tesiña sobre as experiencias das mulleres na industria pornográfica australiana. que se publicou en 2017 como o capítulo "The Porn Performer" da obra *The Routledge Companion to Media, Sex and Sexuality*.. 

En 2010 foi candidata polo Partido do Sexo Australiano nas eleccións do estado de Victoria . 

Ata o ano 2011 só participou en escenas con mulleres e foi nese ano no que realizou a súa primeira escena cun home para o DVD *Angela White Finally Fucks*.

En xaneiro de 2018 presentou a 35ª entrega dos premios AVN en Las Vegas, xunto co comediante Aries Spears e a estrela de webcam Harli Lotts. Nesa mesma gala White entrou no Salón da Fama da AVN e foi recoñecida como artista feminina da AVN de 2018. Na 36ª gala da AVN de 2019 de novo recoñecérona como a artista feminina do ano, con Tori Black, a única en ser recoñecida dúas veces. En xaneiro de 2020, na 37º gala da AVN outra volta volveu ser recoñecida por terceiro ano consecutivo mellor artista feminina do ano, a única que tivo esa mención tres veces e ademais gañou o premio á mellor actriz. Xunto con Ashlyn Gere e Hillary Scott son as únicas en conseguir a mención da mellor artista feminina e mais o premio á mellor actriz o mesmo ano.

Dende 2013 dirixiu máis de 130 películas, moitas protagonizadas por ela e baixo o selo da súa propia produtora AGW Entertainment. Ademais tamén é modelo de cámara web.

## Filmografía 
* 2014 – *Angela*
* 2015 – *Angela Loves Women*
* 2015 – *Angela Loves Men*
* 2015 – ''Angela Loves Threesomes'
* 2015 – *Angela 2*
* 2016 – *Angela Loves Gonzo*
* 2016 – *Angela Loves Women 2*
* 2016 – *Angela Loves Men 2*
* 2017 – *Angela Loves Women 3*
* 2017 – *Angela Loves Threesomes 2*
* 2017 – *Angela Loves Anal*
* 2017 – *Angela 3*
* 2017 – *Angela White Is Titwoman* (Elegant Angel)
* 2018 – *Angela Loves Women 4*
* 2018 – *Angela Loves Anal 2*
* 2018 – *Angela By Darkko* (Evil Angel)
* 2018 – *I Am Angela* (Evil Angel)
* 2019 – *Angela Loves Women 5*
* 2019 – *Angela White: Dark Side* (Jules Jordan)
* 2019 – *Drive* (Deeper)
* 2019 – *Perspective* (Adult Time)

## Notas
John Dow Fisher Gilchrist

**John Dow Fisher Gilchrist** , nado en Anstruther, concello de Fife, Escocia en 1866 e finado o 22 de outubro de 1926 na Cidade do Cabo, Suráfrica, foi un ictiólogo surafricano de orixe escocesa. 

Estableceu a ictioloxía como disciplina científica en Suráfrica. Foi fundamental no desenvolvemento da bioloxía mariña neste país africano e da súa industria pesqueira con base científica.

## Traxectoria 
Gilchrist fixo os seus estudos primarios na súa localidade natal, e os secundarios no *Madras College* de St Andrews. Estudo na Universidade de St Andrews e na Universidade de Edimburgo, graduándose como *Bachelor of Science* (BSc) e como *Master of Arts* (MA). e, así mesmo de Haeckel, *Confessions of faith of a man of science* (Confesións de fe dun home de ciencia) en 1903.

Pouco despois desprazouse a Suráfrica, onde ocupou o primeiro posto de director do *Marine Biological Survey* desde 1896 a 1907. Pechada por falta de fondos, a institución retomou as súas actividades cun novo nome en 1920; as expedicións realizáronse no barco baleeiro a vapor *SS Pickle* cedido polo almirantado.

Gilchrist describiu numerosos taxons de xéneros e especies de peixes.

## Algunhas publicacións 
Gilchrist contribuíu con numerosos traballos científicos en numerosas revistas científicas, entre elas:
* *Annals of the South African Museum*,
* *Transactions of the South African Philosophical Society*,
* *Transactions of the Royal Society of South Africa*, e
* *Reports of the South African Association for the Advancement of Science*.

Ademais publicou, enmtro ourtos, os seguintes libros:
* *South African Zoology. A Text Book for the Use of Students, Teachers and Others in South Africa* (O Cabo e Pretoria, 1912).
* *The Freshwater Fishes of South Africa: Volume 11, Parts 5-6 of Annals of the South African Museum* (Trustees of the South African Museum, 1913).
* *Practical zoology for medical & junior students* (E. & S. Livingstone, 1922).

## Epónimos 
O xénero *Gilchristella* da familia dos clupeidos foi nomeado na súa honra por Henry Weed Fowler en 1935.

## Abreviatura 
A abreviatura **Gilchrist** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Fernando R. Tato

:*Para o artigo do ilustrador, véxase Fernando Tato*
**Fernando Rafael Tato Plaza**, nado en Santiago de Compostela en 1962 e finado no Sisto (Ribasar, Rois) o 8 de xaneiro de 2000, foi un filólogo e tradutor galego.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Galega na Universidade de Santiago de Compostela. Impartiu docencia nas Escola Universitaria de Formación de Profesorado de EXB na cidade de Lugo, na Universidade da Coruña e na Facultade de Filoloxía de Compostela. Foi membro do Instituto da Lingua Galega.

Colaborou na elaboración de dicionarios de léxico común, linguaxe administrativa e antropónimos. Publicou artigos relacionados coa lexicografía, onomástica, edición e gramática histórica. Na súa faceta de editor, ocupouse, conxuntamente con Ana Boullón, da edición de *Teatro de Máscaras* de Ramón Otero Pedrayo (1989) e, en solitario, do *Libro de Notas de Álvaro Pérez, notario da terra de Rianxo e Postmarcos* (1457), distinguido co premio Lois Peña Novo de 1999.

Foi tradutor literario, na combinación inglés-galego; por exemplo, súa foi a primeira tradución ao galego do *Frankenstein* de Mary Shelley.

Foi membro fundador da Asociación de Tradutores Galegos e da Asociación Galega de Onomástica.

## Vida persoal
Foi parella de Ana Isabel Boullón Agrelo.
## Obra 
* *No colo do Atlas: contos de Marrocos* de Richard Hughes (1989, Xuvenil Alfaguara)
* *A procura de Park*, Katherine Paterson, (Galaxia, 1991; trad. conxunta con Ernesto Xosé González Seoane)
* *Frankenstein*, Mary Shelley (Galaxia, 1999)
* *O "Squirrel"* de Luise Rinser (1990, Xuvenil Alfaguara)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biobibliografía do persoeiro, Consello da Cultura Galega.
República Dominicana nos Xogos Olímpicos

A **República Dominicana** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964. A República Dominicana participou en tódalas edicións dos Xogos de Verán dende entón, mais nunca participou nos Xogos de Inverno.

A República Dominicana gañou un total de quince medallas nas Olimpíadas. Pedro Nolasco gañou a primeira medalla nos Xogos Olímpicos de 1984 ao gañar unha medalla de bronce en boxeo. En 2004, Félix Sánchez gañou unha medalla de ouro nos 400 metros valados. Nos Xogos Olímpicos de 2008 Manuel Félix Díaz gañou unha medalla de ouro en boxeo e Gabriel Mercedes gañou a prata en taekwondo. Nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres, Sánchez gañou outra vez a medalla de ouro nos 400 metros valados. Esa mesma noite, Luguelín Santos gañou a medalla de prata nos 400 metros lisos, converténdose no medallista olímpico máis novo do evento. Luisito Pie gañou unha medalla de taekwondo nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro.

O país está representado polo Comité Olímpico Dominicano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Dominicano

O **Comité Olímpico Dominicano** é a organización que representa os atletas dominicanos no Comité Olímpico Internacional (COI) e nos Xogos Panamericanos. Foi creado en 1946 e foi recoñecido oficilmente polo COI en 1954. O Comité Olímpico Dominicano ten a súa sede en Santo Domingo, e a organización está dirixida no present por Luis Mejía Oviedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* República Dominicana nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Albina Iuratu

**Albina Iuratu**, nada como **Albina Vasilevna Liubimova** en Nărvash Shăkhalo o 25 de agosto de 1959, é unha poeta chuvaxa.

## Traxectoria 
Filla de Vasilii Iakovlev e de Klaudia Kiseleva. Dende moi pronto comezou a escribir contos e poemas que apareceron en publicacións locais como *Avangard* ou *Tantash*. Durante a súa etapa escolar publicou un periódico mural e gañou unha competición do periódico dos pioneiros. Tras rematar a escola traballou durante algún tempo nunha fábrica de Cheboksary e a partir de 1976 estudou lingua chuvaxa na Universidade Estatal de Chuvaquia e colaborou cos xornais *Ulyanovesk* e *Мolodoii Kommunist*. En 1979 foi a Moscova para estudar xornalismo na Universidade Estatal de Moscova e colaborou coa revista da facultade e con outras publicacións. En 1982 ao ano de licenciarse volveu a Chuvaquia e traballou como correspondente nesa república do xornal *Kolchoz Ialave* e entre 1983 e 1990 foi editora da emisora de radio dunha fábrica de Cheboksary e entre 1990 e 2004 foi secretaria de prensa do departamento de recursos naturais da República dos Chuvaxos.

## Obra 
A súa poesía, fundamentalmente amatoria, apareceu en numerosas publicacións e revistas: *Avangard*, *Pioner Sassi*, *Pionerskaya Pravda*, "Molodoii Kommunist", *Kommunizm Ialavĕ*, *Khypar*, *Tavan Atal*, *Yalav*, *Samant* ou *Tette*. A súa primeira recolleita poética apareceu en 1992 co título *Kaiakh, syvă pul*  que saíu do prelo nunha colección do xornal *Vuchakh*. Dous anos máis tarde a a editorial da revista *Pike* publicoulle *Epĕ sana iuratatăp.* En 1995 en Moscova  apareceu *Liubob moia, boli moia* e un ano máis tarde *Chĕrem bitĕr ikkĕn uтas şul byrtat*. 

En 1997 estivo entre os dezaseis autores recollidos na antoloxía da Compañía Editora de Chuvaquia *Şül tüpere şich şăltăr*. En 2001 publicouse unha colección da súa poesía traducida ao ruso: *I mnogotochie stavliu ia opiat*. Nos anos seguintes publicou *Kĕtetĕp sana, кilsem ...* (2004), *Simĕs kuşlă yuratăvăm* (2006), *Iura pultar parne* (recolleita colectiva, 2007), *Ep kilnĕ iuratma ...* (2008), *Ep chi puian khuraram şĕr şinche ...* (2010), *Ai, iurlar-i iurrine* (recolleita colectiva, 2010), *Shuramastăp şăltăr tüpere* (recolleita colectiva, 2010), *Chăvash iurri* (recolleita colectiva, 2012), e *Tusla şĕmie* (2014).

Na obra poética de Albina o amor exprésase conscientemente a través do amor á natureza, á terra, ás persoas, aos país, aos fillos cos sentimentos máis agarimosos e devotos. O seu é un amor orgulloso, forte, brillante, puro, xentil, fermoso e quente que procura un mundo máis amable e feliz para facer fronte á inxustiza, á ambivalencia, ao odio e á envexa. É unha poeta popular, moitos dos seus versos tornáronse cancións coñecidas na voz dos principais cantantes chuvaxos.

En 2017 traduciu ao chuvaxo un libro de contos de Nina Abramov que se publicou nunha edición bilingüe ruso-chuvaxo.

## Notas
Ecuador nos Xogos Olímpicos

**Ecuador** competiu por vez primeira **Xogos Olímpicos** en 1924. Debutou nos Xogos Olímpicos de Inverno en 2018. O país gañou a súa primeira medalla olímpica cando Jefferson Pérez gañou a medalla de ouro na proba de 20 km marcha nos Xogos de 1996. O Comité Olímpico Ecuatoriano creouse en 1948 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1959.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Lampris immaculatus

***Lampris immaculatus*** é unha especie de peixe osteíctio da clase dos actinopterixios, subclase dos neopterixios, infraclase dos teleósteos, orde dos lampriformes, e familia dos lámpridos, unha das dúas que comprende na actualidade (2020) o xénero *Lampris*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1904 polo ictiólogo suraficano de orixe escocesa John Dow Fisher Gilchrist, baixo o nome de *Lampris immaculata*. de corpo deprimido lateralmente, de coloracoón de tons azuis e vermellos brillantes e manchas metálicas.

Pode alcanzar até os 110 cm de lonxitude e acadar unha masa corporal de até os 30 kg.

A aleta dorsal está sustentada por de 55 a 56 raios brandos, e a anal por de 36 a 40 raios igualmente brandos. 

## Distribución e hábitat 
A súa distribución é cosmopolita, encontrándose nos mares austrais desde os 34° S até os 69° S (no límite da fronte polar antártica), a profundidades de entre os 50 e os 500 m.  A maioría das capturas fixéronse ao sur dos 40° S.

## Ameazas 
Non se coñecen ameazas importantes para esta especie. Porén, parece que segue aos barcos pesqueiros para alimentarse das especies desbotadas, o que pode afectar o seu comportamento de busca e provocar unha inxestión considerábel de plásticos. 

## Estado de conservación 
Segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), esta especie que habita en augas profundas está amplamente distribuída, e aínda que se pode tomar como captura accesoria nas pescarías de palangre e arrastre, non se coñecen ameazas importantes e non se sabe se a pesca está causando descensos a nivel mundial neste momento; polo tanto, cualifícase o status da especie como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, J. S. *et al.* (2016): *Fishes of the world*. Quinta edición. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-1-1183-4233-6.

### Outros artigos 
* Lámpridos
* *Lampris*

### Ligazóns externas 
* Opah. *Lampris immaculatus* Gilchrist 1904 na EOL.
Hope Jahren

**Anne Hope Jahren**, nada en Austin (Minnesota) o 27 de setembro de 1969, é unha xeoquímica e xeobióloga estadounidense. 

## Traxectoria 
O seu pai ensinou ciencias nun colexio comunitario e ela é a menor de catro irmáns, os outros tres homes. Completou os seus estudos de Xeoloxía na Universidade de Minnesota, graduándose cum laude en 1991. Obtivo o seu doutoramento en 1996 na Universidade de California, Berkeley. De 1996 a 1999 foi profesora asistente no Instituto de Tecnoloxía de Xeorxia e logo trasladouse á Universidade Johns Hopkins onde permaneceu até 2008.

En Xeorxia levou a cabo unha investigación pioneira en paleoatmosferas utilizando plantas fosilizadas, e descubriu o segundo evento de liberación de hidratos de metano que ocorreu hai 117 millóns de anos. Tamén pasou un ano cunha bolsa Fulbright na Universidade de Copenhague, aprendendo técnicas de análises de ADN.

Durante a súa estancia en Johns Hopkins, recibiu a atención dos medios de comunicación polo seu traballo cos bosques fósiles da illa Axel Heiberg (Canadá). Os seus estudos das árbores permitíronlle estimar as condicións ambientais na illa hai 45 millóns de anos. Cos seus colaboradores analizou o esgotamento dos isótopos de osíxeno para determinar os patróns climáticos que permitiron que grandes bosques de Metasequoia prosperasen durante o Eoceno. A súa investigación en Johns Hopkins tamén incluíu a primeira extracción e análise do ADN atopado no paleosolo e o primeiro descubrimento de isótopos estábeis existentes no ADN dun organismo multicelular. Desde o 1 de setembro de 2016 é profesora no Centro para a Evolución da Terra e a Dinámica da Universidade de Oslo, onde estuda a forma en que os organismos viventes e fósiles están quimicamente relacionados co ambiente.

O seu libro *Lab Girl* foi aplaudido como "unha memoria persoal e un himno ao mundo natural", unha fusión literaria de memorias e escritos científicos, e "unha narrativa convincentemente terreal"; "a historia dunha vocación científica que xorde no laboratorio de ciencias dunha vila pequena de Estados Unidos e termina, de momento, na Universidade de Hawai. No medio, todas as plantas e moita vida".

## Distincións e honras 
Recibiu tres bolsas Fulbright: en 1992 para traballos de xeoloxía en Noruega, en 2003 para ciencias ambientais en Dinamarca e en 2010 para ciencias árticas en Noruega. Foi galardoada coa Medalla da Sociedade Australiana de Investigación Médica en 2018, ano no que tamén foi elixida membro da Academia Norueguesa de Ciencias e Letras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
* Entrevista en cogito.org
A Torre, Paramos, Tui

**A Torre** é un lugar da parroquia de Paramos, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 142 habitantes (72 homes e 70 mulleres), un aumento de 3 habitantes respecto ao ano 1999.

## Historia 
O nome do barrio provén dun antigo torreón medieval, do que hoxe xa non queda ningún resto..

### Accidente de 2018
O 23 de maio a explosión dunha pirotecnia ilegal localizada no barrio causou abundantes estragos e dúas mortes entre os veciños. Á consecuencia da destrución moitos habitantes tiveron que trasladarse temporalmente a outras localidades.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paramos 
### Parroquias de Tui 
## Notas
O Aloqueiro, Salcidos, A Guarda

**O Aloqueiro** é un lugar da parroquia de Salcidos no concello da Guarda, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE en 2019 tiña 96 habitantes (51 mulleres e 45 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 112 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Salcidos 
### Parroquias da Guarda 
## Notas
Dorothea Menadier

**Dorothea Menadier**, nada o 11 de decembro de 1891 en Berlín e finada en data e lugar incertos, foi unha numismática alemá especializada na moeda medieval.

## Traxectoria 
Dorothea Menadier era filla do eminente numismático medievalista Julius Menadier (1854-1939), director do Gabinete Numismático (*Münzkabinett*) de Berlín, e da súa muller, Ida Menadier, baronesa de Düring (1858-1934). 

Logo de cursar a súa educación secundaria en Schöneberg, estudou Historia na Universidade de Tubinga e posteriormente na Universidade de Berlín. Nesta última doutorouse o 21 de xuño de 1915, na Facultade de Filosofía, baixo a dirección de Michael Tangl, cunha tese titulada *Die Münzen und das Münzwesen der deutschen Reichsäbtissinnen im Mittelalter* ("As moedas e as cuñaxes das abadías imperiais alemás na Idade Media").

## Publicacións 
* (1915): *Die Münzen und das Münzwesen der deutschen Reichsäbtissinnen im Mittelalter*. Friedrich-Wilhelms-Universitat zu Berlin.
* (1920): *Die Münzen und das Münzwesen der deutschen Reichsäbtissinnen im Mittelalter *. En *Zeitschrift für Numismatik*. Nº 32. Páxinas 185-293.

## Notas
Comité Olímpico Ecuatoriano

O **Comité Olímpico Ecuatoriano** (COE) é o organismo responsable da representación de Ecuador nos Xogos Olímpicos. Foi creado en 1938 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1959. Os estatutos do *Comité Olímpico Ecuatoriano* foron aprobados oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en Tokyo, con ocasión dos Xogos Olímpicos de 1964, e foi reafirmado mediante a última reforma en xaneiro de 2003. A súa duración ao mando do deporte ecuatoriano é indefinido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ecuador nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial (arquivada)
N1

**N1** foi un foguete espacial soviético de cinco etapas e propulsado por propelente líquido desenvolvido para enviar tripulacións á Lúa. Estaba deseñado para ser lanzado desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características
O N1 foi desenvolvido durante os anos 1960 como a resposta soviética ao Saturno V para realizar misións lunars primeiro e máis alá, ata Marte, despois, así como para poñer enormes estacións espaciais en órbita. O proxecto do foguete N1 comezou máis tarde que o do Saturno V, estivo lastrado por problemas de presuposto e políticos e pola competición entre as diferentes oficinas técnicas soviéticas que competían entre si. Como resultado, de catro lanzamentos de proba todos fallaron. O N1 non chegou a estar listo para a carreira á Lúa (na que a Unión Soviética posteriormente negou participar) e foi cancelado en 1972.

O N1 naceu polos esforzos de Korolev, que instou aos políticos soviéticos a aprobar un proxecto para crear un lanzador pesado. O decreto polo que se aprobou o proxecto foi emitido o 23 de xuño de 1960 pero o deseño definitivo non foi decidido ata maio de 1962. O foguete debía ser capaz de poñer en órbita terrestre naves pesadas, poder enviar misións tripuladas á Lúa, enviar misións tripuladas de sobreevoo a Venus e Marte, lanzamento de sondas pesadas ao sistema solar exterior e posta en órbita de estacións espaciais pesadas.

A oficina de Korolev planteou diferentes posibilidades técnicas para o foguete, incluíndo o uso de diferentes tipos de propelente e configuracións, para poder defender o proxecto fronte o resto de oficinas. Finalmente o N1 sería capaz de situar 70 toneladas en órbita baixa usando osíxeno líquido e queroseno como propelentes.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Korolev
Armenia nos Xogos Olímpicos

**Armenia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** como unha nación independente en 1994, e enviou atletas para competir en cada un dos Xogos de Verán e de Inverno dende entón. Anteriormente, os deportistas armenios formaron parte do equipo olímpico da Unión Soviética dende 1952 até 1988, e logo da disolución da Unión Soviética, Armenia formou parte do Equipo Unificado en 1992.

Os deportistas armenios gañaron un total de 22 medallas, todas elas nos deportes de loita, halterofilia, boxeo e ximnasia.

O Comité Olímpico Nacional de Armenia foi creado en 1990 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1993.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Marco Mezquida

**Marco Mezquida** nado en Maó (Menorca) o 11 de marzo de 1987, é un pianista balear.

## Traxectoria 
Fillo de dous profesores, ós sete anos comezou a estudar piano na escola municipal de Maó con Tomé Olives e Ricard Ramisa. Máis tarde estudou jazz, improvisación, piano clásico e órgano. Licenciouse no 2009 na Escola Superior de Música de Catalunya, na carreira de piano. Completou a súa formación asistindo a seminarios e *master class* con músicos de prestixio coma Fred Hersch, Dave Kikoski, John Taylor, Wolfgang Hörlin ou Aaron Goldberg.

Dende moi novo situouse coma un músico valorado dentro do panorama do jazz e das músicas improvisadas.

Ten actuado nos auditorios e salas de máis prestixio do mundo. Ademais ten colaborado como acompañante de diversos artistas, bailaríns e solistas, coma por exemplo Lee Konitz ou Silvia Pérez Cruz.

## Discografía
* *Live at Palau de la Música* (2018)
* *Orrius Concert* (2018)
* *Ravel’s Dreams* (2017)
* *Live at Terrassa* (2015)
* * Amateur* (2015)
* *La hora fértil* (2013)

### Dúos
* *Conexión* (2017) e *No hay dos sin tres* (2019) co guitarrista flamenco *Juan Gómez* ‘Chicuelo’
* *Sings My Heart* (2017) coa vocalista Juliane Heineman
* *Live at Sunset* (2017) co pianista Albert Bover
* *Cantabile*(2015) co saxofonista Bill McHenry.
* *Two Lonely People* (2011) e *Llunátics* (2015) coa vocalista Celeste Alías
* *My Old Flame* (2014) co contrabaixista Manel Fortiá
* *Miscelánea* (2011) co frautista Pablo Selnik

### Tríos
* *MAP* (2017) xunto a Ernesto Aurignac e Ramón Prats
* *My Friend Marko* (2013) xunto a Marko Lohikari e Carlos Falanga

## Premios
* Ciutat de Barcelona 2019
* Personaxe relevante da vida menorquina 2018
* Enderrock ó mellor disco de jazz 2017, por *M A P*
* Altaveu 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Marco Mezquida — Improvisacions i cançons", Palau de la música de Barcelona, 3 de agosto de 2020
A Igrexa, Paramos, Tui

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Paramos, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 22 habitantes (11 homes e 11 mulleres), un aumento de 1 habitante respecto ao ano 1999.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Xoán de Paramos: contruída no ano 1504 e reformada no século XVII. Posúe varios retablos barrocos no interior.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paramos 
### Parroquias de Tui 
## Notas
O Regueiro, Paramos, Tui

**O Regueiro** é un lugar da parroquia de Paramos, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 16 habitantes (10 homes e 6 mulleres), un descenso de 15 habitante respecto ao ano 1999.

## Patrimonio 
* Cruz do Regueiro: cruceiro construído en 1671.
* Fonte e cruz da Praza: conxunto formado por unha fonte e unha cruz. A cruz ten unha lenda que di  “1729 AVE MARIA”.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paramos 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Comité Olímpico Nacional de Armenia

O **Comité Olímpico Nacional de Armenia** (en ) (ARMNOC) é o organismo responsábel da participación de Armenia nos Xogos Olímpicos. 

Ten a súa sede en Iereván.

## Historia 
O Comité Olímpico Nacional de Armenia foi fundado en 1990. O comité converteuse en membro do Comité Olímpico Internacional (COI) en 1993, así como tamén en membro dos Comités Olímpicos Europeos e outras organizacións deportivas internacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Armenia nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Países Baixos nos Xogos Olímpicos

Os **Países Baixos** competiron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1900, que participou en tódalas edicións dos Xogos agás nos Xogos Olímpicos de 1904 en St. Louis. Os Países Baixos foron a sede dos Xogos Olímpicos de 1928, celebrados en Ámsterdam. Ademais, tamén amosaron o seu interese en ser a sede dos Xogos Olímpicos de 2028 ora en Ámsterdam ora Rotterdam, co gallo do centenario dos Xogos de 1928. Porén, esa edición dos Xogos foille concedida finalmente á cidade dos Ánxeles.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

;Xogos de Inverno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
A Abelleira, Randufe, Tui

**A Abelleira** é un lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón continuo de habitantes do INE no ano 2019 tiña 108 habitantes (53 homes e 55 mulleres), un aumento de 7 habitantes respecto ao ano 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Randufe 
### Parroquias de Tui 
## Notas
Menadier

O apelido **Menadier** pode estar referido a:

***Julius Menadier** (1854-1939), numismático alemán, director do *Münzkabinett* de Berlín;
***Karl Menadier** (1889-1914), numismático alemán, fillo do anterior;
***Dorothea Menadier** (1891-19??), numismática alemá, irmá do anterior.
Karl Menadier

**Karl Menadier**, nado o 10 de febreiro de 1889 en Berlín e finado o 9 de decembro en 1914 en Insterburg, na Prusia Oriental (actual Cherniajovsk, en Rusia), foi un numismático alemán especializado na moeda medieval.

## Traxectoria 
Karl Menadier era fillo do eminente numismático medievalista Julius Menadier (1854-1939), director do Gabinete Numismático (*Münzkabinett*) de Berlín, e da súa muller, Ida Menadier, baronesa de Düring (1858-1934).

Logo de cursar a educación secundaria na súa cidade natal, comezou os seus estudos de Historia na Universidade de Grenoble en 1907. Tras cumprir co seu servizo militar, estudou Filoloxía Clásica na Universidade de Tubinga e na Universidade de Berlín, onde se doutorou o 14 de outubro de 1913 cunha tese dirixida por Otto Hirschfeld e Eduard Meyer, titulada *Die Münzen und das Münzwesen bei den Scriptores Historiae Augustae* ("*As moedas e as cuñaxes de Scriptores Historiae Augustae*").

Simultaneamente aos seus estudos universitarios, encargouse da organización e da catalogación da colección de moedas antigas do gabinete numismático (*Münzkabinett*) da cidade de Maguncia.

Karl Menadier participou na contenda mundial como oficial na Prusia Oriental, onde chegou a obter a Cruz de Ferro polos seus méritos na fronte. Faleceu de tifo no hospital de Instarburg en decembro de 1914.

## Recoñecementos 
* (1914): Cruz de Ferro (23 de outubro).

## Publicacións 
* (1913): *Die Münzen und das Münzwesen bei den Scriptores Historiae Augustae*. Weidmann. Berlín.
* (1914): "Die Münzen und das Münzwesen bei den Scriptores Historiae Augustae ". En *Zeitschrift für Numismatik.* Nº 31. Páxinas 1-144.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Regling, K. (1920). "Karl Menadier "*.* En *Zeitschrift für Numismatik.* Nº 32. Páxinas 182-183.
Ben Chilwell

**Benjamin James Chilwell**, nado o 21 de decembro de 1996 en Milton Keynes, é un futbolista inglés. Xogar de lateral esquerdo e o seu actual club é o Chelsea FC da Premier League inglesa. Ademais, é internacional coa selección inglesa.

## Traxectoria 
Chilwell uniuse ó Leicester City en 2009 con 12 anos, procedente do Rushden & Diamonds. Fixo o seu debut coma profesional o 27 de outubro de 2015 nun partido da Football League Cup contra Hull City.

O 19 de novembro de 2015, Chilwell foi cedido ó Huddersfield Town do Football League Championship ata o 3 de xaneiro de 2016. O 28 de xullo de 2016, Chilwell renovou o seu contrato co Leicester ata xuño de 2021. O 20 de outubro de 2018, asinou un novo contrato co Leicester ata xuño de 2024.

O 26 de agosto de 2020, Chilwell fichou polo Chelsea FC por unha cantidade estimada de 45 millóns de libras, e asinou un contrato por cinco anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea FC 
* Perfil na Football Association
Chen Chu

**Chen Chu** (en chinés: 陳菊) nada o 10 de xuño de 1950, é unha política taiwanesa, presidenta do Yuan de Control e da Comisión Nacional dos Dereitos Humanos. 

## Traxectoria 
Logo de graduarse na Escola de Xornalismo Shih Hsin en 1969 foi, ao longo da década de 1970, a secretaria de Kuo Yu-hsin, un dos máis recoñecidos membros do movemento opositor tolerado Tangwai. En 1979 axudou a fundar a revista opositora *Formosa* e exerceu brevemente como a directora da oficina da revista en Kaohsiung. Chen foi unha dos oito destacados disidentes, coñecidos como os "oito de Kaohsiung" que foron detidos o 13 de decembro de 1979 e condenados en 1980 a doce anos de prisión polo coñecido como "incidente de Kaohsiung" e pasaron na cadea case seis anos durante o período da lei marcial en Taiwán. En 1986 saíu do cárcere e uniuse ao Partido Democrático Progresista (PDP).

Entre 1994 e 1998 dirixiu o departamento de servizos sociais de Taipei durante o mandato do alcalde Chen Shui-bian e ocupou o mesmo posto en Kaohsiung de 1998 ao ano 2000. No ano 2000 realizou un mestrado de relacións públicas na Universidade Nacional Sun Yat-sen. Ao acceder á presidencia do país Chen Shui-Bian en maio de 2000, Chen Chu encabezou o ministerio de traballo en sucesivos gabinetes ata 2005.

O 9 de decembro de 2006 gañou a elección á alcaldía de Kaohsiung a primeira alcaldesa electa na cidade, e fíxoo por pouco de máis de 1100 votos sobre o candidato do Kuomintang Huang Jun-ying que recorreu a súa vitoria diante a xustiza e aínda que unha primeira sentenza en xuño de 2007 anulou as eleccións, unha instancia xudicial superior confirmou a súa vitoria en novembro de 2007. En 2009 Chen viaxou á República Popular da China para promover os Xogos Mundiais que se ía celebrar nese ano na súa cidade e reuniuse cos alcaldes de Beijing e Shanghai e o presidente do Comité Olímpico da China. Os xogos, que se celebraron entre o 16 e o 26 de xullo, supuxeron un importante beneficio económico para a cidade. Por mor da unión da cidade de Kaohsiung e o condado homónimo en 2010 logrou a reelección do novo municipio especial de Kaohsiung co 53% votos e o 68% dos votos logrou en 2014.
miniatura|esquerda|En 2013, no centro da imaxe, nun acto como alcaldesa de Kaohsiung
Entre 1 de marzo e o 30 de maio de 2012 foi presidente interina do PDP tras a marcha da súa líder Tsai Ing-wen logo de perder as eleccións presidenciais dese ano. 

O 23 de abril de 2018 a presidenta taiwanesa, Tsai Ing-wen designouna secretaria xeral da oficina presidencial posto que mantivo ata o 20 de maio de 2020

O 22 de xuño o presidente taiwanés anunciou que a elixira para dirixir o Yuan de Controlmalia ser Chen partidaria da supresión desa institución  entre críticas da oposición, o Yuan Lexislativo confirmou a candidatura por 65 a 3 votosdespois de varios días de enfrontamentos na cámaraos lexisladores do Kuomintang e do Partido Popular Taiwanés boicotearon a votación e os do Partido do Novo Poder votaron en contra. Segundo as regras internas o seu partido suspendeuna de militancia durante o período como presidenta do Yuan de Control e Chun anunciou que desexaría ser a derradeira presidenta da institución.

## Notas