open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palacio, Madrid

**Palacio** é o nome que recibe na cidade de Madrid (España) o barrio nº 11, o de maior extensión dos seis que compoñen o distrito Centro. Dentro del atópanse o Palacio Real de Madrid, o Teatro Real de Madrid, a antiga morería e a rúa da Cava Baixa, a praza da Vila e parte do Madrid dos Austrias. Tamén alberga a zona coñecida como «barrio de La Latina», considerado por moitos un barrio propio.

O barrio de Palacio está limitado ao norte pola Costa de San Vicente, a Praza de España e a rúa de Leganitos; ao oeste polo río Manzanares e a rúa Segovia; ao Leste polas rúas Jacometrezo, Costanilla dos Ángeles, Fuentes, Arco de Cuchilleros e Toledo; e ao Sur polo vértice da Rolda de Segovia coa rúa de Toledo.
Sol, Madrid

**Sol** é un dos seis barrios que conforman o distrito Centro da cidade de Madrid (España). Comprende a Porta do Sol, onde se atopan a sede do Goberno da Comunidade de Madrid e o quilómetro cero das seis estradas radiais de España. Ocupa o último posto de poboación do distrito con 7422 habitantes e unha densidade de 16.868 hab./km².

Está situado xusto no centro do distrito, limitado ao norte por Universidad, ao nordeste por Justicia, ao leste por Cortes, ao sur por Embajadores, e ao oeste por Palacio.

En canto a rúas, desde o norte e no sentido das agullas do reloxo, está limitado pola de Jacometrezo, praza do Callao, Gran Vía, Caravel, Virxe dos Perigos, Sevilla, praza de Canalejas, Cruz, praza de Jacinto Benavente, Concepción Jerónima, praza de Porta Cerrada, Cuchilleros, Fuentes, Arenal, Costanilla dos Ángeles e a praza de Santo Domingo.

A Porta do Sol está a 2,23 km da ribeira do río Manzanares e a 12,39 km do aeroporto de Madrid-Barajas. Está situada nunha chaira situada a 650 m sobre o nivel do mar.
Universidad, Madrid

**Universidade** (na súa orixe coñecido como **barrio de Maravillas**) é un barrio do distrito Centro da cidade de Madrid (España).

Limítano, dun modo certeiro, as rúas de San Bernardo, rúa de San Vicente Ferrer, rúa de Fuencarral e rúa de Carranza (que eran as que pertencían á antiga Parroquia de Maravillas). Hoxe en día, por confusión co barrio de Universidad, amplíase ata as rúas de Princesa, Gran Vía, Fuencarral, Carranza e Alberto Aguilera. Desde finais do século XX, asóciase á área de **Malasaña**, aínda que non hai consenso na área que comprendería; aínda así, Malasaña non recibe ningún recoñecemento oficial na actualidade. Recibe este nome por atoparse na rúa de San Bernardo o caserón de San Bernardo, antiga sede da Universidade de Madrid.
Codex Theodosianus

O ***Codex Theodosianus*** ou **Código Teodosiano** é unha compilación das leis do Imperio Romano baixo os emperadores cristiáns dende 312. Unha comisión foi establecida polo emperador Teodosio II e o seu coemperador Valentiniano III o 26 de marzo de 429 e a compilación foi publicada por unha constitución do 15 de febreiro de 438.

## Notas
Los niños perdidos

***Los niños perdidos*** é un filme documental colombiano de 2024 dirixido por Orlando von Einsiedel, xunto co colombiano Jorge Durán e o británico-peruano Lali Houghton. Estreouse en Netflix o 14 de novembro de 2024. O filme conta a historia do accidente do Cessna 206 en Colombia en 2023 e o rescate dos catro nenos indíxenas witoto. Os nenos, con idades de entre 11 meses e 13 anos, sobreviviron durante 40 días na selva tropical colombiana antes de ser rescatados polo exército colombiano e voluntarios de grupos indíxenas locais.

Non é o primeiro documental sobre esta historia, xa que en abril de 2024 estreouse en Amazon Prime Video *Perdidos en el Amazonas*.

## Sinopse 
O avión Cessna 206, operado por Avianline Charters, partiu a mañá do 1 de maio de 2023 dende o aeroporto de Araracuara, en Colombia, nun voo chárter doméstico con destino a San José del Guaviare, a 350 km ao norte. Ás 7:34 am hora local, o piloto fixo unha chamada de socorro informando dun fallo do motor e o contacto por radio perdeuse pouco despois. A Forza Aérea Colombiana enviou inmediatamente naves para buscar na zona: un avión Basler BT-67 e un helicóptero Bell Huey.

A bordo da aeronave ían o piloto, Hernando Murcia Morales, e seis pasaxeiros: unha nai, Magdalena Mucutuy Valencia, cos seus catro fillos de aproximadamente 13, 9, 4 e 1 anos de idade, e un líder indíxena local, Herman Mendoza Hernández. O piloto e Mendoza morreron no impacto e a nai morreu catro días despois. Os catro irmáns sobreviviron. A familia forma parte do pobo witoto, un grupo indíxena familiarizado coa selva e aos que se lles ensina a cazar, pescar e recoller alimentos dende pequenos.

Tras o choque, segundo relataron os nenos posteriormente ás autoridades, a súa nai ordenoulles "marchar e buscar axuda". Os catro nenos afastáronse dos restos e comezaron a percorrer a selva,

## Produción 
O documental achega testemuños de primeira man das persoas involucradas no rescate xunto con material de arquivo do Exército colombiano, rescatistas indíxenas voluntarios e familiares dos nenos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Accidente do Cessna 206 en Colombia en 2023
* *Perdidos en el Amazonas*
Silver Apples

**Silver Apples** foi un dúo musical neoiorquino pioneiro da música electrónica e de psicodelia composto polo cantante Simeon Oliver Coxe III e o batería Danny Taylor. O grupo estivo activo en dúas etapas non continuas. Fundouse en 1967 no East Village e disolveuse en 1969, para regresar entre 1996 e 1999. Taylor faleceu en 2005 tras o cal Simeon continuou actuando en solitario ata o seu pasamento en 2020. A banda foi citada como referencia para artistas como  Portishead, Suicide ou The Horrors. 

## Traxectoria
Con 21 anos, Simeon Coxe III mudouse de Nova Orleáns ata Nova York para traballar como artista plástico. Tras contactos co mundo da arte, como o pintor Franz Kline ou Willem De Kooning tamén comezou a facer música, e pasou a formar parte do grupo de rock The Overland Stage Electric Band, como vocalista, do que xa era integrante Danny Taylor. Cando propuxo engadir un audio-oscilador de 1940 como instrumento musical, os membros restantes da banda negáronse a continuar co proxecto, e só el e o batería Danny Taylor quedaron da formación orixinal. Este foi o dúo que se rebautizou como Silver Apples.

O equipo instrumental base do grupo aumentou a nove osciladores e un kit de batería con trece tambores e cinco pratos. Apilados uns encima dos outros, Simeon tocounos simultaneamente cun sistema de teclas e pedais de deseño propio. En 1968 gravan o seu primeiro disco, homónimo. Comezaron a organizar concertos ao vivo con cancións construídas sobre discordancias inesperadas, os sons obsesivos dos osciladores sobre melodías usadas no rock psicodélico e unha percusión vigorosa. En 1969 publicaron o seu segundo disco, *Contact*, a portada mostrábaos na cabina dun avión Pan Am; a contraportada, sentados entre o que parecían os restos dun desastre aéreo. A compañía aérea demandou o grupo e cando o seu selo discográfico foi absorbido por MCA dixéronlles que xa non se contaba con eles, e o seu terceiro disco quedou sen publicar.

En 1998 a discográfica alemá Enraptured Records publicou un disco con temas do dúo, *Beacon*. Tras a boa recepción polo público europeo seguiron con outro álbum *Decatur*, e o álbum que quedou inconcluso no sesenta, *The Garden*, o cal Danny Taylor mantivo en caixas no seu ático ata o seu lanzamento en 1998.

## Discografía
[miniatura|Simeon Oliver Coxe III xa en solitario en [2008.]]
* *Silver Apples* (1968). Cualificado pola prensa especializada como retro-futurista con polirritmos "motorik", mesturaban electrónica que se popularizaría anos máis tarde en bandas como Kraftwerk con melodías propias do rock psicodélico.
* *Contact* (1969). Asociado ao pre-kraut e ao proto-punk, con innovacións inusuais naquel entón como o uso do sampler por medio de gravacións de radio.
* *Beacon* (1998)
* *Beacon - Remixed* (1998)
* *The Garden* (1998)
* *Decatur* (1998)
* *Clinging To a Dream*(2016)

## Notas 
### Ligazóns externas 
* A canción Lovefingers de 1968, en youtube
Castilla, Madrid

O **barrio de Castilla** é un barrio do norte da cidade de Madrid (España) pertencente ao distrito de Chamartín e cuxo centro neurálxico é a praza de Castilla. Atópase enmarcado pola mesma praza de Castilla, o paseo da Castellana, a rúa de Mateo Inurria e a estación de Chamartín. O seu eixo central discorre ao longo das rúas de Agustín de Foxá (que conduce á citada estación) e de Mauricio Legendre.
Ciudad Jardín

**Ciudad Jardín** é un barrio do distrito de Chamartín, situado na zona nordés da cidade de Madrid (España), e lindeira co distrito de Salamanca. Sitúase entre a rúa Príncipe de Vergara, a Avenida Ramón e Cajal e a rúa López de Hoyos, sendo esta última unha das rúas máis longas da cidade e destacada pola súa gran actividade comercial.
Alameda de Osuna

**Alameda de Osuna** é un dos cinco barrios pertencentes ao distrito de Barajas, na periferia nordeste da cidade de Madrid (España). A súa proximidade ao aeroporto de Madrid-Barajas e a súa peculiar localización xeográfica convérteo nun barrio singular da cidade.

Limita ao norte coa rúa San Severo, a parte final da rúa Soto Hidalgo e a rúa Riaño, ao sur coa avenida de América en paralelo á colonia de Ciudad Pegaso (barrio de Rejas do distrito de San Blas-Canillejas), ao leste coa M-14 e ao oeste coa avenida de Logroño (os números pares).
Nueva España, Madrid

**Nueva España** é un barrio do distrito de Chamartín, situado na zona nordés da cidade de Madrid (España). Os seus límites son ao sur a avenida de Alberto Alcocer e a rúa de Costa Rica, ao norte coas rúas Mateo Inurria e Caídos da División Azul; ao oeste co paseo da Castellana e ao leste coa avenida da Paz (M-30). O extremo noroccidental deste barrio toca coa praza de Castilla, que pertence ao barrio veciño de Castilla.

É un dos barrios con maior afluencia da capital e do país. Entre os residentes (históricos e actuais) destacados inclúense Dámaso Alonso, Florentino Pérez, Gloria Fuertes ou Pío García-Escudero.
Prosperidad, Madrid

**Prosperidad** ou **La Prosperidad** é un barrio de Madrid (España) pertencente ao distrito de Chamartín.

Situado dentro da M-30, en nordés da cidade, lindeira co distrito de Salamanca. Os seus límites son: ao oeste a rúa Príncipe de Vergara, ao sur: a rúa de María de Molina e a avenida de América, ao leste: a M-30 e ao norte: a rúa de López de Hoyos.
Monero

**Monero (XMR)** é unha criptomoeda de código aberto enfocada na privacidade e no anonimato, lanzada en abril de 2014. A diferenza de moitas outras criptomoedas, como o Bitcoin, Monero emprega tecnoloxías avanzadas para garantir transaccións completamente privadas e non rastrexables, protexendo así a identidade dos usuarios e os detalles das operacións.

## Historia
Monero orixinouse como un fork do protocolo CryptoNote, inicialmente implementado en Bytecoin. Debido a problemas relacionados coa distribución orixinal de Bytecoin, un grupo de desenvolvedores decidiu crear unha versión nova e máis transparente, inicialmente chamada BitMonero. Posteriormente, o proxecto foi renomeado simplemente como Monero. O nome "Monero" deriva do esperanto e significa moeda.

Desde o seu lanzamento, Monero experimentou unha serie de melloras significativas, incluíndo optimizacións na privacidade, na escalabilidade e na seguridade. Estas melloras foron posibles grazas ao traballo dunha comunidade activa e descentralizada de desenvolvedores.

## Características principais
### Privacidade e anonimato
Monero utiliza tres tecnoloxías principais para garantir a privacidade:

***Sinaturas de anel:** Ocultan o remitente dunha transacción ao mesturalo cun grupo de posibles remitentes. 
    
***Enderezos furtivos:** Garanten que só o destinatario poida identificar a transacción recibida.
    
***Transaccións confidenciais de anel (RingCT):** Ocultan os importes das transaccións, proporcionando confidencialidade total.

Estas tecnoloxías fan que as transaccións de Monero sexan practicamente imposibles de rastrexar, diferenciándoo doutras criptomoedas.

### Descentralización
Monero está deseñado para ser accesible a calquera usuario, garantindo que a minería poida realizarse de maneira eficiente incluso en hardware doméstico. Isto axuda a evitar a centralización do poder de minería que afecta a outras criptomoedas.

### Escalabilidade dinámica
A blockchain de Monero non ten un límite fixo de tamaño de bloque, o que lle permite adaptarse ás necesidades do sistema, aínda que con penalizacións para evitar o abuso.

## Usos e controvérsias
Monero é amplamente utilizado en transaccións onde a privacidade é unha prioridade, como pagamentos entre particulares ou negocios que valoran o anonimato. Porén, a súa natureza privada tamén foi obxecto de críticas, xa que algúns o empregan para actividades ilegais.

As críticas tamén inclúen as preocupacións de gobernos e organismos reguladores, que consideran que a privacidade de Monero dificulta a prevención de actividades ilícitas, como o branqueo de capitais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* GetMonero.Org  (en varias linguas)

### Outros artigos 
* Criptomoeda
Cabodano (banda)

**Cabodano** é unha banda galega de metalcore e groove metal, procedente de Sigüeiro, no concello coruñés de Oroso.

## Traxectoria 
A banda naceu en 2012, co nome inicial de The Guepards, renomeándose posteriormente como Cabodano. Estaba formada inicialmente por Moisés (baixo), Peri (batería) e Juncal (guitarra), aos que se uniron máis tarde Buitre (voz) e Mora (guitarra). 

## Discografía 
* *O Espertar* (2018).
* *É Mellor Matarse* (2024).

## Notas
La Tranquilidad

***La Tranquilidad*** foi un semanario publicado en Vigo en 1902.

## Historia e características 
Semanario que apareceu en Vigo en outubro de 1902. Tivo curta duración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Municipio de Ogre

O **municipio de Ogre** (en letón, *Ogres novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021, 
que fusionou o antigo municipio de Ogre, o municipio de Ikšķile, o municipio de Lielvārde e o municipio de Ķegum. Limita ao norte co municipio de Cēsis, municipio de Sigulda e municipio de Ropaži, ao oeste cos municipios de Salaspils e Ķekava, ao suroeste co municipio de Bauska, ao leste co municipio de Madona e ao sueste co municipio de Aizkraukle. O centro comarcal está situado na cidade estatal de Ogre.

En 2021 tiña unha poboación estimada de 57.617 habitantes.

## Historia 
Pódese chegar ao rastrexo de poboadores na comarca desde a Idade de Bronce. O seu desenvolvemento foi facilitado pola ruta comercial de Daugava, que se converteu nun dos primeiros obxectivos da invasión dos cruzados. Nese momento, libios e latgaliáns vivían na rexión. A finais do século XII construíuse o primeiro castelo e igrexa alemáns en Ikškile; os libios locais eran bautizados regularmente. En 1207, o territorio foi engadido ao Bispado de Riga.

Durante a guerra de Livonia, os territorios foron saqueados. Despois da guerra, o territorio pasou baixo o control do Ducado de Livonia de Pārdaugava, despois de que en 1629 Suecia adquirise a maior parte do condado. Durante a epidemia de peste na Gran Guerra do Norte, a poboación do condado caeu de forma significativa: o 15 % da poboación sobreviviu na parroquia de Ikškile e o 11,3% na parroquia de Suntažu. En 1721, o territorio foi engadido ao Imperio Ruso. Durante a Primeira Guerra Mundial, a parte do territorio ao longo do Daugava sufriu moito as hostilidades.

Ata 1947, o territorio do distrito de Ogre formaba parte do distrito de Riga. Despois de 1947, o condado de Ogres foi establecido temporalmente, pero como resultado da reforma administrativa territorial do 31 de decembro de 1949, cambiouse o estado administrativo ao de municipio. Entre 1952 - 1953, o municipio formou parte do distrito de Riga.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Abrantes, Madrid

**Abrantes** é o barrio n.° 117 da cidade de Madrid (España), un dos sete que compoñen o distrito de Carabanchel. Conta con 30.857 habitantes (INE, 2007). O seu nome coincide coa vía principal do barrio, a avenida de Abrantes.

Limita, ao norte, na Avenida do Porto, co barrio de Opañel; ao sur, na avenida dos Poboados, co barrio de Buenavista; ao oeste, no Camiño Vello de Leganés, co barrio de Puerta Bonita; e ao leste, na Estrada de Toledo, co distrito de Usera.

A avenida de Abrantes comeza na praza Fernández Ladreda, máis coñecida como Praza Elíptica (liñas 6 e 11 de Metro de Madrid), e finaliza na avenida dos Poboados.
Almagro, Madrid

**Almagro** é un barrio pertencente ao distrito de Chamberí de Madrid (España). Está limitado polas rúas Santa Engracia ao oeste, José Abascal ao norte, o paseo da Castellana ao leste e Xénova ao sur.
Arapiles

**Arapiles** é un barrio pertencente ao distrito de Chamberí de Madrid (España). Está limitado polas rúas Blasco de Garay (ao oeste), Cea Bermúdez (ao norte), Bravo Murillo e San Bernardo (ao leste) e a rúa Alberto Aguilera (ao sur).

Arapiles conforma, xunto cos barrios de Gaztambide, Trafalgar, Almagro, Ríos Rosas e Vallehermoso, no distrito madrileño de Chamberí.
Ríos Rosas

**Ríos Rosas** é un barrio de Madrid (España) pertencente ao distrito de Chamberí. Toma o seu nome da rúa de Ríos Rosas que o vertebra en sentido este-oeste. Está limitado polas rúas Bravo Murillo ao oeste, Fernández Villaverde ao norte, o paseo da Castellana ao leste e a rúa de José Abascal ao sur.
Trafalgar, Madrid

**Trafalgar** é un barrio da cidade de Madrid (España) pertencente ao distrito de Chamberí na Comunidade de Madrid. Queda limitado polas rúas Bravo Murillo e San Bernardo ao oeste, José Abascal ao norte, Santa Engracia ao leste e Carranza e Sagasta ao sur. Ten o seu corazón na praza de Olavide, xunto coa glorieta do Xeneral Álvarez de Castro as dúas únicas dentro do barrio, non limítrofes.
Vallehermoso, Madrid

**Vallehermoso** é un barrio pertencente ao distrito de Chamberí de Madrid (España). Está limitado polas rúas de Isaac Peral e Xoán XXIII ao oeste, as avenidas da Moncloa e de Raíña Victoria ao norte, a Bravo Murillo ao leste e Cea Bermúdez ao sur.
El Tío Paco

***El Tío Paco*** foi un semanario publicado na Coruña en 1902.

## Historia e características 
Semanario festivo que apareceu na Coruña en novembro de 1902. Cesou ao pouco tempo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Cantaclaro (Ferrol)

***Cantaclaro*** foi un semanario editado en Ferrol entre 1901 e 1902.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico que cantará todas las semanas y cuando se le antoje*. Apareceu o 30 de xuño de 1901. Periódico de tendencia católica. Imprimíase na Tipografía La Constanza da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *El Canta Claro*
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Cantaclaro

***Cantaclaro*** foi o nome de varias publicacións:

****Cantaclaro***, periódico editado en Ferrol en 1901.
****Cantaclaro***, periódico editado en Cospeito en 1915.

## Véxase tamén 
*
El Terruño

:*Non confundir con El Terruño (Buenos Aires) que saíu en 1931*.*GEG*, https://consellodacultura.gal/fondos_documentais/hemeroteca/cabeceira/index.php?p=1686&id=406

***El Terruño*** foi un periódico editado en Ordes de 1903 a 1904.

## Historia e características 
Semanario subtitulado *Ecos y canglores de la Montaña*, apareceu en outubro de 1903. Imprimíase en Santiago de Compostela. Dirixido por Vicente Carnota Pérez. Matiña unha liña crítica co cacique local Saturnino Aller Rodríguez. Publicou polo menos nove números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Juan José (6/1/2017) "El Terruño" *Historias de Ordes*.
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
La Cruzada

***La Cruzada*** foi un periódico editado Ferrol entre 1888 e 1889.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico católico semanal*, apareceu o 26 de febreiro de 1888. O director e propietario era Francisco Javier Franco, que foi substituído por Manuel Rivas Neira en abril de 1888. Cesou a súa publicación co número 64 publicado o 16 de maio de 1889.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Lola Veleiro

**María Dolores Veleiro Alemparte**, nada no Carballiño o 12 de xaneiro de 1959 e finada na mesma vila o 12 de outubro de 2024, foi unha empresaria e dinamizadora cultural e turística galega.

## Traxectoria
Filla dos comerciantes Cesáreo Veleiro Bravo (fillo á súa vez de Bernardino Veleiro Francisco e de Lola Bravo) e Leontina Alemparte Martínez, e irmá de César Veleiro. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela entre 1976 e 1981, e exerceu como avogada colexiada entre 1983 e 1989 e como xuíz en réxime de provisión temporal no xulgado de Distrito do Carballiño entre 1984 e 1986.

Desde 1977 vinculouse ao Cine Club Carballiño, do que foi tesoureira en 1980 e secretaria entre 1981 e 1983. En 1987 integrouse como auxiliar nas Xornadas de Cine e Vídeo en Galicia, coas que seguiu colaborando en sucesivas edicións.

Entre 1984 e 1986 formou parte da xunta directiva do Casino do Carballiño, da que era presidente Manuel Blanco Guerra. Unha das primeiras decisións foi eliminar a tradicional Festa da Mimosa do Carballiño, que elixía unha raíña anual, para reconvertela na Semana Cultural Mimosa 84, que durou ata 1986. Tamén en 1985 creouse a asociación fotográfica O Potiños, da que formou parte nos seus primeiros anos e coa que gañou varios concursos de fotografía do Entroido.
Realizou o curso de Animación Sociocultural I e II pola UNED en 1995, e centrou o seu traballo de remate no Grupo Ecoloxista Outeiro. Entre 1996 e 2003 formou parte da Axencia de Desenvolvemento Local do Carballiño, vinculada á Asociación Comarcal de Empresarios, a través da cal organizou actividades como "O Carballiño coa escola".
Fixo o mestrado Axentes de empleo: Planificación, financiamento e xestión de proxectos, da Universidade de Vigo (2002-2003). Participou en diversos proxectos vinculados á dinamización turística da vila e da comarca, e desenvolveu o proxecto Inserción laboral de los emigrantes retornados en la comarca de O Carballiño”.

Como empresaria, a comezos dos anos 90 compartiu a xerencia da empresa exhibidora Carballiño Cine S.L., na que coordinou a campaña pioneira Ven ó Cine que se desenvolveu no Carballiño (Cine Alameda e Cinema Paradiso), Verín (Cine Buenos Aires) e Lalín (Cine Lalín), co patrocinio da Dirección Xeral de Política Lingüística. Entre 2007 e 2013 foi xerente da empresa de servizos culturais Lás Ideas.
En 2007 participou cun texto no libro colectivo *Os amigos de Chano Piñeiro*, editado pola Xunta de Galicia. En 2019 participou narrando a historia do comercio paterno, Almacenes Gavilán, no DVD que acompaña a obra *O Carballiño, industria e comercio*, editada polo Concello do Carballiño e promovida pola asociación fotográfica O Potiños.
En 2025 publicouse *As fotos de Lola* (ISBN 978-84-09-75194-5), que recolle as súas fotos.

Faleceu por mor dun cancro de mama.

## Vida persoal
En 1983 casou co escritor, historiador, crítico de cine e profesor universitario Miguel Anxo Fernández Fernández. Foi nai do crítico de cine Álvaro Fernández Veleiro. Residiu en Cambados, vila á que estivo vinculada.

## Notas
The Creation of Feminist Consciousness

***The Creation of Feminist Consciousness*** (***A creación da conciencia feminista***) é un libro escrito por Gerda Lerner*.* Publicouse en 1993 e constitúe a segunda parte da obra que Lerner titulou *Women and History* ( *Mulleres e Historia* ). Os temas que se desenvolven neste libro son o estudo histórico da aparición da conciencia feminista e as diferentes formas de resistencia que foron desenvolvidas polas mulleres*.* Un libro que documenta doce séculos nos que as mulleres loitaron por liberarse do pensamento patriarcal e por construír unha conciencia feminista.''*

## Contido 
Lerner traza unha xenealoxía dende a Idade Media ata o século XIX, amosando os diferentes aspectos nos que as mulleres loitaron pola súa autonomía e pola súa propia voz.  Os límites de tempo foron elixidos porque xa existen fontes escritas no século VII e 1870, porque neste intre xorde o movemento sufraxista en Europa occidental e nos Estados Unidos . 

Representa a místicas e visionarias, relixiosas católicas, beguinas, protestantes, pietistas, cuáqueras e shakers. Mulleres  que demostraron que eran "criaturas iguais ante Deus", capaces de comunicarse con El sen a mediación dos homes. Destacan os nomes de Hildegarda de Bingen (século XII), Guglielma de Milan (XIII), Margarida Porete (XIII-XIV) Christina Ebner (s. XIV) ou Xiana de Norwich (XV) a Tareixa de Ávila (XVI), Madame Guyon (XVII) Anna Vetter, (XVII) Margaret Fell (XVII) ou Ann Lee (XVIII), entre moitas máis.

Outras afirmáronse, baseándose na súa experiencia común ou "capacidade de *ser nais'' ". Así chama a Dhuoda (século IX), Matilde de Magdeburgo, Gertrude Magna, Margaret Fell e Sarah Grimké (XIX). 

Tamén as que se “autorizaron” a pensar e escribir, desenvolvendo a súa creatividade intelectual e artística, a pesar dos impedimentos. Entre estes nomea a pensadoras, escritoras e artistas como María de Francia (XII), Christine de Pizan (XV), Isotta Nogarola (XV), Marie de Gournay (XVII), Sor Juana Inés de la Cruz (XVII), Elisabeth Elstob. (XVII), Mary Woollstonecraft (XVIII), Jane Austen (XVII-XVIII), Flora Tristán (XIX), así como numerosas escritoras, novelistas ou poetas do século XIX, como Emily Dickinson, as irmás Bronte, George Eliot, George Sand e Elizabeth Barrett Browning.

Para ela esta é a “historia de mulleres” que quedaba por contar.

Lerner entendeu a historia como un proxecto transformador que nos explica o presente. Por iso, a memoria e a súa recuperación son claves para a emancipación. Para ela, o colectivo das mulleres non se pode analizar como outras minorías xa que representan a metade da humanidade e son obxecto dunha opresión moi concreta que precede ao resto de opresións. 

## Notas
Resistencia feminista ao colapso

**Resistencia feminista ao colapso** é un ciclo de xornadas anuais impulsadas polo Centro Interdisciplinario de Investigacións Feministas e de Estudos de Xénero da USC desde o ano 2023. Teñen como obxectivo dar a coñecer o programa de investigación da ecoloxía feminista, incidindo na súa capacidade para propor solucións perante os grandes desafíos (catástrofe climática, fin da cultura dos combustibles fósiles, crise da auga, perda da biodiversidade) aos que se deberá facer fronte nas próximas décadas.

## Traxectoria 
A primeira xornada de Ecofeminismo do CIFEX celebrouse en setembro de 2023 co título de *Resistencia feminista*, e contou coa presenza de varias investigadoras, entre elas Victoria Aragón autora de *Ecofeminismo y decrecimiento*.

Nas xornadas de 2024, celebradas no mes de novembro, celebráronse co lema *Resistencia feminista ao colapso*. Abordáronse cuestións coma o debate entre bioloxía e cultura ou o activismo fronte ás violencias contra a natureza, e participaron entre outras Irene Zugasti, Brais Arribas e Lina Coelho.

## Notas 
## Véxase tamén 
#### Ligazóns externas 
* CIFEX-Xornadas
Atalaya

**Atalaya** é un barrio do distrito de Ciudad Lineal, en Madrid (España). A súa superficie de apenas 24,89 hectáreas convérteo no barrio administrativo máis pequeno da cidade. Ten unha poboación de 1.570 habitantes (2016). Limita ao norte co barrio de Costillares, ao sur con Colina, ao leste con Pinar del Rey do distrito de Hortaleza e ao oeste con Nueva España do distrito de Chamartín. Está delimitado polas rúas Custa do Sacro Corazón, Añastro, Mesena, Emeterio Castaños, Arturo Soria, Nó de Costa Rica e Avenida de Paz.
A Tribuna (novela)

***A Tribuna*** (en ), publicada en 1883, é unha novela da escritora galega Emilia Pardo Bazán, considerada a primeira novela social publicada en España e introdutora do Naturalismo.

## Contexto 
*A Tribuna* é a terceira novela de Emilia Pardo Bazán. Os primeiros anos da década de 1880 foron cruciais tanto para a traxectoria da autora como para o desenvolvemento da novela española. A obra foi escrita nun contexto marcado polos primeiros debates sobre o naturalismo literario. Pouco iñantes da súa publicación, Pardo Bazán contribuíu a estes debates cunha serie de artigos no diario madrileño La Época, que se recompilaron en xuño do mesmo ano baixo o título *La cuestión palpitante*.

É considerada a primeira novela española en ter como protagonista ao mundo obreiro. Aínda que este mundo xa aparecera en novelas de folletín, esta obra distínguese polas características documentais propias do naturalismo, un enfoque que Pardo Bazán introduce. A segunda edición da Gran Enciclopedia Soviética outorgoulle este mérito, destacando a Emilia Pardo Bazán como "a primeira persoa na literatura de España que reflicte, verdadeiramente, a vida da clase obreira".

É a única novela da autora na que se fai referencia a acontecementos históricos concretos que inflúen de maneira significativa na vida dos personaxes. A través desta obra, a autora incorpora tanto o contexto político e social da Revolución de 1868 como as experiencias da clase traballadora nunha contorna urbana, destacando as interaccións entre os personaxes e o impacto dos eventos históricos nas súas vidas cotiás.

A autora estudou en detalle moitos aspectos da novela co rigor característico do naturalismo que defendía. Pardo Bazán realizou varias visitas á Fábrica de Tabacos da Coruña para coñecer de primeira man o ambiente, os personaxes e as actividades que intentaba retratar. Isto reflíctese nas pasaxes nas que describe o proceso de elaboración dos cigarros e a contorna das obreiras, o que revela un coidadoso estudo e unha notábel capacidade de observación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Xesús Alonso Montero (2023). Relendo "La Tribuna" de Emilia Pardo Bazán: observacións sociolingüísticas (e algo máis) sobre as vidas de Amparo e de Chinto" *La Tribuna. Cadernos de Estudos da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán*, núm. 18, pp. 180-191 https://doi.org/10.32766/tribuna.18.356
### Outros artigos 
* *Os pazos de Ulloa*
* *La madre Naturaleza*

### Ligazóns externas 
* Texto completo en castelán (Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes)
Colina, Madrid

**Colina** é un barrio do distrito de Ciudad Lineal, en Madrid (España). Ten unha superficie de 55,97 hectáreas e unha poboación de 6.288 habitantes (2018). Limita ao norte co barrio de Atalaya, ao sur con San Juan Bautista,  ao leste con Canillas do distrito de Hortaleza e ao oeste con Hispanoamérica do distrito de Chamartín. Está delimitado ao leste pola Avenida de Paz, ao norte polas rúas Emeterio Castiñeiros e Nó de Costa Rica, ao oeste coas rúas Mesena e Asura e ao sur polas rúas Ulises e José Silva e a Avenida Ramón e Cajal.
Costillares

**Costillares** (máis coñecido pola denominación non oficial de **Pinar de Chamartín**) é un barrio situado no norte da cidade de Madrid (España) pertencente ao distrito de Ciudad Lineal. As súas rúas principais son a parte final da rúa de Arturo Soria, Xasmín, Caleruega e principio de Golfo de Salónica.
Concepción, Madrid

**Concepción** é un barrio ao leste da cidade de Madrid (España). Atópase dentro do distrito número 15 de Ciudad Lineal. As súas rúas principais son a Avenida Donostiarra, Arturo Soria e a rúa Virxe da Alegría. Dentro dos límites do barrio atópase o parque do Calero, atravesado pola rúa José do Hierro. É un barrio maioritariamente residencial salvo a zona que linda coa rúa Alcalá, que é de carácter máis comercial.

O Barrio de Concepción esténdese: de norte a sur, desde a rúa Juan Pérez Zúñiga, pasando pola rúa Virxe do Val ata a M-30 e a rúa de Alcalá e de leste a oeste, desde a rúa do José do Hierro ata a rúa Alcalde López Casero.
Pueblo Nuevo

**Pueblo Nuevo** é un barrio ao leste da cidade de Madrid (España), no distrito de Ciudad Lineal. As súas rúas principais son a rúa Alcalá e a rúa dos Irmáns García Noblejas, que o separa do distrito de San Blas-Canillejas. Entre os lugares máis importantes do barrio atópase o centro comercial Alcalá Norte.

O barrio sitúase ao sur da rúa Alcalá e chega ata a M-23. Tendo ao oeste a Avenida de Daroca que limita con cemiterio da Almudena correspondente ao Barrio de Ventas e ao leste coa rúa dos Irmáns García Noblejas que limita co distrito de San Blas-Canillejas.

Pódese dividir en tres zonas (todas comparten a rúa dos Irmáns García Noblejas que esténdese desde a Praza de Ciudad Lineal ata a Praza de Alsacia):

* A zona da **rúa Alcalá** (comprende as rúas de Alcalá, Lago Constanza e Vital Aza), coñecido simplemente como **Pueblo Nuevo**.
Nel atópase o centro comercial Alcalá Norte, a Xunta Municipal do Distrito de Ciudad Lineal e a área comercial do barrio situado na rúa Alcalá.
* A contorna da **rúa Ascao** e **rúa Francisco Villaespesa** (comprende as rúas de Lago Constanza, Vital Aza, Guillén de Castro, Achuri, Francisco Rioja e Breña). Coñecido simplemente como **Ascao**.
* O **Barrio de Bilbao**, como é coñecido popularmente e historicamente na zona pódese dividir á súa vez en tres zonas:
- A contorna da rúa e o **Parque Arriaga**.
- A **zona norte** do Barrio de Bilbao, coñecido simplemente como **García Noblejas**  (contorna das rúas de Braulio Gutiérrez, Santurce e Gandhi) e a **zona sur** (contorna da rúa de Villaescusa e o Depósito da Canle de Isabel II), coñecido como **La Almudena** ou **Villaescusa**.
Ambas as divididas pola rúa Francisco Largo Caballero.
Quintana, Madrid

**Quintana** é un barrio ao leste da cidade de Madrid (España). Atópase dentro do distrito número 15, Ciudad Lineal. As súas rúas principais son a rúa de Alcalá e a rúa José do Hierro. Entre os lugares máis importantes do barrio atópase a praza de Quintana, situada na esquina de Alcalá coa rúa Virxe do Sagrario que o une co barrio de Concepción.

Esténdese, de norte a sur, desde a rúa José do Hierro ata a rúa de Alcalá; e de leste a oeste, desde a rúa do Xeral Aranaz ata a rúa Florencio Llorente.

Ten unha superficie de 72,31 hectáreas e unha poboación de 25.989 habitantes (2009).

Desde comezos do século XXI absorbeu de forma progresiva inmigrantes de diversas nacións hispanoamericanos e en menor medida, do Leste de Europa.
San Juan Bautista

O barrio de **San Juan Bautista** atópase en Madrid (España), no distrito de Ciudad Lineal, na zona nordés da cidade. Linda coa autoestrada de circunvalación M-30, a A-2, a rúa de Arturo Soria e a rúa de José Silva/Ramón e Cajal.
San Pascual

O barrio de **San Pascual**, codificado como 15.5, forma parte do distrito da Ciudad Lineal, Madrid (España), situado ao nordés da cidade.

O barrio queda delimitado oficialmente polas seguintes vías:

* M-30/Avenida da Paz
* A-2/Avenida de América
* R/ Xeral Aranaz
* R/ Marqués de Portugalete
* R/ Juan Pérez Zúñiga
* R/ Virxe do Val
* R/ de Antonio Cantalejo
* R/ Persuasión
* R/ Virxe de Lourdes
* R/ Virxe do Espino

Ademais do propio barrio de San Pascual, o actual barrio municipal está formado polos antigos barrios da Alegría, A Bomba e Barrio Blanco.
Ventas

**Ventas** é un barrio ao leste da cidade de Madrid (España). Atópase dentro do distrito número 15, Ciudad Lineal. As súas rúas principais son a rúa de Alcalá, a avenida do Marqués de Corbera e a avenida Daroca.

O barrio sitúase ao sur da rúa de Alcalá e chega ata a M-23. Tendo ao oeste a M-30; e ao leste a avenida de Daroca e a rúa de Lago Constanza.

Pódese dividir en tres zonas:

* A zona da rúa de Alcalá e a estación del Carmen, coñecido simplemente como O Carmen (comprende as rúas de Alcalá, Lago Constanza e a Avenida de Daroca).
* O Barrio da Elipa como é coñecido popularmente na zona (comprende as rúas da Avenida da Paz, a Avenida de Daroca, a Avenida das Trece Rosas e a M-23).
* O Cemiterio da Almudena
Pedro Mariño de Camba Sotomayor y Ulloa

**Pedro Mariño de Camba Soutomaior e Ulloa**, nado en Insua (Taboada), foi un militar galego, que en 1678 foi nomeado  gobernador da provincia de Costa Rica, cargo que rexeitou.

## Traxectoria 
Naceu en Taboada, sendo fillo de Juan Mariño Goyanes de Sotomayor e Antonia Taboada Somoza. Ingresou no exército o 30 de setembro de 1641 e serviu durante 33 anos. Tras pasar anos na fronteira de Estremadura, foi tenente de cabalos coiraza en Sevilla e acadou o grao de capitán de cabalos coiraza.

En 1678 foi incluído nunha lista preseleccionada do Consello de Indias para o cargo de corrixidor de Ica, pero non resultou elixido. O 3 de agosto de 1678 o rei Carlos II nomeouno gobernador de Costa Rica, en substitución de Juan Francisco Sáenz Vázquez de Quintanilla y Sendín de Sotomayor, pero declinou o cargo, sendo nomeado no seu lugar Pedro de Balbín y Busto.

## Vida persoal 
Casou en Fuente del Maestre o 19 de outubro de 1653 con Catalina Zambrano Enríquez de Toro, natural daquela vila, e filla de don Juan Zambrano Enríquez de Toro e Elvira Zambrano Guerrero. Viviron na parroquia de Frameán, en Monterroso, e entre os seus fillos estaba Antonia Mariño de Camba, bautizada en Fuente del Maestre o 9 de decembro de 1666, que casou con don Juan Vargas Machuca y Adami. O seu bisneto Pedro de Quevedo y Quintano foi bispo de Ourense e cardeal da Igrexa Católica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Méritos de Pedro Mariño de Camba Sotomayor y Ulloa no Portal de Arquivos Españois .
El Goloso

**El Goloso** é un barrio de Madrid (España) pertencente ao distrito de Fuencarral-El Pardo, situado ao norte da cidade e delimitando o final da mesma nesa dirección. Recibe o seu nome pola base militar de El Goloso.

Limita ao norte e oeste polo barrio de El Pardo e o concello de Tres Cantos (conecta a través da estrada de Colmenar Viejo (M-607)), polo suroeste con Mirasierra, polo sueste con Valverde e polo leste co concello de Alcobendas (conecta en Cantoblanco a través da estrada M-616 El Goloso-Alcobendas).
El Pardo

**El Pardo** é un barrio pertencente ao concello español de Madrid (España), encadrado no distrito de Fuencarral-El Pardo. A localidade, fóra do centro urbano da capital, contou con concello propio ata 1950, ano no que foi anexionado polo de Madrid. 

Pintado por Velázquez e convertido en sede da ditadura franquista, a participación de El Pardo na historia de España é moi superior á súa importancia demográfica ou económica, e deriva de que alberga o Palacio Real de El Pardo, residencia alternativa dos reis de España ata Afonso XIII e logo de Francisco Franco, así como o Palacio da Zarzuela, residencia do rei Filipe VI e a súa esposa, réinaa consorte Letizia Ortiz, que viven nun palacete anexo dentro do recinto, denominado «Pavillón do Príncipe», desde a súa ligazón en 2004. Xoán Carlos I recuperouno como residencia real en 1962.

O pobo, de forma alongada e estreita, esténdese ao longo do río Manzanares, e atópase a seis quilómetros da zona máis próxima de Madrid. Atópase completamente rodeado polo Monte de El Pardo, antiga reserva cinexética dos reis de España e zona natural protexida, cercada e vixiada, formada principalmente por un gran encinar estendido sobre lombas baixas a ambos os dous lados do río Manzanares.
Fuentelarreina

**Fuentelarreina** é un barrio pertencente ao distrito de Fuencarral-El Pardo de Madrid (España). Limita ao norte co campo da Real Federación Española de Golf e a M-40, ao leste coas rúas Arroyo do Monte, Gabriela Mistral, Gavilanes, Gascones e Cantalejo, ao sur coa M-30 e ao oeste coa estrada de El Pardo (M-605) e a tapia do Monte de El Pardo.
Mirasierra

**Mirasierra** é un barrio de Madrid (España), pertencente ao distrito de Fuencarral-El Pardo, situado ao norte da cidade e delimitando o final da mesma nesa dirección.

Está localizada na zona norte de Madrid, limitada da seguinte forma:

* Polo oeste, R/ Costa Brava é a rúa limítrofe.
* Polo sur, Mirasierra queda delimitada pola avenida Ventisquero da Condesa.
* Polo leste, por Avenida do Cardeal Herrera Oria e a M-607 sepárao do pobo de Fuencarral.
* Polo norte, está limitada polas vías do tren.
Peñagrande

**Peñagrande** é un barrio do noroeste de Madrid (España), pertencente ao distrito de Fuencarral-El Pardo. Limita cos barrios de El Pilar, Fuentelarreina, Ciudad Universitaria do distrito de Moncloa-Aravaca e Valdezarza do distrito de Moncloa-Aravaca; seguindo desde o leste o sentido oposto ás agullas do reloxo.

O seu límite norte está constituído pola rúa Valle de Piñeirais Chairos; ao leste limita coa avenida Ventisquero da Condesa, a avenida da Ilustración e o camiño de Ganapanes; ao sur coa rúa Valle de Mena e a Avenida da Ilustración e ao oeste coas rúas Cantalejo, Gascones, Gavilanes e Gabriela Mistral.
Valverde, Madrid

**Valverde** é un barrio do norte da vila de Madrid (España) pertencente ao distrito de Fuencarral-El Pardo. Limita ao norte co barrio de El Goloso, ao oeste con Mirasierra e ao suroeste con La Paz. 

O seu espazo xeográfico vén limitado ao norte pola estrada de Fuencarral a Alcobendas (M-616), ao leste pola avenida de Burgos, ao oeste pola estrada de Colmenar Viejo (M-607) e ao sur polo tramo da M-30 que une o Nó Norte e o Nó de Manoteras. Dentro de Valverde atópanse varios barrios: o barrio de Fuencarral, o barrio de Santa Ana, o polígono Cardeal Herrera Oria, a colonia Virxe de Begoña, o barrio de Tres Olivos, o barrio de Las Tablas e o polígono empresarial de Fuencarral co Distrito Telefónica.
La Bandera Roja

***La Bandera Roja*** foi un periódico en lingua castelá editado na Coruña en 1888.

## Historia e características 
Periódico quincenal anarquista, apareceu en abril de 1888. Xa estaba anunciada a súa publicación en febreiro dese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Apóstol Santiago, Madrid

**Apóstol Santiago** (tamén coñecido popularmente como *Manoteras*) é un barrio do distrito de Hortaleza de Madrid (España). 

Na organización político-administrativa de Madrid o barrio identifícase co número 165 e limita coas rúas de Manuel Azaña, Golfo de Salónica, Mesena, Añastro, Avenida de San Luís, Manoteras e a estrada de acceso á Estación de Hortaleza.
Canillas

**Canillas** é un barrio de Madrid (España), situado no distrito de Hortaleza, no leste da cidade. Ocupa moito menos territorio que o municipio do mesmo nome que foi anexionado á capital en 1949. Actualmente conta cunha poboación de 44.861 habitantes, limitando polo norte e polo sur cos barrios de Pinar del Rey e Piovera.
Palomas, Madrid

**Palomas** é un barrio do distrito de Hortaleza de Madrid (España). O seu nome débeo a unha das colonias que forman o barrio, Colonia Palomas, aínda que, este nome case non se usa, salvo en documentos administrativos. Atópase no sueste do distrito, no ángulo formado pola M-40 e a A-2.

É popularmente chamada "*La Piovera*", polo nome doutra das colonias que a compoñen, Colonia Piovera. Isto pode crear confusión xa que este nome tamén é usado por outro barrio contiguo, o de Piovera.

Os seus lindes son as seguintes:
* Ao norte limítano a Avenida de Ándelos, que o separa do barrio de Piovera, e a estrada de circunvalación M-40, tamén referida como Manuel Azaña neste tramo, tras a que están situados os recintos feirais **IFEMA** e o parque Juan Carlos I.
* Ao leste bordeada pola M-40, e as vías do ferrocarril, tras as que está o parque do Capricho, no distrito de Barajas.
* Ao sur, coa autoestrada A-2 Madrid-Barcelona, que o separa de Canillejas, no distrito de San Blas-Canillejas.
* Ao oeste, co ponte de Feijoo Juvara e a Avenida de Ándelos, que o separan do Piñeiral do Conde de Barajas, no barrio limítrofe de Piovera.

O barrio de divide en tres zonas:
* **Colonia Piovera**. Que estaría entre a Rúa de Guadalaxara e a Rúa da Espirea, e entre a A-2 e a Rúa das Azaleas, corresponde aproximadamente co perímetro dunha quinta de recreo que se chamou La Piovera e que aquí estivo sita, e da que queda algún edificio. Aínda se observan algunhas características do concepto orixinario de poblamiento, como as rúas arborizadas e o concepto de contorna de casas unifamiliares con pequena parcela, pero lamentablemente, coa laxitude en canto a tamaños mínimos de parcela e cabida autorizada e a edificación en altura de grandes edificios, prexudicouse o mesmo irreparablemente.
* **Colonia Pombas**. Que quedaría entre a Rúa de Guadalaxara e a M-40. Tamén se observan algunhas das características da súa natureza de colonia urbana, pero, igualmente, foi afectada por un desenvolvemento pouco ou nada rigoroso, coa ocupación excesiva de parcela e a construción de edificios en altura, aínda que en menor medida.
* **Barriada Arroyo del Santo**. Que corresponde coa última fase urbanizada, na contorna da Avenida de Ándelos. De desenvolvemento moderno, conformada por rúas anchas e construción en altura, xunto con parques e espazos verdes.
Pinar del Rey, Madrid

**Pinar del Rey** é un barrio de Madrid (España), situado no distrito de Hortaleza. Conta cunha poboación de 52.274 habitantes (2018) e inclúe o casco antigo de Hortaleza, as barriadas de San Lorenzo e Santa María e a U.V.A. de Hortaleza. Entre 2008 e 2018 Pinar del Rey perdeu un 10 % de poboación.

Limita ao norte con Apóstol Santiago, ao norte e leste con Valdefuentes, ao sur con Canillas e ao oeste con Atalaya do distrito de Ciudad Lineal. Está delimitado por un triángulo formado ao sur pola Gran Vía de Hortaleza, a estrada de acceso á Estación de Hortaleza e a rúa Manuel Azaña.
Piovera

**Piovera** é un barrio pertencente ao distrito de Hortaleza, na cidade de Madrid (España). A súa poboación é de 13.740 habitantes.

O barrio é unha área que creceu de forma pouco ordenada, e por fases, con edificacións de moi diferentes características e densidades. Nalgúns lugares completamente faltos de coordinación entre si, podéndose atopar chalés individuais xunto a edificios en altura.

Neste barrio, atópase un amplo abanico de servizos como centros comerciais (El Corte Inglés do Campo de las Naciones) ou colexios (Colexio Santa María da Hispanidade, Colexio Bristol).
El Canta Claro (Caldas de Reis)

***El Canta Claro*** foi un periódico editado en Caldas de Reis en 1903.

## Historia e características 
Periódico republicano, apareceu en 1903. Estivo dirixido por Ramón Paz Villar. Mantivo polémicas con *El Demócrata*. Cesou a súa publicación en decembro de 1903.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Canta Claro

***El Canta Claro*** foi o nome de varias publicacións:

****El Canta Claro***, periódico editado en Ferrol entre 1888 e 1889.
****El Canta Claro***, periódico editado en Caldas de Reis en 1903.
## Véxase tamén 
*
**El Canta-Claro*
*