Tenpō tsūhō

O ***Tenpō tsūhō*** (en xaponés: 天保通宝) foi unha moeda xaponesa de bronce do sistema monetario Tokugawa, correspondente ao período Edo, cun valor facial de 100 *mon*, creada no sexto ano da era Tenpō (1835) e producida por fundición ata 1870 en diferentes cecas.

No anverso da moeda lese a inscrición *Tenpō* (天保) na súa parte superior da perforación central, en referencia á era en que se instituíu a moeda, e *tsūhō* (通寳) na parte inferior, co significado de "moeda circulante".

Pola súa banda, na parte superior do reverso alúdese ao valor de 100 *mon* coa expresión *Tō Hyaku* (當百).

De xeito oficial, todas as moedas foron producidas nas cecas de Edo e de Osaca, aínda que o seu éxito e os beneficios acadados pola súa produción fixeron que se fabricase tamén, de xeito extraoficial, en diversas cecas provinciais.

## Historia 
### Creación e consecuencias 
O *Tenpō tsūhō* chegou aproximadamente un século despois da introdución do *Hōei tsūhō* (宝永通宝), durante o quinto ano da era Hōei (1708), que tiña un valor de 10 *mon* —aínda que só contiña tres veces máis cobre que unha moeda ''Kan'ei Tsūhō*, que valía 1 *mon*—. Aquela moeda abandonouse pouco despois, xa que a poboación non a admitía pola discordancia entre o seu valor intrínseco e o seu valor nominal.

O Goberno do shogunato Tokugawa comezou a emitir a moeda de 100 *mon* en 1835, como forma de combater o seu déficit fiscal, mais ao ter unha cantidade de cobre moi reducida —só tiña 5½ veces que a *Kan'ei Tsūhō*, dun mon—, a súa posta en circulación provocou unha inflación crónica nos prezos dos produtos básicos, algo que os historiadores económicos poñen en paralelo coa moeda de 100 *wén* emitida na China en 1853 pola dinastía Qing, ou coa de 100 *mun* emitida en Corea en 1866, no Reino de Joseon, ambas tamén fundidas e emitidas para combater o déficit gobernamental. Mais, en tanto que a produción da chinesa finalizou nun ano, e a da coreana durou só 172 días, o *Tenpō tsūhō* xaponés continuou fabricándose durante todo o tempo do período Edo. Malia isto, o valor real de mercado do *Tenpō tsūhō* era significativamente inferior ao seu valor nominal e estímase que roldaría os 80 *mon* durante o final do *Bakumatsu* en 1869, cando a moeda chegou a se converter na máis común na circulación, cunha cota do 65 % de todas as que circulaban co seu valor en *mon*.
miniatura|262x262px|*Ryūkyū Tsūhō*, de aspecto moi semellante ao do *Tenpō Tsūhō* e co mesmo valor de 100 *mon*.
En 1862-1863 xurdiu outra moeda tamén con valor de 100 *mon*, o *Ryūkyū Tsūhō,* baseada no *Tenpō tsūhō* e cunha aparencia moi similar*,* que foi emitida polo dominio de Satsuma baixo o goberno do señor feudal Shimazu Nariakira, co pretexto de crear unha moeda para o Reino de Ryukyu, aínda que en realidade se fixo para combater o déficit no seu propio dominio. A creación desta moeda en Satsuma resultou exitosa e de camiño comezou a utilizarse en todo o Xapón, conxuntamente co *Tenpō tsūhō*.

### Produción 
Desde a súa creación en 1835 ata a súa cancelación en 1870, produciuse un total de 484.804.054 exemplares do *Tenpō tsūhō*. Trátase de moedas fundidas en molde, non cuñadas. O primeiro lote, composto por 29.710.700 pezas, fundiuse durante un período de 15 meses entre 1835 e 1836. A produción retomouse a mediados de 1837, e ata 1842 fundíronse outras 10.024.500 moedas, co que o Goberno acadou un beneficio de 180.800 *koban* (*ryō*) en concepto de señoriaxe —a diferenza entre o valor nominal das moedas e o custo da súa produción—. A terceira quenda de produción foi entre 1847 e 1865, nunha nova ceca establecida en Osaca, e logo continuou mesmo despois da Restauración Meiji, cunha derradeira tiraxe de 63.913.752 exemplares entre 1868 e 1870.]]
De xeito oficial, todos os *Tenpō tsūhō* foron elaborados nas cecas de Edo e de Osaka mais, ao resultar tan rendible a súa produción, fundíronse tamén de maneira irregular en máis dunha decena de cecas provinciais e locais, entre elas as de Kurume, Satsuma, Fukuoka, Kochi, Yamaguchi, Aizu, Sendai, Akita e Morioka. O dominio de Mito recibiu, ademais, un permiso oficial do Goberno de Edo para as producir. Neste novo período retiráronse da circulación máis de 586 millóns de pezas, unha cifra que supera as emisións oficiais en máis de cen millóns de moedas, o que dá conta da gran cantidade de exemplares en circulación procedentes da fabricación irregular. producidas ao longo dos 35 anos de existencia da moeda. Ao se tratar de tiraxes tan elevadas, os seus prezos no mercado numismático son moi accesibles e, aínda que varíen en función do estado de conservación do exemplar, non adoitan superar os 25 euros, sen prexuízo de que poida aparecer algún espécime cunhas condicións especiais de rareza que poida acadar un prezo superior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alfaro Asins, C. et al. (2009). *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
* Cargill, T. F. et al. (2003). *The political economy of Japanese monetary policy*. Massachusetts Institute of Technology. ISBN 978-0-26226207-1
* Hellyer, R. I. (2009). *Defining Engagement. Japan and Global Contexts, 1640 - 1868*. Harvard University Press. ISBN 9780674035775
* Krause, C. (1995). *1996 Standard Catalog of World Coins.'' 23ª ed. Krause Publications, Iola. ISBN 978-0873413572

### Outros artigos 
* Moeda Tokugawa