open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Biobra, Rubiá

**San Miguel de Biobra** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Rubiá. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 65 habitantes (36 homes e 29 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 89 habitantes.

## Xeografía
A parroquia está situada á beira da estrada N-120. Biobra forma parte do parque natural da Serra da Enciña da Lastra. Na parte alta da aldea está situado o seu Centro de Interpretación, desde onde parten interesantes rutas sinalizadas para andar. Pola parroquia pasa unha variante da vía de inverno do Camiño de Santiago.

## Patrimonio
Na igrexa parroquial hai un retablo con talle policromado. Ten unha figura da Virxe do Rosario e un sagrario coa Verónica na porta obra de Gregorio Español, ao igual có que fixo en Tejados (Valderrey, provincia de León). O retablo ten tamén dúas virtudes -a fe e a esperanza- na predela, similar á da parroquia de Correxais (Vilamartín de Valdeorras), feito por Jerónimo de Salazar a comezos do século XVII.

O Boletín Oficial de Minas recolle un rexistro mineiro para unha explotación de antimonio en Ferradal e Teso, realizado por J. de D. Acevedo en abril de 1844, na mina de Reservada. En 1890 unha compañía alemá fixo unha cata para extraer antimonio, mais o proxecto non foi adiante. En 1891 retomouse a escavación na mina Pardo, propiedade do madrileño D. M. Hervella, da que sacou uns 10 000&nbsp;kg deste semimetal. En 1894 F. Navarro recolle nos *Anales* da Sociedade Española de Historia Natural a presenza de catorce mostras de estibina de Biobra na colección do Museo de Ciencias Naturais.

Na parroquia está a adega Bacelos de Biobra, única con produción ecolóxica da Denominación de Orixe Valdeorras.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa Biobra, Rubiá.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Muro sur da igrexa de Biobra, Rubiá.jpg|Lápidas no muro sur da igrexa
Ficheiro:Inscrición igrexa de Biobra, Rubiá.jpg|Inscrición na fachada da igrexa
Ficheiro:Rúa en Biobra, Rubiá.jpg|Rúa a carón da igrexa
Ficheiro:Rúa en Biobra, Rubiá 2.jpg|Rúa a carón da igrexa
Ficheiro:Rúa da Nogueira en Biobra, Rubiá.jpg|Rúa da Nogueira

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Biobra
### Parroquias de Rubiá
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Rubiá
Bessie Smith

[miniatura|thumbtime=396|*[St. Louis Blues*, 1929]]
**Elizabeth "Bessie" Smith**, nada en Chattanooga (Tennessee) o 15 de abril de 1894 e finada en Clarksdale (Mississippi) o 26 de setembro de 1937, foi unha cantante estadounidense de blues urbano, famosa nas décadas de 1920 1930. Era coñecida como a Emperatriz do blues.

## Traxectoria 
O primeiro emprego de Smith foi de bailarina na compañía Moses Stokes nun espectáculo no que tamén traballaba Ma Rainey, quen non lle ensinou a cantar, pero que probablemente lle axudou a desenvolverse nos seus comezos. En 1912, o seu irmán Clarence conseguiulle o seu primeiro contrato como profesional.

Smith comezou a desenvolver o seu propio espectáculo ao redor de 1913, no teatro "81" de Atlanta. En 1917 foi descuberta nun club de Selma (Alabama) por Frank Walker (da discográfica Columbia) e en 1920 conseguira gañar unha reputación no sur e ao longo de todo o litoral leste dos Estados Unidos.

En 1923, cando o blues comeza a vender discos, asinou coa Columbia Records, e rapidamente trazou a liña da Theater Owners Bookers Association. A súa primeira gravación foi "DownHearted Blues", gravada en Nova York en febreiro de 1923, unha canción escrita e rexistrada previamente por Alberta Hunter. Ese mesmo ano grava tamén *Jailhouse Blues*, disco que, en certo sentido, "sinala a aparición do blues clásico".

Traballando duramente no teatro durante os meses de inverno e viaxando o resto do ano (tiña o seu propio vagón de ferrocarril), Smith chegou a ser a actriz negra mellor paga do seu tempo. Realizou gravacións xunto aos artistas máis importantes do momento, como Louis Armstrong, James P. Johnson, Joe Smith, ou Fletcher Henderson.

Con Louis Armstrong gravou o tema "St. Louis Blues", que "constitúe o epítome do blues clásico e destaca polo extraordinario equilibrio existente entre a interpretación vocal e o só de corneta".

De carácter forte, levou unha vida tormentosa e dilapidou a súa fortuna en homes, mulleres e xenebra. As súas cancións reflectían ese estilo de vida e esa muller que perdeu o contrato da súa vida porque tiña que cuspir e que botou os membros do Ku Klux Klan que viñan boicotear un concerto seu. Morreu dun accidente de tráfico, segundo a lenda porque non a aceptaron nun hospital para brancos.

## Discografía 
### Éxitos 
Nos Estados Unidos non existiu ningunha lista de éxitos discográficos a nivel nacional até 1936. A listaxe que aquí se presenta compilouna con posterioridade o historiador da música Joel Whitburn.

### Singles de 78 RPM — Columbia Records 
### Singles de 78 RPM — Okeh Records 
### Álbums recompilatorios 
* *Bessie Smith Album* (1938)
* *Empress of the Blues* (1940)
* *Empress of the Blues, Vol. II* (1947)
* *The Bessie Smith Story, in 4 Volumes* (1951)

## Notas
Palmas

**Palmas** é a capital do estado brasileiro de Tocantins, na rexión Norte. A súa poboación total era 220 889 habitantes en 2007. A súa superficie total é 2.218,9&nbsp;km².

É a máis nova capital de estado brasileira, fundada en 20 de maio de 1989 e inaugurada en 1 de xaneiro de 1990, para substituír Miracema do Tocantins, a capital provisoria do Tocantins cando o estado foi creado, pola Constitución brasileira de 1988.
## Véxase tamén
Recurso natural

[miniatura|A [enerxía eólica, é un recurso natural.]]
Os **recursos naturais** son substancias que se dan naturalmente no ambiente. O termo xurdiu por vez primeira na década de 1970, por E.F. Schumacher no seu libro titulado *Small Is Beautiful*. O termo "recurso" refírese a unha inmensidade de materias primas que existen no planeta e aquelas que o ser humano pode utilizar.

Frecuentemente son clasificados como **renovábeis** e **non renovábeis**. Os non renovábeis inclúen substancias que non poden ser recuperadas nun curto período de tempo, como, por exemplo, o  petróleo ou o carbón. Os renovábeis son aqueles que poden se renovar, ou seren recuperados con ou sen interferencia humana, como as forestas.
Consello de Galiza

O **Consello de Galiza** foi unha entidade política galega que se constituíu o 15 de novembro de 1944 en Montevideo e que pretendía aglutinar os deputados galegos, por riba de partidos políticos, para dotar dun órgano político a Galicia no exilio e que pretendía actuar na práctica como un goberno galego no exilio, lexitimado polo Estatuto de autonomía que se sometera a plebiscito en 1936, pero sen chegar a constituírse formalmente como a Xunta que prevía o propio Estatuto.
[miniatura|Primeira páxina da "Acta de Constitución do Consello de Galiza", Montevideo, 15/11/1944. [Fundación Penzol.]]
## Historia e características 
A iniciativa da constitución do Consello de Galiza foi de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, influído polo pensamento de José Antonio Aguirre, o lehendakari no exilio. O seu primeiro presidente foi o propio Castelao e estaba formada ademais, nun primeiro momento, por Antón Alonso Ríos, Ramón Suárez Picallo e Elpidio Villaverde. Posteriormente integrouse Alfredo Somoza.
miniatura|Bandeira do consello de Galiza.
Coa morte de Castelao o 7 de xaneiro de 1950 e o exilio de Ramón Suárez Picallo en Chile, o Consello de Galiza quedou orfo de figuras representativas. Para reactivalo os deputados Alonso Ríos, Suárez Picallo e Villaverde convocaron aos directivos das principais sociedades galegas a unha xuntanza o 11 de xullo de 1960 na sede do Centro Pontevedrés. Nesa reunión foi nomeado Antonio Alonso Pérez secretario xeral de coordinación do novo Consello de Galiza. Editaron o boletín *Consello de Galiza*.

### Recoñecemento de Castelao como primeiro presidente 
O 15 de novembro de 2024, na conmemoración do 80º aniversario do Consello de Galiza, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao foi recoñecido -simbolicamente, non oficialmente- como primeiro presidente da autonomía política do país no Parlamento de Galicia. Co gallo do 75 aniversario da morte de Castelao, o BNG, en xaneiro de 2025, propuxo que se lle dese rango legal mediante un acordo do plenario do Parlamento galego. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  Co texto da Acta de Constitución do Consello de Galiza.
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *Consello de Galiza* (boletín)
### Ligazóns externas 
* Manifesto do Consello de Galiza en xaneiro de 1970.
Seixo

[miniatura|dereita|240px|Seixos, pedregullos, croios, ou pequenas [pedras]]

O termo **Seixo** pode referirse a:

***Cuarzo**, mineral que forma parte do grupo dos silicatos;
***Canto rolado** ou **callao**, anaco de pedra xeralmente erosionado e arredondado pola acción da erosión das augas;
*Calquera pedra pequena sen arestas vivas.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Seixo**, parroquia do concello de Marín, na provincia de Pontevedra;
****Seixo**, lugar de dita parroquia;
***Seixo**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Nogueira, no concello de Meis;
***Seixo**, lugar da parroquia de Abade, no concello de Moeche;
***Seixo**, lugar da parroquia de Pasarelos, no concello de Oroso;
***Seixo**, lugar da parroquia de Pacios, no concello de Pedrafita do Cebreiro;
***Seixo**, lugar da parroquia de Carnoedo, no concello de Sada;
***Seixo**, lugar da parroquia de Castrelos, no concello de Vigo;
***Seixo de Abaixo**, lugar da parroquia de Santa María de Lurdes, no concello de Curtis;
***Seixo de Arriba**, lugar da parroquia de Santa María de Lurdes, no concello de Curtis;
***Porto Seixo**, lugar da parroquia das Negradas, no concello de Guitiriz;
***Penaseixo**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol;
***Seixoá**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Seixomil**, lugar da parroquia de Santa Baia de Berredo, no concello da Bola;
***Seixomil**, lugar da parroquia de Rabiño, no concello de Cortegada;
***Seixomil**, lugar da parroquia de Lores, no concello de Meaño;
***Seixomil**, lugar da parroquia de Nantes, no concello de Sanxenxo;
***Suseixo**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Seixo**, freguesía do concello de Mira;
***Seixo da Beira**, freguesía do concello de Oliveira do Hospital;
***Seixo de Gatões**, freguesía do concello de Montemor-o-Velho;
***Seixo de Manhoses**, freguesía do concello de Vila Flor.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Baños, A Veiga

**San Fiz de Baños** é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 83 habitantes (44 homes e 39 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 92 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 60 habitantes, sendo 28 homes e 32 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baños 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
FIRST Lego League

miniatura|dereita|Lego Mindstorms RCX
miniatura|dereita|Kit de robots Lego 
A **FIRST Lego League**, ou **FLL** ("Liga de Lego da FIRST") é unha competición para os primeiros niveis do ensino secundario promovida pola organización FIRST, fundada en 1989 para desenvolver camiños que animen ao estudantado a interesarse pola enxeñaría e a tecnoloxía. Cada ano a competición céntrase nun tema diferente relacionado coas ciencias. Os estudantes procuran solucións aos diversos problemas que se lles presentan e reúnense en competicións rexionais para compartir os seus coñecementos e mostrar as súas descubertas.

A competición ten catro aspectos principais. En primeiro lugar, un xurado avalía a capacidade de traballo en equipo de cada grupo. Logo, deben demostrar que o robot que construíron pode afrontar as tarefas asignadas. En terceiro lugar, deben realizar un proxecto de investigación relacionado co tema e facer unha presentación breve. Por último, teñen que utilizar os robots que deseñaron para competir na realización dunha serie de tarefas nun campo de xogo. Na actualidade participan uns 5.000 institutos de varios países do mundo, o que significa 20.000 rapaces.

A Liga de Lego da FIRST utiliza os Lego Mindstorms para construír pequenos robots autónomos que se desprazan polos campos de xogo oficiais (un tapete con obxectos colocados encima) e levar a cabo as tarefas que se lles asignen. A organización resulta da colaboración entre a FIRST e o Grupo Lego.

A competición implica equipos de profesores, asesores e estudantes de instituto que colaboran no deseño e construción dun robot e no seu proxecto de investigación en seis semanas; pasan entón a competir en reunións da FLL. Os desafíos de anos anteriores estiveron relacionados coas discapacidades (2004), o envío de sondas a Marte (2003) ou a exploración das cidades e os seus problemas (2002). O primeiro de todos celebrouse en 1999 e chamábase "Pánico Volcánico". O centro de interese para o desafío de 2005 é o mundo mariño, no que se denomina "Odisea Oceánica".
Corzos, A Veiga

**Santiago de Corzos** é unha parroquia que se localiza no sur do concello da Veiga. Segundo o IGE en 2014 tiña 50 habitantes (24 homes e 26 mulleres), 20 menos ca en 2004 (37 mulleres e 33 homes), e 18 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Corzos 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Meda, A Veiga

**Santa María de Meda** é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o IGE en 2014 tiña 24 habitantes (trece homes e once mulleres), 11 menos ca en 2004 (19 homes e 16 mulleres) e 23 menos ca en 1999.

## O Fraguizo 
miniatura|O Fraguizo visto desde Meda.
miniatura|O Fraguizo.

O Fraguizo é un espazo natural ó pé do camiño ao lugar de Curra. Segundo a tradición oral debaixo das pedras hai unhas covas nas que habitaron os mouros. Nesa zona refuxiáronse escapados da represión durante a guerra civil.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Meda
### Parroquias da Veiga
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Lugares da Veiga
### Ligazóns externas 
* Sitio web da parroquia de Meda
* Instagram ofical dos veciños de Meda
Prada, A Veiga

**Santo André de Prada** é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga, comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2010 tiña 32 habitantes (18 mulleres e 14 homes), 35 menos ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.

## Historia 
Co asolagamento da parroquia de Alberguería en 1958 pola construción do encoro de Prada, do río Xares, os seus terreos pasaron a Prada.
## Patrimonio
*Igrexa de Santo André.
*Santuario do Cristo da Ascensión.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Prada 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga

### Ligazóns externas 
* Web sobre a parroquia
Curra, A Veiga

**San Miguel de Curra** é unha parroquia que se localiza no concello ourensán da Veiga na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2010 tiña 8 habitantes (3 mulleres e 5 homes) nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 9 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Curra 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
A Veiga, A Veiga

**Santa María da Veiga** é unha parroquia que se localiza no suroeste do concello da Veiga. Segundo o IGE en 2013 tiña 267 habitantes (137 mulleres e 130 homes), nunha sóa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 272 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Veiga 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
A Ponte, A Veiga

**Santa María Madanela da Ponte** é unha parroquia do concello da Veiga, na provincia de Ourense. Eclesiasticamente pertence á diocese de Astorga. Segundo o IGE, en 2023 tiña 27 habitantes (17 homes e 10 mulleres). Ten unha soa entidade de poboación.

## Características
O lugar ten unha estrutura concentrada de estreitas rúas e construcións de pedra con teitos de lousa. Os edificios encostados están imbricados de vivendas, leñeiros e palleiras, nunha continuidade simple e práctica ao mesmo tempo. Das fachadas das casas moitas veces sobresaen os fornos onde os seus veciños antigamente facían o seu propio pan.

A poboación divídese a ámbalas dúas beiras do río Xares. A igrexa está no lado dereito do val e a antiga Casa-Escola está xunto ao río na marxe esquerda.

A Ponte viviu no século XX da gandaría, da agricultura de autoconsumo no val do río Xares, e na primeira metade do século XX das explotacións mineiras do volframio.

## A pedra na Ponte 
Encóntranse diversas esculturas á vista ao longo do lugar, aínda que a construción máis rechamante é a Casa dos Baqueiros/Vaqueiros que mostra nas paredes exteriores figuras gravadas e outras en relevo nas pedras sen unha organización clara e de difícil datación. Parecen pezas aproveitadas doutras construcións de natureza incerta, posibelmente algunha edificación ritual ou relixiosa. Entre as figuras, pódense observar figuras de seres humanos a cabalo, animais como un cervo e mesmo símbolos do Sol, a Lúa e unha vieira. Tamén se aprecian grafías e trazos diversos.

## Contorno  
No contorno de Ponte, pódese practicar o sendeirismo, a astronomía, a pesca, principalmente no río Xares, e a caza. Desde Ponte, saen dous camiños sinalizados: o PR-G 199 Ruta Pena Trevinca polo Sestil Alto (18 km, ida e volta; se se vai até o pico de Pena Trevinca, esténdese até os 21,6 km; dificultade alta; duración de 7 horas) e o PR-G 200 Ruta das lagoas glaciares da Serpe e de Ocelo (14 km, ida e volta; dificultade media-alta; duración de 5 horas). Desde 2015, Trevinca é un Destino Turístico Starlight, polo tanto un lugar recomendado para a observación nocturna do ceo.
## Galería de imaxes 

Ficheiro:A_Ponte%2C_A_Veiga_-_panel_Pena_Trevinca.jpg|Panel ZEC Pena Trevinca na Ponte, A Veiga
Ficheiro:Casa_dos_Vaqueiros%2C_A_Ponte%2C_A_Veiga_-_cabalo_2.jpg|Gravado na Casa dos Vaqueiros, A Ponte, A Veiga

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ponte 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Vilanova, A Veiga

**San Pedro de Vilanova** é unha parroquia do concello da Veiga. Segundo o IGE, en 2014 tiña 19 habitantes (dez homes e nove mulleres), 16 menos ca en 2004 (18 mulleres e 19 homes), e cinco máis ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

Na primeira metade do século XX houbo activas preto da aldea varias minas de volframio

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilanova 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Escala de blues

Son moitas as **escalas de blues**, mais a escala por antonomasia, a máis utilizada, é a  pentatónica menor co engadido dunha Blue note, a quinta diminuida (flatted fifth). Por exemplo, a común escala de blues en La: La-Dó-Re-Mib-Mi-Sol-La.

No blues moderno empréganse moitas escalas diferentes, o mesmo que nos blues tocados jazzisticamente.
Arcos, Vilamartín de Valdeorras

**San Lourenzo de Arcos** é unha parroquia que se localiza no sueste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 226 habitantes (113 homes e 113 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 251 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 166 habitantes, sendo 91 homes e 75 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
### Ligazóns externas 
* 20px *Grandes lugares* na TVG.
Arnado, Vilamartín de Valdeorras

**San Clemente de Arnado** é unha parroquia que se localiza no sueste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 37 habitantes (19 homes e 18 mulleres), 12 menos ca en 2004 (25 mulleres e 24 homes) e 21 menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Patrimonio
O **pazo de Arnado** ou **pazo de Torre Penela** é unha construción civil construída polo maxistrado e deputado Pedro Sanjurjo Flórez (fillo de Pedro Sanjurjo Pérez, conde de Torre Penela) na década de 1890. Está construído con perpiaño e tellado de lousa. O recinto inclúe unha capela e un terreo de 3 ha entre a construción e o río Sil, con cedros do Canadá. Foi mercado pola familia de Pedro Iglesias Naya á viúva de Pedro Sanjurjo, Pilar Agudín Bolívar, coa condición de que esta viviría alí até a súa morte, que aconteceu con 105 anos. O empresario Manuel Candal quixo usar o edificio como centro xeriátrico coa axuda da Deputación de Ourense, pero o proxecto non saíu adiante.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pazo de Arnado - 2.jpg|Pazo de Arnado
Ficheiro:Igrexa de Arnado.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Arco igrexa de Arnado.jpg|Inscrición e arco na igrexa parroquial

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arnado 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Cernego, Vilamartín de Valdeorras

**San Víctor de Cernego** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello ourensán de Vilamartín de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 32 habitantes (15 homes e 17 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación. En 2004 tiña 64 habitantes (36 homes e 28 mulleres), 2 máis ca en 1999.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cernego
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Pradolongo, A Veiga

**San Pedro de Pradolongo** é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o IGE en 2014 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres), 5 menos ca en 2004 (18 homes e 14 mulleres), e 13 menos ca en 1999. Ten un só núcleo de poboación.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pradolongo, A Veiga.jpg|Vista da aldea
Ficheiro:Igrexa Pradolongo - 2.jpg|Igrexa parroquial

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pradolongo 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Música country

A **música country** é un estilo popular no sur dos Estados Unidos orixinado na música dos apalaches e nas cancións vaqueiras. Os seus antecedentes son as danzas europeas e as tradicións celtas (sobre todo escocesas). Na orixe era moi simple e interpretada por poucos instrumentos: guitarra, banjo e violín principalmente, as súas letras falaban da dura vida no campo, tristeza e amores imposíbeis. As primeiras figuras do xénero foron a familia Carter e Jimmie Rodgers, o chamado pai do Country, aínda que a personalidade máis importante sexa Hank Williams. Nos cincuenta a música antano de pobres sofisticouse e encheuse de arranxos, cun estilo centrado en Nashville, fogar do Nashville Sound e do máis importante programa de radio do Sur, o Grand Ole Opry. Como reacción a estas producións comerciais houbo unha volta ás orixes acústicas no Bluegrass e un endurecemento co Honky Tonk.[miniatura|[Johnny Cash.|centro]]
Correxais, Vilamartín de Valdeorras

**San Pedro de Correxais** é unha parroquia que se localiza no sueste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2010 tiña 77 habitantes (38 mulleres e 39 homes), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 114 habitantes.

A localidade de Penouta pertence á parroquia eclesiástica de Valencia do Sil.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Correxais
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vilamartín de Valdeorras
O Mazo, Vilamartín de Valdeorras

**Santo Antonio do Mazo** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres), nove menos ca en 2004 (19 homes e 14 mulleres segundo o padrón municipal) e once menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Patrimonio
Igrexa parroquial de Santo Antón Abade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Mazo 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
A Portela, Vilamartín de Valdeorras

**San Xulián da Portela** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 196 habitantes (102 homes e 94 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 193 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 142 habitantes, sendo 73 homes e 69 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Portela 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Vilaboa, A Veiga

**Santa Lucía de Vilaboa** é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 14 habitantes (8 mulleres e 6 homes), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 16 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 7 habitantes, sendo 3 homes e 4 mulleres.

A localidade de Vilaboa pertence á parroquia eclesiástica de Corexido.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaboa 
### Parroquias da Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
San Miguel do Outeiro, Vilamartín de Valdeorras

**Santo Antonio de San Miguel de Outeiro** é unha parroquia situada no oeste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 45 habitantes (22 homes e 23 mulleres), quince menos ca en 2004 (32 mulleres e 28 homes) e sete menos ca en 1999. Ten unha única entidade de poboación.

## Patrimonio 
* Pazo de San Miguel do Outeiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel do Outeiro 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
San Vicente de Leira, Vilamartín de Valdeorras

**San Vicente de Leira** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 101 habitantes (50 homes e 51 mulleres), 54 menos ca en 2004 (78 mulleres e 77 homes) e 89 menos ca en 1999. Ten tres entidades de poboación.

## Xeografía e historia
Está situada ao norte do concello, lindando ao norte coa provincia de León a través da serra de Cabalos, cos picos Montouto (1541 m) e A Turriera (1610 m). No primeiro deles nace o río Leira, afluente do río Sil. Está comunicada a través da estrada provincial OU-0807, que comunica coa N-120. En marzo de 2018 a parroquia quedou incomunicada ao ser cortada a estrada.

No *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Pascual Madoz indícase que a parroquia ten 65 vivendas, con 300 habitantes. As festas parroquiais celébranse o 27 de setembro, día de san Vicente.

Na parroquia hai diversas empresas adicadas á extracción de lousa da época do ordovícico

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilamartín de Valdeorras 
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Vilamartín de Valdeorras, Vilamartín de Valdeorras

**San Xurxo de Vilamartín de Valdeorras** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 1.178 habitantes (662 mulleres e 516 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.172 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 893 habitantes, sendo 423 homes e 470 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilamartín de Valdeorras
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Fundación Castelao

A **Fundación Castelao**, unha fundación de carácter privado e declarada de interese galego, fundouse o 28 de decembro de 1984 por iniciativa de Ramón Martínez López e Avelino Pousa Antelo coa finalidade de estimular e favorecer a cultura galega e en especial nos campos nos que se distinguiu a figura de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. A fundación ten a súa sede na cidade de Santiago de Compostela e publica, baixo a coordinación de Henrique Monteagudo, os *Cadernos Castelao*.

O seu primeiro presidente foi Ramón Martínez López e Teresa Rodríguez Castelao, irmá de Daniel, foi a presidenta de  a súa morte. Desde 2022 o presidente é Miguel Anxo Seixas Seoane. Anteriormente ocuparon o cargo Carlos Mella e Avelino Pousa Antelo

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Páxina web da Fundación Castelao
Córgomo, Vilamartín de Valdeorras

**Santa Comba de Córgomo** é unha parroquia civil que se localiza no leste do concello de Vilamartín de Valdeorras. Segundo o IGE en 2014 tiña 204 habitantes (114 homes e 90 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación. En 2004 tiña 288 habitantes (145 homes e 143 mulleres), 13 máis ca en 1999.

Desta parroquia é natural o escritor galego Florencio Delgado Gurriarán, homenaxeado co Día das Letras Galegas o ano 2022. Aquí tamén naceu o recoñecido gaiteiro Leopoldo Quiroga Arias, quen formou o cuarteto Follas Novas de Córgomo.

## Historia 
alt=|miniatura|195x195px|Memorial do gaiteiro Leopoldo Quiroga

Unha das primeiras referencias escritas a esta parroquia figura no *Tumbo Viejo de San Pedro de Montes*: no ano 1091 Salvador Aldetriz fai doazón dunha heredade "in villa quos vocitatant Cormego".

## Lugares e parroquias
### Lugares de Córgomo
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilamartín de Valdeorras
Redonda, Corcubión

**San Pedro de Redonda** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Corcubión. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 213 habitantes (122 mulleres e 91homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 281 habitantes.

## Patrimonio 
miniatura|esquerda|200px|Igrexa parroquial e cruceiro.
A igrexa parroquial de San Pedro de Redonda é románica do século XII, con pinturas tardías (século XVII) na bóveda e o muro da ábsida. A fachada que presenta un esquema pentagonal e ten un arco de medio punto apoiado no muro. A decoración exterior ten motivos vexetais. Destacan a espadana dun corpo con dous arcos de medio punto peraltados sobre alicerces, un frontón, dous acróteros piramidais e unha cruz. No interior hai retablos con imaxes. Hai unha talla gótica de San Pedro duns 40&nbsp;cm, e outras imaxes da Virxe das Mercés, a Virxe do Carme, San Xoán Bautista e a Virxe do Rosario. Forma conxunto co camposanto e un cruceiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Redonda 
### Parroquias de Corcubión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Corcubión
Corcubión, Corcubión

**San Marcos de Corcubión** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Corcubión. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 1365 habitantes (792 mulleres e 673 homes), nunha soa entidade de poboación.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial é orixinariamente románica do século XII. Porén, ao longo da historia sufriu diversas ampliacións e reformas.

Conserva restos románicos na capela maior, así como nos seus canzorros historiados, pero o seu estilo maioritario é gótico mariñeiro, sendo a capela maior data do século XIV e a nave e abovedada do segundo cuarto do século XV.

No primeiro terzo do século XVIII construíronse as capelas do cruceiro (Virxe do Socorro) e da sancristía (Virxe do Carme), de estilo barroco. Cando os franceses saquearon a vila, a igrexa sufriu un incendio que arrasou todo o seu interior. Ao longo do século XIX a torre sineira viuse afectada en tres ocasións por diversos raios; deles, o máis grave produciuse en 1885, coincidindo coa festividade de San Xosé, que ocasionou tres mortos e máis de 60 feridos. Ademais da torre, afectou á fachada e ao tellado.

A segunda sancristía, o baptisterio e a fachada (deseñada por Domingo Rodríguez Sesmero) son do último cuarto do século XIX, de estilo neogótico.

Está presidida pola imaxe de San Marcos da Cadeira, unha talla gótica da escola veneciana da segunda metade do século XV.

Ten planta de salón rectangular, de nave única, e unha capela maior rectangular. A nave divídese en catro tramos mediante tres arcos apuntados con arestas. Os arcos repousan en semicolumnas apegadas, rematadas en capiteis decorados con follas talladas esquematicamente. A nave leva unha cuberta de madeira a dúas augas. A Capela Maior cóbrese con bóveda de cúpula (de influxo bizantino) que vai sobre nervios diagonais volteados sobre columnas encostadas.

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Corcubión 
### Parroquias de Corcubión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Corcubión
A Agualada, Coristanco

**San Lourenzo da Agualada** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 532 habitantes (283 mulleres e 249 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 687 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 577 habitantes, sendo 262 homes e 315 mulleres.

Desta parroquia, provén a nai de Arturo Cuadrado e máis tarde este viría a vivir aquí ao falecer seu pai.

## Topónimo 
Segundo Fernando Cabeza Quiles, a palabra "Agualada" pode vir do latín "aqualata" [corrente de auga que, polo xeral, vai encanada] e cítase en documentos dos anos 816, 978 e 1119 nos que aparecen respectivamente: ad Agualata, Uilla Aqualevata e per Aguam Ladam.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Agualada
### Parroquias de Coristanco
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Coristanco
Coristanco, Coristanco

**San Paio de Coristanco** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2018 tiña 793 habitantes (390 homes e 403 mulleres), distribuídos en 17 entidades de poboación. En 1999 tiña 994 habitantes, e segundo o padrón municipal en 2004 tiña 932 habitantes (482 mulleres e 450 homes)

## Lugares e parroquias
### Lugares de Coristanco
### Parroquias de Coristanco
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Coristanco
Cuns, Coristanco

**San Vicenzo de Cuns**

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cuns 
### Parroquias de Coristanco 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares de Coristanco
### Ligazóns externas 
* Cuns na web do concello de Coristanco
Erbecedo, Coristanco

**San Salvador de Erbecedo** situado no lugar do Campo, ao igual que a primeira igrexa.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Erbecedo
### Parroquias de Coristanco
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Coristanco
San Xusto, Coristanco

**San Xián de San Xusto** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE, no 2018 a súa poboación descendera ata os 182 habitantes, sendo 81 homes e 101 mulleres. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 234 habitantes (122 mulleres e 112 homes) distri[uídos en 4 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 231 habitantes. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xusto 
### Parroquias de Coristanco 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Coristanco
Traba, Coristanco

**Santa María de Traba** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2018 tiña 758 habitantes (401 mulleres e 357 homes) distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 857 habitantes.
## Cultura
Desde 1980 celébrase a Festa da pataca de Coristanco a finais de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Traba 
### Parroquias de Coristanco 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Coristanco
Luzaga

**Luzaga** é un concello español, localizado na provincia de Guadalaxara (Castela-A Mancha).

## Historia e características 
Situada a uns 1.072 m de altitude sobre o nivel do mar, ten unha poboación de 94 habitantes conforme o censo de 2007. Atópase a uns poucos quilómetros ao sur da estrada A2, que une Madrid con Barcelona, sobre o leito do río Tajuña.

Asimilada coa Lutia na época celtibera, en Luzaga descubriuse unha necrópole celtibera e mais o chamado bronce de Luzaga, un pacto de hospitalidade na actualidade perdido e do que só se gardan imaxes.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web non oficial con información sobre o concello
San Cristovo das Viñas, A Coruña

**San Cristovo das Viñas** é unha parroquia que se localiza na parte central oeste do concello da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE) en 2014 tiña 5443 habitantes (2608 homes e 2835 mulleres) distribuídos en 11 entidades de poboación, o que supón un aumento en 250 habitantes en relación ao ano anterior.

Moitos núcleos de poboación históricos da parroquia (A Sardiñeira, Vioño, O Ventorrillo, Outeiro etc.) foron absorbidos pola localidade da Coruña para os efectos de nomenclátor, non sendo contabilizados nas estatísticas oficias da parroquia a pesar de estaren situados dentro dela. Tamén acontece isto mesmo co Polígono de Elviña –cuxa maior parte se atopa na parroquia de San Cristovo e non na de Elviña, a pesar de que o seu nome indique o contrario–.

A parroquia de San Cristovo das Viñas pertenceu ao antigo concello de Oza ata 1912, data na que o devandito foi anexionado polo concello da Coruña.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Cristovo das Viñas.JPG | Igrexa de San Cristovo das Viñas.
Ficheiro:Cruceiro de San Cristovo das Viñas.JPG | Cruceiro de San Cristovo das Viñas.
Ficheiro:Pastoriza, Arteixo Galiza 28.JPG | O Ventorrillo e A Silva dende Pastoriza (Arteixo).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cristovo das Viñas 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Coruña
Almeiras, Culleredo

**San Xián de Almeiras** é unha parroquia que se localiza no nordeste do concello de Culleredo na Comarca da Coruña. Segundo o IGE en 2016 tiña 1.264 habitantes (651 mulleres e 613 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 1.436 habitantes.

## Xeografía
A parroquia ocupa a ladeira que baixa do Aeroporto da Coruña -boa parte dos terreos do aeroporto están nesta parroquia- ata o río Mero e o río Valiñas, limitando tamén coa parte final da ría do Burgo. Está situada ó sur da parroquia do Temple e a do Burgo, e conta cunha densidade de poboación alta.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Almeiras
### Parroquias de Culleredo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Culleredo
Visma, A Coruña

**San Pedro de Visma** é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE) en 2014 tiña 2546 habitantes (1255 mulleres e 1291 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en 10 habitantes relación ao ano anterior. Moitos núcleos da parroquia (como San Roque de Fóra, Labañou, Os Rosales, O Peruleiro etc.) foron absorbidos pola localidade da Coruña, non sendo contabilizados nas estatísticas oficiais de poboación da parroquia a pesar de pertenceren a ela. A parroquia de Visma pertenceu ao antigo concello de Oza ata 1912, data na que o devandito foi anexionado polo concello da Coruña.

## Patrimonio 
* No lugar de Nostián está situado o Castro de Nostián.
* No lugar do Monte de San Pedro hai un parque que alberga instalacións dunha antiga batería militar.
* Igrexa de San Pedro de Visma, do século XIX, obra de Faustino Domínguez Domínguez.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castro de Nostián 02.JPG | Castro de Nostián.
Ficheiro:O Monte San Pedro, Visma, A Coruña.jpg | Canón inutilizado no Monte de San Pedro.
Ficheiro:Ascensor ó monte San Pedro, A Coruña.jpg | O ascensor na metade do percorrido.
Ficheiro:Paseo marítimo e Illas de San Pedro.jpg|Illas de San Pedro.
Ficheiro:2891-Centro Cultural Agora (A Coruña).jpg | Centro Sociocultural Ágora.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Visma 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Coruña
* Hórreo tipo San Pedro de Visma
Castelo, Culleredo

**Santiago de Castelo** é unha parroquia localizada no sueste do concello de Culleredo, marcadamente rural. Segundo o IGE en 2016 tiña 280 habitantes (143 mulleres e 137 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 329 habitantes.

## Situación 
Castelo sitúase ao carón do Monte Xalo (sendo a entrada a este cumio pola súa vertente de Culleredo) e do núcleo urbano do concello de Carral; ademais de lindar coa parroquia cullerdense de Celas de Peiro e tamén coa parroquia carralesa de Tabeaio.

## Economía 
As actividades económicas principais da parroquia son a agricultura e a gandería de autoabastecemento, minoritariamente representativas entre a poboación, traballando a meirande parte dos seus veciños fóra do lugar.

## Patrimonio 
* Igrexa de Santiago de Castelo, reproduce a tipoloxía das igrexas rurais erixidas durante os séculos XVII e XVIII.
* Capela de San Ramón, erguida no lugar onde existiu unha dedicada á Virxe do Vao.

## Festas 
Castelo vén celebrando dúas festas patronais anuais, reunindo varias das características das festas patronais galegas: dianas e alboradas, misas solemnes, verbenas etc. 
* **Festas de Santiago Apóstolo**: varios días de festexos en torno ao 25 de xullo, festividade de Santiago Apóstolo.
* **Festas de San Ramón**: nos últimos anos celébranse o último venres, sábado e domingo do mes de agosto; sendo o venres o día grande dos festexos, onde destaca a celebración dunha gran churrascada popular.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castelo 
### Parroquias de Culleredo 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Culleredo

### Ligazóns externas 
* FestasCastelo.com: web sobre as festas patronais de Castelo.
* CasteloDeporte.org: web da Asociación Castelo Deporte, entidade xuvenil sen ánimo de lucro con sede en Castelo que fomenta o deporte e a cultura rural entre a mocidade.
Celas, Culleredo

**Santa María de Celas** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 891 habitantes (443 mulleres e 448 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 877 habitantes.

## Patrimonio 
* Torre de Celas de Peiro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Muiño en Rego da Xesteira, Peiro de Abaixo, Celas de Peiro, Culleredo, Galiza.jpg|Muíño en Rego da Xesteira, Peiro de Abaixo.
Ficheiro:Torre de Celas de Peiro.jpg|Torre de Celas de Peiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Celas 
### Parroquias de Culleredo 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Culleredo
Culleredo, Culleredo

**Santo Estevo de Culleredo** é unha parroquia que se localiza no nordeste do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 1.468 habitantes (730 homes e 738 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.384 habitantes.

## Galería de imaxes 

Santo-estevo-vello-culleredo-fachada.jpg|Fachada da igrexa de Santo Estevo.
Tímpano da porta da igrexa de Santo Estevo de Culleredo, Culleredo.jpg|Tímpano da porta da igrexa de Santo Estevo.
Santo-estevo-vello-culleredo-venta-absidial.jpg|Ventá absidal da igrexa de Santo Estevo.
Igrexa de Santo Estevo de Culleredo, Culleredo.jpg|Porta da igrexa de Santo Estevo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Culleredo 
### Parroquias de Culleredo 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Culleredo
Orro, Culleredo

miniatura|Igrexa de San Salvador de Orro.
**San Salvador de Orro** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Culleredo na comarca da Coruña. Segundo o IGE en 2016 tiña 895 habitantes (443 homes e 452 mulleres), 624 máis ca en 1999. Ten dúas entidades de poboación.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Orro 
### Parroquias de Culleredo 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Culleredo
Sésamo, Culleredo

**Esta páxina trata dunha parroquia de Galicia, para a planta véxase Sésamo*.

**San Martiño de Sésamo** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Culleredo embaixo do monte de San Cosme e forma parte do Val de Veiga. Segundo o IGE en 2016 tiña 548 habitantes (290 homes e 258 mulleres) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 449 habitantes.

## Xeografía
Na parroquias converxen a saída da autovía A-6 e a terceira rolda da Coruña (AC-14.

A parroquia conta cunha escola infantil no lugar de Silvar, catro bares, un antigo campo de fútbol que era propiedade do cura e que lle doou ao pobo, posteriormente remodelado polo Concello que lle puxo pistas de fútbol e baloncesto, unha pista de área para o fútbol, novos vestiarios e unha pista para xogar ao paredón. Tamén está situado aquí o punto limpo.

## Festas
A finais de xullo e principios de agosto ábrese a ermida de San Cosme de Sésamo, do século X. Nela celébranse as festas na honra da Virxe do Carme e os santos Cosme e Damián.

## Galería de imaxes

Ficheiro:San-cosme-sesamo-culleredo-venta-absidial.jpg|Ventá absidal da ermida románica de San Cosme
Ficheiro:San-cosme-sesamo-culleredo-canzorros.jpg|Canzorros da ermida románica de San Cosme
Ficheiro:San-cosme-sesamo-culleredo-cruceiro.jpg|Cruceiro diante da ermida románica de San Cosme

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sésamo
### Parroquias de Culleredo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Culleredo
Sueiro, Culleredo

**Santo Estevo de Sueiro** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 349 habitantes (170 mulleres e 179 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 263 habitantes.

## Xeografía
Atópase na fértil veiga do río Valiñas, na súa marxe meridional, a 1&nbsp;km da estrada nacional da Coruña a Vigo.

## Demografía
Sueiro é a parroquia menos poboada do concello de Culleredo debido fundamentalmente ó seu pequeno tamaño (é a segunda parroquia máis pequena de Culleredo).

## Cultura
### Patrimonio
En Sueiro están o:
* Castro de Sueiro
* A igrexa de santo Estevo de Sueiro

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sueiro
### Parroquias de Culleredo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Culleredo
Veiga, Culleredo

miniatura|Vista de Boedo.
**San Silvestre de Veiga** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 382 habitantes (199 mulleres e 183 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 377 habitantes.

En Veiga está situada a antiga estación de Bregua que posteriormente foi apeadoiro de Renfe. O 27 de abril de 2006 deixaron de pasar trens por Bregua.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Veiga 
### Parroquias de Culleredo 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Culleredo
Rutis, Culleredo

**Santa María de Rutis** é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 14.291 habitantes (7.333 mulleres e 6.958 homes) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 9.419 habitantes.

Rutis é a parroquia máis urbanizada de Culleredo, pola súa proximidade á Coruña, facendo ás veces a función de cidade dormitorio.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rutis
### Parroquias de Culleredo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Culleredo