open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pull and Bear

**Pull and Bear** ou **Pull&Bear** (pronuncia inglesa: /pʊl ən ˈbɛər/; pronuncia galega: /pul am ˈbear/; en galego: *tirar e levar*) é unha cadea de tendas de roupa e complementos que está englobada no grupo INDITEX, as súas oficinas centrais e o seu centro loxístico atópanse no polígono de Río do Pozo, no concello de Narón.

## Historia 
miniatura|esquerda|Antigo logotipo de Pull and Bear.
A cadea naceu en 1991, debido á diversificación de obxectivo comercial de Inditex, que neses momentos só contaba coas tendas Zara. A cadea está dirixida a un público mozo e informal a prezos accesibles.

Un ano despois da súa creación e seguindo coa política comercial do grupo levada anteriormente con Zara, Pull and Bear abre a súa primeira tenda fóra de España: inaugurouse en Portugal. Dende ese momento a compañía non parou de medrar ata chegar en 2012 ás 440 tendas en 24 países: Malta, Israel, Irlanda, Chipre, Emiratos Árabes Unidos, Qatar, Kuwait, Xordania, Líbano, Bahrain, Andorra,Polonia, Eslovaquia, Rusia, Serbia, Romanía, O Salvador e Guatemala, sendo algunhas das tendas destes países franquías mentres en España, Portugal, Grecia, Venezuela e México son de propiedade e non existe opción a abrir unha tenda franquiciada.

300px|miniatura|Tendas e franquías de P&B.
No 1998 ampliou as súas liñas de roupa con XDYE, unha marca de carácter máis urbano e moderno co que conseguiu un grande éxito e introducindo por primeira vez coleccións para muller. Tres anos despois apareceu Sickonineteen.

En 2003 Christian Dior levou aos tribunais de Ferrol a Pull & Bear acusándoa de plaxiar un dos seus bolsos. O caso foi arquivado. Pull&Bear chegou a un acordo coa empresa británica Asos para iniciar a principios de 2014 a venda dos seus produtos na súa plataforma online.

## Tendas
[thumb|100px|Tenda de P&B en [Ámsterdam.]]

A finais de 2012 Pull&Bear tiña 816 tendas. En outubro de 2013 Inditex anunciou a ampliación das instalacións de Pull and Bear en Río do Pozo coa construción dun novo edificio para os departamentos creativos e de xestión da marca. O edificio ten 15.000 metros cadrados en dúas plantas e custou 20 millóns de euros, sumando así 70.000 metros.

En 2016 iniciou o patrocinio deportivo co Pantín Classic e Marc Márquez.

## Galería de imaxes 

File:Pull and Bear Narón Portas Río do Pozo.jpg|Acceso a Pull&Bear en Río do Pozo, Narón.
File:Pull and Bear Pantin Classic Valdoviño.jpg|Tenda de P&B no Pantín Classic.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial 
*Páxina web de INDITEX
Converse

**Converse**, (pronunciado ''kon'vers*), é unha compañía estadounidense que produce calzado dende comezos do século XX.

## Historia
O fabricante de zapatos de caucho Marquis Mills Converse abriu a súa primeira fábrica en Malden, Massachusetts, en 1908. Os deseños sinxelos e confortables de Converse decontado gañaron moitos seguidores, pero foi unha década despois cando comezou o seu verdadeiro *bum*, pois, ao incluír a lona na manufactura dos seus produtos, estes fixéronse moito máis resistentes e perfectos para o baloncesto, deporte que os adoptou como os seus zapatos oficiais. E foi precisamente un xogador de baloncesto o que se convertería no selo e imaxe de Converse durante os seguintes 50 anos: Chuck Taylor, estrela da época que sempre demostrou a súa preferencia por estes zapatos deportivos e que non só se converteu no embaixador que levou a imaxe de Converse por todos os Estados Unidos ata a súa morte en 1969, senón que, incluso, desde 1923 adoptounos como seus ao aparecer un parche co seu nome e símbolo na área do nocello dos zapatos. A partir dese momento, a liña sería coñecida como **Chuck Taylor All Star Converse**, pero a vila simplemente chamaríaas *chucks''.

Coa profesionalización da NBA, as esixencias dos equipos aumentaron e Converse tivo que deixar as súas clásicas cores brancas e negras para adaptarse ás novas épocas e achegar os deseños coloridos e vistosos que as franquías profesionais requirían. Incluso tiveron que aumentar os materiais e introduciron o vinilo e a pel de cara á súa supervivencia como marca e seguir sendo os favoritos de Norteamérica.

Co lanzamento de novas liñas como a **Jack Purcell** e a **Heritage**, Converse dominou o mercado nos anos 70's e 80's. A súa publicidade agresiva e intencional colocábaos como os zapatos que *están por doquier*, consonte ao popular anuncio publicitario no que aparecía Larry Bird e Magic Johnson, porén, as cousas xa non ían tan ben: a aparición de Nike, Reebok e Adidas nos Estados Unidos representaron unha competencia para a cal a compañía non estaba preparada.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web da compañía.
Massimo Dutti

**Massimo Dutti** é unha empresa do grupo Inditex. Creouse no ano 1985 en Terrassa, dedicada á fabricación de roupa para homes. En 1991 Inditex obtivo o 65 % das accións da empresa, para comprala totalmente no ano 1995. A partir de entón a empresa diversificou a súa oferta e ofrece roupa para muller, neno, nena e perfumaría. Conta actualmente con máis de 525 tendas localizadas en máis de 30 países.

Ten o seu centro loxístico en Tordera (Barcelona, España) e o social en Arteixo.

## Historia 
[miniatura|250 px|dereita|Massimo Dutti en [Bruxelas.]]
En 1974 Armando Lasauca (o nome do fundador da empresa) con 19 anos chegou de Madrid e comezou a traballar en Barcelona de vendedor de camisas. Un posto que lle ofreceu un amigo do seu pai. Traballo que non coñecía nin tiña experiencia nunha cidade nova para el. Déuselle ben e en pouco tempo tiña o seu propio negocio, fabricando e vendendo camisas a grosistas e comerciantes. Os comezos foron duros pero chegou a vender a *El Corte Inglés*. En 1985, xa con certo éxito no negocio, considerouse a posibilidade de crear unha marca propia, con tendas propias. Buscou un nome pegadizo, algo grande e como lle dicía aos seus: tiña que ser o *másimo*. Na familia a Armando o coñecían de pequeno como *Armanduti*. O nome da empresa de deseñador italiano: Massimo Dutti. En poucos anos estaba facturando 4.500 millóns de pesetas. O aumento da facturación fixo necesario atopar máis socios. O grupo italiano Cofir chegou a ter o 49% da empresa e en pouco tempo o 70%. En 1991 Cofir vende a súa participación en Massimo Dutti a Inditex por unha cantidade estimada en 4.000 millóns de pesetas. O resto da empresa foi mercada en 1995 por Inditex por unha cantidade estimada en 2.000 millóns de pesetas. Ese mesmo ano o fundador da empresa deixou a dirección en mans de Inditex e fundou unha nova empresa: Polo Sur que tentou competir con Massimo Dutti sen éxito.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial 
*Páxina web de INDITEX
Clermont-Ferrand

**Clermont-Ferrand** é unha cidade do centro de Francia, capital da rexión de Auvernia e do departamento de Puy-de-Dôme.

## Educación 
* ESC Clermont Business School

## Cultura 
* Festival internacional de curtametraxes de Clermont-Ferrand, o maior festival internacional de cinema adicado ás curtametraxes e o segundo festival internacional de cinema máis grande de Francia (en canto a público e asistencia de profesionais).

## Cidades irmáns 
*  Aberdeen, Escocia (dende 1983) 
*  Salford, Inglaterra
*  Regensburg, Alemaña, dende 1969
*  Homieĺ, Belarús
*  Oviedo, España
*  Braga, Portugal
*  Norman, Oklahoma, Estados Unidos
*  North Queensland Australia

## Notas
Golfo de Gabes

O **golfo de Gabes** (en árabe: خليج قابس), é un golfo situado na costa leste de Tunisia, no mar Mediterráneo. O golfo posúe 100 quilómetros de longo, e inclúe o arquipélago das illas Kerkena ao nordeste e a illa de Xerba no sueste.

As augas do golfo bañan ás cidades de Sfax, Xerba e Gabes. A cidade de Gabes é un dos principais centros administrativos do país.

Dentro da fauna que alberga, destacan os atúns e as esponxas, polo que a actividade pesqueira é moi importante.
Bouzarredonda, Anca, Neda

**Bouzarredonda** é un lugar da parroquia de Anca no concello de Neda na provincia da Coruña. Tiña 10 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 1 muller.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Anca
### Parroquias de Neda
Bershka

**Bershka** é unha cadea de tendas de roupa pertencente ao grupo español INDITEX fundado por Amancio Ortega Gaona.

Bershka abriu as súas portas no mes de abril do ano 1998. O concepto de moda destas tendas está dirixido ao público novo, con cambios de deseños para as tempadas outono/inverno e primavera/verán.

O estilo das tendas Bershka é xuvenil e informal, pero dentro dela pódense elixir distintos estilos e gustos da moda.

Ten máis de mil tendas en máis de 54 países.

Marta Ortega, a filla de Amancio Ortega, traballou en Bershka en diversos postos.

## Tendas 
As súas máis de 1.081 tendas en 2016 atópanse en diversos países:

*Guatemala 
*Arabia Saudita 
*Bélxica 
*Chipre 
*O Salvador 
*Emiratos Árabes Unidos 
*España 
*Rusia 
*Francia 
*Grecia 
*Países Baixos 
*Irlanda 
*Italia 
*Xordania 
*Kuwait 
*Letonia 
*Líbano 
*Lituania 
*Malta 
*México 
*Polonia 
*Portugal 
*Qatar 
*Reino Unido 
*República Checa 
*Serbia 
*Suíza 
*Turquía 
*Venezuela

## Galería

|Bershka en SM Aura Premier, Taguig, Filipinas
File:Bershka Rennes.jpg|Bershka en Rennes, Francia
File:Piata Unirii - Magazinul Unirea - Noaptea.jpg|Unirea Shopping Center en Bucharest, Romanía

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
A Coveluda, Anca, Neda

**A Coveluda** é un lugar da parroquia de Anca no concello de Neda na provincia da Coruña. Segundo o IGE en 2017 tiña 90 habitantes (40 homes e 50 mulleres). Ten unha área recreativa que abre no verán. A finais de xullo celébranse as festas patronais.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Anca
### Parroquias de Neda
Lago Eduardo

O '*Lago Eduardo* ou *Edward*' é o menor dos grandes lagos de África, situado no centro continente africano, no centro do Gran Val do Rift, na fronteira entre a República Democrática do Congo e Uganda, uns poucos quilómetros ao sur da liña do ecuador.

Bautizouno o explorador Henry Morton Stanley no 1888, na honra do príncipe de Gales e posterior rei británico Eduardo VII do Reino Unido. Durante a ditadura de Idi Amin en Ugando, o lago tivo como nome oficial *Lago Idi Amin*, aínda que despois recobrou o seu nome inglés.

O lago recibe augas dos ríos Nyamugasani, Ishasha, Rutshuru e Rwindi. A desembocadura natural encóntrase no seu extremo norte, dende onde descende o río Semliki camiño do Lago Alberte. Ten outra vía de desaugadoiro polo canal Kazinga, que dirixe parte das augas caro o Lago Xurxo (*Lake George*), en dirección nordeste.

O lago está a 920 metros sobre o nivel do mar, ten unha superficie total de 2.325&nbsp;km², sendo o décimo quinto lago de África polas súas dimensións, de 77 quilómetros de ancho por 40 de largo.

[miniatura|esquerda|250px|Localización dos [Grandes Lagos de África. O **E** representa ao Lago Eduardo.]]

## Ecoloxía 
O Lago Eduardo é o hábitat de moitas especies de peixes, incluíndo o *Bagrus docmac*, o *Sarotherodon niloticus*, o *Sarotherodon leucostictus*, e máis de 50 especies de *Haplochromis* e *Haplochromis* e os seus parentes (dos cales só oito foron descritos). O Lago é unha base económica para moitos poboadores das costas do lago.

A fauna da zona, como son os chimpancés, elefantes, crocodilos e leóns está protexida por medio de parques nacionais como o Parque Nacional Virunga (no Congo) e Parque Nacional Queen Elizabeth en Uganda.

## Notas 
* World Lakes Database (*en inglés*).
* [Páxina da FAO(https://gl.wikipedia.org/wiki/FAO) dedicada á administración de recursos lacustres (*en inglés*).
.pt

**.pt** é o dominio de primeiro nivel (ccTLD) para Portugal.

A extensión territorial .pt foi concedida pola ICANN e a súa xestión corre a cargo da Fundação para a Computação Científica Nacional.
C-3PO

**C-3PO Relacións Interhumanas** ou tamén **C-3PO Relacións Cibernético-humanas**, ou comunmente nomeado como **C-3PO** (pronunciado: *SITRIPIO*) é un personaxe ficticio do universo de A Guerra das Galaxias. Aparece nos seis episodios da saga. O actor que o interpreta é Anthony Daniels.

## Características 
miniatura|Anthony Daniels cunha máscara de C-3PO en 2005.|esquerdaTrátase dun droide de protocolo, é dicir, un droide deseñado especificamente para interactuar con seres pensantes. Pode falar e entender máis de seis millóns de formas de comunicación. Construído por Anakin Skywalker, e compañeiro do droide astromecánico R2-D2.

A súa principal función como droide de protocolo é axudar a explicar os costumes doutras culturas, a tradución etc. É moi leal aos seus amos, dende a súa creación, serviu a máis de corenta.

Nun principio foi chamado 3PO pero tras ser completado (entre os episodios I e II) déuselle o nome de C-3PO.

Ao final do Episodio III bórranselle os seus bancos de memoria para non revelar a localización de Luke Skywalker e Leia Organa, é por iso que non o recoñece en *A guerra das galaxias*, nin tampouco o seu creador Anakin dicindo que o capitán Raymus Antilles da nave Tantive IV fora o seu último dono.

En 2004, C-3PO foi introducido dentro do salón da fama dos robots.

## Véxase tamén
Bujumbura

**Bujumbura** ou **Buiumbura**, cidade cunha poboación estimada 330.504 habitantes (2005), é a cidade máis grande do Estado africano de Burundi e da provincia de Bujumbura Mairie, en África centro-oriental. Foi a capital do país ata 2019, cando esta se trasladou a Gitega.

A cidade está situada ás beiras do lago Tanganica e é o seu centro, económico e de comunicacións. A súa área metropolitana abranxía 901.345 habitantes en 2005.

## Urbanismo 
O centro da cidade posúe as trazas dunha cidade colonial cun grande mercado, o estado nacional, unha grande mesquita e a sé catedral da arquidiocese de Bujumbura.

Hai varios museos, dos que compre salientar o Museo da Vida e o Museo Xeolóxico. Outras atraccións, xa nos arredores, son: o Parque Nacional Rusizi, o *Monumento a Livingstone e Stanley* en Mugere e as fontes do tributario máis meridional do Nilo, que os locais sinalan como nacemento mesmo dese magno río.

Bujumbura está dotada de praias excelentes sobre o lago Tanganica.

## Historia 
Bujumbura deixou de ser unha pequena aldea, cando se tornou nun asentamento militar da África Oriental Alemá no ano 1889. Despois da primeira guerra mundial converteuse no centro administrativo do mandato belga da Sociedade de Nacións en Ruanda-Urundi. O nome da cidade foi cambiado de Usumbura a Bujumbura cando Burundi conseguiu ser independente en 1962. Desde a independencia, Bujumbura ten sido escenario de frecuentes combates entre os dous principais grupos étnicos do país, con milicias hutus que se opoñen ao exército de Burundi, dominado polos tutsis.

## Economía 
miniatura|esquerda|250px|Mercado en Bujumbura 
Bujumbura é o porto máis importante de Burundi e embarca a maior parte dos principais produtos de exportación do país, como café, algodón, coiros e mineral de estaño. A súa industria produce cementos, tecidos e xabóns.

## Comunicacións 
Un *ferryboat* une Bujumbura con Kigoma en Tanzania, a través do lago Tanganica. A estrada, ou mellor pista, con 1.500&nbsp;km de lonxitude, que a liga con Nairobi, Kenya, é a vía terrestre máis transitada, e por onde sae a maior parte dos produtos de exportación. Ademais posúe o Aeroporto Internacional de Bujumbura.

## Educación 
A cidade e sede da Universidade de Bujumbura, fundada en 1960.

## Galería 

Ficheiro:Bujumbura, Burundi.jpg|Imaxe satélite de Bujumbura
Ficheiro:University of Burundi, Kiriri Campus, Bujumbura 2006.jpg|Universidade de Burundi
Ficheiro:Cathédrale Regina Mundi de Bujumbura, 2006 (cropped).jpg|Catedral de Bujumbura
Ficheiro:Playa de los Cocos, Bujumbura, Burundi.jpg|Vista da praia, no oeste da cidade

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquidiocese de Bujumbura
* Rocha de Livingstone e Stanley

### Ligazóns externas 
* Datos xeográficos sobre Bujumbura  
* Universidade de Bujumbura
Rodoaldo de Friúl

**Rodoaldo ** ou **Rodoald**, finado posteriormente ao ano 695, foi duque longobardo de Friúl do 671 ao 695 aproximadamente.

## Traxectoria
Sucesor de Landari, durante o reinado de Cuniperto, sobre o 695, sufriu a usurpación por parte de Ansfrido, que actuou sen o consentimento do rei o cal, porén, nun primeiro momento parece tolerar o cambio en Cividale. Rodoaldo fuxiu a Istria, chegou por mar a Rávena e, desde alí, se dirixiu a Pavia ante a corte de Cuniperto. Despois da definitiva deposición de Ansfrido, que tamén se rebelara contra o rei, Cuniperto confioulle o ducado ao irmán de Rodoaldo, Adón.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán, 1992).
Qui-Gon Jinn

**Qui-Gon Jinn** (Quimen-Gonay Jinn) é un personaxe de *A Guerra das Galaxias* que aparece no Episodio I da saga. Foi interpretado polo actor irlandés Liam Neeson. Qui-Gon foi un nobre Cabaleiro Jedi nos tempos da Antiga República. Foi instruido por unha eminencia da Orde Jedi: o Mestre Dooku. Jinn adestrouse como un home serio, xeneroso e amable, pero tamén desenvolveu un criterio propio e certa teimosía que na maioría das ocasións non eran do agrado do Consello Jedi.miniatura|162px|Neeson é Qui-Gon Jinn no filme.|esquerda
miniatura|162px|Afeccionado a Star Warsno papel de Qui-Gon Jinn.|esquerdaQui-Gon cumpriu co seu deber con distinción, loitando en varios conflitos e resolvendo moitas crises políticas. Alarmouse cando descubriu que a codiciosa Federación de Comercio conseguía un exército propio e que era a mismísima República á que el defendía quen llo concedía. Foi tamén estreito colaborador do Chanceler Supremo Finis Valorum, a quen salvou dun atentado.
Área metropolitana de Zaragoza

[200px|miniatura|dereita|Localización da [provincia de Zaragoza en España.]] 
A **área metropolitana de Zaragoza** é unha área urbana centrada arredor da cidade de Zaragoza. Oficialmente non existe ningunha entidade política nin administrativa que defina que concellos forman parte da devandita área. Mais existe o precedente de estudos realizados pola Universidade de Zaragoza que circunscribe o seu espazo a 25 municipios, incluíndo, por suposto, o de Zaragoza. Mentres o concello de Zaragoza é o quinto máis poboado de España, a súa área metropolitana só é a décima do estado.

## Concellos da área metropolitana 
[200px|miniatura|dereita|En amarelo municipio de [Zaragoza, en vermello concellos da área metropolitana]]

A súa poboación en 2006 era de **721.599 habitantes**, cunha superfizie de **2.515,1** km², polo que se atinxía unha densidade de **286,90 hab/km²**. Incluía municipios de tres comarcas, todas da provinzia de Zaragoza:

* Comarca de Zaragoza (16 concellos): Alfajarín, Cadrete, Cuarte de Huerva, El Burgo de Ebro, Fuenz de Ebro, María de Huerva, Nuez de Ebro, Osera de Ebro, Pastriz, Puebla de Alfindén, San Mateo de Gállego, Utebo, Villafranca de Ebro, Villanueba de Gálliego, Zaragoza e Zuera.
* Ribera Alta do Ebro (8 concellos): Alagón, Figueruelas, Grisén, La Joyosa, Pedrola, Pinseque, Sobradiel e Torres de Berrellén.
* Valdejalón (1 concello): La Muela.

A área metropolitana pode organizarse en catro zonas por puntos cardinais. A zona norte correspondería aos municipios ribeiráns do río Gállego, a sur aos do río Huerva, e as zonas leste e oeste serían os concellos situados arredor do Ebro. Cómpre destacar que o medramento demográfico ten sido maior nas zonas oeste e sur.

## Zaragoza fronte a Aragón 
Zaragoza con 649.181 habitantes posúe o 50,8% da poboación aragonesa, mentres a área metropolitana suma 72.418 habitantes (5,7%), unha área formada por 24 municipios con maior peso demográfico tanto comparando coa segunda cidade de Aragón, Huesca, con 49.312 habitantes (3,86%), como coa segunda comarca de Aragón, a Plana de Uesca, con 64.531 habitantes (5,1%).

A seguinte táboa reflicte o peso demográfico que representa a cidade, a comarca e máis a área metropolitana e a Provincia de Zaragoza, a respecto do total de Aragón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Áreas metropolitanas de España
Alpes Xulianos

[miniatura|[Edelweiss, Alpes Xulianos, Eslovenia]]

Os **Alpes Xulianos** son parte dos Alpes que se estenden desde nordeste de Italia ata Eslovenia, onde se erguen ata os 2.864 metros en Triglav. Foron chamados así por Julius Kugy e fan parte dos Alpes Calizos do Sur.

## Picos 
Os seus máis importantes picos son:

* Triglav/Tricorno 2.864 m 
* Jôf di Montasio/Montaž/Montasch; 2.755 m 
* Škrlatica 2.740 m 
* Mangart 2.679 m 
* Jalovec 2645 m 
* Razor 2.601 m 
* Kanin 2.582 m 
* Kanjavec 2.568 m 
* Prestreljenik 2.500 m 
* Tošc 2.275 m 
* Krn 2.244 m

## Pasos de Montaña 
miniatura|Monte Jalovec (2645m).
Importantes pasos dos Xulianos son:

* Vršič, 1.611 m, enlaza co val do Sava e o val do Soča. É o paso montañoso máis alto de Eslovenia.
* Paso Predil (Villach/Beljak por Tarvisio/Trbiž e Bovec ata Gorizia/Gorica), camiño pavimentado de 1.156 m.
* Hrušica/Birnbaumerwald (Ljubljana ata Gorizia/Gorica), camiño pavimentado de 883 m. 
* Saifnitz oo Paso Pontebba/Tabeljski prelaz (Villach/Beljak por Tarvisio/Trbiž e Pontebba/Tablja ata Udine/Videm), ferrocarril, camiño pavimentado, autoestrada a 797 m.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lagos do Val Triglav
* Xeografía de Eslovenia

### Ligazóns externas 
* Julian Alps on SummitPost
* Julian Alps on Hribi.net
Grisén

**Grisén** é un pequeno concello da provincia de Zaragoza, situado na comarca da Ribera Alta del Ebro. A súa poboación era de 477 habitantes en 2004.

Atópase a 27&nbsp;km da cidade de Zaragoza, o concello, cunha altura media de 250 msnm, ten unha superficie de 4,8&nbsp;km² e unha densidade de poboación de 101,27 hab/km² (2004).

## Xeografía 
Está situado sobre materiais cuaternarios do Jalón, preto deste río e do Canal Imperial de Aragón.

## Nome 
O nome parece remontarse a un antropónimo romano, *Grisius*.

## Festas 
* San Miguel, 29 de setembro.
* San Martiño, 11 de novembro.
Alpes Cárnicos

dereita|miniatura|300px|Lago Volaia, Alpes Cárnicos.
Os **Alpes Cárnicos** (en italiano: *Alpi Carniche*) son unha cordilleira dos Alpes Calcáreos do Sur, nos límites do Tirol Oriental, Carintia e Friúl, entre Austria e Italia. Esténdense de leste a oeste uns 100 km, entre os ríos Drava, Gail e Tagliamento.

Chámanse así debido á provincia romana de Carnia, cuxo nome tiña probabelmente unha orixe celta.

As montañas deron o seu nome á etapa xeolóxica coñecida como o Carniano.

Os seus cumios máis importantes son:

*Coglians (2.782 msnm).
*Kellerwand (2.775 msnm).
*Cima dei Preti (2.703 msnm).
*Monte Cavallo (2.251 msnm).
*Monte Peralba (2.691 msnm).
*Monte Cridola (2.581 msnm).
*Dobratsch/Dobrac (2.170 msnm).

Os seus portos principais son:

*Oefnerjoch (2.301 msnm).
*Wolayer Pass (1.922 msnm).
*Plöcken Pass (1.360 msnm).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Alpes Cárnicos - Hribi.net
O crime da rúa da Moeda Vella

***O crime da rúa da Moeda Vella*** é unha novela de Román Raña, publicada no ano 1989 e vencedora do Premio Blanco Amor.

## Argumento 
Leopoldo é un violinista de 22 anos que vive en Compostela coa súa irmá de 17. Son orfos de pai, e a súa nai vive en Suíza.

Tras un concerto coñece a Sergei Nuridin, un mestre soviético do violín, que lle cede o seu Stradivarius durante uns días. Pero, tras levar o instrumento a un exame do conservatorio, róubanllo, e debe recuperalo sen que Sergei se decate.

Malia que contacta cun rapaz que coñece todo canto movemento ilegal existe na cidade, é o mozo da rapaza que llo roubou (ambos os dous son heroinómanos) o que contacta con el para devolverllo tras un pago de 20.000 pesetas.

Pero tras varios contratempos, vai descubrindo datos dos seus pais. El e a súa irmá son ingresados no hospital, pero Leopoldo só busca vingarse dos que os danaron, sen preocuparse xa polos violíns e polo seu futuro.

Leopoldo é un antiheroe. Non busca problemas, non quere usar a violencia, pero mercede á súa intelixencia, consegue recursos para ir resolvendo as contrariedades, ata que se ve superado e decide que, xa que o mundo é máis forte ca el, non vai loitar máis.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Xerais
O Barazal, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**O Barazal** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 24 habitantes (11 homes e 13 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2010, cando tiña 22 habitantes.

O topónimo fai referencia a un monte comunal onde pode cortar ou rozar toda a veciñanza. Neste lugar atópase o peto de ánimas do Barazal, feito en 1882.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguasantas
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
Calvelle, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**Calvelle** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 40 habitantes (20 homes e 20 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2010, cando tiña 32 habitantes.

## Patrimonio 
Neste lugar están os petróglifos da Porteliña da Corte (conxunto de tres rochas gravadas na idade de Bronce) e Pouso do Muíño. Amais, atópase o cruceiro de Calvelle (1791) e o peto de ánimas de San Lourenzo (1896).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Petróglifos Porteliña da Corte, Calvelle, Aguasantas, Cotobade.jpg|Petróglifos da Porteliña da Corte.
Ficheiro:Peto de ánimas de San Lorenzo, Aguasantas, Cotobade.jpg|Peto de ánimas de San Lourenzo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aguasantas 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
Faro de cabo Touriñán

O **faro de cabo Touriñán** atópase na localidade de Muxía en plena Costa da Morte e foi construído no ano 1898.

## Historia 
O primeiro faro inagurouse en 1898. É unha pequena torre con lanterna e galería centrada no teito dunha casa de garda cadrada dun piso. É o punto máis occidental de España, a uns 2´1 km ao oeste de Cabo Fisterra.

Foi substituído en 1981 por un segundo faro. É unha torre branca de formigón cilíndrico de 14 m de altura, con lanterna e dobre galería, construída fronte ao antigo faro. Forma parte dunha serie de modernos faros de deseño estandarizado desde 1970.

## Descrición 
Está formado por unha torre cilíndrica branca duns 14 metros de altura e a súa luz é branca. Ten un alcance de 24 millas.

En Touriñán hai dous faros, o antigo de 1898 e o novo de 1981. O antigo é unha casiña cadrada pintada de branco de cuxo tellado sobresae a torre. En 1981 comezou a funcionar o novo faro, un cilindro de formigón de tres metros de diámetro e once de altura.

miniatura|dereita|220px|Sinal informativo sobre o faro.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de faros de Galicia
* Camiño dos Faros

### Ligazóns externas 
* Autoridade Portuaria da Coruña 
* Lighthouses of Spain: Northern Galicia (Lugo e Coruña)  
* Punta Mera Anterior Light - Lighthouse Explorer 
* *Libro de Faros y Señales de Niebla* (España costa noroeste) 
* - Páxina da autoridade portuaria en España
Ceraxe, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**Ceraxe** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 29 habitantes (12 homes e 17 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2010, cando tiña 35 habitantes.

Neste lugar naceu o pai franciscano Andrés María Solla García.

## Patrimonio
Neste lugar atópanse dous cruceiros: un no Campo (Ceraxe de Arriba) e outro en Ceraxe de Abaixo. Aquí atopábase o pazo de Ceraxe. Parte das súas pedras foron usadas na construción da casa reitoral de Valongo.

O peto de ánimas da Meixoa (Ceraxe de Arriba) foi construído en 1878. É de tipo pechado, coroado cunha cruz alta e dous pináculos aos lados. Ten un fornelo pequeno arqueado, cun retablo de pedra policromada protexida por un vidro. O retablo ten a imaxe da Virxe co Neno Xesús sobre unha nube, un bispo baixo ela, e tres ánimas entre lapas por baixo deste. Ten dúas inscricións: na esquerda, **TODOS DE CORAZON POR CIERTO SECOREDENOS CON EL PADRE NUESTRO**, e na dereita **TODOS LOS QUE IDES PASANDO ACORDADOS DE NOSOTRAS QUE ESTAMOS PENANDO**.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguasantas
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
Famelga, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**Famelga** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 55 habitantes (28 homes e 27 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2010, cando tiña 60 habitantes.

Neste lugar atópase a capela de San Bartolomeu e Santa Lucía, preto dun cruceiro de 1991. Tamén está o peto de ánimas de Famelga, de 1825, e o Coto do Castro, un poboado castrexo da idade de ferro.

## Toponimia 
O topónimo fai referencia a un lugar de fame (do latín [*villa*] *famellica*).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguasantas
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
Ensaio (literatura)

O **ensaio** é un xénero literario prosístico mediante o que se expoñen temas filosóficos, literarios, científicos, políticos... Malia a súa pluralidade en canto a manifestacións históricas e na selección temática, habitualmente está delimitado por unha acción discursiva problematizadora na que son dominantes os elementos persuasivos e reflexivos sobre outros que se poida considerar.

O introdutor do xénero foi o francés Michel de Montaigne nos seus *Ensaios* (1580).

A argumentación e a exposición son sistemas de elocución propios da prosa ensaística, que debe fuxir da ambigüidade e desenvolverse dentro da obxectividade, a claridade e o rigor, rexeitar o accidental e tentar abrir novas portas aos interesados polos temas de que se trate.
A Godela, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**A Godela** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 home), o que supón un aumento con respecto a 2010, cando estaba deshabitado.

## Patrimonio
Polo lugar pasa o camiño de pedra que vai desde O Trebello até Sualomba (A Lama), cruzando o río Barbeira a través da ponte do Peso.

Neste lugar está un conxunto de dúas construcións en mal estado de conservación, coñecidas como casa da Peste. Unha das casas ten un patio interior con dous arcos, e nun lintel a inscrición dun ano, 1721. A carón das casas está o peto de ánimas da Godela, de 1844.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Peto de ánimas da Godela.jpg|Peto de ánimas
Ficheiro:Peto de ánimas da Godela, detalle.jpg|Peto de ánimas

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguasantas
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade
O Igrexario, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**O Igrexario** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 47 habitantes (26 homes e 21 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2010, cando tiña 54 habitantes.

O lugar recibe o nome da igrexa parroquial alí situada, sendo o templo actual de 1888. Preto dela está o peto de ánimas de Aguasantas, de mediados do século XX, así como varios cruceiros, algún deles de Xosé Cerviño García.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aguasantas 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade
A Pena, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**A Pena** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2010, cando tiña 2 habitantes.

O nome vén dado por unha pena, unha pedra grande que sobresae da superficie.

Neste lugar naceu o escultor Xosé Cerviño García (1843-1922), autor do cruceiro do Hío.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aguasantas 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
Sucastro, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**Sucastro** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2010, cando tiña 11 habitantes.

O lugar está situado a carón da desembocadura do río Barbeira no río Verdugo, xunto ó concello da Lama.

Neste lugar atópase o petróglifo de Sucastro, un conxunto de tres rochas gravadas na idade de Ferro. Tamén está nel o muíño de Sucastro, no devandito río Barbeira.

O lugar debe o seu nome a que está situado ó pé dun castro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aguasantas 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
A Arrotea, Almofrei, Cerdedo-Cotobade

**A Arrotea** é un lugar da parroquia de Almofrei, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE do 2010 tiña 35 habitantes (19 homes e 16 mulleres), os mesmos ca en 2007.

Neste lugar hai unha ponte do século XVI sobre o río Almofrei, dun van de 7,7 metros de luz. O seu ollo é de medio punto lixeiramente apuntado, con perfil antepeito. Por ela discorre unha calzada empedrada. A carón da ponte hai un muíño, na actualidade inactivo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Almofrei 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
As Cachopeiras, Almofrei, Cerdedo-Cotobade

**As Cachopeiras** é un lugar da parroquia de Almofrei, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE en 2010 tiña 25 habitantes (10 homes e 15 mulleres), 2 menos ca en 2007.

O topónimo fai referencia a unha cachopeira, lugar onde hai moitos cachopos, troncos secos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Almofrei 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade 
## Notas
O Trebello, Aguasantas, Cerdedo-Cotobade

**O Trebello** é un lugar da parroquia de Aguasantas, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller), o que supón unha diminución con respecto a 2010, cando tiña 5 habitantes.

## Patrimonio
Neste lugar atópase o cruceiro de Trebello, cun oco dun esmoleiro pechado cunha porta de ferro situado no pedestal, e un pequeno reloxo de sol no fuste. Na mesma praciña hai un peto de ánimas construído na parede dunha casa, que antigamente tiña as figuras de santo Antón, santa Bárbara e santa Tareixa.

Do lugar parte un camiño de pedra cara a Sualomba (A Lama), pasando pola Godela e cruzando o río Barbeira a través da ponte do Peso.

O topónimo posiblemente fai mención a que neste lugar se colocaban trebellos, trampas de ferro para atrapar animais polos pés.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Cruceiro do Trebello.jpg|Cruceiro do Trebello
Ficheiro:Cruceiro do Trebello, detalle.jpg|Cabeceira do cruceiro
Ficheiro:Peto de ánimas do Trebello.jpg|Peto de ánimas

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aguasantas
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cerdedo-Cotobade

## Notas
A Fontenova, Almofrei, Cerdedo-Cotobade

**A Arrotea** é un lugar da parroquia de Almofrei, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE en 2010 tiña 77 habitantes (32 homes e 45 mulleres), 4 menos ca en 2007.

Neste lugar hai dous muíños, o de Medeiro de Arriba e o de Medeiro de Abaixo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Almofrei 
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
A Hard Rain's a-Gonna Fall

"'''A Hard Rain's a-Gonna Fall'*" (en galego, "Unha dura choiva vai caer") é unha canción composta polo cantante estadounidense Bob Dylan. Foi incluída no álbum *The Freewheelin' Bob Dylan'', publicado o 27 de maio de 1963.

A canción publicouse pouco antes da Crise dos mísiles de Cuba, polo que na súa época díxose que a letra tiña que ver con dita crise e os tempos preocupados daquel entón. De tódolos xeitos, o significado que esconden os versos permaneceu relevante ao longo do tempo ao conter unha visión máis ampla nas súas descricións da inxustiza, o sufrimento e a guerra.

Con todo, consultado Bob Dylan sobre se esta canción facía referencia a unha chuvia atómica, el respondeu "It's not atomic rain. It's just a hard rain".

## Versións 
* Aviv Geffen *Geshem Kaved Omed Lipol* (en hebreo: גשם כבד עומד ליפול)
* Pete Seeger: *We Shall Overcome* (1963); *World of Pete Seeger* (1973); *We Shall Overcome: Complete Carnegie Hall Concert* (1989); *The Best of Broadside 1962-1988* (2000)
* Linda Mason: *How Many Seas Must a White Dove Sail?* (1964)
* Joan Baez: *Farewell Angelina* (1965); *The First 10 Years* (1970); 'Live -Europe '83: Children of the Eighties* (1983); *Rare, Live & Classic* (1993)
* Rod MacKinnon: *Folk Concert Down Under* (1965)
* Per Dich: *Surt og Soodt*(1966)
* Leon Russell: *The Shelter People* (1971); *The Songs of Bob Dylan* (1993); *Retrospective* (1997)
* Bob Gibson: *Bob Gibson* (1971)
* John Schroder: *Dylan's Vibrations* (1971)
* The Tribes: *Bangla Desh* (1972)
* Bryan Ferry: *These Foolish Things* (1973); *Street Life* (1986); *More Than This: The Best of Bryan Ferry* (1999)
* The Staple Singers: *Use What You Got* (1973)
* Nana Mouskouri: *À Paris* (1979)
* The Texas Instruments: *The Texas Instruments* (1987)
* Ball: *Bird* (1988)
* Edie Brickell and the New Bohemians: *Born on the Fourth of July* (banda sonora) (1989)
* Barbara Dickson: *Don't Think Twice, It's Alright* (1992)
* Vole: *A Tribute to Bob Dylan* (1992)
* Melanie: *Silence Is King* (1993)
* Hanne Bol: *Misty Parade* (1994)
* Gerard Quintana e Jordi Batiste: *Els Miralls de Dylan* (1999)
* Andy Hill: *It Takes a Lot to Laugh* (2000)
* Both: *Duluth Does Dylan*
* Jason Mraz: *Listen to Bob Dylan*
* Billy Mystic: *Is it Rolling Bob?: A Reggae Tribute to Bob Dylan* (compilation) (2004)
* Faust: "Nodutgang" (compilation) (2006)
* Ann Wilson (cantante de Heart): *Hope & Glory* (con Rufus Wainwright e Shawn Colvin)
* El guitarrista Bill Frisell toca unha versión instrumental no seu disco en directo "East/West"
* Amaral: versión en español (*Llegará la tormenta), canción oficial da Exposición Internacional Zaragoza 2008.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Discografía de Bob Dylan

### Ligazóns externas 
* Letra da canción en español e inglés
Pedro Alonso

**Pedro González Alonso**, máis coñecido como **Pedro Alonso**, nado en Vigo o 21 de xuño de 1971, é un actor galego. É licenciado pola Real Escola Superior de Arte Dramática e realizou estudos tamén de teatro e danza.

## Traxectoria 
Conseguiu popularidade en famosas teleseries da Televisión de Galicia. Fixo o papel de Pedro en *Rías Baixas* e protagonizou *Padre Casares*, unha das series do prime time con maior audiencia. Participou tamén noutras producións televisivas menos populares como *Maridos e mulleres* ou *O espello*.

No ámbito español traballou en *A las once en casa*, *Todos los hombres sois iguales*, *Condenadas a entenderse*, *Mediterráneo*, *Gran Hotel* ou *Código fuego*, esta última xunto a Maribel Verdú e José Coronado.

Conta con experiencia en teatro independente e institucional, con compañías como La Fura dels Baus e o Teatro Clásico Nacional, así como coa súa propia, Grupo Dom.

Fíxose recoñecido a nivel mundial grazas ao éxito da serie *La casa de papel*, finalizada en 2021, e na que interpreta o papel de Andrés de Fonollosa Gonzalvez «Berlín». Coincidindo co final de dita serie, Netflix anunciou o lanzamento dun spin-off en 2023 baseado na vida do seu personaxe.

## Filmografía 
### Como actor 
### Como director 
## Series de televisión 
## Teatro 
* *Por amor al arte* (2003)
* *Los justos* (2013)
* *O Crédito* (2015)

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
### Festival de Televisión de Montecarlo 
### Festival de Cine de Bogotá 
### Festival de Cine de Comedia de Peñíscola 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Consello da Cultura Galega
Tordera

**Tordera** é un municipio español da provincia de Barcelona, en Cataluña. Está situado no extremo oriental da comarca do Maresme.

## Toponimia 
Tordera recibe o nome do río Tordera, o cal pasa polo municipio. Durante a Idade Media, chamaban ao río Tordaria, o que fai pensar que podía facer referencia a «terra de tordos»" (máis coñecido como merlo), ademais de ter en conta que estes paxaros eran moi abundantes polo municipio. Mesmo o escudo heráldico de Tordera, figura un merlo (en catalán 'tord').

## Xeografía 
Tordera comprende un termo municipal grande, cunha extensión de 84,6 km2, sendo o municipio máis grande de toda a bisbarra.

Atópase ao lado do Parque Natural do Montnegre e o Corredor. O río a Tordera pasa pola esquerda do núcleo urbano e o núcleo urbano atópase situado nun outeiro.

Dous terzos de territorio é montaña, o resto é plano. O punto máis alto do municipio é o outeiro de N 'Alomar, de 701 msnv e o cume de Hortsavinyà, de 572 msnv.

## Demografía 
## Economía 
Todera xa non se basea unicamente na agricultura e a cortiza como antigamente, pois os recursos hidráulicos do río favoreceron a implantación do sector téxtil e o sector da construción.

## Comunicacións 
* Ferrocarril: Estación de Tordera de Cercanías Renfe de Barcelona (liña 1).
* Hai unha liña de autobuses que vai cara a Barcelona.
* Dispón dunha liña de autobús con paradas en Tordera, Palafolls, Malgrat de Mar, Santa Susanna, Pineda de Mar e Calella
* Dispón de autobús municipal.
* Dispón de estradas como a N-II, AP-7 á altura de Hostalric e a C-32.

## Lugares de interese 
No centro atópase a Igrexa parroquial de Santo Estevo, de orixe románica (consérvase parte do altar) e foi reconstruída nos século XVI e XVIII. Así mesmo, hai que destacar a súa beleza de paisaxe, polos seus grandes bosques e pradarías. Como tamén se destacan todas as ermidas que dispón a vila (Arola, Santo Andrés...) e por último destacar o parque prudencia que se sitúa na illa que forma o río polo paso polo municipio.

## Festas e feiras 
* *Fira Mercat do Ram*. Feira de grande importancia agrícola e gandeira que se celebra o domingo de ramos, con sinaturas nacionais e internacionais.
* *San Poncio mártir*. O 11 de maio, celébrase a festividade de San Poncio mártir, onde toda a poboación se despraza ata a ermida que leva o seu nome para veneraren o santo e pasaren un día no campo.
* *Correfoc de Tordera*. O 23 de agosto, organizada pola Colla de Diables de Tordera.
* *Festa Maior*. Celebrada o 24 de agosto.
* *Festa de San Xoán*. Celebrada o día de San Xoán, o 24 de xuño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:2008-01-06-tordera-023.jpg|Entrada á vila

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello 
* Información da Generalitat de Catalunya 
* Información do Institut d'Estadística de Catalunya 
* Rede sen cables de Tordera 
* Club basket Tordera
Lois Xosé Pereira

**Lois Xosé Pereira Arias**, nado en Lugo o 4 de novembro de 1965, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela, estudou tamén na Universidade de Lisboa. Na actualidade é profesor de Lingua e literatura galega en Rábade.

Gañou o Premio Xerais en 1985 coa novela *As horas de cartón*, que recibiría o Premio da Crítica de narrativa galega ao ano seguinte.

## Obras 
* *As horas de cartón* (1985). ISBN 978-84-7507-207-4.
* *A vida vexetal* (1992). ISBN 978-84-87674-12-9.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Casanova, Viladonelle, Neda

**Casanova** é un lugar da parroquia de Viladonelle no concello de Neda na provincia da Coruña. Tiña 8 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística (IGE) dos cales eran 4 homes e 4 mulleres.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *Casanova* coincide co latín: *casa nova*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Viladonelle 
### Parroquias de Neda 
## Notas
O Ladeiro, Viladonelle, Neda

**O Ladeiro** é un lugar da parroquia de Viladonelle no concello de Neda na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2015 tiña nove habitantes (catro homes e cinco mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Viladonelle
### Parroquias de Neda
## Véxase tamén
*Lugares de Neda
Toomas Hendrik Ilves

250px|miniatura|Toomas Hendrik Ilves

**Toomas Hendrik Ilves** , nado en Estocolmo o 26 de decembro de 1953, é un político estoniano, que foi presidente de Estonia de 2006 a 2016.

É diplomático e xornalista e foi tamén membro do Parlamento Europeo.

Os seus pais eran refuxiados estonianos e Toomas criouse nos Estados Unidos.

Durante os anos 80, Ilves traballou como xornalista e implicouse activamente en política, antes da independencia de Estonia (que foi en 1991). Ilves serviu posteriormente como embaixador de Estonia nos Estados Unidos, Canadá e México por varios anos.

En decembro de 1996, Ilves foi Ministro de Asuntos Exteriores de Estonia, exercendo devandito cargo ata a súa dimisión en setembro de 1998, cando se fixo membro dun partido pequeno da oposición (Partido da Xente). Ilves pronto foi elixido presidente do Partido da Xente.

Logo das eleccións parlamentarias de marzo de 1999 foi novamente Ministro de Asuntos Exteriores ata 2002.

Nas eleccións municipais de outubro de 2002, o Partido da Xente foi derrotado e Toomas Hendrik Ilves dimitiu como presidente do partido. Nestas eleccións, o partido recibiu soamente 4,4% dos votos totais en toda a nación.

Desde 2003, Ilves é membro do Parlamento Europeo e desde o 1 de maio de 2004, é membro de pleno dereito.

O 23 de marzo de 2006 foi nomeado polo Partido da Reforma, a favorable unión do Partido Patria e o seu partido, o Partido Socialdemócrata, como candidato á elección presidencial 2006.

O 13 de setembro de 2006, un amplo espectro de 80 intelectuais ben coñecidos publicou unha declaración en apoio á candidatura de Ilves. Entre os que asinaron estaban Neeme Järvi, Jaan Kross, Arvo Pärt e Jaan Kaplinski. 
Ilves prometeu concentrarse máis na política estranxeira.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos goberno de Estonia

### Ligazóns externas 
* Biografía en castelán por Fundación CIDOB