open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Basílica de San Xoán e San Paulo de Roma

miniatura|dereita|Interior.
A **Basílica de San Xoán e San Paulo**&nbsp;(en ) é unha antiga&nbsp;basílica&nbsp;de&nbsp;Roma, localizado no monte de Celio.
A igrexa foi construída en 398, por vontade do senador Pamaquio, sobre a casa de dous soldados romanos, Xoán e Paulo, martirizados baixo o goberno do emperador Xuliano&nbsp;en 362. A igrexa tamén era chamada&nbsp;*Titulus Pammachii* e é rexistrada como tal nos actos do sínodo celebrado polo papa Símaco en 499.

A igrexa foi danada durante o saqueo de Alarico I (410) e por mor do terremoto de 442. Foi restaurada polo papa Pascual I (824), mais foi saqueada outra vez polos normandos (1084), e de novo volveu ser restaurada, co engadido dun mosteiro e un campanario.

É fogar da Congregación da Paixón e é o lugar de soterramento de Paulo da Cruz.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mariano Armellini, *Le Chiese Di Roma, dalle loro origini sino al secolo XVI* (Roma: Tipografia editrice Romana 1887), pp.&nbsp;276–281. 
* Germano Di San Stanislao, *La Casa Celimontana Des SS. Martiri Giovanni E Paolo* (Roma: Tipografia della pace di F. Cuggiani, 1894).
* Stanislao Dell'Addolorata, *La Basilica Celimontana dei Santi Giovanni e Paolo* (Roma: Bucciarelli, 1930).
* Istituto di studi romani, *SS. Giovanni e Paolo al Celio*  (Roma : Tip. Centenari, 1956) [ 	Chiese di Roma, cenni religiosi, storici, artistici, 70].
Compañía Española de Tráfico Aéreo

A **Compañía Española de Tráfico Aéreo** (**C.E.T.A.**) foi a primeira aeroliña española de transporte civil de pasaxeiros, creada por Jorge Loring Martínez. A CETA conseguiu o traspaso dos dereitos que posuían os Talleres Hereter de Barcelona para a explotación da liña aeropostal Sevilla-Larache, ampliando a liña a tráfico de pasaxeiros e mercadorías en xeral, que voaron con avión De Havilland DH 9. Posteriormente ampliou rutas cubrindo Sevilla-Tánxer, Barcelona-Palma de Mallorca e Málaga-Melilla.

Acabou integrada en CLASSA tras a creación en 1929 desta última.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Utrilla Navarro, Luis; García Cruzado, Marcos (2005). Madrid: Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea, S.A., ed. Historia de los Aeropuertos de Madrid (I). ISBN 8496456315
Aeroporto de Belgrado-Nikola Tesla

O **aeroporto de Belgrado-Nikola Tesla** (IATA: **BEG**, ICAO: **LYBE**) é un aeroporto internacional que serve a Belgrado, Serbia. Anteriormente coñecido sinxelamente como *aeroporto de Belgrado* ou como *aeroporto de Surčin*, foi rebautizado no ano 2006 na honra do científico e inventor Nikola Tesla. É o aeroporto máis grande e concorrido de Serbia e atópase a 18&nbsp;km ao oeste do centro de Belgrado, preto do suburbio de Surčin.

A aeroliña nacional do país, Air Serbia, usa o aeroporto como o seu centro de conexións. Tamén é unha base para a aeroliña de baixo custo Wizz Air. Ademais, os servizos de taxi aéreo Air Pink e Prince Aviation tamén usan o aeroporto como fogar.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Larache

**Larache** (en bérber: **Lleɛrayec**, en árabe: العرايش) é unha cidade portuaria localizada no noroeste de Marrocos. É capital da provincia homónima. Situada na rexión Tánxer-Tetuán, dista uns 85 quilómetros de Tánxer e 105 de Tetuán. Atópase situada no litoral atlántico, na marxe esquerda do estuario do río Lucus.

Ten unha poboación de 125 008 habitantes. Nas súas inmediacións (na beira esquerda do estuario do Lucus) atópanse as ruínas de Lixus, un asentamento fenicio e posteriormente cartaxinés que se converteu máis tarde en colonia romana e parte da provincia romana de Mauritania Tinxitana.

## Clima 
Larache ten un clima mediterráneo con abundantes choivas. Os veráns son moderadamente cálidos e soleados, e os invernos húmidos e fríos. A cidade ten de media entre 700 e 800 milímetros de choiva ao ano. En canto ás temperaturas, entre 6&nbsp;°C e 10&nbsp;°C no inverno, e entre 27&nbsp;°C e 35&nbsp;°C no verán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fereres de Moryussef, Sara:  *Larache, crónica nostálgica.* AIV, Caracas:  AIV, 1996.
* López Enamorado, María Dolores. Larache a través de los textos: Un viaje por la literatura y la historia. Sevilla: Junta de Andalucía-Consejería de Obras Públicas y Transportes, 2004. ISBN 84-8095-372-1.
### Outros artigos 
* Provincia de Larache
* Asedio de Larache
* Río Lucus
Condado de Luna (1348)

[miniatura|260px|Escudo dos Ferrench de Luna, da [casa de Luna.]]
O **Condado de Luna** foi un título nobiliario aragonés, creado o 18 de agosto de 1348 polo rei de Aragón Pedro IV de Aragón, a favor de Lope de Luna, señor de Segorbe e IX señor de Luna, con motivo da vitoria na batalla de Epila contra a Unión de Aragón. 
[miniatura|260px|Páxina do [Armorial de Gelre onde aparece o escudo da Casa de Luna.]]

A súa denominación fai referencia á localidade de **Luna** (provincia de Zaragoza), na comarca das Cinco Villas.

Quedou extinguido en 1430, cando Afonso V de Aragón desposuíu dos seus títulos e posesións, incorporándoas á coroa, a Fadrique de Aragón, por traizón.

Na actualidade está vixente o condado de Luna creado por Filipe II o 18 de agosto de 1598, a favor de Francisco de Aragón y Gurrea Borja, VI duque de Villahermosa, a cambio da súa renuncia ao Condado de Ribagorza.

## Titulares do condado 
* Lope de Luna
* María de Luna
* Martiño o Mozo
* Federico de Luna

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Moxó y Montoliu, Francisco de (1990): *La Casa de Luna (1276-1348): factor político y lazos de sangre en la ascensión de un linaje aragonés*. Münster, Renania do Norte-Westfalia: Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung. ISBN 3-4020-5825-1.

### Outros artigos 
* María de Luna
* Condado de Luna (1462)
* Condado de Luna (1598)

### Ligazóns externas 
* Los Martínez de Luna, ricos hombres de sangre y naturaleza de Aragón
Condado de Luna

**Condado de Luna** pode referirse a:
* En España:
****Condado de Luna**, concedido por Pedro IV de Aragón no ano 1348 a Lope de Luna pola súa vitoria na Batalla de Épila (1348).
****Condado de Luna**, creado por Henrique IV de Castela no ano 1462 en favor de Diego Fernández de Quiñones.
****Condado de Luna**, creado por Filipe II no ano 1598 a favor de Francisco de Gurrea y Aragón.
*Nos Estados Unidos de América
****Condado de Luna**, un dos 33 condados do estado estadounidense de Novo México.
Aeroporto de Tel Aviv-Ben Gurion

O **aeroporto internacional Ben Gurion** (IATA: **TLV**, ICAO: **LLBG**), é o principal aeroporto internacional de Israel e o máis concorrido do país. Está situado a 19&nbsp;km ao sueste de Tel Aviv e foi bautizado na honra do primeiro Primeiro Ministro David Ben-Gurion. O aeroporto serve como centro de conexións para El Al, Israir Airlines, Arkia, Up e Sun D'Or. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións 17 936 810 pasaxeiros, facéndoo o 48º aeroporto máis concorrido de Asia.

O aeroporto Ben Gurion está considerado entre os cinco mellores aeroportos de Oriente Medio pola experiencia que ofrece aos seus pasaxeiros e o seu alto nivel de seguridade. Diversos corpos de seguridade do país están complementados por gardas que operan tanto uniformados como de incógnito. O aeroporto ten sido o obxectivo de varios ataques terroristas, pero ningún intento de secuestrar un avión con saída no aeroporto Ben Gurion tivo éxito.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Lope de Luna

**Lope de Luna**, nado en 1315 e finado en Pedrola, Reino e Aragón en 1360, foi un nobre aragonés da Casa de Luna, da liñaxe dos *Ferrench de Luna*, IX señor de Luna, en calidade de tenente, III señor de Segorbe, e primeiro conde de Luna a partir de 1348.

## Traxectoria 
Era fillo de Artal de Luna y Urrea, VIII señor de Luna e de Martina Sanz de Huerta.

Foi un gran colaborador de Pedro IV *o Cerimonioso* durante a expedición a Sardeña.
Participou na Guerra da Unión e, en 1348, recibiu o título de Conde de Luna pola súa vitoria na batalla de Épila contra a Unión de Aragón, pasando Luna de tenencia a señorío hereditario.

## Matrimonios e descendencia 
[miniatura|300px|Páxina do [Armorial de Gelre, onde aparece o escudo da Casa de Luna.]]

Lope casou en primeiras nupcias con Violante de Aragón, filla de Xaime II de Aragón, que era viúva de Filipe, déspota de Romanía, con quen non tivo descendencia. Porén, deste modo emparentou coa Casa Real de Aragón.

Casou novamente con Brianda de Agoult, (ou de Got, ou de Aquaviva), filla do conde de Got, que era parente do papa Clemente V, con quen tivo a María de Luna, IV señora de Segorbe, que casaría co futuro rei Martiño *o Humano*. Deste matrimonio tamén naceu Brianda de Luna, que aída que casou lexitimamente con Lope Ximénez de Urrea, fuxiu para vivir co seu amado Luís Cornel, señor de Alfajarín, con quen tería tres fillos, Francisco Luís Cornel, señor de Vall de Almonacid e do seu castelo, Brianda e Leonor, desencadeando unha guerra.

Máis tarde casou con María de Altura, con quen tería a Fernando López de Luna, señor de Ricla, que casaría con Emilia Ruiz de Azagra, III señora de Villafeliche.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sarasa Sánchez, Esteban: "Mitos y ritos feudales en Aragón: el caso de doña Brianda de Luna" .
* Lope de Luna, I Conde de Luna y Señor de Segorbe

### Outros artigos 
* Casa de Luna
* María de Luna 
 
### Ligazóns  externas 
* Armorial de Gelre .
* El acuerdo de Pedro IV y Lope de Luna
* Los Martínez de Luna, ricos hombres de sangre y naturaleza de Aragón
María de Luna

: *Para a filla de Álvaro de Luna, véxase María de Luna y Pimentel*.

[miniatura|300px|Escudo de María de Luna no [Mosteiro de Poblet.]]
[miniatura|300px|Armas de María de Luna no [Real Mosteiro de Santa María de Veruela|Mosteiro de Veruela.]]
**María de Luna**, tamén coñecida como **Maria López de Luna** e **María de Aragón**, nada en Pedrola, Reino de Aragón, en  1353, 1357 ou 1358, segundo as fontes, e finada na Vila-real, Reino de Valencia, foi unha nobre aragonesa, filla de Lope de Luna, Señor de Luna e primeiro conde de Luna e da súa esposa Brianda d'Agout.

Foi raíña consorte da Coroa de Aragón polo seu matrimonio co infante Martiño, conde de Besalú, máis tarde rei de Aragón (co nome de **Martiño I, o Humano**.   
* Martiño o Mozo (1374-1409), que casou en 1391 coa raíña de Sicilia, María de Sicilia, e en 1402 con Branca de Navarra.
* Xacobe de Aragón (1378-?), morto xove
* Xoán de Aragón (1380-?), morto xove
* Margarida de Aragón (ca. 1385-?), morta xove.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Argudo Périz, José Luis (1986): *El señorio jurisdiccional de María de Luna: un registro de cartas de 1409*. Zaragoza: Centro de Estudios de las Cinco Villas, Institución Fernando el Católico. Serie: Cuadernos de las cinco villas, 2. 
* Claramunt, Salvador (2002): "La política matrimonial de la Casa condal de Barcelona y real de Aragón desde 1213 hasta Fernando el Católico". *Acta historica et archaeologica Mediaevalia*, Núm. 22.
* Ferrer i Mallol, Maria Teresa (1978): "Els darrers sobirans del Casal de Barcelona: Joan I i Martí l'Humà". En: *Història de Catalunya*. Barcelona: Editorial Salvat, pp.&nbsp;142–150.
* Ferrer i Mallol, Maria Teresa, ed. (2015): Martí l'Humà: el darrer rei de la dinastia de Barcelona (1396-1410): L'interregne i el Compromís de Casp. Barcelona: Institut d'Estudis Catalans / Deputazione di Storia Patria per la Sardegna. ISBN 978-84-4996-525-1.
* Javierre Mur, Aúrea (1942): *María de Luna, reina de Aragón*. Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas, Instituto de Historia "Jerónimo Zurita".
* Mestre i Campi, Jesús (dir.) (1998): ''Diccionari d'Història de Catalunya*. Barcelona: Edicions 62, p.&nbsp;658-659, entrada: «Martí I». ISBN 84-297-3521-6.
* Silleras-Fernandez, Nuria  (2008): *Power, Piety, and Patronage in Late Medieval Queenship: Maria de Luna*. Nova York: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-4039-7759-5.
* Vilar, Pierre (dir.); Batlle, Carme (1988): *Història de Catalunya*. Volum III. Barcelona: Edicions 62. ISBN 84-297-2784-1.

### Outros artigos 
* Martiño I de Aragón
* Lista de monarcas de Aragón
* Coroa de Aragón
 
### Ligazóns externas 
* María de Luna  na *Gran Enciclopedia Aragonesa'' 
* Escudos heráldicos de la Corona de Aragón: María de Luna .
Aeroporto de Bucarest-Henri Coandă

O **aeroporto internacional de Bucarest-Henri Coandă** (IATA: **OTP**, ICAO: **LROP**) é o aeroporto máis concorrido de Romanía. Está situado en Otopeni, a 16,5&nbsp;km ao norte do centro da cidade de Bucarest. É un dos dous aeroportos que serven á capital de Romanía. O outro é o aeroporto Aurel Vlaicu, que xa non ten voos regulares de pasaxeiros.

O aeroporto foi bautizado na honra do pioneiro da aviación romanés Henri Coandă, construtor do avión Coandă-1910 e descubridor do efecto Coandă dos fluídos. Antes de maio de 2004 o seu nome oficial era **aeroporto internacional de Bucarest Otopeni**.

O aeroporto internacional Henri Coandă serve como sede a TAROM, a aeroliña nacional de Romanía. Tamén serve como base de operacións para as aeroliñas de baixo custo Blue Air, Ryanair e Wizz Air.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Katowice

O **aeroporto internacional de Katowice** (IATA: **KTW**, ICAO: **EPKT**) é un aeroporto internacional situado en Pyrzowice, a 30&nbsp;km ao norte da cidade de Katowice, en Polonia. En termos de pasaxe é o cuarto aeroporto máis concorrido do país con 3 221 261 de pasaxeiros no ano 2016.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Sabata, ouro sanguento

***Sabata, ouro sanguento*** (en ) é un filme italiano de 1969 dirixido por Gianfranco Parolini. É o primeiro filme da *triloxía de Sabata* de Parolini, e está protagonizado por Lee Van Cleef como a personaxe principal. Estreouse en galego o 14 de setembro de 2000 a través da TVG.

## Personaxes 
* Lee Van Cleef como Sabata
* William Berger como Banjo
* Ignazio Spalla (acreditado como Pedro Sanchez) como Carrincha
* Aldo Canti (acreditado como Nick Jordan) como Indio/Alley Cat
* Linda Veras como Jane
* Franco Ressel como Stengel
* Antonio Gradoli (acreditado como Anthony Gradwell) como Ferguson
* Claudio Undari (acreditado como Robert Hundar) como Oswald
* Gianni Rizzo como Xuíz O'Hara

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Aeroporto de Cracovia-Xoán Paulo II

O **aeroporto de Cracovia-Xoán Paulo II** (IATA: **KRK**, ICAO: **EPKK**) é un aeroporto internacional situado na vila de Balice, a 11&nbsp;km ao oeste do centro da cidade de Cracovia, no sur de Polonia. É o segundo aeroporto máis concorrido do país en termos de volume de pasaxeiros. O ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 4 983 645 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Teatro dell'Opera di Roma

O '''Teatro dell'Opera di Roma'* é un teatro de ópera en Roma, Italia. Orixinalmente aberto ó público en novembro de 1880 como *Teatro Costanzi*, sufriu varios cambios de nome así como diversas melloras. No presente ten unha capacidade de 1&nbsp;600 persoas.

## Historia 
O teatro da Ópera de Roma foi orixinalmente coñecido como **Teatre Costanzi** polo seu construtor, o empresario Domenico Costanzi (1810-1898). Foi financiado privadamente por Constanzi, quen lle encargou o proxecto ó arquitecto milanés Achille Sfondrini (1836-1900), un especialista na construción e renovación de teatros. Sfondrini prestou especial atención no seu proxecto á acústica da sala, que orixinalmente tiña unha capacidade de 2&nbsp;212 espectadores, planta de ferradura, tres pisos de palcos, un anfiteatro e dúas galerías, que remataban nunha cúpula decorada con frescos de Annibale Brugnoli.

Costanzi encargouse persoalmente da xestión do teatro, e durante o seu mandato producíronse importantes estreas mundiais, como o de *Cavalleria rusticana*, de Pietro Mascagni. Coa morte de Costanzi, o seu fillo Enrico fíxose cargo da empresa do teatro, producíndose na súa etapa o maior acontecemento da historia do teatro: a estrena de *Tosca*, de Giacomo Puccini (14 de xaneiro de 1900).

En 1907, o Teatro Costanzi foi adquirido polo empresario Walter Mocchi. A partir de 1912, a esposa de Mocchi, a soprano Emma Carelli encargouse da dirección. Durante a súa xestión pode destacarse a primeira representación en Italia de *Parsifal*, de Wagner, e a visita dos Ballets Rusos de Sergei Diagilev.

En 1926, o teatreo foi adquirido polo concello de Roma, que cambio o seu nome por *'Teatro Real dell'Opera.'* Foi parcialmente reconstruído e reaberto o 27 de febreiro de 1928 con *Il Nerone*, de Arrigo Boito. A reconstrución consistiu, a grandes trazos, no derrubo do anfiteatro, para engadir un cuarto piso de palcos, a redecoración de toda a sala, ademais da instalación dunha gran lámpada, de cristal de Murano, de 6 metros de diámetro. Ademais, no exterior, abriuse unha nova entrada principal na actual Piazza Beniamino Gigli.

Despois da proclamación da república, o nome do teatro cambiou a *'Teatro dell'Opera.''' En 1958, por mor da celebración dos Xogos Olímpicos en 1960, fíxose unha segunda reconstrución, que cambiou radicalmente o estilo do exterior, construíndo a fachada actual e a entrada. Mantendo a lendaria acústica da sala, restaurouse a decoración en estuco, instalouse un sistema de aire acondicionado, ampliouse o proscenio e deixouse a súa capacidade en 1&nbsp;600 butacas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Democracia Ourensana

**Democracia Ourensana** é un partido político ourensán de ámbito provincial dirixido por Gonzalo Pérez Jácome. Dende o 2019 ostenta a alcaldía da cidade de Ourense.

## Ideoloxía 
O partido rexeita a adscrición á dereita ou á esquerda convencionais ("D.O. no es de derechas ni de izquierdas, sino de Ourense"). Con todo, Natalia Puga caracterízao como "populismo de dereitas" e Onda Cero como "localista". 

A pesar do seu proclamado carácter transversal, o seu histórico na política municipal, provincial e galega caracterizouse polas alianzas máis ou menos consistentes co Partido Popular: en 2014, favoreceu o acceso á alcaldía do candidato popular Jesús Vázquez; en 2019, obtivo a alcaldía sendo a terceira forza do consistorio ourensán, pasando a integrar os populares no goberno, até a súa ruptura en xullo de 2022, despois de favorecer igualmente a continuidade de José Luís Baltar á fronte da Deputación. Logo das municipais de 2023, DO e PP alcanzaron un acordo para accederen ao mando do Concello da capital e da Deputación, respectivamente, en solitario. Finalmente, após as eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024, o seu único representante, Armando Ojea, abstívose na votación de investidura de Alfonso Rueda. 

Por outro lado, o seu líder Gonzalo Pérez Jácome ten desacreditado publicamente os seus adversarios de esquerdas, como o PSdG-PSOE ou o BNG, afirmando sobre este último que "é un partido soviético e Pontón unha radical que defendía terroristas". 

Por outro lado, DO renega do galego como lingua vehicular no ámbito público, non sendo usada habitualmente polo seu líder nin de forma sistemática a través das súas canles de comunicación, o que coloca este partido fóra do consenso da normalización lingüística do período autonómico. 

## Historia 
### 2001-2011: primeiros anos 
#### Fundación do partido e a canle de televisión 
O partido fundouse e 2001 en torno á canle de televisión local Auria TV por Gonzalo Pérez Jácome xunto a Armando Ojea, Manuel Álvarez. Rebeca Santos e Juan Carlos Frasero.

#### Primeiros anos na oposición 
Gonzalo Pérez Jácome foi o candidato de Democracia Ourensana á alcaldía de Ourense nas eleccións de 2003 e 2007, pero non logrou representación. En 2011 o partido entrou na corporación municipal ó lograr dous concelleiros: Gonzalo Pérez Jácome e Susana Gómez Valencia.

## Resultados electorais de Democracia Ourensana 
## Auria TV 
Auria TV é unha canle de ámbito local propiedade de Gonzalo Pérez Jácome, líder de Democracia Ourensana, dispoñible na canle 51 en Ourense que tamén está en YouTube. Foi a primeira cadea de televisión de España en emitir programas en bucle para telos dispoñibles a distintas horas do día. Emite, basicamente, propaganda, roldas de prensa e algúns programas sobre política provincial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourense
* Eleccións municipais en Barbadás
* Eleccións municipais no Pereiro de Aguiar
Tyrus Thomas

**Tyrus Wayne Thomas**, nado o 17 de agosto de 1986 en Baton Rouge, Luisiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que actualmente é axente libre.

## Traxectoria profesional 
O 28 de xuño de 2006 foi seleccionado polos Portland Trail Blazers na 4ª posición do Draft da NBA de 2006. Máis tarde foi traspasado ós Chicago Bulls a cambio da segunda rolda dese mesmo draft, LaMarcus Aldridge.

O 18 de febreiro de 2010, Thomas foi traspasado ós Charlotte Bobcats a cambio de Acie Law, Ronald Murray e unha futura elección da primeira rolda do Draft. O 12 de xullo de 2010, asinou un novo contrato cos Bobcats por 5 anos e 40 millóns de dólares.

O 13 de xaneiro de 2015, Thomas foi adquirido polos Iowa Energy da NBA Development League.

O 4 de setembro de 2015, Thomas asinou un contrato dun ano co Eisbären Bremerhaven da Basketball Bundesliga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
The Sugarhill Gang

**The Sugarhill Gang** é un grupo musical de hip hop, coñecidos polo seu éxito de 1979 "Rapper's Delight", o primeiro sinxelo de rap en chegar ó Top 40 da Billboard Hot 100.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums recompilatorios 
* *Sugarhill Gang Greatest Hits* (1984)
* ''Rapper's Delight: The Best of Sugarhill Gang* (1996)
* *Ain't Nothin' but a Party* (1998)
* *Back to the Old School 2 - Rapper's Delights* (1999)
* *Sugarhill Gang, The* Vs. Grandmaster Flash - The Greatest Hits* (2000)
* *The Greatest Hits of Sugarhill Gang (2004 Tour)* (2004)
* *The Story of Sugarhill Records* (2005)
* *Hip Hop Anniversary Europe Tour: Sugarhill Gang Live* (2008)
* *Rhythm & Rhymes: The Definitive Collection'' (2010)

## Notas
Altare della Patria

O **Altare della Patria**, tamén coñecido como **Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II** ou ***Il Vittoriano***, é un monumento construído na honra de Vítor Manuel, o primeiro rei da Italia unificada. Atópase en Roma e ocupa a área entre a Piazza Venezia e o Capitolino.

Foi deseñado por Giuseppe Sacconi en 1885, e inaugurado en 1911, pero os traballos remataron moito despois, entre 1924 e 1927.

## Características 
miniatura|esquerda|200px|Tumba do soldado descoñecido.
O monumento está construído con mármore branco extraído das canteiras de Botticino (preto da cidade de Brescia), amosado por exemplo nas maxestosas escaleiras ou as columnas corintias. Tamén dispón de varias fontes e esculturas do propio rei Vítor Manuel e dúas estatuas da deusa Vitoria con sendas cuadrigas. A estrutura mide 135 metros de ancho e 70 metros de altura (incluíndo a cuadriga e as ás das deusas chega a 81 metros).

Na base do monumento atópase o museo da unificación de Italia.

### O soldado descoñecido 
No monumento a Vítor Manuel II atópase tamén unha tumba ó soldado descoñecido cunha «chama eterna» construída trala primeira guerra mundial, segundo a idea do xeneral Giulio Douhet. O corpo do soldado descoñecido foi escollido por Maria Bergamas, na vila austrohúngaro de Gradisca d'Isonzo, dun mozo desertor do exército austrohúngaro que pasou ó *Regio Esercito* (exército italiano) e resultou desaparecido en combate. Foi elixido entre outros 11 corpos de soldados ou mariñeiros sen identificar das forzas armadas do Reino de Italia (1861-1946). O corpo foi transportado dende Aquileia (onde se realizou a cerimonia con Bergamas) até Roma, entre outubro e novembro de 1921.
O sabor do sake

é un filme dramático xaponés dirixido por Yasujirō Ozu que se estreou en 1962. Está protagonizado por Chishū Ryū como o patriarca da familia Hirayama que se decata que ten o deber de arranxar un matrimonio para a súa filla Michiko (Shima Iwashita). Foi o derradeiro filme de Ozu, xa que morreu o ano seguinte. *O sabor do sake* está considerado por moitos críticos como un dos mellores traballos de Ozu.

Estreouse en galego o 30 de novembro de 2014 a través da TVG.

## Personaxes 
*Chishū Ryū	como Shūhei Hirayama
*Shima Iwashita como Michiko Hirayama
*Keiji Sada como Kōichi Hirayama
*Mariko Okada como Akiko Hirayama
*Teruo Yoshida como Yutaka Miura
*Noriko Maki como Fusako Taguchi
*Shin'ichirō Mikami como Kazuo Hirayama
*Nobuo Nakamura como Shūzō Kawai
*Kuniko Miyake como Nobuko Kawai
*Eijirō Tōno como Seitarō Sakuma
*Haruko Sugimura como Tomoko Sakuma
*Kyōko Kishida como propietario do bar "Kaoru"
*Ryūji Kita como Shin Horie
*Michiyo Kan como Tamako
*Daisuke Katō como Yoshitarō Sakamoto 
*Tsūzai Sugawara como Sugai
*Masao Oda como Watanabe
*Toyo Takahashi como camareira en "Wakamatsu"
*Shinobu Asaji como Yōko Sasaki
*Matsuko Shiga como muller no apartamento de Kōichi e Akiko
*Fujio Suga como primeiro cliente do "Kaoru"
*Zen'ichi Inagawa como segundo cliente do "Kaoru"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Saias de aceiro

***Saias de aceiro*** (en ) é un filme británico da guerra fría dirixido por Ralph Thomas. É unha comedia protagonizada por Bob Hope e Katharine Hepburn e cuxo guión é obra de Ben Hecht.

Hepburn interpreta unha piloto militar soviética que aterra na Alemaña do Oeste e, despois de vivir no oeste en compaña do Maior Chuck Lockwood, é convertida ó capitalismo.

## Personaxes 
* Bob Hope como Capitán Chuck Lockwood
* Katharine Hepburn como Capitá Vinka Kovelenko
* Noelle Middleton como Connie
* James Robertson Justice como Coronel Sklarnoff
* Robert Helpmann como Ivan Kropotkin
* David Kossoff como Dubratz
* Alan Gifford como Coronel Newt Tarbell
* Nicholas Phipps como Tony Mallard
* Paul Carpenter como Maior Lewis
* Sid James como Paul
* Alexander Gauge como Senador Howley
* Sandra Dorne como Tityana

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Río Lucus

[260px|miniatura|O río Lucus ao seu paso por [Larache]]
O **río Lucus**, **Loukkos** ou **Lucos** (en grego: *Λύκος*, ‘lobo’) ten unha lonxitude aproximada de 100&nbsp;km, nace no Rif (Marrocos) e transcorre pola chaira do Garb e desemboca en océano Atlántico, en Larache. Na súa desembocadura forma extensos meandros onde se mesturan as augas doces e salgadas, onde aínda hoxe péscanse anguías e meixóns. Tamén se explotan salinas, obténdose o sal por evaporación.

En 1775 aparece na cartografía de Tomás López y Vargas coa denominación de "Río Lucos".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Saídos de contas

***Saídos de contas*** (en ) é un filme estadounidense de comedia dirixido por Todd Phillips que se estreou no 2010. Foi escrito por Alan R. Cohen, Alan Freedland e Adam Sztykiel e está protagonizado por Robert Downey, Jr. e Zach Galifianakis. Foi estreado nos Estados Unidos o 5 de novembro de 2010.

Estreouse en galego o 14 de maio de 2015 a través da TVG.

## Personaxes 
* Robert Downey Jr como Peter Highman
* Zach Galifianakis como Ethan Tremblay / Ethan Chase
* Michelle Monaghan como Sarah Highman
* Juliette Lewis como Heidi
* Jamie Foxx como Darryl Johnson
* Matt Walsh como TSA Agent
* RZA como Airline Screener
* Danny McBride como Western Union Employee Lonnie
* Todd Phillips como Barry
* Mimi Kennedy como Nai de Sarah
* Keegan-Michael Key como New Father
* Aaron Lustig como Dr. Greene
* Marco Rodríguez como Axente federal
* Brody Stevens como Chauffeur
* Charlie Sheen como Charlie Harper
* Jon Cryer como Alan Harper

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Israir

**Israir** (en hebreo: ישראייר) é unha aeroliña con base en Tel Aviv, Israel. Funciona con voos programados e voos nacionais desde o aeroporto de Sde Dov en Tel Aviv, así como Haifa e Eilat, e os servizos internacionais a e desde do Aeroporto Internacional Ben Gurion, o aeroporto de Ovda, a Europa, a África, e a Nova York. Tamén opera voos VIP e de carga.

## Frota 
A frota de Israir componse das seguintes aeronaves (setembro de 2017):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroliñas de Israel
Lista de aeroliñas de Israel

A seguinte é unha listaxe das **aeroliñas de Israel**.

[miniatura|Un [Boeing 737 de El Al, a aeroliña principal de Israel.]]

## Aeroliñas de pasaxeiros 
### Internacionais e domésticos 
### Domésticos 
## Cargo 
## Véxase tamén 
* Lista de aeroliñas desaparecidas de Israel
* Lista de aeroportos de Israel
Palazzo delle Esposizioni

O **Palazzo delle Esposizioni** é un edificio neoclásico, museo e centro cultural que se atopa na Via Nazionale de Roma, Italia. Deseñado por Pio Piacentini, foi inaugurado en 1883, e no Pazo organizáronse moitos acontecementos e exposicións de arte. O edificio é propiedade do concello de Roma, que se xestiona a través da *Azienda Speciale Palexpo* entidade municipal, dependente do asesoramento da *Politiche Culturali e Centre Storico*.

Durante a época fascista, a súa fachada foi temporalmente modificada por mor dalgunha exposición, xa que o seu estilo estaba fóra do paso do tempo. Co paso dos anos o Palazzo delle Esposizioni foi diversas veces restaurado e adaptado de xeito máis funcional.

O edificio está dotado cun cinema de 139 prazas, un auditorio de 90 asentos, unha sala multifuncional, unha biblioteca, unha cafetaría e un restaurante con capacidade para 240 persoas. 

Ficheiro:Monti - Palazzo delle esposizioni 1120311.JPG|A cúpula.
Ficheiro:Monti - Palazzo delle esposizioni scalinata 1120306.JPG|A gran escaleira.
Ficheiro:Palazzo delle Esposizioni, Roma.JPG|Escultura na fachada principal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Concesionaria de Líneas Aéreas Subvencionadas

**Concesionaria de Liñas Aéreas Subvencionadas**, S.A. (**CLASSA**) foi unha aeroliña española, creada o 13 de maio de 1929 e que realizou o seu primeiro voo o 27 de maio de 1929 entre Xetafe (Madrid) e Sevilla.

A aeroliña, que cesou as súas operacións o segundo ano da Segunda República, gañou unha boa reputación por non ter ningún accidente aéreo durante a súa existencia.

## Historia 
[miniatura|250px|dereita|Primeiro voo de CLASSA entre a [Península Ibérica e as Illas Canarias en 1930 realizado por un Ford Trimotor.]]
Foi creada a instancias do ditame do Directorio Militar do xeneral Miguel Primo de Rivera para formar un monopolio cunha soa compañía que agrupase todas as existentes por entón en España (Iberia LAE, Unión Aérea Española (U.A.E.), Compañía Española de Aviación, Compañía Española de Tráfico Aéreo (C.E.T.A.) e a compañía de dirixibles Transaérea Colón). Todas elas foron forzadas a achegar as súas rutas e avións á recentemente creada CLASSA, pero retiñan parte do accionariado de CLASSA.

A nova compañía obtivo o contrato do transporte aéreo o 23 de novembro de 1929. CLASSA comezou a operar o 27 de maio de 1929 a liña Madrid-Sevilla da UAE; o 20 de xuño a liña Madrid-Barcelona de Iberia; o 30 de setembro a liña Sevilla-Larache e chegou a un acordo para a explotación conxunta da liña Madrid-Biarritz-París coa Compagnie Générale Aéropostale. A principios de 1931 CLASSA estableceu a conexión aeropostal coas Illas Canarias a través da liña Sevilla-Larache-Casablanca-Agadir-Cabo Juby-As Palmas.

Tras a proclamación da Segunda República Española nacionalizouse a totalidade dos servizos públicos aéreos, suspendéndose o contrato entre CLASSA e o Estado, incautando os bens da compañía e traspasándoos a unha compañía pública de nova creación. O 23 de setembro de 1931, declarouse nulo o contrato entre a CLASSA e o Estado, as liñas aeropostais explotadas por CLASSA pasaron a mans da compañía Liñas Aeropostais Españolas LAPE, que viu recoñecidos os seus dereitos de explotación pola Lei de 8 de abril de 1932. Entre 1932 e 1933, o servizo aéreo de LAPE quedou limitado ás liñas Madrid-Sevilla e Madrid-Barcelona. En marzo de 1934 reiniciouse o servizo con Canarias e en setembro dese mesmo ano abriuse a liña Madrid-Valencia. Un ano despois, en 1935, funcionaron de forma intermitente as liñas Barcelona-Palma de Mallorca, Barcelona-Valencia e Valencia-Palma de Mallorca. A comezos do verán de 1936, a liña das Canarias prolongouse co enlace As Palmas-Tenerife. Todos os accionistas de CLASSA recibiron unha indemnización por iso.

## Frota 
*2 Ford 4-AT
*2 Fokker F.VII
*1 Breguet 26T Limousine 
*3 Junkers G 24

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Utrilla Navarro, Luis; García Cruzado, Marcos (2005). Madrid: Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea, S.A., ed. Historia de los Aeropuertos de Madrid (I). ISBN 8496456315.
Sacarolípido

[miniatura|250px|Estrutura do [lípido A da bacteria *Escherichia coli*, formado por un disacárido unido a ácidos graxos.]]

Os **sacarolípidos** son glicolípidos formados por un ácido graxo unido directamente por enlace covalente a un esqueleto de glícidos. O **sacarolípido** máis coñecido é o lípido A, que contén glicosamina, e forma parte do lipopolisacárido da capa externa da envoltura celular bacteriana gramnegativa, Outro exemplo de sacarolípido é a trehalosa acilada da parede de *Mycobacterium*, que protexe estas bacterias de efectos osmóticos e do sistema inmunitario do hóspede. As micobacterias que carecen deste compoñente son facilmente destruídas polos macrófagos.

## Notas
Lipidoma

[miniatura|350px|o lipidoma en conexión co [interactoma total dunha célula.]]
[miniatura|350px|O lipidoma cuantitativo (ao nivel de clases de lípidos) do [lévedo *Saccharomyces cerevisiae* en diferentes fases de crecemento.]]
O **lipidoma** é o conxunto dos tipos diferentes de lípidos das células. Os lípidos son un dos catro principais compoñentes dos organismos biolóxicos, xunto coas proteínas, azucres e ácidos nucleicos. Lipidoma é un termo acuñado no contexto das ciencias ómicas da bioloxía moderna, dentro do campo da lipidómica. Pode ser estudado usando espectrometría de masas e bioinformática así como métodos de laboratorio tradicionais. O lipidoma dunha célula pode ser subdividido en lipidoma de membrana e lipidoma mediador.

O primeiro lipidoma dunha célula que se publicou foi o do macrófago de rato en 2010. O lipidoma do lévedo *Saccharomyces cerevisiae* foi tamén caracterizado cunha cobertura estimada no 95%; e están realizándose estudos sobre o lipidoma humano. As investigacións realizadas suxiren que o lipidoma dun individuo pode indicar os riscos de cancro asociados coas graxas da dieta, especialmente no cancro de mama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artogps 
* Xenoma
* Proteoma
* Glicoma

### Bibliografía 
*
*
*

### Ligazóns externas 
*Lipidomics gateway
Kabaena

**Kabaena** (en indonesio: *Pulau Kabaena*) é unha illa continental no Mar de Flores, Indonesia, fronte ás costas de Célebes (*Sulawesi*). É unha parte da provincia de Célebes Suroriental. A súa superficie é de 873 km² e tiña preto de 26.535 habitantes en 2010.

Posúe unha superficie montañosa, sendo o punto máis alto o pico Sambapolulu (1.570 m). O cultivo de arroz, iuca, coco, a pesca, a explotación dos bosques e a cría de búfalos son as súas actividades económicas principais. a vila de Sikeli é a súa localidade máis importante.

## Notas
Etolin

A **illa Etolin** (Inglés:*Etolin Island*) é unha illa dos Estados Unidos localizada no arquipélago Alexander, no sueste do estado de Alasca () Atópase entre a illa do Príncipe de Gales, ao oeste e o territorio continental de Alasca, ao leste, e a illa Wrangell, ao sueste. Cartografouse por primeira vez en 1793 por James Johnstone, un dos oficiais de George Vancouver durante a a súa expedición 1791-95. Trazou soamente as súas costas do suroeste e do leste, sen decatarse de que era unha illa. Orixinalmente chamouse illa do Duque de York (*Duke of York Island*), pasou a chamarse Etolin cando os Estados Unidos realizaron a compra de Alasca a Rusia. Etolin leva o seu nome en recoñecemento a Adolf Etolin, administrador colonial na América rusa entre 1840 e ata 1845.

A illa ten 48&nbsp;km de longo e entre 16 e 35&nbsp;km de largo, cunha superficie de 878´08&nbsp;km², polo que é a 24ª illa máis grande dos Estados Unidos. Segundo o censo de 2000, Etolin tiña unha poboación de tan só 15 persoas.

Na illa hai unha poboación introducida de alces. Toda a illa atópase dentro dos límites do Bosque nacional Tongass (*Tongass National Forest*). a parte sur da illa designouse oficialmente como Área Salvaxe Etolin Sur (*South Etolin Wilderness*).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arquipélago Alexander

### Ligazóns externas
Stash House

***Stash House*** é un filme estadounidense dirixido por Eduardo Rodríguez que se estreou no ano 2012. Está protagonizado por Sean Faris, Dolph Lundgren, Briana Evigan e Jon Huertas. O filme forma parte dos filmes de After Dark Action.

## Personaxes 
*Sean Faris como David Nash
*Dolph Lundgren como Andy Spector
*Briana Evigan como Amy Nash
*Jon Huertas como Ray Jaffe
*Richard Holden como Millard Hanson
*Alyshia Ochse como Trish Garrety

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Monster-in-Law

***Monster-in-Law*** é un filme dirixido por Robert Luketic que se estreou en 2005. Está protagonizado por Jane Fonda, Jennifer Lopez, Michael Vartan e Wanda Sykes. Significou ó regreso á gran pantalla para Fonda, sendo o seu primeiro filme dende *Stanley & Iris*, quince anos antes. O guión foi escrito por Anya Kochoff e a banda sonora orixinal foi composta por David Newman. O filme tivo unha mala acollida da crítica mais foi un éxito de recadación.

## Personaxes 
* Jane Fonda como Viola Fields
* Jennifer Lopez como Charlotte "Charlie" Cantilini Fields
* Michael Vartan como Dr. Kevin Fields
* Wanda Sykes como Ruby
* Adam Scott como Remy
* Monet Mazur como Fiona
* Annie Parisse como Morgan
* Will Arnett como Kit
* Elaine Stritch como Gertrude Fields
* Stephen Dunham como Dr. Paul Chamberlain

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Ant-Man (filme)

***Ant-Man*** é un filme estadounidense de superheroes baseado na personaxe homónima de Marvel Comics. Producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures, é o décimo segundo filme de Marvel Cinematic Universe (MCU). Foi dixirido por Peyton Reed, con guión de Edgar Wright, Joe Cornish,
Adam McKay e Paul Rudd, e protagonizado por Rudd, Evangeline Lilly, Corey Stoll, Bobby Cannavale, Michael Peña, Tip "T.I." Harris, Anthony Mackie, Wood Harris, Judy Greer, David Dastmalchian e Michael Douglas.

## Personaxes 
* Paul Rudd como Scott Lang / Ant-Man
* Evangeline Lilly como Hope van Dyne
* Corey Stoll como Darren Cross / Yellowjacket
* Bobby Cannavale como Paxton
* Michael Peña como Luis
* Tip "T.I." Harris como Dave
* Anthony Mackie como Sam Wilson / Falcon
* Wood Harris como Gale
* Judy Greer como Maggie
* David Dastmalchian como Kurt
* Michael Douglas como Hank Pym

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Saír de Brooklyn

***Saír de Brooklyn*** (en ) é un filme independente dirixido, producido e escrito por Matty Rich que se estreou en 1991. O filme conta a historia de Dennis (interpretado por Larry Gilliard Jr.), un rapaz afroamericano que vive nunha vivenda pública coa súa irmá, a súa nai e o seu pai alcólico. Medrando no seo dunha familia sen futuro, proponse cos seus amigos roubar un vendedor de droga.

Estreouse en galego o 31 de xaneiro de 2003 a través da TVG.

## Personaxes 
* Larry Gilliard, Jr. como Dennis Brown
* George T. Odom como Ray Brown
* Ann D. Sanders como Frankie Brown
* Barbara Sanon como Carolyn Brown
* Reana E. Drummond como Shirley
* Matty Rich como Larry Love
* Mark Malone como Kevin
* Ali Shahid Abdul Wahhab como Luther
* Joseph A. Thomas como Saledene
* James McFadden como James
* Dorise Black como Ms. Walker
* Robert N. Nash como Skeet
* Fran Sperling como Sarah
* Booker T. Matthews como tío Scotty
* Krystal Davis como noiva de Luther

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
A Cividá

O topónimo **A Cividá** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cividá**, lugar da parroquia de Barcela, no concello de Arbo;
***A Cividá**, lugar da parroquia de Bueu, no concello de Bueu;
***A Cividá**, lugar da parroquia de San Pedro de Batalláns, no concello das Neves;
***A Cividá**, lugar da parroquia de Xinzo, no concello de Ponteareas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Ciudá**, lugar da parroquia de Moreda, no concello de Monforte de Lemos;
***Cividáns**, lugar da parroquia de Salcidos, no concello da Guarda;
***Cividás**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Oleiros.
Cizán

O topónimo **Cizán** pode referirse a:

;En Galiza
***Cizán**, lugar da parroquia de Corvite, no concello de Abadín;
***Cizán**, lugar da parroquia de Reboiro, no concello do Incio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
10, a muller perfecta

***10, a muller perfecta*** (en ) é un filme estadounidense de comedia romántica escrita, producida e dirixida por Blake Edwards que se estreou en 1979. Está protagonizado por Dudley Moore, Julie Andrews, Robert Webber e Bo Derek.

Considerado un filme innovador na época e un dos meirandes éxitos de recadación dese ano, converteu en superestrelas a Moore e a Derek. Conta a historia dun home de mediana idade que se namora dunha moza á que non coñeceu xamais, dando lugar a unha persecución cómica e un encontro en México.

Estreouse en galego o 27 de decembro de 2001 a través da TVG.

## Personaxes 
* Dudley Moore como George Webber
* Julie Andrews como Samantha Taylor
* Bo Derek como Jenny Hanley
* Robert Webber como Hugh
* Dee Wallace como Mary Lewis
* Sam J. Jones como David Hanley
* Brian Dennehy como Don
* Max Showalter como Reverendo
* Burke Byrnes como El mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie  
* Ficha en RottenTomatoes
Carreira de carros

Unha **carreira de carros** (en grego antigo: ἁρματοδρομία, *harmatodromia*, en ) era un dos máis populares deportes na Grecia antiga, no Imperio Romano e no Imperio Bizantino. A carreira de carros era perigosa tanto para os condutores como para os cabalos e eran comúns as feridas graves e mesmo a morte, mais ese perigo engadía emoción e interese ós expectadores. As carreiras de carros podían ser vistas por mulleres, que tiñan prohibidos ver moitos outros deportes. Na forma romana da carreira de carros, había equipos que representaban diferentes grupos de patrocinadores que ás veces competían polos servizos de condutores especialmente habilidosos. Ó igual que en deportes modernos como o fútbol, os espectadores adoitaban apoiar un único equipo, identificándose fortemente a si mesmos coa súa sorte, así a violencia xurdía a miúdo entre afeccionados rivais. As rivalidades eran ás veces politizadas, cando os equipos se asociaban con ideas sociais ou relixiosas na competición. Isto permite explicar o motivo polo cal os emperadores romanos e bizantinos tomaron o control dos equipos e nomearon a moitos funcionarios para supervisalos.

O deporte perdeu popularidade en Occidente despois da caída de Roma. Sobreviviu durante un tempo no Imperio Bizantino, onde as faccións romanas tradicionais seguiron a desempeñar un papel salientable durante varios séculos, gañando influencia en asuntos políticos. A súa rivalidade culminou coa revolta de Nika, que marcaron o esmorecemento gradual do deporte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Chariot Races (United Nations of Roma Victrix (UNRV) History – Roman Empire)
* The Circus: Roman Chariot Racing (VRoma: A Virtual Community for Teaching and Learning Classics)
* The Games: Chariot Racing
* Historic Overview: Roman Army and Chariot Racing (The Roman Army and Chariot Experience (RACE) Jerash Jordan) 
* Peter Donnelly – Some Observations on Roman Chariot-Racing
* Pasko Varnica - Sports In Antiquity
Sete outeiros de Roma

miniatura|400x400px|Mapa esquemático de Roma e os seus sete outeiros.
Os **sete outeiros de Roma** (, ) ó leste do río Tíber forman o corazón xeográfico da cidade de Roma, dentro dos muros da cidade.

Os sete outeiros son:

* Outeiro Aventino (latín, *Aventinus*; italiano, *Aventino*)
* Outeiro Celio (*Cælius*, *Celio*)
* Outeiro Capitolino (*Capitolinus*, *Campidoglio*)
* Outeiro Esquilino (*Esquilinus*, *Esquilino*)
* Outeiro Palatino (*Palatinus*, *Palatino*)
* Outeiro Quirinal (*Quirinalis*, *Quirinale*)
* Outeiro Viminal (*Viminalis*, *Viminale*)

O Outeiro Vaticano (en latín *Collis Vaticanus*) ó noroeste do río Tíber, o Outeiro Pincio (latín *Mons Pincius*), que están ó norte, e o Outeiro Xanículo (latín *Ianiculum*), cara ó oeste, non se contan entre os sete outeiros tradicionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia de Roma
O Cocho

O topónimo **O Cocho** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cocho**, lugar da parroquia da Franqueira, no concello da Cañiza;
***O Cocho**, lugar da parroquia de Castrelos, no concello de Vigo;
***O Cocho de San Pedro**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo;
***O Cochovello**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Cochón

O topónimo **O Cochón** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cochón**, lugar da parroquia de Ourol, no concello de Ourol;
***O Cochón**, lugar da parroquia de Campañó, no concello de Pontevedra;
***O Cochón**, lugar da parroquia de Palmeira, no concello de Ribeira;
***O Cochón**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Cochín**, lugar da parroquia de Sistallo, no concello de Cospeito.
Outeiro Palatino

O **outeiro Palatino** (en ; en ) é o máis central dos sete outeiros de Roma e unha das partes máis antigas da cidade. Érguese 40 metros por enriba do Foro Romano, ó cal ten nun dos seus lados, tendo no outro o Circo Máximo.

No tempo de Octavio Augusto construíronse moitos pazos imperiais e por iso converteuse na orixe etimolóxica da verba *palacio*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:EB1911_Rome_-_Plan_of_the_Palatine.jpg|miniatura|Plano do Palatino.
Ficheiro:Seven_Hills_of_Rome.svg|miniatura|Mapa esquemático de Roma e os seus sete outeiros.
Ficheiro:Palatin-legende.jpg|Construcións no Palatino
Ficheiro:Palatineterracing.jpg|Os muros de contención permitiron situar os edificios imperiais

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fotos do Museo Palatino
Outeiro Capitolino

miniatura|350x350px|Mapa esquemático de Roma e os seus sete outeiros.
O **outeiro Capitolino** (en ; en ) é un dos sete outeiros de Roma, que se atopa entre o Foro Romano e o Campo de Marte. O outeiro era coñecido antigamente como *Mons Saturnius*, dedicado ó deus Saturno. A verba *Capitolium* referíase nun principio ó templo de Xúpiter Óptimo Máximo construído alí, e despois fixo referencia a todo o outeiro (e mesmo a outros templos de Xúpiter). As fontes antigas refírense á orixe do nome como *caput* ("testa", "cumio") a a historia di que, ó sentar as bases para o templo, atopouse a testa dun home. Algunhas fontes mesmo sinalan que era a cabeza dun tal *Tolus* ou *Olus*. O *Capitolio* era considerado polos romanos como indestrutible, e foi adoptado como un símbolo de inmortalidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
*  .
Saqueo de Roma (410)

O **saqueo de Roma** ocorreu o 24 de agosto de 410. A cidade foi atacada polos visigodos liderados polo rei Alarico. Daquela, Roma xa non era a capital do Imperio Romano de Occidente, sendo substituída nesa función por Mediolanum en 286 e por Rávena en 402. Porén, a cidade mantiña o seu status de "cidade eterna" e de centro espiritual do Imperio. O saqueo tivo un enorme impacto tanto para os aliados como para os inimigos do Imperio.

Esa foi a primeira vez en case 800 anos que Roma caía ante un inimigo estranxeiro. O anterior saqueo de Roma fora conseguido polos galos liderados por Breno en -390 ou -387/6. O saqueo de 410 é considerado como un fito na caída do Imperio Romano de Occidente. Xerome de Estridón, que vivía en Belén daquela, escribiu que "A cidade que tomara o mundo enteiro foi tomada."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Michael Kulikowski, Rome's Gothic Wars: From the Third Century to Alaric, Cambridge University Press, 2007.
### Outros artigos 
* Saqueo de Roma (1527)