open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roberto Pardo Ocampo

**Roberto Pardo Pimentel Ocampo**, nado en Ponteareas en 1890 e finado en Tarragona o 25 de outubro de 1963, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Sobriño e herdeiro de Senén Canido Pardo, sucedeuno como deputado polo distrito de Celanova (1920-1923). Xefe Superior de Administración do Corpo de Administración de Facenda Pública, foi subdelegado de Facenda en Vigo (1930-1937). Durante a República militou no Partido Republicano Gallego pertencendo á directiva de Vigo. No Franquismo foi Delegado de Facenda en Xirona (1939-1949) e Tarragona (1949-1960).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Federico Alejos Pita

**Federico Alejos Pita Castellanos**, nado en Ferrol o 6 de setembro de 1828 e finado en Collado Villalba (Comunidade de Madrid) o 17 de agosto de 1901, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|page=70|*[Álbum de la Caridad*.]]
Funcionario na Coruña, colaborou en *El Clamor de Galicia* e *Diario de Galicia* e foi director do *Diario de La Coruña*. Trasladouse a Madrid e colaborou con *El Museo Universal* e *La América* e dirixiu *El Correo de Las Antillas*. Obtivo o primeiro accésit nos primeiros Xogos Florais da Coruña (1861) co poema "A la Religión".

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Llywelyn Fardd

Co nome de **Llywelyn Fardd** aparecen dous poetas galeses medievais:
*Llywelyn Fardd I - traballou a mediados do século XII.
*Llywelyn Fardd II - de mediados do século XIII.
Daniel ap Llosgwrn Mew

**Daniel ap Llosgwrn Mew** (fl. 1170 - 1200) foi un poeta cortesán galés no reino de Gwynedd no último cuarto do século XII. Só se conserva un dos seus poemas, pero foi un dos poemas máis populares da obra dos *Beirdd y Tywysogion* nos tempos posteriores, a xulgar polo número de copias que hai nos manuscritos.
## Traxectoria
Non se coñece case nada sobre a vida do bardo fóra do pouco que se pode inferir do testemuño do único poema da súa obra que aínda sobrevive. O nome de seu pai, Llosgwrn Mew, estaba entre os máis estraños dos pseudónimos galeses que adornan a historia da Idade Media en Gales (o significado habitual da palabra da lingua galesa media *llosgwrn* é "cola"; o significado de *mew* é descoñecido). Case todo o que se pode dicir sobre o bardo con seguridade é que era o bardo nunha das cortes de Gwynedd e que o rei Owain Gwynedd estaba entre os seus mecenas.
## Obra
O texto máis antigo da elexía de Daniel ap Llosgwrn Mew a Owain Gwynedd estaba no Manuscrito Hendregadredd nas mans dun home da Abadía de Strata Florida (sobre 1300). É unha das tres elexías que se conservan a Owain (as outras dúas son de Cynddelw Brydydd Mawr e Seisyll Bryffwrch). É posíbel que o bardo cantase a elexía no funeral na catedral de Bangor a finais de novembro de 1170. Nela o bardo expresa o seu laio pola perda dese rei sabio e poderoso e a súa inquietude sobre o futuro tras el.
Hai unha nota moi persoal na expresión, que pon esta elexía ao lado da famosa elexía de Gruffudd ab yr Ynad Coch a Llywelyn en 1282/83. O poema péchase cunha nota moi atrevida co bardo a proclamar que estaba preparado para reprocharlle ao mesmo Deus a perda de Owain.
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Morfydd E. Owen (ed.), 'Gwaith Daniel ap Llosgwrn Mew', yn Kathleen A. Bramley *et al.* (ed.), *Gwaith Llywelyn Fardd I ac eraill o feirdd y ddeuddegfed ganrif* (Gwasg Prifysgol Cymru, Caerdydd, 1994). 'Cyfres Beirdd y Tywysogion.'
El Noticiero de Bande

***El Noticiero de Bande*** foi un periódico editado en Bande en 1914.

## Historia e características 
Apareceu en agosto de 1914. Periódico semanal. Publicou polo menos quince números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
### Ligazóns externas 
* Daisy Aller (20/8/2007). "Libros antiguos y curiosidades" *La Opinión A Coruña* .
El Independiente

***El Independiente*** foi o nome de varias publicacións:

****El Independiente***, semanario publicado en Lugo en 1869.
****El Independiente***, periódico publicado en Pontevedra entre 1881 e 1882.
****El Independiente***, xornal publicado en Vigo entre 1885 e 1903.
****El Independiente***, periódico publicado en Ferrol en 1889.
****El Independiente***, periódico publicado en Pontevedra en 1890.
****El Independiente***, periódico de Madrid (1989-1991).
****El Independiente***, diario dixital de Madrid.
**El Independiente*, xornal publicado na Arxentina na época da Revolución de Maio.
El Independiente (Vigo)

***El Independiente*** foi un periódico editado en Vigo entre 1885 e 1903.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de la mañana*, apareceu o 17 de setembro de 1885, para substituír a *Diario de Vigo*. En 1889 cambiou o subtítulo por *Diario de intereses materiales* e en 1895 por *Diario de intereses generales*. Propiedade de Ángel Varela Gómez, estaba dirixido por Pascual Ruiz Enríquez. Entre os seus colaboradores figuraron Emilio Castelar, Luis A. Mestre, Ramiro Vieira Durán, Ángel Bernárdez Rodríguez, Bartrina e Ignacio García Sánchez. En 1897 pasou a ser director o propietario Ángel Varela Gómez, redactor xefe José Campo Moreno e redactores Jaime Solá e Celestino Madrigal Estévez. A finais de 1901 pasou a ser o seu propietario Federico Barba. En abril de 1902 cesou o director Ángel Varela, sendo substituído por Jaime Solá. En 1903 foi adquirido por Jaime Solá, quen lle deu un novo rumbo e lle cambiou o nome polo de *Noticiero de Vigo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Independiente (1881)

***El Independiente*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1881 e 1882.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de Pontevedra. Defensor de los intereses de Galicia*, apareceu o 7 de abril de 1881.  Tiña primeiro unha periodicidade bisemanal (publicábase os xoves e domingos) e a partir do número 56, aparecido o 14 de abril de 1882, pasou a diario e cambiou o seu subtítulo por *Diario de Pontevedra*. Estaba dirixido por Andrés Muruais e contaba coa colaboración do seu irmán Jesús. Era unha edición local de *El Popular* de Madrid, que enviaba os exemplares a Pontevedra coa primeira páxina en branco para imprimir alí. Publicouse nunha das planas de *El Voto Popular*. Cesou a súa edición o 5 de setembro de 1882.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Kosmos 611

**Kosmos 611** (Космос 611 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 67**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 28 de novembro de 1973 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Kosmos 611 foi o sexaxésimo sétimo membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o sexaxésimo lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo, cuadraxésimo cuarto e quincuaxésimo cuarto membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 611 foi inxectado nunha órbita inicial de 507&nbsp;km de apoxeo e 280&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 19 de xuño de 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
El Independiente (Lugo)

***El Independiente*** foi un periódico editado en Lugo en 1869.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico liberal*, apareceu a principios de xullo de 1869. Definíase como monárquico-democrático e anticarlista. Imprimiuse nos obradoiros de Antonio Villamarín. Enfrontouse aos periódicos *La Patria* e *La Paz;* ámbolos dous impresos por Soto Freire.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

*
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
José Sánchez Anido

**José Sánchez Anido**, Vizconde de San Antonio, finado en Madrid o 6 de xaneiro de 1947, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Descendente de Pedro Antonio Sánchez Vaamonde, dunha familia fidalga do Pazo de Santaia (Curtis). Militante do Partido Liberal (facción prietista), foi concelleiro e tenente de alcalde de Madrid. Foi elixido deputado pola Coruña na elección parcial do 2 de xuño de 1912 en substitución do falecido Juan Fernández Latorre. Volveu ser elixido deputado polo distrito de Ortigueira nas eleccións de 1916, e polo de Betanzos en 1918, 1919 e 1923. Colaborou en *Galicia*, *La Democracia*, *El Imparcial* e noutros periódicos liberais de Madrid. Foi académico correspondente da Real Academia Galega e presidente da Asociación Española para la Difusión de las Ciencias del Hogar creada en Madrid en 1928. Finou en Madrid o 6 de xaneiro de 1947.

## Obras 
* *Educación campesina*, 1922.

## Vida persoal 
Casou en Madrid con Antonia Pieltain Bartolí, vizcondesa de San Antonio, en 1913.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Johnnie Parsons

**Johnnie Parsons**, nado nos Ánxeles (California) o 4 de xullo de 1918 e finado o 8 de setembro de 1984 foi un piloto de carreiras estadounidense, gañador das 500 Millas de Indianápolis en .

Parsons tivo a dubidosa distinción de ser o único gañador das 500 de Indianápolis que ten o seu nome mal escrito no trofeo Borg-Warner. Os prateiros tallaron "Johnny" en lugar de "Johnnie". O seu fillo Johnny Parsons competiu na Indy unha ducia de veces.

## Andaina 
Primeiro Parsons competiu en autos de rodas abertas na Costa Oeste dos Estados Unidos en Midget cars. Gañou o campionato da tempada 1942 da United Midget Association. Parsons comezou a competir na AAA logo da segunda guerra mundial. Parsons terminou segundo na súa primeira Indy 500 en 1949. Tamén gañou as 500 Millas de Indianápolis de 1950.

Logo da súa retirada, converteuse no Comisario Xefe do Automóbil Club dos Estados Unidos división Midget na Costa Oeste na década de 1970.

## Premios 
* Foi incluído no Salón do Motorsports Hall of Fame of America en 2004. 
* Foi incluído no National Midget Auto Racing Hall of Fame en 1984. Parsons morreu antes de recibir a notificación de que fora seleccionado para o Salón da Fama.

## Resultados nas 500 Millas de Indianápolis 
miniatura|Figura de Parsons no Borg-Warner Trophy

## Resumo nas carreiras do Campionato do mundo 
As 500 Millas de Indianápolis foron parte do Campionato do Mundo da FIA desde  ata . Os pilotos que competiron na Indy durante eses anos foron acreditados coa participación e cos puntos do Campionato do Mundo. Johnnie Parsons participou en 9 carreiras do Campionato do Mundo. Gañou unha carreira, estableceu unha volta rápida, e terminou no podio unha vez. Acumulou un total de 12 puntos no campionato.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
José Soto Reguera

**José Soto Reguera**, nado en Lugo o 11 de agosto de 1881 e finado en Madrid o 23 de decembro de 1953, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do notario de Ortigueira Teolindo Soto Barro. Irmán de Leonor Soto Reguera, e tío do actor cómico francés Louis de Funès

Cursou os estudos de bacharelato no Real Colegio de Alfonso XII del Escorial e os de Dereito e Filosofía e Letras na Universidade Libre do mesmo Real Sitio. Foi Director Xeral de Administración Local (1918) e director da Sociedade *Hoteles Unidos* e conselleiro delegado de *Autotrade*.

### Restauración 
Militante do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Lugo (1910-1914) e polo de Viveiro (en sucesivas eleccións de 1914 a 1923). Foi subsecretario de Facenda.

### Ditadura de Primo de Rivera 
Avogado da Unión Patriótica. Foi presidente do Ateneo de Madrid de 1926 a 1930 nomeado por Real Orde de 25 de xuño de 1926.

Durante a Ditadura de Primo de Rivera foi membro da Asemblea Nacional Consultiva en dúas lexislaturas: 1927-1928 e 1928-1929.

### Segunda República 
Foi xefe provincial do Bloque Nacional na provincia de Lugo en 1935. Presentouse como candidato do Bloque Nacional pola provincia de Lugo ás eleccións xerais de 1936 dentro da coalición contrarrevolucionaria (xunto a candidatos de Acción Popular, mauristas, agrarios e independentes), sen obter escano.

## Notas
Segunda Liga 2012/13

A tempada **2012–13** da **Segunda Liga** foi a 23ª edición da segunda competición ligueira de fútbol en Portugal. Esta tempada marcou unha serie de cambios na liga en xeral. O nome da liga foi cambiado de novo a **Segunda Liga**, da anterior denominación **Liga de Honra**. Un total de 22 equipos disputaron a liga, fronte aos 16 na tempada anterior. O defensor do título era o Estoril-Praia e o campión foi o Belenenses.

## Equipos e estadios 
## Clasificación
||rowspan="1" style="background:white;"|
|| Non pode ascender.
||rowspan="2" style="background:white;"|

|| Non pode ascender.
|| rowspan="6" style="background:white;"|

|| Non pode ascender.
|| Non pode ascender.
|| Non pode ascender.
|| rowspan="1" style="background:white;"|

|| rowspan="2" style="background:white;"|

## Resultados
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da LPFP
Gruffudd ap Gwrgenau

**Gruffudd ap Gwrgenau** (*fl.* sobre 1175 - 1210) foi un poeta cortesán galés, en conexión co reino de Gwynedd.

## Traxectoria
Non se sabe demasiado sobre a vida do bardo. Hai a única referencia contemporánea na liñaxe de familia de Brycheiniog, onde se aduce que un dos seus devanceiros, Gruffudd ap Gwrgenau, naceu sobre 1170.

## Obra
Só se conservan dous poemas de Gruffudd ap Gwrgenau. Un deles é unha elexía a Gruffudd ap Cynan ab Owain, señor dos *cantref* de Meirionnydd, Ardudwy e Llŷn (co seu irmán Maredudd). Gruffudd ap Cynan morreu na Abadía de Aberconwy no ano 1200, segundo se anotou no *Brut y Tywysogion*. É diferente ás elexías habituais dos bardos da época en canto que enfatiza a fraxilidade da vida do home e que prega a Deus pola absolución no canto de mover a loar a súa valentía e xenerosidade cunha nota máis confesional.
O segundo poema é unha pequena cadea de *englynion* que lembra a morte de catro ou cinco amigos do bardo (entre eles o bardo-guerreiro Gwilym Rhyfel).

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Morfudd E. Owen (ed.), 'Gwaith Gruffudd ap Gwrgenau', en Kathleen A. Bramley *et al.* (ed.), *Gwaith Llywelyn Fardd I ac eraill o feirdd y ddeuddegfed ganrif* (Gwasg Prifysgol Cymru, Caerdydd, 1994). 'Cyfres Beirdd y Tywysogion.'
Entertainment!

***Entertainment!*** é o álbum de estrea da banda inglesa de post-punk Gang of Four, editado en setembro de 1979 a través de EMI no Reino Unido e de Warner Bros. nos Estados Unidos.

A música deste primeiro traballo amosa unhas claras influencias do punk rock, aínda que tamén incorpora influencias do funk, o reggae e o dub, ao igual que outras bandas da época como Public Image Ltd., Pere Ubu e The Pop Group.

O álbum foi eloxiado polos músicos de rock. Flea, dos Red Hot Chili Peppers, afirmou que a primeira vez que o escoitou "cambiou completamente a forma de ver a música rock e inicioume na miña viaxe como baixista". No ano 2003 o disco foi elixido número 490 na lista da *Rolling Stone* dos 500 mellores álbums de todos os tempos. No 2012 situouse no posto 483 na revisión da citada lista. En marzo de 2005, a revista *Q* colocou á canción "At Home He's a Tourist" no número 52 da súa lista das 100 mellores cancións de guitarra. Pitchfork Media listou a *Entertainment!* como o oitavo mellor álbum dos anos 70.

No ano 2005 a banda interpretou completamente o disco ao vivo como parte das series ''Don't Look Back'' do festival All Tomorrow's Parties.

Cara ao 2009, *Entertainment!* levaba vendidas máis de 100.000 copias no Reino Unido. En xullo de 2016 a publicación dixital Paste colocouno no posto 1 da súa lista dos 50 mellores álbums de postpunk.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Dave Allen, Hugo Burnham, Andy Gill e Jon King.

### Cara 1 
#"Ether" – 3:52
#"Natural's Not in It" – 3:09
#"Not Great Men" – 3:08
#"Damaged Goods" – 3:29
#"Return the Gift" – 3:08
#"Guns Before Butter" – 3:49

### Cara 2 
#"I Found That Essence Rare" – 3:09
#"Glass" – 2:32
#"Contract" – 2:42
#"At Home He's a Tourist" – 3:33
#"5.45" – 3:48
#"Anthrax" –  4:23

### Cancións extra de 1995 
*A edición en CD de EMI Records (masterizada por Andy Gill e John King) inclue os seguintes sinxelos:*
#"Outside the Trains Don't Run on Time" – 3:27
#"He'd Send in the Army" – 3:40
#"It's Her Factory" – 3:08

*A edición en CD de Infinite Zero Archive/American Recordings inclue o *Yellow EP*:*
#"Armalite Rifle" – 2:48

### Cancións extra de 2005 
*Ademais do *Yellow EP*, a edición de Rhino engade catro temas non editados anteriormente:*
#"Guns Before Butter (alternate version)" – 4:25
#"Contract (alternate version)" – 2:48
#"Blood Free" (live at The Electric Ballroom, London) – 3:17
#"Sweet Jane" (live at the American Indian Center) (Lou Reed) – 3:20

## Notas
Glándula bulbouretral

miniatura|dereita|Situación das glándulas bulbouretrais no aparato reprodutor masculino.
As **glándulas bulbourerais** ou **glándulas de Cowper** (polo anatomista William Cowper), son dúas pequenas glándulas exócrinas do aparato reprodutor masculino, que segregan un fluído lubricante. Son homólogas embrioloxicamente ás glándulas de Bartholin do aparato reprodutor feminino.

## Localización 
Están situadas na parte posterior lateral da porción membranosa da uretra na base do pene, entre as dúas capas da fascia do diafragma uroxenital, na bolsa perineal profunda. Están encerradas por fibras transversas do músculo esfínter uretral.

## Estrutura 
As glándulas bulbouretrais son glándulas tubuloalveolares compostas, cada unha aproximadamente do tamaño dun chícharo. Están compostas por varios lóbulos unidos por unha cuberta fibrosa. Cada lóbulo consta de varios acinos, tapizados por un epitelio de células columnares, que se abren a un conduto que se une aos condutos dos outros lóbulos para formar un único conduto excretor de aproximadmente uns 2,5&nbsp;cm de longo, o cal atravesa a membrana perineal e desemboca na uretra (porción esponxosa) na base do pene. Entre os lóbulos hai tabiques de tecido conxuntivo de 1 a 3&nbsp;mm de grosor con fibras elásticas e musculares. O epitelio secretor de células planas, cuboideas ou cilíndricas con núcleos basais, dependendo do estado funcional. O seu citoplasma contén pequenas pingas de secreción mucoide. Os condutos excretores teñen un epitelio pseudoestratificado pero tamén poden conter células secretoras e evaxinacións glandulares. As glándulas diminúen gradualmente en tamaño conforme avanza a idade. Tañen cor castaña amarelada.

## Función 
Durante a excitación sexual cada glándula produce unha secreción viscosa clara e salgada de aspecto mucoso denominada preexaculado. Este fluído axuda a lubricar a uretra para facilitar o paso dos espermatozoides, neutralizando os restos ácidos de urina que quedan na uretra, e axuda a expulsar calquera resto de urina ou residuos. Este líquido pode recoller tamén o esperma dunha exaculación inmediatamente anterior, que aínda quedou no bulbo uretral, e arrastrano fóra xusto antes da seguinte exaculación. As glándulas de Cowper tamén producen certa cantidade de antíxeno prostático específico (PSA), e os tumores nas glándulas de Cowper poden incrementar o PSA a un nivel que pode facer sospeitar que se trata dun caso de cáncer de próstata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Próstata
* Vesícula seminal
Kosmos 668

**Kosmos 668** (Космос 668 en ruso), tamén denominado **DS-P1-Yu Nº 71**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 25 de xullo de 1974 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Kosmos 668 foi o septuaxésimo primeiro membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o sexaxésimo terceiro lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo, cuadraxésimo cuarto, quincuaxésimo cuarto e septuaxésimo membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.

Kosmos 668 foi inxectado nunha órbita inicial de 519&nbsp;km de apoxeo e 281&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 21 de febreiro de 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-P1-Yu
Juan Ferreira Caamaño

**Juan Ferreira Caamaño e Lemos**, nado en Treos (Vimianzo) o 18 de agosto de 1803 e finado en Madrid o 17 de maio de 1868, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Leis e Canons pola Universidade de Santiago de Compostela (1829), traballou como avogado ata 1832, cando se iniciou na xudicatura. Foi comandante da milicia nacional e defendeu os territorios da súa xudicatura contra as faccións carlistas. Tralo golpe de Espartero foi destituído e perseguido ata o regreso dos moderados ao poder. En 1844 foi nomeado gobernador civil de Lugo e desde ese ano foi elixido deputado no Congreso ata a lexislatura de 1864 (agás no período progresista de 1854-1856), pola provincia da Coruña (1844-1846) e polos distritos de Cee (1846-1850, 1851-1864) e Carballo (1850-1851). Foi nomeado senador vitalicio (1863).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Miguel Rodríguez Guerra

**Miguel Rodríguez Guerra**, nado en Mouricios (Chantada) o 18 de agosto de 1808 e finado na mesma parroquia o 23 de agosto de 1889, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito perante a Audiencia da Coruña. De volta a Chantada, foi alcalde do concello e Xefe da Milicia Nacional. Foi gobernador civil de Lugo, Ourense, Palencia, Badaxoz, Huesca e Burgos. Foi presidente da Deputación de Lugo. De ideas carlistas, colaborou na década de 1840 co liberalismo, presentouse a deputado polo distrito de Fonsagrada en 1846, pero as eleccións foron anuladas; foi elixido deputado polo distrito de Chantada (1851-1852 e 1863-1866) e o de Lugo (1858-1863). Foi senador pola provincia de Lugo (1884-1885).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na web do concello de Chantada 
* Xenealoxía Rodríguez Guerra, Miguel
Pomacántidos

miniatura|300px|*Pomocanthus imperator*
Os **Pomacántidos** (familia Pomacanthidae), coñecidos comunmente como *peixes anxo*, son unha familia de peixes mariños incluída na orde Perciformes. Distribúense por augas tropicais dos océanos Atlántico, Índico e Pacífico.

## Características 
Presentan un corpo fortemente comprimido lateralmente, aleta caudal desde arredondada a fortemente semilunar, con 15 radios ramificados; aleta anal con tres espiñas e, en moitas especies, cunha extensión alargada e suave nas marxes traseiras das aletas dorsal e anal. No preopérculo posúen unha forte espiña á que deben o nome (Poma-= opérculo, acanth-= espiña). 

Mostran coloracións moi vistosas, marcadamente diferente entre os estados xuvenís e adultos.

Viven en augas pouco profundas, de menos de 20 m de profundidade, cerca dos arrecifes de coral, e excepcionalmente por debaixo dos 50 m.

Son de reprodución peláxica. A maioría aliméntanse de esponxas, invertebrados, algas e ovos de peixes. Son moi apreciados nos acuarios, aínda que difíciles de manter.

## Clasificación 
miniatura|200px|*Holacanthus ciliaris*
Divídense en 9 xéneros:
* *Apolemichthys* (Burton, 1934 )
* *Arusetta* (Fraser-Brunner, 1933)
* *Centropyge* (Kaup, 1860)
* *Chaetodontoplus* (Bleeker, 1876)
* *Genicanthus* (Swainson, 1839) 
* *Holacanthus* (Lacepède, 1802)
* *Paracentropyge* (Burgess, 1991)
* *Pomacanthus* (Lacepède, 1802) 
* *Pygoplites* (Fraser-Brunner, 1933)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FishBase 
* Ficha FAO
Alessandra Aguilar

**Alessandra Aguilar Morán**, nada o 1 de xullo de 1978 en Lugo, é unha fondista galega. Competiu en tres Xogos Olímpicos (Pequín 2008, Londres 2012 e Río 2016), na proba de maratón.

## Traxectoria 
Foi campioa de Europa na categoría Júnior, e na categoría Promesa gañou o Campionato de España de 5.000 metros en pista, o Triangular Gran Bretaña-España-Francia de 3.000 metros, e varios Campionatos de España Universitarios de 5.000, entre outros. Xa na categoría absoluta, ten participado en diversas probas coma os Campionatos de Europa de Medullín, Edimburgo e Useedom, o Campionato do Mundo de San Galmier e o de Fukuoka, ou o maratón de Rotterdam.

Tamén correu o maratón feminino dos Xogos Olímpicos de Londres 2012, onde quedou no posto 26º cun tempo de 2:29'19", sendo a mellor clasificada das tres españolas que competían, e mellorando a súa marca dos Xogos de Pequín, onde fixera un tempo de 2:39'29" (posto 54). No Campionato Mundial de Atletismo de 2013 quedou 5ª na proba de maratón, cun tempo de 2:32'38".

No maratón dos Xogos de Río 2016 abandonou no quilómetro 27.

## Notas
Pomatómidos

300px|miniatura|Anchova
Os **Pomatómidos** (Pomatomidae) son unha familia de peixes mariños da suborde Percoideos (Percoidei). Distribúense polos océanos Atlántico, Pacífico e Índico.

A especie máis importante -para algúns a única da familia- é a anchova (*Pomatomus saltatrix*), que non debe confundirse coa anchoa ou bocarte (*Engraulis encrasicholus*).

## Características 
Presentan un corpo largo, fusiforme e algo comprimido lateralmente, cuberto de escamas ben aparentes. A cabeza é grande, e a boca grande e terminal.

Posúen dúas aletas dorsais: a primeira curta e formada por 7-8 espiñas; a segunda longa e cunha espiña máis 13-28 radios brandos. Unha única aleta anal, homóloga á segunda dorsal, formada por 2-3 espiñas e 12-27 radios brandos. As pectorais, curtas e espatuladas; as ventrais pequenas e a caudal escotada.

Son peixes peláxicos que viven a profundidades medias e que ocasionalmente poden achegarse á costa, de hábitos carnívoros, que atacan outros peixes.

## Clasificación 
Algúns autores inclúenos na familia Carangidae.

Admítense tres xéneros:
* *Pomatomus*
* *Scombrops*
* *Sphyraenops*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FishBase
* ITIS
Jörg Schüttauf

**Jörg Schüttauf**, nado en Karl-Marx-Stadt (actualmente Chemnitz) o 26 de decembro de 1961, é un actor alemán de cinema, televisión e teatro.

## Filmografía 
### Filmes 
**Ete und Ali* (1985)
**Die Architekten* (1990)
**Lenz* (1992)
**Viel Spaß mit meiner Frau* (1996)
**Bis zum Horizont und weiter* (1998)
**Berlin is in Germany* (2001)
**September* (2003)
**Der Stich des Skorpion* (2004)
**Meine schöne Nachbarin* (2007)
**Wir sind das Volk* (2008)
**So glücklich war ich noch nie* (2009)

## Televisión 
**Der Staatsanwalt hat das Wort: Unbefleckte Empfängnis*, *Der Staatsanwalt hat das Wort: Unter einem Dach* (1987)
**Polizeiruf 110: Drei Flaschen Tokajer* (1989)
**Polizeiruf 110: Tödliche Träume* (1990)
**Polizeiruf 110: Mit dem Anruf kommt der Tod* (1991)
**Der Fahnder* (1994-97)
**Der große Abgang* (1994)
**Tatort: Schneefieber* (1996)
**Viel Spaß mit meiner Frau* (1997)
**Alte Liebe* (1997)
**Der Laden* (Dreiteiler; 1998)
**Warten ist der Tod* (1998)
**Sperling und das schlafende Mädchen* (1998)
**Bella Block: Abschied im Licht* (1998)
**Die Cleveren*: Gier (1998)
**Ich habe Nein gesagt*(1999)
**Der Todeszug* (1999)
**Liebesau - mitten in Deutschland* (2001)
**Rubikon* (2001)
**Das Traumschiff: Mexiko* (2001)
**Tatort* (2002)
**Nachbarinnen* (2003)
**Der Stich des Skorpion* (2003)
**Mörderische Suche* (2004)
**Schlafsack für zwei* (2004)
**Das Schwalbennest* (2004)
**Tatort: Herzversagen* (2004)
**Polizeiruf 110: Hoffnung auf Glück* (2005)
**Die letzte Schlacht* (2005)
**Tatort* (2006)
**Außer Gefecht* (2006)
**1974-Vorwärts in die Vergangenheit* (2006)
**Tatort: Das letzte Rennen* (2006; Fritz Dellwo)
**Tatort: Der Tag des Jägers*  (2006; Fritz Dellwo)
**Nichts ist vergessen* (2007)
**Tatort: Der tote Chinese* (2008; Fritz Dellwo)
**Die Blücherbande* (2008; Andy Walz)
**Tatort: Neuland* (2009; Fritz Dellwo)
**Das Paradies am Ende der Welt* (2009)
* 2009 *Das total verrückte Wochenende* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Gran Premio de Suíza de 1954

O **Gran Premio de Suíza de 1954** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada o 22 de agosto de 1954 en Suíza. Esta carreira foi a sétima carreira do Campionato do Mundo de Pilotos de ,

## Informe 
O dominio de Mercedes continuou e Fangio liderou a carreira de principio a fin. Moss pasou pronto a González na segunda posición e loitou ferozmente para coller a Fangio. Pero pronto, el mesmo estaba baixo a presión de Hawthorn que adiantouno. Os dous batíanse con furia nun espectáculo excelente, que terminou cando o motor de Moss cedeu. Máis tarde Hawthorn tamén sucumbiu aos problemas de alimentación de combustible. González terminou así no segundo posto, mentres que Fangio rematou gañando por case un minuto. Hans Herrmann no Mercedes outro Mercedes logrou o terceiro posto do podio.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

## Notas 
* **Pole position:** José Froilán González – 2' 39.5
* **Volta rápida:** Juan Manuel Fangio – 2' 39.7
* Esta sería a última carreira de F1 en Suíza. Por mor da Traxedia de Le Mans de 1955 o goberno suízo prohibiría todas as formas de automobilismo. Un Gran Premio de Suíza, puntuable para o campionato, aparece unha vez máis en , pero esta carreira levouse a cabo en Francia. 
* Fangio retomou a marca de máis vitorias, en poder de Alberto Ascari, nesta carreira, anotando aquí a súa duodécima vitoria. Máis tarde anotaría 12 vitorias máis, marca que non foi batida ata o 1968. 
* Fangio gañou o campionato do mundo a falta de dúas carreiras.

### Ligazóns externas
Priacántidos

miniatura|300px|*Priacanthus arenatus*
Os **Priacántidos** (Priacanthidae) ou, comunmente, *catalufas* son unha familia de peixes mariños incluída na orde Perciformes, distribuídos por augas tropicais e subtropicais dos océanos Atlántico, Pacífico e Índico.

## Características 
De corpo alargado e comprimido, a maioría non chegan a 30&nbsp;cm de lonxitude, aínda que algunhas especies alcanzan os 50–60&nbsp;cm. As escamas, fortemente ctenoides, son moi rugosas (con pequenas espinas) e, normalmente, dunha cor vermella brillante.

Caracterízanse por teren uns ollos moi grandes, circulares, cunha brillante capa reflectora (*tapetum lucidum*) e unha gran boca superior moi oblicua. Posúen unha aleta dorsal, continua, con 10 espiñas seguidas de 10 a 15 radios brandos, unha aleta anal con tres espiñas e 9-16 rarios brandos, e unha caudal lixeiramente emarxinada ou arredondada, con 16 radios principais, dos que 14 son ramificados. As pectorais son pequenas e as pelvianas grandes, de inserción anterior ás pectorais.

Viven cerca do fondo, asociados a formacións rochosas ou arrecifes de coral e só unhas poucas especies habitan zonas abertas. A maioría presentan hábitos carnívoros e nocturnos.

Os ovos, as larvas e as primeiras etapas xuvenís son peláxicos.

Captúrase para consumo humano.

## Clasificación 
miniatura|200px|*Priacanthus cruentatus*
Existen unhas 18 especies agrupadas en 4 xéneros:
* *Cookeolus* (Fowler, 1928) 
* *Heteropriacanthus* (Fitch e Crooke, 1984) 
* *Priacanthus* (Oken, 1817) 
* *Pristigenys* (Agassiz, 1835)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FishBase
*Sistema Integrado de Información Taxonómica*(en inglés)*
Gran Premio de Italia de 1954

O **Gran Premio de Italia de 1954** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 5 de setembro de 1954 no circuíto de Monza. Foi a oitava carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

## Notas
* Pole position: Juan Manuel Fangio – 1:59.0
* Volta rápida: José Froilán González – 2:00.8
* Líderes por volta:
** Karl Kling 3 voltas (1–3)
** Juan Manuel Fangio 16 voltas (4–5, 23, 68–80)
** Alberto Ascari 41 voltas (6–22, 24–44, 46–48)
** Stirling Moss 20 voltas (45, 49–67) (First race he has led a lap)
* Unidades compartidas: Coche 38: Umberto Maglioli (30 voltas) e José Froilán González (48 voltas)
* Primeiro Gran Premio: Umberto Maglioli (puntos e podio); Luigi Musso (saída); Giovanni de Riu (única aparición).
* Último Gran Premio para: Jorge Daponte e Fred Wacker.

### Ligazóns externas
Raquicéntridos

[miniatura|300px|[Cobia (*Rachycentron canadum*)]]
Os **Raquicéntridos** (Rachycentridae) son unha familia de peixes mariños da orde dos Perciformes, propia do Atlántico e Indopacífico.

## Características 
Presentan un corpo longo, fusiforme ou subcilíndrico (alcanzando talles de 1,5-2 metros e pesos de ata 68&nbsp;kg), coa cabeza deprimida (ancha e esmagada), ollos pequenos e boca terminal (prognata). A zona superior, lateral e ventral son de cor castaño escuro, con dúas bandas prateadas estreitas ben definidas.

Posúe de 6 a 9 espiñas libres trala cabeza. A aleta dorsal, única, ten 1-3 espiñas e 26-33 radios brandos, e a anal, tamén longa, 2-3 espiñas e 22-28 radios brandos. As pectorais son grandes e a caudal semilunar, co lobo superior máis longo có inferior.

Son peixes peláxicos e normalmente solitarios excepto cando se agrupan para a desova anual, non obstante poden reunirse ó redor de restos de naufraxios, boias, portos e outros elementos estruturais.

Habitualmente viven asociados a arrecifes e nun rango de profundidades de entre 0 e 1.200 m. Aliméntanse de crustáceos, luras e outros peixes, e pode seguir a tiburóns, tartarugase raias manta para aproveitar os restos das súas presas. Péscanse para consumo humano aínda que o seu valor comercial é escaso. Os grandes exemplares son estimados na pesca deportiva.

## Clasificación 
Só comprende un único xénero, *Rachycentron*, que á súa vez só comprende unha única especie, *Rachycentron canadum*, coñecido como *cobia* .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* FishBase
* ITIS
El Noticiero Sarriano

***El Noticiero Sarriano*** foi un semanario editado en Sarria entre 1903 e 1904.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario literario, de noticias y defensor de los intereses locales*, apareceu o 23 de agosto de 1903. Dirixido por Julio Osorio e entre os seus redactores estaban Luis Neira, Matías Vázquez, Mariano Carreras, Manuel Macía e Román Díaz de Freijo. Colaboraron asiduamente Eduardo Lence-Santar, Ramón Castaño e os irmáns José e Manuel Vázquez Pereira. Imprimíase na tipografía de Gerardo Castro. Foi unha publicación de vida efémera que cesou en 1904.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Gran Premio de España de 1954

O **Gran Premio de España de 1951** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 28 de outubro de 1951 en Barcelona. Foi a oitava e última proba do Campionato do Mundo de Pilotos.

## Informe 
Os Lancia D50 longamente esperados chegaron co seu motor V8 de 90 graos como unha axuda para a rixidez do chasis, eran simples, pero brillantemente deseñados. Ascari fixo a volta rápida na práctica e levou a pole.

Villoresi no outro Lancia retirouse con problemas de freos logo de só unha volta e Ascari sucumbiu aos problemas de embrague logo de 9 voltas.

Varios pilotos tomaron a iniciativa e despois retiráronse, Schell trompeou, Trintignant tivo problemas mecánicos e Moss abandonou por sobre arrequecemento (unha das varias retiradas causadas por xornais voando que atascaron os condutos do radiador). A carreira reduciuse a un duelo entre Hawthorn e Fangio, pero o arxentino estaba perdendo aceite e perdeu o segundo lugar en favor de Musso. Hawthorn aferrouse á vitoria con Fangio no terceiro posto no podio final.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

## Notas 
* **Pole position**: Alberto Ascari 2:18.1
* Volta rápida: Alberto Ascari 2:20.4
* **Líderes por volta**:
** Harry Schell 10 voltas (1–2, 10, 13, 15–17, 19, 21, 23) (Primeira carreira na que lidera unha volta)
** Alberto Ascari 7 lvoltas (3–9)
** Maurice Trintignant 5 voltas (11–12, 14, 18, 20) (Primeira carreira na que lidera unha volta)
** Mike Hawthorn 58 voltas (22, 24–80)
* **Unidades compartidas**: Coche 22: Toulo de Graffenried (30 voltas) e Ottorino Volonterio (27 voltas).
* Debut nun Gran Premio para: Ottorino Volonterio e Lancia.
* ültimo Gran Premio para: Prince Bira e Jacques Swaters.
* Primeiros puntos e primeiro podio para Luigi Musso.
* Única vez que Juan Manuel Fangio terminou terceiro nunha carreira do campionato do Mundo de Pilotos.

### Ligazóns externas
El Horizonte

***El Horizonte*** foi un periódico editado en Cedeira entre 1883 e 1886.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico defensor de los intereses locales*, apareceu en xuño de 1883. Publicábase os días 5, 15 e 25 de cada mes e imprimíase nos obradoiros de *El Correo Gallego* de Ferrol. Estaba dirixido por Gerardo Villabrille. Cesou a súa edición en setembro de 1886.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Censor

***El Censor*** foi o nome de varias publicacións:

****El Censor***,  periódico semanal editado en Madrid entre 1781 e 1787.
****El Censor***, periódico publicado en Betanzos entre 1883 e 1884.
****El Censor***, xornal publicado na Coruña entre 1888 e 1889.
****El Censor***, semanario publicado en Rianxo en 1894.
Merlin (filme)

***Merlin*** é un telefilme estadounidense dirixido por Steve Barron que se estreou en 1998.

## Sinopse 
Merlín é xa un ancián, pero outrora, el e Artur tiveron que enfrontarse a Mab, a perversa Raíña da Escuridad. Mab creara a Merlín, e por iso nunca lle perdoou que non quixera unirse a ela para dirixir as forzas do Mal. Cando Merlín, sendo un adolescente, se namorou de Nimue, Mab decidiu vingarse del, convencendo ó cruel Rei Vortigern para que sacrificara á rapaza ó dragón de lume. Merlín axuda entón a Uther a derrotar a Vortingern, pero axiña comprobará que tampouco é un bo rei. Cando Uther lle pide axuda para seducir a unha muller casada, Merlín accede cunha condición: deberá entregarlle ó seu fillo primoxénito, a quen chamará Artur e transmitirá a súa sabedoría.

## Personaxes 
* Sam Neill como Merlín
* Miranda Richardson como a Raíña Mab / Dama do Lago
* Helena Bonham Carter como Morgana
* Isabella Rossellini como Nimue
* John Gielgud como Constantino
* Rutger Hauer como Vortigern
* Martin Short como Frik
* Paul Curran III como Artur
* Lena Headey como Xenevra
* Jason Done como Mordred
* Mark Jax como Uther Pendragon
* Jeremy Sheffield como Lanzarote do Lago
* Roger Ashton-Griffiths como Bohort
* Sebastian Roché como Gauvain
* Rachel de Thame como Igraine
* Janine Eser como Elaine
* John Turner como Rei Lot
* James Earl Jones como Rei da montaña

## Galardóns e nomeamentos 
* 1998: Globos de Ouro: 4 nomeamentos, incluíndo Mellor miniserie ou filme para TV.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes baseados na lenda artúrica
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Gran Premio da Arxentina de 1955

O **Gran Premio da Arxentina de 1955** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 16 de xaneiro de 1955 no circuíto de Autódromo 17 de outubro. Foi a primeira carreira da tempada de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato.

## Notas 
* Pole position: José Froilán González - 1:43.1
* Volta rápida: Juan Manuel Fangio - 1:48.3
* **Líderes por volta:**
** Juan Manuel Fangio 65 voltas (1-2, 26-34, e 43-96)
** Alberto Ascari 14 voltas (3-5 e 11-21)
** José Froilán González 9 voltas (6-10 e 22-25)
** Harry Schell 6 voltas (35-40)
** Roberto Mieres 2 voltas (41-42) (Única carreira onde liderou unha volta.)
* **Unidades compartidas:**
** Coche 12: José Froilán González (60 voltas), Nino Farina (20 voltas), e Maurice Trintignant (16 voltas). Compartiron os 6 puntos do segundo posto.
** Coche 10: Nino Farina (50 voltas), Umberto Maglioli (22 voltas), e Maurice Trintignant (22 voltas). Compartiron os 4 puntos do terceiro posto.
** Coche 8: Hans Herrmann (30 voltas), Karl Kling (30 voltas), e Stirling Moss (34 voltas). Compartiron os 3 puntos do cuarto posto.
** Coche 28: Harry Schell (50 voltas), e Jean Behra (38 voltas).
** Coche 22: Luigi Musso (50 voltas), Sergio Mantovani (20 voltas), e Harry Schell (13 voltas).
** Coche 20: Sergio Mantovani (30 voltas), Jean Behra (14 voltas), e Luigi Musso (10 voltas).
** Coche 26: Clemar Bucci (30 voltas), Harry Schell (14 voltas), e Carlos Menditeguy (10 voltas).
** Coche 36: Eugenio Castellotti (20 voltas) e Luigi Villoresi (15 voltas).
* Esta carreira ten a infrecuente distinción de ser a carreira máis cálida da historia da Fórmula Un, 40&nbsp;°C. Este rexistro foi igualado en dúas ocasións, no Gran Premio de Dallas de 1984 e no Gran Premio de Bahrein de 2005. 
* A calor extrema orixinou un pesadelo de puntuación con 16 substitucións de pilotos. Só Juan Manuel Fangio e Roberto Mieres terminaron a carreira sen piloto de substitución. 
* Fangio sufriu queimaduras severas na perna, durante toda a carreira, rozou contra o bastidor do chasis que estaba sendo quentado polos gases de escape. Levoulle 3 meses recuperarse, por sorte para el, a seguinte carreira en Mónaco non celebrouse ata finais de maio. Deixoulle unha cicatriz permanente na súa perna para sempre.
* Gran Premio de debut: Eugenio Castellotti e Alberto Uria. Única aparición nun Gran Premio de Jesús Iglesias. 
* Último Gran Premio de: Pablo Birger, Clemar Bucci e Sergio Mantovani.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
El Censor (Betanzos)

***El Censor*** foi un periódico editado en Betanzos entre 1883 e 1884.

## Traxectoria 
Subtitulado *Periódico semanal de intereses materiales, noticias y anuncios*, apareceu en outubro de 1883. Semanario liberal. Foi dirixido por Roque Ponte Peña ata 1884, e despois por Severo Ares Mancera. Na redacción figuraban Manuel Martínez Teijeiro, Justo Contas Illá e Manuel Vaamonde Ponte. Colaboraron Fernando García Acuña, Constantino Ares e Manuel Martínez Santiso, que publicou os primeiros capítulos da súa *Historia de Betanzos*. Incluía as seccións “Notas” e “Variedades”, e artigos sobre música, teatro, literatura en castelán e poemas en galego. Máis exemplos de produción literaria son “Charada” e os apartados “Dimes y Diretes” e “Recortes”, nos que se critican ironicamente, comportamentos típicos da época. Cesou a súa edición en febreiro de 1884.

O seu director Roque Ponte Peña editou en 1886 o periódico *La Libertad*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Censor na Hemeroteca Virtual de Betanzos
Ángela Pumariega

miniatura|Ángela Pumariega navegando en Xixón en 2012.
**Ángela Pumariega Menéndez**, nada o 12 de novembro de 1984 en Xixón, é unha regatista española do Real Club Astur de Regatas.

## Traxectoria 
Comezou a competir en Vela lixeira con 6 anos e iniciou a súa formación na clase internacional Optimist, pasando logo a Cadet e posteriormente a Snipe. Nesta última clase foi onde comezou a destacar, e foi elixida por Félix Gancedo para os campionatos do mundo e de Europa de categoría máster en 2004.

En 2008, con Carmen Mateo de tripulante quedou sétima no campionato do mundo feminino de Snipe, e con Nuria Lacera gañou a Copa de España desa mesma clase.

Na modalidade Match Race, compartindo tripulación coas galegas Támara Echegoyen e Sofía Toro, foi campioa de España en 2010 e 2011, campioa iberoamericana en 2010 e campioa de Europa en 2011. Así mesmo, tamén coas dúas galegas como compañeiras, conseguiu a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 2012 nesta mesma modalidade, con barcos da clase Elliott 6m, sendo esta a primeira vez que se introduciu o *match race* na categoría feminina nuns Xogos.

## Notas
El Eco de Tambo

***El Eco de Tambo*** foi un xornal editado en Pontevedra entre 1883 e 1884.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de Pontevedra*, apareceu o 2 de febreiro de 1883. Cambiou o seu subtítulo por *Periódico defensor de los intereses morales y materiales*. Posteriormente radicalizouse e adquiriu un marcado cariz político, cambiando o subtítulo por *Diario de la izquierda liberal*. Editado na imprenta de José Millán, estaba dirixido por Emilio Álvarez Giménez. Entre os seus colaboradores figurou Eduardo Vincenti. Cesou a súa edición non antes de outubro de 1884.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Arien

**Arien** é un personaxe ficticio pertencente ao *legendarium* de J. R. R. Tolkien. Trátase dunha doncela que os Valar escolleron entre os Maiar para guiar a nave do sol. Nos días das árbores de Valinor, Arien foi quen tumbou á árbore Laurelin. Dise que ela é máis forte que Tilion, o Maia elixido para guiar á Lúa, xa que ela é un espírito de lume e é quen de aturar a calor de Laurelin. Os seus ollos eran tan brillantes que nin os elfos podían ollala por moito tempo.

## Bibliografía 
*Tolkien, J. R. R. (1977), Christopher Tolkien, ed., *O Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Sun and Moon", ISBN 0-395-25730-1
Tilion

**Tilion** é un personaxe ficticio pertencente ao *legendarium* de J. R. R. Tolkien que aparece no libro *O Silmarillion*. Trala destrución das Dúas Árbores de Valinor, Tilion foi elixido polos Valar de entre os Maiar para guiar a Lúa, mentres que Arien foi elixida para guiar o Sol.

## Bibliografía 
*Tolkien, J. R. R. (1977), Christopher Tolkien, ed., *O Silmarillion*, Boston: Houghton Mifflin, "Of the Sun and Moon", ISBN 0-395-25730-1
Váli

Na mitoloxía nórdica, **Váli** é un fillo do deus Odín e da xiganta Rindr. Naceu co único propósito de matar a Höðr como vinganza polo asasinato accidental que cometeu Höðr contra o seu irmán xemelgo, Baldr. Chegou á idade adulta nun só día despois do seu nacemento, e matou a Höðr. Váli está destinado a sobrevivir ó Ragnarök.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Víðarr

Na mitoloxía nórdica, **Víðarr** (tamén chamado **Vidar**, **Vithar**, **Vidarr**, e **Vitharr**) é un dos Æsir, un deus asociado coa vinganza. Víðarr é descrito como un dos fillos de Odín e a Jotun Gríðr. Vinga a morte do seu pai matando ó lobo monstro Fenrir no Ragnarök, un conflito do que é un dos superviventes.[miniatura|300px|Unha representación de Víðarr acoitelando a Fenrir mentres mantén as súas fauces abertas (1908) de [W. G. Collingwood.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Vili

[miniatura|300px|Representación de [Odín, Vili e Vé creando o mundo, por Lorenz Frølich.]]
**Vili** era un dos Æsir e fillo de Bor na mitoloxía nórdica. Os seus irmáns eran Ve e Odín. Coñecido por darlle emocións e intelixencia á humanidade. Segundo Loki, na *Lokasenna*, estaba namorado da esposa de Odín, Frigg.

Na *Völuspá*, na creación do primeiro home (Ask) e a primeira muller (Embla), Hœnir e Lóðurr axudaron a Odín. No *Gylfaginning*, estes son substituídos por Vili e Ve.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Móði e Magni

Na mitoloxía nórdica, **Móði** e **Magni** eran os fillos de Thor. Móði é fillo de Sif pero Magni é fillo de Járnsaxa. Este último ten un papel importante na mítica batalla de Thor contra Hrungnir. Os dous irmáns son mencionados entre os superviventes do Ragnarök no poema éddico *Vafþrúðnismál*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Galicia Literaria

***Galicia Literaria*** foi o nome de dúas publicacións:

****Galicia Literaria***,  revista mensual editada en Ourense entre 1883 e 1884.
****Galicia Literaria***, periódico publicado en Buenos Aires en 1893.

## Véxase tamén
***La Galicia Literaria**, asociación de galegos residentes en Madrid con inquietudes literarias.