Math T(h)rash

A ***Math*** ***T(h)rash***, ás veces estilizada **MAT(H)RASH** ou abreviada como **MT(H)**, é unha corrente estética e artística contemporánea baseada na achega de valor estético mediante a aceptación do erro e o descarte no proceso artístico, en especial no ámbito dixital.

O termo combina tres conceptos en inglés: "math" (matemáticas, establece a base do estilo e refírese á necesidade de coñecemento específico e ao uso das innovacións tecnolóxicas no proceso creativo. Utilízase de xeito similar no termo Math rock, como calculado e complexo), "trash" (lixo, acolle a acumulación de contido descartado formando un mosaico ou colaxe por simple gusto estético. Garda relación co Barroco pola súa complexidade e pode referirse á recuperación tanto de lixo físico como dixital) e "thrash" (golpe ou malleira, caracterizando o ruído e a distorsión. Define a parte corrompida do estilo, da mesma maneira que no Thrash metal).
Os primeiros en nomear esta "arte dos novos medios" foron o artista multidisciplinar barcelonés Mike Fernández e, principalmente, a artista e divulgadora Julieta Wibel no seu *Manifiesto "Math T(h)rash"*, documento inspirado no ensaio de 1964 *Notas sobre o Camp* (en inglés *Notes on "Camp"*), da escritora estadounidense Susan Sontag, e no *Manifiesto Ultradinámico* do arxentino Felipe Pantone.

A idea de dar un nome a esta corrente xorde mentres Wibel e Fernández asisten ao festival de música electrónica Sónar no 2022, vendo que a meirande parte dos asitentes e críticos musicais consideraban que a arte do momento era unha mestura de todo o producido anteriormente, un eclecticismo sen orixinalidade. Eles deciden estudar os patróns tanto musicais coma visuais dos artistas do panorama máis vangardista. O concepto Math T(h)rash nace durante o propio festival e en pouco tempo xa estaban escribindo o manifesto, supervisado polo filósofo e escritor Ernesto Castro.

## Historia e características 
Julieta Wibel adianta a cronoloxía da Math T(h)rash ás creacións de Nam June Paik, considerado o fundador da videoarte, mencionando tamén a obra do alemán Wolf Vostell "6 TV Dé-Coll/age", do 1963, coma unha das grandes referencias da estética da corrente, especialmente no uso da distorsión. Esta influencia pode verse en pezas do panorama artístico actual, coma o videoclip de *EL CLúB* do portorriqueño Bad Bunny, no que intercala elementos audiovisuais pertencentes ao coñecido como "val inquedante"(en portugués).

É quizais a máis importante influencia a do Dadaísmo, cunha oposición ás normas establecidas a través da descontextualización e o absurdo ou irracional, aplicada neste caso ao ámbito da Internet, que xa se manifestaba na Arte glitch. A idea de aceptar os erros no proceso creativo como "happy accidents" (felices accidentes) fora xa popularizada polo pintor e presentador de televisión Bob Ross no seu programa *The Joy of Painting*. para anunciar o concurso #VersionaThyssen XIX. Nela mostraba o seu cadro Math T(h)rash *Éxtasis neoplasticista*, unha colaxe inspirada en cadros da exposición permanente do museo coa que se pode interactuar a través da realidade aumentada.

O 13 de xuño do 2025 o festival Sónar convida a Julieta Wibel e Mike Fernández, en compañía da artista Samantha Hudson, a un debate e conversa sobre a Math T(h)rash. O festival defínea coma unha estética artística, que mestura a cultura gótica, os memes da Internet e as cores fluorescentes con referencias á fantasía e a ciencia ficción. Ao longo dos tres días que dura o festival ambos artistas exporán unha instalación de arte, unha impresora infinita.

## Exemplos 
Pertence a esta corrente a artista venezonala Arca, destaca o videoclip de *Mequetrefe* do álbum de estudio *Kick i*.

Outro exemplo no ámbito musical é SOPHIE, pioneira co videoclip de *Faceshopping*.

Na música en directo destaca o dúo Lolo & Sosaku, quen adoitan integrar ao público dentro da actuación e utilizan instrumentos fabricados por eles, ás veces completamente autónomos grazas á implementación de motores.

Carlos Sáez preséntase coas súas pezas corporales para artistas coma Arca ou Rosalía, creando para esta última os cascos fluorescentes do *Motomami World Tour*. O seu proxecto *Cloaque.org* é un claro exemplo da mentalidade de "código aberto", a mestura dos descartes e o colaboracionismo entre artistas.

## Notas