open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Yolanda Besteiro

**Yolanda Besteiro de la Fuente**, nada o 1 de febreiro de 1966 é unha avogada española especializada en xénero e feminismo. Dende 2007, preside a *Federación de Mujeres Progresistas* e tamén é concelleira de Igualdade en Alcalá de Henares. Besteiro ten unha extensa carreira profesional en ONGs e no sindicato UGT.

## Traxectoria 
O seu labor céntrase na defensa dos dereitos das mulleres e na promoción da igualdade de xénero e a igualdade social. Unha das súas preocupacións é a dobre discriminación que sofren as mulleres inmigrantes, e a violencia de xénero, tema do que fala habitualmente para sensibilizar á sociedade.

No ámbito académico, impartiu clases na *Escuela del Espacio de Salud Entre Nosotras LA e.* *ESEN*  e en universidades como a Complutense de Madrid, a Carlos III e a Universidade de Salamanca, e é relatora en xornadas sobre violencia, trata, corresponsabilidade e discriminación laboral. Participou en congresos e xornadas relacionadas co xénero e a discriminación laboral, e publicou varios artigos en medios académicos e de comunicación.

Ocupa tamén diversos cargos, sendo vicepresidenta do Observatorio Estatal contra a Violencia de Xénero, do Consello Estatal da Muller, e da Plataforma de ONG de Acción Social, entre outros.

## Honras 
* Premio á Igualdade 2019 de Manzanares.
* Premio María Miaja.
* Premio Emilio Castelar.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feminismo
* Migración humana
* Tráfico de persoas
Sir Tim O'Theo

'''''Sir Tim O'Theo'''* é unha serie de banda deseñada creada polo artista Raf e publicada por primeira vez en 1970 nas revistas *Mortadelo* e *Super Mortadelo'' da Editorial Bruguera. Algúns dos guións destas historias son obra do novelista Andreu Martín, outros de Ron Clark, e a maioría están escritos polo propio Raf.

Despois de Ediciones B adquirir os dereitos, as historias foron reeditadas entre 1987 e 1991.

## Estrutura narrativa 
A serie é unha parodia das novelas policiais clásicas, especialmente as de Sherlock Holmes, e xira arredor de Sir Tim O'Theo, un aristócrata británico que resolve enigmas, e o seu mordomo Patson.  

A acción transcorre no pobo ficticio de Bellotha Village, preto de Londres. As historias son breves e xeralmente conclúen cun problema que inicialmente parece insolúbel pero acaba sendo trivial.

A serie conta tamén cun variado elenco de personaxes secundarios, como policías locais ineptos e pantasma molestas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Sir Tim O'Theo en Rue Bruguera, 13.
* Sir Tim O'Theo  en Comicsphere.
* Raf, o dandy que creou Sir Tim O'Theo, artigo no xornal *El Periódico*.
* Raf, o pai de Sir Tim O'Theo, artigo no suplemento Culturas do xornal *La Vanguardia*.
Anthocharis cardamines

A ***Anthocharis cardamines*** é unha especie  de lepidóptero  ditrisio  da familia Pieridae amplamente distribuída por Eurasia, incluíndo a Península Ibérica.

## Características 
Recibe o seu nome das manchas verdosas no exterior das ás, que lle dá a aparencia de brión, e é de grande utilidade como camuflaxe entre a vexetación. Nos machos o ápice do interior das ás dianteiras é dunha cor laranxa forte. Esta coloración non se atopa presente nas femias; as ás nas femias son brancas, con tons negros ou grises na punta. O macho é capaz de disimular a cor laranxa das súas ás dianteiras escondéndoas baixo as traseiras. A cor verdosa no exterior da á está en realidade composta de escamas amarelas e negras; é de especial utilidade cando a bolboreta descansa en plantas como *Anthriscus sylvestris* ou *Alliaria petiolata*.

(MHNT) Anthocharis cardamines - Foret de Bouconne, France - male dorsal.jpg|*Anthocharis cardamines* ♂  
(MHNT) Anthocharis cardamines - Foret de Bouconne, France - male ventral.jpg|*Anthocharis cardamines* ♂  △
(MHNT) Anthocharis cardamines - Foret de Bouconne, France - female dorsal.jpg|*Anthocharis cardamines*  ♀ 
(MHNT) Anthocharis cardamines - Foret de Bouconne, France - female ventral.jpg|*Anthocharis cardamines* ♀ △

## Distribución 
A especie atópase ao redor de Europa, e esténdese ao oeste ás  áreas tépedas de Asia, até Xapón. Nos últimos anos viuse un incremento do seu número no Reino Unido, e de maneira máis notoria en Escocia; crese que o incremento se debe ao cambio climático.

## Subespecies 
Coñécense nove subespecies de *Anthocharis cardamines*:

* *Anthocharis cardamines alexandra*
* *Anthocharis cardamines cardamines*
* *Anthocharis cardamines hayashii*
* *Anthocharis cardamines isshikii*
* *Anthocharis cardamines kobayashii*
* *Anthocharis cardamines koreana*
* *Anthocharis cardamines meridionalis*
* *Anthocharis cardamines phoenissa*
* *Anthocharis cardamines progressa*

## Notas
Premio Nacional de Literatura Dramática de España

O **Premio Nacional de Literatura na modalidade de Literatura Dramática** é un premio literario español que se concede, dentro dos Premios Nacionais de Literatura e que outorga o Ministerio de Cultura desde 1992.

Premia a mellor obra dun autor español, de entre todas as obras deste xénero, publicadas en España o ano anterior en calquera das súas linguas oficiais, na súa primeira edición. Está dotado con 20.000 euros.

A Literatura Galega conta con tres galardoados:

* 1997: Manuel Lourenzo, por *Veladas indecentes*.
* 2007: Rubén Ruibal, por *Limpeza de sangue*.
* 2023: Paula Carballeira por *As alumnas.*.
* 2010: Lluïsa Cunillé, por *Aquel aire infinito*.
* 2011: José Ramón Fernández, por *La colmena científica o el café de Negrín.*
* 2012: Angélica Liddell, por *La casa de la fuerza*
* 2013: Juan Mayorga, por *La lengua en pedazos.*
* 2014: Manuel Calzada Pérez, por*El Diccionario*.
* 2015: Laila Ripoll e Mariano Llorente, por *El triángulo azul.*
* 2016: Lola Blasco, por *Siglo mío, bestia mía*.
* 2017: Alfredo Sanzol, por *La respiración*.
* 2018: Yolanda García Serrano, por *¡Corre!*
* 2019: Alberto Conejero, por *La geometría del trigo*.
* 2020: Guillem Clua, por *Justicia*.
* 2021: Pablo Remón, por ''Doña Rosita, anotada', incluida en el libro 'Fantasmas''.
* 2022: Josep Maria Mirro, polo cos més bonic que s'haurà trobat mai en aquest lloc.
* 2023: Paula Carballeira por *As alumnas.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Premios Nacionais de Cultura de España
Juan Brasa

**Juan Brasa Sánchez**, nado en Ourense en 1891 e finado na mesma cidade en setembro de 1982, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ángela Sánchez Millán e do coronel da Garda Civil Constantino Brasa Rodríguez, instalados en Ourense. Maurista, foi redactor de *La Acción* (1916) e despois correspondente do periódico en Buenos Aires. En 1919 era redactor xefe do *Diario Español* da Habana. Retornado a España foi director de *Los Hombres Libres* (1923), onde expresou o seu rexeitamento os vellos dirixentes políticos; dirixiu *España de Hoy* (1929) e colaborou en *La Voz de Galicia*, onde fixo crítica taurina. De carácter impulsivo, sostivo un duelo e tivo varios enfrontamentos. Defensor a ultranza do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi nomeado delegado para Galicia da Oficina de Prensa e Propaganda da Junta de Defensa Nacional a principios de agosto. O 31 de agosto visitou Pontevedra, e o 4 de setembro mativo unha reunión cos representanes da prensa de Vigo. En setembro e outubro pronunciou alocucións en Radio Vigo. En outubro de 1937 foi enviado pola Delegación de Prensa e Propaganda como subdirector e redactor xefe de *La Ametralladora*, onde asinaba co pseudónimo **El Legionario de la Pluma**. Colaborou en *El Ideal Gallego*. En 1964 foi nomeado crítico de touros de *España* de Tánxer. Pasou os seus últimos anos no Hotel Miño de Ourense, onde faleceu en setembro de 1982.

## Obras 
* *Posada y Belmonte*, 1913.
* *Canalladas. Escritores, políticos, toreros*, 1915.
* *Artistas, personajes, granujas (Gente conocida)*, 1917.
* *El torero gallego "Celita"*, 1919.
* *Mi ultima jugada. Monólogo en prosa*.
* *España y la Legión (cómo viven, luchan y triunfan los Caballeros Legionarios)*, 1938.
* *Momento español (comentarios libres de un periodista independiente)*, 1950.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Razzia

Unha **razzia** (do francés *razzia* "incursión", e este do árabe alxeriano *ġaziya* (غزية‎), "algara") é un termo usado para referirse a un ataque contra un asentamento inimigo. Aínda que principalmente buscaba conseguir botín, historicamente os obxectivos dunha incursión eran diversos: destruír fortificacións, capturar escravos, a limpeza étnica ou relixiosa, a expansión do territorio ou intimidar o inimigo. Probablemente o termo provén da cuarta dinastía iraniana (226-651).

Co paso do tempo, o seu significado tamén se estendeu a outras actividades que presentan certas semellanzas con estes ataques, como as redadas policiais ou determinadas incursións violentas realizadas por grupos organizados ou paramilitares, como as realizadas nas favelas ou campos de refuxiados brasileiros durante a segunda guerra do Congo. Na actualidade, en lingua turca o termo significa "veterano de guerra".

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aceifa

## Notas
Leptidea sinapis

A ***Leptidea sinapis*** é unha especie de bolboreta da familia Pieridae. Atópase distribuída en Europa, cara ao leste a través do Cáucaso, Asia Menor, Oriente Medio, Kazakhstán e desde o sur de Siberia á rexión dos montes Baikal.

## Subespecies 
* *Leptidea sinapis sinapis*
* *Leptidea sinapis pseudodiniensis* (Pfeiffer, 1927)
* *Leptidea sinapis melanoinspersa* (Verity, 1911)

## Galería de imaxes 

(MHNT)_Leptidea_sinapis_-_Foret_de_Bouconne,_France_-_male dorsal.jpg|*Leptidea sinapis* ♂ 	
(MHNT)_Leptidea_sinapis_-_Foret_de_Bouconne,_France_-_male ventral.jpg|*Leptidea sinapis* ♂   △
(MHNT) Leptidea sinapis - Foret de Bouconne, France - female dorsal.jpg|*Leptidea sinapis*   ♀  
(MHNT) Leptidea sinapis - Foret de Bouconne, France - female ventral.jpg|*Leptidea sinapis*   ♀ △

## Notas 
## Véxase tamén
Tribunal Supremo de Wyoming

O **Tribunal Supremo de Wyoming** (en inglés, *Wyoming Supreme Court*) é a máis alta instancia xudicial do estado de Wyoming, nos Estados Unidos. A súa sede está en Cheyenne e está integrado por cinco maxistrados cuxas sentenzas só poden ser apeladas ante o Tribunal Supremo dos Estados Unidos. 

## Competencias e composición 
As súas competencias veñen definidas polo artigo cinco da Constitución do estado. Este fai ao Tribunal resposable en dirimir as apelacións en materia civil e penal e convírteo no supervisor de todos os xulgados de Wyoming. A diferenza do que adoita acontecer no resto de estados, en Wyoming non existen instancias intermedias entre os xulgados de distrito e o Supremo, correspóndendolle a este último a revisión dos casos apelados. 

Os maxistrados que compoñen o Tribunal Supremo son cinco, sendo un deles o presidente (*chief justice*), e teñen mandatos de oito anos. Ata 1972 eran escollidos por sufraxio, mais nese ano trocou o sistema de escolla. Procurando mellorar a independencia xudicial, en 1971, Wyoming adoptou por referendo o sistema chamado "Plan Missouri" que establece un comité para a selección de xuíces e que propón ao gobernador os candidatos ás vacantes do Supremo. Un ano despois da designación, os cidadáns son consultados nas eleccións por se o xuíz debe continuar ou non (*retention election*). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Tribunal Supremo de Wyoming (en inglés)
Tribunal de Apelacións de Nova York

O **Tribunal de Apelacións de Nova York** (en inglés, *New York Court of Appeals*) é a máis alta instancia xudicial do estado de Nova York (Estados Unidos). Fundado en 1847 e a súa sede está en Albany. Conta con sete maxistrados cuxas sentenzas poden ser recorridas ante o Tribunal Supremo dos Estados Unidos. 

## Atribucións 
O Tribunal de Apelacións foi establecido pola Constitución de 1846 como o herdeiro do Tribunal da Chancelaría (en inglés, *Court of Chancery*) e do Tribunal de Corrección de Erros (*Court of Correction of Errors*). Na actualidade, as súas funcións está determinadas polo artigo sexto da Constitución correspondéndolle a revisión xudicial dos tribunais inferiores do sistema xudicial de Nova York. O tribunal selecciona os casos que lle recorren tendendo a centrarse naqueles que teñen maior impacto público e non tanto nos arranxos entre particulares. Ademais, ao Tribunal correspóndelle unha importante función na administración xudicial do estado pois á cabeza do sistema xudicial estatal está o presidente do Tribunal de Apelacións e para gobernalo debe contar coa aprobación do pleno de maxistrados do Tribunal. 

## Membros 
O Tribunal de Apelacións componse de sete maxistrados nomeados polo gobernador do estado co "consello e consentimento" do Senado para mandatos de 14 anos. Un deles é nomeado polo gobernador como presidente (*chief justice*). Débense retirar ao final do ano no que cumpren 70 anos de idade. 

O número de xuíces e mais a duración do mandato foi mudando ao longo do tempo: se ben inicialmente eran oito xuíces designados para períodos de oito anos, dende 1869 o Tribunal de Apelacións conta co deseño actualmente vixente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Tribunal de Apelacións de Nova York (en inglés).
Pablo Vázquez

**Pablo Vázquez Pérez**, nado en Gandia o 7 de outubro de 1994, é un futbolista español, que xoga de defensa central no Sporting de Gijón, da Segunda División. Pode ocupar tamén a posición de centrocampista defensivo.

## Traxectoria 
Nado en Gandia, formouse como futbolista nas canteiras de tres clubs valencianos: Tavernes, Crack's e Huracán. En 2013 debutou na Tercera División, nas filas do CD Llosa, e en xuño de 2014 fichou polo Ontinyent CF, da mesma categoría, onde se fixo inmediatamente coa titularidade.

Na tempada 2015/16 xogou no San Fernando, Co filial verde xogou un total de 34 partidos na Segunda División B, marcando 4 goles. O 12 de outubro de 2016 debutou co primeiro equipo do Córdoba, nun partido da Copa do Rei ante o Cádiz que rematou con vitoria cordobesa por 2-1.

En xullo do ano seguinte fichou por un novo filial: o Granada B. Despois de seis meses no club e de disputar 20 partidos, todos completos, o seu bo rendemento valeulle ser cedido no mercado invernal a un equipo da Segunda División: o Alcorcón. Debutou na categoría de prata na 23ª xornada, contra o Cádiz, substituíndo na segunda parte ao galego Jonathan Pereira. Con todo, só disputou catro partidos máis co club de Alcorcón.

A continuación regresou a Andalucía, onde asinou un novo contrato, xa con ficha do primeiro equipo do Granada. Con todo, non chegou a xogar ningún partido de liga co equipo nazarí, disputando só un partido de Copa do Rei ante o Elche no que marcou un gol. Ante a falta de minutos, para a segunda parte da tempada saíu cedido á Cultural Leonesa, de Segunda B, onde foi titular en todas as restantes xornadas.

Trala fin da súa cesión rescindiu o seu contrato co Granada e fichou polo Badajoz. Militou dúas campañas no equipo estremeño, xogando un total de 52 partidos, nos que marcou 8 goles, e disputou dúas veces a fase de ascenso a Segunda. En xuño de 2021 asinou como novo xogador do FC Cartagena, co que xogou durante dous anos na Segunda División, contabilizando un total de 57 partidos e 4 goles.

No verán de 2023 fichou polo Deportivo da Coruña, da Primeira División RFEF. Disputou un total de 40 partidos, todos agás un de titular, sendo así un dos alicerces do equipo que se proclamou campión da categoría, ascendendo á Segunda División.

No seu regreso a Segunda completou a mellor tempada da súa carreira deportiva, sendo titular indiscutible tanto para Imanol Idiakez como para o seu substituto no banco, Óscar Gilsanz. Disputou completos os primeiros 41 partidos de liga, quedando fóra do once inicial só na derradeira xornada, debido a uns problemas musculares. Con todo, foi o xogador de campo con máis minutos disputados de toda a categoría, con 3.705.

A pesar dos seus números e de ser considerado o alicerce defensivo do equipo nos dous anos anteriores, o director deportivo Fernando Soriano definiu a súa tempada como "discreta", e o club non lle ofreceu a renovación. Finalmente foi traspasado en xullo de 2025 ao Sporting de Gijón, da mesma categoría.

## Palmarés 
;Deportivo da Coruña
* **Primeira Federación (1):** 2023/24.

## Estatísticas
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Argentinosaurus

***Argentinosaurus*** é un xénero de dinosauros saurópodos xigantes que viviu durante o período Cretáceo Superior no que hoxe é a Arxentina. Aínda que só se coñece por restos fragmentarios, o *Argentinosaurus* é un dos animais terrestres máis grandes coñecidos de todos os tempos, quizais o máis grande, mide entre 30 e 35 metros (98 a 115 pés) de longo e pesa entre 65 e 80 toneladas (72 a 88 toneladas curtas). ). Era membro de Titanosauria, o grupo dominante de saurópodos durante o Cretáceo. É moi considerado por moitos paleontólogos como o dinosauro máis grande de sempre, e quizais o animal máis longo de sempre, aínda que ambas as afirmacións aínda non teñen probas concretas.

O primeiro óso de *Argentinosaurus* foi descuberto en 1987 por un granxeiro na súa granxa preto da cidade de Praza Huincul. En 1989 realizouse unha escavación científica do xacemento dirixida polo paleontólogo arxentino José Bonaparte, que obtivo varias vértebras posteriores e partes dun sacro: vértebras fusionadas entre as vértebras posteriores e da cola. Os exemplares adicionais inclúen un fémur completo (óso da coxa) e o eixe doutro. *Argentinosaurus* foi nomeado por Bonaparte e o paleontólogo arxentino Rodolfo Coria en 1993; o xénero contén unha única especie, *A. huinculensis*. O nome xenérico *Argentinosaurus* significa "lagarto arxentino", e o nome específico *huinculensis* fai referencia ao seu lugar de descubrimento, a Praza Huincul.
Narcisismo

O **narcisismo** é o amor excesivo cara a un mesmo, que fai que o orgullo cegue a valoración real e desprece aos demais. Foi catalogado como unha enfermidade mental, malia que en pouca proporción é un trazo da personalidade de todos os individuos. Forma parte da chamada tríade escura. 

## Etimoloxía 
A palabra provén do personaxe mitolóxico de Narciso, un mozo moi belo e insensíbel ao amor das mulleres que morreu ao afogarse, admirando o seu propio reflexo nunha fonte. Metamorfoseouse na flor do mesmo nome.

## Características 
A persoa narcisista ten un autoconcepto equivocado dela mesma, que lle provoca unha carencia de empatía co resto, posto que se considera superior ou máis importante e en consecuencia non presta a atención debida aos outros. Presenta unha hipersensibilidade ás críticas, que sempre considera infundadas ou froito da envexa e valora as relacións sociais segundo o grao de recoñecemento que fagan da súa valía. O narcisista non sofre remorsos ou vergoña cando actúa mal, posto que sempre atopa xustificación para as súas accións e a miúdo demostra o seu egoísmo con palabras ou actos.

## Tipos de narcisismos 
Varios estudosos clasificaron os tipos de comportamento narcisista. En primeiro lugar hai que distinguir entre o narcisista exhibicionista ou clásico e o narcisista introvertido, que busca constantemente a aprobación allea sen expresalo porque considera que a merece e que se relaciona fortemente co complexo de inferioridade. Segundo Theodore Millon tamén hai que diferenciar se a persoa presenta ou non trazos paranoicos. O momento onde se desenvolve o trastorno tamén afecta á súa clasificación: a maioría de narcisismos xorden durante a nenez ou a adolescencia, cando se forxa o carácter, pero hai un tipo que está ligado ao suposto éxito na vida e que aparece en persoas de mediana idade de boa posición económica, que se vanten xustamente do status adquirido. Por último, cando o narcisismo non se aplica só a un individuo senón a un grupo (un etnocentrismo esaxerado) denomínase narcisismo colectivo e está na súa orixe de varias formas de discriminación social, como o racismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Egocentrismo
* Megalomanía
* Soberbia
Marcelino Calviño Pato

**Marcelino Calviño Pato**, nado en Santiago de Compostela cara a 1900 e finado na Coruña en 9 de marzo de 1938, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Instalado na Coruña como carpinteiro. Membro da Sección de carpinteiros do ramo da construción da CNT e da FAI. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado e formou parte dunha rede clandestina de militantes confederais. Detido no verán de 1937, foi xulgado por rebelión militar o 30 de outubro xunto con José Brandariz Ramos, Jaime Baella Pérez, Ángel Fernández Fernández, Ricardo Martín González, Jesús López Casado, Felisardo Brandariz Souto, Manuel Lantes Fernández, Juan Aguiar Brandariz, Juan Couso Martín e Roberto Seoane Ferreiro, e condenado a pena de morte. Foi fusilado o 9 de marzo de 1938 xunto con Cándido Sánchez Rodríguez, José Brandariz Ramos, Jaime Baella Pérez, Ángel Fernández Fernández, Ricardo Martín González, Jesús López Casado e Felisardo Brandariz Souto.

## Vida persoal 
Casou con Purificación García Fernández e foi pai de Carmen, Amparo e Hortensia Calviño García.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Selandiano

O **Selandiano** é, na escala temporal xeolóxica, a idade e piso intermedio do tres que compoñen o Paleoceno (primeira época e serie do Paleóxeno). Esténdese no tempo entre os 61.6 e os 59.2 millóns de anos desde o presente. O Selandiano está precedido polo Daniano e é seguido polo Thanetiano.

## Definición estratigráfica 
O Selandiano foi introducido na literatura científica por Alfred Rosenkrantz en 1924. Leva o nome da illa danesa de Selandia (en danés: *Sjælland*).

A base formal do Selandiano, o GSSP, estableceuse na sección de Zumaia (43° 18' N, 2° 16' W), localizada na praia de Itzurun, País Vasco, cerca do límite entre as biozonas NP4 e NP5. Sitúase pouco despois das primeiras aparicións de moitas novas especies de nanoplancto calcario do xénero *Fasciculithus* (*F. ulii*, *F. billii*, *F. janii*, *F. involutus*, *F. tympaniformis* e *F. pileatus*) e preto da primeira aparición da especie de nanoplancto calcario *Neochiastozygus perfectus*. Na localidade tipo orixinal en Dinamarca a base do Selandiano era unha discordancia, o que implica unha descontinuidade do rexistro xeolóxico que a invalidaba como referencia.

A parte superior do Selandiano (a base inferior do Thanetiano) colócase na base da cronozona magnética C26n.

### Correlación con escalas rexionais 
O piso Selandiano solápase coa parte inferior da Idade mamífero de América do Norte Tiffaniano, así como co Peligrano, Tiupampano e Itaboraiano inferior da Idade mamífero de América do Sur e con parte do Nongshaniano na Idade mamífero de Asia. É coetánea coa parte inferior do piso Wangerripiano da escala rexional de Australia.

## Fauna e flora 
A fauna do Selandiano consistía en serpes xigantes (*Titanoboa*), crocodilos (Crocodilia), Gastornithiformes  Strigiformes; mentres que a fauna de mamíferos estaba composta por algunhas formas de mamíferos arcaicos, como multituberculados, mesoniquios, pantodontos e plesiadapiformes, estes últimos emparentados estreitamente cos primates.

A flora estaba composta por fieitos, anxiospermas e palmeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ; **2008**: *Foraminiferal and δ13C isotopic event-stratigraphy across the Danian-Selandian transition at Zumaya (northern Spain): chronostratigraphic implications*, Terra Nova **20**: pp 38–44.
* , **2009**: *New high resolution calcareous nannofossil analysis across the Danian-Selandian transition at the Zumaia section: comparisons with South Tethys and Danish sections *, Geologica Acta **7**(1-2), pp 79–92.
* ; **2004**: *A Geologic Time Scale 2004*, Cambridge University Press.
* ; **1920**: *En ny københavnsk Lokalitet for forsteningsførende Paleocæn*, Meddelelser fra Dansk Geologisk Forening **5**, pp.&nbsp;1–10 (Marzo 1921). 
* ; **1924**: *De københavnske Grønsandslag og deres Placering i den danske Lagrække*. Meddelelser fra Dansk Geologisk Forening 6, pp.&nbsp;1–39. 

### Ligazóns externas 
* GeoWhen Database - Selandian
* Paleogene timescale, at the website of the subcommission for stratigraphic information of the ICS
* Stratigraphic chart of the Paleogene, at the website of Norges Network of offshore records of geology and stratigraphy
Estasino

**Estasino** (en grego antigo: Στασῖνος, en latín: *Stasinus*) foi un poeta épico da antiga Grecia orixinario de Chipre e de natureza semilendaria.

## Traxectoria 
Na Antigüidade dicíase que era o autor das *cancións chipriotas*, un dos poemas que formaba parte do ciclo troiano, que narraba a guerra de Troia e que podía datar do século -VIII. Segundo Focio, Ateneo de Náucratis consideraba que o autor desta obra Hexesias de Salamina, e tamén di que fora atribuída ao propio Homero, quen a escribiría con motivo da voda da súa filla con Estasino. Demódamas de Halicarnaso atribuíu a obra a un nativo de Halicarnaso.

O poema presupuña un coñecemento da *Ilíada*, e contaba o que acontecera antes do que describe o poema homérico. Contiña un relato do Xuízo de Paris, o secuestro de Helena, o abandono de Filoctetes na illa de Lemnos, a chegada dos aqueos ás costas de Troia e a primeira batalla fronte á cidade situado despois do *Catálogo dos barcos*, fose unha copia ou extracto dos Cantos Ciprios, que se sabe que contiña unha lista de troianos. O contido da obra coñécese grazas á Chrestomatia de Proclo, resumida por Focio na súa *Biblioteca*. Platón, no seu diálogo *Eutifrón*, pon citas das obras de Estasino en boca de Sócrates.

## Notas
Hexesias

**Hexesias** (en grego Ἡγησίας) é o nome das seguintes persoas da Antigüidade: 
* Hexesias de Magnesia, retórico e historiador grego.
* Hexesias de Salamina, poeta grego.
* Hexesias de Cirene, filósofo grego.
* Hexesias, escultor grego.
Hexesias de Salamina

**Hexesias de Salamina** (en latín *Hegesias*, en grego antigo Ἡγησίας), chamado *Hegesinus* por Focio, foi un poeta grego nado en Salamina ao que se lle atribúe a autoría dos *Cantos Ciprios* que iniciaban o ciclo troiano no que se chama ciclo épico,  obra. que por outra banda se atribúe tamén, se cadra con máis fundamento, a Estasino ( *Stasinus* ), segundo Ateneo de Naucratis.

## Notas
Demódamas de Halicarnaso

'*Demódamas* ou *Demodamante*' (en grego antigo: Δημοδάμας, en latín: Demodamas), fillo de Arístides, foi un xeneral seléucida e escritor grego nado en Mileto ou, segundo outros, en Halicarnaso.
## Traxectoria 
Serviu como xeneral dos seléucidas na época de Seleuco I Nicátor e Antíoco I Sóter, e foi sátrapa de Bactria e Sogdiana. A partir das súas campañas e das súas experiencias escribiu unha obra autobiográfica na que describiu as provincias que gobernou e conquistou, que foi utilizada por numerosos xeógrafos posteriores como Plinio o Vello e Estevo de Bizancio. Ateneo de Naucratis di que tamén escribiu unha obra sobre a cidade de Halicarnaso.

## Notas
Julián Carballo Gómez

**Julián Carballo Gómez**, nado en Pontevedra en maio de 1894 e finado na Coruña o 11 de maio de 1938, foi un barbeiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Monumento en [Oza, A Coruña|Oza ós ocupantes da embarcación *La Libertaria*, obra de Jorge Pastor.]]
Instalado na Coruña como barbeiro. Delegado da Confederación Rexional Galaica e da Federación Local Obrera da CNT. Militante do Sindicato de Barbeiros e socio do Centro de Estudios Sociales Germinal. Foi detido en Ferrol por orden gobernativa en febreiro de 1932 como consecuencia dunha folga.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia armada ao golpe, despois agochouse e contactou con outros militantes dispersos que non foran capturados. Grazas á colaboración dos militantes do Sindicato El Despertar Marítimo, logrou fuxir da Coruña a principios de xaneiro de 1937, na embarcación *La Libertaria*, coa que chegaron ao porto de Xixón o 7 de xaneiro de 1937. Loitou co Batallón Galicia na fronte do Norte. Logo da caída de Asturias, foi detido o 4 de novembro de 1937 a once quilómetros de Tinéu cando retornaba a Coruña. Xulgado na Coruña en consello de guerra por rebelión militar o 19 de febreiro de 1938, foi condenado a morte. Foi executado na Coruña o 11 de maio de 1938.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Colin Kaepernick

[miniatura|**Kaepernick** xogando cos [San Francisco 49ers|San Francisco 49rs.|335x335px]]
**Colin Rand Kaepernick**, máis coñecido como **Colin Kaepernick**, nado o 3 de novembro de 1987, é un xogador profesional de fútbol americano na posición o cargo de *quarterback*, axente libre da National Football League (NFL) e activista polos dereitos humanos e contra a segregación racial.

## Traxectoria 
Kaepernick é fillo de Heidi Russo, que tiña 19 anos cando o deu a luz. O seu pai biolóxico, afroamericano, desapareceu antes de nacer. Russo deu o seu fillo en adopción a Rick e Teresa Kaepernick, unha parella "branca" que tiña dous fillos (Kyle e Devon) e quería un neno despois de perder outros dous por unha enfermidade cardíaca conxénita. 

## Carreira 
Na adolescencia destacou como xogador de béisbol, e tivo ofertas para xogar nas grandes ligas, tal como el mesmo relata na miniserie biográfica *Colin in Black & White*, emitida en Netflix desde 2021, pero rexeitounas para xogar ao fútbol americano.

### San Francisco 49ers 
O 29 de abril de 2011, os 49ers de San Francisco cambiaron cos Denver Broncos décimo terceiros na segunda rolda (escolla 45) para seleccionar a Kaepernick como a cuarta elección na segunda rolda (escollida 36) *no* 2011. Os Broncos recibiron as seleccións 45, 108 e 141, a cambio da selección número 36.

### Super Bowl 
Cos 49ers, Kaepernick gañou 2 títulos de división, 1 campionato da NFC e xogou na Super Bowl XLVII, onde perderon ante os Baltimore Ravens por 34-31, no que tivo un *touchdown* de 15 iardas.

## Récords da NFL 
* *O touchdown* por carreira máis longo dun *quarterback* nun Super Bowl: 15 yardas (Super Bowl XLVII vs. Baltimore Ravens)
* Máis yardas terrestres por un mariscal de campo *(quarterback)* nun xogo: 181 yardas (Playoffs vs. Green Bay Packers) 

## Vida persoal 
Kaepernick é cristián, bautizado no rito metodista, con confirmación luterana, e asistiu a unha igrexa bautista durante os seus anos universitarios. Desde xullo de 2015 saíu coa presentadora Nessa Diab, oficializando a relación en febreiro de 2016. A parella tivo o seu primeiro fillo en 2022.

Segue unha dieta vegana desde finais de 2015.

En 2016, fíxose famoso por axeonllarse durante a interpretación do himno estadounidense nun partido oficial da liga, en protesta pola violencia contra a poboación negra. O feito foi criticado varias veces por Donald Trump. Pouco antes, participou en Know Your Rights Camp, unha campaña dirixida á mocidade co propósito de aumentar a conciencia sobre a educación superior, a alfabetización financeira e como interactuar coas forzas da orde. A declaración de dereitos é unha adaptación do Programa de 10 puntos do Black Panther Party. A consecuencia diso, ficou sen equipo para xogar na NFL desde 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Colin in Black & White*
* Black Lives Matter
Fortunato Carreras Trigo

**Fortunato Carreras Trigo**, nado no Rosal cara a 1902 e finado na Coruña o 21 de novembro de 1936, foi un funcionario e político galego.

## Traxectoria 
Oficial de Telégrafos da Central da Coruña. Foi nomeado interventor da estación de radio costeira da Coruña en 1933, e foi xefe da Estación Radiotelegráfica costeira en 1936. Militante de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado na Coruña en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Detido na Prisión Provincial da Coruña, tentou fugarse, sendo abatido polos sentinelas o 21 de novembro de 1936. Abríronlle expediente no Tribunal Especial para la Represión de la Masonería y el Comunismo.

## Vida persoal 
Casou na Coruña con Josefina Ares Montes en 1927, e foi pai de Juan José e María Dolores Carreras Ares.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Copa do Mundo de Rugby 2023

A **Copa do Mundo de Rugby 2023** foi a 10ª edición da Copa do Mundo de Rugby, torneo internacional de rugby union que se disputa cada catro anos. O campionato tivo lugar entre o 8 de setembro e o 28 de outubro de 2023. 

O país anfitrión foi Francia, e os encontros disputáronse en nove estadios das cidades de París, Marsella, Lión, Lille, Bordeos, Tolosa, Niza, Nantes e Saint-Étienne. O Stade de France acolleu o encontro inaugural e a final. A selección de Suráfrica foi a vencedora, despois de derrotar na final a Nova Zelandia.

## Sedes
O 15 de novembro de 2017 anunciouse a elección da candidatura de Francia como país organizador do torneo, superando as candidaturas de Suráfrica e Irlanda. A lista das sedes escollidas confórmana nove cidades:

## Fase de grupos
 1º e 2º. Clasificados para os cuartos de final. Estarán na Copa do Mundo de Rugby 2027. 3º. Eliminados. Estarán na Copa do Mundo de Rugby 2027. 4º e 5º. Eliminados. 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
## Fase final 
Finalizada a fase de grupos os dous primeiros equipos de cada grupo pasaron aos cuartos de final do torneo, que consistiron en partidos eliminatorios. Os equipos gañadores dos partidos de cuartos de final pasaron ás semifinais, e os equipos que perderan os partidos de cuartos de final quedaron eliminados do Mundial.

Os partidos de semifinais tamén consistiron en partidos eliminatorios. Os gañadores dos partidos de semifinais clasificáronse para a final da Copa do Mundo, e os perdedores das semifinais disputaron a final polo terceiro e cuarto posto.

Durante a fase final do torneo, se os equipos rematan empatados á finalización do partido, o gañador determínase mediante os seguintes criterios secuenciais:

# Prórroga: dispútanse dous períodos extra de 10 minutos cada un.
# Morte súbita: se o resultado continúa empatado tras disputarse os 20 minutos extra, xógase un tempo extra adicional de 10 minutos como máximo. Durante este período o primeiro equipo que anote algún punto gaña o partido.
# Lanzamentos a paus: se despois deste período de morte súbita non hai un gañador, haberá unha competición de lanzamentos a paus entre os dous equipos. O gañador desa competición será o gañador do partido.

## Final 
|style="vertical-align:top"|
|style="vertical-align:top; width:50%;"|

|}

## Máximos anotadores 
;Puntos

;Ensaios

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Memoria (homónimos)

* **Memoria inmunolóxica** — capacidade do sistema inmunitario para lembrar antíxenos
* **Memoria** — capacidade mental de recordar, e os contidos lembrados.
* **Memoria sensorial** — a capacidade de reter impresións da información sensorial despois de que o estímulo orixinal foi interrompido
* **Memoria colectiva** — a capacidade de construír, a través da linguaxe, unha memoria común.
* **Memoria histórica** —  concepto historiográfico 
* **Memoria (retórica)** — preparación da exposición dun discurso
*  **Memoria episódica**
* **Memoria semántica**
*  **Memoria a curto prazo**
* **Memoria a longo prazo**
* **Memoria de traballo**
* **Memoria eidética** — capacidade de lembrar moi detalladamente a pesar da breve exposición; moi relacionada coa **memoria fotográfica**
* **Memoria declarativa** ou **memoria explícita**
* **Memoria xenética** — un concepto que describe diversos procesos en bioloxía e psicoloxía;
* **memoria da auga** — suposta capacidade da auga para "lembrar" substancias disolutas.
* **Memoria de licenciatura** — proceso de defensa dun traballo de investigación
* **Memoria do mundo** — programa da UNESCO

### Topónimos 
* **Memória, Leiria** — freguesía portuguesa

### Cine e literatura 
* **Memorias** — xénero literario
* ***A memoria da choiva*** — novela de Pedro Feijóo
* ***Memorias de África*** — filme de 1985
* ***Memorias dun neno labrego*** novela de Xosé Neira Vilas, e obra de teatro homónima adaptada por Cándido Pazó.
* ***Memorias dunha gueixa*** — novela e filme de 2005
* ***Memoria letal*** — filme de 1996
* ***Memoria dunha edá (1960-1975)*** — libro de poemas de Arcadio López-Casanova
* ***Memoria*** —  filme de 2021 de Apichatpong W.

### Música 
* "**Memoria da noite**" — Canción de Luar na Lubre. 

### Informática 
* **Memoria principal**
* **Memoria virtual**
* **Memoria flash**
* **Memoria de acceso aleatorio** (RAM)
* **Memoria de só lectura** (ROM)
* **Memoria USB**
* **Memoria caché**
* **Memoria paxinada**
* **Memoria compartida**
* ***Memoria Pixelada*** — Web galega de videoxogos

### Música 
* ***Memoria*** (álbum) — Terceiro álbum do grupo Erreway

## Véxase tamén 
* Memorial
* *Memorial de agravios*
Antoine Dupont

**Antoine Dupont**, nado o 15 de novembro de 1996 en Castelnau-Magnoac, é un xogador profesional de rugby que xoga na posición de *medio de melé* no Stade Toulousain e na selección de Francia, da que é capitán. En 2021 foi elixido mellor xogador do mundo. Tamén foi elixido mellor xogador do Seis Nacións nas edicións de 2020, 2022 e 2023.

## Equipos 
* (2014) - (2017) Castres Olympique
* (2017) - (........) Stade Toulousain

## Títulos 
;Coa selección de Francia
* Torneo das Seis Nacións = 2022
;Co club Stade Toulousain
*  Copa de Campións = 2021
*  Liga Francesa de Rugby = 2019, 2021, 2023

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antoine Dupont na páxina do Stade Toulousain
Berto Cayarga

**Alberto "Berto" Cayarga Fernández**, nado en Avilés o 17 de setembro de 1996, é un futbolista español que xoga como extremo no Real Unión, da Primeira Federación.

## Traxectoria 
Naceu en Avilés o 17 de setembro de 1996, xunto ao seu irmán xemelgo bivitelino Jorge, e comezou a xogar ao fútbol no colexio El Quirinal, ingresando en idade benxamín nas categorías inferiores do Navarro CF da propia cidade asturiana. Xogou neste club xunto a Jorge ata 2013, cando se incorporou en idade xuvenil ao Llano 2000, chegando a debutar co primeiro equipo na Rexional Preferente. En 2014 fichou polo Sporting de Gijón e en xullo de 2015, tras rematar a súa etapa xuvenil, foi cedido por un ano ao Langreo, da Tercera División.

Ao regresar a Xixón, aceptou un contrato por dous anos e foi destinado ao Sporting B, tamén na cuarta categoría. Na primeira tempada contribuíu ao ascenso do equipo filial á Segunda División B e na seguinte, xa na categoría de bronce, conseguiu a maior cifra anotadora da súa carreira, con 9 goles, axudando o equipo a acadar a promoción de ascenso.

En agosto de 2018 asinou un contrato de dous anos co Racing de Santander, tamén de Segunda B. Foi titular na maioría de partidos do conxunto cántabro, que acabou conseguindo o ascenso á Segunda División.

Debutou na categoría de prata o 17 de agosto de 2019, nunha derrota por 0-1 no Sardinero ante o Málaga. O 31 de xaneiro seguinte, o club rescindiu o seu contrato, e a continuación o xogador asinou por seis meses co FC Cartagena da Segunda B.

No equipo de Cartaxena, con Borja Jiménez no banco, Cayarga conseguiu o seu segundo ascenso consecutivo a Segunda. Marcou o seu primeiro gol na categoría o 6 de febreiro de 2021, nunha vitoria por 2-0 ante o Real Oviedo. Xogou dous anos co club murciano en Segunda, sumando un total de 83 partidos e 7 goles co equipo.

Despois duns meses sen equipo, en decembro de 2022 marchou a Polonia, onde fichou polo Radomiak Radom, da Ekstraklasa. Disputou 16 partidos no que restaba de tempada, e iniciou a seguinte tamén no mesmo club, pero pouco despois solicitou a liberación do seu contrato para poder regresar a España. 

Así, o 24 de agosto de 2023 asinou un contrato de dous anos co Deportivo da Coruña, da Primeira Federación. Contou con varias titularidades na primeira metade da tempada, pero apenas disputou minutos a partir de decembro. Despois de varios meses sen xogar, reapareceu en abril e regresou ao once inicial de Imanol Idiakez na penúltima xornada de liga, co equipo xa coroado como campión do seu grupo. Pechou o seu paso polo club galego cun total de 18 encontros, 7 deles como titular, antes de que o seu contrato fose rescindido en agosto de 2024.

Trala súa saída da Coruña anunciouse a súa fichaxe polo Real Unión.

## Estatísticas 
## Palmarés 
;Racing de Santander
* **Segunda División B** **(1):** 2018/19.

;Cartagena
* **Segunda División B (1):** 2019/20.

;Deportivo da Coruña
* **Primeira Federación (1):** 2023/24.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Wikipedia en talysh

A **Wikipedia en talysh** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua talysh. Foi creada o 30 de agosto de 2023.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en talysh
* Wikipedia en talysh (móbil)
Ponte de La Salve

A **ponte de La Salve** (*Salbeko Zubia* en éuscaro) é unha ponte da cidade biscaíña de Bilbao sobre a ría homónima. Até 2016 denominouse **ponte Príncipes de España**. 

## Historia 
Recibe o nome de La Salve porque ao chegaren os barcos ao porto de Bilbao a través da ría, dende a zona da ponte divísase por primeira vez a virxe de Begoña. Alí os mariñeiros cantábanlle a Salve.

Foi ideada a finais dos anos 60 para solucionar o problema do tráfico, que empezaba a saturar o norte da cidade. Obra do enxeñeiro Juan Batanero García-Geraldo, inaugurouse o 9 de xaneiro de 1972. Foi a primeira ponte de España con sistema de tirantes e unha das poucas con taboleiro metálico. Ten 23,5 metros de altura libre para o paso dos barcos.

Está dotado de ascensores desde a súa base na marxe dereita, na paraxe de La Salve, ao final do Campo Volantín. Mantidos polo concello, transportan 200.000 pasaxeiros ao ano e son gratuítos desde maio de 2008.

Xunto á ponte, na marxe esquerda da ría, atópase o Museo Guggenheim. O seu arquitecto, Frank Gehry, quixo integrar neste a ponte en certo xeito. Para ese efecto, construíu no seu lado esquerdo (mirando desde o Campo Volantín, unha torre con escaleiras de acceso ao museo, o cal se atopa no lado dereito.

### Pórtico 
A finais de 2006 confirmouse o proxecto de construír un pórtico vermello ideado polo artista conceptual francés Daniel Buren. Foi o vencedor do concurso lanzado polo Museo Guggenheim en conmemoración do 10º aniversario da pinacoteca. A estrutura, *Arcos vermellos* (*Arku gorriak*), propuxo integrar aínda máis a ponte co museo adoptando as súas formas curvilíneas.

En agosto de 2017 finalizou a restauración da obra, con motivo do 20º aniversario do museo.

## Notas
Taufik Rosman

**Taufik Rosman**, nado en Sabah o 15 de setembro de 1999, é un editor malaisiano de Wikipedia. En 2023, foi galardoado como Wikimedista do ano polo cofundador de Wikipedia Jimmy Gales, durante o evento anual de Wikimania 2023. Taufik foi homenaxeado na conferencia Wikimania de 2023 en Singapur polas súas enormes achegas ao Wikicionario en malaio e pola axuda prestada para fomentar unha comunidade positiva de editores de Wikimedia malaisianos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikimedista do ano
AccuWeather

**AccuWeather** é unha empresa estadounidense que ofrece servizos comerciais de predición do tempo en todo o mundo. Os provedores de análise web de terceiros Alexa e SimilarWeb clasificaron o sitio como o sitio web número 200 máis visitado dos Estados Unidos, en novembro de 2015.

## Historia 
Foi fundada en 1962 por Joel N. Myers, un estudante da Universidade Estatal de Pensilvania, quen, naquel momento, estaba a traballar nunha licenciatura en meteoroloxía. O seu primeiro cliente foi unha compañía de gas en Pensilvania. Mentres dirixía a súa empresa, Myers converteuse en membro da Facultade de Meteoroloxía da súa universidade. A compañía adoptou o nome de AccuWeather en 1971.

## Estrutura da empresa 
AccuWeather ten a súa sede en State College, Pensilvania, pero tamén ten oficinas no Severe Weather Center en Wichita, Kansas, pero tamén ten oficinas no World Trade Center 7 en Nova York, Pequín, Dublín, Montreal, Bombai, Oklahoma City, Seúl e Tokyo. En 2006, AccuWeather adquiriu WeatherData, Inc. de Wichita, Kansas.

AccuWeather baséase en diversas fontes para as súas previsións, incluíndo datos do Servizo Meteorolóxico Nacional dos Estados Unidos, organizacións internacionais, a Axencia de Protección Ambiental e forzas armadas, ademais dos seus propios modelos exclusivos. En 2020, a empresa solicitou entre 5 e 10 millóns de dólares en axudas por causa da pandemia de COVID-19 para manter a 462 empregados. En 2021, tiñan case 500 empregados, con máis de 100 sendo meteorólogos operativos.

## Controversias 
En abril de 2012, AccuWeather limitou de maneira drástica a accesibilidade dos seus datos históricos públicos, pasando de 15 anos a só 1 ano. AccuWeather ampliou progresivamente o rango das súas previsións de 15 días a 90 días. Varias avaliacións concluíron que estas previsións hiperestendidas son, con frecuencia, enganosas e inexactas e os seus prognósticos mostráronse menos precisos que as baseadas nas medias do Servizo Meteorolóxico Nacional durante 30 anos. O consenso científico sostén que o límite fiábel para predicións meteorolóxicas está entre 1 e 2 semanas, dadas as limitacións dos sistemas de observación e a natureza caótica da atmosfera.

A empresa foi criticada tamén por limitar avisos de eventos extremos como furacáns a usuarios *premium,* aínda que os datos meteorolóxicos son recollidos polo goberno e están dispoñíbeis gratuitamente no dominio público.

En 2005, o senador Rick Santorum propuxo unha lexislación que limitaría o acceso público á información do Servizo Meteorolóxico Nacional, beneficiando potencialmente a empresas como AccuWeather. Aínda que non prosperou, Santorum recibira contribucións do presidente de AccuWeather. En 2017, Donald Trump nomeou ao CEO de AccuWeather, Barry Myers, para dirixir a National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Myers, sen formación científica avanzada, renunciou a AccuWeather en 2019 e, posteriormente, renunciou ao seu nomeamento para a NOAA entre acusacións dun "ambiente laboral inapropiado".

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sítio oficial
Cantos Ciprios

Os ***Cantos Ciprios***, ou ***Ciprias*** (en grego antigo: Κύπρια, en latín: *Cypria* 'chipriota'), é unha obra da literatura grega que formou parte do ciclo troiano e que non se conservou. Descoñécese a súa autoría, e os antigos atribúeno a Estasino, Hexesias e mesmo a Homero.

## Argumento 
Os *cantos ciprios* explicaban as causas, os precedentes e os inicios da guerra de Troia, todo o que non está contido na *Ilíada*, e parece que quería ser unha introdución. A obra perdeuse, pero grazas ao resumo de Proclo e aos fragmentos existentes podemos facernos unha boa idea do seu contido. Gaia, a terra, cansa da carga da raza dexenerada dos homes, pídelle a Zeus que reduza o seu número. Zeus concede a petición e prepara dous personaxes principais para cumprila, Helena e Aquiles. A beleza de Helena propiciará a causa da contenda entre homes, e a espada de Aquiles será o elemento de exterminio. A obra explica o nacemento de Helena e o matrimonio de Peleu con Tetis, o Xuízo de Paris ata o secuestro de Helena, o encontro dos pretendentes, o rescate de Ifixenia por Artemisa e a viaxe dos heroes a Troia. A guerra non estaba causando suficientes mortos, polo que Zeus provocou a discusión entre Aquiles e Agamenón.

## Posíbeis autores 
A fonte principal dos *Cantos Ciprios*, e tamén do Ciclo Épico, é a Chrestomatia de Proclo, que, aínda que afirma que o poema foi escrito por Estasino, tamén di que se lle atribúe a Hexesias de Salamina e mesmo ao propio Homero. Estasino, o probábel autor da obra, dicíase que era o xenro de Homero, quen, segundo a tradición, compuxera o poema e llo dera a Estasino cando casara coa súa filla. Ateneo de Naucratis, falando dos *Cantos chipriotas*, descoñece o autor, e di "quen sexa", aínda que noutra pasaxe di que foi escrito por Hexesias ou Estasino, e engade que Demódamas de Halicarnaso atribuíu a obra a un nativo de Halicarnaso. Os estudos modernos fan que Estasino sexa o autor da obra sen moitas dúbidas, e considérase contemporáneo de Arctino de Mileto, arredor do século -VIII.

O número de libros dos que constaban os Cantos Ciprios é dubidoso. Só se sabe que Ateneo cita o undécimo libro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuestión homérica