open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
William Adam (arquitecto)

**William Adam**, nado en 1689 en Kirkcaldy, Fife, Escocia, e finado en  Edimburgo o 24 de xuño de 1748, foi un canteiro, arquitecto e empresario escocés. 

## Traxectoria 
Adam foi o arquitecto máis importante do seu tempo en Escocia, xa que deseñou e construíu numerosas casas de campo e edificios públicos e, frecuentemente, participou máis como contratista que como arquitecto. 

Entre as súas obras máis coñecidas están a Casa Hopetoun, preto de Edimburgo, e a Casa Duff en Banff. 

O seu estilo exuberante e individual de construción en estilo palladiano, pero con detalles barrocos inspirados por John Vanbrugh e a arquitectura continental europea.

No século XVIII Adam estaba considerado como o «arquitecto universal» (*Universal Architect* en inglés) de Escocia. 

Porén, desde o século XX, os críticos de arquitectura adoptaron unha postura máis moderada: Colin McWilliam, por exemplo, buscou a calidade da súa obra «ao variar a un grao extremo». 

Ademais de ser un arquitecto, Adam participou en varios esquemas empresariais de mellora industrial, entre elas a minaría do carbón, extracción de sal, canteiras de pedra e muíños. 

En 1731 comezou a construír a súa propia propiedade en Kinross-shire, que el nomeou "Blair Adam". 

Foi o pai de tres arquitectos: John, Robert e James; os dous últimos foron os creadores do «estilo Adam».

## Galería de imaxes 

Duff House.jpg|Casa Duff
Wanstead - intended design.jpg|Deseño do Wanstead
2003-06-06 - Aberfeldy 01.jpg|Ponte de Wade, Aberfeldy, Perthshire, Escocia
Hopetoun03.JPG|Casa Hopetoun
Old Parish Church Hamilton.jpg|Antiga igrexa parroquial de Hamilton, South Lanarkshire, Escocia
AM Hunting Lodge.jpg|O pabellón de caza do duque de Hamilton, South Lanarkshire, Escocia
RGC By Night.jpg|The Auld Hoose do ''Robert Gordon's College*, Aberdeen, Escocia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Colvin, Howard (1978): *A Biographical Dictionary of British Architects, 1600–1840*, John Murray.
* 
* Dunbar, John (1978): *Architecture of Scotland* (2ª edición). B. T. Batsford. ISBN 0-7134-1142-2.
* Fleming, John (1962): *Robert Adam and His Circle*, John Murray.
* 
* Gifford, John (1989): *William Adam 1689–1748*. Mainstream Publishing / RIAS.
*
* Gifford, John (1992): *The Buildings of Scotland: Highlands and Islands*, Penguin.
* Glendinning, Miles; McKechnie, Aonghus & McInnes, Ranald (1999): *Building a Nation: The Story of Scotland's Architecture*. Canongate. ISBN 0-8624-1830-5.
* Glendinning, Miles & McKechnie, Aonghus (2004): *Scottish Architecture*. Thames and Hudson. ISBN 0-5002-0374-1.
* Hannah, Ian C. (1988): *The Story of Scotland in Stone* (2ª edición). Strong Oak Press. ISBN 1-8710-4805-2.
* McKean, Charles (2004): *The Scottish Chateau*, Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3527-8.
* McWilliam, Colin (1978). *The Buildings of Scotland: Lothian (except Edinburgh)*, Penguin.
* Rykwert, Joseph & Rykwert, Anne (1985): *The Brothers Adam – The Men and the Style*. Collins. ISBN 0-0021-7509-6.
* Walker, Frank Arneil (2000): *The Buildings of Scotland: Argyll and Bute'', Penguin.
Dieppe

**Dieppe** é un concello francés situada no departamento de Seine-Maritime da rexión de Normandía. A súa superficie é de 11.67&nbsp;km2 e a poboación de 29.080 habitantes.

A localidade, coñecida popularmente como a "vila dos catro portos" (Transmanche, o  porto do comercio, o porto da pesca e o porto do pracer) está na costa da Mancha, a 60&nbsp;km ao norte de Ruán e a 170 de París, na foz do Arques no profundo val que separa a chaira de Pays de Caux do Petit-Caux.

## Historia 
Existen na zona algúns restos da época galo-romana pero a localidade data do establecemento dos viquingos no ano 910 na foz do *Tella*, que denominaron *Djúpr* (a profunda) ou *Djúpá* (a ribeira profunda), os pescadores ocuparon esporadicamente o lugar para pescar arenque, a primeira mención do lugar data de 1030 nunha carta que menciona un pequeno porto de pesca chamado Dieppe próximo ao castelo de Arques. Logo da conquista de Inglaterra o pequeno porto pesqueiro desenvolveu nunha importante ligazón entre Normandía e Inglaterra.

Ao longo da súa historia a localidade quedou completamente destruída dúas veces, a primeira en 1195 polas tropas de Filipe II e a segunda en agosto de 1694 por unha frota anglo-neerlandesa dirixida polo almirante Berkeley, que quería destruír as posicións dos corsarios franceses, que operaban na canle da Mancha. E así Dieppe debe a súa aparencia barroca á súa reconstrución posterior.
## Notas
Banff, Aberdeenshire

**Banff** é unha vila escocesa do concello de Aberdeenshire. A súa poboación estimada a mediados de 2016 era de 4100 habitantes.

## Xeografía 
A vila está situada ao leste de Escocia, na baía de Banff, fronte á cidade de Macduff ao outro lado do estuario do río Deveron, na costa do mar do Norte e preto da cidade de Aberdeen. Dista 195 km de Edimburgo e 702 km de Londres.

## Historia 
Banff é un antigo burgo real, e foi a capital do condado histórico de Banffshire.

## Notas 
## Véxase tamén
Banff

O topónimo **Banff** pode referirse a:
* **Banff**, localidade escocesa do concello de Aberdeenshire;

* **Banff**, localidade canadense da provincia de Alberta;
* **Parque Nacional Banff**, o Parque Nacional máis antigo do Canadá, establecido nas Montañas Rochosas canadenses en 1885;
* **Banff**, un pequeno cráter de impacto no planeta Marte.
Nirontor

***Nirontor*** (en ) é un filme bangladeshí de 2006 dirixido por Abu Sayeed. Está protagonizado por Shabnur, Ilias Kanchan, Doli Johur, Jayanta Chattopadhyay, Amirul Huq Chawdhury, Litu Anam, Limi e Shahidul Islam Sachchu. Foi escollido como candidato de Bangladesh para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Shabnur como Tithi 
* Ilias Kanchan como Ilias Kanchon
* Litu Anam
* Doli Johur
* Jayanta Chattopadhyay
* Amirul Huq Chawdhury
* Shahidul Islam Sachchu
* Shilpi Sharkar Apu

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bangladesh propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
William Adam (malacólogo)

**William Adam**, nado o 27 de  xaneiro de 1909 na Haia, e finado o 3 de novembro de 1988 en Bruxelas, foi un zoólogo belga-neerlandés, especialista en malacoloxía, en particular no estudo dos cefalópodos.

## Traxectoria 
Foi fillo do mariño mercante William Adam e da súa esposa Constance Jeannette Barkhuijsen. Despois dos seus estudoa primarios e secundarios na Haia, visitou Xava entre 1926 e 1927. Ao su regreso estudou Bioloxía na Universidade de Utrecht, obtendo o seu doutoramento en 1933, cunha tese sobre as glándulas dos moluscos terrestres. Posteriormente ingresou no Museo de Ciencias Naturais de Bruxelas, onde foi ascendendo laboralmente. En 1952 adquiriu a cidadanía belga. 

Adam describió numerosas novas especies de xibas e outros sepiólidos, entre outras *Euprymna hoylei*, *Sepia cottoni*, *Sepia dollfusi*, *Sepia dubia*, *Sepia reesi*, *Sepia sewelli*, *Sepia thurstoni*, *Sepia vercoi* e *Sepiola knudseni*. 

Tamén describiu outras especies de cefalópodos, como *Alloteuthis subulata*, da familia dos lolixínidos (luras).

## Honores 
En 1957 foi nomeado académico correspondente da Real Academia de Artes e Ciencias dos Países Baixos.

## Abreviatura 
A abreviatuta **Adam** emprégase pare recoñecer a William Adam como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas
Léopold Eyharts

**Léopold Eyharts**, nado en Biarritz, Francia, o 28 de abril de 1957, é un astronauta francés que formou parte das misións Soiuz TM-26, Soiuz TM-27, STS-123 e STS-122 e formou parte da Expedición 16 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Eyharts graduouse en Física pola Universidade de Colonia en 1977, e é máster en física experimental 1983. Doutorouse en Física en 1986 e ten un grao menor en fisioloxía humana.

Ewald traballou como enxeñeiro na Academia da Forza Aérea de Salon-de-Provenceen 1979. Cualificouse como piloto en Tours en 1980 e graduouse na escola de pilotos de proba de Istres en 1988. En 1990 foi seleccionado como astronauta polo CNES e asignado ao programa Hermes de avión espacial tripulado. Entre 1991 e 1993 adestrouse no Centro de Adestramento Yuri Gagarin cerca de Moscova. Formou parte da avaliación do transbordador espacial Buran en Moscova, onde voo no Tupolev 154 modificado para simular o transbordador. Entrou no corpo europeo de astronautas, dependente da ESA, en 1992. Posteriormente foi membro das misións Soiuz TM-26, Soiuz TM-27, STS-123 e STS-122 e da Expedición 16 á ISS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-26
*Soiuz TM-27
*STS-123
*STS-122
*Expedición 16
Banff, Alberta

**Banff** é unha localidade canadense da provincia de Alberta, e a vila máis importante do Parque Nacional Banff, nas Montañas Rochosas canadenses.

A súa poboación é de pouco máis de 8 000 habitantes, xa que a urbanización está moi controlada e restrinxida ao tratarse dun espazo que forma parte dun Parque Nacional. Porén, é unha das localidades máis turísticas do Canadá, coñecida pola súa contorna montañosa e as súas fontes termais, e por iso conta cun número significativo de prazas hoteleiras.

## Xeografía 
A vila está situada moi cerca do monte Buffalo, que recibe o seu nome debido a que a súa forma lembra a silueta dun bisonte de perfil. Na actualidade esta elevación recibe o nome de monte Túnel (*Tunnel Mountain*) porque se intentou escavar un túnel ao seu través, algo que finalmente non resultou posíbel.

Situada a unha altitude de 1 400 msnm, a vila ocupa unha superficie de 4,77 km2 e, no ano 2021, contaba con 8 305 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 1 741 hab./km2.

Encóntrase na zona das Montañas Rochosas de Alberta, e a súa principal vía de comunicación é a estrada transcanadense. Atópase a 126 km de Calgary, ao oeste e a 58 km do lago Louise, ao leste.

## Clima 
Banff ten un clima subártico (na clasificación climática de Köppen, *Dfc*) que limita cun clima continental húmido de verán suave (Köppen Dfb). As temperaturas invernais varían desde unha mínima media de -13,3&nbsp;°C até unha máxima media de -0,2&nbsp;°C. As temperaturas de verán no mes máis cálido son agradábeis, cunha máxima media de 21,6&nbsp;°C e unha mínima media de 7,3&nbsp;°C. Rexístranse nevaradas todos os meses do ano. A cantidade media anual de neve é 191&nbsp;cm.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial .
Banff (cráter)

**Banff** é o nome dun pequeno cráter de impacto no planeta Marte situado a 17,7° sur e -30,8° Oeste. 

O impacto causou unha abertura de 5 km de diámetro na superficie do planeta. 

O nome foi aprobado en 1976 pola Unión Astronómica Internacional en honor á localidade canadense de Banff, nas abas do Parque Nacional Banff.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Localización do cráter marciano en Google Mars.
Cancioneiro Geral

O ***Cancioneiro Geral*** ou *Cancioneiro de Resende*, publicado en 1516, é unha compilación de poemas de poesía palaciana reunida polo escritor eborense Garcia de Resende que inclúe obras dos séculos XV e XVI. 
## Características 
*Cancioneiro Geral: cum preuilegio/ foy ordenado e eme[n]dado por Garcia de Resende fidalguo da casa de Rey nosso señor e escriuam da fazenda do principe*, Lisboa, Hernãn de Cãmpos, 1516

Os poemas, escritos na súa maioría en portugués mais tamén en castelán, versan sobre os máis variados temas. Foi a primeira colectánea de poesía impresa en Portugal e o principal repositório de poesía portuguesa da época. É unha boa representación da Escola Castelán-Portuguesa.

O Cancioneiro segue os modelos de compilacións de poemas casteláns realizados anteriormente, como o *Cancioneiro de Baena* de 1445 e o *Cancioneiro* *Geral* de Hernando del Castillo, publicado en 1511. Garcia de Resende (c.1470-1536), que era poeta, cronista e cortesán na corte de D. Manuel I, reuniu un conxunto de case mil poemas de 286 autores, dos cales uns 150 están escritos en castelán e o resto en portugués. Ao contrario do cancioneiro castelán de 1511, os poemas da obra portuguesa non están ordenados por temas.

A obra de Resende foi publicada por primeira vez en 1516, no taller de Hermão de Campos, e está dedicada ao príncipe João, futuro João III de Portugal

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Morán Cabanas, Mª. Isabel (2001)*. Traje, gentileza e poesia. O campo semântico do Cancioneiro Geral de Garcia de Resende.* Lisboa: Estampa.
* Morán Cabanas, Mª. Isabel (2002)*. Festa, Teatralidade e Escrita. Esboços Teatrais no Cancioneiro Geral de Garcia de Resende.* Universidade da Coruña*.* Biblioteca-Arquivo teatral Francisco Pillado Mayor. ISBN 978-8497490559.
* Saraiva, Antonio José; Lopes, Óscar (1978): *História da literatura portuguesa*. Oporto.

### Ligazóns externas 
*O *Cancioneiro* no Proxecto Vercial 
*Primeira edición do *Cancioneiro* na Biblioteca Nacional de Portugal
Miradoiro de Santa Luzia

O **miradoiro de Santa Luzia** é un miradoiro da cidade de Lisboa. Ten unha ampla vista sobre o barrio de Alfama e o río Texo. Os puntos característicos, ollando de esquerda a dereita, son a cúpula do Panteón Nacional de Lisboa, a igrexa de Santo Estêvão e as dúas torres brancas da igrexa de São Miguel.

## Descrición 
A muralla sur de Santa Luzia ten dous modernos paneis de azulexos, un da Praça do Comércio de antes do terremoto de 1755 e outro cos cristiáns atacando o castelo de San Xurxo, de António Quaresma e feitos na fábrica da Viúva Lamego.

A carón do miradoiro tamén se atopa a igrexa de Santa Luzia e São Brás, cabeceira da antiga comenda de S. Brás de Lisboa e actual sede nacional da Asemblea dos Cabaleiros Portugueses da Orde Soberana e Militar de Malta.

## Notas
San Miguel do Outeiro, San Miguel do Outeiro, Vilamartín de Valdeorras

**San Miguel do Outeiro** é o único lugar da parroquia de San Miguel do Outeiro, no concello ourensán de Vilamartín de Valdeorras, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2023 tiña 45 habitantes (22 homes e 23 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel do Outeiro 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Nuestras madres

***Nuestras madres*** é un filme belga-guatemalteco de 2019 dirixido por César Díaz. Conta a historia dun antropólogo forense en Guatemala que investiga a desaparición do seu pai, un loitador da guerrilla que desapareceu nos anos 80. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019, onde Díaz gañou a Cámara de Ouro.

*Nuestras madres* foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Recibiu seis nomeamentos ós Premios Magritte, incluíndo mellor filme e mellor director para Díaz, gañando finalmente o premio ó mellor filme.

## Sinopse 
En Guatemala comeza o xuízo dos oficiais militares que iniciaron a guerra civil. Os testemuños das vítimas continúan a chegar. Ernesto, un mozo antropólogo da Fundación Forense, identifica persoas desaparecidas. Un día, a través da historia dunha anciá, cre atopar unha pista que lle permitirá localizar o seu pai, un guerrilleiro que desapareceu durante a guerra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Le Fidèle

***Le Fidèle*** é un filme de 2017 dirixido por Michaël R. Roskam. É unha coprodución internacional entre Bélxica, Francia e os Países Baixos. Está protagonizado por Matthias Schoenaerts e Adèle Exarchopoulos. Foi escollido para competir na 74ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Tamén foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Recibiu cinco nomeamentos nos Premios Magritte, incluíndo a categoría de mellor filme flamengo.

## Personaxes 
* Matthias Schoenaerts como Gino "Gigi" Vanoirbeek
* Adèle Exarchopoulos como Bénédicte "Bibi" Delhany
* Dimitry Loubry como Maton
* Charley Pasteleurs como Commissaire de Cours
* Sam Louwyck
* Stefaan Degand
* Guray Nalbant
* Igor van Dessel
* Nathalie Van Tongelen como Sandra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Alfama

**Alfama** é o máis antigo e un dos máis típicos barrios da cidade de Lisboa. Dende 2012, abrangue unha parte da freguesía de Santa Maria Maior e outra da freguesía de São Vicente. O seu nome deriva do árabe *al-hamma* (الحمّة), que significa "fonte de augas quentes, augas boas’.

As vistas máis espectaculares sobre Alfama atópanse no paseo público formado polos miradoiros das Portas do Sol , da Torre da Igrexa de Santa Cruz do Castelo (a Torre máis alta da Lisboa antiga) e de Santa Luzia. Por cima e envolvendo Alfama están o outeiro do Castelo de San Xurxo, fortaleza e palacio real até o século XVI, e o outeiro de São Vicente. Ademais do castelo, os principais monumentos da zona son a catedral de Lisboa, a igrexa de Santo Estêvão e a igrexa de São Vicente de Fora. 

Alfama é un barrio moi peculiar porque se asemella a unha aldea, no aspecto e por ter unha comunidade relativamente pequena e próxima. Tamén é coñecido polos seus restaurantes e casas de fado, así como polas festas dos santos populares, especialmente na noite de Santo Antonio de Lisboa, do 12 ao 13 de xuño.

## Vistas 
centro|miniatura|1000x1000px|Panorama de Alfama dende a Praza das Portas do Sol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Araújo, Norberto de. "Peregrinações em Lisboa", libro X. *Colecção Conhecer Lisboa*, Vega, 2.ª edición de 1993.
* RAMALHO, Elsa Cristina et al. "As Águas de Alfama - memórias do passado da cidade de Lisboa".
* Santana, Francisco. "Dicionário da História de Lisboa". Lisboa, 1994.
* Silva, Cristina Santos. "Famílias de Alfama - Dinâmicas e Solidariedades Familiares num Bairro Histórico de Lisboa". Lisboa, Imprensa de Ciências Sociais, 2001. ISBN 9726710723.
* Zimler, Richard. "O Último Cabalista de Lisboa". Lisboa, 1996.

## Ligazóns externas 
*Guía de Alfama
António Ferreira

**António Ferreira**, nado en Lisboa en 1528 e finado na mesma cidade o 29 de novembro de 1569, foi un escritor e humanista portugués. É considerado un dos maiores poetas do clasicismo renacentista de lingua portuguesa, coñecido como "o Horácio portugués".

## Traxectoria
Era fillo de Martim Ferreira, escribán de Facenda de don Jorge de Lencastre, duque de Coímbra, e de Mexía Fróis Varela. Na súa educación conviviu cos fillos do duque e con persoas de gran relevancia nobiliaria, administrativa e literaria.

Estudou Humanidades e Leis na Universidade de Coímbra, onde se doutorou en dereito Canónico. Foi temporalmente profesor na mesma Universidade no período áureo do Humanismo Bordalês, en que pontificaran nomes como os Gouveia (André, Marcial, Diogo Júlio), Diogo de Teive, João da Costa, António Mendes, Jorge Buchanan, Arnaldo Fabrício, Guilherme de Guérente, Nicolau Grouchy e Elias Vinet.

Parece terse namorado, en Coímbra, dunha señora de familia nobre, de apelido Serra, que evoca veladamente nalgunhas das súas poesías. Casou, en 1556, con dona Maria Pimentel, señora de Torres Novas, que veu a falecer no terceiro ano do casamento. Casou, en segundas nupcias, en 1564, con D. Maria Leite, natural de Lamas de Orelhão, no concello de Mirandela, local onde recolleu as informacións para a súa "Historia de Santa Comba dos Valles", sobre a Lenda de Santa Comba dos Vales.

En 1567, foi nomeado desembargador do Tribunal da Relación de Lisboa. Faleceu na mesma cidade, vítima de peste, deixando dous fillos.

Como discípulo máis destacado do poeta Sá de Miranda, destacouse na elexía, na epístola, nas odas e no teatro. 

O seu fillo, Miguel Leite Ferreira, publicou postumamente os seus poemas so o título de *Poemas lusitanos* en Lisboa (1598) e as súas comedias apareceron en 1621 xunto coas de Francisco Sá de Miranda.

A súa obra máis coñecida é unha traxedia, "*A Castro*" ou "*Tragédia de Inês de Castro*", de inspiración clásica en cinco actos, na cal aparece un coro grego, sendo escrita en verso polimétrico. O tema, os amores do príncipe Pedro de Portugal pola nobre Inês de Castro e o asasinato desta en 1355 por razón de estado, por orde do pai do príncipe, o rei Afonso IV de Portugal, será, despois, un dos máis tratados polos dramaturgos europeos. Esta traxedia só foi impresa en 1587. A obra xa fora imitada antes en castelán polo frade dominico Jerónimo Bermúdez na súa *Nise lastimosa*, publicada en Madrid en 1577, se ben Bermúdez reduciu el papel do coro e en conxunto a súa su obra posúe menor forza que o orixinal portugués.

Moita da súa obra está incluída na colección *Poemas Lusitanos*, especie de colectánea de "obra completa".

Foi, tamén, autor de *Historia de Santa Comba dos Vales*, primeiro rexistro da lenda de Santa Comba dos Vales.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Saraiva, Antonio José; Lopes, Óscar (1978): *História da literatura portuguesa*. Porto.
Pandemia por coronavirus de 2020 en Angola

A **pandemia por coronavirus de 2020 en Angola** é unha expansión do gromo de COVID-19 que se iniciou en Wuhan, China, en 2019.

Os dous primeiros casos en Angola confirmáronse o 21 de marzo de 2020. A data do 30 de maio confirmáronse 84 contaxios e catro mortes.

## Cronoloxía 
O 20 de marzo de 2020 pecháronse todas as fronteiras angolanas por un período de 15 días. O 21 de marzo, o Ministerio de Sanidade confirmou os dous primeiros casos positivos de COVID-19. Ambos acababan de viaxar dende Portugal. O 24 de marzo suspendéronse todas as clases no país. O 30 de marzo confirmouse a primeira recuperación dun paciente.

O 10 de abril chegaron a Luanda 264 médicos cubanos para axudar na crise do coronavirus, tras unha petición do goberno angolano ante a falta de persoal médico.

## Notas
Pandemia por coronavirus de 2020 en Timor Leste

A **pandemia por coronavirus de 2020 en Timor Leste** é unha expansión do abrocho de COVID-19 que se iniciou en Wuhan, China, en 2019. O 21 de marzo de 2020 confirmouse o primeiro caso. A data do 12 de abril de 2020 confirmáronse dous casos.

## Cronoloxía 
### Marzo 
O 21 de marzo de 2020, Timor Leste confirmou o seu primeiro caso de COVID-19, un paciente que acababa de regresar do estranxeiro. Tres semanas despois confirmouse o segundo caso, un cidadán que viaxara dende Timor Occidental.

## Notas
Lost Girls (filme)

***Lost Girls*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Liz Garbus. O guión foi escrito por Michael Werwie, e baséase no libro homónimo de Robert Kolker. Está protagonizado por Amy Ryan, Thomasin Mckenzie, Lola Kirke, Oona Laurence, Dean Winters, Miriam Shor, Reed Birney, Kevin Corrigan e Gabriel Byrne.

Estreouse internacional no Festival de Cinema de Sundance o 28 de xaneiro de 2020 e foi estreado a través de Netflix o 13 de marzo de 2020.

## Personaxes 
* Amy Ryan como Mari Gilbert
* Thomasin McKenzie como Sherre Gilbert
* Gabriel Byrne como comisario Richard Dormer
* Oona Laurence como Sarra Gilbert
* Lola Kirke como Kim
* Miriam Shor como Lorraine
* Reed Birney como Dr. Peter Hackett
* Kevin Corrigan como Joe Scalise
* Rosal Colon como Selena Garcia
* Dean Winters como Dean Bostick
* Sarah Wisser como Shannan Gilbert
** Austyn Johnson como Shannan Gilbert de nena
* Molly Brown como Missy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Le Tout Nouveau Testament

***Le Tout Nouveau Testament*** é un filme de 2015 escrito, producido e dirixido por Jaco Van Dormael. É unha coprodución entre Bélxica, Francia e Luxemburgo. O filme estreouse na sección Directors' Fortnight do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2015. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de decembro, mais finalmente chegou a ser nomeado. *Le Tout Nouveau Testament* recibiu dez nomeamentos ós Premios Magritte, conseguindo catro premios, entre eles o de mellor filme e mellor director para Van Dormael. Converteuse nun filme de culto.

## Personaxes 
* Benoît Poelvoorde como Deus
* Catherine Deneuve como Martine
* François Damiens como François
* Yolande Moreau como muller de Deus
* Pili Groyne como filla de Deus, Ea
* Laura Verlinden como Aurélie
* Serge Larivière como Marc
* David Murgia como Xesucristo
* Johan Leysen como marido de Martine
* Pascal Duquenne como Georges
* Johan Heldenbergh como o sacerdote

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo
D'Ardennen

'''''D'Ardennen''''' é un filme belga de 2015 dirixido por Robin Pront. Estreouse na sección Discovery do Festival Internacional de Cinema de Toronto. Nos Premios Magritte, gañou o premio ó mellor filme flamengo. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Kevin Janssens como Kenneth
* Jeroen Perceval como Dave
* Veerle Baetens como Sylvie
* Jan Bijvoet como Stef
* Sam Louwyck como Joyce
* Viviane de Muynck como Mariette
* Eric Godon como Gérard

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
The Broken Circle Breakdown

***The Broken Circle Breakdown*** (tamén coñecido como ***Alabama Monroe***) é un filme belga de 2012 dirixido por Felix Van Groeningen. Baséase na obra de Johan Heldenbergh e Mieke Dobbels e foi adaptado para o cinema por Carl Joos e Felix van Groeningen. Conseguiu a aclamación da crítica e foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. O filme foi o gañador do Premio César ó mellor filme en lingua non inglesa, 39ª edición dos premios César. Foi o gañador do premio Lux de 2013.

## Sinopse 
Ambientado en Gante, o filme narra as vidas de Didier e Elise durante sete anos dende que se namoran grazas á súa paixón pola música bluegrass. Teñen unha filla, Maybelle, que desenvolve un cancro despois do seu sexto aniversario e sucumbe un ano despois. A morte de Maybelle ten un efecto devastador na súa relación e nas súas vidas.

## Personaxes 
* Johan Heldenbergh como Didier Bontinck / Monroe
* Veerle Baetens como Elise Vandevelde / Alabama
* Nell Cattrysse como Maybelle
* Geert Van Rampelberg como William
* Nils De Caster como Jock
* Robbie Cleiren como Jimmy
* Bert Huysentruyt como Jef
* Jan Bijvoet como Koen
* Blanka Heirman como Denise

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en AllMovie
Instituto Gustave-Roussy

O **Instituto Gustave-Roussy** é un centro de cancro situado en Villejuif en Val do Marne en Francia.

En abril de 2019, inauguráronse tres novas salas de radioloxía de intervención, o que o converte na maior meseta deste tipo en Europa, dedicada integramente á oncoloxía.

Gustave-Roussy é, a escala europea, o primeiro centro de atención, investigación e ensino en oncoloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do *Institut Gustave-Roussy*
Dous días, unha noite

***Dous días, unha noite*** (en ) é un filme de 2014 escrito e dirixido polos irmáns Dardenne. É unha coprodución entre Bélxica, Francia e Italia. Está protagonizado por Marion Cotillard e Fabrizio Rongione. Competiu pola Palma de Ouro na competición principal do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2014. Gañou o premio do Festival de Cinema de Sydney, e foi nomeado ós BAFTA ó mellor filme en lingua non inglesa, ademais de ser nomeado a dous Premios César e nove Premios Magritte, gañando finalmente tres deles. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado, aínda que Cotillard recibiu un nomeamento á mellor actriz pola súa interpretación no filme, converténdose no primeiro actor en ser nomeado por un filme belga.

Estreouse en galego o 6 de maio de 2025 a través da plataforma AGalega.

## Sinopse 
En Seraing, unha cidade industrial próxima a Liège, Sandra é unha muller, esposa e nai, que traballa nunha pequena fábrica de paneis solares. Ao padecer unha depresión vese obrigada a pedir unha baixa laboral. Durante a súa ausencia, os seus compañeiros danse de conta de que son capaces de realizar as súas quendas de traballo facendo xornadas lixeiramente máis longa, e a dirección da fábrica ofrécelles unha prima de 1000 euros a cada un se están de acordo con iso, aínda que iso supoña o despedimento de Sandra. Trala alta, esta descobre que o seu posto depende da decisión dos seus dezaseis compañeiros, polo que ten que visitar cada un deles durante unha fin de semana para convencelos de que renuncien á prima salarial que a maioría precisa para manter as súas familias. Sandra ten que librar unha dura batalla para conservar o seu posto de traballo antes da votación definitiva que será luns pola mañá.

## Personaxes 
* Marion Cotillard como Sandra Bya
* Fabrizio Rongione como Manu Bya
* Catherine Salée como Juliette
* Olivier Gourmet como Jean-Marc
* Christelle Cornil como Anne
* Timur Magomedgadzhiev como Timur
* Pili Groyne como Estelle
* Simon Caudry como Maxime
* Batiste Sornin como M. Dumont
* Serge Koto como Alphonse

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Distrito de Căușeni

O **distrito de Căouşeni** é un dos *raion* no sueste de Moldova. 
O seu centro administrativo (*Oraş-reşedinţă*) é a cidade de Căuşeni. A outra cidade importante é Căinari. O 1 de xaneiro de 2005 tiña unha poboación de 90.612, dos que 82.776 eran moldovos, 2.469 ucraínos, 3.839 rusos, 653 gaugazianos, 1.108 búlgaros, 8 xudeus, 9 polacos, 30 xitanos e 220 doutros grupos.

## Subdivisións 
Comprende as cidades de Căuşeni e Căinari e as seguintes comunas:

*Baccealia.
*Baimaclia.
*Chircăieşti.
*Chircăieştii Noi.
*Ciufleşti.
*Cîrnăţeni.
*Cîrnăţenii Noi.
*Copanca.
*Coşcalia.
*Fîrlădeni.
*Grădiniţa.
*Grigorievca.
*Hagimus.
*Opaci.
*Pervomaisc.
*Plop-Ştiubei.
*Săiţi.
*Sălcuţa.
*Taraclia.
*Tănătari.
*Tănătarii Noi.
*Tocuz.
*Ucrainca.
*Ursoaia.
*Zaim.

## Notas
Manuel Octavio Gómez

**Manuel Octavio Gómez**, nado na Habana o 14 de novembro de 1934 e finado na mesma cidade o 2 de xaneiro de 1988, foi un director de cine e escritor cubano, de orixe galega. 

## Traxectoria 
Naceu na Habana, sendo fillo de galegos emigrados. Combateu na guerrilla de Fidel Castro en Sierra Maestra e foi membro da sección de cine do Exército Rebelde. Tras o triunfo da Revolución Cubana fundou o Instituto Cubano da Arte e a Industria Cinematográficas (ICAIC).

O seu filme de 1971 *Los días del agua* foi seleccionado para o 7º Festival Internacional de Cinema de Moscova, onde gañou o premio FIPRESCI.

Faleceu na Habana o 2 de xaneiro de 1988, un mes antes da estrea en Santiago de Compostela do seu último filme, *Galego*.

## Filmografía 
* *Historia de una batalla* (1962)
* *Cuentos del Alhambra* (1963)
* *El encuentro* (1964)
* *La salación* (1966)
* *Tulipa* (1967)
* *La primera carga al machete* (1969)
* *Los días del agua* (1971)
* *Ustedes tienen la palabra* (1973)
* *La tierra y el cielo* (1976)
* *Una mujer, un hombre, una ciudad...* (1978)
* *¡Patakín! quiere decir ¡fábula!* (1981)
* *El señor presidente* (1983) 
* *Galego* (1988)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo de Santiago Juan-Navarro sobre *La primera carga al machete*, de Manuel Octavio Gómez
À perdre la raison

***À perdre la raison*** é un filme franco-belga de 2012 dirixido por Joachim Lafosse. Baséase no incidente real dunha muller (Genevieve Lhermitte), que asasinou os seus cinco fillos. O filme competiu na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2012 baixo o título ***Loving Without Reason***, onde Émilie Dequenne gañou o premio Un Certain Regard á mellor actriz.

## Personaxes 
* Émilie Dequenne como Murielle
* Niels Arestrup como André Pinget
* Tahar Rahim como Mounir
* Stéphane Bissot como Françoise
* Mounia Raoui como Fatima
* Redouane Behache como Samir
* Baya Belal como Rachida
* Nathalie Boutefeu como Doutor Declerck

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Rems-Murr-Kreis

**Rems-Murr-Kreis** é un distrito da Alemaña., na rexión administrativa de Stuttgart, estado de Baden-Württemberg.

## Cidades e Municipios 
* **Cidades:**
# Backnang.
# Fellbach.
# Murrhardt.
# Schorndorf.
# Waiblingen.
# Weinstadt.
# Welzheim.
# Winnenden.
* **Municipios:**
# Alfdorf.
# Allmersbach.
# Althütte.
# Aspach.
# Auenwald.
# Berglen.
# Burgstetten.
# Großerlach.
# Kaisersbach.
# Kernen.
# Kirchberg an der Murr.
# Korb.
# Leutenbach.
# Oppenweiler.
# Plüderhausen.
# Remshalden.
# Rudersberg.
# Schwaikheim.
# Spiegelberg.
# Sulzbach.
# Urbach.
# Weissach im Tal.
# Winterbach.

## Notas
Schorndorf

**Shorndorf** é o nome de dous municipios de Alemaña:
*Shorndorf, Baviera.
*Schorndorf, Baden-Württemberg.
John M. Fabian

**John McCreary Fabian**, nado en Goosecreek (Texas) o 28 de xaneiro de 1939, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-7 e STS-51-G. Pasou un total de 13,17 días no espazo.

## Traxectoria
Fabian graduouse en enxeñería mecánica pola Universidade do Estado de Washington en 1962, e era máster en enxeñería aeroespacial pola Instituto de Tecnoloxía da Forza Aérea en 1964. Ten un doutoramento en aeronáutica e astronáutica pola Universidade de Washington en 1974.

Fabian foi seleccionado como candidato a astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, sendoo oficialmente en agosto de 1979. Formou parte das misións STS-7 e STS-51-G, pasando un total de 13,17 días no espazo. Retirouse da NASA o 1 de xaneiro de 1986.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-7
*STS-51-G
Rundskop

***Rundskop*** é un filme belga de 2011 escrito e dirixido por Michaël R. Roskam e protagonizado por Matthias Schoenaerts. O filme conta unha historia sobre o uso de hormonas de crecemento no gando e unha organización ou "mafia de hormonas", así como a historia de Jacky Vanmarsenille, un mozo granxeiro  limburgués que comeza a facer negocios cun comerciante Flandres Occidental. Porén, o asasinato dun policía federal e o inesperado enfrontamento cun misterioso segredo do pasado de Jacky, poñen0 en marcha unha serie de acontecementos con consecuencias importantes.

Foi nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 84ª edición dos premios, mais finalmente perdeu contra *Jodái-e Náder az Simin*. Foi rodado principalmente en *truierlands*, un dialecto da lingua limburguesa.

## Personaxes 
* Matthias Schoenaerts como Jacky Vanmarsenille
* Jeroen Perceval como Diederik Maes 'Rikkie'
* Jeanne Dandoy como Lucia Schepers
* Barbara Sarafian como Eva Forrestier
* Tibo Vandenborre como Anthony De Greef
* Frank Lammers como Sam Raymond
* Sam Louwyck como Marc de Kuyper
* David Murgia como Bruno Schepers

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Elba Pedrosa

**Elba Pedrosa Rodríguez**, nada en Santa Cruz de Tenerife en 1973, é unha escritora galega en galego e castelán.

## Traxectoria 
É licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid. Traballou como consultora e formadora en creatividade e oratoria para institucións públicas e privadas. Colaborou coa Fundación Botín a través do programa Educación Responsable, como formadora de docentes en Creatividades (Galicia). Ademais impartiu formación ao profesorado desde o CAFI (Centro autonómico de formación e innovación de Galicia).

Colabora con distintos medios de comunicación. É tamén actriz, bailarina, presentadora de televisión e xornalista. Participou na serie TV *El punto frío*. Participou na Dirección Creativa de compañías de publicidade e comunicación durante máis de 15 anos. ePub: ISBN 978-84-9121-657-5.
* *Agora que cala a noite* (2022). Aira Editorial. 157 páxs. EAN 9788412559347.
* *DES A MAR ultrasónico* (2024). Ediciones Embora. 32 páxs. ISBN 978-84-19853-03-5.

#### Libros colectivos 
* *Relatos na Rúa II* (2015). Editorial Elvira. 240 páxs. ISBN 978-84-943145-5-1. Son vinte e sete textos seleccionados no Segundo Certame de relatos Vigo Histórico.

### En castelán 
* *Despertando la creatividad. Un desafío para tu bella durmiente* (2018). Editorial Profit. 128 páxs. ISBN 978-8416904921.
* *Lo que no sabías* (2020). Ed. Carena. 174 páxs. ISBN 9788417852313.

## Premios 
Premio Mellor Poesía de Galicia 2024 Aritmar por "Onde imos agora?"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Otero, Selina. "Elba Pedrosa: La creatividad es necesaria en el día a día y en muchas personas está dormida"  *Faro de Vigo*. 18/11/2018 
* Páxina persoal en Nobok Creativity
* Premio Mellor Poesiía de Galicia 2024 Aritmar. https://aritmar.gal/elba-pedrosa-vence-o-premio-aritmar-a-mellor-poesia-do-ano-2024-na-galiza-co-seu-poema-onde-imos-agora/
Natalia Carou

**Natalia Carou Figueira**, nada en Bealo (Boiro) o 14 de outubro 1974, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Graduado Social na Universidade da Coruña exercendo como asesora empresarial fiscal.
*O alento nas costas*, ao igual que *A cova da Moura*, conta duras historias de adolescentes que se combinan con lendas da Galicia medieval, alternando liñas temporais. *O mal querer* relata o caso dun rapaz maltratado que comete un delito e debe ingresar nun centro de menores.

## Obra 
* *Mariposas tristes* (2017)*.* Harlequin, de HarperCollins Ibérica. Versión Kindle. (Castelán)

* *O alento nas costas* (2012). Baía, Colección Meiga Moira. Ilustracións de Carlos Silvar. 334 páxs. ISBN 978-84-9995-079-2. Xuvenil.
* *A cova da Moura* (2017). Baía, Colección Meiga Moira. Ilustracións de Gimeno. 280 páxs. ISBN 978-84-9995-215-4. Xuvenil.
* *O mal querer* (2020). Baía. Colección Baía Narrativa. 244 páxs. ISBN 9788499953366.

## Premios 
* 2019: Premio de novela Vilar Ponte por *O mal querer*. 

## Notas
El Niño Gusano

**El Niño Gusano** foi unha banda de música alternativa de Zaragoza, activa entre 1993 e 1999. Durante a súa traxectoria mesturaron elementos da psicodelia británica e do noise pop estadounidense, así como do pop español da década de 1960.

## Membros 
* Sergio Algora - Voz
* Sergio Vinadé - Guitarra e teclados
* Paco Lahiguera - Guitarra
* Mario Quesada - Baixo
* Andrés Perruca - Batería

## Discografía 
### Álbums 
* *Circo luso*. Grabaciones en el mar, 1995.
* *El efecto lupa*. Grabaciones en el mar / RCA, 1996.
* *El escarabajo más grande de Europa*. BMG, 1998. 
* *Fantástico entre los pinos* (dobre CD) Grabaciones en el mar / BMG, 2000.

### Eps 
* *Palencia epé* (EP 7"). Grabaciones en el mar, 1994 (Non editado en formato CD)
* *Bernadutz EP*. Grabaciones en el mar, 1995. (EP en formato CD)
* *Veo estrellitas* (10"). Grabaciones en el mar, 1997. (Non editado en formato CD)

### Sinxelos 
* *Pon tu mente al sol*. Grabaciones en el mar, 1996.
* *Mr. Camping*. Grabaciones en el mar, 1997.
* *Lourdes*. BMG, 1999. 
* *Ahora feliz, feliz*. BMG, 1999.

### Discos Homenaxe 
* *Pana, pijama, lana. Tributo a El Niño Gusano* (dobre CD) Grabaciones en el mar, 2004
Hydroblading (patinaxe)

miniatura|268x268px|Yuzuru Hanyu executando un hydroblading co gume interior.
dereita|miniatura|Dimitra Korri executa un hydroblading cunha man.
dereita|miniatura|Timothy Goebel realiza un hydroblading.
dereita|miniatura|O hydroblading como elemento de danza sobre xeo.
O **hydroblading** é un movemento de gume ou paso de patinaxe artística no que o patinador se desliza nun gume marcado co corpo esticado en posición baixa, case tocando o xeo. Son posibles diversas variacións de posición, pero os patinadores individuais adoitan executalo co gume interior cara a atrás co xeonllo da perna que patina moi flexionada, a perna libre cruzada por detrás e estendida fóra do círculo, e co torso inclinado cara ao círculo con dúas, unha ou sen ningunha man rozando o xeo.

## Historia 
Aínda que non foi inventado por eles, este elemento volveuse popular a comezos de 1990 grazas á parella de danza sobre xeo canadense de Shae-Lynn Bourne e Victor Kraatz.

## Variacións 
* Clásico: dúas mans, normalmente sobre o gume interior traseiro dereito para as persoas destras.
* Unha man: afastando unha man do xeo, normalmente a dereita para as persoas destras.
* Sen mans: ningunha man toca o xeo e resulta máis difícil inclinar o corpo sobre o xeo.
* Agarrado: un hydroblading cunha man e a man libre terma o pé libre.
* Parellas: considerado como un elemento conxunto ou como un elemento no que unha persoa fai o hydroblading mentres a parella realiza como elemento de gumes.
* Ombreiro aberto: o torso mira cara a arriba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Glosario de patinaxe artística
Parus

***Parus*** é un xénero de aves do Vello Mundo da familia dos páridos. Anteriormente era un xénero moi grande que contiña máis de 50 especies da familia Paridae. O xénero foi despois dividido en varios xéneros que foron resucitados despois da publicación dunha análise detallada de filoxenética molecular en 2013. O nome do xénero, *Parus*, é o nome latino dos "ferreiriños".

Agora o xénero contén só as seguintes especies: 
**Parus parvulus* (Plioceno def Csarnota, Hungría) 
**Parus medius* (Plioceno de Beremend, Hungría) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Gill, Frank B.; Slikas, Beth & Sheldon, Frederick H. (2005): Phylogeny of titmice (Paridae): II. Species relationships based on sequences of the mitochondrial cytochrome-b gene. *Auk* **122**: 121–143. DOI: 10.1642/0004-8038(2005)122[0121:POTPIS]2.0.CO;2 HTML abstract
Christian Panucci

**Christian Panucci**, nado en Savona o 12 de abril de 1973, é un exfutbolista e actual adestrador italiano. Xogaba de lateral dereito e foi internacional coa selección italiana.

## Palmarés 
**A.C. Milan**
*Serie A: 1993–94, 1995–96
*Liga de Campións: 1993–94
*Supercoppa Italiana: 1993, 1994
*Supercopa de Europa: 1994

**Real Madrid**
*Primeira División: 1996–97
*Supercopa de España: 1997
*Liga de Campións: 1997–98
*Copa Intercontinental: 1998

**Chelsea**
*FA Charity Shield: 2000

**A.S. Roma**
*Coppa Italia: 2006–07, 2007–08
*Supercoppa Italiana: 2007

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de xogador en Soccerbase.com
Illégal

***Illégal*** é un filme belga de 2010 dirixido por Olivier Masset-Depasse. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 83ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Anne Coesens como Tania
* Alexandre Golntcharov como Ivan
* Christelle Cornil como Lieve
* Frédéric Frenay como Policía 1
* Esse Lawson como Aissa
* Olivier Schneider como Policía 2

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
De Helaasheid der Dingen

***De Helaasheid der Dingen*** é un filme belga de 2009 dirixido por Felix Van Groeningen. É unha adaptación da novela semiautobiográfica homónima de Dimitri Verhulst. Está protagonizado por Kenneth Vanbaeden, Valentijn Dhaenens, Koen De Graeve, Wouter Hendrickx, Johan Heldenbergh, Bert Haelvoet e Gilda De Bal. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Kenneth Vanbaeden como Gunther Strobbe con 13 anos
* Valentijn Dhaenens como Gunther Strobbe con 33 anos
* Koen De Graeve como Marcel ‘Celle’ Strobbe
* Wouter Hendrickx como Lowie ‘Petrol’ Strobbe
* Johan Heldenbergh como Pieter ‘Breeze’ Strobbe
* Bert Haelvoet como Koen Strobbe
* Gilda De Bal como Meetje
* Pauline Grossen como tía Rosie
* Sofie Palmers como curmá Sylvie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Castelo de Ambras

O **castelo ou palacio de Ambras** (en alemán: *Schloss Ambras*)? é un castelo e palacio renacentista situado nos outeiros que están sobre a cidade de Innsbruck, Austria.

Considerada unha das atraccións turísticas máis populares da cidade, o castelo de Ambras foi construído no século XVI no lugar dun anterior castelo do século X, e converteuse na sede do poder dos condes de Andechs. A importancia cultural e histórica do castelo está estreitamente relacionada co arquiduque Fernando II, xa que foi a súa residencia de 1563 a 1595.

No castelo de Ambras atópase a Cámara de Arte e Curiosidades, cunha colección de pinturas de persoas con deformidades. Durante 200 anos, albergou o Penacho de Moctezuma. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Innsbruck 2 338.jpg|O Castelo de Ambras nun debuxo de 1649.
Ficheiro:Schloss Ambras in Tirol.jpg|O Castelo de Ambras nun gravado de Matthäus Merian.
Ficheiro:Schloss Ambras.jpg|O Castelo de Ambras na segunda metade do século XIX.
Ficheiro:Ambras Innenhof01.jpg|Patio interior do Castelo de Ambras.
Ficheiro:Fontana.jpg|Pintura nun teito do palacio, por Giovanni Battista Fontana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Franz Weller: Die kaiserlichen Burgen und Schlösser in Wort und Bild Aufgrund von Quellenwerken dargestellt Hofburg zu Wien über Augarten, Belvedere, Prater .*..Gödöllő, Ischl ...bis über Miramar sind alle kaiserlichen Schlösser erklärt dagelegt*. k.k. Hof-Buchdruckerei, Wien (1880). ISBN 0003221717
* Florian Martin Müller: *Die römischen Meilensteine in Schloss Ambras*. In: Sabine Haag (Hrsg.), ''All'Antica*. *Götter und Helden auf Schloss Ambras. Eine Ausstellung deas Kunsthistorischen Museums Wien. Schloss Ambras - Innsbruck, 23. Juni bis 25. September 2011'', Wien 2011, S. 18-23 ISBN 978-3-99020-006-3
* Ludwig Igálffy von Igály: Die Ambraser Trinkbücher Erzherzog Ferdinands II. von Tirol. Erster Band (1567-1577) Transkription und Dokumentation (= Schriften deas Kunsthistorischen Museums, Band 12), Wien 2010, ISBN 978-3-85497-192-4
* Albert Ilg, Wendelin Boeheim: Dás K.K. Schloss Ambras in Tirol. Beschreibung deas Gebäudes und der Sammlungen. (Nachdruck; 1. Auflage, Adolf Holzhausen, Wien 1882). BiblioBazaar (ou.a.), 2009, ISBN 978-1110233786.
* Bousfield, Jonathan; Humphreys, Rob (2008). The Rough Guide to Austria (Fourth ed.). Londres: Rough Guides. p. 471–473. ISBN 978-1858280592.

### Ligazóns externas 
* Sitio web con fotos do palacio
Eldorado (filme de 2008)

***Eldorado*** é un filme franco-belga de 2008 dirixido por Bouli Lanners. Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Bouli Lanners como Yvan
* Fabrice Adde como Elie/Didier
* Philippe Nahon como collector
* Françoise Chichéry como nai de Elie
* Didier Toupy como o naturista Alain Delon
* Stefan Liberski como mecánico
* Baptiste Isaïa como mecánico
* Jean-Jacques Rausin como un biciclista
* Renaud Rutten como outro biciclista
* Jean-Luc Meekers como o distribuidor de coches

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bélxica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*