Oligodendroglioma anaplásico

thumb|300px|right|Simulación de vídeo do crecemento tumoral dun oligodendroglioma anaplásico. A simulación realizouse ao longo de 2600 días desde a aparición do tumor (unha célula orixinal) cun nivel de detección de 1 célula/mm2.
O **oligodendroglioma anaplásico** é un tumor neuroepitelial que se cre que se orixina nos oligodendrocitos, un tipo de célula glial. Na clasificación dos tumores cerebrais da Organización Mundial da Saúde (OMS), o oligodendroglioma anaplásico clasifícase como grao III. Durante o curso da enfermidade poden dexenerar en oligodendroglioma de alta malignidade, de grao IV. A gran maioría dos oligodendrogliomas xorden esporadicamente, sen causa confirmada e sen herdanza familiar.
 
## Signos e síntomas 
Os síntomas do oligodendroglioma anaplásico poden incluír:
* Convulsións
* Cefalea
* Debilidade nun lado do corpo
* Dificultades lingüísticas
* Cambios de comportamento e personalidade
* Problemas de equilibrio e movemento
* Problemas de memoria.

## Patoxénese 
O oligodendroglioma anaplásico (maligno) pertence ao grupo dos gliomas difusos e xorde no sistema nervioso central (cerebro e medula espiñal) a partir de células nai precursoras dos oligodendrocitos. Este tumor ocorre principalmente na mediana idade, cun pico de frecuencia entre a 4ª e a 5ª década de vida. dos oligodendrogliomas anaplásicos de grao III da OMS mostra perdas alélicas combinadas no brazo curto do cromosoma 1 (1p) e no brazo longo do cromosoma 19 (19q). Esta alteración é coñecida como "codeleción 1p/19q". Pódese considerar beneficiosa para o paciente e fai máis probable unha resposta á radioterapia ou quimioterapia. A designación de oligodendroglioma de grao III (grao alto) inclúe xeralmente diagnósticos previos de oligodendroglioma anaplásico ou maligno.

CyberKnife pódese usar para tratar o oligodendroglioma anaplásico.

## Prognóstico 
A taxa de supervivencia relativa aos 5 anos é a seguinte: de 20 a 44 anos, 76%. 45 a 54 anos, 67%. 55 a 64 anos, 45%. A procarbazina, lomustina e a vincristina utilízanse desde maio de 1975. Durante 48  anos, probáronse regularmente novas opcións terapéuticas en ensaios terapéuticos para mellorar o tratamento desta doenza.
 
## Investigación 
Descubriuse que as neoplasias se comunican entre si nunha ampla rede, intercambiando substancias necesarias para a súa supervivencia e buscando así evitar os efectos da radiación ou da quimioterapia. A comunicación en rede tamén xoga un papel importante na propagación da enfermidade. As células tumorais incluso están conectadas a células nerviosas saudables e reciben sinais directos delas, o que permite que os tumores crezan máis rápido. Os mecanismos estudados non só ofrecen explicacións fundamentalmente novas para o crecemento tan agresivo deste tipo de tumores. Tamén ofrecen vías para novas terapias que intentan deter o crecemento dos tumores cerebrais e facer que as terapias existentes sexan máis efectivas. Así, a interrupción ou mesmo a destrución das redes de células tumorais convértese nun principio terapéutico totalmente novo en oncoloxía, cos primeiros ensaios clínicos baseados nestes resultados.

## Literatura 
* Weller M, van den Bent M, Preusser M, Le Rhun E, Tonn JC, Minniti G, Bendszus M, Balana C, Chinot O, Dirven L, French P, Hegi ME, AS Jakola, M. Platten, P. Roth, R. Rudà, S. Short, M. Smits, MJ Taphoorn, A. von Deimling, M. Westphal, R. Soffietti, G. Reifenberger, W. Wick: *EANO guidelines on the diagnosis and treatment of diffuse gliomas of adulthood.* In: *Nature reviews. Clinical oncology.* Band 18, Nummer 3, 03 2021, S. 170–186, DOI:10.1038/s41571-020-00447-z, PMC 7904519 (recensión).

## Notas  
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Weller M, van den Bent M, Preusser M, Le Rhun E, Tonn JC, Minniti G, Bendszus M, Balana C, Chinot O, Dirven L, French P, Hegi ME, AS Jakola, M. Platten, P. Roth, R. Rudà, S. Short, M. Smits, MJ Taphoorn, A. von Deimling, M. Westphal, R. Soffietti, G. Reifenberger, W. Wick: *EANO guidelines on the diagnosis and treatment of diffuse gliomas of adulthood.* In: *Nature reviews. Clinical oncology.* Band 18, Nummer 3, 03 2021, S. 170–186, DOI:10.1038/s41571-020-00447-z, PMC 7904519 (recensión).