open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lubumbashi

**Lubumbashi** (antigamente *Élisabethville* en francés e *Elisabethstad* en neerlandés) é a segunda maior cidade da República Democrática do Congo. Atópase na parte máis meridional do país, a carón da fronteira con Zambia. É a capital e principal cidade da provincia de Alto Katanga, sendo tamén o centro da minaría da rexión, actuando como sede para moitas das maiores empresas mineiras do país. Non se dispón de cifras concretas de poboación, pero estimábase que a poboación da zona urbana da cidade era 2&nbsp;584&nbsp;000 habitantes en 2021.

## Notas 
## Véxase tamén
Rabanal del Camino

**Rabanal del Camino** é unha localidade pertencente ao concello de Santa Colomba de Somoza, na provincia de León e na comunidade autónoma de Castela e León. Atópase na comarca da Maragatería. Esta vila está incluída dentro da ruta do Camiño de Santiago francés, como final da etapa (9ª do Codex Calixtinus) que se inicia en Astorga.

## Demografía 
## Notas
Andrés de Claramonte

**Andrés de Claramonte y Corroy**, nado en Murcia c. 1580 e finado o 19 de setembro de 1626, foi un dramaturgo do Século de Ouro. Coñécense moi poucos datos sobre a súa vida. Como actor traballou para as compañías máis importantes, como a de Baltasar de Pinedo ou a de Alonso de Olmedo. Como dramaturgo, escribiu dramas de estilo épico, nos que amosaba o seu talento para os efectos visuais e teatrais.

## Notas
Abengibre

**Abengibre** é un concello español da provincia de Albacete, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha. O termo municipal atópase na comarca de Manchuela.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 760 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Manchuela
* Provincia de Albacete
Bea Lema

**Beatriz Lema Rivera,** coñecida como **Bea Lema**, nada na Coruña en 1985 é unha ilustradora e autora de banda deseñada galega.

## Traxectoria 
Ten feito ilustracións para revistas, carteis e libros infantís. Formada como dseñadora de produto na Universidade da Coruña, empezou en 2010 traballando en Sargadelos. Desde 2013 ten realizado proxectos para entidades como Certamen Coreográfico de Madrid, *O Salto Galiza, Fuera de Margen,* Concello da Coruña e Xunta de Galicia.

No seu traballo, moitas veces autobiográfico, trata temas como a loucura, as relacións familiares, a relixión, o trauma, os ritos populares.

O xerme da obra *El cuerpo de Cristo* foi en 2016 cunha versión en tinta negra: *O corpo de Cristo, que* foi premiada en 2017, e que trata a enfermidade mental desde a perspectiva dunha meniña. Despois, en 2022, gozou dunha residencia de novela gráfica na Maison des Auteurs do festival de Angoulême. Titulada en francés *Des Maux à dire (El cuerpo de Cristo*, en Astiberri), levou varios premios. A primeira versión era moito máis sinxela, a liña, e foi mellorando coa cor, as formas e o bordado. En 2024 traballaba na adaptación a curtametraxe de animación, producida por Uniko y Abano Produciòns, foi presentada no Festival Internacional de Cine de Animación de Annecy 2023.

#### Premio Nacional de Banda deseñada 2024 por *El cuerpo de Cristo* 
O premio do Ministerio de Cultura (30.000 €) é por "unha obra arriscada no formal e innovadora, empregando texturas e composicións que transcenden as técnicas máis utilizadas sen renunciar ao uso do humor e a unha mirada poética", segundo o xurado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Bea Lema
* La Resma. Vídeo entrevista en castelán.
Oxisterol

[miniatura|[Oxicolesterol, un oxisterol]]
Un **oxisterol** é un derivado do colesterol obtido por oxidación por acción de encimas e/ou prooxidantes. Tales compostos exercen importantes papeis en varios procesos biolóxicos, como a homeostase do colesterol, metabolismo lipídico (esfingolípidos, ácidos graxos), apoptose, autofaxia e prenilación de proteínas; o modo de acción dos oxisterois en todos estes efectos aínda se coñece bastante mal. Varios oxisterois están asociados con doenzas relacionadas co envellecemento, como as doenzas cardiovasculares, doenzas oculares (cataratas, dexeneración macular relacionada coa idade), certas doenzas neurodexenerativas e cancros. As acividades dos oxisterois nestas doenzas poderían deberse ás súas actividadesr prooxidativas e proinflamatorias e á súa capacidade de actuar sobre os orgánulos celulares (mitocondrias, peroxisomas, lisosomas) que poden contribuír a activar a apoptose e a autofaxia. Hai argumentos que apoian que os oxisterois teñen importantes papeis na progresión da aterosclerose, que está implicada en varias doenzas cardiovasculares.

Debido ás súas funcións no organismo, modular a bioxénese destas moléculas e as súas actividades biolóxicas ten un interese terapéutico.

## Exemplos 
* Oxicolesterol (5,6-epoxicolesterol)
* 24S-Hidroxicolesterol
* 27-Hidroxicolesterol

## Notas
Lionor de Portugal (homónimos)

O nome Lionor de Portugal pode referirse a:
* Lionor de Portugal, Sacra Emperatriz Romana
* Lionor de Viseu
Semiquinona

miniatura|350px|Isómeros de resonancia dunha semiquinona.
Aa **semiquinonas** (ou **ubisemiquinonas**, se a súa orixe é a ubiquinona) son radicais libres que se orixinan pola retirada dun átomo de hidróxeno co seu electrón durante o proceso de deshidroxenación dunha hidroquinona, como a propia hidroquinona (quinol) ou o catecol a unha quinona, ou alternativamente a adición dun só átomo de hidróxeno co seu electrón a unha quinona. As semiquinonas son compostos moi inestables.

Por exemplo, a ubisemiquinona é o primeiro dos dous pasos da redución da forma suplementaria do CoQ10 (ubiquinona) á súa forma activa ubiquinol.

## Notas
Ferredoxina-NAD+ redutase

En encimoloxía, unha **ferredoxina–NAD+ redutase** () é un encima que cataliza a seguinte reacción química:

:ferredoxina reducida + NAD+ \rightleftharpoons ferredoxina oxidada + NADH + H+

Así, os dous substratos deste encima son a ferredoxina reducida e o NAD+, mentres que os seus tres produtos son a ferredoxina oxidada, o NADH e o H+. Este encima participa no metabolismo dos ácidos graxos.

Ese encima pertence á familia das oxidorredutases, concretamente ás que actúan sobre proteínas de ferro-xofre como doantes e co NAD+ ou o NADP+ como aceptor.

O nome sistemático deste encima é **ferredoxina:NAD+ oxidorredutase**. Utilízanse diversos nomes para el de uso común:
*ferredoxina–dinucleótido de nicotinamida e adenina redutase
*ferredoxina redutase
*NAD+-ferredoxina redutase
*ferredoxina–NAD+ redutase
*ferredoxina–ligada a NAD+ redutase
*ferredoxina–NAD redutase

Cando a molécula de NAD+ está na súa forma reducida (NADH), o encima denomínase:
*NADH-ferredoxina oxidorredutase
*dinucleótido de nicotinamida e adenina reducido-ferredoxina redutase
*NADH-ferredoxina redutase
*NADH flavodoxina oxidorredutase
*NADH2-ferredoxina oxidorredutase

Outros encimas da familia son:
*NADH-ferredoxina NAP redutase (compoñente do sistema encimático multicompoñentes da naftaleno dioxixenase)
*NADH-ferredoxina TOL redutase (compoñente da tolueno dioxixenase)

Estes encimas son moi importantes no metabolismo dalgúns *Clostridium*.

## Estudos estruturais 
En 2007, só se resolvera unha estrutura desta clase de encimas, co código PDB de acceso .

## Notas
María Teresa Casanova

**María Teresa Casanova**, nada en Monforte de Lemos en 1902, foi unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Arribou a Buenos Aires cos seus pais con nove meses. Mestra e licenciada en Filosofía. Nos anos trinta colaborou coa Orgaización Nazonalista Repubricana Galega. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 converteuse na maior defensora do golpe militar na Arxentina, coua súas proclamas no programa radiofónico "Habla España", artigos en *Acción Española*, a súa laboura como articulista e secretaria de redacción en *El Diario Español* e no semanario *Juan Español*; tamén colaborou na prensa arxentina no equipo de redacción de *La Razón*, *Estampa*, *Aquí Está* e *Maribel*, e escribia no diario *La Prensa*; tamén foi unha prolífica conferenciante, destacando a que pronunciou no Teatro Colón de 1937. Foi nomeada agregada cultural da embaixada española na Arxentina. En 1948 obtivo unha bolsa do Instituto de Cultura Hispánica para percorrer España durante un ano como escritora e conferenciante. Entrevistouse con Pilar Primo de Rivera, foi recibida en audiencia por Francisco Franco, e foi obxecto dunha homenaxe no Centro Gallego de Madrid. En novembro foi entrevistada por Manuel Fraga de Lis para *El Pueblo Gallego*. Rematou a xira e retornou a Buenos Aires o 29 de novembro de 1948. Presentada como “sobriña de Sofía Casanova”, o seu parentesco foi desmentido por Joaquín Pérez Madrigal en decembro de 1948.

## Obras 
* *Isabel la Católica*. José Ballesta Editor, Buenos Aires, 1944.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliogtrafía 
* Ferreyra, Alejandra / *Las voces a favor de Franco. Las audiciones radiales de los nacionalistas españoles en Buenos Aires (1936-1945)*.
### Ligazóns externas 
* María Teresa Casanova.
Municipio de Augšdaugava

O **municipio de Augšdaugava** (en letón, *Augšdaugavas novads*) é un dos 36 municipios de Letonia.

Localizado ao sueste de Letonia, o municipio creouse durante o ano 2021 despois dunha reorganización territorial, que buscou as vantaxes da fusión de concellos eliminado o antigo municipio de Daugavpils e o municipio de Ilūkstes . Limita cos municipios de Jēkabpils, Līvāni e Preiļu ao norte, co municipio de Krāslava ao leste, co condado de Panevėžys de Lituania ao oeste e co condado de Utena no sur, así como co condado de Vitebsk en Bielorrusia no sur. O centro administrativo do municipio está situado na cidade de Daugavpils, que non forma parte do condado, ao ser esta unha cidade independente. 

## Area protexida
A área paisaxística protexida "Augšdaugava" foi creada no ano 1990, pero a elaboración do plan de protección do medio ambiente desta maior área paisaxística en Letonia aínda está en proceso. O parque natural “Daugavas loki” como parte desta zona paisaxística foi establecido en 1990 e o parque natural xa conta co plan de protección e xestión (2010-2022). O val superior do río Daugava forma o eixe central do terreo protexido e está incluído na Rede Natura 2000. O complexo do río Daugava con nove grandes meandros e pequenos ríos naturais inalterados, que cruzan os barrancos pertencen a este rango de protección natural. Esta zona tamén é rica en mananciais minerais e panxos primaverais. Cuns 30 lagos con diferentes impactos de eutrofización na zona. As posibles ameazas á paisaxe son a posíbel falta de servizos dos ecosistemas hídricos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia

### Ligazóns externas 
* Relación: Augšdaugava espazo protexido en *openstreetmap.org* .
Igrexa de Santa Uxía de Ribeira

A **igrexa de Santa Uxía de Ribeira** é un templo católico na vila de Ribeira.

## Historia
Construíuse entre 1861 e 1864 con deseño do arquitecto Faustino Domínguez Domínguez, autor tamén das igrexas de Santa María de Oza, Santa María de Ordes e San Nicolao da Coruña, todas elas con fachadas semellantes.

A planta é de cruz latina con capelas laterais na nave central. A cubrición desta nave central de bóveda de canón sobre arcos faixóns de medio punto que repousan sobre pilastras, e as das capelas de bóveda de aresta. O cruceiro remata nunha cúpula e o presbiterio por un casquete esférico.

A cuberta é a dúas augas con tella. Os muros son de cachotaría careada e a fachada de cadeirado de granito. A decoración é moi austera, e limítase á fachada principal. Ambos os dous laterais están formados por dúas torres-campanario, sen decoración, salvo as cornixas que marcan os tres tramos e que se prolongan no corpo central da fachada. Este está formado por dous machóns laterais, con cadansúas fornelas e rematado cun frontón triangular. No entrepano central hai unha porta rectangular, lixeiramente moldurada e, sobre ela, unha ventá semicircular que ilumina o coro.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/10853/igrexa-parroquial-de-santa-uxia?langId=gl_ES
Barrax

**Barrax** é un concello español da provincia de Albacete, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha. O termo municipal atópase na comarca da Mancha Alta Albaceteña.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 1849 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Mancha Alta Albaceteña
* Provincia de Albacete
The Budos Band

**The Budos Band** é unha banda instrumental estadounidense que se auto-denomina como Afro-soul e "música psicodélica dos anos 70" . O grupo formárono en 2005 doce músicos independentes

O grupo editou 6 álbums de estudio e as cancións "Old Engine Oil", "Black Venom", e "Aphasia" pódense escoitar na serie da HBO The Bear.

En 2005 asinaron co selo Daptone Records co que prosiguen na actualidade.

## Membros
**Membros actuais**
* BRIAN PROFILIO, batería 
* DANIEL FODER, baixo
* THOMAS BRENNECK, guitarra eléctrica
* MIKE DELLER, órgano
* JARED TANKEL, saxofón barítono
* ANDREW GREENE, trompeta
* DAVE GUY, trompeta
* COCHEMEA GASTELLUM, frauta
* DAME RODRIGUEZ, chocallo/claves/pandeireta
* VINCENT BALESTRINO, shekere
* ROB LOMBARDO, Bongo, congas
* JOHN CARBONELLA JR., congas/batería 

**Colaboracións**
* NEAL SUGARMAN, saxofón tenor, pandeireta 
* DUKE AMAYO, congas
* JOHNNY GRIGGS, cabasa
* DAISY SUGARMAN, frauta
* BOSCO MANN (a.k.a GABRIEL ROTH), guitarra rítmica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Budos Band - Arcane Rambler
L'Atzúbia

'''L'Atzúbia''' é un concello español da provincia de Alacant, na comunidade autónoma da Comunidade Valenciana. O termo municipal atópase na comarca da Marina Alta.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 608 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Marina Alta
* Provincia de Alacant
Guerra de Granada

A **Guerra de Granada** foi unha guerra composta por unha serie de campañas militares entre 1481 e 1492 durante o reinado dos Reis Católicos, Isabel I de Castela e Fernando II de Aragón, contra o Reino de Granada da dinastía nazarí. Rematou coa derrota de Granada e a súa anexión á Coroa de Castela, poñendo fin ao último remanente do dominio islámico na Península Ibérica.

A guerra, que durou dez anos, non foi continua senón unha serie de campañas estacionais lanzadas na primavera e interrompidas no inverno. Os granadinos estaban paralizados polos conflitos internos e unha guerra civil, mentres que os cristiáns estaban máis estabilizados. Os granadinos tamén tiñan problemas económicos polo tributo ou parias que tiñan que pagar a Castela para evitar ser atacados. A guerra viu o uso efectivo de artillaría polos cristiáns para conquistar rapidamente cidades que doutro xeito requirirían longos asedios. O 2 de xaneiro de 1492, Muhammad XII de Granada (o rei Boabdil) entregou o Reino de Granada, a cidade de Granada e o palacio da Alhambra ás forzas castelás.

A guerra foi un proxecto conxunto entre a Coroa de Castela de Isabel e a Coroa de Aragón de Fernando. O groso das tropas e os fondos para a guerra procedían de Castela, e Granada foi anexionada ao territorio de Castela. A intervención da Coroa de Aragón foi menos importante: ademais da presenza do propio rei Fernando, Aragón proporcionou colaboración naval, canóns e algúns préstamos financeiros. Aos aristócratas ofrecéuselles novas terras, mentres Fernando e Isabel centralizaron e consolidaron o seu poder.

As secuelas da guerra puxeron fin á convivencia entre relixións na Península Ibérica: os xudeus víronse obrigados a converterse ao cristianismo ou ser exiliados en 1492 e, en 1501, todos os musulmáns de Granada víronse obrigados a converterse ao cristianismo, converterse en escravos ou exiliarse; en 1526 esta prohibición estendeuse ao resto da coroa. Os "novos cristiáns" conversos chegaron a ser acusados ​​de profesar a súa relixión en segredo. A Coroa de Castela pasaría a modelar as súas aspiracións nacionais como gardián do cristianismo e do catolicismo. A caída da Alhambra aínda se celebra cada ano no Concello de Granada, e a Guerra de Granada é considerada na historiografía tradicional española como a última guerra da Reconquista.

## Notas
Escudo da provincia de Lugo

O **escudo da provincia de Lugo** ten a súa orixe nas armas do escudo da capital que, durante algúns anos, foi tamén o da provincia. O primeiro escudo provincial data de 1877, a maior parte dos elementos deste foron adoptados das armas da cidade pero introducíronse nel algunhas diferenzas, entre as que destacou que o brasón provincial é, dende entón, un escudo cortado. 

En 1932, e a raíz da proclamación da II República, introducíronse algúns cambios no escudo, como a substitución da coroa real por outra mural ou, en 1942 a modificación novamente para engadirlle o xugo e as frechas, símbolo da Falanxe e do réxime franquista. En 1958 retiráronse estes símbolos, pero adoptouse unha segunda versión do escudo provincial no que figuraban tamén os que correspondían cos partidos xudiciais; e nos anos setenta introducíronse algunhas modificacións exteriores. En 1984 decidiuse unificar o modelo oficial das armas provinciais e, finalmente, o 3 de abril de 1986, aprobouse o modelo que se entende agora como oficial mediante un Decreto da Xunta de Galicia no que aparece descrito o escudo como:

"Un escudo cortado: 1º de azur, un cáliz de ouro, sumado da Sacra Forma de prata, radiante de ouro, e deitado de dous anxos en adoración afrontados, de prata, sobre senllas nubes do mesmo metal, 2°, de goles, unha torre donxonada dunha peza, de prata, aclarada de azur, e abeirada por dous leóns enfrontados e rampantes contra a torre, de ouro. Ao timbre, coroa real, forrada de goles ou vermello, pechada, que é un círculo de ouro, engastado de pedras preciosas, composto de oito floróns de follas de acanto, visibles cinco, interpoladas de perlas e de cada unha das súas follas saen cinco diademas sumadas de perlas que converxen nun mundo azur, co semimeridiano e o ecuador de ouro, sumado de cruz de ouro."

## Outras versións 

Ficheiro:Arms_of_the_Province_of_Lugo.svg|Armas da Provincia de Lugo sen coroa
Ficheiro:Escudo_de_la_provincia_de_Lugo.svg|Outra versión heráldica
Ficheiro:Escudo_Diputación_de_Lugo.svg|Outra versión do mesmo brasón
Ficheiro:Flag_of_Lugo_province.svg|O escudo formou parte da bandeira da provincia, pero foi modificada en 2009 por unha versión máis sinxela

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de escudos de concellos da provincia de Lugo
* Escudo de Lugo
* Provincia de Lugo

### Ligazóns externas 
* Regulamento de Identidade Corporativa da Deputación de Lugo, BOP núm. 288, 18/12/2006
* Información sobre o escudo ofrecida pola Deputación Provincial
Benimeli

**Benimeli** é un concello e localidade da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana. Pertence á comarca da Marina Alta. 

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Alacant
Citocromo c1

O **citocromo c1** (tamén chamado **subunidade 4 do Complexo III**) é unha proteína codificada en humanos polo xene **CYC1** do cromosoma 8. Este citocromo é unha subunidade que contén un grupo hemo do complexo do citocromo b-c1, que acepta electróns da proteína de Rieske e transfire os electróns ao citocromo c na cadea respiratoria mitocondrial. Fórmase no citosol e o seu destino é ir ao espazo intermembranas mitocondrial. O citocromo c1 pertence á familia do citocromo c de proteínas.

## Función 
O citocromo c1 exerce un papel na transferencia de electróns durante a fosforilación oxidativa. Cando unha proteína de ferro-xofre se achega ao complexo b-c1, esta acepta un electrón da subunidade citocromo b, despois sofre un cambio conformacional para unirse ao citocromo c1. Alí, o electrón transportado pola proteína de ferro-xofre transfírese ao hemo do citocromo c1. Este electrón é despois transferido ao hemo do citocromo c. Isto crea unha especie reducida do citocromo c, que se separa do complexo b-c1 e pasa ao último encima da cadea de transporte de electróns, a citocromo c oxidase (Complexo IV).

## Especies 
*CYC1* é un xene humano que está conservado no chimpancé, mono rhesus, can, vaca, rato, rata, ras, peixe cebra, mosca do vinagre, mosquito, *Caenorhabditis elegans*, *Saccharomyces cerevisiae,* *Kluyveromyces lactis*, *Eremothecium gossypii*, *Schizosaccharomyces pombe*, *Neurospora crassa*, *Arabidopsis thaliana*, e o arroz. Hai ortólogos de CYC1 en 137 organismos coñecidos.

Na súa estrutura e función, o complexo do citocromo b-c1 ten unha ampla analoxía co complexo do citocromo b6f dos cloroplastos e cianobacterias; o citocromo c1 xoga un papel análogo ao citocromo f, malia as súas diferentes estruturas.

## Importancia clínica 
As mutacións no xene *CYC1* están asociadas á deficiencia nuclear de tipo 6 do Complexo III mitocondrial. Os síntomas da enfermidade son un comezo a idade infantil temperá dunha grave acidose láctica e cetoacidose, xeralmente en resposta a infeccións. Tamén se produce hiperglicemia sensible á insulina, pero o desenvolvemento psicomotor parece normal. Observouse que a mutación de *CYC1* causa inestabilidade no complexo do citocromo b-c1, que diminúe a capacidade para crear enerxía por medio da fosforilación oxidativa. A deficiencia nuclear de tipo 6 do Complexo III mitocondrial é unha doenza autosómica recesiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Castro de San Vicente (Avión)

O **castro de San Vicente** ou **San Vicenzo** é un castro que se atopa na parroquia de Avión, no concello ourensán de Avión.

## Descrición 
O castro atópase nun outeiro na marxe dereita do río Avia. Conta cun sistema defensivo de tres liñas construídas en pedra e unha cuarta que é un parapeto de terra. O tríscele salienta polo seu bo estado de conservación e as súas dimensións e crese que podería formar parte da porta dunha das cabanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Ourense
Isoaloxazina

A **isoaloxazina** é é un composto heterocíclico con nitróxeno, que é o fundamento estrutural das flavinas, como a riboflavina (vitamina B2). É un tautómero da aloxazina que ten unha estrutura tricíclica que significa que ten tres aneis interconectados. A estrutura está formada por diaminas aromáticas primarias e secundarias. Usando o sistema de isoaloxazina con actividade redox, o FAD e o FMN poden realizar unha ou dúas reaccións de transferencia de electróns e isto tamén está acoplado con transferencias de protóns.
miniatura|center|Ionización e estados redox do anel de isoaloxazina

## Notas
Datación por radiocarbono

[dereita|miniatura|350x350px| Variación temporal da cantidade de [Carbono-14|14C na atmosfera terrestre.]]
[miniatura|350x350px| 14C atmosféricos, [Nova Zelandia  e Austria. A curva de Nova ZelandIa é representativa do hemisferio sur, a curva de Austria é representativa do hemisferio norte. As probas de armas nucleares atmosféricas case duplicaron a concentración de 14C no hemisferio norte.]]
A **datación por radiocarbono**, tamén coñecida como **datación con carbono-14**, é un método radiométrico usado para determinar a idade de materiais orgánicos. Este método aproveita o isótopo radioactivo **carbono-14** (**14C**), presente en todas as substancias orgánicas. Os isótopos de carbono comúns non son radioactivos, pero o **14C** si o é, e a súa vida media é de aproximadamente 5.730 anos. Iso permite estimar a idade de obxectos orgánicos até uns 60.000 anos atrás. As datas xeradas por este método adoitan referirse ao ano 1950 como o *presente*.

Durante a súa vida, as plantas absorben dióxido de carbono atmosférico mediante a fotosíntese, e este carbono é asimilado polos animais ao nutrirse das plantas. Este intercambio de carbono-14 mantense mentres o organismo está vivo. Cando morre, cesa a absorción de **14C**, iniciándose a súa desintegración radioactiva. Hessel de Vries descubriu en 1958 que a concentración de **14C** na atmosfera non é constante, senón que varía co tempo e a localización debido, entre outras cousas, ao bombardeo variábel de raios cósmicos sobre o nitróxeno atmosférico.

Estas variacións poden causar imprecisións nos cálculos cronolóxicos; porén, para mostras de até uns 20.000 anos, os resultados poden ser calibrados e comparados coa dendrocronoloxía, o estudo dos aneis de crecemento nas árbores. 

Willard Libby e o seu equipo da Universidade de Chicago desenvolveron este método en 1949. Libby foi recoñecido co Premio Nobel de Química en 1960, tras demostrar a precisión deste método ao datar madeira dunha antiga barcaza real exipcia da que se coñecía a idade a partir de documentos históricos. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Radiocarbon - A principal revista internacional de rexistro de artigos de investigación e listas de datas relevantes para 14C Arquivado (en inglés)
* C14dating.com - Información xeral sobre datacións por radiocarbono  Arquivado (en inglés)
* NOSAMS: National Ocean Sciences Accelerator Mass Spectrometry Facility at the Woods Hole Oceanographic Institution Arquivado (en inglés)
* Discusión sobre a calibración  Arquivado (en inglés)
* Pódense atopar varios programas de calibración en www.radiocarbon.org  Arquivado (en inglés)
* CalPal Online (Paquete de Calibración de Radiocarbono de Colonia e Investigación Paleoclimática)
* Programa OxCal (Oxford Calibration) Arquivado (en inglés)
* Programa de calibración de radiocarbono de Fairbanks (para antes de 12400&nbsp;BP)  Arquivado (en inglés)
* Máis información básica sobre datación por radiocarbono (PDF)  (en inglés)
Breogán (nome)

**Breogán** é un nome propio masculino galego. A súa orixe é literaria, xa que aparece no *Lebor Gabála Érenn* ou *Libro das invasións de Irlanda*, onde Breogán é un heroe dos celtas galaicos. O nome popularizouse por aparecer tamén na letra do himno galego.

En xaneiro de 2023 existían 611 varóns en Galicia co nome Breogán, cunha media de idade de 14,9 anos.

## Etimoloxía 
Segundo Isidoro Millán González-Pardo a orixe do termo está relacionada co celta "briga" (‘elevación, monte’), e con "Brigantium".

## Historia do seu uso 
A primeira persoa que se coñece que levou ese nome foi Breogán Díaz Rodríguez, nado en Belém do Pará en 1922, fillo dos emigrantes galegos Lisardo Díaz González e Rocío Rodríguez. Foi presidente e secretario do Centro Galego de Belém do Pará. A segunda persoa foi Breogán Enrique Rodríguez Carretero, nado en Bos Aires en 1926.

É o nome propio de personalidades galegas como o escritor Breogán Riveiro, o xogador de fútbol Breogán Pereiro ou o político Breogán Riobóo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
* Nazón de Breogán
### Bibliografía 
*  (primeira edición de 1996)
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Castell de Castells

**Castell de Castells** é un concello español da provincia de Alacant, na comunidade autónoma da Comunidade Valenciana. O termo municipal atópase na comarca da Marina Alta.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 445 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Marina Alta
* Provincia de Alacant
Rhynchopus

***Rhynchopus*** é un xénero de protistas escavados flaxelados da clase Diplonemea. Normalmente teñen flaxelos de diferentes lonxitudes e unha soa abertura subapical coas aberturas do peto flaxelar e o aparato alimenticio adxacente que se funden nunha soa estrutura. Cando escasea o alimento, prodúcense células flaxeladas móbiles, o que suxire a presenza dunha fase dispersiva completamente flaxelada no seu ciclo vital, o que serve para distinguir os xéneros *Rhynchopus* e *Diplonema*. A maioría das especies son de vida libre, outras son simbiontes e *R. coscinodiscivorus* é un parasito intracelular de diatomeas.

## Especies 
A especie tipo é *R. amitus*, que foi descrita no plancto do mar Báltico. Ten un corpo piriforme alongado, xeralmente máis cóncavo por un dos lados. Un disco separa o peto de inxestión do aparato flaxelar e un peto de dous flaxelos conforme emerxen da célula. Atopouse alimentándose do citoplasma de diatomeas planctónicas e en branquias de cangrexos e lagostas. Ademais dos estadios da fase móbil flaxelada, produce tamén un quiste.

*R. euleeides* é un flaxelado mariño de vida libre. No estadio trófico as células son predominantemente elípticas e aplanadas lateralmente, pero a miúdo cambian de forma. O escorregamento é a forma máis habitual de locomoción. Os dous flaxelos, que están normalmente agochados no peto subapical, son curtos e de lonxitude desigual e teñen axonemas convencionais, pero parecen carecer de barras paraxonemais. As células nadadoras, que só se ven ocasionalmente, son máis pequenas e teñen dous flaxelos conspicuos, dunha lonxitude máis do dobre que a do corpo.

## Notas
Kneecap (filme)

***Kneecap*** é un filme irlandés de 2024 escrito e dirixido por Rich Peppiatt. O filme conta a historia do ascenso musical do grupo de hip hop Kneecap, orixinario de Belfast. O filme está protagonizado polos propios membros do grupo, xunto con Josie Walker, Fionnuala Flaherty, Jessica Reynolds, Adam Best, Simone Kirby e Michael Fassbender nos papeis secundarios. 

*Kneecap* estreouse no Festival de Cinema de Sundance o 18 de xaneiro de 2024, sendo o primeiro filme rodado en lingua irlandesa en facelo, e gañou o Premio NEXT Audience. Estreouse en Irlanda na 36ª edición do Galway Film Fleadh, onde gañou o premio ao mellor filme irlandés, o premio da audiencia e mellor filme en lingua irlandesa. Estreouse nos Estados Unidos o 2 de agosto de 2024 a través de Sony Pictures Classics, o 8 de agosto nos cinemas de Irlanda 2024 a través de Wildcard Distribution. Foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Liam Óg "Mo Chara" Ó Hannaidh como el mesmo
* Naoise "Móglaí Bap" Ó Cairealláin como el mesmo
* JJ "DJ Próvaí" Ó Dochartaigh como el mesmo
* Josie Walker como Detective Ellis
* Fionnuala Flaherty como Caitlin
* Jessica Reynolds como Georgia
* Adam Best como Doyle
* Simone Kirby como Dolores Ó Cairealláin
* Michael Fassbender como Arlo Ó Cairealláin

## Produción 
Jack Tarling e Trevor Birney producen o filme para Mother Tongues e Fine Point Films respectivamente. Rich Peppiatt escribiu e dirixiu o filme malia non ser falante de lingua irlandesa. Para Peppiatt, marca o seu debut na dirección de longametraxes, xa que dirixiu previamente o videoclip do sinxelo da banda, "Guilty Conscience". Os propios membros da banda aparecen no filme intepretándose a si mesmos, xunto a actores irlandeses experimentados como Michael Fassbender, Josie Walker e Simone Kirby. A fotografía principal realizouse en Belfast en maio de 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Dictionnaire des guérilleros et résistants antifranquistes

***1936-1975 Los de la Sierra. Dictionnaire des guérilleros et résistants antifranquistes*** é unha enciclopedia en liña que reúne perfís biográficos de activistas antifranquistas. Creouse en 2006 da man do historiador libertario Antonio Téllez Solá en colaboración con Rolf Dupuy do Centro Internacional de Investigación sobre o Anarquismo de Marsella.

## Características 
O dicionario destaca as traxectorias vitais de membros da resistencia guerrilleira desde o inicio da guerra civil española en 1936 ata a morte de Francisco Franco en 1975. Abrangue mulleres e homes de todas as conviccións políticas (anarquistas, comunistas, socialistas ou sen afiliación partidista) que participaron activamente na loita contra a ditadura.

## Notas
José Carlos Vidal Suárez

**José Carlos Vidal Suárez**, nado en Ribeira en 1957, é un historiador, bibliotecario e político galego de Nós Pobra.

## Traxectoria
En 1981 licenciouse en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela na especialidade de Arqueoloxía. Despois estudou na Escola Naval Militar de Marín. Traballou como bibliotecario na biblioteca pública da Pobra do Caramiñal.

En 2023 foi elixido alcalde cos votos de Nós Pobra, BNG, PSdeG e VIxP, cos que forma un goberno de coalición. O acordo foi posible trala renuncia dos números un e dous da lista de Nós Pobra á alcaldía

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais na Pobra do Caramiñal
Álex Sala

**Álex Sala Herrero**, nado en Viladecans o 9 de abril de 2001, é un futbolista español que xoga como centrocampista defensivo no Córdoba, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nacido en Viladecans, comezou a xogar ao fútbol na canteira do club da súa vila, a UD Viladecans, antes de ingresar en 2011 nas categorías inferiores do FC Barcelona. Posteriormente pasou tamén polas canteiras do Cornellà, o Gavà e o Hospitalet.

O 2 de setembro debutou co primeiro equipo do *Hospi* na Terceira División, nunha vitoria por 1-0 ante a UE Llagostera. O 16 de xaneiro seguinte, despois de cinco partidos máis co primeiro equipo, regresou ao *Barça* para xogar co xuvenil A.

Tras rematar a súa etapa como xuvenil quedou sen oco no equipo B do Barcelona e pasou seis meses sen xogar durante a campaña 2020/21 ata que rescindiu o seu contrato co club o 5 de xaneiro de 2021. A continuación  pasou ao Girona FC, para xogar inicialmente co filial na Terceira División. O 14 de novembro de 2021 debutou co primeiro equipo na Segunda División, substituíndo a Ibrahima Kebe no treito final dun triunfo por 2-0 sobre o FC Cartagena. O 11 de xullo seguinte, renovou o seu contrato co club ata 2025, ascendendo definitivamente ao primeiro equipo.

O 29 de agosto de 2022, Sala e o seu compañeiro Pau Víctor foron cedidos ao Sabadell, da Primeira Federación. Para a tempada 2023/24 volveu saír cedido, desta vez ao Córdoba.

No verán de 2024, despois de axudar ao Córdoba no seu ascenso á Segunda División, asinou un contrato por dous anos co club.

## Notas
Apnea (álbum de Lontreira)

***Apnea*** é o álbum debut e o único que ten publicado o grupo musical galego Lontreira. Foi lanzado o 3 de xaneiro de 2023. Anteriormente presentouse no auditorio da Illa de Arousa o 28 de decembro de 2022 e na Fábrica de Chocolate Club de Vigo o 17 de marzo do 2023.

Conta con 14 pistas, 9 delas cancións e 5 interludios poéticos. *Apnea* é un álbum conceptual que segundo o grupo "trata sobre unha viaxe". *Apnea* está composto por diferentes temas como "Deriva", "Corazón de Toxo" ou "A Fonte" entre outros. "Corazón de toxo" foi elixida como “canción do verán” da RTVG.

## Lista de cancións 
## Notas
Apnea

O termo **apnea** pode referirse a:

***Apnea**, interrupción temporal da respiración;
***Apnea do sono** (SAHS: síndrome de apnea-hipopnea durante o sono), un trastorno no dormir;
***Apnea**, deporte subacuático;
****Apnea***, álbum musical do grupo Lontreira (2023).

## Notas
Brandán (nome)

**Brandán** é un nome propio masculino galego. 

En xaneiro de 2023 existían 86 varóns en Galicia co nome Brandán, cunha media de idade de 20,6 anos.

## Etimoloxía 
A súa orixe é o irlandés *Breandán*, que á súa vez deriva do irlandés antigo *Brénainn* (pronounciado [br'ēn-in'], que deriva da verba galesa *breenhín*, que quere dicir "un príncipe". A forma latina medieval do nome *Brendanus* influíu nas formas irlandesa e inglesa moderna (*Brendan*).

Non hai ningunha ligazón etimolóxica entre Brandán (ou *Brendan*) e o nome de muller Brenda, nome de orixe nórdica co significado de *espada* ou *facho*. O nome masculino Brandon podería vir de Brandán.

## Brandán noutras linguas 
* Bretón: Brandan	/ Brendan
* Castelán: Brendán / Brandano / Brandán
* Catalán: Brandà
* Francés: Brendan
* Inglés: Brendan
* Irlandés: Brennain
* Portugués: Brandão

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
* Bran (nome)
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Vilar de Canes

miniatura|Vilar de Canes
**Vilar de Canes** é un concello español da provincia de Castelló, na comunidade autónoma da Comunidade Valenciana. O termo municipal atópase na comarca do Alt Maestrat.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 159 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Alt Maestrat
* Provincia de Castelló
Dréan

**Dréan** (en ) é unha vila costeira de Alxeria. É a capital do distrito homónimo. Atópase a 25k&nbsp;km ao sur de Annaba e pertence á vilaia de El Taref. Segundo datos de 2008, tiña unha poboación de 37&nbsp;686 habitantes. O autor Albert Camus naceu na vila durante a ocupación francesa de Alxeria, cando era coñecida como **Mondovi**.

## Notas
Madrigalejo

**Madrigalejo** é un concello da provincia de Cáceres, na comunidade autónoma de Estremadura. Atópase ao sur da provincia, sendo o único concello cacereño que pertence á comarca pacense de Vegas Altas, se ben historicamente pertenceu á Tierra de Trujillo. A vila é famosa por ser o lugar de pasamento do rei Fernando II de Aragón e V de Castela, máis coñecido como Fernando "o Católico".

## Demografía 
## Notas
Torija

**Torija** é un concello da provincia de Guadalaxara, na comarca de La Alcarria (Castela-A Mancha). A súa poboación era de 1&nbsp;725 habitantes (INE 2023).

## Demografía 
## Notas
Covas do Conventico

As **Covas do Conventico** son unhas covas históricas situadas en Melilla a Vella e que teñen o seu acceso desde o Museo de Arte Sacra, na cidade española de Melilla e forma parte do Conxunto Histórico Artístico da Cidade de Melilla, un Ben de Interese Cultural. 

## Historia 
Nun principio, grutas naturais escavadas pola auga na Cala de Trápana, foron usadas por fenicios, romanos, árabes para gorecerse metendo os seus barcos na gran cavidade e finalmente polos españois, que escavaron no século XVIII varios niveis sobre as grutas naturais para almacéns de víveres, aínda que o seu uso máis soado foi cando foron usadas para aloxar á poboación no Sitio de Melilla (1774-1775). 

En 1925, coa construción do Porto de Melilla a enseada cegouse con area, formándose unha praia. Entre 1993 e 1995 construíuse o arco parabólico e as paredes cara á Cala de Trápana, e máis tarde construíronse bóvedas de ladrillo no terceiro nivel e pavimentáronse as rúas situadas encima destas, Miguel Acosta e Concepción, debido ao risco de derrubamento, facéndose visitables coincidindo co V centenario da ocupación española de Melilla coa instalación de pavimentos de madeira. Entre 1998-2000 apontoouse e reforzou o primeiro nivel, comunicáronse todos os niveis, construíron aseos e unha depuradora debaixo da escaleira que baixa a Trápana. 

## Descrición 
Dispón unha xigantesca cavidade aberta, reforzada por un arco parabólico de pedra e ladrillo e tres niveis intercomunicados, de máis baixo a máis alto. O primeiro consta de dúas naves que se cruzan e foi usado como igrexa, o segundo, un conxunto de estancias comunicadas entre si e con xanelas ao exterior, sendo o terceiro parecido ao anterior, pero de estancias máis pequenas e baixas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial.
Miguel Esteban

**Miguel Esteban** é un concello da provincia de Toledo, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha.

## Demografía 
## Notas
Iznalloz

**Iznalloz** é un concello español da provincia de Granada, na comunidade autónoma de Andalucía.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén
São Gregório, Melgaço

miniatura|dereita|300px|Edificio da antiga Estación Fronteiriza de São Gregório.
**São Gregório** é unha localidade portuguesa da freguesía de Cristóval, concello de Melgaço.

Está situado á beira do río Barxas ou Troncoso, facendo fronteira con Galiza a través dunha ponte até a aldea de Ponte Barxas (concello de Padrenda). Neste lugar houbo unha alfándega até a entrada en vigor do Acordo de Schengen en 1992.

## Patrimonio 
En 2023, os catro edificios da antiga Estación Fronteiriza de São Gregório foron cedidos polo Estado a Melgaço, por 50 anos. En 2024, o concello de Melgaço abriu concurso público para concesionar, por 30 anos, as catro casas para fins turísticos, polo valor base de 540 mil euros.

## Lugares e freguesías 
### Lugares de Cristóval 
### Freguesías de Melgaço 
## Notas
Pointe-Noire, República do Congo

**Pointe-Noire** (en , en  coa letra "d" de acordo co estándar ortográfico francés) é a segunda maior cidade da República do Congo, despois de Brazzaville, a capital. Tamén é un departamento e unha comuna de seu dende a Constitución de 2002. Antes dese ano, era a capital do departamento de Kouilou (agora un departamento separado). Pointe-Noire é un importante punto comercial do país e tiña unha poboación de 1&nbsp;420&nbsp;612 en 2023.

## Notas
La Unión Ibérica

O título ***La Unión Ibérica** pode referirse a:
****La Unión Ibérica***, un periódico editado en Ourense entre 1900 e 1901.
****La Unión Ibérica**'', un periódico editado na Habana en 1919.
Pleckstrina

As **pleckstrinas** son unha familia de proteínas atopada en plaquetas e outras células. O seu nome deriva do inglés ***p**latelet and **le**ukocyte **C** kinase substrate and the **KSTR** string of amino acids* (substrato da quinase C de plaquetas e leucocitos e a cadea KSTR de aminoácidos). A proteína prototípica, agora chamada pleckstrina-1, foi identificada en 1979 como o principal substrato da proteína quinase C en plaquetas. A proteína homóloga pleckstrina-2 exprésase máis amplamente nos tecidos.

O dominio de homoloxía de pleckstrina (dominio PH) recibiu ese nome porque se atopou por primeira vez na pleckstrina-1. As dúas proteínas comparten un 65 % de homoloxía de secuencias

En 2024 non se resolvera aínda ningunha estrutura tridimensional en alta resolución das pleckstrinas nas súas lonxitudes completas, pero publicáranse as estruturas dos dominios individuais das pleckstrinas-1 e -2.

## Funcións 
As pleckstrinas están implicads no rearranxo do citoesqueleto de actina en procesos como a activación das plaquetas, eritropoese e extensión de filopodios e lamelipodios. A pleckstrina-1 crese que queda activada pola fosforilación que lle fai a proteína quinase C, o cal ten como resultado a unión ao lípido de membrana fosfatidilinositol 3,4-bisfosfato.  As intraccións coas integrinas e a GTPase Rac orixina despois a reorganización do citoesqueleto de actina. A pleckstrina-2 tamén se une a fosfolípidos de inositol, pero interacciona directamente coa actina F, a diferenza da pleckstrina-1. Como a pleckstrina-2 se expresa nunha ampla variedade de tipos celulares, as súas funcións biolóxicas son máis diversas que as da pleckstrina-1.

A pleckstrina-1 é unha proteína clave nos procesos de remodelación de membranas que ocorren durante a activación das plaquetas. Tamén aparece en células inmunitarias como os macrófagos e os neutrófilos, onde intervén na formación de fagosomas e a secreción de citocinas proinflamatorias.

A pleckstrina-2 ten unha función na extensión da célula (por emisión de pseudópodos), a inflamación, eritropoese e tumoroxénese. En linfocitos está implicada na formación da sinapse inmunolóxica mediada pola quinase PI3. A pleckstrina-2 tamén é mediadora nos cambios citoesqueléticos implicados na proliferación de eritroblastos ao inicio da eritropoese. Tamén se cre que é esencial na transición epitelial-mesenquimal na metástase de tumores, e sábese que a pleckstrina-2 se sobreexpresa nunha variedade de cancros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Departamentos da República do Congo

miniatura|dereita|300px|Mapa dos 12 departamentos da República do Congo.
A República do Congo divídese en 12 departamentos. Estes departamentos substituíron as antigas rexións en 2002:

## Departamentos 
Estes departamentos divídense en 86 distritos e 7 comunas; que á súa vez se subdividen en comunidades urbanas e comunidades rurais; e despois en barrios e vilas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Congo Departments at Statoids.com

### Outros artigos 
* Comunas da República do Congo
* Distritos da República do Congo
Municipio de Gulbene

O **municipio de Gulbene** (en letón, *Gulbenes novads*) é un dos 36 municipios de Letonia.

Localizado ao sueste de Letonia, o municipio creouse durante o ano 2009 despois dunha reorganización territorial, que buscou as vantaxes da fusión de concellos mais no caso de Gulbene todos os municipios do antigo distrito de Gulbene permaneceron igual no novo municipio. Limita ao norte cos municipios de Alūksnes e Smiltenes, ao leste co municipio de Balva, ao sur co municipio de Madona e ao oeste co municipio de Cēsis.

A superficie total do territorio comarcal é de 187.220 hectáreas ou 1.872 km². Deles, os bosques ocupan 95.607 hectáreas. O centro comarcal de Gulbene, a propia Gulbene, está situado na ladeira sur do outeiro que cobre o centro do municipio, nunha zona maioritariamente chaira. O punto máis alto da cidade está a 145 metros sobre o nivel do mar. 

## Historia 
Tras a conquista de Vidzeme no 1631, o rei sueco Gustavo II Adolfo de Suecia cedeu a parroquia de Gulbene ao xeneral Horn. Pero despois dos enormes danos causados ​​pola guerra de Livonia e o baleiro de poder provocado polo colapso da Confederación de Livonia, a influencia política e o poder dos nobres sobre os campesiños aumentou. Despois de que as terras de Letonia pasaran baixo a administración da mancomunidade polaco-lituana, os nobres alemáns-bálticos obtiveron dereitos similares aos šļahta. Porén, despois da Segunda Guerra Nórdica, en 1681, comezou a reforma agraria coñecida como "redución do señorío" no territorio de Vidzeme sueco. Cando a familia do xeneral Horn perdeu o pazo a finais do século XVII, o pazo pasou a ser propiedade do Estado Sueco.

Despois da anexión de Vidzeme ao Imperio Ruso, construíronse varias luxosas casas señoriais no actual distrito de Gulbene. En 1750, construíuse un pazo de estilo barroco no pazo de Bełava (Kortenhof) pertencente ao mariscal de campo Friedrich von Berg, e despois da súa morte, construíuse unha capela tipo panteón no parque do pazo. En 1802, Johann Gottlieb von Wolf comprou o pazo de Vecgulbene, onde construíu dous pazos (o Branco e o Vermello). En 1835, a casa dos señores do pazo de Stämerien foi construída en estilo historicista, mentres que a casa dos señores do pazo de Jaungulbene foi construída arredor de 1878 no estilo neogótico inglés.

En 1903, construíuse o ferrocarril de vía estreita Pļaviņu-Valka e finalizouse a estación de tren de Gulbene.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia

### Ligazóns externas 
* Relación: Municipio de Gulbene en *openstreetmap.org* .
Os Brazões

**Os Brazões** foi unha banda brasileira da tendencia do rock psicodélico con fusións de samba e R&B con letras en portugués, guitarras saturadas e moito uso dos efectos de sintetizador, formada orixinalmente en Río de Xaneiro como banda de apoio a outros artistas como Gal Costa e Tom Zé aínda que nunca chegaron a gravar con eles en estudo. Os cinco membros orixinais só se daban a coñecer polos alcumes, o membro máis famoso dos cinco era Miguel de Deus, que despois gravou discos en solitario e montou outros grupos da escena alternativa do Brasil. Gravou o moi demandado LP 'Black Soul Brothers' en 1977, que se converteu nun disco referenciado no movemento 'Black Rio'.

## Traxectoria 
O único disco do grupo, homónimo, foi lanzado orixinalmente no selo RGE, en 1969. A formación que gravou o disco estaba formada por Miguel de Dios á guitarra rítmica, Eduardo "Edu" Roca á batería e percusión, Roberto á guitarra principal, Taco no contrabaixo e Mandrake na percusión. Pola banda tamén pasarían máis: Sergio Bandeyra á guitarra e voz, Paulinho Augusto á guitarra, Roberto ao órgano, Luis Carlos á batería e percusión, Francisco á batería e percusión, Gastón á percusión, Clarita aos coros e WALKIRIA aos coros. O disco presenta unha mestura de ritmos rexionais e experimentación, o grupo focalízase na percusión en ritmos rexionais do país.

En 1969, o mesmo ano en que Caetano Veloso e Gilberto Gil foron detidos e enviados ao exilio, o ditador militar Emílio Garrastazu Médici tomou o control político, en plena ditadura militar, e instaurou a pena de morte. Os Brazões compuxeron as súas letras referenciando esta polémica xustapostas con estándares brasileiros da resistencia política como en "Volkswagen Blue" e "Carolina, Carol Bela".

## Os Brazões - RGE Discos, 1969 
### Cancións 
* "Pega a Voga, Cabeludo"
* "Canastra Real"
* "Módulo Lunar"
* "Volksvolkswagen Blue"
* "Tão Longe de Mim"
* "Carolina, Carol Bela"
* "Feitiço"
* "Planador"
* "Espiral"
* "Gothan City"
* "Momento B8"
* "Que Maravilha"

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Módulo Lunar