open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mauritania nos Xogos Olímpicos

**Mauritania** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno e tampouco conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional foi formado en 1962 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1979. A primeira muller que debutou co equipo olímpico foi Fatou Dieng, quen competiu nos Xogos de 2000.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Malawi nos Xogos Olímpicos

**Malawi** competiu por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1972. Porén participou nos boicots aos Xogos de 1976 e 1980, competindo de xeito regular dende 1984. O país non participou nunca nos Xogos Olímpicos de Inverno e tampouco conseguiu gañar unha medalla olímpica.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Madagascar nos Xogos Olímpicos

**Madagascar** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1976 e 1988. O equipo de deportistas máis grande que o país enviou a uns Xogos Olímpicos foi de 10 persoas en 2000. O país nunca gañou unha medalla olímpica.

Madagascar competiu por vez primeira nos Xogos de Inverno en 2006 e non volveu competir outra vez até 2018.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Libio

O **Comité Olímpico Libio** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Libia nos Xogos Olímpicos. Foi creado en 1962 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1963.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libia nos Xogos Olímpicos
Libia nos Xogos Olímpicos

**Libia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón enviou deportistas para competir na maioría das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán. O país participou no boicot dos Xogos de 1976 xunto coa maioría das demais nacións africanas, e tamén boicoteou os Xogos de 1984. Libia nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. Ningún deportista libio conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional de Libia foi creado en 1962 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1963.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Gabón nos Xogos Olímpicos

**Gabón** competiu por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1972, mais non volveu competir até os Xogos de 1984, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno. O 11 de agosto de 2012, Gabón gañou a súa primeira medalla cando Anthony Obame conseguiu a prata en taekwondo nas Xogos de Londres de 2012.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Eritrea nos Xogos Olímpicos

**Eritrea** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 2000, e dende entón competiu en cada unha das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán. Ademais, o país empezou a competir nos Xogos Olímpicos de Inverno en 2018. Nos Xogos de 2004, celebrados en Atenas, Zersenay Tadese gañou a primeira medalla olímpica de Eritrea cando conseguiu o bronce no maratón masculino de 10 000 metros.

O Comité Olímpico Nacional Eritreo foi formado en 1996 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1999.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Carretilla

miniatura|Carretilla.
Unha **carretilla** (tamén chamada **carreta**) é un carro pequeno de man normalmente dunha soa roda cun caixón para colocar carga, que incorpora dúas barras na parte posterior, está deseñado para ser propulsado por unha soa persoa e é utilizado para o transporte a man de carga en distancias curtas.

A carretilla é unha ferramenta ergonómica para transportar diferentes materiais ou ferramentas. É de uso común en obras de construción, en horticultura e xardinaría, así como en granxas. O principio no que se basea o seu funcionamento é o da panca asociado coa posición do centro de gravidade cara á base do centro de apoio (a roda), que lle outorga unha gran eficiencia.

## Competición 
En Galiza faise unha competición chamada Rally de Carretillas en Vila de Cruces, que ten a carretilla como principal protagonista, ademais dunha exposición de carretillas decoradas por artistas e deseñadores gráficos.

## Notas
Comité Olímpico Nacional Eritreo

O **Comité Olímpico Nacional Eritreo** (código do COI: ERI) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Eritrea nos Xogos Olímpicos. Foi creado en 1996 e recoñecido polo COI en 1999.

Eritrea fixo o seu debut nos Xogos Olímpicos de 2000 en Sydney, onde enviou tres deportistas para competir en probas de atletismo. Nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2018, o deportista Shannon-Ogbani Abeda representou o país en esquí.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eritrea nos Xogos Olímpicos
Constelacións chinesas

[miniatura|Reprodución da [carta celeste de Suzhou (século XIII)]]
A astronomía chinesa tradicional ten un sistema que divide a esfera celeste en asterismos ou constelacións, coñecidas como "oficiais" (en  *xīng guān*). En xeral, os asterismos chineses son máis pequenos que as constelacións de tradición helenística. 

O planisferio de Suzhou da dinastía Song (século XIII) mostra un total de 283 asterismos, e comprende un total de 1565 estrelas. Os asterismos divídense en catro grupos, vinte e oito casas (en , *Èrshíbā Xiù*) ao longo da eclíptica, e Tres Recintos no hemisferio setentrional. O ceo meridional engadiuse como un quinto grupo na posterior dinastía Ming baseado nas cartas celestes europeas e contén 23 asterismos máis.

Os tres recintos están centrados no polo norte celeste e inclúen as estrelas que se podían ver todo o ano dende a China. As vinte e oito casas abranguen a rexión zodiacal e poden considerarse equivalentes aos 12 signos de zodíaco. Ao contrario do que ocorre cos signos do horóscopo occidental, as vinte e oito casas fan referencia ás fases do mes lunar máis que á posición do sol ao longo do ano; de aí vén a súa denominación de palcos lunares.

A cada estrela visible asígnaselle un asterismo e algúns dos asterismos só contan cunha estrela. Tradicionalmente, cada estrela recibe un nome relacionando o seu asterismo cun número.

## Historia 
O sistema chinés desenvolveuse independentemente do sistema grecorromano dende polo menos o século V a.C., aínda que puido haber influencias mutuas, suxeridas polo paralelismo coa astronomía babilonia.

O sistema de vinte e oito casas é moi similar (aínda que non idéntico) ao sistema indio *Nakshatra*, e non se sabe se houbo influencia entre ambos os sistemas.

As cartas celestes chinesas máis antigas que se coñecen datan da dinastía Tang.

## Tres recintos 
Son o Recinto Púrpura Prohibido (紫微垣, Zǐ Wēi Yuán), o Recinto do Palacio Supremo (太微垣, Tài Wēi Yuán) e o Recinto do Mercado Celestial (天市垣, Tiān Shì Yuán). O primeiro abrangue a maior parte da área do norte do ceo nocturno, mentres que a terceira está na área do sur. Cada recinto está separado por «muros», que son asterismos.

## As vinte e oito casas 
[miniatura|[Carta estelar con asterismos e palcos lunares tradicionais chineses.]]
As vinte e oito casas agrúpanse en Catro Símbolos, cada un asociado cunha dirección do compás e contén sete casas. Os nomes e estrelas determinantes son:

## Nomenclatura 
A cada estrela asígnaselle un asterismo e dentro deste, un número. Polo tanto, cada estrela desígnase como «nome do asterismo» máis un  «número». A numeración das estrelas non se basea na magnitude como na denominación de Bayer, senón na posición no asterismo. Ademais algunhas estrelas teñen un nome tradicional, normalmente relacionado coa mitoloxía ou a astronomía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Book of Jin*, volume 11–13 ()
* *Huainanzi*, volume 3 ()
### Ligazóns externas 
* Chinese Zodiac Chart Find your Chinese Zodiac sign based on your dáche of birth.
* Astronomía chinesa
* Shooting Stars
* Chinese Astrology and Constellation
Lauren Gardner

**Lauren Marie Gardner**, nada en 1984, é epidemióloga e enxeñeira, codirectora do Centro de Ciencia e Enxeñería de Sistemas de Hopkins. Dirixe o grupo que elaborou o mapa interactivo  da Universidade Johns Hopkins,  empregado para compartir información sobre a pandemia de COVID-19.  En 2020 foi elixida pola revista Time como unha das 100 persoas máis influentes. 

## Traxectoria 
Lauren Gardner estudou enxeñería civil e arquitectura na Universidade de Texas en Austin e graduouse en 2006, realizando posteriormente un mestrado en 2008 e un doutoramento en 2011. Dende entón  investiga o acoplamento de epidemias e rutas de tráfico. En 2011 converteuse en profesora na Universidade de Nova Gales do Sur. Ao mesmo tempo, foi membro do Centro de Investigación en Saúde Pública do Australian *National Health and Medical Research Council* (NHMRC) da Universidade de Melbourne. A partir de 2019 ensinou como profesora asociada no departamento de enxeñaría civil e de sistemas da Universidade Johns Hopkins onde é codirectora do Centro de ciencia e enxeñaría de sistemas.

Gardner analizou, entre outras cousas, en 2019 dentro dos  Estados Unidos onde son máis probables as epidemias de xarampón e modelou o brote da epidemia do virus zika en América do Norte, Central e do Sur en 2015/2016 .

É a creadora do mapa interactivo da pandemia da COVID-19 da Universidade Johns Hopkins.  Puxeron o mapa en liña o 22 de xaneiro, e recibe aproximadamente 1.200 millóns de visitas ao día. A principios de marzo de 2020, foi unha das expertas que declararon ante o Congreso sobre a pandemia.

Gardner explica as discrepancias entre o número de casos, por exemplo do Instituto Robert Koch, que publica as cifras oficiais das autoridades sanitarias nacionais alemás, polo feito de que están máis actualizados e tamén dependen de medios fiables e de institucións sanitarias locais. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de inicio na Universidade Johns Hopkins
* Publicacións en Google Scholar
Sociedade de María

**Sociedade de María** pode referir a:

* A Sociedade de María, unha congregación relixiosa católica de sacerdotes e irmáns, fundado en 1816 en Lión, por Jean-Claude Colin. Os seus membros son coñecidos como **maristas**.
* A Sociedade de María, unha congregación relixiosa católica de irmáns e sacerdotes, fundada en 1817 en Bordeos, por Guillaume-Joseph Chaminade.
* A Sociedade de María, unha sociedade anglicana fundada en 1931 en Gran Bretaña, pola unión da Confraría da Nosa Señora (fundada en 1880) e da Liga da Nosa Señora (fundada en 1902)
* A Sociedade de María Reparadora, un instituto relixioso feminino católico, fundado en 1857 en Estrasburgo por Émilie d'Oultremont.
His House

***His House*** é un filme británico-estadounidense de 2020 escrito e dirixido por Remi Weekes. O guión baséase nunha historia orixinal de Felicity Evans e Toby Venables. Está protagonizado por Wunmi Mosaku, Sope Dirisu e Matt Smith. O filme conta a historia dunha parella de refuxiados do Sudán do Sur que loitan por axustar a súa vida nunha casa de acollida dunha vila inglesa

Tivo a súa estrea produciuse no Festival de Cinema de Sundance o 27 de xaneiro de 2020. Estreouse o 30 de outubro de 2020 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Wunmi Mosaku como Rial
* Sope Dirisu como Bol
* Matt Smith como Mark
* Javier Botet e Cornell John como os bruxos
* Emily Taaffe como Dr. Hayes
* Malaika Abigaba como Nyagak

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Curse of Chucky

***Curse of Chucky*** é un filme estadounidense de 2013 escrito e dirixido por Don Mancini, quen creou a franquía e escribiu os primeiros sete filmes. Está protagonizado por Brad Dourif como Chucky e Fiona Dourif como Nica Pierce, así como por Danielle Bisutti, A Martinez e Brennan Elliott. O filme recadou 3,8 millóns de dólares en vendas en DVD.

## Personaxes 
* Fiona Dourif como Nica Pierce
* Brad Dourif como Charles Lee Ray/Chucky
* Danielle Bisutti como Barb Pierce
* Brennan Elliott como Ian
* Maitland McConnell como Jill
* Chantal Quesnel como Sarah Pierce
* Summer H. Howell como Alice Pierce
* A Martinez como Padre Frank
* Jennifer Tilly como Tiffany Valentine
* Alex Vincent como Andy Barclay
* Adam Hurtig como Oficial Stanton
* Jordan Gavaris como repartidor
* Catherine Hicks como Karen Barclay
* Chris Sarandon como Detective Mike Norris
* Christine Elise como Kyle

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Blood of Zeus

***Blood of Zeus***, anteriormente coñecida como *Gods & Heroes*, é unha serie estadounidense de animación creada por Charley e Vlas Parlapanides para Netflix. Producido por Powerhouse Animation Studios, a serie estreouse o 27 de outubro de 2020 a través de Netflix.

## Sinopse 
Ambientado no mundo da mitoloxía grega, a serie conta a historia de Herón, un semideus fillo de Zeus, que tenta salvar o Olimpo e a Terra.

## Personaxes 
* Derek Phillips como Herón
* Jason O'Mara como Zeus
* Claudia Christian como Hera
* Elias Toufexis como Serafín
* Mamie Gummer como Electra
* Chris Diamantopoulos como Evios
* Jessica Henwick como Alexia
* Melina Kanakaredes como Ariana
* Matthew Mercer como Hermes
* Adetokumboh M'Cormack como Kofi
* Adam Croasdell como Apolo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Seychelles nos Xogos Olímpicos

As **Seychelles** participaron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1980, e dende entón enviou deportistas para participar na maioría das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán, perdendo só os Xogos de 1988, cando as Seychelles non responderon á invitación enviada polo COI. O país non participou nunca nos Xogos Olímpicos de Inverno. Ningún deportista das Seychelles conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional das Seychelles foi creado en 1979 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth das Seychelles

A **Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth das Seychelles** (en ; código de COI: SEY) é o Comité Olímpico Nacional que representa ás Seychelles nos Xogos Olímpicos, nos Xogos da Mocidade e nos Xogos Asiáticos. Foi creado en 1979 e foi recoñecido polo COI ese mesmo ano. O organismo tamén é responsábel da representación das Seychelles nos Xogos da Commonwealth.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Seychelles nos Xogos Olímpicos
Serra Leoa nos Xogos Olímpicos

**Serra Leoa** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1968, e dende entón competiu na maioría das edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1972 e 1976. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno e os seus deportistas nunca gañaron unha medalla olímpica.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Somalia nos Xogos Olímpicos

**Somalia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1972, e dende entón participou na maioría dos Xogos Olímpicos de Verán. O país non competiu en 1976 e 1980 ao unirse a boicots. Tampouco participou en 1992 por da fame. Somalia nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno e os seus deportistas nunca gañaron unha medalla olímpica.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Nacional de Serra Leoa

O **Comité Olímpico Nacional de Serra Leoa** (en ; código do COI: **SLE**) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Serra Leoa nos Xogos Olímpicos. Foi creado e recoñecido polo COI en 1964.

Serra Leoa fixo o seu debut nos Xogos Olímpicos de 1968 en Cidade de México onde foi representado por tres atletas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Serra Leoa nos Xogos Olímpicos
Togo nos Xogos Olímpicos

**Togo** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1972, e dende entón competiu na maioría dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1976 e 1980. O país gañou a súa primeira medalla olímpica nos Xogos Olímpicos de 2008, cando Benjamin Boukpeti gañou o bronce na proba K1 kayak slálom.

Togo fixo o seu debut nos Xogos de Inverno en Sochi en 2014, onde enviou dous atletas para competir.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Sudán nos Xogos Olímpicos

O **Sudán** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1960, e dende entón competiu na maioría dos Xogos Olímpicos de Verán. O país non asistiu aos Xogos de 1964 e boicoteou os de 1976 e 1980. O Sudán nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Ismail Ahmed Ismail converteuse no primeiro deportista sudanés en gañar unha medalla olímpica, cando obtivo a prata na proba de 800 m nos Xogos de 2008 en Pequín.

O Comité Olímpico Nacional do Sudán foi creado en 1956 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1959.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Rally de La Nucía-Mediterráneo

O **Rally de La Nucía-Mediterráneo** (oficialmente **Rally de La Nucía-Mediterráneo - Trofeo Costa Blanca** ) é unha proba de rally que se celebra anualmente na localidade de La Nucía, provincia de Alacant, organizado pola Asociación Interclubs Automovilismo (AIA). É puntuable para o Campionato de España de Rallys. Inicialmente disputábase en La Vila Joiosa e chamouse **Rally Mediterráneo** ata o 2004, cando adoptou o nome de **Rally La Vila Joiosa**, cambiando en 2016 ao nome actual.

## Historia 
O piloto local Miguel Ángel Fuster é o piloto con máis vitorias, tras gañar cinco veces de xeito consecutivo entre 2007 e 2011 e outra vez máis en 2018.

En 2012 a proba caeu do calendario nacional por motivos económicos, despois de once anos sendo puntuable para este. Catro máis tarde, en 2016, volveu ao nacional co nome de Rally de La Nucía-Mediterráneo.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Historia do rally mediterráneo
* Páxina oficial do campionato de España
Rally de La Nucía-Mediterráneo de 2020

O **Rally de La Nucía-Mediterráneo de 2020** foi a 26ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 2020 do Campionato de España de Rallys, sendo ademais puntuable para o Súper Campionato de España e o Campionato da Comunidade Valenciana. Disputouse na Comunidade Valenciana o 7 de novembro de 2020 e os vencedores foron os asturianos José Antonio Suárez e Alberto Iglesias, a bordo dun Škoda Fabia Rally2.

## Itinerario 
## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
*Rally de La Nucía-Mediterráneo de 2020 en ewrc-results.com .
Níxer nos Xogos Olímpicos

**Níxer** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón competiu na maioría das edicións dos Xogos Olímpicos de Verán. O país non competiu en 1976 e 1980. Níxer gañou dúas medallas olímpicas, a primeira en 1972, cando Issaka Daborg conseguiu o bronce en boxeo, e a segunda en 2016 cando Abdoul Razak Issoufou conseguiu a prata en taekwondo. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Nacional e Deportivo Nixerino

O **Comité Olímpico Nacional e Deportivo Nixerino** (en ) é o comité olímpico nacional de Níxer. O comité de Níxer foi fundado en 1964 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Níxer nos Xogos Olímpicos
Lingua miriwoong

O **miriwoong** é unha lingua aborixe de Australia que segundo datos do censo de 2016, era falada por 156 persoas en Kununurra, Australia Occidental. Pertence á familia lingüística de linguas jarrakanas. Todos os falantes nativos son de idade avanzada e por iso se considera unha lingua en perigo de desaparecer. Porén, as novas xeracións adoitan estar familiarizadas con moito vocabulario miriwoong e utilízano cando falan crioulo australiano ou inglés aborixe australiano. Segundo datos de 2006, tiña 156 falantes. O miriwoong está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia

### Bibliografía 
*Galbat-Newry, G., (4 de setembro de 2016) Miriwoong waniwoogeng! Language is the only way to understand our ancient culture. *thegardian: Australian Edition, *
*
*Kofod, FM, 1976. *Simple and Compound Verbs: Conjugation by Auxiliaries in Australian Verbal System: Miriwung.* Canberra: Australian Institute for Aboriginal Studies.
*Olawsky, Knut, J. (2010) *Revitalisation Strategies for Miriwoong* In Re-awakening languages: theory and practice in the revitalisation of Australia's indigenous languages. In Hobson, J., Lowe, K., Poetics, S. & Walsh, M. (Eds.) Sydney University Press: Sydney
*Olawsky, Knut J., 2010. Going public with language: involving the wider community in language revitalisation. En J. Hobson, K. Lowe, S. Poetsch e M. Walsh (eds.), *Re-Awakening Languages: Theory and Practice in the Revitalisation of Australia’s Indigenous Languages.* Sydney, Australia: Sydney University Press, pp.&nbsp;75.
*Olawsky, Knut, 2013. The Master-Apprentice language learning program down under: experience and adaptation in an Australian context. *Language documentation and conservation,* 7
*
*Galbat-Newry, G., (2002) Mirima Dawang Woorlab-gerring Language and Culture Centre. *Ngoonjook: A Journal of Australian Indigenous Issues.* 21 26-49.

### Ligazóns externas 
*Vídeo da lingua miriwoong en BBC News
Ghana nos Xogos Olímpicos

**Ghana** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1952, sendo daquela coñecido polo seu nome colonial de Costa de Ouro. O país participou na maioría das edicións dos Xogos de Verán, non participando en 1956, 1976 e 1980. Ghana participou nos Xogos Olímpicos de Inverno por primeira vez en Vancouver en 2010.

O Comité Olímpico Nacional de Ghana foi creado en 1951 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional o ano seguinte.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Sarah Guppy

**Sarah Maria Beach**, coñecida como **Sarah Guppy,** nada en Birmingham o 5 de novembro de 1770 e finada o 24 de agosto de 1852, foi unha inventora británica que contribuíu ao deseño da infraestrutura de Gran Bretaña. En 1811 foi a primeira muller que patentou unha ponte, que logo serviu para a construción da ponte colgante de Clifton en Bristol, e desenvolveu varios produtos de uso doméstico. Foi unha pioneira na loita por que as mulleres puidesen asistir a clase, simplemente coa súa propia asistencia a clase e o seu esforzo persoal que deixou atrás moitos prexuízos.

## Traxectoria 
Sarah Maria Beach  patentou en marzo de 1811 a primeira das súas invencións, *«Novo modo de construír e erixir pontes e ferrocarrís sen arcos»*, un método para facer pilotes seguros para pontes e as vías férreas.

O enxeñeiro Thomas Telford pediulle permiso para usar o seu deseño patentado para as fundacións de pontes suspendidas, e concedeullo de forma gratuíta para a ponte colgante sobre o estreito de Menai. Como amiga de Isambard Kingdom Brunel e a súa familia involucrouse no Great Western Railway, escribindo aos directores con ideas e dando o seu apoio.Tampouco tivo rédito económico cando Brunel utilizou o seu deseño para a construción da ponte colgante de Clifton en Bristol. En 1841 escribiu unha carta recomendando plantar salgueiros e álamos para estabilizar os terrapléns. Continuou ofrecendo consello técnico a pesar de que, como escribiu, «é desagradable falar dun mesmo -pode parecer xactancioso especialmente nunha muller.»

## Patentes e publicacións 
miniatura|Cover of *Dialogues for Children*, 1800
Como as mulleres non podían rexistrar as patentes co seu nome, debía realizalo o seu esposo, polo cal, en nome da familia Guppy rexistráronse dez patentes na primeira metade do século XIX, incluíndo un método para manter aos barcos libres de crustáceos que levou a un contrato do goberno por valor de £ 40.000. Outras invencións incluíron unha cama con equipo de exercicio incorporado, un dispositivo para un té ou café que cociñaría os ovos no vapor, un pequeno prato para manter o pan tostado e un dispositivo para "melloras no calafateo de barcos, botes e outros buques". Ademais inventou a campá extractora, o sistema de rociadores contra incendios e patentou un novo tipo de candelabro que permitiu que as candeas durasen máis tempo.

Escribiu *The Cottagers and Labourers Friend* e *Dialogues for Children* en dous volumes. As súas obras foron consideradas entretidas e instructivas para os nenos, e novamente non quixo obter lucro das súas publicacións, as ganancias derivadas da súa venda destináronse a unha escola de caridade para nenas en Bristol.

## Notas
Maria Vergés

**Maria Vergés Pérez**, nada o  24 de maio de 1978, é unha tradutora e política aranesa,  síndica de Arán dende o 29 de outubro de 2020.

## Traxectoria 
Estudou enxeñería técnica forestal na Universidade de Lleida. Entre 2004 e 2007 foi xerente da Asociación Española de Concellos de Montaña e de 2007 a 2011 foi directora de cultura e política lingüística do Consello Xeral de Arán. Nas eleccións municipais de 2011 foi como número 3 na candidatura de Unitat d'Aran no concello de Vielha e Mijaran e permaneceu como concelleira ata outubro de 2020. Dende 2019 foi asemade vicesíndica primeira de Arán e conselleira de Cultura e Lingua e mais de Igualdade, Benestar e Saúde e tras a designación de Paco Boya como secretario xeral para o Reto Demográfico polo goberno español converteuse na nova síndica de Arán o 29 de outubro de 2020.

Como tradutora en 2007 verteu ao aranés *Solitud* de Víctor Català.

## Notas
Tanzania nos Xogos Olímpicos

**Tanzania** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1976, cando se uniu a un boicot xunto con outros países africanos pola participación de Nova Zelandia (que daquela mantiña relacións coa Suráfrica do apartheid). O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Os deportistas tanzanianos gañaron un total de dúas medallas, ámbalas dúas en atletismo.

O Comité Olímpico Nacional de Tanzania foi creado en 1968 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de Tanzania

O **Comité Olímpico de Tanzania** (en ; co código do COI: **TAN**) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Tanzania nos Xogos Olímpicos. Foi creado e recoñecido polo COI en 1968.

Tanzania fixo o seu debut nos Xogos Olímpicos de 1964 celebrados en Tokyo onde foi representado por catro atletas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tanzania nos Xogos Olímpicos
Uganda nos Xogos Olímpicos

**Uganda** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1956, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1976 cando se uniu a un boicot. Uganda nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Os deportistas ugandeses gañaron un total de trece medallas, todas elas en atletismo e boxeo.

O Comité Olímpico Nacional de Uganda foi creado en 1950 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1956.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
María Teresa Ruiz Cantero

**María Teresa Ruiz Cantero,** nada en Melilla, é unha catedrática de Medicina Preventiva e  Saúde Pública da Universidade de Alacante e investigadora, especializada en prevención e saúde pública con perspectiva de xénero.

## Traxectoria 
Ruiz Cantero é licenciada e doutora en Medicina e Cirurxía e máster en Saúde Pública. É tamén catedrática de Medicina Preventiva e Saúde Pública da Universidade de Alacante. Investigadora do Grupo de Determinantes Sociais da Saúde do Centro de Investigación Biomédica en Rede de Epidemiología e Saúde Pública (CIBERESP) desde os seus comezos en 2006.

Foi profesora en Medicina até o ano 1997 na Universidade de Alacante. En 2019 publicou *Perspectiva de xénero en medicina*, un monográfico que analiza os diferentes nesgos de xénero que interveñen tanto na investigación como no diagnóstico das enfermidades e o seu posterior tratamento en distintas ramas da Medicina: cardioloxía, pneumoloxía, pediatría…

Segundo a catedrática, existe discriminación nos diagnósticos e tratamentos entre homes e mulleres, hai diferenzas moi claras entre os dous sexos na atención sanitaria que evidenciou que, en xeral, hai unha maior demora na atención sanitaria ás mulleres. *“Existen moitas diferenzas de xénero nos ensaios clínicos. As mulleres non están representadas”.* *Estas diferenzas entre mulleres e homes tamén se establecen*, segundo Ruiz Cantero, na expresión, percepción e valoración da gravidade da dor.

## Obras 
* *Perspectiva de género en medicina*, 2019.
* *Mujeres y ensayos clínicos*.
* *Medicina: guías para unha docencia universitaria con perspectiva de xénero*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Carme Valls
*Guías para unha docencia universitaria con perspectiva de xénero

### Ligazóns externas 
* Medicina: Guías para unha docencia universitaria con perspectiva de xénero
*Entrevista en programa TV El intermedio
María Delgado Nadal

**María Delgado Nadal**, nada en Zaragoza o 8 de outubro de 1997, é unha deportista española que compite en natación adaptada. Participa nas probas de bolboreta, libres e costas.

## Traxectoria 
Aos 10 anos comezou a facer atletismo e natación, chegando a competir a nivel nacional en ámbolos dous deportes. Comezou nadando na Asociación Deportiva Aragua. Posteriormente competiu para o equipo do colexio Corazonistas de Zaragoza. No presente forma parte do equipo de natación do Stadium Casablanca, competindo en campionatos nacionais para nadadores sen discapacidade, adestrando no Centro de Alto Rendemento Deportivo situado en Madrid, grazas a unha bolsa do plan ADOP para deportistas de alto nivel discapacitados.

En outubro de 2016 concédeuselle a medalla da Real Orde do Mérito Deportivo. Asemade, en febreiro de 2017 concédeuselle o diploma ao Mérito Deportivo da cidade de Zaragoza.

## Palmarés internacional 
Gañou dúas medallas de bronce nos Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro 2016. Ademais, obtivo catro medallas no Campionato Mundial de Natación Adaptada nos anos 2015 e 2019, e seis medallas no Campionato Europeo de Natación Adaptada nos anos 2014 e 2018.

## Notas
Rebeca Blanco

**Rebeca Blanco Rotea**, nada en Vigo en 1973, é unha arqueóloga e historiadora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Xeografía e Historia, na especialidade de Historia da Arte, pola Universidade de Santiago de Compostela en 1996, e doutora en Arqueoloxía pola Universidade do País Vasco en 2015. Traballa no estudo das construcións históricas dende unha perspectiva arqueolóxica. É profesora da Facultade de Xeografía e Historia da USC e membro do Consello da Cultura Galega. Pertence ao Consello de Redacción da revista do CSIC *Arqueoloxía da Arquitectura* e ao Consello Asesor da Revista do CSIC *Cadernos de Arqueoloxía e Patrimonio* (CAPA). 

Foi a coordinadora do informe que vén de presentar o Consello da Cultura Galega *Enerxía eólica e paisaxes culturais en Galicia*, sobre o impacto dos eólicos no patrimonio natural, paisaxístico e cultural.

## Obras 
* *El castillo de La Palma (Mugardos, A Coruña) un enclave defensivo en la ría de Ferrol*, 2008, CSIC.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no Consello da Cultura Galega
Fran Gómez Pallas

**Francisco José Gómez Pallas**, nado en Caracas o 18 de marzo de 1969, é un piloto galego de motocrós. 

Disputou en nove ocasións o Rally Dakar.

## Traxectoria 
Naceu na capital de Venezuela, fillo de emigrantes galegos, e alí aos 6 anos subiu por primeira vez a unha moto, unha Bernelli de 50cc. Aos 7 anos trasladouse coa súa familia a Galicia, instalándose primeiro en Ponteceso e finalmente en Bértoa, Carballo.

Foi campión galego de motocrós na categoría de 80cc en 1985 e de 125cc en 1987, e subcampión de 250cc en 1991, 1992 e 1993, e correu ademais durante anos no Campionato de España. Dedicouse profesionalmente á carpintería metálica, rexentando xunto a seu irmán unha empresa deste eido en Bértoa.

No ano 2000 correu por primeira vez o Rally Dakar, a bordo dunha Honda, conseguindo completalo no posto 88º. Durante os seguintes anos volveu disputar a carreira en varias ocasións (2003, 2005, 2006, 2007 e 2009) conseguindo chegar á meta en 2006 e 2009. Tras varios anos de ausencia volveu na edición de 2018, conseguindo completar o rally por cuarta vez. En 2024 disputou o seu oitavo Dakar, converténdose no primeiro piloto español en correr a proba cunha moto eléctrica. Na penúltima xornada sufriu un espectacular accidente que partiu a súa moto en dous. Con todo, a organización premiouno polo seu rendemento nos días previos, dándolle por completado o rally.

Tras non participar en 2025, regresou ao Dakar para a edición de 2026, correndo cunha moto do equipo Arctic Leopard na categoría Mission 1.000, destinada a vehículos eléctricos. En dita categoría, na que participaron un total de sete pilotos (seis en moto e un en camión), Gómez Pallas conseguiu dúas vitorias de etapa e acabou o rally na segunda posición (só por detrás do camión MAN de Jordi Juvanteny), sendo o primeiro dos seis pilotos de motos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Jorge Prado
* Rubén Fernández García
Súper Campionato de España de Rallys

O **Súper Campionato de España de Rallys (S-CER)**, tamén coñecido como **Campionato de España Mixto de Rallys**, é un campionato de rally de ámbito nacional que se disputa en España desde 2019 e de carácter mixto, é dicir, combinando probas sobre asfalto (puntuables para a CERA) e probas sobre terra (puntuables para o CERT). Naceu por iniciativa da RFEDA para potenciar aos pilotos co fin de que dominen ambas as superficies, tradicionalmente en España máis especialistas sobre o asfalto, especialmente de cara ao salto a competicións internacionais como o WRC.

O calendario da primeira edición constou de oito probas, catro sobre cada superficie, mentres que a normativa é independente: cada proba réxese polo regulamento do certame correspondente. Dispútanse os campionatos de pilotos, copilotos, marcas e o trofeo para vehículos de dúas rodas motrices para pilotos, copilotos e júnior. Obteñen puntos o quince primeiros clasificados de cada rally e para a clasificación final téñense en conta os tres mellores resultados obtidos en rallys sobre asfalto e os tres mellores sobre terra.
[miniatura|250x250px|[Pepe López (campión de 2019), no Rally Terra da Auga.]]
O madrileño Pepe López, a bordo dun Citroën C3 R5 foi o gañador das dúas primeiras edicións.

## Historia 
O calendario da primeira edición incluíu oito probas, catro delas de terra (Terras Altas de Lorca, Terra da Auga, Astorga e Granada) e catro de asfalto (Canarias, Ourense, Asturias e Madrid). Pepe López foi o campión final a pesar de ter unha vitoria menos que Xevi Pons, que foi segundo (3 de López, 4 de Pons).

A tempada 2020 viuse alterada pola expansión da pandemia por coronavirus, que obrigou á suspensión da maioría dos oito rallys do calendario inicial, tendo que incluírse outras probas para facer un total de seis rallys no calendario final.

## Probas 
*  Rally Terras Altas de Lorca (2019-**2020**)
*  Rally Illas Canarias (2019-**2020**)
*  Rally Terra da Auga (2019-**2020**)
*  Rally de Ourense (2019)
*  Rally Princesa de Asturias (2019)
*  Rally Comunidad de Madrid (2019)
*  Rally de Terra Cidade de Granada (2019)
*  Rally de Terra Cidade de Astorga / Rally ATK (2019)
*  Rally de Ferrol (**2020**)
* Rally de Terra de Madrid (**2020**)
* Rally de La Nucía-Mediterráneo (**2020**)

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato de España de Rallys
* Campionato de España de Rallys de Terra
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial del campionato
Carme Vidal Laxe

**Carme Vidal Laxe**, nada en Fornelos de Montes en 1966, é unha ensaísta e xornalista galega.

## Traxectoria 
Estudou secundaria no IES Valle Inclán de Pontevedra. É licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación e Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela. Foi redactora no semanario *A Nosa Terra* e formou parte do equipo de redacción de *Sermos Galiza*. Tamén colabora en Nós Diario.

Formou parte Comisión de Igualdade do Consello da Cultura Galega e presentou *Álbum de Mulleres*. Tamén foi secretaria da plataforma Galiza Cultura.

## Obras 
Autora de tres biografías:

* *Maruxa Mallo* (1999). A Nosa Terra. 125 páxs. ISBN 84-89976-89-9.
* *Syra Alonso. Diarios* (2000). A Nosa Terra, Mulleres 3. Tradución Anxos García Sumai. 286 páxs. ISBN 84-95350-10-6
* *Mercedes Núñez. Cárcere de Ventas* (2005). A Nosa Terra, Mulleres. 180 páxs. ISBN 978-8496403338.

### Libros colectivos 
* *Voces de Atlántica* (2005). Galaxia. Carme Vidal e David Barro conversan con varios artistas. ISBN 978-84-8288-812-5.
* *Xornalistas con opinión. Escolma de textos* (2007). Galaxia. Artigo: Mª Luz Morales, a grande dama do xornalismo. ISBN 978-84-9865-043-3.

* *O triángulo vermello* (2024)*.* Vigo: Xerais. 40 páxs. Con Pablo Iglesias Núñez e Belén Diz. Sobre Mercedes Núñez.

## Recoñecementos 
En 2014 foi premio da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) á mellor traxectoria no xornalismo cultural.
## Notas
Namibia nos Xogos Olímpicos

**Namibia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1992, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. Os deportistas namibios gañaron un total de cinco medallas, todas elas de prata e conseguidas en atletismo.

O Comité Olímpico Nacional de Namibia foi creado en 1990 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1991.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Ascensión Cambrón

**Ascensión Cambrón Infante**, nada en Córdoba en 1943 e residente na Coruña desde 1976, é unha filósofa e profesora española.

## Traxectoria 
Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación. Presentou en 1987 a súa tese de doutoramento *El socialismo racional de Ramón de la Sagra*. É profesora emérita de Filosofía do Dereito, Moral e Política na Facultade de Dereito da Universidade da Coruña. É presidenta da Asociación polo Dereito a unha Morte Digna de Galicia e foi membro da sección de Pensamento do Consello da Cultura Galega.

## Obras 
* *El Socialismo racional de Ramón de la Sagra*, 1988.

* *Ramón de la Sagra*, 1994.

### Obras colectivas 
* *Entre el nacer y el morir*, 1998.

* *Reproducción asistida. Promesas, normas y realidad*, 2001.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Faro de Vigo*, 4/11/2014 .
Harmónica

A **harmónica** ou **filharmónica**, é un instrumento de vento empregado en todo o mundo en moitos xéneros musicais, especialmente no blues, na música folk estadounidense, na música clásica, no jazz, na música country e no rock. A harmónica tócase empregando a boca (beizos e lingua) para dirixir o aire dentro ou fóra dun ou máis buratos da pez. Tras cada burato hai unha cámara que contén polo menos unha palleta.

## Historia 
Aproximadamente en 3000 a.C. inventouse na China a harmónica de cristal. A emperatriz Nyn-Kwa posuía un instrumento de palleta coñecido como *sheng* («voz sublime»).

En 1821, un reloxeiro alemán de 16 anos chamado Christian Friedrich Ludwig Buschmann inventou unha especie de harmónica de boca ao unir quince palletas de tubo empregadas para a afinación dos órganos). Deulle o nome de *Mund-eoline* («arpa eólica de boca»). A idea foi recollida inmediatamene por outro reloxeiro alemán, Christian Messner.

En 1822, Christian Buschmann agregou á súa harmónica un fol de coiro vertical para ter as mans libres para o seu traballo. Un construtor de instrumentos musicais, o vienés Cyrillus Demian (1772-1847), tomou esta idea, desenvolveuna e en 1829 construíu o primeiro acordeón. Buschmann perfeccionou a súa harmónica como instrumento musical en 1827.

En 1830, un inventor de Bohemia, Richter, inventou o instrumento como se coñece na actualidade con dez buratos, vinte palletas e alternancia de sopro e aspiración. A súa escala diatónica volveuse famosa como «afinación de Richter». Trinta anos máis tarde, a «harmónica de boca vienesa» chegou de novo a Alemaña e o reloxeiro de 24 anos Matthias Hohner mercou unha das creacións de Buschmann e copiouna comercialmente no seu obradoiro dende o ano 1857. A súa localidade, Trossingen, converteuse no centro mundial de produción de harmónicas. Durante a Alemaña nazi, os seus fillos abriron o Colexio de Música do Estado (1935), que produciu máis de 3000 mestres de harmónica.

A guerra de secesión aumentou a popularidade da harmónica. Hohner xa enviara varias aos seus parentes nos Estados Unidos e os soldados considerábanas fáciles de levar e de tocar. Contra 1900 a metade das harmónicas fabricadas en Alemaña vendíanse nos Estados Unidos.

## Tipos 
* Harmónica cromática
* Harmónica diatónica
* Harmónica de trémolo
* Harmónica oitavada
* Harmónicas orquestrais
** Harmónica orquestral melódica
** Harmónica de acordes
* Harmónica ChengGong
* Afinador soprador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*What is a free reed?
*Harmónicas SHG Hering
Elena Vázquez Cendón

**María Elena Vázquez Cendón**, nada en Ourense o 2 de marzo de 1966, é unha matemática e profesora galega.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato no Instituto das Lagoas. Licenciada en Matemáticas pola Universidade de Santiago de Compostela. Doutora pola mesma universidade coa tese *Estudio de esquemas descentrados para su aplicación a las leyes de conservación con términos fuente* 1994, dirixida por Dr. Alfredo Bermúdez de Castro López-Varela.

É profesora no grao de Enxeñaría Informática na ETSE e no mestrado en Matemática Industrial na Facultade de Matemáticas. Foi vicerreitora da USC, e é decana da Facultade de Matemáticas dende 2017. É membro do Consello da Cultura Galega. 

É autora de numerosos artigos en revistas especializadas de matemáticas e computación.

Forma parte do grupo de investigación en Enxeñaría Matemáticas: problemas relativos ás ecuacións das augas superficiais, ecuacións de Navier- Stokes, ecuacións de Euler. Liderou tres proxectos de investigación, formou parte dos comités científicos  organizadores de actividades de investigación, coordinou o Congreso internacional Numerical Methods for Hyperbolic Equations: Theory and Applications. Como investigadora está vinculada ao Centro de Investigación en Tecnoloxía Matemática de Galicia, preside a Comisión de Mulleres e Matemáticas do Comité Español de Matemáticas (CEMAT) e forma parte da Sociedade Española de Matemática Aplicada e da Asociación Galega de Investigadores da auga (AGAIA).

## Obra 
* *Estudio de esquemas descentrados para su aplicación a las leyes de conservación hiperbólicas con términos fuente* (1994). Santiago de Compostela: Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-181-8.
* *As mulleres no sistema educativo de Galicia: situación actual* (2007). Con Isabel Diz Otero, Marta Irene Lois González e Alba Alonso. Xunta de Galicia, Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar, Xunta de Galicia, Consellería de Innovación e Industria.
* *Introducción al método de volúmenes finitos* (2008). Servizo de Publicacións: Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 978-84-9887-031-2.

## Premios e distincións 
* 2022 : Premio María Josefa Wonenburger para mulleres científicas.
* 2025: nomeada académica de número da Real Academia de Ciencias de España.

## Notas
Jorge Álvarez Yágüez

**Jorge Álvarez Yágüez**, nado en Ourense en 1954, é un filósofo e profesor galego.

## Traxectoria 
Doutor en Filosofía pola Universidade Complutense de Madrid. Traballa en filosofía política. Foi membro da sección de Pensamento do Consello da Cultura Galega. Colabora na revista estadounidense *Política Común*.

## Obras 
* *Individuo, libertad y comunidad*, 2001.
* *Política y república. Aristóteles y Maquiavelo*, 2011.
* *El último Foucault. Voluntad de verdad y subjetividad*, 2013.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no Consello da Cultura Galega
Celia Pereira

[dereita|miniatura|Celia Pereira recollendo, como presidenta da Fundación Vicente Risco, unha camiseta conmemorativa da [UD Ourense.]]

**Celia Pereira Porto**, nada en Rotterdam o 20 de decembro de 1971, é unha avogada e profesora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito con Premio Extraordinario de Licenciatura (1994). Doutora en Dereito pola Universidade da Coruña (2000). Foi profesora de Filosofía do Dereito na Universidade da Coruña até 2005. Desde esa data exerce como avogada laboralista. Foi presidenta da Fundación Vicente Risco e é a actual Coordinadora da sección de Pensamento do Consello da Cultura Galega. Foi editora da tradución ao galego e prologuista de *O meu pecado mortal. O voto feminino mais eu*, de Clara Campoamor. 
En 2021 foi escollida académica correspondente da Real Academia Galega.

## Obras 
* *A aportación de Concepción Arenal no marco do Estado liberal español* (1997).
* *A discriminación de xénero na negociación colectiva. Vellas inercias e novos retos para a igualdade* (2005).
*"Concepción Arenal e Clara Campoamor. Exemplos anticipados de sororidade" (2020). En *Grial*, 228, tomo LVIII. pp. 154-159.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía no Consello da Cultura Galega
* Artigos en *Praza Pública*
Confederación Deportiva e Comité Olímpico Surafricano

A **Confederación Deportiva e Comité Olímpico Surafricano** (en ) é o Comité Olímpico Nacional (NOC) e o Comité Paralímpico Nacional de Suráfrica, e o organismo responsábel da representación de Suráfrica nos Xogos da Commonwealth. É tamén responsábel dos deporte de alto rendemento no país e coordina varias federacións de deportes internacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suráfrica nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Nixeria nos Xogos Olímpicos

**Nixeria** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1952, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1976. O país competiu por vez primeira nos Xogos Olímpicos de Inverno en 2018.

O Comité Olímpico de Nixeria foi creado en 1951.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de Nixeria

O **Comité Olímpico de Nixeria** é o Comité Olímpico Nacional de Nixeria, responsábel da coordinación dos deportistas nixerianos nos Xogos Olímpicos. É tamén o organismo responsábel da representación de Nixeria  nos Xogos da Commonwealth.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nixeria nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial