Fasiánidos

A dos **fasiánidos** (*Phasianidae*) é unha familia de aves da orde dos galiformes, na que están incluídos os galos, faisáns, pavos, pavóns, perdices, paspallases e outras aves terrestres. Conta cunhas 186 especies repartidas en 4 subfamilias, con 46 xéneros.

A familia inclúe moitas das aves de caza máis populares.

## Características 
Son xeralmente robustas e con plumaxe de cores máis ou menos rechamantes, e coas ás curtas en relación ao corpo, polo que non son axeitadas para voaren a longas distancias. Comen sementes e complementan a súa dieta con insectos. A plumaxe dos machos ten moito máis colorido que a das femias; a súa cola é longa e remata en punta. As femias, de tamaño é un pouco menor que o dos machos, e teñen unha plumaxe de cor máis uniforme, na que se mesturan plumas marróns e grises. Coidan os seus niños e crías con moita dedicación. 

O fasiánidos son aves terrestres. O seu tamaño varía entre os 12,5 cm do paspallás chinés (*Excalfactoria chinensis*) até os 120 cm do pavón verde (*Pavo muticus*), e o seu peso vai desde os 43 g do paspallás chinés aos 6 kg do pavón común (*Pavo cristatus*). Pero se os pavos se inclúen, como se fai actualmente, en lugar de clasificalos como unha familia separada, o pavo bravo (*Meleagris gallopavo*) é considerabemente máis pesado, xa que alcanza un peso máximo de máis de 17 kg.

## Distribución e hábitats 
Os fasiánidos son, na maioría, unha familia do Vello Mundo, cunha distribución que inclúe a maior parte de Europa e Asia (excepto o extremo norte), toda a África (excepto os desertos máis secos) e, ao sur, habitan tamén en gran parte da Australia oriental e (antigamente) en Nova Zelandia. A subfamilia dos meleagridinos (pavos) son propios do Novo Mundo, mentres que os tetraoninos (pitas do monte e similares) son circumpolares. A maior diversidade de especies está no sueste asiático e en África. O *Afropavo congensis* é endémico da africana cunca do Congo. A subfamilia dos perdicinos ten unha distribución moito máis estendida: dentro da súa área de distribución ocupan case todos os hábitats dispoñíbeis, agás os bosques boreais e a tundra ártica.

## Relacións cos humanos 
Varias especies de faisáns e de perdices son moi importantes para os seres humanos. O galo banquiva (*Gallus gallus*) do sueste asiático é o antepasado silvestre do galo doméstico, a ave máis importante da gandaría. Os faisáns comúns (*Phasianus colchicus*), varias especies de perdices e paspallases e algúns francolíns (*Francolinus* sp.) foron amplamente introducidos e xestionados como aves de caza. Varias especies de fasiánidos están ameazadas por actividades humanas.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1821 polo naturalista estadounidense Thomas Horsfield.

### Subfamilias 
Segundo a clasificación de referencia do Congreso Ornitolóxico Internacional (versión 8.2, 2019), recoñécense as subfamilias seguintes:   
* Subfamilia meleagridinos (*Meleagridinae*) - 2 especies  
* Subfamilia fasianinos (*Phasianinae*) - 52 especies
* Subfamilia perdicinos (*Perdicinae*) - 113 especies
* Subfamilia tetraoninos (*Tetraoninae*) - 19 especies

### Notas taxonómicas e evolución 
O clado Phasianidae é a maior das ramas dos Galliformes, e está composto por máis de 150 especies. Este grupo inclúe os faisáns as perdices e os paspallases, os galos e os pavóns. Os pavos e as pitas do monte e similares tamén foron recoñecidos, xa que teñen as súas orixes ligadas ás dos faisáns e as perdices.

Até o inicio da década de 1990, esta familia estaba dividida en dúas subfamilias: a dos Phasianinae, que incluía os faisáns, tragopáns (*Tragopan* sp.), galos e pavóns, e a dos Perdicinae, que reunía as perdices, os paspallases do Vello Mundo e o francolíns (*Francolinus* sp.). Estudos filoxenéticos moleculares demostraron que estas dúas subfamilias non son monofiléticas, senón que constitúen só unhas liñaxes cun antepasado común. Por exemplo, algunhas perdices (as do xénero *Perdix*) están máis próximas aos faisáns, mentres que as perdices do xénero *Alectoris* están máis preto dos galos siletres. 

#### Filoxenia 
Relacións filoxnéticas dos galiformes vivos, baseada na obra de John Boyd.

{{clade|style=font-size:100%;line-height:80%
|1={{clade
          |label1=Rollulinae
          |1=
          |2={{Clade
            |label1=Pavoninae
            |1=
            |label2=Phasianinae
            |2={{Clade
              |label1=Ithaginini
              |1=*Ithaginis*
              |2=
               }}
             }}
           }}
         }}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
* Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
* Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.

### Outros artigos 
* Aves
* Galiformes

### Ligazóns externas 
* Phasianidae na ADW . (Inclúe abundante información e bibliografía).
* Phasianidae na EOL.
*Vídeos de Phasianidae  en Internet Bird Collection.
*