Engineering Test Satellite

miniatura|O ETS-7 antes de ser lanzado.
**Engineering Test Satellite**, tamén coñecidos polo seu acrónimo **ETS**, é o nome dunha serie de satélites artificiais xaponeses adicados á proba de novas tecnoloxías e á verificación de novos procedementos e técnicas. Unha vez en órbita os satélites pásanse a denominar **Kiku**. O primeiro satélite Kiku foi lanzado o 9 de setembro de 1975.

## ETS 1 (Kiku 1) 
ETS 1, cunha masa de 85&nbsp;kg, tiña forma de prisma recto octogonal cos extremos en forma de pirámide truncada. Tiña uns 90&nbsp;cm de altura e diámetro e as caras do satélite estaban cubertas por células solares para proporcionar enerxía eléctrica. Do corpo surxían varias antenas e sensores. O obxectivo do satélite, entre outros, era desenvolver sistemas e procedementos de seguimento e control de satélites. Foi lanzado por un foguete N-1 o 9 de setembro de 1975.

## ETS 2 (Kiku 2) 
O obxectivo de ETS 2 foi adquirir a tecnoloxía necesaria para seguir, rastrexar e controlar satélites xeoestacionarios. Levaba a bordo un experimento de propagación de ondas milimétricas e case milimétricas. Tiña unha masa de 245&nbsp;kg e forma cilíndrica, con 191&nbsp;cm de alto e 141&nbsp;cm de diámetro. Foi lanzado por un foguete N-1 o 23 de febreiro de 1977.

## ETS 3 (Kiku 4) 
ETS 3 foi deseñado para probar a estabilización de satélites nos tres eixos, o despregue de paneles solares no espazo, o control térmico e varias funcións instrumentais. Tamén foi lanzado mediante un foguete N-1, o 3 de setembro de 1982.

## ETS 4 (Kiku 3) 
ETS 4 tiña forma cilíndrica, 640&nbsp;kg de masa e probou toda unha serie de tecnoloxías. Foi o primeiro satélite en ser lanzado mediante un foguete N-2, o 11 de setembro de 1981.

## ETS 5 (Kiku 5) 
ETS 5 foi lanzado mediante un foguete H-I o 27 de agosto de 1987 para probar a estabilización de satélites nos tres eixos en órbita xeoestacionaria e varias tecnoloxías relacionadas coas comunicacións móbiles. A súa misión durou ano e medio, ata o 31 de marzo de 1989, en que foi retirado.

## ETS 6 (Kiku 6) 
ETS 6, con 2000&nbsp;kg de masa, tamén probou tecnoloxías de estabilización nos tres eixos e un novo bus para satélites, así como equipamento avanzado para satélites de comunicacións. Foi lanzado mediante un foguete H-II o 28 de agosto de 1994, pero a última fallou, quedando nunha órbita máis baixa da prevista.

## ETS 7 (Kiku 7, Orihime e Hikoboshi) 
ETS 7 estaba formado realmente por dous satélites unidos, denominados Orihime e Hikoboshi, lanzados mediante un foguete H-II o 27 de novembro de 1997. Orihime, de 400&nbsp;kg, era un satélite obxectivo, mentres que Hikoboshi, duns 2500&nbsp;kg, era un satélite cazador. Os dous satélites, unha vez en órbita, separáronse para practicar manobras de separación, achegamento, acoplamento e seguimento. Hikoboshi ía dotado dun brazo robótico de dous metros de longo. Despois do lanzamento produciuse un problema no sistema de control de actitude e no sistema de comunicacións de alta ganancia que puxo en risco a misión. Con todo conseguiuse facer un primeiro experimento de separación e acoplamento o 7 de xullo de 1998. Os satélites reentraron na atmosfera terrestre o 13 de novembro de 2015.

## ETS 8 (Kiku 8) 
Construído por Mitsubishi Electric, ETS 8 tiña unha masa de 5800&nbsp;kg e foi lanzado mediante un H-IIA o 18 de decembro de 2006. A súa misión é probar novas tecnoloxías para satélites de comunicacións. Ten dúas antenas despregables que lle dan un diámetro de 40 m e dous grandes paneis solares que lle permiten dar cobertura a todo Xapón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*N-1
*N-2
*H-I
*H-II
*H-IIA