open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Inside Out 2

***Inside Out 2*** é un filme estadounidense de 2024 dirixido por Kelsey Mann e producido por Pixar Animation Studios para Walt Disney Pictures. É a secuela de *Inside Out* (2015) e o guión foi escrito por Meg LeFauve e Dave Holstein a partir dunha historia orixinal de Mann e LeFauve. Amy Poehler, Phyllis Smith, Lewis Black, Diane Lane e Kyle MacLachlan retoman os seus papeis do primeiro filme, mentres que Maya Hawke, Kensington Tallman, Tony Hale, Liza Lapira, Ayo Edebiri, Lilimar, Grace Lu, Sumayyah Nuriddin-Green, Adèle Exarchopoulos e Paul Walter Hauser se unen ao elenco.

## Personaxes 
* Amy Poehler como Joy
* Maya Hawke como Anxiety
* Kensington Tallman como Riley Andersen
* Liza Lapira como Disgust
* Tony Hale como Fear
* Lewis Black como Anger
* Phyllis Smith como Sadness
* Ayo Edebiri como Envy
* Adèle Exarchopoulos como Ennui
* Paul Walter Hauser como Embarrassment
* Lilimar como Valentina "Val" Ortiz
* Grace Lu como Grace
* Sumayyah Nuriddin-Green como Bree
* Diane Lane como Mrs. Andersen
* Kyle MacLachlan como Mr. Andersen
* Yvette Nicole Brown como Coach Roberts
* Ron Funches como Bloofy
* Yong Yea como Lance Slashblade
* James Austin Johnson como Pouchy
* Steve Purcell como Deep Dark Secret
* Kirk Thatcher como Foreman
* Dave Goelz como Mind Cop Frank
* Frank Oz como Mind Cop Dave
* Paula Pell como Mom's Anger
* Pete Docter como Dad's Anger
* June Squibb como Nostalgia
* Paula Poundstone como Forgetter Paula
* Bobby Moynihan como Forgetter Bobby
* John Ratzenberger como Fritz
* Sarayu Blue como Margie
* Flea como Jake
* Kendall Coyne Schofield como Hockey Announcer

## Notas
Xanaz

O topónimo **Xanaz** pode referirse a:

;En Galiza
***Xanaz**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Abadín;
***Xanaz**, lugar da parroquia de San Romao da Retorta, no concello de Guntín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cima da Vila

Como topónimo **Cima da Vila** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cima da Vila**, lugar da parroquia de Vilela, no concello de Taboada;
***Cima da Vila de Santalla**, lugar da parroquia de Vilela, no concello de Taboada;
***Encima da Vila**, lugar da parroquia de Vilamor, no concello de Mondoñedo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rango (función)

[miniatura|350x350px| f é unha función do [Dominio de definición|dominio ***X*** ao codominio ***Y***. O óvalo amarelo dentro de ***Y*** é a imaxe de f. Ás veces "rango" refírese á imaxe e ás veces ao codominio.]]

En matemáticas, o **rango dunha función** pode referirse a calquera dos dous conceptos estreitamente relacionados:

* o codominio da función, ou
* a imaxe da función.

Nalgúns casos o codominio e a imaxe dunha función son o mesmo conxunto; tal función chámase *sobrexectiva* ou *onto*. Para calquera función non sobrexectiva f: X \to Y, o codominio Y e a imaxe \tilde Y son diferentes; non obstante, pódese definir unha nova función coa imaxe da función orixinal como o seu codominio, \tilde{f}: X \to \tilde{Y} onde \tilde{f}(x) = f(x). Esta nova función é sobrexectiva.

## Definicións 
Dados dous conxuntos  e , unha relación binaria  entre  e  é unha función (de  a  ) se para cada elemento  en  hai exactamente un  en  tal que  relaciona  con . Os conxuntos  e  chámanse *dominio* e *codominio* de , respectivamente. A *imaxe* da función  é o subconxunto de  composto só por aqueles elementos  de  tal que hai polo menos un  en  con .

## Elaboración e exemplo 
Dada unha función

: f \colon X \to Y

con dominio X, o rango de f, ás veces denotado \operatorname{ran}(f) ou \operatorname{Range}(f), pode referirse ao codominio ou ao conxunto de destinos Y (é dicir, o conxunto no que toda saída de f está obrigada a chegar), ou a f(X), a imaxe do dominio de f baixo f (é dicir, o subconxunto de Y composto por todas as saídas dadas de f). A imaxe dunha función é sempre un subconxunto do codominio da función.

Como exemplo dos dous usos diferentes, considere a función f(x) = x^2 como se usa na análise real (é dicir, como función que introduce un número real e saca o seu cadrado). Neste caso, o seu codominio é o conxunto de números reais \mathbb{R}, mais a súa imaxe é sómente o conxunto de números reais non negativos \mathbb{R}^+, xa que x^2 nunca é negativo se x é real. Para esta función, se usamos "rango" para significar *codominio*, refírese a \mathbb{{\displaystyle \mathbb {R} ^{}}}; se usamos "rango" para significar *imaxe*, refírese a \mathbb{R}^+.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
### Outros artigos 
* Bixección, inxección e sobrexección.
Sección e retracción (teoría das categorías)

miniatura|166x166px| f é unha retracción de g. E g é unha sección de f.
Na teoría das categorías, unha **sección** é a inversa pola dereita dalgún morfismo. Dualmente, unha **retracción** é unha inversa pola esquerda dalgún morfismo. Noutras palabras, se f: X\to Y e g: Y\to X son morfismos cuxa composición f \circ g: Y\to Y é o morfismo de identidade Y, entón g é unha sección de f, e f é unha retracción de g.

Cada sección é un monomorfismo (todo morfismo cunha inversa pola esquerda é cancelativo pola esquerda), e toda retracción é un epimorfismo (todo morfismo cunha inversa pola dereita é cancelativo pol dereita).

En álxebra, as seccións tamén se denominan **monomorfismos divididos** e as retraccións tamén se denominan **epimorfismos divididos**. Nunha categoría abeliana, se f: X\to Y é un epimorfismo dividido con monomorfismo dividido g: Y\to X, entón X é isomorfo á suma directa de Y e o kernel de f. 

## Propiedades 
* Unha sección que tamén é un epimorfismo é un isomorfismo. Dualmente unha retracción que tamén é un monomorfismo é un isomorfismo.

## Terminoloxía 
O concepto de retracción na teoría de categorías provén da noción esencialmente similar de retracción en topoloxía:  f:X \to Y  onde  Y  é un subespazo de  X  é unha retracción no sentido topolóxico, se é unha retracción do mapa de inclusión  i:Y\hookrightarrow X  no sentido da teoría das categorías. O concepto en topoloxía foi definido por Karol Borsuk en 1931.

## Exemplos 
Na categoría de conxuntos, todo monomorfismo (función inxectiva) cun dominio non baleiro é unha sección, e todo epimorfismo (función sobrexectiva) é unha retracción; esta última afirmación é equivalente ao axioma da escolla.

Na categoría de espazos vectoriais sobre un corpo *K*, cada monomorfismo e cada epimorfismo divídese; isto débese ao feito de que os mapas lineares poden ser definidos de forma única especificando os seus valores nunha base.

Na categoría dos grupos abelianos, o epimorfismo **Z** → **Z**/2**Z** que envía cada número enteiro ao seu resto módulo 2 non se divide; de feito o único morfismo **Z**/2**Z** → **Z** é o mapa cero. Do mesmo xeito, o monomorfismo natural **Z**/2**Z** → **Z**/4**Z** non se divide aínda que haxa un morfismo non trivial **Z**/4**Z** → **Z**/2**Z**.

O concepto categórico de sección é importante na álxebra homolóxica, e tamén está intimamente relacionado coa noción de sección dun fibrado en topoloxía: neste último caso, unha sección dun fibrado é unha sección do fibrado do mapa de proxección do fibrado. 

Dado un espazo cociente \bar X con mapa cociente \pi\colon X \to \bar X, unha sección de \pi chámase transversal.

Sexan \mathcal{A} e \mathcal{B} dúas categorías e F sexa un functor covariante de \mathcal{A} en \mathcal{B}. Entón, se u é unha sección (respectivamente  unha retracción) de v, a frecha F(u) é unha sección (respectivamente unha retracción) de F(v).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
*Lema de separación
*
O Regueiro da Vila

Como topónimo **O Regueiro da Vila** pode referirse a:

;En Galiza
***O Regueiro da Vila**, lugar da parroquia de Abegondo do concello de Abegondo;
***O Regueiro da Vila**, lugar da parroquia de Lira do concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vecoña

O topónimo **Vecoña** pode referirse a:

;En Galiza
***Vecoña de Abaixo**, lugar da parroquia de Moreiras, no concello de Boborás;
***Vecoña de Arriba**, lugar da parroquia de Moreiras, no concello de Boborás.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Vicoña**, lugar da parroquia de Luía, no concello de Ortigueira.
Mapa (matemáticas)

miniatura| Un mapa é unha función, como na asociación de calquera das catro formas de cores en X coa súa cor en Y
En matemáticas, un **mapa**  é unha función no seu sentido xeral.

O termo *mapa* pódese usar para distinguir algúns tipos especiais de funcións, como os homomorfismos. Por exemplo, un mapa linear é un homomorfismo de espazos vectoriais, mentres que o termo función linear pode ter este significado ou pode significar un polinomio linear. Na teoría de categorías, un mapa pode referirse a un morfismo. O termo *transformación* pódese usar indistintamente,  ás veces cunha propiedade específica de particular importancia para esa rama. Por exemplo, un "mapa" é unha "función continua" en topoloxía, unha "transformación linear" en álxebra linear, etc.

Algúns autores, como Serge Lang, usan "función" só para referirse a mapas nos que o codominio é un conxunto de números (é dicir, un subconxunto de **R** ou **C**), e reservan o termo *mapear* para funcións máis xerais.

Aos mapas de certos tipos déuselles nomes específicos. Estes inclúen homomorfismos en álxebra, isometrías en xeometría, operadores en análise e representacións en teoría de grupos.

Un *mapa parcial* é unha *función parcial*. A terminoloxía relacionada como *dominio*, *codominio*, *inxectivo* e *continuo* pódese aplicar igualmente a mapas e funcións, co mesmo significado. Todos estes usos pódense aplicar aos "mapas" como funcións xerais ou como funcións con propiedades especiais.

## Como morfismos 
Na teoría de categorías, "mapa" úsase a miúdo como sinónimo de "morfismo" ou "frecha", que é unha función que respecta a estrutura e, polo tanto, pode implicar máis estrutura que "función". Por exemplo, un morfismo f:\, X \to Y nunha categoría concreta (é dicir, un morfismo que se pode ver como función) leva consigo a información do seu dominio (a fonte X do morfismo) e o seu codominio (o destino Y). Na definición moi utilizada dunha función f:X\to Y, f é un subconxunto de X\times Y formado por todas as parellas (x,f(x)) para x\in X. Neste sentido, a función non captura o conxunto Y que se usa como codominio; só o rango f(X) está determinado pola función.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Función (matemáticas)
* Mapa Regular (xeometría alxébrica)
Ultramicrobacteria

As **ultramicrobacterias** son pequenas bacterias cun volume menor de 0,1 μm3 en todas as condicións de crecemento. Este termo foi acuñado en 1981 para describir cocos de augas mariñas que eran de menos de 0,3 μm de diámetro. As ultramicrobacterias foron recollidas tamén do solo e parecen ser unha mestura de especies grampositivas, gramnegativas e sen parede celular.

As ultramicrobacterias posúen unha razón superficie-área-volume alta debido ao seu pequeno tamaño, o que lles axuda a crecer en condicións oligotróficas (é dicir, pobres en nutrientes).

As ultramicrobacterias confúndense con frecuencia con ultramicrocélulas, pero estas últimas son a formas  dormentes de resistencia ao estrés de células máis grandes, que se forman en condicións de inanición (é dicir, estas célula máis grandes regulan á baixa o seu metabolismo, paran de crecer e estabilizan o seu ADN para crearen ultramicrocélulas que permanecen viables durante anos,) mentres que o pequeno tamaño das ultramicrobacterias non é unha resposta á inanición e é constante mesmo en condicións de abundancia de nutrientes. Porén, agora pénsase que estas estruturas non son seres vivos, senón probablemente partículas precipitadas de material inorgánico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Forma L bacteriana
* *Mycoplasma* – as bacterias máis pequenas coñecidas (300&nbsp;nm)
* *Nanoarchaeum* – as arqueas máis pequenas coñecidas (400&nbsp;nm)
* Nanobacterias – posibles formas de vida menores que as bacterias (<200&nbsp;nm)
* Nanobio – as posibles formas de vida máis pequenas (20&nbsp;nm)
* Pithovirus – o virus máis grande coñecido (1500&nbsp;nm)
* Pandoravirus – un dos virus máis grandes coñecidos (1000&nbsp;nm)
* Parvovirus – o virus máis pequeno coñecido (18–28&nbsp;nm)
* Prión – o axente infeccioso máis pequeno coñecido (10&nbsp;nm)
Función inclusión

[dereita|miniatura|150x150px| A é un [subconxunto de B, e B é un superconxunto de A.]]
En matemáticas, se A é un subconxunto de B, entón a **función  inclusión**  é a función \iota que envía cada elemento x de A a x, tratado como un elemento de B:\iota : A\rightarrow B, \qquad \iota(x)=x.

Unha función inclusión tamén pode denominarse **mapa de  inclusión**,  ou **inxección canónica**.

Pode usarse unha "frecha con gancho" para representar a función inclusión , \iota: A\hookrightarrow B. (Porén, algúns autores usan esta frecha con gancho para calquera mergullo).

Esta e outras funcións inxectivas análogas  das subestruturas chámanse ás veces **inxeccións naturais**.

Dado calquera morfismo f entre obxectos X e Y, se hai un mapa de inclusión \iota : A \to X no dominio X, entón pódese formar a restrición f\circ \iota de f. En moitos casos, tamén se pode construír unha inclusión canónica no codominio R \to Y coñecido como rango de f.

## Aplicacións das funcións inclusión 
Os funcións inclusión tenden a ser homomorfismos de estruturas alxébricas; así, estas funcións son mergullos. Máis precisamente, dada unha subestrutura pechada baixo algunhas operacións, a función inclusión será un mergullo por razóns tautolóxicas. Por exemplo, para algunha operación binaria \star, esixir que\iota(x\star y) = \iota(x) \star \iota(y)é simplemente dicir que \star calcúlase de forma consistente na subestrutura e na estrutura grande. O caso dunha operación unaria é semellante.

Os mapas inclusión vense na topoloxía alxébrica onde se A é unha retracción de deformación forte X, o mapa de inclusión produce un isomorfismo entre tódolos grupos de homotopía (é dicir, é unha equivalencia de homotopía).

Os mapas de inclusión en xeometría veñen de diferentes tipos: por exemplo, mergullos de subvariedades. Obxectos contravariantes (é dicir, obxectos que teñen regresións) tal como as formas diferenciais *restrinxense* a subvariedades, dando unha correspondencia na *outra dirección*. Outro exemplo, máis sofisticado, é o dos esquemas afíns, para os que as inclusións \operatorname{Spec}\left(R/I\right) \to \operatorname{Spec}(R) e \operatorname{Spec}\left(R/I^2\right) \to \operatorname{Spec}(R)poden ser diferentes morfismos, onde R é un anel conmutativo e I é un ideal de R.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Función inxectiva.
Erbededo

O topónimo **Erbededo** pode referirse a:

;En Galiza
***Erbededo de Abaixo**, lugar da parroquia de Razamonde, no concello de Cenlle;
***Erbededo de Arriba**, lugar da parroquia de Razamonde, no concello de Cenlle.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Erbecedo**, parroquia do concello de Coristanco;
***Erbedelo**, lugar da parroquia de Vista Fermosa, no concello de Ourense.
Estalmat

**Estalmat** é un proxecto entre a Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais e as Universidades para estimular o talento matemático entre os mozos de entre 12 e 13 anos a través dun curso de dous anos.

## Historia 
As orixes remóntanse a 1998, cando a Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais se implicou na idea proposta por Miguel de Guzmán. En 2002, escribiu o seguinte na Gaceta da Real Sociedade Matemática Española:Seguramente, en calquera comunidade escolar […] pódense atopar 20 nenos de entre 12 e 14 anos que posúen un talento especial para as matemáticas. Que lles vai pasar? É moi probable que […] experimenten frustración e non xeren beneficios para a sociedade […]En 1998, púxose en marcha na Comunidade de Madrid, onde conta co apoio da Facultade de Matemáticas da Universidade Complutense de Madrid. En 2003, comezou en Cataluña, baixo a Federación de Entidades para a Ensinanza das Matemáticas de Cataluña e a Sociedade Catalá de Matemáticas.

Unha presentación de Estalmat tivo lugar no Congreso Internacional de Matemáticos de 2006.

En Burgos, coa participación da Universidade de Burgos, en 2004, e posteriormente púxose en marcha en Andalucía Occidental e nas Illas Canarias. En 2005, púxose en marcha en León, Segovia e Valladolid, como un proxecto da Asociación Castelán-Leonesa de Educación Matemática Miguel de Guzmán, e tamén en colaboración coas Universidades de León e Valladolid, en 2006 en Andalucía Oriental. Para o curso 2007, o proxecto púxose en marcha en Galicia, con sede na Universidade de Santiago de Compostela, e na Comunidade Valenciana, coa colaboración das Universidades de Valencia, Alacant e a Universidade Nacional de Educación a Distancia de Denia.

En 2025 incorporáronse Estremadura e Asturias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
Estalmat Galicia
Manuel Rico Verea

miniatura|Presentación de "Canto popular gallego. Luís María Fernández Espinosa" no Convento de San Francisco de Pontevedra
**Manuel Rico Verea**, nado en Boimorto en 1948, é un mestre, musicólogo e escritor galego.
## Traxectoria 
Estudou o bacharelato e cursos de Filosofía no Seminario de Herbón e nos franciscanos de Santiago de Compostela e maxisterio na Escola Pablo Montesinos de Madrid. Exerceu a docencia en Madrid e en Euskadi ata 1978, que volveu a Galicia. Comprometeuse coa normalización da lingua galega cunha actividade de creación, investigación e publicación de obras sobre a lingua e a literatura galegas e da música tradicional, orientándose á aplicación pedagóxica. Traballou na inspección educativa, na subdrección xeral de Política Lingüística (1983-85) e desde 1988 ata a xubilación en 2011, como xefe do Gabinete de Normalización Lingüística da Consellería de Educación na Coruña.

Así mesmo, é tradutor, coordinador de coleccións literarias (“Contos da media lúa” de Algaida, e o “Trasniño verde” da editorial Anaya) e de suplementos culturais. Formou parte do grupo musical A Quenlla e dirixiu o obradoiro de música tradicional con Nani García. (con partituras)* (2015). A Coruña. Editado e distribuído por Gadis.
* *Heiche cantar un conto, cancioneiro infantil de tradición oral de Galicia, con partituras* (2016). A Coruña Editado e distribuído por Gadis.
* *Eu ben vin, virivín. Cancioneiro infantil para dicir, contar e cantar* (2018). Vigo: Xerais. 112 páxs. ISBN 978-84-9121-408-3.
* *Por que non hei de cantar?* (2025). Real Academia Galega.

### Edición 
* *Canto popular gallego'' de Luís María Fernández Espinosa (2024). Santiago: El Eco Franciscano. ISBN 9878409621187.

## Premios 
* 1985: Premio do Ministerio de Cultura ao mellor labor cultural continuado no ano 1985.
* 1987: Premio do Ministerio de Cultura ao mellor programa radiofónico no ano 1987.
* 1989: Premio Xunta de Galicia de xornalismo polo mellor programa musical do ano 1989, que se emitiu en Radio Nacional de España en Galicia.

## Notas
Riki Rodríguez

**Ricardo Rodríguez Gil-Carcedo** máis coñecido como **Riki**, nado en Oviedo o 25 de setembro de 1997, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Deportivo da Coruña, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado nas canteiras do Real Oviedo e do Astur CF, debutou co Oviedo-Vetusta na Tercera División durante a tempada 2015/16. Posteriormente foi cedido ao Tineo e ao Marino de Luanco, xogando máis de 60 partidos en Terceira, e disputou co Marino unha promoción de ascenso á Segunda División B. Na campaña 2018/19 xogou no Langreo, da Segunda División B.

En 2019 regresou ao filial do Oviedo, desta vez na Segunda B. O 18 de agosto debutou co primeiro equipo na Segunda División, substituíndo a Alfredo Ortuño nunha derrota por 3-2 ante o Deportivo da Coruña en Riazor. Foi definitivamente ascendido ao equipo principal para a campaña 2020/21, pero en xaneiro de 2021 saíu cedido ao Racing de Santander, co que marcou 4 goles en 12 partidos. Na seguinte tempada foi cedido de novo, primeiro ao Burgos CF e logo ao Albacete.

Na súa primeira media campaña en Albacete xogou 21 partidos ás ordes do galego Rubén de la Barrera, 18 deles como titular, e disputou a promoción de ascenso á Segunda División. Foi titular nas semifinais contra o Rayo Majadahonda e na final contra o Deportivo da Coruña en Riazor, conseguindo o ascenso na prórroga. A continuación asinou un contrato permanente co Albacete. Titular indiscutible durante as seguintes campañas, disputou unha promoción de ascenso á Primeira División e foi elixido capitán do equipo no verán de 2024, trala marcha de Bernabé Barragán. Militou catro anos no club de Castela-A Mancha, sumando un total de 156 partidos oficiais e 2 goles.

O 2 de febreiro de 2026 anunciouse o seu traspaso ao Deportivo da Coruña, que levaba anos tentando incorporalo.

## Estatísticas 
## Notas
Carlos García Pardo

**Carlos García Pardo**, nado na Coruña en 1944, é un empresario galego, dedicado principalmente aos negocios deportivos. Foi o artífice do Plan ADO e fundador en 1988 da empresa Dorna Sports, organizadora durante décadas do Campionato do Mundo de Motociclismo.

## Traxectoria 
Nacido na coruñesa rúa de San Andrés, estudou Enxeñaría de Camiños en Madrid e aí comezou a traballar na empresa MZOV. En 1972 formou a súa primeira empresa, no eido inmobiliario, e máis tarde centrou os seus negocios no mundo deportivo. Foi o impulsor do Plan ADO e en 1988 fundou xunto ao seu irmán Manuel e aos tamén coruñeses José Luis Peña e José Ramón Guimarans a empresa Dorna Sports, nun inicio dedicada á representación de futbolistas. Recibiu o seu nome en referencia á embarcación do mesmo nome típica das Rías Baixas.

A primeira fichaxe na que se involucraron foi a de Alemão polo Atlético de Madrid e máis tarde realizaron outras como as de Zubizarreta polo FC Barcelona, Biurrun polo Athletic Club ou Paco Llorente polo Real Madrid. En 1989 Dorna adquiriu os primeiros dereitos de emisión da Primeira e Segunda División de fútbol, adxudicándollos a continuación ás televisións autonómicas.

En 1992 a súa empresa obtivo os dereitos do Campionato do Mundo de Motociclismo e asumiu a súa organización, función que desenvolveu durante as seguintes décadas. Con todo, García Pardo desvencellouse de Dorna en 1996, cando esta foi vendida ao Banco Banesto, daquela dirixido polo tamén galego Mario Conde.

## Notas
Aleksander Bursche

**Aleksander Bursche**, nado en Varsovia o 11 de febreiro de 1956, é un numismático e arqueólogo polaco, profesor na Universidade de Varsovia.  

As súas investigacións e as súas publicacións céntranse nas emisións monetarias do Imperio Romano, sinaladamente durante o período de migración dos pobos bárbaros.   

## Traxectoria 
Bursche cursou os seus estudos superiores de Arqueoloxía na Universidade de Varsovia, onde obtivo o mestrado en 1980, e posteriormente o seu doutoramento en 1988. 

Desde 1980 está vinculado ao Instituto de Arqueoloxía desta universidade, do que foi vicedirector entre 1991 e 1992. Entre este último ano e 1994, Bursche realizou unha estadía formativa de dous anos no departamento de Historia de Grecia e Roma da Universidade de Frankfurt, coordinado pola profesora Maria Radnoti-Alföldi, seguida doutras de menor duración na Universidade Philipps de Marburgo (1995) e no Museo Ashmolean da Universidade de Oxford (1997). Finalmente, en 1999 logrou a acreditación docente para o Departamento de Historia da Universidade de Varsovia, onde é profesor titular desde 2000.

Bursche participou en máis dunha vintena de expedicións arqueolóxicas, non só en Polonia senón tamén noutros países, como é o caso de Hayling Island (Reino Unido), Öland (Suecia) e Acrai (Sicilia). nesta entidade foi o organizador do XVI Congreso Internacional de Numismática que tivo lugar en 2022 en Varsovia.

## Recoñecementos 
miniatura|Trofeo do premio Brązowy Laur Masłomęcki. outorgado a Bursche en 2008.|250x250px
* 1997: Premio Gawroński ao mellor libro sobre numismática editado en Polonia en 1995-1996.
* 2014: Premio Gilljam, da *Royal Numismatic Society*, de Londres.
* 2023: Premio da Sociedade de Historia Monetaria Internacional.

## Publicacións 
### Escolma de monografías 
* (1996). *Later Roman-barbarian Contacts in Central Europe, Numismatic Evidence*. Gebr. Mann Verlag. ISBN 9783786119234
* (1998). *Złote medaliony rzymskie w Barbaricum*. Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. ISBN 9788387496067
* (2020). *The Migration Period Between the Oder and the Vistula* (con H. Hines e A. Zapolska). Brill Academic. ISBN 978-9004422407

## Notas
Half-Life

***Half-Life*** é un videoxogo de disparos en primeira persoa de 1998 desenvolvido por Valve Corporation e publicado por Sierra Studios para Windows. Foi o produto debut de Valve e o primeiro xogo da serie *Half-Life*. O xogador asume o papel de Gordon Freeman, un científico que debe escapar da instalación de investigación de *Black Mesa* despois de ser invadida por criaturas alieníxenas tras un desastroso experimento científico. O xogo consiste en combate, exploración e crebacabezas.

Valve, coa falta de innovación no xénero FPS, pretendía crear un mundo inmersivo que fora máis aló que unha "galería de tiro". A diferenza doutros xogos da época, o xogador ten un control case ininterrompido do personaxe; a historia vívese principalmente a través de secuencias dialogadas máis que con escenas. Valve desenvolveu o xogo usando GoldSrc, unha versión moi modificada do motor *Quake*, con licenza de id Software. O novelista de ciencia ficción Marc Laidlaw foi contratado para elaborar a trama e colaborar no deseño.

*Half-Life* recibiu eloxios polos seus gráficos, xogabilidade e narrativa e gañou máis de 50 premios para PC como "Xogo do ano". Considérase un dos xogos de disparos en primeira persoa máis influentes e un dos mellores videoxogos xamais feitos. En 2008, vendera máis de nove millóns de copias. Foi portado para PlayStation 2 en 2001, xunto coa expansión multixogador *Decay*, e para macOS e Linux en 2013. Valve levou *Half-Life* ao seu motor Source como *Half-Life: Source* en 2004. En 2020, Crowbar Collective lanzou un *remake* non oficial, *Black Mesa*.

*Half-Life* inspirou numerosos *mods* feitos por fans, algúns dos cales se converteron en xogos autónomos, como *Counter-Strike*, *Day of Defeat* e *Sven Co-op*. Seguíronlle os paquetes de expansión *Opposing Force* (1999) e *Blue Shift* (2001), desenvolvidos por Gearbox Software, e as secuelas *Half-Life 2* (2004), *Half-Life 2: Episode One* (2006), *Half-Life 2: Episode Two* (2007) e *Half-Life: Alyx* (2020).

## Notas
Haloperoxidase

As **haloperoxidases** son encimas peroxidases que poden actuar como catalizadores na oxidación de  haluros polo peróxido de hidróxeno. Tanto os haluros coma o peróxido de hidróxeno son substancias comúns no medio ambiente.

## Mecanismo e termodinámica 
As haloxenacións de compostos orgánicos por halóxenos libres () é un proceso xeralmente favorable. Realízase industrialmente a grande escala. Porén, na natureza non existen  halóxenos libres en cantidades apreciables. A combinación de peróxido de hidróxeno, que é abundantemente producido polos seres vivos aerobios, e os anións haluro  proporciona o equivalente de . A oxidación destes anións polo peróxido de hidróxeno é lenta en ausencia de encimas. Estes encimas chámanse haloperoxidases. A reacción que catalizan é:
:

Desde a perspectiva da termodinámica, a ecuación de Nernst confirma que o peróxido de hidróxeno pode oxidar o cloruro (E°= 1,36 V), bromuro (E°= 1,09 V) e ioduro (E°= 0,536 V) en condicións termodinámicas comúns na natureza, é dicir, un rango de temperaturas de aproximadamente 0–30&nbsp;°C e un intrvalo de pH de 3 (na capa de solo húmica) a 8 (auga de mar). O fluoruro (E°= 2,87 V) non pode ser oxidado polo peróxido de hidróxeno.

## Clasificación 
A táboa mostra a clasirficación das haloperoxidases segundo os haluros cuxa oxidación poden catalizar.

A clasificación destes encimas pola usabilidade do substrato non indica necesariamente unha *preferencia* encima substrato. por exemplo, aínda que a eosinófilo peroxidase é *capaz* de oxidar o cloruro, preferentemente oxida o bromuro.

As haloperoxidases de mamíferos mieloperoxidase (MPO), lactoperoxidase (LPO) e eosinófilo peroxidase (EPO) son quen de oxidar o  tiocianato de pseudohaluro (SCN−). Todas elas conteñen un grupo prostético hemo unido covalentemente por enlaces éster a cadeas laterais con aspartato ou glutamato. A MPO ten un terceiro enlace covalente cun residuo de metionina. A peroxidase do ravo picante pode tamén oxidar estes substatos, mais o seu hemo non está unido covalentemente e queda danado durante o recambio.

As haloperoxidaes dependentes de vanadio conteñen un grupo prostético vanadato e utilizan o peróxido de hidróxeno para oxidar un ión haluro nun intermediario electrófilo reactivo. Unha vanadio bromoperoxidase específica de organismos mariños (fungos, bacterias, microalgas, quizais tamén outros eucariotas) produce compostos orgánicos bromados.

Os gasterópodos mariños *Murex* teñen unha bromoperoxidase que usan para producir a tintura púrpura de Tiro. O encima é moi específico para o bromuro e fisicamente estable, pero o seu sitio activo non foi caracterizado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lactoperoxidase
* Ioduro peroxidase
* Vanadio bromoperoxidase
Agus Medina

**Agustín** "**Agus**" **Medina Delgado**, nado en Barberà del Vallès o 8 de setembro de 1994, é un futbolista español que xoga como centrocampista ou lateral dereito no Albacete, da Segunda División.

## Traxectoria 
### Sabadell 
Nado en Barberà del Vallès, Barcelona, formouse como futbolista na canteira do Valencia, na que ingresou con 14 anos. En xullo de 2013 pasou ao filial do Sabadell.

Xogou de xeito habitual co filial, co que conseguiu o ascenso á Terceira División, e o 24 de agosto de 2014 debutou co primeiro equipo na Segunda División, nun encontro ante o Real Betis.

### Celta B e Cornellà 
En agosto de 2016 asinou co Celta de Vigo B, da Segunda División B, no que xogou durante dous anos, antes de pasar ao Cornellà.

### Birmingham City 
Para a tempada 2019/20, asinou polo Birmingham City do Championship inglés. Sen apenas minutos co club de Birmingham, o 15 de xaneiro de 2020 volveu ao Cornellà como cedido. Xogou nove partidos e marcou un gol antes de que a pandemia de COVID-19 paralizase todos os campionatos de fútbol. Posteriormente disputou a promoción de ascenso e un gol seu nas semifinais levou o seu equipo á final, onde finalmente caeu por 1-0 ante o Castellón.

Na tempada 2021/22 quedou de novo sen oco no Birmingham, adestrado por Aitor Karanka, e volveu saír cedido ao Cornellà. Titular habitual, participou da eliminación na Copa do Rei do Atlético de Madrid, líder da Primeira División. Rematou a tempada con sete goles en 26 partidos de liga.

### Ponferradina 
No medio do interese de clubs como o Burgos CF, o Ibiza ou o Deportivo da Coruña, o xogador acabou fichando pola Ponferradina, da Segunda División.

### Albacete 
O 23 de xullo de 2023, tras o descenso da Ponferradina, asinou un contrato de tres anos con outro club da categoría de prata, o Albacete Balompié.

## Notas
Estrutura matemática

En matemáticas, unha **estrutura** é un conxunto provisto dalgunhas características adicionais no conxunto (por exemplo, unha operación, relación, métrica ou topoloxía). Moitas veces, as características adicionais están anexadas ou relacionadas co conxunto, para proporcionarlle algún significado adicional.

Unha lista parcial de estruturas posíbeis son medidas, estruturas alxébricas (grupos, corpos, etc.), topoloxías, estruturas métricas (xeometrías), ordes, grafos, eventos, relacións de equivalencia, estruturas diferenciais e categorías.

Ás veces, un conxunto está dotado de máis dunha característica ao mesmo tempo, o que permite aos matemáticos estudar a interacción entre as diferentes estruturas de forma máis rica. Por exemplo, unha orde impón unha forma ríxida ou topoloxía ao conxunto, e se un conxunto ten tanto unha característica de topoloxía como unha característica de grupo, de xeito que estas dúas características están relacionadas dun xeito determinado, entón a estrutura convértese nun grupo topolóxico.

Os mapas entre conxuntos que conservan estruturas (é dicir, as estruturas do dominio están mapeadas con estruturas equivalentes no codominio) son de especial interese en moitos campos das matemáticas. Exemplos son os homomorfismos, que conservan estruturas alxébricas; homeomorfismos, que conservan estruturas topolóxicas;  e difeomorfismos, que conservan estruturas diferenciais.

## Historia 
En 1939, o grupo francés co pseudónimo de Nicolas Bourbaki viu as estruturas como a raíz das matemáticas. Mencionáronos por primeira vez no seu "Fascículo" de *Teoría de Conxuntos* e expandírono ao Capítulo IV da edición de 1957.  Identificaron tres *estruturas nai* : alxébrica, topolóxica e de orde.

## Exemplo: os números reais 
O conxunto de números reais ten varias estruturas estándar:

* Unha orde: cada número é menor ou maior que calquera outro número.
* Estrutura alxébrica: hai operacións de suma e multiplicación, a primeira delas convérteo nun grupo e as dúas operacións en conxunto o convérteo nun corpo.
* Unha medida: os intervalos da recta real teñen unha lonxitude específica, que se pode estender á medida de Lebesgue en moitos dos seus subconxuntos.
* Unha métrica: existe unha noción de distancia entre puntos.
* Unha xeometría: está equipada cunha métrica e é plana.
* Unha topoloxía: hai unha noción de conxuntos abertos.

Hai interfaces entre estas estruturas:

* A súa orde e, independentemente, a súa estrutura métrica inducen a súa topoloxía.
* A súa orde e estrutura alxébrica convérteno nun corpo ordenado.
* A súa estrutura alxébrica e topoloxía convérteno nun grupo de Lie, un tipo de grupo topolóxico.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Outros artigos 
* Isomorfismo.
### Ligazóns externas 
* Mathematical structures in computer science (journal)
Marantaceae

As **Marantaceae** son unha familia de plantas con flores formada por 31 xéneros e preto de 530 especies, definíndoa como unha das familias máis ricas en especies da súa orde. As especies desta familia atópanse nos bosques tropicais das terras baixas de África, Asia e América. A maioría (80%) das especies atópanse nos trópicos americanos, seguidos dos trópicos asiáticos (11%) e africanos (9%).

## Taxonomía 
O sistema APG II, de 2003 (sen cambios respecto do sistema APG, 1998), tamén recoñece esta familia, e asígnana á orde zingiberales no clado comelinídeas nas monocotiledóneas. As Marantaceae considéranse a familia máis derivada deste grupo debido á redución extrema tanto dos estames como dos carpelos.

## Xéneros 
## Notas
Fidel Chaves

**Fidel Chaves de la Torre**, nado en Minas de Riotinto (Huelva) o 27 de outubro de 1989, é un futbolista español que xoga como extremo esquerdo no Albacete, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Recreativo de Huelva, debutando co primeiro equipo na Segunda División o 15 de maio de 2010, nun empate 1-1 ante Córdoba CF.

En xullo de 2012 rescindiu o seu contrato cos andaluces e incorporouse ao Elche CF, da mesma categoría. Titular indiscutible durante a súa primeira tempada, contribuíu con catro goles ao ascenso do club valenciano á Primeira División despois de 24 anos de ausencia. Xa co equipo na máxima categoría, disputou un total de 36 encontros na campaña 2013/14, anotando dous goles.

A continuación foi cedido ao Córdoba, tamén de Primeira, co que acabou asinando un contrato en propiedade en 2015.

O 19 de xullo de 2016, despois de marcar 11 goles na  campaña anterior en Segunda, fichou por cinco anos co Almería. Con todo, xogou só dous anos no club andaluz, pois en 2018 pasou á UD Las Palmas, tamén de Segunda.

O 14 de xuño de 2019 rescindiu o seu contrato co equipo canario  e regresou a Elx, onde xogou durante os seguintes cinco anos, conseguindo un novo ascenso a Primeira.

En febreiro de 2024 fichou polo Albacete Balompié.

## Notas
Maranta

**Maranta** é un xénero de plantas con flores da familia Marantaceae, nativo de América Central, de América do Sur e das Indias Occidentais.

## Características 
Recoñécense entre 40 e 50 especies. Todas elas teñen rizomas e forman de maneira natural, matas perennes que poden alcanzar os 50 cm de altura, cunhas vistosas follas oblongoides, variegadas ou manchadas segundo a especie e a variedade. Poden presentar tons verdes, vermellos ou crema, de textura veluda ou brillante, e nervios moi marcados. Durante o día, as follas son planas e ao final do día, dóbranse, de aí o nome común "planta da oración", que se asocia co xénero e as súas especies. As flores son pequenas, con tres pétalos e dous estaminodios maiores semellantes a pétalos.

## Etimoloxía 
O nome deste xénero púxose en honra ao botánico veneciano do século XVI, Bartolomeo Maranta.

## Especies 
**Maranta amazonica* L.Andersson
**Maranta amplifolia* K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.)
**Maranta anderssoniana* Yosh.-Arns, Mayo & M.Alves
**Maranta arundinacea* L. (arrowroot, type species)
**Maranta bracteosa* Petersen
**Maranta burchellii* K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.), 
**Maranta cordata* Körn.
**Maranta coriacea* S.Vieira & V.C.Souza
**Maranta cristata* Nees & Mart.
**Maranta depressa* E.Morren
**Maranta divaricata* Roscoe
**Maranta foliosa* Körn.
**Maranta friedrichsthaliana* Körn.
**Maranta furcata* Nees & Mart.
**Maranta gibba* Sm. in A.Rees
**Maranta hatschbachiana* Yosh.-Arns, Mayo & M.Alves
**Maranta humilis* Aubl.
**Maranta incrassata* L.Andersson
**Maranta leuconeura* E.Morren (prayer plant)
**Maranta lietzei* (E.Morren) C.H.Nelson
**Maranta lindmanii* L.Andersson
**Maranta linearis* L.Andersson
**Maranta longiflora* S.Vieira & V.C.Souza
**Maranta longipes* K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.)
**Maranta longiscapa* S.Moore
**Maranta noctiflora* Regel & Körn.
**Maranta parvifolia* Petersen
**Maranta phrynioides* Körn.
**Maranta pleiostachys* K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.)
**Maranta pluriflora* (Petersen) K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.)
**Maranta pohliana* Körn.
**Maranta protracta* Miq.
**Maranta pulchra* S.Vieira & V.C.Souza
**Maranta purpurea* S.Vieira & V.C.Souza
**Maranta pycnostachys* K.Schum. in H.G.A.Engler (ed.)
**Maranta rugosa* J.M.A.Braga & S.Vieira
**Maranta ruiziana* Körn.
**Maranta rupicola* L.Andersson
**Maranta sobolifera* L.Andersson
**Maranta subterranea* J.M.A.Braga
**Maranta tuberculata* L.Andersson
**Maranta zingiberina* L.Andersson

## Notas 
## Véxase tamén
Departamento de Lékoumou

**Lékoumou** é un departamento da República do Congo. Atópase na parte meridional do país e limita cos departamentos de Bouenza, Niari, Plateaux e Pool. Internacionalmente, ten fronteira con Gabón. A súa capital é Sibiti. Destacan as cidades e vilas de Komono e Zanaga. En 2023 tiña 100&nbsp;559 habitantes.

## Divisións administrativas 
O departamento de Lékoumou divídese en cinco distritos:

### Distritos 
# Sibiti
# Komono
# Zanaga
# Bambama
# Mayéyé

## Notas
Celestino Garrido Garrido

**Celestino Garrido Garrido**, nado en Malpica de Bergantiños cara a 1907 e finado en Chile, foi un patrón de barco galego.

## Traxectoria 
Irmán de Jesús e Ramón Garrido Garrido. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica con outros republicanos en xuño de 1938 na evasión da motora *San Adrián*. Pasou á zona leal, e ao remate da guerra foi internado no campo de concentración de Argelès-sur-Mer. Foi xulgado en Ferrol por rebelión militar e declarado en rebeldía. Marchou a Chile no *Winnipeg* e logo a Chimbote (Perú). Instalouse en Ilo.

## Vida persoal 
Casou en Chile con María Álvarez León e foi pai de Rosa Garrido Álvarez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La gran odisea
*
Becerreá (homónimos)

Como topónimo **Becerreá** pode referirse a:

;En Galiza
***Becerreá**, concello da comarca dos Ancares;
****Becerreá**, parroquia de dito concello;
*****Becerreá**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Becerreá. Revista del Centro Recreativo del Partido de Becerreá***, anuario publicado en Buenos Aires dende 1932.
Estanque dos Papas

O **Estanque dos Papas** foi unha extensión de auga artificial situada no Parque do Pasatempo, na vila de Betanzos.
Estaba situado no lugar que na actualidade ocupa o Estadio Municipal García Hermanos e estaba rodeado por bustos en mármore dos 265 papas da Igrexa católica.

## Notas
Celestino Garrido

***Celestino Garrido Garrido**, patrón de pesca galego (n. 1907).
***Celestino Garrido Carrillo**, patrón de pesca galego (1911-1979).
Stanton Miranda

**Miranda Stanton**, máis coñecida polas súas gravacións como **Stanton Miranda**, **Miranda Dali** e **Thick Pigeon**, é unha artista neoiorquina dos anos 80 de Factory Records. Conseguiu certa atención polo seu sinxelo "Wheels Over Indian Trails" (producido por Stephen Morris e Gillian Gilbert de New Order) e a súa versión posterior de "Love Will Tear Us Apart" de Joy Division. Tamén foi convidada en gravacións de The Durutti Column. A súa primeira banda foi CKM en Nova York con Kim Gordon de Sonic Youth, onde tocaba a batería.

Tivo unha breve carreira como actriz, aparecendo nas películas de Jonathan Demme *Algo salvaxe*, *Casada con todos* e *O silencio dos cordeiros*. Tamén interpretou o papel principal no filme de arte pouco coñecida *Souvenir* (1996), dirixida por Michael H. Shamberg.

Segue traballando en proxectos musicais a pequena escala. Como **blythe dahl** lanzou temas instrumentais en liña que están dispoñibles a través de Pump Audio/Getty Images. Tamén participou na colaboración web "Empty Rooms with Casual Sounds".

## Notas
Teorema de Fermat

Os traballos do matemático do século XVII Pierre de Fermat xeraron moitos teoremas. **O teorema de Fermat** pode referirse a un dos seguintes teoremas:

* Último teorema de Fermat, sobre as solucións enteiras de *a**n*&nbsp;+&nbsp;*b**n*&nbsp;=&nbsp;*c**n*
* O pequeno teorema de Fermat, unha propiedade dos números primos.
* Teorema de Fermat sobre as sumas de dous cadrados, sobre números primos expresábeis como suma de cadrados.
* Teorema de Fermat sobre os puntos estacionarios, sobre os máximos e mínimos locais de funcións diferenciábeis.
* Principio de Fermat, sobre o camiño que fai un raio de luz.
* Teorema dos números poligonais de Fermat, sobre a expresión de números enteiros como unha suma de números poligonais.
* Teorema do triángulo rectángulo de Fermat, sobre os cadrados que non poden expresarse como a diferenza de dúas cuartas potencias.

### Outros artigos 
* Pierre de Fermat.
### Ligazóns externas 
* Pierre de Fermat (Planet Math).
Rosa García Alcón

**Rosa María García Alcón** nada en Madrid no ano 1957 é unha activista antifranquista española coñecida por ser vítima da ditadura franquista ao sufrir tortura durante o tardofranquismo.

## Traxectoria 
Creceu nun barrio obreiro e realizou as súas primeiras accións de loita no ano 1972 cando se organizou unha folga no seu instituto contra a lei de educación do ministro Villar Mir na cal participou como piquete. Na Universidade Complutense de Madrid, sendo alumna de Medicina, afiliouse á Federación Universitaria Democrática Española (FUDE), organización estudantil que pertencía á Frente Revolucionario Antifascista y Patriota (FRAP) onde, para loitar contra a ditadura, participou en accións políticas de agitprop pondo carteis, facendo pintadas de denuncia sobre a situación política ou as torturas e organizando xornadas de loita.

En agosto de 1975, con dezaoito anos, foi detida por policías secretas da Brigada Político-Social e conducida á Dirección Xeral de Seguridade (DGS) da Porta do Sol de Madrid, onde foi torturada por varios policías, entre eles Antonio González Pacheco coñecido como Billy el Niño.

En 2018, xunto con outras dezasete persoas torturadas puxo unha querela contra Antonio González Pacheco (Billy el Niño), argumentando que estas torturas son crimes de lesa humanidade e, polo tanto, non prescriben e non poden ser obxecto de amnistía, pero a querela non foi admitida e arquivouse. O seguinte paso foi pór un recurso ante o Tribunal Constitucional por vulneración do dereito constitucional de acceso á tutela xudicial efectiva, que non foi aceptado.

O 10 de outubro de 2018, García Alcón foi entrevistada por Gonzo no programa de televisión de La sexta, *El Intermedio*, onde relatou as torturas ás que foi sometida por Antonio González Pacheco (Billy el Niño). Desta demanda chegaron a facerse eco medios internacionais.

Asumiu a presidencia da asociación La Comuna presxs e represaliadxs pola ditadura franquista e participa habitualmente en conferencias, mesas redondas e outros actos sobre vítimas do franquismo. Tamén forma parte de CEAQUA, a coordinadora que apoia a Querela arxentina contra os crimes do franquismo, que emitiu máis de 600 denuncias e querelas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigos de Rosa García Alcón en *Lo que somos* 
* Publicaciós de Rosa García Alcón en Dialnet
Departamento de Likouala

**Likouala** é un departamento da República do Congo. Atópase na parte máis setentrional do país e limita cos departamentos de Cuvette e Sangha. Internacionalmente, ten fronteira coa República Democrática do Congo e coa República Centroafricana. A súa capital é Impfondo. Destacan as cidades e vilas de Epena e Dongou. En 2023 tiña 355&nbsp;570 habitantes.

## Divisións administrativas 
O departamento de Likouala divídese en sete distritos:

### Distritos 
# Impfondo
# Epena
# Dongou
# Bétou
# Bouanéla
# Enyellé
# Liranga

## Notas
José Andrés Barreiro

**José Andrés Barreiro Garrido**, nado en Dodro o 16 de maio de 1995, é un campaneiro galego.

## Traxectoria 
É o presidente da Asociación Cultural Campaneiros de Galicia creada no ano 2022 para preservar o toque manual de campá e contribuír ó seu recoñecemento pola UNESCO como Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade. Dedícase á recuperación dos diferentes toques manuais de campá presentes en Galicia e á difusión do oficio de campaneiro. Exerce como campaneiro na catedral de Santiago de Compostela para determinadas celebracións solemnes.

## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xosé Troiano

### Ligazóns externas 
* 15x15px 
* 15x15px