Arturo Duperier

**Arturo Duperier Vallesa**, nado en Pedro Bernardo (provincia de Ávila) o 12 de novembro de 1896 e finado en Madrid o 10 de febreiro de 1959 foi un físico español, destacado especialmente polo seu estudo da radiación cósmica.

## Traxectoria
Fillo do boticario Alfredo Duperier e da mestra Eugenia Vallesa, estudou as primeiras letras coa súa nai, e o bacharel nos Institutos de Ávila e Cardenal Cisneros de Madrid.

Fixo a tese doutoral  en 1924 baixo a dirección de Blas Cabrera, de quen era o discípulo predilecto, primeiro no Laboratorio de Investigacións Físicas, fundado en 1910, e logo no departamento de Electricidade e Magnetismo do Instituto Nacional de Física e Química, que aquel dirixiu até o seu exilio. Ambas as institucións baixo a protección da Xunta para Ampliación de Estudos e Investigacións Científicas. Ó tempo, traballaba, como auxiliar primeiro e funcionario despois, no Servizo Meteorolóxico Nacional.

No ano 1939, co final da guerra civil, exiliouse a Inglaterra, exercendo como profesor da Universidade de Birmingham e do Imperial College de Londres

Duperier fora destituído da súa cátedra universitaria, como parte do proceso radical de depuración ao final da guerra, á vez que Blas Cabrera, Enrique Moles, Cándido Bolívar e outros catedráticos de ciencias. O principal cargo contra el ante o Tribunal de Responsabilidades Políticas nº 9 de Madrid, foi non aproveitar unha estancia en París, en xullo de 1937, para desertar da República. O motivo de dita estancia era representar España na Conferencia Internacional de Cronometría e Metroloxía.

En 1953 volveu definitivamente a España, e empezou a impartir na súa Cátedra da Universidade de Madrid a nova disciplina de Radiación Cósmica, que alterna con importantes estudos que presenta en numerosos Congresos Internacionais onde é insistentemente solicitado. Duperier retornou a España aproveitando o impulso dado por Joaquín Ruiz-Giménez Cortés, naquel momento ministro de Educación Nacional, á recuperación de cerebros exiliados, pero ao seu regreso, non lle foi permitido introducir ao país o laboratorio doado polos físicos británicos, o que non conseguiu tampouco durante o resto da súa vida. Duperier, que destacara como experimentador, non puido continuar a súa investigación empírica dos raios cósmicos, quedando relegado á impartición de cursos teóricos.
*Xefe da Sección de Investigacións do Observatorio Meteorolóxico de Madrid
*Presidente da Real Sociedade Española de Física e Química

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*  e  (1996): *Arturo Duperier: mártir y mito de la Ciencia Española*. Ávila: Deputación Provincial - Institución Gran Duque de Alba.
* {{Versaleta|Monferrer Catalán, L. (2007): *Odisea en Albión: los republicanos españoles exiliados en Gran Bretaña 1936-1977*. http://books.google.es/books?id=Cvoq6SmFfnwC Biblioteca de nuetro mundo 507. Madrid: Ediciones de la Torre. ISBN 9788479603860
*  (1983): *Arturo Duperier: los comienzos de la geofísica en la Universidad Española*. Santander: Amigos de la Cultura Científica. ISBN 84-300-9976-X

### Ligazóns externas 
* Biografía de Arturo Duperier na web lanzarote.com
* Observatorio Astronómico "Arturo Duperier"
* Centro Científico-cultural Blas Cabrera, Arrecife (Lanzarote)
* Varios documentais sobre a súa vida
* Pedro Bernardo - A figura de Arturo Duperier