Elias Canetti

**Elias Canetti**, nado en Rustschuk, agora chamada Ruse, na actual Bulgaria, o 25 de xullo de 1905 e finado en Zürich o 14 de agosto de 1994, foi un escritor e pensador en lingua alemá, Premio Nobel de Literatura en 1981.

## Traxectoria 
Canetti era fillo dunha familia comerciante xudía de orixe sefardí (o seu apelido provén de Cañete, localidade da Cuenca). Viviu na actual Bulgaria ata que en 1911 se trasladou a Gran Bretaña, máis precisamente á cidade de Manchester, onde tomou contacto coas mellores obras da literatura universal. Desde neno dominaba o búlgaro, o alemán e o sefardí, idioma que asociaba a fortes recordos da infancia. Morto o seu pai, ao ano seguinte a familia emigrou a Viena, onde viviu a primeira guerra mundial e enorgullécese cos seus pequenos amigos de ser "británico antes que austríaco". Unha vez instalado en Austria, utilizará o alemán principalmente.

Tras pasar por Zürich e Alemaña, regresou de novo a Viena en 1924 como estudante de Ciencias Químicas, licenciándose en 1929. Porén, a súa gran paixón era a literatura, a cuxo estudo se dedicaba en Suíza. Durante a súa estancia en Viena, contraeu matrimonio coa tamén escritora Veza Taubner, e redactou as súas primeiras obras: *Die Hochzeit*, *Komoedie der Eitelkeit* e *Die Blendung*. En 1938, logo da Noite dos cristais rotos en Austria, Canetti trasladouse a Londres, obtendo a cidadanía británica en 1952. En Gran Bretaña viviu pobremente traballando nunha das súas obras magnas, *Masse und Macht*, influído notablemente pola Alemaña nazi que puidera ver de cerca.

Incómodo coa mentalidade e os costumes ingleses, mostrouse moi crítico coa intelectualidade do país, como describe no seu libro *Party im Blitz*. Foi amante da novelista británica Iris Murdoch, de quen deixou neste libro un retrato inmisericorde. A partir da década de 1970 viviu en Zürich ata a súa morte, acontecida o 14 de agosto de 1994. En 1971, tras a morte da súa primeira esposa, casa coa restauradora de arte Hera Buschor, de quen ten unha filla. En 1972 recibiu o Premio Georg Büchner, a máis importante distinción literaria en lingua alemá, e en 1981 o Premio Nobel de Literatura. Entre os fundamentos da entrega do Nobel menciónase o seu estudo dos movementos de masas e, de xeito especial, da brutalidade do nacionalsocialismo xermano e das ditaduras en xeral. O conxunto da súa obra persoal non poderá ser coñecido ata o 2024 polas súas propias disposicións testamentarias.

## Obra 
miniatura|dereita|Tumba de Elias Canetti en Zürich
* 1932: *Die Hochzeit* (*A Voda*)
* 1934: *Komoedie der Eitelkeit* (*A Comedia das Vaidades*)
* 1935: *Die Blendung* (*Auto de Fe*)
* 1956: *Die Befristeten*
* 1960: *Masse und Macht* (*Masa e poder*)
* 1965: *Aufzeichnungen 1942-48*
* 1968: *Die Stimmen von Marrakesch* (*As voces de Marrakesch*)
* 1969: *Der andere Prozess* (*O outro proceso de Kafka*)
* 1972: *Die Provinz des Menschen Aufzeichnungen*
* 1974: *Der Ohrenzeuge. Fuenfzig Charaktere*
* 1975: *Das Gewissen der Worte*
* 1977: *Die Gerettete Zunge*
* 1980: *Die Fackel im Ohr*
* 1985: *Das Augenspiel*
* 1987: *Das Geheimherz der Uhr: Aufzeichnungen*
* 1992: *Die Fliegenpein*
* 1994: *Nachträge aus Hampstead* 
* 2003: *Party im Blitz; Die englischen Jahre*, obra póstuma
* 2005: *Aufzeichnungen für Marie-Louise*, obra póstuma

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Literatura 1981