open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Provincia de Cunene

:*Non confundir coa rexión de Kunene, de Namibia*.

**Cunene** é unha das 18 provincias en que se divide administrativamente Angola, localizada na rexión sur do país.

A súa capital é a cidade de Ondijiva, no municipio de Cuanhama.

## Xeografía 
Limita ao leste coa provincia de Namibe, ao norte coa provincia de Huíla, ao oeste coa provincia de Cuando Cubango e ao sur con Namibia, a través do río Cunene, que marca a fronteira entre ambos os países.

A provincia comprende os municipios de Cahama, Cuanhama, Curoca, Cuvelai, Namacunde e Ombadja.

É nesta provincia na que o río Cunene toma o seu nome.

Segundo as proxeccións de poboación de 2018, elaboradas polo Instituto Nacional de Estatística de Angola, ten unha poboación de 1 121 748 habitantes, e unha superficie de 78 342&nbsp;km².

A provincia de Cunene é a que ten menos homes para cada grupo de cen mulleres.

Ten un clima tropical seco. Os seus principais cultivos son o millo, a iuca e as hortalizas.

Tamén se explotan o ferro e o cobre.

### Poboación dos municipios 
Poboación estimada en xullo de 2018.

* Cahama, 79 379 hab.
* Cuanhama, 424 306 hab.
* Curoca, 46 556 hab. 
* Cuvelai, 65 026 hab.
* Namacunde, 160 992 hab.
* Ombadja, 345 490 hab.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Elisete Marques da Silva (2003): *Impactos da ocupação colonial nas sociedades rurais do Sul de Angola*. Lisboa: Centro de Estudos Africanos/ISCTE - Instituto Universitário de Lisboa.

### Ligazóns externas 
* Dados Preliminares do Censo 2014  .
Phil Pressey

**Phillip Michael Pressey**, nado o 17 de febreiro de 1991 en Dallas, Texas, é un adestrador e ex xogador americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2013, Pressey asinou cos Boston Celtics o 22 de xullo de 2013. O 15 de xullo de 2015, Pressey foi cortado polos Celtics.

O 24 de xullo de 2015, Pressey asinou cos Portland Trail Blazers, pero foi cortado o 23 de outubro sen chegar a xogar en liga.

O 27 de xullo de 2017, Pressey asinou co FC Barcelona da Liga ACB.

O 11 de agosto de 2019, Pressey asinou un contrato dunha tempada co CB Estudiantes.

O 21 de xullo de 2020, Pressey asinou unha tempada co EWE Baskets Oldenburg da Basketball Bundesliga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Bilurico patiamarelo pequeno

O **bilurico patiamarelo pequeno** (*Tringa flavipes*) é unha ave limícola de tamaño medio da familia Scolopacidae. O nome do xénero *Tringa* procede do nome neolatino que lle deu Aldrovandus en 1599 ao bilurico alinegro, que derivou do termo grego usado por Aristóteles *trungas*, referido a unha ave non perfectamente identificada. O nome específico *flavipes* procede do latín *flavus*, 'amarelo' e *pes*, `pés'.

Esta especie é de aparencia similar á especie de maior tamaño bilurico patiamarelo grande (*Tringa melanoleuca*), aínda que está máis emparentado co moito máis grande *Tringa semipalmata*; o padrón denso, claro e fino do seu pescozo en plumaxe reprodutora indica o parentesco entre estas especies.
miniatura|esquerda|Polos de *T. flavipes*
É un limícola de medio tamaño que mide uns 27&nbsp;cm de lonxitude. As patas son amarelas. Comparado co bilurico patiamarelo grande, o bico é máis curto (visualmente de aproximadamente o mesmo tamaño que a cabeza), delgado e recto de cor uniformemente escuro. O peito ten manchas e os flancos están finamente marcados con barras curtas.

O seu hábitat de reprodución son os claros preto de lagoas na rexión do bosque boreal desde Alasca a Quebec. Aniñan no chan, xeralmente en sitios secos abertos.

Migran ás costas do golfo de México dos Estados Unidos e ao sur de Suramérica. Esta especie é unha ave errante regular no oeste de Europa e a Galicia só chegan algunhas aves accidentais

Aliméntanse en augas pouco profundas, ás veces usando o bico para remexer na auga. Comen principalmente insectos, pequenos peixes e crustáceos.

A chamada desta ave é máis suave que a do bilurico patiamarelo grande, moito máis áspera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informe sobre a especie - Cornell Lab of Ornithology
* *Tringa flavipes*  - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* 
* 
* 
*
Cunene

O topónimo **Cunene** pode referirse a:
* **Río Cunene**, curso fluvial do suroeste de África que, no seu treito inferior, forma a fronteira entre Angola e Namibia;

* **Provincia de Cunene**, unha das 18 provincias en que se divide administrativamente Angola.
Bilurico manchado

O **bilurico manchado**, tamén coñecido como **bilurico pintado** ou **bilurico bastardo** (***Tringa glareola***) é un pequeno limícola da familia dos escolopácidos. Esta especie eurasiática é a menor de todos os biluricos do xénero *Tringa*. O nome do xénero *Tringa* é o nome neolatino dado por Aldrovandus en 1599 ao bilurico alinegro, baseándose na palabra grega *trungas* usada para describir unha ave por Aristóteles. O nome específico * glareola* vén do latín *glarea*, 'grava'.

## Descrición e sistemática 
Parécese un bilurico alinegro (*T. ochropus*) máis delicado e de patas máis longas ou a un *Tringa solitaria* cun bico curto e fino, dorso marrón e patas amareladas máis longas. Diferénciase da primeira desas especies por ter unha mancha na rabadilla branca máis pequena e menos contrastada, mentres que o *T. solitaria* non ten dita mancha branca en absoluto.

O bilurico manchado é unha especie á que se lle aplica o *Acordo sobre a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africa-eurasiáticas* (AEWA).

Está moi estendido e é considerado unha especie en situación "pouco preocupante" segundo a IUCN.

## Galería 

Ficheiro:Wood Sandpiper Photograph By Shantanu Kuveskar.jpg|En Mangaon, Maharashtra, India
Ficheiro:Tringa glareola - Laem Phak Bia.jpg|En plumaxe non reprodutora
Ficheiro:Tringa glareola MWNH 208.JPG|Ovo da especie na colección do Museo de Wiesbaden
Ficheiro:Wood sandpiper David Raju.jpg|Na India
Ficheiro:Wood Sandpiper in Perumbakkam, Chennai.jpg|No lago Perumbakkam, Chennai
File:Bosruiter foeragerend-4961636.webm|Tringa glareola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Texto sobre a especie en The Atlas of Southern African Birds
* Oriental Bird Images: *Wood Sandpiper* Fotos seleccionadas
* Ageing and sexing (PDF; 1.8 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
* 
* 
* 
* 
* 
*
Zulu Sofola

**Zulu Sofola**, nada o 22 de xuño de 1935 e finada o 5 de setembro de 1995, foi unha dramaturga nixeriana, a primeira do seu país. Sofola foi tamén profesora universitaria, e a primeira muller docente de artes teatrais en África.

## Traxectoria
Nwazuluwa Onuekwuke Sofola naceu no estado de Bendel, filla de Nwaugbade Okwumabua e o xefe Ogana Okwumabua, do pobo igbo e procedentes de Issele-Uku, na área administrativa de Anochia North, no Estado do Delta.

Foi á escola en Asaba e ao Instituto Feminino Baptista de Agbor.. Debido ao seu bo rendemento escolar revibiu unha bolsa para completar os estudos secundarios en Nashville (Tennessee). Despois estudou no Southern Baptist Theological Seminary en Louisville (Kentucky) e en 1959 graduouse en Lingua Inglesa na Universidade de Virxinia en Richmond (Virxinia). En 1965 rematou un mestrado en Escritura e produción de dramaturxia na Universidade Católica de América en Washington, D.C. Usa "elementos de maxia, mitoloxía e ritos para entender os conflitos entre o tradicionalismo e o modernismo nos que a supremacía persiste". Está considerada unha das mulleres máis destacadas da literatura do seu país.

## Obra
* ''The Deer Hunter and The Hunter's Pearl* (1969)
* *The Disturbed Peace of Christmas* (1971)
* *Wedlock of the Gods* (1972)
* *The Operators* (1973)
* *King Emene: Tragedy of a Rebellion* (1974)
* *The Wizard of Law* (1975)
* *The Sweet Trap* (1977)
* *Old Wines Are Tasty* (1981)
* *Memories in the Moonlight* (1986)
* *Queen Omu-ako of Oligbo* (1989)
* *Eclipso and the Fantasia* (1990)
* *The Showers* (1991)
* *Song of a Maiden: A Play* (1992)
* *Lost Dreams and Other Plays* (1992)
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Gikandi, Simon (2002): *Encyclopedia of African Literature*, Routledge.  - p.&nbsp;502
* Gilbert, H. (1996): *Post-Colonial Drama: Theory, Practice, Politics*, Routledge.  - p.&nbsp;183.
* Kolawole, M. E. M. (1999): *Zulu Sofola: her life & her works'', Caltop Publications (Nigeria). 

### Ligaźons externas
* zulusofola.com ′Zulu Sofola official website.
* Zulu Sofola at Black Plays Archive, National Theatre.
Primeira Nacional Feminina de España

A **Primera Nacional Feminina de España** é a terceira categoría do sistema feminino de Ligas de fútbol de España, sendo inmediatamente inferior á Segunda División.

Foi creada en 2001 e a súa organización depende da Real Federación Española de Fútbol. Inicialmente tiña o nome de Primeira Nacional, na temporada 2012-13 cambiou a súa denominación a Segunda División. Ao finalizar a tempada 2018/19 pasou de sela segunda a sela terceira categoría, pola creación da Segunda División Pro recuperando o seu nome orixinal. Nela compiten nela 98 equipos repartidos en sete grupos diferentes. A competición arrancará o 15 de setembro e rematará o 3 de mazo de 2020.

## Equipos da tempada 2019-20 
*GRUPO 1
**Real Sporting de Gijón "B" 
**Victoria CF
**Victoria FC
**CD Monte 
**CD Valladares 'A'
**Gijón Fútbol Femenino 
**Sárdoma CF 
**Atlético Arousana  
**CD Oceja 'A'
**Deportivo da Coruña 'B'
**Viajes Interrias FF
**Umia CF 
**Oviedo Moderno 'B'
**Racing Féminas 'B'
*GRUPO 2
**Añorga Kirol eta Kultur Elkartea
**SD SAN IGNACIO 
**CLUB BIZKERRE 
**CD PRADEJÓN 
**Club Deportivo Aurrera de Vitoria 
**Club Deportivo Huarte
**BERRIOZAR CF 
**MULIER FCN  
**Oiartzun Kirol Elkartea 
**CD AT REVELLÍN 
**Tolosa Club de Fútbol
**ARRATIA CD  
**CDEF LOGROÑO 'B'  
**FUNDACIÓN OSASUNA FEMENINO
*GRUPO 3
**SD HUESCA 
**Club Esportiu Sant Gabriel 
**CF PARDINYES 
**Club Esportiu Europa 
**CF IGUALADA 
**AD SON SARDINA 
**FC SANT PERE PESCADOR 
**CF PALLEJA 
**CF MALLORCA TOPPFOTBALL  
**Fútbol Club Levante Las Planas
**VIC RIUPRIMER REFO FC  
**FUNDACIÓN TARRASA FC 1906 
**RCD ESPANYOL DE BARCELONA 'B' 
**Club Deportivo Atlético Baleares
*GRUPO 4
**MÁLAGA CF 
**CD SPORTING CLUB DE HUELVA 'B' 
**Extremadura Femenino Club de Fútbol
**HISPALIS CD 
**LA RAMBLA ADFB 
**CPVO SAN MIGUEL 
**CD CASTUERA 
**CF FEMENINO CÁCERES ATL  
**EF PEÑA DEL VALLE 
**Real Betis Balompié "B"
**Unión Deportiva Almería Femenino
**CÁDIZ CF  
**Club Deportivo Badajoz Femenino
**SANTA TERESA CD 'B'
*GRUPO 5
**AD ALHÓNDIGA 
**RAYO VALLECANO 'B' 
**TORRELODONES CF ALTTER 
**DÍNAMO GUADALAJARA 
**FF LA SOLANA
**CDE OLÍMPICO DE MADRID 
**CD SALAMANCA FF  
**Cultural y Deportiva Leonesa Femenino 
**Club Deportivo Nuestra Señora de Belén 
**CLUB ATLÉTICO DE MADRID 'C' 
**UD TRES CANTOS  
**CD SAMPER 
**CD SAN PIO X 'B' 
**CFF ALBACETE
*GRUPO 6
**CF UNIÓN VIERA  
**CF LAS MAJORERAS-GUAYADEQUE 
**UD LAS TORRES  
**CFS LA GARITA 
**CF ACHAMÁN SANTA LUCÍA  
**MONTAÑA ALTA UD  
**UNIÓN DE GÜIMAR 
**CD LLANO DE MORO  
**CD FURIA ARONA 
**UD SAN ANTONIO PILAR 
**CD TARSA 
**UD SANSE 
**UNIVERSIDAD CD  
**UD TACUENSE
*GRUPO 7
**MISLATA CF  
**Sporting Plaza Argel
**LORCA FEMINAS AD  
**UD ALDAIA CF  
**CF JOVENTUT ALMASSORA 
**ELCHE CF 
**MARITIM  
**FUNDACIÓN ALBACETE BALOMPIÉ 'B' 
**DISCÓBOLO-LA TORRE AC  
**CIUDAD DE MURCIA  
**VALENCIA FÉMINAS CF 
**UD LEVANTE  
**VILLARREAL CF 
**MURCIA FÉMINAS

## Referencias 
## Ligazóns externas 
* Real Federación Española de Fútbol
* Portal de fútbol femenino
Cabo Setentrional

A provincia **Cabo Setentrional**, ou **Cabo Norte**, (en afrikaans: *Noord-Kaap*, en inglés: *Northern Cape*) é unha grande e escasamente poboada provincia de Suráfrica, creada en 1994 cando a provincia do Cabo se dividiu en tres.

O seu territorio ocupa unha superficie de 361&nbsp;830&nbsp;km², unha extensión que pode ser comparada coa de Alemaña. Nela viven 1&nbsp;145&nbsp;861 habitantes.

A provincia subdivídese en 5 distritos con 27 municipios, entre os que destaca a capital, Kimberley (a chamada "capital dos diamantes"), que é a única cidade da provincia que supera os 100&nbsp;000 habitantes.

Inclúe o Parque Nacional Kalahari Gemsbok, que forma parte dun parque transfronteirizo con Botswana. Tamén inclúe as cataratas Augrabies e as rexións mineiras de diamantes en Kimberley e Alexander Bay. As cidades de De Aar e Colesberg (no sur) forman parte do Gran Karoo, e son os principaies nós de transporte entre Johannesburgo, Cidade do Cabo e Port Elizabeth.

O río Orange flúe a través da provincia e forma as fronteiras coa provincia do Estado Libre (no sueste do territorio) e con Namibia (ao noroeste). Este río utilízase para regar os numerosos viñedos cerca de Upington.
Cabo Norte

O topónimo **Cabo Norte** poder refeirse a:

* **Cabo Norte**, cabo siuado ao norte de Noruega.
* **Cabo Norte**, un dos nomes cos que se coñece a provincia surafricana do Cabo Setentrional (en inglés, *Northern Cape*).
Pardal alpino

[miniatura|Ovos da especie da colección do [Museo de Historia Natural de Tolosa]]
O **pardal alpino** ou **pardal alibranco** (***Montifringilla nivalis***) é unha pequena ave paseriforme.

## Taxonomía 
En 1760 o zoólogo francés Mathurin Jacques Brisson incluíu a descrición do pardal alpino na súa obra *Ornithologie* baseada nun espécime, pero sen especificar onde o recollera. Utilizou o nome francés *Le pinçon de neige ou la niverolle* e o latino *Fringilla nivalis*. Aínda que Brisson acuñou os nomes en latín, estes non se axustaban ao sistema de nomenclatura binomial e non son recoñecidos pola Comisión Internacionl de Nomenclatura Zoolóxica. Cando en 1766 o naturalista sueco Carl Linnaeus puxo ao día o seu *Systema Naturae* para a súa duodécima edición, engadiu 240 especies que foran previamente descritas por Brisson. A localización tipo foi despois designada como Suíza. O nome específico *nivalis* en latín significa "nival" ou "branco como a neve". Esta especie está agora situada no xénero *Montifringilla* que foi introducido polo ornitólogo alemán Christian Ludwig Brehm en 1828.

Recoñécense sete subespecies:
* *M. n. nivalis* (Linnaeus, 1766) – do sur de Europa.
* *M. n. leucura* Bonaparte, 1855 – do sur e leste de Turquía.
* *M. n. alpicola* (Pallas, 1811) – do Cáucaso e norte de Irán ata Afganistán.
* *M. n. gaddi* Zarudny & Loudon, 1904 – do suroeste de  Irán.
* *M. n. tianshanica* Keve-Kleiner, 1943 – do leste de Kazakhstán e norte de Tadjiikistán.
* *M. n. groumgrzimaili* Zarudny & Loudon, 1904 – do noroeste da China ata Mongolia central.
* *M. n. kwenlunensis* Bianchi, 1908 – do centro oeste da China e norte do Tíbet.

## Descrición 
É un paxaro grande e robusto de 16,5 a 19&nbsp;cm de lonxitude. As partes superiores son marróns, as inferiores brancas e a cabeza gris. Ten un panel na á branco estreito e longo. En verán, o bico é negro e ten un papo negro, o cal desaparece en inverno á vez que o bico se fai amarelo. Os sexos son similares.
[esquerda|miniatura|En [Tarn (departmento)|Tarn, Francia en decembro mostrando as cores invernais, incluíndo o bico laranxa]]  
En voo, presenta ás negras con paneis das ás brancos grandes, e unha cola negra con beiras brancas. Esta ave ten unha canción parloteira con moitos trilos, e diversas chamadas vibrantes ou renxentes.
[miniatura|No norte dos Alpes, [Francia en inverno]]

## Distribución e hábitat 
É unha especie reprodutora residente en montañas peladas, tipicamente por riba de 1&nbsp;500&nbsp;m, ao longo do sur de Europa (Pireneos, Alpes, Córsega, Balcáns) e a través de Asia central ata o oeste da China. En Galicia poden verse algúns en outono e inverno, pero son moi raros. Nidifica en gretas ou toqueiras de roedores e pon de 3 a 4 ovos.

## Comportamento 
Aliméntase principalmente de sementes e dalgúns insectos. É destemido e busca alimento arredor das estacións de esquí. É resistente e raramente descende por debaixo dos 1&nbsp;000&nbsp; incluso durante o tempo invernal duro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fotos en Oiseaux
Captain America: The Winter Soldier

***Captain America: The Winter Soldier*** é un filme estadounidense de 2014 baseado no personaxe de Marvel Comics Capitán América, producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. É a secuela do filme de 2011 *Captain America: The First Avenger* e o noveno filme do Universo Cinematográfico Marvel (MCU). O filme foi dirixido por Anthony e Joe Russo, cun guión de Christopher Markus e Stephen McFeely. Está protagonizado por Chris Evans como Steve Rogers / Captain America, xunto a Scarlett Johansson, Sebastian Stan, Anthony Mackie, Cobie Smulders, Frank Grillo, Emily VanCamp, Hayley Atwell, Robert Redford e Samuel L. Jackson. En *Captain America: The Winter Soldier*, o Capitán América, Black Widow e Falcon unen as súas forzas para destapar unha conspiración dentro de S.H.I.E.L.D..

## Personaxes 
[miniatura|Elenco de *Captain America: The Winter Soldier* en 2013. De esquerda a dereita [Kevin Feige, VanCamp, Mackie, Smulders, Jackson, Johansson e os directores Anthony e Joe Russo, Evans, Grillo, Stan)]]
* Chris Evans como Steve Rogers / Capitán América
* Scarlett Johansson como Natasha Romanoff / Black Widow
* Sebastian Stan como Bucky Barnes / Winter Soldier
* Anthony Mackie como Sam Wilson / Falcon
* Cobie Smulders como Maria Hill
* Frank Grillo como Brock Rumlow
* Emily VanCamp como Sharon Carter
* Hayley Atwell como Peggy Carter
* Robert Redford como Alexander Pierce
* Samuel L. Jackson como Nick Fury

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Birka

**Birka** foi unha poboación comercial fortificada dos suións, na era viquinga, situada na illa de Björkö no lago Malar, en Suecia. Con Hovgården, está clasificada como Patrimonio da Humanidade. É acesible en barco desde Strängnäs, Härjarö, Estocolmo e Södertälje.

## Características
Foi fundada no século VIII e habitada até o X, sendo coñecida como "primeira cidade de Suecia", se ben Uppåkra en Escania é máis antiga. Tiña unha poboación de entre 700 e 1000 persoas. O seu mercado ofrecía peles do norte de Suecia, escravos, e artigos de luxo traídos polos viquingos do Rus de Kíiv, o Imperio Bizantino, Asia Central e Oriente Medio. Puido ser destruída por viquingos daneses, e polo rei Olavo de Noruega cara ao ano 1007.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Birka Karta 2008a.jpg|A Birka actual
Ficheiro:Birka fornborg September 2014.jpg|Fortificación antiga
Ficheiro:Birka Boot 2008.JPG|Barcos da época (reconstrución)

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Guerreira viquinga de Birka
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Anoeschka von Meck

**Anoeschka von Meck**, nada en Mariental en 1967, é unha escritora namibia en lingua afrikaans.

## Traxectoria
Descendente de alemáns, viviu durante un tempo en Henties Bay. En 1983 mudouse aos Estados Unidos de América para rematar os estudos secundarios na Lynchburg Christian Academy en Lynchburg (Virxinia). Foi reporteira para o *Die Republikein*. *Vaselinetjie* é a historia dunha nena abandonada atipada a carón das vías do tren na costa, e adoptada por unha parella de *Kleurling* ("xente de color")

## Obra
**Annerkant die Longdrop*, 1998
**Vaselinetjie*, 2004
**Essie Honiball - Die Ontwaking*, 2010

## Notas
Parque de Guillermina (Delft)

O **parque de Guillermina** (en neerlandés: *Wilhelminapark*) é un parque de estilo inglés da cidade surholandesa de Delft, chamado así na honra da raína Guillermina dos Países Baixos (1890-1948). 

O parque estableceuse na década de 1930 no pólder Voordijkshoornse.  

No proceso da súa creación seguiuse un sistema de plantación moi planificado: no perímetro exterior puxéronse especies autóctonas, capaces de soportar ventos fortes e fríos. Un segundo cinto dotouse de árbores procedentes de América do Norte; na terceira franxa plantáronse especies chinesas e xaponesas, e a zona central ocupouse con pólder autóctono.

Delft park 3.JPG
Delft park 2.JPG
Wilhelminapark - Delft - 2015 - panoramio (5).jpg
Wilhelminapark - Delft - 2015 - panoramio (1).jpg

## Historia 
esquerda|280px
O proxecto de establecemento do parque foi tratado polo consello municipal de Delft en 1931, no marco dun plan de expansión das zonas verdes da cidade.   

Foi en 1945 cando o parque pasou a chamarse Wilhelminapark, na honra da raíña Guillermina. Ademais, por iniciativa da Asociación Orange (apelido da familia real neerlandesa), plantáronse seis tileiros que foron bautizados cos nomes dos membros da familia real. O 30 de abril de 2013 plantouse un novo tileiro con motivo da coroación do rei Guillerme Alexandre. 

En 1994, o consello municipal decidiu renovar o Wilhelminapark co obxectivo de restaurar o seu orixinario estilo paisaxístico inglés e a estrutura característica. 

En 2010, o consello da cidade aprobou concederlle ao parque a consideración de *Groene Parel* ("Perla Verde"), e en 2013 entreou a formar parte do catálogo de zonas verdes con valor histórico e cultural do municipio de Delft.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Klumper, J. et al. *Renovatie Wilhelminapark*. Gemeente Delft. 1995.
*Krogt, Peter van de. *Straatnamen van Delft*. Ed. Museum Het Prinsenhof. 2000. ISBN 9789080565418

### Outros artigos 
* Delft
* Delftse Hout
Das alte Karussell

«**Das alte Karussell**» ([]; en galego: «O carrusel vello») é unha canción escrita por George Betz-Stahl e interpretada en alemán por Lys Assia. Lanzouse como sinxelo en 1956 mediante Decca Records. Foi elixida para representar a Suíza no Festival de Eurovisión de 1956 tras obte-lo segundo posto nunha final nacional suíza.

## Festival de Eurovisión 1956 
[miniatura|esquerda|[Lys Assia, intérprete da canción, en 1957.]]
### Selección 
«Das alte Karussell» participou nunha final nacional organizada pola emisora suíza Télévision suisse romande. Quedou en segundo lugar, cualificandose para representar a Suíza no Festival de Eurovisión 1956 xunto a «Refrains», a canción gañadora da final.

Foi interpretada en segundo lugar, seguindo aos Países Baixos con Jetty Paerl interpretando «De vogels van Holland» e precedendo a Bélxica con Fud Leclerc interpretando «Messieurs les noyés de la Seine». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Formatos e listaxe de cancións 
## Historial de lanzamento 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suíza no Festival de Eurovisión
Faro de Pontevedra

***Faro de Pontevedra*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1911 e 1914.

## Historia e características 
Co lema "Guerra al caciquismo", pareceu o 15 de xaneiro de 1911. O seu propietario era Celestino López de Castro e estaba dirixido por Fernando Amil Soto. De periodicidade quincenal, saía os días 1 e 15 de cada mes. Contiña editorial e seccións de "sociedad", "política", "ayuntamiento", "telefonemas", "buzón de quejas", "noticias" e "avisos". Publicou algúns poemas en galego e castelán. Cesou co número 80 do 15 de maio de 1914.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Messieurs les noyés de la Seine

«**Messieurs les noyés de la Seine**» (; en galego: «Señores afogados do Sena») é unha canción escrita por Robert Montal, Jean Miret e Jacques Say interpretada en francés por Fud Leclerc. Foi elixida para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión de 1956 tras ser seleccionada internamente pola emisora belga Radio-Télévision belge de la Communauté française.

## Festival de Eurovisión 1956 
[miniatura|esquerda|[Fud Leclerc, intérprete da canción, en 1958.]]
### Selección 
«Messieurs les noyés de la Seine» foi seleccionada para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión 1956 pola emisora belga Radio-Télévision belge de la Communauté française.

Foi interpretada en terceiro lugar, seguindo a Suíza con Lys Assia interpretando «Das alte Karussell» e precedendo a Alemaña con Walter Andreas Schwarz interpretando «Im Wartesaal zum großen Glück». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bélxica no Festival de Eurovisión
Im Wartesaal zum großen Glück

«**Im Wartesaal zum großen Glück**» (; en galego: «Na sala de espera á gran felicidade») é unha canción composta por Walter Andreas Schwarz e interpretada en alemán por Walter Andreas Schwarz. Lanzouse como sinxelo en 1958 mediante Ariola Records. Foi elixida para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión de 1956 tras gaña-la final nacional alemá, *Schlager & Chansons*.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«Im Wartesaal zum großen Glück» cualificouse para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión 1956 tras gaña-la final nacional alemá, *Schlager & Chansons*.

Foi interpretada en cuarto lugar, seguindo a Bélxica con Fud Leclerc interpretando «Messieurs les noyés de la Seine» e precedendo a Francia con Mathé Altéry interpretando «Le temps perdu». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alemaña no Festival de Eurovisión
Avengers: Age of Ultron

***Avengers: Age of Ultron*** é un filme estadounidense de 2015 baseado nos superheroes de Marvel Comics Os Vingadores, producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. É a secuela do filme de 2012's *The Avengers* e o décimo primeiro filme do Universo Cinematográfico Marvel (MCU). O filme foi escrito e dirixido por Joss Whedon e conta cun elenco composto por Robert Downey Jr., Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Chris Evans, Scarlett Johansson, Jeremy Renner, Don Cheadle, Aaron Taylor-Johnson, Elizabeth Olsen, Paul Bettany, Cobie Smulders, Anthony Mackie, Hayley Atwell, Idris Elba, Stellan Skarsgård, James Spader e Samuel L. Jackson. No filme, os Vingadores loitan contra Ultron, unha intelixencia artificial obsesionada con causar a extinción humana.

## Personaxes 
miniatura|Elenco de *Avengers: Age of Ultron* en 2014.
* Robert Downey Jr. como Tony Stark / Iron Man
* Chris Hemsworth como Thor
* Mark Ruffalo como Bruce Banner / Hulk
* Chris Evans como Steve Rogers / Captain America
* Scarlett Johansson como Natasha Romanoff / Black Widow
* Jeremy Rennercomo Clint Barton / Hawkeye
* Don Cheadle como James "Rhodey" Rhodes / War Machine
* Aaron Taylor-Johnson como Pietro Maximoff / Quicksilver
* Elizabeth Olsen como Wanda Maximoff / Scarlet Witch
* Paul Bettany como J.A.R.V.I.S. e Vision
* Cobie Smulders como Maria Hill
* Anthony Mackie como Sam Wilson / Falcon
* Hayley Atwell como Peggy Carter
* Idris Elba como Heimdall
* Stellan Skarsgård como Erik Selvig
* James Spader como Ultron

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Ne crois pas

«**Ne crois pas**» (en galego: «Non creas») é unha canción composta por Christian Guittreau e interpretada en francés por Michèle Arnaud. Lanzouse como sinxelo en 1956 mediante Ducretet Thomson. Foi elixida para representar a Luxemburgo no Festival de Eurovisión de 1956 tras ser seleccionada internamente pola emisora luxemburguesa Télé-Luxembourg.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«Ne crois pas» foi seleccionada para representar a Luxemburgo no Festival de Eurovisión 1956 pola emisora luxemburguesa Télé-Luxembourg.

Foi interpretada en sexto lugar, seguindo a Francia con Mathé Altéry interpretando «Le temps perdu» e precedendo a Italia con Franca Raimondi interpretando «Aprite le finestre». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Luxemburgo no Festival de Eurovisión
Fernando Amil Soto

**Fernando Amil Soto**, nado en Cuba e finado en Pontevedra en outubro de 1918, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Amil Antas. Presentouse voluntario para a guerra de África en 1909. Colaborou en *La Libertad* e dirixiu o periódico *Faro de Pontevedra* (1911-1914). En 1915 foi nomeado auxiliar do servizo catastral da riqueza urbana de Pontevedra e despois foi oficial da oficina do Catastro.

## Vida persoal 
Casou con María Concepción Prieto Carabelos en outubro de 1913 .

## Notas
Adrienne Yabouza

**Adrienne Yabouza**, nada en Bimbo en 1965, é unha escritora da República Centroafricana, de orixe yakoma. Escribiu varias novelas e unha obra infantil-xuvenil, algúns dos cales foron escritos en colaboración co escritor francés Yves Pinguilly.
## Traxectoria
Yabouza comezou a escribir con dez anos. Regresou ao seu país e continuou a loitar contra a violencia política existente, mesmo tras do golpe de estado de 2013 durante a nova guerra civil da República Centroafricana.

Yabouza foi perruqueira durante varios anos en Bangui, e tivo outros traballos. Escribe en lingua francesa, e fala tamén lingua Sango e lingua lingala ademais da lingua yakoma materna. A súa obra fala das dificultades da muller no seu país, e moitas das súas historias derivan de vivencias familiares ou que tiveron lugar no seu barrio, que escoitou no seu traballo ou en lugares onde as mulleres se senten cómodas para falaren entre elas. Ela ten comentado que "inventa verdades", que as vidas das súas heroínas non están particularmente baseadas na súa propia. Entre as súas influencias cita Mariama Bâ e Ousmane Sembène. As súas tres primeiras novelas foron referidas coma unha triloxía. Viúva, ten cinco fillos e fillas e é avoa; criou os seus fillos e fillas coma nai solteira.

## Obra
**La défaite des mères* (2008, novela; con Yves Pinguilly)
**Bangui… allowi* (2009, novela; con Yves Pinguilly)
**Le bleu du ciel biani biani* (2010, novela; con Yves Pinguilly)
*''Coup d'état* (2010, novela curta; publicada co pseudónimo de Auguste Komelo Nikodro)
**La maltraite des veuves* (2013, novela)
**Comme des oiseaux* (2015, literatura infantil)
**Co-épouses et co-veuves'' (2015, novela)

## Notas
Le temps perdu

«**Le temps perdu**» (; en galego: «O tempo perdido») é unha canción composta por André Lodge e interpretada en francés por Mathé Altéry. Foi elixida para representar a Francia no Festival de Eurovisión de 1956 tras ser seleccionada internamente pola emisora francesa RTF.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«Le temps perdu» foi seleccionada para representar a Francia no Festival de Eurovisión 1956 pola emisora francesa RTF.

Foi interpretada en quinto lugar, seguindo a Alemaña con Walter Andreas Schwarz interpretando «Im Wartesaal zum großen Glück» e precedendo a Luxemburgo con Michèle Arnaud interpretando «Ne crois pas». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francia no Festival de Eurovisión
Bilurico patiamarelo grande

O **bilurico patiamarelo grande** (***Tringa melanoleuca***) é unha ave limícola grande de Norteamérica. O nome do xénero, *Tringa*, é o nome neolatino que lle deu ao bilurico alinegro Aldrovandus en 1599, baseándose na palabra grega *trungas* utilizada por Aristóteles para referirse a unha ave mal definida. O nome específico * melanoleuca* procede do grego *melas*, 'negro' e *leukos* 'branco'.

O bilurico patiamarelo grande é similar en aparencia á especie de menor tamaño bilurico patiamarelo pequeno. Porén, o seu parente máis próximo é o bilurico claro, que xunto co bilurico escuro forman un grupo estreitamente unido. Todas estas tres especies mostran as cores básicas de patas e pés dos *Tringa*, o que demostra que este carácter é parafilético. Son os biluricos deste tipo máis grandes agás o *Tringa semipalmata*, que ten unha constitución corporal máis robusta. O bilurico patiamarelo grande e o bilurico claro teñen ambos un debuxo do peito bastante nítido, escuro e áspero así como moita cor negra nos ombreiros en plumaxe reprodutora.

Os adultos teñen unhas patas amarelas longas e un bico escuro longo e delgado, que fai unha lixeira curva cara a arriba e é máis longo que a cabeza. O corpo é marrón cincento pola parte superior e branco na parte ventral; o pescozo e o peito están manchados de marrón escuro. A rabadilla é branca. A súa lonxitude vai dos 29 aos 40&nbsp;cm e en peso de 111 a 250&nbsp;g.

miniatura|esquerda|Exemplar xuvenil.
O seu hábitat de reprodución son os pantanos e marismas da rexión do bosque boreal do Canadá e Alasca. Fan o niño no chan, xeralmente en lugares ben agochados preto da auga. Como media poñen de tres a catro ovos duns 50&nbsp;mm de longo e 33&nbsp;mm de largo, que pesan uns 28&nbsp;g, cuxa incubación dura 23 días. As crías abandonan o niño 24 hotas despois da eclosión e dous días despoois marchan definitivamente lonxe do niño.

Son aves migratorias que parten cara ao sur ás costas do Atlántico e Pacífico dos Estados Unidos e sur de América do Sur para invernar. Son raras aves errantes no oeste de Europa, algunhas das cales chegan accidentalmente a Galicia.

Aliméntanse en augas pouco profundas, ás veces usando os seus bicos para remexer na auga e comen principalmente insectos e pequenos peixes, e tamén crustáceos e vermes mariños. Adoitan camiñar pola area e o barro das ribeiras deixando pegadas ben visibles; pode oberse información sobre a especie examinando estas pegadas.

A súa chamada é máis áspera que a do bilurico patiamarelo pequeno.

Os biluricos das especies grandes eran antes cazados e comidos en resturantes como un manxar, o que levou a algunhas especies ao bordo da extinción no século XIX e principios do XX. Actualmente contan con protección legal. Os cazadores observaron que os biluricos patiamarelos eran as primeiras aves en dar a alarma cando se achegaban cazadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informe sobre a especie - Cornell Lab of Ornithology
* Greater yellowlegs - *Tringa melanoleuca*  - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Captain America: Civil War

***Captain America: Civil War*** é un filme estadounidense de 2016 baseado na personaxe de Marvel Comics Captain America, producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. É a secuela do filme de 2011 *Captain America: The First Avenger* e o de 2014 *Captain America: The Winter Soldier*, e é o décimo terceiro filme do Universo Cinematográfico Marvel (MCU). O filme foi dirixido por Anthony e Joe Russo, cun guión escrito polo equipo de Christopher Markus e Stephen McFeely. Está protagonizado por Chris Evans no papel de Steve Rogers / Captain America, xunto a Robert Downey Jr., Scarlett Johansson, Sebastian Stan, Anthony Mackie, Don Cheadle, Jeremy Renner, Chadwick Boseman, Paul Bettany, Elizabeth Olsen, Paul Rudd, Emily VanCamp, Tom Holland, Frank Grillo, William Hurt e Daniel Brühl. En *Captain America: Civil War*, as desavinzas pola opinión internacional dos Vingadores fractura o equipo en dúas faccións opostas lideradas por Steve Rogers e Tony Stark.

## Personaxes 
[250px|miniatura|dereita|De esquerda a dereita Nate Moore, [Kevin Feige, os irmáns Russo, Paul Bettany, Daniel Brühl, Robert Downey, Jr., Chris Evans, Tom Holland, Paul Rudd, Elizabeth Olsen, Jeremy Renner, Anthony Mackie, Sebastian Stan e Emily VanCamp.]]
* Chris Evans como Steve Rogers / Captain America
* Robert Downey Jr. como Tony Stark / Iron Man
* Scarlett Johansson como Natasha Romanoff / Black Widow
* Sebastian Stan como Bucky Barnes / Winter Soldier
* Anthony Mackie como Sam Wilson / Falcon
* Don Cheadle como James "Rhodey" Rhodes / War Machine
* Jeremy Renner como Clint Barton / Hawkeye
* Chadwick Boseman como T'Challa / Black Panther
* Paul Bettany como Vision
* Elizabeth Olsen como Wanda Maximoff / Scarlet Witch
* Paul Rudd como Scott Lang / Ant-Man
* Emily VanCamp como Sharon Carter
* Tom Holland como Peter Parker / Spider-Man
* Frank Grillo como Brock Rumlow / Crossbones
* William Hurt como Thaddeus "Thunderbolt" Ross
* Daniel Brühl como Helmut Zemo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Amami se vuoi

«**Amami se vuoi**» (en galego: «Ámame se queres») é unha canción composta por Vittorio Mascheroni e interpretada en italiano por Tonina Torrielli. Lanzouse como sinxelo en 1956 mediante Fonit Cetra. Foi elixida para representar a Italia no Festival de Eurovisión de 1956 tras obte-lo segundo posto no Festival da Canción de Sanremo 1956.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«Amami se vuoi» cualificouse para representar a Italia no Festival de Eurovisión 1956 tras obte-lo segundo posto final nacional italiana, o Festival da Canción de Sanremo 1956.

Foi interpretada 14.ª, seguindo a Luxemburgo con Michèle Arnaud interpretando «Les amants de minuit». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Italia no Festival de Eurovisión
José Amil Antas

**José Amil Antas**, nado en Beade e finado en Pontevedra o 7 de agosto de 1906, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Militar, membro da Asociación Militar Revolucionaria organizada por Manuel Ruiz Zorrilla e comprometido nas conspiracións zorrillistas. Destinado en Cuba, onde serviu máis de vinte anos, pasou de sarxento a capitán e logo a comandante. De ideas republicanas e anticlericais foi postergado no exército e trasladado, primeiro a Estrada, despois a Zaragoza e finalmente a Pontevedra, onde pediu o pase á escala de reserva e despois o retiro. Instalado en Pontevedra, participou na loxa masónica da cidade, foi un activo membro do Partido Republicano, que chegou a dirixir logo do pasamento de Armesto e Pascual Paz, e fundou e presidiu a Cooperativa de Consumo.

## Vida persoal 
Casou en Cuba con Elena Soto Martínez e foi pai de Abelardo e Fernando Amil Soto.

## Notas
So geht das jede Nacht

«**So geht das jede Nacht**» (en galego: «Así é como funciona todas as noites») é unha canción composta por Lothar Olias e interpretada en alemán por Freddy Quinn. Lanzouse como sinxelo en 1956 mediante Polydor Records. Foi elixida para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión de 1956 tras gaña-la final nacional alemá, *Schlager & Chansons*.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«So geht das jede Nacht» cualificouse para representar a Alemaña no Festival de Eurovisión 1956 tras gaña-la final nacional alemá, *Schlager & Chansons*.

Foi interpretada 11.ª, seguindo a Bélxica con Mony Marc interpretando «Le plus beau jour de ma vie» e precedendo a Francia con Dany Dauberson interpretando «Il est là». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alemaña no Festival de Eurovisión
Inma Castañón

**María Inmaculada Castañón González**, coñecida coma **Inma Castañón**, nada en 1959 en Cudillero (Principado de Asturias) pero residente na Coruña é unha ex xogadora de fútbol, popular na década de 1980.

## Traxectoria 
Foi a capitá do Karbo Deportivo que en 1981 conquistou a primeira Copa da Raíña. Neste equipo levaba o número 10 e chamábanlle a *Maradona do fútbol feminino*, miúda en estatura xogaba de interior esquerda pero tiña gran capacidade de gol marcando unha media de dous goles por partido.

Durante a súa época no Karbo foi pretendida por varios clubs internacionais como o Royan francés.

Foi a primeira capitá da selección española coa que xogou entre 10 e 15 partidos.

## Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fútbol feminino
* Deportivo da Coruña Feminino
El Fustazo

***El Fustazo*** foi un periódico editado en Marín en 1913.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario satírico*, apareceu o 19 de xaneiro de 1913. Redactado case integramente en castelán, entre os seus colaboradores figurou José Tafall, que asinaba co pseudónimo **Xan de Leiras**. Criticou a *El Eco de Marín*. Cesou no número 4, de 9 de febreiro de 1913. Foi substituído por *Marín*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Le plus beau jour de ma vie

«**Le plus beau jour de ma vie**» (en galego: «O día máis belo da miña vida») é unha canción composta por Claude Alix e interpretada en francés por Mony Marc. Foi elixida para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión de 1956 tras ser seleccionada internamente pola emisora belga INR.

## Festival de Eurovisión 1956 
### Selección 
«Le plus beau jour de ma vie» foi seleccionada para representar a Bélxica no Festival de Eurovisión 1956 pola emisora belga INR.

Foi interpretada en décimo lugar, seguindo a Suíza con Lys Assia interpretando «Refrain» e precedendo a Alemaña con Freddy Quinn interpretando «So geht das jede Nacht». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bélxica no Festival de Eurovisión
El Organillo

***El Organillo*** foi un periódico editado en Padrón en 1883.

## Historia e características 
Subtitulado *Quincenario humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño*, apareceu no verán de 1883. Despois pasou a titularse *Periódico humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño*, pasando a publicarse tres veces ao mes. Fundado e dirixido por Pablo Pérez Costanti, imprimíase na Rúa do Vilar, 80 de Santiago de Compostela. Publicaba poesía en castelán na sección "Melomanías", onde apareceron textos de Javier Valcarce Ocampo e Recio Rucio. O último número coñecido é o 8, de 24 de outubro de 1883.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Pirulí

***El Pirulí*** foi un periódico editado na Coruña de 1915 a 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico sustancioso, higiénico y chupable según el dictamen de un alcalde accidental*, apareceu o 31 de outubro de 1915. Semanario de ton satírico e de tendencia republicana e galeguista, contou coas colaboracións de Ramón Cabanillas, Banet Fontenla, Antón Villar Ponte e Aurelio Ribalta. Cesou a súa publicación en 1916.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Orientación Gallega

***Orientación Gallega*** foi un periódico editado en Buenos Aires entre 1962 e 1965.

## Historia e características 
Co lema "Todo por la libertad y la democracia", era o órgano de expresión da Unión Federal Gallega Democrática. Apareceu o 2 de xaneiro de 1962, dirixido por Cándido Alfonso González. Pretendía unir os esforzos da colectividade galega na Arxentina para defender a democracia, a república española e a autonomía galega fronte ao totalitarismo de Francisco Franco e dos comunistas; aínda que a súa obsesión por estes limitou moito o seu traballo. Dende o principio acusaron á Federación de Sociedades Gallegas de la República Argentina e ao seu órgano *Galicia* de estar tomados polo comunismo, non respectando así os desexos e necesidades do pobo galego. Entre os seus colaboradores figurou Emilio González López.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
El Proletariado

***El Proletariado*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1898.
## Historia e características 
Subtitulado *Defensor de los trabajadores*, apareceu o 23 de abril de 1898. Publicábase os días 1, 8, 15 e 23 de cada mes. No número 2 publicou o poema en galego "Fóra a preguiza", sen sinatura. O último número coñecido é o 5, aparecido o 1 de xuño de 1898.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Castro da Torre

O **castro de Sobredo**, **torre do Castro** ou **castro da Torre**, é un castro lucense que está no lugar de Sobredo, en Folgoso do Courel. Atópase ao norte de Sobredo, camiño da Ferrería Vella.

É un Ben de Interese Cultural (BIC) catalogado.

## Morfoloxía 
O castro está localizado na ladeira do monte da Golada orientado cara ao sueste, mirando cara ao val do río Lor. É un castro fortificado con 16 vivendas no seu interior, en socalcos. O castro está dentro dun foxo defensivo de 120 metros de longo, de 5 a 20 metros de ancho e cunha profundidade de ata 17 metros.

Na súa cabeceira, en dirección ao noroeste, atópanse os restos dunha torre. Esta torre dálle nome ao castro.

## Arqueoloxía 
O castro é da idade de ferro e consérvase en bo estado de conservación. As zonas máis alteradas son por esvaementos na pendente do monte onde se empraza.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Folgoso_do_Courel_castro_da_Torre_de_Sobredo_5.jpg
Ficheiro:Folgoso_do_Courel_castro_da_Torre_de_Sobredo_7.jpg
Ficheiro:Folgoso_do_Courel_castro_da_Torre_de_Sobredo_10.jpg
Ficheiro:Folgoso_do_Courel_castro_da_Torre_de_Sobredo_15.jpg
Ficheiro:Folgoso_do_Courel_castro_da_Torre_de_Sobredo_16.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Lugo
Pro-Galicia

***Pro-Galicia*** foi un periódico editado na Habana en 1912.

## Historia e características 
Editada polos colectivos La Unión Mañonesa, Sociedad Ferrol y su Comarca e El Progreso de Coles, que integraban a Federación Galaica. Baixo o mesmo título aparecían os diversos boletíns independentes de información de cada sociedade. Informaba das actividades e funcionamento interno aos socios e ofrecía artigos de exaltación dos lugares aos que pertencían as sociedades. Publicou poemas de Curros Enríquez e artigos en castelán sobre Rosalía de Castro, Manuel Murguía e Leiras Pulpeiro. Durou só uns meses e foi substituída ao ano seguinte por *Labor Gallega*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Igrexa de San Salvador de Sarria

A **igrexa de San Salvador** é un templo de planta románica e fachada gótica do século XII, unha das tres igrexas da parroquia civil de Sarria.

## Situación 
O templo está situado ao final da Rúa Maior, onde comeza a Rúa do Castelo, no itinerario do Camiño Francés.

## Historia 
A comezos de 2014 a comunidade de mercedarios que atende o templo decidiu suspender o culto nela, polo mal estado da cuberta e o risco de derrubamento.

En maio de 2015 formalizáronse os contratos de rehabilitación da igrexa, cofinanciados pola Consellería de Cultura e polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional, por valor de 254.000 €. Os traballos se centraron nos elementos exteriores do templo, substituíndo a cuberta da igrexa por unha nova e reparando os danos causados pola filtración de auga na estrutura de madeira do teito.

## Arquitectura 
O estilo da igrexa encádrase no gótico con trazas tardorrománicas, na ábsida. O templo conta cunha espadana de estilo barroco, engadida en 1860.

## Culto 
A igrexa é o templo parroquial dunha das tres parroquias nas que está organizada Sarria, xunto coas parroquias de Santa Mariña e do Rosario. A parroquia pertence ao arciprestado de Sarria-Samos. O templo está atendido por unha comunidade de mercedarios.

## Notas
Robert Curbeam

**Robert Lee Curbeam, Jr.**, nado en Baltimore (Maryland) o 5 de marzo de 1962, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-116, STS-98 e STS-85. Pasou un total de 37,61 días no espazo.

## Traxectoria
Curbeam é graduado en enxeñería aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1984, con máster na Escola Naval de Posgraduados en 1990.

Foi seleccionado pola NASA en decembro de 1994, completando o seu adestramento un ano despois. Participou nas misións STS-116, STS-98 e STS-85, pasando un total de 37,61 días no espazo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-116
*STS-98
*STS-85
Son de Trives

**Son de Trives** é unha coalición política local do concello da Pobra de Trives, creada en 2015 ligada a En Marea. Partindo dunha ideoloxía de esquerdas, aglutina un espectro ideolóxico que inclúe nacionalismo, galeguismo, republicanismo e socialismo.

Nas eleccións municipais de 2019 acadou dúas concellarías, e pasou a formar parte da coalición de goberno xunto ao PSdeG.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais na Pobra de Trives