open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Austria de 2021

O **Gran Premio de Austria de 2021** (oficialmente **Formula 1 BWT Großer Preis von Österreich 2021**) foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Red Bull Ring en Spielberg, Austria, o 4 de xullo de 2021. Foi a 9ª carreira da tempada de Fórmula Un de , e o 35º Gran Premio de Austria e a 34ª vez que é valida para o Campionato do Mundo de Fórmula Un desde a súa creación en , así como a segunda das dúas carreiras consecutivas que se celebrarán no Red Bull Ring.

## Pneus dispoñibles 
## Antecedentes 
Os pilotos e os equipos foron os mesmos que naa lista de inscricións da tempada sen pilotos novos para a carreira. Callum Ilott pilotou para Alfa Romeo Racing no lugar de Antonio Giovinazzi na primeira sesión de adestramentos libres, así como Roy Nissany, que pilotou para Williams en lugar de George Russell, e Guanyu Zhou, que pilotou para Alpine no lugar de Fernando Alonso, facendo o seu debut na práctica de Fórmula Un. 

Co obxectivo de engadir certa incerteza á segunda carreira de Fórmula 1 seguida en Austria, o fornecedor de pneumáticos Pirelli cambiou a elección dos seus pneumáticos cara a pneumáticos máis brandos, o que podería favorecer unha estratexia de dúas paradas. A anterior fin de semana, a estratexia xeral dos equipos foi unha parada. Pirelli levou os C3, C4 e C5 (designados duro, medio e brando respectivamente) para que os equipos os usaran na carreira.

## Clasificación 
### Clasificación da cualificación 
## Carreira 
A carreira comezou ás 15:00 hora local. Esteban Ocon retirouse na primeira volta despois de chocar co Alfa Romeo de Antonio Giovinazzi e romper a súa suspensión dianteira. O Safety Car despregouse e a carreira reanudouse na volta 4. Na reanudación, Lando Norris, que corría segundo nese momento, intentou defenderse contra o Red Bull de Sergio Pérez Mendoza na curva 4 o que provocou que Pérez saíse da pista e volvese no décimo lugar. Norris recibiu unha pena de 5 segundos polo incidente. Na volta 31, Lando Norris entrou en boxes para cumprir a súa pena e cambiar os pneumáticos. Charles Leclerc tivo unha oportunidade con Pérez na volta 41, pero desviouno na curva 4, o que provocou unha penalización de 5 segundos para o mexicano. Pérez repetiu o mesmo movemento con Leclerc máis tarde durante a carreira á saída da curva 6 e recibiu outra penalización de 5 segundos polo incidente.

### Clasificación da carreira 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
Premios á introdución da perspectiva de xénero

Os **Premios á Introdución da Perspectiva de Xénero na Docencia e na Investigación** concédense anualmente dende o ano 2010 na Universidade de Santiago de Compostela. Esta iniciativa pretende recoñecer e facer visibles os proxectos de investigación e prácticas educativas que integran a perspectiva de xénero na USC. A iniciativa foi seleccionada polo European Institute for Gender Equality (EIGE) como unha boa práctica de “Integración da igualdade de xénero nas universidades e centros de investigación europeos” e tamén foi incluída na ferramenta en liña (GEAR tool).

## Persoas galardoadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Oficina de Igualdade de Xénero da Universidade de Santiago de Compostela
Parken Stadion

O **Parken Stadion** (por razóns de patrocinio denominado **Telia Parken**) é un estadio de fútbol situado no distrito de Indre Østerbro na cidade de Copenhague, capital de Dinamarca. O recinto inaugurado en 1992 posúe unha capacidade para 42&nbsp;305 persoas. Acolleu partidos da UEFA e FIFA.
## Historia 
dereita|miniatura|250x250px|Interior do Parken Stadium.
O Parken Stadion foi construído no mesmo lugar onde estivo o estadio nacional de Dinamarca, Idrætsparken, entre 1990 e 1992. O último partido oficial da selección nacional en Idrætsparken foi nas eliminatorias da Eurocopa 1992, no partido que perdeu 0-2 contra Iugoslavia o 14 de novembro de 1990. O 9 de setembro de 1992 realizouse un partido amigable contra Alemaña e perdeu por 1–2.

O estadio foi reconstruído pola compañía Baltica Finans A/S garantindo á Unión Danesa de Fútbol, que todos os partidos nacionais serían xogados en Parken polo menos polos próximos 15 anos. Toda a reconstrución custou 640 millóns de coroas dinamarquesas.

En 1998, Baltica Finans vendeu o estadio ao club FC Copenhague por DKK 138 millóns, e o club agora é propietario do estadio e as instalacións adxacentes.

Parken foi incluído na lista de estadios 4 estrelas da UEFA no outono de 1993, permitindo que sexa seleccionado para albergar finais de Copa UEFA así como da desaparecida Recopa europea. Sendo un estadio de 4 estrelas, Parken aínda non pode organizar a final da liga de Campións da UEFA xa que esta require unha capacidade para 50&nbsp;000 espectadores.

O 2 de xuño de 2007 no Parken Stadion un espectador atacou o árbitro durante o partido entre Dinamarca e Suecia nas eliminatorias da Eurocopa 2008, recibindo unha sanción e unha multa económica.

## Espectáculos 
O estadio acolleu unha serie de concertos multitudinarios como Pink Floyd (na súa xira The Division Bell en 1994), Madonna, Lady Gaga, Depeche Mode, Pet Shop Boys, Eminem, Tiësto, U2, Robbie Williams, Michael Jackson etc. En 2001 acolleu o Festival de Eurovisión concentrando o maior aforamento da historia deste certame, 38&nbsp;000 espectadores.

O 11 de xullo de 2009, Britney Spears pasou por este estadio para presentar a súa xira "The Circus Starring: Britney Spears" promovendo o seu álbum Circus, diante de máis de 50 mil persoas, facendo un "cheo completo".

## Eventos 
### Eurocopa 2020 
O *Parken Stadion* albergará catro partidos da Eurocopa 2020: 

## Partidos notables 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Parken Stadion..
&nbsp;
Summum bonum

***Summum bonum*** ('sumo ben' ou 'ben maior, en latín) é unha expresión latina, introducida por Cicerón, usada na filosofía — particularmente, en Aristóteles, na filosofía medieval e na filosofía de Immanuel Kant — para describir o ben maior que o ser humano debe buscar.

De modo xeral, *summum bonum* é interpretado como sendo o obxectivo final, contendo todos os outros bens. Na filosofía cristiá, o ben maior é comumente definido como a vida dos xustos, vivida en comuñón con Deus e de acordo cos preceptos divinos.

O concepto, ben como as consecuencias filosóficas e teolóxicas, pode ter orixe nas formas clásicas do monoteísmo. Foi presentado ao mundo Occidental a través de filósofos neoplatónicos, e descrito como característica dun Deus cristián por Agostiño de Hipona na súa obra *De natura boni* (en galego, *A Natureza do Ben*), escrita polo 339. Agostiña nega a existencia positiva do mal absoluto e describe un mundo con Deus como o ben supremo no centro, e define diferentes graos de mal como as diferentes etapas da distancia.

O sumo ben pode ser encontrado en varias doutrinas:

* Utilitarismo, unha doutrina ética onde o ben maior é asociado ao benestar do maior número de persoas posíbel;
* Eudemonismo, doutrina segundo a cal a felicidade é o ben maior dos seres humanos;
* Deontoloxía, doutrina onde o ben maior é identificado coa moral e o deber.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Idea do Ben
* Sentido da vida
Nuctenea umbratica

**Nuctenea** é un xénero de arañas **araneomorfas** da familia *Araneidae*. Localízase na zona paleártica.

## Nome 
O nome da especie *umbrática* significa, en latín, «vivir nas sombras».

## Descrición 
A araña **tecedora de orbe de nogueira** ten forma ancha e aplanada. A súa cor varía dende tons pardos a negro cunha pinta de cor amarela escura en forma de folla opistosoma.

As femias poden acadar ata 15 mm. de tamaño, mentres que os machos só chegan a medrar ata 8 mm.

Durante o día agóchanse nas fendas ou baixo as cascas das árbores. Son moi comúns en toda Europa e as femias adoitan verse durante todo o ano e os machos soamente durante o estío. A súa forma aplanada facilítalle o acceso ás fendas, polo que lles é moi fácil ocultarse en espazos moi reducidos. Esta característica permítelle construír redes orbe en diversas situacións.
Laura LaMontagne

**Laura Iglesias Vázquez**, de nome artístico **Laura LaMontagne**, nada en Lugo en 1993, é unha actriz, cantautora e poeta galega.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela o grao en Lingua e literatura inglesas. Toma o seu apelido artístico do cantautor norteamericano Ray LaMontagne. Laura protagoniza, coa súa irmá, o videoclip do tema "Papá borracho" (2017) do grupo Ataque Escampe. No filme *A estación violenta* (2017) interpreta o personaxe de Daniela e canta e toca coa guitarra a canción "Azulejos", da súa autoría.

Participou no proxecto *Novas voces para a lingua* da RAG e a USC. Ten un proxecto musical co DJ e produtor compostelán PicoAmperio no que interpretan temas baseados en textos de Martín Codax, Airas Nunes, Rosalía de Castro, Luz Fandiño, Fernando Pessoa e Xela Arias e co que o 16 de maio de 2021 actuaron no Concerto do Día das Letras Galegas, no Auditorio Pazo de Congresos Mar de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ray LaMontagne
### Ligazóns externas 
* Academia Galega do Audiovisual
Morte asistida

A expresión **morte asistida** pode referirse a:
* **Eutanasia**, práctica de terminar cunha vida de xeito intencionado para acabar coa dor ou co sufrimento;
* **Suicidio asistido**, axuda a unha persoa a suicidarse;
* **Sedación terminal**, administración de medicamentos con efecto calmante ou sedante a unha persoa que está a piques de morrer.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Dereito a morrer
* Morte digna
Ácido cis-2-decenoico

O '*ácido *cis*-2-decenoico*' é un ácido graxo insaturado. É un aceite incoloro.

## Preparación e distribución 
O composto pode prepararse a partir de 1-iodonon-1-eno por intercambio litio halóxeno seguido de carbonatación.

O ácido *cis*-2-decenoico prodúceo a bacteria *Pseudomonas aeruginosa*. Pode ser potencialmente útil para loitar contra a formación das biopelículas implicadas en doenzas infecciosas, as cales están presentes en máis do 60% das infeccións adquiridas en hospitais.

## Notas
Not Wanted

***Not Wanted*** é un filme estadounidense de 1949 dirixido por Elmer Clifton e Ida Lupino e protagonizado por Sally Forrest, Keefe Brasselle e Leo Penn. Os escenarios do filme foron deseñados polo director de arte Charles D. Hall. A rodaxe tivo lugar en Universal Studios.

Estreouse subtitulados en galego o 6 de outubro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña).

## Sinopse 
Despois de abandonar a súa cidade natal para seguir un músico viaxeiro, unha muller nova é abandonada estando embarazada.

## Personaxes 
* Sally Forrest como Sally Kelton 
* Keefe Brasselle como Drew Baxter 
* Leo Penn como Steve Ryan 
* Dorothy Adams como Mrs. Aggie Kelton 
* Wheaton Chambers como Mr. Kelton 
* Rita Lupino como Joan 
* Audrey Farr como Nancy 
* Carole Donne como Jane 
* Ruth Clifford como Mrs. Elizabeth Stone 
* Ruthelma Stevens como Miss James 
* Virginia Mullen como Mrs. Banning, Infant's mother 
* Marie Harmon como Irene 
* Roger Anderson como Bill Aikens 
* Gregg Barton como Patrolman 
* Charles Seel como Dr. Williams 
* Lawrence Dobkin como asistente do fiscal do distrito
* Patrick Whyte como Reverendo Culbertson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Daniel Bubbeo. *The Women of Warner Brothers: The Lives and Careers of 15 Leading Ladies, with Filmographies for Each*. McFarland, 2001.
### Ligazóns externas 
*
Ernesto Atanasio Janeiro

**Ernesto Atanasio Janeiro**, coñecido como **O Corcheiro**, nado no Carballiño cara a 1915 e finado no mesmo concello o 14 de abril de 1998, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Operario das obras do ferrocarril e militante da CNT. O 23 de xuño de 1931, en protesta pola paralización das obras do ferrocarril, foi un dos destacados participantes na manifestación dos obreiros e veciños do Carballiño que tomou o concello, promulgou o Estado galego e plantou lume á bandeira española. Marchou a Arxentina arribando a Buenos Aires o 8 de outubro de 1931 a bordo do Alcántara, e foi membro da Sociedade Nazonalista Pondal. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 retornou a España para combater en Cataluña no exército leal. Nos anos corenta volveu ao Carballiño. Nos anos cincoenta integrouse na Asociación Cultural Avantar, da que chegou a ser presidente. Foi amigo de Manuel María, argallou a publicación do seu libro *Cantigueiro do Orcellón*. Dende as primeiras eleccións democráticas foi nas listas do BNG no Carballiño.

## Notas
Antón Martínez Arias

**Antonio Manuel Martínez Arias**, finado o 23 de xuño de 2021, foi un político e empresario galego.
## Traxectoria 
Foi alcalde de Marín durante a Transición, de 1977 a 1979. Anos despois, sendo cabeza do Partido Independiente de España (PIE), foi tenente de alcalde e concelleiro de urbanismo co alcalde popular Augusto Casal Sánchez (1995-1999).

Foi fundador da empresa de frío industrial Frinosa, profesor do Instituto Laboral e presidente do Marín Club de Fútbol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Marín Concello de Marín.
Miguel Sangenís

**Miguel Sangenís Sabater**, coñecido como **Miguel Santelices**, nado en Barcelona en 1902, foi un sindicalista catalán.

## Traxectoria 
Foi indultado en xuño de 1927. Axente de publicidade. En 1935 colaboraba en *Solidaridad Obrera* e asinou artigos en *Avance Marino* en marzo e abril de 1936. Chegou a Santiago de Compostela en xuño de 1936, suxeito a presentación periódica por orde da Delegación de Orde Pública, e creou unha escola privada na Avenida de Vilagarcía.

Foi capataz das minas de San Fins de 1940 a 1947 levando a Federación Local de Noia, e aproveitando o seu posto escondeu nos montes próximos moitos perseguidos. Axudou a Félix Álvarez Arganzúa cando fuxiu do cuartel da Garda Civil da Coruña atopándolle un refuxio en Noia, e en 1946 tivo agochado a José Luís Quintas Figueroa até que en xaneiro de 1947 o levou a Compostela xunto a Manuel Fandiño Ricart. Foi enlace co Comité Nacional da CNT, fixo viaxes a Francia e presidiu varios plenos clandestinos. En 1947 estivo na Coruña con José López para tentar reartellar a Federación Local. Xa fuxido, en maio de 1947 intentou reorganizar a CNT de Santiago de Compostela con Manuel Torres Picón. En xullo dese ano marchou a Madrid, colaborando co Comité Nacional para reactivar un comité rexional en Galicia. Foi reclamado polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Logo marchou a Francia.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (S)

* Coluna Sanfíns rendirá homenaje a Miguel Sangenís
Manuela Serra (cineasta)

**Manuela Serra**, nada en Lisboa en 1948, é unha directora portuguesa coñecida por realizar o documental *O Movimento das Coisas* . Este, a pesar de ser premiado e eloxiado en varios festivais, só entrou no circuíto comercial en 2021, 36 anos despois de estar rematado.

## Traxectoria 
Nada na capital portuguesa en 1948, Manuela Serra estudou cinema en Bélxica no Institut des Arts et Diffusion, entre 1971 e 1974

De regreso a Portugal tras a Revolución dos Caraveis, formou parte do grupo fundador da cooperativa VirVer, responsable da produción de películas *como São Pedro da Cova,* *Deus, Pátria, Autoridade e Bom Povo Português* do director Rui Simões, na que traballou como axudante de produción e montadora. Estreouse en 1985 no Festival Internacional de Cinema de Mannheim-Edelberga, onde recibiu o Premio FilmduKaten. A pesar de ser premiado e eloxiado en varios festivais, especialmente no Festival de Cine Lumière que se celebra anualmente en Lión e para o que foi seleccionado en 2020, só se estrea no circuíto comercial en 2021, 36 anos despois de ser rematado. 

## Premios e Recoñecementos 
Manuela Serra foi galardoada con varios premios polo seu documental *O Movimento das Coisas*, especialmente:   Manoel de Oliveira e Paulo Rocha foron outros persoeiros do cinema portugués que a felicitaran polo filme.
## Filmografía 
Realizouː

* 1986 - *O Movimento das Coisas*

Traballou como axudante de dirección nas películas:

* 1976 - *Deus, Patria, Autoridade*
* 1980 - *Bom Povo Português*

Participou nos filmes:

* 1985 - *Necrofilia,* do realizador Vítor Silva
* 2015 - *35 Anos Depois, O Movimento das Coisas*
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *O Movimento das Coisas*, de Manuela Serra | Trailer (versão restaurada)
* O Vale Era Verde, por José Oliveira, Ipsilon, 18 de Junho de 2021
* Manuela Serra regressa a Lanheses
* Excerto do documentário: O Movimento das Coisas (1985)
* Documentário: 35 Anos Depois, O Movimento das Coisas
María Soledad Ruiz Capillas

**María Soledad Ruiz Capillas,** nada en Toledo o 28 de febreiro de 1902 e finada en Alacante en  1990, foi unha doutora en medicina e odontóloga española, especializada na psiquiatría e nos estudos do soño, que traballou no Instituto Cajal e converteuse na primeira muller en dirixir un balneario.
## Traxectoria 
María Soledad Ruiz  comezou a estudar Medicina na Universidade Central de Madrid en 1917 , actual Universidade Complutense.

En 1925 converteuse en directora do balneario de Fuensanta de Gayangos en Burgos, sendo a primeira muller en asumir ese cargo en España. Posteriormente, tamén dirixiu os balnearios de Arechavaleta, no País Vasco, e o de Grávaos, na Rioxa.

En 1928 incorporouse ao Laboratorio de Fisiología Xeral, precursor do Instituto Cajal, no grupo de neuropatoloxía e neuropsiquiatría dirixido por Gonzalo Rodríguez Lafora e Fernando de Castro Rodríguez onde tamén traballou outra muller, María Luisa Ferreiros. Desde ese ano e até 1930, Ruiz estudou a fisioloxía do diencéfalo e o mesencéfalo en modelos animais, ademais das patoloxías do soño.

En 1930 comezou a estudar odontoloxía na Escola de Odontoloxía de Madrid onde só 15 de 405 dos seus alumnos eran mulleres. Obtivo o título de odontóloga en 1934 e converteuse en asistente das Clínicas de Odontoloxía do Hospital Militar Gómez Ulla de Carabanchel en Madrid.

En 1934, Ruiz era a directora do balneario de Grávaos, na Rioxa e a principios do ano 1935 instalouse en Xirona, onde abriu unha consulta de odontoloxía no Palacio do Marqués de Camps. Despois da guerra civil española, traballou en Palma de Mallorca. Morreu en Alacante cara a 1990.

## Recoñecementos 
Ruiz Capilllas foi unha das mulleres pioneiras na neurociencia española, xunto a Laura Forster, Manuela Serra e María Luisa Herreros, todas elas destacadas neste campo entre 1911 e 1945. Ademais, foi a primeira estudante da súa promoción nos seus estudos de Medicina na Universidade Central de Madrid.

En 1925 converteuse na primeira muller en dirixir un balneario en España e tamén foi a primeira muller con título universitario en traballar no círculo do neurocientífico Santiago Ramón y Cajal. Ademais, Ruiz foi a primeira muller en exercer medicina na provincia de Xirona, aínda que algunhas fontes indican que foi a doutora Francesca Casaponsa i Suñol.

## Notas
Manuel Torres Picón

**Manuel Torres Picón**, nado en Santiago de Compostela en 1902, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Felipe Torres e Marcedes Picón. Carpinteiro. Afiliado á CNT dende 1928, foi tesoureiro do seu sindicato por dous meses. Representou o Sindicato de Zoqueiros de Santiago no Pleno Rexional de Santiago de febreiro de 1933. Foi elixido tesoureiro do Partido Sindicalista de Compostela en maio de 1935.

Foi elixido vicesecretario da Unión Protectora de Artesanos de Compostela en setembro de 1939. Militante da CNT clandestina de Compostela, recibía propaganda dende Madrid e participou na organización dos comités de Vigo e Vilagarcía. En maio de 1947 intentou reorganizar a CNT de Compostela con Miguel Sangenís. Detido, foi procesado na causa 156/47. Xulgado en consello de guerra celebrado en Vigo o 1 de xuño de 1948, foi condenado a 3 anos de prisión.

## Vida persoal 
Casou con Victoria García Meijide en 1932, e foi pai de Manuel (finado en 1943), Mercedes, Felipe, Antonio e Dolores Torres García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (T)
Nacionalismo arxentino

[dereita|miniatura|[Bandeira da Arxentina.]]
O **nacionalismo arxentino** é un movemento político nacionalista presente na Arxentina. Xurdiu durante a guerra da independencia e as guerras civís, e fortaleceuse durante a década de 1880.

Ao longo da historia da Arxentina existiron ondas de interese renovado no nacionalismo, en resposta a eventos como a segunda guerra mundial, o Proceso de Reorganización Nacional e as protestas de decembro de 2001.

## Historia 
[miniatura|329px|[José de San Martín, Juan Manuel de Rosas e Juan Domingo Perón son considerados polo nacionalismo arxentino como unha liña de continuidade histórica.]]
A moderna Arxentina formou outrora parte do Vicerreinado do Río da Prata, parte do Imperio Español. A captura do rei de España durante a Guerra da Independencia española comezou a Guerra da Independencia da Arxentina. Estaba baseado no principio da retroversión da soberanía dos pobos: co rei ausente, a soberanía volveu aos seus súbditos que daquela eran capaces de gobernarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Peronismo
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Anna Birulés

**Anna María Birulés i Bertrán**, nada en Xirona o 28 de xuño de 1954, é unha política e directiva empresarial española que exerceu de ministra de Ciencia e Tecnoloxía durante o segundo goberno de José María Aznar.

## Traxectoria 
Anna Birulés naceu na cidade de Xirona en 1954. Birulés, que militou no PSUC a finais da década de 1970, estudou Ciencias Económicas na Universidade de Barcelona, ampliando posteriormente os seus estudos na Universidade de California en Berkeley, nos Estados Unidos. É membro do Círculo de Empresarios e da xunta do Círculo de Economía de Barcelona.

Iniciou a súa actividade profesional no Departamento de Industria da Generalitat de Cataluña, desempeñando o cargo de directora xeral do Centro de Información e Desenvolvemento Empresarial (CIDEM), directora xeral de Promoción Comercial, presidenta do Consorcio para a Promoción Comercial de Cataluña (COPCA), baixo as ordes do director xeral de Industria da Generalitat, Josep Piqué. En 1997 abandonou o seu cargo de secretaría xeral do Banc Sabadell para ser nomeada directora xeral de Retevisión, desde onde dirixiu o proceso de expansión do operador de telecomunicacións, mediante a vertebración da compañía a través das súas filiais Retevisión Móvil (telefonía móbil), Onda Digital (televisión dixital terrestre e Retevisión Interactiva (servizos de Internet).

Sen estar afiliada a ningún partido político, foi nomeada ministra de Ciencia e Tecnología coa formación do segundo goberno de José María Aznar no ano 2000. Ocupou o cargo ata o 10 de xullo de 2002, cando foi substituída por Josep Piqué.

## Distincións 
* Gran Cruz da Real e Moi Distinguida Orde de Carlos III (2002)

## Notas
Rafa de Vicente

**Rafael de Vicente Hernández**, deportivamente coñecido como **Rafa de Vicente**, nado en Málaga o 18 de xullo de 1993, é un futbolista español que xoga de centrocampista no Marbella, da Segunda División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Málaga CF e na tempada 2013/14 subiu ao filial, o Atlético Malagueño, que militaba na Terceira División. No verán de 2014 fixo a pretempada co primeiro equipo do Málaga, e decidiuse que sairía cedido a un equipo de Segunda División, pero unha rotura do ligamento cruzado anterior do xeonllo dereito afastouno dos terreos de xogo durante meses.

En agosto de 2015, o Málaga e o Real Murcia chegaron a un acordo para que o futbolista xogase cedido unha tempada no club murciano, na Segunda División B. Disputou 27 partidos contribuíndo a que o equipo acabase na segunda posición do seu grupo. Xogou tamén a fase de ascenso, na que acabou eliminado na primeira rolda contra o Toledo.

En 2016 asinou polo Recreativo de Huelva, tamén da Segunda División B, onde foi un habitual nos onces titulares das seguintes dúas campañas. Ademais anotou 8 goles co club "decano". Na tempada 2018/19 asinou co Racing de Santander da mesma categoría. Co equipo de Iván Ania disputou 24 partidos da liga regular, nos que marcou catro goles, rematando campións do grupo II. Participou tamén na fase de ascenso, na que o equipo santanderino logrou regrasar á Segunda División. Ademais debutou na Copa do Rei, na que xogou catro partidos, contra o Mirandés, UCAM Murcia e dous contra o Betis.

En agosto de 2019 regresou ao UCAM Murcia, adestrado por Rubén Albés. Debutou co club galego o 29 de agosto de 2021, na primeira xornada de liga contra o Celta B en Riazor, que acabou con goleada coruñesa por 5-0. Contou con pouco protagonismo no equipo de Borja Jiménez ao longo da tempada, xogando pouco máis de 700 minutos en liga. Participou en 23 encontros de liga, 5 deles como titular, e en 2 da Copa do Rei. Ao remate da competición anunciou a súa marcha do club.

Durante a tempada 2022/23 militou no San Sebastián de los Reyes, tamén de Primeira RFEF, co que acabou descendendo. Para a seguinte campaña baixou unha categoría para xogar no Marbella. No conxunto andaluz recuperou regularidade, disputando un total de 32 encontros, 30 deles como titular, e acadou o ascenso á Primeira Federación na promoción. Na tempada 2024/25 militou no San Fernando, co que descendeu á Terceira Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do xogador en LaPreferente.com .

[[Categoría:Xogadores do Atlético Marbella]
[[Categoría:Xogadores do San Fernando CD]
Premios Valedora do Pobo

Os **premios Valedora do Pobo** aos mellores traballos fin de grao (TFG) e traballos fin de máster (TFM) en materia de igualdade e dereitos das mulleres crearonse en 2020. Estes galardóns son  froito dun convenio de colaboración entre as tres universidades galegas (Universidade da Coruña, Universidade de Santiago de Compostela e Universidade de Vigo) e a Valedoría do Pobo, e  "xurdiron para distinguir aqueles traballos merecedores dun especial recoñecemento pola súa orixinalidade, definición do seu obxecto, pertinencia e relevancia, metodoloxía, análise de resultados, aspectos formais e proxección que poidan acadar no ámbito da igualdade de dereitos de mulleres e homes, entre outros aspectos". 

Na súa **primeira edición** recibiron os galardóns:

* Amara García Adán, alumna do grao de Dereito da USC,  na modalidade TFG por "Inxustiza epistémica e argumentación xurídica. Especial atención nos casos de violación".
* Sabela Pérez Martín, alumna do Grao de Traballo Social da UVigo, na modalidade de TFG: ‘Unha realidade silenciada. Violencia machista institucional’
* Ángela Fernández Dasilva, alumna do mestrado en Igualdade, Xénero e Educación, na modalidade TFM. por "As políticas de igualdade de xénero na Universidade. O caso de Galicia".
* Noelia Álvarez Estévez, alumna do mestrado de profesorado da UVigo, na modalidade de TFM: ‘Análise da representación das mulleres nos libros de FOL (Formación e Orientación Laboral)
Na súa **segunda edición**, 

TFG:

* 'Aínda que custe respiar: estudo do amianto con perspectiva de xénero', de Sara González Veiga 
* 'Ser coidadora átate: desafíos ocupacionais de mulleres coidadoras do rural galego durante a pandemia do Covid-19', de Manuela Ángela Blanco Suárez
TFM:

* "A muller no deporte: estereotipos, valores e logros. Un estudo de caso de mulleres deportistas en halterofilia', Ana Feijóo Rodríguez
* 'O Movemento Feminista Organizado en Galicia (1975-1983)', de Raquel Fernández Reguera.

Na súa **terceira edición**

TFG:

* «A xestación por substitución no Dereito civil español: a aceptación tácita dos efectos dun contrato nulo» de Carmen Castrillo Sotelo.

* «Quen son elas? O deporte galego dende a perspectiva de xénero» de Cinthia Piñeiro Acevedo.

TFM:

* «Conquistando o baleiro:as voces de profesoras e alumnas en ciclos formativos masculinizados" de Ana Souto Mínguez.

## Notas
Concurso de Traballos Académicos con Perspectiva de Xénero Ángeles Alvariño

O **Concurso de Traballos Académicos con Perspectiva de Xénero Ángeles Alvariño** é convocado desde 2013 pola Oficina de Igualdade de Xénero da Universidade da Coruña.

O obxectivo é incentivar a realización de traballos que inclúan a perspectiva de xénero por parte do alumnado de graos e mestrados,  contribuíndo, deste xeito, a promover a introdución da perspectiva de xénero na investigación e na docencia.

## Traballos premiados 
## Notas
Jasminum grandiflorum

***Jasminum grandiflorum*** é unha especie de planta do xénero *Jasminum* orixinaria do sur de Asia, a península Arábiga, leste e nordeste de África e as rexións de Yunnan e Sichuan, na China.

## Subespecies 
Recoñécense dúas subespecies: (syn., *Jasminum floribundum* R. Br. ex Fresen.) - Hábitars de África e a península Arábiga.
**Jasminum grandiflorum* subsp. *grandiflorum* - Plantas do sur de Asia, así como exemplares cultivados e poboacións naturalizadas.

## Notas
Feo pero sabroso

***Feo pero sabroso*** é un filme colombiano de comedia dirixido por Fernando Ayllón e protagonizado por Iván Marín e Lina Cardona. Foi estreado nas salas de cinema colombianas o 30 de maio de 2019.

## Sinopse 
Laura é unha fermosa e adiñeirada moza que se namora de Mark, un home moi pouco agraciado. Sen o beneplácito das familias, a parella decide casar. Cando chega o día da voda, as dúas familias reúnense para atopar a maneira de danar o compromiso. Porén, Mark e Laura loitarán por un amor que vai máis aló da aparencia física.

## Personaxes 
* Iván Marín como Mark
* Lina Cardona commo Laura
* Carlos Barbosa como Laurean
* Alberto Saavedra como Arnobio
* Ana Cristina Botero como Cuquita
* Jorge Herrera como Monseñor Monsalve
* Ricardo Quevedo como Jesús
* Fabiola Posada como Sara
* Nelson Polanía como Manuel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Premio Antonia Ferrín Moreiras

O  **Premio de creación de materiais e recursos docentes con perspectiva de xénero** **Antonia Ferrín Moreiras** da Universidade de Vigo foi creado en 2013 pola Unidade de Igualdade desta universidade co fin de incentivar a creación deste tipo de materiais e recursos para impartición de docencia, contribuíndo deste xeiro a excelencia universitaria.

## Traballos galardoados 
## Notas
The Monkey King (miniserie)

***The Monkey King***, tamén coñecida como ***The Lost Empire***, é unha miniserie estadounidense de 2001 producida por NBC e SciFi Channel. É unha adaptación da novela clásica do século XVI *Viaxe ao Oeste*. Está protagonizado por Bai Ling, Thomas Gibson, Russell Wong, Eddie Marsan e Randall Duk Kim. A miniserie foi dirixida por Peter MacDonald e escrita por David Henry Hwang.

## Acollida 
Robert Bianco de *USA Today* considerouna "parva e confusa." *Variety* cualificouna de "tediosa" e declarou que "todo o traballo técnico vese como a carcasa externa dunha noz baleira."

As puntuacións da miniserie foron baixas, rexistrando unha das cualificacións máis baixas para unha miniserie en NBC. Os críticos dixeron que se debeu á sobresaturación da miniserie impulsada por efectos especiais.

## Estrea 
O filme foi comercializado en DVD e videocasete. Tamén existe unha adaptación á novela da miniserie, escrita por Kathryn Wesley, e comercializada co título *The Monkey King*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Meißen

**Meißen** é unha cidade alemá que se atopa no distrito de Meißen, no estado de Saxonia. É coñecida pola porcelana de Meissen, o castelo Albrechtsburg e a catedral gótica de Meißen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial da cidade
XCP

**XCP**, ou na súa identificación en inglés **Universal Measurement and Calibration Protocol** é unha interface de lectura e escritura nos accesos dunha ECU, enfocado á recollida de medidas de calibración de sensores ou outros instrumentos que precisen ser calibrados. O x en XCP referencia á gran variedade de protocolos de calibración sobre os que pode traballar (CAN, CAN FD, Ethernet, Flexray...). O acceso a parámetros e variábeis de medida faise baixo un principio de táboa de direccións. As propiedades dos valores e a súa dirección de memoria veñen descritas nun ficheiro de formato A2L. O A2L contén toda a información requirida para habilitar o acceso a esa dirección de memoria e interpretar a información recollida. XCP está deseñado como unha solución *master-slave*. Un controlador contén un *driver* de protocolo que responde a peticións de acceso por parte do *master*. 

O método funciona de xeito universal, aínda que é principalmente empregado para calibrar sensores dun vehículo, non está limitado a sistemas embebidos ou ECUs. XCP pode empregarse para adquirir medidas de axuste de parámetros de calquera aplicación de software, incluso dunha simulación de PC.

## Vantaxes
* Protocolo estandarizado pola asociación internacional ASAM.
* Optimizado para un uso mínimo de recursos (rutinas, cargas do bus)
* Medidas sincronizadas cos eventos que recollen. Engádense marcas temporais durante a recollida de datos. 
* Comunicacións de Plug-and-play entre o máster e o escravo ordeando as funcións dispoñíbeis no lado do escravo.
* XCP é capaz de pontear (Bypassing).
* XCP mide o espertar do equipo electrónico, no acendido.
* Como un protocolo de dúas capas, XCP separa protocolo e transporte e usa unha relación dun só master e múltiples escravos, master/multi-slave.

## Notas
Karl Wilhelm Feuerbach

**Karl Wilhelm Feuerbach**, nado en Jena o 30 de maio de 1800 e finado en Erlangen o 12 de marzo de 1834, foi un matemático alemán.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Círculo de Feuerbach
Karl Wilhelm Feuerbach era fillo do estudoso xurídico Paul Johann Anselm Ritter von Feuerbach e irmán do filósofo Ludwig Feuerbach. Foi profesor de matemáticas na escola secundaria de Erlangen. Durante os seus estudos converteuse en membro da *Landsmannschaft der Ansbacher*, foi cofundador da *Alten Erlanger Burschenschaft* en 1817 e uniuse á *Alten Freiburger Burschenschaft* en 1820.

En maio de 1824 foi perseguido na Demagogenverfolgung, detido e levado a Múnic. Fixo dous intentos de suicidio mentres estaba detido. En maio de 1825 retiráronse os procesos de investigación contra el e foi liberado ao ser recoñecido inocente. Non obstante, as consecuencias do cárcere foron polo menos unha depresión arredor de 1827.

En 1822 escribiu un pequeno libro de matemáticas destacado especialmente sobre o círculo de nove puntos, agora coñecido como teorema de Feuerbach. En 1827 presentou as coordenadas homoxéneas, de xeito independente a Möbius.

## Obras 
*  ("Propiedades dalgúns puntos especiais no plano dun triángulo, e varias liñas e figuras determinadas por eses puntos: un tratamento analítico-trigonométrico")
* *Grundriss zu analytischen Untersuchungen der dreyeckigen Pyramide* ("Fundamentos da teoría analítica da pirámide triangular")

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Helge Dvorak: *Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft.* Band I: *Politiker.* Teilband 2: *F–H.* Winter, Heidelberg 1999, ISBN 3-8253-0809-X, S. 22–23.
* Moritz Cantor: *Karl Wilhelm Feuerbach*; Sitzungsberichte der Heidelberger Akademie der Wissenschaften, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse, Jg. 1910, Abh. 25; Winter, Heidelberg 1910. Digitalisat Univ. Heidelberg
* Laura Guggenbuhl: *Karl Wilhelm Feuerbach, mathematician*. In: Scientific monthly 81 (1955), Band 2, S. 71–76
* Volker Hönig: *Karl Wilhelm Feuerbach. Sein Leben und sein mathematisches Werk sowie neuere Ergebnisse zum Feuerbachkreis. Vortrag zur Erinnerung an den 200. Geburtstag des Mathematikers am 30. Mai 2000*. In: 30 Jahre Verein Feuerbachhaus Speyer e. V.; Schriftenreihe der Stadt Speyer, 13; Stadtverwaltung, Speyer 2004; ; S. 127–158
* Darij Grinberg: *Karl Wilhelm Feuerbach, sein Kreis und die Dreiecksgeometrie* (PDF; 195&nbsp;kB)
### Ligazóns externas 
* Feuerbach's Theorem: a Proof
* Karl Wilhelm Feuerbach: Geometer
Heart of a Dog (filme de 2015)

***Heart of a Dog*** é un filme documental estadounidense de 2015 dirixido pola compositora e artista visual Laurie Anderson.

Estreouse subtitulado en galego o 28 de marzo de 2019, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
O rapaz dos cabelos verdes

***O rapaz dos cabelos verdes*** (en ) é un filme estadounidense de 1948 dirixido por Joseph Losey. Está protagonizado por Dean Stockwell no papel de Peter, un neno orfo que é obxecto de ridículo logo de que o seu cabelo se volve misteriosamente de cor verde. Está coprotagonizado por Pat O'Brien, Robert Ryan e Barbara Hale.

## Personaxes 
* Pat O'Brien como Gramp Fry
* Robert Ryan como Dr. Evans
* Barbara Hale como Miss Brand
* Dean Stockwell como Peter Fry
* Richard Lyon como Michael
* Walter Catlett como The King
* Samuel S. Hinds como Dr. Knudson
* Charles Meredith como Mr. Piper
* Regis Toomey como Mr. Davis
* David Clarke como Barber
* Billy Sheffield como Red
* Johnny Calkins como Danny
* Teddy Infuhr como Timmy
* Dwayne Hickman como Joey
* Eilene Janssen como Peggy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Horizontes de grandeza

***Horizontes de grandeza*** (en ) é un filme estadounidense de 1958 dirixido por William Wyler, protagonizado por Gregory Peck, Jean Simmons, Carroll Baker, Charlton Heston e Burl Ives. Os actores secundarios son Charles Bickford e Chuck Connors. Rodado en Technicolor e Technirama, o filme baséase na novela *Ambush at Blanco Canyon* de Donald Hamilton e foi coproducido por Wyler e Peck. A secuencia de comezo dos créditos foi creada por Saul Bass.

## Sinopse 
Un refinado home do leste, o capitán de barco retirado James McKay, chega ao oeste profundo para coñecer a familia das súa prometida, Patricia Terrill. Contra a súa vontade, McKay verase inmerso nas disputas entre o seu futuro sogro, Henry Terrill, e o patriarca dunha familia rival, Rufus Hannassey, polo control dunhas terras polas que cruza un río que achega a auga indispensable para os seus respectivos ranchos, terras que son propiedade da profesora e amiga de Patricia, Julie Maragon.

## Personaxes 
* Gregory Peck como James McKay
* Jean Simmons como Julie Maragon
* Carroll Baker como Patricia Terrill
* Charlton Heston como Steve Leech
* Burl Ives como Rufus Hannassey
* Charles Bickford como Maj. Henry Terrill
* Alfonso Bedoya como Ramón Gutierrez
* Chuck Connors como Buck Hannassey
* Chuck Hayward como Rafe Hannassey
* Buff Brady como Dude Hannassey
* Jim Burk como Blackie / Cracker Hannassey
* Dorothy Adams como Hannassey Woman
* Chuck Roberson como Terrill Cowboy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Corre o rumor…

***Corre o rumor…*** (en ; estilado como *Rumor Has It...*) é un filme estadounidense de 2005 dirixido por Rob Reiner. Está protagonizado por Jennifer Aniston, Kevin Costner, Shirley MacLaine e Mark Ruffalo. O guión foi escrito por Ted Griffin e conta a historia dunha muller que descobre que a súa nai e a súa avoa puideron servir de inspiración para a novela de 1963 *The Graduate*, escrita por Charles Webb. O filme recibiu críticas negativas e foi un fracaso de recadación, conseguindo 88,9 millóns de dólares sobre un orzamento de 70 millóns.

Estreouse en galego o 24 de outubro de 2016 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jennifer Aniston como Sarah Huttinger
* Kevin Costner como Beau Burroughs
* Shirley MacLaine como Katharine Richelieu
* Mark Ruffalo como Jeff Daly
* Richard Jenkins como Earl Huttinger
* Christopher McDonald como Roger McManus
* Steve Sandvoss como Scott
* Mena Suvari como Annie Huttinger
* Mike Vogel como Blake Burroughs

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
A dama de azul

***A dama de azul*** (en ) é un filme francés de 1973 dirixido por Michel Deville.

Estreouse subtitulado en galego o 24 de outubro de 2020 a través da TVG.

## Personaxes 
* Michel Piccoli como Pierre
* Lea Massari como Aurélie
* Michel Aumont como Edmond
* Simone Simon como La dame de Meudon
* Marie Lasas como La femme en bleu
* Amarande como Béatrice
* Geneviève Fontanel como Ghislaine

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O especialista

***O especialista*** (en ) é un filme estadounidense de 1994 dirixido por Luis Llosa e protagonizado por Sylvester Stallone, Sharon Stone, James Woods, Eric Roberts e Rod Steiger. Está vagamente baseado en "The Specialist", de John Shirley. O filme tivo unha acollida negativa por parte da crítica, mais foi un éxito de recadación, e a versión de Gloria Estefan de "Turn the Beat Around" converteuse nun grande éxito.

## Personaxes 
* Sylvester Stallone como Capitán Ray Quick
* Sharon Stone como May Munro (aka Adrian Hastings)
* James Woods como Coronel Ned Trent
* Eric Roberts como Tomas Leon
* Rod Steiger como Joseph "Joe" Leon
* Mario Ernesto Sánchez como Charlie
* Sergio Doré Jr. como Strongarm
* Chase Randolph como Stan Munro
* Jeana Bell como Alice Munro
* Brittany Paige Bouck como May Munro de moza
* Emilio Estefan, Jr. como pianista
* LaGaylia Frazier como cantante
* Ramón González Cuevas como sacerdote no cemiterio
* Tony Munafo como Tony
* Cheito Quinonez como cantante na festa
* Tony Tatis como corista
* Mercedes Enríquez como muller embarazada no autobús
* Yennifer Behrens como estudante no autibús
* Scott Blake como Punk 1
* Rex Reddick como Punk 2
* Jeff Bornstein como Punk 3
* Scott Waugh como Punk 4

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Fernando López Mantiñán

**Fernando López Mantiñán**, nado en Rutis (Culleredo) o 13 de febreiro de 1909 e finado na Coruña o 17 de febreiro de 1978, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro. Afiliado á CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Posto en liberdade pouco despois, foi detido novamente en marzo de 1937 no intento de fuxida do Portiño no Monte de San Pedro. Xulgado en consello de guerra na Coruña o 5 de xuño, foi condenado a cadea perpetua. Concedéronlle a prisión atenuada en xuño de 1940. Militou na clandestinidade na CNT, formou con Juan García Durán e Félix Álvarez Arganzúa o primeiro comité clandestino da CNT da Coruña do que foi secretario. Logo foi nomeado tesoureiro do primeiro comité rexional galego da CNT. Foi reclamado polo Xulgado Militar da Coruña en novembro de 1945, e polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Logrou escapar da onda de detencións e marchou a Cádiz, onde embarcou para Tánxer. Nos primeiros anos cincuenta estaba no Senegal e cara a 1953 emigrou a Australia, instalándose en Camberra e deixando a militancia na CNT. Retornado a Galicia en 1969, foi arrestado en Tui, pero foi liberado ao pouco tempo.

## Vida persoal 
Casou con Felicidad Monroy Ramos e foi pai de Fernando e Ricardo López Monroy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (L)
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
IIT Institute of Design

miniatura|267x267px|Sede na rúa 350 North LaSalle en Chicago
O **Institute of Design** (ID, *Instituto de Deseño*) do Illinois Institute of Technology (IIT), fundado orixinalmente como **New Bauhaus**, é unha escola de deseño estadounidense fundada en 1937 por László Moholy-Nagy - deseñador, profesor pioneiro deseñador e coñecido especialmente por ter ensinado na escola Bauhaus. O instituto está situado en Chicago. O termo New Bauhaus foi empregado xa desde ese momento e até o día de hoxe con diversos matices.

## Historia 
A facultade estaba composta principalmente por exiliados, antigos profesores da Bauhaus e baixo a dirección de László Moholy-Nagy, a escola enfrontouse a dificultades económicas. En só un ano a escola reformulouse e Moholy-Nagy deixou a dirección. En 1944 acadou certa estabilidade e pasou a chamarse Institute of Design. En 1949 uniuse ao Instituto Tecnolóxico de Illinois. O seu maior legado histórico puido ser o de difundir as ideas da Bauhaus nos Estados Unidos, o que, sumado aos importantes logros que xa acadaran a través doutras canles ideolóxicas (a dirección de Mies van der Rohe no propio ITT, o ensino doutros mestres como Walter Gropius ou Annie e Josef Albers no Black Mountain College e despois en Yale, a exposición do 38 no MOMA de Nova York, etc.), produciu un excelente contrapunto de valores, madurando significativamente o deseño gráfico norteamericano.

## Nomes e sedes antigos 
**New Bauhaus - American School of Design**
* 1938: 1905 S. Prairie Avenue, Chicago

**The School of Design in Chicago**
* 1939–1945: 247 E. Ontario Street, Chicago

**The Institute of Design**
* 1945–1946: 1009 N. State Street, Chicago
* 1946–1956: 632 N. Dearborn Street, Chicago
* 1956–1989: S.R. Crown Hall no campus do IIT (South State Street)
* 1989–1996: 10 West 35th Street
* 1996–actual: 350 N. LaSalle Blvd, Chicago

## Ligazóns externas 
*
Tomás Maldonado

[miniatura|Obxecto para o estudo da forma continua, do seu obradoiro na [Hochschule für Gestaltung|HfG de Ulm]]
**Tomás Maldonado**, nado en Buenos Aires o 25 de abril de 1922, e finado en Milán o 26 de novembro de 2018, foi un pintor, deseñador, filósofo e profesor arxentino.

Comezou a ensinar en 1955 na escola *Hochschule für Gestaltung* de Ulm (HfG-Ulm - Ulm Schule ) de Alemaña, por invitación do fundador e do seu primeiro director Max Bill, cargo que Tomás Maldonado asumirá entre 1964 e 1966.

É considerado un dos principais fundadores do " Modelo de Ulm ", unha doutrina derivada da Bauhaus, onde Max Bill fora alumno e Johannes Itten profesor (tamén mestre na HfG) que aínda exerce influencia nas escolas de deseño de todo o mundo.

## Traxectoria 
A súa formación académica comezou na *Escola Nacional de Belas Artes Prilidiano Pueyrredon (IUNA)* de Bos Aires, comezando aquí o seu camiño baseado na defensa dunha abstracción reflexiva e racional. Tal como promovera o movemento Arts and Crafts impulsado por John Ruskin e William Morris, inspirador da Bauhaus, Maldonado reivindicaba a artesanía no ensino e unha exploración da arte a través do proceso artesán e científico, desprovéndoa de toda pretensión esotérica e iniciática.

En 1946, o Manifesto Invencionista  asinado por Tomás Maldonado, Jorge Brito, Alfredo Hlito e Claudio Girola publicouse na revista *Arte Concreto-Invención*. Reafirma o fin da arte como representación e ilusión e que *"a estética científica substituirá á estética milenaria especulativa e idealista"*.

En 1948 coñece a Max Bill; seis anos despois, foi invitado a ensinar na *Hochschule für Gestaltung Ulm* (HfG). De 1955 a 1967, ensinou deseño na escola HfG e de 1964 a 1966 foi decano da mesma institución.

En 1965 é *Lethaby lecturer* do *Royal College of Arts* de Londres. En 1966 é nomeado membro do *Council of Humanities* da Universidade de Princeton (EUA), onde ensinará entre 1967 e 1970.

De 1966 a 1969 converteuse en presidente do comité executivo do CIADI. De 1976 a 1984 foi profesor de Deseño Ecolóxico ( *Environmental Design*) primeiro na Facultade de Artes e Filosofía da Universidade de Boloña, despois entre 1984 e 1987 na Facultade de Arquitectura do Politécnico de Milán .

De 1977 a 1981 foi director da revista italiana de arquitectura *Casabella*.

## Obra 
### Traballos seleccionados 
* Ulm, Ciencia e Deseño (1964)
* La Sperenza Progettuale (1970); Trans Eng .: Deseño, natureza e revolución: cara a unha ecoloxía crítica (1972, 2019)
* A arquitectura é un texto?
* Cara a un racionalismo ecolóxico
* Técnica e cultura, o debate alemán entre Bismarck e Weimar
* Os heterodoxos (1998)

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tomás Maldonado no Centro Virtual de Arte Argentino (CVAA)