open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Simon van der Meer

[miniatura|Simon van der Meer (á esquerda) e a súa muller recibidos pola raíña [Beatriz dos Países Baixos|Beatriz e o príncipe Claus en 1985.]]
**Simon van der Meer**, nado na Haia o 24 de novembro de 1925 e finado en Xenebra o 4 de marzo de 2011, foi un físico neerlandés especializado na aceleración de partículas. Foi galardoado co Premio Nobel de Física en 1984.

## Traxectoria 
Inventou o concepto de *stochastic cooling* nas colisións, facendo posíbel o descubrimento dos Bosóns W e Z no CERN 500 Gev, coa colaboración experimental de Carlo Rubbia. Como resultado, van der Meer e Rubbia compartiron o Premio Nobel de Física. Van der Meer traballou no CERN desde 1956 até o seu retiro en 1990.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Autobiografía.
Ángulo de rozamento interno

dereita|300px|miniatura|Ángulo de repouso.
Na enxeñaría, o **ángulo de rozamento interno** é unha propiedade dos materiais granulares.

O ángulo de rozamento ten o fundamento físico no ángulo de repouso, ou máximo ángulo posible que forma a pendente dun montón de material granular. Nun material granuloso o ángulo de repouso está determinado pola fricción, a cohesión e a forma das partículas, pero nos materiais sen cohesión, e onde as partículas son moi pequenas en relación ao tamaño do conxunto, o ángulo de repouso coincide co ángulo de rozamento interno.

É especialmente importante na mecánica de solos para determinar tanto a capacidade portante como a resistencia ao escorregamento dun terreo areoso.

## Medición 
Existen numerosos procedementos para determinar o ángulo de rozamento interno, cada un produce resultados lixeiramente diferentes. Os resultados son altamente dependentes da metodoloxía exacta do experimentador e, como resultado, os datos de diferentes laboratorios poden non ser comparables. Ademais, no rango de \scriptstyle 30^\circ , a capacidade portante dun terreo depende exponencialmente da tanxente de dito ángulo:
{{ecuación|
p_{ter} \varpropto e^{\pi \tan \varphi}
||left}}
Polo que pequenos erros na determinación do ángulo conducen a estimacións moi diferentes da capacidade portante. Alternativamente en moitos casos faise unha medición mediante un instrumento chamado célula de cortante, cuxa medida estaría directamente relacionada coa capacidade portante.

## Aplicacións 
O ángulo de rozamento interno intervén no deseño de equipos para o procesado de partículas sólidas, como por exemplo, un silo de almacenaxe ou unha cinta transportadora para materiais granulosos. E igualmente en xeotecnia e xeoloxía o ángulo de rozamento interno é importante para determinar a estabilidade de noiros, a resistencia dunha cimentación ou para o cálculo do pulo de terras.

### Larvas de formiga león 
[miniatura|Trampa dunha [Myrmeleontidae|formiga león.]]A larva da formiga león atrapa formigas e outros pequenos insectos escavando un orificio cónico en area solta, tal que a pendente deste está moi próximo ao ángulo de repouso da area. Así, cando un bicho se achega polo burato, o seu peso causa que a area escorregue, levándoo para abaixo, onde está a formiga león á espera.
Jordi Bargalló

**Jordi Bargalló i Poch**, nado en Sant Sadurní d'Anoia o 5 de decembro de 1979, é un xogador de hóckey a patíns catalán, que ocupa a demarcación de medio e que actualmente xoga no Club Esportiu Noia.

## Traxectoria
Debutou no club da súa cidade natal, o Noia Freixenet en 1997, e permaneceu no club 5 tempadas, gañando unha Copa do Rei e unha Copa CERS. Na tempada 2002/03 asinou por primeira vez co Liceo da Coruña, no que xogou durante os seguintes catro anos. Na súa primeira etapa no club galego conquistou unha Copa de Europa, unha Copa Continental, unha Copa Intercontinental e unha Copa do Rei.

Na tempada 2006/2007 pasou a formar parte do Igualada HC, retornando dúas campañas máis tarde ao Liceo. No seu segundo paso pola Coruña agrandou o seu palmarés con dúas novas Copas de Europa, dúas Copas Cers, unha Copa Intercontinental e unha Continental, así como co seu primeiro e único título da OK Liga. Ademais, na tempada 2012/13 foi elixido mellor xogador da liga. Convertido en capitán e nunha das máximas figuras da historia do Liceo, deixou o club en 2016 como o seu segundo máximo goleador histórico con 551 goles, só por detrás dos 661 de Martinazzo.

Ao final da tempada acabou por fichar polo Oliveirense, co que conquistou outra Copa Continental e unha Copa de Portugal. En 2021 regresou ao Noia.

Foi internacional pola selección española, formando parte do equipo campión de catro Campionatos do Mundo (2005, 2007, 2009 e 2011) e outros catro Campionatos de Europa (2006, 2008, 2010 e 2012).

## Equipos
* Noia: 1997-2002
* Liceo: 2002-2006
* Igualada HC: 2006-2008
* Liceo: 2008-2016
* Oliveirense: 2008-2016
* Noia: 2021-

## Palmarés
;Noia
* **Copa CERS (1):** 1997-98.
* **Copa do Rei (1):** 1998.

;Liceo
* **Copa de Europa (3):** 2002-03, 2010-11 e 2011-12.
* **Copa Continental (2):** 2002-03 e 2012.
* **Copa Intercontinental (2):** 2004 e 2012.
* **OK Liga (1):** 2013.
* **Copa CERS (1):** 2010.
* **Copa do Rei (1):** 2004.

;Oliveirense
* **Copa Continental (1):** 2017.
* **Copa de Portugal (1):** 2019.

;Selección catalá
* **Golden Cup (1):** 2010.
* **Copa América (1):** 2010.

;Selección española
* **Campionato do Mundo (4):** 2005, 2007, 2009 e 2011.
* **Campionato de Europa (4):** 2006, 2008, 2010 e 2012.
* **Torneo das Nacións de Montreux (1):** 2005.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Jordi Bargalló en hoqueipatins.cat
Festival de Cinema de Sundance

O **Festival de Cinema de Sundance** (en  e anteriormente coñecido como **Utah/US Film Festival** e **US Film and Video Festival**) é un acontecemento cinematográfico internacional que se celebra anualmente nas dúas últimas semanas de xaneiro na localidade de Park City, próxima á Salt Lake City, a capital do estado de Utah, nos Estados Unidos.

## Descrición 
Sundance é o meirande festival de cinema independente dos Estados Unidos, con máis de 46&nbsp;660 asistentes no ano 2016. Celébrase en xaneiro en Park City, Salt Lake City e no Sundance Resort (en Provo, Utah) e actúa como escaparate de novos traballos de cineastas independentes estadounidenses e internacionais.

## Historia 
### 1978: Utah/US Film Festival 
Sundance comezou en Salt Lake City en agosto de 1978 co nome "Utah/US Film Festival", nun intento por atraer máis cineastas cara a Utah. Foi fundado por Sterling Van Wagenen (daquela xefe de Wildwood, compañía de Robert Redford), John Earle (que estaba na Utah Film Commission). A edición de 1978 proxectou filmes como *Deliverance*, *A Streetcar Named Desire*, *Cowboy de medianoite*, *Quérote, Nova Iorque* e *Sweet Smell of Success*. Nun principio, Sundance foi un instituto de cinematografía, mais pronto viuse a oportunidade de mostrar ao público os traballos que realizaban os creadores, polo que en 1983, Redford creou o Festival de Cinema de Sundance, que é agora un dos festivais de cinema independente máis importante do mundo.

O nome do festival ("Sundance") está inspirado no personaxe que o propio Robert Redford interpretou en 1969 en *Butch Cassidy and The Sundance Kid* (o bandoleiro Butch foi interpretado por Paul Newman).

Cada ano selecciónanse 200 películas para ser exhibidas entre máis de 9.000 que se presentan. Máis de 50.000 persoas asisten ás instalacións de Park City, Salt Lake City, Ogden, e Sundance. Ademais de descubrírense novos talentos mediante a proxección de documentais, dramas e curtas, os asistentes poden escoitar interpretacións de música en directo, paneis de discusión cos creadores e figuras relacionadas co cinema, instalacións de avances etc.

Deste festival saíron grandes cineastas, como Quentin Tarantino ou os irmáns Coen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, John. ''Sundancing: Hanging Out And Listening In At America's Most Important Film Festival*. Harper Paperbacks, 2000.
* Biskind, Peter. *Down and Dirty Pictures: Miramax, Sundance, and the Rise of Independent Film''. Simon & Schuster, 2004.
* Craig, Benjamin. Sundance - A Festival Virgin's Guide: Surviving and Thriving at America's Most Important Film Festival. Cinemagine Media Publishing, 3rd ed., 2016, .
* Smith, Lory. *Party in a Box: The Story of the Sundance Film Festival *. Gibbs Smith Publishers, 1999.
* 
* 
* von Roon, Alexander. "Grass and dark Tunnels: Sundance is a Marketing-Tool for the US Film Industry", Berliner Zeitung 2000.
* Sundance Film Festival 1985–1996 
* Sundance - A Festival Virgin's Guide - full history and how to attend the festival.

### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial do Festival
Biella Forum

O **Biella Forum**, coñecido tamén como **PalaBiella**, **BiellaForum** ou **Palacoop**, é un pavillón polideportivo situado na cidade de Biella, na rexión do Piemonte, en Italia. Con capacidade para 5.007 espectadores, foi inaugurado en febreiro de 2008. Alberga os encontros como local do Pallacanestro Biella, equipo que compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto italiano.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Biella
*Pallacanestro Biella
Pallacanestro Biella

O **Pallacanestro Biella** é un club profesional de baloncesto italiano da cidade de Biella,  na rexión de Piemonte. Fundado en 1994, actualmente xoga na Serie A2, a segunda máxima competición do baloncesto italiano. Recibe o nome de Edilnol por mor do seu patrocinador, unha compañía de elementos para o lar o xardín con sede na propia cidade de Biella. Xogan os seus encontro coma local no Biella Forum, un pavillón inaugurado en febreiro de 2008 con capacidade para 5&nbsp;007 espectadores.

## Historia
O actual equipo foi fundado en 1994 a partir da unión de dous equipos da cidade, o Biella Basket Club e o Amici del Basket Biella. O club é distinto ao Libertas Biella que participou na Serie A durante os anos 1960. O primeiro adestrador deste novo equipo foi Federico Danna, que xa adestrara na serie A ao Auxilium Torino nos anos 1980.

O equipo comezou a súa historia na serie B2, mais foi ascendendo rapidamente a través das diferentes divisións do campionato italiano: en 1996 o equipo gañou o campionato da Serie B2 e ascendeu á Serie B1; en 1998 o equipo consegue promover á segunda categoría da liga italiana, a Serie A2, gañando nos playoffs de ascenso. En 2001 o club gaña a Liga cun rexistro de 30 vitorias e 6 derrotas, conseguindo promover á Serie A. Dende o seu ascenso até o ano 2011, o equipo chegou xogar os playoffs polo título en tres ocasións.

### Nomes ao longo da historia 
Ao longo da súa historia o Pallacanestro Biella levou diferentes nomes por mor de motivos de patrocinio:
* **Ing Sviluppo Biella** (1994−1998)
* **Fila Biella** (1998−2001)
* **Lauretana Biella** (2001−2005)
* **Angelico Biella** (2005−2017)
* **Eurotrend Biella** (2017−2018)
* **Edilnol Biella** (2018−presente)

## Xogadores 
### Destacados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Perfil na web da Lega
Lega Basket Serie A 2009-10

dereita|miniatura|300px|Distribución xeográfica dos equipos da Serie A 2009-2010
**Serie A FIP 2009-10** é edición número 88 da máxima competición do baloncesto italiano.

## Regulamento 
### Forma de competición 
Participan dezaseis equipos, que disputan unha tempada regular a dobre volta, todos contra todos. Ao termo da mesma, os oito mellores clasificados disputan os playoffs polo título, mentres que os dous últimos clasificados descenden automaticamente á LegADue.

### Composición dos equipos 
Cada equipo pode inscribir seis xogadores non formados en Italia, cun máximo de 3 non comunitarios, e outros seis elixibles para a selección nacional.

## Equipos Participantes
Os novos equipos, comparados coa Serie A 2008-09, son o Cimberio Varese, volventdo á competición despois dunha soa tempada na LegADue, e o Vanoli Cremona, creado pola fusión do Vanoli Soresina (ascendido á Serie A polo playoff) co Juvi Basket Cremona. Outro troco é o cambio de sede do NSB Napoli dende Reiti ao PalaBarbuto de Nápoles. O 13 de abril o NSB Napoli foi excluído da liga.

## Trofeos
* Campión de Italia: 15px Montepaschi Siena
* Campión de Copa: 15px Montepaschi Siena
* Campión de Supercopa: Montepaschi Siena
* Relegado á LegADue: 15px Carife Ferrara
* Relegado á LegADue: 15px NSB Napoli

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lega Basket Serie A

### Ligazóns externas 
* LegaBasket.it
Liga ACB 2009-10

A **Liga ACB 2009-10** é a edición número vinte e sete da máxima categoría do baloncesto español. Iniciouse o 10 de outubro de 2009 e finalizou a fase regular coa disputa da 34ª xornada os días 15 e 16 de maio. O play-off polo título, que volve celebrarse ao mellor de cinco partidos, iniciouse o 20 e 21 de maio cos emparellamentos de cuartos de final, finalizando do 10 ao 19 de xuño en función do número de partidos necesarios na final.

Esta tempada a competición volveu contar con 18 equipos trala inscrición do Obradoiro, aínda que se viu obrigado a realizar unha serie de axustes. O CB Valladolid e o Meridiano Alicante xogaron despois de ascender dende Liga LEB Ouro, onde foron substituídos polo CAI Zaragoza e o ViveMenorca, que ocuparon as prazas de descenso a tempada anterior.

## Equipos 
### Clasificación Liga regular 

**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **P** = Partidos perdidos; **PF** = Puntos a favor; **PC** = Puntos en contra

## Calendario e resultados 
| width=33% valign="top" |

| width=33% valign="top" |

|}

## play-off polo título 

## Nomeamentos 
### Quinteto ideal da temporada 
### Xogador revelación da temporada 
### Mellor adestrador 
### Xogador da xornada 
### Xogador do mes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da ACB
* Estatísticas da Liga ACB
Copa das Nacións de Montreux

A **Copa das Nacións** (en francés **Coupe des Nations de Montreux**) é un torneo internacional de hóckey a patíns organizado polo Montreux Hockey Club con carácter bienal no período pascual. É recoñecido pola FIRS e polo CIRH e é considerado de moi alto valor para as seleccións e os clubs que participan nel. Creada en 1921, a Copa das Nacións é a competición de hóckey a patíns máis antiga do mundo.

## Historia 
En 1921 o Montreux Hockey Club, o club máis antigo de hóckey a patíns suízo, decidiu organizar un torneo no período de Pascua, chamándoo **Torneo de Pascua**, gañando as dúas primeiras edicións o club anfitrión. Recoñecido pola FIRS e a CIRH, os dous máximos organismos internacionais do hóckey a patíns. En 1923 é convidada a selección de Inglaterra, comezando a presenza de seleccións nacionais no Torneo. En 1924 e 1925, a participación de moitas delegacións nacionais permitiu ao torneo de Pascua converterse nun Campionato de Europa non oficial, polo que foi rebautizado como Copa das Nacións. En 1924, durante o desenvolvemento da cuarta edición do torneo, fúndase  a Fédération Internationale de Patinage a Roulettes (FIPR), hoxe FIRS.

Sucesivamente vén sendo chamado Copa das Nacións, Torneo de Montreux e foi denominado en 2 edicións Campionatos Mundiais (1939, 1948 e tamén Campionato de Europa), en 3 edicións oficialmente (1927, 1929, 1931) e en 2 edicións non oficialmente (1924, 1925) como Campionato de Europa. Dende 1949 a denominación é “Copa das Nacións” e Torneo Internacional, coa participación de equipos dos cinco continentes e está incluída no calendario anual mundial. 
Dende 1995 dispútase en anos alternos (coincidindo nos anos impares).

En 2003 créase o Challenge Marcel Monney, que se outorga ao equipo que sexa capaz de gañar tres edicións consecutivas ou cinco non consecutivas da competición. No 2007 este recoñecemento foi entregado á selección española logo de gañar tres edicións consecutivas (2003, 2005 e 2007), e en 2013 á selección de Portugal (2009, 2011 e 2013).

## Campións 
A seguinte támoa amosa todos os campións da Copa das Nacións de Montreux dende a primeira edición da competición:

## Número de campionatos por países/clubs 
|width="33%" align="center" valign="top"|

|width="33%" align="center" valign="top"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da competición
Prekmurio

miniatura|Primeiro abecedario en prekmuro (1725)
miniatura|Mapa dos dialectos do esloveno. O prekmuro marcado de cor ocre na dereita superior
O **prekmuro** é un dialecto da lingua eslovena que se fala na rexión de Prekmurje en Eslovenia que que utiliza tamén a minoría eslovena do condado de Vas en Hungría, que ten como centro cultural a vila de Szentgotthárd. Tradicionalmente tamén o falaba a colonia eslovena establecida no condado de Smogy nos séculos XVII e XVIII pero que gradualmente quedou asimilada pola poboación húngara.

Na súa orixe formaba parte dun continuum dialectal que abranguía tanto os grupos dialectais carintio e panonio do esloveno como o dialecto kaikaviano do croata, que non compartiu as innovacións que se orixinaron dos dialectos centrais do esloveno.

O prekmuro goza dunha forte vitalidade, como en xeral o resto dos dialectos eslovenos, é a fala habitual no fogar mesmo dos estudantes universitarios. Tivo tamén o seu propio estándar escrito e a súa tradición literaria ata 1919, continuando en uso nalgunhas publicacións periódicas ata a segunda guerra mundial.

## Características 
A filoloxía eslovena engloba o prekmuro dentro do grupo dialectal panonio (*panonska narečna skupina*) O dialecto inclúe moitas palabras arcaicas que non están presentes no esloveno estándar, tamén presenta moitos préstamos léxicos  do alemán, e en menor medida do húngaro

## Notas
Membro inferior

O **membro inferior** ou **extremidade inferior** é un membro do corpo.

De acordo coa Terminologia Anatomica, o membro inferior inclúe a cintura pelviana, nádegas, cadeira e coxa, así como os compoñentes distais do xeonllo.

O membro inferior está formado por 31 ósos en cada lado. Os membros inferiores son mais fortes e resistentes que os superiores pois eles fan o proceso de locomoción e sustento do corpo.

## Véxase tamén 
* Perna
* Membro superior
Ricardo Jorge Silva Barreiros

**Ricardo Jorge Silva Barreiros**, nado en Sintra o 17 de xaneiro de 1982, é un xogador de hóckey a patíns portugués. Xoga como medio e avanzado no CD Paço d'Arcos. É considerado como un dos mellores xogadores portugueses da súa modalidade.

## Traxectoria 
Formouse como xogador no Paço de Arcos, co que debutou na Primeira División Portuguesa na tempada 2001-02. Xogou neste equipo ata 2004, cando fichou polo SL Benfica, onde militou cinco tempadas. 

En 2009 asinou polo club galego H.C. Liceo, co que se proclamou campión da Copa CERS esa mesma tempada. Na tempada seguinte o Liceo conquistou a Copa de Europa, tras derrotar ao Reus na final (7-4), con tres goles de Barreiros. Volveu marcar na final do ano seguinte, na que o Liceo revalidou o título ao vencer ao FC Barcelona (2-4). 

Despois de tres anos na Coruña, volveu a Portugal, onde xogou tres tempadas no FC Porto e cinco na UD Oliveirense, antes de regresar na tempada 2020/21 ao Paço d'Arcos.

Ricardo Barreiros é internacional pola selección de Portugal, selección coa que debutou no 2003. Xogou nas fases finais do Campionato de Europa, no 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2014 e 2016, e nas fases finais do Campionato do Mundo "A", no 2005, 2007, 2009, 2011, 2013 e 2017. O seu mellor resultado foi o 1º lugar no Campionato de Europa de 2016, no que marcou 9 goles. Ademais foi subcampión de Europa nas edicións de 2008, 2010 e 2012,  sendo na primeira delas o máximo goleador, con 10 goles. Foi tamén subcampión do mundo en 2017, no Mundial celebrado en Nanjing.

## Equipos 
* CD Paço d'Arcos: 1997-2004
* SL Benfica: 2004-2009
* H.C. Liceo: 2009-2012
*FC Porto: 2012-2015
*UD Oliveirense: 2015-2020
*CD Paço d'Arcos: 2020-

## Palmarés 
### HC Liceo 
* **2 Copas de Europa:** 2010-11, 2011-12.
* **1 Copa CERS:** 2009-10.
* 3 subcampión da OK Liga: 2009-10, 2010-11, 2011-2012.

### SL Benfica 
* 1 subcampión da Copa de Portugal: 2008-09
* 2 subcampión da Liga portuguesa: 2006-07 e 2007-08

### FC Porto 
* **1 Liga de Portugal:** 2012-13.
* **1 Copa de Portugal**: 2012-13.
* **1 Supercopa de Portugal:** 2013.
* 1 subcampión da Liga de Portugal: 2014-15.
* 1 subcampión da Copa de Portugal: 2013-14.

### UD Oliveirense 
* **1 Copa de Portugal**: 2018-19.
* 1 subcampión da Liga de Portugal: 2018-19.

### Selección de Portugal 
* **1 Campionato de Europa:** 2016.
***3 Torneo das Nacións de Montreux:** 2009, 2011 e 2013
*1 Finalista do Campionato do Mundo "A": 2017.
* 2 Finalista do Torneo das Nacións de Montreux: 2005 e 2007
* 3 Finalista do Campionato de Europa: 2008, 2010 e 2012
* 3º posto no Campionato de Europa: 2004, 2006 e 2014
* 3º posto no Campionato do Mundo "A": 2005, 2009, 2011 e 2013
* Máximo goleador do Campionato de Europa disputado en Oviedo: 2008

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Ricardo Barreiros en Mundo do Hóquei
A Adega, Feás, Cariño

**A Adega** é un lugar da parroquia de Feás no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 34 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 17 homes e 17 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 43 habitantes.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Feás 
### Parroquias de Cariño
Euroliga 2009-10

A **Euroliga 2009-10** foi a décima edición da máxima competición de clubs de baloncesto de Europa dende a súa organización pola Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Disputouse do 29 de setembro de 2009 até o 9 de maio de 2010. Os mellores 30 clubs europeos de baloncesto de 15 países diferentes competiron polo título de campión de clubs europeo, o cal foi gañado polo Regal FC Barcelona na cidade de París.

## Participantes 
### Equipos eliminados na fase previa 
## Fase previa 
### Primeira fase previa 
O *Equipo 1* xoga como local no primeiro partido, mentres que o *Equipo 2* faio no segundo partido.

### Segunda fase previa 
O *Equipo 1* xoga como local no primeiro partido, mentres que o *Equipo 2* faio no segundo partido.

## Primeira fase 
Os catro primeiros de cada grupo acceden ao Top 16.

### Grupo A 
|

|}

### Grupo B 
|

|}

### Grupo C 
|

|}

### Grupo D 
|

|}

## Top 16 
Os dous primeiros de cada grupo acceden aos Cuartos de Final.

### Grupo E 
|

|}

### Grupo F 
|

|}

### Grupo G 
|

|}

### Grupo H 
|

|}

## Cuartos de final 
Os vencedores de cada eliminatoria pasan a xogar a Final Four.

## Final Four 
Xogada no Palais Omnisports de Paris-Bercy de París, Francia do 7 ao 9 de maio. 

## Nomeamentos 
;Segundo quinteto ideal da tempada

| width="50%" align="left" valign="top" |
;MVP da Final Four

;Premio Alphonso Ford ao máximo anotador

;Mellor defensor

;Estrela emerxente

|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euroleague Basketball

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial Euroleague.net
* Eurobasket.com
* Páxina oficial ULEB.net
Aalborg Boldspilklub

O **Aalborg Boldspilklub**, tamén coñecido como **Aalborg BK** ou **AaB**, é un club polideportivo de Dinamarca, da cidade de Aalborg. Foi fundado en 1885 e posúe seccións de fútbol, hóckey sobre xeo e balonmán, todas elas competindo en máxima categoría das respectivas ligas do seu país.

## Fútbol 
A sección de fútbol do Aalborg Boldklub creouse, como equipo afeccionado, en 1902. A tempada 1928/29 debutou na primeira división da liga danesa, e mantívose no máximo nivel ata 1947. Regresou á máxima categoría en 1963 e mantívose nela desde entón, salvo algún breve paréntese xogar en segunda división (1972, 1978 e 1981-1986).

En 1966 logrou o seu primeiro título, a Copa de Dinamarca, tras superar ao KB por 3-1 na prórroga. Repetiría final ao ano seguinte, aínda que nesa ocasión superoulle pola mínima o Randers Freja. Tan só tres anos despois, en 1970, conquistaba a súa segunda copa derrotando por 2-1 ao Lyngby BK na final.

A tempada 1994/95 gañou o seu primeiro título de liga. O equipo estaba dirixido por Poul Erik Andreasen e tiña como xogador máis destacado ao dianteiro Erik Bo Andersen, que foi máximo goleador da liga con 24 tantos. O título permitiu tamén ao AaB debutar na Liga de Campións da seguinte tempada. Aínda que inicialmente o Aalborg foi eliminado na primeira rolda polo Dinamo de Kíiv, posteriormente foi repescado tras a descualificación do club ucraíno, implicado nun escándalo de subornos. Deste xeito, o Aalborg converteuse no primeiro club danés en participar na fase de grupos da Liga de Campións da UEFA. A pesar de lograr unha vitoria por 2-1 sobre o Panathinaikos FC (equipo que logo chegaría ata semifinais) e un empate ante o campión portugués, o Porto, o Aalborg acabou último do seu grupo e foi eliminado.

A pesar da marcha da súa maior promesa, Jesper Grønkjær, o verán de 1998, a tempada 1998/99 o AaB proclamouse novamente campión da SAS Ligaen. O equipo estaba dirixido polo técnico sueco Hans Backe e tiña como xogadores máis destacados ao porteiro Jimmy Nielsen, o medio Stålle Solbakken e o dianteiro Søren Frederiksen, máximo goleador do equipo con 17 goles. Esa mesma tempada quedou ás portas do dobrete, ao perder a final de copa por 2-1 ante o AB.

Desde entón e ata a data a súa mellor actuación ligueira foi un terceiro posto logrado a tempada 2006/07, na que se destacou o seu dianteiro sueco Rade Prica, máximo anotador da competición.

Na tempada 2007/2008 conseguiu alzarse de novo coa SAS Ligaen e conseguir o seu terceiro título ligueiro.

## Xogadores 
### Cadro 2009/10 
''Actualizado a 22 de setembro de 2009.

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Liga danesa (3)**: 1995, 1999, 2008
* **Copa danesa (2)**: 1966, 1970

## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Unió Esportiva Sant Andreu

A **Unió Esportiva Sant Andreu** é un club de fútbol do distrito de Sant Andreu de Palomar, na cidade de Barcelona. Foi fundado en 1925 e xoga en Segunda División B.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta amarela con catro barras vermellas verticais, pantalón negro e medias amarelas con liñas vermellas. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta azul, pantalón branco e medias brancas.

## Estadio 
O Sant Andreu xoga os seus partidos no **Camp Municipal Narcís Sala**, con capacidade para 15.000 espectadores. Inaugurado en 1956, o estadio ten unhas dimensións de 102 x 64 metros e é de céspede artificial.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 11
* **Tempadas en 2ªB**: 18 (Incluída a 2014/15)
* **Tempadas en 3ª**: 39
* **Tempadas en Primera Catalana**: 2
* **Tempadas en Segona Catalana**: 6
* **Mellor posto na liga**: 4º (Segunda División, tempada 1950-51)
* **Participacións na Copa do Rei**: 25
* **Mellor posto na Copa**: Cuartos de final (1970-71)

## Xogadores 
### Cadro 2009-10 
*Actualizado a maio de 2010*

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Segunda División B de España (2)**: 1991-92, 2009-10
* **Terceira División (5)**: 1949-50, 1957-58, 1968-69, 1984-85, 1989-90
* Subcampión de Segunda División B (1): 1992-93
* Subcampión de Terceira División (4): 1940-41, 1947-48, 1987-88, 2007-08

### Torneos rexionais 
* **Copa Catalunya (1)**: 2008

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Web non oficial da sección feminina
Rúa Nova

Como topónimo **Rúa Nova** pode referirse a:

;En Galiza
***Rúa Nova**, lugar da parroquia de Andavao, no concello de Boimorto;
***Rúa Nova**, lugar da parroquia de Feás, no concello de Cariño;
***Rúa Nova**, lugar da parroquia de Roás, no concello de Cospeito;
***Rúa Nova**, lugar da parroquia de Buño, no concello de Malpica de Bergantiños;
***Rúa Nova**, lugar da parroquia de Campaña, no concello de Valga;
***Ruanova**, lugar da parroquia de Guísamo, no concello de Bergondo.

## Véxase tamén 
*
O Plantío

O topónimo **O Plantío** pode referirse a:

;En Galiza
***O Plantío**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello de Alfoz;
***O Plantío**, lugar da parroquia de Feás, no concello de Cariño;
***O Plantío**, lugar da parroquia de Campolongo, no concello de Negreira;
***O Plantío**, lugar da parroquia de Espasante, no concello de Ortigueira;
***O Plantío**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***O Plantío de Abaixo**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***O Plantío de Arriba**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ontinyent Club de Futbol

O **Ontinyent Club de Futbol** é un club de fútbol de España, da cidade de Ontinyent na provincia de Valencia. Foi fundado en 1931 e xoga no Grupo III da Segunda División B Española.

## Historia 
O Ontinyent Club de Fútbol naceu en 1931 despois de que o secretario do concello D. Raúl Lombardo conseguise fusionar os dous equipos que existían por entón no municipio: o Club Deportivo Onteniente, fundado o 5 de agosto de 1923, e o Ideal, dando orixe ao Onteniente Football Club, o cal, foi inscrito oficialmente no Rexistro de Asociacións do Goberno Civil de Valencia o 30 de marzo de 1931. O club tivo unha época dourada nos anos 1960 e principios dos anos 1970 onde militou cinco tempadas en Segunda División.

## Uniforme 
* **Uniforme títular**: Camiseta branca, pantalón negro e medias negras. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra, pantalón branco e medias brancas.

## Estadio 
## Xogadores 
### Cadro 2009/10 
*Actualizado a maio de 2010*

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 5
* **Tempadas en 2ªB**: 14 (Incluída a 2012/13)
* **Tempadas en 3ª**: 39
* **Mellor posto na liga**: 9º (Segunda División, tempada 1969-70)

## Palmarés 
* **Terceira División de España (2)**: 1962-63 1967-68 
* Subcampión da Terceira División (6): 1960-61, 1965-66, 1966-67, 1989-90, 1993-94, 1996-97

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Sitio web oficial dos afeccionados do Ontinyent
José María Regadío Vázquez

**José María Regadío Vázquez**, nado en Bidouredo (Monterroso) o 28 de xaneiro de 1920 e finado en Lugo o 9 de xaneiro de 2010, foi un sacerdote galego.

## Traxectoria 
Foi o máis vello de dez irmáns, e os vinte e un anos quedou orfo de pai. Sendo adolescente ingresou no Seminario de Lugo, onde recibiu formación humanista. Iniciouse como coadxutor no arciprestado de Sarria, onde aprendeu artes gráficas e técnicas de impresión e reprodución mecánica. Tralo Alzamento Nacional de 1936 foi mobilizado, estando na fronte de Guadalaxara co bando nacional levando a padiola. Ao finalizar a guerra diplomouse no Seminario Maior en filosofía (1940) e teoloxía (1944).

Foi coadxutor na arquidiocese de Sarria. En 1951, xa como sacerdote, fíxose cargo de tres parroquias do concello de Palas de Rei: Laia, Quindimil e Filgueira, establecéndose coa súa familia nesta última.
 
A principios da década de 1960 fundou en Palas de Rei a imprenta Lakinfil (acrónimo das tres parroquias que levaba), dedicándose á estampación de carteis, tarxetas postais e a encadernación e edición de libros. A imprenta tiña a sede na esquina da Avenida de Compostela e a Travesía do Peregrino. O obradoiro trasladouse a principios da década de 1990 a unha nave na parroquia de Filgueira, que fora anteriormente unha granxa porcina. Renovou a maquinaria da mesma, cunha nova impresora offset (sumada á Hiederberg alemá xa existente), e poucos anos despois equipos informáticos e programas de maquetación gráfica.

A principios da década de 1960 creou *O Mintireiro Verdadeiro*, un calendario agrícola galego anual, que chegou a vender 15.000 exemplares.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* "Último pronóstico de O Mintireiro", necrolóxica en *El País*, 13 de xaneiro de 2010 .
Forum di Milano

O **Forum di Milano**, coñecido anteriormente como *Forum di Assago*, *Fila Forum*, *DatchForum* e *Mediolanum Forum*, é un pavillón polideportivo situado na cidade de Milán, capital da Lombardía, en Italia. Con capacidade para 12.700 espectadores, foi inaugurado en 1990. Alberga os encontros como local do Olimpia Milano, equipo que compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto italiano. Tamén é usado en partidos da Euroliga. En 1994 albergou o Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Olimpia Milano
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
Xesús Taboada Chivite

**Xesús Taboada Chivite**, nado en Verín o 22 de setembro de 1907 e finado en Verín o 27 de novembro 1976, foi un arqueólogo, historiador, etnógrafo e ensinante galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ramón Taboada Diéguez, oficial de telégrafos, e Consuelo Chivite Limia, que tiveron 10 fillos. A súa nai quedou viúva aos poucos anos de nacer Xesús. Foi á escola en Verín e Ourense, antes de trasladarse a Madrid coa súa nai. En Madrid estudou no Instituto Cardenal Cisneros e despois na Escola Oficial de Telegrafía e na Escola Superior de Comercio. Volveu a Galicia en 1930 para traballar no Centro de Telégrafos de Ourense. Alí entrou en contacto con algúns intelectuais do Grupo Nós: Vicente Risco, Otero Pedrayo e Florentino López Cuevillas. Foi delegado da Federación de Mocedades Galeguistas de Verín e formou parte do Seminario de Estudos Galegos.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufriu un proceso de depuración. En 1937 foi militarizado como radiotelegrafista. Despois da guerra civil, traballou de docente en Verín, onde fixo investigacións de historia, etnografía e arqueoloxía de Galicia. En 1941 ocupou a xefatura da oficina de Telégrafos de Verín, ao falecer o seu irmán máis vello Ramón Taboada Chivite.

Ingresou como membro de número da Real Academia Galega o 20 de novembro de 1965 coa lectura do discurso *O culto das pedras no noroeste*, respondido por Xaquín Lorenzo. Foi tamén cronista oficial da vila de Verín (nomeado en 1952), vicepresidente do Padroado do Museo do Pobo Galego, ademais de docente.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Refraneiro galego*.
* *Etnografía galega*, 1972, Galaxia.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Los Castillos*, Cuadernos de Arte Gallego 24. Edic. Castrelos. Vigo. 1965
* *Escultura celto romana*, Cuadernos de Arte Gallego 3. Edic. Castrelos. Vigo. 1965
* *Guía de Monterrey*.
* *Ritos y creencias gallegas*, Edicións Sálvora, 1982.

### Obras colectivas 
* *Los Gallegos*, Istmo, Madrid. 1976.

## Vida persoal 
Casou en 1938 con Carola Cid Guerra e foi pai de Manuel Taboada Cid.
## O premio Xesús Taboada Chivite 
O Premio Xesús Taboada Chivite está organizado pola Mancomunidade de Municipios da Comarca de Verín e ten como obxectivos promover traballos de investigación científica nos ámbitos da arqueoloxía, a antropoloxía e a historia. Tamén pretende homenaxear o investigador Xesús Taboada Chivite polas súa obras de estudo e divulgación nas disciplinas mencionadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Cronobiografía de Xesús Taboada Chivite. Biblioteca do Concello de Verin.

### Ligazóns externas 
* 
* Biografía
Historia de Handan

Pola súa situación próxima ao berce da dinastía Shang foi lugar de asentamentos dende o segundo milenio antes da nosa era. A primeira mención escrita do lugar aparece no tempo das Primaveras e Outonos (719-476 aC) da dinastía dos Zhou Orientais.

## Capital de Zhao 
Mais a súa entrada na historia data do 386 aC, no período dos Reinos combatentes, cando o mandatario Jinghou de Zhao traslada a súa capital á zona, construíndo unha nova cidade.

Inda en pleno estudo arqueolóxico, semella unha interesante aproximación aos principios dos Ritos de Zhou do urbanismo chinés anterior a Changan. Tratábase dunha cidade dobre : A menor (ao suroeste da actual) era a cidade palaciana (*Zhaowangcheng*). Un complexo amurallado con forma de escuadra de máis de 5km2 dividido á súa vez en tres partes. Na occidental unha gran plataforma de 265x285m e 19m de altura contiña o pazo ou castelo (*Longtai* ). Outras plataformas aparecen na parte oriental así coma ruínas de templos . A disposición respectaba unha simetría axial.
 
A cidade comercial e residencial (*Dabei*) situábase baixo a moderna. De forma rectangular irregular e 4,8x3,2&nbsp;km tamén dispuña doutra plataforma de 26m de altura (*Congtai*, hoxe parque central de Handan) que seica servía para contemplar as paradas de tropas, danzas e outras celebracións. O conxunto de ámbalas dúas cidades albergou a rica actividade económica cultural e política da capital durante 159 anos ata a súa conquista polo reino Qin no 228 aC. Pero durante toda a dinastía Han (206aC-220dC), **Handan** continuou a seres unha das maiores cidades do imperio, centro de artesanía, comercio, fundición de ferro e fabricación de metais (13,6 km² e 150.000h).

## Lento declinar 
Foi despois, coa época turbulenta cando o colapso dos Han, que Handan comezou a declinares converténdose aos poucos nunha mera cidade de provincias pechada no recinto da vella cidade comercial Zhao , ata que, trala segunda guerra mundial, o réxime comunista chinés impulsou unha forte industrialización apoiada nos grandes xacementos de carbón da rexión.

## Notas
Miami Dolphins

Os **Miami Dolphins** son un equipo profesional estadounidense de fútbol americano con sede na área metropolitana da cidade de Miami, Florida. Forman parte da National Football League (NFL) como membros da American Football Conference (AFC) na súa División Leste. O equipo xoga os seus partidos como local no Hard Rock Stadium, situado en Miami Gardens, ao norte da cidade. Por outra banda, a sede adeministratica do club está situada en Davie. Os Dolphins son o equipo profesional máis antigo de Florida, con todo, son o único equipo da AFC Leste que non foi membro fundador da American Football League (AFL).

A franquía foi fundada en 1966 polo político e avogado Joe Robbie e o actor Danny Thomas, entrando a competir na AFL. Os Dolphins chegaron á súa primeira Super Bowl na temporada 1971 (Super Bowl VI), aínda que non conseguiron vencer aos Dallas Cowboys (24–3). Na seguinte temporada, con todo, conseguen o seu primeiro título, conseguindo ademais a única temporada perfecta da historia da NFL ao gañar os 14 partidos da liga regular, os dous de playoffs e a Super Bowl. Repetirían título ao ano seguinte, sendo o primeiro equipo que consegue xogar tres finais consecutivas. Os de Miami tamén xogaron, aínda que sen éxito, as Super Bowls XVII e XIX.

Durante a maior parte dos seus primeiros anos, os Dolphins foron adestrados por Don Shula, o técnico da NFL con máis partidos gañados da historia da competición. Baixo o liderado de Shula, os Dolphins tan só tiveron dúas temporadas das 26 que permaneceu no club con máis derrotas que vitorias. Outra lenda da franquía foi o quarteback Dan Marino, quen durante o período 1983−1999 converteuse nun dos máis prolíficos pasadores da historia da competición, rompendo moitos récords anteriores. Marino liderou aos Dolphins a cinco títulos de división, dez aparicións en playoffs e á participación na Super Bowl XIX.

## Historia 
O equipo foi fundado en 1966, afiliandose á American Football League (AFL), liga na que permaneceu ata a fusión das dúas ligas profesionais dos Estados Unidos en 1970. Ao longo da súa historia conseguiu disputar cinco Super Bowls (1971-72, 1972-73, 1973-74, 1982-83, 1984-85), gañando en dúas ocasións (segunda e terceira participacións). Os Miami Dolphins son o único equipo que conseguiu gañar tódolos partidos antes de disputar os playoffs (1972), *Tempada perfecta*, xunto con New England Patriots e Chicago Bears.

## Xogadores 
### Cadro actual 
### Xogadores emblemáticos 
O mellor xogador da franquía foi o quarterback Dan Marino, considerado como un dos mellores xogadores na súa posición na historia da NFL, xa que estableceu unha época de dominio ofensivo dende o seu debut en 1983 ata a súa retirada no 2000. Da man de Marino, Miami chegou á SuperBowl XIX, mais foron derrotados por San Francisco, e dúas tempadas antes (antes da chegada de Marino ao equipo) por Washington. Marino rompeu moitos récords, o que lle supuxo un gran número de recoñecementos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial dos Miami Dolphins
New York Giants

Os **New York Giants** son un equipo profesional de fútbol americano que compite na National Football Conference de National Football League. Ten a súa base en East Rutherford, no estado de Nova Jersey e representa á área metropolitana de Nova York e actualmente adestra e disputa os seus partidos como local no Giants Stadium. Ao longo da súa historia gañou un total de sete títulos da NFL, catro deles conseguidos antes da creación da Super Bowl (1927, 1934, 1938, 1956) e tres despois da súa creación (1986 (XXI), 1990 (XXV), 2007 (XLII)). É un dos cinco equipos que ingresaron na liga en 1925 e o único que aínda existe.

## Xogadores 
### Cadro actual 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web oficial dos New York Giants
Animal (canción)

"**Animal**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado o 4 de abril de 1994 como terceiro sinxelo do seu álbum *Vs.*. O tema acadou o posto 21 da lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e foi incluída no recompilatorio de grandes éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Abbruzzese, Jeff Ament, Stone Gossard, Mike McCready e Eddie Vedder agás onde se indique.
;CD (EEUU, Austria e Alemaña)
#"Animal"&nbsp;– 2:47
#"Animal" (live)&nbsp;– 3:00
#"Jeremy" (live) (Vedder, Ament)&nbsp;– 5:31

;CD (Australia) e casete (Australia)
#"Animal"&nbsp;– 2:47
#"Jeremy" (Vedder, Ament)&nbsp;– 5:18
#"Oceans" (Vedder, Gossard, Ament)&nbsp;– 2:44
#"Alive" (live) (Vedder, Gossard)&nbsp;– 4:57

;CD (Australia) e casete (Australia)
#"Animal"&nbsp;– 2:47
#"Jeremy" (live) (Vedder, Ament)&nbsp;– 5:31
#"Daughter" (live)&nbsp;– 5:07
#"Animal" (live)&nbsp;– 3:00
I Am Mine

"**I Am Mine**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado o 8 de outubro do 2002 e sacado do seu álbum *Riot Act*. O tema acadou o número seis da lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e foi incluída no recompilatorio de grandes éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
Todos os temas compostos por Eddie Vedder agás onde se indique.
;CD (EEUU, Austria e o Canadá) e vinilo de 7" (EEUU, Australia, Europa, Nova Zelandia e RU)
#"I Am Mine"&nbsp;– 3:35
#"Down" (Stone Gossard, Mike McCready, Vedder)&nbsp;– 3:17

;CD (Australia e Europa)
#"I Am Mine"&nbsp;– 3:35
#"Down" (Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 3:17
#"Bu$hleaguer" (Gossard, Vedder)&nbsp;– 3:57
#"Undone"&nbsp;– 3:08

;CD (RU)
#"I Am Mine"&nbsp;– 3:35
#"Bu$hleaguer" (Gossard, Vedder)&nbsp;– 3:57
#"Undone"&nbsp;– 3:08
Hail, Hail

***Hail, Hail*** é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado no ano 1996 como parte do seu cuarto álbum de estudio, *No Code*. O tema acadou o número nove das listas *Billboard Mainstream Rock Tracks* e *Billboard Modern Rock*, e foi incluído no recompilatorio de grandes éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Lista de cancións 
#"Hail, Hail" (Stone Gossard, Eddie Vedder, Jeff Ament, Mike McCready)&nbsp;– 3:44
#"Black, Red, Yellow" (Vedder)&nbsp;– 2:59
O Robledo

Como topónimo **O Robledo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Robledo da Lastra**, parroquia do concello de Rubiá;
****O Robledo da Lastra**, lugar de dita parroquia;
***O Robledo**, lugar da parroquia de Cernego, no concello de Vilamartín de Valdeorras;
***Vilar do Robledo**, lugar da parroquia de Santalla, no concello de Samos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rozadas

O topónimo **Rozadas** pode referirse a:

;En Galiza
***Rozadas**, lugar da parroquia de Escuadra, no concello da [[A Lama|Lama];.
***Rozadas**, lugar da parroquia de Barcela, no concello de Negueira de Muñiz;
***Rozadas**, lugar da parroquia de Viña, no concello de Vilamarín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Rozados**, lugar da parroquia de Quintillán, no concello de Forcarei.
ONO

**ONO** (Vodafone Ono S.A.U.) era unha empresa filial de telecomunicacións de Vodafone España S.A.U., que opera en España desde 1998. Ofreceu servizos integrados de voz, televisión de pago e Internet a través da súa propia rede de cable de banda ancha.

ONO adquiriu diversas empresas de telecomunicacións, sendo a compra máis importante a de Auna en novembro de 2005, para converterse na empresa de cable máis importante de España. Úneselle ademais o servizo de telefonía móbil, e abrangue a licenza de OMV grazas a un acordo con Telefónica.

Presidida durante moitos anos por Eugenio Galdón, en 2008 foi substituído polo galego Xosé María Castellano. 
No ano 2014 tras comprar Vodafone España o grupo Ono por 7200 millóns de euros, Antonio Coimbra, conselleiro delegado de Vodafone España, converteuse en conselleiro delegado de Ono.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina principal de ONO
* Blog oficial de ONO
Murias

O topónimo **Murias** pode referirse a:

;En Galiza
***Murias**, lugar da parroquia de Martín, no concello de Baleira;
***Murias**, lugar da parroquia de Vilamane, no concello de Becerreá;
***Murias**, lugar da parroquia de Maderne, no concello da Fonsagrada;
***Murias**, lugar da parroquia de Seixosmil, no concello de Meira;
***Murias de Camín**, lugar da parroquia de Ribón, no concello de Navia de Suarna;
***Murias de Rao**, lugar da parroquia de Rao, no concello de Navia de Suarna;
***Bustelo de Murias**, lugar da parroquia de Negueira, no concello de Negueira de Muñiz.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Murias**, parroquia do concello asturiano de Ayer.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Pedro Murias**, indiano e filántropo galego (1840-1906).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Arciprestado de Xuvia

O **Arciprestado de Xuvia** é un dos 7 arciprestados da diocese de Mondoñedo-Ferrol, que comprende as  parroquias dos concellos coruñeses de Cedeira, Cerdido, Moeche, Narón, Neda, San Sadurniño e Valdoviño.

## Situación
Está situado na franxa occidental da diocese mindoniense. Limita co arciprestado do Ortegal-As Pontes polo norte e leste, o de Bezoucos polo sur e o de Ferrol polo oeste. O monumento eclesiástico máis salientable é o mosteiro do Couto.

## Parroquias
Fórmano as seguintes parroquias:

**Cedeira**

Santa María do Mar de Cedeira, Santalla de Cervo, San Fiz de Esteiro, San Xiao de Montoxo, San Cosme de Piñeiro, Santa María de Régoa, San Román de Montoxo e Santo André de Teixido.

**Cerdido**

Santo Antonio da Barqueira, San Xoán dos Casás e San Martiño de Cerdido.

**Moeche**

Santiago de Abade, Santa María de Labacengos, San Xoán de Moeche, San Xurxo de Moeche e Santa Cruz de Moeche.

**Narón**

Santa María de Castro, San Martiño do Couto, San Lourenzo de Doso, Santiago Apóstolo da Gándara, San Salvador de Pedroso, San Xiao de Narón, Nosa Señora dos Desamparados, Santo Estevo de Sedes, San Mateo de Trasancos e Santa María a Maior do Val, Santa Rita de Xuvia e San Xosé Obreiro.

**Neda**

San Pedro de Anca, San Nicolás de Neda, Santa María de Neda e Santo André de Viladonelle.

**San Sadurniño**

Santa María de Bardaos, San Paio de Ferreira, Santa María de Igrexafeita, San Xiao de Lamas, Santa María de Naraío, Santa María de San Sadurniño e Santa Mariña do Monte.

**Valdoviño**

Santiago de Lago, San Pedro de Loira, San Bartolomeu de Lourido, San Vicente de Meirás, Santiago de Pantín, Santa María do Sequeiro, Santalla de Valdoviño, San Vicente de Vilaboa e San Martiño de Vilarrube.

## Arciprestados da Diocese de Mondoñedo-Ferrol
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Arciprestado.
*Diocese.
*Igrexa Católica.
Love Boat Captain

"**Love Boat Captain**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado o 18 de febreiro do 2003 e sacado do seu álbum *Riot Act*.

## Lista de cancións 
Todos os temas compostos por Boom Gaspar e Eddie Vedder agás onde se indique.
;CD (Australia e o Canadá)
#"Love Boat Captain"&nbsp;– 4:36
#"Love Boat Captain" (live)&nbsp;– 4:50
#"Other Side" (Jeff Ament)&nbsp;– 4:03

;CD (Europa)
#"Love Boat Captain"&nbsp;– 4:36
#"Other Side" (Ament)&nbsp;– 4:03

;CD (Enhanced) (Europa)
#"Love Boat Captain"&nbsp;– 4:36
#"Love Boat Captain" (live)&nbsp;– 4:50
#"Other Side" (Ament)&nbsp;– 4:03
#"Love Boat Captain" (vídeo)&nbsp;– 4:43