open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Munio Viegas I de Ribadouro

**Munio Viegas** (ou **Monio**), alcumado *o Gasco* (c. 950? - 1022, Vila Boa do Bispo) foi un nobre galego-portugués dos séculos X e XI. Foi un dos primeiros, coa axuda dos seus irmáns, en iniciar a restauración de Portugal contra os mouros, sendo considerado o "heroe da reconquista do Ribadouro occidental".

## Traxectoria 
### Orixe da súa familia 
As vellas lendas relatan que no ano 999, nun ano de cambios no reino de Galiza, unha vez que a morte de Vermudo II e o ascenso do conde Mendo Gundisalviz de Portucale á rexencia do pequeno Afonso V tivo lugar na desembocadura do río Douro, un desembarco de cristiáns, comandado por Munio Viegas, o suposto fundador da estirpe *ribaduriense* (ou *gasca*) que viría de Gascuña. Esta información pode ser crible, pero na doazón que o fillo de Munio, García, fai en 1068 ao rei de Galiza, fai referencia a bens que herdara dos seus avós. Deste xeito, os supostos pais do “fundador de Gascuña” xa tiñan dominio en Ribadouro, e así Munio non conquistou tal dominio, senón que o herdou. Non podía vir de Gascuña, xa que era natural do condado Portucalense, probablemente dun lugar chamado *Gasconha* (ou Casconha, no actual concello de Paredes).

### Biografía 
En realidade, o seu patronímico, Viegas apunta xa a unha paternidade portuguesa, xa que sería fillo de Egas (probablemente Muniz, dada a frecuencia do nome na familia) e Dordia,

O seu fillo non foi o único que fundou un mosteiro, xa que, quizais despois de 1010, fundou, xunto co seu irmán, o futuro bispo de Porto  Sisnando, o Mosteiro de Vila Boa do Bispo. Preto do mosteiro, ata tería derrotado a un exército musulmán, por promesa.

O territorio onde se ergueu o mosteiro tiña unhas condicións favorables para a vida monástica, xa que era montañoso e, polo tanto, pouco frecuentado por peregrinos e outros viaxeiros. Recentemente fora repoboado por unhas familias que acabarían arraigando nesa terra. Nos séculos seguintes, o mosteiro e o propio lugar estarían vinculados a varios descendentes de Munio, con propiedades na Vila Boa do Bispo ou no territorio da actual parroquia. Tamén existe constancia de varios familiares que doaron bens a este mosteiro.

### Morte e posteridade 
Descoñécese cando e como puido morrer, e nada descarta que puidese morrer en batalla. A data máis probable da súa morte é o ano 1022, xa que ao estar enterrado no mosteiro que fundou, descubriuse posteriormente que nese lugar había unha tumba cunha inscrición que o identificaba e sinalaba ese ano como data da súa morte.

### Matrimonio e descendencia 
Non se coñece o nome da súa muller, pero os expertos da liñaxe apuntan a Velida Trutecendes, algo que sería fisicamente imposible, xa que só está rexistrada desde finais do século XI. Munio tivo a seguinte descendencia:

* Egas Moniz de Ribadouro (c. 977 - antes de 1044), señor de Ribadouro e casado con Toda Ermixez, filla de Ermíxio Aboazar e Vivili Turtecendes.
* García Moniz de Ribadouro (falecido despois de 1068), fundador do mosteiro de Travanca.
* Gomez Moniz de Ribadouro.
* Godo Moniz de Ribadouro.
* Fromarico Moniz de Ribadouro.

## Notas
Aida Quilcué

**Aida Marina Quilcué Vivas,** nada en Páez, Cauca, é unha política, lideresa indíxena e social colombiana do pobo nasa. Pertence ao Consello Rexional Indíxena do Cauca (CRIC), foi conselleira de dereitos humanos e da paz da UNESCO. En 2022 foi elixida ao Senado da República pola Circunscrición Especial Indíxena co aval do seu partido Movemento Alternativo Indíxena e Social (MAIS).

## Traxectoria 
Na década dos 90 foi promotora de saúde da Asociación Indíxena do Cauca (AIC). Durante o xuízo e nos anos posteriores, Quilcué e a súa filla foron vítimas de ameazas de morte e atentados.

## Candidatura presidencial 
O 9 de marzo de 2026, a coalición Pacto Histórico anunciou oficialmente a Quilcué como candidata á vicepresidencia do candidato presidencial Iván Cepeda para as eleccións dese ano, consolidando a súa posición como unha das figuras políticas máis relevantes dos movementos étnicos do país.

## Recoñecementos 
* En 2021 foi gañadora do Premio Nacional á Defensa dos Dereitos Humanos en Colombia, na categoría *Defensa a Toda una Vida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo nasa
* Movemento Alternativo Indíxena e Social
The Planter's Plantation

'''''The Planter's Plantation''''' é un filme camerunés de 2022 dirixido por Dingha Young Eystein. Foi escollido como candidato do Camerún para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Ambientada na década de 1960, conta a historia de Enanga, unha rapaza nova que loita contra a familia e a sociedade para preservar unha plantación que un membro do goberno colonial lle cedeu ao seu pai.

## Personaxes 
* Nimo Loveline como Enanga
* Nkem Owoh como Mr. Planter
* Loic Sumfor como Adamu
* Stephanie Tum como Miss Tosangeng
* Quinny Ijang como Mrs Planter
* Syriette Che como Georgiana
* Samson Vugah como Azang
* Lovert Lambe como Litumbe
* Lilian Mbeng como Matilda
* Irene Nangi como Mrs. Asong

## Notas
Chángchūn

***Chángchūn*** (en ) é un filme canadense de 2022 dirixido por Jason Loftus. Baséase na animación do artista chinés Daxiong, e céntrase no secuestro de 2002 das estacións de televisión de Changchun por parte do movemento relixioso Falun Gong, e na represión da China contra os grupos étnicos e as minorías relixiosas. Posteriormente foi proxectada no Festival Internacional de Cinema Documental do Canadá Hot Docs de 2022, onde foi gañador dos premios ao filme máis popular do festival e do filme canadense máis popular.

En agosto de 2022, o filme foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi o primeiro documental e o primeiro filme de animación presentado polo Canadá, e foi a cuarta vez dende 1971 que se seleccionou un filme noutra lingua que non fose o francés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
César Pachón

**César Augusto Pachón Achury**, nado en Carmen de Carupa o 21 de maio de 1983, é un agricultor, enxeñeiro agrónomo  e político colombiano. Foi representante á cámara polo departamento de Boyacá co aval do Movemento Alternativo Indíxena e Social durante o período 2018-2022 e foi elixido senador da república para o período 2022-2026 na lista pechada da coalición Pacto Histórico. Pachón deuse a coñecer polo seu liderado na Folga Nacional Agraria do ano 2013.

## Traxectoria 
Pachón naceu no concello de Carmen de Carupa na fronteira entre os departamentos de Cundinamarca e Boyacá. Criouse principalmente na cidade de Tunja; durante a súa mocidade dedicouse á agricultura principalmente cultivando pataca e cebola.

No ano 2013 fundou xunto a outros líderes sociais o *Comité Por la Dignidad Papera y la Soberanía Alimentaria*, opostos aos tratados de libre comercio asinados durante os gobernos de Álvaro Uribe e Juan Manuel Santos.

## Notas
V sŭrtseto na mashinata

***V sŭrtseto na mashinata*** (en ) é un filme búlgaro de 2021 dirixido por Martin Makariev a partir dun guión de Boby Zahariev. Está protagonizado por Alexander Sano, Hristo Shopov, Igor Angelov, Ivaylo Hristov, Julian Vergov, Hristo Petkov, Stoyan Doychev, Vladimir Zombori e Bashar Rahal.

O filme gañou o premio ó mellor filme no Festival de Cinema Búlgaro da Rosa de Ouro de 2021 e no Festival Internacional de Cinema de Sofía de 2022. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Alexander Sano como Bohemy
* Hristo Shopov como Coronel Radoev
* Igor Angelov como Satura / Hatchet
* Ivaylo Hristov como Daskala / o mestre
* Julian Vergov como Capitán Vekilsky
* Hristo Petkov como Iglata / the Needle
* Stoyan Doychev como Krasy / o xitano
* Vladimir Zombori como soldado Kovachky
* Bashar Rahal como capitán Kozarev

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Patrimonio da Humanidade en Haití

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Haití**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Haití ratificou a convención en 18 de xaneiro de 1980, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

## Lista de lugares Patrimonio da Humanidade 
:**Nome**: segundo aparece no Comité do Patrimonio da Humanidade
:**Rexión**: de Haití
:**Ano da inclusión**: na lista da UNESCO
:**Datos da UNESCO**: o número de referencia do sitio; o ano en que o xacemento foi inscrito na Lista do Patrimonio Mundial; os criterios nos que apareceu: os criterios de *(i)* a *(vi)* son culturais, mentres que de *(vii)* a *(x)* son naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
Jesús Piñacué Achicué

**Jesús Enrique Piñacué Achicué**, nado en Páez, Cauca o 2 de xaneiro de 1964, é un líder indíxena do pobo nasa e político colombiano membro da Alianza Social Indíxena. Foi integrante do Senado de Colombia en tres períodos consecutivos.

## Traxectoria 
Nado en Calderas, parte do concello de Páez, no Cauca, foi líder das comunidades indíxenas varios anos antes de ser senador. Ademais desempeñou o cargo de vicepresidente e posteriormente presidente do Consello Rexional Indíxena do Cauca (CRIC). 

Nas eleccións presidenciais de Colombia de 1994, foi postulado á Vicepresidencia en fórmula con Antonio Navarro Wolff, pola Alianza Democrática M-19.

Foi elixido pola Alianza Social Indíxena, en tres períodos lexislativos continuos entre 1998 e 2002, 2002 e 2006, e finalmente entre 2006 e 2010.

Nas eleccións lexislativas de Colombia de 2006, Piñacué Achicué foi elixido senador da república de Colombia cun total de 24.196 votos. Posteriormente foi reelixido nas eleccións lexislativas de Colombia de 2002 cun total de 83.594 votos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo nasa
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Movemento Alianza Social Indíxena 
* Páxina oficial do Senado da República de Colombia
Centro Memorial das Vítimas do Terrorismo

O **Centro Memorial das Vítimas do Terrorismo** é un espazo dedicado á vítimas do terrorismo en España situado en Vitoria que foi inaugurado o 1 de xuño de 2021. Está rexido por unha fundación pública española do mesmo nome adscrita á Administración Xeral do Estado. Ten como fins preservar e difundir os valores democráticos e éticos que encarnan as vítimas do terrorismo, construír a memoria colectiva das vítimas e concienciar ao conxunto da poboación para a defensa da liberdade e dos dereitos humanos, e contra o terrorismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centro Memorial de las Víctimas del Terrorismo, sitio web.
* Ley 29/2011, de Reconocimiento y Protección Integral a las Víctimas del Terrorismo
* Estatutos de la Fundación Centro para la Memoria de las Víctimas del Terrorismo
* Informe de la Comisión de Expertos para la definición del Centro para la Memoria de las Víctimas del Terrorismo
Cidreira caiota

A **cidreira caiota** é unha planta da familia das cucurbitáceas, que dá a **cidra caiota**, un froito cunha polpa utilizada na alimentación especialmente para facer doces. As sementes son negras e o froito, cando está maduro, ten unha pel bastante dura, 

### Usos 
En Portugal e o Brasil, especialmente no sur, a súa polpa cocida utilízase para facer o doce de *gila* ou *chila*. Este doce está en fíos brancos e emprégase en infinidade de receitas tradicionais.

No Brasil, non é unha planta moi convencional, cultivada a pequena escala polos agricultores familiares, principalmente nos estados de Rio Grande do Sul e Santa Catarina  .

O froito inmaturo, aínda que moi pouco usado, tamén se pode usar na alimentación, e a planta tamén ten propiedades medicinais.

Ficheiro:Cucurbita_ficifolia_female_flower_21_de_juny_de_2009_003.jpg
Ficheiro:Cucurbitales_-_Cucurbita_ficifolia_1_-_2011.09.02.jpg
Ficheiro:Cucurbita_ficifolia_Ficifolia_verda77.jpg

## Notas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*CPACT - Embrapa https://web.archive.org/web/20070729213552/http://www.cpact.embrapa.br/publicacoes/download/documentos/documento_176.pdf
Plastic Eternity

***Plastic Eternity*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de grunge Mudhoney, publicado o 7 de abril de 2023 a través do selo Sub Pop Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Bettye Washington Greene

**Bettye Washington Greene** nada en Fort Worth (Texas) o 20 de marzo de 1935 e finada e Midland o 16 de xuño de 1995, foi unha química estadounidense. Foi a primeira muller afroamericana cun doutoramento en química que traballou nun posto profesional en Dow Chemical Company, onde investigou látex e polímeros.

## Traxectoria 
Asistiu a escolas públicas segregadas e obtivo unha licenciatura en química en 1955. Tras casar co capitán veterano da Forza Aérea William Miller Greene en 1955, asistiu á Universidade Estatal Wayne en Detroit, onde obtivo o seu doutoramento en Fisicoquímica traballando con Wilfred Heller, a súa tese publicouse en 1965. Foi elixida para Sigma Xi, a Sociedade de Investigación Científica.

En 1965, Greene uniuse ao laboratorio de investigación E. C. Britton de Dow Chemical Company en Midland, Míchigan. Foi a primeira muller afroamericana en unirse á compañía nun posto profesional. En Dow, investigou a química de Coloide e látex, incluídas as interaccións entre o látex e papel.

En 1970 ascendérona a investigadora química sénior en Dow Chemical. En 1973, uniuse á División de investigación de polímeros que podería mellorar látex. Continuou traballando para Dow até finais da década dos 80.

## Patentes 
Greene obtivo varias patentes, incluíndo:

* 4968740: Adhesivo a base de látex preparado por polimerización en emulsión.
* 4609434: Folla composta preparada con látex estables que conteñen grupos de superficie de fósforo.
* 4506057: Látex estables que conteñen grupos de superficie de fósforo.

## Notas
Chhattisgarh

**Chhattisgarh** (en  :  Chatīsgaṛh, literalmente: *Trinta e seis fortes*) é un estado da República da India. A súa capital é Raipur. Está situado no centro do país, limitando ao norte con Uttar Pradesh e Jharkhand, ao leste con Odisha, ao sur con Telangana e ao oeste con Maharastra e Madhya Pradesh. Foi fundado o 1 de novembro de 2000, a partir dunha anaco de Madhya Pradesh.

## Idioma 
A lingua chhattisgarhi, pertencente á familia das linguas indoarias, é a predominante na rexión. Os distritos máis montañosos de Chhattisgarh son o lar do pobo dos gondi, que falan un idioma pertencente á familia das linguas dravídicas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina do goberno de Chhattisgarh 
* Peoples Website of Chhattisgarh
Gujarat

**Gujarat** (en , ***Gujarāt***:  ) é un estado da República da India. A súa capital é Gandhinagar, unha cidade planificada preto de Ahmedabad, a antiga capital e centro comercial do estado. Situado ao suroeste da peníndula indostánica, limita ao noroeste con Paquistán, ao norte con Rājasthān, ao leste con Madhya Pradesh, ao sueste con Maharastra e ao oeste co mar Arábigo (océano Índico).

Convertido en estado o 1 de maio de 1960, considérase unha das zonas de maior crecemento económico do país. Despois de Maharastra, é o estado máis industrializado da India. 

Neste estado naceron dous dos principais líderes da independencia da India: Mahatma Gandhi e Sardar Vallabhbhai Patel.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial
Cris Martínez

**Cristina Martínez Gutiérrez**, nada en Astorga o 26 de xuño de 1993, é unha futbolista española, que xoga como lateral dereita e capitá do Deportivo da Coruña. Milita na sección feminina do club galego dende a súa recuperación en 2016 e é a xogadora con máis partidos da súa historia.

## Traxectoria 
Nada no barrio astorgano de Puerta Rey, comezou a xogar ao fútbol aos 11 anos no equipo mixto do seu colexio. A continuación xogou durante seis anos no Santa Ana, equipo astorgano do que era a capitá e a xogadora máis destacada.

En 2016, con 23 anos, recibiu unha chamada para realizar unha proba na nova sección feminina do Deportivo da Coruña, recuperada tras case tres décadas de ausencia. Foi do agrado do adestrador Manu Sánchez, que a recolocou da dianteira ao lateral dereito, posición na que nunca xogara. Foi titular no histórico primeiro partido oficial da historia do equipo, fronte ao Oviedo Moderno en Ponte dos Brozos, e nos seguintes anos converteuse nunha peza fundamental do club. 

Participou do primeiro ascenso á Primeira División en 2019 e na seguinte campaña foi unha das mellores laterais da máxima categoría. Na tempada 2023/24 liderou o equipo nun novo ascenso á máxima categoría despois de tres anos na segunda división.

En abril de 2025 anunciou o seu embarazo, deixando así o fútbol durante un tempo. A finais de outubro deu a luz ao seu primeiro fillo, Nicolás.  

## Palmarés 
;Deportivo da Coruña
* **Segunda División (1):** 2018/19.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da xogadora no sitio web oficial do Deportivo da Coruña
* Datos da xogadora en BDFutbol .
Himachal Pradesh

**Himachal Pradesh** (en hindi: हिमाचल प्रदेश  «Terra das neves») é un estado da República da India. A súa capital oficial é Shimla, e Dharamsala como capital de inverno.

Está situado ao norte do país, limitando ao norte con Jammu e Caxemira, ao nordeste coa China, ao leste con Uttarakhand, e ao sur con Haryana e o Panxab. Con 6 864 602 habitantes en 2011 é o noveno estado menos poboado da India —por diante de Tripura, Megalaya, Manipur, Nagaland, Goa, Arunachal Pradesh, Mizoram e Sikkim, o menos poboado— e con 123 hab/km², é o sétimo menos densamente poboado —por diante de Manipur, Nagaland, Sikkim, Jammu e Caxemira, Mizoram e Arunachal Pradesh, o de menos densidade de poboación—.

Á parte da capital, outras cidades importantes do estado son: Kangra, Mandi, Kullu, Chamba, Dalhousie e Manali.

Gran parte do estado é de relevo montañoso, co Himalaia ao norte e ao leste. 

O río Ghaggar nace neste estado. Os principais ríos de Himachal Pradesh son o Sutlej e o Beas.

As principais linguas faladas na zona son o kangri, o pahari, o panxabí, o hindi e o mandiali. O hinduísmo, o budismo e o sikhismo son as principais relixións. Na zona oeste do estado, en Dharamsala, reside na actualidade o Dalai Lama, así como numerosos refuxiados tibetanos.

Posúe algúns vales famosos: Lahaul, Spiti, Pangi e Pin.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Calístenes de Olinto

**Calístenes** (en grego antigo *Καλλισθένης*, en latín *Callisthenes*), foi un historiador grego do século III a. C. orixinario de Olinto (en grego *Ὄλυνθος*, en latín *Olynthus*), na península calcídica. Acompañou a Alexandre Magno nas súas expedicións asiáticas e deixou constancia escrita; tamén foi autor doutras obras historiográficas, pero na actualidade non se conserva ningunha obra de Calístenes. Atribúeselle falsamente o coñecido romance de Alexandre, e o seu autor é xeralmente coñecido como Pseudo-Calistenes.

Por parte da súa nai era sobriño de Aristóteles, quen foi o seu mestre e recomendouno a Alexandre, acompañándoo nas súas expedicións a Asia como cronista oficial. Caendo en desgraza, en -327 foi acusado de conspiración e detido en Bactria e preso nunha gaiola de ferro. Dise que a causa foi a súa negativa a axeonllarse ante Alexandre como emperador.

As súas obras principais foron Os *Helenos* e a *Historia de Alexandre*, das que só quedan fragmentos tirados de citas doutros autores. Os *Helenos* trataron o período desde a Paz de Antalcides, que puxo fin á Guerra de Corinto entre Esparta e Atenas, Corinto, Tebas e Argos; até o comezo da Guerra focense. A *Historia de Alexandre* foi unha crónica das conquistas de Alexandre, de grande valor porque Calístenes viviunas de primeira man. Aínda que se perdeu a orixinal, utilizárona numerosos autores e consérvanse varios testemuños e citas directas, entre elas unha descrición da batalla de Issos e outra da batalla de Gaugamela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grecia antiga
* Historiografía grega
* Teofrasto
Manuel Bugallo Bouzada

**Manuel Bugallo Bouzada**, nado en Trabanca Sardiñeira (Vilagarcía de Arousa) o 17 de xullo de 1966, é un exfutbolista galego.

## Traxectoria 
Nado en Trabanca Sardiñeira, comezou a xogar ao fútbol aos 13 anos nas filas do Tótem FC vilagarcián, ata que en 1981 pasou ao Arousa, club co que o Tótem mantiña un convenio de colaboración. En xaneiro de 1982, con só 15 anos, debutou co primeiro equipo na Terceira División da man do adestrador Juan Manuel Tartilán, afianzándose rapidamente na titularidade. Na seguinte tempada, 1982/83, o equipo rematou segundo e logrou o ascenso á Segunda División B.

En 1983 fichou polo equipo xuvenil do Real Madrid, onde coincidiu cos tamén galegos Rey e Iglesias. No equipo madrileño comezou a xogar como extremo, en vez de centrocampista, posición na que xogaba en Galicia. Non volveu vestir a camiseta do primeiro equipo branco e na tempada seguinte foi cedido ao Leganés, co que disputou 29 encontros en Terceira, marcando tres goles e proclamándose campión do Grupo VII. Na tempada 1987/88 volveu saír cedido, desta vez á Cultural Leonesa, coa que logrou o ascenso a Segunda B, ao tempo que realizaba o servizo militar. Con todo, apenas puido xogar no país luso debido a unha lesión de pube, e volveu ao Arousa, co que disputou a tempada 1990/91. Tras unha campaña en Estremadura volveu a Galicia, onde xogou dous anos no Xove Lago e cinco no Mosteiro. En 1999 fichou polo Céltiga, no que militou ata o 2003, antes de pechar a súa carreira en 2004, xogando como defensa central nas filas do Boiro.

## Palmarés 
;Leganés
* **Terceira División (1):** 1986/87.

## Notas
Corey Feldman

**Corey Scott Feldman**, nado nos Ánxeles o 16 de xullo de 1971 é un actor estadounidense. Alcanzou o estrelato moi novo na década de 1980, con papeis en películas como *Gremlins* (1984), *Os Goonies* (1985) e *Conta comigo* (*Stand by Me,* 1986). En 1987, Feldman protagonizou a película de terror *The Lost Boys* xunto con Corey Haim; os dous foron coñecidos como "The Two Coreys" e apareceron xuntos noutros filmes, incluíndo *License to Drive* (1988) e *Dream a Little Dream* (1989).

## Traxectoria 
Corey Scott Feldman é o segundo dos cinco fillos que naceron de Sheila e Bob Feldman, un músico que finalmente posuía a súa propia axencia de talentos.
[miniatura| Corey Feldman nos [Premios da Academia de 1989.|esquerda]]
Comezou a súa carreira aos seis anos no programa de televisión Mickey Mouse Club, nos anos 70. No cine, debutou na película *Friday the 13th - The Final Chapter*. Nesta película interpretou o papel de Tommy Jarvis, irmán da protagonista Trish Jarvis, interpretada por Kimberly Beck. Tamén traballou no vídeo musical *Last Friday Night (TGIF)* de Katy Perry, no que interpretou o papel de Kirk Terry, pai da protagonista Kathy Beth Terry (álter ego da cantante). En 2015, interpretou o papel de Magnus no *Story Mode* do videoxogo Minecraft de Telltale Games.

En marzo de 2018, o actor sufriu un ataque, ao ser apuñalado por unha persoa descoñecida, só unha semana despois de prestar testemuño á policía sobre os casos de pederastia que sufriu entre bastidores das películas que realizou nos anos 80  e de ameazas nas redes sociais.

## Filmografía 
* 1984 - *Friday the 13th; The Final Chapter* - Tommy
* 1984 - *Gremlins* - Pete
* 1985 - *Friday the 13th: A New Beginning* - Tommy
* 1985 - *Os Goonies* - Boca
* 1986 - *Stand by Me* - Teddy Duchamp
* 1987 - *The Lost Boys* - Edgar Frog
* 1988 - *License to Drive* - Dean
* 1989 - ''The 'Burbs* - Rick
* 1990 - *Exile / A Deserted Island Adventure* - Schenke
* 1991 - *Rock 'n' Roll High School Forever* - Jesse Davis
* 1996 - *Bordello of Blood* - Caleb Verdoux
* 2000 - *The Million Dollar Kid*
* 2001 - *Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV* - Dr.Kinky Finkelstein
* 2004 - *Puppet Master vs Demonic Toys* - Robert Toulon
* 2008 - *Lost Boys 2: The Tribe* - Edgar Frog
* 2010 - *Lost Boys 3: The Thirst* - Edgar Frog
* 2015 - *Modo Historia de Minecraft'' - Magnus
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Radio Noroeste

**Radio Noroeste** foi unha cadea radiofónica galega existente entre 1983 e 1996.  
## Historia 
Noroeste de Radiodifusión S.A. foi unha empresa que tivo como socios fundadores a Xerardo Rodríguez Rodríguez, Jesús Lorenzo, Juan Miguel Diz Guedes e Faro de Vigo S.A. Pretendía artellar unha rede privada de radio galega que emitise en galego e castelán con produción propia as 24 horas. Os estudios centrais estaban no número 22 da rúa Príncipe de Vigo e emitía en Lalín, Verín, Ponteareas, A Estrada e na ría de Vigo. O primeiro director foi Xerardo Rodríguez, sendo logo substituído por Javier Sánchez de Dios, Juan Carlos Goñi e Jesús Lorenzo. 

A falta de concesións fixo inviable o obxectivo de articular unha cadea a nivel galego, polo que acadou un acordo con Cadena Ibérica para emitir parte da súa programación. Algúns programas senlleiros de Radio Noroeste foron: "Mediodía en punta", "La espuela", "A noite é nosa", "En liña... Paco Vedra", "Matinal Noroeste" ou "Club Noroeste".

As emisoras de Radio Noroeste foron vendidas en 1996 por RadioVoz e pasaron a retransmitir a sintonía desa empresa. 
## Véxase tamén
### Bibliografía
Itínere

**Itínere Infraestructuras, S.A.** é unha empresa española de xestión de infraestruturas. Posúe actualmente 6 concesións de autoestradas que suman un total de 609 quilómetros.

## Historia 
Naceu dentro do grupo Sacyr Vallehermoso en 1996. En 2003 multiplicou os seus activos ao adxudicarse o 100 % da Empresa Nacional de Autopistas e colócase como segunda empresa en número de quilómetros de autoestradas de España.

En xuño de 2009 Citi Infrastructure Parterns lanzou unha oferta pública de adquisición polo 100 %, desprendéndose posteriormente de varias concesións de autoestradas en favor de Abertis, Sacyr e Atlantia.

## Concesións 
As súas concesións concéntranse case todas no norte de España:
Proteína de transporte

[miniatura|Descrición esquemática do mecanismo da [ATPase de Na+/K+|bomba de sodio-potasio. Móstranse catro pasos consecutivos, que de esquerda a dereita son: (1) Tres ións sodio entran no transportador no lado interno da célula. (2) Engádese un grupo fosforilado ao transportador procedente do ATP. Isto causa que o transportador se peche no lado interno e se abra no externo. Despois, os ións sodio saen ao exterior. (3) Entran dous ións potasio no transportador desde o exterior. (4) O transportador ábrese no interior mentres que saen tanto os ións potasio coma o grupo fosforilado.]]
Unha **proteína de transporte** ou transportadora (tamén chamada segundo os casos **bomba transmembrana**, **transportador**, **proteína de escolta**, **proteína de transporte de ácidos**, **proteína de transporte de catións** ou **proteína de transporte de anións**) é unha proteína que exerce a función de trasladar outros materiais dentro do organismo ou da célula. As proteínas de transporte son vitais para o crecemento e a vida de todos os organismos vivos. Hai varios tipos de proteínas de transporte.

As proteínas carexadoras ou transportadoras (*carrier proteins*) son proteínas implicadas no movemento de ións, pequenas moléculas ou macromoléculas, como outra proteína, a través dunha membrana biolóxica. As proteínas carrexadoras son proteínas integrais de membrana; é dicir, están situadas dentro da membrana e esténdense nela dun lado ao outro, que transportan substancias. As proteínas poden axudar ao movemento de substancias por difusión facilitada (é dicir, transporte pasivo) ou por transporte activo. Estes mecanismos do movemento denomínanse transporte mediado por transportador. Cada proteína carrexadora está deseñada para recoñecer só unha substancia ou un grupo de substancias moi similares. Os investigadores suxiren que as canles de potasio, calcio e sodio poden funcionar como sensores de oxíxeno en mamíferos e plantas, e teñen defectos correlacionados en proteínas carrexadoras específicas con enfermidades específicas. 

Unha proteína transportadora de membrana (ou simplemente *transportador*) é unha proteína de membrana que actúa como carrexador. 

Unha proteína de transporte vesicular é unha proteína asociada a membrana ou transmembrana. Regula ou facilita o movemento de vesículas con contidos da célula.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Familia de transportadores de solutos
* Transportador de neurotransmisor
* Carioferinas
Proteína nuclear

miniatura|350px|Diagrama da captación de proteínas nucleares.
Unha **proteína nuclear** é unha proteína que se encontra no núcleo celular. Aínda que os xenes das case todas proteínas están no ADN nuclear (só 13 proteínas están codificadas no ADN mitocondrial en humanos) e que o orgánulo onde se forman, o ribosoma, se fabrica en subunidades separadas no núcleo (no nucléolo), ningunha proteína se sintetiza no núcleo, senón que todas se forman nos ribosomas do citoplasma. Por tanto, as proteínas do núcleo proceden todas do citoplasma e deben ser transportadas ao interior do núcleo coa axuda do complexo do poro nuclear situado na envoltura nuclear, que actúa como unha barreira entre o citoplasma e o núcleo. A importación e exportación de proteínas a través dos complexos do poro nuclear exerce un papel fundamental na regulación xénica e outras funcións biolóxicas. 

Moitas proteínas teñen unha secuencia chamada sinal de localización nuclear que as marca para ser transportadas ao núcleo. Trátase dunha secuencia de aminoácidos con lisinas e arxininas situado nunha parte da proteína que fai que unha proteína acabada de sintetizar no citoplasma sexa recoñecida por proteínas de transporte específicas citosólicas para o seu envío posterior ao núcleo. As proteínas que levan este sinal son transportadas unidas a unha proteína importina (un tipo de carioferina) formando un complexo, e xuntas, pasan a través do poro nuclear. Nese momento, a Ran-GTP únese ao complexo importina-proteína, e a unión da Ran causa que a importina perda afinidade pola proteína e a proteína quede libre no núcleo. 

Noutras proteínas nucleares existe un sinal de exportación nuclear, que as marca para ser exportadas do núcleo ao citoplasma, para o cal se unen a proteínas exportinas (outras carioferinas). Os ARNs únense a proteínas nucleares especiais para ser exportados ao citoplasma.

Entre as proteínas que se encontran no núcleo están as histonas, que están asociadas ao ADN formando a cromatina (e durante a división celular os cromosomas). Outras proteínas abundantes son as que forman a lámina nuclear pegada á parte interna da membrana nuclear. Outras son os encimas necesarios para diversos procesos que teñen lugar no núcleo, como a replicación do ADN, transcrición xenética, reparación do ADN, procesamento do ARN, regulación da expresión xénica etc. Outras son as proteínas necesarias para a constitución das subunidades ribosómicas, que se ensamblan co ARNr no nucléolo, e as ribonucleoproteínas dos espliceosomas.

## Notas
Cova das Choias

O topónimo **cova das Choias** é o nome de varias cavidades naturais en Galicia. Debe o seu nome ao feito de aniñaren nelas choias. Pode referirse a:

***Cova das Choias**, en Óutara (A Pobra do Brollón);
***Cova das Choias**, na serra da Urdiñeira, entre as parroquias de Trasestrada (Riós) e Parada da Serra (A Gudiña).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Buraca das Choias**, cova situada en Visuña (Folgoso do Courel).
Ondas Galicia

**Ondas Galicia** foi unha cadea de radios galegas existente entre 1982 e 1987. Vinculada á SER e a varios xornais galegos, foi a primeira rede de emisoras privadas galegas que producía enteiramente a súa programación dende Galicia.  

## Historia 
A idea de crear unha cadea privada de radios galegas foi proposta por Ramón Varela Pol, conselleiro delegado da SER e natural de Santiago de Compostela. Para artellala conformouse unha compañía en cuxo accionariado participaban: La Región, El Correo Gallego, El Progreso, Faro de Vigo, a SER e as súas emisoras asociadas en Galicia. O presidente do Consello de Administración foi José Luis Outeiriño e o primeiro director foi Fernando Madriñán.   

Ondas Galicia comezou a emitir o 22 de novembro de 1982 cando se inaugurou os estudios de Santiago de Compostela, estación central da cadea. A radio fórmula predominaba na programación e cada unha das emisoras (Santiago, Lugo, Ourense, Vigo e A Coruña) contaba con seis horas para a produción propia. Transmitía tres informativos de media hora ao longo do día, o das 20 horas en lingua galega, ademais de boletíns máis breves en cada hora. Destacou o programa deportivo dirixido por Xesús Lodeiro Cisneros. Entre outros profesionais traballaron en Ondas Galicia: Pepe Domingo Castaño, Xosé Manuel Pereiro, Pemón Bouzas, Moncho Lemos, Marina Castaño e Aida Pena. 

Con todo, os resultados da explotación da cadea non satisfaceron os obxectivos iniciais. Así no ano 1986, a SER adquiriu a totalidade das accións e puxo como director a Javier Asenjo González, e a  partir de 1987 a cadea mudou de denominación e acolleu a retransmisión de Radio Minuto. Dende o mes de xullo de 1991, as frecuencias locais foron explotadas directamente polas emisoras galegas asociadas á SER, emitindo moitas delas a sintonía de M80 Radio a partir de 1993. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
Blanco Campaña, X. L. (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. pp. 278–279. ISBN 84-89947-73-2.
Control dos pais

dereita|250x250px|miniatura|Control dos pais.
Os **controis dos pais** son funcións que poden incluírse nos servizos de televisión dixital, ordenadores e videoxogos, dispositivos móbiles e software que permiten aos pais restrinxir o acceso ao contido aos seus nenos. Estes controis creáronse para axudar aos pais a restrinxir certos contidos que poden ver os seus fillos. Estes contidos poden ser susceptibles de restricción por considerarse pouco axeitados para a súa idade, nivel de madurez ou sentir que está dirixido a un público adulto. Os controis dos pais divídense en catro categorías: filtros de contido, que limitan o acceso ao contido inadecuado á idade; controis de uso, que limitan o uso destes dispositivos, como pór límites de tempo ao uso ou prohibir certos tipos de uso; ferramentas de xestión de uso do ordenador, que obrigan ao uso de certo software; e monitoreo, que pode rastrexar a localización e a actividade cando se usan os dispositivos.

## Notas
Radio Amistad

**Radio Amistad** foi unha emisora de radio fundada en Barcelona por Olegario Sotelo Blanco no ano 1985. A estación foi pechada poucos meses despois por orde da Generalitat de Cataluña. 
## Traxectoria 
Os estudios da radio estaban localizados na *Pedrera*, edificio obra de Antoni Gaudí e comezou a emitir antes de ter a concesión da licenza. O público da radio era a comunidade de emigrantes galegos en Barcelona emitindo principalmente en catalán, aínda que ao galego éralle reservado o 20% da programación. A radio tivo como os locutores destacados o propio Sotelo Blanco, Margarita Ledo Andión, Manuel Outeiriño e buscaba colaboradores entre os estudantes galegos da Facultade de Ciencias da Información da Universidade Autónoma de Barcelona. 

Radio Amistad foi clausurada por orde das autoridades catalás por carecer de licenza. Con todo, Olegario Sotelo Blanco sostén que a motivación do peche foi política. Segundo sinala o fundador, Ramón Piñeiro, entrevistado o día antes do peche, procurou mediar coa administración para que se mantivese a emisora, sen éxito. Malia ao fracaso, algúns investigadores afirman que Radio Amistad supuxo un importante pulo para a radiodifusión en galego en Cataluña pois favoreceu o desenvolvemento de diferentes iniciativas como a ERGAC.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
Olegario Sotelo Blanco
Protomitocondria

A **protomitocondria** é o hipotético endosimbionte bacteriano ancestral a partir do cal se pensa que descenden todas as  mitocondrias dos eucariotas, despois dun episodio de simbioxénese que creou a capacidade de realizar a respiración celular aerobia nas células eucariotas.

## Filoxenia 
As análises filoxenéticas dos poucos xenes que aínda están codificados polo xenoma das modernas mitocondrias suxiren unha orixe alfaproteobacteriana para este endosimbionte, nun antigo episodio de simbioxénese na historia evolutiva dos eucariotas. Aínda que se propuxo a orde *Rickettsiales* como grupo irmán alfaproteobacteriano das mitocondrias, non hai probas definitivas en canto cal foi o grupo de alfaproteobacterias a partir do cal xurdiron as mitocondrias.  Martijn *et al* atoparon que as mitocondrias son un posible grupo irmán de todas as outras alfaproteobacterias. Ferla et al. inferiron a árbore filoxenética das Rickettsidae comparando as secuencias de ARNr 16S + ARNr 23S.

## Metabolismo 
Toni Gabaldón e Martijn Huynen (2003) reconstruíron o proteoma (o conxunto completo de proteínas expresado por un xenoma) e o metabolismo correspondente da protomitocondria comparando os xenomas existentes de alfaproteobacterias e  eucariotas. Concluíron que este organismo era unha alfaproteobacteria aerobia que respiraba lípidos, glicerol e outros compostos proporcionados polo hóspede. Polo menos 630 familias de xenes derivadas deste organismo poden aínda atoparse nos 9 xenomas eucariotas analizados no estudo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Abioxénese
* Simbioxénese
* Hidroxenosoma
* Midichloria
* Protocélula
* Rickettsiales
Cochinita pibil

A **cochinita pibil** (en maia iucateco: *píibi’k’éek’en*) é un guiso correspondente á gastronomía do Iucatán, que se basea en carne de porco adobada en achiote, envolta en folla de plátano e cocida dentro dun forno de terra usando unha técnica prehispánica coñecida como píib. Segundo receitas de comezos de 1900, o porco enteiro (eviscerado e co pelo queimado) era cocido no forno de terra. A cochinita pibil acompáñase con cebola morada en laranxa aceda e chile habaneiro, moi común na rexión. 

Adóitase preparala como ofrenda en importantes celebracións como o Día dos Mortos, coñecido en maia como *Hanal Pixán*. 

Sábese polos códigos dos primeiros exploradores, que nun inicio utilizábase carne de faisán, xabaril ou veado e cocíase no forno de terra chamado *pib*. Coa conquista española substituíuse esa carne pola de porco.

## O pibil 
miniatura|260x260px|Proceso de envoltura e atado con folla de plátano.
A palabra maia *pibil* refírese xenericamente a un alimento que foi preparado nun forno de terra coñecido como pib (lingua maia). Esta é unha técnica prehispánica na que orixinalmente se cociñaban pecarís, veados e diversos faisánidos abondosos na zona maia.

Tradicionalmente, un *pib* faise escarbando un furado rectangular na terra, onde se fai arder leña seca (usualmente de madeira *catzín* ou ''chuk'um*) até obter brasas. Sobre estas brasas colócanse pedras planas e no momento en que estas se quentan, colócase o guiso a cociñar, para despois cubrir todo con ramas, unha lámina metálica de zinc e por último unha capa de terra, procedemento que sela o forno, evitando que escapen os líquidos e vapores da cocción. 

No caso específico da cochinita pibil, a carne de porco (unha vez condimentada) é depositada nun recipiente metálico rectangular (coñecido localmente como "lata") sobre unha cama de follas de plátano previamente asadas, as mesmas que serven para envolver o guiso a enterrar. O tempo de cocción varía coa cantidade de carne e o tamaño do *pib'', pero usualmente ao cabo de 3 ou 3 horas o prato xa está listo.

Por tradición, este prato consómese na península do Iucatán os domingos nas mañás e os días festivos.

## Notas
Manuela Palacios

**Manuela Palacios González**, é unha filóloga e profesora universitaria galega.

## Traxectoria 
A súa investigación centrase no estudo da literatura irlandesa e galega contemporánea, editando e coeditando varios libros en relación con esta liña de investigación. Outras publicacións inclúen traducións de poesía e ficción europea e árabe, monografías sobre a imaxinería pictórica en Virginia Woolf e en *Richard III* de William Shakespeare, así como tamén artigos sobre ecocrítica.

Desde 2020 é membro do College of Expert Reviewers da European Science Foundation.

## Notas
Transporte nuclear

O **transporte nuclear** é o paso de substancias grandes a través da membrana nuclear da célula, entrando ou saíndo do núcleo, e os mecanismos que o impulsan. A entrada e saída de grandes moléculas do núcleo celular está estreitamente controlada polos complexos do poro nucleares. Aínda que as pequenas moléculas poden entrar no núcleo sen regulación, as macromoléculas como o ARN e as proteínas requiren a asociación con factores de transporte chamados **receptores de transporte nuclear**, como as carioferinas denominadas importinas (para entrar no núcleo) e exportinas (para saír).

## Importación nuclear 
As proteínas que deben ser importadas ao núcleo desde o citoplasma teñen na súa secuencia de aminoácidos un sinal de localización nuclear ao que se unen proteínas importinas. Un sinal de localización nuclear é unha curta secuencia de aminoácidos que actúa como unha etiqueta. Adoitan ser secuencias hidrófilas que conteñen residuos de lisina e arxinina, das cales se documentaron varias.

Unha proteína exportadora de ARNm especializada traslada o ARNm maduro ao citoplasma despois de que se completa a súa modificación transcricional. Neste proceso de translocación interveñen varias proteínas, aínda que o mecanismo específico non se coñece aínda. Algúns xenes que se transcriben frecuentemente están localizados fisicamente preto dos poros nucleares para facilitar o proceso de transporte.

A exportación do ARNt tamén depende de varias modificacións que sofre, que impiden a exportación de ARNt defectuoso que non funcione ben. Este mecanismo de control de calidade é importante debido ao papel fundamental do ARNt na tradución, onde intervén levando os novos aminoácidos que se van engadir á cadea peptídica en crecemento. O exportador de ARNt en vertebrados chámase *exportina-t*. A exportina-t únese directamente ao seu cargamento de ARNt no núcleo, un proceso promovido pola presenza de RanGTP. As mutacións que afectan a estrutura do ARNt inhiben a súa capacidade de unirse á exportina-t, e en consecuencia, de ser exportado, o que proporciona á célula outro paso de control de calidade. Como se describiu antes, unha vez que o complexo cruzou a envoltura nuclear, disóciase e libera o seu cargamento de ARNt no citosol.

## Lanzadeira de proteínas 
Moitas proteínas sábese que teñen tanto un sinal de localización nuclear coma un sinal de exportación nuclear e dese modo están pasando continuamente do núcleo ao citosol e viceversa. En certos casos, un destes pasos (sexa a importación ou a exportación) está regulado, a miúdo por modificación postraducional.

Esta lanzadeira de proteínas pode avaliarse usando un *ensaio de fusión de heterocarion*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Animacións do transporte nuclear 
* Ilustracións do transporte nuclear
Miguel Ángel Guerra

**Miguel Ángel Guerra**, nado en Buenos Aires o 31 de agosto de 1953, é un antigo piloto de carreiras arxentino. Participou en catro Grandes Premios de Fórmula 1, debutando o 15 de marzo de 1981. Clasificouse só para un destes, o Gran Premio de San Marino de 1981, no que o seu Osella foi golpeado polo March de Eliseo Salazar na primeira volta. O coche de Guerra bateu contra un muro, e sufriu unha rotura de boneca e nocello.

Tras a súa carreira na Fórmula Un, Guerra competiu en múltiples campionatos arxentinos e suramericanos. En 1984 foi vice-campión da Fórmula 2 Codasur e en 1989 gañou o campionato TC 2000. Tamén correu na Fórmula 3 Suramericana, Turismo Nacional, Turismo Carretera, Top Race e Campionato de Super Turismos de América do Sur.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos do Campionato de Europa de Fórmula 2 
(clave) (As carreiras en **negra** indican a pole position as carreiras en *cursiva* indican a volta rápida)

### Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at grandprix.com
Joshua Bassett

**Joshua Taylor Bassett**, nado o 22 de decembro de 2000, é un actor e cantante estadounidense. É coñecido polo seu papel protagonista de Ricky Bowen en *High School Musical: The Musical: The Series*.

## Traxectoria 
Dende 2017 a 2018, Bassett apareceu en papeis episódicos en series de televisión como *Lethal Weapon*, *Game Shakers* e *Dirty John*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
*
Joan Robinson

**Joan Robinson**, nada en Camberley o 31 de agosto de 1903 e finada Cambridge o 5 de agosto de 1983, foi unha economista inglesa que formou parte da chamada escola poskeynesiana de Cambridge, Inglaterra. Constitúe un paradigma de economista heterodoxa, xa que as súas teorizacións reuniron elementos das máis diversas escolas, opoñéndose en xeral ás diferentes ortodoxias dominantes na economía a medida que transcorreu o século.

## Pensamento económico de Joan Robinson 
Robinson participou como colaboradora na obra de Keynes publicada en 1936: *A teoría xeral da ocupación, o interese e o diñeiro* recibindo o recoñecemento do autor no prólogo da obra. En 1942 publicou un ensaio sobre economía marxista tentando rescatar os aspectos conceptuais, puramente económicos, da obra de Karl Marx desligándose de dogmatismos que impedían realizar unha lectura académica do Capital.

Os seus achegues máis recoñecidos viñeron do seu traballo na teoría do capital e do crecemento económico nas décadas de cincuenta e sesenta. Non aceptou a teoría neoclásica do capital, a cal fora adoptada polos economistas da Síntese Clásico-Keynesiana con Robert Solow e Paul Samuelson á cabeza. Protagonizou con devanditos economistas a chamada Controversia entre as dúas Cambridges en relación coa teoría do capital e as súas implicacións na teoría do crecemento.

## Notas
Antonio Moreda Rodríguez

**Antonio Moreda Rodríguez**, nado en Ribadeo, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1918. Ao ano seguinte foi nomeado secretario do Concello de Barreiros, permanecendo no posto ata 1924. Despois foi avogado en Ribadeo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Ribadeo o 23 de xullo, cando as forzas do exército sublevado entraron en Ribadeo. Permaneceu no cargo ata xullo de 1939.

## Vida persoal 
Casou con Sara Novo Ríos, e foi pai de Antonio Moreda Novo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*