Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade

O **Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade** (PCIH) é unha declaración da UNESCO para protexer a cultura oral, intanxible ou non material; está destinada a protexer as prácticas, representacións, expresións, coñecementos e habilidades que as comunidades, os grupos e, nalgúns casos, os individuos, recoñecen como parte do seu patrimonio cultural. Este patrimonio inclúe valores históricos, culturais e tradicionais de grande importancia. A súa protección contribúe a preservar as fontes creativas e a identidade dos pobos. Para actualizar e completar a lista de Patrimonio Inmaterial da Humanidade, a UNESCO realiza reunións periódicas onde se aceptan novas propostas en función da súa importancia cultural e do risco de desaparición ao que están expostas. As expresións contidas nese patrimonio inclúen linguas, lendas, mitos, expresións relixiosas, tradicións diversas, danza, canto etc.  
## Historia 
[miniatura|Concerto "treboada" en Gondomar, organizado por [PNO!.]]
No ano 2023 celebrouse o vixésimo aniversario da Convención para a Salvagarda do Patrimonio Cultural Inmaterial, adoptada o 17 de outubro de 2003 pola 32ª sesión da Conferencia Xeral da UNESCO. Foi organizado baixo o lema "Nós Somos #PatrimonioVivo" (*We Are #LivingHeritage*), e tiña como obxectivo a concienciación sobre a diversidade e a riqueza do patrimonio cultural inmaterial e na promoción da cooperación internacional.

### Patrimonio Cultural Inmaterial en Galiza 
[miniatura|241x241px|Bóveda de [pedra seca na comarca de Segrià, Cataluña.]]
Ao ano seguinte da primeira Conferencia Xeral da a UNESCO sobre salvagarda da cultura inmaterial, foi presentada a candidatura das Tradicións Orais Galego-Portuguesas, promovida pola asociación Ponte... nas ondas! (PNO!). Foi a primeira candidatura multinacional presentada por centros educativos de dous países, que se formalizou en 2004. Desde 2005, esta asociación segue solicitando a inclusión deste patrimonio na Lista Indicativa do Patrimonio Inmaterial da Humanidade. A UNESCO puxo a PNO! en 2024 como "exemplo de candidatura internacional e de boas prácticas" para outras candidaturas. 

Ademais, a fins de novembro de 2018, a UNESCO recoñeceu como Patrimonio Cultural Inmaterial a construción de pedra en seco ou *pedra seca*, unha técnica de construción tradicional de diversas culturas do mundo, incluíndo a galega, destacando a súa preservación de técnicas tradicionais sen o uso de argamasa, converténdose no primeiro elemento inmaterial galego en recibir esta distinción. 

## Exemplos de patrimonio intanxible 

Ficheiro:Capoeira_(9179702377).jpg|A capoeira do Brasil foi inscrita na lista de PCIH en 2014.
Ficheiro:394_baul-singers-sml.jpg|Cantantes Baul no Vasantotsav, Shantiniketan foi recoñecido en 2005.
Ficheiro:El_Tajin_Los_Voladores_(fcm).jpg|A tradición dos voadores de Papantla, México, foi inscrito en 2009.
Ficheiro:Processó_de_la_Mare_de_Déu_de_la_Salut_d'Algemesí.jpg|Festa da Virxe da Saúde, en Algemesí, Valencia, foi inscrita en 2011.
Ficheiro:മുടിയെടുപ്പ്.jpg|Mudiyettu, na India, foi recoñecido en 2010.
Ficheiro:Camanita_Tango_01_(3395500564).jpg|O tango de Arxentina foi inscrito en 2009.
Ficheiro:Bob-Marley-in-Concert_Zurich_05-30-80.jpg|A música reggae foi recoñecida PCIH en 2018.
Ficheiro:Beijing_opera_(307062273).jpg|A ópera de Beijing foi inscrita en 2010.
Ficheiro:Lissabon-Fado_mit_Joana_Veiga-02-2011-gje.jpg|O fado foi recoñecido PCIM en 2011, así como outros cantos tradicionais (por exemplo o flamenco, en 2010).
Ficheiro:DIETA_MEDITERRANEA_ITALIA.JPG|A dieta mediterránea foi recoñecida en 2010. Portugal ampliou a representación desa tradición; ademais, promove activamente a dieta atlántica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade
### Ligazóns externas 
* : Definición segundo a UNESCO.
* : Web oficial.
* : Dedalo.GLP software GLP.