open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jaycee Carroll

**Jaycee Don Carroll**, nado en Laramie, Wyoming, o 16 de abril de 1983, é un xogador de baloncesto estadounidense, que ocupa a posición de escolta. Dende o ano 2011 xoga no Real Madrid da Liga ACB.

## Traxectoria
Despois de xogar na Universidade Estatal de Utah, non foi elixido no draft da NBA, de xeito que viaxou a Europa e asinou un contrato co Teramo Basket italiano, equipo no que botou un ano. Ó ano seguinte asinou co CB Gran Canaria da liga ACB. Durante os dous anos que defendeu as cores do equipo canario, foi o máximo anotador da liga, polo cal foi incluído no quinteto ideal da ACB en 2011, na posición de escolta.

No verán dese mesmo ano asinou un novo contrato co Real Madrid, o seu actual equipo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ficha do xogador en Lega Basket Serie A 
* Ficha do xogador en Liga ACB
Giuseppe Poeta

**Giuseppe Poeta**, nado en Battipaglia o 12 de setembro de 1985, é un xogador de baloncesto italiano. Xoga de base e o seu actual equipo é o Auxilium CUS Torino da Lega Basket Serie A.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en Lega Basket Serie A
Lei marcial

[miniatura|[Periódico|Xornal filipino informa do establecemento da lei marcial en 1972 por decisión de Ferdinand Marcos.]]
A **lei marcial** é un estado de excepción de aplicación das normas legais ordinarias, normalmente regulamentado na Constitución do Estado, polo que se lle outorgan facultades extraordinarias ás forzas armadas ou á policía en canto á administración da xustiza e ao mantemento da orde pública.

## Casos e características
Os casos nos que se adoita aplicar a lei marcial son as situacións de conflito bélico e tamén co gallo de sufocar rebelións. Neste sentido, a lei marcial imponse cando é preciso apoiar as actividades das autoridades e organizacións militares. Isto ocorre cando hai necesidades cualificadas coma *"urxentes"*, nas cales as institucións ordinarias de xustiza non poden funcionar coa eficacia requirida para manter o control da nova situación. O obxectivo principal da lei marcial é a preservación da orde durante un estado de emerxencia.

En xeral, a lei marcial implica unha limitación e suspensión dalgúns dos dereitos de todo individuo normalmente garantidos pola constitución, ademais de aplicar procesos sumarios nos xuízos, e castigos máis severos dos impostos en situacións normais. En moitos casos de lei marcial, a pena de morte é imposta para crimes que non adoitan ser crimes capitais, coma o saqueo ou o roubo en caso de catástrofe. Os chamados normalmente a exercer a lei marcial son os tribunais militares.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Protestas da Praza Tian'anmen
Berria

***Berria*** (en éuscaro *Nova*) é un xornal de información xeral de pago, e distribución matinal editado en lingua éuscara.

## Historia e características 
Foi fundado no 2003 para ocupar o baleiro de Euskaldunon Egunkaria, clausurado por decisión xudicial, publicando a súa primeira edición o 21 de xuño do 2003.

Edítao a empresa *Euskal Komunikabideen Elkartea*. Ten a súa sede social e rotativa na localidade guipuscoana de Andoain, e véndese en todos os territorios de ámbito lingüístico vasco. Dispón de delegacións en Bilbao, Pamplona, Vitoria e Baiona. É membro de MIDAS (Minority Dailies Association).

O seu director é Martxelo Otamendi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Berria
Provincia de Izu

**Izu** (伊豆国, いずのくに, *Izu-no-kuni* ou 伊豆, いず) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte da península de Izu da prefectura de Shizuoka, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Tōkai, na illa de Honshū. Izu chamábase Zushū (豆州).

Kai limitaba coas provincias de Suruga (駿河) e  Sagami (相模).
Provincia de Echigo

**Echigo** (越後国, えちごのくに, *Echigo-no-kuni* ou 越後, えちご) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte de Honshū da prefectura de Niigata, historicamente na parte de Hokurikudō (北陸道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Hokuriku, na illa de Honshū.

Echigo limitaba coas provincias de Etchū (越中), Shinano (信濃), Kōzuke (上野), Mutsu (陸奥) e Dewa (出羽).
Provincia de Kai

**Kai** (甲斐国, かいのくに, *Kai-no-kuni* ou 甲斐, かい) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a prefectura de Yamanashi, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Kōshin'etsu, na illa de Honshū. Kai chamábase Kōshū (甲州).

Kai limitaba coas provincias de Suruga (駿河), Shinano (信濃), Musashi (武蔵) e Sagami (相模).
Sakaiminato

**Sakaiminato** (境港市, さかいみなとし, *Sakaiminato-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Tottori. Está situado ó oeste da área da provincia histórica de Hōki, na parte norte da rexión de Chūgoku, e case no centro da rexión de San'in, na illa de Honshu. A súa superficie é de 28,79&nbsp;km², a poboación é de 35.395 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.230 ha./km².

O concello de Sakaiminato limita cos concellos de Yonago (que é da prefectura de Tottori); Matsue e Yasugi (que son da prefectura de Shimane).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Sakaiminato .
Castelli

**Castelli** é un concello italiano con 1.274 habitantes (en 2007). Esténdese por unha área de 49 km², tendo unha densidade de poboación de 28 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de Arsita, Bisenti, Calascio (AQ), Castel Castagna, Castel del Monte (AQ), Castelvecchio Calvisio (AQ) e Isola del Gran Sasso d'Italia.
Montorio al Vomano

**Montorio al Vomano** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 8.172 habitantes (en 2008) e esténdese por unha área de 53&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 152 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Basciano, Colledara, Cortino, Crognaleto, Fano Adriano, Teramo e Tossicia.
Martinsicuro

**Martinsicuro** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 15.639 (en 2007) e esténdese por unha área de 14 km², cunha densidade de poboación de 1.117 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Alba Adriatica, Colonnella, Monteprandone (AP) e San Benedetto del Tronto (AP).
Pietracamela

**Pietracamela** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 312 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 44&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 7 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de Fano Adriano, Isola del Gran Sasso d'Italia e L'Aquila (AQ).
Niimi

**Niimi** (新見市, にいみし, *Niimi-shi*) é un concello da prefectura de Okayama no Xapón. Está situado ó norte da área de Bitchū da prefectura, na parte norte da rexión de Chūgoku, e case no centro da rexión de San'yō, na illa de Honshū. A súa superficie é de 793,27&nbsp;km², a poboación é de 34.267 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 43,2 h/km².

O concello de Niimi limita cos concellos de Takahashi, Maniwa, Shinjō (que son da prefectura de Tottori); de Nichinan, Hino (que son da prefectura de Tottori); e Shōbara (este último é da prefectura de Hiroshima).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Niimi .
Roseto degli Abruzzi

**Roseto degli Abruzzi** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten unha poboación de 24.230 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 52&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 466 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Atri, Giulianova, Morro d'Oro, Mosciano Sant'Angelo, Notaresco e Pineto.
Notaresco

**Notaresco** é un concello da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 6.771 habitantes e esténdese por unha área de 37&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 183 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Atri, Castellalto, Cellino Attanasio, Morro d'Oro, Mosciano Sant'Angelo e Roseto degli Abruzzi.
Fano Adriano

**Fano Adriano** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 419 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 35&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 11 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Crognaleto, Isola del Gran Sasso d'Italia, L'Aquila (AQ), Montorio al Vomano, Pietracamela e Tossicia.

## Véxase tamén 
* Prato Selva

### Ligazóns externas
* Páxina oficial do concello
Crognaleto

**Crognaleto** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 1.537 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 123 km², tendo unha densidade de poboación de 12 hab/km². 

Fai fronteira cos concellos de: Amatrice (RI), Campotosto (AQ), Cortino, Fano Adriano, L'Aquila (AQ) e Montorio al Vomano.
Castilenti

**Castilenti** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 1615 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 23&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 71 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de Atri, Castiglione Messer Raimondo, Elice (PE), Montefino e Penne (PE).
Ebino

**Ebino** (えびの市, えびのし, *Ebino-shi*) é un concello da prefectura de Miyazaki no Xapón. Está situado na parte centro-sur da rexión de Kyūshū e ao oeste da prefectura, na illa de Kyūshū. A súa superficie é de 283,00&nbsp;km², a poboación é de 16.397 habitantes (2023) e ten unha densidade de poboación de 58 h/km².

## Xeografía 
Ebino atópase no extremo suroeste da prefectura de Miyazaki, limita ao norte coa prefectura de Kumamoto e ao sur coa prefectura de Kagoshima. A parte sur da cidade está formada polos volcáns e as mesetas volcánicas do monte Kirishima e a meseta de Ebino, e está designada como Parque Nacional Kirishima-Yaku. A parte norte consiste en mesetas e bosques de montaña, formando a meseta de Yatake. O centro da cidade é a conca de Kakuto, con moitas fontes termais. É a oitava cidade fisicamente máis grande da prefectura de Miyazaki.

* Terra habitable: 8.256 hectáreas (1 de outubro de 2004)
* Terra forestal: 20.044 hectáreas (1 de febreiro de 2005)

miniatura|400x400px|Oficina municipal de Ebino

### Concellos limítrofes 
Prefectura de Kagoshima

* Isa
* Kirishima
* Yūsui

Prefectura de Kumamoto

* Hitoyoshi
* Nishiki
* Asagiri

Prefectura de Miyazaki

* Kobayashi

### Clima 
Ebino ten un clima subtropical húmido (clasificación climática de Köppen *Cfa*) con veráns quentes e húmidos e invernos frescos. A temperatura media anual en Ebino é de 15,8 °C (60,4 °F). A precipitación media anual é de 2.832,7 mm (111,52 polgadas), sendo xuño o mes máis húmido. As temperaturas máis altas son de media en agosto, ao redor de 26,2 °C (79,2 °F), e as máis baixas en xaneiro, ao redor de 5,1 °C (41,2 °F).

### Demografía 
Segundo os datos do censo xaponés, a poboación de Ebino en 2020 é de 17.638 persoas. Ebino foi elevada á cidade o 1 de decembro de 1970.

## Goberno 
Ebino ten unha forma de goberno alcalde-concello cun alcalde elixido directamente e un concello unicameral de 15 membros. Ebino aporta un membro á Asemblea da Prefectura de Miyazaki. En termos de política nacional, a cidade forma parte do distrito 1 de Miyazaki da cámara baixa da Dieta de Xapón.

## Economía 
A economía local é maioritariamente agrícola. Ebino produce unha ampla gama de produtos alimenticios, desde shōchū ata doces, té, mel, cogomelos, polo e porco. A artesanía de produción local inclúe a cerámica *Ebino-yaki* e a artesanía de bambú, entre outras.

## Educación 
Ebino ten catro escolas primarias públicas e tres escolas secundarias públicas e unha escola primaria e secundaria combinada administrada pola cidade e unha escola secundaria pública xestionada pola Xunta de Educación da Prefectura de Miyazaki. Tamén hai un instituto privado.

## Transporte 
### Ferrocarril 
JR Kyushu - Liña Kitto - Liña Hisatsu -
miniatura|300x300px|Estación de Ebino

### Autovías 
* Autovía Kyūshū (E3)
* Autovía Miyazaki (E10)
* Estrada Nacional 221
* Estrada Nacional 268
* Estrada Nacional 447

## Cidades irmandadas 
*  Belton, Texas, Estados Unidos (1994).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ebino .
Provincia de Kōzuke

**Kōzuke** (上野国, こうずけのくに, *Kōzuke-no-kuni* ou 上野, こうずけ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a prefectura de Gunma, historicamente na parte de Tōsandō (東山道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Kōzuke limitaba coas provincias de Shinano (信濃), Echigo (越後), Mutsu (陸奥), Shimotsuke (下野) e Musashi (武蔵).
Provincia de Sagami

**Sagami** (相模国, さがみのくに, *Sagami-no-kuni* ou 相模, さがみ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte da prefectura de Kanagawa, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Sagami limitaba coas provincias de Izu (伊豆), Suruga (駿河), Kai (甲斐) e Musashi (武蔵).
Isola del Gran Sasso d'Italia

'''Isola del Gran Sasso d'Italia''' é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 4.961 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 83&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 60 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de Calascio (AQ), Carapelle Calvisio (AQ), Castel Castagna, Castelli, Castelvecchio Calvisio (AQ), Colledara, Fano Adriano, L'Aquila (AQ), Pietracamela, Santo Stefano di Sessanio (AQ) e Tossicia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de turismo do Concello
Bandeira de Cataluña

A **Senyera** ou **bandeira de Cataluña** *é a tradicional de catro barras vermellas en fondo amarelo e ha de estar presente nos edificios públicos e nos actos oficiais que teñan lugar en Cataluña* (articulo 8.2 do Estatuto de Autonomía de Cataluña de 2006). A bandeira ten a categoría de símbolo nacional de Cataluña (artigo 8.1 do Estatut).

Provén do emblema heráldico da liñaxe dos condes de Barcelona, un dos máis antigos de Europa, posto sobre tea. Adoptárono os seus descendentes como condes da Provenza no século XII, como reis de Mallorca no XIII e como reis de Aragón despois de que a rama principal familiar sucedese a Ramiro II no reino de Aragón en 1137. A partir de Xaime I coñecerase como *bandeira* ou *sinal real*. A partir do século XIX e a Renaixença, o Catalanismo afianzou a súa identificación como Bandeira Nacional de Cataluña.

## Orixes 
dereita|200 px
Na Biblia de Citeaux (1109) os personaxes bíblicos son representados con escudos con emblemas que serán heráldicos mais que aínda non o son porque non son permanentes nin hereditarios, a heráldica estaba a piques de nacer. Na conquista de Mallorca de 1115, Ramon Berenguer III, conde de Barcelona, comparte a hoste con Guillerme V de Montpellier, quen xa ten insignias, como indica a crónica da batalla, a imitación será o motor da difusión rápida da heráldica por todo Occidente. A emblemática das bandeiras é moito máis antiga que a heráldica, que só trata dos escudos. Confirma que os emblemas xeométricos coms os paus proveñen de bandeiras xa existentes.

## Outras bandeiras catalás 
### Provincias catalás 

Ficheiro:Flag_of_Barcelona_(province).svg|Provincia de Barcelona
Ficheiro:Bandera de la provincia de Lérida.svg|Provincia de Lleida
Ficheiro:Bandera actual de la provincia de Tarragona.svg|Provincia de Tarragona
Ficheiro:Bandera antiga de la provincia de Girona.svg|Provincia de Xirona

### Principais cidades de Cataluña 

Ficheiro:Flag of Barcelona.svg|Barcelona
Ficheiro:Flag of Lleida.svg|Lleida
Ficheiro:Bandera de Tarragona.svg|Tarragona
Ficheiro:Flag of Girona province (unofficial).svg|Xirona (non oficial)

Ficheiro:Bandera de l'Hospitalet de Llobregat.svg|L'Hospitalet de Llobregat
Ficheiro:Bandera Badalona.svg|Badalona
Ficheiro:Flag of Terrassa, Barcelona.svg|Terrassa
Ficheiro:Flag of Sabadell.svg|Sabadell

### Bandeiras reivindicativas 

Ficheiro:Estelada blava.svg|Estelada Blava
Ficheiro:Estelada roja.svg|Estelada Roja

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lenda das catro barras de sangue
* Senyera
Taz-Mania (videoxogo)

***Taz Mania*** é o nome de varios videoxogos baseados na serie de debuxos animados Taz-Mania. Trátase dun videoxogo de plataformas/aventuras de desprazamento lateral en 2D, desenvolvido por Recreational Brainware e publicado por Sega para Mega Drive, en xullo de 1992. NuFX tamén realizou a versión para Game Gear e Technical Wave para Master System. Outros xogos diferentes de *Taz-Mania* foron publicados por Sunsoft e lanzados en SNES (1993), así como se fixeron dous xogos en Game Boy (1993, 1994).

## O xogo 
O xogador controla a Taz na procura dun ovo xigante. Taz é capaz de saltar, xirar nun tornado e comer varios obxectos. A habibilidade de xirar nun tornado permite a Taz derrotar a maioría dos inimigos, ademais de gañar distancia de salto extra, derrubar elementos e superar certos obstáculos sen sufrir danos. Taz ten a capacidade de comer a maioría dos elementos do nivel, como alimentos para recuperar a saúde, vidas extra e "continúas". Comer uns chiles permítelle a Taz exhalar lume para derrotar inimigos máis fortes, mentres que comer unha estrela outórgalle unha invencibilidade temporal. Outros elementos, como bombas, pódense lanzar aos inimigos, pero danarán a Taz se os come.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Taz-Mania* en MobyGames
Sinapsia

A **sinapsia** en lingüística refírese á unión de dous lexemas escritos en dúas palabras distintas anexados por medio dunha preposición. O significado individual de cada palabra difire do que se deriva da unión de ambas coa preposición por medio. Algúns exemplos son *cabeza de turco*, *pan de Calatrava*, *arco da vella* ou *santiña do ollo*.
Costas del Tacuarí

**Costas del Tacuarí** (en galego **Ribeiras do Tacuarí**) é un pequeno poboado do Uruguai situado no departamento de Treinta y Tres, con 600 habitantes e unha das principais localidades produtoras de arroz do Uruguai.
Prefixo

miniatura|300px|Sufixación e prefixación nas linguas do mundo.
O **prefixo**, no ámbito da linguaxe, é un morfema derivativo que se antepón ao lexema ou raíz dando lugar a unha palabra derivada a partir doutra xa existente. Os prefixos en galego adoitan vir do grego ou do latín, así, respectivamente, dous exemplo de palabras con prefixo+raíz son *hipo*pótamo ou *post*electoral.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de prefixos e sufixos
* Sufixo
Infixo

O **infixo** é un afixo que se entremete nas letras dunhas palabra, carecendo de significado. Un exemplo é rei-c-iño ou can-c-iño. A razón de ser dos infixos como fonemas intercalados nunha palabra responden a miúdo a unha cuestión de eufonía.
Diapasón

[miniatura|Diapasón metálico. O [aceiro inoxidábel é o material máis habitual.]]
O **diapasón** é un aparello de música que da a altura (*frecuencia*) dunha nota-referencia (en xeral, o ***la***) convencional para afinar o instrumento.

Pequeno e fácil de usar, está constituído por dúas láminas paralelas que vibran e emiten un son á frecuencia de referencia. O son amplifícase se se pon a base do diapasón sobre unha cavidade resoante, como a caixa dunha guitarra ou nunha mesa. 

## Etimoloxía 
O termo deriva do latín **diapāson** , rexistrado por primeira vez no tratado de Vitrubio, e provén á súa vez do grego διά + πασῶν ("a través de todas"), e χορδῶν –implícito–: "cordas", é dicir que se refere ao rexistro de todas as notas da voz e de instrumentos musicais. 

Polo tanto, literalmente significa "a través de todas [as notas]", para describir a escala diatónica, que comprende sete notas máis a repetición da primeira, comunmente chamada "oitava".

## Historia 
### Orixe histórica do concepto 
Na Grecia antiga, o concepto asociábase coa harmonía das esferas de Pitágoras, que conectaba a música cos movementos dos corpos celestiais coñecidos na Antigüidade, incluída a Terra, formando unha escala musical que para eles era o diapasón (διάπασῶν). Vitruvio e Plinio o Vello empregaban o termo en relación coa construción de teatros e a acústica necesaria para unha clara audición das voces e a música. No século IV, o filósofo Calcidius menciona o termo ao comentar o *Timeo* de Platón, refírese a este como unha escala musical universal que resonaba con harmonía celestial.

### Historia moderna do obxecto 
[miniatura|Animación dun diapasón [Notación musical|La-440 vibrando na súa frecuencia principal (grandemente exaxerado para mostar o efecto), onde as cores representan a amplitude de vibración: áreas de cores máis cálidas mostran maior actividade e áreas máis frías, menor actividade.]]
Trinta anos despois de que Günther Christoph Schelhammer usase un garfo para diagnosticar a xordeira a finais do século XVII, o diapasón adquiriu a súa forma actual grazas ao trompetista inglés John Shore. A visión do diapasón como un instrumento para alcanzar a pureza e a harmonía tíñase estendido por Europa, até que, no s. XVIII, Shore redeseñou o diapasón para uso práctico na afinación de instrumentos. Precisamente, a *Royal Philharmonic Orchestra* de Londres utilizaba para afinar unha frecuencia de 439&nbsp;Hz. O estándar foi rapidamente adoptado pola BBC.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acústica
* Afinación
* Historia da música
* Solfexo
* Son 
* Xerra acústica 

### Ligazóns externas 
* *A Brief History of the Establishment of International Standard Pitch A=440 Hertz* (wam.hr; *en inglés*)
Provincia de Kazusa

**Kazusa** (上総国, かずさのくに, *Kazusa-no-kuni* ou 上総, かずさ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte central da prefectura de Chiba, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Kazusa limitaba coas provincias de Shimōsa (下総) e Awa (安房).
Provincia de Awa, Chiba

**Awa** (安房国, あわのくに, *Awa-no-kuni* ou 安房, あわ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte sur da prefectura de Chiba, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū. Foi coñecida como Bō-shū (房州, ぼうしゅう), e tamén coa provincia de Kazusa como Nansō (南総, なんそう).

Awa limitaba coa provincia de Kazusa (上総).

## Historia 
A provincia de Awa foi fundada no ano 718, segregando 4 distritos da provincia de Kazusa, o distrito de Heguri (平群郡, へぐりぐん), de Awa (安房郡, あわぐん), de Asai (朝夷郡, あさいぐん) e de Nagasa (長狭郡, ながさぐん).
Provincia de Hitachi

**Hitachi** (常陸国, ひたちのくに, *Hitachi-no-kuni* ou 常陸, ひたち) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte da prefectura de Ibaraki, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Hitachi limitaba coas provincias de Shimōsa (下総), Shimotsuke (下野) e Mutsu (陸奥).
Provincia de Shimotsuke

**Shimotsuke** (下野国, しもつけのくに, *Shimotsuke-no-kuni* ou 下野, しもつけ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a prefectura de Tochigi, historicamente na parte de Tōsandō (東山道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Shimotsuke limitaba coas provincias de Kōzuke (上野), Musashi (武蔵), Shimōsa (下総), Hitachi (常陸) e Mutsu (陸奥).
Senyera

A **senyera** é un símbolo vexilolóxico baseado no escudo de armas da Coroa de Aragón e do Condado de Barcelona que consiste en catro barras vermellas dos mesmo grosor sobre un fondo amarelo. É hoxe bandeira (con algunhas variacións) de Cataluña, da Comunidade Valenciana, de Aragón, das Illas Baleares, do Rosellón ou da Provenza-Alpes-Costa Azul entre outros, ademais dunha gran variedade de municipios destes territorios. Ademais figura no escudo de armas de Andorra ou dos Pireneos Orientais.

## Variacións 
### Bandeiras territoriais 

Ficheiro:Flag of the Valencian Community (2x3).svg|Cidade de Valencia e hoxe en día da súa comunidade 
Ficheiro:Flag of the Balearic Islands.svg|Illas Baleares
Ficheiro:Flag of Catalonia.svg|Cataluña
Ficheiro:Bandera de Castelló de la Plana-2.svg|Castelló de la Plana
Ficheiro:Flag of Barcelona.svg|Barcelona
Ficheiro:Flag_of_Barcelona_(province).svg|Provincia de Barcelona
Ficheiro:Bandera antiga de la provincia de Girona.svg|Provincia de Xirona
Ficheiro:Bandera de la provincia de Lérida.svg|Provincia de Lleida
Ficheiro:Ibiza flag.svg|Eivissa
Ficheiro:Flag of Mallorca.svg|Mallorca
Ficheiro:Bandera de Menorca.svg|Menorca
Ficheiro:Provence-Alpes-Côte-d'Azur_flag.svg|Provenza-Alpes-Costa Azul
Ficheiro:Flag_of_Roussillon.svg|Rosellón
Ficheiro:Flag of Aragon.svg|Aragón

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Penó_de_la_Conquesta.svg|O pendón da conquista de Valencia. 
Ficheiro:Senyera valenciana preautonòmica.svg|País Valenciano
Ficheiro:Estandarte de la Corona de Aragon.png|Coroa de Aragón
Ficheiro:Flag of the Land of Valencia (swallowtailed).svg|Bandeira tradicional da cidade de Valencia

### Movementos políticos 

Ficheiro:Estelada_blava.svg|Estelada Blava
Ficheiro:Estelada roja.svg|Estelada vermella
Ficheiro:Senyera del nacionalisme valencià.svg|Estrelada valenciana
Ficheiro:Estrelada aragonesa.svg|Estelada aragonesa

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lenda das catro barras de sangue
Rocca Santa Maria

**Rocca Santa Maria** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 632 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 61&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 10 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Amatrice (RI), Cortino, Torricella Sicura e Valle Castellana.
Escudo de Cataluña

O **escudo de Cataluña** é o símbolo heráldico do territorio catalán. O seu derivado, a senyera de Cataluña é un símbolo oficializado pola Generalitat catalá incluído no Estatuto de Cataluña. O escudo, con todo, non é oficial.

## Blasonado 
## Historia 
Dado que a configuración de Cataluña non se dá na súa forma actual até o século XV, non se desenvolveu un único símbolo heráldico para o conxunto do territorio catalán. Neste territorio, a diferenza doutros da Coroa de Aragón, os condados cataláns e os seus titulares mantiveron un alto grao de presenza política, e cuxa heráldica perdurou nas áreas nas que se estenderon, como no caso das armas do Condado de Urgell ou de Empúries.

A heráldica da Coroa outorgaba os permisos para que algunhas cidades selectas puidesen levar nalgún campo os catro paus de goles así como a institucións da coroa. Este é o caso da Generalitat de Cataluña que adoptou practicamente desde os seus inicios o escudo de armas do monarca. Con todo tamén comezou a empregarse, na medida que a Generalitat ía gañando peso político a cruz de San Xurxo (en campo de prata, unha cruz de goles), sendo este santo moi venerado e patrón de Cataluña. Este símbolo foi inicialmente usado pola cidade de Barcelona no seu escudo como símbolo da cidade (que tamén combinaba coas armas do rei), e que por extensión simbolizaría ao Condado de Barcelona. A miúdo a representación da Generalitat catalá facíase mediante dous escudos separados, un o real e outro o de San Xurxo (coherente quizais coa doutrina pactista deste órgano de goberno), así como, posteriormente, combinándoos mediante acuartelado en cruz. Posto que esta representación coincidía coa da súa cidade capital e condado principal, durante os séculos XVI e XVII aparecen símbolos territorializados que representan este escudo como símbolo do conxunto de Cataluña. Outras argumentacións xustifican esta coincidencia coa atribución deste signo da cidade de Barcelona nalgúns mapas e portolanos posteriormente reproducidos sen contrastar.

Durante a guerra de sucesión española a Generalitat adopta o símbolo real da Coroa como propio, en tanto que a institución considerábase soberana do poder real. Tras a perda dos foros e institucións propias debido á vitoria borbónica, pérdese o uso do símbolo.

Posteriormente, a Renaixença revisou os símbolos propios de Cataluña, adxudicando o escudo real como o territorial, e sería o símbolo da demanda de autogoberno tal como foino o uso da bandeira derivada, a senlleira. Ademais, daríase por seguro a orixe das armas reais á Casa de Barcelona, previa á súa unión coa casa do reino de Aragón, sendo este un obxecto de discusión actual.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Bandeira de Cataluña
*Senyera

### Ligazóns externas 
*Páxina da Sociedade Catalá de Xenealoxía sobre o escudo de Cataluña
Illa Malo

**Malo** (anteriormente coñecido como **San Bartolomé**) é unha illa de orixe volcánica situada na provincia de Sanma, en Vanuatu, a 3&nbsp;km. da costa sur da principal Illa Espírito Santo. Ten un perímetro 55&nbsp;km. e unha superficie de 180&nbsp;km².

En 1979, a illa tiña unha poboación de 2.312 habitantes. O censo de 1999  revelou unha poboación de 3.532 habitantes. No censo de 2009, a poboación total aumentara a 4.273, un aumento do 21% desde 1999 Como a maioría de Vanuatu, a illa é de orixe volcánica. O punto máis alto da illa é Malo Peak, 326 m. sobre o nivel do mar.

Os produtos principais da illa son a copra e cacao. Cultívanse en plantacións.

Hai dous grupos culturais principais na illa de Malo, o grupo cultural Auta que habita na parte occidental da illa, e o grupo cultural Tinjivo que habita na parte oriental da illa. Ambos grupos culturais parecen ser unha variante da Lingua Tamambo. Malo é tamén o nome da lingua Austronesia falada na illa.

As primeiras evidencias arqueolóxicas de asentamentos humanos en Vanuatu son dun asentamento en Malo de redor de 1400 aC. Os artefactos deste asentamento son característicos da cultura Lapita.

## Notas
Xustaposición

A **xustaposición** é, xunto coa coordinación e a subordinación, un dos tres procedementos para combinar sentenzas ou frases e pór de relevo unha relación sintáctica entre elas. Así mesmo, a xustaposición é unha das formas de creacións de palabras xunto coa sinapsia, a disxunción, a contraposición e a derivación. Algúns exemplos son *menosprezar, malfeitor ou pasatempo*.

Ao respecto de xustaposición como sistema combinatorio de oracións, a diferenza dos outros procedementos, non precisa de nexos, senón de pausas ou signos gráficos de puntuación na lingua escrita para relacionar dúas proposicións. Se cadra, isto outórgalle un certo carácter de ambigüidade e se presta a posíbeis malas interpretacións por parte do ouvinte. Un exemplo de frase xustaposta é:* Chovía a cachón* + *Non saímos dar o paseo* = *Chovía a cachón; non saímos dar o paseo*.
Campli

**Campli** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Esténdese sobre unha área de 73&nbsp;km² e ten unha poboación de 7.522 habitantes (en 2007), cunha densidade de poboación de 99 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Bellante, Civitella del Tronto, Sant'Omero, Teramo, Torricella Sicura e Valle Castellana.
Economía das Maldivas

A economía das Maldivas foi por moitos séculos totalmente dependente da pesca e outros produtos mariños; é por isto que a pesca foi e aínda permanece sendo a principal ocupación da poboación. Este feito significou tamén que o goberno deu unha prioridade especial ao desenvolvemento do sector pesqueiro.

Ademais da pesca, outra actividade que creceu durante os últimos anos é o turismo. O seu desenvolvemento creou directa e indirectamente emprego e xerou oportunidades noutras áreas laborais, como nas industrias. Na actualidade, o turismo é o maior ingreso de moeda estranxeira que percibe o país, contribuíndo cun 28% do PNB e o 60% da renda orixinada do estranxeiro. Con 86 centros turísticos en operación, no ano 2000 alcanzouse a cifra de 467.174 turistas estranxeiros.

## Notas
Izod Center

O **Izod Center** (antes coñecido coma **Continental Airlines Arena**) é un pavillón deportivo situado en East Rutherford, Nova Jersey.
É a cancha dos New Jersey Devils, o equipo de hóckey sobre xeo da NHL, ademais da Universidade Seton Hall, na liga de baloncesto da NCAA.

A capacidade de espectadores é de 19,040 para hóckey; 20,029 para baloncesto universitario; e un máximo de 20,000 para concertos.
## Galería 

Ficheiro:ContinentalAirlinesArenaAtNight.JPG|Continental Airlines Arena de noite
Ficheiro:ContinentalAirlinesArena.jpg|Fachada do pavillón
Ficheiro:Continental arena 006.jpg|Durante un partido dos Seton Hall Pirates
Ficheiro:Continental_arena_007.jpg|Durante un show de WWE Raw.

Ficheiro:Continental arena 018.jpg|Tras un partido dos Pirates
Ficheiro:Continental arena 020.jpg|Entrada ao pavillón
Ficheiro:Continental arena 009.jpg|Logo dos New Jersey Nets

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Meadowlands Sports Complex 
* New Jersey Devils
* Seton Hall University
Clasificación histórica da Primeira división española de fútbol

A **clasificación histórica da Primeira División Española de fútbol** está elaborada pola RFEF e baséase nos puntos conseguidos por cada equipo en primeira división, independentemente de se nunha tempada a vitoria outorgaba 2 ou 3 puntos ao vencedor ou do número de puntos en xogo. Debido a isto, os equipos que recentemente realizaron boas campañas a miúdo están en postos máis altos que os que realizaron boas campañas hai máis de dez anos. A clasificación non inclúe datos tales como puntos en divisións inferiores ou en Copa do Rei. Para emendar estas carencias xurdiron clasificacións alternativas (ver epígrafe "Clasificacións históricas alternativas").

## Clasificación histórica 
20px|''Actualizado ata a xornada 10 da tempada 2018-19 inclusive. Os equipos que participarán na tempada 2018-19 en Primeira División están sombreados.

## Clasificacións históricas alternativas 
Polos erros comentados, xurdiu outra clasificación histórica que non está baseada nos puntos gañados en total, senón que pondera os puntos obtidos sobre os posibles (clasificación histórica porcentual), evitando as grandes distorsiones que sofre a clasificación histórica preparada pola LFP, no que os que o gañador da Liga saca 3 veces máis puntos que os gañadores da primeira Liga.

### Clasificación dende a fundación da LFP 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Táboa completa en Rsssf
* Clasificación alternativa baseada na porcentaxe de puntos obtidos
Montefino

**Montefino** é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 1.184 habitantes (en 2001) e esténdese por unha área de 18&nbsp;km², tendo unha densidade de poboación de 64 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Atri, Castiglione Messer Raimondo, Castilenti e Cellino Attanasio.
Sociedad Deportiva Negreira

dereita|miniatura|Once titular da SD Negreira na tempada 2025-26.
A **Sociedade Deportiva Negreira** é un club de fútbol galego de Negreira, na provincia da Coruña. Foi fundado en 1965 e compite no grupo Norte da Preferente Autonómica de Galicia.

## Historia 
A principios da década de 1980, durante a presidencia de Gumersindo Rodríguez-Trelles e con José Manuel Rodríguez "Rodri" como adestrador, logrou ascender da Liga da Costa a Primeira Rexional. Nos anos 1990 continuou ascendendo. Debutou na Terceira división española a tempada 2001-02 e chegou a xogar na Segunda división B española a tempada 2005-06. É o 279º na Clasificación Histórica de Segunda división B.
Tras gañar a Supercopa de Galicia 2025 clasificouse para a Copa do Rei de fútbol 2025-26, caendo en primeira rolda fronte á Real Sociedad.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta vermella, pantalón azul e medias vermellas. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca, pantalón branco e medias brancas.

## Estadio 
O estadio do Negreira é o Campo Municipal de Fútbol Jesús García Calvo. Antes xogaba no campo de Cepelo na parroquia de Logrosa, con capacidade para 2.000 espectadores.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª:** 0
* **Tempadas en 2ª:** 0
* **Tempadas en 2ª B:** 1
* **Tempadas en 3ª:** 12 (Incluída a 2013/14)
* **Mellor posto na liga**: 20º (Segunda División B, tempada 2005–06). 
* **Peor posto na liga**: 15º (Terceira División, tempada 2001–02).

### Historial na liga 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Palmarés 
* Subcampión da **Terceira División (1):** 2004/05.
* **Preferente Galicia (1):** 2014/15.
* **Primeira Galicia (1):** 2023/24.
* **Copa Deputación da Coruña (1):** 2006

## Notas
Santa Comba Fútbol Club

O **Santa Comba Fútbol Club** foi un club de fútbol galego, do municipio de Santa Comba, na provincia da Coruña. Foi fundado en 1980 co nome de **Atlético Mineiro** e en 2012 fusionouse co Xallas Club de Fútbol para formar o Xallas de Santa Comba Club de Fútbol.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª:** 0
* **Tempadas en 2ª:** 0
* **Tempadas en 2ª B:** 0
* **Tempadas en 3ª:** 6

### Historial na liga 
## Palmarés 
* Subcampión da Copa Galiza (1): 2009

## Notas 
## Véxase tamén 
* Xallas de Santa Comba Club de Fútbol
Club Deportivo Brollón

O **Club Deportivo Brollón** é un club de fútbol galego da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo, fundado en 1991. Na tempada 2024/25 xoga na Segunda Galicia.

## Estadio
O C.D. Brollón xoga no Campo Municipal dos Medos, situado a 1 km da Pobra do Brollón na estrada que vai cara ao Incio. O campo ten unhas dimensións de 108 x 69 metros.

## Datos do club 
***Tempadas en Preferente**: 2
***Tempadas en 1ª Galicia**: 13
***Tempadas en 2ª Galicia**: 18
***Mellor posto en Liga**: 18º (Preferente, tempada 1998-99)

### Historial 
|valign="top" width=0%|

|}

## Palmarés 
* **Segunda Futgal (1)**: 2024-2025
* **Copa Deputación (1)**: 1995
*Subcampión Copa Deputación (2): 2012 e 2018
* Subcampión de Primeira Autonómica (2): 1997-98 e 2002-03
* Subcampión de Segunda Autonómica (1): 1995-96 e 2023-24

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha do equipo en futbol-regional.es
*Ficha do equipo en La Preferente 
*Ficha do equipo na Futgal
*Instagram do CD Brollón
*Grupo de Facebook de Amigos do CD Brollón
Urco

miniatura|dereita|Interpretación dun Urco.
miniatura|dereita|Interpretación dun Urco saíndo do mar por unha intelixencia artificial.
O **can do Urco** ou **can do mar** é unha figura mitolóxica galega. Trátase dun animal fantástico que adoita adoptar a forma dun enorme can negro ou branco con cornos e orellas longas. que sae do mar arrastrando cadeas e regresa ó mar tras percorrer camiños e congostras.

O Urco é, en definitiva, unha aparición que agoira unha morte e que pode adoptar diversas formas e nomes. Ademais das xa citadas de *can do mar* e *can do Urco*, recibe os nomes de *becerra con cans*, *can negro*, *can branco* ou, simplemente, *can*. Emite longos ouveos que semellan ser de can, de cabra, de paxaro ou de gato: "*En Pïas (Mondariz) chámanlle tamén o *butre*, é unha ave moi grande que anda de noite e berra como cabra o gato*" (Risco, 307).

Vicente Risco describe outra aparencia do urco, como un ser híbrido con medio corpo de lobo, con poutas e dentes afiados, e outro medio de serpe, cuberto de duras escamas e con notable forza no rabo; e engade que para outros toma forma de paxaro. Segundo Xoán Ramiro Cuba, parece ser que a súa forma foi variando desde unha cobra que comía os cadáveres, a can con cabeza de serpe, can de dúas cabezas (como Ortro, o can do xigante Xerión) e cola de serpe, can de tres cabezas (como o can Cérbero) e unha serpe por rabo e, finalmente, un can (ou varios cans: pode aparecer como un gran can seguido por unha manda de cans, ou como unha becerra seguida polos cans, pois considérase que é quen de atraer canda si tódolos cans que atopa no camiño).

## Lenda e características 
A súa presenza, como a de moitas outras figuras fantásticas semellantes, é considerada un mal agoiro, anunciador da morte. Por outra banda, en Asturias existiu tamén a crenza no Urco, denominado *el güercu* en asturiano.

En Pontevedra, a lenda do Urco incluíuse entre as celebracións do Entroido. Segundo Antón Fraguas, a partir de 1876 comezou a honrarse este monstro, baixo a forma dun enorme e feroz can *quen de engulir dunha soa trabada vinte sacos de chatarra coa mesma facilidade coa que un burro traga dous grans de orxo*.

Segundo conta a mitoloxía popular este animal habitaría en Borrón, o gardián do inferno. Lémbrese que *orco* é un dos sinónimos de inferno e designaría o lugar a onde ían parar as almas dos mortos. 

Pero tamén corre *orco* co significado de coco co que se asustan os nenos (*vaite levar o urco*) ou de comellón (*comes coma un orco*). Cuba engade que o escritor romano Petronio dicía del que só era un fantasma de gran tamaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  
* RISCO, Vicente: "Etnografía: cultura espiritual", en *Historia de Galiza*, dirixida por Ramón Otero Pedrayo. Ed. Nós, Bos Aires 1962, tomo I, pp. 307.
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: *Diccionario Enciclopédico Gallego-Castellano*, Galaxia, Vigo 1958-1961, s. v. *urco*.
* VAQUEIRO, Vítor: *Mitoloxía de Galiza. Lendas, tradicións, maxias, santos e milagres*. Ed. Galaxia, Vigo 2011.

### Ligazóns externas 
* www.galiciaencantada.com
Provincia de Shimōsa

**Shimōsa** (下総国, しもうさのくに, *Shimōsa-no-kuni* ou 下総, しもうさ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte do norte da prefectura de Chiba, a parte suroeste da prefectura de Ibaraki, as pequenas partes do leste da prefectura de Saitama e da prefectura de Tokyo, historicamente na parte Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Shimōsa limitaba coas provincias de Musashi (武蔵), Shimotsuke (下野), Hitachi (常陸) e Kazusa (上総).
Mariehamn

**Mariehamn** en sueco, **Maarianhamina** en finés, é a capital da Provincia das Illas de Åland (Finlandia), que conta cunha poboación de 11.775 habitantes en 2019, dos cales o 91% son de lingua sueca. A cidade foi fundada en 1861 e debe o seu nome ("porto de María") a María Alexandrovna, esposa do tsar Alexandre II de Rusia. A cidade é famosa, sobre todo, como destino de turismo estival, anualmente uns 1,5 millóns de persoas visitan a cidade.

## Historia 
thumb | left | **Södragatan**, unha das rúas máis antigas de Mariehamn.
A cidade tomou o nome de tsarina rusa María Alexandrovna. Mariehamn fundouse en 1861, ao redor da aldea de Övernäs, a que no seu momento formaba parte do municipio de Jomala. A cidade expandiuse e incorporou máis do territorio de Jomala. Mariehamn construíuse segundo un esquema moi regular que está ben conservado. Unha das rúas máis antigas é *Södragatan* onde se poden ver moitas casas de madeira do século XIX.
Despois da primeira guerra mundial Mariehamn foi a sede da frota de granos Mariehamn. 

## Lugares de interese 
miniatura|240px|Edificio do Parlamento en Mariehamn (1991) 
* Museo do veleiro Pommern
* Museo de Åland  
* Parlamento de Åland (*Lagtinget*)
* Castelo de  Kastelholm

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Patraix

**Patraix** é o distrito 8 e tamén un barrio da cidade de Valencia, que inclúe, ademais de Patraix, aos barrios de Sant Isidre, Vara de Quart, Safranar e Favara. Foi unha vila independente até o ano 1870, ano no que se anexionou a Valencia a petición propia do Concello de Patraix.

A poboación censada no 2009 era de 58.947 habitantes segundo o concello de Valencia.

## Localización e distribución
miniatura|Situación do distrito na cidade de Valencia
Limita cara ao norte co distrito de L'Olivereta, ao sur cos distritos de Jesús e Pobles del Sud, ao leste con Extramurs e ao oeste co municipio de Xirivella.

O distrito de Patraix tiña 58.401 habitantes en 2007, divididos entre cinco barrios:

*Patraix (25.429)
*Sant Isidre (10.002)
*Vara de Quart (10.916)
*Safranar (8.641)
*Favara (3.413)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Plano oficial dos distritos e barrios da cidade de Valencia
Extramurs

**Extramurs** (en galego: *Extramuros*) é o nome que recibe o distrito número 3 da cidade de Valencia. Limita coa Ciutat Vella polo nordeste, L'Eixample polo sueste, Campanar polo noroeste e l'Olivereta, Patraix e Jesús polo suroeste. A súa poboación censada no 2009 era de 49.940 habitantes segundo o Concello de Valencia. Coñecido como o *ensanche pobre* fronte ao *ensanche rico* do distrito de L'Eixample.

## Poboación 
Extramurs tiña 50.076 habitantes en 2007, distribuídos entre catro barrios:
* el Botànic (6.499)
* la Roqueta (4.668)
* la Petxina (15.479)
* Arrancapins (23.430)

## Elementos destacados 
Dous elementos moi importantes a destacar son as Torres de Quart e o Xardín Botánico da Universitat de València. No extremo sur atópase a Estación do Norte, nó ferroviario e terminal da rede de Proximidades de Valencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Plano oficial dos distritos e barrios da cidade de Valencia
Parasíntese

En lingüística, a **parasíntese** é a denominación coa que se designa un proceso de formación de palabras no que se funden a composición e a derivación. Un trazo característico da parasíntese que a afasta da simple derivación é que no caso de quitar o prefixo o conxunto substantivo + sufixo non ten ningún siginificado, e o mesmo acontece se tiramos o sufixo do conxunto prefixo + substantivo. Estes dous fenómenos non se dan na formación de palabras por derivación.

Exemplo de parasínteses son palabras:
**alaranxado* = a + laranx + ado.
**enmagrecido* = en + magre + (c) + ido.
**antediluviano* = ante + diluvi + ano.
Adiante (Mocidade Revolucionaria Galega)

**Adiante (Mocidade Comunista pola Independencia de Galiza)** foi unha organización política xuvenil galega que afrontou as diversas loitas da mocidade desde presupostos socialistas e independentistas.

## Historia e características 
O seu obxectivo último, por tanto, era a construción dunha República Galega independente e socialista. A súa Asemblea Nacional Constituínte tivo lugar en Santiago de Compostela en outubro do ano 2004 baixo o lema *O Futuro É Noso*, que continúa a ser unha consigna que identifica a organización. O 20 de decembro de 2008 tivo lugar a II Asemblea Nacional no Local Independentista de Cangas do Morrazo so a consigna *A Mocidade Comunista pola Independencia de Galiza*.

O traballo de **Adiante** desenvolveuse en diversas campañas en prol do ecoloxismo (causas coma o Foro Social de Cangas), da igualdade de xénero (participando das mobilizacións do 8 de marzo e do 25 de novembro), da defensa da lingua galega, da liberdade de culto (promovendo a apostasía), da solidariedade entre os pobos (Palestina, Venezuela, Cuba, País Vasco etc.) e, máis recentemente, apoiando a candidatura ás Eleccións Europeas do 7 de xuño de 2009 de Iniciativa Internacionalista.

O seu secretario de organización foi até o 2011 Brais González Pérez e até o 2013 Laura Sousa. A derradeira secretaria de organización foi Aldara Míguez.

O 11 de novembro de 2013, mediante un comunicado difundido na súa web, anunciaban a súa disolución. Tras disolverse algúns dos seus membros formaron a nova organización xuvenil referente da FPG, Xeira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Adiante (Mocidade Revolucionaria Galega)
Demanda Química de Osíxeno

En química ambiental, a determinación da **Demanda Química de Osíxeno** (**DQO**) adoita empregarse para medir a presenza indirecta de compostos orgánicos en auga.

A DQO serve para determinar a cantidade de contaminantes orgánicos que se poden atopar tanto en augas superficiais (como serían as augas de. lagoas, ríos e encoros) ou augas residuais (urbanas ou industriais) facendo da DQO unha media útil para medir a calidade da auga ou o grao de contaminación orgánica que presenta. Adoita expresarse en termos de miligramos por litro (mg/l), o que indica a masa de osíxeno consumido por litro de disolución.

O fundamento da análise da DQO en augas baséase en que practicamente todos os compostos orgánicos se oxidan a dióxido de carbono cun axente oxidante forte, nun ambiente fortemente ácido (normalmente usando dicromato de potasio como axente oxidante en presenza de ácido sulfúrico). Cómpre sinalar que durante o ensaio o ión amonio que puidera estar presente non reacciona, permanecendo inalterado.

## Véxase tamén 
* DBO
### Bibliografía 
* Lenore S. Clescerl, Arnold E. Greenberg, Andrew D. Eaton. Standard Methods for Examination of Water & Wastewater (20th ed.). Washington, D.C.: American Public Health Association. ISBN 0-87553-235-7.
Eixample de Valencia

'''L'Eixample'* (en galego: *O Ensanche'') é o nome que recibe o distrito número 2 da cidade de Valencia. Limita coa Ciutat Vella polo noroeste, Extramurs polo oeste, Quatre Carreres polo sur e Pla del Real polo nordeste.

Está composto por tres barrios: Ruzafa, El Pla del Remei e Gran Vía. Este territorio anexionouse a Valencia en 1877 canda o resto do municipio de Ruzafa. A súa poboación censada no 2009 era de 44.099 habitantes segundo o Concello de Valencia.

## Poboación
L'Eixample tiña 44.127 habitantes en 2007, distribuídos entre tres barrios:
*Russafa (24.937)
*Pla del Remei (7.071)
*Gran Via: (12.119)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Plano oficial dos distritos e barrios da cidade de Valencia