open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xoguetes para un tempo prohibido

***Xoguetes para un tempo prohibido*** (orixinalmente ***Xoguetes pra un tempo prohibido***) é unha novela de Carlos Casares publicada en 1975, gañadora do Premio Galaxia de novela que a editorial convocara para celebrar o seu 25 aniversario.

## Trama 
Elías Paz é un rapaz do rural da provincia de Ourense que pasa a súa primeira adolescencia nun centro escolar cristián. Alí sofre a represión da moral católica, e decide marchar a Ourense a facer o Bacharelato. Na cidade recupera vellas amizades, bota moza e descobre a sexualidade.

Despois marcha a Santiago de Compostela para iniciar os estudos na Universidade. Ao tempo que segue os estudos e traduce obras literarias doutras linguas, coñece o marxismo, ten relacións amorosas e vive a troula compostelá coas súas amizades.

## Narración 
A novela é un texto rupturista que supuxo unha renovación na narrativa galega, produto dunha nova sensibilidade social e literaria, afastado do costumismo e nun galego sinxelo. Tamén se considera unha novela xeracional de estrutura lineal sobre a represión da posguerra, en que a mocidade culta e activa, ilusionada pola utopía revolucionaria, acaba embarrancada no escepticismo e a amargura.

A obra ten certos trazos autobiográficos, e inclúe numerosas referencias literarias, musicais e cinematográficas.

## Recepción 
Foi un éxito de público e viu catro edicións no seu primeiro ano. En 1976 recibiu o Premio da Crítica española. En decembro de 2005 publicouse a décima edición, a primeira na Biblioteca Carlos Casares da Editorial Galaxia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Con limiares de Rey e Rubido.https://web.archive.org/web/20160807035444/http://www.libreriacajondesastre.com/imagenes/73129.jpg
### Outros artigos 
**Vento ferido*
**Os escuros soños de Clío*
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web da editorial.
*  Narradores nas súas voces
ReNova Galiza

***reNOVA GALIza*** é unha revista editada en Cataluña polo Foro Cívico Galego de Barcelona.

## Historia e características 
Pretende ser a herdeira renovada e actualizada da tradición de publicacións galegas na emigración, neste caso en Cataluña. Unha tradición que comezou coa revista *Nova Galiza*, fundada en Barcelona por Castelao e Rafael Dieste en 1937. Tamén *Nueva Galicia. Portavoz de los antifascistas gallegos* (1936-1938) que, fundada en Madrid, chegouse a editar durante un tempo da súa andaina tamén na cidade de Barcelona.

O primeiro número da revista viu a luz no ano 2005. Posteriormente, entre os meses de xullo e setembro do ano 2006, foron presentados tanto o segundo número como o extra dedicado ós galegos e as galegos do mundo (A Galiza global).

O monográfico da revista titulado* As galegas e os galegos do mundo* recibiu o premio da Xunta de Galicia á mellor revista editada polas entidades galegas no exterior no ano 2007. O premio expresa o recoñecemento daqueles traballos que en diversos ámbitos culturais contribúen a un mellor coñecemento do fenómeno migratorio galego.

## Equipo de redacción 
* Camilo F. Valdehorras (director)
* Suso Mon (subdirector)
* Xavi Poza (xestor-xornalista)
* Pablo Aguiar Fernández
* Xosé Antón Armesto
* Montse Cachafeiro
* Paco Castro
* Helena Domínguez
* Judith Vázquez Álvarez
* Sonia Villapol

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Foro Cívico Galego de Barcelona

* "'reNOVA GALIza' preséntase en Compostela e na Coruña" (9/1/2007) *Vieiros*.
4820 Fay

**4820 Fay** é un asteroide situado no cinto de asteroides que xira arredor do Sol. Foi descuberto o 15 de setembro de 1985 por Carolyn S. Shoemaker, o seu nome procede do pioneiro da aviación Fay Gillis Wells. A súa magnitude absoluta é de 11.50, a ascensión recta 14h 15m 21sminiatura|Localización de 4820 Fay (marcado cun A, prema na imaxe para ver con máis detalle)|centro
Tappasanda

**Tappasanda** foi unha cidade hitita da que sobre o -1650 foi nomeado gobernador Huzziyas, fillo do rei Hattusilis I. As grandes casas de Tappasansa pedían exencións fiscais e arrastrárono a unha revolta, que foi sufocada por Hattusilis. O príncipe foi desherdado por esta rebelión.
Adaniya

**Adaniya** foi o nome de Cilicia ao comezo do Imperio Hitita. Pertenceu aos hititas no século –XVI, pero despois formou o reino de Kizzuwatna.

Véxase Adana, a cidade moderna en Turquía.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de rexións hititas históricas
Economía de Australia

A economía australiana está moi diversificada: a industria desenvolve actividades ligadas ao sector primario, como a produción de alimentos, viños, tabaco e a exploración mineral, e mais a actividades que exixen maior tecnoloxía, como a industria de máquinas e equipamentos, a industria química, metalúrxica, siderúrxica e petroquímica.
As exportacións australianas tamén inclúen xéneros alimenticios, como carne e trigo, amais de lá e minerais, como bauxita, chumbo, níquel, manganeso, ouro e prata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Real Casa da Moeda de Australia
* Casa da Moeda de Perth
Ursu

**Ursu ** ou **Warsuwa** foi un reino do norte de Siria, vasalo de Kargamiš (Karkemish).

Sobre o -1640 foi atacado polo rei hitita Hattusilis I canto era gobernada por un rei chamado seguramente "o servidor do deus das tormentas" nun relato épico hitita conservado parcialmente por unha copia mesopotámica. Segundo o relato, a cidade tivo a axuda do rei de Iamkhad, do de Zaruar, do de Zuppa e dos hurritas, pero finalmente foi ocupada. A zona pasou a dominio hitita.
Meds

***Meds*** é o quinto álbum da banda inglesa de rock alternativo Placebo. O álbum foi editado na maioría dos países o 13 de marzo de 2006, aínda que apareceu en Australia e Nova Zelandia tres días antes. Anteriormente estiveron dispoñibles copias ilegais en Internet, filtradas a partir do día 17 de xaneiro. O álbum vendeu ao redor de 1,1 millóns de copias en todo o mundo.

## Listaxe de cancións 
# "Meds"
# "Infra-red"
# "Drag"
# "Space Monkey"
# "Follow The Cops Back Home"
# "Post Blue"
# "Because I Want You"
# "Blind"
# "Pierrot The Clown"
# "Broken Promise"
# "One Of A Kind"
# "In The Cold Light Of Morning"
# "Song to Say Goodbye"
Cruceiro Alfonso XII

O ***Alfonso XII*** foi un cruceiro non protexido da Armada española que permaneceu activo desde 1892 ata 1908. Recibía o seu nome en honra ao rei Afonso XII, foi o segundo dos tres compoñentes da Clase Reina Cristina.

## Primeiros tempos 
Pouco logo de entrar en servizo, foi enviado a Tánxer en resposta a un incidente con Marrocos. Estivo ao longo de 1892 nos diversos actos e celebracións con motivo do IV Centenario do descubrimento de América, incluídas as revistas navais de Huelva e Xénova. Tamén participou nas operacións da Guerra de Melilla entre 1893 e 1894.

## Guerra hispano-estadounidense 
esquerda|miniatura|O *Alfonso XII* no dique flotante da Habana.
Foi enviado a Cuba en outubro de 1895 para axudar na loita contra a insurrección. Na noite do 15 de febreiro de 1898 no porto da Habana, o Alfonso XII atopábase fondeado moi preto do acoirazado de segunda clase USS Maine (ACR-1), e foi testemuña da explosión do buque estadounidense, cuxos superviventes foron socorridos pola dotación do cruceiro español.

Ao estalar dous meses máis tarde o conflito cos Estados Unidos, o Alfonso XII seguía na Habana, necesitado de reparacións e imposibilitado para navegar, polo que desembarcou a súa artillaría para reforzar as defensas costeiras.

## Final na armada 
Ao ano seguinte volveu a España, ordenándose o 15 de xullo de 1899 a súa transformación en buque escola de artilleiros e procedeuse a desmontar en Ferrol os seus tubos lanza torpedos, aínda que os traballos foron suspendidos ao decidirse a súa baixa o 18 de maio de 1900; unha vez desarmado, o seu casco foi utilizado como depósito de carbón no Arsenal da Carraca (Cádiz). Foi vendido en 1907 e desmantelado en 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Chesneau, Roger, e Eugene M. Kolesnik, Eds. ''Conway's All The World's Fighting Ships 1860–1905.* Nova York, Nova York: Mayflower Books Inc., 1979. .
*Gray, Randal, Ed. *Conway's All The World's Fighting Ships 1906–1921.* Annapolis, Maryland:Naval Institute Press, 1985. .

### Ligazóns externas 
* The Spanish-American War Centennial Website: *Alfonso XII* (en inglés)
* Department of the Navy: Naval Historical Center: Online Library of Selected Images: Spanish Navy Ships: *Alfonso XII'' (Cruiser, 1897–1907) (en inglés)
Samsun

**Samsun** é unha cidade situada ao norte de Turquía, na costa do Mar Negro, que contaba cunha poboación de 423.859 habitantes en 2007.

Samsun foi a antiga colonia grega de Amisos, fundada no século VII a.C.

## Xeografía 
Samsun está situada entre dous deltas fluviais. Está á final dunha antiga rota que partía de Capadocia. A antiga Amisos estaba no cabo ao noroeste da actual cidade Ao leste de Samsun discorre o río Kızılırmak ("Río Vermello", o *Halys* da antigüidade), un dos ríos máis longos de Anatolia, cun fértil delta. Ao leste flúe o río Yeşilırmak ("Río Verde", o *Iris* da antigüidade), co seu delta.
[miniatura|esquerda|Réplica do transbordador *SS Bandırma*, que levou a Atatürk de [Istanbul a Samsun, a onde arribou o 19 de maio de 1919, data que tradicionalmente marca o inicio da Guerra da Independencia turca.]]
## Historia 
[miniatura|Pezas de ánforas frixias: cabeza de ganso e cabeza de camelo. ([Museo Británico).]]
Amisos foi unha cidade do Ponto, na parte occidental da baía de Amiseno na costa do mar Negro.

Teopompo dixo que fora unha colonia de Mileto. Pero Escimno de Quíos dicía que fora colonia de Focea, fundada contra o ano 559 a.C. É posíbel que nun principio fora milesia e despois fora poboada polos focenses. Chegou a ser a máis próspera de todas as colonias da costa do mar Negro, tras Sinope. No século III a.C. pasou aos reis do Ponto. Mitrídates VI *Eupátor* agrandouna cun barrio chamado Eupatoria, probabelmente separado do resto da cidade.

Resistiu durante bastante tempo os ataques do exército romano de Lucio Licinio Lúculo no 71 a.C., durante as chamadas *guerras Mitridáticas*, pero ao final o xeneral romano a ocupou. Farnaces, fillo de Mitrídates, recuperou máis tarde a cidade, pero foi finalmente derrotado por Xulio César na batalla de Zela, converténdoa en cidade libre no ano 47 a.C. Marco Antonio entregouna ao rei Polemón I contra o 36 a.C.

Foi outra vez unha cidade (ignórase se dentro ou fóra do reino), baixo o rei indogrego Estratón II. Despois da batalla de Actium, en 31 a.C., Estratón foi eliminado e volveu ser unha cidade libre, status que conservou durante o Imperio romano. Traxano respectou as súas leis e a cidade pasou a chamarse Pompeiópole, da que descubriron restos arqueolóxicos.

Formou parte do Imperio bizantino até 1204, e despois do convulso período de 1205 en que Nicea e Trebisonda disputaron o Ponto, no 1206 caeu baixo o dominio do Imperio de Trebisonda. En 1277 foi ocupada polos turcománs, baixo os cales a cidade pasou a chamarse Samsun.

Samsun foi a cidade onde Mustafa Kemal iniciou a Guerra de Independencia Turca, o 19 de maio de 1919. O 19 de maio é unha das festividades nacionais turcas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Mapa de Samsun
Igor Belanov

**Igor Belanov** (Ігор Бєланов/*Ihor Bielanov* en Ucraíno), nado o 25 de setembro de 1960 en Odesa, Unión Soviética, é un exfutbolista que gañou o Balón de Ouro como mellor xogador europeo de ano en 1986

## Traxectoria 
Belanov xogou para o SKA Odessa (1979-80), FC Chornomorets Odessa (1981-84) e Dinamo Kíiv 
(1985-89), co que gañou a Recopa de Europa en 1986.

En 1989 marcha a Alemaña para xogar no Borussia Mönchengladbach. En 24 encontros anotou 4 goles mais no obtivo o recoñecimento esperado. Tivo que marchar do club cando a súa muller se viu envolta no roubo a unha tenda.

Así, en 1991 ficha polo Eintracht Braunschweig unha escuadra da 2ª división xermana.

En 1995 volta ao seu país, xogando no FC Chornomorets Odessa e despois no Metalurh Mariupol onde remata a súa carreira en 1997

Coa selección da Unión Soviética xogou un total de 33 encontros nos que anotou 8 goles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Igor Belanov en UkrSoccerHistory.com
Ruud Gullit

miniatura|dereita|Ruud Gullit (á dereita) en compaña de Cobi Jones.
**Ruud Gullit**, nado en Ámsterdan o 1 de setembro de 1962, é un ex-futbolista e adestrador neerlandés. Recibiu o premio ao mellor xogador europeo, o Balón de Ouro en 1987, e o World Soccer - mellor xogador europeo en 1987 e 1989. Foi un xogador moi versátil, ocupando diversas demarcacións ó longo da súa carreira.

## Traxectoria 
Gullit naceu nunha familia procedente de Suriname. O seu primeiro club, aínda sendo un neno, foi o *Meerboys* polo que fichou en 1970. O seu primeiro contrato profesional conseguiuno en 1978, co HFC Haarlem. Xogaría 91 encontros de liga e anotaría 32 goles.

Gullit retirouse do fútbol internacional en 1994, pouco antes do mundial.

### Adestrador 
No verán de 1996 Gullit é nomeado adestrador-xogador do Chelsea, e nesa tempada levaría ao club a gaña-la FA Cup, o primeiro título en 26 anos. Foi o primeiro adestrador non-británico en consegui-lo trofeo. Rematarían en sexto posto na liga dese ano.

Na seguinte tempada, co Chelsea en segundo posto na liga é despedido por un suposto desencontro económico coa directiva.

En 1998 é nomeado adestrador do Newcastle United F.C., e no primeiro ano xa conseguen chegar á final da FA Cup. Ao ano seguinte os pobres resultados na liga e as malas relacións co goleador Alan Shearer e o capitán Robert Lee remataron con Gullit de novo fora da escuadra.

### Despois do fútbol 
Na actualidade traballa coma analista da Eredivisie e da Liga de Campións da UEFA en varias cadeas de televisión.

### Persoal 
Gullit casou tres veces e ten seis fillos:
* Yvonne de Vries - 1984 a 1991: Felicity e Charmayne.
* Cristina Pensa - 1994 a maio 2000: Quincy e Sheyenne.
* Estelle Cruijff - 3 de xuño de 2000: arestora: Maxim e Joëlle. Estelle é sobriña de Johan Cruyff.

## Títulos 
**Selección**
* Eurocopa de Fútbol 1988 (Holanda)

**Club**
* 1984 Copa de Holanda (Feyenoord)
* 1984 Liga Holandesa (Feyenoord)
* 1986 Liga Holandesa (PSV Eindhoven)
* 1987 Liga Holandesa (PSV Eindhoven)
* 1988 Serie A (Milan AC)
* 1988 Supercopa Italiana (Milan AC)
* 1989 Liga de Campións da UEFA (Milan AC)
* 1990 Supercopa de Europa de Fútbol (Milan AC)
* 1990 Copa Intercontinental de Fútbol(Milan AC)
* 1990 Liga de Campións (Milan AC)
* 1992 Supercopa de Italia de Fútbol (Milan AC)
* 1994 Supercopa de Italia (Milan AC)
* 1992 Serie A (Milan AC)
* 1993 Serie A (Milan AC)
* 1994 Copa de Italia de Fútbol (Sampdoria)

**Individual**
* 1987 Balón de Ouro
* 1987 World Soccer Magazine European Footballer of the Year
* 1989 World Soccer Magazine European Footballer of the Year

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FIFA entrevista a Gullit, marzo de 2005 - fifaworldcup.yahoo.com
Albin Savola

**Albin Savola**, nado en Sulkava o 26 de xullo de 1867 e finado en Forssa o 8 de decembro de 1934, foi un pastor luterano finlandés.

## Traxectoria 
En 1901 foi en misión o territorio dos ovambos e estableceu a primeira imprenta no norte do territorio, en Oniipa por medio dunha imprenta manual imprimiu o semanario *Osondaha* desde o 15 de outubro de 1901, bilingüe en finés e ndonga. En 1905 marchou de África cara aos Estados Unidos, en agosto de 1908 foi nomeado pastor en Covington (Míchigan), pequena vila con maioría de poboación de orixe finlandesa. Colaborou no *Kirkollinen Kalenteri*, o almanaque que anualmente publicaba o sínodo finlandés da Igrexa Luterana dos Estados Unidos.
A morte de Frank González

***A morte de Frank González*** é unha novela de Xosé Fernández Ferreiro, publicada en 1975 en Ediciós do Castro con ilustracións e capa de Luís Seoane. Foi a primeira novela do oeste en lingua galega. En 1998 Edicións Xerais realizou unha segunda edición.

Como o propio autor explica nun texto introdutorio, é un texto sen maiores pretensións, escrito nunha noite de insomnio. Enmarcábase nun proceso de dotar a lingua galega de lectorado novo por medio dunha literatura popular que incorporase a novela de xénero. É unha novela sinxela e curta sen gran desenvolvemento dos personaxes.

## Trama 
Nun día de treboada no oeste dos Estados Unidos de América, preto da fronteira con México, un grupo de xente ponse a falar de Frank González, personaxe arredor de quen circulan diversas lendas. Hai quen di que foi un vaqueiro, asaltador de trens, sheriff e mesmo frade. Dise tamén que tivo un irmán e un sobriño, e que estivo casado. Seica houbo tamén quen se fixo pasar por el, e sobre del e as súas vivencias hai varias cantigas.
Os vixilantes do Camiño

***Os vixilantes do Camiño*** é unha serie de televisión galega de 1999 con animación en 2D realizada pola Televisión de Galicia e producida por Miguelanxo Prado e Suso Iglesias. Está protagonizada polos personaxes do *Xabarín Club* e está inspirada no Camiño de Santiago. Componse de 13 episodios de 26 minutos e unha longametraxe de 80. Estreado en formato longametraxe o 17 de maio de 1999 na TVG e posteriormente en formato serie o 15 de maio do 2000 no Xabarín Club. A serie tivo un custo de 400 millóns de pesetas, dos cales a produtora madrileña Milimetros  S.A. achegou un 15-20%, o Xabarín Club un millón e medio de pesetas e o resto a TVG.

## Sinopse 
No ano 3000, o efecto de deterido do mal da pedra acabou con gran parte do patrimonio mundial. O máis afectado foi o Camiño das Estrelas, que percorre Europa ata Santiago de Compostela.
A Dabondo Corporation aproveita esta situación para substituír os monumento por réplicas virtuais nun parque temático. Nunha vila no corazón de Galicia traen de volta os Vixilantes do Camiño, unha antiga orde que protexía o Camiño das Estrelas ante calquera ameaza. A famosa estrela, o "Xabarín" atópase nesta nova orde.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**Xabarín Club*
### Ligazóns externas 
* *Os vixiantes do Camiño* CRTVG.
* O soportal do audiovisual galego CCG.
Bertel Lauring

**Bertel Lauring**, nado o 11 de xaneiro de 1928 e finado o 28 de xaneiro de 2000, foi un actor dinamarqués, fillo do tamén actor Gunnar Lauring.

## Filmes 
* *My name is Petersen* - 1947
* *Adam og Eva* - 1953
* *Natlogi betalt* - 1957
* *Sømand i knibe* - 1960
* *Det skete på Møllegården* - 1960
* *Tro, håb og trolddom* - 1960
* *Soldaterkammerater på efterårsmanøvre* - 1961
* *Der brænder en ild* - 1962
* *Lykkens musikanter* - 1962
* *Premiere i helvede* - 1964
* *Jensen længe leve* - 1965
* *En ven i bolignøden* - 1965
* *Passer passer piger* - 1965
* *Gys og gæve tanter* - 1966
* *Krybskytterne på Næsbygaard* - 1966
* *Brødrene på Uglegården* - 1967
* *Jeg - en kvinde 2* - 1968
* *Min søsters børn vælter byen* - 1968
* ''Ta' lidt solskin* - 1969
* *Der kom en soldat* - 1969
* *Hosekræmmeren* - 1971
* *Olsen-bandens store kup* - 1972
* *Mafiaen, det er osse mig* - 1974
* *Olsen-banden på sporet* - 1975
* *Familien Gyldenkål* - 1975
* *Familien Gyldenkål sprænger banken* - 1976
* *Familien Gyldenkål vinder valget* - 1977
* *Skytten* - 1977
* *Olsen-banden går i krig* - 1978
* *Firmaskovturen* - 1978
* *Olsen-banden over alle bjerge'' - 1981
Provincia de Trapani

**Trapani** (*Tràpani* en siciliano) é a provincia máis occidental de Sicilia, Italia. A súa superficie é de 2460&nbsp;km² e a poboación é de 425 121 habitantes (2001), a capital é a cidade de Trapani, aínda que a cidade con máis poboación é Marsala; a provincia divídese en 24 comunas.
Silesia

**Silesia** é unha rexión histórica do centro de Europa habitada polo pobo silesiano. A meirande parte está dentro da actual Polonia pero pequenas partes pertencen agora á República Checa e Alemaña. A rexión localízase entre o alto e o medio Oder, alto Vístula e ao longo dos Sudetes e Cárpatos.

## Véxase tamén 
* Alta Silesia (voivodato de Polonia)
* Baixa Silesia (Voivodato de Polonia)
Turira

**Turira** foi unha cidade situada na parte oriental do Éufrates, entre Karkemish e Emar. Formou parte do reino de Mitanni, pero cara ao 1270 a.c. pasou a poder dos asirios, ora ben o dominio foi só nominal. O rei hitita Hattusilis III queixábase nunha carta ao rei de Asiria que a xente de Turira fixesen incorsión á terra de Ashtata e o rei asirio non estaba certo que Turira estivera baixo a súa soberanía.
Willi Ninja

**William Roscoe Leake**, coñecido como **Willi Ninja**, nado no barrio de Queens, Nova York, o 12 de abril de 1961 e morto na mesma cidade o 2 de setembro de 2006, foi un bailarín afroamericano e coreógrafo, coñecido especialmente a raíz da súa aparición no filme documental *Paris is Burning*.

## Traxectoria 
Foi un bailarín autodidacta que perfeccionou o seu estilo nos anos oitenta. Ninja foi durante anos un personaxe importante dos bailes de drags dos clubs de Harlem, interpretando corografías inspiradas por Fred Astaire, a ximnasia deportiva, o contorsionismo das culturas orientais ou o mundo da alta costura, e que resultaron un estilo de danza e de movementos moi persoal. Deste xeito chamou a atención de Jennie Livingston, o director de *Paris is Burning*, que o escolleu para un papel decisivo dentro do documental. O filme, que foi un éxito de crítica e de recadación, facía un percorrido polo ambiente drag da comunidade homosexual neoiorquina, e serviu de trampolín para Ninja. A partir de aí comezou facer máis aparicións públicas como profesional. De feito, a cantante Madonna recoñeceuno como unha das súas fontes, e inmortalizouno no seu tema e no seu vídeo de 1990 "Vogue."

Formou un conxunto estábel de bailaríns, chamado *House of Ninja* (Cas Ninja), que era unha combinación de familia extensa e de grupo de baile, e onde el era chamado a Nai. Foi bailarín noutros moitos vídeos musicais, como os de Malcolm McLaren ou Masters At Work. Os seus últimos anos de carreira incluíron desfiles de moda para Jean-Paul Gaultier, actuacións coa compañía de Karole Armitage, ou clases de como camiñar que lle deu á modelo Paris Hilton. Tamén abriu unha axencia de modelos de seu.

Faleceu enfermo de sida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo de *Vogue* en youTube, onde aparece Willi Ninja.
Iamkhad

**Iamkhad** (Yamkhad) foi un reino na rexión da cidade de Alepo, que se coñece polo menos desde o -1800, cando era rei dela Iarimlim, grazas aos arquivos de Mari.

O reino abrazaba Alepo, e os vasalos de Mukish (Alalakh), Niya e Amae.

Hattusilis I, rei hitita (sobre -1650 – -1620) entrou en Siria por Alalakh na metade do século –XVII, onde era rei Ammitaqu (que era vasalo de Ammurapi II de Alepo), cidade que foi destruída; Ursu foi atacada polos hititas e a cidade parece que tivo a axudado rei de Alepo, e outros. E volveu outras veces: a primeira contra a cidade hurrita de Hasu (Haššou), ao leste do Éufrates, que probabelmente era o reino coñecido en asirio como Reino de Mama, á que Ammurapi II fillo de Iarimlim III, enviou os seus xenerais Zukraše e Zaludi, con forzas para axudar á defensa da cidade, pero serían derrotadas por Hattusilis nas montañas Adalur (clásico Amanus) e cruzou o Éufrates e destruíu Hasu. Hattusilis morreu na loita contra Alepo, e o seu neto Mursilis I fixo unha expedición de desquite e ocupou Iamkhad, aínda que non demasiado tempo.

O rei Ilimilimma I tivo que recoñecer a soberanía do reino hurrita de Mitanni, pero ao cabo de pouco sublevouse e foi derrotado e a cidade de Khalap foi conquistada por Barattarna de Mittani. Idrimi, fillo de Ilimilimma, fíxose co poder en Alalakh uns sete anos despois e foi recoñecido por Mitanni.

O rei de Khalap, que gobernaba sobre o -1420, despois dunha vitoria hitita (Tudhaliyas II) sobre Mitanni, que axudara ao pretendente ao trono Muwa, fixo un tratado de alianza co rei hitita, pero Mitanni non tardou ao impoñer outra vez a súa soberanía. O mesmo Tudhaliyas II ou o seu sucesor Arnuwandas I conquistaron o país e convertérono en provincia.

Alepo xa non recuperou o seu anterior poder. Sobre o -1200 estableceuse unha dinastía aramea e finalmente desapareceu coa conquista asiria e babilónica.

## Lista de reis
*Iarimlim I, c. -1800.
*Hammurabi I (Ammurapi I).
*Abbael I.
*Iarimlim II.
*Niqmiepu' I.
*Irkabtum.
*Iarimlim III.
*Hammurabi II (Ammurapi II), sobre -1635.
*algúns reis descoñecidos.
*Abbael II.
*Ilimilimma I (vasalo de Mitanni desde aproximadamente o -1500/-1480).
*Niqmiepu' II (vasalo de Mitanni).
*Ilimilimma II c. -1450 (vasalo de Mitanni).
*Descoñecidos (vasalos de Mitanni ata aproximadamente o -1400).
*ao Imperio Hitita, sobre -1400 - -1200.
*Telibinus (fillo de Suppiluliumas I, rei Hitita) sobre o -1350.
*Talmi-Sharruma, sobre o -1330.
*Rimisharina, antes do -1200.
*Aos arameos, sobre o -1200.
*A Asiria, sobre o -900.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dinastía Iamkhad.
Os inmortais

***Os inmortais*** é un libro de relatos de Xoán Ignacio Taibo, publicado en 1975 no número 45 da colección "O Moucho" da editorial Castrelos. Os relatos baséanse na materia artúrica seguindo a tradición de Álvaro Cunqueiro e Xosé Luís Méndez Ferrín.
A terra prometida

***A terra prometida*** é unha novela curta de Xesús Rábade Paredes.

## Características
O texto está centrado nas lembranzas de infancia dun emigrado galego en Europa, co discurso narrativo inzado dun forte carácter lírico e simbólico como metáfora de país. A obra naceu froito da propia experiencia do autor na emigración en Suíza.

Publicouse por vez primeira en 1975 da man de Akal, e en 1990 reeditouna editorial Galaxia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Diáspora galega
### Ligazóns externas
*
Antón e os inocentes

***Antón e os inocentes*** é unha novela de Xosé Luís Méndez Ferrín escrita en 1970 e publicada en 1976 por Edicións Xistral co título de ***Antón e os iñocentes***.

## Características 
[miniatura|O autor dialogando con [Antón Lopo sobre a obra na Libraría Paz de Pontevedra en xaneiro de 2020]]
Finalista do Premio de Novela de Galaxia de 1975 e do Premio da Crítica española, fora acollida con frialdade por certos críticos galegos, que a consideraron no seu día das menos brillantes producións do autor ourensán.

Escrita no Penal de El Dueso (onde estivo recluído entre 1969 e 1971), forma parte dunha triloxía xunto con *No ventre do silencio* e a inédita *Os corvos, a figueira e a fouce de ouro*, a obra que provocou a condena do autor aínda que non fora publicada.

O tempo confirmou que se trata dun dos textos emblemáticos de Méndez Ferrín, segundo o propio candidato a Nobel, enlazado coa moi posterior *No ventre do silencio* cara a unha presumible triloxía narrativa sobre a posguerra. A elaborada estrutura de *Antón e os inocentes* entretece ambientacións e feitos históricos (os anos cincuenta en Vigo, a batalla de Dien Bien Phu no Vietnam) co percorrido vital dunhas personaxes que aboian entre a realidade opresora e o éxodo onírico.

Segundo a propia editora: *Unha escrita hábil e desbordante é a responsable de encher as que, segundo Ferrín, son as súas «páxinas máis exactas, duras e esixentes». Narda e Berto conflúen no Vigo proletario e convulso da década de 1950. Desprégase sobre eles unha tormenta; Antón e a ferida impronunciable dun conflito latente. Este libro é a historia de dous mozos que emprenden unha viaxe cara ás sombras da que é imposible regresar*.

Segundo Antón Blanco: *o salto que dá o proletariado galego na obra de Méndez Ferrín, en concreto en Antón e os inocentes, para pasar de ser un recurso case costumista na literatura galega a ser o suxeito político e literario central, en quen recae a responsabilidade histórica de avanzar cara a un mundo mellor.* *A narración agocha “tras o envoltorio do Bildungsroman todo un tratado histórico e ideolóxico sobre os conflitos derivados da loita de clases aos que se ve sometida a Galiza contemporánea*”. En 1992 foi incluído na Biblioteca de Autores Galegos de *Diario 16 de Galicia*. En 2019 Xerais publicou unha nova edición na colección Xerais Clásicos, que correu a cargo de Antón Blanco Casás en canto á fixación textual e un breve prólogo e unha fotografía extraordinaria na cuberta a cargo de Manuel G. Vicente.

## Notas
Etnomusicoloxía

A **etnomusicoloxía** é o estudo da música de tradición oral, anteriormente coñecida como **musicoloxía comparada**, os etnomusicólogos están interesados en poñer a música dentro do seu contexto cultural e recentemente ampliou o seu campo de estudo a todas as músicas vistas desde a antropoloxía. Naceu no século XIX  e os primeiros cultivadores foron Béla Bartók, Constantin Brailoiu e Diego Carpitella. Os estudosos da etnomusicoloxía habitualmente rexistran as pezas, trascríbenas fielmente, analizan o contexto e o texto e estudan a melodía.[miniatura|[Frances Densmore gravando a un xefe indio.|centro]]
Women's Tennis Association

A '''Women's Tennis Association** (**WTA**) é unha organización deportiva internacional, o equivalente no tenis feminino á ATP que organiza competicións tenísticas femininas internacionais coñecidas como **WTA Tour**. En 2005 cambiou o seu nome a **The Sony Ericsson WTA Tour'''.
O principais torneos son os do Gran Slam: Open de Australia, Torneo de Roland Garros, Wimbledon e US Open, o WTA Tour Championships e os torneos Tier, divididos en cinco categorías.

O primeiro torneo da WTA realizouse en Houston o 23 de setembro de 1970.

## Ránking WTA 
## Xogadoras que acadaron ser Nº 1 no WTA Tour Ranking 
* En letra grosa amósase a primeira aparición da xogadora na táboa.

## Semanas coma Nº 1 
### Total 
### Consecutivas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do WTA Tour
* The official WTA Tour Facebook page
* Calendario WTA Tour
Quintela do Pando, Viana do Bolo

**Santa Isabel de Quintela do Pando** é unha parroquia e unha aldea que pertence ao concello de Viana do Bolo. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 26 habitantes (12 homes e 14 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 33 habitantes.

## Datos
Sitúase a 5&nbsp;km da capital do concello. Está nun alto, sobre a zona da chaira. A economía pertence ao sector primario, con gandería ovina. A zona de Quintela é rica en castiñeiros, polo que un dos recursos do pobo son os bullotes e os choupís, un tipo de cogomelo. No ano 2005 fíxose a traída da auga e no 2006 ampliouse o teleclub.

Celébranse as festas de san Sebastián (20 de xaneiro) e santa Isabel (primeiro domingo de xullo), amais do magosto e os reis. Amais o 18 de agosto celébrase outra festa na que participan emigrantes retornados.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Quintela do Pando
### Parroquias de Viana do Bolo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Viana do Bolo
Karl August Weikkolin

**Karl August Weikkolin**, nado o 7 de abril de 1842 en Vihti e finado o 7 de maio de 1891 en Oshakati, foi un pastor luterano finlandés.

## Traxectoria 
Foi un dos primeiros misioneiros finlandeses en chegar ao suroeste de África en 1869, estableceuse en Elim, no país dos Ovambo, con outros compañeiros como Martti Rautanen ata que en 1872 foron expulsos polo rei Nuuyome despois dun período duro polo clima e pola hostilidade da poboación nativa, e tivo que se establecer en Ondjumba ata que a esa misión foi abandonada en 1876, estableceuse entón en Uukwambi despois de pasar unha tempada en Finlandia, aproveitando para casar.
46

## Acontecementos 
* Un censo mostra que hai máis de 6&nbsp;000&nbsp;000 de cidadáns romanos. 
* Despois da morte do seu rei, Tracia tórnase unha provincia romana.

## Nacementos 
* Plutarco, biógrafo e moralista grego (m. 125).

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
Caen

**Caen** é unha comuna do departamento de Calvados, Normandía, Francia. É a capital da rexión da Baixa Normandía. A cidade ten unha poboación de 115.000 habitantes e a área metropolitana de 200.000. Coñecida polos edificios históricos da época de Guillerme o conquistador, soterrado aquí; a batalla de Caen tras o desembarco de Normandía destruíu boa parte da cidade.

## Educación 
* École de management de Normandie

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Caen
47

## Acontecementos 
* Os romanos constrúen unha fortificación que máis tarde se converterá na cidade de Utrecht.
* Plinio o Vello , baixo as ordes de Corbulo, toma parte na campaña militar contra Xermania.

## Nacementos 
## Mortes 
* Vardanes I, rei arsácida de Partia.

## Outros 
* Historia ano a ano
49

## Acontecementos 
* A carta de San Paulo: Epístola ós gálatas, é probablemente redactada.
* Séneca convértese en titor de Nerón.
* O emperador Claudio casa con Agripina a Nova (*Agrippina Minor*)
* Introdúcese o culto de Attis, divindade frixia, en Roma.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
48

## Acontecementos 
* Vitelio, futuro Emperador Romano é nomeado cónsul.
* Claudio descobre unha conspiración contra a súa vida organizada pola súa muller Mesalina e o amante desta.
* Termina de construírse o forte Isca Dumnoniorum (actual Exeter), base da Legio II Augusta en Britania.
* O Templum Bellonae, ata entón lugar de reunión do Senado romano, é destruído por un incendio.
* Os *hsiung-nu* (hunos) divídense en dúas ramas, unha das cales ponse ó servizo dos han.
* O Concilio de Xerusalén recoñece a doutrina de Paulo de Tarso da liberdade fronte á Lei de Moisés

## Nacementos 
## Mortes 
* Messalina, terceira esposa do Emperador Romano Claudio.

## Outros 
* Historia ano a ano
51

## Acontecementos 
* Sobe ao trono parto o rei Vonones II, da dinastía arsácida, que sucede a Gotarzes II.
** Tras a morte de Vonones II, sucédelle o seu fillo Vologases I (até 78).

## Nacementos 
* 24 de outubro- Domiciano, emperador romano (m. 96).

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
52

## Acontecementos 
### Mundo mediterráneo 
* Unha lei romana prohibe a execución de escravos vellos e tolleitos. 
* Plinio o Vello escribe sobre as guerras xermanas.

## Nacementos 
* Epiteto, filósofo grecorromano (m. ca. 125-130)

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
Red Special

miniatura|Brian May tocando a Red Special
**Red Special** (ou a **Fireplace**) é a guitarra persoal do guitarrista de Queen Brian May, fabricouna o propio May con axuda de seu pai entre 1963 e 1964 ao non poder pagar a guitarra que quería.

Esta guitarra acompañou a Brian durante todas as xiras e é a guitarra que se escoita en todos os discos de Queen.

A mediados dos 90, o luthier australiano Greg Fryer restaurou a Red Special arranxando os pequenos e grandes problemas que tiña a guitarra a causa do desgaste, deixándoa como nova. E tamén fabricou tres copias dela, entregándolle dúas a Brian e quedando el cunha.

No 2004, o luthier inglés Andrew Guyton fabricou 50 copias da Red Special para conmemorar os 40 anos da súa realización, 40 en vermello e 10 en verde.

## Notas
Canto gregoriano

[230px|miniatura|[Gregorio I, papa|Gregorio I: Antifonario de Sanct Gallen]]
O **canto gregoriano** é un tipo de música vocal monódica, sen instrumentos, para ser cantada durante a celebración da liturxia na Igrexa Católica Latina. Tivo o seu auxe na Idade Media.

## Historia e características 
Formouse a partir de estilos moi heteroxéneos, de procedencia principalmente oriental, sobre todo de Bizancio e Siria, durante a época que seguiu á caída do Imperio Romano. A primeira compilación procede do papa Gregorio Magno, do cal lle vén o nome, aínda que a historiografía moderna puxo en dúbida esta orixe, atrasándoa ata a época carolinxia, e considerando este canto unha síntese entre o canto romano e o canto gálico.

A intención do canto gregoriano non era artística, senón tan só relixiosa: ennobrecer a palabra de Deus, polo que se prescindía de instrumentos musicais. A música sacra tiña que ser simple para que puidese ser cantada por todos, fluída para non estorbar o texto, e sobria para non desmerecer a súa función.

O canto gregoriano nunca poderá ser entendido sen o texto, que ten primacía sobre a melodía e é o que lle dá sentido. Por iso, ao interpretalo, os cantores deben comprender ben o sentido do texto, evitando sempre calquera impostación de voz que supoña que destaque o intérprete.

Unha gran parte da liturxia podía ser cantada, e iso imposibilitaba que puidese ser memorizada, polo que a Igrexa procurou rexistrar o repertorio de cantos por escrito, para o que houbo de perfeccionar os sistemas de notación musical coñecidos ata o de entón. Ata o século XI non se regularizou a notación sobre unha pauta de varias liñas e o uso da clave.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Canto chan
* Gregorio Magno
Adriano Emperado

**Adriano Emperado** é o principal de cinco artistas marciais que participaron na elaboración do kajukenbo, un sistema de auto-defensa.

Emperado tivo unha infancia dura en Honolulú. O seu adestramento inicial en artes marciais baseouse na esgrima, que máis tarde influíu nos aspectos do seu kajukenbo. Logo, Emperado interesouse polo kempo e acadou o cinto negro do quinto grao baixo dirección de William K. S. Chow.

No ano 1947, cinco artistas marciais, baixo a denominación "Sociedade de Cinto Negro" (Black Belt Society), reuníronse para elabora-lo sistema supremo de autodefensa. Eles foron: Peter E. Choo (tangsudo - kárate coreano), Frank Ordonez (jiu-jitsu), Joseph Holck (iudo), Adriano Emperado (kempo e esgrima), e Clarence Chang (wushu de Shaolin - "o boxeo chinés"). Ó cabo de dous anos, os cinco mestres marciais crearon un sistema que era moi eficaz en combates na rúa. Este sistema recibiu a súa denominación ("kajukenbo") a partir das primeiras letras dos catro estilos cos que se conformara.

A primeira escola do kajukenbo foi aberta en Asentamento de Palama, e dirixida por Emperado e o seu irmán, Joe. Para ser invencible nas rúas, os estudantes tiñan adestramento realista, brutal, e combatían co contacto pleno. As lesións eran diarias, e o número de estudantes na escola pronto diminuíu a uns cantos leais homes. A escola de Emperado formou a varios instrutores que tiveron éxitos e influíron na comunidade internacional de artes marciais: Sid Asuncion, Tony Ramos, Charles Gaylord, Aleju Reis, Joe Halbuna, Al Dacascos etc.

No ano 1959, Emperado comezou a incorporar wushu no sistema do kajukenbo, movendo a énfase dende o duro estilo do karate a unha combinación de técnicas duras e suaves.

O kajukenbo moderno utiliza a súa herdanza, pero coida da súa reputación como arte que estivo preparada para calquera combate na rúa.
Philip Noel-Baker

**Philip John Noel-Baker**, nado o 1 de novembro de 1889 en Brondesbury Park (Londres) e finado o 8 de outubro de 1982 en Canterbury, foi un político, diplomático e atleta británico, que recibiu o Premio Nobel da Paz en 1959.

## Traxectoria 
De familia cuáquera educouse en Inglaterra e nos Estados Unidos. Participou nos Xogos Olímpicos de 1912, 1920 e 1924, levando unha medalla de prata en 1500 metros en Anveres 1920. Durante a primeira guerra mundial organizou a Friends' Ambulance Unit da fronte francesa e estivo no servizo de ambulancias da fronte italiana. Despois da guerra participou na formación da Liga de Nacións como axudante de Robert Cecil, foi profesor de dereito internacional na Universidade de Londres (1924-1929). Politicamente adscrito ó Partido Laborista competiu sen éxito na circunscrición de Coventry para o Parlamento en 1924, si accedeu nas eleccións de 1929, perdeu nas eleccións de 1931 e de novo volveu ó parlamento en 1936 por Derby, cando a circunscrición se dividiu en 1950 el pasou á de Derby sur e seguiu no parlamento ata 1970. En 1977 foi promovido a barón Noel-Baker. Foi presidente do Partido Laborista en 1946, secretario de Estado do Aire (1946-1947) e secretario de Estado para as relacións coa Commonwealth (1947-1950)
Partido de los Trabajadores de España

O **Partido de los Trabajadores de España** (PTE) foi un partido maoísta español fundado en 1979 tras unirse o Partido del Trabajo de España e a Organización Revolucionaria de los Trabajadores nun congreso de unificación. Nas eleccións municipais de 1979, os partidos que se coaligaron obtiveron un concelleiro en Madrid e dous en Zaragoza; porén non se conseguiu consolidar o proxecto e, en 1980, autodisólvese o PTE, integrándose parte dos seus dirixentes no PSOE.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do PTE
José Rodríguez Carracido

**José Rodríguez Carracido**, nado en Santiago de Compostela o 21 de maio de 1856 e finado en Madrid o 3 de xaneiro de 1928, foi un bioquímico galego.

## Traxectoria 
Pioneiro da bioquímica en España, Carracido foi unha persoa interesada por tódalas facetas do coñecemento. Foi catedrático de química orgánica e logo de química biolóxica. Antiatomista en principio, logo houbo de asumir a constitución atómica. Acadou unha grande cultura (tivo asemade a faceta de periodista e literato) e popularidade como científico. Foi elixido senador pola Universidade de Granada en 1910, e de 1914 a 1922. En 1923 foi nomeado senador vitalicio.
miniatura|275px|Homenaxe a Carracido, en 1914.
Entre 1922 e 1928 foi presidente da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais.

## Obras (libros e artigos) 
miniatura|200px|Placa nunha rúa de Madrid.
* 1887, *La Nueva Química.*
* 1894, *La Evolución en la Química*.

### Artigos 
* 1900, *El Manganeso en los abono*s (artigo).
* 1904, *La fermentación alcohólica de la glicerina*.
* 1905, *Acción de la quinina y la pilocarpina sobre las oxidasas*.
* 1906, *Examen de una supuesta incompatibilidad de los calomelanos*.
* 1917, *Síntesis bioquímica*
* 1922, *El trabajo del riñón y las glucosurias*

### Conferencias e discursos 
* 1892: *Los metalúrgicos españoles en América* (conferencia pronunciada o 7 de marzo de 1892 no Ateneo de Madrid)

* 1903, *La complejidad farmacológica en la prescripción médica* (conferencia).
* 1906, *Farmacodinamia de las modificaciones de la oxidación orgánica* (discurso).
* 1908, *La alimentación nitrogenada* (conferencia).
* 1910, *Perfeccionamiento de la alimentación albuminoidea* (comunicación no Congreso de Hixiene e Alimentación).
* 1911, *Proceso químico de la formación del glóbulo rojo* (conferencia).
* 1915, *Metabolismo de la célula autónoma y de la célula asociada* (conferencia).
* 1915, *Estado actual de los problemas y métodos de la clínica biológica* (conferencia).
* 1920, *Filogenia de la molécula albuminodea* (conferencia).
* 1921, *Estudio farmacológico de la Salicaria* (comunicación).
* 1921, *El reactivo bioquímico («Mi Testamento profesional»)* (discurso de entrada na Real Academina de Medicina).
* 1923, *Anoxihemias por intoxicación* (conferencia).
* 1924, *La ureogénesis* (conferencia).
* 1926, *El fósforo en la vida* (conferencia).
* 1926, *La formación de la materia viva* (conferencia).

### Traballos 
* 1908, *Análisis Físico-Químico y Biológico de las Aguas de Carslbad* (traballo encargado; antes fixera o correspondente en Mondariz).
* 1903, *Tratado de química biológica* 

Moitos dos seus traballos foron ademais publicados noutras linguas. Á parte, prologou diversas obras científicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* , Antonio. *Diccionario Biográfico Español*. Real Academia de la Historia .

### Ligazóns externas 
* *José Rodríguez Carracido*, tese doutoral de Angustias Sánchez-Moscoso (1968) .
* Ficha no Senado
José María Hernández Cochón

**José María Hernández Cochón**, nado en Pontevedra o 15 de xaneiro de 1938, é un médico e político galego.
## Traxectoria 
Foi profesor da Escola Departamental de Sanidade de Santiago, axudante na Facultade de Medicina da USC e asociado da Escola Nacional da Saúde. Dirixiu a Saúde Pública nas provincias de Pontevedra e A Coruña e participou no Programa de Cooperación Técnica de Guinea Ecuatorial.

Membro do Partido Popular de Galicia, foi Conselleiro de Sanidade (1982–1983), deputado no Parlamento de Galicia (1986–1991), conselleiro de Sanidade e Seguridade Social (1986–1987, 1996–2004), senador designado pola Comunidade autónoma (1990–1993) e elixido (1993–1996), deputado no Congreso dos Deputados (1996).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Senado de España
Rickenbacker

miniatura|dereita|Baixo da marca Rickenbacker
**Rickenbacker** é unha empresa fabricante de guitarras e baixos elécticos. Toda a súa produción lévase a cabo na súa sede en Santa Ana (California. Rickenbacker é a maior fabricante de guitarras que fabrica todos os seus intrumentos en Estados Unidos.

## Historia 
### Fundación 
A compañía fundouse como a "Ro-Pat-In Corporation" por Adolph Rickenbacher e George Beauchamp en 1931 para vender guitarras eléctricas hawaianas deseñadas por Beauchamp. Eles elixiron o nome comercial Rickenbacher (posteriormente cambiado a Rickenbacker) para esas guitarras, aínda que os primeiros exemplares levaban a marca "Electro".

Eses instrumentos, alcumados *frying pans* (tixolas) debido ao seu longo mastro e corpo circular, foron as primeiras guitarras eléctricas de corpo sólido. Cando a súa produción rematou en 1939, fabricáranlle varios milleiros destes instrumentos.

A compañía tamén vendía amplificadores para as súas guitarras eléctricas. Un fabricante de radios dos Ánxeles chamado Van Nest deseñou o primeiro modelo de amplificador producido pola empresa. Pouco despois, o enxeñeiro Ralph Robertson seguiu desenvolvendo os amplificadores, e na década dos 40 polo menos 4 modelos distintos estiveron dispoñibles. James B. Lansing, da Lansing Manufacturing Company, deseñou o altofalante do modelo profesional de Rickenbacker. Durante o principio dos anos 40 os amplificadores da compañía eran ás veces reparados por Leo Fender, que tiña unha tenda de reparacións que evolucionou na Fender Electric Instrument Manufacturing Company.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Army of Anyone

**Army of Anyone** é un supergrupo formado polo líder de Filter Richard Patrick con membros da banda Stone Temple Pilots. Patrick é o vocalista, Robert DeLeo encárgase do baixo, Dean DeLeo da guitarra e Ray Luzier, membro da banda de David Lee Roth, encárgase da batería.

## Discografía 
* *Army Of Anyone* - 2006

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
53

## Acontecementos 
* O emperador romano, Claudio, acepta a Nerón como o seu sucesor, relegando a Británico, fillo da súa primeira esposa, Mesalina.
* Partia emprende a ocupación de Armenia, que estaba so protección romana.
miniatura|175px|*Pseudo Séneca*, Museo arqueolóxico de Nápoles
### Arte e cultura 
* Séneca escribe a traxedia *Agamemnon*.

## Nacementos 
* 18 de setembro - Traxano, emperador romano (m. 117).

## Mortes 
*
## Outros 
* Historia ano a ano
54

## Acontecementos 
### Asia 
* Logo de ser ocupada Armenia por Partia no ano anterior, Tiridates I, irmán do rei parto Vologases I, ascende ao trono de Armenia (1º até o ano 58; logo até 73 en duplo reinado).

### Imperio Romano 
miniatura|esquerda|175px|Retrato de Corbulón
* Nerón tórnase emperador de Roma (até 68), sucedendo a Claudio.
* O xeneral Corbulón é enviado por Nerón ao Oriente do imperio, a fin de tomar medidas para arranxar a cuestión de Armenia e as relacións cos partos.
* Onésimo convértese en bispo de Bizancio.

### Arte e cultura 
* Publícase a obra filosófica de Séneca.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 13 de outubro - Claudio, emperador romano, probablemente envelenado pola súa muller.
* Estacio, bispo de Bizancio.

## Outros 
* Historia ano a ano
55

## Acontecementos 
## Nacementos 
* Publio Cornelio Tácito, historiador romano, senador, cónsul e gobernador romano (m. ca. 120).

## Mortes 
* Británico, fillo do emperador Claudio, é asasinado polos partidarios de Nerón.

## Outros 
* Historia ano a ano