Giovanni Verga

**Giovanni Carmelo Verga**, nado en Catania o 2 de setembro de 1840 e finado na mesma cidade o 27 de xaneiro de 1922, foi un escritor italiano, considerado o maior expoñente do *verismo*.

## Traxectoria 
O seu pai, Giovanni Battista Catalano, era de Vizzini, onde a súa familia tiña propiedades, e descendía dunha rama menor dunha familia á que pertencían os baróns de Fontanabianca. A nai, Caterina Di Mauro, pertnecía a unha familia burguesa de Catania. O avó de Giovanni fora carbonario, e en 1812 fora elixido deputado por Vizzini ao primeiro Parlamento Siciliano..

[dereita|miniatura|200px|Retrato de [Antonino Gandolfo, colección Francesco Paolo Frontini.]]
Existe debate arredor do lugar e a data de nacemento do escritor. Malia que na acta de nacemento aparece que tivo lugar en Catania, diversos estudosos defenden que foi preto de Vizzini, como o profesor Emilio Interlandi e o avogado e autor teatral Alfredo Mazzone. Defenden que a familia marcharía a unha zona agrícola no verán de 1840 por mor da epidemia de cólera que sufría Catania, e o escritor nacería en Calatino, quizais o 29 de agosto, día en que se celebra San Giovanni en Vizzini.

[dereita|miniatura|270px|A [casa museo de Verga en Catania.]]
Fixo os estudos primarios na escola de Francesco Carrara e os secundarios con Antonio Abate, escritor, fervente patriota e republicano, do que absorbeu o gusto literario romántico e o Patriotismo. Abate facía ler aos seus alumnos as obras de Dante Alighieri, Francesco Petrarca, Ludovico Ariosto, Torcuato Tasso, Vincenzo Monti, Alessandro Manzoni e páxinas da *Estética* de Hegel. Amais propuña tamén a novela histórica-patriótica ''I tre dell'assedio di Torino*, publicada en 1847 por Domenico Castorina, parente afastado de Verga e que nesa época era considerado polos contemporáneos o mellor poeta e escritor catanio da primeira metade do século XIX".

En 1854, por mor dunha epidemia de cólera, a familia refuxiouse no campo de Tèbidi, onde regresou en 1855 polo mesmo motivo. Os recordos deste período, ligados ás primeiras experiencias de adolescente e ao campo, inspiraron moitas das súas novelas curtas como *Cavalleria rusticana* ou *Jeli il pastore*, amais da novela *Mastro-don Gesualdo*.

Entre 1856 e 1857 escribiu a súa primeira novela na defensa da Unificación de Italia *Amore e patria*, que quedou inédita. A novela obtivo unha crítica positiva por parte de Abate, pero foi considerada inmatura polo profesor de latín, Mario Torrisi, que o convenceu para non publicala.

En 1858 comezou a estudar Dereito na Universidade de Catania, pero abandonou en 1861, adicándose á actividade literaria e o periodismo político. Cos cartos que lle dera o pai para concluír os estudos publicou a súa novela *I carbonari della montagna* (1861-1862), unha novela histórica que se inspira nas empresas da carbonería calabresa contra o despotismo napoleónico de Murat.

Fundou canda a Nicolò Niceforo o semanario *Roma degli Italiani* e colaborou coa revista *L'Italia contemporanea*. En 1862 fundou o xornal *Indipendente*, que logo de dez números pasou a dirixir Abate.

En 1865 marchou a Florencia, daquela a capital do reino. Alí estivo catro meses e escribiu a comedia *I nuovi tartufi*, publicada en 1980, e a novela *Una peccatrice''. Alí coñeceu ao crítico de arte Luigi Capuana, os pintores Michele Rapisardi e Antonio Gandolfo, o mestre Giuseppe Perrotta e o poeta Mario Rapisardi.

Logo de refuxiarse doutra epidemia de cólera en 1867 en Sant'Agata li Battiati e Trecastagni, estivo en Florencia entre abril de 1869 e 1871. Entre 1872 e 1893 estivo en Milán, onde experimentou coa súa poética. Na primavera de 1882 coñeceu en París ao escritor suízo Louis Edouard Rod. Debido os problemas económicos regresou a Catania.

## Obra 
### Novelas 
* *Amore e Patria* (1856-1857; inédita, agás algunhas pasaxes)
* *I Carbonari della Montagna* (1861-1862)
* *Sulle lagune* 1862-1863)
* *Una peccatrice* (1866)
* *Storia di una capinera* (1871)
* *Eva* (1873)
* *Eros* (1875)
* *Tigre reale* (1875)
* *Os Malagana* (1881)
* *Il marito di Elena* (1882)
* *Mastro Don Gesualdo* (1889)
* *Dal tuo al mio* (1906)
* *La duchessa di Leyra* (incompleta)

### Relatos 
* *Nedda* (1874)
* *Primavera e altri racconti* (1876); tercera reimpresión en 1877 co título de *Novelle*)
* *Rosso Malpelo* (1878)
* *Vita dei campi* (1880)
* *Pane nero* (1882)
* *Novelle rusticane* (1883)
* *Per le vie* (1883)
* *Drammi entimi* (1884)
* *Vagabondaggio* (1887)
* ''I ricordi del capitano d'Arce* (1891)
* *Una capanna e il tuo cuore* (1922)
* *Libertà*
* *La Roba*

### Teatro e adaptacións teatrais 
* *I nuovi tartufi* (1865-1866)
* *Rose caduche* (1867)
* *L'onore I* (1869)
* *L'onore II*
* *Cavalleria rusticana* (1884)
* *en porteneria* (1885)
* *La lupa* (1886)
* *Dopo* (1886)
* *Mastro Don Gesualdo* (1889)
* *Cavalleria rusticana* (1896)
* *La caccia al lupo* (1901)
* *La caccia alla volpe* (1901)
* *Dal tuo al mio* (1903)

### Versións cinematográficas 
* *Tigre reale* (Giovanni Pastrone, 1916)
* *La terra trema* (Luchino Visconti, 1948)
* *Bronte - Cronaca di un massacro che i libri di storia non hanno raccontato* (Florestano Vanceni, 1972)
* *Storia di una capenera* (Franco Zeffirelli, 1993; con Vanessa Redgrave)
* *La lupa* (Gabriele Lavia, 1996; con Monica Guerritore, Michele Placido e Raoul Bova)
* *Rosso Malpelo* (Pasquale Scimeca, 2007)

## Traducións 
### En galego 
* *Os Malagana* (2024). Tradución directa do italiano de María Alonso Seisdedos. .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Naturalismo

### Bibliografía 
* Cappellani, Neno (1940): *Vita di Giovanni Verga, Opere di Giovanni Verga*, 2 vols., Florencia, Le Monnier.
* Cattaneo, Giulio (1963): *Giovanni Verga*, Turín, UTET.
* De Roberto, Federico (1964): *Casa Verga e altri saggi verghiani'', a cargo de C. Musumarra, Florencia, Le Monnier.