Museo Ashmolean

O **Museo Asmolean**, formalmente: **Museo Ashmolean de Arte e Arqueoloxía** (en inglés: *Ashmolean Museum of Art and Archaeology*) sito na rúa Beaumont da cidade inglesa de Oxford, é o primeiro museo universitario do mundo, vinculado á Universidade de Oxford. 

A súa primeira sede foi construída entre 1678 e 1683 para albergar o "gabinete de curiosidades" que Elias Ashmole lle doou á Universidade de Oxford en 1677. O edificio actual ergueuse entre 1841 e 1845. A construción daquel edificio, situado na rúa Broad e que deu en coñecerse como o Vello Ashmolean, atribúeselle ás veces a Christopher Wren ou a Thomas Wood. 

Elias Ashmole adquiríralle a colección á familia de Xardineiros, viaxeiros e coleccionistas composta por John Tradescant, o Vello, e o seu fillo John Tradescant, o Novo. Aquela colección inicial abranguía moedas antigas, libros, gravados e pezas xeolóxicas e zoolóxicas; unha destas últimas era o corpo do derradeiro dodo visto en Europa, aínda que  acabou tan devorado pola couza que en 1755 houbo que destruílo, coa excepción da súa cabeza e unha gadoupa.

### Sede en Beaumont Street 
[miniatura|[Gravado do edificio do Museo Ashmolean ca. 1856]]
O edificio actual, na rúa Beaumont, construíuse entre 1841 e 1845. Foi deseñado para as galerías universitarias de Oxford polo arquitecto Charles Cockerell, nun estilo clásico. Unha ala do edificio, na esquina entre as rúas Beaumont e St Giles, está ocupada pola *Taylor Institution*, que é a Facultade de Linguas Modernas da Universidade. Esta ala foi deseñada por Cockerell utilizando a orde xónica da arquitectura grega.

Arthur Evans (1851-1941), que foi nomeado conservador e que exerceu o seu labor desde 1884 ata o seu retiro en 1908, foi un dos responsables de que o museo chegase a se converter no que hoxe é. Evans descubriu que algúns dos anteriores conservadores e directivos da entidade fixeran unha mala xestión que levara a perder case a metade das pezas da colección. El emprendeu unha serie de reformas e recibiu a doazón da colección de antigüidades de Charles Drury Edward Fortnum (1820-1899). Esta doazón viña acompañada da suma de 10.000 libras, que lle permitiu a Evans construír unha extensión das galerías universitarias e trasladar alí a colección Ashmolean en 1894. En 1908, a colección Ashmolean e as galerías universitarias fusionáronse no que se denominou  Museo Ashmolean de Arte e Arqueoloxía. Ademais, o museo converteuse nun depósito dalgúns dos importantes achados arqueolóxicos das escavacións de Evans en Creta.
[miniatura|*The Great Bookcase*, exposto na sala de [arte vitoriana do Museo Ashmolean.]]
Despois de que varios obxectos da colección fosen trasladados a novos museos, o edificio do Vello Asmolean utilizouse para as oficinas do *Oxford English Dictionary*. En 1924 estableceuse nel o Museo de Historia da Ciencia, entre cuxas exposicións se inclúen instrumentos científicos doados á Universidade de Oxford por Lewis Evans (1853-1930), o irmán máis novo de Arthur Evans. Destaca entre estes instrumentos a colección de astrolabios máis grande do mundo.

Charles Buller Heberden (1849-1921) foi outro dos grandes benfeitores da institución. Doou 1.000 libras á Universidade que foron usadas para a sala do gabinete de moedas e medallas do museo, que, na súa honra, tomou o nome de Sala Heberden.

En 2012, a Fundación Andrew W. Mellon, con sede en Nova York, concedeulle ao Museo Ashmolean 1.100.000 dólares para a posta en marcha do Programa de Participación Universitaria. Este programa desenvólveno tres conservadores docentes e un director co obxectivo de utilizar as coleccións do museo na actividade didáctica e investigadora da Universidade de Oxford.

### Renovación e ampliación 
[miniatura|Parte central do Museo Ashmolean, renovada en [2009]]
O interior do Ashmolean modernizouse considerablemente nos últimos anos e agora inclúe un restaurante e unha tenda de regalos.

En 2000 abriuse na entrada do edificio a Galería de Pintura chinesa, deseñada polo estudio londiniense de arquitectura *van Heyningen & Haward*s. Esta colección alberga a propia colección de Ashmole e tamén se utiliza ocasionalmente para as exposicións temporais de préstamos doutros museos e de obras de artistas chineses contemporáneos.

A biblioteca Sackler, onde se conservan as coleccións de libros máis antigas do Museo Ashmolean, abriu en 2001 e posibilitou a expansión desa colección orixinal, especializada en obras sobre as civilizacións clásicas, a arqueoloxía e a historia da arte.

Entre 2006 e 2009, o museo sufriu unhas reformas de expansión deseñadas polo arquitecto Rick Mather, co apoio económico do *Heritage Lottery Fund*. Esta ampliación, que tivo un orzamento de 98,2 millóns de dólares, consistiu na reconversión dos tres andares iniciais en cinco alturas, co que se duplicou o espazo de exposición e se equipou un centro educativo. O museo renovado reabriu as súas portas ao público o 7 de novembro de 2009.

O 26 de novembro de 2011, o Ashmolean inaugurou as novas galerías do Antigo Exipto e de Nubia. Esta segunda fase da renovación fai posible a exposición de obxectos que estiveran almacenados durante décadas, entre eles máis do dobre de cadaleitos e de momias. Rick Mather dirixiu o redeseño e o novo espazo expositivo, que anteriormente estaba dividido en catro salas.

En maio de 2016, o museo abriu novas galerías dedicadas á exposición da súa colección de arte vitoriana. Isto permitiu o regreso ao Ashmolean do *Great Bookcase* ("o grande estante"), un moble de libraría deseñado por William Burges e descrito como "to exemplo máis importante de moble pintado da época vitoriana".

## Coleccións 
miniatura|191x191px|Anverso, reverso e detalle da Xoia de Alfredo
[miniatura|284x284px|Máscara funeraria de [Oliver Cromwell]]
miniatura|191x191px|O Relevo Metrolóxico
[miniatura|191x191px|[Táboa de Kish, datada no 3500 a. de C.]]

A sección principal do museo contén grandes coleccións de pezas arqueolóxicas e de belas artes. Atópanse aí unha das mellores coleccións de pinturas prerrafaelistas, cerámica de Maiólica e prata inglesa. O departamento de arqueoloxía alberga o legado de Arthur Evans e ten unha colección excelente de cerámica grega e minoica, así como unha extensa colección de antigüidades do Antigo Exipcio e do Sudán. No seo do museo inscríbese tamén o Instituto Griffith para o avance da exiptoloxía.

Entre as pezas máis sobranceiras do Museo Ashmolean pódense salientar as seguintes:

* Debuxos de Michelangelo, Rafael e Leonardo da Vinci.
* Pinturas de Picasso, Uccello, van Dyck, Peeters, Rubens, Cézanne, Tiziano, Lorrain, Turner etc.
* A Xoia de Alfredo,  datada no século IX.
* O violín chamado Mesías, de Antonio Stradivari.
* O arquivo da familia Pissarro, doado na década de 1950, consistente en pinturas, gravados, debuxos, libros e cartas de Camille Pissarro e doutros membros da familia.
* Vestido cerimonial árabe propiedade de Laurence de Arabia.
* Unha máscara funeraria de Oliver Cromwell.
* Unha importante mostra dos Papiros de Oxirrinco, entre eles algúns manuscritos bíblicos do Antigo e do Novo Testamento.
* Máis de 30 pezas de vidro dourado das catacumbas romanas de tempos do imperio, a terceira colección máis grande, despois das dos Museos Vaticanos e do Museo Británico.
* Unha gran colección de antigüidades do Exipto prehistórico e do período exipcio arcaico.
* A parte inferior do Mármore Pariano, o primeiro exemplo existente dunha táboa cronolóxica grega.
* O Relevo Metrolóxico, que amosa medidas utilizadas na Antiga Grecia.
* A capa cerimonial do Xefe Powhatan.
* The colección minoica de Arthur Evans, a meirande fóra de Creta.
* A Táboa de Kish.
* A táboa coa listaxe dos Reis de Sumeria.

### Legados e adquisicións recentes salientables 
[miniatura|292x292px|*Portrait de Mademoiselle Claus*, de [Édouard Manet|Édouard Monet (1868)]]

* En 2017, o museo adquiriu un retrato grupal de William Dobson pintado en Oxford arredor de 1645, durante a guerra civil inglesa.
* En 2017 produciuse a adquisición un tesouro viquingo que fora descuberto en South Oxfordshire en 2015, composto por máis de 200 moedas anglosaxoas, moitas delas de extremada rareza.
* En 2015 o Ashmolean recadou o diñeiro necesario para a adquisición dun cadro importante de J. M. W. Turner, co apoio do Fondo da Lotaría do Reino Unido e diversas subvencións públicas. Trátase do único óleo do autor dunha paisaxe urbana: *The High Street, Oxford* (1810).
* En outubro de 2014 comprouse unha obra de John Constable titulada ''Willy Lott's House from the Stour*.
* En outubro de 2014, os coleccionistas  Micheál e Elizabeth Feller entregaron ao museo Ashmolean unha colección de bordados históricos ingleses, composta por 61 pezas que abranguen todo o século XVII.
* A finais de 2013, o historiador da arte e coleccionista Michael Sullivan legou a súa colección de máis de 400 obras de arte, entre as que destacan pinturas de mestres chineses. A colección foi considerada unha das maiores de arte chinesa do mundo. O museo ten unha sala dedicada a Sullivan e a súa muller, Khoan.
* En 2013 o museo recibiu a escultura *Taichi Arch*, do artista taiwanés Ju Ming, que se instalou na explanada principal do edificio.
* En 2012 o museo asumiu unha colección de 500 obxectos de ouro e prata, entre elas algunhas renacentistas ensambladas polo anticuario Michael Welby.
* En 2012 adquiriuse o Retrato de Mademoiselle Claus, de Édouard Manet, pintado en 1868, logo dunha campaña pública para recadar 7,83 millóns de libras.

## Persoas relacionadas co Museo Ashmolean 
*Véxase tamén: :Categoría: Persoas relacionadas co museo Ashmolean*

### Conservadores 
[miniatura|[Arthur Evans, conservador do Museo Ashmolean (1884-1908)]]
Esta é unha listaxe dos conservadores do Museo Ashmolean desde 1683 aos nosos días:

* Robert Plot (1683-1690).
* Edward Lhuyd (1690-1709).
* David Parry (1709-1714).
* John Whiteside (1714-1729).
* George Shepheard (1730-1731).
* Joseph Andrews (1731-1732).
* George Huddesford (1732-1755).
* William Huddesford (1755-1772).
* William Sheffield (1772-1795).
* William Lloyd (1796-1815).
* Thomas Dunbar (1815-1822).
* John Shute Duncan (1823-1829).
* Philip Bury Duncan (1829-1854).
* John Phillips (1854-1870).
* John Henry Parker (1870-1884).
* Sir Arthur Evans (1884-1908).
* David George Hogarth (1909-1927).
* Edward Thurlow Leeds (1928-1945).
* Sir Karl Parker (1945-1962).
* Robert W. Hamilton (1962-1972).

### Directores 
A partir de 1973, o posto de conservador foi substituído polo de director: 

Dado que os ladróns ignoraron outras obras da mesma sala e que o cadro non foi ofrecido á venda, especúlase que foi roubado por encarga dun coleccionista.

## Galería de obras e obxectos 

Ficheiro:Coffin of Djeddjehutefankh.jpg|Sarcófago exipcio con Anubis.
Ficheiro:Messiah Stradivarius.jpg|Violín *mesias* de Stradivari.
Ficheiro:Silver unit of Tasciovanus.JPG|Moeda celta de prata das illas británicas.
Ficheiro:Domitianus II obverse ashmolean (edited).JPG|Antoniniano de Domiciano II.
Ficheiro:Mycenean helmet, 1400-1300 BC.jpg|Casco micénico.
Ficheiro:Athenian black-figure amphora, 6th century BC, Heracles wrestling with the Nemean lion, Ashmolean Museum (8401769980).jpg|Cerámica ateniense.
Ficheiro:Clockface by John Knibb.jpg|Reloxo do século XVII.
Ficheiro:Ring, lions to pillar, Mycenae, 1700-1400 BC, Gold, AshmoleanM, AN 1938.1126.142532 (cropped).jpg|Anel micénico de ouro.
Ficheiro:Cast of the Janiculum Antinous in the Ashmolean Museum.jpg|Escultura romana.
Ficheiro:Turkish ceremonial dress - Ashmolean EA1960-105.jpeg|Traxe cerimonial turco.
Ficheiro:Steel dagger with a gilded copper handle and sheath from Turkey - Ashmolean EAX-3214.jpeg|Antiga daga turca.
Ficheiro:Pierre-Auguste Renoir 029.jpg|*Un xardín en Montmarte*, de Renoir.
Ficheiro:Paolo uccello, annunciazione, ashmolean.jpg|*Anunciación*, atribuído a Uccello.
Ficheiro:Van Dyck-Deposition-Ashmolean.jpg|Baixada da Cruz, de Anton van Dyck.
Ficheiro:Raffaello, studio per la trasfigurazione 02.jpg|Esbozos de Rafael.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* MacGregor, A. (2001). *The Ashmolean Museum. A brief history of the museum and its collections.'' Ashmolean Museum & Jonathan Horne Publications. Londres. ISBN 978-1854441492

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Museo Ashmolean
* Sackler Library
* Griffith Institute
* Visita virtual ao Museo Ashmolean