open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gwilym Lee

**Gwilym Lee**, nado en Bristol o 24 de novembro de 1983, é un actor galés. É coñecido polos seus papeis en *The Tourist* (2010), *A Song for Jenny* (2015), *Jamestown* (2017), *Midsomer Murders*, e por interpretar o guitarrista Brian May no filme sobre Queen *Bohemian Rhapsody* (2018).

## Traxectoria 
Lee naceu en Bristol, fillo de pai galeses, Tom e Ceinwen. Ten outros tres irmáns: Geraint, Owen e Rhiannon. Cando era pequeno, a familia mudouse a Sutton Coldfield, en Birmingham, malia que el mesmo se identifica como galés. Estudou literatura inglesa na Universidade de Cardiff e drama en Guildhall School of Music and Drama, onde recibiu a medalla de Ouro Guildhall en 2008.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
### Teatro 
### Videoxogos 
## Notas
Preocupación menor (IUCN)

[miniatura|250x250px|A categoría de Preocupación Menor na versión 3.1 de [2008 da Lista Vermella da UICN.]]
**Preocupación menor** (abreviado oficialmente como **LC** dende o nome orixinal en inglés *"least concern"*) é unha categoría sobre o estado de conservación das especies que a IUCN asigna a aquelas especies que son abundantes na natureza e non necesitan que se lles aplique un programa de conservación. Unha especie considérase que está no estado de "preocupación menor" (ou baixa ou mínima preocupación ou pouco preocupante) cando, tras ser avaliada pola UICN, non cumpre ningún dos criterios das categorías de especies en perigo, en perigo crítico, vulnerable ou case ameazada da lista vermella que elabora a organización. En consecuencia, a categoría *"preocupación menor*" da lista inclúe a todos aqueles taxons abundantes e de ampla distribución, que non se atopan baixo ameaza de desaparecer nun futuro próximo. Son, polo tanto, os de menor risco na lista.
[miniatura|250x250px|A categoría de Preocupación Menor na versión 2.3 de [1994 da Lista Vermella da UICN.]]
Na versión 2.3 da Lista Vermella, de 1994 e vixente até 2001, a "*preocupación menor"* era unha subcategoría de "baixo risco" (*LR*), sendo a súa abreviación oficial LR/*lc* ou (lc).

A categorización en *preocupación menor* depende en gran medida da avaliación que se realice da poboación da especie e a súa distribución, sendo este un dos indicadores máis importantes para realizar unha relación directa ou indirecta co risco de extinción que podería correr esa especie. Na versión 2008 da lista vermella, inclúense 16.226 taxons de animais e 1.449 de plantas  na categoría de *"preocupación menor"*, incluíndo ó propio *Homo sapiens*.

## Notas
Nikola Jokić

**Nikola Jokić**, nado o 19 de febreiro de 1995 en Sombor, é un xogador serbio de baloncesto profesional que xoga no Denver Nuggets da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 26 de xuño de 2014, Jokić foi seleccionado na 41ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Denver Nuggets. No verán de 2015, un ano despois de ser drafteado, Jokić fichou polos Nuggets tras asinar un contrato o 28 de xullo de 2015. O 9 de xullo de 2018, Jokić asinou un novo contrato cos Nuggets, por cinco anos e 148 millóns de dólares.

## Estatísticas NBA 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Thema de Samos

miniatura|Os themata bizantinos de Asia Menor.
O '''*thema* de Samos'* ( , *théma Sámu*) foi un *thema* (provincia civil-militar bizantina), localizado na beira oriental do mar Exeo. Foi establecido a finais do século IX como un dos tres *themas* navais (en grego ) que organizaban os barcos e tropas da mariña bizantina.

## Orixes 
As datas de establecemento do *thema* son incertas, con diferentes autores propondo datas desde o século VII ao IX. Despois da división da mariña *Karabisianoi* a principio do século VIII, establecéronse frotas rexionais co *thema* naval de Cibyrrhaeota como o primeiro e máis importante. No século X, o emperador bizantino Constantino VII Porfiroxéneta rexistrou que "cando o Imperio foi dividido en *themas*", Samos foi a sede do "*thema* dos mariñeiros" (en ). O significado desta afirmación é incerto. O historiador Warren Treadgold interprétao como que Samos foi a sede da frota *Karabisianoi* até o seu final en c. 727. Outros, que era parte do sistema *Karabisianoi* e foi abolido con el ou seguido dalgún breve sucesor similar ao Cibyrrhaeotis. A existencia dun "strategos de Samos" no século VIII é testemuñada a través dun selo sobrevivente dun *strategos* chamado Teodoro.

A finais do século VIII, o sur do Exeo parece caer baixo a xurisdición do "drungario do Dodecaneso" a quen algúns académicos (seguindo o criterio de Hélène Ahrweiler) identifican co cargo de "*drungarios* de Cos" e o subseguinte "*drungarios* do Golfo (*Kolpos*)" do *Taktikon Uspensky* de mediados do século IX. O cargo, ou polo menos a parte oriental do seu territorio, aparentemente evolucionou ao *thema* de Samos.

## Historia 
O *thema* de Samos, co seu *strategos*, é documentado por primeira vez por Filoteo no seu *Kletorologion* de 899. Incluía as illas orientais do Exeo, así como a costa occidental de Asia Menor entre Adramitio e Éfeso (tamén chamado *Theologos* nesa época). A capital do *thema* era *Smyrna*, con *turmarkhai* subordinados (vicealmirantes) en Adramitio e Éfeso.

En 911, as forzas do *thema* naval de Samos sumaban 3.980 remeiros e 600 infantes de mariña nunha frota de 22 navíos. A porción terrestre do *thema*, aínda así, é tamén explicitamente mencionada como parte do *thema* tracesiano, que tiña un *turmarkhes* específico a cargo da defensa costeira. Isto, xunto coa ausencia de oficiais civís nos documentos parece indicar unha división de tarefas: o strategos de Samos e os seus oficiais eran responsábeis dos barcos e tripulacións da frota do *thema* así como de defender as illas, mentres a costa, coas súas cidades e poboación, quedaban baixo o control do *strategos* tracesiano e os seus oficiais, que asumían o control dos seus impostos e defensa. Samos parece ter así unha función puramente militar até o século XI tardío, cando a súa frota foi disolta e o *thema* reconvertido nun *thema'' regular cos seus propios funcionarios civís.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
*
*
*
Gure Esku Dago

**Gure Esku Dago** (**GED**, "Está nas nosas mans", en lingua vasca, oficialmente denominada **Gure Esku Dago GED-EH Kultura Elkartea**), é unha asociación cultural española que se define como unha iniciativa cidadá plural e participativa, que traballa polo dereito para decidir do pobo vasco, ofrecendo o seu apoio a diversas iniciativas locais e organizando consultas en diferentes territorios.

## Historia 
O 8 de xuño de 2014 organizouse unha cadea humana que uniu Durango con Pamplona polo dereito para decidir no territorio de Euskal Herria e xuntou a máis de 150.000 persoas.

O 8 de novembro de 2014, na praia de  Zurriola, organizouse un gran mosaico, fermoso e colorido con 10.000 persoas, co obxectivo de felicitar ao pobo escocés, dar ánimos ao pobo catalán ás portas da consulta e dar un paso máis polo dereito para decidir en Euskal Herria.

A partir do ano 2016  Gure  Esku  Dago estivo organizando consultas locais polo dereito para decidir.
miniatura
Diversos actores sociais apoiaron a Gure Esku Dago, como actores, cantantes, deportistas, cociñeiros... Entre os partidos: Partido Nacionalista Vasco, Podemos, Eusko Alkartasuna, Aralar, Alternatiba, Sortu, Esquerra Republicana de Catalunya, PDeCAT...

## Notas
Deia

O diario ***Deia*** (en éuscaro, A chamada) é un xornal vasco fundado en 1977, de ideoloxía nacionalista vasca. De carácter bilingüe, principalmente escrito en castelán aínda que tamén inclúe artigos en éuscaro, é o produto fundamental da Editorial  Iparraguirre S.A. (EISA). Aínda que o seu obxectivo inicial era abarcar todo o País Vasco, actualmente engade ao seu nome o de *Noticias de Bizkaia*, xa que o seu mercado fundamental é Biscaia, onde é o segundo periódico máis vendido. Pertence ao *Grupo Noticias*, do que tamén forman parte *Diario de Noticias* en Navarra, *Noticias de Gipuzkoa* en Guipúscoa e *Noticias de Araba* en Áraba.

## Historia 
Deia, xunto coa súa empresa editora, foi impulsado polo Partido Nacionalista Vasco coa pretensión de dirixirse aos sectores moderados do nacionalismo vasco. Entre os promotores e fundadores estiveron nacionalistas como Mitxel Unzueta, Luzio Aginagalde, Luís María Retolaza e Eli Galdós. O seu primeiro número saíu o 8 de xuño de 1977, sendo Ignacio  Iriarte  Areso o seu primeiro director. Os seus primeiros subdirectores foron Alfonso Ventura, Martín  Ugalde, e Félix García Olano; con Manuel  Igarreta e Fernando Múgica como redactores xefe.

Saíu á rúa con extraordinaria rapidez, tan só tres meses despois de que quedase constituída a súa sociedade editora Editorial Iparraguirre. Esta foi fundada o 21 de marzo de 1977 cun capital inicial de 40 millóns de pesetas que foron achegados por 25 socios fundadores. Meses máis tarde este capital foi incrementado mediante unha serie de subscricións populares e a intervención duns 600 accionistas. Dous feitos condicionaron a rapidez coa que este medio púxose en marcha: por unha banda, a inminencia das primeiras eleccións democráticas, que ían celebrarse o 15 de xuño; e por outro, o feito de que as sociedades " Orain" e " Ardatza" xa estivesen a traballar para crear un diario nacionalista de esquerdas,  Egin.  Deia converteuse así no primeiro diario nacionalista vasco xurdido tras a desaparición da ditadura franquista.

Entre os seus principios fundacionais destacaban o seu defensa dunha información puntual e veraz, así como dos dereitos humanos individuais e colectivos, fomentando o progreso solidario da sociedade vasca, entendendo este como a defensa de tradicións, cultura, idioma, política, vida social e familiar do País Vasco e o fomento da convivencia dos seus habitantes dentro dunhas institucións democráticas. Aínda que nunha primeira etapa  Deia asumiu o papel de diario  aglutinador de todas as correntes de opinión que se opuxesen á ditadura, esta falta de definición fixo que enseguida o diario buscase unha identificación cada vez maior co nacionalismo vasco moderado, representado publicamente polo PNV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* José María Caminos Marcet, *La prensa diaria en el País Vasco*, Ed. Orain, 1997. ISBN 84-89077-54-1.
Emilio Valladares González

**Emilio Valladares González**, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Avogado en Chantada. Foi secretario do Concello de Chantada, sendo suspendido polo alcalde en maio de 1907. Foi elixido alcalde de Chantada o 1 de abril de 1922. Foi deputado provincial. Cesou no cargo coa ditadura de Primo de Rivera. Na II República foi elixido alcalde o 21 de outubro de 1934, cesando no cargo o 26 de xaneiro de 1935.

## Vida persoal 
Casou en 1907 con Sofía Rodríguez Osorio, filla de Leopoldo Rodríguez Guerra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Corporación municipal de Chantada
American Graffiti

***American Graffiti*** é unha película estadounidense do ano 1973 dirixida por George Lucas. En 1995 a Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América considerou a película como «culturalmente, historicamente ou esteticamente relevante» e foi elixida para a súa preservación no National Film Registry. Fíxose unha secuela da película en 1979, *Máis American Graffiti*.

## Argumento
Un grupo de adolescentes de Modesto, California saen de xolda a última noite de verán de 1962 xa que ó día seguinte cada un deles emprenderá un camiño diferente, afrontando as súas responsabilidades como adultos.

## Personaxes
## Galardóns e nomeamentos
A película ganou dous Globos de Ouro en 1974 a mellor película - comedia ou musical e mellor actor revelación, concedido a Paul Le Mat, foi nomeada tamén a mellor director e a mellor actor - comedia ou musical (Richard Dreyfuss). Tamén obtivo cinco nomeamentos ós Premios Óscar; a mellor película, mellor director, mellor actriz secundaria (Candy Clark), mellor guión orixinal e mellor montaxe. Outros nomeamentos destacados son mellor actriz secundaria para Cindy Williams nos BAFTA, Goerge Lucas para o Directors Guild of America Award for Outstanding Directing e mellor comedia orixinal para o Writers Guild of America. Foi escollida polo American Film Institute como unha das mellores películas de cine estadounidense, nunha lista elaborada para conmemorar os 100 anos do cinema en 1998.

## Notas
## Véxase tamén
Andoni Ortuzar

**Andoni  Ortuzar Arruabarrena**, nado en Abanto Zierbena (Biscaia) o 13 de xullo de 1962, é un xornalista e político vasco pertencente ao Partido Nacionalista Vasco (PNV), ex director de EITB, exmembro do Parlamento Vasco e presidente do PNV.

## Traxectoria 
Naceu na localidade de Sanfuentes, Abanto Zierbena, na Zona Mineira de Biscaia. Estudou Ciencias da Información, rama xornalismo, na Universidade do País Vasco. Cando acabou a carreira entrou como redactor en Radio Popular de Bilbao e, posteriormente, en 1981 no xornal *Deia* onde se mantivo ata 1987. En *Deia* foi responsable das Seccións de Laboral e Euskadi-Política. Militante do sindicato ELA pertenceu ao comité de empresa dese medio chegando a ser presidente do mesmo.

## Actividade política 
En setembro de 1987 abandonou *Deia* e incorporouse ao Departamento de Presidencia, Xustiza e Desenvolvemento do Goberno Vasco como asesor encargándose da xefatura de prensa e das relacións internacionais. En febreiro de 1991 foi nomeado Asesor de Comunicación e Difusión na Secretaría da Presidencia e asignado á entón recentemente creada Secretaría Xeral de Acción Exterior. Desde 1992 desempeñou o posto de Coordinador desta Secretaría, con responsabilidades directas na preparación de misións institucionais vascas ao exterior e a programación das visitas oficiais a Euskadi de personalidades e mandatarios estranxeiros.

En xaneiro de 1995, dentro dun novo gabinete de goberno, ocupou o posto de Secretario Xeral de Acción Exterior, baixo a dependencia directa do lehendakari.

Tivo tamén as responsabilidades de Presidente do Consello Asesor Vasco de Cooperación ao Desenvolvemento, Vicepresidente do Consello Asesor coas Colectividades Vascas e membro da Comisión Bilateral Euskadi-Estado para Asuntos Europeos.

En xullo de 1999 é nomeado director xeral de  EITB (a radio e televisión pública vasca), cargo que mantivo ata xaneiro de 2008 cando foi nomeado presidente do  Bizkai Buru Batzar do PNV, o órgano de dirección dese partido en Biscaia, en substitución de Iñigo Urkullu.

En marzo de 2009 recolle a acta de membro do grupo parlamentario Euzko Abertzaleak-Nacionalistas Vascos no Parlamento Vasco, cargo que ocupa ata o 31 de xaneiro de 2012.

O 12 de xaneiro de 2013 é elixido Presidente do Euskadi Buru Batzar do PNV, cargo que revalidou no marco da Asemblea Xeral do PNV celebrada en Iruña os días 13 e 14 de febreiro de 2016.

## Notas
Brian Houghton Hodgson

**Brian Houghton Hodgson**, nado o 1 de febreiro de 1800 en Prestbury, Cheshire, e finado o 23 de maio de 1894 en Londres, foi un naturalista e etnólogo que traballou na India Británica, onde foi funcionario público.

## Traxectoria 
Hodgson naceu en Prestbury, Cheshire. Á idade de dezasete anos viaxou á India como escritor da British East India Company.

Foi enviado a Katmandú no Nepal como Comisionado Asistente en 1819, converténdose en Residente (cargo equivalemnte a gobernador) británico en 1833.

Estudou aos nativos do Nepal, producindo un gran número de escritos sobre a súa lingua, literatura e relixión.

Moi interesado polas ciencias naturais, Hodgon estudou todos os aspectos da historia natural do Nepal, Sikkim e Bengala. Reuniu unha gran colección de aves e mamíferos disecados que finalmente doou ao British Museum.

Describiu novas especies de antílopes, dos que algúns foron chamados no seu honor, como o antílope tibetano *Pantholops hodgsonii*. Tamén descubriu 39 especies de mamíferos e 124 especies de aves que non foran descritas previamente, e 79 delas foron descritas por el, como, por exemplo, a perdiz tibetana (*Perdix hodgsoniae*).

## Obras destacadas 
* *Miscellaneous Essays relating to Indian Subjects.* Trübner, Londres 1880
* *Essays on the languages, literature, and religion of Nepál and Tibet.* Trübner, Londres 1874
* *Comparative vocabulary of the languages of the broken tribes of Népál.* Calcuta 1859
* *Papers relative to the colonization, commerce, physical geography, &c. ...* Calcuta 1857
* *Route of two Nepalese Embassies to Pekin with remarks on the water-shed and plateau of Tibet.* Hodgson, Darjeeling 1856
* *Route from Kathmandu, the capital of Nepal, to Darjeeling in Sikim, interspersed with remarks on the people and country.* Calcuta 1848
* *Essay the first.* Thomas, Calcuta 1847
* *Preeminence of the vernaculars.* Serampore 1847
* *Catalogue of Nipalese birds between 1824 and 1844.* Calcuta 1844
* *Illustrations of the literature and religion of the Buddhists.* Serampore, 1841

## Abreviatura 
A abreviatura **Hodgson** emprégase para recoñecer a  como autoridade  na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cocker, M. & Inskipp, C. (1988): *A Himalayan ornithologist: The life and work of Brian Houghton Hodgson.* Oxord, UK: Oxford University Press. ISBN 0-1985-7619-6.
* Hunter, W. W. (1896): *Life of Brian Houghton Hodgson*. Londres: John Murray. 390 pp. Libro escaneado.
* Lydekker, R. (1902): "Some famous Anglo-Indian naturalists of the nineteenth century". *Indian Review* **3**: 221-226.
* Mearns, Barbara e Richard Mearns (1998): *Biographies for Birdwatchers: The Lives of Those Commemorated in Western Palearctic Bird Names*. Londres e San Diego: Academic Press. ISBN 0-1248-7422-3.
* Smith, M. A. (1941): *Fauna of British India, Ceylon ahn Burma. Reptilia and Amphibia.*.

### Ligazóns externas 
* Natural History Museum, Londres
* Obras de ou sobre Brian Houghton Hodgson en Internet Archive.
Sotkamo

**Sotkamo** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kainuu. En 2018 a súa poboación era de 10&nbsp;401&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 2&nbsp;951,86&nbsp;km2, dos cales 302,65&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 3,93&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kajaani, Kuhmo, Paltamo e Ristijärvi, pertencentes tamén á rexión de Kainuu, Nurmes e Valtimo na rexión de Carelia do Norte, e Rautavaara e Sonkajärvi na rexión veciña de Savonia do Norte.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Sotkamo
Leonard Forrer

**Leonard Forrer**, nado o 7 de novembro de 1869 en Winterthur, Suíza, e finado o 17 de novembro 1953 en Londres, Reino Unido, foi un erudito e comerciante numismático anglo-suízo.

## Traxectoria 
Aos seus 18 anos, en 1887, Forrer marchou a Inglaterra para realizar os seus estudos, e dous anos máis tarde comezou a traballar na prestixiosa casa de poxas londiniense Spink and Son, onde axiña pasou a ser o responsable da súa sección de venda de moedas e medallas, que elevou ata lle conferir un prestixio internacional.

A partir de 1893 encargouse da edición de todas as publicacións de Spink and Son, tanto as de carácter comercial como as de índole científica, entre as que cómpre salientar un dicionario biográfico de gravadores e maxistrados monetarios desde a antigüidade clásica ata 1900, unha obra en oito volumes publicada entre 1904 e 1930 que segue a ser referencia máis dun século despois.

En 1944 foi galardoado pola Royal Numismatic Society coa súa prestixiosa medalla de honra.

Leonard Forrer foi un dos numismáticos que, a partir dun encontro mantido en Xenebra en 1951 con outros responsables das empresas máis salientables do sector, se converteu en socio fundador da Asociación Internacional de Numismáticos Profesionais (AINP), da que foi ademais o seu primeiro presidente. Na súa hora, a AINP estableceu en 1963 a Medalla de Honra da institución, concedida como recoñecemento ao labor prestado ao servizo da institución.

Os seus fillos Leonard Steyning Forrer (1895-1968) e Rudolph Forrer continuaron o seu labor como comerciante numismático.

## Publicacións 
* (1904-1930): *Biographical dictionary of medallists: coin, gem, and seal-engravers, mint-masters, etc. ancient and modern. With references to their works, B. C. 500 – A. D. 1900.* Londres (existsen diversas reedicións recentes).
**: A-D. 1904.
**: E-H. 1907.
**: I-M. 1907.
**: M-Q. 1909.
**: R-S. 1912.
**: T-Z. 1916.
** . A-L. 1924.
**: M-Z. 1930. 
* (1938): *Portraits of Royal Ladies on Greek Coins.* Spink & Son. Londres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martin, Joan S. *Index to Leonard Forrer’s Biographical Dictionary of Medallists*. Royal Numismatic Society. Londres. 1987
Toni Martínez

**Antonio Martínez López**, máis coñecido como **Toni Martínez**, nado o 30 de xuño de 1997 en Murcia, é un futbolista profesional español das canteiras do Real Murica e do Valencia CF que xoga como dianteiro no Famalicão da Primeira Liga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt
Manuel Losada Castro

**Manuel Losada Castro** foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria
Farmacéutico de Chantada. Colaborou en *El Centinela*. Na Segunda República foi elixido concelleiro de Chantada en 1931. Foi presidente da Asociación Republicana de Chantada (1932). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sancionado por responsabilidades políticas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha en represión franquista en Lugo
Virgilio Ledo Santoandré

**Virgilio Ledo Santoandré**, nado en Chantada en 1896, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria
Emigrante en Cuba, foi redactor das revistas *Caricato* e *Semana*. Ao seu retorno da illa foi administrador do periódico *La Voz del Agro* de Chantada. Na Segunda República foi oficial do Concello de Chantada. Foi secretario da Juventud Agraria (1932), secretario da Sociedad de Agricultores de Centulle e vicepresidente da Federación Agraria Liga Provincial Agraria de Lugo. Secretario da Asociación Republicana en 1934, foi delegado do Comité Provincial Izquierda Republicana de Lugo. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República en 1936.

Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 13 de agosto, permanecendo no cárcere de Lugo sen procesamento xudicial até o 14 de maio de 1938. Abríronlle expediente por responsabilidades políticas en xaneiro de 1942 e foi sancionado. No franquismo foi apoderado da empresa Auto Industrial en Ourense.
En 1977, en virtude da Lei de Amnistía, foi reincorporado no corpo de funcionarios do Concello de Chantada e simultaneamente xubilado, contando xa con 81 anos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Poesía galega en La Voz del Agro
### Ligazóns externas
* Ficha en represión franquista en Lugo
Epítopo linear

miniatura|300px|Recoñecemento de epítopos de modo linear. Nota: o mesmo segmento (coloreado) de proteína pode ser parte de máis dun epítopo.

Un **epítopo linear** ou **epítopo secuencial** é un epítopo que é recoñecido por anticorpos pola súa secuencia linear de aminoácidos ou estrutura primaria. En contraste, a maioría dos anticorpos recoñecen un epítopo conformacional que ten unha forma tridimensional específica na súa estrutura proteica.

Un antíxeno é calquera substancia que o sistema inmunitario pode recoñecer como alleo e que provoca unha resposta inmunitaria. Como os antíxenos son xeralmente proteínas que son demasiado grandes para unirse en conxunto a calquera receptor, só uns segmentos específicos que forman o antíxeno se unen a un anticorpo específico. Ditos segmentos denomínanse epítopos. Igualmente, só o parátopo do anticorpo toma contacto co epítopo.

As proteínas están formadas por aminoácidos. A secuencia linear de aminoácidos que compón unha proteína é a súa estrutura primaria. As proteínas non son normalmente de forma linear, senón que teñen unha estrutura tridimensional. Pero, cando un antíxeno é degradado nun lisosoma, orixina pequenos péptidos de forma linear, que son presentados na superficie da célula e que poden ser recoñecidos pola súa secuencia de aminoácidos, polo que se chaman epítopos lineares.

## Importancia 
Cando se realizan probas moleculares nas que se utilizan anticorpos, como o western blot ou de inmunohistoquímica e o ELISA, deben escollerse coidadosamente os anticorpos que recoñecen epítopos lineares e conformacionais.

Por exemplo, se fervemos unha mostra de proteínas, tratámola con beta-mercaptoetanol e facemos unha SDS-PAGE para western blot, as proteínas quedan esencialmente desnaturalizadas e, por tanto, non poden adoptar as súas conformacións tridimensionais naturais. Por tanto, para inmunodetección elíxense anticorpos que recoñecen epítopos lineares en vez de epítopos conformacionais. En contraste, en inmunohistoquímica, na que se conserva a estrutura da proteína, prefírese que os anticorpos recoñezan epítopos conformacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Epítopo conformacional
* Resposta policlonal de células B
Voo 172 de Adam Air

O **voo 172 de Adam Air** foi o accidente sufrido por un Boeing 737-300 cando aterraba en Surabaia ao final dun servizo doméstico dende o aeroporto Soekarno-Hatta e o aeroporto Juanda. O día 21 de febreiro de 2007 o avión dobrouse na aterraxe, rompendo a fuselaxe na metade da sección de pasaxeiros. O seis restantes 737 de Adam Air quedaron inmediatamente en terra, aínda que cinco deles volveron ao servizo posteriormente nese mesmo ano. Este incidente causou novas preocupacións sobre a seguridade dos voos operados por Adam Air, que fora moi criticada despois do accidente do voo 574 o 1 de xaneiro de 2007.

## Avión 
O aparello era un Boeing 737-33A, con rexistro PK-KKV. Fora mercado por Adam Air en xaneiro de 2007, sendo operado anteriormente pola aeroliña brasileira Varig. O avión construírase no ano 1994.

## Accidente 
Durante a aterraxe no aeroporto internacional Juanda o avión partiu pola metade. A aterraxe foi particularmente dura e a equipaxe saíu dusparada dos portavultos da cabina. A sección de cola quedou dobrada cara a abaixo. Posteriores voos ao aeroporto foron desviados a aeroportos alternativos. A frota de Boeing 737 de Adam Air quedou en terra para realizarlle inspeccións de seguridade.

## Notas
Xefe Executivo de Afganistán

O **Xefe Executivo da** **República Islámica de Afganistán** forma parte do goberno de Afganistán.

O cargo extra constitucional creouse en setembro de 2014, logo das disputas que xurdiron tras as eleccións presidenciais afgás de 2014, cando tanto Ashraf Ghani Ahmadzai como Abdullah Abdullah reclamaron a vitoria das eleccións. Como parte dun acordo de unidade nacional, acordouse que Ashraf Ghani asumise a presidencia e que se crease un novo cargo para Abdullah Abdullah, similar ao dun primeiro ministro.

## Funcións e responsabilidades 
O xefe executivo preside a reunión semanal do consello de ministros que pode facer recomendacións de políticas ao presidente. O xefe executivo tamén pode recomendar ministros para o gabinete.

## Lista de xefes executivos 
## Notas
Voo 471 de UTair

O **voo 471 de UTair** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros operado por un Tupolev Tu-134 que sufriu forte dano estrutural durante unha aterraxe dura o día 17 de marzo de 2007 no aeroporto de Samara-Kurumoch. Dos 50 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo, 6 persoas morreron e 20 resultaron feridas cando o avión rompeu. O avión realizaba unha ruta entre a cidade siberiana de Surgut e Belgorod, cunha escala en Samara.

## Notas
Perfecto Abelairas Castro

**Perfecto Abelairas Castro**, nado en Lugo en 1907 e finado na mesma cidade o 21 de outubro de 1936, foi un practicante e político galego.

## Traxectoria 
Practicante do Hospital Municipal Santa María Lugo. Foi vocal do Partido Republicano Radical Socialista, secretario de actas do Partido Republicano Gallego e secretario xeral de Izquierda Republicana de Lugo. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República en 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Lugo en consello de guerra acusado de traizón, foi condenado a pena de morte e multa mancomunada de 1,5 millóns de pesetas. Foi executado en Lugo o 21 de outubro de 1936 ás 18 h con Ramón García Núñez, José Ramos López, Ángel Pérez López e Rafael de Vega Barrera. Para facerlle fronte ás responsabilidades políticas embargáronlle os seus bens.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en represión franquista en Lugo
Manuel Fernández Boado

**Manuel Fernández Boado**, nado no Cádavo (A Esperela, Baleira) cara a 1895 e finado en Vitoria o 4 de setembro de 1959, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito. Aprobou as oposicións a rexistrador da propiedade en 1920 e foi nomeado rexistrador da Fonsagrada. En 1923 foi nomeado rexistrador de Ribadeo. Na ditadura de Primo de Rivera foi directivo do Ateneo Biblioteca Popular, e nel pronunciou unha conferencia sobre política feminista en outubro de 1924 pola que foi detido, denunciado e procesado. Na Segunda República foi organizador do Comité de Izquierda Republicana de Ribadeo. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República en 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 1 de agosto e encartado no sumario 934/36 que foi sobresido. Marchou a Celanova en novembro de 1936, permanecendo alí ata setembro de 1937, cando foi detido e trastadado á prisión de Lugo o 24 de setembro, de onde pasou á de Ribadeo o 28 dese mes. Acusado de auxilio á rebelión no sumario 1238/37 e xulgado en consello de guerra en Lugo o 22 de febreiro de 1938, sendo condenado a 12 anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión sprovincial de Lugo, onde traballou como encargado dos ficheiros íncide rexistro e fisiotécnico, para reducir condena. Conmutada a pena a dous anos o 7 de febreiro de 1940, Saíu en libredade condicional o 8 de xullo de 1940. Foi separado do servizo como rexistrador da propiedade en 1938. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas e como consecuencia foi sancioanado cunha multa de 1 000 pesetas o 8 de xuño de 1940. Rehabilitado, no franquismo foi rexistrador da propiedade de Priego de Córdoba e dende 1957 de Sagunt. Finou nun accidente de tráfico na estrada de Vitoria a Irún o 4 de setembro de 1959.

## Vida persoal 
Casou con María García-Villamil Noriega en 1931.
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidade política nº 54/1938 de Manuel Fernández Boado
* Ficha en represión franquista en Lugo
François Alexandre Pierre de Garsault

**François Alexandre Pierre de Garsault**, nado o 16 de abril de 1691 en Aix-en-Provence, e finado o 3 de agosto de 1778 en París, foi un botánico, zoólogo e ilustrador francés, que foi membro da Academia Francesa das Ciencias.

## Traxectoria 
François-Alexandre de Garsault reibiu unha educación moi completa que lle permitiu escribir sobre unha ampla variedade de asuntos. Publicou varios libros sobre o tema ecuestre. *Le Nouveau Parfait Maréchal*, un traballo popular sobre o cabalo publicado en 1741, para o que tamén debuxa ilustracións, tivo un grande éxito durante o século XVIII.

Dotado cunha boa cultura científica, publicou tamén escritos sobre botánica (por exemplo, estaba moi interesado nas pteridófitas e nas espermatófitas), e zooloxía, especialmente ''Figures des plantes et animaux d'usage en médecine* en 1764. Participou en numerosas obras para o Academia das Ciencias de Francia sobre varios ofiocios.

François-Alexandre de Garsault publicou numersoas obras co seu nome, ilustrou as obras científicas doutros autores e traduciu unha obra do inglés.

Algunhas das súas obras foron traducidas ao español, ao alemán e ao inglés.

## Algunhas publicacións 
* 1764 - *Le Nouveau Parfait Maréchal*. 5 vols. [xxxiv: prefacio, táboas, aprobación, privilexios], 641 pp.; retrato de Garsault en frontispicio, 29 pranchas gravadas, 20 pranchas botánicas.
* 1767 - *Les figures des plantes et animaux d'usage en médecine*.
* 1769 - *Art du tailleur*. Ed. imp. de Delatour. 60 pp.-17 pl. Catálogo de arte en liña Frontispicio da obra.

## Taxons descritos 
* *Bufo* Garsault, 1764
* *Coturnix* Garsault, 1764
* *Cygnus* Garsault, 1764
* *Salamandra'' Garsault, 1764

## Abreviatura 
A abreviatura **Garsault** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica,  e en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén
Voo 612 de Air West

O **voo 612 de Air West** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros entre Khartún e Al-Fashir, no Sudán. O día 24 de xaneiro de 2007 o Boeing 737 que operaba a ruta, con 103 persoas a bordo, foi secuestrado pouco despois da engalaxe por un único home. O avión aterrou sen problemas en Xamena, Chad, onde o secuestrador se rendeu.

## Secuestro 
O día do secuestro os ocupantes do avión eran todos sudaneses coa excepción dun cidadán británico e dun agregado militar italiano. Mohamed Abdu Altif, un home de 26 anos de Al-Fashir, entrou armado na cabina de mando do avión ás 09:00 hora local, unha media hora despois de engalar do aeroporto de Khartún. Ordenou ao piloto voar a Roma e despois a Londres. que escoltaron ao 737 ata que aterrou no aeroporto de Xamena, onde foi rodeado por tropas do Chad. Tras 20 minutos de negociacións o secuestrador liberou os ocupantes do avión antes de renderse.

## Notas
Voo 574 de Adam Air

O **voo 574 de Adam Air** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre as cidades indonesias de Surabaia e Manado. O día 1 de xaneiro de 2007 o Boeing 737-4Q8 que operaba a ruta rompeuse no aire e esnafrouse no estreito de Makassar preto de Polewali, en Sulawesi. As 102 persoas a bordo morreron, sendo o accidente de aviación con máis vítimas dun Boeing 737-400. Tras o accidente iniciouse unha investigación nacional. O informe final, publicado o 25 de marzo de 2008, concluíu que os pilotos perderon o control do avión despois de que se preocupasen por problemas no sistema inercial de navegación e desconectasen sen decatarse o piloto automático. Foi o único accidente con vítimas mortais de Adam Air nos seus cinco anos de historia.

O sinistro foi un dos varios accidentes de transportes, incluído o posterior voo 172, que deron lugar a que os Estados Unidos rebaixasen a súa clasificación de seguridade da aviación indonesia, aí como a grandes reformas na seguridade do transporte en Indonesia. A todas as compañías aéreas indonesias prohibíuselles á vez voar na Unión Europea varios meses despois do accidente. Posteriormente o goberno indonesio prohibiu voar a Adam Air, e a compañía declarouse en bancarrota.

## Avión 
O aparello implicado era un Boeing 737-4Q8, con número de serie 24070 e rexistro PK-KKW, fabricado en 1989. Antes de voar con Adam Air, o avión, propiedade de ILFC, fora arrendado a sete aeroliñas: Dan-Air, British Airways, GB Airways, Transaero, WFBN, Air One e Jat Airways. Equipado con dous motores CFM56-3C1, o aparello tiña ao redor de 50&nbsp;000 horas de voo e fora avaliado e declarado en condición de voar por última vez o 25 de decembro de 2005 polo ministerio de transporte de Indonesia. Tiña que ser revisado novamente a finais de xaneiro de 2007.

## Notas
Sebastián Rodríguez Carranza

**Sebastián Rodríguez Carranza**, nado en Medina de Rioseco o 15 de xaneiro de 1885, foi un fotógrafo, xornalista e político español.

## Traxectoria 
Militante do PSOE. Foi procesado por inxurias ao gobernador civil Manuel Ínsua Sánchez nun artigo publicado no semanario *La Hora* do 26 de decembro de 1931. En decembro de 1933 foi detido en Marín con Emilio Pardavila pola participación no movemento revolucionario. Nos anos finais da República era veciño de Guitiriz, onde era secretario da Sociedade de Artes e Oficios Varios.

Ao estalar a golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o día 24 e ingresou na prisión de Lugo, de onde pasou á prisión de Monforte de Lemos o 7 de marzo de 1937. En outubro de 197 volveu ser trasladado á prisión de Lugo para o xuízo. Acusado de adhesión á rebelión foi xulgado en consello de guerra en Lugo pola causa 139/37 o 22 de febreiro de 1938, foi condenado a cadea perpetua. En marzo de 1939 foi trasladado á prisión das Palmas de Gran Canaria, de onde saíu en liberdade condicional en xullo de 1942.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista de Lugo

* Ficha en Censo de Represaliados de la UGT
Voo 200 de Garuda Indonesia

O **voo 200 de Garuda Indonesia** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre Iacarta e Yogyakarta, Indonesia. O día 7 de marzo de 2007 o Boeing 737-400 que operaba a ruta saíuse da pista, esnafrouse nun campo de arroz e estoupou mentres aterraba no aeroporto Adisucipto. 20 pasaxeiros e un tripulante morreron. Os dous pilotos conseguiron sobrevivir.

## Avión 
O aparello era un Boeing 737-497, con rexistro PK-GZC, que operara con outras aeroliñas antes de ser mercado por Garuda Indonesia. O avión acumulara máis de 35 200 horas de voo en 37&nbsp;300 ciclos dende o seu primeiro voo en 1992.

## Tripulación 
O capitán era Muhammad Marwoto Komar, de 44 anos, que traballara en Garuda Indonesia durante máis de 21 anos. Tiña acumuladas 13&nbsp;421 horas de voo, incluídas 3&nbsp;703 horas no Boeing 737. O primeiro oficial era Gagam Saman Rohmana, de 30 anos, que levaba na aeroliña tres anos e tiña 1&nbsp;528 horas de voo, das cales 1&nbsp;353 eran no Boeing 737.

## Notas
Calvão e Soutelinho da Raia

**Calvão e Soutelinho da Raia** (oficialmente: **União das Freguesias de Calvão e Soutelinho da Raia**) e 503 habitantes en 2011.

## Historia 
Foi constituída en 2013, no ámbito da reforma administrativa portuguesa, pola agregación das antigas freguesías de Calvão e Soutelinho da Raia e coa sede en Calvão.

## Demografía 
## Lugares e freguesías 
### Lugares de Calvão e Soutelinho da Raia 
### Freguesías de Chaves 
## Notas 
;Referencias
Voo 150 de Garuda Indonesia

O **voo 150 de Garuda Indonesia** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre o aeroporto de Kemayoran, Iacarta e o aeroporto Sultán Mahmud Badaruddin II, Palembang. O 24 de setembro de 1975 o Fokker F-28 Fellowship que operaba a ruta esnafrouse na aproximación debido ao mal tempo e á néboa a 4 quilómetros da cidade de Palembang. O accidente matou a 25 dos 61 pasaxeiros e tripulantes e a unha persoa en terra.

## Avión 
O aparello era un Fokker F-28 Fellowship, con rexistro PK-GVC, fabricado no ano 1971. O avión acumulaba máis de 1 000 horas de voo antes do accidente.

## Accidente 
O voo 150 de Garuda Indonesia Airways engalou do aeroporto de Kemayoran para un curto traxecto ata o aeroporto Sultán Mahmud Badaruddin II con 61 pasaxeiros e tripulantes a bordo. Menos dunha hora despois da engalaxe o avión foi autorizado polos controladores de tráfico aéreo en Palembang a iniciar a súa aproximación para aterrar na pista 28. Baixáronse os flaps e o tren de aterraxe cando o avión estaba preto e a néboa comezou a cubrir a cidade e o aeroporto. O voo 150 entrou na néboa dous minutos despois. A cola do aparello golpeou unhas árbores e a aeronave esnafrouse rompéndose en dúas partes. Non se produciu nungún incendio pero o choque matou a 25 persoas a bordo e a unha en terra. 36 ocupantes do avión sobreviviron e foron levados a un hospital local.

## Causa 
A investigación do accidente atopou que a tripulación realizou un voo visual en condicións metorolóxicas baixo mínimos. O voo 150 estaba a favor do vento cando o avión se aproximaba ao aeroporto no medio da néboa. Non se sabe porque o controlador non lles dixo aos pilotos que executasen unha aproximación frustrada ou porque os piotos non o fixeron pola súa conta.

## Notas
Suomussalmi

**Suomussalmi** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kainuu. En 2018 a súa poboación era de 7&nbsp;996&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 5&nbsp;857,60&nbsp;km2, dos cales 586,80&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 1,52&nbsp;hab./km². Suomussalmi é coñecido por ter sido escenario durante a Guerra de Inverno da coñecida como batalla de Suomussalmi.

Limita cos concellos de Puolanka, Hyrynsalmi, Kuhmo Kuusamo, Pudasjärvi e Taivalkoski, estes tres últimos pertencentes á rexión veciña de Ostrobotnia do Norte. O leste do termo municipal fai fronteira con Rusia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Suomussalmi
Endonuclease flap

As **endonucleases flap** ou endonucleases de solapa (abreviadas **FEN**, tamén coñecidas como nucleases 5' en referencias vellas) son unha clase de encimas nucleolíticos que actúan como exonucleases 5'-3' ou como endonucleases específicas de estrutura sobre estruturas de ADN especializadas que aparecen durante os procesos biolóxicos de replicación, reparación e recombinación do ADN. As endonucleases flap foron identificadas en eucariotas, bacterias, arqueas e nalgúns virus. Os organismos poden ter máis dunha FEN homóloga; esta redundancia pode dar unha indicación da importancia destes encimas. En procariotas, o encima FEN encóntrase como un dominio N-terminal da ADN polimerase I, pero algúns procariotas parece que codifican un segundo homólogo.

A actividade de endonuclease das FEN foi identificada inicialmente como unha actuación sobre ADN bicatenario que ten unha solapa que sobresae monocatenaria 5' nunha das febras (denominada *flap* ou solapa 5', de aí o nome do encima). As FEN catalizan a clivaxe hidrolítica do enlace fosfodiéster na unión do ADN monocatenario co bicatenario. As FEN poden tamén actuar como exonucleases 5'-3' sobre o extremo 5' da febra da solapa e sobre o substrato de ADN con 'amosega'.

Os modelos de estrutura proteica baseados en datos de cristalografía de raios X suxiren que as FEN teñen un arco flexible creado por dúas hélices α a través do cal pode enfiarse a febra monocatenaria 5' da estrutura de solapa 5'.

As endonucleases flap foron utilizadas en biotecnoloxía, por exemplo no ensaio Taqman PCR. e no ensaio de polimorfismo de nucleótido simple (SNP) *Invader*®.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Endonuclease
* FEN1

### Ligazóns externas 
External link Endonucleases flap, exonucleases 5'-3' e nucleases 5'
Lista de castelos de Portugal

Esta é uma **lista dos Castelos de Portugal**, lista ordenada por ordem alfabética da unidade territorial administrativa (freguesía ou concello) onde os castelos estão localizados.
Pascal Siakam

**Pascal Siakam**, nado o 2 de abril de 1994 en Douala, é un xogador camerunés de baloncesto profesional que xoga nos Indiana Pacers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, Siakam foi seleccionado na 27ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Toronto Raptors. O 9 de xullo de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Raptors. Durante a súa primeira tempada na NBA, foi asignado en varias ocasións ós Raptors 905, afiliado de Toronto na NBA D-League.

O 17 de xaneiro de 2024, os Raptors traspasaron a Siakam ós Indiana Pacers nun traspaso entre tres equipos, a cambio de Bruce Brown, Jordan Nwora, Kira Lewis Jr. e tres eleccións da primeira rolda do Draft. Dous días máis tarde, Siakam debutou cos Pacers facendo 21 puntos, 6 rebotes e 3 asistencias na derrota de Indiana por 118–115 contra os Portland Trail Blazers.

## Estatísticas NBA 
### Tempada regular 
### Playoffs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Braulio González Pasantino

**Braulio González Pasantino**, coñecido como **Zapatero**, nado en Santiago de Compostela cara a 1902 e finado en Cans (O Porriño) o 19 de setembro de 1936, foi un fotógrafo e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do gaiteiro compostelán Antonio González Silva. Zapateiro de profesión. Residente en Redondela. Comunista e afiliado á Casa do Pobo de Redondela. Dedicábase á fotografía, percorrendo vilas e parroquias da contorna. Nas eleccións de febreiro de 1936, logo de que un grupo de falanxistas quixesen romper as urnas e por iso seren detidos, Braulio tirou fotografías dos membros do grupo. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, integróuse no comité da Fronte Popular e participou na requisa de armas nas parroquias de Saxamonde e Quintela. Logo fuxiu ao monte e estivo refuxiado nun palleiro en Vilavella e no faiado da súa casa. Foi detido e torturado. Barbaramente mutilado, foi asasinado na parroquia de Cans, camiño de Ponteareas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gerardo Blázquez Magno

**Gerardo Blázquez Magno**, nado no Porriño en 1907 e finado no mesmo concello cara a 1970, foi un fotógrafo e político galego.

## Traxectoria 
En xullo de 1927 foi detido polo roubo dunha máquina fotográfica. Home de ideas progresistas afeccionado a lectura e o coñecemento autodidacta. Militante do Partido Comunista de España. Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Madrid. Foi funcionario do Ministerio de Obras Públicas e estivo afilado á UGT. Coa derrota republicana foi detido e xulgado en Madrid. Condenado a prisión, cumpriu condena nos Talleres Penitenciarios de Alcalá de Henares, de onde saíu en liberdade condicional en xullo de 1943. Sufriu unha forte represión por parte dos fascistas durante case toda a vida. Traballou como vixiante na mina Carmen de Varilongo (Santa Comba) cara 1945. Volveu ser detido na Prisión do Partido de Vigo de onde saíu en liberdade condicional en xullo de 1949.

Traballou anos como practicante no Porriño. Iniciouse na fotografía como afeccionado e aprendeu a técnica a través de manuais e publicacións da época. A principios dos anos cincuenta creou o estudio Foto Magno coa súa filla Dolores Blázquez Burgos. Dolores realizaba as fotografías e Gerardo ocupábase dos labores de revelado e positivado.
## Notas
Unión Ornitolóxica Internacional

A **Unión Ornitolóxica Internacional** (en inglés '''''International Ornithologists' Union***), anteriormente coñecida como **Comité Ornitolóxico Internacional** (***International Ornithological Committee'''*), é un grupo que reúne a uns 200 ornitólogos de todo o mundo que é o responsábel de organizar os Congresos Ornitolóxicos Internacionais e outras importantes actividades ornitolóxicas, como a de fixar a clasificación das aves.

Esta organización é membro da Unión Internacional de Ciencias Biolóxicas (*International Union of Biological Sciences*).

## Congreso Ornitolóxico Internacional 
O **Congreso Ornitolóxico Internacional** é a maior e máis antiga reunión de ornitólogos. O primeiro congreso realizouse en 1884, e seguiuse celebrando de forma irregular até 1926, desde cando se reúne periodicamente cada catro anos, coa excepción dos dous correspondentes ao período da segunda guerra mundial e á súa inmediata posguerra.

### Reunións 
* 1884: Viena, Austria
* 1891: Budapest, Hungría
* 1900: París, Francia
* 1905: Londres, Reino Unido
* 1910: Berlín, Alemaña
* 1926: Copenhague, Dinamarca
* 1930: Ámsterdam, Países Baixos
* 1934: Oxford, Reino Unido
* 1938: Rouen, Francia
* 1950: Uppsala, Suecia
* 1954: Basel, Suíza
* 1958: Helsinqui, Finlandia
* 1962: Ithaca, Nova York, Estados Unidos
* 1966: Oxford, Reino Unido
* 1970: A Haia, Países Baixos
* 1974: Camberra, Australia
* 1978: Berlín, Alemaña
* 1982: Moscova, Unión Soviética
* 1986: Ottawa, Canadá
* 1990: Christchurch, Nova Zelandia
* 1994: Viena, Austria 
* 1998: Durban, Suráfrica 
* 2002: Pequín, China 
* 2006: Hamburgo, Alemaña
* 2010: Campos do Jordão, Brasil
* 2014: Tokyo, Xapón
* 2018: Vancouver, Canadá

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carroll, John Edward: (1990): *International environmental diplomacy: the management and resolution of transfrontier environmental problems*. Cambridge, Reino Unido: Cambridge University Press. ISBN 978-0-5213-9564-9.
* Hoffman, Andrew J. and Marc J. Ventresca, eds. (2002): *Organizations, policy and the natural environment: institutional and strategic perspectives''. Palo Alto, California, Estados Unidos de América: Stanford University Press. ISBN 978-0-804-74196-5.
 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* IOC World Bird List
* Clasificación de la IOC
Unión Internacional de Ciencias Biolóxicas

A **Unión Internacional de Ciencias Biolóxicas** (UICB), en inglés ***International Union of Biological Sciences*** (IUBS), é unha organización non gobernamental sen ánimo de lucro fundada en 1919, que promove as ciencias biolóxicas a nivel internacional. Foi membro fundador do Consello Internacional para a Ciencia.