open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dolores Jiménez Hernández

**Dores Jiménez Hernández**, nada en Cidade de México o 1 de abril de 1955, é unha diplomática mexicana, que actualmente traballa como embaixadora de México en Honduras.

## Traxectoria 
É licenciada en Relacións Internacionais pola Universidade Nacional Autónoma de México. Os seus estudos de especialización en Diplomacia realizounos na Universidade Nacional de Australia. Foi asistente de finanzas e de actas das Reunións do Consello Coordinador Empresarial (1976-1979). Posteriormente, foi analista de Asuntos financeiros internacionais na Secretaría de Facenda e Crédito Público (1980-1981). 

En 1982 ingresou no Servizo Exterior Mexicano. Na Secretaría de Relacións Exteriores traballou como Xefa do Departamento para o Pacífico Oriental (1984-1985) e como Subdirectora para Xapón na Dirección Xeral para o Pacífico (1986-1991). Así mesmo, traballou como Asesora do Subsecretario para as Nacións Unidas (2002-2003) e Directora Xeral Adxunta para a Asemblea Xeral e Organismos Especializados do Sistema das Nacións Unidas (2004-2007). 

No exterior foi Delegada ante a Misión Permanente de México ante os Organismos Internacionais con sede en Xenebra, que inclúen a Organización Mundial da Saúde (OMS); a Organización Internacional do Traballo; a Organización Mundial da Propiedade Intelectual (OMPI); a Unión Internacional para a Protección das Obtencións Vexetais; a Organización Internacional para as Migracións; as Reunións do Consello Económico e Social das Nacións Unidas, e as Reunións e Conferencias das partes dos Convenios sobre o Cambio Climático e a Diversidade Biolóxicadurante (1991-1997).

Foi funcionaria na Organización Mundial da Propiedade Intelectual, traballou como Directora de Desenvolvemento de Políticas e Relatora da Comisión Asesora de Políticas (1999-2002); así mesmo como Conselleira Principal da Dirección de Planificación Estratéxica e Secretaria do Grupo de Desenvolvemento de Políticas (1998- 1999).

Traballou como representante Permanente Alterna ante a Organización da Aviación Civil Internacional de 2007 a 2011, con sede en Montreal e co mesmo cargo na Organización dos Estados Americanos (OEA), en Washington de 2011 a 2015.

En 2015 foi designada como embaixadora de México na República de Honduras, onde traballou por ampliar a cooperación entre México e Honduras, en materia de seguridade, desastres naturais e migración.

## Notas
Melba Hernández

**Melba Hernández Rodríguez del Rey**, nada o 28 de xullo de 1921 e finada na Habana o 9 de marzo de 2014, foi unha política cubana e diplomática. Foi embaixadora cubana en Vietnam e Camboxa.

## Traxectoria 
Nada en Cruces, Las Villas, Hernández era filla única dunha familia mulata conservadora que residía nos modernos apartamentos da rúa Jovellar en Vedado, distrito da Habana. Graduouse en dereito pola Universidade da Habana en 1943. Hernández traballou como avogada de Aduanas para o goberno de Carlos Prio. Foi unha das dúas mulleres (xunto a Haydée Santamaría) que participaron en 1953 no Asalto ao Cuartel de Moncada. A pesar de que fora avogada durante unha década no xuízo de Moncada elixiu non defenderse a si mesma, foi representada por Jorge Paglieri Cardero. Sentenciada a 7 meses de cárcere será máis tarde declarada "Heroína do Moncada". A principios da década de 1960 foi responsable das prisións de mulleres en Cuba.

Foi Deputada na Asemblea Nacional do Poder Popular até 1993 (ela anteriormente foino de 1976–1986) representando o municipio de 10 de Octubre. Hernández era membro do Comité Central do Partido Comunista de Cuba desde 1986. Tamén foi Secretaria Xeral de OSPAAAL (Organización de Solidariedade dos Pobos de Asia, Latinoamérica & de África).

Morreu por complicacións de diabetes o 9 de marzo de 2014.

## Notas
Creonte (rei de Corinto)

Na mitoloxía grega, **Creonte** foi un rei de Corinto. Era fillo de Licáeto.

Recibiu para o seu coidado os dous fillos de Alcmeón e Manto, filla do adiviño Tiresias: Anfíloco e Tisífone. Alcmeón confiounos a Creonte cando tivo que dirixir a guerra dos Epígonos, fillos dos capitáns mortos na Guerra contra Tebas. Nesta ocasión, Alcmeón e os seus soldados arxivos lograron conquistar a cidade.

Pero a esposa de Creonte estaba celosa da beleza de Tisífone e decidiu desfacerse dela, vendéndoa como escrava. Comprouna o propio Alcmeón (o seu pai), sen decatarse de quen era, aínda que non chegou a cometer incesto con ela.

Por outra banda, Creonte acolleu en Corinto a Xasón e a súa esposa, a feiticeira Medea, cando foron expulsados de Iolco . Ó cabo de dez anos, Xasón namorouse da filla de Creonte, chamada Glauce ou Creúsa, e o rei decidiu casalos. Para poder casar, Xasón repudiou a Medea, á que prometera amor eterno, e esta vingouse. 

Medea creou un vestido como regalo de vodas para Glauce  e esta aceptouno sen sospeitar nada. Pero cando se vestiu con el, morreu devorada por un intenso lume, que tamén matou o pai, Creonte, que acudiu a socorrela. Outra versión conta que Medea plantou lume ó palacio, provocando a morte de Creonte e a da filla no incendio, xunto a tódolos hóspedes. Xasón salvouse saltando por unha ventá 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*
Pilar Wirtz Molezún

**María Pilar Wirtz Molezún**, nada na Coruña en 1938, é unha relixiosa católica galega, feminista e docente pertencente á Compañía de María Nosa Señora. 
## Traxectoria 
Nada na Coruña en 1938, foi filla dun enxeñeiro de ascendencia alemá. Fixo os estudos de Maxisterio en Donostia e a licenciatura de Ciencias Exactas na Universidade Complutense de Madrid. Ingresou na Compañía de María tras facer o noviciado no País Vasco, regresou a Galicia en 1966, destinada como profesora do Colexio Compañía de María de Santiago de Compostela. 
[miniatura|[Colexio Compañía de María de Santiago de Compostela, no que traballou Pilar Wirtz]]
En novembro de 1967 foi nomeada directora do Colexio Maior El Pilar, ligado á súa orde relixiosa. Naquela altura, o centro xa acollera varias actividades culturais aperturistas e críticas co franquismo, que continuaron con Pilar Wirtz. Un deses eventos, un coloquio con Xesús Alonso Montero, permitiulle entrar en contacto co galeguismo. Paralelamente, neses anos de renovación interna da Igrexa ao abeiro do Concilio Vaticano II, coñeceu a Andrés Torres Queiruga, cuxas reflexións teolóxicas foron de grande influencia en Pilar Wirtz. Baixo a súa dirección, El Pilar acolleu un concerto de Voces Ceibes, que ocasionou a queixa do reitor da Universidade de Santiago de Compostela, Manuel García Garrido. As presións deste, ameazando con pechar o colexio maior, provocaron que, en 1969, malia a defensa das superiores da Compañía de María, tivese que ser cesada. 

O seu compromiso coa renovación teolóxica proseguiu: fomentou que a súa comunidade de relixiosas desenvolvese os seus traballos en contornas socioculturais diversas. Forte defensora dunha Igrexa comprometida coa realidade galega e a súa cultura, formou parte do equipo fundador de *Encrucillada*, sendo, dende entón, membro do consello de redacción. Asumiu responsabilidades dentro da Compañía de María en Galicia, primeiro dentro do equipo provincial entre 1977 e 1984, e logo, como Provincial, é dicir, cordinadora da orde en Galicia entre 1985 e 1994; tamén foi presidenta de CONFER de Galicia (agrupación de relixiosos e relixiosas católicas galegas). Dende a década de 1990, Wirtz, destacouse na reivindicación do papel da muller dentro da Igrexa e participou no artellamento de dúas asociacións referentes: a Rede Miriam de Espritualidade Ignaciana Feminina (1990) e a Asociación de Mulleres Cristiás Galegas Exeria (1996). 

## Obras 
É autora de decenas de artigos sobre teoloxía e participou en diversasobras colectivas:

* *Donas da nosa memoria* (Concello de Santiago de Compostela, 2007).

* *Regalos del espíritu para un mundo con prisas* (Desclée de Brouwer, 2009)
* *Engracia Vidal Estévez, profecía de fe e galeguidade* (Asociación de Mulleres Cristiás Galegas Exeria, 2010)
* *As mulleres falamos de teoloxía: espazo de teoloxía feminista* (Asociación de Mulleres Cristiás Galegas Exeria, 2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da Asociación de Mulleres Cristiás Galegas Exeria  
* Páxina de Encrucillada: revista de pensamento cristián
Marie Van Brittan Brown

**Marie Van Brittan Brown**, nada en Queens (Nova York) o 30 de outubro de 1922 e finada o 2 de febreiro de 1999, foi unha inventora estadounidense. Inventou un sistema de vixilancia doméstico que incluía un  circuíto pechado de televisión, que rexistrou en 1966 xunto ao seu marido Albert Brown co número de patente 3,482,037. A patente foi concedida en 1969. 

## Invento 
O sistema de Brown tiña un conxunto de catro obxectivos e unha cámara que podía subir e baixar para mirar por cada un deles. Calquera cousa que a cámara filmase aparecería nun monitor. Ademais, o residente podería abrir a porta por control remoto. Aínda que o sistema foi deseñado para uso doméstico, moitos negocios comezaron a utilizalo pola súa efectividade. Pola súa invención recibiu un premio do *National Science Committee*.

O sistema incluía un dispositivo que permitía ao residente usar o televisor para ver á persoa que estivese fronte á súa porta e escoitar a súa voz. Brown dixo que a inspiración para crear o sistema foi a gran demora da policía para chegar  tras a chamada dos residentes.

A súa contribución é recollida na campaña Superheroinas STEM.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Social Security Death Index
* United States Patent Office
* Black Stars: African American Women Scientists and Inventors, by Sullivan et ao., publ. Jossey-Bass, 2001, [] 
*Uve, Sandra (2018). *Supermujeres, superinventoras: Ideas brillantes que transformaron nuestra vida*. Madrid: Planeta S.A. .
Lina Khan

**Lina M. Khan**, nada en Londres en 1989, é unha xurista estadounidense especializada en dereito antimonopolio e da competencia nos Estados Unidos. É profesora asociada de Dereito na Columbia Law School. O 22 de marzo de 2021, o presidente Joe Biden anunciou que a nomeaba para ser comisionada da Comisión Federal de Comercio, un cargo que require a confirmación do Senado.

## Traxectoria 
Lina Khan de pais paquistanís, trasladouse con eles aos Estados Unidos cando tiña 11 anos. Graduouse no Williams College en 2010, onde escribiu a súa tese sobre Hannah Arendt. Tamén foi editora do xornal estudantil de Williams. Despois de graduarse, foi traballar á New America Foundation, onde realizou investigacións antimonopolio e escribiu para o Programa de Mercados Abertos. En 2017 licenciouse en Dereito pola Facultade de Dereito de Yale, onde foi editora da revista *Yale Journal on Regulation*.

## *O paradoxo antimonopolio de Amazon* 
Sendo aínda estudante de Dereito na Universidade Yale, converteuse nunha figura pública en 2017 cando o seu artigo no *Yale Law Journal*, "Amazon's Antitrust Paradox", tivo un impacto significativo nos círculos xurídicos e empresariais estadounidenses. O *New York Times* describiuno como "unha reformulación de décadas de dereito dos monopolios". 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel López Rodríguez

O nome **Manuel López Rodríguez** pode referirse a:

***Manuel López Rodríguez** (A Coruña 1925), químico.
***Manuel López Rodríguez** (Vilasantar 1946 - Dénia 2014), xornalista, editor gráfico, profesor, autor e fotógrafo de prensa galego
***Manuel López Rodríguez**, tamén coñecido como Manuel L. Rodrigues ou Manuel Lôpez Rodrigues (Noia 1978), poeta, artista e editor galego.
Magdalena Mabarak

**María Magdalena Mabarak Pancardo**, nada en Tuxpan o 27 de maio de 1899 e finada en Cidade de México o 27 de xuño de 1983, tamén coñecida como **Magda Mabarak**, foi unha escritora, poeta, contista e conferenciante mexicana. 

## Traxectoria 
Magda naceu en Tuxpan, Veracruz no ano de 1899, no seo dunha familia de orixe libanesa.

Foi principalmente autodidacta e colaborou con grupos teatrais. Durante unha estancia en Guatemala (1923-1927), publicou dous libros: enQuetzaltenango (1925), *Del jardín interior*, o seu primeiro libro de poemas en prosa e verso, e dous anos máis tarde, *Burbujas y libélulas*, observacións e reflexións sobre diversos asuntos. Durante 1925 a 1927 colaborou no xornal *Nuestro diario*, nunha sección titulada *Yo digo*.*..*

En 1927, en misións diplomáticas, viaxou a Santiago de Chile, onde viviu preto de cinco anos e publicou *Sándalo*, libro de vinte poemas en prosa inspirado nas culturas orientais, ilustrado por Roberto Montenegro.

## Obra 
**Burbujas y libélulas* (1927) 

**Sándalo, poemas de oriente* (1940) 

**Dátiles: Cuentos del Líbano* (1956) 

## Notas
Rosalind Marsden

**Rosalind Mary Marsden**, nada o 27 de outubro de 1950, é unha diplomática británica e funcionaria pública comprometida coa defensa dos dereitos das mulleres. Foi embaixadora en Afganistán (2003-2007) e Sudán (2007-2010), e cónsul xeral en Basora (Iraq) (2006-2007). En 2010 converteuse na primeira muller Representante Especial da Unión Europea no Sudán de 2010 a 2013.  

## Traxectoria 
Licenciada en Historia Moderna no Somerville College, Oxford e doutorada no St Antony's College, Oxford. Incorporouse ao servizo diplomático británico en 1974 no departamento de Oriente Medio e África do Norte. De 1976 a 1980 foi segunda secretaria e posteriormente primeira secretaria da embaixada británica de Tokio. En 1985 traballou na embaixada británica de Bonn, de 1999 a 2003 estivo á fronte da dirección de Asia-Pacífico data na que exerceu o posto de embaixadora británica en Cabul (2003-2006). En Cabul apoiou especialmente a Hora da Muller Afgá, un programa de radio para mulleres da BBC World Service Trust, que se transmitiu na Radio do Servizo Mundial. 

De 2006 a 2007 foi Cónsul Xeral Británica en Basora (Iraq) ata que en 2007 foi nomeada embaixadora británica no Sudán.  

Estivo á fronte da embaixada até 2010 cando foi nomeada Representante Especial da UE para Sudán e Sudán do Sur substituíndo ao danés Torben Brylle.

Rosalind é mecenas da organización benéfica Kids for Kids, que axuda a nenos en Darfur, Sudán. Actualmente é membro asociado do Programa de África en Chatham House. 

## Recoñecementos 
* Orde de San Miguel e San Xurxo en 2010. Tamén é bolseira honoraria da Somerville College, Oxford.

## Notas
Jean-Baptiste Giard

**Jean-Baptiste Giard**, nado o 14 de febreiro de 1932 en Lille e finado o 18 de maio de 2018 en París, foi un historiador e numismático francés vinculado ao Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia.

## Traxectoria 
Giard naceu en 1932, décimo oitavo fillo dunha familia católica de Lille, e na súa infancia educouse no Colexio Sante Odile, desa cidade. A segunda guerra mundial fíxolle vivir a morte do seu pai e de dous dos seus irmáns, e o afastamento da súa nai durante un éxodo por diversas cidades francesas. De volta a Lille á fin da contenda, acabou o bacharelato en 1952 na escola xesuíta de Saint Joseph. En 1997 foi nomeado conservador honorario.

No curso 1966-1967 foi residente no Instituto Francés de Arqueoloxía en Beirut, por invitación do seu director, Henri Seyrig.
* (1983 e 2001): Premio Allier de Hauteroche, da *Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*s.

## Publicacións 
Giard foi un autor prolífico, con máis de 130 referencias publicadas, entre monografías e artigos.

### Escolma de monografías e catálogos 
* (1976-1998). ''Catalogue des monnaies de l'Empire romain*. Bibliothèque nationale, París.
** (1976). I. *Auguste*. ISBN 2-7177-1305-0
** (1988). II. *De Tibère à Néron*. ISBN 2-7177-1776-5
** (1998). III. *Du soulèvement de 68 après J.-C. à Nerva*. ISBN ISBN 2-7177-1304-2
* (1979). *Choix de monnaies romaines et byzantines: Catalogue des ektachromes*. Bibliothèque nationale, París. ISBN 9782717714883
* (1980). *Le Portrait d'autrefois*. Bibliothèque nationale, París. ISBN 2-7177-1563-0
* (1983). *Le Monnayage de l'atelier de Lyon: des origines au règne de Caligula, 43 avant J.C.-41 après J.C*. Ed. Numismatique romaine, Wetteren.
* (1988).  *Le Grand camée de France*. Bibliothèque nationale, París. ISBN 2-7177-2045-6
* (1983-2000). *Le Monnayage de l'atelier de Lyon.* Ed. Numismatique romaine, Wetteren.
** (1983). I. *Des origines au règne de Caligula (43 avant J.-C.-41 après J.-C.)*. ISBN 9789071165092
** (2000). II. *De Claude Ier à Vespasien, 41 - 78 après J.C. et au temps de Clodius Albinus, 196 - 197 après J.C*. ISBN 90-71165-09-4
* (1987-2009). *Rispostiglio della Venèra: nuovo catalogo illustrato'' (editor). L'Erma" di Bretschneider, Roma.
** (1995). *I. Gordiano III - Quintillo (con S. Estiot)*. ISBN 9788870628722
** (1995). *II-1.* *Aureliano - S. Estiot* (con S. Estiot). ISBN 9788870628920
** (1987). *II-2.* *Tacito e Floriano*. (con S. Estiot).
** (2009). *III-1.* *La monetazione di Probo a Roma* (con D. Modonesi e J. Guillemain). ISBN 9788871404011
** (2000). *IV.* Caro - Diocleziano (con D. Gricourt e P. Bastien).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Amandry, M. (2018). "Jean-Baptiste Giard (1932-2018)". En *Coins Weekly*. 30 de maio.
* Amandry, M. (2019). "In memoriam : Jean-Baptiste Giard (1933-2018)". En *Revue numismatique*. Vol. 176. Páxinas 3-14.
* Rambach , H. (2018). "Jean-Baptiste Giard (1932-2018)". En *The E-Sylum*. Vol. 21. Nº 39. 30 de setembro.

### Ligazóns externas 
* Audiovisual: ''Les monnaies et l'histoire'' (1973). Coa participación de Giard.
Francisca Méndez

**Francisca Elizabeth Méndez Escobar**, nada en Cidade de México o 10 de xullo de 1963, é unha diplomática e politicóloga mexicana que, desde xaneiro de 2017, é a titular da Embaixada de México nos Emiratos Árabes Unidos e é embaixadora de carreira desde abril de 2017.

## Traxectoria 
É licenciada en Ciencias Políticas e Administración Pública pola Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) e conta con dúas mestrías, unha en Estudos Latinoamericanos pola UNAM, e outra en Dereito e Economía das Comunidades Europeas pola Universidade Estatal de Milán. Así mesmo, a embaixadora Méndez cursou diplomados en materias como política internacional e diplomacia pública. 

Ingresou no Servizo Exterior Mexicano o 1 de abril de 1991. Desde entón, desempeñou distintos postos na Asesoría de Asuntos Políticos e do Caribe, na Dirección Xeral para as Nacións Unidas e na Dirección Xeral para Temas Globais. 

Máis adiante traballou como directora xeral para Organismos e Mecanismos Rexionais Americanos, cargo polo cal traballou como Coordinadora Nacional de México na Alianza do Pacífico, o Cume Iberoamericano e a Comunidade de Estados de América Latina e o Caribe. Tamén estivo adscrita directamente na Subsecretaria para América Latina e o Caribe como Asesora Especial para asuntos empresariais e educativos. 

A embaixadora Méndez foi Cónsul Adscrita no Consulado Xeral en Milán e no Consulado Xeral en Barcelona, do cal estivo encargada durante ano e medio. Tamén foi Xefa de Chancelería nas embaixadas en Romanía, Costa Rica, Bélxica e España, e traballou como Encargada de Negocios *ad interim* por oito meses; e en Bélxica e a Misión de México ante a Unión Europea.

## Notas
Eréndira Paz Campos

**Eréndira Paz Campos**, nada en Cidade de México en 1961, é unha diplomática mexicana, membro do Servizo Exterior Mexicano. Desde 2016 é embaixadora de México en Venezuela.

## Traxectoria 
Eréndira Paz é licenciada en Relacións Internacionais pola Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) e conta con estudos de Mestría en Administración Militar para a Seguridade e Defensa Nacional.

Foi a primeira xeración de mulleres en obter un doutoramento en Defensa e Seguridade Nacional, polo Centro de Estudos Superiores Navais da Secretaría de Mariña (CESNAV).

Eréndira Paz Campos presentou cartas credenciais ante o presidente de Venezuela, Nicolás Maduro, o 4 de maio de 2016.

Foi chamada a consultas por México o 21 de maio de 2018 como parte das medidas anunciadas polo Grupo de Lima con respecto á lexitimidade do proceso electoral desenvolvido na República Bolivariana de Venezuela o 20 de maio de 2018.

Foi embaixadora de México en Filipinas de 2005 a 2008 e foi titular da Dirección Xeral para Organismos Económicos Rexionais de 2008 a 2010. Así mesmo, ocupou o cargo de Directora Xeral para as Nacións Unidas da Secretaria de Relacións Exteriores de 2003 a 2005 e foi Cónsul de México en McAllen, Texas de 1999 a 2001.

## Recoñecementos 
En 2010, recibiu unha condecoración da Secretaria de Relacións Exteriores, por máis de 25 anos como membro de carreira do Servizo Exterior Mexicano.

## Notas
Angélica Arce

**María Angélica Arce Moura**, nada en Cidade de México o 27 de decembro de 1957, é unha diplomática mexicana. Desde 2017 traballa como embaixadora do Servizo Exterior Mexicano na representación ante o Reino de Marrocos e, ao mesmo tempo, como embaixadora recorrente ante Costa do Marfil, Guinea-Bissau, Malí e o Senegal. Ten traxectoria diplomática desde hai máis de 35 anos en diferentes dependencias federais mexicanas e organismos Internacionais vinculados a Nacións Unidas.

## Traxectoria 
Naceu na Cidade de México o 27 de decembro de 1957. Estudou na Universidade Nacional Autónoma de México a Licenciatura de Relacións Internacionais na entón ENEP Aragón de 1976 a 1979. Anos máis tarde, cursou a mestría da mesma carreira en Cidade Universitaria (1989-1991).

Ingresou no Servizo Exterior Mexicano en xaneiro de 1981 onde realizou un curso no Instituto Matías Romeu sobre Estudos Diplomáticos.

Comezou a súa carreira profesional colaborando no  Departamento para Países Andinos e Departamento para América Central, ambos os corpos pertencentes á Dirección Xeral para América Latina e o Caribe do SEM no ano 1981.

Ao ano seguinte pasou a ser parte da Misión Permanente de México ante a ONU e outros Organismos Internacionais con sede en Xenebra, Suíza de 1982 a 1987. Grazas á súa experiencia co sistema de Nacións Unidas, traballou como Xefe do Departamento para Asuntos de Desarmamento, na Dirección Xeral de Nacións Unidas entre os anos 1987 e 1988.

Subsecuentemente traballou como Subdirectora para Canadá, na Dirección Xeral para América do Norte de 1988 a 1990 e ó ano seguinte formou parte do Corpo Diplomático da Embaixada de México en Suecia até o ano 1992.

No mesmo ano, meses máis tarde, regresou a México para traballar como Directora de Organismos Internacionais na Dirección Xeral para o Sistema das Nacións Unidas ata que en 1996 pasou a ser Ministra na Misión Permanente de México ante as Nacións Unidas con sede en Nova York, EUA, cargo que ocupou até o 2001.
De 2002 a 2003 foi membro e Coordinadora Política da Delegación mexicana ante o Consello de Seguridade durante o período que a Delegación mexicana foi elixida como membro non permanente. Un ano máis tarde, traballou como embaixadora de México en Nova Zelandia, concorrente con Illas Marshall e Tonga de 2004 a 2009. En 2010 foi designada para Delegada Federal da Secretaría de Relacións Exteriores no Estado de Morelos. O mesmo ano foi elixida como Presidenta da Comisión de Persoal do Servizo Exterior Mexicano até o ano 2013 cando volveu traballar como Delegada Federal da Secretaría de Relacións Exteriores no Estado de Morelos terminando a súa xestión en xuño de 2017.  Desde abril de 2017 foi ratificada como Embaixadora de México ante o Reino de Marrocos e concorrente ante Costa do Marfil, Guinea-Bissau, Malí e o Senegal.

## Notas
Norma Pensado Moreno

**Norma Bertha Pensado Moreno**, nada en Cidade de México o 1 de maio de 1958, é unha diplomática mexicana de carreira, membro do Servizo Exterior Mexicano desde 1991. Actualmente traballa como embaixadora de México ante a Federación de Rusia e en forma concorrente ante a República de Armenia e Belarús. É a primeira muller que encabeza a embaixada de México en Rusia.

## Traxectoria 
A embaixadora Pensado Moreno é licenciada en Economía pola Facultade de Economía da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM). Titulouse no ano de 1981 coa tese “*América Latina: Un difícil camino* *a la integración*".

Ingresou no Servizo Exterior Mexicano en setembro de 1991. Na Secretaría de Relacións Exteriores traballou como Directora de Intercambio Académico e Bolsas na Dirección Xeral de Asuntos Culturais (1992-1994), Directora Xeral para Europa (2004-2006) e Directora Xeral para América Latina e o Caribe (2011-2012). En 2012 foi nomeada como Subsecretaria para América Latina e o Caribe polo presidente Felipe Calderón.

No exterior, traballou como representante Alterna na Misión Permanente de México ante os Organismos das Nacións Unidas con sede en Viena, Austria (1994-1997), como Conselleira na Delegación de México ante a OCDE, en París, Francia (1998-2001) e como Xefa de Chancelería na embaixada de México en Suecia (2001-2004).

En 2006 ascendeu ao rango de embaixadora e foi nomeada Embaixadora Extraordinaria e Plenipotenciaria ante o Reino de Suecia, concorrente ante as Repúblicas de  Letonia e Lituania (2006-2011). Posteriormente, foi nomeada embaixadora ante a República de Finlandia con concorrencia ante a República de Estonia (2013-2017). Actualmente traballa como Embaixadora Extraordinaria e Plenipotenciaria ante a Federación de Rusia concorrente ante a República de Belarús e a República de Armenia, cuxo nomeamento foi en 2017.

En 2018 encabezou as accións de asistencia e protección consular dos mexicanos durante a Copa Mundial de Fútbol Rusia 2018, cuxo resultado e bo desempeño foi recoñecido pola Comisión Permanente do Congreso da Unión de México.
Representou a México en numerosas conferencias e reunións internacionais no marco da ONU, a OCDE e organismos do Sistema Interamericano.

## Recoñecementos 
* Condecoración “Servizo Exterior Mexicano –25 anos” outorgada pola Secretaría de Relacións Exteriores.
* Orde Real da Estrela Polar en grao de Comendador con Gran Cruz outorgada polo Reino de Suecia.
* Orde do León de Finlandia en grao de Comendador con Gran Cruz outorgada pola República de Finlandia.

## Notas
Columba Calvo

**Columba Marisela Calvo Vargas**, nada en Cidade de México o 31 de decembro de 1953, é unha embaixadora de México, diplomática de carreira, actualmente no cargo de asesora na Secretaría de Relacións Exteriores de México.

É licenciada en Relacións Internacionais pola Universidade Nacional Autónoma de México. Ingresou ao Servizo Exterior Mexicano en 1980, en 2002 ascendeu ao rango de Ministra e en 2006 foi elevada ao rango de embaixadora.

A embaixadora Calvo ocupou diversos cargos en distintas adscricións da Chancelería, sendo a súa última titularidade a Representación de México ante Nicaragua, de febreiro de 2005 até xaneiro de 2007. Foi Directora Xeral Adxunta da Dirección Xeral de Organismos Económicos Rexionais e Multilaterais. No exterior, estivo adscrita como Encargada de Asuntos Políticos á Embaixada de México na Arxentina; Encargada de Negocios na Embaixada de México en Panamá; e Cónsul Titular no Consulado de México en San Bernardino, California.

En Panamá foi Encargada de Negocios, a.i. de México durante a chamada operación “Causa Justa” do goberno dos Estados Unidos, en 1989, onde a Embaixada ao seu cargo coordinou a evacuación de máis de trescentos mexicanos e outorgou asilo político a unha ducia de cidadáns panameños. 

Recibiu máis de trinta recoñecementos por parte de autoridades civís, académicas, policiais e cámaras de comercio dos Estados de California e Nevada. Destacan os recoñecementos do senador Harry Reid, líder do Senado dos Estados Unidos de América; do exgobernador de Nevada Bob Miller; de Joe Baca, membro da Cámara de Representantes dos Estados Unidos e da Latin Chamber of Commerce das Vegas Nevadas. 

Vixésima Sexta Presidenta da Asociación do Servizo Exterior Mexicano (ASEM) para o período 2003-2005. 

En 2005, foi cualificada pola prensa nicaraguana como unha dos dez diplomáticos estranxeiros máis influentes no país.

Creou a Fundación Cultural México-Nicaragua, integrada por empresarios mexicanos e importantes intelectuais nicaraguanos como Sergio Ramírez.

Impartiu a Cátedra Fernando Solana na UNAM e diversas conferencias e talleres noutras prestixiosas universidades.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Columba Calvo, unha muller de talante imperturbable
* Embaixadores de México en Nicaragua
María Guadalupe Sánchez Salazar

**María Guadalupe Sánchez Salazar**, nada en Durango o 18 de maio de 1957, é unha diplomática mexicana. Traballa como cónsul de México en Omaha, Nebraska. É membro de carreira do Servizo Exteriór Mexicano (SEM) desde 1981 e actualmente ten o rango de ministra. 

## Traxectoria 
Sánchez Salazar estudou a licenciatura en Relacións Internacionais na Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) e conta cun posgrao en Asuntos Globais pola Universidade de Nova York (NYU). Ademais, cursou diplomados en Relacións Bilaterais México-Estados Unidos polo Centro de Investigación e Docencia Económica (CIDE) en conxunto coa Universidade de Columbia e en Diplomacia Pública por DiploFoundation.

A súa primeira adscrición no exterior, como membro do SEM, foi como Encargada de Asuntos Consulares na embaixada de México en Hungría.

Na súa carreira profesional desempeñou labores tanto na Chancelería de México como nas Representacións de México no Exterior. Foi Xefa de Chancelería da embaixada de México en Xamaica, así como representante Alterna ante a Autoridade Internacional dos Fondos Mariños, con sede en Kingston. Tamén traballou como Encargada de Negocios na embaixada de México en Xamaica.

Na Misión Permanente de México ante a Organización das Nacións Unidas en Nova York foi a representante de México ante a Comisión de Consolidación da Paz; a Coordinadora da Presidencia Bienial de México do Grupo de Río 2008-2010; a responsable dalgúns temas da axenda política da Asemblea Xeral e do Consello de Seguridade; e a Coordinadora de Campaña de Candidaturas prioritarias de México á Corte Internacional de Xustiza, ao Consello de Seguridade, ao Consello de Dereitos Humanos e á Xunta Internacional de Fiscalización de Estupefacientes.

## Premios e recoñecementos 
Recibiu a condecoración por 25 anos de carreira no Servizo Exterior Mexicano, así como senllos recoñecementos como Cidadá Honoraria de Nebraska, polo Secretario de Estado do Goberno de Nebraska, e pola Organización ''Women's Fund of Omaha'', polo traballo realizado a favor das mulleres e as nenas da comunidade local.

## Notas
True Beauty (serie de televisión)

***True Beauty*** (en ) é unha serie de televisión surcoreana de 2020 protagonizada por Moon Ga-young, Cha Eun-woo, Hwang In-youp e Park Yoo-na. Foi estreada en tvN o 9 de decembro de 2020.

## Personaxes 
* Moon Ga-young como Lim Ju-kyung
* Cha Eun-woo como Lee Su-ho
* Hwang In-youp como Han Seo-jun
* Park Yoo-na como Kang Su-jin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Francisco Ponte Ces

**Francisco Ponte Ces**, nado en Lousame cara a 1902 e executado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1936, foi un zapateiro e político e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Zapateiro en Santiago de Compostela. Militante do Sindicato de construtores de calzado de Compostela da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra o 19 de novembro xunto cos demais membros do Comité de Defensa da República de Compostela, José Germán Fernández, Manuel Maroño Calvo, Modesto Pasín Noya, Luis Rastrollo González, Luís Martínez Nouche, José Maroño Calvo, Jesús Lema Lema, Rafael Pardo Carmona, Fernando Domínguez Caamaño, Rafael Frade Peña e José Carnero Valenzuela, acusados de traizón, foron condenado a pena de morte. Excepto Jesús Lema e José Carnero, foron executados no cemiterio de Boisaca  o 3 de decembro de 1936.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
María de la Concepción Rof Carballo

**Concepción Rof  Carballo**, nada na Coruña en 1913 e finada en Barcelona en 2014, foi unha farmacéutica galega e profesora de Historia da Farmacia na Facultade de Farmacia da Universidade de Barcelona.

## Traxectoria 
Concepción Rof  Carballo era flla de Juan Rof Codina, un dos principais impulsores da veterinaria en Galicia, e de Micaela Carballo. Estudou bacharelato no Instituto de Santiago. posteriormente cursou estudos de Farmacia e de Física en Santiago, Madrid e Barcelona. Foi socia da Sociedade Española de Física e Química (SEFQ).  Doutorouse en Farmacia en 1971 co traballo “Biografía y labor docente de Francisco Carbonell y Bravo” na Universidade de Barcelona, e foi catedrática de Historia da Farmacia nesta universidade e membro da Real Academia de Farmacia de.Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Azolla pinnata

***Azolla caroliniana*** é unha especie de pteridófita (fentos ou fieitos) da clase das polipodiópsidas e orde das salviniales, e familia das salviniáceas, un dos sete comprendidos no xénero *Azolla*.

É un pequeno fieito acuático flotante orixinario do sueste asiático e da África oriental. Posúe, como as demais especies do xénero, unha alga simbionte (unha cianobacteria do xénero *Anabaena*, * A. azollae*) que fixa o nitróxeno. 

Convive frecuentemente con lentellas de auga, outras plantas acuáticas flotantes pertencentes ao xénro *Lemna*, da familia das aráceas. 

Como outras salviniáceas é unha planta invasora.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1810 polo médico, cirurxián e botánico escocés Robert Brown, na súa obra  *Prodromus florae Novae Hollandiae et Insulae van Diemen*: 167.

### Etimoloxía 
Para a do xénero, véxase *Azolla*.

O epíteto específico, *pinnata*, á a forma feminina singular do adxectivo latíno *pinnātus, -a, -um*, "alada", "provista de aletas", de *pinna*, "á", en referencia aquí aos folíolos das frondes.

### Nota taxonómica 
Anteriormente, ou ás veces aínda hoxe en día, algúns autores consideran o xénero como o único da familia das azoláceas (*Azollaceae*). Pero esta familia non é admitida polo WoRMS, e outras bases de datos e, a maioría dos autores, incluén o seu único xénero na familia das .

### Subespecies 
Na especie recoñécense as tres subespecies seguintes:.

## Galería 

Red Azolla-Azolla pinnata.jpg|*Azolla pinnata*
Azolla pinnata.JPG|Superficie de auga cuberta por estes mini fieitos flotantes.
09319jfPhilippine Rice Research Institute Azolla Muñoz Nueva Ecijafvf 26.JPG|*Azolla pinnata* un campo de cultivo de arroz en Filipinas.
Azolla imbricata (left) and A. japonica.JPG|*Azolla pinnata* (esquerda) e *A. japonica*.
Azolla imbricata.JPG|*Azolla pinnata*.
Azolla pinnata R.Br. (AM AK294868-1).jpg|*Azolla pinnata* flotando na augs dunha zona encharcada.
Azolla pinnata india distribution.svg|Área de distribución de *Azolla pinnata* ssp. *asiatica* na India.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* C. van Hove & A. Lejeune (2002): "The *Azolla*–*Anabaena* Symbiosis". Biology and Environnment, en *Proceedings of The Royal Irish Academy * **102B** (1): 23–26. (Texto competo en PDF).

### Outros artigos 
* Salviniales
* Salviniáceas
* *Azolla*

### Ligazóns externas 
* Feathered Mosquitofern. *Azolla pinnata* R. Br.  na EOL.
Vlora Çitaku

**Vlora Çitaku**, nada en Podujeva o 10 de outubro de 1980, é unha política e diplomática kosovar que actualmente serve como embaixadora da República de Kosovo nos Estados Unidos Anteriormente serviu como Cónsul Xeral de Kosovo en Nova York.

Antes de unirse á diplomacia de Kosovo, Vlora serviu como Ministra para a integración europea da República de Kosovo. Foi notable ao destacarse como unha das ministras máis exitosas entre 2011 a 2014 do goberno de Kosovo. Renunciou ó seu escano de deputada na Asemblea de Kosovo ó asumir o cargo gobernamental, que gañou como un dos tres candidatos máis votados.

## Traxectoria 
Vlora era só unha adolescente cando debutou como intérprete e cronista para un importante xornal occidental a inicios da guerra de Kosovo. Máis tarde converteuse en refuxiada durante a guerra de Kosovo e implicouse coa política desde 1999. Inicialmente foi portavoz do KLA e uniuse ó PDK despois da formación do partido no Kosovo da posguerra. Foi deputada ó Parlamento en dous mandatos. Afirma que superou os estereotipos en política de que hai que ser vello e home.

Foi Ministra Asuntos Exteriores en funcións entre o 18 de outubro de 2010 e 22 de febreiro de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O seu perfil na Asemblea de Kosovo
Ine Marie Eriksen Søreide

**Ine Marie Eriksen Søreide**, nada en Lørenskog o 2 de maio de 1976, é unha avogada e política norueguesa.

## Traxectoria 
Nada en Lørenskog, Eriksen Søreide estudou dereito desde 1995 na Universidade de Tromsø. Mentres foi estudante universitaria uniuse ao Partido Conservador de Noruega e participou na política local. No 2000 converteuse en membro do Comité Central Executivo do Høyre e presidenta da Mocidade Conservadora Noruega.

Eriksen Søreide comezou traballando como produtora para Metropol TV. Tralo peche de Metropol TV, Eriksen uniuse ao bufete de avogados Grette. 
Entre o 2001 e o 2009, participou na Comisión Permanente de Educación, Investigación e Asuntos Eclesiásticos.
En 2005, foi elixida como deputada no Storting por Oslo. É desde 2013 Ministra de defensa de Noruega.

En agosto de 2020, a portavoz de Søreide, Trude Maaseide, dixo que un diplomático ruso anónimo que traballaba na sección comercial da embaixada rusa en Oslo foi expulsado por vincularse co caso dun home encarcerado acusado de espiar para Rusia. Ó parecer, o diplomático expulsado era o oficial de intelixencia ruso que, segundo as autoridades norueguesas, estaba a reunirse co presunto espía (un cidadán noruegués) nun restaurante de Oslo cando foi arrestado.

## Notas
Benita Ferrero-Waldner

**Benita Ferrero-Waldner**, nada en Salzburgo o 5 de setembro de 1948, é unha política austríaca afiliada ao conservador Partido Popular de Austria (ÖVP).

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|250x250px|Benita Ferrero Waldner (izq.) xunto a [Cristina Fernández de Kirchner, naquel momento senadora arxentina.]]
Empezou traballando no sector privado, para pasarse á diplomacia en 1984 como xefa de protocolo do Secretario Xeral de Nacións Unidas, Boutros Boutros-Ghali. Desde 1995 a 2000 foi Secretaria de Estado baixo os gobernos socialdemócratas de Franz Vranitzky e Viktor Klima. Cando Wolfgang Schüssel foi elixido Chanceler de Austria a principios de 2000, Ferrero-Waldner converteuse en Ministra de Asuntos Exteriores, un posto que mantivo até outubro de 2004, sendo sucedida por Ursula Plassnik.

En xaneiro de 2004 anunciouse a intención de Ferrero-Waldner de competir polo posto de Presidente de Austria, substituíndo a Thomas Klestil, tendo como único opoñente a Heinz Fischer. A súa candidatura foi apoiada polo ÖVP, pero o socialdemócrata Fischer gañaría as eleccións o 25 de abril de 2004, recibindo o 52,4% dos votos fronte ao 47,6%. Trala derrota electoral, é nomeada en xullo de 2004 Comisaria Europea por Austria na Comisión Barroso, substituíndo a Franz Fischler. Nun primeiro momento, ocupa a carteira de Relacións Exteriores e Política Europea de Veciñanza, pero coa creación do Alto Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade pasa a ser Comisaria de Comercio, Política Europea de Veciñanza e Oficina de Cooperación Europaid até 2010.

Desde xullo de 2014 até maio de 2019 foi Socia do Despacho Cremades & Calvo-Sotelo Avogados.

Está casada co español onteniense Francisco Ferrero Campos, director do Instituto Cervantes na súa sede de Bruxelas.

## Obras 
* 

## Notas
Carolina Barco

**María Carolina Barco Isakson**, nada en Boston, Massachusetts, en 1951, é unha política e diplomática colombiana, filla do presidente Virgilio Barco (1986–1990). Foi Ministra de Relacións Exteriores e embaixadora ante os Estados Unidos.

## Traxectoria 
Carolina posúe un título profesional en Socioloxía e Economía do Wellesley College en Massachusetts. Durante o tempo que durou o seu bacharelato en Wellesley College estudou un ano a maneira de intercambio na Université Libre de Bruxelles en Bélxica. Adicionalmente, Carolina é graduada como máster en Plan de Cidades da  Universidade Harvard. Ten un Graduate School of Design e un máster en Negocios do Instituto de Empresas de Madrid, España.

Traballou sempre no sector público, sendo desde finais da década de 1970 consultora en planeamento urbano ao servizo da alcaldía de Caracas (Venezuela), alcaldía de Bogotá e alcaldías de municipios contiguos á capital (Cajicá, Cogua, Subachoque e Zipaquirá). Na década de 1990 o seu prestixio como investigadora levouna a realizar estudos para o PNUD e os Ministerios de Desenvolvemento Económico, Medio Ambiente e Cultura; ata que en 1998 o Alcalde Maior de Bogotá Enrique Peñalosa designouna Directora Distrital de Planeación, cargo que exerceu até finalizar o mandato do alcalde en decembro de 2001.

En 2002 o presidente electo Álvaro Uribe Vélez designouna ministra de Relacións Exteriores de Colombia mantendo unha sólida relación principalmente cos Estados Unidos. En 2006, logo da renuncia do expresidente Andrés Pastrana á embaixada neste país, Barco foi nomeada na súa substitución, exercendo o cargo até 2009 que foi substituída como embaixadora por Gabriel Silva.

En 2010 incorporouse ao Banco Interamericano de Desenvolvemento como coordinadora da Plataforma de Cidades Emerxentes e Sustentables.

O 18 de outubro de 2018 Carolina Barco foi nomeada nova embaixadora de Colombia en España. 

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Biografía de Carolina Barco
Aïchatou Boulama Kané

**Aïchatou Boulama Kané**, nada o 24 de abril de 1955, é unha política nixerina. Foi ministra de Asuntos Exteriores de Níxer de 2015 a 2016 e foi ministra de Planeamento desde 2016.

## Traxectoria 
Naceu en 1955 en Keita, Níxer. É a maior de 16 irmáns. Despois da súa educación primaria en Mainé-Soroa de 1961 a 1967,  asistiu ao Lycée Mariama en Niamey onde gañou un Baccalauréat série D en 1974. Viaxou a Francia, estudando na Universidade de Rennes 1, obtendo un grao de economía en 1979, e máis tarde estudou na Universidade de París I Panthéon-Sorbonne, gañando un diploma de Estudos Especializados. Logo regresou a Níxer en 1983 e traballou no Ministerio de Minas, Industria e Artesanías.

Kané xogou un rol na marcha de protesta contra a baixa representación de mulleres na Conferencia Nacional, así ese 13 de maio constituíuse na celebración nixerina do Día das Mulleres. En 1991, foi elixida na Conferencia Soberana Nacional como membro do Partido Nixerino para a Democracia e o Socialismo. En 1993 foi nomeada Secretaria de Estado de Planeamento, e seguiu loitando pola mobilidade das mulleres africanas. En particular,  promoveu o apoderamento feminino a través do desenvolvemento das súas actividades, incluíndo oficios. O seu cargo como Coordinadora da Exposición Internacional de Oficios para Mulleres (SAFEM) en 2000 ilustrou os seus esforzos nos oficios das mulleres.

Kané foi nomeada gobernadora de Niamey polo Consello de Ministros en 2011. Serviu nesa posición dous anos antes de ser nomeada no ministerio de Interior.

Foi ministra de Asuntos Exteriores de 2015 a 2016. E foi nomeada polo presidente, Mahamadou Issoufou, para substituír a Mohamed Bazoum o 25 de febreiro de 2015. Anteriormente fora xefa de Persoal de Issoufou. Como ministra de Asuntos Exteriores, deu un discurso nas Nacións Unidas apoiando a solución de dous Estados para Israel e Palestina e deu as grazas á coalición implicada en loitar ao grupo terrorista Boko Haram. Kané como representante de Níxer apoiou na ONU o proceso de paz sancionado para Libia, facendo un discurso sobre o tema nunha conferencia internacional en decembro de 2015. En febreiro de 2016,  axudou a asegurar a liberación de Jocelyn Elliott, unha australiana que, xunto co seu marido Ken, estivo secuestrada por militantes islámicos en Burkina Faso.

O 11 de abril de 2016 foi substituída como ministra de Asuntos Exteriores por Ibrahim Yacouba. E, en cambio foi nomeada ministra de Plan e presidenta do Consello de Ministros de AFRISTAT.

En agosto de 2023, despois do golpe dos golpistas en Níxer, Aïchatou Kané Boulama negouse a deixar a súa carteira como embaixadora de Níxer en Francia.

## Vida persoal 
Casou con Kane Souleymane, un asesor presidencial, e teñen tres nenos.

## Notas
Kang Kyung-hwa

**Kang Kyung-hwa** () nada en Seúl o 7 de abril de 1955, é unha diplomática surcoreana. Desde xaneiro de 2017 é asesora especial para asuntos políticos do Secretario Xeral da ONU António Guterres. Ten unha ampla experiencia en Nacións Unidas desde 2001, primeiro á fronte da delegación diplomática de Corea do Sur na ONU, e desde 2013 na Oficina da ONU para a Coordinación de Asuntos Humanitarios e como alta comisionada adxunta para os Dereitos Humanos.

## Traxectoria 
Kang graduouse na Universidade Yonsei onde completou a súa licenciatura en ciencias políticas e diplomacia. Realizou un mestrado en comunicación e realizou a súa tese en comunicación intercultural na Universidade de Massachusetts Amherst, Estados Unidos.

No inicio da súa carreira profesional, traballou no Korean Broadcasting System en Seúl en programas sobre temas culturais e despois na Radio Internacional de Corea, e daba clases en universidades de Corea do Sur e os Estados Unidos.

Traballou para a Presidenta da Asemblea Nacional de Corea do Sur en temas relacionados con dereitos humanos, avances nos dereitos das mulleres e diplomacia parlamentaria e en diversas organizacións de mulleres en Corea, incluíndo o Consello Coreano da Muller. 

En 1998, incorporouse ao Servizo Exterior de Corea. Foi embaixadora para Asuntos Multilaterais e Directora Xeral de Organizacións Internacionais no Ministerio de Exteriores da República de Corea.

De 2006 a 2013 foi Alta Comisionada Adxunta de Nacións Unidas para os Dereitos Humanos nomeada polo entón Secretario Xeral de Nacións Unidas Kofi Annan.

En decembro de 2016 o novo Secretario Xeral da ONU António Guterres incorporouna ao seu equipo como Asesora especial para asuntos políticos.

## Vida persoal 
Está casada con Yillbyung Le e ten dúas fillas e un fillo. 

## Recoñecementos 
* 2006 foi elixida Muller do Ano pola Asociación Coreana de Mulleres Universitarias e o Instituto Coreano de Mulleres e Política.

## Notas
Alcinda Abreu

**Alcinda António de Abreu** , nada en Nova Sofala, Sofala, o 13 de outubro de 1953, é unha política mozambicana. Foi Ministra de Asuntos Exteriores do seu país de 2005 a 2008, despois de ser Ministra de Benestar Social. Traballou tamén como Ministra de Ambiente.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu o 13 de outubro de 1953 no pequeno pobo pesqueiro de Nova Sofala, Distrito Buzi da provincia Sofala, no centro de Mozambique. A súa educación universitaria completouna en 1974 en Liceu Pêro de Anaia en Beira. Logo estudou na Universidade Eduardo Mondlane en Maputo até 1982. En 1990 graduouse en psicoloxía e pedagoxía na Universidade Pedagóxica de Maputo. Realizou máis estudos en ciencia política e xénero na University College de Londres e en 1996 en xestión de desenvolvemento na Universidade de Witwatersrand.

### Carreira 
Despois de completar a súa educación, Joaquim Alberto Chissano nomeouna no seu gabinete en 1994, e de 1994 a 1997 estivo a cargo do Ministerio de Benestar Social. Logo foi convocada polo seu partido, o Frelimo, para a Comisión Electoral Nacional e foi responsable da organización das eleccións locais en 1998 e as eleccións parlamentarias e presidenciais en 1999. En 2002, o Congreso do Frelimo elixiuna para ser un dos 15 membros da comisión política do partido. De 2005 a 2008 dirixiu o Ministerio de Asuntos Exteriores; e nunha reorganización do gabinete o 10 de marzo de 2008, foi nomeada titular do Ministerio de Ambiente. Foi xuramentada 17 días despois, o 27 de marzo. Encargou unha estratexia nacional sobre o impacto do cambio climático sobre as mulleres de Mozambique, sendo a primeira estratexia dese tipo ideada en calquera parte do mundo. Explicou que as sociedades deben adaptar os seus plans para permitir que as mulleres das zonas rurais participen nos traballos sobre o cambio climático, debido ao impacto que ten na agricultura de subsistencia. Desempeñou o cargo até 2015.

### Vida persoal 
É viúva e ten dous fillos. O seu esposo, Maradali Mamadhusen, faleceu con Samora Machel nun accidente aéreo en Suráfrica en 1986.

## Notas