Batalla de Tampere

A **batalla de Tampere** tivo lugar entre o 15 de marzo e o 6 de abril de 1918 na cidade finlandesa de Tampere no marco da guerra civil finlandesa. A batalla, na que se enfrontaron Brancos e Vermellos, é a máis coñecida e a máis dura das libradas durante a contenda. Na batalla participaron máis de 30&nbsp;000 combatentes, o que a converteu nunha das maiores batallas da historia dos países nórdicos. Hoxe é lembrada especialmente polas súas sanguentas consecuencias, xa que os Brancos executaron centos de Vermellos capitulados e tomaron 11&nbsp;000 prisioneiros no campo de Kalevankangas.

A caída de Tampere, o maior centro industrial de Finlandia, marcou o principio da fin da República Socialista dos Traballadores de Finlandia, establecida no sur do país, e a guerra tornouse mesmo máis violenta con episodios de terror por parte de ambos os bandos, con masacres dunha parte e represalias como resposta pola outra.

## Antecedentes 
Na década de 1910, Tampere era a terceira cidade máis grande de Finlandia cunha poboación de aproximadamente 60&nbsp;000 habitantes, incluídos os suburbios. Era a cidade máis industrializada en Finlandia e era considerada a capital do movemento obreiro finlandés. Tampere xogara un papel central na folga xeral de 1905, e a cidade era unha fortaleza para os sindicatos e o Partido Socialdemócrata.

En Tampere a Garda Vermella fíxose co poder a máis tardar a finais de xaneiro de 1918. Xa en decembro a Casa dos Traballadores de Tampere acolleu unha reunión á que asistiron os líderes das Gardas Vermellas de todo o sur de Finlandia, na que e se encontraban entre os presentes Hugo Salmela e Viktor Ripatti da Garda Vermella de Lappeenranta. Durante os dous meses e medio de milicia as tropas de Tampere loitaron nas frontes de Vilppula e Ikaalinen. A poboación simpatizante co bando Branco foi sometida a inspeccións de vivendas e rexistros de armas en Tampere. Na cidade houbo pouco terror Vermello, mais producíronse algúns asasinatos cometidos por gardas de fóra da cidade. Con todo os ánimos, acendéronse principalmente polo masacre de Sinula o 28 de xaneiro. Tamén en Tampere o industrial Kaarlo Granat foi asasinado pola Garda Vermella de Turku. Ao mesmo tempo disparáronlle ao deputado Ernst Saari en Pyynikillä e ao propietario dunha vila en Pispala en nome dos Brancos o 29 de marzo.

Cando comezou a guerra civil a finais de xaneiro de 1918, os Vermellos atacaron o importante nó ferroviario de Haapamäki, situado 100&nbsp;km ao norte de Tampere. A fronte axiña se estableceu a 50–60&nbsp;km ao norte de Tampere e a fronte de Tavastia converteuse no principal escenario da guerra. A gran poboación de clase traballadora e as conexións ferroviarias fixeron de Tampere a principal base da Garda Vermella, anda que o goberno vermello traballaba en Helsinqui. A Garda Vermella de Tampere tiña máis de 6&nbsp;000 membros, incluídas 300 mulleres.

## Sitio de Tampere 
Como as ofensivas vermellas fracasaron a finais de febreiro e principios de marzo, os brancos lanzaron a súa operación contra Tampere o 15 de marzo. O obxectivo era rodear as tropas vermellas na fronte de Tavastia e logo invadir Tampere. Producíronse intensos combates en Jämsä, Orivesi, Ruovesi e Vilppula. Os máis feroces foron a batalla de Länkipohja en Jämsä o 16 de marzo e a batalla de Orivesi dous días despois. A fronte vermella colapsou e as tropas retiráronse a Tampere, Onde os Vermellos contaban entón cuns 15&nbsp;000 combatentes. En lugar de capitular, os Vermellos decidiron defender a cidade o maior tempo posible. Os Brancos chegaron a Tampere o 23 de marzo e sitiaron a cidade con 17&nbsp;000 homes na maior operación militar da guerra. Libráronse batallas relacionadas nas áreas de Ylöjärvi, Pirkkala, Messukylä, Aitolahti, Lempäälä, Vesilahti e Tottijärvi, así como máis ao oeste na Fronte de Satakunta en Karkku e Hämeenkyrö. Laporte era un oficial retirado que regresaba dunha misión oficial en Rusia. Máis tarde describiu as súas experiencias na batalla de Tampere no libro de 1929 *Le Premier Échec des Rouges*.

Logo do ataque frustrado, os Brancos detiveron a súa ofensiva durante os seguintes cinco días. Só a artillaría golpeaba a cidade. O fogo de artillaría matou canto menos a 20 civís, algúns deles neutrais ou simpatizantes dos Brancos, e destruíu os barrios de clase trabalhadora de Tammela e Kyttälä case por completo. Durante este período de cinco días, a loita continuou en Lempäälä, onde os Vermellos aínda tentaban desesperadamente abrirse camiño. 1&nbsp;700 refuxiáronse na catedral de Tampere. os membros do Parlamento Ernst Saari e Juho Lehmus, o editor e tradutor Matti Kivekäs, o poeta Juhani Siljo, o oficial ruso Georgij Bulatsel e os atletas olímpicos David Kolehmainen e Kalle Viljamaa.

### Prisioneiros de guerra 
Como o número de capitulados fíxose demasiado grande, era imposible fusilalos a todos. Os Brancos reuniron a máis de 10&nbsp;000 Vermellos na Praza Central (en finés *Keskustori*), onde tiveron que estar durante case 24 horas. Entón os prisioneiros foron transferidos a un campo de prisioneiros creado no distrito de Kaleva, a dous quilómetros ao leste da cidade, a onde tiveron que marchar andando. Algúns dos prisioneiros foron inicialmente confinados en escolas locais e outros edificios públicos, para ser transferidos a finais de maio ao campo de Kalevankangas. Durante os seguintes cinco meses 1&nbsp;228 Vermellos morreron no campo de prisioneiros de Tampere vítimas das execucións, as enfermidades ou a fame. O campo estivo en funcionamento ata principios de 1919.

## Memoriais 
A estatua do comandante do Exército Branco C. G. E. Mannerheim permanece no lugar no que observou a batalla. Inicialmente suxeriuse que a controversa estatua se situara no parque Koskipuisto en 1939, mais finalmente foi erixida nun outeiro a oito quilómetros do centro de Tampere en 1956. Debido á súa remota localización, a estatua foi frecuentemente vandalizada ao longo dos anos por parte de grupos locals de anarquistas e radicais de esquerda. *Vapaudenpatsas* (en galego "Estatua da Liberdade"), do escultor Viktor Jansson, é outrace estatua conmemorativa da conquista de Tampere polo Exército Branco. Foi situada en Hämeenpuisto en 1921. O modelo da figura foi o clérigo de extrema dereita Elias Simojoki. A estatua sostén unha espada apuntando cara á Casa dos Traballadores de Tampere no outro lado do bulevar. A estatua é chamada con frecuencia *Rummin-Jussi*, polo alcume do verdugo Branco Johannes From, responsable do asasinato de máis de 70 Vermellos. A placa conmemorativa da Brigada Sueca está situada preto do Cemiterio de Kalevankangas e é obra do escultor Gunnar Finne.

O memorial Vermello foi erixido no Cemiterio de Kalevankangas en 1941. Foi deseñado polo escultor Jussi Hietanen, quen se encontraba no Campo de Prisioneiros de Kalevankangas en 1918, cando tiña 15 anos. Outro memorial se encontra en Pispala, no lugar no que se renderon as últimas forzas Vermellas.

En abril de 2008 inaugurouse a exposición "Tampere 1918" no centro museístico Vapriikki de Tampere, creada en colaboración co Departamento de Historia da Universidade de Tampere. Nela podía achegarse aos eventos tiveron lugar na cidade na primavera de 1918 a través de diferentes obxectos, imaxes e recreacións de escenarios. Inicialmente a exposición duraría dous anos, mais posteriormente ampliouse o período. A principios de setembro de 2023 a exposición pechou as súas portas logo de máis de 15 anos. Co peche da exposición, o centro museístico creou unha páxina web onde se achega información sobre os feitos a través de experiencias e xogos virtuais en 3D, artigos, fotografías e vídeos, e permite facer unha visita á exposición, que foi filmada e se encontra no sitio web de Vapriikki.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*