Dafnis e Cloe

***Dafnis e Cloe*** (, *Daphnis kai Chloē*) é unha novela escrita en grego antigo no Imperio Romano, a única obra coñecida de Longus.

## Definición e estilo 
Está ambientada na illa grega de Lesbos, onde se supón que viviu o autor. O seu estilo é retórico e bucólico; os pastores e pastoras son moi convencionais, pero o autor transmite interese humano a ese mundo idealizado. *Dafnis e Cloe* parécese máis a unha novela moderna que o seu principal rival entre os romances eróticos gregos, *Aethiopica* de Heliodoro, que destaca máis pola súa trama que pola súa caracterización.
miniatura|*Daphnis et Chloe*, óleo sobre lenzo Louise Marie-Jeanne Hersent-Mauduit
## Resumo 
É a historia do neno Dafnis e a nena Cloe, ambos abandonados ao nacer xunto a uns símbolos identificativos. O cabreiro Lamon descobre a Dafnis e un pastor chamado Dryas atopa a Cloe. Cada un decide criar o fillo que atopa como propio. Dafnis e Cloe crecen xuntos, pastoreando os rabaños para os seus pais adoptivos. Namóranse pero, sendo inxenuos, non entenden o que lles pasa. Filetas, un vello e sabio pastor de vacas, explícalles o que é o amor e dilles que a única cura é o bico. Eles fan iso. Finalmente, Lycaenion, unha muller da cidade, educa a Dafnis no amor. Daphnis, con todo, decide non probar a súa habilidade recentemente adquirida en Cloe, porque Lycaenion dille a Dafnis que Cloe "berrará e chorará e mentirá sangrando [como se fose asasinada]". Ao longo do libro, Cloe é cortexada por pretendentes, dous dos cales (Dorcon e Lampis) tentan secuestrala con éxito dispar. Tamén é levada por asaltantes dunha cidade próxima e salvada pola intervención do deus Pan. Mentres tanto, Dafnis cae nun pozo, é golpeada e secuestrada por piratas e case é violada. Ao final, Dafnis e Cloe son recoñecidos polos seus pais biolóxicos, casan e viven a súa vida no país.

## Personaxes 
Os personaxes da novela inclúen:
[miniatura|[Clásicos en Galego 11: *Dafnis e Cloe*.]]
* **Astilo** – Fillo de Dionisofanes
* **Cloe** – a heroína
* **Dafnis** – o heroe
* **Dionisofanes** – Mestre e pai de Dafnis
* **Dorcon** – Suposto pretendente de Cloe
* **Drias** – Pai adoptivo de Cloe
* **Eros** – deus do amor
* **Eudromo** – un mensaxeiro
* **Filetas** – vello compatriota que asesora os heroes sobre o amor; probabelmente nomeado após Filetas de Cos
* **Gnathon** – Supostos pretendente de Dafnis
* **Lamon** – Pai adoptivo de Dafnis
* **Lampis** – Vaqueiro
* **Licaenion** – Muller que educa Dafnis en facer o amor
* **Megacles** – Pai de Cloe
* **Mirtale** – Nai adoptiva de Dafnis 
* **Nape** – Nai adoptiva de Cloe
* **Pan** – Deus dos bosques e dos pastores.
* **Rhode** – Nai de Cloe

## Tradición textual 
Até principios do século XIX, faltaba preto dunha páxina de texto; cando Paul Louis Courier, mentor de Stendhal, foi a Italia, en tempos de Napoleón, atopou a que faltaba nun dos *plutei* (mesa de lectura romana ou lugar para gardar manuscritos) da Biblioteca Laurenziana de Florencia. Porén, tan pronto como copiou o texto, trastornou o tinteiro e derramou tinta por todo o manuscrito. Os filólogos italianos ficaron indignados, especialmente aqueles que estudaran o pluteo dando "unha descrición máis exacta" (''*) dela, e acusárono de telo feito iso a propósito. Courier escribiu un libelo para se defender, e mesmo chegou a dicir que tal libelo foi o que o fixo atopar o seu verdadeiro estilo dicindo logo que *atopara o seu estilo nunha mancha*. 

## Influencias e adaptacións 
miniatura|Pintura do século xix polo pintor suízo-francés Marc Gabriel Carlos Gleyre que describe unha escena de *Dafnis e Cloe*
A primeira edición vernácula de *Daphnis e Chloe* foi a versión francesa de Jacques Amyot, publicada en 1559. Xunto á *Diana* de Jorge de Montemayor (publicada nese mesmo ano), contribuíron a inaugurar unha moda europea da ficción pastoral nos séculos XVI e XVII. *Daphnis e Chloe* foi o modelo de *La Sireine'' de Honoré d'Urfé, a *Aminta* de Torquato Tasso e *O xentil pastor* de Allan Ramsay . A novela *Paul et Virginie* de Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre faise eco da mesma historia.

A historia presentouse en numerosas edicións ilustradas, incluíndo unha edición limitada de 1937 con xilografías de Aristide Maillol e unha edición ilustrada por Marc Chagall. Foi traducida ao galego por Mª Teresa Amado e revisada por Juan José Moralejo , publicado pola editorial Galaxia en 1994.

A obra de 1952 *Shiosai* (*O son das ondas* ), escrita polo xaponés Yukio Mishima tras unha visita a Grecia, considérase inspirada neste mito. Outra obra baseada nela é a novela de 1923 *Le Blé en herbe* de Colette.

O filme de 1987 *The Princess Bride* contén semellanzas con *Dafnis e Cloe*.

### Ópera 
* Jacques Offenbach escribiu un acto opereta baseado na historia en 1860.
* José Bodin de Boismortier escribiu un *Daphnis et Chloé* pastorale en 3 actos en 1747.
* Jean-Jacques Rousseau escribiu un *pastorale heroïque* chamado *Daphnis et Chloè* entre 1774 e de 1776. O traballo nunca foi terminado, debido á súa morte en 1778.

### Ballet 
* Maurice Ravel escribiu en 1912 o ballet *Daphnis et Chloé* para os Ballets Russes de Sergei Diaghilev, coa coreografía de Michel Fokine.
* A música de Ravel tamén se utilizou no ballet homónimo de Frederick Ashton, interpretado por primeira vez polo Sadler's Wells Ballet (agora The Royal Ballet) en Covent Garden o 5 de abril de 1951, con Margot Fonteyn como Cloe e Michael Somes como Dafnis. A decoración foi de John Craxton.
* John Neumeier coreografiou o ballet *Daphnis and Chloe* para a súa compañía Frankfurt Ballet.
* Jean-Christophe Maillot creou unha coreografía contemporánea e sensual para Les Ballets de Monte-Carlo. Esta coreografía máis curta de 35 minutos tamén utiliza a música de Maurice Ravel, pero non todo o ballet orixinal. Conta con Jeroen Verbruggen como Daphnis, Anjara Ballesteros-Cilla como Chloe, Bernice Coppieters como Lycenion e Chris Roelandt como Dorcon, e foi dirixida por Denis Caïozzi e producida por Telmondis, Les Ballets de Monte-Carlo e Mezzo. O ballet estreouse o 1 de abril de 2010 no Grimaldi Forum de Mónaco e desde entón foi retransmitido varias veces en televisión a nivel internacional.

### Arte 
[miniatura|Impresión fotográfica por [Fred Holland Day de Ethel Reed caracterizada de Cloe (c. 1895-98).]]
* Marc Chagall produciu unha serie de 42 litografías a cor baseadas na historia de Dafnis e Cloe.

### Cine 
* A obra foi adaptada a unha película muda de 64 minutos por Orestis Laskos en 1931, un dos primeiros clásicos do cine grego . A película foi considerada orixinalmente impactante debido á nudez nalgunhas das escenas.
* A historia foi a base para a película de 1963 Μικρές Αφροδίτες ( *Mikres Afrodites*), ou *Young Aphrodites*, do cineasta grego Nikos Koundouros, baseada nun guión de Vassilis Vassilikos.

### Radio 
A obra foi adaptada a unha obra de radio de 45 minutos en 2006 por Hattie Naylor.

## Edicións 
* A primeira edición impresa.
* Courier, Paul Louis (1810). Contiña unha pasaxe previamente descoñecida, tras o descubrimento dun novo manuscrito.
* Tradución ao inglés revisada a partir da de George Thornley.0-674-99076-5
* O texto de Reeve está reimpreso coa tradución e os comentarios de Morgan (véxase máis abaixo).
* Edición na colección *Clásicos en galego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caritón : *Os amores de Quereas e Callirhoe*
* Xenofonte de Éfeso : *The Ephesian Tale*
* Aquiles Tacio : *Leucippe e Clitofonte*
* Heliodoro de Émesa : *Aethiopica*
### Ligazóns externas 
;Edicións do texto grego
* *Longi Pastoralium de Daphnide et Chloe Libri IV Graece et Latine* Ed. Cristo. Guil. Mitscherlich, Biponti (Zweibrücken), 1794.
* *Longi Pastoralia* Primeiro texto grego completo de *Daphnis e Chloe*, editado por P.-L. Courier, cunha tradución ao latín de GR Lud. de Sinner. París, 1829.
* *Longi Pastoralia* Texto grego de *Dafnis e Chloe* cunha tradución ao latín, ed. Seiler, Schaefer, Boissonade & Brunck. Leipzig, 1843.
* *Erotici Scriptores* Paris, 1856. *Longi Pastoralia*, texto grego con tradución latina, editado por GA Hirschig, pp.&nbsp;174–222.
* *Daphnis e Chloe* A edición 2006/07 da Bibliotheca Classica Selecta do texto grego coa tradución ao francés de Jacques Amyot revisada, corrixida e completada por P.-L. Correo.
;Sinopse, análises e outros estudos
* *Daphnis e Chloe* : A súa influencia na arte e o seu impacto en Goethe Unha entrada na *Enciclopedia da Biografía Mundial* na que tamén se sinala o traballo realizado por William E. McCulloh, profesor emérito de Clásicos no Kenyon College, Ohio, na cita con *Daphnis e Chloe*.
* Longus: Vida, Influencia e Bibliografía Unha entrada na *Enciclopedia do Mundo Antigo* .
*  Londres, 1888, vol. 1, pp.&nbsp;45–57.