Longobardos en Italia, centros de poder (568–774 d.C.)

**Longobardos en Italia: centros de poder (568–774 d. C.)** () son sete grupos de edificios históricos que reflicten os logros da tribo xermánica dos Longobardos (tamén coñecidos como *Lombardos*), que se estableceron en Italia durante o século VI e estableceron un Reino longobardo que rematou no 774 d.C.

Os grupos comprenden mosteiros, igrexas e fortalezas e convertéronse en Patrimonio da Humanidade da UNESCO en xuño de 2011 xa que testemuñan "o importante papel dos longobardos no desenvolvemento espiritual e cultural do cristianismo europeo medieval".

## Zona de Gastaldaga e conxunto episcopal de Cividale
A zona de Gastaldaga e o complexo episcopal de Cividale del Friuli (Provincia de Udine) inclúe:

*Zona da Gastaldaga, co pequeno templo longobardo. O pequeno templo, que actualmente é o Oratorio de Santa María in Valle, é o testemuño arquitectónico máis importante e mellor conservado da época longobarda. Isto é especialmente importante xa que marca a coexistencia de motivos puramente longobardos (como se ve no Fregi, por exemplo) e é un renacemento dos modelos clásicos, creando unha especie de continuación refinada e ininterrompida entre a arte clásica, a arte longobarda e a carolinxia e otoniana.
*Conxunto episcopal que inclúe os restos do Palacio do Patriarca no nivel inferior do Museo Arqueolóxico Nacional. O complexo episcopal do patriarca Calisto é o principal complexo relixioso da poderosa capital do Ducado de Friuli e inclúe a basílica, o baptisterio de San Giovanni Battista e o palacio patriarcal. As escavacións arqueolóxicas só amosan algúns vestixios de traballos arquitectónicos, pero permitiron recuperar algúns dos artefactos máis refinados e a escultura longobarda, como a Fonte Bautismal do Patriarca Calisto e o Altar do Duque Raquis.

Ficheiro:CividaledelFriuliDuomo.jpg| A fachada da Catedral.
Ficheiro:Cividale, santa maria in valle 01.JPG|Igrexa de Santa María in Valle na zona da Gastaldaga.
Ficheiro:Cividale, tempietto longobardo 01.JPG|O Tempietto Longobardo.
Ficheiro:Cividale, man, esterno, palazzo palladio.JPG|O Palazzo Pretorio palladiano no complexo episcopal.  

## Área monumental co conxunto monástico de San Salvatore-Santa Giulia en Brescia
A área monumental co conxunto monástico de San Salvatore-Santa Giulia en Brescia inclúe o convento de Santa Giulia así como a basílica de San Salvatore e a zona arqueolóxica do Foro Romano.

Fundada no 753 como igrexa para o convento por Desiderio, duque de Brescia e futuro rei dos longobardos, e a súa esposa Ansa, o convento de San Salvatore, caracterizado polo uso contemporáneo do estilo longobardo e motivos decorativos clásicos e ornamentados, é un dos mellores exemplos da arquitectura relixiosa da Alta Idade Media. Co paso dos séculos modificouse moitas veces e pasou a formar parte do novo conxunto conventual, cuxa Igrexa, dedicada a Santa Giulia, rematouse en 1599.

Ao oeste do conxunto monástico atópase a zona monumental formada polo Capitolium, o santuario republicano e o teatro romano, estreitamente vinculados coas historias de San Salvatore-Santa Giulia. O edificio relixioso máis antigo do foro romano remóntase a finais do século I a.C.. O excepcional nivel de conservación dos aspectos arquitectónicos e decorativos fai desta zona arqueolóxica un exemplo único no norte de Italia.

Ficheiro:Tempio Capitolino Piazza del Foro Brescia.jpg|O Capitolio na zona monumental do foro romano.
Ficheiro:San salvatore (brescia) interno2.JPG|Basílica de San Salvatore.
Ficheiro:Santa maria in solario (brescia) int2.jpg|Igrexa de Santa Maria en Solario.
Ficheiro:Coro delle monache (Brescia)1.jpg|O coro de monxas do mosteiro de San Salvatore-Santa Giulia.

## Castrum coa torre de Torba e a igrexa extramuros, Santa María foris portas, en Castelseprio
O castrum coa Torre de Torba e a igrexa extramuros en Castelseprio (Provincia de Varese) inclúe o Mosteiro de Torba, a igrexa de Santa Maria foris portas cos seus frescos e as ruínas da basílica evanxelística de San Giovanni. Os longobardos converteron o Castrum de Castelseprio, que antes foi un posto militar romano e un bastión defensivo Ostrogodo, primeiro nun lugar para o comercio e despois nun mosteiro (século VIII).

O mosteiro inclúe a torre, construída polos ostrogodos e readaptada para fins monásticos polos longobardos, e tamén a pequena igrexa que leva o nome da Virxe María. Só quedan as ruínas da gran basílica de Castelseprio, tres naves con ábsida central e absidio, con todo Santa María foris portas permaneceu intacta, incluíndo grandes partes dos seus frescos absidais, que son algunhas das pinturas muriais máis grandes atopadas de todo o período da Alta Idade Media.

Ficheiro:Torre di Torba 2.JPG|A Torre de Torba.
Ficheiro:San Giovanni Evangelista Castelseprio2.JPG|Restos da basílica de San Giovanni Evangelista.
Ficheiro:Santa Maria foris portas2.JPG|Igrexa de Santa María *foris portas*.
Ficheiro:Meister von Castelseprio 002.jpg|Santa María *foris portas*, detalle dos frescos.

## Basílica de San Salvatore en Spoleto
A basílica de San Salvatore en Spoleto (Provincia de Perugia) foi unha basílica paleocristiá do século IV - século V, na que os longobardos realizaron amplas reformas durante o século VIII. A basílica construíuse con tres naves: tamén o presbiterio é tripartito e está cuberto por unha bóveda cunha base octogonal. A ábsida é un semicírculo e está pechada no exterior por un muro recto. A cada lado do flanco hai dúas ábsidas con bóveda de crucería. O interior perdeu as súas decoracións orixinais de estucos e pinturass, pero conserva un rico entaboamento con friso dórico, sobre columnas dóricas e corintias. Na fachada orixinal do século VIII, marcada por lesenas e dividida en dous tramos desde unha esquina, só consérvanse as esquinas das fiestras e os tres portais esculpidos con motivos clásicos.

Ficheiro:Spoleto SSalvatore facciata Down1.jpg|A fachada da basílica de San Salvatore.
Ficheiro:Spoleto SSalvatore Portale CTL1.jpg|Detalle do portal.
Ficheiro:Spoleto SSalvaore Navata.jpg|Vista interior da basílica.
Ficheiro:Spoleto SSalvatore Presbiterio1.jpg|O presbiterio.

## Clitunno Tempietto en Campello sul Clitunno
O Tempietto de Clitunno en Campello sul Clitunno (Provincia de Perugia) é unha pequena igrexa dedicada a San Salvatore, en forma de templo corintio de estilo grego antigo. Os construtores probablemente reutilizaran restos dun antigo sacelo pagán así como material de spolia (restos doutros edificios): non obstante, a maioría dos adornos esculpidos son creacións orixinais e non se fixeron con materiais reutilizados da época romana. No arquitrabe hai capiteis cadrados romanos inscritos nos lados norte, sur e oeste, un raro exemplo de epigrafía monumental altomedieval. O interior consta dunha gran sala, cuberta por unha bóveda de canón e cunha edícula que enmarca a ábsida inferior. Tamén hai frescos do século VII.

Ficheiro:Trevi.Clitumno007.jpg|A fachada do Tempietto Clitunno.
Ficheiro:Trevi.Clitumno004.jpg|Vista lateral do Tempietto.
Ficheiro:Trevi.Clitumno003.jpg|Vista exterior da ábsida.
Ficheiro:Tempietto del clitunno 6.jpg|Vista interna da ábsida.

## Complexo de Santa Sofía en Benevento
O complexo de Santa Sofía en Benevento (Campania) atópase arredor da igrexa de Santa Sofía, antes sede do máis importante duque longobardo da Langobardia Minor e fundada polo Duque Arechis II arredor do 760. O santuario, testemuño do culto a San Miguel, foi obxecto do monumental mecenazgo dos dous duques de Benevento, que se estableceron ambos en Pavia, que foi mellorado con numerosas reformas co fin de facilitar o acceso á cova da primeira aparición e acomodar aos peregrinos. San Michele Arcangelo converteuse nun dos principais destinos de peregrinación para os cristiáns, é unha etapa nunha das variantes da Vía Francigena que conduce á Terra Santa.

O santuario reconstruíuse na súa maioría, sobre todo nas partes máis altas, durante a idade longobarda, só as criptas daban acceso á cova onde, segundo a tradición, aparecera o arcanxo Miguel.

Ficheiro:Santuario san michele arcangelo.jpg|O Santuario de San Miguel
Ficheiro:Puglia MonteSAngelo3 tango7174.jpg|Estatua de San Miguel con vistas á entrada do santuario.
Ficheiro:Montesantangelo0002.jpg|A torre octogonal (*campanile*) do santuario.
Ficheiro:Monte Sant'Angelo-Basilika03.jpg|A cova onde se di que apareceu o Arcanxo Miguel.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*

### Ligazóns externas
*  (en francés) 
*  Web Oficial do sitio serial
*   
*  
* 
* Historia dos Longobardos -