María Adelaida de Luxemburgo

**María Adelaida de Nassau-Weilburg e Bragança** (*Marie Adélaïde Thérèse Hilda Wilhelmine de Nassau-Weilburg*), nada en Colmar-Berg o 14 de xuño de 1894 e finada en Lenggries o 24 de xaneiro de 1924, foi a filla primoxénita do Gran Duque Guillerme IV de Luxemburgo e converteuse en monarca (a primeira muller no país) á morte do seu pai o 25 de febreiro de 1912.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
María Adelaida naceu no castelo de Berg en Luxemburgo, sendo a primeira filla do Gran Duque Guillerme IV e a Gran Duquesa María Ana. Tivo outras cinco irmás: Carlota Aldegonde Isabel María Guillermina (nada en 1896), Hilda Sofía María Adelaida Guillermina (nada en 1897), Antonia Roberta Sofía Guillermina (nada en 1899), Isabel María Guillermina (nada en 1901), e Sofía Carolina María Guillermina (nada en 1902). Como o seu pai non tivo ningún fillo varón, María Adelaida foi proclamada herdeira o 10 de xullo de 1907, co fin de resolver calquera crise de sucesión debido á existencia da lei sálica.

### Gran Duquesa de Luxemburgo 
Converteuse en Gran Duquesa de Luxemburgo o 25 de febreiro de 1912 cando faleceu o seu pai, Guillerme IV, con 17 anos de idade e converténdose na primeira muller en ser Gran Duquesa de Luxemburgo. A súa nai foi a rexente ata que cumpriu os dezaoito anos o 14 de xuño de 1912.

María Adelaida estaba moi interesada na política e tivo un papel moi activo no goberno luxemburgués. Era unha devota católica, con fortes conviccións relixiosas e opinións políticas moi conservadoras. O mesmo día da súa chegada ao trono, rexeitou asinar unha lei que reducía o papel dos presbíteros católicos no sistema educativo. Máis tarde, en 1915, dubidou antes de designar os alcaldes de Differdange e Hollerich, ambos coñecidos polas súas ideas anticlericais.

Durante a primeira guerra mundial mantivo boas relacións cos ocupantes alemáns, incluíndo aloxar o káiser Guillerme II no palacio e permitindo que o *Kronprinz* alemán establecese os seus cuarteis militares temporais na cidade de Luxemburgo, actitude que a fixo moi impopular entre a poboación luxemburguesa. A finais de 1916, a gran duquesa causou controversia por disolver a cámara de deputados para solucionar o punto morto que afrontaba o gabinete Loutsch, composto por membros do Partido da Dereita e non tiña maioría na cámara.

### Vida trala abdicación 
miniatura|120px|Monograma.
Despois da súa abdicación exiliouse viaxando por toda Europa. Ingresou nun convento carmelita de Módena (Italia) en 1920 e máis tarde uniuse á Irmás dos pobres en Roma, tomando o nome de "Irmá María dos Pobres". Con todo, a súa saúde, que empeoraba, non lle permitiu continuar como monxa e  tivo que abandonar o convento. Mudouse entón ao Schloss Hohenburg en Baviera, onde morreu de gripe en 1924.

O 22 de outubro de 1947 o seu corpo foi soterrado na cripta gran ducal da catedral de Notre Dame de Luxemburgo.

## Devanceiros 

**Devanceiros de María Adelaida de Luxemburgo**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* O'Shaughnessy, Edith. *Marie Adelaide, Grand Duchess of Luxemburg, Duchess of Nassau*. Nova York: Jonathan Cape e Robert Ballou, 1932.
* Schous, Marie. *Marie Adelheid van Nassau, Groothertogin van Luxemburg*. 's Hertogenbosch: G. Mosmans, 1931.
* Zenner, Theodor. *Marie Adelheid: Lebensbild der verstorbenen Grossherzogin von Luxemburg*. 1925
* Marburg, Theodor. *The Story of a Soul*. Philadelphia: Dorrance, 1938.
* Leighton, Isabel, e Bertram Bloch. *Marie-Adelaide: A Play*. Nova York: Rialto Service Bureau.

### Ligazóns externas 
* Marie-Adélaïde na páxina oficial da familia real luxemburguesa