open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antón Niñe

**Antón Niñe Fernández**, nado en Barreiros o 14 de febreiro de 1958, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Pasou a súa etapa escolar no Colexio Martínez Otero de Foz, e posteriormente estudou Teoloxía. Traballou durante 9 anos nunha empresa privada das Pontes, e estivo vencellado ás actividades extraescolares do seu colexio, e ás da parroquia de Santiago de Foz, da que foi catequista e secretario do Consello Parroquial.

En setembro de 1992, comezou a súa etapa de profesor de Relixión Católica no Instituto de Formación Profesional de Burela (actual IES Perdouro). En decembro de 1993 constituíuse a Asociación Cultural Os Matos para "fomentar un clima cultural propicio para o desenvolvemento de actividades que completen as funcións académicas"; Antón Niñe foi o seu presidente ata a súa xubilación. En 1997 publicou un libro repasando a historia do asilo Nosa Señora do Carme de Foz, desde a súa construción levando pedras de canteiras próximas ao río Centiño ata a súa relación co pobo e co párroco de Burela. En 1998, coescribiu con varias alumnas o libro *IES Perdouro, 20 anos de vida*, que repasa a historia do centro.

En decembro de 2012, despois dunha investigación de 12 anos sobre as orixes da Escola Infantil Nosa Señora da Purificación de Foz, plasmou o seu traballo no libro *Fondós, de escola a gardería infantil*; nesta obra, remontouse ás orixes do edificio, construído en 1749 por Pascual Villapol, focense emigrado ao Perú.

No libro *Navegando a bordo do San Lorenzo de Foz* (2018) empregou como fonte as anotacións do seu pai, que fora patrón do cargueiro entre 1950 e 1965.

O seu seguinte libro tratou sobre a obra do escultor Xosé Rivas e os seus descendentes. Entre os seus traballos (principalmente relixiosos) destaca a Virxe do Carme de Foz, e hai moitas outras esculturas repartidas pola comarca (Viveiro, Burela, Celeiro, Landrove...), fóra de Galicia (como as imaxes da Semana Santa de Daimiel, Cidade Real) e mesmo por todo o mundo (Buenos Aires, Sao Paulo ou Filadelfia).

Compaxinando o seu labor como escritor, realizou diversos actos culturais por varios puntos da Comarca da Mariña, e fixo o pregón das Festas co Carme de Foz.

## Obra 
### Libros 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Traballos de investigación 
Publicados na revista da A.C. Os Matos:
* ‘Refráns mariñeiros’
* ‘Medallistas olímpicos galegos do século XX’
* ‘O románico no Norte de Lugo’
* ‘O gótico no Norte de Lugo’
* ‘Illas e illotes da costa luguesa’
* ‘Faros e balizas da costa luguesa’.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*
Suzume

é un filme xaponés de animación de 2022 dirixido e escrito por Makoto Shinkai. O filme conta a historia de Suzume Iwato, unha moza de secundaria de 17 anos e un estraño mozo, Souta Munakata, que se unen para evitar unha serie de desastres en todo o Xapón selando as portas que atravesa un colosal verme sobrenatural que provoca terremotos.

Producido por CoMix Wave Films, conta coas voces de Nanoka Hara e Hokuto Matsumura, con deseños de personaxes de Masayoshi Tanaka, dirección de animación de Kenichi Tsuchiya, dirección de arte de Takumi Tanji, e a partitura musical foi composta por Radwimps e Kazuma Jinnouchi, polo que é a terceira colaboración de Shinkai con Radwimps e Tanaka, despois de *Your Name* (2016) e *O tempo contigo* (2019). O filme comezou a producirse a comezos de 2020, e finalmente anunciouse que estaba rematada en outubro de 2022. Os seus temas inspiráronse no terremoto e tsunami de Sendai de 2011. Unha adaptación á novela, tamén escrita por Shinkai, e unha serie manga ilustrada por Denki Amashima foron lanzados antes da estrea do filme.

## Personaxes 
## Notas
Mulatu Astatke

**Mulatu Astatke** (en ), ou na súa versión afrancesada alternativa **Astatqé**, nado en Jimma, Rexión de Oromia, o 19 de decembro de 1943, é un vibrafonista etíope coñecido como fundador do ethio-jazz hai 52 anos nos Estados Unidos. 

## Traxectoria 
Estudou enxeñaría aeronaútica tras emigrar con 16 anos ao norte de Gales. Cun interese crecente polo jazz como afeccionado redirixe os seus estudos e logra ser o primeiro estudante africano admitido no Berklee College of Music de Boston, onde recibiu un título honorífico en 2012. 

Como músico, Astatke introduciu o vibráfono e a conga na música popular etíope, o seu obxectivo como estudante, acadado na fundación do Ethio-Jazz, foi a de combinar a escala pentatónica etíope cos doce tons occidentais sen perder harmonía. Bautizou a súa solución como as "cinco contra as doce".

Outros instrumentos cos que traballa como solista son a batería, teclados e órgano. Os seus álbums céntranse principalmente na música instrumental, e Astatke aparece nos tres álbums máis coñecidos de instrumentalistas que se publicaron durante os dourados anos 70 en Etiopía. Colaborou con moitos artistas notábeis en ambos países, arranxando e tocando en gravacións de Mahmoud Ahmed, e aparecendo como convidado especial con Duke Ellington durante unha xira por Etiopía en 1973. O seu público occidental ampliouse canda a estrea do filme de Jim Jarmusch *Broken Flowers* (2005) no que se incluíron sete cancións de Astatke. Varios artistas de hip hop tamén samplearon de xeito adoito as cancións de Astatke, por exemplo nos traballos de Nas, Damian Marley, Kanye West, Cut Chemist e Knaan. En 2006 realizou unha xira coa banda estadounidense Either/ Orchestra e no 2008 gravou un álbum cos The Heliocentrics, ademais de completar unha bolsa do Instituto Radcliffe na Universidade Harvard, onde traballou en modernizacións de instrumentos tradicionais etíopes e estreou unha parte dunha nova ópera, The Yared Opera.

## Discografía 
### En solitario 
* Maskaram Setaba, 7" (Addis Ababa, 1966)
* Afro-Latin Soul, Volume (Worthy, 1966)
* Afro-Latin Soul, Volume 2 (Worthy, 1966)
* Mulatu of Ethiopia (Worthy, 1972)
* Yekatit Ethio-Jazz (Amha, 1974)
* Plays Ethio Jazz (Poljazz, 1989)
* Éthiopiques, Vol. 4: Ethio Jazz & Musique Instrumentale, 1969–1974 (Buda Musique, 1998)
* Mulatu Steps Ahead with the Either/Orchestra (Strut, 2010)
* Sketches of Ethiopia (Jazz Village, 2013)
* Assiyo Bellema (Mississippi/Change Records, 2013)

### Colaboracións 
* Tche Belew with Hailu Mergia & The Walias Band (Kaifa, 1977)
* Inspiration Information with The Heliocentrics (2009)
* Cradle of Humanity with Black Jesus Experience (2016)
* To Know Without Knowing with Black Jesus Experience (2020)

### Recompilatorios 
* Ethiopian Modern Instrumentals Hits (Amha, 1974)
* New York–Addis–London: The Story of Ethio Jazz 1965–1975
* The Rough Guide to the Music of Ethiopia (World Music Network, 2004)
* Broken Flowers (Decca, 2005)

## Notas
Ibu Mertua-ku

***Ibu Mertua-ku*** é un filme de Singapur de 1962 dirixido, escrito e protagonizado por P. Ramlee. Está protagonizado por P. Ramlee e Sarimah. A historia xira arredor da tráxica historia de amor entre Kassim Selamat, un músico pobre, e Sabariah, a única filla dunha muller adiñeirada.

O filme proxectouse en dous festivais de cinema: o Festival de Cinema Asiático de 1963 e o Festival Internacional de Cinema de París de 1963. Gañou o premio 'Talento máis versátil' no Festival de Cinema Asiático de 1963 en Tokyo.

## Personaxes 
* P. Ramlee como Kassim Selamat
* Sarimah como Sabariah Mansoor
* Mak Dara como Nyonya Mansoor
* Ahmad Mahmud como doutor Ismadi
* K. Fatimah como Salbiah
* Ahmad Nisfu como 'Mamak' Mahyudin Jelani
* Zainon Fiji como Mami
* Zaiton como Kalsom Bee
* Ahmad C como Husin Jalal
* Ali Fiji como Bayen
* Rahimah Alias como Hayati Ismadi
* Shariff Dol como Abidin
* M. Zain como Abang Ali 
* Kuswadinata como Bidin 
* M. Babjan como Tok Kadi
* A. Rahim como Osman Hashim
* Hashim Salleh como Hashim Hassan
* Kassim Masdor como Ramlan Hadi
* S. Sudarmaji como Salleh Idham
* Omar Suwita como En. Murad
* M. Rafiee como parente de Nyonya Mansoor
* Nisyah Raguan como Makcik Bawang
* Suraya Harun como enfermeira

## Notas
Ricardo Carballal

**Ricardo G. Carballal Lafourcade**, nado en Muras na década de 1880 e finado na Coruña o 16 de novembro de 1922, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Emigrado en Cuba, colaborou en *Follas Novas*, *Nova Galicia* de Buenos Aires e *Galicia*; fundou e dirixiu *Santos e Meigas*, colaborou en *Airiños d’a Miña Terra* e dirixiu a revista *Suevia*. Foi vogal do Comitñe Redencionista da Habana. Visitou Galicia en maio de 1911. Retornado a Galicia cara a 1913, foi un dos fundadores e membro do consello directivo das Irmandades da Fala da Coruña, colaborou en *Coruña Cómica*, *A Nosa Terra* (da que foi administrador e redactor), *Verdad y Justicia* e  *Acción Coruñesa*, e foi administrador de *El Noroeste*. Utilizou o pseudónimo  **V. Ulcano**. Foi vogal da directiva da Asociación da Prensa da Coruña. Finou na Coruña o 16 de novembro de 1922.

## Obras 
* *O tesouro acobillado*, 1919.
* *De min para vós*, 1928.
* *O tesouro acobillado e outros relatos*, 2017.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A prosa de ficción de Carballal en 'O tesouro acobillado e outros relatos'
* La prosa de ficción de Carballal Lafourcade
Municipio de Aizkraukle

miniatura|Museo de Historia e Arte de Aizkraukle, cunha exposición histórica soviética permanente, novembro de 2023

O **municipio de Aizkraukle** (en letón, *Aizkraukles novads*) é un municipio de Letonia, pertencente á rexión histórica de Vidzeme, situado na fronteira sur con Lituania.

O 1 de xullo de 2021, baixo lexislatura de reordenación territorial aprobada pola Saeima, fusionáronse o distrito de Aizkraukles, o distrito de Jaunjelgava, o distrito de Koknese, o distrito de Nereta, o distrito de Pļaviņu e o distrito de Skrīveru.

Limita co Municipio de Bauska ao oeste, o Municipio de Ogre ao noroeste, co Municipio de Madona ao norte, o Municipio de Jēkabpils ao leste e o Municipio de Panevezys de Lituania ao sur. O centro comarcal atópase na localidade de Aizkraukle.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Santa Comba, Santa Comba, Santa Comba

**Santa Comba** é a capital do concello e lugar da parroquia de Santa Comba, no concello coruñés de Santa Comba, na comarca do Xallas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 2.703 habitantes (1.345 homes e 1.358 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Comba 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santa Comba
Francisco Regueiro

**Francisco Regueiro**, nado en Valladolid o 2 de agosto de 1934, é un director de cine e guionista español.

## Traxectoria 
Inicialmente foi profesor de dereito mercantil e colaborador de El Norte de Castilla. En 1955 trasladouse a Madrid, onde se matriculou na Facultade de Xornalismo e traballou na *Codorniz*, onde coñeceu a Miguel Gila, pero en 1957 marchou para ingresar na Escola Oficial de Cine (EOC), onde se licenciou en 1962. En 1961 gañou o Premio Sésamo de literatura con *Las muchachas de los cabellos de lino.*

Xunto a Gonzalo Suárez, Mario Camus e Carlos Saura, está considerado un dos membros destacados do "Novo cinema español". En 1963 dirixiu a súa primeira película, *El buen amor*, coa que participou no XVI Festival Internacional de Cine de Cannes e impresionou a Luis Buñuel. A súa segunda película, *Amador*, tivo bastantes problemas coa censura. Non volveu rodar até 1967, *Si volvemos a vernos*, que recibiu as Medallas do Círculo de Escritores de Cine á mellor música, fotografía e decorados. En 1972 roda *Carta de amor de un asesino* producida por Elías Querejeta, que nunca se estreou comercialmente. En 1975 acadou o éxito con *Duerme, duerme, mi amor* e *Las bodas de Blanca*. Despois pasou do cine á televisión, rodando en 1972 o episodio *Cuento de la niña que se convirtió en una rata* da serie *Cuentos y leyendas*, e en 1983 o episodio *La viuda valenciana* da serie *Las pícaras*. Regresou ao cine en 1985, rodando *Padre nuestro*, considerada a súa película máis completa. En 1988 roda *Diario de invierno* e en 1993 *Madregilda*, sen ter dirixido ningún outro filme desde entón. En 2016 recibiu a Espiga de honra da Semana Internacional de Cine de Valladolid.

## Filmografía como director 
* *Madregilda* (1993)
* *Diario de invierno* (1988)
* *Padre nuestro* (1985)
* *Las bodas de Blanca* (1975)
* *Duerme, duerme, mi amor* (1975)
* *Carta de amor de un asesino* (1972)
* *Me enveneno de azules* (1969)
* *Si volvemos a vernos* (1968)
* *Amador* (1964)
* *El buen amor* (1963)
* *Sor Angélica Virgen* (1962) -curtametraxe da E.O.C.

## Notas
A Torre, Santa Comba, Santa Comba

**A Torre** é un lugar da parroquia de Santa Comba, no concello coruñés de Santa Comba, na comarca do Xallas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 62 habitantes (28 homes e 34 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Comba 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santa Comba
Alón (homónimos)

O topónimo **Alón** pode referirse a:

;En Galiza
***Alón**, parroquia do concello de Santa Comba;
****Alón de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Alón de Arriba**, lugar de dita parroquia.
***O Cabalón**, lugar da parroquia de Angoares, no concello de Ponteareas;
***O Curralón**, lugar da parroquia de Vilanuíde, no concello de Quiroga;
***Lalón**, lugar da parroquia de Gomariz, no concello de Leiro;
***Salón**, lugar da parroquia de Albarellos, no concello de Boborás;
***Talón**, lugar da parroquia de Nemiña, no concello de Muxía;
***Valón**, lugar da parroquia de Doniños, no concello de Ferrol;
***Valón Vello**, lugar da parroquia de Doniños, no concello de Ferrol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vivian Girls

**Vivian Girls** é unha banda de mulleres estadounidense de indie rock baseada en Brooklyn, Nova York. As únicas membros consistentes teñen sido a guitarrista Cassie Ramone e a baixista Katy Goodman, tendo pasado polo grupo varias baterías. A banda tomou o seu nome dun libro do artista marxinal Henry Darger.

## Historia 
### Formación 
Vivian Girls, chamada así pola obra mestra de Henry Darger (título completo: *The Story of the Vivian Girls, in What is Known as the Realms of the Unreal, of the Glandeco-Angellinian War Storm, Caused by the Child Slave Rebellion*), formouse en Brooklyn, Nova York, en marzo de 2007, como o trío formado por Cassie Ramone (guitarra/voz), Katy "Kickball Katy" Goodman (baixo/batería/voz) e Frankie Rose (batería/baixo/voz). Aínda que as tres só festiveron xuntas un curto período de tempo, gravaron unha maqueta, que incluía cinco cancións orixinais e unha versión de Wipers, e comezaron a tocar localmente en Brooklyn e no estado natal de Katy e Cassie, Nova Jersey.

### Primeiros discos 
En marzo de 2008 lanzaron o sinxelo "Wild Eyes" co selo Plays With Dolls. Con moi pouca promoción e distribución, o sinxelo converteuse nun éxito indie underground, xa que entrou en moitas listas de reprodución da radio universitaria e obtivo críticas positivas en internet. Gravado na mesma sesión, o seu primeiro LP homónimo foi lanzado polo selo Mauled by Tigers, cuxa edición inicial en vinilo esgotouse en dez días.

En xullo de 2008 a banda sufriu un cambio de formación, coa nova batería Ali Koehler substituíndo a Frankie Rose. A banda realizou entón unha extensa xira na que visitou os Estados Unidos, o Reino Unido, Australia, Nova Zelandia, o Xapón e Porto Rico en dous meses.

O seu segundo álbum, *Everything Goes Wrong*, foi lanzado por In the Red en setembro de 2009. En maio de 2010 Fiona Campbell substituíu a Ali Koehler, converténdose na terceira batería do grupo. Con Campbell, fixeron unha xira do seu terceiro álbum, *Share the Joy*, por Europa, Reino Unido, Tailandia, Xapón, Hong Kong e os Estados Unidos.

A banda tamén participou no tema "Worse to Come" do álbum de estrea da banda de noise pop Male Bonding, *Nothing Hurts*.

O terceiro álbum de Vivian Girls, *Share the Joy*, foi lanzado na primavera de 2011 por Polyvinyl Record Co.

En xaneiro de 2014 a banda anunciou a súa separación, con dous últimos concertos en The Church on York enos Ánxeles e en Death by Audio en Brooklyn. O grupo reuniuse brevemente en outubro de 2015 para tocar dúas cancións na voda da baixista Katy Goodman.

### Reunión 
O 17 de xullo de 2019 Cassie Ramone, Katy Goodman e Ali Koehler anunciaron a reforma da banda, xunto cun novo álbum de longa duración, *Memory*, que se lanzaría en setembro e que foi gravado en 2018 co produtor Rob Barbato. O 14 de agosto de 2019 publicouse un vídeo musical para a canción "Something to Do", dirixido por Jason Lester. O 10 de setembro de 2019 publicouse un vídeoclip para o tema "Sludge", dirixido por Alex Ross Perry.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
Eyu shouji

é unha novela da escritora taiwanesa Qiu Miaojin, publicada orixinalmente en 1994. É unha das obras máis representativas da literatura lesbiana da década dos 90 e da literatura taiwanesa recente.

## Sinopse 
*Eyu shouji* é unha colección de oito diarios que conteñen unha narrativa dobre. Os capítulos impares están escritos en primeira persoa na forma de entradas dun diario, e describen a vida universitaria da súa protagonista, Lazi. Ambientada no Taipei dos 80, a novela explora a relación amorosa entre Lazi e unha das súas compañeiras de clase, coa aparición de diversas amizades *queer*. A través da súa descrición do amor, cunha sincera expresión das emocións, a autora relata as vicisitudes psicolóxicas das persoas homosexuais da época, nunha sociedade dominada polo patriarcado.

Pola súa banda, os capítulos pares están escritos ao xeito de monólogos dun crocodilo antropomorfo, que satiriza a soidade das minorías sexuais nunha sociedade opresiva.

## Temas 
A novela explora o problema da propia identidade, os vínculos emocionais, e o autocoñecemento das lesbianas. Ao longo do libro, Qiu emprega a metáfora do crocodilo para representar ás persoas homosexuais, que deben disfrazarse nunha sociedade dominada pola heterosexualidade. O termo "crocodilo" úsase como sinónimo de lesbiana nos círculos LGBT de Taiwán.

## Estilo 
A novela emprega técnicas literarias inspiradas na montaxe cinematográfica, polo que os capítulos están escritos ao modo de escenas dunha película.

## Traducións 
### En castelán 
* *Apuntes de un cocodrilo* (2020). Tradución directa de Belén Cuadra Mora. Gallo Nero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* *Eyu shouji*
Héber Pena

**Héber Pena Picos**, nado en Ferrol o 16 de xaneiro de 1990, é un futbolista galego que xoga de dianteiro no Vizela, da Segunda Liga de Portugal.

## Traxectoria 
Pena comezou a súa carreira nas categorías inferiores do Racing de Ferrol. En 2009 deixou o club para fichar polo Narón Balompé Piñeiros. Só xogou unha tempada, antes de regresar ao Racing, onde permaneceu outras tres tempadas.

En 2013, a Unión Deportiva Somozas fichouno libre e deulle a oportunidade de xogar na Terceira División. O seu primeiro gol con este club foi o 19 de novembro ante o Betanzos Club de Fútbol. Nesta tempada marcou 10 goles e colaborou no ascenso do club a Segunda B. 

No seu debut na categoría de bronce do fútbol español, na primeira xornada, logrou a primeira vitoria para o seu club ao anotar de penalti fronte ao Real Avilés. O seu seguinte gol chegou o 21 de setembro de 2014, pero non serviu para nada porque o Somozas perdeu co Real Valladolid B.

En 2015 fichou polo Racing de Ferrol de novo. No club galego converteuse nun xogador fundamental nun equipo que logrou a segunda praza no grupo 1 de Segunda B. Nesta tempada disputou 31 partidos e marcou 5 goles, o primeiro deles o 31 de outubro ante o Club Deportivo Guijuelo. Nos *playoffs* de ascenso o Cádiz Club de Fútbol superounos en primeira rolda.

Fichou polo Racing de Santander en 2016. Alí estivo dúas tempadas e en 2018 uniuse ao Real Murcia Club de Fútbol. A metade de curso foise á Unión Deportiva Melilla.

En 2020 fichou polo Sabadell, club co que conseguiu o ascenso á Segunda División tras derrotar nos *playoffs* ao Atlético de Madrid B, a Cultural Leonesa e o Barcelona Atlètic. Tras unha tempada na categoría de prata, en xuño de 2021 regresou ao Racing de Ferrol, na Primeira División RFEF. Titular indiscutible no ataque racinguista, foi un dos xogadores máis destacados do equipo na tempada 2022/23, que culminou co ascenso á Segunda División despois de que o equipo se proclamase campión do Grupo I da terceira categoría. Disputou un total de 40 encontros nesa tempada, na que anotou 6 goles. Ao remate da tempada 2023/24, na que tivo un papel máis secundario,

### Selección galega 
dereita|miniatura|Héber Pena coa selección galega (2024).

Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas
Álvaro Ratón

**Álvaro López Ratón**, nado no Carballiño o 29 de xaneiro de 1993, coñecido deportivamente como **Ratón**, é un futbolista galego que xoga na posición de gardameta no Wisła Kraków da I Liga de Polonia.

## Traxectoria 
Rato comezou a xogar ao fútbol no Pavillón de Ourense e o Club Deportivo Arenteiro, equipos do fútbol base da súa provincia. Con catorce anos fichou pola canteira da Valencia Club de Fútbol, conxunto no que permanecería até o primeiro ano de xuvenís. Competiu tamén en idade de xuvenil na canteira do Deportivo da Coruña e Montañeros, sendo estes dous últimos conxuntos cos que entrou en convocatorias do filial deportivista, e despois do primeiro equipo montañeiro, sen chegar a debutar finalmente.

Na categoría sénior, fichou polo Arroyo da Segunda División B de España, sendo o terceiro porteiro do equipo, no que tampouco chegou a debutar. Así, no mercado de inverno de 2013 recalou no Algeciras, co que por fin debutou esa tempada. Na seguinte tempada fichou polo Real Betis "B". Con estes dous últimos conxuntos conseguiu ascender a Segunda B consecutivamente. Despois formou parte do Villanovense de Segunda División B, co que chegou a xogar unha fase de ascenso a Segunda División (2015), caendo eliminado na primeira rolda polo Bilbao Athletic. 

No verán de 2015 pasou a formar parte do persoal do Deportivo Aragón, filial do Real Zaragoza. Logo dunha tempada, o 15 de xullo de 2016 renovou por tres anos xa con ficha no primeiro equipo como grande aposta de futuro.

Debutou no primeiro equipo do Real Zaragoza o 7 de setembro de 2016 en competición copeira contra o Real Valladolid no Estadio da Romareda, partindo como meta titular e disputando o encontro na súa totalidade, o cal acabou coa derrota para o conxunto zaragocista por 1-2 e por tanto tamén caendo eliminado da Copa do Rei. O 23 de outubro do mesmo ano debutou en Segunda División, precisamente contra o mesmo conxunto.

O 13 de xaneiro de 2021 ía facerse oficial a súa cesión ao Gimnàstic de Tarragona, mais esta truncouse debido a que René Román non pasou as probas médicas.

Tras sete tempadas no Real Zaragoza, o 31 de maio despediuse do club tras terminar o seu contrato. Entón seguiu a súa carreira no Wisła Kraków co que asinou por un ano.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas
Soleils Atikamekw

***Soleils Atikamekw*** é un filme canadense de 2023 escrito, producido e dirixido por Chloé Leriche. O filme céntrase na historia real de cinco mozos do pobo atikamekw de Manawan que foron atopados mortos nun camión preto dun río en 1977. A investigación policial segue sen ser concluínte ata hoxe sobre as súas mortes foron un simple accidente ou un ataque por motivos raciais. O elenco está composto por Jacques Newashish, Mirotansa Chilton, Wikwasa Newashish-Petiquay, Carl-David Ottawa e Oshim Ottawa.

## Produción 
Recibiu financiamento de produción da Société de développement des entreprises culturelles do Quebec en 2019, e de Telefilm Canada en 2020. A súa rodaxe estaba prevista no verán de 2020 mais viuse interrompida pola pandemia de COVID-19.

## Notas
Angelique's Isle

'''''Angelique's Isle''''' é un filme canadense de 2018 dirixido por Marie-Hélène Cousineau e Michelle Derosier. Baséase nunha historia real ambientada en 1845, e está protagonizado por Julia Jones como Angelique Mott, unha muller anishinaabe que acompaña o seu marido Charlie (Charlie Carrick) nunha expedición para buscar posibles xacementos mineiros durante a carreira do cobre. A parella queda abandonada nunha illa do lago Superior e vese obrigada a sobrevivir o duro inverno pola súa conta. O resto do elenco está composto por Tantoo Cardinal, Aden Young, Stephen McHattie, Brendt Thomas Diabo, Greg Tremblay, Anthony Roch e Dennis Dubinsky.

Gañou tres premios no Festival de Cinema Indio Americano, ao mellor filme, mellor actriz (Jones) e mellor actriz secundaria (Cardinal).

## Notas
Jacques Newashish

**Jacques Newashish**, nado en La Tuque de Wemotaci, no Quebec.

## Traxectoria 
O seu pai era un cazador e transmisor da lingua e a cultura do pobo atikamekw. Newashish incorpora elementos da cultura Atikamekw na súa práctica artística e preocúpase pola preservación da lingua e da cultura atikamekw na comunidade.

Como artista multidisciplinar, Newashish traballa a través dunha variedade de medios, incluíndo a escultura, a pintura, o cinema e a narración. En 2021 apareceu no filme *Bootlegger*, e en 2023 en *Soleils Atikamekw*.

## Notas
Avant les rues

***Avant les rues*** é un filme canadense de 2016 dirixido por Chloé Leriche. Ambientado entre o pobo atikamekw do norte do Quebec, o filme está protagonizado por Rykko Bellemare como Shawnouk, un home que emprende o proceso de xustiza restaurativa despois de matar accidentalmente a alguén durante un crime.

O resto do elenco está composto por Martin Dubreuil, Kwena Bellemare-Boivin e Jacques Newashish.

## Personaxes 
* Rykko Bellemare como Shawnouk
* Jacques Newashish como Paul-Yves
* Kwena Bellemare-Boivin como Kwena
* Janis Ottawa como Anita
* Martin Dubreuil como Thomas Dugré
* Louis-Philippe Moar como Raoul
* Guylaine Ottawa como policía
* Coralie Petiquay como a exmoza
* Florence Petiquay como Délima
* Mariette Niquay-Ottawa como Kokom
* Shawerim Coocoo Weizineau como Nibisha
* Normand Daoust como o director
* Normand Weizineau como Martial
* Harold Petiquay como o guía espiritual

## Notas
Lucas Taibo

**Lucas Taibo Domínguez**, nado na Coruña o 2 de marzo de 2006, é un futbolista galego que xoga na posición de defensa central no Sporting de Portugal B, da Liga 3 de Portugal.

## Traxectoria 
Naceu na Coruña o 2 de marzo de 2006, sendo fillo do exfutbolista de Présaras Roberto Taibo, xogador do Deportivo da Coruña nas décadas de 1970 e 1980. Comezou a xogar ao fútbol no San Tirso, ata que con 9 anos ingresou na canteira do Deportivo da Coruña. Subiu polas diferentes categorías inferiores do club coruñés, alternando tempadas co San Tirso despois de que ambos clubs asinasen un convenio de colaboración en 2017.

O seu talento chamou a atención de varios clubs europeos, e con 16 anos decidiu aceptar o ofrecemento do Sporting de Portugal. Pasou polas categorías inferiores do club e na tempada 2023/24 realizou a súa estrea co equipo filial na Liga 3, ao que subiu definitivamente na seguinte campaña.

O 18 de outubro de 2024 debutou co primeiro equipo do Sporting na Copa de Portugal, nunha vitoria por 1-2 sobre o Portimonense, nun partido no que o adestrador Ruben Amorim lle deu entrada ao terreo de xogo nos instantes finais como substituto do belga Zeno Debast.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas
Kwena Bellemare-Boivin

**Kwena Bellemare-Boivin** é unha actriz indíxena canadense. Pola súa actuación no filme *Avant les rues* de 2016 conseguiu un nomeamento nos Canadian Screen Awards como mellor actriz secundaria. É membro do pobo atikamekw de Wemotaci, no Quebec, e é a irmá de Rykko Bellemare, que interpretou o papel principal do filme. Tamén canta e baila co grupo de música tradicional Atikamekw Northern Voice, e apareceu nas series de televisión *Brigade des Nations* e *Le rythme* da APTN.

## Notas
Chloé Leriche

**Chloé Leriche**, nada en Montreal, no Quebec en 1974, é unha directora de cinema canadense. O seu primeiro filme, *Avant les rues* recibiu seis nomeamentos nos Canadian Screen Awards en 2017, incluíndo mellor filme e mellor director.

## Traxectoria 
Leriche, cineasta en gran parte autodidacta, antes de escribir e dirixir *Avant les rues*. A súa curtametraxe máis destacada, *Les Grands*, foi nomeada na lista anual de curtametraxes Canada's Top Ten do Festival Internacional de Cinema de Toronto en 2007.

*Avant les rues* gañou o premio Borsos Competition ao mellor filme, e Leriche gañou como mellor directora no Festival de Cinema de Whistler. Nos premios Directors Guild of Canada de 2016, Leriche gañou o DGC Discovery Award.

O seu segundo filme, *Soleils Atikamekw*, estreouse no Festival du nouveau cinéma de 2023, e foi preseleccionado para o DGC Discovery Award 2023.

## Notas
A Carballeira, Santa Sabiña, Santa Comba

**A Carballeira** é un lugar da parroquia de Santa Sabiña, no concello coruñés de Santa Comba, na comarca do Xallas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Sabiña 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santa Comba
Rykko Bellemare

**Rykko Bellemare**, nado en La Tuque en 1991, é un actor indíxena canadense do pobo atikamekw. É coñecido polo seu papel principal como Shawnouk no filme de 2016 *Avant les rues*. Gañou o Prix Iris á revelación do ano pola súa interpretación na 19ª edición dos Premios do Cinema do Quebec.

É membro do pobo atikamekw de Wemotaci, no Quebec, e irmán de Kwena Bellemare-Boivin, que interpretou á irmá do seu personaxe no filme. É bailarín, toca o tambor e canta no grupo de música tradicional atikamekw Northern Voice.

## Notas
Boaña

Como topónimo **Boaña** pode referirse a:

;En Galiza
***Boaña de Abaixo**, lugar da parroquia de Xallas de Castriz, no concello de Santa Comba;
***Boaña de Arriba**, lugar da parroquia de Xallas de Castriz, no concello de Santa Comba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Castriz

O topónimo **Castriz** pode referirse a:

;En Galiza
***Xallas de Castriz**, parroquia do concello de Santa Comba;
****Castriz**, lugar de dita parroquia.

;Transportes
***Aeródromo de Castriz**, aeródromo situado na parroquia de Xallas de Castriz, no concello de Santa Comba.
Manu Justo

**Manuel Justo Román**, nado en Vigo o 9 de febreiro de 1996, é un futbolista galego que xoga como dianteiro centro na Cultural Leonesa, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Areosa, ata completar a súa etapa xuvenil. Na tempada 2015/16 asinou polo Rápido de Bouzas en Terceira División, no que xogou 33 partidos ás ordes de Xurxo Otero. No verán de 2016 seguiu a Otero ata o Arousa, da mesma categoría, no que xogou en dúas tempadas case medio centenar de partidos, anotando 10 goles.

Na tempada 2018/19, asinou polo Coruxo da Segunda División B, co que disputou 37 partidos e marcou 10 goles, sumando máis de 2700 minutos. En xullo de 2019 asinou polo Elche, da Segunda División, club que o cedeu ao UCAM Murcia, do Grupo IV da Segunda División B, onde disputou 18 encontros de liga e 2 de Copa do Rei, anotando un total de 3 goles. 

En xaneiro de 2020, chegou a un acordo para romper a cesión co conxunto murciano e chegou en calidade de cedido ao Celta de Vigo B do Grupo IV da Segunda División B, onde xogou 6 partidos nos que anotou 2 goles. Na tempada 2020/21 continuou cedido no Celta B, onde disputou 24 partidos, sendo o máximo goleador do equipo con 8 goles.

En xullo de 2021 regresou ao Elche CF, xa na Primeira División, co que realizou a pretempada ás ordes de Fran Escribá. O 12 de agosto de 2021, asinou co Racing de Santander da Primeira División RFEF, novamente cedido polo conxunto ilicitano. No equipo cántabro disputou 35 encontros de liga, cun balance de sete goles e tres asistencias, conseguiu o ascenso a Segunda e proclamouse campión absoluto da categoría tras vencer na final de campións ao Andorra.

O 29 de xuño de 2022 o Racing Club de Ferrol da Primeira División RFEF anunciou a fichaxe do xogador para a tempada 2022/23. Titular indiscutible no equipo de Cristóbal Parralo, disputou un total de 41 encontros e foi o máximo artilleiro do club con 12 dianas, contribuíndo ao regreso do Racing á categoría de prata despois de 15 anos de ausencia. Foi o segundo ascenso consecutivo do xogador, que na seguinte campaña debutou finalmente en Segunda, na primeira xornada ante o Elche. Con todo, apenas contou con protagonismo durante a competición, pois Parralo non o aliñou como titular en ningún encontro de liga, sumando só un gol de penalti na derradeira xornada fronte ao Leganés.

O 24 de xuño de 2024 anunciouse a súa fichaxe pola Cultural Leonesa, da Primeira RFEF.

### Selección galega 
[miniatura|Manu Justo e [Orman Davis loitando pola pelota no Galicia-Panamá de 2024.]]
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas
Root for Ruin

***Root for Ruin*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Les Savy Fav. A súa data de lanzamento programada era o 14 de setembro de 2010, pero despois de que o álbum se filtrase a finais de xullo foi lanzado dixitalmente o 3 de agosto dese ano.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Abraham Domínguez Cervantes

**Abraham Domínguez Cervantes**, nado en Málaga o 12 de outubro de 1986, é un árbitro de fútbol español, que milita na Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Despois de arbitrar en categorías inferiores, ascendeu para a tempada 2011/12 á Segunda División B, na que traballou durante os seguintes sete anos. En 2018 conseguiu o ascenso á Segunda División, pero foi descendido só un ano despois. Continuou dous anos máis na Segunda B, ata que en 2021 pasou a dirixir partidos da nova Primeira División RFEF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
The Body Remembers When the World Broke Open

***The Body Remembers When the World Broke Open*** (en kwakʼwala: , en , en siksiká: ) é un filme canadense de 2019 dirixido e escrito por Elle-Máijá Tailfeathers e Kathleen Hepburn.

O filme céntrase nunha interacción casual entre dúas mulleres indíxenas de experiencias vividas e posicións socioeconómicas contrastadas, Áila (Elle-Máijá Tailfeathers) e Rosie (Violet Nelson), ao tempo que exploran os efectos da violencia de xénero. e estreouse no Canadá no Festival Internacional de Cinema de Toronto. Estivo nomeado a 6 Canadian Screen Awards, incluíndo mellor filme, e gañou tres, entre eles o de mellor director. En 2020 gañou o Premio Rogers Best Canadian Film da Asociación de Críticos de Cinema de Toronto, o máis prestixioso premio cinematográfico do Canadá.

## Sinopse 
O filme comeza cunha serie de escenas que presentan a Rosie, unha moza kwakwaka'wakw, e Áila (pés negros e saami). Rosie está embarazada e vive co seu violento noivo e a súa nai. Áila visita un médico para que se lle introduza un DIU. Despois da súa cita Áila atópase con Rosie, maltratada e descalza pola choiva, que acaba de fuxir do seu mozo, que lle berra pola rúa. Áila, sen saber que facer, ofrécelle a Rosie acubillo no seu apartamento.

## Notas
Lingua kwakʼwala

A **lingua kwakʼwala** (/kwɑːˈkwɑːlə/), ou **kwak̓wala**, anteriormente coñecida como **kwakiutl** (/ˈkwɑːkjʊtəl/), é unha lingua wakash falada polo pobo kwakwakaʼwakw. É falada por unhas 450 persoas ao longo do estreito da Raíña Carlota, no oeste do Canadá. A lingua ten unha influencia considerable doutras linguas do noroeste do Pacífico, especialmente coa familia salish, coa cal non está emparentada. Aínda que o kwakʼwala está gravemente en perigo de extinción, estanse a facer esforzos de revitalización para preservar a lingua. Segundo o censo de 2016 tiña 450 falantes. O kwakʼwala está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

Aínda que o kwakʼwala non tivo rexistros escritos ata o contacto europeo, as evidencias arqueolóxicas e lingüísticas botaron luz sobre a súa prehistoria. As pólas norte e sur da familia wakash separáronse hai aproximadamente 2.900 anos.

miniatura|dereita|250px|*The House of the Ghosts*, de Marianne Nicolson, 2008. Texto en kwakʼwala e inglés na Galería de Arte de Vancouver.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
Elle-Máijá Tailfeathers

**Elle-Máijá Apiniskim Tailfeathers**, nada en Cardston en 1986, é unha cinesta, actriz e produtora pés negros da Nación Kainai e saami. Gañou numerosos premios polas súas obras, incluíndo varios Canadian Screen Awards. Tailfeathers comezou a actuar a finais da década de 2000 antes de emprender a súa carreira como cineasta. En 2020 gañou o Premio Rogers Best Canadian Film da Asociación de Críticos de Cinema de Toronto, o máis prestixioso premio cinematográfico do Canadá.

## Traxectoria 
Tailfeathers estudou intepretación na Escola de Cinema de Vancouverl, e graduouse en 2006. Despois estudou na Universidade da Columbia Británica onde se graduou cunha licenciatura en estudos das Primeiras Nacións e un grao en estudos sobre mulleres e xénero en 2011.

Despois de actuar durante un período de tempo, Tailfeathers cambiou o seu foco cara ao cinema e comezou a traballar como guionista, directora e produtora. Durante o seu tempo na Universidade da Columbia Británica comezou a utilizar equipos de cinema e software de edición.

## Filmografía 
## Notas
Liu Na'ou

'''Liu Na'ou** (en ), nado como **Liu Tsan-po''' (劉燦波) o 22 de setembro de 1905 e finado o 3 de setembro de 1940, foi un escritor e cineasta, activo en Shanghai durante o período da segunda guerra sino-xaponesa.
miniatura|278x278px|Liu Na'ou.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha importante familia de Tainan (Taiwán), estudou en Taiwán e Tokyo (Xapón) e, en 1926, matriculouse na Universidade Católica Aurora (*Zhèndàn Dàxué*) de Shanghai. Ao final da súa vida, baixo o goberno de Wang Jingwei, que colaborou coa ocupación xaponesa, dirixiu o xornal *Guomin Xinwen* (Novas nacionais). En setembro de 1940, aos trinta e cinco anos de idade, foi asasinado en Shanghai polo Kuomintang, acusado de colaboracionismo e traizón.

## Obra literaria 
As súas obras abarcan diferentes xéneros, incluíndo novelas, ensaios, críticas e traducións. O seu estilo literario encaixa no modernismo.

Existe tradución inglesa dos seus relatos completos, publicada en 2023, e ao francés de «De l'inconvénient d'avoir tout son temps» e de *Scènes de vie à Shanghai.* O conto *Dos enfermos insensibles al tiempo* traduciuse ao español.

Liu traduciu ao chinés relatos xaponeses baixo o título *Cultura erótica*, e tamén traduciu  *Sotsiologiya iskusstva* (A socioloxía da arte) de Vladimir Friche.

## Obra cinematográfica 
Os filmes producidos por Liu eran principalmente eróticos, e moitos considéranse perdidos. Estas películas "brandas", tendo ademais en conta o colaboracionismo de Liu coa ocupación xaponesa, considerábanse reaccionarias na China comunista. Neste filme o cineasta filma rostros, escenas familiares, cerimonias, viaxes e paisaxes, tanto da China como do Xapón. A película está dividida en cinco episodios, titulados "Xente", "Procesión", "Paisaxes", "Gaungdong" e "Tokyo", filmados en catro cidades: Tainan, Cantón, Shenyang, e Tokyo.

En 2019 o músico taiwanés Lim Giong sonorizou a película.

## Relatos 
* Sharen weisui (殺人未遂), (en galego, *Intento de asasinato*),
* Youxi (遊戲), (en galego, *Xogos*),
* Fengjing (風景), (en galego, *Paisaxe*).
* Liu (流), (en galego, *Restos*).
* Reqing zhi gu (熱情之骨), (en galego, *Un home apaixonado*).
* Liang ge shijian bu gan zhengzhe (兩個時間的不感症者), (en galego, *Dous enfermos insensíbeis ao tempo*).
* Liyi he weisheng (禮儀和衛生) (en galego, *Hixiene e etiqueta*).
* Canliu (殘留), (en galego, *Restos*).
* Fangchengshi (方程式), (en galego, *Ecuación*).

## Películas 
* Chi sheyingji de nanren (持攝影機的男人) (1933). En galego, *O home coa cámara*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*The Man Who Has a Camera (1933), con música de Lim Giong.
Ada Martí Vall

**Ada Martí Vall,** nada en Barcelona o 29 de xuño de 1914 e finada en París o 1 de decembro de 1960, foi unha xornalista e escritora española de ideoloxía anarquista. Aínda que as bases de datos e artigos sobre a súa actividade indican que o seu nome oficial era Maria de la Concepció Martí Fuster, parece que pode ser unha confusión e en realidade chamábase **Concepció Martí Vall.** Ao comezo da Guerra Civil era da Federación Estudantil de Conciencias Libres (FECL). Exiliada en París, morreu por unha sobredose de somníferos aos 46 anos.

## Traxectoria 
Nacida en Barcelona no seo dunha familia obreira, estudou psicoloxía. Mantivo correspondencia con Pío Baroja e citou con profundo coñecemento a Kierkegaard, Unamuno, Freud, Wilhelm Reich, Romain Rolland, Rebelais, Gide, etc.

Desde moi nova identificouse co nihilismo e o pesimismo existencial de Schopenhauer e Nietzsche. Formou parte do grupo racionalista *Los idealistas Prácticos*, fundado polo doutor Félix Martí Ibáñez, estivo activa na FECL e foi asistente asidua das tertulias da CNT-FAI organizadas por Rodolfo González Pacheco, dramaturgo arxentino que fundou o *Teatro del Pueblo*, no que tamén participaron Simón Radowitzk e Vicente Tomé, António Casanova (fundador de FORA Arxentina), a súa amiga Dolores (Eva) Cascante e outros. Nestes encontros, namorouse do pedagogo arxentino José Mª Lunazzi, miliciano da Columna Durruti, co que rompeu rotundamente o día que o viu vestido de soldado. Muller inconformista e iconoclasta, rexeitou o culto á personalidade e escribiu artigos contra a deificación de Durruti e Ascaso.

Tivo un papel destacado no traballo dos Institutos obreiros e publicou varios relatos e artigos sobre a liberación e o papel da muller na revolución, colaborando nas publicacións: *La Revista Blanca* (sección de novela ideal) *Estudios*, *Evolución*, *Esfuerzo*, *Ruta*, *El amigo del pueblo*, *Tierra y Libertad*, *Mujeres Libres*, *Acracia* etc. A finais de 1937 participou nun congreso en Valencia, onde se fundou a Federación Ibérica de Estudantes Revolucionarios (FIER) e dirixiu a revista *Fuego*. Tivo varios enfrontamentos con Serafín Aliaga, membro do Comité Peninsular da Federación Ibérica de Xuventudes Libertarias (FIJL), xa que ela consideraba que a FIER non tiña que ser unha "especie de cenáculo de inútiles discusión filosóficas, senón unha activa organización específica e sindical". 

Ada Martí foi unha muller libre, cunha intensa vida amorosa e un matrimonio aburrido, pero inexplicablemente casou cun profesor danés e en 1948 tiveron un neno. En setembro dese mesmo ano, divorciouse, obtivo a custodia do seu fillo Frederic e estableceu a súa residencia en París.

O 29 de agosto de 1959, nunha intervención cirúrxica de baixo risco, o seu fillo Frederic morreu tras non recuperarse da anestesia. Ada Martí non puido superalo e foi vítima dunha profunda depresión, e 1 de decembro de 1960 morreu tras inxerir un tubo de somníferos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Barazón Grande, Barazón, Santiso

**Barazón Grande** é un lugar da parroquia de Barazón, no concello coruñés de Santiso, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2023 tiña 68 habitantes (34 homes e 34 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barazón 
### Parroquias de Santiso 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiso
Whores

**Whores** (estlizado como **WHORES.**) é unha banda estadounidense de noise rock/sludge metal baseada en Atlanta, Xeorxia. No presente está composta polo vocalista e guitarrista Christian Lembach, o baixista Casey Maxwell e o batería Douglas Jennings Barrett. O grupo lanzou dous álbums a través do selo Brutal Panda Records e é coñecido polos seus "directos intensamente catárticos".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Automatic Midnight

***Automatic Midnight*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de post-hardcore Hot Snakes, publicado o 15 de febreiro de 2000 a través do selo Swami Records. Tanto a banda como o álbum comezaron como un "proxecto paralelo" de John Reis en xuño de 1999, durante un tempo libre da súa banda principal Rocket from the Crypt. Reis compuxo e gravou un feixe de cancións en San Diego co batería de Delta 72 Jason Kourkounis. Para as voces Reis chamou a Rick Froberg, con quen tocara en Pitchfork e Drive Like Jehu de 1986 a 1995. A meirande parte do material desas sesións usouse para crear *Automatic Midnight*, que se converteu no primeiro lanzamento do novo selo Swami Records de Reis.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Gilla Band

**Gilla Band** (anteriormente **Girl Band**) é unha banda irlandesa de post-punk e noise rock procedente de Dublín. Foi fundada en 2011 e está composta polo vocalista Dara Kiely, o guitarrista Alan Duggan, o baixista Daniel Fox, e o batería Adam Faulkner.

O seu primeiro lanzamento foi o sinxelo de 2012 "In My Head", seguido polo tema "You're a Dog", que fixo que gañansen seguidores tanto en Irlanda como no Reino Unido e un contrato discográfico con Rough Trade en 2015. Ese ano *The Irish Times* describiunos como "o artista máis fascinante destes lugares na actualidade... [que fai] ruído emocionante, ameazante e excitante".

Ata a data a banda lanzou unha serie de sinxelos e EPs, o aclamado álbum *Holding Hands with Jamie* (2015), e despois dun oco en 2016-2017 debido a problemas de saúde, editou o influenciado polo techno e o glam *The Talkies* (2019), e *Most Normal* (2022).

## Historia 
### Primeiros anos 
A banda foi formada como Girl Band en Dublín en xullo de 2011 polo vocalista Dara Kiely, o guitarrista Alan Duggan, o baixista Daniel Fox e o batería Adam Faulkner. Duggan, Kiely e Fox tocaran na banda de indie rock Harrows. Harrows formárase cando os membros estaban na secundaria aos 16 anos e foi descrita por Kiely e Fox como "unha versión de merda dos Strokes". Non ficharon cun selo discográfico mentres estiveron activos e cargaron as poucas cancións que gravaron a YouTube e Myspace. Kiely tocaba a batería en Harrows e non foi ata despois de que Harrows se disolvese cando comezou a cantar. e autofinanciaron un videoclip para o tema "Leave Again". Tras o sinxelo lanzaron o EP autoproducido *France 98*, que foi gravado ao vivo e editado a través de Any Other City. Despois gravaron unha versión de "Why They Hide Their Bodies Under My Garage?" do artista techno Blawan, o que aumentou a súa reputación e ampliou a súa base de fans, preparándoos para un feixe de datas de xira no Reino Unido durante abril de 2013.

### Rough Trade 
Girl Band publicou varios sinxelos de 7" limitados durante 2014 a través de Any Other City, e no mes de decembro fichou por Rough Trade Records. O contrato discográfico chegou despois de que o fundador do selo, Geoff Travis, os vise actuar numerosas veces Un segundo sinxelo titulado "Going Norway" seguiu en agosto dese ano. Estes foron os sinxelos do segundo álbum da banda, *The Talkies*, que foi lanzado por Rough Trade o 27 de setembro. O grupo declarou que cambiaron o seu nome porque era un "nome de xénero erróneo" e que o seu nome anterior podería estar "propagando unha cultura de non inclusión".

En xullo de 2022 a banda anunciou o seu terceiro álbum de estudio, titulado Most Normal, coincidindo coa publicación do seu primeiro sinxelo, “Eight Fivers", e o seu video correspondente. O disco sería editado novamente a través de Rough Trade o 7 de outubro dese mesmo ano.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda