Tetraciclina

::*Para as tetraciclinas como grupo de compostos ver tetraciclinas.*
A **tetraciclina** é un antibiótico policétido de amplo espectro, principal representante do grupo das tetraciclinas, producido polo xénero de actinobacterias *Streptomyces*, utilizado contra moitas infeccións bacterianas. Funciona como un inhibidor da síntese proteica. A partir da tetraciclina poden obterse diversos derivados semisintéticos, que son antibióticos do grupo das tetraciclinas, que comparten a mesma estrutura molecular de 4 aneis.[miniatura|300 px|Estrutura química da tetraciclina, o antibiótico máis importante do grupo das tetraciclinas. [Nomenclatura da IUPAC|Nome IUPAC: (4*S*,6*S*,12a*S*)-4-(dimetilamino)-1,4,4a,5,5a,6,11,12a-octahidro-3,6,10,12,12a-pentahidroxi-6-metil-1,11-dioxonaftaceno-2-carboxamida OU(4*S*,6*S*,12a*S*)-4-(dimetilamino)-3,6,10,12,12a-pentahidroxi-6-metil-1,11-dioxo-1,4,4a,5,5a,6,11,12a-octahidrotetracene-2-carboxamida.|centro]]
## Aplicacións 
Utilízase moito como tratamento do acne e rosácea e foi historicamente importante no tratamento do cólera. É o tratamento de primeira liña para a febre das Montañas Rochosas (*Rickettsia*), febre Q (*Coxiella*), psittacose e linfogranuloma venéreo (*Chlamydia*), e para erradicar nas vías nasais o meningococo. A tetraciclina utilizouse durante o estalido da peste na India en 1992.

Como a tetraciclina se absorbe nos ósos, utilízase como marcador do crecemento óseo en biopsias humanas. O marcado con tetraciclina serve para determinar a cantidade de crecemento óseo nun certo período de tempo, xeralmente un período de aproximadamente 21 días. A tetraciclina que se incorpora no óso mineralizado pode detectarse pola súa fluorescencia. Ao facer o *dobre marcado con tetraciclina*, adminístrase unha segunda dose de 11 a 14 días despois da primeira, e a cantidade de óso formado durante ese interevalo pode calcularse medindo a distancia entre as dúas marcaxes fluorescentes.

A tetraciclina utilízase como biomarcador na natureza para detectar o consumo polos animais salvaxes de cebos que conteñen medicinas ou vacinas.

En enxeñaría xenética, a tetraciclina utilízase na activación transcricional controlada por tetraciclina.
Na investigación do cáncer na Harvard Medical School, utilizouse a tetraciclina para desactivar a leucemia en ratos modificados xeneticamente.

A tetraciclina utilízase en bioloxía celular como un axente selectivo nos sistemas de cultivos celulares. Selecciona as células que teñen o xene tetr, que codifica unha proteína de membrana que bombea a tetraciclina fóra da célula.

## Historia da tetraciclina 
Cando se estudaron restos de esqueletos de hai uns 1.600 anos de Nubia (hoxe no Sudán) na década de 1990 atoparon neles cantidades significativas de tetraciclina; que se supón se orixinaba no proceso de fermentación da cervexa que consumían.

Na época moderna os primeiros antibióticos do grupo das tetraciclinas descubertos foron a *aureomicina* (clortetraciclina) en 1945, e a *terramicina* (oxitetraciclina) en 1950.
. Un grupo de sete investigadores (K.J. Brunings, Francis A. Hochstein, C.R. Stephens, L.H. Conover, Abraham Bavley, Richard Pasternack, e Peter P. Regna) da compañía Pfizer, participaron, en colaboración con Woodward (que determinara a estrutura da *terramicina*), na investigación de dous anos de duración, que levou ao descubrimento da terramicina. Houbo varios litixios entre varias compañías sobre a patente da tetraciclina, aínda que chegaron finalmente a un acordo, e o goberno dos Estados Unidos (a *Federal Trade Commission*) litigou coas compañías por considerar que a tetraciclina, ao producirse por fermentación, non era patentable, pero perdeu finalmente no ano 1982 nos tribunais.

## Notas