open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barroso, Avión

**Santa Baia de Barroso** é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense. Segundo o INE en 2010 tiña 164 habitantes (87 mulleres e 77 homes), 31 menos ca en 2005 e 45 menos ca en 2000.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Escudo na igrexa de Barroso, Avión.jpg|Escudo da familia Sarmiento na porta sur da igrexa parroquial
Ficheiro:Tumbas en Barroso, Avión.jpg|Tumbas, coa aldea de Barroso detrás
Ficheiro:Mapa da jurisdiçom de Aviom de Rosendo Amoedo (1789).jpg|Barroso no mapa da xurisdición de Avión de Rosendo Amoedo, 1789.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barroso 
### Parroquias de Avión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Avión
Cortegazas, Avión

**Santo Antonio de Cortegazas** é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense. Segundo o INE en 2015 tiña catro habitantes (un home e tres mulleres), os mesmos ca en 2010. No 2000 (INE), tiña 16 habitantes.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Tumbas en Cortegazas, Avión.jpg|Tumbas a carón da igrexa parroquial
Ficheiro:Sinal Cortegazas, Avión.jpg|Sinal á entrada da aldea

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cortegazas
### Parroquias de Avión
## Notas
Couso, Avión

**Santa María de Couso** é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense.

## Poboación 
Segundo o INE, no 2000 eran 244 os veciños de Couso. No 2010 eran 163 (97 mulleres e 66 homes). A perda de xente foi máis acusada nesta parroquia ca noutras. Como en todo o concello, o envellecemento da poboación e a alta esperanza de vida feminina provocan unha alta porcentaxe de mulleres fronte aos homes.
[miniatura|Couso no mapa da xurisdición de Avión de [Rosendo Amoedo, 1789.]]

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Couso 
### Parroquias de Avión
Córcores, Avión

[miniatura|Córcores no mapa da xurisdición de Avión de [Rosendo Amoedo, 1789.]]
**Santa Mariña de Córcores** é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2015 tiña 26 habitantes, 10 menos ca en 2011 (10 homes e 26 mulleres), e 20 menos ca en 2010 (14 homes e 32 mulleres). No ano 2000 75 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Córcores
### Parroquias de Avión
## Véxase tamén
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Avión
Merenda

300px|miniatura|Bocadillo, base da maioría das merendas
A **merenda** é a comida que se toma antes da cea, a media tarde. Adoita tomarse un bocadillo, ou peza de pan con embutido, pastas ou bolería, acompañado dalgunha bebida, fría ou quente, como café, batido, zume, chocolate quente ou leite, entre outros. 
En España é moi usual, sobre todo entre nenos. Tamén pode dicirse que a merenda é unha comida lixeira que se toma pola tarde.
Barcela, Negueira de Muñiz

**San Miguel de Barcela** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na provincia de Lugo. No ano 2009 tiña 33 habitantes, deles 14 eran homes e 19 eran mulleres.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cancio, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Cancio.
Ficheiro:Santalla, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Santalla.
Ficheiro:Vilauxín, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Vilauxín.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barcela 
### Parroquias de Negueira de Muñiz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Negueira de Muñiz
Marentes, Negueira de Muñiz

**Santa María Madanela de Marentes** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres), catro máis ca en 2007. Esta parroquia pertence á arquidiocese de Oviedo.

A igrexa parroquial desta freguesía está localizada en Asturias, no concello de Ibias, na parroquia homónima. Isto débese a que esta parroquia eclesiástica está dividida en dous concellos de dúas autonomías.

## Véxase tamén 
* Marentes, Ibias

## Lugares e parroquias
### Lugares de Marentes
### Parroquias de Negueira de Muñiz
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Negueira de Muñiz
Meréns, Cortegada

**San Cibrán de Meréns** é unha parroquia do concello de Cortegada, situada na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2009 tiña 66 habitantes (29 homes e 37 mulleres). Limita ao norte con Lapela, ao leste con Louredo, ao sur co Rabiño e ao oeste co río Miño.

## Economía
Dedícase ao cultivo do pemento da Arnoia e autoconsumo.

## Patrimonio
Hai restos romanos (unha ara romana onde antes estaba a vella capela) e un escudo heráldico no pazo dos Puga do século XVIII. Fermín Bouza Brey deixou recollido o achado da ara romana (así como da pía bautismal do século XIV) e a hipótese de que no cumio do Coto de Meréns se atopase un rollo xurisdicional (forca).

A súa igrexa parroquial é dos anos 50 e o pazo de Meréns é unha casa cuxo único adorno é o escudo máis grande de Galicia, atopándose fronte a unha pequena praza onde hai un peto de ánimas. O seu patrón é o autor do Ciprianillo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Meréns
### Parroquias de Cortegada
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Cortegada
Ouviaño, Negueira de Muñiz

**Santiago de Ouviaño** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na provincia de Lugo. Tiña 29 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 18 homes e 11 mulleres. O que supón unha diminución de 13 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 42 habitantes (24 homes e 18 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ouviaño
### Parroquias de Negueira de Muñiz
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Negueira de Muñiz
Río de Porto, Negueira de Muñiz

**San Brais da Barqueiría de Río de Porto** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. No ano 2010 tiña 15 habitantes (9 homes e 6 mulleres), dous menos ca no ano 2000.

## Situación 
A parroquia está no norte do municipio, na beira oeste do río Navia.
## Lugares de Río de Porto
## Parroquias
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Negueira de Muñiz
Negueira, Negueira de Muñiz

**San Salvador de Negueira** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 84 habitantes (39 homes e 45 mulleres), vinte menos ca no ano 2000.

### Festas
O 15 de agosto celébrase en Negueira a romaría da Nosa Señora da Veiga, e o 17 de xaneiro celébrase no lugar de Vilaseca as festas de San Antón.

## Xeografía 
Esta parroquia forma parte da parroquia eclesiástica de Negueira, repartida entre os concellos de Negueira de Muñiz e Grandas de Salime.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Seira, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Seira.
Ficheiro:Vilaseca, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Vilaseca.
Ficheiro:Bustelo, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Bustelo.
Ficheiro:Pieiga, Negueira de Muñiz.jpg|Lugar de Pieiga.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Negueira
### Parroquias de Negueira de Muñiz
## Notas 
## Véxase tamén
* Negueira, Grandas de Salime

### Outros artigos
*Lugares de Negueira de Muñiz
San Pedro de Ernes, Negueira de Muñiz

**San Pedro de Ernes** é unha parroquia do concello de Negueira de Muñiz, na provincia de Lugo. Tiña 36 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 22 homes e 14 mulleres. O que supón un aumento de 16 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 20 habitantes (14 homes e 6 mulleres).

## Demografía 
### Lugares de San Pedro de Ernes 
### Parroquias de Negueira de Muñiz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Negueira de Muñiz
Bruicedo, A Fonsagrada

**Santiago de Bruicedo** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 35 habitantes, deles 20 eran homes e 15 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bruicedo 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Fonsagrada
### Ligazóns externas 
*Bruicedo en fonsaweb.com
Monteseiro, A Fonsagrada

**San Bartolo de Monteseiro** é unha parroquia do concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 43 habitantes (19 homes e 24 mulleres).

[miniatura|esquerda|Vista do bar O Acevo, con todo tipo de equipamento para os peregrinos do [Camiño Primitivo.]]
## Lugares e parroquias
### Lugares de Monteseiro
### Parroquias da Fonsagrada
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Fonsagrada
### Ligazóns externas
*Monteseiro en fonsaweb.com
O Padrón, A Fonsagrada

**San Xoán do Padrón** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Tiña 55 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 26 homes e 29 mulleres. O que supón unha diminución de 19 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 74 habitantes (35 homes e 39 mulleres).

## Galería de imaxes

Entrando no Padrón, A Fonsagrada.jpg|Entrando no Padrón.
Vista do Padrón, A Fonsagrada.jpg|Vista do Padrón.
Igrexa de San Xoán, detalle cruz Malta, O Padrón, A Fonsagrada.jpg|Cruz de Malta na igrexa parroquial.
Igrexa de San Xoán, lateral 3, O Padrón, A Fonsagrada.jpg|Lateral igrexa de San Xoán.
Camiño saída do Padrón, A Fonsagrada.jpg|Camiño de Santiago saíndo do Padrón.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Padrón
### Parroquias da Fonsagrada
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Fonsagrada
### Ligazóns externas
*O Padrón en fonsaweb.com
A Fonsagrada, A Fonsagrada

**Santa María de A Fonsagrada** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 1&nbsp;126 habitantes (544 homes e 582 mulleres) distribuídos en dúas entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2007, cando tiña 1&nbsp;202 habitantes. Aínda así, segue a ser a parroquia máis poboada do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Fonsagrada 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada
Nieva, Avión

miniatura|Imaxe e inscrición na igrexa parroquial.
[miniatura|Nieva no mapa da xurisdición de Avión de [Rosendo Amoedo, 1789.]]
**Santa María de Nieva** é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense. Segundo o IGE, en 2016 tiña 249 habitantes (114 homes e 135 mulleres), 79 menos ca en 2006 e 104 menos ca en 2000.

Comunícase a través da estrada OU-9304, que conecta Avión co concello de Covelo (provincia de Pontevedra). A igrexa parroquial está na aldea de Caseiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nieva 
### Parroquias de Avión 
## Notas
A Trapa, A Fonsagrada

**San Cibrán da Trapa** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 89 habitantes (48 homes e 41 mulleres), 35 menos ca en 2007 (67 homes e 57 mulleres nese ano).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Trapa 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada

### Ligazóns externas 
* A Trapa en fonsaweb.com
A Veiga de Logares, A Fonsagrada

**Santa María da Veiga de Logares** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Tiña 161 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 85 homes e 76 mulleres. O que supón unha diminución de 28 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 189 habitantes (107 homes e 82 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Veiga de Logares 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada

### Ligazóns externas 
* A Veiga de Logares en fonsaweb.com
Xiz

[miniatura|250px|**Xices** de [Cor|cores.]]
O **xiz** (provén do grego *gupsos, ou* ‘xeso’, tomado a través do latín *gypsum, i*) é un tipo de arxila calcaria, sedimentaria, de textura fina e terrosa que se distingue pola súa cor clara, e pola suavidade e alta porosidade. É unha forma de calcita e orixinariamente formouse nas profundidades do mar pola compresión do plancto microscópico que se asentara no fondo mariño.  

## Descrición e orixe 
O xiz é común en toda a Europa Occidental e adoitan observarse acantilados escarpados onde se atopan co mar en lugares como os acantilados de Dover na costa de Kent. 

### Composición 
[alt=Pozo de giz aberto, Seale, Surrey, Reino Unido|miniatura|250x250px|Pozo de **xiz** aberto, Seale, [Surrey, Reino Unido.]]
Está composto principalmente por pequenos fragmentos de cunchas de calcita ou esqueletos de plancto, como os foraminíferos ou os cocolitóforos de 0,5 a 4 micrómetros de tamaño, aínda que preto de 10% a 25% dun giz típico está composto por fragmentos que son de 10 a 100 micrómetros de tamaño. Os fragmentos máis grandes inclúen esqueletos de plancto intactos e fragmentos esqueléticos de organismos máis grandes, como moluscos, equinodermos ou briozoos.

A xiz é normalmente calcita case pura,  (carbonato de calcio), con só entre un 2% e un 4% doutros minerais. Estes son xeralmente cuarzo e minerais de arxila, aínda que ás veces tamén está presente o colofano (apatita criptocristalina, un mineral fosfato). Nalgúns leitos de xiz, a calcita converteuse en dolomita, , e nalgúns casos a xiza dolomitizada foi desdolomitizada de novo a calcita. 

O giz é moi poroso, con valores típicos de porosidade que oscilan entre o 35 e o 47 por cento. é identificable pola súa dureza, o contido en fósil e a súa reacción ao ácido (produce efervescencia ao contacto).

## Uso 
O xiz extráese para o seu uso na industria, como para a cal, ladrillos e masilla de construción, e na agricultura, para elevar o pH en solos con alta acidez.

Tamén se usa para "xiz de pizarra", para escribir e debuxar en varios tipos de superficies. Estes xices elabóranse xeralmente mesturando xeso con auga e algúns outros materiais tales como caolín, e espérase a que fragüe dentro dun molde especial. Unha vez que fraguou a mestura, desmóldase e sécase. Porén, tamén se poden fabricar a partir doutros minerais a base de carbonato. Adoita chamarse tamén así o composto de xeso que se usa no xogo de billar para fregar os tacos a fin de que non escorreguen ao golpear as bólas.

## Notas
Adai, O Páramo

**Santa Mariña de Adai** é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 101 habitantes (56 homes e 45 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Adai** ten orixe no antropónimo de orixe xermánica .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Adai 
### Parroquias do Páramo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Páramo
Friolfe, O Páramo

**San Xoán de Friolfe** é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 230 habitantes, deles 125 eran homes e 105 eran mulleres.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Xoán de Friolfe, O Páramo, Galicia.jpg|Igrexa de Friolfe.
Ficheiro:Guisande, Friolfe, O Páramo.jpg|Guisande.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Friolfe 
### Parroquias do Páramo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Páramo
Santo André de Logares, A Fonsagrada

**Santo André de Logares** é unha parroquia do concello de Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 156 habitantes, deles 81 eran homes e 75 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 213 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo André de Logares 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada
### Ligazóns externas 
* Santo André de Logares en fonsaweb.com
Cea (comida)

[miniatura|300px|dereita|*[A última cea* de Leonardo da Vinci]]
A **cea** é, como norma xeral, a última comida do día, e tómase pola tarde/noite.

## Características
miniatura|200px|dereita|Placa dun restaurante
Nos países anglosaxóns, como o Reino Unido, Canadá e Estados Unidos, a cea tómase a media tarde, entre as 6 e as 9. Esta hora tamén é habitual na Europa continental. Con todo, en España céase bastante máis tarde que noutros países, mesmo ás 10 ou ás 11 da noite. Isto débese, en parte, a que España se atopa nunha franxa horaria que xeograficamente non lle corresponde. Aínda así, sería equivalente ás 9 ou 10 da noite en hora solar.

Outra razón podería ser que a hora de deitarse e de espertar é máis tardía en certas zonas de España que no resto de Europa debido á calor, o cal é cuestionable no ámbito urbano en que se desenvolven a maioría dos españois.

As ceas adoitan incluír dúas ou máis pratos, e poden ir acompañadas de viño ou sobremesa. O prato principal adoita incluír carne e verduras, pero non adoita ter froita no inverno. Con todo, nas épocas de verán, a cea pode consistir nun prato principal acompañado dunha ensalada ou froita.

En Colombia, e Chile entre outros países suramericanos, a cea tamén é coñecida como "a comida".
Grallás, O Páramo

**Santo Estevo de Grallás** é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 59 habitantes, deles 29 eran homes e 30 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 68 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Porta lateral da igrexa de Santo Estevo de Grallás, O Páramo.jpg|Porta lateral da igrexa de Grallás.
Ficheiro:Portada da igrexa de Santo Estevo de Grallás, O Páramo.jpg|Portada da igrexa de Grallás.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grallás 
### Parroquias do Páramo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Páramo
Piñeiro, O Páramo

**San Salvador de Piñeiro** é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 87 habitantes, deles 36 eran homes e 51 eran mulleres.

## Economía 
O sector primario é o maioritario, adicado á gandaría e a agricultura. A plantación que máis abunda son piñeiros e carballos.

## Patrimonio 
O castro de Piñeiro está sen escavar.

## Festas 
As festas na honra da Virxe do Rosario celébranse a primeira fin de semana de outubro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeiro 
### Parroquias do Páramo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Páramo
Praia de Morouzos

A **praia de Morouzos** é o nome co que se coñece un dos extremos dun extenso areal na parroquia de Luama, no Concello de Ortigueira. O outro extremo é a praia de Cabalar. Ten unha importante extensión dunar e dun piñeiral cunha área recreativa con lareiras, bancadas e xogos infantís.

## Datos
Situada nunha contorna rural, trátase dun areal orientado cara ao norte na desembocadura da ría. Ten unha lonxitude aproximada de 2.000 metros e unha anchura duns 110 metros. O grao de ocupación adoita ser medio debido ao seu parcial illamento.

É característica a cor negra da area así como as ondas moderadas. É meritoria da bandeira azul polo seu elevado número de servizos; a praia ten aseos, duchas, pasarelas de acceso, papeleiras, servizo de limpeza, equipo de vixilancia e salvamento, sinalización de perigo, posto de socorrismo e aparcadoiro de gran capacidade.

Enfronte atópase a Illa de San Vicente, á cal pódese acceder a pé, con precaución, durante a baixamar, desde onde contemplar as vistas sobre a ría de Ortigueira.

No piñeiral anexo á praia adoitan acampar de xeito gratuíto os asistentes ao Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.

## Galería de imaxes
**Acampada durante o Festival Celta**

Ficheiro:Ortigueira.Festival celta.Galicia.jpg
Ficheiro:De procesión hacia el pueblo.jpg
Ficheiro:Zona centro festival de ortigueira.jpg
Ficheiro:Mini-batucada en el festival de ortigueira.jpg
Ficheiro:Acampada en el festival de ortigueira.jpg
Ficheiro:Acampada festival ortigueira playa.jpg
Lourenzá, Lourenzá

**Santa María de Lourenzá** é unha parroquia do concello de Lourenzá na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2019 tiña 1.166 habitantes (588 mulleres e 578 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 1.350 habitantes.

## Patrimonio 
Ten a súa orixe no mosteiro de San Salvador. A 4 quilómetros da capital está o espazo natural da Cazolga, onde se atopa unha antiga ponte de cadeirado do século XVII sobre o río Masma, ligada na súa construción aos monxes do mosteiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lourenzá

### Ligazóns externas 
* As parroquias de Lourenzá na web do concello
San Tomé de Lourenzá, Lourenzá

**San Tomé de Lourenzá** é unha parroquia do concello de Lourenzá na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. Tiña 386 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 178 homes e 208 mulleres. O que supón unha diminución de 91 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 477 habitantes (242 homes e 245 mulleres).

## Patrimonio 
A igrexa parroquial data do século XVI e conta cun retablo barroco do século XVIII, de influencia colonial, e o Monumento de Semana Santa, do mesmo século.

O pazo de Tovar do século XV, de estilo isabelino, é un monumento civil que se levanta sobre o que antano foi o Real Couto de Canedo.

## Galería de Imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Tomé de Lourenzá.jpg|Igrexa de San Tomé
Ficheiro:Ermida da Nosa Señoa da O, Canedo, San Tomé de Lourenzá.jpg|Igrexa da Nosa Señora do O en Canedo (Tovar)
Ficheiro:Detalle do núcleo de San Tomé de Lourenzá.jpg|Detalle do núcleo de San Tomé de Lourenzá.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lourenzá

### Ligazóns externas 
* As parroquias de Lourenzá na web do concello
San Xurxo de Lourenzá, Lourenzá

**San Xurxo de Lourenzá** é unha parroquia do concello de Lourenzá na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 259 habitantes (130 homes e 129 mulleres), 55 menos ca en 2007.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial está levantada sobre un antigo castro e foi igrexa de Templarios e de refuxio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pontes sobre o rego de Baus.jpeg|Ponte sobre o rego Baus, límite con San Tomé.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xurxo de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lourenzá

### Ligazóns externas 
* As parroquias de Lourenzá na web do concello
Santo Adrao de Lourenzá, Lourenzá

**Santo Adrao de Lourenzá** é unha parroquia do concello de Lourenzá na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. Tiña 413 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 195 homes e 218 mulleres. O que supón unha diminución de 109 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 522 habitantes (263 homes e 259 mulleres).

## Patrimonio 
A igrexa parroquial data do século XVI, aínda que sufriu restauracións posteriores. Posúe un retablo barroco da Inmaculada do século XVIII e conta cunha cruz procesional do século XVI.

Ao sur atópase a capela de San Sebastián, construída en 1947.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Adrao de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lourenzá

### Ligazóns externas 
* As parroquias de Lourenzá na web do concello
Budián, O Valadouro

**Santa Eulalia de Budián** é unha parroquia do concello do Valadouro na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 171 habitantes (78 homes e 93 mulleres), distribuídos en 24 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2007, cando tiña 273 habitantes.

## Patrimonio 
* O **Caldeiro do Chao de Currás** da Idade de Bronce, achado no Chao de Currás.
* Forno ou casa dos mouros. Pertencente ao Neolítico, concretamente ao Megalitismo.
* A igrexa parroquial de Santa Eulalia de Budián conserva un retablo neoclásico e unhas lápidas de orixe tardogótico (século XIV). 
*Castro de Budián. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Budián 
### Parroquias do Valadouro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Valadouro
O Cadramón, O Valadouro

**San Xurxo do Cadramón** é unha parroquia do concello do Valadouro na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 105 habitantes (47 homes e 58 mulleres), distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2007, cando tiña 197 habitantes.

## Patrimonio
alt=Fervenza do Escouridal|miniatura|Fervenza do Escouridal

*Os **Círculos das Pedragosas**, dous círculos concéntricos de pedras amoreadas, non chantadas, cubertos de brañas, aínda que perfectamente visíbeis.
*A **capela de Santa Filomena do Cadramón**, tamén coñecida como a Santiña das Neves Perpetuas, da que só se conserva o que foi presbiterio-ábsida, foi edificada entre os séculos IX e X.
***Tesouro do Cadramón**: na década de 1970 apareceu na contorna do Cadramón este conxunto de moedas romanas, depositado logo no Museo Provincial de Lugo.

No límite coa parroquia do Pereiro (Alfoz), fórmase a fervenza do Escouridal sobre o río Ouro.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Cadramón
### Parroquias do Valadouro
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Valadouro
San Tomé de Recaré, O Valadouro

**San Tomé de Recaré** é unha parroquia do concello do Valadouro na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 34 habitantes (12 homes e 22 mulleres), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2007, cando tiña 59 habitantes.

## Patrimonio 
* O **Prado das Chantas**, un círculo de pedras situado no Chao da Veiga-Pena Teixeira.
* A igrexa de San Tomé de Recaré data de 1852, é de estilo neoclásico.
*Arca do Chao do Padorno ou Dolmen de Santo Tomé, 2200-2100 a.C. Pertencentes ao período Neolítico, dentro do fenómeno do Megalitismo.
*Castro de Recaré.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Recaré 
### Parroquias do Valadouro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Valadouro
Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro

**Santa Cruz do Valadouro** é unha parroquia do concello do Valadouro na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 176 habitantes (83 homes e 93 mulleres), distribuídos en 36 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2007, cando tiña 264 habitantes.

## Patrimonio
* A **igrexa da Santa Cruz do Valadouro** data de 1667. Aséntase sobre a antiga igrexa visigótica, da que se conservan restos, que á súa vez estaba asentada sobre un castro. Posúe tamén restos doutras edificacións como o lintel de talla barroca policromada da entrada principal que representa a Adán e Eva flanqueando a Satán. O retablo maior é churigueresco e os outros neoclásicos. Tamén hai que sinalar as capelas do Carmen da Castela (século XVIII) e do barrio de Zaragoza (1753).
* O **pazo de Gradaílle** é de estilo barroco. Foi propiedade das familias Bolaño e Saavedra.
* Castro de Santa Cruz.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Cruz do Valadouro
### Parroquias do Valadouro
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Valadouro
Ginga

Por **Ginga** podemos referirnos a:
*Ginga, banda de música folk portuguesa.
*Ginga (ASTRO-C), satélite xaponés.
Ginga (grupo musical)

**Ginga** é un grupo portugués de música folk creado no 2001.

No 2006 formaron parte do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.

## Membros 
* António Simões (Guitarras, mandolina, cavaquiño, percursión, voz)
* Nuno Coelho (Baixo, voz)
* Arménio Santa (Concertina, mandolina, percursión, voz)
* David Lopes (Teclados)
* Luis Formiga (Batería)

## Discografía 
### Álbums 
* *Do outro lado* (2002)
* *Celebratio* (2006)
* *Ao vivo* (2008)
* *Insano* (2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Baamorto, Monforte de Lemos

**Santa María de Baamorto** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 66 habitantes, deles 30 eran homes e 36 eran mulleres.

Limita coas parroquias de Fiolleda ao norte, O Chao do Fabeiro ao leste, Seoane ao sur e Tor ao oeste.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Baamorto
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Monforte de Lemos
Ginga (satélite)

**ASTRO-C**, rebautizado como **Ginga** (*galaxia en xaponés*) tras o seu lanzamento foi o terceiro satélite lanzado para estudar o ceo en raios X desde o Xapón. Foi lanzado o 5 de febreiro de 1987 desde o Kagoshima Space Center a unha órbita cuns 510&nbsp;km de perixeo e 670 de apoxeo, cunha inclinación de 31º e un período duns 96 minutos. O satélite operou ata o 1 de novembro de 1991, data na que se incinerou na atmosfera. O programa de observación estaba aberto a científicos do Xapón, Estados Unidos, Reino Unido e algúns países europeos. Os instrumentos que levaba a bordo este satélite eran os seguintes:

* Large Area Proportional Counter (LAC 1,7-37 keV, desenvolvido en colaboración co Reino Unido)
* All-Sky Monitor (ASM 1-20 keV)
* Gamma-ray Burst Detector (GBD 1,5-500 keV, desenvolvido en colaboración cos Estados Unidos)

## Ligazóns externas 
* Información sobre Ginga en NASA/GSFC  (en inglés)
O Chao do Fabeiro, Monforte de Lemos

**San Ramón do Chao do Fabeiro** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 85 habitantes (42 homes e 43 mulleres).

Limita coas parroquias de Martín e Vilalpape ao norte, Valverde ao leste, Ribas Altas e Seoane ao sur, e Baamorto e Fiolleda ao oeste.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Chao do Fabeiro 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Gullade, Monforte de Lemos

**Santo Acisclo de Gullade** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 119 habitantes, deles 55 eran homes e 64 eran mulleres.

Limita ao norte coas parroquias de Piñeira e Monforte de Lemos, ao leste coas Nocedas, e ao sur e oeste con Guntín.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gullade
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
Guntín, Monforte de Lemos

**Santa Lucía de Guntín** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 49 habitantes, deles 22 eran homes e 27 eran mulleres.

Limita ao norte coa parroquia de Piñeira, ao leste con Gullade e As Nocedas, ao sur con Marcelle e ao oeste con Neiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guntín 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Marcelle, Monforte de Lemos

**San Miguel de Marcelle** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 129 habitantes, deles 69 eran homes e 60 eran mulleres.

Limita ao norte coas parroquias de Guntín e A Penela, ao leste con Vilamarín e Doade, ao sur con Paradela e ao oeste con Neiras, Gundivós, Brosmos e Doade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Marcelle 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Monforte de Lemos
O Vilar da Cuíña, A Fonsagrada

**Santa Bárbara do Vilar da Cuíña** é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Tiña 29 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 15 homes e 14 mulleres. O que supón unha diminución de 31 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 60 habitantes (26 homes e 34 mulleres).

## Galería de imaxes 

File:A Fornaza, O Vilar da Cuíña, A Fonsagrada.jpg|A Fornaza
File:Minide-frente.jpg|Miñide

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Vilar da Cuíña 
### Parroquias da Fonsagrada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Fonsagrada
### Ligazóns externas 
* O Vilar da Cuíña en fonsaweb.com
León Menor

**Leo Minor** ou **León Menor** é a constelación máis pequena: apenas pode ser recoñecida coma un triángulo e está situada entre as facilmente recoñecibles Ursa Major e Leo. A diferenza de *Leo* non pertence á antiga lista de 48 constelacións debuxadas por Tolomeo no segundo século A.C, se non que foi creada por Johannes Hevelius no 1687.

## Estrelas principais 
* β Leonis Minoris, aínda que é a única con letra grega na constelación, non é a estrela máis brillante (magnitude 4,21). É unha binaria cunha compoñente principal que é unha xigante amarela.
* 46 Leonis Minoris (Praecipua), con magnitude 3,83, é a máis brillante aínda que non teña designación de Bayer. É unha xigante laranxa a 98 anos luz.
* 21 Leonis Minoris, estrela branca da secuencia principal de magnitude 4,48, a terceira máis brillante da constelación.
* 20 Leonis Minoris, estrela binaria formada por unha anana amarela e unha anana vermella activa a 49 anos luz.
* R Leonis Minoris, variable tipo Mira, con magnitude variable entre 6,3 e 13,2 nun ciclo de 372,19 días.
* RY Leonis Minoris (G117-B15A), anana branca variable do tipo ZZ Ceti.

## Obxectos Notables do espazo profundo 
Leo Minor non contén obxectos do espazo profundo. O máis brillante é a galaxia NGC3003, de magnitude 11,7 e un tamaño angular de 5,9 arcmin.

Destaca-lo misterioso obxecto do espazo profundo coñecido coma Hanny's Voorwerp (do alemán *obxecto de Hanny*) que foi descuberto no 2007 por un profesor de escola alemán chamado Hanny van Arkel cando participaba coma voluntario no proxecto Galaxy Zoo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Leo
### Ligazóns externas 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Leo Minor 
* Star Tales – Leo Minor
A Penela, Monforte de Lemos

**Santa María da Penela** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 86 habitantes, deles 40 eran homes e 46 eran mulleres.

Limita ao norte con Santa Mariña do Monte, ao leste con Vilamarín, ao sur con Marcelle e ao oeste coas Nocedas.

## Toponimia 
O topónimo é un diminutivo de *pena* (latín medieval  derivado de ) co sufixo do latín vulgar -*ella,* unha "peneda pequena".

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Penela 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Monforte de Lemos
Reigada, Monforte de Lemos

**San Salvador de Reigada** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2010 tiña 149 habitantes, deles 77 eran homes e 72 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 182 habitantes.

Limita coas parroquias de Ribas Altas e A Parte ao norte, Chavaga ao leste, Bascós ao sur, e Monforte de Lemos ao oeste.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Reigada 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Ribas Altas, Monforte de Lemos

**San Pedro de Ribas Altas** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 331 habitantes, deles 155 eran homes e 176 eran mulleres.

Limita coas parroquias do Chao do Fabeiro e Valverde ao norte, A Parte ao leste, Reigada e Monforte de Lemos ao sur, e Seoane ao oeste.

Celebra as súas festas na honra a Santa Eufemia cara ao 16 de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribas Altas 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Sindrán, Monforte de Lemos

**San Pedro de Sindrán** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 107 habitantes, deles 59 eran homes e 48 eran mulleres.

Limita coas parroquias de Bascós ao norte, Pinel e Liñares ao leste, Rozavales e Vilamarín ao sur e Caneda ao oeste.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sindrán
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
Tor, Monforte de Lemos

**San Xoán de Tor** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 65 habitantes, deles 31 eran homes e 34 eran mulleres.

Limita ao norte con Ousende, ao leste con Fiolleda e Baamorto, ao sur con San Xillao de Tor e ao oeste con Toiriz.

Nesta parroquia atópase o pazo de Tor, actualmente museo da Deputación de Lugo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tor
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Monforte de Lemos
A Vide, Monforte de Lemos

**San Cibrao da Vide** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 118 habitantes, deles 59 eran homes e 59 eran mulleres.

Limita ao norte coas parroquias de San Salvador de Moreda e Seoane, ao leste con Monforte de Lemos, ao sur con Piñeira, Distriz e Mañente, e ao oeste con Toldaos e San Romao de Moreda.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Vide
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Monforte de Lemos
Valverde, Monforte de Lemos

[miniatura|Demarcación e lindes entre o couto e freguesía de Valverde e a freguesía de [Ribas Pequenas, Bóveda|Ribas Pequenas, c. 1734.]]
**San Pedro de Valverde** é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Limita ao norte con Vilalpape e Ribas Pequenas, ao leste coa Parte, ao sur con Ribas Altas e ao oeste co Chao do Fabeiro. 

No ano 2007 tiña 38 habitantes, deles 18 eran homes e 20 eran mulleres.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **valverdino**.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valverde 
### Parroquias de Monforte de Lemos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monforte de Lemos
Esperante, Folgoso do Courel

**San Pedro de Esperante** é unha parroquia do concello de Folgoso do Courel na comarca de Quiroga, na provincia de Lugo. Tiña 97 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 53 homes e 44 mulleres. O que supón unha diminución de 20 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 117 habitantes (64 homes e 53 mulleres).

## Xeografía 
Limita coas parroquias de Lousada ao norte, Riocereixa ao leste, Visuña ao sueste, e Seoane do Courel ao sur e oeste.

Nesta parroquia, no lugar de Campelo atópase a entrada á Sima de Aradelas, a cova máis profunda de Galicia.

## Patrimonio 
Nesta parroquia, no lugar do Carbedo, foi atopada unha *Tabula Hospitalis*, unha peza en bronce cun texto en latín da época da romanización de Galicia.
* Castelo do Carbedo

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pombal, Folgoso do Courel.jpg
Ficheiro:Acampamento Courel, Esperante, Folgoso do Courel, Galiza.jpg
Ficheiro:Tábula de hospitalidade - bronce - O carbedo - Esperante - O Folgoso do Courel. Museo Provincial de Lugo-2.jpg|Tabula Hospitalis, conservada no Museo Provincial de Lugo

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Esperante 
### Parroquias de Folgoso do Courel 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Folgoso do Courel
Meiraos, Folgoso do Courel

**Santa María de Meiraos** é unha parroquia do concello de Folgoso do Courel na comarca de Quiroga, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2016 tiña 123 habitantes, deles 62 eran mulleres e 61 eran homes, o que supón unha diminución con respecto ao ano 1999 cando tiña 188 habitantes.
miniatura|Freguesía dende o suroeste.
miniatura|O Taro Branco dende o suroeste.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Meiraos
### Parroquias de Folgoso do Courel
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Folgoso do Courel
Visuña, Folgoso do Courel

**Santa Eufemia de Visuña** é unha parroquia do concello de Folgoso do Courel na comarca de Quiroga, na provincia de Lugo. 

## Xeografía 
Atópase na zona oriental do concello, limitando ao leste coa provincia de León. Limita coas parroquias de Esperante e Riocereixa (Pedrafita do Cebreiro) ao norte, Hórreos e A Seara (Quiroga) ao sur e Seoane do Courel ao oeste.

## Demografía 
Tiña 28 habitantes en 2019, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 15 homes e 13 mulleres. O que supón unha diminución de 22 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 50 habitantes (26 homes e 24 mulleres).

## Patrimonio 
*Igrexa de Santa Eufemia 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Visuña
### Parroquias de Folgoso do Courel
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Folgoso do Courel
Folgoso do Courel, Folgoso do Courel

**Santa María de Folgoso do Courel** é unha parroquia do concello de Folgoso do Courel na comarca de Quiroga, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 316 habitantes (171 homes e 145 mulleres), 43 menos ca en 2007 (192 homes e 167 mulleres).

Limita coas parroquias de Seoane do Courel ao norte, A Seara ao leste, Pacios da Serra ao sueste, Vilamor ao suroeste, e Santalla e Seceda ao oeste.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Folgoso do Courel 
### Parroquias de Folgoso do Courel 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Folgoso do Courel
Diario de Galicia

***Diario de Galicia*** foi o nome de varios xornais:

****Diario de Galicia***, xornal editado na Coruña en 1862.
****Diario de Galicia***, xornal editado en Santiago de Compostela entre 1908 e 1930.
****Diario de Galicia***, xornal editado en Vigo entre 1988 e 1989.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*El Diario de Galicia
Batalla de Balaclava

A **batalla de Balaclava** tivo lugar o 25 de outubro de 1854, na rexión de Balaclava, entre as frontes rusa e inglesa, durante a Guerra da Crimea (1854-1856).

Esta batalla é famosa pola polémica que xerou entre os historiadores a famosa carga de cabalería lixeira británica: a chamada carga da Brigada lixeira. Algúns rexistros históricos indican que a decisión de realizar esta operación militar foi tomada de maneira apresurada e sen a debida análise da situación.

Durante a carga, a Brigada Lixeira foi totalmente destruída. Discutiuse dende o punto de vista da historia militar se o erro foi de quen deu a orde ou da execución; ao parecer o momento e a forma estiveron mal escollidos, co que a culpa sería dos oficiais que deron a orde, cuxo oficial superior sería Lord Raglan. Ordenouse cargar sen apoio de infantaría dende unha zona pouco apropiada.

Tras unha carga da Brigada Pesada, a rivalidade entre os oficiais fixo que cargara a Brigada Lixeira, con resultado desastroso.
Diario de Galicia (Santiago de Compostela)

***Diario de Galicia*** foi un xornal que se editou en Santiago de Compostela entre 1908 e 1930.

## Traxectoria 
Aparece o 28 de novembro de 1908, co subtítulo *Periódico de la mañana. Telegráfico, noticiero y de información general*. De tendencia católico-monárquica, estaba auspiciado polo cardeal Martín de Herrera. Foi o seu primeiro director Eugenio Zabala Herrera, ao que sucederon Jacobo Varela de Limia, Miguel Ferrer Fernández e Francisco Sánchez García. Editábase en imprenta propia, constaba de 4 páxinas en tamaño folio. Con constantes referencias a outras publicacións como *Vida Gallega*, *El Noroeste* ou *La Región*, contou coa colaboración de Antonio G. Queipo, Francisco Romero Blanco e Antonio López. Cesou a súa publicación o 21 de setembro de 1930 co número 6.886.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Reino de Sardeña

[250px|miniatura|esquerda|Territorios do Reino da Sardeña en [1839.]]
O **Reino da Sardeña** foi un estado que existiu na illa da Sardeña de 1297 a 1861. Tivo inicio formalmente en Roma –na antiga Basílica de San Pedro– en 4 de abril de 1297, cando o Papa Bonifacio VIII, para resolver a disputa entre os condes de Anjou e a coroa de Aragón, investiu o rei de Aragón como *jus invadendi* sobre a Sardeña e a Córsega. O **Reino da Sardeña e Córsega** foi o precursor do reino de Italia. Durante a dinastía Savoia conseguiuse a *reunificación italiana* baixo a súa coroa arredor de 1860. O 17 de marzo de 1861 o Reino de Sardeña integrábase no Reino de Italia.

## Historia 
### Reino de Sardeña e Córsega 
O ***Regnum Sardiniae et Corsicae*** (**Reino de Sardeña e de Córsega**), foi creado en 1297 polo papa Bonifacio VIII para solucionar os conflitos entre a casa de Anjou e de Aragón sobre o Reino de Sicilia, conflitos orixinados a partir das Vésperas sicilianas. Así pois naceu como reino de compensación, asignado a Xaime II de Aragón.

### Reino de Sardeña-Piemonte 
Esgotados polas loitas con España, os Savoia non puideron evitar que a nova ofensiva francesa conseguise someter outra vez o Piemonte (1631). As tentativas para reconquistar a liberdade foron numerosas; en 1706 os Savoia, coa axuda austríaca conseguírono, o que lles permitiu aumentar os seus territorios e comprar Sicilia, que máis tarde cambiaron por Sardeña (de aquí o novo título para os Savoia de Reis de Sardeña).

En 1718, despois do Congreso de Londres, Sardeña pasou a Vítor Amadeo II de Savoia.
Ardashir I

**Ardashir I**, do antigo persa *Artaxerxes* ( ? - 240), foi o primeiro *Shāhanshā* *(Xahanxá)* (Rei de reis) da dinastía sasánida, e rei de reis de Persia dende o ano 226, cando quita o poder a Artabán V de Partia (rei do Imperio Parto) a finais do ano 240.

[esquerda|miniatura|300px|[Moeda sasánida de prata de Ardashir I. No reverso aparece un altar de lume, que é o símbolo zoroastriano (Departamento de Moedas e Medallas. Museo Británico de Londres).]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Sasánida
* Lista de reis sasánidas
* Moeda sasánida
Iazdeguerd III

**Iazdeguerd III** (adaptación do nome en persa یزدگرد سوم "*feito por Deus*" ao galego, tamén pode aparecer trasliterado coma *Yazdgard III*), foi o derradeiro rei da dinastía sasánida. Era fillo de Xahriar e neto de Cosroes II, o cal foi asasinado polo seu fillo Cavadh II no ano 628. Iazdeguerd III subiu ao trono o 16 de xuño do ano 632, despois dunha serie de conflitos internos.

Iazdeguerd comezou a gobernar dende moi novo e exerceu a súa autoridade firmemente. Durante o seu primeiro ano de reinado comezou a conquista islámica de Persia, e en 636 a derrota persa na batalla de al-Qādisiyyah decidiu o destino do seu imperio.

[esquerda|250px|miniatura|[Moeda sasánida de Iazdgerd III.]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Sasánida
*Lista de reis sasánidas
* Moeda sasánida
Autovía

miniatura|dereita|300px|Fotografía dunha autovía, onde se ven os elementos característicos
dereita|90px|Sinal de autovía
Unha **autovía** é unha vía de dominio e uso público proxectada e construída fundamentalmente para a circulación de vehículos automóbiles.

Son autovías, en España, as estradas, que non reunindo todos os requisitos das autoestradas, teñen as seguintes características:
 
*Deben ter calzadas independentes para cada sentido de circulación. 
*Deben ter limitado o acceso a e desde as propiedades lindeiras. 
*Non pode cruzar nin ser cruzada ao mesmo nivel por outras sendas, vías, liñas de ferrocarril ou tranvía nin por ningunha servidume de paso.
 
A diferenza fundamental entre autovía e autoestrada é que esta última está especialmente proxectada, construída e sinalizada para a exclusiva circulación de automóbiles. Para ese efecto, un automóbil é un vehículo motor que circula sen carrís e sen conexión a unha fonte exterior de enerxía, excluíndose de tal cualificación os ciclomotores, coches de discapacitados e os tractores e demais maquinaria agrícola que, polo tanto, teñen prohibido circular polas autoestradas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Estrada
*Autoestrada
*Peaxe
*Paso elevado
Vilamor, Folgoso do Courel

**San Vicente de Vilamor** é unha parroquia do concello de Folgoso do Courel na comarca de Quiroga, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 134 habitantes (75 homes e 59 mulleres), 22 menos ca en 2007 (86 homes e 70 mulleres).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vilamor, Folgoso do Courel. 1984. Galicia (Spain).jpg|Aldea de Vilamor en 1984.
Ficheiro:Igrexa de Vilamor, Folgoso do Courel.jpg|Igrexa de Vilamor.
Ficheiro:Casa en Vilamor, Folgoso do Courel.jpg|Casa en Vilamor.
Ficheiro:Cartel Vilamor, Folgoso do Courel.jpg|Cartel de Vilamor.
Ficheiro:DSC02033 Vilamor, Folgoso do Courel, Lugo, Galicia.jpg|Vilamor.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilamor 
### Parroquias de Folgoso do Courel 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Folgoso do Courel
Gota

200px|dereita|miniatura|Pingas de orballo na herba.
O termo **gota** pode designar distintos conceptos:
* **Gota** ou **pinga**: porción de líquido de pequeno tamaño e forma arredondada.
* **Gota fría**: fenómeno meteorolóxico caracterizado por episodios de choivas torrenciais.
* **Gota**: enfermidade provocada polo exceso de ácido úrico e caracterizada por inflamacións dolorosas nas articulacións.
* **Gota chinesa**: método de tortura psicolóxica.