open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tsuruoka

**Tsuruoka** (鶴岡市, つるおかし, *Tsuruoka-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. Ten 1.311,51&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 138.464 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 106 h/km².

O concello de Tsuruoka limita cos concellos de Sakata, Mikawa, Shōnai, Nishikawa (que son da prefectura de Yamagata); e Murakami (este último é da prefectura de Niigata).

## Historia 
Durante a época do Shogunato de Tokugawa, Tsuruoka era o territorio do dominio de Shōnai-han (庄内藩) do clan Sakai (酒井氏).

## Xeografía 
* Tres montes de Dewa (出羽三山) - Gassan (月山), Hagurosan (羽黒山) e Yudonosan (湯殿山).

## Cidades irmandadas 
## Turismo e lugares de interese 
* Santuario de Tres montes de Dewa (出羽三山神社) - Gassan-jinja (月山神社), Ideha-jinja (出羽神社) e Yudonosan-jinja (湯殿山神社).

## Cultura 
* Nō de Kurokawa (黒川能).

## Personaxes de sona 
* Ishirō Honda (本多 猪四郎, ほんだ いしろう, 1911 - 1993) - Director de cine.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Hagurosan Gojunto 2006-A.jpg|Pagode no monte Haguro.
Ficheiro:Hagurosan Gohaiden 2006.jpg|Ideha-jinja.
Ficheiro:Yudonosan Torii gate 2006-A.jpg|Torii de Yudonosan-jinja.
Ficheiro:Yudonosan Entrance 2006.jpg|Entrada de Yudonosan.
Ficheiro:Kurokawa Noh Festival4 2007-02-01.jpg|Festa de teatro Nō de Kurokawa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Tsuruoka .
Sakata

**Sakata** (酒田市, さかたし, *Sakata-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado no centro-oeste da rexión de Tōhoku e ao norte da prefectura, ao leste da illa de Honshū. Ten 602,79&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 113.494 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 188 h/km².

O concello de Sakata limita cos concellos de Tsuruoka, Mikawa, Shōnai, Tozawa, Sakegawa, Mamurogawa, Yuza (que son da prefectura de Yamagata); e Yurihonjō (este último é da prefectura de Akita).

## Historia 
* 1889 - Sakata fundouse como un concello de vila dentro do distrito de Akumi (飽海郡, あくみぐん).
* 1933 - O concello de Sakata converteuse nunha cidade.

## Transporte 
* Aeroporto de Shōnai (庄内空港)
** Aeroliñas e destinos 
*** All Nippon Airways (全日空, ANA) - Tokyo-Haneda.

## Cidades irmandadas 
*  Schelesnogorsk-Ilimski, óblast de Irkutsk, Rusia (1979).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Sakata .
A Capela, Gres, Vila de Cruces

**A Capela** é un lugar da parroquia de Gres, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 37 habitantes (19 homes e 18 mulleres), 13 menos ca en 2000.
## Toponimia
O topónimo **A Capela** débese á presenza no lugar da capela de San Ramón de Gres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gres 
### Parroquias de Vila de Cruces
Jean-Baptiste Phạm Minh Mẫn

**Jean-Baptiste Phạm Minh Mẫn** (**Gioan Baotixia Phạm Minh Mẫn**), nado en Cà Mau o 5 de marzo de 1934, é un relixioso vietnamita, cardeal católico e arcebispo emérito da arquidocese de Cidade Ho Chi Minh.

## Traxectoria 
En 1946 entrou no seminario de Phnom Penh en Camboxa para volver a Vietnam en 1954 para estudar no seminario de Saigón filosofía e teoloxía. Foi profesor no instituto de Bạc Liêu entre 1957 e 1961, nese ano volveu a Saigón para proseguir os seus estudos de filosofía e teoloxía. En 1965 ordénase sacerdote e vai a Cân Tho como profesor do seu seminario. En 1968 o bispado enviouno a estudar na Universidade de Loyola nos Ánxeles, en 1971 volve a Vietnam e retoma as clases no seminario de Cân Tho. Despois do peche dos seminarios polas autoridades comunistas en 1976, Jean-Baptiste encargouse da formación sacerdotal. En 1988 cando o goberno autorizou a apertura dos seminarios foi elixido reitor do seminario de Cái Răng. En 1993 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo coadxuntor de Mỹ Tho e en 1998 arcebispo de Ho Chi Minh e en 2003 foi elevado a cardeal.
Cirela, Gres, Vila de Cruces

**Cirela** é un lugar da parroquia de Gres, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o IGE, en 2017 tiña 58 habitantes (25 homes e 33 mulleres).

O río Deza baña a aldea, que conta cunha ponte que comunica Cirela coa parroquia silledense de Cira. Na aldea atópase o cruceiro de Cirela, que está realizado en granito e representa un Cristo crucificado e unha Virxe orante.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Cruceiro de Cirela, en *Turgalicia*.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gres
### Parroquias de Vila de Cruces
## Notas
Kumagaya

**Kumagaya** (熊谷市, くまがやし, *Kumagaya-shi*) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e ao norte da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. Ten 159,88&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 203.720 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1.270 h/km².

O concello de Kumagaya limita cos concellos de Fukaya, Ranzan, Namegawa, Higashimatsuyama, Yoshimi, Kōnosu, Gyōda (que son da prefectura de Saitama); de Chiyoda, Ōizumi e Ōta (que son da prefectura de Gunma).

## Cidades irmandadas 
*  Invercargill, Nova Zelandia (1993)

## Personaxes de sona 
* Seiichi Morimura (森村 誠一, もりむら せいいち, 1933 - ) - Escritor.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kumagaya .
Hulst

**Hulst** é un concello e unha cidade ao suroeste nos Países Baixos, na provincia de Zelandia.

## Núcleos de poboación 
## Historia 
miniatura|esquerda|Basílica de Hulst
miniatura|esquerda|Mapa da traza italiana
Hulst recibiu os seus dereitos de cidade no século XII.

No século XVII unha traza italiana foi construída. En 1645, ocorreu o Sitio of Hulst polo Príncipe Frederick Henry, o último grande asedio durante a guerra dos Oitenta Anos (1568–1648).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Kapelle

**Kapelle** é un concello e unha cidade ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia.

## Núcleos de poboación 
miniatura|centro|Igrexa en Kapelle.
* Biezelinge
* Kapelle
* Schore
* Wemeldinge

## Transporte 
Kapelle ten unha estación de ferrocarrís: Kapelle-Biezelinge.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficail
* Mapa
Economía de Ruanda

[miniatura|left|230px|Cultivo de [café en Ruanda.]]
Ruanda é un país pobre con 90% da poboación traballando na agricultura (principalmente de subsistencia). É o país máis densamente poboado de África, con poucos recursos naturais e minerais de importancia, ademais de sufrir de secas e un pobre desenvolvemento tecnolóxico. Todo isto fai que teña unha dependencia económica significativa con Bélxica. As principais exportacións son o café e o té. A minería é a segunda actividade do país, destacando a casiterita, de onde se extrae estaño, ademais de pequenas cantidades de berilio.

O xenocidio de 1994 destruíu a fráxil economía do país e empobreceu severamente a poboación, especialmente as mulleres, ademais de diminuír a capacidade do país en atraer investimentos estranxeiros. A pesar diso, o país fixo progresos significativos en estabilización e na rehabilitación da súa economía a niveis anteriores a 1994. Con todo, o nivel de pobreza actual é máis alto que antes da guerra.

## Notas
Consello Rexional de Gush Etzion

miniatura|Sede do Consello Rexional en Alon Shvut
O **Consello Rexional de Gush Etzion** é un Consello Rexional de Israel que administra os asentamentos da rexión de Gush Etzion, ao sueste de Xerusalén. Segundo o Instituto Central de Estatística os 19 asentamentos posúen unha poboación de 13000 habitantes (2006).

## Xeografía 
Os asentamentos localízanse nunha área montañosa a 900 metros sobre o nivel do mar, debido á altura o clima no inverno é moi frío e chuvioso, nevando frecuentemente. Os límites da competencia do Consello Rexional son polo norte a cidade de Xerusalén e o Consello Rexional de Mateh Binyamin, polo sur as cidades de Hebrón e Kiryat Arba así como o Consello Rexional de Har Hebrón, polo oeste o Val de Elah e polo leste o deserto de Xudea.
[miniatura|O carballo solitario no asentamento de [Alon Shvut, converteuse nun símbolo dos asentamentos da rexión e aparece no emblema do Consello Rexional]]
## Historia 
O primeiro asentamento en Gush Etzion foi Migdal Eder, fundárono en 1927 un grupo de xudeus ortodoxos de Xerusalén e algunhas familias xudías procedentes do Iemen, esta comunidade desapareceu despois dos disturbios palestinos de 1929. O empresario Shmuel Holtzmann mercou terras para establecer de novo asentamentos permanentes na zona, en 1934 estableceu o de Kfar Etzion pero foi abandonado durante a revolta árabe en Palestina 1936-1939. En 1945, un grupo de mozos que chegaran da Europa Oriental antes da segunda guerra mundial estableceron un novo asentamento, Mesu'ot Yitzhaken, en memoria dos falecidos polo Holocausto, en 1946 estableceuse o kibbutz Ein Tzurim, e en 1947 o de Revadim. Os asentamentos desapareceron como consecuencia da Guerra Árabe-Israelí de 1948. Despois da ocupación israelí do territorio como consecuenca da Guerra dos Seis Días comezou o proceso para crear novos asentamamentos na área.

## Asentamentos 
miniatura|Asentamento de Kfar Eldad
* Alon Shvut
* Bat Ayin
* Carmei Tzur
* Gvaot
* Elazar
* Har Gilo 
* Kfar Etzion (kibbutz)
* Migdal Oz (kibbutz)
* Neve Daniel
* Rosh Tzurim (kibbutz)
* Ibei Hanachal
* Kedar
* Kfar Eldad 
* Ma'ale Amos
* Ma'ale Rehav'am
* Metzad
* Nokdim)
* Pnei Kedem
* Tekoa
Lee Taek-keun

**Lee Taek-Keun**, nado en Busan o 10 de xullo de 1980, é un xogador de béisbol surcoreano.

## Traxectoria 
Actualmente xoga cos Heroes de Seúl na liga surcoreana de béisbol, equipo onde comezou a súa carreira profesional en 2003.

Obtivo a medalla de ouro de béisbol nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín e a de prata no Clásico Mundial de Béisbol de 2009 nos Ánxeles.
Josep Carreras

**Josep Carreras**, nado en Barcelona o 5 de decembro de 1946, é un tenor de orixe catalá, famoso polas súas interpretacións en obras de Verdi e de Puccini. Adquiriu nome grazas a súa participación en "Os Tres Tenores" xunto a Luciano Pavarotti e Plácido Domingo. Retirouse o 7 de maio de 2009.

## Traxectoria 
Carreras demostrou as súas aptitudes musicais dende neno. Á idade de oito anos realizou a súa primeira actuación en público ó cantar La donna è mobile na radio española. Ós once anos apareceu por primeira vez no Liceu barcelonés como un novo soprano no papel de narrador da ópera de Manuel de Falla *El retablo de Maese Pedro* e nun pequeno papel no segundo acto de *La Bohème*.

Durante a súa adolescencia, Carreras estudou no Conservatorio Superior de Música do Liceo. Debutou en 1970 en Barcelona como *Ismael* en *Nabucco* e na ópera *Norma*, chamando a atención da soprano Montserrat Caballé, que protagonizaba a obra. Caballé invitoulle a cantar na produción *Lucrezia Borgia*, o primeiro grande éxito de Carreras. Volveu cantar con Caballé no 1971 interpretando *Maria Stuarda* en Londres. Os dous cantantes coincidiron en varias obras.

En 1972 debutou nos Estados Unidos no papel de *Pinkerton* de *Madame Butterfly*. En 1973 debutou en Londres e, en 1974, en Viena, interpretando *A Traviata*. Ós 28 anos, Carreras cantara xa 24 óperas distintas. En 1978 interpretou *Don Carlo* no Festival de Salzburgo, baixo a dirección de Karajan. En 1984 recibiu a Medalla de Ouro da Generalitat de Catalunya. En 1987, cando se atopaba no cume da súa carreira, foille diagnosticada unha leucemia e os médicos déronlle poucas posibilidades de sobrevivir. Tras duros tratamentos que incluíron radioterapia e quimioterapia e un autotransplante de medula, Carreras puido reanuda-la traxectoria artística. En 1988 fundou a Fundación Josep Carreras contra a leucemia, unha organización que apoia economicamente a investigación contra a leucemia e que mantén un banco de doantes de medula ósea. 

En 1991, recibiu o Premio Príncipe de Asturias das Artes, colectivamente, con Victoria de los Ángeles, Teresa Berganza, Pilar Lorengar, Montserrat Caballé, Alfredo Kraus e Plácido Domingo.

En 1991 foi galardoado co Premio Príncipe de Asturias das Artes. O 13 de setembro de 2002 inaugurou en Sant Joan d'Alacant unha praza en homenaxe ó labor realizada na loita contra a leucemia. O 22 de setembro de 2006 inaugurou en Fuenlabrada un teatro que leva o seu nome. O 17 de xuño de 2008 celebrou un acto no Teatre del Liceu de Barcelona con motivo dos seus cincuenta anos dende o seu debut no mesmo escenario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* josepcarreras.com
* Páxina web da Fundación Josep Carreras contra a leucemia
Sagae

**Sagae** (寒河江市, さがえし, *Sagae-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado na rexión de Tōhoku e no centro da prefectura, ó leste da illa de Honshū. Ten 139,08&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 43.177 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 310 h/km².

O concello de Sagae limita cos concellos de Ōe, Nishikawa, Ōkura, Murayama, Kahoku, Tendō e Nakayama.

## Cidades irmandadas 
*  Andong, Gyeongsang do Norte, Corea do Sur (1974).
*  Giresun, provincia de Giresun, Turquía (1988).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Sagae .
Bryan, Texas

**Bryan** é unha cidade, sede do condado de Brazos no estado de Texas, Estados Unidos. O lema da cidade é *The Good Life, Texas Style*.

## Xeografía 
Bryan localízase preto do centro xeográfico do condado, a 150&nbsp;km ao noroeste de Houston, 270&nbsp;km ao nordeste de San Antonio e case á mesma distancia ao sur de Dallas. A cidade ten unha área total de 112,3&nbsp;km², dos cales 0,2&nbsp;km² corresponden a augas.

## Comunicacións 
Bryan enlaza coas autoestradas 6, 21 e 190 e as estradas 158, 1179, 1687 e 1688, tamén ten conexións co Missouri Pacific Railroad e co Southern Pacific Railroad.

## Demografía 
Segundo o censo do ano 2000 vivían na cidade 65.660 persoas en 23.759 domicilios con 14.873 familias. A densidade de poboación era de 584,9 habitantes por km². A composición étnica da poboación era a seguinte, 64,65% brancos, 17,72% afroamericanos, 0,40% nativos americanos, 1,65% asiáticos, 0,08% polinesios e melanesios e 13,32% doutros grupos étnicos. Aproximadamente 2,17% eran de ascendencia mixta e 27,83% da poboación era hispana. Dos 23.759 domicilios, 32,3% tiñan nenos con menos de 18 anos que vivían no seo da familia. 44,2% eran casados ou en cohabitación. 14,0% eran nais solteiras e 37,4% non tiñan familia. O 26,1% de todas as familias estaban formadas por un só individuo e no 7,7% das familias vivían persoas con 65 anos ou máis. A media dos habitantes de cada casa era de 2,65 e a media do tamaño das familias de 3,27 persoas. O 27,0% da poboación era de menos de 18 anos, 18,1% de 18 a 24, 29,8% de 25 a 44, 15,8% de 45 a 64, e 9,3% nos 65 anos ou máis . A idade media era de 28 anos. Por cada 100 mulleres había 99,2 homes. Por cada 100 mulleres de máis de 18 había 95,7 homes. O rendemento medio anual de cada núcleo familiar era de 31.672 dólares, e a renda familiar media de 41.433 dólares. Os homes tiñan unha renda media de 29.780 dólares e as mulleres de 22.428 dólares. A renda per cápita ascendia a 15.770 dólares. 22,3% da poboación e 15,5% das familias vivían debaixo da liña da pobreza, destes, 27,0% eran nenos e adolescentes con menos de 18 anos e 11,7% tiñan 65 anos ou máis.
## Historia 
Os primeiros colonos na zona establecéronse por volta de 1820 financiados por Stephen F. Austin, en 1865 cando se construía a Houston & Texas Central Railroad William Joel Bryan, sobriño de Austin, financiou a construción dunha nova cidade, á que lle deron na súa honra o seu nome en 1872. En 1884 tiña 3000 habitantes e en 1889 comezou a electrificación e a construción dunha rede de subministración de auga. En 1900 Bryan estaba conectada a un segundo ferrocarril, International-Great Northern Railroad e a poboación chegaba aos 3589 habitantes. Ao longo dos seguintes anos, o número de residentes continuou a aumentar: 4132 (en 1910), 6307 (en 1920), 7814 (en 1930) e 11.842 (en 1940).

## Ligazóns externas 
* Web da cidade de Bryan (en inglés)
Tendō

**Tendō** (天童市, てんどうし, *Tendō-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado no centro da rexión de Tōhoku e no centro-leste da prefectura, ó leste da illa de Honshū. Ten 113,01&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 63.226 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 559 h/km².

O concello de Tendō limita cos concellos de Yamagata, Nakayama, Sagae, Kahoku e Higashine.

## Cidades irmandadas 
*  Marostica, Véneto, Italia (1989).
*  Blenheim, Nova Zelandia (1989).
*  Wafangdian, Liaoning, China (2002).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Tendō .
Obanazawa

**Obanazawa** (尾花沢市, おばなざわし, *Obanazawa-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado no centro da rexión de Tōhoku e ao nordés da prefectura, ao leste da illa de Honshū. Ten 372,32&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 19.477 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 52,3 h/km².

O concello de Obanazawa limita cos concellos de Higashine, Murayama, Ōishida, Funagata, Mogami (que son da prefectura de Yamagata); de Kami e Sendai (que son da prefectura de Miyagi).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Obanazawa .
Maury City, Tennessee

miniatura|275px|Localización de Maury City
**Maury City** é unha vila do estado norteamericano de Tennessee, localízase no condado de Crockett.

## Demografía 
No censo de 2000 tiña unha poboación de 704 habitantes. En 2006 a súa poboación segundo a  Oficina do Censo era de 706, un aumento de 2 persoas (0.3%).
## Xeografía 
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos ten unha superficie de 2,9&nbsp;km². Maury City sitúase a 106 m sobre o nivel do mar.
Awaji

**Awaji** (淡路市, あわじし, *Awaji-shi*) é un concello da prefectura de Hyōgo no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kinki e ao sur da prefectura, ao norte da illa de Awaji. Ten 184,23&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 47.062 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 255 h/km².

O concello de Awaji limita co concello de Sumoto e está unido ó concello de Kōbe, na illa de Honshu, pola ponte Akashi Kaikyō.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illa de Awaji
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Awaji .
Revelles

**Revelles** é un concello francés de Picardía situado no departamento de Somme. Esténdese por unha área de 14,41 km&sup2;, con 532 habitantes (2006) e unha densidade de 37 hab/km².

## Demografía 
## Véxase tamén
De facto

[500px|thumb|Exemplo do uso correcto do termo *de facto* e a súa contraposión *de iure* utilizando a realidade política da illa de [Chipre.]]
**De facto** é unha locución latina que significa "de feito" e que se utiliza sobre todo por cuestións legais para referirse a aquelas materias ou situacións que aínda que non están no dereito ou na lei están admitidas na práctica. Contrasta coa locución de iure, que se utiliza cando si está oficializada pola lei ou o dereito.
Manuel Torreiglesias

**Manuel Antonio Torre Iglesias**, máis coñecido como **Manuel Torreiglesias**, nado en Pontedeume o 16 de marzo de 1941 e finado na comunidade de Madrid o 19 de maio de 2025, foi un xornalista e escritor galego.
## Traxectoria 
Estudou para mestre e logo licenciouse en Filosofía e Letras na Universidade de Salamanca. Mudouse a vivir a Madrid e en 1964 entrou a traballar en Televisión Española como axudante de realización no programa concurso *Cesta y puntos*, emitido polo primeiro canal, daquela o principal dos dous canais de televisiín que había.

Posteriormente traballou na radio (Radio Nacional de España) en programas como *En familia* ou *Tiempo de vivir*. En 1974 pasou a dirixir e presentar un programa de divulgación e saúde, *Escuela de salud*, o tema que se converterá no centro da súa traxectoria televisiva para o resto da súa carreira profesional.

Nos anos oitenta realizaría programas de debate e denuncia sobre temas de actualidade social: *Voces sin voz* (1981-1982) e *Usted, por ejemplo* (1984), ambos en TVE. A principios de 1990 presentou diversos programas na Televisión de Galicia e na Radio Galega, como *Boa saúde* ou *Meigas fóra*, centrados en temas de saúde e de divulgación.

### *Saber Vivir* 
A partir de 1996 regresou a Televisión Española para dirixir e presentar o programa *Saber Vivir*, outra emisión de saúde. A súa grande audiencia nas mañás (con máis dun 25% de share e máis de medio millón de espectadores) permitiulle desenvolver unha ampla gama de produtos paramédicos e publicacións asociadas ao espazo. O 7 de maio de 2009, logo de doce anos de dirección ininterrompida, presentou o seu espazo por última vez. RTVE rescindiu o seu contrato nese momento de forma imprevista, acusándoo de fraude na xestión publicitaria do programa.

Tamén traballara en medios escritos con colaboracións de divulgación e entrevistas, como en *Muy interesante*. Logo do seu paso por TVE tamén presentou espazos noutras cadeas, como a ultradereitista Intereconomía.

### Falecemento 
Nos últimos anos da vida padeceu unha enfermidade nefrolóxica, o que o obrigaba a dializarse, e necesitaba dun transplante de riles que nunca se produciu. Morreu na Comunidade de Madrid, e foi velado no tanatorio de Alcobendas.

## Vida persoal 
Foi discreto coa súa vida persoal e non fixo público ter parella nin non tela.

## Obra 
* *Mayores con salud* (1999)
* *Comida Sana* (2000)
* *Para ir como un reloj: Adiós al estreñimiento* (2003)
* *Gran Guía de la salud* (2004)
* *Para salir de dudas* (2005)
* *Fibromialgia: Cuando el dolor se convierte en enfermedad* (2005)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Kōbe

**Kōbe** (神戸市, こうべし, *Kōbe-shi*) é unha cidade e concello da prefectura de Hyōgo (Xapón), a capital da súa prefectura. Está situado no centro da rexión de Kinki e ó sur da illa de Honshu. Ten 552,23&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 1&nbsp;532&nbsp;534 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 2.780 hab./km².

O concello de Kōbe limita cos concellos de Akashi, Inami, Miki, Sanda, Takarazuka, Nishinomiya e Ashiya, e está unido ó concello de Awaji pola ponte Akashi Kaikyō.

## Historia 
## Xeografía 
### División administrativa 
O concello de Kōbe divídese en 9 barrios (*ku* 区):
* Chuuou-ku (中央区, ちゅうおうく)
* Ghigaxi-nada-ku (東灘区, ひがしなだく)
* Ghiougo-ku (兵庫区, ひょうごく)
* Quita-ku (北区, きたく)
* Nada-ku (灘区, なだく)
* Nagata-ku (長田区, ながたく)
* Nixi-ku (西区, にしく)
* Suma-ku (須磨区, すまく)
* Tarumi-ku (垂水区, たるみく)

## Demografía 
## Economía 
## Transportes 
## Educación 
;Universidades
* Universidade de Kōbe (神戸大学)
* Universidade de Prefectura de Hyōgo (兵庫県立大学)
* Universidade de Cidade de Kōbe de Estudos Estranxeiros (神戸市外国語大学)
* Universidade de Cidade de Kōbe de Enfermería (神戸市看護大学)
* Universidade de Kōnan (甲南大学)

## Cultura 
## Deporte 
## Relacións internacionais 
;Cidades irmandadas
*  Seattle (1957)
*  Marsella (1961)
*  Río de Xaneiro (1969)
*  Riga (1974)
*  Brisbane (1985)
*  Barcelona (1993)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Kobe takahama01s3200.jpg
Ficheiro:Kobe kyukyoryuchi15bankan02 1920.jpg|Antigo edificio do Consulado dos EUA.
Ficheiro:Kobe kitano sharp house05 1920.jpg|Antiga casa de Sharp.
Ficheiro:Kobe Airport 01.jpg|Aeroporto de Kōbe.
Ficheiro:Port of Kobe02s4100.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bombardeo de Kōbe
* Lista de concellos do Xapón
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kōbe .
Música negra

miniatura|dereita|Pianista negro impartindo clases de piano a unha rapariga branca
A **música negra** ou **música afroamericana** é un termo dado a unha serie de xéneros musicais con orixe ou influencias na cultura dos afroamericanos, que dende hai moito tempo constituían unha minoría étnica da poboación estadounidense.

## Historia
Algúns dos seus antepasados ao principio foron traídos a Norteamérica para traballar como escravos, traendo con eles cancións tipicamente polirrítmicas de centos de grupos étnicos a través de África occidental e África subsahariana. Nos Estados Unidos, ao se fusionaronen as culturas, múltiples tradicións culturais entraron en contacto coa polca, o valse e outras músicas europeas. Máis tarde houbo considerábeis períodos da innovación e de cambio. Os xéneros afroamericanos foron moi influentes en agrupacións socio-económicas e internacionalmente. A música afroamericana e todos os aspectos da cultura afroamericana son celebrados durante o *Mes da Historia do Negro* durante o mes de febreiro de cada ano nos Estados Unidos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Compilación de música sacra afroamericana. Tirada do arquivo do Estado de Florida. 
* Fitos da música negra.
San Biagio di Callalta

**San Biagio di Callalta** (en lingua véneta **San Biasio de Całalta**) é un concello de Italia localizado na rexión do Véneto, concretamente na provincia de Treviso. En 2006 tiña 12.487 habitantes, cunha densidade de poboación de 260 hab./km². Ocupa unha área de 48&nbsp;km².

A festa do concello é o 2 de febreiro,  co gallo da celebración da festividade de San Brais.
Azougue

O topónimo **Azougue**, procedente do árabe *al-sūq* (mercado, zoco). Pode referirse a:

;En Galiza
***O Azougue**, lugar da parroquia de Bretoña, no concello da Pastoriza.

;Igrexa de Galiza
***Igrexa de Santa María do Azougue**, en Betanzos;

Amais, **azougue** é unha forma popular para denominar o mercurio.

## Notas
Carballa da Rocha

A **Carballa da Rocha** é un carballo, e varías parcelas arredor deste, situado na Saínza de Abaixo, en Rairiz de Veiga, no concello ourensán de Rairiz de Veiga, que foi declarada árbore senlleira e Monumento natural o 1 de marzo do ano 2007. Esas parcelas engloban seis leiras lindeiras que suman 0,6429 ha. 

Esta formación arbórea atópase  á beira do río Limia preto da antiga Lagoa de Antela e na contorna do ZEC da Veiga de Ponteliñares. A Carballa da Rocha atópase tamén dentro da reserva da biosfera Área de Allariz., bifúrcase aos 7 m de altura en dúas pólas de grandes dimensións chegando aos 33 m de altura. Consérvase en bo estado, esmoucouse por última vez nos anos 50 do século XX, e calcúlase que ten 500 anos. Na carballeira celébrase todos os 24 de setembro a Romaría da Saínza, unha das poucas festas que representan a loita entre cristiáns e musulmáns en Galicia.

## Notas
O Campo, Loño, Vila de Cruces

**O Campo** é un lugar da parroquia de Loño, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 13 habitantes (14 homes e 9 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loño 
### Parroquias de Vila de Cruces
Espiñeiro

O termo **Espiñeiro** refírese a diferentes especies de arbustos espiñentos bravos:

***Espiñeiro** (*Crataegus monogyna*) arbusto espiñento bravo que dá uns froitiños encarnados, estripeiro, estripo, espiño.
***Espiñeiro** (*Prunus spinosa*) arbusto que dá ameixas (abruños) pequenas e comestíbeis, abruñeiro, espiño.
***Espiñeiro cerval** (*Hippophae*), espiños que dan unhas bagas miúdas comestíbeis.
****Espiñeiro marítimo** (*Hippophae rhamnoides*), especie de espiñeiro cerval.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Amiudal, no concello de Avión;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Barcia de Mera, no concello de Covelo;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Oleiros;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Folgueira, no concello de Outeiro de Rei;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Rairiz de Veiga;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Carnoedo, no concello de Sada;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Figueiró, no concello de Tomiño;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Loño, no concello de Vila de Cruces;
***Espiñeiro**, lugar da parroquia de Árbol, no concello de Vilalba;
***O Espiñeiro**, lugar da parroquia de Teis, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
Aciñeira de Covas

dereita|miniatura|Aciñeira de Covas.
A **aciñeira de Covas** é unha aciñeira (*Quercus ilex L. subsp. ballota*) recoñecida legalmente como árbore senlleira pola Xunta de Galicia. O exemplar, de propiedade privada, localízase na Serra da Enciña da Lastra, na estrada de acceso ao lugar de Covas no concello de Rubiá, a súa altura é de 1&nbsp;800 centímetros, o toro ten un perímetro na base de 650&nbsp;cm e del saen tres pólas grosas, estímase a súa idade en 500 anos.
## Notas
Loño, Loño, Vila de Cruces

**Loño** é un lugar da parroquia de Loño, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 8 habitantes.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Loño
### Parroquias de Vila de Cruces
Silvares

Como topónimo **Silvares** pode referirse a:

;En Galiza
***Silvares**, lugar da parroquia de Froufe, no concello do Irixo;
***Silvares**, lugar da parroquia de Grou, no concello de Lobios;
***Silvares**, lugar da parroquia de Merzavconcello de Vila de Cruces.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***São Clemente de Silvares**, freguesía do concello de Fafe;
***São Martinho de Silvares**, freguesía do concello de Fafe;
***Silvares**, freguesía do concello de Fundão;
***Silvares**, freguesía do concello de Guimarães;
***Silvares**, freguesía do concello de Lousada;
***Silvares**, freguesía do concello de Tondela;
***Silvares**, aldea da freguesía de Destriz, no concello de Oliveira de Frades;
***Silvares**, aldea da freguesía de São João de Areias, no concello de Santa Comba Dão.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Dragón

[miniatura|*MS Harley 3244*, un manuscrito [Idade Media|medieval datado ao redor de 1260, contén a imaxe máis antiga recoñecible dun dragón europeo moderno.]]
Un **dragón** é unha criatura réptil ⁣lendaria que aparece no folclore e mitoloxía de moitas culturas en todo o mundo. As crenzas sobre os dragóns varían considerablemente entre as rexións, pero os dragóns das culturas occidentais desde a Alta Idade Media foron a miúdo representados como alados, con cornos e capaces de respirar lume. Os dragóns das culturas orientais adoitan representarse como criaturas serpentinas sen ás, de catro patas e cunha intelixencia superior á media. As características comúns entre os trazos dos dragóns adoitan ser unha mestura de características felinas, réptiles e aviarias. Os estudosos cren que os grandes crocodilos extintos ou en migración poden coincidir co modelo das imaxes modernas dos dragóns orientais.

## Etimoloxía 
Procedente do francés antigo *dragon*, que, á súa vez, provén do latín: *draconem* (nominativo *draco*) que significa "enorme serpe, dragón", do grego antigo *δράκων*, *drákōn* (xenitivo *δράκοντος*, *drákontos*) "serpe". O termo grego e latino referíase a calquera gran serpe, non necesariamente mitolóxica. A palabra grega *δράκων* probablemente derive do verbo grego *δέρκομαι* (*dérkomai*) que significa "eu vexo", cuxa forma aoristo é *ἔδρακον* (*édrakon*).
[miniatura|O [mušḫuššu é un monstro serpentino semellante ao dragón da antiga mitoloxía mesopotámica con corpo e pescozo dunha serpe, as patas dianteiras dun león e as traseiras dun paxaro. Aquí móstrase como aparece na porta de Ishtar da cidade de Babilonia.]]

## Orixes dos mitos 
Criaturas semellantes ao dragón aparecen en practicamente todas as culturas do mundo e as primeiras representacións semellan serpes xigantes. Os dragóns descríbense por primeira vez nas mitoloxías do antigo Oriente Próximo e aparecen na antiga arte e literatura mesopotámicas. As historias sobre os deuses das tormentas que mataban serpes xigantes ocorren en case todas as mitoloxías do Próximo Oriente e indoeuropeas. Os dragóns prototípicos famosos inclúen os *mušḫuššu* da antiga Mesopotamia; *Apep* na mitoloxía exipcia; *Vṛtra* no Rigveda; o Leviatán na Biblia hebrea; ''Grand'Goule'' na rexión de Poitou en Francia; Pitón, Ladon, Wyvern e Kulshedra na mitoloxía albanesa e a Hidra de Lerna na mitoloxía grega; Jörmungandr, Níðhöggr e Fafnir na mitoloxía nórdica; e o dragón de Beowulf.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dragóns na mitoloxía grega
* Cuélebre
* Dragón coreano
* Dragón chinés
* Dragón xaponés
* Dragón vietnamita
* Dragón europeo
Giovanni van Bronckhorst

**Giovanni Christiaan van Bronckhorst**, nado en Rotterdam o 5 de febreiro de 1975, é un exfutbolista e adestrador neerlandés con ascendencia indonesia. Dende 2021 adestra o Rangers escocés. 

Adoitaba xogar de defensa, aínda que tamén podía xogar de centrocampista. O seu primeiro equipo foi o RKC Waalwijk, e retirouse no Feyenoord, do cal foi capitán.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FIFA.com
Noord-Beveland

**Noord-Beveland** é un concello e unha antiga illa no suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. Agora forma parte da península de Walcheren-Zuid-Beveland-Noord-Beveland. Está delimitado pola ría Oosterschelde ao norte, e os nos antigos estreitos, agora lagos, de Veerse Meer e Zandkreek cara ao sur.

## Núcleos de poboación 
miniatura|esquerda|Igrexa en Colijnsplaat
* Colijnsplaat (1.563 habitantes)
* Geersdijk (317 habitantes)
* Kamperland (2.049 habitantes)
* Kats (435 habitantes)
* Kortgene (1.847 habitantes)
* Wissenkerke (1.078 habitantes)

Non hai ningún núcleo de poboación que se chame Noord-Beveland.

## Ganuenta 
Na época dos romanos, a vila de Ganuenta estabeleceuse ao norte de onde se atopa hoxe en día Colijnsplaat, un lugar agora cuberto polas augas do Oosterschelde. Foi un importante centro de comercio e, preto de alí, había un templo adicado á unha antiga deusa do mar, Nehalennia. Unha réplica deste templo inaugurouse oficialmente en Colijnsplaat en agosto de 2005.

miniatura|centro|Fotografía aérea de Noord-Beveland

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Localización e algúns datos básicos
* Mapa
* Sitio web oficial da réplica templo de Nehalennia
Cerdeiriñas, Piloño, Vila de Cruces

**Cerdeiriñas** é un lugar da parroquia de Piloño, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 95 habitantes (47 homes e 48 mulleres), 18 menos ca en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Piloño
### Parroquias de Vila de Cruces
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vila de Cruces
Benthamia

***Benthamia*** é un xénero de orquídeas pertencente á subfamilia Orchidoideae dentro da familia Orchidaceae. Ten 75 especies.

## Lista de especies 
# *Benthamia bathieana* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 25 (1924). 
# *Benthamia calceolata* H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 32 (1934). 
# *Benthamia catatiana* H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 29 (1934). 
# *Benthamia chlorantha* (Spreng.) Garay & G.A.Romero, Harvard Pap. Bot. 3: 53 (1998). 
# *Benthamia cinnabarina* (Rolfe) H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 38 (1934). 
# *Benthamia cuspidata* H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 29 (1934). 
# *Benthamia dauphinensis* (Rolfe) Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 25 (1924). 
# *Benthamia elata* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. 15: 324 (1918). 
# *Benthamia exilis* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 26 (1924). 
# *Benthamia glaberrima* (Ridl.) H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 28 (1934). 
# *Benthamia herminioides* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 27 (1924). 
# *Benthamia humbertii* H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 35 (1934). 
# *Benthamia longicalceata* H.Perrier, Notul. Syst. (París) 14: 139 (1951). 
# *Benthamia macra* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 28 (1924). 
# *Benthamia madagascariensis* (Rolfe) Schltr., Beih. Bot. Centralbl. 34(2): 300 (1916). 
# *Benthamia majoriflora* H.Perrier, Notul. Syst. (París) 14: 140 (1951). 
# *Benthamia melanopoda* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 29 (1924). 
# *Benthamia misera* (Ridl.) Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 24 (1924). 
# *Benthamia monophylla* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 30 (1924). 
# *Benthamia nigrescens* Schltr., Beih. Bot. Centralbl. 34(2): 301 (1916). 
# *Benthamia nigrovaginata* H.Perrier, Bull. Soc. Bot. France 81: 32 (1934). 
# *Benthamia nivea* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 31 (1924). 
# *Benthamia perfecunda* H.Perrier, Notul. Syst. (París) 14: 140 (1951). 
# *Benthamia perularioides* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 32 (1924). 
# *Benthamia praecox* Schltr., Beih. Bot. Centralbl. 34(1): 303 (1916). 
# *Benthamia procera* Schltr., Beih. Bot. Centralbl. 34(1): 301 (1916). 
# *Benthamia rostrata* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 33 (1924). 
# *Benthamia spiralis* (Thouars) A.Rich., Mém. Soc. Hist. Nat. París 4: 39 (1828). 
# *Benthamia verecunda* Schltr., Repert. Spec. Nov. Regni Veg. Beih. 33: 34 (1924).

## Notas
Cerdeiriñas

Como topónimo **Cerdeiriñas** é un fitónimo que indica a presenza de cerdeiras. Pode referirse a:

;En Galiza
***Cerdeiriñas**, lugar da parroquia de Piloño, no concello de Vila de Cruces;
***As Cerdeiriñas**, lugar da parroquia de San Fiz de Asma, no concello de Chantada;
***As Cerdeiriñas**, lugar da parroquia de Couxela, no concello de Ribadeo;
***As Cerdeiriñas**, lugar da parroquia de Arantei, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Fontarcada, Sabrexo, Vila de Cruces

**Fontarcada** é un lugar da parroquia de Sabrexo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 33 habitantes (15 homes e 18 mulleres), o que supón unha diminución de 6 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sabrexo 
### Parroquias de
Fontarcada

O topónimo **Fontarcada** pode referirse a:

;En Galiza
***Fontarcada**, lugar da parroquia de Sabrexo, no concello de Vila de Cruces.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Fontarcada**, freguesía do concello de Póvoa de Lanhoso, no Distrito de Braga.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Fontarcade**, lugar da parroquia de Pesqueiras, no concello de Salvaterra de Miño.
Goes

**Goes** é un concello e unha cidade ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. A cidade de Goes conta con aproximadamente 27.000 habitantes.

## Historia 
Goes foi fundada no século XX á beira dun río: o Korte Gos. A vila medrou rapidamente e a comezos do século XII houbo un mercado e unha igrexa adicada á Virxe María. En 1405 Goes recibiu os dereitos de cidade, e en 1417 permitíuselle construír unha muralla ao redor da vila. A prosperidade da cidade baseouse na tea de industria e na produción de sal. No século XVI Goes minguou, a conexión co mar empantanouse e en 1544 as lapas destruíron unha gran parte da cidade.

En 1577 os soldados españois que ocuparon Goes fixeron que fose impulsada de novo polo príncipe Maurits de Nassau, construíndo un muro defensa ao redor da cidade, que aínda está en pé parcialmente. Nos vindeiros séculos Goes non desempeñan un papel importante, excepto como un centro agrícola. En 1868 chegou o ferrocarril, mais isto non deu lugar a unha industrialización. A industria agrícola segue sendo hoxe en día a actividade máis importante.

As guerras mundiais non danaron moito a Goes. Durante a primeira guerra mundial, sete bombas alcanzaron a cidade e Kloetinge, pese a que os Países Baixos non participaron nesta guerra, debido a un erro dun avión británico. Unha casa na rúa Magdalenastreet foi destruída e unha persoa morreu a consecuencia. Na segunda guerra mundial Goes foi ocupada até 1944.

Goes non medrou nada até o decenio de 1970 e 1980, época na que creceu rapidamente por mor dos novos distritos como Goese Meer, Oostmolenpark, Overzuid ou Ouverturw, o que a converten agora no cuarto centro económico de Zelandia. Novos barrios están a erixirse como o Goese Schans, Mannee e Aria, onde estarán dispoñíbeis 3.000 novas casas.

## Núcleos de poboación 
miniatura|290px|Porto de Goes
miniatura|290px|Torre da Televisión de Goes
* Eindewege
* Goes
* 's-Heer Arendskerke
* 's-Heer Hendrikskinderen
* Kattendijke
* Kloetinge
* Oud-Sabbinge
* Wilhelminadorp
* Wolphaartsdijk

## Distritos 
* Centro de Goes
* Goes Oeste
* Novo Oeste
* Goes Leste
* Noordhoek
* Goese Meer
* Goese Polder
* Goes Sur
* Overzuid
* Ouverture
* De Goese Poort (centro de negocios)
* De Poel (I, II, III e IV, centro de negocios)
* Klein Frankrijk (centro de negocios)
* Marconi (centro de negocios)
* Aria (en desenvolvemento)
* Mannee (en desenvolvemento)
* Goese Schans (en desenvolvemento)

## Transporte 
A cidade ten unha estación de ferrocarrís: Goes, da liña entre Vlissingen e Roosendaal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Mapa
A Cima de Aldea, Toiriz, Vila de Cruces

**A Cima de Aldea** é un lugar da parroquia de Toiriz, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 17 habitantes (12 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 35 habitantes.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Toiriz
### Parroquias de Vila de Cruces
Borsele

**Borsele** é un concello ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. O nome do municipio escríbese cun só "s", mentres que o do núcleo da poboación principal se escribe con dobre "s" (Borssele).

## Economía 
En Borssele hai unha planta de enerxía nuclear cun reactor de auga presurizada (PWR) cunha potencia neta de 452 MW, a única planta nuclear en funcionamento para a produción de electricidade nos Países Baixos. A autorización de explotación prorrogouse até o ano 2033, vinte anos máis da data de peche inicialmente prevista (ano 2013).

O centro COGEMA reprocesa o material fisionable gastado en La Hague, na Baixa Normandía (Francia). Parte do tratamento do residuo nuclear, é dicir, os produtos do reprocesado que non son reutilizables, son devoltos aos Países Baixos, onde son almacenados no COVRA, (Almacén Central para os Residuos Nucleares), que se atopa tamén en Borssele e que é a localización nacional para tódolos residuos nucleares. Dispón dunha superficie suficiente para os próximos 100 anos.

## Núcleos de poboación 
Baarland, Borssele, Driewegen, Ellewoutsdijk, 's-Gravenpolder, 's-Heer Abtskerke, 's-Heerenhoek, Heinkenszand, Hoedekenskerke, Kwadendamme, Lewedorp, Nieuwdorp, Nisse, Oudelande e Ovezande.

## Transporte 
O túnel Western Scheldt vai de Ellewoutsdijk a Terneuzen en Zeeuws-Vlaanderen.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Monteira

miniatura|Gaiteiro con monteira
A **monteira** é unha peza tradicional coa que se abrigaban a cabeza os homes e en menor medida as mulleres  e que se facía de felpa, saial, baeta ou pano negro  e que se utilizaba en Galicia.
## Características 
A súa forma variaba nas distintas comarcas, no interior de Galicia polo xeral eran triangulares e grandes e, neste caso, constaba de catro partes, casquete, á, rebordo e forro. Actualmente o seu uso restrínxese aos traxes tradicionais. Fóra de Galicia empregouse tamén noutros lugares da Península Ibérica relacionados co antigo Reino de Galiza.

## Galería 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*  
* 

### Outros artigos 
* Traxe galego
Reimerswaal

**Reimerswaal** é un concello e unha cidade perdida ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. A cidade de Goes ten 21.327 habitantes (2008) e unha superficie de 243,08&nbsp;km² (dos cales 141,11 son de auga). Dos núcleos de poboación do concello destaca a cidade Yerseke, coñecida polo comercio dos mexillóns e as ostras e Kruiningen polo antigo transbordador de Kruiningen Perkpolder (en servizo até 2003). O municipio de Reimerswaal xurdiu en 1970, a partir da fusión dos municipios de Krabbendijke, Kruiningen, Rilland-Bath, Waarde e Yerseke.

## Núcleos de poboación 
* Bath
* Hansweert
* Krabbendijke
* Kruiningen (aquí están localizadas as oficinas municipais)
* Oostdijk
* Rilland
* Waarde
* Yerseke

## A cidade de Reimerswaal 
O nome do concello provén da antiga cidade de Reimerswaal. Esta vila recibira os seus dereitos de cidade en 1374, máis finalmente foi destruída por reiteradas inundacións, abandonándoa os seus últimos habitantes en 1374, da cidade xa non queda nada. Estaba localizada no que hoxe é o norte do concello, ao leste de Oosterschelde, na terra que hoxe se coñece como "Verdronken Land van Reimerswaal" (*Terras anegadas de Reimerswaal*).

## Transporte 
As estacións de ferrocarril de oeste a leste do concello: Kruiningen-Yerseke, Krabbendijke, Rilland-Bath, todos na liña de Flesinga a Roosendaal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Mapa
Economía de Lesotho

[miniatura|left|[Encoro de Katse, que fornece auga a Suráfrica.]]
A economía de Lesotho depende de envío de diñeiro feito por cidadáns do país no estranxeiro (especialmente nas minas de Suráfrica) e de dereitos aduaneiros para a maior parte dos ingresos gobernamentais. Con todo, o goberno recentemente mellorou o seu sistema de impostos para reducir a dependencia das taxas aduaneiras.

O 1998 foi inaugurada unha hidroeléctrica que posibilita a venda de enerxía e auga a Suráfrica. O país produce 90% da enerxía que necesita. A pequena industria do país é baseada na transformación dos produtos agrícolas e na confección de roupas. Esta última beneficiouse da cualificación do país para recibir os beneficios do *Africa Growth and Opportunity Act* do goberno norteamericano.

## Notas
Cadaval, O Castro, Dozón

**Cadaval** é un lugar da parroquia do Castro, no concello pontevedrés de Dozón, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 20 habitantes (11 homes e 9 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro 
### Parroquias de Dozón 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O cruceiro de Cadaval
Cardoufe, Sanguiñedo, Dozón

**Cardoufe** é un lugar da parroquia de Sanguiñedo, no concello pontevedrés de Dozón, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 4 habitantes (1 home e 3 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2017, cando estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Sanguiñedo
### Parroquias de Dozón
O Penedo, Salgueiros, Vila de Cruces

**O Penedo** é un lugar da parroquia de Salgueiros, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 54 habitantes (24 homes e 30 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Salgueiros 
### Parroquias de Vila de Cruces
A Gouxa, Bidueiros, Dozón

**A Gouxa** é un lugar da parroquia de Bidueiros, no concello pontevedrés de Dozón, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 63 habitantes (29 homes e 34 mulleres), o que supón un aumento de 1 habitante con respecto ao ano 2000.

Nesta aldea celébrase cada certo tempo unha feira coñecida popularmente como "Feira da Gouxa".
A Feira da Gouxa celebrase os días 11 e 23 de cada mes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bidueiros 
### Parroquias de Dozón
Schouwen-Duiveland

**Schouwen-Duiveland** é un concello e unha illa ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. O Brouwersdam é un dique, que forma parte do Plan Delta, de Schouwen-Duiveland a Goedereede, a parte oeste da illa de Goeree-Overflakkee, en Holanda Meridional.

## Núcleos de poboación 
Os núcleos de poboación do concello son: Brijdorpe, Brouwershaven, Bruinisse, Burgh, Burghsluis, Dreischor, Elkerzee, Ellemeet, Haamstede, Kerkwerve, Looperskapelle, Moriaanshoofd, Nieuwerkerk, Nieuwerkerke, Noordgouwe, Noordwelle, Oosterland, Ouwerkerk, Renesse, Scharendijke, Schuddebeurs, Serooskerke, Sirjansland, Westenschouwen, Zierikzee e Zonnemaire.

Non hai ningunha vila chamada Schouwen-Duiveland propiamente, xa que o concello toma o nome da illa na que se atopa, que á súa vez tomou o nome das antigas illas de Schouwen e Duiveland (e Dreischor), que foron unidas por medio de pólder.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Mapa do concello
* Estación meteorolóxica de Schouwen-Duiveland
Sabrexo, Sabrexo, Vila de Cruces

**Sabrexo** é un lugar da parroquia de Sabrexo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 24 habitantes (11 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 50 habitantes.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sabrexo
### Parroquias de Vila de Cruces