Tony Rolt

Maior **Anthony Peter Roylance Rolt**, MC & Bar, (16 de outubro de 1918 - 6 de febreiro de 2008) foi un piloto de carreiras británico, soldado e enxeñeiro. Un heroe de guerra, Rolt mantivo unha longa conexión co deporte, aínda que entre bastidores. O proxecto Ferguson 4WD no que estivo involucrado deu resultados espectaculares e participou noutros proxectos de enxeñaría. Á súa morte, foi o participante que máis tempo sobreviviu ao primeiro Gran Premio do Campionato Mundial en Silverstone en 1950. Tamén foi un dos últimos vencedores da preguerra, gañou o British Empire Trophy de 1939, con só 20 anos en 1939, foi despois de comezar a súa carreira en 1935, cando tiña 16 anos, nun Morgan de 3 rodas en probas de velocidade. Gañou as 24 Horas de Le Mans de 1953 e participou en tres Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula Un. 

## Inicios e carreiras de preguerra 
Rolt naceu en Bordon, Hampshire, e criouse en St Asaph en Denbighshire, Gales. Foi o cuarto fillo do xeneral de brigada Stuart Peter Rolt, e educouse en Eton, onde tivo problemas por ter un coche. 

Comezou a competir estando en Eton, nun Morgan de tres rodas, en 1936, debutou na pista compartindo un Triumph Gloria Vitesse con Jack Elliott nas 24 Horas de Spa, onde a parella terminou undécima, cuarto na súa clase. Conduciu alí porque perdera o permiso de conducir británico por exceso de velocidade pola Denbigh High Street. Ao longo de 1937, correu nun Triumph Dolomite, gañando o Coronation Trophy, antes de adquirir o famoso ERA * Remus * dos seus excompañeiros en Eton, os principes de Siam, Chula Chakrabongse e Bira Birabongse. Nunha carreira menor en Brooklands, un parafuso caeu do escape do ERA e as chamas comezaron a dar voltas ao redor do colo de Rolt; quitou as luvas, tapou o burato con elas e gañou a carreira. Para 1939, adquiriu outro ERA, gañando inmediatamente a carreira de 200 millas do British Empire Trophy en Donington Park. 

## Segunda guerra mundial 
Ingresou no Royal Military College de Sandhurst e en 1939 foi destinadao a Brigada de fusileiros. Durante a segunda guerra mundial, Rolt foi tenente da brigada de fusileiros e en 1940 foi enviado a Francia, onde estivo ao mando dun pelotón de recoñecemento. Pronto estivo no medio dos combates e axudou a defender Calais. Os homes que defendían Calais mantiveron durante tres días intentando impedir que a 10ª División Panzer (Wehrmacht) avanzase e, ao facelo, atrasaron o seu ataque a Dunkerque. Foi capturado e feito prisioneiro de guerra ao final da batalla por Calais, xusto antes da evacuación de Dunkerque. Polas súas accións, concedéuselle a Cruz militar: as súas fazañas incluían axudar a un compañeiro ferido mentres disparaba a súa metralleta Bren contra as tropas alemás que avanzaban. 

Rolt escapou sete veces dos campos de prisioneiros de guerra alemáns, incluíndo Laufen (Oflag VII-C), Biberach (Oflag VB), Posen (Stalag XXI-D), Warburg (Oflag VI-B) e Eichstätt (Oflag VII-B), antes de ser finalmente enviado a unha prisión de máxima seguridade, Oflag IV-C no castelo de Colditz o 14 de xullo de 1943. Nun intento de fuxida, chegou a uns metros da fronteira suíza antes de ser recapturado, o que supuxo o seu traslado á fortaleza de Alemaña Oriental. Polos seus decididos intentos de fuga, Rolt recibiu unha Barra na súa Cruz Militar. A principios de 1944, foi un dos autores intelectuais detrás do audaz plan de fuga dos planeadores, pero na primavera de 1945, o exército estadounidense liberou o castelo, obviando a necesidade de facelo.

Despois da guerra Rolt renunciou ao seu destino co grao de Maior para desenvolver tecnoloxías automotrices avanzadas.

## Andaina nas carreiras 
Despois da guerra, Rolt retomou as carreiras cun Alfa Romeo Bimotore, no que obtivo un bo segundo posto no GP de Zandvoort de 1948. Entre 1949 e 1952, comezou unha estreita asociación con Freddie Dixon e Rob Walker, establecendo unha asociación de enxeñaría co primeiro e competindo con Walker nos Delage e Delahaye. En 1950 e 1951, compartiu un Nash-Healey, con Duncan Hamilton, nas dúas ocasións, terminando cuarto e sexto en Le Mans. De 1952 a 1955, Rolt correu cos Connaughts de Walker cos que tivo un enorme éxito nas probas nacionais inglesas, gañando numerosas carreiras de Fórmula 2, Fórmula Libre e handicap. Desafortunadamente, o seu negocio obrigouno a restrinxir as súas carreiras. Ademais, en 1952 chegou o movemento máis significativo da súa andaina nas carreiras; foi invitado a unirse ao equipo Jaguar, ""demostrei que era bastante competitivo en Dundrod, onde de feito superei ao Tipo  C máis rápido de Stirling Moss. Despois preguntáronme quen me gustaría como copiloto e dixen que Duncan. Eles dixeron: "Duncan, debes estar tolo!" pero uniuse a min no equipo para 1952 e sempre pilotamos xuntos en carreiras de longa distancia". O seu primeiro Le Mans xuntos foi un desastre para Jaguar, un fallo na xunta da culata provocou unha retirada anticipada.

## Carreiras de Gran Premio 
Rolt competiu en tres carreiras do Campionato Mundial de Fórmula Un, o Gran Premio do Reino Unido de 1950, 1953 e 1955, pero as tres saídas remataron en retirada. No Gran Premio do Reino Unido de 1950, a primeira rolda do Campionato Mundial de F1, comezou no décimo posto da grella nun ERA que fora clasificado por Peter Walker, pero a caixa de cambios fallou despois de catro voltas. Na carreira de 1953, unha vez máis partiu do décimo posto, pero fallou un palier do seu Connaught despois de 70 voltas. No seu último Gran Premio, compartiu de novo coche con Walker no 1955. No que ía ser a última saída de F1 para ambos pilotos: o seu Connaught comezou 14º e retirouse con problemas de transmisión despois de 18 voltas. Stirling Moss afirma que Rolt estaría entre os mellores pilotos de GP, se correra regularmente. 

## Chamada ao bar 
[thumb | [Jaguar C-Type, similar ao que Rolt e Hamilton levaron á vitoria en Le Mans]]
Rolt competiu en todas as carreiras das 24 Heures do Mans de 1949 a 1955, gañando a famosa carreira en 1953 nun Jaguar C-Type compartido con Hamilton. Inicialmente, a parella foi descualificada por practicar nun Jaguar que tiña o mesmo número de carreira que outro coche no circuíto ao mesmo tempo, pero foron readmitidos. O relato de Hamilton converteuse nunha lenda das carreiras de motor: cando o director do equipo Jaguar Lofty England persuadiu aos organizadores para que os deixasen correr, ambos pilotos xa estaban bébedos nun bar próximo. England dixo: * ”Por suposto, nunca os deixaría correr borrachos. Xa tiña bastante problemas cando estaban sobrios!” * 

A asociación Rolt / Hamilton continuou en 1954, onde quedaron segundos detrás dun Scuderia Ferrari oficial nun Jaguar D-Type. Malia un incidente durante unha tormenta de sarabia, Rolt deuse conta de que non podía ver correctamente, polo que entrou en boxes a por unha viseira nova, pero como un Ferrari estaba no seu box, o equipo fíxoo continuar. Cando Rolt volveu entrar en boxes na seguinte volta, as lentes estaban "cheas de auga". Saltou do coche para poñerse outra viseira e Hamilton saltou ao coche e arrincou. Cun déficit de catro voltas, o D-Type de Rolt / Hamilton terminou a menos de catro quilómetros do vencedor Ferrari. Tamén acabaron segundos para Jaguar nas 12 heures internationals - Voiture Sport Reims, pero retiráronse das 24 Horas de Le Mans de 1955 mentres corrían na segunda posición. Rolt e a súa esposa, Lois presenciaron a traxedia de Le Mans de 1955 ese ano, que cobrouse máis de 80 vidas despois de que o Mercedes de Pierre Levegh saíse da pista e arrasara aos espectadores. Despois, concentrouse na enxeñaría. A finais de 1956, aínda era membro do equipo oficial de Jaguar, Rolt retirouse das carreiras activas para dedicar os seus esforzos ao programa de desenvolvemento de Ferguson.

## Como enxeñeiro 
Despois da guerra, Rolt volveu formar parte de Rolt Dixon Research, co seu mecánico, Freddie Dixon, para traballar nunha idea que consideraran antes da guerra: as catro rodas motrices. A compañía que formaron tamén foi pioneira no diferencial tipo Ferguson. Isto acabou por provocar o apoio do magnate dos tractores Harry Ferguson e deu lugar ao desenvolvemento do coche Ferguson P99 F1 de catro rodas motrices. Posteriormente, Rolt construíu coches 4WD de carreiras en pista para STP Corporation, e as transmisións Ferguson apareceron no Lotus 56, Novi -Ferguson e STP-Paxton Turbocar Indy Cars de 1964 a 1969. 

Posteriormente, Rolt construíu para as 500 Millas de Indianápolis coches 4WD de carreiras en pista para a americana STP Corporation, e as transmisións de Ferguson apareceron no Lotus 56, Novi -Ferguson e STP-Paxton Turbocar] de 1964 a 1969. Co director técnico Claude Hill e o enxeñeiro de proxectos Derek Gardner, Rolt estivo entre os heroes descoñecidos do desenvolvemento das carreiras británicas. Cando Ferguson Development pechou, Rolt fundou FF Developments en 1971, convertendo coches, furgonetas e ambulancias a catro rodas motrices. Durante a década de 1980, os principais fabricantes de automóbiles viron finalmente vantaxes na tecnoloxía de tracción integral e a compañía converteuse nun socio tecnolóxico importante de Ford, Chrysler, Audi, Fiat e General Motors.

## Rexistro de carreiras
### traxectoria profesional
### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:* Indica unidade compartida con Peter Walker*

### Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans
### Resultados completos na Mille Miglia
### Resultados completos nas 24 Horas de Spa
### Resultados completos nas 12 Horas de Reims
### Resultados completos nas 12 Horas de Donington
### Resultados completos nas 12 Horas de París
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* *Times* obituary 
* *The Guardian*: obituary
* http://www.grandprix.com/gpe/drv-rolton.html
* https://www.goldenera.fi/dr.htm