open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pomba mensaxeira

miniatura|Pomba mensaxeira
Unha **pomba mensaxeira** é unha variedade de pomba brava (*Columba livia*) que se adestra para que volte ao seu pombal desde longas distancias levando algún tipo de mensaxe ou carta, chamadas columbogramas, nun tubo anular que se lles coloca nunha pata. 

Segundo a tradición bíblica, a máis antiga pomba mensaxeira foi a que lle levou a Noé a mensaxe do retroceso das augas despois do diluvio ao regresar cunha póla de oliveira no peteiro, converténdose no símbolo da paz, pomba da paz. O certo é que a utilización da pomba como medio de comunicación coñécese desde a antigüidade: os gregos transmitían ás cidades os nomes dos gañadores dos Xogos Olímpicos por medio de pombas e as lexións romanas contaban con pombais móbiles que acollían milleiros de exemplares. Os árabes perfeccionaron o seu uso e utilizáronas, por exemplo, contra os cruzados en Terra Santa para coñeceren os seus movementos. Existiron servizos de correo regulares por medio de pombas mensaxeiras e emitíronse selos de uso exclusivo para estes servizos.

A utilización da pomba mensaxeira como medio de comunicación diminuíu coa aparición da telegrafía sen fíos. Actualmente o seu uso é case exclusivamente deportivo aínda que os diferentes exércitos manteñen unidades especializadas para casos de conflitos militares que leven aparellado o colapso das comunicacións.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Columbofilia
56

## Acontecementos 
miniatura|esquerda|225px|Moeda de Vologases I
* O rei parto Vologases I ataca en Armenia. 
* Publio Clodio Thrasea Paeto, cónsul de Roma.
* Paulo de Tarso escribe a Primeira epístola ós corintios.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
58

## Acontecementos 
### Asia 
* O emperador Mingdi (*Ming Ti*) introduce o budismo na China.

### Oriente Próximo 
* O xeneral romano Corbulón emprende a campaña militar contra Armenia e Partia. Toma a cidade armenia de Artaxata (actual Artashat).

### Mundo Mediterráneo 
* Paulo de Tarso escribe a Epístola ós romanos.

## Nacementos 
* Xù Shèn (W-G: *Hsü Shen*), chinés, autor do *Shuowen Jiezi*, un dicionario etimolóxico (m. 147)

## Mortes 
*

## Outros 
* Historia ano a ano
59

## Acontecementos 
* Corbulón, xeneral romano, toma a cidade mesopotamia de Tigranocerta, logo de derrotar os partos. Corbulón coloca a Tigranes VI como monarca armenio protexido de Roma (até 62).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Marzo - Agripina a Menor, nai de Nerón, é asasinada por ordes do seu fillo.

## Outros 
* Historia ano a ano
60

## Acontecementos 
* Paulo de Tarso escribe a meirande parte das cartas paulinas.
* Ocorre en Europa Occidental o chamado **Ano Negro**, cando os conquistadores romanos devastaron os bosques sagrados dos druídas, perseguindo estes sacerdotes.

miniatura|esquerda|250px|*Estatua imaxinaria de Boudica en Londres*
* A raíña Boudica saquea *Londinium* (Londres).

### Arte e cultura 
* Petronio Árbitro dá a luz a súa novela "Satiricón" (*Satyricon*) (data probábel).

### Ciencia e tecnoloxía 
* Herón de Alexandría escribe as obras "*Métrica*", "*Mecánica*" e "*Pneumática*".
* 9 de agosto - Astrónomos chineses anotan a aparición dun cometa ao norte da constelación de Perseo, que seguirán durante 135 días.

## Nacementos 
* 7 de novembro - Keikō, 12º emperador do Xapón († 130)

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
61

## Acontecementos 
* Rebelión dos britanos liderados por Boadicea (ou *Boudica*).

### Ciencia e tecnoloxía 
* Rexístranse tremores de terra en Acaia e Macedonia.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* San Marcos é executado despois de tentar introducir o cristianismo en Exipto.

## Outros 
* Historia ano a ano
The New Pornographers

**The New Pornographers** é unha banda de indie rock canadense formada en 1997 en Vancouver, British Columbia. O seu son está moi influenciado por bandas de power pop como The Cars e Cheap Trick, a pesar de que as súas composicións son melódica e harmonicamente máis complexas.

## Traxectoria 
A banda formouse na cidade e Vancouver no ano 1997 e o seu nome foi elixido por Carl Newmann, que afirma que se lle ocorreu despois de ver unha película xaponesa traducida ao inglés como *The Pornographers*. Porén, moitos escritores asumiran que facía referencia á palabras do teleevanxelista Jimmy Swaggart, que dicía que o rock and roll era "a nova pornografía".

Ata a data The New Pornographers leva publicados sete álbums de estudio: *Mass Romantic* (2000), *Electric Version* (2003), *Twin Cinema* (2005), *Challengers* (2007), *Together* (2010), *Brill Bruisers* (2014) e *Whiteout Conditions* (2017). Un álbum ao vivo gravado durante a súa xira do 2006 está só dispoñible nos seus concertos e a través da páxina web da banda.

## Discografía 

File:Dan Bejar in Montreal.jpg|Dan Bejar
File:Neko case wiki cropped.jpg|Neko Case
File:Kathryn Calder cropped.jpg|Kathryn Calder
File:The New Pornographers, bellyup3.jpg|Kurt Dahle
File:A.C. Newman - The New Pornographers (edit).jpg|A.C. Newman
File:Neko Case at All Points West (edit).jpg|Neko Case 2009

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
63

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* O xeneral Corbulón retoma o mando das tropas romanas en Oriente; invade Armenia e vence ao rei Tiridates I.
miniatura|esquerda|225px|Estatua de Tiridates I en Versailles
** Tratado de Rhandeia: Partia recoñece a soberanía romana en Armenia, mais o monarca armenio sairá da dinastía arsácida, que rexe na Partia, e será coroado en Roma. En razón do tratado Tiridates I é recoñecido como soberano armenio (até 72), mais so o protectorado romano. No ano 66 Tiridates acudirá a Roma para ser coroado.

### Mundo Mediterráneo 
* Vespasiano tórnase gobernador de África.

## Nacementos 
* Plinio o novo, escritor romano.

## Mortes 
* San Marcos (data tradicional).

## Outros 
* Historia ano a ano
64

## Acontecementos 
### Asia 
* Os kuxáns saquean e incendian a cidade de Taxila (hoxe en Paquistán).

### Europa 
* 19 a 24 de xullo - Grande incendio de Roma e primeira persecución de cristiáns.

## Nacementos 
* * Filón de Biblos, historiador e escritor fenicio (falecido o  ano 141 d.C,)

## Mortes 
* Crucifixión de San Pedro (data posible, tamén 67).
* Decapitación de Paulo de Tarso

## Outros 
* Historia ano a ano
65

## Acontecementos 
* Roma: Conxura, fracasada, de Caio Calpurnio Pisón contra o emperador Nerón. Este ordena suicidarse a Lucano e Séneca.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 30 de abril - Lucano, poeta e filósofo latino.
* Séneca, filósofo, escritor e estadista cordobés (n. -4).
* San Xudas Tadeu, mártir cristián (en Armenia).

## Outros 
* Historia ano a ano
Selma Rainio

**Selma Rainio**, coñecida co alcume **Gwanandjokwe** entre o pobo ovambo, nada o 21 de marzo de 1873 en Saarijärvi (Finlandia) e finada o 5 de xaneiro de 1939 en Onandjokwe (África do Sueste), foi unha doutora finlandesa.

## Traxectoria 
En 1908 chegou á misión luterana finlandesa no Ovambo (Namibia), foi a primeira médica da misión e estableceu en 1911 o Hospital Luterano de Onandjokwe, abriu tamén no seo do hospital en 1930 a primeira escola de enfermeiras no territorio que hoxe é Namibia. A moitas mulleres ovambo que naceron nese hospital as súas nais puxéronlle o nome Selma como recoñecemento do labor da doutora.
Afluente

[miniatura|O [río Sil é afluente do río Miño]]
En hidroloxía un **afluente** é un curso de auga que desemboca noutro río, considerándose como afluente aquel dos dous ríos que se une que teña menos importancia, polo seu caudal ou lonxitude ou superficie da conca, aínda que hai excepcións como o río Mississippi.

Orograficamente ordénanse desde o máis próximo ó nacemento do río ata o máis próximo á alfoz do río.

## Notas
Eric Clapton

**Eric Patrick Clapton**, alcumado "*Slowhand*" (*man lenta*), nado o 30 de marzo de 1945 en Ripley, Surrey, Reino Unido, é un guitarrista, vocalista e compositor, e un dos máis respectados e influentes músicos do rock, polas súas contribucións coa guitarra eléctrica (en especial coa súa guitarra Stratocaster a diversos xéneros musicais, coma ao blues, ao rock psicodélico, ao rock ou ao hard rock. Tocou en numerosos grupos (tales como The Yardbirds, Cream ou Blind Faith, e mesmo tivo unha importante carreira en solitario) dende o comezo da súa carreira musical, no ano 1962. É considerado un dos mellores guitarristas e un dos músicos máis respectados e influentes de tódolos tempos.

## Traxectoria 
O seu estilo musical sufriu múltiples cambios ao longo da súa carreira, pero as súas raíces sempre estiveron no blues. Clapton foi considerado un músico innovador en varias fases da súa carreira, que inclúe o blues rock (con John Mayall & the Bluesbreakers, The Yardbirds e Derek and the Dominos) e o rock sicodélico (con Cream).

En outubro de 1963 Clapton uniuse a The Yardbirds, unha banda de rock and roll con influencias do blues, e estivo no grupo ata marzo de 1965. Sintetizando influencias do blues de Chicago e de guitarristas como Buddy Guy, Freddie King e B. B. King, Clapton creou un estilo distintivo e rapidamente converteuse nun dos guitarristas dos que máis se falaba na escena musical británica. A banda comezou a chamar a atención e fíxose cun bo número de seguidores cando se ocuparon da residencia no Crawdaddy Club en Richmond. Xiraron por Inglaterra co bluesman estadounidense Sonny Boy Williamson II e un disco onde traballaban xuntos foi lanzado en 1965.

En marzo de 1965 The Yardbirds conseguiron o seu primeiro grande éxito, "For Your Love", no cal Clapton tocaba a guitarra. The Yardbirds elixiron moverse cara a un son máis orientado ao pop, en parte debido ao éxito de "For Your Love", composta polo compositor contratado Graham Gouldman, que tamén escribira temas para Herman's Hermits e The Hollies. Xa que musicalmente prefería o blues, Clapton opúxose ao cambio e deixou a banda. Recomendou ao seu amigo guitarrista Jimmy Page para que ocupase o seu posto, pero Page nese momento non estaba disposto a abandonar a súa lucrativa carreira como músico de estudio independente, polo que este recomendou a Jeff Beck.
Moeda (peza metálica)

Unha moeda é unha peza de metal cun peso e lei garantidos por unha autoridade.

## Historia
As moedas foron unha tentativa ben éxitosa de organizar a comercialización de produtos, e substituír a simple troca de mercadorías. Hai diverxencias sobre cal pobo foi o primeiro en utilizar a técnica da cuñaxe de moedas, pois hai indicios de que en 1100 a.C. a China emitiu unidades metálicas cun peso e valor uniformemente determinado e que podemos considerar as primeiras moedas. No ámbito europeo e mediterráneo aparecen por primeira vez no século VI a.C. en Lidia (Asia Menor). Desde aquí estendeuse o seu uso por Grecia e os fenicios levárono por todo o Mediterráneo.

Durante moitos anos a moeda posuía un valor real, dependía do metal de que era feita e tiña un valor equivalente ao do metal co que se fabricaba (ouro ou prata). Hoxe, a maioría dos países do mundo usan moedas de valor nominal, pois o seu valor non corresponde ao metal de que é producida.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Metais e aliaxes de cuñaxe
*Coleccionismo de moeda
Diego de Almagro

miniatura|Diego de Almagro.
**Diego de Almagro**, nado en Almagro en 1472 e finado en Cuzco en 1538, foi un conquistador español.

## Traxectoria 
Participou na conquista española do Imperio Inca con Francisco Pizarro. Os éxitos de Pizarro animárono a solicitar ao rei o permiso para emprender unha expedición de conquista por conta propia, o que causou friccións con Francisco. Almagro entrou no territorio da actual Chile para conquistar ese territorio. Nomeado en 1535 gobernador de Nova Toledo, ao regreso ao Perú ocupou a cidade de Cuzco por considerar que pertencía á súa gobernación e fixo prisioneiros a Gonzalo Pizarro e Hernando Pizarro. Por mediación de Pizarro liberounos, pero estes aproveitaron para atacar a Diego, que estaba enfermo. Derrotado por Hernando Pizarro na batalla das Salinas, foi executado en Cuzco. O seu fillo Diego de Almagro o Mozo púxose á fronte dos almagristas pero acabou sendo executado.
Diego de Almagro o Mozo

**Diego de Almagro**, coñecido como **o Mozo**, nado en 1520 en Panamá e finado o 16 de setembro de 1542 en Cuzco, foi un conquistador español fillo de Diego de Almagro e unha india panameña, Ana Martínez.

## Traxectoria 
Chegou ao Perú en 1535, logo da morte de seu pai en Cuzco en 1538, o Mozo ponse á fronte dos almagristas, os cales asasinan a Francisco Pizarro en Lima en 1541 e nomean ó Mozo gobernador que se levanta contra a autoridade do gobernador do Perú, Cristóbal Vaca de Castro. Os dous exércitos enfrontáronse na batalla de Chupas o 16 de setembro de 1542, derrotados os almagristas o Mozo tentou refuxiarse entre os rebeldes incas de Vilcabamba pero foi capturado e executado en Cuzco.
Gonzalo Pizarro

**Gonzalo Pizarro**, nado en Trujillo en 1502 e finado en Cuzco o 10 de abril de 1548, foi un conquistador español.

## Traxectoria 
O menor dos irmáns Pizarro, foi o lugartenente do seu irmán Francisco na conquista española do Imperio Inca, loitou contra Diego de Almagro, nomeado gobernador de Quito en 1539 dirixiu ao ano seguinte unha desastrosa expedición cara ao oeste na procura de El Dorado. Tras a morte do seu irmán Francisco opúxose ás Leis Novas, ditadas pola Coroa, grazas ás denuncias de Bartolomé de Las Casas, e ao primeiro vicerrei, Blasco Núñez Vela, púxose á fronte da rebelión dos encomendeiros, derrotado na batalla de Jaquijaguana foi decapitado.
Vilar de Ortelle, Pantón

**Santiago de Vilar de Ortelle** é unha das 26 parroquias do concello lugués de Pantón, situado na comarca de Terra de Lemos. Pertence á diocese de Lugo e ó arciprestado de Ferreira de Pantón. 

Segundo o INE, en 2025 tiña 70 habitantes (39 homes e 31 mulleres), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 90 habitantes.

## Xeografía
Linda polo norte coas parroquias de Ribeiras de Miño, A Cova e Fión, polo sur con Atán, polo nacente con Eiré e Castillón, e polo oeste co río Miño.

A parroquia componse de tres áreas xeográficas: unha de ribeira, outra de montaña e outra intermedia.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Panteón da Vila en Vilar de Ortelle.jpg|Panteón da Vila, no camposanto parroquial.
Ficheiro:Cuceiro_Vilar_deOrtelle.JPG|O cruceiro de Vilar de Ortelle.
Ficheiro:Interior_Parroquia_Vilar_de_Ortelle.JPG|Interior da igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilar de Ortelle
### Parroquias de Pantón
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
### Outros artigos
*Lugares de Pantón
Domersleben

**Domersleben** é un concello situado en Bördekreis, Saxonia-Anhalt en Alemaña. Nos seus 15.65&nbsp;km² de superficie viven 1.179 habitantes o que representa unha densidade media de 75 h/km². A localidade fundouse o 6 de febreiro de 1056. A corporación municipal está composta por 4 concelleiros da CDU, 3 do SPD, 2 da FDP e 3 independentes, o alcalde é Bernd Meyer (CDU).
Slo Burn

**Slo Burn** foi unha banda de stoner rock de curta vida formada por John Garcia en 1996, meses despois da disolución de Kyuss, anterior banda de Garcia.

## Traxectoria 
Slo Burn naceu inicialmente como unha sesión de improvisación pero acabou transformándose nunha banda. O grupo editou unicamente un EP titulado *Amusing the Amazing*. Estaba composta polo líder e vocalista de Kyuss John Garcia (voz), Damon Garrison (baixo), Chris Hale (guitarra) e Brady Houghton (batería). Slo Burn estivo de xira co Ozzfest de 1997 pero separouse, antes de que rematase, no mes de setembro dese ano.

Slo Burn ten unha sonoridade semellante á de Kyuss, debido á característica voz de John Garcia e ao traballo de produción de Chris Goss no uníco traballo que editaron, o EP *Amusing the Amazing*. Con todo, a súa música é máis directa e menos complexa que a da Kyuss, que en moitas ocasións alcanzaba a sicodelia.

Despois da disolución da banda John Garcia uniríase á igualmente banda de curta vida Unida antes de converterse no vocalista de Hermano, coa que editou dous álbums de estudio e un en directo. Damon Garrison tocou nas bandas Casino, Vega, Zoo, sendo membro no presente de Brave Black Sea, onde tamén toca Chris Dale e o batería Alfredo Hernandez. Brady Houghton tocou nos grupos The Ross Sea Party e Life Leone e o Freak Valley en Alemaña. A banda tamén realizou un único concerto nos Estados Unidos no Psycho Las Vegas 2017.

## Discografía 
## Notas
Sadurnín, Cenlle

**San Xoán de Sadurnín** é unha parroquia do concello de Cenlle, provincia de Ourense, situada a uns dous quilómetros de Santa María de Cenlle. Segundo o IGE en 2013 tiña 98 habitantes (47 mulleres e 51 homes) o que supón unha diminución respecto ao ano 1999 cando tiña 113 habitantes. O Curato é de segundo ascenso e provisión ordinaria.

## Xeografía 
Situada no curso dun regato que desemboca no río Miño entre Razamonde e Trasaríz, limita con Santa María de Cenlle e o concello de Ribadavia.

## Patrimonio 
No lugar de Sadurnín están a igrexa de San Xoán de Sadurnín e o **Pazo de Sadurnín**. No lugar de Saa está o Pazo de Saa.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fachada da igrexa de Sadurn Cenlle.jpg|Fachada principal da igrexa de San Xoán de Sadurnín.
Ficheiro:Iglesia de San Xoán de Sadurnín.jpg|Capiteis.
Ficheiro:Pazo de Saa Cenlle 1.JPG|Pazo de Saa.

## Lugares e parroquias 
miniatura|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.
### Lugares de Sadurnín 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
Hendrik van der Vegte

**Hendrik van der Vegte**, nado en Zwolle o 15 de agosto de 1868 e finado na Haia o 29 de agosto de 1933, foi un político holandés.

### Traxectoria 
Estudou dereito e foi director de banca na súa localidade natal, membro do Partido Anti Revolucionario foi elixido para o parlamento en 1912. Foi ministro de augas no primeiro gabinete de Dirk Jan de Geer (1926-1929)
Pazo de Saa

dereita|miniatura
O **pazo de Saa** é unha construción civil situada na aba de Saa, na parroquia de Sadurnín (concello de Cenlle). Foi unha das casas mais poderosas da comarca do Ribeiro.

## Historia
Considérase a don Gregorio Arias Mariño, familiar do Santo Oficio, como fundador do morgado e Casa de Saa.

## Descrición
O pazo forma un conxunto arquitectónico rodeado de murallóns que en parte ten continuidade co edificio e en parte o illa dentro da leira.

A fábrica é de perpiaño, presentando unha planta en U coas coxías laterais desiguais e a máis curta formando un ángulo agudo coa central. Pechan os tres corpos un pequeno patio inscrito aberto nun dos lados. A fachada principal e a formada polos tres corpos en torno ao patio.

Nun deles presenta unha solaina de pedra apeada sobre un muro con vans no piso baixo e do que sobresae a repisa moldurada. A cuberta sostense por columnas ben labradas, con base moldurada, fuste liso e capitel formado por un touro. Estas sostéñense sobre pedestais que lles dan maior altura e esvelteza.

No ángulo que fan a fachada sur e a leste vese un garitón apoiado en dous canzorros de dobre moldura, caveto e cuarto bocel, con cornixa máis coidada que o resto do edifico, con seteiras e rica pedra armeira. Na fachada orientada ao nacente hai un gran solaina.

No patio, separada do edificio principal estaba a capela hoxe en día desaparecida.

No garitón escudo de difícil interpretación.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pazos de Galicia

### Bibliografía 
* Rivera Rodríguez, M. T. (2000). *Pazos Ourensanos*. Edilesa. Obra Social de Caixanova.
Igrexa de San Xoán de Sadurnín

A **igrexa de San Xoán de Sadurnín** é un templo relixioso situado na parroquia de San Xoán de Sadurnín, no concello de Cenlle.
## Descrición
É unha construción de arquitectura románica do século XII e, aínda que profundamente reformada, o corpo principal, de reducidas dimensións, semella manter a súa estrutura primixenia. Construída en cachotaría, a súa escasa decoración exterior limítase a unha serie de relevos nos beirados a modo de almofadas. Representan na súa maioría figuras xeométricas e vexetais con escasa representación animal e humana.

O resto, como a capela maior son de finais do século XVIII ou principios do século XIX.

Destacan amais dos canzorros, a porta principal composta por un arco apuntado e tres arquivoltas apoiadas en dous pares de columnas. Ten un altar barroco da Virxe do Rosario e un altar maior neoclásico.
## Galería de imaxes

Igrexa de Sadurnín.JPG|Canzorros románicos da nave.

Fachada da igrexa de Sadurn Cenlle.jpg|Fachada principal.
Afonía

A **afonía** é a perda, rouquén ou diminución da voz. Pode estar causada, entre outras cousas, por unha enfermidade no aparello respiratorio, como a farinxite, larinxite ou a amigdalite, por forzar demasiado a voz durante un tempo prolongado, por inxesta de produtos tóxicos ou o fume do tabaco, por nerviosismo, unha operación de pólipos ou o contacto do frío coa gorxa.
Razamonde, Cenlle

**Santa María de Razamonde** é unha parroquia do concello de Cenlle, a beira do río Miño. Limita con Laias, Vilar de Rei e Trasariz. Segundo o IGE en 2013 tiña 157 habitantes (80 mulleres e 77 homes) o que supón unha diminución respecto ao ano 1999 cando tiña 212 habitantes. O curato é de entrada e presentación nutual.

## Patrimonio 
A **igrexa de Santa María de Razamonde** ten unha porta lateral con estrutura e motivos medievais como o arco de medio punto con decoración xeométrica enmarcado por unha fileira de canzorros.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Iglesia de Santa María de Razamonde.jpg|Igrexa de Santa María de Razamonde.
Ficheiro:Cristo romanico de Razamonde.jpg|Cristo románico (S.XII-XIII), en cobre esmaltado.

## Lugares e parroquias 
miniatura|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.
### Lugares de Razamonde 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Risco, Vicente. *Geografía General del Reino de Galicia*, Tomo XI. Ediciones Gallegas, S.A. (1980).

### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
Manuel Iglesias Corral

**Manuel Iglesias Corral**, nado na Coruña o 1 de xaneiro de 1901 e finado na mesma cidade o 8 de setembro de 1989, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Valladolid e na  Universidade de Santiago de Compostela, iniciou a súa andaina política como concelleiro na cidade da Coruña en 1931, concello do que chegou a ser Alcalde entre 1932 e 1934.

Participou na redacción do anteproxecto do estatuto de Galicia, elixido deputado pola ORGA nas Cortes Republicanas en 1933 e fiscal da República en 1936. Durante o franquismo tivo cargos directivos en empresas privadas e coa recuperación da democracia foi senador pola Candidatura Democrática Galega e pola UCD (1977-1982), foi presidente da UCD de Galicia, deputado no Parlamento de Galicia por Alianza Popular (1981-89) e senador de novo, desta vez por Alianza Popular (1986-1989), en representación da comunidade autónoma.

Foi decano do Colexio de Avogados da Coruña desde 1963 a 1988, ano no que foi distinguido como Decano Honorario. Tamén foi Fiscal Xefe do Tribunal Supremo e do Tribunal de Garantías Constitucionais da República.

Foi Avogado da Cámara Oficial de Comercio, Industria e Navegación da Coruña. Tamén no plano empresarial, foi Secretario Xeral da Industria Baleeira Española, S.A.; Presidente de Frigoríficos do Noroeste, S.A. e Secretario do Consello de Administración de *La Voz de Galicia*, S.A.

Decano do Ilustre Colexio de Avogados da Coruña; Presidente da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación; Presidente da Comisión do Consello Xeral da Avogacía Española para a Unión de Avogados Hispanoamericanos; Conselleiro da Avogacía Española e Vogal da Comisión Xeral de Codificación en 1968. Foi membro da Union Internationale des Avocats, do Instituto José Cornide de Estudos Coruñeses; membro correspondente da Academia de Ciencias, Letras e Artes de San Romualdo, de San Fernando (Cádiz); membro do Instituto Padre Feijóo, de Estudos Ourensáns; membro fundador do Instituto Español de Dereito Foral; Académico de Honra da Xurisprudencia e Lexislación, de Barcelona e da Xurisprudencia e Lexislación de Valencia, así como Colexiado de honra do Colexio de Avogados de Lima (Perú).

Foi condecorado coa Lexión de Honra (Francia), coa Condecoración da Orde do Cristo de Portugal e da Cruz da Orde de San Carlos, no grao de Grande Oficial, da República de Portugal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
Partido del Trabajo de España

O **Partido del Trabajo de España** (**PTE**) foi un partido maoísta español activo durante o tardofranquismo e a Transición. En febreiro de 2009, un grupo de exmilitantes refundou o partido.

## Historia 
O partido foi fundado en 1967 co nome de **Partido Comunista de España (Internacional)** como unha escisión do PSUC na cal se integraron outros pequenos grupos escindidos do PCE. En 1975 cambiou o seu nome e acordou adoptar unha estrutura federal e integrar a Junta Democrática de España, mais un pequeno número de militantes escindiuse e formou de novo o Partido Comunista de España (Internacional). O partido impulsou a fundación da Confederación de Sindicatos Unitarios de Traballadores (CSUT) como brazo sindical en 1976. As súas mocidades organizábanse na Joven Guardia Roja, ata 1973 denominadas Juventudes Universitarias Revolucionarias.

En 1977, incorporouse o Partido Comunista de Unificación e como aínda non estaba legalizado para as eleccións xerais dese ano tivo que organizar coalicións con outros pequenos partidos da esquerda como o Frente Democrático de Izquierdas e a Coalició Electoral Esquerra de Catalunya con ERC que conseguiu 1 deputado.

En 1978 un sector da organización catalá do partido, o Partit del Treball de Catalunya, rompeu co PTE e formou un PTC independente que acabaría dando lugar ao Bloc Català de Treballadors. Nas eleccións de 1979 presentouse coas súas siglas, obtivo 200.000 votos pero ningún deputado. Nese ano fusionouse coa Organización Revolucionaria de los Trabajadores para formar o Partido de los Trabajadores de España que desapareceu ao ano seguinte.

## Notas
Razamonde, Razamonde, Cenlle

**Razamonde** é un lugar da parroquia de Razamonde no concello ourensán de Cenlle, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2022 tiña 86 habitantes (44 homes e 42 mulleres). Atópase a carón da estrada N-120 que une Vigo e Ourense.

## Patrimonio
A **igrexa de Santa María de Razamonde** é de orixe románica. Conserva importantes restos da fábrica orixinal, se ben foi restaurada con posterioridade.

A **Porta Sur**, alta e estreita de arco de medio punto, cunha grosa mediacana e unha ringleira de molduras perladas acabando no exterior cunha banda axadrezada. O arco apoiase nunha imposta con follas encorvadas e dúas columnas con basas e garras nos ángulos e capiteis; un con dúas pombas enfrontadas, bebendo dunha cunca alta e estreita, e o outro con tallos cruzados con follas pendentes. O texaroz en bisel perlado descansa en canecillos de follas enroladas, piñas, motivos xeométricos, e un deles cun curioso frade lendo nun libro.

No interior ten un altar maior un magnífico retablo de fins do século XVI ou XVII, con 18 baixorrelevos en madeira que representan distintas escenas do Evanxeo, e quizais os misterios do Rosario. No camarín central unha imaxe da virxe; e nas credencias, relevos representando a Creación, o Pecado Orixinal, a Gloria, o Purgatorio, o Limbo e o Inferno.

Das xoias conservadas destacan dous cálices antigos restaurados, unha naveta de prata e unha cruz parroquial do s. XVI tamén de prata, obra do ourive compostelán Marcos Fernández.

Nas proximidades da igrexa hai un sinxelo cruceiro.

## Historia
A igrexa de Razamonde e o lugar cos seus termos foron doados polo rei de Galicia Afonso VII, en 1137 ao Convento de San Paio de Antealtares, ao mesmo tempo que Campo Redondo cos seus cotos, donazón confirmada polo mesmo emperador en 1142 a instancia do arcebispo compostelán Pedro Elías e polo papa Gregorio X en Bula do 1º de decembro de 1272.

En 1380, reunido en Medina del Campo unha especie de concilio para decidirse entre Urbano VI e Clemente VII que disputaban o pontificado o Mosteiro de San Martiño Pinario de Santiago queixouse dos señores que se apoderaban das súas rendas e obtivo despacho do rei Xoán I mandando a Pedro Ruiz Sarmiento que lle restituísen o couto de Razamonde.

En 1505 a Chancelería de Valladolid despachou sentenza no mesmo senso contra o Conde de Ribadavia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Razamonde
### Parroquias de Cenlle
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Risco, Vicente, *Geografía General del Reino de Galicia*, Tomo XI. Ediciones Gallegas, S.A. (1980).
Unida (grupo musical)

**Unida** foi unha banda de stoner rock formada por John Garcia despois da disolución de Kyuss, pioneiros do xénero, e da súa curta aventura con Slo Burn. Formaron parte da banda Arthur Seay (guitarra), Mike Cancino (batería) e Dave Dinsmore (baixo), este último substituído posteriormente polo excompañeiro e baixista en Kyuss Scott Reeder.

En 1999, Unida aparece nun CD compartido coa banda sueca Dozer. A parte de Unida nese disco foi titulada *The Best of Wayne-Gro EP*. Posteriormente, nese mesmo ano, editaron o seu álbum de debut titulado *Coping with the Urban Coyote* a través do agora desaparecido selo Man's Ruin Records.

As relacións coa súa seguinta compañía, American Records, remataron por problemas legais, e o seu segundo álbum, previsto para o 2001, non chegou a ser editado.

Dende entón, John Garcia lanzou doun álbums coa banda Hermano, e no 2004, Unida apareceu nun recompilatorio do selo High Times Records, titulado ''High Times Records' High Volume: The Stoner Rock Collection*, contribuíndo co tema "Left Us To Mold".

## Discografía 
* *Unida/Dozer* - EP compartido 1999
* *Rise 13: Magick Rock, Vol. 1* - co tema "Black Woman" 1999
* *Coping with the Urban Coyote'' - 1999 (Man's Ruin Records)
* *High Volume: The Stoner Rock Collection* - co tema "Left Us To Mold" 2004
* *The Great Divide* - (álbum non editado que se liberou en Internet)
Hermano

**Hermano** é un supergrupo estadounidense formado en 1998 como un proxecto paralelo composta por membros procedentes de bandas de stoner rock. A formación orixinal consistía no vocalista John Garcia (Kyuss, Unida), o baixista Dandy Brown (*Orquesta del Desierto*), o batería Steve Earle (Afghan Whigs) e os guitarristas Mike Callahan (Earshot, Disengage) e David Angstrom (Banger, Supafuzz, Black Cat Bone, Devil May Care).

A banda editou *Only a Suggestion* a través da Teepee Records en 2002. En 2004 asinaron co selo holandés Suburban Records (ata o momento tiveron máis éxito en Europa que en Estados Unidos) e editaron *Dare I Say* sen Mike Callahan e Steve Earle, este último substituído por Chris Leathers (Supafuzz). Posteriormente recrutaron un vocalista adicional, Aleah X (Banger, Devil May Care, Candy Says).

## Discografía 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
Desert rock

**Desert Rock** é un termo dado a varias bandas que proceden da escena musical da zona californiana de Palm Desert, polo que tamén é coñecida como **escena de Palm Desert**. Acotío catalogada tamén como stoner rock, a música contén fortes influencias latinas, ritmos de percusión repetitivos, e elementos de sicodelia. Josh Homme de Queens of the Stone Age fala ás veces tamén do termo *robot rock* para describir a música da súa banda.

O termo foi previamente aplicado, nos anos 80, a un tipo de punk sicodélico con doses de country, que xeralmente evocaban a zonas desérticas, caracterizado por pasaxes instrumentais épicas e letras que falaban de xente marxinal. Esta xeración de *desert rockers* estaba centrada na área de Arizona, particularmente en Tucson, a pesar de que moitas bandas tiñan fortes lazos coa escena musical dos Ánxeles, e moitas mudáronse a esta cidade.

## Bandas notables da primeira xeración do *desert rock* 
* Yawning Man
* Giant Sand
* Green on Red
* The Sidewinders
* Naked Prey
* Thin White Rope
* The Meat Puppets
* True West

## Bandas contemporáneas de *desert rock* 
* Queens of the Stone Age
* Barfinkle
* Kyuss
* Brant Bjork and the Bros
* Orquestra Del Desierto
* Masters of Reality
* Eagles of Death Metal
* Fatso Jetson
* The Desert Sessions
* Nebula
* earthlings?
* Che
* Unida
* Fu Manchu
...And the Circus Leaves Town

***...And the Circus Leaves Town*** é o cuarto é derradeiro álbum de Kyuss, editado o 11 de xullo de 1995 antes da separación da banda en outubro. O álbum ten unha canción oculta adicada a Nirvana despois da morte de Kurt Cobain.

"Catamaran" é unha versión de Yawning Man.

## Listaxe de cancións
Transformador Tesla

Un **Transformador Tesla** é un tipo de transformador de descarga dirsuptiva, que recibe este nome polo seu inventor, Nikola Tesla. Os transformadores Tesla están compostos de circuítos eléctricos resonantes emparellados. Nikola Tesla experimentou cunha ampla variedade de bobinas e configuracións, de xeito que é complicado describir unha forma específica de construción que satisfaga os desexos daqueles que queiran sabelo todo dos transformadores "*Tesla*". Os diversos transformadores que foron resultando das súas investigacións difiren tanto na configuración como na construción. Os transformadores Tesla en xeral son moi populares entre os entusiastas das voltaxes altas.
## Historia 
### Os Primeiros Transformadores 
O libro *American Electrician* dá a descrición dun dos primeiros transformadores na que se enrolan entre 60 e 80 voltas de cable de 'calibre americano No.18 B&S Magnet Wire' nunha batería cilíndrica de cristal de 15&nbsp;cm por 20&nbsp;cm. Despois introdúcense entre oito e dez voltas de cable 'AWG No.6 B&S', e métese todo nunha cápsula que conteña aceite de liñaza ou mineral.

### Transformadores Disruptivos "Tesla" 
Na primavera de 1891, Tesla deu unha demostración con varias máquinas perante o Instituto Americano de Enxeñeiros Eléctricos (American Institute of Electrical Engineers, AIEE) na Universidade de Columbia. Seguindo a investigación inicial de voltaxe e frecuencia de William Crookes, Tesla deseñou e construíu unha serie de transformadores que producían correntes de alta voltaxe e frecuencia. Estes primeiros transformadores podían usa-la acción "disruptiva" do intervalo dun chispeiro no seu funcionamento. A configuración podíase imitar cun transformador Ruhmkorff, dous condensadores (hoxe chamados capacitadores, e un segundo transformador disruptor, especialmente construído.[miniatura|333px|Transformador Tesla Coil en [Questacon, Museo Nacional Australiano de Ciencia|centro]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nikola Tesla
Juan Pizarro

**Juan Pizarro**, nado en Trujillo en 1505 e finado en Cuzco en 1536, foi un conquistador español.

## Traxectoria 
Chegou ao Perú en 1530 cos seus irmáns Francisco, Gonzalo e Hernando para participar na conquista española do Imperio Inca, nomeado gobernador de Cuzco morreu a causa dunha pedra na testa canto tentaba reconquistar Cuzco das mans de Manco Inca Yupanqui.
Scott Reeder

**Scott Reeder**, nado en Barstow (California) o 16 de maio de 1965, é un baixista estadounidense. Foi o baixista da banda de stoner rock Kyuss e agora toca en Bütcher e edita traballos en solitario tamén.

## Traxectoria
Uniuse a Kyuss despois da saída de Nick Oliveri e estivo na banda ata a súa disolución en outubro de 1995. Reeder reuniuse co antigo cantante da banda, John Garcia, en Unida, un grupo de stoner rock que só editou un traballo antes de separarse por problemas legais.

En 2002, foi un dos oito baixistas que fixeron unha proba para unirse a Metallica, da que saíu elixido Rob Trujillo. Tres anos despois, en 2005, uniuse á banda Bütcher.

Reeder editou un álbum en solitario, *TunnelVision Brilliance*, o 24 de xaneiro de 2006. Todas as cancións foron compostas e interpretadas por el.

## Notas
Lecce

**Lecce** é unha cidade do sur da Italia na rexión de Puglia, na península de Salento, capital da provincia homónima. Esténdese por unha área de 241&nbsp;km², conta cunha poboación de 94.040 habitantes (2014) e ten unha densidade de poboación de 390,21 hab/km².
Mick Quinn

**Michael Milton Quinn**, nado o 17 de decembro de 1969 en Oxford, é o baixista da banda de rock inglesa Supergrass.

## Traxectoria
Ao final da súa adolescencia Quinn tentou sen éxito forxar unha carreira musical. Porén, mentres traballaba nun restaurante se fixo amigo dun compañeiro, Gaz Coombes, o cal lle presentou ao seu amigo Danny Goffey, os cales viñan de deixar a banda local The Jennifers, que tivera un relativo éxito. A pesar de ser sete anos maior, Quinn e Coobes ían ao mesmo colexio (Wheatley Park) e os dous tiñan un interese común pola música. Coombes invitou a Quinn a practicar con el e máis con Goffey.

En febreiro de 1993 Quinn oficialmente uniuse á banda como baixista, mentres Goffey tocaba a batería e Coombes tocaba a guitarra e cantaba. Nacía así Theodore Supergrass, posteriormente Supergrass.
Mapa de Karnaugh

[dereita|250px|miniatura|Exemplo de mapa de Karnaugh. Esta imaxe mostra en realidade dous mapas de Karnaugh: para a función ƒ, utilizando [Forma normal canónica#mintermos|mintermos (rectángulos de cores) e para o seu complemento, utilizando maxtermos (rectángulos grises). Na imaxe, E() significa unha suma de mintermos.]]

Un **mapa de Karnaugh** é un método para simplificar expresións de álxebra booleana. Maurice Karnaugh introduciu este método en 1953 coma un refinamento do grafo de Veitch publicado por Edward Veitch en 1952, que á súa vez era un redescubrimento do diagrama lóxico de Allan Marquand de 1881 tamén coñecido como diagrama Marquand. e cada posición de cela representa unha combinación de condicións de entrada, mentres que cada valor de cela representa o valor de saída correspondente. Identifícanse grupos óptimos de 1s ou 0s, que representan os termos da forma canónica da lóxica na táboa de verdade orixinal. Estes termos poden empregarse para escribir unha expresión booleana mínima que representa á lóxica requirida.

Os mapas de Karnaugh empréganse para simplificar requirimentos lóxicos no mundo real para que poidan poñerse en funcionamento utilizando un número mínimo de portas lóxicas físicas. Unha expresión de suma de produtos sempre pode poñerse en práctica usando portas AND que alimentan unha porta OR, e un expresión de produto de sumas dá lugar a portas OR alimentando unha porta AND. Os mapas de Karnaugh tamén se poden empregar para simplificar expresións lóxicas en deseño de software. As condicións booleanas empregadas en sentenzas booleanas poden resultar moi complexas, dificultando a lectura e mantemento do código, polo que unha vez minimizadas as expresións poden definirse directamente utilizando operadores lóxicos AND e OR.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Álxebra de Boole
Multímetro

miniatura|Multímetro dixital.
miniatura|Multímetro de pinza.
Un **multímetro** ou **polímetro** é un aparato de medida universal, é dicir, capaz de medir unha gama variada de magnitudes físicas como tensión, intensidade (tanto en corrente continua coma en alterna) e resistencias, polo que se pode entender como un aparato de medida capaz de converterse en voltímetro, amperímetro ou ohmímetro.

## Tipos
*Analóxicos: Aqueles que empregan movementos para indicar a cantidade a medir sobre unha escala continua.
*Dixitais: Aqueles que amosan o resultado da medición en intervalos discretos ou numéricos, xeralmente nunha pantalla formada por displays, evitando os erros de lectura, paralelaxe e interpolación á vez que incrementan a velocidade de lectura.

## Características
*Campos de medición: Magnitudes físicas capaces de ser lidas polo multímetro.
*Alcances: Diferentes rangos de lectura dentro de cada magnitude a medir.
*Precisión: Erro máximo de lectura dado na escala polo aparato.
*Sensibilidade (só analóxicos): Mínima variación perceptible polo aparato na medida realizada.
*Resistencia de Entrada: Resistencia á cal equivale o aparato entre os puntos do circuíto en que se conecta.
Sistema dixital

Un **sistema dixital** é un sistema de transmisión ou procesamento de información no cal a información se atopa representada por medio de cantidades físicas (sinais), as cales están tan restrinxidas que só poden asumir valores discretos. Os sistemas dixitais máis sinxelos tratan con sinais binarios, que só poden tomar dous valores, polo que reciben o nome de sistemas binarios.

Os sistemas dixitais tamén se denominan **sistemas de conmutación** dado que a orixe histórica da teoría de sistemas dixitais se atopa na necesidade de analizar e deseñar as redes de relés dos primeiros sistemas telefónicos.

A principal vantaxe dos sistemas dixitais respecto aos analóxicos (aqueles que poden asumir valores continuos na información que procesan) é que son máis fáciles de deseñar, poñer en funcionamento e depurar, xa que as técnicas empregadas en cada unha destas fases están ben establecidas.

As operacións dixitais son tamén moito máis sinxelas e a transmisión de sinais dentro do circuíto e entre circuítos é máis fiable ó empregar un conxunto discreto de valores.

O mellor argumento a favor da maior flexibilidade dos sitemas dixitais atópase nos actuais ordenadores ou computadoras dixitais, baseados integramente nos deseños e circuítos dixitais.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Sistema analóxico
*Álxebra de Boole
Osciloscopio

miniatura|Utilizando un osciloscopio.
Un **osciloscopio** é un instrumento de medición único que pode representar sinais eléctricos de forma visual, como por exemplo unha tensión variable en función do tempo, unha variación de tensión en función dunha variación de intensidade etc.

## Notas 
## Véxase tamén
Saint-Jean-le-Blanc

**Saint-Jean-le-Blanc** é o nome de dúas comunas francesas.
*Saint-Jean-le-Blanc, Calvados, Calvados
*Saint-Jean-le-Blanc, Loiret, Loiret
66

O **66** (**LXVI**) foi un ano común comezado en mércores segundo o calendario xuliano, en vigor naquela data.

## Acontecementos 
miniatura|Armenia sob a dinastía Arsácida.|200px|esquerda
* Comeza a primeira revolta dos xudeus (até o 70).
* Tiridates I, rei de Armenia, é recibido triunfalmente por Nerón na súa visita a Roma, onde será coroado, en cumprimento do tratado do ano 63.
* 22 de setembro - O emperador Nerón presenta a Legio I Italica.

### Arte e cultura 
* Fundación do mosteiro de San Tadeo, hoxe sito na provincia de Acerbaixán Oriental, en Irán.

### Ciencia e tecnoloxía 
* 25 de xaneiro: Paso do cometa Halley.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Petronio, escritor romano.

## Outros 
* Historia ano a ano
67

## Acontecementos 
* Rebelión anti-Nerón do galo-romano Caio Xulio Vindex.

miniatura|esquerda|175px|Lino, segundo papa
* San Lino sucede a San Pedro como 2º papa, segundo a tradición critiá.
* Corsica et Sardinia (as illas de Córsega e de Sardeña) tórnase unha provincia romana.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 29 de xuño - San Pedro, crucificado (outra data posible é 64).
* Paulo de Tarso, executado.

## Outros 
* Historia ano a ano
68

## Acontecementos 
miniatura|Busto de Nerón.
* Abril - Galba, gobernador da Hispania Tarraconense, e Vindex, gobernador da Galia Lugdunense, revóltanse contra Nerón. Vindex será derrotado.
* Galba crea a Legio I Adiutrix e a Legio VII Gemina, Lucio Claudio Macer a Legio I Macriana liberatrix.
* Xuño - Nerón é declarado *persona non grata* polo senado e suicídase; no mesmo día, Galba é recoñecido emperador.
* Novembro - Vitelio é nomeado gobernador da Xermania Inferior.
* Os roxolanos, un grupo sármata invaden a Mesia, talvez impelidos polos alanos.
* Duras ascende ao trono dacio (até 87).

## Nacementos 
## Mortes 
* 9 de xuño - Nerón, emperador Romano (suicidio).
* Vindex, xeneral romano, suicidado.

## Outros 
* Historia ano a ano
69

## Acontecementos 
* O Ano dos catro emperadores en Roma: Despois da morte de Nerón, Galba, Otón e Vitelio, Vespasiano asume o control.
** 15 de xaneiro - Galba é asasinado pola Garda Pretoriana; no mesmo día, o Senado recoñece a Otón como emperador.
** 14 de abril - Vitelio derrota a Otón. 
** 15 de abril - Otón suicídase, Vitelio é recoñecido emperador.
** 20 de decembro - Vitelio é asasinado por soldados no palacio imperial.
** 21 de decembro - Vespasiano é recoñecido emperador (até 79).
miniatura|esquerda|150px|*Vespasiano*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 15 de xaneiro - Galba é asasinado pola Garda Pretoriana.
* 15 de abril - Otón suicídase.
* 22 de decembro - Vitelio, emperador romano (asasinado).

## Outros 
*

Historia ano a ano
Gustav Kirchhoff

**Gustav Robert Kirchhoff**, nado en Königsberg o 12 de marzo de 1824 e finado o 17 de outubro de 1887, foi un físico alemán cuxas principais contribucións científicas estiveron no campo dos circuítos eléctricos, a espectroscopia e a emisión de radiación dos corpos negros. Kirchoff propuxo o nome de radiación do corpo negro en 1862. É responsable dos conxuntos de leis fundamentais na teoría clásica de circuítos eléctricos e na emisión térmica. Aínda que ambas se denominan Leis de Kirchhoff, probablemente esta denominación é máis común no caso das Leis de Kirchhoff da enxeñería eléctrica.

## Traxectoria 
Gustav Kirchhoff naceu en Königsberg, Prusia (actualmente Kaliningrado, Rusia). Era fillo de Friedrich Kirchhoff (avogado) e Johanna Henriette. Graduouse na Universidade Albertus de Königsberg en 1847 e casou con Clara Richelot, filla de Friedrich Richelot, un dos seus profesores de matemáticas. Aquel mesmo ano trasladáronse a Berlín, onde permaneceu ata que lle outorgaron unha praza de catedrático en Breslau (na actualidade Wrocław) onde traballou entre 1850 e 1854 para trasladarse posteriormente á Universidade de Heidelberg e anos máis tarde á Universidade de Berlín. En 1886 o empeoramento da súa saúde obrigouno a retirarse falecendo un ano máis tarde.

Kirchoff formulou a súa lei da voltaxe para a análise de circuítos en 1845 sendo aínda un estudante. Propuxo a súa lei de emisión de radiación térmica en 1859 proporcionando probas dela en 1861. En Breslau colaborou en traballos sobre espectroscopia con Bunsen sendo codescubridor xunto a el dos elementos cesio e rubidio en 1861 estudando a composición química do sol a través do seu espectro.

Máis adiante propuxo as tres leis empíricas que describen a emisión de luz por obxectos incandescentes:

* Un obxecto sólido quente produce luz nun espectro continuo. 
* Un gas tenue produce luz con liñas espectrais en lonxitudes de onda discretas que dependen da composición química do gas. 
* Un obxecto sólido a alta temperatura rodeado dun gas tenue a temperaturas inferiores produce luz nun espectro continuo con focos en lonxitudes de onda discretas cuxas posicións dependen da composición química do gas.

A existencia destas leis discretas foron explicadas máis tarde por Niels Bohr, contribuíndo decisivamente ao nacemento da mecánica cuántica.
Lied

O **lied** (plural **lieder**) é en alemán canción pero na tradición musical europea pasou a denominar un tipo de canto de orixe alemá desenvolvido no romanticismo alemán para un cantante só e piano, dunha fonda e íntima sensibilidade, sen pretensión ningunha, de virtuosismo vocal baseado no clima poético dun texto polo xeral de gran calidade, Goethe, Schiller ou Heine etc. Preténdese que a música vaia máis alá do poema explorando a zona sentimental de misterio, querenza do romanticismo alemán. O piano, máis que acompañando á voz, dialoga con ela en forma de comentario sonoro paralelo que acentúa o carácter irreal e máxico da composición. Grandes compositores de lieder foron Franz Schubert, Robert Schumann, Gustav Mahler ou Felix Mendelssohn.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*