Almacenamento de datos

[miniatura|Fonógrafo de cilindro de Edison c.1899. O [cilindro do fonógrafo é un soporte de almacenamento. O fonógrafo pódese considerar un dispositivo de almacenamento, especialmente porque as máquinas desta época podían gravar en cilindros en branco.]]
[miniatura|Nun [gravador de cinta de bobina aberta (Sony TC-630), o gravador é un equipo de almacenamento de datos e a cinta magnética é un soporte de almacenamento de datos.]]
O **almacenamento de datos** é a gravación (almacenamento) de información (datos) nun **medio de almacenamento**. A escritura a man, a gravación fonográfica, a cinta magnética e os discos ópticos son exemplos de medios de almacenamento. Algúns consideran que as moléculas biolóxicas como o ARN e o ADN son almacenamento de datos. A gravación pódese realizar con practicamente calquera forma de enerxía. O almacenamento electrónico de datos require enerxía eléctrica para almacenar e recuperar datos.

O almacenamento de datos nun soporte dixital lexible por máquina ás veces denomínase *datos dixitais*. O almacenamento de datos informáticos é unha das funcións principais dun ordenador de propósito xeral. Os documentos electrónicos pódense almacenar en moito menos espazo que os documentos en papel. Os códigos de barras e o recoñecemento de caracteres con tinta magnética (MICR) son dúas formas de gravar datos lexibles por máquina en papel.

## Medios de gravación 
Un soporte de gravación é un material físico que contén información. A información recentemente creada distribúese e pode almacenarse en catro soportes de almacenamento (impreso, cinematográfico, magnético e óptico) e verse ou escoitarse en catro fluxos de información (teléfono, radio e televisión, e Internet), así como observarse directamente. A información dixital almacénase en soportes electrónicos en moitos formatos de gravación diferentes.

Nos medios electrónicos, os datos e os soportes de gravación ás veces denomínanse "software", a pesar do uso máis común da palabra para describir programas informáticos. Nos medios estáticos (artísticos tradicionais), os materiais artísticos como os lapis de cores poden considerarse tanto equipamento como medio, xa que a cera, o carbón vexetal ou a xiz do equipamento convértense en parte da superficie do medio.

Algúns soportes de gravación poden ser temporais, xa sexa por deseño ou por natureza. Os compostos orgánicos volátiles poden empregarse para preservar o medio ambiente ou para facer que os datos caduquen a propósito co tempo. Os datos como os sinais de fume ou as escrituras no ceo son temporais por natureza. Dependendo da volatilidade, un gas (por exemplo, a atmosfera, o fume) ou unha superficie líquida como un lago, podería considerarse un medio de rexistro temporal, se é que se pode considerar como tal.

## Capacidade global, dixitalización e tendencias 
miniatura|esquerda|Varios dispositivos de almacenamento electrónico, cunha moeda para comparar tamaños.
[miniatura|esquerda|O [Ácido desoxirribonucleico|ADN e o ARN pódense considerar medios de almacenamento biolóxico.]]
Un informe da UC Berkeley de 2003 estimou que en 2002 se produciron uns cinco exabytes de información nova e que o 92% destes datos se almacenaron en discos duros. Isto supuxo aproximadamente o dobre dos datos producidos no ano 2000. A cantidade de datos transmitidos a través de sistemas de telecomunicacións en 2002 foi de case 18 exabytes, tres veces e media máis que a rexistrada en almacenamento non volátil. As chamadas telefónicas constituíron o 98% da información telecomunicada en 2002. A estimación máis alta dos investigadores para a taxa de crecemento da información recentemente almacenada (sen comprimir) foi de máis do 30 % por ano.

Nun estudo máis limitado, a International Data Corporation estimou que a cantidade total de datos dixitais en 2007 era de 281 exabytes e que a cantidade total de datos dixitais producidos superaba a capacidade de almacenamento global por primeira vez.

Un artigo da revista *Science* de 2011 estimaba que o ano 2002 foi o comezo da era dixital para o almacenamento de información: unha era na que se almacena máis información en dispositivos de almacenamento dixitais que en dispositivos de almacenamento analóxicos. En 1986, aproximadamente o 1% da capacidade mundial para almacenar información estaba en formato dixital; esta cifra aumentou ata o 3% en 1993, ata o 25% no ano 2000 e ata o 97% no 2007.

Estímase que en 2023 se xerarán uns 120 zettabytes de datos, un aumento de 60 veces con respecto a 2010, e que aumentará ata os 181 zettabytes xerados en 2025.

## Almacenamento masivo 
En informática, o almacenamento masivo refírese ao almacenamento de grandes cantidades de datos dun xeito persistente e lexible por máquina. En xeral, o termo *masa* no *almacenamento masivo* úsase para significar *grande* en relación cos discos ríxidos contemporáneos, pero tamén se usou para significar *grande* en relación co tamaño da memoria principal, como por exemplo cos disquetes dos ordenadores persoais.

Os dispositivos e/ou sistemas que se describiron como almacenamento masivo inclúen bibliotecas de cintas, sistemas RAID e unha variedade de dispositivos informáticos como unidades de disco ríxido (HDD), unidades de cinta magnética, unidades de disco magnetoóptico, unidades de disco óptico, tarxetas de memoria e discos de estado sólido (SSD). Non inclúe a memoria de acceso aleatorio (RAM).

Hai dúas grandes clases de almacenamento masivo: os datos locais en dispositivos como teléfonos intelixentes ou ordenadores e os servidores empresariais e centros de datos para a nube. Para o almacenamento local, os SSD están a piques de substituír os discos duros. Tendo en conta o segmento móbil, dende os teléfonos ata os portátiles, a maioría dos sistemas actuais baséanse en memoria flash (NAND). No caso das empresas e os centros de datos, os niveis de almacenamento establecéronse mediante unha combinación de SSD e HDD.

## Notas 
### Outros artigos 
* Artes visuais
* Biblioteca
* Canon por copia privada
* Era da información
* Memoria principal
* Preservación dixital

### Ligazóns externas 
*