open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Benedicta Boccoli

**Benedicta Boccoli**, nada en Milán (Lombardía) o 11 de novembro de 1966, é unha actriz teatral italiana.

## Traxectoria 
[Benedicta Boccoli no camarim do *Teatro San Babila* de [Milán, 1998.|dereita|miniatura]]

[Benedicta Boccoli na [praza do *Teatro San Babila* de Milán, 3 de maio 2015.|dereita|miniatura]]

Empezou a traballar na televisión na década de 1980, no programa *Pronto, chi gioca?* coa súa irmá Brigitta Boccoli. Despois de moitos programas de televisión ao longo dos últimos 20 anos dedicouse totalmente ao teatro.. O actor e director Giorgio Albertazzi definiu Benedicta como *Artistissima*

## Filmografía 
* *Gli angeli di Borsellino*, (2003 - dirección de Rocco Cesareo)
* *Valzer*, (2007 - dirección de Salvatore Maira)
* *Dolce di latte*, (2008 - dirección de Gianni Leacche)
* *Ciao Brother*, (2016 - dirección Nicola Barnaba)

### Curtametraxe 
* *La confessión*, dirección Benedicta Boccoli – 2020; 

## Ficción 
* *Una donna per amico 3* Rai 1 - 2001
* *La Squadra* Rai 3 - 2003
* *Incantesimo 8* Rai 2 - 2005

## Teatro 
* *Blithe spirit* de Noël Coward, 1992/1993
* *Cantando Cantando* de Maurizio Micheli, 1994/1995
* *Buonanotte Bettina*, de Garinei & Giovannini, 1995/1996/1997
* *Can-can* - Musical de Abe Burrows - 1998/1999
* *Orfeo nos infernos*, de Jacques Offenbach, 1999, como Tersicore
* *Polvere di stelle*, de Marco Mattolini, 2000/2001/2002
* ''Le Pillole d'Ercole* de Maurice Hennequin & Paul Bilhaud, 2002/2003/2004
* *Anfitrión*, of Plauto, 2004
* *Stalker* de Rebecca Gillmann, 2004
* *Pluto* de Aristófanes, director Michele Mirabella - 2004
* *Cactus flower* de Pierre Barillet & Jean-Pierre Grédy, director Tonino Pulci - 2004/2005/2006
* *Prova a farmi ridere* de Alan Aykbourn, director Maurizio Micheli - 2006
* *La Tempestad* de William Shakespeare, 2006 - Ariel
* *Sunshine* de William Mastrosimone, director Giorgio Albertazzi - 2007/2008 -
* *The Apartment*, de Billy Wilder, director Patrik Rossi Gastaldi - 2009–2010
* *Vite private*, de Noël Coward - 2012
* *Dis-order*, de Neil LaBute, con Claudio Botosso - 2014
* *Incubi d'Amore*, de Augusto Fornari, Toni Fornari, Andrea Maia, Vincenzo Sinopoli, con Sebastiano Somma e Morgana Forcella - 2014
* *Crimes of the Heart*, de Beth Henley – 2015
* *A Room with a View*, de E. M. Forster, dir. Stefano Artissunch - 2016
* *Flor de cactus* de Pierre Barillet e Jean-Pierre Grédy, dir. Piergiorgio Piccoli e Aristide Genovese - 2016
* *Il più brutto week-end della nostra vita* de Norm Foster, dir. Maurizio Micheli - 2016
* *El test* de Jordi Vallejo, dir. de Roberto Ciufoli - 2019-2020; 
* *Su con la vita'' de Maurizio Micheli, dir. de Maurizio Micheli - 2020; 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Benedicta Boccoli 
* Benedicta Boccoli en IMDb
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2007

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2007** celebráronse o 27 de maio. O PSOE perde un escano respecto aos anteriores comicios, mentres que o PP gaña un. Os socialistas seguirán gobernando, pero esta vez con maioría simple, ao non chegarse a un acordo definitivo de goberno con IU-BA-Los Verdes, que pola súa parte manteñen os catro escanos que tiñan, a pesar dunha leve perda de votos.
Nun principio, o PSOE obtivera un menor número de votos que o PP pero un escano máis (debido a que Asturias se divide en tres circunscricións electorais), pero tras o reconto do voto dos emigrantes (CERA) os socialistas recuperaron o primeiro posto.

## Resultados 
a Deles, 3 de IU e 1 do BA.

## Por circunscricións 
## Véxase tamén 
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Juan Rey Maceira

**Juan José Rey Maceira** é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Corredor de seguros. Encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Negreira nas eleccións municipais de 1991 pero non conseguiu a maioría absoluta. Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais de 2007, e tampouco conseguiu a maioría. Repetiu como candidato do PPdeG nas municipais de 2011. Ao non acadar a maioría pactou co Partido Blanco de Negreira (PBN) encabezado por José Blanco Pazos, que foi elixido alcalde. En virtude deste acordo, José Blanco dimitiu en xuño de 2013 e Juan Rey foi elixido alcalde. Nas eleccións de maio de 2015 o PPdeG non obtivo a maioría, e pasou á oposición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Negreira

### Ligazóns externas 
* Juan Rey Maceira é o novo alcalde de Negreira
Merluccíinos

A dos **merluccíimos** ou, como se ve escito ás veces á castelá, **merluciinos** (*Merlucciinae*) é unha subfamilia de peixes osteíctios mariños da familia dos merluccíidos, que inclúe a maior parte das pescadas, especies de grande importancia comercial, que se distribúen polo norte do océano Atlántico e o sur e leste do Pacífico.

## Especies 
Esta subfamilia comprende catro xéneros, cun total de 18 especies:
* '*Xénero *Lyconus'''*
** *Lyconus brachycolus*
** *Lyconus pinnatus*
* *'Xénero *Macruronus*'*
** *Macruronus magellanicus
** *Macruronus novaezelandiae*
* '*Xénero *Merluccius'''*
** *Merluccius albidus*
** *Merluccius angustimanus*
** *Merluccius australis* 
*** *Merluccius australis australis*
*** *Merluccius australis polylepis*
** *Merluccius bilinearis
** *Merluccius capensis
** *Merluccius gayi*
*** *Merluccius gayi gayi*
*** *Merluccius gayi peruanus*
** *Merluccius hernandezi*
** *Merluccius hubbsi
** *Merluccius merluccius* – **Pescada**
** *Merluccius paradoxus*
** *Merluccius polli
*** *Merluccius polli cadenati*
*** *Merluccius polli polli*
** *Merluccius productus*
** *Merluccius senegalensis*
** *Merluccius vulgaris''

## Notas
Cerreta

A palabra **cerreta** póderse referir a:
* **cerreta**, unha ave limícola tamén coñecida como **becacina**, **becacina xorda** ou **narcexa común**.
* **cerreta**, coas variantes **sarreta** e **zarreta**, nomes que se lle dan, en varios portos de Galicia, aos badeixos de mediano tamaño.
Anatolii Nicoláevich Svetovidov

**Anatolii Nicoláevich Svetovidov** (en ruso **Световидов, Анатолий Николаевич**), nado en Feryazkino, condado de Staritskii, provincia de Tver, Imperio ruso, o 21 de outubro (3 de novembro) de 1903 e finado en Moscova o 26 de abril de 1985, foi un zoólogo ruso especializado en ictioloxía.

## Traxectoria 
En 1925 graduouse na Academia Agrícola de K. A. Timiríazev (Moscova) e, a partir de 1932, traballou no Instituto Zoolóxico da Academia de Ciencias da URSS, especialmente no estudo das variacións intraespecíficas, así como na taxonomía de peixes e na filoxenia baseada na morfoloxía comparativa e funcional.

Tamén estudou a dinámica das poboacións, a orixe e a distribución xeográfica dos peixes, especialmente do bacallau e o arenque.

En 1953 foi nomeado membro correspondente da Academia de Ciencias da URSS.

Foi o creador da subfamilia dos *Merlucciinae* en 1948.

Faleceu en Moscova o 26 de abril de 1985, aos 81 anos, está soterrado no cemiterio de Komarovske de San Petersburgo.

## Principais obras 
* 1931 – "Materiais para a taxonomía e bioloxía dos tímalos do lago Baikal". *Proc. da Estación limnolóxica do Baikal*. Academia Rusa das Ciencias. T. 1.-S. 19-199.
* 1936 – "O tímalo eurasiático (xénero *Thymallus* Cuvier)". *Proc. Zool*. Instituto da Academia Rusa das Ciencias. T. 3. S. 183-301.
* 1943 – "O xénero *Alosa* nos mares Caspio e Negro e as condicións da súa especiación". *Zool. Journal*. **22** (4) S.: 222-232.
* 1948 – *Fauna da URSS*. Peixes. Gadiformes. Leningrado: ANSSSR. T. IX. Número 4. 22, 1948* 1952 – *Fauna da URSS*. Peixes. Volume 2, nº 1. Clupeidos (*Clupeidae*). Moscova-Leningrado: Editorial da Academia Rusa das Ciencias (ANSSSR).
* 1964 – *Peixes do Mar Negro*. Moscova: Nauka.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anatolii Svetovidov na páxina web oficial da Academia de Ciencias Rusa.
* Laboratorio de Ictiloloxía
Merluccius

***Merluccius*** é un xénero de peixes osteíctios mariños da orde dos gadiformes, o tipo da familia dos merluccíidos, que inclúe ás pescadas, especies de grande importancia comercial que se distribúen polo norte do océano Atlántico e o sur e leste do Pacífico.

## Etimoloxía 
O nome do xénero tipo deriva do latín medieval *merlutius* ou *merluccius*, do latín clásico *merulis, -us* ou *merula, -ae*, "merlo" (e tamén o nome de certo peixe), e *lutius, -us*, "lucio".

## Descrición 
Teñen dúas aletas dorsais cos primeiros raios espiñentos. A segunda aleta dorsal e a aleta anal cunha fendedura posterior.
Carecen de barbelas no mento. A boca é grande, situada en posición terminal. Teñen dentes na parte dianteira do óso vómer, e a maioría das especies teñen os dentes longos e afiados.
As escamas son pequenas, e de tipo cicloide.

## Hábitat e forma de vida 
As especies do xénero *Merluccius* son voraces depredadores que habitan na plataforma continental e na parte superior do noiro continental.
* *Merluccius albidus*
* *Merluccius angustimanus*
* *Merluccius australis* 
** *Merluccius australis australis*
** *Merluccius australis polylepis*
* *Merluccius bilinearis
* *Merluccius capensis
* *Merluccius gayi*
** *Merluccius gayi gayi*
** *Merluccius gayi peruanus*
* *Merluccius hernandezi*
* *Merluccius hubbsi
* *Merluccius merluccius* – **Pescada**
* *Merluccius paradoxus*
* *Merluccius polli
** *Merluccius polli cadenati*
** *Merluccius polli polli*
* *Merluccius productus*
* *Merluccius senegalensis*
* *Merluccius vulgaris*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cohen, D., Inada, T., Iwamoto, T. & Scialabba, N. (1990): *Gadiform Fishes of the World (Order Gadiformes). An annotated and illustrated catalogue of cods, hakes, grenadiers and other gadiform fishes known to date.* FAO: FAO Fisheries Synopsis, 125, volume 10, pp. 77-81.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* 

### Outros artigos 
* Gadiformes
* Merluccíidos
* Pescada

### Ligazóns externas 
* Encyclopedia of Life 
* Animal Diversity Web 
* ZipCodeZoo 
* Barcodes of Life  
* GBIF 
* NCBI 
* Nomenclator Zoologicus 
* ITIS 
* AnimalBase
Lucien Gaudin

**Lucien Gaudin**, nado en Arras o 27 de setembro de 1886 e finado en París o 23 de setembro de 1934, foi un tirador de esgrima francés, gañador de seis medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Participou, aos 33 anos nos Xogos Olímpicos de 1920 celebrados en Anveres, gañando a medalla de prata na proba de florete por equipos.

Nos Xogos Olímpicos de 1924 de París gañou a medalla de ouro en florete por equipos e a de espada por equipos. 

Nos Xogos Olímpicos de 1928 de Ámsterdan logrou a medalla de ouro nas probas de florete e espada individual, así como a de prata en florete por equipos. 

Ao longo da súa carreira obtivo nove veces o título francés de florete (1906-1914), sete medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, entre elas dúas de ouro e unha medalla de ouro no Campionato de Europa de Esgrima.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  www.olympic.org - Lucien Gaudin
*  www.sports-reference.com - Lucien Gaudin
Eugène-Henri Gravelotte

**Eugène-Henri Gravelotte**, nado o 6 de febreiro e finado o 23 de agosto de 1939, foi un tirador de esgrima francés.

## Traxectoria 
Gravelotte foi o primeiro campión olímpico en florete, gañando a competición nos Xogos Olímpicos de 1896, en Atenas. Gravelotte quedou imbatido na rolda preliminar, derrotando os gregos Athanasios Vouros, Konstantinos Komninos-Miliotis e Georgios Balakakis sucesivamente. Entón enfrontouse na final ao francés Henri Callot, quen tamén quedara invicto no outro grupo. Gravelotte gañou por 3-2.

Polas súas accións na primeira guerra mundial levou a Croix de guerra 1914-1918, e tamén recibiu a Lexión de Honra

## Notas
Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7

A **Liga Galega de Fútbol Gaélico de 7 contra 7** é unha competición de fútbol gaélico nacida no ano 2013 como preludio á futura Liga Galega de Fútbol Gaélico 11 co obxectivo de dar a coñecer o fútbol gaélico en Galicia.

## Datas e resultados 
**Xornada 1**: 17 de marzo; A Coruña e A Estrada
*Fillos de Breogán 15 - 14 Ártabros
*Irmandinhos 3 - 20 Bráithreachas

**Xornada 2​**: 23 de marzo; A Coruña
*Fillos de Breogán 22 - 3 Irmandinhos
*Ártabros 18 - 11 Mecos FG

**Xornada 3​**: 27 de abril; A Estrada
*Irmandinhos 10 - 9 Mecos FG
*Bráithreachas 12 - 11 Fillos de Breogán

**Xornada 4​**: 25 de maio; O Grove
*Mecos FG 18 - 13 Bráithreachas
*Irmandinhos 8 - 13 Ártabros

**Xornada 5​**: 22 de xuño; Pontevedra
*Bráithreachas 17 - 7 Ártabros
*Fillos de Breogán 14 - 14 Mecos FG

## Táboa clasificatoria
## Táboa de anotadores
## Notas
María del Carmen Andrade Perdrix

**María del Carmen Andrade Perdrix**, nada en Madrid en 1947, é unha química española, investigadora en corrosión.

## Traxectoria 
Doutora en química industrial e profesora de investigación do CSIC. En 2013 recibiu o premio Willis Rodney Whitney, e anteriormente recibira outros recoñecementos como o premio Manuel Rocha ou a medalla Robert L'Hermite, amais dos títulos de doutora *honoris causa* pola universidades de Trondheim (Noruega) e Alacant, a máis de ser membro do xurado dos Premios Príncipe de Asturias.

Foi 'galega do mes' de setembro en 2009 elixida polo Correo Galego.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.elcorreogallego.es/galicia/ecg/la-profesora-andrade-del-csic-gallega-del-mes-de-septiembre/idEdicion-2009-09-30/idNoticia-472321/  'Galega do mes'
* Concesión do premio Willis Rodney Whitney 2013
Labaza

O termo **Labaza** pode referirse a:

****Rumex pulcher***, a lampaza, especie da familia das poligonáceas;
****Apium nodiflorum***, o brizo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Labazá**, lugar da parroquia de Vilarmaior, no concello de Vilarmaior.
Brizo

O termo **brizo** pódese referir a distintas especies botánicas:

****Nasturtium officinale***, o agrón.
****Apium nodiflorum***, a labaza.
Compromisu por Asturies

**Compromisu por Asturies** (*Compromiso por Asturias*) é unha formación política asturiana. A súa ideoloxía é o nacionalismo asturiano de esquerdas.
Creouse o 23 de xuño de 2012 tras o proceso de converxencia aberto polo Bloque por Asturies e Unidá Nacionalista Asturiana, coa incorporación de independentes.

Tivo como precedente a coalición Bloque por Asturies-UNA: Compromisu por Asturies formada por ambos partidos para as eleccións autonómicas do 2011 e do 2012, sumándose nestas últimas Los Verdes-Grupo Verde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Web oficial
Bloque de la Izquierda Asturiana

O **Bloque de la Izquierda Asturiana** (BIA) foi unha coalición nacionalista asturiana de esquerdas formada por Izquierda Asturiana (IAS), Izquierda Nacionaliega d'Asturies (INA) (escisión de Andecha Astur) e o Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE). Presentouse ás Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1999 nas que obtivo 1366 votos (0,22%); nas eleccións xerais do 2000 só obtivo 1085 votos. Despois, a coalición desfíxose.
A partir de Izquierda Nacionaliega d’Asturies e independientes, en 2003 creouse o Bloque por Asturies, que se presentou ás eleccións autonómicas do 2003 en coalición con Izquierda Unida. Pola outra banda, no 2007 IAS, canda outras formacións, creou Unidá Nacionalista Asturiana. O PCPE volveu operar pola súa conta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.bia-asturies.org arquivada en web.archive.org. Consultado o 1 de agosto de 2013.
Enerxía mareomotriz

A **enerxía mareomotriz** é a producida polo movemento das augas do mar polas subidas e baixadas das mareas, esta enerxía é aproveitada por turbinas, as cales á súa vez moven un alternador que xera enerxía eléctrica. Ao non consumir combustibles fósiles nin tampouco producir gases que axuden ao efecto invernadoiro, considerase unha enerxía limpa e  renovable pero hai que ter en conta que provoca cambios na salinidade do estuario e no ecosistema da zona

As centrais mareomotrices instálanse en estuarios, constan dun dique que separa o mar da costa e que permite reter a auga na preamar, na baixamar ábrense as comportas e a auga acciona unha turbina que está unida a un alternador.

Para aproveitar a enerxía das mareas é preciso que a súa amplitude sexa considerable, o aconsellable é unha amplitude superior a 10 m. Unha das primeiras foi a de La Rance en Francia construída en 1967 no estuario do río Rance na Bretaña.

Con todo, esta forma de producir enerxía eléctrica ven ser unha actualización dos tradicionais muíños de marea, que existen en lugares como Muros ou Vilagarcía de Arousa.miniatura|Central maremotriz de Rance, en Francia.|centro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Acea (construción)
### Ligazóns externas 
*Funcionamento da enerxía mareomotriz
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2003

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2003** celebráronse o 25 de maio, resultando vencedor de novo o PSOE, repetindo á fronte do Principado Vicente Álvarez Areces, aínda que nesta ocasión tivo que formar goberno en coalición con IU-BA. URAS perdeu todos os seus deputados e o PP recuperou gran parte da súa forza, ao pasar dos 15 das anteriores eleccións aos 19 desta.

## Resultados 
## Por circunscricións 
## Véxase tamén
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1999

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1999** celebráronse o 13 de xuño. Tras o abandono por parte de Sergio Marqués do PP en 1998 para formar Unión Renovadora Asturiana, este presentouse ás eleccións por dito partido. Debido a isto, o PP viu como pasaba de 21 escanos a 15, recuperando de novo o PSOE o goberno, por maioría absoluta. A nova formación do expresidente, a URAS, conseguiu 3 escanos, o mesmo número que Izquierda Unida, que perdeu outros 3.

## Resultados 
## Por circunscricións 
## Véxase tamén
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1995

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1995** celebráronse o 28 de maio. A pesar de que Rodríguez Vigil tivo que dimitir en 1993 debido ao escándalo do petromocho, o PSOE rematou a lexislatura. Sergio Marqués, do Partido Popular, sucedeu a Antonio Trevín, que tomara o control do goberno do Principado tras a dimisión do seu compañeiro de partido. Por primeira vez en Asturias non resultou vencedor o PSOE. O CDS, ao igual que no resto de España, veu como perdía a súa representación política na Xunta.

O 30 de novembro de 1998, Sergio Marqués, xunto con outros 4 deputados populares, abandonaron o Grupo Popular e ingresaron no Grupo Mixto, fundando máis tarde Unión Renovadora Asturiana (URAS). Deste xeito, Sergio Marqués gobernou até o final da lexislatura en minoría, pese a unha moción de censura presentada polo PP para impedilo, que foi rexeitada pola cámara.

## Resultados 

a Respecto aos resultados de Coalición Asturiana en 1991.

## Por circunscricións 
## Véxase tamén
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1991

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1991** celebráronse o 26 de maio. É de destacar que, aínda tendo aumentado o número de electores, o número de votantes descendeu, polo que se deu a participación máis baixa na súa historia.

Os dous principais partidos aumentaron o número de escanos, volvendo saír vencedores os socialistas, con Juan Luis Rodríguez Vigil á cabeza. Izquierda Unida tamén aumentou os seus representantes na Xunta, que por primeira vez na súa historia contou coa presenza dun deputado asturianista, Xuan Xosé Sánchez Vicente, do Partíu Asturianista, como representante da Coalición Asturiana. O gran perdedor das eleccións foi o CDS, que pasou de ter 8 representantes a tan só 2.

## Resultados 

a Do PAS.

## Por circunscricións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Coalición Asturiana

**Coalición Asturiana** foi unha coalición electoral entre os partidos políticos de Asturias Unidá Nacionalista Asturiana (UNA) e o Partíu Asturianista (PAS) para participar nas eleccións autonómicas de Asturias de maio de 1991. Nas eleccións xerais de 1989 UNA obtivo 3.218 votos e PAS 5.414.
O cabeza de lista foi Xuan Xosé Sánchez Vicente, presidente do PAS, que foi elixido deputado autonómico con 14.500 votos. O número dous era José Suárez "Felechosa", da UNA.
Pouco despois dunha frustrada negociación de fusión entre ambas organizacións (un ano despois do comezo da lexislatura) rompeuse a Coalición Asturiana cun cruzamento dialéctico entre os líderes de ambas, José Suárez "Felechosa" da UNA e Xuan Xosé Sánchez Vicente do PAS, disolvéndose a UNA pouco despois. Membros de UNA como Felechosa  (que despois estaría na Liga Asturiana, e logo de concelleiro en Oviedo polo PP), Pepe Fernández Alonso (actualmente Secretario de Organización do Partíu Asturianista) e Juan Carlos Fernández Castañón (actualmente na nova Unidá Nacionalista Asturiana) por razón das negociacións chegarían a rexistrar no Rexistro de Partidos o Partido de Coalición Asturiana.
 
Nas seguintes eleccións o PAS presentouse en solitario en 1995 e Sánchez Vicente conservou o escano.

## Notas
O detective Conan: Encrucillada na antiga capital

é un filme de animación baseado no anime *O detective Conan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 19 de abril do 2003.

En galego, estreouse na TVG o 2 de agosto do 2013.

## Sinopse 
Un segredo oculto nun taboleiro do xogo do go... O escenario do novo filme do detective Conan é a antiga capital xaponesa: Kyoto.

As cinco vítimas dunha serie de asasinatos que acontecen alí son membros da gavela de ladróns Genji Botaru, que se dedicaron no pasado a furtar estatuas famosas de Buda e outras obras de arte. Desta vez Heiji, un detective adolescente con moita sona e rival e amigo de Conan, axudará coa resolución do misterio. Tamén aparecerá Kazuha, a moza de Heij. Os espectadores han gozar vendo as escenas de amor entre esta parella e a de Conan e Ran, e mais os versátiles trucos que se irán amosando na longametraxe.

Conan atópase en Quito xunta Ran e o detective Mouri para investigar o roubo dun tesouro nacional do célebre Templo Sanno hai oito anos. A única pista para dar co paradoiro é unha imaxe misteriosa. Conan, sospeitando que o roubo está relacionado co caso dos asasinatos en serie, comeza a investigar. Xunto con Heiji, unirase nunha procura chea de perigos e sorpresas. Unha canción infantil abre a porta da memoria que axudará a dar co misterio que se oculta na misteriosa imaxe.

Será quen Conan de saír da encrucillada que envolve xa máis dun século de historia?

## Dobraxe 
* **Estudio:** Sodinor
* **Data:** 2013.
* **Dirección:** Alfonso Valiño e Matías Brea.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

## Música 
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é "Time after Time ~Hana mau machi de~ " (*O tempo tras o tempo ~Os pétalos das flores levitan no ar~ *), interpretada por Mai Kuraki.

Os temas da música de fondo foron compostos por Katsuo Ono, e serían utilizados na serie orixinal a partir do ano 2004.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Listeriáceas

As **Listeriáceas** ou **Listeriaceae** son unha familia de bacterias grampositivas da orde Bacillales, cuxo xénero tipo é *Listeria* (nomeada en honor ao médico británico Joseph Lister), e que comprende tamén o xénero *Brochothrix*.

As especies do xénero *Listeria* poden encontrarse no chan, augas residuais, plantas e feces de seres humanos e animais sans. *Brochothrix* atópase principalmente no chan, carnes, herba e ensilados e carnes refrixeradas..

## Características 
Son bacilos. Aerobias ou anaerobias facultativas. Non forman esporas. Son positivas na probas da catalase e na reacción de Voges-Proskauer. As do xénero *Brochothrix* non son móbiles, pero as *Listeria* teñen mobilidade por flaxelos peritricos. As temperaturas óptimas para *Brochothrix* están entre 20 e 25&nbsp;°C e para *Listeria* entre 30 e 37&nbsp;°C.

## Patoxenia 
O principal patóxeno da familia é a *Listeria monocytogenes* que causa no home a listeriose. *Listeria ivanovii* e *Listeria monocytogenes* son parasitas de animais. Como *Listeria monocytogenes* e *Brochothrix thermosphacta* son tolerantes ao frío poden sobrevivir en alimentos refrixerados. *B. thermosphacta* pode estragar as carnes, pero non é patóxena para os humanos ou animais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* George Garrity (Hrsg.): ''Bergey's Manual of Systematic Bacteriology*, Volume 3: *The low G + C Gram Positives''. 2ª edición. Springer-Verlag, Nova York u. a. O. 2008, ISBN 978-0-387-95041-9

### Ligazóns externas 
* Taxonomía do NCBI Listeriaceae
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1987

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1987** celebráronse o 10 de xuño. Resultou vencedor de novo o PSOE, aínda que nesta ocasión con 6 escanos menos. Alianza Popular, anteriormente dentro de Coalición Popular, tamén baixou de escanos, neste caso 1. Estes 7 escanos, máis un que tamén perdeu o PCE, agora baixo o nome de Izquierda Unida, foron para o Centro Democrático y Social. Pedro de Silva repetiu mandato á fronte do Principado.

## Resultados 
a Respecto aos resultados do PCE en 1983.

## Por circunscricións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Pablo Almazán

**Pablo Almazán Sierra**, nado o 15 de xaneiro de 1989 en Granada, é un xogador profesional español de baloncesto. Actualmente xoga para o Real Betis da Liga ACB, no que xoga na posición de ala cunha alzada de 2,00 metros.

## Traxectoria 
### Equipos 
* 20px|border Canteira do Unicaja Málaga
* 15px|border|LEB Prata CB Axarquía (LEB Prata, 2007–2008)
* 20px|border|LEB Prata Jerez (LEB Prata, 2008–2009)
* 20px|border|LEB Prata Plasencia (LEB Prata, 2009–2010)
* 20px|border|LEB CB Axarquía (LEB, 2010–2011)
* 20px|border|ACB Unicaja Málaga (ACB, 2010–2011)
* 20px|border|ACB CAI Zaragoza (ACB, 2011–2012)
* 20px|border|LEB Básquet Coruña (LEB, 2012–2013)
* 20px|border|LEB Breogán (LEB, 2013–2014)
* 20px|border|LEB Basket Navarra (LEB, 2014–2015)
* 20px|border|LEB Club Melilla Baloncesto (LEB, 2015–2018)
* 20px|border|LEB Real Betis Energía Plus (LEB / ACB, 2018−presente)

### Palmarés 
* 2005-06. Unicaja. Campionato de España de Júnior. 
* 2005. España. Europeo Sub 16. Bronce
* 2009. España. Europeo Sub 20. Bronce

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en ACB.com 
* Ficha en FEB.es
Gaidulfo

**Gaidulfo**, finado en 594, foi un duque longobardo de Bérgamo a finais do século VI.
## Traxectoria 
Sucesor de Wallari, obtivo unha posición de forza tal como para participar, xunto con outros, nunha rebelión contra o novo rei Axilulfo e soster con el un conflito armado. Gaidulfo foi vencido e tras ulteriores rebelións co mesmo resultado axustizárono (594).

O ducado de Bérgamo, entendido como complexo político-militar, pero aínda non territorial, estaba entre os máis importantes e aguerridos e as vicisitudes de Gaidulfo testemuña a forza do grupo de poder que rexía o ducado, polo menos nas expectativas do duque, mesmo se ao final se demostrou efémera.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ducado de Bérgamo.
* Wallari.
Eleccións ao Parlamento de Cantabria de 2011

As **eleccións ao Parlamento de Cantabria de 2011** celebráronse o 22 de maio de 2011, no marco das eleccións autonómicas de España de 2011. Elixíronse 39 deputados.

## Candidaturas 
### Partidos políticos con representación no Parlamento 
### Partidos políticos sen representación no Parlamento 
## Sondaxes 
## Resultados 
Para poder optar a asignación de escanos a candidatura debe obter polo menos o 5% dos votos válidos emitidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eleccións ao Parlamento de Cantabria, ''historiaelectoral.com
* Boletín oficial de Cantabria do 26 de abril de 2011 Xunta Electoral Provincial de Cantabria. Candidaturas proclamadas para as eleccións de deputados ao parlamento de Cantabria.
* Boletín oficial de Cantabria do 15 de xullo de 2011 Xunta Electoral Provincial de Cantabria. Resultados xerais das eleccións a deputados do Parlamento de Cantabria celebradas o 22 de maio de 2011.
Alexandre Lippmann

**Alexandre Lippmann**, nado en París o 11 de xuño de 1881 e finado na mesma localidade o 23 de febreiro de 1960, foi un tirador de esgrima francés, gañador de cinco medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Neto por parte materna de Alexandre Dumas, participou, aos 26 anos, nosXogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres, gañando a medalla de ouro na proba por equipos de espada e a medalla de prata na proba individual. A súa seguinte participación olímpica foi nos Xogos Olímpicos de 1920 de Anveres, onde logrou unha nova medalla de prata na proba individual así como unha medalla de bronce por equipos. Finalmente nos Xogos Olímpicos de 1924 de París sumou unha nova medalla de ouro na proba por equipos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  www.olympic.org - Alexandre Lippmann
*  www.sports-reference.com - Alexandre Lippmann
Rotarit

**Rotarit** ou **Rotharit**, finado en Turín en 702, foi un duque longobardo, último duque de Bérgamo.
## Traxectoria 
No 700, cando estalou a loita pola sucesión do rei recentemente desaparecido, Cuniperto (ao cal era fiel), declarouse a favor do fillo deste último, Liutperto (aínda menor de idade), e do seu titor Ansprando. Opostos eran o duque de Turín Raghinperto, fillo de Godeperto e, xa que logo, tamén el un expoñente da dinastía bávara reinante. O enfrontamento resolveuse cunha batalla, combatida en Novara a principios de 701, que veu a derrota de Rotarit e do seu aliado Ansprando. Raghinperto, apoiado polos longobardos de *Neustria* (como daquela se denominaba a rexión noroccidental do reino) subiu ao trono e inmediatamente se asociou ao fillo, o futuro Ariperto II.

Á morte de Raghinperto, acaecida poucos meses despois da batalla de Novara, Rotarit e Ansprando meteron na cadea a Ariperto II e sevolveron ao trono a Liutperto. Ariperto, porén, deu fuxido e o ano seguinte (702) venceu en Pavia aos protectores de Liutperto; depuxo e meteu na cadea ao xove rei e coroouse no seu lugar. Rotarit, volto a Bérgamo, proclamouse rei pero foi vencido tras un sanguento cerco por Ariperto que, despois de lle afeitar a barba e a testa como signo de máximo desprezo, levouno a Turín, onde o executou (702).
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*, libro VI, 18-20.
### Outros artigos 
* ducado de Bérgamo.
* longobardos.
Mariner 3

**Mariner 3** foi unha sonda espacial estadounidense lanzada o 5 de novembro de 1964 mediante un foguete Atlas Agena D desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral para estudar Marte, fallando no seu obxectivo.

## Características 
Mariner 3 pertenceu ó programa Mariner da NASA. Era idéntica á posteriormente exitosa Mariner 4 e a súa misión era facer un sobrevoo de Marte para facer medicións e observacións científicas, pero a cofia protectora que protexía á sonda durante o lanzamento non se abriu, impedindo o funcionamento da nave.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mariner 4
* Atlas Agena
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1983

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1983**, as primeiras eleccións autonómicas en democracia, tiveron lugar o 8 de maio de 1983. Resultou gañador por maioría absoluta oPSOE. Como consecuencia, Pedro de Silva Cienfuegos-Jovellanos foi investido presidente do Principado de Asturias, sucedendo a Rafael Fernández Álvarez, que ocupaba o cargo desde a aprobación do Estatuto de Autonomía en 1982.

## Resultados 
## Por circunscricións 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Resultados numéricos detallados e definitivos de todas as eleccións celebradas en Asturias desde 1982
Mimulfo

**Mimulfo**, finado en Orta San Giulio en 590, foi un duque longobardo, señor da zona de Novara sobre o 575, probabelmente como duque de San Giulio.
## Traxectoria 
Segundo a *Historia Langobardorum* de Paulo Diácono, o duque foi acusado de traizón a favor dos francos e feito decapitar na illa de San Giulio polo rei Axilulfo no 590.

É probábel que detrás da súa condena haxa motivacións políticas, ligadas á hostilidade de diversos duques contra o novo rei.

Un pequeno sarcófago que contiña restos humanos e unha inscrición *MEINULF* (hoxe desaparecida), atopouse na basílica de san Giulio, durante as escavacións efectuadas a finais do século XVII. O sarcófago úsase agora como peto para as esmolas na igrexa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán 1992).
* Lazzaro Agostino Cotta, *Corografia della Riviera di San Giulio* (Milán 1690), Borgomanero 1980.
Julio Rodríguez Soto

**Julio Manuel Rodríguez Soto**, nado en Maside o 17 de marzo de 1880 e finado en Lisboa o 9 de xullo de 1931, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Rodríguez Vázquez, notario en Ribadavia e Francisca Soto, mestra de Maside. Licenciado en Dereito, abriu bufete no Carballiño. Foi alcalde de Maside nos anos dez. Durante a ditadura de Primo de Rivera colaborou con José Calvo Sotelo, sendo o seu home de confianza na comarca do Carballiño. Foi nomeado deputado provincial en 1924 e elixido presidente da Deputación de Ourense o 9 de novembro de 1926. Foi membro da Asemblea Nacional Consultiva como representante das Deputacións provinciais (1927-1930). Dimitiu como presidente da Deputación en xaneiro de 1929. Despois foi nomeado Inspector xeral de Petróleos. Coa proclamación da Segunda República exiliouse en Portugal, morrendo en Lisboa en xullo de 1931, con 51 anos.
## Recoñecementos
esquerda|miniatura|Placa da avenida co seu nome no Carballiño.

miniatura|dereita|Julio Rodríguez Soto na inauguración da súa rúa en Maside, 1925.

Unha avenida do Carballiño leva o seu nome na súa honra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Os Presidentes da Deputación
* Julio Manuel Rodríguez Soto. Alcalde de Maside e Presidente da Deputación de Ourense.
Bellis

***Bellis*** (chamadas comunmente **margaridas**) é un xénero de 10 especies e unha parella de sub-especies aceptadas, das case 125 descritas, de plantas herbáceas da familia das asteráceas, a máis coñecida das cales é a margarida común ou europea, *Bellis perennis*.

## Descrición 
Caracterízanse por formar rosetas basais de follas ovais ou espatuladas sobre rizomas rastreiros; deles agroman un ou máis talis florais, no cales se produce unha inflorescencia terminal, a miúdo de forma discoidal. Adoitan ser heliotrópicas, fechándose a flor pola noitiña e tornando a se abrid de mañá cedo.

## Distribución 
Son oriundas do centro e oeste de Europa, onde medran bravas. A especie máis estendida é *B. perennis*, que acada a península Escandinava, e colonizou América do Norte seguindo aos emigrantes europeos.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum*, vol. 2, p.&nbsp;887 en 1753 http://biodiversitylibrary.org/page/358907.

## Táxones aceptados 
* *Bellis annua* L.
** *Bellis annua* ssp. *annua*
** *Bellis annua* ssp. *minuta*
* *Bellis azorica* Hochst.
* *Bellis bernardii* Boiss. & Reut.
* *Bellis caerulescens* (Cosson) Coss. ex Ball
* *Bellis dubia* Spreng.
* *Bellis hyrcanica* Woronow
* *Bellis longifolia* Boiss. & Heldr.
* *Bellis perennis* L. - margarida común
* *Bellis rotundifolia* (Desf.) Boiss. & Reut.
* *Bellis sylvestris* Cirillo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Xacinto (homónimos)

[right|thumb|250px|[Xacinto, da mitoloxía grega]]
**Xacinto** pódese referir:

## Mitoloxía 
* **Xacinto**, personaxe da mitoloxía grega, célebre pola súa extrema beleza, amante de Apolo.

## Botánica 
* **Xacinto**, designación común das plantas do xénero *Hyacinthus*

## Persoas 
***Xacinto**, antropónimo masculino galego, coas variantes portuguesa e castelá *Jacinto* e inglesa *Hyacinth*.
* San **Xacinto de Cracovia**, santo polonés.
Camomila brava

A **camomila brava** ou **macela brava** (***Anthemis arvensis***) é unha herba anual nativa de Europa pertencente á familia das asteráceas.

## Descrición 
É unha planta herbácea anual, de até 50&nbsp;cm de altura. Os talos son glabros, moi numerosos, de cor avermellada na rexión basal tornándose averdados máis preto do extremo. As follas son bi- ou tripinnatisectas, cos folíolos lineares. Florea cara finais da primavera, formando un capítulo terminal con flores liguladas brancas unisexuais, e flosculosas tubulares, amarelas, hermafroditas no disco. As lígulas extremas de cor branca son regulares, tridentadas e ovadas, de até 1&nbsp;cm de lonxitude; caen cara a abaixo laxamente tras a floración, tapando o invólucro pero sen chegar a se caer. As flores externas ábrense antes. O receptáculo entre as flores é escamoso. O froito é un aquenio liso, de sección cuadrangular ou arredondada.

## Hábitat 
Medra en gabias e beirís de camiños, e como mala herba en leiras.

## Propiedades 
Indicacións: febrífugo, resolutivo, vermífugo.

## Taxonomía 
*Anthemis arvensis* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 2: 894. 1753.
miniatura|220px
* *Anthemis chevalieri* Sennen
* *Anthemis gemmelarii* Tineo
* *Anthemis granatensis* Boiss.
* *Anthemis sallei* Sennen & Elías
* *Anthemis agrestis* Wallr.	
* *Anthemis anglica* Spreng.
* *Anthemis kitenensis* Thin	
* *Anthemis sallei* Sennen & Elias	
* *Chamaemelum arvense* (L.) Hoffmanns. & Link
* *Anthemis cyllenea* Halácsy	
;*subsp. incrassata* (Loisel.) Nyman
* *Anthemis australis* Willd.	
* *Anthemis clavata* Guss.	
* *Anthemis gemmellarii* Tineo	
* *Anthemis incrassata* Loisel.	
* *Anthemis nicaeensis* Willd.	
* *Anthemis pedunculata var. laevis* (Emb. & Maire) Maire	
* *Anthemis ruthenica subsp. requienii* Nyman	
* *Anthemis tuberculata var. laevis* Emb. & Maire
;*subsp. sphacelata* (C.Presl) R.Fern.
* *Anthemis brevifolia* Lojac.	
* ''Anthemis sphacelata

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Steindachneria argentea

***Steindachneria argentea*** é un peixe osteíctio da orde dos gadiformes e familia dos merluccíidos, única da subfamilia dos **estendacneriinos** e do xénero *Steindachneria* común nas costas do océano Atlántico noroccidental desde Florida até a Güiana, ao longo de todo o mar Caribe e o golfo de México, coñecido en castelán como *granadero luminoso*.

## Características 
A lonxitude máxima descrita é de 30&nbsp;cm. Ten unha única espiña na aleta dorsal, mentres que na anal ten máis de cen raios brandos; os raios das [aletas pelvianas son moi longos e filamentosos, que chegan até o ano cando os prega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cohen, D., Inada, T., Iwamoto, T. & Scialabba, N. (1990): *Gadiform Fishes of the World (Order Gadiformes). An annotated and illustrated catalogue of cods, hakes, grenadiers and other gadiform fishes known to date.* [FAO: FAO Fisheries Synopsis, 125, volume 10, pp.&nbsp;77–81.
* Lloris, Domingo (2005): *Hakes of the world (family Merlucciidae): an annotated and illustrated catalogue of hake species known to date*. Roma: FAO. ISBN 92-5-104984-X. Pódese ver en http://www.fao.org.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Gadiformes
* Merluccíidos

### Ligazóns externas 
* Fotografías de ''* en *Fishbase''.
Irmandinhos A Estrada

O **Irmandinhos A Estrada** é un club de fútbol gaélico galego, da vila de Estrada. Foi fundado en 2012 e xoga na Liga Galega de Fútbol Gaélico. É o primeiro equipo fundado na provincia de Pontevedra.

## Historia 
Irmandinhos A Estrada Fútbol Gaélico naceu logo do verán de 2012. Dende aquela, o seu crecemento foi espectacular, non só no seu cadro masculino, senón que tamén foi o segundo club galego en dispor de sección feminina. Os Irmandinhos estreáronse no Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico no Torneo da Coruña de 2013. As Irmandinhas tiveron a súa estrea oficial no derradeiro torneo dese mesmo ano no Torneo de Madrid do mes de xuño.

Na competición galega, como A Coruña Fillos de Breogán, Irmandinhos presentou dous conxuntos. O equipo máis forte foi denominado como Bráithreachas (que significa irmandade en gaélico irlandés). Estes dous equipos participaron na primeira Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7 desenvolta no primeiro semestre do ano 2013. Con todo, Bráithreachas aínda non participou en torneos do Campionato Ibérico.
Os Irmandinhos adestra e xoga no Campo de Callobre e no Campo da Figueroa.

O 9 de marzo de 2013 xunto cos equipos A Coruña Fillos de Breogán e Mecos FG Ogrobe constitúen a Asociación Galega de Fútbol Gaélico.

O 22 de xuño de 2013 os Irmandinhos remataron a primeira tempada da súa historia cun 5º posto na Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7 pero o seu equipo irmán os Bráithreachas proclamáronse campións.

## Clasificación Feminina
### 2013/2014 
1º Liga Galega de Fútbol Gaélico 15px

1º Copa Galega de Fútbol Gaélico 15px

3º (Bráithreachas) Copa Galega de Fútbol Gaélico 15px

2º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico 15px

7º (Bráithreachas) Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

## Clasificación Masculina
### 2013 
1º (Bráithreachas) Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7 15px

5º Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7

5º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

### 2013/2014 
2º Liga Galega de Fútbol Gaélico 15px

4º Copa Galega de Fútbol Gaélico

8º (Bráithreachas) Copa Galega de Fútbol Gaélico

4º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

13º (Bráithreachas) Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

## Uniforme 
* Uniforme titular: Camisola branca con dúas franxas verticais no centro de cores verde e vermello. Pantalón negro. Medias brancas e verdes.

## Xogadores/as 
### Cadro Masculino 2013/14 
:*Datos do 1 de agosto de 2013.*

* 12px|Capitán Capitán

### Cadro Feminino 2013/14 
:*Datos do 1 de agosto de 2013.*

* 12px|Capitá Capitá

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
*Páxina do club en Facebook
*Páxina do club en Twitter
*Páxina Asociación Galega de Fútbol Gaélico
Christian d'Oriola

'''Christian d'Oriola''', nado en Perpiñán o 3 de outubro de 1928 e finado en Nimes o 30 de outubro de 2007, foi un tirador de esgrima francés, gañador de seis medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Procedente dunha familia da nobreza rosellonesa de tradición viñateira, comezou de neno a adestrar con seu pai, asistindo ás primeiras competicións oficiais con 13 anos e os 18 anos xa é vicecampión de Francia tras perder na final con Jéhan de Buhan e en 1947 é campión do mundo de florete. Con 19 anos participou nos Xogos Olímpicos de 1948 celebrados en Londres, gañando a medalla de prata na proba individual de florete e a medalla de ouro na proba por equipos desta modalitade. En 1949 é de novo campión do mundo aínda que nos dúas anos seguinte debido a unha uremia non entra nos podios, volvendo de novo á alta competición no Campionato do Mundo de 1951, onde consegue dous títulos mundiais, en florete individual e por equipos. Nos Xogos Olímpicos de 1952 de Helsinqui logrou a medalla de ouro nesas dúas mesmas probas. Nos Xogos Olímpicos de 1956 de Melbourne novamente gañou a medalla de ouro na proba individual, e a medalla de prata por equipos. Na súa última participación olímpica, nos Xogos Olímpicos de 1960 de Roma foi o abandeirado da delegación francesa rematou quinto na proba por equipos de florete, oitavo na de florete individual e noveno na de equipos de espada. Aínda en 1970 foi campión de Francia en florete por equipos e tras retirarse foi árbitro internacional durante dez anos, entre 1970 e 1980. No ano 1971 obtivo a Lexión de Honra. Foi vicepresidente da Federación Francesa de Esgrima (1980-1984) e membro da Académie des sports

Ao longo da súa carreira gañou doce medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, oito delas de ouro; e dúas medallas nos Xogos do Mediterráneo.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  www.olympic.org - Christian d'Oriola
*  www.sports-reference.com - Christian d'Oriola
Philippe Riboud

**Philippe Riboud**, nado en Lión o 9 de abril de 1957, é un tirador de esgrima francés, xa retirado, gañador de seis medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Participou con 19 anos nos Xogos Olímpicos de 1976 celebrados en Montreal, rematando noveno na proba por equipos na modalidade de espada e trinta e sete na proba individual. Nos Xogos Olímpicos de 1980 de Moscova gañou a medalla de ouro na proba por equipos e a medalla de bronce na individual. Nos Xogos Olímpicos de 1984 dos Ánxeles revalidou a medalla de bronce na proba individual e gañou a medalla de prata por equipos. Finalmente, nos Xogos Olímpicos de 1988 de Seúl, onde foi o abandeirado da delegación francesa, gañou a medalla de ouro na proba por equipos e prata na individual.

Ao longo da súa carreira gañou oito medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, tres delas de ouro.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  www.olympic.org - Philippe Riboud
*  www.sports-reference.com - Philippe Riboud
Daniel Revenu

**Daniel Revenu**, nado en Melun o 5 de decembro de 1942, é un tirador de esgrima francés, xa retirado, gañador de seis medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Fillo do mestre de armas Ernest Revenu, foi especialista na modalidade de florete e con 21 anos participou nos Xogos Olímpicos de 1964 celebrados en Tokyo, gañando a medalla de bronce na proba individual e por equipos de florete. Nos Xogos Olímpicos de 1968 de México revalidou a súa medalla de bronce en individual e logrou unha de ouro na proba por equipos. Nos Xogos Olímpicos de 1972 de Múnic quedou eliminado nas semifinais na proba individual pero gañou a de bronce por equipos, metal que revalidou nos Xogos Olímpicos de 1976 de Montreal.

Ao longo da súa carreira voi tres veces campión de Francia (1963, 1965 e 1974) e gañou seis medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, dúas delas de ouro. É autor de estudos, manuais e libros de divulgación sobre a esgrima e o seu ensino: *Escrime et éducation* (1974),  ''Contribution à l'étude de la personnalité de l'escrimeur* (1979), *Les Fiches de l'éducateur* (1985), *Manuel de l'éducateur* (1985), *Initiation à l'escrime: une démarche pour l'école* (1985),  con Raymond Thomas escribiu *L'escrime'' (1992) para a colección Que sais-je ?.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*  www.olympic.org - Daniel Revenu
*  www.sports-reference.com - Daniel Revenu