open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gaspar Sanz

**Gaspar Sanz**, nome artístico de **Francisco Bartolomé Sanz y Celma**, nado en Calanda (Teruel) o 4 de abril de 1640 e finado probablemente en Madrid en 1710, foi un crego católico e un guitarrista español.

## Biografía 
Estudou Música, Teoloxía e Filosofía na Universidade de Salamanca, da que parece que chegou ser catedrático de Música. Máis tarde viaxou até Italia, onde proseguiu os seus estudos de órgano na Capela Real de Nápoles e, logo, en Roma, onde perfeccionou os seus estudos de guitarra con Lelio Colista.

Tornou para España moi influído da súa estada en Italia, e pasou a ser instrutor de guitarra de Xoán II de Austria, a quen lle dedicou o libro "Instrución de música sobre a guitarra española".

## Obra 
A súa obra destaca polo gran número de edicións que acadou, de feito que non só influíu no panorama español da guitarra barroca senón que se estendeu ao longo de todo o século XVIII, época na que tratados e edicións o toman por modelo.

O seu tratado para guitarra é un manual completo de interpretación, con todo tipo de consellos técnicos e mosicais, acompañado de composicións do mesmo Sanz, que suman entre os tres volumes que forman o libro 90.

Da obra de Sanz fixéronse no XVII dúas edicións: a primeira en 1675 e a seguinte en 1697, aínda que os tres volumes que conforman a obra completa son de 1675. Posiblemente máis adiante se realizaron novas edicións, xa que Sanz gustaba de facer varias no mesmo ano, porque a obra se fixo moi popular. Polo prólogo da edición de 1675 sabemos que a obra se conserva completa, porque nel indica que a súa obra consta de tres libros. Tanto o libro segundo como, sobre todo, o terceiro, conteñen composicións de maior dificultade que o primeiro.

## Sanz na actualidade 
No século XIX a música de Gaspar Sanz consolídase como unha referencia da historia dos manuais de guitarra. Na actualidade, a obra de Gaspar Sanz forma parte do repertorio estándar da maioría dos concertistas.

## Ligazóns externas 
* Biografía e partitura de dominio público
Somos unos animales

***Somos unos animales*** é o segundo álbum de estudio do grupo estremeño de rock Extremoduro, gravado, producido e publicado por Área Creativa no 1991.
## Historia
A idea inicial era gravar de novo con Avispa, como xa fixeran co primeiro disco, *Rock transgresivo*, se ben lles esixían que de trasladasen ao estudio de gravación. A baixa oferta económica, 10.000 pesetas diarias incluíndo os gastos de aloxamento, fixo que Roberto Iniesta, líder da banda, pedise que lles mandasen os cartos ao seu lugar de residencia, e que logo irían gravar. A discográfica rexeitou a contraproposta, e Extremoduro optou por outra discográfica independente, Área Creativa.

Realizouse unha produción bastante superior á do primeiro disco, malia estar feita de novo polo propio grupo. O segundo traballo chegou a vender 8.000 copias, aínda sen ter ningunha promoción; con todo, apareceron novos problemas coa discográfica do momento (non cobraron nada en concepto de dereitos de autoría por este disco), o que fixo que buscasen outra.

Destacan entre o seu repertorio temas como "Tu corazón", "La canción de los oficios", "Quemando tus recuerdos" e "Necesito droga y amor (Los camellos no me fían)", se ben non chega ao nivel doutros álbums de Extremoduro.

A música deste disco representa unha evolución respecto do seu predecesor, coa incorporación ocasional de novos instrumentos ao tradicional conxunto guitarra-baixo-batería; tamén ten certas colaboracións de artistas externos ao grupo, como a de Rosendo Mercado acompañando a Iniesta como voz principal en "La canción de los oficios" e coa guitarra en "Perro callejero". As letras, pola súa banda, supoñen tamén unha mellora, e comezan a marcar ata onde chegarán en vindeiras entregas.

En 1995 a discográfica Warner lanzou de novo o álbum.

## Lista de cancións
Alfredo García Ramos

**Alfredo García Ramos**, nado en Cumeiro (Vila de Cruces) o 7 de febreiro de 1877 e finado en Caldas de Reis o 21 de agosto de 1934, foi un xornalista, escritor e xurista galego.

## Traxectoria 
Fillo do médico Manuel García Segond e irmán do tamén deputado na Segunda República José García Ramos, Alfredo licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela en 1897. Exerceu como avogado en Arzúa e abriu bufete na Coruña en 1899. Colaborou en *El Eco de Santiago*, *Gaceta de Galicia*, *El Noroeste*, *La Voz de Galicia*, *El Látigo*, *Luz y Sombra*, *Galicia en Madrid* e *Galicia* da Habana; foi redactor de *Diario de La Coruña*, do que cheou a ser director. Empezou a súa carreira como fiscal de Santiago de Compostela e logo pasou a ser Xuíz municipal da Coruña en 1903. Foi Secretario da Audiencia da Coruña, Secretario de Goberno e Vicepresidente do Tribunal Supremo e primeiro director do xornal coruñés *El Ideal Gallego*. Alfredo García Ramos é autor de diferentes tratados xurídicos e económicos centrados principalmente en Galícia. En 1933 presentouse ás eleccións ás Cortes da República como independente por Pontevedra gañando o seu escano e integrándose na coalición Independientes de Derechas, que tiña como portavoz a Abilio Calderón. Grande amigo do xornalista e escritor Alejandro Pérez Lugín, á morte deste, García Ramos foi responsable da reorganización e finalización da novela *Arminda Moscoso*.

## Obras 
* *Estilos consuetudinarios y prácticas económico-familiares y marítimas de Galicia*, 1909.
* *Arqueología jurídico-consuetudinaria-económica de la región gallega*, 1912.
* *El regionalismo gallego en su aspecto confesional, monárquico y unitario*, 1918.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Et on tuera tous les affreux

***Et on tuera tous les affreux*** é unha novela policial de Boris Vian. Foi publicada por vez primeira en 1948 (éditions Scorpion) baixo o pseudónimo de Vernon Sullivan, aparecendo Boris Vian como tradutor.

## Trama 
A historia comeza nun local nocturno dos Ánxeles. O protagonista é Rock Bailey, un rapaz de 19 anos, ex-míster Os Ánxeles, que pretende manter a súa virxindade ata os 20, e que malia ser adorado polas mulleres, el rexéitaas. Pero unha noite é drogado e enviado á clínica do doutor Schulz (en referencia a Marcel-Paul Schützenberger, amigo do propio Vian), onde procuran que teña relacións sexuais cunha rapaza moi fermosa, tamén secuestrada, para se reproduciren.

Logra escapar da clínica, e coa axuda do seu amigo Gary e co taxista Andy Sigman, desenmascaran ó doutor e os seus experimentos. É un millonario excéntrico que pretende un mundo formado por xente fisicamente perfecta (segundo o seu canon: rapaces vigorosos con músculos apolíneos e mulleres con curvas de vertixe...). Despois ten lugar unha intrépida e frenética aventura con persecucións, pelexas, alcol, sexo e moito humor.

## Narración 
O libro está narrado en primeira persoa, co que narra baixo a visión de Rocky, que tamén vai contando os seus descubrimentos respecto ó sexo.

A diferenza doutras obras publicadas co pseudónimos de Vernon Sullivan, escritas ó máis puro estilo da novela negra americana da época, *Et on tuera tous les affreux* usa un ton burlesco, con moitas peripecias e situacións absurdas. Aseméllase máis ó estilo usado por Vian noutras novelas súas, como ''L'Automne à Pékin''.
Calisto

**Calisto** pode referirse a:

* **Calisto**, na mitoloxía grega, seguidora de Ártemis á que Hera converteu na Osa Maior;
***Calisto**, satélite do planeta Xúpiter;
****Calisto***, xénero de lepidópteros da familia dos ninfálidos;
***Calisto**, personaxe literario da novela *La Celestina*.
Amais, como antropónimo pode referirse a:
***Calisto I**, papa da Igrexa católica (f. 223);

***Calisto II**, papa da Igrexa católica (f. 1124);
***Calisto III**, antipapa da Igrexa católica (f. 1178);

***Calisto III**, papa da Igrexa católica (1378-1458).
Comminges

**Comminges** (en occitano e gascón ***Comenge***) é unha rexión xeográfica do sur de Francia, non delimitada de xeito oficial.

## Situación
Este antigo país da Francia meridional, sita na Alta Gascoña (Haute-Gascogne), está actualmente dividida entre os departamentos de Alta Garona, Ariège e de Gers. Polo sur Comminges linda con España.

## Subdivisións principais 
O país pode dividirse en dúas zonas: 
#*Alto-Comminges* (Haut-Comminges) ou Comminges gascón, que comprende a súa parte sur, entre  Bigorre e Couserans. A súa capitalidade comarcal recae en Saint-Bertrand-de-Comminges. Outras localidades salientes son: Saint-Martory, Montespan, Muret, Lombez, Aurignac e Isle-en-Dodon ;
#*Baixo-Comminges* ou Comminges* languedociano, tamén denominado *Pequeno Comminges* (Petit Comminges), sito no nordeste do país, entre o Alto-Comminges, Couserans, o Condado de Foix e máis o Haut-Languedoc. As cidades máis importantes nesta zona son: Saint-Béat e Valentine.

## As pequenas comarcas 
Comminges esta subdivídida aínda en  pequenas comarcas que xorden, principalmente, en torno ao alto val do río Garona e os dos seu tributario Pique: Larboust, Paíss de Luchon, Ballongue, Oueil, Bavartès, Layrines, Frontignès, País de Aspe, País de Rivière, País de Dodon.

O termo Nébouzan aplícase especificamente á rexión de Saint-Gaudens.

O asentamento galo-romano de Lugdunum Convenarum, preto de Saint-Bertrand-de-Comminges, foi a capital da *Convenae*, o antigo nome da rexión.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sociedade de Estudos de Comminges e da *Revue de Comminges et des Pyrénées centrales''(fundada en 1885)
* Vivir en Comminges : sitio web informativo sobre Comminges
Paniza

**Paniza** é un concello da provincia de Zaragoza, situado na comarca do Campo de Cariñena. A súa poboación era de 729 habitantes en 2004,

## Xeografía 
Está situado ao pé da serra de Algairén, sendo a súa altitude media de 699 m.A área do concello ocupa 47,34&nbsp;km², o que lle confería en 2004 unha densidade de poboación de 15,40 hab/km². Dista 53&nbsp;km da cidade de Zaragoza.
 
## Festas 
*San Xosé, 19 de marzo.
*San Xurxo, 23 de abril.
*Santa Quiteria, 22-24 de maio.
*San Xoán, 24 de xuño.
*Virxe de Alica, 8-12 de setembro.
A Braña, Doso, Narón

**A Braña** é un lugar da parroquia de Doso no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 30 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 12 homes e 18 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Doso 
### Parroquias de Narón
Piloña

**Piloña** é un concello de Asturias, situado a oriente do seu territorio. Linda polo norte con Villaviciosa e Colunga, polo leste con Parres, polo oeste con Nava e Cabranes e polo sur con Ponga, Casu e Sobrescobiu. A capital municipal é a localidade de L'Infiestu. Segundo o INE, en 2007 tiña 8243 habitantes.

## Xeografía
A área municipal é de 283,89&nbsp;km². O territorio de Piloña é montañoso, con vales profundos e estreitos, e montes non moi altos, mais de pendente pronunciada. A maior parte do terreo municipal corresponde a unha depresión terciaria, de dirección leste-oeste, que percorre o río Piloña. Coñécense bos bancos de carbón en La Marea, e outros menores en Sotiello e Boriñes. Hai tamén faixas de lousa na serra de Ques e na serra de Cayón.

O río principal é o Piloña, tributario pola esquerda do río Sella. A vía principal de comunicacións é a estrada N-634.

### Clima 
O clima é de tipo oceánico, húmido, chuvioso e temperado. A media anual de temperaturas é de 12&nbsp;°C.

### Parroquias do concello 
*Anayo
*L'Arteosa
*Belonciu
*Boriñes
*Cerecea
*Coya
*Espinaréu
*L'Infiestu
*Lludeña
*La Marea, Piloña
*Miyares
*Los Montes
*Pintueles
*Ques
*Santana de Maza
*San Román
*San Xuan de Berbío
*Sebares
*Sellón
*Sorribes
*El Tozu
*Valle
*Vallobal
*Villamayor

## Economía 
Piloña é historicamente unha área en retroceso de poboación. O concello tiña uns 20.000 habitantes en 1930; 8.799 en 2001; e 8.440 en 2005. A súa economía é principalmente agropecuaria, con cría de gando para leite e carne, xunto con certa explotación forestal.

Ten algunha industrais. Son basicamente de fabricación de mobles e sidra, unha planta que procesa o leite da zona e unha fábrica de caramelos e outros produtos doces (esta en Villamayor).

As poboacións máis importantes son L'Infiestu (que ten arredor do 20% da poboación municipal), Villamayor e Sebares. As tres están sobre as beiras do río Piloña.

## Historia
Existe un asentamento prehistórico na cova de Sidrón, preto da localidade de Vallobal, da que se extraeron restos de neandertais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Federación Asturiana de Concellos
O Carballo Furado, Doso, Narón

**O Carballo Furado** é un lugar da parroquia de Doso no concello de Narón na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Doso 
### Parroquias de Narón 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Furado.
Forbach

**Forbach** é unha pequena cidade francesa do departamento de Mosela, na rexión de Lorena. Ten 22.450 habitantes, consonte datos de 2007. Está situada a 15&nbsp;km de Saarbrücken (Alemaña) e a 120&nbsp;km de Estrasburgo.

## Historia 
Durante a guerra dos Trinta Anos, Forbach foi escenario de enfrontamentos armados. O castelo de Schlossberg e a muralla que o protexía foron derrocados en 1635 por orde do cardeal Richelieu. En 1739 naceu nesta cidade o xeneral Jean Nicolas Houchard, figura salientábel da Revolución Francesa e do imperio de Napoleón I.

A liña de tren entre Metz e Forbach foi inaugurada en 1851 e no ano seguinte a de Saarbrücken. A partir de mediados do século XIX tres famílias influentes dominaron a súa vida política, económica e social. Estas foron os De Wendel, os Couturier e máis os Adt. Despois da batalla de Spicheren, no marco da guerra franco-prusiana, en 1870 Forbach foi anexionada ao Reich alemán, como o resto de Lorena, do que formou parte até o final da primeira guerra mundial, momento no que Lorena (e Alsacia) foron recuperadas polo estado francés.

Durante boa parte da segunda guerra mundial, Hitler anexionou a rexión de Mosela ao Terceiro Reich.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Concello de Forbach
Bazón, Pedroso, Narón

**Bazón** é un lugar da parroquia de Pedroso no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 34 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 17 homes e 17 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 36 habitantes.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Pedroso
### Parroquias de Narón
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Narón
O Mosteiro, Pedroso, Narón

**O Mosteiro** é un lugar da parroquia de Pedroso no concello de Narón na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2015 tiña 38 habitantes (14 homes e 24 mulleres), 14 menos ca en 2003.
O lugar debe o seu nome ao mosteiro de San Salvador de Pedroso, derruído no século XVIII.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pedroso 
### Parroquias de Narón
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Narón
O bosque de Levas

***O bosque de Levas*** é unha novela de Alfonso Álvarez Cáccamo, publicada por Editorial Galaxia en decembro de 2002.

## Trama 
Conta a historia de Marcelo de Salas Gutiérrez de la Cruz, un madrileño, de profesión impresor, asasinado no garrote vil en 1832, ó ser considerado afrancesado e liberal, contrario ás ideas absolutistas e partidarias do rei Fernando VII.

Marcelo, ó morrer no garrote e non fusilado, como correspondería polos seus delitos, converteuse nun espectro. Conserva o corpo e a alma, pero consérvase nas tebras. Marcelo xa levaba tempo instalado na casa do narrador, Alberte, que vive coa súa muller e tres fillos adolescentes. Ata que decide mostrarse para solicitarlle axuda.

Tras moitos diálogos, algunha excursión e algunha discusión, Marcelo, que sente devoción por moitos dos inventos do século XX, pero especialmente polo automóbil, ten un accidente co Citroën de Alberte, tralo que pasa unha época sen aparecer. Tras escoitar o himno de Riego aparece de novo, e Alberte decide a axudalo definitivamente. Cun compañeiro de traballo, organiza un xuízo no que se acusa a Marcelo de liberal e traidor á Patria, sendo condenado a ser fusilado.

## Narración 
Narrado en primeira persoa, describe sobre todo os sentimentos e reaccións de Alberte, pero tamén fala das sensacións de Lucía, a súa muller, e dos seus fillos. Ten moito diálogo con Marcelo, e mesmo unha forte discusión sobor do sentimento centralista dos madrileños.

A trama ten lugar entre 1996 e o Entroido de 1997. Desenvólvese en gran parte na casa de Alberte (posiblemente un *alter ego* do escritor), en Panxón, con visitas ó Baixo Miño, a Tui e mesmo a Portugal.

Pode considerarse unha traxicomedia, pois ten moitos aspectos divertidos, e aínda que acaba cunha morte, acaba satisfactoriamente, pois cúmprese o desexo de Marcelo, se ben a Alberte lle pesará moito a desaparición do seu amigo.

Foi levada ao cine por Antón Dobao en 2006, co título de *O bosque de Levas*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na web da editorial.
Escudo de Alemaña

O **escudo de armas de Alemaña** ten a súa orixe en diferentes símbolos que se sucederon durante o Sacro Imperio Romano Xermánico, o cal, ao desintegrarse en 1806 como consecuencia das Guerras Napoleónicas, deixou sen escudo oficial aos estados alemáns que formaran parte do Imperio.

Durante o Imperio alemán que se estableceu en 1871, a aguia real volveu tomarse como símbolo, sendo modificado o seu deseño trala derrota alemá na primeira guerra mundial e logo novamente nos anos 1930 tras instaurarse a Alemaña nazi.

A RFA estableceu o actual escudo en 1950. Este escudo foi deseñado en 1926 por Tobias Schwab reformando o escudo da República de Weimar. Nesa época chamábaselle a aguia de Weimar, pero cando a RFA adoptouno como símbolo pasou a coñecerse como a "aguia federal", nome que mantén ata hoxe en día.

A aguia federal (*Bundesadler* en alemán) figura, por exemplo, en moitos documentos oficiais, nos uniformes do exército, na fachada de edificios estatais, nas moedas e pasaportes, así como nas camisetas das federacións deportivas alemás. Ás veces tamén aparece na bandeira de Alemaña, aínda que non é o normal.

## Escudos históricos 

Imaxe:Armoiries empereur Othon IV.png| Escudo de Otto II
Imaxe:Virgil Solis HWG Wappen des HRR mit Putti.jpg| Escudo do Sacro Imperio Romano Xermánico
Imaxe:Wappen Deutsches Reich - Reichswappen (Grosses).svg| Escudo "Grande" do II Imperio Alemán (1871-1918)
Imaxe:Wappen Deutscher Bund.svg| Escudo da Confederación Alemá
Imaxe:Wappen_Deutsches_Reich_-_Reichsadler_1889.svg| Escudo "Pequeno" do II Imperio Alemán (1871-1918), empregado con máis frecuencia
Imaxe:Reichsadler.svg| Escudo do Imperio Nazi
Galería de imaxes de Portas

**Galería de imaxes** do concello de Portas, na provincia de Pontevedra.

## Portas 

Ficheiro:Casa consistorial de Portas.jpg|Casa consistorial.
Ficheiro:Domingo Fontán Porta do Conde.jpg|Estatua de Domingo Fontán.
Ficheiro:Portas-Río Umia.jpg|Río Umia en Portas
Ficheiro:Portas-Río Umia63 (4814000845).jpg|Río Umia en Portas
Ficheiro:Portas-Río Umia67 (4814001385).jpg|Río Umia en Portas
Ficheiro:Portas-Río Umia72 (4833920052).jpg|Río Umia en Portas
Ficheiro:Portas-Río Umia73 (4840384906).jpg|Río Umia en Portas
Ficheiro:Situacion Portas.PNG|Mapa coa localización
Ficheiro:Antiguo hórreo en Portas (5949618562).jpg|Hórreo
Ficheiro:Hórreo con maiz en Portas (5947841472).jpg|Hórreo

## Parroquias 
### Briallos 

Ficheiro:Peto no Cruceiro, Briallos, Portas.jpg|Peto de ánimas no lugar do Cruceiro
Ficheiro:Igrexa de San Cristovo de Briallos.jpg|Igrexa de Briallos
Ficheiro:Portas, Briallos 02-02.JPG|Sinal no Camiño Portugués, á altura de Briallos

### Lantaño 

Ficheiro:Lantaño, Portas, Galiza. Río Umia.jpg|O río Umia ao seu paso por Lantaño
Ficheiro:Lantaño, Portas. Vías e paso de peóns.jpg|Vías e paso de peóns en Lantaño
Ficheiro:Portas 12, Cruceiro do Cobregón, Cachal, Lantaño 01-02b.jpg|Cruceiro do Cobregón, no lugar de Cachal
Ficheiro:Portas, Lantaño 01-01c.jpg|Igrexa de San Pedro de Lantaño
Ficheiro:Portas, Lantaño, escudo Cister 01-04dm.jpg|Escudo da Orde do Císter na igrexa de San Pedro

### Portas 

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Portas, Portas.jpg|Igrexa
Ficheiro:Capela de San Xoán nos Fontáns.jpg|Capela de San Xoán

### Romai 

Ficheiro:Igrexa de San Xián de Romai 2.jpg|Igrexa de San Xián de Romai
Ficheiro:Iglesia de San Xulián de Romai.jpg|Igrexa
Ficheiro:Igrexa de San Xián de Romai, Portas.jpg|Igrexa

## Industria 
### Antiga azucreira 

Ficheiro:Azucreira de Portas (5789888267).jpg|Azucreira
Ficheiro:Portas-Azucarera60 (5960339966).jpg|Azucreira
Ficheiro:Portas-Azucarera61 (5969240726).jpg|Azucreira
Ficheiro:Portas-Azucarera63 (5942597544).jpg|Azucreira
Ficheiro:Portas-Azucarera65 (5945294857).jpg|Azucreira
Ficheiro:Azucreira de Portas.jpg|Azucreira de Portas
Ficheiro:Torre da azucreira en Portas..jpg|Torre da azucreira
Ficheiro:Azucreira de Portas (5790208723).jpg|Azucreira
Ficheiro:Azucreira de Portas (5790760852).jpg|Azucreira
Ficheiro:Azucreira de Portas (5790756696).jpg|Azucreira
Ficheiro:Azucreira de Portas (5790752510).jpg|Azucreira

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Portas
*Eleccións municipais en Portas
Baldomero Cores

**Baldomero Cores Trasmonte**, nado en Cee o 14 de outubro de 1929 e finado en Santiago de Compostela o 24 de decembro de 2014, foi un avogado, xornalista, sociólogo, catedrático e escritor galego.

## Traxectoria 
Natural do concello de Cee, trasladouse a Santiago de Compostela aos dez anos de idade, alí realizou estudos de dereito na Universidade de Santiago de Compostela, na Escola Social de Santiago de Compostela e en Madrid estudou políticas na Universidade Central, foi profesor de socioloxía na Facultade de Ciencias Políticas da Universidade Complutense e catedrático de socioloxía na Universidade de Porto Rico (1968-1983).

Foi cronista de Cee durante os seus últimos 60 anos. Colaborou en numerosos medios xornais como *La Noche*, *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo*, *El Pueblo Gallego* e *El Correo Gallego.

En 1983 retornou da súa prolongada emigración para ser o primeiro letrado do recentemente creado Parlamento de Galicia, participando plenamente no desenvolvemento da lexislación galega.

## Obras en galego 
### Ensaio 
* *O corroncho de David*, 1961.
* *O libro negro da Galicia electoral*, 1978.
* *Dereito autonómico de Galicia*, 1987, Xerais.
* *Ciencia e galeguidade na II República*, 1989, Xunta de Galicia.
* *Teoría política e comunicación social*, 1993.
* *A constitución da galeguidade*, 1995.
* *Ramón de la Sagra*, 1998.
* *Os senadores da Universidade de Santiago*, 1998, anexo XXVI dos Cuadernos de Estudios Gallegos, IEGPS.
* *Santiago de Compostela, a gran panorámica*, 2000.
* *Ramón de la Sagra e Galicia*, 2003.
* *Unha viaxe pola rúa do Vilar*, 2003.
* *Enrique Rajoy Leloup: un protagonista do autonomismo galego*, 2005.
* *Luís Porteiro Garea*, 2005, 3C3.

### Obras colectivas 
* *A memoria de Santiago*, 2000, Xerais.

## Obras en castelán 
### Ensaio 
* *Sociología rural de Galicia*, 1973.
* *Estatuto de Galicia: actas y documentos*, 1976.
* *Sociología política de Galicia*, 1976.
* *La devolución de Galicia: el Estatuto de ayer y hoy*, 1977.
* *La sociedad incompleta: el drama de la capitalidad en Galicia*, 1981.
* *Ramón Suárez Picallo: socialismo, galleguismo y acción de masas en Galicia*, 1983, Ediciós do Castro.
* *Los símbolos gallegos*, 1986.
* *Alfredo Vicenti: Vida y Obra de un Gran Periodista'', 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Entrevista a Baldomero Cores USC.
Río Wouri

O **Wouri** (tamén grafado **Vouri** ou **Vuri**) é un río do Camerún, que desemboca no océano Atlántico despois de percorrer 160&nbsp;km.

## Curso 
O Wouri está formado  pola confluencia doutros dous ríos, o Ykam e o Makombé, que se xuntan 32&nbsp;km ao nordeste da cidade de Yabassi. O Wouri flúe a partir de aí por 160&nbsp;km, en dirección sueste, até formar o seu estuario á par da cidade de Douala, o porto máis importante e o principal centro industrial do Camerún, no suroeste do país, sobre o golfo de Guinea.

## Navegabilidade 
O río é navegábel por 64&nbsp;km, augas arriba, a contar desde Douala.

## Exploración e nomes 
Cóidase que foi o explorador e navegante portugués Fernão do Pó, ou Fernando Poo, o primeiro europeo que se achegou ao estuario do río Wouri, arredor do ano 1472. El e os seus acompañantes notaron a abundancia de camarónss e langostíns que había no río, polo que o denominaron *Rio dos Camarões*, de aí procede, precisamente, o nome do país: Camerún.
miniatura|esquerda|250px|A ponte de Bonabéri

## A ponte Bonabéri 
Na década de 1950, durante o período colonial, os franceses construíron unha ponte sobre o Wouri, que ligaba a cidade de Douala coa de Bonabéri. Dita ponte tornouse nun dos eixos máis importantes para a economía do oeste camerunés, polo intenso tráfico que soporta. En 2004 a ponte sufriu importantes obras de rehabilitación.
Prince

**Prince Rogers Nelson**, nado en Minneapolis (Minnesota) o 7 de xuño de 1958 e finado en Chanhassen (Minnesota) o 21 de abril de 2016, foi un cantante, compositor e instrumentista de pop, rock e funk estadounidense. Ademais do seu nome, **Prince**, usaba outros alcumes, entre eles «The Symbol» ou «O artista anteriormente coñecido como Prince». Durante a década de 1980 foi un dos artistas máis importantes e innovadores, sempre próximo á psicodelia.

miniatura|esquerda|Prince
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concerto de Prince na Coruña en 1990
Quirós

**Quirós** é un concello asturiano, situado no centro-sur do Principado. En 2006 tiña 1426 habitantes. A capital municipal está situada na localidade de Bárzana.

## Xeografía
O municipio ocupa unha área de 208,79&nbsp;km². Linda ao norte cos concellos de Santo Adriano e Morcín, ao sur con Ḷḷena e a provincia de León, ao leste con Riosa, Morcín e Ḷḷena e a oeste con Proaza e Teberga.

## Parroquias
## Galería de imaxes

Ficheiro:IGLESIA DE SAN JULIÁN DE BÁRZANA.jpg|Igrexa de San Xulián de Bárzana.
Ficheiro:IGLESIA DE SAN PEDRO DE ARROJO.jpg|Igrexa de San Pedro de Arrojo.
Ficheiro:LasXanas.jpg|Rego de Las Xanas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina do Concello de Quirós .
*Federación Asturiana de Concellos  .
Teodoro o Ateo

:*Este artigo é sobre Teodoro o Ateo, non sobre o matemático Teodoro de Cirene.

**Teodoro** (en grego: Θεόδωρος) o Ateo, de Cirene, foi un filósofo da escola cirenaica que viviu en Grecia e Alexandría arredor do -300. Como membro da escola cirenaica, defendía que o obxectivo da vida era procurar o gozo e evitar a pena.

## Biografía
Teodoro foi discípulo de Aristipo o Novo, neto do máis coñecido Aristipo.  Asistiu ademais a lecturas doutros filósofos como Anniceris, e Dionisio o dialéctico,

Foi expulsado de Cirene, por unha razón descoñecida; Laercio, Sexto Empírico, e algúns escritores cristiáns; mentres que outros (como Clemente de Alexandría) di que só rexeitaba a teoloxía popular.

Escribiu un libro *Sobre os deuses'' (Περὶ Θεῶν), que segundo Laercio, que o consultou había que ter en conta; e engade que foi a fonte de moitas afirmacións de Epicuro. Segundo Suda escribiu varios libros sobre as doutrinas do seu grupo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Diágoras de Melos.
*Ateísmo.
Teodoro de Cirene

:*Este artigo trata sobre o matemático, para o filósofo da escola cirenaica vexa Teodoro o Ateo.
**Teodoro de Cirene**, (465 a.C.-398 a.C.) foi un filósofo e matemático grego, nado en Cirene (hoxe en día Shahhat, Libia), desenvolvedor da teoría dos números irracionais.

## Traxectoria 
Alumno de Protágoras e un dos profesores de Teeteto e Platón, viviu a maior parte da súa vida en Atenas, onde tivo contactos con Platón, quen lle consagrou o seu diálogo *Teeteto'' (Teeteto era discípulo de Teodoro), e Sócrates. Traballou en campos tan diversos como a filosofía, a astronomía, a aritmética, a música e a educación.

miniatura|200px|Os primeiros pasos da espiral de Teodoro de Cirene.
Pitagórico, cría que a alegría e o xuízo eran a base para chegar á felicidade. É coñecido sobre todo polo seu traballo matemático, onde probou a irracionalidade das raíces dos números enteiros non cadrados (2, 3, 5...) polo menos até 17 a base do método tradicional pitagórico de usar a redución ao absurdo e chegar a unha inconsistencia relacionada con pares e impares. Tamén desenvolveu a espiral que leva o seu nome usando o Teorema de Pitágoras e engadindo perpendicularmente a un segmento unha unidade o que forma triángulos cunhas hipotenusas que son as sucesivas raíces graficamente. Faleceu en Cirene.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A espiral de Teodoro de Cirene
Beniamino Gigli

**Beniamino Gigli**, nado en Recanati, o 20 de marzo de 1890 e finado en Roma o 30 de novembro de 1957, foi un tenor lírico italiano.

## Traxectoria 
É considerado un dos mellores tenores da primeira metade do século XX, e xunto a Enrico Caruso e Jussi Björling o tenor predilecto para os papeis de tenor lírico na Metropolitan Opera de Nova York antes da segunda guerra mundial.

## Véxase tamén
Carlo Colombaioni

**Carlo Colombaioni**, nado preto de Ancona en 1933 e finado o 15 de maio de 2008 en Saint Chef (Francia), foi un pallaso (*clown* no argot) italiano. Era coñecido como ''Figlio d'Arte'', e foi proclamado "O mellor clown do Mundo" no Festiclown de 2002.

## Biografía 
Era o quinto de oito irmáns. Naceu nunha caravana preto de Ancona. Con 15 anos deixou o circo para iniciarse no teatro, pero acabaría por volver ao circo. No mundo circense estaba considerado 'demasiado moderno' para ser un *clown*, pois actuaba sen os traxes tradicionais destes e con nada de maquillaxe. Pasado certo tempo volveu ao teatro, onde seguiu ata a súa morte.

Vivía coa súa esposa, Catherine, e con Milo, o seu fillo. Era pai tamén de Naomi Colomabioni, filla dun matrimonio anterior.

## Traxectoria profesional 
Inspirado na comedia tradicional italiana e na commedia dell'arte, caracterizouse polo uso artístico da improvisación.

Colaborou con artistas como Federico Fellini (participou cos seus irmáns nas películas *La strada* e *I Vitelloni*), Jerzy Grotowski, Dario Fo, Ana Magnani, Totò, Jango Edwards ou Leo Bassi

Durante máis de 30 anos actuou co seu cuñado Alberto Vitali baixo o nome de *I Colombaioni*. Após o falecemento de Vitali, creou un espectáculo en solitario, *Carlo presenta Carlo*, onde amosaba unha comparativa sobre a evolución da arte *clown* a través de *gags* e *sketches* sobre asuntos tan dispares como a guerra, a igrexa, Pinocchio ou os malabarismos.

Participou na III e VI edicións do Festival Internacional de Clown de Madrid, onde impartiu cursos. Tamén participou en varias edicións do Festiclown en colaboración co galego Iván Prado.

Logo da súa morte, o Festival Trapezi gardoulle 'un minuto de risa'. Carlo pedíralle a Jango Edwards que organizase unha gran festa cando morrese, o que aconteceu en 2008 coa organización en Vigo do Mundoclown - Memorial Carlo Colombaioni.

## Notas
A Carballosa, Castro, Narón

**A Carballosa** é un lugar da parroquia de Castro no concello de Narón na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castro 
### Parroquias de Narón
Estrutura afanítica

Na **estrutura afanítica** os cristais son tan pequenos, que se deben observar cun microscopio para identificalos. Se se forman mediante o arrefriamento rápido e a cristalización veloz dun magma con abundantes núcleos, a partir do que crecen os cristais pequenos. A textura afanítica tamén pode formarse secundariamente pola desvitrificación de vidros naturais, de vidros volcánicos.
Deltoya

***Deltoya*** é o terceiro álbum de estudio do grupo de rock Extremoduro, gravado, producido e publicado por DRO o 15 de xuño de 1992.

No ano 1991, unha vez rematada a gravación e produción de *Somos unos animales*, o segundo disco do grupo, o álbum sae á rúa, pero a banda non cobra nada en concepto de dereitos de autor, razón pola que abandonan a discográfica coa que están nese momento, Área Creativa. É neste intre cando José Antonio Gómez, de DRO, amósase interesado en fichar por eles, xa que a popularidade do grupo, pese á súa nula promoción, é xa notoria. É factor determinante para o establecemento dun contrato con DRO o que o novo baixista do grupo, Carlos El Sucio, os coñeza a el e a José Carlos Sánchez, tamén da discográfica, de modo que lles é máis doado convencelos.

Así pois, xa cunha discográfica grande detrás, Extremoduro pode gravar sen problemas un novo disco. Este novo traballo é posibelmente o primeiro da súa etapa de madurez, e un dos máis elaborados da traxectoria do grupo. A produción mellorou moito desde o primeiro álbum, e esta entrega inclúe varios grandes éxitos da banda: "Sol de invierno", "De acero", "Bulerías de la sangre caliente", a homónima "Deltoya", "Volando solo", "Ama, ama, ama y ensancha el alma", "Papel secante" e "Estado policial"; "Ama, ama, ama y ensancha el alma" obtén a súa letra dun poema de igual título de Manolo Chinato, con quen o grupo colaborará en máis ocasións.

Deste álbum en adiante, Extremoduro permanecerá con DRO, unha vez asentado o seu estilo con este disco e confirmada a súa popularidade.

## Lista de cancións
Textura fluidal

A **textura fluidal** en moitas rochas volcánicas exprésase por cristais orientados segundo o fluxo do magma ou por estratos de distintas texturas ou composicións mineralóxicas.

## Características 
Distínguense os estratos laminares e pregados. Os estratos planares orixínanse nunha corrente laminar no magma movéndose. Os estratos pregados manifestan unha transición entre un fluxo puramente laminar e un fluxo turbulento, por exemplo debido a un obstáculo como un bloque rochoso incorporado no magma ou un impedimento como podería ser un tipo de resalto no camiño que segue o magma na superficie. A textura fluidal orixinase do arrefriamento, mentres que as correntes de lava flúen sobre a superficie ou sobre o fondo do mar e indica a estrutura interna do fluxo do magma viscoso durante a súa localización ou o seu movemento sobre a superficie terrestre.
Novás

Como topónimo **Novás** é un orónimo referido a unha zona de cultivos (plural de *noval*, terra cultivada por vez primeira). Pode referirse a:

;En Galiza
***Novás**, parroquia do concello de Xinzo de Limia;
****Novás**, lugar de dita parroquia;
***Novás**, lugar da parroquia de Coedo, no concello de Allariz;
***Novás**, lugar da parroquia de Mourentán, no concello de Arbo;
***Novás**, lugar da parroquia de San Xusto de Cabarcos, no concello de Barreiros;
***Novás**, lugar da parroquia de Trobo, no concello de Begonte;
***Novás**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza;
***Novás**, lugar da parroquia de Beira, no concello de Carral;
***Novás**, lugar da parroquia de Portela, no concello de Cuntis;
***Novás**, lugar da parroquia de Troáns, no concello de Cuntis;
***Novás**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz;
***Novás**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha;
***Novás**, lugar da parroquia de Albixoi, no concello de Mesía;
***Novás**, lugar da parroquia de Meá, no concello de Mugardos;
***Novás**, lugar da parroquia de Taboexa, no concello das Neves;
***Novás**, lugar da parroquia do Rosal, no concello do Rosal;
***Novás**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Vilaboa;
***Novás**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Vilasantar;
***Os Novás**, lugar da parroquia de Adelán, no concello de Alfoz;
***Os Novás**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***Os Novás**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***Os Novás**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro;
***Cruz dos Novás**, lugar da parroquia de Cerdido, no concello de Cerdido;
***Santa Clara de Novás**, lugar da parroquia de San Pedro de Muro, no concello de Porto do Son.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Painzás

Como topónimo **Painzás** pode referirse a:

;En Galiza
***Painzás**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Parga, no concello de Guitiriz;
***Painzás**, lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Painzás**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***Painzás**, lugar da parroquia de Frexulfe, no concello do Valadouro;
***Painzás de Baixo**, lugar da parroquia de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Painzás de Riba**, lugar da parroquia de Lourenzá, no concello de Lourenzá.

## Véxase tamén
### Outros artigos
As Congostras

miniatura|300 px|dereita|Congostra

O termo **As Congostras** pode referirse a:

*Unha **congostra** é un camiño de carro ou corredoira profunda entre sebes ou cómaros. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***As Congostras**, lugar da parroquia de Coruxou, no concello de Irixoa;
***As Congostras**, lugar da parroquia da Armenteira, no concello de Meis;
***As Congostras**, lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche, no concello de Moeche;
***As Congostras**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***As Congostras**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira;
***As Congostras**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***As Congostras**, lugar da parroquia do Vicedo, no concello do Vicedo.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
Vacariza

Como topónimo **Vacariza** pode referirse a:

;En Galiza
***Vacariza**, lugar da parroquia de Samarugo, no concello de Vilalba;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Montouto, no concello de Abadín;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Cariño, no concello de Cariño;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Farnadeiros, no concello do Corgo;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Berdeogas, no concello de Dumbría;
***A Vacariza**, lugar da parroquia das Negradas, no concello de Guitiriz;
***A Vacariza**, lugar da parroquia da Armenteira, no concello de Meis;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Ligonde, no concello de Monterroso;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Trasancos, no concello de Narón;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Siabal, no concello de Paderne de Allariz;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Remonde, no concello de Palas de Rei;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Ulloa, no concello de Palas de Rei;
***A Vacariza**, lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***A Vacariza**, lugar da parroquia da Enciñeira, no concello de Quiroga;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Isorna, no concello de Rianxo;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Visantoña, no concello de Santiso;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Neiras, no concello de Sober;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***A Vacariza**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Xermade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Meizoso

O topónimo **Meizoso** pode referirse a:

;En Galiza
***Meizoso**, lugar da parroquia de Teixido, no concello de Cedeira;
***Meizoso**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Meizo**, lugar da parroquia de Macendo, no concello de Castrelo de Miño.
Faxín

O topónimo **Faxín** pode referirse a:

;En Galiza
***Faxín**, lugar da parroquia de Suevos, no concello de A Baña;
***Faxín**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***Faxín de Abaixo**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***Faxín de Arriba**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***Faxín do Medio**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***Matafaxín**, lugar da parroquia de Gomeán, no concello do Corgo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Faxó**, lugar da parroquia de Rodeiro, no concello de Oza-Cesuras.
Pereiruga

O topónimo **Pereiruga** pode referirse a:

;En Galiza
***Pereiruga**, lugar da parroquia de Xanceda, no concello de Mesía;
***A Pereiruga**, lugar da parroquia de Vitre, no concello de Frades;
***A Pereiruga**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón.

;Castro de Galiza
***Castro de Pereiruga**, castro de cumio situado na parroquia de Pedroso (Narón).
A Pallota

O topónimo **A Pallota** pode referirse a:

;En Galiza
***A Pallota**, lugar da parroquia de Moreira, no concello de Castroverde;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Bidueiros, no concello de Dozón;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Perlío, no concello de Fene;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Sillobre, no concello de Fene;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Santa Cecilia de Trasancos, no concello de Ferrol;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Silvela, no concello de Friol;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Xiá, no concello de Friol;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Ligonde, no concello de Monterroso;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Rebón, no concello de Moraña;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Covelo, no concello de Palas de Rei;
***A Pallota**, lugar da parroquia de San Xiao do Camiño, no concello de Palas de Rei;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Coiras, no concello de Piñor;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Salamonde, no concello de San Amaro;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Igrexafeita, no concello de San Sadurniño;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de San Sadurniño;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Fontecada, no concello de Santa Comba;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Refoxos, no concello de Silleda;
***A Pallota**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***A Pallota**, lugar da parroquia de O Sequeiro, no concello de Valdoviño;
***A Pallota**, lugar da parroquia de San Martiño de Lanzós, no concello de Vilalba;
***A Pallota**, lugar da parroquia de Momán, no concello de Xermade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Costeira

O topónimo **Costeira** pode referirse a:

;En Galiza
***Costeira**, lugar da parroquia de San Xoán de Moeche, no concello de Moeche;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Coiro no concello de Cangas;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Parada das Achas no concello da Cañiza;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Carballeda no concello de Carballeda de Avia;
***A Costeira**, lugar da parroquia do Buriz no concello de Guitiriz;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Vilar no concello de Mondariz;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Pedroso no concello de Narón;
***A Costeira**, lugar da parroquia de San Pedro de Batalláns, no concello das Neves;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Mosende, no concello do Porriño;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Quintela, no concello de Redondela;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Santo Estevo de Budiño, no concello de Salceda de Caselas;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Valdoviño no concello de Valdoviño;
***A Costeira**, lugar da parroquia de Candeán no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Costeiras**, lugar da parroquia de Cambás, no concello de Aranga;
***Costeiriña**, lugar da parroquia de Maceira, no concello de Covelo.
Piñeiros

O topónimo **Piñeiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Piñeiros**, barrio da parroquia de Narón, no concello de Narón;
****Piñeiros**, lugar de devandito barrio.
***Piñeiros**, lugar da parroquia de San Mamede de Carnota, no concello de Carnota;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Salgueiros, no concello de Dumbría;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Baltar, no concello de Melide;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Camos, no concello de Nigrán;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Bretoña, no concello da Pastoriza;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Castroncelos, no concello da Pobra do Brollón;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Ferreira, no concello de San Sadurniño;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de San Sadurniño, no concello de San Sadurniño;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***Piñeiros**, lugar da parroquia de Cambeda, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Piñeirós**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Alfoz.
Gadoi, Castro, Narón

**Gadoi** é un lugar da parroquia de Castro no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 72 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 36 homes e 36 mulleres.

Este lugar está atravesado polo antigo Camiño Real que ía de Ferrol a Cedeira e forma parte do Camiño a Santo André de Teixido

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castro
### Parroquias de Narón
Cotelo

O topónimo **Cotelo** pode referirse a:

;En Galiza
***Cotelo**, lugar da parroquia de Vilarrube, no concello de Valdoviño;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Cedeira, no concello de Cedeira;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos;
***O Cotelo**, lugar da parroquia da Balsa, no concello de Muras;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Xerdiz, no concello de Ourol;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Santalla de Toiriz, no concello de Pantón;
***O Cotelo**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Cotelo**, lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Lanzós, no concello de Vilalba;
***O Cotelo**, lugar da parroquia de Galdo, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Cotelas**, lugar da parroquia da Canda, no concello de Piñor;
***O Cotedo**, lugar da parroquia da Cervela, no concello do Incio.
Catasol

O termo **Catasol** pode referirse a varios conceptos en relación co Sol e a súa luz:

*Tecido de la ou seda;
*Efecto da luz sobre unha superficie brillante;
***Xirasol**, planta herbácea cunha flor que se orienta cara ao Sol;
*Instrumento usado para refuxiarse do Sol, similar a un paraugas.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Catasol**, lugar da parroquia de Santa María de Melide, no concello de Melide;
***O Catasol**, lugar da parroquia da Cova, no concello de Carballedo;
***O Catasol**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***O Catasol**, lugar da parroquia de Liáns, no concello de Oleiros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Fernande

O topónimo **Fernande** pode referirse a:

;En Galiza
***Fernande**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Ames;
***Fernande**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Narón;
***Fernandelo**, lugar da parroquia de Dordaño, no concello de Oza-Cesuras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Fernandes**, lugar da parroquia de Frades, no concello de Frades.
A Cabrita

O topónimo **A Cabrita** pode referirse a:

;En Galiza
***A Cabrita**, lugar da parroquia de Mercurín, no concello de Boimorto;
***A Cabrita**, lugar da parroquia de Doso, no concello de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Foxo do Cabrito**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Brañas, no concello de Toques.