open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Comba Campoy

**Comba Campoy García**, nada en Santiago de Compostela en 1979, é unha actriz e xornalista galega.

## Traxectoria 
Promoveu a realización da primeira serie dunha televisión local en Galicia, *Cabodomundo*, de Televinte de Chantada. Fixo o guión e o traballo de investigación do documental *O Novo Emden*. É colaboradora habitual da revista *Tempos Novos*.

## Audiovisual 
### Cine 
* *Días de voda* (2002). Como Sonia.
**Unha muller invisible* (2007). Como Alicia.
[miniatura|Entrevista en 2017. [Nós Televisión.]]
### Televisión 
* *Rías Baixas*, (2000-2004) como Uxía Ferreira.
**Valderrei* (2007).
**Gondar* (2009). Como Uxía.

## Teatro 
* Dirección, co Grupo de Teatro do Colectivo Cultural Ollomao, da obra *Os vellos non deben de namorarse*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comba Campoy en culturagalega.gal
Selección de tenis de mesa de Galicia

miniatura|dereita|300px|O primeiro combinado: de esquerda a dereita Xoán Enseñat, H. Vidal, Xacobe Enseñat, F.X. Padín e V. Malov.
A **selección galega de tenis de mesa** é o combinado galego de xogadores e xogadoras galegas de tenis de mesa.

A selección masculina xogou o seu primeiro partido internacional o 15 de xullo de 2006 no Pavillón Multiúsos Fontes do Sar de Santiago de Compostela, fronte á selección de Portugal. O encontro foi de carácter amigábel, e rematou con derrota galega por 0-5. O partido desenvolvíase no marco do trofeo Galiza de seleccións. Os xogadores galegos foron Adrián Vidal, Xoán Enseñat, Valeri Malov e Xacobe Enseñat. O seleccionador foi Fernando Xosé Padín.
Lapela (informática)

[miniatura|200px|dereita|Lapelas na [Wikipedia.]]
Unha **lapela**, **separador** ou **pestana** é un implemento gráfico que en aplicacións informáticas permite lembrar outras opcións á parte da que está en uso. Isto pode referirse ás lapelas tanto de páxinas web como ás dos propios navegadores ou outro tipo de programas (moi usuais en follas de cálculo).

Na tradución ó galego do OpenOffice en 2006 e de Windows Vista en 2007-2008 (produto elaborado por Imaxin Software e revisado por Termigal) usouse *separador*, aínda que esta é a denominación para un produto comercial e iso non inclúe necesariamente a súa preferencia xenérica.
Adrán

O termo **Adrán** pode referirse a:

*Unha variedade recoñecida do nome **Hadrián**.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Adrán**, lugar da parroquia de Montemaior, no concello da Laracha;
***Adrán**, lugar da parroquia de Vilamaior, no concello de Ordes;
***Adrán**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo.
Riot grrrl

**Riot Grrrl** (ou **Riot Grrl**) é un movemento musical feminista que tivo o seu esplendor na década dos 90 pero que continúa tendo unha significante influencia na música e cultura actual. O termo **Riot Grrrl** é tamén a designación dun xénero, referido á música punk rock feita polos membros iniciais do movemento. Tamén pode referirse aos individuos auto-proclamados Riot Grrrls, que continúan promovendo a subcultura punk feminista do "faino ti mesmo" creando bandas de mulleres, festivais de música centrados nas mulleres, reunións e publicacións independentes ou fancines.

## Historia
A pesar de que o movemento **Riot Grrrl** comeza a principios dos 90, músicos como Yoko Ono, Patti Smith, Penelope Houston (The Avengers), X-Ray Spex, Crass, Joan Jett, The Slits, Beat Happening, Kim Gordon (Sonic Youth) e Jean Smith son a miúdo citadas como importantes influencias do movemento. Igualmente, o post-punk inglés, a escena dos anos 80 en Olympia, as bandas de mulleres dos 60 eran outras influencias. Os usos e significados do termo Riot Grrrl evolucionaron co paso do tempo, pero as súas orixes pódense remontar aos disturbios raciais no barrio Mount Pleasant de Washington, D.C. na primavera de 1991.

## Véxase tamén 
#### Ligazóns externas 
*Riot Grrrl Online
San Esteban de Gormaz

**San Esteban de Gormaz** é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 3.223 (INE 2012) repartidos en máis de 20 localidades.

Foi declarada Conxunto Histórico-Artístico. Debido ao influxo romano, conserva nos muros restos de epigrafía romana, funeraria e relixiosa e restos medievais de igrexas e fortificacións. Foi repoboada en 912, en 917 o rei de Galiza Ordoño II venceu unha incursión árabe nesta localidade. Foi considerada unha das portas de Castela e durante o século X, un campo de batalla pola súa importancia estratéxica na liña defensiva do río Douro.

## Os monumentos
San Esteban ten dous edificios de Ben de Interese Cultural:
*A Igrexa Románica de San Miguel. Foi construída en 1081. É a primeira que a converte na primeira igrexa románica portificada da provincia e unha das primeiras de Castela e León.
*A Igrexa de Nosa Señora do Rivero tamén é románica, do século XII. É o templo de maior devoción na Vila, onde está a Virxe do Rivero.

A *Plaza Mayor* da vila ten forma cadrada e está formada por un conxunto de edificacións portificadas.

Na fachada occidental está o concello. O inmoble foi levantado a imitación doutro que ocupou o mesmo lugar dende 1629 a 1966, ano no que foi substituído.

En 1994 a duquesa de Alba (condesa de San Esteban) inaugurou o actual concello.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Almazán, Soria

**Almazán** é un concello español&nbsp;da provincia de Soria (Castela e León). En 2012 tiña 5861 habitantes (INE) e ocupa unha superficie de 166,53 km².

## Historia 
En 1375, en Almazán asinouse un acordo de paz entre Castela e Aragón. Pedro IV o Cerimonioso, rei de Aragón, e Henrique II de Castela, rei de Castela.

Juan Furtado de Mendoza, en 1392 era Mordomo maior do Rei Henrique III. O Rei Henrique IV de Castela regálalle a Vila e faille señor da mesma.

A comarca estaba divida en dúas sexmos (división territorial que comprende certo número de pobos asociados para a administración de bens comúns). Había 40 pobos entre os dous sexmos; 24 en terra chaira e 16 na Serra.

A Vila estaba rexida polo Alcalde Maior; axudábanlle seis rexedores (tres da clase de Hidalgos e tres homes bos do pobo)

Almazán era un Marquesado do Conde de Altamira, sendo este un título entroncado na liñaxe dos Furtado de Mendoza.

Natural de Almazán foi Diego Laínez,(1512-1565), relixioso xesuíta español, compañeiro de san Ignacio de Loyola e sucesor seu como xeral da Compañía de Jesús, foi un dos teólogos máis influentes no Concilio de Trento. Naceu en Almazán, estudou filosofía na Universidade de Alcalá de Henares e teoloxía na de París, onde coñeceu a San Ignacio. Fixo os votos xunto con el na igrexa de Montmartre (Francia) en 1534 e foi ordenado, en 1537, en Roma. En 1545 foi enviado como teólogo pontificio ao Concilio de Trento, participando nas súas sesións ata a súa conclusión. A partir de 1556 sucedeu a San Ignacio como xeral da Compañía, á fronte da cal, en Roma, permaneceu ata o seu falecemento.

## Demografía 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Nick Oliveri

**Nick Oliveri**, nado nos Ánxeles (California) o 21 de outubro de 1971, é un músico estadounidense.

## Traxectoria 
En 2009 tocaba o baixo e canta na súa propia banda, Nick Oliveri and the Mondo Generator. Tamén fai actuacións en solitario tocando unha guitarra acústica. Foi membro da lendaria banda de desert rock Kyuss, e en 1998 uniuse a Queens of the Stone Age como vocalista e baixista.
Ketoconazol

miniatura|dereita|250px|Ketoconazol

**Ketoconazol** é un fármaco antimicótico usado para previr e tratar infeccións por fungos. Descuberto en 1976 saíu ó mercado nos primeiros anos da década dos 80. Prescríbese habitualmente para trata-lo pé de atleta, candidíase e a dermatofitose. A versión en xampú serve para trata-la tinea versicolor.
Metro (canción)

**The Metro** é unha canción orixinalmente cantada pola banda Berlin da que fixo un *cover* a banda System of a Down para a banda sonora do filme Dracula 2000 e para o filme Not Another Teen Movie.
NGC 5987

**NGC 5987** é unha galaxia da constelación de Draco, descuberta por William Herschel o 25 de maio de 1788. Ten unha magnitude aparente de 11.9, unha ascensión recta de 15h 39m 56.9s e unha declinación de +58° 04' 47"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *NGC 5987* - NASA Extragalactic Database
Obxecto astronómico

Un **obxecto astronómico** é unha entidade física significativa, unha asociación ou estrutura da que a ciencia confirmou a súa existencia no Universo. Iso non significa necesariamente que a ciencia actual non refute a súa existencia no futuro (dependendo dos coñecementos astronómicos existentes nese momento). Algúns obxectos astronómicos, como Themis ou Neith, á luz dos estudos máis recentes, considérase que non existen. Outros, coma Plutón ou Ceres, son de natureza totalmente diferente do previsto con anterioridade pola ciencia. Nestes casos, a comunidade científica chega a un consenso con respecto a súa clasificación. Os obxectos astronómicos baseados en probas científicas indirectas considéranse obxectos hipotéticos.

Un obxecto astronómico pódese confundir facilmente cun **corpo celeste** (son os obxectos que están no ceo). O termo "corpo" indica un obxecto simple, coma un planeta, aínda que tamén podemos considerar o cinto de asteroides un obxecto astronómico. A Terra non é un obxecto ou corpo celeste (non esta no noso ceo, senón embaixo del), pero si é un obxecto ou **corpo astronómico **(obxecto de estudo pola astronomía).

## Obxectos astronómicos do Sistema Solar por densidade 
## Galería de imágenes 

Ficheiro:BlackHole.jpg |Burato negro.
Ficheiro:Andromeda galaxy.jpg|Supercúmulos de galaxias.
Ficheiro:Andromeda galaxy.jpg|Galaxias
Ficheiro:A_Swarm_of_Ancient_Stars_-_GPN-2000-000930.jpg|Cúmulos estelares.
Ficheiro:Keplers supernova.jpg|Supernovas.
Ficheiro:Trifid.nebula.arp.750pix.jpg|Nebulosas
Ficheiro:Solar sys.jpg|Sistemas planetarios
Ficheiro:Jupiter.jpg|Planetas
Ficheiro:2003 UB313 NASA illustration.jpg|Planetas ananos.
Ficheiro:Full moon.png|A Lúa.
Ficheiro:243 ida.jpg|Corpos menores

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* Density of the Planets and the Sun
Wretch

***Wretch*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de stoner rock Kyuss. Foi editado o 23 de setembro do ano 1991 despois de formar a banda e cambiarlle o nome do orixinal Sons of Kyuss.

## Lista de cancións
## Persoal
* John Garcia - Voces
* Josh Homme - Guitarra
* Nick Oliveri - Baixo
* Brant Bjork - Batería
* Chris Cockrell - Baixo
* Chris Fuhrman - Mestura
* Carol Hibbs - Masterización
* Ron Krown - Produción
* Kyuss - Produción
* Michael Mikulka - Mestura
* Harlan Williams - Arte, deseño
Lista de concellos de Soria

**Lista de concellos da provincia de Soria**:
500px|dereita|miniatura|Mapa municipal de Soria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xunta de Castela e León
*INE: Soria 
* Deputación de Soria
Numancia

**Numancia** pode referirse a:

***Numancia**, cidade celtibera de Castela, desaparecida durante a romanización;
***Numancia**,  cidade filipina;
****Numancia***, buque de guerra español botado en 1863;
****Numancia***, buque de guerra español botado en 1988;
***Numancia de Soria**, equipo de fútbol español;
***Asociación Recreativa e Deportiva Numancia** equipo de fútbol de Ares.
Hezbolá

**Hezbolá**, **Hizbulá**, **Hesbulá**, **Hezbollah ou** **Hizb Allāh**, (en árabe: ‮حزب الله‬, que significa "Partido de Deus"), é un grupo islamista libanés que ten un brazo civil e un brazo militar. Fundouse en 1982 como resistencia á invasión israelí do sur do Líbano. O máximo líder de Hezbolá foi Hassan Nasralah até ser asasinado polos bombardeos israelís sobre Beirut en setembro de 2024.

## Historia 
Hezbolá é considerado por gran parte do mundo árabe e musulmán como un lexítimo movemento de resistencia. No Líbano é un partido político legal que incluso chegou a formar parte do goberno. Porén, a causa dos seus ataques militares a Israel e das súas relacións políticas e ideolóxicas con outras organizacións, coma Hamas ou o Xihad Islámico, os Estados Unidos considérano unha organización terrorista. A Unión Europea, porén, ten por terrorista unicamente a súa parte militar.

Hezbolá é, a canda Amal, a principal expresión política da comunidade xiíta libanesa, o grupo máis importante dun país cunha extraordinaria diversidade relixiosa.

Fundada grazas ao apoio de Irán, Hezbolá segue a ideoloxía islamita que preconizaba o aiatolá Khomeini, líder da Revolución Islámica iraniana. O obxectivo de Hezbolá é a implantación dun estado islámico no Líbano, malia que admiten que só se podería implantar co consenso da poboación libanesa. Ademais do seu brazo armado, o movemento conta cunha infraestrutura civil que, de xeito semellante ao palestino Hamas, prové a poboación de servizos sociais, sanitarios e educativos. A súa campaña de reconstrución Xihad al-Bina realizou diversos proxectos de desenvolvemento económico e de infraestruturas nas áreas do Líbano con maioría de poboación xiíta. Na actualidade Hezbolá ten oito deputados no parlamento libanés, e forma parte do goberno de coalición.

Existen importantes vencellos entre Hezbolá e o antigo goberno de Siria de Bashar al-Assad. Por conseguinte, Hezbolá oponse á evacuación das tropas de ocupación sirias despregadas no Líbano, e que están en proceso de retirada como consecuencia da denominada Revolución do cedro. Non recoñece a existencia do estado de Israel, e a súa retórica expresa o desexo de destruílo. No ano 2000, Hezbolá debeu de disolverse logo da retirada de Israel do sur do Líbano, pero seguiu operando e atacando con mísiles o territorio israelí.

En xullo de 2006 dous soldados das forzas armadas israelís despregadas nos Altos do Golán, territorio sirio ocupado por Israel e zona fronteiriza entre Israel, Xordania, Líbano e Siria, foron secuestrados. A acción foi reivindicada por Hezbolá, o que levou á maior intensidade de violencia na zona dende a operación Paz de Galilea, en 1982. As tropas israelís bombardearon Beirut e diversas infraestruturas do Líbano, bloquearon as dúas vías de transporte por terra, mar e aire, e matou a 1191 persoas. Un ataque de Hezbolá con mísiles catiuxa sobre a cidade de Haifa matou a oito civís israelís.

## Notas 
## Véxase tamén
El Burgo de Osma-Ciudad de Osma

**El Burgo de Osma-Ciudad de Osma** é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 5.218 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 289,35 km².

É cabeceira do partido xudicial de El Burgo de Osma e pertence á comarca de Tierras del Burgo, da que é capital. **Osma** é o núcleo histórico altomedieval, mentres que **El Burgo de Osma** é a poboación moderna, declarada Vila de interese turístico en 1962 e Conxunto Histórico-Artístico en 1993.

## Núcleos de poboación
*Alcubilla del Marqués.
*Barcebal.
*Barcebalejo.
*Berzosa.
*El Burgo de Osma.
*La Olmeda.
*Osma.
*Lodares de Osma.
*Navapalos.
*La Rasa.
*Santiuste.
*Sotos del Burgo.
*Torralba del Burgo.
*Valdenarros.
*Valdegrulla.
*Valdelubiel.
*Velasco.
*Vildé.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello 
* Diario de un burgense
* "Soria pueblo a pueblo"
Lingua estremeña

O **estremeño** (*estremeñu*) é un conxunto de variedades lingüísticas románicas vernáculas, relacionadas co grupo lingüístico asturleonés; faladas en Estremadura e zonas adxacentes da provincia de Salamanca (non confundir co castúo, unha variedade de castelán falada en Estremadura).

Algunhas fontes **―**como o *Ethnologue***―** clasifican ao estremeño como unha variante do castelán, sendo que o estremeño parece ter características de transición entre o castelán e o grupo asturleonés. A ONU identifica ao estremeño como lingua, na lista negra polo perigo de desaparecer; e solicita que o goberno de Estremadura sexa recoñecido pola súa preservación cultural no seu Estatuto de Autonomía, desde a UNESCO e o Consello de Europa, a través do Tratado CELR; obrigan a promovela, así como a protexer o resto das linguas da comarca.

A Estremadura occidental foi reconquistada polo Reino de León, sendo o asturleonés o dialecto histórico latino usado polos repoboadores, que comezaron coa repoboación da actual zona altoestremeña ao redor do século XII.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en estremeño
* Ortografía do estremeño
* Diferenzas entre o asturiano e o estremeño
Fuencaliente del Burgo

**Fuencaliente del Burgo** é unha localidade do concello de Fuentearmegil (provincia de Soria, Castela e León).

## Patrimonio
Entre os seus monumentos destacan os restos de Santa María del Valle, un mosteiro de monxas bernardas, construído en 1175 e arrasado por un incendio en 1550. A súa primeira abadesa, Urraca de Avellaneda, filla dos condes de Miranda e duques de Peñaranda, faleceu en 1211.

Conta cunha fonte de augas termais, La Ermita.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Soria
Víctor Prieto

**Víctor Prieto**, nado en Ourense en 1975, é un acordeonista e compositor galego residente en Nova York.

## Traxectoria 
Estudou acordeón clásico no Conservatorio de Ourense e arranxo e improvisación na Estudio Escola de Música de Santiago de Compostela. É profesor de Acordeón Jazz no Conservatorio de Brooklyn.

Toca co seu trío, con Carlo de Rosa ao baixo e Allison Miller á batería.

## Discografía
### Como líder
**Persistencia* (Foxhaven, 2005).
Gormaz

**Gormaz** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 629 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 76,24 km².

## Historia
[miniatura|esquerda|O [castelo de Gormaz visto desde o camiño de acceso]]

As primeiras manifestacións da ocupación do cerro de Gormaz déronse na Idade de Bronce por parte de pequenos grupos gandeiros.

O nome de Gormaz proviría de Vormatio/Bormatiu, derivado da raíz lígur *borm/born procedente do deus Borbo-Bormanus, divindade das fontes e mananciais termais. Cerca do cerro atópase a paraxe de Fontes Grandes, sendo o acuífero de Gormaz o máis importante da provincia.

As seguintes noticias arqueolóxicas proveñen dunha necrópole prerromana do século IV a.C. situada na paraxe próxima da Requijada e formada por unhas 1.200 tumbas. Na ladeira sur atopáronse restos dun castro celta, así como restos romanos e visigodos. A ponte que cruza o río Douro, con 18 ollos, é de orixe romana, aínda que foi reconstruído polos árabes e tamén no ano 1864. Outro monumento de importancia do pobo é a ermida de San Miguel quen ao parece ten a súa orixe no século VI, cando era unha igrexa.

Con todo a época máis coñecida desta localidade é a dominación árabe, no que se converte nun punto importante de loita entre árabes e cristiáns.

No século IX os árabes construíron un pequeno castelo no lado noroeste do cerro, que sería conquistado no 912 polos cristiáns. Reconquistado de novo polos árabes durante o califato de Al-Hakem II, o xeneral Galib ordena a súa reconstrución entre os anos 955 ao 966 co obxectivo de reforzar a Medinaceli.

O castelo de Gormaz converteríase así na máis grande fortaleza europea da súa época: cun perímetro amurallado de 1.200m, 446 m de longo e 28 torres. A súa situación e as súas excelentes condicións de visibilidade permitían controlar unha das rutas de acceso cara ao norte e o río Douro, foi unha das posicións estratéxicas máis cobizadas por musulmáns e cristiáns durante os séculos IX e X.

A finais do século X, o reconquistaría García Fernández aínda que non será ata o 1060 cando quede definitivamente en mans cristiás coa conquista por parte de Fernando I de Castela. Rodrigo Díaz de Vivar, o Cid, foi señor de Gormaz.

Será a partir desta época en que se funda o pobo de Gormaz, aos pés do castelo, e será o centro da Comunidade de Vila e Terra do seu nome.

Rodrigo Díaz de Vivar, "O Cid", foi señor de Gormaz.

## Notas 
* Castelos de Soria

## Véxase tamén 
*Ermida de San Miguel.
*Castelo de Gormaz.

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello 
* Diario dun burgense. Blog del Burgo de Osma
Subgrupo lingüístico asturleonés

[miniatura|dereita|250px|Mapa da extensión do asturleonés (só inclúe o [lingua asturiana|asturiano, o leonés e o mirandés).]]
O **asturleonés** é un grupo lingüístico Romance pertencente ao grupo Iberooccidental, falado nas provincias españolas de Asturias (Lingua asturiana), e nalgunhas aldeas de León, Zamora e Salamanca (Lingua leonesa) e nalgunhas aldeas dos concellos de Braganza e Miranda do Douro, en Portugal, onde é chamado Mirandés.

Os dialectos do Asturleonés (altamente mesturados co castelán) son tamén falados en Estremadura (chamado alí Estremeño) e en Cantabria (chamado Cántabro ou Montañés). Hoxe en día hai aberto un debate sobre se estas falas son dialectos do castelán, ou ben unha variedade do asturleonés.

A lingua leonesa foi considerada como un dialecto informal do castelán, mais, no 1906, Ramón Menéndez Pidal demostrou que naceu do resultado da evolución do latín vulgar no Reino de León, considerándose agora unha lingua separada. En Portugal o Mirandés acadou un recoñecemento de lingua oficial.

## Linguas derivadas do Asturleonés 
* **Asturiano** (Asturias) 
** **Asturiano occidental**
** **Asturiano central** 
** **Asturiano oriental**
* **Leonés** (León, Zamora e Salamanca) 
* **Mirandés** (Portugal)

### Falas de transición 
* **Cántabro ou montañés** (Cantabria)
* **Estremeño** (Estremadura)
Calatañazor

**Calatañazor** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 66 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 64,82 km².

## Núcleos de poboación
*Abioncillo de Calatañazor
*Aldehuela de Calatañazor
*Calatañazor

## O castelo
O castelo é do século XIV o XV.
A torre da homenaxe foi obxecto dunha restauración recente.
É o único elemento de interese.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Eddy Merckx

[miniatura|A [bicicleta coa que bateu a marca da hora.]]
**Edouard Louis Joseph Merckx**, nado en Meensel-Kiezegem o 17 de xuño de 1945, é un ex ciclista profesional belga, coñecido como **Eddy Merckx**. Acadou sona por gañar o Tour de Francia cinco veces e outras moitas probas ciclistas.

## Traxectoria 
Merckx comezou a súa carreira de ciclista en 1961 dentro da categoría afeccionado. Só tres anos máis tarde gañou o seu primeiro grande título: campión do mundo afeccionado. En 1965, fíxose profesional; a partir de aquí, o seu continuo encadeado de vitorias fíxolle gaña-lo sobrenome de *O Caníbal*. De feito, o seu número absoluto de vitorias ascende a 525, dentro das cales podemos contar 5 tours, 5 giros e unha Vuelta a España, unha Volta a Cataluña, unha Volta a Suíza e tres París- Niza, unha Dauphine Libere e unha Volta a Valencia, entre as voltas por etapas.

Entre as numerosas clásicas salientan os sete triunfos na Milán-San Remo, cinco Lieja-Bastogne-Lieja, tres París-Roubaix e tres Frecha Valoa. Gañou en seis ocasións a Escalada ao Montjuic. Venceu tamén nunha ocasión no Gran Premio das Nacións e tres veces no campionato do mundo. Foi récord da hora en 1972 (49,431&nbsp;km)

Merckx retirouse o 17 de maio de 1978.

## Vitorias 
### Marcas 
* Maior número de vitorias: 525.
* Percorreu 49,432&nbsp;km nunha hora en pista (a *marca da hora*)
* Maior número de vitorias nunha temporada: 54.
* Maior número de tiradas no Tour de Francia: 34.
* Maior número de tiradas co maillot amarelo: 96.
* Único corredor en gañar a clasificación xeral, por puntos e da montaña nun mesmo Tour (1969)

### Palmarés 
* Tour de Francia: 5 veces a clasificación xeral: 1969, 1970, 1971, 1972, 1974. 3 veces a clasificación dos puntos: 1969, 1971, 1972. 2 veces a clasificación da montaña: 1969, 1970. 5 veces a clasificación combinada. 34 vitorias en tiradas.
* Giro de Italia: 5 veces a clasificación xeral: 1968, 1970, 1972, 1973, 1974. 25 vitorias en tiradas. Unha vez a clasificación por puntos: 1973. Unha vez a clasificación da montaña. 4 veces a clasificación combinada
* Vuelta a España: 1973. Seis etapas, regularidade e combinada
* Campionato do mundo: 1967, 1971, 1974
* Numerosas clásicas e carreiras menores.
Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra

O **Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra** é unha experiencia docente iniciada en Cangas en 2000 por Luís Carballo coa colaboración de Abe Rábade como un curso de iniciación ao jazz.

Ao pouco trasladouse a Pontevedra. Consiste en tres clases semanais impartidas de outubro a xuño. Ao remate do curso os alumnos gravan un CD. Tamén organiza ciclos de jazz.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Jazz galego
### Ligazóns externas 
* http://www.pontejazz.org/ Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra]
República Socialista Soviética de Turkmenistán

A **República Socialista Soviética de Turkmenistán**, abreviado en **RSS de Turkmenistán** (en turcomán: Түркменистан Совет Социалистик Республикасы *Türkmienistan Soviet Socialistik Riespublikasy* ) foi o nome dado ao actual Turkmenistán cando formaba parte da Unión Soviética, sendo unha das 15 repúblicas da URSS.
Palacio dos arcebispos de Narbona

O **palacio dos arcebispos de Narbona** (Francia) é un conxunto monumental formado polo palacio vello, as torres da Magdalena e San Marcial, o palacio novo e a Catedral de San Xusto e San Pastor. Forman un complexo arquitectónico excepcional, con mostras de arquitectura carolinxia, románica, gótica e renacentista.

De dereita a esquerda sitúanse a catedral, o Palacio Vello, a torre da Magdalena (unida por un arco coa torre de San Marcial, do século XIV), o Palacio Novo, a Casa da Vila ou casa do concello, (construído entre 1846 e 1852 por Viollet-le-Duc, en estilo trobadoresco), e a torre de Gil Aicelin, edificada entre 1290 e 1311, que ten unha altura de 40 metros. A entrada da torre de San Marcial ten unha áncora que simboliza os dereitos feudales do arcebispo sobre a navegación polo litoral. Dentro do conxunto atópase tamén o Museo Arqueolóxico de Narbona. O conxunto pasou a ser propiedade nacional durante a Revolución francesa e foi mercado pola vila ós arcebispos en 1840.
Estudio Escola de Música

A **Estudio Escola de Música** é unha institución privada de ensino musical.

Foi creada en 1986 en Santiago de Compostela, e por ela teñen pasado moitos dos grandes músicos galegos dos últimos anos, principalmente de jazz.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* páxina web
Palacio vello de Narbona

O **Palacio Vello de Narbona** (Francia), é parte do palacio dos arcebispos de Narbona. Está situado na zona da cidade de Narbona coñecida coma a Magdalena. Queda superado pola antiga catedral chamada de Teobaldo (arcebispo do 885 al 893) e o campanario da catedral actual. A antiga catedral foi desprazada co tempo, e as estruturas carolinxias foron substituídas por construcións de arquitectura románica. 

O palacio foi edificado ó lado da catedral de Teobaldo (antes igrexa) e, inicialmente, foi un conxunto de construcións modestas para converterse, máis tarde, nun gran palacio con arquitectura románica e renacentista.

La torre da Magdalena foi unha edificación de defensa construída no século XIII que protexía a capela de Santa Magdalena, edificada polo arquitecto Pedro de Montbrun (1272-1286).
Partido Socialista de Andalucía

O **Partido Socialista de Andalucía** (*PSA*), foi un partido político nacionalista andaluz de esquerdas.

Constituíuse en 2001 pola unión do *Izquierda Andaluza* (unha escisión de *Izquierda Unida*), persoas independentes e unha escisión do Partido Andalucista. No Parlamento de Andalucía contaron con dous deputados até 2004, Ricardo Chamorro Rodríguez e Pedro Pacheco Herrera. Nas eleccións do 14 de marzo de 2004 obtiveron máis de 42.000 votos, pero ningún deputado.

O seu líder e secretario xeral Pedro Pacheco foi alcalde de Xerez da Fronteira dende 1979 ata 2003. Dende entón é 1º tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo.
República Socialista Soviética de Tadjiikistán

A **República Socialista Soviética de Tadjiikistán** (en , *Çumhuriji Şūraviji Sotsialistiji Toçikiston*; en , *Tadzhikskaia Sovetskaia Sotsialisticheskaia Respublika*) foi unha das repúblicas constituíntes da Unión Soviética, que existiu entre 1929 e 1991 no Asia central.

Foi estabelecida o 5 de decembro de 1929 como entidade nacional para o pobo taxico dentro da U.R.S.S., sucedendo á República Socialista Soviética Autónoma Taxica que fora creada o 14 de outubro de 1924 como parte da República Socialista Soviética de Uzbekistán no proceso de delimitación nacional no Asia central soviética. O 24 de agosto de 1990 a R.S.S. de Tadjiikistán declarou a súa soberanía, e o 31 de agosto de 1991 foi renomeada como *República de Tadjiikistán* e declarou a súa independencia da Unión Soviética.

## Notas
Festas Carneas

Os espartanos tiñan a estrita obriga de celebrar as **festas Carneas**, que tiñan lugar entre os días 7 e 15 do mes Carneo, que correspondía ó mes ático de Metaxitnión (entre xullo e agosto). O último día destas festas, dedicadas a Apolo Carneo, coincidía coa lúa chea, e antes de que rematasen non podían poñerse en campaña.
 
Segundo Herodoto, estas festas foran a causa de que os espartanos non puidesen chegar a tomar parte na Batalla de Maratón. A batalla acontecera o día 12 e coma a lúa chea tivera lugar a noite do 11 ó 12 de agosto do ano 490 antes de Cristo, non puideron acudir en axuda dos atenienses.

Foi tamén o motivo para a demora da partida de todo o continxente espartano para acudir ás Termópilas e á posterior batalla.
Cabicha

miniatura|Cabichas nun cinseiro.
Unha **cabicha** é o resto dun pito (ben de tabaco, ben doutra substancia) cando xa está case totalmente fumado, incluíndo o filtro, se o ten. Son moi nocivos para o medio natural, pois o algodón está impregnado de nicotina e alcatrán e xa non é biodegradable. Provocan incendios, sobre todo no verán e poden ser instrumentos de tortura.

Segundo a norma actual en España desde xullo de 2006 tirar cabichas pola xanela dos automóbiles está penado con catro puntos menos no carné de conducir, debido á súa perigosidade na creación de lumes forestais.

## Notas
Carneo

**Carneo** era unha antiga divindade peloponesa identificada posteriormente con Apolo ou considerada unha simple emanación del. Non obstante, Carneo era orixinalmente un deus independente. Era un deus venerado polos aqueos antes da chegada dos dorios.

O seu nome deriva de *kárnos próbaton*, que significa *gando*, en referencia a que posiblemente se lle sacrificaba gando durante as Festas Carneas, unha importante festa de Esparta, o principal centro da súa adoración.

Este deus podía ser non só do gando, senón posiblemente tamén dalgúns traballos agrícolas, coma a colleita e a vendima.
Lista de presidentes de Francia

## Segunda República Francesa 
*Lois Napoleón Bonaparte, 1848 - 1851 (proclamouse a si mesmo Emperador en 1852, gobernou ata 1870 cando o goberno republicano foi restaurado).

## Terceira República Francesa 
*Louis Jules Trochu, 1870 - 1871
*Adolphe Thiers, 1871 - 1873
*Patrice Edme, Conde de MacMahon, 1873 - 1879
*Jules Grévy, 1879 - 1887
*Marie François Sadi Carnot, 1887 - 1894
*Jean Casimir-Périer, 1894 - 1895
*Félix Faure, 1895 - 1899
*Émile François Loubet, 1899 - 1906
*Armand Fallières, 1906 - 1913
*Raymond Poincaré, 1913 - 1920
*Paul Deschanel, febreiro 1920 - setembro 1920
*Alexandre Millerand, 1920 - 1924
*Gaston Doumergue, 1924 - 1931
*Paul Doumer, 1931 - 1932
*Albert Lebrun, 1932 - 1940

## Goberno de Vichy 
*Philippe Pétain ("Xefe de Estado", non Presidente da República)

## Francia Libre 
*Charles de Gaulle, 1940-1944 ("Xefe dos Franceses Libres", non Presidente)

## Goberno Provisional da República
*Charles de Gaulle, 1944 - 1946
*Félix Gouin, 1946
*Georges Bidault, 1946
*Léon Blum, 1946 - 1947

## Cuarta República Francesa 
*Vincent Auriol, 1947 - 1954
*René Coty, 1954 - 1959

## Quinta República Francesa 
*Charles de Gaulle, 1959 - 1969
*Georges Pompidou, 1969 - 1974
*Valéry Giscard d'Estaing, 1974 - 1981
*François Mitterrand, 1981 - 1995
*Jacques Chirac, 1995 - 2007
*Nicolas Sarkozy, 2007 - 2012
*François Hollande, 2012 - 2017
*Emmanuel Macron, dende 2017

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Primeiro Ministro de Francia
Editorial Toxosoutos

*Para o artigo sobre a parroquia de Lousame, vexa **Toxos Outos***

A **editorial Toxosoutos** é unha casa editorial nacida en 1988 no Obre (Noia) con fortes vencellos con Gráficas Sementeira. É un dos membros da Asociación Galega de Editores.

## Traxectoria 
Está centrada en temas relacionados coa historia de Galicia, a lingüística galega, a literatura galega, o mundo celta ou biografías.
Ten as seguintes coleccións:
*Fasquía (biografías);
*Cruceiro do Rego;
*Divulgación;
*Delfín;
*Ensino;
*Keltia (de temática celta);
*Nume;
*Seitura;
*Trasmontes;
*Trivium;
*Filolóxica;
*Lingüística;
*Narrativa;
*Memoralia; e
*cómics d´Os barbanzóns de Pepe Carreiro.

Promove desde o ano 2001 o premio Historia Medieval de Galicia. Os seus principais números de ISBN son 605, 89129, 95622 e 96259.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Distribución editorial galega

### Ligazóns externas 
*Ficha na Asociación Galega de Editoras
Partido do Traballo (Lituania)

O **Partido do Traballo** (en lituano: *Darbo partija*), ou DP, é un novo partido político de Lituania. Foi fundado no 2003 polo millonario ruso Viktor Uspaskich.

Nas primeiras eleccións ás que se presentou, as Eleccións ó Parlamento Europeo do 2004 (Lituania), foi o partido máis exitoso acadando o 30.2% dos votos e conseguindo ter a cinco membros no Parlamento Europeo. Ingresou no grupo da Alianza de Liberais e Demócratas por Europa, concretamente na rama do Partido Demócrata Europeo.
Nas derradeiras eleccións lexistativas de Lituania, o 10 de outubro de 2004, conseguiu o 28.4 % do apoio popular e 39 de 141 escanos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Constantino VI

**Constantino VI**, nado en 771 e finado en 797, sucedeu ao seu pai León IV como emperador bizantino á idade de nove anos en 780, e foi emperador baixo a rexencia da súa nai iconódula, a emperatriz Irene.

## Traxectoria 
En 787, Irene aliouse con Carlomagno coa intención de casar a Constantino con Rotrud, a filla deste; pero o plan non funcionou. Posteriormente ela casaría ao seu fillo coa filla dun nobre de menor rango.

Constantino tiña 16 anos en 787 e Irene deberíalle ter cedido o poder entón, pero este non se fixo co poder total ata 790, cando os armenios do exército se rebelaron contra Irene. Ela mantería de todos os xeitos o título de emperatriz, aínda que Constantino tivo que derrotar aos armenios para que a aceptasen como emperatriz: esta sería a súa primeira vitoria logo das desastrosas derrotas ante os búlgaros.

Tamén tivo que reprimir unha revolta liderada polo seu irmán Nicéforo, que fora obrigado a entrar nun mosteiro para evitar que puidese ser elixido emperador. Logo de todo isto, divorciouse da súa muller María (á que aborrecía pese á súa beleza, por ser escollida pola súa nai Irene), a cal lle deu unha filla, e volveu a casar con Teodota (unha *cabicularia* ou dama de honor de Irene), un feito impopular e posibelmente ilegal, aínda que o patriarca San Tarasio permitiu dita actuación. En 797 tivo lugar outra rebelión, dirixida por persoas que apoiaban a Irene coa aprobación desta. Constantino foi feito prisioneiro e cegado, deixando a Irene co dominio total sobre o Imperio.

O final de Constantino non esta totalmente claro: segundo algúns, morreu inmediatamente a consecuencia da bárbara mutilación que sufriu; mentres que outros din que se retirara a unha vida totalmente privada, xunto a Teodota, para logo ser desterrado á Illa dos Príncipes, onde foi sepultado á beira da súa primeira esposa, María.

Durante o posterior reinado de Miguel II, aparecerían algúns pretendentes ao trono que reivindicaban ser o propio Constantino VI.
León IV (emperador)

**León IV**, chamado **Khazar** ou **o Xázaro** (c. 750 - 8 de setembro de 780), sucedeu ao seu pai, Constantino V, como emperador do Imperio bizantino en 775. En 776 asociou ao trono ao seu fillo máis novo Constantino, e reprimiu a revolta dirixida polos seus cinco medio irmáns que se desatou a raíz desta medida.

Do mesmo xeito que o seu pai e o seu avó, León III, León obtivo importantes éxitos militares contra os árabes e os búlgaros. Pero a diferenza do seu pai e do seu avó, León foi partidario dos iconódulos, e restaurou ao Patriarca de Constantinopla iconódulo.

Durante o seu reinado, León estivo en gran medida baixo a influencia da súa muller, a emperatriz Irene, e cando o emperador morreu repentinamente en 780, ela fíxose cargo da tutela do seu fillo e sucesor Constantino VI.
Constantino V

**Constantino V** *Coprónimo* ("o de nome de excremento"), nado en 718 e finado o 14 de setembro de 775, foi emperador de Bizancio de 741 a 775. Constantino foi o fillo e sucesor de León III o Isaurio.

## Traxectoria 
A Constantino opúxose o chambelán do seu pai Artabasdo, que atacou o seu exército cando estaba en campaña contra os árabes en Anatolia. Artabasdo declarou que Constantino morrera na batalla e fíxose co poder en Constantinopla- Pero en realidade, Constantino fuxiu a Isauria, reuniu aos seus seguidores e asediou a capital en 742. A finais de 743 xa recuperara a cidade e mandara cegar a Artabasdo.

Tras estes feitos, reorganizou os temas, os distritos militares do Imperio e creou novas divisións chamadas tagmata. Dispúxoas de maneira que fose máis difícil utilizalas para unha conspiración. Co exército reorganizado, en 751 recuperou territorios que estaban en mans árabes, aproveitando a guerra civil entre estes. Tamén derrotou aos búlgaros na batalla de Anchialus en 763.

Constantino continuou a política iconoclasta do seu pai León III, perseguindo activamente aos iconódulos e aos mosteiros. En 753 convocou un concilio de bispos e clero iconoclasta, un dos concilios máis pequenos xamais reunidos, para proclamar que a veneración de imaxes era unha herexía. Esta medida resultou moi impopular entre a poboación xeral. En 766 perseguiu aos monxes e monxas iconódulos, obrigándoos a uniren as súas mans no hipódromo, mentres as turbas linchaban a un eremita iconódulo chamado Estevo. Tamén proclamou que o culto ás reliquias e aos santos era herético.

Constantino morreu en setembro de 775, durante unha campaña contra os búlgaros, e os iconódulos consideraron que a súa morte foi un castigo divino. Estenderon o rumor de que cando era un bebé, durante o seu bautismo, defecara na pía bautismal, e por iso lle aplicaron o sobrenome de "Coprónimo". No século IX foi desenterrado e os seus restos guindados ao mar.
Cloruro de cesio

O **cloruro de cesio** é un composto iónico típico cunha característica estrutura cristalina

## Preparación 
O cloruro de cesio pódese preparar pola reacción do hidróxido del cesio ou do carbonato del cesio co ácido clorhídrico: a substancia salina resultante purificase por recristalización.

CsOH (s) + HCl (ac) → CsCl(ac) + H2O

Cs2CO3(s) + 2 HCl (ac) → 2 CsCl(ac) + CO2 (g) + H2O

O metal Cesio reacciona violentamente co gas cloro dando cloruro del cesio, aínda que o custo do cesio metálico fai que esta non sexa a ruta habitual de preparación do mesmo.

## Estrutura cristalina 
100px|esquerda|Estrutura reticular CsCl
A estrutura do cloruro de cesio componse ó encaixar redes cúbicas simples de anións e de catións. A estrutura cristalina do cloruro de cesio, dada a gran diferenza de tamaño entre os ións cesio e cloruro sería similar a unha rede cúbica formada por balóns de fútbol, na que os ocos que quedarían entre os balóns fosen ocupados por outra rede, tamén cúbica, formada por pelotas de golf. Se os dous tipos de átomos son similares en tamaño (imaxinemos pelotas de hóckey embaladas con pelotas de tenis) entón o empaquetamento cúbico dará unha estrutura similar á do cloruro de sodio.

## Aplicacións 
O cloruro de cesio emprégase na preparación de cristais condutores da electricidade.

Os radioisótopos do cloruro de cesio utilízanse en medicina nuclear, incluíndo o tratamento do cancro. Na produción de fontes radioactivas é normal elixir unha forma química do radioisótopo que non sexa dispersado con facilidade no ambiente se ten lugar un accidente por rotura ou perda do contedor da fonte. Por exemplo no uso dos xeradores radiotérmicos, (RTGs), emprégase a miúdo titanato de estroncio porque é insoluble en auga. Pero para teleterapia as fontes deben proporcionar unha densidade radioactiva moi alta, o que non é posible cos compostos insolubles polo que é normal utilizar un dedal radioactivo de cloruro del cesio para ter unha fonte activa para unidades de radioterapia.
No Brasil unha fonte dese tipo foi roubada de entre o metal de refugallo dun equipo avariado dunha clínica de radioterapia e as feridas graves e mortes ocorreron como resultado da exposición á radiación gamma externa e da exposición interna, xa que a fonte estaba aberta e rota lanzando o cloruro cesio, soluble, na auga. Ver accidente de Goiânia para mais detalles.
Palacio novo de Narbona

O **palacio novo de Narbona** é a parte nova do conxunto monumental de Narbona, en Francia, formada polo palacio dos arcebispos de Narbona e a Catedral de San Xusto e San Pastor.

## Características 
O palacio está situado na dereita da paisaxe da áncora, abríndose unha porta que domina o acceso á zona do palacio vello. O torreón de Gil Aicelion, próximo á porta do mesmo nome, foi edificada para afirmar a autoridade do arcebispo sobre os vicecondes que tiñan a súa residencia enfronte, así como para vixiar a ponte e o porto. Ten 162 banzos e un torreón na parte superior desde o que se divisa un panorama espléndido. Ten unha sala, chamada sala do tesouro, con esculturas medievais. Ó lado do edificio está o sínodo, do século XIV, construído para ampliar o palacio. Na parte norte do torreón levántase a torre de San Marcial.

Unhas obras dos séculos XVII e XVIII modificaron o seu aspecto e construíronse fachadas clásicas; en 1846 Viollet-le-Duc edificou a á este que corresponde á casa do concello da cidade.

Na parte baixa está a sala dos cónsules, cunha serie de piares, que foi dedicada ós antigos cónsules da vila, con diversos elementos relativos a estes. Por unha escaleira edificada en 1628 pásase á zona do palacio. A sala dos sínodos era aquela na que o arcebispo celebraba as recepcións e onde se levaban a cabo moitas reunións dos Estados Xerais de Languedoc, asemblea provincial que, antes da Revolución Francesa, se reunía cada ano nunha cidade diferente da provincia. Inicialmente tiña o dobre de altura da que ten agora. Os arcos levantáronse no século XVII para permitir a construción dun piso suplementario. Nas paredes hai catro tapicerías de Aubsson do século XVII, representan a historia bíblica de Esther. Hoxe utilízase coma sala de concertos e para as recepcións ofertadas pola cidade, así como para as reunións públicas do consello municipal. No segundo andar están os departamentos do arcebispo, hoxe en día convertidos no museo de arte e historia de Narbona.
Partido Demócrata Europeo

O **Partido Demócrata Europeo** é un partido político europeo de centro moi a favor da integración europea. Foi iniciado o 16 de abril do 2004 e fundado formalmente o 9 de decembro en Bruxelas. François Bayrou de Unión pola Democracia Francesa e Francesco Rutelli de La Margherita, son os primeiros copresidentes.

O PDE foi fundado como reacción á crecente influencia de partidos euroescépticos nas institucións europeas. Reuniu a partidos europeístas de centro-dereita do Partido Popular Europeo e partidos de centro-esquerda do Partido dos Socialistas Europeos para formar unha nova coalición de centro.

O reformismo e outro das principais ideas do partido, que une a reformistas de centro de dous tipos, sendo Democristiáns, socialdemócratas ou unha mestura de ambas tendencias.

## Membros
Os membros actuais son:

*  : Unión pola Democracia Francesa 
*  : La Margherita
*  : Darbo Partija 
*  : Camiño do Cambio (República Checa) 
*  : Mouvement des Citoyens pour le Changement 
*  : Partido Europeo (Chipre) (Ευρωπαϊκό Κόμμα), antigamente Novos Horizontes (Νέοι Ορίζοντες) 
*  : Partido Nacionalista Vasco 
*  : Coalición Canaria 
*  : Compromiso por Galicia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Partido Demócrata Europeo , , .
* Páxina oficial do Partido Europeo (Chipre) .
Pacto de Estella

O **Pacto de Estella** ou **Lizarrako Akordioa** en éuscaro, tamén chamado **Acordos de Estella**, **Acordos de Lizarra** e posteriormente **Acordos de Lizarra-Garazi**, foi un acordo político subscrito o 12 de setembro de 1998 na localidade de Estella-Lizarra (Navarra), na Casa de Frei Diego, durante a terceira reunión do Foro de Irlanda, promovido pola coalición nacionalista vasca Herri Batasuna. Este pacto foi asinado polos partidos políticos vascos de carácter nacionalista e Ezker Batua - Berdeak e o Partido Carlista de Euskal Herría, así como distintos sindicatos e asociacións, para tentar dar solución ó chamado "conflito vasco", depositando a soberanía do País Vasco nos propios cidadáns deste territorio.
## Contido
Algúns dos seus puntos fundamentais son:
Estuda os factores propiciadores do Acordo de Paz en Irlanda do Norte.
Non lles esixe condicións previas ós negociadores.
Esixe condicións de ausencia de violencia.
É un proceso aberto.

## Firmantes
* Partidos ou coalicións políticas:
** Abertzaleen Batasuna (AB)
** Batzarre
** Partido Nacionalista Vasco (EAJ-PNV)
** Eusko Alkartasuna (EA)
** Herri Batasuna (HB)
** Iniciativa Ciudadana Vasca (ICV-EHE)
** Izquierda Unida - Ezker Batua (saíu do foro en xaneiro do 2000 cando ETA crebou a tregua)
** Partido Carlista de Euskalherria (PCE-EKA)
** Zutik
** Ipar Euskal Herriko Berdeak (observador)
* Sindicatos:
** Eusko Langileen Alkartasuna (ELA)
** Langile Abertzaleen Batzordea (LAB)
** Euskal Herriko Nekazarien Elkartasuna (EHNE)
** Coordinadora Unitaria de Izquierda Sindical (CUIS)
** Sindicato de Traballadores do Ensino de Euskadi - Euskadiko Irakaskuntzako Langileen Sindikatua (STEE-EILAS)
** Euskal Herriko Laborarien Batzarra (ELB)
** Ezker Sindikala
** Hiru
** Confédération française démocratique du travail (CFDT, observador)
* Outras organizacións:
** Xestoras Pro Amnistía - Amnistiaren Aldeko Batzordeak
** Gogoa
** Senideak
** Bakea Orain
** Elkarri
** Egizan
** Herria 2000 Eliza
** Gernika Batzordea
** Autodeterminazioaren Biltzarrak
** Anai Artea
** CAR - Ahaideak
** Comité de défense de droits de l´homme en Pays Basque
** EPSK - Gureak
** Gazteriak
** Gurasoak
** Hautetsi Abertzaleen Elkartea
** Herriarekin
** Jarrai
** Presoen Aldeko Koordinaketa
** Sostengu Komiteak
** UDA Treviño

## Consecuencias
A sinatura deste pacto produciu unha tregua de ETA, ata que o 3 de decembro de 1999 os terroristas dérona por finalizada. O 21 de xaneiro do 2000 volveron asasinar. Non houbo condena por parte de Herri Batasuna, o cal produciu a extinción da colaboración propiciada polo Acordo de Lizarra-Garazi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Simón Royo (2002). «Es hora de hacer memoria del Acuerdo de Lizarra-Garazi»
Absolutismo

O **absolutismo** é unha forma de goberno na que o poder reside nunha única persoa, xeralmente un monarca, á que deben obedecer tódalas demais e sen que ningunha lei constitucional limite o seu poder. Abrangueu os séculos XVI, XVII, e XVIII, cando a influencia política da nobreza declinou. A teoría do dereito divino do poder real ou do absolutismo teolóxico naceu en Francia no último cuarto do século XVI e no ambiente das guerras de relixión. As catro características esenciais da autoridade real eran a de ser sagrada, paternal, absoluta e racional.

## Causas do xurdimento do Absolutismo
* A burguesía apoiaba a concentración do poder para estabilizar a economía dentro de todo o territorio dun Estado.
* O protestantismo ou Reforma protestante, iniciado por Martiño Lutero, distanciou a un Estado como Alemaña da Igrexa e os Estados papais e diminuíu a súa importancia nas decisións do rei.
* A conquista de América levou a países como España e Portugal a acumular grandes cantidades de riquezas en ouro e prata, o que demostrou que o absolutismo tiña máis poder sobre os países veciños.
* A necesidade de xuntar forzas militares como no caso da Guerra dos Cen Anos entre Francia e o Imperio Británico obrigou aos Estados a posuír un exército regular comandado polo rei e xa non por señores feudais dispersos e incomunicados.
* A crise da servidume