open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xanthoria parietina

***Xanthoria parietina*** é un lique foliáceo, de cor amarela alaranxada viva e forma vagamente circular con marxes lobuladas. No centro do talo aparecen en forma de pequeno disco ou copa moi aberta os apotecios, os corpos frutíferos do fungo onde se desenvolven as ascósporas. Vive durante decenas de anos.

## Distribución e hábitat 
Este lique, moi abundante en practicamente toda Europa, crece con gran profusión sobre a cortiza das árbores, sobre rochas, paredes, teitumes ou en calquera outra parte, pero especialmente naqueles lugares onde o aire conteña po rico en sales minerais. Considérase unha especie nitrófila, polo que abunda nos arredores das cidades.

## Importancia económica e cultural 
Ademais de todas as características mencionadas anteriormente, este lique é moi sensible á contaminación ambiental, polo que un estudo da abundancia ou escaseza de exemplares, así como das diferenzas de tamaño que se producen no talo, pode servir para detectar variacións no grao de contaminación da zona. Empregábase na antiga farmacopea para tratar a malaria co nome de *Lichen parietinus*, como substituto da cortiza da quina (unha árbore do xénero *Cinchona*). Tamén se empregaba como colorante para tinguir de amarelo e marrón debido ao seu contido en parietina.

## Notas
Nico Serrano

**Nicolás "Nico" Serrano Galdeano**, nado en Pamplona o 5 de marzo de 2003, é un futbolista español que xoga como extremo no Sporting de Gijón, da Segunda División, cedido polo Athletic de Bilbao.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Txantrea, Osasuna, Villarreal e Athletic de Bilbao. En maio de 2020, tras rematar a súa etapa como xuvenil, foi ascendido ao Bilbao Athletic.

En xuño de 2021 foi chamado polo adestrador Marcelino para facer a pretempada co equipo principal. O 11 de setembro dese ano debutou co primeiro equipo na Primeira División, substituíndo a Iñaki Williams nunha vitoria por 2-0 contra o Mallorca. Nas seguintes tempadas saíu cedido sucesivamente ao Mirandés, o PEC Zwolle, o Racing de Ferrol e o Sporting de Gijón.

## Notas
San Vicente de Arévalo

**San Vicente de Arévalo** é un concello español da provincia de Ávila, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 165 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Conchita (cantante)

**María Concepción Mendívil Feito,** nada o 3 de marzo de 1981 en Helsinqui, Finlandia, máis coñecida como **Conchita**, é unha cantautora española. 

## Traxectoria 
Conchita naceu en Finlandia, aínda que pasou moi pouco tempo alí. Viviu os seus tres primeiros anos en Rusia e a maior parte da súa infancia en Francia (de aí o seu bilingüismo franco-español), onde recibiu unha grande influencia da música dese país. Máis tarde viviu en Alemaña durante tres anos e aos catorce anos chegou a Madrid.   

Ademais da súa carreira musical en solitario, anunciou en xaneiro de 2016 en Facebook o próximo lanzamento do primeiro vídeo *Deux oiseaux* do grupo que formou con Pablo Cebrián, ''Chansons d'hiver*, cuxo repertorio está composto por cancións en francés compostas e producidas por eles mesmos. O seu primeiro EP foi lanzado dixitalmente o 22 de marzo de 2016. 

En 2024 participou como concursante da tempada 11 do programa *Tu cara me suena* de Antena 3, quedando como finalista en quinta posición.

## Discografía 
### Álbums 
### EP 
* 12 de novembro de 2010 *Tocando Madera*
* 2016 *Prólogo''

### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén
Carolina Bono

**Carolina Bono**, nada en Buenos Aires o 14 de xullo de 2000, é unha xogadora de balonmán arxentina, que xoga de central. Desde 2021 xoga no BM Porriño, e forma parte da selección arxentina de balonmán feminino.
## Traxectoria 
Bono formouse no equipo arxentino SAG Villa Ballester. En decembro de 2019 incorporouse ao Club Balonmano Bolaños, de Bolaños de Calatrava, para xogar en División de Honra Prata. No verán seguinte fichou polo Club Balonmano Elche de División de Honra. Co equipo de Elx acadou a Copa da Raíña de balonmán en 2021. Na tempada 2021/22 fichou polo BM Porriño, Xoga coa selección arxentina desde 2023. Gañou a medalla de prata nos Xogos Panamericanos 2023 en Santiago de Chile, e tamén xogou no Campionato Mundial de Balonmán Feminino de 2023, onde Arxentina quedou no 20º posto e Bono marcou doce goles.

## Vida persoal 
É irmá dos tamén xogadores de balonmán Nicolás, Fernando e Gonzalo Bono.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
Pavillón municipal do Porriño

O **pavillón municipal dos deportes do Porriño** é un recinto deportivo multiúsos cuberto situado na vila do Porriño. Serve como feudo local do BM Porriño.

## Historia 
Abriu as súas portas en maio de 1983, se ben non se inaugurou de forma oficial até o mes de setembro, cun partido de baloncesto co gallo das Festas do Cristo. Tivo un custo de 57,2 millóns de pesetas. Ampliouse en 1993 coa construción dunha segunda pista e unha piscina climatizada. A obra tivo un orzamento de 200 millóns de pesetas, dos cales 50 correron a cargo do Concello e 150 a cargo da Secretaría xeral do Deporte da Xunta de Galicia. Anovouse en 2022. En 2021 instalouse a pantalla LED deportiva, e en 2023 instalouse un videomarcador na segunda pista e adaptouse o acceso para persoas con discapacidade.

O pavillón acolleu a Copa Galicia de baloncesto masculino en 2009 e a fase final da Copa da Raíña de balonmán en 2016 e 2017. En 2024 acolleu un partido oficial entre as seleccións de balonmán feminino de España e Acerbaixán.

## Equipamento 
A pista de xogo principal ten unha superficie de 45x30 m, divisible con separacións en tres canchas transversais. Hai unha segunda pista, unha piscina de 6 rúas, dúas pistas de pádel e un ximnasio.

## Notas
Tribás

Como topónimo **Tribás** pode referirse a:

;En Galiza
***Tribás**, parroquia do concello de Pantón;
****Tribás**, lugar de dita parroquia;
***Tribás**, lugar da parroquia de Loxo, no concello de Touro.
Pavillón Municipal da Sangriña

O **Pavillón Municipal da Sangriña** é un recinto deportivo multiúsos situado na Guarda. Serve de feudo local ao CB Atlético Guardés.

## Historia 
Construíuse en 1987, e inaugurouno o alcalde Manuel Díaz González "Ligero". Inicialmente tiña capacidade para 500 persoas. En 2022 licitouse a remodelación que mudou a fachada e a cuberta e ampliou a capacidade até 700 persoas. A obra tivo un orzamento de 1.870.667,53 €, que financiaron a Deputación de Pontevedra (609.672,74 €), a Xunta de Galicia (500.000 €), os fondos Next Generation (385.754,11 €) e o Concello da Guarda (375.240,68 €). Tamén se melloraron a accesibilidade para persoas con discapacidade e mais a eficiencia enerxética. O 28 de xaneiro de 2023 o alcalde Antonio Lomba reinaugurou o recinto, se ben un mes antes xa se xogou o partido de ida da eliminatoria da Copa Europea da EHF entre o Guardés e o JuRo Unirek VZV neerlandés.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Sporting Guardés
Os Trobos

Como topónimo **Os Trobos** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Trobos**, lugar da parroquia de Bestar, no concello de Cospeito;
***Os Trobos**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de Cospeito.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Los Manchemáticos

**Los Manchemáticos** é o equipo da Universidade de Castela-A Mancha na Liga Matemática.

## Historia 
Respecto ao nome, Alejandro Gallego, delegado do equipo, dixo que "é un nome axeitado […] e cunha sonoridade estupenda. É imposible confundir de que comunidade autónoma somos con ese nome." Antonio Moreno, xogador do equipo, dixo que "motiveime a participar porque isto me encanta, é unha paixón: resolver problemas matemáticos." Para Alejandro Holgado, xogador, "non se trata só de competir, senón de compartir unha paixión común polo coñecemento e crecer xuntos como comunidade".

Na Liga Matemática 2024-2025 quedaron en décimo segunda posición. Un dos fitos do equipo foi rachar a xeira de partidos gañados de GalUALs.

## Notas
Parmotrema perlatum

***Parmotrema perlatum*** é unha especie de lique , utilizada como especia na India . Esta especie pódese atopar tanto no hemisferio norte como no hemisferio sur, en climas temperados. Na India, úsase habitualmente en pratos de nahari, biryani e cabra, pero tamén noutros pratos vexetarianos. É un dos ingredientes do masala.

## Notas
Miogo

Como topónimo **Miogo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Miogo**, lugar da parroquia de San Xillao de Tor, no concello de Monforte de Lemos;
***Ver de Miogo**, lugar da parroquia de Armariz, no concello de Nogueira de Ramuín.
Vereda

Como topónimo **Vereda** pode referirse a:

;En Galiza
***A Vereda**, lugar da parroquia de Pacios, no concello de Castro de Rei;
***A Vereda**, lugar da parroquia de Tella, no concello de Ponteceso.

;Fóra de Galiza

;En Colombia
***Vereda**, división administrativa máis pequena de Colombia, habitualmente abrangue zonas rurais ou pouco urbanizadas administradas por unha xunta de acción comunal ou outro ente semellante.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Veredo

O topónimo **Veredo** pode referirse a:

;En Galiza
***Veredo**, lugar da parroquia de Paredes, no concello de Montederramo;
***Veredo**, lugar da parroquia do Mesón de Calvos, no concello de Taboadela;
***O Veredo**, lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Carballedo;
***O Veredo**, lugar da parroquia de Codosedo, no concello de Sarreaus.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vilouzán

Como topónimo **Vilouzán** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilouzán**, parroquia do concello de Láncara;
****Vilouzán**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Vilouzás**, parroquia do concello de Paderne.
Colgante da Pedra Grande de Férvedes

O **colgante da Pedra Grande de Férvedes** é un colgante paleolítico feito de pedra branda de forma ovalada achada no abrigo da Pena Grande de Férvedes en Xermade.

## Características 
Ten unha sección plana cunha lixeira convexidade, presenta unha rotura do que puido ser unha perforación e no centro dunha das caras ten unha incisión recta que parte a cara en dous. Polas súas características parece ser un colgante grande de decoración simple. Polas características da industria lítica, pertence ao final da cultura magdaleniense e é, por tanto, unha das manifestacións artísticas máis antigas de Galicia cunha idade aproximada de 10 000 anos.

Mide 43 x 34 x 11 mm e pesa 24 g.

## Notas
Katia Zhukova

**Katia Zhukova**, nada en Málaga o 5 de novembro de 1997, é unha xogadora de balonmán rusa. Xoga de pivote no BM Porriño.

## Traxectoria 
É filla de Mikhail Zhukov, quen xogoou ao balonmán no Puleva Maristas, Teka Cantabria, Altea e Torrevieja. É irmá do tamén xogador Dani Zhukov. Só pasou en Málaga os primeiros anos de vida.

De pequena xogou ao baloncesto, e comezou a xogar ao balonmán no Club Esportiu Villa Blanca de Altea. En 2013 acadou o campionado de España en categoría cadete co equipo da Comunidade Valenciana.  e na tempada 2020-21 acadou a Copa da Raíña e a Supercopa de España. En 2024 acadou a Copa Europea da EHF.

Na tempada 2024/25 fichou polo BM Porriño, e nesa mesma tempada o equipo chegou á final da EHF European Cup.

## Clubs 
* 2013–14: Mar Alicante
* 2014– 2024: Balonmano Elche
* 2024 -: CB Porriño

## Notas
Catedral de Pistoia

A **Catedral de San Zenón de Pistoia** é un edificio relixioso situado na cidade toscana de Pistoia, Italia. Está dedicado a San Zenón, se ben inicialmente levou o nome de *San Martino*.
## Historia
Construíuse no século X en estilo románico, posiblemente sobre unha igrexa anterior. A primeira referencia dela é do ano 923. En 1108 foi danada por un incendio, e reconstruíuse pouco despois. En 1202 sufriu outro incendio e a finais do século&nbsp;XIII as naves laterais foron cubertas con bóvedas. En 1336 un terremoto ocasionou máis danos. Anovouse a fachada entre 1379 e 1449 coa adición de galerías de arcos e columnas, e se pediu a Andrea della Robbia que contribuíra con esculturas. Entre 1598-1614 derrubouse o coro medieval, modificáronse as capelas interiores e substituíuse a ábsida orixinal por unha tribuna barroca coroada por unha cúpula, mentres que as paredes decoráronse con pinturas.

Co tempo sufriu varias modificacións e volveu ás súas formas primitivas mediante unha restauración que tivo lugar entre 1952 e 1966 e finalizou en 1999. En decembro de 1965 o papa Paulo VI elevouna á dignidade de basílica menor.

## Descrición 
### Exterior 
Probablemente construída no&nbsp;século X, ten unha fachada de estilo románico, inspirada noutras igrexas de Pistoia (San Bartolomeo e San Jacopo). 

O campanario da catedral de Pistoia é un elemento destacado do conxunto e forma parte dunha serie de campanarios con eirados na cúspide definidas como loxias, que tamén inclúen a torre da igrexa de San Nicola en Pisa.

### Interior 
O interior ten unha nave e dúas naves laterais, con presbiterio e cripta. Unha restauración entre  1952 e 1999 devolveu a igrexa ás súas liñas orixinais.

O interior ten tres naves, presbiterio e cripta, e entre as obras de arte que alberga atópanse pezas de Lorenzo di Credi, Giovan Battista Paggi, Antonio Rossellino, Giglio Pisano, Nofri di Buto, Piero Braccini, Filippo Brunelleschi, Coppo di Marcovaldo, Agostino di Giovanni, Andrea del Verrocchio, Cristofano Allori, Benedetto Veli, Benedetto da Maiano, Maso di Bartolomeo, Gherardo Gherardi, Nicola Pisano e Giorgio Vasari, entre outros.

## Notas
Si convenit

***Si convenit*** (latín: "*se convén"*) é unha bula do papa Alexandre VI a favor dos reis Isabel de Castela e Fernando de Aragón. Datada o 19 de decembro de 1496, é coñecida sobre todo por darlles o título de Reis Católicos.

## Contidos 
A bula enumera os méritos dos reis que os fan, a ollos do Consistorio, merecedores do título de "católicos"; principalmente atribúelles o defender e propagar a fe e a Igrexa católica "coas armas e co sangue". Máis especificamente, nomea a unificación dos reinos, a reconquista de Granada, a expulsión dos xudeus, a liberación dos Estados Pontificios e o Reino de Nápoles e os seus esforzos contra os otománs.  

### Texto da bula 
É notable a ausencia de mencións ao traballo de evanxelización dos misioneiros nos novos territorios da Coroa; porén, a bula céntrase na Reconquista e as futuras campañas en África. 
## Notas
Métrika

**Métrika**, nome artístico de **Thais Amores García**, nada en Castelló de la Plana o 23 de novembro de 2003, é unha compositora española. É recoñecida polos seus temas cargados dunha forte sexualidade, apoderamento feminino e crecemento propio, vencellado ás situacións de dó ou desamor.

## Primeiros anos e carreira 
Filla dun pai disc jockey, Métrika interesouse pola música desde unha idade temperá, especialmente no trap a partir dos 13 anos, descubrindo logo o autotune. A esa mesma idade decidiu empezar a participar en batallas de trap, mais decidiu deixalo debido á súa ansiedade. Métrika, ademais, afirmou que a escena do trap española era profundamente tóxica e misóxina, e que todos os espazos de poder estaban dominados por homes.

Ao pouco tempo empezou a gravar os seus propios temas de forma caseira, e aos 15 anos comprou o seu primeiro estudio de gravación, co que seguiu experimentando e gravando as súas cancións. En 2020 lanzou o seu primeiro sinxelo como cantante "X Money", á data de 2021 actuara xa en Castelló e Borriana, e en novembro dese mesmo ano lanzou «Tra Tra», a que sería a primeira canción que sacou co produtor D.Basto co que comezou a gravar e compor. Entre 2022 e 2023 lanzou os seus primeiros traballos discográficos: «Fiat Vountas Tua», "La Minimixxxtape De Las Zorras y Cerimonia" con cancións como "Pabajo", "La Zorra De Tu Novia", "Toy Boy", "Folklórica" e "Llorando Rímmel". 

O 23 de xuño do 2023 lanzou o seu cuarto EP "Femme Fatale" que supuxo algúns dos seus maiores éxitos ata o momento como "Ya T Has Corrido?", "Su Alma" ou "Driving Brusco Remix", este último en colaboración coa artista l0rna, nese mesmo mes participou na canción "Queens League" en colaboración con outras artistas urbanas do panorama español como Kristina ou Daniela Garsal. O 11 de abril de 2024 lanzou o seu primeiro álbum, «Madre Fundadora», con cancións como "Hello Diky", "All Dikys Eyez On Me" "Barbietúricos", "Ave María Putísima", "Semen Up", na que participou o artista Glory Six Vain e "El Inferno", xunto coa rapeira Nieto666". Ese mesmo ano empezou a xira "Madre Fundadora Tour" que terminou en Barcelona o 6 de febreiro do ano seguinte. En outubro de 2024 lanzou o seu quinto EP "El Grimorio", o cal é unha continuación de "Madre Fundadora" e inclúe temas como "Susi-Ah", que contén a participación do tamén rapeiro castellonense Perico ACK, ou "Dabelremix", á que contribuíu, de novo, l0rna, e en 2025 anunciou que sacará un novo álbum, do cal ademais empezou a publicar temas como "Totaína", a cal se fixo xunto coas artistas urbanas Euskoprincess e Main Costa e "Fumo Escarcha" con Serchito trambótiko e o produtor Dona1re. 

A artista foi a miúdo criticada por tratar nas súas letras temas como as autolesións, os trastornos mentais, as relacións tóxicas ou a hipersexualización, ademais das súas referencias á súa propia bisexualidade en moitas das súas cancións.

## Vida persoal 
Métrika é abertamente bisexual. A pesar da súa educación cristiá, é satanista, algo que en moitas ocasións a levou a ser vítima da crítica social.

## Notas
Micaela Casasola

**Micaela Joana Casasola**, nada en Buenos Aires o 17 de marzo de 1997, é unha xogadora de balonmán arxentina. Xoga de primeira liña no BM Porriño e na selección arxentina.

## Traxectoria 
### Equipos
Formouse na sección de balonmán do Club Atlético Vélez Sársfield. Durante unha etapa formativa en Londres xogou no Thames Handball Club, e logo estivo outros catro anos en Vélez Sársfield. No verán de 2021 fichou polo BM Porriño. Co equipo galego proclamouse máxima goleadora da División de Honra feminina de balonmán 2022-23 e xogadora da xornada na xornada 22 da tempada 2021-22 e na xornada 14 da tempada 2022-23. Na tempada 2024-25 o equipo chegou á final da EHF European Cup.

### Selección
Competiu coa selección arxentina no Campionato Mundial Xuvenil Feminino IHF de 2014, celebrado en Macedonia do Norte, e no Campionato Mundial Junior en Rusia en 2016. Xa coa selección absoluta, participou en 3 mundiais, o último o de España 2021. Participou no Campionatos Panamericanos de Buenos Aires 2017, os Xogos Suramericanos de Cochabamba 2018, os Xogos Sur e Centroamericanos (2018, 2021, 2022, 2024) e os Xogos Panamericanos de Santiago 2023.

## Vida persoal
É irmá do futbolista Tiago Casasola e da xogadora de balonmán Caterina Casasola. É parella do adestrador de balonmán Matias Nikitiuk.

## Notas
Lácares (retórico)

**Lácares** (en ; en ) foi un retórico ateniense do século V, baixo os emperadores Marciano e León I.

## Traxectoria 
Foi discípulo de Heracleón de Exipto e instruíu a moitos homes eminentes do seu tempo, como Nicolao de Mira, Asterio, Proclo, Superiano, Dioscórides, irmán de Hiparco e Nicolao, e outros. Na *Suídas* elóxiano en grande medida, e tanto aquí como Marino din que era de carácter nobre e un orador moi popular na súa época.

Varias das súas obras, que se perderon, son mencionadas na *Suidas*:
* Περὶ κώλου, καὶ κόμματος, καὶ περιόδου.
* Διαλέξεις, ou *Disputationes*.
* Ἰστορία ἡ κατὰ Κορνοῦτον, que non se sabe se era unha obra histórica ou retórica.
* Ἐκλογαὶ ῥητορικαὶ κατὰ στοιχεῖον, unha selección de pasaxes de oradores gregos por orde alfabética.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lácares

**Lácares** foi o nome das seguintes persoas da Antigüidade:
* **Lácares de Atenas**, demagogo ateniense do século I;
* **Lácares**, retórico ateniense do século V.
Vista (homónimos)

O termo **Vista** pode referirse a:

***Visión**, tamén coñecida como **Vista**, sentido que permite aos animais interpretar a súa contorna a partir da luz que reflicten as superficies que a compoñen.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Vista Alegre**, parroquia do concello de Santiago de Compostela;
****Vista Alegre**, lugar de dita parroquia;
***Vista Fermosa**, parroquia do concello de Ourense;
****Vista Fermosa**, lugar de dita parroquia;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia da Graña de Vilarente, no concello de Abadín;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Reinante, no concello de Barreiros;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de San Pedro das Viñas, no concello de Betanzos;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Boimil, no concello de Boimorto;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Boiro, no concello de Boiro;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Borneiro, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Bértoa, no concello de Carballo;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Cedeira;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Goá, no concello de Cospeito;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia da Graña, no concello de Covelo;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Oca; no concello da Estrada;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Santa Cristina de Vea; no concello da Estrada;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Fene; no concello de Fene;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Moar; no concello de Frades;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Soutolongo; no concello de Lalín;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Soandres; no concello da Laracha;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Vilaño; no concello da Laracha;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Colúns; no concello de Mazaricos;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Covas; no concello de Meaño;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Cabrui; no concello de Mesía;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Doso; no concello de Narón;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Barro; no concello de Noia;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Liáns; no concello de Oleiros;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Outes; no concello de Outes;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Iria Flavia; no concello de Padrón;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Breamo; no concello de Pontedeume;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Goente; no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Mosteirón; no concello de Sada;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Adina; no concello de Sanxenxo;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia da Ponte Ulla; no concello de Vedra;
***Vista Alegre**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Ribadulla; no concello de Vedra;
***Vista Fermosa**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***Vista Real**, lugar da parroquia de Cañás, no concello de Carral;
***Vista Real**, lugar da parroquia de Tabeaio, no concello de Carral.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Visuña

O topónimo **Visuña** pode referirse a:

;En Galiza
***Visuña**, parroquia do concello de Folgoso do Courel;
****Visuña**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Matemágicos

**Matemágicos** é o equipo da Universidade Pública de Navarra na Liga Matemática.

## Historia 
A delegada do equipo na Liga Matemática 2023-2024 era María Virto. Os xogadores foron Iñigo Larraza de la Torre, Hugo Lozano Mendoza, Pablo Alfaro Lasa, Rede Cordido Pérez, Xavier Praturlon Francés e Alberto Yustes Correro.

En xaneiro de 2024, Virto sinalaba nunha entrevista en Cadena COPE Navarra como pese a ser un equipo non formado por estudantes de matemáticas, ía primeira de grupo.

O 25 de xaneiro de 2024, durante o Congreso Bienal da Real Sociedade Matemática Española de 2024 xogaron o partido da Liga Matemática contra EHUler en directo. Quedaron un resultado de 2-2.

A delegada do equipo na Liga Matemática 2024-2025 era María Virto. Os xogadores foron Íñigo Aguirre Zazo, Íñigo Larraza de la Torre, Hugo Lozano Mendoza, Martín Pascual García, Iván Nieto Gutiérrez, Xavier Praturlon Francés, Alberto Yustes Correro.

O 17 de xaneiro de 2025, xulgouse o partido entre EHUler e Matemágicos durante o Congreso de Mozos Investigadores da Real Sociedade Matemática Española de 2025. O resultado foi 3-1 vitoria para o equipo vasco.

O 8 de febreiro de 2025, publicouse en Navarra Televisión unha reportaxe sobre os Matemágicos.

## Notas
Sarxende

Como topónimo **Sarxende** pode referirse a:

;En Galiza
***Sarxende**, lugar da parroquia de San Miguel de Reinante, no concello de Barreiros;
***Sarxende**, lugar da parroquia de San Pedro de Benquerencia, no concello de Barreiros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xestal, Pantín, Valdoviño

**Xestal** é un lugar da parroquia de Pantín, no concello coruñés de Valdoviño, na comarca de Ferrol.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pantín 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
Xuño (homónimos)

O termo **Xuño** pode referirse a:

***Xuño**, sexto mes do ano.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Xuño**, parroquia do concello de Porto do Son.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xironda

Como topónimo **Xironda** pode referirse a:

;En Galiza
***A Xironda**, parroquia do concello de Cualedro;
****A Xironda**, lugar de dita parroquia.

;Fóra de Galiza

;En Francia
***Xironda**, departamento francés situado no suroeste de Francia, que pertence á rexión de Nova Aquitania.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Xirona**, concello e cidade do nordeste de Cataluña;
***Provincia de Xirona**, provincia situada na zona nordés de Cataluña.
Henry Labouchere

**Henry Labouchere** (**1º Barón Taunton**), nado en Over Stowey, Somerset, o 15 de agosto de 1798 e finado en Belgrave Square, Londres, o 13 de xullo de 1869, foi un alto funcionario e político británico dos partidos Whig e Liberal, membro do Parlamento Británico e director da Real Casa da Moeda do Reino Unido.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Henry Labouchere naceu o 15 de agosto de 1798 en Over Stowey, Somerset, Inglaterra, nunha destacada familia da sociedade inglesa, fillo máis novo de Dorothy Elizabeth Baring (1771-1859) e de Peter Cesar Labouchere (finado en 1839), un banqueiro de orixe holandesa e de ascendencia hugonote francesa, socio do banco *Hope & Company*, de Ámsterdam, que se establecera en Inglaterra.

Estudou inicialmente no *Winchester College*, en Winchester, Hampshire, e o 24 de outubro de 1816 iniciou os seus estudos superiores no *Christ Church*, da Universidade de Oxford, e nese período foi tamén Conselleiro Privado, vicepresidente da Xunta de Comercio e subsecretario de Estado para a Guerra e as Colonias. Logo foi ascendido a un posto de gabinete, como presidente da Xunta de Comercio, O seu derradeiro cargo no gabinete foi durante o primeiro período do Goberno de Henry J. Temple, no que exerceu como secretario de Estado para as Colonias de 1855 a 1858. 

## Vida persoal e familia 
[miniatura|esquerda|[Retrato de Labouchere, por Charles Baugniet (1855).|295x295px]]
En 1840, Labouchere casou coa súa curmá Frances Baring (1813-1850). Tivieron tres fillas: Mina Frances (1843-1917) e Emily (1844-1933).

Logo do falecemento da súa primeira esposa en maio de 1850, aos 36 anos, como consecuencia dun parto prematuro, en abril de 1852 Labouchere casou en segundas nupcias con Mary Matilda Georgina Howard (1823-1892), con quen non tivo descendencia. 

Henry Labouchere finou na súa casa de Belgrave Square, Londres, o 13 de xullo de 1869, aos 70 anos. Foi soterrado no cemiterio parroquial de San Pedro e San Paulo, en Over Stowey, Somerset. Ao non ter fillos varóns, a baronía extinguiuse coa súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barke, G. F. R. (2004). "Labouchere, Henry, Baron Taunton (1798-1869)". En *Oxford Dictionary of National Biography*. Oxford University Press.
* Chisholm, H. (ed.) (1911). "". En *Encyclopædia Britannica*. Vol. 26. 11ª ed. Cambridge University Press. Páxina 453.
* Craig, John (2010) [1953]. *The Mint: a History of the London Mint from A.D. 287 to 1948*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-17077-2
* Forrer, L. (1903). "". En *Biographical Dictionary of Medallists*. Vol. 3. Spink & Son, Londres. Páxina 264.
* Gilman, D.C.; Peck, H. T.; Colby, F. M. (eds.) (1905). "". En *New International Encyclopedia*. Vol. XI. Dodd, Mead and C., Nova York. Páxina 662.
* Murphy, D. (2009). "Labouchere, Henry". En *Dictionary of Irish Biography*.

### Outros artigos 
* Director da *Royal Mint*

### Ligazóns externas 
* Intervencións de Henry Labouchere no Parlamento do Reino Unido
Roza das Modias

A **necrópole megalítica da Roza das Modias** foi unha necrópole de mediados do III milenio a. C. atopada en Alba, Vilalba.

## Características 
Tres dos sete túmulos, en diferentes graos de conservación, presentaban gravados realizados sobre lousas xistosas.

### Túmulo A 
A cámara poligonal do túmulo A presenta gravados oscilantes en catro das sete lousas, representando o que podería tratarse de serpes, que tamén poden relacionarse coa plasmación de imaxes obtidas en visións alucinatorias. Estes gravados que só poderían ser vistos polos mortos están relacionados coas ideas relixiosas características da cultura megalítica.

## Galería 

Ficheiro:Dolmen Roza das Modias (32988683475).jpg|Detalle dos gravados na pedra.

## Notas
Walter Cup

A **Walter Cup** (en francés *La coupe Walter*) é o trofeo que se entrega cada ano ao equipo campión dos *play-offs* da Professional Women's Hockey League (PWHL). O primeiro equipo que alzou o trofeo foi o PWHL Minnesota (dende 2024 Minnesota Frost), que derrotou na final o PWHL Boston (dende 2024 Boston Fleet) por 3-2 nas finais.

## Historia 
### Orixes 
O 4 de abril de 2024, a Professional Women's Hockey League anunciou nun comunicado de prensa o nome do trofeo entregado ao equipo campión dos *play-offs*, a Walter Cup.

O nome da Walter Cup foi proposto por Billie Jean King, unha das dúas impulsoras da Professional Women's Hockey League e membro do consello asesor da liga. Recibe o seu nome en honor a Mark e Kimbra Walter, como recoñecemento ao seu compromiso coa creación da PWHL, un Fito importante na historia do hóckey sobre xeo feminino.

## Campións 
## Descrición 
O trofeo, realizado en prata esterlina, foi creado en colaboración coa xoiería Tiffany & Co. e manufacturada no seu taller de Cumberland (Rhode Island). A copa pesa uns 16&nbsp;quilogramos, e mide uns 61&nbsp;centímetros de alto por 33 de ancho. Descansa sobre un anel que ten seis "W", símbolo da PWHL, conmemorando os seis equipos orixinais que participaron na tempada inaugural, e raios de luz representando o inicio dunha nova era no hóckey feminino. Está localizada na parte superior de dúas barras angulares, identificadas co xeo dunha pista de xeo coas marcas das coitelas dos patíns no xeo, sobre a que se asentan paus de hóckey. As barras repousan sobre unha base extraíble que representa un disco de hóckey, no queue se inscribe cada ano o nome do equipo campión.

## Notas
Reconco

O topónimo **Reconco** pode referirse a:

;En Galiza
***O Reconco**, lugar da parroquia de Cela, no concello do Corgo;
***O Reconco**, lugar da parroquia da Barcia do Seixo, no concello da Lama;
***Vilar de Reconco**, lugar da parroquia de Vilacova, no concello de Lousame.
Alicia Campo

**Alicia Campo Bastos**, nada no Porriño o 7 de outubro de 1999, é unha xogadora de balonmán galega. Xoga de pivote no BM Porriño.

## Traxectoria
Formouse na canteira do BM Porriño, e en 2017 pasou ao primeiro equipo. En xaneiro de 2022 tivo unha grave lesión no ombreiro. Na tempada 2024-25 o equipo chegou á final da EHF European Cup.

## Notas
Evernia prunastri

***Evernia prunastri*** é un lique fruticular. Atópase en bosques temperados de montañas no hemisferio norte, incluíndo Francia, Portugal, España, América do Norte e a maior parte de Europa Central . Medra principalmente no tronco e nas pólas dos carballos, pero tamén se atopa con frecuencia na cortiza doutras árbores de folla caduca e coníferas como o abeto e o piñeiro .

Medra na cortiza formando grandes matogueiras. O talo é curto, plano, frondoso e moi ramificado; lembra a forma dun corno de cervo . A cor varía de verde ou branco verdoso cando está seca a verde oliva ou verde amarelado cando está mollada. A textura é áspera cando está seca e gomosa cando está mollada. Úsase amplamente en perfumaría, sendo colleitado comercialmente en países do centro e sur de Europa e normalmente exportado á rexión francesa de Grasse, onde se obteñen os compostos aromáticos como extractos e esencias.

Estes materiais puros úsanse con frecuencia como fixadores e forman as notas base de moitas fragrancias. Son tamén compoñentes clave en perfumes das clases Fougère e chipre. O lique ten un cheiro complexo e distinto que pode describirse como leñoso, intenso e lixeiramente doce.  O lique que medra sobre piñeiros ten un pronunciado cheiro a trementina moi valioso en certas composicións de perfumaría.

## Información sanitaria e de seguridade 
As persoas con sensibilidade dérmica demostrada deben evitar o contacto co lique.

Ficheiro:Evernia_prunastri-1.jpg|ligazón=Archivo:Evernia_prunastri-1.jpg|Foto de primeiro plano que amosa ramificacións con soredios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* *Usnea*
A nai traballadora

***A nai traballadora*** (en ) é unha escultura pública realizada polo artista finlandés Panu Patomäki en 1996. Está situada no parque Työläisäidin, na intersección das rúas Sturenkatu e Läntinen Brahenkatu, no distrito de Alppiharju, Helsinqui. A obra foi inaugurada o 12 de maio de 1996, coincidindo co Día da Nai en Finlandia. A cerimonia contou coa participación de centos de residentes e foi presidida pola primeira dama, Eeva Ahtisaari.
alt=Detalle de la hija, conocida como Liisa|miniatura|Detalle da filla, coñecida como Liisa
No ano 1992, un grupo da veciñanza do barrio de Vallila que adoitaba reunirse na sauna Päijänne propuxo crear unha homenaxe á nais traballadoras. A iniciativa contou co apoio de antigas residentes da rúa Kirstinkatu e de moitas outras persoas da contorna. Grazas ao compromiso e entusiasmo desta comunidade, o proxecto puido levarse a cabo. Para financialo, o comité organizador impulsou diversas actividades destinadas á recadación de fondos.

A escultura representa a unha nai e a súa filla en plena tarefa doméstica, escorrendo roupa mollada sobre unha almofía. Está elaborada en bronce e responde a un estilo realista e expresivo. Foi concibida para ser apreciada desde todos os ángulos. Segundo unha votación organizada pola revista *Kallio*, as figuras foron bautizadas como Lyyli (a nai) e Liisa ou Alice (a filla). Xunto á escultura, unha placa de latón colocada sobre unha rocha leva a inscrición: «Inaugurada o Día da Nai, o 12 de maio de 1996, en agradecemento ás nais traballadoras».

Desde a súa inauguración, cada Día da Nai celébrase anualmente unha ofrenda floral no lugar ás 12:00 horas. En 2004, con motivo do 60.º aniversario da independencia de Finlandia, inaugurouse un sistema de iluminación permanente para a escultura, nun acto presidido pola presidenta Tarja Halonen.

Esta escultura forma parte da Colección de Arte da Cidade de Helsinqui, xestionada polo Museo de Arte de Helsinqui (HAM).

## Notas
Peras

Como topónimo **Peras** pode referirse a:

;En Galiza
***Quinzán das Peras**, lugar da parroquia de Argozón, no concello de Chantada;
***Vilar de Peras**, lugar da parroquia de Lamaigrexa, no concello da Pobra do Brollón.
Peres

Como topónimo **Peres** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Peres**, lugar da parroquia de Probaos, no concello de Oza-Cesuras;
***Vilar de Peres**, lugar da parroquia de Rebordelos, no concello de Carballo.
Infante (homónimos)

O topónimo **Infante** pode referirse a:

;En Galiza
***Carballo Infante**, lugar da parroquia de Espiñaredo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Vilar do Infante**, lugar da parroquia de Luaces, no concello de Pol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Infanta**, lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro;
***As Infantas**, lugar da parroquia de Noicela, no concello de Carballo.
Memoria diversa

***Memoria diversa*** é unha obra de divulgación en lingua galega que contén unha ducia de testemuños do colectivo LGTB galego recollidos pola xornalista e escritora Eva Mejuto e con fotografías de Carme Cerviño, publicada pola Deputación da Coruña en marzo de 2022. A publicación da obra naceu como complemento ao Congreso Memoria Diversa, organizado pola Deputación no pazo de Mariñán en xuño de 2021, evento que se converteu nun encontro recorrente, con edicións, cando menos, en 2022 e 2024.

## Sinopse 
Esta obra recupera e reivindica a diversidade e a memoria histórica LGBTBIQA+ galega, nunha historia común de represións e silencios, pero tamén de celebracións e conquistas, documentando a actividade dos colectivos e activistas de Galicia e acompañando as voces representadas, de maior ou menor perfil público, con material gráfico (imaxes, carteis, folletos, revistas, manifestos etc.).

Pretende ademais alertar sobre a situación actual do colectivo, onde as persoas entrevistadas manifestan temor a perder os dereitos conseguidos, especialmente no referido ao colectivo trans.

## Protagonistas 
As voces recollidas neste libro son:

* Laura Bugalho
* Nacha María Sánchez
* Fito Ferreiro Seoane
* Braulio Vilariño
* Carmen López Picón
* Guillermina Domínguez Touriño
* Itos Domínguez
* Nanina Santos Castroviejo
* Lois Diéguez Vázquez
* Trinidad Falcés
* Vicente Montoto
* María Xosé Queizán

## Premios 
* Premios Follas Novas do Libro Galego á mellor obra de divulgación no 2023.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Presentación do libro (en Youtube)
* Reportaxe televisiva sobre o libro (na páxina web da RTVG)
Teloschistes chrysophthalmus

O ***Teloschistes chrysophthalmus*** é un lique fruticoso da familia das Teloschistaceae,  orixinario das rexións mediterráneas de todo o mundo.  

## Descrición 
Este lique, de cor amarelada-agrisada ou amarelada-verdosa na parte superior e branca na inferior, ten un talo moi ramificado que pode medir ata 2,5 cm de altura. Os apotecios, lecanorinas, son grandes, laranxas e de copa plana, e están nas partes do talo que se desfai en fibras finas ou lacinias, dándolles aos apotecios un aspecto estrelado.  O fotobionte é unha alga do xénero *Trebouixa*. Mostra preferencia por zonas relativamente cálidas, secas e eutrofizadas, instalándose con frecuencia en pólas ben iluminadas de árbores (preferiblemente coníferas e carballos) e arbustos. Este lique, aínda que facilmente distinguible, nalgúns contextos podería confundirse con *Evernia prunastri*, *Anaptychia ciliaris*, especies do xénero *Ramalina* ou especies do xénero *Usnea*.

## Distribución 
Esta especie atópase especialmente en zonas mediterráneas, pero tamén está distribuída de forma dispersa por todas as zonas atlánticas e subatlánticas do centro de Europa. Tamén foi atopado en América do Norte e varios países de América do Sur. É un lique localmente frecuente na parte mediterránea de España e máis raro na costa cantábrica.

## Notas
María Bárcena Saracho

**María Margarita de Jesús Bárcena y de Saracho**, nada en Vigo o 18 de febreiro de 1887 e finada en Madrid o 1 de xaneiro de 1919, foi unha aristócrata, relixiosa e poeta galega.

## Traxectoria
Filla de Augusto Bárcena Franco (empresario e vicecónsul de Noruega en Vigo, irmán de Manuel Bárcena Franco, conde de Torrecedeira, alcalde de Vigo e fundador da Caixa de Aforros de Vigo) e mais da pontevedresa María del Carmen Saracho Spínola. Foi irmán do compositor Augusto Bárcena Saracho. Ostentou o título de **condesa da casa Bárcena**.
[miniatura|esquerda|page=9|*Del corazón* (en [PDF).]]
Obtivo celebridade por ser fundadora da obra dos Xoves Eucarísticos en 1907 xunto co padre Lequerica. O propósito deste traballo era que os fieis dedicasen un tempo ao culto a Xesús en grupos de doce persoas, coma os Apóstolos. A relixión ocupou un espazo predominante na vida de Margarita, até chegar a estar internada nun convento de monxas en Manresa durante dous anos. No propio domicilio de Margarita rezaba a inscrición "non falar ou falar de Deus", en relación ao voto de silencio. En 1917 trasladouse a Madrid xunto coa súa nai, e faleceu naquela cidade por mor da gripe de 1918.

## Homenaxes
A súa nai comezou unha infrutuosa campaña de beatificación e en 1920 publicou *Del corazón*, unha compilación de poesía mística e eucarística da filla.

Desde 1968 leva o seu nome a rúa Condesa Casa Bárcena da cidade de Vigo, antes coñecida como rúa Honduras, que comunica a rúa de Pizarro coa rúa de Urzaiz.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
*
Ernest Cole

**Ernest Levi Tsoloane Cole**, nado o 21 de marzo de 1940 e finado o 19 de febreiro de 1990, foi un fotógrafo surafricano. A principios da década de 1960, comezou a traballar como autónomo para clientes como a revista *Drum* , o *Rand Daily Mail* e o *Sunday Express*. Isto converteuno no primeiro fotógrafo negro autónomo de Suráfrica.

## Traxectoria 
Cole era un surafricano negro, nado en Eersterust, Pretoria, en 1940. O seu apelido orixinal era Kole e máis tarde adoptou o nome de Cole. Comezou a facer fotografías moi novo, con oito anos, e na década de 1950, un sacerdote católico romano regaloulle unha cámara, coa que Cole ampliou o seu catálogo. Como el mesmo dixo: «Deixei os estudos en 1957 en lugar de seguir a educación "bantú" para a servidume, que se volvera máis estrita que antes».

En 1958, solicitou un traballo na revista *Drum*. Jürgen Schadeberg, o editor de imaxe, contratouno como asistente. Cole tamén comezou un curso por correspondencia co Instituto de Fotografía de Nova York.

Mentres traballaba para *Drum*, Cole comezou a relacionarse con outros surafricanos negros con talento (xornalistas, fotógrafos, músicos de jazz e líderes políticos do florecente movemento anti-apartheid) e radicalizouse nas súas opinións políticas. Pronto decidiu emprender un proxecto que implicaba rexistrar os males e os efectos sociais cotiáns do apartheid.

Despois traballou no xornal *Bantu World* (máis tarde renomeado *The World* , agora *The Sowetan* ), onde continuou a súa carreira como fotógrafo.

Intentando abandonar Suráfrica, foi reclasificado como "de cor", non como "negro", porque foi capaz de enganar ás autoridades. Mostrou o seu traballo a Magnum Photos e isto deu lugar a un acordo editorial cos dereitos de publicación propiedade de Random House. O libro resultante, *House of Bondage* (1967), foi prohibido en Suráfrica.

No libro, Cole escribe: «Trescentos anos de supremacía branca en Suráfrica aprisionáronnos, quitáronnos a dignidade, roubáronnos a autoestima e rodeáronnos de odio».

Máis tarde, Cole recibiu unha bolsa da Fundación Ford para outro libro, *A study of the Negro family in the rural South and the Negro family in the urban ghetto*. Aínda que tomou un gran número de fotografías, este proxecto nunca se completou nin se publicaron libros adicionais.

Posteriormente, Cole trasladouse a Suecia, onde se dedicou á realización de cine. As fotos do apartheid que fixera foron amplamente utilizadas polo ANC nas súas diversas publicacións.

Cole morreu de cáncer en Nova York o 18 de febreiro de 1990 á idade de 49 anos.

## Notas
Pailitas

**Pailitas** é un concello de Colombia que se atopa no departamento de Cesar. Atópase a 226 quilómetros da capital departamental, Valledupar. Limita polo sur con Pelaya, polo leste co departamento de Norte de Santander, polo norte con Chimichagua, e polo oeste con Tamalameque. Segundo o censo de 2025, tiña unha poboación de 21.933 habitantes.

## División político administrativa 
Ademais da súa cabeceira municipal, Pailitas ten baixo a súa xurisdición os seguintes centros poboados:
* El Burro
* La Floresta
* Palestina
* Rivera

## Notas
Iria Benaches

**Iria Benaches Gilsanz**, nada no Porriño o 27 de marzo de 2007, é unha xogadora de balonmán galega. Xoga de pivote no BM Porriño.

## Traxectoria
Filla da tamén xogadora Noemí Gilsanz. Formouse na canteira do BM Porriño, e na tempada 2024-25 pasou ao primeiro equipo. Nesa mesma tempada o equipo chegou á final da EHF European Cup.

## Notas
Antes de Nós

***Antes de Nós*** é un filme galego de 2025 dirixido por Ángeles Huerta. É un filme biográfico sobre a vida de Castelao en dúas etapas da súa vida, 1918 e 1929, antes da xeración Nós. Está protagonizado por Xoán Fórneas como Castelao, xunto con Cris Iglesias (como Virxinia Pereira), Nancho Novo, Xoel Fernández, Miquel Insua, Sergio Zearreta, Isabel Vallejo e Adrián Ríos. Conta coa produción executiva de Zaza Ceballos. O guión é obra de Pepe Coira, a dirección de fotografía está a cargo de Lucía C. Pan, a dirección de arte de Elisa Robles, a música de Sofía Oriana Infante e a montaxe de Lucía Iglesias.

## Sinopse 
En 1918, Castelao deixa a súa praza de funcionario en Pontevedra para traballar como médico en Rianxo durante a gripe española. Un heroe para a xente, mais un home ausente para a súa muller, Virxinia. En 1929, o matrimonio recorre a Bretaña poucos meses despois do pasamento do seu único fillo, Chuchiño.

## Personaxes 
* Xoán Fórneas como Castelao
* Cris Iglesias como Virxinia Pereira
* Nancho Novo como Sobral
* Xoel Fernández como Cándido
* Miquel Insua como Viturro
* Sergio Zearreta como Cubeiro
* Isabel Vallejo como Xaquina
* Adrián Ríos como Moure

## Produción 
miniatura|dereita|220px|Entrada para o filme *Antes de Nós* nos Multicines Norte de Vigo.
Comezou a rodarse en 2024 en Rianxo, Pontevedra, Santiago de Compostela, Muros, Fisterra, Silleda e Negreira. Estreouse nos cinemas o 23 de maio de 2025.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
Calva

O topónimo **Calva** pode referirse a:

;En Galiza
***A Calva**, lugar da parroquia de Cerneda, no concello de Abegondo;
***Calva da Viña**, lugar da parroquia de San Xurxo de Sacos, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***O Calvar**, lugar da parroquia de Domaio, no concello de Moaña;
***Vilacalva**, lugar da parroquia de Cira, no concello de Silleda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Calve**, lugar da parroquia de Navío, no concello de San Amaro.
Capela de Santo Antón de Lañas

A **capela de Santo Antón de Lañas** é unha capela situada na parroquia de Lañas, no concello da Baña.

## Descrición
De arquitectura renacentista do século XVII, construída en cadeirado de granito. Ten planta rectangular e inclúe o presbiterio. O tellado é a dúas augas. A fachada, pentagonal e de pouca altura, ten unha porta da fachada é rectangular e alintelada e conta cunha pedra armeira cunha torre, unha árbore e uns dragantes. A espadana conta con dúas campás e unha cruz metálica.

A capela está situada nunha carballeira.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Kuni-kyō

**Kuni-kyō** ou **Kuni no miyako** (en ) foi a capital do Xapón entre 740 e 744. O palacio imperial (en ) construíuse no actual barrio de Kamo, na cidade de Kizugawa (prefectura de Kyōto). As ruínas do palacio están sobre as do templo Yamashiro kokubun (en ), conformando un conxunto arqueolóxico designado como Sitio Histórico Nacional do Xapón en 1957 (a área baixo protección expandiuse en 2007).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Apolófanes de Seleucia

**Apolófanes de Seleucia** (en grego Ἀπολλοφάνης; en latín Apollophanes) foi un médico que estaba ao servizo persoal do rei seléucida Antíoco III o Grande, segundo Polibio, quen di que tiña unha influencia considerábel.

## Notas
Seleuco de Alexandría

**Seleuco** (latín: *Seleucus*, grego antigo: Σέλευκος) foi un gramático de Alexandría (Exipto) que tamén ensinou en Roma.
## Traxectoria 
Recibiu o alcume de *Homérico* (*Homericus*). Ademais de varios comentarios sobre moitos poetas, escribiu unha serie de obras gramaticais e misceláneas, cuxos títulos aparecen relacionados na *Suídas*. Coñécense outros personaxes secundarios  co nome de Seleuco de Alexandría, que, xunto con el, aparecen nas coleccións de Fabricio (*Bibliotheca Graeca* I. 86, 184; II, 27; IV, 166; V, 107) e Vossio (*Historia Graeca* 496).
## Notas
Apolófanes de Antioquía

**Apolofanes de Antioquía** (en grego Ἀπολλοφάνης; en latín Apollophanes) foi un filósofo estoico grego, amigo de Aristón de Quíos, sobre quen escribiu un libro chamado Ἀρίστων (*Arístōn*), segundo Ateneo de Naucratis.
## Traxectoria 
Dióxenes Laercio menciona unha obra súa titulada Φυσική, e Tertuliano tamén fala deste Apolófanes. Algúns autores afirmaron erroneamente que este filósofo era o mesmo que o médico Apolófanes de Seleucia, que viviu na corte de Antíoco III.

Hai outro filósofo estoico dun período posterior tamén chamado Apolófanes que é mencionado por Sócrates Escolástico e a *Suídas*, sen dúbida unha persoa diferente.

## Notas