Casa da Moeda de Birmingham

A **Casa da Moeda de Birmingham** (en inglés: *Birmingham Mint*, tamén coñecida como ''Heaton's Mint* ou *Ralph Heaton & Sons*), foi unha ceca situada na cidade inglesa de Birmingham, establecida por Ralph Heaton II en 1850 como unha compañía privada colaboradora coa *Royal Mint*, de Londres.

A factoría estaba situada en *Icknield Street*, no bordo do *Jewellery Quarter* ("Barrio da Xoiaría") e dotouse das presas e os equipamentos adquiridos a Matthew Boulton, logo do desmantelamento da Casa da Moeda de Soho.

## Historia 
### A figura de Ralph Heaton II 
Ralph Heaton II (1794-1862) era fillo de Ralph Heaton, enxeñeiro, inventor e home de negocios establecido inicialmente en *Slaney Street* e a partir de 1812 en *Shadwell Street*. Ralph Heaton II era un traballador do chumbo que traballaba en *Shadwell Street* nun negocio independente do do seu pai, e que aprendera con Thomas Willetts a arte de abrir cuños. 

O 2 de decembro de 1817, o pai cedeulle a Ralph uns terreos e uns edificios en *Bath Street* para que este desenvolvese os seus propios negocios, e alí dedicouse á estampaxe e a perforación do latón, e á fabricación de candelabros para o alumamento con gas, que acababa de inventarse. 

Estes equipamentos foron instalados no edificio de *Bath Street* e, xa ese mesmo ano 1850 fabricáronse as primeiras fichas comerciais (*tokens*) para o seu uso en Australia. En 1851 cuñáronse moedas para Chile, ás que se lles estampou como marca de ceca un H (de Heaton). O mesmo ano, a *Royal Mint*, de Londres, encargoulle a fabricación de pranchas de cobre destinadas á cuñaxe de peniques e as súas fraccións.]]

Á medida en que se ían incrementando as encargas do estranxeiro, sinaladamente da India, a ceca foise dotando de novas prensas e outros equipamentos, que chegaron a ocupar na súa totalidade as instalacións de *Bath Street*. Esa foi a razón pola que a empresa comprou un terreo de case media hectárea en *Icknield Street*, onde se construíu unha nova factoría nun edificio de tres andares de ladrillo vermello, que se terminou en 1862 e que ocupou 300 empregados.]]

Logo do pasamento de Ralph Heaton II en 1862, Ralph III (1827-1891) asumiu a dirección da empresa *Ralph Heaton & Sons*. Durante a súa xerencia engadiu once novas prensas máis modernas e, en 1882, retirou do uso a derradeira das compradas a Boulton que aínda se mantiñan operativas. Paralelamente á fabricación de moeda e á produción dos discos metálicos destinados á súa cuñaxe, a compañía comezou a producir municións, aparellos de gas, elementos ornamentais, accesorios de fontanaría, laminados metálicos, tubaxes e arames.]]

En 1871 recibiuse a primeira encarga de cuñaxe de moedas de prata, para o Canadá, e en 1874 cuñouse ouro por primeira vez (837 pezas) para a República de Suráfrica.

No entanto, a colaboración coa *Royal Mint* detívose durante uns anos, por mor da actualización da ceca real de Londres decidida polo Parlamento Británico en 1881. Durante a contenda, a ceca produciu tamén tiras de latón e tubos de cobre para as municións. 

Unha das bases do negocio da compañía durante a primeira década do século XX foron as encargas de moedas, discos metálicos e barras de metal para os territorios coloniais. Mais en 1912 asinouse un contrato de 16,8 millóns de moedas de cobre para o Reino Unido, ampliado en 1918 e en 1919 con novos pedidos de máis de sete millóns de pezas. As moedas dun penique cuñadas por Heaton datadas entre 1912 e 1919 pódense identificar por un pequeno H á esquerda da data, a modo de marca de ceca. 

No entanto, nese mesmo 1912 apareceu a primeira competencia da Casa de Moeda de Birmingham, xa que a *Kings Norton Metal Company* tamén asinou contratos para proporcionarlle discos metálicos á *Royal Mint*, e en 1914 cuñou tamén moedas para as colonias británicas. 

Ralph IV retirouse en 1920 e o seu sucesor foi o seu cuñado, W. E. Bromet. O fillo de Heaton, Ralph V, uniuse á compañía en 1922 na súa parte comercial e, finalmente, ascendeu ao posto de secretario da compañía.

En 1953, a produción de moeda supuña só o 5 % do negocio, centrado sobre todo na fabricación de tubaxes para a construción, comercializados baixo a marca MBL. Nesta década producíronse ademais diversas medallas e fichas de xogo e para as máquinas comecartos.

A Casa da Moeda de Birmingham foi adquirida polas compañías *JFT Law & Co. Ltd.* e *Stirchley Machine Tools Ltd*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sweeny, J. O. (1981). *A Numismatic History of the Birmingham Mint*. The Birmingham Mint Ltd., Birmingham. ISBN 0-9507594-0-6.
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe

### Ligazóns externas 
* Memorandum submitted by the Birmingham Mint, 22 de outubro de 2002. (*www.parliament.uk'')
* Birmingham Mint Tokens