open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rodolfo Irago

**Rodolfo Irago Fernández**, nado en 1966 en Vigo, é un periodista galego, que desenvolveu toda a súa carreira na Cadena SER.

## Traxectoria 
Estudou periodismo na Facultade de Ciencias da Información da Universidade Complutense de Madrid. Comezou a traballar na Cadena SER en 1987 nos servizos informativos de Radio Ferrol. En 1989 incorporouse á redacción central da SER en Galicia, na emisora Radio Galicia en Santiago de Compostela. En xaneiro de 1994 foi nomeado director de informativos da SER en Galicia, cargo que ocupou ata setembro de 2000. Entón trasladouse á redacción central desta emisora en Madrid e a comezos de 2001 asumiu a subdirección de informativos da Cadena SER.

En outubro de 2004 é nomeado director de informativos da Cadena SER en substitución de Daniel Anido. Durante esta etapa os informativos da SER seguiron sendo líderes da radio en España. O 24 de febreiro de 2011 foi substituído por Antonio Hernández-Rodicio.
El Eco Antelano

***El Eco Antelano*** foi un periódico editado en Xinzo de Limia entre 1911 e 1912.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Independiente*, apareceu o 24 de decembro de 1911. Dirixido por José Santiago Taboada, o xefe de redacción era Ramón Villarino de Sáa e o administrador Modesto Álvarez Elices. Aparecía os domingos. Era un xornal conservador e clerical que contiña información xeral, cultural, relixiosa e textos literarios e poemas. Entre os seus colaboradores figuraron César Tejada, Luis Otero Pérez, Luciano Bello, Francisco Seijo, Modesto Álvarez Elices, Luis Sánchez, Arturo Salgado Biempica e Xavier Bóveda. Cesou a súa publicación en abril de 1912.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
O Carrizal, Figueiroa, Arzúa

**O Carrizal** é un lugar da parroquia de Figueiroa no concello coruñés de Arzúa, na comarca de Arzúa. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Figueiroa 
### Parroquias de Arzúa
O Carrizal

O topónimo **O Carrizal** pode referirse a:

;En Galiza
***O Carrizal**, lugar da parroquia de Figueiroa, no concello de Arzúa;
***O Carrizal**, lugar da parroquia de Coristanco, no concello de Coristanco.
***O Carrizal**, lugar da parroquia da Regueira, no concello da Pastoriza;
***A Costa do Carrizal**, lugar da parroquia de Coristanco, no concello de Coristanco.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ramón Villarino de Sáa

**Ramón Villarino de Sáa**, nado en Xinzo de Limia en 1890 e finado en Ourense o 27 de marzo de 1959, foi un xurista, escritor, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Foi redactor-xefe de *El Eco Antelano* (1911-1912). En 1912 trasladouse a Madrid para facer a carreira de dereito; ao rematar deu conferencias no Ateneo de Madrid. Volveu a Ourense onde traballou como avogado do Estado. Dirixiu *El Diario de Orense* e colaborou en *La Centuria* e *La Región*. Formaba parte dos afíns á corrente calvosotelista. Durante a República formou parte do Comité Provincial de Acción Popular en Ourense e nas eleccións xerais de 1936 foi elixido deputado por Ourense pola CEDA. Despois da Guerra civil, foi avogado do bispado de Ourense. Finou en Ourense o 27 de marzo de 1959.

## Obra 
* *Égloga de amor*, 1911.
* *La última merced*, 1915.
* *El pájaro negro*, 1917. Chegou a estrearse en Ourense o 10 de maio de 1917.
* *Piedras galaya*, 1918.
## Vida persoal 
Casado con Araceli Anta Novoa, foron os últimos propietarios do pazo de Chaioso.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Gordon Tootoosis

**Gordon Tootoosis**, nado o 25 de outubro de 1941 en Saskatchewan (Canadá) e finado o 5 de xullo de 2011, foi un actor de ascendencia cree e nakoda. El era descendente de "Yellow Mud Blanket", irmán do famoso líder cree Pîhtokahanapiwiyin. Foi recoñecido pola súa vontade de preservar a súa cultura e por contar as historias do seu pobo. Foi un membro fundador da Compañía de Teatro Nativa de Saskatchewan. Tootoosis foi un activista cree do traballo social e xefe da súa banda tribal. Na cerimonia, que tivo lugar o 9 de setembro de 2005, foi recoñecido como un modelo a imitar para os rapaces nativos.

## Traxectoria 
O primeiro papel de Tootoosis nun filme foi en *Alien Thunder* (1973), con Chief Dan George e Donald Sutherland. Gordon participou na miniserie da CBC Television *By Way of the Stars* con Eric Schweig como "Black Thunder" e Tantoo Cardinal como "Franoise". Esta foi rodada en Uxbridge, Ontario. Tootoosis prestou a súa voz xunto con Russell Means na produción de Disney *Pocahontas* (1995) e *Song of Hiawatha* (1997).

## Filmografía 
* *Alien Thunder* (1974)&nbsp;— Voz todopoderosa
* *Red Serge* (1986-87)
* *Stone Fox* (1987) - Stone Fox
* *Friday the 13th: The Series* (1989, TV, Tempada 2, episodio #50, ''"The Shaman's Apprentice"*)&nbsp;— Spotted Owl
* *Black Robe* (1991) - Old Aenons
* *Leaving Normal* (1992) - Hank Amaruk
* *By Way of the Stars* (1992 TV mini-series) - O xefe cree
* *North of 60* (1992) - Albert Golo
* *The Call of the Wild* (1993) (TV) - Charlie
* *Legends of the Fall* (1994) - One Stab
* *Pocahontas* (1995) - Kekata (voz)
* *Lone Star* (1996) - Wesley Birdsong
* *Crazy Horse* (1996) - Akicita
* *Alaska* (1996) - Ben Quincy General Store
* *Song of Hiawatha* (1997) - Iagoo
* *Keeping the Promise* (1997)- Chief Saknis
* *The Edge* (1997) - Jack Hawk
* *Pocahontas: The Legend* (1999) - Xefe Powhatan (Wahunsonacock)
* *Reindeer Games* (2000) - Old Governor
* *Dream Storm: A North of 60 Mystery* (2001) (TV) - Albert Golo
* *Auf Wiedersehen, Pet* (2002) - Joe Saugus
* *Now & Forever* (2002) - Ghost Fox
* *Dreamkeeper* (2003) (TV) - Kills Enemy
* *Smallville* (2004) (TV) - Joseph Willowbrook
* *Into the West* (2005) (TV) - Growling Bear
* *Shania: A Life in Eight Albums* (2005) - Greey Twain
* *Hank Williams First Nation* (2005) - Adelard Fox
* *Open Season* (2006) - Gordy (voz)
* *Enterrádeme o corazón en Wounded Knee* (2007) - Red Cloud
* *Wapos Bay: The Series* (2005–2010) - Mushom (voz)
* *Blackstone* (2011)
* *Doomsday Prophecy* (2011) - John
* *Guns, Girls and Gambling'' (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Find a Grave
Pepe Miñones

**José Miñones Bernárdez**, coñecido como **Pepe Miñones**, nado en Corcubión o 1 de maio de 1900 e finado na Coruña o 2 de decembro de 1936, foi un avogado, empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Miñones Barros. Estudou Dereito na Universidade de Madrid e rematou a carreira na USC. Creou o Partido Socialista Agrario en Corcubión. Loitou polo ferrocarril, a redención de foros, o agrarismo e a educación. Fundou en Corcubión a revista *Nerio* (1920), na Coruña o semanario *Región Gallega* (1924) e *Finis Terre*, e foi propietario do xornal *La Provincia* de Úbeda (1928). En 1926 viaxou a Buenos Aires enviado por *El Sol* para escribir sobre Arxentina e conseguir datos coa fin de fundar unha "Bolsa de Trabajo" en Corcubión auspiciada polo Centro Corcibión de Buenos Aires. Foi promotor e principal accionista da Electra Popular Coruñesa e de Hidroeléctrica La Loma. Militante do Partido Republicano Radical, foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións xerais de 1933. Seguidor de Martínez Barrio, pasou con el ao Partido Radical Demócrata e despois a Unión Republicana. Volveu ser elixido deputado nas eleccións xerais de 1936 nas candidaturas da Fronte Popular, pola mesma circunscrición.

[miniatura|175px|José Miñones Bernárdez, retrato en *[Vida Gallega*, 1934.]]
Ao iniciarse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido polos sublevados na Coruña, encarcerado e condenado a morte e ao pago dunha multa dun millón de pesetas. Ademais fóronlle incautadas todas as súas empresas, incluída Electra Popular Coruñesa, que foi entregada ao simpatizante franquista Pedro Barrié de la Maza, que a fusionou coa súa Fábrica de Gas y Electricidad, dando lugar a Fenosa e obtendo así o monopolio do mercado eléctrico en Galicia.

Foi fusilado no Campo da Rata o 2 de decembro de 1936.

## Vida persoal 
Casou en 1927 con María del Pilar Vilas Durán, filla de Ramón Vilas González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Quentador solar

miniatura|280px|Quentador solar

Un **quentador solar** é un aparello que utiliza a calor do sol para quentar algunha substancia, como pode ser auga, aceite, salmoira, glicol ou incluso aire. O seu uso máis frecuente é para quentar auga para servizos sanitarios (duchas, baños, lavado da roupa etc.) tanto en ambientes domésticos como hoteis.
Son sinxelos e resistentes, e poden ter unha vida útil de até 20 anos con moi pouco mantemento. Recoméndase limpar o colector cada 4 ou 6 meses para aumentar a súa eficiencia e vida útil.

En moitos climas un quentador solar pode diminuír o consumo enerxético utilizado para quentar auga.
Tal diminución pode chegar a ser de até 50%-75% ou incluso 100% se se substitue completamente, eliminando o consumo de gas ou electricidade. Así e todo, en moitos países en vías de desenvolvemento con climas moi propicios para o uso destes sistemas, non os utilizan debido ao custo inicial.

A eficiencia para captar a enerxía solar é moi elevada nos quentadores solares. Dependendo da tecnoloxía e materiais implementados, pode chegar a ter eficiencias de 70% ou 80%. Non debemos confundir o quentador solar co panel fotovoltaico, o cal non se utiliza para quentar substancias, senón para xerar electricidade a partir da luz.

## Ligazóns externas 
* Construción dun quentador solar El Rebost. Minyons escolta i noies guia de Catalunya.
Hilary Duff

**Hilary Erhard Duff**, nada en Houston (Texas) o 28 de setembro de 1987, é unha actriz, cantante, modelo e deseñadora de moda estadounidense.

## Traxectoria 
Comezou no mundo do espectáculo facendo teatro e actuando en distintas series e películas de éxito mediano. No ano 2001 adquiriu fama e popularidade ao protagonizar a serie de televisión *Lizzie McGuire* de Disney Channel. Participou en distintas películas coma a saga *Cheaper by the Dozen*, *Unha cincenta moderna* e *The Lizzie McGuire Movie*.

No ano 2002 debutou como cantante e ampliou o seu repertorio dentro da música pop con álbums multi-platino como: *Metamorphosis* (2003), *Most Wanted* (2005) e *Dignity* (2007), e ata o día de hoxe vendeu 22 millóns de álbums a nivel mundial.

O emporio de Hilary Duff comprende non soamente películas e álbums de éxito mundial, senón tamén unha liña de roupa, Stuff By Hilary Duff, a súa propia liña, *Femme for DKNY*. Tamén lanzou a súa propia fragrancia en 2007, *With Love... Hilary Duff* cunha nova versión en 2008, *Wrapped With Love*, baixo o selo Elizabeth Arden.

En 2010 debutou como autora literaria e publicou o seu primeiro libro: *Elixir*.
Carballos Altos, Lema, Arzúa

**Carballos Altos** é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Arzúa, na comarca de Arzúa. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 18 habitantes (9 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lema
### Parroquias de Arzúa
Rory Best

**Rory Best**, nado en Poyntzpass (Condado de Armagh, Irlanda do Norte) o 15 de agosto de 1982, é un xogador británico de rugby retirado que xoguei de talonador (hooker) no Ulster Rugby da Magners League.

## Traxectoria 
Best estudou no Portadown College, e posteriormente Agriculture na Universidade de Newcastle, onde xogou na academia dos Newcastle Falcons. Volveu a Irlanda para xogar nos Belfast Harlequins no 2002, conseguindo o seu primeiro contrato polo Ulster no 2004. Debutou co Ulster nun partido fronte a Munster na Magners League 2004-2005. En novembro dese mesmo ano debutou coa selección de Irlanda fronte aos All-Blacks en Lansdowne Road, e no 2006 foi titular por primeira vez fronte aos Springboks. Na tempada 2007-08 substituíu o seu irmán Simon como capitán do Ulster.

Formou parte do XV do Trevo no Torneo das Seis Nacións 2007, gañando a tripla coroa, ademais ese mesmo ano xogou co XV do Trevo a Copa do Mundo de Rugby. No Torneo das Seis Nacións 2009 conseguiu o Grand Slam co XV irlandés.

O 19 de marzo do 2011 foi convocado para xogar o derradeiro encontro do Torneo das Seis Nacións 2011 fronte a [[selección de rugby de Inglaterra|Inglaterra, conseguindo unha vitoria por un 24 a 8 que lle permitiu ao XV irlandés rematar o torneo na terceira posición.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador na páxina do Ulster Rugby
* Ficha do xogador na páxina da IRFU
* Ficha do xogador en itsrugby.co.uk
A Cal, Maroxo, Arzúa

**A Cal** é un lugar da parroquia de Maroxo no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 5 eran homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maroxo 
### Parroquias da Arzúa
Ramón Beade Méndez

**Ramón Beade Méndez**, nado en Tiobre (Betanzos) o 7 de abril de 1900 e finado na mesma parroquia o 3 de xullo de 1956, foi un político socialista galego.

## Traxectoria 
Foi un activo dirixente agrario, secretario da Asociación de Agricultores de Tiobre, masón, militante do PSOE galego e líder da Federación Comarcal de Betanzos da UGT. Nas eleccións municipais de 1931 foi un dos 16 concelleiros republicanos do Concello de Betanzos. Na Segunda República foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións xerais de 1931 e 1936. Participou na elaboración do proxecto de Estatuto de Autonomía para Galicia en 1932, xunto aos membros da ORGA, pero a chegada da CEDA ao poder en 1933 aparcou o proxecto. Foi alcalde de Betanzos do 30 de maio de 1933 ao 18 de outubro de 1934. En 1934 protagonizou con Xoán Xesús González e Xaime Quintanilla unha escisión no PSOE galego que deu lugar á Unión Socialista Galega (USG). En 1936 volveu á disciplina do PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu fuxido ocultándose nun alboio de Touriñao na súa parroquia de Tiobre, mentres a familia facía crer que se atopaba exiliado en México.

Desde o seu agocho constiuíu unha organización socialista clandestina xunto co exalcalde de Paderne, José Pérez, Tomás Pérez do Porto, Antonio Gabín, Ricardo Lagares e outros militantes das sociedades agrarias. O 8 de setembro de 1945 convocou unha reunión nos montes de Obre, con cita previa no cemiterio de Obre para despois trasladarse ao monte, á que acudiron dez compañeiros, e na que se elixiu un Comité Pro-presos para recoller axuda económica para estes. Compuñan o comité Tomás Pérez do Porto, Ricardo Lagares e os irmáns Germán e Manuel Castro Naveira. O diñeiro recadado levávase á Coruña e entregábase a Manuel Rodríguez, un compañeiro asturiano que vivía refuxiado nun bar do barrio de Catro Camiños, que se encargaba de facelo chegar aos compañeiros presos ou ás súas familias. A organización foi desarticulada pola policía o 10 de maio de 1946, os seus compoñentes foron detidos e torturados e Manuel Rodríguez foi asasinado. Entregouse en 1947, foi xulgado na Coruña por rebelión e condenado a 20 anos de prisión. Finou en Tiobre o 3 de xullo de 1956 con 56 anos.
## Vida persoal 
Casou con Consuelo Dopico Méndez e foi pai de Andrés, Manuel, Dolores, Socorro, Consuelo, Ramón, Marsina e Carmen Beade Dopico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
* 

*
Barros

Como topónimo **Barros** pode referirse a:

;En Galiza
***Barros**, lugar da parroquia de Lema, no concello de Arzúa;
***Barros**, lugar da parroquia de Vilantime, no concello de Arzúa;
***Os Barros**, lugar da parroquia de Ribadeume no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Os Barros**, lugar da parroquia de Sada no concello de Sada;

Amais, como apelido pode referirse a:

***Ramón Barros Luco**, político e presidente de Chile (1835-1919);
***Miguel Barros Castro**, xornalista galego (1892-1934);
***Tomás Barros**, pintor e escritor galego (1922-1986);
***Miguel Barros Puente**, político e escritor galego (n. 1944);
***Carlos Barros**, historiador galego (n. 1946);
***Matusa Barros**, artista galega (n. 1954);
***Alex Barros**, piloto brasileiro de motociclismo (n. 1970);
***Sonia Barros**, directora de televisión galega (n. 1975);

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Barros**, parroquia asturiana do concello de Langreu;

;En Cantabria
***Barros**, localidade cántabra do concello de Los Corrales de Buelna;

;En Portugal
***Barros**, freguesía do concello de Vila Verde.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
San Miguel, Maroxo, Arzúa

**San Miguel** é un lugar da parroquia de Maroxo no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña nove habitantes (catro homes e cinco mulleres). Sitúase xunto a San Miguel (Vilantime).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maroxo 
### Parroquias da Arzúa
Luís Cornide Quiroga

**Luís Cornide Quiroga**, nado en Monforte de Lemos en 1884 e finado en Madrid o 6 de novembro de 1946, foi un avogado, empresario e político galego. Foi o primeiro presidente do Deportivo da Coruña e foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións xerais de 1931 e 1936.

## Traxectoria 
Nacido no concello de Monforte de Lemos realizou os seus primeiros estudos no Colexio dos Escolapios da vila lucense. Trala morte de seu pai, trasladouse coa súa familia á Coruña, onde estudou bacharelato no Eusebio da Guarda. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e foi secretario da Sala da Audiencia Territorial de Galicia na Coruña, cidade na que tamén tivo un bufete de avogados. 

Viviu fóra de España ata o seu regreso en 1938 e a súa ideoloxía conservadora non lle evitou ser xulgado na Coruña por un consello de guerra. Condenado a 12 anos de prisión por rebelión, pasou case un ano no cárcere de El Dueso. Tras ser rehabilitado viviu en Madrid ata a súa morte en 1946.

## Vida persoal 
Casou con Fe Brage.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Historia do Deportivo da Coruña
* Presidentes do Deportivo da Coruña
### Ligazóns externas 
* "Los orígenes" canaldeportivo.com 
* Ficha en galegos.info
El Clamor de Galicia

**El Clamor de Galicia** foi o título de varias publicacións:

****El Clamor de Galicia***, periódico editado na Coruña entre 1854 e 1856.
****El Clamor de Galicia***, periódico editado en Lugo entre 1878 e 1887.
****El Clamor de Galicia***, periódico editado na Coruña entre 1881 e 1885.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*El Clamor
*El Clamor del País
*El Clamor Público
Qu'est-ce que la propriété?

'''''Qu'est-ce que la propriété? ou Recherches sur le principe du Droit et du Gouvernement'''* é un ensaio de Pierre Joseph Proudhon, publicado en 1840 en lingua francesa. Nel aparece a súa cita máis coñecida, "a propiedade é un roubo".
 
## Propiedade 
Proudhon cría que a concepción habitual da propiedade combinaba dous compoñentes distintos, que unha vez identificados amosarían a diferenza entre a propiedade como unha forma de tiranía e a propiedade usada para defender a liberdade. Defende que o resultado do traballo do individuo, aquel no que se ocupa con regularidade, xera unha forma lexítima de propiedade. Pero opúxose a que a terra non ocupada fose concibida como unha forma de propiedade lexítima, aceptando soamente unha forma de "posesión" sobre a terra en virtude da súa real ocupación ou traballo. Por extensión, xa que só a terra traballada ou ocupada é unha forma de propiedade lexítima, puxo tamén en cuestión institucións como o interese dos préstamos ou a renda do alugamento.

Algunhas personalidades da teoría anarquista usaron os termos de "posesión" e "propiedade" para distinguir o que Proudhon entendía como propiedade privada do produto do traballo por un lado, e a propiedade da terra por outro. Neste sentido, a propiedade privada referiríase á propiedade sobre a terra baldía, mentres que a propiedade persoal sería o produto do traballo efectivamente realizado polo individuo ou sobre as mercadorías. Esta diferenciación é un compoñente importante na crítica mutualista do capitalismo estatal.

## Contradicións 
[miniatura|[Pierre Joseph Proudhon.]]

Nesta obra Proudhon denuncia por contradición (*a propiedade é un roubo*) que as xustificacións tradicionais da propiedade privada eran falaces desde o punto de vista da lóxica. Pero a crítica cara a esta obra precisa que as probas de Proudhon non contradín ningunha das suposicións máis frecuentes acerca da propiedade e non convencerían ás persoas que non compartisen a súa concepción da propiedade igualitarista. Tamén se pon en dúbida a solidez de erudición, estimando que as súas críticas cara ao *Traité de la propriété'' de Charles Comte parecen baseadas nunha interpretación errónea das teses de Comte.

## Anarquismo 
Este é o primeiro texto da idade contemporánea onde alguén se autodenomina anarquista nun sentido positivo, criticando calquera forma de goberno.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Texto en francés
A Cal

O topónimo **A Cal** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cal**, lugar da parroquia de Folgoso, no concello de Allariz;
***A Cal**, lugar da parroquia de Maroxo, no concello de Arzúa;
***A Cal**, lugar da parroquia de Sistallo, no concello de Cospeito;
***A Cal**, lugar da parroquia de Tenorio, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***A Cal**, lugar da parroquia de Ferreira de Pallares, no concello de Guntín;
***A Cal**, lugar da parroquia de Deade, no concello de Pantón;
***A Cal**, lugar da parroquia de Espasantes, no concello de Pantón;
***A Cal**, lugar da parroquia de Vilarmosteiro, no concello do Páramo;
***A Cal**, lugar da parroquia de Torcela, no concello de Piñor;
***A Cal**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Trives, no concello da Pobra de Trives;
***A Cal**, lugar da parroquia de Calvor, no concello de Sarria;
***A Cal**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao;
***A Cal**, lugar da parroquia de Amandi, no concello de Sober;
***A Cal**, lugar da parroquia de Barantes, no concello de Sober;
***A Cal**, lugar da parroquia da Ciadella, no concello de Sobrado;
***Forno da Cal**, lugar da parroquia do Cereixal, no concello de Becerreá;
***Os Fornos da Cal**, lugar da parroquia de San Martín de Suarna, no concello da Fonsagrada;
***Prado da Cal**, lugar da parroquia de Taboi, no concello de Outeiro de Rei;
***A Rúa da Cal**, lugar da parroquia de Tabagón, no concello do Rosal;
***O Val da Cal**, lugar da parroquia de Meira, no concello de Meira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Leopoldo García Durán

**Leopoldo García-Durán Golmar**, nado nas Neves o 15 de novembro de 1882 e finado en Madrid o 16 de abril de 1966, foi un futbolista, avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel García Golmar. Estudou o bacharelato no colexio dos Escolapios de Celanova e fixo a carreira de Dereito na Universidade Central de Madrid. Durante a súa xuventude foi futbolista, e formou parte das primeiras aliñacións do Real Madrid, club co que gañou a Copa do Rei en 1905.

Traballou no bufete do Conde de Bugallal e foi nomeado fiscal da Audiencia de Madrid. Formou parte do Consello de Administración de Ferrocarriles Estratégicos y Secundarios de Alacant. Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado polo distrito de Alacant nas eleccións de 1914 "encasillado" por José Sánchez Guerra, Ministro da Gobernación. Posteriormente foi deputado polo distrito do Carballiño nas eleccións de 1916, 1918, 1920 (esta disputada e protestada por José Calvo Sotelo) e 1923. En 1916 o órgano conservador (bugallalista) *Ecos del Arenteiro* do Carballiño dedicoulle un número especial de homenaxe:
[miniatura|*[Ecos del Arenteiro*, 12/11/1916.]]

O 4 de abril de 1922 foi nomeado Director Xeral de Prisións, posto que permaneceu ata o 11 de decembro dese ano. Tamén Foi Inspector General del Timbre. Durante a República foi presidente da Federación Nacional de Fútbol (1931–1936) pero dimitiu co triunfo da Fronte Popular.

## Vida persoal 
Casou en xaneiro de 1910 con María Parages Diego-Madrazo, irmá do seu compañeiro no Real Madrid, Pedro Parages. Foi pai de Leopoldo, Pedro, Manuel, María del Carmen, Pilar e Ana María García-Durán Parages.

## Palmarés como futbolista 
Co Real Madrid: Copa do Rei do ano 1905.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Diccionario biográfico de políticos valencianos 1810-2005* Institució Alfons el Magnànim 
* Cabo e Míguez (2008). "El caciquismo adaptativo: Poder político, movilización social y opinión pública en la Galicia rural de la Restauración" *Ayeres en discusión*, ISBN 978-84-8371-772-1 .
V2 Records

**V2 Records** (ou **V2 Music**) é un selo discográfico pertencente ao Universal Music Group dende outubro de 2007. Foi fundado no ano 1996 por Richard Branson, cinco anos despois de que vendese Virgin Records a EMI.

Na actualudade o 95% do selo pertence ao servizo financeiro Morgan Stanley e o 5% reatante a Branson, xa que Morgan Stanley foi o principal financiador da compañía. Cos anos V2 adquiriu Gee Street Records, Junior Boy's Own, Blue Dog Records e Big Cat Records. O selo tamén distribúe a moitos outras disscográficas, como poden ser Wichita, Luaka Bop, City Slang e Modular.

V2 agora opera en Australia, Bélxica, O Canadá, Francia, Alemaña, Italia, Grecia, Países Baixos, España, Irlanda, Suecia, Reino Unido e Estados Unidos. Foi distribuída neste último país por BMG, porén, pasouse a WEA pouco despois da formación de Sony BMG. Os súas oficinas centrais están situadas na antiga sede estadounidense de Island Records en Manhattan.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Punk blues

O **punk blues** (ou **blues punk**) é un xénero musical que fusiona punk rock e blues. Os músicos e bandas de punk blues normalmente incorporan tamén elementos de xéneros relacionados, como o protopunk e o blues-rock. As súas orixes están fortementa ligadas ao son do garage rock dos 60 e 70. O punk blues pode verse como un xénero que ten a crudeza, a simplicidade e a emoción que comparten o punk rock e o blues.

## Orixes 
Antes dos comezos do movemento punk de finais dos 70, moitos importantes precursores como MC5, The Stooges, The Who, The Sonics, Captain Beefheart e The New York Dolls amosaron a súa fascinación polo blues estadounidense.

Allmusic di que o punk blues deriva da influencia do "son garage rock de mediados dos 60, do aullido primitivo dos inicios de Captain Beefheart, e especialmente do son cru e desesperado do disco *Fire of Love* de Gun Club, editado en 1981". Tamén segundo Allmusic.com, "...punk blues realmente aparece a principios dos anos 90 con bandas como os seminais Jon Spencer Blues Explosion, The Oblivians, The Gories e os Gibson Brothers", e "continuou nos 2000 con máis presenza grazas á popularidade de The White Stripes". John Doe, da banda punk X, afirma que Jeffrey Lee Pierce e The Gun Club inventaron un estilo de música completamente novo mesturando punk e blues.

## Bandas relacionadas 
Comezando polo seu álbum de 1988 *Prison Bound*, a banda de punk rock Social Distortion comezou a incorporar influuencias rockabilly, country e blues na súa música. A principios dos 90, a artista inglesa PJ Harvey tamén explorou unha variante vangardista do estilo.

A escena garage rock de Detroit, da que saíron bandas como The White Stripes, continua proporcionando músicos e bandas que poden reacionarse co punk blues, como The Detroit Cobras, Geraldine, Mystery Girls, The Reigning Sound, Soledad Brothers ou The Von Bondies. O grupo de Boston Mr. Airplane Man tamén basea a súa música neste estilo.

As bandas de indie rock The Gossip, The Kills, Deadboy & the Elephantmen e Big John Bates foron asociadas polos medios ao son punk/blues.
Elle s'appelait Sarah

'''''Elle s'appelait Sarah'''* é un filme francés dirixido por Gilles Paquet-Brenner que se estreou en 2010. É unha adaptación da novela homónima de Tatiana De Rosnay.

## Sinopse 
En maio de 2002, a Julia Jarmond, unha xornalista americana que reside en París dende fai vinte anos, encárganlle un artigo co gallo do sesenta aniversario da redada contra os xudeus na capital francesa durante a ocupación nazi. Julia, casada con Bertrand Tézac, co cal ten unha filla de once anos, irá coñecendo pouco a pouco os acontecementos do fatídico ano 1942, entre eles a historia de Sarah, unha nena que, curiosamente, está relacionada coa súa familia política, os Tézac. Tras este descubrimento, non deixará de investigar ata coñecer cal foi o destino de Sarah e cal é a súa relación coa familia do seu marido.

## Personaxes 
* Kristin Scott Thomas como Julia Jarmond 
* Mélusine Mayance como Sarah Starzynski
* Niels Arestrup como Jules Dufaure
* Frédéric Pierrot como Bertrand Tezac
* Michel Duchaussoy como Édouard Tezac
* Dominique Frot como Geneviève Dufaure
* Gisèle Casadesus como *Mamé''
* Aidan Quinn como William Rainsferd

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity 
* Web Oficial
The Eagle

***The Eagle*** é unha longametraxe de xénero épico, dirixida por Kevin Macdonald que foi estrada no 2011. Adaptada por Jeremy Brock dende a novela de aventuras de Rosemary Sutcliff *The Eagle of the Ninth* (1954),o filme conta a historia dun xove oficial romano que busca recuperar o Estandarte Romano da Aguia que a lexión do seu pai perdeu no norte de Gran Bretaña. A historia está baseada no feito histórico da desaparición da Legio IX Hispana no norte de Escocia no ano 117.

## Sinopse 
Século II d.C. O lexionario romano Marcus Aquila (Channing Tatum) e o seu escravo celta Esca (Jamie Bell) emprenden a busca da Novena Lexión, que desapareceu vinte anos antes nalgunha parte do Norte de Escocia e á cuxa fronte atopábase un xeneral que resulta ser o pai do lexionario Aquila.

## Personaxes 
* Channing Tatum como Marcus Aquila
* Jamie Bell como Esca
* Donald Sutherland como tío de Marcus
* Mark Strong como Guern
* Tahar Rahim como Príncipe do pobo do mar
* Denis O'Hare como Lutorius
* Douglas Henshall como Cradoc

## Produción 
Macdonald tentou facer o filme o máis fiel historicamente, pero o certo é que na rodaxe a xente das tribos fala gaélico escocés, cando esta lingua probablemente non se espallou na rexión ata o século V; polo que a lingua picta é probablemente a empregada por eses pobos.

Na actualidade só o 1% dos escoceses fala gaélico, limitando os posibles actores a 60,000 persoas. En agosto do 2009, bastantes rapaces gaélico falantes fixeron audicións para o papel do rapaz da xente do mar, pero sen éxito, polo que Macdonald organizou outra audición en Glasgow para o papel, que lle foi dado a Thomas Henry, de Newbarnsley, Belfast, o cal foi educado en gaélico irlandés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Filmaffity 
* Ficha na IMDb
Celtic League 2009-2010

A **tempada 2009-2010 da Magners League** foi a novena edición da liga celta de rugby, creada en 2001. A liga tomou o nome *Magners* do seu principal patrocinador, unha empresa irlandesa fabricante de sidra.

## Formato da competición 
O torneo estivo composto por 10 equipos (4 irlandeses, 4 galeses e 2 escoceses), e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 9 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.

O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 4 puntos pola vitoria.
* 2 puntos polo empate.
* 0 punto pola derrota.
* 1 punto por anotar 4 ou máis ensaios.
* 1 punto por perder por 7 ou menos puntos.

A liga comezou o 4 de setembro de 2009, e rematou o 29 de maio de 2010 coa gran final.

## Táboa 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="180"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|BO
!bgcolor="#efefef" width="20"|BD

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 1º ||align=left| 20px|Irlanda Leinster     
|bgcolor=#ffffa5|**55**|| 18 || 13 || 0 ||  5 || 1 || 2

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 2º ||align=left|  **Ospreys**   
|bgcolor=#ffffa5|**52**|| 18 || 11 || 1 ||  6 || 3 || 3

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 3º ||align=left|  Glasgow    
|bgcolor=#ffffa5|**51**|| 18 || 11 || 2 ||  5 || 2 || 1

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 4º ||align=left| 20px|Irlanda Munster   
|bgcolor=#ffffa5|**45**|| 18 || 9 || 0 ||  9 || 3 || 6

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5º ||align=left|  Cardiff   
|bgcolor=#ffffa5|**44**|| 18 || 10 || 0 ||  8 || 2 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6º ||align=left|  Edinburgh    
|bgcolor=#ffffa5|**41**|| 18 || 8 || 0 ||  10 || 4 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7º ||align=left|  Newport  
|bgcolor=#ffffa5|**39**|| 18 ||  8 || 1 ||  9 || 3 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8º ||align=left| 20px|Irlanda Ulster    
|bgcolor=#ffffa5|**36**|| 18 ||  7 || 1 || 10 || 4 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 9º ||align=left|  Scarlets  
|bgcolor=#ffffa5|**29**|| 18 ||  5 || 0 || 13 || 1 || 8

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 10º ||align=left| 20px|Irlanda Connacht     
|bgcolor=#ffffa5|**26**|| 18 ||  5 || 1 || 12 || 0 || 4

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  os equipos en play offs (1º, 2º, 3º e 4º).  Na liga celta no hai descensos.
|}

## Semifinais e final 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da RaboDirect PRO12
Ecos del Arenteiro

***Ecos del Arenteiro*** foi un semanario editado no Carballiño entre 1915 e 1920.

## Historia e características 
Subtitulado *Primer periódico de Carballino*, apareceu a principios de xaneiro de 1915. Dirixido por José María Beltrán Carbajal, editábase na imprenta Noticiero del Avia de Ribadavia. Era un órgano conservador (bugallalista) e fixo campaña polo deputado do distrito Leopoldo García Durán. Suspendeu a súa publicación por reformas en abril de 1918, para reanudala pouco despois. Algúns autores fixan a súa desaparición en 1920.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Paul di Resta

**Paul di Resta**, nado o 16 de abril de 1986 en Livingston, West Lothian, é un piloto escocés de Fórmula 1. En 2010 foi o campión da DTM. É un dos poucos pilotos da historia, xunto con Timo Glock e Pedro Martínez de la Rosa que conseguiu puntuar no seu primeiro Gran Premio.

## Vida persoal 
Di Resta, quen creceu en Uphall, West Lothian, vive agora en Mónaco, é primo dos pilotos Dario e Mariño Franchitti. O seu padrasto foi o futbolista escocés Dougie McCracken. O seu irmán máis novo, Stefan, compite a nivel afeccionado.
 
Paul di Resta é o director da empresa de lecer da súa familia.

Trala firma con Force India, Di Resta comprou un apartamento en Monte Carlo, Mónaco. Únese a outros numerosos pilotos no Principado, onde vive coa súa noiva Laura Jordan.

## Traxectoria 
A finais do ano , di Resta realizou uns test coa escudería McLaren Mercedes de Fórmula 1 e vinculóuselle varias veces como piloto titular da escudería Force India para . Finalmente, no , Paul consegue o posto de piloto de probas e reserva na escudería india. O escocés tivo a oportunidade de pilotar o monopraza durante varios adestramentos libres.

En , tralas boas sensacións que deixou nos libres dos venres e sendo campión do DTM, di Resta firma como piloto oficial de Force India, tendo como compañeiro a Adrian Sutil e deixando a Nico Hülkenberg como probador. Paul logra puntuar na súa primeira carreira, o Gran Premio de Australia, sendo 10º, posición que repetiu na seguinte carreira. O seu mellor resultado foi un 6º no GP de Singapur. O bo rendemento de Paul no seu ano de debut (13º con 27 puntos) desata os rumores que lle sitúan en Mercedes AMG F1 Team.

O 16 de decembro de 2011, Force India confirma que Di Resta seguirá sendo un dos seus pilotos oficiais. Comeza puntuando nas dúas primeiras carreiras de . No GP de Singapur obtén o seu mellor resultado, unha 4ª posición, ás portas do podio. Finalmente, termina o ano cun total de 46 puntos e un 14º posto no campionato.

A continuidade de Paul para , asegurada extraoficialmente, foi confirmada no acto de presentación do Force India VJM06 en febreiro de 2013. No entanto, o piloto escocés estivo en negociacións con McLaren para substituír a Lewis Hamilton. Di Resta conseguiu estrearse en Australia con puntos terminando en 8º lugar, resultado que repetiría en China tras abandonar por problemas mecánicos en Malaisia. No GP de Bahrain, iguala o seu mellor resultado (4ª posición).

## Resumo da súa carreira deportiva 
&nbsp;– como di Resta era un piloto invitado, non podíia puntuar.
*  Tempada en progreso.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Paul di Resta career statistics 
* Páxina Oficial
Juan Farias

**Juan Farias Díaz-Noriega** nado en Serantes o 31 de marzo de 1935 e finado en Villaviciosa de Odón o 10 de xuño de 2011, foi un escritor galego en lingua castelá cuxa obra pode dividirse en dúas grandes etapas, segundo sexan o seu destinatario principal os lectores adultos (1959-1975) ou os nenos e novos (1977 en diante). Neste segundo xénero é onde obtivo un maior recoñecemento.

## Obra 
A obra de Farias é singular no panorama da literatura española, polo seu compromiso político, a súa vontade de estilo e o seu léxico preciso, a minuciosa descrición do mundo rural (con frecuencia, da posguerra) e a súa renuencia a axustarse aos esquemas narrativos e trucos literarios máis típicos do xénero. A crítica tendeu a organizar esas características baixo o paraugas da "economía de medios", coa excepción de que debe entenderse unha economía sen concesións: non hai barroquismo nin alardes retóricos, pero non se renuncia á exactitude nin aos dialectalismos, cando é preciso. Entre os seus numerosos premios, cabe destacar que en 2005 foi galardoado co primeiro Premio Iberoamericano de Literatura Infantil e Xuvenil, que outorga a Editorial SM.

## Obra selecta para adultos 
* *Os nenos numerados* (*Los niños numerados*), 1965.
* *Los buscadores de agua*, 1966
* *A Gritos, Gilbert, Furiosamente*, 1972
* *Gran Cabotaje*, 1968

## Obra selecta para nenos 
* *Algunos niños, tres perros y más cosas*, 1980. Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España, e unha das cen mellores obras do século XX español, segundo a Fundación Germán Sánchez Ruipérez.
* *Crónicas de Media Tarde*: *Años difíciles*, *O barco dos peregrinos* e *O gardián do silencio*, 1983-1985.
* *El niño que vino con el viento*, 1986.
* *Por tierras de pan llevar*, 1988.
* *Cuarenta niños y un perro*, 1992.
* *La infancia de Martín Piñeiro*, 1994.
* *A la sombra del maestro*, 1995. ISBN 84-8224-054-9
* *Los caminos de la luna*, 1997.
* *El paso de los días*, 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Juan Farias, o marabilloso mundo do cotián", CLIJ, nº 140, xullo-agosto de 2001, pp.&nbsp;7–23.
* 
### Outros artigos 
* Wenceslao Farias Díaz-Noriega
### Ligazóns externas 
*"Juan Farias y su obra narrativa:: panorama introductorio", por Magdalena Vázquez 
*"Juan Farias na Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes"
A Casanova, A Mella, Arzúa

**A Casanova** é un lugar da parroquia da Mella no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Tiña 19 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 10 eran mulleres.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *Casanova* coincide co latín: *casa nova*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Mella 
### Parroquias da Arzúa 
## Notas
O Pedral, A Mella, Arzúa

**O Pedral** é un lugar da parroquia da Mella no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña dous habitantes (un home e unha muller). Forma un único núcleo xunto co Pedral (Boimorto, Boimorto).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Mella 
### Parroquias da Arzúa
Laureano Gómez Paratcha

**Laureano Gómez Paratcha**, nado en Vilagarcía de Arousa o 30 de agosto de 1884 e finado en Barcelona o 9 de abril de 1968, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fixo o bacharelato en Vilagarcía e a carreira de Medicina. Retornou a Vilagarcía instalou un consultorio na praza de Ravella en 1910 e foi médico de cabeceira da familia Calderón, á que acompañou en varias viaxes fóra de España. En París fíxose coa fórmula 606, un medicamento para a sífilis que comercializou como Salvarsán. Foi bibliotecario do Centro Recreativo e vicepresidente do Nuevo Club. Formou parte da Juventud de Defensa, foi  membro das Irmandades da Fala e alcalde de Vilagarcía de Arousa entre o 1 de abril de 1922 e o 11 de abril de 1923. Despois instalouse en Madrid. Membro da Federación Republicana Gallega, foi un dos seus representantes no pacto de Barrantes. Foi elixido deputado a Cortes pola provincia de Pontevedra nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931. En xaneiro de 1932 foi elixido vicepresidente do Congreso, en substitución de Salvador de Madariaga, e permaneceu no posto a disolución da Cámara en outubro de 1933. Foi nomeado ministro de Industria e Comercio entre o 12 de setembro e o 8 de outubro de 1933 no goberno presidido por Alejandro Lerroux.

Presentouse ás eleccións a Cortes de 1933 pero non foi elixido. Foi un dos asistentes á asemblea fundacional de Izquierda Republicana celebrada en Madrid en abril de 1934. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e desterrado a Verín, onde foi novamente detido o 11 de setembro. Sometido a un consello de guerra en Ourense o 23 dese mes, foi condenado a doce anos de cadea. Cumpriu condena nas prisións de Burgos, Valladolid e na Prisión Provincial de Ourense. Concedéronlle a liberdade condicional o 1 de xuño de 1941. Tras ser liberado en 1951 trasladouse a Buenos Aires onde permaneceu só un ano, regresando despois a España.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo predilecto de Vilagarcía de Arousa en 2017.

## Vida persoal 
Casou con Ángela Alcaraz Miranda en 1907.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Biografía en *La Voz de Galicia*.
O Pedral

Como topónimo **O Pedral** pode referir a:

;En Galiza
***O Pedral**, lugar da parroquia da Mella, no concello de Arzúa;
***O Pedral**, lugar da parroquia de Boimorto, no concello de Boimorto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Amando Guiance Pampín

**Amando Faustino Guiance Pampín**, nado en Pontevedra o 13 de xuño de 1892 e finado na mesma cidade en 1979, foi un político socialista galego.

## Traxectoria 
Traballou como obreiro ebanista. Acusado de militancia comunista, foi detido o 14 de abril de 1924 con Ramiro Paz Carbajal, Francisco Otero Juncal e Valeriano Barros. Na República afiliouse a Agrupación Socialista de Pontevedra o 23 de maio de 1931, da que foi elixido vicepresidente en xaneiro de 1932 e vicepresidente da Federación Provincial Socialista en novembro dese ano. Foi candidato do PSOE na provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1933 pero non foi elixido. Membro do sector da esquerda do PSOE, foi membro do Comité Revolucionario de Pontevedra na revolución de outubro de 1934. Foi elixido deputado polo PSOE na provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1936, dentro das listas da Fronte Popular.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi capturado polas tropas franquistas, xulgado en consello de guerra e condenado a morte o 13 de agosto de 1936, no mesmo proceso polo que foi condenado a morte Alexandre Bóveda. Foille conmutada a pena pola de trinta anos de cadea. Preso no campo de concentración da illa de San Simón, exerceu como practicante. Pasou despois á prisión de Alcalá de Henares e ao cárcere da Parda. Saíu en liberdade en maio de 1943. Estableceu un pequeno comercio de paquetería na rúa Echegaray.

## Vida persoal 
Casou con Ángeles Dapena Mouriño en 1927.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Manuel Guzmán García

**Manuel Guzmán García**, nado en Errenteria en 1878 e finado na Coruña o 31 de agosto de 1936, foi un político español.

## Traxectoria 
Fillo dun carabineiro. Traballou como carabineiro durante doce anos e despois dedicouse ao comercio. Animado polo seu amigo Santiago Casares Quiroga, afiliouse a Izquierda Republicana e foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións xerais de 1936. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno na Coruña, onde foi detido o 27 de xullo. Foi condenado a morte e fusilado no Campo da Rata o 31 de agosto de 1936, xunto ao seu amigo Francisco Prego Campos, Alfredo Suárez Ferrín, Joaquín Martín Martínez, Ramón Maseda Reinante e Francisco Mazariegos Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Christian Death

**Christian Death** é unha banda estadounidense de deathrock formada nos Ánxeles, California no ano 1979. O grupo foi fundado e estivo liderado por Rozz Williams e destaca polo seu primeiro álbum *Only Theatre of Pain*.

Despois da edición do terceiro álbum, *Ashes*, Williams deixou o grupo en 1985. Foi substituído polo guitarrista Valor Kand como voz principal.

## Discografía 
### Liderada por Rozz Williams 
#### Álbums 
* *Only Theatre of Pain* - 1982
* *Catastrophe Ballet* - 1984
* *Ashes* - 1985
* *The Iron Mask* - 1992
* *The Path of Sorrows* - 1993
* *The Rage of Angels* - 1994

#### EPs 
* *Deathwish* - 1981

### Liderada por Valor Kand 
#### Álbums 
* *Atrocities* - 1986
* *The Scriptures* - 1986
* *Sex and Drugs and Jesus Christ* - 1988
* *All the Love All the Hate (Part 1 - All the Love) - 1989
* *All The Love All The Hate (Part 2 - All the Hate) - 1989
* *Insanus, Ultio, Proditio, Misericordiaque* - 1990
* *Sexy Death God* - 1994
* *Prophecies* - 1996
* *Pornographic Messiah* - 1998
* *Born Again Anti-Christian* - 2000
* *American Inquisition* - 2007

#### EPs 
* *The Wind Kissed Pictures* - 1985

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
José Adrio Barreiro

**José Adrio Barreiro**, nado en Pontevedra en 1910 e finado na mesma cidade o 12 de novembro de 1936, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
[dereita|miniatura|250px|Sepulcro no [cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra, xunto a súa muller e o seu sogro.]]
Fillo de José Adrio Mañá e irmán de Francisco (veterinario) e Gonzalo Adrio Barreiro (avogado). Foi Gobernador Civil de Ourense en 1933. Nas eleccións de novembro de 1933 integrou a candidatura do Partido Republicano Radical Socialista con Celestino Poza Cobas e Benito Méndez Rodríguez. Participou como representante radicalsocialista e das esquerdas afins no mitin contra o fascismo e a lei de amnistía do Cine Coliseum de Pontevedra en abril de 1934, xunto con Delmiro Sarmiento, Desiderio Comesaña Prado, Ramón Suárez Picallo e Manuel García Filgueira. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado membro da xestora da Deputación de Pontevedra e elixido presidente o 19 de marzo. Cesou o 26 de marzo. En abril de 1936 foi elixido compromisario na candidatura da Fronte Popular por Pontevedra para a elección do presidente da República. Dirixente de Unión Republicana, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, xulgado e condenado á pena de morte. Foi fusilado o 12 de novembro de 1936.

## Vida persoal 
Estaba casado con Aurora Poza Pastrana, filla de Celestino Poza Cobas e irmá dos médicos Celestino e Luis Poza Pastrana (tamén asasinado).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Placa 12 de novembro.jpg|Placa en Pontevedra en memoria dos fusilados o 12 de novembro de 1936.
Ficheiro:Lápida santo Amaro Pontevedra - 24.jpg|Lápida no Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Aida Pena

**Aida Pena Meis** é unha xornalista galega que desenvolveu a maior parte da súa carreira na radio, e en concreto na Cadena SER.

## Traxectoria 
Nos inicios da súa carreira como xornalista traballou en Ondas Galicia e na emisora musical Los 40 Principales.

A partir de setembro de 2000 foi a directora rexional de informativos de Radio Galicia (Cadena SER), en substitución de Rodolfo Irago. Ademais da dirección de informativos presentou os espazos *Hora 14 Galicia* e *La ventana de Galicia*. Tamén realizou adoito unha entrevista semanal a algún personaxe destacado de Galicia os domingos durante *Hora 14*.

Xubilouse a finais de 2022 do seu posto na SER, logo de máis de dúas décadas de traballo radiofónico.

## Notas