Ivar o Desosado

**Ivar Ragnarsson**, tamén coñecido como **Ivar o Desosado** (en nórdico antigo *Ívarr inn Beinlausi*), nado o 787 e finado en 873? ou 878, era un caudillo escandinavo durante a Era viquinga con reputación de *berserker*. Ivar Ragnarsson era un dos fillos de Ragnar Lodbrok, quen xunto cos seus irmáns Björn e Ubbe dirixiron o Grande exército pagán.
## Traxectoria
A fins do século IX dicíase que «o máis cruel deles (fillos de Ragnar) era Ingvar, fillo de Lodbrok, que en calquera lugar torturaba aos cristiáns até a morte», sendo caudillo dunha área que comprende partes da moderna Dinamarca e Suecia.

## Grande exército pagán 
No outono de 865, xunto cos seus irmáns Bjorn e Ubbe, Ivar acaudillou o grande exército pagán na invasión de Inglaterra desde a costa de Anglia Oriental. O seu primeiro asentamento foi rápido e militarmente respondido polos anglos orientais. Ao ano seguinte, Ivar levou ao seu exército por terra cara ao norte e conquistou facilmente York (os daneses chamábana Jórvik), xa que os habitantes de Northumbria estaban naquel tempo inmersos nunha guerra civil.

Ivar e os seus daneses conseguiron manter baixo o seu poder York contra os vans intentos de liberar a cidade en 867.

A Ivar atribúeselle o asasinato do rei de Anglia Oriental, Eadmund Mártir, no ano 869. A primeira referencia da historia procede da paixón do rei Eadmund de mans de Abón de Fleury e a adaptación en inglés antigo de Aelfric de Eynsham. Polas citas, sabemos que o rei Eadmund se negou á vasalaxe baixo dominio pagán e foi executado de forma similar a San Sebastián. A fonte máis fiábel fala de que foi atado a unha árbore e os viquingos lle dispararon frechas até a morte. Outras fontes falan de que foi executado no altar dunha igrexa, posibelmente co ritual da aguia de sangue no ano 873:A identificación de Godofredo como rei de Lochlainn engadiuse por un copista no século XVII. No manuscrito orixinal do século XI simplemente cítase ao "*righ Lochlann*" (*rei de Lochlann*), que se pode referir máis concretamente a Ímar, cuxa morte non se menciona nos *anais fragmentados*. Sobre a morte do rei, citado expresamente como horríbel e repentina, non se menciona en ningunha outra fonte, sendo unha forma do nórdico antigo para definir unha enfermidade descoñecida que o prostrou incapacitado para o resto dos seus días; de todos os xeitos, as enfermidades *horríbeis e repentinas* eran a causa máis común de mortalidade no século IX.

Tamén a *crónica anglosaxoa* fai mención da súa morte ao redor do ano 878:

## Fontes escandinavas 
Segundo *Ragnars saga oðbrókar*, *Ivar o Desosado* era o fillo máis novo de Ragnar e Aslaug. Dise que era xusto, grande e forte, e un dos homes máis sabios que nunca antes existiron. Ívar era, sen dúbida, o asesor dos seus irmáns Björn, Ubbe, Sigurd e Halfdan.

A historia outórgalle o papel de vingador da morte do seu pai a mans de Ælla de Northumbria, lanzándoo a un pozo de serpes velenosas, pero aparentemente sen éxito ata que apareceu fronte a Ælla coa escusa de buscar unha reconciliación. Ivar só pediu a terra que puidese conseguir co arado dun boi e a cambio xurou non entrar en guerra co seu reino. Entón Ivar cortou o xugo en láminas tan finas que podía cubrir un espazo onde podería construír no seu interior unha enorme fortaleza (nalgunhas antigas sagas falan de York e outras máis recentes de Londres) que podería reclamar como propiedade.

Ivar era coñecido por ser o máis xeneroso dos homes. Atraeu a moitísimos guerreiros que mantivo ao seu lado cando o rei Ælla foi atacado polos viquingos dos seus irmáns por segunda vez e capturado. Os irmáns decidiron ceder a Ívar a custodia do rei e que decidise o seu xusto castigo. Ivar era devoto de Odín e suxeriu o sacrificio da aguia de sangue. De acordo coa crenza popular, significaba abrir as costas do rei, levantar as costelas desde a espiña dorsal e mostrar os seus pulmóns en forma de ás.

Na *saga de Ragnar Lodbrok*, existe unha precuela interesante á batalla de Hastings: dise que antes de que Ivar morrese en Inglaterra, ordenou que o seu corpo fose sepultado nun montículo na beira inglesa, de forma que mentres os seus ósos gardasen aquela costa, ningún inimigo podería invadir a illa con éxito. Esta profecía mantívose, segundo a saga, ata que Guillerme o Conquistador pisou terra inglesa, chegou ao montículo do enterro e, tras profanar a súa tumba e decatarse de que o corpo do viquingo estaba intacto, mandou levantar unha pira e queimar o cadáver. A partir de aí Guillerme lanzou as súas forzas desde o continente e conseguiu a vitoria.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Estandarte do corvo.
* Grande exército pagán.
### Ligazóns externas
* Ivar sen Ósos: un guerreiro viquingo que transformou en forza a súa debilidade.
* History files: In the Footsteps of Ivarr the Boneless.
* ''The Tale of Ragnar's Sons*.
* Páxina de Nabil Shaban sobre Ivar o Desosado.
* Arquivo de discusión sobre Ívar o Desosado e a osteoxénese imperfecta.
* *A History of the Vikings'' (Northvegr Foundation).