Umberto Eco

**Umberto Eco**, nado en Alessandria (Piemonte) o 5 de xaneiro de 1932 e finado en Milán o 19 de febreiro de 2016, foi un profesor universitario e autor italiano de numerosos ensaios sobre semiótica, estética medieval, comunicación de masas, lingüística e filosofía, aínda que entre o grande público é coñecido especialmente polas súas novelas. Entre a súa produción literaria destacan *O nome da rosa*, de 1980, unha novela de misterio de ambientación histórica que combina a semiótica, a análise bíblica, o medievalismo e a teoría da literatura, así como *Il pendolo di Foucault*, de 1988, que explora temáticas similares.

Eco foi un escritor prolífico cuxa produción inclúe literatura infantil, traducións do francés e do inglés, así como unha columna bimensual no xornal ''L'Espresso* titulada "La Bustina di Minerva" (publicada entre 1985 e 2016). No momento do seu pasamento, era profesor emérito da Universidade de Boloña, onde ensinou gran parte da súa vida. Durante o século XXI, gañou moita sona polo seu artigo "Urfascismo", de 1995, no que lista catorce características xerais das ideoloxías fascistas.

## Traxectoria 
Doutorouse en 1954 pola Universidade de Turín cunha tese sobre Santo Tomé de Aquino e a escolástica medieval. Traballou como profesor nas universidades de Turín, Florencia e Milán. Foi titular da cátedra de Semiótica e director da Escola superior de Humanidades da Universidade de Boloña; é secretario da Asociación Internacional de Semiótica, que cofundou en 1969. Interesouse polas vangardas (A* obra aberta*; *Opera Apert*a, 1962), a cultura popular contemporánea (*Apocalípticos e integrados*; *Apocalittici e integrati*, 1964), a semiótica (*A estrutura ausente*; *La struttura assente*, 1968, Tratado de semiótica xeral; *Trattato di semiotica generale*, 1975 - texto fundamental), a teoría de recepción (*Lector in fabula*, 1979) ou *Os limites da interpretación* (*I limiti dell'interpretazione*, 1990). No *Tratado* presenta a súa famosa definición de que o signo é "todo aquilo que pode ser usado para mentir".

## Novelas 
A súa primeira novela, *O nome da rosa* (1980), resultou un éxito de vendas e crítica a nivel mundial a pesar do seu contido denso en referencias e discusións eruditas. Nesta novela posmodernista, na que se mesturan o xénero policial, o histórico e o filosófico, un monxe investiga unha serie de asasinatos relacionados coa biblioteca dun mosteiro que se converte no centro de herexías e controversias relixiosas medievais. Foi levada ao cine en 1986 por Jean-Jacques Annaud. Na súa segunda novela, en 1988, *Il pendolo di Foucault*, (en galego, *O Péndulo de Foucault*) uns editores deciden inventar unha macro-conspiración, construída a partir de teorías conspirativas clásicas, co resultado imprevisto de que se ven atrapados polo que crían que era só ficción. En *Baudolino* (2000) mestura todos os mitos posíbeis do medievo tardío nunha procura que vai máis alá do mundo coñecido. *La misteriosa fiamma della regina Loana (A misteriosa chama da raíña Loana)'' de 2005 é o bildungsroman dun rapaz italiano durante o fascismo narrado cando, maior xa, tenta recuperar a memoria da súa identidade tras un accidente que só lle permite lembrarse do que leu.

## Notas 
## Véxase tamén