open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel de Villarroel

Frei **Manuel de Villarroel**, nado en Valladolid o 8 de decembro de 1661 e finado o 19 de abril de 1731, foi un monxe español.
miniatura|Emmanuelis de Villarroel Pintiani. *Tautologias* tomvs primvs. Typ. Emmanvelis Rviz de Mvrga 1704.
## Traxectoria
Frei Manuel colleu os hábitos beneditinos no  mosteiro de San Salvador de Lourenzá, en Lugo, alí pasou a maior parte da súa vida e realizou importantes obras en diferentes partes do edificio.

Foi escollido predicador xeral, en 1688, catedrático de Sagrada Escritura en Salamanca, e tamén foi abade de Lourenzá dúas veces, entre 1709 e 1713, e entre 1721 e 1725.

Posteriormente foi elixido bispo de Porto Rico.

## Obras
Foi famoso pola profundidade dos seus coñecementos clásicos e polo seu carácter polifacético en diferentes campos. A súa produción literaria foi moi ampla, e publicou as seguintes obras:   
* *Scena sacra de varias oraciones panegyricas* (Madrid, 1702).
* *Práctica de la regla de nuestro padre San Benito* (Madrid, 1705).
* *Tautologias* (Madrid, 1703-29), oito volumes, escritos en latín.
* *Ephemerides sacrae et prophanae, thesaurus temporum in quatuor tempora*. Hyems (Madrid, 1730). Esta obra ía conter catro tomos pero só puido publicar dous, o segundo deles publicado xa postumamente.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Ricardo Varela

O nome **Ricardo Varela** pode referirse a:
* **Ricardo Varela y Varela** (Santiago de Compostela 1860 - Madrid 1933), médico galego.
* **Ricardo Varela Sánchez** (Lugo 1955), político galego.
;Véxase tamén:
*
Carmen Martínez

**María del Carmen Martínez Domínguez**, nada o 4 de novembro de 1960 en Vigo e finada o 29 de maio de 2015 na mesma cidade, foi unha xogadora de baloncesto galega. Xogou como pívot no equipo Bosco Celta. Co equipo da selección feminina de baloncesto de España xogou o Campionato Europeo de Baloncesto Feminino en 1978 e 1980.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil de Carmen Martínez na páxina da Federación Internacional de Baloncesto 
*Perfil de Carmen Martínez na páxina da Selección Feminina Absoluta
Mae Jemison

**Mae Jemison**, nada en Decatur (Alabama) o 17 de outubro de 1956,  é unha enxeñeira química, médica e astronauta da NASA. Foi a primeira muller afroamericana en viaxar ao espazo.

## Traxectoria 
Mae Jemison é a terceira filla de Charles e de Dorothy,  moi interesados na súa educación. Dende moi nova tivo claro quería ser científica e xa antes de acudir á escola secundaria interesouse polo tema do espazo. Estudou na Universidade de Stanford cunha bolsa obtendo o graduado en Enxeñaría Química. Despois doutorouse en Medicina pola Universidade Cornell en 1981. Dende 1983 a 1985 uniuse ao Corpo de Paz servindo como médica castrense da área en África Occidental, especialmente en Serra Leoa e Liberia.

O 4 de xuño de 1987, Mae Jemison converteuse na primeira muller afroamericana en ser admitida no programa de formación de astronautas da NASA, e en 1992 foi a primeira muller afroamericana en viaxar ao espazo. Viaxou a bordo do  *Endeavour* na misión STS47, e durante os oito días que estivo no espazo, Mae Jemison realizou experimentos sobre a ingravidez e a cinetose na tripulación e nela mesma. Segundo detalla a NASA, antes de regresar a terra o equipo completou 44 experimentos conxuntos entre os Estados Unidos e o Xapón. En total estivo 190 horas no espazo. Despois de servir na NASA de 1987 a 1993, Jemison fundou o Jemison Group, Inc., que desenvolveu ALAFIYA, sistema de telecomunicacións baseado en satélites. O propósito deste sistema era mellorar o coidado médico en países en desenvolvemento.

Foi profesora no programa dos estudos ambientais na Universidade de Dartmouth, onde dirixiu o Instituto Jemison para o avance tecnolóxico en países en vías de desenvolvemento.  Dentro dos seus proxectos actuais hai varios centrados na mellora da saúde en África e no avance das tecnoloxías en países en desenvolvemento.

Jemison foi profesora na Cornell University e no Dartmouth College desde 1995 até 2002. Ademais participa en varias organizacións científicas como *American Medical Association*, *American Chemical Society*, *Association for Space Explorers* e a *American Association for the Advancement of Science*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Zinthia Palomino e Nina Sefcik (2019). *Mujeres negras en la ciencia*. Editorial: Mujeres negras que cambiaron el Mundo. **ISBN:** 978-84-09-08025-0

### Outros artigos 
* Mulleres na NASA
*Mulleres no espazo

### Ligazóns externas 
* Mae Jemison, Teach arts and sciences together. (Vídeo TED)
Loaded

***Loaded*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de rock The Velvet Underground, publicado o 15 de novembro de 1970 a través do selo Cotillion Records, subsidiaria de Atlantic Records. Foi o derradeiro álbum do grupo co seu membro fundador e principal compositor Lou Reed, que marchou pouco despois do seu lanzamento.

*Loaded* foi colocado no posto 110 da lista da revista *Rolling Stone* dos 500 mellores álbums de todos os tempos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Alice Ball

**Alice Augusta Ball**, nada en Seattle o 24 de xullo de 1892 e finada o 31 de decembro de 1916, foi unha química estadounidense que desenvolveu o único tratamento eficiente para tratar a lepra ata a chegada dos antibióticos na década dos 40.

Tamén foi a primeira muller e a primeira muller negra en graduarse na Universidade de Hawai e obter un título de máster e dar clases na universidade. Viviron en Seattle até 1902 en que marcharon a Hawai para tratar a artrite do avó. Alí estiveron até 1904 en que morreu o seu avó. Daquela, retornaron a Seattle.

Alice estudou química farmacéutica na Universidade de Washington e en catro anos recibiu unha segunda licenciatura en farmacia. Co seu profesor de Farmacia publicou un artigo de 10 páxinas na prestixiosa revista *American Chemical Society* titulado "Benzoylations in Ether Solution".

Despois de graduarse, Alice recibiu bolsas na Universidade de California en Berkeley e na Universidade de Hawai.

O aceite de chaulmoogra xa era empregado dende moito tempo antes para tratar a enfermidade de Hansen, ou a lepra con resultados problemáticos: era demasiado pegañento para ser empregado de xeito efectivo por vía tópica, e como inxección, a consistencia viscosa do aceite creaba unha ampolas por baixo da pel e lugar de ser absorbido e estas ampolas orixinan unha fileiras e semellaba que " a pel do paciente fora substituída por un envoltorio de burbullas". Finalmente, a toma oral do aceite tampouco era moi efectiva polo sabor agre que provocaba o vómito dos pacientes

Alicia conseguiu desenvolver un proceso para illar os ésteres etílicos dos ácidos graxos no aceite de chaulmoogra para que puideran ser inxectados,

En 1918, un médico de Hawai publicou no *Journal of the American Medical Association* que 78 pacientes foron dados de alta do hospital de Kalihi tras ser tratados coas inxeccións.

Aínda que a súa carreira foi curta, Alice introduciu un novo tratamento para a enfermidade de Hansen que permaneceu en uso ata a década de 1940,

Alice foi honrada, postumamente, polo consello de administración da Universidade de Hawaii cunha medalla de honra no 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
*
*Zinthia Palomino e Nina Sefcik (2019). *Mujeres negras en la ciencia*. Editorial: Mujeres negras que cambiaron el Mundo. **ISBN:** 978-84-09-08025-0

### Ligazóns externas 
* Episodio 7: Alice Ball  dos  podcasts de Babes of Science
Manuel López Pinal

**Manuel López Pinal**, nado no Carballiño en 1912 e finado no campo de concentración de Meheri-Zebbeus (Tunisia) en 1939, foi un mariñeiro, radiotelegrafista e político galego.

## Traxectoria 
Primeiro fillo de Jesús López Pérez e Juana Pinal Pereira, tratantes de polbo que se instalaron no Grove e puxeron unha taberna. Alistouse na Armada e formouse na Escola de San Fernando (Cádiz) como radiotelegrafista. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba destinado como radiotelegrafista no Acoirazado Jaime I no porto de Vigo. Manuel foi elixido dirixente dos mariñeiros que se rebelaron contra a oficialidade pro-golpista o 29 de xullo cando navegaban por augas de Portugal. Foi comisario político, por uns meses, do destrutor Lazaga. Cando rematou a guerra arribou a Bizerta (Tunisia) desde onde foi levado ao campo de concentración de Meheri-Zebbeus, onde morreu.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Ligazóns externas 
* "Auxiliar Radiotelegrafista D. Manuel López Pinal" flotarepublicanablog.wordpress.com 3/7/2017 .
* "Manuel López Pinal, morir en Meheri-Zebbeus" exiliomarinosrepublicanos.blogspot.com 4/9/2016 .
* Radiotelegrafista Manuel López Pinal en Facebook.
La Sexorcisto: Devil Music Volume One

***La Sexorcisto: Devil Music Volume One*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de heavy metal White Zombie, publicado o 31 de marzo de 1992 a través do selo Geffen Records. O disco marcou un gran xiro artístico e comercial para o grupo. Tras recrutar ao guitarrista Jay Noel Yuenger, White Zombie foi capaz de facer o son heavy metal que levaba buscando dende *Make Them Die Slowly* (1989), mentres incorporaba máis elementos baseados no groove metal ao seu son. O álbum foi o último da banda en contar co batería Ivan de Prume.

O álbum foi un éxito de crítica e comercial para White Zombie despois do fallo artístico de *Make Them Die Slowly*. *La Sexorcisto* converteuse no primeiro traballo do grupo en entrar nas listas e chegou ao número 26 da lista *Billboard 200* en 1993. Os sinxelos "Thunder Kiss '65" e "Black Sunshine" apareceron con moita frecuencia en emisoreas de radio de rock e na MTV, conseguindo o último a primeira nomeación a un Grammy para a banda. O álbum foi certificado dúas veces platino pola RIAA nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
One Time for All Time

***One Time for All Time*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa de post-rock 65daysofstatic, publicado o 24 de outubro de 2005 a través do selo Monotreme Records. O tema "Radio Protector" foi publicado como sinxelo de 7" en febreiro de 2006.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Sonia Fernández-Vidal

**Sonia Fernández-Vidal**, nada en Barcelona o 8 de marzo de 1978, é unha física, escritora, emprendedora e divulgadora científica española.

## Traxectoria 
Sonia Fernández-Vidal é doutora en Óptica e Información Cuántica pola Universidade Autónoma de Barcelona e Académica Numeraria da Real Academia Europea de Doutores. Contribuíu no ano 2003 no proxecto do Gran Colisionador de Hadrones LHC do acelerador de partículas CERN. En 2005 colaborou coa división teórica no Os Alamos National Laboratory (LANL), nun proxecto sobre a decoherencia e información cuántica. Tamén contribuíu en 2006 nun proxecto europeo sobre computación cuántica escalable con luz e átomos no Instituto de Ciencias Fotónicas ICFO. A partir de 2009 traballou como docente e investigadora na Universidade Autónoma de Barcelona, impartindo, ademais, charlas de divulgación científica para persoas non especializadas. Actualmente é profesora do departamento de física da Universidade Autónoma de Barcelona.

É autora do libro *La puerta de los tres cerrojos* (2011), unha novela de divulgación científica destinada tanto a nenos como maiores, que contra todo prognóstico mantívose na lista dos máis vendidos en España durante meses, esgotando edicións mes a mes e vendendo os dereitos do libro a 12 idiomas.

O seu segundo libro, *Quantic Love* (2012), tamén colocou a Sonia Fernández-Vidal nas listas dos autores máis vendidos en España, cunha segunda edición tras un mes do seu lanzamento e con 40.000 libros en librarías en menos de dous meses.

O seu terceiro libro, *Desayuno con partículas* (2013), aborda a mecánica cuántica dunha maneira amena e accesible para todos os públicos. O libro está escrito en colaboración co xornalista Francesc Miralles.

En 2015, Sonia, en colaboración coa ilustradora Pilarín Bayés, publicou *El universo en tu mano* (2015), dedicado a nenos entre  5 e 11 anos de idade.

Sonia Fernández-Vidal, é cofundadora e Directora de Innovación da consultora tecnolóxica Gauss & Neumann.  En 2017, Sonia foi elixida como unha das persoas máis creativas do mundo pola revista Forbes e en 2018 como unha dos 100 Líderes Económicos do Mañá polo Instituto Choiseul.

## Libros 
* *La puerta de los tres cerrojos* (Ed. A Galera, 2011, ISBN 9788424635770).
* *Quantic Love* (Ed. A Galera, 2012, ISBN 9788424641702).
* *Desayuno con Partículas* (Editorial Plaza y Janés, 2013, ISBN 9788401348136).
* *El Universo en Tus Manos* (Ed. A Galera, 2015, ISBN 978-8424653422).
* *La Senda de las Cuatro Fuerzas* (Ed. Destino, 2018, ISBN 8408182552).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La puerta de los tres cerrojos
* Quantic Love
Father of the Bride

***Father of the Bride*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Vampire Weekend, publicado o 3 de maio de 2019 a través do selo Columbia Records, sendo o seu primeiro disco cunha gran discográfica.

Foi o primeiro traballo do grupo en case seis anos, tras *Modern Vampires of the City* (2013), e tamén o primeiro proxecto dende a marcha do multiinstrumentista e produtor Rostam Batmanglij. Foi producido principalmente por Ariel Rechtshaid e o vocalista Ezra Koenig, e conta con numerosos colaboradores, como Danielle Haim, Steve Lacy, Dave Macklovitch de Chromeo, DJ Dahi, Sam Gendel, BloodPop, Mark Ronson e Batmanglij. 

Foi precedido por tres sinxelos dobres: "Harmony Hall"/"2021", "Sunflower"/"Big Blue" e "This Life"/"Unbearably White". Tras o seu lanzamento foi recibido cunha ampla aclamación da crítica, conseguindo a banda o seu segundo Grammy ao mellor álbum de música alternativa, ademais dunha nomeación ao álbum do ano. Tamén foi un éxito comercial, converténdose no terceiro álbum consecutivo da banda en estrearse no número 1 da lista *Billboard 200*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Traballo doméstico

dereita|miniatura|Muller varrendo a cociña.

O **traballo doméstico** ou **traballo do fogar** é todo traballo, remunerado ou non, realizado no ámbito do fogar, desde os actos organizativos dunha casa ou propiedade até a realización de cada unha das actividades domésticas, incluíndo cociñar, limpar, facer a coada ou reparar danos.
A persoa que realiza este traballo de forma remunerada é denominada traballador ou traballadora doméstica, mentres a persoa que o fai sen unha retribución formal adoita ser denominada ama ou amo de casa.

Na maior parte do mundo, a maioría do traballo doméstico, tanto remunerado como o que non, é realizado por mulleres.

En *La gran revolución doméstica* (1981), Dolores Hayden  rescatou o legado dun pequeno grupo de pensadoras estadounidenses ( Melusina Fay Peirce,  Charlotte Perkins Gilman, Marie Stevens Howard, Mary Livermore, Ellen Swallow Richards,  e Ethel Puffer Howes, ..., configuraban o que Hayden chamou ‘feminismo materialista’), que entre 1830 e 1930 postularon que a arquitectura e o urbanismo podían contribuír á abolición dos roles laborais estereotipados por xénero e da repartición desigual das tarefas domésticas e do coidado dos nenos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Traballo reprodutivo
Shadowy Men on a Shadowy Planet

**Shadowy Men on a Shadowy Planet** é unha banda canadense de rock instrumental formada no ano 1984. É coñecida sobre todo pola súa canción "Having an Average Weekend", que foi usada como tema polo programa humorístico canadense *The Kids in the Hall*. Aínda que normalmente é clasificada como unha banda de surf rock aínda que posteriormente editaron un box set recompilatorio titulado *Oh, I Guess We Were a Fucking Surf Band After All* (oh, supoño que somos unha fodida banda de surf despois de todo).

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Up (álbum)

***Up*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., publicado o 27 de outubro de 1998 a través do selo Warner Bros. Records. Foi o primeiro disco do grupo sen o batería orixinal Bill Berry, que deixou a banda en outubro de 1997. No seu lugar R.E.M. usou baterías de sesión e caixas de ritmos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Javier Iglesias Villanueva

**Javier Iglesias Villanueva**, nado en Pontedeume o 23 de abril de 1983, é un árbitro de fútbol galego da Primeira División de España. Pertence ao Comité de Árbitros de Galicia.

É irmán do ex-árbitro de Primeira División Ignacio Iglesias Villanueva.

## Tempadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arbitraxe de fútbol en Galicia
Condado de Solano

O **condado de Solano** (en ) é un dos 58 condados do estado de California, nos Estados Unidos. Segundo o censo de 2010, ten 413.344 habitantes e unha densidade de poboación de 180 hab/km2. A sede do condado é a cidade de Fairfield.

Forma parte da rexión da Baía de San Francisco xunto con outros oito condados.

## Xeografía 
Segundo a Oficina do Censo, o condado ten unha área total de 2349.1 km², dos cales 2147.1 km² son terra e 199.4 km² (8.55%) son auga.

### Localidades 
#### Cidades 
* Benicia
* Dixon
* Fairfield
* Río Vista
* Suisun City
* Vacaville
* Vallejo

#### Lugares designados polo censo 
* Allendale
* Elmira
* Green Valley
* Hartley

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do condado de Solano
Parque Nacional Saguaro

O **Parque Nacional Saguaro** (en ) é un espazo protexido dos Estados Unidos de América, situado ao suroeste do estado de Arizona. É administrado polo Servizo Nacional de Parques.

A zona foi primeiro protexida como monumento nacional o 1 de marzo de 1933 polo presidente Herbert Clark Hoover, cunha superficie de 216,54 km². Unha nova proclamación presidencial de John F. Kennedy, o 15 de novembro de 1961, ampliou o monumento nacional, engadindo 62,16 km² máis. A zona foi finalmente declarada parque nacional o 14 de outubro de 1994.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deserto de Sonora

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do parque nacional
Luis María de la Torre y de la Hoz

**Luís María de la Torre y de la Hoz Quintanilla y Vega**, nado en Anaz (Cantabria), o 24 de maio de 1827  e finado en Madrid o 3 de marzo de 1901, foi un avogado e político español. Durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena foi ministro de Graza e Xustiza.

## Traxectoria 
En 1849, despois de estudar no Real Seminario de Nobres e no Colexio Borbón de París, obtivo en 1849 o seu doutoramento en Dereito pola Universidade Central de Madrid.

Foi membro do Congreso dos Deputados dende 1858 polo distrito de Segovia até retirarse da política activa coa Revolución de 1868. Posteriormente, na Restauración, retornou á política co Partido Conservador nas eleccións de 1876, nas que volveu saír deputado por Segovia, aínda que renunciou para ser elixido senador vitalicio en 1877.

### Cargos políticos 
En 1891-1893 e 1896-1898 foi vicepresidente do Congreso dos Deputados, e de marzo a outubro de 1899 foi gobernador do Banco de España. Foi ministro de Graza e Xustiza entre o 24 de outubro de 1899 e 18 de abril de 1900 nun gabinete de Silvela. Tamén foi director xeral de rexistros.

### Recoñecementos 
En 1875, recibiu o título de Conde de Torreanaz. Foi membro da Orde de Calatrava, e cabaleiro mestre da Real Maestranza de Cabalería de Ronda. Foi académico da Real Academia de Ciencias Morales e Políticas e da Academia de Xurisprudencia e Lexislación.
* ''Les Conseils d'Etat* (París, 1873).
**Los Consejos del Rey en la Edad Media'' (Madrid, 1884 e 1892)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España

### Ligazóns externas 
*Los Consejos del Rey en la Edad Media, na Biblioteca Dixital de Castela e León
18ª edición dos Premios Mestre Mateo

[250px|miniatura|[Palacio da Ópera da Coruña.]]
A **18ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2019 e celebrouse o 7 de marzo de 2020. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Palacio da Ópera da Coruña e estivo presentada por Patricia Vázquez. Os nomeados foron anunciados o 10 de febreiro de 2020.

*Hierro*, a serie dirixida por Jorge Coira, contou con 16 nomeamentos, seguida das longametraxes *Quen a ferro mata*, dirixida por Paco Plaza con quince e *O que arde* de Óliver Laxe, con doce. *Eroski Paraíso* obtivo sete nomeamentos e a serie *A estiba*, seis. *O que arde* foi o máximo gañador da cerimonia, conseguindo seis premios, entre eles o de mellor filme, mellor director e mellor fotografía. *Hierro* conseguiu catro galardóns, os de mellor serie, dirección de produción e guión e música orixinal, *Quen a ferro mata* obtivo tres galardóns, mellor actor secundario, mellor actriz secundaria e mellor maquillaxe e peiteado.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Óliver Laxe, mellor director.]]
[miniatura|dereita|150px|[Miguel de Lira, mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Patricia de Lorenzo, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[María Vázquez, mellor actriz secundaria.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* José María Rodríguez Armada, "Chema"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nomeados na Web da Academia Galega do Audiovisual
The Go

**The Go** é unha banda estadounidense de garage rock procedente de Detroit, Míchigan formada no ano 1996. A banda publicou oito álbums de estudio.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [ Páxina da banda]
Fishmans

**Fishmans** (xaponés: フィッシュマンズ, Hepburn: *Fisshumanzu*) foi unha banda xaponesa formada no ano 1987 en Minato, Tokyo. Foi coñecida polo seu son psicodélico único e polas distintivas voces do seu último vocalista, Shinji Sato, ademais do estilo do batería Kin-Ichi Motegi e das liñas de baixo rocksteady de Yuzuru Kashiwabara. Aínda que só conseguiron un éxito modesto mentres estiveron en activo, desaparecendo en 1999 tras a súbita morte de Shinji Sato, o seu recoñecemento foi aumentando en todo o mundo co paso dos anos. Nun artigo en 2019 para o xornal *The Japan Times*, James Hadfield escribiu que os seus álbums *Aerial Camp* e *Long Season* "agora son fitos indiscutibles no canon do rock xaponés".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Lost Souls

***Lost Souls*** é o primeiro álbum de estudio da banda británica de indie rock Doves, publicado o 3 de abril de 2000 a través do selo Heavenly Records. O disco foi gravado durante un período de catro anos tras a disolución da encarnación inicial de Doves como o grupo de house Sub Sub. *Lost Souls* tivo un éxito moderado nas listas do Reino Unido; o álbum chegou ao número 16, mentres que tres sinxelos entraron no top 40. O álbum tivo críticas positivas e entrou na lista curta de nomeados ao Mercury Prize no ano 2000.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Mr. Gnome

**Mr. Gnome** (estilizado como mr. Gnome) é unha dúo estadounidense de rock alternativo procedente de Cleveland, Ohio. A súa obra ecléctica caracterízase por "unha mestura cegadora de ameaza e dozura" e por ser "intrigante, teatral". O grupo foi mencionado pola revista *Rolling Stone* en 2011 como unha banda á que botarlle un ollo, e o seu cuarto e último álbum ata a data, *The Heart of a Dark Star*, foi revisado pola NPR como "un satisfactorio traballo conceptual ambicioso" cun "un son cru e romántico expandido e refinado a través de varios discos".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Carlomán de Baviera

**Carlomán** (en alemán: *Karlmann*), nado en 830 e finado o 22 de marzo de 880, foi o fillo máis vello do monarca carolinxio Lois o xermánico. Reinou como rei de Baviera desde o 876 e como rei de Italia desde o 877. 

## Traxectoria 
Carlomán naceu no 830, o primeiro fillo de Lois o Xermánico e da súa muller Emma de Baviera. Cando chegou á idade adulta, reclamoulle ao seu pai un reino propio para gobernar, revoltándose no 861 e de novo no 863. Logo os seus dous irmáns máis pequenos Luís e Carlos o Gordo uníronse ás súas demandas e rebeláronse. Luís foi obrigado a establecer o repartimento do seu reino entre os tres fillos: a Carlomán prometeulle o reino de Baviera, que tamén incluía Pannonia, Carintia, Bohemia, Moravia e as marcas orientais. Saxonia foi asignada a Luís e a Carlos a Suabia. 

En 876 morreu Lois o Xermánico e os tres irmáns herdaron os respectivos reinos. A diferenza do que sucedera entre o seu pai e os tíos, e estaba a suceder cos seus curmáns, os tres irmáns mantiveron a concordia entre eles e actuaron xuntos para coordinando as súas políticas. 
miniatura|O imperio carolinxio á morte de Lois II o Xermánico. Os territorios asignados a Carlomán están de cor púrpura.
[miniatura| O Imperio carolinxio á morte de [Carlos II, Sacro Emperador Romano-Xermánico|Carlos o Calvo, Carlomán engade o reino de Italia ás súas posesións. ]]
Á morte de Carlos o Calvo de Francia occidental, Carlomán aproveitou para atravesar os Alpes e proclamarse rei de Italia. Tamén buscou converterse en emperador, pero no 879 sufriu un ictus que lle provocou paraplexía e o incapacitou para gobernar. Dado que non tiña descendencia lexítima, dividiu o reino entre os seus dous irmáns, dando Baviera a Luís e Italia a Carlos. Carlomán morreu ao ano seguinte.

### Familia 
#### Devanceiros 
#### Matrimonio e descendencia 
Carlomán casou coa filla (de nome descoñecido) de Ernesto I, conde de Nordgau. 

Carlomán tivo unha amante de nome Liutwwindis, cuxa ascendencia non se coñece e con quen tivo un fillo. Ao seu fillo bastardo Arnulfo cedeulle o ducado de Carintia e máis tarde habíase converter en rei dos francos orientais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Sigmund Ritter von Riezler: *"Karlmann, König von Baiern und von Italien"* . En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tomo 15, ed. Duncker & Humblot, Leipzig 1882, p. 397–400. 
* René Poupardin: *"I Regni carolingi (840-918)"*, en "Storia del mondo medievale", vol. II, 1999, pp. 583-635 
* Allen Mayer: *"I Vichinghi",* en "Storia del mondo medievale", vol. II, 1999, pp. 734-769
OK Liga Bronce 2020

A **tempada 2020 da OK Liga Bronce** é a segunda edición da liga de ascenso á OK Liga Prata, segunda categoría do hóckey a patíns español.

## Grupo Norte 
### Equipos 
### Clasificación 

#### Lenda
### Resultados 
## Grupo Sur 
### Equipos 
### Clasificación 

#### Lenda
### Resultados
EDUSAT

**EDUSAT** é un satélite artificial da Universidade La Sapienza de Roma lanzado o 17 de agosto de 2011 mediante un foguete Dnepr desde a base de Dombarovsky.

## Características 
O satélite ten unha masa de 11 kg e está deseñado para probar varias tecnoloxías en órbita. Está enfocado a que futuros satélites similares teñan participación da industria e de centros de investigación para os seus propios proxectos. EDUSAT adícase a facer medicións do campo magnético terrestre, a verificar principios dinámicos, á detección de raios cósmicos e a medir a constante solar, así como a estudar métodos de deorbitación de satélites, o comportamento de células solares en órbita e a validar un modelo de transpondedor en banda S.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dnepr
Novo México (homónimos)

O topónio **Novo México** pode referirse a:
* **Novo México**, un dos 50 estados dos Estados Unidos de América.
* **Santa Fe de Novo México**, antiga provincia do vicerreinado da Nova España.
* **Territorio de Novo México**, territorio organizado dos Estados Unidos que existiu antes de considerarse como estado o 6 de xaneiro de 1912.
Víctor Morelli

**Víctor Morelli Sánchez-Gil**, nado na Coruña o 19 de setembro de 1860 e finado en Madrid o 20 de abril de 1936, foi un oficial da Garda Civil e pintor galego de temática militar (batallas e retratos).

## Traxectoria 
O seu pai, Vicenzo Morelli Bartolami, era de ascendencia italiana e foi cantante de ópera, e a súa nai, Pastora Sánchez-Gil Taboada, coruñesa, que tamén era unha fervente afeccionada da música. Víctor ingresou en 1878 como soldado no Rexemento de Infantaría Asia Nº 59, para pasar despois á Academia de Infantería de Toledo. Aos catro anos ascendeu a alférez, sendo o seu primeiro destino Barcelona, onde estudou debuxo e pintura no taller de Jose Serra Porsón.

Cando chegou destinado a Madrid seguiu os estudos no Círculo de Bellas Artes, formando parte do grupo de copistas do Museo Nacional del Prado. Tamén viaxou por Italia. Sabía tocar o piano e o violín e tiña voz de barítono. Veraneaba na súa casa de Almeiras, Culleredo. En 1887 solicitou o pase á Garda Civil co grao de tenente primeiro, chegando a ser coronel en activo e xeneral inspector honorario do corpo ao pase á situación de reserva.

Teñen obra súa, entre outras institucións, o Museo do Prado, o Museo de Belas Artes da Coruña, a Academia de Cabalería de Valladolid, o Museo de Intendencia de Ávila, o Museo do Exército e o Museo Militar Rexional da Coruña.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cuadro muerte capitan Temprado de Victor Morelli.jpg|*Batalla de Castellfollit *, Academia de Artillería.
Ficheiro:02 Valladolid Academia Caballeria Museo Batalla Treviño ni.jpg|*Batalla de Treviño*, 1897, Academia de Cabalería.
Ficheiro:Alpens, 1873. Muerte gloriosa del oficial del cuerpo don Vicente Reina López.JPG|*Defensa dun convoi*, 1901, Museo de Intendencia de Ávila. ca. 1912, Museo de Belas Artes da Coruña.
Ficheiro:Cuadro al óleo por Víctor Morelli. Retrato del Tte. General Don José Cavalcanti de Alburquerque Padierna. Madrid 1926.jpg|*Retrato de José Cavalcanti*, 1926.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* , José María (2017) "Morelli. Pintor de batallas y generales"  Asociación Amigos del Museo de Getafe .

### Ligazóns externas 
* Bibliografía en pintoresgallegos.com
* , Luís Miguel (2/4/2010) "Víctor Morelli, militar y pintor" *Espacio Cusachs*.
Hair Love

***Hair Love*** é unha curtametraxe animada estadounidense de 2019 escrita e dirixida por Matthew A. Cherry, e co-producido por Karen Rupert Toliver. Conta a historia dun home que debe peitear o cabelo da súa filla por primeira vez, e conta coa voz de Issa Rae no papel da nai da nena. O filme foi producido grazas a unha campaña de Kickstarter de 2017, e tamén foi estreado como un libro infantil en maio de 2019, con ilustracións de Vashti Harrison. *Hair Love* gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada na 92ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Issa Rae como nai de Zuri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mary Lou McDonald

**Mary Louise McDonald** (en ), nada en Dublín o 1 de maio de 1969, é unha política irlandesa do Sinn Féin que exerceu como o presidenta do partido dende febreiro de 2018. É *Teachta Dála* (TD) de Dublín Central dende as eleccións xerais de 2011. Anteriormente foi vicepresidenta do Sinn Féin dende 2009 até 2018 e foi eurodeputada por Dublín dende 2004 até 2009.

O 10 de febreiro de 2018, McDonald sucedeu ó histórico líder do partido Gerry Adams logo dunha *ardfheis* especial (mitin) en Dublín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Mary Lou McDonald na web de Sinn Féin
Luciferian Towers

***Luciferian Towers*** é o sexto álbum de estudio da banda canadense de post-rock Godspeed You! Black Emperor, publicado o 22 de setembro de 2017 a través do selo Constellation Records. A información sobre o álbum foi filtrada a través da prensa o día 13 de xullo de 2017, antes do anuncio oficial o 2 de agosto.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Omohide Poro Poro

é un filme de animación xaponés de 1991 escrito e dirixido por Isao Takahata. Baséase no manga homónimo de 1982 creado por Hotaru Okamoto e Yuko Tone. Foi animado por Studio Ghibli para Tokuma Shoten, Nippon Television Network e Hakuhodo, e foi distribuído por Toho. Estreouse no Xapón o 20 de xullo de 1991. O tema de peche do filme,  é unha tradución xaponesa do tema de Amanda McBroom "The Rose".

*Omohide Poro Poro* explora un xénero tradicionalmente considerado fóra dos temas comúns da animación: un drama realista escrito para adultos, particularmente mulleres. O filme foi un éxito de recadación, atraendo unha grande audiencia adulta e converténdose no filme con maior recadación no Xapón de 1991. Tamén foi moi ben acollido pola crítica, cunha aprobación do 100% en Rotten Tomatoes.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Quen a ferro mata

***Quen a ferro mata*** (en ) é un filme galego-francés de 2019 dirixido por Paco Plaza. Está protagonizado por Luís Tosar e Xan Cejudo. Os créditos do filme están adicados a Xan Cejudo, que faleceu case un ano antes da estrea do filme.

Enric Auquer gañou o Premio Goya ó mellor actor revelación pola súa intepretación no filme. Na 18ª edición dos Premios Mestre Mateo, conseguiu 15 nomeamentos, entre eles o de mellor filme, mellor director, mellor actor, mellor guión ou fotografía.

Estreouse en galego o 1 de abril de 2021 a través da TVG.

## Sinopse 
Mario traballa como enfermeiro nunha residencia de Galicia, onde é querido por todo o mundo. Un día ingresa na residencia o coñecido narcotraficante Antonio Padín. Mario, comprometido coa súa profesión, faille sentir como na casa. Despois da retirada de Padín, os seus fillos Kike e Toño póñense á fronte do clan familiar.

## Personaxes 
* Luís Tosar como Mario
:Voz da dobraxe galega de Matías Brea. 
* Xan Cejudo como Antonio Padín
:Voz da dobraxe galega de Tacho González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
8 (álbum)

***8*** é o oitavo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Incubus, publicado o 21 de abril de 2017 a través do selo Island Records. O seu primeiro sinxelo, "Nimble Bastard", chegou ao número 4 da lista *Billboard Mainstream Rock Songs* en abril de 2017.

## Listaxe de cancións 
## Notas
¡Tré!

***¡Tré!*** (estilizado como ***¡TRÉ!***) é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock Green Day, publicado o 7 de decembro de 2012 en Australia, o 10 no Reino Unido e o 11 nos Estados Unidos a través do selo Reprise Records. É o terceiro disco da triloxía *¡Uno! ¡Dos! ¡Tré!*, unha serie de álbums de estudio editados entre setembro e decembro de 2012. Green Day comezou a gravar material para o traballo o 14 de febreiro dese ano e rematou o 26 de xuño. *¡Tré!* continúa ao disco de estilo power pop *¡Uno!*, e ao de garage rock *¡Dos!* O título do álbum é un recoñecemento ao batería da banda Tré Cool, que cumpríu 40 anos dous días despois do lanzamento do disco. Cool tamén aparece na portada do traballo. O álbum foi producido polo produtor habitual de Green Day, Rob Cavallo. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Francia orientalis

A ***Francia Orientalis*** foi a terra de Lois o Xermánico despois do Tratado de Verdún en 843, que dividiu o Imperio Carolinxio entre os francos do leste, oeste e do medio. Foi o precursor do Sacro Imperio Romano Xermánico e da Alemaña moderna. Tamén foi coñecida como **reino dos francos do leste**. Supoñendo que o inicio do Sacro Imperio Romano Xermánico comezou coa dinastía otónica, o reino da Francia Oriental perdurará desde 843 ata a coroación do duque Henrique I de Saxonia en 919. Máis frecuentemente, considérase que o Imperio comezou no 962, coa entronización de Odón o Grande (*translatio imperii*). [miniatura|As divisións do [Imperio carolinxio segundo o **Tratado de Verdún** (843): en verde a *Francia Orientalis*. Este mapa había sufrir importantes modificacións co Tratado de Meerssen (870).|esquerda]]A Francia Oriental dividiuse en catro ducados: Suabia (Alamania), Franconia, Saxonia e Baviera (incluíndo Moravia e Carintia) . Despois da morte de Lotario II en 869, engadíronse algunhas partes do Reino de Lotarinxia. 

Esta repartición durou ata a caída da dinastía Hohenstaufen (1268). 

Dende o século  x, a Francia Oriental foi coñecida como *Regnum teutonicum* ("reino teutónico" ou "Reino de Alemaña"), termo prevalente en tempos sálicos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista de reis xermánicos.
Try It On

***Try It On*** é o sétimo EP da banda estadounidense de post-punk revival Interpol, publicado o 16 de abril de 2011. Está formado por tres remesturas de "Try It On" (feitas por Salem, Banjo or Freakout, e Ikonika), e orixinalmente foi editado nun vinilo vermello de 12" en Europa a través do selo Soft Limit para celebrar o Record Store Day. O lanzamento do EP limitouse a 300 copias.

Matador Records editou o EP en 12" nos Estados Unidos o 12 de xullo dese mesmo ano. O mesmo día Soft Limit lanzou unha edición dixital en Europa que incluía unha cuarta remestura, "The Undoing", realizada polo artista irlandés Moths.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Daniel Buhigas

**Daniel Buhigas Olavarrieta**, nado en Vilagarcía de Arousa c. 1901, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Buhigas Abad. Incorporouse a Falange Española en abril de 1934. Foi Xefe local de Falange de Vilagarcía. Interveu no acto fundacional da Falange en Galicia con José Antonio Primo de Rivera o 17 de marzo de 1935. Foi detido en xuño de 1935 polas súas actividades fascistas. Foi nomeado por José Antonio xefe rexional de Falange Española en Galicia e membro do Consello Nacional de Falange en outubro dese ano. Encarcerado en abril de 1936 con Carlos e Felipe Bárcena Castro, volveu ser detido a finais de maio dese ano cando se atopaba agochado en Vilagarcía, na casa da súa tía Matilde Buhigas Abad. A raíz da súa detención nomeou xefe provincial de Falange a Manuel Castro Pena.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado conselleiro nacional de Falange. Enfrontado a Manuel Castro Pena, foi detido o 26 de novembro a raíz do tiroteo entre falanxistas no Bar Nueva España de Vilagarcía, e traslado á prisión provincial. Procesado xunto con José Vaello Pastrana, finalmente foi absolto o 9 de setembro de 1937. En decembro de 1939 participou na organización dunha Xunta Política clandestina da Falange Auténtica que se opuña ao decreto de unificación, presidida polo xeneral Emilio Rodríguez Tarduchy, con Patricio González de Canales, Ricardo Sanz, Ventura López Coterilla, Luis de Caralt, José Antonio Pérez de Cabo, Gregorio Ortega Gil e Ramón Cazañas. En 1942 instruíuse expediente para a concesión da Medalla da Vieja Guardia. En 1943 era xefe de propaganda oral da Vicesecretaría de Educación Popular. Ese ano participou na conmemoración do 17
de marzo en Vilagarcía, facendo entrega das medallas distintivas a camisas viejas de Galicia. Foi reclamado polo Xulgado de Instrución número 1 de Xixón en maio de 1946 acusado de estafa na causa 82/44. Colaborou nas revistas *17 de Marzo* e *Mire*.

## Vida persoal 
Casou en Valencia con Josefina Roglá Aliaga en outubro de 1949, e foi pai de Josefina Buhigas Roglá.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

* 

* Vilagarcía de Arousa durante la II República
Lois III de Alemaña

**Lois III de Alemaña**, tamén chamado **Lois o Mozo**, nado en 835 e finado o 20 de xaneiro de 882, foi o segundo fillo do monarca carolinxio Lois o Xermánico.

## Traxectoria 
O seu pai herdou o reino de Saxonia desde o 876. Tamén herdou o reino de Baviera do seu irmán máis vello Carlomán á súa morte en 880. Morreu no 882 e todos os seus territorios pasaron ao terceiro dos irmáns, Carlos o Gordo.  Naceu no 835, fillo de Lois o Xermánico e de Emma de Altdorf. Foi o segundo dos tres fillos de Lois o Xermánico, que, seguindo o costume franco de dividir o reino entre os seus fillos, cedeu territorios do seu reino aos seus fillos para que adquirisen experiencia no goberno. O fillo máis vello, Carlomán, recibiu Baviera, Lois recibiu Saxonia, e o terceiro fillo, Carlos o Gordo, Alemaña .

Durante a súa mocidade, Lois, ás veces co apoio de Carlos, enfrontouse ás veces loitou co seu pai, pero as sublevacións non foron máis lonxe e sempre se reconciliou co seu pai. Á morte de Lois o Xermánico no 876, o reino dos francos orientais separouse finalmente e os tres irmáns herdaron os seus correspondentes reinos. 

O seu tío, Carlos o Calvo, buscou aproveitarse da mocidade de Lois para anexarse as partes occidentais de Lotarinxia, pero a pesar de ter un exército significativamente menor, Lois deuno derrotado na batalla de Andernach. 

Grazas ao Tratado de Ribemont (880) apoderouse de Lotarinxia a costa do reino francés e coa morte do seu irmán Carlomán o mesmo ano obtivo o reino de Baviera. 

Lois tamén tivo que tratar coas incursións viquingas, que penetraron no interior e saquearon o reino. Lois derrotou a hoste dos viquingos en Thimeon, pero o seu fillo bastardo Hugo morreu na batalla. 

Lois enfermou no 881 e faleceu o 20 de xaneiro do 882. O seu único fillo lexítimo, Lois, morrera aos dous anos ao caer accidentalmente por unha fiestra do palacio, de xeito que á súa morte todos os seus territorios pasaron ao seu irmán Carlos, volvéndose unificar o reino de Alemaña que se dividira pola morte de seu pai.

## Notas
Micko Larkin

**Michael "Micko" Joseph Larkin**, nado o 13 de outubro de 1986, é un músico inglés coñecido por ser o guitarrista principal da banda de indie rock Larrikin Love e de Hole dende a súa reforma.

## Biografía 
Larkin naceu en Hammersmith, Londres, de pais irlandeses. No ano 2005 formou a banda de curta vida Larrikin Love co vocalista Edward Larrikin, o baixista Alfie Ambrose e o batería Coz Kerrigan. O grupo foi descrito pola revista *NME* como parte da ficticia "escena Thamesbeat", e só editou un álbum na súa carreia, *The Freedom Spark*, ademais de seis sinxelos. Larrikin Love separouse o 4 de maio de 2007, despois de que os seus membros se embarcasen noutros proxectos musicais.

Tras a disolución de Larrikin Love, Larkin mudouse aos Ánxeles para traballar coa antiga líder de Hole, Courtney Love. Mairead Nash, representante dos grupos de indie pop Florence + the Machine e Queens of Noize recomendou a Love traballar con Larkin en xuño de 2007, e tras a súa audición converteuse no guitarrista principal do grupo en solitario de Love, chamado de forma non oficial The Courtney Love Band. Larkin uniuse á banda de Love xunto coa baixista Patricia "Pato" Vidal, o batería Stu Fisher, a pianista Bethia Beadman, e o guitarrista rítmico Liam Wade. Love e o grupo realizaron unha curta xira polo Reino Unido en 2007, que tamén incluíu un concerto en París no mes de xullo.

O 17 de xuño de 2009 Love e Larkin anunciaron a reunión de Hole a través dun webblog de *NME*. Larkin substituíu o antigo guitarrista e cofundador da banda Eric Erlandson. Nos meses seguintes Erlandson e a antiga baixista Melissa Auf der Maur afirmaron que non podía haber ningunha reunión segundo un contrato que Love e Erlandson asinaran en 2002, tras a separación inicial do grupo, que dicía que o nome de Hole non podería ser usado sen participación mutua. Porén, a reunión de Hole seguiu adiante. O cuarto álbum de estudio da banda, ''Nobody's Daughter'', tivo a Larkin como guitarrista principal, como co-produtor e como principal compositor en catro temas.

O 29 de novembro de 2012 Love dixo a través da conta de Twitter da súa próxima liña de roupa: "a partir de agora chámase Courtney, Hole está morta", implicando que abandonaba o nome de Hole e volvía a actuar como artista en solitario, con Larkin, o baixista Shawn Dailey e o batería Scott Lipps como banda de acompañamento.

Dende o ano 2017 Larkin toca na banda baseada en Liverpool Darlia.

## Notas
Pina (filme)

***Pina*** é un filme documental alemán de 2011 sobre a coreógrafa de danza contemporánea Pina Bausch. Foi dirixido por Wim Wenders. Estreouse fóra de competición na 61ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Durante a preparación do documental, Pina Bausch morreu inesperadamente. Wenders cancelou a produción do filme, mais outros bailaríns do Tanztheater Wuppertal convencérono de facer o filme de tódolos xeitos. Amosa os bailaríns que falan sobre Pina e realizan algunhas das súas pezas máis coñecidas no Tanztheater Wuppertal e en varias localizacións da cidade de Wuppertal.

*Pina* foi escollido como candidato de Alemaña para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 84ª edición dos premios e foi presentado tamén na categoría de mellor documental. En xaneiro de 2012, o filme foi escollido como un dos nove filmes da lista curta para o premio ó mellor filme en lingua non inglesa, mais finalmente non foi noemado. Si foi nomeado na categoría de mellor documental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Shirley Ann Jackson

**Shirley Ann Jackson**, nada o 5 de agosto de 1946, é unha física estadounidense, e a décimo oitava presidenta do Instituto Politécnico Rensselaer. Recibiu o seu doutoramento en física nuclear no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 1973, converténdose na primeira muller afroamericana en conseguir un doutoramento no MIT. É tamén a segunda muller afroamericana dos Estados Unidos en obter un doutoramento en física.

## Traxectoria 
Jackson naceu en Washington, D.C..  Os seus pais, Beatrice e George Jackson, fomentaron a súa educación. O seu pai impulsou o seu interese na ciencia, axudándoa nos proxectos para as  clases de ciencia. No Instituto de Roosevelt, Jackson  graduouse en 1964 coas mellores cualificacións.

Jackson empezou a estudar no MIT en 1964, sendo unha dos vinte alumnos afroamericanos e a única estudando física teórica. Sufriu  discriminación por parte dos seus compañeiros, pero elixiu quedar no MIT para a súa tese de doutoramento.

Finalizou a súa tese en  Física de partículas en 1973, sendo a primeira muller afroamericana en obter un grao de doutoramento no MIT.  Jackson é tamén a segunda muller afroamericana nos Estados Unidos en obter un doutoramento en física.

Posteriormente, dirixiu laboratorios de Física tanto en Europa coma nos Estados Unidos. Ademais, durante 15 anos colaborou cos Laboratorios Bell, onde fixo importantes avances en telecomunicacións: fax portátil, os cables de fibra óptica e a tecnoloxía do identificador de chamadas e a chamada en espera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres en física
Lois IV de Alemaña

**Lois IV**, nado en Oettingen en 893 e finado en Regensburg en setembro de 911, chamado "**o Neno**", era fillo de Arnulfo de Carintia e rei da Francia Oriental e de Lotarinxia e o último representante carolinxio na Francia Oriental. 
## Traxectoria 
Era o único fillo de Arnulfo e a súa muller Ota. Foi rei baixo rexencia desde a morte do seu pai en decembro de 899 ata a súa morte un ano despois. 

Foi coroado rei en Forchheim por Hatto de Mainz, bispo dotado de gran prudencia e que gobernou o reino en tempos de gran turbulencia, exercendo unha especie de tutela sobre o monarca. 

O seu breve reinado estivo marcado polo ascenso dos ducados hereditarios, as loitas entre os vasalos e os ataques dos húngaros. Estes últimos inflixiron unha grave derrota aos alemáns, que aceptaron pagarlles un tributo anual a cambio da terminación dos ataques. 

Lois morreu célibe e foi enterrado preto de seu pai en Regensburg, e con el a rama carolinxia extinguiuse en Alemaña. Foi sucedido no trono xermánico por Conrado I, fillo da súa irmá e duque de Franconia. 

### Familia 
### Devanceiros 
## Notas
Barbara (filme de 2012)

***Barbara*** é un filme alemán de 2012 dirixido por Christian Petzold. O filme competiu na 62ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín en febreiro de 2012, onde Petzold gañou Oso de Prata ó mellor director. O filme foi escollido como candidato de Alemaña para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
[miniatura|[Nina Hoss e Mark Waschke.]]
[miniatura|[Ronald Zehrfeld e Rainer Bock.]]
* Nina Hoss como Barbara Wolff
* Ronald Zehrfeld como Dr André Reiser
* Rainer Bock como Oficial da Stasi Klaus Schütz
* Jasna Fritzi Bauer como Stella
* Christina Hecke como Karin
* Mark Waschke como Jörg
* Peter Benedict como Gerhard
* Jannik Schümann como Mario
* Alicia von Rittberg como Angie
* Susanne Bormann como Steffi
* Claudia Geisler como enfermeira Schlösser
* Deniz Petzold como Angelo
* Rosa Enskat como Bungert

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic