open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arato de Solos

**Arato** (en grego Ἄρατος), nado en Solos (Cilicia) o -310 e finado o -240, foi un escritor grego.

## Traxectoria 
miniatura|*Phaenomena*
Compuxo o seu poema máis famoso, *Fenómenos* (*Φαινόμενα*), na corte macedónica de Antígono II Gónatas e concluíuno cara ao 275 a.C. Escribiu outros poemas eruditos, algúns de tema médico, hoxe perdidos. Gozou dunha gran reputación entre os alexandrinos primeiro e entre os romanos despois. O mesmo Calímaco celebrouno nun fermoso epigrama, e moitos outros o mencionaron eloxiosamente, como un mestre desa poesía astronómica, estelar nos seus temas e luminosa nos seus versos.

Os *Fenómenos* son o máis refulxente e soado produto helenístico da poesía didáctico-astronómica. É dicir, pertence a un xénero de poesía que atopa xa en Hesíodo o seu mestre máis antigo, e que tivo notábeis practicantes no mundo antigo. No ámbito latino cómpre lembrar que as *Xeórxicas* de Virxilio se encadran nese mesmo carreiro literario. Nalgo máis de mil hexámetros (1154 exactamente), Arato de Solos, poeta douto onde os haxa, descríbenos o alto firmamento e as súas constelacións en versos de resonancias homéricas.

Xa Aristóteles dedica unhas liñas a distinguir a poesía didáctica (de tema médico ou físico) da verdadeira épica, aínda que ambos os xéneros se expresen no mesmo metro, en hexámetros.

Como no *De rerum natura* de Lucrecio, latexa no poema erudito sobre o ceo de Arato unha emoción relixiosa e unha cosmovisión filosófica estoica, mentres que destella nas súas imaxes unha polícroma e refinada mitoloxía. É unha magnífica e pintoresca mostra desa poesía alexandrina recargada de erudición e, doutra banda, sustentada nun sólido saber astronómico, en voga no seu tempo.

É unha poesía cun vocabulario poético arcaizante e homérico, pero, á vez, innovadora dentro desa lingua épica de tan longa tradición, ao introducir expresións moi do seu tempo e a súa visión cósmica.

Suscitou ao longo da historia numerosos comentarios. Ao latín traduciuse en repetidas ocasións e por ilustres autores (Marco Tulio Cicerón, Varrón, Atacino, Ovidio,  e Avieno). O seu prestixio perviviu na Alta Idade Media no curiosísimo *Aratus Latinus* de época merovinxia. Foi un texto moi lido no Renacemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* / Gémino (1993).
* Pereiro Pardo, A. (2000). *Estudio léxico de los verbos que expresan el orto de los astros* en los Fenómenos, de Arato. Actas do X Congreso Español de Estudos Clásicos (21-25 de setembro de 1999), volume I. Coord. por Emilio Crespo e María José Barrios Castro. Madrid, SEEC. ISBN 84-7882-451-0.&nbsp;

### Ligazóns externas 
* Textos de Arato e outros sobre el, en francés, no sitio de Ph. Remacle. París, 1821.
* Arato: textos gregos no sitio da *Bibliotheca Augustana* (Augsburgo).
* Esteban Calderón Dorda: *Traducións * latinas perdidas de "Los fenómenos" de Arato. Revista de filología clásica Myrtia, da Universidade de *Murcia*.**http://revistas.um.es/myrtia/ **
### Outros artigos
* Atalo de Rodas
Luciano Seoane

**Luciano Seoane Seoane**, nado en Ferrol en 1876 e finado na Coruña o 8 de xullo de 1955, foi un mestre, pedagogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela. Aprobou as oposicións para mestre nacional e comezou a exercer o maxisterio na escola da Graña, para pasar ao pouco tempo a unha das escolas públicas de Ferrol. Fixo o curso de estudos de ampliación na Escola Superior do Maxisterio de Madrid e aprobou as oposicións de inspector de educación primaria. En 1921 gozou dunha bolsa da Junta para Ampliación de Estudios para unha viaxe en grupo con inspectores españois para visitar establecementos docentes de Francia e Bélxica. Foi impulsor das colonias escolares ferroláns desde 1924, impulsando a constitución do Patronato de Colonias Escolares de Ferrol. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi expedientado e destituído, tivo que dedicarse á actividade docente na Academia Galicia da Coruña.

Pronunciou conferencias no Ateneo Ferrolano, Centro Obreiro de Cultura, Cámara de Comercio e Navegación, Sociedade de Agricultores de Fene e Círculo Socialista de Esteiro. Tamén participou nos Congresos Pedagóxicos de Santiago (1906), a Coruña (1919) e Lugo (1923).

Publicou ensaios e traballos curtos sobre escolas rurais, colonias escolares, papel da escola en relación coa loita contra a tuberculose e o alcoholismo, e estudo das achegas pedagóxicas de Concepción Arenal. Colaborou en *Revista Gallega*.
[[Ficheiro:Anuario de las tareas del Ateneo Ferrolano en el curso de 1904-1905.pdf|miniatura|page=119|Recensión de *La escuela rural: su fin, contenido, alcance y relaciones con la población agrícola* no *Anuario del Ateneo Ferrolano*.
* *Proyecto razonado de ingresos y gastos para la organización de una colonia escolar en el distrito del El Ferrol*, 1917.

## Vida persoal 
Casou con Marina Rico Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas
Canta Claro

***Canta Claro*** foi o nome de varias publicacións:

****Canta Claro***, semanario editado en Vigo en 1894.
****Canta Claro***, semanario editado na Coruña entre 1897 e 1898.
****Canta Claro***, periódico editado en Cospeito en 1933.

## Véxase tamén 
*
**El Canta-Claro*
*
Canta Claro (A Coruña)

***Canta Claro*** foi un semanario editado na Coruña entre 1897 e 1898.

## Historia e características 
Periódico semanal, mercantil e independente, apareceu o 10 de outubro de 1897. Publicábase os domingos. Cesou a principios de 1898.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Samar

O topónimo **Samar** pode referirse a:

;En Galiza
***Samar**, lugar da parroquia de Reis, no concello de Teo;
***As Samargosas**, lugar da parroquia de Romariz, no concello de Abadín;
***Os Samartiños**, lugar da parroquia do Alto de Xestoso, no concello de Monfero.

;Fóra de Galiza

;En Filipinas
***Illa Samar**, illa pertencente ás Visayas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Aaron Swartz

**Aaron Hillel Swartz**, nado en Highland Park (Illinois) o 8 de novembro de 1986, e finado en Brooklyn (Nova York) o 11 de xaneiro de 2013, foi un programador, emprendedor, escritor e activista estadounidense. 

## Traxectoria 
Estivo involucrado no desenvolvemento da fonte web formato RSS e no formato de publicación Markdown, na organización Creative Commons, na páxina web web.py, na fundación de Watchdog.net (2008) e na de Demand Progress (2010), e na páxina de novas Reddit, da cal era socio despois de que se fusionara coa súa compañía, Infogami.

Despois de poñer arquivos de JSTOR a disposición pública, arquivos obtidos a partir da rede do MIT cun ordenador portátil, foi acusado de trece delitos diferentes, iniciándose un xuízo que desencadeou o seu suicidio, consecuencia da acusación que a súa familia describiu como "o produto dun sistema de xustiza penal cheo de intimidación e extralimitación fiscal".

En resposta á súa morte, interpretada pola familia como un crime de estado, houbo actividade diversa, dende a liberación de traballos académicos coa etiqueta #PDFtribute en Twitter ó hackeo da páxina do MIT por Anonimous ou a creación da plataforma Aaron Swartz Memorial JSTOR Liberator polo grupo activista *Archive Team.*

## Recoñecementos 
En xuño de 2013, Swartz foi incluído de xeito póstumo no Internet Hall of Fame.

Tamén de xeito póstumo, en xaneiro de 2014 estreouse en Sundance a película *The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz*, dirixida por Brian Knappenberger, que rescata a súa historia e cuestiona o estado das liberdades civís nos EEUU.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
La Nueva Idea

***La Nueva Idea: periódico republicano federal*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1870 e en 1873, con saída en principio programada para todos os días 1, 8, 16 e 24 de cada mes e, a partir do terceiro número, cada xoves.

## Historia e características 
Periódico abertamente republicano, apareceu o 16 de outubro de 1870. Tivo curta duración e, despois de desaparecer, volveu ser editado por dous dos seus antigos redactores en febreiro de 1873, existindo aínda en maio do mesmo ano.

Tivo a súa primeira administración na rúa da Costa de San Paio número 7, pasando a partir do quinto número á rúa do Castro número 9. Era impreso na Imprenta de José M. Paredes, na rúa do Picho da Cerca número 12. Os articulistas asinaban os seus artigos coas súas iniciais, como "A.", "A.O.C.", "A.V." e "V.G.R.".

O nome do semanario obedece ao xeito en que, entre as filas republicanas, se denominaba tamén a este pensamento político, funcionando como sinónimo deste e como lema do cambio que se estaba a operar no país. É revelador neste sentido, por exemplo, a arenga que en 1872 un xornal federalista salmantino publicaba na portada dun dos seus números: «*¡Paso á República federal, símbolo da paz e do orde, emblema sagrado da xustiza e do dereito! ¡Paso á nova idea! ¡Paso ao Goberno do pobo polo pobo!*».

Existiron outras publicacións españolas que levaron o mesmo nome. En marzo de 1871, en Valladolid editouse un xornal así chamado, tamén republicano, e en xuño de 1873 existía en Cádiz unha revista literaria co mesmo nome. Por outra banda, a finais de século, sobre 1895, editouse no barrio de Gràcia de Barcelona outro xornal homónimo de tendencia anarquista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Charles Bird King

**Charles Bird King**, nado en Newport o 26 de setembro de 1785 e finado en Washington, D.C. o 18 de marzo de 1862, foi un artista estadounidense. Foi coñecido polos seus retratos de destacados líderes nativos americanos.

## Galería 
### Retratos 

Ficheiro:George Washington Adams.jpg|George Washington Adams
Ficheiro:Portrait of Margaret Bayard Smith, by Charles Bird King.jpg|Margaret Bayard Smith
Ficheiro:Charles Bird King - Hayne Hudjihini (Eagle of Delight), Oto - Google Art Project.jpg|*Hayne Hudjihini* dos otoe c. 1822
Ficheiro:Monchousia_by_Charles_Bird_King,_1822.jpg|*Monchousia* da tribo kaw c. 1822
Ficheiro:Charles Bird King - Petalesharro (Generous Chief), Pawnee - Google Art Project.jpg|*Petalesharo* dos pawnee c.1822
Ficheiro:Charles Bird King - Sharitarish (Wicked Chief), Pawnee - Google Art Project.jpg|*Sharitarish* dos pawnee c.1822
Ficheiro:Charles Bird King - Monchousia (White Plume), Kansa - Google Art Project.jpg|*Shaumonekusse* dos otoe c.1822
Ficheiro:Charles Bird King portrait of Louisa Adams.jpg|Louisa Adams, muller de John Quincy Adams, ca. 1821-1825
Ficheiro:JCCalhoun-1822.jpg|John C. Calhoun, 1822
Ficheiro:Joseph Kent of Maryland.jpg|Joseph Kent, Gobernador de Maryland e senador de USA
Ficheiro:Charles Bird King portrait of Mrs Creighton.jpg|Elizabeth Meade Creighton, c. 1820
Ficheiro:Charles Bird King Red Jacket.jpg|*Red Jacket, Sagoyewatha ou Keeper Awake - xefe guerreiro seneca,* c. 1828
Ficheiro:Charles Bird King portrait of David Vann.jpg|David Vann, dos cheroqui, 1825

### Litografías de nativos americanos 
Litografías de Thomas L. McKenney & James Hall. History of the Indian Tribes of North America. Philadelphia: F.W. Greenough, 1838–1844

Ficheiro:Amiskquew.jpg|Amiskquew, guerreiro Menominee
Ficheiro:A-na-cam-e-gish-ca.jpg|A-na-cam-e-gish-ca, xefe Ojibwa
Ficheiro:Caa-tou-see.jpg|Caa-tou-see, Ojibwa
Ficheiro:Jack-O-Pa.jpg|Jack-O-Pa, xefe Ojibwa
Ficheiro:Kee-shes-wa.jpg|Kee-shes-wa, xefe Fox
Ficheiro:LittleCrow.jpg|Little Crow, xefe sioux
Ficheiro:Menawa.jpg|Menawa, xefe creek
Ficheiro:Squawandchild.jpg|Muller ojibwa con neno
Ficheiro:Pushmataha high resolution.jpg|Xefe choctaw Pushmataha, 1824
Ficheiro:Major ridge.jpg|Major Ridge, 1834
Ficheiro:Tahchee.jpg|Tah-Chee (Dutch), xefe cheroqui
Ficheiro:Tshusick.jpg|Tshusick, muller ojibwa
Ficheiro:Wapella.jpg|Xefe Wapello, xefe Meskwaki"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* To Preserve Hidden Treasures: From the Scrapbooks of Charles Bird King
* Smithsonian Institution
* Powell's Books
* J. Paul Getty Museum Information
* Eitelijorg Museum of American Indians and Western Art
White Light

***White Light*** (*Luz Branca*) é o sexto álbum de estudio da banda irlandesa The Corrs. Supuxo o regreso da banda dez anos despois do álbum de estudio *Home*, e despois de ter levado a cabo sendos proxectos en solitario Andrea e Sharon.

Foi editado o 27 de novembro de 2015. O primeiro sinxelo é *Bring On The Night*. En xaneiro de 2016 deu comezo a xira "White Light Tour" polo Reino Unido e Irlanda, que continuará en maio de 2016 por Alemaña, Austria, Suíza e de novo as Illas Británicas.

## Cancións 
# I do what I like (*Fago o que gusto*)
# Bring on the night (*Desata (fai saír) a noite*)
# White Light (*Luz branca*)
# Kiss of life (*Bico da vida*)
# Unconditional (*Incondicional*)
# Strange Romance (*Estraño romance*)
# Ellis Island (*Illa Ellis*)
# Gerry's Reel (*Reel de Gerry*)
# Stay (*Queda*)
# Catch me when I fall (*Cólleme cando caia*)
# Harmony (*Harmonía*) 
# With me stay (*Comigo queda*)

O título do álbum extráese dunha das súas cancións, "White Light", inspirada polo Club dos 27 (grupo de músicos populares que finaron á idade de 27 anos) e máis concretamente por Amy Winehouse. O tema "Gerry's Reel" é unha cantiga instrumental que fai referencia a Gerry Corr, pai dos irmáns Corr, falecido en 2015. Por outra banda, *Ellis Island* fai referencia á Illa Ellis, preto da costa neoiorquina. *Kiss Of Life* foi co-escrita con Natasha Bedingfield e *Unconditional* con John Shanks.

## Sinxelos 
* *Bring On The Night* é o primeiro sinxelo de "White Light" e foi editado o 30 de outubro de 2015. O seu videoclip publicouse o 1º de decembro.
* *I do what I like* é o segundo sinxelo de "White Light" e foi editado o 17 de febreiro de 2015.

## Lista de vendas 
## Notas
Campións do Aberto de Australia (individual mulleres)

Relación de campioas na categoría de **Individual feminina** do Open de Australia de Tenis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial con estatísticas  
* Páxina da WTA 
* Páxina sobre tenis
* Especial de Mundo Deportivo sobre o torneo
Activo financeiro

**Activo financeiro** é un título ou sinxelamente unha anotación contable, pola que o comprador do título adquire o dereito a recibir un ingreso futuro de parte do vendedor.

Os activos financeiros son emitidos polas unidades económicas de gasto e constitúen un medio de manter riqueza para quen os posúen e un pasivo para quen os xeran. A diferenza dos activos reais, non contribúen a incrementar a riqueza xeral dun país, xa que non se contabilizan no Produto interior bruto dun país, pero si contribúen e facilitan a mobilización dos recursos reais da economía, contribuíndo ó crecemento real da riqueza.

O empréstito que realiza un aforrador a unha empresa é un activo financeiro, neste caso a empresa é a vendedora do activo e o aforrador, o comprador que espera recibir unha corrente de ingresos no futuro. Entre as principais categorías de activos financeiros atópanse os empréstitos, as accións, os bonos e os depósitos bancarios.

## Mercados financeiros 
Os activos financeiros son creados no chamado mercado financeiro primario. Neste mercado, os activos transmítense directamente polo seu emisor: unidade económica que precisa recursos financeiros. Os compradores son unidades económicas con superávit. No mercado secundario só se intercambian activos financeiros xa existentes, emitidos nun momento anterior. Este mercado facilita ós posuidores de activos financeiros a súa compravenda.

## Notas
Pagode de Hoang Phuc

miniatura|Pagode de Hoằng Phúc.
miniatura|Pagode de Hoằng Phúc.
**Pagode de Hoang Phuc** (vietnamita: *Chùa Hoằng Phúc*) é un pagode localizado na comuna de My Thuy, na provincia de Quang Binh, en Vietnam. O primeiro templo foi construído hai máis de 700 anos. Trátase dun dos templos máis antigos no centro de Vietnam.; foi reconstruído e renomeado varias veces. En 1985 foi derrubado. En decembro de 2014, a reconstrución comezou e foi rematada en xaneiro de 2016.

## Notas
The Shannara Chronicles

***The Shannara Chronicles*** ou ***As crónicas de Shannara*** é unha serie de ciencia ficción e fantasía estadounidense que foi estreada o 5 de xaneiro de 2016 na cadea MTV. A serie está baseada na serie de libros co mesmo nome "Shannara" de Terry Brooks.

A serie está desenvolvida por Alfred Gough e Miles Millar, e segue as aventuras, guerras e o mal que ocorre ao largo da historia das Catro Terras.

## Historia 
Unha árbore élfica coñecida como "Ellcrys" está morrendo; a mala nova é que a árbore é a única peza de maxia que protexe as Catro Terras ("Four Lands" no inglés orixinal) dos demos, que foron encerrados milenios atrás. A princesa Amberle Elessedil é unha das Elixidas encargadas de coidar a Ellcrys, e é a única que pode salvar a árbore, pero para iso ten que desbloquear a maxia que os elfos non utilizaron en milleiros de anos. Coa axuda de Wil Ohmsford, semielfo e descendente da liñaxe Shannara, e Allanon, o último dos druídas, viaxarán para intentar encontrar a maxia perdida e restaurar a Ellcrys. Porén, a tarefa non vai ser doada, xa que os demos e o seu líder, Dagda Mor, antigo druída élfico corrompido pola maxia escura, farán todo o posible para evitalo e poder volver a ser libres para arrasar o mundo.

## Personaxes 
### Principais 
### Recorrentes 
## Episodios 
A primeira tempada está conformada por 10 episodios.

## Produción 
*Sonar Entertainment* adquiriu os dereitos de televisión para o universo de "Shannara" no 2012. En decembro do 2013 anunciouse que unha serie baseada no segundo libro publicado titulada *The Elfstones of Shannara*, estaba sendo producida por MTV.

A rodaxe dos 10 episodios da primeira tempada da serie comezou en Nova Zelandia en xuño de 2015 e o primeiro trailer debutou o 10 de xullo de 2015. A serie é desenvolvida por Alfred Gough e Miles Millar, e está baseada na serie de novelas "Shannara".

A serie conta coa participación dos directores Brad Turner, Jonathan Liebesman, James Marshall e Jesse Warn.

Tamén conta co apoio dos escritores Terry Brooks, Alfred Gough, Miles Millar, Evan Endicott, Josh Stoddard e April Blair.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Shannara Chronicles Official Website  (en inglés)
*  
* Deadline - TV Series News - The Shannara Chronicles
Vilacide de Abaixo, Oroso, Oroso

**Vilacide de Abaixo** é un lugar da parroquia de Oroso, no concello coruñés de Oroso.

## Xeografía 
O río Lengüelle pasa por Vilacide de Abaixo e a estación de Oroso ata xuntarse co río Tambre. É un lugar onde os rapaces e rapazas adoitan bañarse. Nas leiras próximas ao río adoita plantarse millo.

Hai unha escola unitaria na que se imparten clases de infantil e primaria (primeiro e segundo). Tamén se usa o patio para actividades extraescolares.

## Patrimonio
O castro de Vilacide está derrubado na súa maioría.

Houbo unha estación de tren que pasou a ser usada como almacén ata que se deixou de usar. Agora é un edificio abandonado.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Río Lengüelle.jpg|Río Lengüelle.
Ficheiro:Estación de Vilacide.jpg|Apeadoiro de Oroso-Vilacide.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oroso
### Parroquias de Oroso
Iván Tsarévich

miniatura|405x405px|*Ivan Tsarevich montando o Lobo Gris* por Viktor Vasnetsov, 1889.
**Iván** **Tsarévich** (ruso: Ива́н Царе́вич ou Иван-царевич) é un dos heroes principais de folclore ruso. Normalmente o protagonista na loita con Koschei. 

É a miúdo, mais non sempre, o fillo máis novo de tres irmáns. No conto "O Tres Tsaratos", é un fillo de Nastasya a Noiva Dourada. As lendas diferentes describen a Iván con varias esposas, incluíndo Yelena a Bela, Vasilisa a Sabia e Marya Morevna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Folclore
* Mitoloxía
* Tsarévich
Zócolo

O termo **zócolo** pódese referir a:
* **Zócolo**, en construción, corpo inferior dunha construción que ten como función elevar os baseamentos ao mesmo nivel.
* **Zócolo**, faixa na parte inferior dunha parede, pintada dunha cor distinta ou feita doutro material, rodapé, friso.
* **Zócolo**, en electrotecnia, soporte para ligar dispositivos eléctricos ou electrónicos nun circuíto sen ter que soldar os seus terminais.
* **Zócolo**, en xeoloxía, chairas ou mesetas formadas na era primaria ou paleozoico, zoco.
* **Zócolo continental**, plataforma submarina.

## Notas
Francis B. Schulte

**Francis B. Schulte**, nado o 23 de decembro de 1926 en Filadelfia (Pensilvania, Estados Unidos) e finado o 17 de xaneiro de 2016 no mesmo lugar, foi un eclesiástico católico latino, entre 1988 e 2002 arcebispo metropolitano de Nova Orleáns.
Rodapé

miniatura|En cor azul o rodapé nunha parede.

O **rodapé** ou **zócolo** é a franxa na parte inferior dunha parede que está pintada dunha cor distinta a esta ou feita doutro material. O termo **friso** refírese só á faixa cando se pinta doutra cor e non ter que ir obrigatoriamente a rentes do chan.

Os rodapés adoitan estar formados por un conxunto de táboas de madeira, aínda que, como dixemos, pode tratarse doutro material como pedra, mármore, plástico, cerámica etc, sendo a súa finalidade protexer a parede de patadas, desgaste e da sucidade do chan ou durante a súa limpeza, e, por veces, decorala. A colocación da tira faise ao redor das paredes de aí o nome roda+pé. O rodapé pode ir pegado ou parafusado á parede. Algúns rodapés ou zócolos teñen adornos con fins decorativos.

Tamén se coñece co nome de rodapé á parte final dun texto ou páxina, que non pertence ao seu corpo, tamén chamado simplemente de pé.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Parede
Antía Nara

**Antía Mato Bouzas**, coñecida literariamente como **Antía Nara**, nada en Santiago de Compostela en 1974, é unha politicóloga, tradutora e novelista galega en lingua galega.

## Traxectoria 
Licenciouse e fixo un mestrado en Ciencias Políticas na Universidade de Santiago de Compostela, onde fixo estudos sobre migracións. Proseguiu a súa formación na Universidade Jawaharlal Nehru, en Nova Delhi, no King's College e mais na Escola de Estudos Orientais e Africanos (SOAS) da Universidade de Londres, un dos centros punteiros do mundo no estudo de Asia e de África. En 2005 regresou a España e proseguiu a súa investigación na Universidade Nacional de Educación a Distancia, dentro do Instituto Universitario Gutiérrez Mellado, onde se doutora. 

En 2006, traballou cunha bolsa na delegación da Comisión Europea en Dacca (Bangladesh), e posteriormente trasladouse a Berlín para incorporarse ao Zentrum Moderner Orient, onde realizou estudos sobre a área xeográfica de Caxemira e a rexión fronteiriza entre a India e Paquistán.

Como novelista, a súa primeira novela publicouna en 2007. Recuncou nas letras case unha década despois, en 2016, coa súa segunda novela.

## Obra 
### En galego 
* *Aquel lugar* (Xerais, 2007)
* *Cara ao leste* (Xerais, 2016).

### En castelán 
* *India y Pakistán. Conflicto y negociación en el sur de Asia* (Biblioteca Nueva, 2011)

### Tradución 
* *Luces fóra*, de Manjula Padmanabhan (Universidade da Coruña, 2006), publicada so o seu nome real de Antía Mato Bouzas.

## Notas
Zócolo (construción)

thumb|upright=1.4|Tipos de zócolos en columnas.
O **zócolo** (do latín *socculus*, "baseamento") en arquitectura e construción é a parte inferior dunha construción que ten como función elevar os baseamentos ao mesmo nivel ou cota.

Adoitan construírse de pedra tallada con elevadas prestacións aos esforzos de compresión, é por esta razón polo que predomina o granito. O zócolo está soportado directamente sobre os alicerces dos edificios, antigamente consistía nun paralelepípedo pétreo que se asentaba inmediatamente sobre o chan.

Nas columnas denomínase zócolo (ou baseamento) á peza cilíndrica sobre a que se soporta, é por esta razón pola que se emprega como sinónimo de pedestal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estilóbata
* Plinto
* Rodapé
Monte Helicón

[dereita|miniatura|Joos de Momper: *Helicón* ou *Visita de [Minerva ás Musas*. Museo Real de Belas Artes de Antuerpen.]]

O **Helicón** (grego Ἡλικών, Helikồn, latín **Helicon**, literalmente «o (monte) tortuoso», de ἥλιξ, *hélix* «espiral, zigzag») é unha montaña da rexión de Tespias, en Beocia (Grecia). Ten unha altura de 1748 metros. Está próximo ao monte Parnaso, entre o lago Copais e o golfo de Corinto. Na mitoloxía grega o Helicón está consagrado a Apolo e as Musas (as Helicónides) o mesmo que a fonte Hipocrene situada nel. O pico máis alto da serra é o actual Paleovuni (1524 metros).

## Mitoloxía
A parte oriental estaba especialmente consagrada ás musas, e incluía a cova sacra das Musas (con numerosas estatuas que foron trasladadas por Constantino o Grande a Constantinopla, onde foron destruídas polo lume en 404), a fonte de Aganipe, que inspiraba aos que bebían dela, e a fonte de Hipocrene (probabelmente a actual *Makarioitissa*); as dúas fontes formaban os regatos Olmeios e Permesos, cuxa unión formaba o Haliarto, que desaguaba no lago Copais.

Facíanse uns xogos dedicados ás Musas (os *Museia*) na zona da cova, que hoxe leva o nome de San Nicolao, por un convento e unha igrexa construídos ao pé do propio monte Marandali, un dos principais. Estableceuse unha escola de poetas gregos fixada en Ascra (actual Pyrguáki), ao pé da montaña, que foi a residencia do máis famoso poeta da escola, Hesíodo.

Unha parte da serra, tamén dedicada ás Musas, levaba o nome de Monte Leibethrion (latín *Leibethrium*), e correspondería, probabelmente, ao actual Zagara ou a Granitza (este último é máis probábel que fose Lafistion, latín *Laphystium*), onde tamén había algunhas estatuas das musas e ninfas, as fontes de *Leibethrias* e Petra e unha cova dedicada ás ninfas leibetrianas.
Francis Thomas Hurley

**Francis Thomas Hurley**, nado o 12 de xaneiro de 1927 en San Francisco (California, Estados Unidos) e finado o 10 de xaneiro de 2016, foi un eclesiástico católico latino, entre 1976 e 2001 arcebispo metropolitano de Anchorage.

## Traxectoria 
Franis Thomas Hurley naceu o 12 de xaneiro de 1927 en San Francisco (California). O 16 de xuño de 1951 foi ordenado sacerdote da arquidiocese de San Francisco.

O 4 de febreiro de 1970 foi nomeado bispo auxiliar de Juneau e bispo titular de *Daimlaig*. Recibiu a consagración episcopal o 19 de marzo, de mans do bispo de Santa Rosa Mark Joseph Hurley. O 20 de xullo de 1971 foi nomeado bispo de Juneau.

O 4 de maio de 1976 foi nomeado arcebispo metropolitano de Anchorage, cargo no que permaneceu até a súa renuncia o 3 de marzo de 2001. Finou o 10 de xaneiro de 2016.
Provincia de Maguindanao

**Maguindanao** (en tagalo: *Maguindanaw*) é unha provincia na Rexión Autónoma do Mindanao Musulmán, en Filipinas. A súa capital é Shariff Aguak. Esta provincia rodea, sen incluíla, a cidade de Cotabato.

Ten unha superficie de 4 900,1&nbsp;km² e unha poboación de 1 532 868 habitantes (censo de 2007), cunha densidade de poboación, por tanto, de 163 hab/km².

O maguindanao é o idioma máis falado nesta provincia.

Politicamente a provincia de Maguindanao, de primeira categoría, divídese en 36 municipios que comprenden 506 barrios. Consta de 2 distritos para as eleccións ao Congreso.

## Notas
Carlos Montero

**Carlos Montero Castiñeira**, nado en Celanova en 1972, é un escritor e guionista galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Montero licenciouse en Ciencias da Información na Universidade Complutense de Madrid, e ao pouco comezou a traballar como guionista para o cinema e a televisión a comezos da década dos 2000. Foi coguionista de series de televisión españolas moi populares, como *El Comisario* ou *Al salir de clase*, e creador doutro título importante, *Física o Química*, do que ademais foi guionista. Tamén adaptou novelas e outras pezas narrativas para a televisión, coma *El tiempo entre costuras*.

Xa en 2012 publicou a súa primeira novela, *Los tatuajes no se borran con láser*, e catro anos máis tarde gañou un dos premios literarios máis importantes para as novelas en lingua castelá, o Premio Primavera, que está dotado con 100.000 euros. O premio obtívoo por *El desorden que dejas*, unha novela ambientada na vila ficticia galega de Novariz.

## Obra 
### Televisión 
* *Al salir de clase* (155 episodios, entre 1997 e 1999)
* *El comisario* (22 epidodios entre 2000 e 2004)
* *Maneras de sobrevivir* (creador e guionista dos 5 episodios, en 2005)
* *Génesis, en la mente del asesino* (creador e guionista dos 7 episodios, entre 2006 e 2007)
* *Física o Química* (creador e guionista en todos os episodios, de 2008 a 2011)
* *El tiempo entre costuras*, adaptación á televisión da novela de María Dueñas, tres episodios de 2013.
* *Vive cantando* (creador e guionista dos 6 episodios, entre 2013 e 2014)
* *Hánsel y Gretel*, episodio da serie *Cuéntame un cuento* (2014)
* *Apaches* (2015)
* *A desorde que deixas*. Netflix (2020)
* *Élite: historias breves* - creador e guionista. (2021)
* *Feria: la luz más oscura* - creador e produtor (2023)
* *Todas las veces que nos enamoramos* - creador, coguionista e coprodutor executivo. (2023)

### Cinema 
* 1993: *En casa de Diego* - director
* 1995: *David* - director
* 2003: *La vida aquí* - guionista
* 2010: *Dinero fácil* - director, guionista e produtor
* 2011: *Dieciséis* - director
* 2013: *Combustión* - coguionista
* 2013: *Boys on Film 9: Youth in trouble* - director
* 2016: *No culpes al karma de lo que te pasa por gilipollas* - coguionista
* 2019: *Gente que viene y bah* - coguionista

### Narrativa 
* 2012, *Los tatuajes no se borran con láser*.
* 2016, *El desorden que dejas*.

## *Galardóns* 
* Premio Primavera de novela, 2016, con *El desorden que dejas*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rexión Autónoma do Mindanao Musulmán

miniatura|280px|Situación da RAMM en Filipinas.

A **Rexión Autónoma do Mindanao Musulmán** (RAMM) é unha rexión antiga de Filipinas, a única do país que tivo o seu propio goberno.

Foi creada o 1 de agosto de 1989.

Está formada por cinco provincias: Basilán, Lanao do Sur, Maguindanao, Sulu e Tawi-Tawi. Mediante o decreto nº 36, Basilán trasladouse desde a Rexión IX e Marawi desde a Rexión XII.

O goberno rexional está en Cotabato, aínda que esta cidade forma parte da Rexión XII. Ten unha extensión de 26 974&nbsp;km² e unha poboación de 4 120 795 habitantes (censo de 2007).

Os idiomas falados na rexión son o banguinguí, maguindanaó, maranao e suluano.

## Provincias 
miniatura|280px|Mapa da RAMM.

## Historia 
Os musulmáns de Mindanao, cuxo nome colectivo é Bangasamoro, loitaron moito tempo para conseguiren o seu autogoberno baixo a lei e a cultura islámica. Este obxectivo logrouse o 1 de agosto de 1989 coa aprobación da Lei da República Nº 6.734. Foron as provincias de Basilán, Cotabato, Davao do Sur, Lanao do Norte, Lanao do Sur, Maguindanao, Paragua, Cotabato do Sur, Sultan Kudarat, Sulu, Tawi-Tawi, Zamboanga do Norte e Zamboanga del Sur, así como as cidades de Cotabato, Dapitan, Dipolog, General Santos, Iligan, Marawi, Pagadian, Puerto Princesa e Zamboanga.

O 28 de agosto de 2006 a Asemblea desta Rexión Autónoma, dentro do seu ámbito competencial que comprende a creación de novas provincias decidiu crear unha nova, denominada Provincia do Xerife Kabunsuan e composta polos oito municipios do primeiro distrito de Maguindanao.

Estes pobos, que agora se denominan colectivamente "Bangasamoro" querían dar forma ao seu propio destino.

## Competencias 
A Comunidade Autónoma do Mindanao Musulmán, parte integral e inseparábel do territorio nacional da República de Filipinas, está rexida e administrada de acordo coa súa Lei Orgánica.

O Goberno Rexional resolverá os posibles conflitos por medios pacíficos, renunciando ao emprego de calquera forma de violencia.
As cidades altamente urbanizadas incluídas na Rexión Autónoma continuarán rexéndose polos seus estatutos, de modo que esta lei non pode diminuír os poderes e funcións dos que xa dispoñían.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lei de creación da RAMM 
* Páxina web oficial
T'Boli

'''T'Boli** é un municipio filipino de primeira categoría, situado ao sur da illa de Mindanao. Forma parte da provincia de Cotabato do Sur situada na Rexión Administrativa de Soccsksargen, tamén denominada **Rexión XII'''.

Para as eleccións está encadrado no Segundo Distrito Electoral desta provincia.

Ocupa unha superficie de 895,83&nbsp;km2 e tiña o 1 de maio de 2010 unha poboación de 79.175 habitantes.
 
### Barrios 
O municipio de T'Boli divídese, a efectos administrativos, nos 25 *barangayes* ou barrios seguintes:

## Historia 
### Poboación local 
A etnia t'boli, tamén coñecida como tiboli ou tagabili é un pobo indíxena que habita nos muniicpios de T'Boli, Surala, Kiamba e Polomolok.

### Época colonial española 
miniatura|250px|**Goberno de Mindanao**: os 5 Distritos creados por Real Decreto de 30 de xullo de 1860.
O Distrito 4º de Dávao, chamado antes Nova Guipúscoa, cuxa capital era o pobo de Dávao e incluía a Comandancia de Mati, formaba parte do Imperio español en Asia e Oceanía (1520-1898).

### Despois da independencia 
O 18 de xullo de 1966 o presidente Ferdinand E. Marcos susbcribe a lei *Republic Act No. 4849* pola que os municipios de Norala, Surala, Banga, Tantangán, Koronadal, Tupi, Polomolok, Kiamba, Maitum, Maasim, Tampacán e Glan, así como a cidade do Rajah Buayan, hoxe General Santos, segregábanse da provincia de Cotabato para formaren unha nova denominada provincia de Cotabato do Sur sendo a súa capital o municipio de Koronadal. A actual provincia de Cotabato, menos o territorio que comprende os municipios antes mencionados, continuaría sendo coñecido como Cotabato.

O municipio foi creado o 5 de marzo de 1974, establecéndose a casa do conccello no barrio de Kematu, sendo Mai Tuan o seu primeiro alcalde.

O 11 de novembro de 1982 os barrios de Lago de Sebú (*Lake Sebu*), Bulong, Talisay, Lake Lahit, Luhib, Hanoon, Maculan, Halilan, Lam Dalag, Lam Lahak, Te Kumil, Datal Lawa, Tafal e os sitios de Anko, Tansa, Ned, Kalaong, a Reserva de Tasaday Manobo Blit (amparada na *Presidential Proclamation* No. 995), até ese momento pertencentes aos municipios de T'Boli e de Surallah, pasaron a formar o novo municipio de Lago de Sebú.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Official Gazette: ACT NO. 2657 AN ACT CONSISTING AN ADMINISTRATIVE CODE CHAPTER 2 Political Grand Divisions and Subdivisions.
* Ignacio Villamor, Director: *Census of the Philippine Islands taken under the Direction of the Philippine Legislature in the year 1918*. Volume I Geography, History, and Climatology. Compiled and published by the Census Office of the Philippine Islands. Manila, Bureau of Printing, 1920.
Scopus umbretta

***Scopus umbretta***, coñecido na literatura internacional con nomes equivalentes a cabeza de martelo, ave martelo ou umbreta, é unha especie de ave pernalta de tamaño medio duns 56&nbsp;cm de lonxitude e un peso de 470 g. A forma da súa cabeza co seu longo peteiro e crista na parte posterior lembra á dun martelo. Vive desde África, incluída Madagascar, a Arabia, en zonas húmidas como estuarios, beiras de lagos, lagoas, ribeiras de ríos e, en Tanzania, costas rochosas. É unha ave sedentaria que a miúdo realiza movementos locais, pero non grandes migracións. Non está ameazada e é localmente abondosa en África e Madagascar.

## Taxonomía e sistemática 
150px|miniatura|esquerda|Vista de perfil óllase mellor a súa cabeza con forma de martelo.
Esta especie clasifícase xeralmente dentro da orde Ciconiiformes, pero podería ser máis próxima aos Pelecaniformes. Clasifícase como única especie do xénero ***Scopus*** e da familia **Scopidae** debido ás súas singulares características. A deda media é pectinada (como un peite) igual que a das garzas.

Nalgunhas culturas coñécese co nome de paxaro do raio, e os bosquimáns do Kalahari cren ou crían que se intentabas roubar un niño desta ave eras despois alcanzado por un lóstrego. Tamén cren que ao deus hostil Khauna non lle agradaba que alguén matase a unha destas aves. Segundo unha antiga crenza malgaxe, aquel que destrúa os seus niños terá despois a lepra, e un poema malgaxe chámaa "ave funesta". Esas crenzas déronlle a esta ave certa protección.

A base de datos Scopus, de resumos e citas de artigos de revistas eruditas, recibiu ese nome en honor desta ave, xa que é coñecida polas súas habilidades superiores de navegación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* vídeos, fotos e sons de *S. umbretta* en Internet Bird Collection
* Hamerkop - *The Atlas of Southern African Birds*
Revista Jurídica de Galicia

***Revista Jurídica de Galicia*** foi unha revista editada na Coruña entre 1886 e 1888.

## Historia e características 
Revista quincenal que apareceu o 1 de novembro de 1886, fundada por Vicente Cid Osorio e Daniel Suárez Fernández. Entre os seus colaboradores figurou José María Castro Bolaño. O último número, o 20, corresponde ao 15 de outubro de 1888.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
K League Classic 2015

A tempada **2015** da K League Classic foi a 33ª tempada do máximo nivel da liga de fútbol de Corea do Sur, establecida en 1983. A tempada empezou o 7 de marzo de 2015 e finalizou o 29 de novembro de 2015. O defensor do título era o Jeonbuk Hyundai Motors. O campión foi o Jeonbuk Hyundai Motors.

## Equipos 
## Clasificación 
|- style="background-color:#AAAAAA; line-height:5pt;"
||||||||||||||||||||||

## Máximos goleadores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* kleague.com
Hipocrene

right|300x300px
[right|miniatura|420x420px|'*Joos de Momper: *Helicón* ou *Visita de* Minerva *ás Musas* (Bezoek van *[Minerva* aan de Muzen, primeira metade do s. XVII). Museo Real de Belas Artes de Antuerpen.**]]
**Hipocrene*' («a fonte do cabalo») é unha fonte de auga que nacía na aba do monte Helicón, en Beocia (Grecia). Na mitoloxía grega este manancial estaba consagrado ás Musas. Segundo nos conta o mito grego, cando as Piérides se enfrontaron coas Musas nun concurso de canto ao pé do monte Helicón, este estaba tan compracido pola beleza das voces que empezou a crecer de maneira desmesurada ameazando con chegar ao ceo. Ao ver o perigo, Poseidón mandou ao cabalo alado Pegaso que fose e golpease á montaña cun dos seus cascos para ordenarlle que volvese ao seu tamaño normal, ao que a montaña obedeceu docilmente, pero no lugar onde Pegaso a golpeara brotou a fonte de Hipocrene.

Con todo, algúns autores non identificaban a Pegaso co cabalo que fixo brotar a fonte Hipocrene, senón que a atribúen a un cabalo que vivía no Helicón e do que non mencionan o seu nome.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Eratóstenes: *Catasterismos* (Καταστερισμοί). 
** 18: Cabalo (Ἵππος; *Equus*) ou Pegaso: o cabalo que fixo brotar a fonte Hipocrene, Pegaso (do que tamén se di que fixo brotar a fonte), ou a egua Hipe, na que fora transformada Ocírroe.
*** Texto latino en Google Books; facsímile electrónico. 
**** Texto grego en Internet Arquive; facsímile electrónico.
* Hixino: *Astronomía poética* (Astronomica).
** 18: *Cabalo.* 
*** Texto inglés no sitio Theoi; trad. de 1960 de Mary Grant.
* Calímaco: *Himno V* (*Ao* *Baño de* Palas).
** Texto italiano.
*** Texto bilingüe grego-español  en *PDF*; páx. 47 da reprodución electrónica.
**** Texto grego no Proxecto Perseus; ed. de 1897 de Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Empregando o rótulo activo "*loade*", que se acha na parte superior dereita, obtense axuda en inglés co vocabulario grego do texto.
**** Texto grego no Proxecto Perseus; ed. de 1921 de A.W. Mair.
Clarence S. Campbell Bowl

[miniatura|A Clarence S. Campbell Bowl no [Hockey Hall of Fame.]]
A **Clarence S. Campbell Bowl**, ou simplemente **Campbell Bowl**, é un trofeo da National Hockey League entregado ao campión dos *play-offs* da Conferencia Oeste. Recibe o seu nome en honor a Clarence S. Campbell, que foi Presidente da NHL dende a tempada 1946-47 ata a 1976-77. O trofeo está realizado en prata esterlina, elaborado en 1878.

## Campións 
;Lenda
***^** = Ano no que afianzou o seu liderado en vitorias
***¤** = Ano no que afianzou o seu liderado en vitorias consecutivas
***†** = Eventuais campións da Stanley Cup

### Campión da West Division na liga regular (1967–74) 
### Campión da Conferencia Campbell na liga regular (1974–81) 
### Campión da Conferencia Campbell nos *play-offs* (1981–93) 
### Campión da Conferencia Oeste nos *play-offs* (1993–presente) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de premios da National Hockey League
* Finais de Conferencia da NHL
* Prince of Wales Trophy

### Ligazóns externas 
*Historia da Clarence S. Campbell Bowl en NHL.com
Dolores de Gortázar

**Dolores de Gortázar Serantes**, nada en Coria en 30 de setembro de 1968 e finada en Leganés en 9 de abril de 1936, foi unha poetisa, novelista e dramaturga española.

## Traxectoria 
Filla de Juliana García Serantes de Cadórniga (La Bañeza) e Carlos Gortázar Campillo (Torrelavega), xornalista.

En 1882 publicou o seu primeiro poema, moi nova, en *La Crónica de León*. Despois de enviuvar, estudou Maxisterio en León e en Burgos, que rematou en 1903. Fundou en Madrid a revista feminina de acción católica *Roma* e o Real Centro de María Cristina, escola de señoritas.

Traduciu do latín ao castelán *Arte Poética de Quinto Horacio Flacco, epístola a los Pisones* (*Epistola ai Pisoni*) de Horacio, obra premiada nos xogos florais de León. Escribiu obras teatrais e publicou antigos documentos do mosteiro de San Miguel de Escalada. Foi socia da Asociación de Escritores e Artistas.

## Obra 
miniatura|*La roca del amor*, novela, 1924.
* *Arte Poética de Quinto Horacio Flacco*, tradución.
* *Devoción a Jesús (1890).
* *Margarita; juguete cómico en un acto y en verso* (1890).
* *Nimias*, poesía (1898).
* *¡Sueños!*, novela.
* *El Cristo de la roca* (1911) = *La roca del amor* (1924), editorial Rubiños.
* *Sin color*, novelitas.
* *La regeneración de España*, estudo político-social.
* *El monasterio de Valvanera. Índices de su Becerro y Archivo a mediados del siglo XVII* (1907).
* *El misterio de la Encarnación, relacionado con el arte*.
* *Vida de Santa Francisca Romana, viuda de Ponciani*.
* *Colección de lápidas inéditas*, traducidas do latín ao castelán.
* *San Gonzalo de Escalada*, estudo histórico.
* *Poesías patrióticas*.
* *¡Felicidad!, contos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Enciclopedia Universal Micronet* en DVD .
*  (1991). *Escritoras españolas del siglo XIX, Manual bio-bibliográfico*, Madrid, Castalia, ISBN 84-7039-600-5.

### Ligazóns externas 
* : "Gortázar Serantes, Dolores (1872-?)" en MCN Biografías .
Lista de castelos de Azerbaidján

Esta é a **lista de castelos, torres e fortalezas de Azerbaidján**:

## Lista 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Los monumentos históricos Azerbaijans.com
Elvira Novo García

miniatura|Sinatura de Elvira Novo García.
**Elvira Novo García**, nada en Ferrol no século XIX e finada na mesma cidade o 21 de febreiro de 1931, foi unha mestra e activista cultural galega.

## Traxectoria 
Mestra nacional. En 1896 foi nomeada profesora da Escola de Artes e Oficios de Ferrol (de bordado á man). Escribiu en diversos xornais e revista de ámbito local e galego (ás veces baixo pseudónimo). Colaborou, por exemplo, coas publicacións *Marineda*, *Revista Gallega* e a *Galicia* de Augusto C. de Santiago.

Foi unha firme defensora da educación como piar para o progreso de Galicia:

Foi unha continuadora do labor de Concepción Arenal e unha das promotoras da Asociación Benéfica Concepción Arenal. Así mesmo, en 1919 participou da creación do Padroado Feminino Concepción Arenal, para o cal exerceu o cargo de secretaria. Foi tamén vocal do Consejo Superior de Protección a la Infancia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* Escritos de Elvira Novo na hemeroteca da Real Academia Galega.
Huun-Huur-Tu

**Huun-Huur-Tu** (en , *Khün Khürtü*, en ) é un grupo de música orixinario da República dos Tuva, unha república federal de Rusia que se atopa na fronteira con Mongolia. A característica máis salientable da música de Huun Huur Tu é o Xöömej ou canto de gorxa, no cal cada cantante pode cantar á vez dúas ou tres voces. O ton máis agudo pode soar como unha frauta, un asubío ou o chío dun paxaro.

O grupo toca instrumentos tradicionais tuvas, como o *igil*, o *khomus*, o *doshpuluur* e o *dünggür*.  Porén, tamén fixeron unha incorporación selectiva de instrumentos occidentais, como a guitarra.

## Discografía 
* *60 Horses In My Herd* (1993)
* ''The Orphan's Lament* (1994)
* *If I'd Been Born An Eagle* (1997)
* *Where Young Grass Grows* (1999)
* *Live 1* (2001)
* *Live 2* (2001)
* *Best * Live* (2001)
* *More Live* (2003)
* *Altai Sayan Tandy-Uula* (2004)
* *Live at Fantasy Studios* (2008)
* *Ancestors Call'' (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Colin Groves

**Colin Peter Groves**, nado o 24 de xuño de 1942, en Londres, Inglaterra , é un zoólogo e antropólogo, profesor de antropoloxía biolóxica da Australian National University de Canberra, Australia.

## Traxectoria 
### Formación e primeiros anos 
Nado en Londres, Inglaterra en 1942, acadou no University College de Londres o título de *Bachelor of Science* en 1963, e o doutoramento (*Ph.D.*) no *Royal Free Hospital School of Medicine* da mesma universidade en 1966.

Desde 1966 a 1973, Groves fixo estudos de posdoutoramento na Universidade de California, Berkeley, onde tamén foi profesor *Fellow*.

Así mesmo impartiu clases no *Queen Elizabeth College* de Londres e na Universidade de Cambridge.

Os seus intereses académicos céntranse na evolución dos humanos e outros primates e mamíferos, na antropoloxía biolóxica e na etnobiología. Así mesmo, en 2010, xunto con Myron Shekelle, biólogo evolutivo, ecólogo e taxónomo da *Western Washington University*, de Bellingham, Estados Unidos, describiu o novo xénero de primate tarsíido *Carlito*.

Groves tamén escribiu libros sobre a taxonomía dos primates, publicado pola Smithsonian Institution o ano 2001, e dos ungulados, publicado por The Johns Hopkins University Press en 2011.

É un membro activo da organización *Australian Skeptics* (Escépticos australianos), e publicou numerosos artigos sobre escepticismo relixioso, ademais doutros dentro da súa área de traballo directa. Tamén dirixiu numerosos debates con creacionistas e anti evolucionistas.

## Principais publicacións 
* 1989 *A Theory Of Human And Primate Evolution* (*Unha teoría sobre a evolución dos humanos e os primates*) Oxford Science Publications.
* 1989 *Skeptical (Escéptico*). Editado por Donald Laycock, David Vernon, Colin Groves, Simon Brown. Australian Skeptics
* 1996 *From Ussher to Slusher; from Archbish to Gish; or, not in a million years...* (*Desde Ussher até Slusher; desde o arcebispo até Gish; ou, non nun millón de anos...*) *Archaeology in Oceania*, **31**: 145-151.
* 1998 "Systematics of tarsiers and lorises". *Primates* **39**: 13–27. 
* 2001 *Primate Taxonomy*, (*Taxonomía de primates*). Washington, USA e Londres, Reino Unido: Smithsonian Institution Press. ISBN 1-56098-872-X.
* 2003. *The science of culture. Being Human: Science, Culture and Fear.* (*A ciencia da cultura. Sendo humano: ciencia, cultura e medo.*) Royal Society of New Zealand, Miscellaneous Series, 63: 3-13.
* 2004 (xunto con David W. Cameron) *Bones, Stones and Molecules*. (*Ósos, pedras e moléculas*) Ámsterdam, Boston, etc.: Elsevier Academic Press.
* 2005. "Order Primates". En D. E. Wilson; D. M. Reeder, *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. 3ª ed. The Johns Hopkins Univ. Press. ISBN 0-8018-8221-4.
* 2008. *Extended Family: Long Lost Cousins: A Personal Look at the History of Primatology*. Arlington, Virginia: Conservation International. ISBN 978-1-934151-25-9.

## Abreviatura 
A abreviatura **Groves** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Arthur Machen

**Arthur Machen**, nado en Caerleon o 3 de marzo de 1863 e finado en Londres o 30 de marzo de 1947, foi un escritor e xornalista galés.

## Traxectoria
Autor de relatos de terror e fantasía, e actor. Tamén é lembrado por ser o principal creador do mito dos Anxos de Mons, lenda relacionada coas tropas británicas durante a primeira guerra mundial.
## Obra 
* *O gran deus Pan* (*The Great God Pan*, 1894)
* *The Shining Pyramid*, 1895
* *The Novel of the Black Seal*
* *The Three Impostors or The Transmutations*, 1895
* *The Hill of Dreams*, 1907
* *The Bowmen*, 1914
* *The Secret Glory*, 1922

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Friends of Arthur Machen