Buffy Sainte-Marie

**Beverly Sainte-Marie,** máis coñecida polo seu nome artístico  "Buffy Sainte-Marie", nada en Qu'Appelle, Saskatchewan, o 20 de febreiro de 1941 é unha cantautora canadense-estadounidense, multi-instrumentista, artista visual e activista social.

## Traxectoria 
Beverly Sainte-Marie nace na reserva indíxena de Piapot, no val de Qu'Appelle (Canadá). Cando era nena, a súa nai morreu nun accidente de tráfico e foi adoptada por unha parella mi'kmaq de Wakefield, Massachusetts. Aos 3 anos aprendeu a tocar o piano. Aos 16 aprendeu a tocar a guitarra e a compoñer as súas propias cancións.

Despois de rematar o bacharelato, estudou Filosofía Oriental e Pedagoxía na Universidade de Massachusetts en Amherst. Nese momento, comezou cunha paixón artística profesional ao actuar en pequenos cafés e en 1962, tras obter o título, trasladouse a Nova York. Integrouse na escena artística bohemia de Greenwich Village e pronto estivo de xira, tocando principalmente en festivais populares e reservas indíxenas do Canadá e os Estados Unidos.

Aos 20 anos, regresou á Reserva Piapot, onde naceu e foi adoptada por supostos familiares dos seus pais biolóxicos.

En 1963, unha brillante crítica en The New York Times valeulle un contrato con Vanguard Records, e ao ano seguinte, Sainte-Marie, de 29 anos, publicou o seu primeiro álbum, It's My Way! (É Meu Camiño) No disco utilizou técnicas vocais indíxenas e expresou a súa opinión sobre o trato aos indíxenas, como se pode ver na canción “Agora que o Búfalo marchou”, na que aborda os dereitos da terra indíxena e as relacións interculturais. No seu sexto álbum, Illuminations, utilizou sons instrumentais sintetizados e manipulados electronicamente, converténdose nun pioneiro álbum vocal cuadrafónico gravado de forma profesional. En 1976 publicou o seu duodécimo álbum, Dulce América, que incluía a canción Camiñantes das Estrelas (Starwalker), a primeira canción pop indíxena, ou **powwow rock**, como a chamou Sainte-Marie.

Aos 35 anos, deixou de gravar para pasar un tempo co seu fillo. Comezou a pintar, compoñer películas e participar en diversos programas de radio e televisión. Uniuse ao elenco de Barrio Sésamo durante varios anos para promover as culturas nativas americanas. No programa aleitou en directo ao seu fillo o que supuxo a primeira retransmisión en aberto nos EUA da lactancia materna. En 1982, compuxo a canción Above Where We Are para a película Un oficial e un cabaleiro, pola que recibiu un Oscar, un BAFTA e un Globo de Ouro. Durante este período, Sainte-Marie tamén comezou a experimentar coa arte visual por ordenador, expoñendo o seu traballo en museos de toda América do Norte.

Despois de 16 anos, Sainte-Marie retomou a súa carreira discográfica coa publicación, a través de Internet, do seu décimo cuarto álbum Casualidades e Historias Probábeis. Catro anos despois, publica o álbum recompilatorio Arriba, Onde Pertencemos. Gañoulle o premio Juno á mellor gravación de música de aborixes do Canadá. En 2017, aos 76 anos, publicou o seu álbum número 17, titulado Cancións Menciña, polo que foi galardoada co Premio Juno ao Álbum de Música Indíxena do Ano e o Premio de Música Indíxena ao Mellor Álbum Folk.

Sainte-Marie utilizou a súa música e voz para defender diversas causas políticas. Foi unha partidaria vocal da guerra de Vietnam e formou parte do militante Movemento Indio Americano. Ela afirmou que o seu activismo levouna a ser incluída na lista negra pola administración estadounidense e limitou as súas actuacións radiofónicas. En 1969, fundou a Nihewan Foundation for American Indian Education e desenvolveu o currículo para o seu proxecto docente chamado Cradleboard, unha asociación entre comunidades nativas e non nativas dos Estados Unidos que facilita a comunicación a través de redes informáticas. Adoitaba pronunciar discursos públicos para promover cuestións sociais dos pobos indíxenas e foi portavoz da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura.

Durante o ano 2023 a cadea de televisión canadense CBS acendeu unha polémica no país ao publicar documentación que indicaría que a verdadeira ascendencia da cantante é italiana e inglesa non indíxena.  Tras a polémica, o goberno do país retiroulle en 2025 a medalla á Orde do Canadá. 

O documental Buffy Sainte-Marie: A Multimedia Life segue a historia da súa vida.

## Óscar 
Cando Jack Nitzsche atrancou en dificultades de produción do filme "An Officer and a Gentleman", pediu axuda á súa amiga Buffy Sainte-Marie. Buffy tocoulle a melodía da súa canción "Up Where We Belong", que adquiriu "vida propia". Tras a reunión decidiu acurtar complexidades e directamente asignarlle a canción á artista. A icónica canción finalmente gañou varios premios importantes, incluíndo o premio á Mellor Canción Orixinal nos 55 Premios da Academia en 1983.

## Discografía de estudio 
*''It's My Way* (1964)
**Many a Mile* (1965)
**Little Wheel Spin And Spin* (1966)
**Fire & Fleet & Candlelight* (1967)
**I'm Gonna Be A Country Girl Again* (1968)
**Illuminations* (1969)
**She Used to Wanna Be a Ballerina* (1971)
**Moonshot* (1972)
**Quiet Places* (1973)
**Native North-American Child: An Odissey* (1974)
**Buffy* (1974)
**Changing Woman* (1975)
**Sweet America* (1976)
**Coincidences and Likely Stories* (1992)
* *Running for The Drum'' (2009)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Adam ", canción orixinal de Buffy Sainte-Marie do seu álbum Illuminations.