Lionel Shriver

miniatura|dereita|Shriver.
**Margaret Ann Shriver**, coñecida como **Lionel Shriver**, nada en Gastonia (Carolina do Norte) o 18 de maio de 1957, é unha xornalista e novelista estadounidense. Logrou sona internacional coa súa novela *We Need to Talk About Kevin*, distinguida en 2005 co premio Orange.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Naceu no seo dunha familia profundamente relixiosa, na que o seu pai, Donald, era un predicador presbiteriano que se converteu nun académico e presidente do Union Theological Seminary en Nova York e a súa nai era ama de casa. onde tamén fixo un mestrado.

*We Need to Talk About Kevin* foi galardoado co Premio Orange 2005. A novela é un estudo da ambivalencia materna e do papel que podería ter desempeñado na decisión do personaxe principal de asasinar a nove persoas no seu instituto. Provocou moita controversia e alcanzou o éxito a través do boca a boca. A propia Shriver declarou sobre que *We Need to Talk About Kevin* se convertese nun éxito editorial:

Pouco despois, en 2011, foi adaptada ao cine co mesmo título nunha película protagonizado por Tilda Swinton.

En 2009, doou o conto "Long Time, No See" ao proxecto "Ox-Tales" de Oxfam; eran catro coleccións de historias do Reino Unido escritas por 38 autores. A súa historia foi publicada na colección Fire.

O 2 de marzo de 2010, publicou a novela *So Much for That*. Nela, presentou unha crítica mordaz ao sistema de saúde dos Estados Unidos e foi nomeada como finalista do *National Book Award* na categoría de ficción. O seu seguinte traballo, *The New Republic* publicouse en 2012. Malia estar escrito en 1998, non atopara ningunha editorial ata entón. No 2013, publicou o seu libro, *Big Brother: A Novel*, para a que se inspirou na obesidade mórbida dun dos seus irmáns.

### Xornalismo 
Shriver ten colaborado co *The Wall Street Journal*, *Financial Times*, *The New York Times*, *The Economist*, ''Harper's* e outras publicacións, ademais do programa *Talkback* de Radio Ulster. En xullo de 2005, Shriver comezou a escribir unha columna para The Guardian,[22] na que compartiu as súas opinións sobre a disposición materna dentro da sociedade occidental, a mesquindade das autoridades gobernamentais británicas e a importancia das bibliotecas. a súa morte ao Belfast Library Board, de cuxas bibliotecas comprobou moitos libros cando vivía en Irlanda do Norte).[10][23]

Shriver escribe, dende setembro de 2017, unha columna para *The Spectator;* As críticas acusándoa de xenofobia foron inmediatas.

Shriver criticou o sistema de saúde estadounidense nunha entrevista en maio de 2010 mentres estaba no *Sydney Writers' Festival* en Australia, na que dixo estar "exasperada pola forma en que se dirixían os asuntos médicos no meu país" e considera que está tomando "a súa vida nas súas propias mans. Sobre todo, levo a miña conta bancaria nas miñas mans porque se dou un mal xiro á bicicleta e me atropela un taxi, podería perder todo o que teño".

Como conferenciante principal do *Brisbane Writers' Festival* de 2016, Shriver pronunciou un controvertido discurso crítico co concepto de apropiación cultural que levou ao festival a "cortar a súas relacións co discurso de Shriver e negar publicamente o seu punto de vista".  Shriver fora criticada anteriormente pola súa representación de personaxes latinos e afroamericanos no seu libro *The Mandibles*, que foi descrito por un crítico como racista e por outro como políticamente equivocado. No seu discurso no Festival de Escritores, Shriver impugnou estas críticas ao seu libro, afirmando que os escritores deberían ter dereito a escribir desde calquera perspectiva, raza, xénero ou orixe que elixisen.

En xuño de 2018, criticou un esforzo da editorial Penguin Random House para diversificar os autores que publicaba e representar mellor á poboación, dicindo que primaba a diversidade sobre a calidade e que se publicaría un manuscrito "escrito por un caribeño transexual gay que abandonou os estudos ós sete anos"  "malia ser ou non un incoherente, tedioso, sinuoso e insensible monte de papel mesturado para reciclaxe". Estas opinión provocaron a crítica doutra escritora de Penguin Random House, Candice Carty-Williams. Como resultado dos seus comentarios, Shriver foi eliminada como xuíz dun concurso para a revista *Mslexia.*

Shriver expresou a súa oposición ao movemento woke e á política de identidade nunha entrevista de 2021 con The Evening Standard, e afirmou que "non me gusta a discriminación de ningún tipo", pero engadiu "non hai nada maligno, polo menos inicialmente, no impulso de buscar unha sociedade máis xusta". O maior problema dos wokes son os seus métodos, que con demasiada frecuencia implican insultos, silenciamento, vinganza e depredación".

Shriver é unha mecenas do grupo de preocupación sobre a taxa de crecemento da poboación do Reino Unido, Population Matters, e apoiou a saída do Reino Unido da Unión Europea. O 7 de xuño de 2016, Shriver apareceu no programa da BBC Radio 4 *My Teenage Diary*, durante o cal leu fragmentos dos seus diarios de finais dos anos 60 e principios dos 70 e comentou a súa educación e adolescencia.

Dende 2003, está casada co batería de jazz Jeff Williams.

## Obra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *We Need to Talk About Kevin'' (filme)
### Ligazóns externas 
* Ficha na editorial Serpents Tail
* Ficha na BBC
* Video-eEntrevista sobre a política de indentidade, por Henk de Berg
* Video-entrevista sobre literatura, liberdade de expresión, censura, apropiación cultural por Henk de Berg