open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuel Irujo Ollo

**Manuel Irujo Ollo** ou **Manuel de Irujo**, nado en Lizarra (Navarra) o 25 de setembro de 1891 e finado en Pamplona o 1 de xaneiro de 1981, foi un político e avogado navarro, dirixente do Partido Nacionalista Vasco, deputado e ministro da Segunda República.

## Traxectoria
Fillo do avogado Daniel Irujo y Urra, un pioneiro do nacionalismo vasco en Navarra e defensor de Sabino Arana, e irmán de Andrés de Irujo e Pello Irujo. Estudou no Colexio do Xesuítas de Orduña, onde rematou no 1907 o bacharelato. No 1910 licenciouse na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Deusto e no 1912, en Dereito.

En 1916 casou con Aurelia Pozueta Aristizabal, con quen tería unha filla, Miren. Enviúva en 1918. Foi deputado pola Deputación Foral de Navarra en 1921 e 1930. Deputado a Cortes por Guipúscoa nas eleccións de 1931, 1933 e 1936. No 1936 defendía a postura do seu partido a prol da Segunda República e en contra da sublevación militar.

Entre setembro de 1936 e maio de 1937, foi ministro sen carteira no Goberno de Largo Caballero coa función de intentar restablecer o funcionamento dunha xustiza elemental na zona republicana. Dita función continuouna como Ministro de Xustiza no goberno de Negrín até decembro de 1937. Abandonou o cargo, entre outras razóns, pola represión que o goberno levou a cabo contra o Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM), pero ficou como ministro sen carteira até agosto de 1938. Trala guerra civil exiliouse no Reino Unido. Alí foi ministro do goberno republicano no exilio e presidente do Consello Nacional Vasco.

Polo seu labor na construción europea en 1972 foi nomeado presidente de honra do Consello Federal Peninsular do Movemento Europeo. Regresou a España en 1977, ano no que foi elixido senador por Navarra nas listas da Fronte Autonómica. No 1979 foi elixido membro do Parlamento Foral de Navarra como cabeza de lista da coalición Nacionalistas Vascos, sendo o seu primeiro presidente. Autor, entre outras obras, de *Inglaterra y los vascos* e *Instituciones políticas vascas* (1945).

## Ideoloxía
Irujo escribiu o seguinte decálogo que resume a súa ideoloxía:

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía de Manuel de Irujo no número 11 de Eurobask, revista do Consello Vasco do Movemento Europeo, páx. 34. (en español) 
*Ficha no Senado
*
Rebordaos, O Saviñao

**Santalla de Rebordaos** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 77 habitantes (36 homes e 41 mulleres).

## Demografía 
## Patrimonio 
miniatura|250px|Igrexa de Santalla de Rebordaos.
* Torre da Candaira do século XIII, de planta cadrada de 9,81 x 9,94 m.
* Igrexa de Santalla de Rebordaos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rebordaos 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Saviñao
San Vitoiro de Ribas de Miño, O Saviñao

**San Vitoiro de Ribas de Miño** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 112 habitantes (61 homes e 51 mulleres).

## Historia 
Os límites da parroquia determináronse en comparecencia veciñal o 13 de marzo de 1753 ante o xuíz Rafael de Queiruga. No correspondente documento aparecen determinados os límites. Unha terceira parte da parroquia, como a entidade de Porto, quedou anegada polo río Miño coa construción do encoro de Belesar.

## Demografía 
## Socioeconomía 
Xunto á gandería vacúa e de subsistencia e a agricultura, a produción de viño é unha das principais actividades en San Vitoiro, ó estar localizada na zona amparada para a produción de viño con Denominación de Orixe Ribeira Sacra, concretamente na subzona Ribeiras do Miño.

miniatura|Capela de Guadalupe
## Patrimonio 
Nesta parroquia, como noutras da Ribeira Sacra, hai expoñentes da románica galega.

A igrexa parroquial de San Vitoiro é de estilo románico do último cuarto do século XII, semellante ó de Santo Estevo de Ribas de Miño, que consta de nave e ábsida rectangulares, con arco triunfal de medio punto e columnas salomónicas, á que se engadiu a sancristía. Destaca principalmente pola súa fachada principal con tres arquivoltas que descansan sobre columnas de fustes lisos.

O santuario de Guadalupe, situado no monte da Capela, data do século XVIII.

A casa grande de Pacios é unha construción civil do século XVII. A casa de Abadía é unha construción civil dos séculos XV e XVI.
miniatura|Casa da Abadía

A capela de Porto, de posible orixe románica, sitúase en Porto, na actualidade anegada polo encoro de Belesar. Consérvanse na igrexa parroquial algunhas das súas tallas, esculpidas entre os séculos XVI e XVII.

## Festas 
A primeira fin de semana de setembro celébrase no campo da festa da Abadía a romaría da Virxe de Guadalupe.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:SanVitorio.OSavinao.Lugo.Espana-Iglesia 2.JPG|Igrexa de San Vitoiro de Ribas de Miño.
Ficheiro:SanVitorio.OSavinao.Lugo.Espana-Iglesia 3.JPG|Igrexa de San Vitoiro de Ribas de Miño.
Ficheiro:SanVitorio.OSavinao.Lugo.Espana-Iglesia 4.JPG|Portada da igrexa.
Ficheiro:SanVictorioPortaLateralEste.jpg|Porta Lateral norte.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vitoiro de Ribas de Miño 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Saviñao
Partido da Social Democracia Brasileira

O **Partido da Social Democracia Brasileira** é un partido político brasileiro. Foi fundado o 25 de xuño de 1988 por importantes figuras da política brasileira, como o expresidente (na época senador) Fernando Henrique Cardoso.

O seu símbolo é un tucano nas cores azul e amarelo e, por esa razón, os seus membros son chamados os *tucanos*. Xurdiu dunha disidencia do Partido do Movimento Democrático Brasileiro.
Ratko Mladić

**Ratko Mladić** ou **Ратко Младић**, nado en Božinovići o 12 de marzo de 1942, é un militar serbio de Bosnia e Hercegovina, Xefe de Estado Maior do Exército da República Srpska (VRS) durante a guerra en Bosnia, entre 1992 e 1995.

## Traxectoria 
En 1996 Mladić, xunto con outros líderes serbios, foi acusado de crimes de guerra e xenocidio polo Tribunal Penal Internacional para a ex Iugoslavia (TPII) na Haia, polo asedio a Saraxevo no cal morreron 10.000 persoas, e polo masacre de 8.100 homes e nenos bosníacos o 11 de xullo de 1995, durante o masacre de Srebrenica, o maior xenocidio cometido en Europa dende a segunda guerra mundial. Unha orde de arresto internacional pendente para Mladić, segundo a Regra 61 do TPII, de 2008, que conclúe que hai motivos suficientes para crer que o acusado cometera ditos crimes, incluíndo xenocidio. O goberno dos Estados Unidos ofrece dende entón unha recompensa de 5 millóns de dólares polo seu arresto, así como o de Radovan Karadžić, que foi detido o 21 de xullo de 2008.

Despois de anos de fuga, Mladić foi finalmente detido en Serbia o 26 de maio de 2011, co anuncio da súa prisión, comunicado en Belgrado polo presidente serbio Boris Tadić.. 

Xulgado polo Tribunal Penal Internacional para a exIugoslavia, en novembro de 2017 foi declarado culpable polas súas responsabilidades no masacre de Srebrenica  e no Sitio de Saraxevo e condenado a cadea perpetua por xenocidio, crimes de guerra e crimes de lesa humanidade. Mladić recorreu a condena ante o Mecanismo para os Tribunais Penais Internacionais (MTPI) e en agosto de 2020 comezou o proceso de apelación. Finalmente, o 8 de xuño de 2021 a sentenza contra Mladić foi ratificada. A fiscalía internacional do caso declarou tras a confirmación da pena que Mladić figura entre os maiores criminais de guerra da historia recente, mais, lembrando tamén, que a condena non é unha sentenza contra o pobo serbio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Quo Vadis, Aida?*
Vilaesteva, O Saviñao

**San Salvador de Vilaesteva** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 181 habitantes (84 homes e 97 mulleres).

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa_parroquial_de_San_Salvador_de_Vilaesteva,_O_Saviñao_(2).jpg|Vista lateral esquerda da igrexa parroquial.
Ficheiro:Igrexa_parroquial_de_San_Salvador_de_Vilaesteva,_O_Saviñao.jpg|Vista lateral dereita da igrexa parroquial.
Ficheiro:Vilaesteva_CapelaCurrelos.jpg|Capela de Currelos
Ficheiro:VilaestevaCampanario.jpg|Detalle campanario

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaesteva 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares do Saviñao
Santo Estevo de Ribas de Miño, O Saviñao

**Santo Estevo de Ribas de Miño** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 49 habitantes, deles 26 eran homes e 23 eran mulleres, o que supón unha diminución de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
A Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño é de arquitectura románica, e foi declarada Ben de Interese Cultural en 1931.

A Casa da Abadía está rodeada por un muro de pedra, accedéndose por un portalón con arco de medio punto. Ten planta rectangular e unha capela exterior de pequenas dimensións.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ribas de Miño, Saviñao, Galiza.jpg|Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño.
Ficheiro:StoEstevoRM Arcobotantes.jpg|Detalle arcobotantes
Ficheiro:StoEstevoRM Columnas.jpg|Detalle columnas pórtico
Ficheiro:StoEstevoRM Detallecontrafortes.jpg|Porta lateral sur

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Estevo de Ribas de Miño 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Saviñao

### Ligazóns externas 
*Catalogación de Óscar Franco en Patrimonio Galego
Louredo, O Saviñao

**Santiago de Louredo** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 110 habitantes, deles 53 eran homes e 57 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
## Toponimia
O topónimo **Louredo** (do latín , a partir da raíz  xunto co sufixo abundancial -) é un fitónimo referido a un lugar onde hai loureiros.

## Patrimonio 
Pazo de Fraguas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Louredo 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Saviñao
Vilelos, O Saviñao

**San Martiño de Vilelos** é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 193 habitantes (90 homes e 103 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Festas 
O Folión de Fachas celébrase no castro da Besta no último venres de setembro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:VilelosVistas.jpg|Vistas de Vilelos
Ficheiro:VilelosVistaNorte.jpg|Igrexa
Ficheiro:VilelosSantaCruz.jpg|Capela de Santa Cruz
Ficheiro:VilelosCruceiro.jpg|Cruceiro

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilelos 
### Parroquias do Saviñao 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Saviñao

### Ligazóns externas 
* http://www.vilelos.com
Movemento Democrático Brasileiro

O **Movimento Democrático Brasileiro** (**MDB**) é un partido político brasileiro fundado en 1980. Ten unha orientación política de centro, e é sucesor do Movimento Democrático Brasileiro, de oposición á Ditadura militar no Brasil (1964-1985).

Tivo como expoñente histórico a Ulisses Guimarães, que foi presidente da Asemblea Constituínte brasileira en 1988.
Liga lombarda

dereita|300 px

A **Liga Lombarda** foi unha alianza establecida o 1 de decembro de 1167 entre 26 Cidades Opositoras do Norte de Italia, entre as que salientan Milán, Cremona, Mantua, Bérgamo, Brescia, Piacenza, Boloña, Padua, Treviso, Vicenza, Verona, Lodi , Parma e Venecia. Posteriormente uníronse outras catro cidades máis, ata formar un total de 30.

O propósito inicial da Liga era combater a política de Frederico I, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, que naquel momento reclamaba o control total sobre o norte de Italia. Tras deixar claras as súas premisas na Dieta de Rocaglia, Frederico I invadiu Italia en 1158 e logo outra vez en 1166. A Liga recibiu o soporte incondicional do Papa Alexandre III e os seus sucesores, desexosos tanto de verse libres da influencia imperial como de aumentar o seu poder na Península Itálica. Na Batalla de Legnano (29 de maio de 1176), as tropas imperiais foron derrotadas e Frederico viuse forzado a asinar unha tregua de seis anos (1177-1183). A situación resolveuse ao finalizar esta, cando ambas partes asinaron o Tratado de Constanza, segundo o cal as cidades italianas recoñecían a soberanía do emperador de Alemaña, pero pola súa vez este se vía obrigado a recoñecer a xurisdición propia de cada cidade sobre si mesma e o seu territorio circundante.

A Liga Lombarda proclamouse de novo en 1198 e 1208. En 1226, a liga mantivo unha cruenta guerra co emperador Frederico II, ao que logrou frear nos seus intentos por poñer Italia baixo a súa completa autoridade. Este gañouse a súa reputación de hábil estratego trala toma de Vicenza e a súa vitoria na Batalla de Cortenuova, e rexeitouse calquera iniciativa da Liga que non fose a rendición incondicional. A resultas diso, Milán (que ofrecera unha forte suma de ouro a cambio da paz, que Frederico rexeitou), Brescia, Boloña e Piacenza ofreceron unha tenaz resistencia. En 1238, a Liga Lombarda conseguiu erguer o asedio imperial sobre Brescia, pero fallou no seu intento de rodear ao emperador e capturalo. Non obstante, conseguiu recuperar unha pequena vantaxe ao gañar o soporte, unha vez máis, do Papado, o que lle permitiu bloquear as accións de Frederico II en Italia ata a morte deste en 1250. Tras este feito, a Liga volveuse a disolver, esta vez de forma definitiva.

En memoria desta asociación, un partido político italiano adoptou o nome de *Lega Lombarda* en 1984. Esta denominación mantívose ata 1991, cando o nome foi cambiado polo de Liga Norte (*Lega Nord*).

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Longobardos
* Lombardía
* Lingua lombarda
Lingua serbia

O **serbio** (en , *srpski*) é unha variedade estandarizada do serbocroata empregada pola etnia serbia de Serbia, Montenegro e Bosnia e Hercegovina. Ademais, é lingua minoritaria recoñecida en Croacia, Macedonia do Norte, Romanía, Hungría, Eslovaquia, República Checa, Albania e Grecia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en serbio
### Bibliografía 
* 
*
Tribunal Penal Internacional para a exIugoslavia

O **Tribunal Penal Internacional para a exIugoslavia** foi establecido en cumprimento da resolución 827 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas de 25 de maio de 1993.

O Consello de Seguridade considerou que dende 1991 viñan producindo en territorio da antiga Iugoslavia graves violacións dos dereitos humanos, así como unha ameaza real e seria para a paz e seguridade da zona balcánica en particular e europea en xeral.

## Xurisdición e tipoloxía 
Ao Tribunal outorgóuselle xurisdición internacional para perseguir e procesar ás persoas naturais (non organizacións públicas ou privadas) culpables polos seguintes delitos:

# Graves violacións das Convencións de Xenebra de 1949. 
# Violacións das Convencións Internacionais sobre a guerra e o costume internacional acuñado dende o fin da segunda guerra mundial. 
# Crimes contra a humanidade 
# Xenocidio.

A eles uniuse, seguindo o criterio do propio Tribunal, os delitos sexuais, a tortura como instrumento ilegal da guerra e a non exculpación por orde superior da comisión de varios delitos.

Todas as funcións realízanse seguindo o criterio do dereito internacional recoñecido pola ONU e baixo o principio de garantías procesuais habituais das lexislacións máis prestixiosas do mundo.

## Organización do Tribunal 
O Tribunal está formado por 16 xuíces nomeados pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas, que son renovados cada 4 anos, podendo ser reelixidos. Conta ao mesmo tempo cunha Cámara ou Sala de Apelacións, que comparte co Tribunal Penal Internacional para Ruanda.

Xunto ao Tribunal, actúa a OTP (Oficina de Fiscalía) cuxa misión é cumprir as funcións de acusación pública, recollida de información e proba e, en xeral, todos os labores de investigación.

## Actuacións 
Ata 2004, o Tribunal recibira 3.500 testemuños e ten procesadas a data de marzo de 2005 a 124 persoas, entre elas Slobodan Milošević, expresidente de Iugoslavia, quen foi entregado en 2001 pero faleceu nas dependencias do Tribunal pendente de xuízo o 11 de marzo de 2006.

O día xoves 8 de decembro de 2005 o xeneral croata Ante Gotovina foi detido por forzas policiais españolas nas Canarias, cumprindo un requirimento da Corte na súa contra.

Naser Oric, antigo comandante das forzas musulmás de Srebrenica, foi condenado a dous anos de prisión por crimes de guerra contra os serbobosníacos desa zona oriental bosníaca entre 1992 e 1993. Porén, Oric foi posto en liberdade, xa que levaba máis de dous anos en prisión preventiva e viaxou a Saraxevo onde foi recibido por varios centenares de cidadáns con aclamacións e aplausos. A pesar dos seus crimes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corte Penal Internacional
* Xuízos de Nuremberg
* Xuízos de Toquio
* Guerras iugoslavas

### Ligazóns externas 
* Internacional Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, Páxina Oficial (en inglés)
Picómetro

O **picómetro** é unha unidade de lonxitude do sistema Internacional de Unidades que equivale á billonésima parte dun metro. A súa abreviatura é **pm**.

*1 pm = 1x10-12 m*.

Emprégase para medir distancias de escala atómica, aínda que é máis común usar o angström (Å). Os diámetro atómicos posúen entre 50 pm a 600 pm.

## Equivalencias 
:1 nm = 1000 pm
:1 Å = 100 pm
:1 pm = 1000 fm

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Calculadora para converter entre distintas unidades de lonxitude
Van der Waals

**Van der Waals** pode referirse a:

*o físico holandés Johannes Diderik van der Waals;
*as forzas de van der Waals, correspondentes as forzas que unen os diferentes elementos químicos.
Movemento do Catro de Maio

miniatura|250px|Estudantes portando pancartas en Pequín o 4 de maio de 1919. 

O **Movemento do Catro de Maio** (chinés tradicional: 五四運動, chinés simplificado: 五四运动, pinyin: Wǔ Sì Yùndòng) foi un movemento social chinés, xurdido a raíz das protestas dos estudantes na praza de Tian'anmen de Pequín o 4 de maio de 1919.

## As protestas 
Desencadeáronse en Pequín uns disturbios polo que moitos chineses entendían como unha humillación o Tratado de Versalles, que puxo fin á primeira guerra mundial. Aínda que a China, na súa condición de aliada das potencias vencedoras da Gran Guerra, pertencía ao bando gañador, mais a debilidade do goberno da República da China naquel momento, supuxo unha cesióna Xapón de numerosos privilexios comerciais en Shandong e Manchuria. Estas concesións ao nipóns espertaron un sentimento antixaponés que se traduciu en protestas en tódolos lados e unha manifestación masiva duns 3.000 estudantes que abarrotaron a entón pequena Praza de Tian'anmen, fronte a porta do mesmo nome da Cidade Prohibida de Pequín. Os estudantes berraban lemas nos que pedía a anulación das 21 reclamacións xaponesas, e a negativa a asinar o Tratado de Versalles. O goberno da República en Pequín procedeu a disolver as manifestacións e detivo a numerosos estudantes, provocando disturbios e protestas en numerosas cidades da China.

## Contexto histórico 
As protestas do catro de maio foron un reflexo das transformacións moi profundas que se estaban a producir na sociedade chinesa. A crecente industrialización do país e a mellora substancial do sistema educativo provocaron un crecemento da clase media urbana, que vía con preocupación o estado de crise non que se atopa China.

## Aspectos políticos e culturais do movemento 
No ámbito político, o Movemento supuxo a consolidación das ideas revolucionarias reformistas do Kuomintang de Sun Yat-sen, no que moitos chineses visualizaban a única posibilidade de lograr a reunificación nacional. Tamén aumentaron os adeptos ao movemento comunista liderado por Chen Duxiu e Li Dazhao. Grazas ao apoio da Unión Soviética a través da organización comunista internacional Komintern, Chen e Li, xunto con outros colaboradores, fundaron o Partido Comunista Chinés en Shanghai no 1921. As relacións entre estes dous partidos, o Kuomintang e o Partido Comunista, marcarían de xeito dramático o desenvolvemento político posterior da China.

No eido cultural, o Catro de Maio axudou ao uso da lingua vernácula na literatura, postura defendida polo intelectual Hu Shih nun famoso artigo en "Nova Xuventude", unha revista fundada por Chen Duxiu. O máximo expoñente da nova literatura sería o novelista Lu Xun que, en "Nova Xuventude", xa publicara en 1918 a súa obra *Diario dun tolo*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* República da China (1912 - 1949)
Curdo

**Curdo** ou **kurdo** pode referirse a:
* O pobo kurdo, que habita terras de Turquía, Iraq, Irán, Siria, Acerbaixán e Armenia.        
* A lingua kurda, idioma indoeuropeo que se fala en Iraq, Irán, Siria e Turquía.
* Algo relacionado co Curdistán.
Dioivo

O **dioivo** é unha choiva cuantiosa e prolongada durante varios días. Pode referirse a:

****Dioivo***, un xornal electrónico galego en funcionamento entre 2012 e 2013.
***Dioivo**, un dúo de black metal de Vigo.
Estrutura alxébrica

En álxebra abstracta, unha **estrutura alxébrica** é unha reunión dun conxunto E e dun número finito de operacións, internas ou externas, definidas nel. O conxunto E chámase soporte da estrutura e un mesmo soporte pode formar diversas estruturas.

Para representar abreviadamente unha estrutura, escríbese entre paréntese a letra que indica o conxunto de soporte e os signos das operacións. Por exemplo: (E , + , * , .K) describe unha estrutura que ten un soporte E e as operacións internas (+) e (*), e a externa (.) con dominio de operadores K.

## Principais estruturas alxébricas 
As distintas estruturas alxébricas clasifícanse segundo as propiedades que cumpren as operacións sobre un conxunto determinado.
* Semigrupo
* Monoide
* Grupo
* Grupo abeliano
* Anel
* Corpo
* Módulo 
* Espazo vectorial
* Sistema numérico (Non confundir con sistema de numeración)

## Notas 
* 
*
Lidl

**Lidl**, pronunciado /ˈliːdəl/, é unha cadea de supermercados de desconto. A empresa é orixinaria da Alemaña e o nome completo da compañía é *Lidl Stiftung & Co KG*, pertencente ao grupo Schwarz.

## Historia 
miniatura|dereita|250px|Típico supermercado Lidl
miniatura|dereita|250px|Interior dun supermercado Lidl
Lidl foi fundado na década dos anos 30 do século XX, por un membro da familia Schwarz baixo o nome de *Lidl & Lebensmittel Sortimentsgroßhandlung*, como supermercados tradicionais. Os primeiros supermercados coa aparencia actual provén dos anos setenta.

Existen máis de cinco mil supermercados Lidl distribuídos por 17 países por todo o mundo. Actualmente, é a segunda empresa máis grande de supermercados de Alemaña, e é o principal competidor de Aldi, outra cadea similar.

## Países con presenza de Lidl 
Lidl ten a súa sede e centro loxístico para Galiza no polígono de Río do Pozo en Narón.
## Notas
Gliwice

**Gliwice** é unha cidade da Silesia, no sur de Polonia. Sobre a ribeira do río Kłodnica e a 20&nbsp;km ao oeste de Katowice sitúase preto da fronteira con Chequia e Eslovaquia. No ano 2004 tiña 200.361 habitantes.

## Historia e características 
Gliwice é unha das principais cidades da Unión Metropolitana de Alta Silesia (*Górnośląski Związek Metropolitalny*), o maior continuo urbano de Polonia (3&nbsp;487&nbsp;000 habitantes). Conta cunha importante universidade (*Silesian University of Technology/Politechnika Śląska*) porto fluvial e unha destacada industria (automoción, carbón...)

Ata a reforma administrativa realizada en Polonia no 1.999 Gliwice pertencía ao Voivodato de Katowice, desde entón constitúe un dos 17 distritos da Voivodía da Silesia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial (en polaco)
* Páxina da Universidade (en polaco)
Vinho do Douro

[Viñas en socalcos á beira do [río Douro.|dereita|miniatura|200px]]
O **Vinho do Douro** é un viño portugués pertencente á mesma rexión co viño do Porto, mais coa súa propia rexión demarcada. Reciben o seu nome do río Douro.

## Orixe e características
A orixe destes viños amargos vén do costume dos ingleses de engadirlle augardente para que resistisen a longa viaxe de Portugal ás Illas Británicas. O viño apareceu rexistrado como Vinho do Douro, por primeira vez en 1679. Os viños do Douro da actualidade, son viños de mesa saborosos que lembran ao viño do Porto.

### Ligazóns externas
* Web do *Instituto da Vinha e do Vinho*
Vinho do Alentejo

O **Vinho do Alentejo** é un viño producido na rexión do Alentejo en Portugal. Esta variedade de viño, é unha das preferidas polos portugueses xa que representa o 47% da cota dos viños consumidos a nivel nacional malia representar só un 12% da produción vitinícola.

A rexión do Alentejo localizada no sur do país, é ideal para a produción de viños de alta calidade. Como moitos viños portugueses, o viño do Alentejo está protexido pola DOP. A rexión enteira está baixo a designación rexional *Vinho Alentejano*. Entre as DOP individuais da rexión atópanse as da Borba, Évora, Granja-Amareleja, Moura, Portalegre, Redondo, Reguengos e Vidigueira.

Os *Alentejo* produce viños brancos cun intenso e orixinal sabor afroitado e viños tintos lixeiramente acedos máis suaves e equilibrados no padal. Os viños tintos prodúcense baixo as variedades de Aragonez, Trincadeira, Moreto e Castelao Frances. Entre as variedades dos brancos destacan o Roupeiro e a Perrum.
Vinho do Dão

**Dão** é unha Denominación de Orixe Protexida portuguesa para viños producidos na Rexión Demarcada do Dão, pertencente á provincia de Beira Alta, no centro de Portugal. Esta rexión atópase preto da Serra da Estrela e caracterízase polo seu relevo accidentado.

## Características 
A * Região Demarcada do Dão* foi instituída en 1908 e produce viños tintos con alta graduación. Ten preto de 20.000 hectáreas de viña en aproximadamente 376.000 hectáreas de terra, que se espallan por varios distritos como:

*Coímbra: Arganil, Oliveira do Hospital, Tábua;
*Guarda: Aguiar da Beira, Fornos de Algodres, Gouveia e Seia;
*Viseu: Carregal do Sal, Mangualde, Mortágua, Nelas, Penalva do Castelo, Santa Comba Dão, Sátão, Tondela e Viseu (parcialmente).

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Viños de Portugal

### Ligazóns externas
* Comissão Vitivinicola Regional do Dão
Viño de Madeira

miniatura|dereita|200px|Viño de Madeira
O **madeira** ou **viño de Madeira** (*vinho Madeira*) é un viño fortificado procedente do arquipélago de Madeira de Portugal, este viño é famoso tanto polo seu uso como bebida como polo seu uso na cociña para elaborar diversos pratos da cociña portuguesa.

## Historia 
A produción de viño de Madeira remonta case á época da descuberta da illa (1419). As primeiras castas foron introducidas por Henrique, duque de Viseu, e foran importadas de Candia (capital de Creta, Grecia). Máis tarde foron introducidas outras castas, como a *tinta negra mole*, a sercial, a boal, a verdello e a malvasía.

A produción de viño foi estimulada pola necesidade de abastecer os navíos nas rotas do Atlántico para o Novo Mundo e para a India, e pola presenza dos ingleses na illa, que fixeron que o viño fose coñecido en toda a Europa e América, tornándose o viño preferido en banquetes e mesas requintadas das cortes europeas e nas respectivas colonias. Por exemplo, foi con viño de Madeira con que o 4 de xullo de 1776 se brindou a independencia dos Estados Unidos de América.

Hai varias historias curiosas sobre o viño de Madeira en referencias literarias dende o século XV, que axudan a reforzar a aura de viño especial en Inglaterra. Un caso coñecido é o da obra *Henrique IV* de William Shakespeare, na cal Falstaff foi acusado de trocar a súa alma por unha pata de polo e un cáliz de viño de Madeira.

O Madeira coñeceu períodos de grande proxección internacional interpolados de situacións de crise. Os períodos de crise máis serios foron provocados por patoloxías que minguaron os viñedos (oídio en 1852, e a filoxera en 1872). Hoxe, coas técnicas modernas de vitivinicultura, transporte, divulgación e comercialización, recuperou a credibilidade e a aceptación no mercado internacional.

## Véxase tamén
### Libros 
* Liddell, Alex (1998). "Madeira". Faber & Faber. ISBN 0-571-19096-0

### Ligazóns externas
* Sitio Web do "Instituto do Vinho, do Bordado e do Artesanato da Madeira"  
* Madeira Wine Guide by Dr. Wolf Peter Reutter
* Máis información sobre o viño de Madeira
* Artigo sobre o viño de Madeira na revista Adega
Tejero

***Antonio Tejero** (1932-2026), un ex-tenente coronel da Garda Civil. Foi un dos principais xefes do golpe de estado frustrado do 23 de febreiro de 1981 en España, popularmente coñecido como 23-F.
***Fernando Tejero** (1967-), un actor de televisión e cine español.
Jon Bojer Godal

**Jon Bojer Godal**, nado en 1937 en Telemark, é artesán e un estudoso noruegués especializado na cultura tradicional nórdica.

## Traxectoria 
Vén focalizando o seu traballo nos usos da madeira en vivendas e embarcacións, e na carpintería de ribeira e as técnicas de navegación das embarcacións tradicionais.

Estudou na Escola superior de enxeñaría agrícola de Noruega (Norges Landbrukshøgskole). Foi director e profesor de cultura mariñeira na Escola superior popular de Rissa (Fosen Folkehøgskole i Rissa). Está rexistrado como artesán oficial do museo etnográfico de Maihaugen en Noruega.

Ten publicado traballos sobre usos dos materiais tradicionais. A súa obra máis extensa son os catro volumes sobre embarcacións dos fiordes (Åfjordbåt) e embarcacións das rexións do norte (Nordlandsbåt), que escribiu xunto con Gunnar Eldjarn.

Está interesado nas relacións entre as embarcacións nórdicas como o Geitbåt (o barco "cabuxa") e as dornas galegas.

## Obra 
* *Åfjordbåten og Nordlandsbåten * (Embarcacións dos fiordes e das rexións do norte) volumes 1 a 4. Xunto con Gunnar Eldjarn. 1988 - 1990
* *Beresystemet i eldre norske hus* (Sistemas construtivos nas antigas vivendas norueguesas). 1994
* *Tre til tekking og kleding*' (A madeira nos solados e tellados) 1994
* *Tre til laft og reis* (A madeira nos faiados e pendellos) 1994
* *Tre til båtar* (A madeira nas embarcacións) 2001
Unió Catalanista

A **Unió Catalanista** foi un grupo político catalanista conservador formado en Barcelona en 1891 coa unión de diversos sindicatos e asociacións catalanistas que se puxeran en contacto a raíz da resistencia contra o artigo 15 do código civil que atentaba contra o dereito civil catalán.
No 1892 promoveron a reunión na que se aprobaron as Bases de Manresa. No 1893 celebrou asemblea en Reus, no 1894 en Balaguer e no 1895 en Olot. No 1897 modificou os estatutos e uníronse novas asociacións, agrupacións, xornais e particulares. A dirección dividíase en dous sectores, un pouco politizado agrupado en torno ao periódico *La Renaixença*, e outro máis político encabezado por  Enric Prat de la Riba. Este separouse da Unió en 1899, creando o Centre Nacional Catalá baixo a presidencia de Narcís Verdaguer i Callís. O Centre tivo un grande éxito nas eleccións de 1901 ás que concorreron en coalición coa Unió Regionalista. A Unió Catalanista convocou entón unha asemblea en Terrassa na que se decidiu entrar en política e pedir o concerto económico. No 1903 logrou a presidencia Domènec Martí i Julià, o cal orientou o partido á esquerda. Martí deixou a presidencia en 1906 pero volveuna ocupar en 1914. No 1916 Martí propuxo a disolución que non foi aceptada e deixou o grupo. En 1932 obtivo un escano no parlamento de Cataluña e disolveuse ao estourar a guerra civil española.

## Presidentes 
* Lluís Domènech i Montaner
* Joan Josep Permanyer i Ayats
* Àngel Guimerà i Jorge
* Antoni Maria Gallissà i Soqué
* Joaquim Riera i Bertran
* Francesc Romaní i Puigdengolas
* Manuel Folguera i Duran
* Pau Sans i Guitart
* Antoni Suñol i Pla
* Josep Maria Roca i Heras
* Domènec Martí i Julià
* Vicenç Albert Ballester i Camps

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Buffery, Helena; Marcer, Elisenda (2011). *Historical Dictionary of the Catalans*. The Scarecrow Press. ASIN B00Y2SVHVM
* 
* 
* 
* 
* 
*
Renata Tebaldi

**Renata Tebaldi**, nada o 1 de febreiro de 1922 en Pésaro e finada o 19 de decembro de 2004 en San Marino, foi unha cantante soprano lírico spinto italiana, dotada dunha gran voz, cun rexistro totalmente homoxéneo e un suave timbre.

## Véxase tamén
Tómbolo

[miniatura|Un tómbolo en [Grecia conectando o sur de Eubea a un illote.]]
Un **tómbolo** é un accidente xeográfico sedimentario, que forma unha estreita lingua de terra entre unha illa ou unha gran rocha afastada da costa e terra firme, ou entre dúas illas. Polo xeral, fórmanse debido a que as illas producen a difracción das ondas, depositándose area e canto rodado onde as ondas se encontran. As subidas do nivel do mar poden contribuír na sedimentación, posto que o material é empuxado cara a arriba.

Un exemplo é o caso de Chesil Beach, que conecta á Illa de Portland con Dorset, en Inglaterra, e que constitúe unha liña de pequenos pelouros redondeados paralela, relativamente, á costa. Ou o da Ponte de Adán ou Ponte de Rama, que na antigüidade se atopaba entre a India e Sri Lanka.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Istmo
Partido dos Comunistas da República de Moldova

O **Partido dos Comunistas da República de Moldova** (*Partidul Comuniştilor din Republica Moldova * en romanés) é un partido político de Moldova. Este partido é de corte comunista e conforma o goberno da República Moldova.
Nas eleccións parlamentarias do 2005 revalidou a súa maioría, aínda que descendía 4,1 puntos e 15 escanos, mantivo o 46,0% dos votos e unha maioría absoluta no Parlamento moldovo.

Vladimir Voronin (presidente de Moldova) e Vasile Tarlev (primeiro ministro) son do Partido Comunista da República de Moldova.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial do PCRM  (en moldovo, ruso e inglés)
Portonovo

Como topónimo **Portonovo** pode referirse a:

;En Galiza
***Portonovo**, lugar da parroquia de Adina, no concello de Sanxenxo;
***O Portonovo**, lugar da parroquia de Ousá, no concello de Friol;
***O Portonovo**, lugar da parroquia de Roupar, no concello de Xermade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Alence, As Nogais

**Santa Lucía da Alence** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Tiña 52 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 26 homes e 26 mulleres. O que supón unha diminución de 10 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 62 habitantes (33 homes e 29 mulleres) e 14 menos que en 2006.

## Historia 
En 1889 o alcalde nogalego Manuel Núñez Saavedra solicitoulle ó bispo de Lugo a creación da parroquia da Alence, cuxos lugares se segregarían da de Torés. Deste xeito a nova parroquia constituíuse finalmente en 1891.

En 1966, co decreto de 20 de xaneiro, o lugar de Meizarán deixou de pertencer á Alence e pasou a formar parte de Lamas do Biduedo, no concello de Triacastela.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Alence
### Parroquias das Nogais
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Nogais
Vinho Verde

O **vinho verde** é un viño producido exclusivamente na rexión dos Vinhos Verdes, localizada no noroeste de Portugal. Constitúe unha Denominación de Orixe Protexida.

Debido ás características edafoclimáticas que naquela rexión demarcada se encontran, os viños producidos, brancos ou tintos, teñen unha concentración en ácido málico superior ao que é frecuente encontrar noutras rexións de Portugal. Na produción destes viños, cando remata a fermentación alcohólica do mosto (fermentación tumultuosa), aínda non completou a vinificación. Deben ser consumidos de novos.

O viño verde é o segundo viño máis exportado despois do viño do Porto.

## Tipos e castas
Existen viños verdes brancos, tintos, rosados e escumosos. Existen tamén vinagres de viño verde, aguardentes de viño verde e recoñecidas bagaceiras. Os viños verdes son controlados e certificados pola *Comissão de Viticultura da Região dos Vinhos Verdes*, ostentando cada botella un selo de garantía de calidade.

As principais castas son, para os brancos, o Loureiro, o Alvarinho, o Arinto (coñecido localmente por Pedernã) e a Trajadura. Para os tintos son o Vinhão e para rosados o Espadeiro.

O viño verde posúe a segunda maior cota do mercado portuguesa, e é o único que presenta no último quinquenio crecementos sustentados.

## Produción 
A produción esténdese dende o val de Cambra, ao sur do Douro, até os lindes co río Miño que forma fronteira con Galiza. O número de viñas rolda arredor da centena de millar. O clima da zona é atlántico. Os produtores son moi numerosos, o 90% deles teñen superficies menores de cinco hectáreas. As vides dispóñenas en forma de pérgola dunha altura de catro metros. Este vino elaborouse de forma tradicional a escala doméstica.

A *Denominação de Origem Controlada* (DOC) divide a produción de vinho verde en seis subrexións: Amarante, Ave, Baião, Basto, Cávado, Lima, Monção, Paiva, Sousa. A zona de Monção produce un bo viño albariño.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Região demarcada
Noceda, As Nogais

**San Xoán de Noceda** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Tiña 218 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 123 homes e 95 mulleres. O que supón unha diminución de 64 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 282 habitantes (150 homes e 132 mulleres) e 62 menos que en 2006.

A parroquia, situada á beira dereita do río Navia, está atravesada pola N-VI e a A-6.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A-6 As Nogais.jpg|A-6 ao seu paso pola parroquia
Ficheiro:Capeliña Noceda, As Nogais.jpg|Capeliña nun panteón familiar do camposanto
Ficheiro:Lápida Noceda, As Nogais.jpg|Lápida

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noceda 
### Parroquias das Nogais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Nogais
As Nogais, As Nogais

**Santa María Madanela das Nogais** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística  en 2016 tiña 185 habitantes (103 homes e 82 mulleres), 38 menos ca en 2007 (cando tiña 223 habitantes, 113 homes e 110 mulleres) e 35 menos que en 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares das Nogais
### Parroquias das Nogais
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Nogais
Adsav

**Adsav** (*Rexurdimento* en lingua bretoa) é un partido independentista bretón activo na Bretaña, que non se define a si mesmo como de esquerdas ou dereitas, aínda que a súa orixe está na dereita política. Creado logo dunha escisión dentro do Partido pola Organización dunha Bretaña Libre afirma ter 700 membros, mais isto último é considerado unha esaxeración por outras forzas políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*Artigo crítico de UDB
*Artigo crítico dun xornal de esquerdas
Rexións e Pobos Solidarios

**Rexión e Pobos Solidarios** (R&PS) é unha federación de partidos políticos autonomistas, nacionalistas ou independentistas do estado francés.
## Reivindicacións 
miniatura|Gustave Alirol, (RPS-POC), presidente da federación.
No seu congreso celebrado en Brinhogan (Bretaña) o 25 de agosto de 2005 adoptaron as seguintes proposicións:

* Ratificación por parte do estado francés da Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias, modificación do artigo segundo da constitución francesa e oficialización de tódalas linguas faladas en Francia.
* Creación de rexións cun estatuto específico en Savoia, Iparralde e Cataluña Norte, creación dun ámbito administrativo na Bretaña incluíndo o departamento do Loira Atlántico e a creación dunha inter-rexión occitana.
* Estabelecemento dunha república federal en Francia.
* Regulamento político e mesa para tratar as reivindicacións autonomistas.
* Agrupamento dos presos corsos, vascos, bretóns e occitanos.

## Membros 
* : Partit Occitan.
*  Iparralde: Partido Nacionalista Vasco, Eusko Alkartasuna e Abertzaleen Batasuna (como observador).
*  Cataluña Norte: Convergència Democràtica de Catalunya e Esquerra Republicana de Catalunya.
* : Unión Democrática Bretoa e Frankiz Breizh.
* : Movemento Rexión de Savoia.
* : Partido da Nación Corsa.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial
Santo André, As Nogais

**Santo André** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 139 habitantes, deles 74 eran homes e 65 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 151 habitantes.

## Patrimonio 
A súa igrexa parroquial foi declarada Ben de Interese Cultural.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo André 
### Parroquias das Nogais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Nogais
Vilaicente, As Nogais

**San Xoán de Vilaicente** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Tiña 30 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 14 homes e 16 mulleres. O que supón unha diminución de 6 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres) e 9 menos que en 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilaicente
### Parroquias das Nogais
## Galería de imaxes

Vilaicente, As Nogais 3.jpg
Vilaicente, As Nogais 2.jpg
Vilaicente, As Nogais 4.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Nogais
Illas da Madalena

As **illas da Madalena** (francés *Îles de la Madeleine*, inglés *Magdalen Islands*) son un arquipélago do océano Atlántico situado no golfo de San Lourenzo, Quebec.

Ten unha superficie de 205,53 km² e 12.560 habitantes, segundo o censo de 2006.
Nullán, As Nogais

**San Cosmede de Nullán** é unha parroquia do concello das Nogais na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Tiña 115 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 62 homes e 53 mulleres. O que supón unha diminución de 36 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 151 habitantes (82 homes e 69 mulleres) e 45 menos que en 2006.

A parroquia está situada á beira esquerda do río Navia.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Cruces Nullán, As Nogais.jpg|Cruces na igrexa parroquial

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nullán
### Parroquias das Nogais
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares das Nogais
Seinen

]]***Seinen*** (青年) é unha palabra xaponesa que se podería traducir como "home novo" e que aquí é utilizada para referirse a unha categoría de manga ou anime que ten por albo un público masculino adulto, normalmente entre os 18 e 40 anos. O seu equivalente feminino é o *josei*.

A variedade de estilos e de temáticas tratadas neste tipo de banda deseñada son moi amplos (podendo ir desde o máis vangardista ao porno), mais ten como característica común o feito de que, a diferenza do manga *shōnen*, aborda as diferentes temáticas dunha maneira máis seria e adulta, podendo chegar nalgún momento a ter unha linguaxe máis violenta e crúa. As tramas tamén están máis traballadas coidándose máis a posta en escena.

Unha maneira común de diferenciar o *shōnen* do *seinen* é ollar no *kanji* orixinal do texto. Se hai *furigana* na maior parte do *kanji* significa que a obra está orientada a un público máis novo. Tamén pode servir de orientación coñecer a revista ou *magazine* na que foi publicado pois, normalmente, se leva a palabra *Young* significa que estamos ante un manga *seinen*. Algúns exemplos de revista *seinen* son: *Ultra Jump*, *Afternoon*, *Young Jump*, *Young Animal*.

## Exemplos 
Esta é unha lista dalgúns mangas e animes que acostuman ser catalogados como seinen:

* *20th Century Boys* (manga)
* *Akira* (manga e anime)
* *Arcana* (manga)
* *Angel Heart* (manga e anime)
* *Bamboo blade* (manga e anime)
* *Basilisk* (manga e anime)
* *Bastard* (manga e anime)
* *Battle Royale* (manga)
* *Berserk* (manga e anime)
* *BLAME !* (manga)
* *Blood+* (manga e anime)
* *Coq de combat* (manga)
* *Eden* (manga)
* *Ergo Proxy* (manga e anime)
* *Elfen Lied* (manga e anime)
* *Eternal Sabbath* (manga)
* *Gantz* (manga e anime)
* *Genshiken* (manga e anime)
* *Ghost in the Shell* (anime e manga)
* *Gunnm* (manga)
* *Gunnm Last Order* (manga) 
* *Gunslinger girl* (anime e manga)
* ''L'Habitant de l'infini* (manga)
* *Hanbun no tsuki ga noboru sora* (anime e manga)
* *Hellsing* (manga et anime)
* *Homunculus* (manga)
* *Monster* (anime e manga)
* *MPD Psycho* (manga)
* *Otogi matsuri* (manga)
* *Perfect Blue* (anime)
* *Planetes* (manga e anime)
* *Pluto* (manga)
* *Priest* (manga)
* *Real* (manga)
* *Rose hip rose* (manga)
* *Say Hello to Black Jack* (manga)
* *Shakugan no Shana* (manga e anime)
* *Tengu* (manga)
* *Tokkō* (manga e anime)
* *Tokkō phantom hunter* (manga)
* *Tsukuyomi - Moon Phase* (manga e anime)
* *Vagabond* (manga)
* *XXXHOLiC* (manga e anime)
* *Zetman* (manga)
* *Zipang'' (manga e anime)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Manga
* Shōnen
* Shōjo
* Jōsei
* Kodomo
San Bartolomé

**San Bartolomé** é a forma castelá para referirse a San Bartolomeu. Como topónimo, pode referirse a:

;En España
***San Bartolomé**, concello de Lanzarote;
***San Bartolomé de Béjar**, concello da provincia de Ávila;
***San Bartolomé de la Corneja**, concello da provincia de Ávila;
***San Bartolomé de la Torre**, concello da provincia de Huelva;
***San Bartolomé de las Abiertas**, concello da provincia de Toledo;
***San Bartolomé de Pinares**, concello da provincia de Ávila;

***San Bartolomé de Tirajana**, concello de Gran Canaria;

***San Bartolomé**, aldea de Santa Engracia del Jubera, na Rioxa;

***San Bartolomé**, localidade do concello de Valle de Mena, na provincia de Burgos;
***San Bartolomé**, barrio de Murcia;
***San Bartolomé**, pedanía de Orihuela, na provincia de Alacant;
***San Bartolomé**, parroquia do concello de Miranda, en Asturias;

***Aldeanueva de San Bartolomé**, concello da provincia de Toledo;

***Cumbres de San Bartolomé**, concello da provincia de Huelva;
***Riaguas de San Bartolomé**, concello da provincia de Segovia.

; En México
* **San Bartolomé de Ayautla**, concello do estado de Hidalgo;
* **San Bartolomé de Loxicha**, concello do estado de Hidalgo;
* **San Bartolomé Quialana**, concello do estado de Oaxaca;
* **San Bartolomé Yucuañe**, concello do estado de Oaxaca;
* **San Bartolomé Zoogocho**, concello do estado de Oaxaca;
* **San Bartolomé Aguascalientes**, concello de Apaseo El Alto, no estado de Guanajuato.

;En Guatemala
* **San Bartolomé de Jocotenango**, concello do departamento de El Quiché;
* **San Bartolomé de Mipas Altas**, concello do departamento de Sacatepéquez.

;No Perú
* **San Bartolomé de Huacho** ou **Huacho**, cidade do Departamento de Lima.

## Véxase tamén 
* **San Bartolomé Club de Fútbol**, equipo de San Bartolomé, en Lanzarote.
* **Estadio San Bartolomé**, en Ribaforada, Navarra.
*
Ródano

**Ródano** (69) (en francés: **Rhône**) é un departamento francés situado na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes. Os habitantes do departamento reciben o xentilicio francés de *rhodaniens*.

Na división departamental de 1789, levada a cabo o 4 de marzo de 1790, incluíuse o departamento de Ródano e Loira. Este foi dividido o 12 de agosto de 1793 nos actuais departamentos de Ródano e Loira.

Limita polo norte con Saona e Loira, polo leste con Ain, polo sueste con Isère, polo oeste con Loira.

## Historia 
O departamento naceu o 12 de agosto de 1793 cando o antigo *département* de Ródano e Loira foi subdividido en dous departamentos distintos.

Orixinalmente, o bordo oriental de Ródano era a cidade de Lión, de forma tal que as comunas do leste de Lión pertencían ao departamento veciño. Co crecemento de Lión e o desenvolvemento da área urbana sobre as comunas suburbanas de Lión, os límites do departamento foron considerados pouco prácticos, polo que Ródano foi ampliado varias veces incorporando os suburbios de Lión dos departamento veciños, incrementando a súa área de 2,791&nbsp;km² a 3,249&nbsp;km² (un 16.4%).

Dende o 1 de xaneiro de 2015 a aglomeración de Lión acadou status propio (metrópole de Lión), sendo desligada do departamento que dende entón só conta cos territorios exteriores á dita aglomeración. Deste xeito, o departamento do Ródano, tamén chamado Novo Ródano, só abarca os territorios exteriores á metrópole de Lión.

## Demografía 
Notas:
* O 2 de marzo de 1852, catro comunas de Isère pasaron a formar parte de Ródano.
* O 31 de decembro de 1967, seis comunas de Ain (con 12.689 habitantes en 1962) e outras 23 de Isère (con 51.718 habitantes en 1962) incorporáronse a Ródano.
* O municipio de Colombier-Saugnieu (812 habitantes en 1968) pasou de Isère a Ródano o 1 de abril de 1971.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Prefectura 
* *Conseil général*