Cores de carrozaría en competicións automobilísticas por país

Desde o comezo das carreiras organizadas do deporte do motor, no ano 1900, ata finais de 1960, antes de que a comercialización dos patrocinios na Fórmula 1 fora de uso común, os vehículos que competían na Fórmula 1, e demais carreiras de automobilismo internacional, corrían habitualmente cos seus coches pintados con cores estandarizadas que indicaban o país de orixe do coche ou piloto. Estes eran a miúdo moi diferente das cores nacionais utilizadas noutros deportes ou na política.

## Historia 
### 1900 
As cores teñen a súa orixe nos equipos nacionais que competiron na Copa Gordon Bennett, que se celebrou anualmente en 1900-1905. O Conde Eliot Zborowski, pai do lendario piloto de entre guerras Louis Zborowski, suxeríu que a cada participante nacional asígnaselle unha cor diferente. A primeira competición en 1900 asignou: Azul a Francia, Amarelo a Bélxica, Branco a Alemaña e vermello aos EUA. (Italia non adoptou o seu famoso Rosso Corsa ata que un Itala vermello gañou a carreira Pequín - París en 1907).

Cando Gran Bretaña competiu por primeira vez en 1902, tivo que elixir unha cor diferente das súas cores nacionais vermello, branco e azul, xa que estes xa foran asignados. O gañador de 1902 Selwyn Edge levaba o seu Napier pintado de cor verde oliva, o verde xa estaba ben establecido como a cor das locomotoras e maquinaria, que Gran Bretaña exportara ao mundo durante o século anterior. Ao ano seguinte cando Gran Bretaña foi sede da Copa Gordon Bennett de 1903 nun circuíto pechado en Athy en Irlanda, os británicos adoptaron o trevo verde que máis tarde evolucionou en varios tons de 'British racing green'.

### 1920 - 1960 
As cores para as competicións automobilísticas foron definitivamente establecidas no Período de entreguerras e fixados polo AIACR (o precursor da FIA), cando o *Azul Francia* de Bugatti e o *Rosso Corsa* de Alfa Romeo de Italia gañaron moitas carreiras, mentres que o British racing green de Bentley dominaron as Le Mans ''Grand Prix d'Endurance* ata 1930.

Na década de 1930 os equipos Mercedes-Benz e Auto Union non usaron a pintura branca tradicional alemá, e os metais espidos deron lugar ao termo *Silver Arrows*. Un mito desenvolvido na década de 1930 foi que os equipos alemáns non aplicaron a pintura branca debido á necesidade de estar por baixo dos 750&nbsp;kg. de peso máximo permitido; Con todo os primeiros "Frechas Prateadas" correron en 1932, antes da imposición do límite de peso en 1934. Os modernos monocascos xa usaban paneis de aluminio sen pintar nese período.

As cores da posguerra defínense en termos de carrozaría, capó, chasis, os números e os seus fondos (ver figuras de abaixo). Cando o chasis xa non quedou visible, a cor do chasis móstrase de diversos xeitos, por exemplo, as raias azuis paralelas do equipo Cunningham e outros equipos dos Estados Unidos na década de 1950. Porsche nos anos 1950 e 1960 tamén conserva a cor prata, aínda que outros equipos alemáns na década de 1960 (como BMW) volveu á pintura branca.

### Era dos patrocinios, a partir de 1968 
Na primavera de 1968, as libreas de patrocinio, que xa se utilizaban nos Estados Unidos desde había algúns anos, autorizáronse nas carreiras internacionais. O equipo Team Gunston foi o primeiro na Fórmula Un en pintar os seus autos coas cores dos seus patrocinadores cando pintaron o Brabham privado de John Love, coas cores dos cigarros Gunston , no Gran Premio de Suráfrica de 1968. O British Racing Green pronto desapareceu dos coches dos equipos privados británicos.

Aínda que o vello esquema de cores foi abandonado pola FIA na maioría das disciplinas de carreiras na década de 1970, aínda se utiliza de xeito informal, sobre todo polos fabricante de automóbiles italianos, británicos e alemáns e polos equipos que queren facer fincapé nas súas tradicións nas carreiras. A miúdo, os acordos de patrocinio respectan isto, e o *Rosso Corsa* utilizado por Ferrari e Alfa Romeo estivo en uso continuo ata os nosos días.

### O uso contemporáneo 
Nos últimos anos as cores tradicionais rexurdiron, como o British racing green no equipo Jaguar Racing e nos automóbiles deportivos Aston Martin, e o branco no BMW Sauber. Outros fabricantes alemáns como Mercedes-Benz e Audi (Auto Union) utilizaron pintura de prata cando volveron á competición internacional na década de 1990. Moitos prototipos seguiron os vellos esquemas de cor, e a maioría dos corredores afeccionados prefírenos así.

A serie anual A1 Grand Prix de 2005 a 2009 contou con equipos nacionais, participaban coches idénticos con cores diferentes. Inicialmente, a maioría dos esquemas baseábanse nas respectivas bandeiras nacionais; algúns equipos con diferentes cores deportivas tradicionais cambiaron desde entón, incluíndo A1 Team Australia e A1 Team India. As vellas cores nacionais de carreiras xa non eran tan populares entre estes equipos.

## Cores históricas 
### Principais competidores 
Estes quedaron como modelo, e son comúns fora das carreiras internacionais de Grand Prix.

[dereita|miniatura|Alemaña *[Blitzen Benz* (1909)]]
[dereita|miniatura|Francia [Bugatti Type 35C (1926)]]
dereita|miniatura|Alemaña *Silberpfeile* (1930)
[dereita|miniatura|Estados Unidos [Shelby Daytona (1964)]]
[dereita|miniatura|Xapón [Honda RA272 (1965)]]
[dereita|miniatura|Siam (máis tarde Tailandia) librea [English Racing Automobiles|ERA R12B *Hanuman II'' (1939)]]
[dereita|miniatura|Reino Unido [Lotus 49 (principio 1968)]]
[dereita|miniatura|Brasil [Fittipaldi Automotive F5A (1977)]]
[dereita|miniatura|Italia [Alfa Romeo Tipo 33|Alfa Romeo 33 (1977)]]
[dereita|miniatura|Alemaña [Audi R8 (2006)]]

an

### Lista nacional 
Os seguintes esquemas foron adoptados por varios países en diferentes momentos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Motorsport Memorial website - page about country automotive abbreviations and racing colours
*