Era silenciosa

A **era silenciosa** (en ) foi o período comprendido entre 1934 e 1938 (ou 1940, segundo algunhas interpretacións) na historia de Estonia. Comezou co autogolpe preventivo do 12 de marzo de 1934, levado a cabo polo primeiro ministro Konstantin Päts, co obxectivo de evitar unha presunta toma do aparello estatal por parte do influente Movemento Vaps, unha organización política nacionalista formada por veteranos de guerra.

## Antecedentes 
miniatura|250x250px|Pé de foto do xornal *Kaja* anunciando o comezo do estado de protección dirixido polo xeneral Laidoner o 14 de marzo de 1934.
No tenso clima que dominaba Europa en 1934, cando figuras como Adolf Hitler e Benito Mussolini eran admiradas como modelos por movementos autoritarios e nacionalistas en varios países, moitos dos líderes da República democrática de Estonia tamén consideraban que a posible toma do poder por parte dun grupo similar, o Movemento Vaps, representaba unha ameaza crible e inminente. Alegando a existencia de devandito perigo, o daquela primeiro ministro Konstantin Päts, amparado na autoridade conferida pola recentemente adoptada Constitución de 1933, proclamou o estado de emerxencia nacional o 12 de marzo. Acto seguido, nomeou ao xeneral Johan Laidoner, líder popular da guerra de independencia e opositor coñecido do liderado vaps, como comandante das forzas armadas.

Disolvéronse as organizacións de veteranos, arrestouse a máis de 400 membros do movemento e prohibiuse toda actividade política organizada no país. Así mesmo, todos os membros do Movemento Vaps foron destituídos dos seus cargos en gobernos locais, a administración pública e a liga de Defensa. O parlamento en funcións aprobou de inmediato estas medidas.

Porén, cando Päts decretou o adiamento das eleccións tanto para Xefe de Estado como para o Parlamento, previstas para a primavera de 1934, segundo o estipulado na nova constitución, xurdiu oposición durante unha sesión especial convocada polo propio parlamento, dado que a constitución non permitía postergar as eleccións por decreto. Como resposta, Päts suspendeu permanentemente devandita sesión e gobernou por decreto ata que se redactase e adoptase unha nova constitución. Así, a toma do poder por parte do goberno de Päts constituíu un golpe de estado *de facto*, pero tamén *de iure*, xa que todo o proceso foi ilegal conforme á constitución vixente en 1934.

## Usos do termo 
O termo «era silenciosa» foi introducido por primeira vez por Kaarel Eenpalu, primeiro ministro do país entre 1938 e 1939 e firme partidario de Konstantin Päts, xefe de estado estoniano durante ese período. Porén, co tempo o concepto empregouse máis frecuentemente para describir o silenciamento da oposición ao círculo gobernante de Päts. Tamén reflicte o aparente consenso nacional de aceptar a supresión temporal de certos dereitos civís e políticos en nome da «orde», tras anos de inestabilidade política.

Adoita considerarse que a «era silenciosa» concluíu xa sexa coa entrada en vigor da nova constitución o 1 de xaneiro de 1938, ou coas eleccións parlamentarias celebradas en febreiro dese mesmo ano. Algunhas fontes estenden o período até a invasión e ocupación soviética de Estonia en xuño de 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Miljan, Toivo. *Historical Dictionary of Estonia*, pp.&nbsp;196–97. Scarecrow Press, 2004, 
* Estonica: 1918–1940. Republic of Estonia
* Frucht, R. C. (2005). Eastern Europe: An introduction to the people, lands, and culture / editado por Richard Frucht. Santa Barbara, Calif: ABC-CLIO. Páxina 78.
*