open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alondra de la Parra

**Alondra de la Parra Borja**, nada na Cidade de Nova York o 31 de outubro de 1980, é unha directora de orquestra mexicana. Dende 2017 é Directora Musical da Queensland Symphony Orchestra, sendo a primeira muller en converterse en directora principal dunha orquestra australiana. Alondra de la Parra é Embaixadora de UNICEF e Embaixadora Cultural de México.

## Traxectoria 
Alondra de la Parra naceu en Nova York (Estados Unidos) o 31 de outubro de 1980, filla de Manelick de la Parra, un escritor e editor, e Graciela Borja, unha socióloga e educadora, ambos mexicanos. Aos dous anos trasladouse coa súa familia á Cidade de México.

Aos sete anos comezou a tocar o piano e posteriormente, aos trece comezou a estudar violonchelo. Aos 15 anos marchou estudar un ano ao St. Leonard's-Mayfield School en Inglaterra. Estudou piano e dirección orquestral pola Manhattan School of Music de Nova York, recibido a Bolsa Presser e lincenciouse en ambas disciplinas con Jeffrey Cohen e Kenneth Kiesler respectivamente.

Co obxectivo de promover e difundir a obra de novas personalidades da composición en América, en 2004 fundou a Orquesta Filarmónica de las Américas, con sede en Nova York.

### En Galicia 
O 30 de setembro de 2022 dirixiu por primieira vez, cumprindo así un dos seus desexos, a Orquestra Sinfónica de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Govan

**Govan** (en ) é un distrito, parroquia e antigo burgh que no presente forma a parte suroeste da cidade de Glasgow, Escocia. Atópase a 4 quilómetros do oeste do centro da cidade, na beira sur do río Clyde, oposto ó río Kelvin e do distrito de Partick. Historicamente, formou parte do condado de Lanark.

Segunda unha lenda medieval, Constantino, un rei do século VII de Strathclyde, fundou un mosteiro baixo o control de Columbanus en Govan. Durante a Idade Media, Govan era o lugar dun transbordador que unía a área de Partick para os gandeiros de tempada. Nos séculos XVIII e XIX, as industrias téxtiles e de minaría de carbón foron moi importantes; a comezos do século XIX, emerxeu a construción de barcos como a principal industria da zona. En 1864, Govan acadou o status de burgh, e era o quinto meirande burgh de Escocia. Foi incorporado á cidade de Glasgow en 1912.

## Notas
Áed Find

**Áed Find** (Áed o Branco), ou **Áed mac Echdach**, finado no ano 778, foi rei de Dalriada (o oeste da actual Escocia e o condado de Antrim, en Irlanda). Áed era fillo de Eochaid mac Echdach, un descendente de Domnall Brecc da dinastía de reis Cenél nGabráin.

Segundo xenealoxías posteriores, Áed era o bisavó de Kenneth MacAlpin (Cináed mac Ailpín) que é tradicionalmente considerado como o primeiro rei as the first rei dos escoceses.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Bannerman, John, "The Scottish Takeover of Pictland" in Dauvit Broun & Thomas Owen Clancy (eds.) *Spes Scotorum: Hope of Scots. Saint Columba, Iona and Scotland.* T & T Clark, Edinburgh, 1999.  
* Broun, Dauvit, *The Irish Identity of the Kingdom of the Scots.* Boydell, Woodbridge, 1999. 
* Broun, Dauvit, "Pictish Kings 761&ndash;839: Integration with Dál Riata or Separate Development" in Sally M. Foster (ed.), *The St Andrews Sarcophagus: A Pictish masterpiece and its international connections.* Four Courts, Dublin, 1998.
Newborough, Staffordshire

**Newborough**&nbsp;é unha vila e parroquia civil do condado de Staffordshire, en Inglaterra. Atópase a 5 quilómetros ó suroeste de Hanbury e a 13 quilómetros ó oeste de Burton-upon-Trent. Newborough ten un pub, unha escola e unha igrexa. Segundo o censo de 2011, tiña unha poboación de 476 persoas, con 240 homes e 236 mulleres. Newborough forma parte do distrito de Yoxall en East Staffordshire.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*GENUKI(tm) page
*Churchyard memorials
*Local school
Lichfield

**Lichfield** é unha cidade do centro de Inglaterra. Atópase no condado de Staffordshire, a uns 25&nbsp;km ó norte de Birmingham e a uns 200 ó noroeste de Londres. O seu nome en latín é *Letocetum* e en galés é *Caerlwytgoed.*

## Demografía 
Lichfield ten unha poboación estimada duns 30.000 habitantes (2007), pero o distrito de Lichfield chega ós 93.232 segundo o censo de 2001, ano en que Lichfield tiña 27.900 habitantes. O 98,1% da poboación é branca, e o 79% son cristiáns.

## Catedral 
dereita|miniatura|Catedral de Lichfield.
De entre os edificios da cidade salienta a catedral de Lichfield, unha igrexa gótica con tres torres rematadas en agulla e que é sede da diocese de Lichfield. A súa construción comezou en 1195, pero non foi rematada até a década de 1330, coa construción da "Lady Chapel". Un dos seus materiais principais é a arenito vermello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Curetán

San **Curetán** (en latín: *Curitanus*, *Kiritinus* ou *Boniface*) foi un bispo e santo escoto-picto (fl. entre 690 e 710). Aparece listado como unha das testemuñas no *Cáin Adomnáin*, onde é chamado "Curetan epscop". En *Martyrology of Tallaght* é chamado "of Ross Mand Bairend" e en ''Martyrology of O'Gorman* é descrito como "bispo e abade de Ross maic Bairend". Polo xeral, acéptase que o seu bispado foi en Ross, cuxa sé estaba no asentamento de Black Isle chamado *Ros-Maircnidh* ou Rosemarkie, chamado así polo promontorio adxacente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History: AD 500–1286*, 2 Vols, (Edinburgh, 1922), Vol. I.
* Smyth, Alfred, *Warlords and Holy Men*, (Edinburgh, 1984)
* Watson, W.J., *The Celtic Place-Names of Scotland*, (Edinburgh, 1926) reprinted, with an Introduction, full Watson bibliography and corrigenda by Simon Taylor (Edinburgh, 2004), pp.&nbsp;315, 441, 496
* Williams, Anne, Smyth, Alfred P., and Kirby, D.P., (eds.), *A Biographical Dictionary of Dark Age Britain'', (Londres, 1991), s.v. "Curetan", pp.&nbsp;94–5
Fiannamail ua Dúnchado

**Fiannamail ua Dúnchado** foi rei dos Escotos de Dalriada dende o ano 698 até o 700. Neto de Dúnchad mac Conaing e fillo de Conall Cael mac Dúnchad, falecido en Kintyre no ano 681. Provén dunha póla dos Cenél nGabráin, quen entraron en combate contra os Cenél Loairn despois do asasinato de Eochaid mac Domangairt no 697, descendente directo de Domnall Brecc.

## Traxectoria 
Toma o trono despois da expulsión de Ainbcellach mac Ferchair quen é enviado en cativerio a Irlanda. Os *Anais do Ulster* revélannos que foi asasinado dous anos despois, no 700 sen dúbida por Selbach mac Ferchair, irmán de Ainbcellach e que posteriormente sobe ao trono.

No 697, aparece como un dos asinantes da *Lex Innocentium*, promulgada por San Adomnan.

A súa familia estabelécese en Kintyre, xogando un papel importante na vida política da rexión durante corenta anos. Nesta familia aparece un tal Becc Ua Dúnchada quen puido ser o seu irmán e que será asasinado no 707. Tamén figura un aparente fillo, Dunchad Becc, rei de Kintyre quen venceu a Selbach mac Ferchair na batalla naval de Ard Nesbi, o 6 de setembro ou de outubro do 719 e que morrería no ano 721.

Indrechtach, fillo de Fiannamail que non é recoñecido como rei de Dalriada nos Anais do Ulster, foi vencido na batalla de Druin Cathmail logo de falecer, no mesmo ano, o seu irmán Conall e "moitos máis" na cidadela de Forboros, en mans do rei picto Óengus I no 741.

## Notas
Fergustus Pictus

**Fergustus Pictus** ou **Fergus o Picto** foi un bispo escoto-picto que asistiu ó concilio organizado polo papa Gregorio II no ano 721 en Roma. Aparece rexistrado como "Fergustus episcopus Scotiae Pictus", ou "Fergus o Picto, bispo dos gaels". A miúdo é identificado co San Fergus escocés, e co Fregus de *Vita Sancti Kentigerni*, pero a única evidencia para estas relacións é o seu nome, un nome que, ora na forma Fergus ora como Urgust, era un dos nomes máis populares da Escocia e da Irlanda da Idade Escura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Boyle, Alexander, "Notes on Scottish Saints," in *The Innes Review*, Spring 1981, p.&nbsp;78
* Skene, William F. (ed.), *Celtic Scotland*, (Edimburgo, 1887)
Loimaa

**Loimaa** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Propia. En 2018 a súa poboación era de 16.105 habitantes. A superficie do termo municipal é de 851,93 km2, dos cales 3,81&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 18,99 hab./km².

Limita cos municipios de Koski Tl, Marttila, Oripää, Pöytyä, Somero, Huittinen e Säkylä na rexión veciña de Satakunta, Humppila e Ypäjä na rexión de Tavastia Propia, e Punkalaidun na rexión de Pirkanmaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmás 
Loimaa está irmandada con:
* : Mosfellsbær
* : Frogn
* : Skien
* : Ragundan
* : Uddevallan
* : Åmålin
* : Grenaa
* : Thisted
* : Stáraya Rusa
* : Jõhvi
* : Türi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Loimaa
Dargart mac Finguine

**Dargart mac Finguine**, finado no ano 685, foi un membro do Cenél Comgaill. O único evento directamente conectado con el nos anais irlandeses, baseados nunha crónica de Iona, é a súa morte.

Crese que Dargart foi o rei de dous reis dos pictos, Bridei mac Der-Ilei e Nechtan mac Der-Ilei.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Der-Ilei

**Der-Ilei**, fl. a finais do século VII, puido ter sido a filla ou se cadra a irmá de Bridei map Beli, rei dos pictos, finado en 693. Non hai mencións explícitas de Der-Ilei nos anais irlandeses ou outras fontes, e a súa existencia e parentesco baséanse na implicación dos rexistros superviventes.

Der-Ilei casou con Dargart mac Finguine (finado en 686), un príncipe dos Cenél Comgaill. Entre os seus fillos cóntanse a Bruide mac Der-Ilei (finado en 706) e a Nechtan mac Der-Ilei (finado en 732), ámbolos dous reis dos pictos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Joël Egloff

**Joël Egloff**, nado no ano 1970 no departamento de Mosela, é un guionista e escritor francés que vive en Metz.

## Traxectoria 
Despois de rematar o bacharelato de letras en 1988 no instituto J.-V. Poncelet de Saint-Avold, Egloff continuou os seus estudos de historia en Estrasburgo e máis tarde matriculouse na escola de cinema ESEC (*École supérieure libre d’études cinématographiques*) en París.

Escribiu guións e traballou como axudante de dirección. Tamén é autor de cinco novelas, incluíndo ''L'Étourdissement*, pola que obtivo o Premio do Libro Inter no ano 2005.

Na súa obra *L’Homme que l’on prenait pour un autre* (Buchet-Chastel, 2008) combina poesía e humor negro. En 2017, a súa primeira novela, *Edmond Ganglion & fils* foi adaptada para o cinema baixo o título de *Grand Froid*, por Gérard Pautonnier.

## Obra 
### Novelas 
* *Edmond Ganglionares & fils*  (1999)
* *Ce que je fais là assis par terre* (2003)
* *L'Étourdissement* (2004)
* *L’Homme que l’on prenait pour un autre* (2008)
* *J’enquête* (2016)

### Relato curto 
; Coleccións de relatos curtos
* *Os asollados* (2000)
* *Libellules* (2012)

;Relatos curtos
* "Ta maison, l’assurance te la remboursera". *Le Figaro littéraire* (20 de xullo de 2007)
* "La Grande Réparation". *Bienvenue en Transylvanie : neuf histoires de vampires* antoloxía. París: Points n° 2971, 02/2013, p.&nbsp;127-141. (ISBN 978-2-7578-3287-5)

### Limiar 
* *La Source * de Hubert Mingarelli

## Premios e galardóns 
* 1999: Premio Alain-Fournier por *Edmond Ganglion & fils*.
* 2000: Premio Erckmann-Chatrian por *Os asollados*.
* 2004: Gran premio do humor negro por *Ce que je fais là assis par terre*.
* 2005: Premio do Libro Inter e Premio dos libreiros á novela Édouard-Leclerc por *L'Étourdissement*.
* 2012: Gran premio da SGDL por *Libellules*.

## Adaptacións das súas obras 
### Teatro 
* 2007: *L'Étourdissement*
* 2010: *Ce que je fais là assis par terre*

### Curtametraxes 
* 2007: *Les Ensoleillés*
* 2014: *L’Étourdissement*

### Longametraxe 
* 2017: *Grand Froid*, baseada na novela *Edmond Ganglion & fils*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Humor negro

### Bibliografía crítica 
; Crónicas
* FERNIOT, Christine. « Étourdis et confus ». *Télérama*, 12 janvier 2008, n° 3026.
* FILLON, Alexandre. « Un autre monde ». *Livres hebdo*, 23 de novembro de 2007, n° 711, p.&nbsp;39.
; Entrevistas
* LABAT, Julien. « L’art de l’absurde ». *Page des libraires'', janvier-février 2008, n° 118, p.&nbsp;24.

### Ligazóns externas 
*
*Entrevista a Joël Egloff na páxina froggydelight.com 
*Perfil en idref.fr
Os asollados

***Os asollados*** (título orixinal en ) é un libro do escritor francés Joël Egloff publicado no ano 2000. Consiste nunha colección de relatos curtos satíricos nos que os personaxes se desenvolven en diversas situacións inesperadas provocadas por unha eclipse total de sol.

En 2017 foi traducido ao galego por Moisés Barcia e publicado pola editorial Rinoceronte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Rinoceronte Editora
La Méduse

miniatura|240px|La Méduse navegando.
A ***La Méduse*** foi unha fragata francesa que afundiu o 2 de xullo de 1816 no banco de Arguin, ó longo das costas de Mauritania, con 390 mortos e 15 sobreviventes, dos cales 5 morreron antes do seu traslado a Saint Louis, Senegal.

A maioría dos 400 pasaxeiros que ían a bordo foron evacuados da nave, e 151 homes foron obrigados a refuxiarse nunha improvisada balsa que sería remolcada polos botes salvavidas. O remolque non deu éxito, e os botes abandonaron a balsa e os seus pasaxeiros en oceáno aberto. Sen ningún xeito de dirixir a balsa á costa, a situación a bordo axiña se tornou desastrosa. Ducias de homes caeron no mar por mor dunha treboada, mentres que outros, bébedos de viño, rebeláronse e foron asasinados polos oficiais. Cando os seus víveres remataron, varios homes feridos foron lanzados ó mar, e algúns dos superviventes recurriron ó canibalismo. Despois de 13 días no mar, a balsa foi descuberta con só 15 homes aínda vivos.

## Repercusións 
[miniatura|dereita|250px|*[A Balsa da Medusa* de Théodore Géricault, Louvre.]]
A incompetencia dos oficiais e as narracións do que sucedeu na balsa tiveron un grande impacto na opinión pública; máis aínda cando dous dos seus protagonistas, o médico Savigny e o enxeñeiro e xeógrafo Corréard, ámbolos dous superviventes da balsa, contaron a súa experiencia nun libro. Por mor destes testemuños, houbo un proceso xudicial no ano 1817, en tempos da Restauración, e Chaumareys foi declarado responsábel; fóronlle reprochadas a súa incompetencia e covardía. Porén, a pena de morte ditada contra el foi conmutada por tres anos de cadea.

Alén diso, o escándalo e a indignación que provocou o drama estaban tamén dirixidos contra unha Mariña arcaica en mans dos realistas, que ignoraron os escasos avances do Imperio no eido mariño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Le témoignage de deux survivants : *Le naufrage de La Méduse*, Alexandre Corréard et Jean-Baptiste Savigny, livre publié fin 1817.
* *La malédiction de la Méduse*, per Erik Emptaz, Ed. Grasset, 2005 (prix Encre Marine 2005).
Astican

**Astican** (acrónimo de **Astilleros Canarios**) é unha empresa do sector naval con sede nas Palmas de Gran Canaria, adicada á reparación de buques e plataformas petrolíferas.

## Historia 
A empresa foi fundada en 1972 polo Instituto Nacional de Industria como factoría de reparacións navais. Cun capital social de cen millóns de pesetas. O 50% do capital social sería do INI, o 40 % de tres filiais da Caja Canaria (Condeca, Protucasa e Coinsa), e o outro 10 % restante da agrupación de reparadores do porto das Palmas de Gran Canaria. En 1989 foi privatizada e vendida ao grupo Italmar, con capital grego e canario, por 600 millóns de pesetas.

## Notas
Un milleiro de soles espléndidos

***Un milleiro de soles espléndidos*** (en ) é unha novela do escritor afgán Khaled Hosseini, publicada en 2007. É a súa segunda novela, despois do seu debut en 2003 con *O cazador de papaventos*. Mariam é unha filla ilexítima, e sofre tanto o estigma que rodea o seu nacemento como o abuso que ó que se enfronta despois do seu matrimonio. Laila, nada unha xeración despois, é en comparanza unha privilexiada durante a súa xuventude. As súas vidas crúzanse cando se ve obrigada a aceptar unha proposta de matrimonio de Rasheed, o esposo de Mariam.

Hosseini destacou nesta novela a súa intención de facer unha "historia de nai e filla" en contraste con *O cazador de papaventos*, que el considera unha "historia de pai e fillo". Continúa algúns dos temas que empregou na súa obra anterior, como as relacións familiares, pero nesta ocasión céntrase nas personaxes femininas e o seu papel dentro da sociedade afgá.

## Notas
Astilleros de Mallorca

**Astilleros de Mallorca** é unha empresa mallorquina adicada á reparación naval.

En 1942 fundouse Astilleros Palma para a construción de paquebotes mallorquinos de gran tamaño para comerciar con Barcelona e entre as illas. Nos anos 1950 pasaron a construír os buques en aceiro soldados. En 1968 fusionáronse os pequenos estaleiros Ballester e Llompart con Astilleros Palma. Nos anos 1970 pasaron a construír iates. Nos anos 1980 tomou o control da empresa as galegas Freire e Santo Domingo. En 1984 fabricouse o último gran buque, un gaseiro de 113 metros de eslora. En 1995 botouse o último iate construído no estaleiro adicándose dende entón ás reparacións navais.

## Notas
Wazir Akbar Khan, Cabul

**Wazir Akbar Khan** (en ) é un barrio do norte de Cabul, formando parte do distrito 10. Recibe o seu nome do emir afgán do século XIX Wazir Akbar Khan. É unha das zonas máis ricas de Cabul. Moitas das embaixadas estranxeiras atópanse alí, incluíndo as embaixadas dos Estados Unidos e do Canadá. O aeroporto Hamid Karzai atópase preto de Wazir Akbar Khan.

## Na cultura popular 
A primeira parte da novela *O cazador de papaventos* de Khaled Hosseini está ambientada neste suburbio.

## Notas
Comac C919

O **Comac C919** é un avión de pasaxeiros de fuselaxe estreita desenvolvido polo fabricante chinés Comac. O programa lanzouse no ano 2008 e a fabricación do prototipo comezou en decembro de 2011. Presentouse o 2 de novembro de 2015 e o seu primeiro voo foi o 5 de maio de 2017. A entrada en servizo do C919 foi no 2023 con China Eastern Airlines. O avión, principalmente construído con aliaxes de aluminio, é impulsado tanto por motores turboventilador CFM International LEAP como por ACAE CJ-1000A, e pode transportar entre 156 e 168 pasaxeiros nunha configuración normal ata os 5 555&nbsp;km. Vai competir principalmente co Boeing 737 MAX e co Airbus A320neo. En febreiro de 2018 Comac tiña 815 pedidos, principalmente de compañías de arrendamento e aeroliñas chinesas.

Actualmente, o avión é usado soamente polo China Eastern Airlines.

## Especificacións 
| Tripulación: 2 en cockpit
| Pasaxeiros: 150-180
| Motores : 2 turboventiladores

## Operadores 
Actualmente, 2 avións están sendo usados pola China Eastern Airlines, con 815 pedidos.

## Notas
Comgall mac Domangairt

**Comgall mac Domangairt** foi rei de Dalriada a comezos do século VI. Era fillo de Domangart mac Fergusa e neto de Fergus Mòr Mac Earca. Os *Anais do Ulster* estabelecen a súa morte no anos 538, 542 e 545, e nos *Anais de Tigernach* en 537.

## Traxectoria 
Non se coñece nada da vida de Comgall agás sobre a súa morte, mais é salientable polo feito de levar o epónimo fundador do *Cenél Comgaill*, un dos parentescos de Dalriada, segundo o *Senchus fer n-Alban*. De feito, esta obra fala do *Crich Comgaill*, pero os *Anais do Ulster* empregan o termo cenél nun escrito de 710.

O *Senchus* narra que Comgall tivo un só fillo, Conall, que tivo sete fillos máis, dos cales se coñece o nome de seis: Loingsech, Nechtan, Artan, Tuatan, Tutio e Coirpre. Podería ser que Coripre fose un engadido posterior, xa que o *Senchus* fala dun pobo de Coirpre, diferente dos fillos de Erc.

## O Cenél Comgaill 
Os anaiss irlandeses falan relativamente pouco do *Cenél Comgaill*. Porén, novas interpretacións suxiren que este grupo de parentesco podería ter sido importante na gaelización dos pictos, xa que un tal Dargart mac Finguine do Cenél Comgaill casou coa princesa picta Der-Ilei, e os reis pictos Bridei IV e Nechtan mac Der-Ilei foron produto deste casamento.

Cóidase que o Cenél Comgaill se atopaba en Cowal, no oeste das Highlands, unha zona cuxo nome deriva de Comgall ou Comgaill, e na illa de Bute. Se cadra tamén controlaron dende a illa de Arran cara ó sur. Os centros reiais do seu reino non se coñecen, malia que Dunoon podería ter sido de grande importancia. Contra finais do século VI e comezos do VII asociouse Saint Blane con Bute, pero algúns investigadores actuais non están certos de que esta tradición sexa correcta. O mosteiro de Kingart, asociado con Saint Blane, noméase nos anais. Atópase preto da fortaleza de Dunagoil, que plausiblemente podería ter sido o centro real do estado, mais non é seguro que estivese ocupado durante ese período.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
María Pardo Vuelta

**María Pardo Vuelta**, nada en Becerreá, é unha profesora e tradutora galega.

## Traxectoria 
Foi lectora do Centro de Estudos Galegos da Universidade de Padua de 2014 a 2017.

Entre as súas traducións ó galego salientan as novelas do escritor afgán Khaled Hosseini, *O cazador de papaventos* e *Un milleiro de soles espléndidos*, ámbalas dúas publicadas por Ediciones El Andén no ano 2008.
## Obras en galego
### Traducións
* *O cazador de papaventos* (2008)
* *Un milleiro de soles espléndidos* (2008)

## Notas
And the Mountains Echoed

***And the Mountains Echoed*** é a terceira novela do escritor afgán Khaled Hosseini. Publicada en 2013 por Riverhead Books, desvíase do estilo de Hosseini nas súas dúas primeiras obras para evitar centrarse só nunha única personaxe. Por iso, o libro está escrito como unha colección de historias curtas, e cada un dos seus capítulos está escrito dende a perspectiva dunha personaxe diferente. O piar da novela é a relación entre un neno de dez anos, Abdullah, e a súa irmá de tres anos, Pari, así como a decisión do pai de ambos de vendela a ela a unha familia sen fillos de Cabul, un evento que une as distintas narrativas.

Hosseini declarou que o seu obxectivo nesta novela era facer as personaxes máis complexas e moralmente ambiguas. Continuando co tema familiar estabelecido nas súas obras anteriores, *O cazador de papaventos* e *Un milleiro de soles espléndidos*, *And the Mountains Echoed* céntrase na relación dos dous irmáns. Ademais de Abdullah e Pari, Hosseini presenta outras dúas relacións entre irmáns: a da madrasta dos nenos, Parwana e a súa irmá discapacitada Masooma, e a dun médico afgán-americano chamado Idris e o seu curmán Timur.
Ane Irazabal

**Ane Irazabal Elkorobarrutia**, nada no ano 1984 en&nbsp;Arrasate (Guipúscoa), é unha xornalista vasca.

## Traxectoria 
É licenciada en Historia e Comunicación audiovisual. Estou Historia na Universidade do País Vasco entre 2003 e 2007, e dende 2006 até 2010 Comunicación audiovisual na Universidade de Mondragón. Após finalizar os seus estudos, marchou a París e Palestina para comezar a súa andaina como xornalista independente. Traballou en varios lugares de Oriente Medio, investigando sobre as consecuencias da Primavera árabe no Líbano, Exipto, Xordania e Libia. Nos últimos anos, fixo un seguimento do drama dos refuxiados e dos fenómenos migratorios en Oriente Medio, África e Europa.

## Premios 
* *Argia Saria* (2017)
* *Euskal Kazetari Saria* (2017)

## Notas
Riverhead Books

**Riverhead Books**&nbsp;é unha editorial estadounidense fundada en 1993 por Susan Petersen Kennedy. É unha división de Penguin Group.

Entre os escritores publicados por Riverhead están Marlon James, Junot Díaz, George Saunders, Khaled Hosseini, Nick Hornby, Anne Lamott, Patricia Lockwood, Sarah Vowell, o Dalai Lama, Chang-rae Lee, Meg Wolitzer, Dinaw Mengestu, Daniel Alarcón, Daniel H. Pink, Steven Johnson, Jon Ronson e James McBride.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mountain View, California

miniatura|240px|Casa do concello da cidade.
**Mountain View** é unha cidade no condado de Santa Clara, California. A cidade ten o seu nome debido á vista dende as Montañas Santa Cruz. No censo de 2000, Mountain View alcanzou a cifra de 70.708 habitantes.

## Xeografía 
Segundo a oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ten unha superficie total de 31,8 quilómetros cadrados, dos cales, 31,1 quilómetros cadrados son terra e 0,7 quilómetros cadrados (2,26%) son auga.

Mountain View atópase no extremo norte da Ruta Estatal 85, onde se une coa Ruta 101 dos Estados Unidos. A Ruta Estatal 82 do estado segue a ruta do histórico Camiño real a través de Mountain View. A cidade limita polo noroeste con&nbsp;Palo Alto, ó suroeste con&nbsp;Los Altos, ó sueste con&nbsp;Sunnyvale, ó nordés co aeroporto federal de Moffett, e polo norte coa Baía de San Francisco.

Cara ó oeste están os Montes Santa Cruz, ós cales a cidade debe o seu nome, e que a separan do océano Pacífico. Polo leste atópase a serra de Diablo. Ámbalas cadeas, que en conxunto forman os límites do Val de Santa Clara, son visibles dende moitos puntos da cidade.

A maioría de Mountain View componse dos barrios residenciais. Os parques empresariais atópanse principalmente na zona norte do litoral, ó norte da estrada 101, e ó leste da estrada 85.

### Clima 
Mountain View ten un clima mediterráneo con influencia oceánica (Köppen *Csb*: 
subtropical seco verán). Os veráns son cálidos e secos, mentres que os invernos son suaves e húmidos. Porén, os veráns e os invernos son algo moderado debido á súa relativa proximidade ao Pacífico, aínda que ten unha influencia marítima menor que San Francisco, máis ó norte da península.

## Notas
Astilleros José Valiña

**Astilleros José Valiña** é unha empresa galega adicada ao deseño, construción e reparación de buques.

## Historia
Foi fundado en 1951 nas Xubias. Para a construción e reparación de barcos de pesca. Tamén facía equipamento naval. En 2008 vendeu os terreos nos que estaba á inmobiliaria Isoman para facer unha zona residencial que non chegou a construírse. Pasou a traballar nas instalacións de Varaderos de La Coruña, anteriormente Cercagrande, na dársena de Oza.

Valiña ocupou a dársena de Oza ata 2014, cando rematou a concesión da autoridade portuaria. Ocupaba entón 22.000 metros cadrados. Instalacións abandonadas e que quedaron en ruína. A empresa segue a traballar no polígono da Grela, nunhas instalacións de 8.800 metros cadrados de superficie. Son obradoiros de mecanizado e calderería adicados á fabricación de máquinas e equipos navais e industriais.

## Notas
Ferran Hurtado Sanchis

**Ferran Hurtado Sanchis**, nado en Tavernes Blanques o 6 de marzo de 1913 e finado en Manresa o 15 de novembro de 2001, foi un pintor, delineante, profesor e crítico de arte valenciano.

## Traxectoria 
Residiu en Manresa desde comezos da década de 1940. Licenciado en pintura e debuxo, foi discípulo de Ricardo Verde Rubio e Martín Vidal Corella.

Foi profesor de debuxo no Instituto Lluís de Peguera e na Escola de Artes e Oficios en Manresa.

Exerceu a crítica e divulgación da arte a través de artigos, conversas en radio e conferencias. As súas obras están no museo de Igualada e o Museo Rexional de Manresa.

Foi autor e coautor de libros de texto na súa especialización docente. Na década de 1960 escribiu, polo menos, tres libros coa Editor Cosmos chamado *Dibujo*, *Dibujo Lineal* e *Metodología de dibujo*.

A súa primeira exposición foi en Manresa, no Teatro Kursaal de Manresa en 1942. Fixo exposicións individuais (por exemplo en La Plana de l'Om) e colectivas.

## Vida persoal
Casou coa pintora Amparo Díaz Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo da Universidade Autónoma de Barcelona 
* Rexistros persoais no Museo de Manresa  
* "El Museo Benlliure (Valencia) rinde homenaje al pintor Vidal Corella, representante de la Escuela Levantina", *Europa Press*, 26 de setembro de 2006 .
Amaia Uribe

**Amaia Uribe Astorkia**, nada en 1985 en Forua (Biscaia), é unha xornalista e bertsolari vasca. Actualmente, é correspondente en Nova York para a EITB.

Estou comunicación audiovisual e posteriormente entrou no mundo da televisión. Empezou como xornalista no telexornal da EITB e en 2008 presentou o programa "Hitzetik Hortzera" sobre bertsolaritza. Tamén estivo traballando en Radio Euskadi na emisión de novas de actualidade de Nova York.

## Notas
Hazarajat

300px|miniatura|A área en verde escuro no centro do país representa Hazarajat.

**Hazarajat** (en ) ou **Hazaristán** (en ) é o nome do territorio habitado polo pobo hazara, nas terras altas do centro e sur de Afganistán, entre as montañas Koh-i-Baba e o extremo occidental do Hindu Kush. Os seus límites físicos están marcados por Bamyan no norte, polo río Helmand no sur, Firuzkuh polo oeste e a provincia de Wardak polo leste. Hazarajat é máis unha rexión etnorelixiosa que xeográfica, onde habitan os turco mongois xiítas."

Hazarajat está composta polas provincias de Bamyan, Maidan Wardak, Ghazni, Daykundi, Ghor, Urozgan, Parwan, Samangan, Baghlan, Balkh, Badghis, logar, Sar-e Pol e Herat.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo hazara
Pobo paxto

Os **paxtos**, noutras fontes tamén chamados **pashtus** ou **pashtos** (en  *Pax̌tānə*; singular masculino: پښتون *Pax̌tūn*, feminino: پښتنه *Pax̌tana*), son un grupo étnico iranio que viven principalmente en Paquistán e Afganistán. Falan a lingua paxta e practican o pashtunwali, que é o seu código de conduta ético e tradicional. A etnoxénese do grupo étnico paxto non está claro pero os historiadores teñen referencias de pobos antigos chamados *pakthas* (*Pactyans*) entre o II e I milenio a. C., que poden ser os seus devanceiros. A súa historia sempre se cinguíu ó territorio dos actuais estados de Paquistán e Afganistán.

Globalmente, estímase que os paxtos roldan os 50 millóns de persoas, pero non existe unha cifra máis exacta pola falta de censo oficial en Afganistán dende 1979. A maioría dos paxtos viven na rexión chamada Paxtonistán, que foi dividida en dous dende que os británicos impuxeron a liña Durand. Tamén existen significativas comunidades paxtas na diáspora, nas cidades de Sind e o Panxab en Paquistán, en particular Karachi e Lahore. Unha recente diáspora paxta desenvolveuse nos estados árabes do Golfo Pérsico, principalmente nos Emiratos Árabes Unidos. Os paxtos son unha significativa minoría en Paquistán, onde forman o segundo meirande grupo étnico, ou o 15% da poboación. Como o principal grupo étnico de Afganistán (onde representan entre o 42% e o 60% da poboación), os paxtos foron o grupo etnolingüístico dminante durante máis de 300 anos. Durante a era do Sultanato de Delhi, a dinastía Lodi dos séculos XV e XVI substituíu brevemente os gobernantes do norte da India, até que Babur depuxo a dinastía Lodi. Outros paxtos loitaron contra a dinastía safávida e contra o Imperio Mogol antes de obter un estado independente a comezos do século XVIII, que comezou coa exitosa revolución de Mirwais Hotak seguida da conquista de Ahmad Shah Durrani.

## Notas
Universidade Estatal de San Jose

A **Universidade Estatal de San Jose** (en ), abreviada algunhas veces en inglés como **San Jose State** e **SJSU**, é a institución fundadora do que hoxe é o sistema da Universidade Estatal de California. O campus urbano en San Jose, California, ten arredor de 33&nbsp;000 estudantes e é a universidade con máis graduados traballando en Silicon  Valley que calquera outra.

## Campus 
O campus principal é unha área rectangular localizado no centro de San Jose, California, contiguo á Rúa San Fernando Street (norte), Cuarta Rúa (oeste), Rúa San Salvador (sur) e a Décima Rúa (este).

California State Normal School nunca tivo un campus permanente en San Francisco por iso trasladouse a San Jose en 1871. O campus orixinal de California State Normal School en San Jose consistía nun edificio de madeira con céspede no centro do edificio de forma cuadrangular. O edificio orixinal foi devorado por un incendio en 1880 e foi substituído cunha estrutura de ladrillos e cachotaría parecida á configuración de 1881. O edificio foi declarado como non seguro despois do terremoto de San Francisco de 1906 pero foi destruído despois dunha réplica da magnitude da cal estaba predita que destruiría o edificio. Porén,&nbsp;a parte que non foi destruída e debía ser derrubada foi cancelada, e a parte que quedou foi construída e dividida en catro salóns: Tower Hall, Morris Dailey Auditorium, Washington Square Hall, e Dwight Bentel Hall. Estes catro edificios son os máis antigos do campus. En outubro de 2005 anunciouse a renovación do edificio máis antigo e recoñecido do Tower Hall con $2 millóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Beizo leporino

Denomínase **beizo leporino**, **beizo fisurado**, ou **fisura labial** ó defecto conxénito que consiste nunha fendedura ou separación no beizo superior. O beizo leporino orixínase pola fusión incompleta dos procesos maxilar e nasomedial do embrión e é un dos defectos de nacemento máis frecuentes (constitúe aproximadamente o 15% das malformacións conxénitas). Preséntase, frecuentemente, acompañado de **padal fendido** ou **fisura palatina**.

## Etimoloxía 
Beizo leporino (do lat. *leporīnus*, da lebre) quere dicir «beizo de lebre», pois ese animal ten o beizo superior cortado no centro. Durante moito tempo este foi o termo utilizado para denominar á fisura labial. Porén, en anos recentes os dous termos usáronse para referirse á mesma condición.

## Notas
Beizo

Os **beizos** son a porta de entrada do aparello dixestivo e a apertura anterior da boca. Presentan unha porción muscular central, de músculo esquelético, recuberta por fóra por pel e por dentro por unha mucosa.

A porción muscular central corresponde a músculo estriado voluntario, recuberto pola súa banda externa por pel, constituída por epiderme, derme e hipoderma, e pola súa banda interna por unha mucosa, constituída por un epitelio de revestimento, unha lámina propia e unha submucosa. O beizo é un repregamento musculocutáneo membranoso. Para diferenciar nun corte a pel da mucosa débense visualizar os folículos pilosos. Ademais, o epitelio da mucosa é máis alto.

## Beizo superior 
Na zona central elévase un nódulo redondeado chamado *tubérculo.* Por enriba do nódulo atópase unha depresión chamada *filtro.* Desde as ás do nariz ás comisuras dos beizos atópanse uns sucos chamados *sucos nasolabiais*.

## Notas
World Book Club

***World Book Club *** é un programa de radio da BBC World Service. Cada edición do programa, que é emitido o primeiro sábado de cada mes e que se repite o seguinte luns, trata sobre un autor de sona e debátese co público sobre unha das súas obras, a miúdo a máis coñecida. Dende que o programa comezou a emitirse no ano 2002, foi presentado por Harriett Gilbert.

## Historia 
*World Book Club* trata sobre un autor famoso que responde preguntas feitas polo público sobre unha das súas obras. Polo xeral, o programa é gravado diante dunha audiencia en directo. Os oíntes de todo o mundo poden enviar as súas preguntas antes da gravación.

## Notas
Salon (páxina web)

miniatura|250px|Logotipo de Salon.
**Salon.com** (a miúdo chamado simplemente Salon), é unha revista dixital, con contido actualizado todos os días da semana. Forma parte de **Salon Media Group.** A política dos Estados Unidos é o seu principal obxectivo, pero abrangue unha gran variedade de temas. Os comentarios e artigos sobre música, libros e filmes tamén son unha característica salientable do sitio. A sede de *Salon* atópase no centro de San Francisco. O seu actual editor en xefe é Joan Walsh.

## Contido 
A revista Salon abrangue unha variedade de temas. A política dos Estados Unidos é un dos principais temas nos que se centra. Ten recensións e artigos sobre música, libros, e filmes. Tamén conta con artigos acerca da "vida moderna", incluídas as relacións e o sexo. Abarca tamén á tecnoloxía, con especial atención ós movementos de software libre/código aberto.

Salón foi sempre un sitio interactivo en certa medida. O concepto "salon" é levado á práctica en dous foros de debate abertos exclusivamente ós subscritores en liña, Salon Table Talk e WELL.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Publishers Weekly

***Publishers Weekly*** (tamén coñecida como **PW**) é unha revista estadounidense de publicación semanal destinada a editores, bibliotecarios e axentes literarios. Fundada en 1841 por Frederick Leypoldt, a énfase do exemplar son as recensións de libros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Gran Premio do Reino Unido de 1997

O **Gran Premio do Reino Unido de 1997** foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 13 de xullo de 1997 no Circuíto de Silverstone, Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a novena rolda da tempada de Fórmula Un de . Jacques Villeneuve gañou a carreira malia estar parado no pitlane por medio minuto durante o seu primeiro pitstop, tras un problema coas rodas.

Dous líderes previos retiráronse da carreira debido a fallos mecánicos. Michael Schumacher lideraba por máis de 40 segundos antes de que un fallo na roda causase a súa retirada. Mika Häkkinen parecía encamiñarse a súa primeira vitoria, pero o seu motor explotou mentres mantía a raia a Villeneuve.

Alexander Wurz logrou o seu primeiro podio no seu terceiro Gran Premio, tamén liderou a carreira durante os pitstops. David Coulthard correu 3º no inicio, pero desapareceu con problemas de freada. O compañeiro de equipo de Schumacher, Eddie Irvine, estaba preto de Villeneuve cando ambos fixeron o seu segundo pitstop, pero o seu coche fallou cando saíu dos pits. A carreira foi un desastre para Heinz-Harald Frentzen. Calou na grella coa carreira a piques de comezar, forzando a abortar o inicio da carreira para comezar na reanudación na parte traseira da grella. Entón, na primeira volta, Jos Verstappen bateu coa parte traseira do seu Williams na curva Becketts e a carreira do alemá rematou inmediatamente.

Damon Hill finalmente logrou os seus primeiros puntos para o equipo Arrows tras unha retirada tardía de Shinji Nakano.

## Clasificación 
### Clasificación 
miniatura|right|200px|Damon Hill pilotando o Arrows A18 durante o Gran Premio
[miniatura|250px|right|[Alexander Wurz pasando unha badeira amarela durante a carreira.]]

### Carreira
## Notas 
***Líderes por volta:** Jacques Villeneuve 36 (1–22, 38–44, 53–59), Michael Schumacher 15 (23–37), Mika Häkkinen 8 (45–52)

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:  Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Reino de Afganistán

O **Reino de Afganistán** (en  Dǝ Afġānistān wākmanān; en dari: پادشاهي افغانستان‎) foi o período monárquico no moderno Afganistán estabelecido por Dost Mohammad Khan en 1826 trala caída de Ayub Shah Durrani en 1823, gobernante do Imperio Durrani (aínda que o nome oficial deste imperio tamén era Reino de Afganistán, o seu territorio era moito máis extenso). A monarquía afgá deixou de existir en 1973, cando o derradeiro rei foi derrocado e quedou a vivir no exilio.

## Historia 
### O Gran Xogo 
A primeira época do reino, ás veces coñecida como emirato (polo título de emir que ostentou o monarca afgán até 1926) estivo signada polo «Gran Xogo»: a disputa entre os intereses do Imperio Ruso e o Imperio Británico. Entre 1839 e 1842 tivo lugar a primeira guerra anglo-afgá, durante a cal os británicos ocuparon Afganistán e trataron de impedir o expansionismo rival dos rusos; porén, non lograron derrocar a Dost Mohammad Khan.

Trala morte deste monarca en 1863, foi sucedido polo seu fillo Shir Ali, quen tres anos máis tarde foi derrocado polo seu irmán máis vello Mohammad Afzal Khan. En 1868 Shir Ali regresou ó poder, pero foi atacado polos rusos; os británicos tamén invadiron e obrigaron a retirarse ós tsaristas. O novo emir, Mohammad Yaqub Khan, tratou de contentar ós rusos orientando un pouco a ese imperio a súa política exterior, pero foi derrocado polos británicos, quen impuxeron a Abdur Rahman Khan e fixeron que este aceptase en 1893 a «Liña Durand», fronteira sur de Afganistán que provocou a división política do pobo paxto e a anexión dun terzo do país á colonia da India Británica. Abdur Rahman tivo que facer fronte a moitas rebelións.

Abdur Rahman foi sucedido polo seu fillo Habibullah Khan, quen asinou un tratado en 1905, logo da segunda guerra anglo-afgá, confirmando que as relacións exteriores de Afganistán eran controladas polo Reino Unido. En 1919 foi asasinado durante un complot do seu irmán Nasrula, quen foi detido por Amanula, o novo emir.

### Independencia definitiva 
Amanullah Khan proclamou a independencia e obrigou a que o Reino Unido a recoñecese co Tratado de Rawalpindi logo da terceira guerra anglo-afgá. Amanula aliouse internacionalmente coa recentemente fundada Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas e levou a cabo numerosas reformas sociais, políticas e económicas. En 1926 cambiou o título do monarca de *Amir* a *Padshah.* Tivo que facer fronte a varias rebelións fomentadas polos británicos.

En 1929 o caudillo rebelde Habibula Kalakani derrocouno e foi proclamado *Amir*, pero foi tamén derrocado por Mohammad Nadir Shah, quen reinou até 1933, cando foi asasinado e sucedido polo seu fillo Mohammed Zahir Shah.

Zahir Shah estabeleceu o primeiro parlamento afgán en 1965, época de liberación social e fermentación política. Foi derrocado polo príncipe Mohammed Daud Khan, quen proclamou a república en 1973.

## Notas
Slate

***Slate*** é unha revista en liña de novas, política e cultura, publicada en inglés. Politicamente orientada para  a esquerda, foi creada en 1996 nos Estados Unidos, polo editor Michael Kinsley. Inicialmente baixo a propiedade da Microsoft, como parte do MSN,  en 21 de decembro de 2004 foi comprada pola Washington Post Company. Dende o 4 de xuño de 2008, Slate foi administrada polo  Grupo *Slate*, entidade  creada pola Washington Post Company para desenvolver e xestionar só revistas en liña.
A versión francesa (slate.fr) foi lanzada en febreiro de 2009 por un grupo de catro xornalistas, incluíndo Jean-Marie Colombani, Eric Leser  e o economista Jacques Attali. Os fundadores teñen o 50% da compañía, mentres o Grupo Slate ten 15%.

A páxina web da *Slate* ( ISSN 1091-2339 ), que é actualizado diariamente, abrangue política, artes, cultura, deportes e novas. A revista é coñecida (e ás veces criticada) por adoptar posicións contrarias ás opinións maioritarias, usando argumentos contraintuitivos.

## Notas
Wired

***Wired*** é unha revista mensual estadounidense que existe dende 1993 e un páxina web de novas homónimo. *Wired* trata de reflectir a maneira en que a tecnoloxía afecta á cultura, á educación, á economía e á política. A revista é propiedade da editorial Condé Nast Publications e publícase en San Francisco, California.

A palabra inglesa "Wired" pódese traducir ó galego como "cableado/a", o que debe entenderse no contexto da época de fundación da revista, no cal as computadoras dependían exclusivamente de cables para conectar os seus compoñentes entre si, como o monitor, o rato, o teclado ou a impresora. Outra tradución do título da revista en galego podería ser "conectado", no sentido da visión dos seus lectores como xente conectada ou enganchada ás novas tecnoloxías e as súas conexións coa cultura, a economía, a política, a moda etc.

## Historia 
O primeiro número da revista foi publicado para o período de marzo-abril de 1993, conforme á súa propia nomenclatura o **1.01** (a primeira cifra indica o ano e a segunda o mes). O xornalista Louis Rosetto e a súa socia Jane Metcalfe fundaron a revista no ano 1993 co apoio inicial do empresario da industria do software Charlie Jackson e Nicholas Negroponte, director do Laboratorio de Medios do MIT, que ademais traballou como columnista durante máis de seis anos. Desde o comezo, Wired foi un grande éxito editorial e foi comparada con Rolling Stone polo seu impacto na sociedade norteamericana.

## Notas
Zekeria Ebrahimi

**Zekeria Ebrahimi**, nado o 9 de xaneiro de 1996, é un actor afgán.

## Traxectoria 
Ebrahimi é coñecido polo seu papel no filme de 2007 *The Kite Runner*, no cal interpreta a personaxe de Amir cando era neno.

Recibiu moita atención dos medios de comunicación pola súa interpretación, tanto polo seu talento como actor como pola polémica que espertou no seu país o papel que fixo. Tivo que cambiar de escola despois de que os seus compañeiros hazaras o ameazasen de morte, e Paramount Pictures foi eventualmente forzado a trasladar a tres dos nenos da rodaxe ós Emiratos Árabes Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Marc Forster

**Marc Forster**, nado o 30 de novembro de 1969, é un director e guionista suízo e alemán de nacemento. É coñecido por dirixir os filmes ''Monster's Ball*, *Finding Neverland*, *Stranger than Fiction*, *The Kite Runner*, *Quantum of Solace* e *World War Z''.

## Filmography 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Premios da Crítica Cinematográfica

Os **premios da Crítica Cinematográfica** (en ) son uns premios concedidos pola Broadcast Filme Critics Association en recoñecemento da excelencia en logros cinematográficos.

Dende a súa primeira edición, as galas emitíanse na canle VH1, pero no ano 2013 empezaron a emitirse en The CW.

## Sede 
Dende 2006 até 2009, os premios celebráronse na Santa Monica Civic Auditorium. De 2010 a 2012, celebráronse no reformado e histórico Hollywood Palladium. A décimo novena cerimonia realizouse o 16 de xaneiro de 2014, en directo dende Barker Hangar en Santa Monica, California.

## Notas
Matthew Spangler

**Matthew Spangler** é un dramaturgo, director e profesor estadounidense.

## Traxectoria 
Os escritos de Matthew Spangler foron publicados en *Theatre Journal, Text and Performance Quarterly, The James Joyce Quarterly, The New Hibernia Review, Theatre Survey, Nineteenth-Century Literature, SIAR: The Journal of the Western Institute of Irish Studies, The *South Atlantic Review*, The Biographical Dictionary of Southern Writers, The Art of Elizabeth Bishop, *e* Performing the Crossroads: Critical Essays in Performance Studies and Irish Culture.*

O seu libro *Staging Intercultural Ireland: New Plays and Practitioner Perspectives,* (co-editado con Charlotte McIvor) sobre a inmigración e as artes en Irlanda, foi publicado por Cork University Press.

A súa obra *The Kite Runner*, baseada na novela *O cazador de papaventos* de Khaled Hosseini, foi publicada por Bloomsbury no Reino Unido e por Penguin nos Estados Unidos.
Actors Theatre of Louisville

'''Actor's Theatre of Louisville'*&nbsp;é un theatro que se atopa no barrio Downtown da cidade de Louisville, en Kentucky. Fundado no ano 1964 polo produtor local Richard Block e o actor Ken Jenkins e deseñado en 1974 como *Teatro do Estado de Kentucky*, funciona como unha asociación sen ánimo de lucro.

O edificio que alberga o teatro provén da reunión de dous edificios antigos:o Old Bank of Louisville que é un National Historic Landmark e o inmoble Myers-Thompson Display. Cada primavera, o teatro acolle o festival internacional *Humana Festival of New American Plays'' que presenta ó público talentos mozos dende 1976. Cada ano, fanse máis de 600 representacións en 30 producións clásicas ou contemporáneas. O teatro tamén ofrece clases para afeccionados e profesionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Manuel Barrio Ayuso

**Manuel Barrio Ayuso** nado en Casarejos (Soria) o 12 de setembro de 1786 e finado en Murcia o 23 de novembro de1850, foi un xurista e político liberal español, ministro durante a minoría de idade de Isabel II.

## Traxectoria 
Traballou como maxistrado e foi deputado pola provincia de Soria no parlamento de 1836, 1837, 1839, 1840 e 1841,  e foi ministro de Graza e Xustiza, do 18 de maio ao 14 de agosto de 1836, no consello de ministros presidido por Francisco Javier de Istúriz , ata que foi obrigado a dimitir despois do motín da Granxa de San Ildefonso, que conseguiu restaurar a Constitución española de 1812. Con todo, foi elixido presidente do Congreso dos Deputados do 2 de xaneiro ao 31 de xaneiro de 1838 e do 16 de febreiro ao 17 de xullo de 1838.

Con posterioridade, foi senador pola provincia de Soria en 1844 a 1845, ano no que foi nomeado senador vitalicio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados de España