Ameixa fina

[miniatura|325px|dereita|Ameixa fina (á dereita, sobre unha cuncha aberta, un [berberecho).]]
A **ameixa fina** (*Ruditapes decussatus*) é a variedade máis apreciada entre as distintas especies de ameixas e, con diferenza, a de maior valor comercial.

## Sinonimia 
A denominación comercial en Galicia (común e científica) é **ameixa fina** (*Ruditapes decussatus*), segundo a *Resolución de 27 de febreiro de 2006, da Secretaría General de Pesca Marítima, pola que se establece e se publica o listado de denominacións comerciais de especies pesqueiras e de acuicultura admitidas en España* (BOE nº 69, de 22.03.2006).

### Nome científico 
*Ruditapes decussatus* (Linnaeus 1758).

Outras formas coas que pode aparecer nomeada son: *Tapes decussatus*, *Venerupis decussatus*, *Ruditapes decussata*, *Venerupis decussata*, *Venus truncata* ou *Paphia decussata*.

### Nomes vernáculos 
* Galicia: Ameixa fina, ameixa boa, ameixa branca, ameixa de caste, ameixa de exportación, ameixa de lei, ameixa femia, ameixa galega, ameixa lexítima, ameixa natural, ameixa sá. 
** Comercialmente tamén é coñecida como *ameixa de Carril* (pola sona que ten a pescada nesa parroquia de Vilagarcía).
* Castela: Almeja Fina
* Cataluña: Cloïsa, Cloïsa fina
* Baleares: Copinya, Escopinya llisa
* País Vasco: Txirla Handia
* Cantabria: Amayuela
* Inglés: Grooved Carpet Shell
* Francés: Palourde Commune
* Alemán: Teppichmuschel
* Italiano: Vongola vera

## Morfoloxía e anatomía 
A cuncha, relativamente fina en comparación con outras especies, caracterízase por ter ben marcadas as estrías radiais e as lonxitudinais, que debuxan un cuadriculado patente, sobre todo na parte posterior, ó que lle debe o nome específico (*decussatus* = entrecruzado). Este debuxo axuda máis a identifica-la especie cá cor da cuncha.

A cor é moi variable, dependendo do tipo e composición do substrato no que se cría, entre gris clara e castaño escura, con predominio dos tons pardos claro ou grises. Pode presentar manchas máis escuras, irregularmente repartidas. As dúas valvas presentan a mesma cor.

Presenta dous sifóns longos, grazas ós que pode sobrevivir enterrada a profundidades de ata 15–30&nbsp;cm na area e soportar sen problemas as fases de baixamar. Os sifóns están separados un do outro en toda a súa lonxitude, feito que tamén permite recoñecela fronte a outras especies.

## Hábitat 
Está presente en todo o litoral atlántico europeo e no canal da Mancha, e resulta escasa no Mediterráneo. Nas costas africanas chega a Senegal.

Medra normalmente en fondos de area limpa e firme ou cascallo, desde o espazo intermareal ata zonas de poucos metros de profundidade.

O desenvolvemento varía moito segundo as temperaturas da auga e a riqueza en plancto, alcanzando o tamaño comercial, de 3-5 centímetros de lonxitude, ó cabo de 3 ou 4 anos. Pode chegar a medir 6–8&nbsp;cm.

O talle mínimo é de 40&nbsp;mm no seu eixo maior.

## Pesca 
O método de pesca adoita ser a pé, cun sacho, durante a seca, guiándose polos buratos que deixan os sifóns na area, pero tamén se utiliza o rastro desde as barcas ou a gancha (similar ó rastro) durante a baixamar sen seca.

## Aspectos sanitarios 
Os perigos sanitarios derivados dunha posible contaminación bacteriana procedente de verteduras fecais son semellantes ós descritos para o resto dos moluscos bivalvos, artigo ó que remitimos ó lector.

Cómpre destacar que a **ameixa fina** resiste fóra da auga moito tempo, máis cás outras especies de ameixa.

## Gastronomía 
O máis habitual é consumilas en cru, cunhas pingas de limón, pero poden utilizarse noutras preparacións culinarias (caldeiradas, á prancha, á mariñeira, en guisos de fabas, etc.).

## Observacións 
Nalgúns textos ou páxinas web pode lerse que se pode saber se son de orixe galega ou non lendo a etiqueta de depuración, por ser obrigatorio indicar na etiquetaxe a orixe. A realidade é que ese dato non achega esa información, pois o establecemento depurador pode ser galego pero non selo o molusco. A indicación da zona de orixe, a non ser que a especifiquen con exactitude, adoita ser simplemente “Atlántico noreste- Zona FAO 27”, que pouco di da procedencia da ameixa.

Aínda así, cómpre recoñecer que a gran maioría da ameixa fina comercializada en Galicia é de orixe galega, pero tamén a hai importada de Tunisia.
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia