Mieczysław Karłowicz

**Mieczysław Karłowicz**, nado o 11 de decembro de 1876 en Vishnyeva (actual Belarús) e finado o 8 de febreiro de 1909 preto de Zakopane (actual Polonia), foi un compositor e director de orquestra polonés.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Mieczysław Karłowicz naceu en Vishneva (daquela pertencente ao Imperio ruso e actualmente en Belarús) nunha familia nobre do Clan de Ostoja. Seu pai Jan era un etnógrafo, lingüista e músico afeccionado, coautor do gran *Dicionario da lingua polonesa*. Súa nai, Irena Sulistrowska, pertencía á aristocracia.

Karłowicz pasou a maior parte da súa infancia na casa que a súa familia posuía en Wiszniewo (Lituania). Despois de vender a propiedade familiar en 1882, a familia instalouse inicialmente en Heidelberg e posteriormente en Praga (1885), en Dresde (1886) e, finalmente, en Varsovia en 1887, onde os salóns da familia foron frecuentados por toda a elite da capital. Mentres que en Heidelberg e Dresde, Karłowicz asistiu a escolas de educación xeral, en Varsovia asistiu a clase na Escola Real Wojciech Górski.

### Estudos 
Aos sete anos Karłowicz estidou violín en Dresde (instrumento para o que posteriormente escribiría o seu único concerto), antes de marchar a Varsovia e estudar composición cos profesores Zygmunt Noskowski, Stanisław Barcewicz, Piotr Maszyński e Gustaw Roguski, e posteriormente, a partir de 1895, a Berlín co célebre pedagogo Heinrich Urban, que fora o mestre de Paderewski, Landowsda e Hofman, e a quen adicaría a súa *Serenata para cordas*, que compuxo e estreou cando aínda era alumno seu. Foi nesta época de formación en Polonia e Alemaña cando realizou as súas primeiras composicións. O 21 de marzo de 1903 dirixiu a Berliner Philharmoniker en Berlín durante a estrea do seu *Concerto para violín*, adicado ao seu antigo profesor Stanisław Barcewicz. En 1904 publicou os *Souvenirs inédits de Frédéric Chopin*.

Entre 1906 e 1907 estudou dirección orquestral con Arthur Nikisch, quen daquela era director principal da Berliner Philharmoniker. Tamén estodou ciencias na Universidade de Varsovia e filosofía na Universidade de Berlín. Publicista e activista musical, foi un dos fundadores da Sociedade Musical de Varsovia. Tamén foi un apaixonado do alpinismo (que practicaba nos montes Tatras), o esquí e a fotografía. Karłowicz pasou boa parte dos seus últimos anos en Zakopane, ao sur de Polonia, decotío desfrutando dunha das súas afeccións favoritas, a fotografía, nas paisaxes de montaña dos seus arredores.

Xunto cos tamén compositores poloneses Karol Szymanowski, Ludomir Różycki, Grzegorz Fitelberg e Apolinary Szeluto, foi membro da chamada *Młoda Polska* (*Polonia Nova*), unha corrente artística que tiña por obxectivo promover a "arte pola arte" e o imaxinario.

### Morte 
[miniatura|A Pedra de Karłowicz nos [montes Tatras marca o lugar onde foi atopado o corpo do compositor.]] 
Karłowicz morreu aos 32 anos de idade nunha avalancha mentres estaba a esquiar durante unha excursión aos montes Tatras en 1909. Foi enterrado no Cemiterio Powązki de Varsovia e no lugar onde foi atopado o seu corpo colocouse unha pedra cunha inscrición no seu honor. A esvástica gravada nesta pedra, un dos símbolos máis antigos da humanidade, unión da Roda e a Cruz, representa o principio e a enerxía supremos, o vórtice creacional, a harmonía universal e o ser infinito, evocando o que Karłowicz tratou de expresar coa súa música especialmente nas súas *Cancións eternas*.

## Obra 
A música de Karłowicz é de carácter romántico tardío. Foi un grande admirador de Piotr Ilich Tchaikovski, cuxa Sinfonía Nº 6 alabou. A influencia do compositor ruso pode apreciarse nas primeiras obras de Karłowicz, especialmente na súa *Sinfonía en Mi menor* e no *Concerto para violín*. Como moitos dos compositores románticos tardíos viuse influenciado pola música de Richard Wagner, especialmente por *Tristan und Isolde*. Aínda así, Karłowicz conseguiu desenvolver unha linguaxe musical orixinal expresada na harmonía e a orquestración, escribindo algunhas das músicas con maior colorido orquestral compostas ata a data. A música de Karłowicz constitúe un dos cumios do posromanticismo. Pola súa procura da esencia metafísica e espiritual, a súa música aproxímase á de Scriabin, Mahler, Schönberg e Sibelius.

A súa música habita nun lugar principal da historia da música polonesa entre Frédéric Chopin e Karol Szymanowski. Entre as súas obras destacan a *Sinfonía en Mi menor* (*Renacemento*, Op. 7), un *Concerto para violín en La Maior* (Op. 8), e varios poemas sinfónicos, que inclúen as *Cancións eternas*, *Stanisław i Anna Oświecimowie*, *As ondas que regresan* e *A Pomba Branca*.

Karłowicz escribiu tamén un gran número de cancións para voz e piano sobre textos de Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Adam Asnyk, entre outros. A maior parte das súas pequenas composicións perdeuse durante a segunda guerra mundial.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Mieczysław Karłowicz.PNG
Ficheiro:Karlowicz Mieczysław.JPG
Ficheiro:MIECZYSŁAW KARŁOWICZ.jpg
Ficheiro:Mieczysław Karłowicz1.jpg
Ficheiro:Pęksowe Brzyzko 8.JPG|Placa adicada a Mieczysław Karłowicz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Polonia Nova

### Ligazóns externas 
* Mieczysław Karłowicz en www.culture.pl   
* Last itinerary of Karłowicz - photos, videos, maps