Xanthogaleruca luteola

***Xanthogaleruca luteola*** é unha especie de escaravello da familia dos crisomélidos nativo de Europa pero invasivo noutras partes do mundo.

## Descrición 
miniatura|Vista lateral
O imago (escaravello adulto) é de 6–8&nbsp;mm de longo e de cor de amarelo a verde cunha mancha na cabeza, unha marca con forma de reloxo de area e dous puntos no pronoto e unha banda escura ancha ao longo do bordo dos élitros. As larvas son xeralmente brancas, ocasionalmente negras e amarelas, con múltiples ringleiras de puntos no dorso e nos laterais e de menos de 13&nbsp;mm de longo. As pupas son laranxas-amarelas con quetas negras. Os ovos son amarelos e póñenos en grupos fusiformes de menos de 25 unidades no envés das follas de olmos.

## Distribución 
Estes escaravellos son comúns na rexión paleártica oeste desde Portugal a Asia central. Son indíxenas de Europa, pero foron introducidos accidentalmente en América do Norte e Australia, e están agora moi estendidos e son pragas graves en Australia

Os *X. luteola* están activos en primavera cando as temperaturas soben aos 11ª C. De feito, o tempo é un dos factores limitantes máis importantes no crecemento das poboacións desta especie. Unha xeada de finais de primavera ou un longo inverno poden exterminar colonias enteiras. Tamén se informou da súa presenza en *Zelkova serrata*.

Cando *X. luteola* pon os ovos, *U. minor* libera un composto volátil vexetal que atrae a avespa parasitoide de ovos *Oomyzus gallerucae*. *U. minor* pode distinguir entre as secrecións do oviduto (pequenas moléculas proteináceas) e os danos que ocorren no curso natural da oviposición, liberando en consecuencia diferentes volátiles despois da detección dos compostos do oviduto. En canto a *O. gallerucae*, esta pode distinguir entre tres conxuntos diferentes de volátiles e só é atraída polos da oviposición. As femias grávidas de *X. luteola* tamén responden, pero inversamente: son atraídas polos volátiles que indican material do *Ulmus* non danado e/ou non ovipositado. Os estudos de expresión xénica nas plantas indicaron que interveñen un gran número de xenes no proceso de resposta á oviposición.

## Controis 
En América do Norte teñen poucos inimigos naturais, pero en Europa, as larvas son a miúdo fortemente depredadas pola avespa calcidoide *Oomyzus gallerucae*.
A aplicación de insecticidas é pouco útil porque no momento en que a infestación é aparente xa é demasiado tarde para que o insecticida sexa efectivo. Porén, os troncos de árbores tratados con insecticidas poden limitar a repetición da infestación no seguinte ano ao matar as larvas cando descenden antes da hibernación. A inxección do solo

En Australia case todos os compostos químicos comercializados actualmente para tratar as pragas deste escaravello, independentemente da marca ou do método de aplicación, son insecticidas neonicotinoides. Este é o tipo de composto que foi sometido en 2016 unha prohibición de dous anos pola Comisión Europea e a unha prohibición no seu uso en exteriores en 2018, debido á súa asociación entre o seu uso e o impacto nas poboacións de abellas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biolib
*Fauna Europaea
*Biol.uni
*ITIS Report
*Animal Diversity Web
*NCBI