open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lexicoloxía

A **lexicoloxía** é a rama da lingüística que estuda o léxico, á súa orixe, as relacións entre conceptos e palabras e a estrutura de relacións que se establecen entre as palabras que constitúen o léxico dunha lingua.

## Lexicoloxía e lexicografía
A lexicoloxía é moi diferente da lexicografía. A lexicografía pretende simplemente describir ou recoller formas léxicas e céntrase nunha lingua particular. Como tal, a lexicografía é unha disciplina instrumental cuxo fin é a elaboración de dicionarios e vocabularios nos cales ofrécense informacións de orde etimolóxico, categorial, combinatorio, semántico e contextual sobre cada un dos termos censados. Porén, a lexicoloxía pretende facer xeneralizacións sobre a estrutura do léxico, as relacións entre palabras e o modo en como a lingua representa certas áreas semánticas. A lexicoloxía trata asuntos como:
*A orixe das palabras (etimoloxía), algo para o que se require o auxilio da lingüística histórica.
*As relacións entre conceptos e palabras (onomasioloxía e semasioloxía).
*A estrutura de relacións semánticas que se establecen entre as palabras que constitúen o léxico dunha lingua.

Un dos principais problemas da lexicoloxía foi e segue a ser a definición do que habitualmente se chama palabra, xa que o termo resulta demasiado impreciso e prefírese falar de "unidade léxica", que acolle un ámbito máis extenso e xeral de formas.

## Procesos de formación de palabras
As palabras que forman parte das categorías léxicas poden combinarse entre si para dar lugar a novas palabras. Para iso as linguas do mundo usan diversos procedementos:
*Composición lingüística
*Derivación lingüística
*Parasínteses

En cambio categorías funcionais considéranse clases pechadas que non resultan explicitamente ampliábeis mediante ningún proceso produtivo de formación de palabras. Porén, na evolución histórica dunha lingua o inventario de palabras funcionais varía porque se gañan ou se perden elementos, e o proceso máis importante de creación de novas palabras funcionais é a gramaticalización.

## O caso do galego 
No caso da lexicoloxía na lingua galega a súa competencia corresponde a Real Academia Galega, consonte a Lei de Normalización Lingüística vixente; porén as actuais normas elaboráronse na súa orixe conxuntamente co Instituto da Lingua Galega, e teñen tamén un papel destacado o Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades e o Consello da Cultura Galega.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
**Onomasiology Online* (OnOn) (ed. Joachim Grzega, Alfred Bammesberger, Marion Schöner)
**English and General Historical Lexicology* (by Joachim Grzega and Marion Schöner)
Mbanié

A **illa de Mbanié** (en castelán **Mbañe**) é un pequeno illote fronteirizo entre Gabón e a Guinea Ecuatorial, dunhas trinta hectáreas de extensión, e que supuxo un importante conflito territorial entre os dous países.

## Xeografía
As deshabitadas illas de Conga, Mbanié e Cocotiers son unhas fitas de terra situadas na desembocadura do río Mbini, antes chamado Muni, na baía de Corisco. Na baía existen varias illas, das cales as pertencentes a Guinea Ecuatorial (Corisco, Elobey Grande, Elobey Chico, Leva e Hoco) son as maiores en extensión. Ademais, algunhas destas foron habitadas e incluso desempeñaron un importante papel durante a colonización. Conga, Mbanié e Cocotiers están situadas ao sueste. As súas coordenadas son 0º35' N e 9º30' E. As súas praias son lugar para a cría da tartaruga *Lepidochelys olivacea* ou tartaruga oliva.

## Conflito de pertenza
En realidade estas tres illiñas non foran claramente repartidas tampouco entre as potencias coloniais (Francia e España), e en moitas ocasións non figuraban nos mapas daquel tempo pola súa insignificancia. Pero a importancia destas illas deshabitadas mudou cando unhas prospeccións feitas polo goberno gabonés apuntaron a posibilidade de que existise petróleo nelas.

Con todo, o conflito diplomático xa comezara en 1972, cando o goberno ecuatoguineano argumentada que o Tratado de París asinado en 1900 entre Francia e España –as antigas potencias coloniais– situaban as illas en augas españolas e, por tanto, ecuatoguineanas. Cando España descolonizou Guinea Ecuatorial deixou sen resolver o conflito. Na opinión do goberno gabonés en 1974 o presidente do seu país, Omar Bongo e o daquela xefe de estado ecuatoguineano, Francisco Macías Nguema, asinaran un acordo que solucionaba "definitivamente" a cuestión ao traspasarlle a soberanía aos gaboneses.

O conflito reavivou cando en febreiro de 2003 Gabón ocupou militarmente Mbanié nunha operación capitaneada polo fillo do presidente, Alí Bongo. O goberno de Malabo negou a validez xurídica do documento asinado por Macías e considerou a operación unha invasión. En 2004 os dous países chegaron a un principio de acordo para explotar de forma conxunta os xacementos das tres illas e para despregar tropas conxuntamente. Pero non houbo máis avances dende aquela nunhas conversas do máximo nivel abeiradas por Kofi Annan en Xenebra. O 25 de setembro dese ano, un xornal local gabonés, ''L'Écho du Nord'', acusaba o ministro do interior do seu país, André Mba Obame de traizoar os intereses da nación ao propor a venda de Mbanié ao goberno ecuatoguineano. O diario foi suspendido na súa publicación polo goberno gabonés.

## Explotación petrolífera
A petrolífera Shell ten asinado un contrato co goberno gabonés para a explotación dos xacementos, mentres que a española Repsol e a estadounidense Mobil teñen o do goberno ecuatoguineano. Guinea Ecuatorial e Gabón son a terceira e a cuarta potencia africana, respectivamente, en pozos de petróleo.
Semasioloxía

A **semasioloxía** estuda a relación entre o contido e a expresión, céntrase na descrición dos significados que corresponden a un significante específico dunha lingua ou ben nun ámbito interidiomático por medio da comparanza entre varias linguas.
Lexicografía

A **lexicografía** é a rama da lingüística que trata da elaboración de dicionarios, de como deben estar descritas as definicións, de que é unha entrada, un lema, un lexema ou unha palabra.
Primeiros bicos

***Primeiros bicos*** (título orixinal: *Premiers Baisers*) é unha serie de televisión da produtora francesa AB Productions, e emitida nese país pola TF1, e posteriormente por canles doutros países, como a televisión de Galicia, na década de 1990, cunha audiencia media nesta última canle dun 24%.

Esta comedia está composta, en total, por 318 episodios, e céntrase nas aventuras sentimentais dun grupo de adolescentes parisienses.

Representou o comezo dunha longa cadea de series de baixo custo, pero grande audiencia, como Hélène (*Hélène et les garçons*), O mel e as abellas (*Le miel et les abeilles*), e moitas outras.

## Elenco de actores 
* Virginie Desarnauts : Virginie
* Camille Raymond : Justine Girard
* Hélène Rolles : Hélène Girard
* Fabien Remblier : Jérôme
* Magalie Madison : Annette
* Boris Haguenauer : François
* Julie Caignault : Isabelle
* Christophe Rippert : Luc
* Anthony Dupray : Anthony
* Bruno Le Millin : Roger Girard
* Christiane Ludot : Marie Girard
* Christine Ever : Suzy
* Lynda Lacoste : Lynda
* Stéphanie Ever : Suzon
* Rebecca Dreyfus : Deborah
* Joël Cresson : Joël
* Nathalie Dudeck : Géraldine
* Renaud Roussel : Daniel

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Animeguides.free.fr (en francés)
* Web Lesstarsab.free.fr (en francés)
Calco léxico

O **calco semántico** é un procedemento por medio do cal unha lingua incorpora unha palabra doutra naturalizándoa e recompoñéndoa formalmente.

Tamén denominado **calco léxico**, o calco semántico consiste en tomar o significado dunha palabra procedente da lingua na cal se orixina o préstamo e copialo literalmente na lingua de destino, mais o significante resulta convertido, naturalizado, adaptado ás características gráficas, fonéticas e gramaticais da lingua que o adopta, traducíndoo literalmente da lingua da que provén.

Por exemplo, a expresión *fin de semana* é un calco semántico da expresión inglesa *week-end*. Adaptouse ó galego gráfica, fonética e gramaticalmente.

## Exemplos de calco semántico 
### Do alemán 
* Balonmán < *Hand-ball*.
* Guerra lóstrego < *Blitzkrieg*.
* Concepción ou visión do mundo < *Welt-anschauung*.

### Do castelán 
* Gardaagullas < *guarda-agujas*.
* Pasarrúas < *pasacalles*.

### Do francés 
* Banda deseñada < *bande desinée*.
* Facer o amor < ''faire l'amour*.
* Obra mestra < *chef d'oeuvre*.
* Terceiro Mundo < Tiers Monde (termo ideado por Alfred Sauvy).
* Xefe de cociña < *chef de cuisine*.

### Do inglés 
* Aire (a)condicionado < *conditionated air*.
* Autoservizo < *self-service*.
* Baloncesto < *basket-ball*.
* Cabalo de forza < *horse-power*.
* Campo a través < *cross-country*.
* Cheque de viaxe < *traveller-cheque*.
* Ciencia ficción < *science fiction*.
* Computador persoal < *personal computer*.
* Corrente en chorro < *jet-stream*.
* Estado de benestar < *welfare state*.
* Fin de semana < *week-end*.
* Guerra Fría < *Cold War*.
* Ligazón (en webs) < *link*.
* Lúa de mel < *honey-moon*.
* Modo ou estilo de vida < *way of life*.
* Pano de aceiro (a fronteira cos antigos países comunistas) < *iron-curtain* (designación cuñada por Winston Churchill).
* Rañaceos < *sky-scraper*.
* Rato (de computador) < *mouse*.
* Retroalimentación < *feed-back*.

### Do latín 
* Descanse en paz < *requiescat in pace''.

## Véxase tamén 
* Préstamo lingüístico 
* Tradución
Simon e Simon

***Simon e Simon*** (*Simon & Simon*) era o nome dunha serie de detectives norteamericana protagonizada por Gerald McRaney e Jameson Parker. No 1978 fíxose o episodio piloto en Florida baixo o título de ''Pirate's Key*, pero inmediatamente a CBS levaría a rodaxe a San Diego (California) onde permanecería durante os sete anos que estivo no aire na CBS.

## Sinopse 
A serie xira arredor de dous irmáns completamente opostos: Rick (McRaney) e A.J. (por "Andrew Jackson") Simon (Parker). Rick era un veterano da guerra de Vietnam, polo que tiña moita máis rodaxe nas rúas ca seu irmán, A.J., que foi á escola de dereito e tiña unha aparencia máis intelectual. Rick prefería cousas que eran vistas polo seu irmán como de baixo nivel, como a súa vella camioneta, mentres A.J. coidaba o seu diñeiro para a súa maior paixón, un Chevrolet Bel Air convertible do 1957, e máis tarde un Chevrolet Camaro Z28). Rick vivía nun barco. A.J. prefería intentar facer primeiro as cousas segundo as normas, mentres Rick era máis de espírito libre, facendo a xustiza pola súa conta. Así a todo, os dous comezaron unha aventura xuntos montando unha axencia de detectives.

A piques estivo de ser suspendida a rodaxe en 1982, xa que tiñan en mente a nova serie *Magnum*, pero os éxitos de audiencia fixeron posible a convivencia das dúas emisións durante anos, e mesmo cruzaron as series nun episodio de cada unha.

## Elenco de actores 
* Richard "Rick" Simon - Gerald McRaney
* Andrew Jackson "A.J." Simon - Jameson Parker
* Cecilia Simon - Mary Carver (súa nai)
* Myron Fowler - Eddie Barth (episodios 1-36) (ex-xefe de A.J.)
* Janet Fowler - Jeannie Wilson (episodios 1-43) (ex-moza de A.J.)
* Tte. Marcel Prust "Downtown" Brown - Tim Reid (episodios 43-127)
* Tte. Abigail Marsh - Joan McMurtrey (episodios 128-156)

## Emisións 
* Estados Unidos: CBS
* Galicia: TVG
* País Vasco: ETB1
* Cataluña: TV3
* Suecia: Sveriges Television
* Alemaña: ARD, Super RTL, Das Vierte
* Estados Unidos: Sleuth Channel (reposición)
* Canadá: Deja View (reposición)

## *Simon & Simon: In Trouble Again'' (1995) 
Esta secuela estreouse o 23 de febreiro de 1995. Pasan algúns anos e A.J., agora casado, traballa en Seattle como avogado. Rick visítao facendo un alto na súa ruta cara á entrega dun luxoso iate. O problema vén cando o iate é secuestrado, con mamá Cecilia a bordo.

## DVD 
A primeira tempada existe en formato DVD desde outubro do 2006.http://www.amazon.com/gp/product/B000GW8UAE

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Simon & Simon TV Show at Project 80's TV
Filloa Express

**Filloa Express** é un colectivo musical coruñés con diversas formacións e integrantes dedicado ao jazz de diferentes estilos pero entendido nun senso moderno (nunha das últimas formacións son un dúo de saxofóns con caixa de ritmos).
Foi fundado polos saxofonistas Antonio Ferreiro e Fito Ares, do bar Filloa Jazz e tiveron o seu bautismo no primeiro festival de Jazz da Coruña, sendo abreconcertos de Tete Montoliu. Teñen feito parte de Filloa Express desde Nani García e Alberto Conde a José Luis Evangelista ou Kin García.
Imre Schlosser

**Imre Schlosser-Lakatos** (24 de xaneiro de 1889 - 19 de xullo de 1959) foi un futbolista húngaro. É o máximo anotador da historia da liga húngara.

## Traxectoria 
Schlosser debutou coa camisola nacional o 7 de outubro de 1906, cando só tiña 17 anos e 256 días, nun encontro contra Bohemia, que rematou cun 4-4. Este foi o comezo dunha carreira na selección que duraría máis de vinte anos. Neste tempo xogou 68 encontros con Hungría, anotando 59 goles.

En canto aos clubs nos que xogou, foron o Ferencvárosi TC e o MTK Hungária, nos que anotou un total de 417 goles en liga, o que o fai o sexto mellor goleador de tódolos tempos https://web.archive.org/web/20070310220842/http://goalscorers.narod.ru/Most_successful.htm(enlace en inglés).

Foi catro veces máximo anotador europeo, o que máis tarde se deu en chamar Bota de Ouro, entre as tempadas 1910-11 e 1913-14.
Gábor Király

**Gábor Ferenc Király**, nado o 1 de abril de 1976 en Szombathely, é un futbolista profesional  húngaro que xoga no Szombathely da OTP Bank Liga. A súa posición é a de porteiro.

## Traxectoria 
Király naceu en Szombathely e comezou a súa carreira nun equipo local, o Haladás Szombathely. En 1997 o club xermano Hertha Berlín fíxose cos seus servizos, e alí ficaría ata o ano 2004 coma titular indiscutible. A súa marcha ese ano supuxo unha decepción para moitos afeccionados do Hertha, mais segundo el mesmo declarou, quería probar sorte na liga inglesa e o Crystal Palace fíxolle unha boa oferta.

Así, no verán do 2004 ficha polo equipo inglés por tres anos, ata xullo do 2007. Tras comezar no banco dos suplentes a tempada pronto pasou a ser titular e a pesar das súas boas actuacións o equipo descendeu á 2ª división inglesa, chamada Championship. Houbo rumores todo o verán do 2005 acerca do seu posible traspaso a clubs como o Arsenal e o Newcastle United mais todo quedou en nada. Arestora segue como porteiro titular do Palace, que tenta volver á división de honra do fútbol inglés.

Gábor leva 104 encontros coa Hungría. Participou na Eurocopa 2016 e converteuse na persoa de maior idade en xogar unha Eurocopa.

Xoga cun pantalón de chándal gris, peza de roupa que o fai característico.
Dereito internacional privado

O **Dereito Internacional Privado** é aquela rama do Dereito que ten como finalidade dirimir conflitos de xurisdición internacionais; conflitos lei aplicable e os conflitos de execución e determina-la condición xurídica dos estranxeiros.

Esta rama do Dereito analiza casos privados que teñan algún tipo de conexión con dous ou máis Estados, co fin de determinar cal é o que pode coñecer sobre o tema.

Nalgúns países esta rama do dereito coñécese como **Dereito Civil Internacional**.

Cabe recalcar que o Dereito internacional privado *non* soluciona os conflitos, simplemente determina a norma ou lei de que país se debe utilizar na solución de conflitos internacionais, así como o xuíz que resolverá esta controversia.

## Características do Dereito Internacional Privado
**É un Dereito nacional*: Cada país dicta as súas propias normas de dereito internacional privado, o cal pode levar a conflitos entre os países.
**É un Dereito positivo*: As súas normas atópanse en diversos textos legais, preferentemente nos Códigos Civís. Así a todo, a máis importante das fontes son os tratados en que os países, a través de convencións, determinan a forma de resolve-los conflitos de leis.
Hamílcar Barca

**Hamílcar Barca**, nado en c. -275 e finado en -228, foi un xeneral cartaxinés e pai de Haníbal.

## Traxectoria 
Hamílcar foi comandante naval na primeira guerra púnica atacando a costa de Bruttio. En Sicilia estivo resistindo nun posto avanzado cerca de Palermo, mentres que os romanos intentaron expulsalo.

Dirixiu as incursións na costa suroccidental de Italia, conquistou o monte Erice, e abandonou o seu mando ó final da guerra despois de negociar un tratado de paz, e producíronse revoltas nas tropas mercenarias do exército cartaxinés, na que despois  Hamílcar foi destinado para acabar con elas, pero a loita custou moitas vidas.

Ó final Hamílcar colaborou con Hannón para conquistar Útica. Máis tarde foi enviado a Hispania acompañado dos seus tres fillos.

Hamílcar casou unha das súas fillas con Asdrúbal, instalou a súa base en Cádiz e estendeuse polo sur de Hispania, fundando a cidade de Alacant.

Hamílcar afogou mentres marchaba de Hélike.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Atlas histórico de la roma Clásica*. Odile Wattel . Edicións archivos acento, 2000.
Lebo Mathosa

**Lebo** ou **Lebo Mathosa**, nada en 1977 e morta en accidente de coche o 23 de outubro de 2006, foi unha cantante pop surafricana. O seu estilo era o kwaito, un xénero propio de Xohanesburgo que mestura house con música vocal. Cantaba tanto en inglés como nas linguas nacionais de Suráfrica, coma o sesotho, o zulú ou o xhosa.

## Traxectoria 
Mathosa comezou a súa carreira coa popular banda surafricana Boom Shaka en 1994, co que xa soubo o que era gañar discos de platino, antes de cantar en solitario a partir de 1999. O seu álbum *Dream* (2000) acadou o cumio no seu país durante catro semanas logo do seu lanzamento. Ao ano seguinte, nos Premios da Música Surafricana, Mathosa gañou o de mellor álbum de baile, o de mellor *single* de baile polo seu tema de debut *Intro*, e o de mellor cantante feminina. Volveu apañar o premio ao mellor álbum de baile polo seu segundo traballo, *Drama Queen*.

No ano 2001 Lebo Mathosa tocou no North Sea Jazz Festival en Cidade do Cabo, no concerto de *Celebrate South Africa* na londiniense praza de Trafalgar e fixo *turnés* por Malaisia e Singapur chegando a cantar para a raíña malaia. Tamén tocou no 85º aniversario de Nelson Mandela, diante dunhas 16.000 persoas, e nunha xira a prol dos enfermos da sida en Botswana e Eswatini.

Volveu subir ao máis alto da música do seu país en 2004, e en 2006 foi nomeada aos británicos Premios MOBO. Tamén gañou en 2001 o premio á muller mellor vestida do ano e foi nomeada pola revista *FHM Magazine* como unha das mulleres máis sexys de África.

## Discografía en solitario. Álbums 
* 2000, *Dream*
* 2004, *Drama Queen*
* 2006, *Lioness*
Sabela Silva

**María Isabel Silva Granja**, nada na Granxa (Boqueixón) o 10 de novembro de 1959, é unha cantante galega de música lixeira, coñecida como **Sabela**. Nas súas cancións emprega tanto o galego coma o castelán.

## Traxectoria 
Aprendeu solfexo da man do seu tío, o crego párroco de Sergude, e despois seguiu estudando música na escola. Xa de rapaza tomou contacto coa canción lixeira como vocalista do grupo Sirius. Nese momento o compositor e produtor Manuel Muñiz fixouse nela ao saber que a rapaza cantaba algúns temas del popularizados por Ana Kiro e propúxolle iniciar carreira en solitario.

O 25 de decembro de 1980 debutaba co nome artístico de Sabela na sala de festas Ordes 2000, de Ordes. Cinco anos despois gravou o seu primeiro álbum, *Homenaxe a Rosalía*, que foi o primeiro dunha longa cadea de títulos que a sitúan como unha das artistas galegas máis editadas. Da man de Manuel Muñiz e tras a creación en 1985 da Compañía de Radio e Televisión de Galicia, na segunda metade dos anos oitenta realizou gravacións, concertos, xiras internacionais polas comunidades galegas do exterior (Venezuela, Arxentina, Suíza, Inglaterra). Entre os seus temas máis coñecidos atópanse "Lonxe de eiquí", "Miña Galicia", "Galego mix", "Praia de Sanxenxo" ou "En galego moito mellor".

Estivo en Barcelona onde gravou emas con Alejandro Abad ou Josep Llobell, con quen compuxo unha canción de referencia para ela *Galicia Contigo.

## Discografía
**Homenaxes a Rosalía e Castelao* (1985, coa Orquesta Compostela)
**Homenaxe a Rosalía* (1985)
**A Pucho Boedo* (1985, sinxelo)
**Anduriña ferida* (1986)
**Rapaciño galego* (1987)
**Esa mujer* (1988)
**Lo mejor de Sabela* (1988)
**Galego mix* (1989)
**Los éxitos* (1990)
**Mírame* (1990)
**Sabor a mí* (1994)
**Sólo para tus ojos* (1996)
**Locura de amor* (1999)
**La capitana* (2008)
**A Santiago'' (2010)
## Notas
CSS

**CSS** (acrónimo do inglés *Cascading Style Sheets* - as **follas de estilo**) é unha linguaxe usada para definir a presentación de documentos escritos nunha linguaxe de marcación, como é o caso de HTML ou XML. Co uso das CSS, o que se pretende é separar a estrutura do documento do que sería a súa presentación. Por exemplo, o elemento de HTML `&lt;H1&gt;` indica que un bloque de texto é un cabezallo e que é máis importante que outro bloque etiquetado con `&lt;H2&gt;`. Versións anteriores do HTML tamén permitían definir o tamaño ou cor do texto, pero a ausencia dun estándar levaba a que en moitos navegadores as páxinas non se visualizasen correctamente.

Utilizando CSS, a presenza da etiqueta `&lt;H1&gt;` non proporciona información sobre a visualización (iso vai xa na folla de estilo), senón que indica cal é a estrutura do documento, dicindo que unha parte do documento é máis relevante que a outra (`&lt;H1&gt;` prima sobre `&lt;H2&gt;`, e esta á súa vez sobre `&lt;H3&gt;`). Esta observación é importante, por exemplo, no caso de o usuario acceder cun navegador textual, xa que así os bloques de texto apareceranlle nesta orde e non desubicados.

Desta forma, ao contrario da práctica habitual, que consiste en colocar as etiquetas de formatación dentro do propio documento, o programador crea unha ligazón para un único ficheiro (coa extensión *.CSS*) que contén os estilos. A grande vantaxe do sistema é que se se quixer modificar o estilo de todo un sitio, abonda con incidir nun único ficheiro (ou nun conxunto reducido) para os cambios se estenderen ao resto de documentos.

### Exemplos 
   /* este é un comentario en css */
   body {
      font-family: Arial, Verdana, sans-serif;
      background-color: #FFF;
      margin: 5px 10px;
   }

O código representado no espazo superior define que o documento se visualizará cunha fonte por defecto Arial. No caso de non estar dispoñíbel, substituiraa por Verdana. Igualmente, define as marxes de separación que deixará o corpo do documento, así como a cor de fondo (en formato hexadecimal).

A necesidade de utilizar follas de estilo CSS veu do progresivo uso do HMTL para dar formato, e non só para crear contido nos documentos. Isto daba lugar a un aumento do peso dos ficheiros, ao mesmo tempo que, polas limitacións da propia linguaxe, existía unha grande incompatibilidade entre navegadores* pola falta de estándares.

As especificacións CSS pódense consultar na web do W3C (*Word Wide Web Consortium''), que é a entidade que define os estándares de Internet. As últimas modificacións no estándar inciden sobre todo na usabilidade e na súa adaptación aos internautas con algún tipo de discapacidade. Así, por exemplo, se un usuario utiliza un navegador que converte texto a voz, nas CSS pódese definir o idioma (galego, inglés, francés...), o rexistro do texto (linguaxe xurídica, xornalística, científica, coloquial...), o volume, o ritmo de lectura e outros parámetros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* W3C - Cascading Style Sheets
* W3C CSS2 Specification
* W3Schools CSS Tutorial
* W3C CSS Validation Service
* HTML.net - Aprenda CSS
NGC 1492

**NGC 1492** é unha galaxia na constelación de Eridanus. Ten unha magnitude aparente de 13.4, unha ascensión recta de 03h 58m 13,1s e unha declinación de -35° 26' 45". Foi descuberta o 28 de novembro de 1837 por John Herschel.
Xogos Olímpicos de 1968

Os **Xogos Olímpicos** de 1968 foron realizados en Cidade de México entre o 12 e o 27 de outubro de 1968. Por primeira vez os Xogos celebráronse en América Latina e a altitude de 2.300m por riba do nivel do mar da capital mexicana xerou controversias sobre os danos que o aire menos denso podería causar no desempeño dos atletas. Realmente, a altitude prexudicou o desempeño dos atletas nas probas de resistencia e de longa distancia, como o ciclismo, a natación e o maratón, mais en compensación axudou a provocar un torrente de marcas mundiais e olímpicas nos eventos máis curtos e de esforzo mais rápido como as carreiras de menos de 800m, halterofilia, lanzamento de xavelina e outros.

## Contexto 
O ano de 1968 foi un ano bastante confuso e violento, coa guerra de Vietnam, a Revolución Cultural na China, a invasión soviética de Checoslovaquia acabando coa chamada Primavera de Praga, revoltas estudantís, marchas polos dereitos civís e enfrontamentos raciais por todo o planeta. México tamén deu a súa contribución ó clima que marcaba esta época, cando tropas federais do goberno reprimiron sanguinariamente a centenares de estudantes durante manifestacións na *Praza das Tres Culturas*, dez días antes da cerimonia de apertura dos Xogos, no que ficou coñecido a partir de outubro dese ano como o Masacre de Tlatelolco, manchando irremediablemente o espírito olímpico pregado polo COI e polo seu fundador, o Barón de Coubertin, provocando case o cancelamento do evento.

## Participación 
Por primeira vez o número de estados participantes pasaba de cen, nunha demostración de prestixio, interese e popularidade innegables conquistados polos Xogos Olímpicos, que atraeron o comparecemento de 112 países, nun total de 5.516 atletas, sendo 781 mulleres.

## Modalidades disputadas 
[miniatura|270x270px|[Estado nación|Estados participantes.]]

[miniatura|270x270px|Vídeo do [Estadio Olímpico Universitario de México|Estadio Olímpico Universitario.]]
[miniatura|378x378px|[John Carlos e Tommie Smith facendo o saludo de *black power* reivindicando a non discriminacion racial.]]

## Cadro de medallas 
## Imaxes icónicas 
### Identidade corporativa 
O logotipo de México empregou unha tipografía que sería reutilizada no Mundial de fútbol e que se consolidou como asociada á cultura mexicana moderna. O facho olímpico estaba formado por outros máis pequenos que reproducían as letras do logotipo en tres dimensións.

### Black power 
Unha das imaxes máis icónicas dos Xogos do 68 foi o saúdo de *Black power* feito polos atletas velocistas dos Estados Unidos contra a discriminación racial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Guerra fría
* Lista de Xogos Olímpicos da era moderna
* Mundial de Fútbol de México 1970
Trecento

dereita|miniatura|200px

O **Trecento** correspóndese co século XIV en Italia, un período considerado o comezo do Renacemento na historia da arte. Pintores como Giotto, o primeiro en usar a perspectiva na arte, tamén destacaron Andrea da Firenze, Simone Martini, Ambrogio Lorenzetti e Duccio di Buoninsegna.

O Trecento foi tamén famoso como tempo de importante actividade literaria, os escritores usan a súa lingua vernácula no canto do latín: Dante, Petrarca ou Boccaccio son os principais escritores desta época.

Tamén musicalmente o Trecento mudou respecto ó período anterior, agora ponse máis énfase na música secular, especialmente en cancións amorosas, boa parte da música que se conserva é polifónica, cunha forte influencia dos trobadores occitanos.
Hans Holbein

Na historia da arte hai dous **Hans Holbein**:
* Hans Holbein o Vello (1460-1524)
* Hans Holbein o Novo (1497-1543)
Caravaggio

miniatura|225px|Crucifixión de San Pedro, 1600, Basilica di Santa Maria del Popolo, Roma.
**Michelangelo Merisi da Caravaggio**, nado en Milán o 28 de setembro de 1571 e finado o 18 de xullo de 1610, foi un pintor italiano activo en Roma, Nápoles, Malta e Sicilia entre 1593 e 1610, foi o primeiro gran representante da escola barroca. É coñecido como **Caravaggio**, que é o nome do pobo lombardo onde naceu.

## Traxectoria 
Á súa tráxica vida (matou un home nunha liorta en Roma en 1606 e pasou o resto da súa vida fuxindo) correspóndese cunha pintura de extrema tensión moral e relixiosa. As súas representacións relixiosas non son historia nin alegoría senón feitos cotiáns xa que Caravaggio buscaba a verdade na arte. O seu estilo caracterízase polas súas composicións unitarias, contrastes brutais de luz e sombra, atmosferas e personaxes reais que atraen o espectador e fai que quede impresionado polo drama vivido en cada escena. O seu realismo exacérbase nas súas últimas obras, agrupando as figuras nunha zona do lenzo, batidas polos efectos da luz, creando un ambiente de desolación e traxedia.

A súa evolución estilística pode dividirse en dúas etapas: experimental (1590-1610), e etapa de madurez (1598-1610). Na primeira etapa plasma os fondos máis claros e luminosos, mentres que na segunda céntrase no tenebrismo potenciando a teatralidade nas escenas.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Carracci

Hai varios persoeiros que levan o apelido **Carracci**:

* Agostino Carracci, (1557-1602), pintor e gravador italiano;
* Annibale Carracci (1560-1609), pintor e gravador italiano, irmán de Agostino Carracci;
* Lodovico Carracci (1555-1619), pintor e gravador italiano, curmán de Agostino Carracci;
* Antonio Marziale Carracci (1583-1618), pintor italiano, fillo de Agostino Carracci;
* Francesco Carracci (1595-1622), pintor italiano, sobriño de Agostino Carracci.
Extensión

En informática, a ***extensión** do nome dun ficheiro* apareceu no sistema operativo MS-DOS para diferenciar os diferentes tipos de documentos segundo o seu contido. Naquela altura, os nomes de ficheiro podían ter como máximo oito caracteres para *o nome mesmo*, e outros tres para a extensión (separada do resto por un punto, como por exemplo autoxec.bat).

## Tipos 
Algunhas das extensións máis coñecidas daquela eran:

* EXE , COM : Ficheiros executábeis;
* BAT : Ficheiro batch (de grupo de comandos), equivalente a un script;
* TXT : Ficheiro de texto sen formato;
* SYS : Ficheiro necesario para a execución do sistema operacional.

Innumerables tipos foron aparecendo:
* imaxes: BMP (imaxe en mapa de bits), JPG (ou JPEG, comprimida), PNG (comprimida), TIFF, SVG (vectorizada), GIF (animada)
* documentos de Office: DOC para Word, XLS para Excel e MDB para Access
* PDF para Adobe
* son: MP3
* vídeos: AVI, FLV, Ogg, MP4

A estrutura interna dos documentos debe corresponder coa súa extensión para que non se produzan problemas.

O xeito de escribir as extensións é con maiúscula ou minúscula, precedida ou non de punto:
* sys
* .sys
* SYS
* .SYS

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de extensións de ficheiros

### Ligazóns externas 
* dotwhat.net, recursos e información sobre as extensións e os tipos de ficheiro
Sistema de clasificación de expresións de dor

O **sistema de clasificación de expresións de dor**, ou **COPE**, polas súas siglas en inglés (*Classification of painful expressions*), é un sistema de avaliación do grao de dor desenvolvido polo equipo da doutora Sheryl Brahnam, da Universidade Estatal de Missouri e baseado nos rostros. É un sistema que ten como obxectivo calibrar a intensidade da dor en bebés, que non poden articular verbalmente as sensacións e transmitir como de forte é e onde se produce a dor.

Así, pois, a partir do limitado repertorio de expresións faciais dos nenos trátase de determinar a intensidade e localización da dor. Analízanse na escala a forza coa que se pechan os ollos, os ángulos da boca ou as engurras da testa. O sistema depende dun algoritmo que procesa unha base de datos con 204 imaxes fotográficas de 26 nenos distintos. Delas, 60 amosan nenos con dor. As imaxes de nenos con dor tomáronse logo de que se lles picase o calcañar cunha agulla, un procedemento de extracción de sangue a neonatos que é coñecido pola súa dolorosidade. As demais fotos tiráronselles cando reproducían xestos que podían semellar dor, pero que non o eran.

Os testes de efectividade demostran que este sistema de clasificación de expresións de dor tgarante un acerto do 90%. O procedemento, con todo, aínda non se desenvolveu con carácter clínico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Web da doutora Sheryl Brahnam
Cope

O termo **Cope** pode referirse a:

;En Galiza
***O Cope**, lugar da parroquia de Carracedo, no concello de Caldas de Reis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***COPE**, siglas de Cadena de Radios Populares de España, emisora de radio española dependente da Conferencia Episcopal Española;
***COPE**, siglas inglesas do Sistema de clasificación de expresións de dor.
Publio Cornelio Escipión

**Publio Cornelio Escipión**, finado en 212 a.C., foi un militar e político romano, irmán de Cneo Cornelio Escipión e pai de Publio Cornelio Escipión o Africano.

## Traxectoria 
Nomeado cónsul romano no ano 218 a.C., combateu a Haníbal en Italia e posteriormente viaxou a Hispania durante a segunda guerra púnica, xunto ao seu irmán Cneo, para combater a Hamílcar Barca, ao que derrotaron en Dertosa. Publio e o seu irmán faleceron nas proximidades de Cástulo nunha batalla contra Asdrúbal.
 
Procónsul de Hispania dende o 217 até o 211 a.C. Tras unha exitosa campaña, morreu na batalla de Castulo (212 a.C.).

## Notas
Plano

Un **plano** é a representación en dúas dimensións dunha realidade métrica plana, na que non se ten en conta a curvatura da terra. A ciencia da elaboración de planos é a planimetría.

## Diferenza entre plano e mapa
És un erro común o confundir o termo plano co de mapa, pensando que a diferenza entre estes dous é a diferenza da escala, utilizando a palabra plano para referirse á representación de espazos pequenos (cidades, barrios, edificios, pisos). Porén, a diferenza entre *plano* e mapa é fundamentalmente que no segundo tense en conta ao representar a deformación producida pola curvatura da terra. A ciencia que se ocupa de elaborar os mapas é a cartografía.

## Uso dos planos
Tecnicamente, son documentos que definen as formas e medidas de obxectos, coa finalidade de poder construílos ou informar a quen cumpra as características que teñen. Os planos debúxanse sempre a escala, xa que se pretende dar unha imaxe fiel e proporcionada do obxecto que representan.

O sistema máis empregado na realización de planos é o da vista ortogonal, tamén coñecido como sistema diédrico. Consiste en proxectar o obxecto sobre planos que forman un diedro: son tres planos cunha posición entre si de 90º.

Desta forma, a vista que corresponde á proxección do obxecto sobre un plano vertical chámase alzado. Porén, a que se corresponde cunha proxección sobre plano horizontal denomínase planta. Por último, a vista que se proxecta sobre o plano vertical lateral recibe o nome de perfil.

Estas tres vistas *clásicas* compleméntanse con:
* as **seccións**, que son representacións imaxinarias que se fan e debuxan para amosar interiores dos obxectos e que poden non quedar definidos.
* os **detalles**, que como o seu nome indica, definen nunha escala de maior precisión unha parte dun elemento.
* os **símbolos** de uso común (estandarizados), que se utilizan para definir cuestións tales que
** a dureza do material.
** o tipo de acabado das superficies.
** a precisión nas medidas.
** direccións.
** outros temas.
* as **anotacións** dos planos, que representan numericamente o valor do elemento que indican. En planos de pezas mecánicas, as unidades figuran sempre en milímetros (mm).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cartografía
* Debuxo e debuxo técnico
* Deseño
* Enxeñaría
* Mapa
Asdrúbal Barca

**Asdrúbal Barca**, nado en 245 a. C. en Cartago e finado preto do río Metauro en 207 a. C., foi un xeneral da Antiga Cartago, fillo de Hamílcar Barca e irmán de Haníbal e Mago Barca.

## Traxectoria 
Foi levado polo seu pai a Hispania no 237 a. C. e converteuse no xefe do exército cartaxinés en Hispania no 218 a. C. Cando Haníbal invadiu Italia, Asdrúbal permaneceu á fronte da Península Ibérica, combatendo entre os anos 218 a. C. e 208 a. C. contra o exército de Publio Cornelio Escipión. Neste ano marchou a Italia para relevar a Haníbal, pero foi interceptado polo exército romano no Metauro sendo derrotado e morto no 207 a. C.
Cneo Cornelio Escipión

**Cneo Cornelio Escipión**, finado en -214, foi irmán de Publio Cornelio Escipión e tío de Publio Cornelio Escipión o Africano. Foi alcumado *Calvo*.

## Traxectoria 
Despois de ser cónsul romano no 218 a.C. loitou con Haníbal en Italia. Obtivo varias vitorias en Hispania. No 217 a.C. gañou nunha batalla decisiva contra a frota cartaxinesa na desembocadura do Ebro. Derrotou no -215 a Asdrúbal xunto ó seu irmán impedindo así a chegada de reforzos para Haníbal. Foron derrotados e asasinados no ano seguinte durante un ataque masivo cartaxinés cerca de Cartago Nova.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Simon Hornblower e Tony Spawforth, "Diccionario del mundo clásico", OUP, Barcelona 2002.
Asdrúbal

Co nome de **Asdrúbal** coñécense varios personaxes importantes da Antigüidade, pertencentes todos a Historia de Cartago:

*Asdrúbal o Belo, xeneral cartaxinés, xenro de Hamílcar Barca. 
*Asdrúbal Barca, xeneral cartaxinés, fillo de Hamílcar Barca.  
*Asdrúbal Giscón, nobre cartaxinés, fillo  de Giscón.
Ángel 'Cholo' Armada

**Ángel Armada**, máis coñecido por **Cholo Armada**, nado en Vigo en 1929 e finado na mesma cidade o 22 de outubro de 2006, foi un dos maiores regatistas da vela galega.

Nado nunha familia de empresarios do sector náutico (o seu pai, Ángel Armada Armada, fundara Astilleros Armada en 1924), desempeñou toda a súa carreira profesional e deportiva vencellada ao mundo da vela. Laboralmente dirixindo o estaleiro da familia, e deportivamente sendo un pioneiro como deportista en Galiza e unha referencia indispensable tamén na parte administrativa.

## Traxectoria deportiva 
Empezou a navegar relativamente tarde, á idade de 23 anos, e despois de ensaiar con distintos tamaños decantouse axiña pola clase *snipe*, embarcacións tradicionais de madeira para dous tripulantes, con dez metros cadrados de superficie vélica. Con ela practicaba e tomaba notas de navegación, ata que a finais dos anos cincuenta comeza a competir.

Nos anos seguintes, e a bordo do seu barco máis popular, o *Chuvias*, percorreu todo o mundo participando en distintos campionatos estatais e internacionais. Vencedor de 618 competicións, conseguiu ser campión de España en cinco ocasións, pero o seu éxito deportivo máis importante foi acadar o subcampionato de Europa en clase *snipe* celebrado en Estocolmo, o 17 de agosto de 1960. O seu tripulante era o tamén vigués Xulio Ribó. Uns meses despois, nos campionatos do mundo celebrados nas Palmas de Gran Canaria en 1961, obtiveron a cuarta posición.

O éxito de Armada e Ribó marcou un fito na historia deste deporte, tanto en España como en Galiza, e en particular na clase *snipe*. Cholo Armada seguiu competindo, e chegou a participar en 44 campionatos estatais, de distintas categorías, e nun campionato de Europa na categoría de cruceiro, na embarcación que capitaneaba Xoán de Borbón, conde de Barcelona.

Foi presidente da Federación Galega de Vela dende 1978 ata 1990 e socio de honra do Club Náutico de Vigo e do Club Náutico de Panxón.

## Obra 
* *Chuvias, 1952-2000*, Ed. Ir Indo, 2002

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Siagrio

miniatura|dereita|300px|O reino de Siagrio
**Siagrio** (430-486) foi un xeneral romano que reinou na Galia do norte como *Rei de romanos*.
Era fillo de Exidio, o magister militum da Galia, que se volvera independente do poder imperial na Galia do norte e que morreu no 464.

Tras a morte de Paulo, Siagrio herdou do seu pai unha parte da Galia (entre o Río Somme e o Loira: o dominio galo-romano), fóra do control do reino visigodo e dos reinos francos en clara expansión sobre as súas terras. O seu título de *Rei de romanos* foi recoñecido polos seus iguais, os reis dos francos, reis dos burgundios, e reis dos visigodos. Segundo a análise de Léon Fleuriot, o seu reino existía en partenariado con Ambrosio Aureliano, líder autónomo dos bretóns establecidos daquela un pouco por todas partes na Galia do norte. A capital do seu estado foi Soissons.

A redución do territorio que controla non leva máis que ao reducido do dominio real de Soissons.

O final do seu reinado estivo marcado polo conflito cos francos. O rei franco, Clodoveo I, venceu a Siagrio na batalla de Soissons en 486. Buscou refuxio onda Alarico II, quen o prendeu e o enviou ao rei franco o ano seguinte. Este fíxoo asasinar: segundo Gregorio de Tours, Siagrio foi degolado en segredo.

Siagrio é o último representante do poder galo-romano na Galia do norte, daquela asolada polos pobos xermánicos no marco das Grandes invasións despois de 406.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fleuriot, L. (1980): *Les origines de la Bretagne*. Éditions Payot, ISBN 2-228-12710-8.
* *Encyclopaedia Britannica*. 11ª edición. 1911. (En dominio público.)
### Outros artigos 
* Francos
* Merovinxios
Snipe

O **snipe** é un barco de vela deseñado por William Crosby en 1931 e unha clase competitiva do deporte da vela. Na actualidade non é unha clase olímpica.

90px

## Historia 
Nunha asemblea da *Florida West Coast Racing Association* celebrada en Sarasota (Florida), en marzo de 1931, xurdiu a idea de crear unha pequena embarcación de regatas que puidese transportarse facilmente nun remolque. William Crosby, enxeñeiro naval e director da revista "Rudder", que asistía á asemblea, comprometeuse a realizar o proxecto e a publicar os planos do barco na súa revista, para darlle a maior promoción posible. O nome de *snipe* (becacina cabra en galego), elixiuse seguindo o costume de Crosby de darlle nomes de aves acuáticas a todos os seus deseños. O resultado foi un éxito. No ano 1932 xa se fabricaran 150 unidades, e formouse a *Snipe Class International Racing Association* (SCIRA), converténdose en xullo de 1936 na clase co maior número de embarcacións do mundo.

O primeiro Campionato Mundial da Clase, que se denomina "'Trofeo Hub E. Isaacks'", disputouse en Long Island Sound (Nova York) en 1934, organizado polo New Rochelle Yacht Club. Pero cando se converteu realmente nun verdadeiro Campionato do Mundo con categoría internacional foi en 1946, na edición celebrada no Lago Chautauqua, tamén en (Nova York) . En 1947 celebrouse por primeira vez fóra dos Estados Unidos, no Lago Leman de Xenebra, en Suíza.

Na actualidade é unha das embarcacións de vela lixeira máis populares que existen, con preto de 900 frotas en 26 países, e converteuse na columna vertebral da vela de competición. O deportista galego máis destacado nesta categoría foi Cholo Armada, que en 1960 quedou subcampión de Europa e en 1961 cuarto do mundo nunha tripulación co tamén vigués Xulio Ribó.

miniatura|250px|Regata de snipes

## Campionatos do mundo - Trofeo Hub E. Isaacks 
O Trofeo Hub E. Isaacks, doazón do primeiro comodoro da SCIRA, e propiedade da SCIRA, concédeselle á frota do patrón gañador, que se responsabiliza de custodialo e conservalo, así como de enviarllo debidamente embalado ao lugar designado para o seguinte campionato. O nome do patrón gañador, o ano, o nome da súa frota e o do seu país de orixe gravaranse de forma uniforme sobre o trofeo. Desde 1949 dispútase cada dous anos, no canto de anualmente. Durante 1943 e 1944 non se disputou, debido á segunda guerra mundial.

### Palmarés
José López Domínguez

**José López Domínguez**, nado en Marbella (Málaga) o 29 de novembro de 1829 e finado en Madrid o 17 de outubro de 1911, foi un militar e político español. Ocupou a presidencia do goberno dende o 6 de xullo de 1906 ó 30 de novembro de 1906.

## Traxectoria 
Como tenente de artillaría tomou parte no pronunciamento de Leopoldo O'Donnell en 1854. Pertenceu á comisión militar española que acudiu á guerra de Crimea e participou nunha misión en Italia durante a guerra con Austria de 1859. Loitou na guerra que España sostivo contra Marrocos en 1859-1860, acadando o grao de coronel.

Afiliado ó partido moderado da Unión Liberal, foi elixido deputado a Cortes en varias lexislaturas. Parente do xeneral Serrano, participou con el na Revolución Gloriosa de setembro de 1868. Acompañouno na batalla de Alcolea, na que os lealistas de Pavía foron derrotados e grazas á cal ascendeu ó xeneralato.

Foi deputado nas Cortes Constituíntes de 1869. Constituído o goberno provisorio con Serrano como rexente e Prim como presidente do goberno, foi nomeado subsecretario da presidencia, e logo secretario da rexencia.

En 1871 ascendeu a mariscal de campo e Amadeu I nomeouno o seu axudante militar. Elixido xefe do exército do Norte, loitou contra os carlistas en 1873. Ese mesmo ano Emilio Castelar chamouno para que sitiara Cartagena, sublevada polos cantonalistas. Unha vez rendido o cantón polas disensións internas dos seus xefes regresou ó norte e liberou Bilbao, sitiado polos carlistas.

En 1874, tras o golpe de estado de Pavía, e sendo de novo Serrano xefe do poder executivo, foi capitán xeneral de Cataluña.

Coa restauración borbónica entrou no Partido Liberal Fusionista de Sagasta, separándose del cando Serrano fundou o partido Izquierda Dinástica. Ocupou a carteira do Ministerio da Guerra en 1883 con Posada Herrera. Logo do Pacto do Pardo achegouse a Francisco Romero Robledo con quen formou en 1886 o Partido Liberal-Reformista.

En 1888 iniciou unha nova aproximación a Sagasta, sendo de novo ministro da guerra con el de 1892 a 1895. A chamada guerra de Melilla beneficiouno cun ascenso a capitán xeneral.

Membro do Senado por Málaga e por dereito propio ocupou a presidencia desta cámara ata. En xullo de 1906 foi finalmente nomeado presidente do goberno nun gabinete apadriñado por José Canalejas e os sectores máis esquerdistas dos liberais. No comezo do seu mandato ocupouse inicialmente da carteira do Ministerio da Guerra ata que se fixo cargo dela Agustin de Luque y Coca. Combatido duramente por membros do seu propio partido, cando apenas levaba catro meses no desempeño do cargo, foi derrubado por unha manobra pouco honesta de Segismundo Moret.

Tras a súa dimisión viviu apartado da política. Finou en 1911.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil Biográfico na Web da Presidencia do Goberno 
* Expediente Persoal no Senado
Joaquín Francisco Pacheco

**Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón**, nado en Écija (Sevilla) en 1808 e finado en Madrid en 1865, foi un político, xurista e escritor español.

Estudou Dereito na Universidade de Sevilla e chegou a ser Ministro de Fomento. Foi Presidente do Consello de Ministros en 1847 e Deputado por Córdoba (1837). Embaixador en París, colaborou en varios periódicos como *El Artista*, *La Abeja* e *El Español*. Deixou algúns traballos de Dereito. Coleccionou os seus artigos xornalísticos baixo o título de *Literatura, historia y política* (1864), e as súas impresións da súa viaxe a Italia (1857). Tamén publicou poemas como *"Meditación"* e *"A la amnistía"*.
Premio Chave de Cristal

O **Premio Chave de Cristal**, (en sueco: *Glasnyckeln*; en danés: *Glasnøglen*; en noruegués: *Glassnøkkelen*; en finés: *Lasiavain-palkinto;* en islandés: *Glerlykillinn*) que recibe o seu nome da novela de Dashiell Hammett *A Chave de Cristal*, é un premio literario anual que concede a *Skandinaviska Kriminalsällskapet* (en galego: *Sociedade Escandinava do Crime*) unha novela negra dun autor ou autora dinamarqués, finlandés, islandés, noruegués ou sueco. O premio consiste nunha chave de cristal feita en Småland.

## Características 
O premio é entregado no evento denominado "Día do Detective" da Feira do Libro e a Biblioteca. O procedemento consiste en que un xurado de cada país nomea un candidato nacional e, a seguir, tódolos xurados escollen entre os nomeados, quen recibe o premio.

Arnaldur Indriðason foi o primeiro en gañar a Chave de Cristal por segunda vez (2002 e 2003) e Stieg Larsson, foi o primeiro en recibir o premio, postumamente, por segunda vez (2006 e 2008).

## Premiados
## Galería de premiados

Ficheiro:Henning Mankell lecturing at Parkteateret.jpg|Henning Mankell (1992)
Ficheiro:Skagen Fredrik.IMG 3248.JPG|Fredrik Skagen (1996)
Ficheiro:Jo Nesbø.JPG|Jo Nesbø (1998)
Ficheiro:Leif-Davidsen-1.jpg|Leif Davidsen (1999)
Ficheiro:Håkan Nesser.jpg|Håkan Nesser (2000)
Ficheiro:Alvtegen cropped.JPG|Karin Alvtegen (2001)
Ficheiro:Arnaldur Indriđason Hki 2004 4681 C.JPG|Arnaldur Indriðason (2002, 2003)
Ficheiro:Roslund och Hellström.JPG|Roslund e Hellström (2005)
Ficheiro:Matti Rönkä.jpg|Matti Rönkä (2007)
Ficheiro:Johan Theorin I9284 C.JPG|Johan Theorin (2009)
Ficheiro:Jussi Adler-Olsen01.jpg|Jussi Adler-Olsen (2010)
Ficheiro:Leif G W Persson 01.JPG|Leif G. W. Persson (2011)
Ficheiro:Jørn Lier Horst, tegelstensvegg.jpg| Jørn Lier Horst (2013)

## Notas