Poliquetos

Os **poliquetos** (**Polychaeta**) son unha clase parafilética.

A clase dos poliquetos aparece representada de xeito abundante e nun amplo rango de ambientes e localizacións, dende os océanos de temperaturas máis baixas das chairas abisais ata as formas que toleran as temperaturas extremas preto dos afloramentos hidrotermais. Están presentes a todas as profundidades, desde os que viven preto da superficie oceánica ata a maior profundidade oceánica de todas; que é o caso dos espécimes de 2–3&nbsp;cm que se atoparon en 2009 na fosa Challenger polo robot de mostraxe *Nereus*. Só se coñecen 168 especies (menos do 2% de toda a diversidade de poliquetos) que residan en augas doces.

Ata agora hai descritas máis de 10.000 especies nesta clase. *Arenicola marina* e *Nereis* son especies representativas dos poliquetos.

## Descrición 
Os poliquetos son vermes segmentados, de menos de 10&nbsp;cm de longo de media, aínda que con especies de tamaños de 1&nbsp;mm a especies de 3 metros. Ás veces presentan cores brillantes, incluso iridescentes ou luminescentes. Cada segmento ten parapodios como pas e moi vascularizados, que se empregan para o movemento, e en moitas especies, como principal superficie de respiración. Os feixes de sedas, as chamadas *setae*, proxéctanse dos parapodios.

Aínda así, os poliquetos varían amplamente do anterior patrón xeral e poden mostrar un amplo rango de diferentes formas corporais. A máis xeneralizada é a dos poliquetos que se arrastran polo fondo do mar, mais outros que se adaptaron a outros nichos ecolóxicos, como a escavación, a natación, as vidas peláxicas, o furado de tubos ou perforacións, o comensalismo e o parasitismo, presentan outras modificacións estruturais corporais para tales fins.

A cabeza, ou *prostomio*, está relativamente ben desenvolvida, comparado con outros anélidos. Proxéctase cara a boca, que está na parte baixa do animal. A cabeza normalmente inclúe dous ou catro pares de ollos, malia que hai algunhas especies cegas. Estas son polo xeral estruturas simples, con capacidade de distinguir só luces e escuridade. Algunhas especies presentan ollos máis grandes e con lentes e terían unha visión máis sofisticada

## Reprodución 
Case todos os poliquetos teñen sexos separados, e poucos son hermafroditas. As especies máis primitivas teñen un par de gónadas en cada segmento, mais a meirande parte das especies teñen xa un grao de especialización. As gónadas liberan os gametos inmaturos directamente na cavidade corporal, onde rematarán o seu desenvolvemento. Unha vez que maduran, os gametos saen ás augas exteriores por vías ou aberturas, de tipo variado entre as diferentes especies, ou saen por unha completa ruptura da parede corporal do adulto, o que significa a súa morte. Algunhas especies de poliquetos teñen copulación, aínda que case todos realizan a fertilización de ovos no medio externo.

Os ovos fertilizados rompen dando larvas trocóforas, que flotarán no plancto, e que nun momento dado por metamorfose chegarán á forma adulta engadindo segmentos corporais. Hai algunhas especies que non teñen forma larval co que do ovo sae un individuo xa semellante ao adulto. No caso de ter fase larval, os trocóforos nunca se alimentan e sobreviven grazas á xema que queda do ovo

## Ecoloxía 
[left|miniatura|*Spirobranchus giganteus* do [Timor Leste.]]

Os poliquetos son extremadamente variables tanto na súa forma como no seu estilo de vida, mesmo habendo algúns taxons que nadan entre o plancto ou por riba das chairas abisais. A meirande parte deles fan tubos nos sedimentos e outros viven como comensais. Unhas poucas especies son parasíticas. As formas móbiles (Errantia) adoitan ter órganos sensoriais ben desenvoltos e mandíbulas mentres que as formas sedentarias (Sedentaria) carecen destas mais teñen mandíbulas ou tentáculos especializados para a respiración e o depósito ou filtrado de alimentos, como o fan os Sannelida.

Os poliquetos de altas profundidades teñen partes bucais extraíbles que usan para a captura de presas. Uns poucos grupos téñense especializado para vivir nos ambientes terrestres, como é o caso dos Namanereidinae, que teñen moitas especies terrestres malia que restrinxidas a áreas húmidas. Algunhas especies desenvolveron invaxinacións cutáneas para o intercambio gasoso co aire.

miniatura|right|*Sabellastarte spectabilis*
[miniatura|right|*[Tomopteris* do plancto]]

;Poliquetos destacados
* O verme de Pompeia, *Alvinella pompejana*, é unha especie endémica das fontes hidrotermais do océano Pacífico. Son os poliquetos máis tolerantes á calor de entre todos os animais que se coñecen. 
* Un xénero recentemente descuberto, *Osedax*, consta de especies chamados "comedores de osos" ou "zombies"
* *Hesiocaeca methanicola* vive nos depósitos de hidrato de metano. 
* *Lamellibrachia luymesi* é un tubícola de emanacións frías que chega aos 3 metros e, seguramente, é o animal de máis longa vida por chegar aos 250 anos.
* Un poliqueto predador, aínda por clasificar e identificado polo Nereus, habita a Fosa Challenger, o punto de maior profundidade dos océanos e de case 10.902 metros de profundidade. Visualmente parecía de dous centímetros e medio mais non se puido capturar e estudar

## Taxonomía e sistemática 
Taxonomicamente, os poliquetos están considerados como un grupo parafilético, o que implica que dentro deste grupo se exclúen descendentes do seu máis recente antecesor común. Os grupos que terían descendido dos poliquetos son oligoquetos (miñocas e samesugas), Sipúnculos e Echiuras. Os Pogonophora e os Vestimentífera foran clasificados como filos separados pero hoxe están incluídos dentro da familia de poliquetos de Siboglinidae.

A clasificación de Rouse & Pleijel (2001), con modificacións propostas por Zrzavý et al (2009) e Struck (2011) é a seguinte:

* Basal ou *incertae sedis*
**** Familia Dinophilidae
**** Familia Diurodrilidae
**** Familia Histriobdellidae
**** Familia Laetmonectidae
**** Familia Nerillidae
**** Familia Parergodrilidae
**** Familia Polychaetaspidae
**** Familia Polygordiidae
**** Familia Protodrilidae
**** Familia Protodriloididae
**** Familia Psammodrilidae
**** Familia Saccocirridae
**** Familia Spintheridae
* **Subclase Aciculata**
**** Familia Levidoridae
** Orde Amphinomida
**** Familia Amphinomidae
**** Familia Euphrosinidae
** Orde Eunicida
**** Familia Dorvilleidae
***** Superfamilia Eunicida fósil incertae sedis
**** Familia Eunicidae
**** Familia Hartmaniellidae
**** Familia Ichthyotomidae
**** Familia Lumbrineridae
**** Familia Oenonidae
**** Familia Onuphidae 
***** Superfamilia Eunicea (*nomen dubium*, nome e rango superfluo)
**** Familia Arabellidae
**** Familia Euniphysidae
**** Familia Iphitimidae
**** Familia Lysaretidae
** Orde Myzostomida
**** Familia Endomyzostomatidae
**** Familia Myzostomida incertae sedis
**** Familia Myzostomidae
** Orde Phyllodocida
**** Familia Levidoridae 
*** Suborde Aphroditiformia
**** Familia Acoetidae
**** Familia Aphroditidae
**** Familia Eulepethidae
**** Familia Iphionidae
**** Familia Pholoidae
**** Familia Polynoidae
**** Familia Sigalionidae
*** Suborde Glyceriformia
**** Familia Glyceridae
**** Familia Goniadidae
**** Familia Lacydoniidae
**** Familia Paralacydoniidae
*** Suborde Nereidiformia
**** Familia Antonbruunidae
**** Familia Chrysopetalidae
**** Familia Hesionidae
**** Familia Nereididae
**** Familia Pilargidae
**** Familia Syllidae
*** Suborde Phyllodocida incertae sedis
**** Familia Iospilidae
**** Familia Nephtyidae
**** Familia Sphaerodoridae
**** Familia Tomopteridae
**** Familia Typhloscolecidae
**** Familia Yndolaciidae
*** Suborde Phyllodociformia
**** Familia Alciopidae
**** Familia Lopadorhynchidae
**** Familia Phyllodocidae
**** Familia Pontodoridae
** Orde Sabellida
**** Familia Caobangidae
**** Familia Fabriciidae
**** Familia Oweniidae
**** Familia Sabellariidae
**** Familia Sabellidae
**** Familia Serpulidae
**** Familia Siboglinidae (antigamente o filo Pogonophora e Vestimentifera)
** Orde Spionida
**** Familia Chaetopteridae
*** Suborde Spioniformia
**** Familia Aberrantidae
**** Familia Apistobranchidae
**** Familia Longosomatidae
**** Familia Magelonidae
**** Familia Poecilochaetidae
**** Familia Spionidae
**** Familia Trochochaetidae
**** Familia Uncispionidae
*** Suborde Chaetopteriformia
** Orde Terebellida
*** Suborde Cirratuliformia
**** Familia Acrocirridae (algunhas veces colocada dentro de Spionida)
**** Familia Cirratulidae (algunhas veces colocada dentro de Spionida)
**** Familia Ctenodrilidae (algunhas veces colocada dentro de Ctenodrilida)
**** Familia Fauveliopsidae (algunhas veces acolle a suborde Fauveliopsida)
**** Familia Flabelligeridae (algunhas veces suborde de Flabelligerida)
**** Familia Poeobiidae (algunhas veces acolle a suborde Poeobiida ou inclúese en Flabelligerida)
**** Familia Sternaspidae (algunhas veces acolle a suborde Sternaspida)
*** Suborde Terebellomorpha
**** Familia Alvinellidae
**** Familia Ampharetidae
**** Familia Pectinariidae
**** Familia Terebellidae
**** Familia Trichobranchidae
* **Subclase Scolecida**
**** Familia Arenicolidae
**** Familia Capitellidae
**** Familia Cossuridae
**** Familia Maldanidae
**** Familia Opheliidae
**** Familia Orbiniidae
**** Familia Paraonidae
**** Familia Scalibregmatidae

## Rexistro fósil 
Os fósiles da liña basal de poliquetos que se coñecen son do Lagerstätte de Sirius Passet, un rico depósito sedimentario de Groenlandia que presumiblemente data do tardío Atdabaniano , principios do Cámbrico. Moitos dos máis famosos restos fósiles do Xisto de Burguess, como a *Canadia*, estarían relacionados cos poliquetos. *Wiwaxia*, desde cedo interpretada como un anélido,, agora estase a valorar como molusco. Un fósil aínda máis anterior, *Cloudina*, data do remate do período Ediacarano e é interpretado, inda que sen consenso, como un dos poliqueto iniciais

Ao seren de corpos brandos, o rexistro fósil dos poliquetos está dominado polos restos das súas mandíbulas, e que se coñecen como escoledontes, e polos tubos mineralizados que algúns poliquetos secretan. Os poliquetos remineralizadores máis importantes son os serpúlidos, os sabélidos e os cirratúlidos. A cutícula dos poliquetos non ten potencial de se preservar co que só tende a permanecer preservada durante 30 días tralo falecemento do poliqueto. Malia que polo xeral se precisa de que haxa biomineralización para preservar ese tecido brando despois deses días, no xisto de Burgess viuse que non sempre este é o caso. O seu potencial de preservación é semellante ao das medusas.

## Notas