António Egas Moniz

**António Caetano de Abreu Freire Egas Moniz**, nado o 29 de novembro de 1874 na freguesía de Avanca, concello de Estarreja, distrito de Aveiro e finado o 13 de decembro de 1955 na freguesía de São Sebastião da Pedreira, Lisboa, foi un médico psiquiatra e neurocirurxián, ademais de investigador, profesor, político e escritor portugués.

Responsábel do desenvolvemento da anxiografía cerebral en 1927, un descubrimento que revolucionou a medicina e a neurocirurxía, permitindo o diagnóstico de tumores cerebrais e o diagnóstico e tratamento do aneurisma cerebral e a malformación arteriovenosa. Foi proposto tres veces para o Premio Nobel por este descubrimento (1928, 1929, 1930). Inventor do procedemento neurocirúrxico denominado lobotomía prefrontal, que permitiu a aparición da psicocirurxía; por este último descubrimento foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1949, compartido co fisiólogo suízo Walter Rudolf Hess.

Foi embaixador, e ministro de Asuntos Estranxeiros de Portugal.

José Saramago, Carlos Filipe Ximenes Belo, José Ramos-Horta e António Egas Moniz son os únicos lusófonos que teñen premios Nobel.

## Traxectoria 
Naceu co nome de António Caetano de Abreu Freire no seo dunha familia aristocrática rural. Seu pai foi Fernando de Pina Resende de Abreu Freire, e a súa nai María do Rosário Oliveira de Almeida e Sousa. Seu tío e padriño, o sacerdote Caetano de Pina Resende Abreu Sá Freire, insistiría para que ao apelido se lle agregase Egas Moniz, en virtude de que a familia descendía en liña directa de Egas Moniz (1080-1146), o aio do rei Afonso I de Portugal (1109-1185).

O ductor António Egas Moniz, o inventor da lobotomía prefontal e da anxiografía, foi o primeiro presidente da Sociedade Española de Neurocirurxía, a segunda do mundo despois da estadounidense. Foi substituído no cargo polo doutor Juan José Barcia Goyanes.

Durante a súa prolífica carreira, Egas Moniz foi o responsábel de importantes avances na Medicina, como a invención da arteriografía e da anxiografía cerebral.

A partir do ano 1935 Egas Moniz enfocou os seus estudos no desenvolvemento de terapias contra enfermidades mentais como a esquizofrenia. Os seus estudos posibilitaron a invención da lobotomía prefrontal, dando así comezo á rama da psicocirurxía.

En 1938 (cando tiña 63 anos de idade) un paciente psiquiátrico ao que atendía disparoulle oito tiros, deixándoo paralítico o resto da súa vida. O paciente aduciu vagamente que o doutor non lle estaba dando os medicamentos adecuados para a súa enfermidade.

## Premio Nobel 
Aínda que nos anos 1930 se vía como candidato ao Premio Nobel pola súa invención da anxiografía, non foi até 1949 cando Egas Moniz recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina (foi o primeiro portugués en ganar un Nobel) xunto co neurólogo suízo Walter Rudolf Hess por outra achega: "*polo descubrimento do valor terapéutico da lobotomía en determinadas psicoses*".

O Banco de Portugal conmemorou esta efeméride dedicándolle a emisión do billete de 10&nbsp;000 escudos o 12 de xaneiro de 1989.

## Vida persoal 
En 1902 casou con Elvira de Macedo Dias.

miniatura|275px|Egas Moniz nun billete de 10 000 escudos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CerebroMente.org.br  (Historia da psicocirurxía, de Renato M. E. Sabbatini).
* Content. NEJM.org  ("Last-Ditch Medical Therapy — Revisiting Lobotomy", do Dr. Barron H. Lerner, na revista *New England Journal of Medicine*, 14 de xullo de 2005. 	
* IMDb.com (O filme *Monos como Becky*, en Internet Movie DataBase).
* NobelPrize.org (Premio Nobel 1949 en Medicina).
* Psychosurgery.org (blog).
* VidasLusofonas.pt (biografía de Egas-Moniz, con 5 fotos).
* Wikimapia.org (Sitio da casa natal do Dr. Egas-Moniz, actual museo, a 12&nbsp;km do océano).