open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Twin Fantasy (Face to Face)

***Twin Fantasy (Face to Face)*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Car Seat Headrest, publicado o 16 de febreiro de 2018 a través do selo Matador Records. O disco é unha regravación e reelaboración completa do sexto álbum de estudio do grupo, * Twin Fantasy*, editado no ano 2011.

Na versión en CD está incluído o álbum orixinal de 2011.

## Antecedentes 
*Twin Fantasy* naceu como un álbum en solitario publicado por Will Toledo, principal compositor e cantante de Car Seat Headrest, o día 2 de novembro de 2011. Nunha entrevista para CityBeat Toledo explicou que debido á súa falta de recursos *Twin Fantasy* non foi capaz de acadar a expansividade que orixinalmente quería, engadindo que, "sinselamente nunca pareceu que o libro estivese pechado". Inicialmente considerou unha reedición, pero despois de reunirse co selo independente Matador Records en 2015, Toledo decidiu revisar todo o material tras o lanzamento de *Teens of Style* e *Teens of Denial*.

## Gravación e lanzamento 
A gravación de *Twin Fantasy (Face to Face)* comezou en 2016, sendo gran parte do traballo instrumental gravado ao vivo polo enxeñeiro Adam Stilson no estudio Soundhouse, en Seattle. As voces graváronse por separado nos Decade Music Studios de Chicago. A post-produción e a mestura fixéronse entre os Decade Music Studios e o apartamento de Will Toledo, usando para a meirande parte dos efectos e para as mesturas finais unha vella mesa de mesturas. "Stop Smoking (We Love You)" foi gravada por Toledo no seu apartamento.

O 13 de decembro de 2017 a banda lanzou a versión regravada de "Beach Life-In-Death" en Spotify sen ningún anuncio previo. Este feito disparou os rumores entre os seguidores do grupo sobre que o álbum podería ser regravado no seguinte ano. O 27 de decembro, os seareiros atoparon unha lista de Amazon que detallaba unha versión regravada de *Twin Fantasy*, e posteriormente subírona ao subreddit de Car Seat Headrest. Despois apareceu unha lista en SRCVinyl.com, con data do 16 de febreiro de 2018, que contiña unha versión resumida do anuncio de prensa de Matador Records.

O 9 de xaneiro de 2018 Matador Records anunciou formalmente o lanzamento da regravación, titulada *Twin Fantasy (Face to Face)*. O álbum foi publicado o día 16 de febreiro. O orixinal, rebautizado como *Twin Fantasy (Mirror to Mirror)*, foi editado en vinilo como parte do Record Store Day o 21 de abril. O anuncio do disco tamén coincidiu co anuncio dunha xira e un vídeo musical para o tema "Nervous Young Inhumans".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Lawrence J. DeLucas

**Lawrence James "Larry" DeLucas**, nado en Syracuse (Nova York) o 11 de xullo de 1950, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-50. Pasou un total de 13,81 días no espazo.

## Traxectoria
DeLucas é graduado en ciencias e máster en química pola Universidade de Alabama en Birmingham en 1972 e 1974. Ten tamén un grao en óptica fisiolóxica en 1979 e un doutoramento en optometría en 1981 e outro en bioquímica en 1092, todos na mesma universidade.

Participou na misión STS-50, pasando un total de 13,81 días no espazo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-50
Lev Diomin

**Lev Stepanovich Diomin**, nado en Moscova o 11 de xaneiro de 1926 e finado o 18 de decembro de 1998, foi un cosmonauta soviético que formou parte da misión Soiuz 15. Pasou un total de 2,01 días no espazo.

## Traxectoria
Diomin graduadose na Academia de Enxeñería da Forza Aérea de Monino, no oblast de Moscova, en 1956. Tiña un doutoramento en enxeñería obtido en 1963. Chegou a coronel  da Forza Aérea Soviética. Adestrou como cosmonauta entre xaneiro de 1963 e xaneiro de 1965. Participou na misión Soiuz 15, pasando un total de 2,01 días no espazo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 15
Vladimir Dezhurov

**Vladimir Nikolayevich Dezhurov**, nado en Yavas (distrito de Zubovo-Polianski) o 30 de xullo de 1962, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TM-21, STS-105, STS-71, STS-108 e participou na Expedición 3 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 244,23 días no espazo.

## Traxectoria
Dezhurov graduadose como enxeñeiro en 1983 na Escola Superior de Aviación Militar S.I. Gritsevits Kharkov. Despois da súa graduación serviu como piloto na Forza Aérea e en 1987 foi asignado ao Centro de Adestramento de Cosmonautas e en 1995 voou como comandante da misión Soiuz TM-21 cara a estación espacial Mir. Participou máis tarde nas misión STS-105, STS-71, STS-108 e formou parte da Expedición 3 á ISS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-21
*STS-105
*STS-71
*STS-108
*Expedición 3
José Fentanes Barros

**José Fentanes Barros**, nado en Pedre (Cerdedo), foi un agrarista e político galego.

## Traxectoria 
Agrarista. Presentouse ás eleccións municipais de 1915 como candidato agrario e foi elixido concelleiro. Volveu ser elixido concelleiro nas eleccións de 25 de xuño de 1916, e foi elixido alcalde de Cerdedo. Volveu ser elixido alcalde en xaneiro de 1918. Permaneceu no cargo até principios de 1920.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Ramón Cerdeiras

**Ramón Cerdeiras González**, nado en Santa Cruz do Valadouro o 10 de decembro de 1859 e finado en Montevideo o 18 de marzo de 1930, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Cerdeiras Álvarez e Antonia González Gómez. Emigrou a Uruguai a finais de 1874, con 15 anos, e instalouse en Rocha. Traballou no xornal *La Ley* de Rocha. Marchu a Montevideo onde viviu durante 15 anos. Fundou e dirixiu *La Unión Gallega*. En 1892 regresou a Rocha onde fundou e dirixiu o periódico *La Democracia* en 1894. Foi o seu director durante 33 anos, mantendo sempre unha liña crítica e combativa co poder e defensora da sociedade civil. Retirouse en 1927 e volveu a Montevideo, onde morreu.

## Vida persoal 
Casou en Garzón en 1898 con Laura Ramela Florencio pai de Daoiz e Velarde Cerdeiras Ramela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ramón Cerdeiras: Maestro de periodistas

### Ligazóns externas 
* Ramón Cerdeiras, de O Valadouro, maestro de periodistas en Uruguay
Premio de relato Vigo histórico

Os **Premios de relato Vigo histórico** creáronse pola Editorial Elvira no ano 2014 a partir do certame de relatos Vigo Histórico con proxección internacional, podendo participar en galego e en español.

## Historia e características 
Colaboran no premio distintas institucións da cidade como a Federación de Comercio Vigo Histórico, Concello de Vigo e Abanca entre outras. Foron membros do xurado personalidades galegas do eido da cultura como Carlos Oroza, Avelina Rodríguez, Concepción Varela, Bieito Ledo, Antón Pulido Novoa, Xulio Alonso Cuevillas, Patricia Meira, Ledicia Costas, Noelia Otero, Javier Romero, Jacobo Buceta ou José Luis Mateo.

Os gañadores e unha selección de relatos pasan a ser publicados na Colección Relatos na Rúa. Os relatos poden ser de participantes de calquera nacionalidade e tema libre pero a acción ten que acontecer en Vigo, sendo a cidade un elemento destacado.

Os premios ampliáronse no ano 2017 e están dotados dun paquete de libros mais unha remuneración económica: primeiro premio é para o mellor relato dotado cunha contía de mil euros, un segundo premio de cincocentos euros, catro accésits de douscentos euros que poden quedar baleiros se o xurado así o decide e os chamados merecedores de publicación recompílanse nunha antoloxía editado en papel nunha colección chamada "Relatos na Rúa". Parte dos beneficios reverten na colaboración de Fundación Igual Arte.

No ano 2019 convocouse a VI edición

## Obras premiadas 
## Notas
Svetlana Goršenina

**Svetlana Gorshenina** (tamén transliterado como **Svetlana Goršenina**;) nada co nome de **Svetlana Michajlovna Gorshenina** en 1969, é unha historiadora e historiadora da arte uzbeka.

## Traxectoria
Especializada en Asia Central, é lectora asociada no Collège de France, onde é catedrática de Historia e Cultura da Asia Central Preislámica. Traballa principalmente en lingua francesa. Baixo a dirección de Galina Pougatchenkova e Valery Germanov defendeu a súa disertación sobre a epistemoloxía da arqueoloxía e a historia da arte de Asia Central.

Foi investigadora no Instituto de Artes e o Instituto da Historia da Academia das Ciencias de Uzbekistán, así como da Fundación Nacional Suíza das Ciencias da Universidade de Lausana e a Universida de Manchester. Foi tamén investigadora asociada no equipo Helenismos das Civilizacións de Asia e Oriente do Centre national de la recherche scientifique na École Normale Supérieure.

## Obra
* ''La route de Samarcande: l'Asie centrale dans l'objectif des voyageurs d'autrefois*, Geneva: Olizane, 2000
* *Explorateurs en Asie centrale: Voyageurs et aventuriers de Marco Polo à Ella Maillart*, Geneva: Olizane, 2003
* *The Private Collections of Russian Turkestan in the 2nd Half of the 19th and Early 20th Century*, Berlin: Klaus Schwarz Verlag, 2004
* *L'invention de l'Asie centrale: Histoire du concept de la Tartarie à l'Eurasie*, coll. "Rayon Histoire" (nº 4). Geneva: Droz, 2014

; Obras colaborativas
* Con Claude Rapin, *De Kaboul à Samarcande: Les archéologues en Asie centrale*, coll. "Découvertes Gallimard" (nº 411), série Archéologie. París: Gallimard, 2001
* Con Aymon Baud e Philippe Forêt, *La Haute-Asie telle qu'ils l'ont vue : Explorateurs et scientifiques de 1820 à 1940'', Geneva: Olizane, 2003

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* www.svetlana-gorshenina.net
Nguyễn Thụy Anh

**Nguyễn Thụy Anh** (), nada en Hanoi o 5 de abril de 1974, é unha escritora vietnamita.

## Traxectoria
O seu pai, soldado da mariña, e a súa nai son de Hà Tĩnh. Fixo a educación secundaria no Instituto Hanoi - Ámsterdam e despois estudou na Universidade Pedagóxica do Estado de Moscova, pola que se doutorou en 2002.

Traballou de forma autónoma para a revista *Mẹ và Bé* ("Nai e bebé"). Fundou o club Câu lạc bộ Đọc Sách Cùng Con ("Lendo libros con nenos")).
A súa obra foi comparada coa da autora rusa Olga Bergholz.

## Obra
### Poesía
**Tử đinh hương* ("As lila"; poemas de amor)
**Nhim nhỉm nhìm nhim* ("O ourizo"; poesía infantil; Young Publishing House, 2014;  ilustracións de Kim Duẩn)
**Ngày xưa, ngày nay, ngày sau* ("Antes, hoxe, futuroloxía"; poesía infantil; Young Publishing House, 2014; ilustracións de Kim Duẩn)
**Mẹ hổ dịu dàng* ("Mamá tigre é cariñosa"; poesía infantil; Young Publishing House, 2014; ilustracións de Kim Duẩn)
**Vui cùng tiếng Việt* ("Hilaridade coa lingua vietnamita"; poesía infantil; Young Publishing House, 2014; ilustracións de Kim Duẩn)

### Disertacións
**100 gram hạnh phúc* ("100 gramos de felicidade"; Young Publishing House, 2013)

### Traducións ao vietnamita
* *Olga Berggoltz của tôi* ("A miña Olga Berggoltz"; tradución das obras de Olga Berggoltz; Young Publishing House, 2010.
* *Tuần đêm* ("Vixiante nocturno", de Sergei Lukyanenko; Young Publishing House, 2010)
* *Tuần ngày* ("Vixiante diúrno", de Sergei Lukyanenko; Young Publishing House, 2017)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Gia đình gắn kết khi cha mẹ dành thời gian cho con

* Giáo dục trẻ không phải là uốn cây cảnh theo ý mình
* Các em nhỏ không thờ ơ với sách 
* Nguyen-thuy-Anh's books for children
Más País

**Más País** é un partido político progresista e ecoloxista español, fundado en 2019.

## Historia 
### Antecedentes 
De cara ás eleccións municipais de 2019 en Madrid, a alcaldesa Manuela Carmena (que concorrera ás eleccións municipais de 2015 como cabeza de lista de Ahora Madrid), anunciou en setembro de 2018 a súa vontade de aspirar a un novo mandato, e en novembro de 2018 presentou unha nova plataforma para configurar unha candidatura para estes comicios: Más Madrid. En xaneiro de 2019, Íñigo Errejón, aspirante escollido nas primarias de Podemos para liderar unha lista de Unidos Podemos nas eleccións á Asemblea de Madrid do mesmo ano, anunciou a súa alianza con Carmena.​ Más Madrid foi rexistrado como partido político o 7 de febreiro de 2019. Isto significou a ruptura definitiva con Podemos e Pablo Iglesias.

A candidatura de Más Madrid foi a máis votada nas eleccións municipais de 2019 en Madrid (19 de 57 concelleiros) e a candidatura encabezada por Errejón a cuarta lista máis votada nas eleccións autonómicas madrileñas (20 de 132 deputados). Más Madrid tamén presentou varias listas para as eleccións municipais noutros concellos da comunidade, aínda que con menor éxito.

### Más País 
O 22 de setembro de 2019 as bases e dirixentes de Más Madrid aprobaron en asemblea a participación nas eleccións xerais de novembro de 2019.

O 25 de setembro, Íñigo Errejón lanzou a plataforma, bautizada coma Más País, nun acto celebrado na sede da UXT de Madrid. A nova iniciativa presentouse como un intento de evitar que unha potencial decepción entre os votantes da esquerda polo fracaso no proceso de formación de goberno entre o Partido Socialista Obreiro Español (PSOE) e Unidos Podemos se puidese transformar nunha maior taxa de abstención nas eleccións de novembro.
miniatura|Papeleta ás Xerais de novembro de 2019 por Pontevedra.
Durante a presentación da plataforma, Errejón anunciou que, en base a criterios técnicos, Más País non concorrería nas circunscricións máis pequenas (de menos 7 escanos), dado que isto podería prexudicar o conxunto do bloque de esquerda. O 27 de setembro, os líderes de Podemos na Rexión de Murcia, Óscar Urralburu e María Giménez abandonaron Podemos e renunciaron ás súas actas na Asemblea Rexional de Murcia para concorrer ás eleccións xerais con Más País. Más País concorreu en coalición con Compromís nas tres provincias do País Valenciano, coa Chunta Aragonesista en Zaragoza e con Equo no resto (coa excepción de Barcelona e Baleares, onde concorrerá en solitario). 

A ex-deputada de Podemos Carolina Bescansa foi designada a candidata na provincia da Coruña, mentres que o tamén ex-militante de Podemos Daniel Liceras Pascual foi o cabeza de lista na provincia de Pontevedra. Varios militantes críticos de Podemos Galicia déronse de baixa do partido para unirse a Más País.

## Partidos coaligados nas eleccións xerais do 10 de novembro de 2019 
## Notas
;Referencias
Liga ACB 2019-20

A **tempada 2019-20 da Liga ACB**, tamén chamada **Liga Endesa** por motivos de patrocinio, foi a 37ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. Comezou coa primeira xornada da liga regular o 24 de setembro de 2019, e rematou o 30 de xuño de 2020 nun torneo en Valencia debido á pandemia por coronavirus.

## Equipos 
### Cambios de adestrador 
## Tempada regular 

;Lenda:

**Xog** = Encontros xogados; **G** = Encontros gañados; **P** = Encontros perdidos; **P+** = Puntos a prol; **P-** = Puntos en contra; **Dif** = Diferenza de puntos

## Playoffs 
### Fase de grupos 
#### Grupo A 
#### Grupo B 
### Final Four 

## Premios 
### Xogadores da semana 
**Fonte:** 

### Xogadores do mes 
**Fonte:** 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Liga ACB
Loenzo de Abaixo, Bértoa, Carballo

**Loenzo de Abaixo** é un lugar da parroquia de Bértoa do concello carballés da provincia da Coruña. Xunto co lugar de Loenzo de Arriba tiña 133 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE dos cales eran 69 homes e 64 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bértoa 
### Parroquias de Carballo
Emilio Álvarez Martínez

**Emilio Álvarez Martínez**, coñecido como **Reisiño**, nado en Vigo o 8 de decembro de 1884 e finado en Vigo o 27 de abril de 1954, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Teoloxía (1913) e doutor en Teoloxía. Foi coadxutor da parroquia de Santiago o Maior de Vigo, capelán do Asilo de Ancianos Desamparados, coadxutor e ecónomo de San Francisco, párroco de San Paio de Ventosela e capelán do Colexio dos Irmáns Maristas de Vigo. Foi inspector de Beneficencia do concello de Vigo. Foi o fundador da Agrupación Martín Codax e o impulsor e logo director da súa revista *Martín Codax*. Foi fundador da Cofraría penitencial de Nuestro Padre Jesús del Silencio. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 dirixiu unha escuadra de falanxistas encargada da represión en toda a comarca. Impulsou a creación dunha gran basílica en Vigo a finais dos anos corenta, proxecto que non chegou a realizarse. Foi membro correspondente da Real Academia Galega. Finou en Vigo aos 69 anos.

## Recoñecementos 
* Cabaleiro da Orde Civil de Beneficencia.
* Prelado doméstico da Súa Santidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*
Unbelievable (miniserie)

***Unbelievable*** é unha miniserie web estadounidense de 2019 protagonizada por Toni Collette, Merritt Wever e Kaitlyn Dever. A historia conta o caso dunha serie de violacións ocorridas nos estados de Washington e Colorado. A serie foi creada conxuntamente por Susannah Grant, Ayelet Waldman e Michael Chabon. Os tres, xunto con Sarah Timberman, Carl Beverly e Katie Couric foron os produtores executivos. Estreouse internacionalmente o 13 de setembro de 2019 a través de Netflix.

A miniserie está baseada nun artigo de 2015 titulado "An Unbelievable Story of Rape", escrito por T. Christian Miller e Ken Armstrong, que foi publicado orixinalmente por ProPublica e The Marshall Project. A serie recibiu a aclamación da crítica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mecha (robot)

O termo  pode facer referencia tanto á idea científica como ó xénero de ciencia ficción que se centra en robots xigantes ou máquinas (**mechs**) controladas por persoas. Os mechas son representados de maneira común robots móbiles humanoides. O termo provén do xaponés (*meka*) que á súa vez é unha abreviación do préstamo inglés *mekanikaru* ('mecánico'), mais en xaponés é un termo máis inclusivo, sendo "robot" (*robotto*) ou "robot xigante" un termo máis específico.

Estas máquinas varían moito en tamaño e forma, pero distínguense dos vehículos pola súa aparencia e tamaño humanoides ou biomórficos, máis grande ca un humano. Existen diferentes subxéneros, con diferentes connotacións de realismo. O concepto de Super Robot e Real Robot son dous exemplos que se atopan no anime xaponés. O termo tamén pode referirse a plataformas robóticas humanoides ou non humanoides pilotadas no mundo real. Ademais, no contexto xaponés orixinal da palabra, "mecha" pode referirse a maquinaria / vehículos móbiles (incluídos avións) en xeral, tripulados ou doutro tipo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mecha Anime HQ: Extensive coverage on Gundams and other mecha. 
* Mecha Co.
Mecha

O termo **mecha** pode referirse a:

***Mecha**, cordón usado para prender lume (matula, pabío);

***Mecha**, grupo de cabelos de cor distinta aos do resto da cabeleira;

***Mecha**, lisca de carne usada para encher outro tipo de carne;

***Mecha**, na ciencia ficción, robot xigante controlada por persoas.

## Notas
Ole Einar Bjørndalen

**Ole Einar Bjørndalen**, nado en Drammen o 27 de xaneiro de 1974 é un ex biatleta noruegués, alcumando o "Rei do Bíatlon". Con 13 medallas nos Xogos Olímpicos de Inverno, é o segundo deportista con máis medallas despois de Marit Bjørgen. Tamén é o biatleta de máis éxito nos campionatos do mundo de bíatlon, con 45 medallas, máis do dobre que calquera outro biatleta agás Martin Fourcade. Con 95 vitorias na Copa do Mundo, Bjørndalen é o primeiro en vitorias no Biathlon World Cup tour, máis do duplo que os demais deportistas excepto Fourcade. Gañou o título da Overall World Cup seis veces, en 1997–98, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2007–08 e 2008–09.

En 1992, gañou a primeira medalla da súa carreira no campionato do mundo júnior. Un ano despois, tras gañar tres títulos do campionato do mundo júnior, marca só lograda previamente por Sergei Tchepikov, Bjørndalen debutou na Biathlon World Cup. Revelouse en 1994 cando tivo o seu primeiro podio na Copa do Mundo en Bad Gastein, Austria. Bjørndalen competiu por primeira vez nos Xogos Olímpicos en Lillehammer 1994, celebrados no seu país nata. Obtivo a súa primeira gran vitoria o 11 de xaneiro de 1996 nunha competición de Antholz-Anterselva, Italia. O 20 de febreiro de 2041, foi elixido para a comisión de deportistas do Comité Olímpico Internacional para un mandato de oito anos. Dimitiu do posto en 2016 para continuar a súa carreira.

## Vida privada 
Bjørndalen creceu nunha granxa de Simostranda, cuarto de cinco fillos. Un dos seus irmáns é o biatleta Dag Bjørndalen. Ambos formaron parte do equipo noruegués que obtivo a medalla de prata nas remudas dos Xogos Olímpicos de Inverno de 1998.

Bjørndalen vive na vila de Obertilliach, Austria. Tamén adoitaba vivir en Toblach, Italia, coa biatleta italo-belga Nathalie Santer. Comezaron a súa ralación en 1998 e casaron o 27 de maio de 2006. O 4 de outubro de 2012 asinaron o divorcio por consentimento mutuo.

En abril de 2016, ademais de anunciar que ía continuar a súa carreira deportiva ata os Xogos Olímpicos de 2018 en Pyeongchang, Bjørndalen confirmou que mantiña unha relación coa biatleta belarusa Darya Domracheva, e que estaban esperando o seu primeiro fillo. O 7 de xullo de 2016 casaron en Sjusjøen, Noruega. A súa filla Xenia naceu o 1 de outubro do mesmo ano.

O 3 de abril de 2018, Bjørndalen anunciou a súa retirada do bíatlon, acabando a súa carreira tras non ser convocado no equipo noruegués para os Xogos de PyeongChang, o que fixo que non lograse a participación nos que serían os seus sétimos Xogos Olímpicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* – searchable database of all World Cup race results
* – searchable database of all IBU races
Eleccións xerais de España de 2019

**Eleccións xerais de España** de 2019 pode referirse a:

* **Eleccións xerais de España de abril de 2019**
* **Eleccións xerais de España de novembro de 2019**
Robustiana Mujika Egaña

**Robustiana Mujika Egaña**, nada en Deba, Guipúscoa, o 24 de maio de 1888 e finada o16 de setembro de 1981, foi unha escritora e poeta nacionalista vasca, máis coñecida como ***Tene Mujika.***

## Biografía 
Robustiana Mujika nada nunha familia de 12 irmáns, os seus pais rexentaban a tenda de alimentación do pobo. Tene, profundamente nacionalista, dedicouse desde moi nova á política e á literatura en éuscaro. Participou como oradora en numerosos actos públicos de EAJ-PNV e en 1935 foi nomeada presidenta de Emakume Abertzale Batza de Guipúzcoa, a asociación feminina do Partido Nacionalista Vasco.

A súa obra atópase dispersa en xornais: Euskal Esnalea, Euzko-Deya, Gure  Herria, Euskerea, O Día, Euskadi, Agur, Luzaro, Goiz-Argi e Deva. Segundo declaracións de Tene, perdeu moitas cousas escritas, porque cando saíu cara ao exilio, a súa irmá, asustada, queimou todos os papeis que tiña.

Os seus poemas máis importantes son Aberriaren udaberria, Ama, Arno'ko Kurutza e o máis famoso ''Miren Itziar'ri idazkiaz eta olerkiak* (cartas e poemas a María de Itziar), 19 cartas e 23 poesías líricas e descritivas de paisaxe e ambientes da época. Dunha poesía súa dedicada ao outono, extraeu Watson Kirkconnell un fragmento para a antoloxía *European Elegies*, publicada no 1928 en Otawa, Canadá.

Tamén foi autora de obras teatrais como *Gogo oñazeak* e, en 1968, publica *Cadernos do vascuence falado* como axuda aos pais que enviaban os seus fillos ás ikastolas.

En 1975 foi nomeada membro de honra de Euskaltzaindia, Real Academia da Lingua Vasca.

En 1983 o concello de Deba convocou na súa honra o I Concurso de Narracións Curtas *Tene Múgica* e en 2006 o consistorio guipuscoano, xunto á editorial ELKAR, converteu este certame literario na Bolsa *Tene Mujika''.

## Obras 
##### Poemas 
* Miren Itziar'ri idazkiaz eta olerkiak, 1923 (cartas e poemas a María de Itziar).
* Aberriaren udaberria

##### Monólogo 
* Joan Xose

##### Obras de teatro 
* Gogo oñazeak, 1934
* Gabon, 1935

##### Sobre a lingua vasca 
* Cadernos do vascuence falado

## Premios e recoñecementos 
* Primeiro premio no II Antzerti Eguna de 1935 (II Día do Teatro)
* Primeiro premio dos *Xogos Florais de Ondarroa*
* Premio no congreso *Mariano de Oñate* polo monologo Joan Joxe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Actividades de Emakume Abertzale Batza
* Movemento *Euskal Pizkundea* (Renacemento Vasco)
Lionel Walter Rothschild

**Lionel Walter Rothschild**, **2º barón Rothschild**, nado en Londres, Inglaterra, o 8 de febreiro de 1868, e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 1937, foi un banqueiro, político e zoólogo británico, membro da prominente familia Rothschild.

## Traxectoria 
miniatura|180px|Rothschild na súa carruaxe.
Estudou no Magdalene College da Universidade de Cambridge. Coñecido pola súa excentricidade, tiña canguros no xardín da súa casa, e chegou a adestrar a un grupo de cebras para que tiraran da súa carruaxe. Entre 1889 e 1908 traballou na empresa familiar N. M. Rothschild and Sons de Londres.

## Zooloxía 
A súa gran paixón foi a zooloxía, especialmente a disecar a aves e coleccionar bolboretas. Neste sentido foi patrocinador e membro de varias expedicións zoolóxicas a numerosas partes do mundo, así como autor de numerosos escritos sobre a materia.

Construíu un zoolóxico particular na localidade de Tring, cerca da súa residencia de Hertfordshire, que se abriu ao público en 1892. En 1932, para poder facer fronte a problemas económicos, cedeu a maior parte da súa gran colección de aves ao Museo Americano de Historia Natural. O resto da colección iría a parar ao Museo Británico un pouco máis tarde, en 1936. O "Museo Zoolóxico Walter Rothschild" é hoxe unha sección do Museo de Historia Natural de Londres.

## Actividade política 
Foi deputado conservador por Aylesbury entre 1899 e 1910. De ideas sionistas e amigo próximo do líder sionista británico Chaim Weizmann, é coñecido por ter sido o destinatario da Declaración Balfour, unha carta enviada polo ministro de Asuntos Exteriores Arthur Balfour, do partido conservador, o 2 de novembro de 1917, na que se lle informaba da decisión do Goberno británico de apoiar a construción dun «fogar nacional xudeu» no Mandato Británico de Palestina, e se lle pedía que puxera esta decisión en coñecemento da Organización Sionista Mundial.

## Abreviatura 
A abreviatura **Rothschild** emprégase para recoñecer a Lionel Walter Rothschild como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Loturak 
* Amedeo Natoli

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rothschild

### Ligazóns externas 
* Walter Rothschild Zoological Museum .
A casa dos Lucarios

***A casa dos Lucarios*** é unha novela da escritora Teresa Moure, publicada en 2007 por Edicións Xerais de Galicia na Colección Fóra de Xogo.
## Descrición 
Narra a transformación do mundo rural galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina web da editorial
Merlin (banda)

**Merlin** é un conxunto musical que xurdiu en Belo Horizonte en 1994, que compón e interpreta cancións en esperanto.

O traballo do grupo tivo boas repercusións no estranxeiro e contou coa produción de dous discos, un deles da discográfica francesa Vinilkosmo, con difusión en máis de 60 países.

## Historia
O grupo naceu en 1994 a partir da disolución doutra banda, *Flagrante Delito*, que actuou con cancións en portugués. Merlín comezou a tocar en lugares públicos e privados da capital de Minas Gerais.

En 1998, o grupo comezou a desenvolver un traballo paralelo *Merlin Esperante*, interpretando portadas e cancións propias na lingua esperanto. Todo este esforzo na divulgación cultural comezou a xerar beneficios positivos para a banda: o selo discográfico francés Vinilkosmo, especializado en títulos en esperanto, asinou un acordo con Merlín para producir o CD *Por la Mondo* (que significa para o mundo), previsto para o seu lanzamento en xullo 80 países. A proposta de Por la Mondo, que revela nas súas letras temas de interese mundial como a fraternidade, a igualdade e o amor, é espertar o mellor de cada un para que todos poidan acadar unha maior dignidade no noso paso polo mundo.

A banda está composta por Marcone Froes (voz e guitarra), Guilherme Lima (batería), Aldrin Gandra (guitarra), Sérgio Ribeiro (baixo) e Sérgio Vieira (teclados).

## Discografía
### Por la Mondo 
O primeiro álbum da banda chamouse *Por la Mondo* ("Para o mundo"), cando aínda actuaban baixo o nome "Merlín Esperante" (Merlín en esperanto).

# Por la mondo
# Estas la legxo
# Estis unu fojo
# Bluaj fragoj
# Mia vojo
# Mi kredas
# En cxi tiu momento
# Pri la vero
# Elprovo

### Ho! Mia kor'! 
# Aferoj por gardi
# Alia mondo
# Se mi povas
# Finfine
# Ho! Mia kor'!
# Verda soldato
# Nokta trajnejo
# Vidu
# La tondro
# La bono
## Notas 
## Véxase tamén 
*Esperanto
### Ligazóns externas 
* Páxina de Merlin en Vinilkosmo
Amal Nasir

**Amal Tahir Muhamad Nasir** (), nada en Irbid o 9 de setembro de 1959, é unha escritora, crítica literaria e académica xordana.

## Traxectoria
Rematou a educación secundaria na Escola Tiberias da súa vila natal en 1977. Graduouse en Lingua e literatura árabe pola Universidade Yarmouk en 1982, e nese mesmo ano recibiu o diploma de docente de secundaria. En 1987 rematou un mestrado de Literatura e crítica, e en 1995 doutorouse pola Universidade de Xordania.

Traballou na Universidade de Mosteghanemi en Alxeria. É membro da Asociación de Escritores de Xordania, do corpo administrativo da Sociedade Xordana para a Ciencia e a Cultura, membro do Forum Cultural de Irbid, do Centro de Estudos da Muller de Amán e do Consello Internacional da Lingua Árabe no Líbano.

O 23 de maio de 2016 o Presidente da Universidade Yarmouk, Refaat Faouri, nomeouna asistente e directora do Centro de Linguas.

## Notas
Evangelion (mecha)

Os **Evangelions**, tamén coñecidos como **Evas** ou **EVAs**, son robots xigantes ficticios antropomórficos da serie *Neon Genesis Evangelion*. Son mechas pilotados por nenos escollidos polo Instituro Marduk (unha compañía de Seele). Os Evas foron creados pola organización paramilitar NERV. O seu principal obxectivo é defender a cidade de Toquio-3 dos Anxos. O deseño dos Evas foi creado por Ikuto Yamashita e o director da serie Hideaki Anno, quen tamén creou as historias.

Ademais da serie animada orixinal, estes robots aparecen en numerosas obras derivadas, en varios manga spin-off, videoxogos, novelas gráficas, así como en *Petit Eva: Evangelion@School* e na serie de filmes *Rebuild of Evangelion*.

## Características 
Os Evas foron deseñados de forma semellante ás criaturas do folclore xaponés, oni.

## Notas
Anxos de Neon Genesis Evangelion

No anime e manga *Neon Genesis Evangelion*, os  son seres alieníxenas ficticios que atacan Tokyo-3. Son os principais antagonistas da historia e foron deseñados por Yoshiyuki Sadamoto.

## Descrición 
Aínda que todos teñen formas e habilidades moi diferentes, os Anxos caracterízanse por ter varios elementos comúns, como a proxección de campos AT, unha fonte de enerxía interna chamada motor S² e un núcleo externo, cuxa destrución é a miúdo a única forma na que un Anxo pode ser derrotado. Malia que están compostos dunha forma de materia completamente diferente ("caracterizados por propiedades tanto de partículas como de ondas, como a luz") o código xenético dos Anxos é un 99,89% semelante ó dos humanos.

Os dous primeiros Anxos, Adán e Lilith, son os proxenitores dos outros dezaseis. Mentres que os primeiros quince Anxos son descendentes de Adán, os seres humanos son descendentes de Lilith. Usando a historia bíblica da árbore do coñecemento do ben e do mal, os Anxos son descritos por ter comido da "froita da vida", que lles concedeu a inmortalidade. Por outra banda, na serie os Anxos tamén son descritos como camiños evolutivos diferentes que a humanidade podería ter tomado.

## Notas
Temas de Neon Genesis Evangelion

Os **temas de ** foron obxecto dun continuo debate académico dende que a serie anime e a franquía foron creados por Gainax. No Xapón, o debate nacional sobre *Neon Genesis Evangelion* supuxo unha cobertura xeneralizada do remate da serie e as súas interpretacións, o que contribuíu ó interese da análise académica da serie. A maior parte da franquía presenta unha historia de acción mecha apocalíptica, que xira arredor dos esforzos da organización paramilitar NERV para loitar contra seres hostís chamados Anxos, usando humanoides xigantes chamados Evangelions que son pilotados por adolescentes escollidos. Os temas psicolóxicos, relixiosos e filosóficos explorados na obra representan a maioría do debate. A influencia de Evangelion nas narrativas apocalípticas posmodernas no xénero "sekaikei" foi moi grande, mais segue sendo o exemplo máis exitoso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *My Father, He Killed Me; My Mother, She Ate Me: Self, Desire, Engendering, and the Mother in Neon Genesis Evangelion* de Mariana Ortega, Mechademia, Volume 2, 2007, pp.&nbsp;216–232
Mare aux Songes

**Mare aux Songes** (en francés *Mare-aux-Songes*, en inglés *Mare aux Songes swamp*), é  unha zona pantanosa situada preto do mar no distrito de Grand Port, no sueste da illa de Mauricio. 

## Características 
[miniatura|150px|esquerda|Esqueleto de [dodo ensamblado por Richard Owen a partir de ósos de Mare aux Songes.]]

Trátase dun pantano, que foi antigamente un lago, cun gran depósito de sedimentos que fan del un importantísimo sitio paleontolóxico que contén numerosos subfósiles de animais extintos recentemente.

É famoso porque en 1865 un mestre de escola, George Clark, encontrou abundantes ósos de subfósiles de dodo (*Raphus cucullatus*), despois de telos buscado durante trinta anos, estimulado pola monografía de Strickland & Melville sobre as aves.

O sitio tamén contén ósos de dúas especies de tartarugas xigantes *Cylindraspis triserrata* e *C. inepta*, así como doutras vinte especies de vertebrados.

En total, o sitio contén ósos de 500 000 vertebrados que morreron durante o holoceno nun período comprendido entre os 4 235 e os 4 100 anos atrás. Esta diminución masiva sería o resultado dunha seca extrema.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Dodo
Pachinko

miniatura|267x267px|Salón de pachinko.

miniatura|259x259px|Máquina de pachinko.
O  é un sistema de xogo moi semellante ó dos pinballs. Estas máquinas combinan un sistema moderno de videoxogos co clásico pinball. Foi inventado na época na que o Xapón se atopaba sumido na segunda guerra mundial, na cidade de Nagoia. As máquinas de *pachinko* son típicas do Xapón, adoitan estar situadas nuns salóns de xogo chamados *pachinko-parlors* (パチンコ店), e son un sistema de xogo totalmente legal.

## Modo de xogo 
O pachinko consiste en que o xogador debe mercar unha gran cantidade de bólas de aceiro e despois inserilas na máquina. No centro da máquina hai unha especie de regulador que, ó tirar as bólas, xira facendo que estas sexan lanzadas cara a abaixo, onde a maioría cae no fondo da máquina sen proporcionar premio, e moi poucas realmente caen nunhas portas pequenas que bonifican gañando máis bolas, sendo este último o obxectivo do xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* History of Pachinko  
* Pachinko and Japanese Pop Culture
Misato Katsuragi

é unha personaxe ficticia da franquía *Neon Genesis Evangelion*, creada por Gainax. Ela é a directora de operacións de NERV, initialmente co rango de capitá, aínda que posteriormente é ascendida a comandante. En *Rebuild of Evangelion*, o rango de Misato é de tenente coronel. Os seus deberes en NERV inclúen actuar como comandante de campo para os pilotos dos Evas, emitindo ordes e retransmitindo estratexias de batalla, así como procesando información de Ritsuko Akagi e dos técnicos que monitorizan os Evas.

Ó comezo da serie, Misato leva a Shinji Ikari até NERV e é quen de convencelo de que sexa o piloto do Eva Unidade 01. Posteriormente elixe acoller a Shinji na súa casa para que non teña que vivir só, e despois tamén acolle a Asuka Langley Soryu. A medida que progresa a serie, descobre a través do seu examante Ryoji Kaji a verdade sobre o Proxecto de Complementación Humana, así como os enganos argallados por NERV e SEELE para manter o Proxecto en segredo, mesmo dela.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de personaxes de Neon Genesis Evangelion
### Bibliografía 
*
MELiSSA

O **MELISSA** (acrónimo de **Micro-Ecological Life Support System Alternative**, sistema alternativo microecolóxico de soporte vital), é un proxecto de soporte tecnolóxico para o desenvolvemento da vida no espazo desenvolto pola Axencia Espacial Europea.
Entre outros desenvolvementos, deu lugar ós 'Semilla Sanitation Hubs', sistemas de aproveitamento de auga (incluído sanitaria) en ciclo cerrado, en uso na base Concordia da Antártida.

## Notas
Nicanor Rodríguez Álvarez

dereita|miniatura|Monólito ás vítimas do fascismo nas Conchas (Santa Cruz de Grou, Lobeira).
**Nicanor Rodríguez Álvarez**, nado en Gaiás (Santa Cruz de Grou, Lobeira) o 15 de maio de 1904 e finado en Meás o 2 de xuño de 1939, foi un carpinteiro e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro de profesión asentado en Meás. Co triunfo da Fronte Popular foi nomeado concelleiro de Lobeira e elixido primeiro tenente-alcaide. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 11 de xaneiro de 1937. Estivo preso primeiro en Celanova, posteriormente en Ourense, para novamente ser transferido a Celanova. Foi excarcerado en 1938 con graves problemas de saúde. Morreu no seu domicilio a consecuencia das secuelas provocadas polo maltrato a que foi sometido durante a súa detención e na prisión. En 1941 foi condenado polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas a unha multa de 100 pesetas.

## Vida persoal 
Casou con Segunda Álvarez Domínguez.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Ourense 
*
In the Tall Grass (filme)

***In the Tall Grass*** é un filme canadese de 2019 escrito e dirixido por Vincenzo Natali e protagonizando Patrick Wilson. Baséase nunha novela homónima de Stephen King e Joe Hill, publicada no ano 2012.

O filme estreouse no Fantastic Fest o 20 de setembro de 2019. Foi estreado internacionalmente a través de Netflix o 4 de outubro de 2019.

## Personaxes 
* Harrison Gilbertson como Travis McKean
* Laysla De Oliveira como Becky DeMuth
* Avery Whitted como Cal DeMuth
* Will Buie Jr. como Tobin Humboldt
*Rachel Wilson como Natalie Humboldt
*Patrick Wilson como Ross Humboldt
*Tiffany Helm como dependenta da gasolineira

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Páxina en Netflix
Julie Delpy

**Julie Delpy**, nada en París o 21 de decembro de 1969 é unha actriz, directora de cine, guionista e cantautora franco-estadounidense. Estudou cinema na Tisch School of the Arts da Universidade de Nova York e dirixiu, escribiu ou interpretou máis de trinta filmes, incluídos *Hitlerjunge Salomon* (1990), *Voyager* (1991), *Trois couleurs: Blanc* (1993), a triloxía iniciada con *Before Sunrise* (1995, 2004, 2013), *An American Werewolf in Paris* (1997) e *Deux jours à Paris* (2007). Foi candidata a tres premios César, dous Online Film Critics Society Awards e dous premios Óscar. Mudouse aos Estados Unidos en 1990 e obtivo a cidadanía estadounidense en 2001.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Julie Delpy naceu en París, filla única de Albert Delpy, actor e director teatral, e de Marie Pillet, actriz cinematográfica e de teatro de vangarda. A súa nai tamén foi coñecida por asinar en 1971 o *Manifesto das 343*, asinado por mulleres que defendían os dereitos reprodutivos e admitían que abortaran cando o aborto era ilegal en Francia. No filme de Delpy de 2007 *Deux jours à Paris*, a personaxe da súa nai está interpretada pola súa nai na vida real e explica que asinou o manifesto, reflectindo a súa acción real. Pillet faleceu en 2009.

Animada polo ambiente artístico en que creceu, Delpy debutou no teatro con cinco anos e aos catorce obtivo o seu primeiro papel no cinema en *Detéctive*, dirixido por Jean-Luc Godard. Dous anos máis tarde, foi escollida como protagonista de *La Passion Béatrice*, pola que foi candidata ao premio César á mellor actriz revelación. Co salario pagou a súa primeira viaxe a Nova York, cidade que visitou regularmente ata que se instalou nela en 1990.

### Carreira profesional 
[miniatura|esquerda|Delpy no [Festival de Cannes, 2002.]]
Delpy obtivo éxito internacional polo seu papel no filme de 1990 *Hitlerjunge Salomon*, coa súa interpretación de Leni, unha rapaza nazi que se namora de Solomon Perel sen saber que é xudeu. Tras isto, fóronlle ofrecidos moitos papeis, tanto en Hollywood como en Europa.

En 1993, foi escollida polo director Krzysztof Kieślowski para participar no segundo filme da súa triloxía *Trois couleurs*. Foi a protagonista de *Blanc* e fixo aparicións nas outras dúas partes da serie.  

Delpy, interesada pola dirección dende a súa infancia, debutou como directora en 1995 coa curtametraxe *Blah Blah Blah*. En 2002 dirixiu a súa primeira longametraxe, *Looking for Jimmy*, que tamén escribiu e produciu. De carácter experimental, foi estreado en Francia e nos Estados Unidos, mais pasou desapercibido. En 2007 estreou *Deux jours à Paris*, dirixida, escrita e protagonizada por ela, na que ademais compuxo a banda sonora. Nela actuaron Adam Goldberg e Daniel Brühl e os pais da actriz, Albert Delpy e Marie Pillet, interpretaron os pais da protagonisata.

A súa consolidación nos Estados Unidos chegou a raíz da participación xunto con Ethan Hawke no filme de 1995 *Before Sunrise*, dirixido por Richard Linklater.

## Filmografía 
### Como actriz 
### Como cineasta 
## Notas
Ernst Hartert

[miniatura|260px|Tumba de Ernst Hartert en *Waldfriedhof Dahlem*, [Berlín.]]

**Ernst Johann Otto Hartert**, nado en Hamburgo o 29 de outubro de 1859 e finado en Berlín o 11 de novembro de 1933, foi un zoólogo alemán especializado en ornitoloxía.

## Traxectoria 
Desde mozo interesouse pola zooloxía e, en particular, pola ornitoloxía. Vixou África e ao Oriente Medio. En 1892 foi contratado por Lionel Walter Rothschild como conservador ornitolóxico do seu museo privado en Tring, cargo no que permaneceu até 1929.

Hartert publicou trimestralmnte o diario do museo *Novitates Zoologicae* (1894-1939) con Rothschild, e *Hand List of British Birds* (1912) con Jourdain, Ticehurst e Witherby. Escribiu tamén *Die Vögel der paläarktishen Fauna* (1903-1922) e viaxou pola India, África e Suramérica pola conta do seu patrón.

En 1930 retirouse a Berlín, onde morreu o 11 de novembro de 1933.

Hartert foi o mentor de Erwin Stresemann, cuxos restos cremados foron enterrados na tumba de Hartert en 1972.

## Outras publicacións 
Entre as obras escritas por Ernst Hartert están:

*1891: *Katalog der Vogelsammlung im Museum der Senckenbergischen Naturforschenden Gesellschaft in Frankfurt am Main*
*1897: *Podargidae, Caprimulgidae und Macropterygidae*.
*1897: *Das Tierreich. Podargidae, Caprimulgidae und Macropterygidae*. (Reeditado en 2016 en Norderstedt, Schleswig-Holstein,  Alemaña, por Hansebooks. ISBN 978-3-7428-4684-6.) 
*1900: *Trochilidae* . (Reeditado en 2019 en inglés, en Sydney, Nova Gales do Sur, Australia, por Wentworth Press. ISBN 978-0-5263-9975-8.) 
*1902: *Aus den Wanderjahren eines Naturforschers: Reisen und Forschungen in Afrika, Asien und Amerika, nebst daran anknüpfenden, meist ornithologischen Studien*.
*1903: *Ueber die Pipriden-Gattung Masius Bp.
*1910–1922: *Die Vögel der paläarktischen Fauna: Systematische Übersicht der in Europa, Nord-asien und der Mittelmeerregion vorkommenden Vögel*. 3 vol.
*1920: *Die Vögel Europas*

## Abreviatura 
A abreviatura **Hartert** emprégase para recoñecer Ernst Hartert como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Epónimos 
Unha especie de lagarto, *Hemiphyllodactylus harterti *, foi así nomeada na súa honra. Así mesmo, os nomes de 12 especies de aves foron dedicados a este autor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Witherby, H. F. (1933): "Ernst Johann Otto Hartert". En *Nature*, v. 123, nº 3344.
* Stresemann, E. (1967): "Hartert, Ernst Johann Otto". En *Neue Deutsche Biographie'', Volume 7, p. 711. Berlin: Duncker & Humblot. ISBN 3-4280-0188-5.
Sri Jayawardenapura-Kotte

**Sri Jayawardenapura Kotte** (en támil: ஸ்ரீ ஜயவர்த்தனபுரம் கோட்டே, *srī jayavarttanapuram*), tamén coñecida como **Kotte** (කෝට්ටේ / கோட்டை) é a capital oficial e administrativa de Sri Lanka. Sri Jayawardenepura Kotte é unha cidade satélite dentro da área urbana da capital económica e lexislativa de facto de Sri Lanka, Colombo.

## Historia 
Desde 1415 ata 1565 foi a capital do antigo reino de Kotte, do que recibiu o seu nome antigo (Cidade de Kotte).
Entre 1450 e 1477 foi a cidade que uniu toda a illa nunha soa autoridade.
En 1989 convirtíase na capital lexislativa e a sede do novo parlamento no país, debido á idea de promover a cidade como unha zona residencial para que non estea tan aglomerado o centro de Colombo.

## Xeografía 
A cidade converteuse nunha rexión moderna, sofisticada e luxosa na illa, co nivel de vida máis caro do país, aínda que conserva nos arredores os tradicionais campos de cultivo de arroz, o que dificulta a súa relevancia a nivel internacional.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Colombo

### Ligazóns externas
* Páxina oficial de Colombo
Threskiornis

***Threskiornis*** é un xénero de aves da orde dos pelecaniformes da familia dos tresquiornítidos e subfamilia dos tresquiornitinos. 

Inclúe cinco especies vivas de ibis do Vello Mundo que habitan no sur de Asia, Australasia e na África subsahariana, e unha máis, non voadora, extinguida no século XVIII.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1842 polo naturalista inglés George Robert Gray, irmán do máis famoso John Edward Gray, na súa obra *A list of the genera of birds* Ed.2, Appendix p. 13.

### Etimoloxía 
O nome científico *Threskiornis* está formado pola raíz do adxectivo do grego antigo θρῆσκος, *thrẽskos*, "relixioso", "devoto", e o nome ὄρνις *órnis*, "paxaro", "ave". 

### Especies e subespeces 
Na actualidade, a maioría dos autores recoñecen no xénero as especies seguintes, coas subespecies que se indican.

***Threskiornis*** G. R. Gray, 1842
* *Threskiornis aethiopicus* (Latham, 1790) 
* *Threskiornis bernieri* (Bonaparte, 1855)
** *Threskiornis bernieri abbotti* (Ridgway, 1893)
** *Threskiornis bernieri bernieri* (Bonaparte, 1855)
* *Threskiornis melanocephalus* (Latham, 1790)
* *Threskiornis molucca* (Cuvier, 1829)
** *Threskiornis molucca molucca* (Cuvier, 1829)
** *Threskiornis molucca pygmaeus* Mayr, 1931
* *Threskiornis solitarius ¡* (Selys-Longchamps, 1848) 
* *Threskiornis spinicollis* (Jameson, 1835) 

Porén, algúns autores considean que *Threskiornis bernieri* (Bonaparte, 1855), de Madagascar, que está en perigo de extinción, 

## Bioloxía 
Habitan en zonas húmidas pantanosas e aliméntanse de diversas especies de peixes, anfibios, crustáceos e insectos.

Son criadores coloniais que constrúen un niño de pau nunha árbore ou nun arbusto no que depositan de dous a catro ovos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E., eds. (1992): *Handbook of the Birds of the World Alive. Volume 1. Ostrich to Ducks*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-410-8.
* Lowe, Kim W. & Richards, Geraldine C. (1991): "Morphological variation in the Sacred Ibis Threskiornis aethiopicus superspecies complex". *Emu* **91** (1): 41–45. 

### Outros artigos 
* Pelecaniformes
* Tresquiornítidos

### Ligazóns externas 
* Threskiornis. Sacred ibis and relatives na ADW.
* Threskiornis Gray, G. R. 1842 ne EOL.
Seda Vermisheva

**Seda Vermisheva** (; ), nada en Tbilisi o 9 de outubro de 1932 e finada o 19 de febreiro de 2020, foi unha escritora, economista e activista armenio-rusa.

## Traxectoria
Por parte paterna era descendente de Arghutyan-Dolgoruky. Viviu a maior parte da súa vida en Moscova. Estudou na Universidade Estatal de Iereván, no Departamento de Economía. Traballou como asesora no Instituto Soviético de Economía e Planificación.

Escribiu oito libros de poesía e diversos artigos de análise. Desde 1974 foi membro da Unión de Escritores da Unión Soviética, e despois pasou a liderar a sección de lingua rusa da Unión de Escritores de Armenia, e foi membro da Unión de Escritores de Moscova.

## Obra
**Solntse stoit vysoko* (1971)
**Mertsayushchii punktir* (1974)
**Listya* (1982)
**Naskal’nyi ornament* (1988)
**Nagor’e* (1990)
**Scherbataya klinopis’* (1999)
**Iz kamnya i peska* (2005)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biography
*Armenian-Russian Literary soirée held in Moscow