Saint-Pierre-et-Miquelon

**Saint-Pierre-et-Miquelon**, San Pedro e Miquelón (), oficialmente a **Colectividade Territorial de Saint-Pierre e Miquelon** ( ), é unha colectividade de ultramar territorial autónoma de Francia no noroeste do océano Atlántico preto da provincia canadense de Terra Nova e Labrador. San Pedro e Miquelón é un vestixio restante do antigamente vasto territorio de Nova Francia.

Saint-Pierre-et-Miquelon é un arquipélago composto por dúas illas principais, Saint-Pierre e Miquelón, e máis dunha decena de pequenos illotes, fronte á costa canadense, no Atlántico Norte.

As illas atópanse no Golfo de San Lourenzo preto da entrada da Baía Fortune, que se estende ata a costa suroeste de Terra Nova, preto dos Grandes Bancos de Terra Nova. St. Pierre está a 19 km. de Point May na Península de Burin de Terra Nova e 3819 km de Brest, a cidade máis próxima da Francia metropolitana. A pequena illa Green atópase a 10 km. ao leste de St. Pierre, aproximadamente a metade de Point May.

## Etimoloxía 
 é francés para San Pedro, o santo patrón dos pescadores.

O nome actual de  usouse por primeira vez na forma de *Micquetô*, *Miqueton* ou *Micquellon* polo mariñeiro vasco francés Martin de Hoyarçabal en 1579 piloto de navegación para Terra Nova, *Les voyages aventureux du Capitaine Martin de Hoyarsabal, habitant du çubiburu*: "Giſant le cap de Breton & le pertuis de Miqueton est oest, y a 42 l. [leagues]" ... "Gisant la Colombe de S. Pierre le pertuis de Micquellon nord noroest & sud suest: y a 7 l. Afirmouse que o nome *Miquelón* é unha forma vasca de Miguel, *Mikel* e *Mikels* adoitan chamarse *Mikelon* en éuscaro no País Vasco. Polo tanto, a partir de *Mikelon* puido escribirse en francés cun *q* no canto de *k*.

Este territorio forma parte dos *Países e territorios de ultramar da Unión Europea*.

## Historia 
Artefactos da cultura esquimó Dorset foron descubertas en Saint Pierre. Algunhas datan do século XXX a.C.

Nomeada As Once Mil Virxes polo explorador portugués João Álvares Fagundes en 1521, despois os franceses cambiárono polo de Saint-Pierre.

Durante o século XVI, as illas foron utilizadas como base pesqueira estacional polos franceses de A Rochelle, Granville, Saint-Malo e da Vasconia. O explorador francés Jacques Cartier estivo en Saint Pierre en 1536.

O nome *Miquelon* é de orixe vasco (Mikelune), debido a que esta illa foi a base dos pescadores de Saint-Jean de Luz, no País Vasco francés.

Saint Pierre foi colonizada por franceses a principios do século XVII, abandonada en 1713 polo Tratado de Utrecht e recolonizada en 1763 ao finalizar a Guerra dos Sete Anos.

Entre 1763 e 1778, as illas volvéronse o refuxio dos Acadianos deportados de Nova Escocia, Canadá.

En 1778 as illas foron atacadas e a poboación deportada polos ingleses debido ao apoio de Francia cara ás 13 ex-colonias británicas durante a súa loita pola independencia.

A pesar de que Francia recuperou o control das illas en 1783, para 1793, a hostilidade británica cara á Revolución Francesa e o feito de que Francia declarara a guerra a Inglaterra levou a un novo ataque inglés ás illas e a deportación de toda a poboación.

As illas foron finalmente devoltas a Francia logo da segunda abdicación de Napoleón en 1816.

As illas representan o único vestixio remanente das vastas posesións de Francia en América do Norte.

Saint Pierre sempre foi importante como un centro pesqueiro, xa que se atopa preto de dunha das zonas de pesca máis ricas do mundo.

Despois de que a Alemaña nazi invadise parte de Francia durante a segunda guerra mundial, as illas quedaron baixo o control do goberno de Vichy. O 24 de decembro de 1941, as forzas de Francia Libre, seguindo as ordes de De Gaulle, e lideradadas polo almirante Émile Muselier tomaron as illas, dominio que quedaría refrendado logo dun plebiscito o día de Nadal.  Saint Pierre e Miquelon volvéronse entón no foco de serias rifas entre as Forzas de Francia Libre e o Departamento de Estado dos Estados Unidos, o cal, en apoio ao goberno de Vichy, enviou tropas para recuperar as illas.

As illas foron nomeadas Departamento de ultramar Francés en 1976. Este status foi modificado en 1985 e as illas volvéronse unha Colectividade Territorial, status especial que só comparte coas illas de Wallis e Futuna no océano Pacífico.

## Política 
miniatura|esquerda|Mapa.
En 1992, unha vella disputa co Canadá respecto da delineación da Zona económica exclusiva pertencente a Francia foi resolta pola Corte Internacional de Arbitraxe. Na resolución, Francia conservaba as 12 millas náuticas de mar territorial que rodea ás illas e foille outorgado outras 12 millas náuticas continuas ás anteriores, así como un corredor marítimo de 10.5 millas de ancho chegando ata 200 millas náuticas ao sur. O area total outorgada corresponde ao 18% do que Francia estaba reclamando.

## Xeografía 
Situado no extremo occidental da Península de Burin de Terra Nova, o arquipélago de Saint Pierre e Miquelón comprende oito illas, cun total de , das cales só dúas están habitadas. As illas son núas e rochosas, con costas empinadas e só unha capa de turba para suavizar a dura paisaxe. As illas forman xeoloxicamente parte do extremo nordés dos Montes Apalaches xunto con Terra Nova.

, a illa máis grande, está composta de feito por tres illas,  Le Cap Illa Miquelon (tamén chamada , 110 km² está conectada á illa Langlade (, 91 km² pola ''* (tamén coñecida como o ), un tómbolo de 10 km. de longo. Unha tormenta rompeunas no século XVIII, separando as dúas illas durante varias décadas, antes de que as correntes reconstruísen o istmo. No norte da illa Miquelon atópase a aldea de Miquelon-Langlade (710 habitantes), mentres que a illa Langlade estaba case deserta (só un habitante no censo de 1999).

Unha terceira illa, antigamente habitada, , coñecida como  (Illa dos Cans) ata 1931 e situada a pouca distancia do porto de Saint-Pierre, está deshabitada desde 1963. As outras illas principais son ,  e .

O clima é húmido e ventoso, con invernos longos e fríos. A primavera e principios de verán son frescos e nebulosos. A finais de verán e principios de outono é xeralmente fresco e asollado.

## Economía 
As illas dependeron da pesca do bacallau durante os últimos catro séculos. Con todo, a sobre explotación dos bancos levou a que Canadá impoña longas vedas pesqueiras, e, como as cotas pesqueiras son controladas polo Canadá, Saint Pierre e Miquelon, e a industria pesqueira francesa en xeral, foron seriamente afectadas.

Fixéronse esforzos, con axuda do goberno francés, para diversificar a economía local. O turismo, a crianza de peixes e vieiras en granxas, a pesca de cangrexo e a agricultura foron desenvolvidas.

## Cultura 
O francés é o idioma oficial das illas. Porén, o acento local e moitas das palabras empregadas son de procedencia normanda.

O patriotismo francés é moi forte nas illas, e os insulares están orgullosos de que parte do seu chan sexa traído desde Francia en barcos.

O orgullo vasco pode ser igual de forte, por mor das históricas ligazóns das illas coa rexión vascofrancesa. Tódolos anos, no verán, celébrase un festival vasco, con exhibicións de *harrijasotzaile* (levantamento de pedra), *haitzkolari* (cortar troncos), e *paleta*.

## Galería 

Ficheiro:Saint-Pierre and Miquelon 3D.png|Imaxe 3D do arquipélago de San Pedro e Miquelón
Ficheiro:Sainte-Pierre aerial.jpg|Foto aérea de *Saint-Pierre'', 2013. O Aeroporto de Saint-Pierre está na parte inferior dereita.
Ficheiro:StPierre003.JPG|Vista aérea de St Pierre, a capital e cidade máis grande

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Government of Saint-Pierre-et-Miquelon