open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Homestead Records

**Homestead Records** foi un sub-selo baseado en Nova York da distribuidora de música Dutch East India Trading. Fundouno en 1983 Sam Berger para especializarse en música experimental. O selo é considerado unha peza fundamental para a popularización do noise rock. Cando Berger deixou a discográfica recomendou a Gerard Cosloy, un rapaz de 18 anos que publicou un fancine que Homestead distribuía. Cosloy foi o encargado de asinar con moitas bandas notables. Porteriormente se engargarían do selo Ken Katkin e Steven Joerg. A súa derradeira edición sería o traballo de Ivo Perelman *Cama de terra*, aparecido en 1986.

Entre os artistas que pasaron por Homestead destacan Big Black, Dinosaur Jr., Sonic Youth, Einstürzende Neubauten, The Ex, Swans ou Nick Cave and the Bad Seeds.

## Artistas
* Antietam
* Babe the Blue Ox
* Bastro
* Beat Temptation
* Big Black
* Big Dipper
* Blackjacks
* Bloodsport
* Bodeco
* Breaking Circus
* Bull
* Cakekitchen
* David S. Ware
* Daniel Johnston
* Death Of Samantha
* Dinosaur Jr
* Dredd Foole & the Din
* Einstürzende Neubauten
* Elliott Sharp
* Fish & Roses
* GG Allin
* Great Plains
* Green River
* Happy Flowers
* Honor Role
* Ivo Perelman
* King Kong
* Live Skull
* Lovechild
* My Dad Is Dead
* Naked Raygun
* New Radiant Storm King
* Nice Strong Arm
* Nick Cave and the Bad Seeds
* One Plus Two
* OWT
* Phantom Tollbooth
* Pony
* Salem 66
* Seam
* Sebadoh
* Sleepyhead
* Smack Dab
* Sonic Youth
* Sorry
* Soul-Junk
* Squirrel Bait
* Stratotanker
* SSD
* Supreme Dicks
* Swans
* Table
* The Dogmatics
* The Ex
* The Flies
* The Frogs
* The Hedonists
* The Holy Men
* The Mad Scene
* The Meatmen
* The Membranes
* The Micronotz
* The Outnumbered
* The Pastels
* The Proletariat
* The Verlaines
* Trumans Water
* U-Men
* Uzi
* Volcano Suns
* Weird Paul Petroskey
* William Hooker
* William Parker
* Wombats
DGC Records

**DGC Records** é un selo discográfico estadounidense pertencente ao Universal Music Group, que na actualidade opera como selo auxiliar de Interscope Records.

## Historia 
DGC Records (acrónimo de "David Geffen Company") apareceu en 1990 como unha subsidiaria de Geffen Records e coa distribución de Warner Bros. Records ata 1991, cando foi adquirida polo grupo MCA Music Entertainment Group. O selo creouse como resposta ao éxito que Geffen tivera con artistas hard rock que promovía. A pesar de que inicialmente centrouse máis no rock progresivo e no heavy metal, a medida que a década avanzaba tamén abarcaría ao emerxente rock alternativo, asinando con influentes artistas como Nirvana, Sonic Youth e Beck. O selo tamén editou os primeiros traballos da banda de hip hop The Roots.

En 1999, durante a consolidación da empresa nai de Geffen, Universal Music Group, e PolyGram, o selo DGC parou as súas operacións. Os seus artistas pasarían a gravar con Geffen Records. Nos anos seguintes, o nome DGC e o seu logo apareceron ocasionalmente en reedicións do seu pasado catálogo. No ano 2007 o selo foi reactivado como unha marca de Interscope Records, herdando a moitos dos artistas alternativos que asinaran con Interscope-Geffen-A&M. Dende a súa reactivación editou álbums de Weezer, Beck, Counting Crows e Rise Against.

Ata a data, o álbum máis vendido do catálogo de DGC é o *Nevermind* de Nirvana, editado en 1991, que acadou unhas vendas internacionais de 25 millóns de copias, 10 deles só nos Estados Unidos, e é un dos primeiros álbums que foron certificados diamante.
Angus (raza bovina)

**Angus** é unha raza vacún, destinada á produción de carne de calidade superior, ten as súas orixes no nordeste da Escocia, onde o seu perfeccionamento comezou hai cerca de 200 anos e actualmente existen as variedades Aberdeen Angus e Red Angus. Hoxe o Angus está a ser criado en case todo o mundo, destacadamente na Arxentina, Australia, Brasil, Canadá, Estados Unidos, Europa e Nova Zelandia.

## Características 
Con grandes calidades, a súa utilización esténdese tamén aos cruzamentos, tanto con razas de corte como de produción leiteira. Presenta e transmite facilidade de parto e reprodución, así como a súa cor e a característica de ser mocha.

É igualmente famosa pola súa robustez, o seu fácil manexo e adaptación ás diversas condicións atmosféricas e ambientais. Presenta boa acumulación e distribución de graxa na porción intermuscular, que garante a resistencia en períodos sen choivas. É manso, presenta precocidade, fertilidade e habilidade materna.

O angus é mocho e de tamaño medio (Femia adulta: 125–140&nbsp;cm / Macho adulto: 135–150&nbsp;cm). A súa capa preséntase curta e de cor negra ou vermella. O peso varía entre os 550 a 700&nbsp;kg dunha femia adulta e 900 a 1000&nbsp;kg dun macho, sendo o peso da cría de aproximadamente 33 Kg. As vacas acadan a idade de reprodución con cerca de 15 meses.miniatura|Exemplar de angus|centro
VilaWeb

[miniatura|dereita|Redación do xornal o día antes do [Referendo de independencia de Escocia de 2014.]]
***VilaWeb*** é o portal informativo dixital máis antigo dos Países Cataláns. Foi impulsado polo xornalista catalán Vicent Partal. Comezou o 14 de xuño de 1995 co nome *La Infopista*.

Recibiu o Premio Nacional de Xornalismo de Cataluña en 2004 que concede a Generalitat de Cataluña "polo carácter fundacional [do portal e dos seus creadores] e o seu traballo no campo do xornalismo dixital, que combina rigor, immediatez, análise e diversidade".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* VilaWeb
Xosé María Máiz Togores

**Xosé María Máiz Togores**, nado en Santiago de Compostela en agosto de 1958, é un escritor galego en castelán e en lingua galega.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Hispánica, é profesor de Lingua e Literatura castelás nun colexio concertado de Madrid. Colabora con artigos no xornal Galicia Hoxe.

## Obras en galego 
### Poesía 
* *Verbas da terra. Quixera verme noutra beira*, 1998, Concello de Ames.
* *Cinzas ó serán*, 2001.

### Artigos xornalisticos 
* *Aturuxos: (figueiriñas que plantei)*, 2001, Concello de Ames.
* *Peito de bronce*, 2001, Concello de Ames.
* *Xeografía da ausencia*, 2005, Concello de Vedra.

## Obras en castelán 
### Poesía 
* *Ya no es duda*, 1994, Incipit, Madrid.
* *De donde nace mi voz*, 1995, Ediciones Cardeñoso.
* *Algunas tardes sentado al bordo de mí*, 1997, Cardeñoso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web persoal
Peekskill, Nova York

miniatura

**Peekskill** é unha cidade fundada en 1816, localizada no condado de Westchester no estado estadounidense de Nova York. Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, no ano 2000 tiña unha poboación de 22.441 habitantes e unha densidade de 2.003,8 habitantes por km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* City of Peekskill
Alfonso Magariños

**Alfonso Magariños Sueiro**, nado en Arcos (Cuntis) o 3 de outubro de 1936, é un sociólogo e historiador galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e en Ciencias Sociais e Teoloxía pola Universidade de Santo Tomé-Roma. Desempeñou os cargos de profesor de Socioloxía na Escola Universitaria de Relacións Laborais de Vigo, cidade onde reside desde 1971, e de Xeografía e Historia nos Institutos Politécnico de Vigo, A Guarda, Marín e Mos.

Dedicouse á investigación histórica e sociolóxica, da que son froito os diversos ensaios publicados. Tamén colaborou ocasionalmente na prensa.

## Obras en galego 
### Ensaio 
* *A emigración: modernización e cambio social na Galicia contemporánea (1900-1936)*, 1999, Laiovento.
* *A obra educativa e cultural dos emigrados: Prensa da Emigración e Sociedades de Instrucción en Galicia (1900-1936)*, 2000, Ediciós do Castro.
* *A demografía na Galicia contemporánea (1900-1936)*, 2003, Toxosoutos.

### Obras colectivas 
* *Galicia: conflicto e supervivencia*, 1979, Editorial Castrelos.
* *O monte comunal en Galicia: unha historia de resistencia*, 1999, A Fouce Edicións, A Estrada.

## Obras en castelán 
### Ensaio 
* *Sacerdotes de ayer: notas históricas para la reflexión de hoy*, 1972, Progaganda Popular Católica (Madrid).
* *La Iglesia en la Galicia contemporánea: 1931-1936*, 1978, Akal, en colaboración con Francisco Carballo.
* *Los gallegos*, 1979, Epidauro (Barcelona).
Lourdes Maceiras

**Lourdes Maceiras García**, nada en Barcelona o 29 de outubro de 1955, é unha profesora e escritora galega.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela. Licenciada en Medicina e Cirurxía, doutora en Medicina e Cirurxía (Doutoramento en Medicina Preventiva e Saúde Pública, especialista en Medicina Preventiva e Saúde Pública, máster en Saúde Pública, máster en Administración e Xestión Sanitaria, máster en Deseño de Investigacións e Estatística en Ciencias da Saúde, máster en Educación para a Saúde, máster en Nutrición e Dietética. 

É profesora da Área de Medicina Preventiva e Saúde Pública da Universidade de Vigo, Facultade de Fisioterapia. Tamén directora da revista *Salud Pública y Educación para la Salud* e presidenta da Asociación Galega de Educación para a Saúde e da Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil (GALIX).

## Obras 
### Literatura infanto-xuvenil 
* *O torque de ouro* (1989). Vía Láctea. . Reeditada en Tambre (2006) como *O torques de ouro*. ISBN 9788488681720.
* *Rabibranca* (1991). Edelvives.  .
* *Nos xardíns* (1994). Xunta de Galicia. Ilustracións de Manolo Uhía.
* *A pantasma da torre* (2002). Xerais. Premio de Literatura Infantil e Xuvenil  (modalidade ilustración) GALIX. 2ª ed. 2010, ISBN 978-84-9782-660-0.

### Saúde 
* *Ambiente e saúde*, 1995, Asociación Galega de Educación para a Saúde. ISBN 8492117605.

### Obras colectivas 
* *E dixo o corvo...*, 1997, Xunta de Galicia.
* *Acción titorial, transversalidade e resolución de conflictos*, 2001, Universidade de Santiago de Compostela.
* *Uxío Novoneyra. A emoción da Terra*, 2004, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Arco da vella*, 2005.
* *Escrita Contemporánea, Homenaxe a Ánxel Casal*, 2005, AELG.
* *A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium.
* *Tres blues e un rap*, 2008, GALIX/Xunta de Galicia.
* *En defensa do Poleiro. A voz dos escritores galegos en Celanova*, 2010, Toxosoutos.
* *Vivir un soño repetido. Homenaxe a Lois Pereiro*, 2011, AELG, libro electrónico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Videoteca de Lourdes Maceiras na AELG
Albino Mallo

**Albino Mallo Álvarez**, nado en Vigo o 22 de abril de 1929 e finado o 16 de setembro de 2020 na Coruña, era un emigrante retornado da Arxentina que abrira o (hoxe desaparecido) café Derby, de Vigo, local que durante boa parte do século XX foi lugar de parladoiros culturais na cidade. Mallo licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago e marchou a Madrid traballar de pasante no despacho que tiñan Victoriano Fernández Asís e Cipriano Torre Enciso, mentres que estudaba un mestrado. Mallo simultaneou a súa formación coa escrita xornalística tanto en Santiago, en *La Noche*, como en Madrid, en *Pueblo*, neste caso grazas á mediación dos seus xefes avogados, que tamén escribían nel.

Volveu a Vigo en 1959, onde colexiou de avogado e empezou a exercer pero non lle gustraba polo que, nesa época, comezou a colaborar na radio con La Voz de Vigo onde facía un programa de cultura canda a que logo sería a súa dona, Pilar Martínez Ledo. Proseguiu profesionalmente como xornalista, e non como avogado, e foi redactor en *La Voz de León* e despois, en 1962, director de *La Voz de Extremadura* e de *La Voz de Guipúzcoa* e incorporouse á prensa escrita, na redacción do diario *Unidad*, e redactor xefe de *La Voz de España*, ambas as dúas cabeceiras en Donostia. 

En 1979 ingresou na Axencia Efe, onde foi destinado primeiro como subdelegado a Bruxelas, e logo como delegado (correspondente xefe) en Montevideo e Santiago de Chile. Neses primeiros anos oitenta cubriu as ditaduras suramericanas e a Guerra das Malvinas. A mediados dos anos oitenta foi nomeado delegado de EFE en Galicia e mudouse a vivir a Santiago de Compostela 2014. Camiño do Faro. ISBN 9788493878221
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* galegos.galiciadigital.com
Xaime Bello

**Xaime Bello Costa**, nado en Ferrol o 5 de decembro de 1950, é un político galego. Foi alcalde do concello de Ferrol entre 1999 e 2003.

## Traxectoria 
Militante do Bloque Nacionalista Galego, gobernou durante o seu mandato en pacto xunto ao PSdG-PSOE, tendo por tenente de alcalde ao tamén ferrolán, Bonifacio Borreiros.

Durante o seu goberno municipal, e por expresa vontade da maioría da cámara municipal de Ferrol, o 4 de xullo de 2002 tivo lugar a retirada da estatua ecuestre do ditador Francisco Franco, realizada en 1967 por Federico Coullaut-Valera Mendigutia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Ferrol
A Seara, San Pedro de Mor, Alfoz

**A Seara** é un lugar da parroquia de Mor, no concello lucense de Alfoz. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 206 habitantes (99 homes e 107 mulleres), o que supón un aumento no número de habitantes con respecto a 2000, cando tiña 181 habitantes.

O núcleo é a capital do concello de Alfoz.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mor 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas
José María Bermúdez de Castro

**José María Bermúdez de Castro y Risueño**, nado en Madrid o 18 de xuño de 1952, é un paleoantropólogo español.

## Traxectoria
Licenciado (1977) e doutor (1985) en Ciencias Bioloxicas pola Universidade Complutense de Madrid.

É dende 1991 codirector xunto con Juan Luis Arsuaga e Eudald Carbonell das escavacións dos depósitos plistocenos da Serra de Atapuerca en Burgos, equipo que foi galardoado co Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica en 1997. Ademais é autor de numerosos artigos e libros de divulgación e científicos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a José María Bermúdez de Castro en El Cultural.es 
* Entrevista a José María Bermúdez de Castro en El Correo Gallego
Batman empeza

***Batman empeza*** (en ) é unha película estadounidense dirixida por Christopher Nolan, estreada no 2005 e baseada no súper heroe da DC Comics, *Batman*. Estreouse en galego na TVG o 8 de xaneiro de 2009.

## Sinopse 
Narra a orixe da lenda de Batman e os motivos que o converteron no representante do ben na cidade de Gotham. Bruce Wayne vive obsesionado coas lembranzas dos seus pais, mortos a tiros na súa presenza. Atormentado pola dor, vaise de Gotham e percorre o mundo ata que atopa a un estraño personaxe que o adestra en tódalas disciplinas físicas e mentais que lle servirán para combater contra os delincuentes. Por esta razón, a Liga das Sombras, unha poderosa e subversiva sociedade secreta dirixida polo enigmático Ra's Al Ghul, intenta recrutalo. Cando Bruce volve a Gotham, a cidade está dominada polo crime e a corrupción. Coa axuda do seu leal mordomo Alfred, do detective da policía Jim Gordon e de Lucius Fox, o seu aliado na sociedade Ciencias Aplicadas de Wayne Enterprises, Wayne libera ó seu alter ego: Batman, un xusticeiro enmascarado que emprega a forza, a intelixencia e un despregue de artefactos de alta tecnoloxía para loitar contra as sinistras forzas que ameazan con destruír a cidade.

## Personaxes 
* Christian Bale coma Bruce Wayne / Batman 
* Michael Caine coma Alfred
* Liam Neeson coma Henri Ducard
* Katie Holmes coma Rachel Dawes
* Morgan Freeman coma Lucius Fox
* Gary Oldman coma Jim Gordon
* Ken Watanabe coma Ra's Al Ghul
* Cillian Murphy coma o Doutor Jonathan Crane
* Tom Wilkinson coma Carmine Falcone
* Rutger Hauer coma Earle 
* Linus Roache coma Thomas Wayne 
* Mark Boone Junior coma Flass
* Larry Holden coma Finch

## Galardóns e nomeamentos 
* 2005: Nomeado ó Oscar: Mellor fotografía.
* 2005: Nomeado ó BAFTA: Mellores efectos visuais, montaxe, son.
* 2005: Nomeado ós Premios Razzie: peor actriz secundaria (Katie Holmes).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Ramón Loureiro

**Xosé Ramón Loureiro Calvo**, nado en Sillobre (Fene) o 3 de xuño de 1965, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria
Xornalista, compaxina o seu labor periodístico en *La Voz de Galicia* coa literatura.

No ano 2001 recibiu da Universidades do Minho o Premio Caminhos da Memória polo seu ensaio fotográfico *A escura terra de Escandoi*, no que se reflicte, a través de imaxes en branco e negro, o seu particular universo literario.

## Obra en galego
### Narrativa
**Morgado*, 1997, Ediciós do Castro.
**O corazón portugués*, 2000, Galaxia (despois na Biblioteca Galega 120).
**As galeras de Normandía*, 2005, Xerais. Traducido ao castelán no 2007, co título *Las galeras de Normandía* en Edaf.
**A oca de Leonardo: última noticia da grande máquina voadora, tamén chamada a verdadeira oca de Leonardo da Vinci, tripulada pola súa excelencia o señor Vizconde de Chateaubriand...*, 2006, Biblos Clube de Lectores.
**A saga de San Ferreol*, 2007, Biblos Clube.
**Principes de Bretaña, estrelas de Compostela*, 2009, Biblos Clube.

### Ensaio
miniatura|*Casares*. Editorial Trifolium. 2017.
**Aceiro sobre a auga*, 1992, ensaio fotográfico.
**Carlos Casares: nove retratos e unha conversa inacabada*, 2002, Fundación Carlos Casares.
**Carlos Casares*, 2003, A Nosa Terra.
**As Pontes*, 2003, ensaio fotográfico.
**Jofre, o teatro que soñou unha cidade*, 2005, La Voz de Galicia.
**A Torre de Hércules. A lámpada do mundo*, 2016, Trifolium.
**Casares*, 2017, Editorial Trifolium.

### Literatura infanto-xuvenil
**O peixe de pedra*, 2005, A Nosa Terra.
**A oca de Leonardo*, 2006, Biblos Clube.

### Traducións
**Un tranvia cara a SP*, de Unai Elorriaga, 2002, Galaxia.

### Obras colectivas
**Carlos Gurméndez: vida e sentimiento. Cartas e fotografías*, 1997, Concello de Pontedeume. Coordinador con Luís Mera.
**Materia prima: relatos contemporáneos*, 2002, Xerais. Narrativa.
**Carlos Casares: a semente aquecida da palabra*, 2003, Consello da Cultura Galega.
**Seis ferroláns*, 2003, narrativa, Edicións Embora.
**Poetas e Narradores nas súas voces. II*, 2006, Consello da Cultura Galega.
**Marcos Valcárcel. O valor da xenerosidade*, 2009, Difusora.

## Premios
*Finalista do Premio Eixo Atlántico no 2000, con *O corazón portugués*.

## Obra en castelán
### Narrativa
**León de Bretaña*, 2009, Edaf (Madrid).

### Ensaio
**Acero sobre el agua*, 1991, Liceo Rubia Barcia.
Xosé Antonio López Teixeira

**Xosé Antonio López Teixeira**, nado en Vigo en 1957, é un historiador e ensaísta galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, exerce de profesor no IES Santa Irene. O seu labor de investigación xira, fundamentalmente, acerca da análise dos alicerces políticos e da conformación do Reino de Galicia -e xa que logo, da propia comunidade galaica-, situada na luzada da Idade Media. Colabora habitualmente en revistas de investigación e pensamento e en suplementos culturais de xornais.

## Obras 
### Ensaio 
* *As orixes políticas do reino. Usurpadores e tiranos*, 1999.
* ''Arredor do 'Regnum Christianorum' dos Galegos*, 2000.
* *A reconstrucción político-institucional do reino de Gallaecia*, 2001.
* *Arredor da conformación do reino de Galicia (711-910)*, 2003, Toxosoutos.
* *A formación do reino de Galiza*, 2010, Toxosoutos.
* *Rex et Regina. Urraca, Afonso Raimúndez e a monarquía galega*, 2013, Toxosoutos.

### Obras colectivas 
* *Concurso Nacional de Poesía O Facho (1978-1989)*, 1990, Ediciós do Castro.

## Premios 
* Mención de honor no *Concurso Nacional de Poesía O Facho* de 1980, por *Na parede de granito rosáceo*.
* Premio de Historia Medieval de Galicia en 2002, por *Arredor da conformación do reino de Galicia (711-910)*.
* Premio de Historia Medieval de Galiza e Portugal en 2013, por *Códice Calixtino''.
Xosé Ricardo Losada

**Xosé Ricardo Losada Vicente**, nado en Rianxo o 3 de xullo de 1961, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela. Profesor de filosofía e valores éticos no IES Félix Muriel de Rianxo. Socio fundador e secretario da Asociación Cultural Barbantia. Colabora en varias revistas culturais como *Alameda*, *Casa da Gramática* ou *A Trabe de Ouro*. Colabora regularmente no suplemento cultural mensual *A Voz de Barbantia*.

## Obras 
### Narrativa 
* *O xene da chuvia* (2005). Ediciós do Castro. Relatos.
* *Bótame deste mar fóra* (2017). Toxosoutos.
**A casa xunto ao volcán* (2019). Galaxia. 204 páxs. II Premio Viadutos de Novela.
**O rosario e a buguina* (2021). Galaxia. 160 páxs. ISBN 978-84-9151-728-3. Recrea os últimos meses de vida do poeta Manuel Antonio e o conflito que ten coa súa nai por motivos relixiosos.
**Un inferno frío* (2024). Noia: Toxosoutos. 126 páxs. ISBN 978-84-128122-9-9.

### Ensaio 
* *Faustino Rey Romero. Un evanxeo bufo*, 2015, Xerais.
* *Manuel Antonio. Vida e misterio dun poeta galego*, 2018, Galaxia, ISBN 978-84-9151-162-5

### Edición 
* *Premio Faustino Rey Romero Isorna (Rianxo): dez anos de poesía, 1998-2007*, 2008, Concello de Rianxo.
* *Faustino Rey Romero: obra poética e teolóxica*, 2013, Concello de Rianxo.

### Obras colectivas 
* *Luces da cidade*.
* *Voces na guerra*.
* *Pico Sacro. Ferido polo lóstrego e a lenda*, 2017, Alvarellos.

## Premios 
* 2005: III Concurso de contos Liceo de Noia.

* 2019: II Premio Viadutos de Novela pola obra *A casa xunto ao volcán*.
* 2020: Premio Torrente Ballester de narrativa por *O rosario e a buguina.*
* 2023: XXII Certame literario de aventuras Antón Avilés de Taramancos, promovido polo Concello de Noia polo relato "Un inverno frío".

## Notas
Ramón Blanco Rodríguez

**Ramón Blanco Rodríguez**, nado en Vimianzo o 20 de febreiro de 1952 e finado en Cádiz o 9 de maio de 2013, foi un futbolista e adestrador de fútbol galego. Xogaba de centrocampista e foi unha das grandes figuras da historia do Cádiz, tanto na súa etapa como futbolista, como nas diferentes etapas nas que adestrou o club andaluz. 

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Naceu no lugar de Cures, no concello de Vimianzo, de onde era súa nai, mentres que seu pai era natural das Barrosas, en Camariñas. Aos catro anos emigrou cos seus pais á Arxentina, instalándose en Buenos Aires. Comezou a xogar ao fútbol no barrio de La Boca, e aos 12 anos ingresou na canteira do Sportivo Italiano.

Con 17 anos debutou co primeiro equipo na Primeira B Nacional, a segunda máxima categoría do fútbol arxentino. Dous anos despois probou por primeira vez no fútbol español, no Real Oviedo, sen moita sorte, polo que regresou á Arxentina. Alí fichou polo Independiente, aínda que non chegou a debutar co primeiro equipo, xogando no canto diso co equipo filial. Permaneceu dúas campañas no club verde e branco, disputando 20 partidos oficiais.

En 1976 fichou polo Cádiz, que militaba en Segunda, acompañado de novo por Cuiñas. Xogou a maioría de partidos do club adestrado esa tempada por Enrique Mateos, sendo unha importante peza do equipo que logrou ese ano o primeiro ascenso da súa historia á Primeira División. Continuou como técnico na campaña seguinte, na que volveu salvar o equipo nunha nova promoción, esta vez contra o Figueres.

Ao remate da tempada, non chegou a un acordo co club para a súa renovación, polo que foi substituído por José Luis Romero. Con todo, o adestrador madrileño foi cesado despois de lograr só dúas vitorias nas primeiras 18 xornadas, sendo contratado de novo Ramón Blanco, que tampouco puido evitar o descenso do club.

Faleceu poucos meses despois, en maio de 2013, vítima dun derramo cerebral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do adestardor en BDFutbol .
Apocalypto

***Apocalypto*** é un filme dirixido por Mel Gibson e producido polos estudios Icon Entertainment, que se estreou nos Estados Unidos o 8 de decembro do 2006. A historia está ambientada nas terras maias da América precolombiana e foi filmada en lingua maia iucateca. *Apocalypto* é un drama de acción e aventura que conta unha historia de amor, odio e violencia na era anterior á chegada dos conquistadores españois. Foi filmada no estado mexicano de Veracruz.

## Sinopse 
Nunha aldea perdida na selva do Iucatán vive Gadoupa-Xaguar, un xove indíxena que vive en paz coa súa comunidade ata que un día o seu poboado é atacado por un grupo de guerreiros maias, que levan os mozos para sacrificios e as mulleres para seren escravas. Despois dunha desesperada resistencia, o protagonista é capturado cos seus compañeiros, mais non o foron a súa muller e o seu fillo, que foron agochados antes da chegada dos invasores. Os prisioneiros son levados a unha cidade, (probablemente Palenque ou Chichén Itzá), pero Gadoupa-Xaguar deberá enfrontarse ós seus captores para tratar de volver onda súa familia.

## Personaxes 
* Any Puello como Heaven Flower
* Rudy Youngblood como Jaguar Paw
* Dalia Hernández como Seven
* Jonathan Brewer como Blunted
* Mayra Sérbulo como Muller nova
* Morris Birdyellowhead como Flint Sky
* Carlos Emilio Báez como Turtles Run
* Amílcar Ramírez como Curl Nose
* Israel Contreras como Smoke Frog
* Israel Ríos como Cocoa Leaf
* María Isabel Díaz como Mother-in-Law
* Iazúa Laríos como Sky Flower
* Raoul Trujillo como Zero Wolf
* Gerardo Taracena como Middle Eye
* Rodolfo Palacios como Snake Ink
* Ariel Galván como Hanging Moss
* Fernando Hernandez como High Priest
* Rafael Velez como Rei maia
* Bernardo Ruiz Juárez como Drunkards Four
* Ricardo Díaz Mendoza como Cut Rock
* Richard Can como Ten Peccary
* Carlos Ramos como Monkey Jaw
* Ammel Rodrigo Mendoza como Buzzard Hook
* Marco Antonio Argueta como Speaking Wind
* Aquetzali García como Oracle boy
* María Isidra Hoil como Oracle Girl
* Abel Woolrich como Laughing man
* Gilmerio DSouza como Ultimate Ekach

## Premios
* 2006: 3 Nomeamentos ó Oscar: Mellor maquillaxe, son, efectos sonoros.
* 2006: Nomeado ó Globo de Ouro: Mellor filme de fala non inglesa.
* 2006: Nomeado ó BAFTA: Mellor filme de fala non inglesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do filme 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Serra de Collserola

[miniatura|250px|Serra de Collserola vista desde [Sant Cugat del Vallès.]]
[250px|miniatura|[Barcelona, coa serra de Collserola en segundo termo.]]
A **serra de Collserola** (AFI: /kɔʎsə'rɔlə/) é unha área montañosa e parque periurbano situado na provincia de Barcelona, preto da cidade do mesmo nome. É un dos parques metropolitanos máis grandes do mundo. A maior parte da súa superficie constitúe o Parque Natural da Serra de Collserola dende 2010.

## Orixe do nome 
O nome de Collserola procede de «Coll (de) s'Erola», denominación arcaica do Coll de l'Erola, paso situado entre o Tibidabo e o Turó de Santa Maria, por onde pasa actualmente a estrada de l'Arrabassada.

## Medio natural 
### Xeografía 
O macizo de Collserola é unha prolongación da Cordilleira Litoral catalá. Abarca unha superficie dunhas 11.000 hectáreas. Rodeando o macizo atópanse os vales fluviais dos ríos Besòs e Llobregat, así coma a chaira de Barcelona e a depresión do Vallès.

### Xeoloxía 
Mentres que ao norte do Besós predominan os materiais graníticos e ao sur do Llobregat os materiais calcarios, Collserola está formada principalmente por lousas. Só excepcionalmente atópanse afloramentos doutros materiais, coma as calcarias do Puig d'Olorda, intensamente explotadas para a elaboración de cemento.

Os seus relevos son suaves e de escasa altura. A cima máis alta é o Tibidabo, con 562,2 m de altitude. Outras cimas importantes son o Turó del Puig (477,2 m), o Puig d'Olorda (436,4 m), o Turó de Valldaura (421,3 m), o Turó da Magarola (ou do Maltall) (431 m), Sant Pere Màrtir (389 m) e o Puig Madrona (342 m).

### Flora 
Contén unha ampla variedade de ambientes naturais mediterráneos, predominantemente boscosos, aínda que tamén abundan as formacións de vexetación baixa (maquía).

A formación potencial predominante é o aciñeiral litoral (estrato arbóreo de aciñeira cun segundo estrato arbustivo de *viburnum tinus*) e, en boa parte da vertente de l'Obac (vertente sombría), o aciñeiral con carballo cerrioide. Con todo, debido á alteración humana (incendios, pasteiro etc.) a maior parte da serra atópase actualmente cuberta por piñeirais de piñeiro branco.

Na vertente máis asollada abundan os prados secos, dominados por gramíneas e onde crecen arbustos coma a *genista* ou o *Daphne gnidium*.

Un 6,4% do territorio de Collserola son zonas de cultivo.

### Fauna 
A fauna de Collserola é moito máis rica do que cabería esperar nun espazo natural metropolitano, grazas en boa parte á gran diversidade de ecosistemas. O aciñeiral con carballo alberga mamíferos coma o xabaril, a xeneta e o rato. Tamén se atopan outros animais coma o raposo, a donicela, o esquío vermello, o teixugo, o coello e a píntega común. Entre as aves poden mencionarse o ferreiriño abelleiro, o merlo, o paporroibo, o gabián, o azor e a avelaiona. Na maquía abundan diversas especies de papuxa, unha das aves máis características da paisaxe arbustiva mediterránea.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Parc de Collserola
Constantino Gómez Barcia

**Constantino Gómez Barcia**, nado en Portomarín en 1956 e finado en Mondragón o 13 de marzo de 1977, foi un axente da Garda Civil asasinado por ETA.

## Traxectoria 
Fillo e irmán de gardas civís, ao pasar a ser axente el mesmo, foi destinado a Oñate, no País Vasco. A noite do 13 de marzo de 1977 volvía en coche da sala de festas Alexander, na localidade guipuscoana de Arrasate, con outros tres gardas civís e coa moza dun deles. Na gallada da estrada C-6322 Beasain-Durango coa C-6312 Mondragón-Bergara, un coche detívose diante deles, e un grupo de homes pertencentes a ETA saíron del e dispararon contra o vehículo. A policía apuntou no seu día que as persoas pertencían ao comando Besaide quen foron detidos e postos a disposición xudicial sendo liberados en aplicación da Ley de amnistía de 1977, e un dos moitos asasinatos cometidos por ETA que está sen esclarecer. Gómez Barcia foi o único falecido e foi soterrado en Oviedo se ben actualmente os seus restos atópanse soterrados no cemiterio de Lalín, onde foron a residir os seus pais.

## Notas
Juan Juncal

**Juan Manuel Juncal Rodríguez**, nado en Ferrol o 2 de xuño en 1958, é un político galego do Partido Popular de Galicia, deputado autonómico, alcalde de Ferrol, senador e deputado no Congreso.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta para o [Senado de España|Senado das Eleccións xerais de España de abril de 2019.]]
Foi alcalde de Ferrol dende o ano 2003 ata 2007, polo PPdG, ostentando o cargo de presidente provincial do mesmo partido. Foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas Eleccións ao Parlamento de Galicia 1997. Nas Eleccións xerais de 2008 presentouse como senador, e foi elixido co maior número de votos da provincia da Coruña. En 2011 revalidou o mesmo resultado. Presentouse de número 3 ao Congreso dos Deputados nas Eleccións xerais de 2015 e foi elixido. Nas Xerais de novembro de 2019 volveu ser elixido senador.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Ferrol

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Ficha no Congreso dos Deputados
Día da Liberdade dos Documentos

O **Día da Liberdade dos Documentos** (***D**ocument **F**reedom **D**ay* en inglés) é un día internacional pensado para «concienciar á xente da importancia da liberdade dos documentos» «durante o último mércores de marzo". O primeiro día da liberdade dos documentos celebrouse o 26 de marzo do 2008. No ano 2009 caeu en 25, no 2010 o 31, e no ano 2011 celebrarase o día 30 de marzo.

Segundo a publicación tecnolóxica Ars Technica, hai máis de «200 grupos en 60 países» involucrados activamente no día da liberdade dos documentos, entre os que cabe salientar a Free Software Foundation Europe, a ODF Alliance, o OpenForum Europa, IBM, Red Hat e Sun Microsystems.

## Obxectivos
Os principais obxectivos do día da liberdade do *software* son os seguintes:
*Promover e adoptar formatos libres de documentos.
*Formar unha rede a nivel mundial.
*Coordinar as actividades que teñan lugar o último mércores de marzo, o día da liberdade dos documentos.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial.
Liga ACT 2009

A **tempada 2009 da Liga ACT** foi a 7ª edición do campionato de traiñeiras do Cantábrico, creado en 2003 pola Asociación de Clubs de Traiñeiras. Nesta tempada se disputaron 17 bandeiras.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="60"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="60"|Vitorias
!bgcolor="#efefef" width="120"|Localidade
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left|  **Castro** ||bgcolor=#ffffa5|**194**|| **13** || Castro Urdiales
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  **San Pedro**           ||bgcolor=#ffffa5|**157**|| 2 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  **Hondarribia**         ||bgcolor=#ffffa5|**155**|| 0 || Hondarribia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left|  **Orio**                   ||bgcolor=#ffffa5|**152**|| 1 || Orio
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left|  **Pedreña**      ||bgcolor=#ffffa5|**145**|| 1 || Pedreña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left|  **Urdaibai**                        ||bgcolor=#ffffa5|**121**|| 0 || Bermeo
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left|  **Kaiku**          ||bgcolor=#ffffa5|**107**|| 0 || Sestao
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left|  **Zarautz**                ||bgcolor=#ffffa5|**94**|| 0 || Zarautz
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 9 ||align=left|  **Tirán**                 ||bgcolor=#ffffa5|**69**|| 0 || Moaña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 10 ||align=left|  **Zumaia**               ||bgcolor=#ffffa5|**59**|| 0 || Zumaia
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 11 ||align=left|  **Samertolameu**  ||bgcolor=#ffffa5|**36**|| 0 || Meira
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 12 ||align=left|  **Arkote**                    ||bgcolor=#ffffa5|**17**|| 0 || Plentzia
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|**Castro** se proclamou campión por primeira vez.

**Samertolameu** e **Arkote** perderon a categoría.

**Astillero** e **Donibane** ascenderon.


|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación da tempada 2009
Perfecto Estévez

**Perfecto Antonio Estévez García**, nado en Ourense o 27 de xullo de 1955 e finado o 5 de maio do 2010 na Coruña, foi un pintor, cartelista e escenógrafo galego.

## Traxectoria 
miniatura|Cuberta dun libro deseñada por Perfecto A. Estévez.
Foi xefe do estudio gráfico da axencia de publicidade AHA, director de arte do grupo Córcega e deseñador da editorial Espiral Maior. Colaborou con traballos gráficos coa Universidade da Coruña, numerosos concellos galegos e tamén con distintas editoriais como Baía Edicións, A Nosa Terra ou Edicións Xerais de Galicia.

Colaborou tamén con numerosos carteis a un gran número de movementos culturais e reivindicativos galegos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Felipe Senén (7/5/2010). "Perfecto Estévez: o afiador de estrelas" , *Terra e Tempo*.
* Adriana L. Blanco (12/3/2016). "Penso que estamos nunha época mala para a cultura", *La Voz de Galicia*.
Liga ACT 2010

A **tempada 2010 da Liga ACT** foi a 8ª edición do campionato de traiñeiras do Cantábrico, creado en 2003 pola Asociación de Clubs de Traiñeiras. Nesta tempada se disputaron 18 bandeiras.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="60"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="60"|Vitorias
!bgcolor="#efefef" width="120"|Localidade
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left|  **Urdaibai**                          ||bgcolor=#ffffa5|**190**|| **9** || Bermeo
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  **Orio**                     ||bgcolor=#ffffa5|**183**|| 4 || Orio
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  **Donibane**                  ||bgcolor=#ffffa5|**145**|| 1 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left|  **Castro** ||bgcolor=#ffffa5|**144**|| 1 || Castro Urdiales
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left|  **Pedreña**        ||bgcolor=#ffffa5|**131**|| 1 || Pedreña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left|  **Astillero**    ||bgcolor=#ffffa5|**127**|| 1 || El Astillero
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left|  **Tirán**                   ||bgcolor=#ffffa5|**114**|| 0 || Moaña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left|  **San Pedro**           ||bgcolor=#ffffa5|**113**|| 0 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 9 ||align=left|  **Hondarribia**           ||bgcolor=#ffffa5|**90**|| 1 || Hondarribia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 10 ||align=left|  **Kaiku**           ||bgcolor=#ffffa5|**89**|| 0 || Sestao
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 11 ||align=left|  **Zumaia**                 ||bgcolor=#ffffa5|**40**|| 0 || Zumaia
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 12 ||align=left|  **Zarautz**                 ||bgcolor=#ffffa5|**18**|| 0 || Zarautz
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|**Urdaibai** se proclamou campión por cuarta vez.

**Zarautz** perdeu a categoría.

**Camargo** ascendeu.


|}

## Ligazóns externas 
* Clasificación da tempada 2010
Subdivisións de Burkina Faso

**Burkina Faso** divídese en 45 provincias, uns 301 departamentos, e desde o 2001, en 13 rexións.

## Rexións de Burkina Faso
miniatura|300px|Rexións de Burkina Faso

Entre parénteses, o nome da respectiva capital:

*Boucle du Mouhoun (Dédougou)
*Cascades (Banfora)
*Centre (Ouagadougou)
*Centre-Est (Tenkodogo)
*Centre-Nord (Kaya)
*Centre-Ouest (Koudougou)
*Centre-Sud (Manga)
*Est (Fada N'gourma)
*Hauts-Bassins (Bobo-Dioulasso)
*Nord (Ouahigouya)
*Plateau-Central (Ziniaré)
*Sahel (Dori)
*Sud-Ouest (Gaoua)

## Provincias de Burkina Faso
Burkina Faso divídese en 45 provincias, as que seguen, coa capital entre parénteses:

centre|480px

## Departamentos de Burkina Faso 
Burkina Faso está dividida en 301 departamentos.
dereita|300px|Departamentos de Burkina Faso
Copa CERS 2008

A vixésimo oitava edición da **Copa CERS** iniciouse o 20 de outubro do 2007 e finalizou o 20 de abril do 2008 coa disputa da *final four* na Salle Omnisports da localidade de Dinan (Bretaña). Esta foi a primeira edición da segunda competición de hóckey a patíns a nivel europeo na que se introduciu o sistema da *final four*.

O campión desta edición foi o Club Patín Tenerife, que derrotou por dous goles a un na quenda de penaltis (logo de empatar a 4 ao final do tempo regulamentario) ao AS Valdagno. Os árbitros designados para a final a catro foron: Xavier Jacquart (Francia), Bernd Ullrich (Alemaña), Derek Bell (Inglaterra) e Paulo Venâncio (Portugal).

## Rolda eliminatoria 
## Final a 4 
### Semifinais 
### Final 
## Máximos goleadores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da CERH - Copa CERS   
* Web oficial da CERS
Boucle du Mouhoun

**Boucle du Mouhoun** é unha das 13 rexións administrativas de Burkina Faso. Creada o 2 de xullo do 2001, ten unha poboación de 1&nbsp;353&nbsp;607 de habitantes (2002). A cidade capital da zona é Dédougou. Seis provincias conforman esta rexión: Balé, Banwa, Kossi, Mouhoun, Nayala e Sourou.

[esquerda|miniatura|300px|Recollida do algodón, en [Dédougou]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre as rexións de Burkina Faso
Une Seule Nuit

***Une Seule Nuit*** ("Unha soa noite" en francés), tamén chamado '''L'Hymne de la victoire** ou **Ditanyè''', é o himno nacional de Burkina Faso. Escrito por Thomas Sankara, expresidente do país, é o himno oficial do país desde 1984, cando o Alto Volta se tornou Burkina Faso. A música é de autoría descoñecida.
## Letra en francés
Contre la férule humiliante il y a déjà mille ans, 
La rapacité venue de loin les asservir il y a cent ans.
Contre la cynique malice métamorphosée
En néocolonialisme et ses petits servants locaux
Beaucoup flanchèrent et certains résistèrent.
Mais les échecs, les succès, la sueur, le sang
Ont fortifié notre peuple courageux et fertilisé sa lutte héroïque.

Coro:
Et une seule nuit a rassemblée en elle
L'histoire de tout un peuple.
Et une seule nuit a déclenché sa marche triomphale
Vers l'horizon du bonheur.
Une seule nuit a réconcilié notre peuple
Avec tous les peuples du monde,
A la conquête de la liberté et du progrès
La patrie ou la mort, nous vaincrons.

Nourris à la source vive de la Révolution.
Les engagés volontaires de la liberté et de la paix
Dans l'énergie nocturne et salutaire du 4 août
N'avaient pas que les armes à la main, mais aussi et surtout
La flamme au coeur pour legitimement libérer
Le Faso à jamais des fers de tous ceux qui
Çà et, là en poluaient l'âme sacrée de l'indépendance, de la souveraineté.

Coro

Et séant désormais en sa dignité recouvrée
L'amour et l'honneur en partage avec l'humanité,
Le peuple du Burkina chante un hymne à la victoire,
A la gloire du travail libérateur, émancipateur.
A bas l'explotation de l'homme par l'homme!
Hé en avant pour le bonheur de tout homme,
Par tous les hommes aujourd'hui et demain, par tous les hommes ici et pour toujours!

Coro

Révolution populaire notre sève nourricière.
Maternité immortelle du progrès à visage d'homme.
Foyer éternel de démocratie consensuelle,
Où enfin l'identité nationale a droit de cité,
Où pour toujours l'injustice perd ses quartiers,
Et où, des mains des bâtisseurs d'un monde radieux
Mûrissent partout les moissons de væux patriotiques, brillent les soleils infins de joie.

Coro
Alto sorbio

O **alto sorbio** ou **alto sorabo** (hornjoserbšćina) é unha lingua minoritaria de Alemaña, falada na histórica provincia de Alta Lusacia (en sorbio *Hornja Łužica*), actualmente parte do land de Saxonia. É unha das dúas variantes da lingua sorbia, que forma parte das linguas eslavas occidentais, moi similar ao checo.

Segundo datos do Ethnologue, falábano 15.000 persoas no 1996, dunha poboación duns 100.000. Ensínase nas escolas primarias, teñen programas de radio e televisión e moitos libros, como a tradución da Biblia desde 1728. O alto sorbio está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en alto sorbio
* Baixo sorbio
Hauts-Bassins

**Hauts-Bassins** é unha das 13 rexións administrativas de Burkina Faso. Foi creada o 2 de xullo do 2001 e ten unha poboación de 1&nbsp;232&nbsp;891 habitantes (2002). A capital da zona é Bobo-Dioulasso. Posúe tres provincias: Houet, Kénédougou e Tuy.

[esquerda|miniatura|300px|Mercado de [Bobo-Dioulasso]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre as rexións de Burkina Faso
Sahel, Burkina Faso

**Sahel** é unha das 13 rexións administrativas de Burkina Faso. Constituída o 2 de xullo de 2001, ten unha poboación de 837.420 habitantes (2002). A capital da zona é Dori. Ten catro provincias: Oudalan, Séno, Soum e Yagha.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Información sobre as rexións de Burkina Faso
Miguel Anxo Seixas Seoane

**Miguel Anxo Seixas Seoane**, nado en Arzúa o 29 de setembro de 1960, é un historiador galego.

## Traxectoria
Licenciouse en Historia da Arte Moderna e Contemporánea na Universidade de Santiago de Compostela. Foi redactor e guionista da Televisión de Galicia, e foi coordinador do Arquivo da Emigración Galega do Consello da Cultura Galega.

É presidente da Fundación Castelao.

## Obras
### Ensaio
**O Camiño de Santiago* (1990).
**Ánxel Casal* (1995). Concello de Santiago.
**Galicia, camiño celeste* (2003). Fundación Caixa Galicia.
**Castelao pintor* (2006). Galaxia.
**Ánxel Casal Gosenxe: o editor de Nós* (2009). Concello de Santiago.
**Quen fora pedra. Centenario do monumento a Rosalía na Alameda de Santiago de Compostela* (2017). Deputación da Coruña.
**Castelao. Construtor da nación. Tomo I. 1886-1930* (2019). Galaxia. 1336 páxs. ISBN 978-84-9151-318-6.
**Castelao. Construtor da nación. Tomo II. 1931-1939* (2020). Galaxia. 1500 páxs. ISBN 978-84-9151-476-3.
**Castelao. Construtor da nación. Tomo III. 1940-1950* (2021). Galaxia. 1092 páxs. ISBN 978-84-9151-762-7.

### Tradución
**O Camiño de Santiago: peregrinos a Compostela na Europa medieval*, de Fernando Aznar, 1990, Xerais.

### Obras colectivas
* *Celso Emilio Ferreiro 1912-1979. Unha fotobiografía*, 1989, Xerais.
* *Álvaro Cunqueiro 1911-1981. Unha fotobiografía*, 1991, Xerais.
* *A memoria de Santiago*, 2000, Xerais.
* *Para ler a Castelao. I. II*, 2000, Galaxia.
* *Galicia, o sorriso de Daniel*, CCG, 2004. Con Ramón Villares.
* *Marcos Valcárcel. O valor da xenerosidade*, 2009, Difusora.
* *1936. O Estatuto esquecido*, 2016, Guiverny.
* "Camilo Díaz Baliño: o deseñador da nación", en *As Irmandades da Fala, cen anos despois*, 2016, UDC.

## Premios e recoñecementos 
* 2025: Premio Lois Peña Novo polo seu “compromiso coa promoción da lingua e identidade do país, así como coa recuperación de figuras clave da nosa historia e pensamento”.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas
* Ficha do autor na páxina web da Editorial Galaxia
Lista de monumentos da provincia de Pontevedra

Esta é unha **lista dos monumentos da provincia de Pontevedra** que están declarados como BIC polo Ministerio de Cultura ou pola Xunta de Galicia.

## Agolada 
## Caldas de Reis 
## Cambados 
## Campo Lameiro 
## Cangas 
## Catoira 
## Cerdedo-Cotobade 
## Covelo 
## Cuntis 
## Forcarei 
## Fornelos de Montes 
## Gondomar 
## O Grove 
## A Guarda 
## Lalín 
## Marín 
## Meis 
## Moaña 
## Mondariz 
## Moraña 
## As Neves 
## Nigrán 
## Oia 
## Pazos de Borbén 
## Poio 
## Ponteareas 
## Ponte Caldelas 
## Pontevedra 
## O Porriño 
## Redondela 
## Rodeiro 
## Sanxenxo 
## Silleda 
## Tomiño 
## Tui 
## Valga 
## Vigo 
## Vila de Cruces 
## Vilagarcía de Arousa 
## Vilanova de Arousa 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de monumentos da provincia da Coruña.
* Lista de monumentos da provincia de Lugo.
* Lista de monumentos da provincia de Ourense.

### Ligazóns externas 
*Relación de Bens de Interese Cultural de Galicia a 1 de marzo de 2016 Xunta de Galicia
* Consultas de Bases de datos de Bens Culturais protexidos no Ministerio de Cultura  
* Patrimonio cultural en Galicia 
* Lista de monumentos de Pontevedra
Liga ACT 2008

A **tempada 2008 da Liga ACT** foi a 6ª edición do campionato de traiñeiras do Cantábrico, creado en 2003 pola Asociación de Clubs de Traiñeiras. Nesta tempada se disputaron 19 bandeiras.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|
!bgcolor="#efefef" width="195"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="60"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="60"|Vitorias
!bgcolor="#efefef" width="120"|Localidade
|- bgcolor=#D0E7FF align=center
| 1 ||align=left|  **Urdaibai**                          ||bgcolor=#ffffa5|**198**|| **7** || Bermeo
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 2 ||align=left|  **Castro** ||bgcolor=#ffffa5|**190**|| 8 || Castro Urdiales
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 3 ||align=left|  **Orio**                     ||bgcolor=#ffffa5|**177**|| 4 || Orio
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 4 ||align=left|  **San Pedro**           ||bgcolor=#ffffa5|**163**|| 0 || Pasaia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 5 ||align=left|  **Zarautz**                  ||bgcolor=#ffffa5|**151**|| 0 || Zarautz
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 6 ||align=left|  **Pedreña**        ||bgcolor=#ffffa5|**139**|| 0 || Pedreña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 7 ||align=left|  **Hondarribia**           ||bgcolor=#ffffa5|**118**|| 0 || Hondarribia
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 8 ||align=left|  **Zumaia**                  ||bgcolor=#ffffa5|**106**|| 0 || Zumaia
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 9 ||align=left|  **Cabo da Cruz**            ||bgcolor=#ffffa5|**79**|| 0 || Boiro
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 10 ||align=left|  **Tirán**                  ||bgcolor=#ffffa5|**71**|| 0 || Moaña
|- bgcolor=#ffffff align=center
| 11 ||align=left|  **Arkote**                      ||bgcolor=#ffffa5|**53**|| 0 || Plentzia
|- bgcolor=#d0Ecaa align=center
| 12 ||align=left|  **Laredo**                         ||bgcolor=#ffffa5|**17**|| 0 || Laredo
|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|**Urdaibai** se proclamou campión por terceira vez.

**Cabo da Cruz** e **Laredo** perderon a categoría.

**Kaiku** e **Samertolameu** ascenderon.


|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación da tempada 2008