open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Faith Hill

**Audrey Faith Perry**, nada en Jackson (Mississippi) o 21 de setembro de 1967 é unha cantante estadounidense máis coñecida como **Faith Hill**.

## Traxectoria 
Hill naceu en Ridgeland, Mississippi, ao norte de Jackson, Mississippi. Foi adoptada cunha semana de vida e chamada Audrey Faith Perry. Creceu na cidade veciña de Star, 20 millas ás aforas de Jackson. Os seus pais adoptivos, Edna e Ted Perry, criárona cos seus dous fillos biolóxicos nun ambiente de devoción cristiá.

Comezou a cantar na igrexa da cidade e con dezanove anos foi a Nashville para comezar unha carreira como cantante country. Traballou no despacho do cantante e compositor Gary Morris, en Nashville. Morris converteuse logo no seu coprodutor.

Hill lanzou os álbuns *Take me as I am* (1993), *It Matters to Me* (1995), *Faith* (1998), *Breathe* (1999), *Cry* (2002) e *Fireflies* (2005) e vendeu preto de 40 millóns de copias en todo o mundo, conseguindo oito sinxelos e tres álbums número un na Billboard Hot Country Songs. Gañou premios como os Grammy Awards, Academy of Country Music, Country Music Association, American Music Awards e People's Choice Awards. A xira Soul2Soul II Tour, con Tim McGraw, foi a de maior asistencia na historia da música country, e a primeira das cinco mellores entre todos os xéneros musicais.
 
En 2001, gravou a canción "There You'll Be" para a banda sonora do filme *Pearl Harbor*. No mesmo ano foi considerada a primeira das "30 Mulleres Máis Poderosas de América" polo *Ladies Home Journal*.

En 2004, participou no filme *As mulleres perfectas*, interpretando a personaxe de Sarah.
 
Dende 2007, Hill era a cantante da abertura do Sunday Night Football, polo canal NBC, mais en abril de 2013 anunciou que non sería máis a cantante da abertura. Na súa despedida en Twitter non dixo os motivos da súa saída, mais si que estaba triste por deixalo.

## Vida privada 
Está casada co tamén cantante country Tim McGraw, co que ten tres fillas.

## Discografía 
**Take Me As I Am* (1993) 
**It Matters To Me* (1995) 
**Faith* (1998) 
**Breathe* (1999) 
**Cry* (2002) 
**Fireflies* (2005)
**Joy To The World* (2008)
**Illusion* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aeroporto de Homieĺ

O **aeroporto de Homieĺ**  é un aeroporto situado a 3 quilómetros ao norte de Homieĺ, a segunda cidade máis grande de Belarús. O aeroporto foi inaugurado no ano 1968.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Prevotella

***Prevotella*** é un xénero de bacterias gramnegativas do filo Bacteroidetes.

Especies de *Prevotella* son membros da flora vaxinal e recupéranse de infeccións anaerobias do tracto respiratorio. Entre estas infeccións están a pneumonía de aspiración, abscesos pulmonares, empiema pulmonar e otite media crónica e sinusite. Foron illadas de abscesos e queimaduras preto da boca, trabadas, paroniquias, infección do tracto urinario, abscesos cerebrais, osteomielite e bacteremia asociada con infeccións do tracto respiratorio superior. Especies de *Prevotella* predominan na enfermidade periodontal e abscesos periodontais.

Nun estudo das bacterias intestinais en nenos de Burkina Faso (África), as especies de *Prevotella* supoñían o 53% das bacterias do intestino, pero estaban ausentes en nenos europeos. Os estudos tamén indican que a dieta a longo prazo está fortemente asociada coas composición da microbiota intestinal; os que comían moitas proteínas e graxas animais típicas da dieta occidental tiñan predominantemente bacterias do xénero *Bacteroides*, mentres que os que comían máis carbohidratos, especialmente fibra, presentaban predominantemente especies de *Prevotella*.

*P. copri* foi correlacionada co inicio da artrite reumatoide.

Un estudo recente sobre *Prevotella* derivada de seres humanos comparou os repertorios de xenes das súas especies tomadas de diferentes sitios do corpo humano. Tamén se informou neste xénero dun panxenoma aberto que mostraba unha vasta diversidade da súa poza xénica.

Unha sobreproliferación de *Prevotella* e unha redución de *Lactobacillus* foron correlacionadas co inicio da osteomielite en ratos. A redución de *Prevotella* en ratos modelo causaba un incremento de *Lactobacillus* e tiña efectos protectores contra a osteomielite. Así, os cambios na microbiota que afectan a *Prevotella* poden ser relacionados co desenvolvemento da osteomielite.

A especie *Bacteroides melaninogenicus* foi reclasificada e dividida en *Prevotella melaninogenica* e *Prevotella intermedia*.

O nome Prevotella fai referencia ao microbiólogo francés A. R. Prévot.

## Especies 
* *Prevotella albensis*
* *Prevotella amnii*
* *Prevotella bergensis*
* *Prevotella bivia*
* *Prevotella brevis*
* *Prevotella bryantii*
* *Prevotella buccae*
* *Prevotella buccalis*
* *Prevotella copri*
* *Prevotella dentalis*
* *Prevotella denticola*
* *Prevotella disiens*
* *Prevotella histicola*
* *Prevotella intermedia*
* *Prevotella maculosa*
* *Prevotella marshii*
* *Prevotella melaninogenica*
* *Prevotella micans*
* *Prevotella multiformis*
* *Prevotella nigrescens*
* *Prevotella oralis*
* *Prevotella oris*
* *Prevotella oulorum*
* *Prevotella pallens*
* *Prevotella salivae*
* *Prevotella stercorea*
* *Prevotella tannerae*
* *Prevotella timonensis*
* *Prevotella veroralis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enterotipo
Aeroporto de Viciebsk-Vostochny

O **aeroporto de Viciebsk-Vostochny**  é un aeroporto que serve a Viciebsk, en Belarús. Está situado a 12 quilómetros ao sueste da cidade.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
La Arzuana

**La Arzuana**, máis tarde coñecida como **Hilados y Tejidos de Vilasantar**, foi unha fábrica de tecidos situada na parroquia de Présaras, no concello coruñés de Vilasantar, que funcionou dende 1882 ata 1962.

## Historia 
En 1882 constituíase a firma industrial Casimiro Macía Canal y Cía., por acordo entre o carpinteiro Casimiro Macía Canal, o tecelán Andrés Camprubí Genesca e o fundidor Manuel Solórzano Ibáñez. A fábrica de tecidos de algodón construíuse na marxe dereita do río Tambre no lugar de Foro (Présaras, Vilasantar). Ao ano seguinte, disolveríase a efémera sociedade, quedando Manuel como único propietario da fábrica.

Manuel, xunto cos banqueiros lugueses Ramón e Luciano Soler, formaron en 1884 unha nova sociedade enriba da fábrica, La Arzuana. Morto Manuel en 1895, a súa viúva, Basa Freire Fan, e os seus fillos, José Fernando, Rosa, e Fernando José, constituirían a razón social Viuda e hijos de Solórzano, baixo a que se explotou a fábrica durante cinco anos.

No 1900 a fábrica de tecidos de algodón La Arzuana foi adquirida polos irmáns Luis, Pilar e Elena Miranda Santos, fillos do empresario habaneiro Luis Miranda Vázquez, quen co seu socio, o banqueiro coruñés José Núñez de la Barca, explotaba dende 1872 a fábrica coruñesa de fiados e tecidos de algodón Núñez y Miranda. Os irmáns Miranda farían importantes inversións e ampliacións, e dende 1907 a fábrica La Arzuana xiraría baixo a razón social Hilados y Tejidos de Vilasantar, S.A., sociedade constituída cun millón e medio de pesetas de capital social.

A fábrica viviu un grande esplendor durante o primeiro terzo de século, aínda que cun importante baixón durante a primeira guerra mundial: pasou de ter 41.463,2 pesetas de beneficios en 1913 a perdas nos anos 1914-1915 e 1917-1918. Os motivos das perdas foron varios, entre eles a escaseza de algodón. Ao remate da guerra, a fábrica recuperouse rapidamente da crise e pasou a ter beneficios de 39.413,9 pesetas en 1919, 44.559,8 en 1920, 400.872,6 en 1922 e 159.058,9 en 1923.

## Documental 
O 15 de setembro de 2018, estreouse no colexio de Pŕesaras o documental *Tecido resistente: A silenciosa revolución das mulleres de Présaras*, dirixido pola periodista Marina Chiavegatto, que conta a historia das mulleres que traballaron na fábrica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha do documental *Tecido resistente* na páxina do CGAI.
A Aurora do Lima

***A Aurora do Lima*** é un periódico de Viana do Castelo, fundado o 15 de decembro de 1855.

## Historia 
Considérase o máis antigo do Portugal continental e o segundo de Portugal tras *Açoriano Oriental*. A familia Barbosa e Silva financiou a súa apertura, ao primeiro saía cunha periodicidade de tres veces por semana, mais en 1915 xa só saía dúas veces. En 2010 converteuse en semanario, cunha tiraxe en 2015 de 4000 exemplares. Entre os seus directores estivo Camilo Castelo Branco, aínda que só exerceu como tal durante 55 días.

## Relación coa cultura galega 
Na década de 1920 o periódico tivo unha intensa relación coa cultura galega, con numerosas colaboracións de autores galegos, novas sobre Galicia e a súa cultura e páxinas especiais dedicadas á cultura galega en xaneiro e xullo de cada ano, e mesmo números especiais como o que lle dedicou integramente a Rosalía de Castro o 13 de xullo de 1923.

## Notas
Grandes do noso tempo

***Grandes do noso tempo*** é unha colección de obras de literatura universal traducidas ao galego posta en marcha por Edicións Xerais de Galicia. Consta de 18 títulos, publicados entre 1989 e 1996.

## Historia e características 
A colección foi presentada ó público en Santiago de Compostela o xoves 11 de maio de 1989 por Víctor Freixanes, entón director da editorial.

Todos os volumes son traducións literarias ó galego de autores contemporáneos. O obxectivo, segundo Víctor Freixanes, foi "a necesidade de incorporar ó galego textos clásicos e contemporáneos para que as novas xeracións, sobre todo, poidan acceder a outras culturas dende a lingua propia". Os títulos puxéronse no mercado a un prezo de 800 pesetas. Aínda que a colección tivo pouca fortuna dende o punto de vista comercial, a súa importancia radicou en que creou lectores e varias promocións de profesionais da tradución á lingua galega, ata entón inexistentes.

Os libros foron editados en tapa branda con solapas nun tamaño de 21 por 13&nbsp;cm. Na portada de cada volume figura unha fotografía do autor (agás en *Sete narradores soviéticos: 1934-1950* e *O vixía no centeo*) e na contraportada un pequeno fragmento da obra. No interior do libro figura unha breve noticia do autor. O deseño da colección é de RE-VISION.

## Títulos 
[miniatura|[André Gide.]]

Na previsión inicial da editorial estaba publicar algún máis que non veu a luz como *O vello e o mar*, de Ernest Hemingway.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Básica da Cultura Galega
* Biblioteca das Letras Galegas
* Biblioteca 114
* Biblioteca de Autores Galegos
* Biblioteca Galega 120
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
Dieter Kremer

**Dieter Kremer**, nado en Waldbröl o 26 de novembro de 1942, é un romanista e lingüista alemán, membro correspondente da Real Academia Galega dende 2002.

## Traxectoria 
Kremer recibiu o doutoramento en 1967 na Universidade de Colonia coa disertación *Die germanischen Personennamen in Katalonien. Namensammlung und Etymologisches* (Barcelona 1967-1972). Entre 1976 e 2008 foi profesor de lingüística románica na Universidade de Tréveris. Centrou a súa investigación, continuando o traballo do seu mentor Joseph M. Piel, na onomástica nas linguas románicas, para o que, en 1987, principiou o proxecto de investigación do ''Dictionnaire historique de l'anthroponymie roman* (*PatRom*) que comezou a se publicar en 2004.

Kremer, editou numerosas actas de congresos e volumes colectivos, en especial os 7 volumes do XVIII Congreso Internacional de Romanística celebrado en Tréveris en 1986. Vencellado coa cultura galega é presidente da Deutsch-Galicische Gesellschaft e fundador do Galicien-Zentrum (Centro de Documentación de Galicia) na Universidade de Tréveris.

## Obra 
* (con Joseph M. Piel) *Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel*. Heidelberg 1976.
* (con Naidea Nunes Nunes) *Antroponímia primitiva da Madeira e Repertório histórico da Madeira. Séculos XV e XVI*. Tübingen 1999.
* *Wörter und Namen. Vermischte Beiträge zur historischen romanischen, insbesondere portugiesischen Lexikographie und Kulturgeschichte*. 2 Bde., Berlin/Boston 2018 (pendente de saír do prelo).
* (obra colectiva) *Dictionnaire historique de l’anthroponymie romane (PatRom)*. Niemeyer, Tübingen, dann De Gruyter, Berlín/Nova York/Boston 2004 ff. (inconclusa)
** I/1: Introductions. Cahier des normes rédactionnelles. Morphologie. Bibliographie. 2007
** I/2: Bibliographie des sources historiques. 2010
** II/1: L’homme et les parties du corps humain (première série). 2004 
** III/1: Les animaux. Première partie. Les mammifères. 2015

### Traballos sobre o galego 
* "Proyectos para un Onomástico gallego" en *Verba: Anuario galego de filoloxia*, n.º 6, 1979, pp.&nbsp;313–339.
* "O Onomástico de Fr. Martín Sarmiento e a onomástica galega" en *O Padre Sarmiento e o seu tempo. Actas do Congreso Internacional do Tricentenario de Fr. Martín Sarmiento (1695-1995)*, Consello da Cultura Galega-Universidade de Santiago de Compostela, 1997
* Editor de *Homenaxe a Ramón Lorenzo*. Galaxia, 1998,  2 vol.
* "Onomástica medieval del noroeste hispánico: Unas consideraciones" en *Scripta: estudios en homenaje a Elida García García*, 1998, pp.&nbsp;261–296.
* "Un século de estudios galegos, Galicia fóra de Galicia" en *Actas do VI Congreso Internacional de Estudios Galegos*: Universidade da Habana. Cátedra de Cultura Galega, 2000. Ed. coord. por Dieter Kremer. Centro de Documentación de Galicia da Universidade de Tréveris, 2000. 
* Editor de *Onomástica galega: con especial consideración da situación prerromana* *Verba*. Anexo 58, 2007 e *Onomástica galega II: onimia e onomástica prerromana e a situación lingüística do noroeste peninsular*. *Verba''. Anexo 64, 2009

## Notas
Muiñeira de Chantada

A "**Muiñeira de Chantada**" é unha peza tradicional da música tradicional galega.
## Historia
A muiñeira foi composta en 1865 polos irmáns Manuel e Antonio Fernández, da Banda do Ferraias. Foi estreada nas festas da parroquia de Veiga (Chantada), e Vitoriano Fernández García, fillo de Manuel, adaptouna a partitura.

A peza foi popularizada polos Gaiteiros de Soutelo, os irmáns Cachafeiro, que en 1928 fixeron a primeira gravación da peza. En 1978 foi gravada de novo polo grupo Son Lalín, creado para o selo Xeira polo produtor coruñés Gustavo Ramudo con músicos de estudio. Fixeron unha versión pop con instrumentación de baixo e batería e con acompañamento electrónico, que tivo sona en discotecas e vendeu máis de cinco millóns de discos.. Esta versión aparece tamén no capítulo final da serie *Fariña*.

A muiñeira foi adaptada, entre outros, por Milladoiro, Carlos Núñez e The Chieftains, Susana Seivane, Cristina Pato ou a Real Banda de Gaitas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conto sobre a orixe da Muiñeira de Chantada popularizada por Avelino Cachafeiro - Consultado o 05/09/2018
Erich Maria Remarque

**Erich Paul Remark**, nado en Osnabrück (Alemaña) o 22 de xuño de 1898 e finado en Locarno (Suíza) o 25 de setembro de 1970 foi un escritor alemán, que empregou o pseudónimo de **Erich Maria Remarque**.

## Traxectoria 
Remarque participou na primeira guerra mundial, feito que inspirou para escribir a súa máxima obra literaria, *Im Westen nichts Neues* (1929), historia en que describe con implacable claridade e cálida compaixón o sufrimiento provocado por devandita guerra.

En 1932, Remarque abandonou Alemaña e instalouse no cantón de Tesino, Suíza. Considérase a Remarque como un dos máis famosos inimigos do nazismo. En 1933 destruíronse obras súas durante as queimas públicas de libros que levaron a cabo os nazis en Alemaña entre o 10 de maio e o 21 de xuño. En 1939 emigrou aos Estados Unidos xunto coa súa primeira esposa Ilse Jutta Zambona, coa que casou e se divorciou dúas veces. Ambos nacionalizáronse cidadáns estadounidenses en 1947. Ao ano seguinte regresou a Europa.

En 1958 casou coa actriz Paulette Goddard coa que permaneceu ata a súa morte en 1970.

## Obra 
### Novelas 
miniatura|150px|*Im Westen nichts Neues*, versión orixinal de 1929.
*(1920) *Die Traumbude. Ein Künstlerroman*
*(escrita en 1924, publicada en 1998) *Gam*
*(1928) *Station am Horizont*
*(1929) *Im Westen nichts Neues*
*(1931) *Der Weg zurück*
*(1936) *Drei Kameraden*
*(1939) *Liebe deinen Nächsten*
*(1945) *Arc de Triomphe*
*(1952) *Der Funke Leben*
*(1954) *Zeit zu leben und Zeit zu sterben*
*(1956) *Der schwarze Obelisk*
*(1961) *Der Himmel kennt keine Günstlinge* (serializada como *Geborgtes Leben*)
*(1962) *Die Nacht von Lissabon*
*(1970) *Das gelobte Land*
*(1971) *Schatten im Paradies*

### Outros traballos 
*(1931) *Der Feind*, relatos
*(1955) *Der letzte Akt*, guión
*(1956) *Die letzte Station*, obra de teatro
*(1988) *Die Heimkehr des Enoch J. Jones*, obra de teatro
*(1994) *Ein militanter Pazifist*, entrevistas e ensaios

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
### Ligazóns externas 
* Multilingual pages about Erich Maria Remarque
* German Language Guide to the Remarque papers at NYU's Fales Library
Sobreiral do Arnego

O **Sobreiral do Arnego** é unha área forestal no val do río Arnego formada principalmente por sobreiras (*Quercus Suber*), especie propia dun clima máis suave que logrou prosperar grazas ás condicións climatolóxicas que presenta este enclave. No curso do río Arnego e no val de Carmoega dáse un microclima específico con temperaturas mornas ao longo de todo o ano, que resulta ser un hábitat propicio para as sobreiras. É un espazo natural declarado Zona especial de conservación (ZEC) dentro da Rede Natura 2000.

## Descrición
Ten unha extensión de 1537 ha e abarca os concellos de Agolada, Lalín e Vila de Cruces. Esténdese polas ladeiras do treito medio e inferior do val do río Arnego ata a súa desembocadura no encoro de Portodemouros, no río Ulla.

Configúrase como principal masa forestal representativa da fraga atlántica con influencia mediterránea presente na conca do río Ulla. Como especies máis representativas destacan o carballo e a sobreira. Tamén ao longo do río hai presenza de amieiros. A zona acolle unha fauna rica e diversa na que está presente un amplo abano de especies asociadas a áreas de mato e bosque de ribeira.

Nesta área está a praia da Ponte Vilariño, cunha área de recreo e un manancial de augas termais entre as ruínas dun antigo balneario.

## Exposición a riscos 
O sobreiral está amparado polas medidas de protección asociadas ás figuras da Rede Natura 2000 e os LIC. Tamén se aprecia o traballo desenvolvido pola chamada rede de custodia Ulloa-Arnego. Aínda así, persisten as ameazas a este contorno. Por unha banda o proxecto -actualmente paralizado- de construción de varios encoros que anegarían boa parte do sobreiral. Por outra banda, as sobreiras presentaron diversas doenzas a consecuencia do contaxio a través das ferramentas dos recolectores de cortiza.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sobreirais do Arnego, vista.jpg|Sobreirais do Arnego, recente incendio, maio de 2018.
Ficheiro:Sobreiral do Arnego 1V2016 06.JPG|Canón do río Arnego en Toiriz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Deza Rutas, Sobreirais do Arnego
Aeroporto de Ekaterimburgo-Koltsovo

O **aeroporto internacional de Ekaterimburgo-Koltsovo**  é un aeroporto ruso que serve a Ekaterimburgo. Está situado a 16 quilómetros ao sueste da cidade. É o aeroporto máis grande do oblast de Sverdlovsk e tamén serve ás cidades próximas de Aramil, Sysert e Polevskoy, servindo a unha poboación de 4,3 millóns de persoas. É un centro de conexións para Ural Airlines, RusLine e Aviacon Zitotrans. Debido á súa situación no centro de Rusia, está incluído entre os "aeroportos prioritarios" na lista da Axencia Federal de Transporte de Rusia (Rosaviatsiya).

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Boga

O nome **Boga** pode facer referencia a dúas especies distintas de peixes:

***Boops boops**, peixe mariño;
***Chondrostoma polylepis**, peixe de auga doce.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Boga**, lugar da parroquia de Abeleda, no concello da Teixeira;
***Bogalloso**, lugar da parroquia de Bexán, no concello de Cospeito.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Javier Posse

**Javier Posse Varela**, nado en Malpica de Bergantiños en 1898, foi un anarquista galego.

## Traxectoria 
Aínda moi novo emigrou ao Uruguai co seu pai. Mozo de café en Montevideo, uniuse ao anarquismo en 1921, foi representante da Sociedad de Resistencia de Mozos y Anexos afiliada ao Consejo Regional da Federación Obrera Regional Uruguaya (FORU), onde foi nomeado secretario. Expulsado do Uruguai, instalouse na Coruña en 1933 e integrouse no Sindicato de Camareros Terrestres da CNT. En 1935 era secretario do sindicato e foi membro do Comité Regional de Galicia e do Comité Regional ProPresos. Impartiu unha conferencias no centro Resplandor en el Abismo co título "Las juventudes ventudes y el momento actual". A finais de 1935 participou en numerosos mitins en Galicia con Federica Montseny, Claro José Sendón e Jaime Baella Pérez.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, torturado e condenado a un ano de prisión. A principios da década dos corenta traballou como viaxante de comercio e participou na CNT clandestina. Foi membro do segundo comité da CNT formado na Coruña e de 1945 a 1947 foi o enlace entre a Confederación Rexional Galaica e o Comité Nacional de Madrid. Arrestado en marzo de 1947, foi xulgado en consello de guerra en Vigo o 1 de xuño de 1948. Foi condenado a 15 anos de prisión e internado na Colonia Penitenciaria Militarizada de Dos Hermanas en Sevilla. Saíu en liberdade provisional en agosto de 1950.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Calvo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Aeroporto de Banja Luka

O **aeroporto internacional de Banja Luka** , tamén coñecido como **aeroporto de Mahovljani** pola próxima vila do mesmo nome, é un aeroporto situado a 18 quilómetros ao norte da cidade de Banja Luka, a segunda máis grande da República Serbia, en Bosnia e Hercegovina. O aeroporo está operado pola empresa estatal Aerodromi Republike Srpske.

## Historia 
A construción do aeroporto de Banja Luka comezou no ano 1976. Segundo os plans de desenvolvemento, Banja Luka foi construído como un aeroporto de segunda categoría, restrnxido a tráfico doméstico no territorio da República Federal Socialista de Iugoslavia. Tras a guerra de Bosnia creouse a República Serbia con Banja Luka como a capital de facto. Este feito deulle ao aeroporto unha certa importancio e un rol completamente distinto. O aeroporto abriu para o tráfico civil o 18 de novembro de 1997. Dende 1999 ata 2003 serviu como principal centro de conexións de Air Srpska, que foi a aeroliña nacional da República Serbia. A compñaía fora fundada por Jat Airways e o goberno da República Serbia. A aeroliña cesou as súas operacións en 2003 despois de que súa débeda aumentase e da retirada de Jat Airways da asociación. Houbo plans para que Sky Srpska, unha aeroliña estatal fundada en 2007, comezase a operar no aeroporto, porén a aeroliña nunca chegou a ter avións e desapareceu en 2013. As súas instalacións foron melloradas en 2002 e 2003, antes da visita do papa Xoán Paulo II a Banja Luka en xuño de 2003.

Austrian Airlines e Montenegro Airlines voaron a Banja Luka a finais dos 90 e principios dos 2000 dende as súas respectivas bases en Viena e Tivat. Dende a desaparición de Air Srpska, o goberno da República Serbia intentou atraer novas aeroliñas para que voasen ao aeroporto a través de varias subvencións. Entre os voos subvencionados estaban os de Jat Airways a belgrado entre novembro de 2007 e decembro de 2009, os de Austrojet cara a Salzburgo e Tivat entre xullo e decembro de 2008. e os de Adria Airways a Liubliana entre xullo de 2010 e novembro de 2011.

O 15 de decembro de 2010 para celebrar a abolición dos requisitos de visado para cidadáns bosníacos viaxando a países do Espazo Schengen, organizouse un voo chárter simbólico dende Banja Luka a Bruxelas. No ano 2011 polo aeroporto pasaron 8 367 pasaxeiros, un 74% máis que no ano anterior.

O número de pasaxeiros duplicouse en 2014, cando Air Serbia retomou os voos cara a Belgrado, que están subvencionados polo goberno da República Serbia, pero resentíuse no ano seguinte debido á bancarrota de BH Airlines e a suspensión da ruta a Zürich. En abril de 2018 Ryanair anunciou que comezaría a voar a Banja Luka con servizos cara a Bruxelas Charleroi e Memmingen en outubro de 2018.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Deutsch-Galicische Gesellschaft

A **Deutsch-Galicischen Gesellschaft** (DGG) (*Asociación Galego Alemá*) é unha asociación fundada en novembro de 1993 con sede na Universidade de Tréveris, ligada ao Galicien-Zentrum, primeiro denominado Dokumentationsstelle Galicie, desa universidade. O seu primeiro, e actual, presidente é Dieter Kremer. Entre 2003 e 2006 o seu presidente foi Alf Monjour  . Conta como presidente de honra a Ramón Lorenzo .
## Actividades 
O obxectivo do DGG é fomentar a investigación científica en cooperación co Galicien-Zentrum da Universidade de Trier. Promove cursos de lingua galega, manifestacións artísticas e culturais en universidades, institucións e outros lugares axeitados. Para a difusión e apoio da investigación no campo dos estudos galegos publica dende 1996 a revista científica biligüe *Galicien-Magazin* e tamén conta cunha&nbsp;biblioteca centrada na cultura galega. Para os seus fins colabora estreitamente coa Universidade de Santiago de Compostela. Para darse a coñecer realiza regularmente o *Galicien-Tag*, presentando resultados de investigacións e estudos sobre Galicia e a lingua galega.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Diáspora galega
*Cultura galega na diáspora
Programa ConCiencia

[miniatura|200px|[Jorge Mira, coordinador do programa ConCiencia.]]
O **programa ConCiencia** é unha actividade de divulgación científica nacida en 2006 por iniciativa da Universidade de Santiago de Compostela e o Consorcio de Santiago.

O encargado da súa coordinación é o doutor en física Jorge Mira, catedrático de
Electromagnetismo na Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, e coñecido divulgador científico na prensa, radio e televisión, que foi o promotor do programa no ano 2005.

## Obxectivos 
Entre os obxectivos desta iniciativa, cabe destacar:
* Torsten N. Wiesel (Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina 1981)
* Ei-ichi Negishi (Premio Nobel de Química 2010)
* Tim Hunt (Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina 2001)
* Anthony J. Leggett (Premio Nobel de Física 2003)
* Eric A. Cornell (Premio Nobel de Física 2001)
* Harald zur Hausen (Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina 2008)
* Claude Cohen-Tannoudji (Premio Nobel de Física 1997)
* Cédric Villani (Medalla Fields 2010)
* Serge Haroche (Premio Nobel de Física 2012)
* Stanley B. Prusiner (Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina 1997)
* Finn E. Kydland (Premio Nobel de Economía 2004)
* May-Britt Moser (Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina 2014)
* Jean-Pierre Sauvage (Premio Nobel de Química 2016)
* Bernard L. Feringa (Premio Nobel de Química 2016)
* Tomas Robert Lindahl (Premio Nobel de Química 2015)
* David MacMillan (Premio Nobel de Química 2021)
* Stanley Whittingham (Premio Nobel de Química 2019)
* David Chipperfield (Premio Pritzker 2023)
* Klaus von Klitzing (Premio Nobel de Física 1985)
* Kip Thorne (Premio Nobel de Física 2017)

## Recoñecementos 
O programa ConCiencia foi recoñecido coa Mención de Honor do Premio "Ciencia en Acción" en 2010, co XL Premio da Crítica Galicia - modalidade de iniciativas culturais e científicas en 2017 e co Premio da Cultura Galega, modalidade Proxección Exterior en 2022. Segundo a organización: "É unha plataforma de lanzamento da imaxe de Galicia cara ao exterior en base ao seu talento".
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Fonseca

### Ligazóns externas 
* Web do Programa ConCiencia
Aeroporto de Esbjerg

O **aeroporto de Esbjerg**  é un pequeno aeroporto situado a 9,2 quilómetros ao nordés de Esbjerg, Dinamarca. O aeroporto foi inaugurado o 4 de abril de 1971. O seu principal uso é como heliporto para voar cara ás plataformas de petróleo e gas do mar do Norte. Ademais ten voos diarios cara Aberdeen e Stavanger.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Carlo Levi

**Carlo Levi**, nado en Turín o 29 de novembro de 1902 e finado en Roma o 4 de xaneiro de 1975, foi un pintor, escritor e antifascista xudeu-italiano,  un dos fundadores do grupo "Guistizia e Libertà" e autor, entre outras obras, de *Cristo parou en Ebolí.*

## Traxectoria 
Pasou a primeira parte da súa vida en Turín. En 1924 graduouse en medicina con boas notas e obtivo un posto como pintor na Bienal de Venecia. Pronunciouse contra o réxime fascista de Mussolini e foi por iso ó cárcere varias veces. No 1935 foi confinado nunha aldea de Lucania. No 1939 exiliouse á Bretaña, regresando a Italia por mor da ocupación de Francia polos nazis. En 1943 volveu á cadea en Italia e participou activamente na resistencia, formando parte do "Comité de Liberación de Toscana". A súa obra máis coñecida, *Cristo parou en Éboli*, publicouse en plena posguerra, acadando un clamoroso éxito. No momento da súa morte en 1974 era senador da República Italiana.

## Obra 
* *Cristo parou en Éboli* (*Cristo si è fermato a Eboli*, Einaudi, Turín, 1945); traducido ao galego por Silvia Gaspar e publicado en 1990 por Edicións Xerais na colección Grandes do noso tempo.
* *Paura della libertà*,Turín, 1946;
* ''L'orologio*,Turín, 1950;
* *Le parole sono pietre*,Turín, 1955; 
* *II futuro ha un cuore antico*,Turín, 1956;
* *La doppia notte dei tigli*, Turín, 1959;
* *Un volto che ci somiglia*, Turín 1960; 
* *Tutto il miele è finito'',Turín, 1964;

## Notas
Neurregulina

As **neurregulinas** ou **neurorregulinas** son unha familia de catro proteínas relacionadas estruturalmente que forman parte do grupo de proteínas relacionadas co EGF. Estas proteínas desempeñan diversas funcións no desenvolvemento do sistema nervioso e xogan múltiples papeis esenciais na embrioxénese de vertebrados como: o desenvolvemento cardíaco, a diferenciación de células de Schwann e de oligodendrocitos, algúns aspectos do desenvolvemento neuronal, e a formación de sinapses neuromusculares.

Os membros desta familia de proteínas denomínanse neurregulina-1, 2, 3 e 4, que teñen varios nomes alternativos, como herregulina, factor de diferenciación NEU, estimulador da síntese do receptor de acetilcolina, factor de crecemento glial ou factor derivado de neuronas motoras e sensoriais. Moitos dos membros da familia xéranse por empalme alternativo ou polo uso de varios sitios de iniciación da transcrición específicos de tipo celular. En xeral, únense e activan a familia erbB de receptor tirosina quinases (erbB2 (HER2), erbB3 (HER3) e erbB4 (HER4)), que funcionan como heterodímeros ou homodímeros.

## Tipos de neurregulinas 
Existen os seguintes tipos:
* **Neurregulina-1** (**NRG1**), con numerosas isoformas descubertas orixinadas por empalme alternativo:
** **NRG1 tipo I**; nomes alternativos: herregulina, factor de diferenciación NEU (NDF) ou actividade indutora de receptor de acetilcolina (ARIA)
** **NRG1 tipo II**; nome alternativo: factor de crecemento glial-2 (GGF2);
** **NRG1 tipo III**; nome alternativo: factor derivado de neuronas motoras e sensoriais (SMDF);
** **NRG1 tipo IV**;
** **NRG1 tipo V**;
** **NRG1 tipo VI**; os tipos IV a VI son proteínas con 3 novos dominios N-terminais identificados en 2004.
* **Neurregulina-2** (**NRG2**);
* **Neurregulina-3** (**NRG3**);
* **Neurregulina-4** (**NRG4**);

En mamíferos, os membros da familia da neurregulina son os produtos de 4 xenes *NRG1*, *NRG2*, *NRG3* e *NRG4*, respectivamente.

As formas transmembrana da neurregulina 1 (NRG1) están presentes dentro de vesículas sinápticas, incluíndo as que conteñen glutamato. Despois da exocitose, a NRG1 está na membrana presináptica, onde o ectodominio da NRG1 pode ser clivado e separado. O ectodominio migra despois a través da fenda sináptica e únese e activa un membro da familia do receptor EGF na membrana postsináptica. Isto incremmenta a expresión de certas subunidades receptoras de glutamato. A NRG1 parece sinalizar para que se produza a expresión da subunidade receptora de glutamato, e a súa localización e/ou fosforilación que facilita a subseguinte transmisión de glutamato.

O xene *NRG1* foi identificado como un xene que potencialmente determina a susceptibilidade á esquizofrenia por unha combinación de estratexias de ligazón xenética e asociación. A sinalización glutamatérxica estaba marcadamente alterada nos ratos como resultado do experimento.

## En peixes, aves e anélidos 
As NRG-1,2,3 atopáronse en peixes e aves.

O ARNm similar ao precursor Pro-NRG2 de mamíferos encontrouse en anélidos Lumbricidae.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Premio Fonseca

O **Premio Fonseca** de divulgación científica é un premio internacional anual, creado en 2008 pola Universidade de Santiago de Compostela e o Consorcio de Santiago, no marco do Programa ConCiencia.

## Historia e características 
Dirixido polo profesor Jorge Mira, catedrático de Electromagnetismo na Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, divulgador científico na prensa, radio e televisión e promotor do Programa ConCiencia, o premio recoñece a capacidade de difusión e achegamento ao público xeral da ciencia.

Son obxecto de recoñecemento aquelas persoas acredoras dunha destacada traxectoria nese campo que chegase a amplos sectores da poboación en todo o mundo. Tamén son candidatas aquelas persoas que, a través da súa actividade, supoñan un referente público que estimule o interese xeral polo coñecemento.

A dotación económica do premio é de 6 000 €.
 
O premio recibe o nome de Alonso III de Fonseca, un dos fundadores da Universidade de Santiago de Compostela.

## Gañadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Programa ConCiencia

### Ligazóns externas 
* Web oficial do Premio Fonseca
Aeroporto de Toowoomba Wellcamp

O **aeroporto de Toowoomba Wellcamp**  é un aeroporto australiano en Wellcamp, Queensland. Está situado a 15,6 quilómetros ao oeste do centro de Toowoomba. Ata o mes de novembro de 2017 era coñecido como *aeroporto de Brisbane West Wellcamp*.

O aeroporto e un parque de aviación e negocios asociado é unha idea da familia Wagner, unha importante familia da rexión de Toowoomba. Foi aberto no ano 2014, e é o primeiro grande aeroporto público desenvolvido en Australia dende que se inaugurou o aeroporto de Melbourne en 1970. É o primeiro aeroporto importante financiado de forma privada do país.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Felipe Lubián

**Felipe Lubián Lubián**, nado en Lubián en 1952, é un político socialista da comarca das Portelas, na provincia de Zamora. Membro correspondente da Real Academia Galega dende 2004.

## Traxectoria 
Tras exercer como mestre na súa localidade natal deu clase en Santa Coloma de Gramenet. En 1978 volveu á provincia de Zamora, exercendo a dirección do CRA Tuela Bibey de Lubián ata 1994. Foi profesor de Matemáticas no IES Valverde de Lucerna de Proba de Seabra ata a súa xubilación.

Defensor do galego na súa comarca nativa, organizou a asociación cultural Xente Nova, é conferenciante habitual sobre o galego estremeiro e polo seu labor recibiu o premio Roberto Vidal Bolaño en 2008. Tamén é autor do conto infantil "O lobo no cortello" publicado no libro *Os contos do xílgaro* (1992). Ten utilizado o pseudónimo de Pin Ladreda.

En 2024, a Asociación de Amigos do Couto Mixto recoñeceuno como Xuíz Honorario.

## Traxectoria política 
É alcalde da súa localidade natal dende 1979, militante dende 1984 do PSOE. En 1987 entrou na deputación provincial polo partido xudicial de Puebla de Sanabria, cargo que mantivo ata 1995. Durante a IV Lexislatura foi procurador nas Cortes de Castela e León, pola provincia de Zamora.

## Notas
Air Belgium (2016)

**Air Belgium** é unha aeroliña belga con sede en Mont-Saint-Guibert e baseada no aeroporto de Bruxelas Sur-Charleroi.

## Historia 
A compañía fundouna no verán de 2016 o CEO Niky Terzakis, que anteriormente traballara para ASL Airlines Belgium. O obxectivo era unir Bélxica con destinos asiáticos como Hong Kong, Pequín e Shanghai, ofrecendo un produto de alta calidade aos seus clientes. No mes de decembro Air Belgium anunciou que o primeiro voo sería finalmente en marzo de 2018 dende o aeroporto de Charleroi en vez de dende o de Bruxelas debido ás taxas máis baixas e a mellor accesibilidade; tamén se anunciou que para clase business e pasaxeiros premium a aeroliña operaría unha nova terminal dedicada que sería construída na terminal executiva, mentres que os pasaxeiros de clase económica usarían a terminal normal.

O 14 de marzo de 2018 anunciouse que a aeroliña recibira o seu certificado de operador das autoridades de aviación civil belgas e planeaba comezar a operar voos regulares a mediados de abril.

O 29 de marzo a compañía realizou o seu primeiro servizo comercial operando o seu Airbus A340-300 coa librea de Air Belgium en nome de Suriname Airways, nun voo entre Ámsterdam e Paramaribo. O 25 de abril a aeroliña anunciou un atraso no seu voo inaugural a Hong Kong do 30 de abril ao 3 de xuño, debido a que non tiña os dereitos para operar no espazo aéreo ruso.

## Frota 
En marzo de 2018 a frota de Air Belgium estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Chorén, Barazón, Santiso

**Chorén** é un lugar da parroquia de Barazón, no concello de Santiso. Segundo o IGE en 2017 tiña 53 habitantes, 5 máis ca en 2015.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Barazón
### Parroquias de Santiso
Serie A2 Basket

**Serie A2**, coñecida por motivos de patrocinio como **Serie A2 Old Wild West**, é a segunda máxima categoría do baloncesto profesional de Italia. Está por debaixo da LBA e por riba da Serie B no sistema de baloncesto italiano. A competición, organizada pola Lega Nazionale Pallacanestro, consiste en vinte e seis equipos divididos en dous grupos, dos cales ascenden ao final da temporada dous.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2022−23 da Serie A2.
#### Girone Verde 
#### Girone Rosso 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial da Serie A2
Aeroporto de Læsø

O **aeroporto de Læsø**  é un aeroporto situado na illa de Læsø, a 3 quilómetros ao norte do pobo de Byrum, na rexión Nordjylland de Dinamarca. Trátase dun aeródromo de propiedade e xestión municipal. Úsase principalmente para voos privados, pero nel tamén operan taxis aéreos cara Anholt e Roskilde.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Gran Premio do Canadá de 2018

O **Gran Premio do Canadá de 2018** (oficialmente o **Formula 1 Grand Prix Heineken du Canada 2018**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 10 de xuño de 2018 no Circuíto Gilles Villeneuve, Montreal, Canadá. A carreira foi a sétima rolda da tempada , e o 55º Gran Premio do Canadá, a cuadraxésimo novena vez que o evento foi incluído como unha rolda do Campionato do Mundo de Fórmula Un dende o inicio da serie en , e a trixésima novena vez que se disputara no Circuíto Gilles Villeneuve.

## Pneumáticos dispoñibles 
### Práctica 
Max Verstappen foi o máis rápido entre as tres sesións prácticas, mellorando o seu tempo en cada sesión sucesiva. Na FP2, Grosjean bateu cunha marmota que estaba na pista, danando a súa á dianteira e reducindo os recambios do equipo Haas.

### Clasificación 
O coche de Romain Grosjean tivo unha falla importante no motor, e non conseguiu fixar un tempo de volta polo que correu co permiso dos comisarios. Na Q2, cando Sebastian Vettel completaba a súa última volta de clasificación, abortou a volta porque Sainz, Hulkenberg e outros coches conducían lentamente ao longo da recta traseira  o que o levou a entrar en boxes. Na Q3, Sebastian Vettel acadou a pole cun novo récord, pero o seu compañeiro cometeu un erro na curva 2, o que significou que clasificouse no 6º posto.

### Carreira 
A grella saíu sen incidentes, pero na curva 5, Brendon Hartley e Lance Stroll chocaron, forzando a súa inmediata retirada e a saída do coche de seguridade. No reinicio, Sergio Pérez foi tocado por Carlos Sainz, obrigando a Pérez a saír da pista perdendo posicións. Na 18ª volta, Daniel Ricciardo superou a Lewis Hamilton pola 4ª posición. Na volta 46, Fernando Alonso retirouse da carreira cun problema de escape.

A bandeira a cuadros sacouse de forma errada axitada pola modelo Winnie Harlow antes de que o líder da carreira Vettel comezara a 70ª volta (a última volta) e, polo tanto, os resultados foron tomados da volta 68, de acordo co regulamento deportivo da Fórmula 1, artigo 43.2. Isto significou que as voltas rápidas sucesivas de Ricciardo nas voltas 69 e 70 foron anuladas, e o adiantamento de Sergio Pérez a Kevin Magnussen polo 13º posto no valeu.

## Clasificación
### Cualificación
### Carreira
thumb|center|600px|Resultado final da carreira do Gran Premio do Canadá de 2018.

### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
White Airways

**White Airways** é unha aeroliña chárter portuguesa con sede en Porto Salvo, Oeiras. Opera principalmente voos chárter dende o aeroporto de Lisboa no nome de turoperadores ademais de alugar avións a outras aeroliñas. Dende o 27 de marzo de 2016 White Airways opera 8 avións ATR 72 a nome de TAP Express, operando entre outros os voos entre a capital portuguesa e os aeroportos de Vigo e A Coruña.

## Frota 
[miniatura|[ATR 72-600 operado para TAP Express]]
[miniatura|[Airbus A320|Airbus A320-200 engalando de Vigo]]
En febreiro de 2018 a frota de White estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Aeroporto de Roskilde

O **aeroporto de Roskilde** , oficialmente coñecido como **aeroporto de Copenhague, Roskilde**, é un aeroporto dinamarqués situado a 7 quilómetros ao sueste de Roskilde. Foi inaugurado en 1973 como o primeiro dos tres aeroportos de alivia planeados ao redor de Copenhague. Eses plans canceláronse pouco máis tarde e os outros dous aeroportos nunca chegaron a construírse. É propiedade e está operado por Københavns Lufthavne A/S, que tamén opera o principal aeroporto da capital en Kastrup. Está totalmente equipado, pero a meirande parte dos seus voos son de taxis aéreos, pequenos avións ou avións executivos.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Correa Corredoira

Os apelidos **Correa Corredoira** poden referirse a:

***Xabier Correa Corredoira**, pintor, gravador e escultor galego (n. 1952);
***Xulio Correa Corredoira**, fotógrafo galego (n. 1956).
Alba Nogueira

**María da Alba Nogueira López**, nada en Toba (Cee) o 7 de agosto de 1968, é unha xurista galega, catedrática de dereito administrativo da Universidade de Santiago de Compostela. É membro correspondente da Real Academia Galega dende 2012.

## Traxectoria 
Filla de Camilo Nogueira e Paz López Facal licenciouse en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1991. Ampliou estudos na Universidade Católica de Lovaina (1992-1993) realizando un Mestrado en Dereito Internacional e Europeo e doutorouse en 1997. Especialista en Dereito Ambiental, intervención administrativa na economía e dereitos lingüísticos é membro dende 2009 da Comisión de Lingua e Comunicación do Consello da Cultura Galega e forma parte do consello científico da revista catalá *Llengua i Dret, da Revista Vasca de Administración Pública* e da *Revista Catalana de Dret Ambiental*.
É coordinadora da Rede de investigación en igualdade, dereitos e Estado social (Armela).

### Actividade política 
Como estudante participou nos Comités Abertos de Faculdade e foi representante no Consello de Goberno da USC. Foi membro da Comisión Xurídica de Nunca Máis e milita en Adega. Contribuíu a organizar ANPAS Galegas e a Federación de Anpas de Compostela. Participou na Mesa Sectorial de Universidades en representación da CIG.

Sen militancia política na actualidade, no pasado colaborou co PSG-Esquerda Galega, Bloque Nacionalista Galego e con En Marea. En 2013 entrou no Consello Nacional do BNG.

## Obra 
* *Estatuto xurídico da lingua galega*. Xerais, 2005 (con Antonio X. Ferreira, Anxo Tato e Luís Villares)
* *An Alternative Economic Governance for the European Union*. Centre Maurits Coppieters, Bruxelas, 2013 (con Alberto Turnes e Xavier Vence)
* *Investigación e lingua. Propostas para a mellora da presenza do galego na actividade científica*. Universidade de Vigo, 2014
* *Crisis, derechos sociales e igualdad* (dir.), Tirant lo Blanch, 2015.
* *La termita Bolkestein. Mercado único vs. derechos ciudadanos* (dir.), Civitas, 2012.
* ''Shaping language rights: Commentary on the European Charter for Regional or Minority Languages in light of the Committee of Experts' evaluation* (ed.), Council of Europe, 2012
* *Evaluación de impacto ambiental. Evolución normativo-jurisprudencial, cuestiones procedimentales y aplicación sectorial* (dir.), Atelier, Barcelona, 2009. 
* *Titularidad, competencias y fiscalidad de las aguas minerales y termales. Marco comunitario de protección ambiental* (dir.), Ed. Aranzadi, 2009.
* *Régimen jurídico de la selección del profesorado universitario*, Atelier, Barcelona, 2004.
* *Ecoauditorías. intervención pública ambiental y autocontrol empresarial*, Marcial Pons, 2000.
* *Participación cidadán e lexislación comunitaria ambiental'', Escola Galega de Administración Pública, 1997.

## Recoñecementos 
En 2011, recibiu o Premio Lois Peña Novo, que valoran o compromiso social coa lingua galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Rede Armela
Broadcast (grupo musical)

**Broadcast** foi unha banda inglesa de electrónica indie fundada en Birmingham no ano 1995 por Trish Keenan (voces, teclados e guitarra) e James Cargill (baixo). O grupo publicou tres álbums, ademais de varios EPs e sinxelos, sendo editado o seu primeiro álbum de estudio, *The Noise Made by People*, no ano 2000. O seu estilo musical mesturaba elementos do rock psicodélico estadounidense dos anos 60 con música electrónica, incorportando samples de varias fontes, gañando o status de banda de culto. Trala morte de Trish Keenan a banda non volveu a actuar, aínda que levaba xa daquela un tempo nunha paréntese na súa actividade.

Outros membros do grupo foron Roj Stevens (teclados), Tim Felton (guitarra) e os baterías Steve Perkins, Keith York, Phil Jenkins, Jeremy Barnes e Neil Bullock. No ano 2005 Broadcast era un dúo formado por Keenan e Cargill e tras a inesperada morte en 2011 da primeira, James Cargill tiña quedado como único membro de Broadcast.

Keenan finou o 14 de xaneiro de 2011, cando contaba 42 anos, debido a complicacións derivadas dunha pneumonía debida ao virus H1N1. Cargill, o único membro que quedou, dixo nunha entrevista de 2011 na revista *Under the Radar* que estaba a desenvolver un novo álbum de estudio de Broadcast, aproveitando gravacións feitas por Keenan pouco antes da súa morte. Máis tarde afirmou: «Trish deixou moitas gravacións, catro-pistas e cousas así, e estiven traballando con iso. É complicado, e ao mesmo tempo estou implicado niso. É marabilloso, pero tamén teño unha sensación de perda. O próximo que vou sacar con Trish vai ser máis unha sorte de monumento e tributo a ela que esa obsesión que eu adoitaba sufrir de facer álbums.» A día de hoxe, o álbum non ten sido realizado.

Broadcast figurou nos créditos da banda sonora do filme de 2012 *Berberian Sound Studio*, que foi publicado o 7 de xaneiro de 2013.

Warp Records reeditou toda a discografía da banda en marzo de 2015.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial

## Notas
Royal Headache (álbum)

***Royal Headache*** é o álbum de estrea da banda australiana de punk rock Royal Headache, publicado o 1 de xaneiro de 2011 a través dos selos R.I.P Society, XVIII Records e What's Your Rupture?.

## Listaxe de cancións 
## Notas