Ponte de Alcántara

A **ponte de Alcántara** é unha ponte romana de arcos de medio punto,construída entre 104 e 106, que cruza o río Texo na localidade de Alcántara (Cáceres). É unha obra de enxeñaría única no mundo polas súas dimensións, estado de conservación e o seu uso continuado durante case 2000 anos.

## Descrición 
miniatura|Arco de Traxano na ponte de Alcántara.
Ao contrario que a maioría das pontes romanas, non ten un perfil curvado, máis alto no centro e máis baixo nas beiras, senón horizontal cunha lonxitude de 194&nbsp;m. A altura dende o fondo do río até o pavimento é de 47&nbsp;m. Consta de seis arcos de alturas variables, tendo os dous centrais -o terceiro e o cuarto- que son os máis maiores, unha altura de 27,35&nbsp;m e 28,6&nbsp;m. Na Idade Media foi cristianizado e consagrado a san Xulián, e engadíuselle unha espadana e unha cruz apoiada sobre catro caveiras de granito.

## Historia 
A ponte de Alcántara foi construída grazas aos impostos de sete vilas lusitanas e pretendía unir a calzada de Norba Caesarina (Cáceres, España) a Conimbriga (Condeixa-a-Velha, Portugal) como estación da Vía da Prata. O nome provén de época andalusí na Idade Media, xa que **al-qantara** ( **القنطرة**) significa *a ponte* en árabe.dereita|miniatura|A Ponte de Alcántara nunha fotografía tomada cara a 1870 por J. Laurent.

Durante as guerras, pola situación fronteiriza, algúns dos seus arcos eran destruídos e despois reconstruídos. A primeira vez, en 1213, foi parcialmente destruído polos musulmáns para evitar que Afonso IX, rei de León e Galicia, recuperase a vila de Alcántara; eliminaron 60 pedras do arco máis pequeno. En 1475, nas loitas entre Castela e Portugal, cando se pensaba na súa destrución para evitar que Afonso V o cruzase, salvouno a gallardía do que mandou unha mensaxe ao seu inimigo o duque de Villahermosa indicando que daría un rodeo, pois «non quería o reino de Castela con aquel edificio menos».

Máis tarde foi recomposto por Carlos I en 1543, desfigurando o perfil do arco central e coroándoo de ameas e refacendo o primeiro arco de poñente que fora destruído en 1213 cando cercou a vila Afonso IX para arrebatarlla aos árabes. Para deixar memoria da restauración labrouse o escudo imperial que coroa o arco do triunfo e escribiuse: 

En 1707 durante a Guerra de Sucesión destruíuse o arco de entrada de poñente e non foi até 1778 candoCarlos III ordenou a súa restauración. O segundo arco da ponte foi destruído en 1809 durante a Guerra da Independencia contra as tropas napoleónicas e até 1818 non se substituíu este arco por unha estrutura de madeira para o paso de carruaxes; porén foi novamente incendiado en 1836 polas tropas isabelinas para impedir o paso dos carlistas, que mandados por Miguel Gómez Damas, invadiran a provincia.

Foi novamente reconstruída en 1860 durante o reinado de Isabel II. Nesta última restauración do século XIX tapáronse as xuntas das pedras e engadiuse unha placa cunha inscrición que di:

En setembro de 1969, para construír o encoro de Alcántara, cuxa presa se atopa 600 metros augas arriba da ponte e cuxa capacidade é de 3137 hectómetros cúbicos, desviouse o caudal do río a través duns túneles e o leito do río, augas abaixo, quedou completamente seco en varios quilómetros. Observouse entón que unha das pilas estaba descalzándose, polo que se procedeu á súa reparación. A ponte romana quedou por primeira vez na súa historia sen río.

## A ponte de Alcántara hoxe 
miniatura|A ponte de Alcántara desde a marxe esquerda do Texo, augas abaixo da ponte.
Desde a restauración realizada en tempos de Isabel II non se realizou ningunha obra importante de conservación, salvo a xa mencionada de 1969, mais existen algunhas partes que necesitan urxente atención. Os romanos expresaron claramente a súa mentalidade na realización de obras públicas; no lintel do templo situado na marxe esquerda da ponte, está gravada a frase PONTEM PERPETVI MANSVRVM IN SECVLA MVNDI: «*esta ponte durará mentres dure o mundo*».
miniatura|Ilustración da ponte de 1835 aparecida na publicación británica *The Penny Magazine*.

Existen actualmente moitas asociacións que solicitan unha intervención urxente, así como a súa declaración como Patrimonio da Humanidade.
Foi declarado Monumento Nacional o 13 de agosto de 1924, e conmemorouse o 90 aniversario deste nomeamento cunha cadea humana.

Participou nun concurso organizado pola *Guía Repsol* para ser elixido «Mellor Recuncho de España» de 2014, superando en todas as fases os seus competidores. Con todo, o 17 de setembro foi proclamado gañador *ex aequo* xunto co outro finalista, a ermida de San Felices na Rioxa. Os apoios populares a ambos os monumentos saturaron nalgúns momentos a páxina web dos organizadores do concurso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brown, David J. (1993), *Bridges*, Nova York: Macmillan Publishing Company, p.&nbsp;25, ISBN&nbsp;002517455X&nbsp;
* Galeazzo, Vittorio (1994),&nbsp;*I ponti romani. Catalogo generale*, Vol. 2, Treviso: Edizioni Canova, p.&nbsp;215 (No. 443),&nbsp;ISBN&nbsp;88-85066-66-6
* Graf, Bernhard (2002), *Bridges that Changed the World*, Múnic: Prestel, pp.&nbsp;20-21, ISBN&nbsp;3791327011&nbsp;
* O’Connor, Colin (1993), *Roman Bridges*, Cambridge University Press, pp.&nbsp;109–111 (SP21), ISBN&nbsp;0-521-39326-4&nbsp;
* Terribas, Beatriz (xullo de 2004). «Ponte de Alcántara». *Revista do Ministerio de Fomento* (531).&nbsp;

### Ligazóns externas 
* Ficha técnica da ponte de Alcántara (en inglés)
* Descrición técnica da ponte romana de Alcántara 
* Breve historia da ponte de Alcántara
* Vídeo da ponte de Alcántara