Rei dos paspallás

O **rei dos paspallás** (***Crex crex***) é unha ave da familia dos rálidos. Reprodúcese en Europa e Asia, chegando cara ao leste ata China, e migra a África durante o inverno do hemisferio norte. En Galicia é unha ave de paso rara. É un rálido de tamaño medio con partes inferiores con vetas beixes ou grises e partes superiores negras amarronadas, marcas castañas nas ás, e parte inferior cor óxido con barras brancas nos flancos e zona subcaudal. O seu forte peteiro é de cor carne, o iris é marrón claro e as patas e pés son grises claros. Os xoves son de plumaxe similar á dos adultos, e os polos están cubertos de penuxe negro, como en todos os rálidos. Non se distinguen subespecies, aínda que os individuos do leste da súa área de reprodución tenden a ser lixeiramente máis claros que os do oeste. A chamada do macho é un alto *crec crec*, do cal deriva o seu nome científico. O rei dos paspallás é máis grande que os seus parentes próximos de África (*Crex egregia*), que comparten con el a súa área de invernada, e dita especie ten ademais plumaxe máis escura e unha face máis sinxela.

O hábitat reprodutor desta especie son as terras cubertas de herbas, como os campos de feo e utiliza ambientes similares nos seus campos de invernada. É unha especie discreta que constrúe un niño feito de follas de herba nun burato no chan e pon de 6 a 14 ovos cor crema cubertos con manchas avermelladas. Os ovos fan eclosión en 19 ou 20 días, e os polos negros precoces empluman ás cinco semanas aproximadamente. A especie está en rápido declive en boa parte da súa anterior área de reprodución porque as modernas prácticas agrícolas con frecuencia destrúen os seus niños antes de que se completase a crianza dos polos. É omnívoro, pero aliméntase principalmente de invertebrados, e ocasionalmente de mamíferos pequenos e ras e materia vexetal incluíndo sementes de herbas e grans de cereais. As ameazas naturais ás que se enfronta son os mamíferos introducidos ou que se fixeron silvestres, as aves grandes, varios parasitos e as enfermidades.

Aínda que o número de exemplares declinou fortemente en Europa occidental, esta ave está clasificada como "especie pouco preocupante" na Lista vermella da IUCN debido á súa enorme área de distribución e as súas poboacións aparentemente estables en Rusia e Kazakhstán. ou pasando unha tarxeta de crédito sobre os dentes dun peite ou cremalleira. O macho ten tamén unha chamada similar a un gruñido, que fai co peteiro pechado e utiliza durante as interaccións agresivas. O foco dos esforzos de conservación está posto en facer un seguimento das poboacións e na ecoloxía e mellorar a supervivencia, principalmente cambiando o momento e o método da sega do feo. Unha sega máis serodia deixa tempo para que a reprodución das aves se complete, e deixar sen cortar bandas nos lindes dos campos e segar desde o centro cara ao exterior reduce as baixas causadas pola sega. Pénsase que coa aplicación destes cambios se pare o declive da poboación sempre que as medidas se apliquen a escala suficientemente grande. A redución da caza ilegal e a protección en países onde se permite aínda a caza, son tamén posibles medidas de conservación. Estase intentando a reintrodución do rei dos paspallás ou protexendo os seus sitios de reprodución en varios países. Onde os sitios de reprodución afectan áreas urbanas, hai custosas implicacións, estimadas nun estudo en Alemaña en varios millóns de euros por cada rei dos paspallás. A especie non parece estar seriamente ameazada nos seus terreos de invernada e pode beneficiarse da deforestación, que crea máis hábitats abertos axeitados para ela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ojutros artigos 
* Zurrasca eurasiática

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* 
* Plumas de rei dos paspallás (Crex crex)
* *Upon Appleton House, to my Lord Fairfax * de Andrew Marvell
* *The Landrail* de John Clare
* Texto sobre esta especie en The Atlas of Southern African Birds
* 
* 
*