Numa Pompilio

**Numa Pompilio**, nado no 715 a. C. e finado no 676 ou 672 a. C., foi un nobre da Roma antiga, segundo rei de Roma sucedendo a Rómulo.

## Traxectoria 
Casou con Tacia, filla do rei sabino Tito Tacio. Sábese moi pouco deste rei e todas as noticias son a través dunha biografía escrita por Plutarco (c. 50-125), escritor grego.

Após a morte de Rómulo, o reinado da cidade recaeu sobre o sabino Numa Pompilio. Se ben nun principio non desexaba aceptar a dignidade real, seu pai convenceuno para que aceptase o cargo, para servir así aos deuses. Lembrado pola súa sabedoría, o seu reinado estivo marcado pola paz e a prosperidade.

Numa reformou o calendario romano, axustándoo para o ano solar e lunar, engadindo ademais os meses de xaneiro e febreiro até completar os doce meses do novo calendario. Instituíu numerosos rituais relixiosos romanos, como o dos *salii*, designando ademais un *flamen maior* como sacerdote supremo de Quirino, o *flamen Quirinalis*. Organizou o territorio circundante de Roma en distritos, para unha mellor administración, á vez que se lle atribúe a primeira organización da cidade en gremios.

Segundo Plutarco, Numa Pompilio foi o primeiro rei que organizou unha corporación de artesáns. Instituíu oito clases: frautistas, ourives, carpinteiros, tintureiros, zapateiros, curtidores, broncistas e oleiros.

Numa foi recordado como o máis relixioso de todos os reis, por riba mesmo do propio Rómulo. Baixo o seu reinado erixíronse templos a Vesta e Xano, e organizáronse os flámines, as virxes vestais de Roma e os pontífices, así como o *Collegium Pontificum*. A tradición conta que durante o goberno de Numa un escudo de Xúpiter caeu desde o ceo, co destino de Roma escrito nel. O rei ordenou facer once copias do mesmo, que foron reverenciadas como sagradas polos romanos.

Como home bondadoso e amante da paz, Numa sementou ideas de piedade e de xustiza na mentalidade romana. Durante o seu reinado, as portas do templo de Xano estiveron sempre pechadas, como mostra de que non emprendera guerra ningunha ao longo do seu mandato. Tras 41 anos de reinado, a morte de Numa aconteceu de forma pacífica e natural.

Do mesmo xeito, cada Curia (os romanos estaban divididos en 3 tribos e 30 curias) tivo o seu culto dirixido en cada caso por un curión. As familias romanas (as *gentes*) tiñan entre elas un vínculo de unión que eran os *sacra gentilicia*, que estaban administrados por un sacerdote ao que chamaban *flamen*. A *sacra gentilicia* sostíñase pola achega das *stips* (moeda grega de pouco valor) que era unha contribución ofrecida polo conxunto das familias.

Con este rei remata o período chamado xuvenilista propio da confraría dos lupercos, aquela cuxa iniciación dos seus mozos foi interrompida polo rapto de Remo. Aqueles raparigos foron uns adolescentes eternos e sempre fieis que rodearon a Rómulo até a súa morte e eran os que compuñan a súa garda persoal. Eran os 300 céleres ou veloces.

Sucedeuno Tulio Hostilio. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Colleen McCullough: *El primer hombre de Roma*. Editorial Planeta S.A., 2001. ISBN 80-08-04000-6
* Pierre Grimal: *Diccionario de mitología greiga y romana*. Edicións Paidós Ibérica, S.A. 1986 ISBN 84-7509-166-0
* José Guillén: *Urbs Roma. Vida y costumbres de los romanos*. Edicións Sigueme, S.A. 1994, Salamanca. ISBN 84-301-0801-7
* Jon Juaristi: *El bosque originario*. Taurus. Grupo Santillana de Edicións S.A., 2000.

### Outros artigos 
* Monarquía romana