open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cesures, O Barco de Valdeorras

**San Clemente de Cesures** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello ourensán do Barco de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 47 habitantes (25 homes e 22 mulleres), 34 menos ca en 2004 (42 homes e 39 mulleres nese ano) e 39 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación. 

## Patrimonio
A igrexa vella de San Clemente de Cesures está en estado de abandono. A igrexa nova de San Clemente ardeu en 2025 na vaga de incendios forestais.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cesures
### Parroquias do Barco de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Barco de Valdeorras
Alixo, O Barco de Valdeorras

**San Martiño de Alixo** é unha parroquia que se localiza no leste do concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 96 habitantes (50 mulleres e 46 homes), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 126 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 67 habitantes, sendo 30 homes e 37 mulleres.

O lugar de Raxoá pertence eclesiasticamente a Millarouso.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Alixo
### Parroquias do Barco de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Barco de Valdeorras
Coedo, O Barco de Valdeorras

**Santo Antonio de Coedo** é unha parroquia que se localiza no concello de Barco de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 57 habitantes (31 mulleres e 26 homes), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 55 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 40 habitantes, sendo 20 homes e 20 mulleres.
## Patrimonio
Capela de Santo Antonio Abade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Coedo 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
Forcadela e Nogaledo, O Barco de Valdeorras

**Santiago de Forcadela e Nogaledo** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Barco de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 14 habitantes (9 homes e 5 mulleres). En 1999 tiña tamén 27 habitantes, os mesmos ca en 2004 (16 homes e 11 mulleres) segundo o padrón municipal. A única aldea habitada das tres que conforman a parroquia é Forcadela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Forcadela e Nogaledo 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
Éntoma, O Barco de Valdeorras

**San Xoán de Éntoma** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Barco de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 319 habitantes (152 homes e 167 mulleres), un menos ca en 2004 (163 homes e 157 mulleres, segundo o padrón municipal) e 24 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Patrimonio 
Está atravesada polo camiño real que ía desde Sobradelo até O Barco de Valdeorras, polo que discorre tamén o camiño de Santiago. Consérvase unha ponte sobre o río Galir.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Éntoma
### Parroquias do Barco de Valdeorras
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Barco de Valdeorras
A Proba, O Barco de Valdeorras

**Santa María da Proba** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Barco de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 435 habitantes (223 homes e 212 mulleres), 33 máis ca en 2004 (202 homes e 200 mulleres,  segundo o padrón municipal), e 21 máis ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

A localidade de Veigamuíños constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **Veigamuíños (Santo Tirso)**.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Proba 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
Santa Mariña do Monte, O Barco de Valdeorras

**Santa Mariña do Monte** é unha parroquia que se localiza no sur do concello do Barco de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 69 habitantes (41 homes e 28 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 90 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 48 habitantes, sendo 28 homes e 20 mulleres.

O lugar de Fervenza constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **Fervenza (Nosa Señora das Dores)**.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Mariña do Monte 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
Vilanova de Valdeorras, O Barco de Valdeorras

**Santa María de Vilanova de Valdeorras** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Barco de Valdeorras. Segundo o padrón municipal en 2014 tiña 238 habitantes (114 mulleres e 124 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, a propia Vilanova e máis Viloval. En 1999 tiña 288 habitantes, e segundo o IGE en 2004 tiña 262 habitantes (129 homes e 133 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova de Valdeorras 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
Xagoaza, O Barco de Valdeorras

**San Miguel de Xagoaza** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Barco de Valdeorras. Segundo o IGE en 2011 tiña 64 habitantes (36 homes e 28 mulleres), 22 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **xagoaceiro**.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Mosteiro de San Miguel de Xagoaza.jpg|Igrexa de San Miguel de Xagoaza.
Ficheiro:Ábsida - Mosteiro de Xagoaza.jpg|Ábsida da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xagoaza 
### Parroquias do Barco de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Barco de Valdeorras
* Galería de imaxes do mosteiro de San Miguel de Xagoaza
O Bolo, O Bolo

**Santa María do Bolo** é unha parroquia que se localiza no centro do concello ourensán do Bolo na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 165 habitantes (85 homes e 80 mulleres), dous menos ca en 2004 (85 homes e 82 mulleres nese ano segundo o padrón municipal) e 14 máis ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Bolo 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
Buxán, O Bolo

**Santa María de Buxán** é unha parroquia que se localiza no sur do concello ourensán do Bolo, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 51 habitantes (24 homes e 27 mulleres), 22 menos ca en 2004 (43 homes e 30 mulleres) e 31 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Buxán 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
Celavente, O Bolo

**San Xoán de Celavente** é unha parroquia que se localiza no norte do concello do Bolo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 131 habitantes (66 mulleres e 65 homes), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 155 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 89 habitantes, sendo 44 homes e 45 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Celavente
### Parroquias do Bolo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Bolo
Cambela, O Bolo

**Santa María de Cambela** é unha parroquia que se localiza no sur do concello do Bolo. Segundo o IGE en 2009 tiña 65 habitantes (35 mulleres e 30 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 84 habitantes.

O lugar de Celeiros constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **Celeiros (Santa María Madanela)**.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cambela 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
### Ligazóns externas 
* web sobre Cambela
As Ermidas, O Bolo

**Santa María das Ermidas** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello do Bolo. Segundo o IGE, en 2021 tiña 54 habitantes (28 homes e 26 mulleres) nunha entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 (85 habitantes) e ao ano 2004 (74 habitantes). Nesta parroquia atópase o Santuario de Nosa Señora das Ermidas, declarado Ben de Interese Cultural (BIC) no ano 2006.

## Toponimia
O topónimo deriva do latín , que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.

## Patrimonio 
miniatura|Fachada do Santuario das Ermidas.
Nesta parroquia está situado o Santuario de Nosa Señora das Ermidas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Ermidas 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
### Ligazóns externas 
* 20px *Grandes lugares* na TVG.
Lentellais, O Bolo

**San Simón de Lentellais** é unha parroquia que se localiza no norte do concello do Bolo. Segundo o IGE en 2014 tiña 79 habitantes (42 homes e 37 mulleres), 80 menos ca en 2004 (86 homes e 73 mulleres), e 95 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

A localidade de Outar de Pregos constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **Outar de Pregos (San Salvador)**.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lentellais
### Parroquias do Bolo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Bolo
Larouco, Larouco

**Santa María de Larouco ** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Larouco. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 368 habitantes (178 homes e 190 mulleres), nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 384 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Larouco
### Parroquias de Larouco
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Larouco
Vilaseco, O Bolo

**San Donato de Vilaseco** é unha parroquia que se localiza no centro do concello do Bolo. Segundo o IGE en 2014 tiña 46 habitantes (24 homes e 22 mulleres), 14 menos ca en 2004 (32 homes e 28 mulleres) e 40 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

Pertence eclesiasticamente a Chao de Castro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaseco 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
Candeda, Carballeda de Valdeorras

**San Bernabeu de Candeda** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello ourensán de Carballeda de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 29 habitantes (17 homes e 12 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 46 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 24 habitantes, sendo 14 homes e 10 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Candeda 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras
Carballeda, Carballeda de Valdeorras

**San Vicenzo de Carballeda** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello ourensán de Carballeda de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 64 habitantes (28 homes e 36 mulleres), 32 menos ca en 2004 (50 mulleres e 56 homes segundo o padrón municipal) e 52 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carballeda 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras
Boa Vista, Roraima

**Boa Vista** é a capital do estado Brasileiro de Roraima, e acolle uns 2/3 da poboación total do estado. Sitúase a uns 170&nbsp;km da fronteira coa Güiana (a través da cidade brasileira de Normandia) e a uns 220&nbsp;km da fronteira con Venezuela (a través da cidade brasileira de Pacaraima e de Santa Elena en Venezuela). É a capital de estado brasileira situada máis ó norte.

A cidade está ligada co Manaus pola estrada BR-174, que estendese ata a fronteira coa Venezuela. Desde alí, pódese chegar, por estrada asfaltada, ata Caracas e o litoral venezolano. Por esta razón, é unha parada estratéxica para os que visitan a Amazonia, principalmente ao Parque Nacional do Monte Roraima. A cidade tamén posúe un aeroporto internacional.

As principais actividades económicas da cidade son o comercio e os servizos.

miniatura|255px|esquerda|Palacio *Senador Hélio Campos*, sede do Goberno de Roraima.
## Véxase tamén
Santa Cruz, O Bolo

**Santa Cruz** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello do Bolo. Segundo o IGE en 2014 tiña 67 habitantes (32 homes e 35 mulleres), sete menos ca en 2004 (39 mulleres e 35 homes nese ano) e 19 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cruz 
### Parroquias do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Bolo
Charles Perrault

**Charles Perrault**, nado en París o 12 de xaneiro de 1628 e finado na mesma cidade o 16 de maio de 1703, foi un escritor francés. Era irmán de Claude.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha acomodada familia burguesa e protexido de Colbert. Asistiu ás mellores escolas e estudou dereito antes de iniciar unha carreira no servizo gobernamental. Tomou parte na creación da Academia das Ciencias e na restauración da Academia de Pintura. Foi secretario da Academia Francesa desde 1663.

En 1687 escribiu o poema *O século de Luís o Grande* e, en 1688, *Comparación entre antigos e modernos*, unha alegación en favor dos escritores "modernos" e en contra dos tradicionalistas.

Aos 55 anos escribiu o libro *Contos de mamá ganso*. A súa publicación comezou a darlle fama entre os seus coñecidos e significou o comezo dun novo estilo de literatura: os contos de fadas. Para os seus relatos, Perrault recorreu a paisaxes que coñecía como o Castelo de Ussé para o conto de *A Bela Dormente*.

## Publicacións 
Moitas das historias de Perrault seguen publicándose hoxe en día e convertéronse en óperas, obras de teatro e filmes. Algunhas das historias máis famosas de Perrault son:

* *La Belle au bois dormant* (A Bela Dormente).
* *Le Petit Chaperon rouge* (Carapuchiña vermella).
* *Barbe Bleue* (Barba Azul).
* *Le Chat botté* (O gato con botas). Esta obra foi adaptada por Ánxeles Cuña e representada teatralmente por Sarabela Teatro en galego (*A gata con botas*, 2004)
* *Cendrillon* (Cincenta).
* *Le Petit Poucet* (Polgariño).
Jack London

**John Griffith** "**Jack**" **London**, nado como **John Griffith Chaney**, en San Francisco o 12 de xaneiro de 1876 e finado en Glen Ellen o 22 de novembro de 1916, foi un escritor estadounidense.

## Traxectoria 
Na súa adolescencia foi un traballador portuario, máis tarde fíxose mariñeiro, e foi buscador de ouro na Alasca en 1907, experiencia na que se basearán moitos dos seus relatos. Desde entón dedicouse exclusivamente a escribir.

## Obra 
### Novelas 
* *A chamada da selva* (1903)
* *The Sea-Wolf* (1904)
* *Cairo branco* (1906)
* *O talón de ferro*, (1908)
* *Martin Eden*, (1909)
* *O viaxeiro astral* (*The Star Rover*, 1915)

### Contos 
* *The White Silence* (1899)
* *Semper Idem* (1900)
* *The minions of Midas* (1901)
* *Moon-face* (1902)
* *All gold canyon* (1905)
* *Love of live* (1905)
* *The apostate* (1906)
* *Finis* (1907)
* *To build a fire* (1908)
* *Lost Face* (1908)
* *The dream of Debs* (1909)
* *Make westing* (1909)
* *The chinago* (1909)
* *A piece of steak* (1909)
* *The unparalleled Invasion* (1910)
* *Yah! Yah! Yah!* (1910)
* *A praga escarlata* (*The Scarlet Plague*, 1912)
* *The mexican* (1911)
* *The strength of the strong* (1914)
* *The Red One* (1914)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
*
Tuxe, O Bolo

**San Pedro de Tuxe** é unha parroquia que se localiza no sur do concello do Bolo na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2009 tiña 49 habitantes (29 mulleres e 20 homes), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 78 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tuxe
### Parroquias do Bolo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lugares do Bolo
### Ligazóns externas
*web sobre A Rigueira
Pulps

As ***pulps*** ou ***pulp magazines*** son revistas baratas editadas con papel de baixa calidade, do que reciben o seu nome (eran feitas con papel de polpa), moi populares nos EUA desde comezos do século XX.

Abarcaban practicamente todos os xéneros, pero aquelas das que hoxe aínda se fala e que crearon un xénero puramente americano son as de detectives e misterio, onde comezaron a escribir autores como Dashiell Hammett e Raymond Chandler.

Tamén se iniciaron neste tipo de publicacións autores como Robert E. Howard.
Dashiell Hammett

miniatura|dereita|Tumba de Dashiell Hammett
**Samuel Dashiell Hammett**, nado en Saint Mary's County (Maryland) o 27 de maio de 1894 e finado en Nova York o 10 de xaneiro de 1961, foi un escritor norteamericano de novela negra.

## Traxectoria 
Aínda que a tendencia realista tanto nos contidos como na linguaxe xa comezara nos relatos de Ernest Hemingway, Hammett codificou o estilo de ficción protagonizada por "tipos duros", onde se representan os baixos fondos e as baixas paixóns que levan á xente real a cometer crimes. Como dixo Raymond Chandler:

O seu primeiro conto publicouse en *Black Mask* en 1923, e aí naceu o *Continental Op* baseado nas súas experiencias como detective da axencia Pinkerton. Até 1930 apereceria nuns 30 contos e en dúas novelas. A primeira delas foi *Colleita vermella* (1929), a primeira obra mestra da novela negra, representando unha serie de crimes sen fin nunha cidade corrupta que podería ser calquera grande urbe contemporánea.

A partir de 1929 apareceu o personaxe de Sam Spade, que será o arquetipo de detective "hard boiled", un tipo frío e solitario, co seu propio sentido da xustiza. A representación que del fixo Humphrey Bogart na película *The Maltese Falcon* (dirixida en 1941 por John Huston) sentou a base de toda unha tradición fílmica e introduciu un novo mito no imaxinario colectivo.

### Retirada 
Hammett deixou de escribir en 1934. Malia que intentou retomalo posteriormente, no momento da súa morte só quedaron uns capítulos dunha nova novela *Tulip*, que por primeira vez non era de detectives.

En 1951 cumpriu 5 meses de prisión por negarse a declarar ante o Comité de Actividades Antiamericanas sobre as súas actividades no Partido Comunista dos Estados Unidos.

## Obras
**Colleita vermella* (*Red Harvest*, 1929)
**The Dain Curse* ("A maldición dos Dain"; 1929)
**The Maltese Falcon* ("O falcón maltés"; 1930)
**The Glass Key* ("A chave de cristal"; 1931)
**The Thin Man* ("O home delgado"; 1934)
**The Big Knockover* ("O gran golpe"; relatos)

### Traducións ao galego 
Á altura de 2019, amais da novela *Colleita vermella*, fora traducido e publicado en galego o relato "Só poden enforcalo unha vez", dentro da *Antoloxía do relato policial*

## Notas
Raymond Chandler

**Raymond Thornton Chandler**, nado en Chicago o 23 de xullo de 1888 e finado en La Jolla (California) o 26 de marzo de 1959, foi un escritor estadounidense.

## Traxectoria 
Foi educado en Inglaterra. Trala primeira guerra mundial, onde participou como membro da RAF, foi executivo de pequenas compañías petrolíferas, posto de traballo que perdeu polos seus problemas co alcohol. Para gañar a vida comezou a escrìbir relatos de detectives nas pulps até que o seu éxito lle permitiu pasar á novela con *The Big Sleep* quizais a máis influente novela do xénero e na que aparece unha personaxe lendaria, Philip Marlowe.

## Obras 
### Novelas 
* *The Big Sleep* (1939) 
* *Farewell, My Lovely* (1940) 
* *The High Window* (1942) 
* *The Lady in the Lake* (1943) 
* *The Little Sister* (1949) 
* *O longo adeus* (1954) 
* *Playback* (1958) 
* *Poodle Springs* (1959) (póstuma; completada por Robert B. Parker en 1989)

Algunhas delas foron levadas por Hollywood ó cinema:
* *The Big Sleep* (Howard Hawks, 1946).
* *The Long Goodbye* (Robert Altman, 1973).
* *Adeus, boneca* (*Farewell, my lovely*, Dick Richards, 1975).
* *The Big Sleep* (Michael Winner, 1978).

Así mesmo, *The Little Sister* foi adaptada a cómic en 1995, con deseños de Michael Lark.

#### Contos policiais 
* "Blackmailers Don't Shoot" (1933)
* "Smart-Aleck Kill" (1934)
* "Finger Man" (1934)
* "Killer in the Rain" (1935)
* "Nevada Gas" (1935)
* "Spanish Blood" (1935)
* "The Curtain" (1936)
* "Guns at Cyrano's" (1936)
* "Goldfish" (1936)
* "The Man Who Liked Dogs" (1936)
* "Pickup on Noon Street" (1936; publicado orixinalmente como "Noon Street Nemesis")
* "Mandarin's Jade" (1937)
* "Try the Girl" (1937)
* "Bay City Blues" (1938)
* "The King in Yellow" (1938)
* "Red Wind" (1938)
* "The Lady in the Lake" (1939)
* "Pearls Are a Nuisance" (1939)
* "Trouble is My Business" (1939)
* "No Crime in the Mountains" (1941)
* "The Pencil" (1961; póstuma; publicado orixinalmente como "Marlowe Takes on the Syndicate")

#### Contos doutros xéneros 
* "I'll Be Waiting" (1939)
* "The Bronze Door" (1939)
* "Professor Bingo's Snuff" (1951)
* "English Summer" (1976; póstuma)

### Non-ficción 
* *Writers in Hollywood* (The Atlantic Monthly, decembro de 1944)
* *The simple art of murder* (The Atlantic Monthly, novembro de 1945)
* *Oscar Night in Hollywood* (The Atlantic Monthly, marzo de 1948)
* *Ten percent of your life* (The Atlantic Monthly, febreiro de 1952)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dashiell Hammett 
* Pulps
Paul Breitner

**Paul Breitner**, nado en Kolbermoor o 5 de setembro de 1951, é un exfutbolista alemán. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección alemá.

## Traxectoria 
O seu alcume era "Afro-Paule" Breitner debido ao seu famoso peiteado afro durante a súa época de xogador.

É un dos grandes futbolistas xermanos de tódolos tempos, sendo 48 veces internacional. Os seus clubs foron o Bayern Múnic (70-74 e 78-83) e o Real Madrid (74-78). Foi campión de liga co Bayern nos anos 1972,1973,1974,1980 e 1981, da copa en 1971 e 1982 e da Copa de Europa en 1974. Co Real Madrid gañou a liga en 1975 e 1976, a Copa en 1975 e a Copa da UEFA en 1974.

### Selección nacional 
Coa selección alemá foi campión de mundo en 1974 e subcampión en 1982. Nas Eurocopas tamén foi campión no ano 1980.

A día de hoxe traballa coma comentarista en televisión e columnista.
Río Valiñas

miniatura|250px|Conca fluvial do río Mero e Barcés, onde está o río Valiñas.
O **río Valiñas** é un curso fluvial galego.

## Curso 
Nace preto do lugar de Vista Alegre, no concello da Laracha. Logo transcorre polo concello de Culleredo, onde forma o Val de Veiga, e Cambre, formando linde entre os dous ata desembocar no río Mero, na Telva,, co que forman un caudal considerable.

No seu curso baixo está moi contaminado por motivo da industria construída na súa ribeira e da poboación existente nas inmediacións. No curso medio, e máis ben no curso alto ten unhas condicións non tan degradadas, pero segue recibindo contaminación procedente do mal saneamento dos lugares que están ó seu carón, como por exemplo en Ledoño e Sésamo.

## Notas
Miroslav Klose

**Miroslav Klose** nado co nome de **Mirosław Klose** en Opole (Polonia) o 9 de xuño de 1978, é un futbolista alemán. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o SS Lazio.

## Traxectoria 
A súa nai Barbara foi membro do equipo nacional polaco de balonmán (82 encontros internacionais) e o seu pai Josef, de etnia xermana, foi entre outras cousas un xogador de fútbol profesional no AJ Auxerre. A familia mudou primeiro á Francia e logo, no 1987, á Kusel en Alemaña.

No Mundial de Fútbol Corea/Xapón 2002, marcou cinco goles coa Selección de fútbol de Alemaña, rematando coma un dos mellores xogadores do mundial. Esta marca repetiuna catro anos despois no Mundial de fútbol Alemaña 2006, resultando máximo anotador do torneo e quedando en terceiro posto coa selección xermana.

"Miro" e a súa muller Sylwia foron pais de xemelgos o 30 de xaneiro de 2005, chamados Luan e Noah.

## Perfil do xogador 
A pesar da súa fama relativamente modesta, Klose é un dos mellores dianteiros que rematan coa testa na Bundesliga. Ademais, xoga dunha maneira naturalmente agresiva e é tecnicamente un xogador apropiado, capaz de rematar cos pés tamén. No 2005, o introvertido Klose é considerado coma un dos mellores goleadores alemáns.

## Outros datos 
A marca de fábrica de Miro, a celebración dos goles, consiste en abrazar ós seus compañeiros de equipo Johan Micoud e Ivan Klasnic ou un "Salto" (termo alemán para voltereta) que fixo ata cinco veces durante a Copa do Mundo de 2002.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Klose
Casoio, Carballeda de Valdeorras

**San Xulián de Casoio** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 57 habitantes (29 homes e 28 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 68 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 44 habitantes, sendo 21 homes e 23 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Casoio
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Carballeda de Valdeorras
Lardeira, Carballeda de Valdeorras

**San Tirso de Lardeira** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 26 habitantes (17 homes e 9 mulleres), 24 menos ca en 2004 (25 homes e 25 mulleres) e 25 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación, a aldea que dá nome á parroquia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lardeira
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Carballeda de Valdeorras
Bebop

**Bebop** é unha onomatopea supostamente inventada por Dizzy Gillespie (na forma rebop) para referirse á síncope característica deste estilo, evolución do Jazz durante a segunda guerra mundial, cara a unha maior complexidade rítmica, harmónica e estrutural e unha interpretación máis libre e agresiva.

## Características 
Musicalmente, o bop era unha evolución do swing e unha reacción contra o carácter comercial e previsíbel que estaba adquirindo. Os músicos cansos de estar toda a noite tocando arranxos tediosos cando acababan os seus traballos reuníanse en locais de Harlem, principalmente o Minton's Playhouse  e improvisaban até o abrir do día. Entre os que se reunían estaban: Charlie Christian, Lester Young, Kenny Clarke aos que se uniron os  dióscuros do bebop: Charlie Parker e Dizzy Gillespie.  Os músicos mozos incluían harmonías audaces e duplicaban os ritmos (tocar en 8/4 cando o tema está en 4/4), en parte por diversión, pero tamén para desanimar aos músicos da vella escola ou pouco dotados. Por causa da folga de gravacións do sindicato de músicos de 1942 a 1944, os seus comezos non están documentados e até 1945 non se grava o primeiro disco de bebop. Nun comezo o estilo foi fortemente contestado polos músicos maiores e os afeccionados, pero o Jazz é unha música de músicos e entre eles axiña prendeu; e pese ás enormes dificultades técnicas que comportaba, para 1949 todo era bebop. Durante os anos cincuenta producironse dúas reacción a este estilo: o Hardbop estilo máis simple  e enraizado no gospel, e o Cool jazz máis desapaixonado e con arranxos máis complexos.

## Evolucións do Bebop
*Hard bop
*Cool
*Post-bop

## Outros músicos deste estilo
*Bud Powell
*Thelonious Monk
*Max Roach
*Miles Davis
Pusmazán, Carballeda de Valdeorras

**San Mateo de Pusmazán ** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Carballeda de Valdeorras.

Segundo o IGE en 2014 tiña 31 habitantes (16 homes e 15 mulleres), tres máis ca en 2012 (14 homes e 14 mulleres). En 2011 tiña 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres). Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres), os mesmos ca en 1999. Ten só unha entidade de poboación.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pusmazán
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Carballeda de Valdeorras
Pumares, Carballeda de Valdeorras

**San Martiño de Pumares** é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 63 habitantes (34 homes e 29 mulleres), dous máis ca en 2004 (33 mulleres e 28 homes) e cinco menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación,
Nesta parroquia está a estación de Pumares.

A parroquia eclesiástica de Pumares inclúe tamén a localidade de Vila.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **pumarego**.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pumares 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras
FIFA 100

**FIFA 100** cos nomes dos 125 mellores xogadores vivos publicada o 4 de marzo do 2004 na gala do centenario da FIFA. Esta lista, que causou polémica, foi confeccionada por Pelé, e nela hai 75 futbolistas retirados e 50 en activo.

Entre as moitas críticas que recibiu está a decisión de escoller só ós xogadores que aínda están vivos, feito un tanto estraño que aínda se volve máis se temos en conta que xogadores coma George Best morreron pouco despois de publicarse a lista. Gérson, o lendario centrocampista brasileiro, rachou unha copia da lista na televisión expresando así o seu desacordo coa elección feita por Pelé.

##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
##  
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The FIFA 100
Freixido

O **Sagrado Corazón de Xesús de Freixido** é unha parroquia eclesiástica galega que se localiza no arciprestado da Rúa de Valdeorras na diocese de Astorga, e que ten os seus terreos e as súas vivendas repartidas entre dous concellos, o de Petín e o de Larouco. Segundo o padrón municipal (datos do INE) en 2014 a parroquia tiña 140 habitantes (61 homes e 79 mulleres), 34 menos ca en 1999.

A Larouco pertencen os lugares da Caseta e Freixido, mentres que son de Petín as poboacións de Casasola e Freixido de Abaixo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Freixido, Larouco
* Freixido, Petín
Sobradelo, Carballeda de Valdeorras

**Santa María de Sobradelo** é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o padrón municipal en 2018 tiña 585 habitantes (295 mulleres e 290 homes).

## Descrición 
A vila de Sobradelo é a capital do concello. Está situada a carón do río Sil. Por Sobradelo discorre a estrada N-536 (N-120 até a década de 1980) e o ferrocarril León - A Coruña (con parada na estación de Sobradelo), e desde aquí parte a estrada OU-122 cara a Casaio e o porto de Fonte da Cova.

É vía de paso entre as comarcas de Valdeorras e O Bierzo xa desde a romanización, ao pasar por aquí a Vía Nova do itinerario de Antonino. A Ponte Nova sobre o río Sil data do século XVI e consta de sete arcos. O Padre Sarmiento conta que a cruzou en 1755. En xaneiro de 1809, no marco da guerra da independencia española, o abade de Casaio fixo destruír o arco central logo de que atravesasen a ponte as tropas británicas ao mando de Pedro Caro y Sureda (marqués de la Romana), que fuxían cara a Vigo perseguidos por tropas francesas ó mando do xeneral Franceschi.

A igrexa parroquial da Nosa Señora da Encarnación ocupa o espazo dunha antiga central térmica construída entre 1943 e 1944 para dar servizo eléctrico ás minas de Valborraz, en Casaio, xestionada por empresas alemás. Porén, non chegou a entrar en funcionamento como tal. O edificio foi mercado polo avogado vasco Pedro Luis Aguirre, que en 1956 o vendeu á diocese de Astorga. O 30 de outubro de 1966 inaugurouse o templo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Casa consistorial de Carballeda de Valdeorras.jpg|Casa consistorial
Ficheiro:Igrexa de Sobradelo, Carballeda de Valdeorras.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Igrexa de Sobradelo, Carballeda de Valdeorras - lateral.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Capela en Sobradelo, Carballeda de Valdeorras.jpg|Capela
Ficheiro:Estación de Sobradelo, Carballeda de Valdeorras.jpg|Estación de trens (edificio vello)
Ficheiro:Estación de Sobradelo, Carballeda de Valdeorras - novo.jpg|Estación de trens (edificio novo)
Ficheiro:Ponte sobre o Casaio en Sobradelo, Carballeda de Valdeorras.jpg|Ponte sobre o río Casaio
Ficheiro:Casa en Sobradelo, Carballeda de Valdeorras.jpg|Casa na estrada de Éntoma nº 11

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sobradelo 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras
Petín, Petín

**Santiago de Petín** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Petín. Segundo o padrón municipal en 2013 tiña 644 habitantes (313 homes e 331 mulleres), 71 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Petín 
### Parroquias de Petín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Petín
Santoalla do Monte, Petín

**Santoalla do Monte** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Petín. Segundo o IGE, en 2016 tiña 7 habitantes (3 mulleres e 4 homes), distribuídos nunha soa entidade de poboación, o que supón o mantemento con relación ao ano 1999 cando tiña tamén 7 habitantes.

É unha das localizacións de *Sempre Xonxa* e é a localización case única do documental *Santoalla,* no que se inspirou o filme *As bestas*. 

## Lugares e parroquias 
miniatura|esquerda|Vista de Santoalla do Monte.
### Lugares de Santoalla do Monte 
### Parroquias de Petín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Petín
Roblido, A Rúa

**San Xoán de Roblido** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello da Rúa. Segundo o IGE, en 2023 tiña 29 habitantes (14 homes e 15 mulleres), distribuídos nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 44 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Roblido
### Parroquias da Rúa
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Rúa

### Ligazóns externas
*Web de Roblido
A Rúa de Valdeorras, A Rúa

**Santo Estevo da Rúa de Valdeorras** é unha parroquia que se localiza no leste do concello da Rúa. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4.104 habitantes (2.058 homes e 2.046 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 4&nbsp;887 habitantes.

Eclesiasticamente,a parroquia de San Xulián está englobada dentro desta parroquia, mentres que a localidade de Fontei constitúe unha parroquia eclesiástica á parte.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Monumento a Telesforo Ojea Somoza na Rúa de Valdeorras.JPG|Monumento a Telesforo Ojea Somoza.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Rúa de Valdeorras 
### Parroquias da Rúa 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Rúa
O Barrio de Cascallá, Rubiá

A **Nosa Señora da Asunción do Barrio de Cascallá** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal en 2014 tiña 34 habitantes (19 homes e 15 mulleres), quince menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

## Patrimonio
A igrexa da Nosa Señora da Asunción ardeu por mor dun incendio forestal en 2022 e restaurouse en 2024.
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Barrio de Cascallá 
### Parroquias de Rubiá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Santa María de Mones, Petín

**Santa María de Mones** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Petín. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 68 habitantes (33 homes e 36 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 91 habitantes.

A localidade de Carballal, pertencente a esta parroquia civil, constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **Carballal (Santa Apolonia)**.

## Patrimonio 
A **igrexa de Santa María de Mones**, coñecida como "a nai de sete igrexas", é das máis importantes da comarca de Valdeorras, xa que nos seus arquivos inscribíanse nacementos e defuncións doutras parroquias, como Arnado (Vilamartín de Valdeorras).

O templo ten planta de cruz latina. O teito está cuberto cun artesoado de madeira decorado con pinturas policromadas en branco, negro e vermello. Antigamente o chan estaba empedrado con grandes lousas, pero na actualidade é de madeira. Nos grosos muros hai fiestras moi abucinadas, estreitas no exterior e anchas no interior. Na parede dereita, xunto a sancristía, había un mural pintado de negro e vermello que foi tapado ao cubrir con cemento as paredes de granito.

O campanario foi en orixe unha torre construída para vixiar, á que se accede por unha escaleira de caracol estreita e ventilada por un oco na parede de granito. As súas campás foron louvadas nun poema do petinés Rogelio Díaz.

O templo ten dous retablos do século XVIII. O retablo do Cristo está decorado con columnas salomónicas, follas e acios de uva, e o retablo de Santa Lucía con estipes.

No exterior, na parede sur, hai uns gravados do xogo do pai fillo nai. Á entrada do camposanto, contra a parede, hai unha cruz antiga.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Mones 
### Parroquias de Petín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Petín
Covas, Rubiá

**San Salvador de Covas** é unha parroquia que se localiza no nordeste do concello de Rubiá. Segundo o IGE en 2010 tiña 23 habitantes (16 mulleres e 7 homes), nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 25 habitantes.

## Xeografía 
Está situada na marxe do río Sil, xunto ao encoro de Penarrubia. Por Covas discorre o ferrocarril León - A Coruña (con parada na estación de Covas) e a estrada N-120.

Na parroquia está a aciñeira de Covas, unha aciñeira declarada árbore senlleira pola Xunta de Galicia, situada na serra da Enciña da Lastra.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estación de Covas, Rubiá.jpg|Estación de Covas
Ficheiro:Vista Covas, Rubiá.jpg|Vista xeral da aldea e o río Sil
Ficheiro:Vista Covas, Rubiá - estación.jpg|Vista da aldea e a estación de ferrocarril
Ficheiro:Serra da Lastra 30IV2018 07.jpg|Vista da aldea
Ficheiro:Igrexa de Covas, Rubiá.jpg|Igrexa parroquial

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Covas 
### Parroquias de Rubiá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Oulego, Rubiá

**San Miguel de Oulego** é unha parroquia situada no noroeste do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal en 2013 tiña 93 habitantes (43 homes e 50 mulleres), 50 menos ca en 1999. Ten unha soa entidade de poboación.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa de Oulego, Rubiá.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Serra da Lastra 30IV2018 14.jpg|Vista xeral

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oulego
### Parroquias de Rubiá
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Rubiá
O Porto, Rubiá

**San Cristovo do Porto** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 62 habitantes (30 homes e 32 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 102 habitantes.

## Situación 
A parroquia está na base da Serra da Enciña da Lastra, atravesada polo río Galir. Por alí pasaba a estrada vella cara a Vilafranca do Bierzo, a actual OU-622, que a comunica coa N-120.

## Festas 
Na parroquia celébrase o Corpus, amais do tradicional magosto no outono.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa O Real, O Porto, Rubiá.jpg|Igrexa no Real
Ficheiro:Porta igrexa O Real, O Porto, Rubiá.jpg|Porta da igrexa do Real
Ficheiro:O Real, Rubiá.jpg|Vista da aldea do Real
Ficheiro:O Porto, Rubiá.jpg|Igrexa no Porto

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Porto 
### Parroquias de Rubiá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Mones, Petín

**San Miguel de Mones** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Petín. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 72 habitantes (31 homes e 41 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 108 habitantes.

A localidade de San Paio constitúe unha parroquia eclesiástica á parte: **San Paio (Santa Eufemia)**.

## Lugares e parroquias 
miniatura|esquerda|Lavadoiro en Mones.
### Lugares de Mones 
### Parroquias de Petín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*

### Outros artigos 
* Lugares de Petín
Rubiá, Rubiá

**Santa Mariña de Rubiá** é unha parroquia que se localiza no suroeste do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal en 2013 tiña 912 habitantes (456 mulleres e 456 homes) distribuídos en 4 entidades de poboación, 97 menos ca en 1999.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa de Rubiá.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Igrexa de Rubiá 2.jpg|Igrexa parroquial

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rubiá
### Parroquias de Rubiá
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Rubiá
San Xusto, Carballeda de Valdeorras

**San Xusto** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 121 habitantes (65 mulleres e 56 homes), distribuídos en 2 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 155 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 86 habitantes, sendo 39 homes e 47 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xusto 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras
Newark

**Newark** é o nome de varias localidades:
----
*Newark, Nova Jersey, unha cidade dos Estados Unidos
*Newark, Arcansas, Estados Unidos
*Newark, California, Estados Unidos
*Newark, Delaware, Estados Unidos
*Newark, Illinois, Estados Unidos
*Newark, Maryland, Estados Unidos
*Newark, Missouri, Estados Unidos
*Newark, Nova York, Estados Unidos
*Newark, Ohio, Estados Unidos
*Newark, Texas, Estados Unidos
*Newark, Vermont, Estados Unidos
*Newark, Wisconsin, Estados Unidos
*Newark, Nova Zelandia, Nova Zelandia
*Newark-on-Trent, Inglaterra
Nova Galiza (Barcelona)

***Nova Galiza*** foi unha publicación galeguista en galego que se editou en Barcelona durante a guerra civil española, de abril de 1937 a xullo de 1938, redactada en lingua castelá e lingua galega, con predominio da segunda.

## Historia e características 
Apareceu o 5 de abril de 1937. Subtitulada *Boletín quincenal dos escritores galegos antifascistas*, a súa periodicidade foi quincenal ao principio e mensual despois. Promovida por Castelao e Ramón Suárez Picallo e financiada polo Comisariado de Propaganda da Generalitat de Cataluña, os primeiros números repartíanse gratuitamente, maioritariamente entre soldados galegos do exército republicano.

Entre os colaboradores estiveron Basilio Álvarez, Eduardo Blanco Amor, Ramón Cabanillas Álvarez, Arturo Cuadrado, Ramón Rey Baltar, Ramón Suárez Picallo, Luís Seoane, Serafín Ferro ou Manuel Colmeiro. O último número (nº18) saíu en xuño de 1938, os últimos números estiveron dirixidos por Rafael Dieste.

Rematada a guerra a maior parte dos colaboradores marcharon cara ó exilio e a revista deixouse de publicar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Xosé Lois (1977). *Nova Galiza: Boletín quincenal dos escritores galegos antifeixistas*. Barcelona: Collectiu de Cultura Popular.
* , Xosé Lois (limiar) (1990). *Nova Galiza (Edición facsimilar)*. Sada: Ediciós do Castro.
* 
* , Claudio (ed.) (1991). *Guerra literaria* p. 14. Sada: Ediciós do Castro.
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Billie Holiday

**Billie Holliday**, ou **Lady Day** para os fans, nada en Filadelfia (Pensilvania) o 7 de abril de 1915 e finada en Nova York o 17 de xullo de 1959, foi unha cantante de jazz estadounidense.

## Traxectoria 
Nada co nome de Eleanora Fagan, naceu en Baltimore en 1915, filla de Clarence Holiday, guitarrista da Orquestra de Fletcher Henderson, que nunca casou coa súa nai e nunca a recoñeceu. Cambiou o seu nome polo da actriz Billie Dove e usou o apelido do seu pai. Tras unha infancia dura foi descuberta por John Hammond en 1933 e comezou a gravar cos mellores músicos de Jazz da época. A súa vida estivo marcada polos seus problemas cos homes e coas drogas, morrendo nun hospital en 1959 cun policia na porta do seu cuarto. Hoxe é considerada sen discusión a mellor cantante da historia do Jazz.

O seu estilo, desenvolvido a partir dos de Louis Armstrong e Bessie Smith residia nas leves alteracións do ritmo que utilizaba anticipandose ou atrasándose ao beat e o sentimento co que era capaz de impregnar o tema máis banal. Pese a non saber música, algúns dos seus maiores éxitos foron composicións propias, escritas en colaboración cos seus pianistas. En 1939 compuxo "Strange fruit" sobre un dos por aquel tempo comúns linchamentos de cidadáns negros no Sul, que se converteu nun himno.

## Discos 
* *The Complete Columbia Recordings* (1933-1950)
* *The Complete Commodore Recordings* (1939-1944)
* *The Complete Original American Decca Recordings* (1944-1950)
* *The Complete Billie Holiday on Verve* (1950-1959)

## Véxase tamén 
### Referencias 
### Ligazóns externas 
* Sitio Oficial de Billie Holiday en Sony BMG
* Discografía de Billie Holiday 
* Discografía Completa de Billie Holiday
* Billie Holiday's Music - Pure Vintage
* Biografía en *Jazz* (PBS) 
* Biografía en *American Masters* (PBS) 
* The African American Registry - Billie Holiday
* "Essential Billie Holiday Recordings"por Stuart Nicholson, Jazz.com.
* Billie Holiday Timeline
* A tumba de Billie Holiday
* Billie Holiday’s Small Band Recordings of 1935-1939
* Billie Holiday Multimedia Directory
* Billie_Holiday no Acid Jazz Hispano.
A Veiga de Cascallá, Rubiá

**Santa Cruz da Veiga de Cascallá** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 82 habitantes (40 homes e 42 mulleres), nunha entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 146 habitantes.

Está situada entre o río Galir -afluente do Sil- e a estrada N-120, e crúzaa a estrada OU-622.

A igrexa parroquial, de estilo neoclásico, foi construída en 1959 coas pedras da igrexa da Alberguería (A Veiga), parroquia asolagada en 1958 ao se construír o encoro de Prada, no río Xares.
No ano 2022 a parroquia viuse afectada polos incendios forestais, ardendo numerosas vivendas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Inscrición igrexa da Veiga de Cascallá, Rubiá.jpg|Inscrición na fachada da igrexa
Ficheiro:Reloxo igrexa da Veiga de Cascallá, Rubiá.jpg|Reloxo no muro sur da igrexa
Ficheiro:Cruz na igrexa da Veiga de Cascallá, Rubiá.jpg|Cruz na clave do pórtico do muro sur da igrexa

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da Veiga de Cascallá 
### Parroquias de Rubiá 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Quereño, Rubiá

**San Cristovo de Quereño** é unha parroquia que se localiza no sueste do concello ourensán de Rubiá. Segundo o padrón municipal en 2013 tiña 132 habitantes (67 homes e 65 mulleres), 56 menos ca en 1999. Ten tres entidades de poboación.

## Xeografía e historia
miniatura|Estación de trens.
miniatura|Central eléctrica.

A parroquia está situada ao leste do concello de Rubiá, a carón da estrada N-536 que comunica a comarca de Valdeorras co Bierzo. Na parroquia está a estación de Quereño, da liña A Coruña-León.

Nesta estación abriuse en setembro de 1885 un lazareto por mor da epidemia de cólera que asolaba España, dado que esta era a primeira estación existente en Galicia (despois da parada de Covas) e o ferrocarril era un medio moi usado polos segadores galegos que ían en verán a Castela. O lazareto estaba dirixido polo médico pontevedrés Bernardo López Cobián. Do lazareto de Quereño fala Antón Ferreiro no periódico ''O Tio Marcos d'a Portela'' o 13 de setembro de 1885, na copla "Carta d'un segador á sua muller": 

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Quereño
### Parroquias de Rubiá
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Rubiá